Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van verordening van de Commissie (D042244/03), – gezien Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, houdende intrekking van Richtlijn 91/670/EEG van de Raad, Verordening (EG) nr. 1592/2002 en Richtlijn 2004/36/EG (1) , en met name artikel 7, lid 6, – gezien het advies van 18 december 2015 van het in artikel 65 van bovengenoemde verordening bedoelde comité, – gezien de brief van de Commissie van 12 februari 2016, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen het ontwerp van verordening, – gezien de brief van de Commissie vervoer en toerisme van 23 februari 2016 aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters, – gezien artikel 5 bis, lid 3, van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2) , – gezien de door de Commissie vervoer en toerisme ingediende aanbeveling voor een besluit, – gezien artikel 106, lid 4, onder d), en artikel 105, lid 6, van zijn Reglement, – gezien er geen bezwaar werd gemaakt binnen de in artikel 105, lid 6, derde en vierde streepjes, van zijn Reglement gestelde termijn, die op 8 maart 2016 verstreek, A. overwegende dat het ontwerp van verordening van de Commissie onder andere beoogt een bestaande overgangsperiode voor houders van een bewijs van bevoegdheid als privépiloot met één jaar te verlengen, van 8 april 2016 tot april 2017; B. overwegende dat de termijn voor het Parlement om bezwaar in te dienen tegen het ontwerp van verordening van de Commissie afloopt op 23 april 2016; C. overwegende dat met de inwerkingtreding van de verordening van de Commissie op 8 april 2016 zou worden voorkomen dat een juridisch vacuüm ontstaat wat betreft de situatie van enkele duizenden EU-burgers die houders zijn van een door de Federale Luchtvaartadministratie (FAA) van de Verenigde Staten afgegeven bewijs van bevoegdheid als privépiloot (PPL); D. overwegende dat indien de datum niet wordt gewijzigd deze piloten hun FAA-bevoegdheid zullen moeten laten valideren of laten omzetten in een EU-bevoegdheid, waarmee voor zowel nationale autoriteiten als piloten veel middelen en tijd is gemoeid; E. overwegende dat de Commissie en het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart bereid zijn te onderhandelen over een vereenvoudigde procedure om de wederzijdse erkenning en omzetting van dergelijke vliegbevoegdheden door de EU en de VS te vereenvoudigen, en overwegende dat deze nieuwe procedure voor piloten waarschijnlijk in de tweede helft van 2016 zal worden gestart; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen het ontwerp van verordening van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Commissie en, ter informatie, aan de Raad. (Gewone wetgevingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0466 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0107/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 oktober 2014 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (2) , – gezien de artikelen 103 en 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A8-0037/2016 ), A. overwegende dat naar de mening van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie het voorstel in kwestie louter een codificatie van de bestaande teksten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 maart 2016 met het oog op de vaststelling van richtlijn (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen (codificatie) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2016/802.) (Gewone wetgevingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0319 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 207, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0015/2014), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 over een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gezien de artikelen 103 en 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A8-0038/2016 ), A. overwegende dat naar de mening van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie het voorstel in kwestie een eenvoudige codificatie van de bestaande teksten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 maart 2016 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad ter voorkoming van verlegging van het handelsverkeer in bepaalde belangrijke geneesmiddelen naar de Europese Unie (codificatie) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2016/793.) (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2015)0631 ), – gezien het wijzigingsprotocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Vorstendom Andorra waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG van de Raad betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (15510/2015), – gezien artikel 115 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder b), en lid 8, tweede alinea van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C8-0028/2016), – gezien artikel 59, artikel 108, lid 7, en artikel 50, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0047/2016 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het wijzigingsprotocol bij de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Vorstendom Andorra. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de raad van toezichthouders van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa) van 3 februari 2016 voor de aanstelling van een uitvoerend directeur van de Eiopa voor een periode van vijf jaar (C8-0023/2016), – gezien artikel 51, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/79/EG van de Commissie (1) , – gezien zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8–0045/2016 ), A. overwegende dat de ambtstermijn van de huidige uitvoerend directeur van de Eiopa op 31 maart 2016 verstrijkt; B. overwegende dat de raad van toezichthouders van de Eiopa op 28 januari 2016, na een open selectieprocedure, heeft voorgesteld de heer Fausto Parente te benoemen voor een ambtstermijn van vijf jaar, overeenkomstig artikel 51, leden 2 en 3, van Verordening (EU) nr. 1094/2010; C. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken op dinsdag 23 februari 2016 een hoorzitting heeft gehouden met Fausto Parente, waarbij hij een openingsverklaring heeft afgelegd en vervolgens vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. hecht zijn goedkeuring aan de benoeming van Fausto Parente als uitvoerend directeur van de Eiopa; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Eiopa en de regeringen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0822 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 82, lid 2, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0428/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Nederlandse Tweede Kamer, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 25 maart 2014 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 16 december 2015 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0020/2015 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 maart 2016 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende procedurele waarborgen voor kinderen die verdachte of beklaagde zijn in een strafprocedure (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2016/800.) Het Europees Parlement, – gezien artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (1) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (2) , – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , – gezien zijn wetgevingsresolutie van 25 november 2015 over het gemeenschappelijk ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2016, goedgekeurd door het bemiddelingscomité in het kader van de begrotingsprocedure (4) , – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2016 (5) en de twee daarmee verband houdende gemeenschappelijke verklaringen van het Parlement, de Raad en de Commissie (6) , – gezien de gezamenlijke verklaring over een betalingsplan voor 2015-2016 (7) van 19 mei 2015, – gezien de Europese economische prognose 2015 van de Commissie (najaar 2015) (8) , – gezien de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie voor 2016 (9) , – gezien titel II, hoofdstuk 8, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0036/2016 ), A. overwegende dat de begroting 2017 de weg moet vrijmaken voor economische groei en het creëren van banen, tegen de achtergrond van een kwetsbaar economisch herstel dat wordt bedreigd door de situatie in opkomende markten en aanhoudende geopolitieke spanningen; B. overwegende dat de begroting 2017 de gevolgen zal ondervinden van de zich ontwikkelende migratie- en vluchtelingencrisis; C. overwegende dat de begroting 2017 zal samenvallen met de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader (MFK); D. overwegende dat het evenwicht tussen binnenlandse vraag en externe handel inhoudt dat de EU in zekere mate economisch afhankelijk is van mondiale ontwikkelingen; Algemene opmerkingen 1. wijst erop dat de begroting van de Unie heeft bewezen een belangrijk instrument te zijn voor de aanpak van recente crises en voor het inspringen op behoeften die niet noodzakelijkerwijs waren voorzien tijdens de onderhandelingen over het MFK 2014-2020, zoals het Europees fonds voor strategische investeringen (EFSI), de