Het Europees Parlement , – gezien zijn voorgaande resoluties over Sudan, – gezien het alomvattend vredesakkoord (CPA) dat op 9 januari 2005 werd getekend, – gezien resolutie 1978 (2011) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, – gezien de verklaring van de Afrikaanse Unie van 31 januari 2011, – gezien de conclusies van de Raad over Sudan van 31 januari 2011 en gezien besluit van de Raad 2011/315/EU (1) van 23 mei 2011, – gezien de verklaring van de voorzitter van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 3 juni 2011, – gezien de verklaring van 7 februari 2011 van Catherine Ashton, vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, namens de Europese Unie over de definitieve resultaten van het referendum over de zelfbeschikking van Zuid-Sudan, en de verklaring van 24 mei 2011 van Barones Ashton over de situatie in Sudan, – gezien de conclusies van het door de VN gesteunde overleg over het vredesproces van Darfur dat plaatsvond in Doha, Qatar (27 -31 mei 2011), – gezien de slotverklaring van de referendumwaarnemingsmissie van de Europese Unie van 2 juni 2011, – gezien artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat het referendum in zuidelijk Sudan plaatsvond van 9-15 januari 2011, en dat een overgrote meerderheid van de kiezers zich uitsprak voor de stichting van een onafhankelijke staat Zuid-Sudan, B. overwegende dat Zuid-Sudan zijn onafhankelijkheid naar verwachting op 9 juli 2011 zal afkondigen, tevens de dag waarop het alomvattend vredesakkoord (CPA) verstrijkt, C. overwegende dat Zuid-Sudan weliswaar rijk is aan bodemschatten zoals aardolie, koper, ijzer alsook bossen en vruchtbaar land, maar dat de overgrote meerderheid van de bevolking in armoede leeft met een van de hoogste kindersterftepercentages en de laagste onderwijsindicatoren ter wereld en overwegende dat dit alles de problemen op humanitair, socio-economisch en veiligheidsgebied verergert, D. overwegende dat sommige aspecten van het CPA niet op tijd zijn uitgevoerd of nog niet zijn uitgevoerd, en dat er grote inspanningen verricht moeten worden om tot een akkoord te komen in onderhandelingen na het referendum over onderwerpen als de verdeling van de olie-inkomsten, grensafbakening, burgerschap en de verdeling van baten en lasten, E. overwegende dat het referendum waarin bepaald zou worden of Abyei deel van Noord- of Zuid-Sudan zou uitmaken, dat had moeten samenvallen met het referendum over Zuid-Sudan, niet heeft plaatsgevonden, wat tot een ernstige geweldescalatie in het gebied heeft geleid, F. overwegende dat de status van de betwiste gebieden onzeker blijft, en dat de situatie in Abyei verslechtert, waarbij honderden doden zijn gevallen en duizenden mensen op de vlucht zijn geslagen, met als gevolg dat mensen worden blootgesteld aan voedselonzekerheid, ziekten, en gebrekkige toegang tot basisvoorzieningen zoals gezondheidszorg en drinkwater, G. overwegende dat de situatie in Darfur een bron van ernstige bezorgdheid blijft en dat de VN-missie in Darfur recentelijk melding heeft gemaakt van bombardementen door de regering en dat een aantal hulpverleners in de regio is gegijzeld; overwegende dat de missie geregeld te maken heeft met intimidatie, ontvoeringen en bedreigingen van de algemene veiligheid; 1. is verheugd over de vreedzame en geloofwaardige opstelling van zowel Sudan als Zuid-Sudan tijdens het referendum van 2011 in zuidelijk Sudan, de inspanningen van alle partijen bij het CPA en de inzet die zij hebben getoond; ziet dit als een essentiële stap voor de tenuitvoerlegging van het CPA, en als een positief teken voor de vreedzame co-existentie van beide landen; 2. verklaart opnieuw het resultaat van het referendum ten volle te zullen eerbiedigen als de uiting van de democratische wil van het volk van Zuid-Sudan; roept zowel Noord- als Zuid-Sudan op zich actief in te zetten voor de bevordering van democratisch bestuur en de totstandkoming van langdurige vrede, veiligheid en welvaart voor beide landen, met inachtneming van mensenrechten, sociale en economische rechten; 3. verzoekt de autoriteiten van Zuid-Sudan eraan te werken dat Zuid-Sudan zich ontwikkeld tot een moderne, pluralistische en democratische staat, die stoelt op de regels van de rechtsstaat, waar mensenrechten worden gerespecteerd -met name de rechten van vrouwen en kinderen -, waar de bevolking het recht heeft via regelmatige en vrije verkiezingen haar eigen regering te kiezen, en waar het in de grondwet en de wetgeving verankerde recht op vrij verkeer, de vrijheid van vereniging en de vrijheid van (politieke) meningsuiting worden gegarandeerd; 4. veroordeelt met klem de opzettelijke aanval op de VN-missie in Sudan (UNMIS) op 10 mei 2011 in de regio Abyei en laakt de militarisering van dat gebied door zowel Noord- als Zuid-Sudan; spoort beide partijen bij het alomvattende vredesakkoord aan de veiligheid en zekerheid van alle bevolkingsgroepen in Sudan, in het bijzonder in de regio Abyei, te blijven waarborgen, zonder de demografische samenstelling van de regio te wijzigen; roept de legers van zowel Sudan, als Zuid-Sudan op zich uit Abyei terug te trekken, en verzoekt beide partijen zich terughoudend op te stellen en in het kader van het alomvattende vredesakkoord onverwijld een constructieve dialoog met elkaar te voeren over een vreedzame oplossing van de kwestie van de status van Abyei; 5. onderstreept zijn steun voor de inspanningen van het implementatiepanel op hoog niveau voor Sudan van de Afrikaanse Unie onder voorzitterschap van Thabo Mbeki gericht op het faciliteren van onderhandelingen tussen de partijen bij het alomvattende vredesakkoord, en de inspanningen van de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN voor Sudan, Haile Menkerios, om te bemiddelen tussen de twee partijen in de regio Abyei; bevestigt nog eens dat de EU klaar moet staan om elke verdere nodige bijstand te leveren; 6. spoort alle partijen bij het CPA aan deel te nemen aan een continue en constructieve dialoog voor het oplossen van de problemen na het referendum, o.a. op het gebied van gemeenschappelijke grenzen, regelingen betreffende staatsburgerschap voor mensen in zowel het noorden als het zuiden, de verdeling van de olie-inkomsten en het gebruik van pijpleidingen, en het houden van volksraadplegingen in Blauwe Nijl en Zuid-Kordofan; 7. onderstreept dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat de terugkeer van bewoners van het zuiden doeltreffend en veilig wordt geregeld in de zin van doorvoer, technische capaciteit (gebrek aan stadsplanologen en landmeters), infrastructuur, toewijzing van land en toegang tot basisvoorzieningen; 8. is verheugd over het besluit van de Raad van 17 mei 2011 om Zuid-Sudan EUR 200 miljoen te geven, naast de EUR 150 miljoen die vorig jaar is toegewezen voor hulp aan de meest kwetsbare bevolkingsgroepen in heel Sudan; wijst erop dat er EU-ontwikkelingshulp klaarligt voor beide partijen; onderstreept dat dit nieuwe geld bedoeld is voor steun voor basisvoorzieningen, in het bijzonder op de gebieden onderwijs, volksgezondheid, landbouw, voedselveiligheid en opbouw van institutionele capaciteit; dringt erop aan dat Zuid-Sudan zich met spoed bij de Overeenkomst van Cotonou aansluit en dat de EU al het nodige doet om ervoor te zorgen dat zo spoedig mogelijk middelen uit het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) ter beschikking worden gesteld; 9. onderstreept dat de EU tijdens de later in 2011 plaatsvindende donorconferentie een voortrekkersrol moet vervullen en andere donoren actief moet aansporen hetzelfde te doen; roept internationale schuldeisers op de internationale schulden van zowel Sudan als Zuid-Sudan te verlichten; 10. verzoekt de regering van Zuid-Sudan in het belang van de bevolking beleidsmaatregelen vast te stellen op het gebied van buitenlandse investeringen, zodat buitenlandse investeringen in grondstoffen ten goede komen aan de ontwikkeling van de binnenlandse economie ter bestrijding van de armoede; onderstreept dat de EU alles in het werk moet stellen om ervoor te zorgen dat multinationale entiteiten en buitenlandse ondernemingen die in de regio actief zijn aan goede regelgeving worden onderworpen en ten aanzien van hun activiteiten en inkomsten volledige openheid betrachten; 11. is verheugd