Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 april 2007 over de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie voor de begrotingsprocedure 2008 (4) , – gezien het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, ingediend door de Commissie op 2 mei 2007 (SEC(2007)0500), – gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, opgesteld door de Raad op 13 juli 2007 (C6-0287/2007), – gezien het besluit van de Begrotingscommissie van 9 juli 2007 over het mandaat voor het overleg over de begroting 2008 vóór de eerste lezing van de Raad (5) , – gezien de nota van wijzigingen nr.1/2008 (13659/2007 – C6-0341/2007) bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, – gelet op artikel 69 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0397/2007 ), Belangrijkste punten - algemene cijfers , voorstel tot herziening MFK, nota van wijziging nr. 1 1. herinnert eraan dat het zijn politieke prioriteiten voor de begroting van 2008 reeds in de hierboven genoemde JBS-resolutie van 24 april 2007 heeft uiteengezet, voortgaande volgens de bij de voorbereiding van de begroting 2007 gekozen benadering en de onderhandelingen die tot het Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 17 mei 2006 hebben geleid; onderstreept dat de in die resolutie onderschreven benadering van een "resultaatgerichte begroting" op drie pijlers steunt, te weten transparante presentatie, duidelijke doelstellingen en nauwgezette tenuitvoerlegging, zodat de Commissie niet wordt afgerekend op de ambtelijke voortgang van haar werkzaamheden, maar op de waargemaakte resultaten in relatie tot politiek overeengekomen doelstellingen; zal bij in verdere bemoeienissen met de begroting 2008 deze elementen blijven benadrukken; 2. ad algemene cijfers: betreurt dat de Raad de vastleggingskredieten in de ontwerpbegroting (OB) 2008 met 717 miljoen EUR heeft verminderd ten opzichte van het voorontwerp van begroting (VOB), zodat de vastleggingskredieten zijn teruggebracht tot 128 401 miljoen EUR; maakt ernstig bezwaar tegen de bezuinigingen die de Raad heeft aangebracht in het totaalbedrag aan betalingen in de OB met 2 123 miljoen EUR, waardoor voor betalingen het totaalbedrag overblijft van 119 410 miljoen EUR, equivalent aan 0,95% van het BNI van de EU, waardoor een marge openblijft van meer dan 10 miljard EUR beneden het plafond voor betalingen in het Meerjarig Financieel Kader (MFK) voor 2008; 3. ad vastleggingkredieten: staat bijzonder kritisch tegenover de door de Raad aangebrachte kortingen op de kredieten voor programma's met meerjarige budgetten waarover pas zeer onlangs in medebeslissing met het Europees Parlement is onderhandeld en overeenstemming bereikt; stelt in zijn eerste lezing van de begroting 2008 voor, deze kortingen ongedaan te maken en acht een aantal verhogingen in de vastleggingskredieten voor bepaalde politieke prioriteiten nodig; dit komt in totaal uit op een bedrag van 129 688 116 518 EUR; 4. ad betalingskredieten: beschouwt een percentage van 0,95 % van het EU BNI als onvoldoende, gezien de beleidsopgaven waar de EU voor staat; noemt het verbazend dat de Raad kortingen voorstelt tot meer dan 1 miljard EUR op betalingen in de rubrieken 1a en 1b voor programma's die in de Lissabon Strategie als prioritair worden aangemerkt voor de verbetering van de Europese concurrentiekracht en samenhang - vanouds een prioriteit van de Raad en het Parlement; stelt daarom verhogingen voor om tot een algeheel niveau van betalingen te komen van 0,99 % van het EU BNI; denkt hierbij, overeenkomstig de nadruk op nauwgezette uitvoering volgens de "resultaatgerichte benadering", met name aan de Lissabon-prioriteiten en die programma's waar de niet-uitbetaalde vastleggingen (" reste à liquider " (RALs)) hardnekkig op een hoog niveau blijven; 5. staat positief tegenover het voorstel van de Commissie van 19 september 2007 waarin wordt gevraagd om herziening van het MFK met het oog op een afdoende financiering van Galileo en het Europees Instituut voor Innovatie en Technologie (EIT) over de periode 2007 - 2013; herinnert, wat Galileo betreft, aan zijn resolutie van 20 juni 2007 (6) waarin het pleitte voor een communautaire oplossing voor Galileo, en meent voor wat het EIT betreft dat de kredieten moeten worden geboekt onder beleidsterrein "08 onderzoek", met een aparte lijn voor de bestuursstructuur ("Europees Instituut voor Innovatie en Technologie - bestuursstructuur") onder Rubriek 5 (Administratie) en een aparte lijn voor de KIG ("Europees Instituut voor Innovatie en Technologie - kennis- en innovatiegemeenschappen (KIG)"); herinnert eraan dat de kredieten voor Galileo en het EIT in de reserve waren opgenomen en door de Raad in de OB niet zijn verlaagd; heeft voor Galileo en EIT in zijn eerste lezing amendementen voorgesteld zodat de uiteindelijke kredieten in de begroting van 2008 afhangen van een bevredigende overeenstemming over de voorgestelde herziening van het MFK; 6. steunt de door de Commissie op 17 september 2007 uitgebrachte nota van wijziging bij het ontwerp van begroting 2008, met name van de voorgestelde verhoging van de vastleggingskredieten voor Kosovo (120 miljoen EUR) respectievelijk Palestina (142 miljoen EUR), tot in totaal 262 miljoen EUR boven de VOB-cijfers; merkt op dat de Raad in de OB ook verhoogde vastleggingskredieten voor Kosovo en Palestina heeft voorgesteld tot in totaal 260 miljoen EUR; is van mening dat de Commissie en de Raad duidelijke uitleg moeten geven van de strategie achter de voorgestelde verhogingen en de kredietenverdeling tussen de categorieën EG- en GBBV voor Kosovo, vooruitlopend op de tweede lezing door het Parlement van de begroting 2008; 7. neemt kennis van de mededeling van de Commissie van 12 september 2007 "De begroting hervormen voor een ander Europa" (SEC(2007)1188); wijst erop dat de vaste rapporteur voor het MFK 2007 - 2013 hierover reeds een document heeft voorbereid en ook richting zal blijven geven aan de verdere beraadslagingen en werkzaamheden van het Parlement inzake de toekomst van de begrotingsprocedures van de EU; Een resultaatgerichte begroting - voortgaan op het overleg voor eerste lezing 8. verwelkomt de vijf gemeenschappelijke verklaringen, als bijlage bij deze resolutie gevoegd, die het Europees Parlement en de Raad tijdens het overleg voor de eerste lezing van de begroting 2008 van 13 juli 2007 zijn overeengekomen; heeft het politieke gewicht van deze verklaringen nog vergroot door deze bij de voorbereiding van de amendementen op de ontwerpbegroting te betrekken, geheel in de geest van een "resultaatgerichte begroting"; 9. wenst, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring met de Raad van 13 juli 2007, een snellere goedkeuring door de Commissie van de operationele programma's op het gebied van structuurfondsen, het Cohesiefonds en plattelandsontwikkeling, zodat operationele middelen kunnen worden besteed; verzoekt om snelle vooruitgang van de Commissie op dit gebied, plaatst bepaalde administratieve kosten van de Commissie in de reserve, om de vooruitgang te bespoedigen; onderstreept dat er geen operationele middelen in de reserve worden geplaatst; zal de reserves inzake administratieve kosten vrijmaken in overeenstemming met een verhoogd tempo van goedkeuring van de operationele programma's; 10. ad aanwerving en herschikking: heeft 49 miljoen EUR in de reserve geplaatst in afwachting van de toezegging van de Commissie dat zij vóór 30 april 2008 een studie zal uitvoeren naar de ABM-implementatie met de volgende informatie voor de begrotingsautoriteit: en: 11. ad bestemmingsontvangsten: blijft aandringen op betere transparantie op dit gebied; stelt veranderingen voor in het instrument van bestemmingsontvangsten voor gedecentraliseerde agentschappen, met het oog op een nauwere afstemming van bestemmingsontvangsten op bepaalde agentschappen; voelt als bezwaar dat de wijze waarop bestemmingsontvangsten in het suikerherstructureringsfonds worden aangewend, de facto heeft gezorgd voor een "begroting binnen de begroting" die moeilijk te rijmen valt met het beginsel van universele begroting zoals vervat in het Financieel Reglement; verklaart open te staan voor revisie van het Financieel Reglement op het punt van bestemmingsontvangsten; 12. ad gedecentraliseerde agentschappen: herstelt de oorspronkelijke cijfers in het VOB met uitzondering van die voor FRONTEX, waarvoor een verhoging van 30 miljoen EUR onder titel 3 wordt goedgekeurd, en van die van het Europees Milieuagentschap, waarvoor een kleine verhoging onder titel 3 wordt goedgekeurd; is tevreden met de vooruitgang ¨van de nieuwste agentschappen met de doelmatige en efficiënte uitbreiding van hun activiteiten; verlangt meer duidelijkheid voor de toekomst op het punt van werkplannen en personeelsbehoeften op middellange termijn; 13. voor het aangekondigde nieuwe gedecentraliseerde agentschap voor de samenwerking tussen energieregelgevers, de procedure van punt 47 van het IIA van 17 mei 2006 moet worden gevolgd; 14. ad uitvoerende agentschappen: herinnert aan de verplichtingen van de Commissie ingevolge de "gedragscode voor de oprichting van een uitvoerend agentschap" (7) , meent dat uitvoerende agentschappen niet mogen leiden tot stijging van het aandeel van de administratieve kosten, nu of in de toekomst; stelt met nadruk dat voorstellen voor oprichting van een nieuw uitvoerend agentschap gebaseerd moeten zijn op een alomvattende kosten-batenanalyse en dat de lijnen van verantwoording en verantwoordelijkheid in het voorstel duidelijk moeten worden aangegeven; 15. waardeert dat in de activiteitenverklaringen die in de VOB 2008 zijn opgenomen, meer aandacht wordt besteed aan de doelstellingen en resultaatsindicatoren in plaats van aan lange beschrijvingen van administratieve processen; merkt evenwel op dat er aanzienlijke discrepantie blijft bestaan tussen de verschillende directoraten-generaal van de Commissie wat de kwaliteit van hun activiteitenverklaringen betreft; verwacht in de komende jaren verdere verbetering; 16. ziet dat prestatie-indicatoren thans door de Commissie worden gebruikt als integraal deel van ex ante budgetplanning, maar verlangt dat prestatie-indicatoren ook een grotere rol spelen bij de evaluatie achteraf; is van mening dat de in de activiteitenverklaringen verschafte gegevens beter moeten worden geïntegreerd in de jaarlijkse activiteitenverslagen van de respectieve directoraten-generaal; meent dat de begrotingsautoriteit daardoor beter zou kunnen nagaan in welke mate aangevraagde extra middelen ook resultaten opleveren en niet alleen maar extra bureaucratie; 17. prijst de operatie met de monitorgroepen die de Begrotingscommissie in de loop van 2007 heeft uitgevoerd; hoopt dat mede hierdoor de begrotingsmonitoring ook in de toekomst kan worden verbeterd; blijft voorstander van de Budget Forecast Alert (BFA, waarschuwing begrotingsvooruitzichten) als bijdrage aan een betere begrotingsuitvoering; verlangt dat het tweede BFA-document in september 2008, en dus niet pas in oktober, wordt voorgelegd, zodat het Parlement dit document bij de voorbereiding van zijn eerste lezing van de ontwerpbegroting 2009 kan betrekken; 18. herinnert eraan dat de lidstaten zich overeenkomstig artikel 53 ter van het Financieel Reglement en punt 44 van het IIA van 17 mei 2006, waarin een doeltreffende en geïntegreerde interne controle op de middelen van de EU en nationale beheersverklaringen als doel worden gesteld, ertoe hebben verbonden "jaarlijks op het passende nationale niveau een overzicht op te stellen van de beschikbare controles en verklaringen"; stelt vast dat volgens informatie van de Commissie tot dusverre slechts een beperkt aantal lidstaten aan de bepalingen van het IIA heeft voldaan; betreurt dat geen van de concrete voorstellen inzake de nationale beheersverklaringen die het Europees Parlement in zijn kwijtingsresoluties voor 2003, 2004 en 2005 naar voren heeft gebracht, in de auditstrategie van de Commissie is overgenomen; wijst de lidstaten op hun plicht zich te houden aan de bepalingen van het herziene Financieel Reglement waarmee zij nog onlangs hebben ingestemd; herhaalt dat de lidstaten voorts aan de voorwaarden moeten voldoen van punt 44 van het IIA, en ingevolge artikel 274 van het EG-Vedrag gehouden zijn tot volledige samenwerking met de Commissie volgens de beginselen van gezond financieel beheer; 19. wijst nogmaals op het belang van verbeterde begrotingsuitvoering overeenkomstig de gemeenschappelijke verklaring waarover op het begrotingsoverleg van november 2006 overeenstemming is bereikt; vraagt de Commissie informatie te leveren over de ondernomen of geplande maatregelen ter uitvoering van deze verklaring; herinnert eraan dat deze informatie in de trialoogbijeenkomsten regelmatig dient te worden voorgelegd; 20. verzoekt de Commissie nadrukkelijk volledige toepassing te geven aan Verordening nr. 1 van de Raad van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap; kan financiële overwegingen niet aanvaarden als steekhoudend argument voor afwijking daarvan, aangezien zulke gronden in het kader van de begrotingsprocedure ook niet zijn aangevoerd; Specifieke kwesties - hoofdpunten per begrotingsrubriek, proefprojecten en voorbereidende acties 21. ad rubriek 1a, "Concurrentiekracht ter bevordering van groei en werkgelegenheid": verwerpt de kortingen in de vastleggings- en betalingskredieten die de Raad in eerste lezing heeft aangebracht; met name de kredieten ter dekking van meerjarige programma's die in medebeslissing met het Europees Parlement onlangs tot stand zijn gekomen en die gericht zijn op uitvoering van de Lissabon-strategie; maakt deze kortingen ongedaan en stelt verhogingen voor op een aantal lijnen die voor het Parlement politieke prioriteiten vormen; stelt een aantal proefprojecten en voorbereidende acties voor, overeenkomstig zijn budgettaire prerogatieven; acht met nadruk belangrijk dat er minder stigma blijft kleven aan zakelijke mislukking in het kader van het programma Concurrentievermogen en Innovatie (CIP); 22. ad rubriek 1b, "Samenhang ter bevordering van groei en werkgelegenheid": betreurt de kortingen in de betalingskredieten die de Raad in eerste lezing heeft aangebracht; maakt die kortingen ongedaan en stelt verhogingen voor tot in totaal 2 000 miljoen EUR voor betalingen op lijnen waar RALs in de laatste jaren hardnekkig op een hoog niveau zijn gebleven; verlangt meer gestroomlijnde administratieve procedures met het oog op een betere uitvoering van de operationele programma's voor de structuur- en cohesiefondsen, ook ten aanzien van kwalitatieve aspecten die op het leven van de burgers van de Unie de sterkste weerslag hebben; 23. herinnert aan het besluit om uiterlijk 31 december 2008 een regionaal Europees datacentrum inzake het identificeren en volgen op lange afstand (LRIT), beheerd het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), op te richten (standpunt van het EP van 25 april 2007 (8) en resolutie van de Raad van 2 oktober 2007); erkent de noodzaak van aanvullende middelen in 2008 voor EMSA ter financiering van deze nieuwe taak; 24. is tevreden met de documentatie en uitleg die de Commissie en de Europese Investeringsbank (EIB) hebben verschaft over de Risk Sharing Finance Facilities (RSFF); is van mening dat de reserve op deze lijnen van de begroting kan worden gehaald; wenst evenwel te worden geïnformeerd en de relevante documenten te ontvangen wanneer de richtsnoeren voor de tweede component van CIP, de durfkapitaalinstrumenten, worden vastgesteld en wenst te worden geïnformeerd omtrent de uitkomst van de onderhandelingen tussen de EIB en de Commissie over de gemeenschappelijke samenwerking aan het leninggarantie-instrument voor TEN-vervoersprojecten (LGTT); 25. ad rubriek 2, "Bescherming en beheer van natuurlijke rijkdommen": is sterk gekant tegen de willekeurige kortingen die de Raad op tal van lijnen onder deze begrotingsrubriek voorstelt, herstelt voor vele van die lijnen de cijfers van het VOB maar erkent dat de Raad het laatste woord heeft over deze lijnen die verplichte uitgaven betreffen; verlangt voor de toekomstige begrotingsprocedures duidelijker presentatie van de cijfers voor marktmaatregelen en rechtstreekse steun; is bezorgd over het langzame tempo van invoering van operationele programma's voor de GLB-pijler plattelandsontwikkeling, vanouds een prioriteit van het Parlement; verwacht op dit punt snelle verbetering; 26. benadrukt de noodzaak van een snellere procedure voor de start van speciale nationale programma's voor het herstel van gewassen en veehouderij in gebieden die zijn getroffen door branden en andere soorten natuurrampen; benadrukt dat deze programma's gefinancierd moeten worden via het ELFPO (Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling) door middel van interne overschrijvingen of subsidies binnen een lidstaat; 27. ad rubriek 3a "Vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid": plaatst de kredieten voor het Terugkeerfonds in de reserve in afwachting van de keuze van de rechtsgrondslag; plaatst ook kredieten in reserve in afwachting van vollediger informatie aan het Parlement met betrekking tot de misdaadbestrijding; onderstreept het belang van het werk van het Frontex agentschap; meent dat het FRONTEX agentschap een effectievere rol moet spelen in de versterking van de EU-buitengrenzen, met name door de last in verband met illegale immigratie, die thans door de lidstaten wordt gedragen, te verlichten; vraagt dit agentschap regelmatig verslag uit te brengen aan zijn bevoegde commissie over de stand van zaken en de komende operaties die zijn gepland; vraagt de lidstaten dringend om hun beloften gestand te doen en de missies van het agentschap te steunen zodat dit zijn taken doelmatiger kan uitvoeren; 28. ad rubriek 3b, "Burgerschap": betreurt de kortingen die de Raad onder deze rubriek heeft aangebracht, die ten koste gaan van programma's als Cultuur 2007, Media 2007 en Jeugd in actie; herstelt de cijfers van het VOB en stelt kredieten voor ten behoeve van een aantal nieuwe en lopende proefprojecten en voorbereidende acties op dit gebied; wijst erop dat de middelen voor de voorlichtings- en preventiecampagne HELP met de begroting 2008 een einde nemen en verwacht dat de Commissie een follow-up initiatief voorlegt; steunt daarnaast de opvoering, binnen het financieringsinstrument voor civiele bescherming, van een aanvullende capaciteit in de vorm van een parate eenheid voor optreden bij natuurlijke of menselijke rampen, terroristische aanslagen of milieuongevallen; 29. vraagt de Commissie investeringen in de infrastructuur ter verbetering van de opvangmogelijkheden voor vluchtelingen te blijven stimuleren; 30. streeft ernaar de groepen die in het maatschappelijk middenveld minder sterk zijn vertegenwoordigd, een krachtiger stem te geven, met bestrijding van alle vormen van discriminatie en versterking van de rechten van vrouwen, kinderen, personen met een handicap en ouderen; 31. vraagt de Commissie de voor voorlichting bestemde kredieten te gebruiken om uiteenlopende informatie te bieden die onder meer voorziet in de behoefte aan overheidsinformatie onder parlementaire minderheden; 32. ad rubriek 4, "EU als mondiale partner": steunt de verhogingen, onder meer ten behoeve van Kosovo en Palestina, in de nota van wijzigingen bij het VOB van de Commissie van 17 september 2007; stelt een aanvullende verhoging van 10 miljoen EUR ten behoeve van zowel Kosovo (lijn 22 02 02) als Palestina (lijn 19 08 01 02) voor, alsmede verdere verhogingen voor zijn prioriteiten, tot aan het plafond van het MFK, waaronder wederopvoering van de bedragen van het VOB voor de Reserve voor noodhulp; verlaagt de uitgaven voor het GBVB met 40 miljoen EUR, tot het niveau van de begroting 2007; vraagt om inschakeling van het flexibiliteitsinstrument voor een totaalbedrag van 87 miljoen EUR voor GBVB-uitgaven en andere prioriteiten, waaronder Kosovo en Palestina; is van mening dat dit tegemoet komt aan de chronische onderfinanciering van rubriek 4 in het meerjarig financieel kader 2007-2013; 33. is van mening dat eerbiediging van de mensenrechten en democratische waarden een van de voorwaarden moet zijn voor het toewijzen van EU-middelen aan naburige en ontwikkelingslanden; 34. herinnert de Raad eraan dat de regelmatige gemengde commissievergaderingen inzake het GBVB bedoeld zijn om vooraf een politieke dialoog te bevorderen, en niet enkel om het Parlement achteraf te informeren; 35. is van mening dat de EU zijn verschillende en prijzenswaardige initiatieven ter bestrijding en uitroeiing van armoedegerelateerde ziekten in buurlanden en ontwikkelingslanden beter moet coördineren; stelt voor om afdoende begrotingsmiddelen toe te wijzen om deze landen te voorzien van de nodige technische bijstand; heeft besloten om een afzonderlijke begrotingslijn in te voeren voor het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria, teneinde de transparantie te verbeteren en de nodige financiering te waarborgen voor zowel het Wereldfonds als de andere gezondheidsprioriteiten; 36. ad rubriek 5, "Administratie": beschouwt duidelijke lijnen van verantwoordelijkheid en verantwoording als essentieel bestanddeel van het verdere proces van modernisering van de administratie van de EU; herinnert eraan dat duidelijke beleidsdoelstellingen en individuele verantwoordelijkheid voor de uitvoering daarvan, getoetst aan indicatoren die vastgesteld moeten worden zodra de gegevens bekend zijn uit de verschillende door de Begrotingscommissie verlangde studies terzake, de richting moet zijn voor toekomstige hervormingen van het systeem; 37. betreurt in dit verband de tekortkomingen van een vergelijkend-onderzoeksysteem waarbij "geslaagde kandidaten" jarenlang op een reservelijst blijven staan zonder zekerheid een baan aangeboden te krijgen; meent dat handhaving van dit systeem een vervlakking van het gemiddelde niveau onder nieuwe EU-ambtenaren in de hand zal werken aangezien de beste kandidaten in dynamischer sectoren van de EU-economie werk zullen zoeken; verlangt van de Commissie een serieuze toezegging dat zij deze kwestie nog eens zal bezien in het kader van de werkzaamheden in vervolg op de screening, en nadere informatie te verschaffen met een gedetailleerdere opsplitsing van personeel naar categorie en directoraat-generaal en de voor de komende jaren te verwachten ontwikkelingen; 38. maakt de kortingen ongedaan die de Raad in het VOB heeft aangebracht op de kredieten en personeelsformaties in rubriek 5; plaatst 49 miljoen EUR in reserve in afwachting van de hierboven bedoelde gegevens en studies; wenst een constructieve interinstitutionele dialoog te ontwikkelen en te handhaven over de lopende inspanningen tot verbetering van de administratieve praktijk bij de EU-instellingen; onderstreept het belang van voldoende aanwerving uit de "EU 12"-lidstaten; is van mening dat in het kader van de uitbreidingen, de documenten die als leidraad dienen bij overleg en besluitvorming, zoals bijvoorbeeld effectbeoordelingen, in alle vereiste talen beschikbaar moeten zijn omdat zulke documenten instrumenteel zijn voor betere wetgeving; herinnert er in dit verband aan dat de Begrotingscommissie middels een tweetal studies een analyse heeft gemaakt van de doelstellingen van de administratieve hervorming bij de Commissie, met name de invoering van ABB/ABM (Activity based budgeting- budgettering op basis van activiteiten /Activity based management- activiteitsgestuurd management), invoering van de strategische planningscyclus en de toewijzing van de daarmee gemoeide uitgaven; 39. verzoekt de Commissie een verslag uit te brengen over personeelscriteria bij andere internationale organisaties, als follow-up op haar verslag over planning en optimalisering van personele middelen; vraagt de Commissie voorts richtsnoeren te geven die de financiering van de openbare infrastructuur via partnerschappen tussen overheid en particuliere sector (PPP) kunnen vergemakkelijken; 40. ad proefprojecten: stelt een aantal innovatieprojecten voor die aan de huidige beleidsopgaven van de EU beantwoorden; 41. ad voorbereidende acties: stelt een aantal initiatieven voor die de weg moeten vrijmaken voor toekomstige acties die de EU meer capaciteit moeten geven om aan de werkelijke behoeften van haar burgers tegemoet te komen; o o o 42. neemt kennis van de adviezen van de gespecialiseerde commissies, zoals opgenomen in verslag A6-0397/2007 ; 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie met bijlagen, samen met de amendementen en wijzigingsvoorstellen op Afdeling III van het ontwerp van algemene begroting, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de overige betrokken instellingen en de betrokken organen. BIJLAGE Gezamenlijke verklaringen die op het overleg van 13 juli 2007 zijn overeengekomen 1. De programma's voor structuur- en cohesiefondsen en plattelandsontwikkeling voor de periode 2007-2013 "Het Europees Parlement en de Raad hechten zeer veel waarde aan een snelle goedkeuring door de Commissie van de operationele programma's en projecten die de lidstaten hebben ingediend, en die verband houden met de nieuwe programma's voor de structuur- en cohesiefondsen voor de periode 2007-2013, alsmede de programma's die onder de noemer plattelandsontwikkeling worden gefinancierd. Teneinde de ervaringen uit het verleden, tijdens het begin van de programmaperiode 2000-2006, te vermijden zullen het Europees Parlement en de Raad het goedkeuringsproces van de operationele programma's en projecten minutieus en regelmatig controleren met het oog op een doelmatiger en beter bestuur. Hiertoe wordt de Commissie verzocht om tijdens de begrotingsprocedure regelmatig specifieke controle-instrumenten te leveren, waaronder een stroomschema." 2. Personeelswerving in verband met de uitbreidingen van 2004 en 2007 "Het Europees Parlement en de Raad nemen met bezorgdheid kennis van de lage bezettingsgraad bij de ambten in het middenkader, het betrekkelijk hoge aantal vaste ambten dat wordt bezet door tijdelijke functionarissen, en het tekort aan passende vergelijkende onderzoeken. Het Europees Parlement en de Raad dringen erop aan dat de instellingen en vooral het EPSO alles in het werk stellen opdat de nodige maatregelen worden genomen om de situatie te corrigeren en het gehele proces voor de bezetting van door de begrotingsautoriteit toegekende ambten te bespoedigen. De te hanteren criteria moeten de in artikel 27 van het Ambtenarenstatuut vastgestelde criteria zijn, en het streven om zo spoedig mogelijk tot een zo breed mogelijk geografisch evenredige basis te komen. Het Europees Parlement en de Raad zullen het lopende aanwervingsproces op de voet volgen. Daartoe verzoeken zij elke instelling en het EPSO om de begrotingsautoriteit tweemaal per jaar informatie te verstrekken over de stand van de aanwervingen in verband met de uitbreidingen van 2004 en 2007. Het Europees Parlement en de Raad verzoeken de secretarissen-generaal van de instellingen om een verslag in te dienen met betrekking tot de vorderingen met: 3. Bestemmingsontvangsten "Het Europees Parlement en de Raad zijn van mening dat het vergroten van de doorzichtigheid op begrotingsgebied onderdeel uitmaakt van een verstandig financieel beheer van de EU-middelen. Binnen deze context verzoeken zij de Commissie en de andere instellingen dan ook om ter begeleiding van het voorontwerp van begroting tijdig passende en gedetailleerde stukken te leveren inzake de bestemmingsontvangsten, waarin de daadwerkelijke implementatie en vooruitzichten zoveel mogelijk uiteen worden gezet. De Commissie zal passende gegevens verstrekken over de bestemmingsontvangsten met betrekking tot de overdrachten en, indien beschikbaar, de kredietoverschrijvingen; deze aanpak houdt in dat de indeling en inhoud van de huidige stukken zal worden gewijzigd en dat er niet op de besluitvorming van de begrotingsautoriteit zal worden vooruitgelopen. Zij hechten veel waarde aan de controle op de bestemmingsontvangsten, met name als die bestemd zijn voor de agentschappen van de Gemeenschap, en verzoeken de Commissie om regelmatig verslag uit te brengen over de uitvoering ervan, in het bijzonder in de vorm van een specifiek document alvorens de eerste lezing van de begroting plaatsvindt. Zij nodigen de Commissie uit passende voorstellen in te dienen die gericht zijn op een effectieve controle en beheer van de bestemmingsontvangsten binnen de context van de geplande herziening van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen van de Gemeenschap. De Commissie wordt verder verzocht haar verslag over de doorgevoerde verbeteringen vóór het begin van de volgende begrotingsprocedure uit te brengen. Het Europees Parlement en de Raad zullen veel aandacht blijven schenken aan het beheer van de bestemmingsontvangsten en zij verwachten snelle verbeteringen in deze sector." 4. Gedecentraliseerde agentschappen "Wat betreft de oprichting of aanpassing van het toepassingsgebied van een agentschap dat onder artikel 185 van het Financieel Reglement valt, verzoeken de twee takken van de begrotingsautoriteit de Commissie om hen tijdig in te lichten over de lopende wetgevingsprocedure opdat zij hun bevoegdheden krachtens punt 47 van het IIA kunnen uitoefenen. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie eisen meer doorzichtigheid wat betreft de gedecentraliseerde agentschappen teneinde de ontwikkeling daarvan beter te kunnen controleren. De Commissie zal voor iedere rubriek de uitgaven voor de agentschappen aangeven, met inbegrip van hun ontwikkeling in de periode 2007-2013. Zij wijzen op hun gezamenlijke verklaring inzake de agentschappen van de Gemeenschap, die op 18 april 2007 werd aangenomen, met name op punt 4, en nodigt de Commissie uit om met een lijst te komen van agentschappen die zij zal gaan beoordelen, inclusief een gedetailleerd tijdschema voor deze procedure en een gedetailleerde uitleg van de criteria op basis waarvan de agentschappen worden geselecteerd, en om ieder jaar uiterlijk tijdens de trialoog in oktober de resultaten in te dienen. De Commissie dient een lijst op te geven van de agentschappen die al zijn geëvalueerd en een korte samenvatting te geven van de belangrijkste bevindingen van deze analyses, zodat de begrotingsautoriteit een duidelijk en uitgebreid beeld krijgt van de al uitgevoerde evaluaties. Zij wijzen er ook op dat in de hierboven al genoemde gezamenlijke verklaring van 18 april 2007 de Commissie werd verzocht om tegelijkertijd met ieder VOB een werkdocument in te dienen waarin alle agentschappen van de Gemeenschap worden behandeld. Om dit te bewerkstelligen worden de gedecentraliseerde agentschappen verzocht om jaarlijks gedetailleerde gegevens te verstrekken als bijlage bij hun ontwerpramingen voor het komende begrotingsjaar. Tot deze gegevens behoren een herziening van hun personeelsbeleidsplan, met gegevens over het aantal vaste en tijdelijke functionarissen vermeld in de personeelsformatie en het aantal externe personeelsleden (contractanten) voor de jaren n-1 , n en n+1 ; het werkprogramma van het agentschap en gegevens over de inhoud van hun begroting waarin titels 1 en 2 gedetailleerd worden weergegeven. Zij dienen ook ramingen en indicatoren op te geven zoals de huur of geschatte waarde van gebouwen, de personeelsstand en de voorrechten die de lidstaten waar de agentschappen zijn gevestigd hen hebben toegekend. Bovendien dienen de agentschappen uiterlijk tegen het einde van maart in jaar n een schatting te geven van de exploitatieoverschotten vanaf jaar n-1 , die later, in jaar n , dienen terug te vloeien naar de begroting van de Gemeenschap opdat de gegevens die al bekend zijn over het overschot van jaar n-2 , kunnen worden gecontroleerd. Het Europees Parlement en de Raad nodigen de Commissie uit om te beginnen met het verzamelen van de hierboven vermelde gegevens en deze tijdig voor ieder VOB in te dienen en om de ontbrekende gegevens voor dit jaar te verzamelen." 