Het Europees Parlement , – gezien de op 23 juni 2000 in Cotonou ondertekende partnerschapsovereenkomst ACS-EG (1) , – gezien de conclusies van Agenda 21 van de Wereldmilieutop van Rio in 1992, met name hoofdstuk 34 daarvan, – gezien de politieke verklaring van de Wereldmilieutop van Johannesburg van 2002, – gezien het actieplan van de Afrikaans-Europese Top, die op 3 en 4 april 2000 in Cairo plaatsvond onder auspiciën van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid en de Europese Unie, – gezien de op 14 november 2001 in Doha (Qatar) aangenomen ministeriële verklaring van de WTO (verklaring van Doha), – gezien het jaarverslag 2001 van de Commissie inzake het communautair ontwikkelingsbeleid en de tenuitvoerlegging van de buitenlandse hulp ( COM(2002) 490 ), – gezien de mededeling over het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2003 ( COM(2002) 590 ), – gezien de bijdragen van de openbare hoorzitting van de Commissie ontwikkelingssamenwerking van 28 mei 2002, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A5&nbhy;0066/2003), A. overwegende dat wat betreft de verwezenlijking van de hoofddoelstelling, namelijk armoedebestrijding, het ontwikkelingsbeleid tot nu toe grotendeels heeft gefaald, en dat economische en technische maatregelen op zich onvoldoende zijn om het probleem van de armoede op te lossen en duurzame ontwikkeling te waarborgen, B. overwegende dat het toepassen van buitenlandse modellen een van de oorzaken is van het mislukken van het ontwikkelingsbeleid, C. overwegende dat om de doeltreffendheid van het ontwikkelingsbeleid te vergroten dit beleid op een andere manier moet worden benaderd, waarbij met name de capaciteiten dienen te worden versterkt in een participatief proces op basis van aanpassing aan de lokale behoeftes, D. overwegende dat volgens de Overeenkomst van Cotonou niet-gouvernementele actoren een grote rol te spelen hebben in het proces van definiëring, tenuitvoerlegging en evaluatie van het ontwikkelingsbeleid, E. overwegende dat de nieuwe samenwerkingsstrategie voor de ontwikkeling van Afrika (NEPAD) steunt op het beginsel dat de Afrikanen zelf verantwoordelijk zijn voor hun ontwikkeling, die ze zelf moeten beheren, F. overwegende dat onderwijs een fundamenteel instrument is om armoede te bestrijden en de grondslagen te leggen voor duurzame economische groei, en dus een essentieel onderdeel moet zijn van het proces van capaciteitsopbouw, G. overwegende dat de AIDS-epidemie en andere aan armoede verbonden ziekten een belangrijk obstakel vormen voor het welslagen van het ontwikkelingsbeleid, inclusief de op capaciteitsopbouw gerichte maatregelen, H. overwegende dat de eerbiediging van de mensenrechten en het bestaan van democratische en transparante instellingen een sleutelrol spelen voor de vergroting van de doeltreffendheid van het ontwikkelingsbeleid, I. overwegende dat corruptie de samenleving in moreel opzicht ondermijnt, vaak leidt tot besluiten die niet aangepast zijn aan de reële behoeften van de bevolking, de prijzen van producten en diensten aanzienlijk verhoogt en serieuze investeerders afschrikt, J. overwegende dat het loskoppelen van de hulp een stimulans vormt voor de deelneming van de ontwikkelingslanden aan het bepalen van hun eigen ontwikkeling, en bijdraagt tot het beperken van de corruptie, K. overwegende dat initiatieven zoals het door het Europees Centrum voor het beheer van het ontwikkelingsbeleid (ECPDM) in Korovelu (Fiji) georganiseerde seminar met Europese parlementsleden zeer nuttig zijn, L. zich ervan bewust dat de handelsbetrekkingen een van de motoren voor economische groei zijn en daarom bijdragen tot ontwikkeling en het uitroeien van de armoede in de ontwikkelingslanden, M. herinnerend aan de ministersverklaring van Doha waarin wordt bevestigd dat technische bijstand en capaciteitsvergroting een voor ontwikkeling fundamenteel onderdeel van het wereldhandelssysteem zijn, N. in herinnering brengend dat de Europese Unie in het Programma voor Ontwikkeling van Doha heeft toegezegd om de handelscapaciteit van de ontwikkelingslanden te vergroten door steun te verlenen voor technische bijstand op alle gebieden die te maken hebben met de handel, O. overwegende dat zelfs indien de armste landen een niet wederkerig recht van toegang hebben tot de markten van de ontwikkelde landen, dit totaal ontoereikend is om een reële ontwikkeling van de handelsstromen te garanderen, mits daarnaast de ontwikkelingscapaciteit van deze landen ten aanzien van hun industrie en hun landbouw verder wordt ontwikkeld, zij in staat zijn de in de importlanden geldende certificatie- en normalisatienormen - met name op sanitair en fytosanitair gebied - na te leven, en hun kennis ten aanzien van marketingnetwerken wordt verbeterd, P. gezien het belang van de nieuwe technologieën, met name Internet, voor de capaciteitsopbouw, Q. overwegende dat het beleid van capaciteitsopbouw dient te worden geëvalueerd en dat bij deze evaluatie rekening dient te worden gehouden met de standpunten van de basisgemeenschappen, 1. acht het noodzakelijk dat de samenwerkingsmethoden worden herzien en dat het ontwikkelingsbeleid wordt gebaseerd op een versterking van de capaciteiten en op de afspraak dat individuen en organisaties hun potentieel en capaciteit ontwikkelen teneinde hun ontwikkelingdoelstellingen te verwezenlijken; 2. is van oordeel dat een beleid van capaciteitsopbouw in de ontwikkelingslanden moet steunen op de volgende beginselen: 3. onderstreept opnieuw dat de maatregelen die erop gericht zijn het universele recht op onderwijs te garanderen en de AIDS-epidemie en de aan armoede verbonden ziekten uit te roeien een fundamenteel onderdeel van het proces van capaciteitsopbouw moeten zijn; 4. verzoekt de Commissie een mededeling op te stellen over capaciteitsopbouw en de rol die dit begrip moet spelen bij de heroriëntering van het ontwikkelingsbeleid en wenst dat ook in de mededeling van de Commissie over Good Governance de nadruk wordt gelegd op capaciteitsopbouw; 5. onderstreept het belang van de factor nabijheid voor de capaciteitsopbouw, en juicht wat dat betreft het deconcentratiebeleid van de Commissie toe; 6. onderstreept het belang van de versterking van de institutionele capaciteit - van centrale zowel als plaatselijke instellingen, met name parlementaire instellingen - om de democratische structuren en de rechtsstaat effectief te maken, behoorlijk bestuur te bevorderen en corruptie te bestrijden; is van oordeel dat de uitwisseling van ervaringen, op voet van gelijkheid, tussen parlementsleden van de donorlanden en de begunstigde landen een van de middelen is om de capaciteit te versterken; wijst opnieuw op de essentiële rol die de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU daarbij speelt; 7. juicht de mededeling van de Commissie over het loskoppelen van de hulp toe en verzoekt de donorlanden, teneinde een mogelijk conflict tussen hun eigen belangen en die van de begunstigde landen te voorkomen, een beroep te doen op onafhankelijke organisaties bij de keuze van de hulpprojecten; 8. acht de versterking van de capaciteiten van de politieke partijen, met name ook in financieel opzicht, onontbeerlijk, teneinde de deelneming van de burgers aan het democratiseringsproces en de besluitvorming te garanderen; 9. onderstreept dat regionale en plaatselijke instanties, traditionele gemeenschappelijke structuren, niet-gouvernementele organisaties, kerken en vakbonden een sleutelrol spelen voor de capaciteitsopbouw, en verzoekt de Commissie hun medewerking te bevorderen; 10. wijst op de noodzaak de zelforganisatie van marginale groepen in de samenleving te bevorderen, teneinde de gemeenschappen die het zwaarst door de armoede worden getroffen in staat te stellen mee te werken aan hun eigen ontwikkeling; 11. is van oordeel dat tevens de capaciteit van de burgers van de ontwikkelingslanden om contacten te leggen met de overheid, op de diverse niveaus, moet worden versterkt, en dat de transparantie van het bestuur dient te worden gegarandeerd; 12. verzoekt de Commissie er samen met de donorlanden en de instanties en organisaties die hulp voor capaciteitsopbouw ontvangen op toe te zien dat de versterking van de capaciteit van de civil society in de ontwikkelingslanden centraal staat bij het opstellen van de prioritaire sectoren die in het kader van de nationale strategiedocumenten worden gedefinieerd, conform de rol die de niet-gouvernementele actoren in het kader van de Overeenkomst van Cotonou is toegewezen; 13. wenst dat de delegaties van de Europese Gemeenschap bij de opstelling van nationale strategiedocumenten regelmatig overleg plegen met plaatselijke NGO's en basisgemeenschappen over de doelstellingen van de capaciteitsopbouw; 14. verzoekt de Europese Gemeenschap de versterking van de capaciteit van de civil society van ontwikkelingslanden centraal te plaatsen in haar ontwikkelingsacties (mainstreaming) en deze specifiek te vermelden in de rechtsgronden van begrotingslijnen voor ontwikkelingsaangelegenheden; 15. verzoekt de Commissie in het kader van haar ontwikkelingsbeleid meer het accent te leggen op capaciteitsopbouw op het gebied van landbouw en handel, kennis en naleving van de in de landen van bestemming geldende normen, met name op sanitair en fytosanitair gebied, en beheersing van de handelscircuits; wenst dat de Commissie in het kader van de nationale strategiedocumenten terzake duidelijke doelstellingen bepaalt; 16. is verheugd dat de Commissie en de lidstaten een compromis hebben bereikt over een bijdrage ter waarde van 19 miljoen CHF (dat is 63% van de totale bijdragen) aan het Algemene Trustfonds van het Programma van Doha voor Ontwikkeling, dat is ingesteld om het verlenen van technische bijstand te bevorderen en de ontwikkelingslanden te helpen hun capaciteiten te verhogen om ten volle te kunnen participeren in de wereldhandel; 17. juicht het toe dat met hulp van de Europese Unie in Genève een technisch bureau opgericht is om de ACS-landen te helpen hun capaciteit in het kader van de multilaterale onderhandelingen te versterken, maar waarschuwt voor gerichte technische hulp ad hoc die alleen tot doel heeft de betrokken landen te helpen de verplichtingen die ze in het kader van de handelsovereenkomsten zijn aangegaan na te komen, en waardoor de reële capaciteit op zich niet wordt versterkt; constateert met voldoening dat de Commissie daartoe voorzien heeft in 20 miljoen euro aan steun; 18. acht het tevens van belang dat de capaciteit van het midden- en kleinbedrijf in de ontwikkelingslanden - dat er in belangrijke mate toe kan bijdragen dat van de ontwikkeling maximaal profijt wordt getrokken - om het hoofd te bieden aan de concurrentie van uit de Europese Unie of andere ontwikkelde landen afkomstige producten, wordt versterkt; 19. verzoekt de Commissie het beleid van capaciteitsopbouw systematisch te evalueren, en te dien einde multidisciplinaire studies uit te voeren, inclusief over sociologische aspecten; is van oordeel dat de plaatselijke NGO's en de basisgemeenschappen daarbij dienen te worden betrokken; 20. is van mening dat op alle niveaus de noodzakelijke instrumenten vastgesteld moeten worden om te zorgen voor coördinatie en complementariteit tussen alle internationale instellingen die werkzaam zijn op het gebied van de capaciteitsopbouw; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de aanbeveling van de Raad van 8 april 2003 (C5-0193/2003), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 112, lid 2, onder b) van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 36 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0153/2003), A. overwegende dat de Economische en Monetaire Commissie mevrouw Gertrude Tumpel-Gugerell, door de Raad voorgedragen als directielid van de Europese Centrale Bank, op haar vergadering van 29 april 2003 gehoord heeft en zich op dezelfde vergadering aan de hand van de in artikel 112 van het EG-Verdrag vastgelegde criteria beraden heeft over de kwalificaties van de kandidate, 1. brengt positief advies uit inzake de benoeming van mevrouw Gertrude Tumpel-Gugerell tot lid van de directie van de Europese Centrale Bank; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit advies te doen toekomen aan de voorzitter van de Raad voor doorzending aan de regeringen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 328 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 135 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0291/2002), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 67 en 63 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0073/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 mei 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/..../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de voorkoming van het witwassen van geld door douanesamenwerking HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 135, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het witwassen van geld door middel van grensoverschrijdend contantenverkeer vormt een bedreiging voor de veiligheid en de financiële belangen van de lidstaten en de Gemeenschap. Dit risico kan efficiënt worden bestreden door de douanediensten. Zij zijn namelijk aanwezig aan de grenzen, waar de controle het doeltreffendst is. Bovendien hebben sommige van die diensten op dit gebied concrete ervaring opgedaan. Zij zijn bovendien in staat zowel contanten als kostbare goederen, die een vervanging daarvan zijn, te controleren. (2) Voorts zijn de douaneadministraties reeds vertrouwd