(Bijzondere wetgevingsprocedure – Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2009)0238 ), – gelet op artikel 2, lid 7, tweede alinea, van Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) en artikel 2, lid 7, tweede alinea, van Besluit 2007/436/EG, Euratom van de Raad van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (2) , – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0022/2010 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0007 – C7-0011/2010), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) , en met name punt 28, – gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening), – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0020/2010 ), A. overwegende dat de Europese Unie de nodige wetgeving- en begrotingsinstrumenten heeft ingesteld om bijkomende steun te verlenen aan werknemers die te lijden hebben onder de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om deze werknemers bij hun herintrede op de arbeidsmarkt te begeleiden, B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel zou moeten zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking zou moeten worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de bemiddelingsvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om gebruik te maken van het EFG, C. overwegende dat Duitsland om steun heeft verzocht voor ontslagen bij Karmann Group, een bedrijf uit de autoproductiesector (3) , D. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die zijn vastgelegd in de EFG-verordening, 1. verzoekt de betrokken instellingen zich de nodige inspanningen te getroosten om de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; 2. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe verbonden hebben een probleemloze en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het fonds, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering werkloos geworden zijn; 3. onderstreept dat de Europese Unie alles in het werk moet stellen om de gevolgen van de wereldwijde economische en financiële crisis op te vangen; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen bij de re-integratie van ontslagen werknemers in de arbeidsmarkt; 4. beklemtoont dat het EFG in overeenstemming met artikel 6 van de EFG-verordening moet bijdragen tot de hertewerkstelling van elke afzonderlijke ontslagen werknemer; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van acties waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 5. vraagt dat de Commissie in haar voorstellen voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG en in haar jaarverslagen gedetailleerde informatie opneemt over aanvullende financiering uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) en andere structuurfondsen; 6. waarschuwt de Commissie in het kader van de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG tegen de systematische overschrijving van betalingskredieten uit het ESF, aangezien het EFG is opgericht als een op zichzelf staand specifiek hulpmiddel met eigen doelstellingen en termijnen; 7. benadrukt dat de werking en de toegevoegde waarde van het EFG moeten worden beoordeeld in de context van de algemene evaluatie van de op basis van het IIA van 17 mei 2006 ingevoerde programma's en diverse andere instrumenten, in het kader van de begrotingsherziening van het meerjarig financieel kader 2007-2013; 8. stelt vast dat de nieuwe voorstellen van de Commissie voor een besluit betreffende de beschikbaarstelling van het EFG elk betrekking hebben op één enkele aanvraag van één lidstaat, wat in overeenstemming is met de verzoeken van het Europees Parlement; 9. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 10. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (4) , en met name punt 28, gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (5) , en met name artikel 12, lid 3, gezien het voorstel van de Europese Commissie, overwegende hetgeen volgt: (1) Het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, met als doel hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt. (2) Het EFG staat sinds 1 mei 2009 ook open voor aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als rechtstreeks gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis. (3) Het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 staat uitgaven uit het EFG toe binnen een jaarlijks maximum van 500 miljoen EUR. (4) Op 13 augustus 2009 heeft Duitsland een aanvraag ingediend voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG in verband met gedwongen ontslagen in de autoproductiesector. Tot 23 oktober 2009 heeft het aanvullende informatie met betrekking tot deze aanvraag kunnen indienen. Aangezien de aanvraag in overeenstemming is met de voorschriften voor de bepaling van de financiële steun van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1927/2006, stelt de Commissie voor een bedrag van 6 199 341 EUR ter beschikking te stellen. (5) Er moeten bijgevolg middelen uit het EGF beschikbaar worden gesteld om te voorzien in een financiële bijdrage voor de door Duitsland ingediende aanvraag. HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT AANGENOMEN: Artikel 1 Voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 wordt uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering 6 199 341 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld. Artikel 2 Dit besluit wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie . Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De voorzitter Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0008 – C7-0012/2010), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) , en met name punt 28, – gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening), – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0021/2010 ), A. overwegende dat de Europese Unie de nodige wetgeving- en begrotingsinstrumenten heeft ingesteld om bijkomende steun te verlenen aan werknemers die te lijden hebben onder de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om deze werknemers bij hun herintrede op de arbeidsmarkt te begeleiden, B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel zou moeten zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking zou moeten worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de bemiddelingsvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om gebruik te maken van het EFG, C. overwegende dat Litouwen om steun heeft verzocht in verband met gedwongen ontslagen in de sector van de koelkastenproductie die plaatsgevonden hebben in het bedrijf Snaigė plc en bij twee van de leveranciers van dit bedrijf (3) , D. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die zijn vastgelegd in de EFG-verordening, 1. verzoekt de betrokken instellingen zich de nodige inspanningen te getroosten om de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; 2. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe verbonden hebben een probleemloze en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het fonds, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering werkloos geworden zijn; 3. onderstreept dat de Europese Unie alles in het werk moet stellen om de gevolgen van de wereldwijde economische en financiële crisis op te vangen; benadrukt dat het EFG een essentiële rol kan vervullen bij de re-integratie van ontslagen werknemers in de arbeidsmarkt; 4. beklemtoont dat het EFG in overeenstemming met artikel 6 van de EFG-verordening moet bijdragen tot de hertewerkstelling van elke afzonderlijke ontslagen werknemer; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van acties waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 5. vraagt dat de Commissie in haar voorstellen voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG en in haar jaarverslagen gedetailleerde informatie opneemt over aanvullende financiering uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) en andere structuurfondsen; 6. waarschuwt de Commissie in het kader van de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG tegen de systematische overschrijving van betalingskredieten uit het ESF, aangezien het EFG is opgericht als een op zichzelf staand specifiek hulpmiddel met eigen doelstellingen en termijnen; 7. benadrukt dat de werking en de financiering van het EFG moeten worden beoordeeld in de context van de algemene evaluatie van de op basis van het IIA van 17 mei 2006 ingevoerde programma's en andere instrumenten, in het kader van de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader 2007-2013; 8. stelt vast dat de nieuwe voorstellen van de Commissie voor een besluit betreffende de beschikbaarstelling van het EFG elk betrekking hebben op één enkele aanvraag van één lidstaat, wat in overeenstemming is met de verzoeken van het Europees Parlement; 9. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 10. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (4) , en met name punt 28, gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (5) , en met name artikel 12, lid 3, gezien het voorstel van de Europese Commissie, overwegende hetgeen volgt: (1) Het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, met als doel hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt. (2) Het EFG staat sinds 1 mei 2009 ook open voor aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis. (3) Het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 staat uitgaven uit het EFG toe binnen een jaarlijks maximum van 500 miljoen EUR. (4) Litouwen heeft op 23 juli 2009 een aanvraag ingediend voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG in verband met gedwongen ontslagen bij Snaigė plc en twee van diens leveranciers. Aangezien deze aanvraag in overeenstemming is met de voorschriften voor de bepaling van de financiële steun van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1927/2006, stelt de Commissie voor een bedrag van 258 163 EUR ter beschikking te stellen. (5) Er moeten bijgevolg middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om te voorzien in een financiële bijdrage voor de door Litouwen ingediende aanvraag. HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT AANGENOMEN: Artikel 1 Voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 wordt uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering 258 163 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld. Artikel 2 Dit besluit wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie . Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De voorzitter Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0009 – C7-0013/2010), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) , en met name punt 28, – gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening), – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0019/2010 ), A. overwegende dat de Europese Unie de nodige wetgeving- en begrotingsinstrumenten heeft ingesteld om bijkomende steun te verlenen aan werknemers die te lijden hebben onder de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om deze werknemers bij hun herintrede op de arbeidsmarkt te begeleiden, B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel zou moeten zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking zou moeten worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de bemiddelingsvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om gebruik te maken van het EFG, C. overwegende dat Litouwen om steun uit het EFG heeft gevraagd in verband met gedwongen ontslagen in 128 bedrijven die werkzaam zijn in de bouwsector (3) , D. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die zijn vastgelegd in de EFG-verordening, 1. verzoekt de betrokken instellingen zich de nodige inspanningen te getroosten om de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; 2. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe verbonden hebben een probleemloze en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het fonds, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering werkloos geworden zijn; 3. onderstreept dat de Europese Unie alles in het werk moet stellen om de gevolgen van de wereldwijde economische en financiële crisis op te vangen; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen bij de re-integratie van ontslagen werknemers in de arbeidsmarkt; 4. beklemtoont dat het EFG in overeenstemming met artikel 6 van de EFG-verordening moet bijdragen tot de hertewerkstelling van elke afzonderlijke ontslagen werknemer; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van acties waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 5. vraagt dat de Commissie in haar voorstellen voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG en in haar jaarverslagen gedetailleerde informatie opneemt over aanvullende financiering uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) en andere structuurfondsen; 6. waarschuwt de Commissie in het kader van de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG tegen de systematische overschrijving van betalingskredieten uit het ESF, aangezien het EFG is opgericht als een op zichzelf staand specifiek hulpmiddel met eigen doelstellingen en termijnen; 7. benadrukt dat de werking en de financiering van het EFG moeten worden beoordeeld in de context van de algemene evaluatie van de op basis van het IIA van 17 mei 2006 ingevoerde programma's en andere instrumenten, in het kader van de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader 2007-2013; 8. stelt vast dat de nieuwe voorstellen van de Commissie voor een besluit betreffende de beschikbaarstelling van het EFG elk betrekking hebben op één enkele aanvraag van één lidstaat, wat in overeenstemming is met de verzoeken van het Europees Parlement; 9. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 10. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (4) , en met name punt 28, gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (5) , en met name artikel 12, lid 3, gezien het voorstel van de Europese Commissie, overwegende hetgeen volgt: (1) Het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, met als doel hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt. (2) Het EFG staat sinds 1 mei 2009 ook open voor aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis. (3) Het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 staat uitgaven uit het EFG toe binnen een jaarlijks maximum van 500 miljoen EUR. (4) Op 23 september 2009 heeft Litouwen een aanvraag ingediend voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG in verband met gedwongen ontslagen in de bouwindustrie. Aangezien deze aanvraag in overeenstemming is met de voorschriften voor de bepaling van de financiële steun van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1927/2006, stelt de Commissie voor een bedrag van 1 118 893 EUR ter beschikking te stellen. (5) Er moeten bijgevolg middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om te voorzien in een financiële bijdrage voor de door Litouwen ingediende aanvraag. HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT AANGENOMEN: Artikel 1 Voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 wordt uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering 1 118 893 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld. Artikel 2 Dit besluit wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie . Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De voorzitter (Goedkeuringsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2009)0436 ), – gelet op de artikelen 175, lid 1, en 300, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, alsmede artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0163/2009), – gezien de Mededeling van de Commissie aan het Europeees Parlement en de Raad getiteld „Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon voor de lopende interinstitutionele besluitvormingsprocedures” ( COM(2009)0665 ), – gelet op artikelen 196, lid 2 en 218, lid 6, tweede alinea, punt a) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op de artikelen 81 en 90, lid 8, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0009/2010 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het aanvullend protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de Mededeling van de Commissie van 28 januari 2009 „Doorlichting van de beleidsresultaten voor consumenten in de interne markt − Tweede editie van het scorebord voor de consumentenmarkten” ( COM(2009)0025 ) en het begeleidende interne werkdocument van de Commissie „Tweede editie van het scorebord voor de consumentenmarkten” (SEC(2009)0076), – gezien de Mededeling van de Commissie van 2 juli 2009 betreffende de handhaving van de consumentenwetgeving ( COM(2009)0330 ), – gezien het verslag van de Commissie van 2 juli 2009 over de toepassing van Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en van de Raad van 27 oktober 2004 betreffende de samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (de verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming) ( COM(2009)0336 ), – gezien de Mededeling van de Commissie van 7 juli 2009 over een geharmoniseerde methode voor indeling van en verslaglegging over klachten en vragen van consumenten ( COM(2009)0346 ) en de begeleidende ontwerpaanbeveling van de Commissie (SEC(2009)0949), – gezien het interne werkdocument van de Commissie van 22 september 2009 over de maatregelen in de sector financiële diensten voor particuliere consumenten naar aanleiding van het scorebord voor de consumentenmarkten (SEC(2009)1251), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 november 2008 over het scorebord van consumentenmarkten (1) , – gelet op artikel 48 en artikel 119, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7-0024/2010 ), A. overwegende dat het scorebord voor de consumentenmarkten (het scorebord) in combinatie met het scorebord voor de interne markt, bedoeld is om de werking van de interne markt te verbeteren zodat deze beter inspeelt op verwachtingen en problemen van burgers, B. overwegende dat voorzitter Barroso in de politieke richtsnoeren voor de volgende Commissie, heeft aangedrongen op een meer stelselmatige en geïntegreerde aanpak van verwezenlijking van de interne markt, bij voorbeeld via een initiatief voor markttoezicht, C. overwegende dat de 499 miljoen consumenten in de EU de kern zijn van de doelmatige werking van de interne markt en dat zij een doorslaggevende rol spelen bij de verwezenlijking van de doelen van de agenda van Lissabon inzake meer groei, werkgelegenheid en mededinging, daar de rijkdom van de EU voor de helft voortkomt uit consumptieve uitgaven, D. overwegende dat de consument in het kader van de strategie voor de periode na Lissabon tot 2020 moet worden ingesteld op duurzame ontwikkeling in het kader waarvan het milieu wordt geëerbiedigd en aandacht wordt besteed aan de sociale dimensie van de interne markt, E. overwegende dat een interne markt die doelmatig reageert op de vraag van de consumenten eveneens bijdraagt tot totstandbrenging van een meer innovatieve en gezonde economie, daar over de hele economie verspreide markten die doelmatiger zijn en beter inspelen op de consument de belangrijkste aanjagers zijn van mededingingsvermogen en welzijn van de burger, F. overwegende dat een soepel werkende interne markt de consument een ruimere keuze van kwalitatief hoogwaardige producten en diensten tegen concurrerende prijzen moet bieden , gekoppeld aan een hoog niveau van consumentenbescherming, G. overwegende dat de meeste EU-burgers als consument dagelijks met de interne markt te maken hebben, H. overwegende dat de doelmatigheid van het consumentenbeleid toeneemt door de kennis die consumenten en bedrijven hebben van hun rechten en plichten overeenkomstig de vigerende wetgeving en van hun vermogen deze op hun handelstransacties toe te passen, I. overwegende dat zelfbewuste, goed voorgelichte en weerbare consumenten cruciaal zijn voor het doelmatig werken van markten, daar handelaren die eerlijk te werk gaan en die het best op de behoeften van de consument inspelen door hen worden beloond, J. overwegende dat een actief consumentenbeleid – door te zorgen voor goed voorgelichte en zelfbewuste consumenten die op hun beurt zullen vragen om producten en diensten van hoge kwaliteit − een belangrijke rol zal spelen bij de totstandbrenging van een mondiaal concurrentiekrachtige, dynamische en innovatieve Europese Unie, K. overwegende dat de toegenomen ingewikkeldheid van detailmarkten en met name de markt van dienstverlening aan particulieren het voor de consument steeds moeilijker maakt bij de aankoop van goederen en diensten met kennis van zaken een keuze te maken, L. overwegende dat een gecoördineerde benadering van de voorlichting aan de consument noodzakelijk is om de consument in staat te stellen zelfbewust te werk te gaan als hij zijn rechten doet gelden, M. overwegende dat de consument recht heeft op schadeloosstelling al hij het slachtoffer is geweest van illegale praktijken, maar dat hij in werkelijkheid door hoge kosten, lange en ingewikkelde procedures en de gevaren in verband met procesvoering stuit op ernstige belemmeringen als hij in dergelijke zaken aanhangig wil maken, N. overwegende dat het scorebord aantoont van slechts vier van de tien consumenten het gemakkelijk vinden geschillen met verkopers en aanbieders op te lossen via alternatieve mechanismen voor de bijlegging van geschillen en dat niet meer dan drie van de tien het gemakkelijk vinden geschillen via de rechter op te lossen, O. overwegende dat ongeveer de helft van de consumenten die in de EU een klacht indienen ontevreden is over de manier waarop deze wordt afgehandeld en dat niet meer dan de helft van hen vervolgmaatregelen neemt, P. overwegende dat de druk op consumenten uit de lage inkomensgroepen, die hun inkomen grotendeels uitgeven aan voedsel en huisvesting, door de economische crisis is toegenomen, en dat steeds meer consumenten derhalve diep in de schulden raken, Q. overwegende dat de grensoverschrijdende dimensie van de consumentenmarkten snel groeit met de opkomst van e-handel, maar dat de consument de vruchten van eenwording der markten slechts schoorvoetend plukt, voornamelijk omdat hij er niet van overtuigd is dat zijn rechten eveneens worden beschermd als hij grensoverschrijdende aankopen doet en omdat het recht op vergoeding niet zeker is, R. overwegende dat een hoog niveau van consumentenbescherming essentieel is voor de ontwikkeling van de grensoverschrijdende handel in een interne markt die voldoet aan de behoeften van de consument, S. overwegende dat de toenemende grensoverschrijdende dimensie van de consumentenmarkten de handhavingsinstanties voor nieuwe problemen stelt, omdat zij beperkt worden door grenzen van jurisdicties en versplintering van het regelgevend kader, T. overwegende dat de Commissie en de nationale handhavingsinstanties in sterkere mate moeten streven naar verwezenlijking van het nagestreefde hoge niveau van consumentenbescherming, en dat zij de consument het vertrouwen moeten geven om optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden van de interne markt, U. overwegende dat de EU-voorschriften inzake consumentenbescherming, weinig zin hebben als zij op nationaal niveau niet naar behoren worden omgezet, ten uitvoer gelegd en gehandhaafd, V. overwegende dat de Commissie de nationale instanties, zodra nationale wetgeving is ingevoerd, actief moet helpen de wetgeving op de juiste wijze toe te passen, W. overwegende dat krachtige en consequente handhaving, gezien de huidige economische neergang, des te belangrijker is daar de consument ten gevolge van de crisis kwetsbaarder is geworden, en daar lage nalevingsniveau's aanleiding kunnen zijn tot aanvullende schade voor de consument, terwijl handhavingsinstanties wellicht geconfronteerd worden met grotere druk op de middelen, hun prioriteiten zorgvuldig moeten bepalen en het effect van hun werkzaamheden zo hoog mogelijk moeten opvoeren, X. overwegende dat het Europees Parlement en nationale parlementen actief kunnen bijdragen tot betere omzetting en handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming, door nauw met elkaar te blijven samenwerken, Inleiding 1. is van mening dat de benoeming in 2007 van een toegewijde Commissaris voor consumentenaangelegenheden en haar krachtige persoonlijke inzet, grote openheid en zeer proactieve rol het Europese beleid inzake consumentenbescherming en consumentenzaken vooruit hebben geholpen, zeer ten voordele van EU-burgers; 2. vreest dat de verdeling van de verantwoordelijkheid voor consumentenaangelegenheden over twee Commissieportefeuilles tot gevolg kan hebben dat de consument van de nieuwe Commissie minder aandacht krijgt, en dat de nieuwe organisatiestructuur in verschillende directoraten-generaal kan leiden tot versplintering, of de samenhang en doelmatigheid van het consumentenbeleid ongunstig kan beïnvloeden; 3. wijst erop dat in artikel 12 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon – als algemeen toepasbare bepaling − wordt bevestigd dat eisen in verband met consumentenbescherming in overweging moeten worden genomen als andere vormen van beleid en werkzaamheden van de Unie worden geformuleerd en ten uitvoer gelegd; verzoekt de Commissie dan ook te zorgen voor daadwerkelijke opneming van consumentenbelangen in alle EU-beleid, en in haar effectbeoordeling zo nodig na te gaan welke al dan niet rechtstreekse gevolgen nieuwe wetgeving en nieuw beleid kunnen hebben voor de consument; spoort elk betrokken directoraat-generaal aan om jaarverslagen te publiceren over de wijze waarop het consumentenbeleid geïntegreerd is op het terrein waarvoor het verantwoordelijk is; 4. wijst op de noodzaak van een actief consumentenbeleid om de burger in staat te stellen ten volle zijn voordeel te doen met de interne markt; acht een actief consumentenbeleid in de huidige economische crisis des te wezenlijker om het sociaal beleid te steunen ter bestrijding van een groeiend gebrek aan gelijkheid en ter bescherming van kwetsbare consumenten en groepen met lage inkomens; 5. wijst er nadrukkelijk op dat de consument in staat moet zijn met kennis van zaken te kiezen zonder te worden gehersenspoeld door producenten die tendentieuze of onware beweringen doen over hun producten, daar de handel hierdoor onderling gaat concurreren om de kwaliteit van de geleverde goederen en diensten op te voeren en de prijzen op een concurrerend niveau te houden; 6. is van mening dat een verantwoorde aanpak van het bedrijfsleven, in het kader waarvan het beginsel van de verantwoordelijkheid van ondernemingen, de mededingingsvoorschriften en de economische belangen van de consument worden geëerbiedigd, zullen bijdragen tot consumentenvertrouwen; 7. herhaalt dat aan consumentenorganisaties een cruciale rol toekomt doordat zij de overheid moeten wijzen op de problemen waarmee de consumenten dagelijks te maken hebben en dat de instrumenten waarover zij beschikken moeten worden verbeterd opdat zij op EU- en nationaal niveau doelmatiger kunnen optreden; verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat consumentenorganisaties in alle stadia van het besluitvormingsproces, de omzetting en bij de tenuitvoerlegging van consumentenwetgeving naar behoren worden geraadpleegd; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten het consumentenbewustzijn en de voorlichting aan de consument op te voeren om de consument gedurende zijn hele leven te emanciperen; moedigt lidstaten aan ervoor te zorgen dat met name aan jonge consumenten heldere en begrijpelijke informatie wordt verstrekt over op hen gerichte producten en diensten; moedigt lidstaten er met name toe aan consumentenaspecten op te nemen in hun nationale leerplannen om kinderen de vaardigheden aan te reiken die nodig zijn om later in het leven ingewikkelde besluiten te nemen; en opleidingsprogramma's te overwegen voor ouders en volwassen consumenten, met als lange-termijndoel ontwikkeling en verankering van consumentenbewustzijn; wijst erop dat deze programma's afgestemd dienen te zijn op onderwijseisen en het vermogen van de studenten op ieder niveau, gebruik makend van moderne onderwijsmethoden op de grondslag van ervaringen en voorbeelden uit het werkelijke leven;wijst er andermaal op dat goed voorgelichte consumenten die hun rechten kennen en weten tot wie zij zich in geval van niet-naleving moeten wenden, eveneens belangrijk zijn om overtredingen te ontdekken; wijst er andermaal op dat goed voorgelichte consumenten die hun rechten kennen en weten tot wie zij zich in geval van niet-naleving moeten wenden, eveneens belangrijk zijn om overtredingen te ontdekken; 9. wijst op de noodzaak van duurzame consumptie en op het feit dat aanbieders van diensten en detailhandelaars alsook consumenten beter worden opgeleid en voorgelicht over het denkbeeld duurzame consumptie zodat zij hun gedrag dienovereenkomstig kunnen aanpassen; 10. verzoekt de Commissie en de lidstaten een gerichte communicatiestrategie op gang te brengen om de EU-burgers bewuster te maken van de risico's en van hun rechten als consument, met name door gebruikersvriendelijke portaalsites te openen, bewustwordingcampagnes te voeren en op plaatselijk, regionaal en nationaal niveau voorlichtingspunten op te zetten; wijst erop dat specifieke communicatiekanalen moeten worden gebruikt om de meest kwetsbare consumenten te bereiken door te zorgen voor betrouwbaarheid, geloofwaardigheid en onpartijdigheid van de organisaties die verantwoordelijk zijn voor beheer en opzetten van communicatiemedia; Scorebord consumentenmarkten 11. bevestigt nogmaals dat het scorebord een belangrijk instrument is om de consumentenmarkten beter in het oog te houden om informatie te verstrekken die nuttig is bij de waarborging van betere beleidsvorming en regelgeving, maar ook om aan de burgers te laten zien dat met hun problemen naar behoren rekening wordt gehouden; 12. spreekt zijn waardering uit voor de vijf hoofdindicatoren op het scorebord – consumentenklachten, prijsniveaus, tevredenheid van de consument, keuze van een andere leverancier, veiligheid van goederen en diensten – die van doorslaggevende betekenis zijn om te bepalen welke markten het meeste gevaar lopen om slecht te functioneren wat betreft economische en sociale resultaten voor de consument; is echter van mening dat er eveneens normen moeten worden toegepast die het mogelijk maken de mate te bepalen waartin goederen en diensten overeenkomen met de nagestreefde duurzame ontwikkeling; 13. erkent dat de vijf indicatoren weliswaar niet alle aspecten van het consumentenmilieu omvatten, maar dat zij voldoende grondslag bieden om prioriteiten te stellen en conclusies te trekken over punten die nader moeten worden geanalyseerd, mits de door de lidstaten aangeleverde gegevens volledig zijn en op gemakkelijk vergelijkbare grondslag kunnen worden samen gevoegd; 14. is van mening dat het huidige feitenmateriaal over klachten, prijzen, tevredenheid, overstap en veiligheid nog steeds onvoldoende is om definitieve conclusies te kunnen trekken en dat er meer hoogwaardige gegevens nodig zijn om een stevig bestand van consumentenverklaringen te kunnen opzetten; wijst erop dat de indicatoren derhalve verder moeten worden ontwikkeld en dat de gegevens zodanig moeten worden verzameld dat er rekening wordt gehouden met de verschillen in nationale systemen; 15. stelt voor dat de Commissie , zodra de vijf basisindicatoren en de daarmee samenhangende methodiek voldoende zijn ontwikkeld om hoogwaardige resultaten op te leveren, moet overwegen in het scorebord aanvullende lange-termijnindicatoren op te nemen met betrekking tot bij voorbeeld marktaandelen, kwaliteit, reclame, doorzichtigheid