Het Europees Parlement, – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek tot opheffing van de immuniteit van Adam Bielan, dat op 5 juli 2024 werd ingediend door de rechtbank in eerste aanleg bevoegd voor strafzaken (vijfde kamer) van Warschau‑Śródmieście in Warschau, in verband met een strafrechtelijke procedure die tegen hem werd ingeleid door middel van een particuliere aanklacht ingediend door de wettelijke vertegenwoordiger van de particuliere aanklagers, en van de ontvangst waarvan op 16 september 2024 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Adam Bielan op 23 januari 2025 te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, en gezien het door de heer Bielan tijdens de hoorzitting overgelegde document, – gezien de artikelen 8 en 9 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013, 19 december 2019 en 5 juli 2023 (1) , – gezien artikel 105, leden 2 en 5, van de Grondwet van de Republiek Polen, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A10-0015/2025 ), A. overwegende dat de rechtbank in eerste aanleg bevoegd voor strafzaken (vijfde kamer) van Warschau‑Śródmieście in Polen op 5 juli 2024 een verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit van Adam Bielan (in Polen verkozen lid van het Europees Parlement) heeft ingediend naar aanleiding van een aanklacht van een particuliere partij in verband met door Adam Bielan tijdens een interview op de radio op 10 maart 2023 gemaakte opmerkingen; overwegende dat overeenkomstig artikel 9, lid 1, van het Reglement verzoeken tot opheffing van de immuniteit van een lid ingediend moeten worden door “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat” en dat dergelijke verzoeken overeenkomstig artikel 9, lid 12, doorgezonden moeten worden door de gerechtelijke autoriteiten, en dat het daarbij gaat om verschillende concepten; overwegende dat als in Polen een procedure wordt ingeleid door een particuliere partij zonder dat daarbij een openbaar aanklager een rol speelt, de rechtbank de instantie is die bevoegd is om het verzoek van de particuliere partij tot opheffing van de parlementaire immuniteit door te sturen; B. overwegende dat het verzoek tot opheffing van de immuniteit werd ingediend in het kader van een strafrechtelijke procedure tegen Adam Bielan wegens smaad/laster, strafbare feiten in de zin van artikel 212, leden 1 en 2, van het Poolse wetboek van strafrecht; C. overwegende dat Adam Bielan ervan beschuldigd wordt lasterlijke uitlatingen te hebben gedaan tijdens een interview in een programma van het radiostation RMF FM, dat op 10 maart 2023 in Polen werd uitgezonden, in verband met het functioneren en het beheer van het Nationale Centrum voor onderzoek en ontwikkeling van Polen, een uitvoerend agentschap van het Poolse Ministerie van Wetenschap en Hoger Onderwijs; overwegende dat dit agentschap onder toezicht staat van de minister van Ontwikkelingsfondsen en Regionaal Beleid en dat een van de belangrijkste taken van het agentschap is het toewijzen van overheidsmiddelen aan projecten; D. overwegende dat Adam Bielan volgens de particuliere aanklacht lasterlijke uitlatingen zou hebben gedaan met de bedoeling de reputatie van twee personen en een onderneming met hoofdkantoor in Warschau te schaden, waardoor het waarschijnlijk was dat het vertrouwen in de capaciteiten van deze personen en hun vermogen om hun taken uit te voeren zou worden aangetast, waarbij het zou gaan om belastering via een massacommunicatiemiddel, een strafbaar feit naar aanleiding waarvan op grond van artikel 212, lid 4, van het Poolse wetboek van strafrecht vervolging op aanklacht van een particulier kan worden ingesteld; E. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; F. overwegende dat Adam Bielan bij de Europese verkiezingen van 2019 werd verkozen tot lid van het Europees Parlement en ten tijde van het hem ten laste gelegde strafbare feit lid van het Europees Parlement was; G. overwegende dat in artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie wordt bepaald dat tegen leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden, en dat zij evenmin kunnen worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem die zij in de uitoefening van hun ambt hebben geuit of uitgebracht; H. overwegende dat een door een EP-lid buiten het Europees Parlement afgelegde verklaring aangemerkt kan worden als een in de uitoefening van zijn of haar ambt uitgebrachte mening in zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, als die verklaring een subjectieve beoordeling bevat die rechtstreeks en duidelijk verband houdt met de uitoefening door het EP-lid van dat ambt; overwegende dat de vraag of dit het geval is derhalve moet worden beantwoord aan de hand van de aard en de inhoud van de verklaring; I. overwegende dat in het licht hiervan en gezien de in het verzoek tot opheffing van de immuniteit beschreven omstandigheden, de context en de inhoud van de vermeende lasterlijke uitlatingen van Adam Bielan, er geen sprake lijkt te zijn van een rechtstreeks en duidelijk verband tussen de uitlatingen en het mandaat van de heer Bielan als lid van het Europees Parlement; J. overwegende dat de desbetreffende uitlatingen dus niet aangemerkt dienen te worden als een mening die door Adam Bielan is geuit of stem die door Adam Bielan is uitgebracht in de uitoefening van zijn ambt in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; K. overwegende dat in artikel 9, eerste alinea, punt a), van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is bepaald dat de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend; L. overwegende dat in artikel 105, leden 2 en 5, van de Poolse grondwet wordt bepaald dat een Pools parlementslid vanaf de dag waarop de verkiezingsuitslag bekend wordt gemaakt tot de dag waarop het mandaat verstrijkt niet strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld zonder toestemming van de Sejm (het Poolse lagerhuis) en dat een Pools parlementslid niet kan worden aangehouden of gearresteerd zonder toestemming van de Sejm , tenzij het lid op heterdaad wordt betrapt en als aanhouding noodzakelijk is voor het goede verloop van de procedure; M. overwegende dat het Parlement in deze zaak geen bewijzen heeft gevonden die duiden op fumus persecutionis, dat wil zeggen feiten die erop wijzen dat de procedure is ingeleid om de politieke activiteiten van het lid in zijn hoedanigheid van lid van het Europees Parlement te schaden; N. overwegende dat het Parlement niet als een rechtbank kan worden beschouwd en dat het lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden beschouwd (2) ; 1. besluit de immuniteit van Adam Bielan op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van Polen en aan Adam Bielan. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2024)0469 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 212 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C10‑0127/2024), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 75, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissies goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 26 februari 2025 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 60 van zijn Reglement, – gezien het gezamenlijk overleg van de Commissie buitenlandse zaken en de Begrotingscommissie overeenkomstig artikel 59 van het Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie internationale handel en de Commissie begrotingscontrole, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en de Begrotingscommissie ( A10‑0006/2025 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 11 maart 2025 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2025/... van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van de hervormings- en groeifaciliteit voor de Republiek Moldavië (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2025/535.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie van 19 februari 2025 om Radek Urban te benoemen tot lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (C10‑0030/2025), – gezien artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 (1) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2019 over genderevenwicht bij benoemingen in de EU op het gebied van economische en monetaire zaken (2) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2020 over instellingen en organen in de economische en monetaire unie: belangenconflicten na uitdiensttreding bij de overheid voorkomen (3) , – gezien artikel 135 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A10‑0024/2025 ), A. overwegende dat in artikel 56, lid 4, van Verordening (EU) nr. 806/2014 wordt bepaald dat de leden van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, naar wie wordt verwezen in artikel 43, lid 1, punt b), van die verordening, worden benoemd op basis van verdienste, vaardigheden, kennis van bancaire en financiële aangelegenheden en ervaring die relevant is op het gebied van financieel toezicht en financiële regelgeving alsook bankafwikkeling; B. overwegende dat het Parlement toegewijd is aan het waarborgen van genderevenwicht in topfuncties op het gebied van bank- en financiële diensten; overwegende dat alle Unie- en nationale instellingen en organen concrete maatregelen moeten nemen om voor genderevenwicht te zorgen; C. overwegende dat de Commissie op 15 januari 2025 overeenkomstig artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 een shortlist heeft vastgesteld voor de functie van lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad; D. overwegende dat de Commissie de shortlist overeenkomstig artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 aan het Parlement heeft toegezonden; E. overwegende dat de Commissie op 19 februari 2025 een voorstel heeft aangenomen om Radek Urban te benoemen tot lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en dit voorstel heeft ingediend bij het Parlement; F. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement de kwalificaties van de voor de functie van lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad voorgedragen kandidaat heeft bestudeerd, met name in het licht van de vereisten van artikel 56, lid 4, van Verordening (EU) nr. 806/2014; G. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken op 3 maart 2025 een hoorzitting heeft gehouden met Radek Urban, waar hij een openingsverklaring heeft afgelegd en vervolgens vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. hecht zijn goedkeuring aan de benoeming van Radek Urban tot lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad voor een termijn van vijf jaar; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie van 19 februari 2025 om Slavka Eley te benoemen tot lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (C10‑0031/2025), – gezien artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 (1) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2019 over genderevenwicht bij benoemingen in de EU op het gebied van economische en monetaire zaken (2) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2020 over instellingen en organen in de economische en monetaire unie: belangenconflicten na uitdiensttreding bij de overheid voorkomen (3) , – gezien artikel 135 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A10‑0025/2025 ), A. overwegende dat in artikel 56, lid 4, van Verordening (EU) nr. 806/2014 wordt bepaald dat de leden van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, naar wie wordt verwezen in artikel 43, lid 1, punt b), van die verordening, worden benoemd op basis van verdienste, vaardigheden, kennis van bancaire en financiële aangelegenheden en ervaring die relevant is op het gebied van financieel toezicht en financiële regelgeving alsook bankafwikkeling; B. overwegende dat het Parlement toegewijd is aan het waarborgen van genderevenwicht in topfuncties op het gebied van bank- en financiële diensten; overwegende dat alle Unie- en nationale instellingen en organen concrete maatregelen moeten nemen om voor genderevenwicht te zorgen; C. overwegende dat de Commissie op 15 januari 2025 overeenkomstig artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 een shortlist heeft vastgesteld voor de functie van lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad; D. overwegende dat de Commissie de shortlist overeenkomstig artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 aan het Parlement heeft toegezonden; E. overwegende dat de Commissie op 19 februari 2025 een voorstel heeft aangenomen om Slavka Eley te benoemen tot lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en dit voorstel heeft ingediend bij het Parlement; F. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement de kwalificaties van de voor de functie van lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad voorgedragen kandidaat heeft bestudeerd, met name in het licht van de vereisten van artikel 56, lid 4, van Verordening (EU) nr. 806/2014; G. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken op 3 maart 2025 een hoorzitting heeft gehouden met Slavka Eley, waar zij een openingsverklaring heeft afgelegd en vervolgens vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. hecht zijn goedkeuring aan de benoeming van Slavka Eley tot lid van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad voor een periode van vijf jaar; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie van 19 februari 2025 om Miguel Carcaño Saenz Cenzano te benoemen tot vicevoorzitter van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (C10‑0032/2025), – gezien artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 (1) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2019 over genderevenwicht bij benoemingen in de EU op het gebied van economische en monetaire zaken (2) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2020 over instellingen en organen in de economische en monetaire unie: belangenconflicten na uitdiensttreding bij de overheid voorkomen (3) , – gezien artikel 135 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A10‑0026/2025 ), A. overwegende dat in artikel 56, lid 4, van Verordening (EU) nr. 806/2014 wordt bepaald dat de vicevoorzitter van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, naar wie wordt verwezen in artikel 56, lid 3, van die verordening, wordt benoemd op basis van verdienste, vaardigheden, kennis van bancaire en financiële aangelegenheden en ervaring die relevant is op het gebied van financieel toezicht en financiële regelgeving alsook bankafwikkeling; B. overwegende dat het Parlement toegewijd is aan het waarborgen van genderevenwicht in topfuncties op het gebied van bank- en financiële diensten; overwegende dat alle Unie- en nationale instellingen en organen concrete maatregelen moeten nemen om voor genderevenwicht te zorgen; C. overwegende dat de Commissie op 15 januari 2025 overeenkomstig artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 een shortlist heeft vastgesteld voor de functie van vicevoorzitter van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad; D. overwegende dat de Commissie de shortlist overeenkomstig artikel 56, lid 6, van Verordening (EU) nr. 806/2014 aan het Parlement heeft toegezonden; E. overwegende dat de Commissie op 19 februari 2025 een voorstel heeft aangenomen om Miguel Carcaño Saenz Cenzano te benoemen tot vicevoorzitter van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en dit voorstel heeft ingediend bij het Parlement; F. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement vervolgens de kwalificaties van de voor de functie van vicevoorzitter van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name met het oog op de vereisten in artikel 56, lid 4, van Verordening (EU) nr. 806/2014; G. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken op 3 maart 2025 een hoorzitting heeft gehouden met Miguel Carcaño Saenz Cenzano, waar hij een openingsverklaring heeft afgelegd en vervolgens vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. hecht zijn goedkeuring aan de benoeming van Miguel Carcaño Saenz Cenzano tot vicevoorzitter van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad voor een termijn van vijf jaar; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien artikel 10, lid 1, en artikel 14, leden 2 en 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen (1) , – gezien zijn Besluit 2005/684/EG, Euratom van 28 september 2005 houdende aanneming van het Statuut van de leden van het Europees Parlement (2) , met name artikel 2, lid 1, en artikel 3, lid 1, – gezien Richtlijn 93/109/EG van de Raad van 6 december 1993 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het actief en passief kiesrecht bij de verkiezingen voor het Europees Parlement ten behoeve van de burgers van de Unie die verblijven in een lidstaat waarvan zij geen onderdaan zijn (3) , – gezien Besluit (EU) 2023/2061 van de Europese Raad van 22 september 2023 inzake de samenstelling van het Europees Parlement (4) , — gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 7 juli 2005 (5) , 30 april 2009 (6) , 19 december 2019 (7) en 26 september 2024 (8) , – gezien de artikelen 3, 4 en 11 van en bijlage I bij zijn Reglement, – gezien de officiële bekendmaking, door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, van de uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A10‑0016/2025 ), A. overwegende dat overeenkomstig artikel 12 van de Akte van 20 september 1976, het Europees Parlement verplicht is de geloofsbrieven te onderzoeken van de leden van het Europees Parlement en dat het hiertoe nota moet nemen van de officieel door de lidstaten bekendgemaakte uitslagen en moet beslissen over de bezwaren die eventueel kunnen worden ingebracht op grond van de bepalingen van de Akte van 1976, met uitsluiting van de nationale bepalingen waarnaar genoemde akte verwijst; B. overwegende dat in artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976 de ambten worden beschreven die onverenigbaar zijn met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement; C. overwegende dat alle lidstaten het Parlement overeenkomstig artikel 3, lid 1, van het Reglement de namen van hun gekozen leden hebben meegedeeld; D. overwegende dat sommige lidstaten de lijst van de eventuele vervangers in de uit de verkiezingsuitslag blijkende volgorde, als vereist op grond van artikel 3, lid 3, van het Reglement, te laat hebben doorgestuurd, terwijl andere deze nog helemaal niet hebben doorgestuurd; E. overwegende dat bezwaren tegen de verkiezing van bepaalde leden van het Europees Parlement in de lidstaten kunnen worden onderzocht overeenkomstig de nationale wetgeving en dat deze procedures kunnen leiden tot nietigverklaring van de verkiezing van de betrokken leden; overwegende dat er voor het Parlement geen geschillen zijn gerezen overeenkomstig de bepalingen van de Akte van 20 september 1976; F. overwegende dat, overeenkomstig artikel 3 van Besluit (EU) 2023/2061 van de Europese Raad van 22 september 2023, het aantal vertegenwoordigers in het Europees Parlement dat aan Spanje is toegewezen momenteel 61 bedraagt, terwijl de bekendmaking door de bevoegde Spaanse autoriteiten slechts 60 namen bevat; overwegende dat het Parlement, overeenkomstig de artikelen 8 en 12 van de Akte van 20 september 1976, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie (9) , nota neemt van de lijst van leden die in Spanje zijn verkozen bij de verkiezingen van 9 juni 2024, die aan het Parlement is verstrekt door de Junta Electoral Central; overwegende dat de Junta Electoral Central het Parlement niet in kennis heeft gesteld van de naam van een van de in Spanje verkozen leden; G. overwegende dat de leden, overeenkomstig artikel 3, lid 2, van en de bijlage bij het Reglement, schriftelijk een verklaring moeten afleggen dat zij geen functie bekleden die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, en schriftelijk opgave moeten doen van hun particuliere belangen en van hun activa, bij gebreke waarvan het mandaat van het betrokken lid niet geldig kan worden verklaard; 1. verklaart – onverminderd eventuele beslissingen die genomen zouden kunnen worden door de bevoegde instanties van de lidstaten waar een verkiezingsuitslag wordt betwist – dat het mandaat van de in bijlage I bij dit besluit genoemde leden van het Europees Parlement, van wie de verkiezing door de bevoegde nationale autoriteiten is medegedeeld, geldig is en dat de betrokken leden de uit artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976 voortvloeiende verklaring hebben ondertekend en de in bijlage I bij het Reglement van het Europees Parlement bedoelde opgave hebben gedaan; 2. bevestigt zijn verzoek aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om het Europees Parlement in kennis te stellen van de namen van de gekozen kandidaten en eventuele plaatsvervangers, in de uit de verkiezingsuitslag blijkende volgorde; 3. verzoekt de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om het onderzoek van de bij hen ingediende bezwaren ten spoedigste af te sluiten en het Parlement van de uitslag daarvan op de hoogte te stellen; 4. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de bevoegde nationale autoriteiten en de parlementen van de lidstaten. BIJLAGE: Lijst van de leden van het Europees Parlement van wie het mandaat geldig is verklaard (16 juli 2024) België (22 leden) ANNEMANS Gerolf ARIMONT Pascal BEKE Wouter BONTE Barbara BOTENGA Marc BRICMONT Saskia CASSART Benoit CEULEMANS Estelle CHASTEL Olivier DI RUPO Elio KANKO Assita KENNES Rudi MATTHIEU Sara SOMMEN Liesbet TOBBACK Bruno VAN BREMPT Kathleen VANDENDRIESSCHE Tom VAN DIJCK Kris VAN OVERTVELDT Johan VAUTMANS Hilde VEROUGSTRAETE Yvan WILMÈS Sophie (16 juli 2024) Bulgarije (17 leden) KABILOV Taner KANEV Radan KOVATCHEV Andrey KYUCHYUK Ilhan LAYKOVA Rada LAZAROV Ilia MAYDELL Eva MINCHEV Nikola NOVAKOV Andrey PENKOVA Tsvetelina PETROV Hristo RADEV Emil STOYANOV Stanislav VALCHEV Ivaylo VIGENIN Kristian VOLGIN Petar YONCHEVA Elena (16 juli 2024) Tsjechië (21 leden) BARTŮŠEK Nikola BŽOCH Jaroslav DAVID Ivan DOSTÁL Ondřej DOSTALOVA Klara FARSKÝ Jan GREGOROVÁ Markéta KNOTEK Ondřej KOLÁŘ Ondřej KONEČNÁ Kateřina KOVAŘÍK Ondřej KRUTÍLEK Ondřej KUBÍN Tomáš (*) NAGYOVÁ Jana NERUDOVÁ Danuše NIEDERMAYER Luděk POKORNÁ JERMANOVÁ Jaroslava TUREK Filip VONDRA Alexandr VRECIONOVÁ Veronika ZDECHOVSKÝ Tomáš (*) Mandaat geldig per 1 augustus 2024, de datum die vermeld is in de bekendmaking door de bevoegde nationale autoriteit van de verkiezing van de heer Tomáš KUBÍN ter vervanging van de heer Martin HLAVÁČEK. (16 juli 2024) Denemarken (15 leden) BOSSE Stine CHRISTENSEN Asger CLAUSEN Per DAHL Henrik FRIIS Sigrid FUGLSANG Niels HANSEN Niels Flemming LØKKEGAARD Morten NORDQVIST Rasmus PETER-HANSEN Kira Marie SCHALDEMOSE Christel SØVNDAL Villy STORM Kristoffer VIND Marianne VISTISEN Anders (16 juli 2024) Duitsland (96 leden) ANDERSON Christine ANDRESEN Rasmus ARNDT Anja AUST René BARLEY Katarina BAUSEMER Arno BENTELE Hildegard BERG Sibylle BERGER Stefan BISCHOFF Gabriele BLOSS Michael BOESELAGER Damian BOẞDORF Irmhild BUCHHEIT Markus BULLMANN Udo BURKHARDT Delara BYSTRON Petr CASPARY Daniel CAVAZZINI Anna COSTANZO Vivien CREMER Tobias DE MASI Fabio DEMIREL Özlem DOLESCHAL Christian DROESE Siegbert Frank DÜPONT Lena ECKE Matthias EHLER Christian EROGLU Engin EVERDING Sebastian FERBER Markus FIRMENICH Ruth FREUND Daniel FROELICH Tomasz GAHLER Michael GEESE Alexandra GEIER Jens GEISEL Thomas GEUKING Niels GIESEKE Jens GLÜCK Andreas HAHN Svenja HÄUSLING Martin HERBST Niclas HOHLMEIER Monika JONGEN Marc JUNGBLUTH Alexander KHAN Mary KÖHLER Stefan KÖRNER Moritz KRAH Maximilian LAGODINSKY Sergey LANGE Bernd LANGENSIEPEN Katrin LIESE Peter LINS Norbert MARQUARDT Erik MCALLISTER David MEHNERT Alexandra MERTENS Verena NEUHOFF Hans NEUMANN Hannah NIEBLER Angelika NOICHL Maria OETJEN Jan-Christoph PAULUS Jutta PÜRNER Friedrich RACKETE Carola RADTKE Dennis REINTKE Terry REPASI René REPP Sabrina RIEHL Nela RIPA Manuela SCHENK Oliver SCHIRDEWAN Martin SCHNEIDER Christine SCHWAB Andreas SEEKATZ Ralf SELL Alexander SIEPER Lukas SIMON Sven SINGER Christine SIPPEL Birgit SONNEBORN Martin STRACK-ZIMMERMANN Marie-Agnes STREIT Joachim TEGETHOFF Kai VERHEYEN Sabine VON DER SCHULENBURG Michael VOSS Axel WALSMANN Marion WARNKE Jan-Peter WEBER Manfred WECHSLER Andrea WÖLKEN Tiemo (16 juli 2024) Estland (7 leden) KALJURAND Marina MADISON Jaak MIKSER Sven PAET Urmas RATAS Jüri TERRAS Riho TOOM Jana (16 juli 2024) Ierland (14 leden) ANDREWS Barry BOYLAN Lynn CARBERRY Nina COWEN Barry DOHERTY Regina FLANAGAN Luke Ming FUNCHION Kathleen KELLEHER Billy KELLY Seán MCNAMARA Michael MULLOOLY Ciaran NÍ MHURCHÚ Cynthia Ó RÍORDÁIN Aodhán WALSH Maria (16 juli 2024) Griekenland (21 leden) AFTIAS Georgios ALEXANDRAKI Galato ANADIOTIS Nikolaos ARNAOUTOGLOU Sakis ARVANITIS Konstantinos BELERIS Fredis FARANTOURIS Nikolas FRAGKOS Emmanouil KEFALOGIANNIS Emmanouil KOUNTOURA Elena LATINOPOULOU Afroditi MANIATIS Yannis MEIMARAKIS Vangelis MELETI Eleonora NIKOLAOU-ALAVANOS Lefteris PAPADAKIS Kostas PAPANDREOU Nikos PAPPAS Nikos TSIODRAS Dimitris VOZEMBERG-VRIONIDI Elissavet ZACHARIA Maria (16 juli 2024) Spanje (60 leden) ABADÍA JOVER Maravillas AGIRREGOITIA MARTÍNEZ Oihane ARIAS ECHEVERRÍA Pablo ASENS LLODRÀ Jaume BALLARÍN CEREZA Laura BARRENA ARZA Pernando BENJUMEA BENJUMEA Isabel BORRÁS PABÓN Mireia BUXADÉ VILLALBA Jorge CEPEDA José CRESPO DÍAZ Carmen DE LA HOZ QUINTANO Raúl DE LA PISA CARRIÓN Margarita DEL CASTILLO VERA Pilar ESTARÀS FERRAGUT Rosa EZCURRA ALMANSA Alma FERNÁNDEZ Jonás GALÁN Estrella GÁLVEZ Lina GARCÍA PÉREZ Iratxe GIMÉNEZ LARRAZ Borja GIRAUTA VIDAL Juan Carlos GÓMEZ LÓPEZ Sandra GONZÁLEZ CASARES Nicolás GONZÁLEZ PONS Esteban HERRANZ GARCÍA Esther HOMS GINEL Alicia JALLOUL MURO Hana JUNCO GARCÍA Nora LÓPEZ Javi LÓPEZ AGUILAR Juan Fernando LÓPEZ-ISTÚRIZ WHITE Antonio LUENA César MAESTRE Cristina MARTÍN FRÍAS Jorge MARZÀ IBÁÑEZ Vicent MATO Gabriel MENDIA Idoia MILLÁN MON Francisco José MIRANDA PAZ Ana MONTERO Irene MONTSERRAT Dolors MORENO SÁNCHEZ Javier NAVARRETE ROJAS Fernando NEVADO DEL CAMPO Elena PAJÍN Leire PASCUAL DE LA PARTE Nicolás PÉREZ Alvise RIBA I GINER Diana ROS SEMPERE Marcos SÁNCHEZ AMOR Nacho SANCHO MURILLO Elena SERRA SÁNCHEZ Isabel SERRANO SIERRA Rosa SOLIER Diego SOLÍS PÉREZ Susana TERTSCH Hermann VÁZQUEZ LÁZARA Adrián ZARZALEJOS Javier ZOIDO ÁLVAREZ Juan Ignacio (16 juli 2024) Frankrijk (81 leden) ALLIONE Grégory ANDROUËT Mathilde AUBRY Manon BARDELLA Jordan BAY Christophe (*) BAY Nicolas BELLAMY François-Xavier BOYER Gilles BRASIER-CLAIN Marie-Luce CAMARA Mélissa CANFIN Pascal CARÊME Damien CASTILLO Laurent CHAIBI Leila CLERGEAU Christophe CORMAND David DAUCHY Marie DELOGE Valérie DEVAUX Valérie DISDIER Mélanie DUSSAUSAYE Gaëtan (**) FARRENG Laurence FITA Claire FOURREAU Emma FRIGOUT Anne-Sophie FURET Angéline GARRAUD Jean-Paul GERMAIN Jean-Marc GLUCKSMANN Raphaël GOMART Christophe GOZI Sandro GRISET Catherine GRUDLER Christophe GUETTA Bernard HASSAN Rima HAYER Valérie IMART Céline JAMET France JORON Virginie JOUVET Pierre KALFON François KELLER Fabienne KNAFO Sarah LALUCQ Aurore LAURENT Murielle LE CALLENNEC Isabelle LEGGERI Fabrice LEONARDELLI Julien LOISEAU Nathalie MARÉCHAL Marion MARIANI Thierry MEBAREK Nora MESURE Marina MORANO Nadine NIKOLIC Aleksandar OLIVIER Philippe OMARJEE Younous PELLERIN-CARLIN Thomas PELTIER Guillaume PENNELLE Gilles PIERA Pascale PIMPIE Pierre RAFOWICZ Emma RECHAGNEUX Julie RIDEL Chloé ROUGÉ André SAEIDI Arash SANCHEZ Julien SARGIACOMO Eric SATOURI Mounir SBAI Majdouline SMITH Anthony SOREL Malika THIONNET Pierre-Romain TOLASSY Rody TOUSSAINT Marie TROCHU Laurence VALET Matthieu VARAUT Alexandre VEDRENNE Marie-Pierre WERBROUCK Séverine (****) YON-COURTIN Stéphanie (*) Mandaat geldig per 27 september 2024, de datum die vermeld is in de bekendmaking door de bevoegde nationale autoriteit van de verkiezing van de heer Christophe BAY ter vervanging van de heer Gaëtan DUSSAUSAYE. (**) Het mandaat van de heer Gaëtan DUSSAUSAYE liep af op 25 september 2024. (***) Mandaat geldig per 27 september 2024, de datum die vermeld is in de bekendmaking door de bevoegde nationale autoriteit van de verkiezing van mevrouw Séverine WERBROUCK ter vervanging van mevrouw Sylvie JOSSERAND. (16 juli 2024) Kroatië (12 leden) BARTULICA Stephen Nikola BORZAN Biljana BOSANAC Gordan BRNJAC Nikolina GLAVAK Sunčana JERKOVIĆ Romana PICULA Tonino RESSLER Karlo SOKOL Tomislav STIER Davor Ivo VEŠLIGAJ Marko (*) ZOVKO Željana (*) Mandaat geldig per 5 september 2024, d.w.z. de datum van de bekendmaking door de bevoegde nationale autoriteit van de verkiezing van de heer Marko VEŠLIGAJ ter vervanging van de heer Predrag Fred MATIĆ. (16 juli 2024) Italië (76 leden) ANNUNZIATA Lucia ANTOCI Giuseppe BENIFEI Brando BERLATO Sergio BONACCINI Stefano BORCHIA Paolo CAVEDAGNA Stefano CECCARDI Susanna CHINNICI Caterina CICCIOLI Carlo CIRIANI Alessandro CISINT Anna Maria CORRADO Annalisa CROSETTO Giovanni DE MEO Salvatore DECARO Antonio DELLA VALLE Danilo DONAZZAN Elena DORFMANN Herbert FALCONE Marco FIDANZA Carlo FIOCCHI Pietro FURORE Mario GAMBINO Alberico GEMMA Chiara GORI Giorgio GUALMINI Elisabetta GUARDA Cristina INSELVINI Paolo LAURETI Camilla LUCANO Mimmo LUPO Giuseppe MAGONI Lara MANTOVANI Mario MARAN Pierfrancesco MARINO Ignazio Roberto MARTUSCIELLO Fulvio MILAZZO Giuseppe MORACE Carolina MORATTI Letizia MORETTI Alessandra NARDELLA Dario NESCI Denis ORLANDO Leoluca PALMISANO Valentina PATRICIELLO Aldo PEDULLA’ Gaetano PICARO Michele PICIERNO Pina POLATO Daniele PRINCI Giusi PROCACCINI Nicola RAZZA Ruggero RICCI Matteo RUOTOLO Sandro SALINI Massimiliano SALIS Ilaria SARDONE Silvia SBERNA Antonella SCUDERI Benedetta SQUARTA Marco STANCANELLI Raffaele STRADA Cecilia TAMBURRANO Dario TARQUINIO Marco TINAGLI Irene TOPO Raffaele TORSELLI Francesco TOSI Flavio TOVAGLIERI Isabella TRIDICO Pasquale VANNACCI Roberto VENTOLA Francesco VIVALDINI Mariateresa ZAN Alessandro ZINGARETTI Nicola (16 juli 2024) Cyprus (6 leden) FOURLAS Loucas GEADI Geadis GEORGIOU Giorgos HADJIPANTELA Michalis MAVRIDES Costas PANAYIOTOU Fidias (16 juli 2024) Letland (9 leden) IJABS Ivars KALNIETE Sandra KOLS Rihards KRIŠTOPANS Vilis POZŅAKS Reinis STAĶIS Mārtiņš UŠAKOVS Nils VAIDERE Inese ZĪLE Roberts (16 juli 2024) Litouwen (11 leden) ANDRIUKAITIS Vytenis Povilas AUŠTREVIČIUS Petras BLINKEVIČIŪTĖ Vilija GRAŽULIS Petras JUKNEVIČIENĖ Rasa KUBILIUS Andrius (*) SAUDARGAS Paulius SINKEVIČIUS Virginijus TOMASZEWSKI Waldemar VERYGA Aurelijus ŽALIMAS Dainius (*) Het mandaat van de heer Andrius KUBILIUS liep af op 30 november 2024. (16 juli 2024) Luxemburg (6 leden) ANGEL Marc GOERENS Charles HANSEN Christophe (*) KARTHEISER Fernand KEMP Martine (**) METZ Tilly WISELER-LIMA Isabel (*) Het mandaat van de heer Christophe HANSEN liep af op 30 november 2024. (**) Mandaat geldig per 3 december 2024, datum van de bekendmaking door de bevoegde nationale autoriteit van de verkiezing van mevrouw Martine KEMP ter vervanging van de heer Christophe HANSEN. (16 juli 2024) Hongarije (21 leden) BORVENDÉG Zsuzsanna DÁVID Dóra DEUTSCH Tamás DOBREV Klára DÖMÖTÖR Csaba (*) FERENC Viktória GÁL Kinga GERZSENYI Gabriella GYŐRFFY Balázs (**) GYŐRI Enikő GYÜRK András HÖLVÉNYI György KOLLÁR Kinga KULJA András Tivadar LAKOS Eszter LÁSZLÓ András MAGYAR Péter MOLNÁR Csaba SCHALLER-BAROSS Ernő SZEKERES Pál TARR Zoltán VICSEK Annamária (*) Mandaat geldig per 22 september 2024, de datum die vermeld is in de bekendmaking door de bevoegde nationale autoriteit van de verkiezing van de heer Csaba DÖMÖTÖR ter vervanging van de heer Balázs GYŐRFFY. (**) Het mandaat van de heer Balázs GYŐRFFY liep af op 1 september 2024. (16 juli 2024) Malta (6 leden) AGIUS Peter AGIUS SALIBA Alex ATTARD Daniel BAJADA Thomas CASA David METSOLA Roberta (16 juli 2024) Nederland (31 leden) AZMANI Malik BALJEU Jeannette BERENDSEN Tom BLOM Rachel CHAHIM Mohammed DIEPEVEEN Ton EHLERS Marieke EICKHOUT Bas GARCÍA HERMIDA-VAN DER WALLE Raquel GERBRANDY Gerben-Jan GOTINK Dirk GROOTHUIS Bart HAZEKAMP Anja KRUIS Sebastian LENAERS Jeroen MAIJ Marit REUTEN Thijs RUISSEN Bert-Jan SMIT Sander STÖTELER Sebastiaan STRIK Tineke STROLENBERG Anna TER LAAK Ingeborg VAN BRUG Anouk VAN DEN BERG Brigitte VAN LANSCHOT Reinier VAN LEEUWEN Jessika VAN SPARRENTAK Kim VIEIRA Catarina WOLTERS Lara ZIJLSTRA Auke (16 juli 2024) Oostenrijk (20 leden) BERNHUBER Alexander BRANDSTÄTTER Helmut DIERINGER Elisabeth GROSSMANN Elisabeth HAIDER Roman HAUSER Gerald HEIDE Hannes KIRCHER Sophia LOPATKA Reinhold MANDL Lukas MAYER Georg REGNER Evelyn SCHIEDER Andreas SCHILLING Lena SIDL Günther STEGER Petra STÜRGKH Anna VILIMSKY Harald WAITZ Thomas WINZIG Angelika (16 juli 2024) Polen (53 leden) ADAMOWICZ Magdalena ARŁUKOWICZ Bartosz BIEDROŃ Robert BIELAN Adam BOCHEŃSKI Tobiasz BRAUN Grzegorz BREJZA Krzysztof BRUDZIŃSKI Joachim Stanisław BRYŁKA Anna BUCZEK Tomasz BUDA Waldemar BUDKA Borys BUŁA Andrzej DWORCZYK Michał GASIUK-PIHOWICZ Kamila GOSIEWSKA Małgorzata GRONKIEWICZ-WALTZ Hanna (*) HALICKI Andrzej HETMAN Krzysztof JAKI Patryk JARUBAS Adam JOŃSKI Dariusz KAMIŃSKI Mariusz KIERWIŃSKI Marcin (**) KOBOSKO Michał KOHUT Łukasz KOPACZ Ewa LEWANDOWSKI Janusz ŁUKACIJEWSKA Elżbieta Katarzyna MALĄG Marlena MARCZUŁAJTIS-WALCZAK Jagna MULARCZYK Arkadiusz MÜLLER Piotr NYKIEL Mirosława OBAJTEK Daniel OZDOBA Jacek PROTAS Jacek RZOŃCA Bogdan SCHEURING-WIELGUS Joanna SIENKIEWICZ Bartłomiej ŚMISZEK Krzysztof SYPNIEWSKI Marcin SZCZERBA Michał SZYDŁO Beata TARCZYŃSKI Dominik TYSZKA Stanisław WĄSIK Maciej WAWRYKIEWICZ Michał WCISŁO Marta WIŚNIEWSKA Jadwiga ZAJĄCZKOWSKA-HERNIK Ewa ZALEWSKA Anna ZDROJEWSKI Bogdan Andrzej ZŁOTOWSKI Kosma (*) Mandaat geldig per 10 oktober 2024, de datum die vermeld is in de bekendmaking door de bevoegde nationale autoriteit van de verkiezing van mevrouw Hanna GRONKIEWICZ‑WALTZ ter vervanging van de heer Marcin KIERWIŃSKI. (**) Het mandaat van de heer Marcin KIERWIŃSKI liep af op 25 september 2024. (16 juli 2024) Portugal (21 leden) ASSIS Francisco BUGALHO Sebastião COTRIM DE FIGUEIREDO João CUNHA Paulo DO NASCIMENTO CABRAL Paulo GOMES Isilda GONÇALVES Bruno GONÇALVES Sérgio HUMBERTO Sérgio MARTINS Catarina MENDES Ana Catarina MOREIRA DE SÁ Tiago OLIVEIRA João PEDRO Ana Miguel PEREIRA Lídia RODRIGUES André SOUSA SILVA Hélder TÂNGER CORRÊA António TAVARES Carla TEMIDO Marta VASCONCELOS Ana (16 juli 2024) Roemenië (33 leden) AXINIA Adrian-George BARNA Dan BENEA Adrian-Dragoş BOGDAN Ioan-Rareş BUDA Daniel CÂRCIU Gheorghe DÎNCU Vasile FALCĂ Gheorghe FIREA Gabriela GRAPINI Maria HAVA Mircea-Gheorghe IOVANOVICI ȘOȘOACĂ Diana LAZARUS Luis-Vicențiu MANDA Claudiu MÎNZATU Roxana (*) MOTREANU Dan-Ştefan MUREŞAN Siegfried MUŞOIU Ştefan NEGRESCU Victor NICA Dan PIPEREA Gheorghe POPESCU Virgil-Daniel ŞTEFĂNUȚĂ Nicolae STURDZA Șerban-Dimitrie TÂRZIU Claudiu-Richard TEODORESCU Georgiana TERHEŞ Cristian TOMAC Eugen TUDOSE Mihai VĂLEAN Adina VASILE-VOICULESCU Vlad VINCZE Loránt WINKLER Iuliu (*) Het mandaat van mevrouw Roxana MÎNZATU liep af op 30 november 2024. (16 juli 2024) Slovenië (9 leden) GRIMS Branko JOVEVA Irena NEMEC Matjaž PREBILIČ Vladimir ŠAREC Marjan TOMAŠIČ Zala TOMC Romana TONIN Matej ZVER Milan (16 juli 2024) Slowakije (15 leden) BEŇOVÁ Monika BLAHA Ľuboš CIFROVÁ OSTRIHOŇOVÁ Veronika HOJSÍK Martin KALIŇÁK Erik KARVAŠOVÁ Ľubica LAŠŠÁKOVÁ Judita LEXMANN Miriam MAZUREK Milan ÓDOR Ľudovít ONDRUŠ Branislav ROTH NEVEĎALOVÁ Katarína UHRÍK Milan WIEZIK Michal YAR Lucia (16 juli 2024) Finland (15 leden) AALTOLA Mika ANDERSSON Li GUZENINA Maria HEINÄLUOMA Eero HENRIKSSON Anna-Maja KATAINEN Elsi KULMUNI Katri KYLLÖNEN Merja NIINISTÖ Ville OHISALO Maria SALLA Aura SARAMO Jussi TOVERI Pekka TYNKKYNEN Sebastian VIRKKUNEN Henna (*) (*) Het mandaat van mevrouw Henna VIRKKUNEN liep af op 30 november 2024. (16 juli 2024) Zweden (21 leden) AL-SAHLANI Abir DANIELSSON Johan DIBRANI Adnan ERIKSSON Sofie ERIXON Dick FRITZON Heléne GEDIN Hanna HOLMGREN Pär INCIR Evin KARLSBRO Karin KOKALARI Arba KUHNKE Alice LÖVIN Isabella POLFJÄRD Jessica SJÖSTEDT Jonas TEODORESCU MÅWE Alice TIMGREN Beatrice TOBÉ Tomas WARBORN Jörgen WEIMERS Charlie WIESNER Emma BEKENDMAKINGEN DOOR DE LIDSTATEN BE 11.7.2024 BG 21.6.2024 CZ 24.6.2024 DK 25.6.2024 DE 9.7.2024; 10.7.2024 EE 19.6.2024 IE 18.6.2024 GR 17.6.2024 ES 1.7.2024; 3.7.2024 FR 5.7.2024; 18.6.2024; 4.10.2024 HR 21.6.2024; 9.7.2024; 5.9.2024 IT 3.7.2024 CY 11.6.2024 LV 20.6.2024; 11.7.2024 LT 17.6.2024 LU 25.6.2024 HU 20.6.2024; 19.9.2024 MT 10.6.2024; 11.6.2024 NL 3.7.2024 AU 26.6.2024 PL 11.6.2024 PT 28.6.2024 RO 10.7.2024 SL 8.7.2024 SK 11.6.2024 FI 13.6.2024 SV 17.6.2024 Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 46, punt d), artikel 149, artikel 153, lid 2, punt a), en de artikelen 164, 175 en 349, – gezien Verordening (EU) 2021/1057 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 tot oprichting van het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+) (1) , – gezien Verordening (EU) 2024/3236 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2024 tot wijziging van Verordeningen (EU) 2021/1057 en (EU) 2021/1058 wat betreft regionale noodhulp voor wederopbouw (RESTORE) (2) , – gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (UNCRPD), dat op 21 januari 2011 in werking is getreden, in overeenstemming met Besluit 2010/48/EG van de Raad van 26 november 2009 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap (3) , – gezien de Europese pijler van sociale rechten (EPSR), die op 17 november 2017 door het Parlement, de Raad en de Commissie is afgekondigd en ondertekend, – gezien de Verklaring van Terhulpen over de toekomst van de Europese pijler van sociale rechten, die op 16 april 2024 door het Parlement, de Commissie, het Europees Economisch en Sociaal Comité en de Raad is ondertekend, – gezien de Verklaring van Luik van 5 maart 2024 getiteld “Naar betaalbare, fatsoenlijke en duurzame huisvesting voor iedereen”, – gezien de mededeling van de Commissie van 27 maart 2024 over het 9e cohesieverslag ( COM(2024)0149 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 