(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 541 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0302/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0038/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 551 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0303/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0037/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 437 ) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0168/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0036/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 552 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0040/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0035/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit initiatief wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gelet op het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland en de Republiek Finland (9178/1999) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 61, sub c) en artikel 67, lid 1 van het EG-Verdrag (C5-0069/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0039/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde initiatief; 2. verzoekt de Raad zijn voorstel dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 2, 3, lid 2, 13, 137, lid 1, vijfde streepje en 141 van het EG-Verdrag, - gezien de viering van de Internationale Vrouwendag op 8 maart 2000, - overwegende dat de viering van de Internationale Vrouwendag op 8 maart voor het eerst in 1910 in Kopenhagen plaatsvond, - onder verwijzing naar zijn resoluties over de verslagen die sinds 1984 zijn opgesteld door de Commissie rechten van de vrouw en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen, en met name zijn resolutie van 11 februari 1994 over vrouwen in besluitvormende organen (1) , waarin voorstellen voor een actieprogramma werden opgenomen, - gezien de Conferentie van Wenen van 1993 over de rechten van de mens en het actieplatform naar aanleiding van de Vierde Wereldvrouwenconferentie in Beijing op 15 september 1995, - gezien het belangrijke zevende besluit van die conferentie, waarin de regeringen zich ertoe verbonden vrouwen gelijke toegang te bieden tot en volledig te laten deelnemen aan machtsstructuren en het besluitvormingsproces, - onder verwijzing naar de resolutie van de Raad van 27 maart 1995 en Aanbeveling 96/694 van de Raad van 2 december 1996 over de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces, - gezien de ministeriële verklaring van 17 april 1999 in Parijs over mannen en vrouwen in machtsposities, A. overwegende dat de Commissie een verslag moet indienen over een evenwichtige deelname van mannen en vrouwen aan de besluitvorming, in overeenstemming met het verzoek in voornoemde aanbeveling van de Raad, B. overwegende dat met het oog op een evenwichtiger vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in openbare en particuliere besluitvormingsorganen in de gehele Europese Unie een einde gemaakt moet worden aan de gevolgen van de late erkenning van het vrouwelijk stemrecht en de ingesleten attitudes en gedragspatronen in de gehele samenleving, hetgeen een grotere bewustmaking vereist alsmede de organisatie van scholing van vrouwen die verantwoordelijke posities ambiëren en vergroting van de toegang tot dergelijke posities, C. overwegende dat openbare en particuliere instellingen streefdoelen moeten vaststellen voor het corrigeren van een eventuele ongelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen en dat een redelijk streefcijfer gesteld moet worden op 40% deelname van vrouwen, waarbij de resultaten jaarlijks vergeleken kunnen worden, zoals momenteel het geval is bij de werkgelegenheidsrichtsnoeren, D. het ten zeerste betreurend dat er nog steeds sprake is van ongelijkheid, vrouwendiscriminatie en ondervertegenwoordiging van vrouwen in de politiek en openbare en particuliere instellingen, zowel in Europa als in de rest van wereld, ondanks een groot aantal politieke verklaringen, aanbevelingen, programma's, projecten en specifieke wetgeving op Europees en nationaal niveau, E. constaterend dat een grotere deelname van vrouwen aan het politieke leven vaak te danken is aan het systeem van evenredige vertegenwoordiging in die landen, F. overwegende dat met het Verdrag van Amsterdam aanzienlijke vooruitgang is geboekt bij de erkenning van positieve maatregelen als een gerechtvaardigd middel om de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen op de werkplek weg te nemen, G. het ten zeerste betreurend dat vrouwen voor gelijkwaardige arbeid nog steeds minder loon ontvangen dan mannen, hoewel de richtlijn "gelijke beloning” al meer dan een kwart eeuw geleden is goedgekeurd, vaker dan mannen banen hebben met een onregelmatige status en minder zekerheid en het grootste deel van de gezinsverantwoordelijkheden op hun schouders dragen, terwijl in het beroepsleven de besluitvorming nog steeds grotendeels in handen van mannen is, H. met genoegen constaterend dat het aantal vrouwelijke leden van het EP toeneemt en thans 30% van de in juli 1999 gekozen leden uitmaakt, tegen 27% van de verkozenen in 1994, en dat het EP voor de tweede maal sinds de eerste rechtstreekse verkiezingen van 1979 een vrouw tot voorzitter heeft gekozen, I. overwegende dat vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in besluitvormende organen op alle niveaus en alle EU-instellingen - in het Europees Parlement bijvoorbeeld vertegenwoordigen vrouwen slechts 20% van alle administrateurs, 22% van de directeuren, 15% van de afdelingshoofden en 0% van de directeurs-generaal, J. overwegende dat hoewel er veel statistieken zijn geproduceerd om de situatie in kaart te brengen, er nog belangrijke hiaten blijven bestaan, met name over de rol van de vrouw bij de economische besluitvorming, K. overwegende dat het in een democratie onaanvaardbaar is dat vrouwen - die meer dan de helft van de bevolking uitmaken - op politiek, economisch en sociaal gebied nog steeds ondervertegenwoordigd zijn, L. het ten zeerste betreurend dat vrouwen, die de belangrijkste slachtoffers zijn van mensenrechtenschendingen, zoals verkrachting, seksueel misbruik, huiselijk geweld, mensenhandel, enz., ondervertegenwoordigd zijn in rechtsprekende en wetgevende organen die over genoemde misdrijven oordelen en over wettelijke bepalingen beslissen, zodat er weinig of geen prioriteit wordt verleend aan de bestrijding van dit soort delicten, hetgeen er dikwijls toe leidt dat de schuldigen, zelfs als hun identiteit bekend is, niet worden vervolgd, M. het ten zeerste betreurend dat vrouwen - die tot de belangrijkste slachtoffers horen van gewapende conflicten - geen stem hebben in de belangrijke besluiten ter handhaving van de vrede en het opzetten van wederopbouwprogramma's na afloop van de conflicten, N. ervan overtuigd dat ongelijkheid, vrouwendiscriminatie en geweld tegen vrouwen alleen met succes kunnen worden bestreden als vrouwen op gelijke voet met mannen besluitvormingsfuncties bekleden, en dat dit ook de maatschappij in het algemeen ten goede komt, 1. onderschrijft andermaal zijn resolutie van 11 februari 1994; 2. verzoekt de Commissie voor het eind van