5. Uitvoerende agentschappen "Het Europees Parlement en de Raad verwelkomen ieder initiatief dat kan leiden tot verbetering van de methodes die de Europese Commissie toepast om het beleid en de programma's van de EU te implementeren. De oprichting van uitvoerende agentschappen zou een bijdrage kunnen leveren aan een dergelijke verbetering, maar alleen als tijdens dit proces de beginselen van verstandig financieel beheer en volledige transparantie volledig worden gerespecteerd. Dit houdt in dat dergelijke agentschappen nu niet en in de toekomst niet tot een toename van het aandeel van de administratieve kosten mogen leiden. Derhalve dient het beginsel van het bevriezen van de ambten, zoals is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002, ten gevolge van een dergelijke reorganisatie van taken streng te worden nageleefd. Ieder voorstel voor de oprichting van een nieuw uitvoerend agentschap dient te zijn gebaseerd op een uitgebreide kosten-batenanalyse. In het voorstel dienen tevens de verantwoordelijkheid en verantwoording duidelijk te worden afgebakend. De begrotingsautoriteit dient in het bezit te zijn van alle vereiste gegevens opdat zij zowel nu als in de toekomst de implementatie van dit beginsel nauwlettend kan controleren. In het specifieke financiële memorandum voor het uitvoerend agentschap dienen derhalve de volgende gegevens te staan: Het Europees Parlement en de Raad roepen de Commissie op om alvorens een besluit te nemen over de oprichting van een nieuw agentschap of de uitbreiding van de verantwoordelijkheden van een bestaand agentschap, eerst volledige en gedetailleerde gegevens over de bezettingsgraad en bevoegdheden van het personeel te verschaffen, opdat de begrotingscommissie kan beoordelen of de administratieve uitgaven voor het implementeren van een programma ook daadwerkelijk niet zijn gestegen. Er wordt op gewezen dat de eindbeslissing over personeelsformaties nog steeds door de begrotingsautoriteit wordt genomen." Verklaring van de Commissie over de bestemmingsontvangsten "De Commissie wijst erop dat terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen een vitaal onderdeel is van verstandig financieel beheer; met als uitgangspunt een volledige implementatie van de programma's waarover binnen het meerjarig financieel kader wordt besloten, dient ook met deze bedragen rekening te worden gehouden. Bovendien is de Commissie van mening dat het niet mogelijk is de begrotingsautoriteit vooruitzichten te verstrekken van bestemmingsontvangsten die niet al in het voorontwerp van begroting staan vermeld." Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, – gezien Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (4) , met name punt 26 daarvan, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 maart 2007 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2008 – Afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII en IX en over het voorontwerp van ramingen van het Europees Parlement (Afdeling I) voor de begrotingsprocedure 2008 (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 juni 2007 over de ramingen van de inkomsten en uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2008 (6) , – gezien het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, gepresenteerd door de Commissie op 2 mei 2007 (SEC(2007)0500), – gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, opgesteld door de Raad op 13 juli 2007 (C6-0288/2007), – gelet op artikel 69 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie internationale handel en de Commissie verzoekschriften ( A6-0394/2007 ), A. overwegende dat 2008 het tweede jaar is van het nieuwe financiële kader (2007-2013), waarvoor het plafond van rubriek 5 (Administratieve uitgaven) is vastgesteld op 7 457 miljoen EUR tegen lopende prijzen, B. overwegende dat in het voorontwerp van begroting (VB) van alle instellingen voor het begrotingsjaar 2008 een marge van 121 285 164 EUR onder het plafond van rubriek 5 van het financiële kader is overgebleven, C. overwegende dat na het besluit van de Raad de in ontwerpbegroting (OB) voor 2008 een marge van 266 755 254 EUR onder het plafond van rubriek 5 is overgebleven, Algemeen kader 1. erkent dat de instellingen, na de eerste lezing van de Raad, hun best hebben gedaan om enkele van hun gewone uitgaven te verminderen om hun absolute behoeften in evenwicht te brengen; is van mening dat dit heeft bijgedragen tot een begroting voor de belastingbetaler van de EU zoals in de resolutie over de richtsnoeren is gevraagd; stimuleert de instellingen nadrukkelijk om in deze richting door te gaan teneinde het vertrouwen van de burgers in de Europese instellingen en in Europa te versterken; 2. stelt vast dat de meeste verhogingen die boven het inflatiecijfer liggen het gevolg zijn van uitgaven voor gebouwen; spreekt met het oog op de komende jaren zijn bezorgdheid uit over het gewicht van de uitgaven in verband met gebouwen wanneer deze niet strikt door de instellingen worden beheerd; verzoekt de instellingen de begrotingsautoriteit regelmatig te informeren over de evolutie van hun verschillende projecten op middellange termijn en toezicht op hun uitbreiding te houden; vraagt dat, met het oog op de inwerkingtreding van het Statuut van de leden in 2009, uiterlijk op 31 maart 2008 een geactualiseerd vastgoedinvesteringsplan voor de komende drie jaar, met inbegrip van herstellingskosten, aan de begrotingsautoriteit wordt voorgelegd; 3. heeft derhalve besloten de verhoging van de begroting 2008 tot 6,92% te beperken; besluit een marge open te laten onder het plafond van rubriek 5; beveelt aan 8 180 945 EUR van de door de Raad op de begroting van de andere instellingen (met uitzondering van de Commissie) aangebrachte verlaging van 22 127 359 EUR weer op te voeren, zodat na bestudering van de specifieke verzoeken en behoeften van elke instelling 37% weer opgenomen zou zijn; is van mening dat deze benadering beantwoordt aan de behoeften van de instellingen om het efficiënte en duurzame karakter van hun begrotingen in stand houden; 4. verzoekt alle instellingen met inbegrip van de Commissie, met het oog op de algemene bezorgdheid ten aanzien van het milieu om samen met de lidstaten waar zij gevestigd zijn de verschillende mogelijkheden voor een doeltreffender plan voor het openbaar vervoer te onderzoeken, met inbegrip van interne informatiepunten inzake mobiliteit, informatie over dienstregelingen op het intranet (schrapping) , om het personeel van de Europese instellingen te stimuleren gebruik te maken van het openbaar vervoer of om, onder veilige omstandigheden, te gaan fietsen; 5. erkent de inspanningen die het Parlement de voorbije twee jaar heeft geleverd om een herschikkingsoperatie uit te voeren; betreurt dat vele andere instellingen geen efficiënt herschikkingsbeleid voeren; verwacht dat deze instellingen de herschikking in de komende jaren tot een integrerend deel van hun begroting maken; 6. merkt op dat het Parlement in 2006 aan de andere instellingen meer precieze informatie had gevraagd over de effectiviteit en de kosten van hun kerntaken teneinde op meer transparante wijze aan te geven of de extra middelen al dan niet doeltreffend zijn; merkt op dat zeer weinig instellingen deze informatie over hun werkzaamheden mededelen; vraagt alle desbetreffende instellingen deze informatie ter beschikking te stellen tegen de eerste week van september van elk jaar; Deel I – Europees Parlement Algemene opmerkingen 7. wijst erop dat 2008 het laatste volledige jaar is van deze zittingsperiode en het laatste jaar voor het van kracht worden van het nieuwe statuut van de leden; is van mening dat hiermee rekening zou moeten worden gehouden met het oog op de aanstaande financiële behoeften; 8. is ingenomen met het feit dat het Bureau voor de eerste keer in zijn nota van wijzigingen nieuwe verzoeken heeft opgenomen die onder het zelf opgelegde plafond van 20% van rubriek 5 liggen (d.w.z. op 19,87%) maar die wel een verhoging van de ramingen met 45,6 miljoen EUR inhouden; neemt kennis van het feit dat het Bureau voornemens is een aantal nieuwe projecten te starten die niet rechtstreeks verband houden met de kernactiviteiten van het Parlement; is van mening dat met het oog op het gebrek aan flexibiliteit binnen de administratieve begroting, de ontwikkeling van nieuwe projecten op een voorzichtige wijze moet worden aangegaan, rekening houdend met de beperkte beschikbaarheid van financiële middelen en de perspectieven vanaf 2009; moedigt de administratie en het Bureau aan om na te denken over de werkelijke behoeften en over de invoering van administratieve en politieke voorwaarden alsmede te zoeken naar middelen om de huidige kosten van de lopende taken te verminderen; herhaalt dat het bovenstaande geen beperking vormt van het recht van het Parlement om in 2008 en de daaropvolgende jaren ten volle gebruik te maken van het plafond van 20% wanneer dit noodzakelijk en gerechtvaardigd wordt geacht; 9. stelt voor dat op het niveau van deskundigen een breed debat wordt gevoerd over de geschiedenis van Europa en de interpretatie ervan voordat het Huis van de Europese geschiedenis wordt opgericht; 10. is ingenomen met het nieuwe herindelingsplan van de secretaris-generaal, dat 58 posten betreft; is van mening dat dit een stap in de goede richting is om in te spelen op de nieuwe behoeften en op hetzelfde moment het organigram in de toekomst stabiel te houden; moedigt de secretaris-generaal aan om deze lijn voort te zetten en verdere analyses door te voeren om de taken beter te rationaliseren en tevens de kosten van uitbesteding onder controle te houden; 11. besluit in overeenstemming met zijn vorenvermelde resolutie van 7 juni 2007 over de ramingen van het Parlement voor 2008 te bezuinigingen op een aantal begrotingslijnen, met name die welke overgefinancierd zijn gebleken in 2006; merkt op dat hoofdstukken 10 en 12 en titel 4 niet door deze bezuinigingen worden getroffen; 12. erkent dat nieuwe voorstellen op een laat tijdstip zijn ingediend en het besluit van de plenaire vergadering hebben beïnvloed om niet boven een stijgingspercentage dat gelijk is aan het inflatiecijfer uit te komen, behalve wanneer nieuwe initiatieven behoorlijk werden onderbouwd; heeft besloten het definitieve niveau van de begroting van het Parlement vast te stellen op 1 452 517 167 EUR hetgeen overeenkomst met een verhoging van 3,9% ten opzichte van de begroting van 2007 en met 19,48% van rubriek 5; 13. wijst erop dat de instellingen soms en voor verschillende redenen gedwongen waren gebouwen aan te kopen of te huren tegen prijzen die hoger leken te zijn dan de marktprijs; acht het wenselijk op interinstitutionele basis een diepgaander onderzoek in te stellen op welke wijze de voorwaarden bij openbare aanbestedingen voor de aankoop of huur van gebouwen of voor werkzaamheden aan de gebouwen door de Europese instellingen kunnen worden verbeterd, met name om de aankoop- of huurprijs van gebouwen en renovatiekosten te verlagen en te zorgen voor de nodige flexibiliteit om te voorkomen dat kartels of monopolies kunnen ontstaan; 14. bevestigt zijn engagement voor betere regelgeving als prioriteit voor de kernactiviteiten van het Parlement en steunt de besluiten die in die richting worden genomen; spoort de secretaris-generaal ertoe aan zijn inspanningen voort te zetten om de bekwaamheid van het Parlement inzake betere regelgeving te versterken; Versterking van de steun aan de leden 15. is van mening dat het behoud van de meertaligheid van de leden van het Europees Parlement één van de belangrijkste uitdagingen is voor de administratie; is dan ook ingenomen met het project dat in 2008 moet worden gelanceerd om in te spelen op de herhaaldelijke verzoeken van leden om linguïstische steun, zowel op individueel niveau als tijdens niet-officiële vergaderingen die verband houden met hun wetgevingswerk; 16. besluit derhalve de totale toewijzing voor het proefproject te beperken tot 4 miljoen EUR en tegelijkertijd 2 miljoen EUR in de reserve te plaatsen om de administratie ertoe aan te zetten voorrang te geven aan meer efficiënte linguïstische ondersteuning voor de leden tijdens officiële vergaderingen; deze reserve van 2 miljoen EUR laat het proefproject onverlet; 17. herhaalt dat de vertolkingsdienst zo doeltreffend mogelijk moet worden ingezet en de middelen in verband met de vergaderingen zo efficiënt mogelijk moeten worden besteed; is van mening dat de apparatuur voor elektronische stemmingen in alle vergaderzalen een manier is om het gebruik van de vertolkingsfaciliteiten te verbeteren; 18. verzoekt het Bureau de fracties te raadplegen over de uitrusting en de reorganisatie van de vergaderzalen WIC 100 en WIC 200 in Straatsburg alvorens een nieuw besluit te nemen over deze kwestie; 19. wijst erop dat het doel van de gedragscode inzake meertaligheid is dat een optimale kwaliteitsservice aan de leden wordt geboden binnen het kader van de huidige kredieten; dringt er bij de administratie op aan dat zij de gedragscode inzake meertaligheid actiever toepast, teneinde tekortkomingen, onverantwoord gebruik of misbruik van de talendiensten te voorkomen; betreurt echter het gebrek aan flexibiliteit bij de vertaling van belangrijke documenten in een bijzonder moeilijke periode; dringt er bij de administratie op aan om een vertaaldienst van hoge kwaliteit te waarborgen die beantwoordt aan de specifieke vereisten van het Parlement op het gebied van kwaliteit, termijnen en vertrouwelijkheid, om te zorgen voor de passende middelen en een adequate organisatie van de vertaaldienst te verzekeren teneinde tekortkomingen en de daaruit voortvloeiende extra kosten te vermijden, met name wanneer termijnen voor besluiten in het Verdrag zijn vastgesteld; 20. Erkent de noodzaak en het nut van de ontwikkeling binnen de bestaande bibliotheek van het Parlement van een analytische dienst voor de individuele leden die analytische documenten kan leveren in verband met hun parlementaire werkzaamheden; 21. neemt kennis van het voorstel om een nieuw artikel 323 voor de " betrekkingen met parlementen van derde landen en steun voor de parlementaire democratie " te creëren met een bedrag van 360 000 EUR om de activiteiten van het Parlement naar geografische gebied te differentiëren; toont zich bezorgd over het aantal delegaties en assemblées ten laste van de begroting van het Parlement, met name als gevolg van het feit dat de financiële gevolgen daarvan niet duidelijk in de begroting zijn vastgelegd, omdat daaronder niet alleen de kredieten van de bestaande posten vallen maar ook de daarmee verband houdende kosten voor vertaling en technische en logistieke steun; verzoekt de administratie een voorstel te doen om de transparantie van dit soort activiteiten te verbeteren; 22. is van mening dat de Voorzitters van het Parlement en de Raad rekening moeten houden met de opinie van de EU-burgers met betrekking tot de geografische spreiding van het Parlement tussen de drie werkplaatsen en de daarmee samenhangende kosten en gevolgen voor het milieu; 23. verzoekt de administratie met betrekking tot de parlementaire bijstand het interne controlesysteem te versterken om te verzekeren dat de aanwerving van de medewerkers van de leden duidelijk en transparant verloopt, met de waarborg dat de fiscale en sociale regelgeving (salaris en socialezekerheidsrechten, enz.) gerespecteerd wordt; 24. vraagt de Commissie dat zij een nieuw voorstel indient voor een statuut van de medewerkers, dat zorgt voor de nodige keuzevrijheid en flexibiliteit voor de leden op het gebied van contracten en salarissen enerzijds en voor uniformiteit en veiligheid op het gebied van de belastingregeling, socialezekerheidsregelingen en ziekteverzekering voor medewerkers anderzijds; Europese politieke stichtingen 25. heeft in deze fase van de begrotingsprocedure, in afwachting van de goedkeuring van de rechtsgrondslag voor de financiering van de Europese politieke stichtingen, besloten een nieuwe begrotingslijn in het leven te roepen (nr. 403 "Bijdragen aan de Europese politieke stichtingen") met 5 miljoen EUR in de reserve en voorzien van de vermelding "pro memorie" ("p.m."); Stageprogramma van het Europees Parlement 26. verwelkomt de inspanningen van het secretariaat om de invoering van een stageprogramma van het EP te evalueren en verzoekt het Bureau over te gaan tot de noodzakelijke voorbereidende werkzaamheden met de beschikbare vijf posten; vraagt de administratie dat zij bij haar aanbestedingsprocedures de tewerkstelling van stagiaires in de inschrijvende ondernemingen als gunningscriterium opneemt; Naar een milieuvriendelijk Parlement 27. betreurt dat meer dan vijf jaar na de start van het EMAS-proces in de begrotingsprocedure, de EMAS-registratie nog steeds niet wordt uitgevoerd en het effect daarvan voor het milieu, evenals de besparingen en de investeringen met betrekking tot de uitvoering ervan, nog steeds niet bekend zijn; verzoekt de administratie deze al eerder in zijn resolutie van 29 maart 2007 en in paragraaf 31 van zijn vorenvermelde resolutie van 7 juni 2007, gevraagde informatie te verstrekken en deze aan zijn desbetreffende commissies en andere organen voor te leggen; verzoekt de administratie bovendien verslag uit te brengen over de vermindering van het energieverbruik die voortgevloeid zou moeten zijn uit het lager gebruik van de airconditioning in de zomerperiode en een actieplan voor te leggen voor het verminderen en neutraliseren van de CO2-uitstoot als gevolg van de activiteiten van het Parlement, met name wat betreft reizen en gebouwen, alsook voor het verminderen van het gebruik van water, papier en andere bronnen; vraagt in dit verband de administratie dat zij een deskundigenrapport voorlegt over het mogelijk gebruik van fotovoltaïsche of zonnepanelen voor energieopwekking op de daken en muren van de gebouwen van het Parlement; 28. verzoekt de Administratie haar autopark te vernieuwen door de aankoop of de huur van auto's die minder schadelijk zijn voor het milieu als tot dusverre, zoals hybridenauto's op grond van de presentatie van een actieplan ter zake, dat ook inzicht biedt in de financiële gevolgen van een dergelijk besluit; 29. verzoekt de administratie het aantal dienstreizen van het personeel terug te dringen en het personeel te stimuleren voor hun verplaatsing tussen de drie arbeidsplaatsen de meest milieuvriendelijke vervoersmiddelen te gebruiken; Voorlichtingsbeleid 30. herhaalt dat het vastbesloten is over een sterk voorlichtingsbeleid te beschikken met inspraak van de fracties en dicht bij de Europese burgers; is van mening dat dit kan worden bereikt door een versterking van de lokale en regionale media, een snelle opening van het bezoekerscentrum in Brussel en een grotere flexibiliteit met betrekking tot de bezoekersgroepen; herinnert er voor het laatstgenoemde aan dat voor bezoekersgroepen de vergoeding die gebaseerd is op de werkelijke kosten binnen een vast te stellen plafond, zal zorgen voor volledige transparantie van het programma; verzoekt de Quaestoren met het oog hierop de huidige regels te herzien; 31. dringt er bij het Bureau op aan een programma voor de aanstaande verkiezingscampagne vast te stellen waarin rekening wordt gehouden met de noodzaak van nauw contact tussen leden en EU-burgers; wijst in dit verband opnieuw op de rol van de voorlichtingsbureaus en van de lokale en regionale media, om het bewustzijn voor de parlementaire activiteiten bij de burgers van de EU te versterken; vraagt de administratie om de maatregelen ten behoeve van lokale en regionale media in de externe bureaus te versterken, onder meer via de deelname van de leden; verwacht in dit verband dat zij hun jaarprogramma voor 2008 tegen december 2007 voorleggen om de middelen uit de reserve in januari vrij te kunnen geven; 32. vraagt het Bureau dat het de kredieten voor informatie gebruikt om gediversifieerde informatie te verstrekken welke ook beantwoordt aan de behoeften aan publieksvoorlichting van de parlementaire minderheden; 33. betreurt dat er aan de begrotingsautoriteit geen informatie is voorgelegd over de vooruitgang die tot nu toe is geboekt met het prototype van het web-tv-kanaal, vooral omdat het voorlichtingsbeleid, met inbegrip van web-tv, als een prioriteit wordt beschouwd voor 2008; besluit 9 miljoen EUR in de reserve voor voorlichting en communicatie te houden totdat het prototype ter goedkeuring aan de begrotingsautoriteit is voorgelegd; 34. wacht op het prototype van het web-tv-kanaal; herinnert eraan dat de voorwaarde die reeds was vastgelegd in de vorige begrotingsprocedure en in zijn resolutie van 26 oktober 2006 over de begroting 2007 (Afdelingen I, II, IV, V, VI, VII, VIII(A) en VIII(B)) (7) inzake de financiering van het project, inhoudt dat het prototype moet worden goedgekeurd; Beveiliging 35. deelt de zorg van de administratie dat beveiliging een zeer belangrijke kwestie is; stelt echter vast dat de Administratie niet kan aangeven hoeveel personen zich precies in de lokaliteiten van het Parlement bevinden omdat sommigen hun badges niet gebruiken om het hek te openen; verzoekt de Administratie dan ook ervoor te zorgen dat het personeel de voorschriften naleeft en verzoekt de Quaestoren over het gebruik van elektronische badges door de leden na te denken, waardoor ook verschillende nieuwe faciliteiten kunnen worden uitgevoerd, zoals elektronische handtekeningen; 36. onderstreept het feit dat de beveiliging van de lokaliteiten van het Parlement in Brussel na de gebruikelijke werktijden voor de leden en het personeel niet op bevredigende wijze gewaarborgd is; verzoekt de Administratie bij de Belgische autoriteiten op verbetering aan te dringen; Organigram 37. steunt de oprichting van twee nieuwe directoraten generaal voor vertolking en steun voor technologische innovatie; is van mening dat daardoor de dienstverlening aan de leden en de verschillende eenheden van de Administratie zal verbeteren; 38. is van mening dat het door de secretaris-generaal gepresenteerde personeelsvoorstel met nieuwe posten, overplaatsingen en een aantal omzettingen en herschikkingen van posten, een afspiegeling is van het streven van het Parlement om de groei van zijn organigram strikt te beperken tot nieuwe projecten of specifieke bevoegdheden; stelt vast dat het aantal overplaatsingen het in de resolutie over de ramingen gestelde jaarlijks doel van 1% bereikt; verzoekt regelmatig op de hoogte te worden gehouden van de uitvoering van het beleidsplan inzake overplaatsingen; erkent voorts dat het ingediende voorstel een marginaal financieel effect heeft op de begroting van 2008; 39. heeft derhalve besloten de volgende, door de secretaris-generaal voorgestelde wijzigingen van het personeelsbestand goed te keuren: 40. heeft besloten van de reserve 448 door de administratie voor het secretariaat van het Parlement gevraagde opwaarderingen vrij te maken, in het kader van artikel 6 van het Statuut dat van toepassing is op vaste en tijdelijk aangestelde ambtenaren en de daarbij behorende kredieten; met betrekking tot de vaste personeelsleden gaat het om 2 AD13 tot AD14, 45 AD12 tot AD13, 25 AD11 tot AD12; 10 AD7 tot AD8, 3 AD6 tot AD7, 165 AD5 tot AD6, 50 AST7 tot AST8, 65 AST4 tot AST5, 65 AST1 tot AST2 en met betrekking tot het tijdelijk personeel 1 AD12 tot AD13, 2 AD10 tot AD11, 1 AST2 tot AST3, 2 AST1 tot AST2 en 12 AST1 tot AST3; 41. heeft ook besloten de 74 door de fracties gevraagde opwaarderingen te bevestigen: 1 AD12 tot AD13, 6 AD11 tot AD12, 4 AD10 tot AD11, 2 AD9 tot AD10, 4 AD8 tot AD9, 3 AD7 tot AD8, 7 AD6 tot AD7, 8 AD5 tot AD6, 3 AST10 tot AST11, 9 AST8 tot AST9, 9 AST7 tot AST8, 3 AST6 tot AST7, 2 AST5 tot AST6, 2 AST4 tot AST5, 1 AST3 tot AST4, 2 AST2 tot AST3, en 8 AST1 tot AST2; 42. wijst erop dat het uitvoeren van democratische controle op de Commissie een van de kerntaken van het Parlement is en vraagt het Bureau en de administratie dat zij de nodige comitologieposten vaststellen voor deze taak, rekening houdend met de nieuwe bevoegdheden van het Parlement op het gebied van buitenlandse zaken en programma's voor ontwikkelingsbeleid; benadrukt dat het belangrijk is de administratieve capaciteiten van het Parlement met betrekking tot zijn nieuwe bevoegdheden van democratische controle op de instrumenten voor buitenlandse hulp, te versterken; verzoekt derhalve de Secretaris-generaal in de loop van 2008 een herschikking van twee AD-posten door te voeren, één aan de Commissie buitenlandse zaken en één aan de Commissie ontwikkelingssamenwerking, zodra er vacante posten zijn op één van de afdelingen die zijn aangemerkt als "negatieve prioriteiten"; 43. verwelkomt het initiatief van het Bureau om richtsnoeren voor aanwerving op te stellen waarin rekening wordt gehouden met personen met een handicap, waaronder stagiaires en personeel met een interim- en/of tijdelijk contract, zoals neergelegd in de Gedragscode voor de tewerkstelling van personen met een handicap; verwelkomt ook het initiatief van de administratie inzake het opleidingsprogramma ten behoeve van personen met een handicap; is van mening dat de administratie moet overwegen een "coördinator voor personen met een handicap" aan te stellen om hun integratie in de administratie van het Parlement te vergemakkelijken; 44. heeft besloten 2 posten voor de bibliotheek in de reserve te plaatsen om de administratie ertoe aan te zetten een bevattelijk intern kennisbeheersysteem te creëren; Diversen 45. neemt kennis van het voorstel van het Bureau om een subsidie van 100 000 EUR toe te kennen aan de Sacharov-stichting als steun voor mensenrechtenactiviteiten; stelt een onderzoek in om vast te stellen of de toekenning van een subsidie te geven aan de Sacharov-stichting in Moskou, als gevolg van het besluit van het Bureau van 10 oktober 2007 om in beginsel akkoord te gaan met de ontwerpovereenkomst, strookt met de bepalingen van het Financieel Reglement, met de name het recht van het Parlement om subsidie te geven ten behoeve van voorlichtingsactiviteiten (artikel 108, lid 4 van het Financieel Reglement); Afdeling IV – Hof van Justitie 46. onderstreept het feit dat de verhoging van de begroting vooral het gevolg is van de oplevering van het nieuwe Paleis; is van mening dat de financiële gevolgen voor de begroting van 2008 zeer aanzienlijk zijn en een uitzondering moeten blijven; onderstreept dat overeenkomstig het meerjarig financieel kader de marge in rubriek 5 in 2009 beperkt zal zijn; verzoekt het Hof van Justitie derhalve een gedetailleerd en nauwkeurig onderzoek in te stellen om zijn groei in 2009 te beperken; 47. gaat akkoord met het Hof van Justitie om zijn bijdrage aan de huurkoop voor het nieuwe Paleis met 4 miljoen EUR te verminderen, dankzij het feit dat dit bedrag is voorgeschoten op de begroting van 2007; 48. heeft in overleg met het Hof van Justitie besloten de forfaitaire verlaging weer op 3,7% vast te stellen; heeft derhalve de desbetreffende kredieten weer ingeschreven; 49. heeft een besluit genomen over de volgende maatregelen in verband met het organigram: 50. heeft de door de Raad in de ontwerpbegroting beschikbaar gestelde kredieten met 3 102 000 EUR verhoogd, hetgeen een verhoging van 8,03% is ten opzichte van de begroting van 2007; Afdeling V - Rekenkamer 51. heeft in overleg met de Rekenkamer besloten de forfaitaire verlaging weer op 4,82% vast te stellen; heeft derhalve de desbetreffende kredieten weer ingeschreven; 52. heeft een besluit genomen over de volgende maatregelen in verband met het organigram: 53. heeft de kredieten in verband met de door de gezondheids- en veiligheidswetgeving van de staat Luxemburg voorgeschreven moderniseringswerkzaamheden en de renovatie van de vergaderzaal van de Rekenkamer weer ingeschreven; is van mening dat deze uitgaven een exceptioneel karakter hebben en op de begroting van 2009 niet meer zullen voorkomen; 54. heeft de door de Raad in de ontwerpbegroting beschikbaar gestelde kredieten met 3 261 204 EUR verhoogd, hetgeen een verhoging van 9,65% ten opzichte van de begroting van 2007 vertegenwoordigt; Europees Economisch en Sociaal Comité en Comité van de Regio's 55. betreurt dat de beide comités in deze fase van de begrotingsprocedure hun nieuwe samenwerkingsovereenkomst nog niet hebben kunnen voorleggen; herinnert aan zijn besluit in zijn resolutie van 14 december 2006 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, als gewijzigd door de Raad (alle afdelingen) (8) krachtens welk deze overeenkomst in juli 2007 werd verwacht; heeft dan ook besloten in Hoofdstuk 10 0 (" Voorzieningen ") 10% van de middelen van de begroting van 2007 voor de uitgaven van de gezamenlijke dienst op te nemen; is bereid de kredieten vrij te maken van de reserve zodra de nieuwe samenwerkingsovereenkomst is gesloten; 56. bevestigt zijn bereidheid om deze samenwerkingsovereenkomst te handhaven, die een voorbeeld is van goede interinstitutionele samenwerking en de doeltreffendheid van beide instanties verhoogt, dankzij een betere expertise in logistieke en technische taken en die de mogelijkheid biedt dat kerndiensten worden ontlast van dagelijkse beheerstaken; Afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité 57. heeft in samenwerking met het Europees Economisch en Sociaal Comité besloten de forfaitaire verlaging op 4% te handhaven; 58. onderschrijft het standpunt van de Raad inzake het verzoek om opwaarderingen ten behoeve van de carrièreontwikkeling op grond van artikel 6 van het Statuut en de artikelen 6, 9 en 10 van Bijlage XIII daarbij; herinnert eraan dat artikel 47, lid 1 van het Financieel Reglement een flexibele marge biedt van 10% van het organigram voor onvoorziene gebeurtenissen en dat deze niet mag worden gebruikt als belangrijkste instrument voor het opwaarderen van personeel; 59. heeft besloten vijf nieuwe vaste posten te creëren (4 AD5 en 1 AST3); 60. heeft de door de Raad in de ontwerpbegroting beschikbaar gestelde kredieten met 546 178 EUR verhoogd, hetgeen een verhoging van 1,82% ten opzichte van de begroting van 2007 vertegenwoordigt; Afdeling VII – Comité van de Regio's 61. heeft in overleg met het Comité van de regio's besloten de forfaitaire verlaging weer op 4% vast te stellen; heeft derhalve de desbetreffende kredieten weer ingeschreven; 62. heeft een besluit genomen over de volgende maatregelen in verband met het organigram: 63. heeft de door de Raad in de ontwerpbegroting beschikbaar gestelde kredieten met 1 054 962 EUR verhoogd, hetgeen, ten opzichte van de begroting 2007, een verhoging van 6,12% vertegenwoordigt, met inbegrip van de kosten in verband met de uitbreiding; Afdeling VIII - Ombudsman 64. heeft naar aanleiding van de door de Ombudsman gedefinieerde prioriteiten, de door de Raad in de ontwerpbegroting beschikbaar gestelde kredieten met 142 230 EUR verhoogd, hetgeen een verhoging van 4,36% ten opzichte van de begroting van 2007 vertegenwoordigt; Afdeling IX – Europese toezichthouder voor gegevensbescherming 65. is het eens met de Raad om geen forfaitaire verlaging toe te passen; 66. heeft het volgende besluit genomen over de creatie van de voor zes maanden gevraagde vier posten: 67. heeft de door de Raad in de ontwerpbegroting beschikbaar gestelde kredieten met 83 058 EUR verhoogd om het niveau van ontwikkeling te handhaven, hetgeen een verhoging van 7,10% ten opzichte van de begroting 2007 vertegenwoordigt; o o o 68. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, samen met de amendementen op de Afdelingen I, II, IV, V, VI, VII, VIII en IX van het ontwerp van algemene begroting, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de overige betrokken instellingen en de betrokken organen. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek (6480/2007) (1) , – gelet op artikel 31, lid 1, onder a) en c) en artikel 34, lid 2, onder b) van het EU-Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0129/2007), – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0356/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek. (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpkaderbesluit van de Raad (9688/2007), – gezien het initiatief van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden (7307/2005) (1) , – gezien zijn standpunt van 14 juni 2006 (2) , – gelet op artikel 31, lid 1, onder a) en artikel 34, lid 2, onder b) van het EU-Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement opnieuw door de Raad is geraadpleegd (C6-0209/2007), – gelet op artikel 93, artikel 51 en artikel 55, lid 3 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0362/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het ontwerp; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad ( COM(2007)0428 ), – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0064/2007), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie ( A6-0405/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Republiek Madagaskar. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een Verordening van de Raad ( COM(2007)0472 ), – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0284/2007), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie ( A6-0404/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een verordening van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van de overeenkomst, 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Mozambique. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7656/5/2007 – C6-0218/2007), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0112 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0353/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 25 oktober 2007 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een gemeenschappelijk kader voor ondernemingsregisters voor statistische doeleinden en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2186/93 van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 177/2008.) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 33 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn standpunt van 26 september 2007 (1) over braaklegging voor 2008, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de wereldgraanprijzen in de afgelopen jaren dramatisch zijn gestegen en dat de openbare en particuliere graanvoorraden op het laagste punt van de afgelopen 40 jaar zijn beland, B. overwegende dat de graanoogst in 2007 in de EU-27 volgens de jongste schattingen ongeveer 8 miljoen ton lager zal uitvallen dan in 2006, C. overwegende dat de opbrengst in 2006 slechts 265,5 miljoen ton bedroeg, zodat de interventievoorraad in 2007 niet meer dan 1 miljoen ton groot was, D. overwegende dat het mondiale graanaanbod te lijden heeft gehad van extreme weersomstandigheden als droogte en overstromingen, die waarschijnlijk samenhangen met de klimaatverandering, E. overwegende dat in de meeste lidstaten nog geen aanwijzingen zijn voor het bestaan van een rechtstreeks verband op lange termijn tussen de prijsstijging voor bepaalde producten en de vraag naar biobrandstoffen, maar dat toch moet worden beklemtoond dat in landen als de VS een actief beleid van stimulering van de maïsteelt voor de productie van bio-ethanol momenteel een rechtstreekse en door de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling (OESO) onderkende invloed heeft op de prijsstijging van diervoeder en levensmiddelen, F. overwegende dat in de in september 2007 gepubliceerde studie van de OESO over de weerslag van de productie van biobrandstoffen op de continuïteit van de voedselvoorziening en de soortenrijkdom in de hele wereld wordt gewaarschuwd dat de concurrentiestrijd om grond en hulpbronnen voor de productie van levensmiddelen en diervoeders enerzijds en die voor de productie van biobrandstoffen anderzijds, zou kunnen leiden tot een zodanige stijging van de voedselprijzen dat de toegang tot voedsel voor de armste mensen en regio's wordt bedreigd, G. overwegende dat de mondiale vraag naar levensmiddelen sneller toeneemt dan het aanbod, niet in de laatste plaats doordat de stijgende inkomens in opkomende economieën als India en China, in combinatie met bevolkingsgroei, de vraag naar met name vlees en zuivelproducten, en daarmee de vraag naar diervoeders, opdrijven, H. overwegende dat voedselonzekerheid een realiteit blijft voor meer dan 854 miljoen mensen, van wie 820 miljoen in de ontwikkelingslanden, I. overwegende dat de detailhandelsprijzen voor levensmiddelen geen gelijke tred hebben gehouden met de kosten van levensonderhoud en de producentenprijzen achtergebleven zijn bij de detailhandelsprijzen, J. overwegende dat de grote groothandelsketens alsook enkele grote detailhandelsketens in de EU een belangrijke rol spelen bij de bepaling van de levensmiddelenprijzen, en dat hun concentratie zo groot is dat het neerkomt op een dominante positie tegenover de producenten, K. overwegende dat de stijgende prijzen van mengvoeder tot hogere productiekosten in de veehouderij leiden, L. overwegende het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) in de afgelopen 15 jaar onder druk van de Europese samenleving en de ontwikkeling van de economie al ingrijpend is gewijzigd, en overwegende dat ontkoppeling de boeren de mogelijkheid biedt te reageren op marktsignalen, M. overwegende dat het GLB volgens artikel 33 van het EG-Verdrag ten doel heeft de voorziening veilig te stellen en redelijke prijzen bij de levering aan verbruikers te verzekeren, Braaklegging 1. verwelkomt het recente besluit van de Raad van ministers van Landbouw om het voorstel van de Commissie om de braakleggingsverplichtingen voor 2008 op te schorten (2) , goed te keuren; 2. neemt ter kennis dat hierdoor volgens schattingen van de Commissie 2,9 miljoen hectare voor graanproductie beschikbaar komt, waardoor de graanopbrengst in 2008 ongeveer 10 miljoen ton hoger zal zijn; 3. betreurt dat de Raad de amendementen van het Parlement tot opschorting van de braaklegging tot en met 2009 niet heeft overgenomen, en verwacht dat dit punt weer aan de orde zal komen als het GLB binnenkort wordt doorgelicht; Voedselproductie en detailhandel 4. neemt kennis van de recente verklaring van commissaris Fischer Boel dat de prijzen van vlees en vleesproducten in 2008 met wel 30% kunnen stijgen ten gevolge van de toename van de diervoederprijzen; 5. wijst erop dat de prijsstijging voor melk in 2007 een kleine, maar dringend noodzakelijke inkomensstijging voor de melkproducenten betekent, maar nadelig is voor de consument en het moeilijker maakt te voorzien in de behoefte aan zuivelproducten, bij voorbeeld voor scholen en ziekenhuizen; 6. verzoekt de Commissie dringend te voorzien in een tijdelijke verhoging van de melkquota, teneinde de prijzen op de interne markt te stabiliseren; 7. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over het feit dat de Europese pluimveeproducenten 40 tot 60% meer voor diervoeders moeten betalen dan vorig jaar, vooral omdat het voer ongeveer 60% van hun totale productiekosten beslaat; 8. wijst er met de grootste nadruk op dat bij veel voedingsproducten, en met name verwerkte producten, de kosten van de grondstoffen slechts een betrekkelijk ondergeschikt gedeelte van de totale productiekosten uitmaken, en dat zelfs na de recente prijsstijgingen de kosten van tarwe voor minder dan 10% in de detailhandelsprijs van een Brits brood bijdragen en voor minder dan 5% in de prijs van een Frans stokbrood; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten een analyse te maken van de discrepanties tussen de producentenprijzen en de prijzen die de grote detailhandelsketens berekenen; de Commissie dient met name na te gaan wat de gevolgen van concentratie in de detailhandelssector zijn, met name ten nadele van kleine producenten, kleine ondernemingen en consumenten, en alle haar ter beschikking staande wettelijke maatregelen aan te wenden, wanneer wordt vastgesteld dat er sprake is van misbruik van een marktpositie; 10. dringt er bij de Commissie op aan toestemming te verlenen voor voorschotten op rechtstreekse betalingen aan veehouders, met name wanneer die worden getroffen door uitbraken van ziekten (zoals blauwtong), omdat zij wellicht te maken hebben met ernstige cash-flowproblemen als gevolg van de hogere voederprijzen; Biobrandstoffen 11. beklemtoont dat momenteel slechts een zeer gering gedeelte van de EU-graanproductie voor de productie van biobrandstoffen wordt gebruikt en dat zelfs realisering van de EU-biobrandstofdoelstelling in 2020 slechts 15% van het bouwland van de EU zou vergen; 12. stelt vast dat het areaal waarop in de EU energiegewassen worden verbouwd sinds 2004 is vertienvoudigd tot 2,84 miljoen hectare, 13. beklemtoont dat biobrandstoffen thans het enige alternatief voor fossiele brandstoffen vormen, en dat zij in ruime mate op de markt voorhanden zijn en in tegenstelling tot fossiele brandstoffen hernieuwbaar zijn en tot een aanmerkelijke terugdringing van de uitstoot van broeikasgassen kunnen leiden; 14. wijst erop dat in de EU bij gebruik van 1 ton graan voor de productie van bioethanol wel tot 40% in de vorm van bijproducten naar de diervoedersector terugvloeit; 15. verzoekt de Commissie en de lidstaten niettemin meer te doen aan bevordering van het gebruik en de productie van bio-energie van de tweede generatie, waarbij mest en landbouwafval worden benut in plaats van primaire landbouwproducten; 16. verzoekt de Commissie om een effectbeoordeling te verrichten voor wat betreft milieu en de continuïteit van de voedselvoorziening, waarin rekening wordt gehouden met de bestaande concurrentiestrijd om grond en hulpbronnen tussen de productie van levensmiddelen en die van biobrandstoffen, en waarin de weerslag van klimaatverandering en eventuele maatregelen om een verdere uitputting van de grondstoffen voor de levensmiddelenproductie te voorkomen, worden onderzocht; Invoer en uitvoer 17. geeft uiting aan zijn grote bezorgdheid over het feit dat de kosten van mengvoer met 75 EUR per ton zijn gestegen en blijven stijgen als gevolg van een acuut tekort aan voedergraan, met als consequentie een extra kostenpost van 10 miljard EUR voor de veehouderij in de EU; 18. neemt kennis van het tijdens de bijeenkomst van de Raad van ministers van Landbouw in september 2007 door de Commissie aangekondigde voornemen, om een voorstel te formuleren inzake opheffing van de invoerrechten op graan voor 2008 om het hoofd te kunnen bieden aan de moeilijke situatie in de veehouderij en met name in de varkensvleessector; 19. wijst erop dat door dergelijke besluiten de onderhandelingspositie van de EU inzake markttoegang in het kader van de WTO feitelijk kan worden verzwakt; 20. benadrukt dat dit besluit geen navolging mag vinden in andere sectoren, zoals de rijstsector; 21. wijst elke poging om uitvoerquota en -heffingen voor EU-landbouwproducten in te voeren van de hand; 22. verlangt dat bedrijven uit derde landen aan dezelfde stringente controles worden onderworpen als EU-producenten; 23. doet een beroep op de Commissie om een inventarisatie te maken van mogelijke maatregelen inzake beheer van het aanbod en de voedselzekerheid waarmee een nog grotere buitensporige volatiliteit van de diervoeder- en levensmiddelenprijzen, alsmede een niet-duurzame concurrentiestrijd tussen voedsel- en brandstoffenproductie kunnen worden voorkomen; Mondiale voedselonzekerheid 24. beseft dat de daling van de wereldvoedselvoorraden ernstige, specifieke gevolgen heeft voor de landen met lage inkomsten en gebrek aan voedsel in de derde wereld, aangezien het totaalbedrag dat deze landen voor graaninvoer moeten uitgeven aanzienlijk zal stijgen, en wel tot de absolute recordhoogte van 28 miljard USD in 2007/2008 ofwel 14% meer dan het toch al hoge bedrag van vorig jaar; 25. wijst erop dat de ontwikkelingslanden in 2007/2008 het recordbedrag van in totaal 52 miljard USD aan graaninvoer zullen besteden; 26. verzoekt de Commissie om de gevolgen van de voorzieningstekorten voor granen en oliehoudende zaden voor de meest kwetsbare producenten en consumenten van levensmiddelen in de EU en derde landen zorgvuldig te analyseren, met inbegrip van voorstellen voor instrumenten en maatregelen waarmee verstoringen van de voedselvoorziening en de inflatoire gevolgen van verdere prijsstijgingen kunnen worden voorkomen; 27. verzoekt de Commissie een grondige analyse van de ontwikkelingen op de wereldmarkt, waaronder de toegenomen vraag naar voedsel in ontwikkelingslanden, uit te voeren om in het kader van de doorlichting van het GLB na te gaan of er permanente mechanismen kunnen worden gecreëerd om een toereikende aanvoer op de markt voor de toekomst veilig te stellen; 28. verzoekt de Commissie alle maatregelen ter waarborging van een duurzame landbouw te nemen, zodat die een bijdrage kan leveren aan aanzienlijke verminderingen van de emissies van broeikasgassen en de zelfvoorziening van de lidstaten op het gebied van voedingsmiddelen kan verzekeren; o o o 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (1) , – gezien het ontwerpbesluit van de Commissie tot vaststelling van een bijzondere maatregel voor 2007 voor Irak (CMT-2007-2245), – gezien het advies dat op 8 oktober 2007 werd voorgelegd door het comité waarnaar in artikel 35, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 wordt verwezen (hierna te noemen het "Beheerscomité voor het DCI"), – gelet op artikel 8 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2) , – gelet op artikel 81 van zijn Reglement, A. overwegende dat het Beheerscomité voor het DCI op 8 oktober 2007 voor een ontwerpbesluit van de Commissie tot vaststelling van een bijzondere maatregel voor Irak voor 2007 heeft gestemd (CMT-2007-2245), B. overwegende dat het Europees Parlement de ontwerpuitvoeringsmaatregel die aan het Beheerscomité voor het DCI werd voorgelegd en de uitslagen van de stemming overeenkomstig artikel 7, lid 3 van Besluit 1999/468/EG en punt 1 van het Akkoord tussen het Europees Parlement en de Commissie over de wijze van toepassing van Besluit 1999/468/EG van de Raad (3) heeft ontvangen, C. overwegende dat artikel 2, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 bepaalt dat "de primaire en overkoepelende doelstelling van samenwerking uit hoofde van deze verordening het uitbannen (is) van armoede in de partnerlanden en –regio's in het kader van duurzame ontwikkeling", D. overwegende dat artikel 2, lid 4 van Verordening (EG) nr. 1905/2006 bepaalt dat "de in artikel 1, lid 4 (4) bedoelde maatregelen zodanig (worden) ontworpen dat zij voldoen aan de criteria voor officiële ontwikkelingshulp (ODA) die door [de commissie voor ontwikkelingsbijstand van de organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling] OECD/DAC zijn vastgesteld", E. overwegende dat het OECD/DAC in zijn Reporting Directives for the Creditor Reporting System of 2002 (DCD/DAC(2002)21) de ODA omschrijft als financiële stromen naar landen op zijn lijst van ODA-begunstigden waarvoor onder meer elke transactie wordt geadministreerd met als belangrijkste doelstelling de bevordering van de economische ontwikkeling en het welzijn van ontwikkelingslanden, F. overwegende dat artikel 23, leden 1 en 3, van Verordening (EG) nr. 1905/2006 respectievelijk bepalen dat "in geval van onvoorziene en naar behoren gerechtvaardigde behoeften of omstandigheden in verband met natuurrampen, burgeroorlog of crisissituaties, waarvoor geen middelen beschikbaar zijn krachtens Verordening (EG) nr. 1717/2006 of Verordening (EG) nr. 1257/96 door de Commissie buiten de strategiedocumenten en de indicatieve meerjarenprogramma's om "bijzondere maatregelen" (worden) getroffen", dat "met bijzondere maatregelen tevens acties (kunnen) worden gefinancierd die de overgang van noodhulp naar ontwikkelingsactiviteiten op de lange termijn vergemakkelijken, waaronder activiteiten om de bevolking beter voor te bereiden op terugkerende crises", en dat "bijzondere maatregelen van meer dan 10 miljoen EUR door de Commissie volgens de in artikel 35, lid 2, bedoelde beheersprocedure (worden) goedgekeurd", 1. is van oordeel dat in het ontwerp van bijzondere maatregel voor Irak voor 2007 de millenniumontwikkelingsdoelstellingen (MDGs) niet duidelijk als voornaamste prioriteit worden gepresenteerd; acht dit niet stroken met het bepaalde in artikel 2, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1905/2006, aangezien het streven naar de MDGs daar omschreven wordt als een van de overkoepelende doelstellingen voor samenwerking in het kader van het instrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI); 2. is van mening dat de Commissie in het ontwerp van bijzondere maatregel voor Irak voor 2007 de in Verordening (EG) nr. 1905/2006het basisbesluit bedoelde uitvoeringsbevoegdheden overschrijdt door als een van de gebieden waarop dienen maatregelen te worden genomen het "Haalbaarheidsonderzoek voor het Akkas-aardgaswinningsveld" te kiezen, dat als algemeen doel heeft "de voorwaarden te bestuderen voor de exploratie van het Akkas-gaswinningsveld in West-Irak om de productie daarvan aan het Syrische netwerk van gaspijpleidingen te koppelen" en verder "dit project zo mogelijk te integreren in het functioneren van het Euro-Arabische Mashrek-gasmarktproject"; wijst erop dat "bij de studie rekening zal worden gehouden met de toekomstige belangen van de naburige Mashrek-landen en van de EU door integratie van de productie van de gasbronnen in de Euro-Arabische Mashrek-gasmarkt" en dat "deze integratie een grote potentiële markt zal ontsluiten voor de productie van het Akkas-veld en zal leiden tot een eerste integratie van het Iraakse aardgas op de regionale en Europese markt"; en is van oordeel dat dit doel derhalve niet strookt met het bepaalde in artikel 2, leden 1 en 4, van Verordening (EG) nr. 1905/2006, aangezien het primaire doel van de voorgestelde bijzonder maatregelen niet de uitbanning van armoede is en aangezien de vermelde doelstellingen niet voldoen aan de criteria voor ODA welke door de OECD/DAC zijn vastgesteld; 3. verzoekt de Commissie om wijziging of intrekking van haar ontwerpbesluit tot vaststelling van een bijzondere maatregel voor Irak voor 2007 en aan het Beheerscomité voor het DCI een nieuw ontwerpbesluit voor te leggen die ten volle voldoet aan hetgeen in Verordening (EG) nr. 1905/2006 is bepaald; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de vertegenwoordigers van de lidstaten in het Beheerscomité voor het DCI, en aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad van Jelko Kacin namens de ALDE-Fractie betreffende de betrekkingen tussen de Europese Unie en Servië ( B6-0202/2007 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 september 2005 over de verdediging van het multi-etnisch karakter van de Vojvodina (1) , – gezien het verslag van 2 maart 2005 van een onderzoeksmissie ter plaatse door zijn delegatie ad hoc naar Vojvodina en Belgrado, – gezien de oprichting van de Republiek Servië als opvolger van de statenunie van Servië en Montenegro na een op 21 mei 2006 in Montenegro gehouden referendum waarin de bevolking zich uitsprak voor onafhankelijkheid, – gezien de nieuwe Servische grondwet die op 28 en 29 oktober 2006 bij referendum werd goedgekeurd, – gezien het voortgangsverslag over Servië voor 2006 dat de Commissie op 8 november 2006 publiceerde (SEC(2006)1389), – gezien de toetreding van Servië tot het Partnerschap voor de vrede van de NAVO op 14 december 2006, – gezien de uitslag van de parlementsverkiezingen in Servië van 21 januari 2007, – gezien de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof van 26 februari 2007 in de zaak van Bosnië en Herzegovina v. Servië en Montenegro, – gezien advies nr. 405/2006 van de Commissie van Venetië van de Raad van Europa over de grondwet van Servië, van 19 maart 2007, – gezien de vorming van een nieuwe regering in Belgrado op 15 mei 2007, – gezien de vijf sleuteldoelstellingen die de nieuwe Servische regering op 15 mei 2007 presenteerde, – gezien de hervatting van de onderhandelingen tussen de EU en Servië over een stabilisatie- en associatieovereenkomst (SAO) op 13 juni 2007, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 12 februari en 18 juni 2007 over de westelijke Balkan, – gezien het door de hoofdaanklager van het Joegoslaviëtribunaal aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties voorgelegde verslag van 18 juni 2007 over de samenwerking van Servië met het tribunaal, – gezien de gedachtewisseling met de hoofdaanklager van het Joegoslaviëtribunaal tijdens de vergadering van de Commissie buitenlandse zaken van het Parlement op 26 juni 2007, – gezien de overeenkomst tussen de EU en Servië voor een juiste handhaving van eigendomsrechten die gericht is op het bereiken van zowel politieke als economische stabiliteit, – gelet op artikel 114, lid 3 en artikel 90 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0325/2007 ), A. overwegende dat de toekomst van Servië in de Europese Unie ligt, B. overwegende dat Servië een belangrijke factor voor stabiliteit en welvaart in de regio is en dat het vooruitzicht op het EU-lidmaatschap een belangrijke prikkel voor het doorvoeren van hervormingen is, C. overwegende dat Servië de Midden-Europese Vrijhandelsovereenkomst heeft ondertekend en recentelijk de technische onderhandelingen met betrekking tot de Stabilisatie- en associatieovereenkomst (SAO) heeft afgerond; overwegende dat de toetreding van Servië tot de WTO vóór 2008 kan worden voltooid, D. overwegende dat zeventig procent van de Serviërs die stemden voorstander van het EU-lidmaatschap is en twee derde bij de verkiezingen heeft gestemd voor partijen die tot het democratische kamp behoren, E. overwegende dat Servië een nieuwe regering heeft, die pro-Europa en hervormingsgezind is, F. overwegende dat de succesvolle hervatting door Servië van de SAO-onderhandelingen zou kunnen dienen als nog een voorbeeld van de positieve veranderingen op de West-Balkan, die onder meer zijn beïnvloed door de EU, G. overwegende dat er oprechte pogingen gedaan zijn en zullen verder moeten worden gedaan om de nationalistische verdeeldheid en attitudes uit het verleden te overwinnen en om een Europese toekomst voor de burgers van Servië te bevorderen, H. overwegende dat in 2006 de Servische economie een sterke groei heeft vertoond (ongeveer 5,8%) evenals een groeiend volume van de buitenlandse directe investeringen; overwegende echter dat er bezorgdheid blijft bestaan over het tekort op de lopende rekening, dat blijft toenemen, en het hoge werkeloosheidscijfer (circa 20,9% in 2006), I. overwegende dat corruptie nog steeds een ernstig probleem is in Servië, en overwegende dat Servië op de Corruption Perceptions Index van Transparency International in 2006 een gemiddelde score behaalde van 3,0 (op een schaal van 0 "zeer corrupt" tot 10 "niet corrupt"), J. overwegende dat van de zes van oorlogsmisdaden beschuldigde personen die voortvluchtig zijn en door het Joegoslaviëtribunaal worden gezocht, er onlangs twee zijn gearresteerd en naar Den Haag overgebracht, terwijl de overige vier, waaronder Ratko Mladić en Radovan Karadžić, nog steeds op vrije voeten zijn, K. overwegende dat de bevolking van Servië onvoldoende is geïnformeerd over de ernst van de misdaden die in de recente oorlogen zijn gepleegd, in het bijzonder in Srebrenica, L. overwegende dat de oorlogen in Joegoslavië het sociale netwerk van Servië ingrijpend hebben gewijzigd en onder andere veel leden van de politieke en intellectuele elite hebben doen besluiten om te emigreren en voor een instroom hebben gezorgd van vluchtelingen en personen die in eigen land zijn ontheemd, in combinatie met de terugkeer van veteranen die zijn getraumatiseerd door het geweld van de jaren negentig, M. overwegende dat de desintegratie van Joegoslavië desastreuze gevolgen heeft gehad in termen van dodelijke slachtoffers en menselijk lijden, waardoor inter-etnische verzoening van cruciaal belang geworden is om de stabiliteit in de regio te waarborgen, 1. is van oordeel dat Servië moet worden geprezen voor de vreedzame uitvoering van een reeks moeilijke uitdagingen waarvoor het land zich het afgelopen jaar gesteld zag, zoals de ontbinding van de statenunie van Servië en Montenegro, het houden van eerlijke en vrije parlementsverkiezingen en de vorming van een nieuwe regering met een pro-Europese instelling; 2. is verheugd over de afronding van de technische onderhandelingen over een SAO tussen de Servische regering en de EU na een onderbreking van 13 maanden; moedigt beide partijen aan al het nodige te doen om technische vertraging vóór de ondertekening van de overeenkomst te voorkomen, zodat ondertekening vóór het einde van 2007 kan plaatsvinden; beschouwt de ondertekening van de SAO als een belangrijke stap op weg naar toetreding tot de EU; 3. is verheugd over de wens van de Servische regering om samen te werken met het Joegoslaviëtribunaal, wat de weg opent naar verdere samenwerking met de EU, maar dringt erop aan dat deze samenwerking op korte termijn meer vruchten moet afwerpen; 4. neemt nota van de briefing van de hoofdaanklager van het Joegoslavië-tribunaal, Carla Del Ponte, tegenover de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen, op 15 oktober 2007 in Luxemburg bijeen; verzoekt Servië de nog openstaande zaken over de volledige medewerking aan het Joegoslavië-tribunaal te regelen i.v.m. het aanstaande bezoek van mevrouw Del Ponte aan Belgrado; verzoekt de Commissie, als deze zaken eenmaal zijn geregeld, de SAO onverwijld op te starten; 5. wenst Servië geluk met de recente vooruitgang die is geboekt in de samenwerking met het Joegoslaviëtribunaal, waardoor de SAO-onderhandelingen hervat konden worden en de hoofdaanklager van het tribunaal, Carla Del Ponte, ten aanzien van die samenwerking een positieve beoordeling heeft kunnen geven; is verheugd over de arrestatie van Zdravko Tolimir en Vlastimir Đorđević, de garantie van premier Koštunica aan Carla Del Ponte dat "er waarschijnlijk meer arrestaties zullen plaatsvinden" (waaronder van de Bosnisch-Servische ex-generaal Ratko Mladić), en over het opzetten van nieuwe structuren die tot doel hebben alle activiteiten voor de arrestatie van voortvluchtige verdachten te centraliseren, hetgeen ook het vergroten van de transparantie van de Nationale Veiligheidsraad omvat; is tevens verheugd over de onderlinge samenwerking van de autoriteiten van Servië, Bosnië-Herzegovina en Montenegro bij de recente overbrenging van verdachten naar Den Haag; 6. herinnert Servië eraan dat aan de ondertekening van de SAO de voorwaarde is verbonden dat het land volledig met het Joegoslaviëtribunaal samenwerkt, en dat deze samenwerking moet leiden tot de arrestatie en overdracht van alle nog voortvluchtige aangeklaagden, en merkt op dat de recente arrestaties aantonen dat de Servische autoriteiten in staat zijn aangeklaagde oorlogsmisdadigers op te sporen en te arresteren; benadrukt dat volledige samenwerking met het Joegoslaviëtribunaal niet alleen een internationale verplichting is maar ook een belangrijke stap naar duurzame verzoening in de regio; doet derhalve een oproep aan het Servische parlement om de verplichtingen na te komen die voor het parlement voortvloeien uit bovengenoemde uitspraak van het Internationaal Gerechtshof en een verklaring aan te nemen waarin het zijn afkeuring uitspreekt over de genocide in Srebrenica; 7. gelooft, gezien het tijdschema voor de sluiting van het Joegoslaviëtribunaal, dat momenteel voorziet in de afsluiting van de processen in 2008, dat het noodzakelijk is te overwegen het mandaat van het tribunaal uit te breiden indien aangeklaagde oorlogsmisdadigers na deze datum gearresteerd worden; 8. merkt op dat de compromisovereenkomst die tijdens de Raad van Europa in Brussel van 21 en 22 juni 2007 werd bereikt de weg plaveit voor een hernieuwde rechtsgrondslag voor de Europese Unie in 2009, en het vereiste institutionele kader creëert voor toekomstige uitbreidingen en de EU en Servië in staat stelt het toetredingsproces dynamisch te laten verlopen op basis van de ontwikkelingen en de verdiensten van Servië; 9. is van oordeel dat een oplossing voor de status van Kosovo zowel de stabiliteit op de westelijke Balkan zal bestendigen als de integratie van deze regio in de Europese Unie zal vergemakkelijken; 10. is verheugd dat Servië sinds 2000 aanzienlijke economische vooruitgang heeft geboekt, waarbij de economie een gemiddelde groei van 5% per jaar vertoonde; constateert echter dat zulks naar het oordeel van het IMF niet tot uiting is gekomen in een vermindering van de armoede of van het hoge werkloosheidspercentage (dat boven de 20% ligt); is van mening dat het oplossen van deze problemen tot de belangrijkste taken van de nieuwe regering behoort; doet daarom een beroep op de Servische regering zich er duidelijker toe te verplichten werkgelegenheid te scheppen en de armoede te verlichten en concrete maatregelen te nemen die gericht zijn op een evenwichtiger economische ontwikkeling in alle districten van het land, waarbij de aandacht in het bijzonder moet uitgaan naar de in economisch opzicht meest onderontwikkelde zuidoostelijke en oostelijke delen van het land; 11. is van mening dat de verdere ontwikkeling van administratieve structuren en procedures het vertrouwen in de rechtsstaat kunnen vergroten, de markteconomie kunnen versterken en de economische groei in Servië kunnen bevorderen; roept de Servische autoriteiten op om het economische klimaat voor buitenlandse investeringen en de transparantie in handelsbetrekkingen te verbeteren; 12. is verheugd dat Servië een nieuwe grondwet heeft die positieve bepalingen inzake mensenrechten bevat; merkt echter op dat het rechtskader voor bescherming van minderheden verder verbeterd dient te worden; is echter bezorgd over twijfelachtige bepalingen aangaande o.a. de procedure voor de benoeming, de bevordering en het ontslag van rechters en openbare aanklagers, alsook over het gebrek aan openbare raadpleging of parlementair debat tijdens de voorbereiding van de grondwet; vraagt de Servische autoriteiten een schaaluitbreiding van de territoriale decentralisatie te overwegen, met name ten aanzien van de regio's Vojvodina; 13. benadrukt dat de EU-bijstand zo moet worden verleend dat rekening wordt gehouden met de huidige territoriale en administratieve structuur van Servië, en de etnische samenstelling en de traditionele economische en culturele betrekkingen met de betrokken regio's en dat de plaatselijke en regionale autoriteiten hier volledig bij betrokken moeten worden; roept de Commissie, de Raad en zijn bevoegde Commissies op nauwkeurig toe te zien op de organisatie van NUTS-niveau 2 regio's in Servië; 14. zwaait Servië lof toe omdat het functioneren van regering en parlement transparanter is geworden en er sprake is van een goede bestuurlijke capaciteit; prijst Servië voor de goedkeuring van de begrotingswet 2007 en voor de verkiezing van een Ombudsman en een commissaris voor publieksvoorlichting, een president van de centrale bank van Servië en de leden van de raad van de nationale rekenkamer; betreurt het dat de benoeming van rechters voor het constitutioneel hof nog gaande is; 15. is er stellig van overtuigd dat een van de belangrijkste mensenrechtenkwesties eruit bestaat duurzame oplossingen te vinden voor vluchtelingen en mensen die in eigen land ontheemd zijn geraakt, vooral aangezien Servië nog steeds een zeer groot aantal vluchtelingen herbergt, voornamelijk uit Kroatië en deels uit Bosnië en Herzegovina, evenals ontheemden uit Kosovo; betreurt echter ten zeerste dat de uiterste termijn van eind 2006 voor de oplossing van alle nog niet afgehandelde kwesties, zoals voorzien in de op 31 januari 2005 door Kroatië, Bosnië-Herzegovina en Servië-Montenegro ondertekende Verklaring van Sarajevo over de duurzame terugkeer van vluchtelingen en teruggave van eigendom, niet is gehaald en dat sindsdien weinig vooruitgang is geboekt; 16. roept de Servische regering derhalve op haar pogingen tot uitvoering van de bepalingen van de Verklaring van Sarajevo voort te zetten, onder meer door de vaststelling van een duidelijk rechtskader waarin onder andere het recht naar de plaats van herkomst terug te keren en het recht op compensatie voor eigendom wordt geregeld; dringt er bij de Europese Unie, de lidstaten en de internationale gemeenschap op aan zich ertoe te blijven verplichten zich voor de rechten van de vluchtelingen in te zetten en de landen in kwestie te blijven steunen, onder meer door hiervoor voldoende financiële middelen