maart 2024 getiteld “Tekorten aan arbeidskrachten en vaardigheden in de EU: een actieplan”, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 maart 2021 inzake gelijkheid, inclusie en participatie van de Roma (4) , – gezien de mededeling van de Commissie van 4 maart 2021 getiteld “Het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten” ( COM(2021)0102 ) en de daarin voorgestelde kerndoelen voor 2030 inzake werkgelegenheid, opleiding en armoedebestrijding, – gezien de mededeling van de Commissie van 7 oktober 2020 getiteld “Een Unie van gelijkheid: strategisch EU-kader voor gelijkheid, integratie en participatie van de Roma” ( COM(2020)0620 ), – gezien de jaarverslagen van de Europese Rekenkamer betreffende de prestaties van de EU-begroting voor 2019 en 2021, – gezien zijn resolutie van 23 november 2023 over het scheppen van werkgelegenheid: rechtvaardige transitie en investeren met impact (5) , – gezien zijn resolutie van 21 november 2023, getiteld “Kinderen eerst: versterking van de kindergarantie, twee jaar na de goedkeuring ervan” (6) , – gezien zijn resolutie van 13 december 2022, getiteld “Naar gelijke rechten voor personen met een handicap” (7) , – gezien zijn resolutie van 29 april 2021 over de Europese kindergarantie (8) , – gezien zijn resolutie van 10 februari 2021 over het terugdringen van ongelijkheid, met speciale aandacht voor armoede onder werkenden (9) , – gezien zijn resolutie van 21 januari 2021 over toegang tot fatsoenlijke en betaalbare huisvesting voor iedereen (10) , – gezien zijn resolutie van 21 januari 2021 over de EU‑strategie inzake gendergelijkheid (11) , – gezien zijn resolutie van 24 november 2020 over het aanpakken van dakloosheid in de Europese Unie (12) , – gezien zijn resolutie van 8 oktober 2020 over de jongerengarantie (13) , – gezien zijn resolutie van 5 juli 2022, getiteld “Naar gemeenschappelijke Europese maatregelen op het gebied van zorg” (14) , – gezien zijn resolutie van 18 juni 2020 over de Europese strategie inzake handicaps post‑2020 (15) , – gezien het verslag van Mario Draghi van 9 september 2024 over de toekomst van het Europese concurrentievermogen, – gezien het verslag van Enrico Letta van 10 april 2024 getiteld “Much more than a market”, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A10-0014/2025 ), A. overwegende dat het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+) de beleidsmaatregelen van de lidstaten met het oog op gelijke kansen, gelijke toegang tot de arbeidsmarkt, rechtvaardige en hoogwaardige arbeidsvoorwaarden, sociale bescherming en inclusie, steunt, aanvult en daaraan meerwaarde toevoegt, met bijzondere aandacht voor hoogwaardige en inclusieve voorzieningen voor onderwijs en opleiding, een leven lang leren, investeringen in kinderen en jongeren en toegang tot basisdiensten; B. overwegende dat het ESF+ het enige EU-fonds is dat in de eerste plaats gericht is op sociaal beleid, en daarom uit zichzelf uniek is en, samen met het cohesiebeleid, zeer doeltreffend en noodzakelijk is voor de verwezenlijking van sociale inclusie; overwegende dat het ESF+ zo efficiënt mogelijk moet worden ingezet om via structurele hervormingen systeemveranderingen tot stand te brengen, waarbij de nadruk moet liggen op de complementariteit met de begrotingen van de lidstaten om de lidstaten te motiveren het fonds voor deze hervormingen te gebruiken, hoewel het ook van cruciaal belang is om op EU-niveau een meer holistisch sociaal beleid te ontwikkelen om ongelijkheid en uitsluiting aan te pakken; C. overwegende dat het cohesiebeleid, de Europese structuur- en investeringsfondsen en met name het ESF+ krachtige instrumenten zijn voor cohesie tussen lidstaten, regio’s en gebieden, met inbegrip van stedelijke en plattelandsgebieden; D. overwegende dat de situatie en de behoeften van elke regio in de EU verschillend zijn; overwegende dat de lokale gemeenschappen de directe begunstigden zijn van het ESF+ en dat het daarom een eerste vereiste is dat de regionale en lokale belanghebbenden rechtstreeks betrokken worden bij de vormgeving van dit instrument; overwegende dat vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling een instrument is om burgers op lokaal niveau te betrekken bij het formuleren van antwoorden op de huidige sociale, ecologische en economische uitdagingen en derhalve een belangrijk instrument is om de uitvoering van het ESF+ te vergemakkelijken; overwegende dat de uitvoering van het ESF+ op nationaal niveau vaak gepaard gaat met onnodige administratieve lasten en ingewikkelde of ondoeltreffende regels; E. overwegende dat verschillende mensen in kwetsbare situaties verschillende behoeften hebben, zoals kinderen, eenoudergezinnen en grote gezinnen, vrouwen in armoede, werklozen en personen met een onzekere baan, migranten, arbeidsmigranten en slachtoffers van mensenhandel, personen met een handicap, jongeren en ouderen, daklozen en Roma; overwegende dat de digitale en groene transitie dringend nodig is en voor iedereen veel kansen, maar ook uitdagingen met zich meebrengt, zoals de digitale vaardigheidskloof en de digitale genderkloof, en de noodzaak om de beroepsbevolking om te scholen, en overwegende dat de EU, om in dit streven te slagen, moet zorgen voor een rechtvaardige transitie waarbij niemand aan zijn lot wordt overgelaten; overwegende dat er in de EU mensen in kwetsbare situaties zijn die in de marge van het sociaal beleid en de door het ESF+ gefinancierde programma’s blijven; overwegende dat buitengewone inspanningen en structurele veranderingen nodig zijn om alle mensen in kwetsbare situaties te bereiken en te voorkomen dat het aantal personen in die situaties toeneemt; F. overwegende dat ongeveer 100 miljoen mensen een bepaald soort handicap hebben; overwegende dat slechts de helft van de personen met een handicap werk heeft; overwegende dat in de EU 28,8 % personen met een handicap met armoede of sociale uitsluiting worden bedreigd (16) ; overwegende dat personen met een handicap die in de EU leven nog steeds te maken hebben met meervoudige en intersectionele vormen van discriminatie in alle aspecten van hun leven, waaronder onthouding van fatsoenlijke huisvesting; overwegende dat personen met een handicap op voet van gelijkheid aanspraak kunnen maken op hun grondrechten en recht hebben op volledige en effectieve participatie in alle aspecten van het leven en de samenleving; G. overwegende dat 22,3 % van de vrouwen in armoede leeft, tegenover 20,3 % van de mannen, en dat vrouwen nog steeds meer door armoede en het risico op sociale uitsluiting worden getroffen dan mannen (17) ; overwegende dat vrouwen in de EU gemiddeld 12,7 % minder verdienen dan mannen en dat deze loonkloof tussen mannen en vrouwen decennialang heeft geleid tot een pensioenkloof van 29,5 % tussen mannen en vrouwen, waardoor een ongelijke mate van economische onafhankelijkheid tussen oudere vrouwen en mannen is ontstaan; overwegende dat bijna de helft van de alleenstaande moeders in armoede leeft of met armoede of sociale uitsluiting wordt bedreigd; H. overwegende dat in 2023 94,6 miljoen mensen in de EU, d.w.z. ongeveer 21,4 % van de bevolking, in een huishouden leefden dat bedreigd werd met armoede of sociale uitsluiting, en dat het armoederisico- of sociale-uitsluitingspercentage in de EU-27 24,8 % bedraagt (18) ; overwegende dat in 2020 ongeveer 14 % van de huishoudens met kinderen (7,8 miljoen huishoudens) uit alleenstaande ouders bestond; overwegende dat bijna de helft (48 %) van de alleenstaande moeders en een derde (32 %) van de alleenstaande vaders het risico lopen op armoede of sociale uitsluiting (19) ; overwegende dat dus bijna een op de vier kinderen in de EU als geheel het risico loopt op armoede of sociale uitsluiting; overwegende dat de jeugdwerkloosheid in de EU bijna 15 % bedraagt; overwegende dat werkloosheid, vooral op jonge leeftijd, kan leiden tot financiële problemen, sociaal isolement, psychische problemen en minder geluk; I. overwegende dat de algehele stijging van de levensverwachting en de vergrijzing van de bevolking in Europa een groeiende vraag naar zorg in alle leeftijdsgroepen met zich meebrengt; overwegende dat 80 % van de langdurige zorg wordt verleend door informele zorgverleners, voornamelijk vrouwen; overwegende dat de zorgsector in alle lidstaten te kampen heeft met een groeiend tekort aan werknemers; overwegende dat de Europese zorgstrategie tot doel heeft hoogwaardige, betaalbare en toegankelijke zorgdiensten met betere arbeidsomstandigheden en een beter evenwicht tussen werk en privéleven voor zorgverleners in de hele EU te waarborgen; overwegende dat programma’s, projecten en acties ter bevordering van actief ouder worden en intergenerationele banden worden ondersteund via het ESF+; overwegende dat het ESF+ het belangrijkste financieringsinstrument van de EU is om de lidstaten te ondersteunen bij de uitvoering van de EU-brede regels ter verbetering van de balans tussen werk en privéleven voor ouders en verzorgers; J. overwegende dat de beschikbaarheid en betaalbaarheid van fatsoenlijke huisvesting afneemt; overwegende dat huisvesting overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel in de eerste plaats een bevoegdheid van de lidstaten is; overwegende dat de redenen voor de huidige huisvestingssituatie van lidstaat tot lidstaat kunnen verschillen, zoals overliberalisering van de markt, vastgoedspeculatie, ongereguleerde kortetermijnverhuur, de daling van de koopkracht van mensen die in armoede leven en het gebrek aan sociale en openbare huisvesting, en een van de grootste uitdagingen is waarmee Europeanen vandaag de dag worden geconfronteerd; overwegende dat we nog ver verwijderd zijn van de doelstelling om dakloosheid uit te bannen tegen 2030; overwegende dat de EU haar allereerste commissaris voor de aanpak van de huisvestingscrisis krijgt en dat het allereerste Europese plan voor betaalbare en duurzame huisvesting in 2025 wordt verwacht; overwegende dat in dit plan specifiek aandacht moet worden besteed aan dakloze kinderen; overwegende dat dergelijke voorstellen, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, hand in hand moeten gaan met nationale maatregelen om de toegang tot duurzame en betaalbare huisvesting en de kwaliteit van het dagelijks leven te verbeteren, zoals maatregelen inzake kortetermijnverhuur of andere marktinterventies in gebieden met grote knelpunten; K. overwegende dat een op de vier kinderen in de EU nog steeds het risico loopt op armoede en sociale uitsluiting (20) , en overwegende dat de huidige trend niet zal leiden tot het behalen van de doelstelling om het aantal kinderen in armoede tegen 2030 met ten minste 5 miljoen te verminderen; overwegende dat de Europese kindergarantie tot doel heeft kinderarmoede en de sociale uitsluiting van hulpbehoevende kinderen te voorkomen en te bestrijden door te zorgen voor doeltreffende en gratis toegang tot hoogwaardige voor- en vroegschoolse educatie en opvang, onderwijs, schoolactiviteiten, ten minste één gratis gezonde maaltijd per schooldag en gezondheidszorg, en doeltreffende toegang tot gezonde voeding en adequate huisvesting; overwegende dat de uitvoerend vicevoorzitter van de Commissie voor Sociale Rechten, Vaardigheden, Hoogwaardige Banen en Paraatheid verantwoordelijk is voor het versterken van de kindergarantie; overwegende dat de ESF+-middelen alleen niet toereikend zijn om het probleem van kinderarmoede in de EU aan te pakken en dat deze kwestie daarom, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, dringend door de lidstaten prioritair moet worden aangepakt en dat de uitwisseling en coördinatie van beste praktijken moet worden verbeterd, en worden aangevuld door het ESF+ op EU niveau; L. overwegende dat de sociale en economische integratie van migranten, waaronder arbeidsmigranten, vluchtelingen en slachtoffers van mensenhandel moet worden verbeterd om ervoor te zorgen dat zij deel uitmaken van onze samenlevingen; overwegende dat een geslaagde inclusie niet alleen gelijke toegang tot de arbeidsmarkt vereist, maar ook volledige participatie in de samenleving; overwegende dat speciale aandacht moet worden besteed aan arbeidsmigranten uit derde landen en ongedocumenteerde migranten; overwegende dat verschillende EU-fondsen, waaronder het ESF+ en het Fonds voor asiel, migratie en integratie, in dit verband hun eigen rol spelen; M. overwegende dat het aantal inwoners van de EU afneemt; overwegende dat er in sommige EU-regio’s sprake is van ontvolking en dat de bevolking zich steeds meer concentreert in bepaalde stedelijke gebieden; overwegende dat er inspanningen moeten worden geleverd om de ontwikkeling en cohesie op deze gebieden te verbeteren; overwegende dat demografische veranderingen zullen leiden tot een kleinere beroepsbevolking, waardoor bij- en omscholing en uitbreiding van de beroepsbevolking nodig zijn; N. overwegende dat in het verslag over de toekomst van het Europese concurrentievermogen van Mario Draghi wordt gewaarschuwd voor de aanzienlijke vaardigheidskloof waarmee de EU wordt geconfronteerd, waarbij 77 % van de EU-bedrijven meldt dat zelfs nieuw aangeworven werknemers niet over de vereiste vaardigheden beschikken en 42 % van de Europeanen digitale basisvaardigheden ontbeert; overwegende dat in het verslag wordt betreurd dat te weinig werknemers een opleiding volgen en dat er op dit gebied te weinig vooruitgang wordt geboekt, aangezien er meer dan 50 miljoen werknemers een opleiding nodig hebben om te voldoen aan de centrale doelstelling van het aantal volwassenen dat jaarlijks een opleiding volgt; overwegende dat professionals die een beroepsopleiding hebben gevolgd en mensen met praktische vaardigheden cruciaal zijn voor de Europese samenlevingen; overwegende dat het Europese concurrentievermogen niet verder kan worden ontwikkeld zonder het menselijk kapitaal te versterken; overwegende dat tijdige investeringen in de omscholing en bijscholing van werknemers die hun baan dreigen te verliezen of van wie de vaardigheden verouderd zijn, onder meer kunnen helpen voorkomen dat zij in armoede vervallen; O. overwegende dat bijzondere aandacht, met inbegrip van specifieke maatregelen gericht op de behoeften ter plaatse waar dit relevant is, moet worden besteed aan plattelandsgebieden, gebieden die een industriële overgang doormaken, ultraperifere regio’s en regio’s die kampen met ernstige en permanente natuurlijke, economische of demografische nadelen, zoals dunbevolkte regio’s, eilanden, berggebieden en grensoverschrijdende regio’s; P. overwegende dat de Commissie in het kader van het tienjarenplan ter ondersteuning van de Roma in de EU minimumdoelen voor 2030 heeft voorgesteld om te zorgen voor vooruitgang op het gebied van gelijkheid, inclusie en participatie van de Roma; overwegende dat deze doelstellingen onder meer inhouden dat de kloof op het gebied van huisvestingsachterstand met ten minste een derde moet worden verkleind, dat het aantal Romakinderen dat naar aparte basisscholen gaat in lidstaten met een aanzienlijke Romabevolking met ten minste de helft moet worden teruggebracht, en dat de armoedekloof tussen de Roma en de bevolking in het algemeen met ten minste de helft moet worden verkleind; overwegende dat het ESF+ het belangrijkste financiële instrument zal blijven voor het bereiken van de Roma-doelstellingen voor 2030; Beginselen van het ESF+ na 2027 1. benadrukt dat het ESF+ het belangrijkste en voornaamste instrument moet blijven voor de ondersteuning van de lidstaten, de regio’s, lokale gemeenschappen en burgers bij de versterking van de sociale dimensie van de Unie en bij het nastreven van een sociaal-economische ontwikkeling die niemand aan zijn lot overlaat; 2. benadrukt dat het ESF+ sociale uitdagingen zoals de gevolgen van de klimaatverandering en de digitalisering moet aanpakken, eraan moet bijdragen en zich eraan moet aanpassen, en tegelijkertijd sociale uitdagingen zoals de stijgende kosten van levensonderhoud en lonen die niet even snel stijgen, moet aanpakken, sociale veerkracht moet bevorderen, ongelijkheden moet verminderen en de meest kwetsbare mensen moet beschermen; hamert erop dat het ESF+ investeringen en groei op lange termijn moet stimuleren, waarbij de nadruk moet liggen op sociale en territoriale cohesie, terwijl structurele transformatie in de hele EU moet worden ondersteund en de convergentie tussen de lidstaten moet worden vergroot; 3. wijst er nadrukkelijk op dat het ESF+ opwaartse sociale convergentie moet blijven vergroten, met name voor de meest behoeftigen, moet blijven investeren in menselijk kapitaal, werkgelegenheid, ontwikkeling van vaardigheden en sociale inclusie, en daarnaast ondernemerschap en sociale innovatie moet stimuleren, in kinderen moet investeren, de digitale en groene transitie, demografische uitdagingen en regio’s die getroffen worden door crises, waaronder de aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne, moet aanpakken; 4. dringt erop aan dat het ESF+ doorgaat met het verbeteren van de werkgelegenheidskansen, het vergemakkelijken van eerlijke arbeidsmobiliteit, het bevorderen van het scheppen van hoogwaardige banen, het waarborgen van fatsoenlijke arbeidsomstandigheden en het verbeteren van de arbeidsparticipatie, met name van vrouwen, personen met een handicap en andere mensen in kwetsbare situaties, om de sociale en economische veerkracht te vergroten en zo bij te dragen aan de aanpassing aan veranderingen in het bedrijfsleven, ook door middel van opleiding, omscholing en bijscholing; 5. onderstreept dat het ESF+ gebaseerd moet zijn op een strategie voor sociale investeringen en een benadering voor het hele leven, waarbij maatregelen worden ondersteund die mensen oplossingen voor de middellange en lange termijn kunnen bieden; 6. benadrukt dat de doelstellingen van het ESF+ gericht moeten zijn op het bereiken van sociale inclusie, hoge werkgelegenheidsniveaus met kwalitatief hoogwaardige en duurzame banen, passende lonen, fatsoenlijke arbeidsomstandigheden, waaronder het welzijn van werknemers, een gezonde werkomgeving, eerlijke socialezekerheidsstelsels in de lidstaten, alsmede mogelijkheden voor beroepsonderwijs en -opleiding en een leven lang leren voor iedereen, rekening houdend met de specifieke behoeften van mensen in kwetsbare situaties, teneinde een geschoolde, concurrerende en veerkrachtige beroepsbevolking te ontwikkelen, die klaar is voor de dubbele transitie en de toekomstige wereld van werk, en om eerlijke sociale bescherming en inclusieve en samenhangende samenlevingen tot stand te brengen, met als doel armoede uit te bannen, ongelijkheid te bestrijden en de beginselen en kerndoelen van het EPSR te verwezenlijken; 7. dringt aan op een robuust, sterker en onafhankelijk ESF+ dat aanzienlijk meer overheidssteun kan verlenen aan de instrumenten in de lidstaten om mensen in kwetsbare situaties en de meest behoeftigen in onze samenlevingen te helpen, te investeren in mensen en vaardigheden, mensen te helpen uit armoede en sociale uitsluiting te komen en sociale investeringen en sociaal ondernemerschap te bevorderen; benadrukt daarom dat voor de verwezenlijking van de ESF+-doelstellingen na 2027 een aanzienlijke en onderbouwde verhoging van de ESF+-begroting binnen de totale toewijzing aan ESF+ voor de periode 2028-2034 nodig zal zijn; 8. roept de Commissie op meer, specifieke en goed toegewezen middelen ter beschikking te stellen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het ESF+ en de doelstellingen van de EPSR, het actieplan en de kerndoelen daarvan; is dan ook bezorgd over pogingen om het bestaande ESF+ op te splitsen of samen te voegen met andere fondsen, aangezien dit grote risico’s met zich mee kan brengen voor de verwezenlijking van zijn doelstellingen en die van de EPSR, het actieplan en de kerndoelen daarvan; waarschuwt dat het verenigen, stroomlijnen, centraliseren of samenvoegen van fondsen hun effectiviteit mogelijk niet zal verbeteren; benadrukt in dit verband dat een eventuele omvorming van het fonds de doeltreffendheid en het doel van het ESF+ in stand moet houden door de doelstellingen van bevordering van werkgelegenheid, sociale inclusie, onderwijs, opleiding en ontwikkeling van vaardigheden te dienen, en dat het fonds zo dicht mogelijk bij de begunstigden moet worden beheerd; 9. is van mening dat het ESF+ in een governancemodel van gedeeld beheer moet blijven en dat daarom moet worden voorkomen dat een ander beheer van het ESF+ ertoe leidt dat de prioriteit die wordt gegeven aan sociale aspecten, waaronder werkgelegenheid, onderwijs, vaardigheden, opleiding en projecten voor sociale inclusie, verloren gaat, dat de doelgerichtheid mogelijk vermindert en dat de middelen niet terechtkomen op lokaal niveau, bij mensen in kwetsbare situaties en bij degenen die ze het hardst nodig hebben, en tegelijkertijd het risico toeneemt dat de middelen voor andere doeleinden worden herbestemd; 10. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor participatie, informatieverstrekking aan en raadpleging van de sociale partners, maatschappelijke organisaties (CSO’s), met inbegrip van sociale diensten zonder winstoogmerk, sociale ondernemingen, aanbieders van onderwijs en opleidingen, en vertegenwoordigers van de doelgroepen in de ontwerp-, uitvoerings-, controle- en evaluatiefasen van het ESF+, hiervoor voldoende middelen uit te trekken en de uitsluiting van kleinere actoren te voorkomen; verzoekt de Commissie het partnerschapsbeginsel op EU-niveau te eerbiedigen, aangezien het essentieel is voor het succes van het ESF+, en is van mening dat het in het volgende meerjarig financieel kader (MFK) moet worden gehandhaafd; dringt erop aan dat de maatschappelijke organisaties worden betrokken bij het ESF+-comité, aangezien zij de belangrijkste uitvoeringspartners van het fonds zijn; 11. benadrukt dat het governancemodel van het ESF+ het mogelijk moet maken, met behoud van een hoge mate van transparantie, dat nationale, regionale en lokale bijzonderheden en uitdagingen goed tot uiting komen in operationele programma’s, niet in de laatste plaats door terdege rekening te houden met de deskundigheid van nationale en regionale belanghebbenden, waaronder het maatschappelijk middenveld, en door ervoor te zorgen dat de financiering ten goede komt aan organisaties en activiteiten die gericht zijn op hulpbehoevenden; 12. benadrukt dat de beschikbaarheid van en universele toegang tot openbare diensten van goede kwaliteit, zoals voor- en vroegschoolse educatie en opvang, onderwijs en gezondheidszorg, evenals toegang tot adequate, betaalbare en fatsoenlijke huisvesting en essentiële diensten zoals betaalbare energie, sanitaire voorzieningen, water en gezonde voeding, noodzakelijke voorwaarden zijn om gelijke kansen te waarborgen en de werkgelegenheid te verbeteren, om de leef- en werkomstandigheden te verbeteren en armoede en sociale uitsluiting te bestrijden; benadrukt de rol die het ESF+ in dit verband kan spelen; vestigt in het bijzonder de aandacht op de situatie van ouderen die als gevolg van de stijgende kosten van levensonderhoud en de dalende koopkracht van hun pensioen in ernstige armoede leven of daarin dreigen te vervallen, wat er vaak toe leidt dat zij verstoken blijven van basisbehoeften als voedsel, huisvesting en toegang tot zorgvoorzieningen, met als gevolg verlies van sociale waardigheid; 13. merkt op dat het huidige ESF+-programma vastgesteld is vóór het uitbreken van de crises die tot hoge inflatie en stijging van de kosten van levensonderhoud geleid hebben, en daarom een zodanige toename van de publieke en sociale investeringen vereisen dat het bestaande ESF+ niet volstaat om aan de huidige behoeften te voldoen; verzoekt de Commissie derhalve ervoor te zorgen dat in het volgende MFK een alomvattende, stabiele en grootschalige, op behoeften en rechten gebaseerde begroting voor het ESF+ wordt gewaarborgd die rekening houdt met inflatie, de toegenomen kosten van levensonderhoud, armoedeniveaus en de behoefte aan toegang tot betaalbare huisvesting; 14. benadrukt dat het ESF+ na 2027 moet investeren in het aanpakken van aanhoudende sociale uitdagingen en dicht bij de algemene en specifieke doelstellingen van het huidige ESF+ moet blijven, maar tegelijkertijd in staat moet zijn te reageren op en zich aan te passen aan veranderende sociaal-economische omstandigheden; wijst op het belang van de beginselen van gedeeld beheer, duidelijke doelstellingen en thematische concentraties van het fonds, en benadrukt dat het grootste deel van het fonds zo dicht mogelijk bij de gebruikers van het fonds moet worden besteed, in nauwe samenwerking met lokale en regionale overheden en organisaties; benadrukt de noodzaak om beste praktijken uit te wisselen over de meest efficiënte en transparante uitvoering van het ESF+; benadrukt dat het effect en de doeltreffendheid van ESF-initiatieven voortdurend moeten worden beoordeeld; 15. benadrukt dat het ESF+ in de periode na 2027 in de eerste plaats structurele sociale en economische uitdagingen moet aanpakken; uit zijn bezorgdheid over het feit dat het ESF+ herhaaldelijk is gebruikt als instrument om op noodsituaties te reageren en wijst erop dat deze aanpak een risico vormt voor de beleids- en investeringsdoelstellingen op langere termijn van het cohesiebeleid en ook het risico inhoudt dat de mensen voor wie het cohesiebeleid bedoeld is, niet voldoende kunnen worden bereikt; 16. verzoekt de Commissie daarom de begrotingstoewijzing van het ESF+ te beschermen, zodat deze kan worden gebruikt voor de belangrijkste doelstellingen en begunstigden ervan, en als aanvulling op het ESF+ en andere cohesiefondsen een financieel reserve-instrument voor te stellen dat de EU in staat stelt snel en flexibel te reageren op sociale noodsituaties en crisissituaties, hetzij door voort te bouwen op het succes van het in 2020 gelanceerde “Europees instrument voor tijdelijke steun om het risico op werkloosheid te beperken in een noodtoestand (SURE)”, hetzij in de vorm van een EU-herverzekeringsregeling voor werkloosheid, hetzij door voort te bouwen op het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, zodat dit kan worden ingezet om schade veroorzaakt door natuurrampen of noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid te vergoeden; dringt er daarom bij de Commissie op aan te zorgen voor voldoende financiële middelen met het oog op de toenemende risico’s op deze gebieden als gevolg van de klimaatverandering; Doelstellingen, prioriteiten en begroting 17. onderstreept dat horizontale beginselen, zoals gendergelijkheid, bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, seksuele geaardheid, leeftijd, godsdienst of overtuiging, nationaliteit, ras of etnische afstamming (21) , en vrij verkeer, integraal deel moeten uitmaken van het ESF+; benadrukt het belang van een intersectionele benadering tijdens de gehele ontwikkeling, uitvoering, monitoring en evaluatie van het fonds; 18. benadrukt het belang van de sociale inclusie van personen met een handicap en dringt er daarom op aan dat het ESF+ de werkgelegenheid van personen met een handicap ondersteunt door middel van werk- en opleidingsstages, met name om de overgang van sociale werkplaatsen naar de open arbeidsmarkt te vergemakkelijken; 19. benadrukt dat er meer inspanningen nodig zijn om ervoor te zorgen dat personen met een handicap toegang hebben tot hoogwaardige ondersteuning en gebruik kunnen maken van hun rechten zoals beschreven in het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap; benadrukt dat het komende ESF+ prioriteit moet blijven geven aan zelfstandig wonen en de overgang van institutionele zorg naar gemeenschapsgebaseerde zorg en regelingen voor thuisondersteuning en persoonlijke assistentie moet vergemakkelijken; dringt erop aan dat het ESF+ de Europese strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030 uitvoert, en in het bijzonder de invoering van de aankomende EU-richtsnoeren inzake zelfstandig leven en inclusie in de gemeenschap, het aankomende kader voor excellente sociale diensten voor personen met een handicap en het werkgelegenheidspakket voor personen met een handicap vergemakkelijkt; 20. dringt erop aan dat het ESF+ zich richt op kansarme personen in onze samenlevingen, in het bijzonder gemarginaliseerde mensen en gemeenschappen zoals kinderen in kwetsbare situaties en ouderen, etnische minderheden, Roma, personen met een handicap of chronische ziekten, daklozen, lage-inkomensgroepen, langdurig werklozen, evenals de inwoners van plattelandsgebieden, eilanden of afgelegen gebieden die met unieke sociaal-economische uitdagingen te maken hebben; onderstreept dat het ESF+ inclusief moet zijn, met bijzondere aandacht voor alle soorten gezinnen, personen en gezinnen in ontvolkte gebieden waar de toegang tot diensten en kansen beperkter kan zijn, en voor kinderen zonder ouderlijke zorg; benadrukt verder dat het ESF+ de vaststelling van maatregelen moet aanmoedigen die scheiding van gezinnen in precaire situaties voorkomen, waaronder programma’s voor educatie van ouders, gezinsgerichte therapie en werktraining; 21. benadrukt dat het ESF+ moet investeren in projecten die gericht zijn op werkgelegenheid en sociale en economische inclusie van vrouwen, met speciale aandacht voor alleenstaande moeders en gezinnen met een vrouw aan het hoofd; dringt erop aan dat het ESF+ vrouwen ondersteunt die zich in een kwetsbare situatie bevinden en extra steun nodig hebben om (opnieuw) te integreren in de samenleving en op de arbeidsmarkt, met inbegrip van vrouwen die het slachtoffer zijn van gendergerelateerd geweld, waaronder economisch geweld; pleit voor een horizontale genderbenadering (22) van het ESF+; 22. verzoekt de Commissie om, in het licht van de huidige uitdagingen, in de specifieke doelstellingen van het ESF+ de bevordering van de rechtvaardige overgang, het beëindigen van dakloosheid, de bevordering van sociale ondernemingen in de sociale economie en de sociaaleconomische integratie van mensen in kwetsbare situaties, waaronder migranten, jongeren, ouderen en mensen die in door demografische achteruitgang getroffen gebieden wonen en personen met een handicap of chronische ziekte, alsook personen die na een langere afwezigheid terugkeren op de arbeidsmarkt, op te nemen; 23. benadrukt dat de verwezenlijking van de doelstellingen van de EPSR met betrekking tot armoede een uitdaging wordt, tenzij specifieke steun wordt verleend om oplossingen voor de middellange tot lange termijn te ontwikkelen om mensen uit de armoede te halen en de structurele oorzaken van ongelijkheden aan te pakken, hen weerbaarder te maken tegen toekomstige uitdagingen, de huidige lacunes in nationale socialebeschermingsstelsels aan te pakken en daardoor de socialezekerheidsstelsels te versterken, en de sociale gevolgen van crises op een gerichte manier te verzachten; dringt erop aan om steun te verlenen voor fatsoenlijke leefomstandigheden waarin niemand achterblijft, met toegang tot essentiële openbare diensten van hoge kwaliteit; dringt erop aan dat de armoedebestrijdingsstrategie van de EU, zoals uiteengezet in de politieke richtsnoeren van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen voor de zittingsperiode 2024-2029, verder gaat dan beleidsvoorstellen en dat er in het komende MFK in alle fondsen meer middelen worden toegewezen aan sociale rechtvaardigheid, en dat de uitvoering van het ESF+ in het veld wordt vergemakkelijkt; onderstreept de rol van het ESF+ bij de uitvoering van de strategie; 24. benadrukt dat de aanpak van kinderarmoede voldoende gefinancierde, alomvattende en geïntegreerde maatregelen vereist, in combinatie met een efficiënte uitvoering van de Europese kindergarantie op nationaal niveau, en wijst er met klem op dat de lidstaten deze kwestie in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel dringend moeten aanpakken met substantiële begrotingsmiddelen, en is bereid de coördinatie en uitwisseling van beste praktijken op EU-niveau te verbeteren en tegelijkertijd aanvullende steun te blijven verlenen via het ESF+; dringt er voorts op aan dat alle lidstaten ten minste 5 % van hun ESF+-middelen toewijzen aan de aanpak van kinderarmoede en dat de lidstaten met een percentage kinderen dat een risico op armoede of sociale uitsluiting loopt dat boven het EU-gemiddelde ligt, een hoger bedrag toewijzen om het probleem effectiever aan te pakken; dringt aan op transparant en doeltreffend gebruik van de begroting voor de Europese kindergarantie, zo dicht mogelijk bij de doelgroepen en in samenwerking met het hele spectrum van belanghebbenden en lokale organisaties; 25. dringt er bij de Commissie op aan om, in overeenstemming met de twee algemene doelstellingen van het fonds en om hun belang op voet van gelijkheid te weerspiegelen, het percentage voor sociale inclusie te verhogen tot boven de huidige 25 % en het percentage voor voedselhulp en materiële basisbijstand voor de meest behoeftigen te verhogen tot 5 %, als respons op de stijgende kosten van levensonderhoud en voedsel; 26. is ingenomen met de aankondiging van de voorzitter van de Commissie dat er een Europees plan voor betaalbare huisvesting zal worden opgesteld en dat een pan-Europees investeringsplatform voor betaalbare en duurzame huisvesting zal worden gelanceerd; deelt de ambitie om prioriteit te geven aan de aanpak van de huisvestingscrises met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en benadrukt dat het ESF+ na 2027 de tijdige en gelijke toegang tot betaalbare, fatsoenlijke, toegankelijke, inclusieve, duurzame en hoogwaardige diensten moet verbeteren die de toegang tot huisvesting bevorderen, met inbegrip van maatregelen zoals sociale huisvesting en betaalbare huurregelingen; is van mening dat alle lidstaten een voldoende groot deel van hun ESF+-middelen moeten investeren in de bestrijding van dakloosheid en vraagt de Commissie hiervoor een aanzienlijke financiële toewijzing voor te stellen; 27. benadrukt dat moet worden gezorgd voor voldoende financiering van het ESF+ na 2027 voor hoogwaardig, toegankelijk en openbaar onderwijs en opleiding voor iedereen, alsook voor het sociale recht voor werknemers om deel te nemen aan de ontwikkeling van vaardigheden, bijscholing, omscholing en een leven lang leren, en voor het aanpakken van tekorten aan vaardigheden en braindrain, zodat personen zonder enige vorm van discriminatie met succes kunnen omgaan met transities op de arbeidsmarkt, met name werknemers die te maken hebben met de digitale en groene transitie, en voor de bevordering van specifieke acties voor oudere werknemers om het talent en de ervaring van ouderen optimaal te benutten; dringt in dit verband aan op nauwe samenwerking tussen de belangrijkste actoren, zoals onderwijsinstellingen, werkgevers, werknemers, regeringen en lokale autoriteiten; 28. onderstreept het potentieel van het ESF+ om innovatie en digitale vaardigheden te bevorderen en tegelijkertijd werknemers te ondersteunen die te maken hebben met de digitale en de groene transitie, door onderwijs- en opleidingsprogramma’s doelgericht op de veranderende behoeften van belangrijke sectoren af te stemmen en de toegang tot mogelijkheden voor een leven lang leren te waarborgen, zodat werknemers van alle leeftijden hun vaardigheden voortdurend kunnen aanpassen aan de nieuwe werkgelegenheidsbehoeften van een snel veranderende economie; benadrukt de noodzaak van meer subsidies en de ontwikkeling van programma’s ter ondersteuning van werknemers bij de digitale en groene transitie, met inbegrip van omscholing en bijscholing van werknemers; 29. dringt erop aan dat maatregelen ter verbetering van de toegang tot de arbeidsmarkt en ter bevordering van het verwerven van vaardigheden zodanig worden ontworpen dat de autonomie van individuen wordt bevorderd en erkend, dat wordt geanticipeerd op toekomstige behoeften aan vaardigheden en dat werknemers die in de toekomst hun baan dreigen te verliezen, worden aangesproken; herinnert in dit verband aan het brede scala van initiatieven ter verbetering van vaardigheden op EU-niveau die een nuttige leidraad kunnen vormen voor de ontwikkeling van onderwijs- en opleidingsprogramma’s op nationaal en regionaal niveau; 30. verzoekt de inspanningen ter ondersteuning van de uitvoering van de jongerengarantie op te voeren; dringt er bij de Commissie op aan om voor te stellen dat alle lidstaten meer dan de huidige 12,5 % van hun ESF+-middelen reserveren voor de ondersteuning van gerichte acties en structurele hervormingen ter bevordering van kwalitatief hoogwaardige werkgelegenheid voor jongeren, beroepsonderwijs en -opleiding, met name stages en leercontracten, en de overgang van school naar werk, trajecten voor herintegratie in onderwijs of opleiding en tweedekansonderwijs; herhaalt in dit verband zijn oproep aan de lidstaten om uitbuitingspraktijken, waaronder onbetaalde stages, te verbieden; benadrukt de noodzaak van monitoring- en evaluatiemechanismen om de impact en doeltreffendheid op lange termijn te waarborgen; 31. onderstreept het belang van het ESF+ om zich te richten op verschillende groepen met verschillende behoeften; benadrukt daarom dat het belangrijk is steun toe te kennen aan onder meer projecten inzake de sociale inclusie van personen met een handicap, Roma, de vergrijzende bevolking in de samenleving, vrouwen en kinderen, huishoudens met een vrouw aan het hoofd en grote huishoudens en gezinnen, en de sociaal-economische integratie van migranten, waaronder arbeidsmigranten, met bijzondere aandacht voor migrantenvrouwen; benadrukt voorts dat het ESF+ projecten moet ondersteunen voor sociale en onderwijsdoelstellingen en het verbeteren van vaardigheden in regio’s met een aanzienlijke ontvolking; dringt erop aan dat het ESF+ na 2027 ook andere aspecten van sociale inclusie omvat, zoals huisvesting, gezondheid en gezinsomstandigheden en de ondersteuning van openbare en gemeenschapsgebaseerde