dit jaar een verslag in te dienen over de daadwerkelijk ondernomen acties en waar nodig een statistisch overzicht te geven van de geboekte resultaten, aangezien het reeds zes jaar geleden is dat bovengenoemde resolutie werd aangenomen; 3. stelt vast dat quotering als een overgangsmaatregel wordt ingevoerd die ertoe bijdraagt de participatie van mannen en vrouwen aan het politieke leven in evenwicht te brengen, en pleit ervoor dat politieke partijen vrouwen cursussen in politiek en voorlichting geven zodat zij met het volste vertrouwen in het politieke leven kunnen stappen; 4. dringt er bij de lidstaten op aan zich actief in te zetten om een evenwichtiger vertegenwoordiging van vrouwen en mannen tot stand te brengen in alle EU-instellingen; 5. verwelkomt het plan van de Commissie om een vijfde actieprogramma inzake gelijke kansen in te dienen; 6. wijst erop dat gender mainstreaming een strategie van lange adem impliceert om op grote schaal veranderingen door te voeren bij het concipiëren en uitvoeren van beleid en een aanvulling moet vormen op positieve maatregelen; 7. verwelkomt het plan van de Commissie om de deelname van vrouwen aan haar commissies en werkgroepen te bevorderen en haar toezeggingen om het aantal vrouwen in het besluitvormingsproces van haar administratie te vergroten; 8. verzoekt de Commissie prioriteit te verlenen aan de verbetering van de statistische gegevens om een volledig statistisch overzicht van vrouwen in het besluitvormingsproces in de gehele EU op te stellen dat regelmatig wordt geactualiseerd; 9. is van mening dat zowel mannen als vrouwen aan het besluitvormingsproces moeten deelnemen, omdat hun specifieke kwaliteiten elkaar aanvullen, hetgeen alleen maar tot een beter management kan leiden; 10. verzoekt de lidstaten opleidingen te bevorderen voor managers en leiders - mannen zowel als vrouwen -, teneinde ervoor te zorgen dat er op de werkplek niet wordt gediscrimineerd; 11. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat in overheidsdienst de mogelijkheid voor werknemers wordt geschapen hun capaciteiten te ontwikkelen teneinde de carrièremogelijkheden voor vrouwen te bevorderen; 12. verzoekt de sociale partners te bevorderen dat verantwoordelijke en besluitvormende functies evenwichtig over vrouwen en mannen worden verdeeld, en hiertoe de noodzakelijke stappen te nemen bij de aanwerving en beroepsopleiding van hun vertegenwoordigers in de diverse sociale dialoogorganen; 13. verzoekt de Commissie de vigerende Verdragsbepalingen te gebruiken om de regeringen aan te moedigen beleidsvormen en programma's te ontwikkelen en door te voeren om ervoor te zorgen dat mannen en vrouwen op gelijke voet vertegenwoordigd zijn in besluitvormende organen en de organen en delegaties die bij de uitbreiding van de EU zijn betrokken; 14. verzoekt de lidstaten meer vrouwen te laten deelnemen aan alle activiteiten die de handhaving van de vrede, het tot stand brengen van de vrede en het voorkomen van conflicten beogen en waaraan de lidstaten deelnemen; verzoekt zijn daarvoor competente commissie speciale aandacht aan de rol van de vrouw op deze gebieden te besteden en aanbevelingen te doen om bij alle aspecten van conflictoplossingen rekening met gender mainstreaming te houden; 15. hoopt dat het standpunt van de EU en de NGO's bij de komende UN-conferentie over de follow-up van het actieplatvorm "Beijing plus vijf” in juni in New York een balangrijke rol zal spelen en dat dit door de regeringen slagvaardig ten uitvoer wordt gelegd om hun afspraken via concrete maatregelen na te komen; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de andere EU-instelingen en -organen, de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het document van de Commissie (C5-0081/2000 ), - gezien het verslag van de Commissie "Heroverweging van het mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten” ( COM(1999) 628 ), - gelet op artikelen 99 en 104 van het EG-Verdrag, - gelet op verordening van de Raad (EG) nr. 1466/97 van 7 juli 1997 over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1) , - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0041/2000 ), A. overwegende dat de invoering van de Euro van doorslaggevende betekenis is voor de integratie van Europa, de verwezenlijking van de interne markt, de eenwording van zijn financiële markten en de versterking van zijn internationale positie, en aldus een nieuw kader heeft vastgelegd voor het economisch beleid en bredere beleidsmaatregelen ter verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag, B. overwegende dat de beheersing van de inflatie, de stabilisering van de openbare financiën en de loonmatiging die in alle lidstaten zijn bereikt positieve ontwikkelingen zijn, die samen met de interne monetaire stabiliteit een significante verbetering betekenen van een aantal belangrijke factoren die tot dusver de groei in Europa hebben belemmerd, C. overwegende dat een te restrictief monetair en fiscaal beleid dat vooral ter verwezenlijking van prijsstabiliteit wordt gevoerd, tot deflatie kan leiden, D. overwegende dat tegenover de stabilisering van de openbare financiën ook factoren staan die de economie als geheel kunnen destabiliseren, zoals de buitensporige schuldenlast van de overheidssector, of eventuele negatieve gevolgen van een ineenstorting van overgewaardeerde financiële markten, E. met voldoening opmerkend dat de Europese economie eerder dan verwacht sinds het tweede kwartaal van 1999 duidelijke tekenen vertoont van een nieuwe opleving, en dat het BBP waarschijnlijk versneld zal stijgen van het bijna maximaal haalbare percentage van 2,1% in 1999 tot 3% in 2000 en 2001; dat deze tendens, indien niet gehinderd door internationale ontwikkelingen grote kansen biedt voor de Europese economie om de vergroting van haar groei voort te zetten, mits de juiste beleidsmaatregelen ten uitvoer worden gelegd, F. overwegende dat het stabiliseringbeleid dat door de Unie is gevoerd correct is gebleken en derhalve dient te worden voortgezet terwijl tegelijkertijd met nadruk wordt gewezen op de noodzaak van werkgelegenheid een Europese beleidsprioriteit te maken, G. overwegende dat de prognose van een versnelde economische groei van circa 3% tegen de achtergrond van de trage gemiddelde groei van het reële BBP van 1,9% over de jaren 1990 met een voorzichtig optimisme bekeken moet worden, H. overwegende dat de werkeloosheid, die in 1997 in veel lidstaten een historisch hoogtepunt van meer dan 11% bereikte, volgens de voorspellingen zal dalen tot 9,2% in de EU als geheel maar dat niettemin de hoge werkeloosheid, de lage participatiegraad van de actieve bevolking en het gebrek aan flexibiliteit op de arbeidsmarkt nog steeds de kernproblemen in de EU zijn, I. wijzend op de eerdere schatting van de Commissie in 1995 dat bij een normale ontwikkeling van de productiviteit en bevolkingsaanwas een aanhoudende groei van 3 à 3,5% over vijf jaar nodig is voor een daling van het werkeloosheidscijfer tot 7% van de actieve bevolking, waaruit duidelijk blijkt dat groei alleen niet leidt tot volledige werkgelegenheid, J. overwegende dat iedere strategie ter bevordering van