Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 686 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0584/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0007/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar richtlijn 91/676/EEG van de Raad inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (1) , - onder verwijzing naar de verslagen van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de uitvoering van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen ( COM(1997) 473 ) en over de maatregelen die zijn genomen krachtens Richtlijn 91/676/EEG van de Raad inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Samenvatting van de door de lidstaten bij de Commissie ingediende verslagen krachtens artikel 11 ( COM(1998) 16 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 oktober 1998 over bovengenoemde verslagen (2) , - onder verwijzing naar nog lopende of reeds afgedane zaken bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, - onder verwijzing naar richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de instelling van een regelgevingskader voor maatregelen van de Gemeenschap op het gebied van het waterbeleid (3) , - onder verwijzing naar de bevindingen van een delegatie van zijn Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid die op 12 oktober 2000 een bezoek bracht aan Nederland, - onder verwijzing naar de artikel 47, lid 2 en 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0386/2000 ), 1. beveelt aan dat de hoogste prioriteit wordt toegekend aan de uitvoering van de bestaande wetgeving in plaats van aan de herformulering en herziening van de richtlijn; 2. vestigt er met name de aandacht op dat het doel van de nitraatrichtlijn om de verontreiniging door nitraten te verminderen en eutrofiëringsproblemen te voorkomen, vanwege de gebrekkige uitvoering ervan bij lange na niet is gehaald en dat volgens het Europees Milieuagentschap de nitraatconcentraties in de grote rivieren in de EU sedert 1980 grotendeels onveranderd zijn gebleven, hetgeen betekent dat er nog geen verandering is opgetreden in de trend van de nitraatbelasting van de wateren en de eutrofiëring van de zeeën (met name de Noordzee en de Oostzee, maar ook de noordelijke Adriatische Zee); 3. verzoekt de lidstaten om onmiddellijk concrete stappen te initiëren met het oog op de omzetting van de nitraatrichtlijn, met name bij de actieprogramma's in door nitraten bedreigde gebieden; onmiddellijk en daadkrachtig optreden is noodzakelijk, 4. wijst erop dat de uitvoering van de nitraatrichtlijn, met de opmerkelijke uitzondering van Denemarken en Zweden, buitengewoon onbevredigend was en dat de Commissie tegen de lidstaten wegens niet-naleving van de voorschriften slechts aarzelend is opgetreden; verzoekt de Commissie om telkens wanneer zij constateert dat een lidstaat zijn verplichtingen niet nakomt, het haar ter beschikking staande wetshandhavingsinstrumentarium, met inbegrip van adequate geldboetes, onverwijld te blijven aanwenden om een correcte uitvoering van de nitraatrichtlijn te verzekeren; 5. wijst erop dat de Verdragsinbreukprocedures wegens het niet implementeren van de communautaire wetgeving op het gebied van de milieu- en consumentenbescherming moeten worden bespoedigd; dat de termijn voor het aanbrengen van zaken bij het Europese Hof van Justitie moet worden teruggebracht tot zes maanden of minder om sancties een afschrikwekkender effect te geven; is van oordeel dat vermindering van het aantal nog niet afgehandelde zaken voor het Europese Hof van Justitie prioriteit moet hebben; 6. wijst erop dat hoewel de Commissie onlangs een standaardformaat heeft geïntroduceerd om de lidstaten te helpen bij de verslaglegging over de uitvoering en de doeltreffendheid van de richtlijn, het moeilijk is rechtstreekse vergelijkingen en kwantitatieve beoordelingen te maken op basis van de reeds in verschillende formaten verstrekte informatie; dat de controleprocedures en bemonsteringsmethoden per lidstaat verschillen; dat de Commissie communautaire richtsnoeren voor waterbemonstering dient in te voeren, zodat rechtstreekse vergelijkingen mogelijk zijn van de resultaten die de lidstaten bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijn boeken; 7. wijst erop dat uitvoering en doeltreffendheid van de richtlijn beter en continu moeten worden geëvalueerd; verzoekt de Commissie ten spoedigste voorstellen in te dienen voor een verbeterd instrumentarium voor monsterneming en beoordeling van de verschillende emissiebronnen en hun gevolgen, teneinde de door de lidstaten verkregen resultaten bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijn rechtstreeks met elkaar te kunnen vergelijken, met inachtneming van de beginniveaus van elke lidstaat; 8. is van mening dat lidstaten om afwijkingen van de richtlijn kunnen verzoeken en dat afwijkingen geen betrekking mogen hebben op de doelstellingen van de richtlijn, maar slechts op de middelen (als vermeld in Bijlage III.2 van voornoemde richtlijn), en slechts worden toegestaan indien: 9. is van mening dat de Commissie rekening zou moeten houden met lidstaten die met een wetenschappelijk onderbouwde motivatie af willen wijken van de 170 kg N/ha op voorwaarde dat de norm, van 50 mg nitraat/l in het grondwater, onder geen beding overschreden wordt, en dat er middels een extra beperking van het gebruik van chemische meststoffen voor wordt gezorgd dat aan de grenswaarden van richtlijn 75/440/EEG wordt voldaan (4) ; 10. stelt vast dat in de richtlijn geen termijn wordt genoemd waarbinnen de doelstellingen moeten zijn verwezenlijkt; meent dat de Commissie een duidelijke termijn dient vast te stellen waarbinnen de richtlijn volledig moet zijn geïmplementeerd en dat deze termijn in de waterrichtlijn is vastgelegd; 11. verzoekt de Commissie bij de voorgeschreven kennisgeving te waarborgen dat eventuele uitzonderingsregelingen in afzonderlijke lidstaten (bijvoorbeeld inzake de veebezetting en de controlemethoden) niet tot een verlaging van het beschermingsniveau, maar op grond van de inachtneming van bijzondere regionale omstandigheden tot een nauwkeuriger toepassing van de richtlijn leiden; 12. meent dat landbouwers in de lidstaten die de richtlijn naleven, vanuit concurrentieoogpunt in het nadeel zijn ten opzichte van landbouwers die niet aan de gestelde eisen voldoen en dat dat met name voor Denemarken geldt; dat deze oneerlijke situatie zou worden verholpen wanneer de richtlijn in de gehele Unie zou worden nageleefd; verzoekt de Commissie alle nodige maatregelen te nemen om een volledige naleving op EU-niveau te verzekeren; 13. meent dat de herschikking van financiële steun van agrarische productie naar natuur-, landschaps- en waterdiensten binnen de Europese Unie met meer voortvarendheid moet worden aangepakt om daarmee een milieuvriendelijk perspectief aan landbouwers te bieden; verzoekt de Commissie om hiertoe de nodige initiatieven te nemen; 14. meent dat de gevolgen van andere beleidsmaatregelen op het gebied van de landbouw (zoals braakleggingsregelingen) en van gewassubsidies voor het nitraatgehalte in het water door de Commissie bij het vaststellen van deze maatregelen en van de omvang van de subsidies in aanmerking moeten worden genomen. 15. meent dat de Commissie een evaluatie moet maken van de verontreiniging door nitraten uit andere dan agrarische bronnen en maatregelen moet nemen om gesignaleerde problemen het hoofd te bieden; dat dit met name geldt voor de toepassing van richtlijn 91/271/EEG van de Raad inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (5) , waarvan te toepassing door de lidstaten eveneens gebrekkig is; verzoekt de Commissie dringend om tegen nalatige lidstaten op dezelfde wijze op te treden en onmiddellijk alle juridische stappen te zetten; 16. meent dat de Commissie in de context van het 6de milieuactieprogramma onderzoeken in hoeverre fosfaat bijdraagt tot eutrofiëring en zo nodig maatregelen moet nemen om deze verontreiniging tegen te gaan; 17. stelt vast dat het nitraatgebruik in de kandidaat-landen momenteel betrekkelijk gering is en dat het N-gebruik in Polen slechts een kwart van het West-Europese gemiddelde bedraagt; meent dat de kandidaat-landen hun goede uitgangspositie moeten handhaven en dat beleidsmaatregelen die gericht zijn op het ontwikkelen en intensiveren van de landbouwsector in de nieuwe Oost-Europese lidstaten niet in strijd mogen zijn met de doelstellingen van de nitraatrichtlijn; dat beleidsmaatregelen op dit gebied op hun mogelijke effect op het milieu moeten worden beoordeeld en zo nodig dienen te worden gewijzigd; 18. meent dat het verzuim van de lidstaten om de in deze en andere richtlijnen neergelegde verplichtingen na te komen afbreuk doet aan het beginsel dat de nieuwe lidstaten vóór hun toetreding de milieuwetgeving moeten harmoniseren, vraagt zich af waarom zij de regels zouden moeten naleven die de meeste van de huidige lidstaten op flagrante wijze negeren; vindt dat een volledige implementatie in de vijftien huidige lidstaten de Unie in staat zou stellen op milieuverbeteringen aan te dringen zonder van hypocrisie te worden beschuldigd; 19. meent dat de uitspoeling van nitraten zou kunnen worden verminderd en de doelstellingen van de richtlijn gemakkelijker zouden kunnen worden verwezenlijkt, wanneer braakgelegd land niet in cultuur werd gebracht en aldus de langetermijnbraaklegging in aangewezen Natura 2000-gebieden zou worden bevorderd, wanneer op alle landbouwgronden na de vroege oogst goede winterbodembedekkers zouden worden ingezaaid en, in sommige omstandigheden, niet-loofverliezende bomen die van nature in die regio voorkomen in kwetsbare zones buiten het Natura 2000-netwerk werden aangeplant; meent dat wetlands waar mogelijk moeten worden hersteld; 20. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken van een steunregeling voor de extensieve benutting van groenland en beplanting van braakliggende of braakgelegde arealen met bepaalde duurzame grondstoffen, met het oog op vermindering van de uitspoeling van nitraat, fosfaat en andere voedingsstoffen en daardoor van de eutrofiëring van het water; 21. meent dat de lidstaten die hun gehele grondgebied aanwijzen, deze aanwijzing tegenover de Commissie dienen te verantwoorden; dat, indien blijkt dat lidstaten dit met grote onzorgvuldigheid hebben gedaan, zij de aanwijzing van deze gebieden dienen te herzien; dat het duidelijk moet zijn dat de aanwijzing van het gehele grondgebied betekent dat maatregelen om de nitraatverontreiniging terug te dringen voor het gehele grondgebied noodzakelijk zijn en dat de bescherming van het grondgebied van de ene lidstaat niet ten koste mag gaan van het milieu in een andere lidstaat; dat, aangezien de aanwijzing van kwetsbare zones een zeer gevoelige kwestie is, de Commissie objectieve criteria behoeft om die gebieden te signaleren waar actie nodig is; 22. meent dat landbouwers op veel grotere schaal gebruik moeten maken of kunnen maken van analyses, gerichte voorlichting en adviezen over de bemestingsbehoeften voor specifieke gronden en teelten en dit met het oog op het nastreven van een evenwichtsbemesting, dat computermodellen om precies te kunnen uitrekenen hoe groot de bemestingsbehoeften zijn, als aanvulling in een aantal gevallen nuttig kunnen zijn; 23. acht het noodzakelijk dat de landbouwers in praktisch en technische opzicht beter worden ondersteund in de taak om de nitraatuitspoeling uit de bodem te reduceren; wijst in het bijzonder op de noodzaak van kosteloze bodemanalyses en een steunregeling voor vaste stalmest en gebonden mest en procédés voor de duurzame omzetting van dierlijke mest (compostering, afscheiding van vaste bestanddelen, winning van biogas enz.); 24. verzoekt de Commissie gestandaardiseerde analyse- en bemonsteringsmethoden in te voeren ter bepaling van het aandeel van de landbouw in de N-concentratie in grond- en oppervlaktewater met het oog op een evenwichtige toepassing van de richtlijn; meent dat deze standaardisatie in ieder geval betrekking dient te hebben op: 25. verzoekt de Commissie een catalogus op te stellen van de maatregelen die efficiënt zijn gebleken in de landen waar de nitraatrichtlijn met succes werd uitgevoerd. Met behulp van een dergelijke catalogus kan de gehele EU profiteren van de in deze landen opgedane ervaringen. De catalogus dient o.a. de volgende maatregelen te omvatten: 26. verzoekt de Commissie bij de uitvoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, dat in 1999 is hervormd, op coherente wijze toe te zien op de uitvoering van de milieubeschermingsdoelstellingen en het Europees Parlement in de loop van 2001 hierover verslag uit te brengen; 27. wijst erop dat de Commissie verplicht is om verslag uit te brengen over de uitvoering van de nitraatrichtlijn; verzoekt de Commissie in haar volgende verslag over de uitvoering van de nitraatrichtlijn de volgende beginselen in aanmerking te nemen: verzoekt de Commissie voorts deze verslagen in een begrijpelijke vorm toegankelijk te maken voor het publiek; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op het Verdrag inzake biologische diversiteit, - gelet op het Verdrag van Bern inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk leefmilieu in Europa, - gelet op de Overeenkomst van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak van het publiek bij de besluitvorming en verhaalmogelijkheden met betrekking tot milieuaangelegenheden, - gezien de mededeling van de Commissie over verstandig gebruik en behoud van wetlands (1995) ( COM(1995) 189 en de na een openbaar debat tot stand gekomen conclusie van de Raad betreffende het verstandig gebruik en behoud van wetlands (1996), - gezien het zestiende jaarverslag over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht op milieugebied (1998) ( COM(1999) 301 )) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de strategie van de Europese Gemeenschap inzake biodiversiteit ( COM(1998) 42 - C4-0140/1998 - SEC(1998) 348 - C4-0155/1998 ) (2) , - gelet op Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna ("de habitatrichtlijn”) (3) , - gelet op Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand ("de vogelrichtlijn”) (4) , - gelet op Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten ("de EIA- of MER-richtlijn”) (5) , - gezien zijn standpunt van 6 september 2000 over het gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (5685/1/2000 - C5-0180/2000 - 1996/0304(COD) ) (6) , - gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0387/2000 ), A. overwegende dat de communautaire wetgeving op het gebied van natuurbescherming nog niet volledig operationeel is als gevolg van het feit dat de lidstaten de meer dan acht jaar oude habitatrichtlijn en de meer dan 20 jaar oude vogelrichtlijn niet ten uitvoer leggen; overwegende dat de tenuitvoerlegging van de habitat- en de vogelrichtlijn, zowel met betrekking tot de instandhouding van soorten als met betrekking tot de totstandkoming van het netwerk Natura 2000, een van de belangrijkste instrumenten is ter verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag inzake biologische diversiteit (VBD) in de Europese Unie en haar lidstaten, B. overwegende dat de inbreukprocedures die tegen lidstaten zijn geopend wegens het niet-naleven of de slechte omzetting van de Gemeenschapswetgeving uiterst langzaam verlopen en dat deze omstandigheid in het geval van het milieu ertoe bijdraagt het risico voor de habitats en de soorten die voor bescherming in aanmerking komen te vergroten, C. overwegende dat de tekst van de habitatrichtlijn voorlopig niet moet worden herzien, afgezien