en vergelijkbaarheid van aanbiedingen, indicatoren inzake handhaving en consumentenemancipatie, sociale, milieu- en ethische indicatoren, alsmede indicatoren voor het meten van verhaal en consumentenschade; is echter van mening dat dit geleidelijk dient te gebeuren om ervoor te zogen dat het scorebord scherp blijft ingesteld en begrijpelijk is om te zorgen voor een algemene benadering van consumentenbescherming en om de consument in staat te stellen ten volle te profiteren van de door de interne markt geboden voordelen; 16. herhaalt dat het scorebord alle belangrijke categorieën consumptieve uitgaven dient te omvatten om te bepalen welke markten de meeste problemen opleveren en de weg vrij te maken voor aanvullende, nauwkeuriger sectorspecifieke analyse, met name als uit het feitenmateriaal blijkt dat er zich in verschillende markten soortgelijke problemen voordoen; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve te zorgen voor adequate financiering en voldoende personeel voor de verderontwikkeling van het scorebord verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve te zorgen voor adequate financiering en voldoende personeel voor de verderontwikkeling van het scorebord; 17. is ervan op de hoogte dat de consumenten minder tevreden zijn over en meer problemen hebben met diensten dan met goederen, wat ten dele te verklaren is doordat de contractuele betrekkingen en de verlening van diensten ingewikkelder zijn dan het geval is bij goederen; verzoekt de Commissie om een diepgaande analyse van alle probleemsectoren die in het scorebord zijn vastgesteld; verzoekt de Commissie eveneens erop toe te zien dat deze acties zo nodig worden aangevuld met specifieke wetgevende initiatieven en beleidsaanbevelingen voor lidstaten en terug te rapporteren aan het Parlement; 18. spreekt zijn waardering uit voor het belang en de kwaliteit van de door de Commissie in het kader van haar onderzoek uitgevoerde werkzaamheden over financiële dienstverlening an particulieren, dat is gepubliceerd naar aanleiding van het scorebord. neemt kennis van de problemen die zijn gesignaleerd in de sector financiële dienstverlening en die door de financiële crisis nog ernstiger zijn geworden; spreekt met name zijn waardering uit voor de onthullingen die uit dit onderzoek zijn voortgekomen in verband met bij voorbeeld ernstige problemen inzake openbaarheid en vergelijkbaarheid van de kosten van lopende rekeningen in de EU; is van mening dat alle noodzakelijke conclusies moeten worden getrokken over de noodzaak van betere regelgeving in deze sector; 19. wijst erop dat klachten van consumenten weliswaar belangrijk zijn voor het opsporen van slechte marktwerking, maar dat het ontbreken van klachten niet altijd inhoudt dat de markt goed functioneert, daar de consumenten in sommige lidstaten door andere gebruiken onder consumenten of andere benaderingen van de waarschijnlijkheid van slagen, minder snel geneigd zijn te klagen; wijst er anderzijds op dat een groot aantal klachten in één enkele lidstaat niet noodzakelijkerwijs moet worden opgevat als teken dat de markt te kort schiet, maar het gevolg kan zijn van doelmatige organen voor de behandeling van klachten of een in het nabije verleden gevoerde voorlichtingscampagne over consumentenrechten; 20. stelt vast dat in de EU meer dan 700 derde organisaties klachten van consumenten verzamelen, maar dat de regelingen om dat te doen aanzienlijk verschillen en dat een relatief gering aantal van hen gegevens verzamelt over de aard van de klacht en de betrokken sector; is van mening dat dit wellicht voldoende is om advies of informatie te verstrekken, maar dat het geenszins adequaat is om vanuit het standpunt van de consument eventuele gebreken in de markt vast te stellen; verzoekt alle klachtenorganen daarom een geharmoniseerde methode toe te passen voor de indeling en melding van klachten van consumenten en moedigt hen aan klachtengegevens te melden die overeenkomen met alle – aanbevolen en vrijwillige – door de Commissie in haar ontwerpaanbeveling voorgestelde sectoren; is van mening dat de ontwikkeling van een geharmoniseerde methode lidstaten in staat zal stellen meer significante gegevens te verzamelen en zich een vollediger beeld te vormen van nationale consumentenmarkten ; dit mondt uit in het opzetten van een EU-dekkend gegevensbestand, waardoor het mogelijk wordt consumentenproblemen uit de hele EU te vergelijken; 21. vestigt de aandacht op de analyse van de beschikbare prijsgegevens waaruit blijkt dat een aantal goederen en diensten aan weerszijden van een grens om onverklaarbare redenen verschillend geprijsd zijn; is van mening dat prijsverschillen veelal weliswaar verband houden met verschillen in vraag, uitgavenniveau, belastingen of kostenopbouw, maar dat zij vaak ook een teken zijn van versplintering of gebrekkig functioneren van de interne markt; geeft in overweging dat het, indien de prijs van een bepaald product hoger is dan een referentiepunt, noodzakelijk is de verhouding van invoer- en consumptieprijzen te bezien en zorgvuldig na te gaan waarom er sprake is van verschillende prijsniveaus; 22. is van mening dat de beschikbare prijsgegevens niet voldoende zijn om de interne markt naar behoren in het oog te houden en verzoekt de nationale bureaus voor de statistiek en Eurostat met de Commissie samen te werken om meer gegevens en om haar methode voor de verzameling van de gemiddelde prijzen van vergelijkbare en representatieve goederen en diensten verder te ontwikkelen; wijst er in dit verband andermaal op dat nationale bureaus voor de statistiek de gegevensverzameling over en de berekening van gemiddelde prijzen moeten valideren en vollediger aan de werkzaamheden moeten deelnemen; wijst erop dat de verstrekking van doorzichtiger prijsgegevens zou resulteren in meer consumentenvertrouwen en aan de consument duidelijk zou maken dat zijn zorgen van alledag worden aangepakt; 23. erkent dat tevredenheid van de consument een belangrijke indicator is om te begrijpen hoe goed of slecht markten de consument bedienen; verzoekt de Commissie haar methode en meettechnieken voor het uitvoeren van onderzoek naar de tevredenheid van de consument verder te ontwikkelen en in de toekomst aanvullende sectoren mee te nemen; verzoekt de Commissie haar methode en meettechnieken voor het uitvoeren van onderzoek naar de tevredenheid van de consument verder te ontwikkelen en in de toekomst aanvullende sectoren mee te nemen; 24. is van mening dat de mogelijkheid van aanbieder te wisselen een wezenlijk kenmerk is van mededinging in een markteconomie; verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen om in alle belangrijke dienstverlening aan particulieren overstappen mogelijk te maken; 25. stelt vast dat uit onderzoek blijkt dat het vertrouwen van de consument in productveiligheid in het algemeen hoog is , zij het dat de opvatting van de consument over veiligheid per lidstaat sterk verschilt; verzoekt de Commissie en de lidstaten de gegevens die momenteel beschikbaar zijn over de veiligheid van consumentenproducten te verbeteren; deze worden voornamelijk samengebracht op de grondslag van gemelde ongevallen en verwondingen ten gevolge van producten met een gebrek of via systemen om te waarschuwen voor gevaren wijst er met name op dat ten aanzien van de veiligheid van speelgoed waakzaamheid geboden is; 26. verzoekt alle lidstaten in het belang van verbetering van de consumentenveiligheid, stelselmatig bijzonderheden van ongevallen of verwondingen in te zamelen en te registreren in een gezamenlijk gegevensbestand; 27. stelt vast dat de dominantie van grensoverschrijdende activiteit in verschillende delen van de EU nog steeds aanzienlijk verschilt, en dat het grootste deel van de detailhandelaren (75%), hoewel de gemiddelde uitgaven in verband met grensoverschrijdende aankopen aanzienlijk zijn (737 EUR per persoon per jaar) , uitsluitend verkoopt aan consumenten uit eigen land terwijl slechts een kwart van de consumenten in de EU grensoverschrijdende aankopen doet; is van mening dat er weliswaar een aantal structurele belemmeringen is zoals taal, afstand en verschillen in wetgeving inzake consumentenbescherming, maar dat groter vertrouwen van de consument de niveaus van grensoverschrijdend handel aanzienlijk zou opvoeren; is van mening dat de ontwikkeling van grensoverschrijdende handel het niveau van regelgeving niet moet verlagen, maar daarentegen initiatieven om een optimaal niveau van consumentenbescherming te behouden nog noodzakelijker maakt; 28. neemt kennis van het feit dat online-winkelen steeds populairder wordt, maar dat de grensoverschrijdende e-handel zich minder snel ontwikkelt dan het winkelen in eigen land; verzoekt de Commissie op het toekomstige scorebord vollediger gegevens op te nemen over het werkelijke niveau van grensoverschrijdende verkoop en over de problemen van consumenten die in het buitenland inkopen; 29. stelt vast dat meer dan de helft van de EU-consumenten (51%) van mening zijn dat zij naar behoren beschermd worden door bestaande maatregelen ten behoeve van consumenten, meer dan de helft (54%) vinden dat hun rechten door de overheid goed worden beschermd en iets meer (59%) van mening zijn dat verkopers en aanbieders hun rechten eerbiedigen; 30. wijst er met nadruk op dat bijna één derde (30%) van de EU-consumenten die via Internet per telefoon of per post een aanschaf op afstand hadden gedaan, meldden dat zij bij de levering problemen hadden gehad; stelt echter vast dat negen van de tien personen die een aanschaf probeerden terug te sturen of een overeenkomst te annuleren daarin binnen de bedenktijd slaagden; 31. wijst er andermaal op dat een aantal lidstaten instrumenten heeft ontwikkeld om zijn nationale markten vanuit consumentenstandpunt in het oog te houden, zoals prijswaarnemingsposten of omvattende klachtensystemen voor het maken van beleid, terwijl andere lidstaten gegevens niet gebruiken om de consumentenmarkten in het oog te houden en problemen hebben met het bijeen brengen van gegevens; wijst, dit in overweging nemend, op de noodzaak van uitwisseling van optimale werkmethoden tussen lidstaten; 32. wijst er met nadruk op dat de aanzienlijke bijdragen van nationale bureaus voor de statistiek, Eurostat, alsook nauwe samenwerking tussen deze organen, de Commissie, vormers van consumentenbeleid, nationale handhavingsinstanties alsook consumenten- en bedrijfsorganisaties, van doorslaggevende betekenis zullen zijn voor de waarborging van kwaliteit en volledigheid van gegevens en verderontwikkeling van het benodigde bestand van feitenmateriaal; verzoekt Eurostat, de lidstaten en alle belanghebbenden maatregelen te nemen om deze samenwerking mogelijk te maken; 33. is van mening dat gegevens die betrekking hebben op de markt een doorslaggevende rol kunnen spelen bij het aanjagen van innovatie en mededingingsvermogen; wijst dan ook met klem op de betekenis van het scorebord als instrument dat het mogelijk maakt voorkeuren en eisen van consumenten te bepalen; stelt vast dat deze gegevens de innovatie kunnen prikkelen door bedrijven de stimulansen te geven om zich op nieuwe markten te begeven een bedrijven onder druk te zetten hun producten en diensten te verbeteren; 34. is van mening dat het scorebord, als het eenmaal wordt geschraagd door betrouwbare en gemakkelijk vergelijkbare gegevens uit de 27 lidstaten, moet dienen als een rijke bron van vergelijkende gegevens voor hen die op nationaal niveau beleid maken voor mededinging, consumenten en andere sectoren, en hen moet helpen te bepalen welke markten op nationaal niveau niet goed werken voor de consument; 35. verzoekt de Commissie het consumentenklimaat in iedere lidstaat van referentiepunten te voorzien en daarbij rekening te houden met de verschillen in consumentenwetgeving en –gebruiken; herhaalt dat vergelijking van de consumentenresultaten van de lidstaten en het aanbrengen referentiepunten in het consumentenklimaat in de hele EU bijdraagt tot bepaling van optimale werkmethoden en in laatste instantie tot verwezenlijking van een interne markt die voor de consument functioneert; 36. moedigt alle lidstaten aan ieder jaar een breed opgezette operatie voor markttoezicht uit te voeren om vast te stellen welke markten voor de consument niet werken en om volledige gegevens te verstrekken die de Commissie in staat stellen de problemen waarmee de consument op de interne markt te maken heeft te volgen en te vergelijken; 37. blijft bij zijn standpunt dat het scorebord niet alleen moet worden gebruikt om een beter consumentenbeleid tot stand te brengen, maar eveneens door iedere vorm van beleid dient te lopen die gevolgen heeft voor de consument, aldus waarborgend dat de consumentenbelangen beter worden opgenomen in iedere vorm van EU-beleid; en dat de nagestreefde duurzame ontwikkeling deel wordt van het beleid inzake consumentenbescherming; wijst er met nadruk op dat het scorebord eveneens moet aanzetten tot een meer algemeen debat over problemen in verband met consumentenbeleid; 38. vraagt de Commissie met steun van de lidstaten een strategie op te zetten om het scorebord beter bekend te maken bij een groot publiek, o.m. door ervoor te zorgen dat het gemakkelijk toegankelijk en op de daarvoor in aanmerking komende websites zichtbaar is, en door te bevorderen dat het voor zichzelf reclame maakt bij media, nationale instanties, consumentenorganisaties en andere belanghebbenden; acht het noodzakelijk dat de jaarlijkse publicatie van het scorebord ook in de toekomst in brochurevorm en in alle officiële EU-talen verschijnt; verzoekt de Commissie en de lidstaten de nodige maatregelen te nemen om te bevorderen dat de Europese burgers het „eYou Gids” webportaal gebruiken, dat door de Commissie speciaal is opgezet als gids voor de rechten van de burger; Handhaving van de consumentenwetgeving 39. spreekt zijn waardering uit voor de vijf sectoren die voorrang krijgen, die de Commissie heeft vastgesteld in haar mededeling over handhaving van de consumentenwetgeving; 40. wijst erop dat de daadwerkelijke tenuitvoerlegging en handhaving van de EU-voorschriften inzake consumentenbescherming het consumentenvertrouwen aanjagen en in hoge mate afschrikkend werken voor bedrijven die proberen deze voorschriften te omzeilen; verzoekt de Commissie lidstaten scherp in het oog te houden en hen te helpen bij de omzetting en tenuitvoerlegging van de consumentenwetgeving van de EU; verzoekt de Commissie in dat verband mogelijkheden te verkennen, met gebruikmaking van de rechtsgrondslag die wordt geboden door artikel 169 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie om het beleid inzake consumentenbescherming duidelijker zichtbaar te maken via maatregelen die het beleid van de lidstaten steunen en aanvullen, eventueel met inbegrip van de oprichting van een Europees Consumentenbureau; 41. stelt vast dat de handhaving in de EU verre van eenvormig is en dat de meeste landen sterke en zwakke punten vertonen; wijst erop dat de cijfers aantonen dat er tussen de lidstaten grote verschillen bestaan in de kredieten voor bewaking van de markt en aantallen ingezette inspecteurs; verzoekt de lidstaten hun inspanningen op te voeren en de middelen te verruimen opdat de wetten inzake consumentenbescherming en waarborging van de mededinging in detailmarkten worden gehandhaafd; 42. is van mening dat mechanismen voor markttoezicht en handhaving en voor de doelmatige en algemene toepassing daarvan van doorslaggevend belang zijn om het consumentenvertrouwen aan te wakkeren, daar consumptieve uitgaven een belangrijk element zullen zijn in het economisch herstel; is van mening dat aan overheidsinstanties de middelen ter beschikking moeten worden gesteld om onwettige handelspraktijken te onderzoeken en uiteindelijk een halt toe te roepen; 43. wijst erop