Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 2, 3 en 8, en Titel V, met name de artikelen 21, 22, 36 en 37 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), alsook het vijfde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien de conclusies van de Raad over Belarus van 15 februari 2016, – gezien de oprichting van het Oostelijk Partnerschap in Praag op 7 mei 2009 als een gemeenschappelijk initiatief van de EU en haar zes Oost-Europese partners Armenië, Azerbeidzjan, Belarus, Georgië, de Republiek Moldavië en Oekraïne, – gezien de gezamenlijke verklaringen van de toppen van het Oostelijk Partnerschap van 2009 in Praag, van 2011 in Warschau, van 2013 in Vilnius, van 2015 in Riga en van 2017 in Brussel, alsmede de videoconferentie van de leiders van het Oostelijk Partnerschap in 2020, – gezien de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Belarus inzake de overname van personen die zonder vergunning op het grondgebied verblijven, welke op 1 juli 2020 in werking is getreden (1) , – gezien de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Belarus inzake de versoepeling van de afgifte van visa 2 , die op 1 juli 2020 in werking is getreden (2) , – gezien de zesde ronde van de bilaterale mensenrechtendialoog tussen de EU en Belarus die op 18 juni 2019 in Brussel werd gehouden, – gezien de gezamenlijke verklaring van hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter Josep Borrell en commissaris voor Nabuurschap en Uitbreiding Olivér Várhelyi van 10 augustus 2020, alsook de verklaring van 11 augustus 2020 van de hoge vertegenwoordiger namens de Europese Unie over de presidentsverkiezingen in Belarus, – gezien de verklaring van de woordvoerder van de EDEO van 19 juni 2020 over de recente ontwikkelingen in Belarus en de verklaringen van hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter Josep Borrell van 14 juli 2020, 7 augustus 2020 en 17 augustus 2020 over de verkiezingen in Belarus, – gezien de verklaringen van de woordvoerder van de EDEO over de toepassing van de doodstraf in Belarus, met name de verklaringen van 30 juli 2019, 28 oktober 2019, 20 december 2019, 11 januari 2020 en 7 maart 2020, – gezien zijn aanbeveling aan de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid over het Oostelijk Partnerschap, in de aanloop naar de top van juni 2020, – gezien het rapport van de speciale rapporteur van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties over de situatie van de mensenrechten in Belarus van 10 juli 2020, – gezien de verklaringen van de Verenigde Naties over de situatie in Belarus, met name de verklaringen van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten van 12 augustus 2020, van de speciale rapporteurs van de Verenigde Naties voor de mensenrechten van 13 augustus 2020 en van de woordvoerder van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten van 21 augustus 2020, – gezien de verklaring van de Voorzitter van het Europees Parlement van 13 augustus 2020 waarin hij ertoe oproept het geweld in Belarus te beëindigen, – gezien de gezamenlijke verklaring van de politieke leiders van de PPE-, S&D-, Renew-, Verts/ALE- en ECR-Fracties in het Europees Parlement over Belarus van 17 augustus 2020, – gezien de belangrijkste resultaten van de buitengewone bijeenkomst van de Raad Buitenlandse Zaken van 14 augustus 2020, de conclusies van de Europese Raad van 19 augustus 2020 over de situatie in Belarus na de presidentsverkiezingen van 9 augustus 2020, en de conclusies van de Europese Raad van 1 oktober 2020 en de Raad Buitenlandse Zaken van 12 oktober 2020 over de oplegging van beperkende maatregelen tegen personen die verantwoordelijk zijn verklaard voor de onderdrukking en intimidatie van vreedzame betogers, oppositieleden en journalisten in de nasleep van de presidentsverkiezingen van 2020 in Belarus, alsmede voor vergrijpen in verband met de verkiezingen, – gezien de open brief over diplomatieke toezichtactiviteiten tijdens de presidentsverkiezingen van 2020 in Belarus (Minsk, 13 augustus 2020), – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, – gezien de integrale EU-strategie en het herziene Europees nabuurschapsbeleid, – gezien zijn resoluties over Belarus, met name die van 24 november 2016 over de situatie in Belarus (3) , van 6 april 2017 over de situatie in Belarus (4) , van 19 april 2018 over Belarus (5) , van 4 oktober 2018 over de achteruitgang van de mediavrijheid in Belarus, met name het geval van Charter ’97 (6) , en van 17 september 2020 over de situatie in Belarus (7) , – gezien artikel 118 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A9-0167/2020 ), A. overwegende dat het optreden van het regime van Loekasjenko crimineel is en indruist tegen de Europese waarden, tegen de democratische beginselen en tegen de wil van de Belarussische bevolking; overwegende dat, hoewel de fundamentele beperkingen van de elementaire vrijheden en mensenrechten in Belarus nog altijd blijven bestaan, het EU‑beleid van kritische betrokkenheid bij Belarus enkele resultaten heeft opgeleverd in de vorm van ondertekende overeenkomsten en nauwere samenwerking op gebieden zoals milieu en connectiviteit, grensoverschrijdende samenwerking en grensbeheer, maar dat dit beleid ontoereikende resultaten heeft opgeleverd op het gebied van de naleving door het regime van de fundamentele waarden van het Oostelijk Partnerschap; overwegende dat het onwettig optreden van het Belarussische regime deze resultaten in gevaar brengt en dat de toekomstige betrekkingen tussen de EU en Belarus grondig opnieuw moeten worden bekeken, gezien het gebrek aan naleving door het regime van zijn eigen verplichtingen uit hoofde van het internationale recht en zijn overeenkomsten met de EU; overwegende dat de toekomstige betrekkingen tussen de EU en Belarus zullen worden vastgelegd in de door de EU en door de nieuwe legitieme en democratisch verkozen autoriteiten van Belarus overeen te komen prioriteiten van het partnerschap en moeten zijn gebaseerd op de gemeenschappelijke waarden die ten grondslag liggen aan de EU, te weten de democratie, de