over het besluit van de VN-Veiligheidsraad het mandaat van de VN-missie naar Sudan (UNMIS) te verlengen en aanvullende vredeshandhavingstroepen naar Sudan te zenden; acht een voortzetting van de VN-aanwezigheid uiterst waardevol voor de vreedzame ontwikkeling van twee levensvatbare staten; dringt er zowel bij Sudan als bij Zuid-Sudan op aan om de VN-aanwezigheid te verwelkomen en de veiligheid ervan te waarborgen; 12. benadrukt dat het van belang is dat de EU haar humanitaire hulp aan Sudan en Zuid-Sudan na 9 juli 2011 handhaaft; moedigt een substantiële humanitaire aanwezigheid en capaciteit in de regio aan, met adequate middelen om de veiligheid van humanitaire organisaties te waarborgen; 13. is verheugd over de conclusies van het door de VN gesteunde overleg over het vredesproces van Darfur; roept alle partijen op zich te houden aan de wapenstilstand en aan alle reeds getekende akkoorden inzake het stopzetten van vijandelijkheden; wijst op het belang van volledige transparantie bij de onderhandelingen over de kwesties Darfur en Abyei, alsmede bij de algemene noord-zuiddialoog; roept ertoe op ervoor te zorgen dat alle partijen in de geschillen, alsmede het maatschappelijk middenveld en politieke leiders op lokaal, regionaal, nationaal en internationaal niveau, bij de onderhandelingen vertegenwoordigd zijn; 14. verzoekt de regering van Zuid-Sudan met klem om bij de herziening van de grondwet te kiezen voor een transparante, controleerbare en inclusieve benadering van governance; onderstreept het belang van samenwerking tussen alle politieke partijen om alle bevolkingsgroepen van het land te vertegenwoordigen en te helpen bij de opbouw van stabiele, democratische politieke instellingen; 15. roept beide partijen op, in de aanloop naar onafhankelijkheidsdag op 9 juli 2011, om concrete plannen te presenteren inzake de oprichting en/of hervorming van hun instellingen om ervoor te zorgen dat de twee staten vanaf die datum op levensvatbare wijze kunnen functioneren; dringt er bij de EU-delegaties in Sudan en Zuid-Sudan op aan om de aanbevelingen van de recente verkiezings- en referendumwaarnemingsmissie van de EU proactief te laten circuleren en ten uitvoer te leggen; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de VN-Veiligheidsraad en de secretaris-generaal van de VN, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Zuid-Sudan, de regering van Sudan, de regering van Zuid-Sudan, de instellingen van de Afrikaanse Unie en de voorzitter van het panel op hoog niveau voor Sudan van de Afrikaanse Unie, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de regeringen van de EU-lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de bestaande partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds (1) , en de in 2008 begonnen onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst tussen de EU en Rusland, alsmede het „partnerschap voor modernisering” dat in 2010 van start is gegaan, – gezien de doelstelling die de EU en Rusland delen, als omschreven in de gemeenschappelijke verklaring afgelegd na de 11de topontmoeting EU-Rusland in Sint Petersburg op 31 mei 2003, namelijk de invoering van een gemeenschappelijke economische ruimte, een gemeenschappelijke ruimte van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid, een gemeenschappelijke ruimte van samenwerking op het gebied van externe veiligheid en een gemeenschappelijke ruimte van onderzoek en onderwijs, met inbegrip van culturele aspecten (de „vier gemeenschappelijke ruimtes”), – gezien zijn voorgaande resoluties over Rusland en de betrekkingen tussen de EU en Rusland, met name zijn resolutie van 17 februari 2011 (2) over de rechtsstaat, van 17 juni 2010 (3) over de topontmoeting EU-Rusland, van 12 november 2009 (4) over de voorbereidingen voor de topontmoeting EU-Rusland in Stockholm op 18 november 2009, zijn resolutie van 17 september 2009 (5) over de moord op mensenrechtenactivisten in Rusland en zijn resolutie van 17 september 2009 (6) over externe aspecten van de energiezekerheid, – gezien het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland, en de laatste vergadering in dat kader op 4 mei 2011, – gezien de overeenkomsten die zijn ondertekend en de gezamenlijke verklaringen die zijn afgelegd op de topontmoeting EU-Rusland te Rostov-aan-de-Don op 31 mei en 1 juni 2010, – gezien de verklaring die Catherine Ashton, de hoge vertegenwoordiger van de EU, op 24 mei 2011 heeft afgelegd over de rechtszaak tegen Michail Chodorkovski en Platon Lebedev, – gezien de gemeenschappelijke verklaring die de covoorzitters van de parlementaire samenwerkingscommissie EU-Rusland op 18 mei 2011 in Sochi hebben afgelegd, – gezien de agenda van de top EU-Rusland die op 9 en 10 juni 2011 zal plaatsvinden te Nizhny Novgorod, – gezien artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Rusland, dat een permanent lid is van de VN-Veiligheidsraad, samen met de Europese Unie een gedeelde verantwoordelijkheid heeft om de stabiliteit en veiligheid in de wereld te handhaven en dat nauwere samenwerking en goede nabuurschapsbetrekkingen tussen de EU en Rusland van bijzonder belang zijn voor de stabiliteit, de veiligheid en de welvaart van Europa en daarbuiten; overwegende dat het van groot belang is dat de EU met één stem spreekt en solidariteit aan de dag legt in haar betrekkingen met de Russische Federatie en dat deze betrekkingen gebaseerd zijn op gemeenschappelijke belangen en waarden, B. overwegende dat de sluiting van een strategische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en de Russische Federatie van het allergrootste belang blijft voor de verdere ontwikkeling en intensivering van de samenwerking tussen de beide partners, C. overwegende dat de EU en Rusland onderling afhankelijk van elkaar zijn, zowel in economische als in politieke zin; overwegende dat de Europese Unie zich blijft inzetten voor het aanhalen en ontwikkelen van de betrekkingen met Rusland, omdat zij zeer gehecht is aan de democratische beginselen, D. overwegende dat er bezorgdheid blijft bestaan over de eerbiediging en bescherming door Rusland van fundamentele mensenrechten, de rechtsstaat, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, politieke controle van de media, onderdrukkende maatregelen tegen journalisten en oppositieleden en een eerlijk verloop van verkiezingen; overwegende dat de Russische Federatie volwaardig lid is van de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa en zich daarmee heeft verplicht tot naleving van de beginselen van de democratie en eerbiediging van de mensenrechten, E. overwegende dat het Europese Hof voor de rechten van de mens de Russische Federatie in vele arresten veroordeeld heeft voor ernstige schendingen van de mensenrechten; overwegende dat de tenuitvoerlegging van de arresten beneden de maat blijft, F. overwegende dat de vele problemen op internationaal niveau, met name met betrekking tot het Midden-Oosten, Libië, Iran, terrorisme, energiezekerheid, klimaatverandering en de financiële crises, niet kunnen worden opgelost zonder verantwoorde en coöperatieve betrekkingen met Rusland, G. overwegende dat goede buurbetrekkingen, vrede en stabiliteit in de gezamenlijke buurlanden in het belang van zowel Rusland als de EU zijn; overwegende dat Rusland, bijna drie jaar na het conflict met Georgië, nog steeds niet de overeenkomsten van 12 augustus en 8 september 2008 inzake de terugtrekking van de troepen tot de posities van voor het conflict uit de bezette Georgische provincies Zuid-Ossetië en Abchazië naleeft en de waarnemingsmissie van de Europese Unie (EUMM) geen volledige, onbeperkte toegang verschaft tot die gebieden, 1. bevestigt opnieuw zijn overtuiging dat Rusland een van de belangrijkste partners van de Europese Unie is bij de totstandbrenging van strategische samenwerking, aangezien het land niet alleen economische en handelsbelangen deelt, maar tevens de doelstelling om op mondiaal niveau en in Europa nauw samen te werken; 2. merkt op dat de top in Nizjny Novgorod zich met name zal richten op gemeenschappelijke problemen waarmee zowel de EU als Rusland af te rekenen hebben (zoals de economische en financiële crisis, het Partnerschap voor modernisering, de toetreding tot de WTO, kwesties die te maken hebben met energie en energieveiligheid, mobiliteit