migratie- en vluchtelingencrisis of de geopolitieke spanningen in het Europese nabuurschap, leidend tot een aantal ernstige uitdagingen en noodsituaties, terwijl binnen de EU het tempo van economisch herstel en investeringen achterblijft bij hetgeen potentieel mogelijk is, en nog altijd sprake is van een investeringskloof; 2. benadrukt dat de beperkte capaciteit van de begroting van de Unie om deze crises aan te pakken in dit stadium voornamelijk het resultaat is van de gebruikmaking van alle beschikbare middelen waarover bij de MFK-onderhandelingen overeenstemming is bereikt, en in het bijzonder van speciale instrumenten zoals het flexibiliteitsinstrument; herinnert aan de beslissende rol van het Parlement bij de vormgeving van deze instrumenten tijdens de MFK-onderhandelingen; benadrukt echter dat indien de crises erger blijven worden zelfs de volledige gebruikmaking van de bestaande bepalingen voor flexibiliteit onvoldoende zal zijn om de problemen aan te pakken; dringt er bij de Raad in dit verband op aan zijn standpunt over het in de begroting opnemen van de speciale MFK-instrumenten te heroverwegen, om de last die op de begroting van de Unie drukt te verlichten; herinnert in dit verband aan zijn vaste standpunt dat de betalingskredieten voor de speciale instrumenten (het flexibiliteitsinstrument, het Solidariteitsfonds van de EU, het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering en de reserve voor noodhulp) buiten de MFK-plafonds om moeten worden berekend, zoals dat ook het geval is voor de vastleggingen; verwacht dat deze kwestie in het kader van de tussentijdse herziening van het MFK zal worden opgelost; Bij het budgetteren rekening houden met economische prognoses en aansluiten bij het Europees semester voor economische beleidscoördinatie 3. neemt kennis van de Europese economische prognose van de Commissie (najaar 2015), waarin een bescheiden herstel wordt voorspeld, dat echter nog steeds achterblijft bij het groeipotentieel van de EU; benadrukt echter dat op dit herstel moet worden voortgebouwd door de basisvoorwaarden voor groei te verbeteren, om het scheppen van banen en de terugkeer naar volledige werkgelegenheid te stimuleren; wijst erop dat langdurige en zeer langdurige werkloosheid, met name in de armste regio’s van de Unie en onder jongeren, nog steeds op een verontrustend hoog niveau verkeren, en dat de EU moeite heeft met industriële herstructurering; wijst erop dat de verschillen op het gebied van economische ontwikkeling tussen Europese regio’s en lidstaten blijven bestaan, en wijst op de kloof tussen de armste en de rijkste Europeanen; wijst verder op het opdoemen van nieuwe uitdagingen, zoals het risico op vertraging van de groei van opkomende economische markten en de wereldhandel, met de druk die specifiek wordt veroorzaakt door de schommelingen op Chinese markten, de noodzaak van het aanpakken van de migranten- en vluchtelingencrisis en de aanhoudende geopolitieke spanningen; 4. wijst tevens op de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie voor 2016; is er sterk van overtuigd dat een beleid gericht op het stimuleren van investeringen, onder meer door een gecoördineerde verhoging van overheids- en particuliere investeringen met het oog op de Europa 2020-doelstellingen, een passende beleidsoplossing is voor het verwezenlijken van een evenwichtiger economisch beleid; is van mening dat met deze twee elementen rekening moet worden gehouden bij de voorbereiding van de ontwerpbegroting voor 2017, om bij te dragen aan het vaststellen van prioriteiten binnen een economisch kader; roept derhalve op tot meer synergieën tussen de Uniedimensie van het Europees semester voor coördinatie van het economisch beleid en de begroting van de Unie, dat ook de hoeksteen vormt van een stabiele eurozone; 5. verwelkomt in dit verband de inspanningen van de Commissie om meer gebruik te maken van de Europese structuur- en investeringsfondsen ter ondersteuning van de hoofdprioriteiten als aangegeven in de landenspecifieke aanbevelingen; neemt nota van het Commissievoorstel tot vaststelling van het steunprogramma voor structurele hervormingen, en dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat de financiering wordt ingezet met het oog op het versterken van de economische, sociale en territoriale samenhang, overeenkomstig artikel 174 VWEU; 6. betreurt dat de begroting van de Unie in recente jaren onbedoeld slachtoffer is geworden van het onbetrouwbare gedrag van de lidstaten, wat ertoe geleid heeft dat zij hun bijdrage aan de begroting van de Unie als een last zijn gaan beschouwen, en deze zijn gaan zien als variabele die aangepast kan worden; benadrukt dat de EU-begroting als investeringsbegroting een bijzonder sterke meerwaarde kan bieden door het stimuleren van groei, concurrentievermogen en het scheppen van banen in de lidstaten; wijst erop dat de bijdrage van de lidstaten aan de EU-begroting niet beschouwd mag worden als variabele die aangepast kan worden aan de macro-economische omstandigheden; wijst tevens op de toegevoegde waarde van de EU-begroting in de vorm van synergieën en schaalvoordelen; benadrukt de bijzondere situatie van geïsoleerde en perifere regio’s 7. neemt kennis van en betreurt het feit dat de ontduiking van vennootschapsbelasting heeft geleid tot omvangrijke derving van belastinginkomsten voor de lidstaten, en daardoor tot een verlaging van hun bijdrage aan de EU-begroting; is bovendien van mening dat dergelijke oneerlijke belastingconcurrentie in sommige gevallen betekent dat bbp wordt overgedragen van de ene lidstaat naar de andere en dat bni wordt overgedragen naar belastingparadijzen buiten de EU, leidend tot lagere totale bijdragen van de lidstaten aan de EU-begroting; De crises overwinnen 8. benadrukt het feit dat de Unie de afgelopen jaren met een groot aantal crises te maken heeft gehad, waarvoor een holistische oplossing moet worden gevonden; wijst erop dat de vluchtelingencrisis in de Unie en in haar buurlanden, die voortvloeit uit het conflict in Syrië, nog niet is opgelost; constateert dat deze crisis in 2015 is geëscaleerd en zich in 2016 heeft doorgezet, met een plotselinge massale stijging van het aantal vluchtelingen en migranten die naar de Unie vluchten om asiel aan te vragen; benadrukt dat dit ook gevolgen heeft gehad voor de interne crisis; onderstreept dat de begroting van de Unie een onmiddellijke reactie op de crisis mogelijk heeft gemaakt en sterk moet worden verhoogd om de tenuitvoerlegging van het beleid van de EU om het hoofd te bieden aan de crisis doeltreffend te financieren, en deel moet uitmaken van een Europese oplossing om deze noodsituatie in de toekomst te boven te komen; 9. onderstreept dat de begroting voor 2017 beïnvloed zal worden door de interne en externe uitdagingen op het gebied van veiligheid, dieook de vorm kunnenaannemen van terroristische dreigingen of extremisme, en door de uitvoering van de gemeenschappelijke agenda tussen de Unie en de lidstaten, gericht op het waarborgen van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid; benadrukt in dit verband het belang van de budgettaire instrumenten van de EU, zoals het Fonds voor interne veiligheid (ISF), om de belangrijkste uitdagingen aan te pakken, onder meer door middel van versterking van preventieve maatregelen en grensoverschrijdende operationele samenwerking; 10. verwelkomt de goedkeuring van het EFSI, dat zal dienen als een van de belangrijkste instrumenten ter versterking van de investeringen op EU-niveau en dat zal bijdragen aan het stimuleren van de werkgelegenheid; stelt met tevredenheid vast dat een belangrijk aantal projecten en EIF-verrichtingen reeds is goedgekeurd en dat synergieën tussen het EFSI en Horizon 2020 konden worden vastgesteld; roept de Commissie op actief synergieën tussen de verschillende Europese fondsen te bevorderen en een volgsysteem op te zetten om voorbeelden te vinden waarbij verschillende vormen van EU-financiering worden gecombineerd; dringt erop aan dat het scorebord correct wordt toegepast; moedigt de lidstaten en particuliere entiteiten aan ten volle gebruik te maken van de financiële middelen die beschikbaar zijn via het EFSI; herinnert eraan dat de begroting van de Unie de ruggengraat levert van het investeringsplan door de toewijzing van de vereiste 8 miljard EUR aan vastleggings- en betalingskredieten aan het garantiefonds van het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI), waarvan 3,38 miljard EUR reeds beschikbaar is gesteld op de begrotingen 2015 en 2016; herinnert eraan dat de overkoepelende marge voor vastleggingen voor dit doel in 2016 volledig werd benut, en wijst erop dat volgens het financieel memorandum bij het EFSI, de Commissie voor de ontwerpbegroting 2017 een soortgelijk scenario verwacht; herhaalt zijn voornemen Horizon 2020 en de Connecting Europe Facility te versterken door middel van de jaarlijkse begrotingsprocedure, om de verlagingen die zijn overeengekomen bij de onderhandelingen over het EFSI zoveel mogelijk te compenseren; 11. benadrukt het belang van Horizon 2020, COSME, programma's ter financiering