diensten; beklemtoont dat er geen standaardoplossing bestaat en dat de manieren waarop in deze behoeften kan worden voorzien, van regio tot regio kunnen verschillen; 32. benadrukt dat het onderdeel “werkgelegenheid en sociale innovatie” van het ESF+ initiatieven ondersteunt om de onzekere situatie van mobiele werknemers aan te pakken en voorziet in financiering voor vakbondsgerelateerde advisering, waarbij het belang van werknemersvertegenwoordigers in collectieve onderhandelingen wordt benadrukt; verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor permanente financiering van een Europees netwerk van nationale en transnationale vakbondsadviesdiensten voor dergelijke werknemers, om eerlijke arbeidsmobiliteit te bevorderen; 33. herinnert eraan dat het ESF+ ook moet streven naar een gezonde en goed aangepaste werkomgeving, zodat rekening wordt gehouden met gezondheidsrisico’s in verband met veranderende vormen van werk en de behoeften van een vergrijzende beroepsbevolking; benadrukt dat de pandemie heeft geleid tot een versnelling van nieuwe realiteiten en de opkomst van nieuwe arbeidsvormen als gevolg van digitalisering, waaronder artificiële intelligentie (AI), die van invloed zijn op de veiligheid en gezondheid van werknemers op het werk; dringt in dit licht aan op ondersteuning en voldoende financiering voor een doeltreffende bescherming van werknemers tegen gevaarlijke en schadelijke stoffen; 34. dringt erop aan dat het ESF+ de doeltreffende uitvoering van de Europese zorgstrategie in alle lidstaten stimuleert door te investeren in hoogwaardige diensten en infrastructuur voor gemeenschaps- en thuiszorg, langdurige zorg en ondersteuning voor personen met een handicap en ouderen met ondersteuningsbehoeften, in voor- en vroegschoolse educatie voor jonge kinderen door middel van gemeenschapsgebaseerde, kind- en persoonsgerichte, en in hoogwaardige, betaalbare en toegankelijke openbare zorgstelsels die de autonomie van zorgbehoevende personen en hun waardigheid en die van verzorgers bevorderen; dringt aan op verdere investeringen in de ondersteuning van verzorgers, formeel en informeel, en tegelijkertijd te zorgen voor fatsoenlijke arbeidsomstandigheden voor werknemers in de zorgsector, met inbegrip van toereikende lonen, via een zorgdeal; verzoekt de lidstaten ten volle gebruik te maken van de ESF+-fondsen om het de-institutionaliseringsproces te versterken en af te ronden, zodat iedereen in een gezins- of gemeenschapsomgeving kan wonen; 35. herinnert eraan dat overheidsuitgaven nodig zijn om opwaartse sociale convergentie te waarborgen; benadrukt dat de uitvoering van de EPSR en de hervormingen in het kader van de desbetreffende landspecifieke aanbevelingen van het Europees Semester ook afhankelijk zijn van de krachtige steun van het ESF+ voor bepaalde beleidsmaatregelen, met name maatregelen om de socialezekerheidsstelsels te versterken, inclusief en toegankelijk openbaar onderwijs en opleiding van goede kwaliteit te waarborgen, kinderarmoede terug te dringen en dakloosheid uit te bannen en maatregelen die verband houden met gelijke behandeling van en gelijke kansen voor vrouwen en mannen, die op alle gebieden moeten worden gewaarborgd en versterkt, met inbegrip van arbeidsmarktparticipatie, arbeidsvoorwaarden en loopbaanontwikkeling; 36. herinnert eraan dat het EU-beleid het grootste effect kan sorteren als het wordt gecoördineerd met financieringsinstrumenten en andere strategische kaders, zoals het Europees Semester en de landspecifieke aanbevelingen daarvan; merkt op dat de doeltreffendheid van door het ESF+ gefinancierde interventies afhangt van de geslaagde uitvoering van hervormingen; 37. onderstreept dat sociale dialoog en collectieve onderhandelingen cruciaal zijn voor het welzijn op het werk en het terugdringen van armoede onder werkenden, sociale uitsluiting en loonongelijkheid; verzoekt de Commissie op consistente wijze adequate en voldoende financiële middelen uit te trekken voor capaciteitsopbouw, teneinde de sociale partners in staat te stellen een relevante rol te spelen op de gebieden die onder hun bevoegdheid vallen, hun capaciteit om deel te nemen aan de sociale dialoog op zowel EU- als nationaal niveau te versterken, en de acties van de sociale partners met een passende minimumverplichting in alle lidstaten te versterken, en technische bijstand voor deze drie doelstellingen in te voeren; dringt er verder op aan dat maatschappelijke organisaties en non-profitorganisaties op voet van gelijkheid een minimumtoegang tot financiering wordt gewaarborgd om bij te dragen aan de doelstellingen van het ESF+ en deze na te streven in de lidstaten; benadrukt tegelijkertijd dat de institutionele capaciteit moet worden ontwikkeld door middel van sterk en professioneel bestuur, en dat innovatie in het beheer van de overheidssector moet worden gestimuleerd; 38. benadrukt het belang van coöperaties die eigendom zijn van werknemers, sociale ondernemingen en andere alternatieve bedrijfsmodellen voor de verwezenlijking van de EU-doelstellingen inzake inclusie; benadrukt dat het van het grootste belang is dat kleine sociale ondernemingen, sociale diensten zonder winstoogmerk en maatschappelijke organisaties toegang hebben tot alle aspecten van het ESF+; dringt aan op een medefinancieringspercentage van ten minste 90 % voor maatregelen die gericht zijn op de meest behoeftigen, en ten minste 70 % voor alle andere acties die worden uitgevoerd door kleine entiteiten met beperkte capaciteit, zoals maatschappelijke organisaties, sociale diensten zonder winstoogmerk en sociale ondernemingen, zodat zij toegang hebben tot financiering, met behoud van een minimumaantal verschillende medefinancieringspercentages; Werking van het fonds 39. verzoekt de lidstaten te zorgen voor coördinatie tussen regionale en lokale overheden en organisaties en hun betrokkenheid bij projecten die uit de nationale begrotingen worden gefinancierd, en dringt aan op de noodzaak om de partnerschapsbenadering van het huidige ESF+ te behouden, die essentieel is voor de versterking van de kwaliteit van de programma’s die uit het ESF+ worden gefinancierd; herhaalt dat er regels moeten worden vastgesteld voor het beheer van het fonds in samenwerking met lokale actoren die het dichtst bij de behoeften van de mensen staan en plaatsgebonden oplossingen kunnen ontwikkelen die het best bij de desbetreffende regio’s passen; benadrukt dat regionale en lokale actoren moeten worden betrokken bij de uitvoering van het fonds; 40. dringt erop aan dat de regels voor het gebruik en de uitvoering van het ESF+ de naleving van de rechtsstaat, het EU-acquis, de hoogste sociale normen, sociale rechten en democratische beginselen van de EU moeten waarborgen en verbeteren, en moeten worden afgestemd op de EPSR, de duurzameontwikkelingsdoelstellingen en de fundamentele mensen- en werknemersrechten van de VN, die ook zijn opgenomen in het Handvest van de grondrechten van de EU; 41. dringt erop aan dat de regels voor het ESF+ het mogelijk maken dat overheidsgeld alleen wordt toegewezen aan werkgevers die de rechten van werknemers en de geldende regels inzake arbeidsomstandigheden in acht nemen; spoort de Commissie aan een uitgebreide databank op te zetten ter aanvulling van de gegevens van Eurostat, om tijdig en betrouwbaar toezicht te kunnen houden op ontwikkelingen op het gebied van werkgelegenheid, levensomstandigheden en arbeidsverhoudingen; 42. stelt met bezorgdheid vast dat de nationale regeringen vaak een efficiënte uitvoering van het ESF+ belemmeren door onnodige administratieve lasten op te leggen of lokale actoren te beletten steun in het kader van het fonds of financieringsmogelijkheden te beheren; dringt aan op vermindering van de administratieve lasten en de bureaucratie, met name door de aanvraagprocedures voor toegang tot fondsen en de rapportageprocedures voor organisaties te vereenvoudigen, met name voor maatschappelijke en sociaal-economische organisaties, en voor organisaties van kleinere omvang; benadrukt dat de begunstigden, met inbegrip van aanbieders van sociale diensten zonder winstoogmerk, moeten worden geraadpleegd over het ontwerp van de vereenvoudigingsmaatregelen; dringt erop aan dat bij de vereenvoudiging de grondbeginselen van gedeeld beheer, transparantie, verantwoordingsplicht en onafhankelijke controle worden nageleefd, evenals de beginselen van partnerschap, die een goed beheer van publieke middelen waarborgen; 43. erkent dat overmatig vertrouwen op maatstaven zoals het foutenpercentage kan leiden tot meer administratieve lasten; merkt op dat verschillende indicatoren, waaronder input-, output-, prestatie- of kwaliteitsindicatoren, geschikt kunnen zijn voor verschillende doelstellingen en interventies; 44. roept de Commissie op tot consistente ondersteuning van en communicatie met de lidstaten om hen te helpen bij het effectief en transparant opzetten van individuele projecten, met inbegrip van transparante en voorspelbare voorwaarden, die juridische duidelijkheid en voorspelbaarheid verschaffen aan aanvragers en aan de eindbegunstigden van de financiering; 45. verzoekt de Commissie te zorgen voor een grondigere evaluatie van de doeltreffendheid van afzonderlijke maatregelen zonder aanbieders met grote nieuwe lasten op te zadelen, bijvoorbeeld door de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie te vereenvoudigen en door evaluatiedesks op te richten op zowel EU- als nationaal niveau; 46. herhaalt dat digitalisering een van de belangrijke instrumenten is om de administratieve lasten te verminderen en aanvragen voor financieringsmogelijkheden te stroomlijnen, en dat digitalisering als zodanig moet worden bevorderd en de digitale vaardigheden van mensen moeten worden versterkt; waarschuwt echter dat niet alle mensen voorbereid zijn op digitalisering en dat bepaalde groepen personen, met name de meest kwetsbaren, zoals ouderen of personen die in ontvolkte gebieden wonen waar de toegang tot diensten en mogelijkheden meer beperkt kan zijn, en de projecten die zich op hen richten, evenals maatschappelijke organisaties, sociale diensten zonder winstoogmerk en sociale ondernemingen, hierdoor financieringsmogelijkheden kunnen mislopen; 47. is van mening dat er meer moet worden gedaan om organisaties en mensen te informeren over alle kansen die het ESF+ kan bieden; dringt erop aan dat de Commissie en de lidstaten organisaties bewust maken van, informeren en adviseren over de mogelijkheden die het ESF+ biedt door voorlichtingscampagnes op te zetten; stelt vast dat er nog steeds sprake is van een aanzienlijk gebrek aan kennis en vaardigheden, met name bij sociale diensten, als het gaat om de toegang tot het huidige ESF+ en het uitvoeren van door de EU gefinancierde projecten; is met name van mening dat in de toekomstige ESF+-verordening een budget voor technische bijstand moet worden gereserveerd voor het opzetten van een Europawijd gecoördineerd netwerk van nationale helpdesks of laagdrempelige informatiepunten die diensten aanbieden zoals arbeidsadvies zonder afspraak, zodat organisaties ter plekke doeltreffend kunnen worden opgeleid, begeleid en ondersteund; 48. verzoekt de Commissie en de lidstaten de synergieën op alle niveaus tussen door het ESF+ en andere EU-fondsen ondersteunde projecten te versterken; o o o 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Economisch en Sociaal Comité, en het Europees Comité van de Regio’s. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 179 tot en met 188 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien Verordening (EU, Euratom) 2024/2509 van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2024 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (1) , – gezien Verordening (EU) 2021/695 van het Europees Parlement en de Raad van 28 april 2021 tot vaststelling van Horizon Europa — het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie, tot vaststelling van de regels voor deelname en verspreiding en tot intrekking van Verordeningen (EU) nr. 1290/2013 en (EU) nr. 1291/2013 (2) , – gezien Besluit (EU) 2021/764 van de Raad van 10 mei 2021 tot vaststelling van het specifieke programma tot uitvoering van Horizon Europa – het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie, en tot intrekking van Besluit 2013/743/EU (3) , – gezien Verordening (EU) 2021/819 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2021 betreffende het Europees Instituut voor innovatie en technologie (4) , – gezien Besluit (EU) 2021/820 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2021 betreffende de strategische innovatieagenda van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (EIT) 2021-2027: Het innovatietalent en de innovatiecapaciteit van Europa stimuleren, en tot intrekking van Besluit nr. 1312/2013/EU (5) , – gezien Verordening (EU) 2021/2085 van de Raad van 19 november 2021 voor de oprichting van Gemeenschappelijke Ondernemingen in het kader van Horizon Europa en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 219/2007, (EU) nr. 557/2014, (EU) nr. 558/2014, (EU) nr. 559/2014, (EU) nr. 560/2014, (EU) nr. 561/2014 en (EU) nr. 642/2014 (6) , – gezien Verordening (EU) 2021/697 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2021 tot oprichting van het Europees Defensiefonds en tot intrekking van Verordening (EU) 2018/1092 (7) , – gezien de mededeling van de Commissie van 30 september 2020, getiteld “Een nieuwe EOR voor onderzoek en innovatie” ( COM(2020)0628 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 22 oktober 2024 getiteld “Uitvoering van de Europese Onderzoeksruimte (EOR) – Onderzoek en innovatie in Europa versterken: reeds afgelegd en toekomstig traject van de EOR” ( COM(2024)0490 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 18 mei 2021 over de totaalaanpak voor onderzoek en innovatie – De strategie van Europa voor internationale samenwerking in een veranderende wereld ( COM(2021)0252 ), – gezien zijn resolutie van 6 april 2022 over de totaalaanpak voor onderzoek en innovatie: de strategie van Europa voor internationale samenwerking in een veranderende wereld (8) , – gezien zijn resolutie van 22 november 2022 over de uitvoering van de Europese Innovatieraad (9) , – gezien de mededeling van de Commissie van 19 juli 2023 getiteld “EU-missies twee jaar later: evaluatie van de voortgang en aangewezen koers” ( COM(2023)0457 ), – gezien zijn resolutie van 14 december 2023 over jonge onderzoekers (10) , – gezien zijn resolutie van 17 januari 2024 met aanbevelingen aan de Commissie betreffende de bevordering van de vrijheid van wetenschappelijk onderzoek in de EU (11) , – gezien het advies van het Comité Europese Onderzoeksruimte en Innovatie van 26 juni 2024 over richtsnoeren voor het volgende kaderprogramma voor onderzoek en innovatie, – gezien de in 2024 gepubliceerde evaluatieverslagen van het partnerschap over acht van de negen kennis- en innovatiegemeenschappen, namelijk EIT Urban Mobility, EIT Climate-KIG, EIT Food, EIT InnoEnergy, EIT Health, EIT Manufacturing, EIT Raw Materials en EIT Digital, – gezien het verslag van de CERIS-deskundigengroep van november 2024 getiteld “Building resilience in the civil security domain based on research and technology”, – gezien Speciaal verslag 09/2022 van de Europese Rekenkamer van september 2022 getiteld “Klimaatuitgaven in de EU-begroting 2014-2020: Niet zo hoog als gerapporteerd”, – gezien de mededeling van de Commissie van 19 januari 2016 betreffende het antwoord op het verslag van de deskundigengroep op hoog niveau over de ex-postevaluatie van het zevende kaderprogramma ( COM(2016)0005 ), – gezien het verslag van Enrico Letta van 17 april 2024 getiteld “Much more than a market”, – gezien het verslag van Mario Draghi van 9 september 2024 getiteld “The future of European competitiveness”, – gezien het verslag van de deskundigengroep van de Commissie van 16 oktober 2024 betreffende de tussentijdse evaluatie van Horizon Europa getiteld “Align, Act, Accelerate: Research, Technology and Innovation to boost European Competitiveness”, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A10-0021/2025 ), A. overwegende dat Horizon Europa het grootste centraal beheerde financieringsprogramma van de EU en het grootste met overheidsmiddelen gefinancierde programma voor onderzoek en ontwikkeling (O&O) ter wereld is; overwegende dat het Parlement aanvankelijk een begroting van 120 miljard EUR heeft voorgesteld in plaats van de 93,4 miljard EUR die na de herziening van het meerjarig financieel kader resteert; B. overwegende dat investeringen in O&O essentieel zijn voor het concurrentievermogen, de maatschappelijke vooruitgang en innovatie van de EU; overwegende dat in het verslag over de toekomst van het Europese concurrentievermogen (het Draghi-verslag) en het verslag van de deskundigengroep van de Commissie betreffende de tussentijdse evaluatie van Horizon Europa (het Heitor-verslag) is aanbevolen om respectievelijk 200 miljard EUR en 220 miljard EUR van de begrotingsmiddelen beschikbaar te stellen voor het tiende kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (KP10); C. overwegende dat het kaderprogramma gebaseerd moet zijn op Europese waarden, wetenschappelijke onafhankelijkheid, vrijheid en excellentie, alsook op hoge Europese ethische normen en een streven om het Europese concurrentievermogen te verbeteren en maatschappelijke uitdagingen aan te pakken; D. overwegende dat uit het Draghi-verslag is gebleken dat Europa wereldleider is op het gebied van wetenschap en innovatie, met het op één na hoogste aandeel hoogwaardige wetenschappelijke publicaties en het op twee na hoogste aandeel octrooiaanvragen wereldwijd; overwegende dat in het Draghi-verslag ook werd geconcludeerd dat de waardeketen die van onderzoek tot innovatieve producten leidt voor het verbeteren van het leven van de burgers in de EU, minder doeltreffend is vergeleken met de VS en China bij het omzetten van goed onderzoek in succesvolle bedrijfsactiviteiten die Europese burgers hoogwaardige banen, nieuwe producten en diensten bieden, zoals blijkt uit het feit dat er weliswaar nog steeds een kloof is in innovatieprestaties tussen de VS en de EU, maar dat de kloof tussen de EU en China kleiner wordt; overwegende dat in het Draghi-verslag wordt benadrukt dat Europa met name achterblijft bij het opschalen van start-ups; E. overwegende dat commissaris Zaharieva tijdens haar hoorzitting met het Parlement heeft toegezegd zich in te zetten voor een onafhankelijk en vereenvoudigd kaderprogramma en haar steun heeft uitgesproken voor een verhoogde begroting en een meer door deskundigen geleide governance; F. overwegende dat in het Heitor-verslag wordt uiteengezet dat in de eerste drie jaar van Horizon Europa 7 474 kmo’s (34 % van alle deelnemers) aan het programma deelnamen en dat meer dan de helft van de kmo’s van Horizon Europa nog niet eerder heeft deelgenomen aan EU-programma’s voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie; overwegende dat het succespercentage van kmo-aanvragen sterk is verbeterd (tot 19,9 % tegenover 12 % in het kader van Horizon 2020); G. overwegende dat in het Letta-verslag de vaststelling van een “vijfde vrijheid” wordt voorgesteld die onderzoek, innovatie en onderwijs als een nieuwe dimensie van de eengemaakte markt omvat, aangezien de vier oorspronkelijke vrijheden in wezen op theoretische beginselen uit de twintigste eeuw zijn gebaseerd; H. overwegende dat de “vrijheid om te blijven” van het Letta-verslag het belang van het voorkómen van binnenlandse braindrain herhaalt, en dat het initiatief “Choose Europe” van het Heitor-verslag erop gericht is onderzoeksloopbanen te bevorderen en de huidige Europese braindrain uiterlijk in 2035 om te zetten in een “braingain”; Algemene opmerkingen over Horizon Europa en onderzoek en innovatie (O&I) 1. wijst erop dat we ons op een cruciaal moment voor O&I bevinden en dat Commissievoorzitter Ursula von der Leyen tijdens de uiteenzetting van haar programma in het Parlement in juli 2024 voor haar tweede ambtstermijn als voorzitter van de Europese Commissie heeft verklaard dat Europa onderzoek en innovatie centraal moet stellen in de economie; 2. merkt op dat O&I in de verslagen van Draghi, Letta en Heitor van cruciaal belang wordt geacht voor de verwezenlijking van het Europees concurrentievermogen en erop wordt gewezen dat dringend moet worden opgetreden om niet achterop te raken; benadrukt dat een grote mate van inzet nodig is om een toekomstig kaderprogramma tot stand te brengen dat een cruciale bijdrage levert aan het concurrentievermogen en de algemene welvaart van Europa; 3. wijst erop dat de verslagen van Draghi en Heitor een waarschuwing zijn aan Europa om het hoofd te bieden aan de wereldwijde concurrentie en de aanzienlijke groei van de Chinese wetenschap in de afgelopen jaren; is ingenomen met het hogere succespercentage van Horizon Europa in vergelijking met Horizon 2020; is ingenomen met het vermogen van Horizon Europa om te reageren op crisissituaties, zoals tijdens de COVID-19-pandemie of in het licht van geopolitieke uitdagingen, maar betreurt niet alleen het gebrek aan aanvullende financiering, maar ook de voortdurende bezuinigingen op de financiering waardoor de oorspronkelijke prioriteiten in het gedrang komen; 4. betreurt dat er sprake is geweest van negatieve ervaringen ten aanzien van de uitvoering van Horizon Europa, aangezien de overgang van Horizon 2020 naar Horizon Europa vooral is ervaren als een toename van complexiteit en bureaucratie; wijst erop dat de succespercentages in bepaalde delen van het programma nog steeds zo laag zijn dat potentieel excellente aanvragen worden ontmoedigd, met name die van onderzoekers van onderzoeksinstellingen met kleinere budgetten en kmo’s; is van mening dat strategische planning moet leiden tot aanzienlijkere voordelen voor de kwaliteit van de programmering en een grotere inzet van alle belanghebbenden op het gebied van O&I, wat tot nu toe niet voldoende het geval lijkt te zijn geweest; is van mening dat het KP10 moet worden gebaseerd op instrumenten in het kader van Horizon Europa die doeltreffend en efficiënt zijn gebleken; 5. benadrukt het belang van een flexibel kaderprogramma; merkt op dat in het Heitor-verslag wordt geschetst hoe belangrijk het is om in te spelen op de snelle veranderingen op het gebied van wetenschap en innovatie, en beveelt een radicale hervorming aan om beroepsbeoefenaars te betrekken bij het beheer van het programma, met name door middel van de twee voorgestelde nieuwe raden en minder prescriptieve oproepen tot het indienen van voorstellen; herinnert eraan dat er in het Draghi-verslag op wordt gewezen dat de huidige governance van het kaderprogramma traag en bureaucratisch verloopt, dat de organisatie ervan moet worden aangepast zodat deze resultaatgerichter wordt en door topdeskundigen moet worden beoordeeld, en dat het toekomstige kaderprogramma moet worden geleid door mensen met een bewezen staat van dienst op het gebied van onderzoek of innovatie; merkt op dat innovatieve ideeën niet altijd kunnen worden voorspeld en geprogrammeerd en benadrukt de noodzaak van voldoende financiering die niet vooraf is geprogrammeerd teneinde het volledige ontwikkelingspotentieel van innovatie te benutten; 6. benadrukt het belang van een op excellentie gebaseerd kaderprogramma teneinde de deelname van de beste onderzoekers in Europa via het hele programma te waarborgen; is van mening dat een van de kritieke tekortkomingen van het O&I-beleidslandschap van de EU ook verband houdt met het ontbreken van een zinvolle geïntegreerde en complementaire aanpak tussen plaatsgebonden en excellentiegerichte O&I-activiteiten, met name tussen het kaderprogramma en het O&I-onderdeel van het cohesiebeleid, die qua EU-begroting van dezelfde orde van grootte zijn; merkt op dat de opschaling en commercialisering van onderzoeksresultaten nog steeds een grote uitdaging vormt in Europa; 7. wijst op de aanbeveling in het Heitor-verslag om een aantrekkelijk en inclusief Europees ecosysteem voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie te bevorderen; herinnert aan de aanbeveling in het Letta-verslag om de ontwikkeling van een vijfde vrijheid op de eengemaakte markt te bevorderen; herinnert aan de opmerking in het Draghi-verslag dat de versnippering van het innovatie-ecosysteem van de EU een van de onderliggende oorzaken is van de zwakke innovatieprestaties van Europa; wijst erop dat het kaderprogramma overeenkomstig de Verdragen in de ontwikkeling van de Europese Onderzoeksruimte wordt gesitueerd; is ervan overtuigd dat het kaderprogramma, met het oog op een maximaal effect ervan, moet worden ingebed in een breder Europees onderzoeksbeleid dat waarborgt dat Europa een aantrekkelijke locatie is voor onderzoeksactiviteiten die wereldwijd talent aantrekken, dat wetenschap effectief omzet in economische groei en maatschappelijke vooruitgang, en dat de innovatiekloof binnen de EU doeltreffend aanpakt; is van mening dat de komende wetgevingshandeling inzake de Europese onderzoeksruimte gericht moet zijn op de verwezenlijking van dit Europa; erkent dat er nog steeds aanzienlijke belemmeringen zijn voor de “braincirculation” tussen de lidstaten, waaronder de erkenning van kwalificaties; 8. benadrukt de absolute noodzaak dat de lidstaten concrete toezeggingen doen om uiterlijk in 2030 een streefcijfer van 3 % van het bbp aan O&O te bereiken; merkt op dat de EU aanzienlijk minder investeert dan andere wereldmachten, en dat zij de doelstelling van 3 % al meer dan twee decennia niet heeft gehaald; zo heeft zij in 2022 2,24 % van haar bbp in O&O geïnvesteerd, terwijl dat percentage voor de Verenigde Staten 3,5 % was; benadrukt dat elk jaar dat de EU te weinig investeert in O&O, de situatie nog verergert en de kloof met derde landen groter wordt; geeft aan dat grote verschillen bestaan tussen de O&O-intensiteit van de 27 EU-lidstaten, waarvan er vijf de uitgavendoelstelling van 3 % halen, terwijl sommige andere onder de 1 % zitten; wijst erop dat, met minder dan 7 % van het totaal (12) , de EU-bijdrage aan O&O-uitgaven een zeer klein deel uitmaakt van de totale overheidsuitgaven voor O&O in de EU; merkt op dat de nationale uitgaven voor onderzoek niet mogen worden verlaagd, louter omdat EU-onderzoeksfinanciering beschikbaar is als alternatieve financiering; benadrukt dat een gezamenlijke inspanning tussen Europese en nationale financiering voor onderzoek en innovatie nodig is; benadrukt tevens de belangrijke rol van particuliere investeringen in onderzoek en innovatie teneinde de overheidsfinanciering aan te vullen; betreurt dat de Europese particuliere investeringen in onderzoek, ontwikkeling en innovatie achterblijven bij die in China en de VS, en 1,3 % van het bbp in de EU bedragen, tegenover 2,4 % in de VS en 1,9 % in China; benadrukt daarom de cruciale rol van het optreden van de EU als katalysator voor O&O-uitgaven en de noodzaak van verdere coördinatie en afstemming tussen de nationale en de EU-uitgaven voor O&O; 9. benadrukt de cruciale rol van langlopende overheidsfinanciering ter ondersteuning van excellent fundamenteel onderzoek, dat plaatsvindt vanuit wetenschappelijke belangstelling met als enige doel wetenschappelijke kennis te bevorderen en zonder een duidelijk of onmiddellijk voordeel, en dat soms wordt gekenmerkt door serendipiteit; 10. benadrukt overweging 72 van de Horizon Europa-verordening, waarin staat dat het programma ter waarborging van de wetenschappelijke excellentie en in overeenstemming met artikel 13 van het Handvest, in alle landen die er middelen uit ontvangen de eerbiediging van de academische vrijheid moet bevorderen; benadrukt dat de Commissie, hoewel zich verschillende incidenten ten aanzien van de academische vrijheid hebben voorgedaan in verscheidene landen die financiering van Horizon Europa ontvangen, deze overweging niet doeltreffend heeft gebruikt om specifieke problemen aan te pakken; is ingenomen met de toezegging van de commissaris die verantwoordelijk is voor start-ups, onderzoek en innovatie tijdens haar hoorzitting met het Parlement om een wetgevingsvoorstel over de vrijheid van wetenschappelijk onderzoek in te dienen; verzoekt de Commissie een dergelijk wetgevingsvoorstel in te dienen, overeenkomstig de resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2024; 11. steunt de hoge klimaatuitgaven in de eerste jaren van Horizon Europa; dringt er bij de Commissie op aan op koers te blijven om de algemene doelstelling voor klimaatuitgaven van 35 % gedurende de gehele levensduur van het programma te bereiken; 12. benadrukt dat Horizon Europa op schema ligt om zijn doelstellingen inzake klimaatuitgaven te halen zonder bij de evaluatie van voorstellen, volgens de programmagids van Horizon Europa, rekening te houden met het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”, tenzij dit relevant was voor de inhoud van de oproep; benadrukt dat er geen wettelijke verplichting of rechtsgrondslag is voor de horizontale toepassing van het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” of het “berokken geen schade”-beginsel; is ingenomen met de toezegging van de commissaris die verantwoordelijk is voor start-ups, onderzoek en innovatie tijdens haar hoorzitting met het Parlement om de huidige en de nieuwe aanpak van de toepassing van het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”, met inbegrip van de rechtsgrondslag voor de toepassing ervan, te beoordelen en de beoordeling met het Parlement te delen; dringt er bij de Commissie op aan om vóór de start van het KP10 aan het Parlement verslag uit te brengen over de gevolgen van het gebruik van het beginsel “geen (ernstige) afbreuk doen” in het kader van Horizon Europa, met inbegrip van een raming van de bijbehorende kosten van de uitvoering ervan voor de Commissie en de begunstigden, en de gevolgen ervan voor de vereenvoudiging van projectaanvragen; 13. is van mening dat tijdens de uitvoering van Horizon Europa verschillende grote gebeurtenissen in de wereld duizenden onderzoekers in gevaar hebben gebracht, waaronder in de buurlanden van de EU, wat heeft geleid tot een aanzienlijke toename van het aantal aanvragen van onderzoekers die gevaar lopen voor een noodplaatsing in Europa; concludeert echter dat de EU in het kader van het huidige programma niet over voldoende financiering beschikt om onderzoekers die gevaar lopen te ondersteunen en dat de inspanningen van sommige lidstaten en ngo’s versnipperd zijn; 14. bevestigt het belang van internationale samenwerking voor de wetenschappelijke vooruitgang; is in dit opzicht bezorgd over het feit dat internationale samenwerking in het kader van Horizon Europa is afgenomen ten opzichte van Horizon 2020; moedigt de Commissie aan om meer associatieovereenkomsten met derde landen na te streven en te sluiten, herhaalt (13) en benadrukt dat het vermogen van het Parlement om zinvolle goedkeuring te geven aan internationale overeenkomsten die specifiek betrekking hebben op de deelname van landen als bedoeld in artikel 16, lid 1, punt d), van de Horizon Europa-verordening aan programma’s van de EU, wordt belemmerd wanneer dergelijke overeenkomsten niet voorzien in een structuur die parlementaire controle garandeert in het kader van een goedkeuringsprocedure voor associatie bij een specifiek programma van de EU; 15. is met name ingenomen met de associatie van het VK en Zwitserland met Horizon Europa, aangezien hiermee wordt erkend dat wetenschap en innovatie in het VK en Zwitserland integrerend deel uitmaken van het Europese ecosysteem voor wetenschap en innovatie; herhaalt zijn bezorgdheid over het gewijzigde protocol van 2023 en de bepalingen ervan met betrekking tot de automatische korting voor het VK; benadrukt dat elke internationale overeenkomst over de associatie van Zwitserland met programma’s van de EU het prerogatief van het Parlement om zinvolle goedkeuring te geven volledig moet eerbiedigen, in overeenstemming met de resolutie van het Parlement over associatieovereenkomsten betreffende de deelname van derde landen aan programma’s van de Unie; 16. neemt kennis van het witboek van de Commissie over opties om meer steun te bieden aan onderzoek en ontwikkeling op het gebied van technologieën met potentieel voor tweeërlei gebruik; stelt dat bijna alle respondenten van de openbare raadpleging over het witboek optie 3 hebben verworpen; benadrukt dat tal van respondenten van mening waren dat de gevolgen van de opties 1 en 2 niet duidelijk genoeg waren om hen in staat te stellen te bepalen welke optie de voorkeur verdient; benadrukt dat algemeen wordt erkend dat de huidige constellatie moet worden verbeterd om te zorgen voor een efficiënt gebruik van overheidsmiddelen en om de technologische soevereiniteit van Europa te vergroten; merkt op dat commissaris Zaharieva tijdens haar hoorzitting met het Parlement heeft toegezegd deze evaluatie voort te zetten, mogelijk door middel van een nieuwe studie om ervoor te zorgen dat de geuite standpunten representatief zijn voor alle belanghebbenden; 17. merkt op dat in het kader van Horizon Europa aanzienlijke vooruitgang is geboekt met gendergelijkheidsplannen als subsidiabiliteitscriterium en met de genderdimensie in de context van O&I als standaardtoekenningscriterium binnen het gehele programma; erkent dat recente analyses bevestigen dat het subsidiabiliteitscriterium van gendergelijkheidsplannen een katalysatoreffect heeft gehad; Opmerkingen over het concurrentievermogen 18. is er stellig van overtuigd dat EU-uitgaven voor wetenschap, onderzoek en innovatie de beste investering zijn in onze gemeenschappelijke Europese toekomst en voor het vergroten van het concurrentievermogen en maatschappelijke vooruitgang en het succesvol dichten van de innovatiekloof; is het met de heer Draghi eens dat alle overheidsuitgaven voor O&O in de EU beter moeten worden gecoördineerd op EU-niveau, hetgeen inhoudt dat investeringen naar behoren op de strategische prioriteiten van de EU moeten worden afgestemd, waarbij de nadruk moet liggen op financieringsinitiatieven die een relevante impact hebben en meerwaarde creëren, en dat een hervormd en versterkt kaderprogramma van cruciaal belang is om dit te bereiken; benadrukt dat uitgaven voor O&O ook op nationaal niveau tussen de lidstaten beter moeten worden gecoördineerd om echte meerwaarde te waarborgen; herhaalt dat de hervormde begrotingsregels nationale fondsen uitsluiten die worden gebruikt voor de medefinanciering van EU-programma’s, en dringt erop aan dat deze mogelijkheid ten volle wordt benut om de EU-financiering voor onderzoek te stimuleren; 19. benadrukt het belang van normalisatieactiviteiten om ervoor te zorgen dat Europese bedrijven daadwerkelijk kunnen profiteren van het concurrentievoordeel van onderzoek en innovatie; 20. benadrukt dat onderzoek en innovatie een belangrijke rol spelen in verschillende industriële sectoren en bijdragen tot het scheppen van banen en het vergroten van het Europese concurrentievermogen ten opzichte van derde landen; 21. benadrukt het belang van de Europese Innovatieraad (EIC) voor het concurrentievermogen van Europa; beklemtoont in dit opzicht dat investeringen in het kader van de EIC de “vallei des doods” overbruggen en leiden tot innovaties met een potentieel ontwrichtend en baanbrekend karakter met opschalingspotentieel; onderstreept ook het unieke voorstel van de Accelerator van de EIC om op maat gesneden steun te verlenen aan niet-bankabele start-ups met een groot potentieel; 22. is ingenomen met het feit dat tot nu toe 44 % van de begroting van Horizon Europa heeft bijgedragen aan de digitale en de industriële transitie — met name door het stimuleren van samenwerking voor technologische ontwikkeling — die van fundamenteel belang zijn voor het Europese concurrentievermogen; 23. is er stellig van overtuigd dat beleid inzake toegepast onderzoek, ontwikkeling en innovatie niet alleen een sleutelrol moet spelen bij duurzaam concurrentievermogen op lange termijn, maar ook van cruciaal belang is bij het voorkomen van, anticiperen op en het hoofd bieden aan de belangrijkste mondiale en maatschappelijke uitdagingen; Opmerkingen over de technische uitvoering 24. is van mening dat de administratieve vereenvoudiging in het kader van Horizon Europa stagneerde, aangezien 32 % van de deelnemers van mening is dat een aanvraag voor Horizon Europa lastiger is dan een aanvraag voor Horizon 2020, terwijl bijna de helft van de deelnemers geen verschil meldt (14) ; is bezorgd over de snel gestegen cumulatieve transactie- en administratieve kosten (15) ; merkt op dat begunstigden gemiddeld 6-10 % van hun projectbegroting aan administratieve kosten hebben besteed, waarbij 48 % melding maakte van administratieve kosten van meer dan 10 %, waaronder een aandeel van 10 % van de begunstigden die administratieve kosten rapporteerden van meer dan 20 %; betreurt dat de subsidietoekenningstermijn in het kader van Horizon Europa langer is dan die in het kader van Horizon 2020 en dat hiermee de door de Commissie vastgestelde termijn van acht maanden wordt overschreden (16) ; dringt aan op verdere administratieve vereenvoudiging, het stroomlijnen van de desbetreffende procedures, kostenbesparingen en meer aandacht voor aanvragers, en onderstreept dat vereenvoudiging ten goede moet komen aan de aanvragers, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat de aanvragen alle informatie bevatten die nodig is voor de evaluatie van de excellentie ervan; 25. wijst erop dat de eerste volledige versie van de geannoteerde modelsubsidieovereenkomst voor Horizon Europa pas in mei 2024 is bekendgemaakt, meer dan drie jaar na de start van het programma; merkt op dat begunstigden zonder een volledige versie van dit document niet volledig op de hoogte zijn van de juridische en financiële voorwaarden in verband met de ondertekening van een subsidieovereenkomst; herinnert eraan dat de eerste versie van de geannoteerde modelsubsidieovereenkomst voor Horizon 2020 vóór de officiële start van het programma werd bekendgemaakt; merkt op dat de vertraagde bekendmaking kennelijk te wijten is aan de institutionele benadering van modelsubsidieovereenkomsten die de Commissie heeft gevolgd voor de programma’s van de EU in het kader van het huidige meerjarig financieel kader; 26. merkt op dat verscheidene begunstigden verschillende meningen en ervaringen met betrekking tot de functionaliteit van forfaitaire bedragen hebben; erkent dat de invoering van forfaitaire financiering in de ogen van sommige begunstigden voor hen geen vereenvoudiging is; benadrukt dat de beoordeling van forfaitaire financiering voor 2024 onduidelijke gegevens bevat, waardoor niet wordt ingegaan op belangrijke zorgen en vragen, zoals de onzekerheid over het effect van een controle achteraf, onbeantwoord blijven, terwijl andere bezwaren, zoals de kunstmatige toename van het aantal werkpakketten, worden gestaafd (17) ; is van mening dat deze beoordeling bevestigt dat forfaitaire financiering een vereenvoudiging kan zijn voor sommige, maar niet voor alle begunstigden (18) ; 27. is van mening dat de vereenvoudiging die wordt geboden door forfaitaire financiering erin bestaat alle verplichtingen inzake de verslaglegging van de werkelijke kosten door de begunstigden aan de Commissie alsmede financiële controles achteraf voor projecten af te schaffen; is ingenomen met het feit dat dit leidt tot een lager foutenpercentage; onderstreept echter dat het foutenpercentage een instrument is om een correcte besteding van overheidsmiddelen te waarborgen en geen doel op zich; waarschuwt er in dit verband voor de kwaliteit van de uitgaven van een zeer succesvol programma niet in gevaar te brengen door het gebruik van forfaitaire bedragen te snel op te voeren; 28. merkt op dat de gemiddelde omvang van consortia in Horizon Europa aanzienlijk groter is dan die in Horizon 2020 (19) ; is van mening dat consortia samenwerking bevorderen en dat grotere consortia bijdragen tot bredere en mogelijk meer diverse samenwerking; onderstreept echter dat het beheer van grotere consortia ook meer tijd en inspanningen vergt, zowel in de voorbereidingsfase van het voorstel als in de projectuitvoeringsfase, waardoor middelen worden onttrokken aan het verrichten van onderzoek; is voorts van mening dat het voor nieuwkomers minder aantrekkelijk is om zich aan te sluiten bij complexere consortia, gezien de complexiteit, de middelen en de ervaring die nodig zijn om deze te beheren; 29. onderstreept het belang van een open en toegankelijk programma met lage drempels voor aanvragen om de deelname van nieuwkomers en kmo’s te waarborgen; onderstreept dat meer dan de helft van de kmo-deelnemers aan Horizon Europa nieuwkomers zijn (20) ; is van mening dat administratieve lasten, de benodigde tijd en de complexiteit van de aanvragen kmo’s ervan kunnen weerhouden aan het programma deel te nemen (21) ; merkt op dat de eenvoudige, kleine en snelle subsidies van het kmo-instrument in het kader van Horizon 2020 nieuwkomers hebben aangetrokken (22) ; 30. is van mening dat de Commissie er niet in is geslaagd een flexibel maar sterk beheer van het programma Horizon Europa tot stand te brengen, wat tot een complexe uitvoering ervan heeft geleid; verwacht dat in het tussentijdse evaluatieverslag tekortkomingen en mogelijke oplossingen worden behandeld; Opmerkingen over pijler I 31. erkent het belang van pijler I voor het bevorderen van wetenschappelijke excellentie en het aantrekken van hooggekwalificeerd onderzoek, via de Europese Onderzoeksraad (ERC) en programma’s zoals de Marie Skłodowska-Curie-acties (MSCA’s); 32. is ingenomen met het aanhoudende succes van de ERC; benadrukt dat het succes ervan afhangt van de onafhankelijkheid van de Wetenschappelijke Raad; wijst erop dat de afgelopen paar jaren is gebleken dat de aanwezigheid van een bekwame en toegewijde voorzitter van de Wetenschappelijke Raad met erkende wetenschappelijke referenties van essentieel belang is voor de werking en onafhankelijkheid van de ERC; merkt op dat de bottom-upoproepen en onafhankelijke governance van de Wetenschappelijke Raad van de ERC zeer doeltreffend zijn gebleken; 33. benadrukt het vermogen van zowel de ERC als de MSCA’s om wetenschappelijk talent naar Europa aan te trekken; wijst op de waardevolle bijdrage van de MSCA’s aan het wetenschappelijk leiderschap van Europa; neemt met bezorgdheid kennis van de lage succespercentages van de MSCA’s; 34. benadrukt dat onderzoeksprojecten die in het kader van pijler I worden gefinancierd, aan het beginsel van “hoog risico/hoog rendement” moeten voldoen; oppert het verduidelijken van de evaluatiecriteria om bij de beoordeling van onderzoeksvoorstellen strikt te waarborgen dat sprake is van “hoog risico/hoog rendement”; merkt op dat “hoog risico” ook het gebruik van nieuwe onderzoeksmethoden inhoudt; 35. benadrukt dat onderzoeksinfrastructuren, met name digitale onderzoeksinfrastructuren, een essentieel platform bieden voor onderzoekers en innovatoren uit verschillende disciplines en sectoren om gegevens, methoden en expertise uit te wisselen, waarbij de ontwikkeling en toepassing van nieuwe technologieën voor het versterken van de technologische soevereiniteit van Europa worden bevorderd; is in dit verband met name ingenomen met de vooruitgang die is geboekt op het gebied van de Europese openwetenschapscloud en de Europese museumcloud; Opmerkingen over pijler II 36. benadrukt dat gezamenlijk onderzoek de kern vormt van de Europese kaderprogramma’s; erkent het belang van pijler II, die een essentieel strategisch instrument is dat pan-Europese samenwerking bevordert door middelen en kennis te bundelen en publieke en private agenda’s voor O&I op elkaar af te stemmen; merkt op dat samenwerking zonder EU-financiering niet in een vergelijkbaar tempo zou plaatsvinden, en benadrukt de unieke meerwaarde van EU-samenwerkingsprogramma’s, met name om Europa in staat te stellen complexe maatschappelijke uitdagingen aan te pakken en bedrijven in essentiële, continentale waardeketens te integreren; is van mening dat pijler II onderzoekssamenwerking heeft bevorderd en met name gezamenlijke agenda’s voor onderzoek en innovatie voor technologische rijping via de gemeenschappelijke ondernemingen heeft kunnen ondersteunen, hetgeen bijdraagt aan het concurrentievermogen van de EU; 37. beschouwt pijler II als een strategisch instrument om pan-Europese samenwerking en bundeling van kennis en middelen mogelijk te maken, particuliere investeringen aan te trekken en publieke en private belanghebbenden in heel Europa samen te brengen om complexe maatschappelijke uitdagingen aan te pakken; acht het belangrijk deze samenwerkingsverbanden te blijven ondersteunen; erkent echter de complexiteit van pijler II; is van mening dat de uitvoering van deze pijler te complex blijft en moet worden verbeterd, vereenvoudigd en gestroomlijnd met het oog op concrete resultaten, in plaats van alleen uitgaven aan te pakken; merkt op dat het aantal desbetreffende instrumenten, zoals een veelheid aan partnerschappen, de complexe, top-down administratieve uitvoering van missies en de vele begrotingsverschuivingen hebben geleid tot onnodige complexiteit die aanvragers, en met name nieuwe aanvragers, ervan weerhoudt deel te nemen; benadrukt het belang van de toegankelijkheid van deze instrumenten, met name voor kmo’s uit alle Europese regio’s, om deelname voor alle excellente onderzoekers en innovatoren mogelijk te maken en de absorptiecapaciteit van ondernemingen te bevorderen; is ingenomen met de aankondiging van de herbalancering in pijler II, waarbij beter rekening wordt gehouden met de verschillende soorten O&I-activiteiten, van fundamenteel onderzoek tot marktgerichte innovatie, zoals aangekondigd in het tweede strategische plan van Horizon Europa; neemt in dit verband nota van de conclusie in het advies van het Comité Europese Onderzoeksruimte en Innovatie over het KP10 dat de clusterstructuur van Horizon Europa een onnodige belemmering vormt voor deelnemers die op zoek zijn naar financiering, met name nieuwkomers, en van de conclusie van het Draghi-verslag dat het programma de over het algemeen gefragmenteerde en heterogene activiteiten moet consolideren; Opmerkingen over pijler III 38. merkt op dat de opschaling en commercialisering van onderzoeksresultaten nog steeds de grootste uitdaging voor Europa vormt; wijst op de beslissende rol van ondernemerschap, bijvoorbeeld bij de commerciële en economische exploitatie van excellent toegepast onderzoek naar baanbrekende innovatie; 39. benadrukt dat de Europese Innovatieraad werkt aan het dichten van een algemeen erkende investeringskloof voor financiering van scale-ups voor baanbrekende innovaties (23) ; neemt kennis van het zeer lage succespercentage in het kader van de EIC en is van mening dat dit aantoont dat EIC-financiering belangrijk is, maar dat er sprake is van zorgwekkende onderfinanciering van het programma; is ingenomen met het feit dat de EIC als instrument is voltooid door de invoering van transitieactiviteiten, omdat deze het innovatietraject van een pril idee tot opschaling voltooien door technologische rijping en validering te vergemakkelijken; benadrukt de kwaliteit en relevantie van het advies van het EIC-college en wijst in dit verband op het belang van deskundig advies als leidraad voor de uitvoering van het kaderprogramma; 40. is van mening dat de EIC in beginsel een noodzakelijk en uitstekend instrument is; is het ermee eens dat het stroomlijnen en stimuleren van de EIC, het aantrekken van particuliere investeringen en het ondersteunen van de commercialisering van onderzoek centraal staan in pijler III, zoals wordt bevestigd in het Heitor-verslag; betreurt echter dat de Commissie enkele uitvoeringsbesluiten heeft genomen die de EIC hebben doen afstappen van zijn beoogde doel om ondernemingen te helpen uitbreiden; erkent dat de EIC de flexibiliteit moet hebben om zijn potentieel om baanbrekende technologie te ondersteunen strategisch optimaal te benutten; is er stellig van overtuigd dat de EIC zijn volledige potentieel kan verwezenlijken als het juridische en institutionele kader van het programma wordt verduidelijkt en versterkt; 41. betreurt dat niet alle aanbevelingen van het Parlement in zijn resolutie van 22 november 2022 over de uitvoering van de Europese Innovatieraad zijn uitgevoerd, met name de aanbeveling om een grondige beoordeling uit te voeren van manieren om de uitvoering van de EIC te verbeteren, waarbij de oprichting van een onafhankelijk EU-orgaan op grond van artikel 187 VWEU als de belangrijkste entiteit die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de EIC als optie wordt beschouwd; betreurt bovendien dat zijn aanbeveling om ervoor te zorgen dat de uitvoering van zowel de eigenvermogens- als de subsidiecomponent met directe coördinatie tussen de twee componenten is veronachtzaamd; 42. vestigt de aandacht op het werk van de programmabeheerders bij de EIC; gelooft stellig in de benadering van strategische intelligentie die is ontwikkeld door deskundigen met alom erkende expertise op het gebied van doeltreffende programmering van strategische, op uitdagingen gebaseerde oproepen; waardeert met name het werk van programmabeheerders om projecten te helpen meerwaarde te vinden en te realiseren door projecten van gemeenschappelijk belang samen te brengen; 43. neemt kennis van de in het algemeen positieve beoordelingen (met name qua EU-meerwaarde) van onafhankelijke deskundigen van de kennis- en innovatiegemeenschappen; merkt op dat de EIT-KIG’s bijdragen tot het versterken van de banden tussen het hoger onderwijs en het bedrijfsleven alsmede om de vaardigheidskloof te dichten en dat synergieën moeten worden onderzocht met de academies die in recente EU-wetgeving zijn ingevoerd (zoals de verordening voor een nettonulindustrie, de verordening kritieke grondstoffen en het cyberbeveiligingspakket); benadrukt bovendien dat de activiteiten in het kader van het regionaal innovatieprogramma (RIS) van het EIT bijdragen tot het verkleinen van de Europese innovatiecapaciteitskloof; wijst erop dat er meer synergieën moeten worden gecreëerd om de innovatiekloof te overbruggen tussen het EIT en andere acties, zoals de voorbereidende actie van de EU “Innovatie voor plaatsgebonden transformatie”, en is van mening dat de KIG’s van het EIT de synergieën binnen het kaderprogramma (in pijler III-activiteiten en tussen pijlers) kunnen verbeteren en concrete synergieën tot stand kunnen brengen tussen excellentiegerichte en plaatsgebonden innovatie, bijvoorbeeld door de uitvoering van opvolgers van activiteiten op het gebied van O&I onder leiding van het directoraat-generaal Regionaal Beleid en Stadsontwikkeling, zoals het instrument voor interregionale innovatie-investeringen (I3); 44. betreurt echter te moeten concluderen dat de relevantie van het EIT als programma in twijfel wordt getrokken door verschillende belanghebbenden, waaronder enkele van de grootste begunstigden; benadrukt dat het concept “kennis- en innovatiegemeenschappen” in beginsel door belanghebbenden wordt gewaardeerd als een nuttig instrument voor de doeltreffende ontwikkeling en integratie van innovatie-ecosystemen; is van mening dat de twee belangrijkste punten van zorg zijn dat KIG’s financieel zelfstandig moeten zijn (24) en dat het centrale beheer door de EIT-organisatie te bureaucratisch en omslachtig is en tot problemen op governancegebied voor KIG’s leidt (25) ; concludeert dat voor veel belanghebbenden de financiële en andere kosten, waaronder de hoge last van deelname aan een KIG, zwaarder wegen dan de voordelen van de relatief geringe financieringssteun die voor hen relevant is; 45. betreurt dat, hoewel er al enige inspanningen zijn geleverd, de synergieën tussen de EIC, het EIT en de ERC onvoldoende ontwikkeld zijn; Opmerkingen over deel 4 46. is ingenomen met het feit dat de deelname van entiteiten uit verbredingslanden aan Horizon Europa is toegenomen; erkent dat de innovatiekloof blijft bestaan ondanks een lichte afname van de verschillen in innovatieprestaties in Europa, en ondanks twee decennia van verbredingsinspanningen; benadrukt echter dat het bestaan van deze innovatiekloof in Europa negatieve gevolgen heeft voor de EU als geheel, aangezien het betekent dat beschikbaar talent onbenut blijft en de economische verschillen binnen de EU naar verwachting zullen toenemen; merkt op dat deze geringe deelname deels kan worden verklaard door structurele factoren, waaronder ontoereikende nationale overheidsinvesteringen in O&O, waardoor de doeltreffendheid van de nationale O&I-systemen wordt ondermijnd, zoals blijkt uit lage scores op het Europees innovatiescorebord; merkt voorts op dat er een verband bestaat tussen het hoge niveau van deelname aan kaderprogramma’s en een hoog niveau van nationale overheidsinvesteringen in O&O; is er stellig van overtuigd dat de innovatiekloof zonder nationale hervormingen niet kan worden gedicht, ongeacht de inspanningen die op Europees niveau worden geleverd, en verwijst naar Speciaal verslag 09/2022 van de Europese Rekenkamer over deze kwestie; erkent dat er nieuwe en doeltreffendere mechanismen nodig zijn om de verbreding te vergroten, maar dat de financiering van deze acties hoofdzakelijk afkomstig moet zijn van het nationale niveau en met fondsen van het cohesiebeleid moet worden aangevuld; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de komende wetgevingshandeling inzake de Europese onderzoeksruimte voorziet in strenge verplichtingen voor de lidstaten om de werking van hun O&I-systeem te verbeteren teneinde een einde te maken aan tekortschietende prestaties als gevolg van structurele uitdagingen; 47. benadrukt het belang van het excellentiekeurmerk in het kader van Horizon Europa; is van mening dat het keurmerk het aanhoudende probleem van onderfinanciering in Horizon Europa gedeeltelijk beperkt, hetgeen een aanzienlijke belemmering vormt om alle voorstellen van hoge kwaliteit naar behoren te kunnen ondersteunen; erkent voorts dat het keurmerk kan bijdragen tot het verbeteren van de relatieve deelname van onderzoekers uit verbredingslanden; benadrukt echter dat het keurmerk niet kan worden beschouwd als een vervanging voor directe financiële steun, met name omdat het geen garantie voor financiering vormt; 48. merkt op dat een bloeiend Europees innovatie-ecosysteem sterke en goed verbonden plaatsgebonden innovatie-ecosystemen vereist en dat een beter verbonden Europees innovatie-ecosysteem van essentieel belang zal zijn om het concurrentievermogen, de veerkracht en de strategische autonomie van Europa te versterken; erkent dat dankzij samenwerking tussen territoriale ecosystemen Europese regio’s hun gecombineerde sterke punten kunnen benutten om innovatieve oplossingen efficiënter te ontwikkelen; onderstreept dat deze samenwerking ook de commercialisering en schaalvergroting van technologieën versnelt, waardoor het concurrentievermogen van de EU ook wereldwijd wordt versterkt; erkent de cruciale rol van publieke onderzoeksorganisaties, waaronder universiteiten, als drijvende krachten achter plaatsgebonden innovatie; Opmerkingen over missies en partnerschappen 49. benadrukt de rol van de missies op het gebied van wetenschapscommunicatie en de noodzaak om deze nog verder te versterken, omdat dit onderzoeksresultaten dichter bij de samenleving zal brengen en zal helpen de uitdaging van wantrouwen in O&I aan te pakken, terwijl het tegelijkertijd helpt een maatschappelijk draagvlak voor overheidsinvesteringen in O&I te creëren; wijst erop dat in de mededeling van de Commissie getiteld “EU-missies twee jaar later: evaluatie van de voortgang en aangewezen koers” de missies niet positief zijn beoordeeld en dat werd geconcludeerd dat tijdens deze missies de belangrijkste doelstellingen, waaronder het mobiliseren van externe financiering, niet zijn bereikt; 50. wijst op de fundamentele rol van partnerschappen bij het samenbrengen van de Commissie en particuliere en/of publieke partners en is van mening dat zij voortdurende steun moeten krijgen met een vastgestelde doelstelling en reikwijdte; benadrukt dat de beheersstructuren van publiek-private partnerschappen moeten worden gestroomlijnd en vereenvoudigd om onnodige lasten te vermijden en meer nadruk op belangrijke prioriteiten te leggen; beschouwt de gemeenschappelijke ondernemingen als zeer nuttige instrumenten om betere coördinatie en afstemming van onderzoeksagenda’s in de hele EU te bevorderen en om mede-investeringen in O&O tussen de publieke en de particuliere sector te bevorderen; betreurt dat de gemeenschappelijke ondernemingen nog niet hebben geleid tot hogere O&O-uitgaven van de Europese industrie in het algemeen; Aanbevelingen voor het resterende deel van Horizon Europa 51. stelt vast dat er zich sinds de publicatie van de mededeling geen noemenswaardige ontwikkelingen hebben voorgedaan bij de uitvoering van de missies; concludeert dat de huidige aanpak van missies onvoldoende gericht is op het bevorderen van creatieve nieuwe ideeën en ideeën op het gebied van O&I om uitdagingen aan te pakken; is van mening dat missiegerichte programmering doelstellingen moet nastreven die door middel van O&I kunnen worden bereikt, moet worden uitgevoerd door middel van open oproepen voor bottom-upideeën om de missie te verwezenlijken en moet worden beheerd door middel van een portefeuillebenadering die voortbouwt op de ervaring van de EIC-programmabeheerders; is van mening dat missiegerichte programmering in de eerste plaats een nieuwe benadering van onderzoeksprogrammering moet zijn, waarbij meer nadruk wordt gelegd op bottom-up-onderzoeksideeën, hetgeen interdisciplinariteit bevordert en met name ruimte creëert voor synergieën tussen alfa- en gammawetenschappen en op technologie gebaseerde activiteiten om problemen aan te pakken; verzoekt de Commissie daarom deze aanpak in de resterende jaren van Horizon Europa te testen door het grootste deel van de aan de missies toegewezen middelen uit te geven door middel van openbare oproepen waarbij voorstellen worden ingediend voor activiteiten op het gebied van O&I die kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van een specifieke doelstelling; moedigt de Commissie aan na te gaan of het passend is de financiering van elke missie in het kader van Horizon Europa voort te zetten en aanvullende financiering en steun te vinden voor de voortzetting van de missies in andere delen van de EU-begroting en, in voorkomend geval, op nationaal en regionaal niveau; 52. staat achter het voorstel in het Heitor-verslag om in het kader van Horizon Europa een experimentele eenheid op te richten voor het experimenteren met nieuwe uitvoeringsmethoden en -instrumenten teneinde echte vereenvoudiging voor deelnemers te bevorderen en een flexibelere uitvoering van het programma te ontwikkelen; dringt er bij de Commissie op aan om vanaf 2025 een taskforce op te richten om de doeltreffendheid van het Europees Semester te verbeteren, in overeenstemming met het aandeel van de Unie in de richting van de doelstelling van 3 %, zoals duidelijk beschreven in de verslagen van Draghi en Heitor, en herhaald door Europese leiders in de Verklaring van Boedapest over de nieuwe deal voor het Europees concurrentie­vermogen; 53. dringt erop aan dat de Commissie het gebruik van forfaitaire financiering in het kader van Horizon Europa voortzet en blijft toepassen op begunstigden wanneer uit hun beoordelingen blijkt dat dit duidelijk als een vereenvoudiging wordt ervaren, zoals kmo’s en projecten waarvoor deugdelijk bewijs is dat het echt om vereenvoudiging gaat; onderstreept in dit verband dat de beoogde uitbreiding van het gebruik van forfaitaire bedragen voor het werkprogramma 2026-2027 twijfelachtig blijft gezien de bestaande bezorgdheid over en onzekere factoren inzake de impact van forfaitaire bedragen met betrekking tot de vereenvoudiging die zij sommige begunstigden bieden en de gevolgen ervan voor de kwaliteit van de gefinancierde projecten; verzoekt de Commissie alle nodige stappen te nemen om een degelijk en efficiënt gebruik van EU-middelen te waarborgen alvorens het aandeel van de begroting van Horizon Europa dat in de laatste jaren van Horizon Europa via forfaitaire bedragen wordt besteed, te verhogen en na te gaan of het systeem verder kan worden verbeterd om ervoor te zorgen dat forfaitaire financiering leidt tot echte vereenvoudiging voor begunstigden; steunt de aanbeveling van de Europese Rekenkamer om voor forfaitaire subsidies de reikwijdte van de controles achteraf te bepalen; 54. steunt de dringende oproep in het Heitor-verslag om een medefinancieringsonderdeel “Kies Europa” in te stellen en de huidige “Europese braindrain” uiterlijk in 2035 om te buigen in een “braingain”, en wijst erop dat dit moet worden gezien als een belangrijke en unieke kans voor Europa in de huidige onzekere geopolitieke context, met name na de recente Amerikaanse verkiezingen, en daarom met spoed uitgevoerd moet worden vanaf 2025; 55. verzoekt de Commissie de autonomie en flexibiliteit van de EIC onverwijld te herstellen teneinde zich te ontdoen van bestaande complexe processen die tot geringere uitvoering leiden; is van mening dat de transitieactiviteiten van de EIC open moeten staan voor voorstellen op basis van de resultaten van elk kaderprogrammaproject, ongeacht door welk programmaonderdeel het is gefinancierd; 56. dringt er bij de Commissie, als Hoedster van de Verdragen, op aan zich te beroepen op overweging 72 van de Horizon Europa-verordening om meer eerbiediging van de academische vrijheid in de EU en in geassocieerde landen af te dwingen, met name om deze te gebruiken als grondslag om flagrante schendingen van de academische vrijheid door nationale regeringen openlijk en direct aan te pakken; 57. beveelt aan dat de toepassing van het beginsel “geen (ernstige) afbreuk doen” vergezeld gaat van gedetailleerde richtsnoeren van de Commissie over de wijze waarop de naleving van het beginsel zal worden beoordeeld in het kader van de specifieke oproep waarin het beginsel wordt toegepast; Aanbevelingen met betrekking tot het tiende kaderprogramma voor onderzoek (KP10) 58. dringt erop aan dat het KP10 een op zichzelf staand EU-programma wordt, in het kader van de komende discussie over het Fonds voor concurrentievermogen, zoals aangekondigd door Commissievoorzitter Ursula von der Leyen in haar toespraak van 17 juli 2024 in Straatsburg, die gewijd was aan excellentie op het gebied van onderzoek en innovatie in de EU en strategische technologische ontwikkeling, met een aanzienlijk hogere begroting die geschikt is om de uitgavendoelstelling van 3 % van het bbp te halen en om ten minste 75 % van de excellente (26) ingediende voorstellen te financieren; beveelt aan dat het KP10 wordt toegespitst op drie kerndoelstellingen: 59. beveelt de Commissie aan te zorgen voor een gebruikersgerichte, door de wetenschap aangestuurde, doelmatige en doeltreffende uitvoering van het programma, onder meer door: 60. beveelt aan dat gendergelijkheidsplannen als subsidiabiliteitscriteria in het KP10 in hun huidige vorm als een permanent en integrerend onderdeel van de financieringsvereisten van de EU voor onderzoek worden gehandhaafd; 61. beveelt aan dat de algemene doelstelling inzake de bevordering van de EOR moet leiden tot de ontwikkeling van een excellente, uniforme en goed functionerende Europese onderzoeksruimte die talent aantrekt, nieuwkomers in bestaande netwerken integreert en toegang biedt tot wereldwijd toonaangevende infrastructuur voor onderzoek en technologie, maar open blijft staan voor excellente onderzoeksvoorstellen ongeacht de ondersteunende onderzoeksinstelling, en gezamenlijke onderzoeksprogramma’s in een vroeg stadium met nationale financiers ondersteunt; benadrukt dat de aanstaande wetgevingshandeling inzake de Europese onderzoeksruimte moet zorgen voor meer nationale investeringen, nationale hervormingen en het wegnemen van belemmeringen voor het vrije verkeer van kennis, technologie en onderzoekers, om de voorwaarden te scheppen voor het KP10 om de totstandbrenging van een goed functionerende EOR te ondersteunen; 62. is van mening dat de programma’s voor onderzoeksinfrastructuren, Europese samenwerking inzake wetenschap en technologie (COST) en teambuilding moeten bijdragen tot de verwezenlijking van deze algemene doelstelling; is ervan overtuigd dat het KP10 moet voorzien in een instrument voor strategische investeringen in technologie-infrastructuren; is van mening dat de MSCA’s een cruciaal instrument zijn om deze doelstelling te verwezenlijken, aangezien zij de mobiliteit bevorderen van de beste en meest vooraanstaande onderzoekers in de hele EU en tussen sectoren, die worden geselecteerd op basis van de excellentie van hun voorstel; is van mening dat, om de integratie van de EOR te bevorderen, de deelname van entiteiten uit gebieden met lage onderzoeksprestaties in het programma moet worden aangemoedigd; 63. is er stellig van overtuigd dat het KP10 een nieuw Europees beurzenprogramma ter ondersteuning van onderzoekers die gevaar lopen moet omvatten, waarbij rekening wordt gehouden met de lessen die uit de lopende voorbereidende actie zijn getrokken, om deze algemene doelstelling te verwezenlijken; 64. blijft steun verlenen aan de benadering van de kennisdriehoek van het EIT om innovatie in Europa te bevorderen; is van mening dat een hervormd en geheroriënteerd EIT moet bijdragen tot de verwezenlijking van deze algemene doelstelling, gezien de bijzondere rol van het EIT bij de integratie van het Europese innovatie-ecosysteem; 65. is van mening dat in het KP10 de uitbreiding en netwerkvorming van ERC en EIC de drijvende kracht moeten zijn voor een Europese ideeënstrijd en dat prioriteit moet worden gegeven aan een verhoging van hun begrotingen in de KP10-begroting; beveelt aan om deze programma’s zo op te zetten dat er een Europese bottom-uptrechter op het gebied van innovatie ontstaat, waardoor de stap van fundamenteel wetenschappelijk onderzoek naar de grootschalige ontwikkeling van innovatie snel kan worden gezet; 66. is van mening dat de EIC alleen kans van slagen heeft als i) de verstrekking van gemengde financiering een project op zich vormt en ii) deze raad met dezelfde voorspelbaarheid en wendbaarheid kan handelen als particuliere actoren op de risicokapitaalmarkt door middel van een speciaal op de uitvoering toegesneden juridische entiteit; onderstreept dat de versterkte autonomie en het zelfbestuur van zowel de ERC als de EIC cruciaal zijn om dit te bereiken; is in dit verband van mening dat nieuwe opties moeten worden onderzocht om hun onafhankelijkheid en stabiliteit op lange termijn te waarborgen, zoals de oprichting van specifieke juridische entiteiten; 67. is van mening dat de uitbreiding van de EIC en de ERC meer financiering moet omvatten voor fundamentele, collaboratieve onderzoeksprojecten en onderzoeksprojecten in een vroeg stadium; beveelt aan dat met deze uitbreiding kleinere projecten en consortia worden gefinancierd teneinde de drempel voor deelname te verlagen, het succespercentage te verhogen en experimenten met nieuwe ideeën en samenwerkingsverbanden aan te moedigen; is van mening dat zowel de Pathfinder van de EIC als de ERC-synergiesubsidies een rol moeten spelen in deze uitgebreide ruimte voor bottom-uponderzoek in samenwerkingsverband; benadrukt dat de Pathfinder van de EIC uitdagingen moet blijven financieren, maar dat deze moeten worden hervormd van op uitdagingen gebaseerde oproepen tot ARPA-achtige uitdagingen die ruimte laten voor bottom-upvoorstellen en tegelijkertijd strategische technologische ontwikkeling waarborgen; 68. dringt er bij de Commissie op aan het KP10 zodanig te ontwerpen dat het strategisch onderzoek, technologische ontwikkeling en initiatieven voor de uitrol doeltreffend kan ondersteunen, waarbij de nadruk wordt gelegd op een beperkt aantal prioriteiten ter ondersteuning van op onderzoek gebaseerd concurrentievermogen en de veerkracht van belangrijke sectoren in de Europese economie, alsook om maatschappelijke uitdagingen aan te pakken die 2040 als tijdshorizon hebben en die grensoverschrijdende samenwerking vereisen vanwege de omvang en complexiteit van het probleem in kwestie; is van mening dat deze initiatieven de vorm kunnen aannemen van i) maatschappelijke missiegerichte programma’s die sociaal-economische en/of ecologische uitdagingen aanpakken, ii) technologiemissiegerichte programma’s om de ontwikkeling van strategische technologieën in Europa te versnellen en iii) gemeenschappelijke ondernemingen om gezamenlijke investeringen door de particuliere sector, de lidstaten en de EU veilig te stellen; 69. is er voorts van overtuigd dat een deel van de begroting van het KP10 beschikbaar moet blijven voor samenwerkingsoproepen voor hogere niveaus van technologische paraatheid ter ondersteuning van strategische samenwerking die niet door de strategische initiatieven wordt bestreken, en dat deze begroting met name kan worden gebruikt voor door de programmabeheerders samengestelde strategische oproepen voor de verdere ontwikkeling van een opkomend ecosysteem; 70. benadrukt dat missiegerichte programma’s in het kader van het KP10 fundamenteel anders moeten worden georganiseerd dan de huidige missies in het kader van Horizon Europa; verzoekt de Commissie in het kader van het KP10 missiegerichte programma’s uit te voeren waarin doelstellingen worden vastgesteld die kunnen worden bereikt door middel van O&I, die worden uitgevoerd door middel van openbare oproepen tot het indienen van bottom-up-ideeën, waarbij interdisciplinariteit wordt bevorderd, onder meer tussen alfa- en gammawetenschappen gestuurde en technologiegerichte activiteiten, om de missie te verwezenlijken, en die worden beheerd door middel van een portefeuillebenadering die voortbouwt op de ervaring die is opgedaan met het proefproject in het kader van Horizon Europa; onderstreept dat voor een succesvol beheer van deze missiegerichte programma’s een uitstekende expertise op het gebied van de missies vereist is in plaats van generieke expertise; 71. onderstreept dat de procedures voor het verkrijgen van steun in het kader van het KP10 in overeenstemming moeten zijn met de omstandigheden waarin de ondernemingen verkeren; is van mening dat daartoe in het kader van het KP10 opnieuw een op de industrie gerichte aanvraagprocedure moet worden ingevoerd, die voortbouwt op de ervaring met het sneltraject naar innovatie van Horizon 2020, met name wanneer het programma gericht is op de ondersteuning van strategische initiatieven; 72. is ervan overtuigd dat een strategische benadering van internationale samenwerking belangrijker is dan ooit; is van mening dat wereldwijde samenwerking op het gebied van wetenschap van essentieel belang is voor de kennisontwikkeling van de mensheid, maar niet op een naïeve wijze mag worden nagestreefd; beveelt aan dat de Commissie een duidelijk strategisch beleidskader voor haar besluiten over internationale samenwerking ontwikkelt, met inbegrip van i) een duidelijk beleid inzake de associatie van derde landen waarin wordt erkend dat associatie een instrument is voor politieke partnerschappen, ii) een gestructureerd proces om te bepalen hoe open of gesloten KP10-projecten moeten zijn om het best mogelijke onderzoek te bevorderen, waarbij ook rekening wordt gehouden met de strategische belangen van de EU, en iii) een plan om wereldwijde samenwerking via het programma te stimuleren; 73. benadrukt hoe belangrijk het is dat het KP10 gevolg geeft aan de aanbeveling van de Raad inzake onderzoeksveiligheid; verzoekt de Commissie in de strategische benadering aan te geven of het juiste evenwicht tussen veiligheid en openheid het best kan worden bereikt op het niveau van programma’s, oproepen of geselecteerde projecten; is ook van mening dat, naast de flexibiliteit van het kaderprogramma zelf, de verwezenlijking van veerkracht moet worden gemainstreamd om een integrerend deel uit te maken van alle activiteiten op het gebied van toegepast onderzoek, ontwikkeling en innovatie van het volgende kaderprogramma, op een gedifferentieerde manier afhankelijk van het onderwerp en het soort activiteit; meent met name dat bij innovatieactiviteiten dicht bij de markt rekening moet worden gehouden met het risico van een grotere afhankelijkheid van derde landen als gevolg daarvan, alsook met de noodzakelijke grotere strategische autonomie van de EU; 74. beveelt in beginsel aan het civiele karakter van het volgende kaderprogramma te handhaven en oproepen specifiek voor defensietoepassingen over te laten aan de opvolger van het Europees Defensiefonds; dringt er bij de Commissie op aan opties verder te ontwikkelen teneinde de synergieën tussen uitgaven op het gebied van civiele en defensie-O&O te versterken; verzoekt de Commissie met name na te gaan hoe de exploitatie van het potentieel voor tweeërlei gebruik kan worden gemaximaliseerd, met name door middel van interventies na de projectselectie in plaats van bij de vaststelling van oproepen of programma’s; benadrukt dat academische vrijheid het recht van onderzoekers omvat om te beslissen aan welk onderzoek en welke ontwikkeling zij willen bijdragen; 75. beveelt aan dat het programma de rol van interdisciplinair onderzoek bij het aanpakken van maatschappelijke uitdagingen moet erkennen, alsook bij een betere integratie van alfa- en gammawetenschappen; wijst nogmaals op de noodzaak van voldoende financiering voor onderzoeksprojecten die maatschappelijke uitdagingen aanpakken en die binnen de alfa- en gammawetenschappen vallen; 76. beveelt aan onderzoeksacties in te voeren teneinde meer onderzoek met een lager niveau van technologische paraatheid en fundamenteel onderzoek te bevorderen en aan te moedigen; 77. merkt op dat de toewijzing van ten minste 35 % van de uitgaven van Horizon Europa aan klimaatdoelstellingen in overeenstemming was met de algemene EU-doelstelling om klimaatactie in haar sectorale beleidsmaatregelen en fondsen te integreren; beschouwt dit als een ambitieuze doelstelling om ervoor te zorgen dat in het kader van het KP10 voldoende middelen worden uitgetrokken voor wetenschap, onderzoek en innovatie ter ondersteuning van de klimaatdoelstellingen van de EU; 78. benadrukt dat elke mogelijke toepassing van het beginsel “geen (ernstige) afbreuk doen” in het kader van het KP10 moet worden vastgelegd in de KP10-wetgeving, overeenkomstig artikel 33, lid 2, punt d), van het Financieel Reglement; 79. beveelt aan dat de centrale rol van normalisatie bij het stimuleren van innovatie, het vergroten van het concurrentievermogen en het waarborgen van doeltreffende, marktklare oplossingen in het KP10 wordt erkend door ervoor te zorgen dat kosten in verband met normalisatieactiviteiten, waar relevant in projecten, duidelijk worden erkend als in aanmerking komend voor vergoeding in het kader van het programma, en door onderzoekers bij hun normalisatieactiviteiten te ondersteunen; 80. dringt erop aan dat de regels betreffende de associatie van derde landen met het KP10 vereisen dat deze associaties alleen via internationale overeenkomsten kunnen worden gesloten waarbij de goedkeuring van het Parlement vereist is voor elke specifieke associatie met een specifiek EU-programma, met inbegrip van de reikwijdte van die associatie; 81. merkt op dat het KP10 rekening moet houden met het gebruik van artificiële intelligentie (AI) als een manier om Europese ontwikkeling en onderzoek te bevorderen, terwijl specifieke risico’s die zich kunnen voordoen als gevolg van misbruik van AI in de wetenschappelijke omgeving en de bijbehorende mitigatiemaatregelen in kaart moeten worden gebracht; o o o 82. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede de regeringen van de lidstaten.