de groei de duurzaamheid van het milieu moet eerbiedigen, met name de verplichtingen die de EU in Kyoto is aangegaan, K. overwegende dat het ondernemersinitiatief, afgemeten aan de snelle toename en groei van technologisch geavanceerde bedrijven, niet overeenstemt met het beschikbare wetenschappelijke en technologische potentieel in Europa en een gevaarlijke achterstand heeft ten opzichte van de ontwikkeling van het ondernemerschap in de VS, L. overwegende dat de stichting van een onderneming in Europa gemiddeld € 1600 kost tegen € 500 in de Verenigde Staten en dat de gemiddelde tijd om een onderneming op te zetten in de EU 11 weken bedraagt tegen slechts anderhalve week in de Verenigde Staten, M. overwegende dat de economische ontwikkelingen op de korte termijn in Europa samenvallen met een wereldwijde start van een technologische revolutie naar een op kennis gebaseerde wereldeconomie; dat deze nieuwe uitdagingen nopen tot structurele veranderingen in de economische organisatie, in het arbeidsproces, in de instrumenten van het loonoverleg, alsmede in de verhouding tussen de openbare en de particuliere sector, N. overwegende dat de politiek zal moeten inspringen op deze nieuwe ontwikkelingen door de optimale voorwaarden te scheppen voor de private sector om zich volledig te kunnen aanpassen aan deze zich telkens wijzigende economische omstandigheden om ook de ondernemers de ruimte te bieden om door middel van innovatie en creatief ondernemerschap de ontwikkelingen en daarmee de concurrentie telkens een stap voor te zijn, en dat derhalve een nieuw politiek project geformuleerd moet worden, dat een dynamisch gericht economisch beleid inhoudt, O. overwegende dat een nieuw strategisch doel een geïntegreerd programma ter versterking en modernisering van het onderwijs op alle niveaus moet omvatten, alsmede ondersteuning van het ondernemerschap, scheppen en/of moderniseren van de basisinfrastructuur via projecten van Europees belang die bevorderlijk zijn voor de productiviteit van de gehele Europese economie, P. overwegende dat ruimere particuliere investeringen in Europa moeten worden aangemoedigd door het investeringsklimaat te verbeteren en door te zorgen voor een dynamische ondernemingscultuur, o.a. structurele hervorming van de arbeidsmarkt, minder bureaucratische rompslomp, betere toegang tot risicodragend kapitaal voor het MKB en verdere opening van de markten, Q. overwegende dat een dergelijk project alleen kans van slagen heeft bij een gezamenlijke actie op EU-niveau, een energiek leiderschap van de Europese instellingen, versterking van de solidariteit, mobilisering van de grote meerderheid van de bevolking, en dat dit uiteraard iedereen ten goede moet komen in de context van een sociale markteconomie, 1. stelt vast dat het herstel van de Europese economie wat de groei van het BBP en de bedrijfswinsten betreft goed op gang is gekomen, maar dat tegelijkertijd de werkloosheid onaanvaardbaar hoog blijft en de armoede groeit; 2. verzoekt de Raad bij het opstellen van brede economische richtsnoeren o.a. op verwezenlijking van volledige werkgelegenheid gericht micro-economisch beleid te formuleren, dat streeft naar volledige werkgelegenheid en dat verenigbaar is met stabiele prijzen en een evenwichtige begroting in de gehele economische cyclus; 3. wijst erop dat de doelstelling van volledige werkgelegenheid alleen kan worden verwezenlijkt als de groei gestaag stijgt, zoals uit de internationale en Europese ervaring blijkt, en dat deze groei ondersteund moet worden door een economisch en fiscaal beleid dat investeringen bevordert, vooral van kleine en middelgrote bedrijven, door een loonbeleid dat zich laat leiden door de stijging van de productiviteit en niet de starheid vertoont die nog steeds de arbeidswetgeving in te veel lidstaten kenmerkt; 4. is van mening dat verbetering van het investeringsklimaat dienstig is voor de verwezenlijking van stijging van de groei en spreekt de aanbeveling uit dat de buitensporige administratieve belasting bij het stichten en exploiteren van een onderneming wordt verlicht, dat de markten verder worden geopend en dat de arbeidsmarkt structureel wordt hervormd; 5. acht het van bijzonder groot belang werkloosheid van jongeren en langdurige werkloosheid te voorkomen; dringt erop aan dat meer moet worden gedaan om werkzoekenden betere kansen en stimulansen te geven om snel een nieuwe baan te vinden, zoals opleiding of omscholing zodat ze beter inzetbaar te worden; 6. erkent dat uitgaven voor infrastructuur in de overheidssector een gunstig effect kunnen hebben op de bedrijvigheid in de particuliere sector; wijst er echter op dat dergelijke investeringen moeten worden beoordeeld op hun eigen merites, nadat vastgesteld is dat ze een redelijke maatschappelijke en commerciële rendement kunnen opleveren, en niet moeten worden ondernomen als een instrument van vraagbeheersing, als de ervaring uitwijst dat ze contraproductief kunnen werken; 7. verzoekt de Commissie communautaire steunmechanismen in te voeren voor MKB-organisaties, teneinde de concurrentiepositie en organisatieniveau van het MKB te verbeteren, zodat deze organisaties hun leden ondersteunende diensten kunnen aanbieden, zoals diensten op het vlak van de kredietcentralisatie, informatie en juridische bijstand; 8. verzoekt de ECOFIN-Raad zich opnieuw te beraden over zijn afwijzende houding tegenover een energiek programma van verbetering van de Europese infrastructuur, alsook, gezien de voortgaande privatisering, de wetenschappelijke vooruitgang en de technologische innovatie die inmiddels hebben plaatsgevonden, het TEN-programma zoals voorgesteld in het witboek van de Commissie van 1994 over “Groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid” bij te stellen en de financiering ervan te regelen via Euro-obligaties van de Europese Investeringsbank; 9. dringt bij de Commissie en de Raad aan op het opvoeren van hun inspanningen om de huidige EU-lidstaten via de transeuropese netwerken te verbinden met de kandidaat-lidstaten in Oost-, Midden-, en Zuid-Europa en andere omringende landen, met name Rusland en Noord-Afrika, omdat deze netwerken van bijzonder strategisch belang zijn voor de toekomstige groei en de integratie tussen de diverse delen van Europa en de buurlanden; 10. verzoekt de Commissie en de Raad de integratie van de moderne technologische informatiesnelwegen in het programma voor de trans-Europese netwerken te bevorderen, zodat Europa de beste IT-infrastructuur ter wereld krijgt; 11. verzoekt de Raad en de Commissie het wetenschappelijk publiek en bedrijfsleven actief te ondersteunen bij de vorming van een Europese gemeenschappelijke ruimte voor onderzoek, en het budget voor O&O te verhogen tot een niveau dat overeenkomt met landen met een vergelijkbaar ontwikkelingsniveau; 12. verzoekt de Commissie om een versnelde uitvoering van haar actieplannen inzake risicokapitaal, de integratie van de financiële markten en inzake het MKB en de ontwikkeling te bevorderen van kleine technologische bedrijven in grote wereldondernemingen, en verzoekt haar tevens de definitieve opstelling en invoering van een Statuut voor het Europese