van de wijzigingen die noodzakelijk zijn in verband met de uitbreiding van de Gemeenschap; overwegende dat de inspanningen veeleer moeten worden gericht op de tenuitvoerlegging van de richtlijn; D. overwegende dat de Commissie op gezette tijden aan het Europees Parlement verslag moet uitbrengen over de tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving inzake biodiversiteit, E. overwegende dat historische gezien het zwaartepunt met betrekking tot de natuurbescherming altijd heeft gelegen op de esthetische en wetenschappelijke aspecten daarvan; overwegende dat een moderne aanpak bovendien gericht moet zijn op de erkenning van het feit dat ecosystemen, soorten en biodiversiteit van wezenlijk belang zijn voor duurzame ontwikkeling; overwegende dat de instandhouding van goed functionerende ecosystemen een fundamentele bijdrage levert aan de kwaliteit van het menselijk bestaan en een integraal onderdeel moet uitmaken van het beleid in alle sectoren; overwegende dat maatregelen inzake de bescherming van natuur en biodiversiteit niet beperkt moeten blijven tot beschermde gebieden, maar op het gehele grondgebied van de Gemeenschap moeten worden genomen en moeten worden geïntegreerd in alle sectoren van economische bedrijvigheid, bijvoorbeeld landbouw en vervoer, waarbij voldoende rekening moet worden gehouden met de economische en sociale situatie op de desbetreffende grondgebieden; overwegende dat de landbouw in Europa de cultuurlandschappen in stand houdt en verzorgt en dat de exploitatie volgens het model van de goede landbouwpraktijk is gericht op de doelstellingen van bescherming en behoud van het milieu; overwegende dat de grond en de bodem niet kunnen worden vermenigvuldigd en dat het in het belang van de boeren is om dat kapitaal gezond en vruchtbaar te houden, ook voor toekomstige generaties, F. overwegende dat milieuaspecten daadwerkelijk moeten worden opgenomen in alle vormen van EU-beleid, in toepassing van artikel 6 van het EG-Verdrag; overwegende dat de Commissie bij de opstelling van het zesde milieuactieprogramma in aanmerking moet nemen dat in het kader van het beleid meer rekening moet worden gehouden met het feit dat natuur- en biodiversiteitsbescherming een onderdeel moet zijn van milieuplanning en -beheer op alle beleidsgebieden, G. overwegende dat het zwaartepunt in het natuurbeschermingsbeleid van de Gemeenschap geleidelijk moet worden verlegd van de aanwijzing van beschermde gebieden naar het beheer en de instandhouding van die gebieden, en dat de lidstaten derhalve beheersmaatregelen voor Natura 2000-gebieden moeten opstellen en voor controlesystemen met de desbetreffende indicatoren moeten zorgen, H. overwegende dat de habitatrichtlijn een goede en moderne manier van natuurbescherming biedt die een afweging tussen de verschillende belangen noodzakelijk maakt, maar die in vele landen tot conflicten heeft geleid, I. overwegende dat de bovengenoemde habitatrichtlijn en vogelrichtlijn - die onderling met elkaar in verband staan en worden toegepast - de belangrijkste wetgevingsinstrumenten inzake natuurbescherming op het niveau van de Gemeenschap zijn en dat het de taak van de lidstaten is om deze bepalingen om te zetten in nationale wetgeving en deze daarna te handhaven en in praktijk te brengen, J. overwegende dat infrastructuur zoals wegen, stuwdammen en havens leiden tot de versnippering van landschappelijke gebieden en flora- en faunapopulaties van elkaar isoleren; stelt vast dat de versnippering en de verkleining van habitats tot gevolg heeft dat populaties van elkaar worden gescheiden en dat daardoor de uitwisseling van genetisch materiaal wordt beperkt en een belemmering wordt opgeworpen voor het voortbestaan van populaties en de totstandkoming van Natura 2000 als een coherent ecologisch netwerk op basis van de speciale beschermingszones (SPA) in het kader van de vogelrichtlijn en de speciale beschermingszones (SAC) zoals die in het kader van de habitatrichtlijn worden aangewezen; overwegende dat het bestaan van adequate ecologische corridors en bufferzones een belangrijke rol speelt bij de natuurbescherming in Europa; overwegende dat grotere onderling met elkaar verbonden beschermingszones noodzakelijk zijn ter waarborging van het welslagen van de habitatrichtlijn; overwegende dat het dringend noodzakelijk is ter waarborging van de coherentie van Natura 2000 de milieueffectbeoordeling te verbeteren en een strategische milieu-evaluatie in te voeren voor vervoerprojecten en andere projecten met betrekking tot grondgebruik, K. overwegende dat de lidstaten zich ertoe moeten verplichten om voor hun gehele grondgebied strikte beschermingsregels vast te stellen voor een grote verscheidenheid aan "soorten van communautair belang” als opgesomd in bijlage IV van de habitatrichtlijn alsmede voor alle rustplaatsen en voortplantingsgebieden; overwegende dat de Commissie in het licht van de nationale verslagen over de tenuitvoerlegging van de richtlijn moet nagaan of deze regels worden toegepast en, zo dit niet het geval is, zo spoedig mogelijk de noodzakelijke handhavingsmaatregelen moet nemen, L. overwegende dat het dringend noodzakelijk is om zowel in de huidige lidstaten als in de toetredingslanden te waarborgen dat landbouw minder intensief wordt en andere menselijke activiteiten een minder ingrijpend karakter hebben, omdat uit wetenschappelijke gegevens blijkt dat dergelijke maatregelen in feite bevorderlijk zijn voor de instandhouding van de biodiversiteit; overwegende dat een groot aantal habitatsoorten zeer nauw verbonden zijn met het gebruik van grond en andere hulpbronnen door mensen en uitermate gevoelig zijn voor wijzigingen in het karakter van deze exploitatie; overwegende dat in het kader van de bij Agenda 2000 aangenomen verordening betreffende plattelandsontwikkeling maatregelen kunnen worden genomen ter bevordering van de tenuitvoerlegging van Natura 2000 - met inbegrip van bufferzones en ecologische corridors - en dat deze mogelijkheid zorgvuldig moet worden toegepast en geëvalueerd en de begroting daarvoor aanzienlijk moet worden verhoogd waarbij de Commissie wordt verzocht in de toekomst een uitdrukkelijke vermelding van het netwerk Natura 2000 op te nemen in het kader van de verordening betreffende plattelandsontwikkeling, M. overwegende dat de financiering van de verplichtingen die voortvloeien uit de habitatrichtlijn ten laste moet komen van de lidstaten en dat artikel 8 van de richtlijn alleen voorziet in de mogelijkheid van cofinanciering door de Gemeenschap van bepaalde maatregelen voor plaatsen die geacht worden van communautair belang te zijn; overwegende dat de begroting van het LIFE-programma voldoende moet worden verhoogd om modelprojecten te cofinancieren met betrekking tot de totstandkoming van het netwerk Natura 2000 in de huidige lidstaten en de toetredingslanden; overwegende dat er bij deze verhoging rekening mee moet worden gehouden dat de begroting sedert het jaar 1992 nauwelijks is verhoogd en dat de jaarlijkse vraag naar cofinanciering de beschikbare middelen vele malen overschrijdt, N. overwegende dat natuurbeschermingsorganisaties in de loop der jaren belangrijke werkzaamheden hebben verricht, door informatie over soorten te verzamelen, reservaten in stand te houden, te werken aan bewustwording van publiek en overheid met betrekking tot milieuproblemen, het verrichten van onderzoek met betrekking tot de bescherming van gebieden, het toezicht op de tenuitvoerlegging van milieuwetgeving en het verschaffen van cruciale informatie aan besluitvormers, O. overwegende dat de toegankelijkheid van informatie van fundamentele betekenis is voor plaatselijke gemeenschappen in en rond Natura 2000-gebieden en de werkzaamheden van natuurbeschermings- en andere non-gouvernementele organisaties, alsmede de betrokken sociale partners; overwegende dat de Commissie en de lidstaten alle relevante documentatie met hen moeten delen, zoals ook de correspondentie met betrekking tot het netwerk Natura 2000 en de tenuitvoerlegging van de habitatrichtlijn, de beheerplannen voor beoogde plaatsen van communautair belang en overzichtsrapporten, relevante verslagen over Natura 2000-gebieden, financieringsprogramma's, enz., P. overwegende dat het Centrum voor natuurbehoud van het Europees Milieuagentschap een belangrijke rol heeft gespeeld als beheerder en wetenschappelijk adviseur voor de evaluatie van voorstellen van de lidstaten voor Natura 2000-gebieden; overwegende dat deze instantie deze werkzaamheden met passende financiële en personele middelen moet kunnen voortzetten; overwegende dat het Europees Milieuagentschap een centrale rol heeft gespeeld bij het aanleveren van vergelijkbare gegevens betreffende de toestand van ecosystemen en soorten en de resultaten van beschermingsmaatregelen; overwegende dat de Commissie een beslissende rol speelt en dat voldoende personele middelen ter beschikking van de Commissie moeten worden gesteld teneinde haar in staat te stellen haar taken ten uitvoer te leggen, Q. overwegende dat alle communautaire financiering op lange termijn moet bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de habitatrichtlijn; overwegende dat het doel op korte termijn moet zijn dat alle door de Gemeenschap gefinancierde activiteiten op zijn minst in overeenstemming zijn met de milieunormen zoals die in de habitatrichtlijn zijn vastgesteld, R. overwegende dat de mogelijkheid voor non-gouvernementele organisaties om op nationaal en Europees niveau gerechtelijke stappen te ondernemen van cruciale betekenis is voor een betere toepassing en handhaving van de bepalingen van de habitatrichtlijn, 1. wijst met nadruk op het belang van het wettelijk bindende tijdschema van de habitatrichtlijn en beklemtoont dat het van belang is ervoor te zorgen dat de reeds aanzienlijke vertraging die de lidstaten hebben opgelopen niet nog groter wordt; 2. verzoekt de Commissie zonder aarzelen de passende, binnen haar bevoegdheden liggende wettelijke handhavingsinstrumenten verder te gebruiken ter waarborging van een juiste tenuitvoerlegging van de habitatrichtlijn en vervolgmaatregelen te nemen wanneer zij een schending van de verplichtingen van de lidstaten constateert, met name wanneer: verzoekt de Commissie bovendien ervoor te zorgen dat in gevallen van bewezen hoger algemeen belang volstrekt toereikende compensatiemaatregelen voorgesteld, ten uitvoer gelegd, op lange termijn gefinancierd en gecontroleerd worden; 3. verzoekt de Commissie dringend administratieve maatregelen te treffen om de periode voor de behandeling of beoordeling van verslagen of klachten die zij ontvangt wegens overtreding van de milieuwetgeving te verkorten, en dat zij zo nodig de inbreukprocedures bespoedigt in die gevallen, waarin aantoonbaar risico bestaat voor de soorten en habitats die voor bescherming in aanmerking komen; 4. verzoekt de lidstaten zorg te dragen voor een onmiddellijke bescherming van alle voorgestelde gebieden van communautair belang tegen schadelijke ontwikkelingen, en alle nodige beschermingsmaatregelen te nemen met het oog op het beheer en de instandhouding van de gebieden, wanneer deze eenmaal, uiterlijk 30 juni 2004, zijn aangewezen als Natura 2000 - gebieden, waarbij duidelijk moet worden gemaakt dat aanwijzing als beschermingsgebied ook kan betekenen dat de mogelijkheden van de bij verdrag vastgestelde natuurbescherming kunnen worden benut, indien daardoor voldoende bescherming van de bedreigde dier- en plantensoorten mogelijk is; 5. beklemtoont dat de vooruitgang met betrekking tot de aanwijzing van gebieden voor Natura 2000 moet worden bespoedigd en dat de tweede reeks van werkbijeenkomsten over de zes biogeografische regio's binnen een redelijke termijn moeten worden gehouden om verdere vertragingen bij de aanwijzing van Natura 2000-gebieden te voorkomen, ook in de kandidaat-landen, en de termijn van juni 2004 voor de aanwijzing van gebieden van communautair belang als speciale beschermingszones in acht te nemen; 6. verzoekt de lidstaten te voldoen aan hun verplichtingen inzake verslaguitbrenging over de tenuitvoerlegging van de habitatrichtlijn en verzoekt de Commissie, overeenkomstig de in artikel 17 van de habitatrichtlijn vastgestelde termijnen, verslag uit te brengen aan het Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité; 7. dringt er bij de lidstaten op aan natuurbescherming te zien als een beleidsgebied, een bron van economisch potentieel en als een recht voor toekomstige generaties, en benadrukt dat wat dat betreft alleen met de actieve medewerking van burgers in hun rol als consument, gebruiker, landbouwer, grondeigenaar, toerist, tuinier, visser, jager, werknemer en werkgever resultaten kunnen worden bereikt; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten meer vaart te zetten achter de goedkeuring van maatregelen die positieve gevolgen kunnen hebben voor het Natura 2000-netwerk van speciale beschermingszones, met inbegrip van: 9. verzoekt de Commissie een gids op te stellen betreffende de interpretatie van artikel 8 van de habitatrichtlijn; 10. complimenteert de Commissie met de publicatie van een gids betreffende de interpretatie van artikel 6 van de habitatrichtlijn en spoort de Commissie aan om deze gids verder uit te werken, op basis van een vertaling in alle officiële talen van de EU en de talen van de kandidaatlanden; spoort de Commissie bovendien aan om te evalueren of deze richtsnoeren door de lidstaten in aanmerking worden genomen, worden begrepen en worden toegepast; spoort de Commissie verder aan om een evaluatie te maken van de belemmeringen die de toepassing van de richtsnoeren in de weg staan, de redenen daarvan en methoden om die problemen op te lossen, en na te gaan in hoeverre er sprake is van een consequente aanpak met betrekking tot die richtsnoeren in de verschillende lidstaten; 11. is ingenomen met de inspanningen die de Commissie zich getroost om EU-middelen te onthouden aan lidstaten die er niet voor hebben gezorgd dat de vereisten met betrekking tot milieubescherming worden opgenomen in de definitie en de tenuitvoerlegging van maatregelen waarvoor steun uit de Structuurfondsen en het Cohesiefonds wordt verleend; is ingenomen met het feit dat dezelfde strategie wordt gevolgd met betrekking tot de beschikbaarheid van financiële middelen in het kader van de verordening betreffende plattelandsontwikkeling; 12. verlangt toetsing van de habitatrichtlijn wat betreft de toepassing ervan in de lidstaten; deze toetsing dient te leiden tot meer duidelijkheid voor degenen die door de habitatrichtlijn worden getroffen; 13. benadrukt dat het opschorten van betalingen door de Gemeenschap alleen gerechtvaardigd is wanneer er serieuze aanwijzingen zijn dat de concrete betalingen leiden tot een aantasting van een belangrijke habitat, en dat hierbij een afzonderlijke toetsing moet plaatsvinden en niet hele lidstaten of regio's van de steun mogen worden uitgesloten; 14. herinnert eraan dat de Commissie overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag tegen lidstaten die richtlijnen niet tijdig omzetten een klacht voor het Hof van Justitie aanhangig kan maken; 15. wenst dat voorstellen worden gedaan voor een betere participatie van de door gebiedsbestemmingsplannen getroffen burgers, alsmede van de lokale overheden; 16. beklemtoont dat de Commissie met nadruk moet wijzen op de beschikbaarheid van bestaande financiële instrumenten ter bevordering van het behoud van de biodiversiteit en de tenuitvoerlegging van de habitatrichtlijn en de lidstaten moet vragen om deze middelen met name te gebruiken voor de