rechtstaat, de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden; B. overwegende dat de bevolking van Belarus een gemeenschappelijk Europees erfgoed en een gemeenschappelijke Europese cultuur deelt in een land dat direct aan drie EU‑lidstaten grenst; overwegende dat de situatie in Belarus rechtstreekse gevolgen kan hebben voor de EU; C. overwegende dat geen enkele sinds 1994 in Belarus gehouden parlements- of presidentsverkiezingen vrij en eerlijk is verlopen, maar dat de bevolking van Belarus na meer dan twee decennia van onderdrukking ondanks deze harde, ondemocratische omstandigheden duidelijk voor verandering heeft gestemd; overwegende dat de recente presidentsverkiezingen noch vrij noch eerlijk waren en dat deze verkiezingen nog meer dan de vorige werden ontsierd door een algehele veronachtzaming van de fundamentele vrijheden van vergadering, vereniging en meningsuiting en plaatsvonden na een beperkte periode voor het voeren van een verkiezingscampagne en in een extreem restrictieve omgeving die een zinvolle of competitieve politieke strijd over het algemeen onmogelijk maakte; D. overwegende dat de Belarussische autoriteiten niet hebben voldaan aan de internationale minimumnormen voor een geloofwaardig, transparant, vrij en eerlijk proces voor de presidentsverkiezingen; E. overwegende dat de campagne voor de presidentsverkiezingen werd gekenmerkt door wijdverbreide bureaucratische inmenging in het voordeel van de zittende president, door intimidatie en repressie van andere kandidaten en hun gezinnen en aanhangers, door de weigering om kandidaten die voldoende handtekeningen hadden verzameld te registeren, door veelvoudige arrestaties en door pogingen om onafhankelijke journalisten en bloggers het zwijgen op te leggen en websites van dissidenten offline te halen; F. overwegende dat de deelname van de meeste kandidaten werd verhinderd door een restrictieve en willekeurige registratieprocedure, met inbegrip van de arrestaties van Viktor Babarika, de belangrijkste kandidaat voor het presidentschap, en Sergej Tichanovski, de echtgenoot van Svetlana Tichanovskaja, een andere belangrijke kandidaat; overwegende dat de centrale kiescommissie heeft geweigerd de belangrijke oppositiekandidaat Valery Tsepkalo te registreren vanwege een ontoereikend aantal geldige handtekeningen ter ondersteuning van zijn kandidatuur, zonder de mogelijkheid om een nieuwe beoordeling van de geweigerde handtekeningen te vragen; overwegende dat dit de disproportionele en onredelijke hindernissen voor kandidaatstelling onderstreept en ingaat tegen verbintenissen in het kader van de OVSE en andere internationale normen; overwegende dat zulke uitsluitingen van kandidaten de Belarussische bevolking beperken in haar mogelijkheden om kandidaten te kiezen; G. overwegende dat volgens de Human Rights Defenders for Free Elections kandidaten van de oppositie door verdere maatregelen werden benadeeld, zoals het beperken van de locaties waar verkiezingsactiviteiten wettig kunnen plaatsvinden, het arresteren van leden van de campagneteams van de kandidaten en het blokkeren van bijna alle genomineerden van de oppositie voor de kiescommissies van de kiesdistricten, waardoor 1,1 % van het totale aantal verkozen genomineerden afkomstig was van oppositiepartijen en 96,7 % van pro-regeringspartijen; H. overwegende dat de regering van Belarus heeft verzuimd de OVSE/ODIHR tijdig uit te nodigen voor het waarnemen van de presidentsverkiezingen van 9 augustus 2020, waardoor er bij deze verkiezingen geen onafhankelijke internationale waarnemers aanwezig waren; I. overwegende dat de lokale verkiezingswaarnemers vanwege beperkingen, opgelegd door de centrale kiescommissie in het kader van de coronaviruspandemie, ervan werden weerhouden hun taken volledig uit te voeren tijdens alle fasen van de stemming, namelijk het vervroegd stemmen, het stemmen op de dag van de verkiezingen en het thuis stemmen; overwegende dat het vervroegd stemmen door het Belarussische regime werd gebruikt om de opkomst diverse malen aanzienlijk te verhogen, en dat er bovendien talrijke gevallen zijn aangetoond waarin bepaalde categorieën kiezers werden gedwongen te stemmen, zoals militair personeel, ambtenaren, werknemers van staatsbedrijven en bewoners van openbare huisvesting; overwegende dat de lokale verkiezingswaarnemers op de verkiezingsdag werden gehinderd in hun toezicht op het tellen van de stemmen en dat het aantal kiezers en de verkiezingsuitslag die door de kiescommissies van de kiesdistricten en de centrale kiescommissie werden bekendgemaakt, aanzienlijk afweken van hun waarnemingen; J. overwegende dat onafhankelijke platformen, opgericht door Belarussische maatschappelijke organisaties (zoals Golos – Belarus2020.org), onafhankelijke exitpolls hebben uitgevoerd en protocollen hebben geanalyseerd van kiescommissies van meer dan 200 districten, waarin de echte resultaten werden bekendgemaakt en waaruit duidelijk bleek dat Svetlana Tichanovskaja de absolute meerderheid van de stemmen kreeg (ergens tussen de 71,1 % en 97,6 %); K. overwegende dat de centrale kiescommissie Alexander Loekasjenko heeft uitgeroepen tot winnaar van de verkiezingen met naar verluidt 80,1 % van de stemmen, terwijl zijn belangrijkste opponent Svetlana Tichanovskaja slechts 10,12 % van de stemmen zou hebben gekregen; overwegende dat tijdens de verkiezingen voortdurend onregelmatigheden werden gemeld, dat aan mensen vaak het recht om te stemmen werd ontzegd en dat protocollen van kiesdistricten werden vervalst; L. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten de uitslag van de presidentsverkiezingen niet hebben erkend vanwege aanzienlijke twijfel over de eerlijkheid ervan, dat zij het disproportioneel en onaanvaardbaar gebruik van geweld tegen vreedzame betogers hebben veroordeeld en hun steun hebben uitgesproken voor het recht van het Belarussische volk om zijn toekomst te bepalen; M. overwegende dat Svetlana Tichanovskaja, die door het Belarussische volk wordt beschouwd als de gekozen president, werd geïntimideerd en gedwongen om Belarus twee dagen na de presidentsverkiezingen te verlaten; overwegende dat ook andere burger- en politieke activisten en leiders van werknemers Belarus hebben verlaten vanwege bedreigingen van hun eigen veiligheid of die van hun familieleden; N. overwegende dat het Belarussische regime weigert een nationale dialoog met de bevolking aan te gaan en de coördinatieraad niet erkent waartoe Svetlana Tichanovskaja het initiatief had genomen met als enig doel middels dialoog een vreedzame en ordelijke machtsoverdracht te bevorderen, en dat het regime tracht de coördinatieraad te intimideren en uiteen te drijven door de leden ervan tot mikpunt te nemen en strafzaken tegen hen te beginnen; overwegende dat slechts één lid van het presidium van de coördinatieraad, Svetlana Alexejevitsj, niet in hechtenis zit of door de Belarussische autoriteiten onder dwang het land is uitgezet; O. overwegende dat er in Belarus ongekende nationale betogingen voor vrije en eerlijke nieuwe verkiezingen hebben plaatsgevonden na de presidentsverkiezingen van 9 augustus 2020 en de bekendmaking van een vervalste uitslag waarbij de zittende president werd uitgeroepen als winnaar; overwegende dat de betogingen hebben geleid tot gewelddadig ingrijpen waarbij duizenden Belarussen werden aangehouden, honderden mensen in het ziekenhuis werden opgenomen, van ten minste vijf mensen is bevestigd dat zij zijn overleden en tientallen mensen nog steeds vermist worden; P. overwegende dat het Europees Parlement zijn steun uitspreekt voor de eisen van het Belarussische volk voor vrije en eerlijke verkiezingen en voor het vermogen vrij te kunnen beslissen over de toekomst van het land; Q. overwegende dat het Europees Parlement ingenomen is met de aanhoudende vreedzame organisatie van de nationale betogingen en deze aanmoedigt, en de rol en het sterke leiderschap van de Belarussische vrouwen looft; R. overwegende dat getuigenissen van Belarussische betogers over de onmenselijke omstandigheden en behandeling waaraan zij werden blootgesteld tijdens hun onwettige opsluiting, berichten bevatten over eindeloze afranselingen, verkrachtingen, onterende behandeling en onmenselijke omstandigheden in overbevolkte cellen zonder toegang tot drinkwater, maaltijden, sanitaire voorzieningen of medische zorg; overwegende dat Belarussisch oppositieleider en politiek gevangene Pavel Severinets zijn polsen heeft doorgesneden uit protest tegen foltering en onmenselijke detentie-omstandigheden; overwegende dat veel mensen na hun vrijlating werden opgenomen in het ziekenhuis, sommigen op de intensive care, met onder meer gebroken ledematen, schedelbreuken, schade aan het gezichtsvermogen en het gehoor, en dat sommige van deze verwondingen, in combinatie met het opgelopen psychische trauma, levenslange gevolgen zullen hebben, met inbegrip van onvruchtbaarheid; S. overwegende dat represailles tegen tegenstanders van het regime, verkiezingswaarnemers, journalisten, bloggers, activisten van het maatschappelijk middenveld en mensenrechtenactivisten, onder meer met fysiek geweld, ontvoeringen door onbekenden zonder identificatie, administratieve boetes, bedreigingen met het verliezen van het gezag over een kind, strafrechtelijke procedures, alsook fysieke en psychologische foltering, in de afgelopen maanden in Belarus een gangbare praktijk zijn geworden; T. overwegende dat de Belarussische bevolking dringend bijstand en ondersteuning van de internationale gemeenschap nodig heeft; U. overwegende dat de situatie in Belarus dringend een internationaal onderzoek vergt in verband met schendingen van de mensenrechten van vreedzame betogers en het buitensporig gebruik van geweld door het Belarussische regime; V. overwegende dat de werkomstandigheden van mensenrechtenactivisten, vertegenwoordigers van de oppositie, het maatschappelijk middenveld en de media voortdurend zijn verslechterd, met systematische onderwerping aan intimidatie en pesterijen, en inperkingen van de fundamentele vrijheden; overwegende dat de registratie van mensenrechtenorganisaties en andere maatschappelijk organisaties systematisch wordt geweigerd en dat lidmaatschap van ongeregistreerde groepen en het ontvangen van financiering uit het buitenland strafbaar zijn gesteld; overwegende dat mensenrechtenadvocaten eraan worden gehinderd gearresteerde burger- en politieke activisten, die niet kunnen rekenen op een eerlijk proces, te verdedigen; W. overwegende dat de wijdverbreide straffeloosheid van rechtshandhavers bijdraagt tot nog meer mensenrechtenschendingen en tot vergelding tegen mensenrechtenactivisten en onschuldigen; X. overwegende dat in het rapport van de speciale rapporteur voor de mensenrechtensituatie in Belarus van juli 2020 wordt opgemerkt dat er geen significante vooruitgang is geboekt op het gebied van de wettelijke en reglementaire bescherming van de mensenrechten in Belarus, en dat, naast bovenvermelde problemen, de aandacht wordt gevestigd op de aanhoudende toepassing van de doodstraf, de veel voorkomende discriminatie van kwetsbare groepen, met inbegrip van vrouwen, mensen met een handicap, etnische en religieuze minderheden en LHBTIQ-personen, het aanhoudend gebruik van dwangarbeid, foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing van gedetineerde personen en de discriminatie van mensen die de Belarussische taal spreken; Y. overwegende dat volgens Belarussische mensenrechtenorganisaties in Belarus ongeveer 100 mensen om politieke redenen worden vastgehouden; overwegende dat tot de gedetineerde Belarussische oppositieleden Mikola Statkevitsj behoort, die tijdens de presidentsverkiezingen in 2010 democratisch kandidaat en van 2011 tot 2017 gewetensgevangene was, nog een gewetensgevangene, Anatol Liabedzka, evenals Maria Kolesnikova, Lilija Oelasava en Maxim Znak, leden van het presidium van de coördinatieraad, presidentskandidaat Viktor Babarika en vlogger Sergej Tichanovski; Z. overwegende dat het Europees Parlement zijn diepste medeleven betuigt met de families van de overleden Alexander Tarajkovski, Alexander Vichor, Artsjom Paroekow, Henadz Sjoetav en Kanstantsin Sjysjmakov en met de hele Belarussische natie; AA. overwegende dat het Belarussische regime op 14 augustus 2020 de toegang tot het land heeft