Het Europees Parlement, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Krim sinds februari 2014 tijdelijk wordt bezet door Rusland, dat het land illegaal heeft geannexeerd, na een onwettig en internationaal niet-erkend referendum; B. overwegende dat de inwoners van de Krim nog steeds te maken hebben met ernstige mensenrechtenschendingen, onwettige mobilisatie voor het Russische leger, gedwongen toekenning van Russische paspoorten en russificatie, willekeurige opsluitingen, dikwijls op grond van valse beschuldigingen van terrorisme, gedwongen verdwijningen, foltering, buitengerechtelijke executies, het ontbreken van de vrijheid van meningsuiting, vergadering, vereniging en godsdienst; C. overwegende dat de Russische bezettingsautoriteiten zich met name richten tegen Krim‑Tataren, etnische Oekraïners en etnische minderheden en tot 800 000 Russen hebben hervestigd, waardoor de demografische samenstelling van de Krim onder dwang op neokoloniale wijze langs etnische lijnen is gewijzigd, hetgeen volgens het internationaal recht een oorlogsmisdaad is; D. overwegende dat er in Russische detentiecentra meer dan 200 politieke gevangenen uit de Krim zijn, waaronder 133 Krim‑Tataren en 67 politieke gevangenen met ernstige gezondheidsproblemen die zorg behoeven; E. overwegende dat de journalist en mensenrechtenverdediger van de Krim, Iryna Danylovytsj, in 2022 werd ontvoerd, ervan werd beschuldigd explosieven in bezit te hebben en tot 6 jaar en 11 maanden gevangenisstraf werd veroordeeld; overwegende dat de ngo-activist Tofik Abdulhaziiev in 2019 op grond van valse beschuldigingen werd gearresteerd en veroordeeld tot twaalf jaar opsluiting in een streng bewaakte gevangenis, en sinds 2023 in een gevangenis op ongeveer 2 700 km afstand van de Krim wordt vastgehouden; overwegende dat de burgerjournalist Amet Sulejmanov in 2021 tot twaalf jaar gevangenisstraf is veroordeeld; F. overwegende dat veel inwoners van de Krim nog steeds worden vervolgd, waaronder: Emil Kurbedinov, Server Mustafajev, Emir‑Usein Kuku, Lutfije Zudijeva, Kulamet Ibraimov, Abduresjit Dzjepparov, Edem Semedljaev, Rustem Kjamilev, Oleksandr Sizikov, Halyna Dovhopola, Ruslan Abdurachmanov, Rustem Huhuryk en Lilia Hemedzjy; 1. veroordeelt nogmaals de illegale bezetting van de Autonome Republiek Krim en de stad Sebastopol door Rusland; 2. spreekt zijn afkeuring uit over de aanhoudende agressie van Rusland tegen etnische Oekraïners en de stelselmatige vervolging van inheemse Krim‑Tataren, met als doel hun identiteit, erfgoed en cultuur uit te wissen, hetgeen de Krim‑Tataren doet herinneren aan de genocidale deportaties van 1944; is van mening dat de toekomst van de Krim gekoppeld is aan zijn erkenning als historisch thuisland van de Krim‑Tataren; 3. veroordeelt de vervolging van journalisten, activisten uit het maatschappelijk middenveld en mensenrechtenverdedigers en de deportatie van burgers, waaronder politieke gevangenen, van de Krim naar penitentiaire instellingen in heel Rusland, hetgeen in strijd is met het internationaal recht; 4. eist de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van Iryna Danylovytsj, Tofik Abdulhaziiev en Amet Suleymanov en andere politieke gevangenen; dringt aan op onmiddellijke medische zorg; hekelt de handhaving van vonnissen tegen ernstig zieke personen, hetgeen een flagrante schending van de internationale mensenrechtennormen vormt; verzoekt het Internationaal Comité van het Rode Kruis en de VN vast te stellen waar de burgergevangenen uit de Krim zich bevinden; 5. roept de internationale gemeenschap op het beleid van niet-erkenning van de illegale annexatie van de Krim voort te zetten; steunt de inspanningen om een einde te maken aan de bezetting van de Krim, zoals die van het Krim-platform; dringt aan op strengere sancties tegen personen en rechtspersonen die betrokken zijn bij de poging tot illegale annexatie; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de VV/HV, de betrokken EU-instellingen en aan de Russische en Oekraïense autoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Kirgizië, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat er onlangs huiszoekingen hebben plaatsgevonden in het hoofdkantoor van de Kirgizische sociaaldemocraten (SDK); overwegende dat een districtsrechtbank van Bisjkek in de aanloop naar de lokale verkiezingen van november 2024 heeft bevolen om SDK-leider Temirlan Sultanbekov en andere partijfunctionarissen tot 13 januari 2025 in voorlopige hechtenis te nemen; overwegende dat ze werden gearresteerd op basis van beschuldigingen van het kopen van stemmen, waarbij een audio-opname van onbekende oorsprong als belangrijkste bewijs diende, een opname waarvan onduidelijk is of er rechterlijke toestemming voor gegeven is en waarvan het verband met de arrestanten onbekend is; overwegende dat de SDK heeft aangetoond dat de betalingen aan campagnemedewerkers, waarover gesproken wordt in de opname, transparant waren; overwegende dat de heer Sultanbekov op de dag van zijn arrestatie uit protest in hongerstaking is gegaan en dat zijn fysieke toestand sindsdien ernstig is verslechterd; overwegende dat de kiescommissie van Bisjkek de gemeenteraadskandidaten van de partij in Bisjkek heeft uitgesloten; B. overwegende dat de naleving van de democratische normen en de eerbiediging van de mensenrechten in Kirgizië de afgelopen jaren op alarmerende wijze zijn verslechterd; C. overwegende dat onafhankelijke mediakanalen zoals Kloop, Temirov Live, Ait Ait Dese en Azattyk, en journalisten en bloggers nog steeds worden onderdrukt; overwegende dat zowel het gerechtelijk apparaat als burgerwachten steeds vaker worden ingezet om politieke tegenstanders en critici uit het maatschappelijk middenveld te onderdrukken; D. overwegende dat de versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (EPCA) tussen Kirgizië en de EU onderworpen is aan de goedkeuringsprocedure van het Parlement en vereist dat Kirgizië volledig voldoet aan zijn plicht om de mensenrechten te beschermen en de democratische normen na te leven; 1. uit zijn bezorgdheid over de dubieuze redenen voor de arrestatie van Temirlan Sultanbekov en andere prodemocratische activisten in Kirgizië en de mogelijke politieke motieven achter de strafzaak tegen hen; 2. dringt er bij de Kirgizische autoriteiten op aan de heer Sultanbekov en andere partijfunctionarissen onmiddellijk vrij te laten en in plaats van detentie alternatieve maatregelen te nemen die hun recht op verdediging eerbiedigen overeenkomstig de burgerlijk en politieke rechten die worden gewaarborgd door de Kirgizische grondwet en internationale verplichtingen; verzoekt de autoriteiten zijn veiligheid en welzijn te waarborgen; 3. dringt er bij de Kirgizische regering op aan een einde te maken aan haar campagne van intimidatie en gerechtelijke vervolging van oppositiepartijen, onafhankelijke mediakanalen en journalisten; uit zijn bezorgdheid over de aanneming van de wet inzake buitenlandse agenten naar het voorbeeld van Rusland; verzoekt de Kirgizische autoriteiten met klem om alle aanklachten tegen mensenrechtenverdedigers, waaronder Makhabat Tazhibek Kyzy, Azamat Ishenmev, Aktilek Kaparov en Ayke Beishekeeva, journalisten van de kanalen Temirov Live en Ait Ait Dese, in te trekken; 4. verzoekt de Kirgizische autoriteiten de mensenrechten te eerbiedigen en de democratische normen en fundamentele vrijheden in acht te nemen in overeenstemming met de EPCA en het stelsel van algemene preferenties plus; 5. roept alle EU-instellingen en -organen, met name de EU-delegatie in Kirgizië, op hun diepe bezorgdheid te blijven uiten aan de autoriteiten van Kirgizië over de verslechtering van de mensenrechtensituatie, en andere maatregelen te overwegen mocht de situatie verder verslechteren; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VV/HV, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Centraal-Azië, de lidstaten, de VN-Mensenrechtenraad en de autoriteiten van Kirgizië. Het Europees Parlement, – gezien het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, dat door Azerbeidzjan is geratificeerd, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Azerbeidzjaanse autoriteiten zich