en visumvrij reizen tussen de EU en Rusland, internationale en regionale vraagstukken, samenwerking bij crisisbeheersing, mensenrechten en de rechtsstaat); 3. dringt er bij de EU en Rusland op aan om de gelegenheid van de aanstaande topontmoeting aan te grijpen om een impuls te geven aan een tijdige afronding van de onderhandelingen over een nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, uitgaande van de onderlinge afhankelijkheid van de EU en Rusland, en benadrukt dat het een groot voorstander is van een allesomvattende, wettelijke bindende overeenkomst die zowel betrekking heeft op het politieke, economische en het sociale stelsel en derhalve ook alle terreinen omvat die verband houden met democratie, rechtsstaat, eerbiediging van mensenrechten, met name grondrechten, en die integraal deel moeten uitmaken van de overeenkomst, mits Rusland bereid is stappen te ondernemen om de rechtsstaat te verbeteren alsmede de eerbiediging van de mensenrechten; 4. spreekt nogmaals zijn steun uit voor het Partnerschap voor modernisering; verwelkomt het initiatief om een gezamenlijk voortgangsverslag uit te brengen, maar benadrukt tevens dat overeenstemming moet worden bereikt over de volgende stappen in overeenstemming met de resultaten die tot dusverre zijn behaald in het kader van de vier gemeenschappelijke ruimten EU-Rusland, alsmede met de resterende hiaten; steunt met name de samenwerking op het gebied van onderzoek en ontwikkeling en benadrukt dat de vier gemeenschappelijke ruimten gebaseerd zijn op het beginsel van wederkerigheid; dringt er derhalve op aan dat op de aanstaande topontmoeting EU-Rusland actie wordt ondernomen om concrete doelen te formuleren; onderstreept dat ervoor gezorgd moet worden dat er een doelmatige, onafhankelijk functionerende rechterlijke macht komt en dat de bestrijding van corruptie wordt geïntensiveerd; benadrukt dat de EU bereid is op alle mogelijke manieren bij te dragen tot verbetering van de doelmatigheid van een onafhankelijke rechtsstelsel in Rusland; is verheugd dat Rusland heeft aangekondigd de OESO-overeenkomst ter bestrijding van omkoping van buitenlandse overheidsambtenaren te zullen ondertekenen; 5. hoopt dat de top een oplossing zal brengen voor de laatste problemen in verband met de toetreding van Rusland tot de WTO na de ondertekening in december 2010 van de bilaterale overeenkomst tussen de EU en Rusland die deze toetreding mogelijk maakt; herhaalt dat het Ruslands toetreding, omdat het zorgt voor een gelijk speelveld voor het bedrijfsleven in beide partijen en de wereldhandel zal faciliteren en liberaliseren; verzoekt de Russische autoriteiten een stabiel en betrouwbaar juridisch kader tot stand te brengen, zodat economische activiteiten naar behoren geregeld kunnen worden; benadrukt dat naleving van alle WTO-regels een voorwaarde is voor Ruslands toetreding tot de WTO, inclusief het intrekken van protectionistische maatregelen, wat inhoudt dat wrijvingen in het handelsverkeer, zoals de douane-unie Rusland-Kazachstan-Belarus, worden weggenomen, omdat deze geleid heeft tot hogere geconsolideerde handelstarieven; 6. onderstreept dat het WTO-lidmaatschap en de implementatie daarvan Rusland zal helpen om meer buitenlandse investeerders aan te trekken en zijn economie te diversifiëren, via een regelgevend kader dat het investeerdersvertrouwen verhoogt; vraagt de Russische autoriteiten geen ongerechtvaardigde protectionistische maatregelen te nemen onder het mom van bescherming van de volksgezondheid; roept de Russische autoriteiten in dit verband op om het huidige importverbod voor groenten uit de EU te herzien; 7. neemt kennis van de dialoog die tussen de Europese Unie en Rusland wordt gevoerd over verdere liberalisering van het visumbeleid; herhaalt zijn toezegging inzake de langetermijndoelstelling van visumvrij reizen tussen de EU en Rusland, gebaseerd op een stapsgewijze benadering die gericht is op essentie en concrete vorderingen; is ingenomen met de lijst van gezamenlijke maatregelen (stappenplan) voor visumvrij reizen tussen Rusland en de EU, die is aangekondigd in mei 2011; onderstreept het feit dat deze dialoog moet aansluiten bij het proces inzake de liberalisering van het visumbeleid voor de landen van het oostelijk partnerschap; herinnert eraan dat zowel de EU als Rusland de gesloten overeenkomsten nauwgezet moeten naleven; dringt er bij de hoge vertegenwoordiger en de Commissie op aan om Rusland ervan te overtuigen de uitgifte van paspoorten aan bewoners van de bezette provincies Zuid-Ossetië en Abchazië te staken; benadrukt dat inbreuken op de veiligheid in Europa moeten worden voorkomen; dringt aan op verdere samenwerking op het gebied van illegale immigratie, betere controles bij grensposten en een betere informatie-uitwisseling inzake terrorisme en georganiseerde misdaad; 8. benadrukt het belang van energiezekerheid en is van mening dat Ruslands energiebeleid ten opzichte van de lidstaten en de gemeenschappelijke buurlanden een lakmoesproef wordt voor de werkelijke overtuiging van Rusland om de weg op te gaan van modernisatie en democratisering; benadrukt dat de levering van natuurlijke hulpbronnen niet mag worden gebruikt als politiek instrument; wijst erop dat de beginselen van onderlinge afhankelijkheid en transparantie het fundament dienen te zijn voor een dergelijke samenwerking, evenals gelijke toegang tot markten, infrastructuur en investeringen; is verheugd dat ook aan Russische zijde belang wordt gesteld in een wettelijk bindend energiekader; merkt eens te meer op dat de EU belang heeft bij een evenwichtige trilaterale oplossing voor de verhoudingen tussen de EU, Rusland en Oekraïne wat betreft toekomstige gastransporten naar de EU; dringt aan op nauwe samenwerking tussen de EU en Rusland op het gebied van de levering van grondstoffen en zeldzame aardmetalen, met name die die beschouwd worden als kritiek en dringt in dit verband aan op eerbiediging van de internationale regels, met name de WTO-regels; 9. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan ervoor te zorgen dat de beginselen van het Energiehandvest en het daaraan gehechte Transitprotocol worden opgenomen in een nieuwe partnerschapsovereenkomst tussen de EU en Rusland, om te zorgen voor een betrouwbare en veilige energievoorziening die gebaseerd is op gelijke normen; is ingenomen met de ondertekening in februari 2011 van een geactualiseerd vroegsignaleringssysteem om de coördinatie in geval van probleemsituaties aan de vraag- of aanbodzijde verder te verbeteren; verwelkomt het akkoord tot instelling van een adviesforum voor gasvoorziening dat – mede vanuit de industrie – aanbevelingen moet helpen formuleren met betrekking tot de ontwikkelingen in de Russische en Europese gasmarkten; 10. dringt er bij de Russische Federatie op aan zijn bijdrage aan de aanpak van klimaatverandering te versterken, door middel van het verlagen van de binnenlandse emissies van broeikasgassen, met name door de energie-efficiëntie te verhogen; roept op tot nauwe samenwerking tussen de EU en Rusland in verband met de internationale onderhandelingen over een omvattend beleidskader voor klimaatmaatregelen voor de periode na -2012 krachtens het UNFCCC en het Protocol van Kyoto; 11. verwacht dat er op de top EU-Rusland naar zal worden gestreefd dat de EU-partners zich zullen vastleggen op de strengste veiligheidsnormen en zich zullen verbinden tot de toepassing van ambitieuze stresstests voor kerncentrales en tot nauwere internationale samenwerking, na de ervaringen met de nog altijd voortdurende nucleaire crisis van de centrale in Fukushima; is van mening dat dit met name geldt voor kernreactors van het Tsjernobyl-type die nog altijd in gebruik zijn; 12. wijst erop dat de top plaatsvindt op een cruciaal moment in de aanloop naar de verkiezingen voor de Russische Staatsdoema en benadrukt dat het van belang is dat deze verkiezingen vrij en eerlijk zijn en gebaseerd zijn op de tenuitvoerlegging van de verkiezingsnormen die zijn vastgesteld door de Raad van Europa en de OVSE; wijst erop dat sommige registratieprocedures van politieke partijen en kandidatenlijsten onrechtvaardig zijn gebleken en derhalve een belemmering vormen voor vrije en eerlijke verkiezingen; is ontstemd over de eventuele beperkingen