van kmo's, Erasmus+, en programma's en beleidsmaatregelen ter ondersteuning van de ontwikkeling van een innovatievriendelijk klimaat, die bijdragen tot het welslagen van de Europa 2020-strategie; neemt met tevredenheid nota van het hoge absorptiepercentage van de Horizon 2020-programma’s, maar is bezorgd over het alarmerend lage gemiddelde succespercentage van projectfinanciering, met als gevolg dat vele uitstekende projecten niet gefinancierd worden; roept de lidstaten op de mogelijkheden te onderzoeken om Horizon 2020-projecten over te nemen die positief zijn beoordeeld, maar niet kunnen worden medegefinancierd omdat er geen begrotingsmiddelen beschikbaar zijn; herinnert aan de belangrijke rol van kmo's, die de ruggengraat vormen van de Europese economie; onderstreept dat de EU-begroting de markttoegang en financiering voor kmo's verder moet verbeteren door middel van bestaande programma’s als Cosme; wijst er nogmaals op dat toekomst van de Unie afhankelijk is van haar vermogen om te innoveren in de voornaamste strategische sectoren, om ervoor te zorgen dat Europa concurrerend kan zijn in de mondiale economie; 12. beschouwt met name het Jongerenwerkgelegenheidsinitiatief (YEI) als een fundamentele bijdrage aan de prioritaire doelstelling van de Unie voor groei en werkgelegenheid; herhaalt zijn voornemen om dit programma te blijven financieren en het uit te breiden, om een groter aantal jongeren, met inbegrip van jonge migranten die de EU binnenkomen, het vooruitzicht te bieden op feitelijke betreding van de arbeidsmarkt, door het aanbieden van hoogwaardige werkgelegenheid, voortgezette opleidingen of stageplaatsen; betreurt dat er tijdens de onderhandelingen over de EU-begroting voor 2016 geen nieuwe vastleggingen zijn toegewezen aan de verdere financiering van het YEI, terwijl de jeugdwerkloosheid in de EU zo hoog is als nooit tevoren; wijst erop dat deze doelstelling moet worden beschouwd in samenhang met de noodzaak van bevordering van de mobiliteit van jongeren, ondersteund door het Erasmus+ programma; benadrukt het belang van de gezamenlijke verklaring van de drie instellingen (Parlement, Raad en Commissie) over de begroting voor 2016 waarin wordt aangegeven dat "het terugdringen van de jeugdwerkloosheid voor elk van de drie instellingen hoog op de politieke agenda staat" en dat zij daarom "nogmaals hun vastberadenheid [uiten] om de daartoe beschikbare middelen, en in het bijzonder het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief, optimaal te benutten"; wijst erop dat, ondanks de aanvankelijke vertraging in de uitvoering van dit initiatief en het voortdurend treuzelen bij het aanwijzen van autoriteiten voor de operationele YEI-programma’s in veel lidstaten, de huidige cijfers van de uitvoering wijzen op een volledige absorptiecapaciteit; verzoekt de Commissie haar evaluatie van het YEI uiterlijk eind april 2016 te presenteren, en in ieder geval op tijd om verlenging van het programma op de begroting 2017 mogelijk maken; onderstreept dat een permanente oplossing voor de financiering van het YEI in de vorm van nieuwe vastleggingskredieten tot 2020 deel zal uitmaken van de tussentijdse herziening van het MFK; onderstreept in dit verband dat het van belang is om in regio's met een hoge jeugdwerkloosheid het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) in gelijke mate beschikbaar te stellen aan jongeren tot 25 jaar die geen werk hebben of geen onderwijs of opleiding volgen (NEET’s), als aan andere werknemers die steun ontvangen; 13. wijst erop dat volgens het meest recente verslag van Save the Children, momenteel 27 miljoen kinderen in de EU het risico lopen in armoede te vervallen; brengt de resolutie van het Parlement van 24 november 2015 (10) in herinnering waarin wordt opgeroepen tot de invoering van een kindergarantie, om kinderen aan armoede te helpen ontsnappen, een omgeving te bieden die hun persoonlijke ontwikkeling mogelijk maakt, en het gevaar op uitbuiting en sociale uitsluiting te verminderen; is ingenomen met de inspanningen van de lidstaten die recentelijk strategieën hebben vastgesteld voor de vermindering van armoede onder kinderen, met het oog op vermindering van de armoede in algemene zin, ook voor kinderen en jongeren; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de lidstaten zich houden aan het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind en de beginselen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; beschouwt onderwijs, kinderopvang, gezondheidsdiensten, huisvesting en veiligheid als basisbehoeften waar elk Europees kind recht op heeft, met inbegrip van vluchtelingen- en migrantenkinderen die naar Europa reizen; 14. herinnert aan het belang van de Europese agentschappen voor het waarborgen van de uitvoering van Europese wetgeving en daarmee het verwezenlijken van de beleidsdoelstellingen van de EU op het gebied van concurrentievermogen, groei en werkgelegenheid enerzijds, en voor de beheersing van de huidige vluchtelingen- en migratiecrisis anderzijds; dringt er daarom op aan dat adequate financiële en personele middelen worden vrijgemaakt ten behoeve van administratieve en operationele uitgaven, om de agentschappen in staat te stellen hun taken te vervullen en de best mogelijke resultaten te leveren; herinnert in verband met de migratie- en vluchtelingencrisis aan de toename van personeel en kredieten voor de agentschappen voor Justitie en Binnenlandse Zaken in de begrotingen 2015 en 2016; onderstreept echter dat een verdere stijging op de begroting 2017 noodzakelijk zal zijn om deze agentschappen in staat te stellen hun toegenomen werklast en bijkomende taken op te vangen; vraagt de Commissie voorts actuele en geconsolideerde informatie te verstrekken en een strategie voor de middellange en lange termijn met betrekking tot deze agentschappen op te stellen; 15. is bezorgd over de aanhoudende sociaaleconomische ongelijkheden en de problemen bij het verwezenlijken van de EU-doelstelling van sociaaleconomische convergentie; benadrukt dat de begroting van de Unie beleid moet stimuleren gericht op convergentie, integratie en cohesie, uitgaand van het behoud en de bevordering van ondernemerschap, het scheppen van fatsoenlijke, hoogwaardige en stabiele banen, duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen en de bescherming van het milieu, door het nastreven van zijn doelstellingen in het kader van de Europa 2020-strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei; is met name bezorgd over de lager dan verwachte uitvoeringsgraad van betalingskredieten ten behoeve van het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen (FEAD); 16. wijst op het belang van de schoolmelk- en schoolfruitprogramma’s en stelt voor te onderzoeken in hoeverre een verhoging van de financiering voor die programma's mogelijk is; herinnert aan de talrijke crises van de laatste jaren, zoals de crisis in de landbouw, die vooral het gevolg was het Russische embargo; dringt aan op verdere inspanningen om de Europese landbouw klimaatbestendig te maken, de totale broeikasgasemissies door de landbouw terug te dringen en de economische levensvatbaarheid van de visserijsector te waarborgen; 17. merkt op dat ondanks de beschikbaarstelling van aanzienlijke begrotingsmiddelen in de loop van 2015 en 2016 om de migratie- en vluchtelingencrisis aan te pakken, nog altijd geen oplossing is gevonden, noch binnen de Unie, noch in de herkomstlanden van de vluchtelingen; benadrukt echter dat de begrotingsmiddelen ontoereikend zijn en dat nog veel meer bijkomende financiering nodig is om deze crisis aan te pakken, omdat de toename van het aantal vluchtelingen en migranten niet als tijdelijk fenomeen kan worden beschouwd; benadrukt dat gezocht moet worden naar oplossingen voor de langere termijn, niet alleen tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedure, maar ook bij de komende tussentijdse herziening van het MFK; dringt er bij de Commissie op aan een politiek en financieel plan voor de middellange en lange termijn te presenteren voor het aanpakken van de migratiecrisis en de gevolgen daarvan voor de begroting 2017; merkt op dat alle door de EU gefinancierde maatregelen beschouwd moeten worden als investeringen om het hoofd te bieden aan de vluchtelingen- en migratieproblematiek; benadrukt de noodzaak van het aanpakken van de onderliggende oorzaken van migratie door de levensomstandigheden te verbeteren, in het bijzonder door betere onderwijs- en gezondheidsdiensten, alsook een versterkte ondersteuning van investeringen in infrastructuur in de landen van herkomst van de migranten of landen waar zij voor het eerst een heenkomen zoeken; benadrukt dat de financiering van de migratie- en vluchtelingencrisis geen belemmering mag vormen voor de tenuitvoerlegging van ander belangrijk EU-beleid; benadrukt in dit verband dat solidariteit een beginsel is dat ten grondslag ligt aan de EU-begroting; is bezorgd over het feit dat er in de vluchtelingencrisis sprake is van ongelijke solidariteit tussen de lidstaten; herhaalt het verzoek aan de Commissie om een voorstel in te dienen over de wijze