Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties, met name die van 15 november 2007 over ernstige gebeurtenissen die een bedreiging vormen voor het bestaan van christelijke en andere religieuze gemeenschappen, – gelet op artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 1966, – gelet op de Verklaring van de VN inzake de uitbanning van alle vormen van intolerantie en discriminatie gebaseerd op religie of geloof van 1981, – gelet op artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat bevordering van democratie en van eerbiediging van de mensenrechten en de burgerlijke vrijheden een fundamenteel beginsel en een fundamentele doelstelling van de Europese Unie is en een gemeenschappelijke basis vormt voor de betrekkingen van de EU met derde landen, B. overwegende dat overeenkomstig het internationale recht inzake mensenrechten, in het bijzonder artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, iedereen recht heeft op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst; overwegende dat dit recht de vrijheid inhoudt om van godsdienst of overtuiging te veranderen en de vrijheid om hetzij alleen, hetzij in gemeenschap met anderen, zowel in het openbaar als privé zijn godsdienst of overtuiging te beleven door eredienst, naleving, praktijk of onderwijs, C. overwegende dat Europa, net als andere delen van de wereld, niet vrij is van gevallen van schending van deze vrijheid en dat in Europa individuele misdaden tegen leden van minderheden worden gepleegd wegens hun overtuiging, D. overwegende dat de Europese Unie herhaaldelijk heeft verklaard aan de vrijheid van gedachte, de vrijheid van geweten en de vrijheid godsdienst gehecht te zijn en heeft benadrukt dat het bestuur overal ter wereld de plicht heeft deze vrijheden te garanderen, E. overwegende dat op 6 januari 2010 zeven personen, zes koptische christenen en een politieagent, zijn gedood en anderen gewond door schoten uit een rijdend voertuig, toen gelovigen een kerk uitkwamen na een middernachtmis aan de vooravond van het koptische kerstmis in de stad Nagaa Hammadi in Boven-Egypte; overwegende dat de laatste weken meer gevechten met koptische christenen en moslims zijn uitgebroken die door de Egyptische regering als individuele incidenten zijn bestempeld, F. overwegende dat de Egyptische autoriteiten op 8 januari 2010 hebben gemeld in verband met de aanval van 6 januari in Nagaa Hammadi drie personen te hebben aangehouden en vast te houden; overwegende dat de Egyptische openbare aanklager heeft besloten dat de drie beschuldigden voor de noodrechtbank voor de veiligheid van de staat moesten worden gebracht op beschuldiging van moord met voorbedachten rade, G. overwegende dat koptische christenen ongeveer 10% van de Egyptische bevolking uitmaken; overwegende dat de laatste jaren in Egypte herhaaldelijk gewelddaden tegen koptische christenen zijn gepleegd, H. overwegende dat de Egyptische grondwet de vrijheid van geloof en van de beoefening van religieuze riten garandeert, I. overwegende dat het veel belang aan de betrekkingen met Egypte hecht en onderstreept dat Egypte en de EU-Egyptebetrekkingen belangrijk zijn voor de stabiliteit en de ontwikkeling van de euromediterrane regio, J. overwegende dat de Maleisische katholieke kerk in 2007 een rechtszaak heeft aangespannen tegen de Maleisische regering, na een dreigement van deze laatste om de publicatie van de krant The Herald te verbieden om redenen van nationale veiligheid, als er geen einde kwam aan het gebruik van het woord "Allah", dat door de Bahasa-Malaysia sprekende gemeenschap van christelijke overtuiging gewoonlijk wordt gebruikt als vertaling van "God", K. overwegende dat het Maleisische hooggerechtshof op 31 december 2009 heeft besloten dat christenen in Maleisië het grondwettelijke recht hebben het woord "Allah" te gebruiken om naar God te verwijzen en dat het woord "Allah" niet exclusief toebehoort aan de islam, L. overwegende dat deze uitspraak door op zijn minst negen aanvallen op christelijke kerken in Maleisië is gevolgd, M. overwegende dat de regering in 2009 meer dan 15 000 exemplaren van de Bijbel in het Maleis in beslag heeft genomen waarin het woord "Allah" is gebruikt om te verwijzen naar God en deze Bijbels nog altijd niet terug heeft gegeven, N. overwegende dat de Maleisische regering het gebruik van het woord "Allah" door de christelijke gemeenschappen in de staten Sahah en Sarawak aanvaardt, terwijl zij er twijfels over heeft in andere regio's van het land, hetgeen tot extra discriminatie leidt binnen de christelijke gemeenschap in Maleisië als geheel, O. overwegende dat een dialoog tussen de gemeenschappen van cruciaal belang is om vrede en wederzijds begrip tussen de volkeren te bevorderen, 1. benadrukt dat het recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst een fundamenteel mensenrecht is dat gegarandeerd is door internationale rechtsinstrumenten en veroordeelt krachtig alle soorten van geweld, discriminatie en onverdraagzaamheid op grond van godsdienst en geloof ten aanzien van gelovigen, geloofsverzakers en ongelovigen; 2. spreekt zijn bezorgdheid uit over de recente aanvallen op koptische christenen in Egypte en zijn solidariteit met de families van de slachtoffers; verzoekt de Egyptische regering de persoonlijke veiligheid en fysieke