ontzegd aan twee leden van het Europees Parlement, te weten Robert Biedroń, voorzitter van de Delegatie voor de betrekkingen met Belarus, en Petras Auštrevičius, permanent rapporteur van het Europees Parlement voor Belarus, die het land zouden bezoeken op uitnodiging van het Belarussische maatschappelijk middenveld; AB. overwegende dat sinds 2014 18 000 Belarussische minderjarigen uit hoofde van artikel 328 van het strafwetboek zijn veroordeeld tot onevenredig lange gevangenisstraffen van 8 tot 15 jaar voor niet-gewelddadige drugsdelicten; overwegende dat Belarussische minderjarigen tijdens hun detentie en gevangenisstraf worden geconfronteerd met talrijke schendingen van hun rechten, met inbegrip van fysiek geweld en folteringen, en dat zij worden blootgesteld aan arbeidsomstandigheden die een gevaar vormen voor hun gezondheid; AC. overwegende dat de EU in 2016 het merendeel van de sancties tegen Belarus heeft ingetrokken, met uitzondering van een wapenembargo en sancties tegen vier personen, maar dat dit niet is gebeurd omdat Belarus aan alle voorwaarden voldeed, maar veeleer in de hoop dat het land zou blijven evolueren in de richting van het verbeteren van de omstandigheden voor politieke en burgerparticipatie en de eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden; overwegende dat geen vooruitgang is geboekt op het gebied van democratisch bestuur en mensenrechten, en dat de administratieve, financiële en fysieke repressie tegen de democratische oppositie, maatschappelijke organisaties, journalisten, bloggers en zelfs gewone mensen toeneemt; AD. overwegende dat de Europese Raad in 2020 heeft besloten om sancties op te leggen aan een aanzienlijk aantal personen die verantwoordelijk zijn voor geweld, repressie en de vervalsing van de verkiezingsresultaten in Belarus, door hen te verbieden de EU binnen te reizen en hun financiële tegoeden in de EU te bevriezen; AE. overwegende dat het onaanvaardbaar is als een lidstaat de vervalsing van de verkiezingsuitslag, het geweld en de repressie niet ondubbelzinnig veroordeelt en het Belarus van Loekasjenko als een partnerland beschouwt, aangezien de situatie in Belarus het innemen van een krachtig en principieel standpunt vereist, alsook het overeenkomen van een gezamenlijk EU-optreden; AF. overwegende dat de Belarussische autoriteiten hebben ontkend dat COVID‑19 zich in het land heeft verspreid, waardoor kostbare tijd verloren is gegaan die had kunnen worden gebruikt om de bevolking van het land voor te bereiden en te beschermen, met name het medisch personeel; overwegende dat ze massa-evenementen niet hebben geannuleerd, met name de militaire parade op 9 mei 2020 met duizenden deelnemers en de gemeenschapswerkdag die werd bijgewoond door een kwart van de Belarussische bevolking, en in plaats daarvan zijn overgegaan tot de intimidatie van journalisten, bloggers, de democratische oppositie, maatschappelijke organisaties en gewone mensen die cruciale informatie over de pandemie en de nodige voorzorgsmaatregelen deelden, waardoor Belarus een van de hoogste COVID‑19‑besmettingsgraden per hoofd van de bevolking in Europa heeft en een bedreiging vormt voor de gezondheid in de regio; overwegende dat de regering en president van Belarus hebben nagelaten feiten te verstrekken over en tijdig te reageren op de pandemie, en in plaats daarvan actief onjuiste informatie hebben verspreid die de gezondheid van hun burgers in gevaar heeft gebracht; AG. overwegende dat de EU zich van bij het begin van de COVID‑19‑pandemie solidair heeft getoond met de bevolking van Belarus en 60 miljoen EUR aan Belarus heeft toegewezen om de onmiddellijke en directe gevolgen van de COVID‑19‑uitbraak te beperken, en dat daaraan als reactie op de situatie in Belarus na de verkiezingen 53 miljoen EUR werd toegevoegd ter ondersteuning van de Belarussische bevolking; overwegende dat Belarus de mogelijkheid onderzoekt om aan de EU macrofinanciële bijstand te vragen; AH. overwegende dat de COVID‑19‑pandemie de veerkracht, vastberadenheid en het ongekende vermogen van de Belarussische maatschappij om zichzelf te organiseren heeft getoond, met name in het licht van de slome reactie op en zelfs de ontkenning van de pandemie en de gevolgen ervan door de autoriteiten; AI. overwegende dat in Belarus geen onafhankelijke persbureaus zijn geregistreerd en dat de persvrijheid er sinds 2015 aanzienlijk is afgenomen, zoals jaarlijks wordt bevestigd door de wereldindex voor persvrijheid, en dat de situatie sinds de presidentsverkiezingen in augustus 2020 zelfs nog is verslechterd; overwegende dat de weinige onafhankelijke journalisten, bloggers, fotografen of media die in het land actief zijn en die mensenrechtenschendingen aan de kaak stellen, te maken hebben met systematische intimidatie en strafmaatregelen, zoals arrestaties of het instellen van strafrechtelijke onderzoeken, met inbegrip van aanklachten wegens illegale productie en verspreiding van informatie, extremisme, het in diskrediet brengen en beledigen van de president of hooliganisme, en dat het aantal vervolgingen naar aanleiding van verklaringen op het internet is toegenomen; overwegende dat in 2000 en 2016 twee mensenrechtenjournalisten werden gedood nadat zij actief verslag hadden uitgebracht over mensenrechtenschendingen en kritiek hadden geuit op het repressieve beleid van de autoritaire regering van Belarus; AJ. overwegende dat het Belarussische regime na de presidentsverkiezingen zijn greep op de mediavrijheid en op het recht van mensen om toegang te krijgen tot informatie en informatie te delen verder heeft vergroot door de internettoegang te blokkeren, het drukken van kranten te verstoren, lokale journalisten en buitenlandse correspondenten die de betogingen gadesloegen en erover berichtten, te arresteren, alsmede degenen die het milieubeleid van de staat bekritiseerden of commentaar leverden op de COVID‑19‑pandemie, en hen bloot te stellen aan foltering en onmenselijke behandeling; overwegende dat speciaal journalisten het mikpunt waren en dat verschillende journalisten gewond raakten terwijl zij verslag uitbrachten over de door het Belarussische