(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0076 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0090/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0335/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 november 2007 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwartaalstatistieken van vacatures in de Gemeenschap (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 453/2008.) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (11722/2007), – gelet op artikel 3, lid 2 van de Toetredingsakte 2003 (1) , op grond waarvan het Parlement door de Raad geraadpleegd is (C6-0244/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0441/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerpbesluit van de Raad, zoals door het Parlement geamendeerd; 2. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de ter raadpleging ingediende tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0169 ), – gelet op artikel 37 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0110/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0408/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 2007 over de situatie van de Europese economie: voorbereidend verslag over de globale richtsnoeren van het economisch beleid voor 2007 (1) , – gezien de mededeling van de Commissie over de belangen van Europa: succes boeken in het tijdperk van globalisering ( COM(2007)0581 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Tijd voor een hogere versnelling: het nieuwe partnerschap voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2006)0030 ), – gezien de beschikkingen van de Raad van 4 oktober 2004, 12 juli 2005, 18 juli 2006 en 10 juli 2007 over de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten, – gezien de conclusies van de Voorjaarstop van 8 en 9 maart 2007, waarin de manier is uiteengezet waarop de EU energie en klimaatverandering, benadert, – onder verwijzing naar zijn standpunt van 15 februari 2007 over het voorstel voor een beschikking van de Raad over de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (2) , – gezien het Europese Pact voor de jeugd, dat de Europese Raad op 22 en 23 maart 2005 heeft goedgekeurd, – gezien het Europese Pact voor de gendergelijkheid, dat de Europese Raad op 23 en 24 maart 2006 heeft goedgekeurd, – gezien de mededeling van de Commissie "Onderwijs en opleiding 2010: de dringende noodzaak tot hervormingen voor het welslagen van de strategie van Lissabon" ( COM(2003)0685 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2006 over de situatie van personen met een handicap in de uitgebreide Europese Unie: het Europees Actieplan 2006-2007 (3) , – gezien de conclusies van de informele bijeenkomst van de ministers van Werkgelegenheid en Sociale Zaken op 5 en 6 juli 2007 in Guimarães over "12 centrale punten om de toekomstige uitdagingen aan te kunnen", – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat de vraag of economische groei al dan niet wordt gestimuleerd door het overheidsbeleid, afhangt van de courante economische bronnen en belemmeringen van die groei en van het ruimere geheel van economische beperkingen en kansen op wereldniveau, B. overwegende dat de huidige financiële instabiliteit voor onzekerheid zorgt en tot een verdere vertraging van de groei kan leiden en overwegende dat de geringe bijstelling van de najaarsvooruitzichten van de Commissie ook een keerpunt van de economische cyclus zou kunnen betekenen, tenzij doorzichtigheid van de markten en passende reacties van beleidsvormers voor een terugkeer van het vertrouwen van de consument zorgen, C. overwegende dat de uitgebreide EU een uniek samenstel is van geavanceerde economieën en convergerende lage kosteneconomieën, waardoor het mogelijk is kosten te drukken, gebruik te maken van interne en externe schaalvoordelen en weerstand te bieden aan deflatoire en inflatoire druk van zich ontwikkelende economieën, D. overwegende dat het toenemende profiel en de toenemende aantrekkelijkheid van de interne markt van de EU een aanmoediging is voor economische immigratie, voor de vraag naar politieke en financiële bijstand bij de oplossing van problemen in de gehele wereld en een toevloed van investeringen door particulieren en staatsfondsen (sovereign wealthfunds), E. overwegende dat de prestaties van de EU-export naar zowel ontwikkelingslanden als opkomende economieën al te vaak negatief beïnvloed worden door een gebrek aan reciprociteit wat betreft markttoegangsvoorwaarden, niet-tarifaire belemmeringen en oneerlijke handelspraktijken, F. overwegende dat de uitbreiding van de EU en de economische gevolgen daarvan, evenals de politieke en sociaal-culturele ontwikkeling van haar lidstaten, de behoefte hebben doen ontstaan aan een betere samenwerking binnen het politieke besluitvormingsproces, G. overwegende dat de onderlinge afhankelijkheid in de eurozone sterker is dan in de hele EU; overwegende dat dit nog niet heeft geleid tot doeltreffende en samenhangende beleidsprocessen, vooral wat het verband tussen gezonde overheidsfinanciën, uitgaven van hoge kwaliteit en investeringen in productieve groeistrategieën betreft, H. overwegende dat de beleidsmakers de gemeenschappelijke uitdagingen waar de Europese economieën nu mee worden geconfronteerd en die zij in de komende jaren zullen aangaan moeten identificeren, expliciteren en aanpakken wanneer ze de globale EU-richtsnoeren voor het economisch beleid bepalen, I. overwegende dat bewustzijn van en actieve steun door EU-burgers voorwaarden zijn voor een geslaagde tenuitvoerlegging van economische beleidsmaatregelen, J. overwegende dat Europese werkgelegenheidsstrategie (EWS) moet kunnen beschikken over een grotere zichtbaarheid, meer toezichtscapaciteit en een groter participerend élan in het kader van de herziene strategie van Lissabon, met name in de nationale hervormingsprogramma's (NHP) en de uitvoeringsverslagen van de NHP, K. overwegende dat economische groei, werkgelegenheid, de strijd tegen armoede en sociale integratie nauw met elkaar verbonden zijn: overwegende dat het vraagstuk van de werkende armen steeds meer wordt benadrukt als een belangrijke uitdaging van zowel het werkgelegenheidsbeleid als het beleid inzake sociale integratie; overwegende dat het bijgevolg van wezenlijk belang is dat de sociale en milieudoelen van de geïntegreerde richtsnoeren worden verwezenlijkt en dat er rekening wordt gehouden met de synergie tussen de verschillende domeinen, L. overwegende dat de ministers van Werkgelegenheid en Sociale Zaken tijdens bovengenoemde informele bijeenkomst in Guimarães tot de conclusie zijn gekomen dat sociale integratie een fundamenteel deel vormt van de strategieën voor duurzame ontwikkeling in Europa, aangezien de sociale integratie de mogelijkheden biedt kansen voor iedereen te scheppen en een positief effect heeft op de werkgelegenheid, de vaardigheden en de menselijke ontwikkeling, De externe dimensie van de Lissabon-strategie 1. merkt op dat de mondialisering van de economie nieuwe mogelijkheden schept voor de EU-economieën, die de komende decennia zonder twijfel een belangrijker rol zullen gaan spelen en extra zullen profiteren van het benutten van schaalvoordelen, hun capaciteit, verstedelijking, netwerken en een positieve reputatie; 2. onderstreept dat de EU haar Lissabon-doelstellingen intern alleen kan verwezenlijken door zich op het wereldtoneel actief en eensgezind op te stellen; is daarom verheugd over het voornemen om een coherente externe dimensie te ontwikkelen voor de strategie van Lissabon; is van mening dat een omvattende benadering van het externe beleid met aandacht voor samenwerking bij regelgeving, convergentie van normen en gelijkwaardigheid van regelgeving een eerlijke concurrentie en de handel moet bevorderen; waarschuwt in dit verband echter dat het belang van verdere verbeteringen bij de interne samenwerking en hervormingsprocessen niet mag worden onderschat; 3. onderstreept het belang van de EU als wereldspeler en een van de grootste begunstigden van een open wereldeconomie; is van mening dat de EU als zodanig een grote verantwoordelijkheid draagt voor het aanpakken van mondiale vraagstukken en voor het ontwikkelen van gemeenschappelijke instrumenten voor het buitenlands economisch beleid om naar behoren om te gaan met het externe effect op de interne markt van de EU; 4. wijst er op dat zonder een passende coördinatie bij het vaststellen van het communautaire kader voor toezicht en een actieve tenuitvoerlegging van de communautaire concurrentievoorschriften de pluspunten van een interne markt en de schaalvoordelen die ontstaan doordat de EU als één blok optreedt op de wereldmarkt, eventueel geringer zouden kunnen uitvallen; 5. is verheugd over het voornemen van de Commissie om in haar gesprekken met derde landen de samenwerking op regelgevingsgebied, de convergentie van normen en de gelijkwaardigheid van voorschriften verder te ontwikkelen; verzoekt de Commissie behoorlijk werk en de levenskwaliteit op het werk te bevorderen, sociale dumping tegen te gaan, in haar handels- en samenwerkingsovereenkomsten met derde landen een hoofdstuk over duurzame ontwikkeling op te nemen waarin ratificatie en uitvoering van de essentiële normen van de Internationale Arbeidsorganisatie en van beginselen betreffende behoorlijk werk verplicht worden gesteld, en bij het sluiten van overeenkomsten met derde landen stelselmatig sociale waarden en beginselen toe te passen; Intern beleid Brug tussen strategieën gericht op sociale bescherming en sociale integratie en de geïntegreerde richtsnoeren 6. is verheugd over de verklaring van de Commissie dat er meer aandacht zal worden besteed aan actieve integratie en gelijke kansen, dat een behoorlijke sociale bescherming bevorderd en de armoedebestrijding versterkt dient te worden en dat er in heel Europa behoefte bestaat aan doeltreffender methoden voor het waarborgen van het bestaande recht van de burgers op toegang tot werkgelegenheid, onderwijs, sociale voorzieningen, gezondheidszorg en andere vormen van sociale bescherming; 7. onderstreept dat het nodig is de integratie en de zichtbaarheid van de sociale dimensie in de volgende cyclus van de strategie van Lissabon en met name in de geïntegreerde richtsnoeren te verzekeren en de verbeteren; is van mening dat het dringend noodzakelijk is de bestaande onevenwichtigheid in de werkgelegenheidsrichtsnoeren weg te nemen, waarin geen gewicht wordt toegekend aan bepaalde fundamentele sociale doelstellingen, zoals vermindering van het aantal werkende armen en verbetering van de toegang tot kwalitatief goede werkgelegenheid, onderwijs, gezondheidszorg en andere vormen van sociale bescherming voor iedereen; verzoekt de Commissie de geïntegreerde richtsnoeren aan te passen om rekening te houden met de nieuwe uitdagingen en deze tekortkomingen weg te nemen; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten een systematische benadering te volgen waarmee wordt gezorgd voor daadwerkelijke samenhang tussen het op groei en meer en betere banen gerichte NHP-proces enerzijds en het proces van sociale bescherming en sociale integratie anderzijds; Uitvoering van de werkgelegenheidsrichtsnoeren 9. verzoekt de Commissie te kijken naar de grote verschillen tussen de lidstaten in uitvoering en doeltreffendheid van de werkgelegenheidsrichtsnoeren, door ervoor te zorgen dat de lidstaten op grotere schaal gebruik maken van de EWS-indicatoren en -streefcijfers, de instrumenten voor een leven lang leren en de maatregelen die vermeld zijn in het Europese Pact voor de jeugd, het Europese Pact voor gendergelijkheid en het EU-Actieplan gehandicapten 2006-2007; wenst dat al deze verplichtingen, streefcijfers en ijkpunten volledig worden opgenomen in de geïntegreerde richtsnoeren, teneinde de samenhang en de doeltreffendheid van de EWS te verbeteren; 10. onderstreept het grote belang van versterking van de strategische capaciteit van het werkgelegenheidsbeleid; verzoekt de Commissie en de lidstaten in hun coördinatieproces met name aandacht te besteden aan de kwaliteit van banen, het combineren van werk, gezin en privéleven, de kwaliteit en beschikbaarheid van onderwijs en opleiding voor iedereen, de uitvoering van anti-discriminatiewetgeving, de versterking van het gelijke-kansenbeleid voor vrouwen en mannen en immigratievraagstukken; 11. is voorstander van goedkeuring van een evenwichtig pakket gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid, het combineren van flexibiliteit en zekerheid voor werknemers en werkgevers op de arbeidsmarkt; moedigt de lidstaten ertoe aan deze gemeenschappelijke beginselen in al hun NHP-overleg met de sociale partners te volgen, en wijst op de centrale rol van opleiding en bijscholing, een actief arbeidsmarktbeleid, een adequate sociale bescherming en het afbreken van tussenschotten op de arbeidsmarkt door te zorgen voor werkgelegenheidsrechten voor alle werknemers; Economisch beleid 12. neemt kennis van het voorstel in het tussentijds verslag van de Commissie om de verschillende initiatieven van EU-beleid samen te brengen om op samenhangende wijze te kunnen reageren op interne en externe problemen; dringt er in dit verband op aan een "intelligent EU-initiatief voor groene groei op te stellen " waarin alle bestaande belangrijke economische instrumenten van de EU zijn samengebracht; verzoekt de Commissie met klem het milieubeleid niet los te koppelen van het economische en werkgelegenheidsbeleid; is van mening dat de bestrijding van de klimaatverandering, de ruggengraat moet vormen van de herziening door de EU van de "driejaarlijkse Lissaboncyclus"; 13. meent dat een verstandig economisch beleid helpt het vertrouwen te versterken en de onzekerheid over de huidige financiële volatiliteit te beperken; wijst erop dat een van de fundamentele problemen van de Europese economie in bepaalde lidstaten in de afgelopen jaren een onvoldoende binnenlandse vraag is geweest; benadrukt in dit verband het cruciale belang van een betere coördinatie van verstandig fiscaal beleid enerzijds en overheidsfinanciën van hoge kwaliteit, met inbegrip van "Lissabon-investeringen" anderzijds; 14. is van mening dat transparantie van de financiële markten, doeltreffende mededingingsvoorschriften en adequate reglementering en controle gezien de globalisering van de financiële markten en de behoefte aan het waarborgen van consumentenrechten van cruciaal belang zullen blijven; dringt er daarom bij de Commissie op aan kwesties met betrekking tot de financiële markt verder uit te werken tot Europawijde initiatieven in het kader van het Lissabon-programma van de Gemeenschap; 15. onderstreept dat de vertraging van de productiviteitsgroei reden tot bezorgdheid geeft voor het economisch beleid en in de EU weliswaar varieert, maar toch een gemeenschappelijk patroon vertoont met zwakke punten in markten, bij distributie en financiële diensten; 16. wijst erop dat starre structuren een efficiënt gebruik van nieuwe technologieën verhinderen en een obstakel vormen voor de toegankelijkheid van netwerken in achterblijvende industrietakken; is van mening dat economische beleidsrichtsnoeren maatregelen voor de aanbodzijde zouden moeten omvatten die erop gericht zijn een positief klimaat voor grensoverschrijdende handelsoperaties te creëren en de totstandkoming van een interne financiële markt te bespoedigen; 17. erkent dat de EU behoefte heeft aan een snellere omzetting van innoverende ontwikkelingen in nieuwe producten en diensten; steunt daarom de Commissie in haar aandringen op een "kennisdriehoek" van onderzoek, opleiding en innovatie; verwacht effectievere investeringen in nieuwe vaardigheden, levenslang leren en moderne onderwijs- en opleidingsstelsels; 18. pleit voor de ondersteuning van economische herstructurering op basis van innovatie in bestuurlijke processen, methoden en organisatiestructuren; is van mening dat nieuwe ondernemingen op dit terrein behoefte hebben aan meer toegang tot kapitaal en meer creativiteit en dat zulke ondernemingen kleine bedrijven en jongere generaties tal van kansen bieden; 19. stelt vast dat het mededingingsbeleid een aanvulling moet zijn op het structuurbeleid, het ontstaan van kartels moet voorkomen en ervoor dient te zorgen dat de omstandigheden het niet mogelijk maken kleine ondernemingen te verdringen; 20. stelt vast dat EU-burgers de globalisering vaak gelijkstellen met afnemende Europese productie en verlies van banen; verzoekt de Commissie en de lidstaten de Europese burgers beter te informeren over alle aspecten van de globalisering en de behoefte aan een beleid op EU-niveau om het hoofd te bieden aan de uitdagingen van een geglobaliseerde economie; 21. herhaalt dat de doelstellingen van de strategie van Lissabon slechts ten volle kunnen worden verwezenlijkt indien extra inspanningen worden geleverd om een gemeenschappelijk energiebeleid te ontwikkelen; 22. onderkent dat kleine, middelgrote en grote bedrijven elk een rol vervullen in een dynamische en geïntegreerde innovatiestrategie, en dat toegang tot middelen voor kleinere bedrijven en individuen dan ook van cruciaal belang is om het O&O-niveau te verbeteren en nieuwe technologieën te ontwikkelen; wijst op het feit dat zowel financiering in een vroeg stadium als doorlopende financiering gedurende een periode die lang genoeg is om producten op de markt te brengen, moeten worden gestimuleerd; 23. is verheugd over de voorgestelde raadpleging van de KMO's en hun afgevaardigden door de Commissie en de daaruit voortkomende opstelling van een Europees "Wetsbesluit op de kleine ondernemeingen"; dringt erop aan dat kleine bedrijven hun stem kunnen laten horen in de sociale dialoog en dat het principe "eerst klein denken" ("think small first") ten volle wordt opgenomen in de beleidsvorming; 24. zet zich in voor onafhankelijkheid van de ECB bij de vaststelling van het monetair beleid en het beheer van de volatiliteit van de wereldwijde financiële markten; beklemtoont dat de stijging van de wisselkoers van de euro voortvloeit uit toenemende onevenwichtigheden in derde landen en een achterblijvende vraag in de EU; vraagt zich bezorgd af in hoeverre de Europese groei sterk genoeg is om een tegengewicht te vormen voor de volatiliteit van de financiële wereldmarkten en de wisselkoersen; 25. is van mening dat de toename van de vraag naar grondstoffen, basisproducten en diensten als gevolg van de groei van ontwikkelingslanden kan leiden tot inflatoire druk op de economieën van de lidstaten van de EU, die tot nu toe is tegengehouden door hun bijdrage aan de toename van het wereldwijde aanbod; is van mening dat de lidstaten dit probleem moeten aanpakken door economische beleidsinstrumenten te ontwikkelen die inflatie tegengaan, met strategieën voor technologische groei en een kader voor mogelijke macro-economische aanpassing en verbeterde coördinatie; Sturing op mondiaal niveau 26. erkent dat uiterst dringend supranationale maatregelen nodig zijn bij de opstelling van beleid ter beperking van de klimaatverandering, en bestrijding van de internationale misdaad, en acht het noodzakelijk dat supranationale instellingen supranationale problemen aanpakken; 27. is van oordeel dat de ontwikkeling van mondiale regels en normen van essentieel belang is om te komen tot convergentie op het gebied van regulering; spoort de Commissie ertoe aan actief mee te werken aan de werkzaamheden van alle relevante internationale agentschappen en normeringsinstanties, teneinde de EU-regels en -praktijken en die van de voornaamste handelspartners van de EU logischer met elkaar in verband te brengen; 28. verzoekt de Commissie en de Raad ervoor te zorgen dat bilaterale handelsovereenkomsten van de EU en multilaterale handelsovereenkomsten van de WTO worden gesloten overeenkomstig de bepalingen van de Overeenkomst tot oprichting van de WTO; vraagt de Commissie zich te blijven inspannen voor een ambitieus resultaat van de ministeriële verklaring van Doha; 29. is van mening dat de trans-Atlantische markt een adequaat instrument kan zijn om de doelmatigheid van de verdediging van de EU-handel, duurzame mededinging en vernieuwing te waarborgen; 30. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat wederkerigheid bij de toegang tot de markt gewaarborgd is: dringt andermaal aan op een samenwerkingsovereenkomst tussen EU en VS om alle nog bestaande handels- en investeringsbelemmeringen op te heffen of beduidend te beperken en tegelijkertijd de hand te houden aan Europese normen; 31. is van mening dat het streven naar verdere liberalisering van de handel het des te noodzakelijker maakt dat de EU zich kan blijven beschermen tegen oneerlijke handelspraktijken; beschouwt handelsbeschermingsinstrumenten daarom als onontbeerlijk deel van de EU-strategie ; Migratie 32. benadrukt dat de EU dringend een gemeenschappelijk grens- en immigratiebeleid nodig heeft dat niet alleen geïntegreerde grenscontroles omvat maar ook geharmoniseerde strategieën, criteria en procedures voor economische migratie, waarbij de lidstaten echter elk afzonderlijk kunnen beslissen hoeveel migranten ze toelaten; benadrukt eveneens dat meer inspanning moet worden geleverd om via ervaringsuitwisselingen manieren te vinden om immigratie voor alle betrokken partijen zowel op sociaal als economisch vlak tot een succes te maken; Institutionele regelingen 33. is van mening dat de economische context niet automatisch de langetermijngroei beïnvloedt en dat het de ontwikkeling van op marktsignalen reagerende instellingen is die bepaalt of de economie haar globale structurele groeipotentieel al dan niet realiseert; dringt er daarom bij de Commissie op aan werkelijk geactualiseerde geïntegreerde richtsnoeren voor de periode 2008-2010 te presenteren; 34. betreurt dat er tussen het Parlement, de Raad en de Commissie nog steeds geen duidelijk plan en gedragscode zijn overeengekomen, die borg zouden staan voor een passende samenwerking en de volledige betrokkenheid van de drie Gemeenschapsinstellingen in kwestie bij de vereiste verdere aanpak van globaliseringsproblemen; verzoekt de Raad en de Commissie in dit verband onverwijld voorstellen in te dienen voor een nauwe samenwerking tussen de drie Gemeenschapsinstellingen met het oog op de aanstaande herziening van de strategie van Lissabon; Betrokkenheid van de belanghebbenden 35. verzoekt de Commissie en de lidstaten in het kader van de strategie van Lissabon en met name binnen de nationale hervormingsprogramma's de inbreng te bevorderen en de betrokkenheid te vergroten van de nationale parlementen, de regionale en lokale overheden, de sociale partners en de belanghebbenden uit het maatschappelijk middenveld; o o o 36. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen en de regeringen van de lidstaten en kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen artikel 2, 6, 13 en 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gelet op de artikelen 61, 62 en 64 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, – gelet op de artikelen 6, 19, en 45 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (1) , – gezien de kadervonventie over de bescherming van nationale minderheden, opgesteld in het kader van de Raad van Europa, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het vrij verkeer van personen en de strijd tegen discriminatie, meer in het bijzonder zijn resolutie van 28 april 2005 over de situatie van de Roma in de Europese Unie (2) , – gelet op artikel 103, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat het vrij verkeer van personen een onvervreemdbaar grondrecht van de burgers van de Europese Unie is, erkend door de verdragen en het handvest van de grondrechten, en één van de steunpilaren van het Europees burgerschap, B. overwegende dat Richtlijn 2004/38/EG over het vrij verkeer van de burgers van de Europese Unie en hun familieleden daarom weliswaar de mogelijkheid kent om een burger van de Europese Unie uit te wijzen, maar binnen duidelijk vastgelegde perken, om de grondrechten te waarborgen, C. overwegende dat vrijheid en veiligheid grondrechten zijn, en dat de Europese Unie zich tot doel stelt om haar burgers een hoge graad van veiligheid te verzekeren in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid heersen, D. overwegende dat de georganiseerde misdaad en mensenhandel uitdagingen van grensoverschrijdende omvang zijn en dat het vrij verkeer in het Europees gebied ook op betere gerechtelijke en politionele samenwerking in onderzoek en vervolging op Europees niveau berust, met de steun van Eurojust en Europol, E. overwegende dat eerbied voor de wetten van elke lidstaat een wezenlijke voorwaarde voor samenleven en sociale integratie in de Europese Unie vormen, dat eenieder de plicht heeft om het recht van de Unie en de wetten van de lidstaat waar hij zich bevindt te eerbiedigen, dat strafrechtelijke aansprakelijkheid altijd persoonlijk is, en dat de burgers van de Unie zich niet alleen op de rechten en vrijheden kunnen beroepen die het verdrag hun toekent, maar zich ook aan de formaliteiten moeten houden die met de uitoefening van hun rechten gemoeid zijn, meer in het bijzonder op grond van het Europees recht of de wetgeving van de lidstaat waar ze verblijven, F. overwegende dat alle nationale wetgevingen ertoe gehouden zijn om de princiepen en bepalingen van Richtlijn 2004/38/EG te eerbiedigen, G. overwegende dat de strijd tegen elke vorm van racisme en vreemdelingenhaat en alle vormen van discriminatie tot de fundamentele princiepen behoren waar de Unie op gegrondvest is, H. overwegende, in overeenstemming met het principieel verbod van discriminatie volgens nationaliteit, dat elke burger van de Europese Unie en zijn gezinsleden die vrij en legaal in een lidstaat verblijven, in die lidstaat op voet van gelijkheid met de eigen nationale staatsburgers behandeld moeten worden, I. overwegende dat de Roma een minderheid zijn die op het grondgebied van de Unie nog aan discriminatie en andere misbruiken blootstaat, en dat hun integratie, sociale inschakeling en bescherming doelstellingen zijn die spijtig genoeg nog te bereiken blijven, J. gezien de ruwe aanval en moord op een vrouw in Rome, waar een Roemeense staatsburger van beschuldigd wordt, K. gezien de racistische aanvallen op Roemeense staatsburgers, die op het voorval gevolgd zijn, L. overwegende dat van publieke persoonlijkheden verwacht mag worden dat ze zich van verklaringen onthouden die als aanmoediging begrepen dreigen te worden om bepaalde groepen in de samenleving te brandmerken, M. gezien het gezamenlijk initiatief van de Italiaanse en de Roemeense eerste minister en hun gezamenlijke brief aan de voorzitter van de Commissie over de Roma-minderheid, 1. geeft blijk van zijn diepe leedwezen over de moord op mevrouw Giovanna Reggiani op 31 oktober 2007 te Rome en betuigt haar familie zijn oprechte deelneming, 2. onderstreept andermaal de waarde van het vrij verkeer van personen als fundamenteel principe