met internationale samenwerking en met name met de uitwisseling van gegevens ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (5) en van de Overeenkomst opgesteld op grond van artikel K 3 van het Verdrag betreffende de wederzijds bijstand en samenwerking tussen de douaneadministraties (6) . (3) Er dient tevens rekening te worden gehouden met de aanvullende werkzaamheden in andere internationale organen. Binnen de OESO worden de staten in aanbeveling nr. 22 van de Financial Action Task Force (FATF) over het witwassen van geld opgeroepen maatregelen ten uitvoer te leggen met het oog op het opsporen van fysieke transacties in contanten. (4) De tenuitvoerlegging van de douanesamenwerking wordt noodzakelijk door het feit dat op dit ogenblik slechts een deel van de witwasactiviteiten wordt onderworpen aan de regeling ingesteld bij Richtlijn 91/308/EEG van de Raad van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld (7) , die slechts van toepassing is op financiële instellingen, kredietinstellingen en bepaalde beroepen. (5) Dit heeft tot gevolg dat belangrijke geldbedragen van twijfelachtige oorsprong die aan dit opsporingsinstrument ontsnappen in de Gemeenschap binnenkomen of haar verlaten. Sommige lidstaten hebben echter zelfstandig juridische instrumenten in het leven geroepen waardoor hun douanediensten dit geld kunnen controleren, zonder dat deze initiatieven door de Gemeenschap worden gesteund. Een deel der lidstaten beschikt niet over dergelijke instrumenten. De kans dat witwaspraktijken worden ontdekt, verschilt bijgevolg naar gelang van de lidstaat waarlangs deze contanten de Gemeenschap binnenkomen of haar verlaten. Hierdoor wordt de kwaliteit van de bescherming tegen het witwassen van geld aan de buitengrenzen verzwakt. (6) Bijgevolg dienen op grond van artikel 135 van het Verdrag , dat voortaan de douanesamenwerking uitdrukkelijk bevestigt, juncto artikel 95 van het Verdrag waarin de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten in verband met de werking van de interne markt worden geregeld, de bestaande wettelijke bepalingen te worden aangevuld met behulp van mechanismen die geschikt zijn voor douanesamenwerking. Een dergelijke aanvulling zou ten eerste de door de nationale wetgevingen ingestelde controlemethoden moeten harmoniseren en ten tweede alle douaneadministraties van de Gemeenschap in staat moeten stellen inlichtingen in te winnen wanneer sommen contanten voor een bedrag overeenkomend met het in Richtlijn 91/308/EEG vastgestelde bedrag het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen of verlaten. In deze omstandigheden is het opleggen van een aanmeldings- of aangifteverplichting door de lidstaten de geschiktste methode om dit soort inlichtingen in te winnen. Deze inlichtingen zijn bestemd om, in geval van vermoeden, te worden medegedeeld aan de autoriteiten die op grond van Richtlijn 91/308/EEG de strijd tegen het witwassen van geld coördineren. (7) Bij de aangifteplicht moeten contanten ten bedrage van 15 000 EUR of meer aan de buitengrenzen worden aangegeven. Bij de aanmeldingsplicht moeten op verzoek van de ambtenaar van de bevoegde autoriteiten contanten ten bedrage van 15 000 EUR of meer bij deze ambtenaar worden aangemeld. De lidstaten kunnen een keuze maken uit beide procedures. (8) De voor een eenvormige uitlegging van de richtlijn vereiste definities dienen te worden vastgesteld. Het begrip "bevoegde autoriteiten" moet niet alleen de douaneadministraties, die in de eerste plaats belast zijn met de uitvoering van deze voorschriften, omvatten, doch ook de diensten die, ofschoon zij geen douanediensten zijn, uit hoofde van hun opdracht en de wijze van de aan elke lidstaat eigen administratieve organisatie tot de tenuitvoerlegging van deze richtlijn bijdragen. Deze uitbreiding heeft betrekking op de gevallen waarin andere administraties dan de douane, zoals politie of grensbewakers, gemachtigd zouden zijn dergelijke aangiften in ontvangst te nemen en te controleren. Voorts dient de definitie van contanten aan de wens te beantwoorden alle vervangbare activa daaronder te vatten. (9) Wat de geografische afbakening van het toepassingsgebied betreft, is Richtlijn 91/308/EEG overeenkomstig het Verdrag en inzonderheid artikel 299, punten 3, 4 en 6, onder c), niet van toepassing op bepaalde Europese staten of gebieden, zoals Monaco, de Kanaaleilanden en het eiland Man. Bijgevolg moet aandacht worden besteed aan het witwasrisico dat deze staten en gebieden inhouden en moet te hunnen aanzien in een speciale regeling worden voorzien. Zowel bij binnenkomst als verlaten moet aldaar een aangifte kunnen worden geëist, ongeacht of de transactie met de rest van de Gemeenschap of met een derde land geschiedt. (10) Om de onderhavige richtlijn te laten aansluiten bij het geldende nationale recht inzake het witwassen van geld, moet het beginsel van de mededeling van rechtswege van de bij de controle verzamelde gegevens worden vastgelegd. Deze gegevens moeten naargelang het geval toegankelijk zijn enerzijds voor de douanediensten van de lidstaat van verblijf en anderzijds voor die van lidstaat van herkomst en bestemming alsmede voor de anti-witwasautoriteiten dier lidstaten. Zo nodig moeten deze gegevens ook aan de Commissie worden medegedeeld. Eveneens moet worden voorzien in de mededeling van bepaalde gegevens in het geval van vermoeden van herhaald verkeer van sommen contanten die geringer zijn dan het vastgestelde minimumbedrag. (11) De ambtenaren van de douaneadministraties moeten over de nodige bevoegdheden voor een daadwerkelijk uitvoering van de controles kunnen beschikken. (12) De bevoegdheden van de douanediensten moeten worden aangevuld met de verplichting voor de lidstaten in sancties te voorzien. Er moeten echter slechts sancties worden vastgesteld voor het niet doen van aangifte of aanmelding en niet sancties voor witwasactiviteiten die aan het licht zouden kunnen worden gebracht door de douanecontroles die deze richtlijn vaststelt. Al zijn sancties met een echt afschrikkende werking nodig, de omvang van de straffen moet niettemin beperkt zijn. Zonder beperking zouden de lidstaten zo hoge boeten kunnen opleggen dat deze een buitensporige aantasting van het beginsel van het vrije kapitaalverkeer, en zelfs een ontkenning van dat beginsel, zouden zijn. (13) Er moet in de mogelijkheid worden voorzien, in het geval van contantenverkeer dat met terrorisme verband houdt, de verzamelde gegevens onder bepaalde voorwaarden aan derde landen door te geven. (14) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de toepassing van de algemene of bijzondere gemeenschappelijke regels inzake administratieve samenwerking, met name inzake douane of de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, met name wanneer zij het onderhavige mechanisme voor administratieve samenwerking kunnen verbeteren of versterken. (15) Daar de doelstellingen van deze richtlijn , namelijk het versterken van de douanesamenwerking met het oog op de strijd tegen het witwassen van geld, niet voldoende door individueel optredende lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de transnationale omvang van het witwasverschijnsel op de interne markt beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (16) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : Artikel 1 Keuzerecht van de lidstaten 1. De lidstaten zorgen ervoor dat het witwassen van geld wordt bestreden door een controle op de in- of uitvoer van contanten ten bedrage van 15 000 EUR of meer in het douanegebied resp. uit het douanegebied van de Gemeenschap. 2. De lidstaten kunnen in dit geval kiezen tussen de in de artikelen 2 en 3 vermelde procedures. Artikel 2 Aangifteverplichting 1. De lidstaten kunnen zodanige aangifteverplichtingen invoeren dat iedere natuurlijke persoon die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomt of verlaat en een som in contanten ten bedrage van 15 000 EUR of meer vervoert, onder de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden aan een aangifteverplichting onderworpen is . Aan de genoemde aangifteverplichting is eveneens onderworpen iedere natuurlijke persoon die de delen van het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomt of verlaat waarin Richtlijn 91/308/EEG niet van toepassing is en een som contanten ten bedrage van 15 000 EUR of meer vervoert . 2. Aan de aangifteverplichting is slechts voldaan indien de in lid 1 bedoelde persoon het in de bijlage opgenomen aangifteformulier heeft ingevuld en heeft afgegeven bij het douanekantoor van de lidstaat waarlangs hij het douanegebied van de Gemeenschap of delen van het douanegebied van de Gemeenschap waarop Richtlijn 91/308/EEG niet van toepassing is, is binnengekomen of heeft verlaten. Voorts is aan de verplichting tot aangifte slechts voldaan in geval van juiste en volledige inlichtingen. 3. Teneinde te controleren of aan de aangifteverplichting is voldaan, hebben de bevoegde autoriteiten de bevoegdheid, zelfs wanneer aanwijzingen dat een inbreuk is gepleegd, ontbreken, personen en hun bagage aan controlemaatregelen te onderwerpen, personen te ondervragen over de herkomst, de economisch rechthebbende en het gebruiksdoel van de bij deze gelegenheid ontdekte sommen contanten en langs administratieve weg tot inhouding van deze sommen te besluiten. De inhouding mag ten hoogste drie werkdagen duren, welke termijn echter op grond van het nationale recht eenmaal tot een maand kan worden verlengd. De inhouding blijft in ieder geval strikt beperkt tot hetgeen voor het onderzoek noodzakelijk is. Artikel 3 Aanmeldingsverplichting 1. De lidstaten kunnen eveneens zodanige aanmeldingsverplichtingen invoeren dat iedere natuurlijke persoon die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomt of verlaat en een som contanten ten bedrage van 15 000 EUR of meer vervoert bij de ambtenaar van de bevoegde autoriteiten op diens verzoek een verklaring aflegt over de soort, de hoeveelheid en de waarde van de contanten, alsmede over de herkomst, de economisch rechthebbende en het gebruiksdoel. Voor het overige is artikel 2, lid 3, alinea 1 mutatis mutandis van toepassing. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de ambtenaar van de bevoegde autoriteiten de in lid 1 genoemde contanten tot ten hoogste drie werkdagen na de ontdekking in beslag neemt en in bewaring neemt, om de herkomst, de economisch rechthebbende en het gebruiksdoel op te helderen. Deze termijn mag op grond van het nationale recht eenmaal tot ten hoogste een maand worden verlengd. De inhouding blijft in ieder geval strikt beperkt tot hetgeen voor het onderzoek noodzakelijk is. Artikel 4 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 5 Mededeling van gegevens 1. Wanneer op grond van aanwijzingen of de omstandigheden mag worden aangenomen dat de vervoerde contanten bestemd zijn voor witwasactiviteiten, worden de bij aangifte - of aanmeldingsprocedure of tijdens een daarop volgende controle verkregen gegevens van rechtswege medegedeeld enerzijds aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin de desbetreffende persoon verblijft, en anderzijds aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarlangs hij het douanegebied van de Gemeenschap is binnengekomen of heeft verlaten. Deze gegevens worden ook medegedeeld aan de in artikel 6 juncto artikel 1 van Richtlijn 91/308/EEG bedoelde nationale autoriteiten die in de lidstaat langs welke deze persoon het douanegebied van de Gemeenschap is binnengekomen of heeft verlaten, voor de bestrijding van het witwassen van geld verantwoordelijk zijn. De lidstaten doen de via de in de artikelen 2 en 3 bedoelde procedures verkregen informatie ook toekomen aan een door de lidstaten gezamenlijk beheerde gegevensbank bij de Europese Organisatie voor samenwerking bij de bestrijding van de internationale georganiseerde misdaad (Europol). Elke lidstaat heeft gelijke toegang tot deze gegevensbank. De verzamelde gegevens mogen alleen in verband met het bestrijden van het witwassen van geld worden opgevraagd. Wanneer blijkt dat de witwasactiviteiten betrekking hebben op de opbrengst van fraude of andere onwettige activiteiten die de financiële belangen van de Gemeenschap afbreuk doen, worden deze gegevens ook aan de Commissie medegedeeld. 2. Wanneer uit aanwijzingen of omstandigheden blijkt dat een natuurlijke persoon die het douanegebied van de Gemeenschap, of delen van het douanegebied van de Gemeenschap waarop Richtlijn 91/308/EEG niet van toepassing is, binnenkomt of verlaat, bij herhaling sommen contanten die geringer zijn dan het in artikel 1 vastgestelde minimumbedrag vervoert met het oog op witwasactiviteiten, kunnen de naam van de betrokkene, diens nationaliteit, het registratienummer van het gebruikte vervoermiddel alsmede de hierboven bedoelde aanwijzingen of omstandigheden, ook aan de bevoegde autoriteiten en, onder dezelfde als de in lid 1, bedoelde voorwaarden aan de Commissie worden medegedeeld. 3. De bepalingen van titels V en VI van Verordening (EG) nr. 515/97 zijn van overeenkomstige toepassing op de mededeling van de ter uitvoering van deze richtlijn verzamelde gegevens . Artikel 6 Sancties 1. Onverminderd de in geval van witwasactiviteiten toe te passen sancties, zien de lidstaten erop toe dat in overeenstemming met hun nationale wetgeving, een procedure wordt ingeleid tegen de aansprakelijke personen, wanneer, met name na afloop van een uit hoofde van deze richtlijn verrichte controle of inspectie, wordt vastgesteld dat niet aan de in artikel 2 of artikel 3 bedoelde verplichtingen is voldaan. Deze procedure moet, in overeenstemming met de relevante bepalingen van het nationale recht, gevolgen hebben die evenredig zijn aan de ernst van de inbreuk die bestaat in het niet doen van aangifte of aanmelding of in het doen van een onjuiste of onvolledige aangifte of aanmelding, teneinde het plegen van andere inbreuken van dezelfde aard op doeltreffende wijze te ontmoedigen. 