die er zouden gelden voor oppositiepartijen om zich aan te melden voor de verkiezingen en dringt er bij Rusland op aan actie te ondernemen om zich te houden aan de door de Raad van Europa en de OVSE vastgestelde verkiezingsnormen; dringt er bij de Russische autoriteiten op aan toestemming te geven voor een langdurige verkiezingswaarnemingsmissie van de OVSE/Raad van Europa die in een zo vroeg mogelijk stadium moet beginnen en verzoekt de HV/VV aan te dringen op de instelling van een missie voor dat doel; 13. bevestigt dat het dringend noodzakelijk is dat Rusland de grondbeginselen van democratie, rechtsstaat, de mensenrechten en persvrijheid toepast, als basis voor samenwerking; dringt er bij Rusland op aan concrete maatregelen te nemen om de mensenrechtensituatie te verbeteren en journalisten, mensenrechtenactivisten, minderheden en oppositieleden te beschermen tegen geweld en intimidatie; 14. is ingenomen met de bereidheid van de Russische Federatie om een open en constructieve dialoog aan te gaan over de belangrijkste onderwerpen die aan de orde zijn gesteld door EU-vertegenwoordigers op het mensenrechtenoverleg van 4 mei 2011; roept op tot openstelling van dit proces voor doelmatige inbreng van het Europees Parlement, de Russische Doema, en participatie van relevante Russische autoriteiten, waaronder het Ministerie van Justitie en het Ministerie van Binnenlandse Zaken, alsmede van ngo's op het gebied van mensenrechten, ongeacht of de dialoog in Rusland of in een lidstaat van de EU plaatsvindt; benadrukt dat er nauwe contacten moeten worden onderhouden en dat er steunprogramma's moeten worden gefinancierd voor de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld in Rusland; geeft uiting aan zijn ernstige bezorgdheid over de status van ngo's en mensenrechtenactivisten in Rusland; verwelkomt het besluit van het Russische Ministerie van Buitenlandse Zaken om een ​​ambassadeur voor de dialoog over de mensenrechtenproblematiek in het algemeen te benoemen; 15. herinnert de Commissie en de Raad aan het door het Europees Parlement in de begroting 2011 opgenomen voorstel om een in de marge van de tweejaarlijkse toppen EU-Rusland een dialoog van het maatschappelijk middenveld op te zetten; roept ertoe op het Civil Society Forum EU-Rusland op te nemen in het kader van het partnerschap voor modernisering; 16. neemt met bezorgdheid kennis van de uitspraak van het Russische hof van beroep tegen Michail Chodorkovski en zijn zakenpartner Platon Lebedev van 26 mei 2011 als de voortzetting van de politiek gemotiveerde uitspraken; veroordeelt de politieke inmenging in het proces; verwelkomt het besluit van president Medvedev om deze zaak door de Presidentiële Raad voor de mensenrechten nader te laten onderzoeken; verwelkomt de uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in deze zaak waarin het Hof de stelling van de heer Chodorkovski accepteert dat hij onrechtmatig wordt vastgehouden; neemt kennis van het besluit van President Medvedev om een onderzoek te starten naar de strafrechtelijke beschuldigingen tegen Sergej Magnitski; spoort de onderzoekscommissie aan zo spoedig mogelijk een onafhankelijk en grondig onderzoeksrapport te publiceren; is verheugd over de veroordelingen in verband met de moord op Anastasia Baboerova en Stanislav Markelov, en dringt er bij de Russische autoriteiten op aan hun werkzaamheden aan deze zaak te blijven voortzetten; neemt kennis van de arrestatie van de vermoedelijke dader van de moord op Anna Politkovskaja; 17. betreurt dat Rusland, ondanks zijn verplichtingen als lid van de Raad van Europa om het recht van vereniging te eerbiedigen, nog steeds vreedzame bijeenkomsten van burgers verbiedt of met geweld uiteendrijft, zoals onlangs nog het geval was voor de Gay Pride-mars in Moskou, die voor het zesde achtereenvolgende jaar werd verboden, hoewel het Europees Hof voor de Rechten van de Mens daarover in april 2011 een definitieve uitspraak heeft gedaan; verwacht dat de EU-delegaties en -diplomaten voortaan de Toolkit voor de bevordering en bescherming van alle mensenrechten van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders (LGBT) actief toepassen; 18. wijst erop dat Rusland dringend een oplossing moet vinden voor het probleem van de legale status van een groot aantal niet-burgers in Rusland; 19. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de fatale incidenten in Nagorno-Karabach en is verheugd over de gezamenlijke verklaring van de G8-partners van 26 mei 2011 waarin benadrukt wordt dat er overeenstemming is bereikt over een doorbraak naar een vreedzame oplossing van het conflict in Nagorno-Karabach; verzoekt Rusland bij te dragen aan het vinden van een oplossing voor het conflict in plaats van wapens te leveren aan beide partijen; dringt er bij de hv/vv op aan stappen te ondernemen om een potentiële escalatie van het conflict te voorkomen en verzoekt om maatregelen tegen partijen die het bestand van Bisjkek schenden; 20. dringt er bij Rusland op aan de overeenkomsten die het ondertekend heeft te eerbiedigen en aan alle voorwaarden van het Zespuntenakkoord te voldoen en om onmiddellijk al zijn troepen terug te trekken tot de posities van voor het conflict uit de bezette Georgische gebieden Zuid-Ossetië en Abchazië, en de waarnemingsmissie van de Europese Unie (EUMM) volledige, onbeperkte toegang tot die gebieden te verschaffen; 21. dringt er bij Rusland op aan een constructieve opstelling in te nemen ten aanzien van Trans-Dnjestrië en de onderhandelingen over het conflict daar en beschouwt Trans-Dnjestrië als een testcase voor de wederzijdse EU-Russische steun voor de oplossing van „bevroren conflicten”, en verzoekt om in dit verband de officiële 5+2-onderhandelingen weer op te pakken met als streven om zo snel mogelijk een oplossing te bereiken (Meseberg-initiatief); 22. is van mening dat Rusland met zijn vetorecht in de VN-Veiligheidsraad zijn verantwoordelijkheid moet nemen in internationale crises en dat het de soevereiniteit van zijn buurlanden ten volle moet waarborgen en eerbiedigen; dringt er bij Rusland in dit verband op aan geen druk uit te oefenen op Oekraïne om toe te treden tot de douane-unie Rusland-Kazachstan-Belarus; 23. roept op tot een nadere uitgebreide dialoog tussen de Russische Federatie en de Verenigde Staten over veiligheidskwesties, inclusief de instelling van een raketschild; 24. verzoekt de EU-vertegenwoordigers tijdens de top alle in deze resolutie aan de orde komende kwesties naar voren te brengen; 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van de Russische Federatie, de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 16 december 2008 over bedrijven die misleidende gegevensbankdiensten aanbieden (verzoekschriften 0045/2006, 1476/2006, 0079/2003, 0819/2003, 1010/2005, 0052/2007, 0306/2007, 0444/2007, 0562/2007 en andere) (1) , – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het Parlement meer dan 400 verzoekschriften heeft ontvangen over wijdverbreide misleidende praktijken van ondernemingen die bedrijvengidsen beheren, welke duizenden, vooral kleine bedrijven in de Europese Unie treffen en ingrijpende financiële gevolgen hebben; overwegende dat het Parlement nog steeds verzoekschriften en klachten ontvangt over ondernemingen die bedrijvengidsen beheren, B. overwegende dat de betreffende misleidende handelspraktijken doorgaans erin bestaan om bedrijven, maar ook beroepsbeoefenaren en entiteiten zonder winstoogmerk ertoe over te halen zich gratis te laten opnemen in een bedrijvengids; overwegende dat de ondertekenaars later ontdekken dat zij een contract tegen een bepaalde vergoeding hebben ondertekend, C. overwegende dat ondernemingen die bedrijvengidsen beheren vaak in een andere lidstaat gevestigd zijn dan in de lidstaat van hun slachtoffers waardoor het voor laatstgenoemde moeilijk wordt bij de nationale instanties bescherming te krijgen en/of verhaal te halen, 1. betreurt het feit dat Richtlijn 2006/114/EG (2) inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, die op transacties tussen bedrijven van toepassing is, blijkbaar geen doeltreffende oplossing biedt ofwel door de lidstaten niet naar behoren wordt toegepast; 2. brengt in herinnering dat de Commissie, hoewel ze niet bevoegd is voor het rechtstreeks afdwingen van