Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 2003 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2004 - Afdeling III - Commissie (3) , – gezien het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Commissie ingediend op 30 april 2003 ( COM(2003) 400 ), – gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, opgesteld door de Raad op 18 juli 2003 (C5&nbhy;0300/2003), – gezien de nota van wijzigingen nr. 1 bij het voorontwerp van begroting 2004 (4) , – gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de overige betrokken commissies (A5&nbhy;0349/2003), A. overwegende dat een succesvolle uitbreiding voor de EU en voor de begrotingsprocedure 2004 op dit moment de belangrijkste doelstelling is, B. overwegende dat de begroting 2004 met een aantal belangrijke uitdagingen wordt geconfronteerd, zoals de historische uitbreiding van de EU met tien nieuwe lidstaten, het tijdstip van de uitbreiding, dat niet samenvalt met het begin van het begrotingsjaar, de inwerkingtreding van het nieuwe Financieel Reglement en de toepassing van het beginsel van activiteitsgerelateerde budgettering (ABB - Activity based budgeting), met de daaraan gekoppelde nieuwe presentatie van de begrotingsuitgaven, De uitbreiding - de belangrijkste doelstelling voor de begroting 2004 1. herhaalt dat de belangrijkste doelstelling van de begroting 2004 is te voorzien in alle maatregelen die bijdragen tot een succesvolle uitbreiding; beschouwt het opnemen van tien nieuwe lidstaten als een uitdaging zonder weerga voor de begroting van de Europese Unie en als de grootste politieke prioriteit van dit moment; heeft derhalve besloten de voor de uitbreiding noodzakelijke kredieten in de begroting 2004 op te nemen en zijn goedkeuring te hechten aan een aantal andere maatregelen zoals, onder meer, de gerichte verhoging van kredieten voor EU-10 in specifieke gevallen en de aanpassing van programma's die onder de medebeslissingsprocedure vallen; heeft verder besloten in te stemmen met maatregelen voor de verbetering van het financiële klimaat voor het MKB, met speciale aandacht voor behoeften in de nieuwe lidstaten, waaraan groot belang wordt gehecht en die zullen bijdragen tot het tot stand brengen van meer sociale en regionale cohesie; Begrotingsprocedure voor begrotingsjaar 2004 2. neemt kennis van het feit dat de Commissie een voorontwerp van begroting 2004 op basis van EU-25 heeft gepresenteerd, hetgeen strookt met de standpunten van het Parlement in zijn resolutie over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2004; neemt verder nota van het feit dat de Raad officieel een ontwerp van begroting 2004 op basis van EU-15 heeft goedgekeurd, met een technische bijlage met ongewijzigde cijfers voor EU-10; 3. herinnert eraan dat op de overlegvergadering van 16 juli 2003 de in bijlage 1 bij deze resolutie opgenomen "Verklaring betreffende de begrotingsprocedure 2004" is aangenomen, waarin staat dat de nieuwe lidstaten met ingang van 1 mei 2004 zullen worden opgenomen in de begroting van de EU, teneinde hen een gelijke behandeling te garanderen; 4. heeft besloten zijn behandeling in eerste lezing te stoelen op bedragen EU-25, aangezien dit een belangrijk signaal aan de nieuwe lidstaten geeft; herhaalt de toezegging van de EP&nbhy;delegatie in de overlegvergadering, opgenomen in de eerder genoemde verklaring betreffende de begrotingsprocedure, om in december 2003 een officiële begroting voor de huidige 15 lidstaten goed te keuren en om de bedragen voor de tien nieuwe lidstaten vast te leggen in een technische bijlage die vóór 1 mei 2004 officieel wordt goedgekeurd in een gewijzigde begroting; 5. wijst erop dat de nomenclatuur voor de begroting 2004 een fundamentele stap is in de richting van een activiteitengerelateerde operationele begroting (ABB); betreurt evenwel dat de door de Commissie gepresenteerde specificatie van de administratieve uitgaven niet overeenkomt met de daadwerkelijke uitgaven per beleidsterrein; stemt ermee in de huidige ABB-structuur voorlopig niet te wijzigen; verzoekt de Commissie voor het voorontwerp van begroting (VOB) 2005 een ABB-structuur te gebruiken die in grotere mate bij de aard en het doel van de uitgaven aansluit; 6. is van mening dat de kwaliteit van de uitgaven en de invloed van de EU-financiering moeten worden vergroot; acht het van cruciaal belang over te stappen van een voornamelijk op kwantiteit gerichte benadering, zoals die in het verleden werd gevolgd, op een sterker prestatiegerichte wijze van budgettering; spoort de Commissie derhalve aan haar evaluatiemethoden te verbeteren door middel van het vaststellen van betere beoordelingscriteria; Programma's die onder de medebeslissingsprocedure vallen 7. hecht zijn goedkeuring aan de in bijlage 1 opgenomen verklaring over de aanpassing, na de uitbreiding, van de referentiebedragen in basisbesluiten die onder de medebeslissingsprocedure vallen, ten einde alles in het werk te stellen om alle programma's die onder de medebeslissingsprocedure vallen vóór 1 mei 2004 aan EU-25 aan te passen; 8. is van mening dat, na de aanpassing en de herziening van de financiële vooruitzichten ter dekking van de aan de uitbreiding gerelateerde behoeften, de referentiebedragen van de programma's die onder de medebeslissingsprocedure vallen moeten worden aangepast overeenkomstig de op de overlegvergadering van 16 juli 2003 overeengekomen procedure; stelt derhalve, na overleg met de vakcommissies, voor het deel van de programma's voor de periode 2004-2006 te verhogen, zoals aangegeven in bijlage 2 bij deze resolutie; brengt derhalve in herinnering dat alle bedragen die door beide takken van de begrotingsautoriteit worden goedgekeurd alleen indicatieve referentiebedragen kunnen zijn en dat de definitieve bedragen voor elk programma uitsluitend via de wetgevingsprocedure kunnen worden vastgesteld; hecht zijn goedkeuring aan de tabel van bijlage 2 bij deze resolutie als basis voor overleg en een mogelijk akkoord met de Raad; benadrukt dat de bedragen voor de periode na 2006 door de begrotingsautoriteit worden besloten; Subsidies 9. constateert met bezorgdheid dat de werkzaamheden van de meeste parlementaire commissies en werkgroepen bij de Raad die bevoegd zijn voor de verschillende basisbesluiten van het voormalige hoofdstuk A-30 en de overige begrotingslijnen van het vroegere deel B van de begroting vertraging hebben opgelopen; roept de Raad en alle betrokken parlementaire commissies op al het mogelijke te doen opdat de basisbesluiten uiterlijk op het overleg van 24 november 2003 worden goedgekeurd zodat zij op 1 januari 2004 in werking kunnen treden; verzoekt de Commissie te voorzien in overgangsmaatregelen ingeval de basisbesluiten niet tijdig worden goedgekeurd, zodat vanaf begin 2004 leningen kunnen worden verstrekt; 10. benadrukt het belang van jumelages waardoor burgers actief en met persoonlijk engagement aan de Europese integratie kunnen deelnemen; is daarom blij met de duidelijke verhoging van de steun voor jumelages volgend jaar, die met het oog op het toenemende belang van jumelages in het kader van de uitbreiding op zijn plaats is; Proefprojecten en voorbereidende acties 11. betreurt dat de Commissie terughoudend blijft staan tegenover de wens van het Parlement om de begroting te gebruiken voor het financieren van een aantal van zijn politieke prioriteiten middels initiatieven en voor het onderzoeken van mogelijke verdere communautaire acties, zoals bedoeld in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999; wijst erop dat tien proefprojecten en voorbereidende acties van het totaal van 19 in de begroting 2003 door de Commissie niet zijn voortgezet, en dat de projecten en acties die wel zijn voortgezet eind september 2003 een zeer zwak benuttingspercentage hadden; 12. verwelkomt de goedkeuring van de begrotingsamendementen waarin de Commissie wordt gevraagd om vóór 15 februari 2004 de maatregelen en het tijdschema te presenteren voor de uitvoering van de besluiten van de begrotingsautoriteit, in het bijzonder die betreffende de proefprojecten en de voorbereidende acties; herinnert de Commissie aan de op haar rustende verplichting uit hoofde van artikel 274 EG-Verdrag en wijst er nogmaals op dat de begrotingsautoriteit heeft ingestemd met alle verzoeken om extra financiële middelen die door de Commissie sinds 2001 zijn ingediend; 13. hecht zijn goedkeuring aan een proefproject voor opleiding en uitwisseling van leden van zowel de strafrechtelijke als de civielrechtelijke rechterlijke macht, waaraan het in het kader van de uitbreiding groot belang toekent; 14. herhaalt dat de bestaande plafonds in het Interinstitutioneel Akkoord betreffende proefprojecten en voorbereidende acties geen rekening houden met de behoeften in verband met de uitbreiding; acht het derhalve van essentieel belang deze plafonds te herzien in verband met de toetreding van de nieuwe lidstaten; Betalingen 15. onderstreept dat de betalingen die in het VOB en het ontwerp van algemene begroting (OB) beschikbaar worden gemaakt niet volstaan voor de verwezenlijking van de doelstelling van verbetering van de kwaliteit van de communautaire financiering en niet overeenkomen met de ramingen van de lidstaten wat betreft de Structuurfondsen; 16. is van mening dat het probleem van de nog betaalbaar te stellen bedragen onder andere kan worden opgelost door voldoende betalingskredieten ter beschikking te stellen, met name voor grootschalige programma's zoals het kaderprogramma voor onderzoek; wijst er met klem op dat de goedgekeurde verhoging van de betalingen een weerspiegeling is van de macro-economische situatie van de Unie en beschouwt deze verhoging als het minimumniveau van betalingen dat nodig is voor het garanderen van een efficiënte uitvoering van de begroting; Financieel kader voor de periode na 2006 17. neemt met grote bezorgdheid kennis van de gesprekken binnen de Commissie over toekomstige politieke prioriteiten voor een herzien financieel kader voor de periode na 2006; beschouwt dit debat als zinvol, maar meent dat op dit moment nog geen beslissing kan worden genomen, met name gezien de op handen zijnde uitbreiding van de Unie op 1 mei 2004 en de Europese verkiezingen in juni 2004; vindt dat dit een onderwerp is voor de nieuw samen te stellen Commissie, wanneer deze haar eigen prioriteiten heeft vastgesteld, en dat de uiteindelijke beslissing toekomt aan de begrotingsautoriteit; Rubriek 1 18. wijst erop dat de tussentijdse herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) van beperkte invloed op de begroting 2004 zal zijn, maar aanzienlijke wijzigingen aan het Europees landbouwmodel zal inhouden, inclusief een nauwere band tussen landbouw en milieu; heeft besloten het Europees Milieuagentschap kredieten ter beschikking te stellen voor het verder ontwikkelen van milieu-indicatoren voor gebruik in het kader van de "cross-compliance'&nbhy;regeling; 19. acht het van essentieel belang de hervorming van het GLB aan te vullen met maatregelen gericht op het verbeteren van het kwaliteitsbeleid in de landbouwsector; heeft derhalve besloten kredieten beschikbaar te stellen voor het onderzoeken van de haalbaarheid van een geïntegreerde aanbodketen, onder andere bestaande uit marktdeelnemers, consumentenorganisaties en sociale partners, teneinde op Europees niveau te komen tot volledige transparantie wat betreft de oorsprong van producten en productspecificaties voor de eindgebruiker; 20. is zich ervan bewust dat dierziekten de afgelopen jaren een reusachtige invloed op de landbouwsector hebben gehad, met negatieve gevolgen voor consumenten, boeren en marktdeelnemers; heeft besloten kredieten beschikbaar te stellen voor het onderzoeken van de mogelijkheid om, op basis van de ervaringen die in een aantal lidstaten zijn opgedaan, op Europees niveau een verzekeringsregeling te introduceren ter dekking van een deel van de kosten van het uitroeien van bepaalde besmettelijke dierziekten; 21. wenst steun te verlenen aan het EU-beleid ter bestrijding van besmettelijke dierziekten, zoals mond- en klauwzeer, klassieke varkenspest en vogelpest; heeft besloten kredieten op de begroting op te nemen voor het uitbreiden van Europees onderzoek naar markervaccins en determinatieproeven; 22. steunt maatregelen ter verbetering van het welzijn van dieren en moedigt verder onderzoek op dit gebied aan; is zich bewust van de noodzaak het vervoer van levende runderen tot een minimum te beperken en heeft, omwille van transparantie, besloten in de begroting van de EU een duidelijke onderscheid te handhaven tussen exportrestituties voor levende runderen en exportrestituties voor rund- en kalfsvlees; 23. neemt nota van de toenemende bezorgdheid onder burgers en medische deskundigen over de negatieve gevolgen van roken voor de menselijke gezondheid; neemt kennis van het feit dat de Commissie betreffende dit thema nieuwe voorstellen heeft gepresenteerd en in het kader van de tussentijdse herziening van het GLB werkt aan een hervorming van de subsidieregeling voor tabak; is van mening dat in dit verband de mogelijkheid van alternatieve gewassen moet worden onderzocht; 24. verzoekt de Commissie om toepassing van de bijzondere maatregelen ter verbetering van het concurrentievermogen van producten die langdurige moeilijkheden op de communautaire markt ondervinden en ter bevordering van de verkoop ervan, als bedoeld in artikel 17 van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (5) ; Rubriek 2 25. heeft besloten de betalingskredieten in rubriek 2 te verhogen om ze beter te laten aansluiten bij de ramingen van de lidstaten en om rekening te houden met het bedrag van de af te wikkelen verplichtingen uit vorige begrotingsjaren, van de betalingen van het lopende begrotingsjaar, de behoeften in verband met de uitbreiding en de situatie van de last uit het verleden van de vorige programmeringsperiode; verzoekt de Commissie een nieuwe raming voor te leggen van de behoeften in 2004, inclusief die voor het afronden van betalingen uit de programmeringsperiode 1994-1999; verzoekt de Commissie daarnaast te bekijken in hoeverre vastleggingen uit de periode 1994-1999 nog geldig zijn; dringt er op aan dat zo spoedig mogelijk nieuwe instrumenten worden uitgewerkt en toegepast die moeten zorgen voor een systeem van toezicht en een doeltreffend driemaandelijks informatiestelsel, voornamelijk gericht op het vrijmaken van betalingen, met als doel de uitvoering van de structurele acties te verbeteren: verbetering en harmonisatie van de methodes van raming van de betalingen van de lidstaten, waarschuwings- en alarmindicatoren, performance-indicatoren; verzoekt de Commissie voorts een gewijzigde begroting in te dienen indien de beschikbare middelen ontoereikend zouden blijken te zijn voor een correcte uitvoering van de begroting en in het bijzonder voor de afwikkeling van de last uit het verleden; 26. roept de Commissie en de regeringen van de toetredende landen op streng toezicht te houden op de uitvoering van de door hen in het kader van de toetredingsonderhandelingen gedane beloftes betreffende de begrotingsaspecten van het regionaal beleid en de coördinatie van de structuurinstrumenten, en dringt aan op volledige naleving van deze beloften ter verzekering van een efficiënte uitvoering van de begroting en implementatie van het Gemeenschapsbeleid; Rubriek 3 27. herinnert eraan dat het Europees handvest voor kleine ondernemingen (6) , dat door de kandidaat-lidstaten is bekrachtigd, de lidstaten en de Commissie aanspoort actie te ondernemen voor steun aan kleine ondernemingen; is van mening dat de maatregelen voor het bevorderen van het midden-en kleinbedrijf (MKB) moeten worden versterkt, met name wat de verbetering van het financieel klimaat voor kleine en middelgrote ondernemingen in de nieuwe lidstaten betreft; vindt dat er voor follow-up moet worden gezorgd van de maatregelen waaraan steun is verleend onder het MKB-steunmechanisme binnen het Phare-programma; 28. onderstreept het belang van communautaire steun voor kleine en middelgrote ondernemingen, met name met het oog op voltooiing van de interne markt, de verwezenlijking van de strategie van Lissabon en de vereisten van Basel-II; vindt, omdat het MKB de motor van de Europese economie is, dat de speciale behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen in het beleid en de programma's van de Gemeenschap moeten worden geïntegreerd; is zich bewust van de moeilijkheden die de Commissie bij de tenuitvoerlegging van programma's voor deze ondernemingen ondervindt; verwacht echter toch een succesvolle verwezenlijking van deze prioritaire beleidsdoelstelling; 29. steunt het voorstel van de Commissie om de Gemeenschap van de nodige middelen te voorzien voor het bestrijden van vervuiling op zee en voor het formuleren van een antwoord op de recente gevallen van vervuiling; meent dat het te vroeg is om hiervoor aanzienlijke kredieten in de begroting op te nemen, maar wacht op de vaststelling van een rechtsgrondslag; 30. betreurt het voorstel van de Commissie om te bezuinigen op het budget voor bosbrandbestrijding in het kader van de nieuwe verordening "Forest Focus" ten koste van de preventiemaatregelen; laakt het gebrek aan belangstelling dat de Commissie aan de dag heeft gelegd ten aanzien van de invoering van maatregelen ter preventie van bosbranden, ondanks de rampen die afgelopen zomer hebben plaatsgevonden waarbij honderdduizenden hectaren in Zuid-Europa door bosbranden werden geteisterd; 31. verwelkomt het voorstel van de Commissie betreffende de financiering van innovatieve oplossingen voor de ontwikkeling van het Trans-Europese vervoernetwerk, waarin ze de nadruk legt op het belang van het aanpassen van de vervoernetten aan het gebruik van nieuwe technologieën, naar het voorbeeld van het Galileo-project; 32. is verheugd over het feit dat het toenemend belang van de politieke doelstelling om een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te creëren, eveneens in de begroting van de Europese Unie zal zijn weerspiegeld; wijst erop dat dit al veel eerder had moeten gebeuren; is van oordeel dat de komende jaren verdere inspanningen absoluut noodzakelijk zijn, met name bij de goedkeuring van nieuwe financiële vooruitzichten voor de periode vanaf 2007; 33. neemt nota van het feit dat een groter deel van de kredieten onder rubriek 3 voor de gedecentraliseerde agentschappen opzij wordt gezet, nu er recentelijk nieuwe agentschappen bij zijn gekomen; vindt dat het door de Raad in het voorontwerp van begroting opgenomen subsidiebedrag groot genoeg moet zijn om de agentschappen in staat te stellen hun taken in de uitgebreide Unie te vervullen; stelt in dit kader voor in te stemmen met de ramingen van de Commissie voor EU-10; stelt voor 10% van de operationele uitgaven in de reserve op te nemen hangende de evaluatie van het voorlopige werkprogramma door de bevoegde commissie, en aldus te garanderen dat met betrekking tot de agentschappen een strikt begrotingsbeleid wordt gevoerd, onder controle van de politieke en begrotingsautoriteiten; is bereid de gevolgen van deze amendementen vóór de tweede lezing te bestuderen; 34. is bereid om de begrotingsbehoeften van Eurojust en de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden in de loop van het begrotingsjaar 2004 te onderzoeken, indien dat gezien de omvang van de werkzaamheden noodzakelijk is; 35. merkt op dat artikel 179 van het Financieel Reglement voorziet in een specifieke procedure voor onroerendgoedprojecten en is in dit verband bereid een mogelijk voorstel van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving te behandelen; 36. verzoekt de Commissie na te gaan of in overeenstemming met de bepalingen van het Financieel Reglement een mechanisme kan worden opgezet om het overschot van de inkomsten van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling van het ene naar het andere jaar over te dragen, teneinde tekorten te voorkomen; 37. neemt met goedkeuring kennis van het voornemen van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat om de eigen onderzoekscapaciteiten te verbeteren door meer onderzoekers in dienst te nemen; plaatst hiervoor 0,2 miljoen EUR in de reserve, in afwachting van de evaluatie door het Parlement van de meerwaarde van de resultaten van het Centrum. 38. stelt bezorgd vast dat de personeelssterkte van de agentschappen de afgelopen jaren ver boven het gemiddelde van de instellingen terecht is gekomen en verzoekt de Commissie om, wanneer zij initiatieven neemt voor het oprichten van nieuwe agentschappen, voorafgaand een onderzoek te houden naar de gevaren van overlapping van taken en voorstellen te doen voor een dienovereenkomstige herschikking van de middelen; verzoekt de Commissie het Parlement uiterlijk op 1 november 2003 een verslag te presenteren met informatie over de gevolgen van deze ontwikkeling en de consequenties voor rubriek 3 op de middellange termijn; verzoekt de Commissie tevens het Parlement uiterlijk op 1 november 2003 een verslag voor te leggen met een verklaring voor de uitbreiding van de personeelssterkte en de verhoging van de kredieten, de toekenning van het statuut van ambtenaar aan personeelsleden van de agentschappen, de gevolgen voor rubriek 3 op de middellange termijn en de open vraag van de vestigingsplaats van alle nieuwe agentschappen; 39. verwelkomt de inwerkingtreding van het nieuwe Financieel Reglement, dat de begrotingsautoriteit meer bevoegdheden toekent met betrekking tot de lijsten van het aantal ambten van de gedecentraliseerde agentschappen; heeft besloten enerzijds meer toezicht uit te oefenen op het personeelsbeleid van de agentschappen en anderzijds al hun aan de uitbreiding gerelateerde verzoeken te honoreren; verlangt van de agentschappen dat zij in de toekomst meer controle op hun personeel uitoefenen door middel van het ontwikkelen van beleid inzake loopbaanontwikkeling en door het invoeren van goede praktijken naar het voorbeeld van die welke in de instellingen worden gehanteerd; 40. neemt nota van het feit dat in de context van de herziening van de basisbesluiten betreffende de agentschappen, op verzoek van de Raad, speciale bepalingen voor Eurojust zijn opgesteld; is van mening dat, omdat Eurojust een agentschap is waaraan subsidie met middelen van de begroting van de Unie wordt toegekend, toegezien moet worden op naleving van alle bepalingen inzake begrotingstransparantie; 41. herhaalt zijn belofte om de bestrijding van de fraude en de bescherming van de financiële belangen van de Unie voort te zetten; geeft uiting aan de wil om ook de BTW-fraude hieronder te laten vallen, aangezien dit een aanzienlijk verlies van inkomsten veroorzaakt; voorziet in dit verband in een versterking van de rol van OLAF; 42. stelt vast dat de demografische ontwikkeling en de vergrijzing van de samenleving toenemende gevolgen hebben voor de beleidsmaatregelen, acties en programma's van de EU; acht een diepgaandere analyse van dit verschijnsel noodzakelijk om de mogelijk negatieve repercussies ervan te voorkomen; 43. heeft besloten tot wederopname van de bedragen die de Commissie in het VOB voor onderzoeksbeleid had voorgesteld omdat onderzoek voor het Parlement onverminderd een prioriteit is; heeft tevens besloten 31 miljoen EUR toe te kennen aan kankeronderzoek en 4 miljoen EUR aan een onderzoekinitiatief inzake kanker op lidstaatniveau onder artikel 169 van het EG-Verdrag; 44. uit zijn bezorgdheid over de mogelijke sluiting van de Info-Points in Europa met ingang van 1 januari 2004 en wijst de Werkgroep voorlichting op deze kwestie; verzoekt de Commissie onmiddellijk maatregelen te nemen om te komen tot een oplossing, in overeenstemming met het Financieel Reglement, bv. een overgangsmechanisme dat de informatiecentra in staat stelt hun nuttige werk voort te zetten, met name met het oog op de Europese verkiezingen in 2004, en een plan voor de toekomst uit te werken; heeft de kredieten van de begrotingslijnen 16 01 04 01, 16 01 04 04 en 16 01 02 11 in de reserve geplaatst tot de Commissie de maatregelen bekendmaakt die zij wil nemen om een coherente aanpak van het voorlichtingsbeleid te verzekeren; 45. bekrachtigt de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki betreffende de bewaking van de buitengrenzen; acht evenwel het besluit van de Raad om het bedrag in het VOB tot 19,8 miljoen EUR op te trekken ongerechtvaardigd; heeft derhalve besloten voor dit doel vastleggingskredieten ten belope van EUR 9 miljoen op te nemen, en betalingskredieten ten belope van 10 miljoen EUR; 46. vraagt nauwer te worden betrokken bij de ontwikkeling van de grote IT-projecten, met name het Schengen-informatiesysteem II, het Visa-informatiesysteem en het Eurodac&nbhy;systeem, die een enorme begrotingsimpact hebben; is bovendien van mening dat met het oog op de volledige bescherming van de rechten en de vrijheden van de burgers zo spoedig mogelijk regels moeten worden vastgesteld inzake gegevensbescherming in de derde pijler, naar het voorbeeld van die voor de eerste pijler; 47. neemt nota van het ontbreken van een rechtsgrondslag voor communautaire steun voor minder gebruikte talen; spoort de Commissie aan volledig gebruik te maken van de mogelijkheden die worden geboden door bestaande meerjarenprogramma's, met name Socrates en Jeugd, om steun te geven aan projecten voor sprekers van minder gebruikte talen; 48. is verontrust over de problemen en onregelmatigheden bij het Bureau voor de statistiek; heeft besloten 50% van de huishoudelijke uitgaven voor het Bureau in de reserve te plaatsen totdat het Parlement van de Commissie voldoende waarborgen heeft gekregen dat de problemen zijn opgelost, de verantwoordelijken zijn geïdentificeerd en naar behoren zijn gestraft, en er maatregelen zijn genomen om te voorkomen dat dergelijke incidenten zich opnieuw voordoen; Rubriek 4 49. neemt nota van voorstel betreffende een toezegging van de EU voor een bedrag van 200 miljoen EUR voor 14 maanden, naast bestaande programma's voor humanitaire hulp, die niet alleen rekening houdt met wederopbouwbehoeften, maar ook met de veiligheidssituatie en de absorptiecapaciteit in de regio; beschouwt de kredieten voor de wederopbouw van Irak als een belangrijk signaal voor de donorconferentie, namelijk dat uit moet worden gegaan van de politieke beginselen neergelegd in de op 24 september 2003 goedgekeurde aanbevelingen van het Europees Parlement aan de Raad betreffende de situatie in Irak (7) onder meer met betrekking tot de bijzondere vertegenwoordiger van de EU voor Irak; herinnert eraan dat het de verantwoordelijkheid van de EU is zich bij het vaststellen van haar bijdragen te laten leiden door de behoeften van de bevolking van Irak en deze in te passen in een politiek akkoord betreffende de omstandigheden die nodig zijn voor de implementatie ervan in het kader van de VN; 50. verzoekt de Commissie het financieringsniveau ten behoeve van Oost-Timor te handhaven ten einde met name rekening te houden met de eisen van de wederopbouw en de internationale afspraken die met dit land zijn gemaakt; 51. onderstreept het feit dat het huidige uitgavenplafond van rubriek 4 van de financiële vooruitzichten (buitenlands optreden) een ernstige belemmering vormt voor het vermogen van de EU om in Irak op grote schaal en gedurende een langere periode actief te zijn zonder andere toezeggingen in gevaar te brengen; 52. heeft besloten in de mate van het mogelijke zijn toevlucht te nemen tot herschikking van middelen en flexibiliteit binnen de begroting, en is bereid gebruik te maken van de speciale bepalingen in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 om extra middelen vrij te maken; 53. wijst op zijn van oudsher ingenomen standpunt dat de financiering van belangrijke nieuwe programma's niet ten koste mag gaan van andere prioriteiten van het buitenlands beleid van de EU, zoals de mondiale strijd tegen armoede in verschillende geografische regio's, de strijd tegen HIV/AIDS en ander traditioneel beleid en traditionele geografische aandachtsgebieden; 54. bekrachtigt zijn toegewijdheid aan Afghanistan en herhaalt dat de lopende programma's ondanks de problemen die zij ondervinden, ook op de langere termijn moeten worden ondersteund en voortgezet; maakt zich ernstig zorgen over de veiligheidssituatie; 55. heeft besloten de kredieten voor eerbiediging van de mensenrechten, consolidering van de rechtsstaat en ontwikkeling van de burgerrechten, die onontbeerlijk zijn voor de handhaving van vrede en veiligheid en conflictpreventie, aanzienlijk te verhogen; 56. verklaart dat de hoofddoelen van het ontwikkelingsbeleid van de EU de strijd tegen armoede en de verwezenlijking van de Millenniumdoelstellingen (Millennium Development Goals) zijn, en benadrukt dat bij de inzet van de voor ontwikkelingslanden beschikbare begrotingsmiddelen op adequate wijze prioriteit moet worden toegekend aan acties die, in samenwerking met andere donoren, bijdragen tot het halen van deze doelen; 57. is ingenomen met de rapportage van de Commissie over de naar sector gespecificeerde uitvoering van de jaarlijkse ODA-steun (Official Development Assistance), in overeenstemming met de classificaties van de commissie voor ontwikkelingsbijstand (DAC) van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) voor 2001 en 2002, en constateert dat het referentiecijfer van 35% voor de sociale infrastructuur in beide jaren is gehaald als de begrotingsondersteunende maatregelen met voorwaarden inzake de sociale sector worden meegerekend; betreurt de onaanvaardbaar lage bedragen voor de gezondheidszorg en het onderwijs, sectoren die nauw gekoppeld zijn aan het streven van de Millenniumdoelstellingende, en vraagt de Commissie hierin verbetering te brengen, zodat het streefcijfer van 20% wordt gehaald dat is overeengekomen in het actieprogramma van de Wereldtop voor sociale ontwikkeling van 5 t/m 12 maart 1995 te Kopenhagen; wijst op zijn voornemen streng toezicht te houden op de naleving door de Commissie van het beginsel dat 35% van de jaarlijkse kredieten voor ontwikkelingslanden voor sociale infrastructuurdoeleinden wordt aangewend en dat de meeste kredieten voor elementaire gezondheidszorg en basisonderwijs worden gebruikt; 58. heeft besloten de uitgaven onder het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) transparanter te maken door in de toelichting de geschatte kosten voor elke begrotingslijn op te nemen; wijst erop dat de vooruitgang die de Conventie heeft geboekt met betrekking tot het opnemen van het EOF in het Verdrag een vervolg moet krijgen in de vorm van de volledige opname van het EOF in de begroting van de EU zonder dat dit leidt tot een verlies van middelen in vergelijking tot de huidige bedragen; 59. wijst op het feit dat het "Wider Europe/New Neighbours"-initiatief tot extra kredietbehoeften kan leiden, hoewel de voorstellen tot nu toe wat de begrotingsgevolgen ervan betreft weinig duidelijkheid scheppen; beklemtoont de noodzaak te zorgen voor voldoende extra financiële middelen bovenop de huidige kredieten voor de programma's TACIS, CARDS en MEDA en neemt nota van het idee om een "Nieuw Nabuurschap"-instrument te lanceren; 60. wijst erop dat NGO's die burgers de mogelijkheid geven toezicht uit te oefenen op hun regeringen een bijzonder belangrijke rol vervullen; is bezorgd dat deze organisaties als gevolg van de toetreding van de kandidaat-lidstaten tot de EU en het feit dat de meeste buitenlandse publieke en particuliere donoren hun programma's voor steun aan het maatschappelijk middenveld in deze landen reeds hebben verminderd of stopgezet, dan wel op het punt staan dat te doen, onvoldoende middelen ter beschikking zullen hebben om hun activiteiten op doeltreffende en onafhankelijke wijze voort te zetten; 61. beklemtoont dat zo'n 1,6 miljard EUR van het totaalbudget voor externe betrekkingen via niet-overheidsactoren, waaronder NGO's, wordt uitgegeven en erkent de belangrijke bijdrage van deze organisaties aan deze sector, met name het bereiken van randgroepen, het werven van steun voor de belangen van achtergestelde bevolkingsgroepen in de ontwikkelingslanden en het versterken van de civil society door institutionele steun en capaciteitsvorming, ook op basisniveau; benadrukt dat organisaties die steun met middelen van de begroting ontvangen zich aan de regels inzake goed financieel beheer en rekenschapsplicht dienen te houden en 'waar voor hun geld' dienen te leveren door ervoor te zorgen dat hun inkomsten uit niet-regerings- en andere bronnen evenredig zijn aan het minimumbedrag dat nodig is voor het dekken van hun administratieve uitgaven; wijst nog eens op de noodzaak van vereenvoudiging van de administratieve procedures en regels, met name voor kleine projecten; 62. heeft besloten 5% van de kredieten in de reserve op te nemen ten behoeve van de belangrijkste geografische programma's en de NGO-medefinancieringslijn, met het oog op het evalueren van de procedure van de Commissie ten opzichte van NGO's; neemt nota van de ontvangen informatie, maar verzoekt met klem om een uitputtende lijst van alle subsidies voor of contracten met niet-overheidsactoren die de Commissie rechtstreeks heeft gesloten en die dus niet het onderwerp zijn geweest van oproepen tot het indienen van voorstellen of andere selectie- c.q. aanbestedingsprocedures, alsook om de redenen en de juridische grondslagen die de Commissie daarbij heeft gehanteerd; verzoekt ook om meer informatie over de verhouding tussen de toegekende middelen en de administratieve uitgaven van de begunstigden, alsmede informatie over het deel van de financiering dat van regeringen, respectievelijk van EU-bronnen en niet-regeringsbronnen afkomstig is; wijst erop dat deze reserves vóór de tweede lezing vrijgegeven kunnen worden wanneer op de verzoeken een bevredigende reactie wordt ontvangen; 63. verzoekt met klem dat bij het plannen van geografische programma's en andere activiteiten in het kader van het ontwikkelingsbeleid van de Commissie rekening wordt gehouden met de bescherming en bevordering van de rechten van het kind, en dat met name wordt bekeken op welke wijze in externe hulpprogramma's ruimte kan worden gemaakt voor onderwijs voor kinderen die het slachtoffer van oorlogen of natuurrampen zijn; acht het verder van primordiaal belang dat in EU-maatregelen voor armoedebestrijding bijzondere aandacht wordt besteed aan mensen met een handicap; 64. beklemtoont dat ABB gericht is op het vergroten van transparantie en van de 'greep' op de begroting; is met betrekking tot internationale visserijovereenkomsten van mening dat het aandeel van de financiële compensatie die aan gerichte maatregelen wordt toegekend duidelijk identificeerbaar en zichtbaar moet zijn; verzoekt de Commissie dan ook in haar nota van wijzigingen op de begroting 2004 een gedetailleerd overzicht op te nemen van de uitgaven die voortvloeien uit internationale visserijovereenkomsten en elk jaar verslag uit te brengen over de uitvoering van de gerichte maatregelen; 65. heeft besloten om overeenkomstig paragraaf 39, lid 1 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 en hangende aanvullende informatie van de Raad over in het bijzonder de niet-toegewezen kredieten en een toezegging van de Raad om vanaf nu een apart en kwalitatief hoogwaardiger document voor te leggen met daarin zijn prioriteiten en hun financiële gevolgen voor het volgend jaar, in de begroting 2004 voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) een vergelijkbaar bedrag op te nemen als in de begroting 2003; spoort de Raad met klem aan voorstellen voor te leggen voor het verbeteren van het systeem van vroegtijdige waarschuwing en de politieke dialoog met het Parlement over GBVB-acties, zoals overeengekomen in de door de Raad, de Commissie en het Parlement op 25 november 2002 in het kader van de begrotingsprocedure 2003 goedgekeurde gemeenschappelijke verklaring; heeft kredieten opgenomen voor de nieuwe politiemissie (Proxima) van de EU in FYROM; wacht met het nemen van een definitieve beslissing over de begrotingsaspecten van deze politiemissie tot het door de Raad in het kader van de wetgevingsprocedure is geraadpleegd, zoals vastgelegd in het hierboven vermelde akkoord; 66. verzoekt de Commissie passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de hulp die verleend wordt aan opvangkampen voor Saharaanse vluchtelingen gewaarborgd blijft en dat deze hulp in geen geval, zelfs niet tijdelijk, om louter administratieve redenen wordt opgeschort; Rubriek 5 67. brengt in herinnering dat de begrotingsautoriteit de Commissie de afgelopen jaren de nodige kredieten ter beschikking heeft gesteld voor personeel, op voorwaarde dat hervormingen zouden worden doorgevoerd, met name teneinde het beheer en de uitvoering van de begroting te verbeteren; wijst erop dat de meeste van de voorgestelde hervormingen inmiddels zijn doorgevoerd, maar dat de werking van de Commissie op een aantal punten nog altijd flink tekortschiet; 68. herinnert eraan dat de Commissie er in het kader van de begrotingsprocedure 2001 mee heeft ingestemd de uitstaande verplichtingen vóór december 2003 tot een normaal niveau te verlagen; wijst erop dat de Commissie in de tussentijd activiteitsgerelateerde management heeft geïntroduceerd en, na het gedegen toezicht op het proces door het Parlement, een actieplan ter verlaging van de uitstaande verplichtingen en uitvoeringsprofielen voor een betere uitvoering heeft opgesteld; is van mening dat het laatste verslag over de uitvoering van de begroting en de door de Commissie voorgelegde documentatie over de uitvoering niet bevredigend zijn, hoewel er wel enige vooruitgang is geboekt; betreurt dat de Commissie in het kader van haar jaarlijkse beleidsstrategie klaarblijkelijk onvoldoende rekening houdt met de prioriteiten van het Parlement; 69. heeft besloten in de reserve kredieten op te nemen voor 272 nieuwe posten op de lijst van het aantal ambten van de Commissie, met het oog op het aanwerven van personeelsleden uit de nieuwe lidstaten; wijst erop dat deze kredieten uit de reserve zullen worden vrijgemaakt indien de Commissie voldoet aan de volgende voorwaarden: 70. heeft besloten tot wederopname van een deel van de door de Raad verlaagde kredieten voor administratieve uitgaven van de Commissie, teneinde de voorwaarden te creëren voor de goede werking van deze instelling in de context van de uitbreiding; 71. herinnert eraan dat het de afgelopen jaren in meerdere resoluties verzocht heeft dat stappen worden genomen voor de totstandbrenging van een gemeenschappelijke Europese diplomatie; wijst erop dat het ontwerpverdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa voorziet in de oprichting van een Europese externe actiedienst onder autoriteit van de toekomstige minister van Buitenlandse Zaken van de EU; acht het derhalve van essentieel belang dat diplomaten uit de lidstaten nauw worden betrokken bij de oprichting van deze nieuwe dienst van de Gemeenschap in de vorm van een tijdelijke detachering bij de externe dienst van de Commissie; Rubriek 6 72. wijst erop dat leningen inmiddels in een groot aantal regio's een belangrijk instrument van het buitenlands beleid van de EU zijn; wijst er daarnaast op dat het Garantiefonds een succesvolle bescherming is gebleken tegen de potentiële gevaren voor de EU-begroting van wanbetalingen; verzoekt de Raad onderzoek te doen naar de mogelijkheid van het creëren van een speciale leningfaciliteit voor wederopbouwmaatregelen in Irak, maar er tevens voor te zorgen dat deze faciliteit niet ten koste gaat van andere, reeds bestaande initiatieven onder het huidige plafond; Rubriek 7 73. is van mening dat pretoetredingsmiddelen en de afronding van lopende pretoetredingsprojecten in de nieuwe lidstaten een belangrijke rol zullen spelen in de eerste fase van het lidmaatschap; heeft derhalve besloten een passende hoeveelheid betalingskredieten voor pretoetredingsdoeleinden ter beschikking te stellen; bekrachtigt zijn financieel engagement ten behoeve van Bulgarije en Roemenië om beide landen te helpen hun eigen inspanningen met het oog op hun toetreding met succes te bekronen zodat zij klaar zijn om in 2007 lid te worden van de Europese Unie; Diversen 74. wijst op de gevaren voor het milieu van persistente verontreinigende organische stoffen (POP's) en, in het bijzonder, van voorraden verouderde pesticiden; spoort de Commissie aan zich extra in te spannen om onder bestaande instrumenten financiële middelen te vinden voor de eliminatie of het milieuvriendelijke beheer van ongewenste voorraden van POP's en andere verouderde pesticiden; o o o 75. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, samen met de amendementen en wijzigingsvoorstellen op Afdeling III van het ontwerp van algemene begroting, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de overige betrokken instellingen en organen. BIJLAGE 1 Verklaringen aangenomen tijdens de overlegvergadering over de begroting op 16 juli 2003 tussen het Europees Parlement en de Raad Verklaring betreffende de begrotingsprocedure 2004 "Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie: Vastberaden al het nodige te doen om de uitbreiding te doen slagen, en met name te garanderen dat de noodzakelijke begrotingskredieten voor de uitgebreide Unie per 1 mei 2004 beschikbaar zijn, zonder dat daarbij discriminatie tussen de lidstaten optreedt; Erkennend dat het rechtsgeldig financieel kader wordt gevormd door de financiële vooruitzichten na aanpassing als gevolg van de uitbreiding en herziening op 19 mei 2003; Zijn het erover eens dat zowel de bedragen die voor de huidige vijftien lidstaten (EU-15) in de begrotingsdocumenten zijn opgenomen als de bedragen voor de uitgebreide Unie (EU-25) deel uitmaken van de begrotingsprocedure: De Commissie heeft in het VOB 2004 bedragen voor EU-25 voorgesteld en daarbij voor ieder begrotingsonderdeel het voorgestelde bedrag voor EU-15 vermeld. De Raad zal in het OB 2004 formeel bedragen voor EU-15 opnemen en in zijn standpunt in eerste lezing politiek akkoord gaan met de cijfers voor EU-25. Het Parlement zal het OB 2004 in eerste lezing amenderen, hetgeen zal resulteren in expliciete cijfers voor EU-25 en EU-15. In de overlegvergadering tussen de eerste lezing van het Parlement en de tweede lezing van de Raad zouden, als bepaald in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, beide takken van de begrotingsautoriteit een akkoord moeten bereiken over de bedragen voor EU&nbhy;15 en EU-25, waarna het Europees Parlement op basis daarvan de begroting 2004 met cijfers voor EU-15 kan aannemen, zodat de Commissie in het eerste kwartaal van 2004 een voorontwerp van gewijzigde begroting voor het opvoeren van de bedragen voor EU-25 kan opstellen, dat door de begrotingsautoriteit op een zodanig tijdstip moet worden aangenomen dat de gewijzigde begroting op 1 mei 2004 in werking kan treden. Daarom verbinden beide instellingen zich ertoe in elk van hun lezingen een tabel te publiceren met voor ieder begrotingsonderdeel de bedragen voor EU-15 en voor EU-25, naar het model van bijlage 1 bij volumen 4, band 2, van het VOB 2004. Voorts zullen zij voor technische samenwerking tussen hun diensten zorgen om het werk voor iedere instelling te vergemakkelijk2004 formeel bedragen voor EU-15 opnemen." _________________ Verklaring betreffende de aanpassing van de referentiebedragen in basisbesluiten (medebeslissing) naar aanleiding van de uitbreiding "Het Europees Parlement en de Raad zijn het eens over de volgende procedure tot aanpassing van de referentiebedragen in de basisbesluiten voor communautaire programma's waartoe in het kader van de medebeslissingsprocedure is besloten, binnen de grenzen van het maximum dat het resultaat is van de aanpassing en herziening van de financiële vooruitzichten: *** Verklaring betreffende de rechtsgrondslagen voor subsidies (ex-hoofdstuk A-30) "Het Europees Parlement en de Raad zullen pogen vóór eind november 2003 hun respectieve standpunt in de desbetreffende wetgevingsprocedures definitief te bepalen en elkaar en de Commissie op de hoogte te houden van de vooruitgang die daarbij wordt geboekt. De drie instellingen komen overeen vóór de tweede lezing van de begroting door de Raad een triloog te beleggen, teneinde tot een gemeenschappelijke aanpak te komen en, indien mogelijk, de rechtsgrondslagen definitief aan te nemen vóór eind 2003." BIJLAGE 2 VOORGESTELDE AANPASSING VAN DE REFERENTIEBEDRAGEN VAN PROGRAMMA'S (MEDEBESLISSINGSPROCEDURE) * Commissie EP Begr.lijn (*) EP Comm. Naam van het programma (periode gedekt door de rechtsgrondslag (medebeslissing)) Huidig bedrag Voorgesteld extra bedrag 2004/2006 Voorgesteld extra bedrag > 2006 Voorgesteld bedrag (EU-25) EP Voorstel EP Totale Bedragen ITRE Zesde kaderprogramma O en TO 17.500,000 1.735,000 19.235,000 19.235,000 020204 ITRE Netwerken voor uitwisseling van gegevens tussen overheidsdiensten (Ida) 74,000 1,500 75,500 3,000 78,500 040215 EMPL Arbeidsmarkt (02-06) 55,000 7,300 62,300 62,300 04040202 EMPL Acties ter bestrijding en voorkoming van sociale uitsluiting (02-06) 75,000 3,970 78,970 6,070 85,040 050803 AGRI Herstructurering van het stelsel van landbouwenquêtes (00-07) ** 12,850 9,700 3,850 26,400 26,400 060207 RETT Marco Polo-Programma (03-07) 75,000 25,000 100,000 100,000 060301 RETT Financiële steun aan projecten van gemeenschappelijk belang van het trans-Europese vervoersnetwerk (00-06) 4.325,000 255,000 4.580,000 4.580,000 060401 ITRE Programma Intelligente energie voor Europa (2003-2006) 200,000 63,700 263,700 263,700 07030101 ENVI Bescherming van de bossen (03-06) ** 52,000 6,000 58,000 4,000 62,000 070302 ENVI Communautair actieprogramma ter ondersteuning van niet-gouvernementele organisaties die voornamelijk werkzaam zijn op het gebied van milieubescherming (02-06) 32,000 1,300 33,300 1,000 34,300 070303 070304 ENVI Life III (Financieel instrument voor het milieu ‐ 2000-2004) ‐ Projecten op het grondgebied van de Gemeenschap ‐ (01-04) 640,000 9,900 649,900 0,200 650,100 070308 ENVI Communautair samenwerkingskader ter bevordering van duurzame ontwikkeling in het stedelijk milieu (01-04) 14,000 0,800 14,800 14,800 070309 ENVI Communautaire samenwerking op het gebied van verontreiniging van de zee (01-06) 7,000 0,600 7,600 5,000 12,600 090303 LIBE Actie tegen illegale en schadelijke inhoud op internet (03-04) 13,300 0,800 14,100 2,000 16,100 090304 ITRE Trans-Europese netwerken op het gebied van telecommunicatie (00-06) ** 275,000 19,880 294,880 294,880 140402 JURI Programma Douane 2007 (03-07) 133,000 23,550 9,000 165,550 165,550 140503 ECON Fiscalis 2007 (Communautair programma ter verbetering van het functioneren van de belastingstelsels in de interne markt) (03-07) 44,000 16,750 6,500 67,250 67,250 15020202 CULT Socrates (00-06) 1.850,000 200,000 2.050,000 10,000 2.060,000 15020204 CULT E-Learning (04-06) ** 36,000 18,000 54,000 54,000 15020205 CULT Erasmus Mundus (04-08) ** 200,000 30,400 230,400 230,400 15040201 CULT Kaderprogramma voor cultuur (00-04) 167,000 3,700 170,700 170,700 15050102 CULT Media Opleiding (bevordering van de ontwikkeling van de beroepsopleiding in de audiovisuele industrie) (01-05) 50,000 2,000 52,000 52,000 150504 CULT Europees Jaar van opvoeding door sport (03-04) 11,500 0,600 12,100 12,100 150702 CULT Jeugd (00-06) 520,000 80,000 600,000 5,000 605,000 170201 ENVI Communautaire activiteiten ten behoeve van de consumenten (04-07) ** 72,000 6,600 80,800 1,000 81,800 170301 ENVI Maatregelen ter bescherming van de volksgezondheid (2003 to 2008) 312,000 20,600 16,170 348,770 5,000 353,770 18040102 FEMM Maatregelen ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen – Daphne II (04-08) ** 41,000 3,000 5,200 49,200 0,800 50,000 290201 ECON Beleid inzake statistische informatie (03-07) 192,500 20,100 8,000 220,600 220,600 290202 ECON Netwerken voor intracommunautaire statistieken (Edicom) (01-05) 51,200 2,400 53,600 53,600 090301 ITRE Modinis (Information Society) ** 20,000 2,440 22,440 22,440 TOTAAL 27.050,350 2.570,590 50,920 29.671,860 43,070 29.714,930 * Bijgewerkte gegevens van de Commissie (14.07.03) ** lopende onderhandelingen Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , die op 1 januari 2003 in werking is getreden, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 2003 over de richtsnoeren voor de afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII(A) en VIII(B) van de begroting en over het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor de begrotingsprocedure 2004 (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 mei 2003 over de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2004 (5) , – gezien het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Commissie ingediend op 30 april 2003 ( COM(2003) 400 ), – gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, opgesteld door de Raad op 18 juli 2003 (C5&nbhy;0300/2003), – gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en de Commissie verzoekschriften (A5&nbhy;0350/2003), A. overwegende dat in de huidige financiële vooruitzichten het plafond van rubriek 5 ("Administratieve uitgaven") voor het begrotingsjaar 2004 is vastgesteld op 5 983 miljoen EUR tegen prijzen van 2004, B. overwegende dat bij de opstelling van de begroting 2004 voor de "Overige afdelingen" rekening is gehouden met de uitbreiding van de EU met 10 nieuwe lidstaten, die zal plaatsvinden op 1 mei 2004 (administratieve uitgaven voor 25 lidstaten), en dat deze begroting in de traditionele vorm is opgesteld en niet volgens de nomenclatuur van activiteitgerelateerde begrotingswijze (Activity Based Budgeting - ABB), C. overwegende dat in de ontwerpbegroting van de Raad onder het plafond van rubriek 5 voor het begrotingsjaar 2004 een marge van 128 miljoen EUR overblijft, Algemeen kader 1. stelt vast dat er nog een aanzienlijke marge beschikbaar is onder het plafond van rubriek 5 voor het begrotingsjaar 2004; wijst erop dat dit niet alleen mogelijk is gemaakt door de herziening van de financiële vooruitzichten, maar ook doordat de instellingen reeds in voorgaande begrotingsjaren de middelen hebben gekregen om te beginnen met de voorbereidingen voor de uitbreiding, hoewel het plafond van rubriek 5 vóór de jongste herziening nog niet was aangepast met het oog op de uitbreiding; 2. neemt kennis van het derde verslag van de secretarissen-generaal van de instellingen over de ontwikkeling van rubriek 5 en over interinstitutionele samenwerking; is ingenomen met de conclusie dat het mogelijk zal zijn om bij de financiering van uitgaven in verband met de uitbreiding tot het begrotingsjaar 2006 onder het herziene plafond van rubriek 5 te blijven; is van mening dat het verslag een nuttig overzicht is van de waarschijnlijke ontwikkelingen van de belangrijkste kostenposten, met inbegrip van onroerend goed en personeel, zoals gewenst door de begrotingsautoriteit; wijst er echter op dat in 2007 een aanzienlijke stijging van de uitgaven voor onroerend goed verwacht kan worden, daar dan begonnen moet worden met de financiering van de gebouwen die nu worden gebouwd in verband met de uitbreiding; verzoekt om een beoordeling van het Vertaalcentrum en van zijn toekomstperspectieven en om voorlegging, uiterlijk op 15 november 2003, van een verslag ter zake aan zijn Begrotingscommissie; 3. herinnert aan zijn inzet de Europese instellingen te voorzien van passende middelen om zich voor te bereiden op de uitbreiding en te waarborgen dat zij na de uitbreiding goed kunnen functioneren; onderstreept niettemin dat de uitbreiding niet kan worden gebruikt om in andere opzichten slecht gemotiveerde verzoeken om kredieten te onderbouwen; is van opvatting dat de Raad de verzoeken van de instellingen