Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 449 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C4-0464/1998 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0025/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 451 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C4-0465/1998 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0025/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 535 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5-0308/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0029/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 444 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig 104, lid 14, derde alinea van het EG-Verdrag (C5-0174/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0013/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het ontwerp wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van de Raad (SN 5116/1999), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig de artikelen 31, sub e) en 34, lid 2, sub b) van het Verdrag betreffende de Europese Unie (C5-0332/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0020/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigd ontwerp van de Raad; 2. verzoekt de Raad zijn ontwerp dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen in het ontwerp aan te brengen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het ontwerp wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp en het gewijzigd ontwerp van de Raad (9636/1999 en SN 5060/1999) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 34, lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (C5-0331/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0019/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de aldus gewijzigde ontwerpakte van de Raad; 2. verzoekt de Raad zijn ontwerp dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad onverwijld voorbereidingen te treffen voor de vaststelling op zo kort mogelijke termijn van wetgeving die een doelmatige en gedetailleerde aanvulling vormt op de bepalingen inzake berichtonderschepping en hierbij de rechten en fundamentele vrijheden volledig te eerbiedigen en te zorgen voor de nodige juridische waarborgen; 4. verzoekt de Raad onverwijld voorbereidingen te treffen voor de vaststelling op zo kort mogelijke termijn van wetgeving die een doelmatige en gedetailleerde aanvulling vormt op de bepalingen inzake het gebruik van videoconferenties bij verhoren van beschuldigden, medeschuldigen en verdachten en hierbij de rechten en fundamentele vrijheden volledig te eerbiedigen en te zorgen voor de nodige juridische waarborgen; 5. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 6. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het ontwerp; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad. Het Europees Parlement, 1. stemt in met de strategische doelstellingen in de mededeling van de Commissie; 2. is van mening dat het de gemeenschappelijke doelstelling van het EU-beleid en van de hervorming van de EU-instellingen moet zijn dat de Europese Unie ten dienste van de burger gesteld wordt, waarvoor een beleid vereist is dat de prioriteiten en aspiraties van de burgers en instellingen van Europa weerspiegelt en hun vertrouwen waardig is; 3. is van mening dat deze eerste algemene verklaring van de Commissie over haar visie op middellange termijn, haar prioriteiten en voornemens, een belangrijke stap voorwaarts betekent voor de democratische verslaglegging door de Commissie aan de volkeren van Europa; 4. is van oordeel dat deze doelstellingen moeten worden verwezenlijkt door het vaststellen van prioriteiten, tijdschema's en criteria; 5. deelt de analyse van de Commissie inzake de vier belangrijkste uitdagingen waarmee de Europese Unie geconfronteerd wordt, maar herinnert de Commissie eraan dat het haar eerste taak is om de verwachtingen van de burgers van Europa te vervullen; wijst derhalve op het bijzondere belang van economische, sociale, milieu- en consumentenbeschermingsaangelegenheden; 6. wijst erop dat een succesvolle uitbreiding van de Europese Unie eerste prioriteit moet zijn; 7. is voorstander van een ingrijpende hervorming van de instellingen van de Unie, als noodzakelijke voorwaarde om het welslagen van de uitbreiding en een snelle toetreding van kandidaat-lidstaten die aan de gestelde voorwaarden voldoen te waarborgen; 8. is zich ervan bewust dat naast noodzakelijke politieke en financiële programma's voor de kandidaat-landen speciaal aandacht moet worden geschonken aan de landen in Zuidoost-Europa, met inbegrip van die landen waarvan een lidmaatschap op korte termijn niet te verwachten valt; Bevordering van nieuwe vormen van Europees bestuur 9. is voorstander van een agenda voor de hervorming van de Unie die in overeenstemming is met het ambitieuze uitbreidingsprogramma, die de legitimiteit van de Unie vergroot en die tot doel heeft de burger opnieuw te betrekken bij het project Europa, met name door middel van een vorm van bestuur die het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel in acht neemt; 10. steunt met klem een interne hervorming van de Commissie, de Raad en het Parlement, als zijnde van wezenlijk belang voor doeltreffender, opener en transparantere instellingen van de Europese Unie; benadrukt dat de Commissie enerzijds transparanter moet worden en zich op kernzaken moet concentreren, maar anderzijds volledig betrokken moet blijven bij de tenuitvoerlegging en follow-up van de beleidsvormen van de Europese Unie; 11. is verheugd dat de Commissie erkent dat er nieuwe vormen van partnerschap tussen de verschillende gezagsniveaus in Europa moeten worden uitgewerkt; hoopt dat het in dit verband aangekondigde Witboek vergezeld zal gaan van concrete voorstellen die in deze richting gaan; 12. dringt erop aan dat een Handvest van grondrechten, waarin de verhouding tussen de burger en de instellingen van de Unie centraal staat, integrerend deel uitmaakt van het nieuwe Verdrag; Overige aspecten 13. wijst er met nadruk op dat de komende vijf jaar van essentiële betekenis zijn om de tijdens de conferentie van Kyoto gedane Europese toezeggingen na te komen, namelijk om de CO2 voor 2008 met 8% terug te dringen; 14. dringt, in het licht van de Verdragen, erop aan dat bij het vaststellen van de kerndoelstellingen en kernactiviteiten van de Commissie de burger duidelijk wordt gemaakt dat acties van de Unie een meerwaarde bezitten en doeltreffend zijn, en verzoekt de Commissie in dit verband aan te geven welke beleidsmaatregelen en -programma's opnieuw dienen te worden bezien en eventueel kunnen worden ingetrokken; 15. onderstreept dat het belangrijkste economische en sociale doel van de nieuwe Commissie erin bestaat een succesvolle Europese economie tot stand te brengen; juicht de inzet van de Commissie voor volledige werkgelegenheid toe, en is van mening dat een betere coördinatie van werkgelegenheid en sociaal beleid op EU-niveau de rol van de regeringen van de lidstaten en de sociale partners bij het scheppen van werkgelegenheid kan bevorderen; 16. juicht de "strategische doelstelling” toe om de kloof tussen de Europese regio's en gebieden te overbruggen en wenst dat de structuurfondsen tijdig aan de uitbreiding van de Unie worden aangepast; 17. dringt aan op de totstandbrenging van een ruimte van rechtvaardigheid, die ook gebaseerd is op een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid; verzoekt de Commissie een "scoreboard” bij te houden met prioriteiten, uiterste termijnen en de financiële en personele middelen die hiervoor nodig zijn; 18. verzoekt de Commissie, gelet op de hernieuwde dreiging van racisme en onverdraagzaamheid, haar inzet ter waarborging van gelijke rechten, gelijke kansen en de bescherming van de minderheden in de gehele Unie te versterken, teneinde te waarborgen dat alle Europeanen de voordelen van een toenemende welvaart, veiligheid en solidariteit delen, waardoor de ontwikkeling van een multi-etnisch, multicultureel Europa in diversiteit kracht wordt bijgezet; 19. wenst een sterkere Europol om het hoofd te kunnen bieden aan grensoverschrijdende criminaliteit en fraude, met een passende verantwoordingsplicht en controle door het Europese Hof van Justitie; 20. dringt erop aan dat de interne markt voltooid wordt door vaststelling van een Europees regelgevingskader voor elektronische handel, dat de richtlijnen inzake overheidsopdrachten op doeltreffende wijze ten uitvoer worden gelegd, dat wordt voorzien in doeltreffender openbare nutsvoorzieningen en dat er één enkele Europese ondernemingswet komt, waarin speciale aandacht wordt geschonken aan het midden- en kleinbedrijf; dit vereist ook aanvullende doelstellingen voor de nieuwe economische en sociale agenda, met inbegrip van verbetering van het werkmilieu, sociale bescherming, bevordering van de gelijke behandeling van man en vrouw en economische en sociale cohesie; 21. juicht het plan toe om het vertrouwen van de consument in veilige voedingsmiddelen te herstellen, o.a. door het voorstel tot oprichting van een Europees Voedselbureau; 22. is ingenomen met het voorstel om de veiligheid van het luchtverkeer te verbeteren door de totstandbrenging van één Europees luchtruim en door de oprichting van een Europese Instantie voor veiligheid in de luchtvaart; 23. is ingenomen met de inzet voor de ontwikkeling van een doeltreffende samenwerking met onze directe buren en wijst met name op de noodzaak om voorrang te geven aan de betrekkingen met de landen aan de Middellandse Zee naast die met de landen aan de oostelijke grenzen van de Europese Unie; pleit er in dit verband voor om specifiek de aandacht te richten op versterking van de mogelijkheden voor de EU ter voorkoming van conflicten; 24. wijst in het licht van de komende EU-Afrika-topconferentie op het belang van de ontwikkeling van sterkere politieke betrekkingen tussen Noord en Zuid in aanvulling op de huidige rol van de Commissie op het terrein van de ontwikkelingssamenwerking; 25. wijst op de noodzaak de millennium-handelsbesprekingen te hervatten, onder meer ook over milieubescherming, de verontrusting die op grote schaal voorkomt in de ontwikkelingslanden, volksgezondheid en sociale problemen; is ingenomen met de inzet van de Commissie voor versterking van de stem van Europa in de wereld, met name wat betreft de hervorming van goed mondiaal bestuur; vestigt er de aandacht op dat het doel van de hervorming van de VN, de WHO en de internationale financiële instellingen de versterking van de democratische dimensie moet zijn; 26. is van mening dat de hervorming van het gemeenschappelijke visserijbeleid die voor 2002 is gepland, moet worden vermeld in het vijfjarenprogramma van de Commissie; o o o 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gezien de resolutie van de Raad van 5 juni 1997 over de samenhang van het communautaire ontwikkelingssamenwerkingsbeleid met andere beleidsmaatregelen, die zich concentreert op de consolidatie van de vrede, voorkoming en oplossing van conflicten, voedselveiligheid, visserij en migratie, - gezien artikel 12 van de Overeenkomst van Lomé over de samenhang van de communautaire beleidsmaatregelen en hun gevolgen voor de tenuitvoerlegging van de ACS-EG-Overeenkomst, - gezien de verklaring van de Raad van 18 november 1992 over het ontwikkelingsbeleid voor het jaar 2000, waarin het verband wordt erkend tussen ontwikkelingssamenwerking en andere communautaire beleidsmaatregelen, alsmede de noodzaak rekening te houden met de gevolgen ervan voor de ontwikkelingslanden, - gezien het verzoek van de Raad aan de Commissie om jaarverslagen over de vooruitgang die op dit gebied is geboekt en voorstellen voor toekomstig optreden in te dienen, en gezien het voornemen van de Raad om het eerste van deze verslagen in de loop van de tweede helft van 1998 te behandelen, A. overwegende dat het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt dat de Raad en de Commissie verantwoordelijk zijn voor het verzekeren van de samenhang van het gehele externe optreden van de Unie op het gebied van externe betrekkingen, veiligheid, economie en ontwikkeling en, overeenkomstig hun onderscheiden