Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 9 juni 2010 getiteld „Een nieuwe impuls voor Europese samenwerking op het gebied van beroepsonderwijs en -opleiding ter ondersteuning van de Europa 2020-strategie” ( COM(2010)0296 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 15 september 2010, getiteld „Jeugd in beweging: een initiatief om jongeren ten volle te betrekken bij het realiseren van slimme, duurzame en inclusieve groei in de Europese Unie ( COM(2010)0477 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 getiteld „Europa 2020: Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2010)2020 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2010, getiteld „Een EU-strategie voor jongeren – Investeringen en empowerment” (1) , – gezien de resolutie van de Raad van 27 november 2009 over Het Europees Jaar van het vrijwilligerswerk ter bevordering van actief burgerschap (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 12 mei 2009 betreffende een strategisch kader voor Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding (ET 2020) (3) , – gezien de conclusies van de Raad van 11 mei 2010 over de sociale dimensie van onderwijs en opleiding, competenties ten behoeve van een leven lang leren en het initiatief „nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen” (4) , – gezien de conclusies van de Raad van 17 juni 2010 over de nieuwe groei- en werkgelegenheidstrategie, met name het deel waarin de centrale doelstellingen en de verbetering van de onderwijsniveaus worden bevestigd, – gezien de conclusies van de Raad van 19 november 2010 betreffende het initiatief „Jeugd in beweging”, waarin wordt gewezen op het belang van een meer geïntegreerde, sectoroverschrijdende aanpak van de problemen waarvoor jongeren zich geplaatst zien (5) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 28 januari 2011 (6) en het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 maart 2011 (7) over het initiatief „Jeugd in beweging”, – gelet op de artikelen 165 en 166 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0169/2011 ), A. overwegende dat, in de context van de Europa 2020-strategie, de kennis en vaardigheden van jongeren van essentieel belang zijn om de doelstellingen van slimme, duurzame en inclusieve groei te bereiken, B. overwegende dat met „Jeugd in beweging”, een vlaggenschipinitiatief van de Europa 2020-strategie, wordt beoogd de aantrekkingskracht van het hoger onderwijs in Europa te verbeteren, de algemene kwaliteit van alle onderwijs- en opleidingniveaus te verhogen en de mobiliteit van studenten en werknemers te bevorderen door efficiënter gebruik te maken van de bestaande Europese programma's, C. overwegende dat in de Europa 2020-strategie wordt gesteld dat „in 2020 alle jongeren in Europa de mogelijkheid moeten hebben een deel van hun opleiding in andere lidstaten te volgen”, D. overwegende dat voor jongeren een belangrijke rol is weggelegd bij de verwezenlijking van de vijf centrale EU-doelstellingen voor 2020 op het gebied van: werkgelegenheid, onderzoek en innovatie, klimaat en energie, onderwijs en armoedebestrijding, E. overwegende dat „Jeugd in beweging” de bestaande EU-strategie voor jongeren ( COM(2009)0200 ) versterkt, doordat het initiatief jongeren de mogelijkheid biedt de kennis, vaardigheden en bekwaamheden te verwerven die nodig zijn voor hun werkzame en hun persoonlijke leven, F. overwegende dat jongeren bijzonder heftig door de crisis zijn getroffen en dat de werkeloosheidscijfers onder jongeren in de EU meer dan 20% bedragen, het dubbele van de gemiddelde werkeloosheid onder volwassenen, en dat in sommige lidstaten dat cijfer zelfs boven de 40% ligt, G. overwegende dat de jeugdwerkloosheid met bijna 21% een van de meest urgente uitdagingen voor Europa is, H. overwegende dat lidstaten door de economische crisis minder investeren in onderwijs en opleiding, hetgeen rechtstreeks van invloed is op de toekomstvooruitzichten van jongeren, terwijl Europa wordt geconfronteerd met een groeiend demografisch probleem bij het bereiken van de noodzakelijke groei, I. overwegende dat de economische kosten van ondermaatse onderwijsprestaties aanzienlijk hoger zijn dan de kosten van de financiële crisis, J. overwegende dat de crisis benadrukt dat het noodzakelijk is onze economieën en samenlevingen te hervormen, en dat kwalitatief hoogwaardige stelsels voor beroepsonderwijs en -opleiding van vitaal belang zijn als grondslag van deze hervormingen, om Europa beter uit te rusten voor de uitdagingen die het nu en in de toekomst moet aangaan, K. overwegende dat, ten gevolge van de steeds verder teruglopende overheidsinvesteringen in universiteiten en de daarmee gepaard gaande stijging van de collegegelden en/of de verlaging van de sociale steun en studiebeurzen, een groeiend aantal studenten de universiteit verlaat, waardoor de sociale kloof wordt vergroot, L. overwegende dat het menselijk kapitaal een fundamenteel strategisch instrument is om het welslagen van de economische en sociale ontwikkeling van onze maatschappijen te garanderen, M. overwegende dat blijkens Europass-gegevens steeds meer jongeren de wens uiten om zich binnen de Europese Unie te verplaatsen voor ofwel studie- ofwel beroepsdoeleinden, N. overwegende dat onderwijs van fundamenteel belang is voor de ontwikkeling van de creativiteit van jongeren en van het innovatiepotentieel; overwegende dat onderwijs mensen de mogelijkheden aanreikt voor intellectuele ontwikkeling, intrede op de arbeidsmarkt, persoonlijke ontplooiing en sociale en maatschappelijke integratie, O. overwegende dat uit verschillende onderzoeken blijkt dat mobiliteit bijdraagt tot een groter gevoel van Europees burgerschap en betrokkenheid bij de democratische processen, P. overwegende dat mobiliteitsprogramma's niet alleen toegankelijk moeten zijn voor universiteitsstudenten maar ook voor jongeren met weinig kwalificaties, omdat dit hun kansen op de arbeidsmarkt kan verbeteren, Q. overwegende dat mobiliteitsprogramma's voor alle jongeren toegankelijk moeten zijn ongeacht het door hen gekozen opleidingstraject, R. overwegende dat het aantal jongeren dat in het buitenland kan gaan studeren of werken, met name in het kader van een EU-programma, niet snel genoeg toeneemt, S. overwegende dat het Bolognaproces in het eerste decennium veel problemen heeft gekend bij de verwezenlijking van zijn doelstellingen op het vlak van de ontwikkeling van het Europees hoger onderwijs, T. overwegende dat het terugdringen van schooluitval van cruciaal belang is, niet alleen om te voorkomen dat jongeren worden blootgesteld aan het risico van sociale uitsluiting en armoede, maar ook om hun toegang tot de arbeidsmarkt te verbeteren en vereenvoudigen, U. overwegende dat precies de overgang van het algemene en beroepsonderwijs naar het werkzame leven een grote uitdaging voor jongeren vormt, V. overwegende dat vrijwilligerswerk bij uitstek een gelegenheid is om via informeel en niet-formeel leren meer vaardigheden op te doen, maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen, zich bewust te worden van het belang van de opbouw van Europa en op vele terreinen actieve Europese burgers te worden, hetgeen met name in het kader van het Europees Jaar van het vrijwilligerswerk 2011 kan worden benut, W. overwegende dat jongerenorganisaties belangrijke aanbieders zijn van niet-formeel onderwijs als aanvulling op het formeel onderwijs, en dat dit essentieel is om jongeren de vaardigheden en bekwaamheden bij te brengen die zij nodig hebben om zich te ontwikkelen tot actieve burgers en gemakkelijker aan werk te komen; overwegende dat jongerenorganisaties op deze manier bijdragen aan de realisatie van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie, X. overwegende dat het van wezenlijk belang is jongeren en de diverse jongerenorganisaties die hen vertegenwoordigen bij het besluitvormingsproces te betrekken om ze een gevoel van verantwoordelijkheid te geven en ervoor te zorgen dat zij met hun ideeën actief aan een jongerenstrategie bijdragen, Y. overwegende dat een van de centrale doelen van „Jeugd in beweging” is de Europese samenhang te versterken en de burgers bewust te maken van hun Europese identiteit, Algemene opmerkingen en financiële steun 1. neemt met voldoening kennis van „Jeugd in beweging” als politiek initiatief om de bestaande onderwijs-, mobiliteits- en werkgelegenheidsprogramma's voor de jeugd een impuls te geven en als stimulans voor de lidstaten om de doelstellingen van de Europa 2020-strategie te bereiken; 2. onderstreept dat „Jeugd in beweging” de instellingen voor tertiair onderwijs uitnodigt om de kwaliteit te verhogen door versterkte samenwerking met andere instellingen uit de hele wereld en dat samenwerking met instellingen uit de Verenigde Staten in dit kader bijzonder vruchtbaar kan zijn; 3. wijst erop dat investeringen in het onderwijs zonder twijfel van essentieel belang zijn om duurzame groei en ontwikkeling te bereiken en dat, zelfs in tijden van economische crisis, het financieren van jeugdprogramma's en onderwijs niet als een kostenpost van het nu moet worden beschouwd, maar eerder als een investering in de toekomst van Europa; 4. benadrukt het feit dat het doel van alle jongereninitiatieven moet zijn jongeren de weg te wijzen naar een geslaagde integratie in de maatschappij en hen continu voor te bereiden op een Europa van de toekomst, dat wil zeggen dat hun ook kansen moeten worden geboden om zich bezig te houden met sociale activiteiten en bij te dragen tot de vormgeving van de maatschappij en dat alle jongeren in staat moeten worden gesteld gebruik te maken van de voordelen van onderwijs, hoger onderwijs en niet-formeel onderwijs, beroepsonderwijs en -opleiding en vervolgonderwijs dat is gericht op de uitdagingen van een moderne, concurrerende, inclusieve en duurzame maatschappij, ten einde hun toegang tot de arbeidsmarkt te bevorderen; 5. benadrukt dat de crisis niet als reden voor de verlaging van de opleidingskosten mag worden gebruikt, aangezien een hoger opleidingsniveau van jongeren noodzakelijk is om de gevolgen van de crisis te bestrijden; 6. betreurt het feit dat volgens de Commissie de door de lidstaten opgestelde nationale plannen om bij te dragen aan de onderwijsdoelstellingen van de Europa 2020-strategie niet geschikt zijn; 7. begrijpt dat de inzetbaarheid van studenten een van de doelstellingen van het hoger onderwijs moet zijn, maar onderstreept dat het hoger onderwijs creativiteit en innovatiepotentieel van jongeren moet stimuleren en zich moet inzetten voor hun intellectuele en sociale ontplooiing; 8. bevestigt dat het succes van het initiatief „Jeugd in beweging” vooral staat of valt bij de uitvoering door de lidstaten van zijn kernactiviteiten; verzoekt de Commissie daarom tijdens het tenuitvoerleggingsproces cruciale onderdelen van zeer nabij te volgen en te analyseren om de lidstaten bijstand te verlenen en te zorgen voor betere coördinatie ertussen; 9. verzoekt de Commissie aan het Parlement regelmatig verslag uit te brengen over de doeltreffendheid van de kernacties die in het kader van „Jeugd in beweging” worden genomen en over de door de lidstaten geboekte vooruitgang; 10. dringt er bij de Europese instellingen op aan een goed gestructureerde dialoog op het gebied van onderwijs in gang te zetten binnen het „Onderwijs en opleiding 2020”-kader, met het doel de jongerenorganisaties en andere belanghebbenden volledig te betrekken bij de tenuitvoerlegging van de onderwijsmaatregelen om te zorgen voor de follow up van „Jeugd in beweging” in samenwerking met de jongeren, en om van gedachte te wisselen over prioriteiten en acties voor jongeren en hun een grotere rol toe te bedelen in het besluitvormingsproces over thema's die op hun betrekking hebben; 11. verzoekt de Commissie in haar voorstel voor een nieuwe meerjarig financieel kader gaandeweg steeds meer te investeren in mobiliteits- en jeugdprogramma's, zoals „Een leven lang leren” (Erasmus, Leonardo da Vinci, Comenius, Grundtvig), Marie Curie, Erasmus Mundus en „Jeugd in actie”, in de huidige vorm, en ook in de Europese dienst voor vrijwilligers; vraagt om een betere promotie van deze programma's en een betere communicatie van de kansen die deze programma's bieden aan mogelijke begunstigden; verzoekt de Commissie voorts te blijven investeren in de samenwerking met de kandidaatlanden en potentiële kandidaatlanden, en een voorstel te doen voor de volgende generatie mobiliteits- en jeugdprogramma's, overeenkomstig de doelstellingen van de Europa 2020-strategie; 12. benadrukt dat jongeren die om verschillende redenen gedurende hun opleidingstraject problemen ondervinden niet voor de arbeidsmarkt verloren mogen gaan, maar dat deze jongeren in plaats daarvan gerichte ondersteuning moeten krijgen; toegang tot onderwijs mag geen kwestie van de sociale of financiële status van de ouders zijn; van bijzonder belang is de horizontale toegankelijkheid van opleidingsniveaus, binnen zowel het algemene als het beroepsonderwijs; 13. onderstreept dat de mobiliteit aantrekkelijker moet worden gemaakt en dat de financiële steun ruim en voldoende moet zijn, met bijzondere nadruk op de meest benadeelden; herhaalt dat dit standpunt in de volgende financiële vooruitzichten moet doorklinken; dringt er met het oog op de verbetering van de opleidingsmobiliteit op aan dat het deel van de begroting dat bestemd is voor het Leonardo-programma wordt uitgebreid; 14. benadrukt dat een ambitieuze financiering noodzakelijk is het streefdoel te realiseren dat iedereen de mogelijkheid moet hebben om een deel van zijn opleiding in het buitenland te volgen; is van mening dat onderwijs en opleiding voor de Europese Unie prioritair moeten zijn en dat dit doel in het volgende meerjarige financiële kader moet doorklinken; 15. wenst dat de onderwijsprogramma's die tot doel hebben de mobiliteit te bevorderen, tot na 2013 worden verlengd, en verzoekt de Commissie bij de opstelling van de toekomstige kaderprogramma's in een aanzienlijke verhoging van de daarvoor uitgetrokken middelen te voorzien; 16. verzoekt de Europese Unie haar eigen financiële instrumenten in te zetten om jongeren bij te staan en daarbij meer gebruik te maken van de Europese Investeringsbank en het Europees Investeringsfonds; 17. dringt erop aan dat de lidstaten meer investeren in alle onderwijs- en opleidingsniveaus, de uitvoering van EU-mobiliteitsprogramma's op nationaal niveau financieel ondersteunen en de kwaliteit van het onderwijs in het algemeen zekerstellen of verbeteren; 18. is ervan overtuigd dat het programma „Jeugd in actie” essentieel is voor de participatie van de Europese jeugd en dat dit programma moet worden versterkt en voortgezet; verzoekt daarom de Commissie in het komende meerjarige financiële kader te voorzien in een afzonderlijk „Jeugd in actie”-programma; 19. benadrukt het belang van het initiatief „Jeugd in beweging”, dat er wezenlijk aan bijdraagt dat de jeugd meer bij de maatschappij wordt betrokken, en dringt er bij de Commissie op aan dat de kennis wordt toegepast die verworven is bij het programma „Jeugd in actie”; 20. spoort de lidstaten aan zich te richten op een totale investering van ten minste 2 % van het bnp in het hoger onderwijs, zoals de Commissie in de jaarlijkse groeianalyse heeft aanbevolen als het vereiste minimum voor kennisintensieve economieën; 21. wijst op het belang van flexibele onderwijsprogramma's die met een baan gecombineerd kunnen worden; Jongeren en mobiliteit 22. verlangt dat de jongeren actief worden betrokken bij alle fasen van de EU-programma's, van ontwerp tot uitvoering; 23. wijst erop dat het belangrijk is jongeren niet alleen te betrekken bij de arbeidsmarkt en de economie, maar eveneens bij de vormgeving en het sturen van de toekomst van Europa; verzoekt de Commissie te komen met een groenboek over jongerenparticipatie; 24. onderschrijft dat in een vroeg stadium actie moet worden ondernomen om het aantal vroegtijdige schoolverlaters terug te dringen tot minder dan 10%, zoals in het kader van de Europa 2020-strategie is overeengekomen, met extra aandacht voor de probleemgebieden; verwelkomt het voorstel van de Commissie voor een aanbeveling van de Raad om de inspanningen van de lidstaten voor het terugdringen van de schooluitval te ondersteunen; 25. benadrukt dat het aantal voortijdige schoolverlaters, die een grotere kans lopen op werkloosheid en maatschappelijke uitsluiting, drastisch moet worden teruggedrongen; benadrukt dat voor de bestrijding van dit fenomeen een veelzijdige aanpak geboden is, die moet worden gecombineerd met sociale maatregelen om onderwijs en opleiding in achtergestelde gebieden te verbeteren; 26. verzoekt de Europese instellingen, aangezien