voor de begroting 2004 wederom op globale wijze heeft beoordeeld; wijst erop dat nader onderzoek door het Parlement naar de werkelijke behoeften noodzakelijk is geweest; 4. verzoekt de secretarissen-generaal van alle instellingen passende maatregelen te treffen tegen alle vormen van discriminatie, zoals bedoeld in artikel 13 van het Verdrag; verlangt dat bijzondere aandacht wordt besteed aan gelijke kansen, met name op het gebied van aanwervingen en benoemingen op hogere posten; verzoekt alle secretarissen-generaal over de op dit terrein gemaakte vorderingen verslag uit te brengen in de context van het jaarlijks verslag over de ontwikkeling van rubriek 5, dat uiterlijk op 1 september moet worden voorgelegd; 5. is enerzijds teleurgesteld door het feit dat de instellingen nog niet echt van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt om hun werkmethodes te rationaliseren en activiteiten aan te wijzen die kunnen worden stopgezet met het oog op een betere rendabiliteit van de middelen; steunt anderzijds de benadering van de Raad om de stijging van het totale aantal C- en B-posten tot een aanvaardbaarder niveau te beperken, ook in zijn eigen organigram; 6. stelt vast dat de salarisaanpassing van de ambtenaren van de Europese instellingen volgens de jongste cijfers van Eurostat aanzienlijke gevolgen zullen hebben voor de administratieve uitgaven op de algemene begroting voor 2004; 7. stelt vast dat in dit stadium van de begrotingsprocedure niet alle gevolgen van de herziening van het statuut van de ambtenaren kunnen worden opgenomen en dat in 2004 een gewijzigde begroting noodzakelijk zal zijn (voor maatregelen zoals het aanpassen van de organigrammen); dringt er bij de Commissie op aan bij de presentatie van haar voorstel rekening te houden het vergaderrooster van het Parlement voor 2004; 8. verzoekt alle instellingen na te gaan welke maatregelen kunnen worden genomen met het oog op meer transparantie en de waarborging van een goed financieel beheer van de kredieten ter dekking van de reis- en verblijfkosten die zijn opgenomen in de diverse afdelingen van de begroting; verzoekt de instellingen duidelijker regels voor de vergoeding van deze kosten alsmede passende maatregelen bij misbruik vast te stellen; Afdeling I - Europees Parlement 9. stelt vast dat het meerjarig verslag over de voorbereidingen op de uitbreiding regelmatig is geactualiseerd door de Stuurcommissie Uitbreiding; is ingenomen met het feit dat het Parlement hierdoor in staat is geweest het totale aantal extra posten, alsook andere met de uitbreiding verband houdende maatregelen, te beperken tot een aanvaardbaarder niveau; benadrukt dat deze meerjarige aanpak ook de weg heeft vrijgemaakt voor een aantal rationaliserings- en herschikkingsmaatregelen die de belastingbetaler besparingen zullen opleveren; is echter van mening dat technologische ontwikkelingen en verdere rationaliseringsmaatregelen ruimte zullen bieden voor verdere stroomlijning; 10. steunt de doelstellingen in het kader van het project "Raising the game", dat gericht is op een efficiëntere dienstverlening voor de leden in een groter Parlement; wijst erop dat het proces van verbetering van de dienstverlening voor de kerntaken van het Parlement, zoals wetgevings- en begrotingsactiviteiten, wellicht nog niet afgerond zal zijn met de invoering van nieuwe structuren; wijst er voorts op dat het van het allerhoogste belang is te zorgen voor meer synergie en verbetering van de workflow , bijvoorbeeld tussen de nieuwe beleidsafdelingen en het nieuwe Parlementaire Documentatiecentrum; 11. neemt kennis van het verslag over de ontwikkeling van het concept van "gecontroleerde volledige meertaligheid"; is van mening dat het verslag een aantal constructieve voorstellen bevat, die door het Bureau nader moeten worden onderzocht; heeft daarom besloten een bedrag van 2,5 miljoen EUR uit de reserve voor post 1870 (Freelance tolken en technisch personeel voor conferenties) vrij te maken en 2,5 miljoen EUR in de reserve te houden in afwachting van de goedkeuring van specifieke maatregelen door het Bureau; 12. is ingenomen met de voorstellen in het verslag van de secretaris-generaal over de vertaling van het volledig verslag der vergaderingen; stelt vast dat de jaarlijkse kosten voor de externe vertalingen van het volledig verslag in 2004 4,8 miljoen EUR zullen bedragen en in 2007 naar schatting 10,3 miljoen EUR zullen bedragen; is van opvatting dat moet worden gestreefd naar besparingen op de systematische vertaling van alle plenaire debatten in alle talen met handhaving van het democratische recht van leden en burgers, dat beter zou moeten worden toegesneden op de daadwerkelijke behoeften (bijvoorbeeld vertaling op verzoek of vastlegging van vertolkte debatten op CD of DVD); 13. heeft besloten een bedrag van 46,2 miljoen EUR over te schrijven van hoofdstuk 102 (Reserve voor het statuut van de leden) naar artikel 209 (Voorziening met het oog op investeringen in onroerende goederen door de instelling), daar nu duidelijk is dat het statuut van de leden in het begrotingsjaar 2004 in werking zal treden; 14. stelt met tevredenheid vast dat een overeenkomst is bereikt met de Luxemburgse autoriteiten over de aankoop van het Konrad Adenauer-gebouw, waarvoor op de begroting 2003 een voorziening was opgenomen; is ingenomen met de vooruitgang die is geboekt bij de onderhandelingen met de Franse autoriteiten over de definitieve investeringskosten van het Louise Weiss-gebouw; herhaalt zijn steun voor het aankopen van de gebouwen van het Parlement en, waar passend, voor vervroegde betalingen, teneinde de financiële lasten op de middellange en lange termijn te verlichten; 15. handhaaft voorts zijn steun voor het zogeheten Europahuis-kader en verzoekt het bevoegde orgaan ervoor te zorgen dat dit ook wordt toegepast in de voorlichtingsbureaus in de nieuwe lidstaten; is in dit verband van opvatting dat het beleid van rationalisering van de bureaus moet worden voortgezet, teneinde een verdubbeling van functies en kosten tussen de voorlichtingsbureaus van de Commissie en van het Parlement in de toetredingslanden en in de lidstaten, ook bij de zogeheten antennes, te voorkomen; verzoekt de instellingen de mogelijkheden voor synergieën uit te breiden tot hun hoofdkwartieren (perscentra, enz.); 16. is verheugd dat de bevoegde organen een gedragscode zullen aannemen inzake het gebruik van de kredieten van post 3701 (Secretariaatskosten, huishoudelijke uitgaven, voorlichtingsactiviteiten en uitgaven in verband met de fracties en de niet-ingeschreven leden) en 3710; dringt erop aan dat wordt gezorgd voor een duidelijke scheiding van deze twee soorten uitgaven; 17. heeft besloten een bedrag van 2,5 miljoen EUR uit de reserve vrij te maken voor post 2100 (Aankoop van, werkzaamheden aan en onderhoud van hard- en software); neemt nota van het door de Administratie ingediende verslag over de geschatte ontwikkeling van de IT-uitgaven, met name van de conclusie dat de IT-uitgaven in de periode 2004-2007 gelijk zullen blijven aan het niveau van 2004; blijft bezorgd over het feit dat het Parlement te veel verschillende systemen in gebruik heeft, hetgeen nadelige gevolgen heeft voor de productiviteit, de werkprocessen en de kosten; juicht de geplande ontwikkeling van een nieuw systeem om leden en ambtenaren op afstand toegang te bieden tot de interne systemen van het Parlement toe; verzoekt zijn Administratie de mogelijke voordelen van Linux voor de IT-omgeving van het Parlement te onderzoeken; heeft besloten een aanvullend bedrag van 1,3 miljoen EUR op de begroting op te nemen voor de installatie van een derde computer in de Brusselse kantoren van leden die daar om verzoeken; 18. heeft besloten de nodige kredieten vrij te maken voor de volgende maatregelen op het gebied van personeel: 19. bevestigt zijn standpunt inzake de assistentie voor ondervoorzitters, zoals omschreven in paragraaf 29 van zijn eerder genoemde resolutie van 14 mei 2003; 20. heeft besloten een bedrag van 5 miljoen EUR op te nemen op post 1111 (Hulpfunctionarissen voor de uitbreiding), waardoor het totaalbedrag van deze post op 40 miljoen EUR komt; 21. heeft besloten het krediet op post 1301 (Dienstreizen) te verlagen met 1 miljoen EUR, daar de verkiezingen voor het Europees Parlement in juni 2004 zullen leiden tot een verlaging van het totale aantal dienstreizen van het personeel, ondanks de groei van het organigram van het Parlement in verband met de uitbreiding; 22. verzoekt zijn secretaris-generaal en het Bureau te blijven onderzoeken welke activiteiten stopgezet of verder gerationaliseerd kunnen worden; verzoekt zijn secretaris-generaal voorts verslag uit te brengen van de stand van zaken in verband met de participatie van het Parlement aan het communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS); is voorts van oordeel dat de parlementaire organen hoofdzakelijk in een van de drie werklocaties zouden moeten vergaderen, omdat de kosten van vergaderingen buiten de werklocaties steeds moeilijker te verantwoorden zullen zijn, onder meer gezien de stijgende kosten van de meertaligheid; 23. is niet bereid een nieuwe lijn in te stellen met een p.m.-boeking voor een ziektekostenverzekeringsregeling voor voormalige leden en wacht op de resultaten van een onderzoek naar de kosten van een dergelijke regeling; 24. is van mening dat de huidige situatie in de hoofdkantine van het Parlement voor leden en personeel zeer moeilijk is en wijst erop dat de problemen nog zullen toenemen na de uitbreiding; verzoekt zijn bevoegde autoriteiten te overwegen opnieuw een systeem van geregelde toegangstijden voor de kantine in te voeren, waarbij bovenal rekening moet worden gehouden met de behoeften van de leden en het eigen personeel; 25. herinnert eraan dat, als gevolg van de uitbreiding, tien gemengde parlementaire commissies zullen worden afgeschaft; verzoekt het bevoegde orgaan de behoefte aan parlementaire delegaties zorgvuldig te bestuderen alvorens een besluit te nemen over het opzetten van nieuwe delegaties; wijst erop dat verhoging van het aantal leden per delegatie een van de manieren is om deelname van leden op dit gebied mogelijk te maken; 26. verzoekt zijn secretaris-generaal ervoor te zorgen dat in het kader van de beroepsopleiding gender mainstreaming-modules worden aangeboden; herhaalt zijn steun voor de tenuitvoerlegging van het gelijke-kansenbeleid bij het Parlement, met name in de aanwervingsprocedures en bij benoemingen op hogere posten; 27. herhaalt zijn bezorgdheid met betrekking tot de veiligheid in en rond de gebouwen; verzoekt de bevoegde diensten de huidige beveiligingsregelingen verder te verbeteren met behulp van nieuwe technologieën en professionele vaardigheden; verzoekt zijn secretaris-generaal te onderzoeken hoe de beveiligingregeling voor toegang tot de parkeergarages kan worden verbeterd, bijvoorbeeld met behulp van scan-apparatuur; acht het doeltreffender de controle meer te richten op bezoekers en extern personeel en de toegang voor het eigen personeel te vergemakkelijken; is derhalve van mening dat een extra inspanning moet worden verricht ter vergemakkelijking van een snellere toegang voor het personeel; 28. heeft besloten het krediet op post 2831 (Uitzending via internet van plenaire en andere vergaderingen) met 1 miljoen EUR te verhogen; is bereid verzoeken om overschrijving van kredieten in overweging te nemen als de behoefte zich voordoet; herinnert eraan dat groot belang wordt gehecht aan de modernisering van de website van het Parlement, alsook aan passende know-how met betrekking tot webpublicaties bij zijn diensten; verzoekt de Administratie voorts de mogelijkheden te onderzoeken van toegang tot het interne netwerk van het Parlement van buitenaf en de installatie van draadloze technologieën in zijn gebouwen; 29. verzoekt zijn secretaris-generaal samen met de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken van het harmoniseren van de voorwaarden waaraan nationale deskundigen moeten voldoen en, waar passend, de noodzakelijke voorstellen op dit gebied aan het Bureau voor te leggen; Afdeling II - Raad 30. ís ingenomen met de overschrijving van uitgaven in verband met speciale vertegenwoordigers van de EU van de begroting van de Raad naar de begroting van de Commissie (beleidsterrein 19), zoals bij herhaling door het Parlement verlangd, hetgeen een besparing van 3,1 miljoen EUR in Afdeling II oplevert; 31. wijst erop dat de Raad nog altijd operationele activiteiten en de daaraan verbonden uitgaven op zijn begroting opneemt, zoals een bedrag van 2,12 miljoen EUR voor het project FADO en 11 miljoen EUR voor de vervanging van het Cortesy-netwerk en het ESDP-net; stelt met bezorgdheid vast dat voor ESDP in de begroting 2005 een mogelijke verhoging met 25 miljoen EUR wordt verwacht; 32. verzoekt de Raad nogmaals nut en de toegevoegde waarde te onderzoeken van het aanhouden van vertegenwoordigingen in Genève en New York, met name gezien de kosten van deze posten en de daarvoor benodigde kantoorruimte; herinnert eraan dat de gebouwen van de delegaties van de Commissie ook door de Raad en het Parlement kunnen worden gebruikt; 33. neemt ter kennis dat de Raad op de begroting 2004 geen voorzieningen heeft getroffen voor vervroegde financiering ( front-loading ); 34. heeft in overeenstemming met het herenakkoord tussen Raad en Parlement besloten geen amendementen in te dienen op de administratieve uitgaven in Afdeling II van de ontwerpbegroting; Afdeling IV - Hof van Justitie 35. heeft besloten kredieten beschikbaar te stellen voor de volgende maatregelen met betrekking tot het organigram: 16 opwaarderingen in het kader van het bevorderingssysteem van het Hof (10 LA5 naar LA4, 1 LA7 naar LA6 en 5 C2 naar C1); 37. heeft besloten de kredieten voor hulpfunctionarissen te verhogen met 150 000 EUR; 38. heeft besloten de vervroegde financiering van betalingen voor de gebouwen van het Hof, waarmee een bedrag van 12,6 miljoen EUR is gemoeid, te steunen; Afdeling V - Rekenkamer 39. stelt vast dat de verzoeken van de Rekenkamer bescheiden waren in vergelijking met die van de andere instellingen; 40. heeft besloten de volgende door de Raad verworpen verzoeken te steunen: 41. heeft besloten de kredieten voor het aanwerven van hulpfunctionarissen te verhogen, in plaats van extra posten in te stellen op het organigram voor chauffeurs voor de leden van de Rekenkamer; Afdeling VI - Europees Economisch en Sociaal Comité 42. is van mening dat het Europees Economisch en Sociaal Comité zijn interne diensten dient te reorganiseren om de druk die de uitbreiding met zich meebrengt te verlagen, en zo goed mogelijk gebruik dient te maken van de kredieten op de begroting, in het bijzonder bij de talendiensten en op het gebied van externe expertise; 43. heeft besloten tot de volgende maatregelen met betrekking tot het organigram: 44. verzoekt het Europees Economisch en Sociaal Comité passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de kredieten op post 1004 (Reis- en verblijfkosten voor vergaderingen, convocaties en bijkomende kosten) op transparante wijze worden gebruikt, in overeenstemming met de beginselen van deugdelijk financieel beheer; 45. heeft besloten de kredieten voor onroerend goed op de begroting 2004 te verlagen, vanwege de gevolgen van een vervroegde-financieringsoperatie ter grootte van hetzelfde bedrag als waarvoor via een kredietoverschrijving in het kader van de begroting 2003 goedkeuring was verleend (ESC overschrijving nr. 6) (Post 204: - 805 000 EUR, Post 2210: - 267 800 EUR; Post 211: - 297 000 EUR); Afdeling VII - Comité van de Regio's 46. is van mening dat het Comité van de Regio's de besteding van begrotingsmiddelen moet verbeteren om te kunnen voorzien in de behoeften in verband met de uitbreiding; 47. heeft besloten om, evenals bij de andere instellingen, zijn goedkeuring te hechten aan de door de Raad verworpen opwaarderingen, 11 in totaal (1 A5 naar A4, 1 B2 naar B1, 2 C2 naar C1, 1 C4 naar C3, 2 LA5 naar LA4, 2 LA7 naar LA6, 1 tijdelijke A7 naar A6 en 1 tijdelijke A6 naar A5); 48. heeft besloten een aantal verzoeken van het Comité terug te schroeven: 49. heeft besloten de kredieten voor onroerend goed op de begroting 2004 te verlagen vanwege de gevolgen van de vervroegde-financieringsoperatie ter grootte van hetzelfde bedrag als waarvoor via een kredietoverschrijving in het kader van de begroting 2003 goedkeuring was verleend (CvdR overschrijving nr. 6) (Post 204: - 279 130 EUR; Post 211: - 204 000 EUR; Post 2210: - 139 515 EUR); 50. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat het Parlement het Comité van de Regio's geen kwijting heeft kunnen verlenen voor de rekeningen over 2001; verzoekt het Comité van de Regio's de noodzakelijke maatregelen te nemen om te zorgen voor transparantie en deugdelijk financieel beheer; Afdeling VIII A - Europese Ombudsman; Afdeling VIII B - Europese toezichthouder voor gegevensbescherming 51. heeft besloten een deel van de door de Raad uitgevoerde besnoeiingen op artikel A-270 (Publicaties en voorlichting) en artikel A-1875 (Vertaling en vertolking) ongedaan te maken; heeft voorts besloten kredieten beschikbaar te stellen voor de instelling van een C5-post; 52. stemt in met de ontwerpbegroting van de Raad voor Afdeling VIII B; o o o 53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, vergezeld van de amendementen op het ontwerp van algemene begroting, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de overige betrokken instellingen en organen. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 562 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0517/2002), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , – gezien het advies van het Comité van de regio's, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0330/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 237 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0237/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0341/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8011/3/2003 – C5&nbhy;0295/2003) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 25 (3) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0327/2003), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 23 oktober 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (6) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Volgens Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 (8) krijgen spoorwegondernemingen die houder zijn van een vergunning, toegangsrechten voor het Trans-Europese netwerk voor goederenvervoer per spoor en uiterlijk vanaf 2008 voor het gehele net van internationale goederendiensten. (2) Door deze toegangsrechten voor alle soorten goederendiensten vanaf 1 januari 2006 uit te breiden tot het gehele net, zouden de verwachte voordelen op het gebied van de verschuiving in de vervoerswijze en de ontwikkeling van het goederenvervoer per spoor groter moeten worden. (3) Om het spoorwegverkeer nieuw leven in te blazen en in het bijzonder met het oog op het Witboek van de Commissie "Het Europees vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen" (9) , moet bovendien aan spoorwegondernemingen die houder zijn van een vergunning, ook wat het reizigersvervoer per spoor betreft, het recht op toegang tot het gehele netwerk worden verleend. Dit geldt zowel voor internationale als voor nationale vervoerdiensten. Tot de internationale reizigersvervoerdiensten behoort ook het recht om passagiers op te nemen op alle punten tussen de plaats van vertrek en de plaats van bestemming. 4) Op basis van de resultaten van het verslag dient de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken van uitbreiding van de toegangsrechten voor het spoorvervoer van personen en desbetreffend een voorstel in te dienen. (5) De Commissie zal de ontwikkeling van het vervoer, de veiligheid, de arbeidsvoorwaarden en de situatie van de exploitanten, die het gevolg is van de uitvoering van het eerste spoorwegpakket, onderzoeken en uiterlijk op 15 maart 2005 een verslag over deze ontwikkeling opstellen met, in voorkomend geval, nieuwe voorstellen om de best mogelijke voorwaarden voor de economieën van de lidstaten, de spoorwegmaatschappijen en hun personeel, alsook voor de gebruikers te waarborgen. (6) Goederendiensten per spoor bieden grote mogelijkheden voor de totstandbrenging van nieuwe vervoersdiensten en de verbetering van bestaande diensten op nationaal en Europees niveau. (7) Om volledig concurrerend te zijn, moet het goederenvervoer per spoor een compleet dienstenpakket aanbieden, inclusief het vervoer tussen en binnen de lidstaten. (8) Aangezien de veiligheid op het spoor wordt geregeld in Richtlijn 2003/…/EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [inzake spoorwegveiligheid] (10) , als onderdeel van een nieuw samenhangend communautair regelgevingskader voor de spoorwegsector, dienen de veiligheidsbepalingen in Richtlijn 91/440/EEG te worden ingetrokken. (9) Richtlijn 91/440/EEG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 91/440/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 7, lid 2 wordt geschrapt op de datum van inwerkingtreding van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [inzake spoorwegveiligheid] ; 2) artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 2 luidt als volgt: 2. De spoorwegondernemingen die onder de werkingssfeer van artikel 2 vallen, krijgen - uiterlijk op 1 januari 2006 met het oog op de exploitatie van goederendiensten per spoor en gecombineerde goederenvervoerdiensten en uiterlijk op 1 januari 2008 met het oog op de exploitatie van spoorwegvervoerdiensten voor reizigers - onder billijke voorwaarden recht op toegang tot de infrastructuur van alle lidstaten . Dit impliceert voor de spoorwegondernemingen en de overige aanvragers als bedoeld in artikel 2, onder b) van Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorwegeninfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede veiligheidscertifiëring*, het recht hebben spoorwegtrajecten te gebruiken. De lidstaten kunnen de spoorwegondernemingen en de internationale groepen op een vroegere datum toegangsrechten verlenen voor de diensten van het internationale en nationale goederen- en personenvervoer. Het gebruik van deze rechten kan beperkt worden tot de spoorwegondernemingen en tot de direct of indirect door hen gecontroleerde ondernemingen die houder zijn van een vergunning in die lidstaten waar soortgelijke voorwaarden gelden voor de toegang tot het spoorwegnet. ___________________ * PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29. Richtlijn gewijzigd bij Beschikking 2002/844/EG van de Commissie (PB L 289 van 26.10.2002, blz. 30) . In dit verslag wordt ingegaan op: 3) artikel 10 ter, lid 4, onder c) wordt vervangen door: Artikel 2 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter _________________ (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8557/2/2003 – C5&nbhy;0297/2003) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 21 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0325/2003), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 23 oktober 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van Richtlijn 2001/14/EG inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid artikel 71 , lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (6) , Volgens de procedure in artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Teneinde door te gaan met de inspanningen om een interne markt voor spoorwegvervoersdiensten tot stand te brengen, die in gang zijn gezet door Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (8) , is het noodzakelijk een gemeenschappelijk regelgevingskader voor de veiligheid op het spoor te creëren. Tot nu toe hebben de lidstaten hoofdzakelijk veiligheidsvoorschriften en &nbhy;normen voor nationale lijnen ontwikkeld, op grond van nationale technische en operationele concepten. Tegelijkertijd hebben de verschillen in beginselen, aanpak en cultuur ervoor gezorgd dat het moeilijk is technische obstakels te overwinnen en internationale vervoersactiviteiten te verrichten. (2) Richtlijn 91/440/EEG, Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (9) en Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur en veiligheidscertificering (10) vormen de eerste stap naar regulering van de Europese spoorwegvervoersmarkt door de markt open te stellen voor internationale goederenvervoersdiensten per spoor. De veiligheidsbepalingen blijken evenwel ontoereikend te zijn en de verschillen tussen de veiligheidseisen blijven het optimaal functioneren van het spoorwegvervoer in de Gemeenschap nadelig beïnvloeden. Het is van bijzonder belang de inhoud van de veiligheidsvoorschriften, de veiligheidscertificering voor spoorwegondernemingen, de taken en functies van de veiligheidsinstanties en het onderzoek naar ongevallen te harmoniseren. (3) In vele lidstaten zijn op metro's, trams en andere lightrailsystemen lokale of regionale veiligheidsvoorschriften van toepassing. Het toezicht op deze systemen wordt vaak uitgeoefend door lokale of regionale instanties en de eisen met betrekking tot de interoperabiliteit of vergunningverlening in de Gemeenschap gelden daar niet voor. Voorts vallen trams vaak onder de veiligheidswetgeving voor wegen en derhalve kunnen de voorschriften op het gebied van de veiligheid op het spoor daarop niet volledig worden toegepast. Daarom en volgens het in artikel 5 van het Verdrag beschreven subsidiariteitsbeginsel moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen zulke lokale spoorwegsystemen buiten de werkingssfeer van deze richtlijn te laten vallen. (4) Het veiligheidsniveau van het communautaire spoorwegsysteem is doorgaans hoog, vooral vergeleken met het wegvervoer. Belangrijk is dat in de huidige herstructureringsfase de veiligheid over de gehele linie ten minste blijft gehandhaafd. In deze fase worden de functies van voorheen geïntegreerde spoorwegondernemingen gescheiden, wordt de spoorwegsector minder zelfregulerend en gaat daarvoor meer publieke regelgeving gelden. Naar gelang de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied moet de veiligheid verder worden verbeterd, wanneer dat redelijkerwijs haalbaar is en daarbij moet rekening worden gehouden met het concurrentievermogen van het spoorwegvervoer. (5) Allen die het spoorwegsysteem exploiteren, de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, dragen de volle verantwoordelijkheid voor de veiligheid van het systeem, elk voor zijn eigen deel. Telkens wanneer dat nodig is, dienen zij samen te werken bij de uitvoering van de risicobeheersingsmaatregelen. De lidstaten moeten een duidelijk onderscheid maken tussen deze directe verantwoordelijkheid voor de veiligheid en de taak van de veiligheidsinstanties om een regelgevingskader te bieden en toezicht te houden op de prestaties van de exploitanten. (6) De verantwoordelijkheid van beheerders van infrastructuur en van spoorwegondernemingen voor de werking van het spoorwegstelsel doet geen afbreuk aan de verantwoordelijheid van andere spelers zoals fabrikanten, leveranciers van onderhoudsdiensten, dienstverleners en aankoopeenheden voor hun producten of diensten overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem (11) en Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (12) of andere desbetreffende Europese wetgeving. (7) Eisen aangaande de veiligheid van de subsystemen van de trans-Europese spoorwegnetten zijn vastgelegd in Richtlijn 96/48/EG en Richtlijn 2001/16/EG . In deze richtlijnen worden echter geen gemeenschappelijke eisen op systeemniveau vermeld en er wordt niet uitvoerig ingegaan op veiligheidsregelgeving, &nbhy;beheer en &nbhy;toezicht. Wanneer de technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI's) minimale veiligheidsniveaus van de subsystemen bevatten, wordt het nog belangrijker ook op systeemniveau veiligheidsdoelen te formuleren. (8) Geleidelijk moeten gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en &nbhy;methoden worden geïntroduceerd om een hoog veiligheidsniveau te handhaven en, indien nodig en redelijkerwijs uitvoerbaar, te verbeteren. Deze moeten hulpmiddelen aanreiken voor de beoordeling van het veiligheidsniveau en de prestaties van de exploitanten op communautair niveau en in de lidstaten. (9) Informatie over de veiligheid van het spoorwegnet is schaars en niet algemeen beschikbaar voor het publiek. Daarom moeten er gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren worden vastgesteld om te beoordelen of het systeem aan de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen voldoet en het toezicht op de veiligheid van de spoorwegen te vergemakkelijken. Gedurende een overgangsperiode kunnen echter nationale definities met betrekking tot de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren worden toegepast, en daarom moet naar behoren rekening worden gehouden met de stand van de ontwikkeling van gemeenschappelijke definities met betrekking tot de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren, wanneer de eerste reeks van gemeenschappelijke veiligheidsdoelen wordt opgesteld. (10) Nationale veiligheidsvoorschriften, die vaak gebaseerd zijn op nationale technische normen, moeten geleidelijk worden vervangen door voorschriften die op gemeenschappelijke normen zijn gebaseerd en door middel van TSI's worden vastgelegd. Het invoeren van nieuwe nationale voorschriften moet zoveel mogelijk worden beperkt. Deze nieuwe voorschriften moeten in overeenstemming met de communautaire wetgeving zijn en ze moeten een gemeenschappelijke aanpak van de veiligheid op het spoor eenvoudiger maken. Derhalve moeten alle betrokken partijen worden geraadpleegd voordat een lidstaat een nationaal veiligheidsvoorschrift invoert dat een hoger veiligheidsniveau dan het gemeenschappelijk veiligheidsdoel vereist of indien een dergelijk voorschrift gevolgen kan hebben voor spoorwegondernemingen van andere lidstaten. De Commissie moet in dat geval van het nieuwe ontwerp-voorschrift in kennis worden gesteld en neemt een besluit indien het ontwerp-voorschrift niet in overeenstemming is met de communautaire wetgeving of met de gemeenschappelijke aanpak van de veiligheid. (11) De huidige situatie waarin nationale veiligheidsvoorschriften nog steeds een rol spelen, moet worden gezien als een overgang naar een situatie op termijn waar Europese voorschriften gelden. (12) Om gemeenschappelijke veiligheidsdoelen, -methoden en -indicatoren te ontwikkelen en een gemeenschappelijke aanpak van de veiligheid op het spoor dichterbij te brengen, is technische ondersteuning op communautair niveau vereist. Het Europees Spoorwegbureau ingesteld bij Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad van ... (13) , moet aanbevelingen doen voor gemeenschappelijke veiligheidsdoelen, -methoden en -indicatoren, verdere harmoniseringsmaatregelen treffen en de ontwikkeling van de veiligheid op het spoor in de EU bewaken. (13) Bij de vervulling van hun taken en verantwoordelijkheden moeten infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen een veiligheidsbeheersysteem implementeren, dat aan communautaire eisen voldoet. Dergelijke systemen dienen gemeenschappelijke elementen te bevatten. Informatie over veiligheid en de implementatie van het veiligheidsbeheersysteem moeten aan de veiligheidsinstantie in de betrokken lidstaat worden overgelegd. (14) Wat betreft het veiligheidsbeheersysteem moet er rekening mee worden gehouden dat de bepalingen van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (14) en de relevante afzonderlijke richtlijnen volledig van toepassing zijn op de bescherming van de gezondheid en veiligheid van werknemers in het spoorwegvervoer. Het veiligheidsbeheersysteem moet ook rekening houden met de bepalingen van Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor (15) . (15) Om een hoog veiligheidsniveau op het spoor en gelijke voorwaarden voor alle spoorwegondernemingen te garanderen, moeten zij aan dezelfde veiligheidseisen voldoen. Het veiligheidscertificaat moet aangeven dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem tot stand heeft gebracht en zich aan de relevante veiligheidsnormen en –voorschriften kan houden. Voor internationale vervoersdiensten moet het genoeg zijn om het veiligheidsbeheersysteem in een van de lidstaten goed te keuren en deze goedkeuring in de gehele EU te laten gelden, terwijl er in geval van nationale voorschriften in elke lidstaat aanvullende certificering nodig is. Het uiteindelijke doel moet zijn een gemeenschappelijk veiligheidscertificaat te ontwerpen dat in de gehele EU geldig is. (16) Spoorwegondernemingen waaraan een vergunning is verleend, moeten niet alleen voldoen aan de veiligheidsvoorschriften van het veiligheidscertificaat, maar ook aan de met de communautaire wetgeving verenigbare en op niet-discriminerende wijze opgelegde nationale voorschriften met betrekking tot de gezondheid, de veiligheid, de sociale voorwaarden, met inbegrip van de rijtijdenwetgeving, en de rechten van de werknemers en de consumenten als bedoeld in de artikelen 6 en 12 van Richtlijn 95/18/EG. (17) Iedere infrastructuurbeheerder draagt een cruciale verantwoordelijkheid voor het veilige ontwerp, het veilige onderhoud en de veilige exploitatie van zijn spoorwegnet. Parallel aan de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen moet de infrastructuurbeheerder worden onderworpen aan een veiligheidsvergunning van de veiligheidsinstantie wat betreft zijn veiligheidsbeheersysteem en andere bepalingen inzake veiligheidsvoorschriften. (18) De lidstaten moeten hun best doen spoorwegondernemingen die de markt willen betreden, te helpen. Met name dienen zij informatie te verschaffen en onmiddellijk te reageren op verzoeken om veiligheidscertificering. Voor spoorwegondernemingen die internationale vervoersdiensten verlenen, is het van belang dat er in de verschillende lidstaten gelijksoortige procedures zijn. Hoewel het veiligheidscertificaat voor de nabije toekomst nationale elementen bevat, moet het mogelijk zijn de gemeenschappelijke elementen te harmoniseren en de vervaardiging van een gemeenschappelijk model te vergemakkelijken. (19) De certificering van treinpersoneel en de vergunning voor het inzetten van operationeel rollend materieel voor de diverse nationale netten vormt vaak een onoverkomelijk beletsel voor nieuwkomers. De lidstaten dienen erop toe te zien dat voorzieningen voor de opleiding en de certificering van het treinpersoneel die nodig zijn om te voldoen aan de eisen van de nationale voorschriften beschikbaar zijn voor spoorwegondernemingen die een veiligheidscertificaat aanvragen. Er moet een gemeenschappelijke procedure worden vastgesteld voor de afgifte van de vergunning voor het inzetten van operationeel rollend materieel. (20) De rij- en rusttijden van treinbestuurders en treinpersoneel dat veiligheidstaken uitvoert zijn van grote invloed op de veiligheid van het spoorwegsysteem. Deze aspecten vallen onder de artikelen 137 tot 139 van het Verdrag en vormen al onderwerp van onderhandelingen tussen de sociale partners in het Comité voor de sectoriële dialoog dat is ingesteld overeenkomstig Besluit 98/500/EG (16) . (21) De ontwikkeling van een veilig communautair spoorwegsysteem vereist de vaststelling van geharmoniseerde voorwaarden voor de afgifte van de geëigende bewijzen aan treinbestuurders en begeleidend boordpersoneel dat veiligheidstaken uitvoert. De Commissie heeft aangekondigd voornemens te zijn binnenkort nadere wetgeving terzake voor te stellen. De kwalificaties van andere personeelsleden met veiligheidsrelevante taken zijn al geregeld in de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG . (22) Als onderdeel van het nieuwe gemeenschappelijke regelgevingskader voor spoorwegveiligheid moeten in alle lidstaten nationale instanties worden opgezet die zich met veiligheidsregelgeving en &nbhy;toezicht bezighouden. Om de onderlinge samenwerking op communautair niveau te vergemakkelijken, moeten zij dezelfde minimumtaken en &nbhy;verantwoordelijkheden krijgen. De nationale veiligheidsinstanties moeten in sterke mate onafhankelijk opereren. Zij moeten hun taken op een open en niet-discriminerende wijze uitvoeren om te helpen één communautair spoorwegsysteem tot stand te brengen. Zij moeten samenwerken om hun besluitvormingscriteria op elkaar af te stemmen, met name als het gaat om de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen die internationale vervoersdiensten verlenen. (23) Ernstige ongevallen op het spoor komen zelden voor. Zij kunnen echter rampzalige gevolgen hebben en bij het publiek onrust veroorzaken als het gaat om de veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem. Daarom moet uit het oogpunt van veiligheid elk ongeval worden onderzocht teneinde herhaling te vermijden. Het resultaat van het onderzoek moet openbaar worden gemaakt. Andere ongevallen en incidenten kunnen belangrijke voorlopers van ernstige ongevallen zijn en dienen zo nodig eveneens aan een veiligheidsonderzoek te worden onderworpen. (24) Een veiligheidsonderzoek moet geheel losstaan van het gerechtelijk onderzoek naar hetzelfde incident en kunnen geschieden met toegang tot bewijsmateriaal en getuigen. Het moet uitgevoerd worden door een permanent orgaan dat onafhankelijk is van de actoren van de spoorwegsector. Dit orgaan moet zo te werk gaan dat belangenverstrengeling of mogelijke betrokkenheid bij de oorzaken van de onderzochte voorvallen vermeden wordt; met name mag zijn onafhankelijke werking niet in het gedrang komen als het orgaan om redenen van organisatorische of wettelijke structuren nauwe banden heeft met de nationale veiligheidsinstantie of spoorwegregelgever. Het onderzoek moet met zoveel mogelijk openheid verricht worden. Het onderzoeksorgaan zou per voorval een specifieke onderzoeksgroep moeten instellen die over de nodige deskundigheid beschikt om de onmiddellijke en de achterliggende oorzaken te vinden. (25) De onderzoeksrapporten en de bevindingen en aanbevelingen verschaffen cruciale informatie voor de verdere ontwikkeling van de veiligheid op het spoor en moeten op communautair niveau voor het publiek beschikbaar komen. Aanbevelingen op veiligheidsgebied moeten door de betrokkenen in acht worden genomen en de getroffen maatregelen moeten aan het onderzoeksorgaan worden gemeld. (26) Aangezien de doelstellingen van de voorgestelde actie niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en wegens de omvang van de actie beter op communautair niveau kunnen worden gerealiseerd, kan de Gemeenschap maatregelen treffen die in overeenstemming zijn met het in artikel 5 van het Verdrag beschreven subsidiariteitsbeginsel. Het betreft de volgende doelstellingen: het coördineren van activiteiten in de lidstaten met het oog op veiligheidsregelgeving en -toezicht en om ongevallen te onderzoeken en op communautair niveau gemeenschappelijke veiligheidsdoelen, -methoden en indicatoren en gemeenschappelijke eisen voor veiligheidscertificaten te formuleren. Overeenkomstig het in artikel 5 beschreven evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om de gestelde doelen te bereiken. (27) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (17) . (28) Deze richtlijn heeft tot doel de toepasselijke Gemeenschapswetgeving inzake de veiligheid van de spoorwegen te reorganiseren en te bundelen. Bijgevolg moeten de bepalingen inzake veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen van Richtlijn 2001/14/EG, tezamen met alle verwijzingen naar veiligheidscertificering, geschrapt worden. Richtlijn 95/18/EG bevat voorschriften inzake de veiligheidskwalificaties van het personeel en de veiligheid van het rollend materieel die onder de voorschriften inzake veiligheidscertificering van de onderhavige richtlijn vallen en behoren dus niet langer tot de vergunningseisen. Een spoorwegonderneming die een vergunning heeft, moet in het bezit zijn van een veiligheidscertificaat om toegang te krijgen tot de spoorweginfrastructuur. (29) De lidstaten moeten vaststellen welke sancties gelden voor overtredingen van deze richtlijn en erop toezien dat de sancties worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I INLEIDENDE BEPALINGEN Artikel 1 Doel Doel van deze richtlijn is het waarborgen van de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op de communautaire spoorwegen en de verbetering van de markttoegang voor dienstverlening per spoor , door: Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op het spoorwegsysteem in de lidstaten, dat kan worden onderverdeeld in subsystemen voor gebieden van structurele en functionele aard. Zij behelst veiligheidseisen voor het systeem als geheel, met inbegrip van het veilige beheer van de infrastructuur en het verkeer en de interactie tussen spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders. 2. De lidstaten kunnen de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn niet van toepassing verklaren op: Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de volgende definities: p) "bureau": het Europees Spoorwegbureau, het communautair bureau voor de veiligheid op het spoor en interoperabiliteit; HOOFDSTUK II VEILIGHEIDSONTWIKKELING EN -BEHEER Artikel 4 Ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor 1. De lidstaten zien erop toe dat de veiligheid op het spoor over de gehele linie wordt gehandhaafd en, waar dat redelijkerwijs mogelijk is, voortdurend wordt verbeterd, met inachtneming van de ontwikkeling van de communautaire wetgeving en de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Daarbij wordt voorrang gegeven aan het voorkomen van ernstige ongevallen. De lidstaten zien erop toe dat veiligheidsvoorschriften op een open en niet-discriminerende wijze worden vastgelegd, toegepast en gehandhaafd, waarbij de ontwikkeling van één Europees spoorwegvervoerssysteem wordt bevorderd. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat bij de maatregelen inzake de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor rekening wordt gehouden met de noodzaak van een systeemgerichte benadering. 3. De lidstaten zien erop toe dat de verantwoordelijkheid voor een veilige werking van het spoorwegsysteem en de risicobeheersing wordt gelegd bij de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen en verplichten hen om, voorzover nodig in onderlinge samenwerking, de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing te treffen, nationale veiligheidsvoorschriften en normen toe te passen en veiligheidsbeheersystemen te creëren overeenkomstig deze richtlijn. Onverminderd de burgerlijke aansprakelijkheid volgens de wettelijke voorschriften van de lidstaten, wordt elke infrastructuurbeheerder en spoorwegonderneming verantwoordelijk gesteld voor zijn deel van het systeem en zijn veilige werking, met inbegrip van de levering van materiaal en het uitbesteden van diensten ten opzichte van gebruikers, afnemers , de betrokken werknemers en derden. Dit laat echter de verantwoordelijkheid van elke fabrikant, elke leverancier van onderhoudsdiensten, wagonexploitant, dienstverlener en aankoopeenheid onverlet om rollend materieel, installaties, toebehoren en materialen te leveren, alsmede diensten te verrichten die voldoen aan de vastgelegde eisen en gebruiksvoorwaarden, zodat zij door de spoorwegondernemingen en/of infrastructuurbeheerders bij de exploitatie veilig kunnen worden ingezet. Artikel 5 Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren 1. Om het bereiken van de CST's gemakkelijker te kunnen beoordelen en de algehele ontwikkeling van de veiligheid op het spoor te bewaken, verzamelen de lidstaten informatie over de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren (CST's) via de jaarverslagen van de veiligheidsinstanties van artikel 18. Het eerste referentiejaar voor de CST's is ... (18) ; hierover wordt gerapporteerd in het jaarverslag van het daaropvolgende jaar. De CST's worden vastgesteld volgens de procedure van bijlage I. 2. Uiterlijk op ... (19) wordt bijlage I herzien volgens de procedure van artikel 27, lid 2 en daarbij worden in het bijzonder de gemeenschappelijke definities van de veiligheidsindicatoren opgenomen alsmede de gemeenschappelijke methoden om de kosten van ongevallen te berekenen. Artikel 6 Gemeenschappelijke veiligheidsmethoden 1. Een eerste reeks van gemeenschappelijke veiligheidsmethoden, die tenminste de in lid 3, onder a) bedoelde methoden omvat, wordt uiterlijk op ... (20) * door de Commissie goedgekeurd volgens de procedure van artikel 27, lid 2. Deze methoden worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Een tweede reeks van gemeenschappelijke veiligheidsmethoden, die het resterende deel van de in lid 3 bedoelde methoden omvat, wordt uiterlijk op ... (21) ** door de Commissie goedgekeurd volgens de procedure van artikel 27, lid 2. Deze methoden worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. 2. De ontwerp-gemeenschappelijke veiligheidsmethoden en het ontwerp van de herziene gemeenschappelijke veiligheidsmethoden worden door het bureau opgesteld op basis van een mandaat dat volgens de procedure van artikel 27, lid 2 wordt vastgesteld. De ontwerp-gemeenschappelijke veiligheidsmethoden worden gebaseerd op het onderzoek van de bestaande methoden in de lidstaten. 3. De gemeenschappelijke veiligheidsmethoden beschrijven hoe het veiligheidsniveau, het bereiken van de veiligheidsdoelen en de conformiteit met andere veiligheidsvoorschriften worden beoordeeld door de uitwerking en omschrijving van: 4. De gemeenschappelijke veiligheidsmethoden worden regelmatig herzien, volgens de procedure van artikel 27, lid 2 en met inachtneming van de bij de toepassing ervan opgedane ervaring, de algehele ontwikkeling van de veiligheid op het spoor en de in artikel 4, lid 1 bedoelde verplichtingen van de lidstaten. 5. De lidstaten brengen de nodige wijzigingen aan in hun nationale veiligheidsvoorschriften in het licht van de aanneming van de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden en herzieningen daarvan. Artikel 7 Gemeenschappelijke veiligheidsdoelen 1. De gemeenschappelijke veiligheidsdoelen worden opgesteld, goedgekeurd en herzien overeenkomstig de procedure van dit artikel. 2. De ontwerp-gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en het ontwerp van de herziene gemeenschappelijke veiligheidsdoelen worden door het Bureau opgesteld op basis van een mandaat dat volgens de procedure van artikel 27, lid 2 wordt vastgesteld. 3. De eerste reeks ontwerp-gemeenschappelijke veiligheidsdoelen is gebaseerd op een onderzoek van de bestaande doelen en veiligheidsprestaties in de lidstaten, en zorgt ervoor dat in geen enkele lidstaat afbreuk wordt gedaan aan de huidige veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem. Deze doelen worden uiterlijk op ... (22) volgens de procedure van artikel 27, lid 2 door de Commissie goedgekeurd en in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. De tweede reeks ontwerp-gemeenschappelijke veiligheidsdoelen wordt gebaseerd op de ervaring die bij de eerste reeks en de toepassing daarvan is opgedaan. Zij betreffen prioritaire gebieden waar de veiligheid nog verder verbeterd moet worden. Deze doelen worden uiterlijk op ... (23) * volgens de procedure van artikel 26, lid 2 door de Commissie goedgekeurd en in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. In alle voorstellen voor ontwerpen en herzieningen van gemeenschappelijke veiligheidsdoelen worden de in artikel 4, lid 1 vermelde verplichtingen van de lidstaten in acht genomen. Zij gaan vergezeld van een kosten- en batenraming die de te verwachten gevolgen voor alle betrokken bedrijven en marktdeelnemers, alsmede de gevolgen voor de risicoacceptatie door de samenleving aangeeft. Zij bevatten, voorzover nodig, een tijdschema voor de geleidelijke toepassing ervan, met name om rekening te houden met de aard en omvang van de investeringen die daarvoor nodig zijn. De mogelijke uitwerking op TSI's voor de subsystemen wordt geanalyseerd en het ontwerp zal, waar nodig, vervolgvoorstellen bevatten voor wijzingen in TSI's . 4. De gemeenschappelijke veiligheidsdoelen behelzen de veiligheidsniveaus die in iedere lidstaat ten minste moeten worden bereikt door de verschillende onderdelen van het spoorwegsysteem en door het systeem als geheel, en bestaan uit criteria voor risico-acceptatie voor: 5. De gemeenschappelijke veiligheidsdoelen worden regelmatig herzien, volgens de procedure van artikel 27, lid 2 en met inachtneming van de algehele ontwikkeling van de veiligheid op het spoor. 6. De lidstaten brengen de nodige wijzigingen aan in hun nationale veiligheidsvoorschriften om ten minste de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en herzieningen daarvan te verwezenlijken binnen de daarvoor gestelde termijnen. Zij stellen de Commissie overeenkomstig artikel 8, lid 4 van die voorschriften in kennis. Artikel 8 Nationale veiligheidsvoorschriften 1. De lidstaten stellen in toepassing van deze richtlijn bindende nationale veiligheidsvoorschriften vast en zien erop toe dat deze worden gepubliceerd en beschikbaar komen voor alle infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, aanvragers van een veiligheidscertificaat en aanvragers van een veiligheidsvergunning in heldere taal die voor alle betrokkenen begrijpelijk is . 2. Uiterlijk op ... (24) melden de lidstaten alle geldende veiligheidsvoorschriften overeenkomstig bijlage II bij de Commissie aan en beschrijven zij het toepassingsgebied ervan. Voorts wordt in de aanmelding informatie verstrekt over de hoofdinhoud van de voorschriften, met verwijzingen naar de desbetreffende wetteksten over de wijze van wetgeving, en over de vraag welke instantie of organisatie verantwoordelijk is voor de publicatie ervan. 3. Uiterlijk op ... (25) * beoordeelt het bureau de wijze waarop de nationale veiligheidsvoorschriften worden gepubliceerd en beschikbaar worden gesteld in overeenstemming met lid 1 en doet het de Commissie een aanbeveling inzake de te nemen maatregelen met het oog op het ontwikkelen van één standaardformulier voor de publicatie van deze voorschriften en het bepalen van een taalregime teneinde deze informatie gemakkelijker toegankelijk te maken voor de gebruikers. 4. De lidstaten melden de Commissie onverwijld elke wijziging van de gemelde nationale veiligheidsvoorschriften of eventuele nieuw aan te nemen voorschriften, tenzij de voorschriften volledig verband houden met de uitvoering van TSI's . 5. Om de invoering van nieuwe specifieke nationale voorschriften tot een minimum te beperken en daarmee te voorkomen dat verdere obstakels worden opgeworpen en met het oog op de geleidelijke harmonisering van de veiligheidsvoorschriften, ziet de Commissie toe op de invoering van nieuwe nationale voorschriften door de lidstaten. 6. Indien een lidstaat na de aanneming van een gemeenschappelijk veiligheidsdoel voornemens is een nieuw nationaal veiligheidsvoorschrift in te voeren dat een hoger veiligheidsniveau dan het gemeenschappelijk veiligheidsdoel vereist of indien een lidstaat voornemens is een nieuw nationaal veiligheidsvoorschrift in te voeren dat van invloed kan zijn op activiteiten van spoorwegondernemingen van andere lidstaten op het grondgebied van de betrokken lidstaat , raadpleegt de lidstaat tijdig alle betrokken partijen en is de procedure van lid 7 van toepassing. 