(Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0809 ) (1) , – gezien de tekst van de Raad (5532/2005), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto de artikelen 13 en 308 van het EG-Verdrag (C6-0039/2005), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0122/2005 ), 1. stemt in met de sluiting van de kaderovereenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Albanië. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0809 ) (1) , – gezien de tekst van de Raad (5532/2005), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto de artikelen 13 en 308 van het EG-Verdrag (C6-0040/2005), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0122/2005 ), 1. stemt in met de sluiting van de kaderovereenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Bosnië en Herzegovina. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0809 ) (1) , – gezien de tekst van de Raad (5532/2005), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto de artikelen 13 en 308 van het EG-Verdrag (C6-0041/2005), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0122/2005 ), 1. stemt in met de sluiting van de kaderovereenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Kroatië. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0809 ) (1) , – gezien de tekst van de Raad (5532/2005), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto de artikelen 13 en 308 van het EG-Verdrag (C6-0042/2005), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0122/2005 ), 1. stemt in met de sluiting van de kaderovereenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0809 ) (1) , – gezien de tekst van de Raad (5532/2005), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto de artikelen 13 en 308 van het EG-Verdrag (C6-0043/2005), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0122/2005 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Servië en Montenegro. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0028 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0034/2005), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0107/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0798 ) (1) , – gelet op artikel 37 juncto artikel 300, lid 2, tweede alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0010/2005), – gelet op artikel 51, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0052/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de toetreding tot het Verdrag, 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0775 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 152, lid 4, letter b) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0223/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0098/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan artikel 1, lid 14 en wijzigt artikel 2 van het Commissievoorstel; 2. zet de behandeling van de resterende tekst van het Commissievoorstel voort en zal deze zo spoedig mogelijk in eerste lezing aannemen; 3. splitst het voorstel dienovereenkomstig op; 4. verzoekt de Commissie en de Raad de wijzigingen op de overgangmaatregelen van verordening (EG) nr. 999/2001 en de substantiële wijzigingen van de verordening in twee aparte verordeningen te behandelen; 5. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 10 mei 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2005 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 999/2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën , wat betreft de verlenging van de geldigheidsduur van overgangsmaatregelen (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 152, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie, Na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité, Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 999/2001 (3) beoogt één juridisch kader te bieden voor overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE's) in de Gemeenschap. (2) Bij Verordening (EG) nr. 1128/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 999/2001 wat betreft de verlenging van de geldigheidsduur van overgangsmaatregelen (4) is de geldigheidsduur van overgangsmaatregelen vastgesteld krachtens Verordening (EG) nr. 999/2001 verlengd tot uiterlijk 1 juli 2005 . (3) Teneinde de rechtszekerheid te garanderen wanneer de geldigheidsduur van de overgangsmaatregelen van Verordening(EG) nr. 999/2001 verlopen is, en hangende de herziening van definitieve maatregelen alsmede de invoering van een algemene strategie inzake TSE's, moeten de overgangsmaatregelen nogmaals tot 1 juli 2007 worden verlengd. (4) In het belang van de rechtszekerheid en teneinde de legitieme verwachtingen van de economische actoren te beschermen hangende de substantiële herziening van Verordening (EG) nr. 999/2001, dient deze verordening in werking te treden op 1 juli 2005. (5) Verordening (EG) nr. 999/2001 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 23, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 999/2001 wordt vervangen door: Volgens die procedure worden voor een periode die uiterlijk op 1 juli 2007 afloopt ook overgangsmaatregelen vastgesteld voor de overgang van de huidige regeling naar de bij deze verordening vastgestelde regeling. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 1 juli 2005. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0658 ) (1) , – gelet op artikel 175, lid 1, juncto de eerste zin van de eerste alinea van artikel 300, lid 2, en artikel 300, lid 4, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0173/2004), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0088/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0246 ) (1) , – gelet op artikel 93 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0009/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0097/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12884/1/2004 – C6-0006/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002)0581 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel ( COM(2004)0245 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0102/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 10 mei 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het beheer van de zwemwaterkwaliteit en tot intrekking van Richtlijn 76/160/EEG HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (6) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Voortbouwend op de mededeling van de Commissie over duurzame ontwikkeling heeft de Europese Raad doelstellingen geformuleerd als algemene richtsnoeren voor de toekomstige ontwikkeling op prioritaire gebieden zoals "volksgezondheid" en "natuurlijke hulpbronnen". (2) Water is een schaarse natuurlijke hulpbron, waarvan de kwaliteit moet worden beschermd, behoed, beheerd en behandeld. Met name oppervlaktewateren zijn hernieuwbare bronnen met een beperkt vermogen om te herstellen van de schadelijke effecten van menselijke activiteiten. (3) Het beleid van de Gemeenschap ten aanzien van het milieu moet gericht zijn op een hoog beschermingsniveau, en bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen voor het behoud, de bescherming en de verbetering van de kwaliteit van het milieu en de bescherming van de gezondheid van de mens. (4) In december 2000 heeft de Commissie een mededeling aan het Europees Parlement en de Raad over de ontwikkeling van een nieuw zwemwaterbeleid goedgekeurd, en een breed overleg op gang gebracht met alle belanghebbenden en betrokken partijen. Het belangrijkste resultaat van het overleg was algemene steun voor de ontwikkeling van een nieuwe zwemwaterrichtlijn op basis van de meest recente wetenschappelijke gegevens en met meer aandacht voor een bredere publieksparticipatie. (5) Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (8) bevat de toezegging dat een hoog niveau van bescherming van het zwemwater zal worden gerealiseerd, onder meer door herziening van Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van zwemwater (9) . (6) Uit hoofde van het Verdrag moet de Gemeenschap bij het bepalen van haar beleid op milieugebied onder meer rekening houden met de beschikbare wetenschappelijke en technische gegevens. In het kader van deze richtlijn moet bij de implementatie van de betrouwbaarste indicatorparameters om microbiologische gezondheidsrisico's te bepalen en een hoog beschermingsniveau te bereiken, gebruik worden gemaakt van wetenschappelijke gegevens. Er dienen met spoed verdere epidemiologische studies te worden verricht van de aan het zwemmen, met name in zoet water, verbonden gezondheidsrisico's. (7) Teneinde de doelmatigheid en het verstandig gebruik van hulpbronnen te verbeteren, dient deze richtlijn nauw te worden gecoördineerd met andere communautaire wetgeving op het gebied van water, zoals Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (10) , Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (11) en Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (12) . (8) Onder de belanghebbenden moet passende informatie worden verspreid over de voorgenomen maatregelen en het verloop van de implementatie. Het publiek moet tijdig en naar behoren worden geïnformeerd over de resultaten van de controle van de zwemwaterkwaliteit en over de risicobeheersmaatregelen ter voorkoming van gevaren voor de gezondheid, met name in geval van voorspelbare kortstondige verontreiniging of abnormale situaties. Er moet gebruik worden gemaakt van nieuwe technologieën waarmee het publiek doelmatig en op vergelijkbare wijze kan worden voorgelicht over het zwemwater in de gehele Gemeenschap. (9) Teneinde het publiek tijdig te beschermen tegen en te informeren over uitzonderlijke gebeurtenissen zoals overstromingen of defecten in de infrastructuur, moeten rampenplannen worden ontwikkeld, met inbegrip van systemen voor vroegtijdige waarschuwing. (10) Voor de controle moeten geharmoniseerde analysemethoden en -praktijken worden toegepast. Voor het verkrijgen van een realistische indeling van zwemwater, is observatie en kwaliteitsbeoordeling over een langere periode noodzakelijk. (11) De conformiteit moet een zaak zijn van adequate beheersmaatregelen en kwaliteitsborging, en niet uitsluitend van metingen en berekeningen. Als basis voor de beheersmaatregelen zou een stelsel van zwemwaterprofielen daarom een beter inzicht kunnen bieden in de betrokken risico's. Tegelijkertijd moet bijzondere aandacht worden besteed aan de inachtneming van kwaliteitsnormen en een samenhangende overgang van Richtlijn 76/160/EEG naar de nieuwe richtlijn. (12) Op 25 juni 1998 heeft de Gemeenschap het VN/ECE-Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (het Verdrag van Aarhus) ondertekend. De Gemeenschapswetgeving moet naar behoren worden afgestemd op dat verdrag gezien de bekrachtiging ervan door de Gemeenschap. Derhalve is het passend om in deze richtlijn bepalingen op te nemen betreffende toegang van het publiek tot informatie en inspraak van het publiek bij de uitvoering ervan , overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 (13) inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 (14) tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu . (13) Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk het bereiken door de lidstaten op grond van gemeenschappelijk normen, van een goede zwemwaterkwaliteit en een hoog beschermingsniveau in de gehele Gemeenschap niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (14) De maatregelen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van deze richtlijn moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (15) . (15) Het onverminderde belang van het Europees beleid ten aanzien van het zwemwater blijkt elk badseizoen opnieuw uit het feit dat het publiek beschermd wordt tegen incidentele en chronische verontreiniging als gevolg van lozingen in of bij Europese badzones. De algehele kwaliteit van het zwemwater is sinds de inwerkingtreding van Richtlijn 76/160/EEG aanzienlijk verbeterd. De richtlijn is evenwel gebaseerd op de stand van de kennis en de ervaring in het begin van de jaren 1970. Het zwemwatergebruik is sindsdien structureel veranderd, evenals de stand van de wetenschappelijke en technische kennis. Die richtlijn dient derhalve te worden ingetrokken. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Doel en toepassingsgebied 1. Deze richtlijn stelt bepalingen vast voor: 2. Doel van deze richtlijn is het behoud, de bescherming en de verbetering van de milieukwaliteit en de bescherming van de gezondheid van de mens, aanvullend op Richtlijn 2000/60/EG. 3. Deze richtlijn is van toepassing op elk oppervlaktewater waar, naar verwachting van de bevoegde autoriteit, een groot aantal mensen zal zwemmen, en waar zwemmen niet permanent verboden is of waarvoor geen permanent negatief zwemadvies bestaat (hierna "zwemwater" te noemen). Zij is niet van toepassing op: Artikel 2 Definities Voor de doeleinden van deze richtlijn gelden de volgende definities: HOOFDSTUK II KWALITEIT EN BEHEER VAN ZWEMWATER Artikel 3 Controle 1. De lidstaten wijzen elk jaar alle zwemwateren aan en bepalen de duur van het badseizoen. Zij doen dit voor het eerst vóór de aanvang van het eerste badseizoen na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de in bijlage I, kolom A, genoemde parameters worden gecontroleerd overeenkomstig bijlage IV. 3. Het controlepunt is de locatie in het zwemwater waar: 4. Vóór het begin van elk badseizoen, en de eerste maal vóór het begin van het derde volledige badseizoen na de inwerkingtreding van deze richtlijn, wordt voor elk zwemwater een tijdschema voor controle vastgesteld. De controle wordt uitgevoerd binnen vier dagen na de in het tijdschema bepaalde datum. 5. De lidstaten kunnen de controle van de in bijlage I, kolom A, genoemde parameters invoeren tijdens het eerste volledige badseizoen na de inwerkingtreding van deze richtlijn. In dat geval wordt de controle uitgevoerd volgens de in bijlage IV bepaalde frequentie. De resultaten van deze controle kunnen worden gebruikt om de in artikel 4 bedoelde reeksen zwemwaterkwaliteitsgegevens op te stellen. Zodra de lidstaten de controle in het kader van deze richtlijn invoeren, mag de controle van de parameters van de bijlage van Richtlijn 76/160/EEG gestaakt worden. 6. Tijdens een kortstondige verontreiniging genomen monsters mogen buiten beschouwing worden gelaten. Zij worden vervangen door overeenkomstig bijlage IV genomen monsters. 7. In abnormale situaties kan het in lid 4 bedoelde tijdschema voor de controle worden geschorst. De uitvoering wordt, zodra de abnormale situatie een einde heeft genomen, hervat. Er worden dan zo spoedig mogelijk na het einde van de abnormale situatie ter compensatie van het monstervrije interval veroorzaakt door de abnormale situatie, nieuwe monsters genomen. 8. De lidstaten rapporteren aan de Commissie over elke schorsing van het tijdschema voor de controle, en vermelden daarin de redenen van de schorsing. Zij verstrekken deze verslagen op zijn laatst tezamen met het eerstvolgende jaarverslag als bedoeld in artikel 13. 9. De lidstaten zorgen ervoor dat de zwemwateranalyse uitgevoerd wordt overeenkomstig de referentiemethoden van bijlage I en de voorschriften van bijlage V. De lidstaten kunnen evenwel andere methoden of normvoorschriften toestaan indien zij kunnen aantonen dat het resultaat daarvan gelijkwaardig is aan het resultaat dat bereikt wordt met de methoden van bijlage I en de voorschriften van bijlage V. De lidstaten die het gebruik van dergelijke gelijkwaardige methoden of normen toestaan, verstrekken de Commissie alle relevante informatie over de gebruikte methoden of normen en hun gelijkwaardigheid. Artikel 4 Zwemwaterkwaliteitsbeoordeling 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de reeksen zwemwaterkwaliteitsgegevens verzameld worden op basis van de controle van de parameters van bijlage I, kolom A. 2. Zwemwaterkwaliteitsbeoordelingen worden uitgevoerd: Een lidstaat kan evenwel besluiten zwemwaterkwaliteitsbeoordelingen uit te voeren aan de hand van de reeks zwemwaterkwaliteitsgegevens die uitsluitend met betrekking tot de drie voorgaande badseizoenen zijn verzameld. In dat geval stelt hij de Commissie daarvan vooraf in kennis. Ook indien de lidstaat later besluit om de beoordelingen opnieuw op basis van de vier voorgaande badseizoenen uit te voeren, stelt hij de Commissie daarvan in kennis. De lidstaten mogen de toegepaste beoordelingsperiode slechts eenmaal in de vijf jaar wijzigen. 3. Reeksen zwemwatergegevens die worden gebruikt voor zwemwaterkwaliteitsbeoordelingen zijn altijd gebaseerd op ten minste 16 monsters, of , in de bijzondere omstandigheden als bedoeld in bijlage IV, punt 2, op ten minste 12 monsters. 4. Mits mag een zwemwaterkwaliteitsbeoordeling evenwel worden uitgevoerd aan de hand van zwemwaterkwaliteitsgegevens die betrekking hebben op minder dan vier badseizoenen, indien: 5. De lidstaten mogen in het licht van de zwemwaterkwaliteitsbeoordeling bestaande zwemwateren onderverdelen of groeperen. Zij mogen bestaande zwemwateren alleen groeperen indien deze wateren: Artikel 5 Indeling en kwaliteitsstatus van zwemwater 1. Op basis van de resultaten van de zwemwaterkwaliteitsbeoordeling uitgevoerd overeenkomstig artikel 4, delen de lidstaten het zwemwater overeenkomstig de criteria van bijlage II als volgt in: 2. De eerste indeling overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn wordt uiterlijk aan het einde van het badseizoen van 2011 voltooid. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat aan het einde van het badseizoen van 2011 alle zwemwateren ten minste "aanvaardbaar" zijn. Zij nemen alle nodige maatregelen die naar hun oordeel passend zijn om het aantal als "uitstekend" of "aanvaardbaar" ingedeelde zwemwateren te doen toenemen. 4. Ondanks de algemene bepaling van lid 3 kunnen zwemwateren echter tijdelijk als "slecht" worden ingedeeld, en nog steeds aan de voorwaarden van deze richtlijn voldoen. De redenen waarom de kwaliteitsstatus "aanvaardbaar" niet bereikt is, moeten zijn geïdentificeerd. In dergelijke gevallen zorgen de lidstaten ervoor dat aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) voor elk als "slecht" ingedeeld zwemwater worden met ingang van het badseizoen volgend op dat van de indeling, de volgende maatregelen genomen: b) indien een zwemwater vijf opeenvolgende jaren als "slecht" ingedeeld is, wordt een permanent zwemverbod ingesteld of een permanent negatief zwemadvies uitgebracht. Een lidstaat kan evenwel vóór het einde van de in de periode van vijf jaar een permanent zwemverbod instellen of een permanent negatief zwemadvies uitbrengen, indien hij van oordeel is dat de verwezenlijking van de kwaliteit "aanvaardbaar" onhaalbaar of onevenredig duur is. 5. Wanneer een permanent zwemverbod wordt ingesteld of een permanent negatief zwemadvies wordt uitgebracht, wordt het publiek met opgave van redenen op de hoogte gebracht dat het water niet langer een zwemwater is. Artikel 6 Zwemwaterprofiel 1. De lidstaten zorgen ervoor dat zwemwaterprofielen overeenkomstig bijlage III worden opgesteld. Elk zwemwaterprofiel mag betrekking hebben op één zwemwater of op meerdere aangrenzende zwemwateren. Zwemwaterprofielen worden uiterlijk op ... (17) voor het eerst opgesteld. 2. Het zwemwaterprofiel wordt herzien en geactualiseerd zoals bepaald in bijlage III. 3. Bij de vaststelling, herziening en actualisering van zwemwaterprofielen wordt op passende wijze gebruik gemaakt van de gegevens die zijn verkregen in het kader van de controles en beoordelingen krachtens Richtlijn 2000/60/EG, voorzover zij in het kader van de onderhavige richtlijn van belang zijn. Artikel 7 Beheersmaatregelen voor uitzonderlijke omstandigheden 1. De lidstaten stellen rampenplannen op voor gebeurtenissen zoals overstromingen, ongevallen of defecten in de infrastructuur die een negatief effect op de zwemwaterkwaliteit kunnen hebben. In deze plannen worden de mogelijke oorzaken en risico's van effecten geïdentificeerd, bewakingssystemen en/of systemen voor vroegtijdige waarschuwing vastgelegd en richtsnoeren gegeven inzake preventie of beperking van schade. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat uitgebreide nationale en/of lokale bewakingssystemen en systemen voor vroegtijdige waarschuwing worden opgezet, verbeterd en onderhouden, die: 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde overheidsinstanties de noodzakelijke capaciteit hebben om op dergelijke incidenten of risico's te reageren overeenkomstig het betrokken rampenplan . 4. Bewakingssystemen en systemen voor vroegtijdige waarschuwing, rampenplannen en reactiecapaciteiten met betrekking tot incidenten en bedreigingen voor de zwemwaterkwaliteit, kunnen worden gecombineerd met voorzieningen die met het oog op andere zaken getroffen zijn . Artikel 8 Risico van cyanobacteriën 1. Indien het zwemwaterprofiel wijst op een mogelijke proliferatie van cyanobacteriën, wordt een passende controle uitgevoerd om tijdig de gezondheidsrisico's te kunnen vaststellen. 2. Indien er zich een proliferatie van cyanobacteriën voordoet en er een gezondheidsrisico is vastgesteld of wordt vermoed, worden onmiddellijk passende beheersmaatregelen genomen ter voorkoming van blootstelling, waaronder voorlichting van het publiek. Artikel 9 Andere parameters 1. Wanneer het zwemwaterprofiel een neiging tot proliferatie van macroalgen en/of marien fytoplankton vertoont, wordt er onderzoek verricht teneinde de aanvaardbaarheid en gezondheidsrisico's ervan vast te stellen en passende beheersmaatregelen te nemen, waaronder voorlichting van het publiek. 2. Zwemwateren worden visueel geïnspecteerd op verontreiniging door teerachtige residuen, glas, plastic, rubber of ander afval. Indien dit soort verontreiniging is vastgesteld, worden passende beheersmaatregelen genomen, waaronder, zonodig, voorlichting van het publiek. Artikel 10 Samenwerking inzake grensoverschrijdende wateren Wanneer de situatie in een stroomgebied grensoverschrijdende effecten heeft op de zwemwaterkwaliteit, werken de betrokken lidstaten bij de uitvoering van deze richtlijn naar behoren samen, onder meer door passende informatie-uitwisseling en gezamenlijk optreden om deze effecten te beheersen. HOOFDSTUK III INFORMATIE-UITWISSELING Artikel 11 Publieke participatie De lidstaten zorgen ervoor dat alle belanghebbende partijen, ook op plaatselijk niveau, worden geraadpleegd en de mogelijkheid hebben om deel te nemen aan de opstelling, de herziening en de actualisering van de lijst van zwemwateren, het zwemwaterprofiel en de beheermaatregelen. De lidstaten brengen de Commissie en het publiek op de hoogte van de wijze(n) waarop dit is georganiseerd. Artikel 12 Voorlichting van het publiek 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de volgende informatie actief verspreid wordt, en zo snel mogelijk tijdens het badseizoen op een gemakkelijk toegankelijke plaats in de onmiddellijke nabijheid van elk zwemwater beschikbaar wordt gesteld: 2. In geval van een ramp werken de openbare autoriteiten met alle belanghebbende partijen samen teneinde te verzekeren dat het publiek op een duidelijke en coherente wijze door middel van tijdelijke waarschuwingstekens die ter plaatse in de badzone worden aangebracht, op de hoogte wordt gesteld van alle potentiële gevaren. 3. De lidstaten gebruiken passende media en technologieën, waaronder het internet, om de in lid 1 bedoelde informatie over de zwemwaterkwaliteit, alsmede de hieronder genoemde informatie, met tenminste een Engelse en Franse vertaling, zo snel mogelijk te verspreiden: Deze onder a) bedoelde lijst is elk jaar voor de aanvang van het badseizoen beschikbaar. De resultaten van een controle worden binnen een week beschikbaar gemaakt. 4. Met ingang van de aanvang van het vijfde badseizoen na de in artikel 18, lid 1, bedoelde datum, wordt de in de leden 1 en 3 bedoelde informatie verspreid zodra zij beschikbaar is. 5. Na raadpleging van de lidstaten, de betrokken toeristen- en consumentenorganisaties, milieuverenigingen en andere belanghebbende partijen ontwikkelt de Commissie binnen twee jaar een eenvoudig gestandaardiseerd systeem van symbolen die voor verschillende doeleinden gebruikt kunnen worden door de lidstaten, de regionale of plaatselijke autoriteiten, de toeristenindustrie enz. als één van de instrumenten om het publiek informatie te verstrekken. Het systeem moet beschikbaar zijn op een website van de EU. Artikel 13 Rapportage 1. De lidstaten verstrekken aan de Commissie voor elk zwemwater bij de controles verkregen resultaten, tezamen met de zwemwaterkwaliteitsbeoordeling en een beschrijving van de belangrijkste beheersmaatregelen die werden genomen. De lidstaten verschaffen deze informatie uiterlijk op 31 december van elk jaar met betrekking tot het voorafgaande badseizoen. Zij beginnen hiermee nadat de eerste zwemwaterkwaliteitsbeoordeling overeenkomstig artikel 4 is uitgevoerd. 2. De lidstaten stellen de Commissie jaarlijks, voor het begin van het badseizoen, in kennis van alle als zwemwater aangewezen wateren, en van de redenen voor een mogelijke wijziging ten opzichte van het voorgaande jaar. Zij doen dit voor het eerst vóór de aanvang van het eerste badseizoen na de in artikel 18, lid 1, genoemde datum. 