de naleving van deze richtlijn door individuele personen of bedrijven, de plicht heeft erop toe te zien dat de lidstaten deze richtlijn naar behoren ten uitvoer leggen; 3. doet een beroep op de Commissie om de omzetting, tenuitvoerlegging en nationale handhaving in de lidstaten van Richtlijn 2006/114/EG proactief te verifiëren en, indien nodig, corrigerend in te grijpen; 4. dringt er bij de Commissie op aan haar activiteiten inzake de herziening en verbetering van de richtlijn en andere relevante wetgeving te bespoedigen om onverwijld een einde te maken aan de misleidende praktijken van ondernemingen die bedrijvengidsen beheren, met name door de misleidende praktijken van bedrijvengidsen op een zwarte lijst te zetten; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de artikelen 8 en 9 van de Overeenkomst van Cotonou over respectievelijk politieke dialoog en de eerbiediging van de mensenrechten, – gezien zijn eerdere resoluties over Madagaskar, met name die van 7 mei 2009 (1) en van 11 februari 2010 (2) , en de enquêtemissie die de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU naar Madagaskar heeft gezonden van 10-11 juli 2010, – gezien de verklaring van de hoge vertegenwoordiger van de EU, Catherine Ashton, van 19 november 2010, – gezien het Swaziland-communiqué van 30 maart 2009 en het Livingstone-besluit van 31 maart 2011 waarin, in paragraaf 6 wordt verklaard dat de oplossing in Madagaskar democratisch, op consensus berustend, inclusief en transparant dient te zijn, – gezien de overeenkomsten van Maputo van 8 en 9 augustus 2009 en de aanvullende akte van Addis Abeba van 6 november 2009, die door de leiders van vier politieke groeperingen in Madagaskar zijn ondertekend, daar deze overeenkomsten grondwettelijke waarde hebben zoals uitdrukkelijk overeengekomen is door de belanghebbenden en zoals erkend is door de internationale gemeenschap, – gezien de schorsing van Madagaskar als lid van de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC) en de Afrikaanse Unie (AU), – gezien de sancties die door de Afrikaanse Unie op 17 maart 2010 zijn opgelegd, en die op 31 januari 2011 zijn bevestigd, aan de heer Rajoelina en meer dan 100 van zijn aanhangers, – gezien de recente routekaart die is voorgesteld door het bemiddelingsteam van de SADC, – gezien de buitengewone topontmoeting van de SADC op 20 mei 2011, – gezien artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat er sinds de staatsgreep een blijvende politieke instabiliteit heerst, waardoor Madagaskar op sociaaleconomisch, humanitair vlak en op het vlak van de mensenrechten in een hachelijke situatie is beland, B. overwegende de afspraken die gemaakt zijn in Maputo en Addis Abeba over de verdeling van de macht met de andere politieke stromingen in Madagaskar; overwegende dat deze overeenkomsten een Handvest van waarden bevatten dat gebaseerd is op de eerbiediging van de grondbeginselen en de bevordering, gedurende de overgangsperiode, van geweldloosheid, verzoening en wederzijds respect, C. overwegende dat het huidige regime de grondwettelijke, democratische en fundamentele rechten die zijn verankerd in de Overeenkomst van Cotonou en in internationale overeenkomsten met voeten treedt, D. overwegende dat er een open en onafhankelijk onderzoek naar de sterfgevallen en het buitensporig gebruik van geweld tijdens de demonstraties in 2009 moet worden ingesteld, E. overwegende dat het heersende illegale regime de uitvoerende, wetgevende en rechterlijke macht alsook de media monopoliseert, F. overwegende dat het huidige onderhandelingsproces met internationale bemiddeling op inclusieve wijze moet worden voortgezet, G. overwegende dat de huidige machthebber op 17 november 2010 een oneerlijk constitutioneel referendum heeft georganiseerd dat terecht geboycot werd door de oppositie en dat over het algemeen genegeerd werd door de internationale gemeenschap, en dat geleid heeft tot de aanneming van een zogenaamde nieuwe grondwet, H. overwegende dat de Europese Unie op maandag 6 juli 2009 overeenkomstig artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou een raadplegingsproces met Madagaskar is gestart, waarmee een dialoog is aangegaan om naar oplossingen voor de politieke problemen van het land te zoeken, I. overwegende dat de Europese Unie op 7 juni 2010 heeft besloten het raadplegingsproces met de Republiek Madagaskar af te sluiten en passende maatregelen heeft getroffen overeenkomstig artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou - in dit geval opschorting van de hulp, J. overwegende dat bovengenoemde manifeste aanslagen op de democratie tevens geleid hebben tot opschorting van de steun van het IMF, de Wereldbank, tot de opschorting van de voordelen van de AGOA (African Growth and Opportunity Act), alsmede tot gerichte sancties van de Afrikaanse Unie, K. overwegende dat de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 17 mei 2011 hebben aangedrongen op de installering van een neutrale, op consensus berustende en inclusieve overgangsregering met als taak om een transparant en onafhankelijk verkiezingsproces op gang te brengen dat zou moeten leiden tot democratische verkiezingen onder toezicht van de internationale gemeenschap, als eerste stap naar een duurzaam herstel van de grondwettelijke orde, L. overwegende dat de bevolking minder dan 1 USD per dag verdient en dat de huishoudens door hun geringe inkomsten amper toegang hebben tot de eerste levensbehoeften, water, sanitaire voorzieningen, gezondheidszorg en onderwijs; overwegende dat de situatie sinds het begin van de politieke crisis aanzienlijk is verslechterd; en gezien de droogte en de talrijke natuurrampen waar het land de afgelopen twee jaar door geteisterd is, 1. veroordeelt nogmaals ten zeerste de wijze waarop de heer Rajoelina de macht heeft gegrepen en de wijze waarop zijn illegale en illegitieme regime aan de macht blijft, en is nog steeds bezorgd over huidige situatie in Madagaskar; 2. veroordeelt de veelvuldige schendingen van de mensenrechten en de veelvuldige gewelddaden van de huidige Malagassische veiligheidsdiensten tegen hun eigen bevolking en dringt aan op ontbinding van alle politieke milities, op volledige eerbiediging van de burgerrechten, de politieke, sociale en economische rechten van alle burgers en het herstel van de rechtsstaat in Madagaskar; eist de onmiddellijke vrijlating van alle politieke gevangenen; eist een veilige terugkeer van ballingen en politieke leiders; 3. dringt aan op een onafhankelijk onderzoek naar deze wandaden, om de plegers van schendingen van de mensenrechten voor de rechter te brengen; 4. geeft uiting aan zijn ernstige bezorgdheid over de aanhoudende illegale plundering en export van kostbaar hardhout, mineralen en fauna uit nationale reservaten en beschermde gebieden, en de toenemende bedreiging van de biodiversiteit door de ineenstorting van de maatschappelijke orde en steunt natuurbehoudgroepen en het maatschappelijk middenveld om te voorkomen dat het land afglijdt naar milieuverschraling en sociale ontwrichting; 5. betreurt het mislukken van de onderhandelingen van Gaborone en dringt aan op een bevredigende exit-strategie uit de huidige impasse om een werkelijk neutrale, op consensus berustende en inclusieve overgangsregering te installeren; neemt kennis van de opmerkingen en aanbevelingen in het verslag van de buitengewone topontmoeting van de SADC; dringt er op aan dat op de volgende topontmoeting van de SADC op 11 juni 2011 definitief een einde wordt gemaakt aan de politieke impasse en dat er geopereerd wordt in het belang van de bevolking van Madagaskar; spoort alle partijen die betrokken zijn bij de ondertekende overeenkomsten aan zich te houden aan hun afspraken; 6. benadrukt dat de grondwettelijke orde moet worden hersteld omdat dat een voorwaarde is voor de institutionele normaliteit in Madagaskar en dringt erop aan dat snel overgegaan wordt tot vrije, open en transparante verkiezingen die voldoen aan democratische normen, onder toezicht van de internationale gemeenschap; 7. benadrukt dat geloofwaardigheid, met inbegrip van de legitimiteit van het verkiezingsproces, inhoudt dat alle politieke bewegingen en leiders vrij en onvoorwaardelijk deel kunnen nemen aan deze verkiezingen en onbeperkte toegang hebben tot de media; 