7. De lidstaat legt het ontwerp van het veiligheidsvoorschrift met de redenen voor de invoering ervan ter goedkeuring voor aan de Commissie . Indien de Commissie van mening is dat het veiligheidsvoorschrift onverenigbaar is met de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden of met het bereiken van ten minste het gemeenschappelijke veiligheidsdoel, of dat het een willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van de spoorwegvervoersactiviteiten tussen lidstaten inhoudt, wordt er volgens de procedure van artikel 27, lid 2 ten aanzien van die lidstaat een besluit genomen. Als uiterlijk zes maanden na de indiening van het ontwerp nog geen besluit is genomen, mag de lidstaat het voorschrift van kracht laten worden. Artikel 9 Veiligheidsbeheersystemen 1. Infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen brengen hun veiligheidsbeheersystemen zodanig tot stand dat het spoorwegsysteem ten minste de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen kan bereiken, voldoet aan de in artikel 8 en bijlage II bedoelde nationale veiligheidsvoorschriften en aan de in TSI's vastgelegde veiligheidseisen, en dat de desbetreffende gemeenschappelijke veiligheidsmethoden worden toegepast. 2. Het veiligheidsbeheersysteem voldoet aan de eisen en omvat de onderdelen die in bijlage III worden vermeld, aangepast aan de aard, de omvang en andere condities van de verrichte activiteit. Het zorgt voor de beheersing van alle risico's die door de activiteit van de infrastructuurbeheerder of spoorwegonderneming ontstaan, met inbegrip van het onderhoud en de materiaalvoorziening en het gebruik van aannemers. Onverminderd de bestaande nationale en internationale aansprakelijkheidsregels, houdt het veiligheidsbeheerssysteem, waar mogelijk en redelijk, ook rekening met de risico's die door de activiteiten van andere partijen worden veroorzaakt. 3. In het veiligheidsbeheersysteem van de infrastructuurbeheerders wordt rekening gehouden met de effecten van de activiteiten van verschillende spoorwegondernemingen op het net en alle spoorwegondernemingen moeten in de gelegenheid worden gesteld te handelen overeenkomstig TSI's en de nationale veiligheidsvoorschriften en de in hun veiligheidscertificaat genoemde voorwaarden. Voorts wordt het systeem ontwikkeld om de noodprocedures van de infrastructuurbeheerder af te stemmen op alle spoorwegondernemingen die op zijn infrastructuur opereren. 4. De infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen dienen elk jaar uiterlijk op 30 juni bij de veiligheidsinstantie een veiligheidsrapport over het voorafgaande kalenderjaar in. Het veiligheidsrapport bevat: HOOFDSTUK III VEILIGHEIDSCERTIFICERING EN &nbhy;VERGUNNING Artikel 10 Veiligheidscertificaten 1. Toegang tot de spoorweginfrastructuur vereist dat een spoorwegonderneming in het bezit is van een veiligheidscertificaat als beschreven in dit hoofdstuk. Het veiligheidscertificaat kan het gehele spoorwegnet van een lidstaat dan wel een bepaald deel daarvan bestrijken. Het veiligheidscertificaat geldt als bewijs dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem tot stand heeft gebracht en kan voldoen aan de eisen die zijn vastgelegd in technische specificaties inzake interoperabiliteit en andere toepasselijke communautaire wetgeving en in nationale veiligheidsvoorschriften teneinde risico's te beheersen en veilig op het net te opereren. 2. Het veiligheidscertificaat omvat: 3. De veiligheidsinstantie in de lidstaat waar de spoorwegonderneming het eerst actief wordt, verleent de certificering overeenkomstig lid 2. Certificering overeenkomstig lid 2 vermeldt soort en omvang van de betrokken spoorwegactiviteiten. Certificering overeenkomstig lid 2, onder a) is in de gehele EU geldig, voorzover het gelijkwaardige spoorwegvervoersactiviteiten betreft. 4. De veiligheidsinstantie in de lidstaat waar de spoorwegonderneming voornemens is extra spoorwegvervoersdiensten te verlenen, zorgt voor de aanvullende nationale certificering die volgens lid 2, onder b) nodig is. 5. Het veiligheidscertificaat wordt op verzoek van de spoorwegonderneming en ten minste om de vijf jaar vernieuwd. Het wordt geheel of gedeeltelijk bijgewerkt wanneer de soort of omvang van de activiteit ingrijpend verandert. De houder van het veiligheidscertificaat stelt de bevoegde veiligheidsinstantie onverwijld in kennis van alle belangrijke wijzigingen in de voorwaarden van het betrokken gedeelte van het veiligheidscertificaat. Voorts neemt hij contact op met de bevoegde veiligheidsinstantie wanneer nieuwe categorieën personeel of nieuwe soorten rollend materieel worden geïntroduceerd. De veiligheidsinstantie kan verlangen dat het betrokken gedeelte van het veiligheidscertificaat wordt herzien wanneer het regelgevingskader voor veiligheid ingrijpend is gewijzigd. Wanneer de veiligheidsinstantie vaststelt dat de houder van een door haar afgegeven certificering niet langer aan de eisen voldoet, trekt zij onder opgave van de redenen deel a) en/of b) van het certificaat in. De veiligheidsinstantie die een overeenkomstig lid 4 verleende aanvullende nationale certificering heeft ingetrokken, stelt de veiligheidsinstantie die de certificering krachtens lid 2, onder a) heeft afgegeven, onverwijld in kennis van haar besluit. Tevens trekt de veiligheidsinstantie een veiligheidscertificaat in wanneer blijkt dat de onderneming die de houder ervan is, er gedurende het jaar dat volgde op de afgifte niet het bedoelde gebruik van heeft gemaakt. 6. De veiligheidsinstantie informeert het bureau binnen een maand over de in lid 2, onder a) bedoelde veiligheidscertificaten die zijn afgegeven, vernieuwd, gewijzigd of ingetrokken. Daarbij worden de naam en het adres van de spoorwegonderneming vermeld, de afgiftedatum, de werkingssfeer en de geldigheidsduur van het veiligheidscertificaat en, in geval van intrekking, de redenen voor het intrekkingsbesluit. 7. Uiterlijk op ... (26) beoordeelt het bureau de ontwikkeling van de veiligheidscertificering en legt het aan de Commissie een verslag voor met aanbevelingen voor een strategie voor de overgang naar één communautair veiligheidscertificaat. De Commissie neemt naar aanleiding van de aanbevelingen passende maatregelen. Artikel 11 Veiligheidsvergunning voor infrastructuurbeheerders 1. Het beheren en exploiteren van een spoorinfrastructuur vereist dat de infrastructuurbeheerder van de veiligheidsinstantie in de lidstaat waar hij is gevestigd een veiligheidsvergunning verkrijgt. De veiligheidsvergunning omvat: 2. De veiligheidsvergunning wordt op verzoek van de infrastructuurbeheerder en ten minste om de vijf jaar vernieuwd. Zij wordt geheel of gedeeltelijk bijgewerkt wanneer de infrastructuur, het seinsysteem of de energievoorziening of de beginselen van de exploitatie en het onderhoud ervan, ingrijpend veranderen. De houder van de veiligheidsvergunning stelt de veiligheidsinstantie onverwijld van die wijzigingen in kennis. De veiligheidsinstantie kan verlangen dat de veiligheidsvergunning wordt herzien wanneer het regelgevingskader voor veiligheid ingrijpend is gewijzigd. Wanneer de veiligheidsinstantie vaststelt dat de houder van een veiligheidsvergunning niet langer aan de vergunningseisen voldoet, trekt zij onder opgave van de redenen de vergunning in. 3. De veiligheidsinstantie informeert het bureau binnen een maand over de veiligheidsvergunningen die zijn afgegeven, vernieuwd, gewijzigd of ingetrokken. Daarbij worden de naam en het adres van de infrastructuurbeheerder vermeld, de afgiftedatum, de werkingssfeer en de geldigheidsduur van de veiligheidsvergunning en, in geval van intrekking, de redenen daarvoor. Artikel 12 Aanvragen van veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen 1. De veiligheidsinstantie besluit onverwijld, - en uiterlijk vier maanden nadat alle in dit artikel verlangde informatie en de door de veiligheidsinstantie gevraagde aanvullende informatie is verstrekt -, over aanvragen om veiligheidscertificaten en veiligheidsvergunningen. Wordt aanvullende informatie verlangd, dan verstrekt de aanvrager die zonder uitstel. 2. Om de vestiging van nieuwe spoorwegondernemingen en de indiening van aanvragen door spoorwegondernemingen uit andere lidstaten te vergemakkelijken, geeft de veiligheidsinstantie gedetailleerde aanwijzingen over de wijze waarop het veiligheidscertificaat kan worden verkregen. Zij geeft een opsomming van alle eisen die in het kader van artikel 10, lid 2 zijn vastgelegd en stelt alle desbetreffende documenten ter beschikking van de aanvrager. Er worden speciale aanwijzingen gegeven aan spoorwegondernemingen die een veiligheidscertificaat aanvragen voor diensten die op een bepaald deel van de infrastructuur worden verleend. Daarbij moet specifiek worden vermeld welke voorschriften voor het deel in kwestie gelden. 3. Aan de aanvragers wordt kosteloos een aanvraaginstructiedocument ter beschikking gesteld waarin de met betrekking tot de veiligheidscertificaten gestelde eisen zijn beschreven en toegelicht en de over te leggen documenten worden genoemd. Een samenvatting van het aanvraaginstructiedocument dient beschikbaar te zijn in tenminste het Engels, Frans en Duits. Alle aanvragen voor veiligheidscertificaten dienen in een door de veiligheidsinstantie vastgestelde taal te worden ingediend. Artikel 13 Toegang tot opleidingsfaciliteiten 1. De lidstaten zien erop toe dat spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders die een veiligheidscertificaat of veiligheidsvergunning aanvragen, een eerlijke en niet-discriminerende toegang hebben tot opleidingsfaciliteiten voor treinbestuurders , personeel op de treinen en personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht, zoals seinhuiswachters en stationschefs , wanneer dergelijke opleidingen voor de afgifte van het veiligheidscertificaat of de veiligheidsvergunning vereist zijn. De geboden diensten omvatten opleiding betreffende de nodige trajectkennis, de exploitatievoorschriften en -procedures, het seingevings- en besturingssyteem, alsmede de noodprocedures die voor de geëxploiteerde trajecten gelden. Als de opleidingsdiensten geen examens en afgifte van certificaten omvatten, zien de lidstaten erop toe dat de spoorwegondernemingen toegang tot een dergelijke certificering krijgen indien het veiligheidscertificaat dat vereist. De veiligheidsinstantie ziet erop toe dat de verlening van opleidingsdiensten of, waar van toepassing, de afgifte van certificaten voldoet aan de veiligheidseisen die zijn vastgelegd in technische specificaties inzake interoperabiliteit of nationale veiligheidsvoorschriften als beschreven in artikel 8 en bijlage II. 2. Als de opleidingsfaciliteiten uitsluitend via de diensten van één enkele spoorwegonderneming of de infrastructuurbeheerder beschikbaar zijn, zien de lidstaten erop toe dat zij tegen een niet-discriminerende en redelijke, kostengerelateerde prijs aan andere spoorwegondernemingen ter beschikking worden gesteld. 3. De lidstaten zien erop toe dat de certificaten van treinbestuurders, personeel op de treinen en personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht, afgeleverd overeenkomstig lid 1, gelden voor het spoorwegnet of het traject waarvoor zij oorspronkelijk zijn toegekend, onafhankelijk van de spoorwegonderneming waarvoor de gecertificeerde werkt. 4. De spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerders zijn te allen tijde verantwoordelijk voor het opleidings- en kwalificatieniveau van hun personeel dat met veiligheid verband houdende taken als bedoeld in artikel 9 en bijlage III verricht. Artikel 14 Indienststelling van reeds in gebruik zijnd rollend materieel 1. Rollend materieel voor de inzet waarvan in één lidstaat een vergunning is verleend overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder b) en dat niet geheel onder de toepasselijke technische specificaties inzake interoperabiliteit valt, mag in andere lidstaten overeenkomstig dit artikel worden ingezet, wanneer deze lidstaten een vergunning vereisen. 2. De spoorwegonderneming die in een andere lidstaat een vergunning voor het inzetten van rollend materieel aanvraagt, legt de bevoegde veiligheidsinstantie een technisch dossier over aangaande dat rollend materieel of het soort rollend materieel, met vermelding van het beoogde gebruik ervan op het net. Het dossier bevat: 3. De veiligheidsinstantie kan verlangen dat er op het net tests worden verricht om na te gaan of voldaan wordt aan de in lid 2, onder c) bedoelde beperkende parameters; in dat geval stelt zij de omvang en inhoud van de tests vast. 4. De veiligheidsinstantie besluit onverwijld - en uiterlijk vier maanden na overlegging van het volledige technische dossier, inclusief de documentatie over de verrichte tests - over een aanvraag als bedoeld in dit artikel. Het certificaat of de vergunning kan gebruiksvoorwaarden en andere beperkingen bevatten. Artikel 15 Harmonisering van veiligheidscertificaten 1. Uiterlijk op ... (27) worden volgens de procedure van artikel 27, lid 2 besluiten genomen over gemeenschappelijke geharmoniseerde eisen overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder b) en bijlage IV en wordt een gemeenschappelijk model voor aanvraaginstructiedocumenten goedgekeurd. 2. Het bureau doet aanbevelingen voor gemeenschappelijke geharmoniseerde eisen en een gemeenschappelijk model voor aanvraaginstructiedocumenten, krachtens een mandaat dat wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 27, lid 2. HOOFDSTUK IV VEILIGHEIDSINSTANTIE Artikel 16 Taken 1. Iedere lidstaat stelt een veiligheidsinstantie in. Deze kan het voor transport bevoegde ministerie zijn en is, wat betreft haar organisatie, wettelijke structuur en besluitvorming onafhankelijk van enige spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder, aanvrager of aanbestedende dienst. 2. De veiligheidsinstantie heeft ten minste de volgende taken: 3. De in lid 2 bedoelde taken mogen niet worden overgedragen of uitbesteed aan een infrastructuurbeheerder, een spoorwegonderneming of een aanbestedende dienst. Artikel 17 Beginselen voor de besluitvorming 1. De veiligheidsinstantie verricht haar taken op een open, niet-discriminerende en transparante wijze. Met name worden alle partijen gehoord en motiveert zij haar besluiten. Zij reageert onmiddellijk op verzoeken en aanvragen, maakt haar verzoeken om informatie onverwijld kenbaar, en neemt al haar besluiten binnen vier maanden nadat de vereiste informatie is verstrekt. Zij kan voor de uitvoering van de in artikel 16 bedoelde taken te allen tijde de technische bijstand van infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen of andere gekwalificeerde instanties vragen. Tijdens de ontwikkeling van het nationale regelgevingskader raadpleegt de veiligheidsinstantie alle betrokken en belanghebbende partijen, met inbegrip van de infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, fabrikanten en onderhoudsbedrijven, gebruikers en vertegenwoordigers van het personeel. 2. De veiligheidsinstantie mag alle inspecties en onderzoeken verrichten die nodig zijn om haar taak te vervullen, en zij krijgt toegang tot alle terzake dienende documenten en tot de terreinen, installaties en uitrusting van de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen. 3. De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de door de veiligheidsinstantie genomen besluiten door de rechter worden getoetst. 4. De veiligheidsinstanties wisselen actief meningen en ervaringen uit om de criteria voor het nemen van hun besluiten in de gehele Gemeenschap te harmoniseren. De samenwerking heeft in het bijzonder ten doel het vergemakkelijken en coördineren van de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen die volgens de procedure van artikel 15 van Richtlijn 2001/14/EG internationale treintrajecten toegewezen hebben gekregen. Het bureau ondersteunt hen in deze taken. Artikel 18 Jaarverslag Elk jaar publiceert de veiligheidsinstantie een verslag over haar activiteiten in het voorafgaande jaar; zij zendt het uiterlijk op 30 september toe aan het bureau . Het verslag bevat informatie over: HOOFDSTUK V ONDERZOEK NAAR ONGEVALLEN EN INCIDENTEN Artikel 19 Verplichting tot onderzoek 1. De lidstaten zien erop toe dat er na een ernstig ongeval op het spoorwegsysteem een onderzoek wordt ingesteld door het in artikel 21 bedoelde onderzoeksorgaan, teneinde de veiligheid op het spoor, zo mogelijk, te verbeteren en ongevallen te voorkomen. 2. Behalve ernstige ongevallen kan het in artikel 21 bedoelde onderzoeksorgaan tevens ongevallen en incidenten onderzoeken die onder enigszins andere omstandigheden tot een ernstig ongeval hadden kunnen leiden, met inbegrip van technische gebreken in de subsystemen van structurele aard of in de interoperabiliteitsonderdelen van de trans-Europese hogesnelheids&nbhy; of conventionele spoorwegsystemen. Het onderzoeksorgaan beslist of een dergelijk ongeval of incident wordt onderzocht. Bij zijn beslissing houdt het rekening met: 3. De omvang van de onderzoeken en de daarbij te volgen procedure worden vastgesteld door het onderzoeksorgaan, met inachtneming van de beginselen en doelstellingen van de artikelen 20 en 22 en afhankelijk van de lessen, met het oog op de verbetering van de veiligheid, die het orgaan uit het ongeval of incident denkt te kunnen trekken. 4. Het onderzoek geldt in geen geval de schuld&nbhy; of aansprakelijkheidsvraag. Artikel 20 Status van het onderzoek 1. De lidstaten formuleren in het kader van hun interne rechtssysteem een wettelijke status voor het onderzoek, waardoor de aangewezen onderzoekers hun taak zo efficiënt en snel mogelijk kunnen uitvoeren. 2. Overeenkomstig de geldende wetgeving in de lidstaten en, waar nodig, in samenwerking met de instanties die met het gerechtelijk onderzoek belast zijn, krijgen de onderzoekers zo snel mogelijk: 3. Het onderzoek geschiedt onafhankelijk van een gerechtelijk onderzoek. Artikel 21 Onderzoeksorgaan 1. Elke lidstaat ziet erop toe dat de in artikel 19 bedoelde onderzoeken naar ongevallen en incidenten worden verricht door een permanent orgaan en dat daarbij ten minste één onderzoeker als aangewezen onderzoeker in het geval van een ongeval of incident optreedt. Dit orgaan is, wat betreft zijn organisatie, wettelijke structuur en besluitvorming onafhankelijk van infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, heffingsinstanties, toewijzende instanties en aangemelde instanties, en andere partijen waarvan de belangen in strijd kunnen zijn met de taken die aan het onderzoeksorgaan zijn toevertrouwd. Voorts is het functioneel onafhankelijk van de veiligheidsinstantie en van spoorwegregelgevers. 2. Het onderzoeksorgaan verricht zijn taken onafhankelijk van de in lid 1 bedoelde organisaties en krijgt daartoe voldoende financiële middelen. De onderzoekers wordt een status toegekend die hun onafhankelijkheid voldoende waarborgt. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en, waar nodig, de veiligheidsinstantie verplicht zijn de in artikel 19 bedoelde ongevallen en incidenten onmiddellijk bij het onderzoeksorgaan te melden. Het onderzoeksorgaan moet in staat zijn op zulke meldingen te reageren en de nodige maatregelen te treffen om het onderzoek niet later dan één week na ontvangst van de melding van het ongeval of incident te beginnen. 4. Het onderzoeksorgaan mag naast de in deze richtlijn beschreven taken ook onderzoeken naar andere voorvallen dan spoorwegongevallen en &nbhy;incidenten verrichten, mits de onafhankelijkheid van het orgaan door deze onderzoeken niet in gevaar komt. 5. Zo nodig kan het onderzoeksorgaan onderzoeksorganen uit andere lidstaten of het Bureau verzoeken expertise ter beschikking te stellen of technische inspecties, analyses of beoordelingen te verrichten. 6. De lidstaten kunnen het onderzoeksorgaan opdragen onderzoeken naar andere dan de in artikel 19 bedoelde spoorwegongevallen en –incidenten te verrichten. 7. De onderzoeksorganen wisselen actief meningen en ervaringen uit met het oog op de ontwikkeling van gemeenschappelijke onderzoeksmethoden, waarbij gemeenschappelijke beginselen worden uitgewerkt voor het volgen van de veiligheidsaanbevelingen en het aanpassen aan de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Het bureau ondersteunt hen in de uitvoering van deze taak. Artikel 22 Onderzoeksverrichtingen 1. Een ongeval of incident als bedoeld in artikel 19 wordt onderzocht door het onderzoeksorgaan van de lidstaat waarin het heeft plaatsgevonden. Als niet kan worden vastgesteld in welke lidstaat het heeft plaatsgevonden of als het heeft plaatsgevonden op of vlakbij een grensinstallatie van twee lidstaten, spreken de desbetreffende organen af wie het onderzoek gaat verrichten of dat zij gezamenlijk deze taak op zich nemen. In het eerste geval mag het orgaan dat het onderzoek niet verricht, aan het onderzoek deelnemen en wordt het in volle omvang van de uitkomsten ervan ingelicht. Onderzoeksorganen van een andere lidstaat worden uitgenodigd deel te nemen aan een onderzoek wanneer een in die lidstaat gevestigde spoorwegonderneming met een vergunning van die lidstaat, bij het ongeval of incident betrokken is. Dit artikel belet niet dat de lidstaten overeenkomen dat de betrokken organen in andere omstandigheden gezamenlijk onderzoek verrichten. 2. Voor elk ongeval of incident draagt het onderzoeksorgaan zorg voor de juiste middelen en voorziet het in de operationele en technische deskundigheid die nodig is om de taak uit te voeren. Die deskundigheid kan, afhankelijk van de aard van het te onderzoeken ongeval of incident, binnen of buiten het orgaan gezocht worden. 3. Het onderzoek wordt met de grootst mogelijke openheid verricht, waarbij alle partijen worden gehoord en van de uitkomsten op de hoogte worden gesteld. De betrokken infrastructuurbeheerder en spoorwegonderneming, de veiligheidsinstantie, de slachtoffers en hun familieleden, de eigenaren van beschadigde eigendommen, fabrikanten, de betrokken noodhulpdiensten en vertegenwoordigers van het personeel en de gebruikers worden regelmatig over het onderzoek en de voortgang ervan geïnformeerd en krijgen, voorzover dat haalbaar is, de mogelijkheid om hun mening en visie ten aanzien van het onderzoek te geven en commentaar te leveren op de informatie in de ontwerp-verslagen. 4. Het onderzoeksorgaan voltooit zijn onderzoek op de plaats van het ongeval zo snel mogelijk, zodat de infrastructuurbeheerder de infrastructuur kan herstellen en zo spoedig mogelijk kan openstellen voor spoorvervoersdiensten. Artikel 23 Rapportage 1. Naar aanleiding van de onderzoeken naar een ongeval of incident als bedoeld in artikel 19 worden er verslagen opgesteld die, wat de vorm betreft, zijn afgestemd op het type en de ernst van het ongeval of incident en het belang van de bevindingen. In die verslagen worden de in artikel 19, lid 1 bedoelde doelen van de onderzoeken vermeld en, waar nodig, veiligheidsaanbevelingen gegeven. 2. Het onderzoeksorgaan maakt het eindverslag zo spoedig mogelijk openbaar, doch gewoonlijk niet later dan 12 maanden na de datum waarop het voorval heeft plaatsgevonden. In het verslag wordt de in bijlage V beschreven verslagleggingsstructuur zo nauwgezet mogelijk gevolgd. Het verslag, met inbegrip van de veiligheidsaanbevelingen, wordt aan de in artikel 22, lid 3 bedoelde betrokken partijen gezonden alsmede aan de betrokken instanties en partijen in andere lidstaten. 3. Elk jaar publiceert het onderzoeksorgaan uiterlijk op 30 september een jaarverslag waarin het verantwoording aflegt over de onderzoeken die het voorafgaande jaar zijn verricht, de veiligheidsaanbevelingen die zijn gedaan en de maatregelen die zijn genomen naar aanleiding van eerdere aanbevelingen. Artikel 24 Aan het bureau te zenden informatie 1. Binnen één week nadat besloten is een onderzoek in te stellen, brengt het onderzoeksorgaan het bureau daarvan op de hoogte. Hierbij worden de datum, de tijd en de plaats van het voorval aangegeven, alsmede het type voorval en de gevolgen ervan in termen van doden, gewonden en materiële schade. 2. Het onderzoeksorgaan zendt het bureau een exemplaar van het eindverslag bedoeld in artikel 23, lid 2 en van het jaarverslag bedoeld in artikel 23, lid 3. Artikel 25 Veiligheidsaanbevelingen 1. Een veiligheidsaanbeveling die door een onderzoeksorgaan is opgesteld, mag in geen geval aanleiding geven tot vermoedens over wie aan een ongeval of incident schuldig of daarvoor aansprakelijk is. 2. Aanbevelingen moeten tot de veiligheidsinstantie worden gericht en, als de aard van de aanbeveling dat vereist, tot andere organen of instanties in de lidstaat of tot andere lidstaten. De lidstaten en hun veiligheidsinstanties nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de door de onderzoeksorganen opgestelde aanbevelingen naar behoren in aanmerking worden genomen en dat, waar nodig, op grond van deze aanbevelingen wordt opgetreden. 3. De veiligheidsinstantie en de andere instanties of organen alsmede, in voorkomend geval, andere lidstaten tot welke de aanbevelingen zijn gericht, laten het onderzoeksorgaan ten minste éénmaal per jaar weten welke maatregelen zij naar aanleiding van de aanbeveling hebben genomen of gepland. HOOFDSTUK VI UITVOERINGSBEVOEGDHEDEN Artikel 26 Aanpassing van bijlagen De bijlagen worden volgens de procedure van artikel 27, lid 2 aangepast aan de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Artikel 27 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat bij artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG is ingesteld. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6 van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 28 Uitvoeringsmaatregelen 1. De lidstaten kunnen maatregelen in verband met de toepassing van deze richtlijn onder de aandacht van de Commissie brengen. De besluiten dienaangaande worden genomen volgens de procedure van artikel 27, lid 2. 2. Op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief stelt de Commissie in specifieke gevallen een onderzoek in naar de toepassing en naleving van bepalingen betreffende de veiligheidscertificering en de veiligheidsvergunning; binnen twee maanden na de ontvangst van een dergelijk verzoek besluit de Commissie volgens de procedure van artikel 27, lid 2 of de betrokken maatregel verder kan worden toegepast. De Commissie deelt haar besluit mee aan het Europees Parlement, de Raad en de lidstaten. HOOFDSTUK VII ALGEMENE EN SLOTBEPALINGEN Artikel 29 Wijzigingen van Richtlijn 95/18/EG Richtlijn 95/18/EG wordt als volgt gewijzigd: Artikel 30 Wijzigingen van Richtlijn 2001/14/EG Richtlijn 2001/14/EG wordt als volgt gewijzigd: Artikel 31 Verslag en verdere communautaire actie De Commissie dient uiterlijk op ... (28) en vervolgens om de vijf jaar bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van deze richtlijn. Waar nodig, gaat het verslag vergezeld van voorstellen voor verdere communautaire actie. Artikel 32 Sancties De lidstaten stellen de regels inzake sancties vast die op de schending van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen van toepassing zijn, en treffen alle voor de toepassing van deze sancties nodige maatregelen. De sancties moeten doeltreffend, evenredig, niet-discriminerend en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 33 vermelde datum in kennis van die regels en stellen haar zo spoedig mogelijk in kennis van eventuele latere wijzigingen daarop. Artikel 33 Uitvoering De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (29) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 34 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 35 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter _______________ BIJLAGE I Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren die aan de veiligheidsinstanties moeten worden gemeld: Indicatoren met betrekking tot de in artikel 2, lid 2, onder a) en b) bedoelde activiteiten moeten apart worden genoemd, als zij bekend worden gemaakt. Als er na de indiening van het verslag nieuwe feiten of fouten aan het licht komen, worden de indicatoren voor een specifiek jaar bij de eerste passende gelegenheid en uiterlijk in het volgende jaarverslag door de veiligheidsinstantie gewijzigd of verbeterd. Voor ongevallenindicatoren (rubriek 1) wordt Verordening (EG) nr. 91/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de statistieken van het spoorvervoer (30) gebruikt, voorzover de informatie beschikbaar is. (1) Indicatoren met betrekking tot ongevallen 1. Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal ongevallen en uitsplitsing naar de volgende soorten ongevallen: Ieder ongeval wordt gemeld onder het type van het primaire ongeval, ook al zijn de gevolgen van het secundaire ongeval ernstiger, bijv. brand na een ontsporing. 2. Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal personen dat per soort ongeval ernstig gewond is geraakt of is omgekomen, met onderverdeling in de volgende categorieën: (2) Indicatoren met betrekking tot incidenten en bijna-ongelukken 1. Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal gevallen van gebroken rails, knikken in het spoor en foutieve seingevingen. 2. Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal seinen dat bij gevaar is gepasseerd. 3. Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal gebroken wielen en assen van operationeel rollend materieel. ( 3) Indicatoren met betrekking tot de gevolgen van ongevallen 1. De totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde kilometers) kosten in euro van alle ongevallen, waarbij zo mogelijk de volgende kosten moeten worden berekend en inbegrepen: Van bovengenoemde kosten worden afgetrokken schadevergoedingen en compensatiebedragen die worden teruggevorderd of die naar verwachting teruggevorderd zullen worden van derden zoals eigenaren van motorvoertuigen die bij ongevallen op spoorwegovergangen zijn betrokken. Compensatie die wordt betaald uit verzekeringen van spoorwegondernemingen of infrastructuurbeheerders, wordt niet afgetrokken. 2. Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal gewerkte uren) aantal arbeidsuren van personeel en aannemers dat als gevolg van ongevallen verloren is gegaan. (4) Indicatoren met betrekking tot de veiligheid van de infrastructuur op technisch gebied en de uitvoering ervan 1. Het percentage sporen met het automatische beveiligingssysteem voor treinen (ATB), het percentage treinkilometers waarvoor operationele ATB-systemen worden gebruikt. 2. Het aantal spoorwegovergangen (totaal en per kilometer spoor). Het percentage overgangen met automatische of handmatige beveiliging. (5) Indicatoren met betrekking tot het veiligheidsbeheer Afgeronde interne controles door infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen als beschreven in de documentatie over het veiligheidsbeheersysteem. Het totale aantal voltooide controles en het aantal uitgedrukt als percentage van de vereiste (en/of geplande) controles. (6) Definities De rapporterende instanties mogen gebruik maken van nationale definities van de indicatoren en kostenberekeningsmethoden wanneer de in deze bijlage genoemde gegevens worden overgelegd. Alle gebruikte definities en rekenmethoden worden uiteengezet in een bijlage bij het in artikel 18 beschreven jaarverslag. _______________ BIJLAGE II Aanmelding van nationale veiligheidsvoorschriften De nationale veiligheidsvoorschriften die volgens de procedure van artikel 8 bij de Commissie moeten worden aangemeld, omvatten: _______________ BIJLAGE III Veiligheidsbeheersystemen 1. Eisen inzake het veiligheidsbeheersysteem Alle essentiële onderdelen van het veiligheidsbeheersysteem moeten worden gedocumenteerd. Het systeem beschrijft in het bijzonder hoe de verantwoordelijkheden binnen de organisatie van de infrastructuurbeheerder en de spoorwegonderneming zijn verdeeld. Het geeft aan hoe het beheer op verschillende niveaus wordt gecontroleerd, hoe het personeel en de vertegenwoordigers ervan op alle niveaus bij het beheer worden betrokken en hoe het veiligheidsbeheersysteem voortdurend wordt verbeterd. 2. Basiselementen van het veiligheidsbeheersysteem De basiselementen van het veiligheidsbeheersysteem zijn: _______________ BIJLAGE IV Over te leggen documentatie over het netwerkspecifieke deel van het veiligheidscertificaat De volgende documenten moeten bij de veiligheidsinstantie worden ingediend zodat zij het netwerkspecifieke deel van het veiligheidscertificaat kan afgeven: Om overlapping van werkzaamheden te voorkomen en de hoeveelheid informatie te beperken, moet uitsluitend beknopte documentatie worden overgelegd aangaande elementen die voldoen aan TSI's en aan andere eisen van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG. _______________ BIJLAGE V Kernpunten van het verslag betreffende het onderzoek naar ongevallen en incidenten 1. Samenvatting De samenvatting bevat een korte beschrijving van het voorval, wanneer en waar het plaatsvond en wat de gevolgen waren.Vermeld moeten worden de directe oorzaken, de factoren die mede tot het voorval hebben geleid, en de onderliggende oorzaken die tijdens het onderzoek zijn vastgesteld. De belangrijkste aanbevelingen worden genoemd en er wordt informatie verstrekt over degenen tot wie de aanbevelingen zijn gericht. 2. Feiten met betrekking tot het voorval 1. Het voorval: 2. De situatie tijdens het voorval: 3. Doden, gewonden en materiële schade: 4. Externe omstandigheden: 3. Rapportage van de onderzoeken 1. Samenvatting van getuigenissen (volgens de regels voor de bescherming van de persoonlijke identiteit): 2. Het veiligheidsbeheersysteem: 3. Wet- en regelgeving: 4. Werking van rollend materieel en technische installaties: 5. Documentatie over het operationele systeem: 6. Interface mens-machine-organisatie: 7. Eerdere soortgelijke voorvallen 4. Analyse en conclusies 1. Eindverslag van de reeks gebeurtenissen: 2. Discussie: 3. Conclusies: 4. Aanvullende waarnemingen: 5. Genomen maatregelen 6. Aanbevelingen ____________________ (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8556/2/2003 – C5-0298/2003) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 22 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0321/2003), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 23 oktober 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/…/EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van Richtlijn 2001/16/EG betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71 en 156, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (6) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig de artikelen 154 en 155 van het Verdrag draagt de Gemeenschap bij tot de totstandbrenging en de ontwikkeling van trans-Europese netwerken op het gebied van vervoer. Om deze doelstellingen te verwezenlijken, treft de Gemeenschap alle maatregelen die nodig kunnen blijken om de interoperabiliteit van de netwerken te verzekeren, met name op het gebied van de harmonisatie van de technische normen. (2) Met betrekking tot de spoorwegsector is een eerste maatregel genomen door de vaststelling van Richtlijn 96/48/EG (8) . Om de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken, heeft de Europese Associatie voor spoorweginteroperabiliteit (AEIF), die in het kader van die richtlijn als representatieve gemeenschappelijke instantie is aangewezen, ontwerpteksten voor Technische Specificaties voor Interoperabiliteit (TSI) opgesteld, die door de Commissie op 30 mei 2002 zijn aangenomen. (3) De Commissie heeft op 10 september 1999 een verslag aan het Europees Parlement en de Raad aangenomen. In dit verslag wordt een eerste evaluatie gegeven van de voortgang die is geboekt bij de totstandbrenging van de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem. In zijn resolutie van 17 mei 2000 (9) heeft het Europees Parlement de Commissie verzocht voorstellen te doen voor een herziening van Richtlijn 96/48/EG aan de hand van het model dat is gebruikt voor Richtlijn 2001/16/EG (10) . (4) In Richtlijn 2001/16/EG zijn, evenals in Richtlijn 96/48/EG, communautaire procedures opgenomen voor de voorbereiding en vaststelling van TSI's, alsmede gemeenschappelijke voorschriften voor de beoordeling van de overeenstemming met de TSI's. Een opdracht voor de ontwikkeling van de eerste groep TSI's is gegeven aan de AEIF, die tevens is aangewezen als representatieve gemeenschappelijke instantie. (5) De ontwikkeling van TSI's op het gebied van hoge snelheid, de toepassing van Richtlijn 96/48/EG bij concrete projecten en het werk van het Comité dat is ingesteld overeenkomstig genoemde richtlijn hebben een aantal bruikbare gegevens opgeleverd, die de Commissie ertoe hebben gebracht voor te stellen de beide richtlijnen betreffende spoorweginteroperabiliteit op een aantal punten te wijzigen. (6) De vaststelling van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau] (11) en van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [inzake spoorwegveiligheid] (12) maakt het noodzakelijk een aantal bepalingen uit de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG te wijzigen. Met name zal het bureau, wanneer het is opgericht, van de Commissie de opdracht krijgen voor het opstellen van alle nieuwe ontwerp-TSI's en voor het wijzigen van bestaande TSI's. (7) Het van kracht worden van Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (13) , Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (14) en Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (15) heeft gevolgen voor de implementatie van de interoperabiliteit. De uitbreiding van toegangsrechten dient, zoals dit ook bij andere vervoerwijzen het geval is, gelijktijdig plaats te vinden met de toepassing van de noodzakelijke bijbehorende harmonisatiemaatregelen. Derhalve dient de interoperabiliteit op het gehele net te worden geïmplementeerd en dient het toepassingsgebied van Richtlijn 2001/16/EG in geografische zin geleidelijk te worden uitgebreid. Tevens dient aan de rechtsgrond van Richtlijn 2001/16/EG te worden toegevoegd artikel 71 van het Verdrag, waarop Richtlijn 2001/12/EG is gebaseerd. (8) In het Witboek over het Europese vervoersbeleid wordt deze richtlijn aangekondigd. Deze richtlijn is een onderdeel van de strategie van de Commissie om, in het streven de congestie op de Europese wegen te verminderen, het railvervoer te revitaliseren door middel van een nieuw evenwicht tussen vervoerwijzen. (9) De TSI's die zijn ontwikkeld in het kader van Richtlijn 96/48/EG hebben niet expliciet betrekking op de vernieuwing van infrastructuurvoorzieningen en rollend materieel, noch op vervanging die plaatsvindt in het kader van preventief onderhoud. Daarin is wel voorzien in het kader van Richtlijn 2001/16/EG betreffende het conventionele spoorwegsysteem, en de beide richtlijnen dienen op dit punt te worden geharmoniseerd. (10) Bij de ontwikkeling van TSI's op het gebied van hoge snelheid is gebleken dat de verhouding tussen de essentiële eisen uit Richtlijn 96/48/EG en de TSI's enerzijds, en de Europese normen en andere documenten met een normatief karakter anderzijds, moet worden verduidelijkt. Met name dient een duidelijk onderscheid te worden gemaakt tussen de normen of delen van normen die in ieder geval een verplichtend karakter dienen te krijgen om de doelstellingen van die richtlijn te verwezenlijken en de "geharmoniseerde" normen die zijn ontwikkeld in de geest van de nieuwe benadering op het gebied van technische harmonisatieen normalisatie. (11) In het algemeen worden Europese specificaties ontwikkeld in de geest van de nieuwe benadering op het gebied van technische harmonisatie en normalisatie. Op grond van deze specificaties kan worden verondersteld dat sprake is van overeenstemming met bepaalde essentiële eisen uit Richtlijn 96/48/EG, met name in het geval van interoperabiliteitsonderdelen en interfaces. Deze Europese specificaties (of de van toepassing zijnde delen daarvan) hebben geen verplichtend karakter en in de TSI's hoeft geen enkele expliciete verwijzing naar die specificaties te worden opgenomen. De referenties van deze Europese specificaties worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en de lidstaten publiceren de referenties van de nationale normen waarin de Europese normen worden omgezet. (12) Wanneer dat in bepaalde gevallen strikt noodzakelijk is om te voldoen aan de doelstellingen van deze richtlijn, kan in TSI's expliciet worden verwezen naar Europese normen of specificaties. Deze expliciete verwijzing heeft gevolgen die nader dienen te worden omschreven; deze Europese normen of specificaties worden met name verplicht vanaf het moment waarop de TSI van toepassing is. (13) In een TSI worden alle bepalingen opgenomen waaraan een interoperabiliteitsonderdeel dient te voldoen, alsmede de met het oog op de beoordeling van de overeenstemming te volgen procedure. Voorts dient te worden opgemerkt dat voor elk onderdeel de in de TSI's omschreven procedure dient te worden gevolgd voor beoordeling van de overeenstemming en van de geschiktheid voor gebruik en dat voor dat onderdeel het desbetreffende certificaat dient te zijn afgegeven. (14) Om redenen van veiligheid dient de lidstaten te worden verzocht een identificatiecode toe te kennen aan elk in dienst gesteld rijtuig. Het rijtuig dient vervolgens te worden geregistreerd in een nationaal register. De registers dienen door alle lidstaten en door een aantal marktpartijen in de EU te kunnen worden geraadpleegd. De registers dienen samenhangend te zijn wat betreft het formaat van de gegevens. Daarom dienen voor deze registers gemeenschappelijke functionele en technische specificaties te worden opgesteld. (15) Er dient een nadere omschrijving te worden opgesteld van de procedure die moet worden gevolgd wanneer essentiële eisen wel van toepassing zijn op een subsysteem maar er voor die eisen nog geen uitgebreide specificaties zijn opgesteld in de desbetreffende TSI. In dergelijke gevallen is het wenselijk dat de instanties die zijn belast met de procedures voor beoordeling van de overeenstemming en de keuringsprocedures de instanties zijn die reeds werden aangemeld in het kader van artikel 20 van Richtlijn 96/48/EG en Richtlijn 2001/16/EG. (16) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (16) . (17) De definitie van rollend materieel die is opgenomen in bijlage I van Richtlijn 96/48/EG dient nader te worden uitgewerkt. De richtlijn dient ook betrekking te hebben op rollend materieel dat is ontworpen om met snelheden van circa 200 km/u uitsluitend te rijden op voor hoge snelheden aangepast spoor. (18) Bij de uitvoering van deze richtlijn dienen werkzaamheden die reeds zijn aangevangen in het kader van de Richtlijn 96/48/EG en Richtlijn 2001/16/EG zo veel mogelijk doorgang te vinden. Dat geldt eveneens voor de toepassing van deze richtlijnen door de lidstaten in het kader van projecten die zich bij het van kracht worden van deze richtlijn in een gevorderd stadium van ontwikkeling bevinden. (19) Aangezien het doel van de beoogde maatregelen, te weten de interoperabiliteit van het trans-Europese spoorwegsysteem, door de lidstaten niet in voldoende mate kan worden verwezenlijkt en derhalve op grond van zijn in het Verdrag erkende trans-Europese aard beter door de Gemeenschap verwezenlijkt kan worden, kan de Gemeenschap maatregelen treffen op grond van het subsidiariteitsbeginsel dat is vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in genoemd artikel omschreven evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om dit doel te verwezenlijken. (20) TSI's voor het hogesnelheidsspoorwegsysteem die betrekking hebben op infrastructuur, rollend materieel, energie, besturing en seingeving, exploitatie en onderhoud zijn op 30 mei 2002 door de Commissie aangenomen; de in de artikelen 1, punt 5, en 2, punt 6 , genoemde ontwerp-TSI's hebben betrekking op de herziening van deze TSI's of op de aanneming van nieuwe TSI's. (21) Overeenkomstig artikel 25 van Richtlijn 2001/16/EG wordt momenteel een ontwerpreferentiekader van technische voorschriften ontwikkeld voor het huidige interoperabiliteitsniveau van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem; deze technische voorschriften moeten worden geactualiseerd vanwege de in die richtlijn beoogde verruiming van de werkingssfeer, alsmede rekening houdend met de eerste reeks, uiterlijk in 2004 aan te nemen, TSI's. (22) In weerwil van de uitsluitingen van de werkingssfeer van Richtlijn 2001/16/EG, worden de lidstaten met het oog op de grotere kosteneffectiviteit en schaalvoordelen in de constructie-sector aangemoedigd om de toepasselijke bepalingen van die richtlijn vrijwillig toe te passen. (23) Richtlijn 96/48/EG en Richtlijn 2001/16/EG dienen in deze zin te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 96/48/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 1 wordt vervangen door: Artikel 1 1. Deze richtlijn beoogt de voorwaarden vast te stellen waaraan dient te worden voldaan om op het grondgebied van de Gemeenschap de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem als omschreven in bijlage I te verwezenlijken. Deze voorwaarden betreffen het ontwerp, de constructie, de ingebruikneming, de verbetering, de vernieuwing, de exploitatie en het onderhoud van de onderdelen van dit systeem die na ... (17) in gebruik zullen worden genomen, alsmede de kwalificaties van, en de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor het personeel dat bij de exploitatie betrokken is. 2. Dit moet resulteren in de vaststelling van een hoog niveau van technische harmonisatie en moet het mogelijk maken dat: 2) aan artikel 2 worden de volgende letters toegevoegd: 3) artikel 2, letter h), wordt geschrapt. 4) artikel 5 wordt als volgt gewijzigd: 5) artikel 6 wordt vervangen door: Artikel 6 1. De ontwerp-TSI's en latere wijzigingen in TSI's worden opgesteld in opdracht van de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2. Zij worden opgesteld onder de verantwoordelijkheid van het bureau, overeenkomstig de artikelen 3 en 13 van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot oprichting van een Europees spoorwegbureau]* en in samenwerking met de in die artikelen genoemde werkgroepen. De ontwerp-TSI's worden opgesteld en herzien volgens dezelfde procedure. Zij worden door de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. 2. Het bureau is belast met de voorbereiding van de herziening en bijwerking van de TSI's en het doen van eventuele aanbevelingen aan het in artikel 21 bedoelde comité, teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de techniek en de maatschappelijke eisen. 3. Elke ontwerp-TSI wordt in twee fasen opgesteld. Eerst bepaalt het bureau de fundamentele parameters voor deze TSI, alsmede de interfaces met de andere subsystemen en alle andere noodzakelijke specifieke gevallen. Voor elk van deze parameters en interfaces worden de meest gunstige alternatieve oplossingen, vergezeld van technische en economische bewijsstukken, gepresenteerd. Overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2 wordt een besluit genomen; indien nodig worden specifieke gevallen vermeld. Daarna werkt het bureau op basis van deze fundamentele parameters de ontwerp-TSI uit. Eventueel houdt het bureau rekening met de vooruitgang van de techniek, reeds uitgevoerde normalisatiewerkzaamheden, de bevindingen van bestaande werkgroepen en aanvaarde onderzoeksresultaten. Elke ontwerp-TSI gaat vergezeld van een volledige raming van de te verwachten kosten en baten van de toepassing van de TSI's; daarin worden de verwachte gevolgen voor alle betrokken exploitanten en economische subjecten vermeld. 4. Bij de opstelling, aanneming en herziening van elke TSI (met inbegrip van de fundamentele parameters) wordt rekening gehouden met de te voorziene kosten en baten van alle voorgestelde technische oplossingen en van de onderlinge interfaces, teneinde te bepalen welke oplossingen de meest gunstige zijn en die uit te voeren. De lidstaten leveren een bijdrage aan deze raming door de benodigde gegevens te verstrekken. 5. Het in artikel 21 bedoelde comité wordt regelmatig op de hoogte gehouden van de werkzaamheden in verband met het opstellen van de TSI's. Het comité kan gedurende deze werkzaamheden de nodige opdrachten of aanbevelingen formuleren betreffende de opzet van de TSI's, alsmede betreffende de raming van de kosten en baten. Het comité kan met name op verzoek van een lidstaat verzoeken alternatieve oplossingen te bestuderen en de raming van de kosten en baten van deze alternatieve oplossingen op te nemen in het verslag bij de ontwerp-TSI. 6. Bij de aanneming van elke TSI wordt volgens de procedure van artikel 21, lid 2 de datum vastgesteld waarop die van kracht wordt. Wanneer verschillende subsystemen om redenen van technische compatibiliteit tegelijkertijd in gebruik moeten worden genomen, moeten de data van inwerkingtreding van de desbetreffende TSI's overeenstemmen. 7. Bij de opstelling, aanneming en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met de mening van de gebruikers ten aanzien van eigenschappen die rechtstreeks van invloed zijn op het gebruik van de subsystemen door die gebruikers. Daartoe pleegt het bureau bij de opstelling en herziening van de TSI's overleg met de representatieve gebruikersverenigingen en &nbhy;organisaties. Een verslag van de uitkomst van dit overleg wordt bij de ontwerp-TSI gevoegd. De lijst van verenigingen en organisaties waarmee overleg moet worden gepleegd, wordt door het in artikel 21 bedoelde comité opgesteld voordat opdracht wordt gegeven tot herziening van de TSI en kan op verzoek van een lidstaat of de Commissie worden herzien en bijgewerkt. 8. Bij de opstelling, aanneming en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met het advies van de sociale partners ten aanzien van de voorschriften van artikel 5, lid 3, onder g). Daartoe worden de sociale partners geraadpleegd voordat de ontwerp-TSI met het oog op de aanneming of herziening ervan bij het comité van artikel 21 wordt ingediend. De sociale partners worden geraadpleegd in het kader van het Comité voor de sectoriële dialoog, opgericht bij Besluit 98/500/EG **. Zij brengen binnen drie maanden advies uit. __________ * PB L ** Besluit 98/500/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende de oprichting van Comités voor de sectoriële dialoog tussen de sociale partners op Europees niveau (PB L 225 van 12.8.1998, blz. 27). 6) artikel 7 wordt vervangen door: Artikel 7 Het is een lidstaat toegestaan één of meer TSI's, ook met betrekking tot het rollend materieel, in de volgende gevallen en omstandigheden niet toe te passen: In elk geval stelt de betrokken lidstaat de Commissie vooraf in kennis van zijn voorgenomen afwijking en zendt hij haar een dossier toe met de TSI's of de delen van TSI's die hij niet toegepast wenst te zien met de overeenkomstige specificaties die hij wel wenst toe te passen. De Commissie analyseert de door de lidstaten overwogen maatregelen. In de gevallen onder b) en d) neemt de Commissie een besluit overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2. Zo nodig wordt een aanbeveling opgesteld met betrekking tot de toe te passen specificaties. In het geval onder b) wordt in het besluit van de Commissie evenwel niet verwezen naar het profiel en de spoorbreedte. 7) aan artikel 9 wordt de volgende alinea toegevoegd: In het bijzonder mogen zij geen verificaties verlangen die al zijn verricht in het kader van de procedure die tot de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik heeft geleid. 8) artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: 9) artikel 11 wordt vervangen door: Artikel 11 Wanneer een lidstaat of de Commissie van mening is dat bepaalde Europese specificaties die rechtstreeks of indirect worden gebruikt ten behoeve van deze richtlijn niet voldoen aan de essentiële eisen, kan volgens de procedure van artikel 21, lid 2 na overleg met het comité dat is ingesteld bij Richtlijn 98/34/EG van de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij *, worden besloten deze specificaties geheel of gedeeltelijk te verwijderen uit de publicaties waarin zij zijn opgenomen, of ze te wijzigen. _____________ * PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG (PB L 217 van 5.8.1998, blz. 18). 