3. Wanneer een begin is gemaakt met de controle in het kader van deze richtlijn, wordt de jaarlijkse rapportage aan de Commissie, als omschreven in lid 1, voortgezet overeenkomstig Richtlijn 76/160/EEG, totdat een eerste beoordeling uit hoofde van deze richtlijn kan worden uitgevoerd. Tijdens deze periode wordt in het jaarlijkse rapport geen rekening gehouden met parameter 1 van de bijlage bij Richtlijn 76/160/EEG, en worden de parameters 2 en 3 van de bijlage bij Richtlijn 76/160/EEG beschouwd als zijnde gelijkwaardig aan de parameters 2 en 1 in bijlage I, kolom A, bij deze richtlijn. 4. De Commissie publiceert een jaarlijks samenvattend rapport over de zwemwaterkwaliteit in de Gemeenschap, waarin nader wordt ingegaan op de indeling van zwemwateren, op de mate waarin aan de onderhavige richtlijn wordt voldaan en op de belangrijkste beheersmaatregelen die zijn genomen. De Commissie publiceert dit rapport, ook via internet, uiterlijk op 30 april van elk jaar. Bij de opstelling van het rapport maakt de Commissie optimaal gebruik van de systemen voor het verzamelen van gegevens, beoordeling en presentatie in het kader van aanverwante Gemeenschapswetgeving, in het bijzonder Richtlijn 2000/60/EG. HOOFDSTUK IV SLOTBEPALINGEN Artikel 14 Verslaglegging en evaluatie 1. De Commissie legt uiterlijk in 2018 aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor waarin de uitvoering van deze richtlijn wordt geëvalueerd. 2. In het verslag wordt met name ingegaan op: 3. In het licht van dat verslag en van een uitvoerige effectbeoordeling herziet de Commissie deze richtlijn uiterlijk in 2020, met name de parameters voor de kwaliteit van het zwemwater, en dient zij zonodig overeenkomstig artikel 251 van het Verdrag wetgevingsvoorstellen in. Artikel 15 Technische aanpassingen en uitvoeringsmaatregelen Volgens de procedure van artikel 16, lid 2, wordt besloten: Artikel 16 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 17 Intrekking 1. Richtlijn 76/160/EEG wordt ingetrokken met ingang van 31 december 2014. Onverminderd het bepaalde in lid 2 laat deze intrekking de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in de ingetrokken richtlijn vastgestelde termijnen voor de omzetting en toepassing, onverlet. 2. Zodra een lidstaat alle nodige wettelijke, bestuursrechtelijke en praktische maatregelen heeft genomen om aan deze richtlijn te voldoen, is deze richtlijn van toepassing en vervangt zij Richtlijn 76/160/EEG. 3. Verwijzingen naar de ingetrokken Richtlijn 76/160/EEG worden gelezen als verwijzingen naar deze richtlijn. 4. De kwaliteitsstatus "aanvaardbaar" geldt slechts voor een periode van 8 jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn en wordt niet verlengd. Artikel 18 Uitvoering 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (18) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 19 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 20 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I BINNENWATEREN A B C D E Parameter Uitstekende kwaliteit Goede kwaliteit Aanvaardbare kwaliteit Referentiemethoden voor de analyse 1 Intestinale enterokokken (kve/100 ml) 200 * 400 * 450 * ISO 7899-1 of ISO 7899-2 2 Escherichia coli (kve/100 ml) 500 * 1000 * 1100 * ISO 9308-3 of ISO 9308-1 KUSTWATEREN EN OVERGANGSWATEREN A B C D E Parameter Uitstekende kwaliteit Goede kwaliteit Aanvaardbare kwaliteit Referentiemethoden voor de analyse 1 Intestinale enterokokken (kve/100 ml) 100 * 200 * 250 * ISO 7899-1 of ISO 7899-2 2 Escherichia coli (kve/100 ml) 250 * 500 * 550 * ISO 9308-3 of ISO 9308-1 * Gebaseerd op een beoordeling van het 95-percentiel. Zie bijlage II. BIJLAGE II Beoordeling en indeling van ZWEMwateren 1. SLECHTE KWALITEIT Zwemwateren worden ingedeeld als zijnde van "slechte kwaliteit" indien in de reeks zwemwaterkwaliteitsgegevens voor de laatste beoordelingsperiode a de percentielwaarden b van microbiologische tellingen slechter c zijn dan de waarden voor "aanvaardbare kwaliteit" in bijlage I, kolom D. 2. AANVAARDBARE KWALITEIT Zwemwateren worden ingedeeld als zijnde van "aanvaardbare kwaliteit": 3. GOEDE KWALITEIT Zwemwateren worden ingedeeld als zijnde van "goede kwaliteit": 4. UITSTEKENDE KWALITEIT Zwemwateren worden ingedeeld als zijnde van "uitstekende kwaliteit": NOTEN a "Laatste beoordelingsperiode" betekent de laatste vier badseizoenen of eventueel de in artikel 4, leden 2 en 4, genoemde periode. b Uitgaande van een beoordeling van de normale waarschijnlijkheidsverdeling van log10 van de microbiologische gegevens van een bepaald zwemwater wordt de percentielwaarde als volgt afgeleid: i) neem de log10-waarde van alle bacterietellingen in de te beoordelen gegevensreeks, (Indien het resultaat een nulwaarde is, neem dan de log10-waarde van de minimum detectielimiet van de gebruikte analytische methode.) ii) Bepaal het rekenkundig gemiddelde van de log10-waarden (μ). iii) Bepaal de standaardafwijking van de log10- waarden (σ). Het hoogste 95-percentielpunt van de waarschijnlijkheidsverdeling van de gegevens wordt erekend met de volgende vergelijking: hoogste 95-percentiel = antilog (μ&space;+ 1,65 σ). c "Slechter" betekent een hogere concentratie, uitgedrukt in kve/100 ml. d "Beter" betekent een lagere concentratie, uitgedrukt in kve/100 ml. BIJLAGE III Het ZWEMwaterprofiel 1. Het zwemwaterprofiel als bedoeld in artikel 6 bestaat uit: 2. Voor zwemwater dat als "goed", "aanvaardbaar" of "slecht" is ingedeeld, wordt het zwemwaterprofiel regelmatig herzien om na te gaan of de in punt 1 genoemde aspecten gewijzigd zijn. Indien nodig, moet het geactualiseerd worden. De frequentie en omvang van de herzieningen worden vastgesteld op basis van de aard en de ernst van de verontreiniging. Zij moeten echter minstens voldoen aan de bepalingen en ten minste plaatsvinden met de in de onderstaande tabel aangegeven frequentie. Zwemwaterindeling "Goed" "Aanvaardbaar" "Slecht" Herzieningen vinden ten minste plaats om de 4 jaar 3 jaar 2 jaar Aspecten die moeten worden beoordeeld (subpunten van punt 1) a) tot en met f) a) tot en met f) a) tot en met f) Het profiel van zwemwater dat als "uitstekend" was ingedeeld, moet alleen worden herzien en, indien nodig, geactualiseerd, indien de indeling veranderd wordt in "goed", "aanvaardbaar" of "slecht". De herziening moet alle in punt 1 vermelde aspecten betreffen. 3. Wanneer belangrijke werken of belangrijke wijzigingen in de infrastructuur in het zwemwater of in de nabijheid van het zwemwater plaatsvinden, wordt het zwemwaterprofiel vóór het begin van het volgende badseizoen geactualiseerd. 4. De in punt 1, onder a) en b), bedoelde informatie moet op een gedetailleerde kaart worden aangegeven. 5. Eventueel kan andere relevante informatie worden aangehecht of bijgesloten, indien de bevoegde autoriteit dat nodig acht. BIJLAGE IV CONTROLE van het ZWEMwater 1. Kort vóór het begin van elk badseizoen moet er één monster worden genomen. Met dit extra monster meegerekend en onverminderd punt 2, mogen er per badseizoen niet minder dan vier monsters worden genomen en geanalyseerd. 2. Per badseizoen behoeven er evenwel slechts drie monsters te worden genomen en geanalyseerd wanneer 3. De data van de monsterneming moeten over het badseizoen verspreid worden, waarbij het tijdsverloop tussen monsternemingen nooit langer dan één maand mag zijn. 4. Na een kortstondige verontreiniging moet er één extra monster worden genomen om te bevestigen dat het incident voorbij is. Dat monster mag geen deel uitmaken van de reeks zwemwaterkwaliteitsgegevens. Zeven dagen na het einde van de kortstondige verontreiniging wordt er een extra monster genomen, indien dat nodig is om een buiten beschouwing gelaten monster te vervangen. BIJLAGE V Voorschriften voor de behandeling van monsters voor microbiologische analyses Indien mogelijk, moeten de monsters 30 centimeter onder het wateroppervlak en in water met een diepte van minstens 1 meter worden genomen. 2. STERILISATIE VAN MONSTERFLESSEN Monsterflessen moeten: Het volume van de monsterfles/monsterhouder is afhankelijk van de hoeveelheid water die voor iedere te controleren parameter nodig is. De minimuminhoud is in het algemeen 250 ml. Monsterhouders moeten vervaardigd zijn van doorzichtig en kleurloos materiaal (glas, polyetheen of polypropeen). Om te voorkomen dat het monster per ongeluk wordt verontreinigd, moet gebruik worden gemaakt van een aseptische techniek om de monsterflessen steriel te houden. Indien dit naar behoren wordt gedaan, behoeft er verder geen steriele uitrusting (zoals steriele chirurgische handschoenen, tangen of een stok voor het nemen van monsters op afstand) te worden gebruikt. Het monster moet duidelijk worden geïdentificeerd met onuitwisbare inkt, zowel op het monster zelf als op het monsterformulier. 4. BEWARING EN VERVOER VAN MONSTERS VÓÓR ANALYSE Watermonsters moeten in alle fasen van het vervoer worden beschermd tegen blootstelling aan licht, met name direct zonlicht. Het monster moet tot de aankomst in het laboratorium bij een temperatuur van circa 4 °C worden bewaard in een koelbox of koelkast (afhankelijk van het klimaat). Indien het vervoer naar het laboratorium waarschijnlijk meer dan 4 uur duurt, is vervoer in een koelkast verplicht. De tijd tussen de monsterneming en de analyse moet zo kort mogelijk zijn. Aanbevolen wordt de monsters op de dag van de monsterneming te analyseren. Indien dit om praktische redenen onmogelijk is, moeten de monsters binnen 24 uur worden verwerkt. Ondertussen moeten zij in het donker worden bewaard bij een temperatuur van 4 °C ± 3 °C. Wanneer er meer tijd verstrijkt tussen monsterneming en analyse wordt de concentratie bacteriën aangepast op basis van de bekende T-90-afbraakformule teneinde de concentratie bacteriën op het tijdstip van monsterneming te verkrijgen. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0703 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 44, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0561/2003), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0089/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 10 mei 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 44, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij de Europese kapitaalvennootschappen bestaat een behoefte aan samenwerking en reorganisatie. Bij beoogde fusies van kapitaalvennootschappen uit verschillende lidstaten stuitten zij echter binnen de Gemeenschap op talrijke wettelijke en administratieve belemmeringen. Daarom is een communautaire regeling noodzakelijk die de verwezenlijking van grensoverschrijdende fusies van onder de wetgeving van verschillende lidstaten vallende kapitaalvennootschappen van uiteenlopende vorm vergemakkelijkt en aldus bijdraagt tot de voltooiing en de goede werking van de interne markt . (2) Aangezien de doelstellingen van de voorgenomen maatregel, namelijk de vaststelling van een reglementering bestaande uit gemeenschappelijke elementen die op grensoverschrijdend niveau toepasbaar zijn, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege hun omvang en de uitwerking van de maatregel beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel optreden . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (3) Deze richtlijn strekt ertoe grensoverschrijdende fusies van in deze richtlijn bedoelde kapitaalvennootschappen te vergemakkelijken. De wetgevingen van de lidstaten moeten de grensoverschrijdende fusie van een nationale kapitaalvennootschap met een kapitaalvennootschap uit een andere lidstaat mogelijk maken indien fusies tussen dergelijke vennootschappen op grond van de nationale wetgeving van de betrokken lidstaten zijn toegestaan. (4) Teneinde grensoverschrijdende fusies te vergemakkelijken, dient te worden bepaald dat, tenzij in deze richtlijn anders is bepaald, voor elke vennootschap die aan een grensoverschrijdende fusie deelneemt en voor elke belanghebbende derde de voorschriften en formaliteiten van het nationale recht gelden die bij een nationale fusie van toepassing zouden zijn. Bij de in deze richtlijn bedoelde bepalingen en formaliteiten van de nationale wetgeving mogen geen beperkingen op de vrijheid van vestiging of het vrij verkeer van kapitaal worden ingesteld, behalve als deze kunnen worden gerechtvaardigd in overeenstemming met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en inzonderheid in het geval van vereisten van algemeen belang en als deze beperkingen noodzakelijk zijn om te voldoen aan, en in verhouding staan tot die dwingende vereisten. (5) Het gemeenschappelijk voorstel voor een grensoverschrijdende fusie moet in dezelfde bewoordingen worden opgesteld voor elke betrokken vennootschap uit de verschillende lidstaten. De minimuminhoud van dit gemeenschappelijk voorstel dient derhalve te worden gepreciseerd, waarbij de betrokken vennootschappen de vrijheid wordt gelaten in onderling overleg andere gegevens in het voorstel op te nemen. (6) Om de belangen van zowel deelgerechtigden als derden te beschermen, dient zowel het voorstel voor grensoverschrijdende fusie als de verwezenlijking van de grensoverschrijdende fusie voor elke fuserende vennootschap openbaar te worden gemaakt in het passende openbare register. (7) In de wetgeving van alle lidstaten wordt bepaald dat voor elke op nationaal niveau fuserende vennootschap door één of meer deskundigen een verslag over het voorstel voor een grensoverschrijdende fusie moet worden opgesteld. Om de kosten van deskundigen in het kader van een grensoverschrijdende fusie te beperken, dient de mogelijkheid te worden geboden één enkel verslag op te stellen dat bestemd is voor alle deelgerechtigden van de vennootschappen die aan een grensoverschrijdende fusie deelnemen. Het gemeenschappelijk voorstel voor een grensoverschrijdende fusie moet door de algemene vergadering van elke betrokken vennootschap worden goedgekeurd. (8) Teneinde grensoverschrijdende fusies te vergemakkelijken, dient er zorg voor te worden gedragen dat het toezicht op de voltooiing en de rechtmatigheid van het besluitvormingsproces van elke grensoverschrijdend fuserende vennootschap wordt uitgeoefend door de nationale instantie van elke betrokken vennootschap en dat het toezicht op de voltooiing en de rechtmatigheid van de verwezenlijking van de grensoverschrijdende fusie wordt uitgeoefend door de nationale instantie van de uit de fusie ontstane vennootschap. Deze nationale instantie kan een rechter, een notaris of een andere bevoegde instantie zijn die door de betrokken lidstaat wordt aangewezen. Voorts dient te worden vastgesteld op grond van welke nationale wetgeving wordt bepaald op welke datum de grensoverschrijdende fusie van kracht wordt ; dit is tevens de wetgeving waaronder de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap valt. (9) Om de belangen van deelgerechtigden en derden te beschermen, dienen de rechtsgevolgen van de grensoverschrijdende fusie te worden aangegeven, waarbij onderscheid moet worden gemaakt al naar gelang de uit de fusie ontstane vennootschap een overnemende dan wel een nieuwe vennootschap is. Om de rechtszekerheid te waarborgen, moet worden verboden dat een grensoverschrijdende fusie nietig kan worden verklaard nadat zij van kracht is geworden. (10) Deze richtlijn laat de toepassing op zowel communautair (6) als nationaal niveau van de wetgeving betreffende de controle op concentraties van ondernemingen onverlet. (11) Deze richtlijn laat onverlet de communautaire wetgeving inzake kredietbemiddelaars en andere financiële ondernemingen of de nationale voorschriften die krachtens die communautaire wetgeving zijn vastgesteld. (12) Deze richtlijn laat onverlet de wetgeving van lidstaten op grond waarvan moet worden aangegeven welke de vestigingsplaats van het hoofdbestuur of de plaats van de hoofdvestiging is van de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap. (13) De andere rechten van de werknemers dan de medezeggenschapsrechten blijven geregeld overeenkomstig de in de lidstaten bestaande regelingen bedoeld in Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake collectief ontslag (7) , Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen , vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (8) , Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (9) en Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (10) . (14) Indien werknemers onder de in deze richtlijn bedoelde omstandigheden medezeggenschapsrechten hebben in een van de fuserende vennootschappen, en indien de nationale wetgeving van de lidstaat waar de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap haar statutaire zetel heeft, niet voorziet in hetzelfde niveau van medezeggenschap als in de betrokken fuserende vennootschappen bestaat, met inbegrip van de commissies van het toezichthoudend orgaan die beslissingsbevoegdheid hebben, of voorziet in hetzelfde recht tot uitoefening van medezeggenschapsrechten voor werknemers van uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vestigingen, dan dient de medezeggenschap van werknemers in de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap te worden geregeld. Daartoe worden de beginselen en procedures van Verordening (EG) nr. 2157/2001 van de Raad van 8 oktober 2001 betreffende het statuut van de Europese vennootschap (SE) (11) en van Richtlijn 2001/86/EG van de Raad van 8 oktober 2001 tot aanvulling van het statuut van de Europese vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers (12) toegepast, onder voorbehoud evenwel van de wijzigingen die noodzakelijk worden geacht omdat de uit de fusie ontstane vennootschap zal ressorteren onder de nationale wetgeving van de lidstaat waar zij haar statutaire zetel heeft. Op grond van artikel 3, lid 2, onder b), van Richtlijn 2001/86/EG kunnen de lidstaten ervoor zorgen dat overeenkomstig artikel 14 spoedig onderhandelingen kunnen worden geopend, teneinde fusies niet nodeloos te vertragen. (15) Ter bepaling van het niveau van medezeggenschap dat van toepassing is in de betrokken fuserende vennootschappen, moet ook rekening worden gehouden met het werknemersaandeel in het leidinggevende orgaan dat verantwoordelijk is voor de winstbepalende entiteiten van de vennootschappen. (16) Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord "Beter wetgeven" (13) dient de Raad de lidstaten aan te sporen, voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap, hun eigen tabellen op te stellen, die, voorzover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1. Deze richtlijn is van toepassing op fusies van kapitaalvennootschappen die in overeenstemming met de wetgeving van een lidstaat zijn opgericht, en hun statutaire zetel, hun hoofdbestuur of hun hoofdvestiging binnen de Gemeenschap hebben, indien ten minste twee daarvan onder de wetgeving van verschillende lidstaten ressorteren (hierna "grensoverschrijdende fusies" te noemen). 2. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: 3. Niettegenstaande lid 2, geldt deze richtlijn ook voor grensoverschrijdende fusies wanneer de wetgeving van tenminste één van de betrokken lidstaten toelaat dat de in lid 2, eerste streepje, bedoelde bijbetaling in geld meer dan 10% bedraagt van de nominale waarde of, bij gebreke van een nominale waarde, van de fractiewaarde van de bewijzen die het kapitaal van de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap vertegenwoordigen. 4. De lidstaten kunnen besluiten deze richtlijn niet toe te passen op grensoverschrijdende fusies waarbij een coöperatieve vennootschap betrokken is, zelfs als deze laatste valt onder de definitie van een kapitaalvennootschap in lid 2, tweede streepje. 5. Deze richtlijn geldt niet voor grensoverschrijdende fusies waarbij een vennootschap is betrokken waarvan het doel is de collectieve belegging van uit het publiek aangetrokken kapitaal, met toepassing van het beginsel van risicospreiding, en waarvan de rechten van deelneming op verzoek van de houders ten laste van de activa van deze vennootschap direct of indirect worden ingekocht of terugbetaald. Met dergelijke inkopen of terugbetalingen wordt gelijkgesteld ieder handelen van een dergelijke vennootschap om te voorkomen dat de waarde van haar deelnemingsrechten ter beurze aanzienlijk afwijkt van de intrinsieke waarde. Artikel 2 1. Tenzij in deze richtlijn anders is bepaald 2. Deze bepalingen en formaliteiten betreffen in het bijzonder de bepalingen en formaliteiten die betrekking hebben op het besluitvormingsproces in verband met de fusie en, rekening houdend met het grensoverschrijdend karakter van de fusie, op de bescherming van schuldeisers van de fuserende vennootschappen, obligatiehouders en houders van bewijzen van deelgerechtigdheid of aandelen, alsmede van de werknemers wat de andere rechten betreft dan die welke bij artikel 14 worden geregeld. Een lidstaat kan, ten aanzien van vennootschappen die aan een grensoverschrijdende fusie deelnemen en onder zijn wetgeving ressorteren, bepalingen vaststellen met het oog op een passende bescherming van deelgerechtigden die zich als minderheid tegen de grensoverschrijdende fusie hebben verzet. Artikel 3 1. De leidinggevende of bestuursorganen van elke fuserende vennootschap stellen een gemeenschappelijk voorstel voor een grensoverschrijdende fusie op . In dit voorstel worden ten minste vermeld: 2. Het leidinggevend of bestuursorgaan van elke fuserende vennootschap stelt een voor de deelgerechtigden bestemd verslag op waarin de juridische en economische aspecten van de grensoverschrijdende fusie worden toegelicht en onderbouwd, en waarin de gevolgen van de grensoverschrijdende fusie voor de deelgerechtigden, de schuldeisers en de werknemers worden toegelicht. Dit verslag moet de deelgerechtigden en de vertegenwoordigers van de werknemers, of, indien er geen vertegenwoordigers zijn, de werknemers zelf uiterlijk één maand voor de datum van de in artikel 6 bedoelde algemene vergadering ter beschikking worden gesteld . Indien het leidinggevend of bestuursorgaan van een van de fuserende vennootschappen tijdig een advies van de vertegenwoordigers van zijn werknemers ontvangt, zoals voorzien in de nationale wetgeving, wordt dit advies aan het verslag gehecht. Artikel 4 1. Het voorstel voor een grensoverschrijdende fusie wordt bekendgemaakt op de wijze die door de wetgeving van de lidstaten wordt voorgeschreven overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 68/151/EEG voor elk van de fuserende vennootschappen, en uiterlijk één maand vóór de datum van de algemene vergadering die daarover een besluit moet nemen. 2. Voor elk van de fuserende vennootschappen en mits wordt voldaan aan de nadere voorschriften die worden opgelegd door de lidstaat onder wiens recht de betrokken vennootschap valt, worden onderstaande gegevens bekendgemaakt in het staatsblad van die lidstaat: Artikel 5 1. Voor elke fuserende vennootschap wordt een voor de deelgerechtigden bestemd verslag van onafhankelijke deskundigen opgesteld dat uiterlijk één maand vóór de datum van de in artikel 6 bedoelde algemene vergadering beschikbaar is. Naar gelang van de wetgeving van elke lidstaat kunnen deze deskundigen natuurlijke of rechtspersonen zijn. 2. Bij wijze van alternatief voor het inschakelen van deskundigen die voor elk van de fuserende vennootschappen optreden, kan het onderzoek van het voorstel voor een grensoverschrijdende fusie worden verricht door één of meer onafhankelijke deskundigen die daartoe op gezamenlijk verzoek van deze vennootschappen zijn aangewezen dan wel goedgekeurd door een rechterlijke of administratieve instantie in de lidstaat waaronder een van de fuserende vennootschappen of de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap ressorteert, en die één voor alle deelgerechtigden bestemd verslag opstellen . 3. Het deskundigenverslag omvat ten minste de bijzonderheden als bedoeld in artikel 10, lid 2, van Richtlijn 78/855/EEG van de Raad van 9 oktober 1978 betreffende fusies van naamloze vennootschappen (15) . De deskundigen mogen van elke fuserende vennootschap alle informatie verlangen die zij voor de vervulling van hun taak nodig achten. 4. Indien alle deelgerechtigden in elke bij de grensoverschrijdende fusie betrokken vennootschap hiermee hebben ingestemd, is noch het onderzoek van het gemeenschappelijke voorstel voor een grensoverschrijdende fusie door onafhankelijke deskundigen, noch een deskundigenverslag vereist. Artikel 6 1. Na van de in artikel 3, lid 2, en artikel 5 bedoelde verslagen kennis te hebben genomen, keurt de algemene vergadering van elke fuserende vennootschap het gemeenschappelijk voorstel voor een grensoverschrijdende fusie goed. 2. De algemene vergadering van elke fuserende vennootschap kan zich het recht voorbehouden de totstandkoming van de grensoverschrijdende fusie afhankelijk te stellen van haar uitdrukkelijke bekrachtiging van de regelingen die met betrekking tot de medezeggenschap van de werknemers in de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap zijn vastgesteld . 3. Indien wordt voldaan aan de voorwaarden van artikel 8 van Richtlijn 78/855/EEG, behoeft de wetgeving van een lidstaat geen goedkeuring van de fusie door de algemene vergadering van de overnemende vennootschap voor te schrijven. Artikel 7 1. Elke lidstaat wijst de rechter, notaris of andere instantie die bevoegd is aan om toezicht uit te oefenen op de rechtmatigheid van de grensoverschrijdende fusie wat het gedeelte van de procedure betreft dat betrekking heeft op elke fuserende vennootschap die onder zijn nationale wetgeving ressorteert. 