sinds 2023 schuldig maken aan stelselmatig hardhandig optreden tegen het maatschappelijk middenveld, de politieke oppositie, mensenrechtenverdedigers, de lhbti+-gemeenschap en de onafhankelijke media, en dat deze onderdrukking rond de COP29 nog verder is opgevoerd; B. overwegende dat er in Azerbeidzjan meer dan 300 politieke gevangenen en 23 Armeense krijgsgevangenen vastzitten, waaronder leiders van de voormalige door zichzelf tot republiek uitgeroepen enclave Nagorno‑Karabach; C. overwegende dat de politieke gevangene Gubad Ibadoghlu, die genomineerd was voor de Sacharovprijs 2024, nog steeds onder huisarrest staat; overwegende dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft geoordeeld dat zijn gezondheidstoestand kritiek is en dat hij dringend opgenomen moet worden in een ziekenhuis om een hartoperatie te ondergaan; D. overwegende dat Anar Mammadli, een leidende figuur in het maatschappelijk middenveld, sinds april 2024 in voorarrest zit op grond van valse aanklachten en dat zijn gezondheid verslechtert omdat hem medische zorg wordt ontzegd; E. overwegende dat de Azerbeidzjaanse autoriteiten begin december 2024 de journalisten Aynur Ganbarova, Aytaj Ahmadova, Khayala Agayeva, Natig Javadli en Aysel Umudova (allen werkzaam bij Meydan TV) en de journalisten Ramin Jabrayilzade en Ahmad Mukhtar hebben gearresteerd; overwegende dat zij ook Ulvi Tahirov, adjunct-directeur van de school voor journalistiek van Bakoe, Azer Gasimli, politiek leider, en Rufat Safarov, mensenrechtenverdediger, hebben gearresteerd; overwegende dat er tegen al deze personen ongefundeerde en politiek gemotiveerde aanklachten zijn ingediend; F. overwegende dat de milieuactivist Kamran Mammadli tijdens de COP29 door beveiligers werd aangevallen en dat hem een reisverbod is opgelegd; G. overwegende dat de mensenrechten van gevangenen stelselmatig worden geschonden, in die zin dat gevangenen in onmenselijke omstandigheden worden vastgehouden en worden gemarteld en dat vrouwelijke politieke gevangenen specifiek worden mishandeld, waaronder Nargiz Absalamova; 1. veroordeelt met klem de aanhoudende schendingen van de mensenrechten door het Azerbeidzjaanse regime die via berichtgeving naar buiten komen, waaronder de schendingen van het recht op vrijheid van meningsuiting en het recht op vrijheid van vereniging en op vrijheid van vreedzame vergadering, en veroordeelt daarnaast met klem het misbruik van het strafrechtstelsel voor politieke doeleinden door het Azerbeidzjaanse regime; 2. dring er bij de Azerbeidzjaanse autoriteiten met klem op aan om per direct te stoppen met het onderdrukken van alle dissidenten, en om alle mensenrechtenverdedigers, journalisten en politieke en andere activisten die op grond van verzonnen en politiek gemotiveerde aanklachten worden vervolgd, onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten en alle aanklachten tegen hen te laten vallen; 3. eist dat de autoriteiten het reisverbod dat is opgelegd aan Ibadoghlu onmiddellijk opheffen, dat zij alle aanklachten tegen hem onvoorwaardelijk intrekken en dat zij hem toestaan om naar het buitenland te reizen om daar de medische behandeling te krijgen die hij dringend nodig heeft; betreurt dat het Ibadoghlu niet werd toegestaan om de uitreiking van de Sacharovprijs bij te wonen of online aan de uitreiking deel te nemen; 4. dringt er bij Azerbeidzjan op aan om een einde te maken aan de onredelijke beperkingen jegens de onafhankelijke media, door de Azerbeidzjaanse wetgeving inzake de registratie en financiering van niet-gouvernementele groepen en media in lijn te brengen met de aanbevelingen van de Commissie van Venetië; eist dat de autoriteiten stoppen met het onderdrukken van Meydan TV, ToplumTV, Abaz Media en Kanal13; 5. dringt erop aan dat er in het kader van de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten sancties worden opgelegd aan de Azerbeidzjaanse functionarissen die verantwoordelijk zijn voor ernstige mensenrechtenschendingen, waaronder Fuad Alasgarov, Vilayat Eyvazov en Ali Naghiyev; 6. dringt erop aan dat de eerbiediging van de