vennootschap, als een mogelijk alternatief voor de naamloze vennootschap, als een prioriteit te behandelen; 13. verzoekt de Raad en de Commissie alles te doen om de Europese octrooiaanvragen sneller, eenvoudiger, doeltreffender en goedkoper te maken, om het concurrentievermogen van de Europese uitvindingen en dus ook van de toekomstige mogelijkheden van Europa te verbeteren; dringt echter aan op betere regelgeving om de volledige eerbiediging van ethische normen en consumentenbelangen te waarborgen; 14. verzoekt de Commissie en de Raad wetgevingsvoorstellen te formuleren voor de oprichting van een speciaal Europees onderzoeksfonds waarin de niet-bestede geaccumuleerde overschotten van de in 2002 op te heffen Europese Gemeenschap voor kolen en staal worden opgenomen; 15. verzoekt de Commissie een actieplan voor te stellen voor de actieve bevordering van de overgang van de bestaande interne gemeenschappelijke markt naar een naadloos aaneensluitende Europese thuismarkt, de resterende obstakels uit de weg te ruimen en het mededingingsbeleid strikt toe te passen op deze markt, rekening houdend met het standpunt van het Parlement betreffende de herziening van het mededingingsbeleid, zoals neergelegd in zijn resoluties van 18 januari 2000 over het verslag over het mededingingsbeleid (1998) (2) en over het overzicht van de steunmaatregelen voor de nijverheid (3) ; 16. verwacht van de lidstaten de herziening van het belastingstelsel, de heffingen en de uitkeringen, teneinde de productiefactor arbeid te ontlasten; 17. dringt er bij de lidstaten op aan de processen waartoe in Luxemburg, Cardiff en Keulen besloten is, te vereenvoudigen teneinde voor het grote publiek een grotere doeltreffendheid en doorzichtigheid te genereren; 18. meent dat met spoed pogingen in het werk moeten worden gesteld om tot een doeltreffende coördinatie te komen in het macroeconomisch werkgelegenheids- en sociaal beleid; doet een beroep op de lidstaten een sociaal convergentieproces op gang te brengen volgens de lijnen van de Europese werkgelegenheidsstrategie, met Europese richtsnoeren, criteria, een uitwisseling van vergelijkbare gegevens en nationale actieplannen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; 19. dringt er bij de Commissie op aan voorstellen te doen inzake kredieten voor de tenuitvoerlegging van het Europe-initiatief, met name betreffende onderwijs, infrastructuur en de toegang tot Internet voor een breed publiek; 20. verzoekt de Raad creatief te reageren op het initiatief van het voorzitterschap inzake een nieuwe economische en politieke strategie, die het innovatieproces van een op kennis gebaseerde economie weet aan te wenden om van Europa het meest dynamische gebied ter wereld te maken; 21. verzoekt de Commissie en de Raad met het oog op de nieuwe kwalificaties die de opkomende technologieën vereisen, kwantitatieve doelstellingen te formuleren voor de opleiding van jongeren alsmede voor de herscholing van langdurig werklozen, waaraan de lidstaten zich binden met het oog op een onderlinge convergentie binnen een bepaalde termijn; 22. verzoekt de Commissie onderzoek te initiëren naar de methoden en instellingen voor het arbeidsvoorwaardenoverleg die gangbaar zijn in de verschillende lidstaten, om na te gaan of deze bevorderlijk zijn voor een flexibele arbeidsmarkt die de werkgelegenheid ten goede komt, zowel in de huidige omstandigheden als in de ontwikkelingsfase naar een kenniseconomie; 23. verzoekt de Commissie jaarlijks een verslag over de economische en sociale situatie in de EU, door middel van een Europees advies van onafhankelijke Europese economische experts te laten opstellen en dit in te dienen bij het Europees Parlement; in het verslag moet rekening worden gehouden met de Europese gevolgen van nationale beleidsmaatregelen, om de noodzakelijke coördinatie van Europese vormen van economisch beleid te verbeteren; 24. verzoekt de Raad en de Commissie het democratisch tekort van het economisch en werkgelegenheidsbeleid door middel van een interinstitutioneel akkoord op te heffen, waarbij het Europees Parlement volledig bij de besluitvorming over de basiselementen van het economisch beleid en de bedrijfspolitieke richtsnoeren wordt betrokken; 25. verzoekt de Raad gedegen rekening te houden met de risico's die inherent zijn aan de overwaardering van de kapitaalmarkten, waarop gewezen wordt in het verslag van de Commissie, en de Commissie op te dragen onderhandelingen te beginnen met de G7-raad over de formulering van een adequaat beleid en over onmiddellijke maatregelen ter verbetering van de transparantie en ter bestrijding van speculatie op de financiële markten; 26. erkent het verband tussen onderwijs en de mogelijkheden voor economische groei op de lange termijn, en doet een beroep op de Commissie er bij alle lidstaten op aan te dringen de algemene onderwijsnormen te verhogen, en ervoor te zorgen dat alle kinderen als zij de school verlaten goed voorbereid zijn op het leven en de arbeidsmarkt en klaar zijn om mede vorm te geven aan de samenleving; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het tweede verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement ( COM(1999) 270 - C5-0156/1999 ), - gezien de conclusies van de tussentijdse ministersvergadering inzake de wisselwerking tussen visserij en milieu van 13 en 14 maart 1997 in Bergen, - gezien zijn resolutie van 10 maart 1999 (1) over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: verslag over de tenuitvoerlegging van de conclusies van de tussentijdse ministersvergadering inzake de wisselwerking tussen visserij en milieu van 13 en 14 maart 1997 in Bergen ( COM(1998) 326 - C4-0495/1998 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0016/2000 ), 1. neemt kennis van de initiatieven die de Commissie in 1998 heeft ontplooid ter verwezenlijking van de doelstellingen die zijn opgenomen in de slotverklaring van de Conferentie van Bergen over de bescherming van de Noordzee en spreekt zijn voldoening uit over de vooruitgang die is geboekt bij het herstel van de visbestanden en de ecosystemen in de Noordzee; 2. bekrachtigt de inhoud van voornoemde resolutie van 10 maart 1999; 3. verzoekt de Raad zich - aan de hand van wetenschappelijke gegevens over de stand van de visbestanden en overeenkomstig de op voorzorg gebaseerde aanpak van het visserijbeheer op basis van de door de ICES vastgestelde referentiepunten - te buigen over de vaststelling van de totaal toegestane vangsten (TAC's) voor de visserij op kabeljauw, schelvis, haring, makreel, Noorse garnaal, Noorse steenbolkkever, schol, koolvis, zandspiering, tong, wijting en gevlekte hondshaai; 4. complimenteert de Commissie met de vooruitgang die in 1998 is geboekt bij de controle op het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) en dringt aan op voortzetting van de inspanningen om de bestaande regelingen te verbeteren; 5. dringt er bij de Commissie op aan initiatieven te ontplooien tot invoering van een systeem van sancties op overtredingen van de visserijvoorschriften zodat de beroepsbeoefenaren op het gebied van de visserij gelijk worden behandeld ongeacht de lidstaat waar de