2. In elke betrokken lidstaat geeft de in lid 1 bedoelde instantie aan elke fuserende vennootschap die onder de nationale wetgeving van de betrokken lidstaat ressorteert, onverwijld een attest af waaruit afdoende blijkt dat de aan de fusie voorafgaande handelingen en formaliteiten correct zijn verricht. 3. Indien de wetgeving van een lidstaat waaronder een van de fuserende vennootschappen ressorteert, voorziet in een procedure om de ruilverhouding van de bewijzen van deelgerechtigdheid te controleren en te wijzigen of in een procedure ter compensatie van deelgerechtigden die de minderheid vormen, zonder dat de registerinschrijving van de grensoverschrijdende fusie wordt verhinderd, gelden dergelijke procedures alleen indien de andere fuserende vennootschappen uit lidstaten waar niet in dergelijke procedures is voorzien bij de goedkeuring van het voorstel voor een grensoverschrijdende fusie overeenkomstig artikel 6, lid 1, uitdrukkelijk de mogelijkheid aanvaarden dat op een dergelijke procedure een beroep wordt gedaan voor de rechter die rechtsbevoegdheid heeft ten aanzien van die fuserende vennootschap. In dat geval kan de rechter, de notaris of een andere bevoegde instantie het in lid 2 bedoelde attest afgeven, ook indien de procedure reeds is ingeleid. In het attest moet evenwel vermeld worden dat de procedure aanhangig is gemaakt. De in de procedure gegeven beslissing bindt de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap en al haar deelgerechtigden. Artikel 8 1. Elke lidstaat wijst de rechter, notaris of andere instantie aan die bevoegd is om toezicht uit te oefenen op de rechtmatigheid van de grensoverschrijdende fusie wat betreft het gedeelte van de procedure dat betrekking heeft op de verwezenlijking van de grensoverschrijdende fusie en, in voorkomend geval, de oprichting van een nieuwe uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap wanneer de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap onder zijn nationale wetgeving ressorteert. Deze instanties vergewissen zich er met name van dat de fuserende vennootschappen gemeenschappelijke voorstellen voor een grensoverschrijdende fusie van gelijke strekking hebben goedgekeurd en dat , in voorkomend geval, de regelingen met betrekking tot het medezeggenschap van de werknemers zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 14. 2. Daartoe legt elke fuserende vennootschap het in artikel 7, lid 2, bedoelde attest voor aan de in lid 1 bedoelde instantie binnen een termijn van zes maanden na de afgifte ervan, samen met een afschrift van het gemeenschappelijk voorstel voor een grensoverschrijdende fusie dat door de in artikel 6 bedoelde algemene vergadering is goedgekeurd. Artikel 9 De wetgeving van de lidstaat waaronder de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap valt, bepaalt op welke datum de grensoverschrijdende fusie van kracht wordt. Deze datum moet vallen na de uitvoering van alle in artikel 8 bedoelde controles. Artikel 10 De wetgeving van elk van de lidstaten waaronder de fuserende vennootschappen ressorteerden, bepaalt, overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 68/151/EEG, op welke wijze de totstandkoming van de grensoverschrijdende fusie op het grondgebied van de betrokken lidstaat wordt bekendgemaakt in het openbare register waar elke fuserende vennootschap haar akten diende neer te leggen. Het register waar de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap wordt ingeschreven, stelt het register waar elke vennootschap akten diende neer te leggen ten bewijze dat de fusie van kracht is geworden, onverwijld van de totstandkoming in kennis. In voorkomend geval mag de oude inschrijving niet eerder dan bij ontvangst van deze kennisgeving worden verwijderd. Artikel 11 1. De fusie overeenkomstig artikel 1, lid 2, eerste streepje, onder a) en c), heeft met ingang van de in artikel 9 bedoelde datum de volgende rechtsgevolgen: 2. De fusie overeenkomstig artikel 1, lid 2, eerste streepje, onder b), heeft met ingang van de in artikel 9 bedoelde datum de volgende rechtsgevolgen: 3. Wanneer de wetgeving van een lidstaat bij grensoverschrijdende fusie van vennootschappen die onder deze richtlijn vallen, bijzondere formaliteiten voorschrijft om de overgang van bepaalde door de fuserende vennootschappen ingebrachte zaken, rechten en verplichtingen aan derden te kunnen tegenwerpen, worden deze formaliteiten verricht door de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap. 4. De rechten en de verplichtingen van de fuserende vennootschappen die voortvloeien uit arbeidsovereenkomsten of dienstverbanden, en die bestaan op de datum waarop de grensoverschrijdende fusie van kracht wordt, worden door het van kracht worden van die grensoverschrijdende fusie op de datum daarvan op de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap overgedragen. 5. Aandelen van de overnemende vennootschap mogen niet worden geruild voor aandelen van de overgenomen vennootschap door hetzij: Artikel 12 De nietigheid van een overeenkomstig artikel 9 van kracht geworden grensoverschrijdende fusie kan niet worden uitgesproken. Artikel 13 1. Wanneer een grensoverschrijdende fusie via overneming wordt verwezenlijkt door een vennootschap die houdster is van alle aandelen en alle andere bewijzen van deelgerechtigdheid in het maatschappelijk kapitaal waaraan stemrechten in de algemene vergadering van de overgenomen vennootschap of vennootschappen verbonden zijn 2. Wanneer een fusie via overneming wordt verwezenlijkt door een vennootschap die houdster is van ten minste 90%, maar niet van alle aandelen en andere bewijzen van deelgerechtigdheid in het maatschappelijk kapitaal waaraan stemrechten in de algemene vergadering van de overgenomen vennootschap of vennootschappen verbonden zijn, worden de verslagen van één of meer onafhankelijke deskundigen en de voor het toezicht vereiste bescheiden alleen verlangd, voorzover deze verlangd worden bij het nationale recht waaronder de overnemende vennootschap of de overgenomen vennootschap ressorteert. Artikel 14 1. Onverminderd lid 2 is de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap onderworpen aan de voorschriften betreffende werknemersmedezeggenschap die in voorkomend geval van toepassing zijn in de lidstaat waar zij haar statutaire zetel heeft. 2. Indien evenwel ten minste één van de fuserende vennootschappen in de zes maanden voorafgaand aan de bekendmaking van het voorstel voor een grensoverschrijdende fusie als bedoeld in artikel 4 gemiddeld meer dan 500 werknemers heeft en werkt met een stelsel van werknemersmedezeggenschap in de zin van artikel 2, onder k), van Richtlijn 2001/86/EG, of indien de nationale wetgeving van toepassing op de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap, niet zijn de voorschriften betreffende werknemersmedezeggenschap die in voorkomend geval van toepassing zijn in de lidstaat waar de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap haar statutaire zetel heeft, niet van toepassing. In dat geval wordt de medezeggenschap van werknemers in de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap en de wijze waarop de werknemers bij de vaststelling van die rechten worden betrokken, door de lidstaten op overeenkomstige wijze en onverminderd de leden 3 tot en met 6 geregeld volgens de beginselen en regelingen vervat in artikel 12, leden 2, 3 en 4, van Verordening (EG) nr. 2157/2001 en de volgende bepalingen van Richtlijn 2001/86/EG: 3. Bij het in regelgeving omzetten van de in lid 2 bedoelde beginselen en regelingen: 4. Een lidstaat die kiest voor uitbreiding van de medezeggenschapsrechten tot werknemers van de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap in andere lidstaten, bedoeld in lid 2, tweede streepje, is er geenszins toe gehouden die werknemers mee te tellen bij de berekening van het aantal werknemers waarboven volgens het nationale recht medezeggenschapsrechten gelden. 5. Indien evenwel ten minste één van de aan de fusie deelnemende vennootschappen werkt met een stelsel van werknemersmedezeggenschap en de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap volgens de in lid 2 bedoelde voorschriften onder een dergelijk stelsel moet vallen, is die vennootschap verplicht een rechtsvorm aan te nemen die de uitoefening van medezeggenschapsrechten mogelijk maakt. 6. Indien de uit de grensoverschrijdende fusie ontstane vennootschap werkt met een stelsel van werknemersmedezeggenschap, is de vennootschap verplicht maatregelen te nemen om de medezeggenschapsrechten van de werknemers te beschermen in geval van eventuele binnenlandse fusies die tot stand zouden komen binnen drie jaar nadat de grensoverschrijdende fusie van kracht is geworden, door de in dit artikel vastgestelde voorschriften op overeenkomstige wijze toe te passen. Artikel 15 Vijf jaar na de in artikel 16, eerste alinea, genoemde datum onderzoekt de Commissie deze richtlijn in het licht van de ervaring die met de toepassing ervan is opgedaan en stelt zij, indien nodig, voor deze te herzien. Artikel 16 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk .... (16) aan deze richtlijn te voldoen. Wanneer de lidstaten deze bepalingen vaststellen , wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 17 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0171 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 157 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0133/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0101/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement , in eerste lezing vastgesteld op 10 mei 2005, met het oog op de aanneming van Aanbeveling 2005/.../EG van het Europees Parlement en de Raad over cinematografisch erfgoed en het concurrentievermogen van verwante industriële activiteiten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 157, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Artikel 157 van het Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap en de lidstaten er zorg voor dragen dat de omstandigheden nodig voor het concurrentievermogen van de industrie van de Gemeenschap, aanwezig zijn; (2) Artikel 151, lid 4, van het Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap bij haar optreden uit hoofde van andere bepalingen van dit Verdrag rekening houdt met de culturele aspecten, met name om de culturele verscheidenheid te eerbiedigen en te bevorderen; (3) Cinematografie is een op een fragiel medium vastgelegde kunstvorm. De overheid moet daarom positieve actie ondernemen om de bewaring ervan te waarborgen. Cinematografische werken zijn een essentieel onderdeel van ons culturele erfgoed en verdienen daarom ten volle beschermd te worden; (4) Cinematografische werken hebben niet alleen een culturele waarde maar zijn ook een bron van historische informatie over de Europese samenleving. Ze leggen op uitvoerige wijze getuigenis af van de rijkdom van Europa's culturele identiteiten en van de verscheidenheid van Europa's volkeren. Cinematografische beelden zijn van cruciaal belang om het verleden te leren kennen en zich over onze beschaving te bezinnen; (5) Deze aanbeveling beoogt bevordering van betere exploitatie van de industriële en culturele mogelijkheden van het Europees filmerfgoed door stimulering van een beleid van vernieuwing, onderzoek en technologische ontwikkeling in de sector bewaring en restauratie van films. De hieronder aanbevolen maatregelen zijn bedoeld om ervoor te zorgen dat de voorwaarden die noodzakelijk zijn voor het mededingingsvermogen van de filmindustrie van de Gemeenschaap bestaan en de ontwikkeling van haar mededingingsvermogen versnellen; (6) Filmerfgoed is een belangrijk bestanddeel van de filmindustrie en aanmoediging van de bewaring, de restauratie en exploitatie ervan kan bijdragen tot verbetering van het mededingingsvermogen van deze industrie; (7) De ontwikkeling van de Europese filmindustrie is voor Europa van levensbelang door de aanzienlijke mogelijkheden die zij biedt in de sectoren toegang tot cultuur, economische ontwikkeling en schepping van werkgelegenheid. Het gaat daarbij niet alleen om de productie en de vertoning van films maar ook om het verzamelen, catalogiseren, bewaren en restaureren van cinematografische werken. De voorwaarden voor het concurrentievermogen van deze industriële activiteiten op het gebied van het cinematografische erfgoed moeten worden verbeterd, vooral door een beter gebruik van technologische ontwikkelingen, zoals de digitalisering; (8) Volledige verwezenlijking van deze mogelijkheden vereist het bestaan van een succesvolle en vernieuwende filmindustrie in de Gemeenschap. Dit kan worden vergemakkelijkt door de voorwaarden voor bewaring, restauratie en exploitatie van het filmerfgoed te verbeteren en door de belemmeringen voor ontwikkeling en volledig mededingingsvermogen van de industrie weg te nemen, met