2. De boetebedragen als gevolg van de in lid 1 bedoelde procedure mogen niet hoger liggen dan een vierde van het vervoerde bedrag. 3. De lidstaten delen de Commissie uiterlijk op 31 december 2004 de in gevallen van niet naleving van de verplichtingen van artikel 2 of 3 toepasselijke sancties mede. Artikel 7 Betrekkingen met derde landen 1. Wanneer aanwijzingen of omstandigheden doen vermoeden dat de vervoerde contanten voor witwasactiviteiten door of ten voordele van terroristische groepen worden gebruikt, kunnen de ter uitvoering van deze richtlijn verkregen gegevens, met instemming van de bevoegde autoriteiten die de gegevens hebben verstrekt en met inachtneming van hun interne bepalingen inzake het doorgeven van persoonsgegevens aan derde landen, aan een derde land worden medegedeeld. 2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de uitwisseling van gegevens met derde landen in het bestek van de wederzijdse administratieve bijstand wanneer dit voor de goede werking van de bestrijding van het witwassen van geld uit hoofde van deze richtlijn van bijzonder belang is en wanneer deze gegevens binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen. Artikel 8 Omzetting in nationaal recht 1. De lidstaten doen de noodzakelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 31 december 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen, alsmede een tabel, waarin wordt aangegeven in welke nationale bepalingen de bepalingen van deze richtlijn zijn verwerkt. Artikel 9 Verslag De Commissie stelt uiterlijk op 31 december 2006 een verslag over de toepassing van deze richtlijn op en legt dit voor aan het Europees Parlement en de Raad. Artikel 10 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 11 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE AANGIFTEFORMULIER De ondergetekende verklaart in het bezit te zijn van de hieronder genoemde geldbedragen, effecten of waardepapieren van in totaal 15 000 EUR of meer. AARD VAN DE AANGIFTE BIJ HET BINNENKOMEN VAN DE GEMEENSCHAP Ja/neen (*) BIJ HET VERLATEN VAN DE GEMEENSCHAP Ja/neen (*) AANGEVER NAAM + VOORNAAM Adres (hoofdverblijfplaats) Nationaliteit Geboortedatum Geboorteplaats IDENTIFICATIE VAN DE EIGENAAR VAN DE MIDDELEN (in geval van vervoer voor een derde) NAAM + VOORNAAM Adres (hoofdverblijfplaats) Nationaliteit BEGUNSTIGDE VAN DE MIDDELEN NAAM +VOORNAAM Adres (hoofdverblijfplaats) Nationaliteit (*) BEDRAG VALUTA BESCHRIJVING VAN DE AARD VAN DE GELDBEDRAGEN, EFFECTEN EN WAARDEPAPIEREN : Bankbiljetten, muntstukken Ja/neen Reischeques/postcheques Ja/neen Elk ander financieel of monetair instrument niet op naam gesteld of aan toonder, zoals overdraagbare waardepapieren en andere schuldbewijzen Ja/neen TOTAAL (in €) GEBRUIK VAN DE MIDDELEN . . . REISROUTE Land van oorsprong/lidstaat van vertrek Land van herkomst/ lidstaat van vertrek Lidstaat /Land van eindbestemming WIJZE VAN VERVOER LUCHT Ja/neen ZEE Ja/neen WEG Ja/neen SPOOR Ja/neen (*) Schrappen wat niet van toepassing is). In geval van onjuiste of onvolledige gegevens wordt de ondertekenaar geacht niet te hebben voldaan aan de aangifteplicht. Plaats, datum en handtekening……. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 736 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0029/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0141/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Criterium Besluit Vaccinatie Geen vaccinatie Populatiedichtheid van ziektegevoelige dieren Groot Laag Klinisch getroffen soorten Vooral varkens Vooral herkauwers Verplaatsing van mogelijk besmette dieren of producten uit het beschermingsgebied Bewijsstukken Geen bewijsstukken Kans op verspreiding van het virus uit besmette bedrijven via de lucht Groot Klein of onbestaand Geschikt vaccin Beschikbaar Niet beschikbaar Oorsprong van de uitbraak (traceerbaarheid) Onbekend Bekend Incidentie van de uitbraken Snel toenemend Traag toenemend Spreiding van de uitbraken Wijdverspreid Beperkt Reactie van het publiek tegen het beleid van volledige ruiming Sterk Zwak Wordt na de vaccinatie regionalisatie aanvaard? Ja Neen Criterium Besluit Vaccinatie Geen vaccinatie Populatiedichtheid van ziektegevoelige dieren Groot Laag Verplaatsing van mogelijk besmette dieren of producten uit het beschermingsgebied Bewijsstukken Geen bewijsstukken Kans op verspreiding van het virus uit besmette bedrijven via de lucht Groot Klein of onbestaand Geschikt vaccin Beschikbaar Niet beschikbaar Oorsprong van de uitbraak (traceerbaarheid) Onbekend Bekend Incidentie van de uitbraken Snel toenemend Traag toenemend Spreiding van de uitbraken Wijdverspreid Beperkt Aanzienlijke psychosociale effecten op het publiek van volledige ruiming Ja Nee Wordt na de vaccinatie regionalisatie aanvaard? Ja Neen (Raadplegingsprocedure) Het voorstel wordt goedgekeurd. Het Europees Parlement , – verwijzend naar zijn resolutie van 17 januari 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over Europa en de ruimtevaart - Begin van een nieuw hoofdstuk (1) , – verwijzend naar zijn resoluties over GALILEO, – gezien het Groenboek van de Commissie over het Europese ruimtevaartbeleid ( COM(2003) 17 ), – gezien het feit dat de volgende ministersvergadering van het Europees Ruimtevaartagentschap op 27 mei 2003 zal plaatsvinden en dat het de bedoeling is dat bij die gelegenheid besluiten worden genomen die van groot belang zullen zijn voor de ruimtevaartsector, A. overwegende dat de Europese ruimtevaartindustrie een crisis doormaakt zonder weerga als gevolg van een combinatie van factoren: uitbreiding van het internationale aanbod van lanceerders, stagnatie van de vraag naar commerciële lanceringen en structurele zwakte van de Europese institutionele markt, B. overwegende dat het absoluut noodzakelijk is om zo spoedig mogelijk de technische moeilijkheden in verband met de nieuwe versie van de Ariana 5G te overwinnen, zodat Arianespace de geplaatste orders kan uitvoeren, C. overwegende dat de lanceerders die concurreren met Ariane rechtstreekse en indirecte steun ontvangen, D. nogmaals onderstrepend dat de Europeanen grote waarde hechten aan het op peil houden en ontwikkelen van de kennis en de know-how die op het gebied van ruimtevaarttechnologie gedurende 40 jaar is verworven, en aan de spin-off en de talloze toepassingsmogelijkheden voor het dagelijks leven die dit heeft opgeleverd, 1. wijst nogmaals op de noodzaak ervoor te zorgen dat Europa een onafhankelijke toegang tot de ruimte behoudt door beheersing en verdere ontwikkeling van de technologieën op dit gebied; 2. wenst dat de lidstaten van de Unie die zijn aangesloten bij het Europese Ruimtevaartagentschap, de omvang van de crisis in de Europese ruimtevaart tot zich laten doordringen en zich bewust worden van de noodzaak om de nodige oplossingen te vinden voor consolidering en reorganisatie van de Europese ruimtevaartsector in haar geheel; 3. dringt er bij de betrokken lidstaten met klem op aan over hun meningsverschillen heen te stappen en het gemeenschappelijke Europese belang te laten prevaleren, teneinde ervoor te zorgen dat de financiering en het beheer van het GALILEO-programma definitief en op transparante wijze worden geregeld en een snelle tenuitvoerlegging van dit programma, parallel aan het opnieuw opstarten van de Europese project met de lanceerraket Ariane 5G, mogelijk wordt gemaakt; 4. verzoekt de Commissie om, in geval op de komende ministersvergadering van het Europese Ruimtevaartagentschap van 27 mei 2003 geen overeenkomst wordt bereikt, het initiatief te nemen en een voorstel in te dienen voor eenzijdige oprichting van een joint-venture, zodat het GALILEO-project alsnog van start kan gaan; 5. uit zijn tevredenheid over de opneming in het huidige artikel 3 van het ontwerp voor een constitutioneel verdrag, zoals opgesteld door de Conventie over de toekomst van de Unie, van het streven naar een ruimtevaartprogramma voor Europa, en wenst dat deze doelstelling als Europees ruimtevaartbeleid wordt opgenomen onder de door de Unie en de lidstaten gedeelde bevoegdheden; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europese Ruimtevaartagentschap en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de mensenrechten in Turkije, – gelet op het EU-Verdrag en zijn bepalingen inzake mensenrechten, – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , – gelet op de partnerschapsovereenkomst met Turkije, A. overwegende dat Turkije zich er met de ondertekening van verscheidene internationale overeenkomsten, waaronder de mensenrechtenconventie van de Raad van Europa, toe heeft verplicht de eerbiediging van de mensenrechten en de democratie te waarborgen, B. overwegende dat de Raad Turkije heeft erkend als kandidaat-lidstaat en dat Turkije heeft aangegeven volwaardig lid te willen worden van de EU, C. overwegende dat op 6 mei 2003 agenten van de anti-terreur- en veiligheidsdienst van het directoraat-generaal Veiligheid, onder toezicht van de aanklager van het Gerechtshof voor de staatsveiligheid, het hoofdkantoor van de vereniging voor de rechten van de mens in Turkije te Ankara hebben bestormd, D. overwegende dat de aanklager heeft verklaard dat het onderzoek werd gelast door het Gerechtshof voor de staatsveiligheid wegens 'het verlenen van hulp en steun aan illegale organisaties', E. overwegende dat de vereniging voor de rechten van de mens in Turkije (IHD), de stichting voor de rechten van de mens (TIHV) en de organisatie voor de rechten van de mens (MAZLUMDER) voor hun inzet voor de rechten van de mens in Turkije op internationale waardering kunnen rekenen, F. overwegende dat kaderleden en gewone actievoerders van Turkse organisaties voor de rechten van de mens dikwijls blootstaan aan politieke intimidatie en fysieke bedreigingen, G. overwegende dat afschaffing van de Gerechtshoven voor de staatsveiligheid in het Turkse regeerakkoord is opgenomen, omdat zij de totstandkoming van de rechtsstaat in Turkije belemmeren, 1. is ontsteld dat agenten van de Turkse anti-terreurdienst, vergezeld door de aanklager van het Gerechtshof voor de staatsveiligheid van Ankara, op 6 mei 2003 huiszoeking hebben gedaan in het hoofdkantoor van de vereniging voor de rechten van de mens in Turkije (IHD) te Ankara; dringt er bij de regering op aan nadere uitleg te verschaffen over deze actie; 2. betuigt zijn steun voor de werkzaamheden en campagnes voor de bewustmaking van de publieke opinie van de IHD en andere Turkse organisaties voor de rechten van de mens; 3. dringt er bij de Turkse regering op aan concrete maatregelen te treffen om gestalte te geven aan haar toezegging om de mensenrechten te eerbiedigen en om haar wetgeving te herzien zodat de bescherming van de democratie, transparantie en mensenrechten in Turkije wordt gewaarborgd; 4. verzoekt de Turkse regering om de aangekondigde juridische hervormingen door te voeren en de Gerechtshoven voor de staatsveiligheid, die de totstandkoming van de rechtsstaat in Turkije belemmeren, af te schaffen; herinnert de Turkse regering eraan dat de Europese Commissie terdege rekening zal houden met dat gegeven bij het opstellen van het verslag over de eerbiediging van de politieke criteria van Kopenhagen dat ze in december van volgend jaar moet voorleggen aan de Raad; 5. wijst erop dat Turkije het leeuwendeel van zijn wetgeving inzake de vrijheid van meningsuiting en vereniging heeft aangepast, maar betreurt dat deze aanpassingen nog voldoende ruimte bieden voor repressief politieoptreden en dat er in feite weinig veranderd is; 6. benadrukt dat de politieke wil van Turkije om ingrijpende wijzigingen door te voeren in de structuur van de staat, zijn rol in de samenleving, de eerbiediging van de mensenrechten en de stijl van regeren van essentieel belang is om vooruitgang te boeken in het toetredingsproces; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en het parlement en de regering van Turkije, de vereniging voor de rechten van de mens in Turkije (IHD), de Turkse stichting voor de rechten van de mens (TIHV) en de Turkse organisatie voor de rechten van de mens (MAZLUMDER). Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Rusland, - gelet op de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de EU en Rusland, die op 1 december 1997 in werking is getreden, - gezien de gemeenschappelijke strategie van de EU ten aanzien van Rusland die dateert van juni 1999 en gold voor een periode van vier jaar, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 10 april 2002 (1) en 16 januari 2003 (2) over de situatie in Tsjetsjenië, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 november 2002 over de resultaten van de top EU-Rusland van 11 november 2002 (3) , - gezien de mededeling van de Commissie getiteld "De grotere Europese nabuurschap: een nieuw kader voor de betrekkingen met de oostelijke en zuidelijke buurlanden" van 11 maart 2003 ( COM(2003) 104 ), - gezien de zesde vergadering van de samenwerkingsraad EU-Rusland op 15 april 2003, - gezien de viering van het driehonderdjarig bestaan van Sint-Petersburg en de vertegenwoordiging van de EU daarbij, A. overwegende dat versterkte en brede samenwerking met Rusland van strategisch belang is voor het bereiken van stabiliteit en veiligheid in geheel Europa, B. overwegende dat de uitbreiding de grens van de Europese Unie met Rusland langer maakt en tegelijkertijd de banden tussen de beide zijden verstevigt en de noodzaak van goede wederzijdse betrekkingen versterkt, C. overwegende dat in de betrekkingen tussen de EU en Rusland, vooral op politiek terrein, volop gebruik is gemaakt van de mogelijkheden die werden geboden door de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (OPS), D. overwegende dat op het gebied van economische samenwerking de EU noch Rusland de mogelijkheden die de OPS biedt, volledig heeft benut, E. overwegende dat het overheersen van selectieve samenwerking en het ontbreken van een alomvattend langetermijnconcept voor de bilaterale betrekkingen moet worden gezien als een van de belangrijkste belemmeringen voor de EU en Rusland bij de ontwikkeling van een effectief en dynamisch partnerschap, F. overwegende dat de verdere ontwikkeling van het democratisch proces in Rusland en de integratie van Rusland in grotere veiligheidsstructuren onderling verbonden processen zijn, G. overwegende dat verdere ontwikkelingen noodzakelijk zijn om het democratiseringsproces in Rusland te ondersteunen, met name ten aanzien van de vrijheid van informatie en het toezicht op de media, H. overwegende dat de EU-Raad de Russische Federatie heeft erkend als een markteconomie, I. overwegende dat zijn delegatie ad hoc in de nabije toekomst Tsjetsjenië zal bezoeken, 1. is van opvatting dat de EU en Rusland, met het oog op de verbreding en de verdieping van de Europese integratie, beter gebruik dienen te maken van de mogelijkheden die de OPS biedt; 2. verzoekt de Commissie een strategisch partnerschap met Rusland uit te werken dat tot doel heeft de groeiende kloof tussen het zich verenigende Europa en Rusland te overbruggen; 3. verzoekt de Raad en de Commissie voorbereidingen te treffen voor de volgende fase in de evoluerende betrekkingen tussen de EU en Rusland door het aantal regelmatige topontmoetingen EU-Rusland op te voeren en nauwere banden tussen de beide partners te smeden; 4. is ingenomen met de voortdurende versterking van de samenwerking tussen de EU en Rusland in internationale kwesties; is in verband hiermee verheugd dat de EU en Rusland behoren tot de partijen bij de "routekaart" van december 2002 voor het Midden-Oosten; verzoekt om snelle tenuitvoerlegging van de routekaart zonder wijzigingen; 5. roept beide partijen ertoe op de samenwerking op het gebied van het EVDB te intensiveren en Rusland met zijn geavanceerde militaire technologieën en hoogopgeleide vredestroepen tot een van de belangrijkste veiligheidspartners van de EU te maken; 6. is ingenomen met de voortgang die de Groep op hoog niveau heeft gemaakt bij de uitwerking van het concept van de Gemeenschappelijke Europese Economische Ruimte (GEER); benadrukt de noodzaak het GEER-concept vóór de top in november 2003 af te ronden; 7. is van mening dat het proces voor een spoedige toetreding van Rusland tot de WTO op gang moet worden gehouden en dat dit nieuwe kansen zal scheppen voor uitbreiding van de handel tussen de beide partijen; steunt het standpunt van de Commissie dat Rusland eerst moet toetreden tot de WTO voordat de mogelijkheid van een vrijhandelszone met Rusland wordt onderzocht; 8. roept beide partijen ertoe op het gebruik van de euro bij handelstransacties tussen de EU en Rusland te bevorderen; 9. roept beide partijen ertoe op speciale programma's aan te nemen die gericht zijn op de bevordering van samenwerking op het gebied van spitstechnologie en wetenschapsstimulering, onder meer op het gebied van de vliegtuigbouw, ruimtevaart, kernenergie, telecommunicatie en het pan-Europese vervoerssysteem; 10. is ingenomen met de opening van het Technologiecentrum EU-Rusland in Moskou in november 2002, met het oog op stimulering van de samenwerking op het gebied van de energietechnologie als concreet instrument ter bevordering van de onontbeerlijke permanente energiedialoog, die naar zijn opvatting een kwestie van gemeenschappelijk belang op de lange termijn is; 11. herinnert aan het grote belang voor Rusland van een zo snel mogelijke ratificatie van het Verdrag inzake het Energiehandvest en afronding van de onderhandelingen over een transitprotocol; 12. is ingenomen met de deelname van Rusland aan het zesde kaderprogramma, met name op het gebied van de ruimtevaart; onderstreept het belang van toekomstige samenwerking op het gebied van de ruimtevaart via Galileo; 13. uit andermaal zijn bezorgdheid over de toestand van de kernreactoren van de eerste generatie in Rusland en andere GOS-staten; herinnert aan de dringende noodzaak alle van belang zijnde kwesties in verband met de nucleaire veiligheid bilateraal aan te pakken door middel van samenwerking en dialoog; 14. is ingenomen met de overeenkomst tussen de EU en Rusland over versterking van hun samenwerking op het gebied van de veiligheid op zee in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie, met als oogmerk ongelukken op zee en de daarmee gepaard gaande vervuiling te voorkomen, met name waar het gaat om het versneld geleidelijk uit de vaart nemen van enkelwandige schepen en het verbieden van het vervoer van zware ruwe olie met enkelwandige tankschepen; 15. roept de top EU-Rusland ertoe op meer aandacht te besteden aan het actieplan 2004-2006 voor het beleid inzake de Noordelijke Dimensie; verzoekt Rusland actief deel te nemen aan de uitvoering van het actieplan; 16. steunt de versterking van algemene grensoverschrijdende samenwerking langs de grenzen van het uitgebreide Europa met Rusland; 17. is ingenomen met de vaststelling door de Raad van de noodzakelijke wetgeving met betrekking tot het doorreisfaciliteringsdocument (FTD) en het doorreisfaciliteringsdocument voor treinreizigers (FRTD) voor Kaliningrad; wijst met nadruk op het belang van een spoedige ratificatie van grensovereenkomsten met de Baltische staten; wijst erop dat de gehele regeling vóór 1 juli 2003 moet zijn ingevoerd; 18. wijst met nadruk op het belang van verdere inspanningen gericht op de tenuitvoerlegging van het actieplan ter bestrijding van de georganiseerde misdaad; beklemtoont dat een veel hoger niveau van samenwerking moet worden bereikt op dit terrein alsook bij de bestrijding van terrorisme, het witwassen van geld, mensenhandel en wapen- en drugssmokkel; 19. verwacht dat de Doema het Kyoto-protocol zo spoedig mogelijk ratificeert en alle noodzakelijke maatregelen neemt voor de tenuitvoerlegging ervan; 20. geeft uiting aan zijn diepe bezorgdheid over het beheer van kernafval in de Barendszee; is in verband hiermee ingenomen met het besluit van de Russische regering om de nog resterende belemmeringen weg te nemen en het multilateraal nucleair milieuprogramma voor de Russische Federatie (MNEPR) te ondertekenen; verheugt zich op uitbreiding van de samenwerking op milieugebied; 21. verzoekt zijn delegatie ad hoc na haar bezoek aan Tsjetsjenië van 14-17 juni 2003 verslag uit te brengen aan de plenaire vergadering; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan de president en de Federale Assemblee van de Russische Federatie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 116 – C5&nbhy;0333/2002), – gelet op de Internationale Conferentie inzake bevolkingsgroei en ontwikkeling (ICPD), die in 1994 in Cairo werd gehouden, en de Vierde Wereldconferentie over de situatie van de vrouw (FWCW), die in 1995 in Peking werd gehouden, – gezien de Wereldtopconferentie over kinderen in Jomtien in 1990, de Sociale Topconferentie van de VN in Kopenhagen in 1995 en het Wereldonderwijsforum in Dakar (Senegal) in 2000, – gezien de bijzondere zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over kinderen in New York in 2001, – gezien de Internationale conferentie over de financiering van de ontwikkeling in Monterrey in 2002, – gezien de Wereldconferentie over duurzame ontwikkeling in Johannesburg in 2002, – gezien de ontwikkelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie die in 2003 in Cancun zal worden gehouden, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2001 over het basisonderwijs in de ontwikkelingslanden in verband met de bijzondere zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over kinderen in september 2001 (1) , – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0126/2003), A. overwegende dat ingevolge artikel 26 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens het recht op onderwijs een grondrecht voor eenieder is, B. overwegende dat de Conventie voor de rechten van het kind uit 1995 nog steeds niet door alle ondertekenaars geratificeerd is , C. overwegende dat de Commissie en de Raad op 10 november 2000 een gemeenschappelijke verklaring hebben uitgebracht waarin zij steun betuigen aan het standpunt dat er een mundiale verbintenis inzake algemeen basisonderwijs dient te komen, en waarin onderwijs als ontwikkelingsprioriteit is aangewezen, D. overwegende dat vele regeringen ten gevolge van de economische ongelijkheid in de wereld en de schuldenlast de middelen ontberen die nodig zijn om onderwijs voor alle kinderen te bekostigen en overwegende dat structurele-aanpassingsprogramma's de regeringen hebben genoopt de overheidsuitgaven terug te schroeven, E. overwegende dat de Mundiale Onderwijscampagne ervoor gepleit heeft om de prioriteiten voor de uitgaven te herstructureren in die landen waar de militaire uitgaven hoog zijn om ervoor te zorgen dat in de nationale begroting meer aandacht aan onderwijs wordt besteed, F. overwegende dat de Commissie in 2001 4,1% van de algemene begroting van de Commissie en het EOF heeft uitgegeven aan onderwijs in de landen die onder de DAC vallen en dat dit veel minder is dan zij had toegezegd hetgeen haaks staat op de officiële doelstellingen die de Commissie eerder heeft gepubliceerd, G. overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 30 mei 2002 erkende dat de donors, met inbegrip van de Europese Unie en de lidstaten, hun steun voor onderwijs niet genoeg hadden verhoogd om te voldoen aan de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling op het stuk van onderwijs, H. overwegende dat de Raad in diezelfde resolutie van 30 mei 2002 verklaarde dat de Europese Unie en haar lidstaten hun beleid en toewijzing van middelen zouden aanpassen om uiting te geven aan hun overtuiging dat onderwijs van fundamenteel belang is voor de armoedebestrijding, het verwezenlijken van duurzame ontwikkeling en de opbouw van democratische en welvarende samenlevingen, I. overwegende dat er weinig middelen voor onderwijs zijn uitgetrokken in de Nationale Indicatieve Programma's (NIP)in het kader van het EOF, aangezien maar weinig landen onderwijs als een brandpunt hebben opgenomen in hun NIP, J. erop wijzend dat het budget van de Commissie voor basisonderwijs niet alleen te klein is, maar dat ook de uitbetaling ervan langzaam en weinig efficiënt is, K. overwegende dat 113 miljoen kinderen nooit onderwijs hebben genoten en dat nog eens 150 miljoen kinderen wel naar de lagere school gaan, maar deze verlaten voordat zij kunnen lezen en schrijven, en overwegende dat 860 miljoen mensen in de ontwikkelingslanden analfabeet zijn, L. overwegende dat kinderarbeid veel kinderen uit de klaslokalen houdt daar hun inkomen onontbeerlijk is voor het overleven van het gezin, M. met klem wijzend op het ondeelbare en universele karakter van de mensenrechten met inbegrip van het recht op onderwijs, en op het feit dat er geen enkele discriminatie mag plaatsvinden op grond van geslacht, handicap, ras, etnische afkomst, godsdienst of cultuur, N. overwegende dat tweederde van de kinderen die niet naar school gaan, meisjes zijn, dat het aantal meisjes dat voor onderwijs wordt ingeschreven, nog steeds achterblijft bij het aantal jongens en dat de percentages meisjes die het onderwijs voortijdig verlaten, hoger liggen, O. overwegende dat onderwijs en beroepsopleiding, in het bijzonder voor meisjes en vrouwen, van essentieel belang zijn voor de bestrijding van armoede en ziekten, en zich derhalve scharend achter de politieke toezeggingen van de Commissie om de middelen voor onderwijs en opleiding in het kader van haar ontwikkelingssamenwerking te verhogen, P. overwegende dat het onderwijsbeleid in de ontwikkelingslanden zich met de specifieke problemen ter plaatse moet bezighouden en dat - aangezien het meestal de taak van vrouwen en kinderen is om voor energie en water te zorgen - winning en rationeel gebruik van energie en water volledig deel moeten uitmaken van alle vormen van onderwijsbeleid die door de Europese Unie aanbevolen worden, om de levensstandaard en gezondheid van de bevolking die onderwijs geniet, blijvend te verbeteren en haar economische ontwikkeling te stimuleren, Q. overwegende dat de mededeling van de Commissie moet worden gezien als een belangrijke stap in de richting van de verwezenlijking van de doelstelling om onderwijs in de ontwikkelingslanden te bevorderen en overwegende dat deze mededeling een breed opgezette strategie biedt waarin doelstellingen vergezeld gaan van prioriteiten, methoden en specifieke maatregelen, zoals campagnes om ouders, met name vaders, bewust te maken van de voordelen van onderwijs voor meisjes, R. overwegende dat het raamwerk dat daarmee ingesteld wordt als bevredigend te beschouwen is, ook al bevat het weinig voorstellen voor maatregelen om onderwijs en opleiding van meisjes en vrouwen te stimuleren, S. vaststellende dat noodvoorzieningen voor vele ontheemde of door conflicten, droogte en honger getroffen kinderen zelden passend onderwijs omvatten, zelfs wanneer het om aanhoudende ontheemding of instabiliteit gaat, T. met klem wijzend op het belang van opvoeding tot vrede in situaties waarin kinderen het slachtoffer zijn van gewelddadige conflicten, zoals het geval is bij kinderen in vluchtelingenkampen, U. overwegende dat de aanpak van de onderwijscrisis een van de meest doeltreffende strategieën is die ons ter beschikking staan voor het doorbreken van de armoedecyclus, en van primair belang is voor een duurzame menselijke ontwikkeling en voor het streven om vooruitgang te boeken op de weg naar de internationaal overeengekomen doelstellingen voor de ontwikkeling van de mensheid voor het jaar 2015, V. betreurende dat er sinds de Conferentie van Dakar minimale vooruitgang is geboekt, ondanks het Fast Track Initiative , en dat er een gebrekkige bereidheid bestaat om in gecoördineerd verband te werken bij het internationale streven om de onderwijscrisis aan te pakken; overwegende dat gezien de huidige trends niet zal kunnen worden voldaan aan de doelstellingen voor 2005 inzake een rechtvaardige en gelijke behandeling in het onderwijs, met name in Zuid-Afrika en het gebied ten zuiden van de Sahara, en overwegende dat de doelstellingen voor 2015 voor algemeen basisonderwijs globaal niet gehaald zullen worden, zodat naar schatting 75 miljoen kinderen van onderwijs verstoken zullen blijven, W. verheugd over het Fast Track Initiative en de steun die de Commissie in beginsel hieraan verleent; betreurende evenwel dat de Commissie tot op heden niet bekend heeft gemaakt welke middelen zij wil uittrekken voor de landen die hieronder vallen, X. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het Fast Track Initiative snel tot andere landen wordt uitgebreid, met inbegrip van die landen die nog niet de laatste hand hebben gelegd aan hun Strategiedocument voor de armoedebestrijding, Y. vaststellende dat ouders in ontwikkelingslanden zich enorme opofferingen getroosten om hun kinderen naar school te kunnen sturen, Z. overwegende dat de inspanningen ernstig ondermijnd worden door de HIV/AIDS-pandemie ten gevolge waarvan naar verwachting 10% van de leerkrachten in de ergst getroffen landen in Afrika in de komende vijf jaar zullen overlijden en overwegende dat het aantal AIDS-wezen naar schatting zal stijgen tot meer dan 20% van alle kinderen in de schoolgaande leeftijd, AA. overwegende dat seksuele voorlichting via het onderwijs de beste garantie biedt op het voorkomen van HIV/AIDS, AB. overwegende dat de ervaringen in het klaslokaal kindgericht dienen te zijn, relevant dienen te zijn voor de lokale gemeenschap, dat daarbij de lokale taal moet worden gebruikt, en dat de onderwijsprogramma's flexibel moeten zijn en relevant voor het leven van de kinderen, AC. overwegende dat de verwezenlijking van basisonderwijs voor iedereen een voorwaarde vooraf is voor rechtvaardigere mundialiseringspatronen en voor de opheffing van de digitale scheidslijn, AD. overwegende dat de donors, met inbegrip van de EU, gemeenschappelijke beleidsrichtsnoeren, werkprocedures, boekhoudkundige, controle- en evaluatiesystemen die transparantie waarborgen, dienen te ontwikkelen en dat zij een einde dienen te maken aan de praktijk om hulp in de onderwijssector te koppelen aan de levering van goederen en diensten, AE. overwegende dat het, gezien de capaciteitsproblemen waarmee de ontwikkelingslanden zich geconfronteerd zien, van belang is dat er realistische tijdschema 's worden vastgesteld voor de verwezenlijking van nationale plannen voor participatief onderwijs, 1. onderstreept dat universeel, verplicht en gratis openbaar basisonderwijs van goede kwaliteit waarbij kinderen tenminste zes jaar basisonderwijs genieten, de hoeksteen is van een onderwijsstrategie die het secundaire, voortgezette, beroeps- en volwassenenonderwijs omvat, en dat het bevorderen van basisonderwijs van een hoge kwaliteit, met name voor meisjes, de grootste prioriteit van de ontwikkelingsstrategie voor onderwijs van de Europese Unie en haar lidstaten moet zijn; 2. is verheugd over de toezegging van de Commissie om voor te stellen de totale middelen voor onderwijs en opleiding te verhogen, met name voor de armste landen en bevolkingsgroepen, hetgeen zal bijdragen tot het garanderen van gratis onderwijs, zonder dat dit ten koste van de kwaliteit gaat; 3. stelt vast dat het tijdens de begrotingsonderhandelingen in 2001 en 2002 tezamen met de Raad heeft verklaard dat de communautaire steun voor het onderwijs moet worden verhoogd en constateert dat in de regionale begrotingslijnen specifieke doelstellingen voor onderwijsuitgaven zijn opgenomen; onderstreept andermaal dat de onderwijsbegroting moet worden verdubbeld tot tenminste 8% van de begroting voor ontwikkeling van de Commissie en dat deze verhoging geen vervanging mag betekenen, maar een feitelijke verhoging moet inhouden; 4. doet een beroep op de Raad om voor de lidstaten een tijdschema vast te leggen voor de verhoging van hun steun aan het basisonderwijs, indien zij dit niet nog niet gedaan hebben, teneinde de in Dakar gedane toezeggingen na te komen; 5. betreurt dat de Commissie voor de financiering van het voorgestelde programma geen streefcijfer heeft vastgelegd; verzoekt de Commissie een begrotingsdoelstelling voor onderwijs vast te leggen, zoals de begrotingsautoriteit in 2001 heeft gedaan; acht het onontkoombaar om het streefpercentage van 35% voor sociale uitgaven, met inbegrip van onderwijs, te halen waartoe in 2001 was besloten; dringt aan op duidelijke tijdsindicatoren binnen het huidige kader tussen nu en 2015 en op de indiening door de Commissie van een jaarverslag over de mate waarin deze indicatoren werden gerealiseerd; 6. dringt bij de Commissie aan op een gezamenlijke inspanning met de ontwikkelingslanden, wanneer zij in het kader van de halftijdse herziening van de Nationale Indicatieve Programma's in 2004 de prioriteiten en streefcijfers weer onder de loep neemt, waarbij gelden voor basisonderwijs niet alleen aan de NIP's moeten worden toegewezen, maar ook aan andere ACS-fondsen, en de middelen doelgerichter worden ingezet voor onderwijs en er gezocht moet worden naar efficiëntere mechanismen voor de uitbetaling van de steun op onderwijsgebied; 7. stelt vast dat de Commissie en de ontwikkelingslanden tot op heden onvoldoende in dialoog zijn gegaan over het verhogen van de uitgaven voor het basisonderwijs door de regeringen van de ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie dringend om een dergelijke dialoog op te starten, waarbij ook de lidstaten moeten worden betrokken, en onderstreept dat deze niet in de plaats van een begroting mag komen; dringt erop aan deze toe te spitsen op sectorale middelen, aangezien vervanging binnen het sectorale kader niet mogelijk is; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten dringend om preferentiële steun te verlenen aan landen die zich op onderwijsstrategieën hebben vastgelegd, welke gratis, universeel basisonderwijs inhouden, alsmede gendergelijkheid, brede toegang, hoge kwaliteit, decentralisatie van de hervormingen en speciale steun voor de armsten en minst bevoorrechten; 9. doet een dringend beroep op de Commissie om een grotere rol te vervullen om de complementariteit en consistentie van het beleid van de lidstaten en van de Europese Unie inzake onderwijsontwikkeling te garanderen en als gesprekspartner met internationale organisaties zoals de UNESCO, de UNICEF, de OESO en de Wereldbank; onderstreept in dit verband de noodzaak van een internationale rechtspersoonlijkheid van de Europese Unie; 10. verzoekt de Commissie en de lidstaten om onverwijld de omvang van hun steun voor het Fast Track Initiative bekend te maken; betreurt dat de Commissie, die in november 2002 de eerste bijeenkomst van het donorconsortium van "Onderwijs voor allen" ontving, niet instemde met de financiering ten behoeve van de eerste groep landen; 11. verzoekt de Commissie en de betrokken lidstaten aan te dringen op openstelling van het Fast Track Initiative voor alle 18 geselecteerde landen met ingang van eind 2003 en op openstelling van het Analytical Fast Track Initiative voor alle andere landen die hiervan zouden kunnen profiteren, en niet alleen de vijf landen met een hoog bevolkingscijfer, zulks ongeacht de vraag of zij de Poverty Reduction Strategy Paper al dan niet hebben afgerond; 12. verzoekt de Commissie om een scorebord op te stellen dat het volgen van communautaire bilaterale steun voor onderwijs vergemakkelijkt in het licht van de toezeggingen van Dakar en de toezeggingen van de lidstaten om de omvang van hun steun aan onderwijs te verhogen; 13. is ingenomen met het Commissievoorstel om begrotingssteun te verlenen op de strikte voorwaarde dat het ontvangende land een veelomvattend "Onderwijs voor allen"-plan heeft; dringt er bij de Commissie op aan om aan de begrotingssteun wettelijke garanties te verbinden, die zijn gebaseerd op evaluaties van de overheidsuitgaven, en deze steun vooraf te verlenen onder naleving van het "toeeigeningsbeginsel"; 14. dringt aan op een herziening van de Poverty Reduction Strategy Papers van het IMF en de Wereldbank om ervoor te zorgen dat hiermee gratis openbaar onderwijs van goede kwaliteit wordt gesteund en niet wordt ondermijnd, waarbij rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van elke situatie en elke regio, en technische overwegingen ondergeschikt moeten worden gemaakt aan het algehele doel van duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding; 15. is van oordeel dat het in aanmerking komen voor steun ervan moet afhangen of arme landen ontwikkelingsstrategieën ontwikkelen waarmee onderwijs van goede kwaliteit wordt geboden zonder dat de gebruikers hiervoor in enigerlei vorm een financiële bijdrage moeten betalen; 16. is het eens met de Commissie dat de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het onderwijs bij de ontwikkelingslanden zelf ligt; dringt erop aan in overleg met die landen voor elk jaar normen vast te stellen voor aanvaardbare inschrijvings- en voltooiingspercentages van meisjes om een einde te maken aan de genderkloof in het basis- en secundair onderwijs; is van oordeel dat bij ontstentenis van dergelijke normen de Commissie zou moeten overwegen of begrotingssteun wel het meest geschikte middel is om het Millennium Ontwikkelingsdoel van gendergelijkheid in het betrokken land te realiseren; 17. onderstreept dat er, indien de landen hieraan niet voldoen, mechanismen in werking moeten treden om de nakoming van de gestelde voorwaarden te bevorderen, met inbegrip van de mogelijkheid dat de begrotingssteun wordt stopgezet; 18. onderstreept het belang van de steun van de Commissie en de lidstaten voor de doelstelling in het kader van "Onderwijs voor allen" om het alfabetisme onder volwassenen, vooral onder vrouwen, tegen 2015 met 50% te verhogen; 19. onderstreept, met betrekking tot de gelijkheid tussen mannen en vrouwen, het belang van betrouwbare gegevens en statistieken over onderwijs en opleiding van meisjes en vrouwen, en steunt het Commissievoorstel om het verzamelen van relevante gegevens te bevorderen; herinnert eraan dat de met ontwikkelingslanden gesloten associatieovereenkomsten en de regionale strategieën van de Europese Unie ertoe moeten dienen om de noodzakelijke instrumenten voor de statistiek en de uitwisseling van informatie ter beschikking te stellen; 20. acht het van het allergrootste belang, gezien de belangrijke functie van de vrouw in de plaatselijke economie en het sociale en gezinsleven, dat er vormingsprogramma's voor meisjes en vrouwen ontwikkeld worden, waar ze vaardigheden verwerven waarmee ze werk kunnen vinden en plaatselijke ondernemingen kunnen oprichten en uitbouwen die de economische ontwikkeling stimuleren, zodat de vrouwen en hun gezinnen de vicieuze cirkel van armoede en ziekte kunnen doorbreken; 21. benadrukt dat onderwijs voor meisjes en vrouwen niet beperkt moet blijven tot basisonderwijs maar ook aangemoedigd en ontwikkeld moet worden in het hoger onderwijs en uitwisselingsprogramma's, omdat naschoolse vormings- en sportprogramma's moeten openstaan voor meisjes en vrouwen; 22. is verheugd over het feit dat in de mededeling de nadruk wordt gelegd op het herstel van de gendergelijkheid en mainstreaming, alsmede over de aanbeveling hierin om het aantal onderwijsdeskundigen binnen Commissiedelegaties te verhogen, maar is van oordeel dat deze een scholing in genderspecifieke mainstreaming moeten volgen; verzoekt de Commissie het genderaspect op te nemen en over te gaan tot spoedige publicatie van een mededeling over opleiding in de externe dienst, die in het eerste kwartaal van 2002 had moeten worden ingediend; 23. stelt vast dat, aangezien in ontwikkelingslanden ziekten voornamelijk de armste gemeenschappen treffen waardoor de armoede ten gevolge van het verlies van werk, slechte gezondheid, voortijdige schoolverlating en toenemende sociale en economische instabiliteit, blijft voortduren, met deze factor volledig rekening moet worden gehouden in alle onderwijsprogramma's; 24. meent dat informatie over de lopende onderwijs- en opleidingsprogramma's een essentieel onderdeel van een succesvolle uitvoering is en verzoekt de Commissie dan ook om er speciaal op toe te zien dat de informatie de meisjes en vrouwen bereikt, aangezien onderwijs hen kan helpen beschermen tegen alle vormen van uitbuiting; 25. stelt met nadruk dat onderwijs moet aansluiten bij de