integriteit van koptische christenen en leden van andere religieuze minderheden in het land te garanderen; 3. is tevreden met de inspanningen die de Egyptische autoriteiten hebben geleverd om de bedenkers en de plegers van de aanval van 6 januari 2010 te identificeren; verzoekt de Egyptische regering ervoor te zorgen dat iedereen die verantwoordelijk is voor deze aanval, alsmede voor andere gewelddaden tegen koptische christenen of andere religieuze of andere minderheden, voor het gerecht wordt gebracht en door middel van een behoorlijk proces berecht; 4. verzoekt de Egyptische regering te garanderen dat koptische christenen en leden van andere religieuze gemeenschappen en van minderheden alle mensenrechten en fundamentele vrijheden genieten, inclusief het recht hun religie vrij te kiezen en van religie te veranderen, en discriminatie jegens hen te voorkomen; 5. betreurt de incidenten van religieus gemotiveerd geweld op Europese bodem, inclusief de moord op Marwa al-Sherbini, en spreekt zijn solidariteit uit met de families van de slachtoffers; 6. spreekt zijn bezorgdheid uit over de recente aanvallen op kerken en plaatsen voor de eredienst in Maleisië en zijn solidariteit met de slachtoffers; verzoekt de Maleisische autoriteiten de persoonlijk veiligheid en fysieke integriteit van personen die hun religie beoefenen, te garanderen en adequate stappen te ondernemen om kerken en andere plaatsen voor de eredienst te beschermen; 7. verzoekt de Maleisische autoriteiten snel een grondig onderzoek uit te voeren van de gemelde aanvallen op plaatsen voor de eredienst en de verantwoordelijken voor het gerecht te brengen; 8. beschouwt het optreden van het Maleisische ministerie van Binnenlandse Zaken als een schending van de vrijheid van godsdienst; is met name bezorgd doordat de Maleisische regering buiten de wet om heeft gehandeld en dat haar inmenging heeft bijgedragen tot de oplopende spanningen tussen de religieuze groepen in het land; 9. is tevreden met de uitspraak van het Maleisische hooggerechtshof en verzoekt de Maleisische autoriteiten het besluit van het hof na te leven; verzoekt de Maleisische regering het verbod op het gebruik van het woord "Allah" niet opnieuw te willen instellen, maar te proberen de spanningen als gevolg ervan weg te nemen en zich te onthouden van verdere acties die de vreedzame co-existentie van de dominante en de minderheidsreligies, waarin de grondwet van Maleisië voorziet, kunnen verstoren; 10. verzoekt de Raad, de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en het veiligheidsbeleid in het kader van de betrekkingen en de samenwerking van de Europese Unie met de betrokken landen bijzondere aandacht te schenken aan de situatie van de religieuze minderheden, met inbegrip van de christelijke gemeenschappen; 11. steunt alle initiatieven om dialoog en wederzijds respect tussen de gemeenschappen te bevorderen; verzoekt alle religieuze autoriteiten om verdraagzaamheid te bevorderen en initiatieven tegen haat en geweld en tegen extremistische radicalisering te nemen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Egypte en de regering en het parlement van Maleisië. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over China, in het bijzonder die van 13 december 2007 over de EU-China-top - De mensenrechtendialoog tussen de EU en China, en van 26 november 2009 over de rechten van minderheden en de toepassing van de doodstraf, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2007 over het functioneren van de mensenrechtendialogen en het mensenrechtenoverleg met derde landen, – gezien de verklaring die het Voorzitterschap op 19 december 2008 namens de Europese Unie heeft afgelegd over Charta 08 en de arrestatie van strijders voor de mensenrechten, – gezien de EU-China-top in mei 2009 in Praag, – gezien de verklaringen van het Voorzitterschap namens de Europese Unie over de vervolging van Liu Xiaobo van 26 juni 2009 en 14 december 2009, – gezien het EU-China-seminar van 18-19 november 2009 en de mensenrechtendialoog tussen de EU en China van 20 november 2009, – gezien de verklaring van het Voorzitterschap namens de Europese Unie van 29 december 2009 over de terechtstelling van Akmal Shaikh, – gelet op artikel 122, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat Liu Xiaobo, een prominent mensenrechtenactivist en wetenschapper, en medeopsteller van "Charta 08", op 8 december 2008 onder "huisarrest" is geplaatst op een onbekende locatie in Beijing, een vorm van voorarrest die wel zes maanden kan duren zonder dat betrokkene formeel in staat van beschuldiging is gesteld, B. overwegende dat Liu Xiaobo op 23 juni 2009 is gearresteerd en de dag daarna is beschuldigd van het "aanzetten tot ondermijning van de staatsmacht" krachtens artikel 105 van het Wetboek van strafrecht, C. overwegende dat Liu Xiaobo een van de 303 ondertekenaars is van Charta 08, een petitie waarin wordt opgeroepen tot een hervorming van de grondwet, democratisering en bescherming van de mensenrechten, die vervolgens is ondertekend door meer dan 10 000 Chinese burgers, D. overwegende dat de gewone volksrechtbank nr. 1 van de gemeente Beijing op 25 december 2009 Liu Xiaobo schuldig bevond aan het "aanzetten tot ondermijning van de staatsmacht" en hem tot 11 jaar gevangenisstraf veroordeelde; overwegende dat