waarop de EU-begroting de lidstaten kan aansporen tot een meer evenwichtige visie op solidariteit; 18. uit zijn ernstige bezorgdheid over het gebrek aan behoorlijke bescherming voor onbegeleide minderjarigen langs de hele route naar een veilige plek en dringt aan op een grondig onderzoek naar de zaak van de 10 000 vermiste kinderen waar Europol melding van heeft gemaakt; 19. benadrukt het belang van meer financiering voor hervestiging, herplaatsing en terugkeeroperaties, met name uit hoofde van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF), teneinde te komen tot een daadwerkelijk Europees asiel- en migratiebeleid, en illegale migratie te voorkomen en terug te dringen; onderstreept de noodzaak om binnen de EU-begroting mogelijkheden te scheppen om herhuisvestingsgebieden en veilige zones op het Afrikaanse continent en het Midden-Oosten te creëren, in samenwerking met de Afrikaanse Unie, de Arabische Liga en de UNHCR; 20. is ingenomen met de oprichting van een Regionaal Trustfonds van de Europese Unie in respons op de Syrische crisis en van het Noodtrustfonds voor stabiliteit en de aanpak van de diepere oorzaken van irreguliere migratie en ontheemding in Afrika; dringt er bij de lidstaten op aan hun beloftes gestand te doen en in gelijke mate aan deze fondsen bij te dragen als de EU, oftewel 2,3 miljard EUR; is uiterst bezorgd over het lage niveau van de financiële bijdragen van de lidstaten; benadrukt dat meer financiering nodig zal zijn voor het bieden van humanitaire hulp langs de doorvoerroutes en voor de aanpak van de uitdagingen die het groeiend aantal vluchtelingen met zich meebrengt; wijst erop dat het gebrek aan voldoende financiële middelen voor humanitaire hulp, met inbegrip van maatregelen op het gebied van gezondheid en onderwijs in kampen, meer vluchtelingen heeft aangezet tot het ondernemen van de gevaarlijke reis naar de EU; herinnert eraan dat bovengenoemde fondsen zijn opgezet als reactie op het gebrek aan flexibiliteit van de middelen op de begroting van de EU; benadrukt dat de acties die zijn ondernomen om het migratie- en vluchtelingenprobleem aan te pakken niet ten koste mogen gaan van het vluchtelingenbeleid van de EU op andere terreinen, en dat de regels inzake de verantwoordingsplicht voor alle EU-acties op dit terrein gevolgd moeten worden; 21. benadrukt dat de lidstaten hun toezeggingen opnieuw hebben bevestigd op de informele bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de EU ter bespreking van migratie op 23 september 2015, de Europese Raad van 15 oktober 2015 en de top van Valletta op 11 en 12 november 2015; hecht het grootste belang aan de publieke verklaringen van de Raad over de reactie op de ongekende migratie- en vluchtelingencrisis; verwacht dat de Raad zal voldoen aan de verwachtingen die zijn eigen verklaringen en besluiten hebben gewekt, met name in verband met de bijdragen van de lidstaten ter aanvulling van de EU-begrotingssteun aan de trustfondsen Madad en Afrika, en daarnaast het voorstel van de Commissie betreffende de faciliteit voor Turkije volledig zal uitvoeren; wijst erop dat sommige lidstaten extra bijdragen via andere humanitaire hulpprogramma's, zoals het Wereldvoedselprogramma en de UNHCR; 22. is ingenomen met het beginsel en de doelstellingen van de geplande faciliteit van 3 miljard EUR voor vluchtelingen in Turkije, en dringt er bij elke lidstaat op aan de politieke toezeggingen na te komen en voldoende financiële steun te leveren aan het pakket van de faciliteit voor vluchtelingen in Turkije; is vastbesloten om gebruik te maken van alle politieke en institutionele pressiemiddelen om te waarborgen dat de lidstaten hun toezeggingen nakomen met betrekking tot hun bijdrages aan het regionaal trustfonds voor Syrië, het noodtrustfonds voor Afrika en de faciliteit voor vluchtelingen in Turkije; verwacht dat de Commissie zal uitleggen hoe de bijdrage van de Unie beschikbaar moet worden gesteld binnen de respectieve plafonds van de begrotingen van de Unie voor 2016 en 2017; bekritiseert het feit dat de Raad en de Commissie het Parlement hebben uitgesloten van de besprekingen over de opzet van de faciliteit en de beschikbaarstelling van de bijdrage van de Unie, zoals blijkt uit de mededeling van de Commissie inzake haar voornemen om de bijdrage van de Unie te financieren door herschikking van de recent vastgestelde begroting 2016 van de Unie en door een voorschot te nemen op de marges van de begroting 2017; onderstreept daarnaast de noodzaak om de impact van de externe uitgaven van de EU te vergroten; roept de Commissie op voorstellen te formuleren over manieren om de synergieën tussen de externe financieringsinstrumenten van de EU te versterken en hun strategische opzet coherenter te maken; is van mening dat deze fondsen, alsmede de faciliteit voor vluchtelingen, zich noch binnen noch buiten de EU-begroting bevinden, om welke reden het ontbreekt aan de noodzakelijke verantwoordingsplicht en het democratische proces, als voorgeschreven door de communautaire methode, en is daarom van plan nauw toe te zien op de oprichting van de fondsen en de faciliteit, en op de uitvoering daarvan; beschouwt bovengenoemde stappen als duidelijke schendingen van de rechten van het Parlement als tak van de begrotingsautoriteit; 23. vestigt de aandacht op het feit dat de geopolitieke situatie in de oostelijke buurlanden kwetsbaar is en roept de EU op om meer steun te bieden aan landen die thans bezig zijn met de uitvoering van associatieovereenkomsten, om vaart te zetten achter de hervormingen en de verdieping van de betrekkingen tussen de EU en de betrokken landen; Betalingen 24. herinnert eraan dat de Commissie op de begrotingen 2015 en 2016 in veel gevallen naliet om aanvullende betalingskredieten te vragen voor een aantal crisismaatregelen (vervroegde financiering van 2 miljard EUR voor Griekenland, eerste initiatieven op het gebied van migratie) en in plaats daarvan herschikking toepaste van reeds aanwezige middelen; benadrukt dat hierdoor de druk op de betalingskredieten in 2016 en daarna is toegenomen en mogelijkerwijs opnieuw een situatie wordt bereikt waarbij kredieten ontoereikend zijn om te voldoen aan de feitelijke behoeften van de financiële programma's in de verschillende rubrieken, wat directe gevolgen heeft voor projectbeheerders en burgers; is bezorgd dat deze situatie, opgeteld bij de vertraging met de start van de tenuitvoerlegging van de programma’s onder gedeeld beheer, kan leiden tot het opnieuw doen ontstaan van de omstandigheden die aan het einde van het vorige MFK hebben geleid tot een ongekend niveau van RAL en een onhoudbare achterstand van niet afgewikkelde betalingen; herhaalt zijn traditionele standpunt dat onvoorziene betalingen moeten worden gefinancierd met nieuwe kredieten; 25. roept op tot volledige tenuitvoerlegging van de gezamenlijke verklaringen over betalingen van het Parlement, de Raad en de Commissie in 2015 en 2016; herinnert aan de verbintenis om in de loop van dit jaar ten minste drie interinstitutionele bijeenkomsten te beleggen over de betalingsproblematiek, teneinde de balans te kunnen opmaken van de uitgevoerde betalingen en de bijgestelde prognoses; merkt op dat de Commissie voor eind 2015 een achterstand heeft aangekondigd van 8,2 miljard EUR, wat bijna de helft is van het oorspronkelijk voorziene bedrag; is van plan deze kwestie aan de orde te stellen tijdens de eerste interinstitutionele vergadering over betalingen in maart 2016, om de oorzaken van deze verschillen te bepalen en de mogelijke langetermijneffecten op de betalingsprognoses vast te stellen; verwacht dat de Raad in zijn lezing van de begroting 2017 van de Unie de bedragen vastgelegd op de bijeenkomst van april 2016 zal overnemen en volledig zal respecteren; dringt er bij de Commissie op aan het Parlement en de Raad ramingen voor de langere termijn te leveren van de verwachte ontwikkeling van betalingen tot het einde van het MFK 2014-2020, zoals overeengekomen in de gemeenschappelijke verklaring goedgekeurd in het kader van de begrotingsprocedure 2016, om een achterstand met de betalingen tijdens de tweede helft van het MFK te voorkomen; 26. benadrukt dat de tenuitvoerlegging van de Europese structuur- en investeringsfondsen naar verwachting op kruissnelheid zal komen in 2017, en waarschuwt voor een te lage begroting van betalingskredieten om dit hogere absorptieniveau op te vangen; spoort de Commissie aan om de betalingen in haar ontwerpbegroting op de benodigde niveaus vast te stellen; spreekt zijn bezorgdheid uit over de late vaststelling van de operationele programma's en over het risico van een nieuwe toename van het aantal achterstallige rekeningen tijdens de tweede helft van het MFK; moedigt de Commissie aan zich actief samen met de lidstaten in te zetten en moedigt de lidstaten aan alles in het werk te stellen om zo snel mogelijk programmeringsinstanties aan te wijzen, omdat het ontbreken daarvan de belangrijkste reden was van de huidige vertragingen; is ingenomen met de bereidheid van de Commissie om op verzoek nauw samen te werken met de lidstaten, met name wat betreft