de mobiliteit van jongeren kan leiden tot ondersteuning van democratiseringsprocessen, kaders te scheppen om jongeren uit de landen van het Europees nabuurschapsbeleid te betrekken bij het initiatief „Jeugd in beweging”, waardoor beter onderwijs mogelijk wordt voor jongeren uit zowel de lidstaten van de Europese Unie, als de nabuurschapslanden; 27. acht het belangrijk dat ook de mobiliteit wordt gestimuleerd van leerkrachten en werkers uit de sector jeugd en onderwijs, als mogelijke katalysatoren voor de jongeren die zij begeleiden; 28. erkent de aanzienlijke bijdrage die regionale en lokale overheden leveren aan de bevordering van de mobiliteit; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten om tevens bijzondere aandacht en steun te geven aan hen die het meeste risico lopen, voor categorieën jongeren met minder kansen en voor degenen die een „tweede kans” willen om een voortijdig afgebroken opleiding af te maken; 30. verzoekt de Commissie op nationaal, regionaal en lokaal niveau gegevens te verzamelen over de praktische belemmeringen voor mobiliteit en alle noodzakelijke stappen te ondernemen om deze uit de weg te ruimen teneinde in kwalitatief opzicht hoogwaardige en voor iedereen toegankelijke mobiliteit te bewerkstelligen, in alle fasen van het opleidingstraject en met inbegrip van beroepsonderwijs- en opleiding; is van mening dat het door de Commissie voorgestelde „mobiliteitsscorebord” van groot nut kan zijn voor het verwezenlijken van deze doelstelling; 31. moedigt de Commissie ertoe aan om meer initiatieven voor mobiliteit van jongeren te ontplooien, ook in aan de EU grenzende gebieden; 32. verzoekt de Commissie dringend actie te ondernemen om de mobiliteit aan te moedigen met als doel het bevorderen van het onderwijs, de werkgelegenheid en de erkenning van beroepskwalificaties; 33. acht het belangrijk dat maatregelen worden genomen die ervoor zorgen dat jongeren, waaronder die uit probleemgebieden, in alle fasen van hun opleiding mobiel zijn, dat beurzen volledig meeneembaar zijn wanneer zij in het buitenland vertoeven en dat hun tussentijds behaalde resultaten en diploma's in alle lidstaten erkend worden, zoals voorgesteld in het Europees kwalificatiekader; 34. bevestigt dat aan jongeren met een handicap en jongeren met kinderen aanvullende steun moet worden verleend, zodat ook zij toegang krijgen tot bestaande mobiliteitsprogramma's en daar volledig van kunnen profiteren bij een combinatie van studie, werk en privé-leven; 35. wijst erop dat naast internationale mobiliteit ook internationalisering in het eigen land moet worden aangemoedigd en dat het creëren van een internationaal samenwerkingsnetwerk vanuit de eigen universiteit en het eigen land moet worden gesteund; onderstreept het potentieel van virtuele mobiliteit van jongeren, naast fysieke mobiliteit; 36. onderstreept het belang van het erkennen van vaardigheden die via enige vorm van leren zijn opgedaan, waaronder niet-formeel en informeel leren, en de rol van deze leervormen bij de ontwikkeling van belangrijke vaardigheden en bekwaamheden die nodig zijn om toegang te verkrijgen tot, en zich te kunnen aanpassen aan de vraag vanuit de arbeidsmarkt, en vraagt dat de via deze weg verkregen vaardigheden en bekwaamheden deel uitmaken van het „mobiliteitsscorebord”; 37. beveelt aan projecten ter ondersteuning van de doorgifte van kennis en vaardigheden van de ene generatie aan de andere aan te moedigen; wijst op het belang om de kennis en vaardigheden en het cultureel kapitaal van mobiele internationale studenten te benutten; 38. verzoekt de Commissie te komen met een omvattende strategie ter bevordering van het niet-formeel onderwijs en ter ondersteuning van aanbieders van niet-formeel onderwijs; 39. onderstreept het belang van mobiliteit voor de versterking van het gevoel van Europees burgerschap, de bevordering van de Europese cultuur en de Europese waarden van wederzijds respect, het kweken van meer democratische betrokkenheid onder jongeren en de vergroting van hun Europees bewustzijn; 40. herinnert de lidstaten eraan om in een vroeg levensstadium en in het voorschoolse onderwijs het beginsel „moedertaal plus twee andere talen” in te voeren; wijst erop dat mobiliteit niet bereikbaar zal zijn voor mensen die geen tweede taal beheersen; wijst op het belang van het leren van de talen van buurlanden; 41. verzoekt de lidstaten opleidings- en arbeidsmarktmobiliteit te bevorderen door: a) het besef op te voeren en informatie gemakkelijk beschikbaar te stellen aan alle belangstellende jongeren; b) in een vroeg stadium de nadruk te leggen op de toegevoegde waarde van mobiliteit; c) ervoor te zorgen dat de leerresultaten van mobiliteitservaringen tussen de lidstaten worden gevalideerd; en d) de administratieve lasten te beperken en de samenwerking tussen de desbetreffende overheden in alle lidstraten aan te moedigen; 42. verzoekt de Commissie opleidings- en arbeidsmarktmobiliteit te bevorderen door: a) uitbreiding van de onderwijs- en jeugdprogramma's van de EU zoals Erasmus, Leonardo en „Jeugd in beweging”, b) betere tenuitvoerlegging van bestaande Europese instrumenten zoals het Europees studiepuntenoverdrachtsysteem (ECTS) en de Europass; en c) ontwikkeling van de nieuwe instrumenten die zij reeds heeft onderzocht, zoals de website en kaart van „Jeugd in beweging”, het Europees vaardighedenpaspoort en het proefproject „Je eerste EURES-baan”; 43. is ingenomen met de belangrijke nieuwe acties in het kader van het initiatief „Jeugd in beweging”, zoals de introductie van een enkele centrale mobiliteitswebsite, een mobiliteitskaart die aansluit op de al ingevoerde jeugd- en studentenkaart en het succes daarvan een nieuwe impuls geeft, en een Europees vaardighedenpaspoort dat een online dossier moet worden van gedurende het leven opgedane kennis en vaardigheden, die stuk voor stuk voor een verdere verbetering van nuttige en al bestaande mobiliteitshulpmiddelen zorgen; vraagt bovendien om verbetering van de zichtbaarheid van alle lopende en toekomstige programma's; Europees hoger onderwijs en het Bolognaproces 44. onderstreept dat het belangrijk is een nieuwe, constructievere dialoog te beginnen tussen alle belanghebbenden bij het Bolognaproces, waarin de positieve ervaringen en de problemen in kaart worden gebracht en als uitgangspunt kunnen dienen om het proces verder te verbeteren; 45. verzoekt de Commissie de focus van de moderniseringsagenda voor de universiteiten te verbreden en de prioriteiten bij te stellen met het oog op nieuwe uitdagingen als de sociale dimensie van het hoger onderwijs, de bevordering van studentgericht leren en de ondersteuning van de lidstaten bij hun inspanningen om de doelstelling te verwezenlijken dat 40 % van de jongeren een tertiaire of gelijkwaardige kwalificatie moet behalen; 46. is sterk van mening dat de universiteiten zelfstandig moeten zijn, maar benadrukt tegelijkertijd dat zij verantwoordelijkheid dragen ten opzichte van de maatschappij; spoort de lidstaten aan te investeren in de hervorming en modernisering van het hoger onderwijs; 47. wijst erop dat het nodig is tot een evenwicht te komen tussen hogeronderwijssystemen enerzijds en de behoeften van de economie en de maatschappij in het algemeen anderzijds, en ze met elkaar te verbinden via adequate leerplannen waarmee bekwaam- en vaardigheden worden bijgebracht die zijn toegesneden op de toekomstige maatschappij en economie; 48. verzoekt de lidstaten, de regionale en de lokale autoriteiten de samenwerking tussen universiteiten, instellingen voor beroepsonderwijs en het bedrijfsleven te bevorderen en te versterken zodat de dialoog tussen de universiteit en het bedrijfsleven kan worden aangezwengeld en kan worden gezorgd voor een betere coördinatie tussen de drie delen van de kennisdriehoek: onderzoek, onderwijs en innovatie; 49. benadrukt het belang van de bestaande programma's binnen het kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling en het cohesiebeleid voor het financieren van onderzoek en innovatie; benadrukt eveneens het belang van een betere coördinatie met de onderwijsinitiatieven; is daarnaast van mening dat de grensoverschrijdende samenwerking een essentiële voorwaarde is voor het slagen van het initiatief „Jeugd in beweging”; roept daarom de actoren op om ten volle gebruik te maken van de geboden mogelijkheden in het kader van de doelstelling „territoriale samenwerking” van het cohesiebeleid; 50. onderstreept dat het van belang is flexibele onderwijsstructuren op te zetten, zoals open universiteiten, en in het universitair onderwijs sterker gebruik te maken van internet, zodat alle jongeren een kwalitatief hoogwaardige opleiding kunnen volgen en niemand wegens de afstand of ongunstige roosters daarvan uitgesloten wordt; is van mening, gezien het feit dat jongeren later op de arbeidsmarkt komen en er problemen zijn rond de belastbaarheid van de socialezekerheidsstelsels, dat het buitengewoon belangrijk is dat de nodige voorwaarden worden geschapen om beroep en studie te kunnen combineren; 51. moedigt de universiteiten aan hun programma's en structuren beter op de behoeften van de arbeidsmarkt af te stemmen, om bij het ontwikkelen van leerplannen rekening te houden met de behoeften van het bedrijfsleven en om nieuwe methoden voor samenwerking met particuliere en overheidsbedrijven na te streven door het creëren van publiek-private partnerschappen (PPP's) en sponsorschappen, en daarnaast jong ondernemerschap aan te moedigen en te ondersteunen; 52. wijst erop dat het nodig is dat universiteiten programma's ontwikkelen om ondernemerschap onder studenten te stimuleren door middel van opleidingsprogramma's en door het creëren van ontmoetingsplaatsen met investeerders die mogelijk geïnteresseerd zijn in het ondersteunen van innovatieve projecten; 53. onderstreept het belang van het bevorderen van ondernemerschap en het helpen van jongeren bij het opzetten van hun eigen bedrijf en van de bevordering en uitbreiding van het Erasmus-programma voor jonge ondernemers; beveelt derhalve een voorlichtingscampagne van de EU op onderwijsinstellingen aan over ondernemerschap, startkapitaal, belasting voor startende ondernemers, en aanhoudende opleidingssteun; 54. spoort de Commissie aan een databank van innovatieve projecten te creëren ter bevordering van de uitwisseling van goede praktijken tussen projecten die reeds zijn uitgeprobeerd door lidstaten en universiteiten, teneinde de kennisoverdracht tussen afgestudeerden en ondernemingen te bevorderen en afgestudeerden onmiddellijke toegang tot de arbeidsmarkt te garanderen; 55. erkent het nut van studiebeurzen voor studenten, aangeboden door ondernemingen; 56. pleit ervoor dat de Commissie het systeem van een mondiale ranglijst van universiteiten vervangt door een op informatie gebaseerd systeem gericht op programma's van Europese universiteiten, waarbij, onder andere, regelmatig verslagen zouden gepubliceerd over de inzetbaarheid van studenten bij elk programma en over de mogelijkheden in het kader van mobiliteit; 57. dringt er bij de Commissie op aan alle nodige inspanningen te verrichten om de Europese onderzoeksruimte af te ronden, waarbij de mobiliteit van jonge onderzoekers extra wordt ondersteund, teneinde Europees toptalent op onderzoeksgebied te stimuleren; ; 58. is van mening dat de lidstaten moeten instaan voor een systeem met beurzen waarmee jonge mannen en vrouwen onder gelijke omstandigheden toegang hebben tot het hoger onderwijs, om te voorkomen dat de kiem voor ongelijkheden wordt gelegd, met speciale aandacht voor het tertiair onderwijs; Beroepsonderwijs en -opleiding 59. roept de lidstaten op om het beroepsonderwijs en de beroepsopleidingen te moderniseren en de aantrekkingskracht en de kwaliteit daarvan te vergroten om ze beter te laten aansluiten op de huidige en toekomstige behoeften van de veranderende arbeidsmarkt, waarvoor in 2020 nieuwe kennis en vaardigheden vereist zijn waarvan diploma's getuigen die in alle lidstaten wederzijds moeten worden erkend; wijst in dit verband op het grote succes van systemen voor duaal onderwijs in de betrokken lidstaten; 60. benadrukt dat de aanpassing van de onderwijsstelsels en de beroepsopleiding aan de toekomstige behoeften aan vaardigheden van de arbeidsmarkt een essentiële rol speelt bij de bestrijding van de jeugdwerkloosheid en dat de overgang van onderwijs, beroepsonderwijs en -opleiding en hoger onderwijs naar een beroepsactiviteit beter moet worden voorbereid en onmiddellijk na het onderwijs of de opleiding moet plaatsvinden; is van mening dat onderwijsinstellingen, jongerenorganisaties, de verschillende sectoren van de arbeidsmarkt en werkgevers moeten worden aangemoedigd beter samen te werken, bijvoorbeeld door vakmensen uit verschillende branches lessen of seminars te laten verzorgen om hun werk aan de scholieren te presenteren; 61. wijst daarom op de doorslaggevende betekenis van doelmatige uitvoering van het initiatief „Europese Jeugdgarantie” en de ontwikkeling daarvan tot een instrument voor actieve opneming op de arbeidsmarkt; wijst erop dat de lidstaten zich tot dusverre nog niet op overtuigende wijze hebben vastgelegd op de tenuitvoerlegging van het initiatief „Europese Jeugdgarantie” en verzoekt hen dit onverwijld te doen; 62. is van mening dat mobiliteit voor de verwerving van nieuwe vaardigheden een krachtig instrument is ter verbetering van vaardigheden en vakmanschap, persoonlijke ontwikkeling en het actieve burgerschap van jongeren; is van mening dat vrijwillige mobiliteit in het kader van onderwijs en beroepsopleiding, vervolgonderwijs en hoger onderwijs derhalve moet worden bevorderd voor alle jongeren – los van hun financiële, sociale en etnische achtergrond, het soort onderwijs of opleiding welke zij volgen, hun handicaps, gezondheidsproblemen of geografische situatie – en moet worden aangemoedigd door het beschikbaar stellen van beroepskeuzevoorlichting en -advisering tijdens het hele proces; 63. benadrukt dat mobiliteit niet mag leiden tot een verlaging van de sociale normen in het gastland; benadrukt het belang van wederzijdse erkenning van in de EU behaalde school-, beroepsopleidings- en hogeronderwijsdiploma's en diploma's van vervolgopleidingen voor de vergroting van de mobiliteit; 64. dringt aan op de consequente omzetting van maatregelen zoals ECVET, EQF en ECTS; geeft te verstaan dat bewijs van wederzijdse erkenning dient te worden verstrekt binnen 12 maanden na het behalen van het diploma; wijst erop dat het Europees Parlement regelmatig via de mobiliteitsindicatoren wordt geïnformeerd; 65. beklemtoont het belang om de mobiliteit op het gebied van beroepsonderwijs en -opleiding, met inbegrip van stages, te ondersteunen en verder te vergroten door de studenten in dat onderwijs en stagiairs te voorzien van informatie, advies, richtsnoeren en opvangstructuren wanneer zij in het buitenland verblijven; benadrukt met name de noodzaak om partnerschappen aan te gaan met opleidingscentra en brancheorganisaties voor een mobiliteit van hoge kwaliteit en om mobiliteit op samenhangende wijze te integreren in het opleidingstraject; 66. legt de nadruk op de moeilijkheden die worden ondervonden bij de overstap van beroepsonderwijs en -opleiding naar hoger onderwijs en beklemtoont dat onderwijsinstellingen aanpassingen moeten doorvoeren om deze overgang te vergemakkelijken; 67. onderstreept dat beroepsonderwijs en –opleiding en het hoger onderwijs de jongeren kennis en vaardigheden bijbrengen en hierdoor een positief effect kunnen hebben op hun motivatie en optimisme en op hun gevoel van eigenwaarde; Overgang van onderwijs en opleiding naar werk 68. verzoekt de Commissie en de lidstaten vrijwilligerswerk te stimuleren door vrijwilligers een sterke rechtspositie toe te kennen en de tijd die aan vrijwilligerswerk wordt besteed als gewerkte tijd te erkennen, waardoor vrijwilligerswerk een reële optie wordt voor jongeren, met name in tijden van hoge werkeloosheid; 69. legt er sterk de nadruk op dat een soepele intrede van jongeren op de arbeidsmarkt grotendeels afhangt van de modernisering van de instellingen voor beroepsonderwijs en -opleiding en van universiteiten, onder meer op het vlak van hun leerplannen, met als doel de kwaliteit van het onderwijs te garanderen en de studieprogramma's af te stemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt; 70. acht het van groot belang dat de collegeroosters voor universiteitsstudenten die al aan het werk zijn en gelijktijdig willen studeren worden versoepeld; 71. benadrukt het feit dat jongeren zodra zij werken toegang tot aanvullende beroepsopleiding moeten krijgen, zodat zij tijdens het werk opleidingen kunnen volgen, dat een continue - en permanente