de regering de veroordeling van Liu baseert op zijn rol bij het opstellen en organiseren van de ondertekening van Charta 08 en op zes door hem tussen 2005 en 2007 gepubliceerde essays waarin hij kritiek uitoefent op de Chinese regering, E. overwegende dat Liu's vrouw en personeel van een dozijn buitenlandse ambassades in Beijing de wens hebben geuit het proces bij te wonen, maar dat hun de toegang tot de rechtszaal werd ontzegd, F. overwegende dat op dit vonnis veel kritiek is geuit door binnenlandse internetbloggers, internationale middenveldorganisaties en buitenlandse regeringen en dat Liu Xiaobo beroep heeft aangetekend tegen de uitspraak van de rechtbank, G. overwegende dat de voormalige Tsjechische president Vaclav Havel, die een verzoek om de invrijheidstelling van Liu Xiaobo wilde overhandigen, de toegang tot de ambassade van de Volksrepubliek China in Praag is ontzegd, H. overwegende dat de Chinese autoriteiten geen gehoor hebben gegeven aan de herhaalde oproepen van de EU en een van haar lidstaten om het doodvonnis dat is uitgesproken tegen Akmal Shaikh om te zetten in een andere straf, I. overwegende dat een Chinese ambtenaar enkele dagen geleden voor het eerst heeft toegegeven dat Gao Zhiseng, een christelijke mensenrechtenactivist die is bekroond met de Nobelprijs voor de vrede, verdwenen is, J. overwegende dat in december ook andere gevallen van schending van de mensenrechten in China hebben plaatsgevonden, zoals de intimidatie van leden van het Mensenrechtenforum van Guizhou om te verhinderen dat zij zoals gepland de Dag van de mensenrechten zouden vieren, alsook de mishandeling in zijn cel van Qi Choghuai, een verslaggever en voormalig hoofd van het Bureau van de Fazhi Morning Post in Shandong, K. overwegende dat de Chinese autoriteiten vóór de viering van 60 jaar Volksrepubliek op 1 oktober het toezicht op en de intimidatie en inhechtenisneming van activisten hebben opgevoerd om te voorkomen dat zij de mensenrechtensituatie aan de kaak zouden stellen; overwegende dat bij die gelegenheid volgens Amnesty International enkele honderden activisten en dissidenten onder verschillende vormen van toezicht en huisarrest zijn geplaatst, L. overwegende dat de Volksrepubliek in april 2009 om haar kandidatuur voor het lidmaatschap van de Raad voor de rechten van de mens te ondersteunen een document heeft voorgelegd aan de Verenigde Naties, waarin zij aanvoert dat de Volksrepubliek China "zich inzet voor de bevordering en bescherming van de mensenrechten en fundamentele vrijheden van het Chinese volk", M. overwegende dat Google op 13 januari 2010 heeft bekendgemaakt van plan te zijn niet langer met de Chinese internetcensuur samen te werken en dit in verband bracht met goed georganiseerde cyberaanvallen op zijn computersystemen, die naar wordt vermoed hun oorsprong in China hebben en voor een deel waren gericht tegen Gmail user accounts van mensenrechtenactivisten, N. overwegende dat de EU de belangrijkste handelspartner van en de grootste investeerder in China is en dat China de op een na grootste handelspartner van de EU is; tevens overwegende dat de kwestie van democratische hervormingen, eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat op de achtergrond is geraakt door de handel en de economische betrekkingen, O. overwegende dat de in 2000 ingestelde mensenrechtendialoog tussen de EU en China tot dusver nauwelijks resultaten heeft opgeleverd; overwegende dat dit gebrek aan resultaten mede het gevolg is van een ongecoördineerd en ondoelmatig buitenlands beleid van de EU tegenover China, 1. roept op tot de onmiddellijke en onvoorwaardelijke invrijheidstelling van Liu Xiaobo en verklaart zich solidair met zijn vreedzame acties en initiatieven voor democratische hervormingen en de bescherming van de mensenrechten; veroordeelt de gerechtelijke intimidatie waarvan hij het slachtoffer is ten sterkste; 2. uit tegelijk zijn sympathie voor de Chinezen die openlijk uiting hebben gegeven aan hun onvrede over de veroordeling van Liu Xiaobo; 3. roept de autoriteiten van de Volksrepubliek China op om de toezeggingen die tegenover de Raad voor de rechten van de mens zijn gedaan gestand te doen en zich te houden aan de bepalingen van de Verklaring van de Verenigde Naties over de verdedigers van de mensenrechten, die door de Algemene Vergadering van de VN op 9 december 1998 is aangenomen; 4. dringt er met klem bij de Volksrepubliek China op aan ervoor te zorgen dat de mensenrechten en fundamentele vrijheden worden geëerbiedigd en roept haar op het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten te ratificeren; 5. betreurt het dat China in het kader van hun universele periodieke evaluatie van juni 2009 alle aanbevelingen van de VN-lidstaten betreffende de vrijheid van meningsuiting en van vereniging, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, waarborgen voor juridische beroepsbeoefenaars, bescherming van verdedigers van de mensenrechten, rechten van etnische minderheden, afschaffing van de doodstraf, afschaffing van heropvoeding door arbeid, verbod op foltering, vrijheid van de media en daadwerkelijke bestrijding van discriminatie van de hand heeft gewezen; 6. veroordeelt de terechtstelling van Akmal Shaikh ten scherpste en herhaalt absoluut en voor altijd tegen de toepassing van de doodstraf