de eventuele aanpassing van de operationele programma’s om te zorgen voor een sterkere synergie tussen de Europese structuur- en investeringsfondsen en de binnenlandse problemen in verband met de vluchtelingencrisis; Andere kwesties van bijzonder belang 27. herinnert aan het belang van gendermainstreaming, dat als horizontaal beginsel bij alle beleidsmaatregelen van de Unie moet worden toegepast; roept de Commissie op het beginsel van gendermainstreaming waar passend in praktijk te brengen bij de opstelling van de ontwerpbegroting voor 2017; 28. verwelkomt het akkoord dat op 12 december 2015 in Parijs is bereikt door de 196 partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering inzake een algemeen, verbindend, dynamisch en gedifferentieerd akkoord om de uitdaging van klimaatverandering aan te kunnen gaan; betreurt echter dat er nog geen duidelijkheid is over de wijze waarop donorlanden het jaarlijkse streefdoel van 100 miljard USD steun aan ontwikkelingslanden gaan halen, en hoe zij een gemeenschappelijke methodologie zullen vaststellen om de financiering op klimaatgebied te bepalen; wijst erop dat deze kwestie vóór COP 22 in Marrakesh opgelost moet worden, en verwacht dat de Commissie een geconsolideerd regelgevend EU-kader zal presenteren, dat volledig aansluit bij alle in Parijs gedane toezeggingen, en dat zij voor deze financiering ruimte maakt in haar ontwerpbegroting 2017; herinnert eraan dat de EU ermee heeft ingestemd dat minstens 20% van haar begroting voor 2014-2020, met andere woorden een bedrag van 180 miljard EUR, besteed moet worden aan klimaatgerelateerde acties en dat een op het klimaat gerichte verfijning van de EU-begroting nodig is; verzoekt de Commissie steun te blijven geven aan de EU-uitgaven voor duurzame en efficiënte infrastructuur en duurzame vervoerswijzen; spoort de Commissie aan om spoedig uitvoering te geven aan de conclusies van de Raad van 17 november 2015 met betrekking tot het klimaat en de fondsen voor het cohesiebeleid; 29. verwelkomt de inspanningen van de Commissie ter ontwikkeling van de strategie voor "een resultaatgerichte EU-begroting"; verzoekt de Commissie om te laten zien dat vooruitgang is geboekt op het gebied van vereenvoudiging van de EU-financiering, met name wat betreft de vermindering van de last van de uitvoering en het beheer van door de EU gefinancierde projecten; benadrukt dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan de prestaties van de financiële instrumenten waarmee belangrijke doelgroepen bereikt kunnen worden, zoals kmo’s, innovatieve ondernemingen en micro-ondernemingen, in het kader van de financieringsprogramma’s van de Unie; is verder van mening dat, naast de instellingen van de Unie, ook de lidstaten een aanzienlijke verantwoordelijkheid hebben, omdat 80% van de begroting wordt uitgevoerd onder "gedeeld beheer"; roept de lidstaten daarom op hun uiterste best te doen om een goed financieel beheer en een daling van het aantal fouten te waarborgen, en om vertragingen bij de uitvoering van programma's onder hun verantwoordelijkheid te vermijden; benadrukt de noodzaak om meer aandacht te besteden aan de ontwikkeling van passende kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren voor het meten van resultaten en om een concreet beeld te ontwikkelen van het effect van de EU-uitgaven in de reële economie; verzoekt alle lidstaten concrete maatregelen te bevorderen en uit te voeren voor een actieve bestrijding van corruptie op het gebied van openbare aanbestedingen en inschrijvingen; 30. bevestigt zijn steun voor het internationale ITER-programma voor onderzoek en techniek en is vastbesloten te zorgen voor toereikende financiering ervan; is evenwel bezorgd dat dit programma te maken kan krijgen met verdere vertragingen en extra kosten, en dat dit negatieve gevolgen kan hebben voor de begroting van de Unie; betreurt dan ook dat het niet in staat was het niveau van de ITER-kredieten voor 2016 te toetsen aan het geactualiseerde betalings- en tijdschema; verwacht dat dit herziene plan zal worden meegenomen bij de voorbereiding van de ontwerpbegroting 2017; dringt aan op een passend verantwoordingsmechanisme waarbij een duidelijk overzicht wordt gegeven van de omvang van de financiële middelen die worden uitgetrokken voor het internationale project en waarbij het efficiënt gebruik ervan wordt beoordeeld; 31. herinnert eraan dat het definitieve akkoord over het MFK 2014-2020, vastgelegd in artikel 2 van de MFK-verordening, een voorstel omvat voor een verplichte herziening van het MFK 2014-2020, vergezeld van een wetgevingsvoorstel voor de herziening van het MFK tegen het einde van 2016; benadrukt dat deze evaluatie/herziening tot doel heeft om de kwalitatieve en kwantitatieve werking van het MFK te beoordelen en systemische tekortkomingen van de Uniebegroting aan te pakken, alsook om te waarborgen dat de Unie voldoende middelen tot haar beschikking krijgt om interne en externe crises doeltreffend aan te pakken en financiering te kunnen leveren ten behoeve van veranderende beleidsprioriteiten voor de tweede helft van het huidige MFK; benadrukt dat de Raad moet voldoen aan de verwachtingen die zijn gewekt door de verklaringen en besluiten van de Europese Raad; benadrukt in dit verband dat de Raad de verantwoordelijkheid op zich moeten nemen om ervoor te zorgen dat de nodige kredieten ter beschikking worden gesteld om in te kunnen springen op de noodzaak tot financiering van nieuwe taken en onvoorziene omstandigheden, onder meer door een opwaartse herziening van de plafonds van het MFK; is voornemens een samenhangende aanpak te volgen in het kader van de onderhandelingen over de begroting 2017 en de herziening van het MFK; betwijfelt ten zeerste of de crises in kwestie kunnen worden gefinancierd binnen de beperkingen van het huidige MFK; benadrukt voorts dat de herziening van het MFK in 2016 een gelegenheid is om de middelen van het MFK aan te passen en de flexibiliteit ervan te vergroten; 32. herhaalt zijn standpunt ten faveure van een grondige hervorming van het stelsel van eigen middelen van de Unie, en kent het hoogste politieke belang toe aan de werkzaamheden van de Groep op hoog niveau eigen middelen, opgezet als onderdeel van het akkoord over het MFK 2014-2020; verwacht dat de Commissie en de Raad zullen instemmen met het definitieve resultaat, dat tegen eind 2016 wordt verwacht, met inbegrip van nieuwe eigen middelenbronnen; wijst er opnieuw op dat de hoofdgedachte achter de hervorming van het stelsel van eigen middelen is om de ontvangstenkant van de begroting van de Unie autonomer, stabieler, eenvoudiger, eerlijker, houdbaarder en voorspelbaarder te maken, en daarnaast de last van excessieve uitgaven op nationale begrotingen te verlichten en de transparantie en zichtbaarheid voor de burgers te verbeteren, zonder de totale belastingdruk voor de burgers te verhogen; is van mening dat de invoering van werkelijke eigen middelen onontbeerlijk is voor een volledig onafhankelijke EU-begroting; o o o 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Rekenkamer. Het Europees Parlement, – gezien het op 16 december 2015 door de Conferentie van voorzitters genomen besluit, – gezien het ontwerp van interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over beter wetgeven, – gezien artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien artikel 295 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het voorstel van de Commissie voor een interinstitutioneel akkoord over betere regelgeving ( COM(2015)0216 en de bijlagen daarbij), – gezien het Kaderakkoord van 20 oktober 2010 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie (1) ("het Kaderakkoord van 2010"), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2003 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen over beter wetgeven (2) ("het Interinstitutioneel akkoord van 2003"), – gezien zijn resolutie van 4 februari 2014 over gezonde EU-regelgeving en subsidiariteit en evenredigheid – negentiende verslag "De wetgeving verbeteren" 2011 (3) , – gezien zijn resolutie van 16 september 2015 over het werkprogramma van de Commissie voor 2016 (4) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van 18 en 19 februari 2016, – gezien artikel 140, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A8-0039/2016 ), A. overwegende dat het Parlement er herhaaldelijk op heeft aangedrongen het Interinstitutioneel akkoord van 2003 open te breken om rekening te houden met het nieuwe, door het Verdrag van Lissabon gecreëerde wetgevingskader, de huidige beste praktijken te consolideren en het akkoord te actualiseren in overeenstemming met de agenda voor beter wetgeven; B. overwegende dat het Comité van de Regio's, het Europees Economisch en Sociaal Comité en diverse nationale parlementen zich hebben uitgesproken over de mededeling van de Commissie van 19 mei 2015 "Betere regelgeving voor betere resultaten – een EU-agenda" ( COM(2015)0215 ), eerdergenoemd voorstel van de Commissie voor een interinstitutioneel akkoord over betere regelgeving of de consensus die tussen de instellingen is bereikt over een