Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2001) 625 - C5-0557/2001 ), - gezien de conclusies van de Europese Raad van 7 december 2000 in Nice, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , - gezien de resultaten van het driepartijengesprek van 19 november 2001, - gezien de resultaten van de overlegvergadering van 21 november 2001 met de Raad, - gezien het verslag van zijn Begrotingscommissie ( A5-0447/2001 ), 1. brengt in herinnering dat er sinds de instelling van het huidig financieel kader, voor de begrotingsprocedures 2000, 2001 en 2002 gebruik gemaakt is moeten worden van het flexibiliteitsinstrument om uitgaven te dekken die in de financiële vooruitzichten niet voorzien zijn; 2. herinnert eraan dat in de conclusies van de Europese Raad van Nice de lidstaten wordt verzocht om blijk te geven van solidariteit enerzijds met de regio's die verlies lijden als gevolg van het ontbreken van een visserijovereenkomst met Marokko en anderzijds met de aan de kandidaatlanden grenzende regio's; 3. is van oordeel dat noch de omschakeling van de vloot die actief was in de Marokkaanse wateren, noch de behoeften van de grensgebieden in aanmerking zijn genomen in de financiële vooruitzichten die in mei 1999 door het Parlement en de Raad goedgekeurd zijn; 4. is van oordeel dat, tenminste in het geval van de grensregio's, meerjarige acties noodzakelijk zullen zijn; 5. onderstreept dat deze programma's bestemd zijn om regio's te helpen die tot de meest benadeelde van de Europese Unie behoren; 6. verzoekt derhalve de Commissie: 7. stipt aan dat er geen verband bestaat tussen de bijkomende financiering op grond van rubriek 2 van de financiële vooruitzichten en de gebruikmaking van de middelen die oorspronkelijk uitgetrokken waren voor de visserijovereenkomst met Marokko in rubriek 4 van de financiële vooruitzichten; 8. stelt vast dat kredieten die door het genoemde instrument ter beschikking zijn, opnieuw voor de financiering van meerjarige acties zullen worden aangewend; 9. is niettemin van mening dat het voorstel van de Commissie een beter gebruik van het flexibiliteitsinstrument dan in het verleden mogelijk maakt, aangezien in de thans geldende financiële vooruitzichten geen rekening is gehouden met de behoeften voor deze twee acties; 10. hecht zijn goedkeuring aan het aan deze resolutie gehechte besluit tot gebruikmaking van het flexibiliteitsinstrument van punt 24 van het Interinstitutioneel Akkoord, voor een totaal bedrag van 200 miljoen EUR in rubriek 2 van de financiële vooruitzichten, voor de financiering van een specifieke actie die beoogt de omschakeling van de communautaire vloot te bevorderen en voor de financiering van een specifieke actie ten behoeve van de aan de kandidaatlanden grenzende regio's; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie samen met de bijlage te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 21 november 2001 BETREFFENDE HET GEBRUIK VAN HET FLEXIBILITEITSINSTRUMENT (punt 24 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , en met name punt 24, Gezien het voorstel voor een verordening van de Raad ter bevordering van de omschakeling van vaartuigen en vissers die tot in 1999 afhankelijk waren van de visserijovereenkomst met Marokko ( COM(2001) 384 - 2001/0163(CNS) ) (3) , Gezien de conclusies van de overlegvergadering van de Raad en de delegatie van het Europees Parlement, met deelname van de Commissie, die op 21 en 22 november 2001 is gehouden tijdens de tweede lezing door de Raad van het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002, Overwegende hetgeen volgt: BESLUITEN: Artikel 1 In het kader van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 wordt een beroep gedaan op het flexibiliteitsinstrument voor een bedrag van 200 miljoen euro aan vastleggingskredieten. Artikel 2 Van dit bedrag is 170 miljoen euro bestemd voor de financiering van de specifieke actie ter bevordering van de omschakeling van vaartuigen en vissers die tot in 1999 afhankelijk waren van de visserijovereenkomst met Marokko. Deze actie valt onder de rubriek "structurele maatregelen" van de financiële vooruitzichten en onder het nieuwe begrotingsonderdeel B2-200 N van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002. De overige 30 miljoen euro worden gebruikt voor de financiering van maatregelen ter verbetering van het concurrentievermogen van de regio's die grenzen aan de kandidaat-lidstaten, en in het kader van het Interreg-programma opgenomen onder hoofdstuk B2-14 "Communautaire initiatieven”. Artikel 3 Dit besluit wordt gelijktijdig met de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, serie L. Gedaan te Straatsburg op 13 december 2001 Voor het Europees ParlementVoor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, artikel 78 van het EGKS-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, - onder verwijzing naar Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 over het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , - gezien het op 20 juli 2001 door de Raad vastgestelde ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 (C5-0300/2001 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 - Afdeling III - Commissie (C5-0300/2001 - 2000/2324(BUD) ) en over de nota van wijzigingen nr. 1/2002 bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie van het begrotingsjaar 2002 (12733/2001 - C5-0495/2001 - 2000/2324 - 2000/2325(BUD) ) (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002, Afdeling I - Parlement; Afdeling II - Raad; Afdeling IV - Hof van Justitie; Afdeling V - Rekenkamer; Afdeling VI - Economisch en Sociaal Comité; Afdeling VII - Comité van de regio's; Afdeling VIII (A) - Europese Ombudsman en Afdeling VIII (B) - Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (C5-0300/2001 - 2000/2325(BUD) ) en over de nota van wijzigingen nr. 1/2002 bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 (12733/2001 - C5-0495/2001 - 2000/2324(BUD) - 2000/2325(BUD) ) (4) , - gezien de nota van wijzigingen nr. 2 op het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2002 (14340/2001 - C5-0615/2001 ), - gezien de nota van wijzigingen nr. 3/2002 op het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 (14901/2001 - C5-0669/2001 ) - onder verwijzing naar zijn amendementen en wijzigingsvoorstellen van 25 oktober 2001 op het ontwerp van algemene begroting (5) , - gezien de wijzigingen die de Raad heeft aangebracht in de amendementen en de wijzigingsvoorstellen van het Parlement op het ontwerp van algemene begroting (14341/2001), - gezien de uiteenzetting van de Raad van het resultaat van zijn beraadslagingen over de door het Parlement voorgestelde wijzigingen, - gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0400/2001 ), A. overwegende dat nota van wijzigingen nr. 2 betrekking heeft op a) landbouwuitgaven, b) het creëren van de noodzakelijke structuur voor het programma van herstructurering van de Spaanse en Portugese visserijvloten in het kader van de structuurfondsen, c) de stand van zaken met betrekking tot de internationale visserij-overeenkomsten die zijn gesloten in het kader van de externe maatregelen en d) een voorlopige raming van het overschot op de begroting 2001, B. overwegende dat de Commissie nota van wijzigingen nr. 3/2002 moest indienen, aangezien een aantal lidstaten niet in staat bleek om in 2001 Besluit 2000/597/EG, Euratom te ratificeren, waarop Commissie haar berekening van de eigen middelen voor het begrotingsjaar 2002 had gebaseerd, Algemene opmerkingen 1. stelt vast dat de Raad in tweede lezing de meeste van de amendementen en wijzigingsvoorstellen van het Parlement heeft verworpen zonder hiervoor overtuigende argumenten te geven, en is van mening dat de tweede lezing van de Raad voor het grootste deel een herhaling is van de eerste lezing; wijst erop dat het doel van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 is om "de begrotingsdiscipline toe te passen en het verloop van de jaarlijkse begrotingsprocedure en de interinstitutionele samenwerking op begrotingsgebied te verbeteren” en dat het Parlement de samenwerking met de Raad tegen deze achtergrond regelmatig zal evalueren; 2. wijst op het besluit van het Parlement om de overgrote meerderheid van zijn in eerste lezing aangenomen amendementen te bevestigen, alsmede om in te stemmen met de wijzigingen van enkele in eerste lezing aangenomen amendementen, nadat met de Raad over een aantal punten overeenstemming is bereikt; 3. heeft zijn goedkeuring gehecht aan een bedrag van 98.635 miljoen euro aan vastleggingskredieten, overeenkomend met een stijging van 1,7 % ten opzichte van de vastleggingen op de begroting 2001; 4. heeft na moeilijke onderhandelingen met de Raad zijn goedkeuring gehecht aan een bedrag van 95.655 miljoen euro aan betalingskredieten, een bedrag dat een uiterst bescheiden verhoging inhoudt van 2 % ten opzichte van de betalingen op de begroting 2001 en is gebaseerd op een wellicht te voorzichtige inschatting van de behoeften op het gebied van betalingen door de Commissie; wijst erop dat deze verhoging overeenkomt met slechts 1,034 % van het geschatte BNP in 2002, tegenover 1,08% in de financiële vooruitzichten; dringt er bij de Commissie op aan nauwgezet te controleren of er in 2002 aanvullende betalingen nodig zullen zijn, en verwacht van de Commissie dat zij een aanvullende begroting zal indienen indien dit nodig mocht blijken; 5. herbevestigt de prioriteit van het Parlement inzake de verbetering van de uitvoering van de begroting en een verdere vermindering van de achterstand bij de betalingen; benadrukt de absolute noodzaak van een redelijk niveau van de betalingen ten opzichte van de vastleggingen, teneinde te voldoen aan de operationele vereisten voor elk beleidsterrein, met name in de rubrieken 3 en 4, teneinde te zorgen voor een begroting die beter is voor de burger, kosteneffectief is en een waarborg vormt voor de geloofwaardigheid van het beleid van de Unie; 6. wijst erop dat de kredieten die nodig zijn voor uitgaven in het kader van de rubrieken 3, 4 en 5 elk jaar bloot staan aan grote en toenemende druk, en is van mening dat de onwil van de Raad om dit probleem aan te pakken door middel van een herziening van de financiële vooruitzichten een ontkenning inhoudt van de werkelijke politieke doelen van de Unie; 7. is in het bijzonder van mening dat het plafond van rubriek 5 hoogstwaarschijnlijk te laag zal blijken te zijn om de aanvullende kosten in verband met de uitbreiding te dekken, in het bijzonder voor wat betreft het begrotingsjaar 2003; wijst op het verslag dat is ingediend door de secretarissen-generaal van het Parlement, de Raad en de Commissie over de ontwikkeling van de uitgaven in het kader van rubriek 5, waaruit blijkt dat mogelijke besparingen kunnen worden verkregen door een verbeterde interinstitutionele samenwerking; is van opvatting het absoluut noodzakelijk is dat de beide takken van de begrotingsautoriteit samen de behoeften op de lange termijn en de schaalvoordelen te onderzoeken die voortvloeien uit de versterking van de interinstitutionele samenwerking in het kader van rubriek 5; is ingenomen met de instemming van de Raad om zich in deze benadering aan te sluiten bij het Parlement en een discussie op politiek niveau te starten in het begin van 2002; Nota van wijzigingen 8. kan na moeilijke onderhandelingen met de Raad tijdens de overlegprocedure, instemmen met nota van wijzigingen nr. 2 op de ontwerpbegroting 2002, zoals gewijzigd en vastgesteld door de Raad en het Parlement; erkent dat er dit jaar sprake is van "zeer uitzonderlijke omstandigheden” als bedoeld in artikel 14 van het Financieel Reglement; benadrukt echter dat de opname van een bedrag voor het geraamde begrotingsoverschot van het lopende jaar (2001), dat nog niet ten einde is, in principe niet passend is, en benadrukt dat dit geen gewoonte mag worden; 9. betreurt het feit dat nota van wijzigingen nr. 3/2002 door de Commissie pas op 5 december 2001 is ingediend, en door de Raad pas op 7 december 2001 is vastgesteld, het Parlement hiermee onvoldoende tijd latend om de gevolgen van de door de Commissie gepresenteerde herberekening te bespreken; 10. stemt ermee in om nota van wijzigingen nr. 3/2002, dat niet door de Raad is gewijzigd, in één lezing aan te nemen; Verklaringen naar aanleiding van het overleg met de Raad 11. verwelkomt de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over aanvullende financiering op de begroting 2003 voor het programma van herstructurering van de visserijvloot en voor de grensregio's en de gemeenschappelijke verklaring over terugvordering van uitvoerrestituties voor rund- en kalfsvlees (6) ; 12. is ingenomen met het feit dat het belangrijkste deel van het voortgangsverslag waarom het Europees Parlement in het kader van de begrotingsprocedure 2001 had gevraagd en dat in juli 2001 door de Commissie werd ingediend, een integrerend deel is geworden van het toekomstige begrotingsbeleid, zoals vastgelegd in de gemeenschappelijke verklaringen met de Raad en de Commissie over het uitvoeringsprofiel voor de begroting 2002 en de vermindering van de achterstand bij de betalingen (7) ; 13. wijst op de verklaring van de Spaanse delegatie in de Raad waarin wordt gesteld dat voor het aanstaande Spaanse voorzitterschap de goedkeuring van een herzien financieel reglement prioriteit heeft, dat alle maatregelen genomen zullen worden om dit doel te bereiken en dat in dit verband vóór 1 juli 2002 een overlegvergadering zou kunnen worden gehouden, in het kader van de overlegprocedure voor besluiten die belangrijke financiële gevolgen hebben; Afdeling III Rubriek 1: Landbouw 14. is ingenomen met de uitvoering van de in het Interinstitutioneel Akkoord vastgelegde procedure betreffende de verplichte uitgaven, die het Parlement in staat heeft gesteld actief deel te nemen aan het besluitvormingsproces betreffende de landbouwuitgaven; 15. is van mening dat de tussentijdse evaluatie van het GLB in 2002 moet worden gestart, rekening houdend met de vereisten inzake de uitbreiding, voedselveiligheid en milieuvriendelijkheid; is van mening dat de Gemeenschap de onderverdeling van landbouwmiddelen, die momenteel neerkomt op 90% voor subrubriek 1a en 10% voor subrubriek 1b, moet heroverwegen; stelt voor om deze middelen geleidelijk te verschuiven van marktsteun naar plattelandsontwikkeling, zodat landbouwers worden beloond voor het verrichten van multifunctionele diensten; 16. roept nogmaals op tot een hogere mate van flexibiliteit bij de landbouwuitgaven; verzoekt in dit verband om de weg vrij te maken voor het overschrijven van kredieten van de verplichte naar de niet-verplichte GLB-uitgaven door middel van een herziening van het interinstitutioneel akkoord, die bij de eerstvolgende gelegenheid moet plaatsvinden; 17. wijst op het werkdocument over de evaluatie van de landbouwhervormingen in het kader van Agenda 2000, dat de Commissie heeft ingediend in oktober 2001 en waar het Parlement om heeft verzocht in paragraaf 3 van zijn resolutie van 5 juli 2001 over de begroting 2002 met het oog op de overlegprocedure vóór de eerste lezing door de Raad ( 2001/2063(BUD) ) (8) ; Rubriek 2: Structurele maatregelen 18. benadrukt zijn besluit om in het begrotingsjaar 2002 gebruik te maken van het flexibiliteitsinstrument voor een bedrag van 170 miljoen euro aan vastleggingskredieten ter financiering van de omschakeling van de Spaanse en Portugese visserijsector en ter compensatie van de gevolgen van het niet ondertekenen van de visserij-overeenkomst met Marokko, alsmede voor een bedrag van 30 miljoen euro aan vastleggingskredieten ter financiering van projecten in de regio's die grenzen aan de kandidaatlanden en die gevolgen zullen ondervinden van de uitbreiding; neemt kennis van de gemeenschappelijke verklaring van de drie instellingen waarin zij uiting geven aan hun bereidheid om van het door de Commissie in het financieel memorandum in verband met het vlootherstructureringsprogramma voorgestelde bedrag van 197 miljoen EUR de 27 miljoen EUR die niet is opgenomen op de begroting 2002 op te nemen in de begroting 2003, evenals 15 miljoen EUR voor de regio's die grenzen aan kandidaatlanden; Rubriek 3: Interne beleidsmaatregelen 19. is ingenomen met de steun van de Raad voor de prioriteiten van het Parlement, zoals het Europees vluchtelingenfonds en het nieuwe initiatief E-leren, waarvoor tijdig een rechtsgrond moet worden goedgekeurd, teneinde deze voorbereidende actie te kunnen omzetten in een meerjarenprogramma; 20. is ingenomen met de steun van de Raad voor het initiatief van het Parlement voor een proefproject betreffende de gevolgen van de uitbreiding voor de grensregio's van de Gemeenschap; dringt er bij de Commissie op aan de term "grensregio's” duidelijker te definiëren en zowel landgrensregio's als zeegrensregio's te doen omvatten; Rubriek 4: Externe maatregelen 21. benadrukt dat de Gemeenschap aanzienlijke inspanningen moet verrichten om het humanitaire leed in Afghanistan en de daaraan grenzende landen te verlichten, bij te dragen tot de wederopbouw van de infrastructuur in Afghanistan en democratische structuren op te bouwen; heeft daarom besloten om als ogenblikkelijke, voorlopige en eerste maatregel een bedrag van 488 miljoen euro toe te wijzen aan hoofdstuk B7-30 ("Samenwerking met de ontwikkelingslanden in Azië”) en een marge van 70 miljoen euro over te laten in rubriek 4 ter dekking van mogelijke verdere behoeften in deze regio in 2002; wacht op nauwkeuriger schattingen van deze behoeften door de Commissie, zoals verzocht door het Parlement in zijn resolutie over de eerste lezing van de begroting 2002; 22. benadrukt de behoefte aan betrouwbare en duurzame afspraken met onze partners in het kader van het externe beleid; stelt zich teweer tegen de benadering van de Raad om steeds meer bevoegdheden te aanvaarden en tegelijkertijd andere bestaande verplichtingen eenvoudigweg te beperken; wijst erop dat alle verdere verplichtingen op het gebied van het externe beleid die gevolgen hebben voor de begroting van de Europese Unie - met name voor meerjarenprogramma's - aanvullende financiering vereisen; 23. verwelkomt de door het Parlement aangenomen verhoging van de MEDA-lijn, en dringt er bij de Commissie op aan deze aanvullende kredieten ter ondersteuning van de regionale dimensie in het programma MEDA te implementeren; is van mening dat dit tevens zal zorgen voor een verbetering van het klimaat om een vreedzame ontwikkeling in deze regio te bewerkstelligen; 24. benadrukt het politieke belang van het Analysecentrum van de Europese Unie voor de actieve preventie van crises, bekend onder de naam Conflictpreventienetwerk, in het bijzonder in deze woelige geopolitieke tijden; dringt aan op het feit dat het één Centrum moet blijven dat de taken moet uitvoeren die zijn omschreven in zijn resolutie van 14 juni 1995 (9) , met als financiële grondslag het volledige toegewezen bedrag; 25. verwelkomt het besluit van de twee takken van de begrotingsautoriteit om overeenkomstig punt 39 van het Interinstitutioneel Akkoord een bedrag van 30 miljoen EUR toe te wijzen aan het Europees gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid, na rekening te hebben gehouden met de opmerkingen van de Rekenkamer over de tenuitvoerlegging van de kredieten voor dit beleid in het begrotingsjaar 2000; 26. verzoekt de Commissie zorg te dragen voor de deelname van erkende politieke stichtingen aan alle passende programma's, met name programma's ter bevordering van de democratie en de mensenrechten in de wereld; Rubriek 5: Administratieve uitgaven 27. benadrukt dat beide takken van de begrotingsautoriteit het algemene hervormingsproces steunen, maar niettemin naar aanleiding van het verzoek van de Commissie tot uitbreiding van haar personeelsbestand hebben verklaard dat hierbij discipline en deugdelijke controle onontbeerlijk zijn; 28. herhaalt zijn steun aan het voorstel van de Commissie voor een stelstel van vervroegde pensionering voor 600 functionarissen, mits het stelsel wordt uitgebreid tot andere instellingen en tijdelijk personeel; 29. wijst op het besluit om voor bepaalde lijnen kredieten in de reserve (B0-40 en A-100) te plaatsen, overeenkomstig het Financieel Reglement; verzoekt de Commissie te voldoen aan de noodzakelijke voorwaarden voor vrijmaking van de relevante reserves, zoals aangegeven in de bijlage bij deze resolutie; Rubriek 6: Reserves 30. wijst erop dat de noodreserve benut kan worden om tegemoet te komen aan acute behoeften en verwelkomt het besluit van de begrotingsautoriteit om 35 miljoen euro toe te wijzen aan hulp voor Afghanistan en daaraan grenzende landen; Overige afdelingen 31. herhaalt dat het beleid van het Parlement en de Rekenkamer van vervroegde betalingen ten behoeve van de aankoop van gebouwen moet worden voortgezet, aangezien dit zinvolle besparingen voor de Europese belastingbetaler oplevert; 32. wijst op het besluit van het Bureau van 12 november 2001 over de keuze van een bouwproject in Brussel om tegemoet te komen aan de behoeften van het Parlement in verband met de uitbreiding en wenst dat alle noodzakelijke aanpassingen tegelijkertijd doorgevoerd worden in de beide vergaderplaatsen van het Europees Parlement; is in dit verband ingenomen met het besluit van het Bureau om de behoeften van het Parlement nogmaals te onderzoeken in overleg met de meest aangewezen politieke autoriteiten, aangezien dit een grotere transparantie garandeert; gelast zijn Bureau kritisch te analyseren aan welke behoeften kan worden voldaan met de huidige gebouwen, in het bijzonder voor wat betreft vergaderruimte; benadrukt dat elke onnodige duplicatie van bestaande infrastructuur dient te worden vermeden; 33. is van mening dat er een alomvattende evaluatie moet worden uitgevoerd van alle mogelijke opties voor aankoop; verwacht dat de nieuwe gebouwen de beste investering zullen vertegenwoordigen die met het geld van de Europese belastingbetaler kan worden gedaan en dat het ontwerp zal voldoen aan de strengste milieueisen en toegankelijkheidsnormen voor gehandicapten; benadrukt dat het Parlement zich heeft voorgenomen rekening te zullen houden met de standpunten en belangen van de omwonenden en te zullen samenwerking met de federale, regionale en lokale autoriteiten met als doel het opbouwen van een relatie als goede buren en de best mogelijke inpassing van de gebouwen in de omgeving; 34. beklemtoont de noodzaak van het ontwikkelen van een mobiliteitsbeheersplan en verdere maatregelen ten behoeve van duurzame mobiliteit in het kader van de "permis d'environnement” van mei 1997 voor het gebruik van de parkeerplaatsen van de Espace Leopold-gebouwen; 35. heeft besloten een passage toe te voegen aan Titel II van Afdeling I ("Parlement”) betreffende de mogelijkheid zich te verzekeren tegen arbeidsconflicten en terroristische aanslagen op zijn gebouwen; 36. verzoekt alle instellingen, in het bijzonder die waarvan de gemiddelde leeftijd van het personeel hoog is, zoals het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité, te waarborgen dat functionarissen (zowel vaste als tijdelijke) hun vakantiedagen opmaken voordat zij met pensioen gaan; 37. heeft besloten de nodige kredieten beschikbaar te stellen voor de invoering van 19 posten (1 A3, 9 A7, 6 B5 en 3 C5) in het personeelsbestand van de Rekenkamer; wijst erop dat deze posten, tezamen met de 5 A7-posten die de Raad heeft ingevoerd, bedoeld zijn om de Rekenkamer in staat te stellen de resultaten van financiële controlestelsels in de kandidaatlanden te beoordelen, de samenwerking met nationale controle-instanties te verbeteren en specifieke gedetailleerdere DAS-evaluaties op te stellen; 38. kan instemmen met de nomenclatuur voor de nieuw gecreëerde afdeling voor de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming; heeft besloten 100 000 euro van artikel 100 ("Salarissen, vergoedingen en toelages”) en 100 000 euro van post 1100 ("Basissalarissen”) in de reserve te plaatsen; merkt op dat overwogen kan worden deze kredieten vrij te maken zodra de begrotingsautoriteit een verslag wordt voorgelegd over de verwachte werklast van het nieuwe orgaan, de exacte functiebeschrijvingen van alle toegestane ambten en een duidelijke afbakening van taken ten opzichte van de Europese Ombudsman; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter te constateren dat de begroting definitief is vastgesteld en zorg te dragen voor publicatie in het Publicatieblad; 40. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de Europese ombudsman alsmede aan de andere betrokken instellingen en organen. Voorwaarden voor het vrijmaken van de reserve Vaststelling van rechtsgrondslagen B2-700 (' Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart ') en B2-700 A (' Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart - Uitgaven voor administratief beheer ') B2-701 (' Europees Agentschap voor de veiligheid van de zeevaart ') en B2-701 A (' Europees Agentschap voor de veiligheid van de zeevaart - Uitgaven voor administratief beheer ') B3-4105 (' Voorbereidende maatregelen ter bestrijding en voorkoming van uitsluiting ') en B3-4105 A (' Voorbereidende maatregelen ter bestrijding en voorkoming van uitsluiting - Uitgaven voor administratief beheer ') B4-305 (' Communautair samenwerkingskader ter bevordering van duurzame ontwikkeling in het stedelijk milieu ') B5-806 (' Europees jaar van de gehandicapten ') en B5-806 A (' Europees jaar van de gehandicapten - Uitgaven voor administratief beheer ') B5-826 (' Samenwerkingsacties op initiatief van de lidstaten ') en B5-826 A (' Samenwerkingsacties op initiatief van de lidstaten - Uitgaven voor administratief beheer ') B5-911 ( 'Pericles ') Specifieke reserves B3-300 ( 'Algemene acties op het gebied van voorlichting over de Europese Unie "); B3-303 (" Communicatieacties' ) Het Parlement plaatst een deel van de kredieten in de reserve in afwachting van de resultaten van een evenwichtige en afdoende invoering van structuren voor interinstitutionele samenwerking, zoals omschreven in de Mededeling betreffende een nieuw kader voor praktische samenwerking in verband met het voorlichtings- en communicatiebeleid van de Europese Unie ( COM(2001) 354 ). De kredieten worden vrijgemaakt op basis van een evaluatie van de werkgroep. B3-4309 ( 'Uitgaven in verband met de oprichting van de Europese Voedselautoriteit' ) en B3-4309 A (" Uitgaven in verband met de oprichting van de Europese Voedselautoriteit - uitgaven voor administratief beheer ") Deze kredieten worden vrijgemaakt uit de reserve zodra een bevredigende oplossing is gevonden voor zowel de locatie als de doeltreffende werking, overeenkomstig de wetgevingsresolutie van 12 juni 2001. B5-822 ( 'Europol' )(Amendement 129) De kredieten worden pas uit de reserve vrijgemaakt nadat het Parlement bevredigende waarborgen heeft ontvangen betreffende: De kredieten worden pas uit de reserve vrijgemaakt nadat het Parlement bevredigende waarborgen heeft ontvangen betreffende: Kredieten in de reserve in verband met de hervorming van de Commissie De kredieten voor 70 posten en de daarmee verband houdende hervormingen worden in de reserve geplaatst teneinde het Parlement in staat te stellen snelle resultaten van de hervorming van de Commissie te waarborgen. De voorwaarden voor vrijmaking ervan zijn de volgende: Regelingen voor vervroegde uittreding De Commissie zegt toe een voorstel in te dienen voor een verordening betreffende de invoering van een permanente regeling voor vervroegde uittreding voor zowel functionarissen als tijdelijke ambtenaren die bij alle instellingen werkzaam zijn. Betere afstemming van wetgevings- en begrotingsprocedures De Commissie zet zich ervoor in een plan in te dienen van alle belangrijke wetgevings- en beleidsinitiatieven met gevolgen voor de begroting die zij in 2002 wil indienen, om de begrotingsautoriteit in staat te stellen te evalueren op welke wijze de Commissie rekening heeft gehouden met de prioriteiten van de begrotingsautoriteit. De resterende kredieten (voor 70 posten op het hoofdkwartier) worden vrijgemaakt zodra aan de andere bovengenoemde voorwaarden is voldaan. A-11 ( 'Personeel in actieve dienst' )(Amendement 225) In de loop van 2002 zullen de instellingen een directeur voor het op te richten Interinstitutioneel aanwervingsbureau benoemen. Hiervoor wordt 1 permanente A3-post in het organigram van de Commissie opgewaardeerd en omgezet in 1 tijdelijke A2-post voor de toekomstige directeur van het bureau. De kredieten voor de opwaardering blijven echter in de reserve en de post kan pas worden bezet nadat de deelnemende instellingen overeenstemming hebben bereikt over de persoon die als directeur van het bureau zal worden benoemd. A-3042 (" Subsidies aan organisaties van Europees cultureel belang ")(Amendement 259) Het in de reserve geplaatste bedrag kan aan de Pegasus Stichting worden uitgekeerd zodra de Commissie een verslag heeft voorgelegd over de financiële en operationele aspecten van deze organisatie. A-7003 (' Tijdelijk bij de instelling gedetacheerde nationale en internationale ambtenaren en werknemers uit de particuliere sector' )(Amendement 333) Het in de reserve geplaatste bedrag wordt vrijgemaakt zodra de Commissie de begrotingsautoriteit heeft ingelicht over: De kredieten voor deze begrotingslijn worden in de reserve geplaatst. De voorwaarden voor het vrijmaken van de kredieten zijn de volgende: Verkorting en vereenvoudiging van de implementatieprocedures en de comitologie Het Parlement neemt nota van de inspanningen die worden verricht in het kader van de afzonderlijke programma's. Deze positieve ontwikkeling moet worden voortgezet. Voor de laatste lezing van de begroting 2002 dient de Commissie een concreet voorstel in te dienen om de implementatieprocedures voor de programma's van alle lijnen systematisch in te korten en te vereenvoudigen. GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING OVER DE TERUGVORDERING VAN UITVOERRESTITUTIES VOOR RUND- EN KALFSVLEES Met het oog op de belang van de bescherming van dieren tijdens het vervoer verzoeken het Europees Parlement en de Raad de Commissie om bij de begrotingsautoriteit met ingang van 2002 uiterlijk op 31 maart van elk jaar een jaarverslag in te dienen over de tenuitvoerlegging en handhaving van communautaire wetgeving, en in het bijzonder over de terugvordering van uitvoerrestituties vanwege het niet nakomen van Verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan (PB L 82 van 19.3.1998, blz. 19). HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD EN DE COMMISSIE Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie komen overeen om op de begroting 2003 binnen de maxima van Berlijn het bedrag van 27 miljoen EUR op te nemen dat niet is opgenomen op de begroting 2002, van het totaalbedrag van 197 miljoen EUR dat door de Commissie in het financieel memorandum is voorgesteld met betrekking tot het programma voor herstructurering van de visserijvloot, alsmede een bedrag van 15 miljoen EUR voor de grensregio's. Hoewel zij erkennen dat de uitvoering van de begroting van de Gemeenschap (Afdeling III) onder de bevoegdheid van de Commissie valt, zijn Parlement, Raad en Commissie het erover eens dat deze uitvoering zoveel mogelijk en op homogene wijze over het gehele jaar moet worden gespreid en dat met name een opeenhoping bij de uitvoering aan het einde van het jaar moet worden voorkomen. De Commissie zal bij de uitvoering van de begroting 2002 rekening trachten te houden met de uitvoering van de begroting 2001 en, indien nodig, deze trachten te verbeteren. De Commissie zal uiterlijk bij de indiening van het voorontwerp van begroting voor 2003, een schema voor de uitvoering van de begroting 2002 per rubriek van de Financiële Vooruitzichten voorleggen. Het schema voor de uitvoering zal tevens het uitvoeringsprofiel van de hierna volgende titels en hoofdstukken van de begroting omvatten. Mocht de uitvoering van één van deze begrotingslijnen per 31 augustus merkbaar afwijken of dreigen af te wijken van het voorgelegde profiel, dan stelt de Commissie de begrotingsautoriteit hiervan in kennis onder vermelding van de redenen en de maatregelen die zij denkt te nemen om voor deze situatie een oplossing te vinden. Bovendien dient de Commissie een nieuw bijgewerkt uitvoeringsprofiel in. De Commissie neemt tevens de uitvoering per 31 oktober onder de loep door deze te vergelijken met het uitvoeringsprofiel en stelt de begrotingsautoriteit in kennis van de behaalde resultaten. B2-5 Overige landbouwacties B2-6 Overige regionale acties B2-7 Vervoer B2-9 Overige acties op het gebied van de visserij en de zee B3-1 Onderwijs, beroepsopleiding en jeugdbeleid B3-2 Cultuur en audiovisuele sector B3-3 Voorlichting en communicatie B3-4 Sociale dimensie en werkgelegenheid B4-1 Energie B4-2 Nucleaire veiligheidscontrole van Euratom B4-3 Milieu B5-1 Consumentenbeleid en bescherming van de gezondheid van de consument B5-3 Interne markt B5-5 Arbeidsmarkt en technologische innovatie B5-6 Statistische informatie B5-7 Trans-Europese netwerken B5-8 Ruimte van vrijheid, veiligheid en justitie B5-9 Fraudebestrijding B6 Onderzoek en technologische ontwikkeling B7-20 Voedselhulp en ondersteunende maatregelen B7-21 Noodhulp B7-30 Samenwerking met de ontwikkelingslanden in Azië B7-31 Samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika B7-32 Samenwerking met de landen in zuidelijk Afrika en met Zuid-Afrika B7-4 Samenwerking met de derde landen van het Middellandse-Zeegebied en de landen van het Nabije en het Midden-Oosten B7-51 Europese bank voor wederopbouw en ontwikkeling B7-52 Samenwerking met de nieuwe onafhankelijk staten en Mongolië B7-54 Samenwerking met de landen van de westelijke Balkan B7-6 Andere samenwerkingsmaatregelen B7-7 Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten B8 Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid Commissie, Parlement en Raad zijn alle drie erop bedacht de nog af te wikkelen bedragen (RAL) in te dammen en aan de abnormale RAL op de middellange termijn een einde te maken. In dit verband onderstrepen zij het feit dat de abnormale RAL kunnen worden beperkt, niet alleen door een verhoging van de betalingskredieten, maar ook door veelvuldig gebruik te maken van weggevallen betalingsverplichtingen. Het potentieel abnormale, nog af te wikkelen bedrag wordt in onderling overleg gedefinieerd als bestaande uit slapende verplichtingen waarvoor tijdens de voorafgaande twee begrotingsjaren geen betaling is verricht, en uit oude verplichtingen die tijdens ten minste vijf begrotingsjaren in de begroting waren opgenomen. De begrotingsautoriteit stelt vast dat de Commissie zich ertoe verbindt om uiterlijk op hetzelfde tijdstip als het voorontwerp van begroting 2003 een actieplan in te dienen, dat een behandeling van alle potentieel abnormale dossiers omvat, die aan het begin van het begrotingsjaar 2002 nog uitstaan. Dit plan omvat voor elk van de in de bijlage opgevoerde begrotingslijnen de volgende onderdelen: Op elk van deze data wordt de begrotingsautoriteit in kennis gesteld van de resultaten van de behandeling en de besluiten die over deze dossiers zijn genomen: betalingen, afsluiting, weggevallen betalingsverplichtingen en specifieke follow-up. Vervolgens wordt elk jaar aan de begrotingsautoriteit op hetzelfde tijdstip als het voorontwerp van begroting een werkdocument voorgelegd over de ontwikkeling van de normale en abnormale nog af te wikkelen bedragen. In dit document worden tevens de maatregelen omschreven, die de Commissie heeft genomen om in de toekomst het weer opduiken van abnormale nog af te wikkelen bedragen te voorkomen. B2-300 Cohesiefonds B2-511 Controles op de toepassing van de landbouwregelingen B2-515 Bosbouw B4-304 Wetgevings-, bewustmakings- en andere algemene activiteiten in verband met communautaire actieprogramma´s op milieugebied B5-3002 Werking en ontwikkeling van de interne markt, met name op het gebied van kennisgeving, certificering en sectorale harmonisatie B5-303 Douane 2002 B5-3120 Subsidie aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling B5-313 Normalisatie en harmonisatie van de wetgevingen B5-334 Promotie van de Europese digitale inhoud op mondiale netwerken B5-700 Financiële steun aan projecten van gemeenschappelijk belang van het trans-Europees vervoersnetwerk B5-710 Financiële steun voor energie-infrastructuurvoorzieningen B5-720 Trans-Europese netwerken op het gebied van telecommunicatie B5-7210 Netwerken voor uitwisseling van gegevens tussen overheidsdiensten (Ida) B7-200 Uit hoofde van het Voedselhulpverdrag te leveren producten B7-201 Andere steunmaatregelen in de vorm van producten, ondersteunende acties en vervoer, distributie, ondersteunende maatregelen en maatregelen ter controle van de uitvoering B7-300 Financiële en technische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Azië B7-301 Politieke, economische en culturele samenwerking met de ontwikkelingslanden in Azië B7-302 Hulp aan de ontwortelde bevolkingsgroepen in de landen in Azië B7-310 Financiële en technische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika B7-311 Politieke, economische en culturele samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika B7-313 Maatregelen voor herstel en wederopbouw ten gunste van de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika B7-320 Europees programma voor wederopbouw en ontwikkeling (EPWO) B7-410 Meda B7-420 Communautaire acties in verband met de tussen Israël en de PLO gesloten vredesovereenkomst B7-6000 Bijdrage van de Europese Unie aan maatregelen van niet-gouvernementele organisaties ten behoeve van ontwikkelingslanden B7-6200 Milieubeheer in ontwikkelingslanden en tropische bossen B7-6211 Steun voor de bestrijding van aan armoede gerelateerde ziektes (HIV/aids, malaria en tuberculose) in ontwikkelingslanden B7-6310 Noord-Zuidsamenwerkingsprogramma´s bij de bestrijding van drugsverslaving B7-6312 Gezondheidsprogramma´s en reproductieve gezondheidszorg B7-651 Coördinatie van het ontwikkelingsbeleid: evaluatie van de resultaten van de communautaire steun, vervolgmaatregelen en inspectie B7-665 Samenwerking met de geïndustrialiseerde derde landen B7-7010 Ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat - Eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden B7-810 Life (Financieel instrument voor het milieu) - Acties buiten het grondgebied van de Gemeenschap B7-850 Buitenlandse handelsbetrekkingen, met inbegrip van de toegang tot de markt van derde landen B7-8710 Steun aan de producenten van de ACS-staten FINANCIEEL REGLEMENT Het Spaanse Voorzitterschap, dat het Belgische Voorzitterschap opvolgt, heeft het Parlement, de Raad en de Commissie medegedeeld de goedkeuring van een herzien financieel reglement als prioriteit te beschouwen en dat alle maatregelen genomen zijn om dit doel te bereiken, en heeft aangegeven dat in dit kader vóór 1 juli 2002 een overlegvergadering kan worden gehouden overeenkomstig de procedure van 1975 met betrekking tot het financieel reglement. Het Spaanse Voorzitterschap wijst erop dat de Raad er bij het Parlement op heeft aangedrongen zijn advies zo spoedig mogelijk in te dienen, teneinde de Raad in staat te stellen hier bij zijn beraadslagingen terdege rekening mee te houden, en de Commissie heeft verzocht een gewijzigd voorstel in te dienen, waar de Raad verder aan kan werken. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie (SEC(2001) 1013 - C5-0410/2001 ), - gelet op de artikelen 272 en 274 van het EG-Verdrag, - gelet op het Verdrag van Nice, - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 en de daaraan gehechte financiële vooruitzichten (1) , - gelet op artikel 3 van het Financieel Reglement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 over het Interinstitutioneel Akkoord over de financiële memoranda en daaraan gehechte verklaring over de financiële programmering (2) , - gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001 (3) , - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0427/2001 ), A. overwegende dat de Commissie zich sinds 1995 ertoe verbonden heeft de begrotingsautoriteit een halfjaarlijks verslag te doen toekomen over de financiële programmering van de rubrieken 3 en 4 van de financiële vooruitzichten; B. overwegende dat de mededeling van het eerste semester 2001 voor de eerste maal langs officiële weg is toegezonden aan de begrotingsautoriteit en derhalve aanleiding geeft tot een raadplegingsprocedure; C. overwegende dat zijn bevoegde commissie van haar kant een financiële programmering op basis van de begroting 2001 van 14 december 2000 heeft opgesteld; D. overwegende dat de instellingen steeds meer belang hechten aan een evaluatie van de lopende programma's en informatie over de uitvoering van het begrotingsjaar N; E. overwegende dat de Commissie nieuwe programmeringsinstrumenten en -methoden heeft ingevoerd, en in het kader van de hervorming de begrotingsautoriteit extra personele middelen heeft gevraagd, F. overwegende dat het Parlement, de Raad en de Commissie hebben toegezegd te evalueren in hoeverre nieuwe acties passen binnen de maxima van de financiële vooruitzichten zonder bezuinigingen op de bestaande beleidsmaatregelen; 1. juicht het toe dat de Commissie, die krachtens artikel 274 van het EG-Verdrag verantwoordelijk is voor de uitvoering van de begroting, deze programmering heeft opgesteld; 2. wijst erop dat de begroting in het kader van de jaarlijkse procedure is vastgesteld, overeenkomstig het eenheidsprincipe, en dat de financiële programmering moet worden aangepast aan de besluiten van de begrotingsautoriteit; 3. bevestigt dat het de maxima van de financiële vooruitzichten zoals vermeld in de bijlage bij het Interinstitutioneel Akkoord in acht wil nemen, alsmede de bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord over de begrotingsdiscipline; 4. wijst er echter op dat de laatste door de Commissie genoemde prognose van de groei van het BNP van de EU voor 2001, aanzienlijk lager is dan de 2,5% waar in de tabel van de financiële vooruitzichten impliciet van wordt uitgegaan; 5. wijst erop dat in de opeenvolgende verdragen (Maastricht, Amsterdam, Nice) de wetgevingsbevoegdheden van het Parlement zijn uitgebreid, zonder dat afbreuk is gedaan aan zijn bevoegdheden op begrotingsgebied; 6. verklaart nogmaals dat het van plan is zich te houden aan de bedragen van de in codecisie door de wetgevingsautoriteit vastgestelde kredieten voor de meerjarenprogramma's, en zijn controlebevoegdheid uit te oefenen over de tenuitvoerlegging hiervan door de Commissie; 7. wijst erop dat de twee takken van de begrotingsautoriteit zich ertoe verbonden hebben hun vervolg- en evaluatiemethoden te verbeteren teneinde een nauwgezette en doeltreffende controle uit te oefenen op de uitvoering van de begroting; 8. onderstreept het indicatieve karakter van de financiële programmering en de voorrangspositie van het jaarlijkse begrotingsbesluit, waarmee het uitdrukking geeft aan zijn prioriteiten alsmede aan zijn streven de traditionele activiteiten voort te zetten die hun nut tegenover de burgers en hun Europese toegevoegde waarde bewezen hebben; 9. dringt erop aan dat naast de legislatieve raadpleging in het kader van nieuwe of te verlengen acties die uit de begroting worden gefinancierd, de Commissie de begrotingsautoriteit raadpleegt over elk niet-wetgevend initiatief, alsmede over de stopzetting van activiteiten die budgettaire gevolgen hebben voor de financiële programmering; 10. gelast zijn secretaris-generaal te zorgen voor de technische en administratieve ondersteuning die de gespecialiseerde commissies nodig hebben bij de voorbereiding van wetgevings- en begrotingsbesluiten, zodat zij hierin de kwalitatieve en kwantitatieve evaluatie van de lopende maatregelen kunnen betrekken; 11. neemt kennis van de financiële programmering van rubrieken 3 en 4 voor de periode 2002-2006, zoals voorgelegd aan de begrotingsautoriteit; 12. wijst erop dat de presentatie van de bedragen van de meerjarige programma's met inbegrip van een toekomstig inflatiecijfer (euro tegen lopende prijzen) de doorzichtigheid van financiële inspanning van de Unie vermindert en een raming van de beschikbare marge binnen de maxima van de rubrieken 3 en 4 van de financiële vooruitzichten minder betrouwbaar maakt; 13. verzoekt de Commissie derhalve om in haar voorstellen te specificeren of de bedragen voor de meerjarige programma's zijn uitgedrukt in euro tegen constante prijzen of in euro tegen lopende prijzen, en in het laatste geval alle bedragen in het financieel memorandum te specificeren in zowel euro tegen constante prijzen als in euro tegen lopende prijzen; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14562/2001 - C5-0639/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 439 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0453/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure - Hernieuwde raadpleging) Deze ontwerpverordening wordt met de volgende amendementen goedgekeurd: Het Europees Parlement, - gelet op artikel 104 van zijn Reglement, - gelet op de artikelen 11, 12 en 13 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 20 januari 2000 en 17 mei 2001 over respectievelijk het vredesproces in het Midden-Oosten (1) en de toestand in het Midden-Oosten (2) , Α. overwegende dat na de gebeurtenissen van 11 september 2001 een oplossing van het conflict in het Midden-Oosten van doorslaggevende betekenis is voor het herstel van stabiliteit en veiligheid in de wereld en om de strijd tegen het internationaal terrorisme te doen slagen, 1. doet de Raad de volgende aanbevelingen: 2. acht het van vitaal belang om alle soorten contacten op politiek en parlementair niveau te intensiveren door regelmatiger bijeenkomsten te houden met de parlementen en de politieke partijen in de regio, alsmede met het maatschappelijk middenveld aldaar; 3. besluit teneinde genoemde aanbevelingen kracht bij te zetten een delegatie van het Parlement op zeer hoog niveau naar de regio te zenden om met de Israëlische en Palestijnse autoriteiten te speken en de publieke opinie aldaar de boodschap van vrede over te brengen en hen de bereidheid van de Unie te tonen om bij te dragen tot de hervatting van geloofwaardige onderhandelingen tussen beide partijen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Israëlische regering en het Palestijns nationaal gezag. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3657/2001 - C5-0525/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000)142 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM (2000) 850 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2001) 339 - C5-0264/2001 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0440/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3656/2001 - C5-0526/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 142 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel ( COM(2000) 849 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2001) 338 - C5-0265/2001 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0441/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (10221/1/2001 - C5-0389/2001 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 142 (3) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 848 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0344/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 168 (2) ), - gelet op de artikelen 251 en 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0131/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0417/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - ernstig bezorgd over het feit dat op 30 november 2001 minder dan de helft van het huidige wetgevingsprogramma is gerealiseerd en dat de helft van de wetgevingsinitiatieven in 2001 niet terug te vinden was in het oorspronkelijke programma, - gezien het door de Commissie gepresenteerde werkprogramma voor 2002, - gezien het kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie, - gezien de noodzaak voor het Europees Parlement om zijn medebeslissingsbevoegdheid onder optimale omstandigheden te kunnen uitoefenen, 1. beschouwt het werkprogramma voor 2002 niet als een wetgevingsprogramma en betreurt het dat de Commissie niet tijdig een voorstel heeft ingediend voor een wetgevingsprogramma voor 2002; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, A. gezien B. in de verwachting dat de Europese Unie met volledige inachtneming van de hierboven genoemde beginselen voor het einde van het jaar zal proberen een samenhangend juridisch kader te scheppen dat met name is gebaseerd op de volgende teksten: C. overwegende dat de Unie binnen dit juridisch kader op basis van de artikelen 24 en 38 van het EU-Verdrag kan gaan onderhandelen met de VS over een overeenkomst inzake justitiële en politiële samenwerking in strafzaken die met name is gericht op een intensievere gemeenschappelijke bestrijding van het terrorisme, D. gezien de verzoeken van de VS in een schrijven van 16 oktober 2001 van president Bush aan premier Verhofstadt, fungerend voorzitter van de Raad, en Romano Prodi, voorzitter van de Commissie, en het feit dat de lijst van 40 voorstellen van de VS met name verzoeken bevat inzake E. overwegende dat de VS enkele speciale wetten hebben aangenomen zoals de US Patriot Act en een decreet van de president inzake militaire rechtbanken, F. met zorg vaststellende dat de Amerikaanse en Europese aanpak op bepaalde punten onverenigbaar is en dat hierdoor de gemeenschappelijke strijd tegen het terrorisme wordt ondermijnd, 1. onderstreept dat een internationale overeenkomst inzake politiële en justitiële samenwerking die door de Europese Unie en haar lidstaten wordt ondertekend volledig in overeenstemming dient te zijn met het EVBRM en bijgevolg met de minimale procedurele garanties die alle lidstaten in hun respectieve rechtsstelsels gemeen hebben; dringt erop aan dat met name de volgende beginselen in acht worden genomen: 2. is van oordeel dat de US Patriot Act, die niet uit de VS afkomstige burgers discrimineert, en het decreet van president Bush inzake militaire rechtbanken in strijd zijn met bovengenoemde beginselen; 3. is gegeven de juridische situatie van oordeel dat er juridische problemen kunnen rijzen als gevolg van het feit dat de VS terroristen als oorlogsmisdadigers beschouwen terwijl dit niet het geval is in de EU en dat het derhalve is uitgesloten dat EU-lidstaten personen aan de VS uitleveren die door militaire rechtbanken zouden moeten worden berecht; 4. is verontrust over het feit dat in het decreet van de president geen sprake is van een afbakening van de bevoegdheden van de rechter, dat niet wordt uitgegaan van onschuld totdat het tegendeel is bewezen, dat geen beroep op een onpartijdige rechter mogelijk is en vooral dat een besluit bij tweederde meerderheid volstaat voor de bepaling van de strafmaat, met inbegrip van de doodstraf; 5. herhaalt zijn verzoek tot volledige afschaffing van de doodstraf in de VS en wijst de lidstaten erop dat zij niet alleen zijn gebonden door hun afzonderlijke ratificatie van Protocol 6 van het EVBRM maar als leden van een Unie ook door artikel 6 van het Verdrag; er kan derhalve geen overeenkomst worden gesloten tussen de EU en de VS; er kan geen uitlevering plaatsvinden als