plaatselijke cultuur en denkwijzen (bijvoorbeeld pan-Afrikaanse uitgaven van handboeken en de constructie van schoolgebouwen met goedkoop materiaal dat ter plaatse voorhanden is); 26. onderstreept met name het belang van de scholing van meisjes en vrouwen bij de verbetering van hun seksuele en reproductieve gezondheid, met inbegrip van de preventie van SOA zoals HIV/AIDS en ziektes die verband houden met de watervoorziening en de hygiënische omstandigheden, zoals tuberculose, malaria, cholera en diarree; 27. is verheugd over het voorstel van de Commissie om het verband te erkennen tussen AIDS en onderwijs, en onderstreept dat het onderwijsbeleid en het beleid ter bestrijding van HIV/AIDS en andere ziekten die typerend zijn voor ontwikkelingslanden elkaar moeten aanvullen en moeten versterken, en dat onder de prioriteiten gezondheid en rechten op het gebied van reproductie en seksualiteit moeten worden opgenomen, overeenkomstig de Europese wetgeving op dit gebied, waarbij ook rekening moet worden gehouden met het belang van gezondheid, voedingsgewoonten en watervoorziening; 28. juicht het voorstel van de Commissie toe om rekening te houden met de weerslag van conflicten op kinderen en onderwijs, met inbegrip van de situatie van kinderen in vluchtelingenkampen; 29. meent dat speciale aandacht gegeven moet worden aan de reïntegratie van kindsoldaten in de maatschappij en roept de internationale donors op programma's op te zetten voor de heropvoeding van kindsoldaten; 30. acht het, net als de Commissie, van groot belang dat de ouders en de plaatselijke gemeenschap bij het onderwijs worden betrokken; 31. erkent, evenals de Commissie, dat er vele manieren zijn om onderwijs te organiseren, onder meer door particuliere instanties, maar benadrukt dat de overheid het recht op onderwijs voor iedereen moet waarborgen; onderstreept dat onderwijs beschouwd moet worden als een openbare dienstverlening, ook als die door particuliere instanties wordt gerealiseerd; 32. steunt grotendeels de beginselen die zijn uiteengezet in het Gemeenschappelijk samenwerkingskader met betrekking tot hoger onderwijs van de Commissie, maar verzoekt de Commissie om tijdens de komende WTO-onderhandelingen te verhinderen dat onderwijs wordt opgenomen in de Algemene Overeenkomst inzake handel en diensten (GATS) als een "dienst" die moet vallen onder de regels van de vrije markt en productiviteitscriteria, aangezien dit niet alleen een grote inbreuk zou betekenen op het recht van iedereen op onderwijs, maar ook een ernstige beperking zou zijn voor het openbaar onderwijs dat, aangezien het noodzakelijkerwijs door overheidsmiddelen wordt gesteund, waarschijnlijk zou worden beschouwd als een inbreuk op de regels van de vrije mededinging; 33. onderstreept dat leerkrachten voldoende salaris moeten krijgen en niet door vrijwilligers mogen worden vervangen, dat zij het recht op organisatie en collectieve arbeidsonderhandelingen moeten hebben, dat geen internationale organisatie salarisschalen aan deze beroepsgroep mag opleggen en dat er meer vrouwelijke leerkrachten moeten worden opgeleid; is van oordeel dat leerkrachten recht hebben op een goede basisopleiding en opleiding op de werkplek, met bijscholingscursussen die op hun specifieke behoeften zijn afgestemd; 34. benadrukt de noodzaak dat aan leerkrachten en leerlingen een werkomgeving gegarandeerd wordt, die gezond, veilig en zeker is en tot leren stimuleert; 35. is van oordeel dat de communautaire ontwikkelingshulp voor onderwijs slechts doeltreffend kan zijn indien deze deel uitmaakt van een breder ontwikkelingsbeleid dat vooral tot doel heeft de armoede terug te dringen; 36. dringt erop aan dat in de beleidsmaatregelen van de Europese Unie, en in het bijzonder die op het gebied van onderwijs, armoedebestrijding, voedselhulp en duurzame ontwikkeling, rekening wordt gehouden met de specifieke noden van de inheemse volkeren; verzoekt de Commissie om de nodige middelen vrij te maken voor een betere bescherming van hun culturen, waarbij de inheemse volkeren de controle moeten hebben over hun eigen ontwikkeling en collectieve identiteit, en voor de bestrijding van de discriminatie waarvan zij het slachtoffer zijn, met name door een wijdere verbreiding van basisonderwijs in de regionale talen onder vergelijkbare voorwaarden als het onderwijs in een officiële taal van het betrokken gebied; 37. onderstreept in dit verband de noodzaak om schoolboeken en lesmateriaal te bevorderen waarvan de inhoud gebaseerd is op de betrokken regionale culturen en die waar mogelijk geschreven zijn in de belangrijkste regionale talen en relevant zijn voor de plaatselijke agrarische, economische en sociale belangen; onderstreept tevens de noodzaak onderwijsprogramma's te ontwikkelen die zijn afgestemd op de regio en de taal, alsmede lerarenopleidingen in de betreffende regionale talen op te zetten; 38. wijst erop dat het basisonderwijs moet worden afgestemd op de plaatselijke situatie, bijvoorbeeld door mobiele scholen in dunbevolkte gebieden; 39. wijst nadrukkelijk op de positieve rol die de informatie- en communicatietechnologieën, internet, e-mail, mobiele radio alsook de traditionele radio, tv, kranten en tijdschriften op alle niveaus van onderwijs kunnen spelen en verzoekt de Commissie en de lidstaten het gebruik ervan nog sterker te stimuleren; 40. benadrukt in dit verband vooral het grote potentieel van het medium radio dat vooral in grote delen vooral van Afrika nog altijd het meest verbreide medium is waarmee ook afgelegen gebieden moeiteloos kunnen worden bereikt, voor het doorgeven van agrarische en economische kennis, het stimuleren van de emancipatie van de burgerbevolking en voorlichting over gezondheid, in het bijzonder hiv/aids-preventie en waarmee ook de analfabete bevolking bereikt kan worden; verzoekt zowel de Commissie als de lidstaten om meer financiële en creatieve aandacht aan dit terrein te schenken; 41. doet een beroep op de Commissie om de kwaliteitscontrole van het onderwijs te bevorderen door steun aan nationale systemen voor schoolinspecties in de ontwikkelingslanden; 42. verzoekt de Commissie de dialoog tussen de ministers van Financiën, de ministers van Onderwijs, de lerarenvakbonden en de ouderverenigingen in de ontwikkelingslanden aan te moedigen; 43. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten om hun onderwijsprogramma's binnen elk ontwikkelingsland op elkaar af te stemmen en de coördinatie daarvan aan één van hen toe te bedelen, waarbij zij elkaar aanvullen bij hun activiteiten op het gebied van financiering, monitoring en follow-up; 44. onderstreept dat onderwijs voor allen niet alleen betekent dat een hoger percentage leerlingen naar school moet gaan, maar dat ook een hoger percentage leerlingen de school moet afmaken en een zeker opleidingsniveau moet bereiken; 45. legt de nadruk op de betekenis van steun aan straatkindprojecten met huisvesting waar de kinderen zich kunnen wassen, slapen en leren, ook wanneer zij verder op straat leven en zich met allerlei activiteiten in leven moeten houden, zodat ze tenminste een minimum aan onderwijs en sociale en culturele vaardigheden krijgen en daarmee hun toekomstkansen kunnen verbeteren; 46. wijst erop dat een beslissende vooruitgang in het onderwijs slechts kan worden gegarandeerd, indien de schoolplicht met succes wordt opgelegd, hetgeen mogelijke "vrijstellingen" tegen betaling uitsluit; 47. wijst erop dat algemeen voltijds onderwijs een effectief verbod op kinderarbeid veronderstelt, evenals een onderwijsstelsel dat strategieën omvat om alle werkende en andere niet-schoolgaande kinderen in voltijdse scholen te integreren; dringt er bij de Gemeenschap op aan om erop toe te zien dat alle door haar gefinancierde onderwijsprogramma's welzijnsstrategieën omvatten die voorzien in sociale mobilisatie en overbruggingscursussen voor oudere kinderen; 48. roept de Commissie, de ontwikkelingslanden en de particuliere sector op een systeem op te zetten waarbij kinderarbeid zoveel mogelijk wordt ontmoedigd en er in ieder geval in deeltijdonderwijs wordt voorzien; 49. onderstreept de noodzaak om democratische waarden in alle onderwijsinstellingen door te geven; wijst op het belang van onderwijs bij het bevorderen van een actief burgerschap en maatschappelijke verantwoordelijkheid; 50. verzoekt de Commissie aan het Parlement verslag uit te brengen over de vooruitgang die een jaar na de aanneming van deze resolutie is geboekt; 51. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 151 van het EG-Verdrag, – gezien de op 27 oktober 1989 door de Algemene Conferentie van de UNESCO goedgekeurde Aanbeveling betreffende de status van de kunstenaar, – gezien de resoluties en aanbevelingen van de Raad van Europa over de situatie van kunstenaars, – gezien het in december 1996 in het kader van de WIPO (World Intellectual Property Organization, Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom) gesloten WPPT (WIPO Performances and Phonograms Treaty, WIPO-verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 1999 over de situatie en de rol van kunstenaars in de Europese Unie (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 2002 over het belang en de dynamiek van het theater en de dramatische kunsten in het Europa na de uitbreiding (2) , A. overwegende dat audiovisuele performers (acteurs, dansers en andere performers) al vele jaren wachten op de bescherming van hun intellectuele-eigendomsrechten op internationaal niveau, B. overwegende dat auteurs de bescherming genieten van de Conventie van Bern en de WIPO-verdragen inzake auteursrecht, C. overwegende dat de Conventie van Rome en het WPPT bescherming bieden aan muziekproducers en muzikale performers, D. overwegende dat omroepen, die gebruikers zijn en geen scheppers, vele rechten toegekend hebben gekregen door de Conventie van Rome, die door het komende WIPO-verdrag inzake de rechten van omroeporganisaties zullen worden geactualiseerd, E. overwegende dat audiovisuele performers zijn uitgesloten van het WPPT en hierdoor niet de internationale bescherming krijgen van alle andere scheppers, F. overwegende dat het gebrek aan internationale harmonisering van de rechten betekent dat uitvoeringen niet zijn beschermd wanneer er buiten de Europese Unie gebruik van wordt gemaakt, waardoor het vrije verkeer van kunstenaars wordt belemmerd, G. overwegende dat vele performers in de hele wereld nog steeds volstrekt geen rechten hebben en in het beste geval een eenmalige vergoeding ontvangen voor hun werk, H. overwegende dat de Diplomatieke Conferentie van de WIPO van december 2000 is afgesloten zonder dat slotakkoord van de WIPO-lidstaten over de bescherming van audiovisuele performers is bereikt, I. overwegende dat het in een wereld waar nieuwe technologie grenzen en belemmeringen heeft weggenomen, van essentieel belang is het werk van kunstenaars internationaal te beschermen, J. overwegende dat de Europese Unie steeds heeft erkend dat kunstwerken fungeren als belangrijke economische stimuli voor alle landen en dat het creatieve werk van vandaag de culturele erfenis is van morgen, K. overwegende dat de WIPO in juni 2003 een informele bijeenkomst organiseert om eindelijk tot een akkoord te komen over de opname van de audiovisuele kunstenaars in haar verdrag; dat de Commissie de Europese lidstaten in deze onderhandelingen zal vertegenwoordigen, 1. verzoekt de Commissie het Europees Parlement te informeren over de huidige stand van de WIPO-onderhandelingen over audiovisuele uitvoeringen; 2. verzoekt de Commissie actie te ondernemen met het oog op de goedkeuring van een doeltreffend WIPO-verdrag, dat de rechten van audiovisuele performers ten goed komt; 3. benadrukt dat er krachtige steun moet zijn voor de bescherming van de rechten van performers, met name op audiovisueel gebied, waar het ontbreken van bescherming in vele landen erg schadelijk is voor de verspreiding van Europese werken op internationaal niveau; 4. verzoekt de Commissie het Europees Parlement te informeren over de evolutie van de bescherming van audiovisuele performers sinds de Diplomatieke Conferentie van de WIPO in december 2000; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Europese Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, de Raad van Europa en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen. Het Europees Parlement , – gezien de aanbeveling van de Commissie ( COM(2003) 170 – C5-0189/2003), – gelet op artikel 99, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op de mededeling van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Gemeenschap voor 2002 ( COM(2003) 4 ), – gezien de vooruitzichten van het voorjaar 2003 van de Commissie voor de periode 2002-2003, – gezien de mededeling van de Commissie- Kiezen voor groei:Kennis, innovatie en banen in een hechte samenleving-Verslag voor de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad van 21 maart 2003 over de strategie van Lissabon inzake economische,sociale en ecologische vernieuwing ( COM(2003) 5 ), – gezien het bij de Economische en Monetaire Commissie door het panel van deskundigen van TEPSA ingediende definitieve verslag van 24 januari 2002 over de globale richtsnoeren voor 2001 en 2002, – gelet op de conclusies van de Europese Raad te Lissabon van 23 en 24 maart 2000, de Europese Raad te Göteborg van 15 en 16 juni 2001, de Europese Raad te Barcelona van 15 en 16 maart 2002 en de Europese Raad te Brussel van 20 en 21 maart 2003, – gezien het bij de commissie ten principale door het panel van deskundigen van