ontwikkeling van maatregelen als: 17. verzoekt de Commissie bij alle projecten te zorgen voor een efficiënte tenuitvoerlegging en handhaving van de Gemeenschapswetgeving inzake milieu, ongeacht de vraag of het daarbij om communautaire of nationale steun in de lidstaten gaat; 18. verzoekt de Europese Investeringsbank milieueffectrapporten op te stellen voor projecten in de kandidaatlanden, alvorens zij worden goedgekeurd, en deze voor het publiek toegankelijk te maken; 19. verzoekt de Commissie een jaarverslag te publiceren over de gevolgen van het gemeenschappelijke landbouwbeleid voor habitats en soorten in de gehele Europese Unie; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op richtlijn 96/59/EG van de Raad betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's) (1) - gelet op richtlijn 76/403/EEG van de Raad (2) betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen als eerste stap op weg naar harmonisatie van wetgevingen en regelgevingen in de lidstaten, - gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (3) , teneinde rekening te houden met de technische vooruitgang en ter vervanging van de in 1976 goedgekeurde eerste richtlijn, - gezien het gewijzigde voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's) (4) , waarbij de rechtsgrondslag werd gewijzigd, - gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0379/2000 ), A. overwegende dat er nog hoeveelheden PCB's in voorraad zijn, maar de omvang van deze voorraden onvoldoende bekend is en dat de omvang van de voorraden door de lidstaten aan de Commissie gerapporteerd dient te worden, 1. beveelt aan veeleer prioriteit te verlenen aan de tenuitvoerlegging van de bestaande wetgeving in plaats van herformulering en hervorming van de richtlijn; 2. wijst erop dat de lidstaten er tot nu toe in het algemeen niet in zijn geslaagd het in richtlijn 96/59/EG vastgestelde doel van vermindering van de PCB-vervuiling en voorkoming van het gevaar voor de volksgezondheid en het milieu te bereiken; 3. wijst er voorts op dat de tenuitvoerlegging van de richtlijn, met de opmerkelijke uitzondering van Finland en Nederland, uiterst onbevredigend is; 4. meent dat de recente gebeurtenissen zoals de dioxine-kippencrisis in België hebben aangetoond welke rampzalige gevolgen vervuiling door betrekkelijk geringe hoeveelheden PCB's zowel voor de gezondheid als het bedrijfsleven kan hebben; 5. is van oordeel dat uit rapporten blijkt dat de hoeveelheid PCB's in apparaten die niet onder het toepassingsgebied van artikel 4 van deze richtlijn inzake inventarisatie vallen, met name hoeveelheden van minder dan 5 dm 3 , in hoge mate/aanzienlijk bijdragen tot de bestaande PCB-vervuiling; 6. betreurt dat de volledige inventarisatie van PCB's bevattende apparaten overeenkomstig artikel 4 van richtlijn 96/59 nog door vele lidstaten niet is bereikt en de nauwkeurigheid en volledigheid van deze inventarissen van essentieel belang zijn voor het toezicht en de controle op de adequate verwijdering van PCB's bevattende apparaten om aan de doelstellingen van de richtlijn te voldoen; 7. betreurt dat de gebrekkige tenuitvoerlegging van Richtlijn 96/59/EG vooral te wijten is aan de onmogelijkheid om de bestaande PCB's te inventariseren, hetgeen een conditio sine qua non is voor hun verwijdering; betreurt dat geen enkel onderzoek deze problemen heeft kunnen voorzien; stelt vast dat, bij de toepassing van deze richtlijn, sommige lidstaten gebruik hebben gemaakt van financiële stimuleringsmaatregelen om de economische actoren ertoe aan te zetten aangifte te doen van PCB's en dus inventarissen op te maken; verlangt bijgevolg dat de Commissie dringend Richtlijn 96/59/EG aanpast en hierbij voorziet in de mogelijkheid een beroep te doen op de hierboven genoemde stimuleringsmaatregelen, met name voor de kleine en middelgrote bedrijven; 8. verzoekt de lidstaten de omvang van de voorraden PCB's aan de Commissie te rapporteren en tevens openbaar te maken; 9. verzoekt de lidstaten passende controles uit te oefenen, teneinde de bestaande kennisgevingssystemen aan te vullen en te verbeteren; 10. vindt dat de lidstaten verzamelingsystemen en richtsnoeren voor verwijdering moeten ontwikkelen, zonodig met passende stimulansen, voor PCB's bevattende apparaten die niet onder de in artikel 4 van richtlijn 96/59/EG bedoelde inventarisatie vallen; meent dat voor dergelijke elektrische apparaten dit probleem moet worden aangepakt in het kader van de richtlijn betreffende elektronisch afval; 11. meent dat de Commissie geen spoed heeft betracht bij het bekritiseren van de lidstaten wegens overtreding, betere controleprocedures moet instellen en ervoor moet zorgen dat de lidstaten onverwijld alle in de richtlijn verlangde informatie verstrekken op een manier die rechtstreekse vergelijking en kwantitatieve beoordeling mogelijk maakt; 12. is van oordeel dat de Commissie een duidelijke termijn moet vaststellen voor de volledige tenuitvoerlegging van de richtlijn en tevens voor de herziening ervan, teneinde bestaande maatregelen verder te ontwikkelen; 13. is van oordeel dat de Commissie moet overwegen de lidstaten wegens overtreding boetes op te leggen; 14. verzoekt de Commissie de gegevensuitwisseling tussen de lidstaten te ontwikkelen/bevorderen, teneinde de opstelling van de in artikel 4 van richtlijn 96/59/EG bedoelde inventarissen te vergemakkelijken en oplossingen te vinden voor het verzamelen en verwijderen van PCB's bevattende apparaten die buiten het toepassingsgebied van artikel 11 inzake inventarisatie vallen; 15. meent dat de Commissie onverwijld een voorstel moet doen van genoemde richtlijn tot wijziging van richtlijn 75/439/EEG betreffende de verwijdering van afvalolie; 16. meent dat de Commissie de lidstaten moet verzoeken financiële stimulansen in te voeren, met name voor particulieren en KMO's, voor het verwijderen van voorraden PCB's of apparaten die PCB's bevatten. 17. meent dat de tenuitvoerlegging van de PCB-richtlijn, en met name de verwijdering van PCB's, een proef moet zijn voor hoe de Unie een efficiënt beleid kan ontwikkelen voor een doeltreffender aanpak van andere zeer giftige stoffen; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Hernieuwde raadpleging) Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure: hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Raad (8263/2000), - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1998) 777 ) (1) , - gelet op zijn standpunt van 13 april 1999 (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0361/2000 ), - gelet op artikel 67 en artikel 71, lid 2 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0367/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde voorstel van de Raad; 2. verzoekt de Raad zijn voorstel dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(1999) 155 (1) ), - gezien de door de Commissie getekende overeenkomst (7595/1/1999 (2) ), - gelet op artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG-Verdrag (C5-0356/2000 ), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0360/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit advies te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en van Bangladesh. Het voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 119 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5-0272/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0392/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op het EG-Verdrag, en in het bijzonder de artikelen 2, 10, 39, 40, 41, 42, 136, 137, 158 en 159, - gelet op de vele verzoekschriften die zijn voorgelegd over de problemen van grensarbeiders en ex-grensarbeiders en de van hen afhankelijke partners en gezinsleden, - gelet op de aanbevelingen van 18 maart 1997 van het Panel op Hoog Niveau over het vrij verkeer van personen en het daaropvolgend actieplan ( COM(1997) 586 ), - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 december 1988 over de problemen van grensarbeiders in de Gemeenschap (1) , van 9 februari 1993 over de mededeling van de Commissie inzake de levens- en arbeidsvoorwaarden van de burgers uit de Gemeenschap die in de grensgebieden wonen, met name de grensarbeiders (2) en van 28 mei 1998 over de situatie van grensarbeiders in de Europese Unie (3) , en de daarin gedane aanbevelingen, - gelet op het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en de herziening van Verordening (EEG) 1408/71 (4) , - gelet op het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad betreffende het verkeer, de verplaatsing en het verblijf van werknemers (5) , het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad tot wijziging van Richtlijn 68/360/EEG van de Raad inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap (6) , het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en van de Raad tot instelling van een Raadgevend Comité voor het vrije verkeer en de sociale zekerheid van communautaire werknemers en tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 1612/68 en (EEG) nr. 1408/71 van de Raad (7) en het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wat de uitbreiding ervan betreft tot de onderdanen van derde landen (8) , - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0338/2000 ), A. overwegende dat de Monetaire Unie ook een sociale pendant moet hebben; dat zulks ook erkend is op de voorbije Europese Raden in Lissabon en Feira, B. overwegende dat voor een goed functioneren van de interne arbeidsmarkt een gecoördineerd Europees optreden ter bescherming van de personen die gebruik maken van het vrij verkeer van wezenlijk belang is, C. overwegende dat de interne markt alleen dan voltooid kan heten wanneer, naast het vrij verkeer van goederen, diensten en kapitaal ook het vrij verkeer van personen is gewaarborgd, D. overwegende dat de arbeidsmarkt, zeker in grensregio's, gebaat is met het wegruimen van belemmeringen in de grensarbeid en daardoor het daadwerkelijk bevorderen van het accepteren van een baan in een andere lidstaat, E. gelet op de grondbeginselen die berusten op het verbod op discriminatie op grond van nationaliteit en gelijke behandeling met de nationale burgers, F. overwegende dat een adequate regeling van grensarbeid van essentieel belang is voor gezonde arbeidsverhoudingen en om oneerlijke concurrentie te voorkomen, G. overwegende dat met de toetreding van nieuwe lidstaten tot de Europese Unie ook het aantal grensarbeiders zal toenemen, H. overwegende dat de huidige Europese coördinatieverordening 1408/71 niet meer adequaat is, immers: I. overwegende dat de bestaande Europese coördinatieregels voor de gezondheidszorg en ziektekosten tekort schieten: J. overwegende dat de coördinatieregels ook ten aanzien van de sociale zekerheid niet afdoende zijn en tot problemen leiden, onder andere: K. overwegende dat het Europees Parlement herhaaldelijk de noodzaak van het oplossen van deze problemen op communautair niveau heeft benadrukt, L. overwegende dat de Europese Commissie voorstellen heeft gedaan tot wijziging van de verordeningen 1408/71 en 1612/68 en Richtlijn 68/360/EEG , met als doel vereenvouding, modernisering, stroomlijning en het adequaat onderbrengen van werknemers uit derde landen, M. overwegende dat er in de Raad geen enkele vooruitgang is waar het deze voorstellen betreft; dat zulks zeer betreurenswaardig is gezien de omvang van de arbeidsmarktproblemen zoals deze zich voordoen in grensregio's, N. overwegende dat de consulenten in de lidstaten, functionerend binnen het Eures-systeem, zich op uitstekende wijze inzetten om de problemen bij grensoverschrijdende werkgelegenheid inzichtelijk te maken en daarover te rapporteren en dat zij door hun niet aflatende inzet bijdragen tot het zoeken van oplossingen op globaal en individueel niveau, O. overwegende dat het zich eenduidig heeft uitgesproken in resoluties waarop een adequaat antwoord van de Raad wordt verwacht, P. overwegende dat de vele uitspraken van het Europese Hof van Justitie te vaak de lidstaten moeten corrigeren op strijdigheden van de nationale wetgeving met het Europees beginsel van vrij verkeer en in leemten voorzien, 1. betreurt te moeten vaststellen dat de Commissie, de Raad en de lidstaten niet zijn ingegaan op de aanbevelingen van het Europees Parlement zoals verwoord in zijn resolutie van 28 mei 1998 over de situatie van grensarbeiders in de Europese Unie; 2. verzoekt de Commissie een richtlijn te ontwerpen die voorziet in de invoering van een grens-effectrapportage; deze rapportage moet lidstaten verplichten om bij wijziging van hun wetgeving op het terrein van de sociale zekerheid, fiscaliteit, werkgelegenheid, voorzieningen- en verstrekkingensystemen in het kader van de gezondheidszorg, werkloosheids- en arbeidsongeschiktheidsbeleid, kinderbijslag, studiefinanciering, pensioensystemen en overige sociale regelingen, de effecten te onderzoeken voor grensarbeiders, ervoor wakende dat er geen rechtsonzekerheid ontstaat; deze richtlijn moet eveneens een kader scheppen voor een compensatieregeling, uitgaande van het principe dat de lidstaat die, na doorvoering van zulke grens-effectrapportage een wijziging van sociale of fiscale wetgeving doorvoert die grensarbeiders onevenredig benadeelt, deze inkomensverliezen compenseert; 3. maant de Raad om nu met gezwinde spoed en met een positieve inzet te komen met een standpunt over de modernisering en vereenvoudiging van Verordening (EEG) nr. 1408/71. Met de voorgestelde uitbreiding van de reikwijdte en de aanpassing van de doelgroep, die door het EP in eerste lezing positief is beoordeeld, zal een adequate coördinatie mogelijk worden. Door middel van 1) voorstellen om de toegang van afhankelijke gezinsleden van grensarbeiders en post-actieve grensarbeiders en van hen afhankelijke gezinsleden uit te breiden tot voorzieningen en verstrekkingen in de gezondheidszorg in woon- en werkland; 2) voorstellen ter reparatie en stroomlijning van de afspraken rond VUT- en pensioenvoorzieningen; 3) voorstellen ter verbetering van de grensoverschrijdende arbeidsbemiddeling en sollicitatiemogelijkheden bij werkloosheid, kunnen veel problemen tot een oplossing worden gebracht; 4. verzoekt de Commissie voor het einde van 2001 een internationale conferentie te organiseren voor de lidstaten en kandidaat-lidstaten, die gewijd is aan de positie van grensarbeiders en de gevolgen van de relevante huidige en toekomstige Europese wetgeving voor deze groep; 5. verzoekt om een onderzoek en een evaluatie om in Verordening (EEG) nr. 1408/71 de uitkering van door overeenkomsten gedekte pensioenen door één enkele lidstaat op te nemen met rechtstreekse compensatie van de juiste percentages tussen de betrokken staten; 6. verzoekt de Commissie de lidstaten aan te bevelen in hun bilaterale overeenkomsten aandacht te besteden aan de complicaties die worden veroorzaakt doordat belastingheffing en socialezekerheidsstelsels niet op elkaar aansluiten in het geval van grensarbeiders en erop toe te zien dat het belastingstelsel overeenstemt met Verordening (EEG) nr. 1408/71 (werklandbeginsel); 7. verzoekt de Commissie de lidstaten aan te bevelen in hun bilaterale overeenkomsten aandacht te besteden aan de complicaties die worden veroorzaakt doordat belastingheffing en socialezekerheidsstelsels niet op elkaar aansluiten in het geval van gedetacheerde werknemers; 8. verzoekt Raad en Commissie om als uitvloeisel van het Luxemburg-proces ook aandacht te besteden aan de omvang en het karakter van grensarbeid; 9. juicht de nieuwe initiatieven toe van actoren in de sociale zekerheid, die o.a. in de gezondheidssector een grensoverschrijdende dienstverlening voor de