regime goedgekeurde repressie van vreedzame betogers; overwegende dat de televisiezenders van de staat niet berichten over de aanhoudende betogingen en de door het regime van Loekasjenko gepleegde wreedheden en dat zij worden gebruikt om desinformatie te verspreiden en Svetlana Tichanovskaja, politieke activisten en vreedzame betogers in diskrediet te brengen; overwegende dat journalisten van de staatstelevisie die ontslag namen, werden vervangen door propagandadeskundigen uit Rusland; AK. overwegende dat onafhankelijke journalisten die samenwerken met en werken voor buitenlandse media worden vervolgd uit hoofde van artikel 22.9 van het wetboek inzake bestuursrechtelijke vergrijpen, dat het ontvangen van financiële beloningen van media die niet naar behoren zijn geregistreerd en geaccrediteerd in Belarus strafbaar stelt; overwegende dat de televisiezender Belsat, die officieel is geregistreerd in Polen, in Belarus niet is geregistreerd en dat zijn activiteiten voortdurend onder druk staan en worden aangevallen, met inbegrip van de gewelddadige arrestaties van zijn journalisten en de aan zijn medewerkers opgelegde boetes, die op 18 juni 2020 101 791 USD bedroegen; AL. overwegende dat Belarus onder ongekende druk staat van Rusland om hun integratie te verdiepen in het kader van de Uniestaat, ten nadele van de soevereiniteit van Belarus, hetgeen onder meer resulteert in een aanhoudende impasse over de invoer van olie en gas uit Rusland; AM. overwegende dat het 26 jaar durende bewind van Loekasjenko werd gekenmerkt door beleid dat gericht was op het ondermijnen van de soevereiniteit en onafhankelijkheid van het land en het verzwakken van de identiteit, het erfgoed en de cultuur van Belarus; AN. overwegende dat Belarus vanuit veiligheidsoogpunt nauw verbonden is met en afhankelijk is van Rusland en deelneemt aan acties die een bedreiging vormen voor de lidstaten van de EU, zoals de ondoorzichtige gezamenlijke militaire oefeningen van Zapad 2017, de geplande gezamenlijke militaire oefeningen van Zapad 2021 en de bouw van onveilige nucleaire installaties; AO. overwegende dat Alexander Loekasjenko zich na het uitbreken van massale protesten tot Rusland heeft gewend voor hulp om het overleven van het Belarussische regime veilig te stellen en dat hij probeert zijn imago en de steun van de bevolking te redden door valse verhalen te creëren over externe bedreigingen voor Belarus die uitgaan van buitenlandse westerse actoren en door deze te gebruiken om de activiteiten en bewegingen van de Belarussische strijdkrachten in de regio Grodno, aan de grens met Polen en Litouwen, op te voeren, hetgeen een directe bedreiging vormt voor de EU en haar lidstaten; AP. overwegende dat Belarus samen met het Russische bedrijf ROSATOM de kerncentrale van Astravyets bouwt op een ongerechtvaardigde locatie, slechts 20 kilometer verwijderd van de buitengrens van de EU en 45 kilometer van de hoofdstad van Litouwen; overwegende dat de bouw van de kerncentrale van Astravyets gepaard gaat met een gebrekkige naleving van de internationale regels inzake nucleaire veiligheid, met ernstige veiligheidsovertredingen en met grote incidenten, waaronder het voortzetten van de bouw ondanks de COVID‑19‑uitbraak op de bouwplaats; overwegende dat het de bedoeling was de eerste reactor van de kerncentrale van Astravyets op te starten vóór de presidentsverkiezingen van augustus 2020 en vóór de volledige tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van de stresstests, uitgevoerd door de instanties voor nucleaire veiligheid van de EU; AQ. overwegende dat de moeilijke economische situatie, die nog zal verslechteren vanwege nationale stakingen en de weigering van het Belarussische regime om een nationale dialoog aan te gaan met de Belarussische bevolking, duidelijk maakt dat het economisch model van Belarus zijn grenzen heeft bereikt en dat het land mogelijk aan het begin staat van een overgangsperiode waarin de EU een belangrijke, stabiliserende rol kan spelen; AR. overwegende dat de betrokkenheid met het maatschappelijk middenveld in Belarus merkbaar is toegenomen, onder meer middels door de EU ondersteunde activiteiten en door een intensivering van persoonlijke contacten; 1. beveelt de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid aan: over de situatie in Belarus na de verkiezingen Mensenrechten en vrije media Economische en sectoriële samenwerking Persoonlijke contacten 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 14 februari 2019 over de toekomst van het INF-verdrag en de gevolgen voor de Europese Unie (1) , – gezien het Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad van 13 april 2000 met betrekking tot de in 2000 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (2) en het Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad van 25 april 2005 met betrekking tot de in 2005 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (3) , – gezien Besluit 2010/212/GBVB van de Raad van 29 maart 2010 betreffende het standpunt van de Europese Unie voor de in 2010 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (4) , – gezien de conclusies van de Raad van 20 april 2015 over de negende toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, – gezien de strategie van de EU ter bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens van 12 december 2003, – gezien de conclusies van de Raad van 4 februari 2019 over Iran, – gezien Besluit (GBVB) 2019/615 van de Raad van 15 april 2019 inzake steun van de Unie voor activiteiten in de aanloop naar de toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens in 2020 (5) , – gezien Besluit (GBVB) 2019/938 van de Raad van 6 juni 2019 ter bevordering van een proces van vertrouwensopbouw dat moet leiden tot de instelling van een zone in het Midden-Oosten die vrij is van kernwapens en alle andere massavernietigingswapens (6) , – gezien het jaarlijks voortgangsverslag betreffende de uitvoering van de EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens (2018) van 14 juni 2019, – gezien de verplichtingen uit hoofde van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV), waarbij alle