van de Unie, wezenlijk onderdeel van het Europees burgerschap en elementair bestanddeel van de interne markt; 3. bevestigt de doelstelling om van de Unie en haar onderdelen een gebied te maken waar elke persoon van een hoge graad van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid verzekerd kan zijn; 4. herinnert eraan dat Richtlijn 2004/38/EG binnen duidelijke perken de mogelijkheid van uitwijzing van een staatsburger van de Europese Unie kent en meer in het bijzonder bepaalt: 5. stelt nogmaals dat elke vorm van nationale wetgeving deze beperkingen en waarborgen strikt in acht te nemen heeft, met inbegrip van de mogelijkheid tot juridisch verhaal tegen de uitwijzing en de rechten van de verdediging, en dat elke uitzondering die Richtlijn 2004/38/EG kent, restrictief te interpreteren is; herinnert eraan dat het Handvest van de grondrechten en de Europese Verdrag voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden collectieve uitwijzing verbieden; 6. verheugt zich over het bezoek van de Roemeense eerste minister aan Italië en de gezamenlijke verklaring van de beide eerste ministers Romano Prodi en Călin Popescu-Tăriceanu; betuigt zijn steun voor de oproep van de beide eerste ministers aan de Unie, voor sociale integratie van achtergestelde bevolkingsgroepen en samenwerking onder de lidstaten om de bewegingen van hun bevolking te begeleiden aan de hand van de ontwikkelings- en sociale bijstandsprogramma's, die ook onder de structuurfondsen vallen; 7. vraagt de Commissie om zonder uitstel een volledige evaluatie van de uitvoering en omzetting van Richtlijn 2004/38/EG door de lidstaten, samen met verdere voorstellen, voor te leggen, volgens artikel 39 van de richtlijn; 8. geeft opdracht - zonder afbreuk aan de bevoegdheden van de Commissie te doen - aan zijn bevoegde parlementaire commissie om tegen 1 juni 2008 in samenwerking met de nationale parlementen een evaluatie van de problemen bij de omzetting van de richtlijn op te stellen om de best mogelijke werkwijzen te belichten en op maatregelen te wijzen die discriminatie tussen Europese burgers tot gevolg kunnen hebben; 9. vraagt de lidstaten om alle aarzeling te laten varen en de werkmiddelen voor de politionele en gerechtelijke samenwerking in strafzaken op EU-niveau sneller te verbeteren om doelmatig strijd tegen de georganiseerde misdaad en mensenhandel te kunnen voeren, fenomenen van transnationale omvang, en tegelijk een eenvormig raamwerk voor procedurele waarborgen in te stellen; 10. verwerpt het principe van collectieve schuld en wijst er nogmaals met nadruk op dat elke vorm van racisme en vreemdelingenhaat en elke vorm van discriminatie en stigmatisering volgens nationaliteit en etnische oorsprong bestreden moet worden, zoals in het Handvest van de grondrechten is bepaald; 11. herinnert er de Commissie aan dat ze dringend een voorstel voor een horizontale richtlijn tegen alle vormen van discriminatie in de zin van artikel 13 van het EG-Verdrag moet indienen, zoals in het wetgevings- en werkprogramma 2008 gesteld; 12. meent dat de verdediging van de rechten van de Roma en hun integratie een uitdaging voor de Unie in haar geheel betekenen en vraagt de Commissie om zonder uitstel handelend op te treden en een algemene strategie voor de sociale integratie van de Roma-bevolking uit te werken, met gebruikmaking van de beschikbare begrotingslijnen en de structuurfondsen om de nationale, regionale en plaatselijke overheden te ondersteunen in hun inspanningen om voor sociale integratie van de Roma-bevolking te zorgen; 13. spreekt zich voor de oprichting van een netwerk van organisaties voor sociale integratie van de Roma uit, en verbetering van de hulpmiddelen voor ruimere bewustmaking van de rechten en plichten van de Romagemeenschap, ook met uitwisseling van de beste werkwijzen ; acht daarbij nauwe en gestructureerde samenwerking met de Raad van Europa van het grootste belang 14. meent dat de recente verklaringen van ondervoorzitter Franco Frattini van de Commissie tegenover de Italiaanse pers naar aanleiding van de ernstige gebeurtenissen die zich in Rome voorgedaan hebben, tegen de letter en de geest van Richtlijn 2004/38/EG ingaan, die hij volledig moet eerbiedigen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten van de Europese Unie. Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad betreffende de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (11722/2007), – gezien zijn standpunt van 15 november 2007 over het reeds aangehaalde ontwerpbesluit van de Raad (1) , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat de creatie van het Schengengebied een van de grootste verworvenheden was, die werd gekenmerkt door het opheffen van alle controles aan de gemeenschappelijke grenzen tussen alle deelnemende staten en de invoering van vrij verkeer op het grondgebied van de EU, B. overwegende dat naast de opheffing van de controles aan de binnengrenzen, enkele compenserende maatregelen zijn ingevoerd, waaronder de invoering van doeltreffende controles aan de buitengrenzen, versterking van de samenwerking tussen de bestuurs-, douane-, politie- en gerechtelijke autoriteiten van de lidstaten, een gemeenschappelijk visumbeleid en de creatie van het Schengeninformatiesysteem (SIS), C. overwegende dat artikel 3, lid 2 van de Toetredingsakte van 2003 (2) bepaalt dat de andere bepalingen van het Schengenacquis dan die welke in bijlage I bij die akte zijn genoemd, slechts toepasselijk zijn in een nieuwe lidstaat in de zin van dat wetsinstrument op grond van een daartoe strekkend besluit van de Raad, nadat is geverifieerd of aan de nodige voorwaarden is voldaan, D. overwegende dat het Schengen-acquis door het Verdrag van Amsterdam deel ging uitmaken van het raamwerk van de Europese Unie en dat besloten werd dat de toepassing van het acquis voor elke volgende nieuwe lidstaat bindend zou zijn, E. overwegende dat er via een evaluatieprocedure moet worden onderzocht of door de nieuwe lidstaten is voldaan aan de noodzakelijke voorwaarden voor de toepassing van alle onderdelen van het desbetreffende acquis (gegevensbescherming, lucht- en landgrenzen, politiële samenwerking, SIS, zeegrenzen en visa); overwegende dat dit een essentiële voorwaarde is voor een besluit van de Raad over de volledige toepassing van het Schengenacquis, met inbegrip van de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen met en tussen deze lidstaten, F. overwegende dat de uitbreiding van de Schengen-ruimte derhalve een nieuwe stap is naar volledige integratie van de nieuwe lidstaten in de Europese Unie, G. overwegende dat de evaluaties voor deze nieuwe lidstaten op verzoek in 2006 van elke lidstaat (verklaring van bereidheid) zijn begonnen; overwegende dat deze voor elke afzonderlijke nieuwe lidstaat onder verantwoordelijkheid van de Groep Schengen-evaluatie werd verricht; overwegende dat deze begonnen met een vragenlijst aan de betrokken lidstaat over alle onderdelen van het Schengenacquis en gevolgd werden door evaluatiebezoeken; overwegende dat groepen deskundigen werden gezonden naar de grenzen, consulaten, SIS, enz. en dat zij uitgebreide verslagen met een schets van de feitelijke toestand, beoordelingen en aanbevelingen voor eventueel noodzakelijke verdere maatregelen en follow-upbezoeken opstelden; overwegende dat het eindverslag uitsluitsel dient te geven over de vraag of de betrokken nieuwe lidstaat, na een uitgebreide evaluatieprocedure, voldoet aan alle essentiële voorwaarden voor toepassing in de praktijk, H. overwegende dat de Portugese regering een pluim verdient voor het feit dat zij een voorstel heeft voorgelegd die een technische overgangsoplossing - SISone4all - biedt, waarmee aansluiting van de nieuwe lidstaten aan het SIS in 2007 mogelijk is in afwachting van de uitvoering van het nieuwe SIS II door de Commissie, I. overwegende dat de instelling van het nieuwe SIS II voor het Europees Parlement een prioriteit blijft, omdat het niet alleen nodig is om de nieuwe lidstaten te kunnen aansluiten aan het systeem, maar ook omdat het binnen het communautair kader een robuuster en flexibeler instrument zou moeten zijn, waarmee kan worden ingespeeld op snelle veranderingen; overwegende dat het daarmee mogelijk moet zijn de veiligheid te verbeteren, data efficiënter te gebruiken, nieuwe functies te introduceren en de technologische ontwikkelingen te benutten, J. overwegende dat Besluit 2007/471/EG (3) van de Raad van 12 juni 2007 over de toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis met betrekking tot het SIS voor negen van de nieuwe lidstaten op 7 juli 2007 van kracht is geworden en dat de evaluatie van een correcte toepassing van het SIS in de betrokken lidstaten pas eind september 2007 kon worden afgerond, K. overwegende dat een lidstaat bij zijn toetreding tot de Europese Unie het Schengenacquis moet accepteren maar ook legitiem mag verwachten dat hij dezelfde rechten geniet als de andere lidstaten en dat zijn burgers zich ook binnen hun gebied vrij kunnen bewegen, L. overwegende dat het, om een uniform veiligheidsniveau binnen de communautaire ruimte te waarborgen, absoluut noodzakelijk is dat de lidstaten de voorschriften van de Schengenruimte strikt en efficiënt naleven; overwegende dat de veiligheid van het gehele Schengengebied in gevaar wordt gebracht, als deze doelstelling buiten beschouwing wordt gelaten, M. overwegende dat ervan uit wordt gegaan dat de snelheid waarmee de gehele evaluatieprocedure is verricht, de strikte en doeltreffende wijze van uitvoering van deze procedures niet in gevaar heeft gebracht, N. overwegende dat betreurd moet worden dat de Raad aan het begin van deze procedure, toen hij het Europees Parlement raadpleegde, uit veiligheidsoverwegingen in eerste instantie heeft geweigerd om het Europees Parlement toegang tot de evaluatieverslagen van de deskundigen te geven, O. overwegende dat rekening moet worden gehouden met het feit dat het Europees Parlement, en met name de leden van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, toegang tot de evaluatie van de toepassing van alle Schengenterreinen moeten hebben, voordat het Europees Parlement een met redenen omkleed advies over de afschaffing van de interne grenzen kan uitbrengen, P. overwegende dat alle inspanningen en de bereidheid van het Portugese voorzitterschap om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement, en met name de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, regelmatig van de huidige stand van de in de betrokken lidstaten uitgevoerde evaluatieprocedures op de hoogte werden gesteld, een pluim verdienen, 1. verwelkomt de nieuwe lidstaten die tot de Schengenruimte toetreden , benadrukt de symbolische en historische waarde van deze gebeurtenis voor de opheffing van de voormalige scheidslijnen in Europa en feliciteert hen met de enorme inspanningen die enkele van hen hebben geleverd om op zo korte termijn te voldoen aan alle Schengeneisen; 2. herinnert de nieuwe lidstaten aan de noodzaak om een hoog veiligheidsniveau in stand te houden en de eisen van de Schengenruimte op elk moment strikt en efficiënt na te leven; 3. wenst het Portugese voorzitterschap geluk met het feit dat het de noodzakelijke wetsinstrumenten heeft gecreëerd om de Schengenruimte nog in 2007 uit te breiden met de nieuwe lidstaten; 4. onderstreept dat het dringend noodzakelijk is de voorbereidingen voor de start van een volledig functionerend SIS II te versnellen; 5. wijst de lidstaten erop dat zij zo snel mogelijk maatregelen moeten treffen om alle nog bestaande gebreken te verhelpen, maar stelt vast dat deze, ook wanneer enkele kwesties nog openstaan en een toekomstige verdere opvolging noodzakelijk is, geen belemmering voor de toepassing van het volledige Schengenacquis op de betrokken nieuwe lidstaten vormen; 6. verzoekt de Raad met nadruk ervoor te zorgen dat het Europees Parlement in het volgende halfjaar schriftelijk over de vervolgmaatregelen op de hoogte wordt gehouden, die hij naar aanleiding van de in het Schengen-verslag vervatte en in de follow-voor voor elke afzonderlijke betrokken lidstaat vermelde aanbevelingen vaststelt; 7. wijst op de noodzaak in de komende twee jaar een uitgebreide evaluatie van de tenuitvoerlegging en het functioneren van het system in elk van de aan de Schengenruimte deelnemende landen uit te voeren, met name gericht op de verworvenheden, de consequenties en de problemen die bij de uitvoering van het systeem zijn opgetreden; 8. verwacht ten volle dat de Raad ervoor zorgt dat het Europees Parlement in alle wetgevingsprocedures de noodzakelijke informatie krijgt, zodat het in staat is een behoorlijk besluit te nemen en de noodzakelijke democratische controle uit te oefenen; 9. moedigt de Raad en de Commissie aan de tijdens het recente evaluatieproces van de nieuwe lidstaten verworven ervaringen, innovaties en beste praktijken te gebruiken om deze in alle lidstaten te bevorderen; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Pakistan inzake partnerschap en samenwerking, die op 24 november 2001 werd ondertekend en in 2004 van kracht werd (ook wel samenwerkingsovereenkomst van de derde generatie genoemd), inzonderheid artikel 1, waarin wordt verklaard dat de eerbiediging van de rechten van de mens en de democratische beginselen een essentieel onderdeel van deze overeenkomst vormt, – gezien de gemeenschappelijke verklaring van de EU en Pakistan van 8 februari 2007 over de bovengenoemde samenwerkingsovereenkomst, waarin beide partijen zich er toe verbonden een brede formele politieke dialoog op gang te brengen onder meer over de strijd tegen het terrorisme, de non-proliferatie van kernwapens, de mensenrechten en goed bestuur, – gezien de verklaring van de Raad van 8 november 2007 over het uitroepen van de noodtoestand in Pakistan, alsmede de verklaringen van de hoge vertegenwoordiger van de EU, Javier Solana, van 4 november 2007 en van de hoofden van de diplomatieke vertegenwoordigingen van de EU-lidstaten in Islamabad van 4 november 2007, – gezien de verklaring van de secretaris-generaal van de VN van 5 november 2007 over de inhechtenisneming in Pakistan van mensenrechtenactivisten en oppositieleden en van de speciale rapporteur van de VN voor vrijheid van religie en overtuiging, – gezien de mededeling van de ministers van Buitenlandse Zaken van het Gemenebest van 12 november 2007 dat zij Pakistan zullen schorsen als lid van het Gemenebest, indien president Musharraf tegen 22 november 2007 de grondwettelijke orde niet heeft hersteld, – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over mensenrechten en democratie in Pakistan, en met name de resoluties van 12 juli 2007 (1) en 25 oktober 2007 (2) , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat president Musharraf op 3 november 2007 een "tijdelijk grondwettelijk decreet" heeft uitgevaardigd om de grondwet en de rechtsstaat op te schorten en te vervangen door de noodtoestand, hetgeen de facto neerkomt op het krijgsrecht, B. overwegende dat deze maatregel werd genomen vlak vóór de verwachte uitspraak van het Hooggerechtshof over de legaliteit van de derde ambtstermijn van de president die tegelijkertijd hoofd van strijdkrachten bleef, en dat tal van advocaten en andere bezorgde burgers daarop in protest de straat zijn opgegaan, en enkele duizenden van hen genadeloos zijn geslagen en gearresteerd, C. overwegende dat de recente maatregelen van president Musharraf tot méér instabiliteit in het land kan leiden, en zo geweld en extremisme in de hand kan werken; dat het uitermate bezorgd is over de bedreiging voor de vrede en de stabiliteit in de buurlanden van Pakistan en de rest van de regio, D. overwegende dat het Hooggerechtshof van Pakistan nog een uitspraak moet doen over de vraag of de verkiezing van president Musharraf in overeenstemming met de grondwet is, E. overwegende dat de persvrijheid, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vereniging en vergadering en de vrijheid van politieke activiteit, die de kenmerken vormen van een geciviliseerd politiek stelsel, zijn geschonden, 1. verlangt ondubbelzinnig dat de noodtoestand weer wordt ingetrokken en dat de Pakistaanse grondwet van 1973 met onmiddellijke ingang weer wordt toegepast; 2. spreekt zijn solidariteit uit met de legitieme protesten van duizenden advocaten, vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, mensenrechtenactivisten en vooraanstaande politieke leiders; veroordeelt het geweld van de politie tegen de demonstranten en de grootscheepse arrestaties zonder aanklacht of op beschuldiging van terrorisme zonder enige feitelijke basis; 3. is in het bijzonder ongerust over de arrestatie van meer dan 3 000 burgers, waaronder leiders van politieke partijen, juristen, journalisten, mensenrechtenactivisten en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld; roept op tot de onmiddellijke beëindiging van het huisarrest van Benazir Bhutto, leider van de PPP, van Asma Jahangir, voorzitter van de onafhankelijke Mensenrechtencommissie en speciaal rapporteur van de VN over de vrijheid van godsdienst en overtuiging, en van I.A. Rehman, oprichter van die organisatie; is verontrust dat het detentiebevel tegen Hina Jilani, de speciale VN-afgezant van de secretaris-generaal voor de mensenrechtenactivisten, van kracht blijft; 4. roept op tot het herstel van de rechterlijke macht en daarmee van de justitiële onafhankelijkheid; roept op tot de onmiddellijke vrijlating van alle vertegenwoordigers van de balies die zijn gearresteerd na de vreedzame straatprotesten; veroordeelt met name het onwettige huisarrest van president van het Hooggerechtshof Chaudhry en de gevangenneming van Aitzaz Ahsan, voorzitter van de balie bij het Hooggerechtshof; 5. herhaalt zijn oproep aan president Musharraf om de uitspraak van het Hooggerechtshof te respecteren - zodra het in zijn ambt is hersteld - over de grondwettigheid van zijn verkiezing tot president; doet een beroep op president Musharraf om zijn positie als legerleider op te geven vóór het afleggen van zijn eed voor een nieuwe presidentiële termijn en voordat de parlementaire vrijstelling die het hem mogelijk maakt zowel een civiele als een militaire ambt te vervullen afloopt op 15 november 2007; 6. herinnert eraan dat de hoorzittingen over de honderden ontvoerde en verdwenen personen, vanwege de schorsing van het Hooggerechtshof, die op 13 november 2007 zouden plaatsvinden, zijn opgeschort en dringt erop aan dat het onderzoek naar de verblijfplaats van de verdwenen personen moet doorgaan en dat allen waarvan vermoed wordt dat zij in geheime staatsgevangenissen verblijven, in de rechtzaal moeten worden gebracht; 7. verlangt dat alle restricties die de media zijn opgelegd, worden opgeheven en dat decreten die de vrije verslaggeving van politieke gebeurtenissen beperken, worden ingetrokken; 8. verzoekt de regering van Pakistan de nodige voorwaarden te scheppen om het houden van vrije, eerlijke en transparante verkiezingen zoals gepland te waarborgen; neemt in dit verband kennis van de aankondiging van president Musharraf op 11 november 2007 dat de verkiezingen in de provinciale vergaderingen en het nationale parlement op 9 januari 2008 zullen zijn voltooid; 9. roept op tot de vorming van een volledig neutrale interimregering, overeenkomstig de grondwet en in overleg met alle oppositiepartijen, voor het houden van toezicht op de verkiezingen, en tot de heroprichting van het kiescomité; verzoekt dat de leiders van alle politieke partijen aan deze verkiezingen mogen deelnemen, waaronder de voormalige eerste-minister Nawaz Sharif, die toestemming moet krijgen om naar Pakistan terug te keren en actief aan het verkiezingsproces deel te nemen; 10. herinnert eraan dat de geloofwaardigheid van het verkiezingsproces zal afhangen van de vrijlating van alle politieke gevangenen, waaronder personen in onwettige detentie van veiligheidsdiensten, en van het stoppen van de verdwijningen van politieke tegenstanders, overeenkomstig de richtlijnen van het Hooggerechtshof; is van mening dat de vrijheid van meningsuiting, beweging, vereniging en vergadering volledig moeten worden toegepast en dat met name alle beperkingen voor de partijen die de wet naleven, moeten worden opgeheven; 11. benadrukt dat de inzet van een delegatie van het Europees Parlement om de parlementaire verkiezingen in Pakisten waar te nemen in het kader van een waarnemersmissie van de EU afhangt van de vervulling door de Pakistaanse autoriteiten van de basisvoorwaarden voor het houden van vrije en eerlijke verkiezingen; benadrukt in dit verband dat het voorbereiden en houden van verkiezingen onder de noodtoestand een duidelijk signaal zou zijn van een ondemocratisch proces; 12. verzoekt de Commissie om zorgvuldig af te wegen of zij nog een verkennende missie zal afvaardigen, in het geval de noodtoestand wordt ingetrokken, om na te gaan of de inzet van een EU-verkiezingswaarnemersmissie haalbaar is; 13. ondersteunt ten volle de duidelijke criteria die zijn vastgesteld in de verklaring van de Raad van 8 november 2007 ter beoordeling van het herstel van de grondwettelijke orde in Pakistan; 14. doet een beroep op de Raad en de Commissie er bij de regering van Pakistan op aan te dringen zich te houden aan de beginselen die verankerd zijn in de samenwerkingsovereenkomst en met name de clausule over democratie en mensenrechten; verzoekt de Commissie een verslag te presenteren over de tenuitvoerlegging van de samenwerkingsovereenkomst; 15. verzoekt de Commissie in dit verband te overwegen om de steun aan Pakistan voor onderwijs, armoedebestrijding, gezondheidszorg en hulpverlening uit te breiden en de gelden via seculiere NGO's beschikbaar te stellen; 16. verzoekt de lidstaten om de EU-gedragscode inzake wapenexport ten volle te respecteren; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering van Islamitische Republiek Pakistan en aan de Secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "De wereldwijde klimaatverandering beperken tot 2 graden Celsius - Het beleid tot 2020 en daarna" ( COM(2007)0002 ), – gezien het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), het Protocol van Kyoto bij het UNFCCC en de procedures voor de tenuitvoerlegging ervan, – gezien het debat in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 17 april 2007 over de gevolgen van klimaatverandering voor vrede en veiligheid, – gezien de aanstaande dertiende conferentie van partijen (COP 13) bij het UNFCCC en de derde conferentie van de partijen die dient als het overleg van de partijen bij het Protocol van Kyoto (COP/MOP3) die van 3 tot 14 december 2007 op het programma staan op Bali, Indonesië, – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over klimaatverandering, met name die van 16 november 2005 over de zege in de strijd tegen de wereldwijde klimaatverandering (1) , van 18 januari 2006 over de resultaten van de Conferentie van Montréal (COP 11- COP/MOP 1) (2) , van 4 juli 2006 over de terugdringing van het effect van de luchtvaart op de klimaatverandering (3) , en van 14 februari 2007 over klimaatverandering (4) , – gezien mondelinge vragen B6-0379/2007 en B6-0380/2007 van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering ingediend overeenkomstig artikel 108 van het Reglement, en de verklaringen van de Raad en de Commissie, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad te Brussel van 8 en 9 maart 2007, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat klimaatverandering een van de belangrijkste uitdagingen van de 21ste eeuw voor onze samenlevingen is, met op mondiaal niveau significante negatieve milieutechnische, economische, sociale en geopolitieke gevolgen, die ook de internationale vrede en veiligheid in gevaar zouden kunnen brengen, B. overwegende dat de negatieve gevolgen van klimaatverandering ongelijk zijn verdeeld, en dat klimaatverandering niet alleen een milieuramp is, maar ook uitwerkingen heeft op mensenrechten en mondiale rechtvaardigheid, C. overwegende dat armen het recht op een fatsoenlijk leven niet ontzegd mag worden, D. overwegende dat het vierde evaluatieverslag van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) bevestigt dat de zich steeds sneller doorzettende klimaatverandering het resultaat is van activiteiten van de mens en dat zij op mondiaal niveau reeds ernstige gevolgen heeft, E. overwegende dat een groot aantal gebieden in de wereld reeds kampt met de gevolgen van de stijging van de gemiddelde temperaturen in de wereld, en dat de meest recente wetenschappelijke gegevens erop kunnen wijzen dat de door de EU bepaalde langetermijndoelstelling de opwarming te beperken tot 2°C boven het niveau van vóór de industrialisering wellicht onvoldoende is om ernstige negatieve gevolgen van klimaatverandering te voorkomen, F. overwegende dat verschillende bevolkingsgroepen reeds ontheemd zijn geraakt door de negatieve gevolgen van klimaatverandering, zoals in Tuvalu, Bangladesh en de Sahel-streek in Afrika, G. overwegende dat het bovenvernoemde vierde evaluatieverslag van de IPCC stelt dat de gemiddelde temperatuur in de wereld de afgelopen eeuw met 0,74°C is gestegen en met ongeveer 0,7°C verder zal toenemen door de reeds uitgestoten broeikasgassen; dat het verslag schat dat de gemiddelde temperatuur in de wereld in deze eeuw met 1,8 tot 4°C zal stijgen, afhankelijk van hoe de maatschappij zich ontwikkelt, H. overwegende dat het smelten van de ijskappen op de Noordpool dit jaar, volgens de meest recente satellietgegevens van het Europees Ruimteagentschap (ESA), zulke grote proporties heeft aangenomen dat schepen nu, voor het eerst in de geschiedenis, door de Noordwestpassage van de Atlantische naar de Stille Oceaan kunnen varen, en dat dit opnieuw een aanwijzing is van snelle klimaatverandering in het noordpoolgebied, I. overwegende dat klimaatverandering een probleem op lange termijn is en maatregelen voor de korte termijn niet voldoende zijn om een positieve invloed te hebben op het klimaat, J. overwegende dat de industrielanden in hoge mate verantwoordelijk zijn voor de accumulatie van broeikasgassen in de atmosfeer; overwegende dat de armste landen en volkeren het hardst zullen worden getroffen door een wisselvalliger klimaat, K. overwegende dat de 25 meest vervuilende landen verantwoordelijk zijn voor 83% van de mondiale uitstoot van broeikasgassen, en dat de uitstoot per hoofd van de bevolking in de ontwikkelde landen vele malen hoger is dan in ontwikkelingslanden; L. overwegende dat de economische, maatschappelijke en gezondheidskosten van het uitblijven van maatregelen volgens ramingen van de Stern Review overeenkomen met 5 tot 20% van het mondiale BBP per jaar; overwegende dat de kosten van een gezond klimaatbeleid volgens het UNFCCC en de Commissie de jaarlijkse groei van de mondiale economie met niet meer dan een breukdeel, tussen 0,12 en 0,19%, van de verwachte groei zou beperken, de bijkomende milieu- en gezondheidsvoordelen of verbeteringen