de verdachte tot de doodstraf kan worden veroordeeld; 6. verlangt dat uitwijzings- of deportatieprocedures niet worden aangewend als "verkapte” uitleveringsprocedures en doet een beroep op de EU om garant te staan voor Europese normen inzake de bescherming van gegevens die evenredig, doeltreffend en van beperkte duur zijn en ervoor te zorgen dat een wettelijke verplichting tot het bewaren van gegevens niet wordt toegestaan als dit zou leiden tot een uitholling van rechten en waarborgen; 7. wenst dat het Europees Parlement voorafgaande aan de goedkeuring van een eventuele samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en de VS op JBZ-gebied volledig wordt geïnformeerd en geraadpleegd en dat de sluiting van een dergelijke overeenkomst afhankelijk wordt gesteld van een uitspraak van het Hof van Justitie waarin wordt vastgesteld deze overeenkomst in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten, alsmede aan het congres en de regering van de VS. Het Europees Parlement, - gezien zijn resolutie van 25 oktober 2001 naar aanleiding van de verklaringen van de Commissie en de Raad voorafgaand aan de 4de Ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (1) , 1. is verheugd over het resultaat van de Ministersconferentie van de WTO die de afgelopen maand in Qatar werd gehouden en die een belangrijke stap vormt naar een nieuwe WTO die beter reageert op de behoeften en belangen van de burgers; 2. is met name verheugd over het feit dat uit de verklaringen van Qatar de verplichting blijkt tot het corrigeren van de onevenwichtigheden tussen de ontwikkelde landen en de ontwikkelingslanden; constateert tot zijn vreugde dat de cohesie en assertiviteit van de ontwikkelingslanden in Qatar en in de weken die aan de Ministersconferentie vooraf gingen belangrijke gevolgen hadden voor de in Qatar bereikte overeenstemming en het WTO-beleid in bredere zin; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het werkprogramma wordt vertaald naar resultaten die de ontwikkelingslanden werkelijke voordelen opleveren; 3. spreekt tegenover de Commissie zijn waardering uit over de mate waarin de in Qatar tot stand gekomen overeenkomsten de door het Europees Parlement vastgestelde prioriteiten weerspiegelen en erkent dat de Raad de onderhandelingen van de Commissie en de nauwe samenwerking met de delegatie van het Europees Parlement op vastberaden wijze heeft gesteund; 4. is ingenomen met de verklaring van Qatar over de TRIPS-overeenkomst en volksgezondheid waarin wordt erkend dat urgente behoeften op gezondheidsgebied naar behoren moeten worden aangepakt en dat intellectuele eigendomsrechten soepeler moeten kunnen worden toegepast en spreekt de verwachting uit dat alle betrokkenen zich in de praktijk aan deze overeenkomst zullen houden; is tevens verheugd over de goedkeuring van de WTO-ontheffing voor de Overeenkomst van Cotonou tussen ACS en EU; 5. spreekt zijn waardering uit voor het vooruitzicht dat producenten uit de EU ruimere kansen krijgen en dat de consumenten in de EU voordeel zullen ontlenen door het op gang brengen van onderhandelingen over meer open markten; stelt met goedkeuring vast dat in de tekst over landbouw niet-commerciële aspecten worden erkend waardoor de Europese Unie in staat wordt gesteld het GLB te hervormen en subsidies die de handel scheeftrekken geleidelijk af te schaffen, met name als de uitvoer van landbouwproducten uit ontwikkelingslanden daaronder te lijden heeft, terwijl instrumenten voor de waarborging van multifunctionaliteit behouden blijven, en wijst op het belang dat tijdens deze onderhandelingen is gehecht aan bijzondere en differentiële behandeling van ontwikkelingslanden zodat rekening wordt gehouden met hun behoeften zoals plattelandsontwikkeling en gegarandeerde voedselleverantie; waardeert het feit dat bij de onderhandelingen rekening is gehouden met alle vormen van steun aan de uitvoer van landbouwproducten, alsook aan de bescherming van geografische aanduidingen op landbouwproducten, met name wijn; 6. is van mening dat de agenda van Qatar een belangrijke eerste stap is naar een correcte benadering in de WTO van het verband tussen handel en milieu, maar wijst er met nadruk op dat vooruitgang moet worden geboekt bij de verduidelijking van het voorzorgsbeginsel in de WTO-voorschriften, daar dit milieu- en voedselveiligheidsnormen in belangrijke mate beschermt; 7. constateert dat in Qatar opnieuw de verplichtingen inzake arbeidsrechten van de Ministersbijeenkomst van Singapore werden bevestigd; acht verdere vooruitgang van essentieel belang en verzoekt de WTO tot samenwerking te komen met het initiatief van de IAO inzake de sociale dimensie van de globalisatie; 8. herinnert eraan dat Qatar slechts het begin is van een lang proces van onderhandelingen en herzieningen; onderstreept dat het eindresultaat een afspiegeling dient te zijn van een evenwicht tussen de belangen van alle WTO-leden; spreekt dan ook de hoop uit dat aanzienlijke vooruitgang wordt geboekt ten aanzien van de punten waarover in de tweede fase moet worden onderhandeld na de volgende bijeenkomst van WTO-ministers; 9. dringt nogmaals aan op meer openheid en doorzichtigheid en wijst er nadrukkelijk op dat deze aspecten een belangrijk aspect vormen van de onderhandelingen over de procedure voor het bijleggen van geschillen; is van mening dat de komende jaren van doorslaggevende betekenis zijn voor het verkrijgen van de steun van de lidstaten van de EU en van de WTO voor een parlementaire dimensie van de WTO; spreekt er zijn waardering voor uit dat tijdens de bijeenkomst van parlementariërs in Doha op 11 november 2001 overeenstemming is bereikt over de oprichting van een stuurgroep om alternatieven op te stellen voor de oprichting van een dergelijk orgaan; dit concept wordt tijdens de 5de WTO-ministersconferentie ingediend bij de Parlementaire Conferentie; wijst op de belangrijke rol die het gespeeld heeft als initiatiefnemer van dit project; 10. ziet uit naar voortzetting van de samenwerking met de Commissie; dringt aan op permanente, alomvattende informatiebijeenkomsten; geeft duidelijk aan voornemens te zijn de onderhandelingen nauwlettend te volgen en behoudt zich het recht voor aanbevelingen te doen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de directeur-generaal van de WTO. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 211 - C5-0458/2001 ), - gezien zijn aanbeveling van 10 februari 1999 betreffende de oprichting van een Europees Civiel Vredeskorps (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2000 over de bepaling van een gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid, met het oog op de Europese Raad van Feira (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2000 over de vaststelling van een gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid na Keulen en Helsinki (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2001 over de ontwikkeling van instrumenten van de Unie op het gebied van conflictpreventie en de civiele aspecten van crisisbeheersing (4) , - onder verwijzing naar zijn standpunt van 17 januari 2001 over het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van de Snellereactiefaciliteit ( COM(2000)119 - C5-0272/2000 - 2000/0081(CNS) ) (5) , - onder verwijzing naar de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Göteborg die zijn goedkeuring heeft gehecht aan het Europees programma voor de preventie van gewelddadige conflicten en aan de samenwerking tussen de EU en de VN op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing, - gezien het besluit van de Raad van 22 mei 2000 tot oprichting van een comité voor de civiele aspecten van crisisbeheersing (6) , alsmede de ontwikkeling van concrete doelstellingen voor civiele crisisbeheersing op het gebied van politie, rechtsstaat, civiele administratie en civiele bescherming tijdens het Zweedse voorzitterschap, - gezien de besluiten van de Raad van 22 januari 2001 tot instelling van het Politiek en Veiligheidscomité (7) , houdende instelling van het Militair Comité van de Europese Unie (8) en houdende instelling van de Militaire Staf van de Europese Unie (9) waarmee aldus de definitieve organen van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB) worden ingesteld, met name het PVC (Politiek en Veiligheidscomité) dat een centrale rol zal spelen bij de bepaling en de follow-up van de reactie van de EU op een crisis, - gezien Verordening (EG) nr. 381/2001 van de Raad van 26 februari 2001 tot instelling van een snellereactiemechanisme (10) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0394/2001 ), A. overwegende dat de belangrijkste elementen van de visie van het Europees Parlement op conflictpreventie reeds in diverse officiële standpunten tot uitdrukking zijn gebracht, waarvan de meeste nog altijd geldig zijn, B. overwegende dat de omvang van mogelijke conflicten in de moderne wereld duidelijk maakt dat gelijktijdig zowel een algemene als een Europese benadering noodzakelijk is, C. overwegende dat in de mededeling van de Commissie niets wordt gezegd over de schadelijke gevolgen van sommige beleidsvormen van de Europese Unie het ontstaan en de ontwikkeling van lokale conflicten in bepaalde gebieden, D. overwegende dat op zijn 1996 aan de IGC voorgelegde voorstel, om een Europees civiel vredeskorps op te richten, door de Commissie of de Raad tot dusverre nog niet is gereageerd, ondanks het feit dat het op de vorenvermelde IGC van 1996 is behandeld en door bepaalde landen werd gesteund, E. overwegende dat bij conflictpreventie niet uitsluitend kan worden uitgegaan van de traditionele middelen met de daarbij behorende politieke, diplomatieke of militaire strategieën en dat er een algemene vredesbenadering noodzakelijk is, implicerende humanitaire bijstand, ontwikkelingssamenwerking, handelspolitiek, buitenlands- en veiligheidsbeleid, herstel en handhaving van de binnenlandse rechtsorde, (weder)opbouw van administratie, interetnische dialoog en andere vormen van conflictbehandeling, F. overwegende dat veiligheid en solidariteit in het huidige tijdsgewricht steeds nauwer met elkaar verweven raken en dat een grootschalig door de internationale gemeenschap gesteund programma ter uitroeiing van de armoede om die reden mede een prioriteit voor de EU dient te zijn, G. overwegende dat het van wezenlijk belang is om o.a. te wijzen op conflicten die voortkomen uit etnische, religieuze, ideologische en economische spanningen, alle vormen van terrorisme, georganiseerde misdaad en drugshandel, de strijd om de controle over de handel in grondstoffen, met name diamanten, afwezigheid van democratie, alsmede aantasting van het milieu en watervraagstukken, als potentiële oorzaken van conflicten, H. overwegende dat na een periode van geweld dergelijke interventies dienen bij te dragen tot herstel en verzoening, waarbij zoveel mogelijk alle actoren van de civil society zijn betrokken, geanticipeerd wordt op conflicten en conflicten worden opgelost met niet-militaire instrumenten, zoals civiele crisisbeheersing, en dat ook postconflictmaatregelen worden genomen, I. overwegende dat interventies ter voorkoming van conflicten aan de volgende voorwaarden moeten voldoen: gecoördineerd op internationaal niveau; gerelateerd aan de behoeften van de bevolking in het conflictgebied; verenigbaar met de civil society en andere actoren in het gebied; niet-gewelddadig en anders van opzet dan uitvoeringsmaatregelen; flexibel en praktisch, zodat escalatie van geweld in een vroegtijdig stadium kan worden tegengegaan, J. overwegende dat de behoefte aan een verbeterde relatie en institutionele coördinatie op dit gebied groter dan ooit is, zowel met het oog op het systeem van de Verenigde Naties als het regionale niveau, met name onder verwijzing naar de activiteiten en organen van de OVSE en de Raad van Europa, K. overwegende dat eventueel dubbel werk van Commissie en Raad moet worden voorkomen om de doeltreffendheid van het beleid van de Unie inzake conflictpreventie te waarborgen, L. overwegende dat de Europese Unie over een reeks van mogelijkheden beschikt om een einde te maken aan de toestroom van wapens naar conflictgebieden, overeenkomstig haar gedragscode inzake de wapenexport alsmede haar programma's ter beëindiging van de verspreiding van lichte wapens; herinnert in dit verband aan zijn resolutie van 15 maart 2001 over de VN-Conferentie over alle aspecten van de illegale handel in lichte wapens en handvuurwapens die in juli 2001 wordt gehouden (11) en in het bijzonder aan zijn oproep om een bindende gedragscode te ontwikkelen, met inbegrip van het verbod op de overdracht van wapens aan regeringen of niet-gouvernementele groeperingen die de mensenrechten of het internationale humanitaire recht systematisch schenden; M. overwegende dat het VN-Handvest in volkenrechtelijk en politiek opzicht dé basis is voor het waarborgen van de internationale veiligheid, alsmede van het veiligheidsbeleid van de Europese Unie en haar lidstaten, en universeel toepasselijk is, 1. is ingenomen met de jongste mededeling van de Commissie over conflictpreventie en is van mening dat dit een essentiële stap is naar het zoeken van manieren om het beleid van de EU coherenter te maken en daarin conflictpreventiedoelstellingen te integreren; 2. is niettemin van mening dat het gebrek aan flexibiliteit van het huidige pijlersysteem van conflictpreventie, de noodzaak om de interinstitutionele samenwerking te versterken en afstand te doen van het gefragmenteerde, op pijlers stoelende beleid, de problemen om zich te verzekeren van de samenwerking van de lidstaten, de verschillen in timing van civiele en militaire programma's, de noodzaak van een aanzienlijke interne capaciteitsopbouw en het ontbreken van een echte strategische en operationele coördinatie met NGO's en andere actoren in de civil society, in de mededeling onvoldoende aan bod komen, om slechts een paar obstakels te noemen; 3. verwelkomt de plannen van de Commissie om met het oog op identificatie van en toezicht op mogelijke conflictgebieden nauw met de Raad samen te werken en spoort beide partijen ertoe aan gebruik te maken van de door derden, zoals gespecialiseerde NGO's en de academische gemeenschap, verzamelde informatie; 4. dringt er bij de Commissie op aan dat ze het effect van het op conflictpreventie in specifieke spanningsgebieden gerichte optreden van de EU stelselmatig evalueert of op enigerlei wijze gebruik maakt van dergelijke door derden verrichte analytische studies; 5. roept op om de tweepijlersstructuur en de daaruit voortvloeiende incoherentie van het Europees buitenlands beleid in het kader van de Verklaring van Laken en de daaropvolgende Conventie fundamenteel ter discussie te stellen; 6. onderstreept dat conflictpreventie, zowel op de lange als op de korte termijn, meer engagement en politieke leiding van de kant van de lidstaten vereist, omdat communautaire instrumenten alleen niet volstaan om alle mogelijke oorzaken van een conflict op te lossen; is van mening dat de delegaties van de Commissie moeten worden versterkt om de integratie van conflictpreventie in de programma's van de EU te waarborgen; gelooft in de noodzaak het budget voor het extern beleid van de EU op te trekken om de Unie de mogelijkheid te bieden haar ambities waar te maken; Het EU-programma voor de preventie van gewelddadige conflicten 7. is ingenomen met het programma voor de preventie van gewelddadige conflicten dat de Europese Raad van 15 en 16 juni 2001 in Göteborg heeft vastgesteld; is in het bijzonder ingenomen met het concept van een "preventiecultuur”, zoals dat in dat programma is geformuleerd; 8. verzoekt de toekomstige voorzitterschappen, de Commissie en de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger meer aandacht te schenken aan de voorstellen van het Europees Parlement, waaronder het voorstel betreffende de oprichting van een Europees civiel vredeskorps, alsmede te waarborgen dat er middelen voor een dergelijk korps worden gereserveerd; 9. onderstreept dat een betere bewustwording inzake conflictpreventie noodzakelijk is en dat het personeel van de Commissie bij de hoofdzetel en bij de delegaties een passende opleiding moet krijgen om hinderpalen voor de integratie van conflictpreventie uit de weg te ruimen; 10. is ingenomen met het nieuwe gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 mei 2001 inzake de preventie, beheersing en oplossing van conflicten in Afrika (12) , en beveelt voor elke geografische zone waar een conflict dreigt uit te barsten een soortgelijke benadering aan; 11. verzoekt de lidstaten zich strikt te houden aan de gedragscode inzake de wapenexport en te bewerkstelligen dat deze code zo spoedig mogelijk bindende waarde krijgt; De tegenstrijdige gevolgen van gemeenschappelijk beleid van de EU - De behoefte aan beoordeling van conflictpreventie 12. acht het noodzakelijk ervoor te zorgen dat besluiten in verband met het gemeenschappelijk beleid van de Europese Unie geen ongewenste of zelfs schadelijke gevolgen hebben voor lokale conflicten doordat zij de markt en de economische, sociale en ecologische structuur van derde landen verstoren of zelfs vernietigen; 13. is derhalve van mening dat meer aandacht moet worden geschonken aan het voorstel om het conflictpreventieconcept deel te laten uitmaken van alle vormen van gemeenschappelijk beleid van de Europese Unie (milieu, handel, landbouw, energie, enz.) om conflictpreventie te integreren, alsmede aan het voorstel tot een sterkere integratie van conflictindicatoren en de doelstellingen van conflictpreventie bij de programmering van externe hulpprogramma's van de Unie; 14. stelt voor aandacht te schenken aan de nefaste invloed van sommige particuliere en publieke ondernemingen in onstabiele gebieden door een wettelijk bindend kader met sancties te creëren voor die ondernemingen, die aan conflicten bijdragen; 15. stelt voor een "conflictpreventiebeoordeling” te verrichten bij de behandeling van belangrijke besluiten betreffende het gemeenschappelijk beleid van de Unie en bij het opstarten van programma's in derde landen, om vast te stellen welke gevolgen deze besluiten of programma's kunnen hebben vanuit oogpunt van conflictpreventie; 16. wijst op het belang van de integratie van politieke analyse en conflictpreventiedoelstellingen in de landenstrategiedocumenten; 17. verwijst, als aanvullende bijdrage in het kader van de preventie van lokale conflicten, naar zijn resolutie van 15 maart 2001 over verkiezingsondersteuning en -waarneming in derde landen (13) en in het bijzonder naar de aandacht die is besteed aan de noodzaak om de betrokkenheid van de EU in het betreffende land te vervolledigen met een duurzame langetermijnondersteuning van het democratiseringsproces; 18. is van mening dat de EU behoefte heeft aan een passende structuur bestaande uit een "niet-militaire snellereactie-eenheid”, om technici en economen met een specifieke opleiding te selecteren, die moeten worden ingezet in alle relevante sectoren, uiteenlopend van preventieacties tot technische operaties, alsook aan een goed opgeleide politiemacht; Oprichting van een Europees civiel vredeskorps 19. betreurt dat noch de Commissie in haar jongste mededeling, noch de Raad, noch de Europese Raad op enigerlei wijze gevolg hebben gegeven aan het voorstel van dit Parlement in zijn resolutie van 17 mei 1995 over de werking van het Verdrag betreffende de Europese Unie in het vooruitzicht van de Intergouvernementele Conferentie van 1996 - Verwezenlijking en ontwikkeling van de Unie (14) en aan zijn aanbeveling van 10 februari 1999 aan de Raad betreffende de oprichting van een Europees Civiel Vredeskorps; 20. herhaalt de noodzaak om een dergelijk Europees civiel vredeskorps op te richten dat, als een soort niet-militair snellereactiemechanisme, tot taak zou krijgen de opleiding en inzet van civiele specialisten op Europees niveau te coördineren, praktische vredeshandhavende maatregelen uit te voeren, zoals arbitrage, bemiddeling, distributie van onpartijdige informatie, traumaverwerking, en opbouwen van vertrouwen tussen de oorlogspartijen, humanitaire hulp, reïntegratie, rehabilitatie, wederopbouw, onderwijs en bewaking en verbetering van de mensenrechtensituatie, met inbegrip van adequate flankerende maatregelen; 21. stelt voor bijzondere aandacht te besteden aan de opleiding van waarnemers, bemiddelaars en specialisten op het gebied van conflictbeheersing; beklemtoont de noodzaak om door te gaan met het opzetten van databanken, om indien nodig in elke fase van een conflict deskundige personen of groepen te kunnen mobiliseren; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband contact op te nemen met de Canadese regering, die met de database "Canadem” over een uitstekend voorbeeld beschikt; 22. dringt er in dit verband bij de Raad en de Commissie op aan om zich de bij de EU-organen aanwezige expertise zoveel mogelijk ten nutte te maken; verzoekt de Raad een omvattende en kritische evaluatie te maken van de werkzaamheden van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM) en daarin een beeld te geven van de toekomstperspectieven, de mogelijkheden van een flexibel en doeltreffend gezamenlijk optreden van EU-waarnemers en waarnemers van andere internationale organisaties, in het bijzonder die van de OVSE, de tekortkomingen en de mogelijke nieuwe taken met betrekking tot de oprichting van een Europees civiel vredeskorps, en deze evaluatie aan het Parlement te doen toekomen; 23. onderstreept dat de taken van het ECVC uitsluitend civiel van aard en erop gericht zouden zijn te voorkomen dat crisissituaties escaleren in geweld, door volledig gebruik te maken van de mogelijkheden van de civil society; 24. onderstreept derhalve de noodzaak om in conflictpreventie en crisisbeheersing gespecialiseerde internationale en regionale NGO's hun eigen wetenschappelijke en maatschappelijke bijdrage te laten leveren aan conflictpreventie, indien nodig en gewenst met ondersteuning van de Commissie; Betere betrekkingen met de Verenigde Naties en de OVSE 25. beveelt een maximale samenwerking met de VN-instrumenten voor de preventie van conflicten en met de diverse programma's en organen van de OVSE op dit gebied aan; verzoekt de lidstaten zich op democratischer en participatievere wijze te engageren en te streven naar een hervorming van de Verenigde Naties, en in het bijzonder van de Veiligheidsraad; 26. is ingenomen met de conclusies van de Raad (algemene zaken) over de EU-VN-samenwerking bij de conflictpreventie en crisisbeheersing die zijn voorgelegd aan de Europese Raad van Göteborg en beveelt nadrukkelijk een soortgelijke benadering aan om de voorwaarden te scheppen voor een betere samenwerking tussen de Europese Unie en de OVSE op deze gebieden; 27. beveelt een versterking aan van de samenwerking tussen de diverse instellingen en organen die een rol spelen bij de conflictbeheersing binnen het institutionele EU-kader en het OVSE-reactiemechanisme, de Hoge Commissaris van de OVSE voor nationale minderheden, het Bureau voor democratische instellingen en mensenrechten, de OVSE-vertegenwoordiger voor vrije media en het OVSE-conflictpreventiecentrum; Enkele andere initiatieven 28. stelt voor dat ook in de toekomst uitputtend gebruik wordt gemaakt van de kennis en de expertise van het Academisch Conflictpreventienetwerk (CPN); wijst erop dat het CPN door het Parlement is voorgesteld en gedurende de afgelopen vijf jaar is opgebouwd; is van mening dat het netwerk overeenkomstig het oorspronkelijk idee, niet alleen de Commissie moet helpen maar ook het Parlement en de Raad door een coherente, interinstitutionele benadering van een ambitieus en succesvol conflictpreventiebeleid; onderstreept derhalve dat het netwerk in de toekomst zijn activiteiten moet uitbreiden door bij te dragen aan de best mogelijke uitvoering van preventief beleid en de bewaking van de uitkomst daarvan; 29. herhaalt dat de proliferatie van lichte wapens en handvuurwapens in belangrijke mate bijdraagt tot de instabiliteit in alle crisisregio's en verzoekt derhalve de EU te blijven aandringen op een effectieve controle op de wapenexport, met inbegrip van gelicentieerde productie, industriële samenwerkingsovereenkomsten en wapenhandel; wijst in dit verband andermaal op de noodzaak de Europese Gedragscode inzake de wapenexport wettelijk bindend te maken; 30. wenst dat meer aandacht en middelen worden besteed aan onderwijs als sleutelinstrument voor conflictpreventie en verzoekt de Commissie in dit verband mee te werken aan de activiteiten van het VN-Decennium voor een cultuur van vrede en geweldloosheid door middel van het stimuleren van de integratie van vredesopbouw en opvoeding in geweldloosheid, wederzijds respect en verzoenlijkheid in de onderwijsprogramma's in alle landen van de wereld en in het bijzonder in specifieke conflictgebieden als de Balkan, het Midden-Oosten en de regio van de Grote Meren; 31. onderstreept in dit verband dat de positie van de vrouw zoveel mogelijk moet worden versterkt; o o o 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, en aan de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties en de OVSE. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001)71 - C5-0338/2001 ), - gezien VN-resolutie 2001/17 van 20 april 2001 van de Mensenrechtencommissie over de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran, - verwijzend naar het definitieve verslag van 12 november 2001, alsmede het interimverslag van 10 augustus 2001 (A/56/278) en het verslag van 16 januari 2001 (E/CN.4/2001/39) van Maurice Copithorne, buitengewoon gevolmachtigde van de mensenrechtencommissie van de VN voor Iran, over "de situatie van de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran”, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 18 mei 2000 (1) over Iran, 13 april 2000 (2) over de gevangenen in Iran die terecht zullen staan op beschuldiging van spionage voor Israël en de Verenigde Staten en 16 september 1999 over de situatie van de gevangen in Iran die van spionage worden beschuldigd (3) , - onder verwijzing naar de ontwerpresolutie over de situatie met betrekking tot de mensenrechten in de Islamitische Republiek Iran, die door de lidstaten van de EU en anderen is ingediend voor de 56ste Algemene Vergadering van de VN op 20 november 2001 (A/C.3/56/L.50), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juli 2001 over de situatie van de mensenrechten in de wereld in het jaar 2000 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (4) , - onder verwijzing naar de in 1995 aangevangen en in oktober 1998 verbrede dialoog met een gedachtewisseling tussen de EU en Iran over wereldvraagstukken zoals terrorisme en mensenrechten, regionale vraagstukken en de samenwerkingsterreinen drugs, vluchtelingen en energie, - gezien het feit dat de Europese Commissie heeft betreurd dat het Amerikaanse Congres op 26 juli 2001 de sancties tegen Iran en Libië (ILSA, HR 1954) weer met 5 jaar heeft verlengd, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over de vooruitgang die bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid is geboekt (5) , dat de weg opent voor de sluiting van een handels- en samenwerkingsovereenkomst met Iran, - gelet op de door de Commissie in haar mededeling gedane bewering dat "het vanzelf spreekt dat de mogelijkheden tot bevordering van de bilaterale betrekkingen zullen afhangen van de vooruitgang die in Iran zal worden bereikt bij de politieke, economische en legislatieve hervorming”, - gezien het feit dat de Iraanse president Chatami en andere hooggeplaatste Iranen de terroristische aanslagen in de Verenigde Staten van 11 september 2001 hebben veroordeeld, - onder verwijzing naar het bezoek van de minister van Buitenlandse Zaken van Iran, Kamal Charrasi aan de EU-instellingen op 10 september 2001, dat een aanzienlijke vooruitgang vormde in de diplomatieke contacten tussen Iran en de EU sedert de islamitische revolutie van 1979, - onder verwijzing naar de ad hoc-reis van de EU-trojka buitenlandse zaken ingevolge het tijdens de buitengewone top in Brussel op 21 september 2001 van de ministers van Buitenlandse Zaken aangenomen actieplan (6) voor een krachtiger bestrijding van het terrorisme, waarbij de trojka zowel de Islamitische Republiek Iran als de Masjrak-staten en Pakistan aandeed, - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0418/2001 ), A. overwegende dat vrijwel alle buurlanden van Iran haarden zijn van permanente instabiliteit en dat de EU - in het perspectief van een externe strategie van conflictpreventie - er veel belang bij heeft dat Iran zich tot een factor van stabiliteit in de regio ontwikkelt, B. overwegende dat de EU Iran kan helpen goede-nabuurverhoudingen tot stand te brengen met alle landen in de regio en dat zij een effectieve bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van de regionale samenwerking, C. overwegende dat de EU alles in het werk moet stellen om ervoor te zorgen dat Iran deel blijft uitmaken van de onder auspiciën van de UNO werkzame internationale coalitie tegen het terrorisme, D. indachtig het feit dat de reeds circa 2,8 miljoen vluchtelingen, vooral uit Afghanistan en Irak, die hun toevlucht in Iran hebben gezocht niet alleen voor Iran een destabiliserende factor vormen, en dat er derhalve aanzienlijk meer internationale humanitaire hulp nodig is, des te meer gezien de sterk toenemende stromen van vluchtelingen naar Iran als gevolg van de gevechtshandelingen in Afghanistan, E. overwegende dat er in Iran sinds 22 jaar een bewind geïnstalleerd is dat andersdenkenden aan vervolgingen en onderdrukking onderwerpt; teleurgesteld over het feit dat de hoopgevende eerste verkiezing van president Chatami niet tot substantiële democratische en politieke veranderingen heeft geleid, F. de mening toegedaan dat meer democratie en, in samenhang daarmee, een betere eerbiediging van de mensenrechten een veelomvattende ontplooiing van menselijk kapitaal mogelijk zouden maken en aldus de positie van Iran, ook als regionale economische factor, duidelijk zouden verbeteren, zodat Iran een stabielere partner in de regio zou kunnen worden, G. overwegende dat de EU met een jaarlijks exportvolume van meer dan 4 miljard euro de voornaamste handelspartner van Iran is, waarbij Iran jaarlijks goederen ter waarde van 4,5 miljard euro naar de EU exporteert, waarvan 75% wordt gevormd door aardolie, terwijl er grote mogelijkheden bestaan voor een engere samenwerking op andere gebieden, H. overwegende dat de vreedzame ontwikkeling van de civiele samenleving en van de economie afhankelijk is van een voortgezette evolutie van het politieke, wetgevende en economische bestel van Iran, weg van de autocratische en repressieve structuren, in de richting van meer democratie en economische en politieke liberalisatie, I. overwegende dat, bij een zeer hoge participatie aan de parlements- en presidentsverkiezingen (67% van 2001) en ook aan de gemeenteraadsverkiezingen sinds 1996, een grote meerderheid van het Iraanse electoraat heeft laten zien dat zij de politieke instellingen aanvaardt maar ook een sterk verlangen naar voortzetting van zowel de politieke als de economische hervormingen koestert (meerderheid van 77% voor president Chatami in 2001), welke in tegenstelling staat tot het verlangen van een meerderheid van de Sjiïtische religieuze leiders om een islamitische theocratie te consolideren, J. ingenomen met het feit dat president Chatami op 8 augustus 2001 bij het begin van zijn tweede ambtstermijn in zijn verklaring heeft gezegd dat hij de civiele instellingen van zijn land wil versterken, K. overwegende dat in het EU-beleid jegens Iran hoe dan ook rekening moet worden gehouden met de tegenstellingen in het maatschappelijk en politiek bestel van het land, en dat derhalve een krachtiger samenwerkingsbeleid slechts dan zin heeft, wanneer verdere vooruitgang bij de politieke, economische en sociale hervormingen in Iran wordt bevorderd, L. overwegende dat een "culturele dialoog” in dit verband een belangrijke rol moet spelen om het kweken van wederzijds begrip en uitwisseling tussen godsdiensten en samenlevingen te ondersteunen; overwegende dat de Europese Unie hiertoe haar betrekkingen met de Arabische landen en Iran zal moeten intensiveren, M. overwegende dat de situatie van de mensenrechten in Iran, de geboekte vooruitgang ten spijt, nog steeds zeer zorgwekkend is; dat de buitengewoon gevolmachtigde van de mensenrechtencommissie van de VN voor Iran, Maurice Copithorne, in zijn meest recente rapport van 12 november 2001 heeft verklaard dat sinds zijn laatste rapport van augustus op een aantal belangrijke terreinen, zoals straffen en andere aspecten van het rechtssysteem, sprake was van een ernstige terugval;dat de aangekondigde hervorming van pers en justitie niet is doorgegaan en het juist in de laatste maanden is gekomen tot grootschalige onderdrukkingen van de vrijheid van pers en van vergadering; een laatste voorbeeld daarvan is de gevangenneming van de regisseuse Tahmineh Milani, die op 31 augustus 2001 wegens grove schending van de islamitische waarden is aangehouden, N. zich aansluitend bij de gevoelens van bezorgdheid die door de lidstaten van de Europese Unie tot uiting zijn gebracht in de ontwerpresolutie van de VN, O. bijzonder bezorgd over de inhechtenisneming van Ali Afsjari, Akbar Gandji, Ezzatollah Sahabi, Joessefi Esjkevari, Chalil Rostamchani en Said Sadr vanwege het feit dat zij hadden deelgenomen aan de conferentie "Iran na de verkiezingen - De dynamiek van de hervorming in de Islamitische Republiek”, die in april 2000 in Berlijn werd gehouden, en buitengewoon bezorgd over het lot van Abbas Amir Entezam, die al het langst van allen omwille van zijn geweten gevangen zit, P. overwegende dat vrouwen systematisch onderdrukt blijven, ondanks het feit dat hun situatie beduidend beter is dan in de meeste landen van de regio, dat er parlementsleden zijn (met 5,5% in de parlementsverkiezingen van 2000 het tot dusver hoogste percentage), enkele vrouwen vooraanstaande functies bekleden in de ministeries en het zakenleven ondanks dat vrouwen ruim 50% van alle aan de universiteiten ingeschreven studenten uitmaken, Q. overwegende dat Iran een multi-etnisch land is, waar minderheden ongeveer 50% van de totale bevolking uitmaken en minderheidsrechten niet ten volle worden gerespecteerd, met name waar het de Azerische minderheid betreft, die een belangrijk deel van de Iraanse samenleving vormt, R. overwegende dat president Chatami zich tot de etnische minderheden heeft gericht en hun een versoepeling van de restricties in het vooruitzicht heeft gesteld, S. overwegende dat Iran te kampen heeft met grote economische en sociale problemen zoals een hoge inflatie en werkloosheid, buitenlandse schuld, een dalende productie en een geringe bezettingsgraad van de industrie, een snelle bevolkingstoename en een alarmerende milieuverontreiniging, en gelet op het grote economische potentieel en de rijke energievoorraden van het land, en overwegende dat deze factoren buitenlandse investeringen en sterkere handels- en samenwerkingsrelaties met de EU interessant maken, T. overwegende dat de verbouw van drugs in Afghanistan, die vroeger door de Taliban gesponsored werd, niet alleen het treurige gevolg heeft dat er in Iran 1,5 tot 2 miljoen drugsverslaafden zijn, maar ook in Iran ernstige schade op economisch, sociaal, cultureel en veiligheidspolitiek gebied veroorzaakt, terwijl dit land door zijn geografische ligging ook doorvoerland voor een aanzienlijk deel van de drugsinvoer in de EU wordt, U. overwegende dat Iran zich, als partner in het VN-programma tot beperking van de drugshandel, grote inspanningen heeft getroost in de strijd tegen de drugssmokkelaars, waarbij het militair materieel als pantserwagens en luchtafweergeschut heeft ingezet en een zware prijs betaald heeft in de drugsbestrijding, aangezien daarbij in de afgelopen 10 jaar ruim 3.000 van zijn politiefunctionarissen en militairen het leven hebben verloren, 1. spreekt zich uit voor een nauwere samenwerking tussen de EU en Iran, steunt daarbij een tweesporenbeleid, waarbij enerzijds in een kritische dialoog de situatie van de mensenrechten, de kwestie van de nucleaire, chemische en biologische massavernietigingswapens en de noodzaak van economische hervormingen in Iran aan de orde worden gesteld, en anderzijds samenwerkingsvormen op uiteenlopende gebieden worden ontwikkeld die mede de opbouw van rechtsstaat en democratie ten goede komen en waardoor de bovengenoemde gebieden een steviger basis voor samenwerking krijgen; 2. beklemtoont deze noodzaak nogmaals tegen de achtergrond van de gebeurtenissen van 11 september 2001 en de daaruit voortvloeiende diepgaande veranderingen op het gebied van de buitenlandse politiek en dringt er bij de Commissie op aan om, gezien deze buitengewone omstandigheden, op korte termijn ook humanitaire steun beschikbaar te stellen ten gunste van de Afghaanse vluchtelingen in Iran; 3. spreekt de hoop uit dat het door de internationale gemeenschap na de terroristische aanslagen aan de dag gelegde politieke vermogen tot eendrachtig optreden behouden zal blijven; 4. roept Iran op om zijn politiek in het Nabije Oosten opnieuw in overweging te nemen en ertoe bij te dragen twee doelstellingen met elkaar te verzoenen: enerzijds de totstandkoming van een levenskrachtige en democratische Palestijnse staat en een einde van de bezetting en anderzijds het recht van Israël om in vrede en veiligheid te leven binnen internationaal erkende grenzen; dringt er verder bij Iran op aan dit recht te bevestigen en zijn invloed in het Nabije Oosten aan te wenden om de bewegingen waarmee het contact onderhoudt af te houden van de aanwending van geweld; dringt er verder bij Iran op aan zijn invloed aan te wenden om de vrijlating te bewerkstelligen van de Israëlische soldaten die door deze groeperingen gevangen worden gehouden; 5. verzoekt Iran een constructieve houding aan te nemen ten aanzien van andere aan de Kaspische Zee grenzende staten met betrekking tot de afbakening van de grenzen in dit zeegebied en zich daarbij te onthouden van unilaterale initiatieven die een gevaar zouden kunnen betekenen voor het lopende proces van het zoeken van een nieuwe internationale overeenkomst aangaande deze kwestie; 6. steunt de politieke wil tot politieke, economische en sociale hervormingen welke het Iraanse volk en zijn onlangs verkozen afgevaardigden in de presidents-, parlements- en gemeenteraadsverkiezingen tot uitdrukking hebben gebracht en spreekt de hoop uit dat de staatkundige, economische en justitiële hervormingsinspanningen in deze tweede ambtsperiode eindelijk vrucht zullen dragen; 7. ziet de door Iran aan de dag gelegde bereidheid om over mensenrechten te spreken als een positieve ontwikkeling met het oog op de normalisatie van de relatie tussen de EU en Iran, en verwacht dat in het verlengde daarvan de individuele rechten bij strafprocessen alsmede de rechten van minderheden, niet langer met een beroep op de nationale veiligheid terzijde worden gesteld; verwacht verbeteringen, vooral wat betreft de vrijlating van gewetensgevangenen en de naleving van internationale normen voor een behoorlijk proces, de afschaffing van bijzondere rechtbanken, zoals de revolutionaire rechtbanken en persrechtbanken en het speciale gerecht voor geestelijken, voor overtredingen die ook binnen het kader van de normale rechtspraak kunnen worden behandeld, de vrijheid van geloof voor alle religies (en niet alleen die welke in de Grondwet worden erkend) en de afschaffing van de doodstraf; 8. gaat ervan uit dat een toekomstige handels- en samenwerkingsovereenkomst met Iran een substantiële mensenrechtenclausule overeenkomstig de desbetreffende artikelen van de Overeenkomst van Cotonou zal bevatten; 9. pleit voor een selectieve toenadering tussen de EU en Iran die mede de bedoeling heeft om de aanwezige tendensen van democratische instellingen en de opbouw van een civiele maatschappij te versterken en verlangt volledig op de hoogte te worden gehouden van de toekomstige concrete maatregelen die de Commissie ter bevordering van deze toenadering zal nemen; 10. is in dit verband van mening dat de Commissie ad hoc-programma's ten uitvoer dient te leggen teneinde de civiele maatschappij, onafhankelijke media en niet-gouvernementele organisaties te helpen zich beter te profileren en een beslissende rol te spelen in het proces van democratisering van de Iraanse samenleving; 11. meent dat een verdieping van de handelspolitieke en economische samenwerking tussen de EU en Iran mogelijk is indien Iran een beleid van economische liberalisering in praktijk brengt zoals beoogd in het in 1999 aangevangen vijfjarenplan en beveelt een sterkere economische liberalisering en privatisering aan en een ruimere openstelling voor buitenlandse investeringen en economische activiteiten door de afschaffing van tarifaire en niet-tarifaire handelsbelemmeringen; 12. juicht dan ook de verkennende gesprekken toe tussen de Commissie en de Iraanse regering op de terreinen energie, handel en investeringen, drugs en vluchtelingen- en asielkwesties en pleit voor de uitbreiding van deze gesprekken tot andere gebieden van gemeenschappelijk belang, met name op het gebied van de strijd tegen drugs, waarbij dit laatste een gebied is waarop verdere stappen vereist zijn om te voorzien in de technische, opleidings- en financiële behoeften van Iran; doet een beroep op de Raad en de Commissie om erbij de toekomstige bestuurders van Afghanistan op aan te dringen onmiddellijk een einde te maken aan de wijd verbreide productie en illegale uitvoer van drugs vanuit hun land; 13. acht het noodzakelijk dat een dialoog wordt aangevangen over nog meer terreinen van wederzijds belang zoals mensenrechtenkwesties, buitenlands- en veiligheidsbeleid, massavernietigingswapens en verspreiding van kernwapens; 14. wijst op de betekenis die in dit verband ook toekomt aan de culturele dialoog, zoals bij voorbeeld de oprichting van een dialoogforum en andere ontmoetingen tussen de culturen; 15. beklemtoont dat de precaire situatie van de mensenrechten aanzienlijk moet worden verbeterd, en wenst dat de rechten van godsdienstige minderheden worden geëerbiedigd, evenals de waardigheid van de vrouwen, wier vernedering duidelijk blijkt uit de wettelijke kledingvoorschriften; ondersteunt daarom het voorstel van de bijzondere VN-gevolmachtigde Copithorne om een "reisschema” op te stellen voor de goedkeuring van de juridische en bestuursrechtelijke veranderingen die nodig zijn om een juridische gelijkstelling van de vrouwen te realiseren; 16. merkt op dat er een groot aantal ambitieuze jongeren zijn in Iran, die een rol spelen in het hervormingsproces in het land; wenst intensivering van de contacten tussen Iraanse jongeren en jongeren uit andere landen, alsmede bevorderning van het contact van Iraanse jongeren met de buitenwereld, in het bijzonder via universitaire uitwisselingen; spreekt de wens uit dat de culturele, wetenschappelijke en samenwerkingsdepartementen van de EU en haar lidstaten meer faciliteiten krijgen om vestigingen in Iran te openen; 17. spreekt de hoop uit dat de bijzondere gemachtigde voor de mensenrechten van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, die sedert 1996 niet meer werd uitgenodigd, opnieuw wordt geïnviteerd; 18. doet verder een beroep op Iran om de Islamitische Commissie voor Mensenrechten de bevoegdheid te geven onpartijdige en diepgaande onderzoeken in te stellen naar beschuldigingen betreffende schendingen van mensenrechten, met inbegrip van foltering, verdwijningen en executies zonder vorm van proces; dringt erop aan dat de methoden en resultaten van dergelijke onderzoeken openbaar worden gemaakt; 19. verwacht in dit verband verdere inspanningen om de aangekondigde hervorming van pers en justitie concreet gestalte te geven; eist de afschaffing van de thans vaak voorkomende willekeurige sanctiemaatregelen, die plaats zouden moeten maken voor een voorspelbaar, door rechtbanken geregeld systeem met voorlopige hechtenissen van ten hoogste zes maanden; 20. moedigt de hervormingsgezinde krachten in het parlement en de civiele samenleving aan om zelfbewust door te gaan met het uitvoeren van de opdracht van de kiezers, namelijk versterking van de democratische structuren en van een open democratische samenleving; stelt evenwel vast dat sedert de bevestiging van Chatami in diens tweede ambtstermijn nog geen significante verdergaande hervormingsinspanningen te constateren zijn en dat daarentegen, bij voorbeeld, sindsdien het aantal executies dramatisch is toegenomen; zo heeft ook de bevestiging van een vrijwel ongewijzigd kabinet de verwachtingen van het hervormingsgezinde parlement duidelijk getemperd; 21. meent dat het sluiten van een overeenkomst inzake handel en samenwerking met Iran mogelijk is indien Iran substantiële vorderingen boekt op het gebied van markt- en investeringswetgeving teneinde in overeenstemming te zijn met de WTO-eisen; is daarom ingenomen met de indiening op 19 november 2001 van een voorstel van de Commissie bij de Raad over een desbetreffend handelsakkoord tussen de EU en Iran, evenals met de op de zitting van de Raad voor algemene zaken van 17 oktober 2001 gesignaleerde positieve evaluatie en ondersteuning van dit voorstel; 22. wijst erop dat de Commissie in haar Groenboek over de zekerheid van de energievoorziening de nadruk legt op de noodzaak om een doorlopende dialoog met de energieproducerende landen tot stand te brengen, teneinde de markttransparantie en de prijsstabiliteit te verhogen, en pleit er dan ook voor dat Iran volwaardig lid wordt van het door de Commissie gefinancierde programma INOGATE (in plaats van waarnemer, zoals thans het geval is); 23. juicht het toe dat Iran op 16 juli 2000 regeling 14.4 goedgekeurd heeft, waarbij een lijst is vastgesteld van 77 producten, vooral industrieproducten, waarvan de import wordt geliberaliseerd, en spoort de Iraanse regering ertoe aan dit liberaliseringsproces, dat ongetwijfeld bevorderlijk zal zijn voor de opening van onderhandelingen over de toetreding van dit land tot de WTO, voort te zetten; 24. verwelkomt tevens de goedkeuring door het parlement, in mei 2001, van een wetsvoorstel inzake buitenlandse investeringen in Iran, dat flexibeler is dan de momenteel geldende wet van 1955, alsmede de recente aanneming van een wet met het oog op de toetreding van Iran tot het Verdrag van New York inzake internationale arbitrage, hetgeen zal bijdragen tot het scheppen van een voor het aantrekken van buitenlandse investeringen onontbeerlijk klimaat van vertrouwen; 25. beveelt de Commissie en de Raad aan om Iran uit te nodigen tot deelname aan het zesde kaderprogramma teneinde de activiteiten van dat land op het gebied van onderzoek en innovatie te stimuleren, alsmede om de betrekkingen tussen de Europese Unie en Iran op het gebied van onderzoek te bevorderen; 26. verwelkomt hoe dan ook de vorderingen die tot nog toe zijn geboekt op het gebied van rechten en vrijheden en moedigt Iran aan om verdere vooruitgang te boeken op gebieden zoals de rechtsstaat, rechten van minderheden en persvrijheid; 27. erkent de zeer grote economische en financiële last die de vluchtelingenbevolking op Iran legt en betreurt de relatief geringe bereidheid die de EU en de internationale instellingen tot dusverre aan de dag hebben gelegd om hulp te verlenen; is van mening dat de nieuwe stromen vluchtelingen uit Afghanistan onmiddellijke maatregelen van de kant van de EU vereisen; moedigt de Commissie aan om humanitaire steunmaatregelen ten gunste van Afghaanse en Irakese vluchtelingen in Iran te initiëren, alsmede om technische bijstand van de EU-lidstaten voor de grensbewaking van Iran te coördineren; 28. spreekt zich uit voor de uitbouw van directe menselijke contacten ( people-to-people ) tussen de EU-landen en Iran ter versterking van de civiele samenleving aldaar, alsmede voor een parlementaire dialoog tussen leden van het Europees Parlement en de Vergadering van de Islamitische Raad ( Madjlis ); 29. stelt derhalve voor een ad hoc-delegatie naar Teheran te zenden, en ook een uitnodiging tot een delegatie van het Iraanse Parlement te richten voor een tegenbezoek aan Brussel, ter voorbereiding van toekomstige parlementaire relaties tussen het EP en de Madjlis, zoals bijvoorbeeld het betrekken van Iran in een parlementaire delegatie voor de Perzische Golf; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 214 - C5-0533/2001 ), - gezien het voorstel voor een richtlijn van de Commissie betreffende de werkzaamheden van instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening ( COM(2000) 507 - C5-0596/2000 - 2000/0260(COD) ) (1) en het standpunt van het Parlement van 4 juli 2001 (2) , - gezien de mededeling van de Commissie over de ontwikkeling van de sociale bescherming op lange termijn: veilige en houdbare pensioenen ( COM(2000) 622 ), - gezien het Groenboek over aanvullende pensioenen in de interne markt ( COM(1997) 283 ), - gezien de Ageing Working Papers van de OESO: Maintaining prosperity in an ageing society: the OECD study on the policy implications of ageing, - onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van Stockholm en Göteborg, - onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad in Nice, - gezien het toenemende aantal verzoekschriften aan het Parlement over fiscale barrières voor grensoverschrijdende bedrijfpensioenregelingen, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie verzoekschriften ( A5-0388/2001 ), A. overwegende dat een goede oudedagsvoorziening essentieel is voor welzijn en welvaart van de bevolking van de lidstaten; dat bedrijfspensioenregelingen daarin een steeds belangrijker rol zullen vervullen, dat grensoverschrijdende arbeidsmobiliteit niet moet worden gehinderd door fiscale belemmeringen voor opbouw, beheer en uitkering van bedrijfspensioenen; dat daarom coördinatie op het gebied van de fiscale behandeling van bedrijfspensioenen in de lidstaten van het allergrootste belang is, B. overwegende dat de discussie over de toekomst van de pensioenen in de Europese Unie niet kan worden beperkt tot een discussie over de financierbaarheid en de transferabiliteit van de verworven rechten; overwegende derhalve dat een algemene discussie over de toekomst van de pensioenstelsels in de Europese Unie noodzakelijk is waarbij wordt uitgegaan van de maatschappelijke opdracht van de pensioenstelsels; overwegende dat de moeilijke handhaving van nationale belastingvoorschriften op de interne markt geenszins het afschermen van de nationale markten voor bedrijfspensioenregelingen rechtvaardigt; overwegende dat de eerbiediging van de nationale belastingvoorschriften, waaraan de lidstaten terecht vasthouden, ingeval van grensoverschrijdende pensioenen vergezeld zou moeten gaan van de opening van de markt in de sector van de tweede pijler, C. overwegende dat de coördinatie op het gebied van fiscale behandeling van bedrijfspensioenen tevens zal leiden tot een grotere mate van vergelijkbaarheid van de pensioenstelsels in het algemeen, D. overwegende dat de coördinatie van de bedrijfspensioenen de arbeidsmobiliteit en derhalve de werkgelegenheid zal stimuleren, E. overwegende dat de verscheidenheid van de