te zijn, wat de omstandigheden ook zijn; is ervan overtuigd dat de afschaffing van de doodstraf een integraal onderdeel van de eerbiediging van de mensenrechten en de bescherming van de menselijke waardigheid is, en wel in alle landen; 7. verwelkomt het voornemen van Google om niet langer met de Chinese autoriteiten samen te werken bij het filteren en censureren van het internet en dringt er met klem bij alle andere bedrijven op aan dezelfde stap te zetten; roept de Volksrepubliek China op de vrijheid van meningsuiting op het internet te eerbiedigen; verklaart zich solidair met China's internetgebruikers die het meest te lijden zullen hebben onder het voorgenomen vertrek van Google; 8. wijst erop dat de Chinese regering in april 2009 haar eerste Nationale actieplan voor de mensenrechten (2009-2010) heeft gepubliceerd, dat ten doel heeft een betere bescherming van de burgerrechten, het beëindigen van willekeurige arrestaties, het verbieden van foltering als middel om bekentenissen los te krijgen en het waarborgen van eerlijke en openbare processen; 9. benadrukt dat de situatie van de mensenrechten in China aanleiding blijft geven tot ernstige bezorgdheid en roept de Raad en de Commissie op om het geval van Liu Xiaobo aan de orde te stellen op de eerstvolgende EU-China-top; neemt kennis van de vorige ronden van de mensenrechtendialoog met China en van de mensenrechtendialoog tussen de EU en China van 20 november 2009; onderstreept de noodzaak om in de perioden tussen alle dialogen strikt toe te zien op de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen; 10. onderstreept de noodzaak een begin te maken met een volledige evaluatie en versterking van de EU-China mensenrechtendialoog; wenst dat de zaak van verdedigers van de mensenrechten tijdens deze dialogen systematisch aan de orde wordt gesteld en herinnert aan de gevangenzetting van de Sacharov-prijswinnaar 2008 Hu Jia en de intimidatie van zijn vrouw Zeng Jinyan; 11. is van mening dat de ontwikkeling van de economische betrekkingen met China samen moet gaan met een daadwerkelijke politieke dialoog en wenst dat de eerbiediging van de mensenrechten integraal deel uitmaakt van de nieuwe kaderovereenkomst waarover momenteel met China wordt onderhandeld; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor het buitenlands en veiligheidsbeleid, de Voorzitter van de Raad van de Europese Unie, de Commissie en de president, de premier en het Nationaal Volkscongres van de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement , – gezien de verklaring van het EU-Voorzitterschap van 25 november 2009 over de moorden in de provincie Maguindanao, Filippijnen, en de verklaring van Philip Alston, speciale rapporteur van de VN over buitengerechtelijke executies, van 2 december 2009, – gezien het VN-verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het aanvullende protocol daarbij, dat de Filippijnen hebben ondertekend, – gezien het landenstrategiedocument 2007-2013 van de Europese Commissie voor de Filippijnen, – gezien de in oktober 2009 ondertekende financieringsovereenkomst voor het programma voor justitiële ondersteuning EU-Filippijnen om de gerechtelijke procedures tegen de plegers van buitengerechtelijke executies te versnellen, – gezien de presidentsverkiezingen, parlementsverkiezingen en plaatselijke verkiezingen die op maandag 10 mei 2010 zullen worden gehouden in de Filippijnen, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de Filippijnen, – gelet op artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat er in de Filippijnen nog steeds op grote schaal politieke moorden en verdwijningen plaatsvinden, met name van leden van oppositionele organisaties, journalisten, mensenrechtenactivisten en religieuze leiders, en overwegende dat mensenrechtenorganisaties spreken over meer dan duizend politiek gemotiveerde moorden en verdwijningen in het afgelopen decennium, B. overwegende dat de virtuele straffeloosheid van de plegers en het onvermogen van de regering om het politiek gemotiveerde geweld in het land aan te pakken het erg moeilijk maken om de verantwoordelijken voor de rechter te brengen, ondanks de toezeggingen van de regering in haar Universal Periodic Review in 2008, C. overwegende dat er honderdduizenden mensen ontheemd zijn door het conflict tussen de regering en het Moro Islamic Liberation Front (MILF) alsmede het New People's Army, dat in het gehele land actief blijft, en door de militaire operaties tegen criminele groeperingen zoals de Abu Sayyef-groepering in de eilandprovincies Sulu en Basilan in West-Mindanao, D. overwegende dat honderd gewapende mannen van een lokale militie onder aanvoering van de Ampatuan-familie, met inbegrip van functionarissen van de plaatselijke politiemacht, op 23 november 2009 57 leden van een konvooi, onder wie vrouwelijke familieleden van Esmail Mangudadatu van wie er enkelen werden verkracht, hebben gefolterd en op brute wijze hebben vermoord, advocaten en 30 journalisten, die mee waren gegaan om aanwezig te zijn bij Mangudadatu's kandidaatstelling voor het ambt van gouverneur van de provincie Magindanao in Mindanao, E. overwegende dat dit bloedbad, waarbij het hoogste aantal dodelijke slachtoffers onder journalisten ooit in één incident ter wereld viel, op schokkende wijze heeft aangetoond in