name door verzameling, catalogisering, bewaring en restauratie van het filmerfgoed en door het beschikbaar stellen voor gebruik in onderwijs, cultuur, onderzoek of andere soortgelijke niet-commerciële toepassingen, steeds in overeenstemming met het auteursrecht en verwante rechten; (9) Het algemene mededingingsvermogen van de filmindustrie zal verbeteren door de ontwikkeling van een klimaat dat wat betreft bewaring en bescherming van filmerfgoed de samenwerking bevordert tussen de aangewezen instanties, bij voorbeeld tussen Europese, nationale of regionale archieven, filminstituten of soortgelijke instituten; (10) In de Resolutie van de Raad van 26 juni 2000 over de bewaring en de opwaardering van het Europese cinematografische erfgoed (5) werden de lidstaten opgeroepen samen te werken bij de restauratie en de bewaring van het cinematografische erfgoed (onder meer door gebruik te maken van digitale technologieën), goede praktijken in deze sector uit te wisselen, de geleidelijke totstandbrenging van een netwerk van de gegegensbanken van de Europese archieven te stimuleren en te overwegen deze collecties eventueel voor educatieve doeleinden te gebruiken; (11) De Europese Conventie voor de bescherming van het audiovisuele erfgoed (6) bepaalt dat elke partij ervoor moet zorgen , met wetgevende of andere passende middelen, dat bewegend beeldmateriaal dat deel uitmaakt van het audiovisuele erfgoed en is geproduceerd of gecoproduceerd op het grondgebied van de betrokken partij, wordt gedeponeerd; (12) In de mededeling van de Commissie van 26 september 2001 over bepaalde juridische aspecten in verband met cinematografische en andere audiovisuele werken (7) wordt dieper ingegaan op het wettelijk depot van audiovisuele werken op nationaal of regionaal niveau als één van de mogelijkheden om het Europese audiovisuele erfgoed te bewaren en in stand te houden en wordt de aanzet gegeven tot een inventarisering van de situatie in de lidstaten, de toetredingslanden en de EVA-landen op het gebied van het depot van cinematografische werken; (13) Op de vergadering van de Raad Cultuur en Audiovisuele Zaken van 5 november 2001 (8) , heeft de Raadsvoorzitter opgemerkt dat de inhoud van de mededeling van de Commissie gunstig is onthaald door de Raad ; (14) In zijn resolutie van 2 juli 2002 (9) over de mededeling van de Commissie beklemtoont het Europees Parlement dat de bewaring van het cinematografische erfgoed belangrijk is en wordt de benadering gesteund van de Europese Conventie voor de bescherming van het audiovisueel erfgoed, die een belangrijk referentiepunt is in tijden van ingrijpende technologische veranderingen. Door de geleidelijke overstap op digitale technieken wordt de Europese filmindustrie in staat gesteld tot meer mededingingsvermogen en wordt op langere termijn een bijdrage geleverd tot beperking van de kosten van catalogisering, deponering, bewaring en restauratie van audiovisuele werken. Tegelijkertijd worden nieuwe mogelijkheden geschapen voor vernieuwing in de sector bescherming van het filmerfgoed; (15) De Resolutie van de Raad van 24 november 2003 betreffende het depot van cinematografische werken in de Europese Unie (10) verzocht de lidstaten efficiënte systemen op te zetten voor het deponeren en bewaren van de cinematografische werken die deel uitmaken van hun audiovisueel erfgoed in hun nationale filmarchieven, filminstituten of in vergelijkbare instellingen , mochten deze systemen nog niet bestaan; (16) In alle lidstaten bestaan al systemen voor het verzamelen en bewaren van cinematografische werken die van het audiovisuele erfgoed deel uitmaken. Vier vijfden van deze systemen is gebaseerd op een wettelijke of contractuele verplichting alle films (of op zijn minst alle door de overheid gesubsidieerde films) te deponeren; (17) Onder "bewegend beeldmateriaal" wordt een reeks bewegende beelden verstaan die, op welke wijze en op welk medium ook geregistreerd, al dan niet vergezeld van geluid een indruk van beweging creëert; (18) "Cinematografisch werk" is bewegend beeldmateriaal van om het even welke lengte (en met name cinematografische fictiewerken, tekenfilms en documentaires) bestemd om in bioscopen vertoond te worden; (19) "Cinematografische werken die deel uitmaken van hun audiovisueel erfgoed": filmproducties met inbegrip van coproducties met andere lidstaten en/of derde landen die door de lidstaten of door deze aangewezen instanties als zodanig worden gekwalificeerd op basis van objectieve, doorzichtige en niet-discriminerende normen. Het audiovisuele erfgoed van de lidstaten vormt samen het Europees audiovisueel erfgoed; (20) Om te waarborgen dat het Europese cinematografische erfgoed aan toekomstige generaties wordt doorgegeven, moet het systematisch verzameld, gecatalogiseerd, bewaard en gerestaureerd worden, steeds in overeenstemming met het auteursrecht en verwante rechten; (21) Het Europese cinematografische erfgoed moet toegankelijk zijn voor educatieve, culturele en onderzoeksdoeleinden of andere soortgelijke niet-commerciële toepassingen, steeds overeenkomstig het auteursrecht en verwante rechten; (22) De overdracht van het bezit van cinematografische werken aan archiefdiensten impliceert niet dat het auteursrecht en de naburige rechten aan deze diensten worden overgedragen; (23) Artikel 5, lid 2, onder c), van Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (11) bepaalt dat de lidstaten in welbepaalde gevallen beperkingen of restricties kunnen stellen ten aanzien van de reproductie door voor het publiek toegankelijke bibliotheken of archieven die niet het behalen van een direct of indirect economisch of commercieel voordeel nastreven; NEMEN KENNIS VAN HET VOORNEMEN VAN DE COMMISSIE: 1. te overwegen de begunstigden van EU-subsidies te verplichten een kopie van door de EU gesubsidieerde Europese films in minstens één nationaal archief te deponeren. 2. de samenwerking tussen de aangewezen instanties te bevorderen. 3. de financiering van onderzoeksprojecten te overwegen op het gebied van het bewaren op lange termijn en het restaureren van films. 4. de Europese standaardisering op het gebied van filmcatalogisering te bevorderen met het oog op een grotere interoperabiliteit van databases , eveneens via cofinanciering van normaliseringsprojecten en de uitwisseling van optimale werkmethoden, terwijl de taalkundige verscheidenheid wordt geëerbiedigd . 5. de onderhandelingen te bevorderen tussen de aangewezen instanties en de houders van rechten over een Europese standaardovereenkomst waarin wordt vastgesteld onder welke voorwaarden de aangewezen instanties gedeponeerde cinematografische werken toegankelijk voor het publiek kunnen maken. 6. te controleren en te evalueren in hoeverre de in deze aanbeveling beschreven maatregelen effect sorteren, en na te gaan of extra maatregelen nodig zijn. BEVELEN DE LIDSTATEN AAN de voorwaarden te verbeteren voor bewaring, restauratie en exploitatie van filmerfgoed en belemmeringen uit de weg te ruimen voor de ontwikkeling van en de volledige ontplooiing van het mededingingsvermogen van de Europese filmindustrie door: 1. betere exploitatie te bevorderen van de industriële en culturele mogelijkheden van het Europees filmerfgoed via stelselmatige maatregelen tot bewaring en restauratie door stimulering van een beleid van vernieuwing, onderzoek en technologische ontwikkeling in de sector bewaring en restauratie van films. 2. binnen twee jaar na goedkeuring van onderhavige aanbeveling wettelijke , bestuursrechtelijke of andere gepaste maatregelen te nemen om te waarborgen dat cinematografische werken die deel van hun audiovisuele erfgoed uitmaken, systematisch verzameld, gecatalogiseerd, bewaard en gerestaureerd worden en voor educatieve, culturele en onderzoeksdoeleinden of andere soortgelijke niet-commerciële toepassingen toegankelijk worden gesteld , steeds in overeenstemming met het auteursrecht en verwante rechten. 3. de geschikte instanties aan te wijzen om de in lid 2 beschreven taken van openbaar belang onafhankelijk en vakkundig uit te voeren , en hen de best mogelijke financiële en technische middelen te waarborgen . 4. de aangewezen instanties te stimuleren om in overeenstemming met of via een overeenkomst met de houders van rechten de voorwaarden te specificeren waaronder gedeponeerde cinematografische werken voor het publiek beschikbaar zijn. 5. in overweging te nemen, met name met het oog op de bevordering van het filmerfgoed, nationale filmacademies of soortgelijke organen op te richten of te steunen. 6. passende maatregelen te nemen om meer gebruik te maken van digitale en nieuwe technieken voor verzameling, catalogisering, bewaring en restauratie van cinematografische werken. Verzamelen 7. systematisch cinematografische werken die deel uitmaken van hun audiovisuele erfgoed te verzamelen, via wettelijk of contractueel verplichte deponering bij de aangewezen instanties van ten minste één kopie van goede kwaliteit van de cinematografische werken . Bij het bepalen van de voorwaarden voor het depot moeten de lidstaten ervoor zorgen dat: (a) gedurende een overgangsperiode op zijn minst alle producties of coproducties die op nationaal of regionaal niveau overheidsmiddelen hebben gekregen, worden gedeponeerd: na afloop van deze overgangsperiode moeten, voorzover mogelijk, alle producties worden verzameld, ook deze voor dewelke geen overheidsmiddelen zijn toegekend; (b) de gedeponeerde films van goede technische kwaliteit zijn om de bewaring en de reproduceerbaarheid ervan te vergemakkelijken, met waar nodig begeleidende metadata in gestandaardiseerde vorm; (c) de films worden gedeponeerd op het ogenblik dat ze voor het publiek beschikbaar worden, en in elk geval niet langer dan twee jaar daarna. Catalogisering en opzetten van databases 8. gepaste maatregelen te nemen (die uiteindelijk kunnen resulteren in een archief van filmproducties) om de catalogisering en de indexering van gedeponeerde cinematografische werken te bevorderen en het opzetten van databases met informatie over de films te stimuleren , waarbij Europese en internationale normen worden gehanteerd . 9. de Europese normalisering en de interoperabiliteit van filmografische databases te bevorderen en de databases gemakkelijker voor het publiek toegankelijk te maken (bijvoorbeeld via internet) , met name via actieve inzet van de aangewezen instanties . 10. de mogelijkheid te onderzoeken om samen met de desbetreffende organisaties, met name de Raad van Europa (Eurimages en het Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector), een netwerk van databases op te zetten dat het Europees audiovisueel erfgoed omvat. 11. archiefdiensten te verzoeken een meerwaarde aan stocks te verlenen door ze op EU-niveau in de vorm van collecties te organiseren (gerangschikt naar thema, auteur, periode, enzovoort). Bewaring 12. de bewaring van gedeponeerde cinematografische werken te waarborgen met behulp van nieuwe wetgeving of andere met de nationale gebruiken in overeenstemming zijnde methoden. Daarbij moet met name gedacht worden aan: (a) de reproductie van films op nieuwe informatiedragers; (b) het bewaren van apparatuur om cinematografische werken op verschillende media te vertonen. Restauratie 13. alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de reproductie van gedeponeerde cinematografische werken wettelijk toe te staan voor restauratiedoeleinden , en houders van rechten op basis van een overeenkomst tussen alle betrokken partijen tegelijkertijd toe te staan voordeel te ontlenen aan de verbeterde industriële mogelijkheden van hun werken als gevolg van deze restauratie . 14. projecten voor het restaureren van oude films of films met een hoge culturele of historische waarde te stimuleren. Gedeponeerde cinematografische werken toegankelijk maken voor educatieve, culturele en onderzoeksdoeleinden of andere soortgelijke niet-commerciële toepassingen 15. alle nodige wetgevende of bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om de aangewezen instanties in staat te stellen gedeponeerde cinematografische werken voor educatieve, culturele, onderzoeksdoeleinden of andere soortgelijke niet-commerciële toepassingen toegankelijk te maken, steeds in overeenstemming met het auteursrecht en verwante rechten. 16. alle noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de gedeponeerde films toegankelijk zijn voor gehandicapten, steeds in overeenstemming met het auteursrecht en verwante rechten. Beroepsopleidingen en kennis van de media 17. beroepsopleidingen op alle gebieden met betrekking tot het cinematografische erfgoed te bevorderen om te stimuleren dat in hogere mate gebruik wordt gemaakt van de industriële mogelijkheden die het filmerfgoed biedt. 