overtreding wordt begaan; 6. verzoekt de Commissie door te gaan met het programma inzake de uitwisseling van visserijinspecteurs tussen de lidstaten en de landen die bij de visserij op de Noordzee betrokken zijn teneinde met het oog op de toepassing van de instandhoudings- en controlemaatregelen in het kader van het GVB een uniforme aanpak te bevorderen; 7. verzoekt de lidstaten zich in te zetten voor het creëren van het communautaire netwerk van beschermde gebieden bekend onder de naam Natura 2000 en verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te nemen om te voldoen aan de verplichtingen die voortvloeien uit de richtlijnen inzake de bescherming van soorten en habitats van communautair belang; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 363 - C5-0176/1999 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 1996 over de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van technische maatregelen in het gemeenschappelijk visserijbeleid (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 september 1998 over de mededeling van de Commissie betreffende de ontwikkeling van de controle in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (2) , - gelet op artikel 160 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0017/2000 ), A. overwegende dat de visserij - als onvervangbare bron van voedsel - behoort tot de menselijke activiteiten op het gebied van vrijetijdsbesteding, industriële exploitatie, onderzoek of vervoer die hun oorsprong vinden in het gebruik van de zeeën en oceanen, en dat de visserij juist omdat voor deze activiteit een kwalitatief hoogwaardig marien milieu en zekerheid wat betreft de hernieuwing van de bestanden het meest noodzakelijk zijn, een van de bedrijfstakken is die er het meeste belang bij heeft de milieubescherming te bevorderen, B. overwegende dat een groot aantal factoren tot de aantasting van het mariene milieu bijdraagt, zoals vervuiling, de onvoorspelbare effecten van de klimaatveranderingen, het steeds intensievere gebruik van de kustgebieden voor stedenbouwkundige of industriële doeleinden en het zeevervoer, dat bij ongelukken aanleiding kan geven tot zeer ernstige vervuiling waardoor bovendien in veel gevallen de natuurlijke migratieroutes van veel soorten worden verlegd, C. overwegende dat artikel 6 van het EG-Verdrag bepaalt dat de eisen inzake milieubescherming moeten worden geïntegreerd in de definiëring en de uitvoering van de beleidsvormen en acties van de Gemeenschap die zijn bepaald in artikel 3, met de bedoeling de duurzame ontwikkeling te bevorderen, D. overwegende dat de Conventie van de Verenigde Naties van 10 december 1982 betreffende het zeerecht, waarbij de Europese Gemeenschap partij is, voorziet in: E. overwegende dat de Overeenkomst tot toepassing van Deel XI van de Conventie betreffende het zeerecht tot doel heeft rampen voor de zeefauna en -flora te voorkomen en de visserijactiviteiten te volgen, F. overwegende dat de Gemeenschap in 1996 de Overeenkomst ter bevordering van de naleving van de internationale maatregelen tot instandhouding en beheer door vissersvaartuigen heeft ondertekend, en in 1995 de Gedragscode voor een verantwoorde visserij die tot doel heeft de levende rijkdommen op grond van gedragsprincipes en handelwijzen in stand te houden, te beheren en te ontwikkelen, G. overwegende dat de Gemeenschap de Conventie van de Verenigde Naties heeft ondertekend betreffende de instandhouding en het beheer van de bestanden van vissoorten die zich zowel binnen als buiten de territoriale wateren verplaatsen en van vissoorten die zich over een lange afstand verplaatsen, H. overwegende dat de Gemeenschap tot tal van internationale visserijovereenkomsten is toegetreden en lid is van de internationale organisaties die op grond van deze overeenkomsten zijn opgericht en onder meer tot doel hebben de biologische rijkdommen in stand te houden en te beheren, I. overwegende dat elke horizontale wetgevende of administratieve maatregel die vandaag de dag in de visserijsector zowel op wereld- als op communautair vlak wordt aangenomen, hoe dan ook bepalingen bevat die verwijzen naar de instandhouding en de bescherming van de vissoorten en van het mariene milieu, J. overwegende dat artikel 2 van verordening (EEG) nr. 3760/92 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur onder meer bepaalt dat de algemene doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid erin bestaan de beschikbare en toegankelijke levende mariene aquatische bestanden te beschermen en in stand te houden, en te zorgen voor de rationele en verantwoorde exploitatie daarvan op duurzame basis, K. overwegende dat verordeningen (EEG) nr. 2847/93 en (EG) nr. 2846/98 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid het vereiste juridische kader bieden om de visserijcontroles uit te voeren om de bovenvermelde doelstellingen te kunnen halen, L. overwegende dat besluit 97/413/EG van de Raad van 26 juni 1997 doelstellingen en gedetailleerde regels vastlegt voor de herstructurering van de communautaire visserijsector in de periode 1 januari 1997 t/m 31 december 2001 om te komen tot een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de exploitatie ervan, M. overwegende dat het basisbeginsel van het gemeenschappelijk visserijbeleid erin bestaat een voldoende groot visbestand aan te leggen en te behouden, zowel voor de geëxploiteerde vissoorten als voor alle andere biologische rijkdommen, N. overwegende dat de controle en het toezicht op de visserijactiviteiten en het marien milieu de hoeksteen vormen van het beleid betreffende het visserijbeheer en het behoud van de zee en dat de moderne controle- en toezichtsmaatregelen voldoende waarborgen bieden om overtredingen te voorkomen en te onderdrukken, O. overwegende dat de grote meerderheid van de Europese vissers de communautaire wetgeving inzake het beheer en het behoud van de visbestanden naleeft en instemt met elke op technisch, administratief en economisch vlak werkbare maatregel voor controle en toezicht op de visserijactiviteiten, P. overwegende dat de vissers en hun vertegenwoordigende organisaties betrokken moeten worden bij het besluitvormingsproces rond het Gemeenschappelijk Visserijbeleid, vooral voor wat het beheer en de bescherming van de visbestanden betreft, Q. overwegende dat de Unie als producent, invoerder en consument van enorme hoeveelheden vis een grote verantwoordelijkheid draagt voor het beheer en de instandhouding van de visbestanden en voor de bescherming van het marien milieu; dat de regelgeving van de Unie echter gezien de buitengewone vangst- en afzetcapaciteit van landen als Rusland, Japan, Korea, Taiwan en China geen zin heeft wanneer de overige landen die vis vangen en afzetten, niet actief meewerken aan de instandhouding en een beter beheer van de visbestanden, R. overwegende dat de activiteiten van de communautaire vloot zich niet beperken tot de EU-wateren, maar zich uitstrekken tot tal van wateren over geheel de wereld, S. overwegende dat de aandacht die wordt besteed aan de visbestanden en het marien milieu onlosmakelijk deel uitmaakt van de internationale visserijovereenkomsten die de