welke mate plaatselijke krijgsheren, de corruptie van de veiligheidstroepen en straffeloosheid voor de meest meedogenloze misdaden de Filippijnen in hun greep houden, F. overwegende dat de regering op 24 november 2009 de noodtoestand afkondigde in de twee betrokken provincies, en op die manier het leger belastte met de handhaving van orde en gezag, internationale forensische deskundigen uitnodigde om het onderzoeksteam te ondersteunen en op 4 december 2009 in Maguindanao gedurende een week de staat van beleg afkondigde, voor het eerst sinds 1972, G. overwegende dat dit leidde tot de arrestatie van vooraanstaande leden van de Ampatuan-familie en dat zij werden beschuldigd van meervoudige moord, waarbij een enorme hoeveelheid wapens werd ontdekt en duizenden geheime stemkaarten die wezen op grootschalig bedrog bij de verkiezingen ten gunste van de politieke partij van president Arroyo, Lakas-Kampi-CMD, H. overwegende dat verkiezingen in de Filippijnen in het verleden vaak gepaard gingen met buitengerechtelijke executies van politieke tegenstanders door particuliere legers en milities, veelal bewapend met wapens afkomstig van regeringstroepen, en in dienst van invloedrijke families, I. overwegende dat het feit dat er tijdens de verkiezingscampagne van 2007 circa 60 kandidaten en tijdens de verkiezingscampagne van 2004 41 kandidaten werden vermoord, doet vrezen dat er nog meer politieke activisten zullen worden vermoord in de aanloop naar de verkiezingen van mei 2010, J. overwegende dat de wrede moorden in Maguindanao een ernstige tegenslag voor vrede en democratie in de Filippijnen vormen en de vredesonderhandelingen tussen de Filippijnse regering en het Moro Islamic Liberation Front die op 8 december 2009 in Kuala Lumpur onder auspiciën van de Maleisische regering werden hervat zullen bemoeilijken, 1. veroordeelt het bloedbad van Maguindanao van 23 november 2009 krachtig en betuigt zijn medeleven met de nabestaanden van de slachtoffers; 2. is verheugd over de reactie van de Filippijnse regering op het bloedbad, maar betreurt dat het onderzoek aanvankelijk traag op gang kwam; benadrukt dat er een allesomvattend en onafhankelijk politieonderzoek moet plaatsvinden en dat de verdachten daadwerkelijk moeten worden vervolgd, met inbegrip van de leden van de veiligheidstroepen die verdacht worden van betrokkenheid; 3. vreest ten zeerste dat de persoonlijke banden die leden van de regering onderhouden met de Ampatuan-familie een onpartijdig onderzoek naar de moorden eerder bemoeilijken dan bevorderen en dringt erop aan dat de Ampatuan-familie wordt ondervraagd door het nationale onderzoeksbureau; 4. verzoekt om dringende maatregelen ter bescherming van alle getuigen, rechters, advocaten en aanklagers die betrokken zijn bij de onderzoeken en processen; 5. dringt er bij de donorlanden op aan forensische, onderzoeks- en juridische bijstand aan te bieden en het ministerie van Justitie van de Filippijnen te ondersteunen; 6. dringt er bij de Filippijnse regering op aan de nodige stappen te zetten om een einde te maken aan buitengerechtelijke executies en verdwijningen, en om alle overige onopgeloste zaken op te helderen, met inbegrip van die van Jonas Burgos, die in april 2007 verdween; dringt er bij de Filippijnse regering op aan het VN-verdrag inzake gewelddadige verdwijningen te ratificeren; 7. dringt er bij de Filippijnse regering op aan de nodige stappen te zetten om onmiddellijk een einde te maken aan alle particuliere en lokale financiering van hulptroepen van de politie en het leger en om paramilitaire troepen en plaatselijke milities te ontbinden; is verheugd over de verklaring van president Arroyo van 9 december 2009 hierover en dringt er bij mevrouw Arroyo op aan om uitvoeringsbevel 546 te herroepen; 8. is in dit verband verheugd over het wapenverbod dat onlangs is uitgevaardigd door de kiescommissie ter voorbereiding van de verkiezingen van 10 mei 2010; 9. is verheugd over de ondertekening in oktober 2009 van de financieringsovereenkomst voor het programma voor justitiële ondersteuning EU-Filippijnen (EPJUST), waarin 3,9 miljoen EUR wordt uitgetrokken voor ondersteuning, bijstand en training ter versterking van het strafrechtstelsel en ter ondersteuning van de werkzaamheden van de mensenrechtencommissie en het maatschappelijk middenveld; is benieuwd naar de verslagen over de werking van het monitoringsysteem, dat in het kader van EPJUST moet worden opgezet, en aan de hand waarvan kan worden nagegaan of er vooruitgang wordt geboekt met betrekking tot de bestrijding van buitengerechtelijke executies en aanverwante praktijken; 10. vreest dat de afkondiging van de noodtoestand door de president, in combinatie met de overdracht van verregaande bevoegdheden aan de gewapende troepen, die in het verleden betrokken waren bij talrijke buitengerechtelijke executies, het verkiezingsgerelateerde geweld in de provincie Mindanao niet zal voorkomen of doen afnemen; 11. dringt er bij de Filippijnse regering op aan om zich nog meer in te spannen om gevallen van politiek geweld uit te bannen om de toekomst van de democratie in de Filippijnen te waarborgen; dringt er met name bij de autoriteiten op aan een task force op hoog niveau in te stellen, met een breed politiek draagvlak, om dringend maatregelen te implementeren ter