van de gegarandeerde energievoorziening buiten beschouwing gelaten, M. overwegende dat de verslagen van zowel de IPCC als Stern bevestigen dat klimaatverandering gemakkelijker vat krijgt op ontwikkelingslanden vanwege hun grote blootstelling en kwetsbaarheid; overwegende dat door de mens veroorzaakte klimaatverandering schadelijke gevolgen zal hebben voor landbouw- en hydrologische systemen, bossen, visserij, en de economische en de gezondheidsinfrastructuur; verder overwegende dat dergelijke gevolgen armoede zullen verergeren en een ernstige bedreiging vormen voor de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, N. overwegende dat de Wereldbank verwacht dat jaarlijks 10 tot 40 miljard USD nodig zal zijn om ontwikkeling in de armste landen "klimaatbestendig" te maken en overwegende dat men vooralsnog verwacht dat bijdragen aan speciaal hiervoor bestemde aanpassingsfondsen slechts tussen 150 en 300 miljoen USD per jaar zullen bedragen, O. overwegende dat een traject van bindende doelen voor de beperking van de uitstoot moet worden uitgestippeld dat de noodzakelijke prikkels biedt voor snelle investeringen in de verderontwikkeling en toepassing van energiebesparende, grondstofefficiënte en hernieuwbare technologieën met een geringe uitstoot, P. overwegende dat een brede internationale overeenkomst over langetermijndoelstellingen voor emissiebeperking absoluut essentieel is om zekerheid te bieden voor investeringen in technologieën met een geringe uitstoot van broeikasgassen en in energie-efficiëntie, en om te voorkomen dat geïnvesteerd wordt in incompatibele energie-infrastructuur, 1. dringt er bij de Europese Unie op aan zijn leidende rol op de klimaatconferentie van Bali te bevestigen en te streven naar concrete samenwerking tijdens de conferentie en daarná, en naar het tijdens de conferentie bereiken van overeenstemming ten aanzien van het noodzakelijke onderhandelingsmandaat voor het bepalen van een realistisch kader voor een internationale klimaatovereenkomst voor de periode na 2012 die aansluit bij de doelstelling de opwarming te beperken tot 2°C boven het niveau van vóór de industrialisering; is van mening dat de Europese Unie haar leidinggevende rol kracht kan bijzetten door enkele regeringsleiders naar Bali af te vaardigen, waarmee zij tevens duidelijk zou maken dat klimaatverandering een veelzijdig probleem is waarover niet slechts door milieuministers zou moeten worden gedebatteerd; 2. is van mening dat een toekomstige regeling moet voortbouwen op de belangrijkste beginselen en mechanismen van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto, rekening houdend met gemeenschappelijke maar gedifferentieerde verantwoordelijkheden; is van mening dat het mandaat van Bali gebaseerd moet zijn op onderstaande elementen: 3. wijst er met nadruk op dat streefcijfers voor duurzaam gebruik van hulpbronnen en uitstootbeperking uit moeten gaan van de doelstelling voor de lange termijn; is op basis van de huidige kennis van mening dat de mondiale uitstoot binnen tien jaar zijn hoogtepunt moet bereiken, dat de concentratie CO2 - eq in de atmosfeer onder de 450 ppm moet worden gehouden en dat de uitstoot van broeikasgassen moet blijven dalen tot een niveau dat kan worden gedragen door het absorptievermogen van natuurlijke putten; 4. dringt er op aan rekening te houden met de waarschuwingen van wetenschappers zodat de reeds zo lastige taak om de opwarming van de aarde te beperken tot 2°C niet als veiligheidsnorm op zich wordt gezien, aangezien deze taak zelf ook zeer ernstige gevolgen en consequenties met zich meebrengt; 5. wijst er andermaal op dat de industrielanden, met inbegrip van die welke het Protocol van Kyoto nog niet hebben geratificeerd, het voortouw moeten nemen bij het aanpakken van de klimaatverandering op wereldniveau en zich moeten vastleggen op terugdringing van hun uitstoot ten opzichte van 1990 met ten minste 30% uiterlijk in 2020 en met 60 tot 80% uiterlijk in 2050; is van mening dat de toekomstige regeling moet voorzien in een bij de langetermijndoelstelling aansluitend traject voor de periode tot 2050, in het kader waarvan met tussenpozen van vijf jaar wordt voldaan aan tussentijdse streefcijfers en er bindende doelstellingen worden gesteld en herzien op basis van de meest recente wetenschappelijke inzichten; 6. is in dit verband verheugd met het feit dat de bovenvernoemde Europese Raad van 8 en 9 maart 2007 als doelstelling heeft vastgesteld de uitstoot van broeikasgassen in de periode tot 2020 met 30% te reduceren ten opzichte van het niveau van 1990 op voorwaarde dat andere ontwikkelde landen zich op vergelijkbare uitstootreductiedoelstellingen vastleggen en dat economisch meer ontwikkelde ontwikkelingslanden een bijdrage leveren die in overeenstemming is met hun verantwoordelijkheden en respectieve vermogens; erkent dat de EU verplicht is om - los van het al dan niet tot stand komen van een mondiaal akkoord voor de periode ná 2012 - de uitstoot van broeikasgassen in de periode tot 2020 met ten minste 20% te verminderen ten opzichte van het niveau van 1990; 7. benadrukt dat een aanzienlijke vermindering van CO2 op internationale schaal alleen kan worden verwezenlijkt indien de grote uitstoters onder de geïndustrialiseerde landen hieraan bijdragen, en indien ook nieuwe geïndustrialiseerde landen meedoen; 8. is van mening dat opkomende landen beperkingen aan hun emissies dienen te aanvaarden overeenkomstig hun ontwikkelingsfase, uitstoot per hoofd van de bevolking, emissiereductiepotentieel en technische en financiële mogelijkheden; 9. is van oordeel dat de EU en andere industrielanden de ontwikkelingslanden met cofinanciering, waaronder officiële ontwikkelingshulp (ODA), en maatregelen voor het opbouwen van capaciteit moeten helpen bij het ontwikkelen van duurzame en efficiënte technologieën, zodat de economisch meer ontwikkelde ontwikkelingslanden zo snel als hun ontwikkeling dat toestaat, maar ten laatste in 2020, met uitstoot- of koolstofintensiteitsreducties kunnen beginnen; 10. herinnert eraan dat het IPCC in zijn onlangs gepubliceerde rapport voor beleidsmakers aangeeft dat kernenergie een optie is voor het terugdringen van de uitstoot van BKG; is van mening dat de energiebehoeften, indien dat redelijk is, vervuld moeten worden met gebruikmaking van alle koolstofvrije bronnen of lage-uitstoottechnologieën, met inbegrip van kernenergie; 11. benadrukt dat het belangrijk is dat de beginselen van een degelijk milieubeleid bij alle EU-projecten van ontwikkelingshulp aan derde landen worden eerbiedigd en nageleefd; 12. acht het tevens noodzakelijk oplossingen proberen te vinden die gericht zijn op het verwezenlijken van de doelstelling de uitstoot van broeikasgassen uiterlijk in 2020 met 30% te verminderen; 13. is verontrust over de snelheid van de ontbossing in de tropen, die 'goed' is voor zo'n 20% van de mondiale uitstoot van broeikasgassen, en de ongunstige gevolgen voor het mondiale opnamevermogen van natuurlijke putten en de biologische verscheidenheid, alsmede voor de mogelijkheden voor arme bevolkingsgroepen een inkomen te verwerven; verzoekt daarom meer rekening te houden met dergelijke prikkels bij de toewijzing van ontwikkelingshulp door donoren in Europa en in de rest van de wereld; 14. acht het van cruciaal belang een strategisch partnerschap tot stand te brengen met die landen waar de tropische ontbossing het grootste is; is van mening dat in de toekomstige klimaatregeling op prestatie gebaseerde prikkels ter voorkoming van ontbossing moeten worden opgenomen; 15. is van oordeel dat deze prikkels gerelateerd moeten zijn aan de landenspecifieke parameters (met inachtneming van vroege maatregelen) en vergezeld moeten gaan van milieucriteria, regels inzake duurzaamheid en garanties betreffende behoorlijk bestuur; herhaalt dat het tijdelijke karakter van putkredieten betekent dat staten verantwoordelijk moeten zijn voor voortzetting ervan wanneer ze gebruikt worden voor verwezenlijking van bindende doelstellingen; 16. is van mening dat de belangrijkste beleidsmaatregelen van de VN op het gebied van biodiversiteit, woestijnvorming en klimaatverandering en de hierop betrekking hebbende internationale conferenties van de partijen op efficiënte wijze gecoördineerd dienen te worden, teneinde gemeenschappelijke doelstellingen te bereiken; benadrukt daarom de noodzaak om tegenstrijdigheden bij de tenuitvoerlegging van de voorgestelde beperkings- en aanpassingsmaatregelen te voorkomen en te zorgen voor afstemming en doeltreffendheid; 17. acht een internationale kaderovereenkomst en een certificeringssysteem voor biobrandstoffen noodzakelijk om negatieve gevolgen voor het milieu en extreem hoge CO2-emissies, bijvoorbeeld als gevolg van ontbossing en veenverbranding, te voorkomen; acht onderzoek, ontwikkeling en de bevordering van biobrandstoffen van de tweede generatie noodzakelijk; 18. benadrukt de morele verantwoordelijkheid van geïndustrialiseerde landen om kwetsbare landen met een laag inkomen op voorspelbare en samenhangende wijze méér financiële hulp en capaciteitsopbouwbijstand te geven met het oog op risicoreductie en aanpassing aan klimaatverandering; dringt aan op een versterking van de bestaande fondsen in het kader van het UNFCCC, in het bijzonder het aanpassingsfonds, het fonds voor de minst ontwikkelde landen (LDCF), het bijzondere fonds voor de klimaatverandering en de strategische prioriteit inzake aanpassing van het GEF; 19. bevestigt opnieuw zijn steun voor aanhoudende toepassing van het mechanisme voor schone ontwikkeling (Clean Development Mechanism - CDM) als middel ter bevordering van klimaatvriendelijke technologieën; benadrukt dat zo snel mogelijk voorwaarden moeten worden gecreëerd voor het voortzetten en verder ontwikkelen van het CDM na 2012; wijst op het belang van verbetering van de doeltreffendheid door middel van striktere duurzaamheidscriteria, beter bestuur, vereenvoudigde administratieve procedures en mogelijkerwijs de opsplitsing in sectorale CDM; wijst er echter met nadruk op dat dit als compensatiemechanisme slechts een tijdelijke oplossing vormt en dat totstandbrenging van een mondiaal koolstofplafond op basis van een billijke en evenredige toewijzing van quota het doel moet blijven; onderschrijft het beginsel van het Protocol van Kyoto dat het gebruik van flexibele mechanismen een aanvulling moet zijn op binnenlandse reducties; 20. verzoekt de Commissie om, bij de herziening van de emissiehandelsregeling van de EU, te beginnen emissiekredieten voor bebossings- en herbebossingsprojecten en projecten inzake duurzaam bosbeheer op andere wijze te beoordelen, teneinde het CDM te verbeteren; 21. herhaalt zijn oproep om de uitstoot van de luchtvaart- en zeevervoersector op te nemen in de verplichtingen tot vermindering van de uitstoot van broeikasgassen voor de periode na 2012; 22. betreurt het feit dat de ICAO niet bereid is gebleken enig wettelijk instrument te vinden voor het beperken van de uitstoot van BKG door de luchtvaart, hoewel het mandaat daartoe reeds meer dan tien jaar geleden aan het ICAO werd gegeven; 23. is bezorgd over het feit dat een steeds groter deel van de natuurlijke rijkdommen op aarde wordt gebruikt voor de veeteelt; brengt het verslag van de Voedsel- en landbouworganisatie (FAO) van november 2006 getiteld "Livestock' Long Shadow" in herinnering, waarin werd geraamd dat de vleesindustrie en de veeteelt 18% uitmaken van de totale uitstoot van broeikasgassen in de wereld; benadrukt dat een internationale klimaatovereenkomst voor de periode na 2012 een kader voor duurzame veeteelt dient te bevatten; 24. stelt voor te onderzoeken in hoeverre vuilstortplaatsen, die wereldwijd jaarlijks tot 60 miljoen ton methaan uitstoten, kunnen worden aangepast om energie te produceren en zodoende het broeikaseffect en de gevaren voor de bevolking terug te dringen; 25. erkent dat bestrijding van klimaatverandering mogelijkheden in zich draagt door technologische ontwikkeling en de totstandbrenging van meer duurzame samenlevingen te stimuleren; meent dat maatregelen gericht op het koolstofarmer maken van de economie voor veel technologiegebieden, zoals energie-efficiëntie, hernieuwbare energiebronnen, het uitwisselen van technologieën, opvang en opslag van koolstof (CCS), enz., nieuwe kansen op zakelijk succes zullen opleveren; roept de lidstaten op investeringen in dergelijke sectoren verder te stimuleren en fiscale prikkels te creëren om onderzoek naar schone technologieën aan te moedigen; 26. is van oordeel dat belemmeringen zoals subsidies voor fossiele brandstoffen, importheffingen en een gebrek aan kennis een rem zetten op de doorbraak op de markt van schone technologieën; dringt aan op effectieve maatregelen in het kader van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto om dergelijke belemmeringen te elimineren en op het vaststellen van doeltreffende prikkels voor investeringen in duurzame technologieën en meer gebruik van ondernemerschapsprikkels, met name de ontwikkeling van sterke partnerschappen tussen geïndustrialiseerde landen en opkomende economieën; 27. is van mening dat het beperken van de wereldwijde uitstoot niet tot andere gevaren moet leiden, zoals de verspreiding van kernwapens of terrorisme; meent daarom dat kernenergie dient te worden uitgesloten van het CDM en de gezamenlijke uitvoering of andere mechanismen die tot doel hebben uitstootbeperkingen in ontwikkelingslanden te belonen; 28. erkent dat de vergoedingen voor licenties op intellectuele-eigendomsrechten (IPR) op het gebied van schone technologieën een belemmering kunnen vormen voor de overdracht van dergelijke technologieën naar ontwikkelingslanden; benadrukt dat een overeenkomst voor de periode na 2012 een kader moet bieden voor partnerschappen op het vlak van IPR tussen geïndustrialiseerde en ontwikkelingslanden, met alternatieve compensatiemogelijkheden voor houders van IPR, om eerbiediging van eigendomsrechten te waarborgen én tegelijkertijd de overdracht van technologieën te bevorderen; 29. erkent dat prijsverschillen ten gevolge van uiteenlopende nationale toezeggingen in verband met klimaatverandering tot concurrentieverstoring zouden kunnen leiden, onder meer voor kleine en middelgrote ondernemingen; roept de Commissie op hier serieus naar te kijken, in het bijzonder door het ontwikkelen van instrumenten die resulteren in meer samenhang tussen milieudoelstellingen en de regels van de wereldhandelsorganisatie; erkent dat bindende internationale benchmarks en toezeggingen voor alle concurrentiegevoelige sectoren de voorkeur genieten boven de eventuele vaststelling van grensaanpassingsmaatregelen voor het compenseren van verstoringen tussen handelspartners; 30. steunt, vanwege het ontbreken van een effectief mondiaal koolstof-"plafond- en handelssysteem", sectorale streefwaarden voor energie-intensieve industrïeën in landen die geen bindende uitstootreductietoezeggingen hebben gedaan als aanvulling op bindende uitstootdoelstellingen voor geïndustrialiseerde landen in combinatie met toezeggingen betreffende technologie-overdracht; is van oordeel dat dergelijke streefwaarden en/of benchmarks met name belangrijk zijn voor energie-intensieve sectoren die wereldwijd concurreren (staal, papier en cement) en een eerste stap kunnen vormen voor het compenseren van verstoringen tussen handelspartners; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en het secretariaat van het UNFCCC, met het verzoek haar te doen toekomen aan alle verdragsluitende partijen en waarnemers die geen lid zijn van de EU. Het Europees Parlement , – gezien de ontwikkeling van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB) sinds 2004 en in het bijzonder de voortgangsverslagen van de Commissie over de uitvoering van het Europees nabuurschapsbeleid van 4 december 2006 (SEC(2006)1504/2, SEC(2006)1505/2, SEC(2006)1506/2, SEC(2006)1507/2, SEC(2006)1508/2, SEC(2006)1509/2, SEC(2006)1510/2, SEC(2006)1511/2, SEC(2006)1512/2), – gezien de actieplannen die gezamenlijk zijn overeengekomen met Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Moldavië en Oekraïne, en met Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Marokko, de Palestijnse Autoriteit en Tunesië, – gezien het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI), nauw verbonden met de uitvoering van de gezamenlijk overeengekomen actieplannen, dat de plaats inneemt van de technische ondersteuning die voorheen werd verleend door Tacis en Meda, – gezien het non-paper van de Commissie, "What the EU could bring to Belarus" ("Wat de EU zou kunnen betekenen voor Wit-Rusland"), van 21 november 2006, – gezien de Europese veiligheidsstrategie "Een veilig Europa in een betere wereld", door de Europese Raad aangenomen op 12 december 2003, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 4 december 2006 over versterking van het Europees nabuurschapsbeleid ( COM(2006)0726 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 11 april 2007, getiteld "Synergie voor het Zwarte Zeegebied - een nieuw regionaal samenwerkingsinitiatief" ( COM(2007)0160 ) – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raden van 14 en 15 december 2006 en van 21 en 22 juni 2007, en van het voortgangsverslag van het Duitse voorzitterschap "Versterking van het Europees nabuurschapsbeleid" van 15 juni 2007, – onder verwijzing naar zijn resoluties over de grotere Europese nabuurschap en over het ENB, in het bijzonder zijn resolutie van 19 januari 2006 over het Europees nabuurschapsbeleid (1) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de buurlanden en -regio's van de EU, – onder verwijzing naar zijn resoluties over het ENB en de uitbreidingsstrategie van de EU, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties van 16 november 2005 over de Noordelijke dimensie (2) en van 16 november 2006 over een strategie voor het Baltische Zeegebied in het kader van de noordelijke dimensie (3) – gezien de bevindingen in de Arab Human Development Reports van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties, – gezien de conferentie over het ENB, georganiseerd door de Commissie en gehouden op 3 september 2007, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0414/2007 ), A. overwegende dat de consolidatie van veiligheid, democratische stabiliteit en welvaart, en de bevordering van goed bestuur en eerbiediging van fundamentele vrijheden en mensenrechten in de nabuurschap van de EU, van cruciaal belang is voor de stabiliteit en welvaart van het gehele Europese continent, B. overwegende dat het ENB een hoofdprioriteit van het buitenlands beleid van de EU blijft, C. overwegende dat het ENB gescheiden dient te blijven van het uitbreidingsproces; overwegende dat deelname aan het ENB voor de nabuurlanden in het oosten die duidelijk herkenbaar zijn als Europese landen, het perspectief op een mogelijk EU-lidmaatschap op langere termijn niet uitsluit; overwegende dat het ENB voor alle betrokken landen een kans is om nauwer met de EU te integreren, D. overwegende dat het ENB, ondanks de succesvolle invoering van hervormingsagenda's in verschillende nabuurlanden, nog niet volledig aan de verwachtingen heeft voldaan wat betreft het op gang brengen en versterken van het streven van de regeringen van de ENB-landen naar politieke en economische hervorming, E. overwegende dat er meer prikkels moeten worden ontwikkeld om partners te motiveren verder te gaan op het pad van de hervorming en dat het ENB aanzienlijk moet worden versterkt om dat proces te bevorderen, onder andere door toewijzing van voldoende financiële middelen om de aangekondigde aspiraties en doelstellingen te kunnen verwezenlijken, F. overwegende dat open en bevroren conflicten nog steeds een belangrijke belemmering vormen voor de volledige ontwikkeling van de voornaamste doeleinden van het ENB; overwegende dat stabiliteit alleen bereikt kan worden door een volledige en blijvende regeling van bestaande conflicten, G. overwegende dat de specifieke aspecten van het EU-beleid inzake de landen van de zuidelijke Kaukasus en inzake het Zwarte Zeegebied worden behandeld in afzonderlijke verslagen van de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement, 1. steunt volledig de hoofddoelstellingen van het ENB, dat is gericht op consolidatie van een ring van welvaart, stabiliteit en veiligheid, om nauwe banden te ontwikkelen met en tussen onze nabuurstaten en hen te binden aan het streven hervormingen uit te voeren in de richting van democratie op basis van eerbiediging van de mensenrechten, de rechtsstaat, beter bestuur en duurzame economische en sociale ontwikkeling; onderstreept de noodzaak om speciale aandacht te schenken aan de bevordering van gelijke rechten, in het bijzonder de verbetering van de rechten van vrouwen, maar ook met betrekking tot minderheden en het vermogen van de nabuurlanden om via vreedzame middelen een einde te maken aan etnische, religieuze of sociale conflicten; 2. spreekt zijn twijfels uit over de zin van de geografische reikwijdte van het ENB omdat het landen betreft die in geografisch opzicht Europees zijn, maar ook mediterrane niet-Europese landen; merkt evenwel op dat het thans niet realistisch lijkt om dit overkoepelende beleidskader fundamenteel te veranderen; onderstreept daarom dat meer gedaan moet worden om de doelstellingen en instrumenten van dit beleid te definiëren ten einde de EU en haar nabuurlanden in staat te stellen de gezamenlijke uitdagingen het hoofd te bieden en tegelijk de verschillende omstandigheden en specifieke kenmerken van de betrokken regio's en landen te eerbiedigen; 3. pleit er derhalve krachtig voor dat bij de volledige uitvoering van het beleid zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de onderscheidende identiteiten van alle landen die onder het ENB vallen, teneindede meest geschikte en tastbare prikkels voor hervormingen op middellange en lange termijn te ontwikkelen en de binding van deze samenlevingen met het proces van modernisering en van samenwerking en integratie met de EU te versterken; 4. merkt op dat de voorwaardelijkheid die is verankerd in de ENB-benadering is geënt op de positieve ervaring met de uitbreiding van de EU; is van oordeel dat voorwaardelijkheid een goede prikkel kan vormen voor het versnellen van de hervormingsprocessen in de ENB-landen in de richting van convergentie met de EU, indien die positief wordt opgevat, wordt gedifferentieerd naar gelang de specifieke behoeften en capaciteiten van het betrokken land en gepaard gaat met de ontwikkeling van een visie die in al haar politieke, institutionele en economische aspecten wordt gedeeld met de partners; 5. onderstreept ten stelligste dat eerbiediging van universele mensenrechten en fundamentele vrijheden het kernbeginsel van het beleid van de Unie is; benadrukt dat, ongeacht de mate van bereidheid van regeringen van partnerlanden om samen te werken en in deze waarden te delen, maatschappelijke organisaties in alle ENB-landen krachtig gesteund en aangemoedigd moeten worden om deel te nemen aan en een sleutelrol te spelen bij het hervormings- en democratiseringsproces en dat de ontwikkeling van vrije en onafhankelijke media gesteund moet worden; verzoekt de Commissie te onderhandelen over het opzetten van subcommissies mensenrechten met alle ENB-landen om ervoor te zorgen dat er een daadwerkelijke politieke dialoog over dit thema op gang komt; 6. onderstreept dat de EU haar contacten met de parlementen, politieke partijen, lokale overheden en andere belanghebbenden in de ENB-landen moet uitbreiden om deze bij de ontwikkeling en uitvoering van de actieplannen te betrekken; dringt er derhalve op aan periodiek partnerschapsforums te houden, 7. benadrukt het zeer grote belang van een brede maatschappelijke dialoog en intensievere contacten van mens tot mens, die bijdragen tot een beter begrip tussen de samenlevingen van de EU en de ENB-landen en aan beide partijen de voordelen van samenwerking duidelijk maken; is van mening dat bijzondere aandacht besteed moet worden aan de uitwisseling van studenten en op het vlak van cultuur en onderzoek; verwelkomt in dit verband het initiatief van de Commissie om communautaire agentschappen en programma's open te stellen voor de ENB-landen en steunt in het bijzonder verdere betrokkenheid van alle ENB-landen bij het Erasmus Mundus-programma; 8. spoort de Commissie en de nationale, regionale en lokale autoriteiten ertoe aan twinning-programma's voor steden en regio's te ontwikkelen en voor dergelijke programma's te voorzien in adequate steun, ten einde de capaciteiten van de lokale en regionale besturen in buurlanden te versterken en uitwisselingsprogramma's voor de civil society en initiatieven op het gebied van microprojecten te bevorderen; 9. benadrukt de noodzaak van krachtige politieke toezeggingen van de kant van de EU en de lidstaten om het ENB tot een duurzaam succes te maken; dringt er bij de EU-lidstaten op aan hun eigen beleid inzake de ENB-landen zo veel mogelijk af te stemmen op de prioriteiten zoals die in de nationale strategiedocumenten van het ENB zijn vastgelegd, ten einde compatibiliteit, coherentie en complementariteit van het beleid te waarborgen; 10. pleit voor verdieping van de regelmatige politieke dialoog tussen de EU en de ENB-landen; verwelkomt het feit dat Oekraïne, Moldavië, Georgië en Armenië zich opstellen achter de meeste verklaringen en standpunten van de EU binnen het Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) en steunt het besluit om Azerbeidzjan op dezelfde wijze te betrekken; is ervan overtuigd dat zulke afstemming met het buitenlands beleid van de EU moet worden opengesteld voor alle andere ENB-landen; 11. verwelkomt het langetermijndoel van de totstandbrenging van een vrijhandelszone in het gehele nabuurschapsgebied, zoals geformuleerd in bovengenoemde mededeling van de Commissie van 4 december 2006; steunt de afsluiting van diepgaande bilaterale vrijhandelsovereenkomsten tussen de EU en elk ENB-land die, overeenkomstig de uitvoering van hervormingen in de regelgeving, verder dienen te gaan dan tarieven en ook diensten en de bescherming van investeringen moeten omvatten; benadrukt dat bij de onderhandelingen over deze overeenkomsten ook rekening gehouden moet worden met een evaluatie van de sociale en milieugevolgen daarvan; betreurt het dat de EU tot nu toe meende dat het niet mogelijk is haar markt open te stellen voor producten die de ENB-landen bij uitstek tegen concurrerende prijzen kunnen leveren in een kwaliteit die voldoet aan de EU-normen; 12. steunt de ontwikkeling van multilaterale samenwerking tussen de EU en haar partners in bepaalde sectoren op basis van bestaande regionale en grensoverschrijdende banden op terreinen zoals het milieu, de zekerheid van de energievoorziening, cultuur, vervoer en grens- en migratiebeheer; steunt waar mogelijk de sluiting van bindende sectorovereenkomsten die de integratie van gemeenschappelijk beleid