nieuw Interinstitutioneel akkoord "Beter Wetgeven"; C. overwegende dat het Parlement in bovenvermelde resolutie van 16 september 2015 heeft aangegeven ingenomen te zijn met de start van de onderhandelingen over een nieuw interinstitutioneel akkoord over beter wetgeven en een aantal prioriteiten heeft geformuleerd, met name met betrekking tot de kwaliteit van de wetteksten van de Commissie, de meerjarige en de jaarlijkse programmering, versterking van de effectbeoordeling van ontwerpwetgeving, gelijke behandeling van de twee takken van de wetgevende autoriteit wat betreft de informatie en documentatie die in de loop van de wetgevingsprocedure ter beschikking worden gesteld, passende interinstitutionele raadpleging, de follow-up door de Commissie van voorstellen en aanbevelingen van het Parlement en het overleggen door de Commissie van een gedegen motivering bij voorgenomen intrekking van wetgeving; D. overwegende dat de interinstitutionele onderhandelingen op 25 juni 2015 officieel geopend zijn; E. overwegende dat de Conferentie van voorzitters op 16 december 2015 bij meerderheid van stemmen haar steun heeft uitgesproken voor het voorlopig akkoord dat op 8 december 2015 door de onderhandelaars van de drie instellingen werd bereikt over de tekst van een nieuw Interinstitutioneel akkoord over beter wetgeven ("het nieuwe IIA"); F. overwegende dat het nieuwe IIA het Interinstitutioneel akkoord van 2003 en de interinstitutionele gemeenschappelijke aanpak van effectbeoordelingen van 2005 moet gaan vervangen, en overwegende dat de bijlage bij het nieuwe IIA het Gezamenlijk akkoord over gedelegeerde handelingen van 2011 moet gaan vervangen; G. overwegende dat, in overeenstemming met de verklaring van het Europees Parlement en de Commissie zoals opgenomen in bijlage II bij dit besluit, het nieuwe IIA geen afbreuk doet aan het Kaderakkoord van 2010; H. overwegende echter dat als gevolg van het nieuwe IIA enkele bepalingen van het Kaderakkoord van 2010 achterhaald kunnen raken of geactualiseerd moeten worden; I. overwegende dat in het nieuwe IIA wordt vastgelegd dat er verdere onderhandelingen zullen worden gevoerd over met name de praktische regelingen voor samenwerking en informatiedeling in het kader van de sluiting van internationale overeenkomsten en over de criteria voor de toepassing van de artikelen 290 en 291 VWEU inzake gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen; J. overwegende dat als gevolg van het nieuwe IIA enkele bepalingen van het Reglement van het Parlement zullen moeten worden herzien, zoals de bepalingen inzake het werkprogramma van de Commissie en de rechtsgrond van wetgevingshandelingen; K. overwegende dat in het nieuwe IIA tegemoet wordt gekomen aan de belangrijkste punten van zorg die de Commissie constitutionele zaken naar voren heeft gebracht in haar bijdrage aan het standpunt van het Europees Parlement inzake de onderhandelingen over de herziening van het Interinstitutioneel akkoord over beter wetgeven van 22 april 2015; 1. is ingenomen met de overeenstemming die is bereikt tussen de instellingen en beschouwt dit als een goede basis voor het opbouwen en ontwikkelen van een nieuwe, meer open en transparante onderlinge relatie, om, in het belang van de burgers van de Unie, betere regelgeving te realiseren; 2. betreurt in het kader van het streven naar betere regelgeving ten zeerste dat bij de onderhandelingen over het IIA niet de gevestigde praktijk van een commissieprocedure in het Europees Parlement is gevolgd; 3. is met name ingenomen met de resultaten van de onderhandelingen op het gebied van de interinstitutionele meerjaren- en jaarprogrammering, de follow-up door de Commissie van wetgevingsinitiatieven van het Parlement, en het overleggen van een motivering bij en het houden van raadplegingen over eventuele intrekking van wetgevingsvoorstellen; benadrukt dat de overeengekomen sterke nadruk op het werkprogramma van de Commissie niet uitgelegd mag worden als een rechtvaardiging voor het beperken van de wetgevende bevoegdheden of het initiatiefrecht van het Parlement; is verheugd dat is overeengekomen een interinstitutionele gedachtewisseling te houden in geval van een voorgenomen wijziging van de rechtsgrondslag van een handeling en geeft aan vastbesloten te zijn zich te verzetten tegen elke poging om de wetgevende bevoegdheden van het Europees Parlement te ondermijnen door middel van wijziging van de rechtsgrondslag; 4. onderstreept het belang van de bepalingen van het nieuwe IIA over instrumenten voor beter wetgeven (effectbeoordeling, openbare raadplegingen en raadplegingen van belanghebbenden, evaluaties, enz.) voor een goed gefundeerd, inclusief en transparant besluitvormingsproces en voor een juiste toepassing van wetgeving, en merkt op dat deze bepalingen de prerogatieven van de wetgevers beschermen; is van oordeel dat effectbeoordelingen omvattend en evenwichtig moeten zijn en onder meer betrekking moeten hebben op de kosten voor producenten, consumenten, werknemers en overheidsdiensten en de gevolgen voor het milieu van niet-vaststelling van de noodzakelijke wetgeving; is bezorgd dat de formulering die gebruikt wordt met betrekking tot effectbeoordelingen de drie instellingen er onvoldoende toe verplicht in hun effectbeoordelingen ook aandacht te schenken aan kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) en concurrentievermogenstests; benadrukt dat in alle fasen van de wetgevingsprocedure rekening moet worden gehouden met en aandacht moet worden besteed aan de behoeften van kmo's; onderstreept dat, in overeenstemming met het werkdocument van de diensten van de Commissie van 19 mei 2015 over richtsnoeren voor betere regelgeving (SWD(2015)0111), effectbeoordelingsverslagen ook een beoordeling van de gevolgen van wetgeving voor kmo's moeten omvatten, en verzoekt de Commissie aanvullende informatie over deze praktijk te verstrekken; is ingenomen met de doelstelling om de tenuitvoerlegging en toepassing van de wetgeving van de Unie te verbeteren, onder meer door beter in kaart te brengen welke nationale maatregelen verder gaan dan nodig is om de wetgeving van de Unie om te zetten ("gold-plating"), en verwacht van de lidstaten dat zij dergelijke maatregelen rapporteren en duidelijk documenteren, ook al staat het de lidstaten vrij om strengere normen te hanteren als in het recht van de Unie slechts minimumnormen zijn vastgesteld; 5. merkt op dat de cumulatieve kosten van wetgeving kunnen resulteren in aanzienlijke moeilijkheden voor bedrijven en individuele personen die de gevolgen van Unieregels ondervinden; 6. neemt kennis van de brief van de eerste vicevoorzitter van de Commissie van 15 december 2015 over het functioneren van de nieuwe Raad voor regelgevingstoetsing, die toezicht moet houden op de kwaliteit van de effectbeoordelingen van de Commissie (maar niet de bevoegdheid krijgt om een veto uit te spreken over wetgevingsvoorstellen, aangezien dat is voorbehouden aan de gekozen autoriteiten); herinnert eraan dat het Parlement in zijn resolutie van 27 november 2014 over de herziening van de richtsnoeren van de Commissie voor effectbeoordeling en de rol van de kmo-test (5) heeft verzocht om een sterkere onafhankelijkheid van de Raad voor regelgevingstoetsing (voorheen: "Raad voor effectbeoordeling"), en in het bijzonder wenste dat de leden van deze raad niet onder politiek toezicht staan; is in dit kader van oordeel dat de oprichting van de Raad voor regelgevingstoetsing een welkome eerste stap is op weg naar het bereiken van een dergelijke onafhankelijkheid; wijst erop dat de wetgevers, indien zij dit nodig achten, ook zelf effectbeoordelingen mogen uitvoeren; wijst erop dat effectbeoordelingen niet in de plaats komen van het politieke besluitvormingsproces; wijst er voorts op dat in het nieuwe IIA is vastgelegd dat de instellingen onderling informatie uitwisselen over beste praktijken en methodologieën in verband met effectbeoordelingen, waarmee de mogelijkheid wordt gecreëerd om het functioneren van de Raad voor regelgevingstoetsing te gelegener tijd te evalueren met het oog op de totstandbrenging van een gemeenschappelijke methodologie; 7. is ingenomen met het akkoord tussen de instellingen om samen te werken aan het actualiseren en vereenvoudigen van wetgeving en om hierover van gedachten te wisselen, voorafgaand aan de voltooiing van het werkprogramma van de Commissie; wijst op het belang van het overeengekomen "jaarlijks lastenoverzicht" als instrument om op duidelijke en transparante wijze de resultaten van de Unie in kaart te brengen en te bewaken, ter voorkoming en vermindering van overregulering en administratieve lasten, en dat een lijst moet omvatten die specifiek betrekking heeft op kmo's en uitgesplitste gegevens moet bevatten over de aan afzonderlijke Commissievoorstellen verbonden lasten en de lasten in verband met handelingen van de verschillende lidstaten; wijst erop dat van geval tot geval zorgvuldig moet worden beoordeeld of het haalbaar en wenselijk is om voor bepaalde sectoren doelstellingen vast te stellen voor het terugdringen van de lasten en dat de instellingen