toe te wijzen; onderstreept dat de integratie of herhuisvesting van ontheemden in eigen land niet tot een aanzienlijke verandering van het oorspronkelijke etnisch evenwicht van een gebied of regio mag leiden; vestigt in dit verband de aandacht op de Kaderovereenkomst van de Raad van Europa inzake de bescherming van minderheden van 1 februari 1995; 17. erkent dat met het bestrijden van georganiseerde misdaad en corruptie vooruitgang is geboekt die recentelijk heeft geleid tot veel opzienbarende arrestaties, maar merkt tegelijkertijd op dat corruptie, met name bij politie en rechterlijke macht, nog steeds een ernstig probleem vormt en dat officieel onderzoek naar corruptiezaken vaak politiek gemotiveerd lijkt; wijst erop dat corruptie een grote belemmering vormt voor het aantrekken van meer buitenlandse investeringen en roept de Servische regering op om een alomvattende anticorruptiestrategie uit te voeren; acht het noodzakelijk de strijd tegen de georganiseerde misdaad te blijven voortzetten; 18. is verheugd dat de bevoegdheden voor grensbewaking zijn overgedragen van het leger aan de politie, wat een belangrijke stap is naar het realiseren van conformiteit met EU-normen; dringt er bij Raad en Commissie op aan om door te gaan met het aanmoedigen van de Servische regering om het politieapparaat, de veiligheidsdiensten en het leger ingrijpend te hervormen, welke hervorming ook de vergroting van civiel toezicht op het militaire apparaat moet omvatten; is van oordeel dat er bij de hervorming van de politie rekening mee gehouden moet worden dat politiemachten die minderheidstalen spreken noodzakelijk zijn in regio's die worden bewoond door grote groepen minderheden; 19. is van mening dat het bevorderen van de rechtsstaat en de strikte uitvoering van wetsbepalingen een van de hoogste prioriteiten van de regering moet zijn; is verheugd over de maatregelen ten behoeve van de gerechtelijke hervorming die tot nu toe zijn genomen, maar benadrukt de noodzaak dat dit proces wordt voortgezet, vooral wat betreft de snelheid van processen, de getuigenbescherming, de corruptiebestrijding en de onafhankelijkheid van rechters; betreurt dat het constitutioneel hof niet functioneert, en wijst erop dat dit niet bevorderlijk is voor de ontwikkeling van de democratie en de democratische wetgeving in Servië; 20. is blij met de voltooiing van het proces over de moord op premier Zoran Đinđić en ondersteunt een recent initiatief van de speciale openbare aanklager om de politieke motieven achter de moord te achterhalen; 21. is verheugd over het werk van de Servische openbare aanklager voor oorlogsmisdaden, maar betreurt dat binnenlandse processen voor oorlogsmisdaden worden ondergraven door een gebrek aan transparantie en door politieke onwil om niet alleen de directe daders verantwoordelijk te stellen maar de uiteindelijke verantwoordelijkheid hogerop in de bevelsketen te zoeken, bij de personen die opdracht tot de moorden hebben gegeven en bevelsverantwoordelijkheid dragen; is van mening dat de straffen die het Servische gerechtshof voor oorlogsmisdaden heeft opgelegd aan vier leden van de paramilitaire eenheid "Schorpioenen" voor de executie van zes moslims uit Srebrenica, niet in verhouding staat tot de gruwelijkheid van het misdrijf; merkt op dat de Servische president in het openbaar zijn spijt betuigde over de korte duur van de straffen; 22. is van mening dat de burgers van Servië recht hebben op de waarheid over de politiek van oorlog en genocide die nog maar kort geleden in hun naam werd gevoerd en het recht hebben om de namen te weten van degenen die oorlogsmisdaden hebben gepleegd; gelooft dat Servië zich oprecht met zijn recente verleden moet confronteren om zich verder te kunnen ontwikkelen en dat het leren leven met het verleden een integraal onderdeel is van de weg naar verzoening met de buren van Servië; roept de regering op om de Commissie voor waarheid en verzoening die in 2001 werd ingesteld, haar activiteiten weer te laten hervatten, niet in de laatste plaats om een positief klimaat te bevorderen in die delen van het land die het meest getroffen zijn door een inter-etnische conflict; vraagt de Europese Commissie met klem om initiatieven te bevorderen die de onderlinge contacten van mensen in de regio faciliteren en daarvoor meer middelen beschikbaar te stellen; 23. is verheugd over de excuses van de Servische president aan de Kroatische burgers voor de oorlogsmisdaden die namens Servië in de recente oorlog in Kroatië door Serviërs zijn begaan; beschouwt deze excuses als een teken van grote politieke rijpheid en democratisch leiderschap en concreet bewijs dat de huidige regering streeft naar een beleid van vriendschap en samenwerking met de nabuurlanden; 24. is van mening dat verzoening en rechtvaardigheid onontbeerlijk zijn voor de stabiliteit en ontwikkeling van alle landen in de regio en voor hun integratie in de Europese Unie; dringt er bij de buurlanden van Servië op aan dit voorbeeld te volgen en ieder teken van etnische onverdraagzaamheid en racisme op hun grondgebied te veroordelen; 25. is van mening dat de EU en haar lidstaten programma's zouden moeten initiëren en ondersteunen die gericht zijn op de levering van psychosociale hulp, die in de eerste plaats, maar niet uitsluitend gericht is op vrouwen en kinderen die zijn getraumatiseerd door hun ervaringen voor en tijdens de oorlog; 26. is verheugd over de recente samenwerking tussen Belgrado en Priština bij het zoeken naar vermiste personen in het Kosovo-conflict, vooral de recente gemeenschappelijke inspanningen in het district Raška; roept de Servische regering op een openbaar rapport over Mačkatica uit te geven; 27. roept de Raad en de Commissie op voldoende financiële middelen te bestemmen voor de Internationale Commissie voor Vermiste Personen om deze organisatie in staat te stellen in 2010 haar werk af te ronden, dat bestaat uit het identificeren van alle vermiste personen in het gebied van het voormalige Joegoslavië; is van mening dat het werk van de Internationale Commissie voor Vermiste Personen een aanzienlijk bijdrage levert aan het proces van waarheid, rechtvaardigheid en verzoening in de regio; 28. merkt op dat volgens een onderzoek dat in 2004 werd uitgevoerd door het Strategische marketingagentschap voor de Studentenunie van Servië, 70% van de Servische studenten nog nooit in het buitenland is geweest; is verheugd over de initiatieven Servische studenten de gelegenheid te bieden in EU-landen te studeren; roept de lidstaten op nieuwe manieren te zoeken om interactie met het Servische volk te bevorderen; 29. merkt op dat Servië met zijn lidmaatschap van talrijke regionale initiatieven, zoals het Stabiliteitspact/Regionale Samenwerkingsraad en CEFTA, actief bijdraagt aan regionale samenwerking en betrekkingen van goed nabuurschap; doet een oproep aan Servië om in de regio een rol te blijven spelen die getuigt van verantwoordelijkheidsgevoel; benadrukt dat het in het eigen belang van Servië is om met haar regionale partners goede relaties te onderhouden, om de effectieve grensoverschrijdende samenwerking te vergroten, en daarbij het potentieel van de nationale minderheden in de grensgebieden volledig te benutten en actief deel te nemen aan bilaterale, regionale en Europese infrastructurele projecten; herhaalt dat de toekomst van alle landen in de regio in de EU ligt; 30. moedigt de Servische regering aan betrekkingen van goed nabuurschap te bevorderen met van Bosnië-Herzegovina; 31. dringt er bij de Servische regering op aan de dialoog met haar buren in Zuidoost-Europa over grenskwesties voort te zetten, aangezien de territoriale grenzen tussen Servië en Kroatië en tussen Servië en Bosnië-Herzegovina nog vastgesteld moeten worden; 32. prijst Servië voor de verbeterde inter-etnische betrekkingen, met name in Vojvodina, waar de inter-etnische incidenten in aantal zijn verminderd, zij het niet geheel verdwenen; roept de Servische autoriteiten op aanvullende maatregelen te nemen ter bevordering van de ontwikkeling van nationale minderheden in het multi-etnische Vojvodina, ter bevordering van een vreedzaam samenleven van deze minderheden en om ervoor te zorgen dat de politie, de justitie en andere overheidsorganen op een etnisch neutrale basis functioneren en, om het benodigde vertrouwen onder de bevolking in die instellingen op te bouwen, ervoor te zorgen dat het personeel van die instellingen een adequate afspiegeling vormt van de etnische samenstelling; dringt er verder bij de Servische autoriteiten op aan zorgvuldig toe te zien op een potentiële instroom van vluchtelingen ter voorkoming van de verstoring van het etnische, culturele, religieuze, economische en politieke evenwicht, teneinde voor een geslaagde integratie in een multicultureel milieu van hen te zorgen; benadrukt het grote belang van programma's die zijn gericht op het aankweken van verdraagzaamheid tussen de gemeenschappen, met name in Vojvodina; is van oordeel dat EU-financiering mede noodzakelijk is voor deze programma's; 33. is verheugd dat aan de recente verkiezingen voor de eerste keer in tien jaar etnische Albanese partijen uit de vallei van Preševo hebben deelgenomen en dat minderheden zowel in de wetgevende als de uitvoerende tak van de overheid zijn vertegenwoordigd; is van mening dat de regio Sandžak nog steeds bijzondere aandacht nodig heeft en roept de regering op om in samenwerking met lokale politieke actoren beleid te ontwikkelen dat moet voorkomen dat de gemeenschap verder radicaliseert en de tweedracht toeneemt; 34. is verheugd over de bestemming van fondsen in de begroting van 2007 voor projecten die direct gekoppeld zijn aan de Decade of Roma Inclusion; is echter bezorgd over het algehele gebrek aan een methodische beleidsaanpak om leven en levensomstandigheden van de Roma, waaronder in eigen land ontheemde personen en repatrianten, te verbeteren en acht het zorgwekkend dat er nog steeds sprake is van wijdverbreide discriminatie van de Roma; 35. verzoekt de Servische regering de nationale actieplannen voor de invoering van de Decade of Roma Inclusion uit te voeren, zowel in financieel als in institutioneel opzicht, teneinde praktische en duurzame oplossingen voor de Roma-gemeenschap te vinden; herinnert Servië eraan dat de invoering van een omvattende antidiscriminatiewetgeving en duurzame oplossingen in de vorm van repatriëring van nog steeds in kampen levende Roma tot de prioriteiten van het Europees partnerschap met Servië behoren; 36. neemt nota van de oprichting van een Agentschap voor de mensenrechten en de rechten van minderheden, dat rechtsteeks onder de premier ressorteert en in de plaats komt van het voormalige Ministerie voor de mensenrechten en de rechten van minderheden van de Staatsunie; doet een beroep op de premier om een coherent en actief minderhedenbeleid te voeren en ervoor te zorgen dat mensen- en minderhedenrechten een prioriteit zijn op de agenda van de regering; is verheugd over het feit dat de nieuwe Servische grondwet een constitutionele basis vormt voor de Nationale raden van etnische minderheden en dringt aan op invoering van nieuwe wetgeving om een betere regeling voor de status, het werk en de verkiezing van deze raden te bieden; ziet uit naar de invoering van dergelijke wetgeving die een verbeterd rechtskader zal vormen voor de bescherming van de rechten van minderheden en de integratie van alle nationale minderheden in overheidsstructuren; 37. is verheugd over de vaststelling van een uitgebreide nationale strategie om mensenhandel te bestrijden, maar dringt er bij de Servische regering op aan strenger te zijn bij het vervolgen van zaken en ervoor te zorgen dat handelaren gevangenisstraffen krijgen en uitzitten die in overeenstemming zijn met de aard van de overtreding; 38. is van mening dat de omvorming van de Servische radio- en televisieomroep RTS tot een publieke omroep een stap in de goede richting is, maar vestigt de aandacht op het ontbreken van een publiek debat over de wijziging van de omroepwet en op tekortkomingen in de benoemingsprocedure voor leden van de raad van bestuur van RTS; wijst tevens op de noodzaak volledig democratische regels op te stellen om de toewijzing van uitzendconcessies voor radio en televisie te regelen en om vooral de mogelijkheid te bieden in beroep te gaan tegen besluiten van de autoriteit die de concessies verleent; betreurt ten zeerste dat geen vooruitgang is gemaakt met de oplossing van zaken betreffende de moord op journalisten; betreurt de recente moordaanslag op een bekende onderzoeksjournalist die onderzoek doet naar oorlogsmisdrijven en georganiseerde misdaad; eist dat de autoriteiten de daders opsporen en het misdrijf grondig onderzoeken; 39. wijst op het bestaan van een goed ontwikkelde NGO-sector en is verheugd over de pogingen van de autoriteiten om in overleg te treden met vertegenwoordigers uit de civiele sector; is in dit verband met name verheugd over het bijzondere memorandum van samenwerking dat het Servische Bureau voor Europese integratie en diverse NGO's hebben ondertekend, alsook over de instelling van de Raad voor de betrekkingen met het maatschappelijk middenveld door de president van Servië, en over de instelling van de Raad voor buitenlands beleid door de Servische minister van Buitenlandse Zaken, evenals de opneming van NGO-vertegenwoordigers in de Raad voor Europese Integratie van de staat, voorgezeten door de premier; doet een oproep aan het Servische parlement om wetgeving aan te nemen waarmee de rechtspositie van organisaties uit het maatschappelijk middenveld wordt verbeterd; 40. veroordeelt de openlijke kleinering van actoren uit het maatschappelijk middenveld die kritiek uitoefenen op de regering of de aandacht vestigen op gevoelige kwesties zoals oorlogsmisdaden; betreurt de recente stortvloed van politiek gemotiveerde aanvallen en waarschuwt voor het groeiende aantal toespraken in de media waarmee wordt aangezet tot haat en voor het voeren van een politiek die is gericht tegen mensenrechtenactivisten, journalisten en politici; 41. is verheugd over de ondertekening van overeenkomsten betreffende de vereenvoudiging van visumprocedures en de overname van personen op 18 september 2007 en dringt er bij de Raad op aan ervoor te zorgen dat deze vóór eind 2007 in werking treden; is verheugd over de goedkeuring van de wet inzake de reisdocumenten en merkt op dat wetsvoorstellen inzake asiel, staatsgrenzen en buitenlanders momenteel in behandeling zijn; verzoekt de Raad om met ondersteuning van de Commissie een concreet stappenplan op te stellen voor visumvrij reizen en voor ondersteunende maatregelen ter vergroting van de reismogelijkheden voor een groter deel van de burgers en in het bijzonder voor jongeren; benadrukt het belang van mobiliteit voor zowel de politieke als economische ontwikkeling van Servië, aangezien mobiliteit mensen de mogelijkheid geeft uit de eerste hand ervaring met de EU op te doen en ze het Europese integratieproces van Servië vergemakkelijkt; roept op tot het vergroten van de participatie in projecten voor het bevorderen van "levenslang leren" en voor culturele uitwisseling; vraagt de Raad de invoering te overwegen van een gemeenschappelijk beheersysteem voor visumaanvragen dat moet zorgen voor lastenverlichting voor de consulaten waar de meeste aanvragen worden ingediend en moet waarborgen dat aanvragen binnen een redelijke termijn worden afgehandeld; 42. is van mening dat de hervorming van het onderwijssysteem niet alleen verplicht is, maar voor Servië ook de enige manier is om een nieuw waardenstelsel te ontwikkelen voor jongere generaties binnen het huidige democratiseringsproces; 43. doet een oproep aan de Raad, de Commissie en alle lidstaten om zich gezamenlijk in te spannen voor het vergroten van de zichtbaarheid van de EU in Servië en vraagt de Commissie met klem verdere vertragingen te voorkomen bij het aantrekken van personeel voor het kantoor van haar delegatie, waaronder deskundigen voor het beheer van het instrument voor pretoetredingssteun (IPA); 44. roept de Commissie buitenlandse zaken en de Subcommissie mensenrechten op om de situatie in Vojvodina nauwgezet te volgen, en zo uitvoering te geven aan de conclusies die getrokken zijn in het eindverslag van de onderzoeksmissie door zijn delegatie ad hoc in Vojvodina; 45. roept de Servische autoriteiten op met spoed restitutiewetten aan te nemen die overeenstemmen met de wetten van andere landen, in compensatie die in passende gevallen voorzien in een compensatie van de werkelijke kosten, en niet door middel van staatsobligaties; 46. roept de nieuwe lidstaten op een actieve rol te spelen bij de toetreding van Servië tot de EU, en Servië daarbij in staat te stellen te profiteren van hun ervaringen met hervormingen; 47. roept de Servische autoriteiten op de EU milieuwetgeving en -normen te blijven benaderen en de aangenomen wetgeving in te voeren en ten uitvoer te brengen; 48. is verheugd over het Servische lidmaatschap van het Zevende kaderprogramma voor Onderzoek en Technologische Ontwikkeling; roept de Raad op de jumelageprogramma's en de programma's voor technische bijstand uit te breiden, vooral de programma's die zijn gericht op jonge mensen; 49. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en Servië. Het Europees Parlement , – gezien de verklaring en het actieplan van de Topconferentie Afrika-Europa van 3 en 4 april 2000 in Caïro onder de hoge bescherming van de Organisatie voor Afrikaanse eenheid en de Europese Unie, – gezien het strategisch plan 2004-2007 van de Commissie van de Afrikaanse Unie, aangenomen door de 3de Topconferentie van Afrikaanse staatshoofden en regeringsleiders op 7 juli 2004 in Addis Abeba in Ethiopië, – gezien het ontwerp van gezamenlijke Europees-Afrikaanse strategie, goedgekeurd door de 8ste bijeenkomst van de ministeriële trojka Europese Unie-Afrika van 15 mei 2007. in Brussel, – gezien de mededeling van 27 juni 2007 van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad: Van Caïro naar Lissabon – het strategische partnerschap tussen de EU en Afrika ( COM(2007)0357 ), – gezien het gemeenschappelijk document van de Commissie en het secretariaat-generaal van de Raad van 27 juni 2007: Na Lissabon – Het strategisch partnerschap tussen de EU en Afrika doen slagen (SEC(2007)0856), – gezien het strategisch plan 2006-2010 "One Africa, one voice" van november 2005 van het pan-Afrikaans parlement (PAP), – gezien het werkdocument van de Commissie van de Afrikaanse Unie over de gezamenlijke zienswijze op de Europees-Afrikaanse strategie, – gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1) , als gewijzigd door de Overeenkomst tot wijziging van de Partnerschapsovereenkomst, ondertekend in Luxemburg op 25 juni 2005 (2) (Overeenkomst van Cotonou), – gelet op Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot invoering van een financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (3) (instrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI)), – gezien de mededeling van 12 oktober 2005 van de Europese Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité: "EU-strategie voor Afrika - Naar een Europees-Afrikaans pact voor snellere ontwikkeling van Afrika" ( COM(2005)0489 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 november 2005 over een ontwikkelingstrategie voor Afrika (4) , – gezien de conclusies van 21 en 22 november 2005 van de Raad algemene zaken en buitenlandse betrekkingen over de EU-strategie voor Afrika, – gezien de conclusies van de 5de bijeenkomst van de Afrikaanse en Europese ministeriële trojka op 2 december 2005 in Bamako in Mali, – gezien het document 'De Europese Unie en Afrika : naar een strategisch partnerschap', aangenomen door de Europese Raad op zijn vergadering van 15 en 16 december 2005 in Brussel, – gezien het gezamenlijk voortgangsverslag van 12 oktober 2006 van de Europese Commissie en het algemeen secretariaat van de Raad, aan de Raad algemene zaken en buitenlandse betrekkingen, over de uitvoering van de EU-strategie voor Afrika, – gezien de resultaten en conclusies van de raadpleging van de Afrikaanse organisaties van de civiele maatschappij over de Euro-Afrikaanse gezamenlijke ontwikkelingstrategie voor Afrika, van 26 tot 28 maart 2007 in Accra in Ghana op initiatief van de Commissie van de Afrikaanse Unie, – gezien de gezamenlijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten in de Raad, van het Europees Parlement en de Europese Commissie over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie: 'De Europese consensus', ondertekend op 20 december 2005 (5) , – gezien de opeenvolgende verslagen van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties over de menselijke ontwikkeling, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 12 april 2005 over de rol van het Europees Parlement bij het bereiken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (6) en 20 juni 2007 over de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling – halverwege (7) , – gezien de mededeling van 12 april 2005 van de Europese Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité: "Sneller vorderingen boeken om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te bereiken - de bijdrage van de Europese Unie" ( COM(2005)0132 ), – gezien de Millenniumverklaring van 8 september 2000 van de Verenigde Naties, die de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling tot gezamenlijke maatstaf van de internationale gemeenschap voor de uitroeiing van de armoede verklaart, – gezien het rapport van de Internationale Commissie inzake Interventie en Soevereiniteit van de Staat met als titel "The Responsibility to Protect" (De verantwoordelijkheid om te beschermen) van december 2001, – gezien het Actieplan van Maputo voor de tenuitvoerlegging van het continentaal beleidskader voor seksuele en reproductieve gezondheid en rechten 2007-2010, dat werd goedgekeurd door de speciale zitting van de Conferentie van ministers van Volksgezondheid van de Afrikaanse Unie van 18 t/m 22 september 2006 in Maputo, Mozambique; – gezien de oproep tot versnelde maatregelen met het oog op algemene toegang tot dienstverlening in verband met HIV en AIDS, tuberculose en malaria in Afrika, die werden ondertekend tijdens de speciale top van de Afrikaanse Unie over HIV en AIDS, tuberculose en malaria, op 2-4 mei 2006 in Abuja, Nigeria, – gezien het vierde beoordelingsrapport van werkgroep II van het Intergouvernementeel panel over de klimaatverandering (IPCC) getiteld "Impacts, Adaptation and Vulnerability" (Gevolgen, aanpassing en zwakke punten), – gezien de millennium-ecosysteemevaluatie van 2005, waarin het gebruik en de achteruitgang van een reeks natuurlijke hulpbronnen van de planeet wordt onderzocht, – gezien de resultaten van de openbare raadpleging over de gezamenlijke Euro-Afrikaanse strategie, georganiseerd door het Europees Centrum voor begeleiding van het ontwikkelingsbeleid op aanvraag van de Europese Commissie en de Commissie van de Afrikaanse Unie, – gelet op artikel 177 tot 181 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn Commissie ontwikkelingsamenwerking en het advies van zijn Commissie buitenlandse zaken ( A6-0375/2007 ), A. overwegende dat de internationale context sinds 2000 sterk is geëvolueerd, doordat er mondiale uitdagingen zijn gerezen onder andere met betrekking tot menselijke veiligheid en migratie, klimaatverandering en woestijnvorming, duurzaam beheer van publieke goederen, de strijd tegen armoede en pandemieën, het ontstaan van de Afrikaanse Unie en de uitbreiding van de Europese Unie, B. overwegende dat op de 5de ministeriële bijeenkomst van de Afrikaanse en Europese trojka op 2 december 2005 in Bamako de Afrikaanse zijde met genoegen kennis genomen heeft van het strategisch plan van de Europese Unie voor Afrika, en dat de beide partijen overeengekomen zijn om het in een gezamenlijke Afrikaans-Europese strategie om te zetten die aan de behoeften en verwachtingen van hun bevolking beantwoordt, en om een actieplan voor de uitvoering op te stellen, C. overwegende dat in het voornoemde "Werkdocument over de gezamenlijke zienswijze op de Euro-Afrikaanse strategie" de uitvoerende raad van de Afrikaanse Unie erop wijst dat "het duidelijk moet zijn dat een gezamenlijke strategie niet de bedoeling kan hebben om de bestaande EU-strategie voor Afrika te bevestigen, maar een nieuwe gezamenlijke strategie wil brengen die de verwachtingen van de beide partijen kan verenigen", D. overwegende dat de gezamenlijke strategie daarom bedoeld moet zijn om een gemeenschappelijke politieke zienswijze en praktische benaderingen voor het toekomstig partnerschap tussen de Europese Unie en Afrika uit te werken, die uitgaan van wederzijdse eerbied, gemeenschappelijke belangen en waarden, en het principe van eigenaarschap, E. overwegende dat de bereidheid van beide partijen om het partnerschap te herdefiniëren, lijkt te zijn ingegeven door het groeiende besef dat Afrika en de EU niet noodzakelijk nog steeds elkaars bevoorrechte partners zijn, F. overwegende dat het gezamenlijk voortgangsverslag over de uitvoering van de EU-strategie voor Afrika niet op grond van onafhankelijke externe evaluatie tot stand gekomen is, G. overwegende dat Afrika 's werelds armste continent is en het enige continent waar de armoede is toegenomen in de laatste 25 jaar, H. overwegende dat de partijen die het bovengenoemde Caïro-actieplan ondertekend hebben, het onduldbare feit betreuren dat meer dan de helft van alle Afrikanen in de diepste armoede leven, en daarom overeenkomen om de strijd tegen de armoede op te voeren, en van mening zijn dat, hoewel ieder land in de eerste plaats zelf verantwoordelijk is voor het verlichten van de armoede, dit geen afbreuk doet aan het belang van het internationale aspect in de armoedebestrijding, I. overwegende dat het Europees Parlement in 2006 een ad-hocdelegatie voor de relaties met het PAP in het leven heeft geroepen en het PAP in 2007 een ad-hoccomité voor de betrekkingen met het Europees Parlement heeft opgericht, J. overwegende dat de parlementen van beide unies als eersterangs deelnemers in het ontwikkelingsproces actief betrokken moeten zijn in strategieën en actieplannen die van belang zijn voor de bevolkingsgroepen die ze vertegenwoordigen, K. overwegende dat de meeste Afrikaanse landen lid van de ACS-groep en verdragspartij bij de overeenkomst van Cotonou zijn, L. overwegende dat Afrika erop staat om als één geheel behandeld, en als zodanig in zijn pan-Afrikaans integratiestreven - dat Noord-Afrika, Afrika ten zuiden van de Sahara en Zuid-Afrika omvat - ondersteund te worden en dat de Afrikaanse Unie haar eigen strategisch program voor de ontwikkeling van Afrika opgesteld heeft, M. overwegende dat de regeringen op de wereldtop over duurzame ontwikkeling in Johannesburg in 2002 zijn overeengekomen dat goed bestuur moet zijn gebaseerd op een gezond ecologisch, maatschappelijk en economisch beleid; democratische instellingen die ingaan op de behoeften van alle mensen; mensenrechten en de rechtstaat; anticorruptiemaatregelen; gendergelijkheid en een voor investeringen gunstige omgeving, N. overwegende dat het van cruciaal belang is, de mensenrechten op een holistische manier te benaderen in de gemeenschappelijke strategie, waaronder economische, sociale en culturele rechten, O. overwegende dat de instellingen van de Afrikaanse Unie betrekkelijk jong en nog niet tot op dezelfde hoogte geïntegreerd en georganiseerd zijn en even doelmatig werken als de instellingen van de Europese Unie, P. overwegende dat efficiëntie en wederzijdse verantwoording veronderstellen dat de financiële middelen voorzienbaar zijn op lange termijn, dat er duidelijke tijdschema's worden vastgelegd en dat beide partijen hun verplichtingen nakomen, Q. overwegende dat de verantwoordingslijnen maar al te vaak direct van nationale regeringen naar ontwikkelingspartners lopen, zonder dat de goedkeuring van internationale overeenkomsten door het parlement vereist is (en zonder raadpleging van de civiele maatschappij of de plaatselijke overheden), R. overwegende dat de historische bijdrage van Afrika aan de oorzaken van de klimaatverandering te verwaarlozen is, terwijl dit continent er de ernstigste gevolgen van zal dragen (de IPCC schat dat tegen 2020 75 tot 250 miljoen mensen in Afrika te kampen zullen krijgen met een toenemend watertekort en dat in sommige landen de opbrengst van de regenafhankelijke landbouw tegen hetzelfde jaar gedaald zal zijn met 50%), S. overwegende dat de aantasting van Afrika's natuurlijke hulpbronnen een ernstige bedreiging vormt voor de armoedebestrijding en voor de verwezenlijkingen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, T. overwegende dat Afrika een hele reeks ecosysteemdiensten biedt aan de wereld, waaronder de opslag van koolstof in de tropische wouden, zonder hiervoor een behoorlijke vergoeding te ontvangen, Ontwikkeling, structuur en beginselen van de gezamenlijke strategie Ontwikkeling en structuur 1. verheugt zich over het ontwerp van 15 mei 2007 van de trojka als een eerste gezamenlijk streven naar een gemeenschappelijke strategie; 2. betreurt dat de bovengenoemde EU-strategie voor Afrika van 2005 zonder uitvoerige raadpleging van de instellingen van de Afrikaanse Unie, de parlementen en de Afrikaanse regeringen tot stand gekomen is, en zonder enige medewerking van de civiele maatschappij in Europa en Afrika; stipt in dat verband aan dat de EU-strategie de belangrijkste aandachtspunten van de nieuw voorgestelde gezamenlijke strategie bepaalt, waardoor het risico bestaat dat andere belangrijke kwesties voor de duurzame ontwikkeling van Afrika over het hoofd gezien worden; hoopt dat de nieuwe strategie die zal voorgesteld worden, het resultaat zal zijn van grondig overleg met de instellingen van de Afrikaanse Unie; 3. betreurt dat de tijdslimieten die voor de vastlegging en aanneming van de gezamenlijke strategie door de Europese Commissie, de Raad van de EU en de Commissie en de uitvoerende Raad van de Afrikaanse Unie bepaald zijn, de procedure ernstige beperkingen opleggen; wijst op de uitdaging ervoor te zorgen dat de parlementen volledig bij de zaak worden betrokken en benadrukt dat niet-overheidsactoren en de plaatselijke autoriteiten dringend volledig bij de zaak moeten worden betrokken en dat met hen rekening moet worden gehouden in alle fasen van de goedkeuring, invoering, bewaking en evaluatie van de gemeenschappelijke strategie, aangezien de top van Lissabon slechts moet worden beschouwd als één mijlpaal in een lang en open proces; 4. verheugt zich over de verklaring van de Europese Commissie dat het Parlement zelf "duidelijk een belangrijke rol in de ontwikkeling te vervullen heeft", haar belofte om het "regelmatig van de vorderingen in de opstelling van de gezamenlijke strategie op de hoogte te houden", en haar aanmoediging van het Parlement om "aan het debat deel te nemen, en zelfs het initiatief te nemen"; stipt niettemin aan dat het tijdschema voor de besprekingen door de Europese Commissie en de Commissie van de Afrikaanse Unie vastgelegd is en verwacht dan ook dat beide commissies actieve stappen ondernemen om het Europees en pan-Afrikaans parlement bij de verdere opstelling van de gezamenlijke strategie en de fasen van goedkeuring en uitvoering te betrekken; Gemeenschappelijke beginselen en zienswijzen 5. onderschrijft de verklaring van de uitvoerende raad van de Afrikaanse Unie: "Afrika en Europa delen een zienswijze op ontwikkeling, vrede, veiligheid en welvaart, die de mens in het brandpunt van hun streven plaatst. De zienswijze gaat van een partnerschap uit dat op wederzijdse eerbied, gemeenschappelijke belangen en gedeelde doelstellingen berust en beide partijen op uitbreiding van de regionale integratie als hulpmiddel voor economische en sociale ontwikkeling vastlegt. Ze delen ook dezelfde zienswijze op meer democratie, goed bestuur en rechten van de mens als universele waarden om de ontwikkeling te stimuleren en de samenwerking uit te breiden tegen een achtergrond van solidariteit en ondeelbaarheid van de beide continenten"; 6. herinnert eraan dat