educatieaanpak en de loopbaanontwikkeling na de loopbaanstart moeten worden bevorderd en dat de lidstaten moet worden verzocht infrastructuur op te zetten voor onafhankelijke advisering over aanvullende beroepsopleiding, om een systematische aanvullende beroepsopleiding te waarborgen; 72. onderstreept dat hoogwaardige kwaliteit van het initieel onderwijs en de initiële beroepsopleiding in alle sectoren de participatie van jongeren op de arbeidsmarkt vergroot en ondernemingen verzekert van gekwalificeerde werknemers; de lidstaten waarborgen een en ander door middel van passende toezichthoudende organen; 73. spreekt zijn krachtige steun uit voor het EU-streven dat 40% van de jongeren tertiair of gelijkwaardig onderwijs (dat wil zeggen hoger en beroepsonderwijs) moet hebben afgerond; 74. onderstreept het belang van studie- en beroepskeuzevoorlichting ten dienste van jongeren bij de overstap van het basisonderwijs naar onderwijs en opleiding op hoger niveau om hen beter voor te bereiden voor een soepele overgang naar een werkzaam leven; is van mening dat de gezins- en sociale omgeving van jongeren en de school met het oog op de beroepsoriëntatie en beroepskeuze versterkt moeten worden; wijst erop dat daarvoor in veel gevallen een op het individu gerichte ondersteuning met behulp van beroepskeuze- en arbeidsmarktbegeleiding nodig is; 75. nodigt instellingen voor tertiair onderwijs uit in de studieprogramma's waar nodig een redelijk betaalde stage van hoge kwaliteit op te nemen om jongeren de kans te geven zich op het beroepsleven voor te bereiden en in het bijzonder om banen waarvoor hoge kwalificaties zijn vereist binnen hun bereik te brengen; onderstreept dat de stage echter niet in de plaats mag komen van een echte baan en een adequate beloning en sociale bescherming moet bieden, en onderstreept de noodzaak om deze stages op de arbeidsmarkt te erkennen; verzoekt de lidstaten beleid te ontwikkelen waarmee de indienstneming van jongeren wordt aangemoedigd; 76. spoort de Commissie aan om op Europees niveau initiatieven te bevorderen om stages te laten meetellen als tewerkstellingsperiode voor de sociale zekerheid, zoals in sommige lidstaten al het geval is; 77. beschouwt het als essentieel dat private initiatieven van jongeren worden gesteund, ter bevordering van het creëren van arbeidsplaatsen en de sociale integratie; 78. wijst op de noodzaak de Europese geschiedenis en de Europese beschaving te gebruiken als de instrumenten bij uitstek om de Europese integratie te verdiepen; 79. is van oordeel dat kwalitatief hoogstaande systemen voor onderwijs en opleiding kunnen helpen de kansen van jongeren op bevredigend werk te vergroten, wat vervolgens hun vertrouwen in de toekomst zal doen toenemen, hun creativiteit zal stimuleren en daarmee zal bijdragen aan de welvaart van de samenleving; 80. erkent de rol die plaatselijke en regionale overheden spelen op het gebied van opleiding en mobiliteit; is van mening dat hun bevoegdheden en ervaring moeten worden beschouwd als aanvulling op maatregelen van de EU; wijst erop dat de EU, om haar doelen te verwezenlijken, een partnerschapsbenadering moet ontwikkelen, vooral met plaatselijke en regionale overheden; Werkgelegenheidssituatie van jongeren 81. wijst erop dat de werkgelegenheidssituatie van jongeren afhangt van het algemene economische beleid; dringt er bij de lidstaten op aan over te stappen op investeringen en de schepping van werkgelegenheid; wijst erop dat bezuinigingsmaatregelen die bijvoorbeeld besnoeiingen op het onderwijsstelsel en de schepping van werkgelegenheid met zich meebrengen jongeren niet zullen helpen en maatschappij en economie op langere termijn kunnen schaden; 82. benadrukt dat een nauwe band moet worden gecreëerd tussen de vlaggenschipinitiatieven ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid zoals „Jeugd in beweging” en „Nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen”; is van mening dat de sociale partners, de vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, de plaatselijke en regionale overheden en de jeugdorganisaties bij de ontwikkeling van een duurzame strategie voor de terugdringing van de jeugdwerkloosheid moeten worden betrokken, waarbij sprake moet zijn van wederzijdse erkenning en certificering in de gehele EU van de vaardigheden die blijken uit formele en informele kwalificaties – overeenkomstig het Europees kwalificatiekader (EQF) - en zijn verworven via formeel, niet-formeel en informeel onderwijs; 83. benadrukt het feit dat de jeugdwerkloosheid – waarvan de oorzaken volgens de IAO niet liggen in de hoogte van de inkomens en de indirecte loonkosten, de medezeggenschapsrechten en de normen inzake sociale bescherming – als gevolg van de economische en financiële crisis in de hele EU tot een groot probleem is uitgegroeid dat tot dusverre niet in voldoende mate is aangepakt door de EU en de lidstaten; wijst erop dat werkloosheid op jonge leeftijd het gevaar van armoede op lange termijn in zich kan bergen; benadrukt de noodzaak van hoogwaardige banen om te voorkomen dat jongeren tot de werkende armen gaan behoren; 84. benadrukt dat arbeids- en stageovereenkomsten vanaf dag één moeten voorzien in sociale rechten voor allen; wijst alle voorstellen om hiervan af te wijken van de hand; wijst erop dat de opzeggingstermijnen niet mogen worden verkort, dat de voor het vaste personeel geldende cao- en wettelijke regelingen moeten worden toegepast en dat onbeperkte medezeggenschapsrechten en vrijheid van vereniging vanaf dag één moeten gelden; 85. dringt aan op een EU-kader voor de invoering van rechten en beschermende bepalingen voor atypische arbeidsvormen en tijdelijk werk, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel; 86. benadrukt dat jongeren moeten worden beschermd tegen discriminatie op het werk, met name op grond van leeftijd en beroepservaring, door Richtlijn 2000/78/EG daadwerkelijk toe te passen; dringt er bij alle lidstaten op aan een nationale strategie op te zetten om de jeugdwerkloosheid aan te pakken; 87. wijst erop dat het belangrijkste voor jonge mensen is dat zij onafhankelijk zijn en tegen een redelijke prijs toegang hebben tot gezondheidszorg en aanvaardbare huisvesting, en tegelijkertijd een opleiding kunnen volgen, werken en zich ontwikkelen; verzoekt de lidstaten dan ook een eind te maken aan elke vorm van discriminatie op grond van leeftijd met betrekking tot de toegang tot de socialezekerheidsstelsels; 88. herhaalt dat concrete, controleerbare doelstellingen gekoppeld aan adequate financiële middelen bij de uitvoering van de Europa 2020-strategie en de geïntegreerde richtsnoeren voor de terugdringing van de jeugdwerkloosheid belangrijk zijn; benadrukt derhalve dat de lidstaten zich er in hun nationale hervormingsprogramma's toe moeten verbinden de participatiegraad van jongeren in de leeftijdsgroep van 15 tot 25 jaar tegen 2014 met 10% te verhogen en het percentage werkende jongeren (die geen onderwijs volgen) tegen 2020 tot 75% op te voeren; 89. wijst erop dat, aangezien tegen 2020 voor ongeveer 35% van alle banen een hogere opleiding nodig zal zijn, in combinatie met het vermogen tot aanpassing en innovatie, de verhoging van het aandeel van de leeftijdsgroep van 30 tot 34 jaar met een hogeronderwijsdiploma of vergelijkbaar opleidingsniveau tot tenminste 40% intensief moet worden nagestreefd; 90. erkent dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de geïntegreerde richtsnoeren, terwijl de Commissie via de open coördinatiemethode maatregelen op nationaal niveau moeten steunen en in het oog houden; is van mening dat de door de Commissie in het initiatief voorgestelde doelgroepen en indicatoren moeten worden gecontroleerd en dat de vooruitgang bij de tenuitvoerlegging met duidelijke indicatoren moet worden gemeten; 91. is van mening dat de lidstaten maatregelen moeten nemen om zo veel mogelijk informatie, keuze en opleiding te bieden om jonge mensen te helpen ten volle gebruik te maken van hun mogelijkheden, maar is er in hoge mate van overtuigd dat dit het best kan gebeuren door veldwerkers op plaatselijk niveau in iedere lidstaat; 92. is van mening dat hoogwaardige adviesdiensten voor loopbaan- en beroepskeuze verder moeten worden ontwikkeld; wijst erop dat het belangrijk is de sociale partners te betrekken bij opzet, structuur, functionering en financiering hiervan om ervoor te zorgen dat zij voor de arbeidsmarkt van betekenis en doelmatig zijn; 93. onderstreept hoe belangrijk het is dat ondernemingen in het kader van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid de nodige maatregelen nemen om jongeren bij een gedegen beroepskeuze te ondersteunen, waarbij zowel de behoeften van de nationale als de Europese arbeidsmarkt in aanmerking wordt genomen, en wijst erop dat deze maatregelen door gerichte beroepspraktica kunnen worden ondersteund; 94. is van mening dat beroepskeuze nog steeds in hoge mate geslachtsgebonden is en dat dit een factor is van ongelijkheid van mannen en vrouwen; wijst erop dat dit gevolgen heeft voor werkloosheid en armoede onder vrouwen; benadrukt dat discriminatie op grond van geslacht moet worden afgebouwd; 95. wijst erop dat maatregelen moeten worden genomen om een volledig beeld van mogelijke onderwijs- en opleidingstrajecten en latere beroepsmogelijkheden te tonen, bijvoorbeeld via adviseurs voor gelijke kansen, en dat moet worden getracht in het bijzonder meisjes al vroeg belangstelling bij te brengen voor technische of exacte studievakken (wiskunde, informatica, natuurwetenschappen of technologie) en gebieden die van strategisch belang zijn voor de loopbaanontwikkeling en hen in dezen te steunen, en jongens al vroeg voor opvoedkundige, verzorgende en sociale beroepen te interesseren en daarbij te steunen; 96. benadrukt dat het potentieel van meisjes en vrouwen met het oog op het toekomstig tekort aan gekwalificeerd personeel gericht moet worden bevorderd via onder meer specifieke stimuleringsprogramma's die de voorbereiding van meisjes en vrouwen op wetenschappelijke en technische beroepen aanmoedigen; 97. is verheugd over de steeds grotere rol van de EIB bij het opzetten van financieringsprogramma's voor studenten en bij het bevorderen van initiatieven van jongeren om een eigen bedrijf te beginnen; is van mening dat de EIB een nog grotere rol moet spelen en gericht moet investeren in sectoren met een hoge meerwaarde in de lidstaten en met name in ondernemingen die meer dan andere proberen jongeren in dienst te nemen en een kwalitatief hoogstaande opleiding te verschaffen; 98. benadrukt dat jongeren met slechtere startkansen, met name de „NEET”-groep (jongeren die niet werken noch onderwijs of een opleiding volgen) moeten worden gesteund of zelfs door een mentor worden begeleid, met als doel rekening te houden met hun persoonlijke behoeften en nadruk te leggen op verbetering van hun integratie op de arbeidsmarkt en hun toegang tot hoogwaardige banen; 99. is van mening dat door de overheid ondersteunde opleidingsplaatsen en een gestandaardiseerd systeem van begeleidingsmaatregelen een doeltreffend instrument kunnen zijn voor de integratie van in bijzondere mate achtergestelde jongeren op de arbeidsmarkt; 100. wijst er echter op dat opneming in de eerste arbeidsmarkt van wezenlijk belang is en dat integratiemaatregelen gericht moeten zijn op het bevorderen van vroegtijdige toegang tot de arbeidsmarkt, gekoppeld aan ondersteunende maatregelen die gericht zijn op de behoeften van individuen; 101. wijst op de specifieke moeilijkheden die arme jongeren die een tijdlang in het buitenland willen verblijven ondervinden door financiële en taalkundige beperkingen en soms ten gevolge van discriminatie; is ervan overtuigd dat financiële steun in het bijzonder gericht moet zijn op de behoeften van de meest achtergestelden; 102. onderstreept dat het van belang is arbeidsmogelijkheden voor gehandicapte jongeren te creëren, door speciale onderwijsprogramma's op te zetten en door het beschikbaarstellen van subsidies voor indienstneming van deze belangrijke groep jongeren te bevorderen om ze te helpen beter in de maatschappij geïntegreerd te geraken en zich ten volle te ontplooien; 103. verzoekt de lidstaten en de Commissie steun te geven voor voorlichtingscampagnes over onderwijs- en opleidingsmogelijkheden voor jongeren met een handicap, bijv. over projecten in het kader van het Europese Forum voor gehandicapten en het studentenuitwisselingsprogramma Erasmus – Erasmus voor studenten met een handicap; 104. wijst erop dat het werkprogramma van Eurofound voor de periode 2009-2012 het specifieke project „Actieve integratie van jongeren met handicaps of gezondheidsproblemen” omvat, en wijst op de centrale rol die opleidingscentra die maatschappelijke en beroepvaardigheden aanbieden spelen voor jongeren met handicaps en jongeren die zijn opgegroeid in instellingen; dringt aan op steun voor ontwikkeling en gebruik van deze opleidingscentra indien deze nodig is; 105. acht het nodig dat er maatregelen worden genomen om het verschijnsel dat sommige jongeren geen werk, geen schooldiploma en geen beroepsopleiding hebben, zowel op nationaal als op internationaal vlak uitgebreid te belichten; verzoekt de Commissie met de lidstaten samen te werken om de oorzaken van de marginalisering van jongeren te achterhalen en maatregelen te nemen om hen te reïntegreren, maar ook om dit verschijnsel te bestrijden – en wel in het kader van hun inspanningen ten behoeve van de doelstellingen inzake de inzetbaarheid en het concurrentievermogen van Europese werknemers en de vermindering van het percentage schoolverlaters; 106. benadrukt het feit dat stages in alle fasen van de beroepskeuze een geschikt middel voor de juiste beroepskeuze zijn en wijst er nogmaals op dat er minimumvoorschriften voor stages moeten worden vastgesteld zoals met betrekking tot een inkomen en sociale rechten, o.a. sociale bescherming en socialezekerheidsregelingen, om de kwaliteit van de stages te verbeteren en hun onderwijskundige waarde te waarborgen; 107. wijst er andermaal op dat stages geen reguliere arbeidsplaatsen mogen vervangen en van beperkte duur moeten zijn; wijst erop dat een juridisch bindend Europees kwaliteitskader voor stages voor alle vormen van onderwijs en opleiding dringend noodzakelijk is om uitbuiting van stagiairs te voorkomen en dat de Commissie een actieprogramma moet indienen met een tijdschema en een concept van de wijze van tenuitvoerlegging van dit kwaliteitskader; 108. is verheugd over het initiatief „Je eerste EURES-baan” ter bevordering van de arbeidsmobiliteit dat moet worden gekoppeld aan de „Europese vacaturemonitor”, zodat werknemers en werkgevers een transparant en voor geheel Europa geldend overzicht van de arbeidsmarkt krijgen en vacatures zo spoedig mogelijk door competente mensen worden bezet; wijst er echter op dat dit niet mag leiden tot een braindrain binnen de EU; 109. benadrukt het feit dat de gecoördineerde maatregelen van de EU voor een actief arbeidsmarktbeleid zoals door de overheid ondersteunde arbeidsprogramma's voor jongeren en de schepping van nieuwe, duurzame en goede banen – die naar behoren worden betaald - en nieuwe ondernemingen, stimulering van een ondernemerscultuur in de scholen, prikkels om initiatieven te ontplooien, technische steun voor mensen die een eigen bedrijf beginnen, administratieve vereenvoudiging zodat ondernemers sneller aan de slag kunnen, diensten op lokaal niveau om het bedrijfsbeheer te vergemakkelijken, samenwerkingsverbanden met universiteiten en onderzoeksinstellingen ter bevordering van product- en procesinnovatie, erkenning van vrijwilligerswerk als beroepservaring en bevordering van ondernemerschap stuk voor stuk noodzakelijke elementen zijn om de jeugdwerkloosheid terug te dringen en inclusieve groei te bevorderen; 110. wijst op het belang van niet-formele en informele opleidingen en onderwijs, alsook van vrijwilligerswerk voor de ontwikkeling van jongeren; wijst erop dat de verworven vaardigheden de jongeren niet alleen kansen bieden voor hun toegang tot de arbeidsmarkt, maar hen tevens in staat stellen actief aan het maatschappelijk leven deel te nemen en de verantwoordelijkheid voor hun leven te aanvaarden; 111. benadrukt dat het uiteindelijke doel van het initiatief „Jeugd in beweging” niet alleen is de Europese onderwijsstelsels te verbeteren of de inzetbaarheid van jongeren te vergroten, maar ook een sociale omgeving tot stand te brengen waarin elke jongere zijn of haar mogelijkheden kan benutten en aspiraties kan verwezenlijken; o o o 112. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 165 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 14 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gelet op het Verdrag inzake de rechten van het kind van de Verenigde Naties, in het bijzonder de artikelen 3, 18 en 29, – gelet op het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, – gezien Besluit nr. 1720/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 tot vaststelling van een actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (1) , – gezien de mededeling van de Commissie „Opvang en onderwijs voor jonge kinderen: de beste voorbereiding van al onze kinderen op de wereld van morgen” ( COM(2011)0066 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement: „Doelmatigheid en rechtvaardigheid in de Europese onderwijs- en opleidingsstelsels” ( COM(2006)0481 ), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 januari 2010 over kinderopvang en voorschools onderwijs (2) , – gezien de conclusies van de Raad van 11 mei 2010 over de sociale dimensie van onderwijs en opleiding (3) , – gezien de conclusies van de Raad van 26 november 2009 over het onderwijs aan kinderen met een migrantenachtergrond (4) , – gezien de conclusies van de Raad van 12 mei 2009 betreffende een strategisch kader voor Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding („ET 2020”) (5) , – gezien de conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen op 21 november 2008, betreffende het voorbereiden van jongeren op de 21ste eeuw: een agenda voor Europese samenwerking op het gebied van scholen (6) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 september 2008 over de verbetering van de kwaliteit van de lerarenopleiding (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 maart 2009: „Meertaligheid: een troef voor Europa en een gemeenschappelijk engagement” (8) , – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A7-0099/2011 ), A. overwegende dat voorschools leren de basis legt voor een succesvol leven lang leren, hetgeen van centraal belang is voor de verwezenlijking van de Europa 2020-doelstellingen, B. overwegende dat kinderen op zeer jonge leeftijd bijzonder leergierig, ontvankelijk en bereid tot leren zijn, en dat belangrijke vaardigheden zoals taalvaardigheid en uitdrukkingsvermogen, maar ook sociale vaardigheden dan worden aangeleerd; overwegende dat op deze leeftijd de basis wordt gelegd voor de toekomstige school- en beroepsloopbaan, C. overwegende dat er binnen de Europese Unie op verschillende manieren wordt voorzien in kinderopvang en voorschools onderwijs (Early Childhood Education and Care - ECEC), waarbij de definitie van „kwaliteit” varieert en sterk afhangt van de culturele normen en waarden van een land en een regio en hun interpretatie van het begrip „kind”, D. overwegende dat een duidelijk verband bestaat tussen een arme en achtergestelde gezinssituatie en lage prestaties op school, en overwegende dat gezinnen met zo'n achtergrond aantoonbaar het meest baat hebben bij toegang tot kinderopvang en voorschools onderwijs; overwegende dat deze achtergestelde groepen vanwege beschikbaarheids- en betaalbaarheidsproblemen minder snel toegang tot kinderopvang en voorschools onderwijs zoeken, E. overwegende dat vaak minder aandacht en geld naar de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs gaat dan naar alle andere fasen van het onderwijs, ondanks duidelijke bewijzen dat investeringen in de eerste fasen van onderwijs juist zeer veel opleveren, F. overwegende dat de doelstellingen inzake kinderopvang en voorschools onderwijs vaak te sterk op de arbeidsmarkt zijn afgestemd en te veel gericht zijn op de noodzaak van meer werkende vrouwen en te weinig op de behoeften en belangen van het kind, G. overwegende dat vele huishoudens grote moeilijkheden ondervinden om gezinsverplichtingen te combineren met beroepsverplichtingen, welke het gevolg zijn van de veranderingen die momenteel plaatshebben op de arbeidsmarkt, bijvoorbeeld de ontwikkeling van atypische en flexibele werkuren die werknemers worden opgelegd, en de toename van het aantal banen zonder arbeidszekerheid, H. overwegende dat een rechtstreeks verband bestaat tussen het welzijn van ouders en kinderen en het aanbod, zowel kwantitatief als kwalitatief, van voorschoolse voorzieningen, I. overwegende dat de kinderopvang van oudsher beschouwd wordt als een natuurlijke bezigheid voor vrouwen, wat ertoe geleid heeft dat voornamelijk vrouwen in de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs werken, J. overwegende dat de kwalificaties van het personeel per lidstaat en per soort voorziening aanzienlijk uiteenlopen, en dat de meeste lidstaten voorzieningen voor kinderopvang en voorschools onderwijs niet verplichten personeel met specifieke kwalificaties aan te stellen, K. overwegende dat op EU-niveau zeer weinig onderzoek gedaan is naar educatie van jonge kinderen, dat kan bijdragen aan de ontwikkeling en invoering van EU-breed beleid voor kinderopvang en voorschools onderwijs, Een op het kind gerichte aanpak 1. is ingenomen met de doelstellingen in de conclusies van de Europese Raad van Barcelona om vóór 2010 te voorzien in kinderopvang voor ten minste 90% van de kinderen tussen drie jaar en de leerplichtige leeftijd en voor ten minste 33% van de kinderen onder de drie jaar; meent echter dat de Raad en de Commissie deze doelstellingen zodanig moeten herzien en bijstellen dat de behoeften en belangen van het kind centraal staan in het EU-beleid voor kinderopvang en voorschools onderwijs; 2. erkent dat de Europa 2020-strategie, die door meer werkgelegenheid, minder vroegtijdige schoolverlaters en minder armoede een inclusieve samenleving wil creëren, alleen haalbaar is wanneer alle kinderen een goede start in het leven krijgen; 3. merkt op dat de vroege kinderjaren cruciaal zijn voor de cognitieve, zintuiglijke en motorische ontwikkeling, alsook voor de affectieve en persoonlijke ontwikkeling en voor de taalverwerving, en de basis leggen voor een leven lang leren; onderkent dat kinderopvang en voorschools onderwijs een gezonde psychische en lichamelijke ontwikkeling van kinderen ten goede komt en hen helpt stabielere mensen te worden; beveelt de lidstaten dan ook aan te overwegen een verplicht voorschooljaar vóór het begin van het basisonderwijs in te voeren; 4. benadrukt dat vroege ontwikkeling van een gezonde levensstijl, zoals goede eetgewoonten en voldoende en uitgebalanceerde lichaamsbeweging, een grote invloed kan hebben op de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling en in hoge mate bepalend is voor de gezondheid in het latere leven; waarschuwt dat kinderen niet te vroeg met bepaalde intensieve, resultaatgerichte sporten moeten beginnen; 5. herinnert eraan dat al wat op jonge leeftijd wordt geleerd, belangrijk is voor de verwerving van kennis, met name op het gebied van talen, meertaligheid en taaldiversiteit; 6. stimuleert de invoering en ondersteuning van vernieuwende pedagogische modellen voor taalonderwijs, met name meertalige crèches en kleuterscholen, die beantwoorden aan de in 2002 in Barcelona bepaalde doelstelling, die onder meer het leren van streektalen, minderheidstalen en talen van buurlanden omvat; 7. vestigt de aandacht op het belang van uitbreiding en verbetering van instellingen voor kinderopvang waar kinderen na het volgen van voorschools onderwijs worden opgevangen; 8. onderstreept dat alle kinderen niet alleen recht hebben op onderwijs en zorg, maar ook op rust, recreatie en spel; Universele voorzieningen voor kinderopvang en voorschools onderwijs 9. merkt op dat onderwijsachterstand overeenkomstig de conclusies van de Raad van 12 mei 2009 moet worden bestreden door middel van kwalitatief hoogstaand onderwijs in de vroege kinderjaren en gerichte steun, en door bevordering van op integratie gericht onderwijs; 10. erkent dat kinderopvang en voorschools onderwijs idealiter aan alle ouders en kinderen moeten worden verstrekt, ongeacht hun achtergrond of financiële situatie, ook al kunnen achtergestelde sociale groepen baat hebben bij aanvullende hulp; 11. onderstreept dat kinderen met een handicap zo mogelijk van de reguliere kinderopvang en het reguliere voorschoolse onderwijs gebruik moeten maken, en dat hun zo nodig aanvullende specialistische hulp moet worden geboden; 12. roept de lidstaten op het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap onverwijld om te zetten; 13. onderstreept dat de lidstaten uiteenlopende benaderingen in het lesprogramma en in de praktijk van het voorschoolse onderwijs moeten toestaan; De betrokkenheid van de ouders 14. onderstreept dat ouders, zowel vaders als moeders, gelijkwaardige partners zijn op het gebied van kinderopvang en het voorschoolse onderwijs; onderkent dat voorzieningen voor kinderopvang en voorschools onderwijs gericht moeten zijn op volledige betrokkenheid van al het personeel, alle ouders en, waar mogelijk, de kinderen zelf; 15. onderstreept dat voldoende zwangerschaps- en ouderschapsverlof en de invoering van een efficiënt en flexibel arbeidsmarktbeleid essentiële onderdelen zijn van doeltreffend beleid inzake kinderopvang en voorschools onderwijs; 16. moedigt de lidstaten aan te investeren in educatieprogramma's voor ouders en, zo nodig, te zorgen voor andere vormen van bijstand aan ouders die aanvullende hulp nodig hebben, zoals huisbezoeken; meent voorts dat ouders gebruik moeten kunnen maken van gratis en laagdrempelige adviesdiensten die in crèches aanwezig zijn; 17. benadrukt dat culturele activiteiten een bron van verrijking voor kinderen zijn, de dialoog tussen verschillende culturen bevorderen en openheid van geest en verdraagzaamheid tot stand brengen; herinnert er in dit verband aan dat het voor beroepsgroepen die werken met en voor kinderen, belangrijk is interculturele activiteiten met de kinderen en hun ouders te ontplooien; 18. wijst erop dat kinderen van ouders zonder legale verblijfstitel nog steeds niet in alle lidstaten toegang hebben tot voorschools onderwijs; 19. roept de lidstaten op kinderen van asielzoekers, vluchtelingen, personen met een subsidiaire-beschermingsstatus of een verblijfsvergunning om humanitaire redenen toegang te verlenen tot voorschools onderwijs, zodat hun kansen in het leven niet van meet af aan worden beknot; Een betere integratie van voorzieningen 20. moedigt de lidstaten aan de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs te integreren en de oprichting en activiteiten van deze voorzieningen te steunen, en tevens te zorgen voor betere coördinatie tussen de verschillende instellingen en ministeries die beleid en programma's voor jonge kinderen ontwikkelen; 21. roept de lidstaten op de voorzieningen voor kinderopvang en voorschools onderwijs voldoende autonomie te verlenen, zodat zij in staat zijn hun zelfstandigheid en creativiteit bij het zoeken naar oplossingen ten gunste van kinderen te behouden; 22. onderstreept het belang van innovatieve voorzieningen voor kinderopvang en voorschools onderwijs met een lokaal karakter, die leden uit de gemeenschap van de zorg-, maatschappelijke, onderwijs-, culturele en andere sectoren bij elkaar brengen; 23. roept de lidstaten op in samenwerking met lokale autoriteiten en non-profitorganisaties maatregelen en projecten te stimuleren en te financieren waarmee kinderen uit achterstandsgezinnen kinderopvang en voorschools onderwijs kan worden geboden, en deze maatregelen en projecten kritisch te volgen en te evalueren; 24. erkent dat rekening moet worden gehouden met de zeer uiteenlopende levensomstandigheden van gezinnen en de daarmee samenhangende uiteenlopende behoeften, en spreekt zich dan ook uit voor een breed geschakeerd, flexibel en innoverend aanbod van voorschools onderwijs en kinderopvang; 25. roept op tot ontwikkeling van een Europees kader voor kinderopvang en voorschools onderwijs dat recht doet aan de culturele diversiteit van de lidstaten en gezamenlijke doelen, normen en waarden benadrukt; Economische voordelen 26. onderstreept dat in een instabiel economisch klimaat aanzienlijke investeringen in kinderopvang en voorschools onderwijs niet veronachtzaamd mogen worden; onderstreept dat de lidstaten de nodige middelen aan voorzieningen voor kinderopvang en voorschools onderwijs moeten toekennen; 27. herhaalt dat investeringen in de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs later aantoonbare economische en maatschappelijke voordelen opleveren, zoals hogere belastingafdrachten door een grotere beroepsbevolking, alsmede lagere zorgkosten, lagere misdaadcijfers en minder asociaal gedrag; benadrukt dat preventie doeltreffender en kostenefficiënter is dan interventie in een later stadium; 28. erkent dat voorschools onderwijs van goede kwaliteit kan bijdragen aan minder vroegtijdige schoolverlaters, aan bestrijding van de onderwijsachterstand van kinderen uit sociaal en cultureel achtergestelde gezinnen en aan de terugdringing van de hieruit voortvloeiende sociale ongelijkheid, hetgeen van invloed is op maatschappij als geheel; merkt op dat jongeren uit sociaal kwetsbare groepen het grootste risico lopen; 29. onderstreept dat voorzieningen voor kinderopvang en voorschools onderwijs van hoge kwaliteit een sterk sociaal zekerheidsstelsel met een breed scala van instrumenten ter bestrijding van armoede eerder aanvullen dan vervangen; verzoekt de lidstaten de maatschappelijke armoede te bestrijden; Personeel en kwaliteit van de instellingen 30. onderstreept dat de voorschoolse leeftijd de belangrijkste fase voor de emotionele en sociale ontwikkeling van het kind is en dat personen die met kinderen in de voorschoolse leeftijd werken daarom de juiste kwalificaties daarvoor moeten hebben; benadrukt dat het welzijn en de veiligheid van het kind van het grootste belang is bij de aanwerving van nieuw personeel; 31. merkt op dat de positieve effecten van vroege interventieprogramma's alleen op lange termijn kunnen worden behouden wanneer deze programma's worden gevolgd door basis- en middelbaar onderwijs van hoge kwaliteit; 32. erkent dat gekwalificeerd, goed opgeleid personeel dat met jonge kinderen werkt de kwaliteit van kinderopvang en voorschools onderwijs het duidelijkst beïnvloedt, en verzoekt de lidstaten derhalve door de invoering van erkende kwalificaties voor medewerkers in de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs de beroepsnormen te verhogen; merkt op dat ook andere factoren van invloed kunnen zijn op de kwaliteit, zoals de getalsmatige verhouding tussen personeel en kinderen, de grootte van groepen en de inhoud van het lesprogramma; 33. erkent dat meer contact en meer uitwisseling van methodes tussen medewerkers in de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs en leerkrachten in het basisonderwijs noodzakelijk is, waarbij de nadruk ligt op continuïteit van de onderwijsmethoden; 34. verzoekt de lidstaten mechanismen te ontwikkelen om de voorzieningen te evalueren en erop toe te zien dat de kwaliteitsnormen in acht worden genomen, zodat de kwaliteit van kinderopvang en voorschools onderwijs wordt verhoogd; 35. dringt erop aan dat bij de omzetting van het Europees kwalificatiekader (EKK) rekening wordt gehouden met de kwaliteit van de opleiding en dus met de studieresultaten; roept de lidstaten op te zorgen voor permanente bijscholing van werknemers in de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs, zodat zij hun specifieke vaardigheden kunnen uitbreiden en actualiseren; 36. moedigt de lidstaten aan ervoor te zorgen dat alle gekwalificeerde medewerkers in de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs bij voorkeur een salaris ontvangen dat overeenkomt met dat van leerkrachten op de basisschool; 37. verzoekt de lidstaten het probleem van hoofdzakelijk vrouwen in de opvang aan te pakken door de invoering van beleid ter verhoging van het aantal mannen op opleidingen voor kinderopvang en voorschools onderwijs; Onderzoek en uitwisseling van beste praktijken 38. wijst erop dat weliswaar empirische gegevens over jonge kinderen uit sommige lidstaten bestaan (onder meer vergaard door de National Association for the Education of Young Children, UNICEF, het International Early Years Education Journal en de OESO), maar dat nog steeds behoefte is aan meer kennis over de ontwikkeling van kinderen in het voorschoolse onderwijs; roept dan ook op tot meer onderzoek en tot uitwisseling van de verkregen resultaten binnen de hele EU, rekening houdend met de culturele diversiteit van de lidstaten; 39. betreurt dat onvoldoende gebruik wordt gemaakt van de structuurfondsen en de regelingen van de EU, zoals Comenius, die leerkrachten in staat stellen deel te nemen aan uitwisselingen tussen de lidstaten; verzoekt de lidstaten de bekendheid van dergelijke regelingen en fondsen bij medewerkers in de kinderopvang en het voorschoolse onderwijs te verhogen; 40. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om identificatie en uitwisseling van goed beleid en goede praktijken door middel van de open coördinatiemethode te bevorderen, zoals zij aangeeft in de mededeling over kinderopvang en voorschools onderwijs, en beveelt de lidstaten aan samen te werken en beste praktijken uit te wisselen, zodat de bestaande programma's voor kinderopvang en voorschools onderwijs kunnen worden verbeterd; o o o 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de artikelen 208 en 218 VWEU, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982, – gezien Verordening (EG) nr. 1801/2006 van de Raad van 30 november 2006 betreffende de sluiting van de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië (1) , – gezien het bezoek van de Commissie visserij aan Mauritanië in november 2010, – gezien de mondelinge vraag aan de Commissie over de onderhandelingen over verlenging van de visserijpartnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en Mauritanië ( O-000038/2011 – B7-0018/2011), – gezien artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat het huidige protocol bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met de Islamitische Republiek Mauritanië op 31 juli 2012 afloopt en overwegende dat de Commissie voornemens is onderhandelingen te openen over de verlenging van dit protocol en daarvoor van de Raad een mandaat heeft ontvangen, B. overwegende dat de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij met Mauritanië voorzag in een financiële bijdrage van 305 miljoen euro over vier jaar, waardoor deze overeenkomst een belangrijke internationale overeenkomst voor Mauritanië is, aangezien de door de EU verrichte betalingen en de door haar betaalde licentierechten ongeveer een derde van het totale nationale inkomen, C. overwegende dat de Mauritaanse visserijsector buitengewoon belangrijk is voor de Mauritaanse economie, omdat deze 10% van het BBP vertegenwoordigt, tussen de 35% en 50% van de export van Mauritanië voor zijn rekening neemt en zorgt voor 29% van de ontvangsten van de nationale begroting, D. overwegende dat Mauritanië een van de armste landen in Afrika is, dat het gerangschikt is als arm land met een zware schuldenlast (HIPC), dat het financieel afhankelijk is van buitenlandse hulp en dat het wordt gekenmerkt door grote politieke instabiliteit, E. overwegende dat samenwerking op wederzijds belang gebaseerd moet zijn en de vorm moet aannemen van al dan niet gezamenlijke initiatieven en maatregelen die elkaar aanvullen en zorgen voor samenhangende beleidsmaatregelen, F. overwegende dat de Commissie visserij tijdens haar recente bezoek aan Mauritanië geen duidelijkheid heeft kunnen krijgen over een aantal belangrijke kwesties in verband met het visserijbeleid van het land, waaronder de toestand van de visbestanden en de omvang van de visserijactiviteiten van de Mauritaanse vloot en andere vloten, G. overwegende dat uit hoofde van de artikelen 61 en 62 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee het beheer van de visvangst erop gericht moet zijn „ de populaties van geoogste soorten in stand te houden of weer te brengen op het peil dat een gedurig maximale opbrengst oplevert, zoals nader bepaald door van belang zijnde milieutechnische en economische factoren ”, H. overwegende dat de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij heeft bijgedragen tot de overbevissing van bepaalde bestanden, met name het octopusbestand, waardoor de vangstmogelijkheden voor Mauritaanse vissers zijn teruggelopen en de EU-industrie dankzij de gesubsidieerde toegangsrechten voor EU-vaartuigen concurrentievoordelen heeft verkregen, I. overwegende dat het van essentieel belang is bij onderhandelingen over vangstmogelijkheden uit hoofde van het nieuwe protocol rekening te houden met de betrekkingen tussen Mauritanië en derde landen die in het kader van bilaterale of particuliere overeenkomsten ook binnen de exclusieve economische zone (EEZ) vissen, J. overwegende dat in artikel 218 VWEU duidelijke voorwaarden zijn neergelegd waaronder het Parlement betrokken moet worden bij besluiten over visserijovereenkomsten en overwegende dat deze de wens van het Parlement gerechtvaardigen om een bijdrage te leveren tot het proces en om zijn prioriteiten aan te geven voor de nieuwe protocollen waarover moet worden onderhandeld, K. overwegende dat bijlage II van de Kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie de verstrekking aan het Parlement en de behandeling van vertrouwelijke informatie van de Commissie, zoals omschreven in punt 1.2 van bijlage II, regelt met betrekking tot de uitoefening van de prerogatieven en bevoegdheden van het Parlement; overwegende dat de twee instellingen moeten handelen met inachtneming van hun wederzijdse verplichtingen tot loyale samenwerking in een sfeer van volledig wederzijds vertrouwen en met strikte inachtneming van de desbetreffende Verdragsbepalingen, L. overwegende dat Mauritanië, ten gevolge van de geringe ontwikkeling van de visserijsector in het land, met inbegrip van het ontbreken van belangrijke aanvoerhavens buiten Nouadhibou, niet over de toegevoegde waarde beschikt waarover het zou beschikken, indien het zijn visserijbestanden zelf zou exploiteren (met inbegrip van de verwerking en verkoop), M. overwegende dat de volgende steunmogelijkheden voor de visserijsector in Mauritanië onbevredigend zijn benut: de modernisering en ontwikkeling van kleinschalige traditionele kustvisserijbedrijven en met de visserij verband houdende bedrijven, de ontwikkeling van haveninfrastructuur en betere voorwaarden voor het ontladen van de vangsten, de ontwikkeling van aquacultuurprojecten en de verbetering van controle en toezicht op zee, 1. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om onderhandelingen te openen over de verlenging van het protocol tussen de EU en de Islamitische Republiek Mauritanië, en onderstreept dat het slechts zou moeten voortbestaan indien het voor beide partijen voordelen oplevert, naar behoren wordt bijgesteld en correct wordt uitgevoerd; 2. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om in de overeenkomst een mensenrechtenclausule op te nemen; 3. stelt dat bij de onderhandelingen over de toegang van schepen onder EU-vlag tot de Mauritaanse viswateren altijd moet worden uitgegaan van het beginsel van resthoeveelheden, zoals omschreven in het VN-Verdrag inzake het recht van de zee; onderstreept met name dat er een strenge evaluatie moet plaatsvinden van alle bestanden waarvoor vangstrechten worden gevraagd of die waarschijnlijk door de EU-vloot als bijvangst zullen worden gevangen; onderstreept dat de EU alleen toegang mag worden verleend tot die hoeveelheden die de Mauritaanse vloot niet kan vangen; benadrukt dat, indien vangstreducties nodig mochten zijn, de vloten uit derde landen (EU en andere) die de meeste milieuschade veroorzaken, als eerste verkleind moeten worden; 4. dringt aan op het ontvangen van betrouwbare gegevens over visserijmogelijkheden door derde landen in de Mauritaanse wateren ten einde de overtollige bestanden te kunnen vaststellen; is van mening dat, wanneer visbestanden met andere West-Afrikaanse landen worden gedeeld, bij de onderhandelingen over de visrechten in Mauritanië naar behoren rekening moet worden gehouden met de visserij-inspanningen in de andere landen; 5. is zeer bezorgd dat bij de evaluatie achteraf is geconcludeerd dat de meeste bestanden in Mauritanië hetzij volledig worden bevist hetzij worden overbevist, en dat voor deze bestanden verlagingen van de visserij-inspanningen worden aanbevolen; is van oordeel dat het gezamenlijk wetenschappelijk comité voldoende middelen moet krijgen om zijn werk te doen; moedigt de Commissie aan om met Mauritanië de ontwikkeling van op de lange termijn gerichte beheersplannen voor de visserij te bespreken, die alle visserijrechten dienen te omvatten welke door de Mauritaanse autoriteiten zowel aan de nationale vloot als aan de vloten uit derde landen zijn toegekend, met inbegrip van de afschaffing van de overcapaciteit van vloten; 6. is van oordeel dat alle relevante wetenschappelijke gegevens, met inbegrip van rapporten van het gezamenlijk wetenschappelijk comité, gegevens over vangsten door EU-vloten en gegevens over veroordelingen of inbreuken moeten worden doorgegeven aan het Parlement en openbaar toegankelijk moeten zijn; 7. dringt er bij de Commissie op aan de Mauritaanse autoriteiten te verzoeken garanties te bieden betreffende hun interpretatie van de controlemaatregelen; herhaalt met name dat vissersschepen uit de EU zijn uitgerust met satellietvolgsystemen voor vissersvaartuigen (VMS) en dat deze het instrument moeten zijn voor het bepalen van hun positie; onderstreept dat het vertrouwen op de visuele inschatting van de afstand tot de kust moet worden afgeschaft, aangezien is gebleken dat deze methode onbetrouwbaar is en tot rechtsonzekerheid voor de vloot heeft geleid; onderstreept dat het gebruik van alternatieve systemen van tevoren in onderling overleg moet worden vastgelegd; is van oordeel dat de positiesignalen rechtstreeks in „real time” naar de Mauritaanse autoriteiten moeten worden gezonden; is voorts van mening dat het protocol moet bepalen dat een defect VMS-systeem aan boord van een vaartuig binnen twee weken moet worden gerepareerd, omdat anders de visvergunning van dat vaartuig wordt opgeschort totdat de reparatie is afgerond; 8. is bezorgd over procedures voor het aan boord gaan van EU-vaartuigen door de Mauritaanse autoriteiten, hetgeen een terugkerend probleem vormt; heeft zijn twijfels over de naleving door de Mauritaanse autoriteiten van hoofdstuk VI van Bijlage II van het protocol, met name paragraaf 3 hiervan, waarin de procedures voor het aan boord gaan van vaartuigen zijn vastgelegd; 9. verzoekt de Commissie gelijktijdig te onderhandelen over de visserijmogelijkheden voor verschillende categorieën vissersschepen en over de technische maatregelen die voor elke categorie moeten worden toegepast, ter voorkoming van onderbenutting en situaties waarin de visserij onmogelijk wordt vanwege technische maatregelen, hetgeen leidt tot een aanzienlijke inkomstenderving; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de onder de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij vallende visserijactiviteiten voldoen aan dezelfde duurzaamheidscriteria als de visserijactiviteiten in EU-wateren, met inbegrip van die inzake de selectiviteit; verzoekt de Commissie een dialoog op gang te brengen met Mauritanië met als doel dat land te helpen bij het ontwikkelen van een verantwoord visserijbeleid, dat zowel aan instandhoudingsvereisten beantwoordt als aan het streven naar bevordering van de economische ontwikkeling van de visbestanden; 10. verzoekt de Commissie te zorgen voor de naleving van de Gedragscode van de FAO voor een verantwoorde visserij, vooral ten aanzien van de aanbeveling om plaatselijke ambachtelijke vissers preferentiële toegang te geven tot de bestanden in de Mauritaanse wateren; 11. moedigt Mauritanië aan tot ratificatie van de relevante internationale visserij-instrumenten, zoals het havenstaatakkoord en de VN-overeenkomst inzake visbestanden; 12. is van oordeel dat visserijovereenkomsten tussen de EU en derde landen moeten worden voorafgegaan door een breed debat in de betrokken landen waarbij wordt gezorgd voor de participatie van overheids-, civiele en maatschappelijke organisaties en de nationale parlementen, waardoor democratie en transparantie worden bevorderd; 13. is van mening dat de vergoeding die wordt betaald voor de toegang tot de visbestanden in de Mauritaanse wateren duidelijk moet worden losgekoppeld van de financiële steun voor het Mauritaanse meerjarenprogramma voor de visserij, in die zin dat een vermindering van de visserijmogelijkheden niet mag leiden tot een verlaging van de EU-betalingen in het kader van het meerjarenprogramma; 14. is bovendien van mening dat de financiële steun voor het Mauritaanse meerjarenprogramma voor de visserij moet stroken met de Mauritaanse behoeften inzake de ontwikkeling van een duurzame visserij, met name op het gebied van visserijbeheer (onderzoek, controle, participatiemechanismen voor belanghebbenden, infrastructuur, enz.), zoals verwoord in het samenwerkings- en ontwikkelingskader tussen de EU en Mauritanië; blijft van oordeel dat de financiële steun in het kader van de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij de doelstellingen van de EU op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking moet ondersteunen om uitvoering te geven aan de in artikel 208 van het VWEU verankerde wettelijke verplichting tot „beleidscoherentie voor ontwikkeling”; 15. is van oordeel dat een allesomvattende en gedetailleerde evaluatie moet worden verricht van de redenen waarom de doelstellingen inzake ontwikkelingssamenwerking en de diverse steunmaatregelen voor de visserijsector in Mauritanië slechts ten dele zijn verwezenlijkt; onderstreept dat de Mauritaanse autoriteiten bij deze evaluatie moeten worden betrokken; 16. is van oordeel dat de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij doeltreffende toezichtsmechanismen moet omvatten om te waarborgen dat de financiële middelen die bestemd zijn voor ontwikkeling en met name voor verbeteringen van de infrastructuur in de visserij, naar behoren worden gebruikt; 17. is verheugd over de bereidheid van de Regionale adviesraad voor de vollezee- en verrezeevloot om reders een billijk deel van de waarde van de vangsten te laten betalen; 18. erkent de omvangrijke investeringen die zowel de EU als bepaalde lidstaten in Mauritanië hebben gedaan, maar roept zowel de Commissie als de lidstaten op meer inspanningen te verrichten ter verbetering van de coördinatie van hun financiële bijdragen om te komen tot daadwerkelijke samenwerking in het kader van de ontwikkeling van Mauritanië en om ongecoördineerde overlapping van maatregelen te voorkomen; 19. is van oordeel dat de EU, zoals voorzien in artikel 6, lid 3, van het huidige protocol, de onverwijlde bouw moet steunen van adequate faciliteiten voor het aanvoeren van vis aan de centrale en zuidelijke kust van Mauritanië, met inbegrip van, maar niet beperkt tot Nouakchott, zodat in Mauritaanse wateren gevangen vis in nationale havens kan worden aangeland veeleer dan buiten het land, zoals thans het geval is; is van oordeel dat hierdoor de plaatselijke visconsumptie zal stijgen en de plaatselijke werkgelegenheid wordt ondersteund; 20. is van mening dat deze verbeteringen, in combinatie met het verwijderen van wrakken en het moderniseren van de zeer belangrijke haven van Nouabidou, de EU-vloot in staat zouden stellen doelmatiger te opereren, de investeringsstromen zouden vergemakkelijken en de weerslag van de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij op de plaatselijke economie zouden vergroten; 21. benadrukt dat het Parlement ten volle moet worden betrokken bij het onderhandelingsproces en de controle op lange termijn van de werking van het nieuwe protocol, in overeenstemming met de in het VWEU vastgelegde verplichtingen betreffende het volledig en onverwijld informeren van het Parlement; spreekt opnieuw zijn overtuiging uit dat het Parlement vertegenwoordigd zou moeten zijn tijdens de vergaderingen van de gemengde commissies waarin de visserijovereenkomsten voorzien, en dringt erop aan dat het maatschappelijk middenveld, waartoe zowel de vertegenwoordigers van de EU-visserij als die van de Mauritaanse visserij behoren, ook aan deze vergaderingen deelneemt; 22. verzoekt de Commissie de evaluatie achteraf van het huidige protocol als ongerubriceerd document aan het Parlement te verstrekken, opdat de leden van het Parlement met kennis van zaken kunnen beoordelen of de voor de overeenkomst bepaalde doelstellingen zijn gehaald en of zij bijgevolg met een verlenging van het protocol moeten instemmen; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en de regering van Mauritanië. Het Europees Parlement , – gezien de Richtlijnen 2004/18/EG en 2004/17/EG inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, en de Richtlijnen 89/665/EEG, 92/13/EEG en 2007/66/EG met betrekking tot beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, – gezien zijn resolutie van 18 mei 2010 over nieuwe ontwikkelingen bij overheidsopdrachten (1) , – gezien het verslag van Professor Mario Monti aan de voorzitter van de Europese Commissie, José Manuel Barroso, getiteld „Een nieuwe strategie voor de interne markt – ten dienste van Europese economie en samenleving”, – gezien de mededeling van de Europese Commissie, getiteld „Naar een Single Market Act voor een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen” ( COM(2010)0608 ), – gezien het Groenboek van de