hierbij nauw moeten samenwerken en dat daarbij vooral gekeken moet worden naar de kwaliteit van de wetgeving en dat belangrijke normen van de Unie niet ondermijnd mogen worden; verwacht van de Commissie dat ze op regelmatige basis voorstellen zal doen voor de intrekking van wetgevingshandelingen wanneer een dergelijke intrekking noodzakelijk wordt geacht; is in dit verband verheugd over het feit dat de drie instellingen het onderling eens zijn dat effectbeoordelingen ook betrekking moeten hebben op de gevolgen van voorstellen voor de administratieve lasten, met name die van kmo's; is van oordeel dat passende Uniewetgeving administratieve lasten voor kmo's kan verminderen, door 28 verschillende regelingen te vervangen door één regeling voor de hele interne markt; 8. is van oordeel dat er in beginsel met betrekking tot gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen een evenwichtige oplossing is gevonden, die transparantie garandeert en de gelijkwaardigheid van de wetgevers waarborgt; benadrukt echter dat er snel overeenstemming moet worden bereikt over de afbakeningscriteria inzake uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen en dat er gezorgd moet worden voor een snelle afstemming van alle basishandelingen op het bij het Verdrag van Lissabon ingevoerde rechtskader; 9. is van oordeel dat de overeengekomen maatregelen ter verbetering van de uitwisseling van standpunten en informatie tussen de beide wetgevers, Parlement en Raad, een stap voorwaarts betekenen; vindt evenwel dat deze maatregelen verder moeten worden ontwikkeld, met name met betrekking tot de wederzijdse toegang tot informatie en vergaderingen, om een daadwerkelijk volledig evenwicht tussen en gelijke behandeling van de wetgevers in de hele wetgevingsprocedure te waarborgen en om ervoor te zorgen dat het beginsel van wederzijdse loyale samenwerking tussen de instellingen wordt nageleefd; waarschuwt dat de overeengekomen uitwisseling van standpunten niet mag leiden tot een heel nieuw circuit van niet-transparante interinstitutionele onderhandelingen; 10. herinnert eraan dat het VWEU voorziet in een gewone wetgevingsprocedure met drie lezingen; is van mening dat wanneer het Parlement en de Raad hun prerogatieven in de wetgevingsprocedure volledig uitoefenen, het bereiken van overeenstemming in tweede lezing de standaardprocedure zou moeten zijn, en het bereiken van overeenstemming in eerste lezing slechts zou moeten plaatsvinden indien daartoe een weloverwogen en uitdrukkelijk besluit is genomen; 11. is ingenomen met het streven van de instellingen naar transparantie van de wetgevingsprocedures, maar benadrukt dat er, om dit ook daadwerkelijk te bereiken, behoefte is aan meer concrete bepalingen en instrumenten, met name wat betreft akkoorden in eerste lezing; 12. is voorts van mening dat er beter gebruik moet worden gemaakt van de regelingen die er zijn op het gebied van de politieke dialoog met de nationale parlementen; wijst in dit verband op de belangrijke rol die in het Verdrag van Lissabon is toebedeeld aan de nationale parlementen en benadrukt dat de nationale parlementen niet alleen een rol spelen bij het toezicht op de eerbiediging van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid, maar ook positieve bijdragen kunnen leveren, en dat feitelijk ook doen, in het kader van de politieke dialoog; spoort aan tot een beter gebruik van de bestaande subsidiariteits- en evenredigheidsmechanismen zoals neergelegd in de Verdragen; wijst op de noodzaak van meer flexibiliteit bij de handhaving van de termijn van acht weken waarbinnen nationale parlementen een gemotiveerd advies kunnen indienen inzake de niet-naleving van het subsidiariteitsbeginsel; 13. dringt erop aan dat uitvoerig wordt onderzocht wat de consequenties zijn van het nieuwe IIA voor het Kaderakkoord van 2010 en andere bestaande interinstitutionele overeenkomsten, rekening houdend met de noodzaak om de positie en de prerogatieven van het Europees Parlement te beschermen en de architectuur van de talrijke regelingen op het gebied van de interinstitutionele betrekkingen te vereenvoudigen; 14. is van oordeel dat dergelijke vereenvoudigingen moeten worden doorgevoerd als alle praktische regelingen ter uitvoering van het nieuwe IIA in hun geheel van kracht zijn, en dat de instellingen dan ook zouden kunnen beoordelen of het IIA, gelet op de tot dan toe bij de uitvoering van het nieuwe IIA opgedane ervaringen, moet worden aangepast; 15. onderstreept het belang van een correcte tenuitvoerlegging en van de nakoming van gedane toezeggingen en de naleving van de in het IIA vastgestelde termijnen; 16. wijst erop dat met name met betrekking tot de volgende onderwerpen vervolgmaatregelen op technisch en/of politiek niveau genomen moeten worden, en dat hierbij alle parlementaire commissies met relevante ervaring actief betrokken moeten worden en dat er gebruik moet worden gemaakt van hun deskundigheid: 17. hecht zijn goedkeuring aan het in bijlage I bij dit besluit opgenomen ontwerpakkoord; 18. hecht zijn goedkeuring aan de in bijlage II bij dit besluit opgenomen verklaring van het Parlement en de Commissie; 19. verzoekt zijn bevoegde commissie te onderzoeken in hoeverre het Reglement voor de uitvoering van het nieuwe IIA gewijzigd moet worden of nader moet worden uitgelegd en in hoeverre er wijzigingen noodzakelijk zijn met betrekking tot de praktijken, de administratie of de communicatiekanalen van het Parlement met andere instellingen; 20. verzoekt zijn Voorzitter het nieuwe IIA met de voorzitter van de Raad en de voorzitter van de Commissie te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 21. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, met de bijlagen, ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE I Interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over beter wetgeven (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met het interinstitutioneel akkoord als bekendgemaakt in PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.) BIJLAGE II VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE COMMISSIE TER GELEGENHEID VAN DE VASTSTELLING VAN HET INTERINSTITUTIONEEL AKKOORD OVER BETER WETGEVEN Volgens het Europees Parlement en de Commissie weerspiegelt dit akkoord het evenwicht tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie en hun respectieve bevoegdheden zoals neergelegd in de Verdragen. Het doet geen afbreuk aan het Kaderakkoord van 20 oktober 2010 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie (7) . Het Europees Parlement, – gezien de antismokkel- en antinamaakovereenkomst en algemene vrijgave van 9 juli 2004 tussen Philip Morris International (PMI) en dochterondernemingen enerzijds en de Unie en haar lidstaten anderzijds, – gezien Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van Richtlijn 2001/37/EG (1) , – gezien het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging ("het WHO-FCTC") en het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten, dat tijdens de vijfde bijeenkomst van de Conferentie van de partijen bij het WHO-FCTC is aangenomen bij besluit FCTC/COP5(1) van 12 november 2012, – gezien het voorstel van de Commissie van 4 mei 2015 voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging, voor wat betreft de bepalingen van het protocol die onder titel V van deel III van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vallen ( COM(2015)0193 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 24 februari 2016 getiteld "Technical assessment of the experience made with the Anti-Contraband and Anti-Counterfeit Agreement and General Release of 9 July 2004 among Philip Morris International and affiliates, the Union and its Member States" (Technische beoordeling van de ervaring met de antismokkel- en antinamaakovereenkomst en algemene vrijgave van 9 juli 2004 tussen Philip Morris International en dochterondernemingen enerzijds en de Unie en haar lidstaten anderzijds) (SWD(2016)0044), – gezien zijn resolutie van 11 oktober 2007 over de gevolgen van het akkoord tussen de Gemeenschap, lidstaten en Philip Morris betreffende het opvoeren van de strijd tegen fraude en sigarettensmokkel en over de vorderingen die zijn geboekt met betrekking tot de uitvoering van de aanbevelingen van de Enquêtecommissie communautair douanevervoer van het Europees Parlement (2) , – gezien de vraag aan de Commissie over de tabaksovereenkomst (PMI-overeenkomst) ( O-000010/2016 – B8-0109/2016), – gezien artikel 128, lid 5, en artikel 123, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de bescherming van de financiële belangen van de EU een van de grote prioriteiten van de Commissie is en dat de nationale en EU-begrotingen als gevolg van de illegale handel in tabaksproducten, en met name de smokkel en namaak van sigaretten, volgens een voorzichtige schatting jaarlijks meer dan 10 miljard EUR aan overheidsinkomsten mislopen; B. overwegende dat illegale handel een ernstig misdrijf is dat bijdraagt aan de financiering van andere internationaal georganiseerde criminele activiteiten, waaronder mensen-, drugs- en wapenhandel en, in sommige