humanitaire hulp een van de middelen is waarover de internationale gemeenschap beschikt om bij te dragen tot de bescherming van bedreigde volkeren en benadrukt dat de EU niet lijdzaam wil toezien bij schendingen van het internationale humanitaire recht; roept op tot een grondig politiek debat van de lidstaten en de Europese instellingen over het recht, of zelfs de plicht, tot inmenging in geval van een ernstige schending van het internationale humanitaire recht en/of de rechten van de mens, tevens rekening houdend met de conclusies en aanbevelingen van het bovengenoemde rapport van de Internationale Commissie inzake Interventie en Soevereiniteit van de Staat met als titel "The Responsibility to Protect" (De verantwoordelijkheid om te beschermen); 7. benadrukt dat de gedeelde beginselen en een gedeelde visie ook eerbiediging van de rechtstaat moet omvatten, evenals actieve democratie, pluralisme en de fundamentele vrijheden die elk in de bovengenoemde verklaring van Caïro erkend worden; 8. verheugt zich over de doelstellingen die de trojka in het bovengenoemd ontwerp van 15 mei 2007 noemt: (i) Europees-Afrikaans politiek partnerschap, (ii) voortdurende verdediging van vrede, veiligheid, duurzame ontwikkeling, rechten van de mens en regionale en continentale integratie in Afrika, om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te verwezenlijken, (iii) gemeenschappelijke benadering van wereldwijde uitdagingen, en (iv) persoonsgericht partnerschap; dringt erop aan dat deze doelstellingen een getrouwe weergave zijn van de prioriteiten die aangegeven zijn door de Afrikanen en herinnert eraan dat ontwikkeling niettemin de belangrijkste en prioritaire doelstelling van deze strategie is; 9. vraagt de Commissie uit te leggen welke weerslag de nieuwe strategie zal hebben op de landenstrategiedocumenten (CSP's) en de nationale en regionale indicatieve programma's krachtens de Overeenkomst van Cotonou en hoe de eventuele nieuwe elementen die voortkomen uit de opstelling van deze nieuwe gemeenschappelijke strategie in december 2007, deze strategiedocumenten en indicatieve programma's zullen beïnvloeden; 10. betreurt dat de bijdrage van de Commissie en de Raad een van de voornaamste verlangens van de Afrikaanse zijde niet onderschrijft, nl. Afrika als één geheel te beschouwen; benadrukt in dit verband dat een benadering "van continent tot continent" moet worden gevolgd op het niveau van het politieke overleg en de onderhandelingen, wat evenwel niet mag beletten dat een gedifferentieerde aanpak wordt gevolgd bij de uitvoering van de beleidsbeslissingen; verzoekt de instellingen van de EU om hun instrumenten voor ontwikkelingssamenwerking aan te passen aan deze nieuwe politieke vraag van de Afrikaanse Unie, en om het politieke en economische integratieproces van Afrika op continentaal niveau volledig te steunen; 11. vraagt de instellingen van de EU om een nieuwe programmeerbare en voorspelbare financiële pan-Afrikaanse enveloppe samen te stellen met middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), de thematische instrumenten voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) en de fondsen van het Europese nabuurschapsbeleid (European Neighbourhood Policy Instrument, ENPI), teneinde de invoering van deze nieuwe gemeenschappelijke strategie te financieren en te steunen; 12. betreurt dat de gezamenlijke strategie niet naar het bovengenoemde strategisch plan 2004-2007 van de Afrikaanse unie verwijst, en dringt er bij de Europese Commissie op aan om de beleidsvoering die ze voorstelt op politieke, financiële, logistieke, technische en personele steunverlening aan de instellingen van de Afrikaanse Unie en hun initiatieven en prioriteiten te richten, veeleer dan onder impuls van de donorinstanties nieuwe initiatieven en parallelstructuren voor te stellen; 13. stelt dat er verantwoordelijkheid van beide kanten vereist is, in de vorm van inbreng, dialoog en wederzijdse verantwoording; dringt er daarom op aan dat de gezamenlijke strategie er ook rekening mee houdt dat de partners wel gelijk in rechten en verantwoordelijkheid zijn, maar niet in hun integratiegraad en de beschikbaarheid en ontwikkeling van hun financiële en technische middelen en menselijk potentieel, en dat de strategie op een realistische manier uitgevoerd moet worden, zodat "partnerschap" en "eigenaarschap" tegen de achtergrond van die realiteit moeten worden gedefinieerd; Structuur : de 4 prioritaire beleidsterreinen 14. benadrukt dat eerlijke en duurzame ontwikkeling en de uitroeiing van armoede een gemeenschappelijke verbintenis en de overkoepelende doelstellingen van de samenwerking tussen de Europese en de Afrikaanse Unie en de grondslag voor elke beleidsformule moeten zijn, en wijst met nadruk op de centrale functie van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, die een wereldwijd aanvaard raamwerk voor die beleidsdoeleinden vormen; 15. is van mening dat de gemeenschappelijke strategie ook de nadruk moet leggen op de rol van de vrouw, de jongeren en de organisaties van de civiele maatschappij in de ontwikkelingsprocessen in Afrika; 16. vraagt de Europese Commissie te zorgen voor consistentie tussen deze nieuwe strategie en de andere Europese beleidsdocumenten, die een nadelige invloed kunnen hebben op de bevordering van het nieuwe strategische partnerschap tussen de EU en Afrika, inzonderheid het beleid op het gebied van handel, milieu, migratie en landbouw; dringt erop aan dat het politieke overleg tussen de EU en Afrika ook over deze thema's gaat; Vrede en veiligheid 17. spreekt zich voor een alomvattende benadering van conflicten en conflictsituaties uit, die het begrip verantwoordelijkheid om te beschermen centraal stelt en conflictpreventie, -oplossing, -beheersing en herstel en heropbouw omvat; 18. is ervan overtuigd dat vrede van vitaal belang is als eerste stap in de richting van politieke, economische en sociale ontwikkeling, en dat duurzame en billijke economische ontwikkeling een essentiële voorafgaande voorwaarde is voor blijvende vrede; 19. stelt zich op het standpunt dat conflictpreventie ook een essentiële voorafgaande voorwaarde voor blijvende vrede is en verzoekt om een gemeenschappelijke AU/EU-strategie om de structurele oorzaken van conflicten aan te pakken en een beleid voor duurzame ontwikkeling in te voeren, om te voorzien in de elementaire behoeften van de Afrikaanse bevolking en om werkloosheid en sociale en economische ongerechtigheid te bestrijden; 20. wijst er andermaal op dat de toestand van onstabiele landen een conflictgevoelige aanpak vereist die rekening houdt met de bevordering van de veiligheid van de mensen en die gericht is op de politieke conflicteconomie en de bronnen van ongelijkheid en discriminatie, teneinde blijvende vrede en veiligheid te bereiken; roept op tot een grotere consistentie van de EU-beleidsdocumenten, bijv. door invoering van de bestaande verplichtingen om de wapenhandel te controleren, en door de EU-gedragscode betreffende wapenuitvoer te actualiseren tot een wettelijk bindend gezamenlijk standpunt van GBVB en door de invoering van de strategie van de EU ter bestrijding van de illegale accumulatie van en handel in handvuurwapens en lichte wapens (SALW) te bespoedigen; benadrukt in dit opzicht hoe belangrijk het is conflicten te voorkomen in plaats van ze op te lossen; roept op tot het verlenen van internationale steun voor de oprichting van regionale centra op geografische basis die eventuele verergering van de etnische, religieuze en linguïstische spanningen kunnen detecteren en die de internationale gemeenschap kunnen waarschuwen voor situaties in Afrika die kunnen leiden tot geweld; 21. vraagt de Commissie en haar delegaties om extra alert te zijn en tijdig de internationale gemeenschap te waarschuwen voor etnische en religieuze spanningen op het continent; 22. is van mening dat de huidige EU-gedragscode tegen wapenexport aangescherpt moet worden teneinde de verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens, waardoor de dodelijke conflicten in veel ontwikkelingslanden blijven aanhouden, tegen te gaan; is van mening dat de gemeenschappelijke strategie de strijd tegen de wapenhandel verbetert; 23. ziet in dat kwetsbare landen verder onder druk zullen komen te staan door de klimaatverandering; benadrukt in de context van de partnerschappen tussen de EU en Afrika omtrent klimaatverandering en energie de noodzaak om een uitvoerige benadering voor de aanpassing aan de klimaatverandering te ontwikkelen wat betreft de gevolgen voor de veiligheid, met inbegrip van rampenpreventie, beter bestuur en conflictpreventie; 24. erkent dat het Afrikaans vredesinstrument versteviging nodig heeft en stimuleert andere civiele instanties om met ruimere, flexibele en duurzame financiering van de Europese Unie bij te dragen tot conflictpreventie, -oplossing en -beheer; beklemtoont dat ontwikkelingsbeleid een van de belangrijkste middelen is om de diepere oorzaken van de onveiligheid te bestrijden, maar niet aan het veiligheidsbeleid ondergeschikt gemaakt mag worden; wijst er in dit verband op dat de door de commissie ontwikkelingshulp van de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling (OESO/DAC) bepaalde criteria waaraan uitgaven moeten voldoen om in aanmerking te komen als officiële ontwikkelingshulp, momenteel te ruim zijn om te verhinderen dat bepaalde soorten uitgaven worden aangewend voor andere doeleinden dan de strikte bestrijding van de armoede of de daadwerkelijke hulpverlening, en benadrukt dat het Europees Ontwikkelingsfonds geen geschikte bron is voor de toekomstige aanvulling van de Afrikaanse Vredesfaciliteit; 25. wijst met nadruk op het belang van blijvende democratie met inbegrip van goed bestuur en democratische verkiezingen, die ook steun voor uitbouw van de mogelijkheden van het parlement, inzonderheid ter bevordering van de samenwerking tussen het Europees Parlement, het PAP en de regionale Afrikaanse parlementen, en steun voor de organisatie van de civiele maatschappij en voor het betrekken van de plaatselijke autoriteiten bij de politieke dialoog moet inhouden, waarbij vooral samenwerking en uitwisseling tussen organisaties van de Afrikaanse en de Europese civiele maatschappij gestimuleerd wordt; 26. roept in deze context op tot een verbetering van het toezicht op verkiezingen door zowel de Europese als de Afrikaanse Unie, en door andere Afrikaanse regionale lichamen, en benadrukt de noodzaak van verdere samenwerking tussen de verkiezingswaarnemingsmissies; 27. wijst met nadruk op het belang van democratische controle over de strijdkrachten; verzoekt de EU in dit verband om haar inspanningen op het gebied van de hervorming van de veiligheidssector (SSR) te bespoedigen, met name door de volledige invoering van de conceptdocumenten van de Commissie en de Raad inzake SSR; 28. vraagt om de gezamenlijke strategie van bepalingen te voorzien die het mogelijk maken om op te treden tegen toestanden van straffeloosheid, en dringt in die zin aan op versterking van de Afrikaanse rechtstelsels en gerechtelijke apparaten en van de democratische controlemechanismen van deze stelsels, in overeenstemming met de rechten van de mens, zodat de plegers van ernstige misdaden tegen de mensheid in Afrika zelf berecht kunnen worden; benadrukt in dit opzicht de opmerkelijke vooruitgang die is geboekt dankzij de invoering van een internationaal rechtscollege; 29. verzoekt alle actoren die betrokken zijn bij de bevordering van de vrede en de veiligheid in Afrika een genderperspectief aan te nemen en de vertegenwoordiging van vrouwen op alle niveaus van besluitvorming inzake conflictoplossing, waaronder in alle burgerlijke en militaire vredesmissies, te verhogen; vraagt de VN-lidstaten met klem om de resolutie van de VN-veiligheidsraad over vrouwen, vrede en veiligheid (S/RES/1325) van 31 oktober 2000 volledig uit te voeren; 30. moedigt het werk in de richting van een VN-definitie van conflictgrondstoffen, met het oog op een betere bestrijding van oorlogseconomieën aan; 31. wil dat de conflictgevoeligheid op de voorgrond staat in alle doelstellingen van de gezamenlijke strategie: niet alleen in kwesties betreffende vrede en veiligheid, maar ook in handel, beheer van de natuurlijke hulpbronnen, klimaatverandering en andere belangrijke ontwikkelingskwesties; 32. roept op tot de opname in de gemeenschappelijke strategie van een verbintenis om internationale maatregelen overeen te komen om de illegale handel in natuurlijke hulpbronnen, die beschouwd wordt als drijvende kracht achter conflicten, aan te pakken en het begrip "conflictgrondstoffen" te definiëren; vraagt dat een groep experts wordt aangesteld die een multilaterale aanpak van dit probleem ontwikkelen; Bestuur, waaronder mensenrechten en de rechtstaat, en wederzijdse verantwoording 33. wijst er nogmaals op dat het concept governance en de indicatoren om het te beoordelen niet door externe krachten opgelegd kunnen worden, maar in overleg met plaatselijke actoren en op grond van gemeenschappelijke waarden en internationaal erkende normen moeten worden ontwikkeld; 34. wijst met nadruk op het belang van goed bestuur en democratische verkiezingen; roept op tot meer steun voor maatregelen ten behoeve van capaciteitsopbouw die gericht zijn op parlementsleden en organisaties van de civiele maatschappij, met name met het oog op begrotingscontrole en strijd tegen corruptie; 35. betuigt nogmaals zijn steun voor de wens van de 9de zitting van april 2005 van de paritaire parlementaire vergadering ACS-EU, om een redelijk aandeel van de middelen van het EOF voor politieke vorming en opleiding van parlementsleden en politieke, economische en sociale leiders te gebruiken, in het belang van een blijvende vestiging van goed bestuur, de rechtstaat, democratische structuren en de wisselwerking tussen regering en oppositie in een pluralistische democratie met vrije verkiezingen; meent dat de middelen gebruikt moeten worden om openbare bestuurscolleges op te richten en parlementsleden, plaatselijke overheden en personen op verantwoordelijke posities in politieke partijen en verenigingen een politieke vorming te geven; 36. stemt ermee in dat de versterking van het bestuur in Afrikaanse landen van primair belang is; wijst er echter op dat het bestuur aan beide zijden moet worden verbeterd – aan Europese zijde moet inzonderheid de governance en de aansprakelijkheid voor hulptoezeggingen worden verbeterd en moet er een betere coördinatie tussen de donoren komen, om beter rekening te kunnen houden met landen die op het gebied van ontwikkelingshulp stiefmoederlijk worden behandeld (zogenaamde "aid orphans"); benadrukt dat de nationale en continentale parlementen, niet-overheidsactoren en plaatselijke overheden op dit gebied een belangrijke rol te spelen hebben; 37. is verheugd over de start van de dialoog tussen de Europese en de Afrikaanse Unie over mensenrechten in september 2007; hoopt dat deze na verloop van tijd zal uitgroeien tot een doeltreffend platform dat dringende problemen in individuele landen zal aanpakken en tegelijkertijd de EU en de Afrikaanse partners in staat zal stellen om te bepalen welke gebieden hun gezamenlijke aandacht verdienen en om hun maatregelen in de Raad voor de mensenrechten en andere VN-organen te coördineren; 38. herhaalt zijn oproep aan de Commissie en de Raad om regelmatig op de hoogte gebracht te worden van de inhoud en de resultaten van de besprekingen van de EU met derde landen over mensenrechten, met bijzondere aandacht voor de dialoog over mensenrechten tussen de Europese en de Afrikaanse Unie; 39. wijst met nadruk op de rol van interparlementaire lichamen tussen het Europees Parlement en de Afrikaanse parlementen– zoals de paritaire parlementaire vergadering ACS-EU en Euromediterrane parlementaire vergadering - ter bevordering van vrede en veiligheid, goed bestuur en democratie en als doeltreffende platformen voor samenwerking en het aanpakken van problemen van gemeenschappelijk belang; 40. roept op tot een permanente dialoog tussen de Europese Unie en Afrika over bestuursaangelegenheden en de oprichting van dialoogforums op verschillende niveaus, zodat de dialoog niet onderbroken wordt in geval van onenigheid of politieke crisis; 41. benadrukt dat NGO's volwaardige ontwikkelingsactoren zijn die significante bijdragen leveren op gebieden als governance, vrede en conflictoplossing, socialedienstverlening, mensenrechten, gendergelijkheid, armoedebestrijding en kennisoverdracht; benadrukt dat het beginsel van raadpleging van NGO's met betrekking tot de beleidsvorming en de beleidsuitvoeringsprocessen en bij het bepalen van de ontwikkelingsagenda, in het partnerschap tussen de EU en Afrika moet worden gehandhaafd; 42. vraagt meer steun voor de bestaande Afrikaanse initiatieven, zoals het Afrikaans collegiaal beoordelingsmechanisme (APRM: Peer Review mechanism), de meest serieuze inspanning tot nog toe van de Afrikaanse leiders om het bestuur op het Afrikaanse continent te verbeteren, en voor de verschillende instrumenten die door de Afrikaanse Unie ingesteld zijn, die het Afrikaans eigenaarschap van de procedure zullen versterken; 43. maakt zich ernstig ongerust dat de bestuursprofielen die de Commissie voor elk ACS-land opgesteld heeft - die bepalend zullen zijn voor de programmering van de ontwikkelingshulp uit de 2 700 000 000 EUR aanvullende middelen bij het 10de Europees Ontwikkelingsfonds - zonder enige inspraak tot stand gekomen zijn; merkt op dat werd bepaald welke landen in aanmerking komen voor bijkomende fondsen door middel van een reeks criteria die verband houden met kwesties als migratie, vrije handel en terrorismebestrijding, waarbij slechts één criterium direct gekoppeld is aan de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; spreekt zijn verbijstering uit over het feit dat de "profielen" van de Commissie het APRM-proces dreigen uit te hollen, en dat de Commissie voorstelt pas nadat de programmering van de bijkomende fondsen voltooid is, een "Bestuursforum" in te stellen, buiten het APRM-proces om, en dat de EU "teneinde een doeltreffender ondersteuning van de pan-Afrikaanse bestuursarchitectuur te vergemakkelijken (…) nieuwe richtingen zal verkennen om de financiering door de Gemeenschap en de lidstaten tot stand te brengen"; vraagt de Commissie om het Europees Parlement en de Raad te raadplegen en te informeren omtrent de follow-up en implementatie van deze fondsen om zeker te zijn dat ze worden toegewezen aan bestuursmaatregelen om de doelstellingen van de Afrikaanse Unie inzake bestuur en het APRM-proces te steunen; 44. wijst er met nadruk op dat wederzijdse verantwoording ook betekent dat de Europese Unie haar eigen gebrek aan samenhangend beleid in de verschillende samenwerkingsovereenkomsten en financiële hulpmiddelen en de gebrekkige coördinatie tussen de verschillende Europese beleidsinstanties (lidstaten, de Commissie en haar diverse diensten) kritisch bekijkt en dat de EU-instellingen in hun evaluaties uitdrukkelijk verslag moeten uitbrengen over de vooruitgang met betrekking tot de coherentie van het interne en het externe beleid; 45. benadrukt dat, als onderdeel van de hierboven vermelde relaties, zowel de EU als de Afrikaanse partners hun verplichtingen zouden moeten erkennen wat betreft het respecteren, beschermen en nakomen van de verplichtingen op het gebied van mensenrechten in hun internationale ontwikkeling en investeringsbeleid en -praktijken; 46. dringt bij de Commissie en de Raad aan op een voortzetting van het werk rond de Beleidscoherentie voor Ontwikkeling met betrekking tot ander EU-beleid, zoals handel, landbouw, visvangst, migratie (braindrain), wapenhandel enz.; 47. onderstreept het belang van parlementair toezicht op de geografische strategische nota's; verheugt zich dan ook over het besluit van de Raad om de ontwerpen van strategische nota's voor de ACS-landen "ter informatie" aan de paritaire parlementaire vergadering ACS-EU voor te leggen, maar wijst erop dat dat niet meer dan een eerste stap is en dat de parlementen volledig toezicht op de programmeringsdocumenten moeten krijgen; 48. merkt op dat een uitgebreid partnerschap tussen de Europese Unie en Afrika een ondersteuning van de ontwikkeling van Afrika op wereldvlak en het ontstaan van Euro-Afrikaanse allianties in aangelegenheden als de klimaatverandering en woestijnvorming, handel, bestuur van de internationale ontwikkelingstructuur en de internationale financiële instellingen met zich mee moet brengen; 49. merkt op dat er coherentie moet bestaan tussen alle aspecten van het EU-Afrika-partnerschap en dat de doelstellingen van het energiepartnerschap moeten worden ontwikkeld op een manier die strookt met de doelstellingen van het partnerschap inzake democratische governance en het partnerschap inzake vrede en veiligheid; 50. dringt er bij de Europese Commissie en de Commissie van de Afrikaanse Unie op aan om het bijstandsprogramma voor de Afrikaanse Unie aan te wenden om deelname aan de politieke dialoog die in de schoot van de Afrikaanse Unie plaatsvindt, door de Afrikaanse parlementen, lokale overheden en andere belanghebbende partijen als de Afrikaanse staten te bevorderen, en een deel van het steunbedrag van 55 000 000 EUR speciaal voor de uitbouw van het pan-Afrikaans parlement te bestemmen; 51. deelt de mening van het pan-Afrikaans parlement dat het dringend nodig is om de functie en mogelijkheden, met inbegrip van de financiële autonomie, van het Afrikaans Hof van justitie en de Afrikaanse Commissie voor de rechten van mensen en volkeren uit te breiden, het aantal AU-lidstaten die het Protocol betreffende de oprichting van het Hof hebben goedgekeurd te verhogen en ernaar te streven individuele personen en NGO's er rechtstreekse toegang toe te verlenen, en verzoekt de Commissie en de Commissie van de Afrikaanse Unie voorstellen te doen die aan deze essentiële nood zouden kunnen voldoen; 52. benadrukt dat er een sterke nood bestaat om de mensenrechten op te nemen in alle organen van de AU om te verzekeren dat alle mogelijkheden om schendingen van de mensenrechten aan te pakken volledig worden benut; 53. vraagt de opname van actiepunten in de gezamenlijke strategie op het vlak van de bevordering van de consolidering van vrede en internationaal recht en de bestrijding van internationale misdaden in overeenstemming met internationale wetten, verklarend dat de EU en haar lidstaten hun ervaring inzake de aanneming van de noodzakelijke wettelijke aanpassingen die vereist zijn voor een toetreding tot het Statuut van Rome inzake het Internationale Strafhof zullen willen delen met de Afrikaanse staten, en daarom technische hulp zullen bieden en een nauwe samenwerking tot stand zullen brengen voor het maken van de wettelijke en constitutionele amendementen die vereist zijn voor de toetreding tot en de implementatie van het Statuut van Rome; 54. benadrukt dat partnerschappen voor de versterking van het bestuur op lokale en nationale niveaus een opbouwcapaciteit moeten omvatten teneinde in nationale beslissingsprocessen rekening te kunnen houden met klimaatsveranderingen, waarbij de deelname aan internationale klimaatonderhandelingen en multilaterale instellingen wordt versterkt, en de strategieën voor risicobeheer en ramppreventie worden verbeterd; Economische groei, handel en regionale integratie 55. benadrukt dat ontwikkelingshulp een noodzakelijke maar ontoereikende voorwaarde voor de strijd tegen de armoede is, en dat alleen billijke en duurzame economische groei een land in staat kan stellen een begin met de beklimming van de ontwikkelingsladder te maken en zijn bevolking de mogelijkheid kunnen geven de armoede geleidelijk achter zich te laten, op voorwaarde dat de economische groei gepaard gaat met het juiste binnenlandse en internationale beleid op sociaal en ecologisch gebied; 56. meent dat een gezamenlijke EU-Afrika-strategie gebaseerd zou moeten zijn op een duurzaam ontwikkelingsbeleid dat rekening houdt met de werkelijke behoeften van de Afrikaanse bevolking en streeft naar de garantie op een billijk inkomen voor kleine boeren, een verhoging van de plaatselijke productie, de garantie op voedselveiligheid en levensonderhoud op het platteland, en de bouw van binnenlandse en regionale markten ter bestrijding van de armoede in Afrika; 57. merkt op dat de gezamenlijke strategie rekening zou moeten houden met de rampzalige uitwerking van de klimaatsverandering op de Afrikaanse landen en roept de AU en EU daarom op van de klimaatsverandering een kernelement van de gemeenschappelijke ontwikkelingsstrategie te maken; 58. erkent het potentieel van buitenlandse openbare en privé-investeringen ter bevordering van de ontwikkeling, maar dringt erop aan dat de gemeenschappelijke strategie ook bijstand omvat en maatregelen voor capaciteitsopbouw om Afrikaanse landen in staat te stellen een aantrekkelijk investeringsklimaat te ontwikkelen; 59. betreurt het dat – terwijl het terugschroeven van de armoede en het bereiken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling tegen 2015 terecht de grootste prioriteit blijven – het hiervoor genoemde ontwerp van de trojka van 15 mei 2007 geen concrete voorstellen aanreikt voor de bevordering van groei, via de bevordering van kleine en middelgrote ondernemingen en directe buitenlandse investeringen, versterkte eigendomsrechten, en de vermindering van de administratieve lasten; 60. dringt er bij de Europese Unie op aan om zich ervan te vergewissen dat leninggevende instanties als de Europese Investeringsbank (EIB) en het Centrum voor de ontwikkeling van het bedrijfsleven (COB) in Afrika mogelijkheden voor kleine en middelgrote ondernemingen scheppen en de principes naleven die werden neergelegd in de World Bank Extractive Industries Review van 2004 inzake het goede beheer bij de exploitatie van grondstoffen; meent dat er meer aandacht zou moeten worden besteed aan de informele sector, en dat de praktijk van de microfinanciering uitgebreid en bevorderd zou moeten worden, om er zo ook een instrument voor de versterking en sociale integratie van vrouwen van te maken; 61. benadrukt dat handelsliberalisering een van de doeltreffendste prikkels is voor economische groei en voor politieke en sociale vooruitgang; acht deze onmisbaar om de armoede te verminderen en een belangrijke katalysator voor een duurzame wereldwijde ontwikkeling; 62. herinnert eraan dat de economische partnerschapsovereenkomsten (EPO's) evenzeer als ontwikkelingsakkoorden als als handelsakkoorden ontwikkeld en onderhandeld moeten worden, d.w.z. dat ze gebaseerd moeten zijn op de principes van de asymmetrie ten gunste van de ACS-regio's, de steun aan de regionale ACS-integratie, de toepassing van een solide en betrouwbaar kader voor de bevordering van handel en investeringen in de ACS-regio's, en de oprichting en consolidering van regionale markten vóór elke opening van de markt van de EU; vraagt de Commissie dan ook de opening van de markten zo nodig uit te stellen tot er concrete ontwikkelingsniveaus zijn bereikt; verzoekt de Commissie eveneens om oplossingen te vinden en tegelijkertijd de onderhandelingen voort te zetten; 63. erkent dat de EPO's, mits inhoudelijk in volledige overeenstemming met de doelstellingen van het ontwikkelingsbeleid, een belangrijk hulpmiddel voor de regionale en handelsintegratie van Afrika kunnen worden, en alleen op voorwaarde dat ze de ontwikkeling begunstigen door zo nodig vrijstellingen en lange overgangsperioden mogelijk te maken zodat de plaatselijke producenten en bedrijven gelegenheid krijgen om zich aan de nieuwe marktvoorwaarden aan te passen; 64. meent dat de gemeenschappelijke strategie moet aanzetten tot een dialoog om de samenhang tussen EPO's en de Handelsovereenkomst met Noord-Afrika te verkennen, zodat deze beide bouwstenen van de Afrikaanse continentale integratie kunnen worden; 65. vraagt een gedifferentieerde benadering, gebaseerd op diversificatie, waarmee de bestaande beste praktijken die goede werkomstandigheden in de ontwikkelingslanden garanderen, zoals die van de internationale Fair Trade-beweging, worden gesteund, waarmee de bestaande regionale economische gemeenschappen in Afrika worden ondersteund en waarmee het mogelijk wordt gemaakt dat de pan-Afrikaanse integratie haar eigen tempo en agenda volgt; benadrukt dat een versterking van de zuid-zuidhandel essentieel is, samen met de bevordering van regionale integratie en het behoud van hogere investeringsniveaus van zowel in als buiten Afrika; wijst er met dit in het achterhoofd ook op dat meer technische ondersteuning nodig is voor een vergroting van de capaciteit van Afrika om meer verschillende goederen te produceren en diensten te verstrekken; 66. benadrukt dat de regionale economische gemeenschappen de pijlers van het Afrikaanse integratieproces en de oprichting van een pan-Afrikaanse markt moeten zijn en dat zij niet alleen rechtstreeks zaken mogen doen met Europa; benadrukt dat de EPO's Afrika's eigen regionale integratieplannen niet zouden mogen ondermijnen, maar ook instrumenten moeten zijn voor de zuid-zuidintegratie en -handel; roept de EU daarom op Afrika's eigen integratieproces te eerbiedigen waarin is voorzien in het Verdrag tot oprichting van de Afrikaanse Economische Gemeenschap van juni 1991 (Verdrag van Abuja), dat bepaalt dat de Afrikaanse Economische Gemeenschap geleidelijk tot stand wordt gebracht, via de coördinatie, harmonisatie en geleidelijke integratie van de activiteiten van de bestaande en toekomstige regionale economische gemeenschappen in Afrika; 67. merkt op dat de armoede in Afrika hoofdzakelijk een landbouwgerelateerd probleem is – meer dan 70 % van de armste Afrikanen zijn voor hun levensonderhoud en voedsel afhankelijk van de landbouw – terwijl de ontwikkelingshulp aan de landbouw afneemt; verheugt zich daarom over alle verdere initiatieven om de opbouwcapaciteit in de Afrikaanse landbouwsector te verhogen, bijvoorbeeld via de ondersteuning van zaadbanken en het onderzoek naar gewasdiversificatie; vraagt dat export die plaatselijk van een meerwaarde wordt voorzien, voldoet aan initiatief "alles behalve wapens" ("anything but arms"); 68. herinnert aan het belang van een goed beheer en transparantie in de exploitatie van grondstoffen voor ontwikkeling, benadrukt dat de grondstoffensector enkel een motor voor duurzame ontwikkeling kan worden als zijn negatieve sociale en milieu-impact tot een minimum wordt beperkt en zijn winsten en kosten eerlijk onder de bevolking worden verdeeld; roept alle EU-, Afrikaanse en andere partners, zoals China, op hun inspanningen te verdubbelen om dit waar te kunnen maken; roept Afrikaanse landen op ervoor te zorgen dat de inkomsten ook worden benut om hun economie te diversifiëren en economische activiteiten te ontwikkelen op een hoger niveau in de productieketen, ver van de loutere ontginning van grondstoffen; 69. verheugt zich over het initiatief van de Commissie om een EU-Afrikaans partnerschap rond energie te lanceren, erkent daarbij dat correct gebruikte inkomsten uit duurzame energiebronnen kunnen worden benut als een motor voor economische groei en ontwikkeling; benadrukt dat de voornaamste focus van het partnerschap de levering van betaalbare energie voor armoedevermindering, gebaseerd op efficiëntie en hernieuwbare energiebronnen zou moeten zijn, in plaats van het veiligstellen van de energievoorziening van Europa; 70. benadrukt dat het bereiken van economische groei en ontwikkeling op lange termijn een allesomvattende strategie voor een omkering van het voortdurende opgebruiken van de grondstoffen van Afrika vereist; benadrukt in het bijzonder de noodzaak de voortdurende ontbossing tegen te houden en stimulansen die bosvernielingen aanmoedigen, te schrappen; roept de EU in dit kader op in haar emissiehandelssysteem (ETS) koolstofkredieten voor tropische bossen en grondgebruik in te voeren en de regeneratie van aangetaste ecosystemen aan te moedigen; Investeren in mensen 71. wijst erop dat de Afrikaanse prioriteit in elke vorm van partnerschap de sociaal-economische ontwikkeling van de Afrikaanse bevolking is; 72. herinnert eraan dat de ontwikkelingsobjectieven niet in achten genomen blijven worden wanneer de gelijkheid tussen de geslachten en de vrouwenrechten niet worden ingelost; merkt op dat de EU in belangrijke beleidsdocumenten haar engagement ten opzichte van de gelijkheid tussen de geslachten heeft herhaald en dat de AU op dit vlak zelf verreikende verbintenissen is aangegaan die de basis voor het partnerschap zouden moeten vormen; benadrukt daarom dat de gemeenschappelijke strategie zou moeten bijdragen tot gendermainstreaming en de toepassing van specifieke en concrete acties voor de versterking van de positie van vrouwen; 73. wijst erop dat gezondheidszorg een belangrijke impuls kan geven aan de economische ontwikkeling en dat met name kindersterfte een belangrijke armoede-indicator is; beklemtoont dan ook dat het van groot belang is kinderen tegen ziekte te beschermen en vooral tegen ziektes die kunnen worden voorkomen door het gebruik van nieuwe en te weinig toegepaste vaccins; 74. benadrukt het belang van de bescherming van jonge meisjes en de bewustmaking op het vlak van vroege huwelijken, verkrachting, ongewenste intimiteiten op scholen, en de kwetsbaarheid van meisjes voor hiv/aids; 75. benadrukt dat de huidige internationale verplichtingen ter zake van algemeen onderwijs en gezondheidszorg uitdrukkelijk in de gezamenlijke strategie moeten worden opgenomen; merkt op dat gezondheid en onderwijs de kern zouden moeten vormen van elke ontwikkelingsstrategie voor de armen en dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan de toegang tot diensten, met name voor vrouwen, kinderen, kwetsbare groepen en gehandicapten; 76. is van mening dat zwakke gezondheidssystemen, met inbegrip van de humanresourcescrisis, een grote hindernis vormen voor het bereiken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling op het gebied van gezondheid, en benadrukt dat de versterking van gezondheidssystemen een essentieel element van de gezamenlijke strategie zou moeten zijn, met inbegrip van de erkenning van de belangrijke rol die niet-gouvernementele zorgverleners, zoals gemeenschapsorganisaties, spelen in de ondersteuning van de levering van gezondheidsdiensten, in het bijzonder in moeilijk bereikbare gebieden en onder de meest gemarginaliseerde en kwetsbare bevolkingsgroepen; 77. merkt op dat 63% van alle mensen wereldwijd die besmet zijn met hiv in Afrika leven en dat in een aantal Afrikaanse landen de gemiddelde levensverwachting dramatisch daalt ten gevolge van de aidspandemie; benadrukt daarom dat een universele toegang tot hiv/aids-, tuberculose- en malariadiensten, in het bijzonder een universele toegang tot middelen voor preventie, behandeling, zorg en ondersteuning, in Afrika zou moeten worden opgenomen in de gezamenlijke strategie, aangezien deze ziektes een enorme impact op de economische en sociale ontwikkeling van Afrika hebben; 78. benadrukt dat vooral vrouwen en meisjes erg kwetsbaar zijn voor seksueel overdraagbare infecties, met inbegrip van hiv/aids, en zwangerschapscomplicaties die resulteren in hoge sterftecijfers bij moeders en baby's; roept daarom op seksuele en reproductieve gezondheid en rechten (SRHR) op te nemen in de gezamenlijke strategie, in overeenstemming met het hierboven vermelde Actieplan van Maputo voor een continentaal beleidskader voor seksuele en reproductieve gezondheid en rechten van 2007-2010; 79. stelt vast dat het namaken van geneesmiddelen in Afrika, hoofdzakelijk voor dodelijke ziektes zoals malaria, tuberculose en hiv/aids, een groeiende dreiging is die het leven van miljoenen mensen in gevaar brengt; spoort de Europese Unie en de betrokken landen aan maatregelen te treffen, vooral juridisch en strafrechtelijk, om dit probleem te bestrijden; 80. benadrukt dat een bijzondere aandacht moet worden besteed aan kwetsbare bevolkingsgroepen zoals binnenlandse ontheemden en vluchtelingen, benadrukt daarom dat gezondheidsdiensten, met inbegrip van diensten ter zake van reproductieve gezondheid en voorzieningen, ook tijdens humanitaire crisissen zouden moeten worden verleend; 81. benadrukt het belang van een sterkere steun aan NEPAD (New Partnership for Africa's Development) als het belangrijkste Afrikaanse initiatief voor duurzame ontwikkeling; 82. dringt erop aan dat landbouw en voedselvoorziening in de gezamenlijke strategie van het grootste belang zouden moeten zijn en benadrukt dat de beleidsvoering van de Europese Unie, ook haar subsidiëringspolitiek, de Afrikaanse landbouw en voedselvoorziening niet mag schaden of in gevaar mag brengen; vraagt daarom dat de strategie de verhoogde concurrentiekracht en productiviteit van de Afrikaanse landbouwsector ondersteunt, ook in het kader van de Doha-ontwikkelingsronde; dringt er verder bij de EU op aan financiële hulp te bieden aan het 'Comprehensive Africa Agricultural Programme' dat door de AU en NEPAD werd aangenomen; 83. onderstreept, ook in verband met de onrustwekkende en verergerende woestijnvorming, de noodzaak van ondersteuning van duurzame landbouwmethodes; herinnert er in dit verband aan dat groei de armoede enkel kan terugschroeven wanneer die groei breed is en gericht is op kleine boeren en resulteert in grotere arbeidskansen; 84. benadrukt dat de kwestie van de woestijnvorming en de toegang tot water voor iedereen uiterst belangrijk dient te zijn voor de gezamenlijke strategie, spreekt in het bijzonder bezorgdheid uit over de verschillende negatieve gevolgen van woestijnvorming op onder meer de voedselveiligheid, migratie, vluchtelingen en binnenlandse ontheemden; 85. wijst erop dat voorspeld wordt dat van alle continenten Afrika het meest te lijden zal hebben onder de gevolgen van de klimaatsverandering, dringt er daarom bij de Europese Unie, de Afrikaanse Unie en hun lidstaten, en bij investeerders en het bedrijfsleven op aan om hun verantwoordelijkheid voor de klimaatverandering te erkennen en vraagt hun een milieuvriendelijke ontwikkelingsstrategie te ontwerpen, om de situatie om te keren, inclusief een financieel raamwerk voor aanpassing aan de milieuomstandigheden; roept de EU verder op financiële steun te bieden aan het actieplan voor het milieu van NEPAD en de uitvoeringsbesluiten daaromtrent die zijn vastgesteld door de Afrikaanse Ministeriële Conventie over het Milieu (AMCEN) in Brazzaville, Congo, in 2006, en bekrachtigd door de 8ste top van de AU in Addis Ababa, Ethiopië, in januari 2007; 86. verheugt zich over het initiatief van de Commissie om een EU-Afrikaans partnerschap rond klimaatsverandering en een Global Climate Change Alliance te lanceren; benadrukt in deze context dat de EU aanzienlijke fondsen vrij moet maken voor aanpassingsmaatregelen in Afrikaanse landen; onderstreept ook dat de aanpassing niet enkel moet worden benaderd als een humanitaire kwestie; benadrukt dat maatregelen voor risicovermindering en "klimaatbestendigheid" geïntegreerd moeten worden in de overkoepelende ontwikkelingsplannen, met inbegrip van strategiedocumenten voor armoedevermindering (PRSP's) en landenstrategiedocumenten (LSD's); 87. vraagt dat de gezamenlijke strategie zich met de diepere oorzaken van de migratiebeweging bezig houdt en bijzondere aandacht aan de rechten en de integratie van migranten en aan de uittocht van gestudeerden in de gezondheidssector besteedt door praktische oplossingen voor geslaagde circulaire migraties voor te stellen; benadrukt dat beperking van de migratie naar de Europese Unie niet als voorwaarde voor hulpverlening noch als ontwikkelingstrategie te beschouwen is; 88. meent dat cultuur een kernfactor is voor een interculturele dialoog en interreligieuze verstandhouding, voor een gevoel van nationale en regionale identiteit, voor een sterke sociale basis en als een veilig fundament voor solidariteit onder en tussen mensen, en dat een programma voor duurzame ontwikkeling daarom ook cultuur moet behelzen; 89. is van mening dat in een aantal Afrikaanse landen de staatschuld een zware last vertegenwoordigt die elk ontwikkelingstreven tegenwerkt, dat vermindering van de schuldenlast dan ook in elk individueel geval in overweging te nemen is en afhankelijk moet zijn van een krachtiger regering, economische beleidsvoering en schuldbeheer en in het bijzonder van de systematische niet-verlenging bij andere leners; 90. erkent het nut en de relevantie van begrotingssteun die het vooral mogelijk maakt de verbetering van de sociale basisdiensten te bevorderen, terwijl wordt bijgedragen tot de versterking van de structuur van de Afrikaanse staten; vraagt echter terughoudendheid bij hulpverlening in de vorm van begrotingsteun; dringt erop aan dat begrotingsteun voor elk land afzonderlijk bekeken wordt, in het licht van zijn bijzondere omstandigheden, en benadrukt dat het geen geschikt middel is voor onstabiele landen of landen in conflictsituaties; vraagt om meetpunten voor de menselijke en sociale ontwikkeling, de gelijkheid van man en vrouw in begrotingsaangelegenheden, en onderwijs en volksgezondheid vast te stellen; moedigt de Commissie in die zin aan om voor te gaan met het op stellen van het contract over de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, dat ze voor mogelijk gegadigde landen voor begrotingsteun voorstelt, verder uit te werken; beklemtoont dat begrotingsteun vergezeld moet gaan van uitbreiding van de mogelijkheden van het parlement, de nationale rekenkamers en de civiele maatschappij om de beleidsvoering kritisch te begeleiden en daarmee te voorkomen dat het elementaire sociale voorzieningen aan voldoende middelen gaat ontbreken; stelt voor dat begrotingssteun niet ter vervanging dient van de steun aan bepaalde belangrijke ontwikkelingssectoren zoals het onderwijs en de gezondheidszorg, of sectoren die dreigen gemarginaliseerd te worden door ontvangende regeringen; 91. benadrukt dat duurzame ontwikkeling enkel mogelijk is wanneer ze een ontwikkeling voor iedereen betekent, met inbegrip van vrouwen en kwetsbare en/of minderheidsgroepen; 92. benadrukt het belang van EU-steun aan strategieën die de positie van vrouwen willen versterken, met inbegrip van steun aan microkredietprogramma's en programma's voor seksuele en reproductieve gezondheid, die cruciaal zijn in de strijd tegen hiv/aids; Uitvoering en begeleiding 93. Roept de Commissie en het secretariaat-generaal van de Raad op om alle verdere voortgangsrapporten over de implementatie van de EU-strategie voor Afrika ook naar het Europese Parlement te sturen; vraagt ook informatie over de uitkering en implementatie van de bijkomende fondsen van 2,7 miljard euro onder het 10de EOF, toegekend aan de "beheersinitiatieven" die door de Commissie voor elk ACS-land werden ontwikkeld; 94. vraagt de Commissie aan te geven hoe het 9de EOF werd gebruikt en geherprogrammeerd om de implementatie van de EU-strategie voor Afrika mogelijk te maken; roept op tot een onafhankelijke evaluatie van de implementatie van deze strategie; vraagt de Europese Commissie een gezamenlijk mechanisme voor te stellen voor de uitvoering en evaluatie van de nieuwe gezamenlijke strategie, op zowel technisch als politiek vlak, met inbegrip van alle financiële instrumenten van de Europese Commissie voor ontwikkeling in alle stadia ; 95. verheugt zich over het voornemen van de EU en de Afrikaanse Unie om een actieplan voor de eerste fase van de gezamenlijke strategie op te stellen; wijst erop dat het concrete financiële middelen en bruikbare meetpunten moet bevatten op alle implementatieniveaus (lokaal, nationaal, regionaal en continentaal) en voor alle relevante financiële samenwerkingsinstrumenten, om het toezicht gemakkelijker en overzichtelijker te laten verlopen; benadrukt dat toezicht van parlementaire instanties en de civiele maatschappij een onderdeel van de officiële toezichtsprocedure moeten vormen; 96. vraagt de Commissie ervoor te zorgen dat elk toezichtskader de controle van bestaande verbintenissen door de AU en EU omvat, zoals de MDG's, het bovengenoemde Verdrag van Cotonou, de bovengenoemde oproep van Abuja voor versnelde maatregelen en de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens; 97. vraagt dat de gezamenlijke trategie uitdrukkelijk een communicatiestrategie omvat, om het publiek bewustzijn te verhogen over dat wat regeringen doen en om te zorgen voor feedback teneinde te verzekeren dat regeringen op de hoogte zijn van de noden van hun ingezetenen met betrekking tot dit beleid; 98. spoort het creëren van politieke ruimte aan - als onderdeel van de gezamenlijke strategie - voor een oprechte en doeltreffende dialoog van volk tot volk, via de geschikte financiële steun en garanties voor politieke onafhankelijkheid, en het tot stand brengen van mechanismes waarmee de burgermaatschappij en niet-gouvernementele actoren input kunnen leveren in het gouvernementele beslissingsproces, en overheden aansprakelijk kunnen houden ten opzichte van het volk; 99. vraagt de Europese Commissie om aan te geven hoe ze de nieuwe strategie en het actieplan van financiële middelen denkt te voorzien; merkt op dat het 10de EOF, het geografische programma voor Zuid-Afrika en de thematische programma's van DCI, en ENPI de enige grote, beschikbare fondsen zijn voor de implementatie van de gezamenlijke strategie; dringt er bij de Europese Commissie op aan samenhang in de implementatie van deze samenwerkingsinstrumenten en de gezamenlijke strategie te verzekeren; vraagt de Europese Commissie het Europese Parlement en het pan-Afrikaanse parlement op de hoogte te houden in elke fase van het proces (programmering, identificatie, beoordeling, financiering, implementatie en evaluatie); 100. vraagt dat het eerste actieplan specifieke financiële middelen voor de pan-Afrikaanse instellingen, activiteiten voor implementatie op pan-Afrikaans niveau, en de nieuwe partnerschappen (Lissabon-initiatieven) bevat en wijst er ook met nadruk op dat de nationale en regionale parlementen en de parlementen van continentale omvang uitdrukkelijk als gegadigden voor de hulpverlening in aanmerking moeten komen; 101. verheugt zich over de samenstelling door de Raad van een ad-hocwerkgroep met deskundigen uit geïnteresseerde lidstaten voor de coördinatie van de posities van lidstaten met betrekking tot de kwesties die behelst worden door de gezamenlijke strategie, en vraagt de Commissie en de Raad regelmatig bij het Europese Parlement verslag uit te brengen over de activiteiten van deze werkgroep; 102. bevestigt dat, als belangrijke beheersinstellingen, zowel het PAP als het Europese Parlement cruciale actoren moeten zijn in de opvolging van de gezamenlijke strategie en eveneens dat lokale overheden en niet-gouvernementele actoren, zoals die welke betrokken zijn bij de ECOSOCC van de AU en zijn EU-tegenhanger ECOSOC, ook een rol moeten spelen; 103. is daarom vastbesloten om samen met het pan-Afrikaans parlement van dichtbij toe te zien op de uitvoering van de gezamenlijke strategie en de actieprogramma's; wenst daarom dat er een gezamenlijke parlementaire delegatie van het Europees en pan-Afrikaans parlement opgericht wordt als debatforum, waar aangelegenheden die de betrekkingen tussen de bevolking van de EU en Afrika betreffen, democratisch besproken kunnen worden; 104. is vastbesloten tezamen met pan-Afrikaanse instellingen toe te zien op de samenhang tussen ontwikkelingssamenwerkingsbeleid en andere beleidsterreinen van de EU die op ontwikkelingslanden in Afrika een uitwerking hebben; 105. oordeelt dat parlementair onderzoek en de goedkeuring van ontwikkelingshulppakketten vereisten moeten zijn voor de uitkering van fondsen; 106. besluit om in de aanloop naar de 2de Euro-Afrikaanse topconferentie van december 2007 in Lissabon samen met het pan-Afrikaans parlement een gezamenlijke parlementaire manifestatie te organiseren; o o o 107. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te laten toekomen aan de Raad, de Europese Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Commissie en Uitvoerende Raad van de Afrikaanse Unie, het pan-Afrikaans parlement, de raad van ACS-ministers en de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over de schadelijke gevolgen van sommige soorten conventionele munitie (landmijnen, clusterbommen, munitie met verarmd uranium, fosforgranaten, niet-ontplofte overblijfselen van de oorlog die worden gebruikt door staten en door niet-gouvernementele actoren, – met name verwijzend naar zijn resolutie van 16 november 2006 over het Verdrag tot verbod van biologische en toxinewapens (BTWC), clusterbommen en conventionele wapens (CWC) (1) waarin de EU wordt verzocht om steun voor het initiatief voor de totstandbrenging van een alomvattend en doelmatig verdrag voor een wereldwijd verbod op clustermunitie, – gelet op Protocol V van 28 november 2003 over niet-ontplofte overblijfselen van de oorlog bij het VN-Verdrag inzake bepaalde conventionele wapens (CWV) ("vijfde CWV-protocol" over niet-ontplofte overblijfselen van de oorlog), en zijn waardering uitsprekend voor de inwerkingtreding daarvan op 12 november 2006, – gezien de op 22 en 23 februari 2007 te Oslo door een groep staten, organisaties van de Verenigde Naties, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, de clustermunitiecoalitie en andere humanitaire organisaties aangenomen verklaring, waarin wordt overeengekomen uiterlijk in 2008 een wettelijk bindend internationaal instrument in het leven te roepen waarbij gebruik, productie, overdracht en opslag van clustermunitie die onaanvaardbare letsel aan burgers kan toebrengen, worden verboden ("het proces van Oslo"), – gezien de ontwerponderhandelingsopdracht van het CWV inzake clustermunitie die door Duitsland namens de Europese Unie is ingediend bij de groep van regeringsdeskundigen van het CWV , – gezien het Gemeenschappelijk Optreden 2007/528/GBVB van de Raad van 23 juli 2007 ter ondersteuning van het Verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben, in het kader van de Europese veiligheidsstrategie (2) , – gezien het nieuwe VN-standpunt inzake clustermunitie dat op 17 september 2007 is ingenomen tijdens de bijeenkomst van vooraanstaande VN-leden, waarin de VN zijn leden oproept onmiddellijk de afschuwelijke gevolgen aan te pakken die clustermunitie met zich meebrengt op humanitair gebied en voor mensenrechten en ontwikkeling, en wel door een wettelijk bindend instrument van internationale humanitaire wetgeving vast te stellen waarbij: gebruik, productie, overdracht en opslag van clustermunitie die onaanvaardbaar letsel aan burgers toebrengt, worden verboden; de vernietiging wordt geëist van de huidige arsenalen van dit soort munitie; wordt voorzien in opruiming, voorlichting over gevaren en andere werkzaamheden ter vermindering van het gevaar, bijstand aan slachtoffers, steun en samenwerking, alsook maatregelen op het gebied van naleving en doorzichtigheid, en de VN verzoekt de staten, totdat een dergelijk verdrag wordt aangenomen, in eigen land de maatregelen te nemen om gebruik en overdracht van alle clustermunitie onmiddellijk te bevriezen, – gezien de "clustermunitiecoalitie" die bestaat uit rond 200 niet-gouvernementele organisaties, waarvoor het zijn waardering uitspreekt, – gelet op artikel 108, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de term "ontplofbare overblijfselen van de oorlog" verwijst naar niet-ontplofte munitie, die is voorzien van een ontstekingslading en een ontsteking, die scherp gesteld of anderszins klaar gemaakt is voor gebruik in een gewapend geschil en die had moeten ontploffen, maar dit niet gedaan heeft, B. overwegende dat de term 'clustermunitie' verwijst naar wapensystemen die zowel uit de lucht worden afgeworpen en als vanaf de grond worden gelanceerd, C. overwegende dat clustermunitie, zelf de meest moderne typen, onverantwoord vaak niet werkt en, veelal niet ontploft bij inslag, waardoor zij lang nadat het geschil is beëindigd een gevaar blijft voor gemeenschappen; overwegende dat talrijke typen clustermunitie voorzien zijn van gevoelige ontstekingsmechanismen die reageren op minder fysiek contact dan anti-persoonsmijnen, D. overwegende dat clustermunitie uiterst onnauwkeurig is, vaak in grote aantallen worden ingezet boven plattelands- en stedelijke gebieden en zich over een groot gebied verspreid, waardoor er grote hoeveelheden ERW ontstaan, E. overwegende dat clustermunitie in hoge mate niet-onderscheidend is daar gebruikers geen verschil kunnen maken tussen militair personeel en burgers; overwegende dat is aangetoond dat 98% van de slachtoffers burgers zijn, F. overwegende dat clustermunitie ernstige humanitaire gevolgen heeft voor kwetsbare gemeenschappeen en mensen die humanitaire steun verlenen, en dat het aantal doden en gewonden hoog is, met name onder kinderen die worden aangetrokken door de geringe afmetingen en de kleuren van deze wapens, G. overwegende dat alle typen antihanteerbaarheidsmechanismen gericht zijn tegen humanitair opruimingspersoneel; H. overwegende dat niet-ontplofte clustermunitie ontwikkeling en wederopbouw nadelig beïnvloedt doordat het gevaar van niet-ontplofte munitie het gebruik van wegen, gebouwen en essentiële infrastructuur onmogelijk maakt, voorkomt dat landbouwgronden worden gebruikt, handel en verbindingen op plaatselijk niveau belemmert en de gegarandeerde voedselleverantie in gevaar brengt, en de levering van humanitaire steun kan bemoeilijken, I. overwegende dat o.m. een aantal van de allerarmste landen ter wereld de gevolgen van clustermunitie ondervindt en dat de meeste slachtoffers in deze landen vaak de allerarmsten zijn, J. overwegende dat is aangetoond dat clustermunitie opgeslagen ligt in 15 EU-lidstaten en in ten minste 10 lidstaten van de EU wordt geproduceerd, K. overwegende dat de wet-Mahoux waarbij financiering, vervaardiging, gebruik en het in bezit hebben van clustermunitie verboden zijn, in België op 26 april 2007 is aangenomen, 1. bevestigt andermaal dat de internationale humanitaire wetgeving voor zover deze betrekking heeft op clustermunitie, moet worden uitgebreid en dat op internationaal niveau snel een alomvattend verbod moet worden vastgesteld op gebruik, productie, overdracht en opslag van clustermunitie, en spreekt derhalve zijn krachtige steun uit voor het op gang gebrachte proces van Oslo; 2. dringt aan op een onmiddellijk moratorium op gebruik van, investering in, opslag, productie, overdracht of export van clustermunitie, met inbegrip van clustermunitie die vanuit de lucht wordt afgeworpen en van submunitie die per projectiel, raket of artillerie wordt afgevuurd, totdat er een internationaal bindend verdrag tot stand is gebracht waardoor productie, opslag, export en gebruik van deze wapens verboden zijn; 3. verzoekt alle lidstaten van de EU nationale maatregelen te nemen om gebruik, productie, export en opslag van clusterbommen volledig te verbieden; 4. verzoekt alle staten die clustermunitie en vergelijkbare wapens bezitten die ontplofbare overblijfselen van de oorlog voortbrengen de verantwoordelijkheid te aanvaarden voor de opruiming van deze munitie, en met name nauwkeurige registers bij de houden van de plaatsen waar deze munitie is ingezet om de opruimingswerkzaamheden na afloop van het geschil te vergemakkelijken; is van mening dat deze registers moeten worden gebruikt om plaatselijke bevolking en humanitaire-hulpverleners overeenkomstig het vijfde CWV-protocol inzake ontplofbare overblijfselen van de oorlog duidelijk te wijzen op gevaarlijke gebieden; 5. herhaalt met nadruk dat troepen van de EU-lidstaten onder geen enkel beding enigerlei type clustermunitie mogen gebruiken totdat er een internationale overeenkomst tot stand is gebracht over regulering, beperking of verbod van deze wapens; 6. wijst met nadruk op de verantwoordelijkheid van een staat die zeggenschap heeft over een gebied te zorgen voor waarschuwingen en maatregelen te nemen ter bescherming van de burgerbevolking, o.m. via opleiding, en speciale voorlichting te verschaffen over bijstand aan slachtoffers van ontplofbare overblijfselen van de oorlog; 7. verzoekt alle EU-lidstaten die clustermunitie hebben gebruikt te zorgen voor bijstand aan de bevolking die daarvan het slachtoffer is geworden; 8. verzoekt de Commissie dringend met alle beschikbare middelen de financiële bijstand op te voeren aan gemeenschappen en personen die het slachtoffer zijn geworden van niet-ontplofte clustermunitie; 9. verzoekt alle staten die geen partij zijn bij het vijfde CWV-protocol inzake ontplofbare overblijfselen van de oorlog over te gaan tot ondertekening en ratificatie, en zich in de tussentijd op te stellen overeenkomstig de geest van het protocol; 10. spreekt zijn waardering uit voor de initiatieven van het voorzitterschap van de Raad en de EU-lidstaten om een onderhandelingsopdracht te formuleren voor een nieuwe protocol bij het CWV waarin alle humanitaire problemen worden aangepakt die verband houden met het gebruik van clustermunitie, en betreurt dat er tot dusverre geen werkelijke vooruitgang is geboekt; 11. verzoekt de Raad een gemeenschappelijk standpunt te bepalen waardoor alle EU-lidstaten verplicht worden aan te dringen op een krachtige onderhandelingsopdracht in het kader van het CWV en op actieve steun aan het proces van Oslo; 12. wijst erop dat een internationaal instrument, wil het doelmatig zijn, in ieder geval onderstaande bepalingen dient te bevatten: 13. spreekt de aanbeveling uit dat het Europees Parlement vertegenwoordigd is op de aanstaande conferenties in het kader van het proces van Oslo; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de EU-lidstaten, de secretaris-generaal van de VN en de "clustermunitiecoalitie". Het Europees Parlement , – gezien de namens de ALDE-Fractie ingediende ontwerpaanbeveling over de productie van opium voor medische doeleinden in Afghanistan ( B6-0187/2007 ), – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Afghanistan, waarvan de meest recente dateert van 18 januari 2006 (1) , – gezien het door het VN-Bureau voor drugs- en misdaadbestrijding (UNODC) en de Wereldbank in 2006 uitgebrachte rapport over de drugsindustrie in Afghanistan, – gezien het in juni 2007 verschenen Jaarverslag 2007 van het UNODC, – gezien Resolutie 2005/25 van 22 juli 2005 van de Economische en Sociale Raad van de VN (ECOSOC) over adequate pijnbehandeling met opioïde pijnstillers, waarin de haalbaarheid van een eventueel ondersteuningsmechanisme ter facilitering van een dergelijke behandeling aan de orde wordt gesteld, ECOSOC-Resolutie 2004/40 van 21 juli 2004 over richtsnoeren voor de medicamenteuze behandeling met psychosociale ondersteuning van opiaatverslaafde personen, en ECOSOC-Resolutie 2005/26 van 22 juli 2005 over de vraag naar en levering van opiaten voor medische en wetenschappelijke doeleinden, alsmede gezien Resolutie 58.22 van 25 mei 2005 van de Algemene Vergadering van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHA) over kankerpreventie en -bestrijding, WHA-Resolutie 55.14 van 18 mei 2002 over de gewaarborgde beschikbaarheid van essentiële medicijnen, en gezien de slotaanbevelingen van de 12de Internationale Conferentie van regelgevende instanties op het gebied van geneesmiddelen, die van 3-6 april 2006 in Seoel is gehouden, waarbij de regelgevers werden opgeroepen te werken aan een betere beschikbaarheid van narcotische pijnstillers, – gezien de van juli 2005 daterende inspectieverslagen van zijn ad-hoc delegatie naar Afghanistan en de resultaten van de EU-verkiezingswaarnemingsmissie van september 2005, – gezien het eindverslag van de verkiezingswaarnemingsmissie van de Europese Unie bij de op 18 september 2005 gehouden verkiezingen voor het parlement en de provinciale raden, – gelet op artikel 114, lid 3 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0341/2007 ); A. overwegende dat het internationale drugsbeleid is gebaseerd op de VN-Verdragen van 1961, 1971 en 1988 en dat deze verdragen in het bijzonder de productie, verhandeling, verkoop en consumptie van een breed scala aan stoffen verbieden, tenzij deze voor medische of wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt, B. overwegende dat in het rapport van het UNODC met als titel "Afghanistan: Opium Survey 2006" met nadruk wordt gewezen op het feit dat de illegale teelt van opium in 2006 een recordoogst van ongeveer ca. 6 100 ton heeft opgeleverd, bijna 50% meer dan in 2004, C. overwegende dat het in januari 2006 door Afghanistan ingevoerde nationale drugsbestrijdingsbeleid voorziet in het terugdringen van vraag en aanbod, in de ontwikkeling van alternatieve middelen van bestaan en de versterking van overheidsinstellingen, en voorts overwegende dat het Ministerie van Drugsbestrijding, dat is ingesteld met financiële steun van de EU, de voornaamste instantie is om dat beleid uit te voeren, D. overwegende dat de regering van Afghanistan een comité voor de regulering van drugs heeft ingesteld, dat bestaat uit ambtenaren van de ministeries van Drugsbestrijding, Volksgezondheid en Financiën en dat het reguleren van de afgifte van vergunningen, de verkoop, de distributie, de invoer en de uitvoer van alle drugs voor legale doeleinden in het land tot taak heeft, E. overwegende dat de EU meer moet doen om een drastische vermindering van de opiumproductie (door deelname aan het 'Counter-Narcotics Trust Fund' en het 'Good Performance Fund') teweeg te brengen, aangezien de opiumproductie in Afghanistan volgens het jaarrapport 2007 van het UNODC over de papaverteelt in Afghanistan inmiddels een onrustbarend nieuw record heeft bereikt en in nauwelijks twee jaar tijd in omvang is verdubbeld; voorts overwegende dat Afghanistan, dat 93% van de mondiale opiatenmarkt in handen heeft, zich nagenoeg tot de exclusieve leverancier van de dodelijkste drug ter wereld heeft ontwikkeld, hoewel erop moet worden gewezen dat vanwege succesvolle regelingen ter ondersteuning van alternatieve middelen van bestaan, betere veiligheid in het noorden, evenals doeltreffende bewustmakingsprogramma's waaronder een beloningssysteem voor het behalen van goede resultaten, het aantal opiumvrije provincies inmiddels meer dan verdubbeld is, namelijk van zes in 2006 tot dertien in 2007, en dat 50% van de totale opiumoogst van Afghanistan alleen al uit de provincie Helmand afkomstig is, F. overwegende dat volgens schattingen van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds nagenoeg 40% van het BBP van Afghanistan opiumgerelateerd is en dat het UNODC ervan uitgaat dat zo'n 3,3 miljoen mensen (op een bevolking van ruim 31 miljoen) werkzaam zijn in de opiumsector en daarmee per familie een jaarinkomen van 1 965 USD verdienen, G. overwegende dat de waarde af-boerderij van de opiumoogst in 2007 1 miljard USD bedroeg, hetgeen overeenkomt met 13% van het legale BBP van Afghanistan van 7,5 miljard USD, en overwegende dat de totale potentiële waarde van de inkomsten uit de opiumoogst van het land in 2007 voor boeren, eigenaren van laboratoria en Afghaanse drugshandelaren uitkwam op een bedrag van 3,1 miljard USD, hetgeen overeenkomt met bijna de helft van het legale BBP van het land, oftewel 32 % van de totale economie met inbegrip van de opiumsector, H. overwegende dat Afghaanse boeren voornamelijk uit financiële motieven overgaan tot de teelt van opiumhoudende gewassen en dat de geautoriseerde productie van opiaten - wil zij economisch aantrekkelijk worden - een hoger inkomen zal moeten opleveren dan de opbrengst van illegaal geproduceerde opiaten, I. overwegende dat de Europese Unie nog steeds het meest bijdraagt aan de inspanningen om het opiumaanbod terug te dringen door middel van projecten ter bevordering van alternatieve manieren om in het levensonderhoud te voorzien - die overigens ook hoognodig zijn ter aanvulling van het nationale dieet - als vervanging voor illegale gewassen, J. overwegende dat de Commissie blijkens het door landenstrategiedocument (2007-2013) van de EG voor Afghanistan onderkent dat de uitbreiding van de opiumeconomie en het risico dat de staat in handen komt van de drugsmaffia een ernstige bedreiging vormen voor de ontwikkeling, de staatsopbouw en de veiligheid in Afghanistan, K. overwegende dat er concrete aanwijzingen zijn dat de