8. ontzegt de autoriteiten die op ongrondwettige wijze de macht gegrepen hebben het recht om verkiezingen te houden; 9. herinnert eraan dat de heer Rajoelina heeft aangekondigd dat hij niet zal deelnemen aan de toekomstige presidentsverkiezingen; 10. benadrukt dat het noodzakelijk is dat het Malagassische volk zijn eigen toekomst kiest en dat het ook in staat is om zijn zelfbeschikkingsrecht onvoorwaardelijk uit te oefenen; 11. benadrukt dat de Afrikaanse Unie op haar top van 31 januari 2011 de reeds op haar top van 17 maart 2010 overeengekomen individuele en selectieve sancties jegens de heer Rajoelina en meer dan honderd aanhangers die de hoge autoriteit van de overgangsregering steunen, heeft bevestigd; 12. dringt er bij de Europese Unie en de VN-Veiligheidsraad op aan sancties te blijven opleggen - en uit te breiden - aan het regime totdat de politieke crisis is opgelost met inachtneming van bovenstaande overwegingen en met name het door de Afrikaanse Unie ingestelde visaverbod uit te breiden tot al hun lidstaten; 13. benadrukt dat de heer Rajoelina's regering niet erkend wordt door de EU noch door enig andere lidstaat van de internationale contactgroep-Madagaskar; 14. steunt de huidige inspanningen van de SADC en verzoekt de AU, de SADC en de internationale contactgroep het overgangsproces tot een goed einde te brengen; 15. steunt de passende maatregelen die de EU op 7 juni 2010 heeft genomen na de afsluiting van het raadplegingsproces, overeenkomstig artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou, volledig; 16. dringt er bij de internationale gemeenschap en de Europese Unie op aan hun humanitaire hulp aan de Malagassische bevolking op te voeren; herinnert eraan dat de samenwerkingsprogramma's met Madagaskar alleen geleidelijk kunnen worden hervat als alle democratische beginselen en fundamentele vrijheden volledig worden geëerbiedigd; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie, de Europese Commissie, de Raad van de Europese Unie, de ACS-EU-Raad, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de SADC, president Joaquim Chissano en de Commissie van de Afrikaanse Unie. Het Europees Parlement , – gezien de internationale, Europese en nationale instrumenten op het gebied van mensenrechten en fundamentele vrijheden en met betrekking tot het verbod op willekeurige opsluiting, gedwongen verdwijningen en marteling, zoals het Internationaal Verdrag inzake burgerlijke en politieke rechten van 16 december 1966 en het VN-Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing van 10 december 1984, met bijbehorende protocollen, – gezien resolutie 62/149 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 18 december 2007, waarin een moratorium op de toepassing van de doodstraf wordt geëist, en resolutie 63/168 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 18 december 2008, waarin wordt aangedrongen op tenuitvoerlegging van resolutie 62/149, – gezien zijn eerdere resoluties over doodstraf, met name die van 7 oktober 2010 over de Werelddag tegen de doodstraf (1) en van 10 juli 2008 over de doodstraf, met name de rechtszaak tegen Troy Davis (2) , over Guantánamo, met name die van 13 juni 2006 over de toestand van de gevangenen in Guantánamo (3) en van 10 maart 2004 over het recht van de gevangenen in Guantánamo op een eerlijk proces (4) , alsmede de resoluties over vermoedelijke CIA-vluchten en gevangenissen op EU-gebied, met name diegene die op 14 februari 2007 (5) werd aangenomen, – gezien zijn resolutie van 4 februari 2009 over de repatriëring en hervestiging van de gedetineerden van Guantánamo (6) , – gezien de brief van zijn Voorzitter aan de nationale parlementen over de follow-up die de lidstaten aan de resolutie van het Parlement van 14 februari 2007 hebben gegeven, – gezien het zesde Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, inzake de afschaffing van de doodstraf, van 28 april 1983, – gezien het Tweede Facultatief Protocol van 15 december 1989 bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, waarin wordt gestreefd naar afschaffing van de doodstraf, – gezien artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de regering van de VS van plan is in het komende proces voor een militaire commissie tegen een Saudi-Arabische man, Abd al Rahim Hussayn Muhammed al Nashiri, die thans vastzit in de Amerikaanse detentie-inrichting in Guantánamo Bay, de doodstraf te vorderen; overwegende dat hiervoor de instemming nodig is van een ambtenaar, de zogenoemde „convening authority”, en dat diens besluit binnen enkele weken te verwachten is, B. overwegende dat al-Rahim al-Nashiri al bijna negen jaar in de VS wordt gedetineerd, maar – ofschoon hij al enkele maanden na zijn arrestatie in 2002 werd genoemd in een aanklacht voor een federale rechtbank, nooit aan een rechterlijke autoriteit is voorgeleid en evenmin binnen een redelijke termijn is berecht, zoals het internationale recht vereist; in plaats daarvan werd hij in het geheim vastgehouden om in 2006 naar Guantánamo te worden overgebracht, C. overwegende dat hij gedurende zijn CIA-detentie van bijna vier jaar kennelijk in complete isolatie op onbekende locaties werd vastgehouden, en naar verluidt aan marteling werd onderworpen, zoals het zogenoemde „water-boarding”, D. overwegende dat het Amerikaanse ministerie van Defensie op 20 april 2011 bekendmaakte dat Abd al Rahim al Nashiri ingevolge de „Military Commissions Act” van 2009 onder meer „moord in strijd met het oorlogsrecht”, en „terrorisme” ten laste worden gelegd, omdat hij een leidende rol zou hebben gehad bij de aanslag op de USS Cole in Jemen op 12 oktober 2000, waarbij 17 Amerikaanse bemanningsleden omkwamen en 40 anderen werden gewond, en bij de aanslag op de Franse olietanker MV Limburg in de Golf van Aden op 6 oktober 2002, waarbij een bemanningslid omkwam, E. overwegende dat Abd al-Rahim al-Nashiri, van Saudische nationaliteit, de eerste is die voor een militaire commissie zal terechtstaan sinds president Obama de hervatting van deze processen heeft bevolen, en dat er voor dit proces voor een militaire commissie nog geen datum is bepaald; de aanklager heeft ervoor gepleit dat de doodstraf in het proces als mogelijke straf in aanmerking komt, ofschoon daarmee tevoren moet worden ingestemd door de „convening authority” van de militaire commissies, een door de Amerikaanse minister van Defensie benoemde ambtenaar, F. overwegende dat de huidige „convening authority” te kennen heeft gegeven tot 30 juni 2011 schriftelijke opmerkingen over de doodstraf te zullen inwachten, waarna hij zijn besluit zal nemen, G. overwegende dat de Europese Unie zich sterk inzet, in eerste instantie voor totstandbrenging van moratoria op de toepassing van de doodstraf door derde landen, en uiteindelijk voor afschaffing van de doodstraf overal elders, en naar wereldwijde aanvaarding van dit beginsel streeft, H. overwegende dat het internationale mensenrechtenrecht erkent dat sommige landen de doodstraf behouden, maar de oplegging en voltrekking van een doodvonnis verbiedt wanneer dat gebaseerd is op een proces dat niet aan de hoogste eisen van correctheid beantwoordt, I. overwegende dat het Europees Parlement zich hierover al kritisch heeft uitgelaten en bij de VS heeft aangedrongen op herziening van het systeem van militaire commissies, omdat dit niet beantwoordt aan internationale normen voor een eerlijk proces, J. overwegende dat in 2007 door de speciale VN-rapporteur voor de bevordering van de naleving en de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden op de VS een beroep werd gedaan om de militaire commissies af te schaffen, en in 2009 door de speciale rapporteur van de Verenigde Naties inzake buitengerechtelijke, standrechtelijke of willekeurige executies om geen terdoodveroordelingen te vorderen in processen voor een militaire commissie, K. overwegende dat Abd al-Rahim al-Nashiri beweert in 2002 en 2003 gedurende meerdere maanden in geheime CIA-detentie in Polen te zijn vastgehouden, en in die tijd te zijn gemarteld, en overwegende dat hij op 10 mei 2011 beroep heeft ingesteld bij het Europees Hof voor de rechten van de mens, met steun van mensenrechtenorganisaties, L. overwegende dat ondanks alle bewijsmateriaal voor de uiterst zware mensenrechtenschendingen en volkenrechtelijke