TEPSA ingediende definitieve verslag van 20 januari 2003 over de globale richtsnoeren voor 2003, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 maart 2003 over de toestand van de Europese economie - voorbereidend verslag met het oog op de aanbeveling van de Commissie over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (1) , – gelet op artikel 41 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0142/2003), A. overwegende dat de erbarmelijke omstandigheden en de slechte resultaten van de Europese economie een nieuwe benadering van de economische beleidsvorming noodzakelijk maken, om de doelstellingen van een sterkere groei zonder inflatie, volledige werkgelegenheid,duurzame ontwikkeling en betere sociale integratie te kunnen bereiken, B. overwegende dat de wereldwijde economische neergang Europa nog altijd in zijn greep heeft en dat de vooruitzichten voor de korte en middellange termijn erg onzeker zijn; overwegende dat de situatie waarin de EU momenteel verkeert wordt gekenmerkt door trage groei, dalende winsten, een krimpende externe vraag, verminderd vertrouwen van ondernemingen en consumenten en stijgende werkloosheid, C. overwegende dat de vooruitgang met de in Lissabon vastgestelde agenda voor hervorming teleurstellend traag is; overwegende dat een van de sleutelproblemen voor de Europese economie het lage niveau is van overheids- en particuliere investeringen in menselijk kapitaal en onderzoek en ontwikkeling, hetgeen leidt tot een lage groei van de productiviteit, D. overwegende dat coördinatie van het economisch beleid, gericht op het bereiken van de doelstellingen van de Europese Unie, als omschreven in artikel 2 van het EU-Verdrag verplicht is voor de lidstaten (artikelen 98 en 99 EG-verdrag), 1. is van mening dat de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB) voornamelijk gericht moeten zijn op het stimuleren van de economische groei, uitmondend in nieuwe banen en groei van de productiviteit, teneinde de steeds sterker wordende trend in Europa naar een dalende werkgelegenheid en vergrijzing tegen te gaan; 2. betreurt het gebrek aan ambitie van de GREB 2003, die meer een administratief dan een politiek document vormen, en voornamelijk een herhaling zijn van eerdere aanbevelingen; is van mening dat dit des te meer zorgen baart omdat de richtsnoeren nu betrekking hebben op een periode van drie jaar en samenvallen met een bijzonder ongunstige economische situatie, die door sommige lidstaten wordt verergerd, waardoor de tijdens de bijeenkomsten van de Europese Raad in Lissabon, Göteborg en Stockholm overeengekomen hervormingen worden vertraagd; is van mening dat men een kans heeft laten liggen om het debat over het economisch beleid nieuw leven in te blazen met creatievere en proactievere beleidsmaatregelen, die uiteindelijk een klimaat van vertrouwen in de Europese economie moeten bewerkstelligen; waardeert de wijze waarop de GREB de nadruk leggen op de noodzaak van structurele hervormingen in de lidstaten; 3. is van mening dat de nieuwe gestroomlijnde procedure, waarmee de GREB worden geïntegreerd in de Europese werkgelegenheidsrichtsnoeren, niet het verwachte niveau van samenhang en synchronisatie tussen de twee sets richtlijnen hebben opgeleverd; wenst een versterkte dialoog en coördinatie tussen de verschillende diensten van de Commissie die verantwoordelijk zijn voor deze richtsnoeren; 4. keurt het feit af dat de belangrijkste oorzaak voor het falen van de voorgaande GREB en de verlate resultaten van de strategie van Lissabon gelegen is in de gebrekkige tenuitvoerlegging door de lidstaten; meent dat het ontbreken van controlerende bevoegdheden van de Commissie niet als uitvlucht mag dienen voor de lidstaten om hun verplichtingen niet na te komen; is van mening dat het huidige tijdschema en de vastgestelde maatregelen waar de strategie van Lissabon op is gebaseerd volkomen ontoereikend zijn om een werkelijke en doeltreffende coördinatie te bewerkstelligen en verzoekt de Commissie derhalve om op zo kort mogelijke termijn een actieplan voor te stellen ter verbetering van de situatie; spreekt zijn ongeloof uit dat geen serieuze voorstellen zijn gedaan nu een Europees constitutioneel verdrag wordt opgesteld en besluiten worden genomen over de toekomstige totstandkoming van het Europees economisch beleid; 5. is van mening dat de GREB alleen tot succes kunnen leiden indien meer nadruk wordt gelegd op structurele hervormingen, en dat er behoefte is aan een nieuw actieplan voor structurele hervormingen, overeenkomstig het Actieplan financiële diensten, waarin de bestaande op te lossen economische rigiditeiten worden opgesomd, de prioriteiten voor actie worden vastgesteld, specifieke acties worden omschreven die nodig zijn op gebieden waar "politieke blokkades" de vooruitgang hebben gefrustreerd, en een strikt tijdschema wordt vastgesteld dat in 2010 volledig moet zijn uitgevoerd; wenst bovendien dat in toekomstige richtsnoeren meer aandacht wordt besteed aan de doelstellingen van de strategie van Lissabon, en met name op de volgende gebieden: de behoefte aan meer overheids- en particuliere investeringen, met name in menselijk kapitaal en onderzoek en ontwikkeling, het streven naar een versterkte ondernemingsgeest in de Europese samenleving, meer steun voor het MKB, en het streven naar lagere niveaus van algemene belastingheffing in de EU; 6. betreurt dat de Raad Economische Zaken tijdens zijn voorjaarsbijeenkomst in maart 2003 een kans heeft laten liggen om een stap voorwaarts te zetten naar het bereiken van de doelstellingen van Lissabon en een diepgaand debat te voeren over economische hervorming; verzoekt de Europese leiders om in de toekomst te voorkomen dat deze bijeenkomsten verworden tot praatgroepen en ernaar te streven om deze evenementen een ambitieuzer karakter te geven, waarbij nieuwe en vooruitstrevende initiatieven worden gelanceerd; 7. betreurt wederom dat het Parlement nog niet volledig wordt betrokken bij de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de GREB van de EU; wenst derhalve afdoende betrokken te worden bij de toekomstige verbetering en aanpassing van het stroomlijnen van economische en werkgelegenheidsprocedures, inclusief de vooruitgang op het gebied van de samenwerking tussen de instellingen van de EU; betreurt de extreem korte termijnen die zijn vastgesteld voor het indienen van zijn advies over de richtsnoeren voor 2003, waardoor het uitvoeren van omvattende en gedetailleerde analyses ernstig wordt bemoeilijkt; benadrukt nogmaals dat het noodzakelijk is de besluitvormingsprocessen in de Europese Unie transparanter te maken en de nationale parlementen op meer systematische wijze te betrekken bij de voorbereiding van de nationale tenuitvoerlegging van de GREB, voordat de verschillende regeringen besluiten nemen die niet meer gewijzigd kunnen worden; 8. verzoekt de Raad rekening te houden met de volgende wijzigingen: 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties, – gezien de verklaringen die het voorzitterschap op 14 en 30 april 2003 namens de Europese Unie afgelegd heeft (8433/03 en 8827/03), – gezien de afsluiting van de inter-Kongolese dialoog op 9 april 2003, – gezien resolutie 1468 (2003) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, – gezien de resolutie over Centraal-Afrika die de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 3 april 2003 in Brazzaville (Kongo) aangenomen heeft, – gezien het interimverslag van 21 oktober 2002 aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over de plundering van de rijkdommen van de Democratische Republiek Kongo, vooral in het Ituri-gebied, A. overwegende dat er zich in de Oost-Kongolese stad Bunia na de terugtrekking van de Oegandese troepen op 6 mei 2003 moordpartijen op etnische gronden voorgedaan hebben en dat de Verenigde Naties gewaarschuwd hebben dat de stad zich op de rand van een humanitaire catastrofe bevindt, B. overwegende dat de verantwoordelijkheid voor de massamoorden op honderdduizenden Kongolese burgers, het aanwakkeren van etnische wrijvingen, de grootschalige plundering van de natuurlijke rijkdommen en de algemene vernieling van woonplaatsen in de laatste jaren, overal in het Ituri-gebied en het oosten van de Kongo, bij de oorlogvoerende Kongolese, Rwandese en Oegandese groepen ligt, C. gezien het aanhouden van troebelen, die soms zeer ernstige vormen aannemen, en het dagelijks geweld, die de laatste maanden meerdere duizenden personen het leven gekost hebben, D. overwegende dat meer dan 10.000 mensen het Ituri-gebied ontvlucht zijn en dat meer dan 10.000 anderen aanstalten maken om ook de streek te verlaten, E. gezien de onderzoeksopdracht van de VN-waarnemingstroepen in de Democratische Republiek Kongo (MONUC), die belast zijn met het vaststellen van de verantwoordelijkheid voor de gewelddaden en onderzoek naar het waarheidsgehalte van de beschuldigingen aan het adres van de Kongolese Bevrijdingsbeweging (MLC), de Kongolese Democratische Samenwerking-nationaal (RCD-N), de Kongolese Patriottische Unie (UPC) en het Oegandese leger, F. overwegende dat er op 18 maart 2003 een overeenkomst tot stopzetting van de vijandelijkheden getekend is tussen de voornaamste troepen die in de streek actief zijn en dat de pacificatiecommissie voor de Ituri (CPI) nu samengesteld is, G. uit zijn eerbetuiging aan de Angolese regering voor haar inspanningen om te zorgen voor uitvoering van de Overeenkomst van Luanda van 6 september 2002, die de grondslag voor een vergelijk in het Ituri-gebied legt - en met zijn beste dank aan de regering van Angola omdat ze bereid is haar pogingen voort te zetten, H. overwegende dat de pacificatiecommissie voor de Ituri (CPI), die door de VN-waarnemingsmacht MONUC begeleid wordt, besloten heeft om een interimbestuur voor het Ituri-gebied op te richten, met o.a. een uitvoerend comité en een speciale interimvergadering, maar dat er onvoldoende maatregelen getroffen zijn om de veiligheid van de bevolking te waarborgen na het vertrek van de Oegandese troepen, I. gezien de reusachtige omvang van de HIV/aids-pandemie die het conflictgebied treft door de verzwakking van de bevolking en het grote aantal verkrachtingen dat met de gewelddaden gepaard gaat, J. gezien de bijzonder dramatische toestand voor de kinderen, het groeiend aantal weeskinderen, die niet meer naar school gaan of al te dikwijls vanaf de tienerleeftijd ingelijfd worden in de strijdkrachten, K. overwegende dat Ituri in de Democratische Republiek Kongo een streek is die aanzienlijke rijkdommen bezit: goud, hout, uranium en olie, L. gezien de beschuldigingen van de VN-onderzoeksdelegatie aan het adres van de verschillende Oegandese, Rwandese en Kongolese partijen in verband met de roof van de rijkdommen van het oosten van de Kongo, M. overwegende dat bepaalde regeringen elkaar in het Ituri-gebied blijven bestrijden door tussenkomst van een groot aantal milities die ze van wapens en financiële middelen voorzien, N. overwegende dat de heersende onveiligheid de humanitaire organisaties verhindert om de slachtoffers van het geweld te hulp te komen, vooral in Bunia, O. overwegende dat de troebelen in het Ituri-gebied de stabiliteit van de Democratische Republiek Kongo en heel het Afrikaanse merengebied in gevaar brengen, P. overwegende dat de versterking van de VN-waarnemingsmacht MONUC in het gebied, en de uitbreiding van haar opdracht, ver onder de behoeften blijven en bespoedigd moeten worden, en dat de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties probeert te zorgen voor een internationale strijdmacht "ad hoc en tijdelijk" om de Monuc vredesmacht bij te staan, 1. spreekt zijn veroordeling uit over de misdaden, schendingen van de rechten van de mens en plunderingen door strijdkrachten en gewapende milities waar de bevolking van te lijden heeft, vooral het seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes als wapen in de oorlogvoering, en maakt zich zeer ongerust over de kritieke humanitaire toestand in het gebied; 2. vraagt dat de verantwoordelijken voor het geweld voor de rechter gebracht worden, ook de legerofficieren waarvan de namen genoemd worden in het rapport van het Hoge Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties naar aanleiding van ernstige schendingen van het internationaal humanitair recht; 3. betreurt dat er geen voorzieningen getroffen zijn om de veiligheid van de bevolking van het Ituri-gebied te waarborgen na het vertrek van de Oegandese troepen, ondanks de duidelijke waarschuwingen voor een mogelijke genocide die de VN-delegatie in de Democratische Republiek Kongo gekregen heeft; 4. dringt er bij de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op aan om het mandaat van de MONUC-delegatie onmiddellijk aan te passen zodat de vredestroepen kunnen optreden om het leven van burgers te redden, en vraagt om het aantal manschappen van de vredesmacht in het gebied drastisch te verhogen; 5. spreekt zijn veroordeling uit over de rekrutering van kinderen als soldaten en vraagt spoedige ontwapening van de paramilitaire groepen in het vooruitzicht van de heroprichting van een nationaal eenheidsleger dat voor de veiligheid van de bevolking zorgt; 6. vraagt alle partijen om hun inspanningen voor een steviger vrede en nationale verzoening voort te zetten, en de Europese Commissie om in die zin steun te blijven verlenen, vooral door oprichting van een waarheids- en verzoeningscommissie die opdracht krijgt om de verantwoordelijkheid voor de ernstige schendingen van de rechten van de mens en het internationaal