belastingregimes die van toepassing zijn op bedrijfspensioenen in de lidstaten leidt tot een dubbele belastingheffing die de Europese burger als onrechtvaardig ervaart en in strijd met de grondrechten en de vrijheden die door de Unie worden erkend, F. overwegende dat door inspanningen in het kader van de richtsnoeren voor het economisch beleid de effecten van de pensioenstelsels op de overheidsbegrotingen een steeds grotere rol spelen; dat inhoud, kwaliteit en vormgeving van pensioenregelingen en het beleid m.b.t. belastingheffing de competentie is van lidstaten en dat harmonisatie van de fiscale behandeling van pensioenen zeer moeilijk door middel van Europese wetgeving is te bereiken, gezien het vereiste van unanimiteit bij besluiten over belastingwetgeving; dat daarom een effectief en transparant coördinatieproces moet worden ontwikkeld dat kan bijdragen aan het opheffen van fiscale belemmeringen en tot betere afstemming, G. overwegende dat het geven van fiscale prikkels in de vorm van vrijstelling van pensioenpremies de opbouw van bedrijfspensioenen zal stimuleren; dat belastingheffing op de pensioenuitkeringen meer belastingopbrengsten zal opleveren in de toekomst als er een omvangrijkere groep post-actieven is en het beroep op de algemene middelen door die groep groter zal zijn dan nu; dat het zogenaamde EET-systeem voor belastingen op bedrijfspensioenen reeds door het overgrote deel van de lidstaten wordt gehanteerd, H. overwegende dat bilaterale of multilaterale verdragen voor de heffing en invordering van belastingen, zoals door de Commissie voorgesteld en in OESO-verband gestimuleerd, een belangrijk middel zijn, maar dat een verbeterde samenwerking door een aantal lidstaten binnen de mogelijkheden die de verdragswijzigingen van Nice daartoe bieden, meer eenduidigheid en transparantie kan opleveren, I. overwegende dat de fiscale behandeling van pensioenen ook verstrekkende gevolgen kan hebben voor andere juridische terreinen (sociaalrecht, arbeidsrecht, contractrecht, recht op het gebied van financieel toezicht, afdwingbaarheid van administratieve en gerechtelijke titels); dat de onbeperkte aftrekbaarheid van betalingen voor alle werknemers aan buitenlandse pensioenfondsen gelijk staat aan een onvoorwaardelijke erkenning van de buitenlandse wettelijke bepalingen op de bovengenoemde terreinen; dat dergelijke punten ook moeten worden betrokken bij het proces van open coördinatie, J. overwegende dat het automatisch en volledig uitwisselen van de nodige gegevens voor het heffen van belasting in het belang is van alle lidstaten en dat onderlinge ondersteuning bij de inning daarvan een logisch complement is; dat volgens artikelen 1, 3 en 9 van Richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen (3) automatische gegevensuitwisseling zonder verdere wetgevende maatregelen uitvoering kan krijgen, K. overwegende dat lidstaten aan migrerende werknemers voortzetting van een bestaande pensioenregeling moeten toestaan, overeenkomstig de regels van het Gemeenschapsrecht en de analyse die de Commissie geeft over de interpretatie en toepassing daarvan, L. overwegende dat het weigeren van belastingaftrek voor pensioenbijdragen van een werknemer betaald aan een buitenlandse pensioenregeling door een EET- of ETT-staat in strijd is met het Gemeenschapsrecht en een ernstige belemmering vormt voor grensoverschrijdende arbeidsmobiliteit; dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dergelijke discriminatie afwijst en dat de Commissie terecht inbreukprocedures overweegt, M. overwegende dat overdracht van geaccumuleerde pensioengelden met het doel de pensioenopbouw voor een migrerende werknemer zo goed mogelijk voort te zetten in het vestigingsland, niet mag stuiten op disproportionele fiscale obstakels in lidstaten; dat tegelijkertijd lidstaten het recht hebben bepaalde eisen te stellen aan overdracht van geaccumuleerde pensioengelden om misbruik van regels en belastingvlucht te voorkomen, N. overwegende dat het voorstel voor het instellen van pan-Europese pensioenfondsen steun verdient, maar slechts administratieve barrières kan slechten, en Commissie en lidstaten niet ontheft van de plicht om ook de materiële problemen aan te pakken, O. overwegende dat een intensieve dialoog met de sociale partners en andere actoren in het pensioenveld noodzakelijk is, gezien het belang van de fiscale problematiek voor de inhoud en opzet van bedrijfspensioenregelingen waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen en waarover zij het beheer voeren, 1. verwelkomt de mededeling van de Commissie als een eerste stap op weg naar een interne markt vrij van fiscale belemmeringen voor opbouw, beheer en uitkering van bedrijfspensioenen; 2. stelt vast dat het vereiste van unanimiteit voor besluiten op het gebied van belasting het moeilijk maakt om snel tot effectieve wettelijke maatregelen op Europees niveau te komen; 3. onderschrijft de analyse van de Commissie dat lidstaten bij pensioendeelname in grensoverschrijdende situaties soms in strijd handelen met het Gemeenschapsrecht; verzoekt de Commissie op basis van artikel 226 van het EG-Verdrag zo spoedig mogelijk zaken bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen aanhangig te maken telkens wanneer zich bij grensoverschrijdende pensioenaanspraken een geval van fiscale discriminatie voordoet, en alvast andere maatregelen voor te bereiden, waaronder wetgevende, indien onvoldoende voortgang wordt geboekt; 4. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan in samenwerking met het Europees Parlement een proces van open coördinatie met betrekking tot de belastingheffing op bedrijfspensioenen te ontwikkelen om een einde te maken aan dubbele belastingheffing resp.geen belastingheffing en met het oog op de breedst mogelijke toepassing van het EET-beginsel, door het ontwikkelen van doelen, benchmarks en rapportage- en evaluatieprocedures als onderdeel van de afspraken die op de Europese Raden van Stockholm en Göteborg zijn gemaakt over het beleid ten aanzien van vergrijzing en arbeidsmobiliteit. Daarbij gaat het o.a. om: 5. roept de niet-EET lidstaten op zo snel mogelijk stappen te zetten om het EET-systeem in te voeren voor bedrijfspensioenen om convergentie te bevorderen, de mogelijkheden tot fiscaal ongewenst gedrag te verminderen, dubbele belasting te voorkomen en belemmeringen voor het vrij verkeer uit de weg te ruimen; 6. roept lidstaten met het EET- of ETT- systeem op het niet aan te laten komen op inbreukprocedures bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, maar migrerende werknemers aftrek toe te staan van pensioenbijdragen betaald aan de pensioenregeling die ze al hadden voor ze emigreerden, en stationaire werknemers aftrek toe te staan van pensioenbijdragen betaald aan naar aard en intentie vergelijkbare pensioeninstellingen gevestigd in andere lidstaten, waarbij rekening wordt gehouden met eisen van lidstaten; 7. vraagt de Commissie en het desbetreffende Comité in relatie tot bovengenoemde richtlijn 77/799/EEG om het voorstel met betrekking tot automatische gegevensuitwisseling zo snel mogelijk operationeel maken; 8. roept de lidstaten op om naast bilaterale en multilaterale overeenkomsten over het vermijden van dubbele en niet-belasting op pensioenen een proces van verbeterde samenwerking zoals bij verdragswijzing in Nice mogelijk gemaakt, te overwegen, en vraagt de Commissie voorbereidend werk te verrichten om de mogelijkheden daarvoor te onderzoeken; 9. dringt er bij de Raad en de lidstaten sterk op aan snelle vooruitgang te boeken met het voorstel voor een richtlijn over de werkzaamheden van instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening, die wederzijdse erkenning van bedrijfspensioenregelingen zal waarborgen en aanzienlijk zal bijdragen aan een doeltreffende fiscale coördinatie; 10. verzoekt de lidstaten om voortgang te maken met de beoordeling van de mogelijkheden voor coördinatie van hun fiscaal beleid met betrekking tot bedrijfspensioenfondsen,waarbij de specifieke voorwaarden voor fiscale faciliëring van lidstaten ten behoeve van niet migrerende werknemers vooralsnog gerespecteerd dienen te worden; 11. vraagt de Commissie om samen met de lidstaten en het Pensioenforum een adequate oplossing te vinden voor de fiscale belemmeringen bij overdracht van geaccumuleerde pensioengelden naar pensioenfondsen binnen en buiten de lidstaat, die het behouden van pensioenaanspraken met grotere arbeidsmobiliteit combineert; 12. onderschrijft het voorstel voor pan-Europese pensioeninstellingen zoals bedoeld in de mededeling van de Commissie; roept bedrijven die pan-Europese pensioenfondsen willen opzetten op met initiatieven daartoe te starten en vraagt de lidstaten om dat te faciliëren en te stimuleren in andere bedrijven en sectoren; verzoekt de Commissie in het kader van dit voorstel rekening te houden met de bijzondere positie van grenswerknemers en dringt bovendien aan op een statuut voor een pensioenfonds voor migrerende en grenswerknemers; 13. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat migrerende en grenswerknemers gemakkelijker toegang krijgen tot informatie over de voor- en nadelen van grensoverschrijdende pensioenregelingen, zodat zich beter bewust worden van hun rechten en ook van de moeilijkheden waarmee zij te maken kunnen krijgen bij de fiscale behandeling van grensoverschrijdende bedrijfspensioenregelingen; is van mening dat dergelijke informatie in het kader van o.a. EURES moet worden aangeboden; dringt aan op versterking van het EURES-netwerk om deze taken beter aan te kunnen; 14. dringt er bij de Commissie op aan om aan de speciale Europese Raad in Barcelona volgend voorjaar een actieplan voor de coördinatie van de belastingheffing op pensioenen voor te leggen dat aansluit bij de plannen die op de Europese Raad van Laken zullen worden voorbereid; 15. suggereert de Commissie om een scoreboard op te zetten dat regelmatig wordt bijgesteld om de voortgang te meten met betrekking tot de automatische gegevensuitwisseling, assistentie bij invordering en wederzijdse erkenning en toezicht; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties van 13 april 2000 (1) , 18 mei 2000 (2) en 6 juli 2000 (3) en 15 maart 2001 (4) en 6 september 2001 (5) over de toestand in Zimbabwe, - gezien de Overeenkomst van Abuja van 6 september 2001 tussen het comité van ministers van Buitenlandse Zaken van het Britse Gemenebest, dat ook een aantal Afrikaanse landen omvat, en de regering van Zimbabwe, om in Zimbabwe de rechtsstaat te herstellen en een einde te maken aan elke onwettige bezetting van bouwland, - gezien de conclusies van 25 juni 2001, 8 oktober 2001, 29 oktober 2001 en 10 december 2001 van de Raad Algemene Zaken, die aanstippen dat er geen merkbare vooruitgang geboekt is om een einde te maken aan het politieke geweld, de hoop uitdrukken dat de regering van Zimbabwe de Europese Unie vraagt om waarnemers voor de presidentsverkiezingen van maart volgend jaar te sturen, en besloten de overlegprocedure van artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou (6) in gang te zetten, - gezien de nieuwe repressieve wetten die het regime-Mugabe sinds september 2001 ingevoerd heeft, o.a. op de landverwerving, de openbare orde en veiligheid, de amendementen op de kieswet, en de wet op de toegankelijkheid van informatie en bescherming van het privé-leven, - gezien de bijeenkomst van de taakgroep van de Ontwikkelingsraad voor zuidelijk Afrika op 10 en 11 december 2001 in Harare over de ontwikkelingen in Zimbabwe, - gezien de wet tot herstel van de democratie en het economisch leven in Zimbabwe, die het Amerikaanse Congres op 4 december 2001 aangenomen heeft en die voor de Amerikaanse regering de weg vrijmaakt om gerichte reisbeperkingen en financiële sancties tegen Mugabe en zijn medestanders te treffen, o.a. door hun bezittingen te bevriezen, - gezien resolutie 1376 van 9 november 2001 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die alle landen oproept om hun troepen terug te trekken uit de Democratische Republiek Kongo en elke onwettige ontginning van de natuurlijke rijkdommen van het land veroordeelt, - gezien het bezoek van de trojka op 23 november 2001 aan Harare, waarbij president Mugabe geweigerd heeft om EU-waarnemers bij de aanstaande presidentsverkiezingen te aanvaarden, - gezien het voorstel van een bijeenkomst van het EU-voorzitterschap en de Commissie met vertegenwoordigers van de regering van Zimbabwe in de week van 17 december 2001 in Brussel, in overeenstemming met artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou, A. overwegende dat de verdere aftakeling van de rechtsstaat en de rechten van de mens in Zimbabwe het rechtstreekse gevolg is van het doelbewuste en laakbare optreden van het regime-Mugabe, dat flagrant in strijd is met de verplichtingen die het aangegaan is op de Conferentie van Abuja, aangezien er minstens 20 nieuwe gevallen van bezetting van boerderijen plaatsgevonden hebben, B. overwegende dat benden Zanu-PF-activisten ongehinderd door de politie rellen hebben kunnen veroorzaken, bijvoorbeeld op 16 november 2001 in Bulawayo, waar twee mensen het leven verloren hebben en honderden anderen gewond geraakt zijn, en het hoofdkwartier van de Beweging voor democratische verandering (MDC) in brand gestoken is, C. overwegende dat het regime-Mugabe de laatste maanden een stelselmatig repressiebeleid tegen de MDC voert, o.a. aan de hand van verzonnen beschuldigingen tegen MDC-leider Morgan Tsvangirai en door gevangenzetting van penningmeester en parlementslid Fletcher Dulini, terwijl de partijleden routinematig grove plagerijen en gewelddadige intimidatie ondergaan en voor hun leven moeten vrezen, D. overwegende dat de verschillende wettelijke maatregelen en ingrepen die het regime-Mugabe de laatste maanden doorgevoerd heeft, duidelijk bedoeld zijn om de politieke oppositie te intimideren en het democratiseringsproces in de aanloop naar de presidentsverkiezingen van volgend jaar te ontwrichten, E. overwegende dat de uitspraak van 3 december 2001 van het Opperste Gerechtshof, dat de wet op de landverwerving van president Mugabe goedkeurt, erop wijst hoezeer de rechtsstaat ondermijnd is door de partijdige benoeming van een nieuwe president en drie nieuwe rechters in de laatste maanden, F. overwegende dat de regering van Zimbabwe op 29 november 2001 de wet op de toegankelijkheid van informatie en de bescherming van het privé-leven goedgekeurd heeft, die bedoeld is om voelbare repressieve en strafmaatregelen tegen de media in te voeren, o.a. ontslag van Zimbabwaanse journalisten, bestraffing van degenen die een strenge gedragscode overtreden en beperkingen voor buitenlandse journalisten, en die de vernietiging van de onafhankelijke pers kan betekenen, G. overwegende dat de amendementen op de kieswet duidelijk bedoeld zijn om groepen als rondtrekkende landarbeiders hun stemrecht te ontnemen en inderdaad honderdduizenden werkloze jonge mensen zullen verhinderen om te gaan stemmen, en dat oproepen tot Zimbabwanen die in het buitenland wonen om naar hun land terug te keren en stemrecht op te eisen, steun verdienen, H. overwegende dat een onevenredig deel van het grondbezit dat de 1.700 boerderijen van blanken afgenomen is, naar aanhangers van president Mugabe gegaan is, en dat er zich op het ogenblik een technische eenheid van het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties in Zimbabwe bevindt om er de mogelijkheden voor een betrouwbaar landhervormingsprogramma na te gaan, I. overwegende dat de beleidsvoering van de regering van president Mugabe een humanitaire ramp veroorzaakt heeft die Zimbabwe aan het verarmen is, aangezien bijna drie vierde van de 12,5 miljoen inwoners van het land in diepste armoede leeft, de inflatie 98% bedraagt, de economie dit jaar naar verwachting met 7,3% achteruitgaat, de achterstallige betalingen op buitenlandse schulden oplopen tot € 766 miljoen, en de voedselproductie opvallend verminderd is, zodat het wereldvoedselprogramma gedwongen is om een massale hulpoperatie op touw te zetten om meer dan 500.000 inwoners van Zimbabwe te voeden die hongersnood en de hongerdood onder ogen zien, J. overwegende dat president Mugabe op 2 december 2001 in Spanje is aangekomen voor medische behandeling, K. overwegende dat de internationale reacties en kritiek op de recente gebeurtenissen in Zimbabwe alsmaar scherper worden, zoals mag blijken uit de weigering van traditionele bondgenoten als Zuid-Afrika, Botswana, Mozambique, Lesotho en Zambia om Zimbabwe te steunen op de recentste Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, 1. betreurt de toename van geweld, intimidatie en moord die door president Mugabe en de regeringspartij Zanu-PF ontketend zijn tegen politieke tegenstanders en boeren, ondanks de toezeggingen van Abuja; 2. spreekt zijn afschuw uit over de maatregelen om de vrijheid van meningsuiting te beperken, en meer in het bijzonder over de ontwerpwet op de openbare orde en veiligheid en de doodsbedreigingen tegen journalisten in Zimbabwe, die nauwelijks iets anders zijn dan cynische pogingen om de media en de oppositie de mond te snoeren; 3. spreekt zijn veroordeling uit over de aanhoudende aanslagen van de regering op het leven en de middelen van bestaan van de boeren, en vooral over het amendement op de wet van 12 november 2001 op de landverwerving, dat boeren waar een verwervingsbevel van de regering tegen uitgegeven wordt, verplicht om onmiddellijk het werk op het land stop te zetten en in hun huis opgesloten te blijven zitten tot ze drie maanden later onder dwang hun eigendom moeten verlaten; 4. spreekt zijn veroordeling uit over de pogingen van het regime-Mugabe om de rechterlijke macht om redenen van egoïstisch politiek eigenbelang onder controle te krijgen, en dringt er bij de regering van Zimbabwe op aan al het nodige te doen om de onafhankelijkheid van het gerecht te verzekeren; 5. verlangt dat het regime-Mugabe op staande voet voldoet aan zijn internationale verplichtingen en zijn troepen terugtrekt uit de Democratische Republiek Kongo en zich niet langer mengt in de ontginning van de bodemrijkdommen van Kongo; 6. spreekt zijn bewondering uit voor de politici en burgers van Zimbabwe die, dikwijls met gevaar eigen leven, blijven opkomen voor vrijheid van meningsuiting en democratische waarden; 7. dringt er bij het voorzitterschap van de Raad en bij de Commissie op aan om nu dringend en met vastberadenheid in te grijpen en bij hun komende ontmoetingen met vertegenwoordigers van de regering van Zimbabwe aan te dringen op: 8. verzoekt het voorzitterschap van de Raad en de Commissie om de aftelprocedure van 50 dagen vóór verdere maatregelen in gang te zetten, in overeenstemming met artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou, en zo ruim mogelijke internationale overeenstemming voor een hard optreden tegen het regime-Mugabe na te streven; 9. verzoekt de Europese Raad om dringend "intelligente” sancties tegen Zimbabwe aan te nemen, o.a. aanwijzing en bevriezing van bezittingen van president Mugabe, zijn familie en met naam bekende directe medestanders in Europese en nauw verbonden landen, en visumbeperkingen in heel de Europese Unie voor president Mugabe, zijn familie en met naam bekende directe medestanders; 10. spreekt zijn veroordeling uit over de weigering van de regering van Zimbabwe om een onafhankelijke verkiezingscommissie op te richten voor de presidentsverkiezingen die voor maart 2002 aangekondigd zijn; benadrukt dat de instelling van een onafhankelijke verkiezingscommissie een minimumvoorwaarde voor vrije en eerlijke verkiezingen is en wenst dat de leden van de verkiezingscommissie doorgelicht worden door een bijzondere parlementaire commissie, samengesteld uit twee partijen, voordat ze in hun functie bevestigd worden; 11. verzoekt de Commissie en de lidstaten om er bij president Mugabe op aan te dringen om dringend uitvoering te geven aan de aanbevelingen voor de normen en vereisten voor verkiezingen, o.a. oprichting van een onafhankelijke verkiezingscommissie, gelijke toegang tot de media die zich in staatshanden bevinden, onpartijdigheid van de veiligheidstroepen van de regering, buitenlandse waarnemers, invoering van nieuwe betrouwbare stembussen, en opstelling van een juiste en controleerbare kiezerslijst, goedgekeurd door alle landen van de Ontwikkelingsraad voor Zuidelijk Afrika op hun parlementair forum van maart 2000; 12. feliciteert de Ontwikkelingsraad voor Zuidelijk Afrika met zijn vastberaden standpunt van de laatste maanden tegen de uitwassen van het regime-Mugabe en dringt er bij de staatshoofden en regeringsleiders van de buurlanden op aan om meer druk op Mugabe uit te oefenen door te weigeren een eventuele verkiezingsoverwinning te erkennen als hij zich niet aan de normen en vereisten voor verkiezingen houdt die in maart 2000 overeengekomen zijn; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en kandidaatlanden, de regering en het parlement van Zimbabwe, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de secretaris-generaal van de OAE, de secretaris-generaal van de Ontwikkelingsraad voor Zuidelijk Afrika, de secretaris-generaal van het Britse Gemenebest en de president van de Wereldbank. Het Europees Parlement, - gelet op het VN-Verdrag van 1980 inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben (VCW), - gelet op het internationaal humanitair recht, - met het oog op de aanstaande tweede conferentie ter herziening van dit verdrag, die van 10 t/m 21 december 2001 in Genève wordt gehouden; verheugd over de recente bevestiging door de Raad Algemene Zaken van de EU van zijn gehechtheid aan het Verdrag inzake conventionele wapens, A. overwegende dat door niet-geëxplodeerde sub-munitie van fragmentatiebommen in de afgelopen 35 jaar in conflictregio's en ook na afloop van het conflict mensen zijn gedood en verminkt, B. overwegende dat mensen in Vietnam, Laos, Cambodja, Libanon, Soedan, Ethiopië, Irak, Koeweit, Rusland/Tsjetsjenië, Joegoslavië/Kosovo en Afghanistan kunnen getuigen dat hun velden, dorpen en steden niet toegankelijk zijn door de aanwezigheid van fragmentatiebommen en andere niet-geëxplodeerde sub-munitie, C. gelet op artikel 35 van het aanvullend protocol bij de conventies van Genève van 12 augustus 1949, en onder verwijzing naar de bescherming van slachtoffers van internationale gewapende conflicten (protocol I) van 8 juni 1977, waarvan paragraaf 2 luidt: "Het is verboden wapens, projectielen en oorlogstuig en -methoden te gebruiken die overbodige verwondingen of onnodig lijden kunnen veroorzaken”, D. overwegende dat bijna de helft van alle 500 mensen die in Kosovo betrokken waren bij ongevallen met mijnen en niet-geëxplodeerde munitie getroffen zijn door niet-geëxplodeerde sub-munitie van fragmentatiebommen, E. overwegende dat sinds het einde van de oorlog in Laos (1973) meer dan 11.000 mensen zijn gedood of gewond door niet-geëxplodeerde munitie, en dat kinderen 30% hiervan uitmaken, F. overwegende dat het gebruik van fragmentatiebommen een belemmering is voor de terugkeer van vluchtelingen en ontheemden vanwege het risico betrokken te raken bij ongevallen met sub-munitie, G. overwegende dat het gebruik van fragmentatiebommen, afgezien van het feit dat dit tot het verlies van mensenlevens, met name onder de burgerbevolking, leidt, een ernstige belemmering vormt voor het maatschappelijk en economisch herstel van de getroffen landen, H. overwegende dat fragmentatiebommen uitermate gevaarlijk en moeilijk te ruimen zijn, en daardoor een langetermijnprobleem vormen voor de wederopbouw en ontwikkeling na afloop van het conflict, I. overwegende dat het gebruik van fragmentatiebommen voor het personeel van instellingen die humanitaire hulp verlenen en vredeshandhavingstroepen een groot risico met zich meebrengt om bij ongevallen betrokken te raken, J. uiterst bezorgd over de moeilijkheid om fragmentatiebommen tijdens een conflict accuraat te richten, de grote hoeveelheid splinterbommetjes die bij de inslag niet exploderen, alsmede het grote gebied dat deze bommetjes bestrijken, hetgeen inhoudt dat zij een ernstige bedreiging op de lange termijn vormen voor de burgerbevolking, 1. verzoekt staten die het VCW hebben ondertekend een onmiddellijk moratorium af te kondigen tot internationale overeenstemming is bereikt over de regulering of beperking van, of een verbod op het gebruik, de productie en overdracht van clustermunitie op grond van het VCW, met inbegrip van vanuit de lucht afgeworpen clustermunitie, en sub-munitie gelanceerd door projectielen, raketten en artillerie; 2. benadrukt de verantwoordelijkheid van de gebruikers van clustermunitiesystemen voor het ruimen van de getroffen gebieden; 3. beveelt de VCW-herzieningsconferentie aan een groep van regeringsdeskundigen in te stellen die de kwestie van de explosieve overblijfselen van een oorlog behandelt, en met name de problemen veroorzaakt door sub-munitie van fragmentatiebommen, zowel tijdens als na een gewapend conflict; is van mening dat deskundigen van in mijnopruiming gespecialiseerde en andere relevante organisaties het recht moeten hebben deel te nemen aan de werkzaamheden van deze groep; 4. verzoekt alle landen die clustermunitie bezitten en/of gebruiken andere maatregelen te gebruiken, zoals verbetering van de betrouwbaarheid van ontstekingsmechanismen door dual-eventontstekingen en het inbouwen van zelfvernietigings- of zelfneutraliseringsmechanismen in munitie, teneinde de bedreiging te verminderen die van deze wapens uitgaat voor de burgerbevolking; 5. verzoekt alle landen die geen partij zijn bij het verdrag dit te worden, en de landen die wel partij zijn bij het VCW maar die het gewijzigd protocol II en/of protocol IV nog niet hebben ondertekend dit zo spoedig mogelijk te doen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, het Internationaal Comité van het Rode Kruis en alle landen die partij zijn bij het verdrag. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Afghanistan en met name over de situatie van Afghaanse vrouwen en de Verklaring van de op 4 en 5 december 2001 in Brussel gehouden Top over Afghaanse vrouwen, - gelet op de Universele Verklaring van de rechten van de mens, - gezien de maatregelen die op 5 en 6 december 2001 in Bonn door de Afghaanse steungroep zijn genomen met het oog op de coördinatie van de humanitaire en ontwikkelingsactiviteiten ten behoeve van Afghanistan, A. overwegende dat het Taliban-bewind zich schuldig heeft gemaakt aan de meest doelbewuste vorm van schending van de rechten van de vrouw in de recente geschiedenis via een op het geslacht gebaseerd apartheidsregime waarbij de eigen identiteit van de vrouw werd ontkend, B. overwegende dat circa 5 miljoen Afghanen naar het buitenland zijn gevlucht, hoofdzakelijk naar Pakistan en Iran, en dat deze vluchtelingen voor het merendeel vrouwen en kinderen zijn, C. overwegende dat het sterftecijfer onder vrouwen en kinderen hoog is, D. overwegende dat het aantal vrouwen in Afghanistan dat kan lezen en schrijven volgens schattingen lager is dan 5% en dat dit aantal tijdens het Taliban-bewind aanzienlijk is gedaald tot 1 à 2% als het gaat om meisjes die de leerplichtige leeftijd hebben bereikt, 1. is verheugd over het akkoord dat tijdens de VN-besprekingen over Afghanistan op 5 december 2001 in Bonn is bereikt en over het feit dat de daar gevormde overgangsregering tenminste voorlopig twee vrouwen zal omvatten waarvan één als vice-premier optreedt; 2. dringt erop aan dat de rechten van de vrouw door de nieuwe grondwet volledig worden gewaarborgd; verzoekt de interim-regering in Afghanistan zo spoedig mogelijk maatregelen te nemen om vrouwen in staat te stellen zich te verplaatsen, onderwijs te ontvangen, zich te verzorgen en te werken, en wetgeving goed te keuren waarin gelijke rechten voor mannen en vrouwen op alle terreinen worden erkend; 3. is bijzonder verheugd over de beoogde vorming van een Ministerie voor Vrouwenzaken binnen de nieuwe regering en over de aankondiging dat de in het akkoord voorziene speciale commissie voor de organisatie van een Loya Jirga ervoor zal zorgen dat aandacht wordt besteed aan de aanwezigheid van een groot aantal vrouwen tijdens die constituerende vergadering over zes maanden; 4. is verheugd over het verzoek dat de deelnemers aan de VN-besprekingen over Afghanistan tot de VN-Veiligheidsraad hebben gericht om te overwegen toestemming te geven voor de spoedige stationering van een VN-vredesmacht in Afghanistan die moet helpen bij de handhaving van de veiligheid in Kaboel en omgeving en die zo nodig geleidelijk kan worden uitgebreid tot andere stedelijke centra en gebieden in het land; 5. stelt voor dat de Verenigde Naties een vrouwelijke rapporteur voor gendergelijkheid benoemen die moet toezien op de naleving van de verplichtingen die met betrekking tot vrouwen tijdens het overgangs- en herstelproces in Afghanistan worden aangegaan; 6. verzoekt alle politieke groeperingen de rol van de vrouw te erkennen, met name door de invoering van specifieke programma's die vrouwen aanmoedigen op alle niveaus als kiezers en als kandidaten tijdens de verkiezingen deel te nemen aan het politieke leven; 7. spreekt opnieuw de overtuiging uit dat de interim-regering en de andere nieuw ingevoerde organen officieel lokale organisaties van burgers moeten omvatten, met name organisaties van vrouwen, en dat deze de rechten van het individu en het internationale humanitaire recht moeten eerbiedigen; 8. wenst dat meisjes en vrouwen volledig toegang hebben tot programma's op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, werkgelegenheid, opleiding en huisvesting, en dat deze programma's vrouwen in achtergebleven plattelandsgebieden bereiken alsook weduwen en vrouwen die gehandicapt, ontheemd of analfabeet zijn; 9. wenst dat de verlening van internationale steun voor de wederopbouw van Afghanistan afhankelijk wordt gesteld van de deelname van vrouwen aan de besluitvorming en de besteding van deze hulp; 10. verzoekt de donorlanden en met name de EU ervoor te zorgen dat 25 à 30% van de economische steun voor de wederopbouw van Afghanistan rechtstreeks ten goede komt aan de Afghaanse vrouwen; 11. verzoekt de Afghaanse autoriteiten en de internationale organisaties met spoed medische structuren op te zetten die kunnen voorzien in de specifieke medische behoeften van de vrouwen en kinderen in Afghanistan en in de vluchtelingenkampen; 12. roept de verantwoordelijke autoriteiten op ervoor te zorgen dat weduwen en alleenstaande vrouwen hulp kunnen krijgen van op te zetten programma's inzake onderdak en huisvesting; 13. beveelt de invoering aan van specifieke programma's voor vrouwen die het slachtoffer zijn geworden van geweld; 14. beveelt de nieuwe Afghaanse autoriteiten aan de invoering te overwegen van onderwijsprogramma's voor jongeren die al op zeer jonge leeftijd zijn ingelijfd in gevechtseenheden en die nooit een gezinsleven hebben gekend; 15. doet een beroep op de buurlanden de Afghaanse vluchtelingenkampen actief te beveiligen en de extremisten die de fundamentele rechten van de vrouw schenden, te isoleren en te berechten; 16. dringt aan op de berechting van degenen die in Afghanistan misdaden tegen de menselijkheid hebben gepleegd, met name tegen vrouwen; 17. stelt voor dat de Internationale Dag van de vrouw van 8 maart 2002 wordt uitgeroepen tot "Dag van de Afghaanse vrouwen”; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaatlanden, de secretaris-generaal van de VN en de interim-regering van Afghanistan. Het Europees Parlement, o o o Het Europees Parlement, - gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 10 december 1948, - gezien het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, zoals gewijzigd door het protocol van New York van 31 januari 1967, - gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 4 november 1950, - gezien titel IV, artikel 61 e.v. van het EG-Verdrag, - gezien de artikelen 2 en 6 van het EU-Verdrag, A. ontzet over de tragische dood van acht mensen, waaronder vier kinderen, die op 8 december 2001 in Wexford, Ierland, zijn aangetroffen in een vrachtcontainer die vanuit de Belgische haven Zeebrugge was verscheept, B. erop wijzend dat dergelijke ongelukken dagelijks voorkomen aan de grenzen van de Europese Unie, waarbij talloze immigranten en vluchtelingen omkomen bij hun poging de landen van de Unie illegaal binnen te komen, en dat de mensenhandelaars opnieuw een gruweldaad hebben begaan jegens slachtoffers van georganiseerde bendes die grote sommen geld verlangen voor hun diensten, C. overwegende dat de internationale mensenhandel een snel groeiende, goed georganiseerde en zeer winstgevende handel is geworden, D. ontzet over de praktijk van de mensenhandel, waarbij de wanhoop van mensen in Oost-Europa, Afrika en Azië wordt uitgebuit om munt te slaan uit illegale immigratienetwerken, zonder enig respect voor de waarde van mensenlevens, 1. geeft uitdrukking aan zijn ontzetting over de gebeurtenissen in Ierland, betuigt zijn medeleven met de familieleden van de slachtoffers en drukt zijn bedroefdheid uit ten aanzien van alle slachtoffers van deze onduldbare menselijke tragedie; 2. spreekt zijn scherpe veroordeling uit van de misdaden die begaan worden door degenen die voordeel trekken uit de mensenhandel; 3. acht het van fundamenteel belang dat de strijd tegen de vaak transnationale criminele netwerken van mensenhandelaars en tegen de uitbuiters van zwartwerk wordt opgevoerd, met name door versterking van de samenwerking tussen de Europese landen en door invoering van exemplarische straffen, waarbij een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen de slachtoffers en de plegers van de desbetreffende misdaden; 4. beseft dat de overlevenden nog steeds een trauma hebben en verzoekt de Ierse regering de overlevenden van de Wexford-tragedie de status van vluchteling te verlenen, hen toe te staan om desgewenst in Ierland te blijven en hen te helpen bij het opbouwen van een bestaan; 5. dringt aan op instelling en tenuitvoerlegging van alle juridische instrumenten die voortvloeien uit de conclusies van Tampere, met inbegrip van de aanneming van een kaderbesluit inzake de mensenhandel, op invoering van een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid van de Europese Unie en op bevordering van gerechtelijke en politiële samenwerking; 6. verzoekt de Raad een asiel- en immigratiebeleid te bevorderen dat rekening houdt met de mensenrechten en gebaseerd is op het vrije verkeer van personen, overeenkomstig het vierde Verdrag van Genève, alsmede te zorgen voor verbetering van het asielrecht, van de bescherming van vluchtelingen en van de opvangvoorzieningen voor migranten; 7. is van mening dat het Europese beleid inzake het toezicht op de immigratie niet beperkt mag zijn tot controles aan de grenzen, maar ook de politieke, economische en sociale oorzaken moet aanpakken die er in de ontwikkelingslanden toe leiden dat miljoenen mensen hun land ontvluchten; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering en het parlement van Ierland. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over Togo, met name die van 6 september 2001 (1) , - onder verwijzing naar de resolutie die door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS/EU is aangenomen over de situatie in West-Afrika, met name de paragrafen over Togo , A. overwegende dat de politieke en economische situatie in het land het onmiddellijk herstel vereist van een klimaat van vertrouwen, omdat uitsluitend daardoor de economische en democratische ontwikkeling van de Togolese maatschappij mogelijk is, waartoe de kaderovereenkomsten van Lomé een bijdrage moeten leveren, B. overwegende dat de nieuwe gerechtelijke dreigementen aan het adres van Mr. Agboyibo, voorzitter van het "Comité d'Action pour le Renouveau” uitsluitend het gevolg zijn van zijn politieke activiteiten, C. overwegende dat de president, generaal Eyadema, zich bereid heeft verklaard aan Mr. Agboyibo amnestie te verlenen indien deze hierom verzoekt, D. overwegende dat Mr. Agboyibo weigert de president om gratie te verzoeken zolang het Hof van Beroep geen uitspraak heeft gedaan, E. overwegende dat Hounjo Mawudzuro, leider van de studentenvakbond, gevangen zit, F. de wens van de voorzitter van de Nationale Vergadering betreurend de kieswet aan te passen en de grondwet te wijzigen, hetgeen onverenigbaar is met de herhaaldelijke toezegging van president Eyadema artikel 59 van de Grondwet na te leven, uit hoofde waarvan het aantal presidentstermijnen beperkt is, G. betreurend dat militante aanhangers van de regerende RPT oppositiepartijen gewelddadig te lijf gaan wanneer deze in het Noorden van het land campagne trachten te voeren, H. overwegende dat het decreet tot het houden van parlementsverkiezingen in maart 2002 en de deblokkering van een begroting voor de organisatie hiervan een stap [in de goede richting [ vormen, 1. verzoekt president Eyadema met de vrijlating van Yawovi Agboyibo niet te wachten tot deze gratie vraagt, en aldus aan te tonen dat de presidentiële invloed de Togolese oppositie garandeert dat zij tijdens de aanstaande verkiezingen ten volle en vrijelijk haar stem kan laten horen; 2. spreekt nogmaals zijn veroordeling uit over de schending van de mensenrechten door het bewind van president Eyadema; 3. veroordeelt het feit dat de heer Mawudzuro, die op 28 november 2001 is vrijgelaten, nog steeds wordt beschuldigd van smaad en valse beschuldigingen; 4. dringt erop aan dat de veroordeling van de heer Agboyibo wordt geschrapt uit zijn strafregister, zodat hij zich in de aanstaande verkiezingen kandidaat kan stellen; 5. verzoekt president Eyadema erop toe te zien dat zijn regering en de Nationale Vergadering de kaderovereenkomst naleven die in juli 1999 is ondertekend door de oppositiepartijen en het bewind van de president; 6. verzoekt de Togolese instanties een eind te maken aan het klimaat van straffeloosheid in Togo en degenen die verantwoordelijk zijn voor de tijdens het VN-OAE-onderzoek vastgestelde schendingen van de mensenrechten te identificeren en te berechten; 7. verzoekt de EU de naleving van de mensenrechten en de democratische beginselen in Togo kritisch te blijven volgen en de hervatting van normale samenwerkingsbetrekkingen afhankelijk te stellen van aanzienlijke vooruitgang in deze sectoren; 8. wijst de Togolese instanties er nogmaals op dat uitsluitend eerbiediging van de mensenrechten en bevordering van de rechtsstaat het mogelijk maken de samenwerkingsbetrekkingen tussen Togo en de Europese Unie te normaliseren; 9. verzoekt de Paritaire Parlementaire Vergadering een paritaire delegatie naar Togo te sturen om de naleving van de mensenrechten te onderzoeken en een dialoog te voeren met de machthebbers en de oppositie, o.a. met Mr. Agboyibo; 10. verzoekt om beëindiging van alle beperkingen van de vrijheid van meningsuiting, van de onderdrukking en van de bedreiging van de oppositiebeweging; 11. spreekt zijn waardering uit over de decreten die de president van de republiek Togo onlangs heeft uitgevaardigd, waarin nieuwe data worden vastgesteld voor de herziening van de kieslijsten en voor de eerste ronde van de parlementsverkiezingen, die is bepaald op 10 maart 2002; 12. verzoekt de regering aan alle politieke partijen vrije toegang tot de media te garanderen, en aan de leden van alle politieke partijen volledige bewegingsvrijheid in het hele land; 13. spreekt nogmaals zijn steun uit voor het verkiezingsproces, mits alle kandidaten vrijelijk aan de verkiezingen kunnen deelnemen en wijst erop dat de financiële steun van de EU van deze voorwaarde afhankelijk is; 14. verzoekt Togo het memorandum van overeenstemming te ondertekenen dat noodzakelijk is voor de aanwezigheid van Europese waarnemers bij de verkiezingen; 15. verzoekt de Europese Commissie verslag te doen van de bijdrage die de Europese Unie levert aan het verkiezingsproces; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regering van Togo en de co-voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS/EU. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de ontwikkeling en versterking van de democratie en de rechtsstaat, alsmede de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in het Verdrag betreffende de Europese Unie worden vermeld als een van de belangrijkste doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, B. overwegende dat de Sacharov-prijs sinds 1988 wordt toegekend aan personen of organisaties die in hun respectieve landen een beslissende bijdrage hebben geleverd aan de strijd voor mensenrechten en vrijheid, I ten aanzien van Aung San Suu Kyi A. overwegende dat Aung San Suu Kyi in 1990 de Sacharov-prijs heeft ontvangen, B. overwegende dat Aung San Suu Kyi, die in 1990 de Birmaanse verkiezingen heeft gewonnen, door het militaire bewind in Rangoon onder huisarrest is geplaatst, en dat nog steeds ca. 1600 mensen om politieke redenen gevangen worden gehouden, 1. dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van Aung San Suu Kyi en op de volledige eerbiediging van al haar rechten; 2. beschouwt Aung San Suu Kyi als een gewetensgevangene die wordt vervolgd voor de expressie van haar vreedzame overtuigingen; 3. dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van alle andere politieke gevangenen in Birma; 4. verzoekt de Commissie en de Raad om de situatie op het gebied van de individuele mensenrechten in Birma op de voet te volgen en de persoonlijke situatie van Aung San Suu Kyi, winnaar van de Sacharov-prijs, bij de Birmaanse regering ter sprake te brengen; 5. verzoekt zijn Voorzitter Aung San Suu Kyi opnieuw te verzekeren van de solidariteit van het Europees Parlement; 6. beschouwt Aung San Suu Kyi als de enige legitieme gekozen leider van het Birmaanse volk en dringt erop aan dat het Birmaanse regime zich bereid toont om de democratie te herstellen en te streven naar nationale verzoening, door het op gang brengen van een brede politieke dialoog en door de spoedige vrijlating van de politieke gevangenen; 7. eist dat de vrijheid van vereniging en de vrijheid om politieke activiteiten te verrichten ten aanzien van de door Aung San Suu Kyi geleide NLD ten volle worden gewaarborgd, en vraagt dat alle beperkingen van de bewegingsvrijheid van Aung San Suu Kyi worden opgeheven; II ten aanzien van Leyla Zana B. overwegende dat Leyla Zana nog steeds in een Turkse gevangenis zit, hoewel het Europees Hof voor de Rechten van de Mens op 17 juli 2001 in de zaak Sadak, Zana, Dicle en Dogan unaniem tot het besluit is gekomen dat de gerechtelijke procedure waarbij Leyla Zana tot een gevangenisstraf van 15 jaar werd veroordeeld niet in overeenstemming was met het fundamentele recht op een eerlijk proces, zoals dat is neergelegd in het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens, 1. dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van Leyla Zana; 2. beschouwt Leyla Zana als een gewetensgevangene die wordt vervolgd voor de expressie van haar vreedzame overtuigingen; 3. dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van alle andere politieke gevangenen in Turkije, met name Selim Sadak, Hatip Dicle en Orhan Dogan, de drie voormalige Turkse parlementsleden van Koerdische afkomst die samen met Leyla Zana werden veroordeeld; 4. verzoekt de Commissie en de Raad om de situatie op het gebied van de individuele mensenrechten in Turkije op de voet te volgen en de persoonlijke situatie van Leyla Zana, winnaressen van de Sacharov-prijs, bij de Turkse regering ter sprake te brengen; 5. verzoekt zijn Voorzitter Leyla Zana opnieuw te verzekeren van de solidariteit van het Europees Parlement; 6. verzoekt Turkije alle aanbevelingen van de uitspraak in de zaak Sadak e.a. ten uitvoer te leggen, met name de intrekking van de antiterreurwetgeving die ten grondslag ligt aan de massale schendingen van de rechten van het individu en de grondige herziening van het Turkse wetboek van strafrecht overeenkomstig het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens, dat door Turkije is geratificeerd; 7. verzoekt zijn Voorzitter, de Commissie en de Raad, alsmede de regeringen en de parlementen van de lidstaten om, zoals verschillende prominente figuren reeds hebben gedaan, stappen te ondernemen bij het Comité van Ministers van de Raad van Europa om ervoor te zorgen dat Turkije de uitspraak in de zaak Sadak, Zana e.a. naar de geest en naar de letter uitvoert; o o o III. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het parlement en de regering van Turkije en het militaire bestuur van Birma. Het Europees Parlement, A. ernstig bezorgd over het schenden van het staakt-het-vuren van vier maanden geleden door de maoïstische rebellen en de daaropvolgende gewelddadigheden in Nepal, die het leven hebben gekost aan ruim 1000 personen, B. eraan herinnerend dat de EU zich er september jl. nog optimistisch over heeft uitgelaten dat de onderhandelingen tussen de regering en de CPN (maoïsten) zouden leiden tot een vreedzame oplossing van het conflict tussen de maoïstische oppositiekrachten en de regering van Nepal en wel in het kader van de inachtneming van de beginselen van de rechtsstaat, de mensenrechten en de meerpartijendemocratie, C. overwegende dat voor het eerst sinds 1990, toen de constitutionele monarchie werd ingesteld, de noodtoestand is uitgeroepen en dat het ook voor het eerst is dat het leger is ingezet om de maoïstische opstandelingen te bestrijden, D. overwegende dat, ook voor het eerst, het uitroepen van de noodtoestand heeft geleid tot opschorting van de vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vergadering en de persoonlijke bewegingsvrijheid, een beperking van de vrijheid van pers en de opschorting van artikel 23 van de grondwet betreffende rechtswaarborgen, E. zich zorgen makend over het feit dat het leger de mogelijkheid zal krijgen om mensen tot maximaal 48 uur vast te houden, mogelijk op onbekende plaatsen en zonder dat garanties worden geboden, en dat de nieuwe wet op terroristische en ondermijnende activiteiten ertoe zouden kunnen leiden dat mensen zonder in staat van beschuldiging te zijn gesteld tot mogelijk 180 dagen worden vastgehouden om de eenvoudige reden dat zij uitdrukking geven aan hun vreedzame politieke ideeën, F. verontrust over het feit dat op verschillende plaatsen in Kathmandu, onder ander op industrieterreinen, verschillende bommen zijn geplaatst, alsmede over het feit dat een van de bommen is gevonden in Thamel, waar zich de meeste toeristen bevinden, G. overwegende dat de strijd tegen het "terrorisme” niet van invloed mag zijn op de inachtneming van de mensenrechten, omdat dat het beste middel is om de rechtsstaat te waarborgen, H. zich bewust van en bezorgd over het feit dat de binnenlandse politieke situatie in Nepal sinds het begin van het conflict, dat aan duizenden mensen het leven heeft gekost, in 1995 steeds instabieler is geworden, en dat nu het gevaar van een burgeroorlog bestaat, I. bezorgd over het feit dat zelfs 14-jarige kinderen, waaronder meisjes, door leden van de gewapende oppositiegroep worden gerekruteerd, J. overwegende dat de hoogste kasten (12% van de bevolking) 70% van de administratieve macht en 95% van de bezittingen van het koninkrijk in handen hebben, K. overwegende dat de toekomst van Nepal, een land dat tot de armste in de wereld behoort en dat sinds 1977 EU-steun heeft ontvangen en waar het toerisme de belangrijkste bron van inkomsten in de vorm van buitenlandse valuta is, door de escalatie van het geweld ernstig in gevaar wordt gebracht; 1. spreekt zijn grote bezorgdheid uit over het schenden van het staakt-het-vuren door de maoïstische rebellen en spreekt zijn veroordeling uit over de gewelddadigheden die daarna hebben plaatsgevonden; 2. dringt aan op een spoedige beëindiging van de gewelddadigheden, opdat de bevolking die in de meeste gevallen al decennialang in armoede is gedompeld, niet langer wordt beroofd van de dringend noodzakelijke bronnen van inkomsten, met inbegrip van de inkomsten die wegvallen door het wegblijven van toeristen; 3. verzoekt de regering en het Parlement de corruptie te bestrijden en duurzame economische en structuurhervormingen te doen plaatsvinden die moeten leiden tot een duurzame en rechtvaardige ontwikkeling ten behoeve van de burgers van Nepal; 4. verzoekt de CPN zich onmiddellijk te onthouden van alle gewelddadigheden en de wapens neer te leggen, en verzoekt de regering van Nepal en de CPN om, zodra aan deze voorwaarden is voldaan, verder te gaan met de pogingen te komen tot een regeling op basis van onderhandelingen die moet leiden tot een duurzame vrede; 5. wijst er nogmaals op nadrukkelijk voorstander te zijn van de in 1990 ingestelde meerpartijendemocratie; 6. verzoekt de EU in het licht van de vooruitgang die is geboekt in de richting van een vredesregeling op basis van onderhandelingen, extra financiële steun ter beschikking te stellen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsmede aan het parlement en de regering van Nepal. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in de Democratische Republiek Kongo, - gezien de door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS/EU aangenomen resolutie over Centraal-Afrika, - gezien de verklaring van de Raad, waarin wordt aangedrongen op terugtrekking van de buitenlandse strijdkrachten, ontwapening en demobilisatie van de krijgers, A. diep geschokt door de afschuwelijke cijfers die vermeld staan in de steunoproep 2002 van de Verenigde Naties (Consolidated Inter-Agency Appeal) voor de Democratische Republiek Kongo: bijna drie miljoen kinderen, vrouwen en mannen zijn als gevolg van de buitenlandse bezetting om het leven gekomen, meer dan twee miljoen mensen zijn binnen de grenzen van hun eigen land ontheemd en 16 miljoen mensen dreigen te sterven als gevolg van ondervoeding, het ontbreken van medische zorg en de wandaden van gewapende groeperingen die de plaatselijke bevolking uitzuigen, B. overwegende dat volgens de Wereldvoedselorganisatie (FAO) de situatie in Kongo-Kinshasa de afgelopen 10 jaar heeft bijgedragen tot een dramatische stijging van het aantal ondervoede mensen in de wereld met 22%, C. onder bevestiging van de soevereiniteit, de territoriale integriteit en de politieke onafhankelijkheid van de Democratische Republiek Kongo en alle landen in de regio, D. tevens onder bevestiging van de zeggenschap van de Democratische Republiek Kongo over al zijn natuurlijke hulpbronnen en gelet op de op 9 november 2001 aangenomen resolutie 1376 van de VN-Veiligheidsraad, waarin alle landen worden opgeroepen om hun troepen uit de Democratische Republiek Kongo terug te trekken en elke vorm van illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen in dat land opnieuw wordt veroordeeld, E. overwegende dat de illegale exploitatie van die hulpbronnen in een recent rapport van de Verenigde Naties al is omschreven als "stelselmatige plundering”, F. overwegende dat uit het tweede rapport van de VN over de illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen in de Democratische Republiek Kongo blijkt dat toegang tot, zeggenschap over en handel in de grondstoffen van het land de onderliggende redenen voor het conflict vormen, G. overwegende dat sommige van deze producten naar lidstaten van de EU worden vervoerd, H. overwegende dat de vijandelijkheden door deze illegale exploitatie worden aangewakkerd, I. overwegende dat de geschiedenis die de voormalige Europese mogendheden met Afrika verbond, en de waarden die de Europese Unie sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog met kracht verdedigt, betekenen dat de plicht om zich te herinneren moet overgaan in een plicht om bijstand te verlenen, J. verheugd over de vooruitgang die op sommige terreinen is geboekt bij de uitvoering van het in Lusaka overeengekomen staakt-het-vuren, het akkoord dat de basis vormt voor vrede in de Democratische Republiek Kongo, maar overwegende dat het vredesproces nog met tal van problemen te kampen heeft, K. met name verheugd over het feit dat de inzet van MONUC overeenkomstig resolutie 1341 van de VN-Veiligheidsraad ver gevorderd is, maar wijzend op de verantwoordelijkheden van alle partijen om mee te werken aan de volledige inzet van de VN-macht, L. verontrust evenwel over een aantal belemmeringen bij de terugtrekking van buitenlandse troepen, en bevestigend dat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van het in Lusaka overeengekomen staakt-het-vuren primair bij de partijen zelf ligt, M. betreurend dat de inter-Kongolese dialoog die op 15 oktober 2001 in Addis Abeba plaatsvond, niet kon voortbouwen op het succes van het voorbereidende overleg van 20 tot 24 augustus 2001 in Gaborone (Botswana) dat een nieuwe aanzet had gegeven tot nationale verzoening omdat het de wens van alle deelnemers duidelijk maakte om een einde te maken aan de oorlog, de onafhankelijkheid en eenheid van het land te bewaren en een democratisch bestel in te richten, 1. dringt er bij regeringen, organisaties en met name bedrijven in de gezondheidssector op aan gehoor te geven aan de steunoproep van de VN (Consolidated Inter-Agency Appeal 2002) die op 26 november 2001 in New York is gelanceerd door de winnaar van de Nobelprijs voor de vrede, Kofi Annan; 2. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de humanitaire situatie in de Democratische Republiek Kongo en verzoekt de internationale gemeenschap en met name de EU de steun voor humanitaire activiteiten onverwijld te verhogen; 3. is van mening dat wat zich tot een humanitaire ramp zonder weerga heeft ontwikkeld, aan internationaal toezicht en onderzoek dient te worden onderworpen; 4. verzoekt de media en de internationale pers de stilte rond deze humanitaire tragedie te verbreken; 5. wijst erop dat het nodig is de plaatselijke economie in de Democratische Republiek Kongo te herstellen en de burgerbevolking toegang te geven tot centra voor voedseldistributie en medische en gezondheidszorg, en dringt er bij de internationale gemeenschap op aan de nodige bijstand te verlenen; 6. bekrachtigt zijn steun voor het akkoord van Lusaka uit 1999, dat een consensus inhoudt op basis waarvan de vrede in de Democratische Republiek Kongo en de regio als geheel kan worden hersteld; dringt er bij alle betrokken partijen op aan zich strikt te houden aan resolutie 1304 van de VN-Veiligheidsraad; 7. verzoekt het Spaanse voorzitterschap begin 2002 een bijeenkomst met alle partijen te organiseren om de uitvoering van het akkoord van Lusaka voor te bereiden; 8. vindt het verheugend dat Namibië zijn troepen van het Kongolese grondgebied heeft teruggetrokken, en stelt met klem dat alle landen die de Democratische Republiek Kongo zijn binnengevallen, hetzelfde moeten doen overeenkomstig VN-resolutie 1304; 9. verzoekt de Raad de aanbevelingen inzake sancties ten aanzien van landen die zich schuldig maken aan het plunderen van de Kongolese grondstoffen, in overweging te nemen; 10. verzoekt de Wereldbank en het IMF de begrotingssteun aan landen die zich hieraan schuldig maken, stop te zetten; 11. verzoekt alle partijen zich tijdens de demobilisatie en de terugtrekking van de buitenlandse troepen te onthouden van elke aanvalsdaad, en spreekt zijn bezorgdheid uit over recente berichten over militaire operaties in Kivus; 12. veroordeelt opnieuw elke illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen van de Democratische Republiek Kongo, met name diamanten en coltan; wenst dat aan deze exploitatie een einde komt en onderstreept dat de natuurlijke hulpbronnen van de Democratische Republiek Kongo niet mogen worden geëxploiteerd om het conflict in dat land te financieren; 13. is ingenomen met het feit dat alle deelnemers aan het voorbereidend inter-Kongolees overleg met een positieve instelling aan de discussies in Gaborone zijn begonnen; betreurt weliswaar het gebrek aan vooruitgang in Addis Abeba, maar doet een dringend beroep op alle Kongolese partijen om in dezelfde geest van compromis en verzoening door te werken op de volgende bijeenkomst van de inter-Kongolese dialoog, die eind januari 2002 in Sun City (Zuid-Afrika) moet worden hervat; 14. is verheugd over de inzet van VN-troepen om het toezicht op het staakt-het-vuren te ondersteunen, en wenst dat spoedig een aanvang wordt gemaakt met de volgende fase van de VN-operatie, waarbij meer troepen zullen worden gestuurd om aan het programma van vrijwillige ontwapening te beginnen; 15. verzoekt de Raad en de Commissie hun inspanningen met het oog op de uitvoering van het Akkoord van Lusaka te intensiveren en bemiddelingspogingen te blijven ondersteunen, en dringt erop aan dat zij onverwijld de nodige politieke en economische maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het akkoord behoorlijk kan worden uitgevoerd; 16. verzoekt de lidstaten hun toezeggingen gestand te doen met betrekking tot de controle op de wapenuitvoer en het voorkomen van illegale wapenverkoop en -handel waarmee de noodzakelijke financiële middelen worden verkregen om de oorlog voort te zetten; 17. wenst dat de internationale economische gemeenschap een ethische gedragscode oplegt; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, Commissie, Raad van ministers ACS-EU, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie en de regeringen van Burundi, de Democratische Republiek Kongo, Rwanda, Oeganda, Angola, Zimbabwe en Namibië. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 590 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 in samenhang met artikel 300, lid 2, lid 3, eerste alinea, en lid 7 van het EG-Verdrag (C5-0555/2001 ), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0426/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0405/2001 ), A. verontrust over het toenemende gebruik van goedkope vlaggen in de visserij en de ernstige gevolgen daarvan voor het mariene ecosysteem en voor de sociale en arbeidsomstandigheden van de scheepsbemanningen, B. overwegende dat de Overeenkomst inzake de toepassing van de bepalingen van het VN-Zeerechtverdrag van 10 december 1982 betreffende het beheer en de instandhouding van grensoverschrijdende en sterk migrerende visbestanden, meer pressie zal uitoefenen op vlagstaten om hun verantwoordelijkheid op zich te nemen door de activiteiten van de schepen onder hun vlag te controleren, en gelet op het belang van de onverwijlde inwerkingtreding van deze overeenkomst, C. overwegende dat de lidstaten maatregelen moeten nemen om de overbrenging van visserijvaartuigen van hun registers naar registers van landen met een goedkope vlag tegen te gaan, D. overwegende dat overheidsgeld niet mag worden gebruikt om de overbrenging van visserijvaartuigen naar registers van landen met goedkope vlag te financieren, E. overwegende dat invoerverboden zijn opgelegd door de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijn (ICCAT) voor tonijn en zwaardvis gevangen door schepen onder bepaalde goedkope vlaggen, alsmede andere maatregelen zijn genomen zoals de opstelling van registers van schepen die in het ICCAT-gebied mogen vissen, F. overwegende dat visserijvaartuigen onder goedkope vlag sterk afhankelijk zijn van transportschepen op zee om niet in een haven te moeten aanleggen om voorraden in te slaan of hun vangsten aan land te brengen, 1. wijst erop dat het gebruik van een goedkope vlag meestal tot doel heeft de kosten maximaal te drukken en bepaalde belastingregels te omzeilen door ingewikkelde juridische constructies, hetgeen talrijke problemen oplevert bij de toewijzing van de bevoegdheden in geval van illegale visserij, ongevallen op zee en in het algemeen de naleving van de mededingingsregels die voor de zeevaart gelden; 2. veroordeelt met klem allen die zich met visserij onder goedkope vlag bezighouden, met inbegrip van de begeleidende transportschepen, wegens de gevolgen ervan voor de visbestanden en de als bijvangst gevangen soorten, wegens de behandeling van de bemanningen op het gebied van arbeidsomstandigheden, lonen en veiligheidsnormen, en wegens de oneerlijke concurrentie die ze veroorzaakt voor de op geregelde wijze vissende schepen die de desbetreffende beheersmaatregelen in acht nemen; 3. verzoekt de lidstaten die de procedure voor de ratificatie van de VN-Overeenkomst inzake de visbestanden nog niet hebben afgewikkeld, dat zo snel mogelijk te doen; 4. is ingenomen met het Internationaal Actieplan van de FAO ter bestrijding van illegale, niet-geregelde en niet-aangegeven visserij en roept alle regeringen, ook die van de lidstaten, ertoe op dat actieplan spoedig volledig uit te voeren; 5. verzoekt de lidstaten te weigeren schepen uit hun scheepsregisters te schrappen als die worden overgebracht naar derde landen die door de betrokken regionale visserijorganisaties zijn geïdentificeerd als landen die toestaan te vissen op een wijze die de doeltreffendheid van de internationale instandhoudingsmaatregelen in gevaar brengt; 6. verzoekt de Commissie en de Raad opnieuw het thema te behandelen van het opzetten van een Europees systeem van registratie van schepen ("Europees scheepsregister”), dat parallel aan de controle door de havenstaat moet functioneren; 7. complimenteert de regering en de visserijsectoren van Japan en Taiwan met het innovatieve programma dat ze hebben opgesteld om meer dan 125 grote tonijnbeugvissersvaartuigen die nu onder goedkope vlaggen varen, te repatriëren of te slopen; feliciteert ook de regering van Zuid-Afrika, die heeft verboden dat schepen onder goedkope vlag in de havens van dat land vis aan land brengen; neemt voorts kennis van het innovatieve element dat Spanje in zijn binnenlandse wetgeving heeft geïntroduceerd door te bepalen dat landen en grondgebieden geacht worden voor visserijdoeleinden over een goedkope vlag te beschikken, indien zij hun verantwoordelijkheden uit hoofde van het internationale recht niet nakomen omdat zij tekortschieten in de uitoefening van hun jurisdictie over en controle op visserijvaartuigen; 8. veroordeelt de handelwijze van sommige landen, zoals Brazilië, die in hun register tijdelijk schepen inschrijven waarvan bekend is dat ze onder goedkope vlag hebben gevist, wat neerkomt op 'witwassen'; is van oordeel dat die handelwijze onaanvaardbaar is op een ogenblik dat de visserijcapaciteit te groot is; 9. verzoekt de Commissie er bij de toetredingsonderhandelingen op toe te zien dat de kandidaat-lidstaten het acquis communautaire op het gebied van de veiligheid op zee opnemen in hun nationale wetgeving; 10. verzoekt alle lidstaten alle bepalingen van Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid met kracht toe te passen, met inbegrip van grondige inspecties in havens, alvorens toestemming te geven om vis aan land te brengen (1) ; 11. verzoekt de Europese Unie onverwijld een regelgeving uit te werken en toe te passen die het schepen die onder een goedkope vlag varen onmogelijk maakt te ontsnappen aan strikte regels en controles, ten aanzien van zowel de veiligheid op zee en de bescherming van het mariene milieu in het algemeen en de visbestanden in het bijzonder, als de communautaire normen, waarvan de naleving tevens een garantie vormt voor de veiligheid en de inachtneming van de internationale mededingingsregels; 12. wenst dat de controlemaatregelen en de door de Gemeenschap verplicht gestelde minimumnormen op het gebied van veiligheid onverwijld worden verscherpt; 13. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten om de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) te verzoeken zo spoedig mogelijk de mechanismen voor de controle op de tenuitvoerlegging van de internationale regels te herzien, zowel wat de vlaggenstaten als wat de havenstaten betreft, in lijn met de door de Commissie voorgestelde maatregelpakketten ERIKA I en II, die binnenkort zullen worden aangenomen; 14. wijst erop dat anderhalf jaar na het ongeval met de Erika en ofschoon het Europees Parlement de procedure terzake versneld heeft, de maatregelen van het Erika 1-pakket inzake veiligheid in de zeevaart, met name de richtlijnen betreffende scheepsregisters en de controle op schepen door de havenstaat, nog niet worden toegepast; verzoekt dan ook de Raad om in samenwerking met het Parlement de procedure van goedkeuring en toepassing van deze maatregelen zo spoedig mogelijk af te ronden; 15. verzoekt de Commissie binnen drie maanden wijzigingen voor te stellen in Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad om het aan land brengen van vis alleen toe te staan als bewezen is dat de vis gevangen is in overeenstemming met de beheersmaatregelen die door een bevoegde regionale visserijorganisatie of andere bevoegde internationale instrumenten, zoals de VN-Overeenkomst, zijn genomen; 16. verzoekt de Commissie bij wijze van rechtszekerheidsmaatregel in haar interne wetgeving de door de regionale visserijorganisaties (ICCAT, NAFO, NEAFC, CCAMLR) opgestelde lijst op te nemen van staten en grondgebieden met goedkope vlaggen; wenst dat deze lijst tevens dient om een einde te maken aan de subsidies voor het oprichten van gemengde vennootschappen met schepen die varen onder de vlag van op genoemde lijst voorkomende staten en grondgebieden, en dat met deze landen en grondgebieden bilaterale gesprekken worden gestart om een einde te maken aan alle vormen van registratie waarbij het land zijn internationale verantwoordelijkheid als vlagstaat ontloopt; 17. dringt er bij de Commissie op aan communautaire handels- en douanevoorschriften vast te stellen die de markt van alle lidstaten volledig afschermen tegen illegale visserijproducten, langs welke weg deze ook worden aangeboden (vervoer door de lucht, over land of over water - door de visserijvaartuigen zelf of via handelsschepen); meent dat met het oog hierop douanecontrolemechanismen moeten worden opgezet die een "real time”- balans opmaken van de invoer van visserijproducten die vallen onder de regeling inzake regionale visserijorganisaties, opdat de aan deze organisaties toegekende quota niet worden overschreden; 18. verzoekt de Commissie en de Raad alle initiatieven te ondersteunen die er in het kader van het internationale zeerecht op zijn gericht transparante en niet-discriminerende criteria vast te stellen waarin de minimumvoorwaarden zijn vervat voor erkenning van het feit dat de vlagstaat met betrekking tot de visserij zijn verantwoordelijkheden en verplichtingen nakomt en die het dus, omgekeerd, ook mogelijk maken vast te stellen welke vlaggen internationaal als "goedkoop” kunnen worden aangemerkt; 19. verzoekt de Commissie binnen drie maanden maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat natuurlijke of rechtspersonen in de Gemeenschap de wet overtreden als ze handel drijven in vis of visproducten die het resultaat zijn van visserijactiviteiten onder goedkope vlag; 20. spoort de ICCAT en andere regionale visserijorganisaties voor tonijn en andere soorten ertoe aan samen te werken in hun pogingen om een einde te maken aan de visserij onder goedkope vlag; stemt in het bijzonder in met de opstelling en verspreiding van lijsten van schepen die de toestemming hebben om in de respectieve zones te vissen en met de invoering van niet-discriminerende, de handel beperkende maatregelen; 21. verzoekt de Commissie en de Raad van de herziening van het meerjarenprogramma voor de algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 juli 1999 tot 31 december 2001 gebruik te maken om de hoogst mogelijke tarieven vast te stellen voor producten uit derde landen die als landen met een goedkope vlag zijn geïdentificeerd; 22. verzoekt de Commissie met klem een amendement voor te stellen om aan de lijst van ernstige inbreuken tegen het GVB de inbreuken toe te voegen op visserijbeheersmaatregelen die worden gepleegd door Gemeenschapsonderdanen aan boord van visserij- en transportschepen onder goedkope vlag; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2001) 70 - C5-0398/2001 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0381/2001 ), A. overwegende dat bijen een bijzondere en hoogst belangrijke rol spelen in het milieu en de landbouw door hun rol in de bestuiving, en vandaar ook een multifunctionele bijdrage leveren aan de landbouweconomie, de plattelandsontwikkeling en het ecologisch evenwicht, B. overwegende dat de situatie van de bijentelers sinds een jaar ernstig verslechterd is, hoewel dat nog niet blijkt uit de statistieken die de Commissie in haar verslag voorlegt, C. overwegende dat de zelfvoorzieningsgraad van de Europese Unie voor honing al sinds meerdere jaren aanhoudend daalt (47,4% in 1999), D. onder verwijzing naar de alarmkreten van de Europese bijenteelt, die met alsmaar meer structurele problemen te kampen krijgt, zodat er op een verontrustende manier imkersbedrijven verdwijnen en de oprichting en vernieuwing van bedrijven in gevaar komt, die zowel uit sociaal als uit milieuoogpunt onmisbaar zijn om op heel het grondgebied van de Europese Unie de bestuiving van wilde en teeltplanten te verzekeren, E. overwegende dat de Commissie niet schijnt te beseffen welke gevolgen dit onmiddellijke gevaar voor het evenwicht van het Europees ecosysteem zal hebben, F. overwegende dat de hogere productiekosten van de Europese bijenhouders in vergelijking met hun concurrenten in derde landen en het ontbreken van een communautaire preferentie in de sector de economische levensvatbaarheid van de imkersbedrijven hoe langer hoe meer in gevaar brengen, en dat bijgevolg de Europese Unie niet in staat is het hoofd te bieden aan de toenemende concurrentie van tegen lage prijzen ingevoerde honing zonder haar landbouwmodel en sociaal model ter discussie te stellen, G. overwegende dat bijzonder ernstige schade is toegebracht aan de bijenpopulaties in meerdere lidstaten door systematische bestrijdingsmiddelen met zeer lange remanentie die in het omhulsel van zaaigoed voor extensieve akkerbouw verwerkt worden en tot vergiftiging op grote schaal van de bijenkolonies hebben geleid, H. overwegende dat het wel degelijk vaststaat dat de voortgezette gebruikmaking van de bewuste producten voor behandeling van uitgestrekte teeltoppervlakten de planten en de bodem aantast en functiestoornissen bij de bijen veroorzaakt, met verliezen van wel 60% van het bestand van de kolonies en evenveel verlies in de honingproductie, I. overwegende dat de varroamijtziekte door het Internationaal Bureau voor Epizoötieën beschouwd wordt als een belangrijke overdraagbare aandoening uit sociaal-economisch en/of sanitair oogpunt met niet te verwaarlozen gevolgen voor de internationale handel in dieren en producten van dierlijke oorsprong, J. overwegende dat honing een hoogwaardig landbouwproduct is dat als een van de weinige in Bijlage I van het Verdrag genoemde producten geen onderdeel uitmaakt van een volledig normatief kader voor rechtstreekse steun uit hoofde van het GLB, K. overwegende dat honing en andere producten van de bijenteelt, namelijk koninginnenbrij, stuifmeel en maagdenwas, landbouwproducten van hoge kwaliteit met grote diëtetische waarde en een preventieve waarde voor de menselijke gezondheid zijn, L. overwegende dat de op basis van Verordening (EG) nr. 1221/97 ten uitvoer gelegde nationale programma's tot verbetering van de voorwaarden voor de productie en de afzet van honing tot op heden de enige (indirecte) steunmaatregelen vormen voor de sector, M. overwegende dat uit analyse van de nationale programma's voor verbetering van de productievoorwaarden en afzet van honing blijkt dat de interpretatie van verordening (EG) nr. 1221/97 in de verschillende lidstaten zeer uiteenlopend is, afgezien van het feit dat bepaalde landen te weinig gebruik maken van de beschikbare middelen en ze van hun eigenlijk doel afwenden door de eigen nationale financiering die vroeger al bestond te vervangen door financiering door de Gemeenschap, 1. stelt vast dat de programma's die op basis van de bepalingen in Verordening (EG) nr. 1221/97 mee gefinancierd worden, kwalitatief en kwantitatief niet voldoen en de verslechtering van de situatie waar de Europese bijentelers mee te kampen hebben naarmate de liberalisering en de mondialisering van de markten voortschrijden, niet hebben kunnen tegenhouden; 2. maakt zich ongerust over het voortbestaan van structurele gebreken inzake de productie en de afzet van honing in de Europese Unie en de bedreiging die op de rol van de bijen in de bestuiving weegt, die in alle streken verzekerd zou moeten zijn om rampzalige gevolgen voor het milieu en de ontwikkeling van het platteland te voorkomen, en dringt aan op noodmaatregelen zodat de sector economische weerstand kan bieden aan de echte crisistoestand die hij doormaakt, bijvoorbeeld een flexibeler interpretatie van Verordening (EG) nr. 1221/97 om mee de programma's te kunnen financieren waarmee het voortbestaan van de bijenteelt verzekerd moet kunnen worden; 3. keurt de heffing van antidumpingrechten op de invoer van honing uit Argentinië en China, de voornaamste uitvoerders en leveranciers van de Europese Unie, door de Amerikaanse handelsautoriteiten af, aabgezien de EU-markt door de ingevoerde honing nog meer onder druk komt te staan, waardoor de prijzen en het inkomen van de Europese bijentelersverder dalen; 4. betreurt dat de Commissie onverkort vasthoudt aan handhaving van Verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad en Verordening (EG) nr. 2300/97 van de Commissie; betreurt tevens dat het enige voorstel in het verslag COM (2001) 70 , later toegepast in Verordening (EG) nr. 704/2001, de invoering behelst van een eenvoudiger beheer van het thans van kracht zijnde begrotingskader; 5. wenst dat honing onder het veterinair beleid komt te vallen, vooral voor wat betreft de middelen die voor de strijd tegen de varroamijtziekte uitgetrokken worden; 6. is van mening dat er voor honing specifieke maatregelen moeten gelden om de afzet met behulp van financiering door de Gemeenschap aan te moedigen en te ondersteunen, op basis van de diëtetische en therapeutische waarde van de producten van de bijenteelt en de officiële verklaringen voor een beleid om de kwaliteit van levensmiddelen te ondersteunen; 7. dringt er met klem op aan dat de handels- en kwaliteitsnormen die van toepassing zijn op alle in de Europese Unie verhandelde honing voorzien in een adequate voorlichting van de consument met betrekking tot honingmengsels en honing afkomstig uit derde landen, met name via de verplichte vermelding, in de etikettering, van het land van herkomst alsmede van specifieke gegevens betreffende de kwaliteit van de honing; 8. onderstreept de noodzaak dat de Commissie in het licht van de aanstaande herziening van Agenda 2000 halverwege het actieprogramma onderzoek doet naar en voorstellen voorlegt voor nieuwe instrumenten ter bevordering van de productie en de afzet van honing die het voortbestaan en de rentabiliteit van de Europese imkerijen waarborgen met het oog op de totstandkoming van een meeromvattend, doeltreffend en rechtvaardig communautair steunkader; 9. verzoekt de Commissie in het bijzonder in het kader van de herziening van Agenda 2000 halverwege het actieprogramma een impactstudie te presenteren, eventueel vergezeld van wetgevingsvoorstellen, naar de financiële en economische gevolgen van de tenuitvoerlegging van de volgende maatregelen: financiële bijdrage voor de bestrijding van de varroamijtziekte en de andere bijenziekten in het kader van het veterinair beleid als compensatie voor de veterinaire kosten die de bestrijding met zich meebrengt; invoering van een bestuivingspremie per korf voor alle Europese bijentelers teneinde het bijenbestand op een dusdanig peil te houden dat de ecologische functie van bijen behouden blijft; invoering van een jaarlijkse premie als compensatie voor de dalende inkomsten, uit te keren via de beroepsorganisaties, en berekend door de gemiddelde honingproductie per korf in de Europese Unie te vermenigvuldigen met het verschil tussen de gemiddelde productie- en invoerprijs; 10. vraagt in afwachting van die maatregelen om volgens de huidige verordening alle steunmaatregelen voor herstel van het bijenbestand in aanmerking te laten komen, zoals aankoop van koninginnen en materiaal voor het kweken van koninginnen, ondersteuning van bijenhuizen voor kweekdoeleinden, specialisatie van bepaalde bijenhuizen in bijenkweek; 11. acht gezien de rol van de bijenhouderij in de minst ontwikkelde plattelandsgebieden van de Europese Unie opneming van de bijenhouderij noodzakelijk in het stelsel van compenserende vergoedingen per hectare zoals voorzien in Verordening (EG) nr. 1259/1999 middels de omrekening van bijenkasten in grootvee-eenheden; 12. verzoekt om uitbreiding van de reikwijdte van het thans geldende reglementair kader tot specifieke maatregelen inzake de promotie (zowel binnen de Unie als daarbuiten) van honing van hoge kwaliteit en de bevordering van de gemeenschappelijke afzet van honing; 13. acht de in het kader van Verordening (EG) nr. 1221/97 ter beschikking