10) artikel 14 wordt vervangen door: Artikel 14 1. Het is aan elke lidstaat om toestemming te geven voor de ingebruikneming van de zich op zijn grondgebied bevindende of aldaar geëxploiteerde subsystemen van structurele aard, die van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem deel uitmaken. Te dien einde nemen de lidstaten alle dienstige maatregelen opdat deze subsystemen alleen in gebruik kunnen worden genomen indien zij zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en geïnstalleerd dat de inachtneming van de desbetreffende essentiële eisen niet in het gedrang komt wanneer zij in het hogesnelheidsspoorwegsysteem worden opgenomen. Elke lidstaat controleert met name of deze subsystemen aansluiten bij het systeem waarin ze worden opgenomen. 2. Het is aan elke lidstaat om bij de ingebruikneming, en daarna op gezette tijden, te verifiëren dat deze subsystemen overeenkomstig de desbetreffende essentiële eisen worden geëxploiteerd en onderhouden. Hiertoe wordt gebruik gemaakt van de beoordelings- en keuringsprocedures die zijn omschreven in de desbetreffende structurele en functionele TSI's. 3. In geval van vernieuwing of verbetering dienen de infrastructuurbeheerder of de spoorwegondernemingen bij de betrokken lidstaat een dossier in waarin het project beschreven wordt. De lidstaat bestudeert dit dossier en besluit, mede in het licht van de uitvoeringsstrategie in de desbetreffende TSI, of de omvang van de werkzaamheden het nodig maakt dat er opnieuw toestemming voor ingebruikneming in de zin van deze richtlijn wordt gegeven. De hernieuwde toestemming voor ingebruikneming is altijd vereist wanneer de voorgenomen werkzaamheden gevolgen kunnen hebben voor de algehele veiligheid van het betrokken subsysteem. 4. Indien de lidstaten toestemming geven voor de ingebruikneming van rollend materieel, dragen zij er tevens zorg voor dat aan elk rijtuig een alfanumerieke identificatiecode wordt toegekend. Deze code dient op elk rijtuig te worden aangebracht en te worden opgenomen in een nationaal register dat aan de volgende eisen voldoet: Wanneer rollend materieel voor het eerst in een derde land in gebruik is genomen, mogen de lidstaten rijtuigen aanvaarden die duidelijk geïdentificeerd zijn aan de hand van een verschillend codesysteem. Vanaf het ogenblik waarop een lidstaat toestemming heeft verleend voor de ingebruikneming van dergelijke rijtuigen op zijn grondgebied, moet het evenwel mogelijk zijn de hieronder in lid 5, onder c), d) en e) vermelde overeenkomstige gegevens via het register op te vragen. 5. De gemeenschappelijke specificaties van het register worden bepaald volgens de procedure van artikel 21, lid 2 op basis van een ontwerp-specificatie van het bureau. Deze ontwerp-specificaties omvatten: inhoud, dataformaat, functionele en technische architectuur, bedrijfsmodus en voorschriften voor gegevensinvoer en overleg. In dit register worden in ieder geval de volgende gegevens opgenomen: ______________ * PB L ** PB L 75 van 15.03.2001, blz. 29. Richtlijn gewijzigd bij Beschikking 2002/844/EG van de Commissie (PB L 289 van 26.10.2002, blz. 30) 11) aan artikel 15 wordt de volgende alinea toegevoegd: In het bijzonder mogen zij geen verificaties verlangen die al zijn verricht in het kader van de procedure die tot de EG-keuringsverklaring heeft geleid. 12) in artikel 16 wordt lid 3 vervangen door: 3. Bij ontstentenis van TSI's (met inbegrip van de gevallen waarin op grond van artikel 7 kennis is gegeven van een afwijking) zenden de lidstaten aan de andere lidstaten en aan de Commissie voor elk subsysteem een lijst van de technische voorschriften die gebruikt worden voor de uitvoering van de essentiële eisen. Daarvan wordt uiterlijk ... (18) kennis gegeven en vervolgens telkens wanneer de lijst van technische voorschriften wordt gewijzigd. Bij deze gelegenheid wijzen de lidstaten tevens de instanties aan die, in het geval van technische voorschriften, worden belast met de uitvoering van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18. 13) aan artikel 17 wordt de volgende alinea toegevoegd: In dergelijke gevallen worden de TSI's herzien overeenkomstig artikel 6, lid 2. Indien bepaalde technische aspecten die overeenkomen met essentiële eisen niet onmiddellijk en uitdrukkelijk aan de orde kunnen komen in een TSI, worden zij duidelijk omschreven in een bijlage van de TSI. Op deze aspecten is artikel 16, lid 3 van toepassing. 14) aan artikel 18, lid 2 wordt de volgende alinea toegevoegd: Tot die taak behoort ook de verificatie van de interfaces van het betrokken subsysteem met het systeem waarvan het deel uitmaakt, gebaseerd op de informatie in de desbetreffende TSI en in de registers als bedoeld in artikel 22 bis. 15) in artikel 20 wordt lid 5 vervangen door: 5. De Commissie stelt een coördinatiegroep voor aangemelde instanties in (hierna te noemen "de coördinatiegroep"), waar alle aangelegenheden worden besproken die verband houden met de toepassing van de procedures voor beoordeling van de overeenstemming en van de geschiktheid voor gebruik als bedoeld in artikel 13 en van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18, of met de toepassing van de TSI op dit gebied. Vertegenwoordigers van de lidstaten kunnen als waarnemer deelnemen aan de werkzaamheden van de coördinatiegroep. De Commissie en de waarnemers stellen het in artikel 21 bedoelde comité in kennis van de werkzaamheden die plaatsvinden in het kader van de coördinatiegroep. De Commissie zal, in voorkomend geval, de maatregelen voorstellen die nodig zijn om de problemen te verhelpen. Waar nodig wordt het optreden van de aangemelde instanties gecoördineerd in overeenstemming met artikel 21. 16) artikel 21 wordt vervangen door: Artikel 21 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden* van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6 van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. 4. Het comité kan in voorkomend geval werkgroepen oprichten om zich te laten assisteren bij de vervulling van zijn taken, met name met het oog op de coördinatie van de aangemelde instanties. ________________ * PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. 17) de volgende artikelen worden ingevoegd: Artikel 21 bis 1. Het comité kan elke kwestie bespreken die betrekking heeft op de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem, daaronder begrepen kwesties inzake de interoperabiliteit van dit systeem met dat van derde landen. 2. Het comité kan elke kwestie bespreken die betrekking heeft op de uitvoering van deze richtlijn. Indien nodig, stelt de Commissie een aanbeveling voor de uitvoering vast op de wijze die is omschreven in artikel 21, lid 2. Artikel 21 ter 1. Op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat kan de Commissie volgens de procedure van artikel 21, lid 2 opdracht geven tot het opstellen van een TSI voor een aanvullend onderwerp, mits die een in bijlage II bedoeld subsysteem betreft. 2. Het comité stelt volgens de procedure van artikel 21, lid 2 op basis van een Commissievoorstel, een werkprogramma op overeenkomstig de doelstellingen van deze richtlijn en die van Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem *. Artikel 21 quater De bijlagen II tot en met VI kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 21, lid 2. _______________ * PB L 110 van 20.4.2001, blz. 1. 18) het volgende artikel wordt ingevoegd: Artikel 22 bis 1. De lidstaten zien erop toe dat elk jaar een register van infrastructuurvoorzieningen (respectievelijk register van rollend materieel) wordt gepubliceerd en bijgewerkt. In dat register worden voor elk betrokken subsysteem of deel daarvan de belangrijkste kenmerken aangegeven, waaronder de fundamentele parameters, en de mate waarin deze overeenstemmen met de kenmerken die zijn voorgeschreven in de desbetreffende TSI's. Daartoe wordt in elke TSI nauwkeurig vermeld welke gegevens dienen te worden opgenomen in de registers van infrastructuurvoorzieningen en in de registers van rollend materieel. 2. Een kopie van deze registers wordt toegezonden aan de betrokken lidstaten en aan het bureau, en wordt ter beschikking gesteld aan belanghebbenden, waaronder ten minste de professionele actoren in de sector. 19) bijlage I wordt vervangen door de tekst in bijlage I van deze richtlijn. 20) bijlage II wordt vervangen door de tekst in bijlage II van deze richtlijn. 21) aan bijlage III wordt het volgende punt toegevoegd: 2.4. 4: Controle Treinen moeten worden uitgerust met een registratieapparaat. De met dit apparaat verkregen gegevens en de verwerking ervan moeten worden geharmoniseerd. 22) in bijlage VII wordt aan punt 2 de volgende alinea toegevoegd: Met name dienen de instantie en het met de keuringen belaste personeel vanuit functioneel oogpunt onafhankelijk te zijn van de overheden die zijn aangewezen voor de afgifte van vergunningen voor ingebruikneming in het kader van deze richtlijn, van vergunningen in het kader van Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen* en van veiligheidscertificaten in het kader van Richtlijn 2003/ .../EG [inzake spoorwegveiligheid] , alsmede van de diensten die belast zijn met inspecties bij ongevallen. ________________ * PB L 143 van 27.6.1995, blz. 70. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26). Artikel 2 Richtlijn 2001/16/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) de titel wordt vervangen door: "Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele spoorwegsysteem"; 2) artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt vervangen door: 1. Deze richtlijn beoogt de voorwaarden vast te stellen waaraan dient te worden voldaan om op het grondgebied van de Gemeenschap de interoperabiliteit van het trans-Europese conventionele spoorwegsysteem als omschreven in bijlage I, te verwezenlijken. Deze voorwaarden betreffen het ontwerp, de constructie, de ingebruikneming, de verbetering, de vernieuwing, de exploitatie en het onderhoud van de onderdelen van dit systeem die na ... (19) in gebruik zullen worden genomen, alsmede de kwalificaties van, en de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor het personeel dat bij de exploitatie en het onderhoud betrokken is. b) lid 2, inleidende formule, wordt vervangen door: 2. De verwezenlijking van dit doel moet resulteren in de vaststelling van een hoog niveau van technische harmonisatie en moet het mogelijk maken dat: c) het volgende lid wordt toegevoegd: 3. Het toepassingsgebied van deze richtlijn wordt geleidelijk uitgebreid tot het gehele conventionele spoorwegsysteem, met inbegrip van toegang via het spoor tot terminals en belangrijke haveninstallaties die meer dan één gebruiker bedienen of kunnen bedienen, met uitzondering van infrastructuurvoorzieningen en rollend materieel, uitsluitend bestemd voor lokaal, historisch of toeristisch gebruik of infrastructuurvoorzieningen die functioneel geïsoleerd zijn van de rest van het spoorwegsysteem, en onverminderd de afwijkingen van de toepassing van TSI's als vermeld in artikel 7. Deze richtlijn is van toepassing op die delen van het netwerk welke nog niet door lid 1 van dit artikel worden bestreken, zij het uitsluitend voor de toepassingsgebieden als genoemd in de desbetreffende TSI's, die overeenkomstig de hieronder beschreven procedure worden vastgesteld, en pas vanaf het tijdstip van inwerkingtreding van die TSI's. De Commissie neemt, volgens de procedures van artikel 21, lid 2 vóór 1 januari 2006 een werkprogramma aan met het oog op de opstelling van nieuwe TSI's en/of de herziening van reeds aangenomen TSI's, teneinde lijnen en rollend materieel op te nemen waarvoor nog geen TSI's bestaan. Dit werkprogramma dient een eerste groep van nieuwe TSI's en/of wijzigingen van TSI's te omvatten die tegen januari 2009 moeten worden ontwikkeld, zonder afbreuk te doen aan artikel 5, lid 5 inzake de mogelijkheid om te voorzien in specifieke gevallen, en artikel 7, dat de mogelijkheid biedt in bepaalde omstandigheden afwijkingen toe te staan. De keuze van de onderwerpen die onder de TSI's moeten vallen, zal worden gebaseerd op de verwachte kosteneffectiviteit van elke voorgestelde maatregel en op het beginsel van proportionaliteit met betrekking tot de op communautair niveau getroffen maatregelen. Te dien einde zal op passende wijze rekening worden gehouden met bijlage I , punt 4 en met een noodzakelijk evenwicht tussen de doelstellingen van een ononderbroken werking van de spoorwegen en technische harmonisatie enerzijds, en het betrokken trans-Europese, nationale, regionale of lokale verkeersniveau anderzijds. Na de ontwikkeling van de eerste reeks TSI's zullen de prioriteiten voor de ontwikkeling van nieuwe TSI's of de herziening van bestaande TSI's worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21, lid 2. Een lidstaat hoeft dit lid niet toe te passen op projecten in een gevorderde ontwikkelingsfase of waarvoor een uitvoeringsovereenkomst loopt wanneer de desbetreffende reeks TSI's wordt gepubliceerd. 3) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: 4) artikel 5 wordt als volgt gewijzigd: 5) artikel 6 wordt vervangen door: Artikel 6 1. De ontwerp-TSI's en latere wijzigingen in TSI's worden in opdracht van de Commissie opgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2. Zij worden opgesteld onder de verantwoordelijkheid van het bureau, overeenkomstig de artikelen 3 en 13 van Verordening (EG) nr. ..../ 2003 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau] * en in samenwerking met de in die artikelen bedoelde werkgroepen. De ontwerp-TSI's worden opgesteld en herzien volgens de procedure van artikel 21, lid 2. Zij worden door de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. 2. Het bureau is belast met de voorbereiding van de herziening en van de bijwerking van de TSI's en met het doen van eventuele aanbevelingen aan het in artikel 21 bedoelde comité, teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de techniek en de maatschappelijke eisen. 3. Elke ontwerp-TSI wordt in twee fasen opgesteld. Eerst bepaalt het bureau de fundamentele parameters voor de TSI, alsmede de interfaces met de andere subsystemen en alle andere noodzakelijke specifieke gevallen. Voor elk van deze parameters en interfaces worden de meest gunstige alternatieve oplossingen, vergezeld van technische en economische bewijsstukken, gepresenteerd. Overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2 wordt een besluit genomen; indien nodig worden specifieke gevallen vermeld. Daarna werkt het bureau op basis van deze fundamentele parameters de ontwerp-TSI uit. Eventueel houdt het bureau rekening met de vooruitgang van de techniek, reeds uitgevoerde normalisatiewerkzaamheden, de bevindingen van bestaande werkgroepen en aanvaarde onderzoeksresultaten. Elke ontwerp-TSI gaat vergezeld van een volledige raming van de te verwachten kosten en baten van de toepassing van de TSI's; daarin worden de verwachte gevolgen voor alle betrokken exploitanten en economische subjecten vermeld. 4. Bij de opstelling, aanneming en herziening van elke TSI (met inbegrip van de fundamentele parameters) wordt rekening gehouden met de te voorziene kosten en baten van alle voorgestelde technische oplossingen en van de onderlinge interfaces, teneinde te bepalen welke oplossingen de meest gunstige zijn en die uit te voeren. De lidstaten leveren een bijdrage aan deze raming door de benodigde gegevens te verstrekken. 5. Het in artikel 21 bedoelde comité wordt regelmatig op de hoogte gesteld van de werkzaamheden in verband met het opstellen van de TSI's. Het comité kan gedurende deze werkzaamheden de nodige opdrachten of aanbevelingen formuleren betreffende de opzet van de TSI's, alsmede betreffende de raming van de kosten en baten. Het comité kan met name op verzoek van een lidstaat verzoeken alternatieve oplossingen te bestuderen en de raming van de kosten en baten van deze alternatieve oplossingen op te nemen in het verslag bij de ontwerp-TSI. 6. Bij de aanneming van elke TSI wordt volgens de procedure van artikel 21, lid 2 de datum vastgesteld waarop die van kracht wordt. Wanneer verschillende subsystemen om redenen van technische compatibiliteit tegelijkertijd in gebruik moeten worden genomen, moeten de data van inwerkingtreding van de desbetreffende TSI's overeenstemmen. 7. Bij de opstelling, aanneming en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met de mening van de gebruikers ten aanzien van kenmerken die rechtstreeks van invloed zijn op het gebruik van de subsystemen door die gebruikers. Daartoe pleegt het bureau bij de opstelling en herziening van de TSI's overleg met de representatieve gebruikersverenigingen en &nbhy;organisaties. Een verslag van de uitkomst van dit overleg wordt bij de ontwerp-TSI gevoegd. De lijst van verenigingen en organisaties waarmee overleg moet worden gepleegd, wordt door het in artikel 21 bedoelde comité opgesteld voordat opdracht wordt gegeven tot herziening van de eerste TSI en kan op verzoek van een lidstaat of de Commissie worden herzien en bijgewerkt. 8. Bij de opstelling, aanneming en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met het advies van de sociale partners ten aanzien van de voorschriften van artikel 5, lid 3, onder g). Daartoe worden de sociale partners geraadpleegd voordat de ontwerp-TSI met het oog op de aanneming of herziening ervan bij het Comité van artikel 21 wordt ingediend. De sociale partners worden geraadpleegd in het kader van het Comité voor de sectoriële dialoog, opgericht bij Besluit 98/500/EG **. De sociale partners brengen hun advies uit binnen een termijn van drie maanden. ________________ * PB L ** Besluit 98/500/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende de oprichting van Comités voor de sectoriële dialoog tussen de sociale partners op Europees niveau (PB L 225 van 12.8.1998, blz. 27). 6) artikel 7, letter a) wordt vervangen door: 7) artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: 8) artikel 11 wordt vervangen door: Artikel 11 Wanneer een lidstaat of de Commissie van mening is dat bepaalde Europese specificaties die rechtstreeks of indirect worden gebruikt ten behoeve van deze richtlijn niet voldoen aan de essentiële eisen , kan volgens de procedure van artikel 21, lid 2 na overleg met het comité dat is ingesteld bij Richtlijn 98/34/EG, worden besloten deze specificaties geheel of gedeeltelijk te verwijderen uit de publicaties waarin zij zijn opgenomen, of ze te wijzigen. 9) artikel 14 wordt als volgt gewijzigd: 10) in artikel 16 wordt lid 3 vervangen door: 3. Bij ontstentenis van TSI's (met inbegrip van de gevallen waarin op grond van artikel 7 kennis is gegeven van een afwijking) zenden de lidstaten aan de andere lidstaten en aan de Commissie voor elk subsysteem een lijst van de technische voorschriften die gebruikt worden voor de uitvoering van de essentiële eisen. Daarvan wordt uiterlijk op ... (20) kennis gegeven en vervolgens telkens wanneer de lijst van technische voorschriften wordt gewijzigd. Bij deze gelegenheid wijzen de lidstaten tevens de instanties aan die, in het geval van technische voorschriften, worden belast met de uitvoering van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18. 11) aan artikel 17 wordt de volgende alinea toegevoegd: In dergelijke gevallen worden de TSI's herzien overeenkomstig artikel 6, lid 2. Indien bepaalde technische aspecten die overeenkomen met essentiële eisen niet uitdrukkelijk worden behandeld in een TSI, worden zij duidelijk omschreven in een bijlage van de TSI. Op deze aspecten is artikel 16, lid 3 van toepassing. 12) in artikel 20 wordt lid 5 vervangen door: 5. De Commissie stelt een coördinatiegroep voor aangemelde instanties in, waar alle aangelegenheden worden besproken die verband houden met de toepassing van de procedures voor beoordeling van de overeenstemming of van de geschiktheid voor gebruik als bedoeld in artikel 13 en van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18, of met de toepassing van de TSI op dit gebied. Vertegenwoordigers van de lidstaten kunnen als waarnemer deelnemen aan de werkzaamheden van de coördinatiegroep. De Commissie en de waarnemers stellen het in artikel 21 bedoelde comité in kennis van de werkzaamheden die plaatsvinden in het kader van de coördinatiegroep. De Commissie zal, in voorkomend geval, de maatregelen voorstellen die nodig zijn om de problemen te verhelpen. Waar nodig wordt het optreden van de aangemelde instanties gecoördineerd in overeenstemming met artikel 21. 13) aan artikel 21 wordt het volgende lid toegevoegd: 4. Het comité kan in voorkomend geval werkgroepen oprichten om zich te laten assisteren bij de vervulling van zijn taken, met name met het oog op de coördinatie van de aangemelde instanties. 14) de volgende artikelen worden ingevoegd: Artikel 21 bis De Commissie kan aan het Comité elke aangelegenheid voorleggen die verband houdt met de uitvoering van deze richtlijn. Indien nodig, stelt de Commissie betreffende de uitvoering een aanbeveling vast op de wijze die is omschreven in artikel 21, lid 2. Artikel 21 ter De bijlagen II tot en met VI kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 21, lid 2. 15) artikel 23 wordt vervangen door: Artikel 23 1. De volgorde van prioriteit voor de vaststelling van de TSI is als volgt, maar staat los van de volgorde van aanneming van de opdrachten bedoeld in artikel 6, lid 1: Wat het rollend materieel betreft, wordt het materieel voor internationaal gebruik het eerst ontwikkeld, 2. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 21, lid 2 een werkprogramma op dat de in lid 1 bedoelde orde van prioriteit volgt, alsmede andere taken die uit hoofde van deze richtlijn tot zijn werkterrein behoren. De TSI's van de in lid 1, onder a) gevoerde eerste groep worden uiterlijk 20 april 2004 opgesteld. 3. Het werkprogramma omvat de volgende etappes: ______________ * PB L ..." 16) artikel 24, lid 2 wordt vervangen door: 2. Een kopie van deze registers wordt toegezonden aan de betrokken lidstaten en aan het bureau, en wordt ter beschikking gesteld aan belanghebbenden, waaronder ten minste de professionele actoren in de sector. 17) artikel 25, lid 1 wordt vervangen door: 1. Aan de hand van de informatie die de lidstaten verstrekken in het kader van artikel 16, lid 3 alsmede op basis van de technische vakliteratuur en de teksten van relevante internationale overeenkomsten stelt het bureau overeenkomstig de artikelen 3 en 13 van Verordening (EG) nr. .../ 2003 [tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau] een ontwerp op van een referentiekader van technische voorschriften ter handhaving van het huidige interoperabiliteitsniveau van de lijnen en het rollend materieel die overeenkomstig artikel 1, lid 3 aan de werkingssfeer van deze richtlijn worden toegevoegd. Ingevolge de procedure van artikel 21, lid 2 bestudeert de Commissie dit ontwerp en besluit zij of dit in afwachting van de vaststelling van de TSI's een referentiekader kan vormen. 18) bijlage I wordt vervangen door de tekst in bijlage III van deze richtlijn. 19) aan bijlage III wordt het volgende punt toegevoegd: 2.4. 4: Controle Treinen moeten worden uitgerust met een registratieapparaat. De met dit apparaat verkregen gegevens en de verwerking ervan moeten worden geharmoniseerd. 20) in bijlage VII wordt aan punt 2 de volgende alinea toegevoegd: Met name dienen de instantie en het met de keuringen belaste personeel vanuit functioneel oogpunt onafhankelijk te zijn van de overheden die zijn aangewezen voor de afgifte van vergunningen voor ingebruikneming in het kader van deze richtlijn, van vergunningen in het kader van Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen* en van veiligheidscertificaten in het kader van Richtlijn 2003 /.../EG [inzake spoorwegveiligheid] , alsmede van de diensten die belast zijn met onderzoek bij ongevallen. _______________ * PB L 143 van 27.6.1995, blz. 70. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26). 21) bijlage VIII wordt geschrapt. Artikel 3 De Commissie treft alle maatregelen die noodzakelijk zijn om bij de uitvoering van deze richtlijn zo veel mogelijk recht te doen aan het ontwikkelingswerk van een TSI waarvoor reeds opdracht is gegeven in het kader van Richtlijn 96/48/EG en Richtlijn 2001/16/EG, en zorgt ervoor dat die maatregelen geen gevolgen hebben voor projecten die zich in een gevorderd stadium van uitvoering bevinden op de dag waarop deze richtlijn van kracht wordt. Artikel 4 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (21) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 5 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter _____________________ BIJLAGE I "BIJLAGE I HET TRANS-EUROPESE HOGESNELHEIDSSPOORWEGSYSTEEM 1. INFRASTRUCTUUR De infrastructuur van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem komt overeen met die van de lijnen van het trans-Europese vervoersnetwerk die zijn genoemd in Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van het trans-Europese transportnet* , of die naderhand zijn opgenomen in een bijwerking van die beschikking in het kader van een herziening van de richtsnoeren overeenkomstig artikel 21 van die beschikking. Het hogesnelheidsnet omvat: Deze infrastructuur omvat verkeersleidings&nbhy;, plaatsbepalings&nbhy; en navigatiesystemen: technische installaties voor gegevensverwerking en telecommunicatie ten behoeve van het personenvervoer op deze lijnen, om een veilige en soepele exploitatie van het net en een efficiënte verkeersleiding te waarborgen. 2. ROLLEND MATERIEEL Het in deze richtlijn bedoelde rollend materieel bestaat uit de treinen die zijn ontworpen om te rijden: 3. COMPATIBILITEIT BINNEN HET TRANS-EUROPESE HOGESNELHEIDSSPOORWEGSYSTEEM Voor een kwalitatief hoogwaardig Europees spoorvervoer is onder andere een uitstekende compatibiliteit tussen de kenmerken van de infrastructuur (in de ruime betekenis van het woord, dus met inbegrip van de vaste componenten van alle betrokken subsystemen) en het rollend materieel (met inbegrip van de in alle subsystemen opgenomen delen) een randvoorwaarde. Deze compatibiliteit is bepalend voor het niveau van de prestaties, de veiligheid, de kwaliteit van de dienstverlening en voor de kosten daarvan. _______________________ * PB L 228 van 9.9.1996, blz. 1. Beschikking gewijzigd bij Beschikking nr. 1346/2001/EG (PB L 185 van 6.7.2001, blz. 1). _______________" BIJLAGE II "BIJLAGE II SUBSYSTEMEN 1. LIJST VAN SUBSYSTEMEN Voor de toepassing van deze richtlijn wordt het systeem dat het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem vormt, onderverdeeld in subsystemen die overeenkomen met: 2. TE BESTRIJKEN GEBIEDEN Voor elk van de subsystemen worden de aspecten met betrekking tot de interoperabiliteit vermeld in de aan het bureau gegeven opdrachten voor de opstelling van de TSI's. Krachtens artikel 6, lid 1 worden deze opdrachten bepaald volgens de procedure van artikel 21, lid 2. Voorzover nodig, worden de in de opdrachten vermelde aspecten met betrekking tot de interoperabiliteit gepreciseerd door het bureau overeenkomstig artikel 5, lid 3, onder c). _______________" BIJLAGE III "BIJLAGE III HET TRANS-EUROPESE CONVENTIONELE SPOORWEGSYSTEEM 1. INFRASTRUCTUUR De infrastructuur van het trans-Europese conventionele spoorwegsysteem komt overeen met die van de lijnen van het trans-Europese vervoersnet die zijn genoemd in Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees transportnet *, of die naderhand zijn opgenomen in een bijwerking van de beschikking in het kader van een herziening van de richtsnoeren overeenkomstig artikel 21 van de beschikking. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt dit netwerk onderverdeeld in de volgende categorieën: Deze infrastructuur omvat verkeersleidings&nbhy;, plaatsbepalings&nbhy; en navigatiesystemen: technische installaties voor gegevensverwerking en telecommunicatie ten behoeve van het langeafstandsreizigersvervoer en het goederenvervoer over dit net om een veilige en soepele exploitatie van het net en een efficiënte verkeersleiding te waarborgen. 2. ROLLEND MATERIEEL Het rollend materieel omvat alle uitrusting die geschikt is om te rijden op het gehele of op een gedeelte van het trans-Europese conventionele spoorwegnet, met inbegrip van: Uitrusting voor de bouw en het onderhoud van mobiele spoorweginfrastructuur valt hieronder, maar is niet de eerste prioriteit. Elk van deze categorieën moet worden onderverdeeld in: 3. COMPATIBILITEIT BINNEN HET CONVENTIONELE TRANS-EUROPESE SPOORWEGSYSTEEM Voor een kwalitatief hoogwaardig Europees spoorvervoer is onder andere een uitstekende compatibiliteit tussen de kenmerken van de infrastructuur (in de ruime betekenis van het woord, dus met inbegrip van de vaste componenten van alle betrokken subsystemen) en het rollend materieel (met inbegrip van de in alle subsystemen opgenomen delen) een randvoorwaarde. Deze compatibiliteit is bepalend voor het niveau van de prestaties, de veiligheid, de kwaliteit van de dienstverlening en voor de kosten daarvan. 4. VERRUIMING VAN DE WERKINGSSFEER 1. SUBCATEGORIEËN LIJNEN EN ROLLEND MATERIEEL Met het oog op een kosteneffectieve interoperabiliteit worden alle in deze bijlage vermelde categorieën lijnen en rollend materieel indien nodig verder uitgewerkt in subcategorieën. Zo nodig mogen de functionele en technische specificaties als bedoeld in artikel 5, lid 3 verschillen naargelang van de subcategorie. 2. KOSTENBEHEERSINGSMAATREGELEN Bij het bepalen van de kosten-batenanalyse van de voorgenomen maatregelen, dient onder andere rekening te worden gehouden met de volgende verwachte voordelen: Bovendien worden daarin de verwachte gevolgen voor alle betrokken exploitanten en economische subjecten vermeld. ____________________ * PB L 228 van 9.9.1996, blz. 1. Beschikking gewijzigd bij Beschikking nr. 1346/2001/EG (PB L 185 van 6.7.2001, blz. 1). ___________________" (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8558/2/2003 – C5&nbhy;0296/2003) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 23 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0323/2003), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 23 oktober 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (6) , Overeenkomstig de procedure in artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Met het oog op de geleidelijke totstandkoming van een Europese spoorwegruimte zonder grenzen zijn communautaire maatregelen noodzakelijk op het gebied van de technische regelgeving voor de spoorwegen, zowel met betrekking tot technische aspecten als tot veiligheidsaspecten, die overigens niet los van elkaar kunnen worden gezien. (2) Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (8) , voorziet in de geleidelijke verlening van toegangsrechten tot de infrastructuur aan elke spoorwegonderneming uit de Gemeenschap die beschikt over een vergunning en diensten in het goederenvervoer wil verrichten. (3) In Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (9) , wordt bepaald dat elke spoorwegonderneming in het bezit dient te zijn van een vergunning en dat een in een lidstaat verleende vergunning geldig is in de gehele Gemeenschap. (4) In Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (10) , zoals gewijzigd, wordt een nieuw kader vastgesteld, dat is gericht op de vorming van een Europese spoorwegruimte zonder grenzen. (5) De verschillen op technisch en operationeel gebied tussen de spoorwegsystemen van de lidstaten hebben de nationale spoorwegmarkten van elkaar gescheiden en een dynamische ontwikkeling van deze sector op Europees niveau belemmerd. In Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (11) en in Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (12) , zoals gewijzigd, zijn de essentiële eisen omschreven en is een systeem ingevoerd voor het opstellen van verplichte technische specificaties voor interoperabiliteit. (6) Om gelijktijdig doelstellingen te kunnen nastreven op het gebied van veiligheid en interoperabiliteit, dienen omvangrijke technische werkzaamheden te worden verricht, die begeleid dienen te worden door een gespecialiseerde instantie. Derhalve dient binnen het bestaande institutionele kader en met eerbiediging van het evenwicht tussen bevoegdheden binnen de Gemeenschap een Europees Spoorwegbureau voor veiligheid en interoperabiliteit (hierna "bureau" te noemen) te worden opgericht. Door de oprichting van een dergelijk bureau kan gezamenlijk en op een hoog deskundigheidsniveau rekening worden gehouden met de doelstellingen van veiligheid en interoperabiliteit van het Europese spoorwegnetwerk en een bijdrage worden geleverd aan de revitalisering van de spoorwegsector en aan de algemene doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoersbeleid. (7) Teneinde de totstandbrenging van een Europese spoorwegzone zonder grenzen te bevorderen, en ertoe bij te dragen dat de spoorwegsector nieuw leven wordt ingeblazen en tegelijkertijd de onontbeerlijke veiligheidsvoordelen van de sector te consolideren, moet het Europees Spoorwegbureau bijdragen tot de ontwikkeling van een werkelijke Europese spoorwegcultuur en een wezenlijk instrument vormen voor dialoog, overleg en uitwisseling tussen alle actoren uit de spoorwegsector, terwijl de bevoegdheden van alle partners worden gerespecteerd. (8) Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [inzake spoorwegveiligheid] (13) voorziet in de ontwikkeling van gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren, gemeenschappelijke veiligheidsdoelstellingen en gemeenschappelijke veiligheidsmethoden. Voor de ontwikkeling van deze instrumenten is onafhankelijke technische deskundigheid benodigd. (9) Om de procedures voor de afgifte van veiligheidscertificaten aan spoorwegondernemingen te vereenvoudigen, is het noodzakelijk dat een geharmoniseerd model voor het veiligheidscertificaat en een geharmoniseerd model voor het aanvragen van veiligheidscertificaten worden ingevoerd. (10) Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid] voorziet in een onderzoek van nationale veiligheidsmaatregelen vanuit een oogpunt van veiligheid en interoperabiliteit. Met het oog daarop is een op onafhankelijke en onpartijdige deskundigheid gebaseerd advies onmisbaar. (11) Op het gebied van de veiligheid is het van belang om een zo groot mogelijke transparantie en doelmatige gegevensstromen te waarborgen. Een analyse van prestaties die is ontwikkeld op basis van gemeenschappelijke indicatoren en alle betrokkenen uit de sector met elkaar in verbinding brengt, bestaat op dit moment niet en er is aanleiding om een dergelijk instrument wel tot stand te brengen. Met betrekking tot de statistische aspecten is een nauwe samenwerking met Eurostat noodzakelijk. (12) Nationale instanties voor spoorwegveiligheid, verkeersleidingsinstanties en overige nationale overheden dienen een onafhankelijk technisch advies te kunnen aanvragen wanneer zij informatie betreffende verscheidene lidstaten nodig hebben. (13) In Richtlijn 2001/16/EG wordt bepaald dat voor 20 april 2004 een eerste groep technische specificaties voor interoperabiliteit (TSI's) dient te zijn opgesteld. De Commissie heeft de opdracht voor de uitvoering van deze werkzaamheden gegeven aan de Europese Associatie voor Spoorweginteroperabiliteit (AEIF), waarbinnen fabrikanten van spoorwegmaterieel, exploitanten en infrastructuurbeheerders zijn vertegenwoordigd. Het is van belang om de ervaring die binnen de AEIF door deskundigen uit de sector is ontwikkeld niet verloren te laten gaan. Met het oog op de continuïteit van de werkzaamheden en de ontwikkelingen die TSI's in de loop der tijd doormaken, is een permanent technisch kader noodzakelijk. (14) De interoperabiliteit van het trans-Europese netwerk dient te worden versterkt en bij de keuze voor nieuwe, door de Gemeenschap gesteunde investeringsprojecten dient de doelstelling van interoperabiliteit te worden nagestreefd, een en ander overeenkomstig de bepalingen van Beschikking nr .1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (14) . (15) Met het oog op de continuïteit van de werkzaamheden moet de samenstelling van de door het bureau in te stellen werkgroepen voorzover mogelijk worden gebaseerd op die van de AEIF, aangevuld met nieuwe leden. (16) Het onderhoud van rollend materieel is een belangrijk onderdeel van het veiligheidssysteem. Bij gebrek aan een certificeringssysteem voor onderhoudswerkplaatsen bestaat er geen werkelijk Europese markt voor het onderhoud van spoorwegmaterieel. Deze situatie brengt extra kosten voor de sector met zich mee en leidt ertoe dat bepaalde trajecten met ledig materieel worden afgelegd. Het is dus van belang om geleidelijk een Europees systeem te ontwikkelen voor de certificering van onderhoudswerkplaatsen. (17) De voor het besturen van treinen vereiste beroepsbekwaamheden zijn van groot belang voor zowel de veiligheid als de interoperabiliteit in Europa. Zij zijn bovendien een voorwaarde voor het vrije verkeer van werknemers in de spoorwegsector. Bij de behandeling van dit punt dient het bestaande kader op het gebied van de sociale dialoog te worden geëerbiedigd. Het bureau dient de technische steun te verlenen die noodzakelijk is om op Europees niveau met dit aspect rekening te houden. (18) Door registratie wordt in eerste instantie erkend dat rollend materieel geschikt is om onder opgegeven omstandigheden te rijden. Registratie van rollend materieel dient op transparante wijze en zonder onderscheid plaats te vinden. Het is een bevoegdheid van de overheid. Het bureau dient de technische steun te verlenen die noodzakelijk is voor de invoering van een registratiesysteem. (19) Om een zo groot mogelijke transparantie en gelijke toegang van alle partijen tot relevante gegevens mogelijk te maken, dienen de voor het interoperabiliteitsproces bedoelde documenten voor het publiek toegankelijk te zijn. Dat geldt ook voor vergunningen en veiligheidscertificaten. Het bureau dient een doelmatige uitwisseling van deze gegevens mogelijk te maken. (20) De bevordering van innovatie op het gebied van spoorveiligheid en interoperabiliteit is een belangrijke taak, die door het bureau bevorderd dient te worden. Financiële steun die in het kader van de activiteiten van het bureau op dit gebied wordt verstrekt, mag niet leiden tot verstoring van de markt. (21) Om zijn taken goed te kunnen uitoefenen, dient het bureau te beschikken over rechtspersoonlijkheid en een eigen begroting waarvoor de middelen in hoofdzaak afkomstig zijn van een bijdrage van de Gemeenschap. Om de onafhankelijkheid van het bureau te waarborgen in zijn dagelijkse beheer en in de door het bureau uitgebrachte adviezen en aanbevelingen, is het van belang dat de uitvoerend directeur de volledige verantwoordelijkheid krijgt en dat het personeel van het bureau onafhankelijk is. (22) Teneinde de uitoefening van de taken van het bureau doeltreffend te verzekeren, zijn de Raad en de Commissie vertegenwoordigd in een raad van bestuur die is toegerust met de bevoegdheden om de begroting vast te stellen, de uitvoering van de begroting te verifiëren, de passende financiële voorschriften vast te stellen, transparante werkmethoden voor de besluitvorming door het bureau vast te stellen, het werkprogramma goed te keuren, de begroting van het bureau vast te stellen, een beleidslijn vast te stellen voor de inspectiebezoeken aan de lidstaten en de uitvoerend directeur te benoemen. (23) Om de transparantie van de besluiten van de raad van bestuur te waarborgen, dienen vertegenwoordigers van de betrokken sectoren (spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders, spoorwegindustrie, vakbonden, passagiers en klanten van het goederenvervoer) de beraadslagingen bij te wonen. Zij beschikken echter niet over stemrecht, aangezien dit is voorbehouden aan de vertegenwoordigers van de overheid, die verantwoording dienen af te leggen aan de democratisch gekozen controlerende instanties. De vertegenwoordigers van de betrokken sectoren worden aangewezen door hun respectieve Europese organisaties. (24) De werkzaamheden van het bureau dienen op transparante wijze te worden verricht. Een effectieve controle door het Europees Parlement dient te worden gewaarborgd en met het oog daarop dient de uitvoerend directeur van het bureau te kunnen worden gehoord. Het bureau moet de Europese regelgeving betreffende de toegang van het publiek tot documenten toepassen. (25) De begrotingsautoriteit heeft de afgelopen jaren, bij de oprichting van meerdere gedecentraliseerde bureaus, gestreefd naar verbetering van de transparantie van en de controle op het beheer van de aan hen toegewezen Gemeenschapskredieten, in het bijzonder met betrekking tot opneming in de begroting van vergoedingen, financiële controle, kwijtingsbevoegdheid, bijdragen aan de pensioenregeling en interne begrotingsprocedure (gedragscode). Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (15) zou op soortgelijke wijze onverkort van toepassing moeten zijn op het bureau, dat zou moeten toetreden tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (16) . (26) Aangezien de doelstellingen van de beoogde maatregel, te weten de oprichting van een gespecialiseerde instantie voor de ontwikkeling van gemeenschappelijke oplossingen op het gebied van spoorveiligheid en -interoperabiliteit, niet in voldoende mate kunnen worden verwezenlijkt door de lidstaten en dus, gelet op de collectieve aard van de uit te voeren werkzaamheden, beter op communautair niveau kunnen worden verricht, kan de Gemeenschap maatregelen nemen op grond van het subsidiariteitsbeginsel, bedoeld in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in dat artikel omschreven evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan noodzakelijk is om dit doel te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK 1 BEGINSELEN Artikel 1 Oprichting en doelstellingen van het bureau Krachtens deze verordening wordt een Europees Spoorwegbureau opgericht, hierna te noemen "het bureau". Het bureau heeft tot doel het leveren van een bijdrage op technisch gebied aan de uitvoering van de Gemeenschapswetgeving die gericht is op de verbetering van het concurrentievermogen van de spoorwegsector door het interoperabiliteitsniveau van de spoorwegsystemen te vergroten, en op de ontwikkeling van een gemeenschappelijke benadering van de veiligheid van het Europese spoorwegsysteem, teneinde bij te dragen aan de totstandkoming van een Europese spoorwegruimte zonder grenzen, onder waarborging van een hoog niveau van veiligheid. Bij het nastreven van deze doelstellingen houdt het bureau ten volle rekening met het proces van uitbreiding van de Europese Unie en met de bijzondere omstandigheden van de spoorwegverbindingen met derde landen. Het bureau is in het kader van de door de wet opgelegde taken en verleende bevoegdheden uitsluitend verantwoordelijk. In dit opzicht zijn soortgelijke taken en verantwoordelijkheden van nationale instanties uitgesloten. Artikel 2 Handelingen van het bureau Het bureau kan: Artikel 3 Samenstelling van de werkgroepen 1. Met het oog op het opstellen van de in de artikelen 7, 8, 13, 15, 17, 18 en 19 bedoelde aanbevelingen stelt het bureau een beperkt aantal werkgroepen in. Deze werkgroepen baseren zich enerzijds op de deskundigheid van beroepsbeoefenaren uit de spoorwegsector, en met name op de ervaring van de Europese Associatie voor Spoorweginteroperabiliteit (AEIF), en anderzijds op de expertise van de bevoegde nationale instanties. Het bureau draagt er zorg voor dat zijn werkgroepen bevoegd en representatief zijn, en dat zij een passende vertegenwoordiging omvatten van de bedrijfstakken en van de gebruikers die de invloed zullen ondervinden van de maatregelen die de Commissie kan voorstellen op basis van eventuele aanbevelingen van het Bureau. De werkgroepen werken op transparante wijze. Indien de werkzaamheden overeenkomstig de artikelen 7, 13, 17 en 18 rechtstreekse gevolgen hebben voor de werkomstandigheden, de gezondheid en de veiligheid van de werknemers in de sector, nemen de vertegenwoordigers van de werknemersorganisaties in kwestie aan de werkgroepen deel. 2. Met het oog daarop wordt het werkprogramma na aanneming door het bureau toegezonden aan de op Europees niveau optredende representatieve instanties van de sector. De lijst van deze instanties wordt opgesteld door het in artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG bedoelde comité. Elke instantie en/of groep van instanties deelt het bureau de lijst mee van de meest gekwalificeerde deskundigen die gemandateerd zijn om haar in elke werkgroep te vertegenwoordigen. 3. De nationale veiligheidsinstanties in de zin van artikel 16 van Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid] wijzen hun vertegenwoordigers aan voor de werkgroepen waarin zij wensen deel te nemen. 4. Het bureau kan de werkgroepen zo nodig aanvullen met onafhankelijke deskundigen die erkend zijn wegens hun bevoegdheid op het betrokken gebied. 5. De werkgroepen worden voorgezeten door een vertegenwoordiger van het bureau. Artikel 4 Raadpleging van de sociale partners Wanneer de in de artikelen 7, 8, 13, 17 en 18 bedoelde werkzaamheden rechtstreeks gevolgen voor de sociale omgeving of de arbeidsomstandigheden in de spoorwegsector hebben, raadpleegt het bureau de sociale partners in het kader van het overeenkomstig Besluit 98/500/EG opgerichte Comité voor de sectoriële dialoog (17) . Deze raadpleging vindt plaats voordat het bureau zijn aanbevelingen aan de Commissie voorlegt. Het bureau houdt naar behoren rekening met deze raadpleging en zal te allen tijde beschikbaar zijn voor toelichting op zijn aanbevelingen. De door het comité voor de sectorale dialoog uitgebrachte adviezen worden door het bureau aan de Commissie, en door de Commissie aan het in artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG bedoelde comité toegezonden. Artikel 5 Raadpleging Wanneer de in de artikelen 7 en 13 bedoelde werkzaamheden rechtstreekse gevolgen voor de klanten van het goederenvervoer en passagiers hebben, raadpleegt het bureau de gebruikersorganisaties die hen vertegenwoordigen. De lijst van organisaties die geraadpleegd dienen te worden, wordt door het in artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG bedoelde comité opgesteld. Deze raadpleging vindt plaats voordat het bureau zijn aanbevelingen aan de Commissie voorlegt. Het bureau houdt naar behoren rekening met deze raadpleging en zal te allen tijde beschikbaar zijn voor toelichting op zijn aanbevelingen. De door de betrokken organisaties uitgebrachte adviezen worden door het bureau aan de Commissie, en door de Commissie aan het in artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG bedoelde comité toegezonden. Artikel 6 Oprichting van de raadgevende comités In het bureau worden twee raadgevende comités ingesteld: Deze comités komen ten minste één keer per jaar bijeen en in voorkomend geval op initiatief van de uitvoerend directeur van het bureau, om het bureau bij te staan bij de uitvoering van zijn taken. HOOFDSTUK 2 VEILIGHEID Artikel 7 Technische ondersteuning 1. Het bureau doet de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen (CST's) en de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden (CSM's), bedoeld in de artikelen 6 en 7 van Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid]. 2. Het bureau doet op verzoek van de Commissie of van het comité, bedoeld in artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG, dan wel op eigen initiatief aanbevelingen aan de Commissie met betrekking tot andere maatregelen op het gebied van de veiligheid. 3. Voor de overgangsperiode die voorafgaat aan de vaststelling van CST's, CSM's en technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI's) en met betrekking tot materieel en infrastructuur waarop geen TSI's van toepassing zijn, kan het bureau de Commissie terzake dienende aanbevelingen doen. Het bureau verzekert zich van de samenhang tussen deze aanbevelingen en de bestaande en in voorbereiding zijnde TSI's. 4. Het bureau voegt een gedetailleerde kosten/batenanalyse toe aan de aanbevelingen die het op grond van dit artikel doet. 5. Het bureau organiseert en bevordert de samenwerking tussen de nationale veiligheidsinstanties en de onderzoeksinstanties, bedoeld in de artikelen 16 en 21 van Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid]. Artikel 8 Veiligheidsattesten Met het oog op de toepassing van de artikelen 10 en 15 van Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid] ontwikkelt het bureau een geharmoniseerd model voor het veiligheidscertificaat, met inbegrip van een elektronische versie, en een geharmoniseerd model voor het aanvragen van veiligheidscertificaten, met inbegrip van een lijst van de belangrijkste over te leggen gegevens, en doet aanbevelingen daaromtrent. Artikel 9 Nationale veiligheidsvoorschriften 1. Het bureau verricht op verzoek van de Commissie het technische onderzoek van nieuwe nationale veiligheidsvoorschriften die bij haar worden ingediend overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid]. 2. Het bureau onderzoekt de verenigbaarheid van bovengenoemde voorschriften met de CSM's, bedoeld in Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid] en met de geldende technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI's). Tevens gaat het bureau na of deze nationale veiligheidsvoorschriften het mogelijk maken de in de Spoorwegveiligheidsrichtlijn bedoelde CST's te verwezenlijken. 3. Indien het bureau, rekening houdend met de door de lidstaat gegeven motivering, van mening is dat een van deze voorschriften onverenigbaar is met de TSI of de CSM of het verwezenlijken van de CST's belemmeren, brengt het binnen twee maanden nadat deze maatregelen door de Commissie aan het bureau zijn toegezonden een advies aan de Commissie uit. Artikel 10 Beoordeling van prestaties op veiligheidsgebied 1. Het bureau brengt een netwerk tot stand tussen de nationale instanties die belast zijn met de veiligheid en de nationale autoriteiten die belast zijn met het onderzoek, bedoeld in Richtlijn 2003/.../EG [inzake spoorwegveiligheid] , teneinde de inhoud vast te stellen van de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren die zijn opgesomd in bijlage 1 van die richtlijn en belangrijke gegevens op het gebied van spoorveiligheid te verzamelen. 2. Op basis van gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren, de nationale verslagen inzake veiligheid en ongevallen en eigen gegevens brengt het bureau om de twee jaar een openbaar verslag uit over de veiligheidsprestaties. Het eerste van deze verslagen wordt gepubliceerd in het derde jaar waarin het bureau actief is. 3. Het bureau baseert zich op door Eurostat verzamelde gegevens en werkt samen met Eurostat om te voorkomen dat werkzaamheden dubbel worden uitgevoerd en om te zorgen voor de methodologische samenhang van de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren met de indicatoren die worden gebruikt in de andere takken van vervoer. Artikel 11 Technisch advies 1. De nationale toezichthoudende instanties, bedoeld in artikel 30 van Richtlijn 2001/14/EG kunnen het bureau vragen om technisch advies omtrent de veiligheidsaspecten van door hen behandelde aangelegenheden. 