grondrechten en de vrijlating van alle politieke gevangenen tot absolute voorwaarden worden gemaakt voor de sluiting van partnerschapsovereenkomsten, onder meer op het gebied van energie, tussen de EU en Azerbeidzjan; dringt er bij de Commissie op aan om het memorandum van overeenstemming over een strategisch partnerschap op het gebied van energie van 2022 op te schorten; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VV/HV, de lidstaten en de president, de regering en het parlement van Azerbeidzjan. Europees Parlement, – gezien de VN-verklaring van 15 september 1995 (verklaring en actieprogramma van Peking) en de resultaten van de toetsingsconferenties ervan, – gezien het VN-Verdrag van 1979 inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, – gezien de artikelen 21 en 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling van de VN en het beginsel dat niemand aan zijn lot mag worden overgelaten, en gezien met name duurzameontwikkelingsdoelstelling (SDG) 5 van de VN, die gericht is op het bereiken van gendergelijkheid, – gezien het rapport van de secretaris-generaal van de VN van 13 december 2019 aan de VN-Commissie voor de Status van de Vrouw (CSW), getiteld “Review and appraisal of the implementation of the Beijing Declaration and Platform for Action and the outcomes of the twenty-third special session of the General Assembly”, – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheid van 25 november 2020 getiteld “EU-genderactieplan (GAP) III – Een ambitieuze agenda inzake gendergelijkheid en de empowerment van vrouwen in het externe optreden van de EU 2021-2025” (JOIN(2020)0017), en het bijbehorende gezamenlijke werkdocument van 25 november 2020 getiteld “Objectives and Indicators to frame the implementation of the Gender Action Plan III (2021-25)” (SWD(2020)0284), – gezien de EU-strategie voor gendergelijkheid 2020-2025 van 5 maart 2020, – gezien zijn resolutie van 10 maart 2022 over het EU-genderactieplan III (1) , – gezien het onderzoek uit 2024 van het Comité voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen betreffende Polen dat overeenkomstig artikel 8 van het Facultatief Protocol bij het Verdrag is uitgevoerd, – gezien zijn resolutie van 11 februari 2021 over de uitdagingen met betrekking tot vrouwenrechten in Europa: meer dan 25 jaar na de verklaring en het actieprogramma van Peking (2) , – gezien de briefing getiteld “Accelerating progress on Sustainable Development Goal 5 (SDG 5): Achieving gender equality and empowering women and girls”, gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Parlementaire Onderzoeksdiensten op 18 september 2024, – gezien het verslag van UN Women en het departement Economische en Sociale Zaken van de VN van september 2024 getiteld “Progress on the Sustainable Development Goals: The Gender Snapshot 2024”, – gezien zijn resolutie van 22 november 2023 over ontwerpen van het Europees Parlement tot herziening van de Verdragen (3) , – gezien zijn resolutie van 11 april 2024 over de opname van het recht op abortus in het EU-Handvest van de grondrechten (4) , – gezien artikel 121 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrouwenrechten en gendergelijkheid ( A10-0030/2024 ), A. overwegende dat de gelijkheid van vrouwen en mannen een fundamenteel en universeel beginsel van de EU is en dat het externe optreden van de EU door dit beginsel moet worden geleid, zodat de EU op dit gebied koploper en een voorbeeld blijft en verdere stappen neemt om zijn beloften op het gebied van gendergelijkheid na te komen; B. overwegende dat mensenrechten van vrouwen en meisjes en gendergelijkheid niet alleen fundamentele mensenrechten zijn, maar ook voorwaarden zijn voor de bevordering van ontwikkeling en onderwijs en het terugdringen van armoede, en een noodzakelijke basis vormen voor een vreedzame, welvarende en duurzame wereld; C. overwegende dat 189 overheden in de wereld, waaronder de EU en haar lidstaten, zich er tijdens de vierde Wereldvrouwenconferentie in Peking in 1995 toe hebben verbonden toe te werken naar gendergelijkheid en versterking van de positie