Gemeenschap afsluit, T. overwegende dat de capaciteit van een modern vissersvaartuig het meervoudige kan bedragen van deze van een schip van het oude of traditionele type en dat de huidige lokaliserings- en vistechnieken zodanig geëvolueerd zijn dat ze de resterende bestanden kunnen bedreigen; dat vergroting van de capaciteit niet noodzakelijkerwijze vergroting van de inspanning betekent en dat de visvangst met een modern schip bij een goede regeling voor de visser rendabeler is, het product van betere kwaliteit is en de teruggooi vermindert; dat absoluut rekening moet worden gehouden met de verbeteringen op moderne schepen voor wat betreft de veiligheid en de leefsituatie van de bemanningen, U. overwegende dat de maatregelen ter beperking van de visserijinspanning naast de inkrimping van de vissersvloot en/of het aantal visdagen in ieder geval ook technische maatregelen dienen te omvatten alsook een strenge controle op de aan wal gebrachte hoeveelheden en de handel in vis, V. overwegende dat met het oog op de instandhouding van de bestanden strenge controles in de havens en bij de afzet moeten worden uitgevoerd, W. overwegende dat bepaalde niet-selectieve vismethoden de zeebodem aantasten, de kuit vernielen en vissen en organismen uitroeien die hoegenaamd geen commerciële waarde hebben, maar wel onverbrekelijk deel uitmaken van het marien milieu en zijn voedselketen, X. overwegende dat kleinschalige kustvisserij in combinatie met de juiste controle een goed voorbeeld kan zijn van duurzame ontwikkeling met respect voor het marien milieu; dat het echter van groot belang is rekening te houden met het feit dat de kustgebieden de belangrijkste teelt- en paaigebieden van een groot aantal soorten zijn, hetgeen betekent dat ook de kustvisserij streng moet worden gecontroleerd voor wat betreft de samenstelling van de vangsten naar leeftijd en grootte, Y. overwegende dat de kustexploitatie van de afgelopen decennia bijzonder belastend is voor de bodem en de wateren in de buurt van de kust, waarvoor een geïntegreerde aanpak nodig is, Z. overwegende dat paaibiotopen zoals lagunes en riviermonden een fundamentele rol vervullen bij de instandhouding van de visserijrijkdommen en het mariene biologische milieu, AA. overwegende dat het opzetten van het netwerk NATURA 2000 te verzoenen is met kleinschalige, aan concrete regelingen onderworpen visserij en met een gecontroleerde ontwikkeling van de aquacultuur, AB. overwegende dat wetenschappelijke kennis en onderzoek niet alleen een zeer belangrijke bijdrage leveren tot meer inzicht in de problemen en de gevaren die onverantwoorde visserij en commerciële activiteiten met zich brengen, maar ook tot het nemen van de geschikte maatregelen om de biologische rijkdommen van de zee te beheren, 1. juicht het voornemen toe van de Commissie om de integratie van de milieubescherming in het gemeenschappelijk visserijbeleid te verbeteren en hoopt dat de Raad het politiek eens kan worden over de aanneming van de voorstellen van de Commissie; 2. verzoekt de Commissie bij de invoering van maatregelen in verband met het milieu steeds rekening te houden met het feit dat een groot aantal oorzaken bijdraagt aan de verslechtering van het mariene milieu zoals vervuiling, klimaatveranderingen, industriële activiteit, druk van menselijke activiteit op de kustgebieden, zeevervoer en ongecontroleerde visserijactiviteiten; bij deze maatregelen moet in aanmerking worden genomen dat alle problemen nauw met elkaar verweven zijn en als één geheel moeten worden beschouwd, dat de oplossingen met betrekking tot alle van de zee afhankelijke sectoren en activiteiten evenwichtig moeten zijn en dat de visserij vaak ook de dupe is van de verslechtering van het milieu; 3. vraagt om de uitstippeling van een communautair beleid voor het beheer en de bescherming van de visbestanden alsook van het natuurlijke mariene milieu, opdat zowel de vispopulatie als het mariene milieu worden beschermd; 4. is van mening dat de verontreiniging van het mariene milieu en bijgevolg de vernietiging ervan vaak worden veroorzaakt door vervuilende bronnen op het land en door het dumpen van allerlei soorten afval en verlangt bijgevolg dat de door de Europese Unie in het kader van de internationale verdragen OSPAR, en inzake de Baltische Zee en de Middellandse Zee aangegane verbintenissen alsmede het bestaande Gemeenschapsrecht efficiënt worden toegepast en dat de toepassing ervan door de bevoegde autoriteiten streng wordt gecontroleerd; 5. is tevens van mening dat het lozen van olie en andere schadelijke stoffen door schepen binnen en buiten de Unie een even belangrijke vervuilingsbron van het mariene milieu is; verlangt bijgevolg dat de internationale overeenkomsten en strafrechtelijke sancties efficiënt worden toegepast; 6. benadrukt verder het gebrek aan coördinatie tussen de diverse communautaire beleidsvormen, met name de structuurfondsen, die in bepaalde gevallen steun hebben verleend aan werken die schadelijk zijn voor het mariene milieu, zoals haveninstallaties, jachthavens, enz.; 7. erkent de vooruitgang - die moet doorgaan - bij de Commissie en de lidstaten op het gebied van de visserij om zich bewust te worden van de omvang van het probleem inzake het beheer en de instandhouding van de visrijkdommen zowel binnen als buiten de Unie en de Gemeenschapswetgeving betreffende de instandhouding, de exploitatie en de bescherming van de biologische rijkdommen van de zee en betreffende de vereiste samenwerking terzake getrouw naar de letter en de geest toe te passen; 8. wijst nogmaals op zijn overtuiging dat een beheer van het visserijbeleid dat gebaseerd is op het behoud van het mariene milieu niet onverenigbaar is met de belangen op langere termijn van de visserijgemeenschappen, maar veeleer van essentieel belang is, wil de visserij in onze kustgemeenschappen overleven; 9. dringt erop aan dat indien bij de algehele beoordeling van het vijfde actieprogramma wordt aanbevolen een opvolger te ontwikkelen, de visserij als te integreren sector moet worden toegevoegd; 10. is van mening dat zo'n beleid gebaseerd moet worden op het voorzorgsbeginsel en wijst erop dat de gedragscode van de Voedsel- en Landbouworganisatie en het VN-Verdrag inzake de visbestanden goede definities van het beginsel geleverd hebben; 11. juicht het toe dat een groot gedeelte van de wetenschappelijke comités van de Gemeenschap voor de visserij subcomités voor het milieu hebben ingesteld, zodat zij met milieuoverwegingen rekening kunnen houden, en moedigt hen aan op deze weg voort te gaan; wenst dat op deze wijze rekening kan worden gehouden met de meningen van de deskundigen op het gebied van de visserij wanneer maatregelen worden genomen die gevolgen hebben voor de visserij; 12. verzoekt de Commissie het Parlement een bijzondere mededeling te bezorgen met haar standpunt over de vraag of de visbestanden moeten worden beschouwd als een vrij goed dan wel als een schaars goed, om ervoor te zorgen dat dit goed economisch correct wordt geëxploiteerd; 13. verzoekt de Commissie in het kader van haar bevoegdheden ook in de toekomst niet te aarzelen om de aangewezen juridische stappen te