bevorderen; benadrukt in het bijzonder de noodzaak investeringen in uitbreiding van de trans-Europese energie- en vervoernetwerken naar de ENB-landen te bevorderen; 13. benadrukt de noodzaak om de bestaande multilaterale organisaties te gebruiken voor de versterking van de interactie tussen de Europese Unie en de ENB-landen; onderstreept vooral de rol van de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa bij de controle van de naleving van de mensenrechten, democratische beginselen en de beginselen van de rechtsstaat; 14. pleit ervoor dat visumversoepelings- en overnameovereenkomsten worden gesloten met alle ENB-landen; benadrukt de noodzaak om de ENB-landen beter in staat te stellen migratiestromen te beheersen, onwettige immigratie daadwerkelijk te bestrijden en te waarborgen dat internationale verplichtingen ten aanzien van de mensenrechten worden geëerbiedigd; verzoekt de lidstaten, de EU en alle ENB-landen intensiever samen te werken in de strijd tegen de grensoverschrijdende georganiseerde misdaad, terrorisme, mensenhandel en drugshandel; steunt de betrokkenheid van de nabuurlanden bij het Europees agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen (Frontex) en de Europese Politiedienst (Europol); benadrukt de noodzaak te waarborgen dat bij de uitvoering van zulke overnameovereenkomsten het beginsel van "non-refoulement" volledig wordt gerespecteerd, en toegang tot een eerlijke asielprocedure te waarborgen; dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor een effectieve controle op de behandeling van personen die in het kader van met ENB-landen gesloten overnameovereenkomsten zijn teruggekeerd, vooral in verband met mogelijke "kettinguitwijzingen" ("chain refoulement"); 15. wijst erop dat het ENB een uitstekend kader voor regionale en subregionale samenwerking verschaft; roept op tot meer regionale samenwerking op het gebied van vrijheid, veiligheid en justitie, in het bijzonder grensbeheer, migratie en asiel, de strijd tegen de georganiseerde misdaad, mensenhandel, illegale immigratie, terrorisme, het witwassen van geld en drugshandel, alsook tot meer politiële en justitiële samenwerking; is van mening dat bij de regionale samenwerking en het opzetten van regionale netwerken over dergelijke kwesties voortgebouwd zou kunnen worden op ervaringen die zijn opgedaan in het kader van onder meer het Söderköping-proces, waarbij Wit-Rusland, Moldavië en Oekraïne en van EU-zijde Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Polen, Roemenië, Slowakije en Zweden zijn betrokken; 16. vraagt de lidstaten dringend de afhandeling van visa te verbeteren om de mobiliteit te bevorderen en legitiem reizen naar de EU minder omslachtig en kostbaar te maken, in het bijzonder voor groepen zoals studenten, wetenschappers, zakenlieden en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties; verzoekt de lidstaten om problemen bij hun consulaire diensten doeltreffend op te lossen; bepleit de oprichting van gemeenschappelijke Schengen-centra voor visumaanvragen in de ENB-landen; 17. moedigt de lidstaten aan, waar nodig, onderhandelingen te beginnen over het sluiten van bilaterale overeenkomsten met ENB-landen met als doel de regeling voor klein grensverkeer toe te passen zoals vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1931/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot vaststelling van regels inzake klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten en tot wijziging van de bepalingen van de Schengenuitvoeringsovereenkomst (4) ; 18. verwelkomt met belangstelling het voorstel van de Commissie om een haalbaarheidsstudie uit te voeren naar een mogelijke "nabuurschapsenergieovereenkomst" en moedigt daartoe de ENB-partnerlanden aan het internationale recht en de op de wereldmarkt aangegane verplichtingen te respecteren; 19. pleit voor een betere dialoog en coördinatie en meer gezamenlijke acties tussen de EU en de Verenigde Staten bij het streven naar gemeenschappelijke doelen zoals de bevordering van democratie, verbetering van de energiezekerheid en versterking van de regionale veiligheid in de buurlanden van de EU; 20. onderstreept tevens de noodzaak om de EER-landen (IJsland, Noorwegen, Liechtenstein) en Zwitserland hierbij te betrekken, met deze landen samen te werken en ten volle gebruik te maken van hun ervaring met samenwerking met de Europese Unie; 21. benadrukt de noodzaak van afdoende financieringsniveaus en nauwe samenwerking met andere financiële instellingen om het ENB tot een succes te maken en is van mening dat de herziening van de financiële vooruitzichten 2007-2013 die is gepland in 2008-2009, moet worden benut om de begroting voor het ENPI te verhogen; verwelkomt de introductie van de nabuurschapsinvesteringsfaciliteit, die zal helpen om middelen vrij te maken voor de ENB-partners; onderstreept krachtig de noodzaak om een globaal evenwicht te handhaven tussen het oostelijke en het zuidelijke deel van het ENB, waarin de ambities en doelstellingen van de EU in de regio's, de doeltreffendheid van eerdere hulp en de omvang van de betreffende bevolking tot uiting komen; 22. verzoekt de Commissie om haar financiële middelen en capaciteiten op het gebied van beleidsanalyse te bundelen met die van de internationale financiële instellingen (Europese investeringsbank, Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, Wereldbank), zodat bij het voorbereiden en stimuleren van hervormingen overeenkomstig de ENB-actieplannen, een synergetisch effect wordt gecreëerd; 23. verwelkomt het motiverende concept van de bestuursfaciliteit die dient om aanvullende financiële steun te verstrekken aan landen die het best presteren; wenst dat deze faciliteit echte vooruitgang in termen van doelstellingen op het gebied van mensenrechten en een democratisch bestuur beloont, is gebaseerd op transparante toekenningscriteria en wordt aangewend om het hervormingsproces te ondersteunen; 24. beveelt grote en voortdurend waakzaamheid aan in de strijd tegen corruptie in de landen zelf, waarvan de resultaten dienen te worden gebruikt als basis voor het bepalen van de mate van hulpverlening; Oost-Europees nabuurschap 25. wijst erop dat democratische buurlanden die duidelijk herkenbaar zijn als Europese landen en die de rechtsstaat eerbiedigen in beginsel op grond van artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie kunnen verzoeken om te mogen toetreden tot de EU en dat het tempo en de diepte van het gemeenschappelijke Europese proces zo nauw mogelijk moet aansluiten bij de mogelijkheden om de desbetreffende hervormingen uit te voeren en in de partnerlanden en de EU te voldoen aan de voorwaarden (criteria van Kopenhagen); 26. wijst in dit verband nogmaals op de in de aanbeveling van het Parlement van 12 juli 2007 aan de Raad betreffende een onderhandelingsmandaat voor een nieuw akkoord inzake intensievere samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en Oekraïne anderzijds (5) verwoorde opvatting dat de met Oekraïne te voeren onderhandelingen zouden moeten resulteren in de sluiting van een associatieovereenkomst die op efficiënte en geloofwaardige wijze bijdraagt tot de Europese vooruitzichten van de Oekraïne en het bijhorende proces op gang brengt, daaronder begrepen de mogelijkheid van een lidmaatschap; is van mening dat eenzelfde aanpak moet gelden voor de betrekkingen met Moldavië, daar de eerste periode van de geldende partnerschaps- en samenwerkingovereenkomst met dat land in juni 2008 afloopt; 27. neemt nota van het initiatief van de Commissie om Wit-Rusland uit te nodigen de ENB-conferentie van 3 september 2007 als waarnemer bij te wonen; maakt zich evenwel ernstig zorgen over het uitblijven van een positieve reactie van de kant van de Wit-Russische regering op het voorwaardelijke aanbod tot samenwerking zoals dat is geformuleerd in het bovengenoemde non-paper van de Commissie van 21 november 2006, veroordeelt de voortdurende executies in Wit-Rusland, het enige land in Europa dat nog de doodstraf oplegt, en andere schendingen van fundamentele mensenrechten en vrijheden door de Wit-Russische autoriteiten en doet een beroep op hen om alle politieke gevangenen vrij te laten en alle onderdrukking van democratische krachten te staken teneinde de Wit-Russische bevolking de kans te geven te profiteren van vrijheid, democratie en welvaart en alle mogelijkheden die voortvloeien uit nauwere integratie met de EU; onderstreept dat de EU met spoed doeltreffender steun dient te geven aan maatschappelijke organisaties, onafhankelijke media en politieke partijen die de democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de universele mensenrechten en fundamentele vrijheden voorstaan; dringt er bij Wit-Rusland sterk op aan een moratorium op de doodstraf in te stellen, als eerste stap op weg naar afschaffing van de doodstraf, en het tweede facultatieve protocol bij het internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR) en het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden met de desbetreffende bijbehorende protocollen te ratificeren; dringt er bij de Commissie op aan doeltreffender gebruik te maken van het het Europees instrument voor democratie en mensenrechten (EIDHR) enervoor te zorgen dat de middelen die worden verstrekt door de financieringsinstrumenten van de EU niet door de Wit-Russische regering misbruikt kunnen worden tegen Wit-Russische burgers en het maatschappelijk middenveld; 28. vraagt de Commissie contacten van mens tot mens te bevorderen door de huidige kosten van visa voor Wit-Russische burgers te verlagen, met name voor studenten, beursstudenten en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, ten einde deze kosten gelijk te maken aan die welke gelden voor andere ENB-landen, zoals Oekraïne, en in Rusland; 29. is van oordeel dat Wit-Rusland dezelfde Europese bestemming en perspectieven als Oekraïne en Moldavië heeft wanneer het eenmaal de democratie omhelst, de fundamentele rechten en vrijheden van de mens respecteert en de beginselen van de rechtsstaat bevordert; 30. is ervan overtuigd dat er een motiverend kader met doelen voor de middellange termijn zou moeten worden vastgesteld op basis van een nieuwe generatie associatieovereenkomsten met ENB-landen die de fundamentele Europese waarden eerbiedigen, bereid zijn nauwer te integreren met de EU en objectieve resultaten laten zien in termen van de uitvoering van het actieprogramma voor het ENB; 31. is van mening dat deze overeenkomsten moeten voorzien in de stapsgewijze ontwikkeling van de bilaterale verhouding met de EU, met in onderling overleg opgestelde concrete voorwaarden en tijdschema's waaraan moet worden voldaan, met inbegrip van bindende prestatienormen die worden gespecificeerd in de gezamenlijk aanvaarde actieplannen, en vergezeld van een regelmatig bewakingsproces; herhaalt zijn eerdere voorstel om met landen die duidelijk herkenbaar zijn als Europees vergaande vrijhandelsovereenkomsten te ontwikkelen in de context van een mogelijke "Europese Economische Ruimte Plus"; 32. prijst de sluiting van de visumversoepelings- en overnameovereenkomsten met Oekraïne, alsook het initiatief voor een dergelijke procedure met Moldavië, en dringt erop aan soortgelijke overeenkomsten af te sluiten met de landen van de zuidelijke Kaukasus; is ervan overtuigd dat het vooruitzicht van een visumloos regime op lange termijn kan worden gerealiseerd en dat de maatregelen die nodig zijn om zover te komen moeten worden vastgelegd; merkt op dat, in het geval van Georgië, de vooruitgang bij de hervormingen en de onbedoelde negatieve gevolgen van de visumversoepelingsovereenkomst tussen de EU en Rusland voor de oplossing van de conflicten in de Georgische afgescheiden gebieden Zuid-Ossetië en Abchazië, nopen tot snelle sluiting van de visumovereenkomst tussen Georgië en de EU; dringt aan op het opzetten van doeltreffende bewakingsmechanismen, met name ten aanzien van het eerbiedigen van de fundamentele mensenrechten van personen op wie overnameovereenkomsten van toepassing zijn; benadrukt het belang van voldoende garanties dat degenen die internationale bescherming nodig hebben op een eerlijke asielprocedure kunnen rekenen, met name bij "versnelde overnameprocedures" voor personen die in grensgebieden zijn opgepakt, zoals voorzien in de overnameovereenkomst met Oekraïne en het voorstel voor een overnameovereenkomst met Moldavië; 33. benadrukt de noodzaak om de uitvoering van de bestaande, door de EU gesteunde vervoersprojecten in de regio krachtiger aan te pakken, met name de vervoerscorridor Europa-Kaukasus-Azië (TRASECA), en daarbij optimaal gebruik te maken van het doorvoerpotentieel van de betrokken landen; 34. meent dat moet worden gestreefd naar de geleidelijke integratie van de oostelijke buurlanden van de EU in de Europese Energiegemeenschap en dringt erop aan hervormingen van energiesectoren met voorrang uit te voeren, met handhaving van de beginselen van een open markteconomie en transparantie, in het bijzonder met betrekking tot prijzen, netwerktoegang en energie-rendement; verwelkomt de inspanningen om de externe energievoorziening tot een van de hoekstenen van het ENB te maken, zulks in overeenstemming met hetGBVB; 35. onderstreept het belang van de politieke dimensie van het ENB; pleit voor krachtiger steun van de EU voor regionale politieke samenwerkingsprojecten, zoals de Gemeenschap voor een democratische keuze, GUAM (Georgië, Oekraïne, Azerbeidzjan en Moldavië), en de Organisatie voor de Zwarte Zee economische samenwerking (BSEC), teneinde op meer doelmatige wijze democratie, zelfvertrouwen , multilaterale samenwerking en duurzame ontwikkeling in de regio te bevorderen; 36. onderstreept de noodzaak van een sterkere betrokkenheid van de kant van de EU bij de oplossing van zogenoemde "bevroren conflicten", onder andere via programma's voor vertrouwensopbouw, conflictbeheer en projecten op het gebied van onderwijs, cultuur en de opbouw van maatschappelijke organisaties in zelfstandig geworden territoria; prijst het werk van de missie van de Europese Unie naar Moldavië en Oekraïne voor bijstandverlening inzake grensbeheer (EUBAM); verzoekt de Raad en de Commissie duidelijk te maken dat deelname aan het ENB de betrokken landen verplicht tot goede betrekkingen met hun buurlanden en dat het, om het potentieel van het ENB volledig te kunnen benutten, van de betrokken landen hernieuwde, nieuwe en oprechte inspanningen vraagt om tot blijvende en duurzame oplossingen te komen voor de conflicten in de regio en zich te onthouden van oorlogszuchtige verklaringen, dreigingen en handelingen die de situatie verder zouden kunnen verslechteren en de inspanningen van de internationale gemeenschap ondermijnen; 37. spoort Oekraïne aan om zich, in het kader van zijn opstelling achter de GBVB-verklaringen en -standpunten van de EU, aan te sluiten bij de beperkende maatregelen die de EU heeft genomen tegen het leiderschap van de regio Transnistrië in Moldavië, en zo een verdere belangrijke bijdrage te leveren aan de vreedzame oplossing van het Transnistrische conflict; 38. verwelkomt de ondersteuning middels het ENPI van maatregelen voor vertrouwensopbouw in Georgië en zijn afgescheiden gebieden Abchazië en Zuid-Ossetië; vraagt de Commissie te onderzoeken of er steun kan worden verleend aan Nagorno-Karabach in de vorm van vertrouwensopbouw ter plaatse en lokale projecten voor economische rehabilitatie, teneinde bij te dragen aan een oplossing van het conflict aldaar; 39. roept Turkije op om normale diplomatieke betrekkingen aan te knopen met zijn buurland Armenië en zijn landgrens met dit land te heropenen als onderdeel van de vertrouwen opbouwende maatregelen die nodig zijn voor een duurzame vrede en economische integratie in de regio; verzoekt Turkije en Armenië een openhartige discussie over alle nog bestaande conflictpunten te openen; 40. onderstreept dat het belangrijk is om voor het Zwarte Zeegebied een verfijnder beleid uit te werken, dat het ENB aanvult, en benadrukt het belang van Turkije als partner bij de ontwikkeling van een werkbare strategie voor dat gebied; 41. acht het belangrijk de parlementaire dimensie van het politieke partnerschap tussen het Europees Parlement en de oostelijke ENB-landen te versterken; pleit derhalve voor de oprichting van een Parlementaire Vergadering voor het Oostelijk Nabuurschap (EURO-NEST), naar het voorbeeld van de reeds bestaande multilaterale parlementaire vergaderingen waaraan wordt deelgenomen door het Europees Parlement, met de parlementen van Oekraïne, Moldavië, Armenië, Georgië en Azerbeidzjan alsmede democratisch gezinde waarnemers uit Wit-Rusland; 42. dringt er met het oog op de versterking van de parlementaire dimensie bij de Raad, de Commissie en de lidstaten op aan om in samenwerking met de regeringen van de landen die zijn betrokken bij het oostelijk toepassingsgebied van het ENB een platform te ontwikkelen voor regionale multilaterale samenwerking op ministersniveau om de politieke dimensie van het ENB in het oosten van Europa verder te versterken; 43. is ervan overtuigd dat zo'n vergadering en ministeriële samenwerking een nuttige bijdrage zou leveren aan de implementatie van het versterkte ENB en een meerwaarde zou geven aan het werk van de bilaterale interparlementaire delegaties, doordat het alle betrokken partijen de gelegenheid geeft de samenwerking, solidariteit en het wederzijds vertrouwen te versterken, bij te dragen tot de oplossing van bevroren conflicten en de regelmatige multilaterale dialoog te bevorderen over onderwerpen van gemeenschappelijk belang met een duidelijke regionale dimensie, zoals energie, milieu, de strijd tegen het terrorisme, migratiebeheer, mensenrechten, enz.; 44. benadrukt dat het strategisch partnerschap tussen de EU en Rusland gebruikt moet worden om te eisen dat fundamentele mensenrechten en vrijheden, democratische keuzevrijheid en de beginselen van de rechtsstaat worden geëerbiedigd als leidende beginselen van beide partners in het gedeelde nabuurschap; roept de Russische autoriteiten op om hun verantwoordelijkheid voor het herstel van de territoriale integriteit van de ENB-landen te aanvaarden, te voldoen aan de verplichting van Rusland om minderheden in gebieden waar het betrokken is bij vredesoperaties te beschermen, en zich niet te verzetten tegen een mogelijke Europese betrokkenheid bij civiele en militaire vredesoperaties in gebieden met bevroren conflicten, zoals enkele betrokken partijen hebben verzocht; betreurt het dat energiebronnen voor politieke doeleinden worden gebruikt; nodigt Rusland uit een constructieve dialoog met de EU en onze gemeenschappelijke buurlanden aan te gaan over mogelijkheden om de multilaterale samenwerking in het Zwarte-Zeegebied te verdiepen; 45. verwelkomt het initiatief om de betrekkingen met buurlanden van de oostelijke ENB-landen, met name de landen van Centraal-Azië, strategisch te versterken; verwelkomt er in dit verband op dat er links kunnen worden gelegd tussen het ENB en de onlangs aangenomen strategie voor Centraal-Azië; meent dat binnen dit kader een specifieke verregaande samenwerking tussen de Europese Unie en de landen van Centraal-Azië tot stand gebracht moet worden; benadrukt dat, gegeven de sleutelrol die Kazachstan op politiek, economisch en energiegebied in de regio speelt en gezien de kenmerkende en succesvolle seculiere multi-etnische structuren in het land, dit land het eerste voorbeeld zou kunnen zijn van een nauwere relatie tussen deze landen en de Europese Unie, mits Kzachstan uitgebreide politieke hervormingen doorvoert en er speciale aandacht wordt geschonken aan de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen; 46. dringt erop aan dat implementatie van het ENB een gemeenschappelijke politieke taak blijft van alle EU-lidstaten; raadt de Commissie aan rekening te houden met de unieke, tijdens de transitie opgedane hervormingservaringen van de lidstaten die zich in de 21e eeuw bij de EU hebben aangesloten, teneinde de nieuwe mechanismen die thans in werking zijn verder te ontwikkelen en te verfijnen, hetgeen de ENB-landen ten goede kan komen; Zuidelijk mediterraan nabuurschap 47. benadrukt de sterke en langdurige banden tussen de EU en de landen ten zuiden van de Middellandse Zee en onderstreept dat nauwe samenwerking in het belang van beide zijden is; 48. roept in herinnering dat de EU het hervormingsproces in de zuidelijke ENB-landen actief moet steunen en aanmoedigen, daar de potentiële baten van ingrijpende politieke, economische en sociale hervormingen veel groter zijn dan de kosten; wijst er tevens op dat het gaat om een geleidelijk proces, dat ook afhangt van de inzet van de partnerlanden om de hervormingen te laten slagen; 49. verzoekt de Commissie om diepgaander studie te maken van de verschillende mogelijkheden die er zijn voor de volgende generatie brede overeenkomsten met de zuidelijke ENB-landen; dringt aan op de opneming in deze overeenkomsten van mechanismen voor de uitvoering van de mensenrechtenclausule; merkt op dat deze bilaterale overeenkomsten niet ten koste mogen gaan van de stimulering van multilaterale samenwerking in de regio, in het bijzonder de verwezenlijking van de doelstellingen van het Barcelona-proces, waaronder de totstandbrenging van een vrijhandelszone; roept de lidstaten op na te denken over mogelijke manieren om samenwerking te verstevigen, ook door middel van grotere flexibiliteit bij het openstellen van landbouw- en arbeidsmarkten in de toekomst, op een wijze die verenigbaar is met de sociale bescherming en de gerechtigheid; roept de zuidelijke ENB-partnerlanden op hun inspanningen bij de verdere openstelling van de economieën en de harmonisatie van hun economische regelgeving met de relevante onderdelen van het acquis van de EU te vergroten; benadrukt dat de landen aan de Middellandse Zee het recht moeten hebben het tempo waarmee zij hun markten openstellen alsmede hun nationale strategieën voor economische en sociale ontwikkeling zelf te bepalen; is van oordeel dat een doeltreffender gebruik van het ENPI voor regionale projecten het mogelijk zou kunnen maken de situatie te verbeteren, teneinde een werkelijk geïntegreerde regionale economische ruimte te bevorderen; 50. herhaalt dat universele mensenrechten de kern vormen van de waarden van de EU; betreurt het dat sinds het begin van het Euro-mediterrane partnerschap (EMP) weliswaar wezenlijke vooruitgang is geboekt ten aanzien van democratie en mensenrechten, maar niet genoeg, en verzoekt de Commissie te blijven samenwerken met regeringen, regionale en lokale autoriteiten en maatschappelijke spelers in de betrokken landen; benadrukt het belang van vrijheid van meningsuiting voor de opbouw van een democratische cultuur en versterking van maatschappelijke organisaties; dringt er bij de Commissie op aan een doeltreffende dialoog op dit gebied aan te gaan en actief gezamenlijk beleid en gezamenlijke programma's op educatief gebied te ontwikkelen, als de beste manier om wederzijds begrip, tolerantie en begrip voor de rechten van de vrouw te kweken, met name onder de nieuwe generaties; meent dan ook dat de zuidelijke partners meer transparantie moeten betonen en meer open moeten staan voor bijdragen van maatschappelijke organisaties; is er echter van overtuigd dat de mensenrechtendialoog de EU er niet van moet weerhouden in het openbaar kritiek te uiten en andere maatregelen te treffen in geval van ernstige inbreuken op fundamentele rechten; 51. erkent de verschillende omstandigheden, belangen en prioriteiten van elk van de zuidelijke landen, waarmee rekening gehouden moet worden bij het overeenkomen en uitvoeren van de actieplannen; benadrukt het zeer grote belang van meer regionale samenwerking in het kader van het EMP; onderstreept dat het ENB op geen enkele wijze een vervanger of concurrent van het EMP is, maar dat de beide beleidsinstrumenten elkaar aanvullen, zodat de multilaterale benadering van het Barcelona-proces gecombineerd kan worden met het bilaterale perspectief; roept de Commissie op haar communicatie-inspanningen te versterken om het verband tussen de twee beleidsinstrumenten duidelijk te maken, zowel aan de partnerlanden als aan het Europese publiek; 52. herhaalt dat er behoefte is aan een sterkere politieke wil bij de EU-instellingen en de lidstaten om zich actief bezig te houden met conflictoplossing in de regio, en tegelijkertijd te voorkomen dat de conflicten de ontwikkeling van het ENB in de weg staan; benadrukt dat het ENB niet volledig tot wasdom kan komen zonder de oplossing van conflicten die regionale samenwerking moeilijk of onmogelijk maken; herhaalt dat ENB-activiteiten ten behoeve van conflictpreventie moeten worden versterkt met de nadruk op vertrouwenwekkende maatregelen zoals grensbeheer, ondersteuning van verzoeningsprocessen op nationaal, regionaal en lokaal niveau, en steun voor maatschappelijke organisaties; onderstreept de belangrijke rol van de bestuursfaciliteit als instrument ter voorkoming en oplossing van conflicten; benadrukt in dit verband de noodzaak van coherentie en complementariteit tussen het ENB en andere instrumenten en beleidszaken, en van een gestructureerde analyse van en aandacht voor conflicten bij het opstellen, uitvoeren en bewaken van programma's; 53. herinnert eraan dat het ENB in combinatie met het EMP het kader vormt voor alle terreinen van samenwerking; is van mening dat nauwere samenwerking tussen belanghebbende partijen mogelijk moet zijn en zelfs bevorderd moet worden; wijst erop dat bij plannen voor nieuwe initiatieven voor een nauwere samenwerking in het Middellandse-Zeegebied in ieder geval het EMP nieuw leven ingeblazen moet worden, wat betekent dat men zich serieus moet bezinnen op de grenzen en problemen waarop men de laatste jaren is gestuit; stelt dat het Middellandse Zeegebied een gemeenschappelijke politieke zorg moet blijven voor alle lidstaten; onderstreept het belang van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering; spreekt de wens uit dat deze instelling bij de ontwikkeling van het Euro-mediterrane beleid wordt betrokken; 54. acht het belangrijk nauwere betrekkingen aan te knopen, zelfs door het aangaan van nieuwe relaties, met de buurlanden van onze nabuurlanden, zoals de landen van de Samenwerkingsraad van de Golfstaten; Rol van het Europees Parlement 55. herhaalt zijn vastbeslotenheid om de uitvoering van het ENB kritisch te blijven volgen door gebruik te maken van zijn bevoegdheden, met inbegrip van, in laatste instantie, zijn begrotingsbevoegdheden, en door de dialoog met de Commissie over de uitvoering van het ENPI en van het EIDHR voort te zetten, een dialoog die in 2007 is begonnen en zal worden voortgezet met het oog op de herziening die voor 2009 is gepland; is van plan regelmatig de voortgangsverslagen over het ENB te bestuderen; betreurt echter het feit dat het niet is geraadpleegd over de actieplannen van het ENB, de evaluatie van hun uitvoering en de voortgang van de besprekingen binnen de subcomités mensenrechten; 56. is zich bewust van zijn rol als belangrijk meningsvormer en als forum voor openbaar debat en is van plan de samenwerking met parlementen en maatschappelijke organisaties in de ENB-landen te versterken; neemt zich daarom voor doeltreffender gebruik te maken van zijn afvaardigingen naar interparlementaire organen; benadrukt in dit verband het belang van de non-gouvernementele dimensie, namelijk het Euro-mediterrane platform van maatschappelijke organisaties, voor het versterken van de politieke dynamiek in de zuidelijke partnerlanden; o o o 57. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regeringen en parlementen van alle overige bij het Europees nabuurschapsbeleid betrokken landen en van Turkije en de Russische Federatie. Het Europees Parlement , – gezien Verordening (EG) nr. 1638/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 houdende algemene bepalingen tot invoering van een Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (1) , – gezien het tienpuntenplan van Ferrero-Waldner/Solana voor Oekraïne, dat de Raad heeft aangenomen op 21 februari 2005, – gezien de mededeling aan de Commissie van commissaris Ferrero-Waldner van 22 november 2005 "Implementing and promoting the European Neighbourhood Policy" (Tenuitvoerlegging en stimulering van het Europees Nabuurschapsbeleid) (SEC(2005)1521), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de versterking van het Europees nabuurschapsbeleid ( COM(2006)0726 ), – gezien het Landenstrategiedocument van de Commissie voor 2007-2013 en het Nationaal Indicatief Programma 2007-2010 voor Oekraïne, – gezien de gemeenschappelijke intentieverklaring over samenwerking op het gebied van energie tussen de Europese Unie en Oekraïne, ondertekend op 1 december 2005, – gezien de mededeling van de Commissie "De ontwikkeling van een gemeenschappelijke luchtvaartruimte met Oekraïne" ( COM(2005)0451 ), – gezien de mededeling van de Commissie "Europees Nabuurschapsbeleid – Strategiedocument" ( COM(2004)0373 ), – gezien het "Werkdocument voor Commissiepersoneel bij de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de versterking van het Europees Nabuurschapsbeleid: ENP Voortgangsverslag, Oekraïne ( COM(2006)0726 )" SEC(2006)1505, – gelet op de "Overeenkomst tussen Oekraïne en de Europese Gemeenschap over handel in textielproducten", ondertekend op 5 mei 1993 en uitgebreid en gewijzigd op 9 maart 2005, – gelet op de "Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds" (2) , ondertekend op 14 juni 1994 en uitgebreid en gewijzigd op 30 maart 2004 en op 27 maart 2007, – gelet op de "Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de regering van Oekraïne over handel in bepaalde staalproducten" (3) , ondertekend op 22 november 2004, – gelet op de "Samenwerkingsovereenkomst betreffende een civiel satellietnavigatiesysteem tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds" en de "Overeenkomst tussen Oekraïne en de Europese Unie inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten", beide ondertekend op 1 december 2005, – gezien de resultaten van recente topconferenties tussen de EU en Oekraïne, waaronder die in Helsinki op 27 oktober 2006 en in Kiev op 14 september 2007, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2006 betreffende het Europees Nabuurschapsbeleid (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 mei 2007 over "Europa als wereldspeler – externe aspecten van het concurrentievermogen" (5) , – onder verwijzing naar zijn aanbeveling van 12 juli 2007 aan de Raad inzake een onderhandelingsmandaat voor een nieuwe, verbeterde overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en Oekraïne anderzijds (6) , – gelet op de activiteiten van de delegatie van het Europees Parlement in de Parlementaire Samenwerkingscommissie EU-Oekraïne, – gezien de conclusies van de Raad van 22 januari 2007 inzake de onderhandelingen over een nieuwe verbeterde overeenkomst, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A6-0396/2007 ), A. overwegende dat Oekraïne een buurland is dat van strategisch belang is voor de EU en een natuurlijke "brug" vormt die de EU met Rusland en Centraal-Azië verbindt; overwegende dat Oekraïne door zijn grootte, zijn natuurlijke en menselijke hulpbronnen en zijn geografische ligging een onderscheidende positie inneemt in Europa en een bepalende regionale actor is, B. overwegende dat de EU na de uitbreiding in 2004 de grootste handelspartner van Oekraïne is geworden; overwegende dat de toetreding tot de EU van aan Oekraïne grenzende landen de commerciële banden van dit land met de EU heeft versterkt en nieuwe mogelijkheden heeft geschapen voor regionale handel, industriële samenwerking en economische groei, C. overwegende dat het verbeteren en stimuleren van het Europees Nabuurschapsbeleid (ENP), dat zich richt op het ondersteunen van de ontwikkeling van democratie en markteconomie in de buurlanden van de EU en het versterken van de politieke en economische betrekkingen van deze landen met de EU en haar lidstaten, een van de voornaamste doelstellingen van het Europees Parlement op het gebied van buitenlands beleid is, D. overwegende dat voor de ontwikkeling van een effectief nabuurschapsbeleid prioriteit moet worden gegeven aan multilateralisme en dat derhalve de toekomstige vrijhandelsovereenkomst een kernelement zal vormen van de nieuwe verbeterde overeenkomst, waarvoor de onderhandelingen op 5 maart 2007 zijn begonnen, E. overwegende dat het, indien Oekraïne met de EU wil onderhandelen over een vrijhandelszone in het kader van de nieuwe verbeterde overeenkomst, met als doel Oekraïne zo dicht mogelijk bij de economie van de EU te brengen en in het algemeen de commerciële en economische positie van Oekraïne te verbeteren, een noodzakelijke voorwaarde is dat het land toetreedt tot de Wereldhandelsorganisatie (WHO) en dat de toetredingsovereenkomst door het Oekraïense parlement wordt geratificeerd, F. overwegende dat de EU en Oekraïne op het gebied van handel gezamenlijke belangen hebben en beide zouden kunnen profiteren van verdere integratie van hun respectieve markten; overwegende in dit verband dat de geleidelijke aanneming van het acquis van de Gemeenschap door Oekraïne een belangrijke stap zou vormen in de richting van de doelstelling van Oekraïne van geleidelijke economische integratie en intensivering van de politieke samenwerking met de EU, G. overwegende dat de voorgestelde VHO tussen Oekraïne en de Europese Gemeenschap in de aanvangsfase negatieve effecten kan hebben, waarvan met name de bevolkingsgroepen die in economische en sociaal opzicht het meest kwetsbaar zijn de gevolgen zouden ondervinden; overwegende dat het noodzakelijk is om overgangsmechanismen te creëren door bepaalde bevolkingsgroepen economisch extra te ondersteunen, waardoor een geleidelijke en evenwichtige integratie mogelijk is, wat weer bijdraagt aan de duurzame ontwikkeling van het land, H. overwegende dat de EU haar inspanningen niet alleen moet richten op de economische integratie van Oekraïne, maar ook de basis moet leggen voor sociale maatregelen, bijvoorbeeld door het mogelijk te maken dat de toegang tot ouderdomspensioenen meer op beginselen van rechtvaardigheid en gelijkheid wordt gebaseerd en dat de armsten, grote gezinnen en de plattelandsbevolking subsidies ontvangen, en door financieringsmechanismen- en andere faciliteiten te creëren voor de integratie van minderheden; overwegende dat deze maatregelen de maatschappelijke en politieke stabiliteit zullen bevorderen die voor een succesvolle economische integratie van Oekraïne in de WTO en voor nauwere samenwerking met de EU noodzakelijk zijn, I. overwegende dat de EU en Oekraïne vastbesloten zijn snel vooruitgang te boeken bij het creëren van een gezamenlijke vrijhandelszone, zoals is bevestigd tijdens de recente vergaderingen op hoog niveau en topconferenties, zodra Oekraïne het proces van toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie heeft afgerond en de toetredingsovereenkomst door het Oekraïense parlement is geratificeerd, J. overwegende dat het land de ruimte en tijd moet hebben om het vermogen te ontwikkelen om het hoofd te bieden aan de uitdagingen van mondialisering; overwegende dat de Oekraïense markt geleidelijk moet worden opengesteld – met ruimte voor een zekere flexibiliteit, teneinde te voorkomen dat een economische visie wordt opgelegd – waarbij rekening wordt gehouden met de sterke en zwakke punten van de economie van het land alsook met de binnenlandse kenmerken en regionale bijzonderheden ervan. K. overwegende dat de EU en Oekraïne op het gebied van handel en economisch beleid te maken hebben met gezamenlijke uitdagingen met betrekking tot globalisering en de opkomst van nieuwe en sterke economische actoren; overwegende dat intensievere economische samenwerking met de EU de noodzakelijke hervormingen zou kunnen stimuleren en, samen met een verbeterd investeringsklimaat, buitenlandse rechtstreekse investeringen aantrekt door zowel internationale financiële instellingen (IFI) als de particuliere sector, ten gunste van de nationale economie van Oekraïne, L. overwegende dat de sterkere economische samenwerking met Oekraïne ook een positief effect zal hebben op de economische groei van de lidstaten en de verdere integratie van de nationale economieën in de interne markt van de EU zal bevorderen, M. overwegende dat de nieuwe politieke, economische en sociale problemen die in Oost-Europa spelen, gemeenschappelijke uitdagingen vormen, die vragen om een gecoördineerde aanpak op mondiaal niveau, Toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie 1. is voorstander van de succesvolle afronding van de onderhandelingen over toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie; roept Oekraïne op tot het wegnemen van alle resterende obstakels, zowel op wettelijk als op technisch gebied, die bijdragen aan de problemen die rond de toelating tot de Wereldhandelsorganisatie bestaan; 2. verzoekt de Commissie en de lidstaten verdere politieke en diplomatieke steun te geven aan de toetreding van Oekraïne tot de Wereldhandelsorganisatie en Oekraïne te blijven helpen aan de noodzakelijke eisen te voldoen; verzoekt de Commissie Oekraïne te helpen optimaal gebruik te maken van de overgangsperioden die het land zijn verleend om te voldoen aan de hoge eisen van het WTO-lidmaatschap; 3. verwelkomt de besluiten van de EU om Oekraïne de status van markteconomie te verlenen, waarmee wordt erkend dat de Oekraïense regering grote inspanningen heeft geleverd om in het land een goed functionerende markteconomie te creëren; verzoekt de regering van Oekraïne deze resultaten te bestendigen door ervoor te zorgen dat ernstige verstoringen van de markt adequaat worden aangepakt; Totstandbrenging van een vrijhandelszone tussen EU en Oekraïne 4. verwelkomt het feit dat de lopende duurzaamheidseffectbeoordeling voor handel, die wordt uitgevoerd onder auspiciën van de Commissie, voltooid zal zijn als de officiële onderhandelingen voor de vrijhandelsovereenkomst beginnen, zodra Oekraïne het proces van toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie heeft voltooid en het Oekraïense parlement het resultaat heeft geratificeerd; verzoekt de Commissie en de regering van Oekraïne zorgvuldig rekening te houden met de resultaten van de duurzaamheidseffectbeoordeling (DEB) bij het bepalen van de definitieve inhoud van de vrijhandelsovereenkomst; 5. verzoekt de partijen in de overeenkomst zorgvuldig na te denken over de totstandbrenging van een solide en efficiënt institutioneel raamwerk dat de oprichting mogelijk maakt van en toedeling van bevoegheden aan toezichthoudende Gemengde Comités die bevoegd zijn om aanbevelingen te doen waardoor wederzijdse handels- en economische betrekkingen verder verbeteren en de ontwikkeling van een functionerend mechanisme voor het oplossen van geschillen wordt gestimuleerd; 6. roept de Commissie en de Oekraïense regering op om nog vóór de afronding van de onderhandelingen over een vrijhandelsovereenkomst een forum voor duurzame ontwikkeling op te richten, dat openstaat voor vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld en waarin veel aandacht wordt besteed aan klimaatverandering; 7. merkt op dat een vrijhandelszone met Oekraïne op de lange termijn zeker positieve effecten zal hebben, maar dat voor de korte en middellange termijn voor de oostelijke EU-lidstaten ook negatieve repercussies mogelijk zijn, die aangepakt moeten worden; 8. verzoekt Oekraïne om door te gaan met het opstellen en invoeren van douanewetgeving die beantwoordt aan internationale en EU-normen, en de douane beter te doen functioneren door vereenvoudiging en modernisering van de douaneprocedures, zowel aan de grenzen als in het binnenland; verzoekt de Commissie de inspanningen van Oekraïne op dit terrein te ondersteunen met aanvullende technische bijstand en speciale financiële steun; 9. merkt op dat het stelsel van algemene preferenties (SAP) van de EU voor Oekraïense producenten die hun producten op de markten van de Gemeenschap willen verhandelen van buitengewoon groot nut is geweest, ofschoon de meest concurrerende producten die uit Oekraïne worden geïmporteerd niet onder deze regeling vallen; verzoekt de Commissie en de lidstaten om ten aanzien van Oekraïne verdere liberalisering te overwegen door het land in aanmerking te laten komen voor speciale preferentiële regelingen ingevolge de zogeheten "arbeidsrechtenclausule" (toekennen van preferentiële behandeling aan landen zoals Oekraïne die de verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) inzake elementaire arbeidsrechten toepassen); Industrieel beleid 10. verzoekt Oekraïne met klem aanvullende binnenlandse hervormingen door te voeren die de duurzame integratie in de wereldwijde markten en waardeketens van de wereld mogelijk maken; wijst erop dat exportdiversificatie allereerst moet bijdragen aan het versterken van de binnenlandse markt om ervoor te zorgen dat export een betrouwbare bron van toekomstige economische groei wordt in Oekraïne; 11. verzoekt Oekraïne de doelmatige werking van openbare diensten te bevorderen en ervoor te zorgen dat deze diensten voor alle burgers goed toegankelijk zijn en meer aandacht te besteden aan marktliberalisering door het waarborgen van het succesvol uitvoeren van het privatiseringsproces, het ontmantelen van monopolies en de onafhankelijkheid van de nationale bank van Oekraïne; 12. acht het van belang dat onderscheid wordt gemaakt tussen commerciële en openbare diensten, waarbij laatstgenoemde niet aan liberalisering mogen worden onderworpen, zodat de bevolking de zekerheid heeft dat haar basisbehoeften worden vervuld en ze goede toegang heeft tot essentiële collectieve voorzieningen zoals gezondheidszorg, onderwijs, drinkwater en energie; 13. verzoekt Oekraïne om als tegenwicht tegen de versterkte rechtspositie van aandeelhouders en investeerders die voortvloeit uit het WTO-lidmaatschap, de toegankelijkheid van bedrijfsinformatie voor alle burgers te verbeteren, te verzekeren dat sociale, economische en mensenrechten strikt worden toegepast, en toe te werken naar de internationale standaarden op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen, bedrijfsboekhouding en accountantscontrole; benadrukt dat het noodzakelijk is dat de civiele en handelsrechtbanken van Oekraïne een grotere rol gaan spelen in het voorkomen van discriminatie en misbruik; 14. verzoekt Oekraïne met klem een samenhangend en effectief belastingstelsel te ontwikkelen dat overeenkomt met de wetten en gewoonten in de EU; herinnert eraan dat solide en effectieve financiële diensten een noodzakelijke voorwaarde zijn voor verdere economische groei in Oekraïne; benadrukt dat het noodzakelijk is de regels tegen witwassen en belastingontduiking te actualiseren en uit te breiden; verzoekt Oekraïne met klem discriminerende belastingpraktijken tegen buitenlandse ondernemers onmiddellijk te beëindigen; 15. merkt met bezorgdheid op dat corruptie, ondanks de inspanningen van de Oekraïense regering, nog altijd wijd verbreid is in het land en belangrijke rol speelt doordat zij de economische groei en de toegang tot buitenlands kapitaal belemmert; verzoekt de regering van Oekraïne met klem gepaste initiatieven te ontwikkelen voor de bestrijding van corruptie, met name door de onderliggende oorzaken ervan aan te pakken; 16. merkt op dat de gietijzer- en staalsector het overgrote deel van de industriële exporten van Oekraïne vertegenwoordigt en de grootste bron van handelsinkomsten van het land vormt; verwelkomt het sluiten van de en marge van de Samenwerkingsraad EU-Oekraïne van 18 juni 2007 ondertekende staalovereenkomst, die een aanzienlijke verhoging mogelijk maakte van de quota van staalproducten uit Oekraïne die worden toegelaten in de Gemeenschap en een effectievere, zij het geleidelijke, liberalisering van de handel in goederen tussen Oekraïne en de EU mogelijk maakte; is van mening dat deze overeenkomst significant zal bijdragen tot het verwezenlijken van de doelstellingen van de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) en de weg zal vrijmaken naar beter geïntegreerde markten overeenkomstig de bepalingen van de Wereldhandelsorganisatie als de kwantitatieve beperkingen worden opgeheven; 17. verzoekt Oekraïne verstoringen van de concurrentie, die de oorzaak zijn van oneerlijke handel, weg te nemen en zo te helpen harmonieuze handelsbetrekkingen op te bouwen; verzoekt op dezelfde manier de Commissie ervoor te zorgen dat handelsbeschermende instrumenten alleen worden toegepast wanneer handelsverstoringen hebben geleid tot schadelijke dumping of subsidiëring; 18. verzoekt de Oekraïense regering niet in strijd met de regels van de Wereldhandelsorganisatie illegale subsidies te verlenen aan de exportbedrijven van Oekraïne en marktverstoringen te vermijden; 19. merkt op dat de huidige omvang van de handel van Oekraïne, die aanzienlijk is toegenomen en nog steeds een stijgende lijn vertoont, op de langere termijn wel eens onhoudbaar zou kunnen zijn, omdat de handel in sterke mate afhankelijk is van tijdelijke en cyclische factoren, zoals de spectaculaire stijging van het staalverbruik in de wereld en van de mondiale prijzen van dit product; 20. stimuleert de harmonisatie en convergentie van normen in de landbouw-, industrie- en dienstensector, en verzoekt de Commissie de noodzakelijke financiële en technische bijstand te verlenen om te verzekeren dat deze normen conform de Gemeenschapsnormen zijn; 21. toont zich bezorgd over de arbeidsomstandigheden en lage lonen van mijnwerkers en over het stijgende aantal mijnongevallen in Oekraïne; dringt er bij de Oekraïense regering op aan te garanderen dat de fundamentele rechten van werknemers ten aanzien van veiligheid en minimumloon naar behoren worden toegepast; Zaken met betrekking tot energie en doorvoer 22. roept op tot de versterking van de dialoog op hoog niveau tussen Oekraïne en de EU in de energiesector teneinde de gemeenschappelijke intentieverklaring met betrekking tot samenwerking op het gebied van energie tussen de Eu en Oekraïne volledig ten uitvoer te leggen; 23. is van mening dat gezien de noodzaak van duurzamere handelspatronen om klimaatverandering tegen te gaan, de toegang tot energiebronnen op multilateraal niveau moet worden geregeld en dat deze multilaterale regels niet ondermijnd mogen worden door bilaterale handelsovereenkomsten waarin het erom gaat de gunstigste toegangsvoorwaarden te bedingen; 24. verzoekt Oekraïne een consistente aanpak op het gebied van energie te ontwikkelen, die gericht is op het garanderen van de diversificatie en betrouwbaarheid van de energieaanvoer over Oekraïens grondgebied, de veiligheid van kerncentrales, een hervorming van de binnenlandse energiemarkt, de ontwikkeling en modernisering van infrastructuren voor de energiesector (zoals pijpleidingen), een efficiënte benutting van energie en een betere exploitatie van vernieuwbare energiebronnen; 25. benadrukt het belang van het garanderen van een veilig, transparant en betrouwbaar doorvoersysteem voor energie tussen Oekraïne en de EU; 26. is een groot voorstander van de geleidelijke opname van Oekraïne in de trans-Europese transportnetwerken; beschouwt dit als een bepalende factor voor het succesvol functioneren van de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Oekraïne; Intellectuele-eigendomsrechten 27. dringt er bij de Oekraïense autoriteiten op aan om in het kader van de toetreding tot de WTO en de relevante bilaterale overeenkomsten met de EU, de wetgeving inzake intellectueel eigendom en de wetshandhaving in overeenstemming te brengen met de Gemeenschapswetgeving, de WTO-regels, in het bijzonder die welke betrekking hebben op handelsgerelateerde aspecten van intellectuele eigendom (TRIPS), en andere relevante internationale normen, en ervoor te zorgen dat deze volledig, consistent en onafgebroken ten uitvoer worden gelegd, zodat vervalsing en piraterij effectief kunnen worden bestreden; dringt er bij de Oekraïense wetgever op aan om al in een vroeg stadium van het wetgevingsproces en voordat eventuele herzieningen van de auteurswet zijn aangenomen, in overleg te treden met de EU en de relevante belanghebbenden, in het bijzonder de vertegenwoordigers van rechthebbenden, zeker wanneer het gaat om de invoering of wijziging van digitale rechten, regelgeving inzake het collectief beheer van rechten en handhavingsbepalingen; 28. moedigt de Oekraïense autoriteiten aan om alle noodzakelijke maatregelen te nemen om illegale activiteiten effectief aan de bron te kunnen aanpakken – zoals maatregelen tegen fabrieken waar optische schijven worden gemaakt waarvan de inhoud auteursrechtelijk is beschermd en tegen websites op het Internet die auteursrechtelijk beschermd materiaal bevatten – en om markten als de Petrovka-markt in Kiev te kunnen zuiveren van illegaal gereproduceerde producten; merkt op dat ook herhaalde en onaangekondigde controles in samenwerking met de rechthebbenden deel moeten uitmaken van dergelijke maatregelen; 29. benadrukt de noodzaak van aanpassing van het huidige gerechtelijk apparaat om intellectuele-eigendomsrechten doeltreffend te kunnen beschermen en te verzekeren dat iedereen die bij illegale handel is betrokken, d.w.z. zowel fabrikanten als verkopers, sneller wordt berecht en veroordeeld; merkt op dat de Oekraïense rechterlijke macht moet worden opgedragen om producten waarvan evident is dat ze illegaal zijn gereproduceerd of dat het gaat om namaak, als regel in beslag te nemen en te vernietigen; 30. dringt er bij de Oekraïense autoriteiten op aan om het hologramsysteem voor auteursrechtelijk beschermde producten in nauw overleg met de rechthebbenden te herzien; 31. dringt er bij de Oekraïense douaneautoriteiten op aan om hun maatregelen tegen de import van illegaal in Rusland geproduceerde compact discs aanzienlijk te intensiveren en de samenwerking met de particuliere sector te verbeteren; Samenwerking op wetenschappelijk en onderwijsgebied 32. dringt er bij Oekraïne op aan meer prioriteit te geven aan de ontwikkeling van een economisch model dat is gebaseerd op de kenniseconomie en om een beduidend groter deel van het BBP te besteden aan wetenschappelijk onderzoek en de uitwisseling tussen universiteiten; verzoekt de Commissie financiële en technische steun te verlenen; 33. benadrukt dat samenwerking op het gebied van wetenschap, onderzoek en technologie van cruciaal belang is voor de ontwikkeling van de nationale economie en voor het creëren van een gunstig investerings- en innovatieklimaat; is van mening dat om die reden zowel de bilaterale betrekkingen van de EU-lidstaten met Oekraïne als het gemeenschappelijk beleid van de EU-lidstaten ten aanzien van dit land verder moeten worden ontwikkeld; 34. verzoekt de Commissie en de Oekraïense regering om de samenwerking op het gebied van wetenschap, technologie, onderwijs en opleiding te vergroten, en ook bij programma's voor educatief en wetenschappelijk leren, zoals Erasmus Mundus en het Jean Monnet-programma, meer samen te werken; ondersteunt het creëren van hechtere grensoverschrijdende culturele contacten en samenwerking tussen universiteiten en onderzoekscentra; 35. benadrukt dat de EU het Oekraïense onderwijsstelsel moet ondersteunen door het opzetten van hulpprogramma's en financiële stimuleringsmaatregelen voor de ontwikkeling van wetenschappelijk en technologisch onderzoek, hetgeen zal bijdragen aan een grotere en meer duurzame economische groei en aan de culturele en wetenschappelijke ontwikkeling van het land; Landbouw- en milieuzaken 36. verwelkomt de ondertekening in oktober 2006 van een gemeenschappelijke intentieverklaring met betrekking tot een gestructureerde dialoog over landbouwzaken; benadrukt dat de landbouwsector belangrijke functies vervult met betrekking tot milieubehoud, voedselsoevereiniteit en het maatschappelijk evenwicht met betrekking tot de verschillen in ontwikkeling op het platteland en in de stad, wat kan rechtvaardigen dat voor landbouwproducten hogere tarieven gelden dan voor niet-landbouwproducten; 37. dringt erop aan de boeren- en plattelandsbevolking te ondersteunen door het verbeteren van hun economische en gezondheidssituatie en het ontwikkelen van plattelandsgebieden; benadrukt dat deze hulp moet worden gegeven in de vorm van financiële steun en steun voor infrastructuur, waarbij het voor kleine producenten gemakkelijker moet worden gemaakt om een lening op te nemen, een wegingssysteem voor steun moet worden ingevoerd dat in het voordeel is van kleine en jonge ondernemers, en programma's voor beroepsopleiding moeten worden ontwikkeld; benadrukt tevens de noodzaak van het creëren van regionale netwerken voor de verbinding van stad en platteland en van het verbeteren van de toegang tot informatie in plattelandsgebieden; 38. verzoekt de Commissie besprekingen te starten om toe te werken naar een samenwerking op het gebied van regelgeving met betrekking tot SPS (sanitaire en fytosanitaire normen); verzoekt de Commissie onderhandelingen aan te gaan met Oekraïne over de bescherming van geografische aanduidingen en de resultaten van deze onderhandelingen te verwerken in de toekomstige vrijhandelsovereenkomst; 39. dringt er bij Oekraïne op aan om onmiddellijk de beperkende exportquota voor tarwe op te heffen die in oktober 2006 zijn ingesteld en die niet alleen de eigen landbouwsector ernstige schade hebben toegebracht, maar ook mogelijkheden bieden voor corruptie, omdat gebruik wordt gemaakt van een ondoorzichtig systeem dat op vergunningen is gebaseerd; 40. benadrukt dat het belangrijk is dat Oekraïne als follow-up op de aanneming van de nationale milieustrategie (1998-2008) en de ratificatie van het Protocol van Kyoto, milieuprogramma's ontwikkelt betreffende onder meer kernenergie, drinkwaterdistributie en maatregelen tegen de verslechtering van