gevallen, terroristische groeperingen; C. overwegende dat het kerndoel van de PMI-overeenkomst is de grootschalige PMI-smokkel op de illegale tabaksmarkt in de EU in te dammen; D. overwegende dat de PMI-overeenkomst op 9 juli 2016 zal aflopen; E. overwegende dat in de technische beoordeling van de PMI-overeenkomst door de Commissie geconcludeerd wordt dat dit kerndoel daadwerkelijk is bereikt, maar vraagtekens worden geplaatst bij de oorzakelijkheid van dit resultaat en erop gewezen wordt dat de vermindering van de PMI-smokkel niet geleid heeft tot een algemene verlaging van het aantal illegale producten op de EU-markt; F. overwegende dat de PMI-overeenkomst de overheidskassen ongeveer 1 miljard USD aan jaarlijkse betalingen en 68,2 miljoen EUR aan betalingen bij inbeslagneming heeft opgeleverd, verdeeld tussen de Commissie (ca. 10 %) en de lidstaten (ca. 90 %); overwegende dat er geen gegevens voorhanden zijn over de wijze waarop de lidstaten de uit hoofde van de overeenkomst ontvangen middelen hebben uitgegeven; G. overwegende dat zowel het rechtskader als de marktomgeving van de illegale tabakshandel sinds de ondertekening van de huidige PMI-overeenkomst aanzienlijk veranderd zijn, met name wat betreft de steeds massalere aanwezigheid op de markt van merkloze sigaretten, die in de wandelgangen "goedkope witte" worden genoemd, en de ontwikkeling van de nieuwe markt voor vloeibare nicotine voor e-sigaretten; H. overwegende dat de zaken C-358/14 Polen/Parlement en Raad , C-477/14 Pillbox 38 (UK) Limited en C-547/14 Philip Morris Brands SARL e.a. , waarin Richtlijn 2014/40/EU wordt aangevochten, momenteel behandeld worden door het Hof van Justitie van de EU en door de tabaksfabrikanten in kwestie onverwijld zouden moeten worden ingetrokken; I. overwegende dat de Commissie heeft toegezegd het WHO-FCTC-Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten te zullen ratificeren, hetgeen een belangrijke stap voorwaarts is naar een versterking van het rechtskader voor de bestrijding van de illegale handel in tabaksproducten; overwegende dat de Commissie heeft beloofd dat zij derde landen zal verzoeken het Protocol te ratificeren; J. overwegende dat tabakssmokkel het volksgezondheidsbeleid van de EU ondergraaft en ertoe leidt dat illegale tabaksproducten op vele plaatsen tegen een aanzienlijke illegale korting beschikbaar zijn, onder andere voor jongeren; overwegende dat namaaksigaretten niet alleen op illegale wijze worden vervaardigd en ingevoerd, maar dat zij bovendien onbekende ingrediënten bevatten en daardoor een ernstig gezondheidsrisico vormen; 1. is ingenomen met het WHO-FCTC-Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten en dringt erop aan dat het ratificatieproces zo spoedig mogelijk wordt voltooid; 2. is verheugd over het voorstel van de Commissie om het Protocol te ratificeren, alsook over haar belofte om de lidstaten en derde landen te verzoeken dat ook te doen; neemt er nota van dat tot dusver 15 landen, waaronder vijf EU-lidstaten, het Protocol geratificeerd hebben, en dat de EU zich momenteel opmaakt voor ratificatie ervan; 3. verzoekt de Commissie met klem de spoedige ratificatie van het Protocol na te streven; is echter van oordeel dat hernieuwing van de overeenkomst een slecht en contraproductief signaal zou afgeven aan derde landen, namelijk dat de EU ongepaste interactie met de tabaksindustrie aangaat, alhoewel het Protocol zulke interactie duidelijk verbiedt; 4. is van oordeel dat een verlenging van de PMI-overeenkomst wellicht niet verenigbaar is met de verplichtingen van de EU uit hoofde van artikel 5, lid 3, van het WHO-FCTC, wat zou kunnen leiden tot reputatieschade voor de EU als wereldleider op het gebied van tabaksontmoediging; 5. wijst erop dat in de richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van artikel 5, lid 3, van het WHO-FTCT vermeld staat dat er een fundamenteel en onoverkomelijk conflict bestaat tussen de belangen van de tabaksindustrie en die van het volksgezondheidsbeleid; 6. is ingenomen met de vaststelling van Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van Richtlijn 2001/37/EG (de tabaksproductenrichtlijn); benadrukt dat de tabaksfabrikanten uit hoofde van de tabaksproductenrichtlijn reeds wettelijk verplicht zijn een volg- en traceersysteem in te voeren en in stand te houden dat uiterlijk 20 mei 2019 van kracht moet worden voor sigaretten en shagtabak en uiterlijk 20 mei 2024 voor andere tabaksproducten; 7. benadrukt dat de Commissie onmiddellijk maatregelen moet nemen om te waarborgen dat de tabaksproductenrichtlijn in alle lidstaten onverkort wordt omgezet; neemt er nota van dat verscheidene lidstaten de Commissie informeel hebben laten weten dat de omzetting van de richtlijn voltooid is; vraagt de Commissie om na het verstrijken van de deadline van 20 mei 2016 volledige informatie te verschaffen over de stand van de omzetting; 8. herinnert eraan dat de Commissie in mei 2015 heeft beloofd zo spoedig mogelijk met haar beoordeling van de PMI-overeenkomst te zullen komen; onderstreept dat de Commissie de publicatie van de beoordeling meerdere malen heeft uitgesteld en dat de beoordeling uiteindelijk op woensdag 24 februari 2016 is gepubliceerd, één dag voor het debat over dit thema in de plenaire vergadering van het Parlement; is stellig van mening dat de Commissie door deze late publicatie ernstig is tekortgeschoten voor wat betreft haar transparantieverplichtingen ten opzichte van zowel het Parlement als de burgers, en dat zij daarmee de mogelijkheden van het Parlement heeft ondermijnd om tijdig zijn standpunt over deze complexe en delicate kwestie te formuleren; 9. neemt nota van de beoordeling van de Commissie dat de PMI-overeenkomst daadwerkelijk zijn doel heeft bereikt, nl. het terugdringen van de grootschalige PMI-smokkel op de illegale tabaksmarkt in de EU, zoals blijkt uit het feit dat het aantal echte PMI-sigaretten dat tussen 2006 en 2014 door lidstaten in beslag werd genomen, met circa 85 % is gedaald; merkt evenwel op dat de Commissie vraagtekens plaatst bij de oorzakelijkheid van dit resultaat en ook benadrukt dat de PMI-smokkel niet geleid heeft tot een algemene vermindering van het aantal illegale producten op de EU-markt; merkt op dat de smokkel van producten van de grote fabrikanten steeds meer plaats heeft gemaakt voor andere producten, zoals merkloze sigaretten ("goedkope witte"), die gewoonlijk in derde landen worden geproduceerd; 10. acht het uiterst zorgwekkend dat de begroting van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) gedeeltelijk wordt gefinancierd met jaarlijkse betalingen van de tabaksindustrie, zoals vermeld in de tabaksovereenkomsten, aangezien dit tot een zeker belangenconflict zou kunnen leiden; 11. benadrukt dat de PMI-overeenkomst, toen die in 2004 voor het eerst werd gesloten, een innovatief instrument was om de illegale tabakshandel aan banden te leggen, maar wijst erop dat er zich sindsdien aanzienlijke veranderingen hebben voorgedaan in de marktomgeving en de regelgeving; onderstreept dat belangrijke kenmerken van de huidige illegale tabakshandel niet door de overeenkomst worden bestreken, met name het feit dat "goedkope witte" thans een groot deel van de handel uitmaken; is dan ook van oordeel dat alle elementen die thans onder de PMI-overeenkomst vallen bestreken zullen worden door het nieuwe rechtskader, dat bestaat uit de tabaksproductenrichtlijn en het WHO-FCTC-Protocol; 12. concludeert daarom dat de PMI-overeenkomst niet hernieuwd, verlengd of heronderhandeld moet worden; vraagt de Commissie de overeenkomst niet te hernieuwen, verlengen of heronderhandelen na de huidige afloopdatum; 13. verzoekt de Commissie om voor de afloopdatum van de PMI-overeenkomst op EU-niveau alle noodzakelijke maatregelen te treffen voor het volgen en traceren van PMI-tabaksproducten en juridische stappen te nemen ingeval van illegale inbeslagnemingen van producten van deze fabrikant totdat alle bepalingen van de tabaksproductenrichtlijn volledig afdwingbaar zijn, zodat er geen regelgevingsvacuüm ontstaat tussen het verstrijken van de PMI-overeenkomst en de inwerkingtreding van de tabaksproductenrichtlijn en het FCTC-Protocol; 14. verzoekt PMI het volg- en traceersysteem en de zorgvuldigheidsbepalingen ("ken uw klant") van de huidige overeenkomst toe te passen, ongeacht of deze al dan niet wordt verlengd; 15. vindt het zorgwekkend dat de vier overeenkomsten met tabaksproducenten geen oplossing bieden voor het probleem van "goedkope witte"; verzoekt de Commissie derhalve met een actieplan te komen met nieuwe maatregelen om dit probleem met spoed aan te pakken; 16. verzoekt de Commissie een nieuwe, aanvullende verordening voor te stellen tot invoering van een onafhankelijk volg- en traceersysteem en houdende toepassing van zorgvuldigheidsbepalingen ("ken uw klant") op in de tabaksindustrie gebruikte ruw gesneden tabak, filters en papier, als aanvullend middel om smokkel en namaak te bestrijden; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en het secretariaat van het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging.