Het Europees Parlement, − gezien de dertien regelmatige verslagen van de Commissie voor 2002 over de vorderingen van de kandidaat-lidstaten op de weg naar toetreding, het strategiedocument en het verslag van de Commissie, − gelet op de conclusies van de Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001 en van de Europese Raad van Brussel van 24 en 25 oktober 2002, − onder verwijzing naar al zijn resoluties en verslagen sinds het begin van het toetredingsproces, − gelet op artikel 163 van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0371/2002 ), A. onderstrepend dat de aanstaande toetreding van tien kandidaat-lidstaten tot de Europese Unie een historische stap is bij het streven naar stabiliteit, vrede en welvaart op het Europees continent, B. overwegende dat een groot aantal kandidaat-lidstaten indrukwekkende prestaties hebben geleverd op de weg naar toetreding tot de Europese Unie; dat zij aldus beter werkende overheidsinstellingen, betere voorwaarden voor de bescherming van de rechten van consumenten, werknemers en ondernemingen, betere bescherming van milieu en volksgezondheid en tal van andere rechtstreekse en tastbare voordelen voor hun burgers hebben bereikt, C. overwegende dat het werkloosheidspercentage in een groot aantal kandidaat-landen hoog is, D. overwegende dat bij de evaluatie van de kandidaat-lidstaten streng de hand moet worden gehouden aan de criteria van Kopenhagen en de conclusies van de Raad van Helsinki, alsmede aan het beginsel van differentiatie, E. overwegende dat tien kandidaat-landen in 2004 tot de Europese Unie zullen kunnen toetreden, mits zij met de tenuitvoerlegging van hun hervormingen blijven doorgaan, F. overwegende dat waardering dient te worden uitgesproken aan het adres van de tien het verst gevorderde kandidaat-landen, de daaruit afkomstige politici en alle maatschappelijke krachten die onafgebroken hun respectieve landen in alle geledingen hebben gemoderniseerd en vernieuwd om klaar te zijn voor de toetreding, G. overwegende dat voor deze tien landen een succesvolle afronding van de onderhandelingen op de bijeenkomst van de Europese Raad in Kopenhagen en een succesvolle toetreding afhangen van een aantal nog hangende zaken en enkele laatste hervormingsinspanningen op sommige gebieden, H. overwegende dat in deze resolutie, bij alle respect voor de reeds bereikte resultaten, daarom voornamelijk wordt ingegaan op de nog bestaande probleemgebieden, I. overwegende dat Bulgarije en Roemenië eveneens aanzienlijke vorderingen hebben gemaakt, die echter dienen te worden versneld zodat zij zo spoedig mogelijk tot de EU kunnen toetreden, J. overwegende dat Turkije enkele belangrijke stappen heeft ondernomen om aan de in Kopenhagen geformuleerde politieke criteria te voldoen, waartegen 's lands vooruitgang op dezelfde wijze zal worden afgemeten als de vorderingen van de andere kandidaat-landen, K. overwegende dat het teleurstellend zwakke gemeenschappelijk standpunt van de EU over de ondertekening van overeenkomsten met de Verenigde Staten inzake het Internationaal Strafhof heeft geleid tot een gebrek aan richtsnoeren voor een groot aantal kandidaat-lidstaten die hiermee te maken hebben, L. overwegende dat een groot aantal kandidaat-lidstaten door de NAVO op haar topontmoeting in Praag zal worden uitgenodigd om onderhandelingen over het lidmaatschap te starten, en dat toetreding tot de NAVO een positieve bijdrage zal leveren tot de veiligheid en stabiliteit in Europa, mits tevens een onbevooroordeelde dialoog met buurlanden wordt gestart, M. overwegende dat alle kandidaat-landen een coöperatieve en constructieve bijdrage leveren tot de werkzaamheden van de Conventie ter voorbereiding van de toekomst van de uitgebreide EU, N. overwegende dat een alomvattende institutionele en democratische hervorming van de Unie absoluut noodzakelijk is, wil zij na de uitbreiding in staat zijn te handelen; wijst er derhalve nogmaals op dat het van het allergrootste belang is dat de werkzaamheden van de Conventie over de toekomst van Europa met succes worden afgerond, O. overwegende dat op etnische overwegingen gebaseerd beleid dat tot collectieve verdrijvingen en tot vernieling van culturele goederen leidt, een flagrante schending betekent van fundamentele Europese rechten en de gemeenschappelijke Europese rechtscultuur, Landen die zich richten op toetreding in 2004 1. is ingenomen met de buitengewone vooruitgang die bij de toetredingsonderhandelingen met alle tien landen is geboekt; 2. steunt alle inspanningen om de resterende en moeilijkste hoofdstukken bij de onderhandelingen met alle tien landen zo spoedig mogelijk af te sluiten op een voor alle partijen bevredigende wijze; 3. dringt er bij de Europese Raad van Kopenhagen op aan de datum van toetreding vast te stellen voor begin 2004 en niet later dan 1 mei 2004; 4. verwacht van de lidstaten én van de tien kandidaat-landen dat zij de nodige flexibiliteit aan de dag leggen, met name op landbouwgebied; acht het dringend noodzakelijk dat, gezien de grote structurele verschillen tussen de kandidaat-landen en de lidstaten, maar ook tussen de kandidaat-landen zelf, de maatregelen ter bevordering van bedrijven en van de plattelandsinfrastructuur worden vereenvoudigd; wenst dat alle kandidaat-landen zo vroeg mogelijk betrokken worden bij het proces van hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en hun advies terzake kunnen geven, teneinde de voorwaarden te scheppen voor een snelle integratie in een uitgebreide Unie, waarbij de landbouwhervorming evenwel net zomin een obstakel mag zijn voor de afsluiting van de toetredingsonderhandelingen, als de uitbreiding een obstakel mag zijn voor de landbouwhervorming; legt de nadruk op het beginsel van solidariteit tussen de EU-lidstaten, dat ook inhoudt dat de financiële lasten van de uitbreiding gelijkelijk over de huidige lidstaten moeten worden verdeeld; 5. dringt aan op een akkoord over landbouwquota's, waarmee ten volle rekening wordt gehouden met de specifieke omstandigheden in sommige kandidaat-landen tijdens de referentieperioden, met inbegrip van de gevolgen van de Russische economische crisis in 1998 en volgende jaren voor de Baltische landen; 6. blijft grote prioriteit toekennen aan de bestrijding van corruptie en aan verbetering van de transparantie van overheidsuitgaven; herhaalt dat het van elk kandidaat-land en van Europol een rapport verwacht over corruptie en georganiseerde misdaad, waarin de genomen en lopende maatregelen worden beschreven en waarin harde toezeggingen worden gedaan wat betreft de wijze waarop elk land van plan is corruptie en georganiseerde misdaad in de toekomst tegen te gaan; 7. is van mening dat fraudebestrijding en doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen absolute prioriteiten moeten zijn in de kandidaat-lidstaten, en verzoekt de Commissie bijzondere inspanningen te ontplooien om ervoor te zorgen dat alle kandidaat-lidstaten vóór de toetreding gedegen boekhoud-, audit- en controlesystemen hebben opgezet die voldoen aan de normen van de Europese Unie op de gebieden die communautaire financiële steun genieten, in het bijzonder op die terreinen waarop de communautaire kredieten in gedeeld beheer worden uitgevoerd; verzoekt de kandidaat-lidstaten met klem antifraudeorganen op te zetten voor samenwerking met het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en dringt tevens aan op een doeltreffende coördinatie tussen de rekenkamers van de kandidaat-lidstaten en de Europese Rekenkamer; 8. wijst op de noodzaak van versterking van de sociale dialoog in alle kandidaat-lidstaten om bij te dragen tot een democratische ontwikkeling van de sociale en arbeidswetgeving; wijst erop dat de sociale wetgeving een belangrijk bestanddeel van het acquis vormt en onderstreept de noodzaak tot verbetering van de bestuurscapaciteiten voor een strikte tenuitvoerlegging van het sociale acquis ; 9. onderstreept het belang van stimulering van grensoverschrijdende samenwerking tussen lokale overheden, bedrijfsleven, vakbonden en plaatselijke onderwijsinstanties; 10. betreurt dat de smokkel van vrouwen en kinderen nog altijd een groot probleem is in een aantal kandidaat-lidstaten; dringt er derhalve bij de huidige EU-lidstaten op aan het kaderbesluit van de Raad van 19 juli 2002 inzake bestrijding van mensenhandel (1) ten spoedigste om te zetten, en verzoekt de kandidaat-landen de bepleite maatregelen ten volle ten uitvoer te leggen; 11. erkent de vooruitgang die is geboekt bij de bescherming van de rechten van de mens en minderheden; wijst er echter op dat er nog steeds misbruiken en vormen van discriminatie bestaan als gevolg van tekortkomingen in de gerechtelijke stelsels en bij de uitvoering van de wet; beveelt de Raad aan dat deze zijn standpunt opnieuw beziet teneinde burgers van de kandidaat-lidstaten toegang tot asielprocedures te waarborgen; 12. wijst erop dat de aanneming, tenuitvoerlegging en omzetting van het acquis communautaire inzake anti-discriminatie, gebaseerd op artikel 13 van het EG-Verdrag, een probleem blijft in alle kandidaat-lidstaten; roept alle kandidaat-lidstaten op dit probleem zo spoedig mogelijk op te lossen door vaststelling van een algemene wetgeving tegen discriminatie waarmee het acquis communautaire wordt omgezet; 13. verheugt zich over de betere integratie van de minderheden van Roma-zigeuners in de samenleving van verschillende kandidaat-lidstaten; herhaalt dat er nog meer inspanningen geleverd moeten worden; roept de Roma-minderheden op om actief op te treden en volledig mee te werken aan het vaststellen van de details van het integratieproces en zichzelf van betere organisatiemogelijkheden te voorzien om hun politieke eisen doelmatiger te kunnen verwoorden; 14. moedigt de kandidaat-lidstaten aan om uitvoeriger in dialoog te treden met representatieve niet-gouvernementele organisaties, zodat er informatie uitgewisseld kan worden en het acquis communautaire doeltreffender op plaatselijk niveau en tot in de kleinste maatschappelijke geledingen toegepast kunnen worden, vooral de beleidsvoering tegen discriminatie en voor gelijke kansen; 15. herinnert de kandidaat-lidstaten eraan dat blijvende inspanningen vereist zijn voor de hervorming en versterking van hun gerechtelijke stelsels; verwelkomt in dit verband het voorstel van de Commissie inzake een specifieke vrijwaringsclausule die kan worden toegepast indien zich ernstige problemen voordoen bij de uitvoering van gerechtelijke samenwerking; roept in dit verband op tot een kaderbesluit betreffende gezamenlijke normen voor procedureel recht, inclusief criteria voor onderzoeksmethoden en de definitie van bewijs, teneinde een goede werking van het beginsel van wederzijdse erkenning in de uitgebreide Unie te waarborgen; 16. herinnert de tien vooroplopende kandidaat-landen eraan dat de hervormingen op alle gebieden ook na de toetreding moeten worden voortgezet teneinde hun bij de toetredingsonderhandelingen gedane toezeggingen na te komen; dringt er derhalve bij alle betrokkenen op aan hun inspanningen, zodra de onderhandelingen zijn afgerond, niet te verminderen; verzoekt ook de Commissie en de lidstaten het aanpassingsproces met alle beschikbare financiële en logistieke middelen te blijven steunen; wijst op het onverminderde belang van Phare, ISPA en SAPARD om deze doelstellingen te verwezenlijken; herhaalt dat de door de EU gefinancierde ontwikkeling van de infrastructuur verenigbaar moet zijn met het acquis communautaire op milieugebied; 17. beveelt aan om in de laatste fasen van de toetredingsonderhandelingen voorrang te geven aan de bevordering van de plattelandsontwikkeling en maatregelen ter bescherming van het milieu in de landbouw; 18. herinnert de kandidaat-landen eraan dat de tenuitvoerlegging van het acquis op bestuurlijk en justitieel niveau het grootste probleem blijft; steunt de Commissie bij de uitvoering van haar bestuurlijke actieplan dat gericht is op verbetering van de bestuurlijke en justitiële capaciteiten van de kandidaat-landen; dringt er bij de Commissie echter op aan voor een veel sterkere plaatselijke en regionale component te zorgen om het subnationale niveau in de kandidaat-landen voor te bereiden op de aan het lidmaatschap verbonden taken; steunt eveneens de regionale en lokale instanties bij hun pogingen hierbij een rol te spelen door ten behoeve van gemeenten te voorzien in financieringsmogelijkheden en twinningsinstrumenten; 19. is ingenomen met de voorstellen in het strategiedocument om na de toetreding de twinningsinstrumenten te handhaven en de uitwisseling tussen ambtenaren uit de nieuwe lidstaten en bestuursinstanties in de oude lidstaten te financieren; 20. onderschrijft de conclusies van de Commissie in het strategiedocument dat de Tien vorderingen moeten maken bij de voltooiing van hun programmeringsdocumenten voor het regionaal beleid, en herinnert de Tien eraan dat communautaire financiering alleen mogelijk is als aan alle voorwaarden voor een goed financieel middelenbeheer is voldaan; 21. is ingenomen met de vastberadenheid van de Commissie om de vorderingen op gebieden waarop specifieke dringende zaken nog steeds op een oplossing wachten, tot en zelfs na de toetreding te blijven volgen; 22. neemt kennis van de overeenkomst die is bereikt op de top EU-Rusland op 11 november 2002 over het transitverkeer tussen de regio Kaliningrad en de rest van Rusland, alsmede de invoering van een vereenvoudigd doorreisdocument, dat moet zorgen voor het vereenvoudigen van het transitverkeer tussen de twee bestemmingen en het waarborgen van de veiligheid van het grondgebied van de EU, overeenkomstig de vereisten van de Overeenkomst van Schengen; vestigt de aandacht op het feit dat nog altijd antwoorden moeten worden gevonden op een aantal vragen met betrekking tot de praktische werking van de transitregeling en dat het moeilijk zal zijn het gevaar van ernstige problemen bij de uitvoering ervan af te wenden; 23. onderstreept het standpunt van de Unie voor wat betreft het belang van een hoge graad van nucleaire veiligheid in Midden- en Oost-Europa naar aanleiding van de toetreding, zoals bij de recentste gelegenheid nog benadrukt door de Europese Raad van Helsinki van 10 en 11 december 1999; steunt de beleidsvoering tegenover reactors in de kandidaat-lidstaten die niet tegen redelijke kosten zodanig verbeterd kunnen worden dat ze voldoen aan internationaal aanvaarde veiligheidsnormen, die erop gericht is om ze zo spoedig als praktisch mogelijk te laten stilleggen, in overeenstemming met de conclusies van de Raad van december 1998; 24. juicht het Commissievoorstel van 6 november 2002 voor gelijke bindende criteria op het gebied van nucleaire veiligheid en voor de behandeling van radioactief afval – ook in de uitgebreide Unie – toe als een eerste stap in de goede richting; 25. verwelkomt de Commissievoorstellen voor de speciale vrijwaringsclausules in het toetredingsverdrag; beschouwt deze clausules noodzakelijk gezien het bijzondere karakter van deze uitbreiding; verzoekt de Commissie de toepassingsmogelijkheden en reikwijdte van deze clausules zo spoedig mogelijk te concretiseren; verwacht dat dergelijke clausules met de uiterste omzichtigheid ten aanzien van daarmee eventueel samenhangende politieke zaken worden geformuleerd en na overleg met het betrokken land uitsluitend als ultima ratio worden toegepast wanneer alle andere mogelijkheden om voor overgangsproblemen een oplossing te vinden, zijn uitgeput, en wel op grond van een door de Raad met gekwalificeerde meerderheid genomen besluit en met de instemming van het Europees Parlement; 26. bekrachtigt zijn steun aan het Commissievoorstel ter beperking van de co-financieringsvereisten voor de nieuwe lidstaten teneinde rekening te houden met de uiterst stringente budgettaire restricties waarmee sommige van hen te maken hebben en teneinde te bewerkstelligen dat de landen die het meest op EU-steun via het structuur- en cohesiefonds zijn aangewezen, niet tegelijkertijd dezelfde zijn die de grootste problemen hebben om hun volle aandeel van deze steun te krijgen; 27. herhaalt zijn vroegere standpunten over de financiële weerslag en budgettaire gevolgen van de uitbreiding van de Europese Unie, zoals in het bijzonder uiteengezet in zijn resolutie van 13 juni 2002 over de financiële gevolgen van de uitbreiding van de Europese Unie (2) ; benadrukt dat door de toetreding van de nieuwe lidstaten de financiële vooruitzichten herzien moeten worden om de uitbreiding met instemming van de beide takken van de begrotingsautoriteit, het Europees Parlement en de Raad, te kunnen begeleiden, volgens de procedure van punt 25 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (3) ; herinnert eraan dat er toen overeenstemming over de financiële vooruitzichten bereikt is op grond van de veronderstelling dat er zich in 2002 zes nieuwe lidstaten bij de Europese Unie zouden voegen; 28. is van mening dat geen enkele nieuwe lidstaat gedurende de eerste paar jaar na de toetreding netto betaler aan de begroting van de Gemeenschap mag worden; neemt nota van de voorstellen van de Commissie voor een tijdelijke budgettaire compensatie; 29. wenst dat een regeling wordt uitgewerkt die in elk geval voorkomt dat een land er na de toetreding financieel slechter voor staat dan onmiddellijk vóór de toetreding; 30. bekrachtigt zijn steun voor de doelstelling van de geleidelijke invoering van directe betalingen voor de landbouwers in de nieuwe lidstaten; herinnert eraan dat de geraamde landbouwuitgaven in verband met de uitbreiding, te weten verplichtingen in 2005 ten belope van ca. € 1,1 miljard aan totale rechtstreekse betalingen, ca. € 750 miljoen voor marktuitgaven en ca. € 1,6 miljard voor plattelandsontwikkeling, niet kunnen worden opgevangen binnen de overeenkomst van Berlijn; 31. steunt het initiatief van de Commissie om het beheer van de structuurfondsen te vereenvoudigen; is van mening dat, met het oog op de uitbreiding, het vereenvoudigingsproces cruciaal is om de implementatieniveaus en de absorptiecapaciteit van de nieuwe lidstaten te verbeteren, en dat dit proces ook tot de implementatie van andere beleidsterreinen moet worden uitgebreid; 32. wijst erop dat de behoeften aan extra administratieve uitgaven van de instellingen van de Gemeenschap zorgvuldig moeten worden geëvalueerd en bij de onderhandelingen in aanmerking moeten worden genomen; 33. herhaalt zijn standpunt dat herstructureringen in de staalsector en de afbraak van de subsidies aan de staalindustrie in de kandidaat-landen dringend noodzakelijk zijn en dat de staalindustrie een "zorgvuldig beleid" nodig heeft: subsidies op korte termijn om deze industrie in stand te houden, sociale maatregelen zoals omscholing, structurele aanpassingsmaatregelen op lange termijn en rationalisering en specialisatie in staalproducten met een grote meerwaarde; 34. verzoekt de Commissie wat telecommunicatie en energie betreft samen met de kandidaat-lidstaten te zoeken naar middelen om zich zoveel mogelijk continu aan te passen aan de nieuwe EU-wetgeving; beklemtoont dat het bevorderen van de concurrentie in beide sectoren noodzakelijk blijft; 35. is van oordeel dat grotere aandacht besteed moet worden aan waarborging van de energievoorziening, dat in vele kandidaat-lidstaten de energiebronnen nog moeten worden gediversifieerd, o.a. door gebruik te maken van hernieuwbare energiebronnen; 36. is ervan overtuigd dat een bedrijfsvriendelijke omgeving voor het MKB een voorwaarde is voor de verdere ontwikkeling van de endogene economische capaciteiten; beklemtoont dan ook dat in de kandidaat-lidstaten verbeteringen dringend noodzakelijk zijn op de volgende terreinen: toegang tot financieringsmogelijkheden, toegang tot nieuwe technologieën, coördinatie van de MKB-adviesbureaus en oprichting van onafhankelijke organisaties die de belangen van het MKB behartigen; 37. beklemtoont dat er nog vorderingen moeten worden gemaakt op het gebied van de bescherming van de industriële en intellectuele eigendom in de kandidaat-landen, in het bijzonder bij de omzetting van de desbetreffende wetgeving en bij de controles; 38. verwelkomt het feit dat alle landen aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt bij de invoering en aanpassing van wetgeving op het gebied van financiële dienstverlening, maar onderstreept dat de meeste landen zich dringend moeten inzetten om de regelgevings- en toezichtsmaatregelen te verbeteren teneinde het goed functioneren van de financiële markt te waarborgen; wijst er in dit verband nogmaals op dat het met name van belang is erop toe te zien dat alle relevante wetgeving betreffende het witwassen van geld en de anti-fraude wetgeving naar behoren geïmplementeerd en nageleefd worden vanaf het moment van toetreding; 39. merkt op dat de publieke instemming met de uitbreiding van de EU in de kandidaat-landen en de huidige lidstaten niet als vanzelfsprekend mag worden aangenomen; verzoekt de Europese instellingen en de regeringen van de kandidaat-landen en van de lidstaten om, met inachtneming van het principe van transparantie, hun inspanningen op te voeren en te verbeteren om hun burgers te informeren over het toetredingsproces en de resultaten van de onderhandelingen tussen de EU en de kandidaat-lidstaten, op een gedecentraliseerde en gecoördineerde wijze, bijvoorbeeld via internet, die vrij is van propaganda; 40. beveelt aan dat er, naar het voorbeeld van de Duits-Tsjechische verklaring van 1997, een gemeenschappelijke "Europese verklaring" wordt ondertekend door de huidige en toekomstige lidstaten, waarin de wederzijdse erkenning van en spijtverklaring ten uitdrukking wordt gebracht over de misdaden tegen de menselijkheid, gruwelen en onrechtvaardigheden die tijdens en na de Tweede Wereldoorlog werden begaan, evenals een toezegging dat men zich volledig zal inzetten voor de gemeenschappelijke waarden en doelstellingen van de Europese integratie als effectief middel om de verdeeldheid, vijandigheid en vooroordelen uit het verleden te overwinnen, welke geworteld zijn in vanuit een nationale optiek bepaalde historische en politieke interpretaties van het verleden; Cyprus 41. neemt met voldoening nota van het feit dat de Commissie van mening is dat Cyprus, samen met negen andere kandidaat-landen, in staat is de verplichtingen van het lidmaatschap binnen het beoogde tijdsbestek op zich te nemen; is van mening dat Cyprus tot aan de toetreding verder moet gaan met zijn voorbereidingen, overeenkomstig de tijdens de onderhandelingen gedane toezeggingen; 42. deelt de hoop dat een herenigd Cyprus onder één enkel zelfbestuur, maar met garanties voor de regionale autonomie en de bescherming van de belangen van beide gemeenschappen, tot de EU zal toetreden op basis van een alomvattende en nog vóór afronding van de toetredingsonderhandelingen te bereiken regeling, en dat deze regeling zijn neerslag vindt in de bepalingen van het toetredingsverdrag; 43. is ingenomen met het gedetailleerde plan voor een politieke regeling dat de secretaris-generaal van de VN op 11 november 2002 aan de betrokken partijen heeft voorgelegd en roept hen op dit plan als onderhandelingsbasis te nemen en tot een kaderakkoord te komen dat nog vóór de Europese Raad van Kopenhagen kan worden ondertekend; verzoekt de Commissie aan te geven of dit plan de grondslag kan leveren voor een haalbare en toepasbare regeling in het kader van de Europese Unie, overeenkomstig het acquis communautaire ; 44. herinnert er met name aan dat deze politieke regeling Cyprus in staat dient te stellen aan het besluitvormingsproces en het beleid van de EU deel te nemen en EU-recht naar behoren ten uitvoer te leggen; wijst erop dat dit impliceert dat de federale regering en het parlement van Cyprus op internationaal niveau volledig functionerende organen zijn; 45. onderstreept dat, zodra een regeling is bereikt, de regering eveneens voor volledige eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden op het gehele grondgebied van het eiland dient te zorgen; 46. steunt de inspanningen van de Commissie om bicommunale projecten op te zetten en te financieren, en doet een beroep op de leiders van Noord-Cyprus deze inspanningen actief te ondersteunen en een einde te maken aan de intimidatie van degenen die voorstander zijn van een oplossing en van lidmaatschap van de EU; 47. is ervan overtuigd dat in geval van een politieke oplossing aanvullende begrotingsmiddelen nodig zullen zijn om het inlopen van de achterstand van het noordelijk deel van het eiland op het acquis communautaire te vergemakkelijken en bij te dragen tot wederinvoering van de "bufferzone", alsmede tot de wederopbouw van de meest behoeftige gebieden; 48. juicht het toe dat opiniepeilingen op een toenemende steun onder de Turkse Cyprioten voor toetreding tot de EU wijzen; is eveneens ingenomen met het Europese engagement van 90 niet-gouvernementele organisaties (NGO's) in het noorden van het eiland; 49. dringt er met name bij Turkije op aan inspanningen om dit jaar tot een alomvattende regeling te komen, ten volle te steunen, overeenkomstig de desbetreffende resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties; 50. herhaalt zijn mening dat, indien een dergelijke regeling in het vastgestelde tijdsbestek niet kan worden bereikt, de Europese Raad in Kopenhagen overeenkomstig de conclusies van Helsinki dient te handelen; Tsjechische Republiek 51. appelleert aan de nieuwe Tsjechische regering de bestrijding van corruptie in het bestuurs- en justitieapparaat voort te zetten; vestigt met name de aandacht op de aanbevelingen van de Commissie in haar recente periodiek verslag over Tsjechië; 52. is ingenomen met het door de Tsjechische regering ingediende "concept" ter integratie van Roma; herinnert de regering echter eraan dat het er bij de Tsjechische regering op aangedrongen heeft om er verder voor te zorgen dat de problemen in verband met de Roma-minderheid worden opgelost, met name wat betreft de afschaffing van discriminerende praktijken van staatsinstellingen en overheidsinstanties (openbaar bestuur, politie, justitie, schoolwezen); herhaalt derhalve zijn verzoek aan de Tsjechische regering om voor het einde van de toetredingsonderhandelingen een politieke toezegging op dit gebied te doen, waarin wordt verhelderd hoe de Tsjechische Republiek van plan is om voor het einde van dit decennium een oplossing te vinden voor het probleem van de Roma; 53. verwacht van de Tsjechische regering dat zij zich met name om een verdere verbetering van de bestuurscapaciteiten in de landbouwsector bekommert zodat de financiële middelen in deze sector na de toetreding doeltreffend en snel kunnen worden uitbetaald; 54. verwacht van de Tsjechische regering dat zij zich ook om een verdere verbetering van de bestuurs- en met name tenuitvoerleggingscapaciteit op het vlak van milieubeleid bekommert; 55. verzoekt de Commissie, onder verwijzing naar de conclusies van het Melker-proces van 29 november 2001, met name bijlage I daarvan, vóór de afsluiting van de toetredingsonderhandelingen het Europees Parlement in kennis te stellen van de conclusies van het op initiatief van de Werkgroep van de Raad voor nucleaire veiligheid (AQG/WPNS) verrichte onderzoek naar de omzetting van diens eisen door de Tsjechische Republiek, alsmede van haar eigen beoordeling van de maatregelen die de Tsjechische Republiek getroffen heeft om tegemoet te komen aan deze eisen; 56. verwacht dat de bilaterale verplichtingen die door bemiddeling van de Commissie ten aanzien van de kerncentrale van Temelin zijn aangegaan, volledig worden nagekomen; 57. doet een beroep op de Tsjechische Republiek de regionale organen in staat te stellen om onmiddellijk na de toetreding ten volle gebruik te kunnen maken van de middelen uit het Regionaalfonds en het Cohesiefonds door hoogwaardige, ecologisch duurzame projecten te ontwikkelen en uit te voeren; herinnert de Tsjechische regering eraan dat dit de beste weg is om de theoretische status van netto-ontvanger daadwerkelijk in de praktijk te realiseren; 58. gaat uit van de conclusie in de door het EP bestelde studies, volgens welke de presidentiële decreten uit het oogpunt van het Gemeenschapsrecht geen belemmering voor toetreding van Tsjechië tot de EU zijn, wat inhoudt dat na de toetreding van het land alle burgers van de Unie gelijke rechten op het grondgebied van de Tsjechische Republiek hebben, dat veroordelingen bij verstek buiten werking dienen te worden gesteld en dat wet nr. 115 van 8 mei 1946, vanuit het oogpunt van moderne rechtsstaatsbeginselen, geen bestaansrecht heeft; is van mening dat de principiële passages in de Duits-Tsjechische verklaring van 21 januari 1997 een goed uitgangspunt voor verzoening zijn, welke de morele basis is voor de Europese eenwording; acht een politiek gebaar van Tsjechische zijde in deze zin wenselijk; 59. herhaalt, onder verwijzing naar zijn resolutie over het Verdrag van Nice en de toekomst van de Europese Unie, zijn verzoek het aantal afgevaardigden die de Tsjechische Republiek in het Europees Parlement zullen vertegenwoordigen, weer op 22 te brengen, wat geen afbreuk zal doen aan het in Nice bereikte institutionele evenwicht; Estland 60. juicht het toe dat de specifieke kenmerken van Estlands beleid jegens etnische minderheden - die grotendeels zijn ingegeven door 's lands moeilijke ervaringen in het verleden - geleidelijk aan vervangen zijn door regelgeving en praktijken die volledig aan internationale normen beantwoorden; wijst erop dat dit geenszins de Estlandse samenleving heeft gedestabiliseerd, maar parallel verliep aan de consolidatie van de Estlandse staat tot aan een punt waarop de bestendigheid van de hoofdkenmerken ervan voor alle bewoners van het land een vanzelfsprekendheid is geworden; 61. is van oordeel dat het bereikte vertrouwenspeil Estland in staat zou moeten stellen een paar verdere stappen op de weg naar een door volledige integratie gekenmerkte samenleving te doen, en met name daarbij niet-staatsburgers aan te moedigen het burgerschap aan te vragen, de taalwet op een liberale wijze te hanteren die eerbiediging van de beginselen van gerechtvaardigd algemeen belang en evenredigheid garandeert, en te zorgen voor ruime betrokkenheid van etnische minderheidsgroeperingen bij de uitstippeling van het integratiebeleid dat na afloop van het huidige nationale programma "Integratie in de Estlandse samenleving 2000-2007" dient te worden voortgezet; juicht het toe dat gekozen is voor een pragmatische aanpak bij de overgang op het gebruik van het Ests als onderwijstaal op alle middelbare scholen; 62. wenst Estland geluk met het succes van zijn in sterke mate marktgeoriënteerd economisch en handelsbeleid; wijst erop dat de Estlandse boeren praktisch geen subsidies hebben ontvangen en bloot hebben gestaan aan concurrentie door importen uit de EU die werden afgezet tegen kunstmatig lage prijzen die alleen mogelijk waren door de exportsubsidies van de EU; wijst er verder op dat een plotselinge daling van de vraag op de belangrijke Russische exportmarkt een inkrimping van de Estlandse landbouwproductie tot gevolg heeft gehad, en wel in de jaren die later als referentiejaren werden gekozen voor de vaststelling van productiequota's in het kader van het GLB; is van mening dat de EU bij de onderhandelingen met een en ander ten volle rekening moet houden en akkoord moet gaan met adequate quota's voor de Estlandse boeren; 63. voelt zich bemoedigd door de aanhoudend goed draaiende Estlandse economie; neemt er met voldoening nota van dat dit ruimte schept voor extra inspanningen van regeringswege op sociaal gebied; vestigt de aandacht op de problemen in het noordoostelijk deel van het land, en spoort Estland ertoe aan een soepele aanloop van de steunverlening uit de EU-structuurfondsen na de toetreding te vergemakkelijken, met name door goede projecten voor te bereiden en ervoor te zorgen dat de nodige co&nbhy;financiering gewaarborgd is; 64. hoopt dat, ondanks de talrijke problemen in verband met de privatisering van de Estlandse spoorwegen, het eindresultaat een ruimer aanbod aan attractieve spoordiensten zal zijn en dat Estland volledig gebruik zal maken van de mogelijkheid tot aantrekking van aanzienlijke EU-gelden op dit gebied via het ISPA-programma en - na toetreding - uit het Cohesiefonds; 65. neemt kennis van het specifieke probleem van de sector bitumineuze leisteen voor Estland; verzoekt de regering van Estland het herstructureringsplan 2001-2006 voor de sector bitumeuze leisteen onverwijld ten uitvoer te leggen, zich daarnaast in te zetten voor een harmonische overgang, na afloop van de overeengekomen overgangsperiode, naar een geliberaliseerde elektriciteitsmarkt, en tevens rekening te houden met de moeilijke sociaal-economische situatie in het betrokken gebied (Ida-Virumaain, in het noordoosten), bijvoorbeeld door te voorzien in breed opgezette programma's voor voortgezette beroepsopleiding, vooral ook voor de daar in groten getale aanwezige Russisch sprekende minderheid; 66. wijst de Commissie erop dat deze regio ook na de toetreding specifieke steun nodig zal hebben, naast de steun waarin thans is voorzien in het kader van de cohesie- en structuurfondsen, rekening houdend met de noodzaak van structurele hervormingen in deze regio en een milieuvriendelijke winning en verwerking van de bitumeuze leisteen; 67. verzoekt Estland zijn voorbereidingen op het EU-lidmaatschap te intensiveren waar zulks volgens het laatste periodiek verslag van de Commissie nodig mocht zijn, o.a. door de omzetting van het acquis af te ronden; neemt er nota van dat de Riigikogu zich ervan bewust is dat de omzetting van het acquis op sommige gebieden de laatste tijd langzamer is verlopen dan verwacht, bijvoorbeeld op het vlak van het sociaal beleid, douanediensten en visserijbeleid, en verzoekt de regering de uitwerking van regelgeving ter zake te versnellen; Hongarije 68. wijst erop dat de nieuwe regering heeft toegezegd in de voetsporen van de vorige regering te treden en Hongarije effectief op de toetreding tot de Europese Unie voor te bereiden; benadrukt dat dit land bijzondere aandacht heeft geschonken aan de aanbevelingen van het Europees Parlement op een groot aantal gebieden, hetgeen de onderhandelingen heeft bespoedigd; 69. prijst de aanhoudende gezonde situatie van de Hongaarse economie die gekenmerkt wordt door een van de hoogste groeipercentages van Europa (2,9%), het laagste inflatiepercentage van de afgelopen tien jaar (5,6%), een relatief laag werkloosheidspercentage (5,7%) en een constante toename van de handel met de Europese Unie; waarschuwt desalniettemin voor de omvang van de overheidstekorten (5,5%) en spoort de Hongaarse autoriteiten ertoe aan dit tekort aan te pakken en daarbij zijn concurrentiepositie op de interne markt te garanderen en tot de EMU toe te treden; 70. herinnert er met betrekking tot de wet inzake de status van Hongaarse minderheden in de buurlanden (" Status Law ") aan dat vooruitgang moet worden geboekt via onderhandelingen met die landen, met name Slowakije en Roemenië, met het tweeledige doel om goede betrekkingen met de buurlanden te onderhouden die van cruciaal belang zijn voor de stabiliteit in de regio en met betrekking tot deze wet een bevredigende oplossing te vinden door die uiterlijk op het moment van de toetreding in overeenstemming met het communautaire acquis te brengen; 71. juicht het toe dat meer aandacht wordt besteed aan de situatie van de Roma-minderheid, hetgeen blijkt uit het gestegen aantal gekwalificeerde medewerkers uit de Roma-bevolkingsgroep in hoge bestuursfuncties en uit de benoeming van een staatssecretaris voor Roma-aangelegenheden; dringt er echter op aan om de reeds door het Europees Parlement voorgestelde methode te volgen en er in het algemene kader van het sociale en ontwikkelingsbeleid op toe te zien dat de Roma-bevolking steeds intensiever betrokken wordt bij de planning, uitvoering en evaluatie van projecten en concrete steunmaatregelen ten behoeve van haar integratie; 72. neemt kennis van de goedkeuring van de mediawet, waardoor het dossier "Audiovisueel beleid" afgesloten kon worden; wijst er echter op dat het pluralisme en de vrijheid van de media bevorderd moeten blijven worden zodat de democratische instellingen goed kunnen functioneren en de burgermaatschappij zich op evenwichtige wijze kan ontwikkelen; verzoekt de Hongaarse regering derhalve zich meer inspanningen te getroosten om de Hongaarse wetgeving geheel in overeenstemming met het communautaire acquis te brengen; 73. hoopt dat spoedig een overeenkomst over het belangrijke dossier "Mededinging" zal worden bereikt, waarbij de Hongaarse autoriteiten zich vooral moeten concentreren op de aanpassing van de overheidssteunregelingen, met name fiscale voordelen; rekent erop dat de Commissie en de Hongaarse autoriteiten zich open en flexibel zullen opstellen zodat niet alleen de onderhandelingen over deze kwestie, maar ook over andere nog openstaande dossiers te gelegener tijd kunnen worden afgerond; 74. wijst erop dat een doeltreffend institutioneel kader van bijzonder belang is voor de planning en uitvoering van de structuur- en cohesiefondsen, en dringt er bij de regering op aan om op zo kort mogelijke termijn niet alleen de betalingscapaciteit van de autoriteiten te verbeteren, maar ook de technische voorbereiding van projecten die voor communautaire financiering kunnen worden voorgesteld; dringt er verder bij de verantwoordelijke Hongaarse autoriteiten op aan alle steun te verlenen aan de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote bedrijven in minder begunstigde regio's, met name via gepaste stimuleringsmaatregelen, teneinde een gunstig investeringsklimaat te scheppen en een sterke middenklasse het licht te doen zien; vestigt in het licht hiervan de aandacht op het belang van grensoverschrijdende samenwerking bij de bevordering van de Hongaarse economische en sociale cohesie; 75. neemt kennis van de verbeteringen van het juridische kader ter bestrijding van georganiseerde en economische misdaad, en van de vooruitgang die is geboekt bij de strijd tegen het witwassen van kapitaal; hoopt dat deze en andere concrete maatregelen spoedig in de praktijk zullen worden gebracht zodat de zorgwekkende corruptie geen schaduw werpt op de succesvolle politieke en economische veranderingen in Hongarije; acht het van essentieel belang dat de uitgaven van overheidsmiddelen transparant geschieden en adequaat worden gecontroleerd; juicht in dit opzicht de door de regering voorgestelde maatregelen toe die de sfeer van geheimhouding in de zakenwereld beperken en controles op de instellingen die via de overheidsbegroting worden gefinancierd verplicht stellen; 76. dringt er andermaal op aan te voldoen aan de gerechtvaardigde wens van Hongarije om het aantal Hongaarse leden in het Europees Parlement na de toetreding van Hongarije tot de Europese Unie aan te passen zodat zijn vertegenwoordiging in overeenstemming wordt gebracht met die van de huidige en toekomstige lidstaten die qua omvang van de bevolking met Hongarije vergelijkbaar zijn; 77. komt tot de slotsom dat Hongarije zich in een goede positie bevindt om in 2004 tot de Europese Unie toe te treden, maar dat Hongarije zich wel moet blijven voorbereiden in overeenstemming met de tijdens de onderhandelingen gedane toezeggingen; is ingenomen met het feit dat de Hongaarse publieke opinie voor het merendeel instemt met de toetreding van Hongarije tot de Europese Unie, en verzoekt de burgers dan ook actief deel te nemen aan het in het voorjaar van 2003 geplande referendum; Letland 78. wijst erop dat de recente bewustmakingscampagnes van overheidswege en de verbeterde toegang tot taalcursussen voor aanvragers van het Letse staatsburgerschap tot een toename van het naturalisatiepercentage hebben geleid; is van oordeel dat de Naturalisatiedienst en de Stichting maatschappelijke integratie meer middelen ter beschikking moeten worden gesteld voor voortzetting van deze maatregelen; wijst erop dat bij grotere politieke steun op hoog niveau en bij meer financiële middelen voor deze Stichting deze in staat zal zijn een belangrijker rol te spelen, o.a. door het aanbieden van extra gratis taalcursussen, in overeenstemming met de toenemende behoeften; 79. is bezorgd over de beoogde omschakeling vanaf 2004 van alle openbare middelbare scholen op de officiële Letse taal als enige onderwijstaal; wijst erop dat de omschakeling van het Russisch en andere minderheidstalen op het Lets geen afbreuk mag doen aan de kwaliteit van het onderwijs; dringt derhalve aan op een flexibele toepassing wat betreft de timing en mogelijkheden voor overgangsregelingen om te bewerkstelligen dat het beginsel van gelijke onderwijskansen wordt nageleefd; 80. spoort Letland ertoe aan andere wettelijke regelingen inzake het gebruik van talen zodanig toe te passen dat daardoor de huidige mogelijkheden om een minderheidstaal te gebruiken, niet worden beperkt; 81. dringt er bij Letland op aan meer vaart te zetten achter de hervorming van de rechterlijke macht en daarvoor extra middelen uit te trekken; is erkentelijk voor de inspanningen om de strafrechtprocedure te vereenvoudigen en te moderniseren en de hechtenisomstandigheden te verbeteren door amendering van de bestaande wetgeving en investeringen in de infrastructuur, maar betreurt dat vertragingen bij de goedkeuring van belangrijke wettelijke maatregelen ter zake, met name van het nieuwe wetboek van strafvordering, een belemmering vormen voor pogingen om rechtzaken te versnellen, de achterstand bij de behandeling van rechtszaken te verminderen en de duur van voorarrest te beperken; wijst op het belang de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te waarborgen, en op de noodzaak op het vlak van corruptiebestrijding resultaten te bereiken; verwacht van de nieuwe regering dat zij hieraan prioriteit toekent en doeltreffende initiatieven ter zake neemt; wijst eveneens op het belang van een tijdige invoering van het uniforme salarisstelsel voor ambtenaren; 82. constateert met voldoening dat het economische groeipercentage hoog blijft, hoewel dit in 2002 niet het spectaculaire niveau van 2001 zal bereiken; wijst erop dat de vooruitzichten eveneens positief zijn; betreurt echter dat desondanks de werkloosheid niet noemenswaardig is gedaald; 83. vestigt de aandacht op de onvermijdelijke kosten in verband met de noodzakelijke modernisering van de overheid; wijst erop dat geplande verdere belastingverlagingen, die volgens een recent IMF-rapport uitgesteld zouden kunnen worden, de bijeenbrenging van de nodige middelen zou bemoeilijken; stelt voor vanuit begrotingsoogpunt grotere prioriteit toe te kennen aan de hervorming van de overheid; 84. verzoekt Letland zijn voorbereidingen op het EU-lidmaatschap te intensiveren waar zulks nodig mocht zijn volgens het laatste periodiek verslag van de Commissie; 85. is ingenomen met de vooruitgang die geboekt is bij de tenuitvoerlegging van het acquis op milieugebied, maar dringt aan op een verscherping van het toezicht op en de naleving van de milieuwetgeving van de EU en onderstreept de noodzaak tot verbetering van de nieuwe Letse waterwetgeving, teneinde deze in overeenstemming te brengen met Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (4) ; 86. kijkt uit naar de indiening, door Letland, van een ontwerp van één enkel programmeringsdocument tegen eind 2002 als belangrijke stap voor de ontvangst van steun uit de structuurfondsen; hoopt dat doeltreffende raadplegingsprocedures verder ontwikkeld en toegepast worden, zodat volledige naleving van de beginselen van een EU-partnerschap en van het acquis kan worden verzekerd en de programmeringscapaciteiten kunnen worden verbeterd; Litouwen 87. herinnert eraan dat de belangrijkste taken die Litouwen op grond van de politieke criteria moet aanpakken, verband houden met het rechtsstelsel en het gevangeniswezen en met de niet-aflatende bestrijding van corruptie; erkent dat inmiddels een degelijke basis is gelegd voor goeddraaiende, werkelijk onafhankelijke en professionele rechtscolleges; wijst er echter op dat korter voorarrest en betere omstandigheden in gevangenissen dienen te worden gerealiseerd; is van mening dat er ruimte is voor verdere verbetering van de behandeling van rechtszaken en de tenuitvoerlegging van rechtsspraak; 88. constateert met voldoening dat het economische groeipercentage hoog blijft en dat de economie van Litouwen thans alom als in wezen gezond wordt beschouwd en redelijk in staat is schokken van buitenaf op te vangen en op de weg van snelle groei verder te gaan; 89. hoopt dat de recente lichte daling van het zorgwekkend hoge werkloosheidspercentage een keerpunt markeert; wijst andermaal op het belang van een actief onderwijs- en arbeidsmarktbeleid; wijst op de inspanningen tot verbetering van het ondernemingsklimaat, die - als zij succes opleveren - zullen bijdragen tot een grotere vraag naar arbeidskrachten; hoopt dat de aanhoudende productiviteit blijft toenemen en dat de teruglopende werkloosheid in de toekomst de weg zal effenen voor evenwichtige en verantwoorde loonsverhogingen, die momenteel moeilijk te realiseren zijn; 90. verzoekt Litouwen zijn voorbereidingen op het lidmaatschap van de EU te intensiveren waar zulks nodig mocht zijn volgens het laatste periodieke verslag van de Commissie; vestigt in dit verband de aandacht op de bestuurlijke structuren die voor de integratie in het gemeenschappelijk landbouwbeleid noodzakelijk zijn, op de programmering en voorbereiding van projecten die noodzakelijk zijn om steunverlening uit de structuurfondsen van de EU mogelijk te maken en op de noodzaak ervoor te zorgen dat het EU- acquis op milieugebied en andere terreinen correct ten uitvoer wordt gelegd; 91. vestigt de aandacht op de constructieve rol van Litouwen in de kwestie-Kaliningrad, zowel wat betreft de initiatieven die gericht zijn op stimulering van de economische en sociale ontwikkeling in de betrokken regio als wat het streven aangaat naar een haalbare visa- en transitoregeling; wijst erop dat de EU bij de onderhandelingen Litouwen verzocht heeft om aanpassingen aan het desbetreffende acquis, en dat Litouwen derhalve momenteel voorbereidingen treft voor de invoering van een visaregeling; is van oordeel dat de instemming van Litouwen van essentieel belang is indien met betrekking tot het transitovraagstuk aanpassingen aan het acquis noodzakelijk zijn; is tegen elk voorstel gekant waarmee de soevereiniteit van Litouwen niet volledig in acht wordt genomen; is daarnaast van mening dat naar behoren rekening moet worden gehouden met de belangen van de inwoners van Kaliningrad; 92. juicht de door Litouwen in verband met de voorlopige sluiting van het energiehoofdstuk gedane formele toezegging toe om de tweede en laatste reactor van de kerninstallatie Ignalina tegen 2009 stil te leggen, waarbij het erop dat de eerste eenheid voor 2005 zal worden gesloten; 93. beseft dat deze ontmanteling, de noodzakelijke ingrijpende veranderingen in 's lands energievoorzieningssysteem en de steunverlening aan en het scheppen van nieuwe kansen voor diegenen wier inkomen direct of indirect van deze kerninstallatie afhangt, een enorme last betekenen; bekrachtigt zijn steun aan het Commissievoorstel voor specifieke hulpverlening bij deze ontmanteling en rechtstreeks daarmee samenhangende projecten, en onderstreept dat deze steunverlening na afloop van de huidige financiële vooruitzichten in 2006 zal moeten worden voortgezet; Malta 94. juicht de door Malta in de afgelopen maanden geboekte vooruitgang toe, en spoort het land ertoe aan de komende weken de hoofdstukken belastingen, douane en niet-financiële aspecten van de landbouw voorlopig af te ronden; 95. doet de aanbeveling het verzoek van Malta om toekenning van een overgangsperiode voor BTW-vrijstelling voor levensmiddelen en farmaceutische producten, zoals die ook aan enkele huidige lidstaten is toegekend, in overweging te nemen; verzoekt Malta vaart te zetten achter de ontwikkeling van bestuurscapaciteiten op het gebied van de belastingadministratie, met name op het vlak van accijnzen; 96. wijst op de noodzaak het personeel van milieu- en planningsinstanties in Malta uit te breiden met het oog op de tenuitvoerlegging van adequate vergunnings- en inspectieregelingen; 97. doet de aanbeveling met de in het kader van het landbouwhoofdstuk te bereiken overeenkomsten ervoor te zorgen dat met behulp van de instrumenten die in het kader van het GLB beschikbaar zijn, de dynamiek en levensvatbaarheid van de Maltese landbouw veilig wordt gesteld; verlangt dat de bestuurlijke capaciteit van Malta voor de tenuitvoerlegging van plattelands- en ontwikkelingsprogramma's met behulp van de daartoe geschikte EU-instrumenten wordt verbeterd; moedigt Malta, in het verlengde van de bezorgdheid die de Commissie tot uiting heeft gebracht, ertoe aan aanzienlijk meer vaart te zetten achter de ontwikkeling van fysieke en wettelijke structuren voor de juiste tenuitvoerlegging van het GLB in Malta na de toetreding, met name wat betreft de gemeenschappelijke marktordeningen en de fytosanitaire wetgeving; 98. stelt vast dat er sprake is van positieve ontwikkelingen in de corruptiebestrijding in Malta, maar dat de inspanningen van de staatscommissie voor corruptiebestrijding niet zijn verbeterd; 99. doet de aanbeveling overeenstemming te bereiken over een passend financieel pakket om te bewerkstelligen dat Malta in het eerste jaar van zijn lidmaatschap de status van netto-ontvanger heeft; 100. hoopt dat de uitslag van een referendum over de toetreding tot de EU als een democratische beslissing van de bevolking wordt geaccepteerd; 101. spreekt de hoop uit dat alle politieke krachten van Malta zullen bijdragen tot het welslagen van de toetreding van het land tot de Europese Unie; 102. onderstreept nogmaals dat het van oordeel is dat Malta, gezien zijn bevolkingsomvang, zes zetels in het Europees Parlement moet krijgen; Polen 103. wijst op de grote inspanningen die de Poolse maatschappij en haar sociaal-economische actoren zich met de permanente steun van de opeenvolgende regeringen hebben getroost om de noodzakelijke hervormingen door te voeren teneinde Polen op zijn toetreding tot de Europese Unie voor te bereiden, en erkent dat dit proces, dat op deze weg moet worden voortgezet, door vele successen werd gekenmerkt (Polen heeft zijn rijkdom sinds 1992 met 40% verhoogd, is de vierde handelspartner van de Europese Unie geworden en heeft van de andere kandidaat-landen het grootste aantal buitenlandse investeerders weten aan te trekken); 104. moedigt de Poolse autoriteiten aan zich tot het uiterste in te spannen om binnen de door de Commissie gestelde termijn een oplossing te vinden voor de leemten en zwakke punten die in het laatste voortgangsverslag naar voren zijn gebracht en waarin met name is gewezen op de discrepantie tussen de goedkeuring van het acquis communautaire en het vermogen om dit acquis in het bijzonder in de landbouwsector, dier- en mensgeneeskunde, voedselveiligheid en op douanegebied in de praktijk te brengen; dringt aan op de invoering van mechanismen teneinde het beheer van overheidsmiddelen doeltreffend en strikt te controleren; 105. vertrouwt erop dat dankzij de voortzetting van de uitvoering van het actieplan de doelstellingen bereikt kunnen worden voor de verbetering van de capaciteit van de bestuurlijke en gerechtelijke organen, en wenst dat de steun van de Commissie gericht wordt op de sectoren waar de vertragingen het grootst zijn en die het goede functioneren van de interne markt van de uitgebreide Unie in gevaar dreigen te brengen; 106. neemt kennis van de verandering van het onderhandelingsstandpunt van Polen over het landbouwdossier; steunt de inspanningen van de Poolse autoriteiten om een oplossing te vinden die de Poolse landbouwers niet alleen in staat stelt na de toetreding op de EU-markt te concurreren, maar ook voorziet in de nodige modernisering van de landbouwsector; verzoekt de lidstaten voor een realistische en genereuze strategie te kiezen die gericht is op de toekomst, rekening houdt met de gevoeligheden van zowel de Poolse als Europese landbouwers en - bij inachtneming van de marktoverwegingen - kleine boerenbedrijven een overlevingskans biedt; dringt aan op bevordering van landbouw/milieuprojecten in het kader van SAPARD teneinde vóór de toetreding ervaring op te doen met financiering van plattelandsontwikkeling; 107. onderstreept de bijdrage van Polen tot invoering van een Europese ruimte van veiligheid en rechtvaardigheid die versterkt wordt met maatregelen ter bestrijding van de georganiseerde misdaad en verbetering van het beheer en de controle aan de grenzen; is van mening dat de extra inspanningen die van Polen worden gevraagd om de veiligheid aan de toekomstige buitengrenzen van de uitgebreide Unie te waarborgen om aan de voorwaarden van de Schengen-akkoorden te voldoen, gekoppeld moeten worden aan het streven om goede betrekkingen met zijn buurlanden en culturele en economische banden met zijn oosterburen te onderhouden; juicht in het licht hiervan de initiatieven van president Kwasniewski en de Poolse regering toe; 108. juicht de vooruitgang toe die is geboekt bij de goedkeuring van het acquis communautaire op milieugebied aangezien dit met het oog op de omvang van de problemen voor de plaatselijke en regionale autoriteiten een uitdaging vormt en zeer omvangrijke investeringen vereist; wijst erop dat de landbouwgemeenschap beter bewust moet worden gemaakt van het belang van milieubescherming en dat hiermee rekening moet worden gehouden bij het uitstippelen en de uitvoering van alle andere sectoriële beleidsvormen op alle niveaus; 109. vestigt de aandacht op de noodzaak van een grotere transparantie om het corruptieprobleem beter in kaart te kunnen brengen, en verwacht dat dankzij het nieuwe regeringsprogramma ter bestrijding van de corruptie, dat in september jl. werd goedgekeurd, zo spoedig mogelijk concrete resultaten worden bereikt; 110. juicht de omvangrijke wetgeving toe die het Poolse parlement de afgelopen jaren heeft opgesteld en op grond waarvan bijna het gehele acquis communautaire kon worden goedgekeurd; maakt zich zorgen over geïsoleerde gevallen van verzet tegen de beginselen van de parlementaire cultuur die het prestige van deze instelling, die een centrale plaats in het democratisch leven inneemt, in gevaar dreigt te brengen; 111. stelt tot zijn voldoening vast dat de Poolse autoriteiten rekening hebben gehouden met de bezorgdheid van het Europese-Parlement over de nieuwe mediawet, de onafhankelijkheid van de Centrale Bank en de aanwervingsmodaliteiten voor ambtenaren; constateert dat er op de eerste twee van deze drie gebieden een zekere vooruitgang is geboekt; dringt er echter op aan dat de situatie in de mediasector verder moet worden gevoegd om te bewerkstelligen dat onafhankelijkheid en pluralisme volledig worden gewaarborgd en Polen aan de criteria die in de landen van de Unie gelden kan voldoen; Slowakije 112. is verheugd dat Slowakije de achterstand op de koplopers in de onderhandelingen na de verkiezingen van 1998 ongedaan heeft kunnen maken; 113. verzoekt de Slowaakse regering de tenuitvoerlegging van haar beleid tot bestrijding van corruptie op alle niveaus verder uit te breiden, met name in het gerechtelijk apparaat en andere handhavingsinstanties; bevestigt nogmaals dat de hervorming van het gerechtelijk apparaat moet worden voortgezet o.m. via herziening van de strafrechtelijke en civielrechtelijke procedures en intensievere opleiding, ten einde te kunnen voldoen aan de hoogste criteria van onafhankelijkheid en professionaliteit; verzoekt de Commissie in overweging te nemen via Phare meer moderne apparatuur ter beschikking te stellen van rechtbanken en kantoren van openbare aanklagers, ten einde hun doelmatigheid te vergroten en aldus de procesgang te versnellen; 114. herinnert de nieuwe Slowaakse regering aan het verzoek van het EP door te gaan met het krachtdadig aanpakken van de problemen rondom de Roma-minderheden, met name met het elimineren van mogelijkerwijs discriminerende praktijken van overheidsinstanties en -diensten (publieke administraties, politiediensten, het gerechtelijk apparaat, scholen, enz.); verwelkomt de uitvoerige informatie over Slowakije's beleid ten aanzien van de Roma; wijst de nieuwe Slowaakse regering desalniettemin nogmaals op de voortbestaande kloof tussen beleid op papier en de tenuitvoerlegging daarvan in de praktijk van alledag; herhaalt dan ook zijn verzoek om een politieke toezegging van Slowakije op dit vlak vóór het eind van de toetredingsonderhandelingen die duidelijk maakt op welke wijze Slowakije vóór het eind van dit decennium een eind denkt te maken aan de problemen van de Roma; beveelt in dit verband aan dat Slowakije goedkeuring hecht aan algemene antidiscriminatiewetgeving ter omzetting van het desbetreffende EU- acquis ; 115. stelt vast dat nationale minderheden op tal van gebieden door gebrek aan informatie geen gebruik maken van hun rechten overeenkomstig de Wet inzake het gebruik van minderheidstalen; verzoekt de nieuwe Slowaakse regering maatregelen te nemen om dit probleem op te lossen; 116. roept Slowakije op tot intensivering van zijn inspanningen voor de opbouw van administratieve structuren en het vermogen de structuurfondsen en het Cohesiefonds voor te bereiden en ten uitvoer te leggen, teneinde te komen tot een merkbare verbetering van de absorptiecapaciteit betreffende projectgebaseerde financiële steun; herinnert Slowakije eraan dat een dergelijke verbetering de beste manier is voor het bereiken van een redelijke netto-ontvangerpositie; verzoekt de Slowaakse autoriteiten en de Commissie erop toe te zien dat alle door de EU gefinancierde infrastructuur verenigbaar is met de milieuwetgeving; 117. verzoekt Slowakije bijzondere aandacht te besteden aan tenuitvoerleggingscapaciteiten op landbouwgebied, bijvoorbeeld betreffende de snelle invoering van het geautomatiseerde GBCS (geïntegreerd beheers- en controlesysteem), dat onmisbaar is voor de verificatie van landbouwgegevens en het beheer van de enorme landbouwsubsidies overeenkomstig het acquis ; 118. verzoekt de nieuwe Slowaakse regering met name aandacht te besteden aan vergroting van de administratieve capaciteit op milieugebied, met name wat betreft omzetting en handhaving van de wetgeving inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging; 119. gaat ervan uit dat Slowakije de verplichtingen ten aanzien van de buitenbedrijfstelling van de kernreactoren 1 en 2 in Bohunice nakomt die het land is aangegaan en die zijn vastgelegd in het laatste verslag inzake de vooruitgang; Slovenië 120. neemt kennis van het akkoord tussen de regering van Slovenië en het parlement van de Republiek Slovenië (zowel regeringsfracties, als oppositie) waarin wordt bevestigd dat de toetreding van Slovenië tot de EU de allerhoogste prioriteit heeft; 121. is verheugd over de economische vooruitgang die tijdens de periode van voorbereiding van de toetreding tot de EU is geboekt en dringt tegelijkertijd aan op voortzetting van de herstructurering van de economie en op afronding van de liquidering van de Sloveense Ontwikkelingsmaatschappij; verzoekt de Sloveense autoriteiten te blijven werken aan een betere toepassing van de faillissementswetgeving; neemt nota van het feit dat extra deskundigen zijn ingehuurd om het aantal bij arrondissementsrechtbanken aanhangige dossiers van gedwongen liquidaties, faillissementen, handelsgeschillen en commerciële betalingsopdrachten te verminderen; neemt kennis van het feit dat ná grootschalige hervormingen in de banksector 76% van de activa nu in particuliere handen is, en spoort de autoriteiten aan dit proces voort te zetten zoals is overeengekomen; 122. verzoekt Slovenië de hervorming van het gerechtelijk apparaat voort te zetten, teneinde het aantal bij rechtbanken nog aanhangige zaken te reduceren; 123. wijst op het over het algemeen goede niveau van de bescherming van minderheden en etnische groeperingen in Slovenië; beklemtoont het belang van een betere bescherming van de Roma-gemeenschap, onder andere door het goedkeuren van een breed opgezette antidiscriminatiewetgeving; 124. verzoekt Slovenië bij de goedkeuring van de wet houdende wijziging van de wet op de consumentenbescherming niet af te wijken van het overeengekomen tijdschema, en moedigt Slovenië aan ervoor te zorgen dat de bestaande administratieve instanties zich op doeltreffende wijze kwijten van hun taken inzake markttoezicht; 125. verzoekt de Sloveense regering erop toe te zien dat de inspectiecapaciteiten, met name op het gebied van veterinaire en fytosanitaire aangelegenheden, klaar zijn op het moment van de toetreding, teneinde alle consumenten in de EU te beschermen tegen problemen bij de voedselproductie; 126. verzoekt Slovenië specifiek aandacht te besteden aan de omzetting en tenuitvoerlegging van de wetgeving inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreining (5) , de "IPPC-richtlijn"); vraagt de regering van Slovenië te zorgen voor coördinatie met de hierbij betrokken partijen zoals de industrie en plaatselijke overheden, teneinde deze te helpen bij de voorbereidingen voor de tijdige tenuitvoerlegging van de IPPC-richtlijn; 127. neemt kennis van de oplossing die bereikt is op het gebied van het regionaal beleid tot 2006; roept Slovenië op de regionale structuren te versterken met het oog op bevordering van de evenwichtige ontwikkeling van het land; 128. verzoekt de regering van Slovenië haar privatiseringsstreven voort te zetten en dit proces zo spoedig mogelijk af te ronden; Landen die zich richten op toetreding ná 2004 129. is verheugd over het vooruitzicht van verhoging van de pretoetredingssteun voor de kandidaat-lidstaten die geen deel uitmaken van de eerste groep toetreders; 130. verwelkomt het voorstel van de Commissie de financiële bijstand voor Bulgarije en Roemenië met ingang van 2004 te verhogen, rekening houdende met de vorderingen die worden gemaakt bij het implementeren van de "roadmaps" en met de absorptiecapaciteit van deze landen; 131. neemt kennis van het voornemen van de Commissie een verhoging van de steun voor Turkije voor te stellen voor de periode 2004-2006; is bereid dit voorstel tot een integrerend onderdeel te maken van de begrotingsonderhandelingen voor het jaar 2004 over rubriek 4; Bulgarije 132. erkent dat Bulgarije nog steeds voldoet aan de politieke criteria van Kopenhagen en vooruitgang heeft geboekt op een aantal van de in eerdere verslagen genoemde gebieden van zorg; is ingenomen met 1 januari 2007 als streefdatum voor toetreding tot de Europese Unie; hoopt dat Bulgarije zo spoedig mogelijk de noodzakelijke hervormingen tot stand zal weten te brengen teneinde de politieke, economische en sociale normen op EU-niveau te brengen; neemt kennis van de recente strategie voor de hervorming van het overheidsbestuur, en juicht de vergaande wijzigingen toe die zijn aangebracht aan het gerechtelijk apparaat, alsmede de goedkeuring van een actieplan voor de tenuitvoerlegging van de nationale anticorruptiestrategie; dringt aan op snelle aanneming van secundaire wetgeving ter aanvulling van de wet op de kinderbescherming; neemt daarnaast nota van de vooruitgang die Bulgarije op de meeste terreinen van het acquis heeft verwezenlijkt; beklemtoont evenwel dat er nog veel moet worden gedaan, met name op het gebied van tenuitvoerlegging en wat betreft de volledige hervorming van het gerechtelijk en bestuurlijk apparaat, omdat fundamentele zwakheden op die gebieden de vooruitgang op een groot aantal terreinen afremmen en corruptie zowel in de publieke als in de geprivatiseerde sectoren nog altijd een ernstig probleem vormt; 133. is verheugd dat de Commissie Bulgarije's economische vooruitgang positief beoordeelt, in het bijzonder het feit dat Bulgarije nu over een functionerende markteconomie beschikt; feliciteert Bulgarije dat het de macro-economische stabiliteit heeft gehandhaafd, de inflatie binnen de perken heeft gehouden, de staatsschuld heeft verminderd, de economische groei ondanks een uitermate moeilijk economisch klimaat op 4% heeft weten te houden en het afgelopen jaar vorderingen heeft gemaakt op het gebied van structurele hervormingen en privatisering; benadrukt dat het hervormingstempo omhoog moet ten aanzien van marktflexibiliteit, de grondmarkt en administratieve procedures, vermindering van de hoge buitenlandse schuld en het oplopende handelstekort, alsook ten aanzien van het blijven vasthouden aan een grote begrotingsdiscipline, financieel beheer en administratieve transparantie; herhaalt daarnaast dat de in Bulgarije bewerkstelligde macro-economische vorderingen vertaald moeten worden in tastbare economische voordelen voor eenieder door middel van concrete maatregelen ter bestrijding van het statistisch gezien hoge werkloosheidsniveau en de armoede en ter verbetering van de doeltreffendheid van de gezondheidszorg en het onderwijs; is ontsteld dat de "grijze economie" volgens de officiële schatting goed is voor circa 25% van de arbeidsmarkt, hetgeen de belastingopbrengsten nadelig beïnvloedt; 134. neemt kennis van het feit dat de recente wijzigingen aan de energiewet duiden op de wil daadwerkelijk te komen tot marktliberalisering, dat een strategie voor de liberalisering van de gasmarkt is goedgekeurd en dat de elektriciteitsprijzen zijn herzien; beklemtoont dat dergelijke maatregelen nauwgezet ten uitvoer moeten worden gelegd en dat het aanpakken van het nog altijd inefficiënte energieverbruik prioriteit verdient; erkent dat het inspectieteam van het IAEA dat in juni 2002 Kozloduy heeft bezocht, geconcludeerd heeft dat de eenheden 3 en 4 nu voldoen aan alle internationale normen en veiligheidsvoorschriften voor kerncentrales van dit type, maar dat de EU bezorgd blijft over zwakke plekken in het ontwerp van de twee reactoren; kijkt derhalve uit naar de zogenaamde "peer review" door de Werkgroep nucleaire vraagstukken van de Raad, en dringt aan op een zo snel mogelijke breed opgezette en objectieve studie naar de economische gevolgen van het sluiten van de eenheden 3 en 4, teneinde de kwestie van de sluiting van deze twee eenheden op zo kort mogelijke termijn bevredigend te kunnen oplossen; verzoekt de Commissie om gedetailleerde informatie over het ontmantelingsfonds dat zij samen met de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBRD) opricht; 135. feliciteert Bulgarije met de inspanningen die het land heeft geleverd ter verbetering van de coördinatie van de pretoetredingssteun van de EU voor de landbouwindustrie, maar wijst er tegelijkertijd op dat zowel de capaciteit om deze gelden op te nemen, als de opzet van de programma's voor de distributie van de fondsen kwalitatief nog op een hoger plan kunnen worden gebracht; erkent dat vooruitgang is geboekt bij de voorbereiding van programma's voor plattelandsontwikkeling, maar beklemtoont dat concrete maatregelen genomen dienen te worden voor het herstructureren van de arbeidsintensieve industrie; roept op tot tenuitvoerlegging van de veterinaire en fytosanitaire wetgeving; 136. is verheugd over recente wijzigingen in het wetboek van strafrecht waarmee een aantal discriminerende bepalingen is komen te vervallen, maar blijft bezorgd over de situatie in tehuizen voor de opvang van kinderen, ouderen en verstandelijk gehandicapten, waar de omstandigheden soms mensonterend zijn, en over de behandeling van de Roma omdat het speciaal voor hen bedoelde kaderprogramma in de praktijk geen verdere invulling heeft gekregen en omdat beloftes in de regel loze beloftes blijken te zijn; is geschokt over de berichten uit Bulgarije betreffende kinderhandel, en eist dat deze schandalige praktijken worden aangepakt; eist met klem dat de Bulgaarse autoriteiten en de Commissie de beschikbare middelen en steuninitiatieven gerichter inzetten om aan deze problemen op zo kort mogelijke termijn iets te doen, waarbij in het bijzonder aandacht moet worden besteed aan significante verbeteringen in de instellingen voor kinderopvang; 137. waardeert de rol die Bulgarije heeft vervuld in de strijd tegen het terrorisme, bijvoorbeeld Bulgarije's deelname aan de ISAF-missie in Afghanistan en het aanbod van Bulgarije deel te nemen aan andere militaire acties; prijst Bulgarije als een factor van stabiliteit in de regio, met name vanwege de constante bijdrage die het land levert aan KFOR en SFOR; steunt de participatie van Bulgarije in het Actieplan voor aspirant-leden van de NAVO; herinnert aan Bulgarije's recente succesvolle voorzitterschap van de VN-Veiligheidsraad en wijst erop dat Bulgarije in 2004 de OVSE zal voorzitten; wijst op hetgeen Bulgarije heeft ondernomen ter verbetering van de veiligheid van de grenzen en van het douanestelsel, maar benadrukt dat meer inspanningen nodig zijn voor het aanpakken van corruptie bij de grensposten en het bestrijden van mensenhandel; 138. is verheugd over de aanzienlijke steun die de Commissie Bulgarije heeft toegezegd om het land te helpen bij het verwezenlijken van het doel zo spoedig mogelijk tot de EU toe te treden; wijst er met klem op dat de beginselen van differentiatie en eigen verdiensten moeten worden gehanteerd, en vertrouwt erop dat de "road-map" die de Europese Raad in Kopenhagen in overweging gaat nemen onder andere helder gedefinieerde evaluatiestadia en een versterkte pretoetredingsstrategie voor Bulgarije zal omvatten, met het oog op een vroegtijdige afronding van de onderhandelingen; Roemenië 139. is ingenomen met het strategiedocument en verslag van de Commissie over Roemenië's vooruitgang in de voorbereidingen op de toetreding en de daarin vervatte nieuwe richtsnoeren; deelt de inschatting van de Commissie dat Roemenië de voorbije maanden aanzienlijke en tastbare vooruitgang heeft geboekt; bekrachtigt met klem dat Roemenië onderdeel uitmaakt van de huidige uitbreidingsronde; onderschrijft de absolute noodzaak van tenuitvoerlegging van het acquis zoals reeds overeengekomen, en steunt Roemenië's inspanningen gericht op bestendiging van de progressie; 140. is ingenomen met de beoordeling van de Commissie waaruit blijkt dat de Roemeense economie zich ontwikkelt in de richting van een functionerende markteconomie, dat Roemenië macro-economisch stabiel is, een voortdurend dalende inflatie heeft en een aanhoudende economische groei van ca. 5% in de afgelopen twee jaar; 141. is ingenomen met 1 januari 2007 als streefdsatum voor toetreding tot de Europese Unie; hoopt dat Roemenië zo spoedig mogelijk de noodzakelijke hervormingen tot stand zal weten te brengen teneinde de politieke, economische en sociale normen op EU-niveau te brengen; neemt in dit verband kennis van de hoeveelheid werk die nodig is voor het bewerkstelligen van omvangrijke veranderingen in de economie, het terugdringen van staatsbemoeienis en het verkleinen van de zwarte economie en de georganiseerde misdaad en voor het intensiveren van de strijd tegen corruptie; is verheugd over de successen van de Roemeense regering bij het handhaven van de macro-economische stabiliteit en het tot stand brengen van en het vasthouden aan de verlangde financiële discipline, die het recente akkoord over de tweede tranche van de IMF-lening voor economische stabilisering mogelijk heeft gemaakt; 142. verwelkomt daarnaast het feit dat Roemenië steeds meer en op duidelijk zichtbare wijze samenwerkt met de buurlanden, en denkt daarbij in het bijzonder aan de recentelijk gesloten overeenkomst met Kroatië en de Federale Republiek Joegoslavië betreffende een nieuwe oliepijpleiding tussen Constanta en Omisalj (Kroatië), die een stevige duw in de rug kan betekenen voor zowel de werkgelegenheid, als de nationale economie in het algemeen; is van mening dat het van het allergrootste belang is in de sectoren landbouw, energie, vervoer en communicatie het privatiseringsproces te versnellen en de transparantie te vergroten, en tegelijkertijd verdere maatregelen te nemen voor de liberalisering van het bedrijfsleven en voor vermindering van de staatsinvloed; 143. is ingenomen met de inspanningen van Roemenië ter bestrijding van sociale uitsluiting en armoede; stelt evenwel vast dat er nog steeds behoefte is aan fundamentele verbetering van de voorziening in basisbehoeften zoals volksgezondheid, met inbegrip van schoon water en zuivering van afvalwater, toegankelijke gezinsplanningsmaatregelen en overige maatregelen; neemt nota van het onopgeloste probleem van de corruptie op de lagere bestuurlijke niveaus, die een negatieve invloed heeft op de levenskwaliteit van diegenen die reeds onder de armoedegrens verkeren; 144. maakt zich onverminderd zorgen over de uitbuiting van kwetsbare bevolkingsgroepen als gevolg van zwakke regelgeving in combinatie met een ontoereikende handhaving door justitie en politie van basisrechtsregels; beklemtoont verder de absolute noodzaak van het vaststellen en handhaven van nationale beroepsnormen en -ethiek en, in het verlengde daarvan, toezicht hierop door internationale organisaties of NGO's die in Roemenië actief zijn; 145. roept de regering op een onderzoek in te stellen naar de toenemende bevoegdheden van de openbaar aanklager, zich te concentreren op de meest urgente verbeteringen op het gebied van politiële en justitiële normen, en de niet aflatende bemoeizucht van het grote aantal veiligheidsdiensten te verminderen; roept haar verder op door te gaan met het verbeteren van de capaciteit van het bestuurlijk apparaat om de ambtenarij te depolitiseren en hard te blijven werken aan het halen van de normen van het Europees mensenrechtenverdrag inzake wetgeving en bestuurlijke capaciteit; wijst er, wat politie en justitie betreft, op dat de politieke toetredingscriteria van Kopenhagen vereisen dat de rechtsstaat wordt gehandhaafd; 146. is uitermate verheugd over de vooruitgang die de Roemeense regering en de kinderbescherming in samenwerking met de Commissie hebben geboekt op het vlak van de gezondheid en ontwikkeling van het kind; neemt met tevredenheid kennis van het feit dat recentelijk goedgekeurde strategieën reeds een voorbeeld zijn voor andere landen; verwacht positieve resultaten van de verdere tenuitvoerlegging van geëigende maatregelen; spoort de autoriteiten aan door te gaan met de capaciteitsopbouw op alle bestuurlijke niveaus; neemt kennis van het feit dat goede vorderingen worden gemaakt ten aanzien van een ontwerp voor moderne wetgeving inzake het welzijn van het kind; stelt dat het Europees mensenrechtenverdrag het geëigende kader is en spoort de Roemeense regering aan volledig rekening te houden met de uitspraken van het Hof betreffende de omvang van de noodzakelijke hervormingen en de hiervoor benodigde steun, inclusief de onmiddellijke oplossing van tot 80 niet-opgeloste Spaanse zaken; bevestigt de steun van het Parlement voor keiharde maatregelen tegen de toenemende illegale handel; dringt er bij de regering op aan dat ze justitiële maatregelen neemt, zoals gevraagd in eerdere resoluties van het EP; verwelkomt het goede werk van de regering op het gebied van de insluiting van de Roma en rekent op een duidelijk nationaal gehandicaptenbeleid; 147. verwelkomt recente wijzigingen in het Wetboek van Strafrecht waarbij een aantal bepalingen die discriminerend waren op grond van seksuele geaardheid werden geschrapt; 148. neemt met tevredenheid nota van het buitengewoon hoge niveau van alfabetisme onder de gehele bevolking, alsook van de onophoudelijke inzet van de regering ter bevordering van onderwijs; vindt dat alleen een snellere overgang naar een markteconomie een realistische optie is om jonge mensen de kans op een baan te bieden en dat een blijvend hoge jeugdwerkloosheid slechts zal resulteren in emigratie van getalenteerde en hoog opgeleide jonge mensen; 149. roept het Roemeense parlement op te werken aan versterking van de democratische vrijheden door middel van geëigende wetgeving en snellere intrekking van oude wetgeving; is bezorgd over de recentelijk goedgekeurde wet die bepaalt dat voor de inschrijving van een politieke partij 50.000 personen nodig zijn en over de onzekerheden op het vlak van vrijheid en verantwoordelijkheden van de pers; 150. verzoekt derhalve dat in de toekomstige voorstellen van de Commissie betreffende de verdere "road-map" voor de toetreding, met een nieuwe en breed opgezette meerjarenstrategie voor pretoetredingssteun voor Roemenië prioriteit wordt toegekend aan die economische en sociale sectoren waar versnellings- en multiplicatoreffecten kunnen worden vastgesteld, zoals de volksgezondheid en het aanbod van plaatselijke openbare diensten; 151. verzoekt de Europese Raad tijdens de bijeenkomst in Kopenhagen te verduidelijken dat aanvullende financiële steun voor Roemenië niet alleen afhankelijk dient te zijn van de prestaties van Roemenië bij het ten uitvoer leggen van de "road-map", maar ook van vooruitgang betreffende de absorptiecapaciteit en de duurzaamheid van betrouwbare boekhoud-, audit- en financiële controlesystemen van overheidsmiddelen omdat deze een conditio sine qua non zijn om Roemenië de sprong te laten maken naar een vrijemarkteconomie die de vrije concurrentie met de EU aankan; 152. wijst op de belangrijke rol die het Europees Parlement kan spelen bij versterking van het toetredingsproces door middel van het verbreden van de wederzijdse politieke samenwerking en het tot stand brengen van stevige banden tussen de voornaamste wetgevingscommissies van de twee parlementen; beveelt aan op dit vlak niet langer te dralen; 153. spreekt zijn waardering uit voor de politieke, economische en militaire inspanningen die Roemenië zich getroost om een bijdrage te leveren tot de totstandbrenging van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB) in het kader van het Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) en actief deel te nemen aan de desbetreffende politieke dialoog en het politiek overleg dat plaats vindt in de samenstelling EU +15; wijst erop dat het land voorts gestage en bevredigende vooruitgang heeft geboekt bij de aanpassing aan de Gemeenschapswetgeving inzake het GBVB, actief bijgedragen tot samenwerking op het gebied van het defensiebeleid (o.m. bij vredeshandhavingsoperaties in Afghanistan, Bosnië en Kosovo) en een belangrijke leidende rol gespeeld bij het streven de regionale stabiliteit en veiligheid in Zuidoost-Europa te vergroten; wijst erop dat dit positief is voor de onderhandelingen over het toetreden van Roemenië; Turkije 154. is zich terdege bewust van de belangrijkste door de Commissie en in het toetredingspartnerschap opgesomde prioriteiten, zoals mensenrechten, godsdienstvrijheid, Cyprus, de bescherming van minderheden en het oplossen van onopgeloste grensgeschillen; is tegelijkertijd verheugd over de stappen die Turkije heeft gezet om deze problemen op te lossen op de weg naar onderhandelingen en roept Turkije op inspanningen te bevorderen voor de effectieve toepassing in de praktijk van recentelijk goedgekeurde hervormingen; oppert derhalve het idee na te denken over een herziene steunstrategie voor Turkije; hamert erop dat bij een verhoging van de pretoetredingssteun deze wordt geïnvesteerd in prioritaire doelstellingen in het kader van de politieke criteria van Kopenhagen, zoals gevraagd door de Commissie, teneinde de ontwikkeling van Turkije in de richting van een democratie die voldoet aan de normen van de EU te bespoedigen; roept Turkije op actief steun te blijven verlenen aan de lopende besprekingen voor een spoedige regeling voor Cyprus, overeenkomstig de relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad; bevestigt dat de Commissie aldus het beginsel van gelijke behandeling van kandidaat-lidstaten toepast; 155. verzoekt de Commissie om voorstellen voor een uitgebreidere samenwerking met Turkije, o.m. op het gebied van energiebeleid, regionale milieubescherming en bestrijding van grensoverschrijdende misdaad, teneinde een inniger vertrouwensband op te bouwen tussen de burgers van de Europese Unie en Turkije; 156. hoopt dat de verkiezingen van 3 november 2002 zullen leiden tot de totstandkoming van een stabiele, hervormingsgezinde, en pro-Europese regering; verklaart zichzelf bereid tot een intensieve politieke dialoog met de grote nationale assemblee; spoort de Europese Raad aan zich consistenter op te stellen jegens de kandidatuur van Turkije en zich te goeder trouw in te zetten bij de verdere uitwerking van het toetredingsproces; 157. is bezorgd over de geringe vordering met de omzetting van het acquis communautaire op het terrein van seksegelijkheid; erkent niettemin dat het nieuwe burgerlijk wetboek een belangrijke mijlpaal betekent voor de erkenning van vrouwenrechten in Turkije, benadrukt echter dat thans daadwerkelijke tenuitvoerlegging van die bepalingen nodig is; Andere landen die potentiële kandidaten zijn voor toetreding 158. merkt op dat er nog meer landen zullen zijn die lid willen worden van de EU; is van mening dat er nieuwe methoden voor grensoverschrijdende en interregionale samenwerking zullen moeten worden ingevoerd, waaronder nieuwe vormen van samenwerking en partnerschap met de nabuurlanden van de Unie; verzoekt de Commissie aan de Raad en het Parlement een uitvoerig verslag voor te leggen over de wijze waarop deze strategie tegen 30 september 2003 zou kunnen worden geformuleerd, rekening houdende met de noodzaak van aanpassing van het plafond van categorie vier van de financiële vooruitzichten; o o o 159. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten en de parlementen en regeringen van de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, − gezien het op 14 augustus 2002 aan het Parlement voorgelegde verzoek van de hoofdofficier van justitie te Kleve, om opheffing van de immuniteit van Karl-Heinz Florenz, lid van het Europees Parlement. − gezien het verzoek van Karl-Heinz Florenz, op 5 november 2002 overeenkomstig artikel 6, lid 3, van het Reglement ter kennis genomen, om opheffing van zijn parlementaire immuniteit, − gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, − gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , − gelet op de artikelen 6 en 6 bis van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0372/2002), 1. besluit de immuniteit van Karl-Heinz Florenz op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Bondsrepubliek Duitsland (en verzoekt die autoriteit het Parlement op de hoogte te stellen van de gerechtelijke maatregelen die na opheffing van de parlementaire immuniteit worden genomen). (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 472 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0426/2002), – gelet op artikelen 67 en 158 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0335/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 396 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0347/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0376/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 20 november 2002, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad houdende een verbod op organische tinverbindingen op schepen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Commissie is ernstig bezorgd over de schadelijke milieueffecten van organische tinverbindingen die als aangroeiwerende systemen op schepen worden gebruikt, met name tributyltin (TBT)&nbhy;verven. (2) Een Internationale Conventie inzake de controle op schadelijke aangroeiwerende systemen op schepen (AFS&nbhy;Conventie) is op 5 oktober 2001 tijdens een onder auspiciën van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) gehouden diplomatieke conferentie aangenomen waar de Europese Gemeenschap was vertegenwoordigd. (3) De AFS&nbhy;Conventie is een kaderovereenkomst die het mogelijk maakt schadelijke aangroeiwerende systemen op schepen te verbieden, met inachtneming van duidelijk omschreven procedures en rekening houdend met het voorzorgsbeginsel dat is opgenomen in de Verklaring van Rio inzake milieu en ontwikkeling. (4) De AFS&nbhy;Conventie verbiedt in dit stadium alleen de toepassing van organische tinverbindingen (TBT&nbhy;verven) op schepen. (5) De AFS&nbhy;Conventie voorziet in vaste toepassingsdata: 1 januari 2003 voor het verbod op de toepassing van TBT&nbhy;verven op schepen en 1 januari 2008 voor het verbod op de aanwezigheid van actieve TBT&nbhy;verven op schepen. (6) De AFS&nbhy;Conventie treedt pas in werking 12 maanden na bekrachtiging daarvan door ten minste 25 staten die samen ten minste 25% van de wereldtonnage vertegenwoordigen. (7) De lidstaten dienen de AFS&nbhy;Conventie zo spoedig mogelijk te bekrachtigen. (8) De lidstaten dienen optimale omstandigheden te worden geboden voor een spoedige bekrachtiging van de AFS&nbhy;Conventie en eventuele obstakels, die een belemmering voor de bekrachtiging kunnen vormen, dienen te worden weggenomen. (9) De internationale conferentie inzake de controle op schadelijke aangroeiwerende systemen op schepen was zich ervan bewust dat de resterende tijd tot 1 januari 2003 mogelijk ontoereikend zou zijn voor de inwerkingtreding van de AFS&nbhy;Conventie op die datum, en wenste dat het gebruik van organische tinverbindingen in de scheepvaart daadwerkelijk zou worden beëindigd per 1 januari 2003; daarom heeft zij in resolutie nr. 1 van de AFS&nbhy;Conferentie de lidstaten van de IMO verzocht hun uiterste best te doen om er zich zo snel mogelijk op voor te bereiden de Conventie ten uitvoer te leggen , en heeft zij er bij de industrie op aangedrongen zich vanaf die datum van de marketing, verkoop en toepassing van organische tinverbindingen te onthouden. (10) Als een onmiddellijk uitvloeisel van de AFS&nbhy;Conventie heeft de Commissie Richtlijn 2002/62/EG van 9 juli 2002 tot negende aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (organische tinverbindingen) (6) vastgesteld met het doel per 1 januari 2003 het op de markt brengen en gebruik van organische tinverbindingen in aangroeiwerende verven voor alle schepen, ongeacht de lengte daarvan, te verbieden. (11) Deze verordening dient de beperkingen inzake het op de markt brengen en gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (organische tinverbindingen), zoals vastgelegd in Richtlijn 76/769/EEG (7) , onverlet te laten. (12) In het licht van resolutie nr. 1 van de AFS&nbhy;Conferentie zijn bijkomende stappen noodzakelijk voor de tenuitvoerlegging van maatregelen inzake organische tinverbindingen die moeten zorgen voor een algemeen verbod op het gebruik van TBT op schepen in de hele Gemeenschap en de aangrenzende zeeën op de in de AFS&nbhy;Conventie vastgestelde data. (13) Een verordening is in dit geval het passende juridische instrument, aangezien daardoor rechtstreeks en op korte termijn aan reders en lidstaten nauwkeurige eisen kunnen worden opgelegd waaraan in de hele Gemeenschap op hetzelfde tijdstip en op dezelfde wijze moet worden voldaan. Deze verordening, die er alleen op gericht dient te zijn een verbod op organische tinverbindingen in te stellen, mag geen duplicatie van de AFS&nbhy;Conventie zijn. (14) Op communautair niveau mag geen onzekerheid over een totaal verbod op actieve TBT&nbhy;verven worden geaccepteerd; de mondiale scheepvaartsector, die het onderhoud van zijn schepen moet plannen, moet er duidelijk en bijtijds van in kennis worden gesteld dat vanaf 1 januari 2008 schepen waarvan de romp met actieve TBT&nbhy;verf is behandeld, niet langer in communautaire havens zullen worden toegelaten. (15) Voor derde landen, met name landen die niet kunnen profiteren van de toegevoegde waarde van een supranationale regeling, kan het via hun nationale wetgeving opleggen van een verbod op de toepassing van TBT op hun schepen met ingang van de dag waarop het verbod uit hoofde van deze verordening in werking treedt juridisch&nbhy;technische problemen opleveren. De toepassing van het in deze verordening vervatte verbod op het gebruik van TBT&nbhy;verven dient bijgevolg te worden opgeschort voor onder de vlag van een derde land varende schepen gedurende een interimperiode die aanvangt op .... (8) en die afloopt op de datum van inwerkingtreding van de AFS&nbhy;Conventie. (16) Vlaggenstaten die het gebruik van TBT&nbhy;verven op hun schepen hebben verboden, hebben er economisch belang bij ervoor te zorgen dat de AFS&nbhy;Conventie zo spoedig mogelijk in werking treedt, teneinde wereldwijd dezelfde spelregels voor alle partijen te waarborgen. Deze verordening, waarbij voor alle schepen die de vlag van een lidstaat voeren het gebruik van TBT&nbhy;verven op zo kort mogelijke termijn wordt verboden, moet fungeren als een extra stimulans voor vlaggenstaten om de AFS&nbhy;Conventie te bekrachtigen. (17) De in deze verordening opgenomen definities en voorschriften dienen zoveel mogelijk gebaseerd te zijn op die van de AFS&nbhy;Conventie. (18) Deze verordening geldt ook voor onder het gezag van een lidstaat opererende schepen, om te waarborgen dat ook offshore platforms onder de toepassing daarvan vallen. Zij dient niet van toepassing te zijn op oorlogsschepen of andere onder de overheid ressorterende schepen, aangezien de AFS&nbhy;Conventie in een adequate regeling voor deze schepen voorziet. (19) De instelling van een verbod op het gebruik van actieve TBT&nbhy;verven op alle schepen die met ingang van .... (9) gerechtigd zijn tot het voeren van de vlag van een lidstaat en waarvan het aangroeiwerende systeem na bovengenoemde datum is aangebracht, gewijzigd of vervangen, moet een stimulans vormen voor de scheepvaartsector om uitvoering te geven aan de in resolutie nr. 1 van de AFS&nbhy;Conferentie vervatte aanbeveling. (20) Het is passend dezelfde keurings&nbhy; en certificatieregeling vast te stellen als die welke is opgenomen in de AFS&nbhy;Conventie. Krachtens deze verordening zouden alle schepen met een brutotonnage vanaf 400 ton, ongeacht de route waarop zij worden ingezet, moeten worden gekeurd, terwijl schepen met een lengte van 24 meter of meer en een brutotonnage van minder dan 400 ton alleen in het bezit zouden moeten zijn van een verklaring van overeenstemming met deze verordening of de AFS&nbhy;Conventie. De Gemeenschap dient het recht te hebben om indien nodig in een later stadium een geharmoniseerde keuringsregeling voor deze schepen in te voeren. (21) Voor schepen met een lengte van minder dan 24 meter hoeft niet in een specifieke keuring of verklaring te worden voorzien, aangezien voor deze schepen, hoofdzakelijk plezier&nbhy; en vissersvaartuigen, Richtlijn 76/769/EEG in een adequate regeling voorziet. (22) Overeenkomstig deze verordening afgegeven certificaten en documenten, alsook door de partijen bij de AFS&nbhy;Conventie afgegeven AFS-certificaten en AFS&nbhy;verklaringen dienen te worden erkend. (23) Indien de AFS&nbhy;Conventie op 1 januari 2007 nog niet in werking is getreden, moet het de Commissie mogelijk worden gemaakt passende maatregelen te treffen om onder de vlag van een derde land varende schepen in staat te stellen aan te tonen dat zij deze verordening naleven, alsook om voor toezicht op de toepassing van deze bepalingen te zorgen. (24) De meeste geschikte regeling voor toezicht op de naleving van het verbod op het gebruik van TBT op schepen en van de voorschriften van de AFS&nbhy;Conventie is die welke is opgenomen in Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de Lid-Staten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) (10) , en te zijner tijd dienen wijzigingen in die richtlijn te worden aangebracht. Gezien de specifieke werkingssfeer van deze richtlijn, dienen tijdens de interimperiode gelijkwaardige bepalingen te worden toegepast op onder de vlag van een lidstaat varende schepen. (25) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (11) , dient de Commissie te worden gemachtigd om de verwijzingen naar de AFS-Conventie en hiermee verband houdende teksten, alsmede de bijlagen bij deze verordening te wijzigen volgens de regelgevingsprocedure waarin is voorzien bij artikel 5 van dat besluit. (26) Om een evaluatie van de verwezenlijking van het doel van de verordening mogelijk te maken dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad verslag uit te brengen en zij dient indien nodig passende wijzigingen in de verordening voor te stellen. (27) De inwerkingtreding van deze verordening moet zodanig verlopen dat een daadwerkelijk verbod op organische tinverbindingen op schepen op zo kort mogelijke termijn mogelijk wordt gemaakt, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Deze verordening heeft als doel de schadelijke effecten op het mariene milieu en de volksgezondheid te beperken of weg te nemen die worden veroorzaakt door organische tinverbindingen die fungeren als actieve biociden in aangroeiwerende systemen die worden gebruikt op schepen die de vlag voeren of onder het gezag opereren van een lidstaat, alsook op schepen die, ongeacht de vlag die zij voeren, naar en van havens in de lidstaten varen. Artikel 2 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Reikwijdte 1. 1 Deze verordening is van toepassing op: 2. 2 Deze verordening is niet van toepassing op oorlogschepen, marinehulpschepen van de marine en andere schepen in eigendom of onder beheer van een staat die uitsluitend voor een niet-commerciële overheidsdienst worden gebruikt . Artikel 4 Verbod op het gebruik van als biociden fungerende organische tinverbindingen Met ingang van ... (14) mogen organische tinverbindingen die fungeren als biociden in aangroeiwerende systemen niet of niet meer op schepen worden gebruikt. Tijdens de interimperiode geldt deze bepaling echter alleen voor schepen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder a) of b). Artikel 5 Verbod op de aanwezigheid van als biociden fungerende organische tinverbindingen 1. 1 Op de romp of de externe delen en oppervlakken van schepen die op ...* gerechtigd zijn tot het voeren van de vlag van een lidstaat, en waarvan het aangroeiwerend systeem na bovengenoemde datum is aangebracht, gewijzigd of vervangen, mogen geen organische tinverbindingen die fungeren als biociden in het aangroeiwerende systeem voorkomen, tenzij daarop een toplaag is aangebracht die voorkomt dat deze verbindingen vrijkomen uit het onderliggende niet&nbhy;conforme aangroeiwerende systeem. 2. 2 Met ingang van 1 januari 2008 mogen op de romp of de externe delen en oppervlakken van de schepen waarnaar wordt verwezen in artikel 3, lid 1, geen organische tinverbindingen die fungeren als biociden in het aangroeiwerende systeem voorkomen, tenzij daarop een toplaag is aangebracht die voorkomt dat dergelijke verbindingen vrijkomen uit het onderliggende niet&nbhy;conforme aangroeiwerende systeem. 3. 3 Het bepaalde in lid 1 en lid 2 is niet van toepassing op vaste en drijvende platforms, FSU's en FPSO's die op ...* zijn gebouwd en niet op of voor bovengenoemde datum in het droogdok zijn geweest. Artikel 6 Keuring en certificatie 1. 1 De volgende bepalingen zijn van toepassing wat betreft keuring en certificatie van schepen die de vlag van een lidstaat voeren: Indien nodig kan de Commissie volgens de procedure van artikel 9, lid 2, voor deze schepen een geharmoniseerde keurings- en certificatieregeling vaststellen. c) de lidstaten kunnende passende maatregelen treffen voor schepen die niet onder het bepaalde onder a) en b) vallen om ervoor te zorgen dat deze verordening wordt nageleefd. 2. 2 De volgende bepalingen zijn van toepassing wat betreft de erkenning van certificaten, verklaringen en verklaringen van overeenstemming a) Met ingang van ... * erkennen de lidstaten elk AFS-Certificaat; b) Tot een jaar na de onder a) vermelde datum erkennen de lidstaten elke AFS-Verklaring van overeenstemming; c) Met ingang van ... * erkennen de lidstaten elke AFS&nbhy;Verklaring. Deze verklaringen dienen vergezeld te gaan van de bijbehorende documentatie (zoals een ontvangstbewijs voor verf of een factuur van een bedrijf) of de nodige gegevens ter staving bevatten. 3. 3 Indien de AFS-Conventie op 1 januari 2007 nog niet in werking is getreden, treft de Commissie volgens de procedure van artikel 9, lid 2, passende maatregelen om onder de vlag van een derde land varende schepen in staat te stellen aan te tonen dat zij artikel 5 naleven. Artikel 7 Havenstaatcontrole Tijdens de interimperiode passen de lidstaten controlebepalingen toe die gelijkwaardig zijn aan die welke zijn vastgesteld in Richtlijn 95/21/EG ten aanzien van schepen met een brutotonnage van 400 ton en meer die de vlag van een lidstaat voeren. Wat betreft inspecties en opsporing van overtredingen gaan de lidstaten uit van de bepalingen van artikel 11 van de AFS- Conventie. Indien de AFS&nbhy;Conventie op 1 januari 2007 nog niet in werking is getreden, stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 9, lid 2, passende procedures voor deze controles vast. Artikel 8 Aanpassingen Ten einde rekening te houden met de ontwikkelingen op internationaal niveau en met name binnen de internationale maritieme organisatie (IMO), of de doeltreffendheid van deze verordening in het licht van de opgedane ervaring te verbeteren, kunnen de verwijzingen naar de AFS-Conventie, het AFS-certificaat, de AFS-verklaring en de AFS-verklaring van overeenstemming en/of de bijlagen bij deze verordening , met inbegrip van de relevante IMO-richtsnoeren ten aanzien van artikel 11 van de AFS-Conventie, worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 9, lid 2. Artikel 9 Comité 1. 1 De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 3 van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad van .... [betreffende het comité maritieme veiligheid en houdende wijziging van de verordeningen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen] ingestelde C omité voor veiligheid op zee en preventie van scheepsvervuiling, hierna "het comité" te noemen. 2. 2 Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 daarvan. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode wordt op drie maanden vastgesteld. 3. 3 Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 10 Evaluatie Een jaar na de inwerkingtreding van deze verordening brengt de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de voortgang van de bekrachtiging van de AFS&nbhy;Conventie en verstrekt zij informatie over de mate waarin organische tinverbindingen die fungeren als biociden in aangroeiwerende systemen op schepen nog steeds worden gebruikt op niet onder de vlag van een lidstaat varende schepen die naar of van Europese havens varen. In het licht van dit verslag kan de Commissie indien nodig wijzigingen voorstellen voor die sneller moeten leiden tot een vermindering van de bijdrage van niet onder de vlag van een lidstaat varende schepen aan de aanwezigheid van schadelijke aangroeiwerende verbindingen in de wateren die onder de jurisdictie van lidstaten vallen. Artikel 11 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elk lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I KEURINGS&nbhy; EN CERTIFICATIE-EISEN VOOR AANGROEIWERENDE SYSTEMEN OP SCHEPEN DIE DE VLAG VAN EEN LIDSTAAT VOEREN 1. Keuringen 1.1. Schepen met een brutotonnage van 400 ton en meer, met uitzondering van vaste of drijvende platforms, FSU's en FPSO's, moeten met ingang van ... (17) worden onderworpen aan de volgende keuringen: 1.2. Met de keuring moet worden nagegaan of het aangroeiwerende systeem van het schip volledig in overeenstemming is met de artikelen 4 en 5. 1.3. Keuringen moeten worden uitgevoerd door ambtenaren die daartoe gemachtigd zijn door de overheid van de betrokken lidstaat, een andere lidstaat of een partij bij de AFS&nbhy;Conventie, dan wel door een keurmeester die daartoe is aangesteld door een van die overheden of door een namens de betrokken overheid optredende erkende organisatie. 1.4. Tenzij anders bepaald in deze verordening nemen de lidstaten bij de in punt 1.1 bedoelde keuringen de voorschriften van bijlage 4 bij de AFS-Conventie in acht, alsook de richtsnoeren voor keuringen en certifiëring van aangroeiwerende middelen op schepen, die gehecht zijn aan resolutie MEPC[101](48), die op 11 oktober 2002 is aangenomen door het Comité voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO . 2. Certificatie 2.1. Na voltooiing van een in 1.1 onder a) of b) bedoelde keuring, geeft een lidstaat die nog geen partij is bij de AFS&nbhy;Conventie een certificaat volgens het model in bijlage II af. Een lidstaat die partij is bij de AFS&nbhy;Conventie geeft een AFS-Certificaat af. 2.2. Een lidstaat kan een AFS&nbhy;Verklaring van overeenstemming accepteren als bewijs van overeenstemming met de voorschriften van de artikelen 4 en 5. Een certificaat als bedoeld in 2.1 moet uiterlijk een jaar na de datum vermeld in punt 1.1, deze AFS&nbhy;Verklaring vervangen. 2.3. De lidstaten eisen dat een schip als bedoeld in 1.1 in het bezit is van een overeenkomstig 2.1 afgegeven certificaat. 2.4. Met het oog op het in 2.1 bedoelde certificaat volgen de lidstaten de voorschriften van bijlage 4 van de AFS&nbhy;Conventie op. BIJLAGE II MODEL VAN HET CERTIFICAAT VOOR EN DE BESCHRIJVING VAN AANGROEIWERENDE SYSTEMEN Het internationale certificaat en de beschrijving van aangroeiwerende systemen worden opgesteld volgens de onderstaande modellen. Wanneer deze modellen worden gebruikt voor schepen die niet zijn onderworpen aan de controle- en certificatievereisten van voorschrift 1 van Bijlage 4 van de AFS-Conventie, kunnen verwijzingen naar de AFS&nbhy;Conventie achterwege worden gelaten. INTERNATIONAAL CERTIFICAAT INZAKE AANGROEIWERENDE SYSTEMEN (Aan dit certificaat wordt een beschrijving van aangroeiwerende systemen toegevoegd) (Officieel zegel) (Staat) Afgegeven krachtens de bepalingen van [de Internationale Conventie inzake de controle op schadelijke aangroeiwerende systemen op schepen en] (18) Verordening (EG) nr. ..../2002 van het Europees Parlement en de Raad van .... inzake een verbod op organische tinverbindingen op schepen. Op gezag van de regering van (naam van de Staat) door ----------------------------- (bevoegde persoon of organisatie) Wanneer reeds een certificaat is afgegeven, vervangt het onderhavige certificaat het certificaat gedateerd…..……… Gegevens over het schip (19) Naam van het schip: Kennummers of -letters: Haven van registratie Brutotonnage IMO&nbhy;nummer (20) Tijdens of na de bouw van het schip is geen onder de controleregeling van bijlage 1 bij de Conventie [en Verordening ...] vallend aangroeiwerend systeem aangebracht. Een onder de controleregeling van bijlage 1 bij de Conventie [en Verordening ...] vallend aangroeiwerend systeem is eerder op dit schip aangebracht, maar is verwijderd door ……… (naam van het bedrijf) op …. (datum) Een onder de controleregeling van bijlage 1 bij de Conventie [en Verordening ...] vallend aangroeiwerend systeem is eerder op dit schip aangebracht, maar is bedekt met een verzegelende laag die is aangebracht door …………………………… (naam van het bedrijf) …………………………………………………………..op……………(datum) …………… □ Een onder de controleregeling van bijlage 1 vallend aangroeiwerend systeem is vóór 1 januari 2003 op dit schip aangebracht, maar moet vóór 1 januari 2008 worden verwijderd of bedekt met een verzegelende laag. HIERBIJ VERKLAAR IK DAT: 1 het schip is gekeurd overeenkomstig [voorschrift 1 van bijlage 4 bij de Conventie en] Verordening ... van het Europees Parlement en de Raad inzake een verbod op organische tinverbindingen op schepen; en 2 uit de keuring blijkt dat het aangroeiwerende systeem van het schip in overeenstemming is met de geldende voorschriften van [bijlage 1 bij de Conventie en] (21) Verordening … van het Europees Parlement en de Raad inzake een verbod op organische tinverbindingen op schepen. Afgegeven te: ……………………………………………..……………………………………. (Plaats van afgifte van het certificaat)……….............................................................................. …………………………. ……………………………………………………................... (Datum van afgifte) (Handtekening van de bevoegde ambtenaar die het certificaat heeft afgegeven) Datum van voltooiing van de keuring op basis waarvan dit certificaat wordt afgegeven: ………………………………....................................................................................................... BESCHRIJVING VAN AANGROEIWERENDE SYSTEMEN Deze beschrijving moet steeds bij het internationaal certificaat inzake aangroeiwerende systemen gevoegd zijn. Gegevens betreffende het schip: Naam van het schip: Kennummers of &nbhy;letters: IMO&nbhy;nummer: Bijzonderheden over het aangebrachte aangroeiwerende systeem of systemen: Type(s) van het gebruikte aangroeiwerende systeem of systemen: Datum/data waarop het aangroeiwerende systeem of systemen is/zijn aangebracht: Naam/namen van het bedrijf/de bedrijven en de faciliteit(en)/locatie(s) waar het systeem/de systemen is/zijn aangebracht: Naam/namen van de fabrikant(en) van het aangroeiwerende systeem: Benaming(en) en kleur(en) van het aangroeiwerende systeem of systemen: Actief ingrediënt/actieve ingrediënten met CAS&nbhy;nummer(s) (Chemical Abstract Service Registry Number): Type(s) van de verzegelende laag, indien van toepassing: Naam/namen en kleur(en) van de verzegelende laag, indien van toepassing Datum waarop de verzegelende laag is aangebracht: HIERBIJ VERKLAAR IK dat deze beschrijving in alle opzichten correct is. Afgegeven te: (Plaats van afgifte van de beschrijving) (Datum van afgifte): (Handtekening van de bevoegde ambtenaar die de beschrijving heeft afgegeven) Bevestiging van de beschrijving (22) HIERBIJ VERKLAAR IK dat bij een keuring overeenkomstig [voorschrift 1(1)(b) van bijlage 4 bij de Conventie en] punt 2.1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. ..../.... van het Europees Parlement en de Raad van .... inzake een verbod op organische tinverbindingen op schepen is geconstateerd dat het schip voldeed aan de [Conventie en de] verordening Bijzonderheden over het aangebrachte aangroeiwerende systeem of systemen: Type(s) van het gebruikte aangroeiwerende systeem of systemen: Datum/data waarop het aangroeiwerende systeem of systemen is/zijn aangebracht: Naam/namen van het bedrijf/de bedrijven en de faciliteit(en)/locatie(s) waar het systeem/de systemen is/zijn aangebracht: Naam/namen van de fabrikant(en) van het aangroeiwerende systeem: Benaming(en) en kleur(en) van het aangroeiwerende systeem of systemen: Actief ingrediënt/actieve ingrediënten met CAS&nbhy;nummer(s) (Chemical Abstract Service Registry Number): Type(s) van de verzegelende laag, indien van toepassing: Naam/namen en kleur(en) van de verzegelende laag, indien van toepassing: Datum waarop de verzegelende laag is aangebracht: Getekend: (Handtekening van de bevoegde ambtenaar die de beschrijving heeft afgegeven) Plaats: Datum (23) : (Zegel of stempel van de betrokken instantie) BIJLAGE III VERKLARING INZAKE HET AANGROEIWERENDE SYSTEEM VOOR SCHEPEN MET EEN LENGTE VAN 24 METER OF MEER, MAAR MET EEN BRUTOTONNAGE VAN MINDER DAN 400 TON Opgesteld krachtens Verordening (EG) nr. ..../2002 van het Europees Parlement en de Raad van .... inzake een verbod op organische tinverbindingen op schepen Naam van het schip: Kennummers of &nbhy;letters: Haven van registratie: Lengte: Brutotonnage: IMO&nbhy;nummer (indien van toepassing): Ik verklaar dat het op dit schip gebruikte aangroeiwerende systeem in overeenstemming is met de artikelen 4 en 5 van Verordening (EG) nr. .../2002 [inzake een verbod op organische tinverbindingen op schepen]. (Datum) (Handtekening van de eigenaar of diens gemachtigde vertegenwoordiger) Bevestiging met betrekking tot het aangebrachte aangroeiwerende systeem of systemen Type(s) van het gebruikte aangroeiwerende systeem of systemen en datum/data waarop het systeem/de systemen is/zijn aangebracht: (Datum): (Handtekening van de eigenaar of diens gemachtigde vertegenwoordiger) Type(s) van het gebruikte aangroeiwerende systeem of systemen en datum/data waarop het systeem/de systemen is/zijn aangebracht: (Datum): (Handtekening van de eigenaar of diens gemachtigde vertegenwoordiger) Type(s) van het gebruikte aangroeiwerende systeem of systemen en datum/data waarop het systeem/de systemen is/zijn aangebracht: (Datum): (Handtekening van de eigenaar of diens gemachtigde vertegenwoordiger) BIJLAGE A Conventie inzake de controle op schadelijke aangroeiwerende systemen op schepen De nieuwe IMO&nbhy;Conventie zal een verbod instellen op het gebruik van schadelijke organische tinverbindingen in aangroeiwerende verven die gebruikt worden op schepen en zal voorzien in een mechanisme dat het toekomstige gebruik van andere schadelijke stoffen in aangroeiwerende systemen moet voorkomen. In de artikelen 1 en 2 zijn de algemene verplichtingen en de definities opgenomen. Krachtens de nieuwe Conventie moeten partijen bij de Conventie het gebruik van schadelijke aangroeiwerende systemen verbieden en/of beperken op schepen die hun vlag voeren alsook op schepen die niet gemachtigd zijn hun vlag te voeren, maar onder hun gezag opereren, en tevens op alle schepen die een haven, scheepswerf of offshore terminal van een partij binnenvaren (artikelen 3 en 4). De aangroeiwerende systemen die moeten worden verboden of gecontroleerd zullen worden vermeld in een bijlage (bijlage 1) bij de Conventie. Artikel 5 maakt melding van passende maatregelen voor het verwijderen van het afval van een aangroeiwerende systemen. In artikel 6, dat betrekking heeft op de procedure voor het voorstellen van wijzigingen op de voor aangroeiwerende systemen geldende controlemaatregelen, is aangegeven hoe de evaluatie van een aangroeiwerend systeem moet worden uitgevoerd. De wijzigingsprocedure, in combinatie met bijlage 2, zal het mogelijk maken bijlage 1 indien nodig bij te werken, zulks volgens een specifieke en gedetailleerde procedure waarbij het Comité voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO en een "technische groep" betrokken zullen zijn; in deze groep hebben deskundigen zitting die beschikken over de nodige kennis voor de beoordeling van voorstellen met betrekking tot andere in aangroeiwerende systemen gebruikte stoffen die moeten worden verboden of waarvan het gebruik moet worden beperkt . Wetenschappelijk en technisch onderzoek naar de effecten van aangroeiwerende systemen zal worden gevolgd . Artikel 9 en bijlage 3 hebben betrekking op de verstrekking en uitwisseling van relevante informatie over keurmeesters en goedgekeurde aangroeiwerende systemen. De keurings&nbhy; en certificatiesystemen zijn vermeld in artikel 10 en bijlage 4. In artikel 11 wordt het havenstaatcontrolesysteem voor de inspectie van schepen en de opsporing van overtredingen beschreven. In artikel 13 van de Conventie is een bepaling opgenomen die luidt dat een schip recht heeft op compensatie wanneer het ten onrechte wordt opgehouden of vertraging oploopt in het kader van een inspectie op mogelijke overtredingen van de Conventie. Artikel 12 heeft betrekking op overtredingen van de Conventie en voorziet in een sanctieregeling. Het beslechten van geschillen en de relatie met het zeerecht zijn geregeld in de artikelen 14 en 15. Artikel 16 heeft betrekking op de procedure voor wijziging van de Conventie zelf. Er is voorzien in een procedure voor aanpassing met stilzwijgende goedkeuring, waarbij het Comité voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO wordt betrokken. Artikel 17 regelt de ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding en goedkeuring van en de toetreding tot de Conventie, en artikel 18 bevat de voorwaarden voor inwerkingtreding. De Conventie treedt in werking 12 maanden nadat 25 staten die samen 25% van de mondiale koopvaardijtonnage vertegenwoordigen, deze hebben bekrachtigd. Artikel 19 regelt de opzegging van de Conventie en in artikel 20 wordt de Secretaris&nbhy;generaal van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) aangewezen als depositaris van de Conventie. In bijlage 1 bij de Conventie is bepaald dat per 1 januari 2003 voor alle schepen geldt dat zij geen organische tinverbindingen mogen toepassen of opnieuw toepassen die fungeren als biociden in aangroeiwerende systemen. Met ingang van 1 januari 2008 geldt voor schepen dat hetzij op hun romp of externe delen of oppervlakken dergelijke verbindingen niet meer mogen voorkomen, hetzij zij van een toplaag moeten zijn voorzien die voorkomt dat dergelijke verbindingen vrijkomen uit het onderliggende niet&nbhy;conforme aangroeiwerende systeem. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 473 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 299, lid 2, tweede alinea van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0416/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0377/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk Denemarken (10698/2002 (1) ), – gelet op de artikelen 29, 31, letter c) en 34, lid 2, letter b) van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag (C5&nbhy;0376/2002), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0382/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van het Koninkrijk Denemarken, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk Denemarken; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van het Koninkrijk Denemarken. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk Denemarken (10507/2002 (1) ), – gelet op artikel 34, lid 2, onder c) van het EU&nbhy;Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0357/2002), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0374/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van het Koninkrijk Denemarken, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de oorspronkelijke tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk Denemarken; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van het Koninkrijk Denemarken. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 222 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0234/2002), – gelet op artikel 61, letter c) van het EG-Verdrag, – ingelicht door de Raad dat het Verenigd Koninkrijk en Ierland wensen deel te nemen aan de goedkeuring en toepassing van de in het Commissievoorstel bedoelde maatregel, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0385/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 525 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 93 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0470/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0366/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 398 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37, in samenhang met artikel 300, leden 2 en 3, alinea 1 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0394/2002), – gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0361/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 180 – C5&nbhy;0332/2002), – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0362/2002), A. overwegende dat de uitvoering van een duurzaam beleid voor instandhouding en beheer van de visserijbestanden o.a. een doeltreffend en coherent systeem van toezicht, rechtshandhaving en registratie vereist, B. overwegende dat het, om aan die voorwaarde te voldoen, belangrijk is te beschikken over een gemeenschappelijke procedure voor kennisgeving van gedragingen die een inbreuk vormen op de geldende voorschriften van het instandhoudings- en beheersbeleid, C. overwegende dat alle overeenkomstsluitende partijen in regionale visserijorganisaties in de geest van wederzijds vertrouwen gelijke verantwoordelijkheid moeten dragen met betrekking tot een doelmatige en consequente verslaglegging inzake inbreuken, D. overwegende dat een rechtvaardige en uniforme toepassing van het controlesysteem een voorwaarde is voor de erkenning van de legitimiteit van de instandhoudings- en beheersmaatregelen door de vissers en andere betrokken actoren, E. overwegende dat een efficiënt controlesysteem moet leiden tot een grote waarschijnlijkheid om daadwerkelijk gecontroleerd te worden, F. overwegende dat ervaring en opleiding van visserij-inspecteurs op het gebied van visserij-inspectie een belangrijke basis vormen voor een efficiënte uitvoering van de controle, G. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 15 november 2000 (1) heeft aangedrongen op een pakket controlemaatregelen voor de visserij, om te voorkomen dat visproducten afkomstig van illegale, niet-aangegeven, niet-gereglementeerde visserijactiviteiten (INN-visserij) op de EU-markt komen, H. overwegende dat de concrete uitvoering van de inspectie uniform en rechtvaardig moet zijn om de gelijke behandeling van de vissers optimaal te garanderen, I. overwegende dat iedere lidstaat de plicht heeft om vaartuigen die onder zijn vlag varen, gerechtelijk te vervolgen, en dat er in het kader van de FAO naar mogelijkheden moet worden gezocht om regionale visserijorganisaties bevoegdheden voor de regelhandhaving te verlenen zodat de follow-up niet verzandt in de betrokken lidstaat, J. overwegende dat er binnen de EU grote verschillen kunnen worden vastgesteld tussen de sanctieprocedures van de lidstaten, en dat er daarom zowel binnen als buiten de EU, met name in de regionale visserijorganisaties, meer uniforme sancties moeten worden ingevoerd met het oog op de gelijke behandeling van de actoren, K. overwegende dat veel vaartuigen die EU-havens aandoen of in de EU-wateren varen, niet gemakkelijk kunnen worden geïdentificeerd omdat de op deze schepen aangebrachte merktekens in slechte staat verkeren, L. overwegende dat de sancties tegen hen die zich schuldig maken aan INN-visserij zo zwaar moeten zijn dat overtreding van de voorschriften niet lonend is, en dat er tevens een grote kans moet bestaan om daadwerkelijk gecontroleerd te worden, zodat het controlesysteem doeltreffend kan werken, M. overwegende dat zij die in de visserijsector onder goedkope vlag varen, de sociale en arbeidsomstandigheden van de scheepsbemanningen ondermijnen en de maatregelen omzeilen waardoor de bestanden moeten worden beheerd en in stand gehouden, N. overwegende dat varen onder goedkope vlag niet alleen ten doel heeft de kosten te drukken en belastingen te ontduiken met behulp van ingewikkelde juridische constructies, hetgeen talrijke problemen oplevert in verband met de toewijzing van verantwoordelijkheid in geval van illegale visserij, maar zeer vaak ook gebeurt om de vigerende regels inzake handhaving en beheer van de visbestanden te omzeilen, O. overwegende dat er bij overeenkomsten met derde landen een aanvaardbaar evenwicht moet worden gevonden tussen de eerbiediging van de soevereiniteit van de kustlanden en de controlebevoegdheid, 1. is verheugd over het ambitieuze actieplan van de Commissie, waarvan de 15 voorgestelde acties deel uitmaken van het globale actieplan; 2. verzoekt de Commissie het Parlement een uitvoerig verslag over de ervaringen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan voor te leggen; 3. verzoekt de Commissie het initiatief te nemen om te bereiken dat de regionale visserijorganisaties een scorebord opzetten om bij te houden hoe de overeenkomstsluitende partijen overtredingen van de regels inzake handhaving en beheer van de visbestanden behandelen; 4. is vooral verheugd over de steun aan ontwikkelingslanden voor de uitwerking en uitvoering van beleidsmaatregelen die moeten zorgen voor toezicht en controle op de visserij; 5. verzoekt de Commissie voor te stellen Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (2) zodanig te wijzigen dat alle vaartuigen die EU-havens aandoen of in de EU-wateren varen, ongeacht of zij onder EU-vlag of een andere vlag varen, voorzien moeten zijn van merktekens die in overeenstemming zijn met de "Standard Specifications and Guidelines for Marking and Identification of Fishing Vessels" van de FAO, met inbegrip van de naam van het vaartuig, de zendercode, de haven van registratie en het registratienummer; 6. verzoekt de Commissie om van de steunverlening aan derde landen bij de uitvoering van het internationale actieplan van de FAO ter bestrijding van INN-visserij een van de hoofdprioriteiten te maken bij het sluiten van toekomstige overeenkomsten met deze landen; 7. verzoekt de Commissie de bestrijding van INN-visserij door kuststaten en staten met visserijhavens te ondersteunen via haar bilaterale en multilaterale hulpprogramma's in samenwerking met DG Visserij, DG Ontwikkeling en DG Buitenlandse betrekkingen; 8. roept de Commissie ertoe op te garanderen dat de kust- en havenstaten van de EU voldoen aan de gedragscode van de FAO; 9. verzoekt de EU al haar havens te sluiten voor: 10. dringt bij de Commissie aan op de uitbreiding van het gebruik van gemakkelijk herkenbare en moeilijk vervalsbare vangstcertificaten ter bestrijding van de handel in illegale, niet-aangegeven en niet-gereglementeerde vangsten; 11. dringt er bij de Commissie op aan dat zij voldoende financiële middelen beschikbaar stelt om de betrokkenen in de visserijsector, de consumenten en de publieke opinie bewust te maken van de noodzaak INN-visserij te bestrijden; 12. verzoekt de EU zorg te dragen voor een nauwkeurige en volledige rapportage over alle overladingsactiviteiten door o.a. gebruik te maken van systemen voor vaartuigbewaking en van waarnemers aan boord van vaartuigen voor visvervoer; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op de conclusies van de speciale Europese Raad van 23-24 maart 2000 in Lissabon en van de bijeenkomsten van de Europese Raad van 19-20 juni 2000 in Santa Maria de Feira, van 15-16 juni 2001 in Göteborg, van 14-15 december 2001 in Laken, van 15-16 maart 2002 in Barcelona en van 21-22 juni 2002 in Sevilla, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 maart 2000 (1) over de buitengewone Europese Raad te Lissabon, van 15 juni 2000 (2) over de vorbereiding van de Europese Raad te Santa Maria de Feira, van 13 juni 2001 (3) over de voorbereiding van de Europese Raad te Göteborg, van 29 november 2001 (4) over de Europese Raad te Laken, van 20 maart 2002 (5) over de voorbereiding van de Europese Raad te Barcelona en van 13 juni 2002 (6) over de voorbereiding van de Europese Raad te Sevilla, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 (7) over de mededeling van de Commissie "Naar een Europese onderzoekruimte" ( COM(2000) 6 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 oktober 2000 (8) over het overzichtsdocument van de Commissie betreffende de verslagen over de door elk van de kandidaatlanden op de weg naar de toetreding geboekte voortgang ( COM(1999) 500 ), en met name op het hoofdstuk "Gevolgen van de uitbreiding voor industrie, externe handel, onderzoek en energie", - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2002 (9) over de vorderingen van de kandidaat-lidstaten op de weg naar de toetreding ( COM(2001) 700 ), alsmede de periodieke verslagen inzake de afzonderlijke kandidaat-lidstaten, - gelet op besluit nr. 1513/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006) (10) , - gelet op Besluit nr. 668/2002/Euratom van de Raad van 3 juni 2002 betreffende het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor atoomenergie (EURATOM) inzake onderzoeks- en opleidingsactiviteiten inzake kernenergie, dat tevens bijdraagt aan de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte (2002-2006) (11) , - onder verwijzing naar Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels inzake de verspreiding van de onderzoeksresultaten ter uitvoering van het zesde kader-programma van de Europese Gemeenschap 2000-2006 en Verordening (Euratom) nr. .../2002 van de Raad betreffende de regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten aan de uitvoering van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (2000-2006) (12) , - gelet op de Besluiten 2002/834/EG (13) , 2002/835/EG (14) , 2002/836/EG (15) , 2002/837/Euratom (16) en 2002/838/Euratom (17) van de Raad van 30 september 2002 betreffende de specifieke programma's ter tenuitvoerlegging van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratieactiviteiten (2002-2006) en het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor atoomenergie (EURATOM) inzake onderzoeks- en opleidingsactiviteiten (2002-2006), - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0349/2002 ), A. overwegende dat op de Europese Raad te Barcelona de Europese staatshoofden en regeringsleiders overeengekomen zijn dat de algehele uitgaven inzake O&O en innovatie in de Unie dienen te worden verruimd teneinde voor 2010 3% van het BNP te benaderen, B. overwegende dat een tijdige goedkeuring van het volledige FP6-pakket het mogelijk maakt FP6 volledig bij de opbouw van de Europese onderzoeksruimte (ERA) te betrekken, C. overwegende dat alle twaalf kandidaat-landen die onderhandelingen voeren over de toetreding deelnemen aan het vijfde EG-kaderprogramma voor onderzoek (1998-2002) en zeven kandidaat-landen aan het vijfde Euratom-kaderprogramma, en dat deze landen ook zullen deelnemen aan de zesde kaderprogramma's (2002-2006), D. overwegende dat naar verwachting maximaal 12 kandidaat-lidstaten volledig lid van de Unie zullen worden gedurende de periode dat FP6 van kracht is, E. overwegende dat in de landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE) de economische onzekerheid en het restrictieve budgettaire beleid waarmee de overgang van centraal geleide economieën naar een markteconomie gepaard gaat, de nationale onderzoeksystemen, met name voor wat betreft het toegepast onderzoek, enorm onder druk gezet hebben, F. overwegende dat er vaak geen duidelijke relatie bestaat tussen verklaarde onderzoekprioriteiten en de feitelijke behoeften en capaciteiten in de kandidaat-lidstaten en er behoefte bestaat aan een nieuwe cultuur op het terrein van het beheer van wetenschap en technologie (W&T), die open procedures en regelmatige evaluatie van de resultaten van het onderzoek en de sociaal-economische gevolgen ervan impliceert, G. overwegende dat er in de kandidaat-lidstaten een dringende behoefte bestaat om de reikwijdte, de kracht en de duurzaamheid van banden tussen onderzoeksinstellingen en industrie te versterken en om de onderzoeks- en onderwijsinstellingen te laten samenwerken, H. overwegende dat een vermindering van de overheidsfinanciën voor onderzoek en onvoldoende ontwikkelde mechanismen voor het aantrekken van middelen uit de particuliere sector geleid hebben tot een verarming van het menselijk potentieel-onderzoek in de LMOE, alsmede tot verouderde onderzoekinfrastructuren en lage salarissen voor onderzoekers, waardoor het probleem nog verergerd wordt en een aanzienlijke externe en interne hersenvlucht veroorzaakt wordt, I. overwegende dat Cyprus en Malta gekenmerkt worden door de kleine omvang van hun economieën en hun internationale oriëntatie inzake hoger onderwijs en onderzoek, J. overwegende dat Turkije een industriële basis en een onderzoektraditie heeft met een aanzienlijke internationale dimensie, hetgeen een pluspunt zal zijn voor de integratie van het land in de Europese W&T-basis, K. overwegende dat de voordelen die de kandidaat-lidstaten geput hebben uit hun deelneming aan FP5 internationale samenwerkingsverbanden, de toegang tot moderne infrastructuren en geavanceerde kennis, alsmede de verwerving van vaardigheden inzake projectbeheer omvatten, L. overwegende dat de KMO bewezen hebben flexibeler om te gaan met en meer geprofiteerd hebben van FP5 dan de grote ondernemingen in de kandidaat-lidstaten, zij het dat zij problemen hadden om bankgaranties te verkrijgen en dat hun aandeel in de cofinanciering voor hen uiterst kostbaar is, M. overwegende dat de nationale contactpunten (NCP's) een essentiële rol spelen bij de informatievoorziening en dat de in de kandidaat-lidstaten georganiseerde voorlichtingsdagen met medewerking van ambtenaren van de Commissie uiterst succesvol waren, maar dat de voorlichtingsbijeenkomsten in Brussel minder nuttig waren als gevolg van de inadequate financiële middelen voor deelneming eraan door de betrokkenen, N. overwegende dat de kandidaat-lidstaten ingenomen zijn met sommige aspecten van de nieuwe instrumenten, maar bezorgd zijn dat zij in het nadeel zullen zijn wanneer zij voor participatie daaraan met anderen moeten concurreren, O. overwegende dat de baten uit de activiteit inzake het menselijk potentieel in FP5 beperkt werden door het uitblijven van stimulansen voor wetenschappers om terug te keren en door het ontbreken van een beurzenregeling in het gastland voor instellingen uit de kandidaat-lidstaten, P. overwegende dat de kandidaat-lidstaten een progressieve eigen bijdrage aan de kaderprogramma's leveren, die op de begroting van 2002 het volledige bedrag heeft bereikt, d.w.z. € 170,2 miljoen, waarvan een deel door het PHARE-programma wordt gedekt, Q. overwegende dat verouderde en ouder wordende onderzoekinfrastructuren in de kandidaat-lidstaten een belangrijk obstakel vormen voor de verkrijging van optimale baten uit het kaderprogramma (FP), 1. is ingenomen met de associatie van 13 kandidaat-lidstaten met FP6; 2. is ingenomen met de deelname van de kandidaat-landen aan de bestaande communautaire programma's, en met name aan de kaderprogramma's voor onderzoek omdat dit een belangrijk onderdeel is van de pre-toetredingsstrategie, als gevolg waarvan deze landen gewend raken aan de communautaire procedures; 3. is van mening dat bij de overgang tussen FP5 en FP6 de tijd rijp is voor de Europese instellingen om vast te stellen welke baten de kandidaat-lidstaten hebben geput uit FP5, maar tevens welke belemmeringen daarbij zijn opgetreden, teneinde hun volledige participatie in FP6 te waarborgen; 4. erkent de algemeen hoge kwaliteit van de werkzaamheden van de Commissie ter verstrekking van de noodzakelijke informatie aan toekomstige aanvragers in de kandidaat-lidstaten, maar verzoekt ruimere aandacht te schenken aan de tijdige verstrekking van deze informatie, alsmede aan de onderlinge afstemming dienaangaande tussen de verschillende DG's; 5. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om te waarborgen dat onderzoeksinstellingen uit de kandidaat-lidstaten adequaat worden voorgelicht over de nieuwe instrumenten en dat zij, wanneer zij aanvragen indienen, dezelfde behandeling krijgen als de desbetreffende instellingen in de lidstaten; 6. is ingenomen met de in FP6 op instigatie van het Europees Parlement opgenomen bepalingen dat "specifiek beoogde projecten en coördinatieacties tevens kunnen worden gebruikt als "opstap naar uitmuntendheid" teneinde de toegang van partijen bij het onderzoek uit geassocieerde kandidaat-lidstaten tot de activiteiten van dit kaderprogramma te vereenvoudigen"; 7. verzoekt de Commissie direct via steunmiddelen of indirect via stimulansen de kandidaat-lidstaten aan te moedigen een eigen onderzoeksstrategie te ontwikkelen, die aansluit bij hun behoeften op het gebied van het onderzoek; 8. verzoekt de Commissie bij de opstelling van de werkprogramma's voor de tenuitvoerlegging van FP6 zoveel mogelijk rekening te houden met de specifieke noden van de kandidaat-lidstaten; 9. dringt er bij de Commissie op aan om steun te blijven geven aan het NCP-systeem en dit tevens aan te passen aan de doelstellingen van FP6; 10. wijst op het nut van één enkel informatiepunt, zoals CORDIS, met volledige informatie over de stand van de projecten, alsmede van een betere aankondiging van toekomstige projecten met het oog op het zoeken van partners; is ingenomen met de verdere uitbreiding en de voortdurende verbetering en actualisering van de diensten van CORDIS; 11. dringt er bij de Commissie op aan om de organisatie van voorlichtingsdagen in de kandidaat-lidstaten te stimuleren en daaraan actief deel te nemen en wijst op de behoefte aan adequate financiële middelen ter waarborging van de participatie van de betrokkenen indien er voorlichtingsbijeenkomsten in Brussel worden gehouden; 12. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om de ontwikkeling van mechanismen voor het leggen van banden tussen het onderzoek en de industrie in de kandidaat-lidstaten te stimuleren via cofinanciering, flexibele carrièreplanning, particuliere onderzoeksinstellingen en onderzoek dat gefinancierd wordt via industriële samenwerkingsverbanden; 13. verzoekt de Commissie bij te dragen aan de totstandbrenging van een gunstig financieel klimaat voor de KMO in de kandidaat-lidstaten, zodat hun mogelijkheden om te participeren in het FP niet beperkt worden door hetzij de noodzaak om bankgaranties te verkrijgen dan wel door de last om een aanzienlijk aandeel van de cofinanciering op zich te moeten nemen; 14. is ingenomen met de verbreding van het toepassingsgebied van alle bepalingen inzake het menselijk potentieel in het FP, waardoor de kandidaat-lidstaten thans op gelijke voet komen te staan met de lidstaten, met name voor wat betreft de beurzenregeling in de gastlanden voor de overdracht van kennis en herintegratie; 15. onderstreept de noodzaak om via EU-programma's steun te blijven geven aan deelname van de kandidaat-landen en juicht elke poging toe om de procedures voor de deelname van deze landen te vereenvoudigen; 16. verzoekt de Commissie een specifiek zwaartepunt in de bestaande structuurinstrumenten op te nemen, met het oog op de verbetering en modernisering van de onderzoekinfrastructuren in de kandidaat-lidstaten; 17. verzoekt de lidstaten te streven naar een adequate deelneming van deskundigen van de kandidaat-lidstaten in de raadgevende werkgroepen zoals de Europese Werkgroep voor ethiek in wetenschappen en nieuwe technologieën; 18. is ingenomen met het besluit van de Commissie om een werkgroep van onafhankelijke deskundigen in het leven te roepen met het doel de situatie van vrouwelijke wetenschappers in de LMOE te onderzoeken en aanbevelingen te formuleren ter verbetering van hun plaats in het onderzoek; verzoekt de Commissie op deze aanbevelingen voor te bouwen teneinde de volledige participatie van vrouwen in de ERA te waarborgen; 19. is ingenomen met de voorlopige afsluiting van het hoofdstuk Wetenschap en Onderzoek bij alle toetredingsonderhandelingen, maar is van mening dat de ruimere gevolgen van hardnekkige problemen vereisen dat in de periodieke verslagen meer aandacht geschonken wordt aan het onderzoek; 20. stimuleert het GCO zijn met de uitbreiding verband houdende activiteiten voort te zetten, welke zich zowel richten op de overdracht van de W&T-component der communautaire verworvenheden als op de ontwikkeling van een pan-Europese onderzoeksruimte; is ingenomen met de integratie van de doelstellingen van de uitbreiding in het GCO-werkprogramma; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen en regeringen van de kandidaat-lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (9754/3/2002 – C5&nbhy;0424/2002) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 213 (3) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0367/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (9820/1/2002 – C5&nbhy;0452/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 683 (2) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0368/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 283 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2, artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0274/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0344/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 20 november 2002 met met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/.../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, en de artikelen 55 en 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Er bestaan verschillen tussen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame voor tabaksproducten en de sponsoring op dat gebied. Deze reclame en sponsoring reiken in sommige gevallen over de grenzen van de lidstaten heen of betreffen internationale evenementen, en zijn activiteiten waarop artikel 49 van het Verdrag van toepassing is. De verschillen in nationale wetgeving kunnen toenemende belemmeringen vormen voor het vrije verkeer tussen de lidstaten van producten of diensten die als drager voor dergelijke reclame en sponsoring dienen. In het geval van persreclame is men reeds op bepaalde belemmeringen gestuit. In het geval van sponsoring kunnen verstoringen van de mededingingsvoorwaarden toenemen en dergelijke verstoringen zijn reeds waargenomen ten aanzien van de organisatie van bepaalde grote sport- en culturele evenementen. (2) Deze belemmeringen moeten worden weggenomen en daartoe moeten de regels betreffende de reclame voor tabaksproducten en de sponsoring op dat gebied in specifieke gevallen onderling worden aangepast. Met name dient te worden bepaald in welke mate tabaksreclame in bepaalde categorieën publicaties is toegestaan. (3) Artikel 95, lid 3, van het Verdrag verlangt dat de Commissie bij haar voorstellen voor de totstandbrenging en werking van de interne markt op het gebied van de gezondheid uitgaat van een hoog beschermingsniveau. Binnen hun respectieve bevoegdheden trachten ook het Europees Parlement en de Raad deze doelstelling te verwezenlijken. De onderling aan te passen wetgeving van de lidstaten is bedoeld om de volksgezondheid te beschermen door de verkoopbevordering van tabak te regelen, een verslavend product dat verantwoordelijk is voor meer dan een half miljoen sterfgevallen in de Gemeenschap per jaar, en te voorkomen dat mensen door de reclame op jonge leeftijd met roken beginnen en eraan verslaafd raken. (4) Het vrije verkeer in de interne markt van publicaties zoals periodieken, kranten en tijdschriften kan aanzienlijk worden belemmerd door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die tabaksreclame in die media verbieden of reglementeren. Teneinde het vrije verkeer van al deze media in de interne markt te waarborgen, is het noodzakelijk de tabaksreclame daarin te beperken tot die tijdschriften en periodieken die niet voor het grote publiek bestemd zijn, zoals vakbladen en tot in derde landen uitgegeven en gedrukte publicaties, die niet in de eerste plaats voor de communautaire markt bestemd zijn. (5) De wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende bepaalde soorten sponsoring voor tabaksproducten met grensoverschrijdende effecten geven aanleiding tot een aanzienlijk risico van verstoring van de mededingingsvoorwaarden voor deze activiteit binnen de interne markt. Teneinde aan deze verstoringen een einde te maken, is het noodzakelijk deze sponsoring te verbieden voor activiteiten of evenementen met grensoverschrijdende effecten, welke anders een manier zou kunnen zijn om de beperkingen op directe vormen van reclame te omzeilen. Louter nationale sponsoring behoeft evenwel niet te worden gereglementeerd. (6) In toenemende mate wordt gebruik gemaakt van de diensten van de informatiemaatschappij om reclame voor tabaksproducten te maken; in dezelfde mate neemt ook de publieke consumptie van en toegang tot dergelijke diensten toe. Deze diensten, alsmede radio-uitzendingen, die ook via diensten van de informatiemaatschappij kunnen worden doorgegeven, zijn bijzonder aantrekkelijk en toegankelijk voor jonge consumenten. Tabaksreclame via deze media is door haar aard zelf grensoverschrijdend en moet op communautair vlak worden gereglementeerd. (7) De verspreiding om niet van tabaksproducten is in verscheidene lidstaten reeds aan beperkingen onderhevig, omdat de verslavende werking daarvan groot is. Er hebben zich gevallen van verspreiding om niet voorgedaan in het kader van de sponsoring van evenementen met grensoverschrijdende effecten en deze moeten daarom worden verboden. (8) Op het ogenblik worden met het oog op de opstelling van een kaderovereenkomst van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake de bestrijding van het tabaksgebruik besprekingen gevoerd over internationaal geldende normen voor reclame voor tabaksproducten en sponsoring op dat gebied. Deze besprekingen zijn bedoeld om bindende internationale regels te scheppen in aanvulling op die in deze richtlijn. (9) De Commissie dient verslag uit te brengen over de uitvoering van deze richtlijn. In de desbetreffende Gemeenschapsprogramma's moet worden voorzien in controle op de gevolgen van deze richtlijn voor de volksgezondheid. (10) De lidstaten moeten met het oog op de controle op de toepassing van de in het kader van deze richtlijn genomen nationale maatregelen, met inachtneming van hun nationale wetgeving, in passende en doeltreffende middelen voorzien, zoals bepaald in de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de rol van sancties voor de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving op het gebied van de interne markt (6) en in de resolutie van de Raad van 29 juni 1995 over de eenvormige en doeltreffende toepassing van het Gemeenschapsrecht en over sancties op overtredingen daarvan op het gebied van de interne markt (7) . Dergelijke middelen moeten in de mogelijkheid voorzien dat personen of organisaties met een rechtmatig belang bij de beëindiging van activiteiten die niet met deze richtlijn verenigbaar zijn, in rechte optreden. (11) De sancties waarin deze richtlijn voorziet, dienen eventuele andere sancties of rechtsmiddelen waarin het nationale recht voorziet, onverlet te laten. (12) In deze richtlijn wordt het maken van reclame voor tabaksproducten in andere media dan de televisie geregeld, d.w.z. in de pers en andere gedrukte publicaties, in radio-uitzendingen en in de diensten van de informatiemaatschappij. Ook wordt in deze richtlijn geregeld het sponsoren door tabaksfabrikanten van radioprogramma's en van evenementen of activiteiten waarbij diverse lidstaten zijn betrokken, die in diverse lidstaten plaatsvinden of die anderszins grensoverschrijdende effecten hebben, waaronder het gratis of tegen gereduceerde prijs verstrekken van tabaksproducten. Andere vormen van reclame, zoals indirecte reclame en het sponsoren van evenementen of activiteiten zonder grensoverschrijdende gevolgen, vallen buiten de werkingssfeer van deze richtlijn. Afhankelijk van hetgeen in het Verdrag is bepaald, blijven de lidstaten de bevoegdheid behouden deze zaken te regelen op een wijze die zij noodzakelijk achten ter bescherming van de gezondheid van de mens. (13) Reclame voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik valt onder Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (8) . Reclame voor rookontwenningsproducten valt niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn. (14) Deze richtlijn laat Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (9) , waarbij alle vormen van televisiereclame voor sigaretten en andere tabaksproducten wordt verboden, onverlet. Richtlijn 89/552/EEG bepaalt dat televisieprogramma's niet mogen worden gesponsord door natuurlijke of rechtspersonen welker voornaamste activiteit bestaat in de vervaardiging of de verkoop van producten of de levering van diensten waarvoor reclame bij die richtlijn verboden is. Telewinkelen in tabaksproducten is ook bij Richtlijn 89/552/EEG verboden. (15) Het transnationale karakter van reclame wordt erkend in Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (10) . Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten (11) bevat bepalingen inzake het gebruik van misleidende beschrijvingen op de etiketten van tabaksproducten waarvan het grensoverschrijdende effect ook is erkend. (16) Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproducten (12) is door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bij een arrest in zaak C&nbhy;376/98, Bondsrepubliek Duitsland/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie op 5 oktober 2000 nietig verklaard (13) . Verwijzingen naar Richtlijn 98/43/EG dienen derhalve te worden gelezen als verwijzingen naar de onderhavige Richtlijn. (17) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het, teneinde de fundamentele doelstelling van de goede werking van de interne markt te verwezenlijken, passend en noodzakelijk bepalingen vast te stellen inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten. Deze Richtlijn gaat overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag niet verder dan nodig is om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken. (18) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Deze richtlijn beoogt meer bepaald te waarborgen dat het grondrecht van vrije meningsuiting wordt geëerbiedigd. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Voorwerp en werkingssfeer Deze richtlijn beoogt de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame voor tabaksproducten en de aanprijzing daarvan: Zij beoogt het vrije verkeer van de betrokken media en aanverwante diensten te waarborgen en de belemmeringen voor de werking van de interne markt uit de weg te ruimen. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Reclame in de gedrukte media en in de diensten van de informatiemaatschappij 1. Reclame in de pers en in andere gedrukte publicaties wordt beperkt tot publicaties die uitsluitend bestemd zijn voor de bedrijfstak van de handel in tabaksproducten, en publicaties die worden uitgegeven en gedrukt in derde landen, mits deze publicaties niet hoofdzakelijk voor de communautaire markt bestemd zijn. Andere reclame in de pers en in andere gedrukte publicaties wordt verboden. 2. Reclame die niet in de pers en in andere gedrukte publicaties is toegestaan, is evenmin toegestaan in diensten van de informatiemaatschappij. Artikel 4 Radioreclame en sponsoring 1. Alle vormen van radioreclame voor tabaksproducten zijn verboden. 2. Radioprogramma's mogen niet worden gesponsord door ondernemingen welker hoofdactiviteit in de vervaardiging of verkoop van tabaksproducten bestaat. Artikel 5 Sponsoring van evenementen 1. De sponsoring van evenementen of activiteiten waarbij meer dan een lidstaat betrokken is, die in meer dan een lidstaat plaatsvinden of die anderszins grensoverschrijdende effecten hebben, is verboden. 2. Iedere verspreiding om niet van tabaksproducten in het kader van de sponsoring van de in lid 1 bedoelde evenementen welke het aanprijzen van dergelijke producten ten doel of tot rechtstreeks of onrechtstreeks gevolg heeft, wordt verboden. Artikel 6 Verslag Niet later dan vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn brengt de Commissie het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité verslag over de uitvoering van deze richtlijn uit. Dit verslag gaat eventueel vergezeld van de voorstellen tot wijziging van deze richtlijn welke de Commissie noodzakelijk acht. Artikel 7 Handhaving De lidstaten stellen het stelsel van sancties, van toepassing op schendingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, vast en treffen alle nodige maatregelen om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te waarborgen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 10 genoemde datum van de desbetreffende bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen ervan zo spoedig mogelijk mede. Dit systeem dient bepalingen te omvatten die personen of organisaties die volgens de nationale wetgeving een rechtmatig belang hebben bij het verwijderen van reclame, sponsoring of aanverwante zaken die met de onderhavige richtlijn onverenigbaar zijn, de mogelijkheid bieden tegen dergelijke reclame of sponsering in rechte op te treden, dan wel dergelijke reclame of sponsering onder de aandacht van een bestuursrechtelijke instantie te brengen die bevoegd is zelf over de klacht uitspraak te doen of een passende gerechtelijke procedure in te stellen . Artikel 8 Vrij verkeer van producten en diensten De lidstaten mogen het vrije verkeer van producten of diensten die aan deze richtlijn voldoen, niet verbieden of beperken. Artikel 9 Verwijzingen naar Richtlijn 98/43/EG Verwijzingen naar Richtlijn 98/43/EG worden gelezen als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. Artikel 10 Tenuitvoerlegging De lidstaten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op 31 juli 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 11 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 12 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 162 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0179/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0357/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in het voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 20 november 2002 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2002/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een meerjarenprogramma voor acties op energiegebied: Programma "Intelligente energie" (2003 -2006) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De natuurlijke hulpbronnen, waarvan het behoedzaam en rationeel gebruik wordt genoemd in artikel 174 van het Verdrag, omvatten, naast de duurzame energiebronnen, aardolie, aardgas en vaste brandstoffen, die essentiële energiebronnen, maar tevens de voornaamste bronnen van kooldioxide-emissies zijn. De bevordering op internationaal vlak van maatregelen om het hoofd te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen vormt eveneens een van de doelstellingen die in genoemd artikel worden vermeld. (2) In de tijdens de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001 gepresenteerde mededeling van de Commissie "Duurzame ontwikkeling in Europa voor een betere wereld: Een strategie van de Europese Unie voor duurzame ontwikkeling" (6) worden als belangrijkste obstakels voor duurzame ontwikkeling onder andere de emissies van broeikasgassen en de door het vervoer veroorzaakte problemen genoemd. Om het hoofd te kunnen bieden aan deze problemen, is een nieuwe aanpak van het communautair beleid op dit gebied noodzakelijk, evenals een inspanning om de afstand tot de burgers en het bedrijfsleven te verkleinen, teneinde een verandering van de consumptie- en investeringspatronen te bewerkstelligen. (3) De Europese Raad van Göteborg heeft een strategie voor duurzame ontwikkeling aangenomen en een milieudimensie toegevoegd aan het proces van Lissabon voor de werkgelegenheid, de economische hervorming en de sociale cohesie. (4) Energie-efficiëntie en duurzame energiebronnen vormen een belangrijk onderdeel van de maatregelen die nodig zijn om de bepalingen van het Protocol van Kyoto na te komen en die worden voorgesteld in het kader van het Europees Programma inzake klimaatverandering (EPK) (7) . De recente weersverschijnselen die in geheel Europa en elders in de wereld zijn waargenomen, onderstrepen de noodzaak van dringende actie. (5) In het Groenboek "Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening" (8) wordt vastgesteld dat de Europese Unie in toenemende mate afhankelijk wordt van externe energiebronnen, een afhankelijkheid die binnen 20 of 30 jaar zou kunnen oplopen van de huidige 50% tot 70%, wordt gewezen op de noodzaak het evenwicht in het aanbodbeleid te herstellen door middel van duidelijke maatregelen ten behoeve van een vraagbeleid en wordt opgeroepen tot een echte verandering in het gedrag van de verbruikers, teneinde de vraag af te stemmen op een beter beheerst en milieuvriendelijker verbruik, met name in de vervoers- en de bouwsector, alsmede tot het verlenen van prioriteit aan de ontwikkeling van nieuwe en duurzame energiebronnen ten aanzien van het energieaanbod, teneinde het hoofd te bieden aan de uitdaging van de klimaatverandering. (6) In zijn resolutie van 15 november 2001 (9) over het genoemde Groenboek wees het Europees Parlement energie-efficiëntie en energiebesparingen aan als eerste prioriteit. Het pleitte voor de bevordering van een "intelligente" benadering van het energiegebruik en om Europa tot de meest energie-efficiënte economie in de wereld te maken. (7) In de mededeling van de Commissie (10) over een actieplan voor energie-efficiëntie in de Europese Gemeenschap wordt gerekend op een jaarlijkse verbetering van de energie-efficiëntie met één extra procentpunt per jaar boven de 0,6%, die de tendens vormde in de afgelopen tien jaar. Indien deze doelstelling gehaald wordt, zal in 2010 twee derde van het beschikbare besparingspotentieel, geschat op 18% van het totale energieverbruik, kunnen worden verwezenlijkt. In het actieplan worden zowel wetgevende maatregelen als ondersteunende acties voorgesteld. Voor de tenuitvoerlegging van het actieplan is tevens de invoering noodzakelijk van doeltreffende systemen voor de bewaking en de follow-up. (8) In de mededeling van de Commissie "Energie voor de toekomst: duurzame energiebronnen &nbhy; Witboek voor een communautaire strategie en een actieplan" (11) voor duurzame energiebronnen is een indicatieve doelstelling vastgelegd van een aandeel van 12% voor duurzame energie in het bruto binnenlandse energieverbruik van Europa in het jaar 2010. De Raad, in zijn resolutie van 8 juni 1998 over duurzame energiebronnen (12) , en het Europees Parlement, in zijn resolutie van 18 juni 1998 over het Witboek (13) , hebben de noodzaak onderstreept van een substantiële en duurzame verhoging van het gebruik van duurzame energiebronnen in de Gemeenschap, en beide hebben hun instemming betuigd met de strategie en het actieplan zoals voorgesteld door de Commissie, met inbegrip van de versterking van de programma's voor ondersteuning van duurzame energiebronnen. Dit actieplan voorziet in steunmaatregelen ten behoeve van de bevordering en ontwikkeling van duurzame energiebronnen. In de mededeling van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de communautaire strategie en het actieplan voor duurzame energiebronnen (1998-2000) (14) wordt geconstateerd dat vooruitgang is geboekt, maar tevens benadrukt dat meer inspanningen op Europees en nationaal niveau nodig zijn om de doelstellingen te verwezenlijken, in het bijzonder nieuwe wetgevende maatregelen ten gunste van duurzame energiebronnen, evenals de bevordering daarvan. (9) Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (15) stelt nationale indicatieve streefcijfers vast die verenigbaar zijn met het algemene streefcijfer van de Europese Unie van 12% van het bruto binnenlands energieverbruik in 2010 en in het bijzonder met het indicatieve aandeel van de elektriciteit van 22,1% uit hernieuwbare energiebronnen in het totale elektriciteitsverbruik in de Gemeenschap in 2010. (10) De resolutie over het gebruik van duurzame energiebronnen in de ACS-landen die op 1 november 2001 werd aangenomen door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU (16) "dringt er bij de Commissie op aan dat zij duurzame energievoorziening, in het bijzonder door energie-efficiëntie en het gebruik van duurzame energiebronnen, als een prioritair werkterrein in haar nieuwe strategie voor het ontwikkelingsbeleid integreert". (11) In het "Definitieve implementatieplan van de Wereldtopconferentie inzake duurzame ontwikkeling", dat op 2 september 2002 werd goedgekeurd, hebben de ondertekenende landen, met inbegrip van de Europese Unie, zich ertoe verbonden om zich inspanningen te getroosten om het totale aandeel van de duurzame energiebronnen in de energiemix aanzienlijk te verhogen, gelijke kansen te creëren voor duurzame energiebronnen in verhouding tot andere energiebronnen, onderzoek en ontwikkeling van duurzame energiebronnen, energie-efficiëntie en schonere conventionele brandstoftechnologieën in sterkere mate te bevorderen, en de ontwikkelingslanden te voorzien van financiële middelen voor de ontwikkeling van energie-expertise, met inbegrip van duurzame energiebronnen, energie-efficiëntie en schonere conventionele brandstoftechnologieën, met het doel een duurzame ontwikkeling te verwezenlijken. (12) Het partnerschapsinitiatief "Energie-initiatief van de Europese Unie voor de uitroeiing van de armoede en de bevordering van een duurzame ontwikkeling", dat op 1 september 2002 gelanceerd werd, is gebaseerd op een uitbreiding van de toepassing van energie-efficiëntie en duurzame energiebronnen, en diverse ontwikkelingslanden en regionale organisaties, alsmede particuliere en maatschappelijke organisaties hebben zich reeds met dit initiatief geassocieerd, waarvan de beginselen en de strategie zijn neergelegd in de Mededeling van de Commissie "De samenwerking op energiegebied met de ontwikkelingslanden" (17) . (13) Gezien het feit dat de meeste wetgevende maatregelen op communautair niveau inzake energie-efficiëntie, in het bijzonder met betrekking tot de etikettering van elektrische en elektronische apparaten, kantoor en communicatieapparatuur en de vaststelling van normen voor verlichtings-, verwarmings- en luchtbehandelingsapparatuur, geen dwingende verplichtingen voor de lidstaten inhouden, dient met behulp van specifieke programma's op communautair niveau een bevorderingsinspanning geleverd te worden, teneinde de voorwaarden te creëren voor de ontwikkeling naar duurzame energiesystemen. (14) Hetzelfde geldt voor de communautaire maatregelen die tot doel hebben een grotere marktpenetratie van duurzame energiebronnen te bereiken, met name wat betreft de normalisatie van apparatuur om duurzame energie te produceren en te verbruiken. (15) Beschikking 1999/21/EG, Euratom van de Raad van 14 december 1998 tot vaststelling van een meerjarenkaderprogramma voor acties in de energiesector (1998-2002) en begeleidende maatregelen (18) alsmede de beschikkingen tot vaststelling van specifieke programma's, namelijk Beschikking 1999/22/EG van de Raad van 14 december 1998 tot vaststelling van een meerjarenprogramma voor studies, analyses, prognoses en andere verwante werkzaamheden in de energiesector (1998-2002) (19) (ETAP) , Beschikking 1999/23/EG van de Raad van 14 december 1998 tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter bevordering van de internationale samenwerking in de energiesector (1998-2002) (20) (Synergy) , Beschikking 1999/24/EG van de Raad van 14 december 1998 tot vaststelling van een meerjarenprogramma van technologische acties ter stimulering van een schoon en efficiënt gebruik van vaste brandstoffen (1998-2002) (21) (Carnot) , Beschikking 1999/25/Euratom van de Raad van 14 december 1998 tot vaststelling van een meerjarenprogramma (1998-2002) voor activiteiten in de nucleaire sector, met betrekking tot veiligheid van het vervoer van radioactieve stoffen en de veiligheidscontrole en industriële samenwerking, teneinde bepaalde veiligheidsaspecten van de kerninstallaties in de landen die nu aan het TACIS&nbhy;programma deelnemen, te bevorderen (22) (SURE) , Beschikking nr. 646/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 februari 2000 tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter bevordering van duurzame energiebronnen in de Gemeenschap (1998-2002) (23) (Altener) en Beschikking nr. 647/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 februari 2000 tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter bevordering van de energie&nbhy;efficiëntie (1998-2002) (24) (SAVE) , lopen op 31 december 2002 ten einde. (16) Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Beschikking 1999/21/EG, Euratom heeft de Commissie door onafhankelijke deskundigen een externe evaluatie van genoemd kaderprogramma en de specifieke programma's laten verrichten. In het evaluatieverslag erkennen de beoordelaars het belang van met name de programma's Altener , SAVE, Synergy en ETAP voor de tenuitvoerlegging van de energiestrategie en de communautaire strategie voor duurzame ontwikkeling. Zij stellen vast dat de middelen voor deze programma's tekort schieten ten opzichte van de reële behoeften en zij stellen voor de middelen uit te breiden. (17) Gezien de conclusies van de evaluatie van het kaderprogramma energie, waarin werd verklaard dat alle programma's, waaronder Altener en SAVE en eveneens Synergy als voorloper van Coopener, mank gingen aan een ernstig gebrek aan middelen, is een verhoging van de begroting voor een nog veelomvattender programma "Intelligente energie" absoluut noodzakelijk. (18) Gezien de communautaire strategie voor duurzame ontwikkeling en de resultaten van de evaluaties van het kaderprogramma blijkt het noodzakelijk de steun van de Gemeenschap op die energiegebieden die bijdragen tot duurzame ontwikkeling, te intensiveren en deze bijeen te brengen in een enkel programma, genaamd "Intelligente energie", dat vier specifieke gebieden omvat. (19) Het belang en het succes van de communautaire steun aan duurzame energiebronnen in het kader van het Altener &nbhy;programma in de periode 1993-2002 vormen een goede reden om in het programma "Intelligente energie" een specifiek gebied voor duurzame energiebronnen, genaamd "Altener" , op te nemen. (20) De noodzaak om de steun van de Gemeenschap ten behoeve van rationeel energiegebruik te verhogen en het succes van het SAVE&nbhy;programma in de periode 1991-2002 vormen een goede reden om in het programma "Intelligente energie" een specifiek gebied voor energie&nbhy;efficiëntie, genaamd "SAVE", op te nemen. (21) Verbetering van het energiegebruik in de vervoerssector , met inbegrip van de diversificatie van brandstoffen, is van groot belang voor de communautaire inspanningen om de negatieve milieueffecten van het vervoer te verminderen. In het Programma "Intelligente energie" dient dan ook een specifiek gebied voor de energieaspecten van het vervoer, genaamd "STEER", te worden opgenomen. (22) De noodzaak om de beste praktijken die in de Gemeenschap op het gebied van duurzame energiebronnen en energie&nbhy;efficiëntie zijn ontwikkeld, te bevorderen en, met name aan de ontwikkelingslanden, door te geven, vormt een van de prioriteiten van de internationale verbintenissen van de Gemeenschap, net zoals de intensivering van de samenwerking bij de toepassing van de flexibele mechanismen van het Protocol van Kyoto. Met het oog op voortzetting van het oude Synergy &nbhy;programma voor acties op genoemde gebieden dient dan ook in het programma "Intelligente energie" een specifiek gebied voor de bevordering van duurzame energiebronnen en energie&nbhy;efficiëntie in het kader van de internationale bevordering, genaamd " Coopener ", te worden opgenomen. (23) Uitwisseling van kennis, optimale praktijken en projectresultaten, coördinatie binnen het programma en met andere communautaire beleidssectoren, continuïteit binnen de bestaande programma's, stabiele participatievoorschriften, voldoende personele middelen, alsmede een snelle tenuitvoerlegging zijn van cruciaal belang voor het welslagen van het Programma "Intelligente energie". (24) Om de energie-efficiëntie en het gebruik van duurzame energiebronnen in alle sectoren van de samenleving te vergroten zal de oprichting van een Europees Agentschap voor intelligente energie, belast met de ontwikkeling van een strategie om bij te dragen aan de ontwikkeling, bevordering en tenuitvoerlegging van technologische en praktische maatregelen, op middellange termijn noodzakelijk zijn. Dit Agentschap zal er met steun van de lidstaten toe bijdragen dat gewaarborgd wordt dat optimale praktijken op korte termijn in de gehele Unie worden verbreid en de invoering van nieuwe technologieën wordt bevorderd, hetgeen zal leiden tot een combinatie van positieve gevolgen voor het milieu en de economie. Van het Agentschap wordt niet noodzakelijkerwijs verwacht dat het administratieve taken in verband met het programma op zich zal nemen. (25) Gendermainstreaming is een belangrijk aspect van alle communautaire programma's en hiermee moet derhalve in het kader van het programma voor "Intelligente energie" rekening worden gehouden. (26) Daar de uitbreiding van de Unie naar verwachting vanaf 2004 zal plaatsvinden, tijdens de looptijd van het programma "Intelligente energie", dient er bijzondere aandacht te worden geschonken aan de inspanningen van de nieuwe lidstaten om het beleidskader van de Europese Unie voor duurzame energiebronnen en energie-efficiëntie te integreren. (27) Bij deze beschikking wordt voor de gehele looptijd van het programma het bedrag van de financiële middelen vastgesteld, dat voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormt in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (25) . (28) Aangezien de doelstellingen van dit programma, dat betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van de communautaire strategie op de energiegebieden die bijdragen tot duurzame ontwikkeling, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, omdat voor deze tenuitvoerlegging een promotieactie alsmede uitwisselingen op basis van nauwe samenwerking op Europese schaal tussen de verschillende actoren op nationaal, regionaal en lokaal niveau nodig zijn, en dus beter op communautair niveau kunnen worden gerealiseerd, kan de Gemeenschap overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag maatregelen treffen. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel dat in genoemd artikel is neergelegd, gaat deze beschikking niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te bereiken. (29) De bepalingen van deze beschikking doen geen afbreuk aan de artikelen 87 en 88 van het Verdrag , en met name aan het communautaire kader van steunmaatregelen van de staten ten behoeve van het milieu. (30) De maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van de onderhavige beschikking, dienen vastgesteld te worden overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (26) , HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 1. Voor de periode 2003-2006 wordt een meerjarenprogramma voor acties op energiegebied, hierna "Intelligente energie " genoemd , vastgesteld. 2. Dit programma draagt bij tot de tenuitvoerlegging van de communautaire energiestrategie op middellange en lange termijn en vooral tot de verwezenlijking van de volgende algemene doelstellingen: Het doel is duurzame ontwikkeling, economische en sociale cohesie en milieubescherming te bevorderen en zodoende bij te dragen tot een doeltreffende koppeling tussen deze maatregelen en de uit hoofde van andere communautaire beleidsmaatregelen uitgevoerde acties. Het programma draagt tevens bij tot vergroting van de transparantie, de samenhang en de coördinatie van alle acties en andere maatregelen op energiegebied. Artikel 2 Dit programma heeft de volgende specifieke doelstellingen: Artikel 3 1. Dit programma omvat vier specifieke gebieden: 2. Initiatieven kunnen verwijzen naar een van de in lid 1 bedoelde specifieke gebieden of verschillende specifieke gebieden combineren. Er kunnen aldus genoemde "kernactiviteiten" worden gestart waarin verschillende specifieke gebieden geïntegreerd zijn en/of die gericht zijn op bepaalde communautaire prioriteiten, bijvoorbeeld in de afgelegen en perifere regio's, zoals omschreven in artikel 299, lid 2, van het Verdrag. Artikel 4 1. 1 De communautaire financiering uit hoofde van het programma ten behoeve van elk van de in artikel 3, lid 1, genoemde gebieden is gericht op acties of projecten die betrekking hebben op: 2. De financiële steun die uit hoofde van dit programma wordt verleend aan de acties en maatregelen op de vier in artikel 3, lid 1, genoemde specifieke gebieden wordt vastgesteld op basis van de communautaire meerwaarde van de voorgestelde actie en is afhankelijk van het belang en het verwachte effect van het initiatief . Waar mogelijk wordt prioriteit gegeven aan kleine en middelgrote ondernemingen en regionale of lokale netwerken. De steun bedraagt maximaal 50% van de totale kosten van de maatregel; het resterende deel van de kosten kan met openbare of particuliere middelen dan wel met een combinatie van beide bestreden worden. In sommige gevallen kan deze steun echter de totale kosten van de actie dekken, bijvoorbeeld in geval van studies , de verspreiding van projectresultaten en andere acties bedoeld om de communautaire strategie en communautaire beleidsmaatregelen voor te bereiden, aan te vullen en ten uitvoer te leggen en om het effect ervan te evalueren, en van door de Commissie voorgestelde maatregelen ter bevordering van de uitwisseling van kennis en ervaring met het oog op versterking van de coördinatie tussen de initiatieven op communautair, nationaal, internationaal of enig ander niveau. Alle kosten die verband houden met uitsluitend op initiatief van de Commissie uitgevoerde acties of genomen maatregelen komen ten laste van de Gemeenschap. Artikel 5 1. Informatie inzake toekomstige programma's is gemakkelijk toegankelijk voor huidige en eventuele toekomstige deelnemers. 2. De Commissie waarborgt de systematische verspreiding en evaluatie van de resultaten van alle in het kader van het programma gefinancierde initiatieven. 3. De resultaten van de in het kader van het programma gefinancierde initiatieven worden voor het publiek eenvoudig toegankelijk gemaakt. Artikel 6 Er wordt een (horizontale) taakgroep gecreëerd belast met Artikel 7 1. De Commissie legt een verslag voor dat eventueel leidt tot een voorstel voor een Europees agentschap voor intelligente energie (waarin opgenomen interne structuur, wijze van functioneren en financiële vereisten). 2. Een Europees agentschap voor intelligente energie moet hoge niveaus van ontwikkeling, bevordering en uitvoering waarborgen van technologische en praktische maatregelen die gericht zijn op de verhoging van energie-efficiency en het gebruik van hernieuwbare energiebronnen in alle geledingen van de samenleving. 3. Het agentschap dient met steun van de lidstaat de vereiste technische en wetenschappelijke steun en een hoog niveau van deskundigheid te verstrekken om ervoor te zorgen dat optimale praktijken op korte termijn in de gehele Unie worden verbreid en de invoering en inzet van nieuwe technologie wordt bevorderd, leidend tot een combinatie van positieve gevolgen voor het milieu en de economie. 4. De Commissie onderzoekt in haar verslag ook de mogelijkheid de hierboven vermelde taken te delegeren aan een reeds bestaand Europees agentschap, zoals het Europees Milieuagentschap in Kopenhagen. Artikel 8 1. Binnen een half jaar na aanneming van de onderhavige beschikking stelt de Commissie in overleg met het comité als bedoeld in artikel 11 , lid 1, een werkprogramma vast. Dit werkprogramma wordt gebaseerd op de beginselen als geregeld in artikel 1, lid 2, artikel 2, artikel 3 en artikel 4. Het wordt opgesteld en ten uitvoer gelegd volgens de procedure van artikel 11 , lid 3 . 2. Het werkprogramma beschrijft in detail: Artikel 9 1. Het financiële referentiebedrag voor de uitvoering van dit programma beloopt 255 miljoen EUR . Naar aanleiding van de uitbreiding van de Unie wordt vanaf 2004 voorzien in een aanvullende bijdrage die het aantal en de omvang van de nieuwe lidstaten weerspiegelt. Het financiële referentiebedrag moet verenigbaar zijn met de maxima van rubriek 3 van de Financiële Vooruitzichten. De jaarlijkse kredieten worden binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten door de begrotingsautoriteit goedgekeurd. Voor ieder specifiek gebied worden ter indicatie financiële referentiebedragen vastgesteld. Een indicatieve verdeling van deze bedragen is opgenomen in de bijlage. Deze verdeling van de begrotingsmiddelen tussen de verschillende actiegebieden is flexibel, zodat beter ingespeeld kan worden op de ontwikkeling van de behoeften van de sector. De diensten van de Commissie leveren een gezamenlijke inspanning om te zorgen voor hoge en evenwichtige uitvoeringspercentages van de programma's. 2. De regels voor financiële steun van de Gemeenschap aan de uit hoofde van dit programma ondernomen acties worden vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van het Financieel Reglement van 21 december 1977 , van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen . Artikel 10 De Commissie is belast met de uitvoering van dit programma volgens de procedure van artikel 11 , lid 2. De Commissie wijst, in overleg met de lidstaten, regionale of lokale organisaties aan die de toepassing van dit programma met dienovereenkomstige nationale programma's coördineren. Dergelijke organisaties kunnen in de gehele Gemeenschap worden ingesteld. Artikel 11 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Ingeval naar dit lid verwezen wordt, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Ingeval naar dit lid verwezen wordt, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. 4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 12 1. De Commissie bestudeert jaarlijks de stand van uitvoering van dit programma en van de op de vier in artikel 3, lid 1, genoemde specifieke actiegebieden uitgevoerde acties. Zij deelt de resultaten van dit jaarlijks onderzoek, met inbegrip van een overzicht van de in het kader van het programma uitgevoerde acties mee aan het Europees Parlement en de Raad. 2. Tijdens het derde jaar van de toepassingsperiode van het programma en in ieder geval uiterlijk twaalf maanden voordat ze voorstellen doet voor de vaststelling van een volgend programma laat de Commissie door onafhankelijke deskundigen een externe evaluatie verrichten van de algehele tenuitvoerlegging van de uit hoofde van dit programma ondernomen communautaire acties. De Commissie deelt de conclusies daarvan mede aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's. Artikel 13 1. Onverminderd leden 2 en 3 staat deelname aan dit programma open voor iedere op het grondgebied van de Europese Unie gevestigde publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon. De administratieve procedures worden herzien en vereenvoudigd om administratieve belemmeringen uit de weg te ruimen die ertoe leiden dat een groot aantal publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersonen van begunstiging door dit programma wordt uitgesloten. 2. Dit programma staat open voor deelname van de kandidaat&nbhy;lidstaten in Midden&nbhy; en Oost&nbhy;Europa, overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld in de Europa&nbhy;overeenkomsten, in de bijbehorende aanvullende protocollen en in de besluiten van de onderscheiden associatieraden. Het staat tevens open voor deelname van Cyprus, Malta en Turkije op basis van met deze landen gesloten bilaterale overeenkomsten. 3. Dit programma staat open voor deelname van de EVA/EER-landen, op basis van aanvullende kredieten en overeenkomstig met deze landen overeen te komen procedures. Artikel 14 Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 15 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE INDICATIEVE VERDELING VAN HET NODIG GEACHTE BEDRAG (27) Actiegebieden in miljoen EUR (2003-2006) Rationeel gebruik van energie en beheersing van de vraag Nieuwe en duurzame energiebronnen en diversificatie van de energieproductie Energieaspecten van het vervoer Bevordering van duurzame energiebronnen en energie&nbhy;efficiëntie op internationaal niveau, met name in de ontwikkelingslanden 85 96 40 34 TOTAAL 255 (28) , (29) , (30) , (31) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk Denemarken (10697/2002 (1) ), – gelet op de artikelen 29, 31, letter c), en 34, lid 2, letter b) van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0375/2002), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0383/2002 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van het Koninkrijk Denemarken, als geamendeerd door het Parlement, 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk Denemarken; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van het Koninkrijk Denemarken. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk Denemarken (10701/2002 (1) ), – gelet op de artikelen 31, letter a) en 34, lid 2, letter b) van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0377/2002), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0383/2002 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van het Koninkrijk Denemarken, 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk Denemarken; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van het Koninkrijk Denemarken. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 43 en 49 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, – gelet op Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (1) , zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG (2) , met name artikel 4 inzake de bevordering van de distributie en de productie van televisieprogramma's, – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over dit onderwerp van 20 januari (3) en 27 oktober 1994 (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie: Groenboek over de convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informatietechnologie en de implicaties daarvan voor de regelgeving (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 september 2002 over een EU-actieplan voor de succesvolle introductie van digitale televisie in Europa (6) , – gelet op artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gelet op Protocol 32 van het Verdrag van Amsterdam betreffende het publieke omroepstelsel in de lidstaten, – gelet op de aanstaande uitbreiding van de Europese Unie, A. overwegende dat de Europese Unie op grond van de Verdragen de algemene en absolute verplichting heeft de mensenrechten en burgerrechten evenals de vrijheid van meningsuiting als fundamentele rechten in de gehele democratische wereld te beschermen, B. overwegende dat het beginsel van vrij verkeer van informatie, meningen en ideeën, evenals de pluriformiteit van de media, een noodzakelijke grondslag vormen van elk beleid op mediagebied, C. overwegende dat de Europese Unie in het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Handvest van de grondrechten en in de Europese Conventie heeft bevestigd zich in te zetten voor pluralisme in de media en vrijheid van informatie, D. overwegende dat het laatste overzicht over de relatie tussen de interne markt en de media, en meer in het bijzonder de pluriformiteit van de media, door de Commissie is voorgelegd in haar mededeling van 1994 over de 'Te nemen maatregelen naar aanleiding van de raadpleging over het Groenboek "Pluralisme en mediaconcentratie in de interne markt - beoordeling van de noodzaak van communautair beleid'' ( COM(1994) 353 ), E. overwegende dat de afgelopen 10 jaar het gebruik en de toepassing van nieuwe technologieën (internet, mobiele telefonie, digitale televisie enz.) zich sterk hebben ontwikkeld en het advertentievolume continu is toegenomen, F. overwegende dat de ontwikkeling van de markt en de technologie in de commerciële mediasector bij het ontbreken van regelgeving zou kunnen leiden tot gevaarlijke concentraties en de pluriformiteit, de democratie en de culturele diversiteit in gevaar zou kunnen brengen, G. overwegende dat met het oog op de aanstaande uitbreiding de behoefte aan Europese regelgeving op dit gebied bijzonder groot lijkt om Europa na uitbreiding een stevig fundament van democratische beginselen te geven; H. overwegende dat nieuwe technologie en nieuwe communicatie- en informatiediensten op zodanige wijze moeten worden ontwikkeld dat de pluriformiteit van de media wordt gehandhaafd, de culturele diversiteit wordt gerespecteerd en de democratische waarden gewaarborgd worden, 1. verzoekt de Commissie en de lidstaten het pluralisme van de media te beschermen en ervoor te zorgen dat de media in alle lidstaten vrij zijn en gekenmerkt worden door verscheidenheid; 2. onderstreept dat er een Europese mediamarkt moet komen om steeds verder uiteenlopende nationale concentratiebeperkende regelingen tegen te gaan, en benadrukt dat er gelijke spelregels voor iedereen moeten gelden om vrijheid van vestiging en vrijheid van dienstverlening mogelijk te maken; 3. verzoekt de Commissie een breed opgezet en omvangrijke overlegproces op gang te brengen ter evaluatie van de ontwikkeling van nieuwe technologieën en nieuwe communicatiemiddelen, waarbij met name aandacht dient te worden geschonken aan het effect van fusies, allianties en joint ventures op de interne markt en de pluriformiteit van de media, evenals op het recht op vrijheid van meningsuiting en de toegang van alle burgers tot de diensten van de informatiemaatschappij, vooral door bevordering van de interoperabiliteit, en onderzoek te doen naar de samenhang tussen de nationale en de Europese wetgeving op dit gebied; 4. verzoekt de Commissie voor eind 2003 een geactualiseerd Groenboek over deze kwesties op te stellen, waarin ook wordt ingegaan op de huidige juridische situatie in de lidstaten en kandidaat-landen en de te verwachten toekomstige ontwikkelingen; 5. verzoekt de Commissie voor het einde van deze parlementaire termijn het onderzoek af te ronden naar de politieke, economische en juridische gevolgen van een Europees regelgevingskader of andere mogelijke vormen van regelgeving, met name een richtlijn, om de vrijheid van meningsuiting en de pluriformiteit van de media te beschermen, de culturele diversiteit te behouden en te stimuleren en eerlijke concurrentie op de advertentiemarkt te garanderen; 6. verzoekt de Commissie de Europese Conventie een passend voorstel voor te leggen om het beginsel van de vrijheid van de media een steviger basis in het Verdrag te verschaffen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, de Raad van Europa en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 181 – C5&nbhy;0330/2002), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 november 1997 over het gemeenschappelijk visserijbeleid na 2002 (1) en zijn resolutie van 25 februari 1999 over de regionalisering van het gemeenschappelijk visserijbeleid (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 30 oktober 1997 over het beleid inzake visserijovereenkomsten met derde landen (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2001 over de mededeling van de Commissie over visserij en armoedebestrijding (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2002 over het Groenboek van de Commissie over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid (5) , – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0380/2002), A. overwegende dat bij de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid de nadruk moet worden gelegd op een duurzame ontwikkeling van de visserij vanuit ecologisch, economisch en sociaal oogpunt, en dat de hervorming, om dat doel te bereiken, moet voorzien in maatregelen voor een verantwoordelijke, duurzame, in economisch opzicht rendabele en concurrerende visserij en een behoorlijke levensstandaard voor allen die van de visserij leven, en overwegende dat voor een succesvolle hervorming van het GVB een effectiever, ecologisch gebaseerde regeling voor het behoud en beheer van de visbestanden vereist is, B. overwegende dat de Commissie ervoor moet zorgen dat de maatregelen die zij voorstelt voor het beheer van de visbestanden op actuele, onafhankelijke en verifieerbare wetenschappelijke gegevens berusten en dat zij, waar dat mogelijk is, moet vermijden om urgente maatregelen door te voeren, aangezien daarbij onvermijdelijk geen rekening wordt gehouden met de gevolgen die dergelijke maatregelen zullen hebben, zowel voor de visbestanden en de ecosystemen als wat betreft de economische en sociale maatregelen die daardoor noodzakelijk worden, C. overwegende dat de analyse van en de besluiten over het eerste pakket van de GVB-hervorming die betrekking hebben op politieke en begrotingsaspecten, op territoriale en sociale cohesie, op visbestanden en het milieu, niet op verantwoorde wijze kunnen worden onderschreven, zonder allereerst de doorslaggevende elementen van de GVB-hervorming onder de loep te nemen die in het tweede pakket voorkomen en die betrekking hebben op het Middellandse-Zeegebied, de economische, sociale en territoriale gevolgen van de hervorming, kennis over de visbestanden en de omvang van de vangsten van de diverse vloten, het beheer en de inspectie op basis van de personele, technische en budgettaire middelen waarover de Commissie moet kunnen beschikken en de aquacultuur, D. overwegende dat een succesvolle GVB-hervorming vereist dat de Commissie de beschikking krijgt over de benodigde technische middelen en personeel voor beheer en inspectie, E. overwegende dat bij de hervorming rekening moet worden gehouden met de aspecten die verband houden met de komende uitbreiding van de EU, F. overwegende dat de hervorming het exclusieve karakter van de communautaire bevoegdheid inzake het behoud en het beheer van de visbestanden niet in gevaar mag brengen, G. overwegende dat de duurzaamheid van de mariene ecosystemen van fundamenteel belang is voor de duurzaamheid van de visbestanden en daarom ook voor de overlevingskansen van de visserijsector op de langere termijn, H. overwegende dat het voor de toekomst van het GVB van essentieel belang is dat de besluiten op grond van duidelijke wetenschappelijke gegevens worden genomen en dat er daarom behoefte bestaat aan een versterking van het Wetenschappelijk Comité voor Visserij en Aquacultuur en een betere coördinatie tussen de Commissie en de laboratoria in de lidstaten; dat, in aanvulling op de rapporten van wetenschappelijke instituten, ook rekening moet worden gehouden met de adviezen die door organisaties van de visserijsector worden uitgebracht aangaande de situatie van de bestanden, I. overwegende dat er toereikende middelen beschikbaar moeten worden gesteld om een verbetering van het onderzoek mogelijk te maken, J. overwegende dat de toegewezen quota in de communautaire wateren moeten zijn gericht op handhaving van voldoende visbestanden om de toekomst van de visserij veilig te stellen, K. overwegende dat 6- of 12-mijlszones in kustgebieden moeten worden ingevoerd als een permanent kenmerk van het GVB, indien dit wettelijk mogelijk is, L. overwegende dat het voorzorgsbeginsel, zoals dat in de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 803 ) is uitgewerkt, moet worden toegepast op alle sectoren die bij de visserij betrokken zijn, dus ook op de industriële visvangst, M. overwegende dat de zelfvoorzieningsgraad van de EU voor visproducten minder dan 50% bedraagt, N. overwegende dat de Commissie de overgang op gemengde vennootschappen of de uitvoer van vaartuigen naar derde landen in haar voorstel niet als inkrimping van de capaciteit beschouwt, ondanks het feit dat deze wel degelijk bijdraagt tot beperking van de vlootcapaciteit, O. overwegende dat de Commissie nog niet over toereikende technische, budgettaire en personele middelen beschikt om aan haar verplichting om het GVB te controleren en uit te voeren, te voldoen; dat er voor het toezicht op en de uitvoering van het GVB een nieuw regelgevend kader nodig is; dat het nuttig zou zijn een gemeenschappelijk inspectiesysteem in de EU in te voeren, P. overwegende dat de EU haar internationale samenwerking op visserijgebied zou moeten versterken en een duurzame visserij zou moeten waarborgen en daarbij altijd de legitieme wensen van haar partners, en met name de ontwikkelingslanden, moet respecteren, Q. overwegende dat de EU een internationaal visserijbeleid moet uitstippelen waarin de ontwikkeling van de Europese visserijsector gecombineerd wordt met een doortastende samenwerking met de ontwikkelingslanden en een actief en deskundig beheer van de deelname aan regionale visserijorganisaties en VN-programma's die gericht zijn op een duurzame ontwikkeling van de visserijactiviteit, R. overwegende dat gemengde vennootschappen een belangrijke rol spelen bij de samenwerking met derde landen, de ontwikkeling van hun visserijactiviteiten, en de vangst, verwerking en afzet van vis in de Europese visserijsector, S. overwegende dat de Unie een zo goed mogelijk wetgevingskader moet scheppen voor de ontwikkeling van de aquacultuur als een alternatief voor de traditionele visvangst, op basis van een strategie die gericht is op het scheppen van arbeidsplaatsen, met name voor gemeenschappen die van de visserij afhankelijk zijn, voedselveiligheid, voldoende financiële en personele middelen voor het wetenschappelijk onderzoek en respect voor het milieu, T. overwegende dat in de mededeling van de Commissie inzake aquacultuur ( COM(2002) 511 ) het belang van deze sector voor de EU wordt benadrukt en er een strategie voor de duurzame ontwikkeling van de aquacultuur wordt voorgesteld, U. overwegende dat het gemeenschappelijk visserijbeleid betrekking heeft op een economische en sociale sector die zeer belangrijk is voor bepaalde delen van de EU en dat het noodzakelijk is deze sector zowel vanuit het oogpunt van de natuur als van de economische bedrijvigheid te behouden, V. overwegende dat de Commissie in haar voorstellen geen rekening heeft gehouden met de noodzaak om in de EU een territoriaal evenwicht te waarborgen; dat zij van mening is dat de hervorming van het GVB tussen 2003 en 2006 de werkgelegenheid van 28.000 vissers zal bedreigen, d.w.z. 11% van de arbeidsplaatsen op zee; dat dit kan leiden tot de leegloop van de kustgebieden die kenmerkend voor de Unie zijn, W. overwegende dat de hervorming vergezeld moet gaan van overleg met de lidstaten teneinde de sociaal-economische gevolgen van de hervorming te evalueren en een actieplan op te zetten voor de geïntegreerde ontwikkeling van de gemeenschappen die van de visserij afhankelijk zijn, X. overwegende dat er vaak weinig mogelijkheden voor diversificatie buiten de visserij bestaan voor de gemeenschappen in kustgebieden die van de visserij afhankelijk zijn, Y. overwegende dat bij het beoordelen van alternatieve modellen voor het visserijbeheer een institutionele vorm moet worden gekozen die borg staat voor het realiseren van de doelstellingen van duurzame ontwikkeling en waaruit een eenvoudige, coherente en transparante beheersstrategie kan worden afgeleid, Z. overwegende dat de vissers het met de visserijverordeningen nagestreefde doel moeten begrijpen en die niet moeten zien als maatregelen die door buitenstaanders willekeurig aan hen worden opgelegd, of die niet op voldoende actuele en verifieerbare wetenschappelijke gegevens gebaseerd zouden zijn; dat daarom vissers en andere belanghebbende partijen bij het besluitvormingsproces moeten worden betrokken, zodat er rekening kan worden gehouden met hun ervaringen en er bij hen vertrouwen wordt gewekt in de beheersregelingen, AA. overwegende dat het noodzakelijk is de rol, de bevoegdheden en de samenstelling van de regionale adviesraden te verduidelijken, omdat deze potentieel een zeer belangrijk instrument zijn bij de verbetering van het visserijbeheer voor de gehele Europese Unie, Inleiding 1. betreurt het dat de Commissie haar voorstellen pas nu indient terwijl de hervorming van het GVB in 2002 moet worden doorgevoerd; 2. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat er geen juridisch vacuüm is waardoor de visbestanden bedreigd zouden kunnen worden als de hervorming van het GVB niet uiterlijk eind 2002, overeenkomstig het oorspronkelijke draaiboek van de Commissie, ten uitvoer wordt gelegd; 3. eist dat de GVB-hervorming alle ecologische, economische en sociale elementen omvat die van essentieel belang zijn voor een duurzame ontwikkeling; 4. wenst dat een specifieke begroting wordt uitgewerkt en goedgekeurd die de levensvatbaarheid en toepassing van de GVB-hervorming garandeert; 5. wenst dat de GVB-hervorming beantwoordt aan een toekomstvisie over de politieke en economische organisatie van de visserijsector en de EU-vloot en over de levensvatbaarheid ervan; Instandhouding van de hulpbronnen en visserijbeheer 6. wenst dat de hervorming van het GVB berust op een gedegen kennis van de situatie van de visbestanden en gericht is op een geleidelijk herstel van deze bestanden om een duurzaam beheer van de visserijsector van de Unie te waarborgen; 7. verlangt meer investeringen in wetenschappelijk onderzoek en ontwikkeling; 8. hecht groot belang aan de tenuitvoerlegging van een zorgvuldig ontworpen voorzorgsbenadering van visserijontwikkeling, zoals opgenomen in bijlage II van de VN-Overeenkomst van 1995 inzake de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden; 9. wenst dat het beheer van de visbestanden waar mogelijk naar gelang de situatie van iedere vissoort wordt gemoduleerd op grond van de biologische stand van zaken en dat, indien dit niet mogelijk is, het voorzorgsbeginsel wordt toegepast; 10. is verheugd over het voorstel van de Commissie om meerjarenbeheerprogramma's op te zetten, gebaseerd op de voorzorgsbenadering, met referentiestreefcijfers voor biomassa en vissterfte; benadrukt dat de doelstellingen ervan slechts verwezenlijkt kunnen worden indien de streefcijfers behoedzaam genoeg zijn en de plannen aangepast kunnen worden; 11. wenst dat de beheersplannen meerjarig zijn, meerdere soorten omvatten en dat hierin het teruggooien van vis zoveel mogelijk wordt beperkt; 12. wenst dat specifieke maatregelen worden goedgekeurd om de vangst op verschillende soorten pootvis en ondermaatse vis te voorkomen; 13. wenst de toepassing van het voorzorgsbeginsel in het kader van de GVB-hervorming, zoals werd besproken in de mededeling van de Commissie terzake ( COM(2000) 803 ), rekening houdend met het niveau van wetenschappelijk risico en de beheerwijze ervan; 14. wenst dat het voorzorgsbeginsel op de industriële visserij wordt toegepast op dezelfde basis als op andere visserijtakken; 15. benadrukt het belang van onderzoek naar de selectiviteit en de impact op het milieu van vistuig, en wenst daarom: 16. acht het noodzakelijk dat het beleid voor het Middellandse-Zeegebied in de GVB-hervorming wordt opgenomen en dat de internationale samenwerking met derde landen wordt versterkt om een geïntegreerd beheer van de visbestanden te verwezenlijken; 17. vestigt de aandacht op de noodzaak binnen het beheer van de visbestanden rekening te houden met de specifieke biologische kenmerken van de vissoorten in de Middellandse Zee en die van de ultraperifere regio's; 18. wenst dat er spoedig gevolg wordt gegeven aan de wens van de Commissie om de oprichting van een organisatie van landen die aan de Middellandse Zee grenzen te ondersteunen en dat de Commissie terstond de ad hoc-werkgroep voor het Middellandse-Zeegebied in het kader van het Raadgevend Comité voor visserij en aquacultuur weer instelt; Gevolgen van het instandhoudingsbeleid voor de vissersvloot 19. wenst dat de lijst van vissoorten die geacht worden zich in de gevarenzone te bevinden door deskundigen in nauw overleg met de visserijsector wordt herzien en dat voor de duurzaamheid van de visbestanden veiligheidsgrenzen worden vastgesteld; 20. meent dat de levensvatbaarheid van het GVB afhangt van de inkrimping van zowel de capaciteit als de visserijinspanningen, maar verzoekt de Commissie rekening te houden met eerdere inspanningen van de lidstaten op dit terrein wanneer zij komt met voorstellen voor sloop; 21. meent dat gemengde vennootschappen kunnen bijdragen tot een betere samenwerking met derde landen en de ontwikkeling van hun visserijsector; Toegang tot wateren en hulpbronnen 22. verlangt dat de zones waarvoor vangstbeperkingen gelden, of het nu gaat om een vangstverbod, "boxes", of beperking van de toegang tot plaatselijke zeeën, worden vastgesteld op basis van wetenschappelijke criteria inzake bescherming van de visbestanden; 23. is van oordeel dat de 6-12-mijlszones gehandhaafd moeten worden en voor onbepaalde tijd in het GVB dienen te worden verankerd indien dit wettelijk mogelijk is, teneinde instandhouding te bevorderen en de ontwikkeling van kleinschalige visserij aan te moedigen; 24. wenst in ieder geval dat de uitzonderingsregel met betrekking tot de vrije toegang overeenkomstig artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag voor de ultraperifere regio's wordt uitgebreid tot 50 mijl; 25. verzoekt de Commissie na te gaan of het haalbaar is de milieueffecten van afzonderlijke vloten in aanmerking te nemen, zodat visserijvloten die gebruikmaken van vistuig en methoden met beperkte gevolgen voor het milieu met voorrang toegang krijgen tot visbestanden; 26. verzoekt de Commissie de al bedreigde visbestanden van de Noordzee te beschermen en te verzekeren dat open toegang tot de Noordzee wordt uitgesloten zolang er geen wetenschappelijke bewijzen zijn voor de omvang en waarde van niet-gequoteerde soorten en geen actuele en verifieerbare wetenschappelijke onderzoeken naar de potentiële frequentie en risico's van bijvangst van gequoteerde soorten en andere potentiële schade aan de mariene omgeving; Controle en rechtshandhaving 27. wenst dat de Commissie en de lidstaten bevoegd worden controle op de visserij uit te oefenen, maar meent dat de oprichting van regionale adviesraden zou bijdragen aan doeltreffend toezicht op plaatselijk niveau; 28. benadrukt dat de Commissie bij de tenuitvoerlegging van het hervormde GVB voldoende rekening moet houden met de beschikbare adviezen van belanghebbenden; 29. wenst dat de Commissie over toereikende technische, budgettaire en personele middelen beschikt om aan haar verplichtingen met betrekking tot de controle op en de uitvoering van het GVB te voldoen; wenst dat de hervorming van het GVB wordt doorgevoerd in combinatie met de nieuwe regeling voor de controle op en de uitvoering van het GVB en een gemeenschappelijke inspectiestructuur in de EU; 30. verzoekt om de invoering in de EU van een geharmoniseerd systeem van minimumsancties voor ernstige schendingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid teneinde het vertrouwen van de vissers in het basisbeginsel van gelijke behandeling te vergroten; Internationale visserij 31. wenst dat in het kader van de GVB-hervorming rekening wordt gehouden met het belang van de internationale betrekkingen en overeenkomsten voor de Europese Unie; wijst erop dat de EU binnen de externe sector van haar visserijbeleid niet voldoende aandacht schenkt aan de administratieve, personele, technische en budgettaire aspecten; wenst dat een actieplan wordt opgezet om de internationale rechtsorde te versterken en aan te vullen teneinde het gebruik van schepen die onder goedkope vlag varen, te verbieden; wenst dat een actieplan wordt opgezet om de vispopulaties buiten de communautaire wateren beter in kaart te brengen; 32. staat volledig achter het standpunt van de Commissie dat de activiteiten van de Gemeenschap op het terrein van de internationale visserij duurzame en verantwoorde visserij moeten garanderen, met hetzelfde engagement als de visserij in de wateren van de EU, en dat deze op dezelfde normen gebaseerd moeten zijn, met inachtneming van onder andere controle en handhaving, evaluatie van visbestanden en selectiviteit van vistuig; 33. erkent de legitieme aspiraties van ontwikkelingslanden om hun eigen visserijsector te ontwikkelen; verzoekt de Commissie en de Raad in dit verband minimumnormen vast te stellen met het oog op de sluiting van internationale overeenkomsten, gebaseerd op de FAO-gedragscode voor verantwoorde visserij; overeenkomsten dienen: 34. dringt erop aan dat visserijovereenkomsten in de openbare sector blijven en door de Commissie worden gesloten en beheerd, aangezien dit de enige manier is om een afdoende mate van transparantie en verantwoordingsplicht te handhaven; staat afwijzend tegenover de toenemende tendens naar particuliere regelingen, waarover de EU-autoriteiten geen enkele controle hebben; 35. wenst dat de EU haar ontwikkelingsbeleid beter coördineert met de externe aspecten van het GVB teneinde doeltreffender bij te dragen aan het tweeledige doel om de bevoorrading van de EU-markt zeker te stellen en in de betrokken ontwikkelingslanden voor een duurzame ontwikkeling te zorgen; benadrukt dat commerciële visserijovereenkomsten alleen gesloten mogen worden als hiermee aan dit tweeledige doel wordt voldaan; wenst dat de internationale overeenkomsten met ontwikkelingslanden in de eerste plaats ingegeven worden door de wens om de armoede uit te roeien; 36. wenst een internationaal EU-visserijbeleid waarin de ontwikkeling van de Europese sector gekoppeld wordt aan een doortastende samenwerking met de ontwikkelingslanden ten gunste van hun visserijsector, en tevens aan een actieve en deskundige deelname aan de regionale visserijorganisaties waarbij in het kader van de VN-programma's inzake een duurzame ontwikkeling van de visserijactiviteiten met de kustlanden wordt samengewerkt; 37. acht het nuttig het GVB in stand te houden en te perfectioneren zodat de EU in een bedrijfstak die op mondiaal niveau opereert haar gewicht in de schaal kan leggen, met inachtneming van milieufactoren en sociaal-economische factoren; 38. wijst op het belang van gemengde vennootschappen voor de Europese visserijsector bij de samenwerking met derde landen; 39. keert zich tegen het opleggen van unilaterale beperkingen voor de vissers uit de Gemeenschap die actief zijn in de internationale wateren van het Middellandse-Zeegebied, aangezien de beoogde gevolgen daarvan teniet worden gedaan door de aanwezigheid van derde landen die niet aan deze beperkingen onderworpen zijn; Aquacultuur 40. is verheugd over de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 511 ) waarin het belang van deze bedrijfstak voor de EU wordt benadrukt, en verlangt een duidelijke en samenhangende strategie voor de duurzame ontwikkeling van aquacultuur; 41. aanvaardt dat aquacultuur de visvangst in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid kan aanvullen, maar is bezorgd over de negatieve gevolgen voor het milieu door: 42. wenst dat de GVB-hervorming de rationele en duurzame ontwikkeling van aquacultuurmethoden als een van haar prioriteiten beschouwt; wenst dat de Unie de voorwaarden schept voor de ontwikkeling van de aquacultuur op basis van een werkgelegenheidsstrategie, met name in de gebieden die van de visserij afhankelijk zijn, de voedselveiligheid, adequate financiële middelen en personeel voor wetenschappelijk onderzoek, het milieubehoud, waarborgen tegen de ontwikkeling van genetisch gemanipuleerde vis en bescherming van consumenten tegen genetisch gemanipuleerde vis door de invoer ervan uit derde landen te voorkomen; 43. verzoekt de Commissie in het kader van de GVB-hervorming de verwerkende industrie integraal te benaderen en steunmaatregelen te bevorderen om de gevolgen van de externe liberalisering van de visserijmarkt met name voor de conservenindustrie op te vangen; Sociale dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid 44. eist dat de visserij binnen de GVB-hervorming beschouwd wordt als een economische en sociale sector die zowel vanuit het oogpunt van de natuur als van de economische bedrijvigheid behouden moet worden; 45. wenst dat bij het doorvoeren van de hervorming voorrang wordt verleend aan de voorgestelde sociaal-economische maatregelen ter compensatie van de gevolgen van de hervorming; wenst dat in het kader van de hervorming serieuze aandacht wordt geschonken aan het probleem van de werving van jongeren en de rol van vrouwen in visserijactiviteiten; 46. verlangt dat tevoren in elke lidstaat wordt geverifieerd of de geplande sociaal-economische maatregelen daadwerkelijk ten uitvoer gelegd kunnen worden en dat de versterking van de sociale dialoog ook van toepassing is op de voorlichting en de raadpleging voorafgaande aan de vaststelling van maatregelen met sociaal-economische gevolgen; Economisch beheer van de visserij in de Unie 47. erkent dat de steun van de vissers voor de regulering van de visserij zal toenemen door vissersorganisaties en andere belanghebbende partijen bij het besluitvormingsproces te betrekken en zodoende een groter vertrouwen te kweken in de degelijkheid van de wetenschappelijke basis van het systeem; 48. benadrukt dat het noodzakelijk is de rol, de bevoegdheden en de samenstelling van de regionale adviesraden te verduidelijken, omdat deze potentieel een zeer belangrijk instrument zijn bij de verbetering van het visserijbeheer voor de gehele Europese Unie; 49. waardeert het voorstel om de transparantie te verbeteren door de resultaten van de lidstaten met betrekking tot de GVB-regels te publiceren, met inbegrip van gegevens over de vangsten en vloten van de lidstaten, de inspectiewerkzaamheden en andere relevante indicatoren inzake de GVB-regels; o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 186 – C5&nbhy;0331/2002), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2002 over het Groenboek van de Europese Commissie over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement over elementen van een strategie ter integratie van milieubeschermingseisen in het gemeenschappelijk visserijbeleid (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - actieplannen op het terrein van het behoud van natuurlijke hulpbronnen, landbouw, visserij, alsmede ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking (3) , – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0360/2002), A. overwegende dat milieubeschermingseisen volledig in het beheer van het gemeenschappelijk visserijbeleid moeten worden geïntegreerd, zonder afbreuk te doen aan de sociaal-economische doelstellingen van dit beleid, mede op basis van de artikelen 6 en 174 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en van de toezeggingen van de Europese Raad na de bijeenkomst van Cardiff van juni 1998, B. overwegende dat degenen die als eersten te maken krijgen met en zich bewust zijn van deze milieuproblemen diegenen zijn die in de visserij werkzaam zijn en dat zij tevens de eerste slachtoffers zijn van de aantasting van de kwaliteit van het mariene milieu, C. overwegende dat het noodzakelijk is een duurzame ontwikkeling van de visserij en de aquacultuur te waarborgen, met name daar onlangs op de Wereldtop voor duurzame ontwikkeling in Johannesburg is besloten te streven naar duurzame visserij, D. overwegende dat vissers , hun organisaties en onafhankelijke wetenschapsbeoefenaars initiatieven hebben ontplooid, onderzoek hebben verricht, van gedachten hebben gewisseld en proeven hebben uitgevoerd teneinde de milieubescherming te verbeteren, E. overwegende dat besluiten over het visserijbeheer in de communautaire wateren gefundeerd moeten zijn op een rationele, wetenschappelijke en exacte kennis van de ecosystemen en visbestanden, en eveneens van de gevolgen van de visserij voor deze ecosystemen en visbestanden, F. overwegende dat geleidelijk een op het ecosysteem gebaseerde aanpak van het visserijbeheer moet worden uitgevoerd, in het kader waarvan rekening wordt gehouden met de rol die degenen die werkzaam zijn in de visserijsector spelen in het ecosysteem, G. overwegende dat de reeds doorgevoerde vermindering van de vangstcapaciteit van de vissersvloot tot onder het niveau dat noodzakelijk is om duurzame ontwikkeling te waarborgen, de duurzaamheid van vissersgemeenschappen in gevaar kan brengen, met name in gebieden die in sterke mate van de visserij afhankelijk zijn, H. overwegende dat uit geen enkele milieueffectrapportage is gebleken dat een nieuwe vermindering van de vangstcapaciteit gunstig voor het milieu zou zijn, I. overwegende dat de overheidssteun die tot doel heeft de arbeids-, hygiënische en levensomstandigheden aan boord, de veiligheid, de energiebesparing, en de conservering en kwaliteit van visproducten te verbeteren, niet mag worden ondermijnd door maatregelen die het milieu zo goed mogelijk beogen te beschermen, J. overwegende dat technische maatregelen zoveel mogelijk op basis van de reële situatie ter plaatse moeten worden getroffen en niet noodzakelijkerwijs uniform hoeven te zijn of centraal genomen moeten worden, zij het dat in het kader van deze maatregelen de in de hele EU geldende normen voor doelmatigheid moeten worden nageleefd, K. overwegende dat technische maatregelen die de omvang van bijvangsten, ongewenste vangsten en vangsten van ondermaatse vis verminderen, ook een gunstige invloed hebben op de verbetering van het rendement en de arbeidsomstandigheden, L. overwegende dat de milieugevolgen van de industriële visserij dringend duidelijk moeten worden gemaakt, M. overwegende dat de visserij en aquacultuur niet als enige factoren van invloed op het mariene milieu zijn, maar dat ook andere natuurlijke (b.v. klimaatverandering of sterke toename van bepaalde roofvissen) of antropogene factoren (zoals zeevervoer, kiezel- of aardoliewinning, vervuiling tengevolge van activiteiten op het vasteland en de toenemende urbanisatie van de kuststrook) hierbij een rol spelen, N. overwegende dat de visserijsector direct blootgesteld is aan de gevolgen van de vervuiling van het zeewater, met name door ongelukken met vrachtschepen die gevaarlijke of vervuilende producten vervoeren, 1. benadrukt dat de vissers eveneens streven naar bescherming van het mariene milieu en dat o.a. zij slachtoffers zijn van de degradatie hiervan; 2. acht de belangrijkste eis op het gebied van milieubescherming die in het GVB moet worden opgenomen een strikte en doelmatige benadering van het visserijbeheer, waardoor wordt gewaarborgd dat commerciële en niet-commerciële visbestanden en andere in zee levende soorten niet zodanig worden uitgedund dat hun fungeren in het ecosysteem van de zee wordt aangetast; 3. erkent en stimuleert het onderzoek, de gedachtewisselingen en proeven die eveneens door vissers, hun beroepsverenigingen, kustgemeenten en beoefenaars van mariene wetenschappen zijn uitgevoerd om de bescherming van het mariene milieu, al dan niet voor handelsdoeleinden bestemde vissoorten en hun leefmilieu te verbeteren; 4. wenst dat onderzoek dat moet worden uitgevoerd door degenen die in de sector werkzaam zijn, door rechtstreeks betrokken gemeenten en beoefenaars van mariene wetenschappen wordt aangemoedigd en dat fondsen beschikbaar worden gesteld voor dergelijk onderzoek op selectieve basis; 5. verzoekt de Raad de Commissie opdracht te geven een duidelijk actieplan uit te werken teneinde de evaluatie van de visbestanden te verbeteren door hierbij gebruik te maken van de praktische, empirische, pragmatische kennis van de vissers en bij het opstellen van wetenschappelijke adviezen het interdisciplinaire karakter van de hierbij betrokken wetenschappen (m.i.v. economische en sociale wetenschappen) een centrale rol te geven; 6. is van mening dat de door de visserij op de bestanden uitgeoefende druk niet op uniforme en globaliserende wijze moet worden aangepakt, maar deel uitmaakt van een aanpak in het kader waarvan rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van iedere visserijzone en van de diverse soorten en met name hun levenscyclus; 7. dringt aan op dringende maatregelen om per zone een duurzaam evenwicht tot stand te brengen tussen exploitatie en in het water levende bestanden van commerciële en niet-commerciële soorten en de habitats waarvan zij afhankelijk zijn, overeenkomstig het in de duurzame ontwikkelingsstrategie van de EU geformuleerde doel habitats en natuurlijke systemen te beschermen en te herstellen en het verlies aan biodiversiteit uiterlijk in 2010 een halt te hebben toegeroepen, tevens rekening houdend met het in Johannesburg gestelde doel dat alle uitgeputte bestanden uiterlijk in 2015 op een peil zijn dat de grootste duurzame opbrengst kan produceren; 8. stemt in met het door de Commissie voorgestelde richtbeginsel een op het ecosysteem afgestelde benadering na te streven, mits er kennis van wordt genomen dat de visserijactiviteiten van de mens ten volle deel vormen van deze benadering; 9. weigert een negatief beeld van de visserij te accepteren omdat dit haar imago schaadt; 10. is van mening dat het herstel van in problemen verkerende bestanden veeleer moet worden aangepakt via beheersinstrumenten die het mogelijk maken de visserijactiviteiten voortdurend aan te passen aan de toestand waarin het bestand verkeert, zoals TAC's en quota, dan door middel van starre instrumenten met onomkeerbare en maatschappelijk ingrijpende gevolgen zoals het slopen van schepen; 11. stelt voor overheidssteun ten behoeve van de modernisering van de vloot die tot doel heeft de arbeidsomstandigheden, veiligheid, energiebesparingen en de kwaliteit van visproducten te verbeteren, in stand te houden; 12. spreekt zijn waardering uit voor het besluit van de Commissie hoge prioriteit te verlenen aan verbetering van de visserijtechnieken om teruggooi, bijvangsten en de gevolgen hiervan voor het habitat te beperken en ziet met name uit naar de voorstellen om walvisachtige zoogdieren en zeevogels te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van de visserij; 13. stelt voor dat de Commissie samenwerkt met vissers en visserijorganisaties om een actieprogramma op te stellen om de vistechnieken te vinden die het meest verantwoord en voordeliger zijn voor het milieu en het biologisch evenwicht; 14. vestigt nogmaals de aandacht op het specifieke milieueffect van de industrievisserij en herhaalt zijn verzoek aan de Commissie in paragraaf 9 van bovengenoemde resolutie over de milieubeschermingseisen in het gemeenschappelijk visserijbeleid diepgaand onderzoek te doen naar de gevolgen van de industriële visserij voor het milieu; 15. geeft uiting aan zijn verontrusting over de eventuele nieuwe bedreiging van het milieu doordat in zee steeds meer uit de aquacultuur voortgekomen genetisch gemodificeerde vissen voorkomen; 16. verzoekt de Commissie de gevolgen te evalueren die de algehele opwarming van de aarde heeft voor visbestanden in EU-wateren en voor de habitat van de belangrijkste vissoorten die binnen de EU worden gevangen, via de verplaatsing of evolutie van bepaalde kenmerken van de voedselketen en met name in gebieden waar het fytoplankton sterk toeneemt; 17. wenst dat alle wetten inzake het mariene milieu daadwerkelijk en op strikte wijze ten uitvoer worden gelegd, met name de bepalingen van het pakket "Erika I" en "Erika II" inzake de veiligheid op zee; 18. dringt aan op naleving van de eisen overeenkomstig Richtlijn 92/43/EEG van de Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (4) en Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand (5) , controle op populaties van op zee levende soorten en maatregelen om te waarborgen dat toevallige doding geen schadelijke gevolgen van betekenis heeft voor de in de lijst opgenomen soorten; 19. dringt erop aan dat de ontwikkeling van gezamenlijke milieunormen in de sector aquacultuur hoge prioriteit krijgt; 20. dringt erop aan dat aspecten van het milieubeleid steviger worden verankerd in de visserijovereenkomsten tussen de EU en derde landen 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en de regeringen van de lidstaten.