18. te bevorderen dat het filmerfgoed wordt gebruikt als middel om de Europese dimensie in het onderwijs te verruimen en de culturele verscheidenheid te stimuleren. 19. visueel onderwijs, onderwijs over film en kennis van de media in het onderwijs op alle niveaus, in de programma's van beroepsopleiding en in de Europese programma's aan te moedigen. 20. nauwe samenwerking te bevorderen tussen producenten, distributeurs, verspreiders en de filminstituten met het oog op onderwijs, met inachtneming van het auteursrecht. Depot 21. instelling te overwegen van een systeem van vrijwillig of verplicht depot voor: (a) accessoires en publiciteitsmateriaal met betrekking tot cinematografische werken die deel uitmaken van het nationale audiovisuele erfgoed; (b) cinematografische werken die deel uitmaken van het nationale audiovisuele erfgoed van andere landen; (c) ander bewegend beeldmateriaal dan cinematografische werken; (d) cinematografische werken uit het verleden. Samenwerking tussen aangewezen instanties 22. de aangewezen instanties te stimuleren en te helpen met het doel informatie uit te wisselen en hun activiteiten op nationaal en Europees niveau te coördineren, bijvoorbeeld met het oog op: (a) de coherentie van de collectie- en bewaarmethoden en de interoperabiliteit van de databases; (b) release (bijvoorbeeld op DVD's) van archiefmateriaal met ondertitels in zoveel mogelijk talen van de Europese Unie, steeds in overeenstemming met het auteursrecht en verwante rechten; (c) de samenstelling van een Europese audiovisuele filmografie; (d) de ontwikkeling van een gemeenschappelijke norm voor de elektronische uitwisseling van informatie; (e) de productie van gemeenschappelijke educatieve en onderzoeksprojecten , terwijl de ontwikkeling van Europese netwerken van filmscholen en filmmusea bevorderd wordt . Follow-up van de aanbeveling 23. de Commissie om de twee jaar op de hoogte te brengen van de maatregelen naar aanleiding van deze aanbeveling. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0393 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0072/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0031/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 10 mei 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het verhogen van de veiligheid van havens HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Veiligheidsincidenten die het gevolg zijn van terrorisme behoren tot de grootste bedreigingen voor de idealen van democratie en vrijheid en de waarden van vrede, die het wezen van de Europese Unie uitmaken. (2) Personen , infrastructuur en uitrusting in havens moeten worden beschermd tegen veiligheidsincidenten en de vernietigende effecten ervan. Een dergelijke bescherming zou ten goede komen aan de vervoersgebruikers, de economie en de maatschappij in haar geheel. (3) Op 31 maart 2004 hebben het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie Verordening (EG) nr. 725/2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten (5) aangenomen. De bij deze verordening opgelegde maatregelen voor maritieme veiligheid vormen slechts een deel van de maatregelen die nodig zijn om een adequaat niveau van veiligheid te realiseren in de zeegerelateerde vervoersketens. Aangezien de werkingssfeer van deze verordening is beperkt tot veiligheidsmaatregelen aan boord van vaartuigen en het directe schip/haven-raakvlak. (4) Teneinde maximale veiligheid te realiseren voor maritieme en havenindustrieën moeten maatregelen betreffende havenveiligheid worden ingevoerd die van toepassing zijn binnen voor elke haven door de betrokken lidstaat vastgestelde grenzen, waardoor er tevens voor wordt gezorgd dat de verhoogde veiligheid in de gebieden met havenactiviteit ten goede komt aan uit hoofde van Verordening (EG) nr. 725/2004 genomen veiligheidsmaatregelen . Deze maatregelen dienen van toepassing te zijn op al die havens waarin een of meer onder Verordening (EG) nr. 725/2004 vallende havenfaciliteiten zijn gesitueerd . (5) Het in overweging 2 beschreven veiligheidsdoel moet worden gerealiseerd door het vaststellen van passende maatregelen die geen afbreuk doen aan de voorschriften van de lidstaten op het gebied van nationale veiligheid en maatregelen die op basis van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie kunnen worden genomen . (6) De lidstaten moeten steunen op gedetailleerde veiligheidsbeoordelingen voor het vaststellen van de exacte grenzen van het voor de veiligheid relevante havengebied alsook de verschillende maatregelen die vereist zijn om voor de nodige havenveiligheid te zorgen. Dergelijke maatregelen verschillen overeenkomstig het ingestelde veiligheidsniveau en zijn een afspiegeling van de verschillen in risicoprofiel van de verschillende subgebieden in de haven. (7) De lidstaten moeten havenveiligheidsplannen goedkeuren waarin de bevindingen van de havenveiligheidsbeoordeling zijn opgenomen . De efficiënte werking van veiligheidsmaatregelen vereist ook duidelijke taakverdelingen tussen alle betrokken partijen alsook regelmatige oefeningen . Het vaststellen van taakverdelingen en oefenprocedures bij de opstelling van het havenveiligheidsplan wordt geacht in belangrijke mate bij te dragen tot de effectiviteit van zowel preventieve als remediërende havenveiligheidsmaatregelen. (8) Roll-on roll-off-schepen zijn bijzonder kwetsbaar voor veiligheidsincidenten , met name indien zij zowel passagiers als vracht vervoeren. Er moeten adequate maatregelen worden genomen op basis van risicobeoordelingen teneinde te waarborgen dat auto's en vrachtwagens die bestemd zijn voor vervoer op een roll-on roll-off-schip op binnenlandse en internationale routes geen risico veroorzaken voor het schip, de passagiers en bemanning ervan of de vracht. De maatregelen moeten worden genomen op een wijze die de doorstroming van de operaties zo weinig mogelijk belemmert. (9) De lidstaten moeten de mogelijkheid hebben havenveiligheidscomités in te stellen die worden belast met het verstrekken van praktische adviezen in de onder deze richtlijn vallende havens. (10) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de verantwoordelijkheden op het gebied van havenveiligheid door alle betrokken partijen duidelijk worden erkend. De lidstaten houden toezicht op de naleving van de veiligheidsregels en stellen op duidelijke wijze een verantwoordelijke autoriteit in voor al hun havens, keuren alle veiligheidsbeoordelingen en -plannen goed voor hun havens, stellen , waar nodig, veiligheidsniveaus vast en delen deze mede, en zorgen ervoor dat de maatregelen goed worden doorgegeven, geïmplementeerd en gecoördineerd . (11) De lidstaten zijn belast met het goedkeuren van de beoordelingen en de plannen en moeten de implementatie in hun havens controleren. Teneinde de hinder voor de havens en de administratieve belasting voor de inspectieorganen tot een minimum te beperken, moet de controle van de Commissie op de toepassing van de richtlijn gezamenlijk worden verricht met de inspecties van artikel 9, lid 4 van Verordening (EG) nr. 725/2004 . (12) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat een knooppunt de rol op zich neemt van contactpunt tussen de Commissie en de lidstaten. Op basis van de uitgevoerde veiligheidsbeoordelingen moeten zij de Commissie laten weten welke havens onder de richtlijn vallen. (13) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. (14) De doeltreffende en uniforme toepassing van de maatregelen in het kader van het havenbeleid van de Gemeenschap doet belangrijke vragen rijzen in verband met de financiering ervan. De financiering van extra beveiligingsmaatregelen mag niet leiden tot concurrentieverstoring. De Commissie moet uiterlijk op 30 juni 2006 aan het Europees Parlement en de Raad de bevindingen voorleggen van een studie betreffende de kosten van de uit hoofde van deze richtlijn genomen maatregelen, waarin met name aandacht wordt besteed aan de verdeling van de kosten tussen de overheidsinstanties, de havenautoriteiten en het bedrijfsleven. (15) De maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6) . Er moet een procedure worden vastgesteld voor de aanpassing van deze richtlijn om rekening te houden met ontwikkelingen in internationale instrumenten en om, in het licht van de ervaring, de gedetailleerde bepalingen van de bijlagen van deze richtlijn aan te passen of aan te vullen zonder dat het toepassingsgebied van deze richtlijn wordt uitgebreid. (16) Aangezien de doelstellingen van de beoogde actie, namelijk de evenwichtige invoering en toepassing van passende maatregelen op het gebied van het zeevervoers- en havenbeleid, vanwege de Europese schaal van deze richtlijn beter op communautair niveau kunnen worden gerealiseerd, mag de Gemeenschap overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag maatregelen nemen. Overeenkomstig het in dat artikel opgenomen evenredigheidsbeginsel beperkt deze richtlijn zich tot de gemeenschappelijke basisnormen die vereist zijn om de havenveiligheidsdoelstellingen te bereiken, en gaat zij niet verder dan hetgeen voor dat doel nodig is. (17) Aangezien deze richtlijn betrekking heeft op zeehavens, zijn de daarin vervatte verplichtingen niet van toepassing op Oostenrijk, Tsjechië, Hongarije, Luxemburg en Slowakije, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp 1. Hoofddoel van deze richtlijn is het treffen en uitvoeren van communautaire maatregelen ter verhoging van de havenveiligheid bij dreiging van veiligheidsincidenten . Deze richtlijn verzekert ook dat een verhoogde veiligheid in de haven ten goede komt aan uit hoofde van Verordening (EG) nr. 725/2004 genomen veiligheidsmaatregelen. 2. De in lid 1 , alinea 1, bedoelde maatregelen omvatten: Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn behelst veiligheidsmaatregelen die dienen te worden nageleefd in havens. De lidstaten mogen de bepalingen van deze richtlijn toepassen op havengerelateerde gebieden. 2. De bij deze richtlijn vastgestelde maatregelen zijn van toepassing op elke haven die gelegen is op het grondgebied van een lidstaat waarin zich een of meer havenfaciliteiten bevinden die onder een overeenkomstig Verordening (EG) nr. 725/2004 goedgekeurd veiligheidsplan voor havenfaciliteiten vallen. Deze richtlijn is niet van toepassing op militaire installaties in havens. 3. De lidstaten stellen voor elke haven de grenzen ervan vast voor de toepassing van deze richtlijn, in voorkomende gevallen rekening houdend met de informatie van de havenveiligheidsbeoordeling die aan het havenbeveilingsplan ten grondslag ligt . 4. Voorzover de grenzen van een havenfaciliteit in de zin van Verordening (EG) nr. 725/2004 door de lidstaat op zodanige wijze zijn afgebakend dat deze precies overeenkomen met die van de haven, hebben de desbetreffende bepalingen van Verordening (EG) nr. 725/2004 voorrang boven die van deze richtlijn. Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 4 Coördinatie met uit hoofde van Verordening (EG) nr. 725/2004 genomen maatregelen De lidstaten zorgen ervoor dat bij deze richtlijn ingevoerde havenveiligheidsmaatregelen nauwlettend worden gecoördineerd met uit hoofde van Verordening (EG) nr. 725/2004 genomen maatregelen. Artikel 5 Autoriteit voor havenveiligheid 1. De lidstaten wijzen een autoriteit voor havenveiligheid aan voor elke haven die onder deze richtlijn valt. Een autoriteit voor havenveiligheid kan voor meer dan één haven worden aangesteld. 2. De autoriteit voor havenveiligheid is verantwoordelijk voor de opstelling en de implementatie van havenveiligheidsplannen die zijn gebaseerd op het resultaat van havenveiligheidsbeoordelingen . 3. De lidstaten kunnen een "bevoegde autoriteit voor maritieme beveiliging " krachtens Verordening (EG) nr. 725/2004 aanstellen als autoriteit voor havenveiligheid. Artikel 6 Havenveiligheidsbeoordeling 1. De lidstaten zorgen ervoor dat voor de onder deze richtlijn vallende havens havenveiligheidsbeoordelingen worden uitgevoerd. Bij deze beoordelingen wordt naar behoren rekening gehouden met de specifieke kenmerken van de verschillende gedeelten van een haven alsmede, wanneer zulks volgens de betrokken autoriteit in die lidstaat van toepassing is, met de naburige gebieden daarvan indien deze van invloed zijn op de veiligheid in de haven, en wordt rekening gehouden met de uit hoofde van Verordening (EG) nr. 725/2004 uitgevoerde beoordelingen betreffende havenfaciliteiten binnen de grenzen van de haven . 2. Elke havenveiligheidsbeoordeling neemt ten minste de gedetailleerde eisen in bijlage I bij deze richtlijn in acht . 3. Havenveiligheidsbeoordelingen kunnen worden uitgevoerd door een erkende veiligheidsorganisatie zoals bedoeld in artikel 11 . In geval van internationale zeevervoersdiensten werken de betrokken lidstaten samen bij de veiligheidsbeoordeling. 4. Havenveiligheidsbeoordelingen worden goedgekeurd door de lidstaat. Artikel 7 Havenveiligheidsplan 1. Afhankelijk van het resultaat van de havenveiligheidsbeoordelingen dragen de lidstaten er zorg voor dat havenveiligheidsplannen worden ontwikkeld, in stand gehouden en geactualiseerd. In de havenveiligheidsplannen worden de specifieke kenmerken van de verschillende gedeelten van een haven adequaat behandeld en worden de uit hoofde van Verordening (EG) nr. 725/2004 opgestelde veiligheidsplannen voor havenfaciliteiten binnen de grenzen daarvan geïntegreerd . 2. In de havenveiligheidsplannen worden, voor elk van de verschillende in artikel 8 genoemde veiligheidsniveaus, vastgesteld: 3. Elk havenveiligheidsplan neemt ten minste de gedetailleerde eisen in bijlage II in acht . Waar en voorzover passend omvat het havenveiligheidsplan veiligheidsmaatregelen voor passagiers en voertuigen die gereed staan om in te schepen op zeeschepen die passagiers en voertuigen vervoeren. 4. Havenveiligheidsplannen kunnen worden ontwikkeld door een erkende veiligheidsorganisatie als bedoeld in artikel 11 . 5. Voordat deze havenveiligheidsplannen worden uitgevoerd worden ze goedgekeurd door de betrokken lidstaat. 6. De lidstaten zorgen ervoor dat toezicht wordt uitgeoefend op de implementatie van veiligheidsplannen . Dit toezicht moet worden gecoördineerd met andere controleactiviteiten in de haven . 7. De lidstaten zorgen ervoor dat er adequate oefeningen worden verricht, waarbij rekening wordt gehouden met de in bijlage III vermelde basiseisen voor veiligheidsopleidingsoefeningen . Artikel 8 Veiligheidsniveaus 1. De lidstaten voeren een systeem van veiligheidsniveaus in voor havens of gedeelten van havens of onderverdelingen daarvan . 2. Er zijn drie veiligheidsniveaus, zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 725/2004 : 3. De lidstaten bepalen v oor elke haven of elk gedeelte van een haven de van kracht zijnde veiligheidsniveaus. Op elk veiligheidsniveau kan een lidstaat bepalen dat verschillende veiligheidsmaatregelen moeten worden geïmplementeerd in verschillende gedeelten van de haven , afhankelijk van het resultaat van de havenveiligheidsbeoordeling. 4. De lidstaten delen voor elke haven of elk gedeelte van een haven het van kracht zijnde veiligheidsniveau, alsook elke wijziging hiervan, mee aan de juiste persoon of personen . Artikel 9 Havenveiligheidsfunctionaris 1. Voor elke haven die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn valt, wordt door de betrokken lidstaat een havenveiligheidsfunctionaris erkend . Elke haven heeft een andere havenveiligheidsfunctionaris , voorzover dat praktisch haalbaar is, maar kan in voorkomend geval een gedeelde veiligheidsfunctionaris hebben. 2. De havenveiligheidsfunctionarissen vervullen de rol van contactpunt voor kwesties die verband houden met havenveiligheid. 3. Indien de havenveiligheidsfunctionaris niet dezelfde is als de beveiligingsbeambte(n) van de havenfaciliteit(en) krachtens Verordening (EG) nr. 725/2004 , moet zorg worden gedragen voor een nauwe samenwerking . Artikel 10 Evaluaties 1. De lidstaten zorgen ervoor dat havenveiligheidsbeoordelingen en havenveiligheidsplannen op passende wijze worden geëvalueerd. Zij moeten minstens eenmaal in de vijf jaar worden geëvalueerd. 2. Voor de evaluaties geldt de reikwijdte van artikel 6, respectievelijk artikel 7. Artikel 11 Erkende veiligheidsorganisatie De lidstaten kunnen erkende veiligheidsorganisaties aanstellen voor de in deze richtlijn gespecificeerde doeleinden. Erkende veiligheidsorganisaties moeten de voorwaarden in bijlage IV vervullen. Artikel 12 Knooppunt voor havenveiligheid De lidstaten stellen een knooppunt aan voor havenveiligheidsaspecten . De lidstaten kunnen voor havenveiligheidsaspecten het knooppunt aanwijzen dat is aangesteld krachtens Verordening (EG) nr. 725/2004 . Het knooppunt voor havenveiligheid deelt aan de Commissie de lijst mee van havens waarop deze richtlijn betrekking heeft , alsook alle eventuele wijzigingen in deze lijst . Artikel 13 Uitvoerings- en conformiteitscontrole 1. De lidstaten zetten een systeem op dat zorgt voor adequate en regelmatige supervisie van de havenveiligheidsplannen en van de uitvoering daarvan . 2. In samenwerking met de in artikel 12 bedoelde knooppunten controleert de Commissie de toepassing van deze richtlijn door de lidstaten. 3. Deze controle wordt gezamenlijk verricht met de inspecties van artikel 9, lid 4, van Verordening (EG) nr. 725/2004 . Artikel 14 Aanpassingen De bepalingen van de bijlagen I tot en met IV kunnen worden gewijzigd volgens de in artikel 15, lid 2 bedoelde procedure, zonder dat daardoor het toepassingsgebied van deze richtlijn wordt gewijzigd . Artikel 15 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 725/2004 . 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit . De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op één maand. Artikel 16 Vertrouwelijkheid en verspreiding van informatie 1. De Commissie neemt bij de toepassing van deze richtlijn, in overeenstemming met de bepalingen van Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom (7) de nodige maatregelen om vertrouwelijke informatie waartoe zij toegang heeft of die zij van de lidstaten ontvangt, te beschermen. De lidstaten nemen equivalente maatregelen in overeenstemming met hun relevante nationale wetgeving. 2. Personeelsleden die veiligheidsinspecties uitvoeren of vertrouwelijke informatie behandelen in verband met deze richtlijn, moeten een passend veiligheidsniveau hebben dat wordt gecontroleerd door de lidstaat waarvan de betrokkenen onderdaan zijn. Artikel 17 Sancties De lidstaten zorgen ervoor dat doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties worden ingesteld voor schendingen van de ingevolge deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen. Artikel 18 Tenuitvoerlegging 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (8) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 19 Evaluatieverslag Uiterlijk ... (9) en daarna om de vijf jaar dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag in dat onder andere is gebaseerd op de krachtens artikel 13 verkregen gegevens. In dit verslag gaat de Commissie na in hoeverre de richtlijn door de lidstaten wordt nageleefd en in hoeverre de genomen maatregelen doeltreffend zijn. Indien nodig dient zij voorstellen voor aanvullende maatregelen in. Artikel 20 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 21 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten met havens als bedoeld in artikel 2, lid 2 . Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Havenveiligheids beoordeling De havenveiligheidsbeoordeling is de basis voor het havenveiligheidsplan en de uiteindelijke implementatie ervan. De havenveiligheidsbeoordeling omvat ten minste de volgende elementen: Met dit doel dient de beoordeling minstens betrekking te hebben op de volgende aspecten: BIJLAGE II Havenveiligheidsplan In het havenveiligheidsplan zijn de regelingen inzake de havenveiligheid opgenomen. Het wordt gebaseerd op de bevindingen van de havenveiligheidsbeoordeling. Er worden duidelijk gedetailleerde maatregelen in genoemd. Het omvat een controlemechanisme dat in voorkomende gevallen de mogelijkheid biedt passende collectieve maatregelen te nemen. Het havenveiligheidsplan : Op basis van deze algemene elementen worden in het havenveiligheidsplan taken toegewezen en werkschema's gespecificeerd op de volgende gebieden: BIJLAGE III Basiseisen voor veiligheidsopleidingsoefeningen Er dienen minstens eenmaal per kalenderjaar, met een periode van niet meer dan 18 maanden tussen de opleidingsoefeningen , diverse soorten opleidingsoefeningen te worden uitgevoerd, waarbij sprake kan zijn van deelname door havenveiligheidsbeambten, tezamen met desbetreffende autoriteiten van de lidstaten, veiligheidsbeambten van de maatschappij, of scheepsveiligheidsbeambten, indien beschikbaar. Verzoeken tot deelname van veiligheidsbeambten van de maatschappij of scheepsveiligheidsbeambten aan gezamenlijke opleidingsoefeningen dienen plaats te vinden met het oog op de veiligheid en implicaties voor de werkzaamheden van het schip. Bij deze opleidingsoefeningen dienen de communicatie, coördinatie, beschikbaarheid van hulpmiddelen en de reacties te worden getest. Deze opleidingsoefeningen kunnen: BIJLAGE IV Door een erkende veiligheidsorganisatie te vervullen voorwaarden Een erkende veiligheidsorganisatie moet kunnen aantonen te beschikken over: Een erkende veiligheidsorganisatie die een beoordeling van de havenveiligheid of een evaluatie van een dergelijke beoordeling voor een haven heeft uitgevoerd, mag het havenveiligheidsplan voor deze haven niet opstellen of evalueren. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat een burger van Belfast, Robert McCartney, op 30 januari 2005 op brute wijze is vermoord door leden van het zelfuitgeroepen "Ierse Republikeinse Leger" (IRA), die vervolgens probeerden om de sporen van de misdaad uit te wissen en alle getuigen opdracht gaven om te zwijgen over de rol van IRA-leden, B. overwegende dat de zusters van Robert McCartney, Catherine McCartney, Paula Arnold, Gemma McMahon, Claire McCartney en Donna Mary McCartney, en zijn partner, Bridgeen Karen Hagans weigerden de zwijgcode te accepteren, en zich tegenover de IRA op dappere en volhardende wijze hebben opgesteld door te eisen dat recht geschiedt voor de moord op Robert McCartney, C. overwegende dat in de buurt van Magennis' Bar onmiddellijk voor en na de ruzie die leidde tot de dood van Robert McCartney, ongeveer 70 getuigen aanwezig zouden zijn geweest, D. overwegende dat, naarmate de moord tot steeds meer verontwaardiging leidde, de IRA en Sinn Féin, de politieke vleugel van de IRA, een aantal leden hebben geschorst of uit de organisaties hebben gezet, E. overwegende dat de leiders van Sinn Féin erop hebben aangedrongen recht te doen geschieden, maar dat zij degenen die verantwoordelijk zijn voor de moord of degenen die daarvan getuigen waren niet hebben opgeroepen om volledig en rechtstreeks samen te werken met de politiediensten van Noord-Ierland, F. overwegende dat de IRA op 8 maart 2005 een schandalige verklaring heeft uitgebracht waarin zij stelt bereid te zijn om de moordenaars van Robert McCartney neer te schieten, G. overwegende dat zij die betrokken zijn bij de voortdurende pogingen om recht te doen geschieden voor Robert McCartney, recentelijk het voorwerp zijn geweest van een fluistercampagne waarbij wordt geprobeerd hen te intimideren en de geloofwaardigheid van hun zaak te ondermijnen, H. overwegende dat door het Vredesfonds van de EU voor Noord-Ierland en de grensregio's van Ierland waardevol werk is verricht, I. overwegende dat vrede en geweld in Noord-Ierland niet naast elkaar kunnen bestaan, 1. veroordeelt geweld en criminaliteit van het zelfuitgeroepen "Ierse Republikeinse Leger (IRA) in Noord-Ierland, en met name de moord op Robert McCartney; 2. beklemtoont in de meest krachtige bewoordingen dat de zusters en de partner van Robert McCartney volledige steun verdienen bij hun pogingen recht te doen geschieden; 3. verzoekt de leiders van Sinn Féin erop aan te dringen dat degenen die verantwoordelijk zijn voor de moord en getuigen van de moord rechtstreeks samenwerken met de politiediensten van Noord-Ierland en gevrijwaard blijven van de dreiging van represailles van de zijde van het IRA; 4. betreurt de laaghartige fluistercampagne die tot doel heeft de zusters en de verloofde van Robert McCartney in hun strijd voor gerechtigheid te intimideren en in diskrediet te brengen; 5. verzoekt de Raad en de Commissie de rechtshandhavingsautoriteiten in Noord-Ierland alle nodige steun te verlenen om ervoor te zorgen dat de moordenaars van Robert McCartney worden berecht; 6. stelt voor dat, mocht de politie van Noord-Ierland niet in staat zijn om strafrechtelijke vervolging in te stellen voor de moord op Robert McCartney, de Europese Unie overeenkomstig het Financieel Reglement een financiële bijdrage levert in de kosten die door de familie-McCartney worden gemaakt bij hun pogingen door middel van een civielrechtelijke procedure recht te doen geschieden; 7. dringt er in dit verband op aan dat de Commissie een dergelijke bijdrage verstrekt uit hoofde van de begrotingslijn in de algemene begroting van de EU die bestemd is voor steun voor slachtoffers van terrorisme; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en de parlementen van de lidstaten, de toetredingslanden en de kandidaat-lidstaten, alsmede aan de Raad van Europa.