Commissie over de modernisering van het EU-beleid inzake overheidsopdrachten - Naar een meer efficiënte Europese aanbestedingsmarkt ( COM(2011)0015 ), – gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat een goed functionerende markt voor overheidsopdrachten van essentieel belang is ter bevordering van de interne markt, teneinde innovatie aan te moedigen, groei, werkgelegenheid en concurrentievermogen aan te zwengelen, om een hoger niveau van milieu-, klimaat- en sociale bescherming in de gehele EU te stimuleren en om een optimale waarde voor overheidsinstellingen, burgers en belastingbetalers te creëren, B. overwegende dat overheidsopdrachten in het bijzonder met het oog op het overwinnen van de financiële en economische crisis en de bescherming tegen een eventuele toekomstige crisis cruciaal zijn, aangezien ze als katalysator fungeren die de economie van de EU – en daarom ook de werkgelegenheid en het welzijn in de EU – een nieuw elan kunnen geven, C. overwegende dat een gezond en weloverwogen proces ter vervolmaking van het rechtskader voor overheidsopdrachten een vitale betekenis heeft voor het welzijn van de burgers, consumenten en het bedrijfsleven in de EU, voor de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten en zo ook voor de acceptatie van de EU als geheel, D. overwegende dat, gezien het enorme aantal punten dat bij de herziening van de EU-aanbestedingswetgeving om aandacht vraagt, met het oog op de lopende politieke ontwikkelingen op het niveau van de EU en op internationaal niveau rekening moet worden gehouden met verschillende prioriteiten in de zin van urgentie en thematische verbanden, E. overwegende dat met het oog op een groot aantal vragen binnen het traditionele kader van overheidsopdrachten en de daarmee nauw verband houdende concessieovereenkomsten een coherente evaluatie vereist is op grond van een consequent doorgevoerde raadpleging van de belanghebbenden, F. overwegende dat het specifieke punt van de waarborging van een gelijke behandeling en een eerlijke concurrentie op de markten voor overheidsopdrachten in de EU en in derde landen met spoed meer beleidsaandacht nodig heeft, vooral gezien de huidige problemen met de toegang tot markten van de overheidssector in derde landen, de trage vorderingen bij de onderhandelingen over de herziening van de overeenkomst inzake overheidsopdrachten (GPA) van de WTO en de klaarblijkelijke aarzeling van een groot aantal landen om zich bij de GPA aan te sluiten, 1. verwijst naar zijn commentaar in zijn resolutie van 18 mei 2010 over nieuwe ontwikkelingen op het gebied van overheidsopdrachten en met name naar paragraaf 46 van deze resolutie, waarin het verklaart sterk gekant te zijn tegen protectionistische maatregelen op het gebied van overheidsopdrachten op mondiaal niveau, en er bovendien op wijst resoluut voorstander van het beginsel van wederkerigheid en evenredigheid op dat gebied te zijn; vraagt de Commissie een nauwkeurige analyse te maken van de potentiële voordelen en problemen van het opleggen van evenredige, gerichte beperkingen van de toegang tot delen van de EU-markt voor overheidsopdrachten, verzoekt haar om een effectbeoordeling waarin geanalyseerd wordt wanneer dit zou kunnen worden toegepast en om een beoordeling van de rechtsgrondslag die een dergelijk instrument zou vergen voor handelspartners die voordeel halen uit de openheid van de EU-markt, maar geen enkele bereidheid tonen hun eigen markten open te stellen voor bedrijven uit de EU, en blijft de EU-partners aansporen Europese bedrijven gelijke en evenredige voorwaarden voor markttoegang te bieden voordat nieuwe voorstellen met betrekking tot overheidsopdrachten worden gedaan; 2. is van oordeel dat een positieve benadering in een geest van wederkerigheid en transparantie er daadwerkelijk voor zal zorgen dat de markten voor overheidsopdrachten zich meer zullen openen en dat protectionistische maatregelen met gebruikmaking van alle beschikbare instrumenten kunnen worden vermeden; 3. verzoekt de Commissie dan ook gegevens over te leggen met betrekking tot de mate van toegankelijkheid van procedures voor overheidsopdrachten, en voor wederkerigheid met andere geïndustrialiseerde landen en de belangrijkste opkomende economieën te zorgen; verzoekt de Commissie nieuwe mogelijkheden te verkennen om de toegang voor Europese ondernemingen tot de markten voor overheidsopdrachten buiten de EU te verbeteren, teneinde voor een gelijk speelveld te zorgen voor Europese en buitenlandse bedrijven die om overheidsopdrachten concurreren; stelt in meer algemene zin voor dat toekomstige handelsovereenkomsten die door de Unie worden gesloten, een hoofdstuk over duurzame ontwikkeling bevatten dat is gebaseerd op de beginselen van maatschappelijk verantwoord ondernemen, zoals omschreven in de bijgewerkte versie van 2010 van de OESO-richtsnoeren voor multinationale ondernemingen; 4. is ervan overtuigd dat de Commissie ter voorkoming van nieuwe protectionistische maatregelen die de belangen van EU-exporteurs ook op gebieden buiten de markten voor overheidsopdrachten zouden kunnen schaden naar adequate maatregelen moet zoeken die niet neerkomen op algemene tegenmaatregelen van de EU of van de lidstaten, maar gebaseerd zijn op passende instrumenten op het gebied van overheidsopdrachten; 5. verzoekt de Commissie in dit verband om een inventarisatie van de problemen die samenhangen met extreem lage inschrijvingen en passende oplossingen voor te stellen; 6. beveelt de aanbestedende diensten aan om in gevallen van inschrijvingen tegen abnormaal lage prijzen te voorzien in vroegtijdige en voldoende informatie aan andere inschrijvers, zodat zij kunnen beoordelen of er gronden voor een onderzoeksprocedure aanwezig zijn; 7. acht het nodig dat de EU met spoed een betere samenhang bereikt tussen het gemeenschappelijke externe handelsbeleid van de EU en de praktijken in lidstaten die ten koste van EU-bedrijven, en arbeids-, sociale en milieunormen uit de lidstaten van de EU ingaan op extreem lage inschrijvingen van bedrijven die gevestigd zijn in landen welke de GPA niet hebben ondertekend; 8. is van oordeel dat het, gezien vraag 114 van het Groenboek van de Commissie over de modernisering van het EU-beleid ten aanzien van overheidsopdrachten, waarin gevraagd wordt een rangorde aan te brengen in de verschillende punten die in dit Groenboek aan de orde worden gesteld en daarbij ook topprioriteiten te noemen, van cruciaal belang is voor de kwestie van billijke, onbelemmerde en evenwichtige markttoegang tot doeltreffende oplossingen te komen, en snel voortgang te bereiken bij andere dringende kwesties, zoals vereenvoudiging en verduidelijking van de regels, verbetering van de toegang van het MKB tot overheidsopdrachten, bevordering van innovatie door middel van openbare aanbestedingen en, in het verlengde daarvan, andere aspecten van de herziening van het rechtskader voor overheidsopdrachten met betrekking tot concessieovereenkomsten; verzoekt de Commissie daarom allereerst het punt van vereenvoudiging van de regels, resulterend in een evenwichtige toegang tot markten van de overheidssector, en een verbeterde toegang van het MKB, te benaderen en de herziening van het stelsel van overheidsopdrachten en de concessieovereenkomsten als een tweede stap uit te voeren, zodat niet alleen het Europees Parlement en de lidstaten, maar ook de burgers en het bedrijfsleven, zoals vereist en verantwoord is, bij de zaken worden betrokken teneinde het noodzakelijke draagvlak te vinden voor al deze belangrijke vraagstukken van de interne markt die van grote betekenis zijn voor de goede werking van de gehele EU; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat energie een belangrijke factor is van de operationele kosten in de visserijsector en dat daarom de kosten voor de visserij in sterke mate afhankelijk zijn van de olieprijs, B. overwegende dat de recente stijging van de olieprijzen de economische levensvatbaarheid van de visserijsector aantast en veel vissers zich bezorgd afvragen hoe zij deze extra kosten moeten opvangen, overwegende dat de stijgende olieprijzen rechtstreeks het inkomen van de vissers aantasten, C. overwegende dat de inkomens en lonen van de mensen in de visindustrie onzeker zijn als gevolg van verschillende factoren zoals het onregelmatige karakter van de visserij, de gebezigde verhandelingsmethoden en de prijsvorming bij verkoop van de eerste vangst, wat het in stand houden van bepaalde vormen van nationale en Europese overheidssteun noodzakelijk maakt, D. overwegende dat de financiële en economische crisis met name de industriële sectoren en de kleine en middelgrote ondernemingen (KMO) treft en de activiteit en de werkgelegenheid in de primaire en secundaire sector in gevaar brengt, E. overwegende dat de Commissie in het verleden reeds tijdelijke noodmaatregelen heeft getroffen om tegemoet te komen aan de problemen waar de visserijsector mee te maken heeft in verband met de stijgende brandstofprijzen, F. overwegende dat de prijs van visserij- en aquacultuurproducten bepaald wordt door het evenwicht tussen vraag en aanbod, en dat de producenten, wegens de grote afhankelijkheid van de Europese Unie van importen uit derde landen (60%) voor de voorziening van haar eigen markt, maar weinig - of zelfs in het geheel geen - invloed hebben op het niveau van de prijzen voor visserijproducten, G. overwegende dat de Commissie de lidstaten heeft gemachtigd om de minimis -steun aan visserijondernemingen te verlenen over een periode van drie jaar, en tot een plafond van 30 000 EUR, per begunstigde, 1. spreekt zijn bezorgdheid uit over de moeilijke economische situatie waar veel Europese vissers mee te maken hebben en die nog is verergerd door de sterke stijging van de brandstofprijzen; betuigt zijn steun aan de vissers in de EU en verzoekt de Commissie en de Raad om gepaste maatregelen te nemen om de vissers bij hun activiteiten tegemoet te komen; 2. verzoekt de Commissie noodmaatregelen te nemen om de moeilijke economische situatie van de Europese vissers te verlichten, mede rekening houdend met de financiële problemen waar een aantal landen momenteel mee te maken hebben; 3. vraagt de Commissie om het plafond van de de minimis -steun te verhogen van 30.000 tot 60.000 EUR per onderneming voor een overgangsperiode van drie jaar, en er tegelijkertijd op toe te zien dat het milieu en de sociale duurzaamheid niet worden ondergraven en de mededinging tussen de lidstaten niet wordt verstoord; 4. onderstreept de noodzaak alle mogelijkheden en financiële marges in de Gemeenschapsbegroting voor het jaar 2006 te benutten voor de financiering van uitzonderlijke steunmaatregelen om de sector in staat te stellen de moeilijkheden als gevolg van de stijgende brandstofprijzen te doorstaan totdat andere maatregelen zullen zijn genomen; 5. dringt aan op invoering van mechanismen die de verkoopprijs van de eerste vangsten kan verhogen en een billijke en juiste verdeling van de waardetoevoeging over de gehele productieketen in de visserijsector kan bewerkstelligen, zodanig dat de prijzen in de productiefase omhoog gaan en de prijzen voor de eindverbruiker zo laag mogelijk blijven; 6. houdt eraan vast dat het Europees Visserijfonds (EVF) subsidie moet blijven verlenen voor verbetering van de selectiviteit van vistuig en vervanging van motoren uit overwegingen van veiligheid, milieubescherming en/of van brandstofbesparing – vooral voor de met name voor de kleine kustvisserij en de ambachtelijke visserij; verzoekt de Commissie een plan voor de middellange en lange termijn op te stellen gericht op het verbeteren van de brandstofefficiëntie in de visserijsector (waaronder ook de aquacultuur); roept de Commissie bovendien op om in haar komende voorstellen voor de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid en in het bijzonder in de verordening voor de hervorming van het EVF passende maatregelen op te nemen ter verbetering van de brandstofefficiëntie in de sector visserij en aquacultuur; 7. verzoekt de Commissie om een voorstel te doen voor een actieplan voor kustgebieden en eilanden met een actieve visserijsector; 8. verzoekt de Commissie dringend met voorstellen te komen voor investeringen in nieuwe technologie, zowel op Europees als op nationaal niveau, met het oog op een betere energie-efficiëntie van vissersvaartuigen, en de vissers zo minder afhankelijk te maken van fossiele brandstoffen, 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie van 23 februari 2011 getiteld „Evaluatie van de ”Small Business Act' voor Europa' ( COM(2011)0078 ), – gezien zijn resolutie van 10 maart 2009 over de „Small Business Act” (1) , – gezien zijn resolutie van 16 februari 2011 over de praktische aspecten met betrekking tot de herziening van EU-instrumenten om MKB-financiering in de komende programmeringsperiode te ondersteunen (2) , – gezien zijn resolutie van 9 maart 2011 over een industriebeleid voor het tijdperk van de globalisering (3) , – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de 23 miljoen kleine en middelgrote ondernemingen (MKB) in de Europese Unie, die circa 99% van het bedrijfsleven vertegenwoordigen en zorgen voor meer dan 100 miljoen banen, een fundamentele bijdrage leveren tot economische groei, sociale cohesie en het scheppen van banen, een belangrijke bron van innovatie zijn, een doorslaggevende rol spelen bij het ondersteunen en verruimen van de werkgelegenheid, en bijdragen tot verwezenlijking van de hoofddoelen van de kerninitiatieven van de strategie Europa 2020, B. overwegende dat de Wet voor Kleine Ondernemingen (WKO) gegrondvest is op een aantal belangrijke beleidspijlers zoals beschikbaarheid van financiële middelen, toegang tot markten (interne markt, internationale markten, overheidsaanbestedingen) en betere regelgeving; overwegende dat in de lidstaten uiteenlopende en vaak onbetekenende vooruitgang wordt geboekt op het gebied van concrete maatregelen ter verbetering van het bedrijfsklimaat voor het MKB, hoewel de politiek verklaart zich gebonden te achten aan de beginselen in de WKO, C. overwegende dat het MKB nog steeds aanzienlijke problemen ondervindt bij de uitbreiding van zijn werkzaamheden, verbetering van zijn vermogen te innoveren en toegang te krijgen tot markten, en dat deze problemen voornamelijk voortkomen uit de moeilijkheden waarop het MKB stuit bij het krijgen van financiering en de aanhoudende administratieve belasting die verder moet worden beperkt; D. overwegende dat het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (KCI) geslaagd is gebleken, dat er 100 000 kleine en middelgrote bedrijven aan het programma deelnemen en dat dat aantal naar verwachting vóór afloop van het programma in 2013 nog zal zijn toegenomen, Tenuitvoerlegging WKO 1. spreekt zijn waardering uit voor de herziening van de WKO door de Commissie en spreekt zijn steun uit voor de nieuwe voorstellen die gericht zijn op verdere verbetering van de beschikbaarheid van financiering, uitbreiding van de markttoegang en aanhoudende ontbureaucratisering via meer sturing en toezicht en via slimme regelgeving en maatregelen zoals het overzicht van de prestaties van het MKB; 2. spreekt voorts zijn waardering uit voor de geslaagde aanneming van vrijwel alle wetgevingsvoorstellen in het kader van de WKO; verzoekt de lidstaten met klem onverwijld het laatste overgebleven voorstel over het Statuut van de Europese particuliere onderneming aan te nemen, waardoor het MKB in staat zou worden gesteld in de hele EU zaken te doen terwijl de kosten worden beperkt en de groei in deze sector wordt aangemoedigd via bevordering van de in de WKO aangekondigde beperking van de administratieve druk met 25%, via een bijdrage tot de doelmatigheid van de wet inzake de interne markt, bestrijding van eventueel protectionistisch beleid van lidstaten en stimulering van het bedrijfsleven; 3. verzoekt de lidstaten de herziene richtlijn vertraagde betalingen snel ten uitvoer te leggen om trage betalingen en de ongunstige gevolgen daarvan voor met name het MKB, doelmatig te bestrijden; verzoekt de Commissie in dit opzicht eveneens het goedgekeurde proefproject uit te voeren om het MKB te steunen bij het opzetten van doelmatige systemen van kredietbeheer, waardoor de grensoverschrijdende invordering van schulden wordt vergemakkelijkt; 4. wijst erop dat de mate van uitvoering van in de WKO voorziene maatregelen per lidstaat verschilt; verzoekt de lidstaten met klem te dien einde hun hierop gerichte inspanningen op te voeren en tijdens de volgende zitting van de Raad van mededingingsvermogen concrete toezeggingen te doen; 5. is van mening dat er via het regelmatige toezicht door de Commissie voor moet worden gezorgd dat de tenuitvoerlegging