2. De comités, bedoeld in artikel 35 van Richtlijn 2001/14/EG en artikel 11 bis van Richtlijn 91/440/EEG, kunnen het bureau vragen om technisch advies omtrent de veiligheidsaspecten op de gebieden waarvoor zij respectievelijk bevoegd zijn. 3. Het bureau brengt zijn advies binnen twee maanden uit. Dit advies wordt door het bureau openbaar gemaakt in een versie waaruit alle commercieel vertrouwelijke informatie is weggelaten. Artikel 12 Openbaar gegevensbestand van documenten 1. Het bureau houdt een openbaar gegevensbestand bij van de volgende documenten: 2. De nationale instanties die belast zijn met de afgifte van de in lid 1, onder a) en b), genoemde documenten stellen het bureau binnen een maand in kennis van elk besluit tot verlening, verlenging, wijziging of intrekking. 3. Het bureau kan dit openbare gegevensbestand aanvullen met alle openbare documenten of koppelingen die verband houden met de doelstellingen van deze verordening. HOOFDSTUK 3 INTEROPERABILITEIT Artikel 13 Door het bureau verleende technische ondersteuning Het bureau draagt bij aan de ontwikkeling en de totstandbrenging van de spoorweginteroperabiliteit overeenkomstig de beginselen en begripsomschrijvingen van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG. Hiertoe verricht het de navolgende werkzaamheden: Artikel 14 Toezicht op het werk van de aangemelde instanties Onverminderd de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de door hen aangewezen aangemelde instanties kan het bureau op verzoek van de Commissie toezicht uitoefenen op de kwaliteit van het werk van aangemelde instanties. Waar passend brengt het bureau advies uit aan de Commissie. Artikel 15 Monitoring van de interoperabiliteit 1. Het bureau doet op verzoek van de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de wijze van totstandbrenging van de interoperabiliteit van de spoorwegsystemen door het bevorderen van de coördinatie tussen spoorwegondernemingen en tussen infrastructuurbeheerders, met name om de migratie van systemen te organiseren. 2. Het bureau houdt toezicht op de vorderingen met de interoperabiliteit van de spoorwegsystemen. Het publiceert om de twee jaar een verslag aangaande de vorderingen met de interoperabiliteit. Het eerste van deze verslagen wordt gepubliceerd in het tweede jaar waarin het bureau actief is. Artikel 16 Interoperabiliteit van het trans-Europese netwerk Op verzoek van de Commissie onderzoekt het bureau vanuit een oogpunt van interoperabiliteit elk spoorweginfrastructuurproject waarvoor een verzoek om financiële steun van de Gemeenschap wordt ingediend. Het bureau brengt binnen twee maanden advies uit over de conformiteit van het project met de betrokken TSI's. Dit advies houdt ten volle rekening met de in artikel 7 van Richtlijn 96/48/EG en in artikel 7 van Richtlijn 2001/16/EG bedoelde afwijkingen. Artikel 17 Certificering van onderhoudswerkplaatsen Het bureau ontwikkelt binnen drie jaar na de aanvang van zijn werkzaamheden een Europees systeem voor certificering van onderhoudswerkplaatsen voor rollend materieel en doet aanbevelingen met het oog op de toepassing van het systeem. Die aanbevelingen hebben met name betrekking op de volgende onderwerpen: Artikel 18 Beroepskwalificaties 1. Het bureau doet aanbevelingen voor de vaststelling van gemeenschappelijke uniforme beroepsbekwaamheids- en evaluatiecriteria voor het personeel dat deelneemt aan de exploitatie en het onderhoud van het spoorwegsysteem. De werkzaamheden betreffen in eerste instantie de treinbestuurders en hun opleiders. Het bureau raadpleegt de vertegenwoordigers van de sociale partners op de in artikel 4 bedoelde wijze. 2. Voor de algemene kwalificaties en de verplichte opleiding stelt het bureau per categorie de minimumeisen vast waaraan moet worden voldaan door de beroepen die te maken krijgen met de toepassing van veiligheids- en interoperabiliteitsmaatregelen, teneinde een veilige besturing van spoorwegmaterieel te waarborgen. 3. Het bureau beijvert zich voor een geleidelijke invoering van een regeling voor de erkenning van opleidingscentra; tegelijkertijd blijft elke spoorwegonderneming onverminderd verantwoordelijk voor de erkenning van het eigen treinpersoneel en de erkenning van de bekwaamheid van dat personeel. Dit erkenningssysteem houdt in ieder geval rekening met de verschillende opleidingsaspecten die nodig zijn voor het op veilige wijze besturen van een trein. Hierbij gaat het om een algemene opleiding (bijvoorbeeld een kernleerplan) en een beroepsspecifieke opleiding, waarin aandacht wordt besteed aan kennis over het rijdend materieel en de specifieke kenmerken van het traject, en na- en bijscholing in verband met de diverse ontwikkelingen op technisch gebied en in verband met het traject. 4. Het bureau bevordert en ondersteunt de uitwisseling van bestuurdes en opleiders tussen spoorwegondernemingen in de verschillenden lidstaten. Artikel 19 Registratie van materieel Het bureau ontwikkelt een standaardmodel voor het nationale voertuigenregister overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 96/48/EG en Richtlijn 2001/16/EG, en doet de Commissie aanbevelingen daaromtrent. Artikel 20 Register van interoperabiliteitsdocumenten 1. Het bureau houdt een openbare lijst bij van de volgende in de Richtlijnen 2001/16/EG en 96/48/EG bepaalde documenten: 2. De betrokken instanties zenden deze documenten aan het bureau, dat in onderling overleg met de lidstaten praktische voorschriften voor deze toezending opstelt. 3. Bij de toezending van de documenten, bedoeld in lid 1, kunnen de nationale instanties aangeven welke documenten uit veiligheidsoverwegingen niet openbaar mogen worden gemaakt. 4. Het bureau vormt met volledige inachtneming van lid 3 een elektronisch gegevensbestand, waarin de documenten worden opgenomen. Dit gegevensbestand is via een website toegankelijk voor het publiek. HOOFDSTUK 4 STUDIES EN BEVORDERING VAN INNOVATIE Artikel 21 Studies Indien dat voor de uitvoering van de bij deze verordening opgedragen taken noodzakelijk is, kan het bureau studies laten uitvoeren die het uit zijn eigen begroting financiert. Artikel 22 Bevordering van innovatie De Commissie kan het bureau overeenkomstig zijn werkprogramma en begroting belasten met de bevordering van innovatie, gericht op verbetering van de interoperabiliteit en de veiligheid op het spoor, met name wat betreft het gebruik van nieuwe informatietechnologieën en tracking & tracing-systemen. HOOFDSTUK 5 INTERNE ORGANISATIE EN WERKWIJZE Artikel 23 Rechtspersoonlijkheid 1. Het bureau is een orgaan van de Gemeenschap. Het bureau heeft rechtspersoonlijkheid. 2. In elke lidstaat geniet het bureau de ruimste handelingsbevoegdheid welke krachtens de wetgeving van die lidstaat aan rechtspersonen wordt verleend. Het bureau kan in het bijzonder roerende en onroerende zaken verwerven of vervreemden en kan in rechte optreden. 3. Het bureau wordt vertegenwoordigd door zijn uitvoerend directeur. Artikel 24 Voorrechten en immuniteiten Het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen is van toepassing op het bureau alsook op het personeel van het bureau. Artikel 25 Personeel 1. Het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen en de regels die gezamenlijk door de instellingen van de Europese Gemeenschappen zijn vastgesteld ter uitvoering van genoemd statuut en van genoemde regeling zijn van toepassing op het personeel van het bureau. 2. Onverminderd artikel 27 worden de bevoegdheden die bij voornoemd Statuut en voornoemde regeling aan het bevoegde gezag zijn toegekend betreffende de aanstelling en het sluiten van overeenkomsten, uitgeoefend door het bureau, voorzover dit het eigen personeel van het bureau aangaat. 3. Onverminderd artikel 27, lid 1 bestaat het personeel van het bureau uit: 4. Deskundigen die deelnemen aan de door het bureau georganiseerde werkgroepen maken geen deel uit van het personeel van het bureau. Hun reis- en verblijfkosten komen ten laste van het bureau overeenkomstig de door de raad van bestuur vastgestelde voorschriften en tabellen. Artikel 26 Instelling en bevoegdheden van de raad van bestuur 1. Er wordt een raad van bestuur ingesteld. 2. De raad van bestuur: Artikel 27 Samenstelling van de raad van bestuur 1. De raad van bestuur bestaat uit zes vertegenwoordigers van de Raad en vier vertegenwoordigers van de Commissie, alsmede zes niet-stemgerechtigde vertegenwoordigers . Elk van deze laatsten vertegenwoordigt op Europees niveau één van de volgende groepen: en elk van hen wordt benoemd door de Commissie op basis van een door hun respectieve Europese organisaties ingediende lijst met drie namen. De leden van de raad van bestuur worden benoemd op basis van hun ervaring en deskundigheid. 2. Iedere lidstaat en de Commissie benoemen hun leden van de raad van bestuur, alsmede een plaatsvervanger die dat lid in zijn afwezigheid vertegenwoordigt. 3. De ambtstermijn bedraagt vijf jaar. Deze termijn kan eenmaal worden verlengd. 4. Indien van toepassing worden de deelneming van vertegenwoordigers van derde landen en de voorwaarden daarvan vastgesteld in de in artikel 37, lid 2 bedoelde regelingen. Artikel 28 Voorzitterschap van de raad van bestuur 1. De raad van bestuur kiest uit zijn midden een voorzitter en een vice-voorzitter. De vice-voorzitter vervangt de voorzitter, wanneer deze is verhinderd zijn taken te verrichten. 2. De ambtstermijn van de voorzitter en de vice-voorzitter bedraagt drie jaar en kan eenmaal worden verlengd. Indien echter hun lidmaatschap van de raad van bestuur ten einde loopt tijdens hun ambtstermijn als voorzitter of vice-voorzitter, loopt hun ambtstermijn op dezelfde datum af. Artikel 29 Vergaderingen 1. De voorzitter roept de raad van bestuur in vergadering bijeen. De uitvoerend directeur van het bureau neemt deel aan de beraadslagingen. 2. De raad van bestuur komt ten minste tweemaal per jaar bijeen. Voorts komt hij bijeen op initiatief van zijn voorzitter, dan wel op verzoek van de Commissie, de meerderheid van zijn leden of een derde van de vertegenwoordigers van de lidstaten in de raad van bestuur. Artikel 30 Stemmingen Tenzij anders bepaald neemt de raad van bestuur zijn besluiten met een tweederde meerderheid van de stemgerechtigde leden. Elk stemgerechtigd lid beschikt over één stem. Artikel 31 Taken en bevoegdheden van de uitvoerend directeur 1. Het bureau wordt geleid door de uitvoerend directeur, die volledig onafhankelijk is in de uitoefening van zijn taken, onverminderd de respectieve bevoegdheden van de Commissie en de raad van bestuur. 2. De uitvoerend directeur: 3. De uitvoerend directeur kan worden bijgestaan door één of meer afdelingshoofden. Indien de uitvoerend directeur afwezig of verhinderd is, neemt een van de afdelingshoofden zijn plaats in. Artikel 32 Benoeming binnen het bureau 1. De uitvoerend directeur wordt door de raad van bestuur benoemd op grond van verdienste en van door bewijsstukken aangetoonde bestuurlijke en leidinggevende vaardigheden, alsook bekwaamheid en ervaring die relevant is voor de spoorwegsector. De raad van bestuur neemt een besluit met een meerderheid van viervijfde van alle stemgerechtigde leden. De Commissie kan één of meer kandidaten voorstellen. De bevoegdheid om de uitvoerend directeur te ontslaan berust bij de raad van bestuur, die daarbij dezelfde procedure volgt. 2. De uitvoerend directeur benoemt de overige personeelsleden van het bureau overeenkomstig artikel 25 . 3. De ambtstermijn van de uitvoerend directeur bedraagt vijf jaar. Deze termijn kan eenmaal worden verlengd. Artikel 33 Horen van de uitvoerend directeur door het Europees Parlement De uitvoerend directeur legt jaarlijks een algemeen verslag van de werkzaamheden van het bureau aan het Europees Parlement voor. Het Europees Parlement of de Raad kan te allen tijde de uitvoerend directeur horen met betrekking tot onderwerpen die verband houden met de werkzaamheden van het bureau. Artikel 34 Inspectiebezoeken aan de lidstaten 1. Voor het vervullen van zijn taken overeenkomstig de artikelen 9, 10, 11, 14 en 16 kan het bureau inspectiebezoeken aan de lidstaten brengen overeenkomstig de door de raad van bestuur vastgestelde beleidslijn. De nationale autoriteiten van de lidstaten vergemakkelijken het werk van het personeel van het bureau. 2. Het bureau stelt de betrokken lidstaat in kennis van het geplande inspectiebezoek, de identiteit van de gemachtigde ambtenaren en de aanvangsdatum. De met de inspecties belaste ambtenaren van het bureau leggen eerst het besluit over van de uitvoerend directeur van het bureau waarin het voorwerp en het doel van hun inspectie zijn vermeld. 3. Na elke inspectie stelt het bureau een verslag op dat aan de Commissie en aan de betrokken lidstaat wordt toegezonden. Artikel 35 Aansprakelijkheid 1. De contractuele aansprakelijkheid van het bureau wordt beheerst door het recht dat op de overeenkomst van toepassing is. 2. Voor beslissingen op grond van een arbitrageclausule in een door het bureau gesloten overeenkomst is het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bevoegd. 3. In geval van niet-contractuele aansprakelijkheid vergoedt het bureau overeenkomstig de gemeenschappelijke rechtsbeginselen van de lidstaten alle door zijn diensten of personeelsleden in de uitoefening van hun functie veroorzaakte schade. 4. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is bevoegd voor alle geschillen met betrekking tot de vergoeding van de in lid 3 bedoelde schade. 5. Op de persoonlijke aansprakelijkheid van zijn personeelsleden jegens het bureau zijn de bepalingen van toepassing van het statuut of van de regeling waaronder zij vallen. Artikel 36 Talen 1. Op het bureau zijn van toepassing de bepalingen van Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot vaststelling van de regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (18) . 2. De voor het functioneren van het bureau noodzakelijke vertalingen worden gemaakt door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie. Artikel 37 Deelname van derde landen 1. Het bureau staat open voor deelname van Europese landen die met de Europese Gemeenschap overeenkomsten hebben gesloten, op grond waarvan de betrokken landen het Gemeenschapsrecht op het gebied waarop deze verordening betrekking heeft overgenomen hebben en toepassen. 2. Overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van deze overeenkomsten worden regelingen getroffen waarin de wijze van deelname van deze landen aan het werk van het bureau nader is uitgewerkt wat betreft de aard en de omvang van die deelname. Deze regelingen bevatten met name bepalingen met betrekking tot de financiële bijdragen en het personeel. Zij kunnen voorzien in een vertegenwoordiging zonder stemrecht in de raad van bestuur. Artikel 38 Transparantie Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (19) is van toepassing op de documenten die bij het bureau berusten. De raad van bestuur stelt uiterlijk op ... (20) , praktische maatregelen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast. Tegen de beslissingen van het bureau uit hoofde van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001, is overeenkomstig de artikelen 195 en 230 van het Verdrag beroep mogelijk, te weten een klacht bij de ombudsman of een beroep bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. HOOFDSTUK 6 FINANCIËLE BEPALINGEN Artikel 39 Begroting Voor ieder begrotingsjaar (dat samenvalt met het kalenderjaar) worden ten aanzien van alle ontvangsten en uitgaven van het bureau prognoses opgesteld die worden opgenomen in de begroting van het bureau. In de begroting zijn ontvangsten en uitgaven in evenwicht. 2. De inkomsten van het bureau bestaan uit: 3. De uitgaven van het bureau bestaan uit door de kosten voor personeel, administratie, infrastructuur en organisatie. 4. De raad van bestuur stelt jaarlijks, op basis van de ontwerpraming opgesteld door de uitvoerend directeur, de raming van de ontvangsten en uitgaven van het bureau voor het volgende begrotingsjaar vast. Deze raming, die tevens een ontwerp-personeelsformatie bevat, wordt door de raad van bestuur uiterlijk op 31 maart aan de Commissie toegezonden. 5. De raming wordt samen met het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Unie door de Commissie ingediend bij het Europees Parlement en de Raad (hierna "begrotingsautoriteit" genoemd). 6. Op basis van deze raming neemt de Commissie de geraamde bedragen die zij nodig acht met betrekking tot de personeelsformatie en het bedrag van de subsidie ten laste van de algemene begroting op in het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie, dat zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag voorlegt aan de begrotingsautoriteit. 7. De begrotingsautoriteit keurt de kredieten die bestemd zijn als subsidie aan het bureau goed. De begrotingsautoriteit stelt de personeelsformatie van het bureau vast. 8. De begroting wordt vastgesteld door de raad van bestuur. De begroting wordt definitief na definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Europese Unie. De begroting wordt zo nodig dienovereenkomstig aangepast. 9. De raad van bestuur stelt de begrotingsautoriteit zo spoedig mogelijk in kennis van de projecten die hij voornemens is te realiseren en die aanzienlijke financiële gevolgen voor de financiering van de begroting kunnen hebben, met name de onroerendgoedprojecten, zoals de huur of aankoop van gebouwen. Hij brengt de Commissie daarvan op de hoogte. Wanneer een tak van de begrotingsautoriteit kennis heeft gegeven van zijn voornemen om een advies te verstrekken, doet hij dit binnen zes weken na kennisgeving van het project toekomen aan de raad van bestuur. Artikel 40 Uitvoering en controle van de begroting 1. De uitvoerend directeur voert de begroting van het bureau uit. 2. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van het bureau de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettair- en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van het algemeen Financieel Reglement. 3. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het bureau met het verslag over het budgettair- en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. Het verslag over het budgettair- en financieel beheer van het begrotingsjaar wordt eveneens toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. 4. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het bureau overeenkomstig artikel 129 van het algemeen Financieel Reglement maakt de uitvoerend directeur van het bureau onder zijn eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekeningen van het bureau op en legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur. 5. De raad van bestuur brengt advies uit over de definitieve rekeningen van het bureau. 6. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de uitvoerend directeur de definitieve rekeningen met het advies van de raad van bestuur in bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. 7. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 8. De uitvoerend directeur dient uiterlijk op 30 september een antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer in bij deze instelling. Hij dient dit antwoord ook in bij de raad van bestuur. 9. De uitvoerend directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig artikel 146, lid 3, van het algemeen Financieel Reglement, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure voor het betrokken begrotingsjaar. 10. Vóór 30 april van het jaar n+2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de uitvoerend directeur kwijting met betrekking tot de uitvoering van de begroting van begrotingsjaar n. Artikel 41 Financieel reglement De financiële regeling die van toepassing is op het bureau wordt vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze financiële regeling mag niet afwijken van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 (21) , tenzij de specifieke vereisten van werking van het bureau zulks vereisen en indien de Commissie vooraf hiermee heeft ingestemd. Artikel 42 Fraudebestrijding 1. Ter bestrijding van fraude, corruptie en andere illegale handelingen is Verordening (EG) nr. 1073/1999 volledig van toepassing. 2. Het bureau treedt toe tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en stelt onverwijld de noodzakelijke bepalingen vast die van toepassing zijn op alle personeelsleden van het bureau. 3. In de financieringsbesluiten en de daaruit voortvloeiende uitvoeringsakkoorden en &nbhy;instrumenten wordt uitdrukkelijk bepaald dat de Rekenkamer en het OLAF zo nodig ter plaatse een controle kunnen uitvoeren bij de begunstigden van middelen van het bureau. HOOFDSTUK 7 ALGEMENE EN SLOTBEPALINGEN Artikel 43 Aanvang van de werkzaamheden van het bureau Het bureau is binnen 24 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening operationeel zijn. Artikel 44 Evaluatie Vijf jaar nadat het bureau zijn werkzaamheden heeft aangevangen, evalueert de Commissie de uitvoering van deze verordening, de door het bureau bereikte resultaten en zijn werkmethode. In deze evaluatie wordt rekening gehouden met de mening van vertegenwoordigers van de spoorwegsector, de sociale partners en de consumentenorganisaties. De resultaten van de evaluatie worden openbaar gemaakt. Eventueel doet de Commissie voorstellen tot wijziging van deze verordening. Artikel 45 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter _______________ (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van de Helleense Republiek (7247/2003) (1) , – gelet op artikel 29, artikel 31 onder e) en artikel 34, lid 2, onder b) van het EU-Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0166/2003), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0326/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van de Helleense Republiek, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt met klem dat de Raad afziet van goedkeuring van dit kaderbesluit voordat het voorstel van het Europees Parlement en de Raad voor een richtlijn tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen, wordt goedgekeurd (2) ; 3. verzoekt de Raad de oorspronkelijke tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Helleense Republiek; 6. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is wijzigingen aan te brengen in het bovenvermelde voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad waarnaar in onderhavig initiatief van de Helleense Republiek wordt verwezen; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van de Helleense Republiek. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 506 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0428/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0356/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de op 16/17 oktober 2003 in Brussel gehouden Europese Raad, I. Intergouvernementele Conferentie (IGC) 1. bevestigt andermaal dat de IGC tot mislukken gedoemd is als aan de door de Conventie bereikte consensus wordt getornd; herinnert eraan dat alle nationale parlementen, alle nationale regeringen, het Europees Parlement en de Commissie in de Conventie vertegenwoordigd waren; 2. onderstreept zijn verzet tegen schrapping van de Wetgevingsraad; dringt aan op naleving van het beginsel van scheiding der machten en van openheid van de wetgevingsprocedure; 3. herinnert eraan dat met het akkoord dat in de Conventie bereikt werd terzake van de minister van Buitenlandse Zaken doelbewust beoogd wordt een aantal functies in verband met de externe betrekkingen onder een hoed te brengen, namelijk die van de hoge vertegenwoordiger, van de Commissaris die verantwoordelijk is voor coördinatie van het extern beleid en die van de voorzitter van de Raad Buitenlandse Zaken; is van oordeel dat elke poging om een van deze elementen te schrappen, te beperken of af te zwakken het einde van het compromis betekent; 4. dringt er bij de IGC op aan vooral te verzekeren dat tussen deel III en de delen I en II van de Grondwet coherentie wordt bereikt; dringt er opnieuw op aan dat de IGC in december 2003 haar werkzaamheden afrondt; 5. dringt er bij de IGC op aan tot betere bepalingen voor deel IV van de Grondwet te komen; 6. zegt toe een volwaardige en constructieve rol te zullen spelen om een succesvolle afronding van de IGC te bewerkstelligen; II. Herstel van de Europese economie 7. onderschrijft de opvatting dat het economisch beleid gericht moet blijven op het scheppen van werkgelegenheid en duurzame groei; om dit bereiken moeten de hoofdprioriteiten blijven: voortzetting van een gezond macro-economisch beleid, binnen het kader van het Stabiliteits- en Groeipact en binnen de huidige maxima van de financiële vooruitzichten, versnelling van structurele hervormingen - met name inspanningen om tot een grotere flexibiliteit op de markten voor producten, kapitaal en arbeid te komen - en aanmoediging van investeringen in de infrastructuur en menselijk kapitaal; 8. betreurt het dat tien jaar na het witboek van Jacques Delors en drie jaar nadat de strategie van Lissabon van start is gegaan, de voor het keren van de economische neergang noodzakelijke besluiten eens te meer zijn uitgesteld; verlangt dat deze langverwachte en vaak genoemde besluiten na de Europese Raad van december eindelijk zullen worden getroffen; 9. uit zijn voldoening over het feit dat kennelijk de politieke wil voorhanden is om de ontplooiing van investeringsactiviteiten op Europese schaal te bespoedigen in sleutelsectoren zoals transport, energie, telecom, IT en O&O, en onderstreept dat er dringend werk moet worden gemaakt van het Europees "programma voor snelle starters", alsook van nationale groeiprogramma's die zich daartoe lenen; benadrukt dat het aanjagen van investeringen in kernprojecten alleen noch de acute, noch de langetermijnproblemen van de Europese economie kan oplossen; is van mening dat de Europese Raad in december zich zou moeten concentreren op verwezenlijking van de bestaande doelstellingen van de Lissabon-agenda teneinde van Europa de meest concurrerende kenniseconomie van de wereld te maken in 2010; 10. betreurt het dat onvoldoende rekening is gehouden met de milieu- en duurzaamheidsaspecten en dringt er eens te meer op aan dat het effect van Europese beleidsvormen en van Europese wetgeving op deze aspecten zorgvuldig moet worden geëvalueerd; dringt er bij de lidstaten op aan zich in te zetten voor een ambitieus EU-programma voor de ontwikkeling van schone technologieën; onderstreept het belangrijke potentieel van een dergelijke initiatief voor het milieu, groei en werkgelegenheid en voor het sociaal welzijn; ziet vol verwachting uit naar het actieprogramma milieutechnologieën van de Commissie; 11. is verder van oordeel dat het voor het succes van dit initiatief van essentieel belang is dat het initiatief gericht is op projecten die economisch en financieel levensvatbaar zijn en een duidelijke Europese waarde hebben; bij de vaststelling van projecten die in aanmerking komen voor het "programma voor snelle starters" en om een hoog cofinancieringsniveau te bereiken moet gebruik worden gemaakt van kosten-batenanalyses; dit initiatief moet een aanvulling zijn op de doelstellingen en de instrumenten van de interne markt; 12. is van mening dat de structuurhervormingsagenda van Lissabon, met name waar het de hervormingen op de arbeidsmarkt betreft, betere banen moet opleveren met het oog op de totstandbrenging van een kenniseconomie, en dat substantiële personele investeringen daarom van essentieel belang zijn; dringt erop aan dat deze hervormingen in nauwe samenwerking met de sociale partners moeten worden bewerkstelligd, aangezien de door te voeren economische en sociale hervormingen elkaar moeten ondersteunen; 13. dringt erop aan dat de lidstaten zich inzetten voor het stimuleren van onderzoek en investeringen in menselijke hulpbronnen in alle sectoren van de Europese economie en dat zij hun overheidsuitgaven meer gaan richten op het bevorderen van milieuvriendelijke productietechnieken en de verbetering van vakkennis en permanente educatie; beklemtoont dat projecten voor permanente educatie en schone technologieën derhalve deel moeten uitmaken van het binnenkort in te voeren "programma voor snelle starters"; 14. neemt nota van het initiatief om de sociale dimensie te ontwikkelen, en is verheugd over de wens om de duurzaamheid van pensioenstelsels te waarborgen; benadrukt met klem dat de lidstaten, naast de nodige pensioenhervormingen, de lage participatiegraad van bepaalde bevolkingsgroepen, zoals vrouwen, immigranten, ouderen en gehandicapten, moeten verhogen, bijvoorbeeld door gerichte integratiemaatregelen, maatregelen om werk en privé-leven te combineren en prikkels om mensen later te laten stoppen met werken; benadrukt bovendien dat alle lidstaten deelname aan het arbeidsproces moeten stimuleren, bijvoorbeeld door maatregelen die gericht zijn op aanpassing van belasting- en sociale-zekerheidsstelsels waardoor werk en opleiding lonend worden; beklemtoont opnieuw dat volledige werkgelegenheid de beste manier is om het duurzame karakter van de pensioenen te waarborgen; 15. onderstreept opnieuw dat de hoeksteen van de strategie van Lissabon en Gotenburg erin bestaat een evenwichtige combinatie tot stand te brengen van elkaar ondersteunende economische beleidshervormingen, volledige werkgelegenheid, sociale samenhang en een gezond milieubeheer; is derhalve van opvatting dat alle betrokken Raadsformaties daarbij in gelijke mate moeten worden betrokken; III. Bevordering van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid Beheer van de buitengrenzen van de Unie 16. is verheugd over de bereidheid van de Raad om het beheer van de buitengrenzen in het belang van de totstandbrenging van een een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te versterken, en is er voorstander van de nodige middelen toe te wijzen om te voorzien in de dringendste behoeften op dit gebied, met inachtneming van de specifieke behoeften met betrekking tot steun voor nieuwe buitengrenzen; 17. onderstreept dat aan een effectief beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de EU moet worden gewerkt door een coherent communautair beleid te ontwikkelen waarbij het Parlement ten volle moet worden betrokken; 18. neemt kennis van het verzoek van de Europese Raad betreffende oprichting van een grenscontrole-agentschap, maar is zelf eerder voorstander van de instelling van een door de Commissie gecoördineerde operationele structuur die de voorbode moet vormen van een door de EU te financieren EU-grensbewakingskorps bestaande uit speciale nationale eenheden; 19. uit zijn voldoening over het belang dat wordt gehecht aan de volledige tenuitvoerlegging van het plan voor het beheer van de buitengrenzen en voor het opzetten van lucht- en maritieme grenscontrolecentra, omdat het daarbij gaat om concrete maatregelen gericht op samenwerking ter voorkoming van menselijke drama's zoals die zich onlangs afspeelden aan de Spaanse en Italiaanse Middellandse-Zeekust; Beheersing van de migratiestromen 20. uit zijn voldoening over het feit dat de Europese Raad zich zo inzet voor de prioriteiten van Thessaloniki en dringt aan op de noodzaak van een algehele en evenwichtige benadering van de immigratieproblematiek, die zich ook moet uitstrekken tot de opvang en integratie van legale immigranten; onderstreept dat er een verband moet worden gelegd tussen het immigratievraagstuk en het sociaal, werkgelegenheids- en economisch beleid; 21. is het eens met de in Thessaloniki bepleite algehele benadering, waarbij de nadruk ligt op versterking van de partnerschapsverhouding met de landen van oorsprong en juicht het toe dat de Commissie een onderzoek heeft geïnitieerd naar de relatie tussen legale en illegale immigratie, maar herinnert er net zoals de Europese Raad aan dat iedere lidstaat zelf moet beslissen over het aantal personen dat hij tot zijn grondgebied toelaat, en dat de Unie eventuele quota enkel kan toepassen in het kader van onderhandelingen met derde landen; 22. is voorstander van een terugkeerbeleid dat de humanitaire beginselen eerbiedigt, maar wenst dat dit wordt gefinancierd door een specifiek instrument met een nieuwe rechtsgrondslag; 23. onderschrijft voorts de opvatting dat de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ) dringend moet worden opgeroepen spoedig overeenstemming te bereiken over de hem door de Commissie voorgelegde basiswetgeving met betrekking tot een gemeenschappelijke Europese asielregeling op basis van strenge beschermingscriteria en deze goed te keuren; dringt tevens aan op de goedkeuring van de voorgestelde wetgevingsmaatregelen inzake immigratie (zoals de richtlijnen met betrekking tot de toelating van onderdanen van derde landen en de toekenning van de langdurige verblijfsstatus); 24. verwacht dat de JBZ-Raad tegen het einde van 2003 politieke overeenstemming zal bereiken inzake de voorstellen voor de opneming van biometrische identificatiemiddelen in visa, verblijfsvergunningen en paspoorten, waarover het Parlement is geraadpleegd, en benadrukt dat het zal trachten na te gaan of deze voorstellen, alsmede de ontwikkeling van VIS en SIS II, verenigbaar zijn met de EU-wetgeving op het gebied van gegevensbescherming; 25. bevestigt nogmaals dat alle maatregelen betreffende controle aan de buitengrenzen, het stoppen van illegale immigratie, VIS e.d. niet de mogelijkheid voor een asielzoeker om een beroep op de asielprocedure te doen, mogen inperken; Justitiële en politiële samenwerking 26. is verheugd over het voornemen van de Raad om de politiële en justitiële samenwerking te versterken, en dringt nogmaals aan op uitbreiding van de bevoegdheden en communautarisering van Europol; dringt tevens aan op de effectieve introductie van de informatiesystemen voor Schengen (SIS II, VIS) en voor Europol, met volledige inachtneming van de EU-wetgeving inzake gegevensbescherming; 27. is ernstig bezorgd over het feit dat tal van lidstaten nog niet de nodige wettelijke maatregelen hebben getroffen met het oog op de implementatie tegen 1 januari 2004 van het Europees arrestatiebevel; dringt erop aan dat de Raad onverwijld een initiatief ontplooit ter waarborging van de tijdige implementatie daarvan in alle lidstaten; 28. roept de Commissie op, in aansluiting op het groenboek, adequate wetgevingsmaatregelen voor te stellen om de invoering van gemeenschappelijke minimumwaarborgen bij strafrechtprocedures in de gehele EU voor te stellen als noodzakelijke stap om een evenwicht tussen rechtshandhaving en de bescherming van de grondrechten te garanderen; 29. stemt in met het belang dat de Europese Raad hecht aan de goedkeuring van het kaderbesluit inzake bestrijding van de drugshandel en de termijn die daarvoor is gegeven en is ten zeerste verheugd over het akkoord inzake de jurisdictie over en de erkenning en de uitvoering van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en vertrouwt erop dat de verordening op hetzelfde ogenblik wordt aangenomen als het besluit tot ratificatie van het Verdrag van Den Haag van 1996; Gevangenen in Guantanamo Bay 30. is ontzet over de aanhoudende hechtenis van circa 26 Europese burgers en ingezetenen in Guantanamo Bay in Cuba, en over de aanhoudende hechtenis van alle 600 gevangenen in het algemeen, een situatie die onaanvaardbaar is; beschouwt de nalatigheid van de regeringsleiders van de EU en het Voorzitterschap van de Raad om de kwestie ook maar te bespreken als een schandaal; 31. dringt er bij het Italiaanse Voorzitterschap op aan deze kwestie en het recht van de gevangenen op een eerlijk proces bij iedere gelegenheid bij de regering van de VS aan te kaarten en op de agenda van de volgende topontmoeting EU-VS te plaatsen; IV. Externe betrekkingen WTO 32. juicht het toe dat de Europese Raad zich opnieuw heeft uitgesproken voor een multilaterale aanpak van het handelsbeleid en onderschrijft dit standpunt; wijst met nadruk op de risico's die voor de wereldeconomie en het multilaterale handelsstelsel kunnen zijn verbonden aan een langdurige stilstand bij de onderhandelingen; dringt er derhalve bij de Commissie op aan zich opnieuw te committeren aan de Ontwikkelingsagenda van Doha en een actieve rol te vervullen bij het streven naar een spoedige hervatting van de onderhandelingen; De noordelijke dimensie 33. wijst er opnieuw op dat het veel belang hecht aan het tweede actieplan voor de noordelijke dimensie en maakt zich ernstig zorgen over het feit dat er steeds minder begrotingsmiddelen beschikbaar zijn voor de traditionele beleidsvormen van de Unie; stelt voor een groter deel van de activiteiten in het kader van de noordelijke dimensie te financieren uit de interne beleidsportefeuilles (d.w.z. uit de begrotingsmiddelen voor het regionaal en het structuurbeleid), aangezien de noordelijke dimensie in belangrijke mate bijdraagt tot een verbetering van de situatie in de noordelijke grensregio's van de EU, hetgeen bevorderlijk is voor een veiliger leefmilieu voor alle inwoners van de EU en tevens voor de verbetering van de veiligheid in de daaraan grenzende EU-regio's; is van mening dat er bij de tenuitvoerlegging van het actieplan met name belang aan moet worden gehecht dat het zo breed en concreet mogelijk wordt opgezet teneinde zowel politieke als economische samenwerking te bevorderen, ook op het gebied van energie; is van mening dat voorbeelden van goede praktijken model zouden moeten staan voor het Groter-Europa-initiatief; Middellandse-Zeegebied 34. neemt kennis van de conclusies van de op 16 en 17 oktober 2003 in Brussel gehouden bijeenkomst van de werkgroep voor de instelling van een "Euro-mediterrane parlementaire assemblee" over de oprichting en de werking van een dergelijke assemblee; dringt aan op intensivering van de parlementaire samenwerking en roept alle lidstaten op bij te dragen aan de ontwikkeling van de Euro-mediterrane parlementaire dialoog in dit kader; verlangt dat de in Napels te houden ministersconferentie haar goedkeuring hecht aan de omvorming van het Euro-mediterraan Parlementair Forum tot een parlementaire assemblee; 35. verlangt dat het onderzoek naar de oprichting van een Euro-mediterrane bank als filiaal van de EIB actief wordt voortgezet en dat daarover op basis van de mededeling van de Commissie van 15 oktober 2003 een beleidsbeslissing wordt genomen op de ministersconferentie van Napels; 36. dringt erop aan dat de op de ministersconferentie van Valencia genomen besluiten inzake de oprichting van een Euro-mediterrane stichting ter bevordering van de dialoog tussen culturen en beschavingen ten uitvoer worden gelegd en dat daarover op de ministersconferentie van Napels een beleidsbeslissing wordt genomen op basis van de mededeling van de Commissie van 15 oktober 2003; 37. verwacht in het kader van het "nieuwe nabuurschapsinitiatief" een meer doeltreffende en samenhangende actie op het gebied van mensenrechten en democratie; Moldavië 38. is ingenomen met de steun van de Raad voor de OVSE-inspanningen om tot een alomvattende politieke regeling van de Trans-Dnjestrische kwestie in de Republiek Moldavië te komen; 39. wijst op de noodzaak van een constructieve aanpak om het proces af te ronden, en dringt er in dit verband bij de Russische Federatie en Oekraïne op aan zich samen met de OVSE van hun rol als bemiddelaars te kwijten; doet samen met de Raad op de Russische Federatie een beroep om met betrekking tot de voltooiing van de terugtrekking van de Russische strijdkrachten alle nodige stappen te doen om aan het einde van 2003 de afspraken van Istanbul/Porto na te komen; Midden-Oosten 40. geeft uiting aan zijn bezorgdheid omtrent de ontwikkelingen en sluit zich aan bij de door de Europese Raad aan de betrokken partijen gedane oproep om hun verbintenissen na te komen en een klimaat van wederzijds vertrouwen te herstellen, en dringt er in dit verband op aan: 41. veroordeelt met klem het toenemend aantal gevallen van geweld van de afgelopen dagen, waaronder de aanslag die op 15 oktober 2003 in de Gazastrook drie Amerikaanse burgers het leven heeft gekost, en verlangt dat de daders worden berecht; 42. is van mening dat er van de zijde van het Kwartet beslist meer bindende initiatieven moeten worden ontwikkeld en dat er dringend concrete voorstellen moeten worden gedaan met het oog op de instelling van een controlemechanisme via een internationale strijdmacht; 43. verwelkomt de door de Israëlische en de Palestijnse politieke vertegenwoordigers en maatschappelijke organisaties genomen initiatieven, met name de ondertekening van het zogenaamde "Akkoord van Genève" tussen een groep Israëlische en Palestijnse politici en intellectuelen; Irak 44. beschouwt resolutie 1511 van de VN-Veiligheidsraad slechts als een eerste stap naar het herstel van de internationale legitimiteit met betrekking tot het bestuur van het naoorlogse Irak; 45. herhaalt de in zijn aanbeveling van 24 september 2003 over de situatie in Irak (1) aan de Raad geformuleerde standpunten met betrekking tot: 46. roept de voorzitter van de Raad op onverwijld over te gaan tot de vaststelling van een gemeenschappelijk EU-standpunt ter bepaling van een echte strategie ten aanzien van Irak, conform het aan de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB gedane verzoek; 47. wijst erop dat over het tijdens de donorconferentie te Madrid voor Irak toegezegde bedrag overeenstemming moet bestaan tussen beide takken van de begrotingsautoriteit, namelijk de Raad en het Europees Parlement; herhaalt dat een toegezegd bedrag voor Irak niet ten koste mag gaan van andere regio's in de wereld en dat dit bedrag bovendien afgestemd moet zijn op de opnamecapaciteit ter plaatse; 48. spreekt de wens uit dat de gevolgen van de nieuwe situatie die voortvloeit uit de goedkeuring van resolutie 1511 merkbaar zullen zijn in het gehele Midden-Oosten en met name voor het Israëlisch-Palestijnse conflict; Arabische wereld 49. steunt met klem het initiatief van de laatste Europese Raad om met gebruikmaking van de momenteel beschikbare instrumenten een hechtere dialoog met de Arabische landen te stimuleren, en verzoekt de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger en de Commissie aan het Europees Parlement verslag uit te brengen over de op dit terrein geboekte vooruitgang; Iran 50. juicht het toe dat Iran bereid is het aanvullend protocol van het IAEA te ondertekenen, nadat overeenstemming is bereikt met de drie ministers van Buitenlandse Zaken van de EU die het land hebben bezocht; 51. herhaalt zijn bereidheid om een uitgebreidere samenwerking met Iran te ontwikkelen, maar dringt erop aan dat het internationale vertrouwen met betrekking tot het vreedzame karakter van het nucleaire programma van Iran en de verbeteringen op het gebied van mensenrechten, de bestrijding van terrorisme en de positie van Iran in het vredesproces voor het Midden-Oosten, moet worden vergroot; feliciteert mevrouw Shirin Ebadi in dit verband met de toekenning van de Nobelprijs voor de vrede als erkenning voor haar inzet voor de democratie en de verdediging van de mensenrechten in Iran; Kosovo 52. is verheugd over het aanknopen van besprekingen tussen de vertegenwoordigers van Kosovo en de regering van Servië teneinde eerst technische kwesties te behandelen; 53. verzoekt de Raad en alle bij de dialoog betrokken partijen de weg te effenen voor gezamenlijke pogingen om te komen tot een normalisatie van de situatie in Kosovo en dit land op EU-niveau te brengen, en daarbij aandacht te concentreren op alledaagse praktische problemen op het gebied van energie, vervoer en communicatie en betreffende repatrianten en vermiste personen; 54. verzoekt de Raad aan te dringen op een actievere rol bij de vaststelling van een roadmap en een tijdschema om zo spoedig mogelijk tot een conclusie te komen over de definitieve status van Kosovo; Het gebied van de Grote Meren 55. roept de Europese Unie op uitgebreide humanitaire, economische en politieke steun te verlenen met het oog op het bereiken van duurzame politieke stabiliteit in het gebied van de Grote Meren en met name in de Democratische Republiek Congo, en dringt er bij de Afrikaanse Unie op aan het conflict te helpen oplossen door van de Oegandese, de Rwandese en de DRC-regering de toezegging te verkrijgen dat zij om het even welke bewapende politieke groepering in de DRC niet zullen bewapenen noch financieel zullen steunen; o o o 56. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het jaarlijks verslag van de Raad voor het jaar 2002 (7838/2003 - C5&nbhy;0423/2003), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen Europees Parlement, Raad en Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure, punt H, paragraaf 40 (1) , – gelet op artikel 21 van het EU-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 september 2002 over de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2003 over de Europese veiligheids- en defensiearchitectuur (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 juni 2003 over een vernieuwing van de transatlantische betrekkingen met het oog op het derde millennium (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 2001 over een globaal partnerschap en een gemeenschappelijke strategie voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika (5) , – gezien de verslagen van het voorzitterschap aan de Europese Raad van Thessaloniki (19 en 20 juni 2003); over het externe optreden van de EU in de strijd tegen het terrorisme (GBVB, met inbegrip van EVDB); over de uitvoering van het EU-programma inzake de preventie van gewelddadige conflicten; over het Europees veiligheids- en defensiebeleid, – gelet op het door de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid aan de Europese Raad van Thessaloniki van 20 juni 2003 voorgelegde strategisch document "Een veilig Europa in een betere wereld", – gelet op artikel 47, lid 1 en artikel 103, lid 3 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0348/2003), A. overwegende dat de dramatische gebeurtenissen van de oorlog in Irak tot ernstige verdeeldheid tussen de EU-lidstaten hebben geleid, de transatlantische betrekkingen duurzaam en grondig hebben ontwricht en ook andere internationale organisaties, zoals de VN en de NAVO schade hebben berokkend, B. ervan overtuigd dat het er nu, nadat er een einde is gekomen aan de koude oorlog en de methodes en de geest hiervan, en de uitbreiding van de Unie tot 25 staten ophanden is, op aan komt, de rol van Europa in de wereld tegen de achtergrond van de politieke ontwikkelingen en de huidige mondiale situatie opnieuw te definiëren en de crisis van het buitenlands beleid als gevolg van de oorlog in Irak aan te grijpen als gelegenheid en kans om de Unie tot een geloofwaardige en machtige politieke speler op het gebied van het buitenlands beleid te maken, C. overwegende dat het door de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijke buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), Javier Solana, aan de staatshoofden en regeringsleiders in Thessaloniki voorgelegde discussiedocument over een Europese veiligheidsdoctrine een goede basis vormt voor een diepgaander dialoog tussen de Raad, de Commissie en het Europees Parlement over een Europese veiligheidsstrategie, D. overwegende dat een veiligheidsstrategie van de EU alleen op basis van een multilaterale aanpak en binnen het systeem van de VN kan worden ontwikkeld, die strookt met de historische ervaringen en de politieke belangen van haar lidstaten, E. ervan overtuigd dat een Europese veiligheidsstrategie die berust op een mondiale invalshoek en verder gaat dan het puur militaire veiligheidsdenken waarbij wordt gezorgd voor de verwezenlijking van een reeks politieke, economische, sociale en interculturele maatregelen, alsmede eerbiediging van de mensenrechten een bijdrage kan leveren aan het voorkomen, afzwakken en oplossen van conflicten, F. in het besef dat niet-gouvernementeel, internationaal terrorisme, de ontwikkeling en verspreiding van massavernietigingswapens en het bestaan van onstabiele, ondemocratische en slecht geregeerde staten thans de belangrijkste bedreigingen voor de gehele wereld vormen, G. ervan overtuigd dat voor de bestrijding van de nieuwe bedreigingen en veiligheidsrisico's uitgebreide concepten nodig zijn, waartoe ook de bestrijding van armoede, bescherming van het klimaat en het milieu, bescherming van de mensenrechten en bevordering van goed bestuur (governance) behoren, maar die het nemen van militaire maatregelen als laatste middel ook niet uitsluiten, zij het onder eerbiediging van het volkenrecht en de regels van de Verenigde Naties, H. overwegende dat de Europese Conventie belangrijke institutionele hervormingen heeft voorgesteld, die een grotere institutionele cohesie binnen het GBVB institutioneel kunnen begunstigen, zoals de invoering van een Europese minister van Buitenlandse Zaken, de mogelijkheid om meer te gaan samenwerken op het gebied van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB), en de instelling van een wapenagentschap om een doeltreffender gebruik van nationale defensieuitgaven te vergemakkelijken, I. met belangstelling kennisnemend van het initiatief van Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en België van 29 april 2003 om de geloofwaardigheid van het EVDB te verbeteren; J. overwegende dat een echt buitenlands beleid dat gekarakteriseerd wordt door een gemeenschappelijke benadering van de lidstaten bij kwesties van cruciaal belang voor het buitenlands en veiligheidsbeleid, een sine qua non is voor de verdere vooruitgang van een geloofwaardig EVDB, K. overwegende dat de Unie door de uitbreiding dichter bij crisishaarden in het Oosten en in het oostelijk en zuidelijk Middellandse-Zeegebied komt te liggen waardoor de verantwoordelijkheid van de EU jegens deze buurlanden groter wordt, L. erop wijzend dat ondanks de donkere schaduw die de Irak-crisis op het GBVB geworpen heeft, bepaalde vooruitgang bij het operationeel crisismanagement, bij de conflictpreventie en bij de bestrijding van terrorisme zijn geboekt, 1. beschouwt het jaarverslag van de Raad van 2002 volstrekt ongeschikt om als basis voor een dialoog over het buitenlands beleid tussen de Raad en het Parlement te dienen, omdat het niet meer is dan een droge opsomming van de maatregelen van de Raad, zonder elke vorm van politieke beoordeling of conceptionele prioriteitstelling en met te weinig aandacht voor de financiële implicaties; 2. onderstreept dat de Gemeenschappelijke Verklaring van 25 november 2002, over de financiering van het GBVB, bepaalt dat het Parlement binnen 5 dagen na een besluit op gebied van het GBVB dat uitgaven tot gevolg heeft de gegevens die genoemd worden in punt 40 van het IA worden voorgelegd; betreurt dat de Raad pas financiële memoranda overlegt wanneer de uitgaven in het kader van de EU-begroting worden gedaan en verlangt met nadruk dat deze memoranda - met het oog op de transparantie en om het Parlement tenminste een totaalbeeld te geven van de kredieten die in het kader van het GBVB naar een bepaalde regio/crisis vloeien - voor alle besluiten in het kader van het GBVB beschikbaar worden gesteld; 3. acht het met het oog op de kritieke ontwikkeling van het GBVB tijdens het Irak-conflict dringend noodzakelijk dat toekomstige jaarverslagen een feitelijke evaluatie van de activiteiten van de Unie op het gebied van het buitenlands en veiligheidsbeleid behelzen, en dat daarbij een schriftelijk verslag van de Hoge Vertegenwoordiger/Europees minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie over de vooruitgang bij de omzetting van een Europees veiligheidsconcept wordt gevoegd; 4. is dan ook ingenomen met voornoemd strategisch document omdat dit de aanzet geeft - hetgeen al veel eerder had moeten gebeuren - voor een conceptionele discussie over een Europese veiligheidsdoctrine, waaraan alle instellingen van de EU in dezelfde mate moeten deelnemen; Voor een Europese veiligheidsstrategie 5. steunt de in voornoemd document vermelde drie strategische doelstellingen, te weten 6. is van mening dat Europa duidelijke prioriteiten moet stellen in de belangen en doelstellingen van zijn buitenlands en veiligheidsbeleid en deze gemeenschappelijk definiëren en geografisch benoemen moet; verlangt dat de discussie en de besluitvorming over de veiligheidsstrategie van de Europese Unie transparant en met inspraak van de burgers van Europa wordt gevoerd en dat het Europees Parlement daaraan op gelijkgerechtigde wijze met de andere EU-instellingen kan deelnemen; 7. is van mening dat het puur in het belang van de veiligheid van de Unie is om spanningen vlak naast zijn buitengrenzen in een vroeg stadium te herkennen, potentiële crises zo mogelijk te voorkomen en op te lossen en met een creatief beleid van nabuurschap een kring van bevriende staten te creëren; 8. is daarom van mening dat vanuit de optiek van de creatie en uitbreiding van veiligheidszones om Europa het accent moet liggen op de volgende buurregio's: de Westelijke Balkan, Rusland, Oekraïne, Wit-Rusland, Moldavië, de zuidelijke Kaukasus, het zuidelijk Middellandse-Zeegebied, westelijk Afrika en Oost-Afrika, en het Midden-Oosten; 9. is van mening dat voor de Europese buurlanden van een grotere EU nieuwe mogelijkheden voor een gedeeltelijke integratie moeten worden ontwikkeld, die aspecten van de interne markt alsmede van de binnenlandse en buitenlandse veiligheid zouden kunnen behelzen, zonder een toekomstig volledig lidmaatschap uit te sluiten; ziet hierin ook een belangrijke aanzet voor de discussie over de toekomstige grenzen van de Unie; verwijst voor zijn reactie op de door de Commissie voorgestelde strategie naar het verslag over de grotere Europese nabuurschap: een nieuw kader voor de betrekkingen met de oostelijke en zuidelijke buurlanden ( COM(2003) 104 ) dat de Commissie buitenlandse zaken momenteel opstelt; 10. is van mening dat een Unie met 25 lidstaten nog meer moet streven naar een internationale orde, die gebaseerd is op een doeltreffend multilateralisme, dat met name gebaseerd is op de Verenigde Naties en haar suborganisaties en verdragsinstrumenten; 11. onderstreept dat het Handvest van de VN de belangrijkste politieke rechtsgrondslag voor de internationale betrekkingen en de waarborging van de vrede en de internationale veiligheid is; 12. is van mening, zoals onlangs ook werd gevraagd door de secretaris-generaal van de VN Kofi Annan, dat de dringende en radicale hervorming van het stelsel van de Verenigde Naties noodzakelijk is om de nieuwe bedreigingen en de nieuwe veiligheidscrisis te bestrijden; onderstreept dat de EU, samen met de nationale bijdragen van de huidige en toekomstige lidstaten, de grootste financiële donor van de VN is, en herhaalt dat de EU deze kans moet aangrijpen en de verantwoordelijkheid moet nemen om actief voorstellen te doen in de discussie over de hervorming van de VN; dat de opzet van de Verenigde Naties doeltreffender moet worden en dat ook het volkerenrecht dringend op voorzichtige wijze, maar wel snel en onomkeerbaar, verder moet worden ontwikkeld; 13. stelt vast dat het internationale systeem voor een groot deel wordt bepaald door de kwaliteit, de doelstellingen en het wederzijdse karakter van de transatlantische betrekkingen en is van mening dat een van de primaire strategische doelstellingen van de Unie moet zijn dit te versterken; 14. acht het daarom noodzakelijk dat de strategische discussie tussen Europa en de VS nieuw leven wordt ingeblazen, waarbij het in eerste instantie om kwesties zoals de wederopbouw en de opbouw van het staatsstelsel (nation building) in Irak moet gaan, en over het algemeen, hoe de verspreiding van massavernietigingswapens kan worden voorkomen , wapenexporten en de verspreiding van conventionele wapens kunnen worden beheerst, de kwestie van de straffeloosheid serieus kan worden aangepakt (bijvoorbeeld door het internationale strafhof), en hoe moet worden omgegaan met repressieve dictatoriale regimes en desintegrerende staten, op basis van een duidelijk omlijnd Europees standpunt in het kader van het GBVB en het volkenrecht en met volledig naleving van de VN-regels; 15. wijst erop dat de geloofwaardigheid van het Europees buitenlands en veiligheidsbeleid ook afhankelijk is van de mate van zijn militaire vermogens en van de bereidheid om deze in geval van conflicten onder eerbiediging van het volkenrecht als laatste middel in te zetten; Voor meer coherentie en doeltreffendheid 16. is derhalve ingenomen met de voorstellen van de Europese Conventie om meer samen te werken op het gebied van het veiligheids- en defensiebeleid, waartoe ook een solidariteitsclausule inzake wederzijdse hulp van de lidstaten ingeval van terroristische aanslagen en door mensen veroorzaakte rampen en een clausule voor wederzijdse bijstand voor het geval van een aanval van buiten behoren; betreurt evenwel dat deze bijstandsclausule niet zo ver gaat als de formulering van artikel V van het Verdrag van Brussel van 17 maart 1948, zoals gewijzigd door de akkoorden van Parijs van 23 oktober 1954; 17. begroet dat de versterking van de militaire vermogens een doelstelling in de grondwet wordt en dat een Europees wapenagentschap dit proces op het gebied van onderzoek en aankopen moet stimuleren; is van mening dat dit wapenagentschap vooral bedoeld moet zijn voor de coördinatie van grote gemeenschappelijke projecten en dat de Commissie en het Parlement bij de concrete vormgeving daarvan, met name bij de financiering, moeten worden betrokken; 18. 