handel in illegale verdovende middelen voor opstandelingen, krijgsheren, de Taliban en terroristische groeperingen de voornaamste financieringsbron is, L. overwegende dat de Senlis Council, een internationale denktank voor veiligheid en ontwikkeling, op 25 juni 2007 een uitgebreid technisch dossier heeft gepresenteerd waarin wordt beschreven hoe een op dorpsniveau opgezet "papaver voor medicijnen"-project in Afghanistan tot een succes zou kunnen uitgroeien, met dien verstande dat een geïntegreerd sociaal controlesysteem, productie van Afghaanse medicijnen op dorpsniveau, verplichte economische diversificatie en algemene plattelandsontwikkeling hiervan deel zouden uitmaken, M. overwegende dat de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) signaleert dat er 10 landen zijn waar 80% van de legaal verkrijgbare opiaten in de wereld gebruikt wordt en dat van de overige 180 landen de meeste ontwikkelingslanden zijn, waar 80% van de wereldbevolking leeft; voorts overwegende dat het Internationaal Comité van toezicht op verdovende middelen (INCB) de internationale gemeenschap heeft opgeroepen om het voorschrijven van pijnstillers te bevorderen, vooral in arme landen, aangezien in meer dan 150 landen - waar bijna niemand die een dergelijke behandeling nodig heeft daadwerkelijk wordt behandeld - sprake is van ernstige onderbehandeling, en dat er daarnaast nog eens 30 andere landen zijn waar onderbehandeling een nog wijder verbreid probleem is of waarover geen gegevens beschikbaar zijn, N. overwegende dat artikel 23 van het VN-Verdrag van 1961 de voorwaarden vastlegt voor de teelt, productie en distributie van opium onder toezicht van een regeringsbureau, en erop wijzend dat de Afghaanse regering aan deze voorwaarden moet voldoen, met name waar het gaat om de zuidelijke provincies van het land, waar de opiumteelt buitensporig groot is; O. overwegende dat het INCB heeft geconstateerd dat er op wereldniveau een overschot aan opiumhoudende producten voor geneeskundige doeleinden bestaat, hoewel daarbij geen rekening is gehouden met de potentiële vraag, P. overwegende dat het rapport van het INCB stelt dat er op de wereldmarkt een overaanbod van opiaten is, Q. overwegende dat de Afghaanse Grondwet bepaalt dat de staat alle soorten van teelt en de smokkel van verdovende middelen dient te voorkomen en dat de Afghaanse wet op de drugsbestrijding van 2005 voorziet in de eventuele productie onder licentie en de distributie van gecontroleerde stoffen in Afghanistan, R. ervan overtuigd dat de bevordering en versterking van vrede en veiligheid in Afghanistan met zich meebrengt dat de internationale presentie moet worden aangevuld met meer civiele samenwerking, teneinde de sociaal-politieke ontwikkeling en de economische vooruitgang te bevorderen en de lokale bevolking voor zich te winnen, S. eens te meer wijzend op de extreem hoge kosten en ernstige tekortkomingen in termen van effectiviteit die zijn verbonden aan een drugsbestrijdingsstrategie waar bij de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van maatregelen om alternatieve middelen van bestaan te verschaffen geen rekening wordt gehouden met de regionale, maatschappelijke en economische verscheidenheid van het Afghaanse platteland en die zich uitsluitend richt op verdelging, T. overwegende dat het proces van institutionele opbouw, democratisering en vestiging van de rechtsstaat, de instelling van een eerlijk rechtssysteem en eerbiediging van mensenrechten en fundamentele vrijheden alleen kan worden bevorderd door middel van beleidsmaatregelen waarbij geen gewelddadige oplossingen - zoals gedwongen verdelging van gewassen - worden opgelegd voor wat op zich geen gewelddadige praktijken zijn, U. overwegende dat bij de bestrijding van de drugsteelt in Afghanistan een naar locatie gedifferentieerde aanpak moet worden toegepast, dat tegen boeren gerichte drugsbestrijdingsacties zorgvuldig moeten worden beperkt tot gebieden waar het mogelijk is met legale middelen een bestaan op te bouwen (plaatsen waar grond en water beter toegankelijk zijn, waar er markten in de buurt zijn en waar er meer grond per hoofd van de bevolking beschikbaar is), en tevens overwegende dat programma's om alternatieve middelen van bestaan te verschaffen voornamelijk gericht moeten zijn op de armste gebieden met beperkte natuurlijke rijkdommen, die hoe dan ook het meest van opium afhankelijk zijn, V. overwegende dat er in het landenstrategiedocument voor de periode 2007-2013 de nodige nadruk wordt gelegd op plattelandsontwikkeling en een behoorlijk bestuur, maar dat het accent meer moet komen te liggen op hervorming van de Afghaanse ministeries die belast zijn met bestrijding van de productie van verdovende middelen, met name het ministerie van Binnenlandse Zaken, 1. beveelt de Raad het volgende aan: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Islamitische Republiek Afghanistan. Het Europees Parlement, – gezien het Groenboek over een efficiëntere tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in de Europese unie: beslag op bankrekeningen ( COM(2006)0618 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0371/2007 ), A. overwegende dat er bij het girale en grensoverschrijdende betalingsverkeer beslissende vorderingen zijn gemaakt en dat daarbij in het kader van SEPA (Single Euro Payments Area) ook verdere vooruitgang zal worden geboekt, B. overwegende dat weliswaar in bijna alle lidstaten regelingen van kracht zijn voor de tenuitvoerlegging van conservatoire beslagmaatregelen, maar dat deze in grensoverschrijdende gevallen op grond van de verschillende rechtsstelsels en procedurele voorschriften slechts door middel van ingewikkelde en tijdrovende procedures kunnen worden gehandhaafd en de schuldenaar de gelegenheid geven zijn geld naar buitenlandse bankrekeningen over te maken, C. overwegende dat een uniforme Europese procedure voor grensoverschrijdende gevallen ten goede zou komen aan partijen die in meerdere landen procederen en aan de bankinstellingen die opdrachten zullen ontvangen uit diverse lidstaten, D. overwegende dat een schuldeiser stappen moet kunnen ondernemen tegen de mogelijkheid dat de schuldenaar op korte termijn en eventueel bij herhaling geld naar buitenlandse rekeningen overhevelt, 1. juicht toe dat de Commissie met het groenboek het initiatief heeft genomen tot de invoering van een grensoverschrijdende Europese procedure voor conservatoir beslag op banktegoeden; 2. bepleit dat in het kader van verder onderzoek ook statistische gegevens worden verzameld over de mate waarin zich daadwerkelijk schuldeisersbenadeling voordoet, om de doeltreffendheid van de voorgestelde maatregelen beter te kunnen beoordelen; 3. pleit voor de invoering van een uniforme Europese regeling, die op zichzelf staat en de verschillende nationale tenuitvoerleggingsregels van de lidstaten aanvult; 4. is van mening dat een dergelijke samenhangende en eenvoudige, op zichzelf staande Europese procedure voor conservatoir beslag op bankrekeningen, waarbij wordt voorzien in stevige procedurele waarborgen, te prefereren is boven harmonisatie van de wetgeving van de lidstaten; 5. beklemtoont dat deze procedure uitsluitend van toepassing dient te zijn op grensoverschrijdende gevallen; 6. benadrukt dat deze regeling uitsluitend betrekking dient te hebben op conservatoir beslag op en bevriezing van bankrekeningen, en geenszins op de voldoening van de schuldeiser; 7. meent dat artikel 65, letter c) van het EG-Verdrag in aanmerking komt als rechtsgrondslag voor een dergelijke procedure; 8. wijst erop dat het mogelijk moet zijn een dergelijke procedure in te stellen voordat de bodemprocedure aanhangig is; 9. wijst erop dat het slechts om een summiere procedure gaat waarbij de schuldeiser de gegrondheid van de door hem beweerde vordering aannemelijk moet maken, een spoedeisend belang moet aantonen en moet aantonen dat zijn recht gevaar loopt; 10. is van mening, dat de beslissingen ertoe dienen te strekken, een bankrekening te bevriezen, en niet om tegoeden over te maken voordat een rechterlijke beslissing is uitgevaardigd in de lidstaat waar de rekening loopt, die ook uitsluitsel geeft over de rangorde van schuldeisers; is van oordeel dat tegoeden die het bedrag van de vorderingen te boven gaan, inclusief de incassokosten, niet behoeven te worden bevroren; 11. is van mening dat een beslissing moet worden gemotiveerd, bijvoorbeeld door de overweging dat vermogensbestanddelen dreigen te verdwijnen; en dat er waarborgen moeten zijn om te voorkomen dat via een bevel beslag wordt gelegd op meer rekeningen dan noodzakelijk; 12. is van mening dat er een zorgvuldig evenwicht moet bestaan tussen de rechten van de schuldeiser om zijn vorderingen te innen, en het waarborgen van een afdoende bescherming van de wederpartij; 13. is van mening dat een regeling moet worden overwogen waarbij de schuldeiser die ten onrechte beslag laat leggen, aansprakelijk is voor de schade die de schuldenaar daardoor lijdt; 14. is van mening dat er voldoende informatie voor de identificatie van een rekening moet worden gegeven, al dienen banken hiervoor onderzoek te doen naar naam en adresgegevens, waarbij zij gehouden zijn tot zorgvuldigheid; 15. acht het juist dat ook de kwestie van vergoeding van de kosten voor de bank bij de verwerking van rekeningbeslagen aan de orde wordt gesteld; 16. pleit ervoor de schuldeiser ertoe te verplichten de bodemprocedure binnen een bepaalde termijn in te stellen; 17. is van mening dat verlenging evenwel mogelijk moet zijn zolang de bodemprocedure nog niet is afgesloten, mits de procedure met de nodige voortvarendheid wordt gevoerd; 18. is van mening dat het conservatoir beslag op een bankrekening tot een specifiek bedrag beperkt moet blijven, om bovenmatige zekerheid voor de schuldeiser te vermijden en de schuldenaar te beschermen; 19. wijst er met klem op dat de schuldenaar moet worden beschermd tegen de onterechte aantasting van zijn goede naam en dat hem het behoud van een bestaansminimum moet worden gegarandeerd zodat hij in zijn levensonderhoud kan voorzien; 20. acht het ter bescherming van de schuldenaar en ter voorkoming van misbruik door de schuldeiser noodzakelijk dat de schuldeiser verplicht wordt om, zolang hij geen uitvoerbare titel heeft verkregen, een zekerheid te stellen die evenredig is aan het ingevorderde bedrag; 21. verwerpt de vaststelling van een uniforme EU-drempel beneden welke bedragen niet voor beslag vatbaar zijn, en is van mening dat het aan de schuldenaar staat een beroep te doen op de hiervoor vastgestelde nationale drempels; 22. pleit ervoor de schuldenaar het recht te verlenen beroep in te stellen alsmede het recht het beslag door middel van een zekerheidsstelling te doen opheffen; is met name van oordeel dat ingeval van verzet tegen of verzoek om nietigverklaring van het besluit tot beslaglegging de verweerder ten aanzien van de principes en de duur van de procedure niet benadeeld worden; 23. is van oordeel dat in het bijzonder derdenrekeningen tegen het leggen van conservatoir beslag moeten worden beschermd; is van mening dat beslag op gemeenschappelijke bankrekeningen mogelijk moet zijn mits passende garanties en zekerheden aanwezig zijn ten aanzien van de rechten van derden, andere dan de schuldenaar; 24. beklemtoont dat met het oog op de betekening van de beslissing gezorgd moet worden voor gemeenschappelijke regels binnen de Europese Unie voor de communicatie tussen rechtbanken en bankeni, (bijvoorbeeld door het gebruik van standaardformulieren); 25. is van mening dat beslissingen inzake beslaglegging zodanig moeten worden verzonden dat betekening bij de betrokken bank op de eerste dag na verzending wordt gegarandeerd en de bevelen binnen 24 uur na identificatie van de rekening worden verwerkt; de bank moet de uitvoerende instantie en de schuldeiser formeel bevestigen dat het tegoed is bevroren; de bank moet ook de schuldenaar formeel mededelen wanneer het beslagleggingsbevel van kracht wordt; vindt het wenselijk dat gestandaardiseerde formele kennisgevingen in alle officiële talen van de Europese Unie worden ingevoerd, waardoor het niet langer of in mindere mate nodig is om een vertaling op maat te maken; 26. is van mening dat het desbetreffende wetgevingsbesluit eventueel in de vorm van een verordening kan worden uitgevaardigd; 27. verzoekt de Commissie om, alvorens een voorstel in te dienen, middels een diepgaand en uitgebreid onderzoek meer helderheid in de opengebleven en deels ingewikkelde vraagstukken te krijgen en met name een effectbeoordeling met betrekking tot het wetgevingsvoorstel uit te voeren; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het jaarverslag over de activiteiten van de Europese ombudsman in 2006, – gelet op de artikelen 195, 230 en 232 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 43 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien Besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van 9 maart 1994 van het Europees Parlement inzake het statuut van de Europese Ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2001 over de wijziging van artikel 3 van het statuut van de ombudsman (2) , – gezien de kaderovereenkomst van 15 maart 2006 tussen het Europees Parlement en de ombudsman inzake samenwerking, die op 1 april 2006 van kracht is geworden, – gezien de mededeling van de Commissie van 5 oktober 2005 over "Machtiging tot het aannemen en doorsturen van mededelingen aan de ombudsman en tot het autoriseren van ambtenaren om voor de ombudsman te verschijnen" (SEC(2005)1227), – gezien het schrijven van de Europese ombudsman aan de Voorzitter van het Europees Parlement van 11 juli 2006 betreffende de procedure voor de herziening van het statuut, – gelet op artikel 195, lid 2, tweede en derde zin van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A6-0301/2007 ), A. overwegende dat het jaarverslag van de Europese ombudsman over 2006 op 12 maart 2007 officieel is aangeboden aan de Voorzitter van het Europees Parlement en dat de ombudsman, Nikiforos Diamandouros, zijn verslag op 2 mei 2007 heeft voorgesteld aan de Commissie verzoekschriften in Brussel, B. overwegende dat artikel 41 van het Handvest van de grondrechten bepaalt dat "eenieder (…) er recht op (heeft) dat zijn zaken onpartijdig, billijk en binnen een redelijke termijn door de instellingen en organen van de Unie worden behandeld", C. overwegende dat artikel 195, lid 1 van het EG-Verdrag en artikel 43 van het Handvest van de grondrechten bepalen dat "iedere burger van de Unie of iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat het recht heeft zich tot de ombudsman van de Unie te wenden over gevallen van wanbeheer bij het optreden van de communautaire instellingen of organen, met uitzondering van het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg bij de uitoefening van hun gerechtelijke taak", D. overwegende dat het in de context van de verbetering van de participerende democratie in Europa en de communicatie van de Europese Unie met haar burgers van essentieel belang is dat de burgers van de Europese instellingen en organen een snel en zinvol antwoord krijgen op hun vragen, klachten en verzoekschriften, en dat het van essentieel belang is dat de instellingen en organen worden voorzien van de nodige budgettaire middelen en personeel om ervoor te kunnen zorgen dat de burgers daadwerkelijk snelle en zinvolle antwoorden ontvangen, E. overwegende dat sinds het Parlement zijn resolutie van 6 september 2001 aangenomen heeft, waarin het zijn goedkeuring hechtte aan de Europese code van goed bestuur van de Europese ombudsman, een zittingsperiode is verstreken en de volgende halfweg is, maar dat de andere grote instellingen van de Unie nog steeds niet zijn ingegaan op het dringende verzoek om zich in hun werkwijze te richten naar de bepalingen van deze gedragscode, F. overwegende dat het aantal klachten in 2006 stabiel is gebleven op het reeds zeer hoge niveau van 2004 en dat meer dan driekwart daarvan nog steeds buiten de bevoegdheid van de Europese ombudsman valt, hoofdzakelijk omdat zij niet gericht zijn tegen een communautaire instelling of orgaan, G. overwegende dat uit de afgesloten onderzoeken blijkt dat in 95 gevallen (of 26% van de onderzochte klachten) geen wanbeheer kon worden vastgesteld, H. overwegende dat de werkzaamheden van de Europese ombudsman en de Commissie verzoekschriften gescheiden moeten blijven en in de regel, om bevoegdheidsconflicten te vermijden, dossiers definitief aan de ene of de andere moeten worden toegewezen, I. overwegende dat het aantal gevallen van wanbeheer waarin een minnelijke schikking is getroffen in 2006 aanzienlijk is gedaald, maar dat anderzijds het aantal onderzoeken dat met een kritische opmerking is afgerond even aanzienlijk is toegenomen, terwijl ontwerpaanbevelingen minder vaak overgenomen en ten uitvoer gelegd werden door de instellingen, J. overwegende dat noch de kritische opmerkingen in besluiten ter afronding van gevallen van wanbeheer waarin geen minnelijke schikking getroffen kon worden, noch de aanbevelingen en eventuele speciale verslagen bindend zijn, daar de Europese ombudsman niet zozeer tot taak heeft om wanbeheer ongedaan te maken, maar prikkels te geven voor zelfcorrectie van de instellingen en organen van de Europese Unie, K. overwegende dat de indiening van een speciaal verslag bij het Europees Parlement het ultieme middel van de ombudsman blijft om iets te ondernemen wanneer een instelling weigert gevolg te geven aan een aanbeveling van de ombudsman, L. overwegende dat sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Nice het Parlement hetzelfde recht heeft als de lidstaten, de Raad en de Commissie om een zaak op grond van onbevoegdheid, schending van wezenlijke vormvereisten, schending van het EG-Verdrag of enige rechtsregel voor zijn toepassing, of machtsmisbruik aanhangig te maken bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, M. overwegende dat de Europese ombudsman in 2006 met de voorlegging van twee speciale verslagen (3) aan het Parlement, nadat een ontwerpaanbeveling terzake door de Raad en de Commissie was afgewezen, een bedachtzaam gebruik heeft gemaakt van zijn bevoegdheden, N. overwegende dat de nieuwe benadering van de Commissie door de Europese ombudsman, die erin bestaat een cultuur van dienstverlening te bevorderen als integraal onderdeel van goed bestuur en als middel om een slechte praktijk of gewoonte recht te zetten, over de hele linie toepassing moet vinden op basis van consensus, O. overwegende dat de kritische opmerkingen van de Europese ombudsman met betrekking tot 41 gevallen van wanbeheer, als opgenomen in zijn verslag over 2006 (kritische opmerkingen, ontwerpaanbevelingen en speciale verslagen), kunnen dienen als basis om herhaling van fouten en tekortkomingen in de toekomst te voorkomen door ervoor te zorgen dat de instellingen en andere organen van de EU gepaste maatregelen nemen en doorvoeren, P. overwegende dat de vrijwillige samenwerking die de Europese ombudsman tot stand heeft gebracht in het kader van het Europees netwerk van ombudsmannen, al meer dan tien jaar functioneert als flexibel instrument voor de uitwisseling van informatie en ervaringen over de beste bestuurspraktijken en als middel om indieners van klachten te verwijzen naar de ombudsmannen of vergelijkbare organen die het best in staat zijn hen te helpen, Q. overwegende dat de rol van de Europese ombudsman als beschermer van de Europese burgers sinds zijn installatie meer dan tien jaar geleden is geëvolueerd dankzij zijn autonomie en het democratisch toezicht van het Europees Parlement op de transparantie van zijn werkzaamheden, R. overwegende dat de ombudsman heeft verklaard dat hij bereid is gebruik te maken van zijn bevoegdheid om zelf het initiatief te nemen tot een onderzoek wanneer burgers van een derde land buiten de EU een klacht tot hem richten die in andere opzichten wel binnen zijn mandaat valt, S. overwegende dat de ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming op 30 november 2006 een gemeenschappelijke intentieverklaring ondertekend hebben betreffende samenwerking en de modaliteiten van de uitoefening van hun respectieve bevoegdheden, T. overwegende dat de democratische gelijkwaardigheid van alle Europese burgers zonder discriminatie naar nationaliteit of taal een van de kernbeginselen van de Europese integratie vormt en dat er nog steeds veel klachten worden ingediend door Europese burgers, verenigingen en bedrijven die bij communautaire aanbestedingsprocedures of vergelijkende onderzoeken de gewenste informatie niet in hun eigen taal hebben ontvangen, U. overwegende dat de Europese ombudsman in juli 2006 nogmaals om herziening van zijn statuut heeft verzocht en dat een deel van zijn wensen, wat wijziging van artikel 3 van het statuut betreft al door het Europees Parlement is goedgekeurd met de genoemde resolutie van 6 september 2001, 1. hecht zijn goedkeuring aan het jaarverslag over 2006 dat de Europese ombudsman heeft voorgelegd en spreekt zijn waardering uit voor de opbouw ervan met een synopsis van de verrichte activiteiten en een thematische analyse van de besluiten en de problemen die zich in de verschillende fasen van de procedure hebben voorgedaan; verzoekt de ombudsman evenwel technische middelen aan te wenden om de verschillende hoofdstukken beter leesbaar te maken, bijvoorbeeld het gebruik van tabellen voor de statistieken en samenvattingen voor het analytisch gedeelte; 2. wenst dat alle Europese instellingen en organen worden voorzien van de nodige budgettaire en personele middelen om ervoor te zorgen dat de burgers een snel en zinvol antwoord krijgen op hun vragen, klachten en verzoekschriften; 3. is van oordeel dat de ombudsman zijn bevoegdheden steeds op evenwichtige en dynamische wijze uitoefent, zowel wat betreft het onderzoek en de behandeling van klachten en de uitvoering en afronding van onderzoeken als het onderhouden van constructieve betrekkingen met de instellingen en organen van de Europese Unie en de bewustmaking van de burgers van hun rechten tegenover de instellingen en organen; 4. moedigt de Europese ombudsman aan om zijn inspanningen voort te zetten en zijn werkzaamheden doeltreffend en flexibel te promoten, zodat hij door de burgers wordt gezien als de bewaker van het behoorlijk bestuur in de communautaire instellingen; 5. onderstreept dat het optreden van de Europese ombudsman in belangrijke mate ten doel heeft om een minnelijke schikking te treffen tussen de indiener van een klacht en de instelling, zodat voorkomen kan worden dat een zaak voor de rechter wordt gebracht, 6. deelt de uitgebreide interpretatie van "wanbeheer bij het optreden van de communautaire instelllingen of organen" in die zin dat het niet alleen betrekking heeft op een onwettige bestuurlijke handeling of overtreding van een rechtsregel of bindend beginsel, maar bijvoorbeeld ook op gevallen waarin het bestuursorgaan traag, slordig of weinig transparant is opgetreden of andere beginselen van behoorlijk bestuur heeft geschonden; 7. moedigt de Europese ombudsman aan om een echte cultuur van dienstverlening te blijven bevorderen als integraal onderdeel van goed bestuur teneinde ervoor te zorgen dat de openbare bestuursorganen van de Europese Unie open staan voor en bereid zijn een dialoog aan te gaan met de burger-gebruiker, fouten te erkennen, excuses aan te bieden en oplossingen te zoeken die bevredigend zijn voor de indiener van een klacht; 8. is van mening dat het niet voldoende is dat enkele andere communautaire instellingen of organen, met name de Commissie en de Raad, afzonderlijke codes voor goed bestuur hebben vastgesteld, namelijk de gedragscodes voor de contacten van het personeel met het publiek van 13 september 2000 van de Commissie en die van 25 juni 2001 van de Raad voor de ambtelijke contacten van zijn personeel met het publiek; 9. onderstreept dat de door de Europese ombudsman voorgestelde "Europese code van goed administratief gedrag" waaraan het Europees Parlement op 6 september 2001 zijn goedkeuring heeft gehecht, betrekking heeft op het personeel van alle communautaire instellingen en organen en is bijgewerkt en bekendgemaakt op de website van de ombudsman, in tegenstelling tot de andere gedragscodes; 10. onderstreept dat de Europese ombudsman de Voorzitter van het Europees Parlement erop heeft gewezen dat deze gedragscode een algemene geldigheid heeft, en wel in zijn schrijven van 11 maart 2002, dat ook op de website van de ombudsman is gezet; is daarom van mening dat elke andere gedragscode met beperkte werking niet in de plaats kan komen of kan afwijken van de "Europese" gedragscode; 11. spoort alle instellingen aan om constructief met de ombudsman samen te werken in alle fasen van de procedure, te streven naar minnelijke schikkingen, gevolg te geven aan kritische opmerkingen en ontwerpaanbevelingen toe te passen; 12. moedigt de ombudsman aan om jaarlijks een lijst van beste bestuurlijke praktijken en een lijst van praktijken die ingaan tegen zijn besluiten op te stellen en onderzoek te doen naar de resultaten van zijn kritische opmerkingen; 13. verzoekt alle instanties waaraan kritische opmerkingen zijn gericht, om er gevolg aan te geven door er voortaan rekening mee te houden bij hun optreden, teneinde iedere inconsistentie tussen officiële verklaringen enerzijds en het optreden of de nalatigheid van de bevoegde bestuurlijke diensten anderzijds te voorkomen; 14. herinnert alle communautaire instellingen en organen aan de verplichtingen die voortvloeien uit Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (4) , die daadwerkelijk toegepast moet worden, onder andere om het lopend voorstel tot haar herziening geloofwaardig te maken, en op de plichten die voortvloeien uit Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking en het vrij verkeer van persoonsgegevens (5) ; 15. verzoekt de Commissie nogmaals om een correct gebruik te maken van haar discretionaire bevoegdheden tot opening van een niet-nakomingsprocedure op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag dan wel sancties voor te stellen op grond van artikel 228 van het EG-Verdrag en daarbij zorgvuldig alle vertraging of nalatigheid te vermijden, zodat niet in strijd wordt gehandeld met de opdracht van de Commissie om toe te zien op de toepassing van het communautair recht; 16. is van oordeel dat, als een instelling weigert een aanbeveling in een speciaal verslag van de ombudsman op te volgen hoewel het Parlement de aanbeveling heeft goedgekeurd, het Parlement rechtmatig gebruik kan maken van zijn bevoegdheid om bij het Hof van Justitie een zaak aanhangig te maken betreffende de handeling of nalatigheid waarop de aanbeveling van de ombudsman betrekking heeft ; 17. roept alle communautaire instellingen en organen en de permanente vertegenwoordigingen van de lidstaten met klem op tot samenwerking om te zorgen dat de in het verslag vermelde regels voor een goed bestuur op transparante wijze worden nageleefd, zonder de verantwoordelijkheid af te wentelen op machtscentra als het voorzitterschap van de Raad of de raad van bestuur van de Europese Scholen, die voor de Europese ombudsman moeilijk te controleren zijn; 18. roept het Europees Bureau voor personeelsselectie op om de regels en praktijken voor openheid en transparantie van de procedures bij vergelijkende onderzoeken daadwerkelijk en volledig toe te passen, met name wat betreft de toegang van sollicitanten tot henzelf betreffende informatie over gecorrigeerde proeven, een eind te maken aan alle discriminatie om taalredenen en zijn verantwoordelijkheid niet af te wentelen op de besluiten van de jury; 19. is zeer verheugd over de verklaarde intentie van de Europese ombudsman om zijn bevoegdheid tot onderzoek op eigen initiatief te benutten om de leningsactiviteiten van de Europese investeringsbank (EIB) buiten de EU aan te pakken, en wijst erop dat de ombudsman klachten daaromtrent zal moeten evalueren en zal moeten zorgen voor voldoende interne capaciteit om ze te behandelen; 20. nodigt de ombudsman uit om te overwegen om een memorandum van overeenstemming op te stellen met de EIB over de modaliteiten van de samenwerking tussen de instellingen met betrekking tot zijn bevoegdheden om klachten aangaande wanbeheer bij de EIB-activiteiten te onderzoeken, en is van oordeel dat de EIB het best geplaatst is om de burgers die betrokken zijn bij door haar gefinancierde projecten actief te informeren over de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij de ombudsman, ook als het gaat om burgers van derde landen die niet in de EU wonen; 21. is verheugd over het feit dat de ombudsman onderzoek kan verrichten naar organen die werken onder de derde pijler van de EU; 22. neemt nota van het feit dat de ombudsman de twee reeds aangehaalde speciale verslagen heeft ingediend, waarvan er een al nut heeft gehad, terwijl het andere door het Parlement behandeld zal worden; steunt de conclusies van de ombudsman aan de Raad betreffende de noodzaak om consequente regels op de taalstelsels toe te passen die gebruikt worden door het voorzitterschap van de Raad, en om de status van het voorzitterschap als onderdeel van de Raad als instelling te verduidelijken; 23. zou zich verheugen over een verscherping van de interne parlementaire procedures zodat het jaarverslag van de ombudsman in de toekomst sneller door de Commissie verzoekschriften behandeld wordt; 24. spoort de ombudsman aan om het Parlement alle verzoeken voor te leggen die hij nodig oordeelt om de uitwisseling van informatie tussen de diensten van beide instanties te verbeteren en nauwer samen te werken op grond van artikel 1 van de Kaderovereenkomst voor samenwerking van 15 maart 2006, in het bijzonder op het gebied van communicatie, informatietechnologie en vertaling; 25. begroet de constructieve betrekkingen die de ombudsman onderhoudt met de Commissie verzoekschriften van het Parlement, zowel door zijn deelname aan de vergaderingen van de commissie als door de eerbiediging van de wederzijdse bevoegdheden en prerogatieven; verzoekt de ombudsman daarom de Commissie verzoekschriften zo snel mogelijk op de hoogte te stellen van zijn bevindingen in de belangrijkste ambtshalve ingestelde onderzoeken teneinde tot zinvolle synergie-effecten te komen; 26. herhaalt zijn positieve advies van 2001 inzake het verzoek tot wijziging van het statuut van de ombudsman ten aanzien van de toegang tot documenten en het horen van getuigen, met dien verstande dat de vereiste aanpassingen de bevoegdheden van de ombudsman moeten verduidelijken, gezien de steeds grotere eisen die aan de uitoefening van zijn taken worden gesteld en het feit dat de voornaamste Europese instellingen in de praktijk al grotendeels akkoord zijn gegaan; 27. onderstreept dat dergelijke wijzigingen geen invloed mogen hebben op de oorspronkelijke functie van de ombudsman, namelijk om de belangen van de burgers te beschermen tegenover de openbare bestuursorganen van de Europese Unie; 28. erkent het nut van het Europees netwerk van ombudsmannen op het vlak van buitengerechtelijke middelen, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel; 29. pleit voor wederzijdse raadpleging tussen de ombudsman en de Commissie verzoekschriften binnen het Europees netwerk van ombudsmannen voor de oplossing van kwesties die reeds als verzoekschrift behandeld zijn; 30. is verheugd over het feit dat de media steeds meer bijdragen tot de bekendmaking van het werk van de ombudsman, en heeft alle lof voor de communicatiestrategie die de ombudsman via de verschillende kanalen voor voorlichting en bewustmaking van de burgers heeft gevoerd, daar deze er met vele vormen van dialoog toe bijdraagt de burgers nader tot de instellingen en organen van de Europese Unie te brengen, wat op middellange termijn moet leiden tot een grotere kennis van het geheel van rechten van de burgers en bevoegdheden van de Gemeenschap; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Europese ombudsman, de regeringen en parlementen van de lidstaten en hun ombudsmannen of soortgelijke organen. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over Iran, en met name die welke de mensenrechten in dat land betreffen, – gezien de Universele Verklaring inzake de rechten van de mens van de Verenigde Naties, het Internationaal Verdrag inzake burgerlijke en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en het Verdrag inzake de rechten van het kind, verdragen die door Iran zijn ondertekend, – gezien de dialoog inzake mensenrechten tussen de EU en Iran, – gezien de verklaring van zijn Voorzitter over het ter dood stenigen van een man in Iran, de verklaring van het voorzitterschap van de EU en de verklaring van Commissaris Ferrero-Waldner over de dood door steniging van Jafar Kiani, – gelet op de verklaringen die het Voorzitterschap op 25 mei 2007 en 3 augustus 2007 namens de EU heeft afgelegd over het doodvonnis voor Sian Paymard, de doodvonnissen voor Adnan Hassanpour en Abdolvahed "Hiva" Botimar, de aanstaande executie van Behnam Zare en het doodvonnis voor Ali Mahin Torabi, – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat in de Islamitische Republiek Iran de situatie met betrekking tot de mensenrechten en politieke vrijheden in de afgelopen twee jaar is verslechterd, vooral sinds de presidentsverkiezingen van juni 2005, ondanks het feit dat Iran heeft toegezegd de in het kader van diverse internationale overeenkomsten vastgelegde mensenrechten en fundamentele vrijheden te respecteren en te beschermen, B. gelet op de dramatische stijging van het aantal executies in Iran, waaronder executies van minderjarigen en homoseksuelen, vaak door openbare ophanging of steniging, en overwegende dat het aantal executies dat sinds het begin van 2007 geregistreerd is ten minste 244 bedraagt (1) , een aantal dat aanmerkelijk hoger is dan de 177 executies in 2006, C. overwegende dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, op haar 62ste zitting in 2007, zal stemmen over een resolutie waarin wordt aangedrongen op een wereldwijd moratorium op executies, als een eerste stap in de richting van de afschaffing van de doodstraf, D. overwegende dat met de vonnissen van Adnan Hassanpour en Abdolvahed Botimar voor de eerste keer sprake is van journalisten die ter dood zijn veroordeeld, E. overwegende dat foltering en mishandeling van gevangenen, eenzame opsluiting, clandestiene detentie en de toepassing van wrede, onmenselijke en vernederende straffen en onschendbaarheid voor staatsfunctionarissen in Iran nog steeds heel gangbare praktijken zijn; F. overwegende dat een toenemend aantal intellectuelen in hechtenis wordt gehouden en dat de golf van repressie zich onlangs heeft uitgebreid tot personen met een dubbele nationaliteit, welke het mikpunt worden van bijzonder ernstige aanklachten inzake samenwerking met vreemde mogendheden en spionage, G. overwegende dat diverse activisten van de vrouwenbeweging vervolgd zijn of worden wegens hun betrokkenheid bij de campagne "een miljoen handtekeningen", welke tot doel heeft de intrekking te bewerkstelligen van wetten die discriminerend zijn tegen vrouwen, waarbij het voornemen is om dat miljoen handtekeningen aan te bieden aan het nationale parlement (de Majlis), H. overwegende dat Iran nog steeds geen partij is bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de afschaffing van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen, I. overwegende dat de Iraanse autoriteiten in juni 2007 in Teheran een respressieve actie hebben ondernomen tegen twee studentenorganisaties, waarbij een groot aantal studenten werd gearresteerd, ook al is een aantal van hen vervolgens weer tegen een borgsom vrijgelaten; overwegende dat ook de vereniging van oud-studenten in Iran verboden werd, zulks in schending van de Iraanse wetgeving en de internationale mensenrechtennormen inzake vrijheid van vereniging, J. overwegende dat het Ministerie voor Cultuur en islamitische leidsnoeren procedurele richtlijnen voor publicaties heeft afgekondigd, hetgeen geleid heeft tot een verscherping van de censuur, en dat journalisten vaker worden lastiggevallen en in hechtenis genomen, terwijl het tegelijkertijd regelmatig voorkomt dat persorganen en andere media door de autoriteiten worden gesloten, K. overwegende dat de onderdrukking van de vakbondsbeweging verscherpt is door de arrestatie van gerenommeerde leiders als Mansour Osanlou - voorzitter van de vakbond voor arbeiders van Teheran voor buschauffeurs (SWTBC) - en zijn plaatsvervanger Ebrahim Madadi, alsook Mahmoud Salehi, de voormalige voorzitter van de Unie van bakkerijpersoneel, L. overwegende dat minderheden in toenemende mate gediscrimineerd en in het nauw gedreven worden vanwege hun godsdienstige of etnische achtergrond, vooral in de grensregio's (Koerdistan, Khoezistan, Sistan-Baloetsjistan, Azerbeidzjan), waarbij middelen worden aangewend als langdurige hechtenis en de terdoodveroordeling van enkele van hun leden, M. overwegende dat leden van de religieuze gemeenschap der Baha'i hun geloof niet kunnen uitoefenen, aan ernstige vervolgingen blootgesteld staan en beroofd zijn van vrijwel al hun burgerrechten (bv. recht op eigendom, toegang tot hoger onderwijs), terwijl hun religieuze gebouwen aan vernieling worden blootgesteld, N. overwegende dat Iraanse asielzoekers, die door derde landen naar Iran zijn teruggestuurd, ernstige risico's van vervolging lopen, zoals blijkt uit het recente geval van Rasool Ali Mezrea - een lid van de Al Ahwaz Bevrijdingsorganisatie, die met executie bedreigd wordt nadat hij onder dwang uit Syrië werd uitgezet - ondanks zijn status van een door het Hoge Commissariaat voor de vluchtelingen van de VN erkende vluchteling, 1. geeft uitdrukking aan zijn diepe bezorgdheid over de verslechtering van de mensenrechtensituatie in Iran in de afgelopen jaren; doet een beroep op de Iraanse autoriteiten om hun verplichtingen na te komen die voortvloeien uit de internationale mensenrechtennormen en de door Iran geratificeerde verdragsteksten, door universele waarden te verdedigen en alle personen het recht toe te kennen om van hun burgerrechten en politieke vrijheden gebruik te maken; 2. spreekt zijn scherpe veroordeling uit over de executie door steniging van Jafar Kiani op 5 juli 2007 in het dorp Aghche-kand (provincie Qazvin) en doet een beroep op de Iraanse autoriteiten om uitvoering te geven aan het door hen afgekondigde moratorium op steniging; eist dat het Iraanse islamitische wetboek van strafrecht herzien wordt, zodat steniging wordt afgeschaft; 3. is ernstig bezorgd over de dramatische toename van de onderdrukking van maatschappelijke organisaties in Iran in het afgelopen jaar; verzoekt de autoriteiten van Iran een einde te maken aan de wrede onderdrukking van personen die vrouwenrechten verdedigen, van activisten voor de campagne "één miljoen handtekeningen", studentenbewegingen, verdedigers van minderheidsrechten, intellectuelen, leraren, journalisten, bloggers en vakbondsactivisten; 4. herinnert de regering van Iran aan haar verplichtingen, als verdragspartner bij het Internationaal Verdrag inzake burgerlijke en politieke rechten en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, om fundamentele mensenrechten te handhaven, en met name de vrijheid van meningsuiting te respecteren, en dringt aan op invrijheidstelling van alle gewetensgevangenen; 5. is onthutst over het explosief toenemende aantal geregistreerde executies, waarbij de geëxecuteerden in vele gevallen geen eerlijk proces hebben gehad; 6. dringt er bij de Iraanse regering op aan om volledig te hand te houden aan zijn wetboek voor de strafrechtelijke procedure en om aan alle personen een recht op een eerlijk proces toe te kennen, in het kader waarvan zij met name vanaf het begin van de gerechtelijke procedure toegang moeten krijgen tot een advocaat; dringt aan op de onvoorwaardelijke verstrekking van adequate medische bijstand aan gevangenen die in een slechte gezondheidstoestand verkeren; 7. spreekt zijn scherpe veroordeling uit over de doodvonnissen en executies in Iran, en in het bijzonder die welke jeugdige overtreders en minderjarigen betreffen, en dringt er bij de Iraanse autoriteiten op aan om zich te houden aan de internationaal erkende juridische garanties met betrekking tot minderjarigen, zoals het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind; 8. dringt er bij de Iraanse autoriteiten op aan om praktische uitvoering te geven aan het verbod op foltering, dat in april 2004 door het hoofd van de rechterlijke macht was aangekondigd; 9. doet een beroep op het Iraanse parlement om wijzigingen te brengen in de Iraanse perswetgeving en het Iraanse wetboek van strafrecht, teneinde deze in overeenstemming te brengen met het Internationaal Verdrag inzake burgerlijke en politieke rechten, en daarin met name alle strafrechtelijke bepalingen te schrappen die betrekking hebben op de vreedzame uiting van meningen, met inbegrip van de pers; 10. verlangt dat de vele persorganen die gesloten zijn of aan censuur werden onderworpen weer kunnen functioneren onder duidelijke regels, die de persvrijheid garanderen; 11. doet een beroep op de Iraanse autoriteiten om meer vaart te zetten achter het onderzoek naar verdachte gevallen van het overlijden van of de moord op intellectuelen en politieke activisten, zodat de vermoedelijke daders voor de rechter worden gebracht; 12. doet een beroep op de leden van Majlis om dringend wijzigingen aan te brengen in het Wetboek van strafrecht, teneinde het moratorium op steniging om te zetten in een definitief verbod, en wetgeving aan te nemen die het onmogelijk maakt om minderjarige personen te executeren en de doodstraf uit te spreken in gevallen van homoseksuele handelingen en overspel; 13. doet een beroep op de autoriteiten van Iran om in zaken waarin de doodstraf kan worden uitgesproken alle vereiste juridische garanties te bieden en het aantal overtredingen waarvoor dat met de doodstraf kan worden bestraft te beperken, als een eerste stap op weg naar de totale afschaffing van deze straf; doet een beroep op het volk van Iran om zijn steun te verlenen aan de campagne getiteld "stop de doodstraf: de wereld neemt een besluit", die georganiseerd is door de Wereldcoalitie tegen de doodstraf (WCADP) en andere niet-gouvernementele organisaties; 14. doet een beroep op de autoriteiten om zich te houden aan internationaal erkende juridische garanties met betrekking tot personen die tot religieuze minderheden behoren, of deze nu erkend zijn of niet; veroordeelt de huidige misachting van minderheidsrechten en eist dat minderheden de mogelijkheid krijgen om alle rechten uit te oefenen die krachtens de Iraanse grondwet en de internationale wetgeving verleend worden; dringt er verder bij de autoriteiten op aan om een einde te maken aan vormen van discriminatie op grond van religie of etnische oorsprong en tegen personen die tot minderheden behoren, zoals de Koerden, Azeri's, Arabieren, Baloetsji's en Baha'i; dringt er met name op aan dat het de facto bestaande verbod op de uitoefening van het Baha'i geloof wordt opgeheven; 15. verzoekt de autoriteiten van Iran om onmiddellijke invrijheidsstelling van alle gewetensgevangenen, en in het bijzonder van de journalisten Emaddedin Baghi, Ako Kurdnasab, Ejlal Ghavami, Mohammad Sadegh Kaboudvand, Said Matinpour, Adnan Hassanpour, Abdolvahed Botimar, Kaveh Javanmard en Mohammad Hassan Fallahieh, de vakbondsleden Mansour Osanlou, Ebrahim Madadi en Mahmoud Salehi en de studenten Ehsan Mansouri, Majid Tavakoli en Ahmad Ghassaban; veroordeelt de arrestatie en de gevangenhouding van de mensenrechtenactivist Dr. Sohrab Razzaghi op 24 oktober 2007 en dringt aan op zijn onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating." 16. dringt er bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op aan om goedkeuring te hechten aan een resolutie waarin de schendingen van de mensenrechten in Iran expliciet en krachtdadig worden veroordeeld en om dringend maatregelen te nemen om een halt toe te roepen aan de recente golf van executies in dat land; 17. doet een beroep op de Raad en de Commissie om de ontwikkelingen in Iran nauwgezet te volgen en ook concrete gevallen van schendingen van mensenrechten aan de orde te stellen; doet een beroep op de Raad en de Commissie om verslag uit te brengen over het toezicht dat zij houden op de situatie in Iran; 18. stelt voor nieuw leven in te blazen aan de mensenrechtendialoog tussen Iran en de EU, die sinds juni 2004 is onderbroken; 19. spreekt nogmaals zijn steun uit voor alle organisaties en personen in Iran die naar dialoog streven in hun strijd om democratische rechten; 20. doet een beroep op de Commissie om naar beste vermogen steun te verlenen aan maatschappelijke organisaties en academische, sociaal-economische en culturele uitwisselingen tussen Europa en Iran, zulks in het belang van een open dialoog, met name in het kader van het nieuwe instrument voor democratie en mensenrechten; 21. doet een beroep op de lidstaten van de EU om zich te onthouden van uitzettingen van Iraanse asielzoekers, met inbegrip van personen die op grond van hun seksuele oriëntatie vervolgd worden, en doet een beroep op de Griekse regering om niet over te gaan tot de uitzetting naar Iran van Mohammad Hassan Talebi, Mohammad Hossein Jaafari en Vahid Shokoohi Nia; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de VN mensenrechtenraad, het hoofd van het Opperste Gerechtshof van Iran en de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Iran. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Pakistan, en met name de resolutie van 12 juli 2007 (1) , – gezien de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Pakistan inzake partnerschap en samenwerking van 24 november 2001, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 mei 2007 over Kasjmir (2) , – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat Benazir Bhutto, voorzitster voor het leven van de Pakistaanse Volkspartij (PPP), op 18 oktober 2007 is teruggekeerd naar Pakistan; overwegende dat de terugkeer van mevrouw Bhutto naar Karachi werd gemarkeerd door een verschrikkelijke bomaanslag die leidde tot de dood van meer dan 130 mensen en meer dan 500 gewonden; overwegende dat de reeds kwetsbare, pre-electorale sfeer in Pakistan door deze aanval nog verder is verhit, B. overwegende dat een poging van Nawaz Sharif, voorzitter van de Pakistaanse Moslimliga, om terug te keren naar Pakistan is mislukt, omdat hij werd gedwongen om het land onmiddellijk na aankomst weer te verlaten, C. overwegende dat er duidelijke tekenen zijn van een militarisering van Pakistan en een toegenomen rol van de geheime diensten die een zeer belangrijke invloed blijven uitoefenen in politiek, bestuur en economie van Pakistan, D. overwegende dat de huidige zittingsperiode van het Parlement op 15 november 2007 afloopt, en dat voor midden januari 2008 algemene verkiezingen in Pakistan zijn aangekondigd, E. overwegende dat het herstel van de democratie vereist dat de macht weer wordt overgedragen aan een burgerregering, F. overwegende dat het Hooggerechtshof van Pakistan op 17 oktober 2007 zijn hoorzitting heeft hervat over de vraag of de verkiezing van President Musharraf in overeenstemming is met de Grondwet, en naar verwachting een van de komende dagen uitspraak zal doen, G. overwegende dat de Europese Unie Pakistan aanzienlijke financiële middelen verstrekt voor de verlichting van armoede, volksgezondheid en staatsonderwijs, 1. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de zelfmoordbomaanslag op de oppositieleider en burgers; verlangt dat de regering van Pakistan onmiddellijke stappen onderneemt om een grondig en onafhankelijk onderzoek naar deze aanval in te stellen teneinde alle personen die daarvoor verantwoordelijk zijn voor de rechtbank te brengen; 2. betuigt het volk van Pakistan zijn diepste medeleven, en met name de gezinnen van al diegenen die bij deze afschuwelijke daad zijn gedood of verwond; 3. geeft nogmaals uiting aan zijn solidariteit met het volk van Pakistan, dat de doelstellingen van democratisch bestuur en een transparant en controleerbaar staatsapparaat aanhangt, en dat moedig en vastberaden reageert op terroristisch en crimineel geweld; 4. dringt bij Pakistan aan op handhaving van alle beginselen zoals die in de reeds aangehaalde Samenwerkingsovereenkomst zijn verankerd, en dan met name de clausule betreffende democratie en mensenrechten; 5. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over het gedwongen vertrek van de voormalige minister-president Nawaz Sharif naar Saudi-Arabië op 10 september 2007, in weerwil van een uitspraak van het Hooggerechtshof van Pakistan op grond waarvan hij naar Pakistan mocht terugkeren; 6. verzoekt de regering van Pakistan, als voorwaarde vooraf voor het houden van democratische verkiezingen, de terugkeer toe te staan van alle politieke leiders ten einde de extremistische krachten in het land te weerstaan en een bijdrage te leveren aan de totstandkoming van een regering die zijn legitimiteit ontleent aan vrije en eerlijke verkiezingen en in de plaats komt van de huidige militaire dictatuur; 7. dringt er nogmaals op aan dat de in te stellen tijdelijke regering neutraal moet zijn, en spreekt er nogmaals zijn bezorgdheid over uit dat over de samenstelling van de tijdelijke regering alleen door President Musharraf zal worden beslist; 8. betreurt een aantal recente procedures voor het Hooggerechtshof in Pakistan die aanleiding geven tot ernstige bezorgdheid over niet-toepassing van de beginselen van de rechtsstaat; dringt er bij de regering van Pakistan op aan zich te onthouden van politieke inmenging en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te eerbiedigen; 9. betreurt het dat President Musharraf zijn post van chef van de generale staf niet heeft opgegeven alvorens zich kandidaat te stellen als en te worden verkozen tot president, hoewel hij dat eerder wel aan de Europese Unie had toegezegd; dringt er nogmaals op aan dat hij dit alsnog doet alvorens zijn ambt op te nemen; merkt op dat het feit dat hij niet de daad bij het woord heeft gevoegd een negatief effect heeft gehad op de geloofwaardigheid van het presidentschap in Pakistan; 10. spreekt zijn veroordeling uit over de willekeurige arrestatie van leden van de oppositie, toen zij kritiek uitoefenden op President Musharraf, en dringt er bij de regering op aan de richtlijn van het Hooggerechtshof om een einde te maken aan de verdwijningen van politieke tegenstanders te aanvaarden en ten uitvoer te leggen; 11. dringt erop aan dat Pakistan weer een democratische regering krijgt op basis van het houden van vrije, eerlijke en transparante verkiezingen in januari 2008, en waarschuwt voor het uitroepen van de noodtoestand of andere maatregelen tot onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting, vereniging, vergadering en reizen; dringt er bij de regering van Pakistan op aan alle partijen gelijkelijk toegang tot de media te geven; 12. dringt er bij Pakistan op aan om onmiddellijk stappen te ondernemen teneinde de invloed van het leger in de maatschappij als geheel te beperken; dringt er bij de Pakistaanse regering op aan een overgang naar burgerbestuur te respecteren en de democratische instellingen te versterken als enige mogelijkheid om een antwoord te vinden op de uitdagingen waarvoor de Pakistaanse samenleving zich gesteld ziet; dringt er nogmaals bij de regering op aan de rol en de invloed van het leger en andere gewapende groepen te beperken en de macht terug te geven aan democratische instellingen; 13. is bezorgd over berichten omtrent voortdurende onderdrukking van godsdienstige minderheden, zoals christenen, boeddhisten, hindoes, sikhs en ahmadi's en de toepassing van tegen hen gerichte blasfemiewetten; 14. dringt er bij de regering van Pakistan op aan onmiddellijk stappen te ondernemen tot beëindiging van een dergelijke op godsdienst gebaseerde repressie, en de integriteit en veiligheid van alle minderheden te waarborgen door hen werkelijke en doeltreffende wettelijke en politieke bescherming te bieden; dringt bij Pakistan aan op hervorming van de blasfemiewetgeving, waarvan op zo grote schaal misbruik wordt gemaakt; dringt er bij de regering van Pakistan op aan te zorgen voor een adequate bescherming van advocaten en mensenrechtenactivisten die worden geconfronteerd met bedreigingen wegens het verdedigen van personen die beschuldigd worden van blasfemie; dringt er bij de regering van Pakistan op aan te zorgen voor een adequate bescherming voor kwetsbare religieuze en andere minderheidsgemeenschappen die door extremisten worden bedreigd zich onder dwang te bekeren, en worden geconfronteerd met gewelddadige intimidatie door extremisten; 15. verzoekt de Pakistaanse autoriteiten de zogenaamde Hudood-wetten, die hebben geleid tot de gevangenneming van honderden vrouwen, in te trekken; 16. juicht het toe dat de EU toezicht zal houden op de parlementsverkiezingen in Pakistan en dat het Parlement zal deelnemen aan de waarnemingsmissie; geeft uiting aan zijn bezorgdheid over het feit dat Pakistaanse vrouwen mogelijk niet volledig aan het democratische proces kunnen deelnemen als gevolg van het feit dat een academische graad nodig is om kandidaat te kunnen zijn voor de verkiezingen, als gevolg waarvan 70% van de Pakistaanse vrouwen daarvan worden uitgesloten; dringt aan op opheffing van deze beperking; 17. onderkent de inspanningen die Pakistan zich getroost om weerstand te bieden aan de opkomst van terroristische groepen; betreurt dat de regeling die werd bereikt teneinde verdere conflicten in Noord-Waziristan te voorkomen, geen succes had; verzoekt de regering nieuw opstandelingengeweld te bestrijden door middel van proportionele maatregelen, de beginselen van de rechtsstaat te handhaven en de burgerlijke en politieke rechten ook in dat gebied toe te passen; 18. spreekt met betrekking tot het voortduren van de opstand in Balochistan de wens uit dat het leger zich onthoudt van het ondersteunen van islamistische partijen in een poging de seculiere Baloch- en de gematigde Pashtun-krachten tegen te werken; dringt verder aan op de vrijlating van alle politieke gevangenen, met inbegrip van hen die onwettig worden vastgehouden door geheime diensten; 19. wijst met nadruk op het belang van universele toegang tot staatsonderwijs en een doeltreffend toezicht op de madrassa's teneinde te voorkomen dat extremisten de controle daarover verwerven; verzoekt de regering van Pakistan zijn eerdere toezegging met betrekking tot de aanwezigheid van buitenlandse studenten op de madrassa's gestand te doen; 20. verzoekt de lidstaten de gedragscode van de EU betreffende wapenuitvoer volledig in acht te nemen; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van Pakistan. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Darfur en met name die van 27 september 2007 (1) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU over de situatie in Darfur, aangenomen te Wiesbaden op 28 juni 2007, – gelet op de op 28 en 29 april 2007 in Tripoli goedgekeurde Consensus van Tripoli inzake het politieke proces voor Darfur, – gezien het in april 2004 door de Afrikaanse Unie (AU) genomen besluit om in Soedan een Missie van de Afrikaanse Unie (AMIS) op te zetten, – gelet op VN-resolutie 1706(2006), waarin wordt voorgesteld in Darfur een 22 000 man sterke vredesmacht te stationeren, – gelet op het statuut van het Internationale Strafhof met betrekking tot internationale vredeshandhavingsmissies, – gelet op resolutie 1778 van de VN-Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 25 september 2007, die voorziet in een multidimensionale operatie in Oost-Tsjaad en het noordoostelijk deel van de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR), bestaande uit een VN-missie (MINURCAT), een door de VN getrainde Tsjadische politiemacht en een militaire operatie van de Europese Unie (EUFOR), – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat ongeïdentificeerde troepen op 30 september 2007 een basis van de Afrikaanse Unie (AU) in Haskanita (zuidelijk Darfur) aanvielen, waarbij 10 vredessoldaten van de Afrikaanse Unie en politieagenten om het leven kwamen en ten minste 8 andere medewerkers van de Missie van de Afrikaanse Unie (AMIS) in Soedan ernstig gewond raakten, terwijl nog ongeveer 40 mensen vermist zijn, zoals gemeld door de AU, B. overwegende dat de onderbemande AU-vredesmacht nog nooit zo'n groot verlies aan mensenlevens heeft geleden, C. overwegende dat bij het oplaaiende geweld in zuidelijk Darfur in de afgelopen weken drie chauffeurs van het Wereldvoedselprogramma (WFP) om het leven zijn gekomen en dat de hulporganisatie Artsen Zonder Grenzen heeft besloten haar medewerkers uit de stad Muhajiriya te evacueren, waardoor vele ontheemden daar zonder medische hulp zijn achtergebleven, D. overwegende dat er in Darfur momenteel ongeveer 7 000 soldaten en politieagenten van de AMIS gestationeerd zijn, die praktisch als enigen ter plaatse bescherming aan de burgerbevolking bieden; overwegende dat een gecombineerde AU-VN-vredesmacht UNAMID van 26 000 man waarvoor in juli 2007 toestemming is verleend, nog gestationeerd moet worden, E. overwegende dat AMIS tot taak heeft toe te zien op de naleving van het vredesakkoord voor Darfur en verscheidene andere wapenstilstandsakkoorden, F. overwegende dat de aanvallen op AMIS-medewerkers de laatste tijd zijn toegenomen en dat er sinds de stationering in 2004 meer dan 25 soldaten en andere medewerkers om het leven zijn gekomen en tientallen medewerkers gewond zijn geraakt, G. overwegende dat sinds het mislukken van het vredesakkoord voor Darfur wetteloosheid en onveiligheid zijn toegenomen, H. verheugd over het feit dat de UNAMID-troepenmacht in tegenstelling tot de huidige AU-waarnemers actief mogen ingrijpen om levens te redden, I. overwegende dat het minstens een jaar zal duren voordat de vredesmacht op volle sterkte is, 1. is diep bedroefd en hevig geschokt omdat bij Haskanita en Muhajiriya mensen om het leven zijn gebracht en plunderingen plaatsvinden, 2. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over het doden van de 10 AU-vredessoldaten en beschouwt dit als een oorlogsmisdaad die met spoed door de AU en de VN moet worden onderzocht; 3. betreurt dat de onveiligheid in de regio toeneemt, zoals blijkt uit deze gewelddaden en de gestage stroom berichten van internationale waarnemers en NGO's in Darfur; 4. verlangt dat de vijandelijkheden en aanvallen op AMIS, burgers, mensen en materieel van humanitaire organisaties en hulpkonvooien onmiddellijk worden gestaakt; 5. verzoekt de Soedanese regering en de rebellen hun volledige medewerking te verlenen aan een onafhankelijk onderzoek naar de afschuwelijke aanval op Haskanita en alle verantwoordelijken te berechten; 6. beklemtoont dat moet worden opgehelderd wat er met de nog vermiste vredessoldaten is gebeurd en verlangt dat de groep die voor de aanval verantwoordelijk was onverwijld laat weten waar de vermisten zich bevinden; 7. betreurt dat de aanval heeft plaatsgevonden terwijl de AU en de VN zich maximaal inzetten om de vredesbesprekingen over Darfur op 27 oktober 2007 in Libië te doen hervatten; dringt aan op de stationering van de UNAMID-vredesmacht om bij te dragen tot de beëindiging van het conflict in Darfur; 8. beklemtoont dat het gewoonterechtelijk oorlogsrecht verbiedt aanvallen te richten op mensen en materieel van een internationale vredesmacht als die niet rechtstreeks in vijandelijkheden verwikkeld is; 9. is er verheugd over dat de Soedanese regering op 12 juni 2007 de stationering van de UNAMID-vredesmacht heeft geaccepteerd, maar wijst erop dat de Soedanese regering al eerder toezeggingen inzake de komst van een gecombineerde troepenmacht heeft gedaan die zij niet is nagekomen; dringt aan op spoedige stationering van de UNAMID-vredesmacht met een mandaat dat efficiënte bescherming van de burgerbevolking mogelijk maakt, en dringt er bij de VN op aan dat zij haar belofte gestand doet en de beloofde troepen ook levert; 10. wijst de Soedanese regering erop dat zij als eerste voor de binnenlandse veiligheid verantwoordelijk is en dat zij deze verantwoordelijkheid niet op de internationale gemeenschap mag afwentelen; 11. verzoekt de EU-lidstaten en de VN zonder verder dralen de essentiële politieke, financiële, logistieke, technische en andere steun, met inbegrip van gespecialiseerd personeel, aan AMIS en UNAMID te leveren, zodat de overdracht uiterlijk eind december 2007 tijdig zijn beslag kan krijgen; dringt er bij de Soedanese regering op aan dat zij de steun en troepen uit alle landen accepteert en alles in het werk stelt om de uitvoering van hun mandaat mogelijk te maken; 12. wijst erop dat de manschappen, voertuigen en ander materieel van alle partijen duidelijk te onderscheiden moeten zijn van de humanitairehulpverleners omwille van een strikte neutraliteit en ter voorkoming van militaire aanvallen; 13. verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te houden van het goede verloop bij de besteding van de financiële hulp aan AMIS en met name de uitbetaling van wedde en daggeld aan de AMIS-soldaten; 14. verlangt dat de EU, de VN en de AU één front vormen om het conflict in Darfur tot een oplossing te brengen en voorrang te geven aan een alomvattend vredesproces door middel van een politieke dialoog tussen alle betrokken partijen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten van de EU, de regering en het parlement van Soedan, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de staatshoofden en regeringsleiders van de Arabische Liga, de regeringen van de ACS-landen, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de instellingen van de Afrikaanse Unie. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 192 en 232 van het EG-Verdrag, – gelet op de Kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie van 26 mei 2005, – gezien de mededeling van de Commissie "Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie - Een actieplan" ( COM(2003)0284 ) – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 juli 2006 over recente ontwikkelingen en vooruitzichten in het vennootschapsrecht (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 februari 2007 over het statuut van de Europese besloten vennootschap (2) , – onder verwijzing naar de mondelinge vraag O-0042/07 ingediend door zijn Commissie Commissie juridische zaken over de stand van zaken in de wetgevingsprocedure betreffende het "Statuut van de Europese besloten vennootschap" en de "Veertiende richtlijn vennootschapsrecht", – gelet op de verklaring van de Commissie in de huidige plenaire vergadering, – gelet op artikel 39, lid 5 en artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. A overwegende dat de regelgeving in de EU inzake vennootschapsrecht en corporate governance moet worden aangepast om rekening te houden met de toenemende trend onder Europese vennootschappen om binnen de EU grensoverschrijdend te opereren en met de voortgaande integratie van Europese markten, 1. verwelkomt de aankondiging door de Commissie dat uiterlijk 30 juni 2008 een wetgevingsvoorstel inzake het statuut van de Europese besloten vennootschap zal worden ingediend; 2. is in het bijzonder met deze aankondiging van de Commissie ingenomen gezien de resolutie van het Parlement van 1 februari 2007 en gezien artikel 192 EG-Verdrag, dat handelt over verzoeken van het parlement aan de Commissie om indiening van wetgevingsvoorstellen; 3. verwacht stellig dat dit wetgevingsvoorstel formeel wordt opgenomen in het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2008; 4. vertrouwt erop dat de Commissie hiermee niet in gebreke blijft en het voorstel zoals aangekondigd vóór de tijdslimiet van 30 juni 2008 zal indienen; 5. betreurt dat de Commissie het Parlement, na lang wachten nu meedeelt niet voornemens te zijn een wetgevingsvoorstel voor een veertiende Vennootschapsrichtlijn inzake de verplaatsing van de maatschappelijke zetel in te dienen; 6. behoudt zich niettemin het recht voor om verdere stappen te ondernemen ten aanzien van de kwestie van verplaatsing over de grens van de maatschappelijke zetel van vennootschappen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.