humanitair recht vast te stellen; 7. verheugt zich over het vergelijk over een overgangsregeling dat de Kongolese partijen op 6 maart 2003 in Pretoria bereikt hebben, en de afsluiting van de inter-Kongolese dialoog op 2 april 2003 in Sun City, Zuid-Afrika, en dringt er bij alle partijen op aan om de toezeggingen van het vergelijk volledig uit te voeren; 8. verheugt zich over de voortzetting van de dialoog op initiatief van de speciaal afgevaardigde van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, en de recente belofte van de Zuid-Afrikaanse president Thabo Mbeki om de Afrikaanse Unie ertoe aan te zetten om het vredesproces in de Democratische Republiek Kongo te begeleiden; 9. verheugt zich over de humanitaire functie die ECHO vervuld heeft en vraagt de hulporganisaties, vooral het Hoge Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties en het wereldvoedselprogramma, om de nodige voorzieningen te treffen om de burgerbevolking te hulp te komen, vooral de vluchtelingen en ontheemden; 10. herinnert eraan dat het gehecht blijft aan de territoriale integriteit van de Democratische Republiek Kongo en haar soevereiniteit over haar natuurlijke rijkdommen; 11. vraagt onmiddellijke en definitieve terugtrekking van de buitenlandse troepen en milities die zich nog op het grondgebied van de Democratische Republiek Kongo bevinden, en dat alle regeringen in het Afrikaans merengebied onmiddellijk de militaire en financiële steun aan alle partijen stopzetten die bij het gewapend conflict in het Ituri-gebied betrokken zijn; 12. vraagt de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties om sancties te treffen (beperking van bewegingsvrijheid, verbod op bankverrichtingen) tegen personen waarvan de deelname aan de plundering van de rijkdommen van het Ituri-gebied vaststaat; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de commissie van de Afrikaanse Unie, de Europese Commissie, de regeringen van de Centraal-Afrikaanse regio, de beide voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2002 waarin de oproep werd gedaan dat op de jaarlijkse bijeenkomst van de 55ste Wereldgezondheidsassemblee (WHA) in mei 2002 in Genève (1) de waarnemersstatus wordt toegekend aan de Republiek China (Taiwan), A. gelet op het feit dat een goede gezondheid voor elke burger waar ook ter wereld belangrijk is en dat het voor verbetering van de volksgezondheid nodig is dat men toegang heeft tot de hoogste niveaus van gezondheidsvoorlichting en diensten, B. gelet op de voordelen die wereldwijde, rechtstreekse en ongehinderde deelname aan internationale gezondheidssamenwerkingsforums en programma's kan opleveren, vooral nu het potentieel voor grensoverschrijdende verspreiding van allerlei besmettelijke ziektes alleen nog maar groter is geworden (HIV, tuberculose, malaria en meer onlangs SARS), C. gelet op het feit dat de Wereldgezondheidsorganisatie al meermalen waarnemers heeft toegelaten om deel te nemen aan de activiteiten van deze organisatie, D. gelet op het feit dat ook de Europese Commissie heeft verklaard voorstander te zijn van intensievere contacten tussen Taiwan en de WHO, voorzover de regels van de WHO dat toelaten, en dat zij bereid is om samen met de lidstaten te zoeken naar een "praktische oplossing", E. gelet op het feit dat de WHO op 3 mei 2003 twee deskundigen naar Taiwan heeft afgevaardigd en dat dit nodig en terecht is, F. gelet op het feit dat Taiwan de afgelopen jaren blijk heeft gegeven van zijn bereidheid om financieel en technisch behulpzaam te zijn bij internationale hulp en gezondheidsactiviteiten onder auspiciën van de WHO, G. overwegende dat de afgelopen maanden een dodelijke ziekte is opgedoken die Severe Acute Respiratory Syndrome (SARS) wordt genoemd, dat de WHO deze ziekte heeft bestempeld als een wereldwijde bedreiging van de gezondheid en dat het in de Volksrepubliek China officieel gerapporteerde aantal gevallen tot 4 mei 2003 boven de 197 dodelijke slachtoffers uitkomt (in totaal zijn 4.125 gevallen geregistreerd), H. overwegende dat de snelle verspreiding van deze dodelijke ziekte allereerst wordt veroorzaakt doordat de Volksrepubliek China heeft nagelaten om tijdig de WHO om hulp te vragen en heeft geweigerd met deze organisatie samen te werken, door geen gegevens bekend te maken over het aantal geïnfecteerde personen, I. overwegende dat de Taiwanese autoriteiten in een heel vroeg stadium om advies en hulp hebben aangeklopt bij de WHO over de bestrijding van deze dodelijke ziekte, omdat de bevoegde autoriteiten uit de Volksrepubliek China geen informatie verstrekten; J. overwegende dat willen de wereldwijde inspanningen om verspreiding van SARS tegen te gaan succes hebben, het nodig is dat alle landen waar besmetting heeft plaatsgevonden, meedoen: dat zijn tot nog toe Canada, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Vietnam; zij moeten meedoen met de wereldwijde bestrijding van deze ziekte onder auspiciën van de WHO, 1. is van mening dat de ervaring die Taiwan heeft opgedaan met een succesvolle benadering van gezondheidskwesties in eigen land niet alleen voor de regio maar voor de hele wereld nuttig kan zijn en dat daarom Taiwan moet worden uitgenodigd om op een geëigende en substantiële manier deel te nemen aan de komende 56ste bijeenkomst van de Wereldgezondheidsassemblee in Genève van 19-28 mei 2003; 2. is van mening dat globalisering een snelle verspreiding van besmettelijke ziektes in de gehele wereld alleen maar gemakkelijker maakt en dat daarom speciale coördinatie nodig is van internationaal onderzoek om de oorsprong van de ziekte op het spoor te komen en dat er nauw moet worden samengewerkt met gezondheidsautoriteiten in de getroffen landen zodat de door de WHO geschikt geachte epidemiologische, klinische en logistieke steun kan worden verleend; 3. verzoekt daarom de Wereldgezondheidsassemblee in Genève om Taiwan de status van waarnemer te verlenen; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de deelname van Taiwan aan de Wereldgezondheidsorganisatie officieel te ondersteunen; 5. is van mening dat een betere vertegenwoordiging van Taiwan bij internationale organisaties kan bijdragen tot vrede en stabiliteit; 6. is verheugd over het feit dat er onlangs in Taiwan een Europees economisch en handelskantoor is geopend waardoor de banden kunnen worden aangehaald en de samenwerking tussen de EU en Taiwan kan worden verstevigd; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de lidstaten, de regering van de Volksrepubliek China, de regering van de Verenigde Staten, de regering van Taiwan, de Verenigde Naties en de WHO. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties, met name naar die van 16 november 2000 (1) en 5 juli 2001 (2) , – onder verwijzing naar artikel 1 van de Kaderovereenkomst van juli 1995 inzake economische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Socialistische Republiek Vietnam van 1995 (3) , waarin wordt bepaald dat de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen de basis vormt voor een dergelijke samenwerking, – onder verwijzing naar het strategisch document EG-Vietnam voor 2002-2006, – onder verwijzing naar het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR), waartoe Vietnam in 1982 is toegetreden en uit hoofde waarvan het de internationale gemeenschap en haar burgers heeft toegezegd de mensenrechten te waarborgen en te bevorderen, A. overwegende dat Vietnam als verdragspartner van het ICCPR verplicht is de vrijheid van meningsuiting, van vereniging en vergadering, godsdienst en godsdienstbeleving te garanderen, B. verontrust wegens de juridische en politieke beperkingen van de godsdienstvrijheid en het onthouden van officiële erkenning aan bepaalde religieuze organisaties zoals de Verenigde Boeddhistische Kerk (UBCV), de protestante "huiskerken" en de dissidente Hoa Hoa- en Cao Dai-groeperingen, C. bezorgd wegens de isolatie en de beperking van de bewegingsvrijheid van de patriarch van de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam, de Eerwaarde Heer Thich Huyen Quang, die al sinds 1982 leeft onder omstandigheden die lijken op huisarrest, en van de Eerwaarde Heer Thich Quang Do, de op een na hoogste leider van de UBCV, die sinds juni 2001 onder huisarrest is geplaatst, D. verontrust over het lot van de 75jarige Eerwaarde Heer Thich Quang Do, de op een na hoogste leider van de UBCV die is voorgedragen voor de Nobelprijs voor de vrede in 2003, die in "administratieve hechtenis" blijft in zijn Thanh Minh Zen-klooster in Ho Chi Minh-stad omdat hij heeft opgeroepen tot democratie in Vietnam, E. verontrust door de voortdurende arrestaties, pesterijen en inhechtenisnemingen van de inheemse Montagnard-christenen door de regering van Vietnam, F. verontrust door het feit dat pater Nguyen Van Ly zich sinds mei 2001 in hechtenis bevindt en door het lot van anderen die gevangen zitten of gedetineerd zijn omdat zij op vreedzame wijze hun geloof hebben uitgedragen, G. verontrust door decreet 31/CP uit hoofde waarvan een voorwaardelijke administratieve sanctie zonder proces kan worden opgelegd in het geval van een overtreding tegen de nationale veiligheid, H. verontrust wegens het feit dat op 17 maart 2003 de dissident Nguyen Dan Que in Ho Chi Minh-stad werd gearresteerd op verdenking van het voornemen om via e-mail informatie naar het buitenland te sturen, I. vaststellend dat deze arrestatie een aspect is van een grotere opzet om de vrijheid van meningsuiting in Vietnam aan te pakken en te beknotten, J. in dit verband herinnerend aan de willekeurige arrestaties op 29 en 30 december 2002 van voormalig kolonel Pham Que Duong en onderzoeker Tran Khue wegens hun pro-democratische en anticorruptie-initiatieven en standpunten, en aan de jongste oneerlijke rechtszaken tegen zogenaamde cyberdissidenten, wier activiteiten het etiket spionage kregen opgeplakt hoewel zij op rechtmatige wijze hun recht van vrije meningsuiting uitoefenden, K. verontrust door de indiening van een wetsontwerp dat het recht om te protesteren beknot naar aanleiding van niet-gewelddadige demonstraties van kleine boeren tegen machtsmisbruik en corruptie, die hebben geleid tot tientallen veroordelingen, L. somber gestemd door het feit dat, ondanks de openlijke wens van Vietnam om de regels van de rechtsstaat in te voeren, de regering wetten en decreten heeft ingevoerd en nog altijd invoert die het recht van vrije meningsuiting en op godsdienstvrijheid, zoals vervat in de ICCPR, schenden, waaronder in het wetboek van strafrecht opgenomen overtredingen die verband houden met het overkoepelende concept van "nationale veiligheid" en decreet 31/CP van 1997 over "administratieve detentie" (detentie zonder proces), M. verontrust door de aanhoudende stroom arrestaties, de pesterijen en de inhechtenisneming van vreedzame dissidenten en journalisten door de regering van Vietnam, N. verontrust door het decreet van de regering van 18 juni 2002 waarin Vietnamese burgers wordt verboden buitenlandse televisieprogramma's te bekijken die per satelliet kunnen worden ontvangen, 1. wijst erop dat een staat die gebaseerd is op de regels van de rechtsstaat duidelijke en nauwkeurig omschreven wetten moet hebben waarin gelijkheid en rechtszekerheid voor alle burgers worden gewaarborgd, en niet gebaseerd mag zijn op wetten die aanleiding geven tot discriminatie op grond van ras, godsdienst of politieke overtuigingen; 2. veroordeelt derhalve de ongepaste classificatie van vergrijpen in verband met de "nationale veiligheid" zoals spionage, of van vergrijpen in verband met "misbruik van democratische rechten om de belangen van de staat te schaden" of van "verstoring van de openbare orde" teneinde de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst en de persvrijheid te onderdrukken; 3. verzoekt de Vietnamese autoriteiten de vrijheid van godsdienst van alle religieuze groeperingen te eerbiedigen en de UBCV en alle andere niet-erkende kerken hun legitieme status terug te geven; 4. is ingenomen met de jongste bijeenkomst van de Vietnamese minister-president Phan Van Khai, en de leider van de niet-officiële Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam; moedigt de Vietnamese regering aan deze dialoog voort te zetten; 5. verzoekt de Vietnamese regering alle gevangen gehouden gewetensbezwaarden vrij te laten, met name de Eerwaarde Heer Thich Huyen Quang, de Eerwaarde Heer Thich Quang Do en Pater Nguyen Van Ly, en hun volledige politieke en burgerlijke rechten, met inbegrip van hun bewegingsvrijheid te waarborgen; 6. verzoekt de Vietnamese regering de voortdurende arrestaties, pesterijen en detenties van inheemse Montagnard-christenen te beëindigen; 7. verlangt in dit verband dat de Europese Unie en haar lidstaten die een hervorming van de wetgeving in Vietnam steunen, er bij de regering op aan te dringen ervoor te zorgen dat de hervorming en de te hervormen wetten verenigbaar zijn met het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten; 8. verzoekt de Vietnamese regering decreet 31/CP en alle andere wetten af te schaffen die vreedzame activiteiten verbieden die worden beschouwd als een bedreiging van de nationale veiligheid; 9. verzoekt de Vietnamese regering een eind te maken aan de voortdurende arrestaties, pesterijen en inhechtenisneming van vreedzame dissidenten en journalisten; 10. verzoekt de Vietnamese regering alle beperkingen van de vrije informatiestroom op te heffen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Vietnamese regering, de secretaris-generaal van de VN en het secretariaat van de ASEAN.