18 wijst er niettemin op dat een actief Europees beleid inzake ontwapening en wapenbeheersing, een van de door de Conventie voorgestelde gemeenschappelijke beleidsterreinen van het externe optreden van de Unie, een sleutelelement bij de preventie van conflicten is; roept de Raad in dit verband op concrete stappen in deze richting te zetten; 19. onderstreept het belang van de constitutionele verplichting voor de lidstaten om zich in internationale kwesties niet eenzijdig nationaal vast te leggen, voordat de EU de gelegenheid heeft gehad een Europees standpunt in te nemen; 20. is ingenomen met het voornemen een minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie aan te stellen die zijn functie echter alleen doeltreffend zal kunnen vervullen wanneer ook de terzake bevoegde instanties van Raad en Commissie worden samengevoegd tot een enkele instantie binnen de Commissie die belast wordt met buitenlandse zaken en hij als ondervoorzitter van de Commissie, werkt conform de communautaire methodiek en aldus de pijlerstructuur die een doeltreffende aanpak belemmert, omzeilt; 21. heeft kritiek op de voorgenomen handhaving van het beginsel dat eenparigheid van stemmen vereist is in het buitenlands en veiligheidsbeleid en vindt dit een ernstige belemmering van de noodzakelijke handelingsbevoegdheid van de Unie; verlangt, tenminste bij besluiten over voorstellen van de minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie, dat bij meerderheid wordt gestemd, waarbij eventueel ook een supergekwalificeerde stemming in aanmerking komt; 22. beschouwt de status quo-formulering van het recht van raadpleging- en informatie van het Europees Parlement als een stap terug met het oog op de veranderingen aan de kant van de uitvoerende macht, en probeert ervoor te zorgen dat de gedragscode die als onderdeel van de begroting van 2003 is afgesproken doeltreffend wordt uitgevoerd; 23. acht het in het licht van een op de toekomst gericht crisispreventiebeleid absoluut noodzakelijk om voortaan reeds in een vroeg stadium van de planning van crisisoperaties in het kader van het EVDB te worden geïnformeerd en daarbij te worden betrokken, om op een solide informatiebasis een politiek standpunt te kunnen innemen en op deze wijze zijn controleverplichtingen na te komen; 24. stelt vast dat alleen een geïnformeerd Parlement in staat is de noodzakelijke personeels- en begrotingsbesluiten snel en doeltreffend te nemen; onderstreept dat dit soort besluiten zonder deze informatie zou kunnen worden verworpen; 25. stelt in dit verband voor, onder de algehele verantwoordelijkheid van de toekomstige minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie, commissarissen met specifieke taken op het gebied van het buitenlands beleid aan te stellen, niet in de laatste plaats om permanent contacten met het Europees Parlement te onderhouden zonder de persoonlijke verantwoordingsverplichting van de minister van Buitenlandse Zaken af te zwakken; 26. houdt vast aan zijn eis om voor besluiten over civiele of militaire EVDB-missies te worden geraadpleegd, zonder afbreuk te doen aan het feit dat de Europese Unie snel moet handelen in crisissituaties; 27. herhaalt zijn standpunt dat de gemeenschappelijke kosten van EVDB-operaties, ook militaire, uit de communautaire begroting moeten worden gefinancierd; 28. onderstreept dat de geloofwaardigheid van de EU-doelstellingen op het gebied van het buitenlands en veiligheidsbeleid afhankelijk is van het vermogen van de Europese Unie om zichzelf van de nodige militaire middelen te voorzien; 29. herhaalt tegen deze achtergrond de dringende wens dat de Europese Unie in staat moet zijn haar civiele en militaire capaciteit snel te mobiliseren; verzoekt in dit verband na te gaan of er een begrotingsmechanisme voor snelle reactie kan worden ingevoerd, alsmede – op termijn – een communautaire defensiebegroting; Praktische vooruitgang ondanks crisis 30. stelt vast dat ondanks de meningsverschillen over de bij de strijd tegen het terrorisme te volgen strategie en het Irak-conflict het Europees buitenlands beleid zeer zeker kan wijzen op praktische vooruitgang bij het crisisbeheer, de conflictpreventie en de strijd tegen terrorisme; 31. waardeert de eerste drie crisisoperaties in het kader van het EVDB: 32. stelt vast dat deze doorbraak op het operatieve vlak pas mogelijk werd door de succesvolle afronding van de EU-NAVO-onderhandelingen in december 2002 over de permanente toegang van de EU tot de planning- en commandofaciliteiten van de NAVO; 33. vindt een verdere bestendiging van de betrekkingen tussen de EU en de NAVO als elkaar aanvullende organisaties een belangrijk element voor de ontwikkeling van een Europees veiligheidsconcept; 34. pleit voor een Europese collectieve capaciteit voor de planning en het beheer van Europese operaties en een ten velde ontplooibaar multinationaal hoofdkwartier voor deze operaties voor de gevallen wanneer de NAVO niet optreedt en de Europese Unie geen beroep doet op de middelen van de NAVO; 35. is zich ervan bewust dat de huidige militaire vermogens van de EU weliswaar voldoende zijn om operaties die onderaan de Petersberg-taken staan te kunnen vervullen, maar niet op het gebied van vrede afdwingende operaties (peace making); 36. beschouwt derhalve de invoering van meer interoperabiliteit en inzetmogelijkheden als een belangrijke voorwaarde voor een evenwichtige coalitie van Europa met de VS, zowel binnen de NAVO als daarbuiten; Uitvoeringsmaatregelen voor de snelle interventiemacht van de EU 37. herhaalt zijn eis uit voornoemde resolutie van 10 april 2003 dat de Europese Unie haar defensiepotentieel in twee fasen moet ontwikkelen: zij dient met ingang van 2004 permanent te kunnen beschikken over een troepenmacht van 5.000 man voor reddingsdiensten en humanitaire operaties. In 2009 moet de Unie in staat zijn binnen het geografisch gebied van Europa een operatie op het niveau en de intensiteit van het Kosovo-conflict uit te voeren, in samenwerking met de NAVO of autonoom; 38. is van mening dat de Europese Unie in 2004 permanent dient te beschikken over een troepenmacht van 5.000 man voor reddingsdiensten en humanitaire missies, bestaande uit militairen en burgerpersoneel en inzetbaar binnen een tijdspanne van minder dan tien dagen (snelle reactie) en permanent beschikbaar op basis van het rouleringsbeginsel; 39. is van mening dat tot de taken van deze troepenmacht dient te behoren het evacueren van Europese burgers in het geval van politieke crises, humanitaire acties zoals maatregelen ter voorkoming van slachtpartijen en het geven van steun in het geval van natuurrampen over de gehele wereld; 40. is van mening dat als uitgangspunt de Frans-Duitse brigade, uitgebreid met de andere nationaliteiten, de kern dient te zijn van het militaire deel van deze troepenmacht, terwijl bij het burgerdeel kan worden uitgegaan van de doelen die zijn vastgesteld in de conclusies van de Europese Raad van Göteborg voor het beheer van burgercrises; 41. steunt de invoering van een EU-Agentschap voor onderzoek en bewapening dat zich vooral moet bezighouden met de uitrusting van bovengenoemde troepenmacht, met name op het gebied van vervoer, verkenning, commando en controle; dringt erop aan dat de instelling van schaduwbegrotingen die geheel buiten de parlementaire controle vallen, moet worden voorkomen; 42. onderstreept dat de invoering van een Europese troepenmacht verenigbaar moet zijn met de ontwikkeling van de snelle-interventiemacht van de NAVO; 43. begroet de tendens om conflictpreventie steeds meer tot centraal thema van het Europees buitenlands beleid te verklaren, waarmee geprobeerd wordt, door het combineren van diplomatieke inspanningen en diverse communautaire instrumenten en door het extern beleid van de EU consistenter en coherenter te maken, regionale stabiliteit, vrede en herstel van de autoriteit van de staat tot stand te brengen; 44. stelt vast dat uit de ervaringen met het overnemen van internationale beschermingstaken - zowel in de westelijke Balkan als in Afghanistan - vooral is gebleken, dat de politiefunctie van het EVDB voor de opbouw van de rechtsorde na de oorlog aanzienlijk moet worden versterkt en een eigen plaats zou moeten innemen naast de componenten "militair" en "civiel"; 45. onderstreept dat de geboekte vooruitgang op het gebied van militaire en politieoperaties thans dringend moet worden gevolgd door de volledige praktische ontwikkeling van het vermogen voor civiele crisisbeheersing en management, met inbegrip van beleidsvormen en maatregelen om niet-gouvernementele actoren te mobiliseren, zowel op lokaal als internationaal niveau; herhaalt in dit verband zijn aanbevelingen voor een Europees civiel vredeskorps; verzoekt de Raad en de Commissie regelmatig voortgangsverslagen over deze kwestie te publiceren; 46. acht het dringend gewenst dat de EU samen met de G8-staten een duidelijk concept voor de non-proliferatie van alle massavernietigingswapens, zowel nucleaire als chemische en biologische, moet ontwikkelen, en daarin een voortrekkersrol moet vervullen; pleit derhalve samen met de Commissie voor het organiseren van een internationale conferentie van parlementsleden over "ontwapening en non-proliferatie" op 21 en 22 november 2003 in Straatsburg; onderstreept dat de EU snel maatregelen moet nemen om de vervolgconferentie over ontwapening en non-proliferatie van 2005 tot een succes te maken; 47. is ingenomen met de door de EU getroffen maatregelen in de internationale strijd tegen het terrorisme, zoals het bevriezen van financiële bronnen van terroristische organisaties, de door de Commissie geleverde technische steun aan Indonesië, Pakistan en de Filippijnen, het onlangs gesloten wederzijdse uitleveringsakkoord tussen de VS en de EU, en vooral het opnemen van gestandaardiseerde antiterrorismeclausules in de verdragen met derde landen; acht het echter dringend gewenst de kwestie van een gemeenschappelijke Europese territoriale verdediging (homeland defense) op te nemen bij de taken van een Europees veiligheidsconcept; 48. doet een beroep op alle betrokken instanties de burgerlijke vrijheden en rechten te eerbiedigen en op verantwoordelijke wijze om te gaan met de persoonlijke gegevens van de betrokken personen; Prioriteiten op het gebied van het buitenlands beleid in het kader van een Europees veiligheidsconcept 49. vindt een herziening van de transatlantische betrekkingen een belangrijke prioriteit, want alleen de VS en Europa delen een speciale verantwoordelijkheid om samen en op gelijkwaardig niveau in te staan voor vrede, stabiliteit, democratie, tolerantie en duurzame ontwikkeling in de wereld; om een geloofwaardige en invloedrijke partner te kunnen zijn, moet Europa dan ook coherenter handelen en meer presteren; 50. wijst erop dat dit partnerschap niet alleen militaire veiligheidskwesties in het kader van de NAVO mag behelzen, maar dat ook aspecten van de transatlantische economische, commerciële, sociale en milieuactiviteiten een rol moeten spelen en het richtsnoer van een "transatlantische markt" de basis moet vormen voor een evenwichtige samenwerking; 51. stelt dan ook als eerste praktische maatregel voor wederzijdse versoepelingen voor reizigers tussen de EU-lidstaten en de VS in te voeren volgens het model van het Schengen-akkoord om aldus het bijzondere karakter van deze betrekkingen voor de burgers zichtbaar te maken, teneinde de civiele en culturele interactie (b.v. parlementen en universiteiten) te bevorderen; 52. vindt het bereiken van vrede in het Midden-Oosten de belangrijkste taak die het samen met de VS, Rusland en de Verenigde Naties (kwartet) kan verwezenlijken; 53. herhaalt zijn ondubbelzinnige steun voor de omzetting van de "routekaart" voor vrede tussen Israël en Palestina, maar betreurt in ernstige mate dat beide partijen in het conflict onlangs stappen terug hebben gezet; 54. stelt voor dat de EU, uitgaand van de uitgebreide structurele steun uit het Middellandse&nbhy;Zeeprogramma, de handel- en coöperatieverdragen met de landen van de regio en de financiële hulp voor de Palestijnse Autoriteit, het initiatief neemt voor een uitgebreid en substantieel ontwikkelingsplan voor de regio, dat zichtbaar is en rekening houdt met de Amerikaanse plannen, zoals de jongste voorstellen voor de invoering van een regionale vrijhandelszone tussen de Arabische landen en de VS 55. acht het gewenst de inzet van de VN-troepen te overwegen, wanneer de veiligheidssituatie verder verslechtert, met name wanneer terrorisme niet kan worden ingekapseld en op een andere wijze geen Palestijnse staat kan worden opgericht; 56. is van mening dat de EU ook bereid moet zijn op een bepaald tijdstip beschermingsfuncties in het kader van het veiligheidsbeleid op zich te nemen, als de betrokken conflictpartners dat wensen; 57. pleit voor een langdurig, blijvend en duurzaam concept voor vrede, wederopbouw en herstel van staatsstructuren in Irak, alsmede voor de opbouw van een democratisch Irak, gebaseerd op eerbiediging van mensenrechten en de regels van de rechtsstaat, waarbij de bezettingsmachten zo spoedig mogelijk de leidinggevende rol moeten geven aan de Verenigde Naties; vindt dit een beslissende voorwaarde voor Europese deelname aan de opbouw van de rechtsorde in Irak en de regio na de oorlog, zoals geformuleerd in de aanbeveling aan de Raad van 24 september 2003 (6) ; 58. is van mening dat de EU en de VS een gezamenlijke strategie in VN-kader moeten ontwikkelen om de-escalatie en ontwapening te verwezenlijken als reactie op het nucleaire beleid van landen die het non-proliferatieverdrag niet hebben geratificeerd; 59. verzoekt Iran om zonder voorwaarden vooraf het aanvullend protocol van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA) over inspecties door de internationale atoomenergieautoriteit te ondertekenen, te ratificeren en om te zetten en zijn nucleair programma uitgebreid door het IAEA te laten controleren; 60. verzoekt Noord-Korea dringend zijn kernwapenprogramma per direct op te heffen en zo onmiddellijk te voldoen aan zijn verplichtingen die voortvloeien uit het non-proliferatieverdrag; 61. onderstreept dat de EU een groot belang heeft bij, en vasthoudt aan, een vreedzame oplossing van de kwestie Taiwan door een dialoog tussen de beide zijden van de Straat van Taiwan; dringt er met name bij China op aan zijn geleide raketten in de kustprovincies aan de overzijde van de Straat van Taiwan terug te trekken; onderstreept het belang van sterke economische banden ter verbetering van het politieke klimaat; onderstreept tevens het belang van de EU bij hechtere contacten met Taiwan, ook in multilateraal verband; 62. pleit voor een verdere consolidering van de Europese inspanningen in Afghanistan; is ingenomen met het feit dat de NAVO het ISAF-commando op zich heeft genomen als teken voor een krachtig militair optreden door de alliantie ter ondersteuning van de centrale regering en verlangt een uitbreiding van zijn mandaat tot de rest van het land; stelt een nieuwe Petersberg-conferentie voor met het doel een betere machtsbalans in het land tussen de verschillende etnische groeperingen tot stand te brengen; pleit voor meer inspanningen van de internationale gemeenschap voor de wederopbouw om onder meer de situatie van vrouwen, meisjes en kinderen in Afghanistan te verbeteren; er moeten onmiddellijk economische alternatieven voor de aanplant van opium worden ontwikkeld; is dan ook ingenomen met de recente besluiten om ook de afgelegen gebieden in Afghanistan te beveiligen; 63. pleit voor meer aandacht voor de zuidelijke Kaukasus, die zich tot een van de minst stabiele buurregio's van de EU ontwikkelt; is derhalve ingenomen met de benoeming van een speciaal gezant van de EU voor de regio; 64. verlangt een grotere samenwerking met de landen van de Zwarte Zee door de invoering van een permanente parlementaire dialoog tussen het Europees Parlement en de Parlementaire Vergadering voor de Economische Samenwerking rond de Zwarte Zee (PABSEC), om de vrede en de economische ontwikkeling te bevorderen en de dreiging van crises in het gebied weg te nemen; 65. wijst naar de smeulende crisis in Moldavië, die ook voortvloeit uit het conflict in Transnistrië; begroet overwegingen om zo nodig door middel van een EVBB-missie een bijdrage te leveren aan de stabilisering van Transnistrië maar verlangt tevens dat met het oog op een economische stabilisering van Moldavië restrictieve exportbarrières van de EU voor producten uit Moldavië worden opgeheven; 66. verlangt voorts een intensieve dialoog over dit onderwerp met de Russische regering om het standpunt van de EU en haar bereidheid om een grote crisis te voorkomen duidelijk te maken; 67. is ingenomen met de duurzame inspanningen van de EU op de Westelijke Balkan, dat centraal blijft staan in de stabilisatie en ontwikkelingsinspanningen, en steunt het concept van de "Europese partnerschappen" voor de landen van de westelijke Balkan die wensen toe te treden; 68. betreurt echter dat op de top EU-westelijke Balkan-staten, die op 21 juni 2003 in Thessaloniki werd gehouden, de kans werd gemist om in het uitbreidingsproces opties voor niet-volledige lidmaatschappen - met uitzicht op volwaardig lidmaatschap - te betrekken, dat in de verre toekomst ook de nieuwe buurlanden Oekraïne, Moldavië en Wit-Rusland zal behelzen, waarmee eerste stappen op weg naar de verwezenlijking van het concept van een "Wider Europe" hadden kunnen worden aangekondigd; 69. stelt vast dat Rusland Europa's belangrijkste partner in het oosten blijft en een doorslaggevende factor voor elke vorm van regionale ontwikkeling is; onderstreept de noodzaak om een aangescherpte dialoog over Rusland's exportbeleid op het gebied van wapens en nucleaire technologie te voeren dat, hoewel vaak uitsluitend op economische motieven, tot ernstige veiligheidsrisico's in andere delen van de wereld bijdraagt; 70. is van mening dat de kwestie Tsjetsjenië en de schendingen van de mensenrechten in dat land door de EU krachtig aan de kaak gesteld moeten worden, waarbij o.a. gebruik wordt gemaakt van de instrumenten uit de overeenkomst voor partnerschap en samenwerking; benadrukt dat Rusland moet worden overgehaald een echt vredes- en verzoeningsproces in te leiden waarbij alle relevante partijen moeten worden betrokken, om zo de invloed van extremisten en het gevaar van uitbreiding van terroristische aanslagen te beperken; is van mening dat de EU bereid zou moeten zijn het streven naar verzoening te steunen en te helpen bij de maatregelen ter oplossing van de crisis; 71. wijst op de nieuwe betekenis van de grens tussen de EU en Rusland in het Oostzeegebied na de uitbreiding met de Oostzeelanden en Polen; pleit ervoor dat de politiek van de noordelijke dimensie wordt gekoppeld aan het buurlandeninitiatief van de EU, hetgeen voor de veiligheid en de stabiliteit langs de Europese buitengrenzen een belangrijk element is; 72. onderstreept het belang dat moet worden gehecht aan de ontwikkeling van Kaliningrad; dringt er dan ook bij de Commissie en de Raad op aan deze kwestie ook in de toekomst bij de Russische autoriteiten aan te kaarten en te wijzen op de primaire verantwoordelijkheid van Rusland voor dit geïntegreerde deel van Rusland, indachtig het feit dat de steeds grotere economische en sociale kloof tussen deze enclave van de toekomstige EU en de omringende landen een bedreiging vormen voor de veiligheid van de hele regio; 73. verlangt dat in de Europees-mediterrane dialoog meer aandacht besteed wordt aan een veiligheidsconcept; bevestigt evenwel dat zulks niet ten koste mag gaan van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in de landen van deze regio omdat bescherming en bevordering van deze rechten ook in de toekomst een prioriteit van de Europese Unie in het kader van de betrekkingen met de partnerlanden vormen; verlangt nadrukkelijk een spoedige invoering van een euromediterrane parlementaire vergadering, om het proces van Barcelona het noodzakelijke discussieforum te geven en een rechtstreeks institutioneel verband te leggen met het maatschappelijk middenveld in de betrokken landen; 74. neemt met voldoening kennis van de versterking van de politieke en strategische vereniging Europa-Latijns-Amerika, en dringt erop aan deze van het nodige instrumentarium te voorzien door middel van een Euro-Latijns-Amerikaans handvest voor de vrede, gebaseerd op het Handvest van de Verenigde Naties, waarmee politieke, strategische en veiligheidsvoorstellen die voor beide regio's van belang zijn, in concrete maatregelen kunnen worden omgezet; wijst erop dat de samenwerking op het gebied van veiligheid en defensie tussen de lidstaten van de Europese Unie en de landen in Latijns-Amerika zich kan richten op handhaving van de internationale vrede en veiligheid, op wapenbeheersing, op non-proliferatie van kernwapens, op militaire en technische samenwerking in de wapenindustrie en op controle van de wapenuitvoer, op vraagstukken met betrekking tot veiligheid, economie, ontwikkeling en milieu, en in het algemeen op alle onderwerpen op het gebied van veiligheid en defensie die voor beide partijen van belang zijn; 75. pleit voor meer maatregelen om de democratische krachten en maatschappelijke organisaties in onze buurlanden, met name in de islamitische staten, te versterken, te ontwikkelen en te ondersteunen welke ook zouden moeten bijdragen tot een doeltreffende preventie en afweer van gewelddadige en terroristische activiteiten; 76. neemt er nota van dat China in het ontwerpdocument voor een veiligheidsstrategie van de EU een belangrijke strategische partner wordt genoemd en neemt kennis van het nieuwe beleidsdocument van de Commissie inzake China; wijst er in dit verband op dat het partnerschap niet kan worden geïntensiveerd zolang er geen concrete vooruitgang wordt geboekt op het gebied van de mensenrechten; 77. betreurt dat geen gehoor is gegeven aan de oproep tot benoeming van een speciale EU-vertegenwoordiger voor Tibet; doet in dit verband een beroep op de Raad alles in het werk te stellen om de dialoog tussen de Chinese autoriteiten en de vertegenwoordigers van Tibet te vergemakkelijken; 78. herinnert eraan dat ver van de directe Europese buren het Kasjmirconflict tussen de atoomstaten India en Pakistan nog altijd een van de grootste veiligheidsrisico's vormt, waaraan de EU iets moet doen; herhaalt dat krachtens de gedragscode van de EU inzake wapenexport geen militair materieel aan een land in deze regio mag worden geleverd; 79. vestigt de aandacht op de situatie van de Centraal-Aziatische republieken wier rol in de bestrijding van terrorisme van wezenlijk belang is geworden; betreurt het zwijgen van de Raad en de Commissie over de massale schendingen van de mensenrechten in deze landen; wijst op de noodzaak om een gemeenschappelijke strategie te ontwikkelen door op een consistente wijze alle instrumenten uit de bestaande overeenkomsten voor partnerschap en samenwerking te gebruiken; 80. onderstreept het belang van de gedragscode inzake wapenexporten van de EU als een instrument ter voorkoming van ongewenste wapenexporten; is vastbesloten om deze code verder te ontwikkelen en te versterken; veroordeelt bovendien absoluut het weinig verheffende gebruik en rekruteren van kindsoldaten; bepleit daarom een sterker ontmoedigingsbeleid door de Raad en de lidstaten ten opzichte van die regeringen of "warlords" die zich schuldig maken aan schending van de meest elementaire rechten of te weten de rechten van kinderen en de desbetreffende internationale conventies; o o o 81. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN en de voorzitter van de Raad van Europa. Het Europees Parlement , - verwijzend naar zijn eerdere resoluties over een universeel moratorium op de doodstraf, - gezien de resoluties over een moratorium op het voltrekken van doodvonnissen, zoals die zijn aangenomen door verschillende organen van de Verenigde Naties, met name de Commissie voor de rechten van de mens, - verwijzend naar de pleidooien van de EU voor een universeel moratorium op het uitvoeren van doodvonnissen, en naar de recente verklaring van het voorzitterschap ter gelegenheid van de eerste Mondiale Dag tegen de doodstraf, op 10 oktober 2003, - gezien artikel 37, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese Unie met haar richtsnoeren inzake de doodstraf, door de Europese Raad van Luxemburg van 6 juni 1998 goedgekeurd, heeft besloten om binnen de internationale organisaties te ijveren voor een universeel moratorium op de doodstraf en, te gelegener tijd, voor afschaffing van de doodstraf, B. benadrukkend dat het Italiaanse voorzitterschap van de Raad op 2 juli 2003 in het Europees Parlement de goedkeuring, door de huidige Algemene Vergadering van de VN in New York, van een resolutie waarin een moratorium wordt ingesteld op het voltrekken van de doodstraf, één van zijn politieke prioriteiten op het gebied van buitenlandse betrekkingen heeft genoemd, C. erop wijzend dat de voorzitter van de Commissie op 29 september 2003 heeft verklaard het standpunt van het Europees Parlement te delen en de wens heeft uitgesproken dat de campagne voor een mondiaal moratorium op het voltrekken van de doodstraf, die nu reeds tientallen jaren wordt gevoerd, nu eindelijk zal leiden tot een besluit van de Algemene Vergadering, D. ten zeerste begaan met de duizenden personen in de wereld die op hun executie wachten, maar gesterkt door het feit dat het aantal landen dat de doodstraf heeft afgeschaft de laatste jaren voortdurend is toegenomen, E. benadrukkend dat de termijn voor de indiening van de tekst voor een dergelijke resolutie is vastgesteld op 7 november 2003, 1. roept het voorzitterschap van de Raad nogmaals op tot grotere voortvarendheid en spoort de Raad aan ervoor te zorgen dat bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, die momenteel in New York aan de gang is, een ontwerpresolutie wordt ingediend waarin wordt verzocht om instelling van een universeel moratorium op het voltrekken van de doodstraf; 2. roept alle instellingen van de EU en de lidstaten op alle politieke en diplomatieke middelen aan te wenden om te zorgen voor een zo groot mogelijke steun voor deze resolutie binnen de Algemene Vergadering van de VN; 3. wenst dat het voorzitterschap van de Raad en de Commissie het Europees Parlement op de hoogte stellen van de resultaten die zijn geboekt op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, en wel tijdens de eerste plenaire vergadering volgend op de voltooiing van de werkzaamheden in New York; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan het voorzitterschap van de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de Secretaris-generaal van de VN en alle lidstaten van de Algemene Vergadering. Het Europees Parlement , - gelet op de artikelen 11 t/m 18, 21, 23, 27 en 28 van het EU-Verdrag en de werkzaamheden van de Europese Conventie inzake externe acties, - gezien de road map met het vredesplan voor het Palestijns-Israëlisch conflict, opgesteld door het Kwartet (Verenigde Staten van Noord-Amerika, Verenigde Naties, Russische Federatie, Europese Unie) op 20 december 2002 en gepresenteerd op 30 april 2003 (1) , - gezien de resoluties 242 (1967), 338 (1973), 425 (1978), 1373 (2001) en 1397 (2002) van de VN-Veiligheidsraad, - gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 13 december 2001 betreffende de crisis in het Midden-Oosten en de rol van de Europese Unie in de regio (2) en zijn resoluties van 10 april (3) en 7 februari 2002 (4) en van 20 januari 2000 (5) over de situatie in het Midden-Oosten, alsmede zijn resoluties van 20 maart (6) en 4 juli 2002 (7) over de resultaten van de Europese Raad van 15 en 16 maart 2002 te Barcelona en de Europese Raad van 21 en 22 juni 2002 te Sevilla, - gezien de slotverklaringen van de eerste, tweede en derde bijeenkomst van het Euro-mediterraan parlementair forum, gehouden te Brussel op 27 en 28 oktober 1998, 8 en 9 februari 2001 en 8 november 2001, alsmede de slotverklaring van de vierde bijeenkomst die plaatsvond in Bari op 17 en 18 juni 2002, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0351/2003 ), A. overwegende dat het moment is aangebroken om een einde te maken aan het geweld en de alomtegenwoordige terreur waarvan de regio al sinds lang voor de tenuitvoerlegging van het VN-verdelingsplan van 1947 en de oprichting van de staat Israël op 14 mei 1948 het slachtoffer is, B. overwegende dat gewelddadige oplossingen en het opleggen van voorafgaande voorwaarden absoluut ontoereikend zijn gebleken en decennialang een diplomatieke oplossing voor het Palestijns-Israëlisch conflict in de weg hebben gestaan, C. overwegende dat het voortbestaan van een conflict dat de laatste 50 jaar maar liefst zeven oorlogen heeft veroorzaakt (1948 – Arabisch-Israëlische oorlog; 1956 – Sinaï; 1967 – Zesdaagse Oorlog; 1969-70 – Suezkanaal; 1970 – Zwarte September in Jordanië; 1973 – Yom Kippoer; 1982 –Libanon), ontelbare slachtoffers heeft geëist en aanzienlijke materiële schade heeft aangericht als onmenselijk en ondraaglijk wordt ervaren en derhalve onverwijld een vreedzame oplossing vergt, D. overwegende dat er hoe dan ook een oplossing moet worden gevonden voor dit conflict dat al tot meer onderhandelingen, conferenties en bemiddelingspogingen geleid heeft dan om het even welk ander hedendaags conflict: de wapenstilstand van Cyprus van 1949; de onderhandelingsmissie van Gunnar Jarring en het vredesplan van William Rogers in 1967&nbhy;70; de bemiddeling van Henry Kissinger in 1973-74; het voorstel voor een Vredesconferentie van Genève tussen 1976-1977; de Conferentie en de Akkoorden van Camp David (1977-78); de Vredesconferentie van Madrid (1991) en de elf daarop volgende onderhandelingsbijeenkomsten tot 1993; de onderhandelingen van Oslo (1993); de Palestijns-Israëlische akkoorden van Washington (1993 en 1995); de Palestijns-Israëlische onderhandelingen in Taba, Caïro, Hebron, Wye Plantation, Sharm el-Sheikh, Camp David, Taba, enzovoorts tussen 1993 en 2001, E. overwegende dat zich in dit verband momenteel voor de Europese Unie een gelegenheid voordoet om bij te dragen tot nieuwe vredesonderhandelingen gelet op de publicatie, op 30 april 2003, van de road map en zich te scharen achter het door professor Sari Nusseibeh en Ami Ayalon gelanceerde initiatief "Stem van het volk" en de beginselverklaring ervan, die op de vergadering van de Commissie buitenlandse zaken op 9 september 2003 gepresenteerd werden, F. overwegende dat de voornoemde road map ten uitvoer moet worden gelegd, dat het uiteindelijke doel een ruim opgezet en definitief akkoord is met behulp waarvan tegen 2005 een einde moet worden gemaakt aan het Palestijns-Israëlisch conflict, en dat het voor de correcte uitvoering van de road map van essentieel belang is dat beide partijen gelijktijdig daden stellen om tot een eerlijke en rechtvaardige vrede tussen Israël en Palestina te komen, G. overwegende dat de integrale tenuitvoerlegging van het door het Kwartet opgestelde plan voor het Westen een unieke gelegenheid is de dialoog tussen culturen en religies te versterken en het vertrouwen in toekomstige vrede en stabiliteit voor de bewoners van de regio te herstellen, H. erop hamerend dat het Palestijnse volk het recht heeft om zijn leiders democratisch te kiezen en dat de eerbied voor de democratie de internationale gemeenschap en de Israëlische regering gebiedt deze keuze te respecteren, I. overwegende dat de huidige zorgwekkende situatie in Irak een bijkomende destabiliserende factor in het Midden-Oosten vormt, zodat de dringende noodzaak van een concreet perspectief voor vrede tussen de Israëli's en de Palestijnen zich nog sterker doet gevoelen, J. overwegende dat de situatie in Palestina rampzalig is, zoals blijkt uit een recent verslag van de Wereldbank, waarin gesteld wordt dat 60% van de Palestijnen na bijna drie jaar Intifada moet rondkomen met minder dan twee dollar per dag, dat het aantal armen verdrievoudigd is en momenteel meer dan twee miljoen bedraagt en dat het voedselverbruik per persoon met 30% gedaald is, Een waardige vreedzame oplossing voor de huidige patstelling in het Midden-Oosten 1. feliciteert de leden van het Kwartet met de publicatie op 30 april 2003 van de road map waarin het vredesplan voor het Palestijns-Israëlisch conflict vervat zit, zoals dat op 20 december 2002 is opgesteld, en roept de strijdende partijen op tot de uitdrukkelijke aanvaarding van het plan en de onmiddellijke, onvoorwaardelijke en gelijktijdige uitvoering ervan, zonder enige vorm van voorbehoud, wijziging of bezwaar die de uitvoerbaarheid van het voorstel op de helling zet of de onderliggende filosofie of essentie aantast; 2. betreurt dat de positieve ontwikkelingen die zich sinds 30 april 2003 in het Midden-Oosten hebben voorgedaan, met name de hervatting van de gesprekken tussen de regering van Israël en de Palestijnse Nationale Autoriteit tot stilstand zijn gekomen en het gewelddadige conflict opnieuw is opgelaaid; betuigt zijn steun aan de Israëlische en Palestijnse families van alle slachtoffers van het geweld; roept beide conflictpartijen ertoe op de dialoog zo spoedig mogelijk voort te zettenen zich in te zetten voor de onmiddellijke uitvoering van de road map en in dit verband de volgende maatregelen te nemen: 3. verklaart eens te meer dat een militaire oplossing geen uitkomst biedt voor het conflict in het Midden-Oosten en beveelt als enige mogelijke uitweg aan dat er, zonder voorafgaande voorwaarden en met inachtneming van de drie fasen van de road map , onderhandeld wordt over de totstandkoming van een ondubbelzinnig en definitief vredesakkoord dat gebaseerd moet zijn op de vreedzame coëxistentie van twee democratische, soevereine en levensvatbare staten met veilige en erkende grenzen, Israël en Palestina, binnen welke garanties moeten worden geboden voor de vreedzame coëxistentie van christenen, moslims en joden; 4. feliciteert de Palestijnse Nationale Autoriteit met haar publiekelijke en onvoorwaardelijke aanvaarding van de road map en de verplichtingen die daaruit voor de Autoriteit voorvloeien, en roept beide conflictpartijen er tegen deze achtergrond toe op de maatregelen waarmee met het oog op de tenuitvoerlegging van de road map van beide zijden reeds een begin was gemaakt, onverwijld verder toe te passen; 5. is verheugd over de aanvaarding van de diverse fasen van de road map door de regering van Israël, vertrouwt erop dat de nodige stappen zullen worden gezet om de bepalingen van de road map en de verplichtingen die daaruit voor de staat Israël voorvloeien ten volle na te leven en onderstreept dat het welslagen van het in de road map vervatte ondubbelzinnige en definitieve vredesakkoord onder meer zal leiden tot de universele erkenning van Israël door de Arabische landen, de totstandkoming van volwaardige diplomatieke en handelsbetrekkingen en het herstel van de veiligheid; 6. roept de internationale gemeenschap op de strijdende partijen haar onvoorwaardelijke en volledige steun te verlenen bij de tenuitvoerlegging van het vredesproces aangezien de betrokken partijen zelf niet in staat zijn deze opdracht tot een goed einde te brengen; is van oordeel dat de voornoemde steun nu meer dan ooit gekanaliseerd moet worden via de werkzaamheden en de initiatieven van het Kwartet; 7. stelt te dien einde vast dat de actieve rol van de internationale gemeenschap en de uitoefening van diplomatieke druk ertoe geleid hebben dat de Palestijnse Nationale Autoriteit belangrijke hervormingen heeft doorgevoerd die de tenuitvoerlegging van de road map bevorderen en beveelt aan om verdere stappen te ondernemen die erop gericht zijn het beide partijen gemakkelijker te maken de verplichtingen uit de road map na te leven; 8. maakt zich zorgen dat men er niet in is geslaagd een klimaat van wederzijds vertrouwen tussen de partijen te creëren en dat de tegenstanders van vrede allerlei hindernissen hebben opgeworpen en voorwendsels hebben bedacht om de road map onbegaanbaar te maken; 9. wijst met klem de anti-joodse uitlatingen van de Maleisische minister-president Mahathir Mohamed voor de Organisatie voor de Islamitische Conferentie van de hand; 10. doet een beroep op het Kwartet en vooral de EU en de VS om hun hele gewicht en de politieke wil in de schaal te leggen om de dwarsliggers te dwingen de vredesroute te bewandelen volgens de door de Unie in deze resolutie geschetste road map ; 11. stelt vast dat het Kwartet een informeel orgaan is bestaande uit de VS, de EU, de VN en Rusland, en dat de road map een document is dat in onderlinge samenwerking door deze vier leden op initiatief van Europa is opgesteld; 12. stelt derhalve voor dat de vier voornoemde leden afspraken maken betreffende de verdeling van de bevoegdheden in het kader van de in de road map voorziene mechanismen, met inbegrip van het controlemechanisme; 13. is van oordeel dat de leden van het Kwartet hun diplomatieke inspanningen moeten coördineren om een correcte uitvoering van de road map te waarborgen en dat het naast elkaar bestaan van parallelle diplomatieke activiteiten in het kader van het Kwartet of in elk van de vier leden hoe dan ook negatieve gevolgen zou hebben voor het vredesplan; 14. beschouwt de gezamenlijke werkzaamheden met het oog op de tenuitvoerlegging van de road map als een unieke gelegenheid om het transatlantische partnerschap tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten daadwerkelijk nieuw leven in te blazen en de bevoorrechte relatie van de Unie met Rusland en zijn andere buurlanden in de context van een "uitgebreid Europa" te versterken en is van oordeel dat deze samenwerking tegelijkertijd een bewijs is van het voortdurende engagement van de Unie in haar hoedanigheid van civiele mogendheid om via multilaterale organisaties diplomatieke en vreedzame oplossingen voor conflicten te zoeken; 15. juicht de ondertekening van het zgn. akkoord van Genève tussen een belangrijke groep Israëlische en Palestijnse politici en intellectuelen toe; verzoekt de Raad en de Commissie het bovengenoemde initiatief en andere initiatieven van werkelijk naar vrede strevende groeperingen binnen de twee gemeenschappen consequent en vastberaden te steunen; 16. bepleit een sterkere betrokkenheid van de Europese Unie bij de bemiddeling in het conflict met alle ter beschikking staande middelen en in concreto door middel van: dit alles om iets te doen aan de huidige situatie waar beide partijen onder lijden; 17. dankt Miguel Angel Moratinos voor zijn opmerkelijke arbeid als bijzondere vertegenwoordiger van de EU in het Midden-Oosten gedurende de afgelopen zeven jaren en betreurt ten zeerste dat hij niet de juiste politieke steun heeft gekregen om een werkelijk Europees beleid in het Midden-Oosten te kunnen ontwikkelen; Vrede, waardigheid en veiligheid als grondslag voor een betere toekomst in het Midden-Oosten 18. acht het van wezenlijk belang dat er voortdurend en doorslaggevend vooruitgang wordt geboekt tijdens de onderhandelingen aangezien dat de enige manier is om te vermijden dat het vredesproces blijvend wordt gegijzeld door de meest extremistische facties van beide partijen, zodat elke poging het vredesproces te stuiten door nieuwe terroristische acties zinledig wordt; hetgeen uiteraard gepaard moet gaan met de voortzetting van de strijd tegen het terrorisme; 19. veroordeelt en verwerpt nogmaals nadrukkelijk alle terreurdaden van Palestijnse terroristische organisaties tegen het Israëlische volk en verlangt van de Palestijnse Nationale Autoriteit dat zij zonder enig voorbehoud de strijd aanbindt tegen deze terroristische acties en deze volledig ontbindt; roept de Palestijnen op hun toezeggingen in het kader van de OSLO-akkoorden na te komen om volledig en onvoorwaardelijk van elke vorm van geweld af te zien en opnieuw het pad van de dialoog te bewandelen, daar dit de enige manier is om vrede te brengen; 20. veroordeelt tevens nogmaals nadrukkelijk iedere vorm van terreur en militaire repressie tegen de burgerbevolking, alsmede het buitensporig gebruik van militair geweld tegen de Palestijnse bevolking vanwege Israël en het Israëlische beleid inzake buitengerechtelijke executies en ontvoeringen, en eist dat deze praktijken onmiddellijk worden stopgezet; 21. veroordeelt eens te meer met de grootste nadruk alle terreuraanslagen en de organisaties die deze aanslagen gepland en uitgevoerd hebben; 22. verklaart nadrukkelijk dat het terrorisme van Palestijnse zijde, of de slachtoffers nu burgers of militairen zijn, niet alleen onschuldige slachtoffers maakt en derhalve ten sterkste veroordeeld moet worden, maar bovendien ook een ernstige bedreiging vormt voor het vredesproces dat men weer op gang wil helpen; onderstreept evenwel dat terrorisme het vredesproces niet mag onderbreken of tot stilstand brengen, omdat dit voor de terroristen een grote overwinning zou zijn; 23. veroordeelt met klem de afschuwelijke terreuraanslag waarbij op 15 oktober 2003 drie Amerikaanse burgers in de buurt van de grenspost Erez in de Gaza-strook om het leven kwamen, en spreekt de familie van de slachtoffers zijn medeleven uit; verwacht dat de daders worden berecht; 24. is tevens van oordeel dat de Israëlische regering, als zij daadwerkelijk wil meewerken aan dit vredesproces, de acties moet staken waarbij Palestijnse burgerslachtoffers vallen, aangezien die om dezelfde reden ook het vredesproces belemmeren; 25. betreurt de Israëlische luchtaanval op Syrisch grondgebied van 5 oktober 2003 die een schending vormt van het internationaal recht en leidt tot uitbreiding en verergering van de crisis in de regio; 26. is ten volle overtuigd van het legitieme en onmiskenbare recht van Israël op bescherming van zijn burgers en zijn eigen veiligheid, maar onderstreept dat dit recht moet worden uitgeoefend binnen de grenzen van de rechtsstaat en met eerbiediging van de rechten van de Palestijnse burgers en niet mag leiden tot een verslechtering van de economische situatie van de Palestijnen en evenmin tot daden die het leven van Palestijnse burgers in gevaar brengen; 27. verklaart zich in dit verband solidair met het team piloten van de Israëlische luchtmacht dat verklaard heeft geen taken te willen vervullen die gevaar opleveren voor burgers op de West Bank en in de Gazastrook aangezien volgens hen luchtaanvallen immoreel en illegaal zijn, omdat er onschuldige burgers bij omkomen; 28. verwelkomt het besluit van de Raad ook de politieke tak van de radicale islamitische beweging Hamas te beschouwen als een terroristische groepering en op de EU-lijst van terroristische organisaties te plaatsen; 29. is van oordeel dat het legitieme machtsgebruik onder de verantwoordelijkheid van één institutionele autoriteit valt en hoopt dat dit axioma zo spoedig mogelijk in de praktijk zal worden gebracht; verzoekt de eerste minister alles in het werk te stellen om terrorisme te voorkomen en roept daarom de Palestijnse Nationale Autoriteit ertoe op alle middelen waarover zij beschikt aan te wenden om de premier in staat te stellen zijn taak te volbrengen; 30. feliciteert de Palestijnse Nationale Autoriteit met het feit dat zij nog vóór de publicatie van de road map op 30 april 2003 een begin heeft gemaakt met de tenuitvoerlegging van de institutionele hervormingen waarop het Kwartet en ook Israël aandringen, zoals de hervorming van het Palestijnse Ministerie van Financiën en de instelling van de functie van eerste minister, maar betreurt tegelijkertijd dat eerste minister Mahmud Abbas, die met volledige steun van alle Palestijnse instellingen, inclusief de Wetgevende Raad, was benoemd, ontslag heeft genomen; roept de Palestijnse autoriteit op de weg van hervormingen te blijven bewandelen en alle middelen waarover zij beschikt aan te wenden om de Israëlische premier in staat te stellen zijn taak te volbrengen; verklaart voornemens te zijn de Palestijnse eerste minister zo spoedig mogelijk uit te nodigen het woord te voeren in de bevoegde commissie van het EP; 31. roept Israël op om de Palestijnse eerste minister zoveel mogelijk te steunen bij de uitvoering van de reusachtige en bijzonder moeilijke taak die hem te wachten staat met het oog op de verwezenlijking van de in de road map voorgeschreven doelstellingen, temeer daar deze slechts in de praktijk kunnen worden gebracht als de eerste minister op brede steun van de bevolking kan rekenen, en daarvoor is het van fundamenteel belang dat de Palestijnse publieke opinie vanuit politiek oogpunt uitzicht heeft op een rechtvaardige, waardige en duurzame vrede; alleen op die manier kan de eerste minister voorkomen dat de road map een fiasco wordt, hetgeen ongetwijfeld een onstuitbare opkomst van de fundamentalistische extremisten tot gevolg zou hebben; 32. verzoekt het Kwartet, en met name de instellingen van de Europese Unie, om desgewenst doeltreffende, neutrale en objectieve technische bijstand te verlenen aan de bevoegde Palestijnse instellingen bij de opstelling van het grondwetsvoorstel; 33. brengt nogmaals in herinnering dat de president van de Palestijnse Nationale Autoriteit, Yasser Arafat, democratisch gekozen is in januari 1996 tijdens een door de internationale waarnemers, met inbegrip van die van de EU, eerlijk bevonden verkiezingsproces en herhaalt dat het Palestijnse volk het recht heeft om zelf zijn leiders te kiezen; betreurt echter dat ook de nieuwe minister-president niet de nodige steun krijgt en tot resignatie wordt gebracht; 34. is derhalve van oordeel dat het afzonderingsbeleid ten aanzien van president Arafat niet bevorderlijk is voor het vredesproces, en vraagt president Arafat van zijn kant de road map te verdedigen en zich actief in te zetten voor de tenuitvoerlegging ervan; is geschokt door het besluit om de wettige, democratisch gekozen Palestijnse president Yasser Arafat te verbannen; is mordicus tegen elke poging president Arafat te deporteren of te verbannen en veroordeelt elke overweging of voornemen hem fysiek uit te schakelen; 35. roept de Palestijnse Nationale Autoriteit op om tijdig vrije, rechtstreekse en transparante verkiezingen te houden op grond waarvan meer open, transparante en democratische nieuwe instellingen tot stand moeten komen die zich hoofdzakelijk moeten toeleggen op de voorbereiding van het Palestijnse grondwetsvoorstel, zoals