bevoegdheden, zorg dragen voor de uitvoering van dat beleid, B. gelet op het hoofdstuk over de ontwikkelingssamenwerking (titel XX, art. 178 van het EG-Verdrag) dat voorschrijft dat de Gemeenschap bij de uitvoering van beleid dat gevolgen kan hebben voor de ontwikkelingslanden rekening houdt met de doelstellingen van artikel 177, C. overwegende dat artikel 177 de doelstellingen van het ontwikkelingsprogramma van de Europese Gemeenschap geeft, die zijn gericht op duurzame economische en sociale ontwikkeling, de strijd tegen armoede in de ontwikkelingslanden en de integratie van de ontwikkelingslanden in de wereldeconomie, D. overwegende dat in de resolutie van de Raad van 5 juni 1997 impliciet wordt erkend dat de samenhang tussen de ontwikkelingssamenwerking en een aantal beleidslijnen van de Unie gebrekkig is, E. overwegende dat vastgesteld is dat deze gebrekkige samenhang op een aantal terreinen de doeltreffendheid van het ontwikkelingsbeleid van de Unie en derhalve de ontwikkeling van de ontvangende landen belemmert, F. overwegende dat de Raad de Commissie verzocht jaarverslagen voor te leggen over de op dit gebied geboekte resultaten en voorstellen te doen voor verdere actie, waarvan de Raad het eerste in het tweede semester van 1998 zou behandelen, G. overwegende dat de Commissie geen enkel verslag heeft voorgelegd over de tenuitvoerlegging van bovengenoemde resolutie, ondanks herhaalde verzoeken van de Raad, H. overwegende dat in de resolutie van de Raad vier specifieke terreinen worden genoemd waarop een samenhangend beleid van bijzondere betekenis is (vredesopbouw en conflictoplossing en -preventie; voedselveiligheid, visserij, migratie) maar dat een aantal delegaties ook heeft gewezen op het belang van beleidssamenhang op andere terreinen zoals landbouw, handel en milieu, I. overwegende dat op het gebied van duurzame ontwikkeling geen significante vooruitgang kan worden geboekt, tenzij de Europese Unie en andere grote productenten hun markten openstellen voor producten uit ontwikkelingslanden, een einde maken aan subsidies die schadelijk zijn voor de export van landbouwproducten van de ontwikkelingslanden en het accent wordt gelegd op de noodzaak de plaatselijke productie te vergroten, J. overwegende dat het mensenrechtenbeleid van de Commissie niet coherent is, aangezien verschillende normen worden toegepast op het gebied van zowel de steunverlening als de sancties, naar gelang van de geografische regio waarvoor de hulp bestemd is, K. overwegende dat milieubescherming niet beperkt mag blijven tot specifieke programma's, maar een structurele component van het ontwikkelingsbeleid in zijn geheel moet zijn, L. overwegende dat conflictpreventie en in het bijzonder de beperking van de wapenhandel in het kader van de betrekkingen met derde landen een essentiële factor van de strategie van de Europese Unie ten aanzien van ontwikkelingslanden moet zijn, M. bezorgd dat het niet ten uitvoer leggen van de vastgestelde beleidsmaatregelen de geloofwaardigheid van de Europese instellingen bij het publiek zal verminderen, N. met bezorgheid vaststellend dat de interpretatie die de Gemeenschap geeft aan de WTO-voorschriften, en in het bijzonder aan artikel XXIV van de GATT betreffende de oprichting van vrijhandelszones, wel erg star is en weinig rekening houdt met de noodzaak om de gewenste flexibiliteit aan de dag te leggen in het handelsoverleg met ontwikkelingslanden, O. overwegende dat het gemeenschappelijk douanetarief van de Gemeenschap de invoer van grondstoffen bevordert, maar die van verwerkte producten hindert en dat de piektarieven vooral producten betreffen waarbij de ontwikkelingslanden zeer grote belangen hebben, zoals textiel, kleding en voedingsmiddelen, hetgeen lijnrecht ingaat tegen de ontwikkelingsdoelstelling van de Europese Unie om een duurzame plaatselijke productie te bevorderen en de lokale economie in de ontwikkelingslanden te versterken, P. overwegende dat de geplande herziening van de regeling betreffende het octrooieren van levende organismen in de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom de toegankelijkheid van zaadgoed voor de boeren in de ontwikkelingslanden nadelig zou kunnen beïnvloeden, Q. verontrust over de praktijken van bepaalde Europese multinationale bedrijven die in flagrante strijd zijn met de ontwikkelingsdoelstellingen van de Unie, met name wanneer zij producten als geneesmiddelen, levensmiddelen en pesticiden uitvoeren waarvan de verkoop in de Unie is verboden, R. het betreurende dat de dienst handel van het directoraat-generaal ontwikkeling is overgebracht naar het directoraat-generaal handel, S. overwegende dat ook het extern visserijbeleid dikwijls een negatieve invloed op de visbestanden heeft, en bijgevolg ook op de plaatselijke visindustrie, T. vaststellende dat er een duidelijke discrepantie is tussen de verklaarde ontwikkelingsdoelstellingen van de Unie en de koers van haar begroting, met name gelet op de besnoeiingen op de ontwikkelingssamenwerking in de begroting 2000, 1. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan erop toe te zien dat export- en investeringskredieten beter aansluiten op de doelstellingen van het ontwikkelingsbeleid van de Unie, 2. dringt er bij de Commissie op aan onverwijld een jaarverslag te publiceren over de samenhang van het beleid op het punt van de ontwikkelingssamenwerking; 3. verzoekt de Commissie zich dringend te buigen over de noodzaak prioriteit te verlenen aan de beleidssamenhang en proactieve en preventieve systemen te ontwikkelen om dit te bereiken; 4. doet een beroep op de Raad om indien nodig snel stappen te nemen om een eind te maken aan een geconstateerd gebrek aan samenhang en ervoor te zorgen dat de middelen van de Unie doeltreffend worden gebruikt en de gestelde ontwikkelingsdoelen naderbij komen; 5. verzoekt de Raad gemeenschappelijke strategieën en consistente normen te definiëren op het gebied van armoedebestrijding, menselijke ontwikkeling, milieu, mensenrechten en goed bestuur, teneinde het beleid van de 15 lidstaten inzake ontwikkelingssamenwerking te verbeteren; 6. verzoekt de Commissie haar diensten en de verdeling van haar portefeuilles aan te passen met het oog op een doeltreffender coördinatie van de diverse beleidsmaatregelen inzake ontwikkelingshulp en om in alle geografische gebieden een ambitieus en eenvormig ontwikkelingsbeleid ten uitvoer te kunnen leggen; 7. verzoekt om de instelling van een werkgroep samenhang tussen de diensten, die de directoraten-generaal van de Commissie omvat, waarvan de beleidsmaatregelen waarschijnlijk gevolgen hebben voor het communautaire ontwikkelingsbeleid, zoals de directoraten landbouw, visserij, onderzoek, handel, externe betrekkingen en ontwikkeling; 8. doet een beroep op de Commissie de invoering te overwegen van toezicht op beleidssamenhang, vooral ten behoeve van de ontwikkelingssamenwerking, om te voorkomen dat op dit terrein onopzettelijk beleidsincoherentie optreedt, en een klachtenprocedure op te zetten die toegankelijk is voor regeringen en organisaties uit de burgersamenleving; 9. verzoekt de Raad en de Commissie passende maatregelen te treffen om het gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid geleidelijk aan compatibel te maken met de doelstellingen van het ontwikkelingsbeleid van de Unie; 10. dringt er voorts op aan dat in de komende onderhandelingen voor een nieuwe WTO-ronde, dezelfde beginselen van beleidssamenhang ter sprake komen en bekrachtigd worden, zodat de belangen van de ontwikkelingslanden worden beschermd, en met name die van de minst ontwikkelde landen; 11. is van oordeel dat ook de totale of gedeeltelijke opschorting van de hulp en andere sancties kunnen worden geharmoniseerd, door de vaststelling van coherente steunverleningscriteria die voor alle ontwikkelingslanden gelden, ongeacht hun geografische ligging; 12. beklemtoont het belang van een gestandaardiseerde milieuclausule in de overeenkomsten met ontwikkelingslanden en het bevorderen van het streven door alle partijen naar een duurzame ontwikkeling, dat is vastgelegd in het Cardiff-proces en in de desbetreffende VN-conventies (Rio, Kopenhagen, enz.); 13. wijst nogmaals op het belang van samenhangend beleid op het gebied van de wapenhandel dat in overeenstemming met de gedragscode van de Unie voor wapenexport moet zorgen voor controle op de verkoop van wapens en beperking van verkoop van wapens aan risicolanden; 14. vestigt de aandacht op het niet-aflatende drama van de anti-personeelmijnen en de invloed daarvan op de uitvoering van een groot aantal programma's van de Unie en de lidstaten, onder andere op het terrein van de ontwikkelingssamenwerking, en dringt er bij de Commissie en de Raad op aan verslag uit te brengen over onlangs genomen maatregelen ter verbetering van de samenhang, de coördinatie en de doeltreffendheid van de actie van de Unie tegen anti-personeelmijnen; 15. verzoekt de Commissie rekening te houden met de beleidssamenhang in alle internationale samenwerkingsovereenkomsten, waarover de Europese Unie onderhandelt met ontwikkelingslanden of groepen van ontwikkelingslanden; 16. verzoekt de lidstaten passende maatregelen te treffen ter waarborging van beleidssamenhang op nationaal en Unieniveau; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten de rol van instellingen als de UNCTAD te versterken en zich door de Tiende Conferentie van de UNCTAD in Bangkok te laten inspireren tot een grondige bezinning op de samenhang tussen het beleid op het gebied van handel en liberalisering en het ontwikkelingsbeleid, met name in verband met het lot van de armste bevolkingsgroepen: 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de UNCTAD. Het Europees Parlement, - gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie en zijn bepalingen inzake mensenrechten, - gelet op de goedkeuring van de Verklaring over de mensenrechtenverdedigers door de Algemene Vergadering van de VN in december 1998, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 1999 (1) over de prioriteiten van de EU voor de 55ste zitting van de VN-Commissie voor de mensenrechten en naar zijn voorgaande resoluties over dit onderwerp, A. overwegende dat eerbiediging van de mensenrechten een hoofdprioriteit van het communautair beleid is en een van de fundamentele beginselen van de Unie, B. overwegende dat in de Verdragen wordt gesteld dat het bevorderen van de mensenrechten een doelstelling van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid is, C. overwegende dat de internationale verdragen inzake mensenrechten de kern vormen van het globale systeem van bevordering en bescherming van de mensenrechten, en dat de tenuitvoerlegging ervan nauwere coördinatie tussen alle betrokken instellingen vereist, D. overwegende dat een permanente en constructieve dialoog met de vertegenwoordigers van de burgermaatschappij en organisaties aan de basis, met name onafhankelijke mensenrechtenorganisaties, van essentieel belang is voor de internationale actie ter bevordering van de mensenrechten in de hele wereld, E. overwegende dat het bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten heeft blijk gegeven van zijn onpartijdige en voortdurende inzet voor de eerbiediging en bevordering van de mensenrechten van alle individuele personen en groepen, overal in de wereld; F. ten zeerste bezorgd over het feit dat ondanks het bovenstaande, mensenrechtenverdedigers, hun organisaties, advocaten, journalisten en activisten jaar na jaar het slachtoffer blijven van intimidatie, represailles, aanvallen en zelfs buitengerechtelijke executies, 1. onderstreept dat het meer dan ooit noodzakelijk is de fundamentele mensenrechten - burgerrechten, politieke, economische, sociale en culturele rechten, en het recht zich te ontwikkelen - overal in de wereld te beschermen en te bevorderen; 2. is van mening dat een doeltreffend antwoord op deze grote uitdaging aanvullende financiële middelen vergt, met bijzondere nadruk op vrijwillige financiële bijdragen; 3. verzoekt de Europese Unie en de Verenigde Naties hun coördinatie te verbeteren en zich nog meer in te zetten voor het bevorderen en beschermen van de mensenrechten, en het voorkomen van grove en systematische schendingen ervan; 4. herinnert de Raad eraan dat het nodig is de praktische samenwerking te bevorderen en op te drijven, een strategische planning te ontwikkelen, prioriteiten vast te leggen en oog te hebben voor transparantie en verantwoording; 5. wijst erop dat een cultuur die de mensenrechten eerbiedigt, een cruciale rol speelt om vrede te sluiten, de vrede te handhaven, de samenleving opnieuw op te bouwen en te herstellen; 6. verzoekt de Europese Unie samen met haar partners strategieën te ontwikkelen en te steunen die haar in staat stellen in verschillende regio's consistente acties te ondernemen, nationale actieplannen te bevorderen en bestaande internationale verdragen te ratificeren en toe te passen; 7. doet een beroep op de Europese Unie om haar volledige steun te verlenen aan het onverwijld lanceren van acties op complexe terreinen zoals de extreme armoede, de mensenhandel, de bescherming van minderheden, de vrijheid van meningsuiting, de hulpverlening aan hulpbehoevende groepen, zoals slachtoffers van marteling, en onmiddellijke reactie in noodgevallen als genocide of grove schendingen van de mensenrechten; 8. dringt er bij de mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties op aan een speciale rapporteur voor de mensenrechtenverdedigers te benoemen, belast met controle, informatie en interventie namens mensenrechtenverdedigers die het slachtoffer zijn van schendingen van mensenrechten, een doelmatige strategie te ontwikkelen voor een meer doeltreffende bescherming van mensenrechtenverdedigers, en te onderzoeken op welke wijze toezicht kan worden uitgeoefend op de tenuitvoerlegging van de VN-Verklaring inzake mensenrechtenverdedigers van december 1998; 9. verzoekt de Raad actief de goedkeuring van een resolutie te steunen die er bij alle staten waar de doodstraf nog niet is afgeschaft, op aandringt dit onmiddellijk te doen en in deze context een moratorium op alle executies in te stellen, in het bijzonder door een einde te maken aan alle executies van minderjarigen; 10. verzoekt de Raad zijn volledige steun te verlenen aan de goedkeuring van een resolutie die het protocol steunt betreffende de betrokkenheid van kinderen bij gewapende conflicten, en die er bij alle staten op aandringt niet langer personen van minder dan 18 jaar te rekruteren voor en/of in te zetten bij gewapende conflicten; 11. verzoekt de Raad zijn volledige steun te verlenen aan de opstelling van een facultatief protocol bij het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, om een strategisch inspectiesysteem voor gevangenissen op te zetten, door volledig achter een resolutie te staan die oproept tot de goedkeuring van een doeltreffend protocol dat in een efficiënt inspectiesysteem voorziet; 12. verzoekt de Raad zich in te zetten voor de aanneming van een resolutie waarin alle landen wordt verzocht het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de uitbanning van discriminatie van vrouwen te ratificeren en uit te voeren, en in dit verband bij alle landen aan te dringen op goedkeuring van krachtige wetgeving tegen elke vorm van geweld tegen vrouwen, inclusief seksueel geweld; 13. verzoekt de Raad zijn volledige steun te verlenen aan alle acties die erop gericht zijn de Wereldconferentie inzake racisme en vreemdelingenhaat beter voor te bereiden; 14. verzoekt de Raad van de ratificatie van het Verdrag van Rome inzake het Internationaal Strafgerechtshof een van de prioriteiten van zijn politieke actie in het jaar 2000 te maken, en roept de 14 lidstaten die het statuut nog niet hebben geratificeerd, op zulks onverwijld te doen; 15. juicht het toe dat verkrachting in de context van een gewapend conflict thans erkend wordt als een oorlogsmisdaad en verzoekt de Raad in alle internationale fora te beklemtonen dat slachtoffers die voor internationale gerechtshoven getuigen volledige bescherming moeten genieten; 16. doet een beroep op de Europese Unie het initiatief te nemen voor de opstelling van een VN-Verdrag inzake alle vormen van mensenhandel, met name handel in en misbruik van kinderen en minderjarigen; 17. verzoekt de Europese Unie het UNCHR aan te moedigen en te ondersteunen om alle nodige stappen te ondernemen ter beëindiging van de repressieve maatregelen tegen onafhankelijke media, een beroep te doen op alle landen om een einde te maken aan de censuur, het recht op toegang tot officiële informatie te beschermen, smaadwetten af te schaffen, en de toegang tot de moderne informatietechnologie niet langer te beperken; 18. verzoekt de Raad zich in te spannen voor de goedkeuring van een, gezamenlijk met de Verenigde Staten te ondertekenen, resolutie waarin bezorgdheid wordt uitgesproken over de wijdverspreide mensenrechtenschendingen in China, waaronder de voortdurende onderdrukking van Tibet; 19. verzoekt de Raad om bij landen die vertegenwoordigd zijn in Genève erop aan te dringen af te zien van het stemmen voor een motie om geen actie te ondernemen tegen China, die de Commissie voor de rechten van de mens zou beletten een aanvang te maken met het bespreken van de mensenrechtensituatie in China; 20. verzoekt de Raad zijn steun te verlenen aan de goedkeuring van een resolutie waarin de grove schendingen van de mensenrechten door het Russische leger in Tsjetsjenië worden veroordeeld; 21. verzoekt de Raad zijn steun te verlenen aan de goedkeuring van een resolutie waarin uiting wordt gegeven aan grote bezorgdheid over de schendingen van de mensenrechten in de voormalige Republiek Joegoslavië en Kosovo, met name ten aanzien van de situatie van minderheden en politieke gevangenen; 22. dringt er bij de Raad op aan de systematische discriminatie en voortdurende onderdrukking van vrouwen door het Afghaanse regime van de Talibaan, dat de fundamentele rechten van de vrouwen schendt en met recht een apartheidssysteem op grond van geslacht kan worden genoemd, krachtig te veroordelen, en voorts de systematische discriminatie van vrouwen door de regering van Saoedi-Arabië te veroordelen; 23. verzoekt de Raad er bij de Iranese autoriteiten op aan te dringen een einde te maken aan de algemene en systematische onderdrukking, en de Islamitische Republiek Iran ertoe te brengen onder meer toe te treden tot het Verdrag inzake afschaffing van elke vorm van discriminatie ten aanzien van vrouwen, als een concreet en ondubbelzinnig teken van zijn inzet voor het op gang brengen van een hervorming van zijn beleid, met name ten aanzien van vrouwen; 24. verzoekt de Raad zijn steun te verlenen aan een diepgaand onderzoek naar de systematische en grove schendingen van de mensenrechten in Sierra Leone, Soedan, de Democratische Republiek Congo, Oeganda, Rwanda en Boeroendi, met name de oorlogsmisdaden en de misdaden tegen de menselijkheid; wenst dat degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan deze misdaden worden berecht; 25. verzoekt de Raad zijn steun te verlenen aan een diepgaand onderzoek naar de schendingen van de mensenrechten in Oost-Timor, met name de misdaden tegen de mensheid; wenst dat degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan deze misdaden worden berecht; 26. verzoekt zijn Voorzitter ervoor te zorgen dat een delegatie van het Europees Parlement deelneemt aan de 56ste bijeenkomst van de VN-Commissie voor de rechten van de mens, die op 20 maart 2000 in Genève van start gaat; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en het Hoog Commissariaat voor de mensenrechten van de VN. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar de op de 28ste en de 29ste bijeenkomst van de Paritaire Vergadering in Straatsburg (van 29 maart tot 1 april 1999) (1) en Nassau (van 11 tot 14 oktober 1999) aangenomen resoluties, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0032/2000 ), A. overwegende dat het standpunt dat het Parlement inneemt inzake de werkzaamheden en resoluties van de Paritaire Vergadering ACS-EU bijdraagt aan de coherentie van het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie en dat de Paritaire Vergadering van haar kant een fundamentele rol speelt voor de ontwikkeling en versterking van de betrekkingen tussen de EU en haar ACS-partners, B. opnieuw onderstrepend dat het Parlement het grootste belang hecht aan het ontwikkelingsbeleid en de versterking van de betrekkingen tussen de ACS-landen en de EU, en met name het bevorderen van de mensenrechten in de hele wereld, C. overwegende dat de democratische legitimiteit van het Europees Parlement en de Paritaire Vergadering deze twee instellingen het nodige gezag verleent om de publieke opinie bewust te maken van het belang en de doelstellingen van het ontwikkelingsbeleid, D. overwegende dat 1999 een cruciaal jaar geweest is voor de ACS-EU-samenwerking en dat de Paritaire Vergadering een sleutelrol gespeeld heeft voor de evolutie van de onderhandelingen over de vernieuwing van de Overeenkomst van Lomé IV, die in februari 2000 afloopt, E. overwegende dat de WTO-conferentie in Seattle is mislukt, dat de Europese Unie in ieder geval een bruikbare ontheffing nodig heeft om de handelspreferenties te kunnen handhaven met op zijn minst de bestaande toegang tot de markt voor onze ACS-partners, en dat de structuren van de WTO doorzichtiger moeten worden gemaakt, F. overwegende dat de kosten en baten van de uit de Uruguay-Ronde voortgevloeide liberalisering van de multilaterale handel niet gelijk zijn verdeeld over de geïndustrialiseerde en de ontwikkelingslanden, en dat de armste landen daar het meest van te lijden hebben gehad, 1. verheugt zich over de aanzienlijke bijdrage van de Paritaire Vergadering aan de debatten en onderhandelingen over de sluiting van de overeenkomst die Lomé IV zal vervangen, en herhaalt de onvoorwaardelijke toezegging dat ze vastberaden nagestreefd en uitgevoerd zal worden als centraal voetstuk van het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie; 2. wenst dat de rol van de Paritaire Vergadering in de nieuwe overeenkomst wordt versterkt en dat de werkmethoden worden verbeterd en aangepast aan de nieuwe vormen van samenwerking die aan het ontstaan zijn, waarbij moet worden voorzien in de mogelijkheid van regionale bijeenkomsten van de Paritaire Vergadering; onderstreept dat de Paritaire Vergadering een echte parlementaire vergadering is, die de volkeren van de ACS- en de EU-landen vertegenwoordigt, en dat de gekozen ACS-afgevaardigden thans 75 à 85% van het ACS-totaal vertegenwoordigen; vraagt verder voorbereidende maatregelen om gelijke deelname van de ACS-partners aan het vragenuur en de behandeling van de dringende kwesties op de agenda van de Paritaire Vergadering te verzekeren; 3. vraagt de ACS-landen ervoor te zorgen dat de ACS-delegaties in de Paritaire Vergadering, naar het voorbeeld van de Europese delegatie, representatief zijn voor de verscheidenheid van politieke strekkingen in hun land, zodat het debat evenwichtig kan verlopen, 4. is van oordeel dat de geloofwaardigheid van de toezeggingen van de EU ten aanzien van haar ACS-partners zich in belangrijke mate zal weerspiegelen in de desbetreffende financiële toewijzing in het kader van het 9de EOF; 5. onderlijnt nogmaals dat het EOF in de begroting van de Gemeenschap opgenomen moet worden, zodat er daadwerkelijke parlementaire controle op de toewijzing en besteding van de middelen kan plaatsvinden; 6. beschouwt de bestrijding van de armoede nog steeds als de voornaamste doelstelling van het ontwikkelingsbeleid, en verwelkomt het algemeen verslag 1999 van de Paritaire Vergadering over dit thema; 7. is tegenstander van het gebruik van een deel van de voor de armste landen bestemde kredieten van de communautaire begroting voor de wederopbouw van Kosovo; 8. neemt met belangstelling kennis van de conclusies en voorstellen van de werkgroepen van de Paritaire Vergadering die zich gebogen hebben over de gevolgen van de klimaatveranderingen en de mogelijke aanpassingsstrategieën voor kleine eilandstaten die het zwaarst door dit algemene verschijnsel dreigen te worden getroffen, en over de regionale samenwerking tussen de ACS-landen, als een middel om het hoofd te bieden aan de problemen van de globalisering en als een sleutel tot economische groei; 9. neemt tevens kennis van de resultaten van de werkzaamheden van de follow-up groep visserij en zijn belangrijke bijdrage aan de debatten in de Paritaire Vergadering over kwesties in verband met visserij, een van de sectoren waar de wederzijdse belangen en de onderlinge afhankelijkheid het duidelijkst zijn; dringt er dan ook op aan dat in de geest van de resolutie van de Raad van 7 juni 1997 wordt toegezien op de nodige coherentie tussen het visserijbeleid en het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie, teneinde voor de toekomst een duurzame exploitatie van de visbestanden te garanderen, in het belang van iedereen; 10. onderschrijft de aanbeveling van de Paritaire Vergadering om regionale toezichts- en bemiddelingstructuren te creëren, teneinde etnische, economische, sociale en religieuze spanningen die zich kunnen voordoen en in potentie tot ernstige gewapende conflicten kunnen leiden, te voorkomen; 11. steunt ook de oproep van de Paritaire Vergadering aan alle partijen bij de onderhandelingen over de nieuwe Overeenkomst van Lomé, te willen inzien dat het voor de verwezenlijking van de prioritaire doelstelling van duurzame ontwikkeling van groot belang is natuurrampen te voorkomen en erop voorbereid te zijn; 12. juicht de sluiting van een handels-, samenwerkings- en ontwikkelingsovereenkomst met Zuid-Afrika toe; betreurt evenwel het uitblijven van een akkoord inzake wijn en spiritualiën; 13. sluit zich aan bij het verzoek dat de Paritaire Vergadering aan de internationale gemeenschap gericht heeft om Oost-Timor als staat te erkennen en verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te treffen om een spoedige toetreding van Oost-Timor tot de Overeenkomst van Lomé mogelijk te maken; 14. betreurt ten zeerste de opflakkering van het conflict tussen Eritrea en Ethiopië, en steunt de inspanningen van de Paritaire Vergadering om een humanitaire ramp waarbij er alleen verliezers zouden zijn, te voorkomen; uit zijn voldoening over de missie van het bureau van de Paritaire Vergadering, dat beide landen bezocht heeft teneinde in het conflict te bemiddelen, met het oog op een vreedzame oplossing ervan, en zegt de OAE-onderhandelaars zijn volledige steun toe; 15. herhaalt dat het de huidige politieke situatie in Soedan veroordeelt, en betreurt dat de Paritaire Vergadering op haar bijeenkomsten in 1999 ter zake geen resolutie heeft kunnen aannemen; 16. uit zijn waardering voor het werk van de met mensenrechtenkwesties belaste ondervoorzitters van de Paritaire Vergadering, en verzoekt alle leden van de Overeenkomst van Lomé daaraan hun medewerking te verlenen; 17. verlangt dat een jaarverslag van de landen die de nieuwe overeenkomst ondertekenen aan de Paritaire Vergadering voorgelegd wordt en dat deze zich daarover bij stemming uitspreekt, om het belang van de rechten van de mens in de nieuwe relaties tussen de Europese Unie en de ACS-landen te onderstrepen; 18. wijst op de leemten in de formulering en toepassing van de niet-uitvoeringsclausule (artikel 366 bis van de huidige Overeenkomst), die dient te worden herzien teneinde te voorkomen dat willekeurige maatregelen worden getroffen; is van oordeel dat sancties slechts mogen worden opgelegd indien het Parlement ermee heeft ingestemd, teneinde de objectiviteit ervan te vergroten; 19. juicht het toe dat de regeringen van de ACS-landen er bij de Paritaire Vergadering en het Europees Parlement steeds vaker op aandringen delegaties te sturen om toe te zien op het verloop van verkiezingsprocessen, en acht het noodzakelijk dat deze verzoeken worden ingewilligd; 20. is van oordeel dat de Paritaire Vergadering, om haar werkzaamheden doeltreffend te kunnen verrichten, en met name om de verkiezingen in de ACS-landen te kunnen volgen, haar eigen begroting moet hebben; 21. uit zijn voldoening over de organisatie van presidentsverkiezingen in Nigeria en doet een beroep op de nieuwe regering om absolute voorrang te verlenen aan de versterking van de rechtsstaat, de eerbiediging van de mensenrechten en een goed bestuur in overheidszaken; 22. onderstreept dat de deelneming van de burgermaatschappij aan het besluitvormingsproces en het beheer van de samenwerking van essentieel belang is voor het welslagen en de duurzaamheid van de ten uitvoer gelegde ontwikkelingsacties, en vraagt steun voor het bevorderen van de deelname en raadpleging van en de dialoog met vertegenwoordigers van de burgermaatschappij, als onderdeel van de toekomstige werking van de Paritaire Vergadering; 23. verzoekt de Europese Unie en de ACS-landen hun gemeenschappelijk standpunt ten aanzien van de wijziging van de WTO-regels te versterken, zodat voorrang kan worden gegeven aan bestrijding van de armoede en duurzame ontwikkeling, ten aanzien van de liberalisering van de handel; 24. doet een beroep op de partijen aan de onderhandelingstafel om de handelspreferenties en protocollen van Lomé ook in de Wereldhandelsorganisatie te verdedigen; 25. neemt nota van de bezorgdheid van de Paritaire Vergadering wat betreft de toekomst van bepaalde producten zoals cacao, rum, suiker en bananen, die voor een aantal ACS-landen van groot economisch belang zijn, en zegt toe dat het rekening zal houden met deze legitieme bezorgdheid en het erop zal toezien dat het stelsel van tariefpreferenties de ACS-landen in hun handelsbetrekkingen met de Unie zal blijven beschermen; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de ACS-EU-Raad, de Paritaire Vergadering ACS-EU en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de aanbeveling van de Commissie (SEC(1999) 1279 - C5-0166/1999 ), - gezien het verslag van de Commissie over de haalbaarheid van het via onderhandelingen tot stand brengen van een stabilisatie- en associatieovereenkomst met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië ( COM(1999) 300 - C5-0118/1999 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de ommissie juridische zaken en interne markt ( A5-0031/2000 ), A. ingenomen met het voorstel van de Commissie om de betrekkingen tussen de EU en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië op een volledig nieuwe verdragsleest te schoeien en het land uitzicht op een volledige integratie in de structuren van de EU te bieden, B. overwegende dat het hierbij gaat om de eerste concrete uitvoering van het concept voor een stabilisatie- en associatieproces voor de landen van Zuidoost-Europa, waarmee de EU een bijdrage wil leveren aan het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa, C. overwegende dat de Commissie in haar haalbaarheidsverslag van 16 juni 1999 ( COM(1999) 235 concludeert dat, met inachtneming van de reeds uitgevoerde politieke en economische hervormingen in het kader van de samenwerkingsovereenkomst, en behoudens bepaalde overgangstermijnen op bepaalde gebieden, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië zou kunnen voldoen aan de voorwaarden voor een stabilisatie- en associatieovereenkomst, D. overwegende dat Macedonië zich in de oorlog die de andere landen van voormalig Joegoslavië in puin heeft gelegd constructief en verantwoordelijk heeft opgesteld en dat de vertraging waarmee het land toenadering zocht tot de EU veeleer voortkwam uit problemen met één enkele lidstaat dan uit gebrek aan bereidheid van dit land tot de Unie toe te treden, E. ingenomen met de stabiliserende rol die de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië gedurende de Joegoslavische oorlogen in de regio heeft gespeeld, met name ten aanzien van de integratie van de Albanese minderheid in het politieke en maatschappelijke leven in het land en de bereidheid tot regionale samenwerking, F. met nadruk wijzend op de belangrijke rol die de Albanese minderheid in dit land zou kunnen spelen en op de positieve gevolgen die dit samenlevingsmodel zou kunnen hebben in de buurlanden, met name Albanië en Kosovo, G. overwegende dat ontwikkeling en consolidatie van een krachtig interetnisch maatschappelijk middenveld een sleutelelement is dat zou kunnen bijdragen tot interne stabilisering van dit land, H. verwijzend naar de economische nadelen die de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië reeds vele jaren ondervindt van de sancties tegen de Bondsrepubliek Joegoslavië, I. overwegende dat regionale samenwerking ten aanzien van FYROM zich alleen in positieve zin kan ontwikkelen als de bevolking en de economie van de Bondsrepubliek Joegoslavië in deze samenwerking worden betrokken, dat de sancties tegen dit land daarom moeten worden toegespitst op het bewind aldaar en dat de ongunstige gevolgen die deze sancties hebben voor bevolking en economie moeten worden beperkt, J. ingenomen met de ondersteunende vredesrol die het land tijdens de Kosovo-crisis heeft gespeeld toen het de stationering van NAVO-troepen en de opname van vluchtelingen uit Kosovo accepteerde, K. ingenomen met de zichtbare bereidheid tot regionale samenwerking van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, die blijkt uit de bilaterale overeenkomsten met Slovenië, de BRJ en Bulgarije alsmede uit de actieve medewerking aan het Stabiliteitspact doordat het samen met Griekenland, Bulgarije en Albanië multilaterale projectvoorstellen heeft gedaan, L. het principiële doel steunend dat voor de toekomstige politieke en economische ontwikkeling van Zuidoost-Europa het beginsel "integratie in plaats van desintegratie” moet gelden, en dat derhalve de verdere ontwikkeling van de regionale opzet, die de EG in 1996 voor vijf landen in de regio heeft ontworpen (Bosnië-Herzegovina, Kroatië, Bondsrepubliek Joegoslavië, FYROM en Albanië) niet alleen een belangrijke pijler van het regionale concept van het Stabiliteitspact is, maar ook de totale filosofie van de EU-integratie weerspiegelt, M. overwegende dat met inachtneming van de zeer ongelijke en heterogene ontwikkeling in de landen van de regio voorlopig echter het beginsel moet worden aangehouden dat geen enkel land in zijn streven naar toenadering tot de EU door het gedrag van andere landen mag worden gehinderd, N. overwegende dat de problemen die zich onlangs tijdens de presidentsverkiezingen hebben voorgedaan aantonen dat er nog verbeteringen moeten worden aangebracht in de sectoren democratie, deelname aan het politieke leven en openbaarheid van bestuur, 1. begroet het onderhandelingsmandaat voor een stabilisatie- en associatieovereenkomst met de voormalige Joegoslavische Macedonië en pleit voor een spoedige start van de onderhandelingen; 2. beveelt aan dat de stabilisatie- en associatieovereenkomst de vorm aanneemt van een gemengde overeenkomst gebaseerd op artikel 310 van het EU-Verdrag; 3. beveelt aan, gezien het feit dat er nog geen klaarheid is geschapen in de kwestie van de rechtspersoonlijkheid van de EU, het gebruik uit te sluiten van de artikelen 24 en 38 van het EU-Verdrag als juridische basis in samenhang met eender welke bepaling van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap; 4. beschouwt het aangaan van stabilisatie- en associatieonderhandelingen met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië als een belangrijke bijdrage aan de politieke consolidatie en de economische ontwikkeling van het land, als een belangrijk signaal voor de stabiliteit en als een belangrijke bijdrage aan de vestiging van een rechtvaardige internationale orde in de regio; 5. onderstreept het modelkarakter dat de overeenkomst met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië voor de andere landen in de regio heeft en steunt de daarin vervatte stimulansen voor regionale samenwerking; 6. is echter gekant tegen de creatie van een multilaterale samenwerkingsstructuur als voorwaarde voor het sluiten van een bilaterale stabilisatie- en associatieovereenkomst, resp. als criterium voor toetreding naast de criteria van Kopenhagen, zoals door de Commissie is voorgesteld in het algemeen document betreffende het verslag over de vooruitgang in verband met toetreding; 7. wijst erop dat, met het oog op de ongelijke ontwikkeling en de specifieke eigenschappen van de betrokken landen (Bosnië-Herzegovina, Kroatië, Bondsrepubliek Joegoslavië, FYROM en Albanië), elk land moet worden beoordeeld op zijn eigen verdienste en geen enkel land door zijn buren mag worden gegijzeld (het Engelse woord "hostage”) als het gaat om de voorbereiding op de structuren van de EU; 8. is van mening dat de door de EU voorgestelde regionale opzet voor de landen van Zuidoost-Europa een tweezijdige verplichting moet inhouden en geen eenrichtingverkeer mag worden op de weg naar de vervulling van het "acquis” door de betrokken landen, maar ook door de EU zelf door concrete regionale steun materieel moet worden gesteund; deze tweezijdige verplichting moet derhalve ook in de stabilisatie- en associatieovereenkomst tot uitdrukking worden gebracht; 9. pleit derhalve voor een actieve regionale steun van de EU in het kader van het Stabiliteitspact, waarmee bijvoorbeeld regionale infrastructuurprojecten zoals de uitbreiding van de Europese corridors 8 en 10, grensoverschrijdende energie-, milieu- en waterprojecten, gemeenschappelijke verbetering van het grensbeheer en de douane of een gemeenschappelijke multilaterale politieopleiding worden gestimuleerd; 10. is van mening dat de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië als gelijkgerechtigde partner moet worden betrokken bij het wederopbouwproces van Kosovo; 11. is gekant tegen een, zelfs symbolische loskoppeling van landen van Zuidoost-Europa van het algemene uitbreidingsproces; 12. is van mening dat een toekomstige stabilisatie- en associatieovereenkomst een ontwikkelingsclausule moet behelzen die de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië uitzicht biedt op het EU-lidmaatschap; 13. stelt voor dat de parallelle uitbreiding die de landen in de regio wordt aangeboden via stapsgewijze opneming in EU-structuren institutionele regelingen dient te omvatten, zoals de mogelijkheid dat landen jonge juristen en ambtenaren naar het Europees Hof van Justitie en de Europese Commissie sturen; 14. pleit voor de voortzetting van de meerlanden- en grensoverschrijdende programma's in het kader van PHARE na het jaar 2000, zodat het proces van regionale samenwerking ook werkelijk kan worden uitgevoerd; 15. is van mening dat het stabilisatie- en associatieproces door de EU via desbetreffende steunprogramma's ook financieel adequaat moet worden ondersteund en stelt derhalve voor de vijf landen van de westelijke Balkan een uniform stabilisatie- en partnerschapsprogramma voor, waarbij de naam PHARE wordt gehandhaafd (Phare-SAP, S tabilisatie- en A ssociatie p rogramma of Phare-Zuidoost); 16. dringt er met klem op aan dat de belangrijkste prioriteit van de hulp en steun die de wereld aan de regio verstrekt moet zijn dat zij de ontvangers ten goede komen, en dat de verleende hulp daarom niet afhankelijk dient te zijn van compenserende bestellingen aan het donorland; 17. is van mening dat het stabilisatie- en associatieprogramma ervoor dient te zorgen dat de contacten en de samenwerking met geassocieerde landen voortgezet en verder ontwikkeld kunnen worden; 18. is van mening dat de continuïteit van grensoverschrijdende samenwerkingsprojecten en multinationale programma's naar behoren dient te zijn gewaarborgd; 19. stelt voor de FYROM te betrekken bij een aantal programma's voor cultuur een onderwijs - bij voorbeeld Leonardo, Socrates, Jeugd voor Europa; 20. beschouwt de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld en steun aan democratiserings- en mediaprojecten als een sector die aanzienlijke aandacht verdient; 21. is van mening dat de uitvoering van de stabilisatie- en associatieovereenkomst vergezeld moet gaan van een "witboek” dat het land kan gebruiken als een precieze handleiding voor zijn voorbereiding op het "acquis communautaire”, en dat de vorderingen bij de uitvoering niet pas na vijf jaar voor de eerste keer in een verslag van de Commissie worden beoordeeld maar permanent op tweejarige basis; 22. is van mening dat de uitvoering van de programma's gedecentraliseerd en van Brussel naar Skopje verplaatst moeten worden en dat daarbij de nodige aandacht dient te worden besteed aan meer coördinatie van programmastructuur, beheer, tenuitvoerlegging en te geven gevolg, waarbij als kortetermijnprioriteiten de verbetering van het bestuur, de douane en het grensbeheer en de bevordering van kleine en middelgrote bedrijven moeten gelden; 23. is van mening dat een specifiek programma moet worden gericht op de ontwikkeling van interetnische initiatieven en projecten voor het maatschappelijk middenveld en de economie, om de coëxistentie te steunen en de consolideren; 24. dringt er opnieuw op aan de status van de Commissievertegenwoordiging in Skopje tot een delegatie op te waarderen; 25. spreekt de hoop uit dat de dialoog die in het kader van de VN wordt gevoerd tussen Griekenland en FYROM, zo spoedig mogelijk zal leiden tot een voor beide landen aanvaardbare naam; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gelet op besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 1 (1) , - onder verwijzing naar zijn advies van 6 mei 1999 inzake het voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden 2 (2) , - gelet op het met de Commissie gesloten akkoord, - gelet op artikel 54 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A5-0021/2000 ) A. overwegende dat krachtens artikel 8 van het besluit van de Raad van 28 juni 1999 aan het Europees Parlement het recht wordt toegekend stappen te ondernemen wanneer het van mening is dat de uitvoeringsbevoegdheden worden overschreden en dat de Commissie in dat geval gehouden is het ontwerp van uitvoeringsmaatregelen opnieuw te behandelen, rekening houdend met de resolutie van het Parlement, en informatie te verstrekken over het gevolg dat zij aan die resolutie zal geven, en over de redenen daarvoor, B. overwegende dat het Europees Parlement krachtens artikel 7, lid 3 van het besluit volledig op de hoogte moet worden gehouden voor wat betreft de agenda's, de aan de comités voorgelegde ontwerpen van maatregelen ter uitvoering van besluiten die volgens de medebeslissingsprocedure zijn vastgesteld, alsmede de uitslagen van de stemmingen, beknopte verslagen van de vergaderingen, lijsten van de deelnemers aan de comités en ontwerpen van uitvoeringsmaatregelen die aan de Raad zijn toegezonden, C. overwegende dat het nieuwe besluit inzake comitéprocedures slechts ten dele beantwoordt aan de verwachtingen van het Europees Parlement, maar dat niettemin moet worden onderstreept dat dit besluit werkelijk een stap voorwaarts is in vergelijking met de voorgaande situatie, D. overwegende dat het met de Commissie heeft besloten een akkoord te sluiten over de modaliteiten voor de toepassing van het besluit van de Raad en dat dit akkoord met de Commissie met name betrekking heeft op de toepassing van artikel 7, lid 3 betreffende zijn informatie en op artikel 8 betreffende het recht van het Europees Parlement om bepaalde stappen te ondernemen, 1. hecht zijn goedkeuring aan het hierbij gevoegde akkoord; 2. is van oordeel dat alle comités die vóór het besluit van 28 juni 1999 reeds bestonden, moeten worden aangepast aan de nieuwe procedures en schaart zich achter verklaring nr. 2 van de Raad en de Commissie (3) bij genoemd besluit; 3. verklaart dat dit akkoord zijn recht onverlet laat om resoluties aan te nemen over welk onderwerp dan ook, vooral wanneer het bezwaar heeft tegen de inhoud van een ontwerp van uitvoeringsmaatregel; dit akkoord laat eveneens zijn recht (overeenkomstig artikel 88 van het Reglement van het Europees Parlement) onverlet om zijn afkeuring uit te spreken over een uitvoeringsmaatregel die naar de Raad wordt verwezen wanneer de comitéprocedure geen positief resultaat heeft opgeleverd; 4. is van oordeel dat door het huidige akkoord tussen het Parlement en de Commissie de vorige akkoorden (akkoord-Plumb/Delors van 1988, akkoord-Samland/Williamson van 1996 en modus vivendi van 1994 (4) ) achterhaald en dus niet meer geldig zijn; 5. besluit het akkoord en deze resolutie in de L-reeks van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen alsook als bijlage bij zijn Reglement te publiceren; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en de bijlage te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. AKKOORD TUSSEN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE COMMISSIE OVER DE MODALITEITEN VOOR DE TOEPASSING VAN HET BESLUIT 1999/468/EG VAN DE RAAD VAN 28 JUNI 1999 TOT VASTSTELLING VAN DE VOORWAARDEN VOOR DE UITOEFENING VAN DE AAN DE COMMISSIE VERLEENDE UITVOERINGS-BEVOEGDHEDEN Het Europees Parlement, - gezien artikel 13 van het EG-Verdrag, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 september 1992 over de relletjes in Rostock-Lichtenhagen en andere steden in de nieuwe Duitse bondsstaten (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 februari 1997 over racisme, vreemdelingenhaat en extreem rechts (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 oktober 1998 over de samenwerking met de mediterrane landen op het gebied van migratie (3) , A. gezien de instelling van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme, B. gezien de golf van racisme en vreemdelingenhaat die de plaats El Ejido in het Spaanse gewest Andalusië heeft overspoeld na de tragische dood op 5 februari van een jonge vrouw, Encarnación López, de derde moord in het district binnen een periode van twee weken, naar wordt vermoed alle begaan door immigranten, en gezien de golf van blind geweld, vervolging van immigranten, fysieke agressie en het in brand steken van have en goed, C. overwegende dat dit geweld zich ook richtte tegen kantoren van NGO's die zich inzetten voor de opvang en integratie van immigranten, en uiting gevend aan zijn erkenning voor het werk van deze organisaties ter plaatse, D. overwegende dat deze gastarbeiders in bedroevende omstandigheden leven en dat hun arbeidssituatie uiterst precair is, E. overwegende dat de Europese Unie de plicht heeft waakzaam te zijn tegenover racisme en vreemdelingenhaat, zoals is vastgelegd in haar Verdragen, F. overwegende dat de opbouw en versteviging van een vreedzaam samenleven tussen autochtonen en immigranten het best wordt gediend door de naleving van de beginselen van tolerantie, niet-discriminatie en economische, sociale en culturele integratie onder volledige eerbiediging van de diversiteit en de menselijke waardigheid, G. gezien het belang van de betrekkingen tussen Europa en de Maghreb-landen, 1. uit zijn afgrijzen over de begane misdrijven en wenst dat de daders met alle kracht van de wet worden vervolgd; betuigt zijn deelneming en gevoelens van diepe smart aan de gezinsleden en familie van de slachtoffers; 2. verklaart zich solidair met de immigranten die het slachtoffer van agressie en vandalisme zijn geworden; 3. veroordeelt de gewelddaden die de laatste dagen in de gemeente El Ejido hebben plaatsgevonden en wijst elke vorm van vreemdelingenhaat en racisme scherp af; 4. betuigt zijn steun aan de NGO's die in het gebied werkzaam zijn en heeft erkenning voor hun inzet ter verbetering van de levensomstandigheden van de immigrantenbevolking; 5. wenst dat de verschillende overheidsniveaus (lokaal, regionaal, nationaal, Europees) nauwer samenwerken zodat het vraagstuk over een brede linie aangepakt kan worden, conflicten sneller worden gesignaleerd en de vorming van enclaves van armoede en discriminatie wordt voorkomen; 6. begroet het akkoord dat tussen de immigrantenbevolking en de vertegenwoordigers van ondernemers en vakbonden is bereikt teneinde een oplossing te vinden voor de problemen op het gebied van het werk, de huisvesting en de sociale situatie van de immigranten, hoopt dat alle partijen optimaal samenwerken en wenst dat de afgesproken maatregelen nauwgezet worden uitgevoerd; 7. verzoekt om uitvoering van de conclusies van de Europese Raad van Tampere inzake de noodzaak van een gemeenschappelijke immigratiestrategie en van het besluit van deze Raad om onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven een rechtvaardige behandeling te garanderen en om een welbewuster integratiebeleid te zullen voeren, waarbij immigranten uiteindelijk rechten en plichten zouden krijgen die vergelijkbaar zijn met die van de burgers van de Unie; 8. dringt er bovendien op aan dat clandestiene netwerken van illegale immigratie met de grootste voortvarendheid worden bestreden en dat de wetgeving ter vermijding van tewerkstelling en uitbuiting van illegale arbeiders wordt toegepast; 9. is van mening dat de acties waarmee een begin is gemaakt ter gelegenheid van de viering van het Europees Jaar tegen het racisme in 1997 voortgezet moeten worden en verzoekt de Commissie daarom om op basis van artikel 13 van het EG-Verdrag vernieuwende communautaire initiatieven te ontplooien om zo de grondslagen te leggen voor het samenleven van en de sociale cohesie tussen immigranten en autochtonen; 10. verzoekt de Raad om zijn eigen besluiten na te komen en in het komende begrotingsjaar meer middelen beschikbaar te maken voor een permanente waakzaamheid inzake de toepassing van artikel 13 van het EG-Verdrag; 11. verzoekt de lidstaten om bij het formuleren van nationale voorstellen ter uitvoering van de structuurfondsen rekening te houden met de bestrijding van uitsluiting en de bevordering van sociale integratie, met name die van immigranten; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de gemeenteraad van El Ejido, de raad van het gewest Andalusië en de regering van Marokko. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Kosovo en voormalig Joegoslavië, met name naar zijn resolutie van 22 juli 1999 (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 1999 over gedetineerde burgers in Kosovo in Servië (2) , - onder verwijzing naar de resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 10 juni 1999, - onder verwijzing naar de verklaring d.d. 13 januari 2000 van zijn delegatie voor de betrekkingen met Zuidoost-Europa over de veroordeling van Flora Brovina in Servië, A. uiterst verontrust over de recente gebeurtenissen in de regio Mitrovia, waar, nadat een raketgranaat op een door de KFOR-troepen geëscorteerde UNHCR-bus met Servische burgers was afgevuurd waarbij twee passagiers om het leven kwamen en er drie werden gewond, gewelddadige conflicten tussen de Albanese en Servische bevolking uitbraken die met moeite door het internationale militaire contingent in de hand konden worden gehouden, B. overwegende dat KFOR naar aanleiding van het geweld dat na de aanslag op de bus losbarstte, ongeveer 500 personen, met name Kosovo-Albanese gezinnen, heeft geëvacueerd, C. overwegende dat de opsplitsing van de stad en buitenwijken langs de etnische scheidingslijnen steeds markanter wordt, D. overwegende dat de Servische minderheid onder benarde omstandigheden in door de KFOR-troepen beschermde enclaves leeft zonder zich vrij te kunnen bewegen, E. overwegende dat de Raad tot dusver niet gereageerd heeft op het verzoek van het Parlement om over het vraagstuk van de Kosovo-Albanese politieke gevangenen in Servië van gedachten te wisselen, F. geshockeerd en onthutst over berichten van de op geen enkele grond gebaseerde veroordeling van Flora Brovina, een Kosovo-Albanese arts, door een rechtbank in de Servische stad Nis tot 12 jaar gevangenisstraf, 1. veroordeelt met klem de door alle elkaar vijandig gezinde groeperingen in Mitrovia begane gewelddadigheden; 2. betreurt dat de laatste golf van geweld bij alle partijen tot slachtoffers heeft geleid; 3. spreekt zijn veroordeling uit over de eerste rechtstreekse aanslag van sluipschutters op KFOR-troepen in Mitrovia; 4. geeft nogmaals uiting aan zijn ernstige verontrusting over de situatie van duizenden Kosovo-Albanezen die onder barre omstandigheden in Servië gevangen worden gehouden; 5. doet een beroep op de Raad om een nieuw, doortastend initiatief te nemen om sterke druk uit te oefenen op de autoriteiten in Belgrado en te bewerkstelligen dat de Kosovo-Albanese politieke gevangenen worden vrijgelaten; 6. doet een beroep op de Servische regering mevrouw Brovina onmiddellijk vrij te laten, die volgens de laatste berichten in een slechte gezondheidstoestand gevangen wordt gehouden in het gevangenisziekenhuis van Pozharevac in Servië; 7. doet een beroep op alle betrokken partijen onmiddellijk alle agressie te beëindigen en zich te houden aan decreet 2000/4, houdende een verbod op het aansporen tot nationale haat, rassenhaat, religieuze en etnische haat en tot tweedracht en onverdraagzaamheid, als kernelement van een democratische samenleving waarin maatschappelijke discussies en politieke debatten op verantwoorde en vreedzame wijze moeten plaatsvinden; 8. verzoekt beide partijen volledig samen te werken met UNMIK om een doeltreffend bestuur met gedeelde bevoegdheden tot stand te brengen dat in staat is de weg vrij te maken voor wederopbouwwerkzaamheden en de terugkeer naar het dagelijks leven; 9. staat volledig achter de KFOR-troepen die adequaat reageren op crimineel optreden tegen alle burgers in Kosovo en die bescherming bieden aan de burgers van etnische minderheden; 10. verzoekt de Raad en de lidstaten hun inspanningen te verdubbelen om voor de politie-eenheden van de Verenigde Naties en voor de opzet van een rechterlijke macht de nodige mankracht en middelen ter beschikking te stellen; 11. dringt er in dit verband bij de Raad en de Commissie op aan steun van de EU aan voorwaarden te verbinden en wederopbouwprojecten in die delen van Kosovo te bevorderen waar de mensenrechten en de rechten van de minderheden volledig worden nageleefd en de toepassing van democratische beginselen is gegarandeerd; 12. verzoekt de Raad de verlichting van de sancties tegen de Federale Republiek Joegoslavië te koppelen aan een opener opstelling van de autoriteiten in Belgrado ten aanzien van de kwestie van Kosovo-Albanese politieke gevangenen in Servië; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de lidstaten, de autoriteiten in Servië en de Federale Republiek Joegoslavië, de VN-vertegenwoordiger in Kosovo, de OVSE en het Internationale Rode Kruis. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar de eerdere verklaringen van de Europese Unie over Angola, - gezien de verklaringen van de Verenigde Naties over de rechten van de mens en over de verdediging van de rechten van de mens, die de algemene vergadering op 9 december 1998 aangenomen heeft, A. overwegende dat sinds januari van vorig jaar zowat twintig journalisten, hoofdzakelijk in dienst van onafhankelijke media, vastgehouden zijn en ondervraagd op verdenking van smadelijke aantijgingen en/of misdaden tegen de veiligheid van de staat, B. gezien het komend proces tegen Rafael Marques de Morais - journalist en verdediger van de rechten van de mens - wegens belediging van president Eduardo dos Santos, samen met twee andere journalisten, Joaquim Manuel Aguiar dos Santos en António José Freitas de Jesús Correia, die beschuldigd zijn van smaad in volledig andere, maar gelijkaardige zaken, C. geschokt door de opmerkingen van een oudgediend MPLA (Volksbeweging voor de bevrijding van Angola)-parlementslid, Mendes de Carvalho, op 19 januari 2000 tijdens een parlementair debat over de persvrijheid en vrijheid van meningsuiting in Angola, dat journalist Marques de veertig jaar niet haalt als hij zich kritisch blijft uitlaten over de Angolese regering, D. overwegende dat de leidende instanties van Angola het tot op vandaag niet nodig gevonden hebben om zich te distantiëren van die onaanvaardbare uitlatingen, die een ernstige doodsbedreiging voor journalist Marques vertegenwoordigen en een ernstige aanval op de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting in Angola, E. met bezorgdheid overwegende dat Marques op 16 oktober 1999 aangehouden is, tien dagen lang in eenzame opsluiting vastgehouden is in de Latortório-gevangenis in Luanda - en in die tijd geen contact heeft mogen hebben met een advocaat, zijn familie of andere bezoekers - en dat hij pas vrijgelaten en formeel in beschuldiging gesteld is op 25 november, na publieke oproepen van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Artikel XIX, Journalisten zonder grenzen en andere instanties, F. overwegende dat een Angolese journalist, Gustavo Costa, op 24 december 1999 door een rechtbank veroordeeld is wegens smaad aan het hoofd van het presidentieel bureau en een gevangenisstraf van een jaar met uitstel gekregen heeft, in een niet openbaar proces waarin de verdediging niet meer dan één getuige heeft mogen dagvaarden, G. overwegende dat de Europese Unie de regering van Angola en de UNITA (nationale unie voor de volledige onafhankelijkheid van Angola) met twee verklaringen en bij andere gelegenheden opgeroepen heeft om de rechten van de mens te eerbiedigen (vgl. EU-jaarverslag over de rechten van de mens), H. overwegende dat de Europese Unie de voornaamste geldschieter van Angola en Namibië is, maar in dat deel van de wereld een weinig opvallende rol speelt, 1. dringt er bij de regering van Angola op aan om te zorgen dat het proces van Rafael Marques de Morais, Joaquim Manuel Aguiar dos Santos en António José Freitas de Jesús Correia, dat oorspronkelijk op 15 december 1999 gepland was en nu voor onbepaalde tijd uitgesteld is, in overeenstemming met de internationale normen gevoerd wordt; 2. dringt er bij de regering van Angola op aan om te zorgen dat het proces-Marques/Aguiar/Freitas en alle andere processen die verband houden met de vrijheid van meningsuiting, openstaan voor het publiek en om toe te laten dat internationale en andere waarnemers aanwezig zijn bij de opening van het proces en tijdens de duur ervan; 3. spreekt zijn veroordeling uit over de opmerkingen van de heer Mendes de Carvalho in het eerder genoemde parlementair debat, die op een doodsbedreiging tegen Marques neerkomen en dringt er bij de president, de voorzitter van de nationale assemblee, het MPLA en de regering op aan om zonder verder uitstel en in het openbaar afstand te nemen van de bewuste uitlatingen en duidelijk te maken dat de Angolese regering zich borg stelt voor het leven van Marques; 4. dringt er bij de Europese Commissie, het Bureau van de Hoge Veretegenwoordigers van de Verenigde Naties en de EU-lidstaten op aan om waarnemers te sturen die het proces bijwonen, 5. dringt er bij de regering van Angola op aan om zich strikt te houden aan de Universele Verklaring van de rechten van de mens en de verplichtingen van Angola als ondertekenende partij van het Internationaal Handvest van de politieke en burgerrechten en vooral zijn plicht om de vrijheid van meningsuiting te verzekeren en al wie van misdaden beschuldigd wordt een eerlijk proces te geven; 6. dringt er bij de regering van Angola op aan om een grondig en onpartijdig onderzoek uit te voeren naar de willekeurige opsluiting van Marques, om de schuldigen aan te wijzen, voor een bevoegde rechtbank te brengen en de nodige strafrechtelijke, civielrechtelijke en/of administratieve sancties te laten toepassen die de wet voorschrijft, 7. vraagt de regering van Angola om de aanwezigheid van een aanzienlijke VN-delegatie in Angola te aanvaarden, met inbegrip van een eenheid voor de rechten van de mens, die een positieve bijdrage tot de bijlegging van de conflicten kan leveren, 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de ACS-EU-Raad, de Commissie, de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de OAE en de regering van Angola. Het Europees Parlement, - verwijzend naar de bepalingen in de Verklaring van Wenen van de Wereldconferentie voor Mensenrechten, die de rechten van inheemse volkeren betreffen en waarin benadrukt werd dat het economische, sociale en culturele welzijn van de inheemse volkeren moet worden beschermd en dat zij recht hebben op hun eigen cultuur en identiteit; - verwijzend naar zijn resoluties inzake de rechten van inheemse volkeren, en in het bijzonder naar die van 9 februari 1994 (1) en 19 januari 1995 (2) ; - verwijzend naar de Universele Verklaring van de Verenigde Naties inzake de Rechten van de Mens en de grondbeginselen van Agenda 21 en van het Verdrag inzake Biologische Verscheidenheid; - verwijzend naar resolutie 36/55 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties - Verklaring inzake het uitbannen van alle vormen van onverdraagzaamheid en discriminatie op grond van godsdienst of geloofsovertuiging, - verwijzend naar de resoluties 1998/97 en 1990/34 van de VN-subcommissie voor de preventie van discriminatie en de bescherming van minderheden, welke “de gedwongen verhuizing van Hopi en Navajo-families” tot onderwerp hebben, A. overwegende dat het Dineh-volk, dat woonachtig is op het gebied van het Hopi-reservaat (Hopi Partition Lands) in de Verenigde Staten, met uitzetting wordt bedreigd ten gevolge van de toepassing van de Hervestigingswet (Public Law 93-531), die hen verplichtte tot ondertekening van het Huisvestigingsakkoord (Accommodation Agreement), B. overwegende dat de Amerikaanse regering zeer binnenkort een begin zal maken met deze verplaatsing, C. verontrust over de recente Public Law 104-301 en de daarbij gaande Accommodation Agreement, die ertoe zullen leiden dat Dineh-families (Navajo) gedwongen zullen worden hun land in het Black-Messa-gebied te verlaten en het feit dat ze dan niet meer voldoende vee kunnen houden, waardoor hun culturele en sociaal-economische overleving in het gedrang komt, dat hun brandhoutvoorziening hun wordt ontnomen (waardoor vooral in de wintermaanden ernstige ontberingen aan deze families worden berokkend), dat hun waterrechten hun worden ontnomen en zij geen mogelijkheid meer hebben tot de jacht en tot medicinaal-religieuze bijeenkomsten, D. overwegende dat de Dineh-families in de “Hopi Partition Lands” dichtbij een mijnbouwconcessie van de Peabody Coal Company wonen, die zich op het Black-Messa-gebied bevindt en dat deze maatschappij van het Bureau voor Indiaanse Zaken rechten heeft verkregen op water uit de Navajo Aquifer, welke de enige waterreserve voor de Dineh en de Hopi vormt, wier waterbronnen snel uitgeput dreigen te raken, waardoor hun bestaan en hun spirituele en religieuze tradities in gevaar komen, E. overwegende dat er op Black Messa 10.000 plaatsen zijn die van belang zijn voor het culturele erfgoed van het Dineh-volk, F. overwegende dat op 16 juli 1979 bij de breuk van een stuwdam van de United Nuclear Corporation 94 miljoen gallon water, dat door afval van de uraniumwinning was verontreinigd, is uitgestort in de Puerto River in New Mexico en de Little Colorado River, die door de zogenaamde “New Lands” stroomt, waar zich Dineh-families gevestigd hebben die uit de Hopi Partition Lands waren uitgezet, G. bezorgd over de gezondheidstoestand van de Dineh-families die dicht bij de reeds bestaande mijnbouwconcessiegebieden op de Black Messa wonen en van de families die naar de zo genaamde “New Lands” verplaatst zijn, 1. verzoekt de met de beleidsuitvoering belaste functionarissen van de Amerikaanse regering om een einde te maken aan de vervolging van Dineh-families die zich tegen overplaatsing verzetten, 2. verzoekt de Amerikaanse regering de landrechten van het Dineh-volk te respecteren, evenals de in de Verklaring van Wenen vervatte bepalingen inzake de rechten van inheemse volkeren; 3. verzoekt de Amerikaanse regering niet voort te gaan met de Accommodation Agreement totdat het Congres opdracht zal hebben gegeven tot een officiële hoorzitting, waarin de gevolgen van de mijnbouw voor dit gebied nogmaals onder de loupe zullen worden genomen; 4. verzoekt de betrokken Amerikaanse autoriteiten reïntegratieprogramma's op te zetten ten behoeve van de verplaatste Dineh; 5. verzoekt zijn delegatie voor de betrekkingen met de Verenigde Staten om op haar komende vergadering een gedachtewisseling te wijden aan de mensenrechten, het recht op ontwikkeling en de culturele en religieuze rechten van de Dineh en de Hopi en de wijze waarop deze rechten in de Verenigde Staten worden gerespecteerd; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van de Verenigde Staten, het Amerikaanse Congres, de stamraden van de Navajo's en Hopi's en de gouverneur van de staat Arizona. Het Europees Parlement, - gezien zijn vorige resoluties over de toestand in Tsjetsjenië, met name die van 18 november 1999 (1) , 15 december 1999 (2) en 20 januari 2000 (3) , - overwegende dat in artikel 2 van de Overeenkomst voor partnerschap en samenwerking tussen de Russische Federatie en de Europese Unie is vermeld dat "eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten” een essentieel onderdeel vormt van het partnerschap, - gezien de gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie ten aanzien van Rusland, die op 4 juni 1999 door de Raad werd vastgesteld, - gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 24 januari 2000, A. ten diepste bezorgd over het lot van de Russische journalist Andrei Babitsky, die de oorlog in Tsjetsjenië voor Radio Liberty versloeg voordat hij op 16 januari 2000 bij een Russische controlepost werd aangehouden en vervolgens naar verluidt door de Russische autoriteiten aan Tsjetsjeense commandanten is overgedragen in ruil voor twee Russische krijgsgevangenen; B. ten zeerste verbaasd over de elkaar tegensprekende verklaringen over de verblijfplaats van de journalist; C. de duizenden oorlogsslachtoffers onder de burgerbevolking van Tsjetsjenië betreurend, die gedood werden bij de totaal ongerichte en disproportionele militaire aanvallen van de strijdkrachten van de Russische Federatie, en diep bezorgd over de rampzalige humanitaire situatie van honderdduizenden ontheemden in en buiten Tsjetsjenië; D. op de hoogte van beweringen over de slechte behandeling van de heer Babitsky door de Russische federale en veiligheidstroepen, alsook van beweringen dat duizenden burgers willekeurig worden vastgezet, gemarteld en vernederd in detentiecentra, met name Tschernokozovo en Mozdok, die onder controle staan van de Russische federale strijdkrachten; E. gealarmeerd door een groot aantal soortgelijke gevallen van gevangengenomen, bedreigde of verdwenen journalisten, die een schril licht werpen op de steeds verder aangetaste persvrijheid in dit gebied; 1. geeft uiting aan zijn ernstige bezorgdheid over het lot van Andrei Babitsky, wiens activiteiten een voorbeeld vormden van een vrije en onafhankelijke informatievoorziening onder moeilijke omstandigheden, zoals die van de oorlog in Tsjetsjenië, alsook over de werkomstandigheden van journalisten die trachten directe informatie over het conflict te geven, 2. roept de Russische en Tsjetsjeense autoriteiten ertoe op de verdwijning van deze journalist onmiddellijk op te helderen; verzoekt de Raad, de lidstaten en de Hoge vertegenwoordiger van de CFSP actie te ondernemen om de Russische regering en de Tsjetsjeense autoriteiten te bewegen onverwijld duidelijkheid te verschaffen over zijn verdwijning; 3. verzoekt de Russische autoriteiten om onmiddellijke opheldering over de detentieomstandigheden in de detentiecentra - de zogenoemde "filtratiekampen” - van Tschernokosovo en Mozdok, eraan herinnerend dat eenieder die verantwoordelijk is voor willekeurige gevangenneming, mishandeling en het doden van burgers kan worden beschuldigd van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Raad van Europa, de OVSE, de secretaris-generaal van de VN, de Russische Doema en de Federale Raad, de regering van de Russische Federatie en de autoriteiten in Tsjetsjenië. Het Europees Parlement, - gezien zijn vroegere resoluties over Cambodja, A. overwegende dat de secretaris-generaal van de VN op 8 februari 2000 een brief heeft geschreven naar de Cambodjaanse premier Hun Sen, waarin hij oproept met spoed stappen te ondernemen voor de oprichting van een bijzonder tribunaal om voormalige leiders van de Rode Khmer te berechten, B. overwegende dat de VN met grote terughoudendheid heeft gereageerd op het Cambodjaanse wetsvoorstel betreffende de instelling van een rechtbank voor de berechting van voormalige leiders van de Rode Khmer, waarin een meerderheid van de rechters Cambodjanen zijn, C. overwegende dat de VN eerstdaags een team van juridische deskundigen naar Phnom Penh stuurt in een poging de geschillen met de Cambodjaanse autoriteiten op te lossen, D. overwegende dat de secretaris-generaal van de VN vier essentiële voorwaarden heeft vastgelegd die vergaande gevolgen hebben voor de aard van het tribunaal en een uiteindelijke goedkeuring door de VN, namelijk dat de gedaagden zich vrijwillig aangeven of gearresteerd worden, dat er geen amnestie of gratie wordt verleend, dat er internationale openbare aanklagers en een internationale onderzoeksrechter worden aangesteld en tot slot dat de meerderheid van de rechters niet de Cambodjaanse nationaliteit hebben en op gepaste wijze worden aangesteld; E. overwegende dat het noodzakelijk is die leiders van Democratisch Kampuchea te berechten die verantwoordelijk zijn voor de dood van bijna twee miljoen Cambodjanen in de periode 1975-1979, F. verontrust over het klimaat van intimidatie dat kennelijk is ontstaan ten aanzien van de oppositie die deze ontwikkeling openlijk toejuicht, G. eraan herinnerend dat het democratiseringsproces in Cambodja, de stabiliteit van de nieuwe instellingen en het herstel van de burgermaatschappij alleen kunnen worden gerealiseerd indien de verantwoordelijken voor de volkerenmoord worden berecht in een eerlijk proces voor een onafhankelijk gerechtshof, 1. steunt ten volle het nieuwe initiatief van de secretaris-generaal van de VN Kofi Annan, waarin hij de Cambodjaanse premier Hun Sen voorstelt een bijzonder internationaal tribunaal op te richten om voormalige leiders van de Rode Khmer te vervolgen; 2. dringt er bij de Cambodjaanse regering op aan om toe te staan dat Ta Mok en andere personen die beschuldigd worden van misdaden tegen de mensheid en genocide, berecht worden door een onafhankelijk ad-hoctribunaal van de VN; 3. herinnert eraan dat de doorzichtigheid en onpartijdigheid van de rechtspraak, de internationale justitiële samenwerking en het respect voor de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat essentiële voorwaarden zijn voor het hernieuwen van de betrekkingen tussen de EU en Cambodja; 4. dringt er bij de Cambodjaanse overheid op aan zich te onthouden van eender welke daad van intimidatie tegenover de democratische oppositie; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Verenigde Naties, de Asean en de regering en het parlement van Cambodja. Het Europees Parlement, A. verontrust over de ramp voor milieu, landbouw en samenleving ten gevolge van een lekkage van cyanide uit een goudmijn te Aurul in Roemenië, die in het bezit is van het Roemeense overheidsbedrijf Remin S.A. en het Australische bedrijf Esmeralda Exploration Limited dat in Perth is gevestigd, B. overwegende dat een stroom van meer dan 100.000 m 3 zwaar met cyanide vergiftigd water de rivieren Lepos en Somes in Roemenië, Tisza in Hongarije en Donau in Servië en Bulgarije heeft vervuild, C. gezien de bedreiging van deze ramp voor de delta van de Donau, een van de belangrijkste moerasgebieden in Europa, die zo'n 4.300 km 2 beslaat, D. overwegende dat cyanideconcentraties van meer dan 700-maal het normale niveau zijn gevonden, waardoor een massale sterfte plaatsvond onder vissen, vogels en de waterflora, E. overwegende dat dit ongeluk grote schade heeft toegebracht aan de natuurlijke ecosystemen, met een verlies aan biodiversiteit, besmetting van de voedselketen en van drink- en landbouwwaterbronnen door zware metalen die in de rivier zijn neergeslagen en negatieve gevolgen zal hebben voor het bestaan van alle inwoners van het gebied, met name vissers en diegenen die zich met het plaatselijke toerisme bezighouden, 1. betuigt zijn solidariteit met en steun aan de door de ramp getroffen landen; 2. is van oordeel dat de EU hulp moet verlenen aan de door deze milieuramp getroffen landen en verzoekt de wetenschapswereld, milieuorganisaties en de EU-instellingen alle nodige bijstand te verlenen en deel te nemen aan de grote schoonmaakoperatie in het gebied; 3. merkt op dat de mijn in Aurul volgens de beschikbare informatie technologieën gebruikte die niet voldoen aan het communautaire acquis op milieugebied en verzoekt de Roemeense autoriteiten al het mogelijke te doen om de opneming van het acquis, vooral ten aanzien van de industriële veiligheid, te bespoedigen; 4. meent dat volgens het principe "de vervuiler betaalt” de eigenaars van de mijn te Aurul volledige aansprakelijkheid op zich moeten nemen door compensatie voor de slachtoffers, financiering van de reiniging van de door de ramp getroffen gebieden en vergoeding van de milieuschade; 5. meent dat in geen geval gedurende de onderhandelingen met de kandidaat-landen kan worden afgeweken van de Gemeenschapswetgeving inzake industriële veiligheid, voorkoming van vervuiling en aansprakelijkheid voor het milieu en de consumenten; 6. herhaalt zijn voorstel dat een interventiekorps voor de burgerbescherming in het kader van de EU wordt opgericht, teneinde noodhulp te verlenen en te coördineren in geval van industriële en/of natuurrampen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Roemeense, Hongaarse, Bulgaarse en Joegoslavische regering, alsmede de mijn te Aurul en de firma Esmeralda Exploration Limited. Het Europees Parlement, - gelet op het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden van 1989 en de desbetreffende bepalingen van het EG-Verdrag, inzonderheid artikel 136 daarvan, dat bepaalt dat de lidstaten zich de bevordering van de werkgelegenheid, de gestage verbetering van de levensomstandigheden en de arbeidsvoorwaarden, alsmede een adequate sociale bescherming en de sociale dialoog ten doel stellen, teneinde een duurzaam hoog werkgelegenheidsniveau en de bestrijding van uitsluiting mogelijk te maken, - gelet op richtlijn 75/129/EEG (1) , zoals gewijzigd bij richtlijn 92/56/EEG (2) betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, - gelet op richtlijn 94/45/EG (3) inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, - gezien het voorstel van de Commissie betreffende een algemeen kader voor de informatie en raadpleging van werknemers in de Europese Gemeenschap, - gezien de conclusies van de Werkgroep op hoog niveau over de economische en sociale gevolgen van industriële veranderingen, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over herstructurering, overbrenging en sluiting van ondernemingen in de EU, met name die betreffende Renault-Vilvoorde, - gezien de verklaring van Europees Commissaris Anna Diamantopoulou tegenover het Europees Parlement op 27 oktober 1999 over de herstructurering van bedrijven (Michelin), A. overwegende dat de directie van de multinationale onderneming Goodyear/Dunlop zonder voorafgaande waarschuwing heeft aangekondigd haar enige fabriek in Italië, in Cisterna di Latina, te sluiten en dat dit besluit op 17 februari 2000 zal ingaan; overwegende dat deze sluiting zal leiden tot het verlies van 574 arbeidsplaatsen in de fabriek zelf en belangrijke effecten zal hebben voor circa 430 indirect met de sluiting samenhangende banen, B. overwegende dat met name de fabriek in Cisterna di Latina tot dusver zeer productief en winstgevend is gebleken, niet het minst dankzij de professionele en van verantwoordelijkheidsbesef getuigende houding van haar werknemers; dat deze fabriek, ondanks het ontbreken van enige investering door het moederbedrijf gedurende meer dan 10 jaar, in 1996 op de tweede plaats stond in de rendementstabellen van de groep in Europa en op eerste plaats in de kwaliteitstabellen, C. overwegende dat in reeds 1997 300 jonge werknemers moesten afvloeien en dat een deel van de productie naar elders werd overgebracht; dat de werknemers en vakbonden er in een reeks overeenkomsten mee instemden de productiviteit te verhogen via het schrappen van verdere arbeidsplaatsen zonder kosten voor het bedrijf en ten nadele van de gezondheid en de veiligheid op het werk, D. overwegende dat het bedrijf ervoor heeft gekozen de werknemers van de fabriek geen enkele voorafgaande informatie te verschaffen zijn besluiten, noch hen op enigerlei wijze te raadplegen, maar hen eenvoudigweg voor een voldongen feit heeft geplaatst; dat het bedrijf, ondanks de door de Italiaanse regering aangeboden belastingfaciliteiten met het oog op voorkoming van de sluiting, op geen enkele wijze rekening heeft gehouden met de bereidheid van de werknemers om te helpen bij het vinden van alternatieve oplossingen die de sluiting van het bedrijf en de afvloeiing als gevolg daarvan zouden kunnen afwenden, E. overwegende dat de fabriek van Goodyear van de overheid financiële en andere steun voor een totaalbedrag van ITL 166 mld heeft ontvangen, waaronder belastingfaciliteiten voor opleidingsprogramma's, F. overwegende dat de onderneming er niet mee heeft ingestemd het productiebedrijf ter verkoop aan een concurrerende onderneming aan te bieden, waardoor de werkgelegenheid en vakbekwaamheid in het desbetreffende gebied behouden zouden kunnen blijven; overwegende dat Goodyear/Dunlop voornemens is de verkoop van zijn producten in Italië op te voeren, G. overwegende dat de Commissie in november 1999 instemde met de fusie tussen de ABB- en de Alstom-groep; dat als gevolg van deze fusie de nieuwe groep ABB-Alstom Power ontstond, die thans wereldwijd marktleider is op het gebied van energieproductie, en werk verschaft aan 58.000 werknemers (34.000 in Europa), H. overwegende dat de Europese ondernemingsraad van Alstom noch voor noch na de fusie op de hoogte werd gebracht, I. overwegende dat de vertegenwoordigers van de werknemers van ABB-Alstom na een aantal mededelingen over herstructurering en afvloeiingsregelingen, die afzonderlijk in een reeks geografische locaties werden aangekondigd, vrezen dat zij de eerste tekenen waarnemen van een wereldwijd herstructureringsplan dat tot het verlies van maximaal 12.000 banen zou kunnen leiden, J. overwegende dat besluiten zoals deze over het herstructureren, overbrengen en sluiten van ondernemingen, afgezien van het verlies aan banen dat zij veroorzaken, vaak leiden tot ondermijning van de economische en sociale cohesie in de betrokken gebieden en in toenemende mate onrust onder de werknemers en het publiek in het algemeen veroorzaken, K. overwegende dat het Europese mededingingsbeleid niet los kan worden gezien van de andere beleidsgebieden van de Europese Unie, zoals het sociale en werkgelegenheidsbeleid, 1. veroordeelt de door de directie van Goodyear/Dunlop genomen beslissing om het bedrijf in Italië zonder voorafgaande waarschuwing te sluiten overeenkomstig een op groepsniveau genomen economische beleidsbeslissing met als oogmerk een winstdoel op korte termijn te halen dat niet past in een gezond industrieel beleid en waarbij voorbij wordt gegaan aan de buitengewoon ernstige economische en sociale schade die hiermee in het betrokken gebied wordt aangericht; betuigt zijn steun aan de werknemers die deelnemen aan deze strijd ter bescherming van werkgelegenheid in Italië en Europa; 2. betuigt zijn tevredenheid over de actieve rol die de Italiaanse regering tot dusver heeft gespeeld en spreekt de oprechte hoop uit dat verdere actie zal worden ondernomen om de sluiting (waaronder de beëindiging van leveringscontracten) te voorkomen en te zorgen voor de terugvordering van de verstrekte financiering indien Goodyear/Dunlop aan zijn besluit vasthoudt; hoopt verder dat er spoedig een manier zal worden gevonden voor het behoud van de banen en de verworven rechten van de werknemers; 3. verzoekt de Italiaanse autoriteiten en de Europese instellingen ervoor te zorgen dat de afvloeiingsregeling wordt opgeschort zodat er serieuze, concrete discussies kunnen worden gevoerd; 4. doet een beroep op de directie van Goodyear/Dunlop om haar onaanvaardbare standpunt inzake de eventuele verkoop van de fabriek aan een concurrent te heroverwegen, onder meer om de vakbekwaamheid en werkgelegenheid te behouden; 5. is van oordeel dat de Commissie, toen zij toestemming gaf voor de fusie tussen ABB en Alstom, de eventuele sociale consequenties van deze transactie niet heeft geëvalueerd, en zich daarmee niet heeft gehouden aan artikel 127, lid 2, van het EG-Verdrag, dat voorschrijft dat "bij het bepalen en uitvoeren van het beleid en de activiteiten van de Gemeenschap rekening [wordt[ gehouden met de doelstelling van een hoog werkgelegenheidsniveau”; 6. verzoekt de Commissie geen toestemming te geven voor fusies en andere soortgelijke transacties indien de betrokken bedrijven zich niet houden aan de Europese sociale wetgeving, met name op het punt van de informatieverstrekking aan en raadpleging van de werknemers; 7. verzoekt de Commissie concrete stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat de nieuwe ABB-Alstom-groep zich volledig houdt aan richtlijn 94/45/EG; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten de communautaire of nationale steun aan bedrijven te koppelen aan lange-termijntoezeggingen inzake werkgelegenheid en de plaatselijke en regionale ontwikkeling; verzoekt de Commissie en de lidstaten voorts erop toe te zien dat de toepassing van deze bepalingen, die regelmatig gecontroleerd dienen te worden onder gemeenschappelijke verantwoordelijkheid van de Commissie, de nationale, regionale en plaatselijke overheden alsmede de sociale partners, vergezeld gaat van sancties in geval van niet-nakoming van de gedane toezeggingen; 9. verzoekt de Commissie onverwijld over te gaan tot de opstelling van een evaluatie van de toepassing van de richtlijn inzake collectieve ontslagen en de sluiting van bedrijven, en met voorstellen te komen voor effectieve sancties (met name financiële) als de regels niet worden nageleefd, alsmede met voorstellen ter verbetering van deze richtlijn, die garanties moeten scheppen voor een doeltreffender bescherming van banen en werknemers; 10. onderstreept dat de Commissie meer druk moet zetten achter haar herziening van richtlijn 94/45/EG over de instelling van een Europese ondernemingsraad, onder meer met het oog op een aanscherping van de bepalingen inzake informatieverstrekking en raadpleging, om ervoor te zorgen dat deze plaatsvinden in de planningsfase, voordat enig besluit wordt genomen, waardoor zij effectief kunnen zijn en mogelijk enige invloed uitoefenen; geeft bovendien uiting aan de hoop dat er nieuwe bepalingen aan de richtlijn zullen worden toegevoegd om de instelling van dergelijke ondernemingsraden te bespoedigen en hun de mogelijkheid te geven op onafhankelijke wijze te functioneren; 11. verzoekt de Commissie de communautaire wetgeving en richtlijnen zodanig te herzien dat werknemers (of hun vertegenwoordigers) die worden geconfronteerd met plannen voor collectief ontslag om economische redenen een zaak kunnen aanspannen bij de ter plaatse bevoegde rechter, om zonder de aankondiging van de ontslagen af te wachten de economische basis van een dergelijk besluit aan te vechten; 12. doet een beroep op de Raad om zo spoedig mogelijk zijn gemeenschappelijk standpunt inzake het voorstel voor een algemeen kader voor de informatie en raadpleging van werknemers in de Europese Gemeenschap vast te stellen; doet een beroep op de Commissie en de Raad om zoveel mogelijk rekening te houden met de amendementen die het Parlement in eerste lezing heeft aangenomen; verwacht met name dat indien de beginselen en procedures die voortvloeien uit de omzetting van de richtlijn op enigerlei wijze niet worden nageleefd er sancties worden opgelegd, met inbegrip van nietigverklaring van het desbetreffende besluit; 13. verzoekt de lidstaten de dialoog tussen de directie en de werknemers en de samenwerking op bedrijfsniveau en regionaal niveau te bevorderen en te intensiveren met het oog op het opzetten van regelingen voor een voorafgaande raadpleging en dialoog bij besluiten met grote economische en sociale gevolgen; verzoekt voorts om het invoeren van effectieve maatregelen ter bescherming van vakbondsvertegenwoordigers; 14. acht de invoering van een geharmoniseerde sociale wetgeving in de Europese Unie, die met name gericht is op het voorkomen van "economische” ontslagen en sociale dumping door in de EU gevestigde ondernemingen, thans van vitaal belang voor de samenhang van de Unie; roept de Commissie en de Raad ertoe op met voorstellen te komen over de wijze waarop met het Europees sociaal beleid een stap kan worden voortgezet; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten, werkgeversorganisaties en vakbonden, alsmede aan de werknemers en de directie van de Goodyear/Dunlop-fabriek in Cisterna di Latina en van de ABB-Alstom-groep.