misdaden die bij de bestrijding van terrorisme hebben plaatsgevonden, zoals marteling, mishandeling, geïsoleerde detentie en gedwongen verdwijningen, er slechts weinigen zijn die daarvoor in de VS of in de EU voor de rechter zijn gebracht, 1. wijst op de nauwe trans-Atlantische betrekkingen, gebaseerd op gemeenschappelijke kernwaarden en eerbiediging van elementaire, universele en onafdingbare mensenrechten – zoals het recht op een eerlijk proces en het verbod van willekeurige detentie; prijst zich gelukkig met de nauwe trans-Atlantische samenwerking op een breed veld van internationale mensenrechtenkwesties; 2. spreekt opnieuw zijn verontwaardiging en woede uit over alle grootschalige terreuraanslagen, alsmede zijn solidariteit met de slachtoffers van zulke aanslagen en zijn medeleven met de pijn en het lijden van hun gezinnen, vrienden en familieleden; herhaalt niettemin dat de strijd tegen het terrorisme niet kan worden gevoerd ten koste van gevestigde gemeenschappelijke waarden als eerbiediging van de mensenrechten en van de rechtsstatelijkheid; 3. is vanouds tegenstander van marteling en mishandeling en van de doodstraf, in alle gevallen en onder alle omstandigheden, en beklemtoont nogmaals dat afschaffing van de doodstraf bijdraagt tot de verhoging van de menselijke waardigheid en de geleidelijke ontwikkeling van de mensenrechten; 4. verzoekt de VS-autoriteiten niet de doodstraf op te leggen aan Abd al-Rahim al-Nashiri, en dringt er bij de hoge vertegenwoordiger Catherine Ashton, het voorzitterschap van de Raad, de Commissie en de lidstaten op aan, de zaak met spoed bij de VS-autoriteiten ter sprake te brengen en krachtig bij de VS te protesteren om te bereiken dat hij niet wordt terechtgesteld; 5. doet nogmaals een beroep op de VS-autoriteiten om het systeem van militaire commissies zodanig te herzien dat van eerlijke processen sprake is, Guantánamo te sluiten, het gebruik van marteling, mishandeling, geïsoleerde detentie, onbeperkte detentie zonder proces en gedwongen verdwijningen te verbieden, en herinnert de EU-instellingen en lidstaten aan hun plicht om niet aan zulke door het internationale, Europese en nationale recht verboden zaken mee te werken of deze verborgen te houden; 6. beziet met spijt hoe de president van de VS op 7 maart 2011 het presidentieel besluit heeft ondertekend inzake detentie en de herroeping van de opheffing van de militaire rechtbanken; is ervan overtuigd dat een normaal strafproces voor de burgerrechter de beste manier is om uitsluitsel te geven over de status van Guantánamo-gevangenen; houdt staande dat al-Nashiri en alle andere gevangenen die door de VS worden vastgehouden, direct in staat van beschuldiging moeten worden gesteld en voor de rechter gebracht, in overeenstemming met internationale normen van rechtsstatelijkheid, of anders moeten worden vrijgelaten; beklemtoont in dit verband dat voor iedereen dezelfde normen voor een eerlijk proces moeten gelden, zonder discriminatie; 7. doet een beroep op de EU en de autoriteiten van de lidstaten en die van de VS om erop toe te zien dat volledig, eerlijk, doelgericht, onafhankelijk en onpartijdig onderzoek en naspeuringen worden ingesteld naar mensenrechtenschendingen en misdaden naar internationaal, Europees en nationaal recht, en de verantwoordelijken gerechtelijk te vervolgen, ook in verband met het CIA-programma van buitengewone uitleveringen en geheime gevangenissen; 8. verwelkomt als heuglijk feit dat een aantal lidstaten bereid is Guantánamo-gevangenen over te nemen met het oog op hervestiging, en hoopt dat meer lidstaten hiertoe met de Amerikaanse regering willen samenwerken; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de „Convening Authority for Military Commissions”, de minister van Buitenlandse Zaken, de president, de Senaat en het Congres van de VS, de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de EU-lidstaten de secretaris-generaal van de VN, de voorzitter van de Algemene Vergadering van de VN en de regeringen van de VN-lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over Oekraïne, en met name de resolutie van 25 november 2010 (1) , – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) tussen de Europese Unie en Oekraïne, die op 1 maart 1998 in werking is getreden, en de lopende onderhandelingen over een associatieovereenkomst die in de plaats moet komen van de PSO, – gezien de associatieagenda EU-Oekraïne, die in de plaats komt van het actieplan EU-Oekraïne en in juni 2009 door de samenwerkingsraad EU-Oekraïne werd goedgekeurd, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 mei 2010 getiteld „Het Europees nabuurschapsbeleid: een balans” ( COM(2010)0207 ) en het voortgangsverslag van 25 mei 2011 over de tenuitvoerlegging van het Europees nabuurschapsbeleid, – gezien de verklaring van zijn Voorzitter van 24 mei 2011 over de detentie van Yulia Tymoshenko, – gezien de verklaring van 26 mei 2011 van de woordvoerder van de hoge vertegenwoordiger van de EU Catherine Ashton over de zaak Yulia Tymoshenko, – gezien de verklaring van commissaris Štefan Füle van 24 maart 2011 na zijn ontmoeting met Yulia Tymoshenko, – gezien de door de Verkhovna Rada op 7 april 2011 aangenomen wet ter voorkoming en bestrijding van corruptie, die op 1 juli 2011 in werking zal treden, – gezien artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de EU een voorkeur heeft voor een stabiel en democratisch Oekraïne, dat de beginselen van de sociale markteconomie, de rechtsstaat, de mensenrechten en de bescherming van minderheden eerbiedigt en borg staat voor de grondrechten; overwegende dat binnenlandse politieke stabiliteit, nadruk op interne hervormingen, eerbiediging van de rechtsstaat en de invoering van eerlijke, onpartijdige en onafhankelijke juridische procedures een voorwaarde zijn voor de verdere ontwikkeling van de betrekkingen tussen de EU en Oekraïne; overwegende dat het Oostelijk partnerschap al deze beginselen omvat; B. overwegende dat een omvattende hervorming van de rechtsprekende macht en maatregelen ter eerbiediging van de rechtsstaat bij strafrechtelijke onderzoeken en vervolgingen, met inbegrip van het beginsel van eerlijke, onpartijdige en onafhankelijke juridische procedures, nog niet in Oekraïne zijn doorgevoerd, C. overwegende dat corruptie en machtsmisbruik in Oekraïne nog altijd algemeen voorkomen, hetgeen een krachtig optreden van de autoriteiten vereist, teneinde de verantwoordelijken voor de rechter te brengen; overwegende dat strafrechtelijke vervolgingen en onderzoeken onpartijdig en onafhankelijk dienen te zijn en geen politiek doel mogen dienen, D. overwegende dat het openbaar ministerie van Oekraïne op 24 mei 2011 het onderzoek in de zaak tegen voormalig minister-president van Oekraïne Yulia Tymoshenko heeft afgerond en strafrechtelijke vervolging heeft ingesteld wegens machtsmisbruik in het kader van de sluiting van gascontracten met de Russische Federatie in 2009, E. overwegende dat op 21 februari 2011 twee strafrechtelijke procedures tegen Yulia Tymoshenko zijn samengevoegd in één zaak waarin zij wordt beschuldigd van het verduisteren van gelden afkomstig van de verkoop van rechten voor de uitstoot van broeikasgassen in het kader van het protocol van Kyoto, alsmede van het verduisteren van 67 miljoen UAH afkomstig van de Oekraïense staatsbegroting, bestemd voor een overheidsgarantie voor de Oostenrijkse regering in verband met de aankoop en invoer van 1000 auto's van het type Opel Combo, te gebruiken voor medische doeleinden in plattelandsgebieden ten tijde van haar premierschap, F. overwegende dat Yulia Tymoshenko sinds de start van het onderzoek op 15 december 2010 44 keer is ondervraagd, dat zij een binnen- en buitenlands reisverbod van bijna zes maanden heeft gekregen, dat de Oekraïense autoriteiten haar tot vier maal toe hebben belet binnen Oekraïne te reizen, en haar in februari en juni hebben verboden naar Brussel te reizen, en dat ze op 25 mei 2011 is opgeroepen en meerdere uren is verhoord, alvorens weer te worden vrijgelaten, G. overwegende dat 12 voormalige hooggeplaatste ambtenaren van de regering Tymoshenko zich in voorarrest bevinden, waaronder Joeri Lutsenko, voormalig minister van Binnenlandse Zaken en één van de leiders van de Volkspartij voor zelfverdediging, die is