voorkoming van verkiezingsgerelateerd geweld in de komende maanden en om stappen te ondernemen ter bescherming van de media en de vrijheid van meningsuiting in het algemeen; 12. is verheugd over het besluit van het hooggerechtshof om Ang Ladlad te laten deelnemen aan de verkiezingen in mei, waarmee de aanvankelijke weigering op 'morele gronden' door de kiescommissie (COMLEC) te niet wordt gedaan; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de president en de regering van de Filippijnen, de Hoge Commissaris van de VN voor mensenrechten en de regeringen van de lidstaten van de ASEAN. Het Europees Parlement, – gelet op de artikelen 192 en 265, lid 5, van het Verdrag, – gezien de vraag van 3 december 2009 aan de Commissie over een Europese strategie voor het Donaugebied ( O-0150/2009 – B7-0240/2009), – gezien de conclusies van de Europese Raad van 18 en 19 juni 2009, waarin de Europese Commissie wordt verzocht voor eind 2010 een Europese strategie voor het Donaugebied te formuleren, – gezien de strategie van de EU voor het Oostzeegebied, – gezien het programma van de Raad dat is opgesteld door het Spaanse, Belgische en Hongaarse voorzitterschap, – gezien het Donauforum in het Europees Parlement en de werkzaamheden die dit verricht, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 maart 2009 over het Groenboek inzake territoriale cohesie en de stand van zaken in het debat over de toekomstige hervorming van het cohesiebeleid, – gezien het advies van het Comité van de Regio's van oktober 2009 met als titel "Een Europese strategie voor het Donaugebied", – gelet op de conventies van Espoo, Aarhus en Bern inzake milieubescherming, – gelet op de kaderrichtlijn water en het verdrag van Helsinki, – gelet op het Verdrag van Belgrado tot regulering van de scheepvaart op de Donau, – gezien de gemeenschappelijke verklaring over de ontwikkeling van de binnenlandse scheepvaart en milieubescherming in het stroomgebied van de Donau, aangenomen door de Donaucommissie, de Internationale commissie voor de bescherming van de Donau (ICPDR) en de Internationale commissie voor het stroomgebied van de Sava (ISRBC), – gezien de door het Zweedse voorzitterschap georganiseerde conferentie van Stockholm over macroregionale strategie, – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat in het Verdrag van Lissabon territoriale samenhang wordt aangemerkt als doelstelling van de Europese Unie (artikel 3 van het VEU), B. overwegende dat strategieën voor grote gebieden erop gericht zijn de beschikbare middelen beter te gebruiken om territoriale ontwikkelingsvraagstukken aan te pakken en gezamenlijke antwoorden op gemeenschappelijke problemen te vinden, C. overwegende dat met de Oostzeestrategie reeds een model is voorgesteld om EU-beleid en financiering te coördineren in geopolitieke territoriale eenheden . macroregio's – die worden vastgesteld op de grondslag van specifieke normen en dat een Donaustrategie van de EU naar het voorbeeld van de Oostzeestrategie, de mogelijkheden in zich bergt regionale grensoverschrijdende samenwerking te bevorderen met het oog op meer economische groei en bepaling van gezamenlijke reacties op gemeenschappelijke problemen, D. overwegende dat de Donau tien Europese landen – Duitsland, Oostenrijk, Slowakije, Hongarije, Kroatië, Servië, Roemenië, Bulgarije, Moldavië en Oekraïne – met elkaar verbindt en dat zes daarvan lidstaten van de EU zijn, en dat hetzelfde in een ruimer territoriaal verband eveneens geldt voor de Tsjechische Republiek, Slovenië, Bosnië en Herzegovina en Montenegro, E. overwegende dat het Donaugebied een belangrijk kruispunt is van de programma's in het kader van het cohesiebeleid van de EU, en de programma's voor landen die onder het Europese nabuurschapsbeleid vallen en potentiële kandidaat-landen, en dat op dit gebied ervoor kan worden gezorgd dat de verschillende vormen van EU beleid elkaar versterken: cohesie, vervoer, toerisme, landbouw, visserij, economische en maatschappelijke ontwikkeling, energie, milieubeleid, uitbreiding en nabuurschapsbeleid, F. overwegende dat in onderstaande samenwerkingssectoren een EU-strategie voor de Donau-regio moet worden ontwikkeld: Sociale ontwikkeling en bescherming, duurzame economische ontwikkeling , vervoers- en energie-infrastructuur, milieubescherming, cultuur en onderwijs, G. overwegende dat de strategie van de EU voor het Donaugebied, naar het model van de Strategie voor het Oostzeegebied, een belangrijke bijdrage zou kunnen leveren aan het realiseren van een betere coördinatie tussen de regionale en lokale autoriteiten en organisaties die in het Donaugebied werkzaam zijn en dat dit bevorderlijk zou zijn voor welvaart, duurzame ontwikkeling, de schepping van arbeidsplaatsen en de veiligheid in deze regio, H. overwegende dat het Donaugebied een lange geschiedenis van samenwerking kent, dat de Europese Donaucommissie, die werd opgericht op 30 maart 1856 en die oorspronkelijk gevestigd was in Galaţi (Roemenië), één van de allereerste Europese instellingen was en momenteel gevestigd is in Boedapest (Hongarije), I. overwegende dat de Donau na de uitbreiding van 2007 praktisch een binnenscheepvaartroute van de Europese Unie is geworden, en dat het Donaugebied er in belangrijke mate toe kan bijdragen de veranderingen sinds die uitbreiding