dat de consumentenmarkten zich snel ontwikkelen en dat de handhavingsinstanties in staat moeten zijn de nieuwe problemen die economische en technologische veranderingen met zich meebrengen zo goed mogelijk aan te pakken om doelmatig te kunnen zijn in een grensoverschrijdend klimaat zoals de interne markt, en dat ter verwezenlijking hiervan de handen ineen moeten worden geslagen opdat de handhaving in de hele EU doelmatig en consequent is; acht herziening van het regelgevend kader eveneens noodzakelijk om leemten in de wetgeving aan te vullen; 44. moedigt alle lidstaten aan onafhankelijke agentschappen op te zetten voor de bescherming van de consument om gegevens te verschaffen en bij nationale rechtbanken procedures aan te spannen ter bescherming van de consumentenbelangen; moedigt dan ook samenwerking aan tussen organen voor de bescherming van de consument in alle lidstaten; 45. dringt er bij alle lidstaten op aan de voordelen te overwegen van invoering van een consumentenombudsman; wijst erop dat deze instelling in enkele lidstaten bestaat als buitengerechtelijk orgaan voor de minnelijke schikking van consumentengeschillen, en als raadgevend lichaam dat naast de overheid werkzaam is om problemen op te lossen die onder zijn ressort vallen; 46. deelt de mening van de Commissie dat alternatieve mechanismen voor de bijlegging van geschillen zoals bemiddeling en arbitrage of buitengerechtelijke geschillenbeslechting voor de consument een nuttige en aantrekkelijke keuze kunnen zijn als deze er niet in is geslaagd zijn geschil met een handelaar of een overheidsorganisatie langs informele weg op te lossen; dringt er bij de lidstaten op aan de ontwikkeling van alternatieve mechanismen voor geschillenbijlegging aan te moedigen om het niveau van consumentenbescherming op te voeren en de naleving van de wetgeving te maximaliseren, maar wijst er met nadruk op dat deze mechanismen justitiële of bestuursrechtelijke handhavingsmiddelen moeten aanvullen en niet vervangen; is eveneens van mening dat de bepaling van vaste termijnen voor beantwoording door agentschappen en ondernemingen met betrekking tot gemelde praktijken consumenten die een procedure overwegen voor de bijlegging van een geschil aanzienlijk zou helpen; 47. wijst er nogmaals op dat er aanzienlijke verschillen zijn aangetoond tussen lidstaten en dat er kennelijk ruimte is voor verbeteringen op het gebied van verhaalmechanismen; wijst er andermaal op dat er momenteel in 13 lidstaten collectieve systemen van rechtsvorderingen bestaan en verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk maatregelen te nemen naar aanleiding van haar Groenboek van 27 november 2008 over collectief verhaal voor consumenten ( COM(2008)0794 ); 48. onderstreept de noodzaak van een behoorlijke opleiding en scholing van ambtenaren en justitiële instanties op het gebied van interne-marktvoorschriften; 49. stelt vast dat in het verslag van het netwerk samenwerking consumentenbescherming wordt gemeld dat de instanties die grensoverschrijdende gevallen behandelen, kampen met problemen door gebrek aan beschikbare middelen; verzoekt de Commissie na te gaan hoe er kan worden gezorgd voor voldoende middelen om te voldoen aan de huidige verplichtingen uit hoofde van de verordening inzake samenwerking op het gebied van consumentenbescherming; 50. steunt de uitvoering van gecoördineerde handhavingsacties (schoonmaakoperaties) in het kader waarvan nationale instanties gelijktijdig een bepaalde sector natrekken op naleving van EU-wetgeving; wijst erop dat dergelijke operaties vaker (tweemaal per jaar) moeten worden uitgevoerd op de grondslag van een gezamenlijke methode en in combinatie met andere instrumenten; 51. erkent de juridische ingewikkeldheid in verband met de publicatie van de resultaten van markttoezicht- en handhavingsactiviteiten en met het feit dat voor de onderzoekswerkzaamheden veelal strikte vertrouwelijkheidsvoorschriften gelden, maar stelt zich op het standpunt dat de Commissie en de lidstaten deze resultaten moeten publiceren (ook per bedrijf uitgesplitst), als is vastgesteld dat onwettige praktijken zich herhalen; is van mening dat dit meer openbaarheid waarborgt, de door nationale instanties verrichte handhavingswerkzaamheden beter zichtbaar maakt en de consumenten in staat stelt met kennis van zaken keuzes te maken; 52. dringt aan op uitbreiding van de structuren voor marktoezicht in alle lidstaten , zodat producten die op de markt zijn, voldoen aan strenge veiligheidsnormen en beschadigde of gevaarlijke producten snel uit de markt worden genomen; verzoekt de Commissie de richtsnoeren die door het worden snelle-alarmsysteem RAPEX gehanteerd in het oog te houden en regelmatig te herzien om de werking van het systeem te verbeteren; 53. verzoekt de Commissie in dit verband meer te doen om de tenuitvoerlegging door de lidstaten van de verordeningen voor markttoezicht in het oog te houden, met name Verordening (EG) nr. 765/2008, en zo nodig, onverwijld inbreukprocedures aanhangig te maken; 54. steunt het streven van de Commissie de meest recente technische toezichtmogelijkheden te analyseren om te zorgen dat producten overal ter wereld kunnen worden opgespoord via de leverantieketen (d.w.z. door het gebruik van RFID-etiketten of streepjescodes); verzoekt de Commissie aan het Parlement de initiatieven voor te leggen die zij momenteel overweegt alsook de meest recente bevindingen in verband met de ontwikkeling van een mondiaal opspoorbaarheidsnetwerk; 55. herinnert eraan dat het Europees netwerk van bureaus voor consumentenvoorlichting adequate financiering nodig heeft om het consumentenvertrouwen aan te wakkeren door de burgers voor te lichten over hun rechten als consument en door gemakkelijke verhaalmogelijkheden te bieden in gevallen waarin consumenten grensoverschrijdende aankopen hebben gedaan; 56. wijst erop dat douane-instanties, gezien de steeds groeiende invoer vanuit derde landen naar de EU, een belangrijke rol te spelen hebben bij het beschermen van burgers tegen onveilige importproducten, wat betekent dat instanties voor markttoezicht en douane-instanties, maar ook douane-instanties van verschillende lidstaten steeds nauwer moeten samenwerken; 57. wijst erop dat de waarborging van de veiligheid van producten die op de interne markt in omloop zijn samenwerking met instanties van derde landen vereist; steunt dan ook het initiatief van de Commissie de internationale samenwerking te intensiveren en te streven naar officiële overeenkomsten met handhavingsinstanties in derde landen, met name China, de VS en Japan; merkt op dat een aanhoudende dialoog en informatie-uitwisseling over productveiligheid in het belang van alle partijen is en van cruciale betekenis is voor het opbouwen van consumentenvertrouwen; verzoekt de Commissie aan het Parlement met regelmatige tussenpozen verslag te doen van haar dialoog met derde landen; o o o 58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld „Effectieve probleemoplossing in de interne markt” („Solvit”) (1) , – gezien de aanbeveling van de Commissie van 7 december 2001 betreffende beginselen voor het gebruik van „Solvit”, het netwerk voor probleemoplossing in de interne markt (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 1 maart 2002, waarin de Raad de belofte van de lidstaten bevestigt zich in te zetten voor de goede werking van het Solvit-systeem en voor de toepassing van de beginselen ervan, – gezien de aanbeveling van de Commissie van 12 juli 2004 betreffende de omzetting in nationaal recht van internemarktrichtlijnen (3) , – gezien het werkdocument van de Commissie van 20 juli 2005 over een actieplan voor betere communicatie over Europa door de Commissie (4) , onder andere middels het stroomlijnen van door de Commissie ondersteunde informatie- en assistentienetwerken, – gezien het werkdocument van de Commissie van 8 mei 2008 over een actieplan voor een geïntegreerde benadering voor het verbeteren van de bijstandsdiensten voor de interne markt voor de burgers en het bedrijfsleven (5) , – gezien het werkdocument van de Commissie over het scorebord van de interne markt nr. 19 (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 september 2007 over evaluatie van de interne markt: hinderpalen en inefficiëntie bestrijden met betere implementatie en handhaving (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 september 2008 over het scorebord van de interne markt (8) , – gezien het verslag van 2008 van Solvit over de ontwikkeling en de prestaties van het Solvit-netwerk in 2008 (9) , – gezien de aanbeveling van de Commissie van 29 juni 2009 over maatregelen ter verbetering van de werking van de interne markt (10) , – gezien de conclusies van de Raad (Mededinging − Interne Markt, Industrie en Onderzoek) van 24 september 2009 getiteld „How to make the internal market work better” (11) , – gezien het werkdocument van de Commissie over activiteiten van de Commissie gericht op het verbeteren van de werking van de interne markt (12) , – gezien het werkdocument van de Commissie over administratieve samenwerking in de interne markt (13) , – gelet op artikel 119, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie verzoekschriften ( A7-0027/2010 ), A. overwegende dat de Commissie, het Parlement, de Europese Ombudsman en de lidstaten meer moeten doen om de rechten van de burgers in kaart te brengen en er informatie over te verstrekken om de burgers te helpen om van hun rechten gebruik te maken; overwegende dat dit tevens de werking van de interne markt ten goede zal komen, B. overwegende dat meer transparantie van het allergrootste belang is voor het helpen elimineren van obstakels voor het grensoverschrijdend verkeer en voor het afdwingen van de rechten van vrij verkeer, C. overwegende dat de Commissie en de lidstaten significant meer moeten doen voor het vergroten van het besef van de kansen die de interne markt de burgers en het bedrijfsleven biedt, D. overwegende dat de interne markt een heel stuk op streek is, maar dat er nog altijd obstakels zijn voor een volledig en goed functioneren ervan, E. overwegende dat er, in het geval van een verkeerde toepassing van de regels van de interne markt, snelle verhaalsmogelijkheden voorhanden moeten zijn, zonder dat per se de gang naar de rechter moet worden gemaakt, F. overwegende dat het Solvit-netwerk, wanneer het eenmaal volledig operationeel is, bovenmatig gebruik van het gerechtelijk apparaat, waarvan de procedures vaak ingewikkeld zijn en waarvan de mechanismen voor het waarborgen van de verdediging van individuen de toegang tot rechtbanken vaak belemmeren, zal voorkomen, G. overwegende dat opleiding en grensoverschrijdende uitwisselingen, onder andere middels de door de Commissie opgezette elektronische netwerken, van cruciaal belang zijn voor een betere toepassing van het communautair acquis betreffende de interne markt, H. overwegende dat de burgers en het bedrijfsleven, om volledig van het potentieel van de interne markt te kunnen profiteren, afhankelijk zijn van een effectieve handhaving van de desbetreffende regels, I. overwegende dat de lidstaten, met hulp van de Commissie, de capaciteit van de mechanismen voor het oplossen van problemen moeten vergroten, teneinde de burgers te helpen hun rechten te doen gelden, J. overwegende dat het Solvit-netwerk in 2002 door de Commissie en de lidstaten is opgericht om problemen voor de burgers en het bedrijfsleven op te lossen die ontstaan ten gevolge van een onjuiste toepassing van de internemarktwetgeving, K. overwegende dat Solvit een online-netwerk voor het oplossen van problemen is waarin de EU-lidstaten (plus Noorwegen, IJsland en Liechtenstein) samenwerken voor het, zonder gerechtelijke procedures, oplossen van de problemen die de burgers en het bedrijfsleven ondervinden ten gevolge van de onjuiste toepassing door overheden van de wetgeving voor de interne markt, L. overwegende dat Solvit wordt beschouwd als een redelijk succesvol systeem dat zonder gerechtelijke procedures gemiddeld binnen tien weken verhaal biedt, en dat het oplossen van internemarktproblemen door Solvit voor andere bijstandsdiensten voor de interne markt een model van een goede praktijk kan zijn, M. overwegende dat, indien dit door een afzonderlijke lidstaat als noodzakelijk wordt ervaren, de capaciteit van Solvit moet worden vergroot om onderbezetting te voorkomen, met name met het oog op eventuele aanstaande publiciteitshausses, N. overwegende dat Solvit evenwel noch een vervanging mag zijn van het juridische werk van de Commissie ten aanzien van inbreuken, noch een excuus om in de lidstaten minder ambitieus te werk te gaan bij het tijdig en op juiste wijze in nationaal recht omzetten van EU-richtlijnen, O. overwegende dat veel burgers die een internemarktprobleem hebben dat tot het takenpakket van Solvit behoort, Solvit niet kennen en zich derhalve met hun probleem tot de Europese Ombudsman wenden, Inleiding 1. is verheugd over het initiatief van de Commissie van juli 2002 om het Solvit-netwerk van nationale administraties met gebruikmaking van een interactieve online-databank op te richten, waarmee een succesvol instrument is ontstaan dat de transparantie heeft vergroot en peer pressure heeft gecreëerd om probleemoplossing te versnellen; 2. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om, met het oog op een vermindering van de administratieve last voor de burgers en het bedrijfsleven, voor een effectieve toepassing van de internemarktregels te zorgen; Effectieve probleemoplossing in de interne markt 3. wijst erop dat veel problemen in verband met de toepassing van de internemarktregels door het Solvit-netwerk aan het licht worden gebracht; 4. onderstreept dat de ervaringen van Solvit moeten worden ingevoerd in nationale en EU-beleidsvormingsprocessen en op die manier, zo nodig, tot structurele veranderingen of veranderingen in regelgeving moeten leiden; 5. verzoekt de Commissie in de scoreborden voor de interne markt en de consumentenmarkt stelselmatig gedetailleerdere informatie op te nemen over de toepassing en handhaving van internemarktwetgeving, teneinde de transparantie te vergroten en tevens als een nuttig instrument voor het personeel van Solvit; 6. dringt erop aan het Scorebord van de interne markt, het Solvit-rapport, de Wegwijzerdienst en het Scorebord van de consumentenmarkt één keer per jaar op hetzelfde moment te publiceren (en de publicatiefrequentie niet te wijzigen), teneinde een algemeen beeld van de ontwikkeling van de interne markt te geven en het werk dat op deze terreinen is verricht beter te coördineren, en tegelijkertijd het specifieke karakter van deze instrumenten te handhaven; verzoekt de Commissie te overwegen in het Scorebord voor de consumentenmarkt een gedetailleerd overzicht van de vooruitgang, de successen en de tekortkomingen van Solvit op te nemen; verzoekt de Commissie onmiddellijk stappen te ondernemen om de door Solvit ontdekte regelmatig terugkerende problemen op te lossen; Op nationaal niveau in kaart gebrachte horizontale problemen 7. wijst erop dat sommige Solvit-centra onderbemand zijn, en dat in 2008 het aantal opgeloste zaken is afgenomen, terwijl het aantal dagen dat nodig was voor het oplossen van een zaak is toegenomen; verzoekt alle Solvit-centra personeel te werven dat voldoende gekwalificeerd en ervaren is voor de te vervullen posten; stelt dat er meer opleiding nodig is voor het personeel van Solvit; is vol lof over het werk dat door Solvit is gedaan en is vooral tevreden over het percentage opgeloste zaken, dat met 83% hoog bleef, hoewel de werkbelasting in 2008 met een stijging van 22% tot 1000 zaken toenam en sommige Solvit-centra met personeelsproblemen te kampen hebben; 8. wijst erop dat veel burgers en kleine ondernemingen onvoldoende van het werk van Solvit op de hoogte zijn en dat ondernemingen ofwel gebruik maken van commerciële juridische diensten in gevallen waarin Solvit voor hen van nut zou kunnen zijn, of zelfs instemmen met verzoeken daartoe van lidstaten, hoewel dergelijke verzoeken niet met het communautair acquis betreffende de interne markt in overeenstemming zijn; constateert tot zijn tevredenheid dat de activiteiten van Solvit Europese burgers en bedrijven kostenbesparingen hebben opgeleverd die in 2008 naar schatting 32,6 miljoen EUR bedroegen; 9. stelt vast dat het taakgebied van het ministerie dat het nationale Solvit-centrum in een bepaald land onder zijn hoede heeft, van invloed kan zijn op de publieke beeldvorming over het soort werk dat Solvit in dat land verricht en dat de mate waarin zaken succesvol en snel worden opgelost afhankelijk is van de bereidheid en het vermogen van de lidstaten om nauw met de Solvit-centra samen te werken; 10. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat hun Solvit-centrum stevige politieke steun krijgt zodat het de autoriteiten waarover klachten zijn binnengekomen ervan kan overtuigen binnen de Solvit-procedures en binnen de desbetreffende termijnen hun actieve medewerking te verlenen; 11. is van oordeel dat de lidstaten de efficiëntie van de samenwerking tussen de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten en Solvit moeten verbeteren; is daarnaast van mening dat de lidstaten het voortouw moeten nemen voor een intensievere en bredere uitwisseling van goede praktijken; 12. beklemtoont het belang van de uitwisseling van informatie tussen de Solvit-centra, en beveelt daarom aan dat de nationale Solvit-centra elkaar regelmatig ontmoeten met het oog op het uitwisselen van informatie en goede praktijken en systemen; Te overwegen maatregelen 13. vraagt de lidstaten Solvit met gebruikmaking van alle mediavormen beter onder de aandacht te brengen, teneinde zoveel mogelijk burgers en bedrijven op de hoogte te brengen van in het bijzonder de manieren waarop zij hun rechten kunnen doen gelden en voldoende middelen ter beschikking te stellen teneinde dit proces zo effectief mogelijk te laten zijn; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarnaast om alternatieve online-systemen voor geschillenbeslechting binnen het Solvit-netwerk te bevorderen; verzoekt daarnaast de leden van het Europees Parlement om Solvit in hun kiesdistricten meer onder de aandacht te brengen; 14. verzoekt elke lidstaat Solvit als alternatief geschilbeslechtingsmechanisme door middel van een landelijke voorlichtingscampagne aan de man te brengen; 15. verzoekt de lidstaten en de Commissie Solvit via internet te promoten; verzoekt de Commissie één internetadres te creëren voor alle nationale Solvit-centra − www.solvit.eu − om de toegang voor de burgers te vergemakkelijken in afwachting van de herstart van de portaalsite Your Europe, waar uiteindelijk alle bijstandsdiensten voor de interne markt, inclusief Solvit, bijeen zullen worden gebracht; 16. verzoekt de lidstaten aan de Europese Solvit-portaalsite gekoppelde webpagina's te creëren met daarop een overzicht van succesvolle zaken en goede praktijken met betrekking tot het via dit mechanisme beslechten van geschillen; 17. verzoekt de lidstaten de efficiëntie van de Solvit-centra te vergroten door ambtenaren van de relevante administratieve diensten ter beschikking te stellen om de beslechting van gevallen die buiten het mandaat van Solvit (Solvit+) vallen mogelijk te maken, alsook door ervoor te zorgen dat Solvit-centra binnen hun administratie toegang tot gedegen juridische expertise krijgen; verzoekt de Commissie de verstrekking van informele juridische beoordelingen aan de Solvit-centra te versnellen; 18. verzoekt de lidstaten om in de overheidsdiensten die zich met de implementatie van de internemarktregels bezighouden een verbindingspersoon voor Solvit aan te wijzen, teneinde de samenwerking te verbeteren; 19. verzoekt de lidstaten om op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau voorlichtingscampagnes te organiseren die gericht zijn op specifieke groepen (zoals het mkb), die momenteel te weinig van Solvit op de hoogte zijn, en spoort de lidstaten aan samen te werken en goede praktijken uit te wisselen, teneinde Solvit zo efficiënt mogelijk te promoten; memoreert dat de Commissie verzoekschriften van het Parlement indieners van verzoekschriften, parallel aan de eigen procedure, naar Solvit verwijst wanneer zij denkt dat een oplossing in sommige gevallen sneller via Solvit te vinden is; 20. erkent dat Solvit doeltreffend functioneert als samenwerkingsnetwerk dat informele oplossingen wil vinden voor problemen waarmee burgers en bedrijfsleven wegens een onjuiste toepassing van de wettelijke internemarktvoorschriften door overheidsinstanties worden geconfronteerd; 21. neemt er kennis van dat in het Solvit-jaarverslag over 2008 wordt vermeld dat Solvit een groot aantal niet voor Solvit bedoelde zaken aantrekt, wat de behandeling van Solvit-klachten in de Solvit-centra vertraagt; 22. constateert dat er diverse instanties zijn die de burgers van de EU kunnen inschakelen voor de oplossing van hun problemen, waaronder de Commissie verzoekschriften van het Parlement, Solvit, de Europese Commissie en de Europese Ombudsman; 23. verzoekt Solvit gevallen van onjuiste toepassing van de EU-wetgeving die te complex zijn om ze zelf op te lossen niet alleen aan de Commissie voor te leggen, maar ook, wanneer dat zinvol is, aan de Commissie verzoekschriften van het Parlement; 24. wijst erop dat verzoekschriften op open en doorzichtige wijze behandeld worden, in nauwe samenwerking met de ter zake bevoegde wetgevende commissies, de Commissie en de verschillende autoriteiten in de lidstaten; 25. is van mening dat met de verzoekschriftenprocedure een positieve bijdrage aan een beter wetgevingsproces kan worden geleverd; brengt in herinnering dat het vermogen van het Parlement om de EU-wetgeving actief en direct vorm te geven, te herzien en te verbeteren na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon enorm zal toenemen; herinnert er ook aan dat rekening moet worden gehouden met de versterking van de rol van de nationale parlementen; 26. constateert dat er niet één enkel referentiepunt bestaat dat verantwoordelijk is voor de afhandeling van begin tot einde van klachten van burgers, omdat deze klachten via diverse kanalen worden ingediend; dringt aan op meer coördinatie tussen de verschillende instanties die betrokken zijn bij de ontvangst en behandeling van klachten van burgers; 27. verzoekt Solvit in zijn website een link naar de Commissie verzoekschriften van het Parlement op te nemen, waarmee de burgers kan worden gewezen op hun recht een verzoekschrift tot het Parlement te richten zodat buitengerechtelijk, langs politieke weg of via het wetgevingsproces, een oplossing voor hun probleem wordt gevonden; 28. bepleit verder de ontwikkeling van een gemeenschappelijke website van de Europese instellingen die zich erop richt de burgers te helpen en hen rechtstreeks te verwijzen naar de voor de behandeling van hun klacht bevoegde instelling of instantie; 29. verzoekt zijn leden initiatieven te ontplooien om Solvit te promoten en zich in te spannen om bij leden van nationale parlementen meer bekendheid aan Solvit te geven, bijvoorbeeld door resultaten van het Solvit-proces op COSAC-vergaderingen te presenteren; benadrukt verder dat het belangrijk is dat de nationale regeringen en parlementen meer betrokken worden bij het promoten van Solvit op nationaal niveau; verzoekt de Commissie en de lidstaten een hoorzitting te organiseren met Solvit-centra om de goede praktijken van en de bestaande belemmeringen voor de goede werking van de centra in kaart te brengen, teneinde het beheer en de werkroutines efficiënter te maken; 30. verzoekt de lidstaten om aan de Solvit-centra met gebruikmaking van alle beschikbare middelen, inclusief alternatieve wijzen van financiering, meer personeel ter beschikking te stellen voor het opbouwen van de administratieve capaciteit in de verschillende ministeries op nationaal niveau, en wel naar evenredigheid van de bevolking van het land en het aantal eerder behandelde dossiers; 31. verzoekt de lidstaten en de Commissie gezamenlijk de oorzaken van de lage succespercentages van sommige Solvit-centra te onderzoeken en te analyseren, alsmede de oorzaken van hun relatief trage afhandelingstempo, teneinde over nuttige informatie te beschikken voor het ontwikkelen van een betere geschilbeslechtingsstrategie ten bate van de burgers en de ondernemingen in de interne markt; 32. verzoekt de Commissie jaarverslagen betreffende Solvit voor te leggen met meer gedetailleerde informatie en statistische gegevens, op basis waarvan ook de doeltreffendheid van elk nationaal centrum kan worden beoordeeld, aangezien het anders moeilijk is voor de lange termijn trends in kaart te brengen en specifieke gerichte maatregelen voor te stellen voor het verbeteren van de situatie in de afzonderlijke lidstaten; 33. verzoekt de Commissie één portaalsite voor alle Solvit-centra te creëren met een zo eenvoudig mogelijk adres (www.solvit.eu); is daarnaast van mening dat een significante verbetering van de „zichtbaarheid” van Solvit op het internet van essentieel belang is en dat hiertoe gebruik moet worden gemaakt van zowel sociale networkingsites als zoekmachines; 34. is van oordeel dat, gezien het grote aantal dossiers betreffende individuen en de erkenning van kwalificaties of sociale en verblijfsrechten, het Solvit-netwerk veel nauwer moet samenwerken en zijn voorlichtingscampagnes moet uitbreiden tot verenigingen van emigranten en de consulaten van de lidstaten; 35. is van oordeel dat, gezien het grote aantal dossiers betreffende ondernemers, het Solvit-netwerk veel nauwer moet samenwerken en zijn voorlichtingscampagnes moet uitbreiden tot Europese en nationale bedrijfsverenigingen, met bijzondere aandacht voor het midden- en kleinbedrijf; 36. verzoekt de Commissie het project voor de bijstandsdiensten voor de interne markt op zo kort mogelijke termijn af te ronden, teneinde hun activiteiten op de gebieden informatieverschaffing, advisering en probleemoplossing te stroomlijnen en ze toegankelijker en doeltreffender te maken; 37. verzoekt de Europese Ombudsman nauwer met de Solvit-centra samen te werken en alle klachten die niet binnen zijn mandaat vallen zonder vertraging en/of bureaucratische rompslomp door te sturen naar het relevante Solvit-centrum, wanneer deze de interne markt betreffen en binnen het mandaat van Solvit vallen; verzoekt de Commissie een versnelde inbreukprocedure te starten wanneer een onopgeloste Solvit-klacht prima facie op een inbreuk op het Gemeenschapsrecht duidt; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2009)0268 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en de artikelen 37 en 152, lid 4, onder b), van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0035/2009), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad getiteld „Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon voor de lopende interinstitutionele besluitvormingsprocedures” ( COM(2009)0665 ), – gelet op artikel 294, lid 3, en de artikelen 43, lid 2, en 168, lid 4, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 6 oktober 2009 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0082/2009 ), 1. neemt het hierbij opgenomen standpunt in eerste lezing aan; 2. keurt de verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie goed en vestigt de aandacht op de verklaringen van de Commissie in bijlage, die tesamen met de definitieve wetgevingshandeling in het Publicatieblad van de Europese Unie worden gepubliceerd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 maart 2010 met het oog op de aanneming van Verordening (EU) …/2010 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 998/2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EU) nr. 438/2010.) BIJLAGE Verklaring van de Commissie De Commissie is voornemens een herziening van de gehele Verordening (EG) nr. 998/2003 vóór 30 juni 2011 voor te stellen, en in het bijzonder van de aspecten van gedelegeerde en uitvoeringshandelingen. Verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie verklaren dat de bepalingen van deze verordening geen afbreuk doen aan enig toekomstig standpunt van de instellingen inzake de tenuitvoerlegging van artikel 290 VWEU of afzonderlijke wetgevingshandelingen die dergelijke bepalingen bevatten. Verklaring van de Commissie over de kennisgeving van gedelegeerde handelingen De Europese Commissie neemt er nota van dat, behalve in gevallen waarin voor de wetgevingshandeling een spoedprocedure vereist is, het Europees Parlement en de Raad van mening zijn dat bij de kennisgeving van gedelegeerde handelingen rekening dient te worden gehouden met de recesperioden van de instellingen (winterreces, zomerreces en de Europese verkiezingen), teneinde te waarborgen dat het Europees Parlement en de Raad hun prerogatieven binnen de termijnen die in de desbetreffende wetgevingshandelingen zijn vastgelegd, kunnen uitoefenen, en is bereid dienovereenkomstig te werk te gaan. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2009)0091 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 62, lid 2, letter a) en lid 3, van het EG-Verdrag, op grond waarvan dat voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0076/2009), – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2009)0090 ), – gelet op artikel 67 en artikel 63, lid 1, punt 3, letter a), van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad over dat voorstel is geraadpleegd (C6-0107/2009), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad getiteld „Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon voor de lopende interinstitutionele besluitvormingsprocedures” ( COM(2009)0665 ), – gelet op de artikelen 294, lid 3, en 77, lid 2, letters b) en c) en artikel 79, lid 2, letter a) van het Verdrag betreffende de werking van de EU, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gezien door de afgevaardigde va, de Raad bij brief van 24 februari 2010 aangegane verbintenis om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op de artikelen 55 en 37 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A7-0015/2010 ), 1. neemt het hierbij opgenomen standpunt in eerste lezing aan; 2. beschouwt procedure 2009/0025(COD) als te zijn vervallen ingevolge de opneming van de inhoud van Commissievoorstel ( COM(2009)0090 ) en de ontwerpverslagen daarover in procedure 2009/0028(COD) ; 3. keurt de bij deze resolutie gevoegde gezamenlijke verklaring van het Parlement en de Raad goed; 4. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 maart 2010 met het oog op de aanneming van Verordening (EU) nr. …/2010 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten Akkoord en Verordening (EG) nr. 562/2006 wat het verkeer van personen met een visum voor verblijf van langere duur betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EU) nr. 265/2010.) BIJLAGE VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD „De Raad en het Europees Parlement zien in dat het van belang is dat er op het niveau van de Europese Unie een alomvattend en samenhangend pakket regels bestaat inzake het hoge niveau van bescherming van persoonsgegevens in het kader van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II). Indien er verdere belangrijke vertragingen zouden optreden en de invoering van SIS II daardoor tot na 2012 zou worden uitgesteld, verzoeken het Europees Parlement en de Raad de Commissie de nodige wetgevingsvoorstellen in te dienen tot wijziging van de desbetreffende bepalingen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, ten einde te zorgen voor een niveau van bescherming van persoonsgegevens die in het Schengeninformatiesysteem worden ingevoerd dat gelijkwaardig is aan de voor SIS II vastgestelde standaards.