de Zwarte Zee, teneinde de milieuveiligheid van de regio te garanderen; 41. benadrukt de noodzaak om naast de integratie van Oekraïne in het vrijemarktgebied van de EU ook regels voor de certificering van importeurs en exporteurs en vervoersregels vast te stellen en de sanitaire en fytosanitaire regels aan te scherpen, teneinde deze regels met de relevante vigerende EU-regels in overeenstemming te brengen; Economische betrekkingen met naburige partnerlanden (met inbegrip van Rusland) 42. neemt kennis van de voorwaardelijke aansluiting van Oekraïne bij de "gemeenschappelijke economische ruimte" met Rusland en andere voormalige sovjetrepublieken; brengt in herinnering dat sommige bepalingen in de overeenkomst van voormalige sovjetrepublieken – wanneer ze volledig worden toegepast – mogelijk onverenigbaar zijn met de totstandkoming van een functionerende vrijhandelszone met de EU; verzoekt Oekraïne zijn economische betrekkingen met de Russische Federatie dusdanig vorm te geven dat deze geen belemmering vormen voor de geleidelijke en steeds verdergaande integratie van het land in de communautaire markt; 43. verzoekt de Commissie om zich in te zetten voor een tripartiet overleg tussen Oekraïne, Rusland en de EU dat is gericht op het bevorderen van een klimaat van veiligheid en vrede in de regio en dat Oekraïne in staat zou moeten stellen om zijn onafhankelijkheid te versterken zonder in een isolement te geraken; benadrukt dat de landen moeten worden aangemoedigd om met elkaar in gesprek te gaan over gemeenschappelijke belangen, waartoe in het bijzonder veiligheid en defensie, energie en de ontwikkeling van een in kwantitatief en kwalitatief opzicht meer geschikt transportnetwerk behoort, alsook andere thema's die op de internationale agenda staan; Slotoverwegingen (waaronder ENP) 44. heeft met instemming kennis genomen van de verklaring die het Oekraïense parlement op 27 februari 2007 heeft aangenomen betreffende de start van de onderhandelingen over een nieuwe PSO met de EU; 45. verwelkomt de participatie van Oekraïne in de stabilisatie van de regio en moedigt het land aan een grotere rol te spelen bij de totstandkoming van overeenkomsten inzake economische samenwerking, in het bijzonder met de buurlanden aan de Zwarte Zee; 46. benadrukt het belang van de snelle inwerkingtreding en toepassing van de visumversoepelings- en overnameovereenkomst met Oekraïne; 47. ondersteunt internationale samenwerking op economische en andere gebieden, vooral wanneer deze een grensoverschrijdend en interregionaal karakter heeft, zoals de organisatie van "Europees kampioenschap voetbal 2012" met Polen; 48. verzoekt Oekraïne om een gunstig klimaat voor het midden- en kleinbedrijf (KMO) te creëren en de ondernemingsgeest te bevorderen en het nemen van persoonlijke verantwoordelijkheid aan te moedigen; 49. verzoekt de Commissie en de Oekraïense regering om door te gaan met het monitoren van de invloed van de recente uitbreiding van de EU op de handel tussen de EU en Oekraïne (de monitoring moet gebeuren op basis van de resultaten van een behoorlijke evaluatie); benadrukt het belang van een dialoog over de invloed die de uitbreiding van 2007 op de ontwikkeling van de economische en handelsbetrekkingen heeft gehad, waarbij passende maatregelen kunnen worden geformuleerd voor het verminderen van eventuele economische schade; 50. benadrukt het strategische belang van Oekraïne en verzoekt de Commissie en de lidstaten met klem de toekomstige bilaterale betrekkingen een nieuwe en meer samenhangende dimensie te geven, op basis van grootschalige samenwerking en solidariteit, met respect voor het bijzondere karakter van de banden die door nabuurschap en geschiedenis zijn ontstaan, in het bijzonder met Rusland; 51. maakt zich zorgen over het ontbreken van heldere definities en perspectieven van het ENP en van een strategische langetermijnvisie voor ontwikkeling en stabilisatie in Oost-Europa; benadrukt dat het noodzakelijk is het integratieproces van Oekraïne tot een werkelijke politieke prioriteit te maken op de agenda van de EU; 52. verlangt eens te meer van de Raad dat in de betrekkingen met alle deelnemers aan het ENP stelselmatig de clausule over de mensenrechten en de democratie wordt toegepast; verzoekt de Raad uit te leggen hoe hij genoemde clausule denkt toe te passen bij de onderhandelingen over een NVO met Oekraïne; o o o 53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van Oekraïne. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's van 25 oktober 2007 "Aanzet tot een antwoord van de EU op onstabiele situaties - engagement voor duurzame ontwikkeling, stabiliteit en vrede onder moeilijke omstandigheden" ( COM(2007)0643 ) en het daaraan gehechte werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)1417), – gezien de op 20 december 2005 ondertekende gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie: de Europese consensus (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (2) (ontwikkelingssamenwerkingsinstrument), – gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (3) , gewijzigd bij de Overeenkomst tot wijziging van de Partnerschapsovereenkomst ondertekend te Luxemburg op 25 juni 2005 (4) (Overeenkomst van Cotonou), – gezien het beleidskader van de Afrikaanse Unie (AU) inzake wederopbouw en ontwikkeling na een conflict dat is goedgekeurd door de lidstaten van de AU op de Top in Banjul van 25 juni tot 2 juli 2006, – gezien de tien beginselen voor goed internationaal engagement in onstabiele staten en situaties van de groep inzake onstabiele staten van de OESO/Development Assistance Committee (DAC) welke zijn goedgekeurd op de vergadering op hoog niveau van de DAC op 3 en 4 april 2007 in Parijs, – gezien resolutie 60/1 van de Algemene Vergadering van de VN van 24 oktober 2005 over het resultaat van de Wereldtop, met name de paragrafen 138-140 over de verantwoordelijkheid voor bescherming, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat staten die het ontbreekt aan vermogen om hun "traditionele" functies te vervullen en de ontwikkeling te bevorderen en die over zwakke instellingen beschikken sinds de jaren '90 door de Wereldbank en de internationale ontwikkelingsgemeenschap als "onstabiele staten" worden aangeduid, B. overwegende dat onstabiliteit van een staat eerder een empirisch dan een normatief concept is en dat het een afhankelijke variabele en geen oorspronkelijke toestand is; dat sprake is van een onstabiele situatie hetzij vóór hetzij ná een crisis; dat de verantwoordelijkheid om vast te stellen wanneer staten niet langer "onstabiel" zijn bij hun burgers dient te liggen, C. overwegende dat het ondanks het ontbreken van een duidelijke definitie van het concept mogelijk is vast te stellen welke staten met onstabiele situaties worden geconfronteerd en dat het aantal staten dat door de Wereldbank als "onstabiel" wordt beschouwd tussen 2000 en 2006 bijna is verdubbeld van 14 tot 26, waarvan 14 in Afrika ten zuiden van de Sahara, D. overwegende dat het van essentieel belang is de externe en interne factoren van onstabiliteit te begrijpen om dergelijke staten steun en empowerment te bieden, hetgeen rechtstreeks ten goede komt aan hun burgers en aan de regionale en globale vrede en welvaart, E. overwegende dat verschillende soorten onstabiliteit (bijvoorbeeld conflicten, de zogenoemde "vloek van de middelen", slecht bestuur, door land ingesloten ) verschillende soorten maatregelen vereisen; dat een bepaald land onder verschillende categorieën onstabiliteit kan vallen, hetgeen categorisering en specifieke maatregelen bemoeilijkt, F. overwegende dat de aanpak van onstabiele situaties een langetermijnproces is en zowel van de getroffen landen als van de internationale gemeenschap een onafgebroken inzet op lange termijn vergt, G. overwegende dat de AU erkent dat wederopbouw in de eerste plaats eerder politiek dan technisch van aard is en dat in het reeds aangehaalde beleidskader van d eAU derhalve de noodzaak wordt onderstreept van totstandbrenging van legitiem staatsgezag, op consensus gebaseerd bestuur, positieve maatregelen voor kwetsbare groepen en plaatselijke capaciteitsopbouw in het kader van een rechtvaardiger verdeling van macht en wederzijdse verantwoording, H. overwegende dat onstabiele situaties vaak hun oorsprong vinden in armoede en slechte levensomstandigheden, hetgeen in de meest extreme gevallen leidt tot het uiteenvallen van een staat en tot permanente onveiligheid; dat het ontbreken van bescherming en van rechten voor de burgers van de getroffen landen maatregelen van de EU en de internationale gemeenschap vereist, I. overwegende dat er nog steeds geen sprake is van het delen van ervaringen op het gebied van de opbouw van de staat tussen landen en donoren, zodat hieruit geen lessen kunnen worden getrokken, J. overwegende dat er een dubbel verantwoordingsmechanisme nodig is: tussen de donoren en de ontvangende landen en tussen deze landen en hun bevolking, K. overwegende dat veelvoudige financieringsinstrumenten het risico met zich meebrengen van duplicatie of van gebrekkige toewijzing van middelen en de verantwoording en deelname van reeds verzwakte samenlevingen bemoeilijken, 1. is van mening dat onstabiliteit een ingewikkelde ontwikkelingsuitdaging is en onderstreept de noodzaak van een goed gedefinieerde en samenhangende onstabiliteitsagenda die is gebaseerd op het beginsel "doing no harm", i.e. aangepast aan de situatie en met inachtneming van langetermijnoverwegingen, waarbij de veelvuldige doelstellingen en benaderingen van de verschillende belanghebbenden worden gecoördineerd in het licht van de overkoepelende hoofddoelstelling om de armoede te bestrijden en de millenniumdoelstellingen te verwezenlijken; 2. is verheugd over de voorbereiding van een antwoord van de EU op onstabiliteit en onderstreept de noodzaak de parlementen bij alle fasen van deze strategie te betrekken; 3. is van mening dat een stabiel en democratisch politiek stelsel dat bevorderlijk is voor de ontwikkeling, de rechtsstaat, de bescherming van de mensenrechten, verantwoord bestuur en vreedzame conflictpreventie de beste manier is om een einde te maken aan onstabiliteit en om goed functionerende open instellingen en efficiënte en rechtvaardige beleidsvorming tot stand te brengen; 4. wijst erop dat programmering en maatregelen in onstabiele situaties alomvattend en coherent moeten zijn en specifiek op de mensen en duurzame ontwikkeling in de getroffen landen gericht moeten zijn; is van oordeel dat een op onstabiele situaties gerichte benadering in alle bestaande instrumenten en mechanismen een plaats moet krijgen en is het er volledig mee eens dat het potentieel van de gezamenlijk voorbereide nationale strategiedocumenten en thematische programma's ter voorkoming van onstabiliteit versterkt moet worden; 5. onderstreept dat de belangrijkste componenten van de onstabiliteitsagenda drieledig dienen te zijn, met het accent op armoedebestrijding en preventie: bevordering van de veiligheid van de mens, verbetering van de ontwikkeling en waarborging van de vrede; onderstreept eveneens de noodzaak deze componenten in het veld consequent te implementeren; 6. is van mening dat de strategische planning op lange termijn moet worden gecoördineerd met de tenuitvoerlegging van de programma's ter plaatse die flexibel en inpasbaar moeten blijven en dat deze moet kunnen inspelen op de context in het land; dringt er daarom bij de Commissie op aan de ontwikkeling op lange termijn te bevorderen en op korte termijn te voorzien in basisdiensten op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs; 7. onderstreept dat ontwikkelingsprogramma's in onstabiele situaties in overeenstemming dienen te zijn met dezelfde grondbeginselen als die gelden voor ontwikkelingsprogrammering elders, namelijk ownership, partnerschap, wederzijdse verantwoording en duurzaamheid; 8. verzoekt de Commissie een alomvattende vredes- en politieke dialoog en verzoeningsprocessen te steunen en de inbreng van gemeenschappen en de civil society bij alle aspecten van de herstelcyclus en de ontwikkelingsstrategieën te bevorderen; 9. benadrukt dat duurzame vrede alleen tot stand kan worden gebracht indien gerechtigheid geschiedt en dit ook zichtbaar is, met name met betrekking tot oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; verzoekt de Commissie in dit verband de versterking van de wettelijke en justitiële stelsels van onstabiele staten te steunen teneinde ervoor te zorgen dat de plegers van ernstige misdaden tegen de menselijkheid worden berecht en om daarnaast vooruitgang op het gebied van justitie en verzoeningsinitiatieven mogelijk te maken; 10. dringt aan op de versterking van individuele wettelijke rechten, onder meer op grondbezit van de armsten; verzoekt de Commissie inspanningen in ontwikkelingslanden te steunen om hun landbouwproductie te diversifiëren zodat deze een einde kunnen maken aan een situatie van zeer kwetsbare op één gewas gerichte economieën, waardoor onstabiele situaties als gevolg van economische ineenstorting kunnen worden voorkomen; 11. wijst er nogmaals op dat de ontwikkelingshulp en humanitaire actie van de EU een sterker gericht moeten zijn op preventie, vroegtijdige waarschuwingssystemen en risicoanalyses teneinde zowel door de mens veroorzaakte catastrofes als natuurrampen te voorkomen, die tot onstabiele situaties kunnen leiden; 12. is van mening dat een alomvattend model inzake onstabiliteit en ontwikkeling rekening dient te houden met de bestaande plaatselijke, regionale en continentale initiatieven zoals het recente beleidskader van de AU inzake wederopbouw en ontwikkeling na een conflict, het NEPAD (New Partnership for Africa's Development), het African Peer Review Mechanism en het Handvest inzake democratie, verkiezingen en governance in Afrika; verzoekt de Commissie derhalve steun te verlenen voor inspanningen om de zuid-zuidsamenwerking op dit gebied te versterken; 13. verzoekt de Commissie tevens er niet alleen voor te zorgen dat binnenlandse belanghebbenden volledig worden betrokken bij de inspanningen om een einde te maken aan onstabiele situaties, maar ook dat hun eigen concept en definitie van staatsopbouw en een staatsmodel in overweging wordt genomen en dat gebruik wordt gemaakt van plaatselijke expertise; 14. onderstreept de cruciale rol van vrouwen en kwetsbare groepen bij de bevordering van ontwikkeling en vrede en verzoekt de Commissie hun mondigheid te bevorderen, met name door rekening te houden met hun specifieke behoeften en situatie in een onstabiele omgeving; 15. is verheugd dat de EU en Afrika in het kader van de gezamenlijke strategie EU-Afrika een dialoog zullen houden over het concept "onstabiele situaties" die gericht is op gemeenschappelijke opvattingen en op overeenstemming over eventueel te nemen stappen en dat deze dialoog reeds in het actieplan is voorzien; 16. wijst erop dat elke staat verantwoordelijkheid draagt voor de bescherming van zijn bevolking tegen genocide, oorlogsmisdaden, etnische zuivering en misdaden tegen de menselijkheid en dat de EU deze verantwoordelijkheid voor bescherming in overeenstemming met resolutie 60/1 van de Algemene Vergadering van de VN van 24 oktober 2005 volledig onderschrijft; onderstreept dat de verantwoordelijkheid voor bescherming aanhoudende diplomatieke, economische en juridische druk en dreigementen omvat, waarbij militaire dwang het laatste redmiddel is, dat aan strikte controle moet worden onderworpen; 17. onderstreept dat de aanpak van onstabiele situaties ingewikkeld is, dat er veel geld en mankracht voor nodig is en dat het een zaak van lange adem is; verzoekt de Commissie en de lidstaten er derhalve voor te zorgen dat deze middelen in voldoende, adequate en voorspelbare mate beschikbaar worden gesteld en dat de donoragentschappen coherent te werk gaan; 18. benadrukt dat het gebruik van begrotingssteun niet geschikt is in onstabiele situaties, waar weinig of geen audit- en monitoringcapaciteit is; verzoekt de Commissie derhalve gebruik te maken van andere vormen van financiering in dergelijke situaties, tenzij zij gedetailleerde informatie kan verstrekken over de wijze van besteding van het geld; 19. verzoekt de Commissie het Parlement een overzicht te verstrekken van donoren en internationale actoren en het soort werk dat zij verrichten teneinde toezicht op en het optimaal gebruik van de beschikbare instrumenten en middelen mogelijk te maken; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de co-voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de Afrikaanse Unie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie "Voorstel voor het gezamenlijk verslag over sociale bescherming en sociale integratie 2007" ( COM(2007)0013 ), en het gezamenlijk verslag dat op 22 februari 2007 door de Raad Werkgelegenheid, Sociaal beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken is aangenomen, – gezien de mededeling van de Commissie over Balans van de sociale realiteit - Interimverslag aan de Europese Voorjaarsraad 2007 ( COM(2007)0063 ), – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties betreffende de status van vluchtelingen van 1951, – gelet op het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten van 1966, – gelet op de Conventie van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind van 1989, – gelet op het VN-Verdrag inzake de bescherming van de rechten van migrerende werknemers en hun gezinsleden van 1990, – gelet op het Internationaal Actieplan over Vergrijzing van de Verenigde Naties van 2002, – gelet op het Verdrag van de Raad van Europa betreffende maatregelen tegen mensenhandel van 2005, – gelet op het VN-Verdrag over de rechten van personen met een handicap van 2006, en het facultatief protocol daarbij, – gelet op de artikelen 34, 35 en 36 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) waarin het recht op sociale bijstand en op bijstand ten behoeve van huisvesting, een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en de toegang tot diensten van algemeen economisch belang specifiek zijn bepaald, – gezien de mededeling van de Commissie "De sociale dimensie van de strategie van Lissabon versterken: de open coördinatie stroomlijnen op het gebied van de sociale bescherming" ( COM(2003)0261 ), – gezien de mededeling van de Commissie "Modernisering van de sociale bescherming voor de ontwikkeling van hoogwaardige, toegankelijke en duurzame gezondheidszorg en langdurige zorg: steun aan de nationale strategieën door middel van de "open coördinatiemethode'" ( COM(2004)0304 ), – gezien het Groenboek van de Commissie getiteld "Demografische veranderingen: naar een nieuwe solidariteit tussen de generaties" ( COM(2005)0094 ), – gezien de mededeling van de Commissie betreffende een raadpleging over maatregelen op EU-niveau ter bevordering van de actieve integratie van de mensen die het verst van de arbeidsmarkt af staan ( COM(2006)0044 ) en het samenvattend verslag over de resultaten van de raadpleging, – gezien het Witboek van de Commissie over een EU-strategie voor aan voeding, overgewicht en obesitas gerelateerde gezondheidskwesties ( COM(2007)0279 ) (Witboek over voeding), – gezien de mededeling van de Commissie over een EU-strategie ter ondersteuning van de lidstaten bij het beperken van aan alcohol gerelateerde schade ( COM(2006)0625 ), – gezien het Groenboek van de Commissie "Op weg naar een rookvrij Europa: beleidsopties op EU-niveau" ( COM(2007)0027 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen ( COM(2007)0249 ), – gezien het standpunt dat in het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap voor 2002-2012 tot uitdrukking wordt gebracht, nl. dat een schoon en gezond milieu een voorwaarde is voor het welzijn van de mens, – gelet op Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (2) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 april 2005 over de situatie van de Roma in de Europese Unie (3) , – gezien Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 juni 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: ontwerp gezamenlijk verslag inzake sociale integratie (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juni 2003 over de toepassing van de open coördinatiemethode (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 september 2003 over het gezamenlijk door de Commissie en de Raad uitgebrachte verslag over toereikende en duurzame pensioenen (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 december 2005 over het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2006 (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 2006 over demografische vraagstukken en de solidariteit tussen de generaties (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2006 "De geestelijke gezondheid van de bevolking verbeteren. Naar een strategie inzake geestelijke gezondheid voor de Europese Unie" (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2006 over de situatie van personen met een handicap in de uitgebreide Europese Unie: het Europees actieplan 2006-2007 (11) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0400/2007 ), A. overwegende dat in de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 is overeengekomen sociale samenhang te versterken en sociale uitsluiting te bestrijden, B. overwegende dat de lidstaten tijdens de Europese Raad van Nice op 7 tot en met 9 december 2000 beloofd hebben om vóór het jaar 2010 armoede en sociale uitsluiting significant te verkleinen; overwegende dat de geboekte vooruitgang bij de verwezenlijking van deze doelstelling onvoldoende is gebleken, C. overwegende dat sociale integratie en sociale bescherming fundamentele waarden zijn van de Europese Unie en grondrechten voor elk individu, ongeacht etnische oorsprong, leeftijd, sekse, handicap, seksuele geaardheid of godsdienst, D. overwegende dat meer dan 50 miljoen burgers of zo'n 16% van de beroepsbevolking van de EU een handicap hebben en dat het werkloosheidspercentage onder personen met een handicap bovendien twee keer hoger ligt dan onder personen zonder handicap, E. overwegende dat 78 miljoen Europese burgers in armoede leven, 8% van de EU-burgers te maken heeft met inkomensongelijkheden en de kloof tussen rijk en arm in veel EU-lidstaten groter wordt, F. overwegende dat het Europa van vandaag een multi-etnische samenleving is met veel verschillende godsdiensten en dat lidstaten moeten ervoor zorgen dat die diversiteit wordt weerspiegeld in hun wetgeving en dat alle personen worden beschermd tegen geweld, discriminatie en pesterijen, G. overwegende dat de gevolgen van ongelijkheid, armoede, sociale uitsluiting en een gebrek aan kansen met elkaar samenhangen en de lidstaten daarom op nationaal niveau een samenhangende strategie nodig hebben die niet alleen gericht is op inkomen en welvaart, maar ook op kwesties als toegang tot werk, onderwijs, gezondheidszorg, de informatiemaatschappij, cultuur, vervoer en kansen van toekomstige generaties, H. overwegende dat armoede en werkloosheid in verband zijn gebracht met een slechte gezondheid en slecht toegankelijke gezondheidszorg als gevolg van slechte eetgewoontes, inferieure leefomstandigheden in benadeelde gebieden, huisvestingsproblemen en stress, I. overwegende dat in de meeste lidstaten kinderen een hoger risico lopen op armoede en sociale uitsluiting dan volwassenen, J. overwegende dat armoede en ongelijkheid buitenproportionele gevolgen hebben voor vrouwen; overwegende dat het gemiddelde inkomen van vrouwen slechts 55% van dat van mannen bedraagt, en dat oudere vrouwen moeilijker toegang krijgen tot de arbeidsmarkt, K. overwegende dat armoede buitenproportionele gevolgen heeft voor personen met een laag opleidingsniveau en dat de Commissie en de lidstaten een gezamenlijk optreden zouden moeten voorstellen om de toegang tot en het recht op een leven lang leren via onderwijs en opleiding te verbeteren, L. overwegende dat maatschappelijke verschijnselen als mensenhandel, georganiseerde misdaad, genderdiscriminatie en prostitutie nauw met elkaar verband houden, M. overwegende dat de werkloosheid onder personen met een handicap, waaronder personen met psychische problemen, ouderen en etnische minderheden, in de gehele Europese Unie onaanvaardbaar hoog is, N. overwegende dat mantelzorgers, de belangrijkste niet betaalde arbeidskrachten binnen de Europese Unie, erkenning verdienen vanwege hun belangrijke bijdrage aan de zorg die binnen de gemeenschap wordt verleend, O. overwegende dat de diensten voor de allerarmsten uit de samenleving steeds slechter toegankelijk worden, P. overwegende dat de inkomensverschillen in de meeste lidstaten toenemen, Algemene punten 1. roept de lidstaten op zo goed mogelijk gebruik te maken van de mogelijkheden die de open coördinatiemethode biedt; 2. roept de lidstaten op goede praktijken uit te wisselen en goede voorbeelden op het gebied van sociale bescherming en sociale integratie na te volgen; 3. is van mening dat er slechts een einde aan armoede en sociale uitsluiting kan komen wanneer de sociale en economische rechten voor iedereen zijn gewaarborgd; 4. benadrukt dat het versterken van de sociale samenhang en het uitbannen van armoede en sociale uitsluiting een politieke prioriteit moeten worden voor de Europese Unie; is in dit opzicht verheugd over het toekomstige voorstel van de Commissie om 2010 uit te roepen tot het Europese Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; roept de Commissie en de lidstaten op een ambitieus doel vast te stellen en na te streven om armoede te bestrijden, met name onder werkenden in Europa; 5. is verheugd over de conclusies van de Europese Raden van Brussel op 23 en 24 maart 2006 en op 8 en 9 maart 2007 met als gevolg dat de EU-lidstaten maatregelen moeten nemen om kinderarmoede snel en aanzienlijk te verminderen door alle kinderen, ongeacht hun sociale achtergrond, te laten profiteren van gelijke kansen; 6. moedigt de Commissie aan de uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten met betrekking tot de bestrijding van discriminatie op de arbeidsmarkt, waaronder stageplekken, makkelijker te maken; 7. benadrukt dat werkgelegenheid -waarbij eerlijke en redelijke salaris- en arbeidsvoorwaarden zijn gewaarborgd-, evenals onderwijs en effectieve en efficiënte sociale zekerheidsstelsels moeten worden beschouwd als één van de sterkste garanties om armoede en sociale uitsluiting te voorkomen, hoewel bekend is dat dit instrument onvoldoende is voor de insluiting van bepaalde sociale groepen, met name van de meest achtergestelde groepen; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom om Richtlijn 2000/78/EG, welke een juridisch kader biedt voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, doelmatig ten uitvoer te leggen; is verheugd over het lopende onderzoek van de Commissie naar de omzetting van de richtlijn en moedigt de Commissie aan de nodige maatregelen te nemen in die gevallen waarin de richtlijn nog niet op