Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, definitief vastgesteld op 16 december 2004 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het voorontwerp van raming, opgesteld door het Bureau op 7 maart 2005, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0048/2005 ), A. overwegende dat de aanpassing van de salarissen voor het personeel in 2004 lager was dan verwacht, B. overwegende dat de begrotingsautoriteit de instellingen gevraagd heeft om ramingen om hun administratieve uitgaven aan te passen naar aanleiding van de salarisaanpassing, C. overwegende dat de financiële behoeften voor gebouwen op de begroting 2005 van het Parlement lager zijn dan aanvankelijk geraamd, 1. hecht zijn goedkeuring aan de ramingen, zoals bijgevoegd bij de aangenomen teksten van 10 maart 2005, met het oog op een gewijzigde begroting voor het begrotingsjaar 2005 om rekening te houden met de lager dan verwachte aanpassing voor salarissen en pensioenen van het personeel in 2004; 2. wijst op het bestaan van een potentieel overschot op de begroting 2005 van het Parlement; verzoekt zijn secretaris-generaal de situatie in juli 2005 opnieuw te bekijken en, indien nodig, aan het Bureau een voorstel voor te leggen voor voorontwerpen van raming voor een gewijzigde begroting, om te voorkomen dat aan het eind van het jaar kredieten moeten worden geannuleerd; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal een voorstel voor te leggen voor een herziene langetermijnplanning van het onroerendgoedbeleid van het Parlement; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, samen met de ramingen in bijlage bij de aangenomen teksten van donderdag 10 maart 2005, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, definitief vastgesteld op 16 december 2004 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2005 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, ingediend door de Commissie op 28 januari 2005 ( COM(2005)0025 ), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2005, opgesteld door de Raad op 3 maart 2005 (6876/2005 – C6-0052/2005), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0047/2005 ), A. overwegende dat de Afdeling Commissie van de begroting 2005 aangepast moet worden aan de wijzigingen die zijn aangebracht in het kader van de herziening van het organigram van de instelling na de benoeming van de nieuwe Commissie, B. overwegende dat het doel van dit ontwerp van gewijzigde begroting is het aanbrengen van de nodige technische, begrotingsneutrale wijzigingen aan de begroting 2005, 1. hecht zonder wijzigingen zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2005; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de overige betrokken instellingen en organen. Het Europees Parlement , ‐ gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Europees actieplan voor biologisch voedsel en biologische landbouw" ( COM(2004)0415 ), ‐ gezien de conclusies van de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, ‐ gezien de conclusies van de Europese Conferentie over plattelandsontwikkeling die van 12 tot 14 november 2003 is gehouden in Salzburg, ‐ gezien Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen (1) , ‐ gelet op zijn resolutie van 18 december 2003 (2) over het naast elkaar bestaan van genetisch gemodificeerde teelten en conventionele en biologische teelten, ‐ gelet op artikel 45 van zijn reglement, ‐ gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0039/2005 ), A. overwegende dat de biologische landbouw in de Europese Unie een sector en een productiemethode is die sterk gegroeid is dankzij de toenemende vraag van de consumenten en het steeds grotere aanbod van de producenten, B. overwegende dat deze productiemethode een aanzienlijke bijdrage levert aan de multifunctionaliteit van de Europese landbouw omdat zij een gezonde en kwaliteitsvolle productie verzekert en tegelijkertijd garant staat voor een vermindering van de milieuvervuiling, het behoud en het duurzame gebruik van de biodiversiteit, de bescherming van de cultuurlandschappen, evenals het behoud en zelfs het creëren van werkgelegenheid, C. overwegende dat de landbouwoppervlakte die in de EU-15 wordt gebruikt voor biologische landbouw tussen 1985 en 2002 is toegenomen van 0,1 tot 3,3% en dat biologische voeding goed is voor een omzet die geraamd wordt op 11 miljard euro op Europees niveau en op 23 miljard euro op wereldniveau, D. overwegende dat, voor 1992 – het jaar waarin de Europese Unie haar steun heeft verleend aan de biologische landbouw in het kader van het milieu- en landbouwbeleid – de biologische landbouw uitsluitend werd ontwikkeld op initiatief van de landbouwers en met de steun van belangstellende burgers, E. overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2092/91 gebaseerd is op de bevordering en de controlecriteria van de productie en op het op de markt brengen van de producten, hetgeen reeds eerder door bevoegde verenigingen van biologische landbouwers was uitgewerkt, F. overwegende dat, krachtens de laatste hervorming van het GLB, de steun aan de biologische landbouw afhankelijk is van het totale volume van de middelen van de tweede pijler van het GLB, en van het gedeelte dat verplicht voor deze exploitatiemethode zal worden gereserveerd, G. overwegende dat de specifieke eigenschappen van de biologische landbouw, niet alleen met betrekking tot de noodzakelijke milieuvereisten, maar ook met betrekking tot: zijn allemaal aspecten die een speciale behandeling vereisen op regelgevend en financieel vlak, op een andere basis dan de traditionele productie, H. overwegende dat er een grote ongelijkheid bestaat tussen de manier waarop de lidstaten de ontwikkeling van de biologische landbouw ondersteunen en dat deze ongelijkheden moeten worden weggewerkt in het kader van een Europees actieprogramma ter bevordering van de biologische landbouw, I. overwegende dat de mogelijke contaminatie door GGO's van zeer groot belang is voor de biologische landbouw, met name ten aanzien van de maatregelen die moeten worden genomen om het naast elkaar bestaan van transgene en biologische teelten te regelen, Ontwikkeling van de markt voor biologisch voedsel en opstelling van de normen (acties 1-3) 1. is verheugd over het feit dat de Commissie erkent dat de biologische landbouw een belangrijke rol speelt in de doelstellingen van het nieuwe GLB, zoals die gedefinieerd zijn in het in juni 2003 te Luxemburg in de schoot van de Raad van ministers bereikte akkoord; stelt vast dat ze het niet noodzakelijk acht personele of financiële middelen in de begroting van de Europese Unie op te nemen; is verheugd over de benadering op basis van de vraag die door de Commissie is gekozen om de biologische landbouw te stimuleren; 2. is van mening dat: d) in alle afzetbevorderingsactiviteiten vermeld in actie 1 de Commissie de milieuvoordelen van de biologische landbouw en de voordelen van dit soort producten voor de menselijke gezondheid in dezelfde mate moet specificeren en aanprijzen; 3. is verheugd over het voornemen van de Commissie om de Europese normen voor biologische producten en productie verder te harmoniseren, waardoor ze de goede werking van de interne markt mogelijk maakt, een einde maakt aan de concurrentievervalsing, en een volledig vrije handel in biologische producten in heel de Europese Unie garandeert; is van mening dat de stringentere nationale normen van de lidstaten niet mogen verhinderen dat biologische producten van andere lidstaten vrij worden verhandeld als gecertificeerde biologische producten in die lidstaten; 4. erkent de belangrijke rol van het internet als instrument voor de verspreiding en afzetbevordering van biologische landbouw en is ervan overtuigd dat het uiterst belangrijk is dat de informatie bij de betrokkenen wordt verspreid; stelt om die reden voor dat een grote inspanning wordt geleverd om de reeds beschikbare technologie over te dragen en vraagt de Commissie opleidingsmaatregelen in het leven te roepen, gefinancierd door de Gemeenschap (naast de bepalingen van actie 6 gericht aan de lidstaten) ten behoeve van de landbouwers en producenten die hun traditionele bedrijf willen omvormen tot een biologisch bedrijf; 5. is van mening dat de specificaties beter moeten worden geharmoniseerd, onder meer in de veeteeltsector; 6. is ervan overtuigd dat de Commissie de bevordering van zaadproductie voor de biologische landbouw en de aanmoediging van kwekerijen specifiek bedoeld voor de productie van geschikte planten voor de biologische landbouw moet opnemen in haar voorstel ter voorbereiding van actieplannen op nationaal, regionaal of plaatselijk niveau in de lidstaten; 7. herinnert eraan dat het Parlement, in het kader van de begrotingsprocedure 2005, het actieplan uitdrukkelijk heeft opgenomen in de begrotingslijn met betrekking tot de afzetbevorderingscampagnes (05 08 05 01), en is van mening dat een verhoging van deze lijn voor 2006 kan worden overwogen, na analyse van de behoeften van de lidstaten; 8. is van mening dat het actieplan een aanbeveling moet bevatten dat de ontwikkelingshulp en de eerlijke handel de productie van en de handel in biologische producten moeten bevorderen zodat het actieplan ook een wereldwijde dimensie krijgt; Overheidssteun ten gunste van de biologische landbouw (acties 4-6) 9. acht het essentieel dat de acties en hulp die beschikbaar zijn in het kader van de verordening inzake de plattelandsontwikkeling, duidelijker worden gedefinieerd voor wat de biologische productie betreft, teneinde deze productiemethode in alle lidstaten te bevorderen; in dit verband dient de dynamiek van de toepassing van het nieuwe FEADER-programma voor de plattelandsontwikkeling in de lidstaten aandachtig te worden bestudeerd; 10. benadrukt de noodzaak om overheidssteun aan de biologische landbouw en aan industrieën die verbonden zijn met de biologische landbouw, aan te moedigen en om de invoering van kwaliteitscontrolesystemen te bevorderen; 11. is van mening dat erop moet worden toegezien dat een bevoorrechte invoering van de biologische landbouw, vooral in de gevoelige zones, geen onevenwicht in het aanbod van bioproducten of concurrentievervalsing veroorzaakt en dat daarom de omschakeling naar biologische landbouw moet worden ondersteund op basis van geïdentificeerde verkooppunten; 12. is van mening dat de hygiëne- en gezondheidsnormen die van toepassing zijn op de middelgrote en kleine verwerkende bedrijven, met name in de zuivel- en vleessector, moeten worden afgebakend in het kader van de bestaande bijzondere regelingen voor verwerkingsinstallaties; 13. is van mening dat het actieplan duidelijk de bijdrage van de biologische landbouw moet vermelden op gebieden als de nitratenrichtlijn (3) , de richtlijn Natura 2000 (4) , het waterbeleid, de bevordering van de biodiversiteit, evenals de bijdrage ervan tot de werkgelegenheid; 14. is van mening dat de Commissie bijzondere aandacht moet besteden aan de situatie van de biologische landbouw in de nieuwe lidstaten, met name voor wat de werkgelegenheid en de plattelandseconomie betreft; Onderzoek (actie 7) 15. stelt voor dat in het Europees kaderprogramma voor onderzoek de productiewijze van de biologische landbouw als prioritair wordt beschouwd, net als het naast elkaar bestaan van biologische en conventionele en genetisch gemodificeerde gewassen en de evaluatie van de impact van de technologieën die risico's inhouden voor deze productie, door een ecologisch onderzoek naar de selectie op te nemen, zowel voor de teelt van gewassen als voor de veehouderij; 16. betreurt dat het voorgestelde actieplan geen specifieke maatregel bevat om onderzoek te bevorderen dat verder gaat dan de algemene verklaring van 'het stimuleren van onderzoek naar biologische landbouw'; moedigt de Commissie in deze zin aan een diepgaandere definitie van deze instrumenten te geven: wenst dat bij dit onderzoek rekening wordt gehouden met de systemische (globale of holistische) benadering van de biologische landbouw, vooral door onderzoeksmaatregelen in situ op te nemen; Normen en inspecties (acties 8-21) 17. is verheugd over de toepassing van meer verder gaande normen inzake het dierenwelzijn, maar benadrukt dat deze gepaard moet gaan met investeringssteun, omdat er vaak dure verbouwingswerken of de bouw van nieuwe inrichtingen voor nodig zijn; tegelijkertijd moet voorrang worden verleend aan zuinige methoden (bijv. strofilters, bezinktanks met overstort, enz.); 18. ondersteunt het voorstel van de Commissie in actie 9 om te trachten de integriteit van de biologische productie te garanderen door stringentere normen toe te passen en de uiterste data voor de overgangstermijnen te respecteren, maar dringt erop aan dat de bijzondere gevallen worden onderzocht, bijvoorbeeld in de veehouderij, waarin het niet verlengen van de datum voor de invoering van dieren die niet biologisch geteeld zijn, een belemmering zou zijn voor het herstel en behoud van bepaalde inheemse soorten die in sommige lidstaten het risico lopen te verdwijnen; 19. betreurt dat de Commissie nog steeds geen benadering heeft voorgesteld voor zaaigoed voor wat betreft de uitwisseling van plaatselijke, traditionele variëteiten of variëteiten die niet meer in het register zijn opgenomen. Een dergelijke benadering zou landbouwers vrijheid van handelen geven en ervoor zorgen dat wordt voldaan aan de gezondheidsvereisten en de criteria inzake de zuiverheid van variëteiten en kiempercentages, overeenkomstig de bestaande wetgeving; 20. is van mening dat de Commissie, om voor zaaigoed de geloofwaardigheid van biologische producten te waarborgen, moet controleren dat de lidstaten hun toezichtsplichten vervullen door middel van particuliere en openbare nationale toezichthoudende instanties en, indien nodig, straffen moet opleggen voor inbreuken; is bovendien van mening dat de Commissie een jaarlijks overzicht van de verslagen van de lidstaten moet opstellen en het Parlement moet informeren; 21. moedigt de Commissie aan om het vijfde aspect van actie 10 uit te diepen door de manier te specificeren waarop zij van plan is de doelstelling van de verbetering van de milieuwetgeving met betrekking tot de biologische landbouw te verwezenlijken; 22. keurt de in actie 11 voorgestelde samenstelling van een groep onafhankelijke deskundigen goed, die als taak heeft technische adviezen te formuleren, op voorwaarde dat de belanghebbenden, namelijk de landbouwers, de voedselverwerkende bedrijven en de consumenten, hierbij naar behoren worden betrokken; 23. is van mening dat de kwestie van de GGO's in het actieplan niet alleen kan worden behandeld op het niveau van de aantallen en dat de Commissie ook moet aangeven wat zij van plan is te doen op het stuk van het naast elkaar bestaan van transgene teelten en biologische teelten; dat in elk geval duidelijk moet zijn dat bij contaminatie, ook als ze onopzettelijk veroorzaakt is, de financiële verantwoordelijkheid uitsluitend moet rusten op de personen die op onwettige wijze GGO's op de markt brengen, en niet op de hele landbouwsector; dringt erop aan dat voor de communautaire producten op basis van GGO's dezelfde regels gelden als voor de ingevoerde producten; 24. vraagt zich af of actie 17 waarmee ernaar wordt gestreefd het systeem van accreditatie voor controle-instanties over te dragen aan een onafhankelijke internationale organisatie, gepast is, en dringt erop aan dat deze belangrijke stap in het proces, die de Europese biologische landbouw in de ogen van de Europese burgers legitimiteit verleent, onder de controle van de Commissie en de lidstaten blijft; 25. stelt voor dat elk vonnis betreffende fraude in verband met de biologische aard van een product of productieproces in heel de Europese Unie beschikbaar is, zodat de volgende situaties voortaan worden vermeden: dat een reeds veroordeelde fraudeur erin slaagt zijn certificatie opnieuw te laten uitgeven door een andere certificatie-instelling, of dat hij van de ene lidstaat naar de andere verhuist om zijn frauduleuze handel voort te zetten, of dat exploitanten in de industrie niets afweten van zijn frauduleuze verleden; 26. onderstreept dat de definitie van biologische landbouw niet alleen betrekking moet hebben op de productiemethode, maar ook op een reeks landbouwpraktijken waarmee het respect voor het milieu en de biodiversiteit worden gewaarborgd, en de productie van gezonde, kwalitatief hoogstaande voeding mogelijk wordt gemaakt. Deze definitie van biologische landbouw moet ingang vinden in internationale fora zodat het specifieke karakter van de sector van de biologische landbouw in de internationale handel wordt gevrijwaard; 27. betreurt het dat de Commissie geen concrete financiële maatregelen voorstelt in verband met de organisatie van distributiekanalen, en dringt erop aan dat steun, inclusief financiële steun, wordt verleend in het kader van de structurering van de productie, de verwerking en het op de markt brengen; 28. onderstreept bij de Commissie het feit dat de Europese biologische landbouw degelijke ondersteuning nodig heeft voor het op de markt brengen en de distributie van zijn producten; nodigt de Commissie uit om concretere voorstellen terzake te doen, rekening houdend met het feit: o o o 29. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de viering op 8 maart 2005 van de internationale vrouwendag, – gelet op het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie van 21 december 1965, – gelet op het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) van 18 december 1979, – gelet op het VN-Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing van 10 december 1984, – gezien de verklaring en het actieplatform voor gelijkheid, ontwikkeling en vrede die op de Vierde Wereldvrouwenconferentie in Beijing op 15 september 1995 zijn aangenomen, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 juni 1995 (1) en 21 september 1995 (2) over deze conferentie, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 juli 1996 over de follow-up van de Internationale Conferentie van Cairo over bevolking en ontwikkeling (3) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 2 december 1996 betreffende de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 1997 (5) over de mededeling van de Commissie betreffende integratie van de gelijke kansen voor vrouwen en mannen in alle communautaire beleidsvormen en acties - "mainstreaming", – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 mei 2000 (6) over de mededeling van de Commissie over nieuwe maatregelen ter bestrijding van de vrouwenhandel, – gelet op Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (rassengelijkheidsrichtlijn) (7) , – onder verwijzing naar zijn standpunten van 17 november 1999 (8) en 9 maart 2004 (9) over de vaststelling van communautaire actieprogrammas (DAPHNE I en DAPHNE II, resp. 2000-2003 en 2004-2008) betreffende preventieve maatregelen ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 20 september 2001 over gelijk loon voor werk van gelijke waarde (10) en over de vertegenwoordiging van vrouwen bij de sociale partners van de Europese Unie (11) van 25 september 2002, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2004 over de combinatie van beroeps- en gezinsleven (12) , – gezien de resultaten van de 49ste vergadering van de VN-commissie over de positie van de vrouw op 4 maart 2005, – gezien de ernstige incidenten die op 6 maart 2005 in Istanboel hebben plaatsgevonden tijdens een betoging in verband met de internationale vrouwendag, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat, hoewel vrouwen meer dan de helft van de bevolking en het electoraat in de Europese Unie uitmaken, zij nog altijd ondervertegenwoordigd zijn in economische, sociale en politieke besluitvormingsorganen in de hele Unie, en dat met name in sommige lidstaten het aantal vrouwelijke parlementsleden onder het mondiale gemiddelde van 15,6% ligt, B. overwegende dat de rechten van vrouwen nog altijd met voeten worden getreden in de hele wereld, hoewel zij een integrerend, onvervreemdbaar en ondeelbaar onderdeel van de universele rechten van de mens uitmaken, en dat de schendingen een bijzonder schokkend karakter hebben in door oorlog verscheurde gebieden waar vrouwen het slachtoffer zijn van verkrachting, gedwongen zwangerschap en seksuele uitbuiting, C. overwegende dat seksuele uitbuiting niet is afgenomen en dat volgens schattingen in de Europese Unie ieder jaar honderdduizenden vrouwen en kinderen uit derde landen het slachtoffer worden van mensenhandel, D. overwegende dat genitale verminking, een in EU-landen niet onbekend verschijnsel, nog steeds op grote schaal wereldwijd plaatsvindt (volgens de WGO zijn in de hele wereld ieder jaar 2 miljoen vrouwen het slachtoffer van deze praktijken), E. overwegende dat 'empowerment' van vrouwen een cruciale factor is voor het uitroeien van armoede en noodzakelijk voor het verwezenlijken van de doelstellingen van de strategie van Lissabon en het bereiken van het doel dat tegen 2010 60% van de vrouwen aan het arbeidsproces deelnemen, F. overwegende dat gelijke toegang tot goederen en diensten en economische onafhankelijkheid van vrouwen essentieel is voor het bereiken van gelijkheid in alle onderdelen van de samenleving, G. overwegende dat maatregelen voor het vergemakkelijken van het combineren van werk en privéleven een absolute voorwaarde zijn voor het bevorderen van gendergelijkheid in werkgelegenheid en sociaal leven, overeenkomstig de conclusies van de topbijeenkomsten van Barcelona en Lissabon, H. overwegende vrouwen uit minderheidsgroepen bijzondere aandacht verdienen, I. overwegende dat het internationale jaar van de VN voor projecten voor micro-kredieten, waar een groot aantal vrouwen van profiteert, door de Unie actief moet worden gestimuleerd, J. overwegende dat de oplopende werkloosheid in Europa de bevordering vereist van specifieke maatregelen voor het vergemakkelijken van de toegang van vrouwen tot hoogwaardige banen, omdat zij het eerst met werkloosheid te maken krijgen, en dat, hoewel vrouwen vaak beter geschoold zijn dan mannen, zij nog niet van dit voordeel kunnen profiteren, K. overwegende dat de salariskloof tussen mannen en vrouwen in Europa gemiddeld nog altijd 16 tot 33% bedraagt en dat op het vlak van de toepassing in de praktijk van het beginsel van gelijke beloning voor werk van gelijke waarde, dat 30 jaar geleden werd geïntroduceerd middels Richtlijn 75/117/EEG (13) inzake gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, niet echt vooruitgang is geboekt; verder overwegende dat, in vergelijking met 6,6% mannen, 30% vrouwen in de EU een deeltijdbaan heeft, vaak gedwongen vanwege een tekort aan betaalbare kinderopvangplaatsen, L. overwegende dat de ervaring leert dat ten minste een derde gekozen vrouwen in alle institutionele organen het minimum is om volledig rekening te houden met de belangen van vrouwen in de samenleving en dat 50% het gerechtvaardigde doel is om paritaire democratie te bereiken, een beginsel dat in een aantal lidstaten op partij-, lokaal, nationaal en Europees niveau ingang heeft gevonden; overwegende dat een duidelijk EU-beleid inzake paritaire democratie niet bestaat, M. overwegende dat miljoenen vrouwen geen informatie en onderwijs ontvangen met betrekking tot hun gezondheid en geen toegang hebben tot noodzakelijke medische behandeling, informatie over of toegang tot voorbehoedsmiddelen, en dat in het bijzonder met betrekking tot seksueel overdraagbare ziekten zoals HIV/aids, een recent rapport van de Wereldbank schat dat wereldwijd 201 miljoen vrouwen geen toegang hebben tot voorbehoedsmiddelen, resulterend in 23 miljoen ongewenste zwangerschappen en een sterftecijfer onder kinderen van 1,4 miljoen, N. overwegende dat het Actieplatform van 1995 nadrukkelijk melding maakt van de vrijheid van beslissing en van verantwoordelijkheid met betrekking tot aan seksualiteit gerelateerde onderwerpen, volledige eerbiediging van de integriteit van het individu en gelijkheid op het gebied van seksuele betrekkingen en reproductie, O. overwegende dat het Luxemburgse voorzitterschap en de Commissie een stimulerende rol hebben vervuld bij de voorbereidende werkzaamheden voor en tijdens de onderhandelingen in het kader van de 49-ste zitting van de VN-Commissie inzake de status van de vrouw, 1. is ingenomen met de verklaring van de 49-ste zitting van de VN-Commissie inzake de status van de vrouw, waarin andermaal de verklaring en het actieprogramma die in 1995 in Beijing werden aangenomen, worden bevestigd; 2. veroordeelt met klem het geweld dat de Turkse politie in Istanboel heeft gebruikt tijdens de betoging ter gelegenheid van de internationale vrouwendag op 6 maart 2005 en verzoekt de Commissie het Parlement een diepgaand verslag over die gebeurtenissen voor te leggen; 3. verzoekt de lidstaten van de VN die dit nog niet gedaan hebben het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van de vrouw te ratificeren; 4. herinnert eraan dat de rechten van de vrouw een integrerend, onvervreemdbaar en ondeelbaar onderdeel uitmaken van de universele rechten van de mens en is van mening dat het bevorderen van de rechten van de vrouw een fundamentele voorwaarde is voor het tot stand brengen van ware democratie; en dat alle denkbare middelen moeten worden ingezet om schendingen van vrouwenrechten, ook in de Unie, te voorkomen; 5. verzoekt de lidstaten wetgeving aan te nemen, of bestaande wetten daadwerkelijk ten uitvoer te leggen, om een eind te maken aan de genitale verminking op hun grondgebied en betrokken derde landen te helpen in samenwerking met de plaatselijke NGO's programma's op te zetten ter bestrijding van deze praktijken; 6. roept de lidstaten waarvan bekend is dat er sterilisatie zonder instemming plaatsvindt op, politieactiviteiten te coördineren en een eind te maken aan deze gang van zaken, 7. veroordeelt gedwongen huwelijken en dringt er bij de lidstaten en bij de Commissie als coördinatrice op aan, de nodige stappen te ondernemen om de daders te straffen, zelfs als gedwongen huwelijken buiten het grondgebied van de Unie worden gesloten door personen die in de Unie woonachtig zijn; 8. onderstreept dat de situatie van vrouwen in de EU sinds 1995 niet daadwerkelijk is verbeterd, ongeacht de implementatie en toepassing van bestaande wetgeving, zoals Richtlijn 75/117/EEG (14) en Richtlijn 76/207/EEG (15) betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces en de beroepsopleiding; vindt dat de Commissie erop moet toezien dat vrouwen in de nieuwe lidstaten volledig profiteren van het acquis inzake vrouwenrechten en stelt een pan-Europese campagne voor met betrekking tot dit acquis , om vrouwen meer bewust te maken van hun rechten; 9. verwelkomt het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in werk en beroep (nieuwe versie) ( COM(2004)0279 ) als een belangrijke stap in de richting van meer zekerheid en duidelijkheid op het vlak van gendergelijkheid; 10. verwelkomt de goedkeuring van Richtlijn 2004/113/EG (16) tot toepassing van het beginsel van gelijke behandeling tussen mannen en vrouwen bij de toegang tot en het leveren van goederen en diensten, en is van mening dat deze richtlijn een belangrijk instrument is voor gendergelijkheid, maar betreurt dat niet genoeg vooruitgang is geboekt in de richting van het volledig afschaffen van het gebruik van gender als een discriminerende factor bij het vaststellen van premies en verstrekkingen op het gebied van verzekeringen en daaraan gerelateerde activiteiten; 11. erkent dat er enkele positieve maatregelen zijn genomen in verband met geweld tegen vrouwen, maar onderstreept het gebrek aan echte politieke wil om huiselijk geweld tegen vrouwen, sekstoerisme en vrouwenhandel aan te pakken en uit te roeien en wettelijke maatregelen te nemen, zoals het asielrecht voor slachtoffers; 12. verzoekt de Commissie derhalve 2006 uit te roepen tot het Jaar tegen Geweld jegens Vrouwen; en verzoekt de Commissie verder Roemenië, Bulgarije, Turkije en aangrenzende landen volledig bij de voorbereidingen en alle manifestaties, programma's en projecten in het kader van het jaar tegen geweld jegens vrouwen te betrekken; 13. erkent dat de gezondheidssituatie van vrouwen in de EU het voorbije decennium aanzienlijk is verbeterd, maar wijst erop dat er nog altijd een groot aantal factoren is dat gendergelijkheid in verband met gezondheid in de weg staat; verzoekt dan ook dat, wanneer Europese programma's worden vastgesteld, rekening wordt gehouden met verschillende patronen van de gezondheid van vrouwen en dat bijzondere aandacht gaat naar reproductieve gezondheid; 14. dringt er bij de lidstaten en de Commissie met klem op aan de genderdimensie prioriteit toe te kennen in wereldconferenties van de VN, zoals Caïro +10 en de Wereldtop over sociale ontwikkeling in 2005, rekening houdende met de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling van de VN; 15. herinnert eraan dat onderwijs en opleiding essentieel zijn voor het bereiken van gelijkheid tussen vrouwen en mannen, en onderstreept de noodzaak van levenslang leren en beroepsopleiding voor het bevorderen van de gelijke toegang van vrouwen tot hoogwaardige banen en alle niveaus van het beroepsleven; wijst er in dit verband op dat tweederde van de 860 miljoen analfabeten vrouwen zijn; 16. roept de Raad op om op voorstel van de Commissie zijn goedkeuring te hechten aan genderspecifieke indicatoren gerelateerd aan de 'feminisering' van armoede, teneinde te komen tot een onderling beter afgestemd beleid inzake sociale bescherming en erop toe te zien dat in het ontwikkelingsbeleid van de Unie de bestrijding van de 'feminisering' van de armoede de hoogste prioriteit krijgt; 17. herhaalt dat een quotum van 40% moet worden gehaald wat de participatie van vrouwen betreft op bemiddelings-, vredeshandhavings-, conflictpreventie- en aan noodhulp gerelateerde posten, inclusief fact finding- en waarnemersmissies van de EU en de lidstaten; 18. herinnert aan het belang van het individuele recht van vrijheid van meningsuiting, maar onderstreept de rol van de media, de reclame en het internet bij het vormen van waarden en genderstereotypen, en zou derhalve verheugd zijn over een debat met gebruikers en regelgevende autoriteiten over hun rol bij het vinden van het juiste evenwicht tussen vrijheid van meningsuiting en het recht op menselijke waardigheid; met name waar het gaat om media en reclame-uitingen die bekeken kunnen worden door kinderen; 19. roept de Commissie en de Raad op maatregelen voor te stellen voor het verbeteren van de toegang van vrouwen tot de economische, sociale en politieke besluitvorming en beklemtoont het belang van toepassing van gendermainstreaming in alle Europese beleidsmaatregelen; 20. roept de Commissie en de Raad op ervoor te zorgen dat bij alle programma's en activiteiten die met geld van EU-begrotingen worden gefinancierd, met name bij de Structuurfondsen, met ingang van 2006 aan genderbudgettering wordt gedaan; 21. roept politieke partijen op zowel het nationale als het Europese niveau op hun partijstructuren en -procedures opnieuw te bekijken om alle directe en indirecte belemmeringen voor de participatie van vrouwen weg te nemen en adequate strategieën te ontwikkelen om te komen tot een beter evenwicht tussen mannen en vrouwen in gekozen fora, waaronder positieve maatregelen zoals quota's; 22. roept de Commissie op een voorstel te doen voor een follow-upstrategie met betrekking tot de door de verschillende EU-voorzitterschappen uitgewerkte indicatoren; 23. verwelkomt de hervormingen van de wetgeving in Turkije, maar herhaalt zijn bezorgdheid over het feit dat vrouwen nog altijd het slachtoffer worden van eerwraak en geweld en herhaalt derhalve zijn oproep aan de Commissie en de Raad de samenwerking met de Turkse autoriteiten voort te zetten en de situatie van de vrouwenrechten in Turkije nauw te blijven volgen; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid artikel 152, lid 4, letter a), – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder artikel 3, waarin staat dat het verboden is om het menselijk lichaam en bestanddelen daarvan als zodanig als bron van financieel voordeel aan te wenden, – gelet op Richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2003 (2) over de voorkoming en bestrijding van de handel in menselijke organen en weefsels, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat eind december 2004 in reportages het bestaan onthuld is van een kliniek in Roemenië dat gespecialiseerd is in de donatie van eicellen aan EU-onderdanen, met name van Britse nationaliteit, tegen een financiële vergoeding, B. overwegende dat een ploeg die door de Britse Human Fertilisation and Embryology Authority (HFEA) naar Roemenië is gestuurd om bedenkingen over betaling van donoren te onderzoeken, geen bewijzen heeft kunnen vinden dat aan Roemeense donoren meer wordt betaald dan een legitieme kostenvergoeding, maar dat de Roemeense regering wel heeft besloten de kliniek te sluiten en de zaak naar het openbaar ministerie te verwijzen, C. overwegende dat de HFEA een discussienota heeft gepubliceerd, waarin betaling van £ 1.000 aan de donor als optie wordt vermeld, en het publiek om commentaar heeft gevraagd, D. overwegende dat het wegnemen van eicellen o.a. als gevolg van de hyperstimulering van de eierstokken een groot medisch risico's oplevert voor het leven en de gezondheid van de vrouw, E. overwegende dat ondanks de kans op ernstige gevolgen voor het leven en de gezondheid van de vrouw de hoge prijs die wordt betaald voor eicellen aanzet en aanmoedigt tot een donatie vanwege de relatieve armoede van de donors, F. overwegende dat de belofte van financiële beloning voor een vrouw, vooral wanneer zij economisch behoeftig is, aanleiding kan zijn om de verkoop van haar eicellen te overwegen, hetgeen bijzondere risico's voor haar eigen leven en gezondheid kan opleveren, alsook voor de ontvangster, omdat de donor een medische geschiedenis of medische risico's zou kunnen verzwijgen op grond waarvan een donatie niet raadzaam zou zijn, G. overwegende dat artikel 12 van Richtlijn 2004/23/EG duidelijk maakt dat, afgezien van een vergoeding, betaling voor cel- en weefseldonaties in Europa niet aanvaardbaar is en dat cellen en weefsels als zodanig geen voorwerp van handel mogen zijn, H. overwegende dat het verkrijgen van cellen niet onder druk of als gevolg van een stimulans mag geschieden, en dat de vrijwillige, onbetaalde donatie van eicellen moet worden verzekerd, zodat vrouwen geen "leveranciers van grondstoffen" worden, 1. wijst erop dat het menselijk lichaam geen bron van profijt mag zijn, en dat met name aandacht moet worden besteed aan kwetsbare personen die het slachtoffer dreigen te worden van handel, met name vrouwen; 2. veroordeelt elke vorm van handel met het menselijk lichaam of bestanddelen daarvan, en herinnert eraan dat in artikel 12, lid 1 van Richtlijn 2004/23/EG wordt gesteld dat de lidstaten zich dienen te beijveren om vrijwillige, onbetaalde donaties van weefsels en cellen te verzekeren; 3. wijst erop dat volgens dat artikel de lidstaten instaan voor de vaststelling, in het kader van de richtlijn, van de voorwaarden voor het verlenen van compensaties en van de hoogte ervan; 4. is van oordeel dat de activiteiten van de Roemeense Global Arts-kliniek en soortgelijke inrichtingen als handel moeten worden beschouwd en daarom onaanvaardbaar zijn; 5. verzoekt de Commissie de hierboven genoemde informatie volledig te onderzoeken en met name duidelijkheid te verschaffen ten aanzien van de tegenstrijdigheden tussen de informatie van de Britse en de Roemeense autoriteiten; 6. verzoekt de lidstaten vóór 7 april 2006, de datum waarop Richtlijn 2004/23/EG moet zijn omgezet, de nodige maatregelen te treffen voor een transparant en evolutief beleid met betrekking tot de vergoeding van de uitgaven en ongemakken in verband met het doneren van weefsels en cellen; 7. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een evaluatie uit te voeren van de nationale wetgevingen inzake eiceldonaties en de vergoedingsstelsels voor het doneren van organen en voortplantingscellen, en deze evaluatie openbaar te maken; 8. is van oordeel dat het er in de praktijk met name om gaat onvruchtbare paren die op een eiceldonatie wachten, een concreet antwoord te geven, en verzoekt de Commissie meer en betere alternatieven te ontwikkelen ter voorkoming en behandeling van onvruchtbaarheid; 9. wenst dat de donatie van eicellen, zoals de orgaandonatie in het algemeen, aan strikte regels wordt onderworpen, teneinde de donoren en de ontvangers te beschermen en alle vormen van menselijke exploitatie te bestrijden; 10. wijst erop dat vrouwen die gedwongen worden enig deel van hun lichaam, inclusief voortplantingscellen, te verkopen, ten prooi vallen aan georganiseerde criminele netwerken die handel drijven in personen en organen; 11. is verheugd over de resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 8 maart 2005 (A/59/516/Add.1) waarin uitdrukkelijk wordt verwezen naar de noodzaak uitbuiting van vrouwen tegen te gaan en verzoekt de Commissie dienovereenkomstig het klonen van mensen van steun en financiering in het kader van EU-programma's uit te sluiten; 12. verzoekt de Commissie na te gaan of dergelijke gevallen zich ook in lidstaten en andere kandidaat- of derde landen voordoen; 13. verzoekt de lidstaten maatregelen te nemen om uitbuiting van vrouwen bij de toepassing van biowetenschappen te voorkomen; 14. is verheugd over het besluit van de Zesde Commissie van de Verenigde Naties van 18 februari 2005 en verzoekt de Commissie het klonen van mensen dienovereenkomstig uit te sluiten van financiering uit hoofde van het Zevende Kaderprogramma voor onderzoek; 15. verzoekt de Commissie voor andere vormen van embryonaal onderzoek en embryonaal stamcellenonderzoek het subsidiariteitsbeginsel toe te passen, zodat in lidstaten waar dergelijk onderzoek wettelijk is toegestaan, dit onderzoek uit de nationale begroting kan worden gefinancierd; is van oordeel dat EU-financiering moet worden geconcentreerd op alternatieven zoals somatischestamcellenonderzoek en navelstrengstamcellenonderzoek dat in alle lidstaten wordt geaccepteerd en reeds tot succesvolle behandeling van patiënten heeft geleid; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan het voorzitterschap van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over nucleaire ontwapening en met name zijn resolutie van 26 februari 2004 (1) over de bijeenkomst van het voorbereidend comité voor de Toetsingsconferentie van het non-proliferatieverdrag in 2005, B. onderstrepende dat in het concept van de Europese veiligheidsstrategie en de strategie van de EU inzake massavernietigingswapens, zoals goedgekeurd door de uitgebreide Unie, de nadruk wordt gelegd op het belang van nucleaire non-proliferatie en ontwapening, C. erkennende dat alle lidstaten van de EU partij zijn bij het Non-proliferatieverdrag (NPV) en dat twee lidstaten van de EU kernwapenstaten zijn in de zin van het NPV, D. overwegende dat de door de secretaris-generaal van de VN ingestelde werkgroep op hoog niveau inzake dreigingen, uitdagingen en veranderingen heeft verklaard dat de situatie, indien het non-proliferatiestelsel verder wordt uitgehold, onomkeerbaar dreigt te worden, proliferatiegolf als resultaat, 1. bekrachtigt zijn standpunt dat het NPV van vitaal belang is voor de preventie van de proliferatie van kernwapens en voor de nucleaire ontwapening; 2. herinnert eraan dat het uiteindelijke doel van de EU en het NPV erin bestaat kernwapens volledig uit te bannen en verwacht dat de officiële en niet-officiële kernwapenstaten zich actief met deze kwestie bezighouden en verdere vooruitgang boeken in de richting van de vermindering en afschaffing van kernwapens; 3. verzoekt de EU en haar lidstaten - in een geest van "doeltreffend multilateralisme" en solidariteit, en ter uitvoering van de strategie van de EU tegen de proliferatie van massavernietigingswapens - tijdens de NPV-toetsingsconferentie in 2005 één front te vormen en een positieve bijdrage aan de gesprekken te leveren; dringt erop aan dat in hun verklaringen bijzondere aandacht wordt besteed aan nieuwe initiatieven op het gebied van nucleaire ontwapening en de revitalisering van de VN-ontwapeningsconferentie; 4. verzoekt de Raad en de lidstaten hun gemeenschappelijke verklaring verder uit te werken krachtens dewelke het NPV behouden moet blijven en - ter ondersteuning van het gemeenschappelijk standpunt van de Unie betreffende de universalisering en versterking van multilaterale overeenkomsten op het gebied van de non-proliferatie van massavernietigingswapens en overbrengingsmiddelen daarvoor - een verklaring af te leggen over het gemeenschappelijk standpunt van de EU en de strategie van de EU tijdens de toetsingsconferentie; 5. doet een beroep op de Raad en de lidstaten om te werken aan de doelmatige tenuitvoerlegging van punt 15.3 van de sectie getiteld "Artikel VI en 8 tot 12 preambulaire paragrafen" van het slotdocument van de NPV-toetsingsconferentie van 2000 om tot een verdrag te komen waarin de productie van alle wapens met splijtstof daadwerkelijk wordt uitgebannen; 6. verzoekt de EU met haar internationale partners, o.a. de NAVO, samen te werken bij de ontwikkeling en bevordering van de beginselen om terroristen of hen die deze onderdak bieden, te weerhouden van toegang tot massavernietigingswapens en -materiaal; verzoekt de verdragspartners de verplichtingen na te komen die zijn vastgelegd in Resolutie 1540 (2004) van de VN-veiligheidsraad over niet-gouvernementele actoren en de proliferatie van kernwapens; 7. verzoekt de Raad en de Commissie een programma op te zetten ter voorkoming van mondiale verspreiding van materiaal, technologie en kennis met betrekking tot kernwapens; 8. doet een beroep op alle landen en in het bijzonder op landen die beschikken over kernwapens, om landen die zouden kunnen proberen kernwapens of ander materiaal voor kernontploffingen te bemachtigen niet te helpen of aan te moedigen, met name landen die het NPV niet hebben ondertekend; 9. is er sterk van overtuigd dat het streven naar nucleaire ontwapening aanzienlijk zal bijdragen tot de internationale veiligheid en de strategische stabiliteit en ook het risico van diefstal van plutonium of hoogverrijkt uranium door terroristen zal verkleinen; dringt erop aan dat de EU steun verleent aan het voorstel van Kofi Anan, secretaris-generaal van de VN, en Mohammed El-Baradei, directeur-generaal van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA), voor een internationaal initiatief inzake de nieuwe gevaren op nucleair gebied en de noodzaak om de nucleaire ontwapening van zowel officiële als niet-officiële kernwapenstaten te verzekeren; 10. verzoekt de EU zich tot het uiterste in te spannen voor de aanneming van een Modelverdrag inzake kernwapens dat reeds bij de VN is gedeponeerd en dat het raamwerk zou kunnen bieden voor maatregelen in het kader van een wettelijk bindend ontwapeningsproces; 11. verzoekt het Luxemburgse voorzitterschap en de Raad om een verdere concretisering door aan te geven hoe zij hun gemeenschappelijke doelstelling uit de EU-strategie inzake massavernietigingswapens denken te bereiken, namelijk "de rol van de VN-Veiligheidsraad te bevorderen en de deskundigheid waarmee het probleem van de verspreiding tegemoet kan worden getreden, te versterken" en daarbij specifiek in te gaan op de vraag hoe de staten die partij zijn bij het NPV de unieke ervaring op het gebied van verificatie en inspectie van UNMOVIC kunnen behouden, bijvoorbeeld door middel van bij toerbeurt beschikbare deskundigen; 12. verzoekt de Raad en de Commissie om een voorstel om derde landen en lidstaten die dit nog niet hebben gedaan ertoe te brengen de Aanvullende IAEA-protocollen te ondertekenen en te ratificeren; 13. verzoekt de Raad en de lidstaten om hun toezegging financiën ter beschikking te stellen ter ondersteuning van specifieke projecten onder leiding van multilaterale instellingen als het IAEA te verduidelijken en meer inhoud te geven; 14. verzoekt de EU op de NPV-toetsingsconferentie van 2005 voor te stellen dat de VN-commissie voor Ontwapening onverwijld het noodzakelijke hulporgaan voor nucleaire ontwapening opricht; 15. verzoekt de EU de nodige coördinatiemechanismen te ontwikkelen (de Monitoring Unit voor massavernietigingswapens in samenwerking met het Situatiecentrum van de EU) om ervoor te zorgen dat de inlichtingendiensten worden ingezet voor het opbouwen van solidariteit en vertrouwen tussen de lidstaten op het gebied van het beleid inzake massavernietigingswapens; 16. beklemtoont dat het belangrijk en urgent is dat het Verdrag over een algeheel verbod op kernproeven (CTBT) zonder verdere vertraging, onvoorwaardelijk en overeenkomstig de institutionele procedures wordt ondertekend en geratificeerd, zodat het zo snel mogelijk in werking kan treden; verzoekt de Raad en de Commissie met klem om in de dialoog met de partnerlanden die zulks nog niet hebben gedaan, aan te dringen op ratificatie van het CTBT en/of het NPV; 17. dringt er opnieuw bij de VS op aan een eind te maken aan de ontwikkeling van nieuwe generaties nucleaire strijdwapens ("bunkerbusters") en het CTBT te ondertekenen en te ratificeren; verzoekt de VS tevens duidelijkheid te verschaffen over de aantallen en de strategische doelen van het Amerikaanse tactische kernarsenaal op Europese bases; 18. doet een beroep op Israël, India en Pakistan om partij te worden bij het NPV; 19. steunt de door 25 Nobelprijswinnaars ondertekende oproep aan de regeringen van de Verenigde Staten, Rusland, China, Frankrijk, het VK, India, Pakistan, Israël en Noord-Korea om verdere stappen aan te moedigen en ten uitvoer te leggen om hun operationele kernwapensystemen af te bouwen, teneinde het risico op een nucleaire ramp te beperken; steunt het voorstel van de Hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) van de EU om een kernwapenvrije zone te creëren in het Midden-Oosten en vraagt om een inspanning om dit voorstel te verwezenlijken; 20. spreekt andermaal zijn steun uit voor de door de burgemeesters van Hiroshima en Nagasaki geïnitieerde internationale campagne van burgemeesters voor nucleaire ontwapening en beveelt de internationale gemeenschap aan passende aandacht te geven aan het campagneproject "Visie 2020", waarin wordt gepleit voor een stapsgewijze ontmanteling van alle kernwapens; 21. is verheugd over het feit dat in de meest recente overeenkomsten van de EU met derde landen en actieplannen clausules zijn opgenomen inzake de non-proliferatie van massavernietigingswapens; wijst erop dat dergelijke maatregelen door alle partnerlanden van de EU zonder uitzondering ten uitvoer moeten worden gelegd; 22. onderstreept dat het voorkomen van bedreigingen voor de veiligheid van een land de inzet van de gehele internationale gemeenschap vereist; wijst op de noodzaak van sterkere regionale en multilaterale veiligheidsstructuren in het Midden-Oosten, het Indiase subcontinent en Noordoost-Azië om de druk in de richting van tot nucleaire proliferatie weg te nemen en de stopzetting van kernwapenprogramma's te bewerkstelligen; 23. dringt erop aan alle politieke en diplomatieke middelen in te zetten om te zorgen voor het vreedzaam bijleggen van de geschillen in verband met verspreiding van kernwapens; Iran 24. stelt met verontrusting vast dat Hassan Rowhani, secretaris van de Iraanse nationale veiligheidsraad, op 27 februari 2005 nogmaals heeft verklaard dat Teheran geen afstand zou doen van het op grond van het NPV bestaande "recht" uranium te verrijken en verzoekt de Iraanse autoriteiten geen verwarrende en elkaar tegensprekende verklaringen meer af te leggen; 25. stelt vast dat Rusland en Iran op 27 februari 2005 een overeenkomst inzake kernbrandstofvoorziening ondertekenden waarmee voor Iran de weg wordt geëffend volgend jaar zijn eerste kernreactor in Bushehr op te starten en waarin Teheran wordt verplicht alle afgewerkte kernbrandstof naar Rusland terug te zenden, 26. verzoekt de Raad het initiatief te nemen van de regering van de Russische Federatie waarborgen te krijgen dat de overeenkomst die zij onlangs met Iran heeft gesloten over de leverantie van splijtbaar materiaal uitsluitend bestemd is voor civiel gebruik, en te zorgen voor steun aan de diplomatieke activiteiten van de EU; gaat ervan uit dat het IAEA de overdracht van brandstof tussen Rusland en Iran scherp in het oog houdt; 27. is verheugd over de verklaring van eind januari 2005 van Mohammed El-Baradei, directeur-generaal van de IAEA, over het verbeterde inzicht dat de nucleaire veiligheidsinspecteurs van het agentschap de afgelopen 15 maanden hebben verworven in de aard en de omvang van het kernprogramma van Iran; 28. bekrachtigt zijn volledige steun voor het Akkoord van Parijs van 15 november 2004 waarin Iran zich ertoe heeft verplicht zijn uraniumverrijkingsprogramma op te schorten, alsmede voor de benadering van drie EU-landen om een dialoog met de Iraanse autoriteiten te voeren teneinde te zorgen voor een vreedzame en diplomatieke oplossing voor de nucleaire kwesties die in het land spelen, en dringt aan op objectieve waarborgen van de Iraanse regering ten aanzien van de niet-militaire aard van haar kernprogramma; 29. verzoekt Iran opnieuw te bevestigen dat het zich gebonden voelt door het NPV en zijn besluit tot opschorting van de verrijking van uranium van permanente aard zal maken om zo een duurzaam vertrouwen in het vreedzame karakter van de bedoelingen van dit land te scheppen en de weg vrij te maken voor een vruchtbaar partnerschap tussen de EU en Iran; wijst er met klem op dat de onderhandelingen over een handels- en samenwerkingsovereenkomst moeten worden gekoppeld aan een bevredigende oplossing van het kernwapenprobleem en van vertrouwenwekkende controlemaatregelen; 30. verzoekt de Raad en de Commissie met de Iraanse autoriteiten onderhandelingen aan te gaan over de overdracht van technologie en kennis, alsmede over financiële steun voor hernieuwbare energiebronnen; 31. doet een beroep op het Iraanse parlement om het ratificatieproces van het aanvullende protocol bij het NPV af te ronden; 32. doet een beroep op de Amerikaanse regering om de diplomatieke aanpak van de EU ter oplossing van het vraagstuk volledig te ondersteunen; is van oordeel dat dit vraagstuk van essentieel belang is voor een hernieuwde transatlantische agenda en is verheugd over de recente Amerikaanse verklaring dienaangaande, en over eerdere verzekeringen dat zij niet tot een militair optreden tegen Iran zal overgaan; Noord-Korea 33. is ernstig verontrust over het feit dat Noord-Korea op 10 februari 2005 heeft verklaard kernwapens te bezitten en zijn deelname aan het zespartijenoverleg over zijn kernprogramma voor onbepaalde tijd heeft opgeschort; 34. neemt nota van de verklaring van Noord-Korea dat het land uiteindelijk streeft naar een kernvrij Koreaans schiereiland en dringt erop aan dat het land zijn verplichtingen krachtens het NPV nakomt en dat de regering en andere betrokken partijen concrete stappen nemen met het oog op onderhandelingen en het kiezen van een constructieve benadering; 35. dringt er bij Noord-Korea op aan zich opnieuw aan te sluiten bij het NPV, terug te komen op zijn besluit niet meer deel te nemen aan het zespartijenoverleg en de hervatting mogelijk te maken van de onderhandelingen om een vreedzame oplossing voor de crisis op het Koreaanse schiereiland te kunnen vinden; 36. dringt er bij Noord-Korea en de VS op aan een spoedige oplossing van de huidige crisis mogelijk te maken, in eerste instantie door de VS te laten aanbieden de levering van zware stookolie te hervatten in ruil voor een verifieerbare stillegging van de centrale in Yongbyon teneinde een verdere verslechtering van de huidige situatie te voorkomen; 37. verzoekt de Raad om opnieuw te overwegen aan Zuid-Korea 4 miljoen EUR te betalen ter dekking van de kosten van de opschorting van de Organisatie voor energieontwikkeling op het Koreaanse schiereiland, gezien de belangrijke rol die dit initiatief de laatste tijd heeft gespeeld, en aangezien dat het vermoedelijk kan worden ingezet voor de levering van conventionele energie in de toekomst; 38. is van oordeel dat de EU hernieuwde inspanningen moet ondersteunen om Noord-Korea in staat te stellen af te zien van het verdere gebruik van kernenergie in ruil voor gegarandeerde energieleveringen; 39. verzoekt de Raad en de Commissie financiële steun aan te bieden voor de levering van zware stookolie om tegemoet te komen aan de behoefte van Noord-Korea aan primaire energie, en verzoekt de Commissie en de Raad om de noodzakelijke contacten te leggen voor deelname van de EU aan een toekomstig zespartijenoverleg en daarbij duidelijk te maken dat de Europese Unie ten aanzien van het Koreaanse schiereiland het principe "No Say, No Pay" huldigt; 40. beseft dat de beweringen dat Noord-Korea over een hoogverrijkt-uraniumprogramma zou beschikken en uranium aan Libië zou hebben geleverd in de huidige crisis centraal staan; wijst er echter op dat deze beweringen niet door bewijzen worden gestaafd en dringt aan op een openbare hoorzitting in het Europees Parlement om deze beweringen te evalueren; o o o 41. verzoekt de Raad en de Commissie het Europees Parlement te zijner tijd een voortgangsverslag over de bereikte resultaten van de NPV-toetsingsconferentie 2005 voor te leggen; 42. beveelt de deelneming aan van een officiële delegatie van het Parlement aan de NPV-toetsingsconferentie; 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan het voorzitterschap van de Raad, de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de regeringen en parlementen van Iran en Noord-Korea en alle landen die partij zijn bij het NPV en het IAEA. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 januari 2003 over de associatieovereenkomst met de Republiek Libanon (1) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het euro-mediterraan partnerschap, en met name die van 23 februari 2005 (2) , – gelet op resolutie nr. 1559 van de VN-Veiligheidsraad van 2 september 2004 over Libanon, – gelet op de verklaring van de Voorzitter van de VN-Veiligheidsraad van 15 februari 2005 over Libanon, – gezien de conclusies van de Raad van 21 februari 2005 over het vredesproces in het Midden-Oosten, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2003 over het grotere Europese nabuurschap: een nieuw kader voor de betrekkingen met de oostelijke en zuidelijke buurlanden (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 februari 2004 over een nieuwe impuls voor EU-maatregelen inzake mensenrechten en democratisering met mediterrane partners (4) , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. diep geschokt door de aanslag die op 14 februari 2005 is gepleegd in Beiroet en die het leven heeft gekost aan de voormalige eerste minister van Libanon, Rafiq Hariri, alsmede aan andere onschuldige burgers, B. overwegende dat Rafiq Hariri een van de meest invloedrijke politici was, en een van de mensen die zich het meest heeft ingezet voor het verzoeningsproces in Libanon en een groot voorvechter van de terugtrekking van buitenlandse troepen uit zijn land, C. overwegende dat Libanon als land sterke historische, culturele en economische banden met Europa heeft, een belangrijke partner van de Europese Unie in het Midden-Oosten is en deelneemt aan het Europese nabuurschapsbeleid en overwegende dat deze tragedie een aanslag vormt op de democratische beginselen die Libanon en de Europese Unie koesteren, D. gesteund door de grote schaal waarop er de afgelopen dagen vreedzame en democratische volksmanifestaties hebben plaatsgevonden en het feit dat hieruit een sterke mate van nationale eenheid blijkt tussen de verschillende politieke en religieuze stromingen van het land; E. ermee ingenomen dat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Kofi Annan, heeft besloten op korte termijn een onderzoekscommissie in te stellen, belast met het ophelderen van "de omstandigheden, de oorzaken en de gevolgen" van het overlijden van de voormalige eerste minister van Libanon, Rafiq Hariri, F. overwegende dat op 28 februari 2005 Omar Karami, eerste minister van Libanon, is afgetreden, toen een door de oppositie gesteunde motie van wantrouwen in de regering door het parlement werd behandeld en naar aanleiding van de publieke druk van demonstraties van de oppositie, waarin werd opgeroepen tot terugtrekking van de Syrische troepen, G. overwegende dat in mei 2005 in Libanon parlementsverkiezingen zullen worden gehouden en dat de Libanese bevolking haar politieke toekomst zelf wenst te bepalen, H. overwegende dat de Syrische en Libanese president hebben besloten aan te kondigen dat de Syrische troepen zich vóór eind maart zullen terugtrekken in de oostelijk gelegen Bekaa-vallei, terwijl de internationale gemeenschap heeft aangedrongen op een volledige en snelle terugtrekking uit Libanon, I. overwegende dat het door de hervatting van de onderhandelingen tussen de Israëlische regering en de Palestijnse Nationale Autoriteit nog dringender is geworden Syrië en Libanon bij het proces te betrekken teneinde tot een algehele en duurzame oplossing van het conflict in het Midden-Oosten te komen, J. overwegende dat de op handen zijnde ondertekening van de associatieovereenkomst met de Europese Unie Syrië zal nopen tot een politieke dialoog gebaseerd op steun voor de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat alsmede de eerbiediging van het internationaal recht, K. overwegende dat voorkomen moet worden dat Libanon in een nieuwe periode van onrust terechtkomt, dat de fragiele democratische instellingen gesteund en geconsolideerd moeten worden en dat het wederopbouwproces moet worden voortgezet, L. overwegende dat een volledig democratisch en soeverein Libanon een belangrijke rol kan spelen bij de ontwikkeling van het Euro-mediterraan partnerschap en in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid, 1. veroordeelt krachtig de op 14 februari 2005 in Beiroet uitgevoerde bomaanslag die tot de dood heeft geleid van de voormalige eerste minister van Libanon, Rafiq Hariri, alsmede van andere onschuldige burgers; uit zijn diepe verontwaardiging over deze barbaarse daad en betuigt zijn oprechte medeleven met de familie van de heer Hariri en de nabestaanden van de overige slachtoffers; 2. wenst, overeenkomstig de verklaring van de voorzitter van de VN-Veiligheidsraad van 15 februari 2005, dat opheldering wordt verschaft over de oorzaken, de omstandigheden en de gevolgen van deze aanslag; verzoekt de Libanese autoriteiten te blijven samenwerken met de onderzoekscommissie van de VN; 3. spreekt de hoop uit dat dit misdrijf het verkiezingsproces in Libanon niet zal dwarsbomen en onderstreept het belang van vrije democratische en transparante verkiezingen in dit land; herhaalt zijn verlangen dat uitzending van een waarnemersmissie van de Europese Unie naar de parlementsverkiezingen in Libanon wordt overwogen, en vraagt de Commissie in dit verband alle nodige initiatieven te ontplooien; 4. vraagt de Commissie een onmiddellijke samenwerking aan te gaan door ondersteuning van het maatschappelijk middenveld en onafhankelijke NGO's via het MEDA-programma en het Europees Initiatief voor democratie en mensenrechten; 5. dringt er bij de Commissie op aan het actieprogramma voor Libanon te voltooien en daarin met name aandacht te schenken aan de politieke stabiliteit van het land, de consolidering van zijn democratische instellingen en de bespoediging van het wederopbouwproces; 6. verwelkomt ten zeerste de positieve ontwikkelingen in het Midden-Oosten van de laatste maand, waarbij o.a. het onderhandelingsproces tussen Israël en Palestina nieuw leven is ingeblazen, en roept Syrië op geen enkele vorm van terrorisme te tolereren met inbegrip van ondersteuning van de activiteiten van Hezbollah, alsmede van andere gewapende groeperingen; 7. is van oordeel dat er duidelijke bewijzen zijn voor terroristische activiteiten van Hezbollah, en dat de Raad alle noodzakelijke stappen moet nemen om deze te bestrijden; 8. is in dit verband van oordeel dat hervatting van de rechtstreekse dialoog tussen Syrië en Israël van groot belang is voor het waarborgen van de vrede, de veiligheid, de soevereiniteit en de integriteit van deze landen, overeenkomstig de resoluties van de VN-Veiligheidsraad; 9. roept Syrië op in het kader van het Europese nabuurschapsbeleid volledig met de Europese Unie samen te werken om de vrede en stabiliteit in de regio te waarborgen; wijst op het belang van de tenuitvoerlegging van resolutie 1559, waarin de gehechtheid van de internationale gemeenschap aan territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Libanon wordt onderstreept; spoort Syrië aan zich te onthouden van inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Libanon; neemt nota van het besluit om de Syrische troepen vóór eind maart terug te trekken, maar eist de volledige terugtrekking van de Syrische troepen en zijn inlichtingendiensten uit Libanon, overeenkomstig de resoluties van de VN-Veiligheidsraad, en preciseert dat de te sluiten associatie-overeenkomst met Syrië en het verder te ontwikkelen Europese nabuurschapsbeleid jegens dit land alleen gestoeld kunnen zijn op een krachtige toezegging van Syrië in deze richting; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering en het parlement van Libanon. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie "Wetenschap en technologie, sleutels tot de toekomst van Europa - Richtsnoeren voor het beleid ter ondersteuning van het onderzoek in de Unie" ( COM(2004)0353 ), – gezien de conclusies van het voorzitterschap inzake het beleid ter ondersteuning van het onderzoek in de Unie, goedgekeurd door een grote meerderheid van de delegaties tijdens de zitting van de Raad Concurrentievermogen op 25 en 26 november 2004 (1) , – gelet op Besluit nr. 1513/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002 - 2006) (2) , – gezien het actieplan van de Commissie gericht op het verhogen van de onderzoeksinvesteringen ( COM(2003)0226 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 november 2003 over investeren in onderzoek: een actieplan voor Europa (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 april 2004 over de Internationale Conferentie over hernieuwbare energiebronnen in juni 2004 in Bonn (4) , waarin het de noodzaak benadrukt van een toename van de steun voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie op het gebied van hernieuwbare energie en van de verspreiding en promotie van de resultaten in alle maatschappelijke sectoren, – gezien de mededelingen van de Commissie over vrouwen en wetenschap, over de rol van de universiteiten in het Europa van de kennis, over een mobiliteitsstrategie voor de Europese Onderzoeksruimte en over de loopbanen van Europese onderzoekers, over het fundamenteel onderzoek, over nanotechnologie, over veiligheidsonderzoek en over de regionale dimensie van de Europese onderzoeksruimte ( COM(1999)0076 , COM(2003)0058 , COM(2001)0331 , COM(2003)0436 , COM(2004)0009 , COM(2004)0338 , COM(2004)0590 , COM(2001)0549 ) , – gezien de mededelingen van de Commissie inzake de financiële vooruitzichten van de Unie voor de periode 2007 – 2013 ( COM(2004)0101 , COM(2004)0487 ), – gezien het rapport van de Groep van deskundigen voor een Europese Onderzoeksraad onder leiding van de heer Federico Mayor (5) , – gezien het rapport "Evaluatie van de effectiviteit van de nieuwe instrumenten van het zesde kaderprogramma" van een Groep deskundigen op hoog niveau onder leiding van professor Ramon Marimon (6) , – gezien het rapport inzake de strategie van Lissabon van de Groep deskundigen op hoog niveau onder leiding van de heer Wim Kok (7) , – gezien het rapport betreffende de vijfjaarlijkse evaluatie van onderzoek en technologie-ontwikkeling in informatiemaatschappijtechnologieën, opgesteld door het panel onder voorzitterschap van de heer J.M. Gago (8) , – gezien de mededeling van de Commissie over de uitdagingen voor de Europese informatiemaatschappij na 2005 ( COM(2004)0757 ), – gezien het actieplan voor de Europese Unie inzake milieutechnologieën, dat erkent dat "investeringen in onderzoek, zowel uit private als publieke bronnen, van vitaal belang zijn voor de EU-economie, inclusief de eco-industrie" ( COM(2004)0038 ), – gezien de mededeling van de Commissie over het aandeel van hernieuwbare energie in de EU, waarin zij verklaart dat het noodzakelijk is "de openbare steunverlening voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie op het vlak van hernieuwbare energie en energie-efficiëntie in Europa uit te breiden en te intensiveren" ( COM(2004)0366 ), – gezien de voorstellen van de Commissie voor een richtlijn, alsmede twee aanbevelingen, tot vergemakkelijking van de toelating van onderdanen van derde landen voor wetenschappelijk onderzoek in de Gemeenschap ( COM(2004)0178 ), – gezien het verslag van een Interne groep van de Commissie inzake de technologieplatforms (9) , – gezien de voorbereidende werkzaamheden voor een nieuwe versie van het actieplan voor innovatie en het lopende overleg over een kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0046/2005 ), A. overwegende dat vooruitgang bij de instelling van een Europese onderzoeksruimte (EOR) een eerste stap is van de tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon, inclusief zowel het zesde kaderprogramma als andere beleidsinitiatieven op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (OTO), die een nieuwe dynamiek voor het onderzoek tot stand heeft gebracht en nieuwe instrumenten heeft gedefinieerd voor de instelling van de EOR, B. overwegende dat de Commissie consequent heeft gehandeld door in haar voorstellen voor de nieuwe financiële vooruitzichten van de EU groot gewicht toe te kennen aan onderzoek en innovatie, evenals door het voorstel voor een verdubbeling van de begroting voor het 7de Kaderprogramma (KP7); en overwegende dat enkele lidstaten die nettobetalers zijn, uiting hebben gegeven aan hun wens om de communautaire begroting te beperken tot maximaal 1% van het BBP van de Unie en dat de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 in overeenstemming dienen te zijn met het voorstel van de Commissie om de begroting van het KP7 te verdubbelen, C. overwegende dat het rapport-Kok als beleidsdomeinen waarvoor dringende actie vereist is en die absolute voorwaarden zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon, heeft aangewezen: "verhoogde aantrekkelijkheid van Europa voor onderzoekers en wetenschappers" en "van O&O een topprioriteit maken", en daarnaast heeft gewezen op de noodzaak van een holistische benadering om de ontwikkeling en benutting van informatie- en communicatietechnologieën (ICT) te garanderen, D. overwegende dat het rapport-Marimon de instrumenten van KP6 prijst en de noodzaak benadrukt van continuïteit bij de planning van onderzoeksprogramma's, maar tevens een reeks van corrigerende maatregelen voorstelt, E. overwegende dat speciaal verslag nr. 1/2004 van de Rekenkamer over het beheer van indirecte OTO-acties in het kader van KP5 erop heeft gewezen dat de regels voor deelname aan de Europese kaderprogramma's op OTO-gebied te complex zijn en tot ernstige problemen hebben geleid, met name voor kleine organisaties met minder ontwikkelde administratieve structuren, F. overwegende dat fundamenteel onderzoek van cruciaal belang is voor geslaagde innovatie en voor het concurrentievermogen van de Europese Unie op lange termijn, en dat er de voorbije twee jaar op Europees niveau een lange discussie werd gevoerd over de noodzaak van een structuur (een Europese Onderzoeksraad) ter ondersteuning van fundamenteel onderzoek in alle wetenschappelijke disciplines waarbij sprake is van wetenschappelijke autonomie, G. overwegende dat geschat wordt dat de EU, tegen 2010, 700.000 nieuwe, goed geschoolde onderzoekers nodig heeft om de doelstelling van 3% van het BBP voor investeringen in O&O te bereiken, en dat het succesvolle Marie Curie-programma een belangrijke rol moet spelen bij de ondersteuning van onderzoekers, H. overwegende dat snelle elektronische communicatienetwerken met een grote capaciteit en andere ICT-instrumenten en infrastructuren tot een verandering leiden in de manier waarop onderzoekers communiceren, samenwerken en innoveren, en dat continue en adequate communautaire ondersteuning moet worden verleend aan netwerkinfrastructuur voor onderzoek binnen het GEANT-project, I. overwegende dat het noodzakelijk is de kadervoorwaarden voor privé-onderzoek te verbeteren, aangezien tweederde van de investeringen in onderzoek die nodig zijn om de doelstelling van 3% te halen, uit het bedrijfsleven moet komen, J. overwegende dat het noodzakelijk is jonge mensen warm te maken voor wetenschap en wetenschappelijke loopbanen te promoten, waarbij speciale aandacht wordt besteed aan de bevordering van de deelname van vrouwen, K. overwegende dat de mobiliteit van onderzoekers binnen de EU, evenals de mobiliteit in beide richtingen tussen de EU en derde landen, tussen openbare en particuliere onderzoekscentra en tussen de universiteiten en de industrie en tussen verschillende bedrijfssectoren, een essentieel element is voor de creatie van nieuwe kennis en voor innovatie en duurzame ontwikkeling, L. overwegende dat kleine en micro-ondernemingen die eenvoudige technologie, waaronder traditionele werkmethoden, gebruiken, een aanzienlijk en nog onvoldoende benut potentieel voor innovatie, technologieoverdracht en O&O herbergen, en dat dit bevorderd moet worden in overeenstemming met de strekking en de richtlijnen van het Europees Handvest voor kleine ondernemingen, M. overwegende dat gestreefd moet worden naar verbetering van de relaties tussen de onderzoekswereld en de industrie, en dan vooral het MKB, in het bijzonder door het verlenen van steun aan lokale netwerken die het bedrijfsleven en academische instellingen met elkaar verbinden; overwegende dat een intensieve discussie gevoerd wordt over de ontwikkeling van Europese 'technologische initiatieven', en dat de tenuitvoerlegging van het Europees octrooi een voorwaarde is voor de ontwikkeling van een succesvol Europees onderzoeksbeleid, N. overwegende dat gestreefd moet worden naar de ondersteuning van een efficiënter onderzoeks- en innovatiebeleid door aandacht te besteden aan belendende beleidsdomeinen, zoals de voltooiing van de interne markt, en de invoering van een systeem ter bescherming van de intellectuele eigendom dat een evenwicht probeert te vinden tussen bescherming en concurrentie, een betere toegang voor het MKB verschaft en bevorderend werkt voor private en publieke investeringen in nieuwe technologieën en inhoud, O. overwegende dat het competitiviteitsprobleem van de Europese economie o.a. komt door het bestaan van een zogenaamde paradox tussen de generatie van wetenschappelijk kennis (die in de EU voldoende aanwezig is) en het toch niet voldoende kunnen omzetten van deze kennis in innovatie en vooral productie; dat de deelname van de industrie aan het toekennen van de prioriteiten van de financiële ondersteuning deze situatie kan verbeteren en dat daarom gestreefd moet worden naar deelname van de industrie aan, en de verbetering van de positie van het MKB in het KP7, P. overwegende dat het goed zou zijn, teneinde de huidige marginalisering van het MKB een halt toe te roepen, te kijken naar het potentieel van nieuwe, op maat gesneden vormen van steun voor de rol van kleine en middelgrote ondernemingen in innovatie, inclusief: Q. overwegende dat gestreefd moet worden naar een betere onderlinge afstemming van de begroting voor onderzoek, de structuurfondsen en alle andere openbare en particuliere financieringsbronnen op communautair, nationaal en regionaal niveau, Europa verdient beter 1. benadrukt de nieuwe bevoegdheden op het gebied van onderzoek (artikelen III 248-255) die door de Grondwet voor Europa aan de EU worden toegekend, met name voor de totstandbrenging van een EOR; roept de Commissie op te handelen overeenkomstig dit nieuwe wettelijke kader; 2. onderstreept dat onderzoek en kennis binnen de EU hoogstaand zijn, maar dat Europese onderzoeksinstellingen en bedrijven er onvoldoende in slagen de goede ideeën en inzichten ook te gebruiken en om te zetten in rendabele initiatieven die een bijdrage leveren aan de werkgelegenheid; is van mening dat afstemming van onderzoeksagenda's op maatschappelijke vraagstukken en op de noodzaak voor technologische innovatie hierin verbetering kan brengen; 3. stemt in met de algemene richtsnoeren voor het toekomstige EU-onderzoeksbeleid, die in de mededeling van de Commissie worden voorgesteld; benadrukt dat de EOR alleen mogelijk zal zijn wanneer een groter gedeelte van de financiering voor onderzoek door de Unie wordt toegekend met als doel een betere coördinatie van het wetenschapsbeleid op Europees, nationaal en regionaal niveau en wanneer de financiering ook complementair gebeurt met het onderzoeksbeleid in en tussen de lidstaten, zowel inhoudelijk als wat de financiering betreft; verwacht van de Commissie en de lidstaten dat zij inspelen op het in het rapport-Kok aangegeven belang van de rol van onderzoek voor het verwezenlijken van de doelstellingen van Lissabon, door in KP7 voor de noodzakelijke politieke prikkels en financiële middelen te zorgen; 4. roept alle lidstaten en de EU-instellingen op bij de instelling van de EOR dezelfde vastbeslotenheid aan de dag te leggen als bij de totstandbrenging van de interne markt en de Monetaire Unie; KP7 moet méér zijn dan gewoon 'een zoveelste' kaderprogramma, maar moet verrijkt en herzien worden met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon; 5. is ervan overtuigd dat meer financiële middelen voor onderzoek nodig zijn om Europa concurrentiëler te maken met het oog op de nieuwe bevoegdheden van de Unie op onderzoeksgebied en met de uitbreiding naar 25 en binnenkort nog meer lidstaten; verlangt minimaal een verdubbeling van het percentage vertegenwoordigd door de begroting van het kaderprogramma in het BBP van de EU-lidstaten en dringt er bij de lidstaten op aan dit als een minimum te beschouwen, waaraan tijdens de onderhandelingen over de financiële vooruitzichten niet mag worden getornd; verzoekt de Commissie KP7 te plannen overeenkomstig haar voorstel voor de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 en steun te geven aan het voorstel tot vaststelling van de EU-begroting ruim boven 1% van het BBP; 6. doet een beroep op die lidstaten die voor steun van de Structuurfondsen in aanmerking komen om een belangrijk deel van deze middelen te gebruiken voor het elimineren van hun achterstand op onderzoeksgebied; 7. roept de lidstaten op alles te doen wat in hun vermogen ligt om hun respectieve nationale doelstellingen betreffende investeringen in O&O, door hen zelf vastgesteld tijdens de Europese Raad van Barcelona, te halen; is van mening dat O&O-investeringen in de EU in 2010 3% van het BBP zouden moeten bedragen en dat met name de nationale publieke O&O-budgetten opgetrokken moeten worden naar niveaus die dat mogelijk maken; roept de Commissie op erop toe te zien dat de lidstaten, in het bijzonder die lidstaten die onder het Europees gemiddelde zitten, hun beloften nakomen; 8. onderstreept de noodzaak van deelname van de regio's en regionale autoriteiten om investeringen in onderzoek en innovatie te verhogen, met name door het uitvoeren van regionale onderzoeks- en innovatiestrategieën in het kader van de 3%-doelstelling (Europese Raad van Barcelona, maart 2002); wenst dat bij de vaststelling van activiteiten die onder het KP7 vallen, rekening wordt gehouden met de regionale dimensie van onderzoek en roept de lidstaten op om de belemmeringen weg te nemen die nog bestaan als grensregio's uit één of meerdere landen willen samenwerken op het gebied van onderzoek en innovatie en om zo te werken aan de totstandkoming van een echte interne EOR; 9. onderstreept het belang van het ontwikkelen van kenniscentra op Europese universiteiten in diverse wetenschappelijke en onderzoeksdisciplines; is van mening dat dit kan worden verwezenlijkt door verhoging van de publieke financiering van de lidstaten en de EU, en met bijkomende EU-financiering die studenten 'volgt' die studeren aan universiteiten die burgers uit andere lidstaten aantrekken; 10. benadrukt dat de lidstaten er terdege op moeten letten dat de financiering door de EU van onderzoek in geen geval een vervanging wordt voor nationale financiering, maar dat beide vormen van financiering tezamen leiden tot een stijging van de algehele financiering; stelt vast dat er momenteel in de lidstaten verschillende onderzoeksprojecten van nationaal belang lopen die niet noodzakelijkerwijs in aanmerking komen voor financiering door de EU; 11. is van mening dat KP7 gebruikt kan worden als een instrument voor het aanpakken van de zogenaamde 'Europese paradox', d.w.z. de situatie waarin de kwaliteit en de kwantiteit van het Europese publieke onderzoek in grote lijnen excellent is, maar de omzetting van onderzoeksresultaten in commercieel levensvatbare producten en diensten achterblijft bij die in de VS en Japan; 12. wenst een synchronisatie van de duur van kaderprogramma's met de duur van financiële vooruitzichten, indien en zodra om de vijf jaar, samenvallend met de parlementaire zittingsperiode, de financiële vooruitzichten worden overeengekomen, om te komen tot een betere afstemming van de planningsactiviteiten van de Commissie; acht het noodzakelijk dat een systeem van opeenvolgende programma's wordt opgesteld, inclusief tussentijdse evaluaties, zodat de doelstellingen waar nodig kunnen worden bijgesteld, en met procedures die het Europees Parlement in de gelegenheid stellen zich over deze bijstellingen uit te spreken; 13. is overtuigd van de noodzaak van continuïteit tussen KP6 en KP7 en verwelkomt tevens de in het rapport-Marimon genoemde verbeteringen, met name wat betreft de behoefte aan eenvoudiger en helderder beheerprocedures, inclusief duidelijke en beter gerichte aanbestedingen door middel van het reduceren van het grote aantal contractmodellen en het introduceren van een vereenvoudigd kostensysteem; is tevens overtuigd van de noodzaak dat elke vooraf bepaalde kritische massa moet worden vermeden; is van mening dat een tweetrapsevaluatieprocedure op grote schaal moet worden ingevoerd om de doeltreffendheid te vergoten en de kosten voor deelnemers, met name het MKB en plaatselijke autoriteiten, te verkleinen; 14. beveelt, omwille van de begrotingstransparantie, een meer nauwkeurige rapportage aan over welk deel van de financiering (per gebied en per project) naar de verschillende soorten deelnemers gaat, en een duidelijker onderscheid tussen bedrijfsgroottes; 15. is van mening dat de internationale samenwerking op onderzoekgebied moet worden verbeterd, met name in het kader van het Europese nabuurschapsbeleid, met de buurlanden van de EU zoals het Middellandse-Zeegebied, de Balkanlanden, Rusland en de nieuwe onafhankelijke staten, en in het kader van de toetredingsonderhandelingen, maar ook met de ACS-landen; 16. is van mening dat KP7 continu moet worden beoordeeld op de wetenschappelijke kwaliteit van zijn output, en zijn thema's en procedures dienovereenkomstig moet kunnen aanpassen; 17. herinnert eraan dat verschillende van de concurrenten van de EU ruimhartiger overheidssteun verstrekken aan onderzoeksprojecten op lange termijn dan de EU; is bezorgd over de mogelijkheid dat de regels van de EU inzake overheidssteun de uitvoering van dergelijk langetermijnonderzoek verhinderen; vreest dat de EU zijn concurrentiepositie op de lange termijn zou kunnen verliezen indien het langetermijnonderzoek en het fundamenteel onderzoek niet afdoende worden gefinancierd; verzoekt de Commissie onverwijld de huidige regels inzake staatssteun te onderzoeken met betrekking tot gevallen waarin de mogelijke economische voordelen van onderzoeksprojecten alleen op lange termijn duidelijk worden; 18. onderstreept het belang van inbreng van de regio's om de investeringen op het niveau van 3% te brengen zoals overeengekomen in 2002 op de Europese Raad van Barcelona; is verheugd over de totstandbrenging van regionale onderzoek- en innovatiestrategieën waarmee een bijdrage wordt geleverd aan de verwezenlijking van dit doel en dringt erop aan dat deze worden gestimuleerd; verlangt dat bij de omschrijving van de werkzaamheden van KP7 rekening wordt gehouden met de regionale dimensie van het onderzoek; Fundamenteel onderzoek en de Europese Onderzoeksraad 19. roept op tot snelle oprichting van de Europese Onderzoeksraad, in overeenstemming met het voorstel van de Commissie en overeenkomstig de voorstellen in de rapporten-Mayor en -Kok, maar verzoekt de Commissie dit orgaan beter te evalueren samen met bestaande organen (Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek, DG Onderzoek en andere) teneinde overlapping te vermijden; 20. is de stellige mening toegedaan dat de Europese Onderzoeksraad het fundamenteel onderzoek in alle wetenschappelijke disciplines op Europees niveau moet steunen op basis van wetenschappelijke kwaliteit, waarbij een communautaire toegevoegde waarde moet worden gecreëerd door middel van concurrentie in heel Europa en bevordering van creativiteit op het hoogste niveau; 21. acht het van essentieel belang dat de Europese Onderzoeksraad adequaat wordt gefinancierd, dat hij onafhankelijk is wat zijn wetenschappelijke beoordelingen betreft en rekenplichtig aan zijn financiers, maar autonoom in zijn werkzaamheden en selectie van onderzoeksprojecten; verzoekt de Commissie aan te geven hoeveel geld er nodig is voor de financiering van de Europese Onderzoeksraad met geld van het KP7-budget, waarbij een duidelijk bedrag wordt gereserveerd voor administratieve uitgaven; is van mening dat de financiering voor nationale programma's niet mag worden verlaagd ten gevolge van de Europese steun; beveelt in krachtige termen aan dat de EOR niet tot meer bureaucratie en een tragere beoordeling van voorstellen leidt; 22. stelt voor dat de Europese Onderzoeksraad wordt bestuurd door een administratieve raad en een wetenschappelijke commissie, samengesteld uit wetenschappers op hoog niveau uit verschillende specialisaties, plus vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en de industrie bijvoorbeeld door het technologisch platform daarbij te betrekken; er moet een wereldwijd netwerk van recensenten worden opgezet voor het beoordelen van voorstellen; de bestuursorganen en het netwerk van recensenten moeten indien mogelijk een gelijke deelname van mannen en vrouwen hebben, de selectiecriteria voor zowel de administratieve raad, als de wetenschappelijke commissie moeten gebaseerd zijn op kennis en know-how, teneinde transparantie te waarborgen en ervoor te zorgen dat de Europese Onderzoeksraad in zo breed mogelijke kring wordt gerespecteerd; is van mening dat de Europese Onderzoeksraad na een korte overgangsperiode overeenkomstig artikel 171 van het EG-Verdrag in het leven moet worden geroepen; is van mening dat hiermee in de regels voor deelname van KP7 rekening moet worden houden; Personele middelen 23. roept de Europese instellingen en lidstaten op voorrang te geven aan de bevordering van de toegang en loopbaanontwikkeling van vrouwen in de onderzoekssector, onder andere ook via positieve discriminatie; stelt de introductie voor van Europese initiatieven voor het tegengaan van culturele stereotypen en voor het wegnemen van belemmeringen voor vrouwen om een wetenschappelijk onderwijstraject te volgen; 24. nodigt de lidstaten uit hun onderwijsstelsels nog eens onder de loep te nemen teneinde te komen tot een grotere rol voor wetenschap in scholen en universiteiten, en steun te verlenen aan studenten die een loopbaan in die richting nastreven; 25. is de stellige mening toegedaan dat het succesvolle Marie Curie-programma, dat door de aanvragers wordt toegejuicht, met de bestaande instrumenten moet worden voortgezet en bovendien moet waarborgen dat internationale topwetenschappers, waaronder jonge wetenschappers, voor Europees onderzoek kunnen worden aangetrokken; erkent het succes van Marie Curie-acties en beveelt aan de middelen daarvoor aanzienlijk te vergroten; 26. is er stellig van overtuigd dat zowel op lidstaatniveau als op Europees niveau voorwaarden moeten worden geschapen voor een verbetering van de mobiliteit van onderzoekers op alle loopbaanniveaus, zodat mobiliteit een zeer frequent verschijnsel wordt, zowel voor de lagere niveaus van academische loopbanen van het niet 'tenure-track'-type als voor de 'tenure-track'-niveaus inclusief een mobiliteit in beide richtingen tussen de industrie, universiteiten en onderzoekscentra alsmede tussen verschillende bedrijfssectoren; beschouwt Europese harmonisatie van loopbanen en arbeisvoorwaarden van onderzoekers als een essentiële stap die ertoe moet leiden dat mobiliteit van onderzoekers een van de pijlers van de EOR wordt; meent dat in dit verband de vaststelling van duidelijke gemeenschappelijke normen op EU-niveau voor de toegang tot academische loopbanen en, derhalve, de toekenning van een Europese 'kwalificatie', die onderzoekers in staat zou stellen te worden ingehuurd door de universiteiten en onderzoekscentra van de lidstaten, een belangrijke verbetering zou zijn; 27. roept op tot de bevordering van wederzijdse erkenning van de doctorsdiploma's die in de lidstaten worden uitgereikt, teneinde de belemmeringen voor de mobiliteit van onderzoekers en wetenschappers te elimineren en de EOR te versterken; 28. benadrukt dat onderzoeksgebouwen, -faciliteiten en -infrastructuurvoorzieningen van mondiale kwaliteit van het allergrootste belang zijn om de Europese wetenschap en onderzoekscentra aantrekkelijk te maken voor 's werelds beste onderzoekers en het bereiken van mondiale kwaliteit in onderzoeksresultaten, en steunt derhalve het voorstel van de Commissie om hier geld voor te reserveren; dringt aan op een grotere rol van het Europees Strategisch Forum voor onderzoeksinfrastructuur (ESFRI) bij de totstandbrenging van een Europees beleid op het gebied van infrastructuur; 29. spoort Europese universiteiten, onderzoeksinstellingen en op onderzoek gerichte bedrijven aan hun loopbaanstructuren en -hiërarchieën soepeler vorm te geven, teneinde hun jonge en meest innovatieve wetenschappers stimulansen te bieden, inclusief toegang tot belangrijke financiële compensaties in de vorm van spin-offs en andere vormen van verbeterde compensatie; Technologieoverdracht 30. is van mening dat in KP7 bijzondere aandacht moet worden besteed aan technologische innovatie; onderkent de behoefte van coördinatie tussen het Europees onderzoeksbeleid enerzijds en het Europees beleid voor ondernemingen en industrie anderzijds; 31. spreekt zijn waardering uit voor het voorstel van Europese "technologische platforms" als instrumenten voor het implementeren van de strategische onderzoek- en ontwikkelingsagenda's op specifieke technologische gebieden; onderstreept het belang van technologieplatforms als een significant mechanisme voor het bijeenbrengen van de industrie, onderzoeksorganisaties, lokale instellingen en andere belanghebbenden en beklemtoont de noodzaak van maatregelen om de deelname van het MKB te bevorderen; 32. is van mening dat onderzoek moet zijn afgestemd op beleidsprioriteiten om samenhang te waarborgen; 33. beveelt met klem de uitbreiding aan van de middelen voor de diverse instrumenten, zoals STREP (specific targeted research projects) en Co-operative Research (voorheen CRAFT) en Collective Research, die zich expliciet op het MKB richten, de versoepeling van de toelatingscriteria voor deze projecten en de evenredige toename van de kans van slagen van de projecten; nodigt de lidstaten uit fiscale en andere stimulansen te creëren ter bevordering van de industriële innovatie, waaronder banden met EUREKA, met name ten aanzien van het MKB; beveelt aan het MKB subsidies toe te kennen voor het verwerven van octrooibrieven; verzoekt de Commissie te overwegen een percentage van elk thematisch budget te reserveren voor subsidies van een vast bedrag aan micro- en kleine bedrijven als risicoinvesteringen, op voorwaarde dat er sprake is van vereenvoudigde en gestroomlijnde selectieprocedures en een minimum aan bureaucratie in de daaropvolgende fase; 34. verzoekt de Commissie steun te verlenen aan de ontwikkeling van technologieplatforms en 'sociaal gemotiveerde onderzoeksplatforms' om sociaal gemotiveerde onderzoeksconsortia te ontwikkelen rond belangrijke veranderingen op maatschappelijk gebied in Europa, bijv. op het vlak van demografie en het milieu; 35. steunt het stroomlijnen van de administratieve procedures in dit programma, met name met betrekking tot het MKB; 36. wenst dat, ter bevordering van de innovatie, een vooraf vastgelegd substantieel deel van de fondsen voor "collaborative research", het belangrijkste deel van het KP7, wordt gereserveerd voor samenwerking tussen het MKB en onderzoeksinstellingen; 37. roept de Europese instellingen en lidstaten op om in samenwerking met lokale en regionale autoriteiten en andere relevante instellingen de oprichting te bevorderen van regionale technologie-incubators en, middels hun publieke financiële instrumenten (EIF, Structuurfondsen, regionale fondsen), het gebruik te bevorderen van particulier risicokapitaal (hefboomeffect) met het oog op het oprichten van regionale risicokapitaalfondsen (met name risicodragend kapitaalfondsen), die - als publiek-private risicofondsen in nauwe samenwerking met technologie-incubatoren - een essentiële voorwaarde zijn voor de effectieve financiering van nieuwe spitstechnologieprojecten van startende ondernemers; 38. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan de voorwaarden voor industrieel onderzoek, omdat een belangrijk deel van de financiering van onderzoek naar dit soort onderzoek gaat; 39. verzoekt de Commissie bepalingen vast te stellen voor een snel scansysteem voor kleine en middelgrote ondernemingen dat hen de kans biedt snel de waarschijnlijkheid van financiering voor onderzoeksprojecten vast te stellen; 40. beveelt met klem aan in het kaderprogramma de vorming van wetenschappelijke clusters en regionale netwerken met deelname van kleine en middelgrote ondernemingen te bevorderen en bestaande initiatieven in de lidstaten te steunen; 41. is de stellige mening toegedaan dat er een efficiënter en beter gecoördineerd gebruik moet worden gemaakt van andere financierings- en steunmechanismen (EIB, structuurfondsen, nationale openbare en particuliere fondsen en EUREKA) ter ondersteuning van O&O en innovatie; adviseert daarom de lidstaten, in samenwerking met de regio's, een koppeling te maken tussen de nationale operationele programma's voor doelstelling 2 van het structuurbeleid en de projecten die fondsen zoeken die door het Kaderprogramma ter beschikking worden gesteld; 42. verzoekt de Commissie bij de indiening van het KP7 het concept Europese toegevoegde waarde te verduidelijken en met name te voorzien in onderzoeksgebieden waar voor de mensen in alle lidstaten zichtbaar is dat alleen gezamenlijke Europese projecten er geëigend voor zijn; 43. is voorstander van de versterking van de coördinatie van nationale onderzoeksprogramma's; roept de Commissie op om op grond van artikel 169 van het EG-Verdrag initiatieven te nemen; 44. verzoekt de Commissie overeenkomsten te sluiten met de industrie, teneinde het onderzoek op strategische gebieden te stimuleren; Thematische prioriteiten 45. is van mening dat de identificatie van de thematische prioriteiten van KP7, die onderdeel moet gaan uitmaken van het op handen zijnde besluit van het Europees Parlement en de Raad over KP7, de strategische prioriteiten van de Lissabon-agenda moet weerspiegelen; is daarnaast van mening dat een en ander het onderwerp moet zijn van een ruim debat tussen de Europese instellingen, de wetenschappelijke gemeenschap en belanghebbenden van het maatschappelijk middenveld met inbegrip van het bedrijfsleven; 46. is van mening dat KP7 moet voortbouwen op de onderzoeksterreinen van KP6 om continuïteit te waarborgen; acht het echter noodzakelijk dat prioriteit wordt verleend aan de sleutelgebieden van wetenschap en technologie die een cruciale rol spelen in het vergroten van Europa's concurrentievermogen, het scheppen van nieuwe banen en de bevordering van het welzijn van de burgers; stemt in dit verband in met de opneming in KP7 van het ruimtevaartonderzoek en het relatief nieuwe gebied van het veiligheidonderzoek, maar is daarnaast van mening dat KP7 ook ondersteuning moet bieden voor onderzoek op onder meer gebieden als: 47. is van mening dat het, om de toenemende mondiale milieugevaren het hoofd te kunnen bieden, van essentieel belang is dat het Europese onderzoeksbeleid prioriteit toekent aan het bevorderen van O&O op het gebied van natuurlijke gevaren; 48. is van mening dat de EU de financiering moet garanderen van het momenteel te weinig financieel gesteunde onderzoek op het gebied van ziekten die de burgers van de ontwikkelingslanden treffen; 49. is van mening dat KP7 ook onderzoek en ontwikkeling moet steunen op sterk innovatieve terreinen van langzamer groeiende wetenschappelijke disciplines en economische sectoren; 50. onderstreept het belang van concrete acties van de Europese Unie om de wetenschap dichter bij de burger te brengen, bijvoorbeeld door de organisatie van openbare debatten over belangrijke wetenschappelijke en technologische onderwerpen, welke hun weerspiegeling moeten krijgen in het Europees onderzoeksbeleid en het aanstaande KP; 51. verzoekt de Commissie naar behoren rekening te houden met het dierenbeschermingsaspect, waarbij in de eerste plaats alternatieven voor dierproeven worden gesteund en in de tweede plaats het aantal dierproeven in het kader van de gefinancierde projecten tot een minimum wordt beperkt; 52. is van mening dat in het kaderprogramma meer het accent moet worden gelegd op interdisciplinair onderzoek teneinde in sterkere mate nieuwe impulsen en uitgangspunten voor reflectie te bieden; o o o 53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement – Financiering van Natura 2000 ( COM(2004)0431 ), – gelet op het Verdrag inzake biologische diversiteit, – gelet op Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (Vogelrichtlijn) (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de strategie van de Europese Gemeenschap inzake biodiversiteit (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2001 over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 92/43/EEG inzake habitats (3) , – gezien Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: Behoud van de biologische diversiteit - Actieplannen op het terrein van het behoud van natuurlijke hulpbronnen, landbouw, visserij, alsmede ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking (5) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0049/2005 ), A. overwegende dat tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad in Göteborg in juni 2001 (6) de Europese staatshoofden en regeringsleiders de verbintenis zijn aangegaan om de achteruitgang van de biodiversiteit in de Europese Unie tegen 2010 te stoppen, B. overwegende dat het zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap de doelstelling bevat: 'bescherming en indien nodig herstel van de structuur en werking van natuurlijke systemen en stopzetting van de aantasting van biodiversiteit, zowel in de Europese Unie als op wereldschaal tegen 2010, C. overwegende dat op de Wereldtop voor duurzame ontwikkeling in Johannesburg in 2002 werd erkend dat biodiversiteit een kritische rol speelt in duurzame ontwikkeling en uitroeiing van armoede in het algemeen en van essentieel belang is voor onze planeet, voor het menselijk welzijn en voor het levensonderhoud en de culturele integriteit van de bevolking; en overwegende dat het tenuitvoerleggingsplan van Johannesburg het algemene doel bevestigde om tegen 2010 een belangrijke vermindering te verwezenlijken in de huidige verliestrend aan biologische diversiteit, D. overwegende dat het Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden, bestaande uit zones aangeduid in de vogelrichtlijn en in Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (Habitatrichtlijn) (7) , een basispijler is van de communautaire actie voor het behoud van de biodiversiteit, E. overwegende dat in het verleden de meeste lidstaten een beperkt gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheden in het kader van de geldende verordening inzake plattelandsontwikkeling om Natura 2000 te implementeren; overwegende dat plattelandsontwikkelingsprogramma's en regionale ontwikkelingsprogramma's de prioriteiten van de EU inzake natuurbehoud vaak hebben tegengewerkt, F. overwegende dat landbouwers en boseigenaren via hun beheermethoden een aanzienlijke bijdrage kunnen leveren aan de instandhouding en het duurzaam gebruik van de biodiversiteit op hun landbouwgronden en dat dit in veel gevallen extra kosten met zich brengt die naar behoren moeten worden gecompenseerd, G. overwegende dat in 2004, op een totale EU-begroting van 111,3 miljard euro, de EU-financiering voor uitgaven voor de landbouwmarkten en directe hulp 40,2 miljard euro bedraagt, vergeleken met 6,5 miljard euro voor het beleid inzake plattelandsontwikkeling; overwegende dat het huidige beleid inzake plattelandsontwikkeling nog steeds gericht is op structurele beleidsdoelstellingen in plaats van op het garanderen van natuurbescherming en het steunen van milieuvriendelijke en duurzame landbouwpraktijken, H. overwegende dat de Commissievoorstellen voor de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 acht slaan op de in 2002 door de Raad in Brussel genomen beslissing om de landbouwuitgaven op het niveau van 2006 te bevriezen, met de mogelijkheid van een jaarlijkse aanpassing aan de inflatie van 1%; overwegende dat deze voorstellen dus voorzien in een bedrag van 301 miljard euro voor landbouwuitgaven in marktbesteding en directe betalingen (gemiddeld 43 miljard euro per jaar) en in een bedrag van 88,75 miljard euro voor plattelandsontwikkelingsmaatregelen (gemiddeld 12,6 miljard euro); overwegende dat de bedragen voor plattelandsontwikkeling EOGFL-maatregelen omvatten die vroeger in het kader van structuurfondsen werden gefinancierd. I. overwegende dat, ondanks het feit dat de Europese Raad in 2002 geen bovengrenzen had gesteld aan de plattelandsontwikkelingsmaatregelen, de begroting voor dergelijke maatregelen ook op het niveau van 2006 werd bevroren, waarbij alleen kredieten voor Bulgarije en Roemenië werden toegevoegd, die het niet mogelijk zullen maken er een nieuwe grote opdracht zoals de cofinanciering van het beheer van het Natura 2000-netwerk bij te nemen zonder een overeenkomstige stijging van de begroting, J. overwegende dat de Commissie de jaarlijkse kosten voor het beheer van het Natura 2000-netwerk op 6,1 miljard euro raamt, zonder rekening te houden met beschermde mariene gebieden, K. overwegende dat de lidstaten in Malahide (27 mei 2004) overeenkwamen dat er regelingen moeten worden getroffen die een passende en gewaarborgde communautaire cofinanciering voor het Natura 2000-netwerk garanderen, en overwegende dat er in de Boodschap van Malahide ook staat dat "dit inter alia de verhoging zou moeten omvatten van de financiering van LIFE-Natuur in het nieuwe financiële instrument voor het milieu, naast een verhoogde financiering uit de structuur- en plattelandsontwikkelingsfondsen", L. overwegende dat de Commissie in haar mededeling over de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 ( COM(2004)0487 ) verklaart dat "de Commissie de lidstaten [zal] vragen aan te geven hoe zij de financieringsbehoeften met betrekking tot het milieu, met inbegrip van de relevante aspecten van Natura 2000, hebben aangepakt bij de ontwikkeling van hun nationale programma's in het kader van de structuurfondsen…", M. overwegende dat de Commissie in haar mededeling drie verschillende scenario's voor de financiering van het netwerk Natura 2000 analyseert, N. overwegende dat de Commissie en de Raad bij de aanneming van de Habitatrichtlijn in 1992 duidelijk hebben toegezegd ervoor te zullen zorgen dat de eigenaars en gebruikers van de grond niet de financiële last van de maatregelen van de richtlijn te dragen zouden krijgen en er nadrukkelijk op aandringende dat die belofte wordt gehouden, 1. merkt op dat het Natura 2000-netwerk van beschermde gebieden in heel de EU een van de hoofdpijlers is van het communautaire beleid inzake biodiversiteit en dat een groot deel van de biodiversiteit in Europa al verloren is gegaan; 2. merkt op dat gezonde ecosystemen belangrijke sociale en economische hulpbronnen verschaffen alsmede recreatiemogelijkheden en steun voor het agrarisch bedrijf en de visserij; 3. is verheugd over het initiatief van de Commissie om een strategische aanpak voor de cofinanciering van Natura 2000 voor te stellen alsook over de verklaring van commissaris Dimas op de Internationale Conferentie over biodiversiteit, wetenschap en governance op 24 januari 2005 in Parijs; 4. wijst erop dat de financiering van Natura 2000 uit de structuurfondsen in overeenstemming is met het proces van Cardiff inzake het opnemen van milieuoverwegingen in alle belangrijke beleidsterreinen en dat dit in ieder geval moet zorgen voor een toereikende financiering binnen de doelstellingen van de structuurfondsen; 5. juicht de verklaring van de Commissie toe dat de fondsen voor plattelandsontwikkeling en de structuurfondsen van de EU een substantiële bijdrage moeten leveren aan de cofinanciering van het Natura 2000-netwerk; juicht bovendien toe dat de financiering voor Natura 2000 uit de fondsen voor plattelandsontwikkeling en structuurfondsen mogelijk wordt gemaakt; acht de desbetreffende voorstellen (structuurbeleid, plattelandsontwikkeling en LIFE+) na bestudering echter onvoldoende voor adequate cofinanciering van het Natura 2000-netwerk en dringt er derhalve op aan hiertoe een speciaal fonds op te richten; 6. is van oordeel dat, als een aanzienlijk deel van de uitgaven voor Natura 2000 in het Fonds voor plattelandsontwikkeling en/of de structuurfondsen wordt opgenomen, de middelen van deze fondsen dienovereenkomstig moeten worden verhoogd; 7. dringt aan op de instelling na 2006 van een speciaal EU-fonds voor biodiversiteit in het voorstel LIFE+ waaruit de beheersactiviteiten voor Natura 2000 kunnen worden gefinancierd die niet kunnen worden gefinancierd uit de structuur- of plattelandsontwikkelingsfondsen; 8. denkt dat de fondsen voor plattelandsontwikkeling gebruikt kunnen worden om de extra kosten van de landbouw in de Natura 2000-gebieden te compenseren, op voorwaarde dat zulks niet leidt tot een verlaging van de noodzakelijke financiering van andere maatregelen op het gebied van plattelandsontwikkeling, welzijn van dieren, landbouwmilieu en andere doelstellingen in de voorgestelde verordening inzake de plattelandsontwikkelingfondsen; 9. erkent dat, hoewel de geïntegreerde aanpak doeltreffend zal zijn als hij op een krachtige manier ten uitvoer wordt gebracht, de ervaring uit het verleden heeft aangetoond dat het succes beperkt was; meent dat de voorgestelde verordeningen inzake plattelandsontwikkelings- en structuurfondsen geen adequate Natura 2000-bepalingen weergeven, de ambitie van de mededeling niet overbrengen en de EU-doelstelling 2010 inzake biodiversiteit in gevaar brengen, o.a. door het volgende: 10. beklemtoont dat Natura 2000-zones en natuurlijke hulpbronnen aanzienlijke voordelen bieden, vaak aan economisch geïsoleerde gebieden, waaronder belangrijke directe plaatselijke bestedingen, vergroting van het toeristische potentieel, belangrijke gezondheidsvoordelen, een groeiende arbeidssector die momenteel wordt geraamd op 125 000 banen in de EU-15 en vergelijkbare voordelen in de nieuwe lidstaten, educatieve hulpbronnen en waardevolle ecologische life-ondersteuningssystemen; 11. is van mening dat de desbetreffende fondsen evenredig tussen alle lidstaten (oude en nieuwe) moeten worden verdeeld waarbij rekening moet worden gehouden met de omvang van de gebieden en de mate van biodiversiteit van de betrokken zones; 12. verzoekt de Commissie haar voorstel voor het financiële instrument voor het milieu, LIFE+, aan te passen zodat in dat fonds een speciale doelstelling inzake biodiversiteit wordt opgenomen om in een financiering te voorzien voor het beheer van Natura 2000-gebieden in aanvulling op de plattelandsontwikkelings-, structuur- en visserijfondsen en door de lidstaten beschikbaar gestelde fondsen, inclusief voor speciale investeringen, projecten en dringende gevallen; voor natuurbehoud, onderzoek, educatie en bewustwording; en voor grensoverschrijdende samenwerking met derde landen bij projecten inzake natuurbehoud; 13. dringt aan op wijzigingen in het voorstel voor een Verordening van de Raad houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds, ten einde een specifieke verwijzing naar Natura 2000 op te nemen zodat Natura 2000-activiteiten in aanmerking komen voor subsidie uit de structuurfondsen; 14. beklemtoont dat de berekening door de Commissie van de jaarlijkse kosten van het Natura 2000-netwerk voor een bedrag van 6,1 miljard euro waarschijnlijk een belangrijke onderschatting is van de volledige kosten van het beheer van het netwerk en daarom alleen als het noodzakelijke minimum zou moeten worden beschouwd; benadrukt verder dat de berekening geen rekening houdt met de toetreding van de nieuwe lidstaten (Roemenië, Bulgarije en Kroatië) en dat een herberekening van de financiële behoeften nodig is voor de financiering van het Natura 2000-netwerk in de gehele EU; 15. vraagt de Commissie bij het Europees Parlement verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de geïntegreerde aanpak wanneer het resultaat van de structuur-, visserij- en plattelandsontwikkelingsverordeningen bekend is en indien er geen middelen voor het beheer van Natura 2000 worden uitgetrokken een voorstel in te dienen voor de instelling van een speciaal fonds voor dat doel, dat ook een beleid voor voorlichting en bewustmaking van de publieke opinie met betrekking tot natuurbescherming moet bevatten, met bijzondere aandacht voor de economische en maatschappelijke voordelen van de voorgestelde maatregelen in termen van ontwikkeling; 16. verheugt zich over het voornemen van de Commissie om haar beleid inzake natuurbescherming in te passen in het ruimere kader van duurzame economische, sociale en regionale ontwikkeling van de Europese Unie; is evenwel van mening dat haar definitief voorstel in onvoldoende mate getuigt van haar wil om dit beleid van voldoende financiële middelen te voorzien en met succes uit te voeren; 17. steunt het voornemen van de Commissie om gedetailleerde richtsnoeren te publiceren over het gebruik van de structuurfondsen voor steun aan het Natura 2000-netwerk en verzoekt de Commissie te garanderen dat de financiering van Natura 2000 wordt aangemerkt als prioriteit in de toekomstige strategische richtsnoeren van de Gemeenschap voor het cohesiebeleid; 18. pleit voor de erkenning, door middel van het aanmoedigen en verspreiden van de beste praktijken, van territoriale eenheden die laten zien dat zij hun respectieve Natura 2000-gebieden in zowel ecologische als financiële zin kostenefficiënt weten te beheren; 19. wijst op het belang om de nationale parlementen, de sociale partners, het maatschappelijk middenveld en de regionale en lokale autoriteiten te betrekken bij de verwezenlijking van deze doelstellingen door passende openbare inspraakrondes aan te moedigen; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (1) , – gezien de mededelingen van de Commissie aan de Raad en het Parlement over de totstandbrenging van een duurzaam landbouwmodel voor Europa en met name de hervorming van de sector suiker ( COM(2003)0554 (2) en COM(2004)0499 ), – gezien de impactanalyses van de opties in het kader van de hervorming van het suikerbeleid in de Europese Unie (SEC(2003)1022), – gelet op de onderhandelingen met de ACS-landen als bedoeld in Protocol nr. 3 over ACS-suiker van Bijlage V van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst (3) , het speciale tariefcontingent voor India als bedoeld in Besluit 2001/870/EG van de Raad van 3 december 2001 (4) betreffende de sluiting van Overeenkomsten in de vorm van briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek India, Verordening (EG) nr. 2501/2001 betreffende het schema van algemene tariefpreferenties (5) en Verordening (EG) 416/2001 betreffende de uitbreiding van de douanevrijstelling zonder enige kwantitatieve beperking tot producten van oorsprong uit de minst ontwikkelde landen (6) , – onder verwijzing naar de resoluties over suiker van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 1 november 2001 (7) en van 21 maart 2002 (8) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2007/2000 van de Raad van 18 september 2000 tot vaststelling van uitzonderlijke handelsmaatregelen ten behoeve van de landen en gebieden die deelnemen aan of verbonden zijn met het stabilisatie- en associatieproces van de Europese Unie (9) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2563/2000 van de Raad van 20 november 2000 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2007/2000 door de uitzonderlijke handelsmaatregelen ten behoeve van de landen en gebieden die deelnemen aan of verbonden zijn met het stabilisatie- en associatieproces van de Europese Unie (10) , – gezien de door de Commissie voorgestelde hervorming van het Schema van algemene tariefpreferenties ( COM(2004)0461 (11) en COM(2004)0699 (12) ), – gelet op artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de toezeggingen van de Europese Unie in het kader van de cyclus van Doha een verlaging van de douanerechten en een vermindering van het aantal maatregelen ter ondersteuning van de productie en de export impliceren; dat deze toezeggingen evenals de noodzaak om de gehele sector te moderniseren en concurrerender te maken de hervorming van de GMO in de sector suiker noodzakelijk maken, B. overwegende dat de afloop van het beroep dat is aangetekend tegen de uitspraak van het WTO-panel van invloed zal zijn op de mate waarin de quota zullen worden verlaagd, waardoor de toekomst van C-suiker ter discussie zal komen te staan, C. overwegende dat de Europese Unie zich er op grond van de preferentiële akkoorden met de ACS-landen en India toe verplicht heeft een vaste hoeveelheid suiker met een gegarandeerde prijs uit deze landen te importeren, D. overwegende dat als het "Everything but arms " (EBA)-initiatief in zijn huidige vorm wordt toegepast, dit ertoe zal leiden dat de Europese markt met suiker wordt overspoeld, met name via een illegale driehoekshandel die eruit bestaat dat suiker die van tevoren tegen wereldmarktprijzen is ingekocht opnieuw naar Europa wordt uitgevoerd; dat het nagenoeg onmogelijk is dergelijke handelspraktijken op te sporen en dat deze invoer de samenhang en het evenwicht van de GMO dreigt te verstoren, en dat door dit bedrog tevens de Europese belastingbetaler zal worden geschaad, E. overwegende dat het EBA-initiatief weliswaar veelbelovende doelstellingen omvat, maar geen economische en sociale ontwikkeling van de MOL garandeert, omdat de voorzienbare toename van de driehoekshandel slechts ten goede zal komen aan derde landen die reeds concurrerend zijn; dat het initiatief met betrekking tot suiker economisch gezien bedrieglijk is omdat iedere toename van de uitvoer van suiker uit de MOL naar Europa voortaan tot een verlaging van de Europese prijzen zal leiden, hetgeen in strijd is met de belangen van de MOL, F. overwegende dat de MOL derhalve een nieuwe regeling in het kader van het EBA-initiatief wensen en dat het meerjarensysteem van algemene preferenties op 31 december 2005 zal aflopen, G. overwegende dat de Verordeningen (EG) nrs. 2007/2000 en 2563/2000 van de Raad voorzagen in vrije en onbeperkte toegang tot de suikermarkt van de Europese Unie voor de landen van het westelijk Balkan-gebied en dat dit geleid heeft tot een weergaloze groei van de suikerinvoer uit deze landen, vooral ook in het kader van een illegale driehoekshandel waarbij van tevoren tegen wereldmarktprijzen gekochte suiker naar de Europese Unie wordt geherexporteerd, H. van oordeel dat een mogelijke toekomstige toetreding van de Westelijke Balkan-landen zeker in overweging moet worden genomen, maar dat het niet wenselijk of redelijk is om aldaar een economische niet-rendabele capaciteit tot suikerproductie te stimuleren door een preferentiële behandeling, I. overwegende dat het GLB met name tot doel heeft het multifunctionele karakter van de landbouw in geheel Europa te bevorderen; en dat het GLB de landbouwbevolking een redelijke levensstandaard moet verzekeren, zoals benadrukt wordt in de Grondwet voor Europa en de strategie van Lissabon; dat hierin de nadruk wordt gelegd op een kwantitatieve en kwalitatieve verbetering van de werkgelegenheid en een grotere sociale samenhang; is, in het licht van de resoluties van de Europese Raad van Luxemburg (12-13 december 1997) en Berlijn (24-25 maart 1999) van mening dat landbouw een Europawijde activiteit moet blijven, waarbij ook de minder begunstigde regio's betrokken moeten zijn, J. benadrukt het belang van de resolutie van de Europese Raad van Brussel (24-25 oktober 2002), waarin verklaard wordt dat de hervorming op zodanige wijze moet worden doorgevoerd dat ook rekening wordt gehouden met de specifieke problemen van de minder begunstigde gebieden; dat tegelijkertijd moet worden gestreefd naar een duurzaam behoud van een competitieve Europese productie, K. overwegende dat, zoals in de conclusies van de Europese Raad te Brussel werd benadrukt, de verlangens van de in de benadeelde delen van de Europese Unie levende producenten moeten worden gerespecteerd, L. overwegende dat de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening in de suikersector een prijsniveau moet garanderen dat zowel de communautaire producenten als de leveranciers uit de ACS-staten en de minst ontwikkelde landen een behoorlijke beloning voor hun arbeid garandeert, M. overwegende dat de Commissie in haar mededelingen het evenwicht in de suikersector met haar algemene richtsnoer verstoort , de EU-producenten, de MOL-leveranciers en de ACS-producenten benadeelt en het einde dreigt in te luiden van de suikerbietenteelt, de suikerindustrie en de hiermee samenhangende economische activiteiten in vele regio's van de Europese Unie, N. overwegende dat de door de Commissie voorgestelde verlaging van de prijzen en quota in de suikersector tot een scherpe daling van de inkomsten zal leiden, zonder dat de consumenten werkelijk hiervan zullen profiteren; dit laatste is al gebleken bij eerdere hervormingen, waarbij de daling van de grondstofprijzen niet werd doorgegeven aan de consumenten, O. overwegende dat rietsuiker in bepaalde ultraperifere regio's een uiterst overheersende sociaal-economische rol speelt; dat rietsuiker in deze regio's een multifunctioneel karakter draagt en voor het inkomen van de landbouwers onvervangbaar is omdat deze regio's reeds lijden onder structurele, specifieke en voortdurende problemen die door de verdragen worden erkend, P. overwegende dat de toenemende suikerproductie in een aantal vooraanstaande suikerriet producerende landen ernstige gevolgen heeft voor het milieu, zoals vernietiging van regenwouden, bodemerosie en de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen, water, bodem, enz., Over de interne aspecten van de hervorming 1. benadrukt dat de suikersector voldoende op de hoogte moet zijn van hetgeen hem in de toekomst staat te wachten zodat investeringen kunnen worden gedaan die met het oog op de toegenomen concurrentie noodzakelijk zijn; is derhalve van mening dat de Commissie haar plannen voor na 2008 zonder dralen bekend moet maken; stelt voor de hervorming van de GMO niet te wijzigen tot eind 2012; 2. is ermee ingenomen dat de Commissie een algemene effectrapportage voor de diverse opties van de hervorming heeft gemaakt maar betreurt het dat hierbij niet wordt ingegaan op de exacte gevolgen van het hervormingsplan voor de diverse lidstaten en de diverse suikerproductiegebieden, met name wat de werkgelegenheid in de sector betreft; 3. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een gedetailleerde effectevaluatiestudie over de sociaal-economische gevolgen van deze hervormingen te maken, zowel voor de suikerbiettelers als de werknemers in deze sector en over de gevolgen van de leegloop van bepaalde plattelandsgebieden; verzoekt de Commissie deze studie uit te breiden tot de mogelijke gevolgen van de hervorming op de graanmarkt; 4. constateert dat de door de Commissie voorgestelde verlaging van de suikerprijs verder gaat dan voor de aanpassing aan de WTO-regels nodig is; verlangt derhalve dat deze verlaging beperkt wordt tot wat nodig is om een duurzame, efficiënte en levenskrachtige suikerproductie in de EU te handhaven, overeenkomstig de WTO-voorschriften; is van mening dat voor de verlaging van de quota hetzelfde geldt en dat de verlaging der prijzen en quota het vraagstuk van de overlevingskansen van de sector aan de orde stelt, zowel voor de meer begunstigde als voor de minst begunstigde regio's; 5. verwerpt het voorstel van de Commissie om de isoglucosequota te verhogen omdat dit een verdere verlaging van de suikerquota impliceert; 6. is van oordeel dat het referentieprijssysteem, zoals dit thans door de Commissie wordt voorgesteld niet goed zal functioneren en er niet in zal slagen stabiliteit te brengen op de markt; stelt daarom voor het huidige prijsondersteuningssysteem te handhaven als vangnet om te voorkomen dat er zich ernstige onevenwichtigheden gaan voordoen op de suikermarkt; 7. betreurt het dat er nog geen juridisch besluit is genomen over de eigendom van quota en verzoekt de Commissie te bekrachtigen dat de quota eigendom zijn van de suikerbiet- en suikerriettelers; 8. is van oordeel dat het door de Commissie voorgestelde systeem van quotaoverdrachten niet beantwoordt aan de doelstellingen van competitiviteit, werkgelegenheid en communautaire solidariteit; verwerpt dit systeem voor zover het de zwaksten bedreigt door de verplaatsing van de werkgelegenheid en een onaanvaardbare delokalisatie van productieactiviteiten; 9. verzoekt de Commissie de oprichting te overwegen van een specifiek fonds dat door de Europese Unie wordt beheerd en waarmee degenen die dit wensen het systeem onder behoorlijke voorwaarden kunnen verlaten door de vrijwillige verkoop van hun quota aan de Europese Unie tegen een aantrekkelijke prijs die over een beperkte periode degressief van aard is, waarna deze quota onmiddellijk worden ingetrokken; stelt voor om van de financiering hiervan geen beroep op de begroting maar op de suikersector en op de markt te doen; 10. is van mening dat de quota een geschikt instrument vormen voor een normale ontwikkeling van de productie in de gehele Gemeenschap en dat ze daartoe moeten worden ingezet; stelt voor dat in het wetsvoorstel het concept van minimumproductiequota wordt opgenomen dat binnen een lidstaat gehandhaafd wordt; 11. dringt bij de Commissie aan op intrekking van haar voorstel dat de overdracht van quota tussen de lidstaten toelaat; 12. benadrukt dat de nieuwe lidstaten tot de Europese Unie zijn toegetreden op basis van toezeggingen die alleen dankzij een grote inspanning zijn nagekomen; stelt voor dat de Commissie een regeling vindt voor deze landen zodat zij niet gebukt gaan onder al te drastische maatregelen om de quota te verlagen; vestigt in dit verband de aandacht op de fundamentele verschillen in de wijze van toekenning van B-quota voor de nieuwe lidstaten; neemt met genoegdoening kennis van het voorstel van de Commissie om volledige compensatie te bieden aan de suikerbietproducenten in de nieuwe lidstaten; 13. benadrukt dat de hervorming in overeenstemming moet zijn met de WTO-regels, maar tegelijk ook moet zorgen voor evenwicht op de communautair suikermarkt, instandhouding van de productie en een redelijk levenspeil voor de landbouwers; 14. is van oordeel dat de aangekondigde vermindering of afschaffing van de exportrestituties niet mag leiden tot bezuinigingen op de communautaire begroting, maar dat deze middelen ten gunste van de suikersector moet worden aangewend om te zorgen voor een voldoende compensatie voor de inkomstenverliezen van de landbouwers of andere maatregelen om het evenwicht op de markt te verzekeren; 15. verzoekt de Commissie in haar wetsvoorstel rekening te houden met de bevindingen van het WTO-panel; wenst dat in dit voorstel oplossingen worden aangedragen voor de toekomst van C-suiker; verzoekt de Commissie bijvoorbeeld zo spoedig mogelijk nieuwe afzetmogelijkheden voor de suikerconsumptie te vinden, teneinde de communautaire suikerproducenten nieuwe afzetperspectieven te bieden, met name via de ontwikkeling van biobrandstoffen; verzoekt de Commissie tevens zich over de economische en ecologische aspecten van de eventuele aanwending van suiker als biobrandstof te buigen; 16. verlangt dat er voor de productie van suiker zowel als levensmiddel als als grondstof voor brandstoffen ook sociaal-ecologische normen moeten worden aangelegd; daartoe moeten tenminste behoren de milieunormen van Cross Compliance en een meer uitgebreide vruchtwisseling, waarmee de landbouwer bijdraagt tot de gezondheid van de bodem, teneinde hierdoor ook in de suikersector mogelijkheden te bieden tot multifunctionaliteit van de landbouw; 17. is van mening dat de voorspelbare inkomstendaling onvoldoende wordt gecompenseerd; stelt voor dat de oorspronkelijk door de Commissie geplande kredieten gehandhaafd blijven bij een beperkte prijsdaling, zoals vermeld onder punt 4, en specifiek uitgetrokken worden voor suikerbiettelers zodat laatstgenoemden zoveel mogelijk schadeloos gesteld worden; verzoekt de Commissie tevens bij de berekening van de compensatie van de prijsverlaging rekening te houden met de afgeleide prijzen die in bepaalde landen gelden; 18. wenst dat een deel van het onder punt 8 genoemde fonds (of een ander specifiek fonds) gebruikt wordt om landbouwers te compenseren voor het verlies van hun leveringsrechten en met het oog op een reoriëntatie van hun activiteiten; verlangt tegelijk sociale garantiemaatregelen voor de door sluiting van de suikerondernemingen getroffen werknemers; 19. juicht het toe dat de Commissie toezegt de ultraperifere regio's speciaal te zullen behandelen; betreurt het desalniettemin dat de steun voor de afzet van suiker geschrapt is; verlangt dat deze afzetsteun opnieuw wordt ingevoerd en dat alle inkomstendervingen worden gecompenseerd, teneinde daadwerkelijk rekening te houden met de specifieke problemen van de ultraperifere regio's; 20. dringt er bij de Commissie op aan om met aandacht de situatie van de productie in de benadeelde gebieden van de Europese Unie in het oog te houden en de nodige maatregelen te nemen om te voorkomen dat de suikerbietenteelt en de suikerproductie in deze gebieden volkomen verdwijnen; 21. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten om nauwgezet de sociale gevolgen in het oog te houden van de sluiting van fabrieken, die mogelijkerwijs het gevolg zou kunnen zijn van de aanstaande hervorming van de marktordening voor suiker en passende maatregelen te nemen ingeval de sociale plannen onbevredigend zijn; Over de externe aspecten van de hervorming 22. wijst erop dat de capaciteit van de Unie om het suikeraanbod op haar markt te beheren fundamenteel is voor het evenwicht en de levensvatbaarheid van de GMO in de sector suiker; 23. verlangt met klem dat de Commissie gevolg geeft aan de verzoeken van de ACS-landen en de MOL en zich buigt over een formule om het EBA-initiatief zodanig in te vullen dat de Europese Unie in staat blijft het aanbod te beheren en voorkomen wordt dat het niveau van de communautaire productie het gedwongen ijkpunt wordt voor de nieuwe GMO; stelt voor instrumenten in te voeren voor een kwantitatieve controle met het oog op de contingentering van de invoer die op gezette tijden kan worden herzien op basis van de daadwerkelijke gevolgen van het EBA-initiatief voor de ontwikkeling van deze landen, met name m.b.t. de plaatselijke werkgelegenheid en productie; stelt voor deze quota zodanig te verdelen dat later eventueel andere voedingsmiddelen kunnen worden geproduceerd om de voedselvoorziening van het betrokken land zeker te stellen; 24. wenst dat het wetsvoorstel van de Commissie de uitvoer van suiker uit derde landen naar de Europese Unie in het kader van een driehoekshandel via de minst ontwikkelde landen onmogelijk maakt; 25. verlangt dat de productie van de geïmporteerde suiker aan dezelfde ecologische normen moet voldoen als de productie van suiker binnen de EU; wanneer de suikerexporterende landen deze normen niet respecteren, moet er een heffing worden toegepast op de geïmporteerde suiker; deze heffing dient ter voeding van een nieuw op te richten fonds van de EU ter bevordering van menswaardige en milieuvriendelijke landbouwmethodes in de suikerproducerende ontwikkelingslanden; 26. dringt bij de Commissie aan op onverwijlde vaststelling van quota voor de westelijke Balkan-landen, die gebaseerd zijn op terdege bevestigde historische data, opdat deze quota niet de nettobalans tussen interne productie en consumptie verstoren en dus ook niet misbruikt kunnen worden voor de herexport van suiker naar de EU; 27. dringt bij de Commissie aan op verbetering van de controlesystemen die zijn ingevoerd om na te gaan of de hand wordt gehouden aan de regels van oorsprong, vooral ook omdat de toegenomen toegang tot de Europese markt door het EBA-initiatief tot prijsverschillen kan leiden die de aanzet zouden kunnen geven tot frauduleuze praktijken; 28. verzoekt de Commissie om zo spoedig mogelijk flankerende maatregelen voor te stellen om de ACS-landen die in sterke mate afhankelijk zijn van suikerexporten naar de EU te helpen om hun concurrentiepositie te versterken en hun capaciteit om hun economische basis te diversifiëren; 29. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de Europese Unie bij de onderhandelingen in het kader van de WTO de lopende hervorming meeneemt zodat de toekomstige multilaterale toezeggingen niet nog eens een hervorming teweegbrengen en de producenten aldus twee keer moeten betalen; 30. dringt er bij de Commissie op aan om met name ook rekening te houden met het effect van de hervorming in Brazilië, waar de suikkerrietteelt en de verwerking door een gering aantal individuen worden beheerst, ten nadele van de vele arbeiders die op de suikerrietvelden en in de suikerfabrieken werken; vindt dat de EU een morele verantwoordelijkheid heeft ervoor te zorgen dat haar hervormingen niet ten goede komen aan de onhoudbare, op grootgrondbezit gebaseerde manier van suikerproductie, zoals die in Brazilië wordt toegepast; 31. doet een beroep op de Commissie om de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker te koppelen aan soortgelijke hervormingen op de suikermarkten in andere landen, en met name in de Verenigde Staten van Amerika; 32. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om binnen WTO-verband te komen tot wereldwijde afspraken omtrent productiebeheersing en prijscontrole van suiker; o o o 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, alsmede de regeringen en parlementen van de ACS-staten en de minst ontwikkelde landen. Het Europees Parlement , – gezien zijn voorgaande resoluties over de situatie in Wit-Rusland, in het bijzonder die van 16 september 2004 (1) en van 28 oktober 2004 over de politieke situatie in Wit-Rusland na de parlementsverkiezingen en het referendum van 17 oktober 2004 (2) , – gezien het advies inzake het referendum van 17 oktober 2004 in Wit-Rusland dat op 8 en 9 oktober 2004 is aangenomen door de Zestigste Plenaire Vergadering van de Commissie van Venetië van de Raad van Europa, – gezien de slotconclusies van de Internationale Missie voor waarneming bij verkiezingen van de Parlementaire Vergadering van de OVSE van 9 december 2004, – gezien de resoluties van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa over de situatie in Wit-Rusland, in het bijzonder haar resolutie 1372(2004) van 28 april 2004 over de vervolging van de pers in Wit-Rusland, – gezien de verklaring van het hoofd van het OVSE-bureau in Minsk van september 2004 over de gevangenisstraffen waartoe twee leden van de oppositie in Wit-Rusland zijn veroordeeld omdat zij de president van Wit-Rusland belasterd zouden hebben, – gezien met name het EU-actieplan voor de bevordering van de democratie in Wit-Rusland dat door de Delegatie voor de betrekkingen met Wit-Rusland is aangenomen op 23 februari 2005, – gezien met name zijn resolutie van 11 februari 2003 over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Wit-Rusland in het licht van een toekomstig partnerschap (3) , – gezien de toekenning van de Sacharov-prijs voor de vrijheid van denken aan de Wit-Russische Journalistenvereniging in december 2004, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 mei 2004 over het Europees Nabuurschapsbeleid ( COM(2004)0373 ), – gezien de resolutie over de situatie van de mensenrechten in Wit-Rusland, door de VN-mensenrechtencommissie aangenomen op 15 april 2004, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, in het bijzonder de artikelen 19 en 21 daarvan die het recht op vrije meningsuiting en vreedzame bijeenkomst waarborgen, – gezien de sancties die de EU op 2 juli 2004 voor Wit-Russische functionarissen heeft afgekondigd na de verdwijning van drie Wit-Russische oppositieleiders en een journalist, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de parlementaire trojka tot de conclusie is gekomen dat noch de parlements- noch de presidentsverkiezingen van 2000 en 2001 vrij en eerlijk waren en dat zij werden voorafgegaan door willekeurig optreden van de regering tegen de politieke oppositie, onafhankelijke media en waarnemers bij de verkiezingen, wat betekent dat de democratische beginselen op grote schaal werden overtreden, B. overwegende dat de situatie in Wit-Rusland er niet beter op wordt en zelfs verslechtert, zodat een situatie is ontstaan waarin de mensenrechten en de rechten van minderheden met voeten worden getreden, het Lagerhuis zijn wetgevende bevoegdheden is kwijtgeraakt en het economisch leven wordt beheerst door de president; overwegende dat leden van de democratische oppositie gevangen worden gezet en op andere manieren onder druk worden gezet, dat politieke partijen in de periode vóór de verkiezingen uit het kiesregister zijn geschrapt, kandidaten van de oppositie werden lastig gevallen en geïntimideerd en vertegenwoordigingen van de oppositiepartijen bij de stembureaus werden geweerd, C. overwegende dat de arrestatie van prominente leden van de oppositie door de regering-Loekasjenko herhaaldelijk door de EU is veroordeeld en dat een aantal verdwijningen van personen nog steeds niet is opgehelderd, D. overwegende dat Mikhail Marynich, voormalig minister van Buitenlandse Economische Betrekkingen, voormalig ambassadeur en presidentskandidaat bij de verkiezingen van 2001 tot 5 jaar gevangenisstraf is veroordeeld, een straf die op 18 februari 2005 is verlaagd tot 3 jaar en 6 maanden, E. overwegende dat de laatste jaren verscheidene politieke partijen en meer dan 50 NGO's van uiteenlopende politieke gezindte die zich op diverse niveaus inzetten voor de democratie, 25 onafhankelijke radio- en televisiezenders en verschillende onderzoekinstellingen 'om technische redenen' zijn gesloten, terwijl het in alle gevallen duidelijk was dat zij gestraft werden omdat ze kritiek hadden geleverd op de president en zijn beleid, F. overwegende dat in Wit-Rusland voortdurend politiek gemotiveerde arrestaties van en processen tegen mensen die actief zijn in de democratische beweging en onafhankelijke journalisten plaatsvinden, en dat regelmatig buitenlandse staatsburgers worden gedeporteerd; dat in september 2004 twee leden van de Wit-Russische oppositie, Valery Levonevsky en Alexander Vasilyev, tot twee jaar gevangenisstraf zijn veroordeeld op beschuldiging van laster tegen de president van Wit-Rusland, G. overwegende dat kleine winkeliers die vreedzaam demonstreerden, door de regering zijn bedreigd en dat de organisatoren van deze protestbewegingen zijn gearresteerd en beboet, H. overwegende dat in een resolutie van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa van 28 mei 2004 bewijzen worden aangevoerd dat staatsfunctionarissen van het hoogste niveau betrokken waren bij de ontvoering en vermoedelijke vermoording van prominente leden van de oppositie in 