grensarbeiders hebben uitgebouwd; vraagt de Commissie om zulke initiatieven te ondersteunen en de uitwisseling van ervaringen en goede praktijken te stimuleren; 10. roept de Raad en de Commissie op maatregelen voor te stellen die de belemmeringen voor de mobiliteit van stagiaires en studenten, vrijwilligers en onderzoekers opheffen; 11. verzoekt de Commissie een inspectie in te stellen op de toepassing van maatregelen ter bescherming van grensgangers, met bijzondere aandacht voor die terreinen waar bilaterale overeenkomsten met EVA-landen van kracht zijn; 12. verzoekt de Commissie nu spoedig met een standpunt te komen over de gevolgen van de uitspraken van het Europese Hof van Justitie in de zaken Kohll en Decker (9) en aanverwante zaken, nu gebleken is dat inwoners van de lidstaten, dus ook grensarbeiders, onder voorwaarden gebruik kunnen maken van gezondheidszorg in een andere lidstaat; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien mondelinge vraag B5-0556/2000 van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het antwoord erop van de Commissie, - gezien zijn resoluties van 17 januari 2001 over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 96/59/EG betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's en PCT's) ( 2000/2112(INI) ) (1) , over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 92/43/EEG inzake habitats ( 2000/2111(INI) ) (2) , en over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/676/EEG inzake nitraten ( 2000/2110(INI) ) (3) , 1. is van mening dat de verslagen van het Parlement over de tenuitvoerlegging van bovengenoemde richtlijnen hebben aangetoond dat er in de meeste lidstaten sprake is van ernstige problemen en buitensporige vertragingen bij de toepassing en tenuitvoerlegging van deze richtlijnen; 2. is van oordeel dat hierdoor duidelijk wordt hoe belangrijk het is er niet alleen op toe te zien dat de richtlijnen correct worden omgezet in het nationale recht, maar ook dat de lidstaten deze richtlijnen ten uitvoer leggen en de nodige middelen beschikbaar stellen om te waarborgen dat de door het Europees Parlement en de Raad op het niveau van de Europese Unie aangenomen richtlijnen daadwerkelijk concrete verbeteringen bewerkstellingen in de milieubescherming, de consumentenbescherming en de volksgezondheid; 3. spoort de lidstaten en de Commissie ertoe aan lering te trekken uit de tenuitvoerlegging van de milieurichtlijnen waarmee vele lidstaten grote problemen hebben; is van mening dat vroegtijdige informatie over de mogelijkheden om milieudoelstellingen te verwezenlijken met goede vergelijkbare parameters, problemen in een later stadium kan voorkomen; 4. verzoekt de Commissie een uitvoerig onderzoek in te stellen naar de tenuitvoerlegging en naleving van de communautaire milieuwetgeving bij alle werken en projecten die financiering door de overheid en/of particulieren en/of de Gemeenschap vereisen en die onder de werkingssfeer van Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna vallen; 5. merkt op dat de lidstaten ernstig te kort schieten in het tijdig verstrekken van de nodige rapporten en informatie, als ze dat trouwens doen; verzoekt de lidstaten de nodige voorzieningen te treffen om dit euvel in de toekomst te verhelpen, zodat aangegane verplichtingen ook werkelijk worden nagekomen; is voorts van mening dat dit bewijst dat er een bindende richtlijn voor milieu-inspectie moet komen; 6. verzoekt de Commissie om regelmatig en op een duidelijke en voor het publiek toegankelijke manier, b.v. via Internet, een bijgewerkt overzicht te publiceren dat alle lopende gevallen van overtreding van de EU-wetgeving door lidstaten omvat, alsmede de door de Commissie getroffen maatregelen om naleving te verzekeren; 7. verzoekt de Commissie om op dezelfde wijze een positief overzicht te publiceren van de maatregelen die genomen zijn door de lidstaten die de EU-milieurichtlijnen daadwerkelijk toepassen, zodat modellen van goede praktijken kunnen worden uitgewisseld; 8. is van mening dat de Commissie artikel 228 van het EG-Verdrag moet toepassen in alle gevallen waarin lidstaten niet binnen twee jaar gevolg hebben gegeven aan een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 227; verzoekt de Commissie om een dwangsomregeling vast te stellen die van toepassing is op alle lidstaten ten aanzien waarvan het Hof van Justitie heeft vastgesteld dat zij geen gevolg hebben gegeven aan zijn eerdere arrest; 9. verklaart met klem dat het een wijziging van het Verdrag dringend noodzakelijk acht om te waarborgen dat de Commissie haar rol van "hoedster” van de Verdragen ten volle kan spelen, door haar in staat te stellen overtredingen sneller bij het Hof van Justitie aanhangig te maken dan thans mogelijk is en door vaker gebruik te maken van de bepalingen van artikel 228 op grond waarvan boetes kunnen worden opgelegd; 10. is van oordeel dat de Commissie een centrale rol moet blijven spelen bij de controle op de tenuitvoerlegging van deze richtlijnen in haar hoedanigheid van hoedster van de Verdragen, maar dat het Europees Parlement een dynamische en aanvullende rol van "toezichthouder” moet spelen, aangezien het EP het enige democratisch gekozen lichaam is dat een overzicht over de gehele Europese Unie heeft wat de algemene problemen bij de tenuitvoerlegging in de diverse lidstaten betreft; verbindt zich er bijgevolg toe om systematisch toezicht te blijven uitoefenen op de tenuitvoerlegging van deze richtlijnen en verzoekt om bijstand van de andere instellingen, van het Europees Milieuagentschap en van alle relevante NGO's en betrokken partijen bij de uitvoering van deze taak; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsook aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op de in opdracht van het Europees Parlement in april 2000 voltooide studie, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0357/2000 ), A. overwegende dat landbouwers, en met name jonge landbouwers, straks de maatschappelijke grondslag voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid zullen vormen en dat de landbouw zonder de bevordering van het werk dat zij verrichten op langere termijn in de problemen zal komen; dat zij bovendien een zeer belangrijke rol spelen in het sociale leven van dorpen en landelijke gemeenschappen, dat zij bijdragen aan de bevordering en instandhouding van het landschap, alsmede aan de economische, sociale en milieubehoeften van de Gemeenschap, B. overwegende dat het Verdrag in de artikelen 32 t/m 38 voorziet in de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), dat het eerste en belangrijkste geïntegreerde beleidsterrein van de Gemeenschap is, C. overwegende dat de jonge boeren met ernstige economische moeilijkheden te kampen hebben die de problemen als gevolg van de ontvolking van het platteland, woestijnvorming, economische achteruitgang in landelijke gebieden, alsmede sociale en culturele problemen nog verergeren; dat het subsidiariteitsbeginsel betekent dat slechts bepaalde aspecten van deze problemen binnen de bevoegdheden van de Europese Unie vallen; dat aanvullende actie door de Europese Unie, de lidstaten en de kandidaat-lidstaten noodzakelijk is om deze problemen, die nadelige gevolgen hebben voor de toekomst op lange termijn van de jonge landbouwers, aan te pakken, D. overwegende dat de Europese Unie zich moet bezighouden met de problemen van jonge landbouwers, de leegloop van het platteland en de regionale verschillen in sociaal-cultureel leven, 1. wijst erop dat er in de afgelopen tien jaar een voortdurende daling van het aantal boerenbedrijven heeft plaatsgevonden, waarbij de sterkste teruggang (28%) plaatsvond onder landbouwers tot de leeftijd van 35 jaar, en dat het aantal jonge landbouwers in verhouding tot het totale aantal boeren in bijna elke lidstaat daalt; 2. betreurt dat verschillende lidstaten in de Europese Unie geen gebruik maken van de voorzieningen die de Europese Unie voor jonge landbouwers heeft ingesteld, wijst in dit verband op het belang van jonge landbouwers voor innovatie en vernieuwing in de agrarische sector en roept de Raad en de Commissie op aan deze situatie een einde te maken; 3. wijst erop dat de belangrijkste problemen waarmee de jonge landbouwers in de Europese Unie en de kandidaat-lidstaten geconfronteerd worden, de hoge installatiekosten zijn, onzekere economische vooruitzichten, het gebrek aan beschikbare boerenbedrijven, problemen bij de opleiding en de algemene administratieve lasten, alsmede de algemene problemen van de economische malaise en het negatieve beeld van het boerenbedrijf bij het publiek; 4. vestigt de aandacht op de specifieke problemen die samenhangen met de verkoop van landerijen en pachtprijzen, hoge kosten voor machinerieën en bedrijfsverbetering, juridische en fiscale belemmeringen voor startende boeren, alsmede het meer algemene probleem van de economische achteruitgang in veel landelijke gebieden, hetgeen leidt tot degradatie van de infrastructuur en het sociale leven alsmede tot ontvolking van het platteland; 5. wijst erop dat de hoge installatiekosten leiden tot een grote schuldenlast bij de jonge landbouwers, terwijl thans de vooruitzichten op een redelijk inkomen uit het boerenbedrijf pover zijn; 6. wijst erop dat de hoge agrarische kosten van landerijen die beïnvloed worden door zowel door de Europese Unie gedomineerde factoren, zoals de hoogte van de subsidies, quota's of andere productiebeperkingen en rechtstreekse betalingen als door de negatieve effecten die inherent zijn aan bepaalde EU-regelingen die een stimulans kunnen vormen voor speculatieve winsten voor commerciële belangen buiten de landbouwsector; wijst er verder op dat de hoge kosten van landerijen beïnvloed worden door nationaal opgelegde factoren en waarschijnlijk ook in de komende jaren de landbouw zullen blijven kenmerken tenzij er, waar mogelijk, maatregelen worden genomen om de factoren die daaraan bijdragen, te identificeren en te rectificeren; 7. wijst erop dat er geen zorgvuldige evaluatie van EU-maatregelen heeft plaatsgevonden, noch door de lidstaten, noch door de Commissie en is van mening dat dit tekort dringend dient te worden herzien; verzoekt de Commissie een grondige evaluatie te maken van de bestaande steunmaatregelen voor jonge boeren en het komend jaar daarover verslag uit te brengen; wijst er in dit verband op dat de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van het Europees Parlement voorgesteld heeft de begrotingslijn voor het jaar 2001 te verhogen, teneinde middelen beschikbaar te stellen die ten dele voor een evaluatie en een vergelijking tussen de landen zouden kunnen worden gebruikt; wijst op de urgentie hiervan met het oog op de herziening van de uitgaven voor de periode 2002/2003; 8. pleit in dit verband voor de installatie van een omvangrijke databank over de economische en de sociale situatie van jonge landbouwers in de Europese Unie, waarin ook gegevens over de situatie van jonge landbouwers in de kandidaat-lidstaten en de situatie van vrouwelijke landbouwers dienen te worden opgenomen en verzoekt de lidstaten de desbetreffende gegevens beschikbaar te stellen; 9. verzoekt de Commissie een statistisch systeem te ontwikkelen dat de leeftijd en het aantal landbouwers dat met pensioen gaat, de leeftijd en het aantal jonge landbouwers dat zich vestigt, alsmede de sector waarin de landbouwers actief zijn, kan registreren teneinde over een instrument te beschikken voor de berekening van de verwachtingen inzake pensionering en vestiging binnen de landbouwsector; 10. is van mening dat de Europese Unie zou moeten overwegen de lidstaten bindend voor te schrijven om minimumniveaus aan installatiesteun voor jonge landbouwers beschikbaar te stellen; 11. pleit ervoor om de installatiesteun en aanvullende investeringssubsidies te verhogen en, met het oog op het langetermijnkarakter van landbouwinvesteringen, deze beschikbaar te stellen voor minimaal acht jaar na de invoering ervan; deze investeringssteun zou verder versterkt moeten worden waar sprake is van tastbare baten voor het milieu of indien de boerderij is gelegen in achterstandsgebieden waar dorpen of boerenbedrijven verlaten zijn en jonge landbouwers door het ontwikkelen van innovatieve landbouwproducten van regionaal belang of herbevolking van landelijke gebieden de plattelandseconomie nieuw leven kunnen inblazen; 12. verzoekt de lidstaten verder te bevorderen dat uit hun bestand aan productierechten en -quota een bepaald deel bij voorrang aan jonge landbouwers beschikbaar gesteld wordt; de lidstaten zouden er tevens voor moeten zorgen dat productierechten van niet-producenten naar jonge landbouwers worden overgeheveld; de lidstaten en de Europese Unie dienen ervoor te zorgen dat de nodige maatregelen en uitkeringen vooral ten goede komen aan jonge landbouwers in landen en plattelandsgebieden die structurele problemen ondervinden als gevolg van een veroudering van de bevolking; 13. verzoekt de Europese Unie om samen met de lidstaten en de landbouworganisaties de steun aan de jonge landbouwers die zich willen vestigen, te versterken en om een collectie adviezen beschikbaar te stellen voor de keuze van de sector, investeringsbesluiten, steunregelingen, fiscale vraagstukken, erfopvolgingswetgeving enz.; verzoekt verder de landbouworganisaties de landbouw als beroepsuitoefening actief te bevorderen op scholen, middelbare scholen en instellingen van hoger onderwijs als onderdeel van de studiebegeleiding; 14. is van mening dat de Commissie, in aanmerking nemend dat het recht op steun aan jonge landbouwers tevens dient te gelden voor jonge deeltijdlandbouwers, voldoende middelen zou moeten vrijmaken voor vestigingssteun ten laste van begrotingslijn B1-401 (vestiging van jonge landbouwers) van de EU-begroting; 15. is van mening dat de EU-bepalingen inzake vervroegde pensionering verbeterd dienen te worden, met name voor landbouwers die hun bedrijf overdoen aan jongere landbouwers, teneinde hen aldus in staat te stellen om economische en sociaal levensvatbare eenheden te creëren, en dat verdere regelingen om de stimulans om met pensioen te gaan te vergroten, overwogen dienen te worden; bovendien dienen de bepalingen inzake vervroegde pensionering regelmatig in het licht van de diverse inflatiepercentages in de verschillende lidstaten te worden herzien; is verder van mening dat oudere gepensioneerde landbouwers een zekere mate van betrokkenheid moet worden toegestaan met benutting van hun ervaring en eerbiediging van hun zelfrespect, zonder hun rechten op grond van de bepalingen van de regeling in gevaar te brengen; 16. is van mening dat voor elke vorm van steun die is voorzien, stimuleringsmaatregelen beschikbaar moeten zijn in de vorm van een lagere rentevoet voor investeringen door jonge landbouwers; 17. wijst erop dat het van belang is dat de baten van de rentesubsidies naar de betrokken jonge landbouwers gaan en niet naar de bank die voor de uitkering zorgt; pleit in dit verband voor de vaststelling van duidelijke richtsnoeren voor rentesubsidies, waarbij de banken op een doorzichtige wijze dienen aan te tonen dat de rentevergoeding geen rol speelt bij hun berekening van het toe te passen rentepercentage; 18. verzoekt de Commissie de haalbaarheid te onderzoeken van alle alternatieve methoden van steun aan de landbouwers, met inbegrip van het gebruik van landbouwkredietgaranties, met name voor jonge landbouwers, en alternatieve systemen, zoals de ontwikkeling van organische productie, agri-toerisme en plattelandstoerisme, te stimuleren, daar het toerisme in vele landelijke gebieden van de Unie een bron van