verdragsluitende staten zich ertoe verbinden te goeder trouw te streven naar nucleaire ontwapening en een einde te maken aan de kernwapenwedloop, – gezien het Verdrag tot verbod van kernwapens (TPNW), dat op 7 juli 2017 in de Verenigde Naties werd aangenomen en op 20 september 2017 ter ondertekening werd opengesteld, – gezien het communiqué dat is vastgesteld tijdens de NAVO-top van 2016 in Warschau, – gezien de verklaring van de Noord-Atlantische Raad over het Verdrag inzake het verbod op kernwapens van 20 september 2017, – gezien de verklaring van de secretaris-generaal van de NAVO over het INF-verdrag van 2 augustus 2019, – gezien het door de Verenigde Staten en de Russische Federatie getekende New START-verdrag, dat op 5 februari 2011 in werking is getreden, – gezien het slotdocument dat werd aangenomen op de in 2000 gehouden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, – gezien het slotdocument dat werd aangenomen op de in 2010 gehouden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, – gezien het non-paper van de secretaris-generaal van de VN van 2018 getiteld “Securing Our Common Future: An Agenda for Disarmament” (Onze gezamenlijke toekomst veiligstellen: een agenda voor ontwapening), – gezien het werkdocument “Unlocking disarmament diplomacy through a “stepping stone” approach” (Ontgrendeling van de ontwapeningsdiplomatie door middel van een stapsgewijze benadering), dat door Zweden werd ingediend bij de commissie ter voorbereiding van de tiende NPV-toetsingsconferentie, – gezien het werkdocument “Operationalising the Creating an Environment for Nuclear Disarmament (CEND) Initiative” (Het operationeel maken van het initiatief voor het creëren van een omgeving voor nucleaire ontwapening), dat door de VS werd ingediend bij de commissie ter voorbereiding van de tiende NPV-toetsingsconferentie, – gezien het werkdocument “The Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons at 50: a brief assessment by the European Union” (50 jaar NPV: een beknopte beoordeling door de EU), dat door de Europese Unie werd ingediend bij de commissie ter voorbereiding van de tiende NPV-toetsingsconferentie, – gezien het werkdocument “Proposals by the Non-Proliferation and Disarmament Initiative to enhance transparency for strengthening the review process for the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons” (Voorstellen van het initiatief inzake non-proliferatie en ontwapening om de transparantie te vergroten voor het versterken van het toetsingsproces van het NPV), dat door de leden van het initiatief inzake non-proliferatie en ontwapening (Australië, Canada, Chili, Duitsland, Filipijnen, Japan, Mexico, Nederland, Nigeria, Polen, Turkije en de Verenigde Arabische Emiraten) werd ingediend bij de commissie ter voorbereiding van de tiende NPV-toetsingsconferentie, – gezien de gezamenlijke verklaring van de directeur-generaal van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) en de vicepresident van de Islamitische Republiek Iran, tevens het hoofd van de Iraanse Organisatie voor Atoomenergie (AEOI), van 26 augustus 2020, – gezien de verslagen van de IAEA over de toepassing van de veiligheidscontrole in de Democratische Volksrepubliek Korea van 20 augustus 2018, 19 augustus 2019 en 3 september 2020, – gezien de kennisgeving van het besluit van de VS tot terugtrekking uit het Verdrag inzake het open luchtruim op 22 mei 2020, – gezien artikel 118 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A9-0020/2020 ), A. overwegende dat het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV) de afgelopen 50 jaar ongetwijfeld het belangrijkste internationale instrument is geweest voor het reguleren van het nucleaire stelsel; overwegende dat het de hoeksteen vormt van de mondiale strategische stabiliteit en een onvervangbare bescherming tegen het risico van de verspreiding van kernwapens is; overwegende dat het aanzienlijk heeft bijgedragen tot het verkleinen van het kernwapenarsenaal en het faciliteren van het gebruik van kernenergie voor vreedzame doeleinden; overwegende dat het een volwassen, pragmatisch en vrijwel universeel verdrag is dat op grote schaal wordt nageleefd; overwegende dat de staten die partij zijn bij het NPV in 1995 besloten het NPV voor onbepaalde tijd te verlengen; overwegende dat het, aangezien het in 2015 niet gelukt is om tot een substantieel slotdocument te komen, van cruciaal belang is een succes te maken van de tiende toetsingsconferentie; B. overwegende dat het NPV er sinds 1968 voor heeft gezorgd dat meerdere landen in Europa, Latijns-Amerika, Azië en het Stille Oceaangebied hebben afgezien van kernwapens; overwegende dat het de ontwikkeling van kernenergie voor vreedzame doeleinden mogelijk heeft gemaakt; overwegende dat het in de loop der tijd heeft geleid tot een drastische inkrimping van de kernwapenarsenalen sinds de Koude Oorlog; overwegende dat slechts enkele landen arsenalen hebben opgebouwd buiten het NPV; C. overwegende dat de drie pijlers van het NPV — non-proliferatie, ontwapening en het gebruik van kernenergie voor vreedzame doeleinden — elkaar aanvullen, wederzijds versterken en onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden; overwegende dat voor elke toekomstige voortuitgang op het gebied van ontwapening en de volledige uitbanning van kernwapens daarom de bestaande normen moeten worden beschermd tegen de verspreiding van dergelijke wapens; overwegende dat het NPV mogelijk heeft gemaakt dat een internationaal waarborgenstelsel is opgezet; D. overwegende dat doelstelling van de periodieke NPV-toetsingsconferenties erin bestaat de uitvoering van het NPV te evalueren en een routekaart te schetsen voor het verwezenlijken van vooruitgang op basis van een stapsgewijze aanpak; overwegende dat de toetsingsprocedure voor de verdragsstaten een mogelijkheid vormt de regeling voor non-proliferatie iedere vijf jaar te ondersteunen en te versterken; E. overwegende dat het einddoel, het versterken van de mondiale non-proliferatieregeling tijdens de toetsingsconferentie in 2010 werd herhaald en de staten die partij zijn bij het NPV opnieuw de basisbepalingen van het