gestelde begrotingsmiddelen voor de honingsector ontoereikend; is van mening dat in het licht van de aanstaande herziening van Agenda 2000 en de vaststelling van de nieuwe financiële vooruitzichten een geleidelijke verhoging van het begrotingskader onontbeerlijk is, hetzij teneinde nieuwe maatregelen te financieren, hetzij teneinde het percentage van de communautaire financiering te verhogen en een meer homogene en rechtvaardige tenuitvoerlegging te waarborgen; 14. roept de Commissie op erop toe te zien dat het additioneel karakter van de communautaire kredieten ten behoeve van de bijenhouderij gewaarborgd blijft en dat haar steun door de lidstaten niet aangewend wordt ter vervanging van door de nationale overheidsinstanties aan de sector reeds toegekende middelen; 15. verzoekt om verruiming van de criteria die gehanteerd worden bij de vaststelling van de uitgaven en investeringen die in aanmerking komen voor financiering in het kader van de nationale programma's, mits de Commissie erop toeziet dat alle lidstaten eenzelfde mate van soepelheid betrachten bij de interpretatie van voornoemde criteria teneinde concurrentieverstoringen in de productie en de afzet van honing te voorkomen; 16. acht verbetering en standaardisering van de nationale statistische hulpmiddelen noodzakelijk met het oog op de notering van de producentenprijzen en om betrouwbare gegevens over de ontwikkeling van de bijenbestanden te verkrijgen, die rekening houden met het feit dat ze elk jaar van januari tot december opnieuw gevormd moeten worden, zulks middels de oprichting van nationale waarnemingscentra waarbij tevens de beroepsorganisaties betrokken zijn; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten erop toe te zien dat de homologatiedossiers voor fytosanitaire producten met inachtneming van de weerslag op de bijenteelt samengesteld worden (mortaliteit of gedragsverandering) en dat daarbij ook het voorzorgsprincipe gevolgd wordt; 18. spreekt de verwachting uit dat de lidstaten de samenwerking van de bevoegde autoriteiten met de vertegenwoordigende organisaties en coöperaties in de honingsector met betrekking tot de opstelling en het beheer van de nationale programma's versterken teneinde de doeltreffendheid van de betreffende programma's te verhogen en de transparantie ervan te waarborgen; 19. verzoekt de Raad verslag COM(2001) 70 van de Commissie, met inachtneming van de gegevens in deze resolutie, dringend aan een nieuw onderzoek te onderwerpen; 20. verzoekt de Commissie om bij de lidstaten en de verenigingen van bijentelers een grootschalige bewustmakings- en informatiecampagne op te zetten voor betere gebruikmaking van niet alleen de mogelijkheden van Verordening (EG) nr. 1221/97 maar ook de middelen die beschikbaar zijn in de programma's voor plattelandsontwikkeling; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 116 - C5-0188/2001 ), - gezien de mededeling van de Commissie "Verslag over de EURES-activiteiten in de periode 1998-1999 - Naar één Europese arbeidsmarkt: de bijdrage van EURES” ( COM(2000) 607 ), - gezien zijn resolutie van 31 mei 2001 over laatstgenoemde mededeling (1) , - gezien de mededeling van de Commissie "Lokale werkgelegenheidsinitiatieven - Een lokale dimensie voor de Europese werkgelegenheidsstrategie” ( COM(2000) 196 ), - gezien zijn resolutie van 30 november 2000 over laatstgenoemde mededeling (2) , - gezien de mededeling van de Commissie "Een actieplan voor het vrij verkeer van werknemers” ( COM(1997) 586 ), - gezien zijn resolutie van 16 juli 1998 over laatstgenoemde mededeling (3) , - gezien de conclusies van de Europese Raden van Lissabon op 23 en 24 maart 2000 en van Stockholm op 23 en 24 maart 2001, - gezien de artikelen 39 en 40 van het EG-Verdrag, - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0375/2001 ), A. overwegende dat het vrije personenverkeer voor de burgers van de Europese Unie een fundamenteel recht is dat ook in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie als een individueel recht wordt vermeld en nog niet ten volle is verwezenlijkt, B. overwegende dat het vrije personenverkeer een noodzakelijke voorwaarde is voor de totstandbrenging van een Europese arbeidsmarkt, met name ten aanzien van grensarbeiders en met het vooruitzicht op de komende uitbreiding, C. overwegende dat het vrije personenverkeer binnen de Europese Unie uitsluitend volledig kan worden verwezenlijkt als personen die van het ene naar het andere land verhuizen er zeker van kunnen zijn dat zij hun socialezekerheidsrechten niet zullen kwijtraken, D. overwegende dat volgens de mededeling van de Commissie de mobiliteit van de burgers van de Unie binnen de Unie zelf minder dan 0,4% van de ingezetenen betreft, waarvan circa 0,2% naar het land van herkomst terugkeert, E. evenwel overwegende dat het begrip en dus het verschijnsel mobiliteit in Europa volstrekt niet vergelijkbaar is met dat in de VS gezien de verschillen in taal, context en vooral cultuur, F. overwegende dat een vrij verkeer van personen tussen de staten van de Unie werkgevers en werknemers in het algemeen echter ruimere mogelijkheden biedt, mits er regels zijn voor de arbeidsrechten, de beloning en de sociale voorzieningen waarvan dankzij de voorgangers van het Handvest van de grondrechten ten minste de fundamenten op het grondgebied van de Unie erkend zijn; dit om te voorkomen dat een en ander ten koste gaat van de werknemers, of dezen nu "typisch” of "atypisch” werk hebben; G. overwegende dat het bovenstaande in het bijzonder geldt als de Unie straks wordt uitgebreid en te maken krijgt met mobiliteit vanuit de huidige LMOE die in de toekomst lidstaten zullen zijn, en hoogstwaarschijnlijk met mobiliteit naar de huidige LMOE, vooral vanuit derde landen die daaraan grenzen, H. bovendien overwegende dat de regelingen ter bevordering van de arbeidsmobiliteit binnen afzonderlijke lidstaten van de Unie en evenzeer binnen regio's van eenzelfde staat weinig ontwikkeld zijn, zodat sprake is van wat de Commissie "virtuele mobiliteit” noemt, I. derhalve overwegende dat er nog steeds serieuze belemmeringen voor het vrije verkeer van werknemers zijn, om te beginnen de toegankelijkheid en doorzichtigheid van de sociaal-economische informatie in het geval van een verplaatsing naar een andere staat als de staat van verblijf, en verder belemmeringen die te maken hebben met de taal, de cultuur, het schoolsysteem en de erkenning van diploma's, vaardigheden en kwalificaties, J. overwegende dat de Commissie deze belemmeringen reeds meermalen heeft geanalyseerd, onder meer in het actieplan van 1997 (verslag van de groep van prominenten voorgezeten door Simone Veil), dat uitmondde in het verslag over de obstakels voor grensoverschrijdende mobiliteit van februari 2001, K. overwegende dat het niet de bedoeling mag zijn een grotere arbeidsmobiliteit alleen voor bepaalde schaarse hoogopgeleide categorieën werknemers te bevorderen, maar dat in alle lagen en sectoren van de arbeidsmarkt de belemmeringen voor vrij verkeer moeten worden opgeruimd; L. overwegende dat de besluiten van de Europese Raad van Lissabon (maart 2000) plus het aan de Europese Raad van Stockholm (maart 2001) voorgelegde plan om uiterlijk in 2005 een eind te maken aan de belemmeringen voor de mobiliteit van arbeid in de Europese Unie, nopen tot een nieuw initiatief van de Commissie ten gunste van de mobiliteit, M. evenwel overwegende dat het optreden van de Commissie ter zake moet leiden tot een verbetering van de situatie van de door mobiliteit betroffen werknemers naast een aanzienlijke groei van het aantal mobiele werknemers, waarbij de betrokkenen vrijwillig voor mobiliteit gekozen moeten hebben zonder sancties opgelegd te krijgen wanneer zij zouden besluiten niet mobiel te zijn en in het land te blijven waar zij woonachtig zijn, N. tevens overwegende dat het aanmoedigen van mobiliteit niet ten koste mag gaan van de ontwikkeling van achterstandgebieden als gevolg van een mogelijke "brain drain” die de verschillen in ontwikkeling tussen de regio's van de Europese Unie nog kan verscherpen, wat strijdig zou zijn met het in artikel 158 van het EG-Verdrag gestelde doel van de Unie om de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de verschillende regio's te verkleinen, O. tot slot overwegende dat het stimuleren van mobiliteit ook een bijdrage kan leveren aan de bestrijding van de werkloosheid en aan een vermindering van het tekort aan vaardigheden in bepaalde sectoren, en wel door de werkgelegenheidsinitiatieven op lokaal, regionaal en landelijk niveau aan te vullen en niet door deze te vervangen, P. overwegende dat bij de behandeling van alle wetgeving, en met name de wetgeving inzake werkgelegenheid en sociale zaken, sterk gelet moet worden op de noodzaak de mobiliteit te bevorderen, Q. overwegende dat het beheersen door burgers van andere communautaire talen dan hun moederta(a)l(en) een essentiële stap is in de richting van een meer geïntegreerde Europese arbeidsmarkt, R. overwegende dat, gelet op de vergrijzing van de Europese bevolking, mobiliteit betrekking moet hebben op alle leeftijdscategorieën, S. overwegende dat, als Europa "de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld [moet worden[ die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang”, meer Europeanen bekwaam moeten worden op het gebied van de nieuwe informatie- en communicatietechnologie, T. overwegende dat de uitwisseling van beste praktijken zou helpen de kwaliteit van de onderwijs- en opleidingsstelsels in de lidstaten te verbeteren, U. overwegende dat, zoals uit veel door het Parlement ontvangen verzoekschriften blijkt, sommige belemmeringen voor het vrije verkeer van werknemers het gevolg zijn van tekortkomingen in de toepassing van de communautaire regels door de lidstaten, V. overwegende dat de Europese instellingen op het gebied van het wegwerken van belemmeringen voor transnationale mobiliteit zelf het goede voorbeeld zouden moeten geven, 1. begroet dit nieuwe initiatief van de Commissie ten gunste van de mobiliteit; wijst er evenwel op dat het bovengenoemde actieplan van 1997 hetzelfde doel beoogde, maar slechts ten dele is gerealiseerd; spreekt de hoop uit dat dit initiatief verder gaat dan een opsomming van de belemmeringen en tot een actieplan met duidelijke doelstellingen leidt, dat materiële en duidelijker gevolgen voor de burgers heeft; 2. verzoekt de Commissie samenvattingen op te stellen van de bestaande communautaire regelgeving inzake vrij verkeer, het recht van verblijf en de wederzijdse erkenning van professionele, academische en beroepopleidingskwalificaties en ervoor te zorgen dat deze via haar informatiecampagne wijd worden verspreid; 3. verzoekt de Commissie om ruim vóór de bijeenkomst van de Europese Raad in het voorjaar 2002 een dergelijk actieplan vergezeld van de nodige wetgevingsvoorstellen in te dienen, onder meer inzake de erkenning van kwalificaties en vaardigheden en inzake de exporteerbaarheid van socialezekerheidsrechten en in het bijzonder rechten op aanvullend pensioen, leemtes waarop al jarenlang wordt gewezen; 4. verzoekt de Commissie strenger toe te zien op de naleving van de bestaande communautaire regelgeving inzake de wederzijdse erkenning van kwalificaties, door de voortdurende overtreding van dergelijke regelgeving door openbare instanties in de lidstaten sneller aanhangig te maken bij het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie; 5. staat positief tegenover het Actieplan Mobiliteit van de Raad, waarin voorstellen worden gedaan om belemmeringen voor mobiliteit weg te nemen, en de prioriteit die de Raad hieraan voornemens is te geven; wijst erop dat mobiliteit moet berusten op de vrije keus van de betrokken persoon, die niet mag worden bestraft indien hij/zij besluit geen gebruik te maken van mobiliteit en in plaats daarvan in het land blijft wonen waar hij/zij woonachtig is; 6. begroet de intentie van de Commissie voorstellen in te dienen met het oog op een transparanter systeem voor de wederzijdse erkenning van professionele, academische en beroepopleidingskwalificaties; 7. verzoekt de Commissie haar voorstellen voor "verdere beleidsinitiatieven en -aanbevelingen” in te dienen in de vorm van een voorstel voor een of meer aanbevelingen, eerder dan in de vorm van een actieplan; 8. spreekt de wens uit dat de lidstaten uiterlijk eind 2002 overeenkomstig de conclusies van de Europese Raden van Feira en Nice en in vervolg op de Raad van Stockholm tot overeenstemming komen over de kwestie van het "fiscaal pakket” en de fiscale nadelen voor de grensgangers opheffen; 9. verzoekt de Raad met klem zo spoedig mogelijk een besluit te nemen over het door de Europese Raad van Stockholm gegeven mandaat om parameters vast te stellen voor de modernisering van Verordening (EEG) nr. 1408/71 inzake de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, teneinde de Raad en het Europees Parlement in staat te stellen de definitieve aanneming ervan te bespoedigen en ook de onderdanen van derde landen erin op te nemen vóór eind 2002; 10. neemt nota van de oprichting van een task force in verband met vaardigheden en mobiliteit; verzoekt regelmatig op de hoogte gehouden te worden van de werkzaamheden van deze task force; verzoekt de Commissie bovendien het Parlement het actieplan te doen toekomen dat zij wil voorleggen aan de Raad van het voorjaar van 2002, opdat het Parlement zich vóór de Raad daarover kan uitspreken; 11. verzoekt de Commissie de task force in verband met vaardigheden en mobiliteit te belasten met een studie naar de gevolgen van de nieuwe informatietechnologie en de modernisering van de organisatie van de arbeid die telewerken in bedrijven mogelijk maakt; verzoekt tevens om de inbreng van meer specifieke ideeën ter bevordering van de mobiliteit van ouderen, gehandicapten, en andere probleemgroepen; 12. verzoekt de Commissie de task force, die is ingesteld om de drijvende krachten op en de kenmerken van de nieuwe Europese arbeidsmarkten te onderzoeken, opdracht te geven een reeks van beleidsinitiatieven te ontwikkelen die ervoor moeten zorgen dat deze markten voor iedereen toegankelijk zijn; 13. verzoekt de Commissie eveneens met spoed om een gedegen kwalitatieve studie naar de mogelijke verstoringen op de arbeidsmarkten als gevolg van een grote toename van arbeidsmigratie die zich vooral voordoet en verwacht kan worden in bepaalde regio's (met name grensregio's) en bepaalde sectoren (sectoren met een grote mobiliteit zoals de bouw- en de transportsector); zo'n studie moet zich niet alleen beperken tot wat er in legale vormen van vrij verkeer van werknemers gebeurt, maar zal juist ook acht moeten slaan op vormen van vrij verkeer van dienstverlening en vestiging (met name door zelfstandigen die nauwelijks zelfstandig en onafhankelijk zijn), vormen van subcontracting en uitzendwerk over de grens, en illegaal zwartwerk, die een volwaardige behandeling van migrerende of grensarbeiders ernstig in de weg staan; 14. wijst de Commissie op de wenselijkheid dat de nationale actieplannen voor de werkgelegenheid van de lidstaten voorzien in prognoses van en concrete steun voor arbeidsmobiliteit buiten en binnen het nationale grondgebied en binnen regio's van eenzelfde staat en dat de regionale en lokale instellingen meer worden betrokken bij de opstelling van deze plannen; 15. verzoekt de Commissie, nu het voor de sociale partners te laat is om in het kader van de sociale dialoog tot een akkoord te komen, om spoed te maken met het indienen van een wetgevingsvoorstel met betrekking tot uitzendwerk, gebaseerd op het uitgangspunt van gelijke behandeling van uitzendwerknemers en werknemers in reguliere arbeidsrelaties bij de inlenende bedrijven; net als de richtlijnen over deeltijdwerk en contracten voor bepaalde tijd, is immers ook een richtlijn met betrekking tot uitzendwerk van groot belang voor het realiseren van een level playing field in de Europese Unie betreffende de zogenaamde atypische arbeidsrelaties; 16. verzoekt de Raad en de Commissie om het Parlement nog vóór de Europese Raad van het voorjaar 2002 inzage te geven in het verwachte verslag met het gedetailleerde programma van werkzaamheden betreffende de doelstellingen van de stelsels van onderwijs en opleiding, met bijzondere aandacht voor de toegankelijkheid ervan voor migrerende werknemers uit derde landen of uit andere lidstaten; 17. wenst tevens dat de Raad en de Commissie nog in 2002 de door de Raad van Stockholm vastgestelde indicatoren voor de vorming in de lidstaten van kinderbijstandsvoorzieningen en gezinsbeschermingsregelingen ter behandeling doen toekomen aan het Parlement; 18. verzoekt de Commissie om in het kader van het uiterlijk in juni 2002 in medebeslissing met het Parlement vast te stellen zesde kaderprogramma voor onderzoek een voorstel in te dienen met het oog op de vaststelling van een specifieke strategie voor mobiliteit binnen de Europese onderzoeksruimte, en verzoekt in dit verband de lidstaten om ideeën en ervaringen uit te wisselen en het onderzoek en de ontwikkeling te stimuleren met economische prikkels en EIB-steun, vooral voor de minder begunstigde regio's van de Unie; 19. stemt in met het voorstel van de Commissie om het Europese arbeidsbemiddelingsnetwerk (EURES) te hervormen en verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de loopbaanbegeleidingsdiensten die zij steunen, in staat zijn hun klanten advies te verstrekken over werkmogelijkheden in andere lidstaten; 20. begroet het idee om één centraal informatiepunt over de mobiliteit in Europa te creëren; wijst er evenwel op dat bij de vorming van dit punt rekening gehouden moet worden met de integratie ervan in EURES en e SCHOLA alsook, met het oog op een zo spoedig mogelijke totstandkoming van het netwerk, eventuele bestaande geheel of gedeeltelijk vergelijkbare systemen in de lidstaten, waarbij gewestelijke en lokale organen en hun arbeidsbureaus alle mogelijkheden moeten hebben hieraan actief deel te nemen; 21. verzoekt de Commissie de kandidaat-landen voor te stellen om aan dit project deel te nemen, eventueel door overneming van hun actieplan voor e Europe 2002; 22. verzoekt de Commissie tenslotte om na te gaan of het, gezien de internationalisering van de acties van de non-profit sector met een lokale uitwerking alsook de aanzienlijke bijdrage die deze sector levert aan de groei van de werkgelegenheid, wenselijk is om in overleg met vertegenwoordigers van de sector een basisregeling voor de communautaire rechten van de belanghebbenden te lanceren; 23. begroet de toezegging van de Commissie een actieplan voor te stellen over levenslang leren en levenslange opleiding; 24. begroet het actieplan van de Commissie over e-Learning, waarmee scholen en onderwijsinstellingen in Europa worden geholpen zich aan de nieuwe informatie- en communicatietechnologie aan te passen en ruimere toegang tot deze technologie te bevorderen; 25. begroet de aanneming door de Raad van het Commissieverslag over "De concrete doelstellingen van de onderwijsstelsels” en de toezegging van de lidstaten om via de open coördinatiemethode de beste praktijken op het gebied van de hervorming van onderwijsstelsels uit te wisselen; 26. begroet het initiatief voor de oprichting van een Taskforce om uitvoering te geven aan de programma's met betrekking tot de aanbeveling betreffende "Mobiliteit binnen de Gemeenschap van studenten, personen in opleiding, jonge vrijwilligers, leerkrachten en opleiders”; 27. verzoekt de Europese instellingen het goede voorbeeld te geven door de arbeids- en beloningsvoorwaarden van ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese instellingen te hervormen, met bijvoorbeeld het oog op een grotere exporteerbaarheid van in een vorige baan opgebouwde pensioenrechten naar het communautaire pensioenstelsel; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op Besluit nr. 1934/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 tot instelling van het Europees Jaar van de talen 2001 (1) , - gelet op de resolutie van de Raad van 23 november 2001 inzake taalverscheidenheid en het leren van talen, - gelet op artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarin de taalverscheidenheid gewaarborgd wordt, - in dit verband verwijzend naar zijn eerdere resoluties over regionale en minderheidstalen, met name betreffende: - het Gemeenschapshandvest van de rechten van etnische minderheden (16 oktober 1981) (2) ; - maatregelen ten behoeve van minderheidstalen en -culturen (11 februari 1983) (3) ; - de talen en culturen van de regionale en etnische minderheden in de Europese Gemeenschap (30 oktober 1987) (4) ; - de positie van de talen in Gemeenschap en van het Catalaans (11 december 1990) (5) ; - de taalminderheden in de Europese Gemeenschap (9 februari 1994) (6) , A. overwegende dat alle Europese talen gelijk zijn in waarde en waardigheid en een onlosmakelijk deel vormen van de Europese culturen en beschaving, B. overwegende dat de taalverscheidenheid behouden dient te blijven en dat de meertaligheid in de Unie bevorderd moet worden, in het kader waarvan de talen van de Unie even veel respect genieten en naar behoren rekening moet worden gehouden met het subsidiariteitsbeginsel, C. overwegende dat niet minder dan 40 miljoen burgers van de Unie die over meer dan 60 gemeenschappen van regionale of minder gebruikte talen verspreid zijn, regelmatig een regionale of minder gebruikte taal hanteren, D. overwegende dat de Raad en de Commissie het initiatief hebben genomen voor het Europees Jaar van de talen, en verheugd over het feit dat de gemeenschappen die zich bedienen van regionale en minder gebruikte talen in de gehele Europese Unie hierbij betrokken zijn geweest, E. overwegende dat het hoofddoel van het Europees Jaar van de talen was te zorgen voor meer besef van de rijkdom van de taalverscheidenheid in de Europese Unie, een zo groot mogelijk aantal mensen te wijzen op de voordelen van de beheersing van een reeks talen als centraal element in de eigen ontwikkeling en begrip tussen culturen, het levenslang aanleren van talen en aanverwante vaardigheden aan te moedigen door eenieder die legaal in de lidstaten verblijft, ongeacht zijn leeftijd, achtergrond of opleiding en gegevens over het onderwijs in en het aanleren van talen te verzamelen en te verspreiden, F. overwegende dat talen gebruikt moeten worden om ze in leven te houden, en dat hiervan eveneens deel uitmaakt dat zij gebruikt worden in nieuwe technologieën en bij de ontwikkeling van nieuwe technologieën zoals vertaalprogrammatuur, G. overwegende dat gemeenschappen die zich van minder gebruikte talen bedienen een belangrijke bijdrage kunnen leveren in het kader van het debat over de toekomst van Europa, H. overwegende dat de Commissie heeft toegezegd de mogelijkheid te bezien een ontwerpprogramma in te dienen ter bevordering en bescherming van minderheidstalen en regionale talen, 1. bevestigt nogmaals dat de lidstaten en de Commissie maatregelen moeten nemen om alle burgers in staat te stellen talen te leren met het oog op communicatie en als basis voor beter onderling begrip en verdraagzaamheid, persoonlijke mobiliteit, en toegang tot informatie in een meertalig en multicultureel Europa; 2. wijst erop dat het belangrijk is dat Europa het levenslang leren waarborgt; 3. verzoekt de Commissie dringend uiterlijk 31 december 2002 een gedetailleerd verslag in te dienen over de evaluatie van de resultaten van het Europees Jaar van de talen, alsook een algemene beoordeling ervan met feitelijke gegevens, en hierin bijzondere nadruk te leggen op de regionale en minder gebruikte talen; 4. verzoekt de Commissie maatregelen voor te stellen voor de bevordering van de taalkundige verscheidenheid en het aanleren van talen; 5. dringt er bij de Commissie op aan voort te bouwen op de in het kader van het Europese Jaar van de Talen (2001) verrichte werkzaamheden en daartoe vóór eind 2003 een meerjarenprogramma op het gebied van talen in te dienen, waarin ook geld wordt uitgetrokken voor regionale en minder gebruikte talen; 6. dringt erop aan dat de Raad en de Commissie in het kader van de uitbreiding van de EU van de kandidaatlanden verlangen dat zij de regionale en minderheidstalen en -culturen eerbiedigen en zich ten volle houden aan artikel 22 van het Handvest van de grondrechten, en zich aansluiten bij de paragrafen 1.1 en 1.2 van de jaarverslagen over de vorderingen op weg naar de toetreding; is tevens van mening dat de Europese Unie lidstaten en kandidaatlanden moet steunen bij de ontwikkeling van hun culturen en de bescherming van de taalverscheidenheid binnen hun grenzen; 7. wijst erop dat het in de begroting 2002 één miljoen euro heeft uitgetrokken voor voorbereidende maatregelen ter bevordering en bescherming van de regionale en minder verspreide talen, dialecten en culturen; dringt erop aan dat de Commissie erop toeziet dat deze goed worden gebruikt en verzoekt de Commissie een grondslag te vinden voor de voortzetting van de financiering van de bevordering en bescherming van regionale en minder verspreide talen, dialecten en culturen; 8. verzoekt de Raad erop toe te zien dat de implementatie van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten op de agenda wordt geplaatst van de komende Intergouvernementele Conferentie; 9. doet een beroep op de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, om het Europees Handvest voor regionale talen en talen van minderheden te ondertekenen en te ratificeren; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Comité van de regio's, de parlementen en volksvertegenwoordigingen van de lidstaten en aan het Europees Bureau voor taalminderheden.