rijkdom en een pijler van de economie vormt en bijdraagt tot een duurzame ontwikkeling in deze gebieden; 19. is van mening dat in het kader van het gelijkekansenbeleid de Europese Unie de totstandkoming dient te ondersteunen van belastingmaatregelen van de lidstaten ter ontwikkeling van de rol van jonge boerinnen, met name in de vorm van ondersteuning bij moederschapsverlof en de ontwikkeling van het boerengezin; 20. verzoekt de Commissie steun te blijven verlenen voor een duurzame landbouw die kwaliteitsproducten levert, niet alleen door versterking van reeds bestaande instrumenten als de benaming van oorsprong, steun voor de biologische landbouw en steun voor autochtone rassen, maar ook door concrete steuninstrumenten te vormen voor regionale producten van een bijzondere kwaliteit om aldus een markt te doen ontstaan voor hoogwaardige landbouwproducten die jonge landbouwers de gelegenheid geven om te investeren; 21. verzoekt de Commissie om alle mogelijkheden van de fondsen voor plattelandsontwikkeling en de Structuurfondsen te benutten om bij te dragen tot de inspanningen van de lidstaten ter ondersteuning van de totstandkoming en de instandhouding van infrastructuur, een hoogwaardig net van overheidsdiensten en een dynamisering van de lokale en regionale markten om zo de leegloop van het platteland tegen te gaan, de basisvoorwaarden te scheppen voor investeringen in landelijke achterstandsgebieden en de vestiging van jonge landbouwers attractiever te maken; wijst erop dat initiatieven op cultureel gebied, voor het bevorderen van het sociaal leven en op het gebied van onderwijs, een gunstiger klimaat creëren voor jongeren om op het platteland te wonen en in de landbouw te werken; 22. is van mening dat er ruimte bestaat voor de ontwikkeling van systemen waarbij zowel de gevestigde landbouwers als jonge landbouwers samenwerken om de boerderij te ontwikkelen, waarbij elk van hen een combinatie van ervaring en innovatie inbrengt; wijst er evenwel op dat dergelijke systemen slechts ontwikkeld kunnen worden indien er een regelgevend kader aanwezig is dat waarborgt dat geen der partijen door de ander wordt uitgebuit; 23. wijst erop dat het belangrijk is dat de lidstaten ervoor zorgen dat institutionele organen die grond bezitten bij voorkeur pachtcontracten - zij het op gelijke voorwaarden - met jonge landbouwers sluiten; 24. wijst op het belang van verdere scholing en opleiding teneinde het niveau der kwalificaties en de vaardigheden die van toepassing zijn op het boerenbedrijf te verhogen, en meent dat men zich hierbij vooral moet richten op de beroepsopleiding van vrouwen wier middelen van bestaan op het platteland liggen; is van mening dat de Europese Unie programma's voor landbouwers zou moeten financieren die inhaken op de jongste ontwikkelingen op de markt, alsmede op nieuwe en alternatieve technieken; wijst er tevens op dat alle vormen van onderwijs, met inbegrip van computercursussen die beantwoorden aan de door de lidstaten erkende normen en die verstrekt worden door hoger onderwijsinstellingen, alsmede cursussen die gegeven worden door particuliere of openbare instellingen, voor deze financiering in aanmerking dienen te komen 25. wijst op het belang van de ontwikkeling van het gebruik van de computertechnologie en het Internet, met name in het kader van het initiatief e-Europa; 26. wijst erop dat de directoraten-generaal landbouw en informatiemaatschappij van de Commissie dienen te studeren op een passend investeringsprogramma gericht op de verwerving en aanwending van de nieuwe informatietechnologieën om dit vervolgens voor te leggen aan de Europese Investeringsbank, en dat zij zich dienen te beijveren voor de toekenning van de nodige middelen aan het Europees Sociaal Fonds voor programma's voor permanente educatie; dat de EIB een specifiek "loket voor jonge landbouwers " binnen het initiatief "Innovatie 2000" dient te openen en bestaande instrumenten ter stimulering van de nieuwe technologieën dient te versterken; 27. verzoekt de Commissie om alle bestaande en nog te nemen steunmaatregelen voor jonge landbouwers in één document bijeen te brengen; 28. wijst op het belang van continue systemen voor de plattelandsontwikkeling, die aanzienlijk nut kunnen hebben voor de plattelandsgemeenschap in haar geheel en voor de agrarische sector in het bijzonder en dringt er bij de Europese Unie op aan om de plattelandsontwikkeling op te nemen in de voor de periode 2000-2003 te herziene sectoren zodat steun aan de jonge landbouwers het belangrijkste element van de plattelandsontwikkeling wordt; verzoekt de Commissie om te bezien of nieuwe communautaire initiatieven genomen kunnen worden die jonge landbouwers als voornaamste doelgroep hebben; 29. pleit, om het hoofd te bieden aan het algemene reputatieverlies van de landbouw en om een brede bewustwording van de problemen van de landbouw te bereiken, voor de opneming in het gemeenschappelijk landbouwbeleid van maatregelen ter voorlichting van de bevolking over de landbouw, alsmede van een initiatief ter voorlichting van scholieren over de studie landbouwwetenschap; 30. wijst erop dat voor de uitbreiding van de Europese Unie in de kandidaat-lidstaten veranderingen noodzakelijk zijn in de structuur van het boerenbedrijf en inzake de wijze waarop het GLB zal functioneren; dringt erop aan dat door alle betrokkenen aan de behoeften van de jonge landbouwers prioriteit wordt gegeven in het kader van de algemene limiet van SAPARD, welke op de topconferentie te Berlijn werd vastgesteld; 31. is van mening dat de Europese Unie de kandidaat-lidstaten zou moeten stimuleren om investeringssteun te richten op jonge landbouwers en om maatregelen te nemen voor de invoering van vervroegde pensionering; is van mening dat de Europese Unie deze landen zou moeten toestaan hogere bedragen aan installatiesteun gedurende de periode die onmiddellijk volgt op de toetredingsperiode, uit te keren; 32. is van oordeel dat de Unie in het kader van de programma's Socrates en Leonardo moet bevorderen dat de scholing en opleiding van jonge landbouwers en van de beoefenaars van verwante ambachten en beroepen wordt verbeterd opdat hun beroepskwalificaties op het vereiste niveau worden gebracht, een en ander voor zover er voldoende extra middelen kunnen worden vrijgemaakt; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de preambule van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0365/2000 ), A. overwegende dat de globalisering of mondialisering van de economie in de zin van een met de ontwikkeling van de vervoermiddelen en de nieuwe technologieën gepaard gaande totstandkoming van nauwere banden tussen economieën, bedrijven, samenlevingen en culturen, gestaag toeneemt en innovaties vergt in alle sectoren van de economie, en ook in het Europees sociaal model, B. overwegende dat de globalisering de voorwaarden waaronder de handel in goederen en diensten plaatsvindt kan verbeteren en dat dit ten goede kan komen aan een groot deel van de bevolking, maar dat kan worden gevreesd dat dit ook nadelige gevolgen zal hebben voor traditionele sectoren van onze economie die moeten worden gehandhaafd, en dat het dan ook de plicht van de overheid is adequate maatregelen te treffen om deze sectoren te beschermen, C. overwegende dat de verbetering van de handelsvoorwaarden bij transacties geen doel op zich is, maar gepaard moet gaan met een streven naar verbetering van de levenskwaliteit voor de hele bevolking van de Unie, waarbij de economie een instrument moet zijn ten dienste van de samenleving, D. overwegende dat beleidsmaatregelen die erop gericht zijn de werkgelegenheid maximaal te bevorderen en de arbeidsomstandigheden te verbeteren, in het bijzonder in de visserij, daadwerkelijk voorrang moet krijgen, E. overwegende dat de verlaging van de kosten van de grondstoffen die de globalisering in louter commercieel opzicht voor de visserijsector kan betekenen ook crisissen en aanzienlijke schade kan veroorzaken, en zelfs de verdwijning van gevoelige sectoren die dienen te worden gehandhaafd om redenen die niet louter economisch zijn, zoals het voorkomen van de ontvolking van kustgebieden of het bevorderen van de integratie en de cohesie van de plaatselijke economieën, F. overwegende dat de globalisering een impuls moet geven aan de ontwikkeling van de verschillende productiesectoren, waarbij moet worden gestreefd naar integratie en specialisatie teneinde de productiemiddelen winstgevend te houden of te maken, G. overwegende dat de visserij een economische activiteit is die zich steeds meer op mondiaal niveau afspeelt, met name wat betreft het verwerven van visbestanden en de inzet van vloten om deze bestanden te verwerven, en de bevoorrading van de markten en de verwerkingsindustrie, H. overwegende dat er momenteel in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) onderhandeld wordt over verdere liberalisering van de handel, en dat deze onderhandelingen verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor het communautaire visserijbeleid, I. overwegende dat de debatten op visserijgebied in het kader van de WTO zich niet mogen beperken tot de problemen in verband met de toegang tot de markten, ten aanzien waarvan de Unie als belangrijk importeur al een zeer liberaal standpunt inneemt, maar dat, naast de bescherming van de consument door middel van sanitaire controles op en inspecties van de geïmporteerde producten, alle facetten van de visserijsector dienen te worden geanalyseerd, met inbegrip van de openstelling voor investeringen en het recht van vestiging in derde landen, J. verwegende dat de instandhouding van het mariene milieu en het rationele beheer van de exploiteerbare bestanden prioriteiten van de communautaire actie zijn, een actie die noodzakelijk is om de toekomst van de visserijsector veilig te stellen, K. overwegende dat de strategieën voor de instandhouding van de soorten en de mariene biotopen slechts doeltreffend kunnen zijn indien de problemen worden beschouwd op regionaal of mondiaal niveau, en men niet alleen uitgaat van de soevereiniteit van staten, hetgeen een coördinatie-inspanning van alle betrokken actoren vergt, L. overwegende dat de Unie er duidelijk belang bij heeft de verdere uitwerking en de naleving van het internationale zeerecht, de FAO-Gedragscode voor een verantwoorde visserij, het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het zeerecht van 10 december 1982 en de Overeenkomst inzake de instandhouding en het beheer van exclusieve economische zones overschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden, te bevorderen, M. overwegende dat momenteel in de communautaire instellingen, de bestuursorganen van de lidstaten en de beroepssector een diepgaand debat wordt gevoerd met het oog op de komende hervorming van het communautaire visserijbeleid, die in 2002 haar beslag moet krijgen, en dat daarbij terdege rekening moet worden gehouden met de globalisering en de gevolgen daarvan, N. overwegende dat de regionale visserijorganisaties een doeltreffend instrument zijn voor een verantwoord beheer van de visbestanden en een geschikt mechanisme ter bestrijding van ongewenste verschijnselen, zoals overbevissing of de activiteiten van piraatschepen of vaartuigen die onder een goedkope vlag varen en vismethoden toepassen die niet stroken met de regels voor een verantwoorde visserij die de instandhouding van de visbestanden garandeert, O. overwegende dat de instellingen van de EU, in overeenstemming met het beginsel van toereikendheid van de middelen van het gemeenschappelijk visserijbeleid, over voldoende personele en materiële middelen moeten beschikken om in de RVO's de belangen van de visserijsector en de betrokken lidstaten van de EU te kunnen vertegenwoordigen en verdedigen, P. overwegende dat de EU veel meer aandacht moet besteden aan de visserij, die ze dient te beschouwen als een economische en sociale activiteit die van strategisch belang is voor het waarborgen van de toekomstige werkgelegenheid in de sector en om de Europese en de wereldbevolking in de toekomst te voorzien van het nodige proteïnerijke voedsel, Q. overwegende dat bij de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid, die volgens de regelgeving in 2002 haar beslag moet krijgen, rekening moet worden gehouden met het mondiale kader van de globalisering van de economie en de rol die de Europese vloten en de Europese industrie in deze nieuwe mondialiseringscontext moeten spelen, 1. onderstreept nogmaals dat de bescherming van de mariene biotopen en de instandhouding van de visbestanden onder bevredigende voorwaarden, teneinde een duurzame ontwikkeling en een rationele exploitatie van de soorten te garanderen, de beginselen zijn waarop het communautaire en het mondiale visserijbeleid moeten steunen, en dat indien deze beginselen niet in acht worden genomen het voortbestaan van de sector in gevaar komt; 2. wenst dat de bestaande mechanismen van het gemeenschappelijk visserijbeleid ter bestrijding van overbevissing, zoals de invoering van gediversifieerde en meerjarige totale vangstquota (TAC), worden geperfectioneerd, of dat nieuwe experimentele mechanismen worden toegepast met het oog op de beperking van de aanzienlijke hoeveelheden ongewenste bijvangsten, die leiden tot een enorme verspilling van proteïnen met een hoge voedingswaarde; 3. verzoekt de Commissie specifieke maatregelen te nemen ter bescherming van pootvis en jonge vis van overbeviste of bedreigde soorten, door instelling van biologische rustperiodes, beperking van de visserij in sommige wateren en door stimulering van selectieve vangstmethodes, teneinde het aantal paairijpe vissen weer op peil te brengen, zodat op lange termijn de reproductie van de bestanden wordt gewaarborgd en het voortbestaan van de visserij zelf ook veilig wordt gesteld, 4. verzoekt de Commissie en de Raad onverwijld een coherente strategie te ontwikkelen met het oog op de WTO-onderhandelingen voor de liberalisering van de handel in de sector van de visserijproducten, op grond van onder meer de volgende overwegingen: 5. verzoekt de Commissie en de Raad hun inspanningen om de sector structurele steun te verlenen voort te zetten en de bestaande steunmaatregelen - voor zover ze niet leiden tot een toename van de globale visserijinspanning - te handhaven, met name de maatregelen die gericht zijn op een betere bescherming van het milieu in het algemeen en het mariene milieu in het bijzonder, alsmede de maatregelen bestemd voor de vloten van landen die hebben voldaan aan de afspraken die zijn vastgelegd in de meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP's); 6. verzoekt de Commissie haar inspanningen op het gebied van de aanpassing van de communautaire vloot aan de Europese en mondiale visbestanden voort te zetten door de opstelling van een nieuw, geloofwaardig meerjarig oriëntatieprogramma voor de vloot, dat recht doet aan de reële situatie in de sector en dat doelmatig en onder gelijke voorwaarden kan worden toegepast op alle visserijvloten en -actoren, ongeacht hun nationaliteit; 7. beseft, met betrekking tot de visserij, dat instandhouding van de visbestanden, bescherming van het zeemilieu en duurzame beoefening van de visserij, in de nieuwe economische orde alleen doeltreffend gerealiseerd kunnen worden als er consensus heerst en alle betrokken landen samenwerken; 8. is van oordeel dat de communautaire visserijactiviteit in de nieuwe context van een geglobaliseerde economie nieuwe en ruime vormen van samenwerking met derde landen moet ontwikkelen, en betrokken moet worden bij de ontwikkeling van visserijsectoren