NPV onderschreven en een actieplan met 64 punten vaststelden, dat onder meer specifieke actieplannen omvatte voor non-proliferatie, ontwapening en het gebruik van kernenergie voor vreedzame doeleinden, geschraagd door concrete en meetbare acties die de verdragsstaten moeten nemen om de drie pijlers te ondersteunen; F. overwegende dat de verdragsstaten, waaronder erkende kernwapenstaten, in de afdeling over nucleaire ontwapening voor het eerst toezegden werkelijke vooruitgang op het gebied van ontwapening te versnellen en uiteindelijk tot de volledige uitbanning van hun arsenalen van zowel gestationeerde als niet-gestationeerde kernwapens te komen; overwegende dat de acties die in het kader van de non-proliferatiepijler zijn overeengekomen, een breed scala aan onderwerpen omvatten, zoals de versterking van waarborgen, steun voor de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA), de fysieke beveiliging van kernmateriaal, de sluiting en inwerkingtreding van aanvullende protocollen, waarborgen voor uitvoer op nucleair gebied, overdrachten van nucleaire technologie, en nucleair terrorisme; G. overwegende dat het beginsel van transparantie een onontbeerlijk element is van nucleaire ontwapening, aangezien het bijdraagt tot helderheid met betrekking tot de bestaande arsenalen en het verificatieproces erop steunt; overwegende dat transparantie bijdraagt tot het opbouwen van vertrouwen en het creëren van een gemeenschappelijke basis voor dialoog als eerste voorwaarde voor het beperken en uiteindelijk uitbannen van nucleaire wapens; overwegende dat verslagen aan de raad van beheer van de IAEA een belangrijk instrument vormen voor het scheppen van transparantie wat betreft de nakoming van de non-proliferatieverplichtingen door niet-kernwapenstaten; H. overwegende dat in de bepalingen van het NPV het recht van staten wordt gehandhaafd om kernenergie voor vreedzame doeleinden te gebruiken en deel te nemen aan de uitwisseling van uitrusting, materialen en wetenschappelijke en technische informatie voor het vreedzaam gebruik van kernenergie, terwijl niet-kernwapenstaten een voorkeursbehandeling krijgen, en naar behoren rekening wordt gehouden met de behoeften van ontwikkelingslanden; I. overwegende dat de norm tegen tests zowel de non-proliferatiepijler als de ontwapeningspijler ondersteunt, en daarom ook ertoe bijdraagt dat wordt voorkomen dat potentiele kernwapenstaten trachten kernwapens te ontwikkelen of te verwerven; overwegende dat de verdragsstaten zich ertoe hebben verbonden af te zien van elke vorm van kernexplosies en het gebruik van nieuwe kernwapentechnologieën, in afwachting van de inwerkingtreding van het Alomvattend Kernstopverdrag (CTBT); overwegende dat alle kernwapenstaten hebben toegezegd het CTBT onverwijld te ratificeren; overwegende dat alle staten ook zijn overeengekomen dat onverwijld onderhandelingen moeten worden begonnen over een verdrag over het verbod op de vervaardiging van splijtbare materialen voor kernwapens; J. overwegende dat het NPV de basis heeft gelegd voor de totstandbrenging van kernwapenvrije zones overal ter wereld; overwegende dat de totstandbrenging van een kernwapenvrije zone in het Midden-Oosten een van de al lang bestaande doelstellingen van de EU is; overwegende dat de EU onlangs een begroting heeft uitgetrokken voor activiteiten die gericht zijn op het bevorderen van een inclusieve dialoog tussen deskundigen en beleidsmakers, met als doel vooruitgang te boeken wat betreft het streven naar een massavernietigingswapenvrije zone (WMDFZ) in het Midden-Oosten; K. overwegende dat in de politieke verklaring die, met onthouding van de 28 lidstaten van de EU, werd aangenomen tijdens de eerste sessie van de conferentie over de instelling van een zone in het Midden-Oosten die vrij is van kernwapens en alle andere massavernietigingswapens in New York in november 2019 de resterende partners toezegden zich in te spannen voor het opstellen van een wettelijk bindend verdrag tot instelling van een zone in het Midden-Oosten die vrij is van kernwapens en andere massavernietigingswapens; L. overwegende dat sinds de inwerkingtreding van het NPV in 1970 op de helft van de toetsingsconferenties geen overeenstemming kon worden bereikt over een slotverklaring met inhoud en de laatste slotverklaring op de toetsingsconferentie van 2010 werd aangenomen; M. overwegende dat de tiende toetsingsconferentie zal plaatsvinden binnen een bijzonder uitdagende internationale veiligheidscontext vanwege het gebrek aan vooruitgang bij de denuclearisatie van het Koreaanse Schiereiland, de terugtrekking van de VS uit het gezamenlijk alomvattend actieplan (JCPOA) met Iran, de vermeende schendingen door Iran en de formele klachten in reactie daarop van Frankrijk, het VK en Duitsland, waardoor het mechanisme voor geschillenbeslechting van het JCPOA in werking werd gesteld, het uiteenvallen van het INF-verdrag, alsook de impasse in de onderhandelingen over de verlenging van het New START-verdrag tussen Rusland en de VS; overwegende dat de huidige mate van onenigheid en verdeeldheid onder de 191 nucleair en niet-nucleair bewapende verdragsstaten bij het NPV over de beste aanpak voor het beperken en uitbannen van kernwapens een extra uitdaging voor de discussie zal vormen; N. overwegende dat verschillende kernwapenstaten van plan zijn hun kernwapens of overbrengingsmiddelen daarvoor te moderniseren of daar al mee bezig zijn en overwegende dat sommige van die landen de gebruiksdrempel ervan in hun nationale militaire doctrines verlagen; O. overwegende dat het door Oekraïne, Rusland, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk in 1994 ondertekende Memorandum van Boedapest veiligheidsgaranties bood tegen dreigingen of gebruik van geweld tegen de territoriale integriteit of politieke onafhankelijkheid van Oekraïne in ruil voor het afstand doen van zijn kernwapenarsenaal en zijn toetreding tot het NPV; overwegende dat de volledige niet-naleving door Rusland van de veiligheidsgaranties die het Oekraïne werden geboden in het kader van het Memorandum van Boedapest alsook zijn veronachtzaming van het internationale recht