plaatsvindt op stelselmatige en omvattende wijze; is van mening dat de Commissie moet beschikken over doelmatiger instrumenten om de lidstaten aan te moedigen de beginselen van de WKO uit voeren en verzoekt haar jaarlijks verslag te doen van de vooruitgang die op Europees en lidstaatniveau is geboekt bij de tenuitvoerlegging van de WKO; 6. spreekt zijn waardering uit voor de benoeming door de Commissie van de nieuwe MKB-gezant, en steunt diens opdracht in het oog te houden welke vooruitgang in de lidstaten wordt geboekt bij de tenuitvoerlegging van de WKO, en de belangen van het MKB in de hele Commissie te bevorderen en er met name voor te zorgen dat het beginsel „Eerst kleinschalig denken” doelmatig ten uitvoer wordt gelegd; verzoekt de lidstaten nationale MKB-gezanten te benoemen om het MKB-beleid te coördineren en de tenuitvoerlegging van de WKO in uiteenlopende overheden te sturen; 7. verzoekt de Commissie gezien de dwarsrol van het MKB-beleid en om de logische opzet van het beleid te waarborgen, in de desbetreffende DG (zoals onderzoek, milieu, interne markt , werkgelegenheid en handel) adjunct-directeurs-generaal voor het MKB te benoemen die nauw zouden moeten samenwerken met de MKB-gezant; 8. stelt met verontrusting vast dat de MKB-proef aldus de Commissie met name op nationaal niveau niet in alle nieuwe wetgevingsvoorstellen naar behoren is uitgevoerd; verzoekt de lidstaten en de Commissie dan ook erop toe te zien dat alle nieuwe wetgeving wordt beoordeeld op de mogelijke gevolgen daarvan voor het MKB, en dat de MKB-proef regelmatig wordt gedaan als deel van effectbeoordelingen; verzoekt de Commissie voorts op de grondslag van optimale werkmethoden minimumnormen en –eisen voor te stellen om de MKB-proef op EU- en nationaal niveau toe te passen; 9. onderstreept dat effectbeoordelingen volledig onafhankelijk moeten worden verricht en altijd gebaseerd moeten zijn op een gefundeerde en objectieve analyse van de mogelijke gevolgen; is daarom van mening dat leden van de dienst voor effectbeoordelingen door het Europees Parlement en de Raad moeten worden benoemd op basis van een Commissievoorstel, en dat zij niet langer de opdrachten van de voorzitter van de Commissie moeten uitvoeren; stelt voor dat de MKB-gezant permanent lid is van de dienst voor effectbeoordelingen om erop toe te zien dat de MKB-proef correct wordt uitgevoerd; Slimme regelgeving 10. waarschuwt tegen aanhoudende bureaucratie en administratieve druk die voor het MKB belangrijke hindernissen vormen; spreekt zijn waardering uit voor het standpunt van de Commissie dat lidstaten „vergulding” moeten vermijden door bij de omzetting van richtlijnen in nationaal recht verder te gaan dan hetgeen door de EU-wetgeving wordt geëist; is van mening dat lidstaten bij de omzetting van Europese richtlijnen in nationale wetgeving correlatietabellen moeten hanteren en aldus duidelijk aangeven welk deel van het voorstel afkomstig is uit de Europese en welke uit de aanvullende nationale wetgeving; 11. wijst op de betekenis van e-overheid en het „slechts eenmaal”-beginsel, dat erop neerkomt dat instanties verzoeken om informatie niet mogen herhalen; 12. spreekt zijn waardering uit voor de hernieuwde pogingen die de Commissie in haar mededeling doet om de verlaging van de administratieve druk op het MKB op nationaal niveau vooruit te helpen, daar niet alle lidstaten nationale beperkingsdoelen hebben ingediend of daaraan voldoen; verzoekt de lidstaten om een krachtiger politieke inzet bij de bepaling en meer inspanning bij de handhaving van deze doelen; 13. wijst erop dat de administratieve druk omgekeerd evenredig is aan de omvang van de onderneming en dringt derhalve aan op onderscheid tussen micro-, kleine en middelgrote ondernemingen; wijst erop dat micro-ondernemingen (<10 werknemers) 91,8% van alle ondernemingen in de EU uitmaken en daarom meer aandacht en de dienovereenkomstige maatgesneden benadering verdienen; Toegang tot financiering 14. wijst erop dat een geslaagde strategie voor de bevordering van een innovatief MKB niet gegrondvest moet zijn op het aanbieden van meer subsidies, maar op de totstandbrenging van een bedrijfsklimaat waarin het MKB reële, stimulerende, uitdagende, kostengunstige, daadwerkelijke, holitische en alomvattende vrijheid heeft en betere toegang tot alle vormen van krediet en financieringsinstrumenten, zoals subsidies, garanties en aandelenfinanciering; stelt vast dat innovatie steeds gepaard gaat met een zekere mate van mislukking , en wijst dus op het belang van „tweede kans”-financiering voor mislukte MKB-ondernemers, mits deze geen fraude hebben gepleegd; 15. dringt met name aan op verbetering van de toegang tot financiële steun voor de eerste stadia van innovatie in de vorm van aanloopfinanciering, financiering door natuurlijke personen of groepen natuurlijke personen die geregeld risicokapitaal beleggen, („business angels”) en meer financiering met aandelen of semi-aandelenkapitaal voor startende ondernemingen en kleine innoverende bedrijven, zowel op EU-niveau als op regionaal en lokaal niveau; wijst er wat deze aspecten betreft op dat er een Europees Fonds voor Risicokapitaal moet worden opgericht; meent dat de Europese Unie het aantal permanente producten met risicodeling die de Europese Investeringsbank (EIB) aanbiedt via de risicodelende financieringsfaciliteit (RSFF) moet uitbreiden; wijst op de belangrijke rol die de EIB kan vervullen, met name door ondersteuning van programma's als JASMINE en JEREMIE, die aanzienlijke steun voor de behoeften van het MKB kunnen bieden; 16. is van mening dat er, om te bereiken dat de nieuwe Basel III-eisen die aan banken worden gesteld geen gevolgen hebben voor de wijze waarop zij het MKB financieren, specifieke aandacht moet worden geschonken aan een omvattende MKB-proef als deel van de effectbeoordeling voor de vierde RKV die momenteel wordt opgesteld, en aan het vinden van maatregelen om ervoor te zorgen dat banken hun maatschappelijke functie, te weten financiering van de reële economie, blijven vervullen, en dat er op EU-niveau meer nadruk moet worden gelegd op terbeschikkingstelling van garantieprogramma's als alternatieve financieringsmethode; 17. spreekt in dit opzicht zijn waardering uit voor het feit dat de EIB 1 miljard EUR ter beschikking heeft gesteld om namens haar door het Europees Investeringsfonds te worden geïnvesteerd als Mezzanine Groeifaciliteit via investeringsfondsen die gericht zijn op groeiende, innovatieve en mededingingskrachtige kleine en middelgrote bedrijven in heel Europa; dringt daarom aan op verdere uitbreiding van de kredieten voor deze financiële instrumenten, daar zij bijdragen tot bevordering van de innovatie die de grondslag is van het Europese mededingingsvermogen; 18. spreekt zijn krachtige steun uit voor het KCI en het aangetoonde succes ervan en waarschuwt voor mogelijke gevolgen voor zijn doelmatigheid en soepelheid indien de opzet wordt gewijzigd na een eventueel samengaan met het toekomstige onderzoeksprogramma van de EU; dringt erop aan dat het KCI een onafhankelijk kernprogramma ten behoeve van het MKB blijft; in het toekomstige KCI moet een specifieke WKO-begrotingslijn ten uitvoer worden gelegd om de specifieke WKO-prioriteiten te financieren; 19. betreurt dat eind 2009 via bemiddelende banken slechts 75% van het totale bedrag van 21 miljard EUR aan financiële steun volledig beschikbaar was gesteld aan niet meer dan 50 000 van de 23 miljoen kleine en middelgrote ondernemingen; dringt dan ook aan op maatregelen om betalingsmechanismen, met name het systeem van bemiddelende partnerbanken, doorzichtiger, toegankelijker en doelmatiger te maken om te voorkomen dat er tekorten ontstaan en om het nagestreefde doel te kunnen verwezenlijken tussen 2008 en 2011 het volledige bedrag van 30 miljard EUR uit te lenen aan MKB; Markttoegang 20. spreekt zijn waardering uit voor de aanneming van de wet inzake de interne markt, die gegrondvest is op een in initiatief dat het Europees Parlement heeft genomen in aansluiting op het verslag-Monti; spreekt met name zijn waardering uit voor wetgevende maatregelen die het MKB in staat stellen ten volle de vruchten te plukken van de interne markt , zoals Europese voorschriften voor risicokapitaalfondsen, een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCCTB), herziene BTW-voorschriften en vereenvoudiging van de jaarrekeningenrichtlijnen; verzoekt de Raad zich onomwonden vast te leggen op tenuitvoerlegging van de wet inzake de interne markt , met name door zijn prioritaire maatregelen vóór eind 2012 aan te nemen; verzoekt de Commissie en de Raad zorgvuldig de belangen van het MKB te overwegen voor alle maatregelen tijdens dit hele proces; 21. verzoekt de Commissie de rol van het Enterprise Europe Network (EEN) te consolideren en uit te breiden om kleine ondernemingen bij te staan en te steunen in al hun initiatieven in verband met het doelmatiger benutten van de kansen die de interne markt biedt; 22. is van mening dat de dialoog tussen MKB en aanbestedende overheidsdiensten moet worden verdiept om het voor het MKB gemakkelijker te maken mee te doen aan aanbestedingsprocedures; stelt in deze zin voor mogelijkheden te verkennen om het MKB te helpen samenwerkingsverbanden en consortia te vormen en gezamenlijk mee te bieden tijdens inschrijvingsprocedures; verzoekt de Commissie een effectbeoordeling uit te voeren en de drempels voor overheidsaanbestedingen van de EU na te gaan , waardoor het MKB zou kunnen meedoen aan overeenkomsten waarvoor anders specifieke eisen zouden gelden waardoor zij buiten zijn bereik zouden vallen; verzoekt de Commissie na te gaan hoe de publicatie van alle kennisgevingen van overheidsaanbestedingen overal in Europa kan worden verbeterd en hoe een eind kan worden gemaakt aan de administratieve druk die Europese bedrijven ervan weerhoudt zich in te laten met grensoverschrijdende openbare aanbestedingen; verzoekt alle lidstaten de Europese gedragscode ter vergemakkelijking van de toegang van het MKB tot overheidsopdrachten stelselmatiger toe te passen; 23. verzoekt de Commissie er, in de voorstellen voor modernisering van het Europese normenstelsel die binnenkort worden ingediend, voor te zorgen dat de belangen van het MKB naar behoren vertegenwoordigd zijn in de Europese normeringsorganen en dat de normen toegankelijker worden voor het MKB; 24. wijst op de rol van initiatieven zoals het Onderzoeksinitiatief Kleine Bedrijven (SBRI) dat overheidsorganen helpt onderzoek en ontwikkeling te betrekken van kleine bedrijven, om oplossingen te vinden voor behoeften van de overheid en tegelijkertijd de ontwikkeling van innovatieve producten en diensten te bevorderen; MKB-steun 25. herhaalt zijn voorgaande verzoek tot oprichting van nationale specifieke fysieke of virtuele informatiecontactpunten en steunagentschappen voor het MKB in aansluiting op het „één loket”-beginsel, die toegang bieden tot diverse bronnen van informatie en ondersteunende diensten, die zijn ingericht overeenkomstig de levenscyclus van een bedrijf; 26. is van mening dat kleine bedrijven moeten worden bijgestaan om hun mededingingsvermogen op de internationale markt op te voeren door: vergroting van hun uitvoervermogen; verspreiding van informatie over programma's en initiatieven die de toegang tot de internationale markten en het doordringen van goederen en diensten van het MKB vergemakkelijken; ervoor te zorgen dat de belangen van kleine bedrijven naar behoren vertegenwoordigd zijn in bi- en multilaterale handelsbesprekingen; 27. ondersteunt het „tweede kans”-initiatief van de Commissie voor het MKB, dat zal worden ingepast in de Europese Week van het midden- en kleinbedrijf; Onderzoek en innovatie 28. dringt erop aan de financiering van onderzoek, ontwikkeling en innovatie (O&O&I) te blijven vereenvoudigen en programma's naar behoren te beheren, met name ten behoeve van het MKB, zoals uiteengezet in de resoluties van het Europees Parlement van 11 november 2010 over het vereenvoudigen van de tenuitvoerlegging van de kaderprogramma's voor onderzoek, en van 16 februari 2011 over praktische aspecten met betrekking tot de herziening van EU-instrumenten om MKB-financiering in de komende programmeringsperiode te ondersteunen; 29. spreekt zijn waardering uit voor het voornemen van de Commissie lichtere administratieve en financiële voorschriften voor het MKB voor te stellen, alsook een reeks gestroomlijnde instrumenten ter uitbreiding van zijn innovatievermogen gedurende de gehele innovatiecyclus, met inbegrip van niet-technische innovatie, binnen het toekomstige financieringskader voor Onderzoek en Innovatie en, met name, de programma's die KP7 en KCI opvolgen; wijst de Commissie er nogmaals dat het belangrijk is te zorgen voor steun voor het MKB ter plaatse, bij voorbeeld door innovatiecentra, kamers van koophandel, bedrijfsorganisaties en innovatieclusters erbij te betrekken; 30. dringt erop aan dat er één enkel Europees octrooi wordt aangenomen en dat instrumenten en programma's verder worden ontwikkeld en op Europees niveau gecoördineerd (zoals innovatiebonnen) als zij het vermogen van het MKB om met innovatie om te gaan bevorderen, alsook zijn toegang tot onderzoeks- en innovatiediensten en andere op kennis gebaseerde bedrijfsdiensten (bedrijfsmodellen, gevarenbeoordeling, enz.); wijst met name op de gunstigste methoden van de lidstaten in universiteiten gevestigde centra voor technologieoverdracht op te zetten die de toegang van het MKB tot O&O vergemakkelijken; verzoekt de Commissie te beoordelen of het haalbaar is een Europees patentfonds op te zetten om deze technologieoverdrachten tussen onderzoekscentra en bedrijven, met name innovatieve MKB, te vergemakkelijken; 31. wijst erop dat helaas te weinig van onze innovatieve kmo's uitgroeien tot grotere ondernemingen met meer werknemers; wijst erop dat er in de EU minder jonge, O&O-intensieve en innovatieve bedrijven zijn dan in de VS en dat ernstige tekortkomingen op het vlak van innovatieve vaardigheden en e-skills kmo's beletten om innovatieve bedrijfsmodellen en nieuwe technologieën in te voeren; 32. verzoekt de nationale regeringen te overwegen aan innovatieve beginnende kleine bedrijven gedurende de eerste jaren van de bedrijfsvoering belastingstimuli toe te kennen; Vaardigheden, onderwijs en beroepsopleiding 33. betreurt dat er in de WKO onvoldoend aandacht is voor sociale en arbeidsmarktproblemen die van invloed zijn op het ondernemerschap en het vermogen van het MKB zijn werkgelegenheidmogelijkheden ten volle te benutten en werknemers aan te trekken die beschikken over de benodigde vaardigheden; 34. erkent dat groei en innovatie voor het grootste deel voortkomen uit door ondernemers geleide MKB; benadrukt dat er meer aandacht moet worden besteed aan bevordering van de ontwikkeling van ondernemersgeest op ieder niveau van onderwijs en opleiding, door in het middelbaar onderwijs innovatieve methoden toe te passen zoals werkelijke mini-bedrijven ; wijst op het belang van steun voor de ontwikkeling van de leidinggevende en digitale vaardigheden waaraan het MKB behoefte heeft om in het huidige marktklimaat te kunnen slagen; 35. verzoekt de Commissie en de lidstaten initiatieven te ontwikkelen en te bevorderen om de behoefte van het MKB aan vaardigheden beter te kunnen bepalen en voorspellen, met name om de bedrijven in staat te stellen duurzamer te werk te gaan, en om strategieën op te zetten voor ondernemerschapsonderwijs en beroepsopleidingen op de grondslag van optimale werkmethoden in de lidstaten; 36. verzoekt de Commissie het programma „Erasmusprogramma's voor jonge ondernemers” permanent te maken en voldoende financiële middelen ter beschikking te stellen, gezien de uiterst bemoedigende resultaten van de voorbereidende werkzaamheden, zelfs al loopt het programma nog op beperkte schaal; Efficiënt gebruik van hulpbronnen 37. spreekt er zijn waardering voor uit dat de Commissie erkent dat het MKB een sleutelrol moet spelen bij de overstap op een economie die haar grondstoffen doelmatig gebruikt; is van mening dat het halen van doelen op het gebied van doelmatig grondstoffengebruik een waardeketen-aanpak vergt; verzoekt de Commissie dan ook om gecoördineerde sectorale MKB-projecten en -activiteiten die gericht zijn op het inventariseren van potentiële innovaties met betrekking tot grondstoffenefficiënte innovaties in de waarde- en aanvoerketen; 38. spreekt zijn waardering uit voor het Commissievoorstel een eco-innovatie-actieprogramma aan te nemen; dringt aan op ambitieuze maatregelen om het MKB te steunen bij de invoering van eco-innovatieve oplossingen in alle fasen van de waardeketen, met inbegrip van ontwerp; is van mening dat het noodzakelijk