effectieve wijze is omgezet; verzoekt de Commissie bijgevolg om in haar verslag -dat de weerslag vormt van de raadpleging waartoe zij in haar mededeling over de balans van de sociale realiteit het initiatief heeft genomen- in te gaan op de vraagstukken betreffende de "kwaliteit van het werk"; 8. wijst op de noodzaak steun te verlenen aan productieve sectoren, microbedrijven, kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's), kleine en familiebedrijven in de landbouw en sociale economie, gezien hun belang voor het scheppen van werkgelegenheid en welvaart; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten om maatregelen te nemen zodat eenieder die in een andere lidstaat werkt volledig van zijn mensen-, sociale en politieke rechten kan profiteren; 10. benadrukt dat elke EU-burger recht zou moeten hebben op toegang tot goederen en diensten en verzoekt de Commissie daarom om specifieke richtlijnen op te stellen voor alle kwesties die niet reeds onder instrumenten vallen die zijn aangenomen op grond van artikel 13 van het Verdrag, om discriminatie bij de toegang tot goederen en diensten op grond van handicap, leeftijd, godsdienst en overtuiging of seksuele geaardheid te bestrijden; 11. benadrukt dat de sociale verantwoordelijkheid van ondernemingen niet beperkt is tot het creëren en behouden van banen, maar ook betrekking heeft op – onder andere – de kwaliteit van het werk, het betalen van eerlijke salarissen en het bevorderen van een leven lang leren; 12. benadrukt dat aan alle vormen van discriminatie evenveel aandacht moet worden besteed; 13. benadrukt de essentiële rol van openbare diensten bij de bevordering van sociale samenhang, welke is erkend in het Verdrag, en derhalve de noodzaak om te kunnen beschikken over openbare diensten met een hoog niveau van veiligheid en toegankelijkheid, gelijke behandeling, bevordering van de algemene toegang en de rechten van gebruikers; 14. moedigt de Commissie ertoe aan de Europese dimensie ten volle te benutten om o.a. de uitwisseling van goede praktijken tussen de lidstaten, subsidies en op de behoeften van de diverse doelgroepen - met name van kinderen - toegesneden voorlichtingscampagnes over voeding en lichaamsbeweging te bevorderen, omdat dat de doelen zijn die zij zich zelf gesteld heeft in haar Witboek, en omdat dat de problemen zijn waarmee de kansarmste bevolkingsgroepen onevenredig vaak te kampen hebben; 15. roept de lidstaten op bestaande communautaire wetgeving op het gebied van werkgelegenheid en sociaal beleid op efficiëntere wijze ten uitvoer te leggen, waarbij speciale aandacht moet worden besteed aan de vereisten van gendergelijkheid; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan in het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid 2007-2008 te onderzoeken op welke manier Europa eerlijke sociale voorwaarden kan bieden om de oneerlijke concurrentie op de interne markt uit te bannen; 16. betreurt het dat de Commissie in haar mededeling getiteld "Balans van de sociale realiteit" de indruk wekt dat talloze beleidsinitiatieven op sociaal gebied achterhaald zijn en benadrukt dat sociale zekerheid en sociaal beleid de productiviteit en innovatie juist ten goede komen en een onmisbare grondslag vormen voor een efficiënte en brede kenniseconomie; 17. is ingenomen met de bijdrage aan de bescherming van de volksgezondheid die in Europa wordt geleverd door o.a. het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC), en met de rol die het Europees systeem voor vroegtijdige waarschuwing en maatregelen voor volksgezondheidsrisico's (EWRS) speelt bij de uitvoering van de internationale gezondheidsregeling; 18. beklemtoont het belang dat de lidstaten en de Europese instellingen dienen te hechten aan de naleving van de geldende wetgeving en verzoekt de Commissie toe te zien op de juiste toepassing van de communautaire wetgeving, niet alleen op het gebied van de water-, lucht- en bodemkwaliteit en de vermindering van geluidsemissies, de toepassing van REACH en de verscherping van het toezicht op chemische producten en de vervaardiging van voedselproducten e.d., maar ook op het gebied van misleidende reclame en op kinderen en volwassenen gerichte commercials over voedingsmiddelen; 19. benadrukt dat mensen en organisaties onderwijs moeten volgen, levenslang moeten leren en levenslang opleidingen moeten volgen, met inbegrip van beroepsopleiding, om zich aan te passen aan de veranderingen op de arbeidsmarkt en de uitdagingen van de globalisering; 20. benadrukt dat als reactie op de verdwijning van traditionele industriële banen een serie aanvullende maatregelen moet worden genomen die met name bestaat uit ondersteuning en ontwikkeling van nieuwe industrieën, ondersteuning van de KMO's en ontwikkeling van de sociale economie; 21. verzoekt de Raad en de Commissie het accent te leggen op een "win-win"-benadering waarbij de bestaande rechten van werknemers worden aangevuld en uitgebreid met nieuwe rechten, zoals het recht op toegang tot opleiding en een leven lang leren, het recht op sociale mobiliteit en het recht op een gezinsvriendelijk arbeidspatroon; 22. verzoekt de lidstaten dringend om wetgeving op te leggen die werk en gezinsleven met elkaar verenigt, waardoor ouders op de arbeidsmarkt kunnen blijven of daar gemakkelijk kunnen terugkeren; 23. spoort de Commissie en de lidstaten aan om maximale prioriteit te geven aan de sociale integratie en de rechten van vrouwen door het respectieve beleid, waaronder het beleid inzake inkomensverdeling, dienovereenkomstig aan te passen; Sociale integratie 24. is van mening dat pogingen om armoede en sociale uitsluiting te bestrijden dienen te worden voortgezet en uitgebreid, om de situatie van diegenen die het meest met armoede en uitsluiting worden bedreigd te verbeteren; 25. verzoekt de Commissie de integratie van kwesties inzake gelijkheid en handicaps in alle toepasselijke beleidsterreinen nog verder te versterken; 26. acht het van essentieel belang dat mensen die in armoede leven, deelnemen aan het opstellen van beleid en concrete maatregelen die zijn gericht op het oplossen van de situatie, teneinde doeltreffender resultaten te kunnen waarborgen; 27. is van mening dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan alleenstaande ouders en alleenstaande oudere vrouwen, die een bijzonder kwetsbare groep vormen en die bij een economische recessie vaak als eerste door armoede worden getroffen; 28. erkent dat in veel lidstaten een vangnet bestaat waardoor mensen een fatsoenlijk minimuminkomen kunnen ontvangen en is van mening dat door het uitwisselen van beste praktijken de lidstaten die niet een dergelijk vangnet hebben moeten worden aangemoedigd hun burgers ook een dergelijk vangnet te bieden; 29. erkent dat indien burgers recht hebben op sociale bijstand de lidstaten ervoor dienen te zorgen dat de burgers hun rechten begrijpen en toegang hebben tot de bijstand; 30. benadrukt dat de steun die uitkeringsgerechtigden ontvangen nooit onder de armoedegrens van de betreffende lidstaat mag liggen; 31. verzoekt de lidstaten in alle staatspensioenstelsels volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen te waarborgen; 32. is ervan overtuigd dat er een fatsoenlijk minimumloon moet worden ingesteld, op het niveau van de lidstaten in overleg met de sociale partners, om ervoor te zorgen dat het hebben van een baan financieel de moeite waard is; erkent echter dat het minimumloon in veel lidstaten zeer laag is of onder de armoedegrens ligt; verwerpt tegelijkertijd het argument dat het vaststellen van een minimumloon werkgevers ervan zou weerhouden nieuwe banen te creëren; acht het van essentieel belang dat werknemers een fatsoenlijk salaris ontvangen; 33. is van mening dat de lidstaten hun sociale zekerheidsstelsels moeten aanpassen, enerzijds om bij te dragen aan een overgangsperiode tussen betaald werk of opleiding en werkloosheid met het doel een "armoedeval" te voorkomen, en anderzijds om de verandering van de aard van het werk weer te geven; 34. is van mening dat het van essentieel belang is dat lidstaten hun burgers helpen weer aan het werk te gaan, door ervoor te zorgen dat zij persoonlijke, doelgerichte hulp en steun ontvangen waarmee hun zelfvertrouwen kan groeien en zij nieuwe vaardigheden kunnen opdoen; 35. acht het van fundamenteel belang dat de lidstaten personen die een baan hebben en gehandicapt raken helpen om hun baan te behouden; 36. roept de lidstaten op het probleem van meervoudige discriminatie aan te pakken, aangezien het ernstige en vaak onopgemerkte gevolgen heeft voor sociale integratie; 37. benadrukt het belang van samenwerking tussen de verschillende overheidslagen – lokaal, regionaal, nationaal en Europees – bij de bestrijding van discriminatie; 38. is van mening dat hoogkwalitatieve eerstelijns gezondheidszorg en sociale zorg, zo mogelijk ontwikkeld in samenspraak met gebruikers en patiënten, een belangrijke rol kan spelen bij de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; 39. merkt op dat er een sterk en complex verband bestaat tussen armoede en criminaliteit, dat extreme armoede en sociale uitsluiting kunnen leiden tot criminaliteit en dat gevangenschap zonder fatsoenlijke rehabilitatie en onderwijs vaak leidt tot een verergering van sociale uitsluiting en werkloosheid; 40. benadrukt dat er in penitentiaire inrichtingen moet worden gezorgd voor onderwijs, opleidingsmogelijkheden en werk, zodat gedetineerden zich kunnen bezighouden met activiteiten die hen morele en psychologische ondersteuning geven en waarbij ze nuttige vaardigheden opdoen voor hun toekomstige terugkeer op de arbeidsmarkt; 41. is van mening dat de Europese Unie en de lidstaten veel meer aandacht moeten besteden aan problemen die verband houden met gokverslaving; merkt op dat gezinnen waarin een of meer leden gokverslaafd zijn een hoger risico lopen op een daling van de levensstandaard en op sociale uitsluiting en armoede, waarbij de kinderen vaak de dupe worden; roept de lidstaten derhalve op te helpen bij de verspreiding van informatie over de risico's van gokken en over de symptomen en gevolgen van gokverslaving; roept de Commissie eveneens op het probleem van gokverslaving en de mogelijke gevolgen daarvan, te weten sociale uitsluiting en armoede, op te nemen in haar balans van de sociale realiteit (social reality stocktaking); 42. verzoekt de lidstaten aandacht te besteden aan de groeiende schuldenlast die leidt tot een verhoogd risico op armoede; 43. is van mening dat een gebrek aan behoorlijke en betaalbare huisvesting in alle lidstaten een belangrijke factor is die ertoe bijdraagt dat mensen arm worden en in de armoedeval terechtkomen; verzoekt de Commissie de bevoegdheid van de lidstaten te respecteren ten aanzien van de definiëring en financiering van sociale huisvesting, aangezien dergelijke huisvesting een belangrijke bijdrage levert aan de beleidsmaatregelen voor sociale insluiting; 44. roept alle lidstaten op het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap en het facultatieve protocol bij dit verdrag te ondertekenen en te ratificeren; 45. roept de Commissie en de lidstaten op haalbare kansen op een baan te ontwikkelen voor personen met een handicap die kunnen werken door nationale, regionale en lokale strategieën te ontwikkelen met medewerking van vertegenwoordigers van de gehandicaptenorganisaties; roept de Commissie en de lidstaten in dit kader op te zorgen voor een betere vergaring van betrouwbare en vergelijkbare statistische gegevens over de situatie van personen met een handicap op de arbeidsmarkt; 46. roept alle lidstaten op de verplichtingen na te leven die voortvloeien uit het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten; 47. roept de lidstaten op het gebruik van nieuwe communicatie- en informatietechnologieën te ondersteunen, aangezien deze aanzienlijk bijdragen aan de waarborging van gelijke kansen voor personen met een handicap doordat ze het volgen van onderwijs en deelname aan het arbeidsproces vergemakkelijken; wijst erop dat dergelijke technologieën er tegelijkertijd voor zorgen dat personen met een handicap minder afhankelijk van anderen, en dus zelfstandiger worden; 48. roept de Commissie en de lidstaten op de ontwikkeling van innovatieve hulpmiddelen en apparatuur aan te moedigen die de toegang van personen met een handicap en ouderen tot goederen en diensten bevorderen; 49. is verheugd over de de-institutionalisering van personen met een handicap, maar merkt op dat hiervoor voldoende in de gemeenschap gewortelde diensten voor nodig zijn die zelfstandig wonen mogelijk maken, evenals het recht op persoonlijke bijstand, het recht op economische onafhankelijkheid en volledige betrokkenheid bij de samenleving in de lidstaten; 50. is van mening dat het onacceptabel is dat er nieuwe infrastructuur wordt aangelegd met behulp van middelen uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en andere structuurfondsen indien deze niet toegankelijk is voor personen met een handicap en ouderen; 51. roept de lidstaten op, in het bijzonder met het oog op de vergrijzing, de problemen in kaart te brengen waar mantelzorgers tegenaan lopen, en in het bijzonder aandacht te besteden aan het recht van personen om te bepalen of zij mantelzorger willen zijn en de mate waarin zij mantelzorg bieden, de mogelijkheid om dit vrijwilligerswerk te combineren met betaald werk en een baan, alsmede de toegang tot het socialezekerheidsstelsel en ouderdomspensioenen, teneinde armoede als gevolg van het werk als mantelzorger te voorkomen; 52. roept de lidstaten te bekijken hoe vaardigheden die zijn verkregen door het verzorgen van kinderen of hulpbehoevenden – dus op officieuze wijze – kunnen worden erkend als genoten opleiding en ervaring, opdat mensen die dit soort diensten verlenen makkelijker op de arbeidsmarkt kunnen integreren; 53. roept de lidstaten op werkgevers uit de openbare sector aan te moedigen banen te creëren die beter aansluiten bij de gemeenschappen die zij bedienen, en daarbij alle sollicitanten in overweging te nemen, ongeacht hun geslacht, etnische afkomst, religie, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid; 54. benadrukt het belang van een actieve rol van werkgevers in de bestrijding van discriminatie en wijst op de positieve effecten van diversiteit op de werkvloer; 55. is van mening dat discriminatie van transseksuelen op de arbeidsmarkt en op het gebied van de sociale zekerheid nog een miskend probleem is en roept de lidstaten op ook deze vorm van discriminatie te bestrijden; roept de Commissie op deze problematiek te laten onderzoeken; 56. benadrukt de noodzaak van bevordering van het ontwikkelen en implementeren van alomvattende lokale, regionale en nationale verouderingsstrategieën; 57. roept de Commissie en de lidstaten op voldoende middelen beschikbaar te stellen om de toegang te bevorderen tot programma's voor levenslang leren om de uitsluiting van onder meer ouderen van werkgelegenheid te beperken en hun voortdurende deelname aan het sociale en culturele leven en hun betrokkenheid bij de maatschappij te bevorderen; 58. dringt er bij de lidstaten op aan om, indien zij dit nog niet hebben gedaan, tegen een redelijke prijs hoogwaardige persoonlijke zorg te bieden aan ouderen en personen met een handicap; 59. roept de lidstaten op beste praktijken uit te wisselen om jongeren aan te moedigen hun school af te maken en om de overgang van school naar werk soepeler te laten verlopen zo lang zij nog niet beschikken over de vaardigheden die nodig zijn om aan het werk te kunnen gaan of een beroepsopleiding of hoger onderwijs te kunnen volgen; 60. is van mening dat onderwijsinstellingen een grotere flexibiliteit aan de dag zouden moeten leggen als het gaat om jongeren die hun school niet hebben afgemaakt, en in het bijzonder vrouwen moeten helpen die naast hun studie de verantwoordelijkheid dragen voor een gezin; 61. dringt er bij de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat burgers kunnen lezen en schrijven en over de kennis en vaardigheden beschikken om een nuttige baan te vinden en een volwaardige rol te spelen in de maatschappij; 62. betreurt het dat personen uit een achtergesteld milieu, ondanks welkome pogingen om deelname aan het hoger onderwijs te bevorderen, nog altijd sterk ondervertegenwoordigd zijn; merkt op dat de lidstaten moeten worden aangespoord stageplaatsen, beroepsopleidingen en andere opleidingsvormen te creëren en te behouden, het aanbod ervan te vergroten en om erin te investeren; 63. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan de misleidende vervaging van de grens tussen economische migratie en asielaanvragen en van die tussen economische migratie en asielaanvragen enerzijds en illegale immigratie anderzijds af te wijzen; Sociale bescherming 64. is van mening dat meer stappen dienen te worden genomen om huiselijk geweld en geweld tegen kinderen en ouderen tegen te gaan; 65. stelt met grote zorg vast dat gendergerelateerd geweld de sociale en politieke uitsluiting van vrouwen versterkt, waardoor zij niet van hun mensenrechten kunnen profiteren; roept de lidstaten op de wetgeving aan te scherpen en optimale werkwijzen op dit gebied uit te wisselen; 66. spoort de lidstaten aan te onderzoeken of hun pensioenstelsel wel toereikend en duurzaam is; 67. roept de lidstaten op duidelijkere richtsnoeren en adviezen voor te stellen op het gebied van pensioenen, opdat de belanghebbenden alle benodigde informatie ontvangen om inzicht te krijgen in hun pensioen, en is van mening dat de nationale hervormingen moeten worden doorgevoerd op basis van een zo groot mogelijke consensus; 68. merkt op dat de behaalde resultaten op het gebied van de volksgezondheid zowel binnen de afzonderlijke lidstaten als tussen de lidstaten nog steeds onderling sterk uiteenlopen en dringt er bij de lidstaten op aan deze verschillen op te heffen, in het bijzonder door ervoor te zorgen dat eenieder daadwerkelijk toegang heeft tot medische zorg; 69. verzoekt de lidstaten zorg te dragen voor doeltreffender systemen voor de bescherming van kinderen, met onder andere diensten op het gebied van vroegtijdige interventie, teneinde te kunnen reageren op de noden van kwetsbare kinderen; verzoekt de lidstaten voorts te voorzien in therapeutische zorg om mishandelde kinderen te helpen de gevolgen van de mishandeling te boven te komen; 70. roept de lidstaten op een constructievere aanpak te ontwikkelen voor het drugsbeleid, met de nadruk op preventie, onderwijs en verslavingsbehandeling in plaats van strafrechtelijke sancties; 71. dringt aan op een betere uitwisseling van beste praktijken in de Europese Unie op het gebied van de diagnose, preventie en behandeling van chronische ziekten; 72. constateert dat er sprake is van een gebrek aan vergelijkbare systemen en gegevens op het gebied van langetermijnzorg en acht het daarom van belang dat wordt gestreefd naar een intensievere uitwisseling van ervaringen tussen de lidstaten op dit gebied, zodat zij sneller te weten kunnen komen hoe een kwalitatief hoogwaardige zorg kan worden georganiseerd en gewaarborgd en tegen betaalbare prijzen kan worden aangeboden, en welke systemen het meest geschikt zijn om ouderen een menswaardig bestaan te garanderen, hetgeen overigens ook moet gelden voor het groeiende aantal mensen met dementieverschijnselen; 73. roept de lidstaten op prioriteit te geven aan maatregelen inzake de volksgezondheid die een einde proberen te maken aan de ongelijkheid in de (toegang tot) de gezondheidszorg van veel gemeenschappen van etnische minderheden; roept de lidstaten bovendien op specifieke maatregelen te nemen met het oog op de behoeften van etnische minderheden; 74. merkt op dat alcohol en drugs in alle lidstaten tot criminaliteit, werkloosheid en sociale uitsluiting kunnen leiden; merkt voorts op dat armoede en sociale uitsluiting omgekeerd kunnen leiden tot alcohol- en drugsmisbruik; acht het onaanvaardbaar dat veel mensen alleen via het gevangeniswezen toegang hebben tot behandeling en bijstand; verzoekt de lidstaten beste praktijken uit te wisselen ter versteviging van de programma's voor de bestrijding en behandeling van dit fenomeen; 75. benadrukt dat mensen veel soorten handicaps kunnen hebben, die verband houden met o.a. mobiliteit, het zicht, het gehoor, geestelijke gezondheid, chronische ziekte en leermoeilijkheden; benadrukt dat meervoudig gehandicapten buitengewone problemen hebben, net als personen die het slachtoffer zijn van meervoudige discriminatie; 76. roept op tot destigmatisering van personen met psychische problemen en leermoeilijkheden, bevordering van geestelijke gezondheid en welzijn, preventie van psychische aandoeningen en verzoekt tevens meer middelen voor behandeling en zorg beschikbaar te stellen; 77. is ingenomen met het voornemen van de Commissie verschillende studies te publiceren over gehandicapte personen en kinderen met leerproblemen, studies waarin wordt ingegaan op talloze sociale aspecten, waaronder het onderwijs en de opvoeding van deze personen; 78. roept de lidstaten op actief beleidsmaatregelen te nemen die gericht zijn op het verminderen van gezondheidsverslechtering door het gebruik van alcohol, tabak en andere legale en illegale drugs; 79. beseft dat het beleid op het gebied van alcohol en roken, alsook van drugs- en medicijnenmisbruik primair tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort, maar spoort de Commissie ertoe aan zich proactief op te stellen en de ervaringen van de individuele lidstaten te verzamelen en door te geven, zoals zij voorstelt in haar mededeling inzake een EU-strategie ter ondersteuning van de lidstaten bij het beperken van aan alcohol gerelateerde schade, en een raadplegingsprocedure en een maatschappelijke discussie op gang te brengen over de beste manier om passief roken te blijven bestrijden, zoals zij heeft voorgesteld in haar Groenboek getiteld "Op weg naar een rookvrij Europa: beleidsopties op EU-niveau"; 80. herhaalt zijn opmerkingen in zijn reeds aangehaalde resolutie van 15 december 2005, vooral wat betreft de bedreigingen voor de volksgezondheid als gevolg van hart- en vaatziekten, diabetes, kanker, psychische aandoeningen en hiv/aids, alsook met betrekking tot de hoge belasting door schadelijke stoffen in steden en dichtbevolkte gebieden; 81. onderstreept de betekenis van de sport voor het algemeen welbevinden van de mens, alsook voor de preventie van tal van aandoeningen die een gevaar voor de volksgezondheid vormen; dringt er bij de lidstaten op aan zich in te zetten voor verbetering van de mogelijkheden tot sportbeoefening die de burgers ter beschikking staan en de totstandkoming van woonomgevingen te bevorderen die het de burger gemakkelijker maken een actief en onafhankelijk bestaan te leiden; 82. erkent dat alcoholmisbruik en drugsgebruik sociale uitsluiting tot gevolg kunnen hebben, kinderen en gezinnen tot armoede kunnen veroordelen en kinderen aan een hoger risico op mishandeling kunnen blootstellen; 83. verheugt zich erover dat kinderarmoede en sociale uitsluiting de laatste jaren in alle lidstaten belangrijkere politieke prioriteiten zijn geworden; roept de Commissie en de lidstaten echter op overeenstemming te bereiken over kwantificeerbare doelstellingen om het complexe fenomeen van kinderarmoede uit te bannen en voldoende middelen toe te wijzen om deze doelstellingen te verwezenlijken en te voorkomen dat armoede en sociale uitsluiting worden doorgegeven van de ene op de andere generatie, waarbij speciale aandacht moet worden besteed aan vondelingen, straatkinderen en kinderen in instellingen; 84. is van mening dat een hoogkwalitatieve onderwijs-, gezondheids- en sociale sector, het ondersteunen van kinderen en hun gezinnen, waaronder betaalbare kinderopvang en toegang tot betaalbare huisvesting, van essentieel belang zijn om kinderarmoede, sociale uitsluiting en discriminatie te voorkomen en te verminderen en om te voorkomen dat armoede van de ene generatie in de volgende overgaat; 85. verzoekt de lidstaten bijzondere aandacht te geven aan de sociale bescherming van eenoudergezinnen die meer risico op armoede lopen; 86. roept de lidstaten op ervoor te zorgen dat kinderen toegang hebben tot de diensten en mogelijkheden die hun welzijn nu en in de toekomst waarborgen en op basis waarvan zij zich volledig kunnen ontplooien; roept de lidstaten derhalve op ervoor te zorgen dat basiskennis van financiële zaken wordt opgenomen in de onderwijsprogramma's; 87. roept de lidstaten op zorg te dragen voor de vergaring van gegevens over kinderarmoede en de situatie van kinderen die in armoede leven te analyseren en in het bijzonder van kinderen die een verhoogd risico op armoede lopen, zoals kinderen met een handicap, Roma-kinderen, kinderen in instellingen, kinderen van migranten en straatkinderen, en hun beleid op dit gebied te bewaken en te evalueren en te zorgen voor een systematische evaluatie van de resultaten van dit beleid; 88. roept de Commissie op nieuwe indicatoren na te streven die gecombineerd kunnen worden met de bestaande armoede-indicatoren, zodat een veel duidelijker beeld van kinderarmoede kan worden verkregen; 89. wijst met nadruk op de essentiële rol van gezondheids- en sociale diensten van algemeen belang in het Europees sociaal model; verzoekt de Commissie deze rol te onderkennen bij de toepassing van het interne markt- en mededingingsrecht op deze diensten; onderstreept dat er voor deze diensten onvoldoende financiële middelen ter beschikking worden gesteld, hetgeen vooral in sommige Oost-Europese lidstaten een schrijnend probleem is; 90. is van mening dat de liberalisering van gezondheidsdiensten kan leiden tot grotere ongelijkheid bij het verkrijgen van toegang tot kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg; 91. roept de lidstaten op de bevoegdheden van kredietverenigingen uit te breiden, zodat mensen in een veilige en gereguleerde omgeving geld kunnen sparen en lenen, en een oplossing te zoeken voor de steeds problematischer wordende persoonlijke schulden; roept de lidstaten op ervoor te zorgen dat iedereen het recht heeft om een bankrekening te openen tegen redelijk tarieven, aangezien een bankrekening een belangrijk middel is om te kunnen deelnemen aan het economische en sociale leven; 92. erkent dat de mensenhandel onnoemelijk veel leed veroorzaakt en roept de lidstaten op de wetgeving op het vlak van de bestrijding van mensenhandel en discriminatie te handhaven, de slachtoffers van mensenhandel te reïntegreren in de samenleving, de grensoverschrijdende samenwerking te versterken en in het bijzonder het Verdrag inzake de bestrijding van mensenhandel te ondertekenen, te ratificeren en ten uitvoer te leggen; dringt er bij de lidstaten op aan prioriteit te geven aan de bescherming van slachtoffers van mensenhandel, in het bijzonder van kinderen, en de toepassing van hun grondrechten; 93. is verheugd over het voorstel van de Commissie voor een richtlijn tot vaststelling van sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen en roept de lidstaten en de Commissie op wetgeving in te dienen en de bestaande Europese wetgeving beter toe te passen ter voorkoming van de uitbuiting van kwetsbare werknemers door leiders van smokkelbendes en het Verdrag over de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinnen te ondertekenen en te ratificeren; 94. dringt er bij alle lidstaten op aan een asielbeleid te waarborgen dat gestoeld is op mensenrechten, overeenkomstig het Vluchtelingenverdrag en andere relevante wetgeving inzake mensenrechten, en tevens te proberen een einde te maken aan de afhankelijkheid van asielzoekers van uitkeringen door ze toestemming te geven te werken en door te overwegen andere legale manieren van immigratie te ontwikkelen; laakt de huidige schendingen door lidstaten van het bovengenoemde Vluchtelingenverdrag en andere wet- en regelgeving op het gebied van mensenrechten; 95. roept de lidstaten op meer aandacht te besteden aan daklozen, met name wat betreft de toegang tot huisvesting, gezondheidszorg, onderwijs en werkgelegenheid; 96. roept de lidstaten op de lacunes in de hulp en diensten ten behoeve van sociale groepen die er niet in slagen op de arbeidsmarkt te integreren op te heffen, en erop toe te zien dat deze hulp en diensten eerlijk, universeel en duurzaam toegankelijk zijn voor iedereen; o o o 97. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan het Comité voor sociale bescherming en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 18 van Universele Verklaring voor de rechten van de mens van 1948, – gelet op artikel 9 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens van 1950, – gelet op artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 1966, – gelet op de VN-Verklaring inzake de uitbanning van alle vormen van intolerantie en discriminatie op grond van religie en overtuiging van 1981, – gezien de verslagen van de speciale VN-rapporteur over de vrijheid van godsdienst en overtuiging, in het bijzonder die van 8 maart 2007, 20 juli 2007 en 20 augustus 2007, – gezien zijn jaarverslagen over de situatie van de mensenrechten in de wereld en zijn voorgaande resoluties over religieuze minderheden in de wereld, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 25 oktober 2007 over Pakistan (1) en Iran (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 april 2005 over het jaarverslag inzake de situatie van de mensenrechten in de wereld 2004, en het mensenrechtenbeleid van de EU (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2005 over "de Europese Unie en Irak - Een raamwerk voor engagement" (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 april 2006 over "Irak: de Assyrische gemeenschap; de situatie in de Iraakse gevangenissen" (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 mei 2007 over "De hervormingen in de Arabische wereld: welke strategie voor de Europese Unie?" (6) , – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese Unie in zijn betrekkingen met de rest van de wereld opkomt voor haar waarden en deze bevordert, en bijdraagt aan de vrede, het wederzijds respect tussen de volkeren en de bescherming van de mensenrechten, B. erop wijzend dat het zich herhaaldelijk heeft uitgesproken voor de rechten van de religieuze gemeenschappen en de bescherming van hun identiteit, overal ter wereld, alsook voor de erkenning en de bescherming van de religieuze minderheden, zonder enig onderscheid, C. in dat opzicht ten zeerste verontrust over de toename van het aantal gevallen van intolerantie en repressie ten aanzien van de christelijke gemeenschappen, met name in sommige landen van Afrika, Azië en het Midden-Oosten, D. verknocht aan de beginselen van vrijheid van denken, geweten en godsdienst, alsook van eredienst, overal ter wereld, alsook aan het beginsel van het seculiere karakter van de staat en de overheidsinstellingen; erop wijzend dat de autoriteiten overal ter wereld als taak hebben deze vrijheden, met inbegrip van de vrijheid om van godsdienst te veranderen, te waarborgen, E. wijzend op het belang van de dialoog tussen de godsdiensten met als doel vrede en begrip tussen de volkeren in de hand te werken, F. eraan herinnerend dat het de taak is van de politieke en religieuze leiders, op alle niveaus, alle vormen van extremisme te bestrijden en het wederzijdse respect te bevorderen, G. overwegende dat, volgens de internatonale mensenrechtenwetgeving en met name artikel 18 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten eenieder het recht heeft op vrijheid van denken, geweten en godsdienst, en dat dit recht de vrijheid omvat van godsdienst of levensovertuiging te veranderen, alsmede de vrijheid, hetzij alleen, hetzij met anderen, zowel in het openbaar als in zijn particuliere leven zijn godsdienst of levensovertuiging tot uiting te brengen door de eredienst, het onderwijzen ervan, praktische toepassing en het onderhouden van de geboden en voorschriften, H. overwegende dat de speciale VN-rapporteur over de vrijheid van godsdienst en overtuiging de aandacht vestigt op zorgwekkende situaties waarin de vrijheid om een godsdienst of een overtuiging aan te nemen, van geloof te veranderen of het geloof op te geven met voeten wordt getreden, en gewag maakt van talrijke gevallen van interreligieuze discriminatie en geweld, moordpartijen en willekeurige arrestaties op grond van geloof of overtuiging, I. overwegende dat andere bevolkingsgroepen zoals vluchtelingen, ontheemden, asielzoekers, immigranten, personen die van hun vrijheid beroofd zijn, etnische, religieuze en taalminderheden en kinderen van gelovigen ook al maar vaker het slachtoffer zijn van schendingen van het recht op vrijheid van geloof en overtuiging; in dat opzicht wijzend op het beginsel van niet-uitwijzing ('non-refoulement'), overeenkomstig artikel 33 van het Verdrag van Genève inzake de status van vluchtelingen, J. bezorgd om het recente geweld in Irak, met onder meer de ontvoering van twee katholieke priesters op 14 oktober 2007 in Mosul, pater Pius Afas en pater Mazen Ishoa; de moord op twee Assyrische christenen, leden van de organisatie National Union of Bet-Nahrin op 28 juni 2007 in Mosul, Zuhair Youssef Astavo Kermles en Luay Solomon Numan; de moord op de Chaldeeuwse priester P. Ragheed Ganni en drie diakens die met hem samenwerkten op 3 juni 2007 in Mosul, K. ontsteld over de situatie in de Assyrische dorpen aan de Turkse grens, zoals het dorp Kani Masi, L. verontrust over het recente geweld in Pakistan, met onder meer de aanval op een christelijke kerk op 10 oktober 2007 in Godwinh, bij Lahore, de bomaanslag op 15 september 2007 die ernstige schade toebracht aan de Saint John Bosco Model School, een school die wordt bestuurd door Mill Hill-missionarissen in het district van Bannu, alsmede de moord op de protestantse bisschop Arif Khan en zijn echtgenote op 29 augustus 2007 in Islamabad, M. zijn afschuw uitsprekend over de moord op 7 oktober 2007 in Gaza op Rami Khader Ayyad, eigenaar van een christelijke boekhandel in Gaza, N. zijn afschuw uitsprekend over de moord op twee jonge Kopten, Wasfi Sadek Ishaq en Karam Klieb Endarawis op 3 oktober 2007 in Awlad Toq Garb in Egypte, O. zijn afschuw uitsprekend over de aanvallen op de christelijke uitgeverij Zirve op 18 april 2007 in Malatya (Turkije), waarbij drie christenen, Tilmann Geske, Necati Aydin en Ugur Yuksel werden vermoord; herinnerend aan zijn resolutie van 24 oktober 2007 over de betrekkingen tussen de EU en Turkije (7) en zijn scherpe veroordeling van de moorden op Hrant Dink en de katholieke priester Andrea Santoro, P. met afkeuring herinnerend aan de ontvoering van de katholieke priester Giancarlo Bossi op de Filippijnen, Q. wijzend op de zeer ernstige situatie van de christelijke gemeenschappen in Sudan, waar de autoriteiten van Khartoum de leden van deze gemeenschappen blijven onderdrukken, R. overwegende dat de laatste jaren honderden Assyrische christelijke families uit de streek van Dora, ten zuiden van Bagdad, als gevolg van intimidaties, bedreigingen en geweld de stad zijn ontvlucht, S. overwegende dat de uittocht van christenen uit Irak bijzonder zorgwekkend is, zoals blijkt uit het feit dat in 2006 van de 38 000 door de Hoge VN-Commissaris voor de vluchtelingen (UNHCR) in Syrië geregistreerde Iraki's ongeveer 24% christenen waren; overwegende dat Irak meer dan 2 miljoen binnenlandse ontheemden telt, voor het merendeel behorend tot christelijke minderheden, die zich hoofdzakelijk verplaatsen naar de vlakte van Nineveh, T. wijzend op de ernstige situatie van de godsdienstvrijheden in de Volksrepubliek China, waar de autoriteiten iedere religieuze manifestatie blijven beteugelen, met name van de katholieke kerk, waarvan talrijke gelovigen en bisschoppen de laatste jaren in de gevangenis zijn beland, waar sommigen onder hen zijn omgekomen, U. overwegende dat ook in Vietnam de activiteiten van de katholieke kerk en van andere godsdienstige gemeenschappen fel worden onderdrukt, zoals blijkt uit de ernstige situatie van de Vietnamese montagnards-gemeenschappen, V. overwegende dat de situatie van de christelijke gemeenschappen in sommige gevallen zo belabberd is dat hun voortbestaan bedreigd is, hetgeen zou leiden tot het verlies van een belangrijk deel van het religieuze erfgoed van deze landen, 1. veroordeelt ten stelligste alle geweld tegen de christelijke gemeenschappen, waar dan ook, en dringt er bij de betrokken regeringen op aan ervoor te zorgen dat alle daders worden berecht; 2. veroordeelt ten stelligste alle vormen van discriminatie en intolerantie op basis van godsdienst en overtuiging, alsook alle vormen van geweld tegen alle religieuze gemeenschappen; dringt er bij de bevoegde autoriteiten op aan ervoor te zorgen dat hun constitutioneel en wetgevend bestel adequate en effectieve waarborgen biedt voor de vrijheid van geloof of overtuiging, alsook effectieve rechtsmiddelen voor slachtoffers van schendingen van het recht op vrijheid van godsdienst en overtuiging; 3. wijst erop dat het recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst een fundamenteel mensenrecht is dat verankerd is in diverse internationale rechtsinstrumenten; bevestigt tezelfdertijd zijn verknochtheid aan het fundamentele beginsel van de onderlinge afhankelijkheid van de mensenrechten; 4. ondersteunt met overtuiging ieder initiatief dat de dialoog en het wederzijds respect tussen de godsdiensten kan bevorderen; roept alle religieuze autoriteiten ertoe op de tolerantie te bevorderen en initiatieven te nemen tegen haat en gewelddadige en extremistische radicalisering; 5. verzoekt de regeringen van de betrokken landen met aandrang de veiligheid van de christelijke gemeenschappen te verbeteren; wijst er in dat verband op dat het de plicht is van de overheid om alle religieuze gemeenschappen, ook de christelijke gemeenschappen, te beschermen tegen discriminatie en onderdrukking, 6. verzoekt de Commissie en de Raad de situatie van de christelijke gemeenschappen aan de orde te stellen in het kader van de politieke dialoog met de landen waar deze gemeenschappen bedreigd worden, en een strategische verbintenis van de betrokken landen op basis van de internationale mensenrechtenverdragen te bewerkstelligen; 7. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten nieuwe initiatieven te ontwikkelen om de mensenrechten en de rechtsstaat te versterken door gebruikmaking van alle instrumenten van het extern beleid van de EU; 8. verzoekt de Commissie en de Raad bij de opstelling en de uitvoering van programma's voor ontwikkelingssamenwerking en ontwikkelingssteun bijzondere aandacht te besteden aan de situatie van de religieuze gemeenschappen, met inbegrip van de christelijke gemeenschappen, in de landen waar zij bedreigd zijn; 9. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten meer middelen uit te trekken voor de activiteiten van het UNHCR en de door deze organisatie beheerde humanitaire hulp; 10. beveelt aan dat zijn bevoegde commissies aandacht besteden aan de situatie van de christelijke gemeenschappen, met name in het Midden-Oosten; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de VN en de VN-Raad voor de mensenrechten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resolutie over Oezbekistan van 26 oktober 2006 (1) , – gezien het strategisch document van de Commissie over Centraal-Azië (2007 - 2012), – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen van 15 en 16 oktober 2007, – gezien de brieven d.d. 15 mei 2007 en 3 juli 2007 die zijn Voorzitter, Hans-Gert Pöttering, verstuurd heeft naar de minister van Buitenlandse Zaken van Oezbekistan, – gezien de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tot vaststelling van een partnerschaptussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds, en de Republiek Oezbekistan anderzijds (2) , die op 1 juli 1999 in werking is getreden, – gezien de mensenrechtenbepalingen in bovenvernoemde overeenkomst, – gezien de verklaringen van het voorzitterschap van de Raad over de mensenrechtensituatie in Oezbekistan in 2005 en 2006, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen na de gebeurtenissen van mei 2005 in Andijan de sancties tegen Oezbekistan heeft verlengd, B. overwegende dat de Oezbeekse regering niet voldaan heeft aan alle voorwaarden die de Raad bij de invoering van de sancties heeft opgelegd, C. overwegende dat de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen op zijn bijeenkomst van 15 en 16 oktober 2007 het wapenembargo dat is afgekondigd in gemeenschappelijk standpunt 2006/787/GBVB van de Raad (3) en de inreisbeperkingen voor de in de bijlage van gemeenschappelijk standpunt 2007/338/GBVB van de Raad (4) vermelde personen met twaalf maanden heeft verlengd, D. overwegende dat de Raad bij diezelfde gelegenheid het inreisverbod voor ambtenaren uit Oezbekistan, zoals neergelegd in de bijlage van gemeenschappelijk standpunt 2007/338/GBVB van de Raad voor zes maanden heeft opgeheven om de autoriteiten van Oezbekistan ertoe aan te zetten verdere positieve maatregelen te treffen om de mensenrechtensituatie verder te verbeteren, E. overwegende dat de Oezbeekse autoriteiten in de loop van 2007 hun bereidheid hebben getoond om een dialoog met de EU aan te gaan door met deskundigen twee ronden van bijeenkomsten te organiseren waar de gebeurtenissen van Andijan zijn geanalyseerd en de eerste ronde van de mensenrechtendialoog tussen de EU en Oezbekistan te lanceren, 1. maakt zich ernstige zorgen over de mensenrechtensituatie in Oezbekistan; 2. benadrukt het belang van de betrekkingen tussen de EU en Oezbekistan en beseft dat Oezbekistan een cruciale rol speelt binnen de regio van Centraal-Azië, maar benadrukt dat deze betrekkingen gebaseerd moeten zijn op een wederzijdse eerbiediging van de democratische beginselen, de rechtsstaat en de mensenrechten, zoals ook duidelijk is neergelegd in de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Oezbekistan; 3. wijst erop dat het beleid van doelgerichte sancties tot nu toe niet tot positieve resultaten heeft geleid en is daarom van mening dat de autoriteiten van Oezbekistan terecht een steuntje in de rug krijgen door het inreisverbod voor Oezbeekse ambtenaren, zoals neergelegd in de bijlage bij gemeenschappelijk standpunt 2007/338/GBVB van de Raad, gedurende zes maanden op te heffen; 4. verzoekt de Europese Raad over een half jaar de gevolgen van deze maatregel voor de betrekkingen EU-Oezbekistan te bewaken en duidelijk te evalueren en op basis van deze evaluatie de nodige conclusies te trekken; 5. juicht het toe dat de betrekkingen EU-Oezbekistan in de loop van het jaar 2007 er in hun algemeenheid op vooruit zijn gegaan; 6. stelt met name vast dat de autoriteiten van Oezbekistan zich bereid hebben getoond een dialoog met de EU aan te gaan door bijeenkomsten met deskundigen te organiseren over de gebeurtenissen van Andijan en voor de eerste maal een mensenrechtendialoog tussen de EU en Oezbekistan aan te zwengelen; 7. spoort de autoriteiten van Oezbekistan aan op het gebied van de mensenrechten verdere vooruitgang te boeken; 8. verzoekt de autoriteiten van Oezbekistan met klem hun internationale verplichtingen op het gebied van de fundamentele vrijheden, pers- en mediavrijheid, en de rechtsstaat volledig na te komen; 9. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de weigering van de minister van Justitie van Oezbekistan om de Human Rights Watch Office officieel te erkennen en verzoekt de autoriteiten van Oezbekistan dit besluit opnieuw in overweging te nemen om aan te tonen dat de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld in Oezbekistan hen ter harte gaat; 10. verzoekt de regering van Oezbekistan de vijftien Oezbeekse voorvechters van de mensenrechten vrij te laten op grond van het feit dat de bescherming van mensenrechtenactivisten een centraal onderdeel uitmaakt van het extern beleid van de EU, hetgeen met name blijkt uit de EU-richtsnoeren inzake mensenrechtenactivisten die op 14 juni 2004 werden goedgekeurd; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Centraal-Azië, de regering en het parlement van Oezbekistan en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Somalië, – onder verwijzing naar de eerdere verklaringen van de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie, Javier Solana, en van Commissaris Louis Michel, – gezien de verklaring van veertig internationale en nationale NGO's waarin zij hun bezorgdheid hebben uitgesproken over de humanitaire ramp die zich voltrekt in Somalië, – gezien het plan voor nationale verzoening dat in resolutie 1744(2007) van de VN-Veiligheidsraad is voorgesteld en dat is aangenomen op 20 februari 2007, na de overwinning van Ethiopië op de Unie van Islamitische Rechtbanken, – gezien de aanstaande Top EU-Afrika in Lissabon op 8-9 december 2007, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat bij recente gevechten tussen opstandelingen van de Unie van Islamitische Rechtbanken en de alliantie van Ethiopische troepen en troepen van de federale overgangsregering (TFG) zeker tachtig mensen gedood zijn, B. overwegende dat Somalië sinds de omverwerping van het regime van Said Barre in 1991 geen functionerende regering meer heeft gehad en dat de politieke situatie sindsdien gekenmerkt wordt door anarchie, onderlinge gevechten tussen clans en banditisme, C. overwegende dat de HOge Commissaris van de VN voor de vluchtelingen schat dat door de recente gevechten tussen de Unie van Islamitische Rechtbanken en de alliantie van Ethiopische en TFG-troepen ten minste 100 000 mensen ontheemd zijn; overwegende dat talrijke burgers zijn omgekomen bij deze gevechten; overwegende dat er ernstige bezorgdheid bestaat over de veiligheid van de overige bevolking, D. overwegende dat de verslechterende veiligheidssituatie in de hoofdstad van Somalië, Mogadishu, nationale en internationale NGO's belet heeft iets te doen aan de zich voltrekkende humanitaire ramp en hulp te bieden in noodsituaties, E. overwegende dat volgens de Eenheid voor de analyse van de voedselzekerheid (FSAU) op het platteland naar schatting 38 000 kinderen onder de vijf jaar lijden aan acute ondervoeding en dat naar schatting 10 000 kinderen ernstig ondervoed zijn en dreigen te overlijden als zij geen passende verzorging krijgen, F. overwegende dat er gevallen van cholera zijn geconstateerd in de regio en dat er derhalve dringende maatregelen getroffen moeten worden om de in eigen land ontheemde personen te voorzien van veilig drinkwater en sanitaire voorzieningen om verspreiding van de ziekte te voorkomen, G. overwegende dat in Somalië, volgens het VN-Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden (OCHA), circa 450 000 personen ontheemd zijn door de gevechten in 2007, waarmee het totale aantal ontheemden in Somalië op 850 000 wordt gebracht, inclusief de 400 000 personen die ontheemd raakten aan het begin van de burgeroorlog in de jaren '90, H. overwegende dat ongeveer 1,5 miljoen Somaliërs op een totale bevolking van 10 miljoen inwoners internationale hulp nodig hebben, I. overwegende dat de burgeroorlog in Somalië aanhoudt en gevolgen heeft voor het vredes- en verzoeningsproces in dat land, alsmede voor de veiligheid en stabiliteit in de Hoorn van Afrika als geheel, J. overwegende dat de Somalische premier Ali Mohamed Gedi is afgetreden na een conflict met president Abdullah Ahmed Yusuf; overwegende dat dit de politieke impasse in het land verergerd heeft, K. overwegende dat de opstandelingen van de Unie van Islamitische Rechtbanken afgelopen maand een verzoeningsbijeenkomst heeft geboycot die georganiseerd was met steun van de overgangsregering; overwegende dat de Ethiopische premier Meles Zenawi gezegd heeft dat Ethiopische troepen zich zullen terugtrekken zodra vredeshandhavende troepen van de Afrikaanse Unie in Mogadishu arriveren, L. overwegende dat opstandelingen van de Unie van Islamitische Rechtbanken iedere vorm van politiek contact met de TFG uitsluiten zolang het Ethiopische leger aanwezig is in Somalië; overwegende dat verlenging van de Ethiopische interventie de situatie in de regio verder compliceert, evenals vermeende steun van de Unie van Islamitische Rechtbanken door andere landen, waarbij met name gewezen wordt op Eritrea, M. overwegende dat de schuldigen van de moorden op individuele journalisten in 2007 nog steeds onbekend zijn en dat Somalische regeringsfunctionarissen tot op heden stelselmatig hebben nagelaten de moorden te veroordelen, laat staan een onderzoek hebben ingesteld, arrestaties verricht of vervolging ingesteld, 1. veroordeelt de ernstige schendingen van het internationale humanitaire recht en de mensenrechtenwetgeving die door alle conflictpartijen in Somalië zijn begaan scherp; dringt aan op het onmiddellijk staken van de vijandelijkheden; dringt erop aan dat alle strijdende partijen afzien van willekeurige aanvallen op burgers en wenst dat een onafhankelijk panel onderzoek doet naar oorlogsmisdaden en schendingen van de mensenrechten; 2. herinnert eraan dat het de verantwoordelijkheid is van de internationale gemeenschap en alle strijdende partijen om burgers te beschermen, hulpverlening toe te staan, een humanitaire ruimte te eerbiedigen en de veiligheid van humanitaire werkers te waarborgen; dringt er derhalve op aan dat er onmiddellijk voorwaarden worden gecreëerd voor een adequate reactie op de humanitaire ramp die zich in Somalië voltrekt; 3. waarschuwt dat er een ernstig risico bestaat dat het Somalische conflict uitmondt in een regionale oorlog in de gehele Hoorn van Afrika, tenzij er snelle en ingrijpende maatregelen worden getroffen door de internationale gemeenschap om de situatie te stabiliseren en geleidelijk te verbeteren; 4. dringt er bij de internationale gemeenschap op aan om de diplomatieke inspanningen op te voeren en te steunen om een einde te maken aan het aanhoudende geweld en een voorstel in te dienen voor de oprichting van een permanent orgaan om te onderhandelen over een onmiddellijk staakt-het-vuren en toe te zien op de naleving ervan; 5. dringt er bij de TFG op aan samen met de belangrijkste betrokken partijen in Somalië deel te nemen aan een consultatieproces dat zou moeten leiden tot de benoeming van een nieuwe premier; dringt er bij alle Somalische betrokken partijen op aan hun inspanningen voor een politieke dialoog te hernieuwen en zich te blijven richten op een hervatting van het proces dat is voorgesteld in het federale overgangshandvest van de Somalische Republiek van 2004; benadrukt dat een succesvolle dialoog en verzoening van essentieel belang zijn voor vrije en eerlijke verkiezingen in 2009 en voor duurzame vrede en stabiliteit in Somalië; 6. dringt aan op beëindiging van iedere buitenlandse militaire interventie in Somalië; 7. dringt aan op versterking van de rol van het maatschappelijk middenveld - met name vrouwen - in het proces van nationale verzoening; 8. is verheugd over de inspanningen van de Afrikaanse Unie om een vredeshandhavende troepenmacht te mobiliseren om te helpen bij het proces van nationale verzoening, maar betreurt het dat tot dusverre slechts 1600 soldaten zijn afgevaardigd van de 8 000 die in AU-verband zijn toegezegd; dringt er derhalve bij de Afrikaanse Unie op aan haar lidstaten aan te moedigen hun toezeggingen om een bijdrage te leveren aan de vredeshandhavende troepenmacht na te komen; dringt er in dit verband bij de EU op aan haar inspanningen te vergroten om de vereiste politieke, financiële en logistieke ondersteuning te verlenen aan de inzet van de vredeshandhavende troepenmacht van de Afrikaanse Unie, alsmede alle overige stappen om het vredesproces te faciliteren; 9. dringt er bij de internationale gemeenschap op aan de diplomatieke inspanningen voor vrede en stabiliteit in Somalië te vergroten en zich te onthouden van simplistische percepties van de terroristische dreigingen in de Hoorn van Afrika, die soms worden aangevoerd om de aandacht af te leiden van interne problemen en buitenlandse militaire interventie te rechtvaardigen; 10. herhaalt zijn beroep op de internationale contactgroep Somalië, bestaande uit de Afrikaanse Unie, de Verenigde Naties, de Europese Unie, de Verenigde Staten, Zweden, Noorwegen, Italië, Tanzania en andere landen om positieve politieke ontwikkelingen aan te moedigen en zich te engageren met partijen in Somalië om de implementatie van het federale overgangshandvest en -instellingen aan te moedigen, te zorgen voor effectief bestuur en stabiliteit, en de bezorgdheid van de internationale gemeenschap over terrorisme weg te nemen; 11. dringt er bij de internationale gemeenschap en met name bij de EU op aan meer humanitaire hulp te verlenen aan binnenlandse ontheemden en mensen in nood; 12. dringt aan op strikte en hernieuwde toepassing van en toezicht op het wapenembargo tegen Somalië dat in 1992 door de Verenigde Naties is opgelegd en dat amper wordt nageleefd; dringt erop aan dat de schenders van het wapenembargo verantwoordelijk moeten worden gesteld; 13. benadrukt met name dat journalisten dringend moeten worden beschermd en veroordeelt de stelselmatige intimidatiepraktijken van de TFG jegens journalisten; is van mening dat het opleggen van verschijnings- en uitzendverboden en het niet-instellen van een onderzoek naar de moord op journalisten de onafhankelijke nieuwsgaring in Somalië ernstig hebben geschaad; dringt er bij de TFG op aan een onderzoek in te stellen naar deze daden van agressie en een einde te maken aan haar eigen intimidatie van de media; 14. dringt er bij de Top EU-Afrika op aan zich te buigen over de ernstige situatie in Somalië; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretarissen-generaal van de Afrikaanse Unie, de VN en de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit (IGAD), alsmede aan de president van de federale overgangsregering van Somalië, de regering van Ethiopië en het Pan-Afrikaanse parlement.