„ Het Europees Parlement , – gelet op artikel 107, lid 3, onder b) en c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (ex artikel 87, lid 3, onder b) en c) van het EG­Verdrag), – gezien het verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid 2008 (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (2) , – gezien Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de EG-concentratieverordening) (3) , – gezien Verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (4) , – gezien Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector (5) , – gezien Beschikking 2005/842/EG van de Commissie van 28 november 2005 betreffende de toepassing van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst die aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen wordt toegekend (6) (Commissiebeschikking betreffende staatssteun aan openbare diensten), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 december 2008 getiteld „De herkapitalisatie van financiële instellingen in de huidige financiële crisis: beperking van steun tot het noodzakelijke minimum en bescherming tegen buitensporige mededingingsverstoringen” (7) , – gezien de mededeling van de Commissie van 17 december 2008 over een tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis (8) , – gezien de mededeling van de Commissie van 9 februari 2009 over de richtsnoeren betreffende de handhavingsprioriteiten van de Commissie bij de toepassing van artikel 82 van het EG-Verdrag op onrechtmatig uitsluitingsgedrag door ondernemingen met een machtspositie (9) , – gezien de mededeling van de Commissie van 25 februari 2009 over de behandeling van aan een bijzondere waardevermindering onderhevige activa in de communautaire banksector (10) , – gezien de mededeling van de Commissie van 23 juli 2009 betreffende het herstel van de levensvatbaarheid en de beoordeling van de herstructureringsmaatregelen in de financiële sector in de huidige crisis met inachtneming van de staatssteunregels (11) , – gezien de mededeling van de Commissie van 13 augustus 2009 over de toepassing van de staatssteunregels op maatregelen in het kader van de huidige wereldwijde financiële crisis genomen met betrekking tot financiële instellingen (2008/C 270/02) (12) , – gezien het Witboek van de Commissie van 2 april 2008 betreffende schadevergoedingsacties wegens schending van de communautaire mededingingsregels (13) (Witboek schadevergoedingsacties) en onder verwijzing naar de desbetreffende resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2009 (14) , – gezien de nota van de Commissie over een code voor goede praktijken bij staatssteunprocedures (15) , de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde soorten staatssteun (16) en de mededeling van de Commissie over de handhaving van de staatssteunregels door de nationale rechterlijke instanties (17) (vereenvoudigingspakket), – gezien de richtsnoeren van de Commissie inzake staatssteun voor milieubescherming (18) , – gezien het Scorebord voor staatssteun voor 2008 en 2009, – gezien de herziening van de Commissie van 7 augustus 2009 van garantie- en herkapitalisatieregelingen in de financiële sector in de huidige crisis, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 februari 2005 over staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (19) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 maart 2009 over de verslagen over het mededingingsbeleid 2006 en 2007 (20) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 maart 2009 over voedselprijzen in Europa (21) , – onder verwijzing naar zijn schriftelijke verklaring van 19 februari 2008 over de noodzaak van een onderzoek naar en het optreden tegen misbruik van machtsposities door grote, in de Europese Unie gevestigde supermarkten (22) , – gelet op artikel 48 en artikel 119, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7–0025/2010 ), A. overwegende dat wegens de buitengewone omstandigheden van de afgelopen twee jaar buitengewone maatregelen noodzakelijk waren, B. overwegende dat de Europese Unie voor het eerst gebruik heeft gemaakt van artikel 107, lid 3, onder b) en c) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, C. overwegende dat in tijden van crisis goed functionerende markten van het grootste belang zijn en de mededingingsregels soepel maar strikt moeten worden toegepast, D. overwegende dat protectionisme en distorsie van de mededinging de crisis alleen maar zouden verdiepen en verlengen, E. overwegende dat het groeiende begrotingstekort en de toenemende overheidsschuld in vele lidstaten het economisch herstel en de economische groei gedurende jaren, en misschien wel decennia kunnen vertragen, F. overwegende dat de regeringen van de lidstaten garanties op bankkredieten hebben verstrekt als reactie op de financiële crisis sedert oktober 2008; overwegende dat een aanzienlijke hoeveelheid gegarandeerde obligaties is uitgegeven, wat voor de banken een significante bron is geweest van financiering en verzekering tegen de risico's van het financiële systeem, G. overwegende dat uit empirische analyses blijkt dat de waarborgen van de regeringen van de lidstaten een aantal gevolgen en distorsies hebben veroorzaakt, zoals een verminderde uitgifte van particuliere obligaties, waarmee rekening dient te worden gehouden indien overwogen wordt deze waarborgen verder te verstrekken in 2010, H. overwegende dat de mogelijkheid die transnationale bedrijven hebben om als onderdeel van hun belastingontwijkingsstrategieën extensief gebruik te maken van belastingparadijzen en offshore-centra, strijdig is met het beginsel van eerlijke mededinging, I. overwegende dat goed bestuur in belastingzaken een belangrijke voorwaarde is om gunstige omstandigheden voor eerlijke mededinging te behouden en de werking van de gemeenschappelijke markt te verbeteren, Algemeen 1. verwelkomt het verslag over het mededingingsbeleid 2008, met name het hierin opgenomen themahoofdstuk over kartels en de consumenten; ondersteunt de oprichting van een Contactpunt Consumenten; merkt op dat het bestaan van kartels consumenten schade berokkent; betreurt dat consumenten slechts moeilijk van de voordelen van concurrentie kunnen profiteren; 2. legt er de nadruk op dat de vorming van kartels tot de ernstigste schendingen van het mededingingsrecht behoort, dat kartels de waardeketen verstoren, nadelig zijn voor de consumenten en een zeer negatieve invloed hebben op de economie; moedigt de Commissie aan verder te gaan met haar strenge handhaving om kartels te voorkomen en te bestrijden; verwelkomt instrumenten zoals het schikkingspakket, dat de Commissie in staat stelt kartelzaken te beslechten door middel van een vereenvoudigde procedure, waarbij kartels na inzage van het bewijsmateriaal ervoor kiezen om hun betrokkenheid bij het kartel toe te geven en de aan de partijen opgelegde boete verminderd wordt; wijst er nogmaals op dat het mededingingsbeleid en strenge handhaving van de mededingingsregels onontbeerlijk zijn voor soepel functionerende en concurrerende Europese markten, omdat hierdoor de efficiëntie, het optimaal functioneren van het bedrijfsleven en de consumentenbescherming verbeterd worden; is met name van oordeel dat kartelbestrijding cruciaal is om te verzekeren dat consumenten baat hebben bij een mededingingsregeling door middel van lagere prijzen en een ruimere keuze van producten en diensten; 3. wenst op een brede grondslag bij de vormgeving van het mededingingsbeleid te worden betrokken, onder meer doordat een medewetgevende rol wordt geïntroduceerd en de eis wordt gesteld dat het Parlement regelmatig op de hoogte wordt gehouden over alle initiatieven op dit gebied; 4. verzoekt de Commissie het Europees Parlement in de loop van het jaar 2010 op de hoogte te stellen over de specifieke maatregelen die zij op het gebied van de mededinging wil nemen als gevolg van de inwerkingtreding van het verdrag van Lissabon; 5. verzoekt de Commissie het Parlement gedetailleerd en jaarlijks verslag uit te brengen over het gevolg dat zij aan de aanbevelingen van het Parlement heeft gegeven, en eventuele afwijkingen van deze aanbevelingen te motiveren; 6. moedigt de Europese Commissie aan met consumentenorganisaties een bestendige en duurzame dialoog op gang te brengen om mededingingsproblemen aan het licht te brengen en prioriteiten bij de rechtshandhaving te definiëren; verzoekt om een volledig verslag over de activiteiten van het Contactpunt consumenten van DG Concurrentie; 7. verzoekt de Commissie alle evaluaties en studies waarnaar in haar toekomstige jaarlijkse mededingingsverslagen wordt verwezen, voor het publiek beschikbaar te stellen en gebruik te maken van onafhankelijke en betrouwbare expertise voor het uitvoeren van deze evaluaties en studies; 8. herinnert aan zijn verzoek aan de Commissie om onverwijld de personeelssterkte van het directoraat-generaal Concurrentie te heroverwegen en te garanderen dat de toegewezen middelen overeenstemmen met de toenemende werklast; 9. benadrukt dat duidelijke, solide en MKB-vriendelijke mededingingsregels noodzakelijk zijn gebaseerd op het „denk eerst klein”-beginsel dat is vastgelegd in de „Small Business Act” voor Europa; 10. dringt er bij de Commissie op aan in het volgende verslag een themahoofdstuk op te nemen gewijd aan het MKB en mededinging; wijst op de hoge kosten van het octrooistelsel voor het MKB, met name als gevolg van de dreigende rechtsvorderingen door octrooimisbruikers (NPE -niet-praktiserende entiteiten); vestigt de aandacht op open innovatie en gemeenschappelijke kennis; roept het MKB op gebruik te maken van de openbaar toegankelijke resultaten van KP7; 11. verzoekt de Commissie als rechtsgrondslag voor toekomstige wetgeving op het gebied van de interne markt gebruik te maken van artikel 12 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (oud artikel 153, lid 2 EG-Verdrag) waarin duidelijk wordt bepaald dat „met de eisen terzake van consumentenbescherming [...] rekening [wordt] gehouden bij het bepalen en uitvoeren van het beleid en het optreden van de Unie op andere gebieden”; 12. verzoekt de Commissie zich in te zetten voor de uitvoering van het telecompakket; 13. is ingenomen met de publicatie van de mededeling van de Commissie, getiteld „Richtsnoeren betreffende de handhavingsprioriteiten van de Commissie bij de toepassing van artikel 82 van het EG-Verdrag op onrechtmatig uitsluitingsgedrag door ondernemingen met een machtspositie”; meent dat de richtsnoeren een stap voorwaarts zijn aangezien zij zorgen voor meer transparantie en voorspelbaarheid inzake een mogelijk optreden van de Commissie, maar dat zij nooit een beperking of een rem mogen worden op de mogelijkheid van de Commissie om in dit gebied op te treden in het kader van wat nu het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is; 14. benadrukt dat in 2008 voor de eerste keer in de geschiedenis van het mededingingsbeleid van de EU dwangsommen zijn opgelegd voor niet-nakoming van een vroegere beschikking van de Commissie; Staatssteun 15. benadrukt dat het belangrijk is dat de Commissie zorgvuldig toeziet op het gebruik van staatssteun, teneinde te voorkomen dat deze steunmaatregelen worden benut om nationale industrieën te beschermen op een manier die de interne markt en de Europese consumenten schade toebrengt; 16. acht het dan ook essentieel dat bij de beoordeling van de verenigbaarheid van overheidssteun met het Verdrag, het juiste evenwicht wordt gevonden tussen de negatieve gevolgen van overheidssteun op de mededinging en de positieve gevolgen ervan in termen van gemeenschappelijk belang; 17. verzoekt de Commissie de externe dimensie van de gevolgen van de beoogde bankregelingen te evalueren, met name voor het concurrentievermogen van de Europese banken; 18. is van oordeel dat de maatregelen inzake overheidssteun die zijn genomen met betrekking tot financiële instellingen en het economisch herstelproces, nuttig geweest zijn om de financiële markt te stabiliseren en de gevolgen van de kredietcrisis op de reële economie aan te pakken; 19. merkt op dat het beleid inzake overheidssteun een integraal onderdeel is van het mededingingsbeleid en dat met staatssteuncontrole tegemoet wordt gekomen aan de noodzaak om gelijke kansen te blijven bieden aan alle ondernemingen die activiteiten verrichten op de interne Europese markt; vraagt zich in dit verband af in welke mate de aan de financiële markt verstrekte overheidssteun een verstoring van de mededinging heeft veroorzaakt; verzoekt om opstelling van een onafhankelijk verslag over de potentiële concurrentieverstorende effecten van staatsinterventie in de financiële sector; verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de door ontvangers van staatssteun geboekte voortgang bij de herstructurering en meer duidelijkheid te verschaffen over de terugbetaling van staatssteun en over mogelijke sancties voor het uitblijven van terugbetaling; dringt er bij de Commissie op aan dat zij toelichtingen geeft bij de bindende herstructureringsmaatregelen in verband met mogelijke concurrentieverstorende effecten die resulteren in verschillen in de terugbetalingsvoorwaarden tussen de lidstaten; verzoekt om meer inzicht te bieden in de criteria voor desinvesteringen alsmede in hun middellange impact op betrokken bedrijven; 20. is bezorgd over de steun en de verstoring die veroorzaakt is door de door de regeringen van de lidstaten verstrekte waarborgen op bankkredieten; vraagt met nadruk dat de Commissie de omvang van de steun met betrekking tot waarborgen op bankkredieten beoordeelt en dus nagaat of deze in overeenstemming is met het mededingingsrecht van de EU, alsook de maatregelen die nodig zijn om eventuele verstoringen in verband met deze waarborgen te corrigeren; 21. roept de Commissie op om onverwijld nader te onderzoeken waarom aan banken verstrekte staatssteun niet wordt doorgegeven aan de reële economie, en maatregelen te nemen tegen banken die aantoonbaar tekortschieten bij het doorgeven van de dankzij staatssteun gemaakte winst, of weigeren dit te doen; 22. stelt vast dat de Commissie al is begonnen met het afbouwen van staatssteun en het verplichten van herstructurering en afstotingen; erkent dat deze processen alleen kunnen slagen indien ze soepel verlopen; verzoekt de Commissie toch om richtsnoeren inzake deze processen; meent dat staatsinterventie niet buitensporig verlengd mag worden en dat exitstrategieën zo snel mogelijk gedetailleerd moeten worden uitgewerkt; 23. beklemtoont de noodzaak om de exitstrategieën te coördineren, met name voor wat betreft de geleidelijk afschaffing van de steun aan de banksector; onderstreept dat een dergelijke coördinatie van wezenlijk belang is om eventuele verstoring van de mededinging te voorkomen die het gevolg is van een situatie waarin banken in zekere mate gesubsidieerd kunnen worden in die landen waar de programma's voor steun aan banken gehandhaafd blijven, in tegenstelling tot landen waar dergelijke programma's afgebouwd worden; 24. meent dat het systeem van mededingingsregels de storm tot nog toe heeft doorstaan, maar dat de crisis duidelijk heeft gemaakt dat de ontwikkeling van een EU-kader voor grensoverschrijdend crisisbeheer in de financiële sector dringend noodzakelijk is, waaronder een oplossing voor de instellingen die te groot zijn om failliet te laten gaan en een snelle en volledige uitvoering van de aanbevelingen van het rapport-De Larosière, onder meer een enkele Europese regelgevende instantie en een reddingsfonds, of een equivalent systeem; 25. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over nationale maatregelen op het gebied van staatssteun, de verschillen tussen de nationale regelingen, hun mogelijke verstoring van de mededinging en de economische divergentie die daaruit kan voortvloeien; roept de Commissie op voorstellen te doen voor een enkele, samenhangende Europese aanpak; 26. verzoekt de Commissie grondiger onderzoek te verrichten naar mogelijke collusie tussen overheidssteun en andere communautaire instrumenten zoals de structuurfondsen en het fonds voor aanpassing aan de mondialisering, teneinde de samenhang in haar optreden te verzekeren; 27. verzoekt de Commissie uiteen te zetten welke criteria worden gebruikt bij het nemen van een besluit over een eventuele verlenging van de tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun; 28. beklemtoont dat overheidssteun verenigbaar moet zijn met de doelstellingen van de Lissabon-Göteborg-strategie en het pakket klimaat-energie; dringt er bij de lidstaten op aan een eind te maken aan schadelijke subsidies die onder meer het verbruik van fossiele brandstoffen of productie die de broeikasgassen doet toenemen, bevorderen; onderstreept meer in het algemeen dat strategische milieubeoordelingen (SMB's) van het beleid moeten worden uitgevoerd alsook milieueffectbeoordelingen (MEB's) van projecten die binnen het herstelpakket gepland zijn; 29. verwelkomt de nieuwe richtsnoeren inzake overheidssteun voor milieubescherming binnen het kader van het pakket klimaat-energie, waarin een gestandaardiseerde evaluatie wordt geïntroduceerd voor minder belangrijke kwesties en een gedetailleerde evaluatie voor belangrijke vraagstukken; 30. roept de Commissie op in de loop van 2010 een uitvoerig verslag te publiceren over de effectiviteit van staatssteun die is verstrekt voor „groen herstel” (waarmee een fundamentele heroriëntatie op duurzaamheid teweeg wordt gebracht, vooral in de automobielindustrie), en van staatssteun voor milieubescherming; 31. verzoekt een vergelijkbaar verslag op te stellen over staatssteun die is verstrekt ter ondersteuning van het MKB, van maatregelen op het gebied van opleidingen, van O&O en van innovatie; 32. vindt dat bij de geleidelijke afschaffing van de tijdelijke communautaire kaderregeling inzake overheidssteun ter bevordering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis, rekening moet worden gehouden met de economische situatie (duur van het herstel en omvang van de daling van het BBP) van de betrokken lidstaat; 33. vraagt de Commissie dat zij binnen de telecomsector haar inspanningen voortzet voor grotere transparantie in de tarieven voor vaste en vooral mobiele operatoren; 34. beklemtoont de noodzaak om het probleem dat belastingparadijzen en off-shorecentra vormen onder meer in termen van oneerlijke concurrentie en financiële stabiliteit, nader te bezien; 35. herhaalt zijn oproep voor de invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting; 36. roept de Commissie nadrukkelijk op het Parlement te informeren over haar herziening van de Commissiebeschikking betreffende staatssteun aan openbare diensten, die sinds 19 december 2008 wordt verwacht en waarin nu rekening dient te worden gehouden met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon; 37. wijst er met bezorgdheid op dat het terugvorderen van illegaal verstrekte staatssteun een langdurig en moeizaam proces is, en dat een klein aantal lidstaten verantwoordelijk is voor vrijwel alle zaken die in behandeling zijn; moedigt de Commissie aan de procedures verder te vereenvoudigen en druk te blijven uitoefenen op de lidstaten, in het bijzonder op de lidstaten die herhaaldelijk overtredingen begaan; 38. vraagt dat de Commissie een grondig onderzoek instelt naar het veralgemeende grootschalige gebruik dat sommige Europese bedrijven maken van laagbetaalde tijdelijke arbeidscontracten en stages voor hooggeschoolde arbeidskrachten, als een onrechtmatige economische strategie die haaks staat op de beginselen van fatsoenlijke arbeid en distorsie van de mededinging veroorzaakt; 39. onderstreept dat het vergemakkelijken van risicokapitaalfinanciering voor KMO's van wezenlijk belang is om eerlijke concurrentie te bevorderen; 40. roept de Commissie op te evalueren in hoeverre, als dit al het geval is, de verschillende nationale steunregelingen in de auto-industrie hebben bijgedragen aan andere communautaire doelstellingen, in het bijzonder duurzaamheid en milieuvriendelijke technologieën, en om hiervan verslag te doen; spoort de Commissie aan om het concurrentievermogen binnen deze markt te evalueren, met name de relatie tussen fabrikanten van originele uitrusting en primaire en secundaire leveranciers; 41. is ingenomen met de publicatie van het vereenvoudigingspakket; Antitrustbeleid 42. is ingenomen met de goedkeuring door de Commissie van het Witboek betreffende schadevergoedingsacties wegens schending van de communautaire mededingingsregels; beschouwt dit als een overwinning voor consumentenbescherming binnen de Europese Unie; 43. herinnert eraan dat kartels de economie schaden en tot de ernstigste schendingen van het mededingingsrecht behoren; meent dat dergelijke schendingen van het mededingingsrecht ingaan tegen de belangen van de burgers van de Unie, aangezien zij inhouden dat de voordelen van de uit de mededinging voortvloeiende lagere prijzen niet naar de consumenten kunnen worden overgedragen; wijst er in dit verband op dat in alle toekomstige voorstellen inzake collectieve schadeloosstelling rekening moet worden gehouden met het standpunt van het Parlement, dat is uitgedrukt in zijn resolutie van 26 maart 2009 over schadevorderingen wegens schending van de EU-antitrustregels en beklemtoont dat het Parlement moet worden betrokken bij de goedkeuring van dergelijke handelingen door middel van de medebeslissingprocedure; 44. verzoekt de Commissie haar initiatieven inzake mededingingsrecht en consumentenrecht beter te coördineren; 45. is tevreden over het feit dat de Commissie de afgelopen jaren zeer resoluut heeft gereageerd op mededingingsverstorend gedrag dat consumenten en de economie veel schade berokkent; wijst op de noodzaak van een breed draagvlak voor het concurrentiebeleid en van democratische legitimiteit welke door de inschakeling van het Europees Parlement gewaarborgd wordt; is er bezorgd over dat het gebruik van steeds hogere boetes als enig instrument wellicht te grof is, niet in de laatste plaats met het oog op mogelijk banenverlies indien bedrijven de boetes niet kunnen betalen, en roept op tot de ontwikkeling van een breder scala aan verfijnder instrumenten, waarmee punten worden aangesproken als de individuele verantwoordelijkheid, transparantie en verantwoordingsplicht van ondernemingen, kortere procedures, het recht op verdediging en een eerlijk proces, mechanismen ter waarborging van een doeltreffende gang van zaken bij clementieverzoeken (met name om de interferentie te ondervangen die veroorzaakt is door de discovery-procedures in de VS), programma's voor naleving van de regelgeving door bedrijven en de ontwikkeling van Europese normen; is voorstander van een benadering waarbij slecht gedrag wordt bestraft met sancties met een daadwerkelijk afschrikkende werking, met name voor recidivisten, en goed gedrag wordt beloond met stimulansen; 46. is van oordeel dat, wanneer eenzelfde bedrijf herhaaldelijk het mededingingsrecht schendt, er sterkere afschrikkingsmaatregelen nodig zijn om de antitrustregels toe te passen op kartelzaken of misbruiken van machtspositie te bestrijden; 47. verzoekt de Commissie en de lidstaten het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid te introduceren; 48. roept de Commissie ertoe op na te denken over de rol van programma's voor controle op de naleving als instrument ter bestrijding van mededingingsverstorend gedrag; 49. verzoekt de Commissie specifieke criteria vast te stellen volgens dewelke ondernemingen geacht worden met opzet of uit onachtzaamheid te hebben gehandeld; 50. verzoekt de Commissie specifieke criteria vast te leggen op grond waarvan moederondernemingen gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor kartelachtig gedrag van de kant van hun dochterondernemingen; 51. wijst er voorts op dat het MKB relatief harder wordt getroffen door onevenredig hoge boetes dan grote ondernemingen; 52. is van mening dat boetes in verhouding tot de inbreuk moeten staan; stelt tevens voor in bepaalde gevallen de desbetreffende bedragen die als schadevergoeding zijn betaald, in ogenschouw te nemen bij de vaststelling van de boete; vraagt de Commissie de grondslag voor de vaststelling van boetes te herzien en in voorkomend geval de nieuwe beginselen inzake het opleggen van boetes op te nemen in Verordening (EG) nr. 1/2003; 53. verzoekt de Commissie één loket te introduceren voor aanvragen voor toepassing van de clementieregeling; 54. verwacht over alle wijzigingen van de groepsvrijstellingsverordening voor motorvoertuigen naar behoren te worden geïnformeerd en geraadpleegd binnen een tijdsbestek dat een adequate controle en een grondige bijdrage door het Parlement mogelijk maakt, rekening houdend met de dringende noodzaak de sector voorspelbare perspectieven te geven waardoor deze de passende maatregelen kan treffen; 55. onderstreept het belang van effectieve samenwerking met het Parlement en met consumentenorganisaties en organisaties van kleine ondernemingen bij elke wijziging van de groepsvrijstellingsverordening inzake verticale overeenkomsten; wijst erop dat een regelgevend kader dat een samenhangend optreden van de verschillende marktdeelnemers bevordert de beste manier is om potentiële consumentenbenadeling vanwege een gebrek aan keuze te bestrijden; 56. herhaalt zijn verzoek om een nauwkeurig onderzoek, met inbegrip van een hoorzitting in het Europees Parlement met organisaties van eindgebruikers, naar de ontwerpverordening van de Europese Commissie betreffende de groepsvrijstelling voor de sector motorvoertuigen en het ontwerp voor aanvullende richtsnoeren; verzoekt de Commissie toekomstbestendige regels met ingang van 1 juni 2010 te waarborgen; 57. is in dit verband verheugd over het voorstel van de Commissie voor een strikter regelgevend kader op het gebied van klantenservice, om de hoge consumentenuitgaven voor reparatie en onderhoud veroorzaakt door verstorende praktijken zoals de uitsluiting van onafhankelijke dienstverleners, te verminderen. 58. verwacht dat in de toekomstige mededingingsregeling voor de automobielsector naar behoren rekening wordt gehouden met de belangen van de kleine en middelgrote autohandelaren; is van mening dat, indien dit niet gebeurt, de groepsvrijstelling voor motorvoertuigen in haar huidige vorm verlengd moet worden; 59. vraagt te worden geraadpleegd over elke voorgestelde wijziging van de groepsvrijstellingsverordening voor motorvoertuigen die van toepassing is op verticale overeenkomsten, en wel binnen een tijdsbestek dat een adequate controle en een degelijke bijdrage door het Parlement mogelijk maakt; Concentratiecontrole 60. is ingenomen met de doelstelling de verwijsmechanismen te verbeteren en consequentere beoordelingen van vergelijkbare concentratieoperaties te realiseren; moedigt de Commissie aan de effecten van de tweederderegel nader te onderzoeken; 61. verwelkomt de herziening van de mededeling van de Commissie betreffende op grond van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad en Verordening (EG) nr. 802/2004, van de Commissie aanvaardbare corrigerende maatregelen, waarin recente arresten van het Hof van Justitie gecodificeerd worden, rekening wordt gehouden met de conclusies van de studie corrigerende maatregelen en wordt ingegaan op de kwesties die bij de openbare raadpleging aan de orde zijn gesteld; 62. verzoekt de Commissie per land een verslag op te stellen over de toepassing van artikel 21, lid 4, van de EU-concentratieverordening, op grond waarvan beleidsoverwegingen voorrang kunnen krijgen boven concurrentieoverwegingen; 63. benadrukt dat de huidige economische crisis geen verslapping van het EU-beleid inzake concentratiecontrole rechtvaardigt; Sectoronderzoeken 64. roept de Commissie op de criteria voor het starten van een sectoronderzoek vast te leggen; is van oordeel dat de Commissie niet alleen moet handelen naar aanleiding van klachten uit een sector of van consumenten, maar ook naar aanleiding van aanbevelingen van het Parlement; 65. verzoekt de Commissie de margeverdeling in de productie- en distributieketen te onderzoeken overeenkomstig de resolutie van het Parlement van 26 maart 2009 over voedselprijzen in Europa; verzoekt de Commissie passende maatregelen voor te stellen, met inbegrip van regulering, om consumenten, werknemers en producenten te beschermen tegen misbruik van machtsposities of negatieve gevolgen die in de loop van dit onderzoek aan het licht komen; 66. wijst in dit verband andermaal op zijn eerdere verzoeken sectoronderzoeken te laten uitvoeren naar online-adverteren en de betrekkingen tussen landbouwproducenten (met name de producenten van zuivelproducten), tussenhandelaars, grootwinkelbedrijven en de consumenten; verzoekt een onderzoek te laten verrichten naar mediaconcentraties, met inbegrip van alle kanalen die media-inhoud verspreiden, zoals gedrukte media, televisie en radio, en internet; verlangt van de Commissie een analyse van concurrentie in de telecommunicatie- en autosector en de sector financiële diensten; 67. onderstreept de behoefte aan uitgebreide sectoronderzoeken en follow-up-maatregelen in nauwe samenwerking met de autoriteiten van het Europese Concurrentie Netwerk (ECN) op het gebied van de voedselindustrie en met name de distributieketen voor zuivelproducten; 68. verzoekt de Commissie te blijven toezien op de prijzen van levensmiddelen in de Europese Unie en op de concurrentievoorwaarden in de levensmiddelenindustrie; 69. wijst op de noodzaak de concurrentie in de farmaceutische sector te verbeteren door passende maatregelen te nemen om de praktijken van farmaceutische bedrijven die de markttoetreding van generieke geneesmiddelen kunnen vertragen of afblokken te bestrijden, een en ander in overeenstemming met de resultaten van het onderzoek naar de farmasector dat is uitgevoerd door het DG Mededinging; 70. is ingenomen met het onderzoek van de Commissie naar de energiesector; verzoekt de Commissie te onderzoeken in welke mate een gebrek aan investeringen in infrastructuur, met name in gas- en elektriciteitsinterconnecties, de concurrentie belemmert; merkt op dat continuïteit van voorziening en doeltreffende concurrentie op de energiemarkt niet kunnen worden verwezenlijkt zonder een goed functionerende energie-infrastructuur met onderlinge verbindingen; 71. is bezorgd over de ontoereikende concurrentie in de telecommunicatiesector; dringt aan op verder sectoronderzoek; dringt erop aan dat het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (BEREC) de concurrentie bevordert, met name door middel van relevante marktanalyse; benadrukt derhalve dat het secretariaat van BEREC over voldoende middelen moet kunnen beschikken om dit doel te bereiken; 72. vindt het jammer dat de Commissie in haar verslag slechts kort melding maakt van de institutionele samenwerking met het Parlement en niet ingaat op de volgende verzoeken die door het Parlement in zijn resolutie van 10 maart 2009 zijn verwoord: 73. roept nogmaals op tot een onderzoek naar de toepassing van de voorschriften voor openbare aanbestedingen en naar de vraag of nationale verschillen leiden tot concurrentieverstoring; o o o 74. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de aanbeveling van de Commissie van 29 juni 2009 over maatregelen ter verbetering van de werking van de interne markt (1) , – gezien de aanbeveling van de Commissie van 12 juli 2004 betreffende de omzetting in nationaal recht van internemarktrichtlijnen (2) , – gezien het interne werkdocument van de Commissie getiteld „Internal Market Scoreboard” (SEC(2009)1007), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 september 2007 over de evaluatie van de interne markt: hinderpalen en inefficiëntie bestrijden met betere implementatie en handhaving (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 september 2008 over het scorebord van de interne markt (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juli 2008 over de taak van de nationale rechter binnen het Europees gerechtelijk apparaat (5) , – gezien de conclusies van de Raad (Concurrentievermogen − Interne markt, Industrie en Onderzoek) van 24 september 2009 getiteld „De interne markt beter laten functioneren” (6) , – gelet op artikel 48 en artikel 119, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7-0084/2009 ), A. overwegende dat een goed functionerende interne markt essentieel is voor de totstandbrenging van een stabiele en innovatieve economische omgeving waarin de consumenten goederen en diensten van hoge kwaliteit kunnen kopen en bedrijven nieuwe banen kunnen creëren, B. overwegende dat de interne markt weliswaar al flink ontwikkeld is, maar dat er nog veel moet worden gedaan om ervoor te zorgen dat de mogelijkheden ten volle worden benut, C. overwegende dat de interne markt niet behoorlijk kan werken als de communautaire voorschriften die van invloed zijn op het functioneren ervan, niet correct worden omgezet, toegepast en gehandhaafd, D. overwegende dat het beslist noodzakelijk is dat de lidstaten de internemarktwetgeving tijdig omzetten, E. overwegende dat het Europees Parlement en de nationale parlementen een actieve bijdrage kunnen leveren aan een betere omzetting van internemarktwetgeving door nauw met elkaar te blijven samenwerken tijdens het onderhandelings- en omzettingsproces, F. overwegende dat vertegenwoordigers van de EU-instellingen en de lidstaten regelmatig bijeen zouden moeten komen om de balans op te maken met betrekking tot de uitvoering van de internemarktwetgeving, G. overwegende dat de publicatie van het scorebord van de interne markt de omzettingsachterstand weliswaar helpt verminderen, maar dat een meer kwalitatieve aanpak nodig is waarbij verder wordt gekeken dan de cijfers en de redenen voor de achterstand worden blootgelegd, H. overwegende dat, hoewel bij het scorebord van de interne markt en het scorebord van de consumentenmarkt verschillende methodologieën worden toegepast met een verschillend toepassingsgebied en verschillende indicatoren, ze beide tot algemeen doel hebben de werking van de interne markt te verbeteren, I. overwegende dat de huidige gemiddelde achterstand van 1% overeenkomt met het streefcijfer van 1% dat de staatshoofden en regeringleiders in 2007 zijn overeengekomen, maar dat negen lidstaten dit streefcijfer nog steeds niet halen, J. overwegende dat de fragmentatiefactor 6% is, wat betekent dat 100 richtlijnen in ten minste één lidstaat niet zijn omgezet, K. overwegende dat bij 22 richtlijnen de omzettingstermijn al meer dan twee jaar is verstreken, hetgeen lijnrecht ingaat tegen de „nultolerantiedoelstelling” die de staatshoofden en regeringleiders in 2002 hebben geformuleerd, L. overwegende dat het bijzonder belangrijk is de omzetting te volgen van bepaalde richtlijnen die essentieel zijn voor de ontwikkeling van de interne markt, M. overwegende dat meer voor iedereen toegankelijke informatie over de richtlijnen die door bepaalde lidstaten niet zijn omgezet, nuttig zou kunnen zijn om het algemene publiek hiervan sterker bewust te maken en om onderlinge druk uit te oefenen, o.a. door leden van het Europees Parlement op leden van de nationale parlementen, N. overwegende dat de aanhoudende gevallen van het niet of verkeerd omzetten niet noodzakelijk het gevolg zijn van slechte wil bij de lidstaten, maar te wijten kunnen zijn aan een gebrek aan duidelijkheid of consistentie in de betrokken EU-wetgeving, waardoor het wenselijk is dat het scorebord van de interne markt niet enkel een middel is om druk uit te oefenen op de lidstaten, maar eveneens een instrument voor dialoog dat een beter begrip mogelijk maakt van de moeilijkheden waarmee de lidstaten te kampen hebben bij de omzetting, O. overwegende dat er meer informatie nodig is over de kwaliteit van de omzetting, P. overwegende dat er ten aanzien van de interne markt sprake is van een algemene verschuiving van wetgeving naar uitvoering en dat het scorebord van de interne markt daarom regelmatig meer gedetailleerde informatie dient te verstrekken over de toepassing en handhaving van de internemarktwetgeving, waaronder objectieve indicatoren inzake de werking van de interne markt, zodat prestaties en trends beter kunnen worden gevolgd, Q. overwegende dat de leden van het Europees Parlement hun kiezers moeten informeren over de uitvoering van de internemarktwetgeving die hen aanbelangt, en over de manieren waarop ze hun rechten kunnen doen gelden, R. overwegende dat het werk van zijn Commissie interne markt en consumentenbescherming nuttige inzichten heeft opgeleverd in de toepassing, omzetting en handhaving van de belangrijkste internemarktwetgeving, door middel van initiatiefverslagen, onderzoeken, workshops en hoorzittingen, en dat dit in de toekomst ook het geval zal zijn, S. overwegende dat opleiding en grensoverschrijdende uitwisselingen, o.a. via de door de Commissie opgezette elektronische netwerken, van essentieel belang zijn voor een betere toepassing van het communautaire acquis op het gebied van de interne markt, T. overwegende dat de burger en het bedrijfsleven vertrouwen op een doeltreffende handhaving van de internemarktvoorschriften, zodat zij ten volle kunnen profiteren van de mogelijkheden die de interne markt biedt, Inleiding 1. is verheugd over bovengenoemde aanbeveling van de Commissie over maatregelen ter verbetering van de werking van de interne markt; onderstreept dat de lidstaten niet selectief de maatregelen mogen kiezen die hun het beste uitkomen, maar zich ertoe moeten verplichten alle maatregelen uit te voeren; 2. dringt er bij de lidstaten op aan nauw samen te werken met de Commissie en met elkaar, en hun deel van de verantwoordelijkheid en de zeggenschap op zich te nemen om het potentieel van de interne markt volledig te benutten; verzoekt de Commissie van al haar bevoegdheden gebruik te maken met het oog op een doeltreffende toepassing van de internemarktvoorschriften, waaronder doeltreffend markttoezicht, harmonisering, verdere vereenvoudiging van de wetgeving en andere instrumenten om de administratieve lasten voor burgers en bedrijven te verminderen; 3. is van mening dat het belangrijk is om vroeger op te treden om het risico op omzettingsachterstand te beperken en is eveneens van mening dat de Commissie meer moet doen om steun te verlenen aan de lidstaten in de hele omzettingsperiode; is van oordeel dat dit met name gepaard moet gaan met een dialoog en meer informatie-uitwisseling, met als doel te anticiperen op mogelijke problemen en te komen tot een oplossing voor deze problemen vóór het verlopen van de omzettingstermijn; 4. is met name voorstander van een nauwe betrokkenheid van de nationale parlementen en een intensievere samenwerking met andere belanghebbenden, zoals de sociale partners, tijdens de onderhandelingen en het omzettingsproces; 5. benadrukt het belang van een open dialoog en nauwere samenwerking tussen de nationale parlementen en het Europees Parlement met het oog op de verdere bespreking en behandeling van de problemen waarmee de lidstaten te kampen hebben tijdens het omzettingsproces, aangezien de correcte omzetting en uitvoering van richtlijnen op nationaal niveau basisvoorwaarden zijn voor de effectieve werking van de interne markt, concurrentie, en economische en sociale stabiliteit binnen de EU; 6. verzoekt de Commissie een jaarlijks Internemarktforum met vertegenwoordigers van de EU-instellingen en de lidstaten en andere belanghebbenden te organiseren, teneinde tot een duidelijker engagement te komen met betrekking tot de omzetting, toepassing en handhaving van internemarktwetgeving; 7. benadrukt dat in het kader van een dergelijk Internemarktforum in werkgroepen en op ministersniveau vergaderd moet worden om zo een belangrijk platform te bieden voor de uitwisseling van beste praktijken tussen de nationale overheden; 8. verzoekt de Commissie regelmatig meer gedetailleerde informatie in haar scorebord van de interne markt op te nemen over de toepassing en handhaving van de internemarktwetgeving, waaronder objectieve indicatoren inzake de werking van de interne markt; 9. dringt erop aan dat het scorebord van de interne markt, het Solvit-verslag, het verslag van de Wegwijzerdienst voor burgers en het scorebord van de consumentenmarkt eenmaal per jaar (zonder wijziging van de publicatiefrequentie) gelijktijdig worden gepubliceerd, om een algemeen beeld te geven van de ontwikkeling van de interne markt en een betere coördinatie mogelijk te maken van het werk dat op deze gebieden is gedaan, met handhaving van de specifieke eigenschappen van deze instrumenten; 10. roept de Commissie op nieuwe manieren te onderzoeken om de resterende obstakels voor de voltooiing van de interne markt weg te werken, met inbegrip van de creatie van een „internemarkttest” voor alle nieuwe EU-regelgeving die wordt voorgesteld, om ervoor te zorgen dat voorgestelde nieuwe maatregelen de interne markt niet ondergraven; 11. is van mening dat het scorebord van de interne markt op belangrijke punten samenvalt met het jaarverslag van de Commissie over de toepassing van het Gemeenschapsrecht; spoort de Commissie bijgevolg aan om het jaarverslag op een meer strategische manier te gebruiken door de nadruk te leggen op verticale beleidsdomeinen met het oog op een betere kwalitatieve analyse in het scorebord van de interne markt; 12. vraagt de Commissie een lezersvriendelijker persbericht bij het scorebord van de interne markt te publiceren om de uitkomsten sterker onder de aandacht te brengen en de druk op de lidstaten te verhogen om voor een correcte en tijdige omzetting van richtlijnen te zorgen; Omzetting 13. vindt het verheugend dat voor de derde achtereenvolgende keer het streefcijfer van 1% voor de omzettingsachterstand is gehaald; dringt er bij de negen lidstaten die dit doel niet hebben gehaald, op aan dat zij maatregelen nemen om hun prestaties te verbeteren; 14. is van oordeel dat er een duidelijk verband bestaat tussen de tijdige en correcte omzetting van internemarktrichtlijnen en de kwaliteit van de oorspronkelijke wetgeving; wijst bijgevolg op het belang van stroomopwaarts werk, met inbegrip van een engagement om de beginselen van betere regelgeving na te leven, volledig overleg met de lidstaten over de omzettings- en handhavingsmethoden en de noodzaak van grondige effectbeoordelingen en analyse van de relevante jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie, alvorens er nieuwe wetgeving wordt voorgesteld; 15. herinnert eraan dat het aantal richtlijnen dat door een of meer lidstaten niet is omgezet, te hoog blijft en verzoekt de Commissie en de lidstaten samen te werken om dit aantal met spoed te verlagen, te beginnen met de richtlijnen waarvan de omzettingstermijn al twee jaar of meer is verstreken; 16. verzoekt de Commissie op haar website meer gedetailleerde informatie te verstrekken over de richtlijnen die in de verschillende lidstaten niet zijn omgezet; 17. dringt erop aan dat de lidstaten de Commissie correlatietabellen doen toekomen met gedetailleerde informatie over de nationale maatregelen met het oog op de omzetting van richtlijnen, zodat zij gedetailleerdere informatie kan verstrekken over de kwaliteit van de omzetting; roept de Commissie op beste praktijken op het vlak van de tijdige en correcte toepassing vast te stellen en deze aan de lidstaten mee te delen; Toepassing 18. is van mening dat de lidstaten voor een efficiëntere samenwerking dienen te zorgen tussen de nationale, regionale en lokale instanties die bij de toepassing van internemarktvoorschriften betrokken zijn, door een coördinatiefunctie voor internemarktzaken binnen hun nationale bestuursapparaat te verzekeren en te versterken; 19. roept de lidstaten op om in het kader van de bestaande communautaire programma's en netwerken regelmatige cursussen over de internemarktvoorschriften te verzorgen voor nationale en lokale ambtenaren en justitiële instanties; 20. deelt de mening van de Commissie dat de lidstaten ervoor zorg moeten dragen dat de door de Commissie opgezette grensoverschrijdende netwerken van elektronische informatiesystemen (bijv. het Informatiesysteem Interne Markt (IMI), het systeem voor de snelle uitwisseling van gegevens over gevaren bij het gebruik van verbruiks- en gebruiksartikelen (RAPEX), het snelle waarschuwingssysteem voor levens- en voedingsmiddelen (RASFF) en het netwerk voor samenwerking bij consumentenbescherming (CPC)) operationeel zijn door de nodige maatregelen te nemen, waaronder de toewijzing van middelen; 21. roept de Commissie op internemarktwetgeving te beschouwen als een cirkelvormig proces, waarvan evaluaties achteraf een belangrijk deel moeten uitmaken; deze evaluaties moeten worden gebruikt om te bepalen of de oorspronkelijke effectbeoordeling is geëvenaard of overtroffen en, indien dit niet het geval is, hoe de wetgeving moet worden gewijzigd of herzien om ervoor te zorgen dat de oorspronkelijke doelstellingen worden bereikt; Handhaving 22. is van mening dat de lidstaten meer werk moeten maken van het verstrekken van informatie aan burgers en bedrijven over hun rechten op de interne markt, zodat zij in staat worden gesteld die rechten in de praktijk uit te oefenen; verzoekt de Commissie prioriteit toe te kennen aan de afronding van het project „hulpdiensten voor de interne markt”, gericht op het stroomlijnen en toegankelijker maken van voorlichtings-, advies- en probleemoplossingsdiensten; 23. is van mening dat de informatie met betrekking tot de interne markt die de Commissie online publiceert uitgebreid is, maar overmatig gefragmenteerd; roept de Commissie op om, in samenwerking met Enterprise Europe Network, de portaalsite „Uw Europa − Bedrijfsleven” als elektronisch centraal aanspreekpunt („one-stop-shop”) voor bedrijfsinformatie met betrekking tot de interne markt in te richten en te versterken, om zo onnodige en dure parallelle structuren te vermijden en mogelijke synergieën uit te buiten, met name in verband met de informatie die in het kader van de dienstenrichtlijn moet worden verschaft (7) ; 24. onderstreept de belangrijke rol die Enterprise Europe Network speelt door kmo's in staat te stellen om gebruik te maken van de mogelijkheden die de interne markt biedt; benadrukt dat kostbare middelen moeten worden aangewend voor bureaucratische verplichtingen, waardoor het onmogelijk wordt om sterker de nadruk te leggen op de kerntaak van Enterprise Europe Network: steun op maat verlenen aan kmo's; roept de Commissie op om sterker een beroep te doen op Enterprise Europe Network voor de gerichte verspreiding van informatie en om de bureaucratie voor de partners van Enterprise Europe Network te beperken; 25. is van mening dat de lidstaten met steun van de Commissie de capaciteit van mechanismen voor het oplossen van problemen, met name SOLVIT, dienen te verbeteren om meer mogelijkheden voor daadwerkelijk verhaal te creëren; benadrukt dat de ervaringen van SOLVIT moeten worden aangewend bij de beleidsvorming op nationaal en Europees niveau, met waar nodig structurele wijzigingen of veranderingen in de regelgeving tot gevolg; verzoekt de lidstaten de netwerken van SOLVIT-centra verder te versterken door extra financiële en personele middelen toe te kennen; 26. verzoekt de Commissie en de lidstaten de nodige maatregelen te nemen om de SOLVIT-centra en hun kosteloze probleemoplossende diensten meer zichtbaar te maken voor Europese bedrijven en burgers; o o o 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.