in andere landen, waar zij zich moet vestigen en moet meewerken aan investeringen en bedrijfsprojecten, met de nodige juridische garanties, inclusief ten aanzien van de arbeidsrechtelijke situatie en de arbeidsvoorwaarden van de zeelieden; 9. is van oordeel dat de Europese Unie een van de hoofdrolspelers moet zijn bij de ontwikkeling van het internationale zeerecht in het kader van de Verenigde Naties, en bij een doeltreffende controle op de naleving ervan, en dat de Raad en de Commissie te dien einde de sluiting van internationale overeenkomsten ter bevordering van verantwoorde visserijmethoden en verantwoorde vormen van handel moeten aanmoedigen; 10. onderstreept nogmaals dat de Europese Unie aan alle bestaande of nog op te richten regionale visserijorganisaties moet deelnemen en de totstandkoming van nieuwe regionale visserijorganisaties waar zij baat bij kan hebben, moet stimuleren, omdat zij de geschikte instrumenten zijn voor het beheer van de visbestanden in volle zee of op een continentaal plat dat meerdere landen gemeen hebben; is van oordeel dat de rol, de vertegenwoordiging en de medewerking van de Gemeenschap bij de ontwikkeling van de activiteiten van deze organisaties in verhouding moeten staan tot de bevoegdheden van deze organisaties, maar dat er in elk geval meer menselijke en materiële middelen ter beschikking moeten worden gesteld dan thans het geval is, teneinde steeds de belangen van de communautaire visserijsector te kunnen behartigen; 11. verzoekt de Commissie en de Raad in de geëigende fora voor te stellen dat het aantal stemmen van de EU in regionale visserijorganisaties in overeenstemming wordt gebracht met het aantal EU-lidstaten dat de Commissie vertegenwoordigt, zodat de EU er niet wordt behandeld als een land naast andere landen; 12. wenst dat de Commissie zich binnen de RVO's sterk maakt voor dialoog en overleg met de visserijsector en met de representatieve communautaire instellingen, waarbij het Europees Parlement in de toekomst op de bijeenkomsten van de RVO's de rol van waarnemer moet blijven spelen; 13. is van oordeel dat de Europese Unie zich ervoor moet blijven beijveren de afzet van visserijproducten die zijn verkregen met toepassing van methoden die niet in overeenstemming zijn met de voorschriften van de regionale visserijorganisaties te voorkomen, en dat zij daarbij zelfs een actievere rol moet spelen, door de ontwikkeling te bevorderen van juridische instrumenten die de internationale gemeenschap in staat stellen daadwerkelijk een einde te maken aan de activiteiten van vaartuigen die zonder of onder een goedkope vlag varen en de inspanningen om de door het VN-Verdrag inzake het zeerecht verleende mandaten ten uitvoer te leggen, teniet dreigen te doen of zinloos maken; 14. dringt er bij de Commissie op aan initiatieven voor te stellen voor het bestraffen van communautaire reders waarvan de schepen vissen onder goedkope vlag en de spot drijven met de communautaire of internationale regels, en die zo een zeer kwalijk voorbeeld vormen van oneerlijke concurrentie, dat schadelijk is voor het vertrouwen van de communautaire visserij in het bestuurlijk vermogen van de communautaire overheid; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2000) 15 - C5-0109/2000 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0333/2000 ), A. overwegende dat het driejaarlijks verslag van de Commissie bijzonder welkom is, zowel als samenvatting van de voorbije ontwikkelingen als in de zin van een aanwijzing voor haar manier van denken in het vooruitzicht van de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid in 2002, B. gezien het sociaal-economisch belang van de visvangst, niet alleen voor de directe en indirecte werkgelegenheid die ermee gemoeid is, maar ook voor de economische ontwikkeling van een groot aantal streken en vissersdorpen die er sterk van afhankelijk zijn, C. gezien het belang van de kleine visvangst onder de kust voor het behoud van de werkgelegenheid in een groot aantal visserijstreken van de Europese Unie voor de bevoorrading met verse vis en het behoud van tradities en levenswijzen in de Europese Unie, D. overwegende dat de visbestanden zich over het algemeen in onbevredigende staat bevinden, maar dat men er toch in is geslaagd de natuurlijke schommelingen in bestanden als die van haring en makreel dankzij krachtige beheersmaatregelen goed op te vangen, E. overwegende dat het Wetenschappelijk, technisch en economisch comité voor de visserij (STECF) momenteel niet in staat is om de oorzaken van de povere staat van de visbestanden aan te wijzen en niet kan zeggen of de meerjarige oriëntatieprogramma's (MAGP) enige invloed op de huidige toestand hebben gehad, F. overwegende dat er in de verslagperiode goede vooruitgang is geboekt op het vlak van de technische beschermingsmaatregelen, maar dat er nog meer moet worden gedaan, G. overwegende dat het van wezenlijk belang is dat de vissers vertrouwen hebben in het wetenschappelijk advies op grond waarvan de beleidsmaatregelen getroffen worden, en dat de vissers en hun respectievelijke organisaties daarom beter moeten kunnen deelnemen aan en meer betrokken moeten worden in het besluitvormingsproces voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, H. overwegende dat de Commissie het initiatief genomen heeft om een hervorming door te voeren in zowel het STECF als het Adviescomité voor de visserij; dat er echter meer onderzoek nodig is om de betrouwbaarheid van de wetenschappelijke gegevens te verhogen; voorts zijn een betere analyse van de sociaal-economische aspecten van de bedrijfstak en van de gevolgen voor de economische en sociale samenhang van de Europese regio's, een betere statistische analyse van de bedrijfsongevallen in de sector, van de oorzaken ervan en de veiligheidsvoorzieningen om ze te voorkomen, grotere deelname van nieuwe generaties aan deze activiteit om de toekomst van de sector veilig te stellen en ondersteuning van maatregelen die levensmiddelen op basis van vis en zeevruchten een grotere toegevoegde waarde geven, noodzakelijk, I. overwegende dat in bepaalde kringen binnen de visserij de mening heerst dat de meerjarige oriëntatieprogramma's niet op een eerlijke en rechtvaardige manier uitgevoerd zijn, zodat de vissersvloten van de Gemeenschap op ongelijke wijze voldaan hebben aan de eisen van de opeenvolgende meerjarige oriëntatieprogramma's, met als gevolg een discriminerende behandeling van sommige lidstaten, J. overwegende dat de Commissie begonnen is aan een kosten/batenanalyse van de overeenkomsten met derde landen, dat die in het verleden maar voor een klein aantal lidstaten voordelig geweest zijn, maar dat deze overeenkomsten voordelig zijn voor de Europese Unie in haar geheel, werkgelegenheid scheppen, het handelsdeficit van de Europese Unie verminderen, de EU-markten van producten van de visvangst voorzien en een positieve uitwerking op een groot aantal indirecte en afgeleide activiteiten hebben: verwerkende nijverheid, vervoer, handel, havenactiviteiten, de scheepsbouw en -herstelling, investeringen in technologische ontwikkeling, K. overwegende dat de herziening van de gemeenschappelijke marktordening de functie van de producentenverenigingen versterkt heeft en de vereiste van naspeurbaarheid ingevoerd heeft voor visserijproducten, L. overwegende dat er goede vorderingen gemaakt zijn bij toezicht en controle, maar dat er nog meer bereikt moet worden, vooral om de bevoegdheden van inspecteurs van de Gemeenschap uit te breiden en de strafmaatregelen te harmoniseren, M. overwegende dat ervoor gezorgd moet worden dat het controlesysteem van de Gemeenschap strikt toegepast wordt op schepen van derde landen die de territoriale wateren van de Gemeenschap bevissen, N. overwegende dat het van wezenlijk belang is een grotere deelname aan het gemeenschappelijk visserijbeleid te bevorderen, zodat de vissers, de organisaties die hen vertegenwoordigen, de NGO's, de consumentenorganisaties en de visvangstindustrie in het algemeen, zich meer gebonden achten aan besluiten die met het gemeenschappelijk visserijbeleid te maken hebben, O. overwegende dat er nogmaals en aanhoudelijk op gewezen moet worden dat regionalisering van het visserijbeleid in geen geval hetzelfde is als renationalisering van het visserijbeleid, P. overwegende dat gesloten gebieden altijd een non-discriminatoir karakter moeten behouden en uitsluitend gebaseerd mogen zijn, zowel in tijd als in ruimte, op wetenschappelijke criteria, Q. overwegende dat de toetredingsregelingen volgens artikel 158 van het EG-Verdrag in overeenstemming moeten zijn met de sociale, economische en regionale samenhang, en streken moeten ontzien waar de plaatselijke bevolking sterk afhankelijk is van de visvangst, R. overwegende dat er in de debatten over de visserij rekening gehouden moet worden met de sociale aspecten, omdat daaraan tot dusverre geen aandacht werd geschonken, 1. verwelkomt het driejaarlijks verslag van de Commissie en wijst erop dat de tekortkomingen van het GVB gecorrigeerd moeten worden door een hervorming in 2002, die gebaseerd moet zijn op integratie van de visserij in de interne markt en meer coherentie met het overige communautaire beleid; 2. betreurt de onbevredigende situatie waarin de visbestanden zich momenteel bevinden; 3. meent dat er op het vlak van de technische beschermingsmaatregelen meer vooruitgang kan worden geboekt door vergroting van de maaswijdte voor bepaalde soorten, voorschriften voor dikte en buigzaamheid van de mazen, het gebruik van vierkant gemaasde netwanden of -roosters voor jonge vis van bepaalde soorten, regels voor de lengte van bepaalde soorten takels en vastlegging van de gesloten gebieden wanneer dit in wetenschappelijke rapporten wordt aanbevolen; 4. wenst dat de technische maatregelen voor alle Middellandse-Zeelanden worden geharmoniseerd en dat een systeem voor het beheer van de visserij-inspanning in het gebied wordt ingevoerd; 5. wenst dat er een nieuw model voor het beheer op langere termijn van de visbestanden in overweging wordt genomen om meer gediversifieerde planning op termijn mogelijk te maken, om te vermijden dat vissen worden teruggegooid, zoals thans met het huidig TAC-systeem het geval is; 6. verheugt zich over de initiatieven van de Commissie om de dialoog met de bedrijfstak uit te breiden, en meent dat deze nog aangevuld moeten worden; 7. meent dat de visserijovereenkomsten met derde landen een wezenlijk onderdeel van het gemeenschappelijk visserijbeleid vormen, dat ze versterkt moeten worden en worden uitgebreid tot nieuwe landen, en dat bij de onderhandelingen over dergelijke overeenkomsten rekening moet worden gehouden met de betrekkingen van de bewuste landen met de Europese Unie en hun algemene tegenprestaties; is in verband hiermee van mening dat in de EU-begrotingen specifieke posten moeten worden gecreëerd voor de financiering van visserijakkoorden; 8. meent dat de wetenschappers bij hun werkzaamheden meer gebruik moeten maken van de informatie van de vissers zodat er wederzijds vertrouwen groeit; 9. herhaalt dat de meerjarige oriëntatieprogramma's discriminerend gewerkt hebben, en zonder noemenswaardige voordelen voor de visserijsector, en dat de lidstaten die de doelstellingen verwezenlijkt hebben niet gepenaliseerd mogen worden met nieuwe beperkingen van de visinspanning zolang de andere lidstaten de doelstellingen van de vorige meerjarige oriëntatieprogramma's niet hebben bereikt; 10. stelt voor om vanaf 2002 niet langer gebruik te maken van het criterium van het motorvermogen van de vissersvaartuigen om de vlootcapaciteit te berekenen en beveelt een gewogen berekening van de vlootcapaciteit van elk land aan die rekening houdt met de verschillende scheepsonderdelen en de categorieën van lengte en tonnenmaat; 11. stelt dat internationale visserijovereenkomsten een eersterangs functie vervullen in de bevoorrading van de Europese markt door de Europese vloot, en dat het systeem van visserijovereenkomsten dus aangemoedigd en ondersteund moet worden; hoopt dat in de toekomst meer lidstaten enig voordeel zullen kunnen halen uit de visserijovereenkomsten met derde landen; 12. herhaalt zijn al lang bekende oproep voor de invoering van een kwaliteitsmerk voor vis- en aquacultuurproducten uit de Gemeenschap; 13. stelt nogmaals zijn eis dat de inspectiedienst van de Gemeenschap versterkt wordt en bevoegdheden krijgt die gelijkwaardig zijn met die van de nationale inspecteurs; 14. wenst eenvormige inspectieregelingen in heel de Gemeenschap en harmonisering van de strafmaatregelen tegen overtredingen; herhaalt bijgevolg zijn vraag aan de Raad om de nodige maatregelen te treffen om het toezicht en de controle op de visvangst uit te breiden en de Commissie de nodige bevoegdheid te verlenen om de regels van de Gemeenschap op toezicht en controle op de visvangst door de lidstaten te doen naleven en de nodige sancties op te leggen; beveelt daarom sterk aan om het toezichtsysteem op de schepen per satelliet uit te breiden, dat de best betrouwbare en vooral de meest economische methode vormt; 15. eist strikte toepassing van het controlesysteem van de Gemeenschap tegenover vaartuigen van derde landen die de territoriale wateren van de Europese Unie bevissen en op de vrachten die deze schepen in de havens van de Gemeenschap lossen, in het bijzonder op de ladingen die afkomstig zijn van schepen die onder goedkope vlag varen, om de markt van de Gemeenschap te beschermen, en ervoor te zorgen dat de belangen van de vissers van de Gemeenschap worden gewaarborgd; 16. bevestigt de consistentie van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de rechtsgeldigheid van het huidige besluitvormingsproces, die in het debat over de regionalisering niet ter discussie mogen worden gesteld; 17. verzoekt de Commissie in het kader van het GVB een analyse te verrichten van alle aspecten van de huidige beperkingen van het beginsel van vrije toegang tot de communautaire wateren, met name ten aanzien van de verschillende eisen met betrekking tot de status van deze afwijking; 18. onderstreept dat bij de instelling van gesloten gebieden geen discriminatoire elementen mogen worden opgenomen, en dat de instelling en afbakening in ruimte en tijd uitsluitend gebaseerd zijn op wetenschappelijke rapporten waarin een dergelijke maatregel uitdrukkelijk wordt aanbevolen; 19. eist dat de noodzakelijke sociale, economische en regionale samenhang met de grootst mogelijke zorg behandeld worden en dat de bescherming van de bevolking en het behoud van de werkgelegenheid in de gebieden die sterk afhankelijk zijn van de visvangst, de hoogste voorrang krijgt; 20. verzoekt de Commissie om de toepassing van het relatieve stabiliteitsbeginsel door te lichten om beter te kunnen inspelen op de behoeften van de economische, sociale en regionale samenhang, zonder dit principe zelf ter discussie te stellen en een diepgaand onderzoek te verrichten naar de criteria aan de hand waarvan een regio kan worden gedefinieerd als "afhankelijk van de visvangst” en na te gaan of de classificering van genoemde regio's sinds de invoering van het GVB gewijzigd is; 21. verzoekt de Commissie dringend sociale maatregelen te treffen ter verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de veiligheidsvoorzieningen en de opleidingskansen van vissers; benadrukt dat de essentiële rol van vrouwen in de visserijwereld moet worden erkend en dat er rekening mee gehouden moet worden in de vorm van passende maatregelen; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen, parlementen en visserijorganisaties van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2000) 14 - C5-0110/2000 ), - gelet op artikel 14, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, - gelet op artikel 47, lid 1, van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0332/2000 ), A. overwegende dat de raadplegingsmethode van de Commissie om de meningen en wensen van de actoren in de visserijsector te inventariseren over de toepassing en resultaten van het gemeenschappelijk visserijbeleid een goede ervaring is geweest, B. overwegende de uitzonderingsregeling op het beginsel van vrij verkeer in de communautaire wateren waarin de toegang tot de wateren en bestanden wordt vastgelegd, C. overwegende dat er rekening gehouden moet worden met de toekomstige toetreding van de landen uit Midden- en Oost-Europa, D. overwegende dat de historische rechten van de vissers van de betrokken lidstaten kunnen worden gehandhaafd in een geest van gemeenschappelijk partnerschap, E. overwegende dat de visserijactiviteiten sinds enkele jaren van grotere invloed zijn op de omvang, de variëteit en de kwaliteit van de visbestanden in de Gemeenschap, F. overwegende dat de achteruitgang van de visbestanden een bron van ernstige bezorgdheid is voor de beroepssector en de publieke opinie, die erg gevoelig is voor instandhoudingsproblematiek, G. overwegende dat tijdens deze raadpleging de meerderheid van de beroepssector de noodzaak van een beleid voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden niet in twijfel heeft getrokken, H. overwegende dat de raadpleging heeft aangetoond dat het duidelijk is dat vissers en andere belanghebbende partijen moeten worden betrokken bij het besluitvormingsproces en dat hun ervaring en inbreng kan leiden tot een beter werkbaar en realistisch systeem met een hogere nalevingsgraad, I. overwegende dat er twijfel is geuit over de verplichting om (bij)vangsten terug te gooien en dat de voorkeur gegeven wordt aan de invoering van selectievere vismethodes, J. overwegende dat het TAC- en quotastelsel door de beroepsvissers is bekritiseerd omdat ze de doelmatigheid ervan betwijfelen en kritiek hebben op de ondoorzichtigheid van de procedure voor de vaststelling van de TAC's en het systeem voor de uitwisseling van vangstquota; voorts overwegende dat het huidige systeem teruggooi aanmoedigt, K. overwegende dat het MOP-systeem dat aan veel kritiek onderhevig is moet worden verbeterd, L. overwegende dat de pogingen die tot dusverre zijn ondernomen om de overcapaciteit van de Europese visserijvloot te verminderen onvoldoende resultaat hebben opgeleverd ten aanzien van de vermindering van de visserij-inspanning, M. overwegende dat de grote meerderheid van de deelnemers aan deze hoorzittingen controle en toezicht op de visserijactiviteiten accepteert als onontbeerlijk element van elk beleid op het gebied van het beheer en de instandhouding van de communautaire en internationale visbestanden, N. overwegende dat de beroepsvissers van elke lidstaat ten aanzien van de controle, de sancties en het toezicht op de visserijactiviteiten het gevoel hebben te worden gediscrimineerd, O. overwegende dat de kleine kustvisserij een aanzienlijke sociaal-economische impact heeft, omdat zij voor veel regionale werkgelegenheid zorgt, alsmede voor de aanvoer van verse visserijproducten - de basisproducten van het restauratiewezen - en een onschatbare bron van Europese tradities vormt, P. overwegende dat het noodzakelijk is de economieën van perifere regio's die van de visserij afhankelijk zijn te ondersteunen door middel van de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk visserijbeleid en door tegemoet te komen aan de specifieke behoeften van deze regio's en tegelijkertijd de noodzakelijke diversificatie te bevorderen, Q. overwegende dat de visserij en de handel in visserijproducten traditioneel een mondiaal karakter hebben, dat de vraag op de communautaire markt naar zeeproducten alsmaar toeneemt, dat er steeds meer visserijproducten worden ingevoerd in de Gemeenschap, nl. ongeveer 60% van de totale Europese consumptie, en dat de visserij tevens van groot belang is voor de verwerkende industrie, R. overwegende de internationale visserijakkoorden en de noodzaak ervan voor de vissers van de Unie, S. overwegende dat de nieuwe benadering van de visserijovereenkomsten van de Europese Unie streeft naar een grotere samenwerking met bepaalde derde landen om de plaatselijke visserijsector te ondersteunen, T. overwegende dat de regionale visserijorganisaties in de nabije toekomst een belangrijkere rol zullen spelen en dat de Europese Unie binnen deze organisaties een belangrijkere rol dient te hebben, U. overwegende dat de meerderheid van de beroepssector vraagtekens zet bij de wetenschappelijke adviezen over het beheer en de instandhouding van de visbestanden, V. overwegende dat de vertegenwoordigers van de Middellandse-Zeelanden de wens hebben geuit dat er een visserijbeleid voor de Middellandse Zee wordt vastgesteld met inachtneming van de specifieke kenmerken van deze zone, W. gezien de verzoeken om regionalisatie van bepaalde aspecten van het gemeenschappelijk visserijbeleid en het feit dat geen overeenstemming bestaat over de draagwijdte van deze term, X. overwegende dat er in de debatten over het gemeenschappelijk visserijbeleid na 2002 een diepgaande discussie moet worden gevoerd over sociale en sociaal-economische aspecten zoals het behoud van de werkgelegenheid en de veiligheid op zee, Y. overwegende dat de rol en het potentieel van de verwerkende sector in een herzien gemeenschappelijk visserijbeleid opnieuw moeten worden geëvalueerd aan de hand van twee criteria: enerzijds de waarde die deze sector eventueel kan toevoegen aan het communautaire BBP, met aandacht voor de werkgelegenheid, en anderzijds de extra kennis die de Gemeenschap kan verwerven op het gebied van nieuwe processen, grondstoffen en markten, Z. overwegende dat veel meer rekening moet worden gehouden met de gevolgen van de communautaire beleidsmaatregelen die het bestaan van de visserij en de visverwerkende industrieën bedreigen, AA. overwegende dat goedkope import uit landen waarmee de EU handels- en economische overeenkomsten heeft gesloten opnieuw moet worden bekeken in het licht van de ervaring die is opgedaan met het antidumpingbeleid van de EG - telkens als de exportprijs van vis uit derde landen lager is dan de productiekosten of dan de prijs op de thuismarkt van het exporterende land; 1. neemt kennis van de standpunten die tijdens de regionale hoorzittingen zijn ingenomen en keurt de benadering van de Commissie goed; 2. beveelt aan het beleid van de Unie op visserijgebied in grote lijnen voort te zetten, met name ten aanzien van de instandhouding en het beheer van de visbestanden; 3. doet een beroep op de Commissie om de nodige maatregelen te treffen met het oog op de voorkoming van vervuiling van de zee; 4. verzoekt de Commissie zich te beraden op de huidige derogatie inzake de toegang tot de 6/12 mijlszone; verzoekt de Commissie om in geval van betwisting de status-quo te handhaven; 5. verlangt, in overeenstemming met de wens die ook tijdens de regionale bijeenkomsten door een meerderheid wordt geformuleerd, dat de zones waar een vangstverbod geldt op geen enkele wijze discriminerend zijn op grond van nationaliteit, en dat de instelling en afbakening van deze zones in tijd en ruimte uitsluitend gebeurt op grond van wetenschappelijke adviezen, waarin de noodzaak ervan uitdrukkelijk is aangegeven; 6. benadrukt dat het voorzorgsbeginsel moet worden toegepast in de besluiten die betrekking hebben op de communautaire visserij en aquacultuur, en dat dit beginsel moet worden gedefinieerd en toegepast in overeenstemming met de wetenschappelijke gegevens, de visserijactiviteit en de sociaal-economische situatie; 7. stelt voor om, naast de toepassing van selectievere vangstmethodes, prikkels in te voeren om de teruggooi te verminderen; 8. steunt de handhaving van het huidige stelsel van TAC's en quota om het exploitatieniveau van de beschikbare visbestanden te beperken en om ze eerlijk te verdelen tussen de lidstaten; verzoekt de Commissie de toepassing van de relatieve stabiliteit te verbeteren opdat meer rekening wordt gehouden met de noodzakelijke economische, sociale en regionale samenhang, zonder evenwel dit grondbeginsel zelf te verlaten; bepleit totale transparantie op dit gebied; 9. verzoekt de Raad en de Commissie om een diepgaande studie van de criteria die worden gehanteerd om Europese regio's te beschouwen als "afhankelijk van de visserij”, alsmede een analyse van de eventuele wijzigingen die de indeling van deze regio's sinds de invoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid heeft gekend; 10. pleit voor maatregelen die moeten bewerkstelligen dat de statistieken over de vangsten en de aan land gebrachte vis vollediger en betrouwbaarder worden en dat de lidstaten de nodige informatie binnen de gestelde termijnen verstrekken; 11. verzoekt de Commissie om bij de vaststelling van een nieuwe regeling voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden ook oplossingen in overweging te nemen zoals de verschillende varianten van de individuele quota; 12. steunt het standpunt van de Commissie om het Meerjarige Oriëntatieprogramma IV tot aan eind 2002 voort te zetten teneinde de visserij op de beschikbare bestanden zo evenwichtig mogelijk te verdelen, en om de berekeningsmethode van de visserijcapaciteit te wijzigen; 13. beveelt een nieuwe inventarisatie van de visserijvaartuigen in de lidstaten aan; 14. verlangt dat de inspectiesystemen op het grondgebied van de Gemeenschap worden gestandaardiseerd en dat de boetes voor overtredingen worden geharmoniseerd en herhaalt bijgevolg zijn verzoek aan de Raad om de nodige maatregelen te treffen voor intensievere controle en toezicht op de visserijactiviteiten, de Commissie te voorzien van voldoende bevoegdheden om toe te zien op de naleving van de communautaire regels op het gebied van controle en toezicht door de lidstaten en passende sancties te treffen; beveelt in dit verband van harte aan het satellietsysteem voor de controle van visserijvaartuigen uit te breiden omdat het de meest betrouwbare en economische methode is; 15. is van mening dat de internationale visserijovereenkomsten een belangrijke rol spelen bij de bevoorrading van de Europese markt door de Europese vloot en dat het stelsel van visserijovereenkomsten met derde landen moet worden ondersteund en bevorderd; 16. verzoekt de Raad de Commissie een mandaat te verlenen om te onderhandelen over nieuwe visserijovereenkomsten, die gebaseerd moeten zijn op een grotere samenwerking om de bevoorrading van de Europese Unie te waarborgen en, wanneer het gaat om derdewereldlanden, de ontwikkeling van de visserijsector van onze partners te bevorderen; 17. steunt, wat internationale samenwerking en visserijovereenkomsten op het gebied van het gemeenschappelijk visserijbeleid betreft, het standpunt dat de aanwezigheid van de Gemeenschap moet worden versterkt en dat multilaterale overeenkomsten in het gemeenschappelijk visserijbeleid de regel moeten worden, terwijl bilaterale overeenkomsten geleidelijk moeten verdwijnen; 18. dringt aan op een passend kader en specifieke maatregelen binnen het gemeenschappelijk visserijbeleid om de oprichting van gemengde vennootschappen met derde landen te bevorderen, met het oog op het behoud van de werkgelegenheid, de bevoorrading van de communautaire markt, de ontwikkeling van de visserijsector in derde landen en de beperking van het exploitatieniveau van de communautaire visbestanden; 19. verlangt dat in de internationale visserijovereenkomsten wordt gegarandeerd dat de vissers op de in de overeenkomsten genoemde vaartuigen die Europees burger zijn sociaal verzekerd worden in de EU; 20. wenst dat het internationale beleid van de Europese Unie op visserijgebied wordt uitgebreid, zowel door officiële deelname aan nieuwe regionale visserijorganisaties als door versterking van haar vertegenwoordiging en de noodzakelijke personele en budgettaire middelen binnen deze organisaties; 21. vraagt een inspanning op het gebied van het marktbeleid, dat gebaseerd moet zijn op het beginsel van een verantwoorde visserij en een verantwoorde markt, d.w.z. de eerbiediging van de minimummaten, een kwaliteitsbeleid en het beginsel van de communautaire preferentie; 22. herinnert de Commissie en de Raad eraan dat zij bij ieder communautair wetsvoorstel over het visserijbeleid rekening moeten houden met de internationale wetgeving en het nodige moeten doen om de ratificatieprocedure van het verdrag inzake de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstand trekkende visbestanden te versnellen; 23. verzoekt de Commissie en de Raad het wetenschappelijk, technisch en economisch onderzoek te steunen om het in staat te stellen als onbetwistbaar scheidsrechter op te treden in kwesties die verband houden met het beheer van de visbestanden, de sociaal-economische realiteit van de regio's die afhankelijk zijn van de visserij, het behoud van de werkgelegenheid en de gezondheid van de consument; dringt er derhalve op aan dat zij de internationale samenwerking van wetenschappers onderling en met de vissers bevorderen, en in dit verband de verzameling van wetenschappelijke, technische, economische en statistische gegevens over alle vormen van visserij, met inbegrip van de sportvisserij, toevertrouwen aan deskundigen; 24. verzoekt de Commissie in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid een doeltreffende regeling voor de Middellandse Zee voor te stellen; 25. verzoekt de Commissie onverwijld een specifiek actieprogramma voor te stellen ten behoeve van de invoering van een pakket van maatregelen dat rekening houdt met de specifieke kenmerken van deze regio; 26. steunt het verzoek van de sector aquacultuur en schaaldieren om voldoende bijstand van de Gemeenschap en om sterkere integratie in het gemeenschappelijk visserijbeleid; 27. verzoekt de Commissie met betrekking tot de regionalisatie van het gemeenschappelijk visserijbeleid dit begrip nauwkeuriger te definiëren en af te bakenen, zonder te raken aan het besluitvormingsproces en zonder dat dit leidt tot een versnippering van het gemeenschappelijk visserijbeleid; 28. verzoekt de Commissie op korte termijn sociale en sociaal-economische maatregelen te treffen om de levens- en arbeidsomstandigheden van de vissers te verbeteren, waarbij de nadruk gelegd moet worden op de veiligheid van de werknemers teneinde het hoge percentage arbeidsongevallen in de sector terug te dringen, alsmede de opleidingsmogelijkheden van vissers te verbeteren; dringt erop aan dat ook de ontwikkeling van de gebieden die afhankelijk zijn van de visserij moet worden versterkt; wijst erop dat er passende maatregelen moeten worden getroffen om de belangrijke rol van de vrouw in de visserijsector te erkennen en hier voldoende rekening mee te houden; 29. wenst dat de regelgeving van het gemeenschappelijk visserijbeleid wordt gecodificeerd, omdat de versnippering van de voorschriften en de voortdurende wijziging van de verordeningen verwarring scheppen en ertoe leiden dat de voorschriften bij gebrek aan duidelijkheid niet worden nageleefd; 30. verzoekt de Commissie te zorgen voor adequate structurele maatregelen om te waarborgen dat van de visserij afhankelijke gemeenschappen overleven en, waar nodig, maatregelen te nemen om deze gemeenschappen in staat te stellen te diversificeren; 31. verzoekt de Commissie het door de Europese Gemeenschap in opdracht gegeven visserijonderzoek op drie punten te herzien: wetenschappelijke studies en wetenschappelijk onderzoek moeten op grotere schaal worden verspreid en transparanter worden; multidisciplinair (niet louter biologisch) onderzoek, moet worden aangemoedigd met speciale aandacht voor het bereiken van overeenstemming met vertegenwoordigende organisaties van de visserijsector en gericht op vismethoden ter voorkoming van de vangst van ondermaatse vis; onderzoek naar nieuwe soorten visbestanden die in een moeilijke maritieme omgeving kunnen overleven moet worden gestimuleerd; 32. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat bij de herziening van het visserijbeheer de vissers en andere belanghebbende partijen worden betrokken in het besluitvormingsproces; is van opvatting dat de steun van vissers voor regelgeving op het gebied van de visserij zal toenemen wanneer visserijorganisaties worden betrokken in het besluitvormingsproces en dat de betrokkenheid van de vissers bij het opstellen en handhaven van regelgeving deze regels acceptabeler zal maken; erkent dat er vertrouwen moet zijn in de deugdelijkheid van de wetenschappelijke basis van het stelsel; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen, parlementen en visserijorganisaties van de lidstaten. Het Europees Parlement, A. overwegende dat er in verscheidene Europese landen een groeiende bezorgdheid heerst over de gevolgen van blootstelling aan straling en inademing van giftig stof door het gebruik van wapens met verarmd uranium ( depleted uranium) , waarvan enkele soldaten die hebben deelgenomen aan de militaire operaties in het voormalige Joegoslavië en met name in Bosnië in 1995 en in Kosovo in 1999, het slachtoffer zouden zijn, B. overwegende dat er tot op heden geen duidelijke medische of statistische bewijzen zijn dat er verband bestaat tussen het gebruik van verarmd uranium in munitie en de gevallen van leukemie en andere vormen van kanker of andere ziekten bij soldaten en politieagenten; overwegende dat indien er een oorzakelijk verband tussen het gebruik van deze wapens en de geconstateerde gezondheidsproblemen wordt vastgesteld, dit tevens reden zou zijn voor grote bezorgdheid over de gezondheid van de burgerbevolking in de betreffende gebieden, C. overwegende dat de meeste regeringen van de betrokken landen onderzoeksteams naar de regio hebben gestuurd en hebben gevraagd de aangewezen NAVO-organen met spoed bijeen te roepen, teneinde meer informatie te verkrijgen over het gebruik van munitie met verarmd uranium en over de beschoten gebieden; overwegende dat het VN-programma voor het milieu (UNEP) op verzoek van Kofi Annan, secretaris-generaal van de VN, een onderzoek hierover heeft ingesteld in Kosovo, D. overwegende dat de informatie in de verschenen rapporten, met inbegrip van die van de VN, nog onvolledig is en dat er binnen de NAVO een vollediger uitwisseling van informatie moet plaatsvinden, waartoe de autoriteiten van Verenigde Staten actief moeten bijdragen; overwegende echter dat het voorlopig rapport van UNEP nu al een aanbeveling bevat om de betreffende gebieden in Kosovo te isoleren en de plaatselijke bevolking een medisch onderzoek te laten ondergaan, E. overwegende dat het Internationaal Agentschap voor atoomenergie (IAEA) heeft verklaard uiterst verontrust te zijn en het van essentieel belang acht een onderzoek uit te voeren in de gebieden waar munitie met verarmd uranium is gebruikt en onder alle personen die in aanraking zijn geweest met dergelijke wapens; overwegende dat het agentschap de door UNEP gevraagde voorzorgsmaatregelen steunt, F. overwegende dat een diepgaand onderzoek naar alle gevolgen van de militaire operaties tijdens het conflict in Bosnië en Kosovo voor de militairen, de burgerbevolking en het milieu noodzakelijk is, G. overwegende dat in Italië, België, Portugal en Spanje gevallen worden onderzocht van militairen die zijn gestorven, stervende zijn of ernstig ziek zijn, naar wordt gezegd als gevolg van de blootstelling aan de effecten van verarmd uranium, H. rekening houdend met de recente verklaring van Commissievoorzitter Prodi, dat de Commissie zich grote zorgen maakt over de gevolgen van het zich jaren voortslepende conflict voor volksgezondheid en milieu op de Balkan en dat de diensten van de Commissie is verzocht om alle relevante informatie over de situatie in de regio te verzamelen en te analyseren, I. overwegende dat zijn Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid STOA heeft verzocht een onafhankelijke studie uit te voeren naar de milieu- en gezondheidseffecten van het gebruik van verarmd uranium, 1. verzoekt de Raad en de lidstaten zich in te zetten voor een duidelijke en transparante discussie over deze kwestie in het kader van de initiatieven van het nieuwe veiligheids- en defensiebeleid van de Unie, en deze zaak met spoed te onderzoeken en alle maatregelen te treffen die noodzakelijk mochten blijken om de situatie het hoofd te bieden, met het oog op de bescherming van de volksgezondheid en het milieu; 2. verzoekt de Raad en de lidstaten een onafhankelijke Europese medische werkgroep op te richten die een onderzoek moet instellen naar kwesties in verband met de mogelijke relatie tussen het gebruik van munitie met verarmd uranium en het aantal gevallen van overlijden en ziekte onder soldaten die hebben deelgenomen aan de militaire operaties in Bosnië en Kosovo, waarbij deze werkgroep alle aangewezen middelen moet inzetten; 3. dringt erop aan dat tevens onderzoek wordt gedaan naar de eventuele effecten op lange termijn op de gebombardeerde plaatsen en derhalve op de burgerbevolking, of deze nu het gevolg zijn van directe blootstelling (inademing of bestraling) of van indirecte (besmetting van de voedselketen en van water); 4. verzoekt de Raad en de Commissie de coördinatie te waarborgen van de resultaten van onderzoeken die worden uitgevoerd door de lidstaten en de verschillende internationale gespecialiseerde lichamen (UNEP, WHO, etc.), zodat alle effecten van de militaire acties in Bosnië en Kosovo geanalyseerd kunnen worden; 5. dringt erop aan dat in hulpprogramma's voor de Balkan en de wederopbouw van de landen van het voormalige Joegoslavië prioriteit wordt gegeven aan maatregelen om na de militaire operaties hulp te bieden aan de burgerslachtoffers en het milieu te beschermen; 6. verzoekt de lidstaten die deel uitmaken van de NAVO een moratorium voor te stellen op het gebruik van wapens met verarmd uranium, in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel zoals omschreven in de resolutie van de Raad die door de Europese Raad in Nice is aangenomen en in de resolutie van het EP over dit onderwerp; 7. verzoekt de NAVO het gebruik van andere soorten munitie te overwegen totdat de resultaten van de onderzoeken over verarmd uranium bekend zijn; 8. verzoekt het voorzitterschap van de Raad en de Hoge Vertegenwoordiger van het GBVB het Parlement regelmatig te informeren over de beraadslagingen van de Raad en zijn organen die betrekking hebben op het "Balkansyndroom”; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, alsmede aan de secretaris-generaal van de NAVO en het Congres van de Verenigde Staten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het voedseltekort in Noord-Korea en in het bijzonder die van 15 mei 1997 (1) , van 23 oktober 1997 (2) en van 12 maart 1998 (3) - onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 1999 over de betrekkingen tussen de EU en de de Democratische Volkrepubliek Korea naar aanleiding van het bezoek van zijn ad-hoc-delegatie aan dat land in december 1998 (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 1999 over de overeenkomst inzake de modaliteiten en voorwaarden voor de toetreding van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) tot de Organisatie voor energieontwikkeling op het Koreaans schiereiland (Kedo) (5) , - onder verwijzing naar het verslag van zijn tweede ad-hoc-delegatie, die oktober-november 2000 een bezoek bracht aan de Democratische Volksrepubliek Korea, A. overwegende dat de historische topconferentie van juni 2000 tussen de Republiek Korea en de Democratische Volksrepubliek Korea een belangrijk keerpunt leek te zijn in de ontwikkeling van de betrekkingen tussen Noord en Zuid, en dat het verzoeningsproces moet worden volgehouden en versterkt; overwegende dat inspanningen worden gedaan om de betrekkingen tussen Noord-Korea en de VS en Japan te normaliseren, B. overwegende dat Noord-Korea in het verleden terrorisme heeft aangemoedigd, C. betreurend dat de Unie tot nu toe niet in staat is geweest om een gemeenschappelijk beleid vast te stellen ten aanzien van Noord-Korea, D. met name betreurend dat een aantal lidstaten van de Unie besloten heeft Noord-Korea diplomatiek te erkennen zonder de andere lidstaten te raadplegen, E. overwegende dat de steun aan het Kedo-programma op geen enkele wijze de plaats mag innemen van een beleid van de Unie en haar lidstaten ten aanzien van Noord-Korea, F. overwegende dat het beleid van de Unie ten aanzien van Noord-Korea moet beogen voor alle burgers van Noord-Korea de eerbiediging van de fundamentele rechten, de democratie en de rechtsstaat te verzekeren, G. overwegende dat de aanhoudende voedselcrisis moet worden gezien als een signaal van de rampzalige staat van de landbouwproductie, gepaard aan een algemene economische crisis, waarvoor het beleid van de Noord-Koreaanse regering deels verantwoordelijk is, H. overwegende dat de humanitaire en de mensenrechtensituatie in Noord-Korea nog altijd buitengewoon precair is, dat het onzeker is of de situatie in de nabije toekomst zal verbeteren en gezien het feit dat de EU nog altijd een belangrijke rol speelt bij het verstrekken van humanitaire steun aan Noord-Korea, I. overwegende dat de informele politieke dialoog die in december 1998 tussen de Europese Unie en Noord-Korea is begonnen voortgezet is, en dat zeven lidstaten van de EU reeds diplomatieke betrekkingen met Noord-Korea zijn aangegaan en zes lidstaten hieraan werken, 1. is verheugd over de recente ontwikkelingen op het Koreaanse schiereiland, erkent het belang van de voortgezette dialoog bij het oplossen van inter-Koreaanse kwesties en steunt het proces van toenadering en samenwerking dat thans tussen Zuid- en Noord-Korea plaatsvindt; steunt het nastreven van het " zonneschijnbeleid " en de verdere openstelling van Noord-Korea voor de internationale gemeenschap; 2. is van mening dat het proces van de top en de verbreding van contacten op ander niveau een symbolisch en praktisch effect hebben; benadrukt dat deze eerste tekenen van toenadering moeten worden geconsolideerd en versterkt om het proces geloofwaardig te laten blijven; 3. is van mening dat de EU als belangrijke internationale actor in een multipolaire wereld een bijdrage kan leveren tot de consolidatie van het toenaderingsproces; steunt de EU en haar lidstaten in hun pogingen om voortgang te verzekeren in het toenaderingsproces en een verantwoordelijke opstelling van Noord-Korea op het gebied van nucleaire en ballistische non-proliferatie, met name ten aanzien van de kwestie van de uitvoer van raketten en van rakettechnologie, vooruitgang bij een dialoog over de mensenrechten en de toegang van de bevolking tot steun van buitenaf; 4. benadrukt dat de toekomstige politieke ontwikkelingen op het Koreaanse schiereiland op een gegeven moment uitsluitend afhangen van de soevereine beslissing van het Koreaanse volk; 5. steunt derhalve de ontwikkeling van een open en constructieve dialoog tussen de EU en Noord-Korea, die gericht is op mensenrechten, het scheppen van een echte civil society in Noord-Korea, en de instelling, zo spoedig mogelijk, van regelmatige betrekkingen tussen de EU en Noord-Korea op verschillende niveaus - politiek, parlementair, academisch, civil society; 6. zou in een verdere parlementaire bijdrage tot het proces van het ontwikkelen van een constructieve dialoog tussen EU en Noord-Korea een tegenbezoek uit Noord-Korea op prijs stellen; 7. doet de aanbeveling dat de EU haar humanitaire steun aan Noord-Korea vergroot maar benadrukt dat vrije toegang van NGO's en hulpinstanties tot distributiecentra en het toelaten in Noord-Korea van nieuwe NGO's om bestaande hulpinstanties te vervangen en/of uit te breiden een voorwaarde sine qua non is voor het verlenen van meer humanitaire steun; benadrukt ook dat door een gemakkelijker toegang van bijvoorbeeld journalisten en internationale waarnemers tot Noord-Korea de buitenwereld geïnformeerd kan worden over de omvang van de humanitaire crisis, hetgeen tot meer steun kan leiden; 8. verlangt dat een nieuw voedingsonderzoek wordt gedaan in Noord-Korea, op de manier van het onderzoek van EU/UNICEF/WVP van 1998, om de huidige situatie beter te kunnen evalueren, en verlangt dat Noord-Korea degenen die dit onderzoek uitvoeren toegang tot Noord-Korea verleent, alsmede vrijere toegang/bewegingsmogelijkheden binnen het land; 9. benadrukt de noodzaak dat de EU manieren onderzoekt om op de middellange termijn de Europese humanitaire steun op te nemen in een agenda voor duurzame ontwikkeling, met name ook voor de landbouwsector en de sector voor niet-nuclaire energie door middel van versterkte technische steun en verzoekt de Noord-Koreaanse regering in dit verband om de toegang van de Commissie te verbeteren met het oog op toezicht en contact met technische diensten, en informatie en documentatie ten aanzien van alle steun te verschaffen; 10. is verheugd over de recente tweede ronde van familiebezoeken, die oorspronkelijk begin november 2000 had moeten plaatsvinden, en moedigt Noord-Korea aan om met Zuid-Korea samen te werken zodat binnen een redelijke termijn een gecontroleerd reisverkeer tot stand kan worden gebracht voor familiebezoek in het andere deel van het land; 11. betreurt dat de Raad het voorstel van de Commissie om de steun aan Kedo aanzienlijk uit te breiden niet in aanmerking heeft genomen, en benadrukt de noodzaak van een goede herziening van rubriek 4 (externe acties) van de financiële vooruitzichten om een adequatere bijdrage van de EU aan Kedo mogelijk te maken; betreurt het gebrek aan coherentie dat de Raad laat zien door een belangrijker rol voor de EU in het Kedo-bestuur te verlangen, maar de EU en de Commissie als haar vertegenwoordiger ondermijnt door in de praktijk de middelen die reeds op een laag niveau lagen verder te besnoeien; 12. verlangt dat de EU ook een vertegenwoordiger krijgt in Kumho, evenals andere bestuursleden, met name Japan, Zuid-Korea en de Verenigde Staten; 13. verzoekt derhalve de Raad om de EU-bijdrage aan Kedo opnieuw in overweging te nemen, teneinde deze meer in overeenstemming te brengen met de bijdragen van de overige in het bestuur vertegenwoordigde leden; 14. vindt ook dat de plaats van de EU in de raad van bestuur van Kedo wanneer er niet meer middelen komen, niet meer zo makkelijk kan worden gerechtvaardigd; 15. betreurt dat de lidstaten hebben nagelaten hun aanpak voor de totstandkoming van bilaterale betrekkingen met Nood-Korea te coördineren en verlangt derhalve de instelling van formele diplomatieke betrekkingen tussen de EU en Noord-Korea; verzoekt tevens de lidstaten die Noord-Korea thans niet erkennen de instelling van diplomatieke banden zorgvuldig te overwegen; 16. erkent de initiatiefrol die de Commissie heeft gespeeld bij het bevorderen van de dialoog EU-Noord-Korea, en is verheugd over de contacten die in dit verband tot stand zijn gekomen tussen de Commissie en het Europees Parlement; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van Noord-Korea, Zuid-Korea, de Verenigde Staten en Japan, en de raad van bestuur van Kedo.