van alle vrouwen en meisjes; D. overwegende dat de verklaring en het actieprogramma van Peking de meest alomvattende wereldwijde agenda vormen voor de bevordering van gendergelijkheid en worden beschouwd als het internationale “handvest” voor vrouwen, waarin wordt bepaald dat vrouwenrechten mensenrechten zijn en een visie wordt geformuleerd van gelijke rechten, vrijheid en kansen voor alle vrouwen in de wereld, een visie die in 2015 opnieuw werd bevestigd met doelstelling 5, “Gendergelijkheid en empowerment voor alle vrouwen en meisjes bereiken”, van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) van de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling van de VN, door streefdoelen en concrete maatregelen vast te stellen met betrekking tot een reeks kwesties die relevant zijn voor vrouwen en meisjes; E. overwegende dat de Algemene Vergadering van de VN in 2017 overeenstemming heeft bereikt over een mondiaal kader van indicatoren om de gegevensverzameling te standaardiseren, hetgeen een essentieel element is voor de vergelijkbaarheid van gegevens; F. overwegende dat slechts zes jaar vóór de termijn van 2030 voor de SDG’s van de VN, geen enkele indicator in het kader van doelstelling 5 volledig is verwezenlijkt; overwegende dat de VN er vanuit gaat dat krachtige maatregelen nodig zijn om sneller vooruitgang te boeken en te voorkomen dat het 286 jaar moet duren om lacunes in de rechtsbescherming te dichten en discriminerende wetgeving voor vrouwen af te schaffen; G. overwegende dat gendergelijkheid een horizontaal beginsel is dat in alle SDG’s moet worden geïntegreerd; H. overwegende dat in een VN-studie uit 2024 (5) over de evaluatie van SDG 5 wordt benadrukt dat er nog steeds sociale normen bestaan die gendergerelateerd geweld tegen vrouwen en meisjes legitimeren, zonder dat de daders afdoende worden gestraft, de toegang tot gezondheidsdiensten, onder meer voor seksuele en reproductieve gezondheid, beperken, onbetaalde zorg en huishoudelijk werk uitsluitend aan vrouwen toewijzen en de leiderschapsmogelijkheden beperken; overwegende dat vrouwen en meisjes nog steeds kunnen worden gediscrimineerd door reproductieve geslachtsselectie (6) ; I. overwegende dat de Algemene Vergadering van de VN alarm heeft geslagen over het actieve verzet tegen resultaten en vooruitgang op het gebied van gendergelijkheid en de toenemende internationale achteruitgang op het gebied van vrouwenrechten; overwegende dat seksueel en gendergerelateerd geweld alsook antirechtenbewegingen dagelijks een bedreiging vormen voor de grondrechten van vrouwen en meisjes; overwegende dat het duidelijk en dringend noodzakelijk is de gendergelijkheid en de mensenrechten van vrouwen en meisjes opnieuw te bevestigen, te waarborgen en te ontwikkelen (7) ; J. overwegende dat sportwedstrijden tussen vrouwen een viering van sportieve waarden moeten zijn; overwegende dat aan alle voorwaarden moet worden voldaan om de eerlijkheid van deze competities te waarborgen, de gezondheid van vrouwelijke sporters te beschermen en fysiek en psychologisch geweld tegen hen te voorkomen; K. overwegende dat het goedgekeurde document van de Summit of the Future een specifieke actie omvat voor het bereiken van gendergelijkheid en de empowerment van alle vrouwen en meisjes als een cruciale bijdrage aan de vooruitgang (8) ; L. overwegende dat de rebellen die een einde hebben gemaakt aan het regime in Syrië worden gedomineerd door de beweging Hayat Tahrir al-Sham; overwegende dat dit een islamistische groepering is die door de EU en de VN als terroristische organisatie is aangemerkt; overwegende dat deze situatie aanleiding geeft tot ernstige bezorgdheid over de veiligheid van vrouwen en meisjes in het gebied; M. overwegende dat het VN-Comité voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen in een onderzoek naar de Poolse abortuswetgeving tot de conclusie is gekomen dat het strafbaar stellen en beperken van abortus vrouwen discrimineert; 1. beveelt de Raad aan: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, alsmede ter informatie aan de Commissie.