zetten telkens wordt vastgesteld dat een lidstaat en/of een derde land zijn verplichtingen op visserijgebied niet nakomt, en om bij elke internationale organisatie actief te ijveren voor het opleggen van sancties aan landen die zich niet schikken naar de oprichtingsbeginselen van de desbetreffende organisatie; 14. verzoekt de Commissie en de Raad er bij visserijovereenkomsten die voor rekening van de Unie met derde landen worden afgesloten, ook in de toekomst altijd te proberen voor te zorgen dat deze op zijn minst worden geregeld door de bepalingen inzake het beheer en de instandhouding van de visserijrijkdommen die de desbetreffende internationale regionale organisaties opleggen of aanbevelen; 15. ziet uit naar een breed opgezet openbaar debat over de EU-benadering van visserijakkoorden met derde landen, naar aanleiding van de recente evaluatie en vertrouwt erop dat in komende akkoorden ruime aandacht geschonken zal worden aan het behoud van het mariene milieu in zowel de wateren van derde landen als in de oceanen; 16. roept de Commissie op om ook in de toekomst via de geschikte wetgevende en technische maatregelen het visvermogen van de communautaire vissersvaartuigen zo nodig te beperken, en op internationaal vlak initiatieven te nemen om ervoor te zorgen dat de overige grote vismogendheden op de aardbol precies hetzelfde doen; 17. roept de Commissie op om ook in de toekomst de geldende communautaire maatregelen tot vermindering van de visserijdruk noodzakelijkerwijs aan te vullen met het vastleggen van geschikte vangstplafonds voor de soorten en onder de voorwaarden die in de wetenschappelijke rapporten worden genoemd, en met strenge controles op dit plafond in de verschillende stadia van het proces; 18. roept de Commissie en de lidstaten op om met alle middelen de maatregelen voor controle en toezicht op de visserijactiviteiten te versterken, waarbij de desbetreffende begrotingskredieten moeten worden opgetrokken om het lossen aan de communautaire pieren, het overladen van de ene vissersboot op de andere en de handel in vis van dichtbij te kunnen volgen; 19. dringt er bij de Commissie op aan de lidstaten verantwoordelijkheidsbesef bij te brengen op het vlak van het toezicht en de controle op de naleving van de milieuvoorschriften die een raakvlak hebben met het beheer van de visbestanden; 20. roept de Raad op om de communautaire controleurs meer bevoegdheden en rechten te verlenen overeenkomstig de voorstellen van de Commissie; 21. dringt er bij de Commissie en bij de lidstaten op aan al het nodige te ondernemen om te waarborgen dat hun controle- en toezichtprogramma's effectief en billijk zijn; 22. roept de Commissie op om een voorstel in te dienen voor een definitief verbod op het gebruik van en de handel in visserswerktuigen die de zeebodem aantasten, de kuit vernielen en niet selectief genoeg zijn naar de te bevissen soort toe; 23. verzoekt de Commissie de werking van de huidige systemen voor de lokalisering van vissersschepen per satelliet (VMS) te evalueren en in het licht van de resultaten daarvan de uitbreiding ervan tot een groter aantal schepen te onderzoeken; 24. erkent het belang van de ambachtelijke visserij voor de kustgemeenschappen en verzoekt de Commissie erop toe te zien dat deze erkenning steeds wordt vertaald in vormen van visserij waarbij de beginselen van verantwoorde visserij volledig in acht worden genomen, aangezien de visserij plaatsvindt in kustgebieden die als teelt- en paaigebieden van de soorten ecologisch bijzonder kwetsbaar zijn; 25. verzoekt de Commissie te onderzoeken of er bij de berekening van de viscapaciteit ook rekening kan worden gehouden met andere parameters dan de lengte, de tonnage en de paardenkracht van de schepen; 26. verzoekt de Commissie het opzetten van het netwerk NATURA 2000 in de biotopen van communautair belang te versnellen en te versterken, dit door de niet-gouvernementele organisaties die gespecialiseerd zijn in de bescherming van het leefmilieu en de natuurlijke rijkdommen bij dit project te betrekken; 27. verzoekt de Commissie een voorstel te doen voor de oprichting van een Europese prijs die zal worden toegekend aan verdienstelijke overheidsambtenaren, onderzoekers, niet-gouvernementele organisaties, vissers en burgers voor hun verleende diensten aan en hun bijdrage tot het duurzame beheer van de visbestanden en het marien milieu; 28. verzoekt de Commissie en de lidstaten sneller maatregelen te nemen om te reageren op de mogelijke negatieve gevolgen van de aquacultuur op het marien milieu, waaronder: - verplichte milieueffectrapportage vóór de vestiging van aquacultuurbedrijven, met name wanneer het gaat om bedrijven in gesloten zeeën waar het water traag wordt hernieuwd en in riviermonden, - strengere wetenschappelijke controle op aquacultuurbedrijven met betrekking tot de gevolgen die de vestiging van zo'n bedrijf kan hebben op het mariene ecosysteem in de omgeving, tot de eventuele overdracht van ziekten en de kwaliteit van het voedsel, - verplichting voor deze bedrijven om, indien mogelijk, de bodem te reinigen van het mariene gebied waarin ze actief zijn of elke andere soort vervuiling die door deze bedrijven wordt veroorzaakt; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten een voorlichtingscampagne op te zetten om de vissers en de consumenten bewust te maken van de gevaren die een ongebreidelde exploitatie van de visrijkdommen inhoudt voor de werkgelegenheidskansen in de visserijsector voor de toekomstige generaties, en om hen een opleiding te geven over methoden voor duurzame ontwikkeling; 30. kijkt met grote belangstelling uit naar het definitief verslag over het demonstratieprogramma voor het geïntegreerd beheer van de kustzones, in het bijzonder over de impact van de sportvisserij, zowel aan de oppervlakte als onder water, op de instandhouding van bepaalde visbestanden; 31. verzoekt de lidstaten die visserijactiviteiten in de Middellandse Zee ontwikkelen, de inzameling van hun desbetreffende statistische gegevens te verbeteren; 32. verzoekt de Commissie te worden ingelicht over de verspreiding van het zeewier caulerpa taxifolia in de Middellandse Zee, en in het bijzonder over de gevolgen van dit verschijnsel voor de kustvisserij en de zeefauna en -flora; 33. dringt ten zeerste aan op financiële steun voor wetenschappelijk onderzoek, in het bijzonder met betrekking tot het doorgeven van resultaten aan geïnteresseerde kringen door seminars te organiseren die de wetenschapswereld, het bedrijfsleven en vissers bijeenbrengen, en door de problemen op eenvoudige wijze via de televisie en de pers voor te stellen om de consument bewust te maken van de omvang van de problemen die de mariene ecosystemen en de vrijwaring van de visbestanden bedreigen; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 januari 2000 over de milieuramp als gevolg van het vergaan van de Erika (1) , - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over dit onderwerp en met name die van 21 januari 1993 over de ramp met de olietanker Brær (2) , van 27 oktober 1994 over het weglekken van ruwe olie voor de noordkust van Portugal tengevolge van het ongeval met