1999, terwijl de Raad van Europa een verzoek van Wit-Rusland om de speciale status binnen de organisatie die het land verloren had toen de president in 1997 het parlement ontbond, weer terug te krijgen, in mei 2004 van de hand wees, I. ernstig bezorgd over het besluit van de Wit-Russische autoriteiten om de internationaal erkende Europese Humaniora Universiteit voor geesteswetenschappen in Minsk, een instelling die een opmerkelijk voorbeeld is van academische vrijheid en de naleving van werkelijk Europese waarden in haar programma's voor onderwijs en onderzoek, haar vergunning om als wettelijke organisatie werkzaam te mogen zijn te ontnemen, met alle gevolgen vandien voor de academische toekomst van honderden studenten en docenten, J. overwegende dat de VN-commissie voor de mensenrechten Wit-Rusland in april 2004 heeft veroordeeld vanwege voortdurende berichten over willekeurige arrestaties en aanvallen op niet-gouvernementele organisaties, oppositiepartijen en voorvechters van de democratie, 1. veroordeelt de stelselmatige en toenemende bedreiging en intimidatie van journalisten, uitgevers en media die kritiek leveren op de president of de regering van Wit-Rusland, door staatsinstanties, in het bijzonder het ministerie van Informatie; veroordeelt tevens de lukrake aanvallen op leden van de oppositie, mensenrechtenactivisten en allen die de vrijheid nemen om kritiek te leveren op de president en het regime, de willekeurige arrestaties, mishandeling van gedetineerden, verdwijningen, vervolging om politieke redenen en ander repressief optreden dat indruist tegen de meest elementaire beginselen van de democratie en de rechtsstaat; 2. is van mening dat het proces tegen Mikhail Marynich politieke achtergronden heeft en dat zijn veroordeling een politiek gemotiveerd misbruik van het rechtssysteem is en een bewijs te meer voor het feit dat in Wit-Rusland geen onafhankelijke rechtspraak bestaat, dat er meer in het algemeen geen eerbied voor de rechtsstaat is en dat er een klimaat van politieke repressie heerst; 3. roept de Wit-Russische autoriteiten op om Mikhail Marynich onmiddellijk in vrijheid te stellen; 4. roept de Wit-Russische autoriteiten op om Valery Levonevsky, Alexander Vasilyev en alle andere gevangen gezette politieke tegenstanders van het regime onmiddellijk in vrijheid te stellen; 5. roept nogmaals op tot de onmiddellijke invrijheidstelling van professor Bandazhevsky, een deskundige op het gebied van stralingsgeneeskunde, die op 18 juni 2001 tot acht jaar cel is veroordeeld omdat hij openlijk kritiek op staatsinstellingen had geleverd in verband met wetenschappelijk onderzoek naar de ramp met de kernreactor in Tsjernobyl in 1986; 6. wenst dat er een onafhankelijk onderzoek door een neutrale onderzoeker wordt ingesteld naar de verdwijning van Yuri Zakharenko, voormalig minister van Binnenlandse Zaken, Victor Gonchar, voormalig vice-voorzitter van het Parlement van Wit-Rusland, Anatoly Krasovsky, een zakenman, en Dmitry Zavadski, een cameraman van de Russische TV-zender ORT; 7. dringt er bij de Wit-Russische autoriteiten op aan om vreedzame protesten van kleine winkeliers toe te staan en de organisatoren en leiders van deze protesten vrij te laten; 8. beschouwt de verlenging van de ambtstermijn van president Loekasjenko bij referendum als een bevestiging te meer van de autoritaire wijze waarop hij het land bestuurt; 9. wijst erop dat Wit-Rusland het enige Europese land is dat geen contractuele betrekkingen met de EU onderhoudt vanwege de grootschalige schendingen van de mensenrechten en roept de Raad op het huidige regime in Wit-Rusland te veroordelen als dictatuur en president Loekasjenko als dictator; 10. verzoekt de Raad en de regeringen van de lidstaten om de persoonlijke bezittingen van president Loekasjenko en andere prominente leden van het regime die zorgen voor voortzetting van de dictatuur, op te sporen en te bevriezen; 11. verzoekt de Raad en de regeringen van de lidstaten om de lijst van vertegenwoordigers van de Wit-Russische autoriteiten aan wie een visum voor het grondgebied van de EU-lidstaten wordt geweigerd, uit te breiden; 12. stelt vast dat alle relevante bepalingen van het VN-Verdrag betreffende de status van vluchtelingen die gelden voor politieke vluchtelingen, en van de Europese overeenkomsten betreffende de toekenning van asiel, ook van toepassing zijn op de slachtoffers van het regime-Loekasjenko; 13. roept Wit-Rusland op om het optreden van zijn politie- en veiligheidsdiensten in overeenstemming te brengen met de verplichtingen die het land heeft uit hoofde van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten; 14. roept de Wit-Russische autoriteiten op om onmiddellijk een eind te maken aan de aanvallen op alle onderwijsinstellingen in het land en de grondbeginselen van academische vrijheid, onderwijsvrijheid en tolerantie in het onderwijs te eerbiedigen; 15. dringt erop aan dat een speciaal onderwijsprogramma in het leven wordt geroepen in het kader waarvan beurzen worden toegekend aan studenten aan de Europese Humaniora Universiteit (EHU) te Minsk die in de Europese Unie willen studeren, en financiële steun wordt verleend aan academische instellingen die bereid zijn deze studenten op te vangen; wenst dat een ad hoc procedure wordt ingesteld voor de overmaking van door studenten aan de EHU verdiende bedragen; 16. benadrukt dat een beleid van sancties tegen Wit-Rusland alleen gericht moet zijn tegen de autoriteiten van dat land en in geen geval de samenleving van Wit-Rusland mag treffen, zoals wordt bepleit in het onlangs door de Delegatie voor de betrekkingen met Wit-Rusland aangenomen actieplan voor de bevordering van de democratie in Wit-Rusland; 17. steunt de versterking van het maatschappelijk middenveld in Wit-Rusland en verwelkomt het besluit van de Commissie om projecten in Wit-Rusland te financieren in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR); 18. onderstreept dat alle mogelijke diplomatieke en politieke wegen bewandeld moeten worden om Wit-Rusland terug te brengen in de Europese familie, zodat het land de belangrijke rol kan spelen die het bij de ontwikkeling van het Europese nabuurschapsbeleid toekomt; 19. wijst er nogmaals op dat de verdere ontwikkeling van de betrekkingen van de EU met Wit-Rusland afhangt van de vorderingen die dit land maakt op weg naar democratisering en hervormingen; 20. dringt er bij de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten op aan om een actieplan op te stellen waarin mogelijkheden worden beschreven voor verhoging - samen met andere democratische landen en internationale instellingen - van de steun voor alle resterende democratische krachten in Wit-Rusland, en om mensen die zich op het maatschappelijk middenveld in Wit-Rusland beijveren voor democratische veranderingen te ondersteunen; 21. steunt de vorming van alternatieve en toegankelijke informatiebronnen zoals radio- en televisiezenders in de aangrenzende landen (Polen en/of Litouwen) om het isolement van Wit-Rusland op te heffen en daar zo veel mogelijk mensen te bereiken; 22. is teleurgesteld dat de Commissie de Trojka EU-Rusland van vorige week niet heeft aangegrepen om een discussie op gang te brengen over de mensenrechtensituatie in Wit-Rusland en met name over kwesties als politieke verdwijningen en de meedogenloze onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting, wat des te betreurenswaardiger is daar de trojka eigenlijk zou gaan over 'democratie en mensenrechten in de gezamenlijke omgeving van de EU en Rusland'; 23. roept de EU-instellingen op om erop aan te dringen dat de mensenrechten een vast agendapunt worden bij alle toekomstige bijeenkomsten van de EU en Rusland en is van mening dat de situatie in Wit-Rusland ook op de agenda moet staan van elke regulier overleg tussen de EU en Rusland; 24. roept de Raad en de lidstaten op om een onafhankelijk onderzoek naar de verdwijningen in Wit-Rusland te verrichten en een fonds in te stellen om de familie van de verdwenen personen en andere slachtoffers van het Wit-Russische regime te helpen; 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Wit-Rusland en de Parlementaire Vergaderingen van de OVSE en van de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over Cambodja, en in het bijzonder die van 13 maart 2003 (1) , 12 februari 2004 (2) en 13 januari 2005 (3) , – gezien de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Cambodja, die op 1 november 1999 in werking trad, – gezien de verklaring van het voorzitterschap namens de EU naar aanleiding van de opheffing van de parlementaire immuniteit van drie leden van de oppositie, – gezien het Strategiedocument EG-Cambodja 2004-2006 en het Nationaal Indicatief Programma 2005-2006, – gezien de verklaring van de speciale afgezant van de VN voor mensenrechten in Cambodja van de secretaris-generaal over de recente ondemocratische ontwikkelingen in Cambodja, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Nationale Assemblee van Cambodja op 3 februari 2005 besloot tot opheffing van de parlementair immuniteit van drie leden van het parlement van de Sam Rainsy-partij: Sam Rainsy, Cheam Channy en Chea Poch, B. overwegende dat de stemming plaatsvond via handopsteking, in tegenspraak met de regels en procedures van de Nationale Assemblee van Cambodja, en plaatsvond achter gesloten deuren nadat journalisten en diplomaten waren verzocht de zaal van de assemblee te verlaten, en dat er geen notulen van deze sessie openbaar zijn gemaakt, C. overwegende dat alle drie de parlementsleden nu strafvervolging boven het hoofd hangt wegens beschuldigingen uiteenlopend van smaad tot vorming van een geheime militaire macht met het oog op omverwerping van de regering, D. overwegende dat Cheam Channy dezelfde dag is gearresteerd, nadat een arrestatiebevel was opgesteld door de diensten van de militair aanklager en naar de militaire gevangenis in Phnom Penh is overgebracht op beschuldiging van het organiseren van antiregeringsmilities, E. overwegende dat hoge functionarissen van de Cambodjaanse Volkspartij publiekelijke hebben verklaard dat de autoriteiten geen bewijzen hebben gevonden van de vorming van een strijdmacht, F. overwegende dat het gebrek aan onafhankelijkheid en onpartijdigheid van het gerechtelijk apparaat in Cambodja algemeen bekend is, G. overwegende dat de Cambodjaanse wet vervolging van burgers door militaire rechtbanken verbiedt en dat internationale wetgeving dit alleen toestaat onder buitengewone omstandigheden, mét volledige garanties voor een eerlijk proces, H. overwegende dat het verzoek van de voormalige koning Norodom Sihanouk aan de eerste minister om de immuniteit van Sam Rainsy te herstellen afgewezen is met als argument dat alleen de rechtbank het parlement mag vragen zijn besluit te herzien, I. overwegende dat de Sam Rainsy-partij verhinderd is zitting te nemen in enige commissie van de Nationale Assemblee, en aldus de mogelijkheid is ontnomen zijn kiezers daadwerkelijk te vertegenwoordigen, J. overwegende dat de afgelopen jaren mensenrechtenactivisten, journalisten van de oppositie, vakbondsmensen en andere aanhangers van de oppositie geïntimideerd, gearresteerd en vermoord zijn, hetgeen ertoe heeft geleid dat in het land een klimaat van politiek geweld is ontstaan, K. overwegende dat parlementaire immuniteit bedoeld is om parlementsleden te beschermen tegen mogelijkerwijs ongegronde processen of beschuldigingen met een politieke achtergrond, 1. is van mening dat de opheffing van de parlementaire immuniteit van volksvertegenwoordigers van de oppositie een gevaarlijk precedent schept, dat de wetgevende macht als een onafhankelijke staatsinstelling en als het hart van de democratie verzwakt; 2. is van oordeel dat deze actie de door Cambodja geboekte vooruitgang op weg naar democratie ondermijnt; 3. roept de regering van Cambodja op Cheam Channy, die als burger niet onder militaire jurisdictie kan vallen, onverwijld en onvoorwaardelijk vrij te laten; 4. beschouwt de beschuldigingen van strafbare feiten door de leiders van de regeringscoalitie aan het adres van leden van de oppositiepartij als een belangrijke stap achteruit op de weg naar democratie in Cambodja die twijfel doet ontstaan over de toegewijdheid van de regering aan een echte pluralistische democratie; 5. roept de autoriteiten in Cambodja op zich te houden aan hun internationale verplichtingen en in het bijzonder het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, dat het in 1992 heeft geratificeerd; 6. spoort de regering van Cambodja met klem aan een eind te maken aan de vervolging van politieke tegenstanders en mensenrechtenactivisten in het land; 7. roept de Nationale Assemblee van Cambodja op onmiddellijk de immuniteit te herstellen van de drie leden van het parlement en te waarborgen dat leden van de oppositie zitting mogen nemen in parlementscommissies; 8. roept de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten op deze kwestie aan te kaarten bij de regering van Cambodja en na te denken over het opleggen van passende sancties indien de Nationale Assemblee en de regering van Cambodja hun recente acties niet ongedaan maken; 9. roept de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten op uiting te geven aan hun bezorgdheid over de politieke situatie en de bedreigingen voor de democratie ten gevolg van de pogingen om de politieke oppositie in Cambodja monddood te maken, vooruitlopend op de vergadering van ASEAN- en EU-ministers op 10 en 11 maart in Jakarta; 10. stelt voor dat een ad hoc delegatie van de EU zo snel mogelijk een bezoek aan Cambodja brengt om de politieke situatie in dat land in kaart te brengen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de VN, de hoge VN-commissaris voor de mensenrechten, het parlement en de regering van Cambodja en de regeringen van de leden van de ASEAN. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resolutie van 18 januari 1996 (1) over Saoedi-Arabië en zijn resoluties over de jaarlijkse bijeenkomsten van de commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties in Genève (2000-2005), – gezien het werkbezoek van een aantal leden van zijn delegatie voor de betrekkingen met de Golfstaten (inclusief Jemen) van 7 tot 12 februari 2005 aan Saoedi-Arabië, – gezien het feit dat Saoedi-Arabië in oktober 2004 het VN-Verdrag tot uitbanning van alle vormen van discriminatie van de vrouw (CEDAW) geratificeerd heeft, en meer in het bijzonder gezien artikel 7 van dit verdrag over het politiek en openbaar leven, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de allereerste gemeenteraadsverkiezingen die in Saoedi-Arabië ooit gehouden worden, op 10 februari 2005 in Riad begonnen zijn en tot 21 april 2005 blijven lopen en dat ze in de geschiedenis van Saoedi-Arabië de eerste verkiezingsprocedure vormen waar het land in zijn geheel aan deelneemt, B. overwegende dat de helft van de leden van de gemeenteraden verkozen wordt, terwijl de andere helft nog altijd aangesteld wordt door de koning, C. overwegende dat vrouwen van de verkiezingen uitgesloten zijn, hoewel de kieswet duidelijk is over hun deelname, aangezien de wet in het Arabisch het woord "burger" gebruikt, dat zowel op man als vrouw betrekking heeft, om aan te geven wie er zijn stem kan uitbrengen, D. overwegende dat meerdere Saoedi-Arabische overheden verklaard hebben dat vrouwen in de toekomst stemrecht zullen hebben, E. overwegende dat vrouwen in Saoedi-Arabië nog altijd geconfronteerd worden met een groot aantal vormen van discriminatie in het privé- en openbaarleven, F. sterk bezorgd over de omstandigheden waaronder migrerende werknemers, vooral vrouwen, moeten leven, die als dienstpersoneel in huishoudens werken, 1. verheugt zich over de allereerste verkiezingsprocedure van nationale omvang die in Saoedi-Arabië ooit gehouden is, die door een delegatie van het Europees Parlement als getuige bijgewoond wordt en die het als een stap vooruit in de richting van sociale en politieke hervormingen beschouwt, maar betreurt ten zeerste dat vrouwen niet aan de verkiezingen mogen deelnemen; 2. herinnert de autoriteiten aan hun verplichtingen krachtens CEDAW, dat door de Saoedi-Arabische staat ondertekend is, betuigt zijn solidariteit met de Saoedische burgers die uitkijken naar deelname van alle burgers aan de verkiezingsprocedures, en roept de autoriteiten op om alle nodige maatregelen te treffen om een einde te maken aan segregatie en discriminatie van de vrouw en de deelname van de vrouw aan de politieke besluitvorming geleidelijk aan uit te breiden, op voet van gelijkheid met de man, en om vrouwen in de mogelijkheid te stellen om openbare ambten te bekleden en op alle bestuursniveaus alle openbare functies te vervullen; 3. roept de Saoudi-Arabische regering ertoe op de beperkingen voor vrouwen op te heffen wat betreft de vrijheid van beweging -inclusief het verbod om een auto te besturen - werkgelegenheidskansen, rechtspersoonlijkheid en vertegenwoordiging in rechtsaangelegenheden; 4. herhaalt zijn oproep voor de afschaffing van de doodstraf en vraagt met onmiddellijke ingang een moratorium op de voltrekking van de doodstraf in Saoedi-Arabië, waar in 2004 volgens Amnesty International 31 terechtstellingen uitgevoerd zijn; 5. vraagt de autoriteiten om stappen te ondernemen om de arbeidsvoorwaarden en behandeling van migrerende werknemers, vooral vrouwen, te verbeteren; 6. betreurt dat er in Saoedi-Arabië nog altijd geen godsdienstvrijheid heerst, maar spoort de overheid aan om zich te blijven inspannen voor meer matiging en grotere verdraagzaamheid tegenover godsdienstige verscheidenheid; 7. benadrukt dat het van belang is om in te gaan tegen terreur en fundamentalisme onder vrijwaring van de fundamentele rechten van de mens en de burgerlijke vrijheden, en wil zich met dat uitgangspunt uitspreken voor de versterking van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Saoedi-Arabië; 8. wenst meer in het bijzonder dat de Europese Unie en Saoedi-Arabië elkaars inspanningen om tot een bevredigende oplossing voor het Israëlisch-Palestijns conflict te komen, ondersteunen; 9. vraagt de Raad en de Commissie om die onderwerpen ter sprake te brengen op de eerstvolgende gezamenlijke raadsvergadering en ministeriële bijeenkomst van de Europese Unie en de Raad voor samenwerking tussen de Golfstaten 10. dringt er bij de instellingen van de Europese Unie op aan om hun aanwezigheid in het gebied uit te breiden en de werkrelaties met Saoedi-Arabië te versterken door meer middelen vrij te maken voor de delegatie in Riad en op korte termijn een bezoek van de Europese commissaris voor buitenlandse zaken en/of de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid aan het Saoedisch Koninkrijk te organiseren; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VN-hoge commissaris voor de rechten van de mens, Z.K.H. Kroonprins Abdoellah Ibn Abdoel Aziz, de regering van Saoedi-Arabië en de secretaris-generaal van het Centrum voor de nationale dialoog in Saoedi-Arabië.