een ondermijnend effect hebben gehad op het klimaat voor de besprekingen over nucleaire ontwapening en non-proliferatie; P. overwegende dat de verslechtering van de mondiale veiligheidssituatie verder wordt verergerd door groeiend wantrouwen tussen landen, en de modernisering van de arsenalen is versterkt door nieuwe technologieën waardoor de mondiale veiligheidsrisico’s worden vergroot, in het bijzonder met betrekking tot mogelijke cyberaanvallen tegen nucleaire wapens en de systemen voor commando, controle en vroegtijdige waarschuwing daarvan, evenals door een toenemende rol van kernwapens in de internationale politiek, strategieën en doctrines, wat leidt tot het risico van een nieuwe wereldwijde kernwapenwedloop; overwegende dat een toenemend aantal landen nucleaire wapens nastreven die op het slagveld kunnen worden gebruikt; Q. overwegende dat er een aanzienlijk risico bestaat dat grote militaire mogendheden niet langer geneigd zijn gebruik te maken van wapenbeheersing en ontwapening om internationale spanningen te verminderen en de mondiale veiligheidssituatie te verbeteren, wat er uiteindelijk toe leidt dat kernwapens opnieuw een centrale rol spelen in het strategisch evenwicht met een wereldwijde toename van nucleaire risico’s; R. overwegende dat het mondiale kernwapenarsenaal bijna 14 000 kernkoppen bevat en de VS en Rusland meer dan 90 % van het arsenaal bezitten; overwegende dat zelfs een beperkt gebruik van kernwapens desastreuze humanitaire gevolgen zou hebben en geen enkele staat of internationale organisatie de capaciteit zou hebben de onmiddellijke gevolgen van een dergelijke aanval aan te pakken en adequate hulp te verlenen aan de slachtoffers; S. overwegende dat de verlenging van het bilaterale New START-verdrag tussen de VS en de Russische Federatie, dat een verdere verifieerbare vermindering van de tijdens de wapenwedloop van de Koude Oorlog opgebouwde arsenalen tot hoofddoel moet hebben en het aantal gestationeerde strategische kernkoppen aan iedere kant beperkt tot 1 550, voordat dit verdrag afloopt in februari 2021, een belangrijk element zou zijn voor het behoud van de strategische stabiliteit en het indammen van een nieuwe wapenwedloop; T. overwegende dat de VS heeft aangekondigd zich met ingang van 22 november 2020 uit het Verdrag inzake het open luchtruim te zullen terugtrekken; overwegende dat het Verdrag inzake het open luchtruim al jaren een belangrijk instrument voor wapenbeheersing is en heeft bijgedragen tot de vertrouwensopbouw; U. overwegende dat de NAVO zijn sterke steun heeft uitgesproken voor de volledige uitvoering van het NPV, en zich ertoe heeft verplicht de voorwaarden te scheppen voor een wereld zonder kernwapens, in volledige overeenstemming met de bepalingen van het NPV, op basis van een stapsgewijze aanpak; V. overwegende dat het door de VS geleide initiatief “Creating an Environment for Nuclear Disarmament” (Een omgeving creëren voor nucleaire ontwapening), waarin de taken worden omschreven die moeten worden voltooid om de voorwaarden voor ontwapening te scheppen, tot doel heeft verder te gaan dan de traditionele stapsgewijze benadering voor het aanpakken van de huidige verslechtering van de veiligheidssituatie; W. overwegende dat in het kader van de stapsgewijze aanpak die door Zweden werd gepresenteerd, incrementele, gemakkelijker te verwezenlijken stappen worden voorgesteld op vier gebieden, gericht op het vormen van samenwerkingspraktijken, het beperken van de prominente aanwezigheid van kernwapens, het vergroten van de transparantie en het beperken van de nucleaire risico’s, waardoor de huidige ontwapeningsdoelstellingen zouden kunnen worden behaald; X. overwegende dat cyberaanvalmethoden zoals gegevensmanipulatie, digitale blokkering en cyberspoofing de integriteit van de communicatie in gevaar zouden kunnen brengen, wat leidt tot grotere onzekerheid qua besluitvorming; overwegende dat zulke cyberaanvallen op kernwapensystemen in tijden van crisis voor een escalatie zouden kunnen leiden, waaronder onbedoelde kernwapenlanceringen; Y. overwegende dat is gebleken dat multilaterale dialoog en diplomatie doeltreffende instrumenten zijn om een proliferatiecrisis en de escalatie van conflicten te voorkomen, zoals aangetoond door het JCPOA, wat wordt gezien als historische prestatie en een belangrijke bijdrage aan het non-proliferatieregime; Z. overwegende dat de status van de Democratische Volksrepubliek Korea, die zich in 2003 uit het verdrag terugtrok en ondanks strenge internationale sancties de capaciteit ontwikkelde om kernwapens te produceren, wat betreft massavernietigingswapens nog steeds ongewijzigd is; overwegende dat Pyongyang volgens de jaarverslagen van de IAEA voor 2018 en 2019 zijn nucleaire activiteiten heeft voortgezet; overwegende dat gedurende 2020 melding werd gemaakt van activiteiten in de nucleaire installaties van de Democratische Volksrepubliek Korea; overwegende dat de Democratische Volksrepubliek Korea op 7 december 2019 naar verluidt een grote vloeibare-stuwstofraketmotor heeft getest op de grond; overwegende dat de Democratische Volksrepubliek Korea op 1 januari 2020 aankondigde voornemens te zijn het moratorium op de lancering van intercontinentale ballistische raketten en kernproeven op te heffen; overwegende dat de vooruitzichten voor concrete stappen in de richting van de denuclearisatie van de regio op korte termijn mager zijn; overwegende dat Noord-Korea nog steeds een nucleaire en ballistische bedreiging vormt voor de regio en de rest van de wereld; AA. overwegende dat binnen de noordpoolcirkel het aantal nucleair aangedreven schepen de laatste tien jaar sterk is toegenomen; overwegende dat de aanwezigheid van radiologisch en nucleair materiaal in het noordpoolgebied een risico vormt voor ernstige incidenten of ongevallen; AB. overwegende dat de NPV-toetsingsconferentie van 2020, die aanvankelijk van 27 april tot en met 22 mei 2020 zou plaatsvinden, vanwege de coronaviruspandemie moest worden uitgesteld; 1. beveelt de Raad en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid aan: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid.