(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 584 ) (1) , – gelet op de artikelen 251, lid 2 en 285, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0509/2002), – gelet op de artikelen 67 en 158, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0121/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 mei 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de productie van jaarlijkse communautaire staalstatistieken voor de referentiejaren 2003-2009 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De statistieken over de staalindustrie zijn gebaseerd op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, dat op 23 juli 2002 afliep . (2) Op 30 september 2002 hebben het Europees Parlement en de Raad Verordening (EG) nr. 1840/2002 (5) goedgekeurd om het EGKS-systeem van staalstatistieken na afloop van het EGKS-Verdrag tot 31 december 2002 voort te zetten. (3) De verzameling van statistieken over de staalindustrie moet worden voortgezet om het toekomstige Gemeenschapsbeleid inzake de staalindustrie uit te voeren. Geen ander bestaand Europees statistisch stelsel kan in de behoefte aan deze statistieken voorzien. Daarom is een nieuwe verordening inzake de verzameling van communautaire statistieken over de staalindustrie nodig, gebaseerd op het EG-Verdrag. (4) Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistieken (6) vormt het referentiekader voor de bepalingen van deze verordening. (5) Om vast te stellen of de staalstatistiek in andere statistische stelsels kan worden geïntegreerd, is een overgangsfase nodig die van 2003 tot 2009 loopt. (6) Staalondernemingen hebben beschikbare informatie over investeringen en capaciteit in de wereld nodig om toekomstige capaciteitsproblemen voor bepaalde klassen staalproducten vast te stellen. De communautaire statistieken over investeringen en capaciteit dragen bij tot een wereldwijd netwerk van informatie over de mondiale staalcapaciteit dat onder auspiciën van de OESO is opgezet. (7) De statistieken over het energieverbruik in de staalindustrie leveren niet alleen informatie over energieverbruik en &nbhy;productie in de staalindustrie op, maar indirect ook over de emissie van verontreinigende stoffen. (8) Statistieken over de beschikbaarheid van voorraden ijzer&nbhy; en staalschroot zijn nodig om het gebruik van deze voor de vervaardiging van staal belangrijke grondstof na te gaan. (9) De voor de uitvoering van deze verordening noodzakelijke maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) . (10) Het Comité statistisch programma is geraadpleegd overeenkomstig artikel 3 van Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad van 19 juni 1989 (8) , HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Het doel van deze verordening is een gemeenschappelijk kader vast te stellen om voor de referentiejaren 2003&nbhy;2009 systematisch communautaire staalstatistieken op te stellen. Artikel 2 Definities In deze verordening hebben de termen "communautaire statistieken" en "productie van communautaire statistieken" dezelfde betekenis als in Verordening (EG) nr. 322/97. Artikel 3 Toepassingsgebied Deze verordening heeft betrekking op gegevens over de staalindustrie, gedefinieerd als groep 27.1 van de statistische bedrijfsindeling in de Europese Gemeenschappen ("NACE Rev. 1"), ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 3037/90 van de Raad van 9 oktober 1990 (9) . Indien de toegevoegde waarde tegen factorkosten van de ondernemingen in de staalindustrie van een lidstaat minder dan 1% van het totaal in de Gemeenschap bedraagt, hoeven de gegevens over de kenmerken niet te worden verzameld. Artikel 4 Kenmerken De verstrekte gegevens, die overeenstemmen met de indeling in de bijlage, hebben betrekking op de kenmerken van de eenheden van economische activiteit , zoals gedefinieerd in Verordening (EEG) nr. 696/93 van de Raad van 15 maart 1993 inzake de statistische eenheden voor waarneming en analyse van het productiestelstel in de Gemeenschap (10) en op ondernemingen met ten minste vijftig werknemers. Artikel 5 Referentieperiode en frequentie De lidstaten stellen jaarlijks de in de bijlage bij deze verordening genoemde gegevens voor het eerst voor het jaar 2003 en daarna voor elk jaar tot 2009 samen. Artikel 6 Indiening van de gegevens (1) De lidstaten sturen de Commissie ( Eurostat ) de over de staalindustrie inzake de eenheden als vermeld in artikel 4 bijeengebrachte gegevens en metagegevens toe. De toesturing van daarbij opgenomen confidentiële gegevens geschiedt overeenkomstig de bestaande communautaire bepalingen inzake de toesturing van confidentiële gegevens. (2) De lidstaten verzenden de gegevens en metagegevens in elektronische vorm. Verzending vindt plaats volgens een uitwisselingsnorm die is goedgekeurd overeenkomstig de procedure van artikel 8, lid 2. Eurostat stelt gedetailleerde documentatie over goedgekeurde normen ter beschikking en geeft richtsnoeren over de wijze waarop deze normen overeenkomstig de eisen van deze verordening worden toegepast. (3) De lidstaten verzenden de gegevens en metagegevens uiterlijk zes maanden voor het einde van het referentiejaar. De Commissie kan deze periode echter overeenkomstig de in artikel 8, lid 2 genoemde procedure verlengen tot 12 maanden voor de eerste verzending voor die lidstaten die problemen hebben met de tenuitvoerlegging van deze verordening. Artikel 7 Uitvoeringsmaatregelen De volgende maatregelen ter uitvoering van deze verordening worden volgens de procedure van artikel 8, lid 2, vastgelegd: Artikel 8 Procedure (1) De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 1 van Besluit 89/382/EEG, Euratom opgerichte Comité statistisch programma. (2) In gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 daarvan. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG vermelde termijn bedraagt drie maanden. (3) Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 9 Verslagen Binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de uitvoering ervan. In dit verslag komen met name de volgende aspecten aan de orde: Artikel 10 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE Lijst van aan Eurostat te verstrekken kenmerken overeenkomstig artikel 4 1. Jaarlijkse statistieken over de schrootbalans voor staal en gietijzer Eenheid: metrieke ton Code Titel Schrootbalans staal en gietijzer 1010 Voorraden op de eerste dag van het jaar 1020 Afkomstig uit eigen bedrijf 1030 Ontvangsten (1031+1032+1033) 1031 - binnenland 1032 - overige landen van de Gemeenschap 1033 - derde landen 1040 Beschikbare hoeveelheid, totaal (1010+1020+1030) 1050 Verbruik, totaal 1051 - waarvan elektro&nbhy;ovens 1052 - waarvan roestvrij schroot 1060 Leveringen 1070 Voorraden op de laatste dag van het jaar (1040-1050-1060) 2. Verbruik van brandstoffen en energie en elektriciteitsbalans voor de staalindustrie Deel A: Jaarlijkse statistieken over het verbruik van brandstoffen en energie naar installatietype (*) Eenheid: metrieke ton of gigajoule (GJ) Code Titel Opmerking Verbruik van brandstoffen en energie 2010 Vaste brandstoffen (2011+2012) metrieke ton 2011 - cokes metrieke ton 2012 - overige vaste brandstoffen metrieke ton 2020 Vloeibare brandstoffen metrieke ton 2030 Gas (2031+2032+2033+2034) GJ 2031 - hoogovengas GJ 2032 - cokesovengas GJ 2033 - convertorgas GJ 2034 - overige gassen GJ 2040 Externe leveringen hoogovengas, totaal GJ 2050 Externe leveringen convertorgas, totaal GJ (*) Ertsvoorbereidingsinstallaties - Walserijen - Hoogovens en elektrische ruwijzerovens - Elektriciteitscentrales - Smelterijen - Overige installaties Deel B: Jaarlijkse statistieken over de elektriciteitsbalans voor de staalindustrie Eenheid: MWh Code Titel Elektriciteitsbalans voor de staalindustrie 3100 Beschikbaar (3101+3102) 3101 - brutoproductie 3102 - ontvangsten van derden 3200 Afname (3210+3220+3230) 3210 Verbruik per installatie (3211+3212+3213+3214+3215+3216+3217) 3211 - sinter&nbhy; en ertsvoorbereidingsinstallaties 3212 - hoogovens en elektrische ruwijzerovens 3213 - elektrische smelterijen en continugietinstallaties 3214 - overige smelterijen en continugietinstallaties 3215 - walserijen 3216 - elektriciteitscentrales 3217 - overige installaties 3220 Levering aan derden 3230 Netverliezen 3. Investeringen in de ijzer&nbhy; en staalindustrie (uitgaven en capaciteit) Deel A: Jaarlijkse statistieken over de uitgaven Eenheid: miljoen euro Code Titel Investeringsuitgaven in de ijzer&nbhy; en staalindustrie 4010 Cokesinstallaties 4020 Ertsvoorbereidingsinstallaties 4030 Installaties voor vervaardiging van ijzer en ferrolegeringen (inclusief hoogovens) 4040 Staalfabrieken en smelterijen 4041 - waarvan elektrische 4050 Continugietinstallaties 4060 Walserijen (4061+4062+4063+4064) 4061 - platte producten 4062 - lange producten 4063 - koudwalserijen voor breedband 4064 - bekledingsinstallaties 4070 Overige installaties 4100 Algemeen totaal (4010+4020+4030+4040+4050+4060+4070) 4200 waarvan ter bestrijding van vervuiling Deel B: Jaarlijkse statistieken over de capaciteit Eenheid: 1000 ton per jaar Code Titel Maximaal mogelijke productie in de ijzer&nbhy; en staalindustrie (capaciteit) 5010 Cokes 5020 Ertsvoorbereiding 5030 Ruwijzer en ferrolegeringen 5040 Ruwstaal 5041 - waarvan elektrisch 5042 - waarvan voor continugieten 5050 Rechtstreeks door warmwalsen verkregen producten (5051+5052) 5051 platte producten 5052 lange producten 5060 Producten verkregen uit warmgewalste producten (behalve beklede producten) 5061 waarvan producten verkregen door koudwalsen 5070 Beklede producten (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2003) 95 ) (1) , – gelet op artikel 170, eerste zin van de eerste subparagraaf van artikel 300, lid 2 en eerste subparagraaf van artikel 300, lid 3 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0106/2003), – gelet op artikel 67, artikel 97, lid 7 en artikel 158, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0155/2003), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Russische Federatie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) NRCOMFN@>PB C #MFN3#.PB C #MFN3#. 200 000 kg: 250 miljoen BTR. Deze bepaling geldt mutatis mutandis voor vliegtuigexploitanten wanneer het betrokken vliegtuig in de Gemeenschap is geregistreerd. 3. Luchtvervoerders die vluchten naar en van een luchthaven op het grondgebied van een lidstaat verzorgen of het grondgebied van een lidstaat overvliegen moeten bewijzen dat zij te allen tijde aan de in lid 2 genoemde minimumverzekeringseisen voldoen. Deze bepaling geldt mutatis mutandis voor alle vliegtuigexploitanten. 4. Bij vliegtuigen die op basis van een korte termijn-leaseovereenkomst van niet langer dan een jaar met of zonder bemanning worden ingezet, moet aan de minimumverzekeringseisen worden voldaan door de luchtvervoerder die houder is van het bewijs van luchtvaartexploitant . 5. De in dit artikel vermelde waarden kunnen op passende wijze worden gewijzigd, ook ingeval wijzigingen in het internationaal recht dit noodzakelijk maken, volgens de procedure van artikel 9, lid 2. 6. De in lid 2 vermelde waarden worden met betrekking tot lid 1, letter b) beperkt tot de cumulatie van de bedragen die op dat moment beschikbaar zijn op de markt van commerciële verzekeringen. Artikel 8 Handhaving 1. De lidstaten voeren regelmatig inspecties uit - eventueel ook onaangekondigd - om na te gaan of luchtvervoerders die gebruikmaken van luchthavens op hun grondgebied, luchtvervoerders uit de Gemeenschap waaraan zij een exploitatievergunning hebben verleend of vliegtuigexploitanten waaraan zij een bewijs van luchtvaartexploitant hebben verleend overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2407/92 de bepalingen van deze verordening naleven. Deze bepaling geldt mutatis mutandis voor vliegtuigexploitanten ongeacht waar het betrokken vliegtuig is geregistreerd. 2. Indien er ondanks het overleggen van een bewijs van verzekering twijfels bestaan over de effectiviteit van de verzekeringsbescherming, kunnen de betrokken lidstaten aanvullend bewijs verlangen van de betrokken luchtvervoerder, vliegtuigexploitant of verzekeraar. 3. Wanneer de betrokken lidstaten van mening zijn dat niet aan de bepalingen van deze verordening is voldaan, wordt de luchtvervoerder of vliegtuigexploitant van een derde staat de toegang tot de vliegroutes naar of binnen de Gemeenschap of het recht van overvliegen geweigerd. De exploitatievergunning of het bewijs van luchtvaartexploitant van luchtvervoerders van de Gemeenschap en eigenaars van in de Gemeenschap geregistreerde vliegtuigen wordt ingetrokken indien de voorgeschreven verzekeringsbescherming niet wordt gegarandeerd. 4. Wanneer de betrokken lidstaten van mening zijn dat niet aan de bepalingen van deze verordening is voldaan voordat of nadat een vliegtuig is geland op een luchthaven op hun grondgebied, laten zij het vliegtuig niet opstijgen totdat de betrokken luchtvervoerder of vliegtuigexploitant een geldig verzekeringsbewijs overeenkomstig deze verordening heeft overgelegd. Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan luchtvaartmaatschappijen (15) ingestelde comité. 2. Wanneer wordt verwezen naar besluiten die zijn genomen op grond van lid 1, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de artikelen 7 en 8 daarvan . 3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 4. Het in dit artikel genoemde comité kan verder over iedere kwestie met betrekking tot de toepassing van deze verordening door de Commissie worden geraadpleegd. Artikel 10 Verslaglegging en samenwerking 1. De Commissie brengt uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de uitvoering van deze verordening. Het verslag zal in het bijzonder aandacht besteden aan het functioneren van de artikelen 5, 6, 7 en 8. 2. De lidstaten verstrekken de Commissie desgevraagd informatie over de toepassing van deze verordening. Artikel 11 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over milieuconvenanten op het niveau van de Gemeenschap binnen het kader van het actieplan "Vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving" ( COM(2002) 412 ), – onder verwijzing naar de artikelen 174 en 175 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 juli 1997 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over milieuconvenanten (1) – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 april 2001 over het Groenboek van de Commissie: PVCen het milieu (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2002 over de mededeling van de Commissie "Bescherming van voetgangers: verbintenis van de Europese automobielindustrie (3) ", – gelet op besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (4) , – gezien het actieplan van de Commissie "Vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving " ( COM(2002) 278 ), – gezien de conclusies van de Europese Raden van Lissabon, Stockholm, Laken, Barcelona en Sevilla, – gelet op de lopende onderhandelingen over het sluiten van een interinstitutioneel akkoord over verbetering van de kwaliteit van de communautaire wetgeving, – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0123/2003), A. overwegende dat de Commissie het Europees Parlement om een bijdrage verzoekt aan het debat over vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving en in het bijzonder over de mogelijkheid gebruik te maken van vrijwillige instrumenten om milieudoelstellingen te verwezenlijken, B. overwegende dat het Europees Parlement als medewetgever ter zake van milieubescherming een morele plicht heeft om een constructieve en ambitieuze bijdrage te leveren aan dit debat, C. overwegende dat het krachtens artikel 175 van het EG-Verdrag aan de wetgever is de noodzakelijke maatregelen te nemen voor het verwezenlijken van de milieudoelstellingen en ervoor te zorgen dat deze maatregelen de vorm krijgen van bindende wetten, D. overwegende dat artikel 3, lid 5, zesde streepje van het voornoemd besluit nr. 1600/2002/EG bevordering vereist van vrijwillige verbintenissen of overeenkomsten met het oog op het verwezenlijken van duidelijke milieudoelstellingen, met regelingen voor het geval van niet-nakoming, E. overwegende dat de vrijwillige instrumenten voor de sector een prikkel kunnen zijn tot innovatie en onderzoek en tevens, mits vergezeld van aan- en ontmoedigingen, ertoe kunnen bijdragen dat ambitieuze milieudoelstellingen worden nageleefd en de milieukwaliteit als primaire parameter voor competitiviteit in aanmerking wordt genomen, F. overwegende dat het Europees Parlement de Commissie in voornoemde resoluties van 13 juni 2002, 3 april 2001 en 17 juli 1997 herhaaldelijk heeft verzocht met een voorstel te komen voor een wettelijk kader voor milieuconvenanten, G. overwegende dat gebruik van de vrijwillige reguleringsinstrumenten (zelfregulering en coregulering) moet zijn ingepast in een breder referentiekader en dat de sectoren die te maken hebben met milieuconvenanten, duidelijk door de Commissie moeten worden geïdentificeerd en doorgegeven aan de wetgever voordat er onderhandeld kan worden met de sector en voordat enige convenant kan worden erkend, H. overwegende dat het ter wille van de transparantie en efficiency van de vrijwillige instrumenten nodig is om duidelijk vast te leggen wat de randvoorwaarden voor toepassing, de controlemechanismen en eventuele sancties zijn wanneer de overeengekomen doelstellingen niet of onvoldoende worden gehaald, I. overwegende dat het bestaan van milieuconvenanten in een bepaalde sector op generlei wijze afbreuk mag doen aan de mogelijkheid die de wetgever heeft om deze sector aan regels te binden door bindende wetgeving, J. overwegende dat het wenselijk is om nu al enkele sectoren te identificeren waarin geëxperimenteerd zou kunnen worden met vrijwillige instrumenten bij het nastreven van enkele milieudoelstellingen van de Gemeenschap, 1. is ingenomen met het initiatief van de Commissie om duidelijk vast te leggen hoe milieuconvenanten op communautair niveau moeten worden ingepast en uitgeprobeerd, doch betreurt dat het de vorm heeft gekregen van een niet-bindende mededeling in plaats van een voorstel voor een algemeen wettelijk kader voor milieuconvenanten, waarop het Europees Parlement zo vaak heeft aangedrongen; 2. benadrukt dat gebruikmaking van traditionele wetgevingsinstrumenten de normale weg moet blijven voor het bereiken van de doelstellingen van het milieubeleid zoals vastgelegd in de Verdragen; 3. is van mening dat gebruikmaken van milieu-afspraken een nuttig alternatief voor en/of een aanvulling op wetgevende maatregelen kan zijn wanneer de verbeteringen die zij aanbrengen gelijk of groter zijn dan die welke met traditionele wetgevingsinstrumenten zouden kunnen worden bereikt; 4. benadrukt dat de bronnen van milieuverontreiniging niet langer geconcentreerd zijn in de industrie, maar te vinden zijn in allerlei economische activiteiten en consumentengedrag, de mogelijkheden van een "bevel en controle"-aanpak beperkt zijn; 5. is het eens met de benadering van de Commissie voor wat betreft het onderscheid tussen twee modellen van milieuconvenanten (zelfregulering en coregulering), maar verzoekt de Commissie een duidelijk pakket aan criteria te definiëren die bepalend zijn voor de keuze tussen deze twee instrumenten; 6. spreekt overeenkomstig zijn resolutie van 13 maart 2003 over de mededeling van de Commissie "Strategie van het consumentenbeleid 2002-2006" (5) de voorkeur uit voor een coregulering, wanneer voor milieuconvenanten wordt gekozen als aanvulling op wettelijke maatregelen, aangezien het Europees Parlement en de Raad hierdoor betrokken worden bij het vaststellen van de doelstellingen en open en transparante procedures worden verzekerd, met inspraak van bedrijfsleven en consument; 7. is van mening dat de resultaten van spontane overeenkomsten die zijn aangegaan door de belanghebbenden die zich hebben gevonden in een milieudoelstelling overeenkomstig artikel 174 van het EG-Verdrag op terreinen waarop de Commissie geen wetgeving heeft voorgesteld noch plannen daartoe heeft, stelselmatig moeten worden gecontroleerd zodat de op dit terrein opgedane ervaringen kunnen worden verdisconteerd; 8. wenst dat de Commissie duidelijk vooraf in haar programmadocumenten met een horizontaal of een verticaal karakter vaststelt welke doelstellingen door middel van milieuconvenanten kunnen worden bereikt en welke sectoren eventueel hierbij betrokken zijn, en dit aan de wetgever mede te delen voordat onderhandelingen worden begonnen met de sector of voordat er sprake kan zijn van erkenning van onderlinge afspraken; 9. wenst dat, wanneer de wetgever een negatief advies uitbrengt over het sluiten van (zelfregulerende of coregulerende) milieuconvenanten de Commissie deze overeenkomsten niet sluit of erkent; 10. benadrukt de noodzaak om een reeks randvoorwaarden te definiëren voor het sluiten van een milieuconvenant, die geldig zijn onafhankelijk van de specifieke sector waar het bij de convenant om gaat, en stelt voor om met het oog hierop de volgende punten op te nemen: 11. is van mening dat deze randvoorwaarden duidelijk moeten worden neergelegd in de basiswetgeving, in geval van coregulering; bij zelfregulering moeten deze randvoorwaarden worden neergelegd in een specifieke mededeling van de Commissie, zodat zij vervolgens kunnen worden overgenomen in de aanbeveling van de Commissie of in de briefwisseling; 12. onderschrijft de aanpak om van geval tot geval te bekijken in welke sectoren het vrijwillig instrument kan worden ingezet en neemt kennis van de bereidheid van de Commissie om te experimenteren met vrijwillige instrumenten in de sectoren PVC, geïntegreerd productbeleid, afvalbeheer en klimaatverandering als aanvulling op wetgevingsvoorstellen, vooral in de context van de toekomstige thematische strategieën; 13. stelt voor om aan deze lijst de sectoren toe te voegen die zijn genoemd in het "Uitvoeringsplan" dat is goedgekeurd op de Wereldtop over duurzame ontwikkeling te Johannesburg, vooral wat betreft de nieuwe duurzame productie- en consumptiemodellen; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de te Cotonou op 23 juni 2000 ondertekende partnerschapsovereenkomst tussen de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds (Overeenkomst van Cotonou) (1) , die in werking is getreden op 1 april 2003, - gezien de door de Paritaire Parlementaire Vergadering tijdens haar vierde zitting in Kaapstad, Zuid-Afrika (18-21 maart 2002) (2) aangenomen resoluties en verklaring, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (2002/145/GBVB) van 18 februari 2002 betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (3) , het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (2002/600/GBVB) van 22 juli 2002 tot wijziging van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (2002/145/GBVB) (4) en het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (2002/754/GBVB) van 13 september 2002 tot uitvoering van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (2002/145/GBVB) (5) , het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (2003/115/GBVB) van 18 februari 2003 tot wijziging en verlenging van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (2002/145/GBVB) (6) , en het Besluit 2003/112/EG van de Raad van 18 februari 2003 tot verlenging van de geldigheidsduur van de maatregelen van Besluit 2002/148/EG houdende afsluiting van het overleg met Zimbabwe krachtens artikel 96 van de ACS-EG-Partnerschapsovereenkomst (7) , - onder verwijzing naar zijn resoluties over Zimbabwe van 14 maart 2002 (8) , 16 mei 2002 (9) , 4 juli 2002 (10) , 5 september 2002 (11) en 13 februari 2003 (12) , - gelet op artikel 163 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0124/2003 ), A. overwegende dat tijdens de vierde zitting van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU (PPV) in Kaapstad 18 resoluties en de Verklaring inzake handel zijn aangenomen, B. overwegende dat het Europees Ontwikkelingsfonds een van de onderwerpen was op de agenda van de plenaire vergadering van de vierde zitting, C. overwegende dat overeenstemming is bereikt over nieuwe budgettaire regelingen teneinde een volledige deelneming van parlementariërs uit de ACS-landen te vergemakkelijken, D. overwegende dat op de agenda van het PPV-Bureau in Rarotonga, Cookeilanden, ook substantiële discussies met betrekking tot het Pacifische gebied stonden, E. overwegende dat in 2002 acht PPV-missies hebben plaatsgevonden, F. overwegende dat de zitting van de PPV, die gepland was voor november 2002 in Brussel, afgelast is, G. overwegende dat de Paritaire Vergadering zich in de loop der tijd tot een echte parlementaire vergadering heeft ontwikkeld, en dat de PPV daarmee een wereldmodel is op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en een essentiële bijdrage kan leveren tot een open en gelijkberechtigde dialoog tussen Noord en Zuid, H. overwegende dat derhalve een goed functionerende dialoog binnen de vergadering van de PPV van grote betekenis voor de ontwikkelingssamenwerking van de EU is, daar in deze dialoog centrale thema's van ontwikkelingssamenwerking open en zonder taboes kunnen worden besproken, I. overwegende dat door deze gebeurtenissen de betrekkingen tussen EU-lidstaten en ACS-lidstaten moeizaam zijn geworden en dat thans met alle middelen getracht moet worden weer goodwill op te bouwen en naar een normale politieke dialoog terug te keren, J. overwegende dat een verbetering van de informatie- en dialoogstructuren tussen de EU- en de ACS-partners van essentieel belang is, K. overwegende dat de achtergrond van deze afgelasting de politieke en economische situatie in Zimbabwe was en het daaruit voortvloeiende inreisverbod dat door de Raad is opgelegd aan president Mugabe en 78 van diens medestanders die zich bezighouden met activiteiten die de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat in Zimbabwe ernstig ondermijnen, L. overwegende dat twee Zimbabwaanse staatssecretarissen waren opgenomen in de delegatie van Zimbabwe naar de vijfde PPV-zitting in november 2002, M. overwegende dat de Belgische regering, na raadpleging van de overige lidstaten, aan de twee Zimbabwaanse staatssecretarissen inreisvisa heeft verstrekt op basis van de uitzonderingen op het gebied van de " smart sanctions " tegen het regime van Harare, die door de Raad zijn aangenomen, N. overwegende dat de Conferentie van voorzitters heeft besloten om beide staatssecretarissen de toegang tot de gebouwen van het Europees Parlement te ontzeggen, op grond van de betreffende resolutie van 5 september 2002 van het Europees Parlement waarin werd verzocht geen uitzonderingen te maken voor degenen die een reisverbod naar de EU hadden gekregen, O. overwegende dat het paritaire karakter van de PPV een fundamenteel kenmerk is dat door beide geledingen van de Vergadering dient te worden gerespecteerd, P. overwegende dat de stemming over de resolutie inzake Zimbabwe tijdens de vierde PPV-zitting heeft geleid tot een proceduregeschil dat zal worden besproken in de werkgroep reglement, Q. overwegende dat de gebeurtenissen van november 2002 de resultaten van de vierde zitting van de PPV in Kaapstad van maart 2002 niet mogen overschaduwen, 1. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de ongelukkige samenloop van omstandigheden die heeft geleid tot het afgelasten van de PPV-zitting in Brussel die voor november 2002 was gepland; 2. bevestigt nogmaals zijn diepe bezorgdheid over de achteruitgang van de politieke situatie in Zimbabwe en over de interne en externe gevolgen daarvan op verschillende niveaus en verklaart zich solidair met de bevolking van Zimbabwe - waarvan 7,2 miljoen mensen ernstig honger lijden - en met de achterban van de politieke oppositie, met inbegrip van parlementsleden, die blootstaan aan een steeds grotere repressie; 3. meent dat het veel doeltreffender en legitiemer zou zijn pas na een paritair besluit van de vertegenwoordigers van de EU en de ACS-landen sancties tegen een land of regime op te leggen; 4. oordeelt dat het besluit van de Zimbabwaanse autoriteiten om twee staatssecretarissen met een inreisverbod op te nemen in de delegatie van het land naar de PPV-novemberzitting van 2002 te Brussel, niet tot een normaal functioneren van die zitting heeft bijgedragen, ook al heeft de Belgische regering na raadpleging van de overige regeringen van de lidstaten inreis- en verblijfsvisa voor België verstrekt; 5. bevestigt de standpunten zoals verwoord in eerdere resoluties over Zimbabwe en vestigt de aandacht op het gebrek aan samenhang in het EU-beleid met betrekking tot deze situatie, en verzoekt de Raad en de regeringen van de lidstaten geen uitzonderingen in te stellen op de eigen sancties van de EU; 6. onderstreept het belang van het paritaire karakter van de PPV; 7. wijst erop dat de situatie die tot het afgelasten van de novemberzitting van 2002 heeft geleid, is ontstaan doordat de vergaderplaats op het grondgebied van de Europese Unie is gelegen, terwijl er bij vergaderingen buiten de EU van Europese zijde geen invloed kan worden uitgeoefend, zodat het dringend noodzakelijk is om in onderling overleg tot een voor alle partijen aanvaardbare oplossing te komen voor de komende zittingen, zowel op het