de Cercal (3) , van 27 oktober 1994 over de veiligheid op zee (4) , en van 27 maart 1996 over de door de Sea Empress veroorzaakte zeeramp (5) , - gezien het Internationale Verdrag van 18 december 1971 inzake de vorming van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie (FIPOL) en het protocol daarbij van 27 november 1992 alsmede het Verdrag van 20 november 1973 ter voorkoming van verontreiniging door schepen (MARPOL), - gezien het voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende instelling van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen ( COM(1998) 769 ) en zijn desbetreffend advies van 16 september 1999 (6) , - gezien besluit nr. 2179/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 betreffende de herziening van het beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling "Op weg naar duurzame ontwikkeling”, en in het bijzonder artikel 2, lid 4, sub d) betreffende de aankondiging door de Commissie van een witboek over milieuaansprakelijkheid, A. overwegende dat de in Malta geregistreerde Erika op 12 december 1999 voor de Bretonse kust verging, waardoor een olielek van 15.000 ton ontstond, 450 kilometer kust werd verontreinigd en ernstige schade aan de fauna, de visserij en de aquacultuur werd toegebracht; dat het op een diepte van 120 m gelegen wrak, dat 16.000 ton olie bevat, een ernstig gevaar voor verdere vervuiling vormt, B. overwegende dat andere schepen van de rampzalige vervuiling door de Erika hebben geprofiteerd om in dit zeegebied op grote schaal hun tanks te ontgassen, een praktijk die verboden is krachtens richtlijn 76/464/EEG , C. overwegende dat dit ongeluk slechts het laatste is in een lange reeks zeevervuilingsincidenten die de afgelopen 25 jaar hebben plaatsgevonden op verschillende plaatsen in de Europese Unie, en dat deze milieurampen ernstige schade toebrengen aan het mariene ecosysteem, de biodiversiteit en de vogel- en visstand in gebieden van groot ecologisch belang, D. overwegende dat de olievervuiling veel omvangrijker is dan aanvankelijk was gedacht en dat enorme schade is toegebracht aan het milieu van de getroffen gebieden, zonder dat de ramp nu al in haar volle omvang is te overzien, E. overwegende dat een polemiek gaande is over de aard van de op de stranden ingezamelde olie, omdat de resultaten van een risicoanalyse die de bevoegde nationale en communautaire autoriteiten hadden moeten verstrekken, ontbreken, F. overwegende dat de bedrijvigheid in de sectoren visserij, mariene aquacultuur en toerisme van wezenlijk belang is voor de sociaal-economische ontwikkeling van de getroffen gebieden, en dat de olieramp hoge kosten zal veroorzaken voor beroepsgroepen die afhankelijk zijn van de zee, omdat zij hun verwoeste of beschadigde productiemiddelen moeten herstellen of vervangen, G. overwegende dat de kustvisserij, die reeds de negatieve gevolgen voelt van de problemen in deze sector, een donkere toekomst tegemoet gaat als gevolg van het ongeluk; dat andere kleinschalige bedrijven die van de zee afhankelijk zijn mogelijk verscheidene jaaroogsten zullen verliezen, waar nog de schade bijkomt als gevolg van het verlies van het vertrouwen van de consument, H. overwegende dat blootstelling van weekdieren en bepaalde vissoorten aan koolwaterstoffen risico's geeft voor de veiligheid van het voedsel; dat het Franse Agentschap voor voedselveiligheid (AFSSA) in een advies heeft aanbevolen de visserij voor delen van de kust die door uit de Erika afkomstige olie zijn verontreinigd, te verbieden, I. overwegende dat het Internationaal Fonds voor vergoeding van de schade door verontreiniging door olie (FIPOL) is opgezet om financiële middelen ter beschikking te stellen voor snelle hulpmaatregelen om de schade aan de kustgebieden te minimaliseren en om schadevergoeding te verstrekken aan de slachtoffers van de verontreiniging; dat het FIPOL echter over onvoldoende middelen beschikt, waardoor de beperking van de schade wordt belemmerd en de schadevergoeding ontoereikend is, J. overwegende dat de Europese Unie het beleid ter voorkoming van dit soort rampen moet versterken, 1. betuigt nogmaals zijn solidariteit met en zijn steun aan alle slachtoffers van de olieramp en spreekt zijn waardering uit voor het werk van vrijwilligers en beroepsmensen die doorgaan met het schoonmaken van de stranden; is zich bewust van de economische en ecologische gevolgen, die voornamelijk de vissers, de mossel- en oesterkwekers en de werknemers in het toerisme hebben getroffen; 2. is van oordeel dat de exploitanten van de Erika en haar lading, overeenkomstig het beginsel de vervuiler betaalt, hun aansprakelijkheid moeten aanvaarden door de schade van de slachtoffers (door middel van hun verzekeringen en rechtstreekse betalingen) te vergoeden, het schoonmaken van de door de verontreiniging getroffen gebieden te financieren en de ecologische schade te betalen; is van mening dat onder deze aansprakelijkheid de sectoren visserij en aquacultuur en de rechtstreeks met deze sectoren verband houdende bedrijven dienen te vallen; 3. dringt erop aan dat alles in het werk gesteld moet worden om zo snel mogelijk de resterende olie uit de tanker op te pompen; 4. verzoekt de Commissie maatregelen te treffen om te helpen de schade te herstellen in de visserijsector, die te lijden heeft onder de gevolgen van de ramp met de olietanker; 5. dringt erop aan dat voornoemd voorstel voor een beschikking houdende instelling van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen zo snel mogelijk wordt goedgekeurd; 6. wenst dat onverwijld communautaire middelen worden vrijgemaakt om, ook in het kader van partnerschappen tussen lidstaten, de getroffen ondernemingen in de betrokken regio's, en met name de beroepsgroepen die afhankelijk zijn van de zee, te begeleiden; 7. betreurt het dat eerdere rampen, in het bijzonder die met de Amoco Cadiz en de Tanio, niet - zoals in de Verenigde Staten - aanleiding waren om passende voorschriften en controles in te voeren en verlangt dat uit de ramp met de Erika nu wel lessen worden getrokken voor de veiligheid op zee; 8. uit kritiek op de gevolgen van een excessieve liberalisering van het vervoer over zee, waar de veiligheidsvoorschriften en -controles voor koopvaardijschepen en het stelsel van goedkope vlaggen, o.a. voor vissersboten, onvoldoende zijn versterkt; 9. verzoekt de Commissie met spoed concrete initiatieven te nemen om de veiligheid van het vervoer over zee te verbeteren door de controle op bestaande bepalingen te verscherpen en nieuwe maatregelen voor te stellen om de ernstige tekortkomingen van de huidige regeling te ondervangen; 10. verwelkomt het initiatief van de lokale overheden die, gezien de juridische problemen die slachtoffers van eerdere rampen op hun weg vonden, de toestand van hun kusten vóór het aanspoelen van de olievlek door deskundigen hebben laten inspecteren om de schadeloosstelling van de slachtoffers - particulieren, overheden of bedrijven - te vergemakkelijken; 11. verzoekt het FIPOL om een aanzienlijke verhoging van de steunmaxima; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en de kandidaat-landen voor toetreding tot de Europese Unie.