bepaald in de eerste fase van de road map, en de organisatie van het institutionele apparaat van de toekomstige Palestijnse staat; is evenwel van oordeel dat verkiezingen slechts vredesbevorderend kunnen zijn indien de vredelievende Palestijnse krachten met steun van het Kwartet de resultaten van hun beleid kunnen laten zien; 36. feliciteert de Commissie met het feit dat zij reeds middelen in het vooruitzicht heeft gesteld voor de organisatie van de toekomstige Palestijnse verkiezingen; 37. roept de Israëlische regering op een einde te maken aan de blokkade van de Palestijnse gebieden en de onmiddellijke terugkeer naar de situatie van september 2000 voor te bereiden; 38. verzoekt de Israëlische regering de nodige maatregelen te blijven treffen om een einde te maken aan de nederzettingenactiviteiten, inclusief de natuurlijke aanwas van de bestaande nederzettingen; 39. deelt de ernstige verontrusting van de Raad over het voortduren van illegale nederzettingen en onteigening van land voor de bouw van de veiligheidsmuur: daardoor worden de vredeskansen belemmerd en wordt een op twee staten gebaseerde oplossing fysiek onmogelijk; 40. verzoekt de Israëlische regering en de politieke krachten in het algemeen te weigeren kredieten van welke aard ook toe te kennen voor de bouw van nieuwe nederzettingen; 41. brengt in herinnering dat de zogenaamde veiligheidsmuur volgens de Verenigde Naties neerkomt op een feitelijke annexatie en indruist tegen het internationaal recht, en dat de oorspronkelijk door Israël geplande barrière 7% van het Palestijnse grondgebied op de Westelijke Jordaanoever in beslag neemt; vraagt Israël de toezegging te doen dat de veiligheidsmuur geen voldongen feiten teweegbrengt voor de vaststelling van de definitieve grenzen tussen Israël en de toekomstige Palestijnse staat; 42. verzoekt de Israëlische autoriteiten de nodige maatregelen te nemen om in alle bezette gebieden onmiddellijk en zonder enig voorbehoud de humanitaire situatie te verbeteren; roept hen met name op het beginsel van medische neutraliteit niet langer te schenden en zo het Palestijnse medisch personeel in staat te stellen ongehinderd zijn werk te doen; 43. verzoekt de Commissie een evaluatie op te stellen van zowel de humanitaire situatie en de financiële behoeften als het gebruik in het Midden-Oosten, en met name in Palestina, sinds de inwerkingtreding van de eerste fase, van het geheel van instrumenten voor ontwikkelingssamenwerking en humanitaire steun waarover de Unie beschikt, waarbij van beide partijen een strikte en absolute naleving van de regels van het internationaal humanitair recht moet worden geëist; 44. spreekt zijn grote verontrusting uit over het lot van de Palestijnse gevangenen, in het bijzonder de gevangenen in zogenaamde administratieve detentie, wat in strijd is met alle rechtsbeginselen; verzoekt de Israëlische autoriteiten hun recht op verdediging te eerbiedigen door hun advocaten vrije toegang tot de gevangenen te geven vanaf het tijdstip van hun arrestatie en erop toe te zien dat bij hun detentie minimumnormen in acht worden genomen; 45. roept beide regeringen en ook de overige landen in het Midden-Oosten op om een nieuw onderwijsbeleid ten uitvoer te leggen op basis van het beginsel "Onderwijs voor vrede" teneinde de verdraagzaamheid en het wederzijds begrip tussen de verschillende culturen en religies te bevorderen; spoort de EU ertoe aan een proces te ondersteunen waarbij zowel Palestijnse als Israëlische schoolboeken worden herzien of vervangen, in die zin dat vijandige uitspraken, die leiden tot haat en afwijzing van het andere volk, eruit worden verwijderd en de inhoud ervan voortaan aanspoort tot wederzijdse verdraagzaamheid en aanvaarding; 46. verzoekt de Commissie alle bestaande EU-programma's die betrekking hebben op schoolopleidingen, academische vorming, beroepsonderwijs, cultureel erfgoed, informatiemaatschappij en nieuwe technologieën, communicatiemedia en onderzoek en ontwikkeling uit te breiden naar de twee betrokken partijen om het concept "Onderwijs voor vrede" kracht bij te zetten; 47. steunt krachtig de activiteiten van Israëli's en Palestijnen in het kader van de "De stem van het volk" genoemde campagne die een krachtige uit de bevolking komende impuls blijft geven aan het zoeken naar vrede en laat zien dat er alternatieven voor het geweld bestaan; 48. verzoekt de Commissie steun te verlenen aan de internationale maatschappelijke organisaties die de polarisatie in de samenleving rond het conflict in het Midden-Oosten proberen te doorbreken; 49. acht het noodzakelijk dat in de voornoemde officiële verklaringen uiting wordt gegeven aan de wederzijdse erkenning van zowel het recht van het Palestijnse volk op een soevereine, veilige, democratische, levensvatbare en vreedzame staat als het recht van de staat Israël binnen stabiele, erkende en geëerbiedigde grenzen te leven; 50. pleit ervoor om een begin te maken met de tweede fase van de road map zodra de nieuwe Palestijnse verkiezingen achter de rug zijn en benadrukt dat deze tweede fase noodzakelijkerwijs moet worden afgerond met de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat met voorlopige grenzen op de geplande datum; 51. verzoekt om bijeenroeping van een internationale conferentie over vrede en waardigheid door het Kwartet zodra in Palestina nieuwe verkiezingen hebben plaatsgevonden, zodat een begin kan worden gemaakt met de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat met voorlopige grenzen; 52. steunt tevens de inclusieve en alomvattende benadering van de Conferentie waarvoor in de road map wordt gepleit, in de hoop dat er op die manier niet alleen een einde kan worden gemaakt aan het Palestijns-Israëlisch conflict maar ook aan de bestaande geschillen tussen Israël en Libanon en tussen Israël en Syrië; 53. onderstreept nadrukkelijk dat de uitvoering van de road map niet gewijzigd kan worden afhankelijk van de behoefte; het is derhalve niet mogelijk om eerst te pleiten voor de oprichting van een Palestijnse staat met voorlopige grenzen en later te weigeren om naar de derde fase over te gaan en de definitieve consolidatie van een Palestijnse staat met definitieve grenzen te bekrachtigen; 54. wijst er nogmaals op dat het conflict zich niet beperkt tot de Israëlisch-Palestijnse kwestie, en dat de vrede slechts duurzaam kan zijn als zij ook algemeen is; spoort Israël en Syrië dan ook aan onderhandelingen voor de sluiting van een vredesakkoord te openen en hun geschillen op vreedzame, waardige en definitieve wijze te beslechten in een bilateraal vredesakkoord; spoort tevens Israël en Libanon aan te onderhandelen over de sluiting van een ondubbelzinnig en definitief vredesakkoord dat de terugtrekking van alle niet-Libanese troepen uit dit land tot gevolg heeft en garandeert dat de Libanese regering de volledige soevereiniteit over haar grondgebied heeft; 55. is ervan overtuigd dat het voornoemde akkoord slechts tot een rechtvaardige, waardige, algehele en duurzame vrede zal leiden die garanties biedt voor de stabiliteit en de veiligheid in de regio als zij gegrondvest is op het internationaal recht en op de resoluties van de Veiligheidsraad en de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties; op de verbintenis van beide partijen om de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten te eerbiedigen en een transparant gebruik van de internationale steun te waarborgen; op de toezegging om af te zien van elke vorm van geweld en op de doeltreffende en integrale toepassing van alle akkoorden en verplichtingen die de partijen in het verleden hebben ondertekend; 56. acht het noodzakelijk dat het onderhavige akkoord namens de gehele internationale gemeenschap bekrachtigd wordt door de leden van het Kwartet; 57. beveelt de betrokken partijen aan om in het nieuwe ondubbelzinnige en definitieve vredesakkoord de nodige aandacht te besteden aan de nauwkeurige afbakening van de grenzen van de twee nieuwe staten op grond van VN-resolutie 242; 58. beveelt de partijen aan om, zodra de terugkeer van beide partijen tot de grenssituatie in de vroege ochtend van 5 juni 1967 een feit is, een zo groot mogelijke flexibiliteit aan de dag te leggen bij het zoeken naar de beste manier om de totale terugtrekking van Israël uit de bestaande nederzettingen op Palestijns grondgebied te waarborgen, waarbij, indien nodig, onderhandeld moet worden over de uitwisseling van bepaalde gebieden of andere vreedzame formules moeten worden gehanteerd; 59. stelt het Kwartet en de strijdende partijen in kennis van zijn voorstel om de stad Jeruzalem uit te roepen tot religieus cultureel erfgoed van de mensheid, hoofdstad van zowel de staat Israël als de toekomstige nieuwe Palestijnse staat, op basis van een evenwichtige en duurzame oplossing waarbij rekening wordt gehouden met de rechten van de Israëliërs en de Palestijnen, en van de in de stad aanwezige religieuze gemeenschappen, het bestuur van de oorspronkelijk overwegend Joodse wijken aan de autoriteiten van de staat Israël wordt toevertrouwd en het bestuur van de oorspronkelijk overwegend Palestijnse wijken aan de autoriteiten van de nieuwe Palestijnse wordt overgelaten, en overeenstemming te bereiken over het beheer en het bestuur van de heilige plaatsen van de drie grote monotheïstische godsdiensten van de wereld en dat vrije toegang hiertoe wordt verschaft en gewaarborgd; 60. verzoekt de Palestijnse autoriteiten om een realistische aanpak van het delicate probleem van het recht op terugkeer van de vluchtelingen waarbij maar liefst 4,5 miljoen personen betrokken zijn, zodat beide partijen tot een rechtvaardige en evenwichtige oplossing kunnen komen, met inachtneming van de vaststelling dat niet alle Palestijnse vluchtelingen naar hun plaats van herkomst zullen kunnen terugkeren en de bezorgdheid van Israël inzake de demografische ontwikkelingen, zoals president Arafat overigens reeds in februari 2002 publiekelijk heeft erkend; 61. verwelkomt de door diverse landen van de regio geleverde inspanningen om de Palestijnse vluchtelingen te helpen, en roept in dit verband de steun in van de Arabische Liga en de betrokken Arabische landen in het algemeen, zodat overeenstemming kan worden bereikt over een oplossing voor deze delicate kwestie, die de hele regio aanbelangt; verzoekt de betrokken staten de mogelijkheid te onderzoeken te waarborgen dat de vluchtelingen die dat wensen de nationaliteit kunnen aannemen van het land waar zij hun toevlucht hebben gezocht en momenteel verblijven, met inbegrip van de talloze gevallen waarin de nationaliteit wordt overgedragen via de vader; roept de autoriteiten van alle betrokken landen op een einde te maken aan elke vorm van discriminatie van Palestijnse vluchtelingen door hun integratie in hun samenleving te vergemakkelijken; 62. beveelt aan dat het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen beperkt blijft tot de Palestijnse staat (over de uitzonderingen moet vrijelijk onderhandeld worden) en dat het Internationaal Fonds voor solidariteit en economische hulp (hierna genoemd) een genereus en billijk systeem van schadeloosstelling in het leven roept ten behoeve van die vluchtelingen die niet willen terugkeren of niet kunnen terugkeren omdat hun oorspronkelijke woonplaats buiten de Palestijnse staat ligt; 63. is ervan overtuigd dat het ondubbelzinnige en definitieve vredesakkoord ook moet voorzien in een rechtvaardige en eerlijke verdeling en exploitatie van de watervoorraad in de regio, ten behoeve van alle betrokken landen, zodat dit probleem eens en voorgoed wordt opgelost en geen aanleiding geeft tot nieuwe conflicten; 64. is van oordeel dat de betrokken partijen moeten worden gesteund bij het zoeken naar een oplossing van het conflict, en dat de internationale aanwezigheid in het gebied dient te worden versterkt, teneinde de betrokken partijen te helpen de road map ten uitvoer te leggen en erop toe te zien dat zij deze volledig naleven; stelt voor dat te zijner tijd, en mits de betrokken partijen daarmee instemmen, de wenselijkheid wordt onderzocht een door het Kwartet georganiseerde interventiemacht en waarnemersmissie naar de regio te sturen, onder toezicht van de Verenigde Naties, die moet worden uitgerust met voldoende en geloofwaardige militaire middelen zodat zij op elk moment de geboekte vooruitgang kan controleren en later aan beide partijen garanties kan bieden voor de naleving van het ondubbelzinnige en definitieve vredesakkoord; Wederopbouw van de regio en deelname in het vredesdividend 65. stelt voor om onverwijld een Internationaal Fonds voor solidariteit en economische steun in het leven te roepen zodat vanaf de eerste fase concrete problemen kunnen worden aangepakt ten behoeve van de bevolking van beide zijden, inclusief de wederopbouw van de sociaal-economische structuur in het Midden-Oosten en Palestina, en op de middellange termijn ook de bevordering van de democratie, de economische ontwikkeling en de sociale rechtvaardigheid in de Arabische wereld in het algemeen; 66. verwacht van de internationale gemeenschap dat zij blijk geeft van vrijgevigheid en een belangrijke financiële bijdrage levert zodat de doelstellingen van het fonds verwezenlijkt kunnen worden en er een vredesdividend ontstaat dat zowel de Palestijnen en de Israëliërs als de internationale gemeenschap in het algemeen ten goede komt, aangezien de bevordering van de democratie, de ontwikkeling en de sociale rechtvaardigheid in de gehele Arabische wereld voor iedereen tot meer veiligheid en welzijn zal leiden; 67. is ingenomen met het voorstel van president Bush om een vrijhandelszone tot stand te brengen tussen de VS en de Arabische landen en roept de Raad en de Commissie op om verder te gaan met de ontwikkeling en uitvoering van een "ruimer Europa"; 68. is ervan overtuigd dat de patstelling in het Israëlisch-Palestijnse conflict de belangrijkste hinderpaal vormt voor de volledige invulling van het Euromediterraan partnerschap; roept de Raad en de Commissie dan ook op alles in het werk te stellen om het Barcelona-proces nieuw leven in te blazen; 69. stelt voor om Israël en de nieuwe Palestijnse staat onmiddellijk na de ondertekening van het ondubbelzinnige en definitieve vredesakkoord op te nemen in het geopolitieke kader dat de EU op basis van het "nabijheidsbeginsel" heeft ontwikkeld, zodat beide partners uiterlijk vanaf 2005 aan "alles behalve de instellingen" kunnen deelnemen, waaronder een eenheidsmarkt, vrijhandel, een open investeringssysteem, harmonisatie van de wetgeving, onderlinge aansluiting van netwerken, gebruik van de euro en nauwe samenwerking bij de bestrijding van de criminaliteit, het terrorisme en de illegale immigratie; 70. verzoekt tevens vanaf de eerste fase op grote schaal gebruik te maken van het regionale MEDA-programma om projecten in het Midden-Oosten te financieren, in het bijzonder projecten die gericht zijn op het onderzoeken of het mogelijk is Israël en Palestina nauwer met de EU te associëren dan nu het geval is en hoe de regionale samenwerking kan worden bevorderd; 71. roept de Commissie en de Raad op om nauwgezet toe te zien op de correcte naleving van alle clausules van de bestaande associatieovereenkomsten met Israël en de Palestijnse Nationale Autoriteit; 72. beveelt aan om, wanneer de road map in de nabije toekomst vastgelopen blijkt en gezien het risico dat dit nog meer lijden teweegbrengt onder Israëli's en Palestijnen, uit te zien naar nieuwe opties, in het bijzonder het instellen van een internationaal mandaat in Palestina onder gezag van het Kwartet dat o.a. een internationale vredesmacht ter plekke moet omvatten; o o o 73. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Israëlische regering en het Israëlische parlement, de president van de Palestijnse Nationale Autoriteit en de Palestijnse Wetgevende Raad, de President en het Congres van de Verenigde Staten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de president en het parlement van de Russische Federatie en de secretaris-generaal van de Arabische Liga. Het Europees Parlement , - gelet op het Groenboek van de Commissie ( COM(2003) 27 ), - gelet op artikel II / 16 (Vrijheid van ondernemen) van het ontwerpverdrag voor een Grondwet voor Europa, - gelet op de conclusies van de Europese Raad van 23/24 maart 2000 van Lissabon, alsmede onder verwijzing naar zijn eigen resolutie van 15 maart 2000 daarover (1) , - gelet op de mededeling van de Commissie - "Eerst aan de kleintjes denken in een groter wordend Europa" ( COM(2003) 26 ), - gelet op het door de Europese Raad in juni 2000 in Feira aangenomen Europees Handvest voor kleine bedrijven, - gelet op de Beschikking van de Raad van 20 december 2000 betreffende een meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap, met name voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) (2001-2005) (2) , - gelet op de mededeling van de Commissie - Actieplan "Vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving" ( COM(2002) 278 ), - gelet op het verslag van de Commissie over de uitvoering van het Europees Handvest voor kleine bedrijven ( COM(2003) 21 /2), - gelet op de mededeling van de Commissie "Innovatiebeleid: actualisering van de aanpak van de Europese Unie in de context van de strategie van Lissabon" ( COM(2003) 112 ), - gelet op de conclusies van de Raad van 3 maart 2003 inzake stimulering van het ondernemerschap en de kleine bedrijven (3) , - gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0347/2003 ), A. overwegende dat structurele veranderingen in de economie geschraagd worden door op kennis gebaseerde activiteiten in de dienstensector waardoor nieuwe kansen voor ondernemingen ontstaan; erop wijzend dat de Europese ondernemingen de kern moeten vormen van de in Lissabon vastgelegde strategie en dat de kleine ondernemingen een onvervangbare economische en sociale rol vervullen, B. overwegende dat op kennis gebaseerde innovatie essentieel is voor blijvende economische voorspoed en een belangrijk middel om werkgelegenheid te creëren, C. overwegende dat het vermogen zich aan economische veranderingen aan te passen voor het concurrentievermogen van de gehele Europese Unie van doorslaggevend belang is en dat daarbij gunstige kadervoorwaarden voor kleine ondernemingen een belangrijke rol spelen, D. overwegende dat ondernemerschap niet alleen gaat over financiële winst en dat mensen ondernemers worden om zeer diverse redenen, zoals onafhankelijkheid, voldoening in het werk, zelfontplooiing of de mogelijkheid om zelf de combinatie van werk en gezin in te vullen, E. overwegende dat ondernemersinitiatieven vooral uitgaan van mensen die bereid zijn risico's op zich te nemen en die onafhankelijk willen zijn, F. overwegende dat ondernemers de drijvende kracht van de sociale markteconomie zijn en dat hun prestaties welstand, arbeidsplaatsen en een gevarieerd waren- en dienstenaanbod mogelijk maken ten behoeve van de burgers en consumenten, G. overwegende dat alle types van ondernemingen - van de zelfstandige en traditionele familiebedrijven tot de sterk groeiende middelgrote ondernemingen - ontegenzeglijk een wezenlijke rol vervullen in de economische, sociale en ecologische ontwikkeling van Europa, H. overwegende dat de ondernemingen, met name de kleine en de micro-ondernemingen, en hun behoeften in Europa nog onvoldoende bekend zijn; dat dit gebrek aan relevante informatie ook een rem zet op de ontwikkeling van een doeltreffend ondernemingsbeleid, I. overwegende dat de instelling van de mensen tegenover ondernemersinitiatieven en de verwezenlijking ervan in de afzonderlijke lidstaten van de Unie zeer sterk uiteenloopt en dat de motieven voor deze uiteenlopende gedragswijzen een belangrijk uitgangspunt voor een bundel maatregelen zouden kunnen zijn, J. herinnerend aan het door het Parlement aan de Commissie gerichte verzoek een "think small first"-beleid te voeren, waarop het actieplan dat uit het Groenboek zal voortvloeien bij voorrang zou moeten steunen; tevens wensend dat dit actieplan rekening houdt met de tien richtsnoeren van het Europees Handvest van de kleine bedrijven, K. overwegende dat het essentieel is te erkennen dat zeer veel beleidsmaatregelen van invloed zijn op de ondernemersactiviteit en dat in het actieplan dus rekening moet worden gehouden met fundamentele voorafgaande voorwaarden zoals macro-economische stabiliteit, een gunstig wetgevingsklimaat en een adequaat geschoolde en flexibele arbeidsmarkt, L. overwegende dat een brede aanpak ter bevordering van ondernemersinitiatieven op drie niveaus werkzaam moet zijn, te weten de motivering van de mensen, de kadervoorwaarden voor ondernemingen en de instelling van de maatschappij tegenover ondernemersactiviteit, M. overwegende dat bij een efficiënte en omvattende aanpak van het ondernemingsbeleid in de eerste plaats moet worden overwogen hoe ondernemerschap te bevorderen en ten tweede hoe een klimaat te creëren dat ondernemersactiviteit stimuleert door een gunstiger evenwicht tussen risico en beloning, N. overwegende dat de hoge werkloosheid in de Unie alleen duurzaam kan worden verlaagd en bestreden door het scheppen van productieve arbeidsplaatsen, alsook door het scheppen van randvoorwaarden die de oprichting van nieuwe en de ontwikkeling van bestaande ondernemingen bevorderen, O. overwegende dat de Verklaring van Maribor van 23 april 2002 de toetredende landen tot omzetting van het Europees Handvest voor kleine bedrijven verplicht, P. overwegende dat de tenuitvoerlegging van het Europees Handvest voor kleine bedrijven, een taak zowel voor de lidstaten als voor de Commissie, in samenwerking met de organisaties die de kleine bedrijven vertegenwoordigen, nog niet voldoende op gang is gebracht; dat de Europese Raad van Barcelona er bij de lidstaten op heeft aangedrongen de omzetting van het Handvest te versnellen en daarbij optimale werkwijzen na te streven, Q. overwegende dat volgens de beginselen van goed Europees bestuur de beleidsmaatregelen met betrekking tot ondernemingen pas opgesteld en uitgevoerd zouden moeten worden na overleg met de organen die hen vertegenwoordigen, 1. begroet het Groenboek van de Commissie als geslaagd uitgangspunt voor een omvangrijk debat over het beleid van de Europese Unie en de lidstaten ter bevordering van het ondernemerschap, alsmede de mededeling van de Europese Commissie - "Eerst aan de kleintjes denken in een groter wordend Europa", en het verslag van de Commissie over de uitvoering van het Europees Handvest voor kleine bedrijven als bijdrage aan een snellere verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon; hekelt evenwel het feit dat het Groenboek niet voldoende rekening houdt met de aanbevelingen van het Europees Handvest voor kleine bedrijven; betreurt tenslotte dat het Groenboek bijna uitsluitend betrekking heeft op startende en sterk groeiende bedrijven, dit ten koste van de ondernemingen in de traditionele bedrijfssectoren en de ambachtelijke en familiebedrijven; 2. is van oordeel dat het Groenboek van de Commissie over het ondernemerschap in Europa in de lijn ligt van het proces van Lissabon en in die optiek punten van bezinning en voorstellen voor acties bevat die een positieve bijdrage kunnen leveren aan de verwezenlijking van de ambitie om tegen het jaar 2010 van de Unie de meest concurrerende kenniseconomie van de wereld te maken; 3. onderstreept dat de doelstellingen van Lissabon de hoofdprioriteit van het economische en het sociale beleid van de Unie moeten blijven, met name aan de vooravond van de uitbreiding, en dat het derhalve onontbeerlijk is dat de lidstaten de begroting van de Unie de middelen ter beschikking stellen die noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van deze doelstellingen; 4. wijst erop dat het belangrijk is dat organisaties die het MKB vertegenwoordigen actief betrokken worden bij de beleidsvorming; 5. is de mening toegedaan dat het bevorderen van de ondernemingsgeest en de steun aan kleine bedrijven en het MKB, alsmede, meer in het algemeen, alle doelstellingen van Lissabon (kenniseconomie, duurzame groei, kwaliteit van de arbeid en sociale cohesie), een belangrijke plaats moeten krijgen in het financiële kader na 2006; verzoekt de Commissie thans reeds rekening te houden met deze factoren, waarop het Parlement zeer aandachtig zal toezien bij de voorbereiding van het debat over het toekomstige financiële kader van de Unie; 6. onderstreept dat de goede uitvoering van de begrotingslijnen met betrekking tot het proces van Lissabon een conditio sine qua non is voor de voltooiing daarvan binnen de vastgestelde termijnen; 7. herinnert evenwel aan het belang dat het Parlement hecht aan de zeer kleine en ambachtelijke bedrijven, en betreurt dat deze bedrijven nauwelijks worden vermeld in het Groenboek, dat bovendien vooral het accent legt op de "start-up" of de sterk groeiende bedrijven, ten koste van de traditionele activiteitensectoren of de gezinsbedrijven; 8. onderstreept dat de zeer kleine en ambachtelijke bedrijven, die meer dan 90% van de Europese bedrijven vertegenwoordigen, niet alleen banen scheppen, maar ook een bron van innovatie zijn, en bijgevolg een actieve bijdrage leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon; is van oordeel dat deze ondernemers, gezien hun belang voor de stabiliteit van de sociaal-economische structuur en de duurzaamheid van de werkgelegenheid, en de aanzienlijke risico's die zij lopen om hun bedrijf op te richten of in stand te houden, bijzondere aandacht van de Commissie verdienen; 9. betreurt dat het Groenboek de verworvenheden van het Europees Handvest van de kleine bedrijven slechts gedeeltelijk overneemt; 10. is evenwel bezorgd dat de massa documenten en initiatieven van de Commissie over ondernemingsbeleid de afgelopen jaren, gecombineerd met de onsamenhangende follow-up, het MKB van het besluitvormingsproces heeft weggerukt eerder dan het er meer bij te betrekken; 11. verzoekt de Commissie het Groenboek "Ondernemerschap in Europa" niet hetzelfde lot toe te bedelen als het Witboek over de handel; 12. looft de Commissie omdat zij het publiek uitvoerig en grondig geraadpleegd heeft tijdens en na de opstelling van het Groenboek en wijst op de constructieve reacties van een zeer diverse groep van betrokkenen, zowel kwantitatief als kwalitatief; 13. vreest dat de huidige tendens om de bedrijfsleiding, met name de niet-uitvoerende directeurs, te belasten met meer aansprakelijkheid en het risico van gerechtelijke geschillen, de groei en de ontwikkeling van nieuwe en potentieel succesvolle ondernemingen tegenhoudt; 14. dringt aan op een diepgaande discussie over de antwoorden die tijdens het openbaar debat zijn ontvangen op de tien vragen die aan de orde zijn gesteld in het Groenboek en verwacht een afsluitend eindverslag over dit onderwerp; 15. spoort de Commissie ertoe aan deze open aanpak van raadpleging te behouden bij de opstelling van het actieplan, zodat gebruik kan worden gemaakt van de waardevolle inbreng van het MKB en de andere betrokkenen; 16. roept de Europese Unie en de lidstaten op om met het oog op het behoud van hun potentieel aan innovatieve arbeidsplaatsen en ter waarborging van hun internationale concurrentievermogen en hun economische toekomst in versterkte mate de ondernemersgeest en het ondernemerschap te stimuleren, met name ten aanzien van vrouwelijke ondernemers en potentiële ondernemers in probleemgebieden; 17. verzoekt de Raad en de lidstaten initiatieven te nemen die definitief afrekenen met de mentaliteit uit het verleden, waarin ondernemersactiviteiten met de vinger werden nagewezen en ondernemingswinst als duivels werd beschouwd; 18. beveelt derhalve aan dat het actieplan concrete acties vaststelt met een bindend tijdschema, duidelijk de beleidsniveaus vastlegt die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering ervan en de maatregelen beschrijft die zullen worden genomen om toe te zien op de implementatie; 19. pleit evenals de Raad voor een gecoördineerde aanpak waaraan alle beleidsorganen op Europees, nationaal en regionaal niveau meewerken, om hindernissen voor ontwikkeling en groei van ondernemingen op te heffen, een evenwicht tussen risico's en opbrengst van het ondernemerschap te bereiken en de ondernemersgeest in de maatschappij te bevorderen; 20. verzoekt de lidstaten de talrijke positieve voorbeelden uit andere lidstaten intensiever dan tot nu toe voor hun eigen programma ter bevordering van de ondernemersgeest te benutten; 21. is van mening dat de lidstaten zich op hun bevoegdheidsterreinen (onderwijsbeleid, wetgeving, kosten en tijd voor de oprichting van ondernemingen, beschikbaarstelling van risicokapitaal en aanloopfinancieringen, innovatie- en technologietransfer en fiscale faciliteiten, met name ook als risicopreventie bij de vorming van voorzieningen en reserves) aanzienlijk grotere inspanningen moeten getroosten om het ondernemerschap krachtiger te stimuleren; 22. dringt erop aan dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat ondernemers vooraf en op permanente basis beroepsvaardigheden verwerven; verwacht van hun kant een reële inspanning om het leerlingwezen en de opleidingen te bevorderen, alsook concrete maatregelen ter aanmoediging van de grensoverschrijdende mobiliteit van leerlingen, elementen die essentieel zijn voor de stabiliteit en het voortbestaan van de Europese ondernemingen; 23. verzoekt in dit verband de lidstaten voor een vlottere omzetting van het Europees Handvest voor kleine bedrijven te zorgen en optimale werkwijzen van andere lidstaten over te nemen; wijst erop dat het midden- en kleinbedrijf en de micro-ondernemingen steeds meer het onderwerp zijn van communautaire wetgeving en diverse communautaire regelingen; dat de Commissie derhalve een verantwoordelijkheid heeft ten aanzien van deze ondernemingen en dat de tenuitvoerlegging van het Groenboek en van het Handvest ook onder haar directe verantwoordelijkheid valt; 24. is van mening dat de terugdringing van de administratieve rompslomp voor kleine ondernemingen, verbetering van de wetgeving en een eenvoudiger toegang tot financiële middelen en informatie, met name wat betreft de toegang tot de markten van derde landen, alsook een betere verspreiding van de informatie, van groot belang zijn om gunstiger kadervoorwaarden te creëren; 25. doet een beroep op de Commissie en de Raad om vóór eind 2003 een geschikt actieplan voor ondernemersinitiatieven voor te leggen, met inachtneming van de voorstellen die uit het openbare debat resulteren, en is van mening dat de effectieve omzetting van het actieplan ter vereenvoudiging en verbetering van de kwaliteit van de regelgeving voortvarend ter hand genomen moet worden; 26. verzoekt de Commissie om de kwantitatieve en kwalitatieve resultaten van de diverse communautaire initiatieven en financieringsprogramma's voor steun aan en ontwikkeling van het MKB te registreren en te publiceren; 27. wijst erop dat het creëren van nieuwe bedrijven ongetwijfeld van groot belang is, maar dat de nadruk moet liggen op de kwaliteit van de startende bedrijven, niet de kwantiteit; onderstreept dat een te grote nadruk in het actieplan op startende ondernemingen ten koste zou kunnen gaan van de bestaande kleine ondernemingen en dat op die manier geen aandacht wordt besteed aan de meest diepgewortelde en belangrijke obstakels voor ondernemersactiviteit; 28. ziet goede mogelijkheden om in het kader van het EU-programma voor de interne markt de oprichting van nieuwe ondernemingen te stimuleren en is van mening dat binnen de Europese interne markt ten behoeve van oprichters van nieuwe ondernemingen in de dienstensector nog tal van bestaande belemmeringen kunnen worden opgeheven waardoor de grensoverschrijdende oprichting van ondernemingen kan worden vereenvoudigd; 29. doet een beroep op de lidstaten om met name de overdracht van ondernemingen aan nieuwe eigenaren fiscaal en bureaucratisch te verlichten, daar anders een uitval van veel ondernemingen door ontbrekende opvolging dreigt; vraagt aan de Commissie samen met de organisaties van ondernemingen een Europese informatiecampagne te starten en samen met het Europees Investeringsfonds financiële instrumenten vast te leggen die bestemd zijn om de financiering van de opvolging te vergemakkelijken; 30. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten extra inspanningen te leveren voor de werkelijke voltooiing van de interne markt, zodat de EU haar concurrentievermogen op wereldvlak kan verbeteren, hetgeen zal bijdragen tot de ontwikkeling van het ondernemerschap; 31. wenst eveneens dat wordt nagedacht over specifieke maatregelen op communautair niveau, samen met de betrokken organisaties, om steun te verlenen aan de activiteiten van echtgenotes/echtgenoten van bedrijfsleiders en dat wordt nagedacht over een statuut voor de erkenning en de bescherming van de echtgenotes/echtgenoten in de onderneming; 32. is van mening dat de middenstand nauwer bij de regelgeving en bij fundamentele beleidsstrategievraagstukken moet worden betrokken, zowel op het niveau van de Commissie als op dat van de meeste lidstaten; 33. wenst dat de Commissie een "lijst" opstelt van beste praktijken in de lidstaten voor het bestrijden van de bureaucratie die het ondernemerschap ondermijnt en dat zij de Raad verzoekt deze in alle lidstaten toe te passen in lijn met het verslag-Mandelkern; 34. is van mening dat met name particuliere investeerders en hun netwerken in Europees verband ideëel en financieel gestimuleerd zouden moeten worden, en dat zij met name positiever erkend moeten worden in de publieke opinie en de belastingsystemen van de lidstaten; 35. hoopt dat de mentaliteit van de banken ten aanzien van het MKB verandert en dat deze de rol van "raadgever en steun" van het MKB gaan spelen; 36. is van mening dat het ondersteunen van clusters en partnerschappen tussen KMO's ter bevordering van het internationale karakter ervan zal bijdragen tot het stimuleren van de ondernemingsgeest en het oprichten van nieuwe bedrijven; 37. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de begroting voor de beleidsmaatregelen met betrekking tot het proces van Lissabon, met name de acties ten behoeve van de zeer kleine en ambachtelijke bedrijven, in een regelmatig tempo wordt uitgevoerd; 38. is wat dat betreft van oordeel dat het huidige financiële kader reeds voorziet in de financiële instrumenten die noodzakelijk zijn om zelfs op korte termijn extra middelen vrij te maken, en dat de Commissie in elk geval over een aanzienlijk begrotingsarsenaal beschikt in het kader van rubriek III van de financiële vooruitzichten, die grotendeels bestaat uit beleidsmaatregelen met betrekking tot het proces van Lissabon; 39. doet een beroep op de Commissie en de Europese Investeringsbank om, in overleg met de organisaties van ondernemingen, de tot nu toe bestaande stimuleringsmaatregelen voor kleine en middelgrote ondernemingen te toetsen en zodanig aan te passen dat deze in versterkte mate de oprichting van nieuwe ondernemingen mogelijk maken; wenst dat systemen worden ingevoerd die een betere toegang mogelijk maken, met name voor de kleine en micro-ondernemingen, tot de middelen van de Europese Investeringsbank of het Europees Investeringsfonds voor normatieve investeringen en investeringen in het milieu en nieuwe technologieën, en voor immateriële investeringen in de opleiding van arbeidskrachten; 40. verzoekt de Commissie en de Europese Investeringsbank om bij hun steunmaatregelen meer rekening te houden met de rol van de micro-, kleine en middelgrote ondernemingen en met hun specifieke kenmerken, zowel qua bedrijfstak als qua bedrijfsstructuur (personenvennootschap, kapitaalvennootschap); 41. dringt er bij de Commissie en de overheidsinstanties op alle niveaus op aan maatregelen te implementeren om overheidsopdrachten open te stellen voor het MKB; dergelijke contracten maken 16% van het BBP van de EU uit, maar zijn vaak ontoegankelijk voor kleinere ondernemingen, ten gevolge van culturele, administratieve en financiële obstakels; 42. pleit ervoor om in de nieuwe regelingen inzake eigen kapitaal voor banken (Basel II) in de Europese Unie rekening te houden met de bijzonderheden van meer dan 18 miljoen KMO's in Europa en met name van oprichters van nieuwe bedrijven; 43. verwacht van de Commissie dat zij alles in het werk stelt om de toetredende landen intensiever bij de bevordering van de ondernemersgeest te betrekken; 44. acht het zinvol om in het kader van het Zesde Kaderprogramma voor onderzoek de ondernemersgeest in de verschillende lidstaten te onderzoeken en voorstellen dienaangaande te formuleren; 45. bevestigt de individuele punten van het Handvest voor kleine bedrijven, op grond waarvan op tien actieterreinen de juiste en noodzakelijke aanknopingspunten gezocht en gestimuleerd dienen te worden; verbaast zich in dit verband over het feit dat de Groep ondernemingenbeleid (GOB) bij de Commissie slechts een klein aantal vertegenwoordigers van kleine ondernemingen telt, ongeacht het feit dat zij 95% van de Europese ondernemingen uitmaken; verwacht van de Commissie dat zij waar nodig een beroep doet op de vertegenwoordigers van de kleine en micro-ondernemingen, zoals zij dat trouwens al heeft gedaan; 46. looft de Commissie dat zij in haar verslag over de uitvoering van het Europees Handvest voor kleine bedrijven tal van positieve voorbeelden uit alle lidstaten van de Europese Unie opsomt, op het uiteenlopende omzettingsniveau in de afzonderlijke lidstaten wijst en de lidstaten aanknopingspunten voor optimale werkwijzen verstrekt; 47. pleit voor een eenvoudiger toegang voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen tot bronnen voor risicokapitaal en aanloopfinancieringen en doet in dit verband een beroep op de Commissie om richtsnoeren inzake het mededingingsbeleid ter stimulering van de oprichting van nieuwe ondernemingen uit te vaardigen; vindt eveneens dat het nodig is systemen voor professionele en wederzijdse garantie en waarborg in de lidstaten aan te moedigen; 48. verwacht van de Commissie vanaf 2005 een jaarverslag over de ontwikkeling van het ondernemerschap in de Europese Unie en de lidstaten; 49. is van mening dat de niveaus van participatie in ondernemingen verschillend zijn in de hele wereld; vindt dat de Commissie verder onderzoek moet verrichten om na te gaan of er duidelijke redenen zijn waarom participatie in ondernemingen in bepaalde delen van de wereld hoger ligt dan in de EU, of daar lessen uit te trekken, teneinde een inzicht te krijgen in de diepere oorzaken van het ondernemersgedrag; dit zal de ondersteuning bevorderen van de maatregelen en de beleidsontwikkeling op het niveau van de EU en van de lidstaten; 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Mededeling van de Commissie ( COM(2002) 714 ), – gezien de Mededeling van de Commissie betreffende de tenuitvoerlegging van het actieplan voor risicokapitaal (APRK) ( COM(2001) 605 ), – gezien het verslag van de Commissie over de uitvoering van het Europees Handvest voor kleine bedrijven ( COM(2003) 21 ), – gezien de Mededeling van de Commissie - Eerst aan de kleintjes denken in een groter wordend Europa ( COM(2003) 26 ), – gezien de Mededeling van de Commissie - Investeren in onderzoek: een actieplan voor Europa ( COM(2003) 226 ), – gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over de internemarktstrategie: prioriteiten 2003-2006 ( COM(2003) 238 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 juli 1991 over het industriebeleid van de Gemeenschap in een door concurrentie gekenmerkte open context (1) en van 29 juni 1995 over de Mededeling van de Commissie over het beleid inzake het concurrentievermogen van de Europese Unie op industriegebied (2) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon en Göteborg waarin als doel wordt gesteld de economie van de EU om te vormen tot de meest concurrerende kenniseconomie, die middels een evenwicht tussen de drie pijlers waarop zij rust - de economische, sociale en milieusector -, duurzame ontwikkeling zal garanderen, – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5–0328/2003 ), A. zich verheugend over de Mededeling van de Commissie die, nu de uitbreiding voor de deur staat, de kwestie van het industriebeleid aanpakt en het belang van de industrie voor de Europese economie onderstreept, B. het feit verwelkomend dat het industriebeleid in de EU na tien jaar weer op de agenda staat; van mening dat deze nieuwe vorm van industriebeleid gekenmerkt wordt door steun voor verandering in plaats van bescherming van industrieën die niet tegemoet komen aan de wensen van de consument of de behoeften van de burgers; van oordeel dat de uitbreiding op de lange termijn de industrie, zowel in de nieuwe als in de huidige lidstaten veel kansen biedt en dat zij een positieve bijdrage aan het gehele industriebeleid in de EU zal leveren; C. het belang bevestigend van de integratie van het industriebeleid in het kader van de doelstelling en het proces van Lissabon en Göteborg om de economie van de EU om te vormen tot de meest concurrerende kenniseconomie, die middels een daadwerkelijk evenwicht tussen de drie pijlers waarop zij rust - de economische, sociale en milieusector -duurzame ontwikkeling zal garanderen, D. onderstrepend dat de Agenda van Lissabon van de EU een uitstekend kader vormt om de wensen van een op de toekomst gericht horizontaal industriebeleid op nationaal en op gemeenschapsniveau te verwezenlijken en dat elke vertraging bij de uitvoering van de Agenda van Lissabon derhalve ten laste van de industrie en de van deze bedrijfstak uitgaande dynamiek en innovatieve kracht gaat; E. onderstrepend dat een dynamische industrie een voorwaarde is voor een betere sociale en milieupolitieke norm; de Commissie verzoekend zich in haar streven naar een evenwichtige verhouding tussen de drie pijlers ook bezig te houden met wettelijke maatregelen uit het verleden; erop wijzend dat teveel regulering de Europese economie in haar inhaalproces belemmert en kan leiden tot productiviteitsgroei die nog steeds onder het gemiddelde ligt; F. de aandacht vestigend op het belang dat adequaat rekening wordt gehouden met de economische, sociale en milieugevolgen van nieuwe technologieën in het kader van een duurzame ontwikkeling; benadrukkend dat het integreren van de strategie voor duurzame ontwikkeling in productieprocessen en productontwerp de Europese industrie een concurrentievoorsprong kan geven op de markten van de toekomst, G. overwegende dat bij de analyse van de doelstelling van meer concurrentievermogen rekening moet worden gehouden met het werkelijke groeipotentieel van de Europese economie, met name haar belangrijkste productiefactor, nl. de menselijke factor, haar specifieke karakter dat het "Europese sociale model" genoemd wordt, en haar technologische mogelijkheden en niet met de comparatieve voordelen van onze concurrenten, te weten hun salariskosten en gebrekkige regelgeving, H. overwegende dat sociale factoren zoals onderwijs en opleiding tijdens het hele leven, het kwalificatieniveau van de arbeidskrachten, de kwaliteit van de arbeid en een bredere hantering van innovatieve arbeidsorganisatiemethoden, productiefactoren zijn die steeds belangrijker worden voor het concurrentievermogen van de Europese industrie, I. overwegende dat de sociale dialoog een constructief en creatief evenwicht kan scheppen tussen de belangen van de betrokken partners en dat een permanente sociale dialoog de hoeksteen vormt van een waarachtig Europees industriebeleid, door middel van voorlichting, raadpleging en medezeggenschap van de werknemers in geval van structurele aanpassingen, maar ook in het dagelijks leven van de ondernemingen, J. in de mening dat de sociale dialoog onderdeel uitmaakt van modern management waarin de nieuwe vormen van ondernemingsbestuur volledig moeten zijn geïntegreerd, K. van mening dat een werkelijk industriebeleid moet berusten op een industrie- en ondernemingsvriendelijk economisch beleid en een continue sociale dialoog; wijzend op het belang dat alle wetgeving met betrekking tot industrieel beleid in alle lidstaten en in de toetredende landen aan een diepgaande effectbeoordeling wordt onderworpen, om te vermijden dat zulke wetgeving een extra belasting vormt voor industrie en concurrentievermogen; L. onderstrepend dat de industrieën van de toetredende landen in het afgelopen decennium ingrijpend zijn geherstructureerd en gemoderniseerd; verwachtend dat de uitbreiding een positieve bijdrage levert aan de concurrentiepositie van de industrie; verklarend dat er desalniettemin nog steeds aanzienlijke verschillen bestaan en dat er met verdere aanpassingen rekening moet worden gehouden; ervan overtuigd dat strategieën voor economische ontwikkeling die gebaseerd zijn op het concurrentievoordeel door sociale dumping, met name op het vlak van de lonen, reeds op de middellange termijn een belemmering zullen blijken voor een gezonde economische ontwikkeling, M. het positief achtend dat verbetering van het concurrentievermogen van de industrie wordt gebaseerd op kennis, innovatie en ondernemingsgeest; erop wijzend dat het een uitdaging is ervoor te zorgen dat het streven naar concurrentievermogen niet ten koste gaat van sociale factoren als onderwijs en opleiding tijdens het hele leven, kwaliteit van de arbeid en betere gebruikmaking van innoverende vormen van arbeidsorganisatie - die alle productieve factoren kunnen zijn en niet alleen als bedrijfslasten mogen worden beschouwd; N. van mening dat de rol van het onderzoek van cruciaal belang is om de Europese industrie en de Europese ondernemingen in staat te stellen hun technologische voorsprong te behouden en te ontwikkelen; in dit verband volledig de doelstelling ondersteunend om 3% van het BBP voor O&O-uitgaven van particuliere en overheidsinstellingen uit te trekken; (schrapping) de belangrijke rol onderstrepend van ondernemingen bij de verwezenlijking van deze doelstelling en nadrukkelijk passende politieke kadervoorwaarden verlangend op Europees en nationaal niveau, waardoor de industrie (schrapping) haar O&O-uitgaven aanzienlijk kan verhogen; erop wijzend dat deze doelstelling van 3 % niet bereikt kan worden indien er geen krachtig en voortvarend beleid wordt gevoerd - overeenkomstig het Europees handvest voor kleine bedrijven - ter ondersteuning van de kleine en micro-ondernemingen, met inbegrip van die in de ambachtelijke sector, gezien de fundamentele rol die deze ondernemingen spelen in het onderzoek, de innovatie en de verspreiding van de onderzoekresultaten, O. overwegende dat het succes van innovaties, zowel wat producten als processen betreft, in hoge mate afhankelijk is van het vermogen van ondernemingen om hun administratieve structuren en de werkorganisatie passend te moderniseren; opmerkend dat goede managementkwaliteiten onontbeerlijk zijn voor het vaststellen en doorvoeren van dergelijke strategieën; een oproep richtend tot de industrie om de internationale kwaliteit van het management op peil te houden; P. benadrukkend dat voor strategieën ter verbetering van vaardigheden de inzet vereist is van zowel de regeringen als van het bedrijfsleven; in dit verband aandringend op omkering van de huidige trend van dalende particuliere en overheidsinvesteringen in onderwijs, opleidingen en levenslang leren, en op versterking van de prikkels voor personen om hun vaardigheden up-to-date te houden, Q. de inzet van de Europese Commissie op het gebied van onderzoek en ontwikkeling ondersteunend, alsmede haar streven om de samenwerking met het bedrijfsleven te verbeteren; de Commissie verzoekend hierbij verschillende partners te betrekken, zoals lokale gemeenschappen, universiteiten, kamers van koophandel en nijverheid, om tot optimale resultaten te komen, zowel wat behoud en kwaliteit van de werkgelegenheid betreft als het streven naar volledige werkgelegenheid; erop wijzende dat het banenscheppend vermogen van de informatie- en communicatietechnologie niet mag worden overschat; er overigens op aandringend dat bijzondere aandacht wordt besteed aan dwarsverbindingen tussen ICT en traditionele industriesectoren die een ernstige crisis doormaken, R. het belang onderstrepend van de territoriale dimensie van het industriebeleid, met name waar het de bijzondere inspanningen betreft die moeten worden verricht voor de industriële aanpassing van gebieden die worden getroffen door herstructurering van traditionele economische sectoren of door de algemene gevolgen van het veranderingsproces of de concentratie van rechtstreekse buitenlandse investeringen in de Midden- en Oost-Europese landen, alsook wat betreft de uiterst belangrijke ontwikkeling van clusters, S. erop wijzend dat de EU zich volledig rekenschap moet geven van de sociale, ecologische en regionale aspecten van het herstructureringsproces en dat zij de relevante regionale en/of nationale regeringen en de sociale partners nauw moet betrekken bij het uitwerken van specifieke programma's die de pijnlijke gevolgen van de herstructurering moeten opheffen; T. met klem wijzend op de noodzaak dat altijd volledig rekening wordt gehouden met de regionale aspecten van het herstructureringsproces en de uitvoering van maatregelen in de afzonderlijke regio's; verlangend dat coördinatie en een wisselwerking tot stand komen tussen de regio's van de EU bij de tenuitvoerlegging van het industriebeleid van de EU, U. erop wijzend dat de beoordeling van de gevolgen voor het concurrentievermogen moet worden gezien als een van de elementen waarmee bij de wetgevingsprocedure voor de vaststelling van het besluit rekening moet worden gehouden, maar dat dit redelijkerwijze niet elke andere overweging inzake bijvoorbeeld de ethiek, de gevolgen voor de volksgezondheid of de openbare financiën en de werkgelegenheidssituatie, uitsluit, V. vaststellende dat 98% van de ondernemingen in de EU MKB's zijn en dat het van belang is hun potentieel in de context van de uitbreiding volledig tot zijn recht te laten komen door met name de problemen te bestuderen in verband met de zware belastingheffing en de hoge arbeidskosten, die de oprichting en de groei van de MKB's in Europa sterk belemmeren, alsmede de kwestie van de opleiding van bedrijfsleiders en werknemers, van een intensievere deelname aan het onderzoeksprogramma van de EU, van een adequate financiering in het kader van Bazel II, en van een betere spreiding van de risico's van faillissementen, W. de invoering voorstellende van industriële netwerken (bijvoorbeeld ter besparing van uitgaven, een gezamenlijk gebruik van opleidingshulpbronnen, partnerschappen tussen universiteiten en industriesectoren), om kwantitatieve voordelen te behalen en om de uitwisseling van de beste praktijken en resultaten te verbeteren, X. verlangend dat een zakelijk klimaat wordt gecreëerd dat gunstig is voor het opzetten en ontwikkelen van ondernemingen in het MKB en voor het ondernemerschap in het algemeen; de noodzaak benadrukkend om inspanningen ter verbetering van de toegang tot financieringen voort te zetten, met name in het geval van risicokapitaal in de begin- en overgangsfasen, en om, indien gepast, de administratieve lasten bij het opzetten en leiden van een bedrijf te verminderen, Y. Y de EU en de EIB verzoekend de steun voor het opzetten van innovatieve ondernemingen in het MKB uit te breiden, de toegang tot onderzoeksprogramma's te vereenvoudigen en platforms in te richten waar jonge bedrijven aanvullende knowhow kunnen verkrijgen; speciale steun verlangend voor vrouwelijke en jonge ondernemers; Z. erop wijzend dat in de komende jaren de beschikbaarheid van gekwalificeerde arbeidskrachten een kritische factor voor de internationale concurrentiepositie van de Europese industrie op de lange termijn zal zijn en dat derhalve een belangrijke plaats is weggelegd voor opleiding, voortgezette opleiding en een verstandig immigratiebeleid, 1. stelt voor dat de Commissie ter concretisering van de in deze Mededeling naar voren gebrachte ideeën, vóór het begin van 2004, in overleg met alle Europese organisaties die de ondernemingen vertegenwoordigen, inclusief de kleine en micro-ondernemingen, een Actieplan opstelt dat ter goedkeuring aan de Raad en het Parlement wordt voorgelegd en dat de volgende maatregelen en acties zou kunnen bevatten: 2. staat positief tegenover het idee gebruik te maken van de open-coördinatiemethode ten einde de tenuitvoerlegging van een voortvarend industriebeleid te vergemakkelijken, met het oog op : 3. ondersteunt maatregelen ter verhoging van de productiviteit en het concurrentievermogen van ondernemingen ongeacht hun omvang, met name door verbetering van de kwaliteit van het werk; 4. wijst erop dat alleen het behoud van de hoofdvestigingen van industriële ondernemingen in de Europese Unie niet voldoende is, maar dat ook productieactiviteiten en productieplaatsen door adequate kadervoorwaarden veilig gesteld moeten worden en noemt in dit verband vier in behandeling zijnde wetgevingsvoorstellen van de Europese Unie, zoals de richtlijn inzake de handel in effecten, de verordening betreffende een nieuw chemiebeleid, de richtlijn kosten van de weg en de richtlijn milieuaansprakelijkheid; 5. acht het noodzakelijk dat de Commissie onderzoekt hoe de EU het mededingingsbeleid ten gunste van het concurrentievermogen van de industrie kan inzetten, met name door per categorie de vrijstellingen met betrekking tot de belastingstelsels en de regionale of grensoverschrijdende subsidies opnieuw te bekijken en door samenwerking tussen de ondernemingen, met name op gebied van onderzoek en technologie, te bevorderen; 6. is verheugd over het voornemen van de Commissie om een evaluatie te verrichten van de gevolgen van elk nieuw wetgevingsvoorstel in de EU voor het concurrentievermogen van de industrie en is van mening dat in het kader van die evaluatie bijzondere aandacht moet worden besteed aan de definitie van de evaluatiecriteria, zodat de evaluatie niet beperkt blijft tot een simpel boekhoudkundig onderzoek naar de onmiddellijke kosten van een wetgevingsvoorstel voor de industrie; 7. is verheugd over de bereidheid van de Commissie een sectorale en niet alleen een horizontale analyse te maken, maar wijst op de noodzaak deze analyses uit te breiden tot de kleine en micro-ondernemingen, en wenst dat de sectorale analyses worden geconcretiseerd in werkelijke sectorale actieplannen die alle deelnemers, met name de sociale partners, nauw betrekken bij vaststelling, uitvoering en follow-up; 8. verzoekt de lidstaten MKB-vriendelijkere belastingstelsels in te voeren en belastingstimulansen toe te passen om de particuliere investeringen in met name de sectoren onderzoek, onderwijs, opleiding en levenslang leren te bevorderen en tevens een stabiele financiering voor de sociale zekerheid te waarborgen en meer arbeidsplaatsen te creëren; 9. verzoekt de Commissie om alle communautaire instrumenten, zoals Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (3) en Richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (4) , opnieuw te bekijken of de invoering te overwegen van een gemeenschappelijk kader voor vennootschapsbelasting op EU-niveau, voorzien van een verdeelmechanisme, teneinde de nalevingskosten van de fiscale operaties te verminderen; 10. verzoekt de Commissie het volgende voorstel te overwegen: invoering, in het kader van een administratieve vereenvoudiging, van één enkel communautair document waarmee ondernemingen die hun vaste zetel in de EU hebben, toestemming wordt verleend zich te vestigen; dit administratieve document dient verenigbaar te zijn met het statuut van de Europese vennootschap; 11. verzoekt in dit verband de Commissie actief te blijven streven naar de totstandkoming van een werkelijke Europese Onderzoeksruimte, teneinde de Unie de noodzakelijke fundamenten te verschaffen voor wetenschappelijke en technologische vooruitgang, particuliere en openbare investeringen in het onderzoek en de industrie te stimuleren, de betrekkingen tussen de onderzoekscentra en alle categorieën ondernemingen, inclusief die met traditionele activiteiten, te bevorderen en de onderzoeksresultaten optimaal te benutten; 12. is van mening dat een algehele strategie voor de industrie de uitvoering moet omvatten van grote Europese projecten, waarbij de overheid en particulieren als partners worden betrokken, zoals bij het project Galileo, in de belangrijkste sectoren zoals die van de hernieuwbare energiebronnen – o.a. de brandstofcel en waterstof, de nanotechnologieën, volksgezondheid, de ruimte, staal, veiligheid en defensie; acht in dit verband de instelling van technologische platforms die alle deelnemende partijen mobiliseren om een technologische en strategische route uit te stippelen, een positieve stap; 13. onderstreept de noodzaak van een adequaat netwerk van vervoers-, energie- en telecommunicatie-infrastructuur, en onderstreept het belang van het uitschrijven van een Europese overheidslening voor de benodigde investeringen voor de uitbreiding van dit netwerk tot minder goed bediende regio's en voor het verbinden van deze regio's met de perifere en minder ontwikkelde regio's van de huidige lidstaten; 14. wijst erop dat dit industriebeleid overeenkomstig het Europees handvest voor kleine bedrijven ook maatregelen moet omvatten die zijn afgestemd op de kleine en micro-ondernemingen en op de ondernemingen in de traditionele sectoren; 15. verzoekt de Commissie, rekening houdend met haar Mededeling COM(2003) 238 , te streven naar rationalisering, vereenvoudiging en codificatie van de nationale en communautaire wetgevingsstructuur met betrekking tot de interne markt, met het oog op grotere doeltreffendheid; verzoekt de lidstaten meer aandacht te besteden aan een betere en snellere omzetting van de communautaire richtlijnen inzake de interne markt; 16. verlangt meer coördinatie tussen de diensten van de Commissie, tussen de instellingen van de Europese Unie en met de lidstaten; 17. acht het noodzakelijk dat de Europese Unie beschikt over een wetgeving die rekening houdt met de internationale context en met de economische gevolgen van de regelgeving die van toepassing is op de ondernemingen; 18. verzoekt de Raad Mededinging een actieve rol te spelen bij de behandeling van de voorstellen van de Commissie die ingrijpende gevolgen hebben voor het concurrentievermogen van de Europese industrie; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, en de parlementen van de lidstaten, alsmede aan de sociale partners van de Europese Unie. Het Europees Parlement , – verwijzend naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Latijns-Amerika, – gezien artikel 37, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat Bolivië het armste land van Zuid-Amerika is, B. overwegende dat de meerderheid van de Bolivianen het zwaar te verduren heeft en dat dringend actie moet worden ondernomen om aan hun behoefte aan sociale gerechtigheid te voldoen en om het democratiseringsproces voort te zetten, C. overwegende dat Bolivië de afgelopen weken het toneel is geweest van gewelddadige protesten, maatschappelijke mobilisatie, manifestaties, ordeverstoringen en rellen die met zeer harde hand door de autoriteiten zijn onderdrukt, dat door deze gebeurtenissen meer dan 80 mensen het leven hebben verloren, dat er vele gewonden zijn gevallen, dat hierbij omvangrijke materiële schade is aangericht en dat president Sánchez de Lozada onder druk van deze gebeurtenissen officieel zijn ontslag heeft ingediend bij het Congres, D. verheugd over de snelle machtswisseling die in Bolivië heeft plaatsgevonden met de verkiezing van vice-president Carlos Mesa Gisbert tot grondwettelijk president en over de terugkeer van de vrede en rust in het land na het aftreden van de voormalige president, E. gelet op het feit dat brede lagen van de Boliviaanse bevolking, vooral de indianen, boeren, arbeiders, werklozen, in hoge mate buiten de politiek en het economisch leven worden gehouden en terecht opkomen voor inbreng, F. eraan herinnerend dat de volkeren zelf kunnen beschikken over hun natuurlijke hulpbronnen en dat de beslaglegging hierop zonder de democratisch uitgesproken instemming van het volk niet te rechtvaardigen valt, G. er bovendien op wijzend dat uitoefening van de democratische macht niet betekent dat zonder onderscheid des persoons geweld gebruikt mag worden tegen de burgerbevolking, en dat bewindslieden strafrechtelijk en politiek aansprakelijk zijn als zij de mensenrechten schenden, H. overwegende dat de 13ste Ibero-Amerikaanse Top in november 2003 in Bolivië plaats zal vinden en dat Bolivië net als de overige Andeslanden verwikkeld is in onderhandelingen die binnenkort moeten uitmonden in de sluiting van een nieuwe overeenkomst inzake politieke dialoog en samenwerking met de Europese Unie, 1. spreekt nogmaals zijn krachtige en vastberaden steun uit voor het democratisch stelsel, de rechtsstaat en de constitutionele orde waar het Boliviaanse volk legitiem voor heeft gekozen; 2. condoleert de bevolking en de regering van de Republiek Bolivië met het verlies aan mensenlevens en andere personele en materiële schade als gevolg van de repressie van de protesten van de bevolking en veroordeelt met klem al het geweld dat heeft plaatsgevonden; 3. neemt kennis van de eerste verklaring van president Carlos Mesa Gisbert en zijn toezegging om Bolivië via de dialoog te regeren door een referendum te organiseren over het energievraagstuk, vervroegde verkiezingen uit te schrijven en het politiek bestel te democratiseren teneinde vooral de aymara- en quetchua-indianen meer inspraak te geven; 4. verzoekt de autoriteiten de betroffen families zo snel mogelijk te informeren omtrent het lot van de verdwenen personen en al degenen die ten onrechte zijn gearresteerd, omdat zij gebruik maakten van hun recht om op vreedzame wijze te demonstreren, snel op vrije voeten te stellen; verzoekt de OAS beschermingsmaatregelen uit te vaardigen voor de leiders van de sociale beweging die zijn bedreigd, zoals het parlementslid Evo Morales Ayma; 5. wenst dat diepgaand onderzoek wordt verricht naar de gebeurtenissen en dat meent dat dit onderzoek duidelijkheid moet verschaffen over wie hiervoor verantwoordelijkheid draagt; 6. herinnert eraan dat schendingen van de mensenrechten niet kunnen verjaren en dat de leden van de vorige regering zich zullen moeten verantwoorden voor schendingen die zij hebben begaan bij het ten onrechte onderdrukken van volksbewegingen; is van mening dat dan ook geen asiel verleend moet worden aan dergelijke leiders, die zich ten overstaan van de Boliviaanse justitie moeten verantwoorden voor de misdrijven die zij bij de uitoefening van hun mandaat hebben begaan; 7. hoopt dat er een akkoord kan worden gevonden binnen de Boliviaanse samenleving opdat de natuurlijke rijkdommen van het land, vooral de energiebronnen, ten goede komen aan het land zelf en aan het welzijn van de inwoners; 8. benadrukt de noodzaak dat de EU de fysieke, politieke, sociale en economische wederopbouw van het land ondersteunt teneinde het weer regeerbaar te maken, de democratie en de rechtsstaat te herstellen, de eerbiediging van de mensenrechten en met name de rechten van de inheemse Boliviaanse bevolking te waarborgen, economische en sociale vooruitgang mogelijk te maken, de armoede uit te roeien en een kans te bieden aan alle Bolivianen; 9. verzoekt de lidstaten van de EU om binnen de internationale financiële instellingen (IMF, Wereldbank, IDB) een standpunt in te nemen om de problematiek van de buitenlandse schulden van Bolivië op te lossen; 10. roept op tot gematigdheid en gezond verstand, teneinde te komen tot een constructieve dialoog tussen alle betrokkenen en een klimaat van vertrouwen en voldoende wederzijds begrip om een vreedzaam herstel van het normale leven mogelijk te maken en het land uit de impasse te halen waar het zich nu in bevindt; 11. wenst dat er een delegatie van het Europees Parlement naar Bolivië wordt gestuurd om de situatie daar in kaart te brengen en passende hulp voor te stellen om de nieuwe regering te helpen de klemmende problemen waarvoor zij staat op te lossen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regering en het Congres van de Republiek Bolivië en de secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse staten (OAS). Het Europees Parlement , − gelet op artikel 50 van het Reglement, − onder verwijzing naar resolutie 1375 (2001) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over de situatie in Burundi en de verklaring aan de pers van zijn voorzitter van 9 oktober 2003, − gelet op het besluit van de Uitvoerende Raad van de Afrikaanse Unie over het vredesproces in Burundi dat op 8 juli 2003 in Maputo werd aangenomen, − gezien het verslag over de studie- en informatiereis van een delegatie van de Commissie ontwikkelingssamenwerking naar Burundi van 22 t/m 27 juni 2003, − gezien de verklaring van de voorzitter van de Republiek Burundi voor de Commissie ontwikkelingssamenwerking op 9 juli 2003, − gezien de verklaring van de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, A. overwegende dat de instelling en toepassing van een staakt-het-vuren tussen alle partijen een voorwaarde vooraf is voor de uitvoering van het verkiezingsschema waartoe in Arusha is besloten en voor het herstel van de rechtsstaat in Burundi, B. met instemming kennis nemend van het op 8 oktober 2003 door de overgangsregering en de CNDD-FDD ondertekende Protocol van Pretoria over de verdeling van de macht in Burundi op politiek, defensie- en veiligheidsgebied, C. overwegende dat deze akkoorden een significante stap vormen in het vredesproces in Burundi, D. overwegende dat de strijdkrachten voor de verdediging van de democratie (CNDD-FD) sinds begin augustus alle aanvallen hebben gestaakt, E. gelet op de getuigenissen van NGO's waarin sprake is van grote achterstanden bij de rechtspraak, willekeurige arrestaties, slechte behandeling in de gevangenissen en martelingen, als gevolg waarvan grote delen van de bevolking op drift zijn geraakt, F. gezien het grote aantal weeskinderen, straatkinderen en kindsoldaten, G. gezien de noodzaak om de hervorming van de gerechtelijke, militaire en veiligheidsinstellingen door te zetten; H. gezien de noodzaak om te zorgen voor een rechtvaardige vertegenwoordiging van de Burundese gemeenschappen en de Burundese vrouwen in alle overheidsfuncties, I. overwegende dat de corruptie in het overheidsapparaat sterk is toegenomen, J. overwegende dat veel vluchtelingen die vanuit Tanzania zijn teruggekeerd naar Burundi onderweg zijn mishandeld, geslagen of verkracht, K. gelet op de financiële problemen van de missie van de Afrikaanse Unie in Burundi (MIAB), L. overwegende dat de onrust in het zuiden van Kivu voortduurt en de vrede in de regio bedreigt, M. overwegende dat de Commissie het document inzake strategie en samenwerking en het indicatief nationaal programma voor Burundi voor de periode 2003-2007 heeft ondertekend, 1. doet een beroep op de partijen om de politieke en militaire clausules in het Protocol van Pretoria onverwijld uit te voeren en dringt er bij de Raad en de Commissie op aan steun te verlenen bij het vredes- en wederopbouwproces in Burundi; 2. doet een beroep op de FNL van de heer Agathon Rwasa om de dialoog voort te zetten en verzoekt de Burundese autoriteiten alles in het werk te stellen om tot onderhandelingen met deze beweging te komen; 3. looft de bemiddelende rol van Zuid-Afrika, waar de recente ontmoetingen tussen de regering en de FDD hebben plaatsgevonden, en waardeert de constante inzet van de regionale bemiddelaars; 4. spreekt zijn allergrootste verontrusting uit over de aanhoudende vijandelijkheden en de verslechtering van de situatie van de mensenrechten in BUrundi, vooral die van vrouwen en kinderen; 5. wenst dat alle middelen om druk uit te oefenen op het Nationaal Bevrijdingsfront (FNL) worden gebruikt om deze gewapende organisatie aan de onderhandelingstafel te brengen en een vredesakkoord te laten sluiten; 6. is ernstig verontrust over de berichten dat met name in de zones die onder controle van de rebellen staan er sprake is van ernstige achterstanden bij de rechtspraak, van willekeurige arrestaties, van slechte behandeling in de gevangenissen en martelingen; 7. wijst op de absolute noodzaak voor het herstel van vrede, stabiliteit en de rechtsstaat van de invoering van een daadwerkelijk staakt-het-vuren tussen de regering en de rebellen; doet een oproep tot alle partijen in het conflict om het staakt-het-vuren ter erkennen en te eerbiedigen, zich te ontwapenen en gaandeweg deel te nemen aan het vredesproces, en dringt er vooral bij het Nationaal Bevrijdingsfront (FNL) op aan om de vredesovereenkomst van Arusha te ondertekenen; 8. vraagt de overgangsregering van Burundi om met krachtige hand op te treden tegen de groepen die de pogingen van vandaag om een vredesvergelijk te bereiken nog altijd proberen te ondermijnen, om te voorkomen dat het land opnieuw afglijdt in een burgeroorlog; 9. doet een oproep tot de staatshoofden van de regio om zich te blijven inspannen om de overgangsregering van Burundi en de overblijvende rebellengroepen te dwingen om een overeenkomst over de uitvoering van het staakt-het-vuren af te sluiten; roept vooral de groepen CNDD-FDD en FNL op om de onderlinge gevechten te staken; 10. verzoekt de Burundese regering om onverwijld een waarheids- en verzoeningscommissie in te stellen; 11. verzoekt het Burundese leger de hervormingen voort te zetten en te streven naar een multi-etnische samenstelling, overeenkomstig het vredesakkoord van Arusha van augustus 2000, en de internationale humanitaire beginselen in acht te nemen, teneinde het vertrouwen van de bevolkingsgroepen te herwinnen; 12. dringt er bij de regering op aan om de in de overeenkomsten van Arusha voorziene gerechtelijke hervormingen door te voeren, een einde te maken aan de straffeloosheid en al degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan moord en doodslag voor de rechter te brengen, en het statuut van het Internationaal Strafhof te ratificeren; 13. verzoekt de internationale gemeenschap om de regering van Burundi financiële steun te verlenen, vooral voor de economische wederopbouw van het land, en vraagt vooral de Europese Commissie meer vaart te zetten achter de instelling van het door haar voorgestelde fonds ter financiering van de Afrikaanse vredesmacht, met name in Burundi; 14. pleit voor de afvaardiging van een delegatie van hoge militairen van de Europese legers met het oog op een ontmoeting met hun collega's van het reguliere leger van Burundi en de deelname aan de reorganisatie van dit leger; 15. verzoekt de betrokken partijen slecht voorbereide en vroegtijdige repatriëringen van vluchtelingen uit Tanzania naar Burundi te voorkomen en bij de repatriëring, hervestiging en reïntegratie van de vluchtelingen rekening te houden met de specifieke behoeften van vrouwen, jonge meisjes en kinderen die aan het hoofd van een gezin staan; 16. verzoekt alle partijen met klem alles in het werk te stellen met het oog op de naleving van het tijdschema van Arusha voor het verkiezingsproces waarvan de Burundese vluchtelingen niet mogen worden uitgesloten en de stembusuitslag te respecteren; 17. brengt alle partijen in herinnering dat de Burundese vrouwen nauw moeten worden betrokken bij het vredesproces en de uitvoering van de vredesakkoorden; 18. moedigt de buurlanden van Burundi aan om het vredesproces in Burundi actief te steunen, met name door de wapenhandel strenger te controleren en meer druk uit te oefenen op de rebellen die hebben geweigerd zich te ontwapenen; 19. verzoekt alle partijen in het conflict de toegang van humanitaire hulp tot alle geledingen van de burgerbevolking mogelijk te maken en het werk van de NGO's, met name op gezondheidsgebied, maximaal aan te moedigen en te vergemakkelijken; 20. verzoekt de Commissie om het personeel en de beveiliging van haar delegatie in Bujumbura te versterken; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Commissie en de Uitvoerende Raad van de Afrikaanse Unie en de regeringen van Burundi, Tanzania en Zuid-Afrika. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Kazachstan, Kyrgyzstan, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 september 20034 over de mensenrechtensituatie in de wereld in 2002 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (1) , - gezien de in mei 1998 ondertekende partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Turkmenistan, die nog niet van kracht is, en de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten met Kazachstan, Kyrgyzstan en Oezbekistan, waarin ook een mensenrechtenclausule is opgenomen, - gezien het strategiedocument voor Centraal-Azië in de periode 2002-2006 van de Europese Commissie, - gezien de verklaringen van de EU over Turkmenistan van 19 december 2002, 20 maart 2003 en 3 april 2003, in het kader van de Permanente Raad van de OVSE, - gezien de verklaringen van het EU-voorzitterschap over Turkmenistan van 10 december 2002 en 20 januari 2003, - gezien de resolutie van VN-Mensenrechtencommissie over de mensenrechtensituatie in Turkmenistan van 16 april 2003, - gezien de door Turkmenistan in het kader van het ICCPR, het ICESCR, het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, en andere belangrijke mensenrechtenverdragen aangegane verplichtingen, A. overwegende dat Turkmenistan stelselmatig al zijn verplichtingen in het kader van de bovenvermelde internationale verdragen met voeten treedt, B. overwegende dat de toch al belabberde mensenrechtensituatie in Turkmenistan de laatste tijd nog dramatisch is verslechterd en dat er aanwijzingen zijn dat dit Centraal-Aziatische land zich heeft ontwikkeld tot een van de ergste totalitaire systemen ter wereld, C. overwegende dat Turkmenistan consequent de verplichtingen heeft genegeerd die het is aangegaan in het kader van een aantal belangrijke mensenrechtenverdragen waarbij het partij is, dat het zich stelselmatig heeft onttrokken aan de toepassing van de aanbevelingen die zijn vervat in het verslag van de speciale rapporteur van de OVSE voor Turkmenistan van maart 2003 en in de resolutie van de VN-Mensenrechtencommissie van april 2003, D. overwegende dat Turkmenistan nog steeds een eenpartijstaat is, waar de burger- en politieke rechten, inclusief de vrijheid van meningsuiting, godsdienst, vereniging en vergadering rigoureus zijn beperkt en dat etnische minderheden op grote schaal worden gediscrimineerd, E. overwegende dat de verslechterde situatie op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs in Turkmenistan heeft geleid tot de sluiting van belangrijke wetenschappelijke en culturele instellingen en tot het vertrek van goed opgeleid en gekwalificeerd vakpersoneel, F. overwegende dat religieuze congregaties zich krachtens de wet op de vrijheid van geweten en religieuze organisatie bij de overheid moeten laten registreren, en dat er zich sinds de herregistratie van religieuze organisaties begin 1997 verplicht werd gesteld slechts twee - de Russisch-orthodoxe kerk en de soennitische moslims - hebben mogen laten registreren, terwijl alle andere organisaties zwaar worden gediscrimineerd, G. overwegende dat leden van religieuze groeperingen die niet officieel worden erkend, al sinds jaren geen openbare religieuze activiteiten meer mogen ontplooien en worden onderworpen aan arrestatie, deportatie, interne verbanning, uitzetting en allerhande vormen van mishandeling, H. overwegende dat politieke gevangenen naar verluidt slecht worden behandeld en na oneerlijke processen langdurige gevangenisstraffen opgelegd krijgen, en dat zij de noodzakelijke medische verzorging moeten ontberen, I. overwegende dat de autoriteiten na een zogenaamde staatsgreep in november 2002 zijn overgegaan tot massale arrestaties en dat er geloofwaardige berichten de ronde doen over foltering en mishandeling van regeringsopponenten en hun familieleden, J. overwegende dat er ook onder de vervolgde familieleden gevallen zijn voorgekomen van uitzetting, inbeslagneming van bezittingen en ontslag uit hun baan, K. overwegende dat diverse tegenstanders van het regime zijn veroordeeld tot gevangenisstraffen gaande tot levenslange opsluiting na flagrant oneerlijke schertsprocessen waarbij geen onafhankelijke waarnemers werden toegelaten en dat een aantal van hen naar verluidt in gevangenschap is omgekomen, L. overwegende dat de Halk Maslakhaty (Volksraad) een decreet heeft uitgevaardigd waarbij alle kritiek op de president en zijn beleid als landverraad wordt beschouwd en maximaal met levenslange hechtenis kan worden bestraft, M. overwegende dat de regering de "Rukhnama", een door de president geschreven "heilig" boek, tot de nieuwe spirituele leidraad heeft verheven en dat het bestuderen van dit werk op scholen en universiteiten en bij overheidsinstellingen verplicht is gesteld, Met betrekking tot Kazachstan, Kyrgyzstan, Tadzjikistan en Oezbekistan N. overwegende dat de verbetering van de mensenrechtensituatie in Kazachstan wordt overschaduwd door mediacensuur en door processen die volgens de OVSE-normen niet als rechtvaardig kunnen worden beschouwd, O. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Kyrgyzstan wordt overschaduwd door gevallen van mishandeling tegen oppositiefiguren, journalisten, medewerkers van niet-gouvernementele organisaties en mensenrechtenactivisten, P. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Tadzjikistan de laatste jaren is verbeterd, maar dat de beperkingen op de vrijheid van meningsuiting en geweten en de frequente toepassing van de doodstraf impliceren dat er nog veel ruimte is voor hervormingen, wil het land voldoen aan de mensenrechtenbepalingen die deel uitmaken van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten die het met de EU heeft gesloten, Q. overwegende dat er ook in Oezbekistan sprake is van partiële vooruitgang waar het de ontwikkeling van de rechtsstaat en de openheid in de media betreft en dat er tal van NGO's in het land mogen opereren, maar dat de vrijheid van meningsuiting nog steeds wordt onderdrukt en de mensenrechten nog steeds worden geschonden, zoals nog maar eens overduidelijk is gebleken bij het proces tegen de Oezbeekse journalist Roeslan Sharipov, die achter gesloten deuren is berecht en tot vier jaar hechtenis is veroordeeld op beschuldiging van homoseksuele activiteiten, Met betrekking tot Turkmenistan 1. betreurt de verslechtering van de mensenrechtensituatie in Turkmenistan, 2. roept de Turkmeense regering op, alle aanbevelingen in de resolutie die de VN-Mensenrechtencommissie op haar 59ste zitting in april 2003 heeft goedgekeurd, ten uitvoer te leggen, evenals de door OVSE-rapporteur prof. Emmanuel Decaux in zijn rapport van maart 2003 gedane aanbevelingen; 3. dringt er bij de Turkmeense autoriteiten op aan, zich te houden aan de verplichtingen die voor Turkmenistan voortvloeien uit het internationale recht en een einde te maken aan de aanvallen op en de foltering en mishandeling van politieke opponenten; 4. verzoekt de regering van Turkmenistan een onpartijdig en diepgaand onderzoek in te stellen naar alle berichten omtrent gedetineerden die in gevangenschap zijn omgekomen, waarbij met name moet worden gedacht aan Amanmukhamed Yklymov, A. Prokofiev en voormalig parlementsvoorzitter Tagan Khallyev; 5. roept de regering van Turkmenistan op, een onpartijdig en diepgaand onderzoek in te stellen naar alle vermeende gevallen van foltering en mishandeling van gedetineerden, met inbegrip van de voormalige ministers van Buitenlandse Zaken van Turkmenistan, de ambassadeurs Boris Shikhmuradov en Batyr Berdyev, alsmede het voormalige hoofd van het presidentieel bestuur, ambassadeur Yazgeldi Gundogdyev, en degenen die daarvoor verantwoordelijk blijken te zijn voor het gerecht te dagen en de slachtoffers volledig schadeloos te stellen; 6. verzoekt de regering van Turkmenistan onmiddellijk en onvoorwaardelijk alle op gewetensgronden veroordeelde gedetineerden, met inbegrip van Nikolay Shelekhov en Kurban Zakirov, alsmede politiek gedetineerde Mukhametkuli Aymuradov, die in 1995 op onterechte gronden is veroordeeld, op vrije voeten te stellen; 7. verzoekt de regering van Turkmenistan ervoor te zorgen dat al degenen die in verband met de gebeurtenissen van 25 november 2002 zijn veroordeeld en alle andere politieke gevangenen die op onterechte gronden zijn veroordeeld, opnieuw worden berecht volgens procedures die voldoen aan de internationale rechtvaardigheidsnormen en erop toe te zien dat onafhankelijke waarnemers toestemming krijgen om de processen bij te wonen; 8. roept de Turkmeense autoriteiten op, het Internationaal Comité van het Rode Kruis toegang te verschaffen tot alle gevangenen; 9. roept de Turkmeense autoriteiten op, niet-gouvernementele organisaties en activisten van maatschappelijke groeperingen toestemming te verlenen om hun vreedzame activiteiten uit te oefenen zonder te worden mishandeld of vervolgd en om zich te laten registreren en vrij te opereren; 10. roept de Turkmeense autoriteiten op, ervoor te zorgen dat onafhankelijke waarnemers toegang krijgen tot strafrechtsprocessen; 11. verzoekt de regering van Turkmenistan politieke oppositiepartijen toestemming te geven om zich te laten registreren zonder met gevangenneming, detentie of mishandeling te worden bedreigd; 12. roept de regering van Turkmenistan op, het beginsel van vrijheid van godsdienst te respecteren, alle beperkingen op de activiteiten van religieuze minderheden op te heffen en het presidentieel decreet tot beperking van de registratie van religieuze groeperingen in te trekken; 13. roept de regering van Turkmenistan op, in snel tempo over te gaan tot de invoering van de democratie en de rechtsstaat, democratische verkiezingen onder toezicht van internationale waarnemers te laten plaatsvinden en de legitieme bevoegdheden van het parlement te herstellen; 14. verzoekt de regering van Turkmenistan een einde te maken aan de gedwongen binnenlandse hervestigingspolitiek, het constitutionele verbod op het voeren van de dubbele nationaliteit op te heffen, het verplicht gebruik van uitreisvisa af te schaffen en het recht om in het buitenland te gaan studeren opnieuw in te voeren; 15. verzoekt de regering van Turkmenistan het recht om zich vrij te verplaatsen te handhaven door o.a. onmiddellijk en definitief af te zien van de uitreisvisumverplichting, het verplicht voeren van een verblijfsvergunning en de verplichte binnenlandse hervestigingspolitiek; Met betrekking tot Kazachstan, Kyrgyzstan, Tadzjikistan en Oezbekistan 16. is ingenomen met de vrijlating van de politieke gedetineerde Mukhtar Ablyazov door de Kazachse autoriteiten; 17. roept de regering van Kazachstan op, de nog resterende politieke gedetineerden, en met name Galymzhan Zhakiyanov, medeoprichter van "Democratisch Alternatief Kazachstan" en de onafhankelijke journalist Sergei Duvanov onvoorwaardelijk vrij te laten; 18. dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van oppositieleider Felix Kulov in Kyrgyzstan en van oppositieleider Muhammad Bekjanov in Oezbekistan; 19. dringt er bij de Kazachse regering op aan, over te gaan tot hervorming van de wetgeving inzake politieke diffamatie, waardoor het de vrije pers onmogelijk werd gemaakt enigerlei vorm van kritiek te leveren op overheidsfunctionarissen, op straffe van vervolging wegens eerroof, die vaak resulteert in onbetaalbaar hoge boetes, welke kranten en nieuwsbladen niet kunnen opbrengen, zodat zij tot sluiting werden gedwongen; 20. merkt op dat soortgelijke preoccupaties in mindere mate gelden ten aanzien van de persvrijheid in Kyrgyzstan; 21. roept de regering van Kyrgyzstan op, de beginselen van vrijheid van meningsuiting en vergadering te eerbiedigen en een moratorium in te stellen op het aanspannen van arbitraire civiele procedures door overheidsfunctionarissen tegen journalisten en onafhankelijke mediaorganen; 22. verzoekt de regering van Tadzjikistan de beginselen van vrijheid van meningsuiting te respecteren door het uitoefenen van pressie en intimidatie op journalisten te doen ophouden; 23. roept de regering van Oezbekistan op, een eind te maken aan de vervolging tegen en het creëren van een klimaat van angst onder mensenrechtenactivisten, de beginselen van de vrijheid van meningsuiting te eerbiedigen en Roeslan Shapirov onverwijld vrij te laten; 24. verzoekt de Commissie buitenlandse zaken via haar werkgroep "Mensenrechten" een evaluatie op te maken van de mensenrechtensituatie in de landen van Centraal-Azië, te weten Kazachstan, Kyrgyzstan, Oezbekistan, Tadzjikistan en Turkmenistan; 25. verzoekt de Commissie de democratiseringsprogramma's voor deze landen in het kader van TACIS te intensiveren en verder uit te breiden, met name ter bevordering van de vrijheid van de media en de onafhankelijkheid van het justitieel apparaat; 26. verzoekt de Raad een gemeenschappelijke strategie voor de Centraal-Aziatische republieken te ontwikkelen teneinde de betrekkingen van de EU met deze landen effectiever, consistenter en duidelijker gestalte te geven; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering Turkmenistan, de regering van Kazachstan, de regering van Kyrgyzstan, de regering van Tadzjikistan, de regering van Oezbekistan en de regering van de Russische Federatie. Het Europees Parlement , – gezien zijn voorgaande resoluties over Nepal, – gezien het snellereactiemechanisme, een belangrijk instrument voor een snelle en flexibele reactie op situaties waarin sprake is van aantasting van de stabiliteit in landen die steun van de Europese Unie ontvangen, – gelet op artikel 50, lid 5 van zijn Reglement, A. oog hebbende voor het intense streven van het Nepalese volk naar een rechtvaardige en duurzame vrede in hun land, een open en democratische samenleving, alsmede vooruitgang en welvaart voor allen, B. erkennende dat de soevereiniteit van het volk, een pluralistische parlementaire democratie, een constitutionele monarchie, de rechtsstaat, alsmede de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden de hoofdkenmerken vormen van de grondwet van het Koninkrijk Nepal van 1990, die is afgekondigd als gevolg van de volksbeweging in 1990, C. overwegende dat op 19 januari een veelbelovende wapenstilstand was uitgeroepen tussen de maoïstische opstandelingen (CPN-M) en de regering, gevolgd door de ondertekening op 13 maart van een gedragscode door beide partijen, de vrijlating van diverse maoïstische leiders uit de gevangenis en het begin van vredesonderhandelingen, D. overwegende dat de Nepalese maoïstisch-communistische partij op 27 augustus het einde van de sinds acht maanden heersende wapenstilstand heeft afgekondigd, E. overwegende dat de gevechten sinds het einde van de wapenstilstand van eind augustus meer dan 300 doden en talrijke gewonden hebben geëist, voornamelijk burgers, waaronder vele kinderen, F. overwegende dat de Nepalese maoïstisch-communistische partij de afschaffing van de monarchie niet meer als voorwaarde stelt, G. verheugd over het feit dat het concept voor een vooruitstrevend plan van hervormingen van de staatsinrichting, dat door de huidige regering is ingediend, een basis vormt voor onderhandelingen tussen de regering en de rebellen, H. oog hebbend voor de gegrondheid en het grote belang van het bijeenroepen van een rondetafelconferentie met de vertegenwoordigers van alle partijen, nationaliteiten, regio's, mannen en vrouwen, en alle gemeenschappen; de Raad en de Commissie verzoekend assistentie te verlenen voor de bijeenroeping van deze conferentie indien hierom door alle betrokkenen wordt verzocht, I. waardering hebbend voor het feit dat Nepal al jarenlang Tibetaanse en Bhutaanse vluchtelingen opvangt, maar ontzet over de deportatie van 18 Tibetanen naar Tibet een paar maanden geleden, J. kennis nemend van de door Nepal gegeven verzekering dat er geen verandering is opgetreden in het vluchtelingenbeleid van de regering van het koninkrijk Nepal, K. zijn tevredenheid betuigend over het toenemen van de betrekkingen en de samenwerking tussen de Europese Unie en Nepal, 1. uit zijn diepe bezorgdheid over de opheffing van de wapenstilstand en de recente opleving van het geweld in Nepal die vele mensenlevens en gewonden heeft geëist; 2. verzoekt de regering van Nepal en de maoïstische rebellen met klem onmiddellijk een staakt-het-vuren af te kondigen, de gedragscode na te leven die in maart van dit jaar door beide partijen was overeengekomen, en de vredesbesprekingen te hervatten; 3. is bezorgd over het feit dat het weer opleven van het geweld ernstig afbreuk zal doen aan de inspanningen om een oplossing te vinden voor de status van de Bhutanese vluchtelingen die in het oosten van Nepal in vluchtelingenkampen leven; 4. verzoekt de regering van het koninkrijk Nepal de verzekering te geven dat zij met het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen (UNHCR) zal samenwerken om hernieuwde deportaties te voorkomen en om de Tibetaanse en Bhutanese vluchtelingen het recht op goede behandeling toe te kennen waarop zij volgens de internationale regels betreffende de mensenrechten aanspraak kunnen maken; 5. is verontrust over het besluit van de UNHCR om de hulp voor de Bhutanese vluchtelingenkampen geleidelijk stop te zetten en steunt de oproep van internationale mensenrechtenorganisaties aan de donors om een internationale conferentie bijeen te roepen met het doel de langdurige crisissituatie van de Bhutanese vluchtelingen op te lossen door alle belanghebbenden bij elkaar te brengen; 6. steunt het concept voor een vooruitstrevend plan van hervormingen van de staatsinrichting, dat door de regering van Nepal is ingediend tijdens de derde ronde van de vredesbesprekingen met de maoïstische rebellen en dat een basis vormt voor onderhandelingen tussen beide partijen; 7. wenst dat de democratisering hervat wordt, met name door de benoeming van een regering die verantwoording moet afleggen aan het parlement, en verlangt tevens dat de Nepalese maoïstisch-communistische partij een institutionele politieke kracht wordt die zijn ideeën en kandidaten bij de verkiezingen presenteert en het gebruik van geweld onmiddellijk stopzet; 8. is van mening dat er onmiddellijk vertrouwenwekkende maatregelen moeten worden getroffen die gefinancierd worden uit het snellereactiemechanisme; 9. verzoekt de Commissie in verband hiermee een actievere rol te spelen door het vredesproces een nieuwe impuls te geven en vroegtijdig het initiatief te nemen om vertrouwenwekkende maatregelen te financieren, zoals workshops en plaatselijke scholing in het oplossen van conflicten, grondwettelijke maatregelen en deelneming van het maatschappelijk middenveld aan het vredesproces door middel van voorlichtingscampagnes; 10. verzoekt de Commissie en de Raad de partijen steun en bijstand te verlenen bij het voeren van officiële onderhandelingen en bij het uitvoeren van programma's en projecten voor ontwikkeling, hulp en herstel, teneinde de basis te kunnen leggen voor een rechtvaardige en duurzame vrede; 11. verzoekt de Commissie en de regeringen van de lidstaten om zorgvuldig toe te zien op de uiteindelijke bestemming van de hulp aan Nepal en zich ervan te vergewissen dat deze hulp in de eerste plaats bestemd wordt voor de bestrijding van armoede en dat de hieraan ten grondslag liggende conflictoorzaken aangepakt worden; 12. verzoekt de Raad om mede te delen of hij thans bereid is de benoeming van een Speciale Vertegenwoordiger van de EU voor Nepal ernstig te overwegen en om aan te geven welke andere nieuwe initiatieven hij bereid is te ondersteunen en welke maatregelen hij op internationaal niveau zal nemen om de vrede in Nepal te herstellen; 13. spreekt de hoop uit dat de onlangs opgerichte EG-delegatie in Kathmandu de betrekkingen en de samenwerking tussen de EU en Nepal zal versterken en verzoekt de Commissie de nodige regelingen te treffen om de omvang van de delegatie uit te breiden en het nodige extra personeel ter beschikking te stellen; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten, de regering van India en de regering van Nepal. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2003) 130 ), – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de commissie visserij (A5&nbhy;0331/2003), A. overwegende dat, hoewel er de afgelopen jaren vooruitgang is geboekt met betrekking tot het functioneren van de toezicht- en controle-instrumenten, er nog steeds aspecten zijn die voor verbetering vatbaar zijn, B. overwegende dat op grond van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) die werd goedgekeurd bij Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het GVB (1) , in hoofdstuk V hiervan een nieuw juridisch kader voor een communautair controle- en handhavingssysteem is geschapen, C. overwegende dat de ervaring en de kennis die zijn opgedaan bij de inspectiebezoeken een belangrijke basis vormen voor een doeltreffende uitvoering van de controle op de visserij en derhalve versterkt dienen te worden, D. overwegende dat er op moet worden toegezien dat de toegang tot de visbestanden en de exploitatie hiervan op alle niveaus wordt gecontroleerd en aan een uniforme regelgeving en controleprocedure wordt onderworpen die niet alleen van toepassing zijn op de vangst maar ook op het vervoer en de afzet van visserijproducten; dat dit systeem vergelijkbare resultaten moet opleveren, onafhankelijk van de nationaliteit van het toezichthoudend orgaan of de bevoegde nationale inspectiedienst, E. overwegende dat het belangrijk is dat de betrokkenen daadwerkelijk bij alle fasen van het beleid worden betrokken, vanaf de concipiëring tot de uitvoering ervan, en dat hierbij rekening wordt gehouden met de regionale dimensie die aan het gemeenschappelijk visserijbeleid inherent is zodat de specifieke situatie van het visserijbeheer en de gevolgen hiervan voor de kwetsbare kustgemeenschappen duidelijk tot uiting komen, F. overwegende dat de vissers de regelgeving op visserijgebied beter zullen steunen en eerbiedigen als de visserijorganisaties bij het besluitvormingsproces worden betrokken, G. overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het toezicht op de toepassing van de communautaire wetgeving in overeenstemming met de communautaire beginselen vooral bij de lidstaten ligt en dat het de taak van de Commissie is erop toe te zien dat de communautaire wetgeving juist wordt toegepast, H. overwegende dat de internationale richtsnoeren en beginselen met betrekking tot een duurzaam beheer van de visserij in acht moeten worden genomen, I. gezien de mededeling van de Commissie over een actieplan dat op korte termijn moet worden uitgevoerd teneinde erop toe te zien dat de toegang tot de visbestanden en de exploitatie hiervan op alle niveaus wordt gecontroleerd, alsmede haar plannen om een voorstel in te dienen met betrekking tot de oprichting van een gezamenlijke inspectiestructuur in het kader van de oprichting van een communautair Bureau voor visserijcontrole, J. overwegende dat er verschillen bestaan tussen de diverse technische, materiële en personele middelen en de met de visserijcontrole belaste organen van de lidstaten, K. gezien de groeiende behoefte aan betere controles in de wateren van de internationale visserijorganisaties en overwegende dat de Commissie als contractpartner van deze organisaties kan bijdragen tot een meer uniforme uitvoering van de controle, 1. neemt kennis van de mededeling van de Commissie "Naar een uniforme en effectieve uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid"; 2. benadrukt dat de ervaringen en de kennis die zijn opgedaan bij inspectiebezoeken een belangrijke basis vormen voor een doeltreffende uitvoering van de visserijcontrole en dat derhalve moet worden uitgegaan van de huidige situatie om de samenwerking bij de uitvoering van de communautaire inspectie- en controlestrategie te verbeteren; 3. benadrukt het belang van een daadwerkelijke participatie van de betrokkenen in alle stadia van het beleid, van de concipiëring tot en met de uitvoering ervan, waarbij rekening dient te worden gehouden met de regionale dimensie en het gedecentraliseerde karakter die aan het gemeenschappelijk visserijbeleid inherent zijn zodat de specifieke situatie van het visserijbeheer en de gevolgen hiervan voor de kwetsbare kustgemeenschappen duidelijk tot uiting komen; 4. wijst erop dat de vissers de regelgeving op visserijgebied beter zullen steunen en in acht zullen nemen als de visserijorganisaties betrokken worden bij alle stadia van het besluitvormingsproces; 5. acht het positief dat er thans een actieplan bestaat dat op korte termijn tussen 2003 en 2005 ten uitvoer moet worden gelegd en dat bedoeld is om de coördinatie van de coherente inspectie- en controleactiviteiten op communautair niveau te verbeteren teneinde de middelen te rationaliseren en prioriteiten te stellen; 6. wijst erop dat dit actieplan toegespitst moet worden op de terreinen waarop een betere samenwerking tussen de lidstaten noodzakelijk is, zoals met name de internationale aspecten die worden beheerd door regionale organisaties waarbij de Europese Unie is aangesloten en dat met name de inzet van grensoverschrijdende producentenorganisaties daartoe kan bijdragen; 7. steunt de maatregelen die bedoeld zijn om de procedures en doelstellingen in overleg met de betrokken sector en nationale autoriteiten te harmoniseren, zonder de verschillende regionale situaties uit het oog te verliezen en de taken die onder de lidstaten vallen in het geding te brengen; 8. hecht vooral belang aan de eerste reeks acties die erop gericht is doeltreffender gebruik te maken van de bestaande middelen voor inspectie en controle door selectie van visserijtakken en bestanden, en die met alle betrokken partijen, met inbegrip van visserijorganisaties, producenten, reders en nationale autoriteiten moet worden geanalyseerd en besproken; 9. wijst erop dat de inspectie-, controle-, en toezichthoudende activiteiten gerationaliseerd moeten worden door gebruik te maken van nieuwe technologieën, hetgeen omvangrijke investeringen kan vereisen, zodat het van essentieel belang is dat in het kader van de Gemeenschapsbegroting toereikende kredieten worden vrijgemaakt en steun wordt verleend aan de lidstaten die dit nodig hebben; 10. acht het positief dat specifieke controleprogramma's worden goedgekeurd, met name voor het vaststellen van gemeenschappelijke prioriteiten en bench marks voor de inspectie van alle geselecteerde visserijtakken of bestanden - van vangst tot afzet - waarbij de resultaten van de inspectie- en controleactiviteiten transparant moeten zijn; 11. acht het belangrijk dat de programma's gebaseerd worden op de ervaringen die door de diverse lidstaten in de loop der jaren zijn opgedaan, met name met betrekking tot de grensoverschrijdende samenwerking; 12. benadrukt het belang van de rol van de nationale autoriteiten bij de controle en evaluatie van de inspectie- en controleactiviteiten, op basis van gemeenschappelijke prioriteiten en bench marks en in het licht van de ontwikkeling van de visserijactiviteiten, en waarvan de resultaten aan de overige lidstaten en aan de Commissie ter beschikking worden gesteld op basis van gezamenlijke afspraken die van tevoren zijn vastgelegd; 13. acht het belangrijk dat de doeltreffendheid van de specifieke controleprogramma's op gezette tijden wordt geëvalueerd; 14. juicht het toe en acht het zelfs onontbeerlijk dat in overleg met de visserijsector en de nationale autoriteiten een gedragscode voor de visserijcontrole wordt opgesteld; 15. juicht het voornemen van de Commissie toe een voorstel in te dienen voor de oprichting van een gezamenlijke inspectiestructuur op basis van met name een communautair Bureau voor visserijcontrole teneinde de gecoördineerde toepassing van de nationale inspectie- en controlemiddelen te garanderen; 16. roept op om in het kader van het voorstel van de Commissie een communautair bureau op te richten, om zo een betere garantie te krijgen voor een effectieve controle; 17. dringt erop aan dat de Commissie in samenwerking met de lidstaten een zo uitgebreid mogelijk onderzoek doet naar de haalbaarheid en noodzaak van een organisatorische structuur voor de communautaire inspectie en controle dat met name een kosten-batenanalyse omvat, vergeleken met een betere toepassing van de nationale middelen, en een overzicht geeft van de praktische gevolgen hiervan voor de materiële, financiële en personele middelen; 18. verzoekt de Commissie ook een onderzoek in te stellen naar alternatieve modellen voor communautaire samenwerking op het gebied van controle en handhaving die een alternatief kunnen zijn voor het voorstel om een gezamenlijke inspectiestructuur en een communautair Bureau voor de visserijcontrole op te richten; 19. verzoekt de Commissie actief deel te nemen aan de controle en de financiering van de controle in de internationale wateren die worden beheerd door de internationale visserijorganisaties, met het oog op de coördinatie en verbetering van de efficiëntie van de controles waarmee de Europese Unie in deze visserijgebieden is belast; 20. verzoekt zijn voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen in de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het jaarlijks verslag ( COM(2002) 446 ) en het verslag ( COM(2002) 483 ) van de Commissie, – gezien het internationale actieplan voor het beheer van de vangstcapaciteit dat de Visserijcommissie van de FAO in 1999 heeft aangenomen, – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0332/2003), A. overwegende dat de vierde generatie van meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP) is geëindigd en vervangen door uitsluitend een bovengrens voor de totale vlootcapaciteit in combinatie met een systeem waarbij tegenover elke inschrijving schrapping staat van gelijkwaardige capaciteit, B. overwegende dat verschillende segmenten van de communautaire vloot buitengewoon groot blijven in verhouding tot de beschikbare visbestanden, 1. betreurt dat de MOP's er niet in geslaagd zijn de communautaire vissersvloot in een duurzaam evenwicht te brengen met de beschikbare visbestanden, daarbij onderstrepend dat slechts vier lidstaten (Denemarken, Spanje, Finland en Portugal) al hun afzonderlijke doelstellingen op 30 juni 2002 hadden bereikt, en is van mening dat de huidige capaciteitsplafonds en het stelsel van inschrijving tegenover schrapping niet zullen leiden tot de noodzakelijke daling; 2. is van mening dat de crisis waarin zovele visbestanden zich momenteel bevinden in de communautaire wateren , waar onder meer de wijze waarop de visserij-inspanning wordt toegepast en de inzet van producentenorganisaties teveel buiten beeld zijn gebleven, op zijn minst ten dele te wijten is aan het langdurige en herhaalde mislukken van de opstelling van zinvolle programma's voor het beheer van de visserijcapaciteit; 3. verzoekt de Commissie en de Raad een programma op te stellen waarmee de communautaire capaciteit wordt aangepast aan de bestanden, en wel door vaartuigen niet naar andere delen van de wereld uit te voeren waar al sprake is van overbevissing; is bovendien van mening dat deze programma's moeten worden aangewend om vloten te ontwikkelen die maximale werkgelegenheid bieden zonder de visbestanden aan te tasten of schade toe te brengen aan het mariene milieu; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.