grondgebied van de Europese Unie als van de ACS-landen; 8. acht het noodzakelijk ervoor te zorgen dat de rond de novemberzitting van 2002 opgetreden situatie geen beletsel vormt voor belangrijke toekomstige gebeurtenissen die in Europa zullen plaatsvinden, en dringt in het bijzonder aan op een Europees-Afrikaanse Top in de nabije toekomst; 9. is ingenomen met het feit dat de afgelasting van de zitting van de PPV in Brussel de goede werkverhoudingen niet heeft aangetast, dat de dialoog is voortgezet en dat de vijfde PPV in Brazzaville in Congo heeft plaatsgehad; 10. acht het van bijzonder belang te wijzen op de resultaten van de PPV in 2002, en wijst met name op het succes van de vierde zitting die in maart in Kaapstad, Zuid-Afrika, is gehouden; 11. stelt met voldoening vast dat de procedure en organisatie van de PPV - met inbegrip van de organisatie van resoluties - zijn gestroomlijnd; 12. juicht de Verklaring van Kaapstad over nieuwe handelsakkoorden toe als een waardevolle bijdrage aan een onderwerp dat voor beide zijden van bijzonder belang is; doet een beroep op de Commissie om bij de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten terdege rekening te houden met de inhoud van deze verklaring; 13. erkent het belang dat de discussie over het Europees Ontwikkelingsfonds in de plenaire vergadering van de vierde PPV-zitting heeft voor de toekomstige werkzaamheden ter zake in de vaste commissie economische ontwikkeling, financiën en handel en de tenuitvoerlegging van het Europees Ontwikkelingsfonds, en dringt aan op de opneming in de EU-begroting van het EOF; 14. juicht de organisatie van workshops als onderdeel van de PPV-activiteiten toe, en constateert dat er een duidelijke voorkeur bestaat voor workshops die een projectbezoek inhouden; 15. stelt met uitdrukkelijke voldoening vast dat het merendeel van de deelnemers aan de PPV-zittingen in 2002 parlementsleden betrof, hetgeen aansluit bij de Partnerschapsovereenkomst van Cotonou, die nog meer de nadruk legt op het parlementaire karakter van de Vergadering; 16. juicht in dit verband de nieuwe budgettaire regelingen toe waardoor voor PPV-leden uit de ACS-landen reizen nieuwe en billijke reisvoorwaarden, alsmede regelingen voor dagvergoedingen wordt toegestaan, hetgeen het paritaire karakter van de PPV verder onderstreept; 17. betreurt dat de constituerende vergaderingen van de drie vaste PPV-commissies vertraging hebben opgelopen als gevolg van het geschil over de toepassing van sancties tegen Zimbabwe, doch verheugt zich erover dat de commissies uiteindelijk konden worden geconstitueerd tijdens de vijfde PPV-zitting in Brazzaville, en dat de werkzaamheden van de paritaire commissies een verbreding en verrijking van de discussies in de plenaire vergadering van de PPV zullen betekenen; 18. prijst het Bureau van de PPV omdat het de wens om zijn werkzaamheden te verruimen tot meer dan louter administratieve aangelegenheden en zijn vergaderingen ook voor politieke discussies te gebruiken in de praktijk heeft gebracht door op de agenda van zijn vergadering in Rarotonga, Cookeilanden, onderwerpen te plaatsen die voor het Pacifische gebied van groot belang zijn; 19. wijst op het belang van de in 2002 uitgevoerde PPV-missies, doch betreurt dat de deelneming uit de EU-landen en uit de ACS-landen veelal ongelijk was; merkt op dat er een meer gelijke deelneming van beide zijden bestond bij de observatie van de presidentiële en wetgevende verkiezingen in Kenia in december 2002, en hoopt dat dit voorbeeld bij de missies in 2003 zal worden nagevolgd; 20. is van mening dat de vijfde zitting in Brazzaville is verlopen in een geest van goede wil en bereidheid de door de crisis van november 2002 gespannen verhoudingen te verbeteren, en verzoekt alle PPV-leden deze terugkeer tot de normale, constructieve en waarlijk paritaire politieke dialoog van de Vergadering te consolideren en zich te concentreren op de dringende ontwikkelingsuitdagingen van de ACS-regio's; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad ACS-EU, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de parlementen van de lidstaten, de parlementen van de ACS-landen en de Commissie.