beschuldigd van ambtsmisdrijven en verduistering van gelden en op 26 december 2010 is gearresteerd voor beweerde niet-medewerking aan de vervolging, alsmede Yevhen Korniychuk, voormalig eerste onderminister van Justitie, die op 22 december 2010 is gearresteerd op beschuldiging van het overtreden van de wet in verband met openbare aanbestedingsprocedures voor juridische diensten, H. overwegende dat de heer Lutsenko niet uit voorarrest is vrijgelaten bij de aanvang van zijn proces op 23 mei 2011, ondanks het feit dat detentie wegens beweerde niet-medewerking aan het onderzoek van zijn zaak een uiterst buitensporige maatregel is, I. overwegende dat een voorlopig rapport van het Deense Helsinki Comité voor Mensenrechten inzake de rechtszaken Lutsenko en Korniychuk melding maakt van ernstige schendingen van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, J. overwegende dat strafrechtelijke vervolging is ingesteld tegen Bohdan Danylshin, voormalig minister van Economische Zaken, die uit Oekraïne is weggevlucht en politiek asiel heeft gekregen in de Tsjechische Republiek; overwegende dat Georgy Filipchuk, voormalig minister van Milieu, en Valery Ivashchenko, voormalig uitvoerend minister van Defensie, eveneens een strafrechtelijke aanklacht boven het hoofd hangt, K. overwegende dat Anatoliy Grytsenko (Partij van de Regio's), voormalig voorzitter van het parlement van de Krimrepubliek, op 24 januari 2011 is gearresteerd en wordt beschuldigd van machtsmisbruik in verband met het illegaal schenken van 4800 hectare grond; overwegende dat later nog een strafrechtelijke procedure is ingesteld wegens fraude met grond in verband met een vakantieoord in Yalta, L. overwegende dat het Openbaar Ministerie tevens een strafrechtelijke procedure wegens machtsmisbruik heeft ingesteld tegen Leonid Koetsjma, voormalig president van Oekraïne, M. overwegende dat de grondwet van Oekraïne voorziet in collectieve verantwoordelijkheid voor besluiten van de Oekraïense regering, N. overwegende dat de EU nadruk blijft leggen op eerbiediging van de rechtsstaat, met eerlijke, onpartijdige en onafhankelijke juridische procedures, waarbij de verdenking moet worden vermeden dat justitiële instrumenten selectief worden ingezet; overwegende dat de EU bijzonder grote waarde hecht aan deze beginselen, met name in een land dat wenst nadere contractuele betrekkingen aan te knopen op basis van politieke samenwerking, 1. benadrukt dat een zo groot mogelijke transparantie bij strafrechtelijke onderzoeken, vervolgingen en processen gewaarborgd moet worden, en waarschuwt voor het gebruik van het strafrecht als instrument voor het bereiken van politieke doelen; 2. is bezorgd over het toenemend aantal gevallen van selectieve vervolging van leden van de oppositie in Oekraïne, alsmede over de buitensporigheid van de getroffen maatregelen, met name in de zaken van Yulia Tymoshenko en Joeri Lutsenko, voormalig minister van Binnenlandse Zaken, en wijst erop dat de heer Lutsenko sinds 26 december 2010 vast zit; spreekt zijn steun uit voor Nina Karpachova, de Oekraïense commissaris voor de mensenrechten, die het Oekraïense Openbaar Ministerie heeft verzocht de mogelijkheid te overwegen tot het toepassen van preventieve maatregelen die geen detentie inhouden; 3. herinnert de Oekraïense autoriteiten eraan dat het beginsel van collectieve verantwoordelijkheid voor de besluiten van de regering niet toelaat dat individuele leden van de regering worden vervolgd wegens besluiten die collectief zijn genomen; 4. benadrukt dat lopende strafrechtelijke onderzoeken tegen prominente Oekraïense politieke leiders hen niet mogen belemmeren actief deel te nemen aan het politieke leven, kiezers te ontmoeten en internationale bijeenkomsten te bezoeken; roept de Oekraïense autoriteiten derhalve op het binnen- en buitenlandse reisverbod van Yulia Tymoshenko en andere belangrijke politieke figuren op te heffen; 5. benadrukt dat versterking van de rechtsstaat en een geloofwaardige corruptiebestrijding niet alleen van wezenlijk belang zijn voor het sluiten van de associatieovereenkomst en de versterking van de betrekkingen tussen de EU en Oekraïne in het algemeen, maar ook voor het consolideren van de democratie in Oekraïne; 6. verzoekt de Commissie steun te verlenen aan de hervorming van de rechterlijke macht in Oekraïne door beter gebruik te maken van het programma van de EU voor capaciteitsopbouw, en de oprichting te overwegen van een adviesgroep op hoog niveau van de EU voor Oekraïne, om het land bij te staan bij zijn inspanningen om zich aan te passen aan de wetgeving van de EU, ook voor wat betreft de rechterlijke macht; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de EDEO, de lidstaten, de president, de regering en het parlement van Oekraïne en de parlementaire vergaderingen van de Raad van Europa en de OVSE. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 165, lid 2, streepje 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarin wordt gezegd dat het optreden van de Unie erop is gericht de Europese dimensie van de sport te ontwikkelen, door de eerlijkheid en de openheid van sportcompetities te bevorderen, – gelet op artikel 123 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese sportsector een grote maatschappelijke en financiële impact heeft op burgers en bedrijven in de Unie, B. overwegende dat volgens het Witboek Sport ( COM(2007)0391 ) corruptieproblemen met een Europese dimensie op Europees niveau moeten worden aangepakt en dat de Commissie waar het om de sportsector gaat toezicht blijft houden op de tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving tegen het witwassen van geld in de lidstaten, 1. dringt er bij de Commissie op aan tezamen met de lidstaten voor coördinatie te zorgen van een grootschalige studie naar corruptie-incidenten in de Europese sport, met raadpleging van alle relevante belanghebbenden; 2. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan met name aandacht te besteden aan de banden tussen georganiseerde misdaad en legaal of illegaal wedden, sportmakelaars, scheidsrechters, officials van clubs en sporters, die gericht zijn op het van tevoren bepalen van de resultaten van Europese sportwedstrijden; 3. dringt er bij de Commissie op aan online-wedden te reguleren, in het belang van de integriteit en duurzame ontwikkeling van de Europese sport, via vergunningen voor exploitanten, specifieke maatregelen ter bestrijding van het manipuleren van wedstrijdresultaten en een eerlijke terugkeer naar breedtesport via het toekennen van een recht op sportweddenschappen aan de organisatoren van sportwedstrijden; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars (1) , te doen toekomen aan de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 123 van zijn Reglement, A. overwegende dat er tijdens de gevechten tussen de gemeenschappen in 1963-1964 en nadien tijdens de Turkse invasie van Cyprus in 1974 om en bij de 2 000 personen van zowel Grieks-Cypriotische als Turks-Cypriotische gemeenschappen als vermist zijn opgegeven, B. overwegende dat van veel van deze mensen nog steeds niet geweten is waar ze zich bevinden en wat er met hen is gebeurd, C. overwegende dat het Comité vermiste personen op Cyprus, dat financiële steun krijgt van de Verenigde Naties, de Europese Commissie en andere donoren, het lot van de als vermist opgegeven personen tracht te achterhalen, 1. schaart zich volledig achter de werkzaamheden van het Comité vermiste personen op Cyprus en erkent de rol die het in de post-conflictsituatie speelt door waarheid, herinnering en verzoening op Cyprus te bevorderen; 2. roept de Europese Commissie op voldoende middelen te blijven toekennen aan het Comité vermiste personen op Cyprus, zodat het zijn belangrijke functie kan vervullen; 3. roept de regeringen van Turkije en Cyprus op de werkzaamheden van het Comité vermiste personen op Cyprus te blijven steunen, meer inspanningen te leveren om de personen die nog steeds als vermist staan opgegeven op te sporen en ervoor te zorgen dat alle informatie die de taak van het Comité kan vergemakkelijken vrij ter beschikking wordt gesteld; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars (1) , te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten en het Comité vermiste personen op Cyprus.