te bevorderen, J. overwegende dat de Donau een doelmatige scheepvaartroute vormt die zelfs de grenzen van de lidstaten overschrijdt en met het Donau-Mainkanaal en de Rijn de Noordzee verbindt met de Zwarte Zee, en de mogelijkheden biedt om de mondiaal strategische ligging van het Zwarte-Zeegebied uit te breiden, K. overwegende dat het Donaugebied een aaneengesloten gebied vormt met uiteenlopende economische capaciteit en dat zou worden bijdragen tot het wegwerken van de regionale verschillen op het gebied van economische resultaten en tot ondersteuning van een geïntegreerde ontwikkeling, als het werd beschouwd als één macro-economische regio, L. overwegende dat de Donaudelta sinds 1991 UNESCO-werelderfgoed is en dat er in het Donaugebied diverse speciale beschermingszones en speciale instandhoudingszones in het kader van Natura 2000 zijn; overwegende dat de Donau en de Donaudelta een uniek en kwetsbaar ecosysteem hebben, waar zeldzame plantensoorten gedijen die in gevaar worden gebracht door de vervuiling, 1. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk met overleg op grote schaal met alle landen aan de Donau te beginnen om verschillende aspecten van regionale samenwerking te behandelen, en de EU-strategie voor het Donaugebied uiterlijk eind 2010 voor te leggen; 2. is van mening dat een Europese strategie voor het Donaugebied een passend instrument is om de territoriale ontwikkeling te bevorderen door middel van nauwere samenwerking op duidelijk omschreven beleidsterreinen waarop alle regeringspartners een echte Europese meerwaarde zien, en verzoekt deze strategie nader uit te werken in het kader van de doelstelling "Europese territoriale samenwerking"; 3. onderstreept dat elke macroregionale strategie beslist moet worden geïntegreerd in het regionaal beleid van de EU, omdat dit een gecoördineerd beleid is voor het gehele grondgebied van de EU; wijst er verder op dat geanalyseerd moet worden welke meerwaarde deze strategie heeft voor het realiseren van de doelstelling van territoriale samenhang op het grondgebied van de Unie; 4. onderstreept dat de relevante regionale en lokale belanghebbenden in het Donaugebied bij de voorbereidingen moeten worden betrokken, om de behoeften – zowel wat betreft een evenwichtige, duurzame territoriale ontwikkeling als op het gebied van capaciteitsopbouw – duidelijk in kaart te brengen, oplossingen voor gemeenschappelijke problemen te vinden, de concrete projecten efficiënt uit te voeren en tot een mechanisme voor goed bestuur te komen en verzoekt de regeringen de voorlichting aan en raadpleging van NGO's, vakverenigingen en maatschappelijke organisaties te steunen en te vergemakkelijken, zowel tijdens het opzetten van de strategie als bij de toekomstige tenuitvoerlegging ervan; 5. verzoekt de Commissie de "bestuursstructuur" van een toekomstig beleid voor het Donaugebied duidelijk aan te geven; is van mening dat de uitvoering van deze strategie geen afbreuk mag doen aan de verantwoordelijkheid van regionale en lokale overheden; 6. steunt de economische en maatschappelijke ontwikkeling van het Donaugebied als een prioriteitsgebied van de EU en bevordert verdergaande regionale eenwording in het Donaugebied als dynamisch bestanddeel van een ruimer Europees economisch en politiek gebied; 7. vraagt verbeteringen in de ecologische status van de Donau, die momenteel vervuild is, en maatregelen om de vervuiling terug te dringen en verdere lozing van olie en andere giftige en schadelijke stoffen te voorkomen; 8. merkt op dat de verantwoordelijkheid voor de vervuiling van het Donaugebied zowel ligt bij de lidstaten als bij de andere oeverstaten waardoor de Donau stroomt; wijst erop dat milieubescherming in het stroomgebied van de Donau een belangrijk aspect is dat invloed heeft op de ontwikkeling van landbouw en platteland in de regio en verzoekt de oeverstaten de allerhoogste prioriteit te verlenen aan de aanleg van gezamenlijke installaties voor waterloopkundig onderzoek en toetsing van de waterkwaliteit; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten in het kader van de bestrijding van de klimaatverandering bijzondere aandacht te schenken aan en samen te werken bij de bescherming van de plaatselijke ecosystemen en verzoekt de Commissie steun te verlenen aan onderzoek en de ontwikkeling van nieuwe technieken om het vermogen tot voorspelling en ingrijpen te vergroten ingeval van overstromingen, buitensporige droogte en onvoorziene vervuiling; 10. wijst op de noodzaak van bescherming en consolidatie van de visbestanden in de Donau; verzoekt de Commissie een algemeen plan op te stellen om de natuurlijke steurbestanden in de Donau in stand te houden en te herstellen; 11. verzoekt de Commissie te profiteren van de ervaring die in operationele zin is opgedaan met de Oostzeestrategie; vraagt daarom om een actieplan als aanvulling op het document; is van mening dat dit actieplan o.a. de volgende onderdelen moet bevatten: milieuvriendelijk gebruik van de Donau door de binnenscheepvaart, aansluiting op andere vormen van vervoer langs de Donau door middel van verbetering van alle infrastructuur (waarbij voorrang wordt verleend aan beter gebruik van bestaande infrastructuur), en door een multimodaal vervoerssysteem op te zetten langs de gehele loop van de rivier, milieuvriendelijk gebruik van waterkracht langs de Donau, behoud en verbetering van de kwaliteit van het water in de Donau overeenkomstig de kaderrichtlijn water, de strengste veiligheidseisen aan vaartuigen, ontwikkeling van milieuvriendelijk toerisme en verbetering van onderwijs, onderzoek en maatschappelijke cohesie; 12. verzoekt de Commissie, de lidstaten en alle oeverstaten, gezien de mogelijkheden die de regio in zich bergt als leverancier van bio-energie, gezamenlijke projecten op het gebied van energiebesparing, energie-efficiëntie en duurzame energiebronnen te bevorderen en ten uitvoer te leggen, en het gebruik van biomassa, zonne-, wind- en waterenergie aan te moedigen; 13. wijst erop dat behoorlijke strategische en andere milieueffectbeoordelingen, met inbegrip van een beoordeling van de effecten op de gehele ecosystemen van de rivier, voorwaarde moeten zijn voor alle infrastructuurprojecten in verband met transport en energie, om te waarborgen dat aan internationale normen voor milieubescherming is voldaan, na raadpleging van de partners die de gevolgen van deze besluiten kunnen ondervinden; 14. wijst op de buitengewoon grote economische onderlinge afhankelijkheid van de landen in het Donaugebied en steunt de oprichting van netwerken voor de ontwikkeling van ondernemingen en niet-gouvernementele organen voor de bevordering van de handel, die met name voor het MKB toekomstige ontwikkelingskansen kunnen coördineren en bevorderen ter verwezenlijking van een duurzame en efficiënte groei en ter bevordering van de groei van de groene economie in de hele macroregio van het Donaugebied; 15. stelt voor de vervoerssystemen van de EU te koppelen aan die van de buurlanden van de EU in het Donaugebied en wijst erop dat het belangrijk is dat er projecten mogelijk worden gemaakt voor het samengaan van verschillende soorten vervoer; 16. acht het systeem van binnenscheepvaart een belangrijk aspect van de ontwikkeling van het vervoer in de regio, beseft tegelijkertijd dat de binnenscheepvaart, voornamelijk ten gevolge van de economische crisis, afneemt en wijst met klem op het belang van opheffing van knelpunten op de binnenvaartroute Rijn/Maas- Main- Donau en verbetering van het gehele intermodale vervoerssysteem langs de Donau, met de nadruk op de combinatie van betere binnenhavens en logistiek, binnenscheepvaart en spoorwegvervoer en rekening houdend met de aanvullende mogelijkheden van de korte vaart; 17. stelt voor het trans-Europees netwerk uit te bouwen om de mogelijkheden voor intermodaal vervoer in de hele regio te vergroten en de verbinding met de Zwarte Zee via wegen en spoorlijnen (goederencorridors en hogesnelheidstreinen) te verbeteren; 18. verzoekt de Commissie de algemene toepassing van moderne communicatie- en informatietechnieken te bespoedigen en alle nodige maatregelen te nemen om zo spoedig mogelijk een doelmatig eenvormig systeem van scheepvaartreglementen op de Donau tot stand te brengen; 19. beschouwt duurzaam toerisme als een belangrijk instrument om de economische groei van de regio te bevorderen, bijvoorbeeld de mogelijkheden die worden geboden door ecotoerisme en het economische potentieel van het fietspad langs bijna de hele Donau; 20. ondersteunt programma's met als doel het multiculturele karakter van het Donaugebied te verbeteren door multinationale mobiliteit te bevorderen, de culturele dialoog aan te moedigen, kunst- en communicatievormen voort te brengen en in deze sectoren opleidingscentra en centra voor startende ondernemingen op te zetten, en door het culturele en historische erfgoed te beschermen en nieuwe culturele bedrijvigheid aan te moedigen; 21. ondersteunt universitaire uitwisselingsprogramma's binnen de regio en stelt voor dat de universiteiten in de regio netwerken vormen om uitmuntendheidscentra te bevorderen die de internationale concurrentie aankunnen; 22. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun administratieve kader te verbeteren om de administratieve lasten te verminderen die inherent zijn, als de EU-strategie voor het Donaugebied effectiever wordt ontwikkeld en wordt uitgevoerd; 23. verzoekt de Europese Commissie nauw met het Europees Parlement samen te werken bij het vaststellen van de prioriteiten voor de ontwikkeling van de Donaustrategie van de EU en verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig te informeren en te raadplegen over de stand van uitvoering van deze strategie; 24. wijst op de noodzaak van een gecoördineerde benadering die gericht is op meer doelmatige en betere opname van alle beschikbare EU-kredieten in de landen langs de Donau, om de doelen van de strategie te kunnen verwezenlijken; 25. moedigt ertoe aan om van de bestaande operationele programma's gebruik te maken voor de financiering van projecten in het kader van de strategie; verzoekt alle betrokkenen met klem ook naar andere, niet-financiële instrumenten te zoeken die de uitvoering van de strategie vergemakkelijken en een onmiddellijk positief effect in de dagelijkse praktijk hebben; 26. stelt voor iedere twee jaar een Topontmoeting EU-Donaugebied te organiseren en de conclusies daarvan in te dienen bij de Europese Raad en het Europees Parlement; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie , het Comité van de Regio's en de andere relevante instellingen.