is meer kredieten uit te trekken voor initiatieven in deze sector via, bij voorbeeld, het toekomstige KCI, maar eveneens door gerichte inzet van de structuurfondsen; verzoekt de Commissie om de twee jaar verslag te doen van de vooruitgang die de lidstaten hebben geboekt bij de bevordering van eco-innovatie door het MKB; 39. wijst op de mogelijkheden waarover het MKB beschikt om energie te besparen, daar momenteel slechts ten hoogste 24% van het MKB actief betrokken is bij acties ter beperking van de gevolgen die het heeft voor het milieu; wijst erop dat de uitvoering van rendabele energiebesparingsmaatregelen het MKB zou helpen zijn energierekeningen terug te brengen en zijn herinvesteringsvermogen op te voeren; is daarom van mening dat er dringend behoefte bestaat aan bevordering van de verbetering van de kennis omtrent koolstofarm opereren bij kleine en middelgrote ondernemers; wijst erop dat er voor iedere kleine of middelgrote onderneming ten minste één financieel adviseur beschikbaar is, maar dat slechts een zeer gering aantal deskundigen het MKB voorziet van advies inzake energiebesparing en doelmatig energiegebruik; 40. Neemt nota van de groeiende illegale handel in alle lidstaten in nagemaakte en vervalste producten ingevoerd uit derde landen, die de concurrentiekracht van het Europese MKB bedreigen; o o o 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie van 6 oktober 2010, getiteld „Europa 2020 kerninitiatief: Innovatie-Unie” ( COM(2010)0546 ), – gezien artikel 179, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waarin het volgende is bepaald: „De Unie heeft tot doel haar wetenschappelijke en technologische grondslagen te versterken door de totstandbrenging van een Europese onderzoeksruimte waarbinnen onderzoekers, wetenschappelijke kennis en technologieën vrij circuleren, tot de ontwikkeling van het concurrentievermogen van de Unie en van haar industrie bij te dragen en de onderzoeksactiviteiten te bevorderen die uit hoofde van andere hoofdstukken van de Verdragen nodig worden geacht”, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 november 2010 over Europese innovatiepartnerschappen in het kader van het kerninitiatief Innovatie-Unie (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 getiteld „Europa 2020: Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2010)2020 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 januari 2011, getiteld „Efficiënt gebruik van hulpbronnen - Vlaggenschipinitiatief in het kader van de Europa 2020-strategie” ( COM(2011)0021 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 19 mei 2010 getiteld „Een digitale agenda voor Europa” ( COM(2010)0245 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 8 maart 2011, getiteld „Routekaart naar een concurrerende koolstofarme economie in 2050” ( COM(2011)0112 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2011 over een industriebeleid in een tijd van mondialisering (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2010 over het communautaire innovatiebeleid in een veranderende wereld (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 juni 2010 over EU 2020 (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 november 2010 inzake het vereenvoudigen van de tenuitvoerlegging van de kaderprogramma's voor onderzoek (5) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van 4 februari 2011 over innovatie, – gezien de conclusies van de 3049ste bijeenkomst van de Raad concurrentievermogen van 25 en 26 november 2010 over een Innovatie-Unie voor Europa, – gezien de conclusies van de 3035ste bijeenkomst van de Raad concurrentievermogen van 12 oktober 2010 over „het verhogen van de aantrekkelijkheid van de onderzoeks- en innovatieprogramma's van de EU: vereenvoudiging is een uitdaging”, – gezien de mededeling van de Commissie van 28 oktober 2010 met als titel „Een geïntegreerd industriebeleid in een tijd van mondialisering: Concurrentievermogen en duurzaamheid centraal stellen” ( COM(2010)0614 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 6 oktober 2010 met als titel „Bijdrage van het regionaal beleid aan de slimme groei in het kader van de Europa 2020-strategie” ( COM(2010)0553 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 30 september 2009 getiteld „Voorbereiden van onze toekomst: ontwikkeling van een gemeenschappelijke strategie voor sleuteltechnologieën in de EU” ( COM(2009)0512 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 13 maart 2009, getiteld „Een strategie voor O&O en innovatie op ICT-gebied in Europa: meer engagement” ( COM(2009)0116 ), – gezien het groenboek van de Commissie getiteld „Het potentieel van culturele en creatieve industrieën vrijmaken”, – gezien de mededeling van de Commissie van 23 februari 2011 getiteld „Evaluatie van de ”Small Business Act' voor Europa' ( COM(2011)0078 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 14 februari 2007 betreffende wetenschappelijke informatie in het digitale tijdperk: toegang, verspreiding en bewaring ( COM(2007)0056 ), – gezien het in opdracht van de Commissie geschreven rapport „Promoting Innovative Business Models with Environmental Benefits” van november 2008, – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie internationale handel, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie cultuur en onderwijs en de Commissie juridische zaken ( A7-0162/2011 ), A. overwegende dat de Unie, in overeenstemming met artikel 179, lid 2, van het VWEU, „in de gehele Unie ondernemingen moet stimuleren, waaronder kleine en middelgrote ondernemingen, onderzoekcentra en universiteiten, bij hun inspanningen op het gebied van hoogwaardig onderzoek en hoogwaardige technologische ontwikkeling; zij ondersteunt hun streven naar onderlinge samenwerking, waarbij het beleid er vooral op gericht is onderzoekers in staat te stellen vrijelijk samen te werken over de grenzen heen, en ondernemingen in staat te stellen de mogelijkheden van de interne markt ten volle te benutten, in het bijzonder door openstelling van de nationale overheidsopdrachten, vaststelling van gemeenschappelijke normen en opheffing van de wettelijke en fiscale belemmeringen welke die samenwerking in de weg staan”, B. overwegende dat het versnellen van onderzoek en innovatie niet enkel essentieel is om te komen tot een duurzaam en concurrerend economisch model en om de werkgelegenheid in de toekomst veilig te stellen, maar eveneens zal zorgen voor oplossingen voor de gezamenlijke grote maatschappelijke uitdagingen waar de Europese samenleving mee te maken heeft, zoals met name: C. overwegende dat de sleutel tot het stimuleren van innovatie ligt in: D. overwegende dat de bereidheid om risico's te nemen een noodzakelijke voorwaarde is voor succesvolle innovatie, E. overwegende dat voor het handhaven van de Europese concurrentiepositie een cultuuromslag vereist is om het Europese ondernemerschap en het innovatiepotentieel te verbeteren; overwegende dat veranderingen nodig zijn om risicobereidheid te belonen en de voorwaarden voor beginnende innovatieve ondernemingen en ondernemers te verbeteren, F. overwegende dat de Europese Unie zich gezien de mondiale economische context offensief moet opstellen en op het gebied van concurrentievermogen een stevige koppositie moet innemen en dus moet investeren in een innovatieslag, G. overwegende dat Europa behoefte heeft aan een modern, betaalbaar en goed werkend systeem van intellectuele-eigendomsrechten om innovatie te bevorderen en ons concurrentievermogen te versterken, H. overwegende dat intellectuele-eigendomsrechten een belangrijke voorwaarde zijn voor kapitaalintensief onderzoek, ontwikkeling en innovatie, I. overwegende dat voor het versterken van de innovatie in Europa met betrekking tot intellectuele-eigendomsrechten de creatie van een EU-octrooi het meeste perspectief biedt, J. overwegende dat een modern stelsel van EU-merken van essentieel belang is om de waarde van de investeringen die Europese ondernemingen doen in ontwerp, creatie en innovatie, te beschermen, K. overwegende dat het reserveren van 3% van het bbp van de EU voor onderzoek en ontwikkeling tot 2020 ervoor kan zorgen dat 3,7 miljoen banen worden gecreëerd en dat het bbp per jaar in 2025 met bijna 800 miljoen EUR kan toenemen, L. overwegende dat niet meer dan 30% van de Europese onderzoekers vrouwen zijn en dit cijfer voor hoofden van Europese onderzoeksinstellingen slechts 13% bedraagt, Een geïntegreerde en interdisciplinaire aanpak 1. is verheugd over het kerninitiatief „Innovatie-Unie”, dat de belangrijkste en meest gerichte communautaire poging tot op heden is om een strategisch, geïntegreerd en bedrijfsgericht Europees innovatiebeleid tot stand te brengen als aanvulling op de nationale inspanningen, met sturing van de innovatie en toezicht op de vooruitgang op het hoogste politieke niveau, en waarbij het succes afhankelijk is van de volledige samenwerking van – en de uitvoering ervan door – de lidstaten, onder meer door middel van hun financiële steun en intelligente begrotingsconsolidatie, waarbij prioriteit wordt verleend aan uitgaven die duurzame groei stimuleren op gebieden als innovatie, onderzoek en onderwijs, en waarbij hun beleid op alle relevante terreinen door de gemeenschappelijke innovatiedoelstellingen wordt gestuurd; is verheugd over de strategische benadering van de Europese Raad op zijn vergadering van 4 februari 2011; 2. steunt de Innovatie-Unie als een essentiële pijler van de economische, sociale en culturele ontwikkeling in de EU, met name voor wat betreft integratiegericht onderwijs op ieder niveau, met inbegrip van beroepsonderwijs en -opleiding; 3. roept op innovatie op een brede manier te definiëren waarbij het accent ligt op de gevolgen en verder wordt gekeken dan technologische en productgerichte innovatie, waarbij alle belanghebbenden, en met name de ondernemingen, worden betrokken, en benadrukt de verschillende faciliterende rollen die burgers spelen, terwijl tegelijk een attitudeomslag teweeg wordt gebracht; herinnert eraan dat innovatie bestaat in het op een succesvolle manier toepassen van ideeën in de praktijk en gericht is op producten, processen, diensten, bewegingen, systemen en organisatiestructuren; stelt voor dat de Commissie met een definitie van innovatie komt; 4. is van mening dat innovatie op alle kennisgebieden en in alle bedrijfs- en maatschappelijke sectoren gestuurd moet worden door criteria zoals de bescherming van het algemeen belang, de verbetering van het leefklimaat, de bevordering van het maatschappelijk welzijn en het behoud van milieu en een natuurlijke balans; 5. is van mening dat niet-technologische innovatie-inspanningen, daar innovatie een samengesteld concept is, moeten worden opgevoerd, dat in dit verband optimale werkmethoden met betrekking tot dit soort innovatie in omloop moeten worden gebracht en dat voorschiften en voorwaarden voor beschikbaarheid van EU-financiering moeten worden vastgesteld op basis van een open en algemene benadering; 6. vraagt dat een duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen „originele innovatie”, d.w.z. iets dat voor de eerste keer wordt gemaakt en niet beschikbaar is op de markt, en commerciële verbeteringen of wijzigingen die worden aangebracht aan producten, diensten, processen of bewegingen die reeds aanwezig zijn op de markt; 7. is van mening dat sociaaleconomische innovatie op een precieze maar flexibele manier moet worden gedefinieerd, aangezien het in veel gevallen niet gaat om een product of de toepassing van een technische oplossing, maar om een reeks onderling met elkaar verbonden wijzigingen op lange termijn op institutioneel, technisch en beheersvlak die samen een proces vormen; 8. wijst erop dat in het kader van de Innovatie-Unie prioriteit moet worden toegekend aan de doelstellingen die zijn vastgelegd in de Europa 2020-strategie, het Energie-efficiëntieplan 2020, het initiatief „Efficiënt gebruik van hulpbronnen”, het grondstoffeninitiatief, de energiestrategie voor Europa 2011-2020, die de weg afbakent naar de routekaart energie 2050, en de routekaart van de EU voor een koolstofarme economie tegen 2050; 9. merkt op dat internationalisering en innovatie drijvende krachten zijn achter extern concurrentievermogen en groei en van wezenlijk belang zijn voor het behalen van de strategische doelstellingen EU 2020; 10. benadrukt het belang van energie-efficiënte, hernieuwbare en klimaattechnologieën bij de overgang naar een duurzame wereldeconomie; erkent de leidende positie van de EU in vele sleutelsectoren voor klimaatvriendelijke en grondstofzuinige industrieproductie; verzoekt de Commissie om in deze sectoren strategieën voor internationalisering en innovatie vast te leggen; 11. erkent dat met het oog op de strijd tegen klimaatverandering en het streven naar energie-efficiëntie en de dematerialisatie van de industriële productie een actief beleid nodig is voor de verspreiding van nieuwe technologieën in de wereld; 12. wijst erop dat innovatie vooral gestimuleerd moet worden op gebieden als milieubescherming, volksgezondheid en voedselveiligheid, alsook de strijd tegen de klimaatverandering door de bestaande wetenschappelijke en technologische basis te versterken; wijst erop dat deze gebieden in de toekomstige onderzoek- en innovatieprogramma's van de EU op adequate wijze moeten worden opgenomen; acht in dat opzicht een sectoroverschrijdende benadering op basis van het weerstandsvermogen van de ecosystemen noodzakelijk; 13. merkt op dat de versnippering van de markt in de culturele en creatieve sectoren gedeeltelijk het gevolg is van de culturele diversiteit en taalvoorkeuren van de consumenten; 14. verwelkomt de focus van de Commissie op grote maatschappelijke uitdagingen, en benadrukt dat innovatie en onderzoek nodig zijn om de productiviteit van de hulpbronnen en het duurzaam gebruik en de duurzame vervanging ervan te verhogen, terwijl tegelijkertijd wordt gezocht naar nieuwe manieren om te zorgen voor een efficiënter gebruik van hulpbronnen en energieverbruik; 15. stelt vast dat niet alleen voorrang mag worden gegeven aan innovatie op bepaalde gebieden om te voorkomen dat op lange termijn waardevol innoverend potentieel verloren gaat; 16. is van mening dat innovatie een belangrijke rol kan spelen bij de versterking van de sociale cohesie, door verbetering van de kwaliteit van de geboden diensten, en dat er daarom specifieke beroepsopleidingsprogramma's moeten worden opgezet; 17. wijst erop dat, in een markteconomie, innovatie niet enkel tot doel heeft een antwoord te bieden op grote maatschappelijke uitdagingen, maar eveneens een bijzonder belangrijke rol speelt bij de vervaardiging van consumentvriendelijke en aantrekkelijke producten op het vlak van vrije tijd, technologie, industrie, cultuur en vermaak; wijst erop dat er een brede internationale markt bestaat voor innovatieve hoogtechnologische vrijetijdsartikelen (zoals smartphones, tablet-pc's, videospellen en draagbare recreatieve toestellen), alsook een wereldmarkt voor sociale netwerken en innovatieve onlinediensten, en dat de Europese ondernemingen op dit vlak een verwaarloosbare rol spelen; 18. benadrukt het belang van de kerninitiatieven „Efficiënt gebruik van hulpbronnen” en „Industriebeleid” en van inspanningen om de economische groei los te koppelen van het gebruik van natuurlijke hulpbronnen, door de transitie naar een duurzame, koolstofarme kenniseconomie te ondersteunen, het gebruik van hernieuwbare en duurzame energiebronnen te verhogen, te zorgen voor de ontwikkeling van technologieën om het gebruik van koolstoffen te verminderen en de hulpbronnen efficiënter aan te wenden, alsook van duurzaam vervoer, met gelijktijdige versterking van het concurrentievermogen van Europese bedrijven; 19. herhaalt dat de digitale wereld en ICT's aanjagers zijn van innovatie en dat toegang tot hogesnelheidsbreedband derhalve een essentiële voorwaarde is, ook voor alle Europese innovatiepartnerschappen (EIP's), aangezien de samenwerking en de participatie van burgers erdoor wordt verbeterd; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit opzicht de aanleg van hogesnelheidsinternet te versnellen alsook meer werk te maken van de bevordering van e-initiatieven, zodat vlot uitvoering wordt gegeven aan de digitale agenda van de EU; 20. verzoekt de Commissie de nodige aandacht te besteden aan de technologie die de basis vormt voor „slimmere” duurzame systemen met behulp waarvan bedrijven flexibele realtime-diensten kunnen ontwikkelen op zo uiteenlopende gebieden als vervoer en logistiek, bouw en faciliteitenbeheer, energiedistributie, telecommunicatie en financiële diensten; 21. benadrukt dat het succes van innovatie- en onderzoeksbeleid afhankelijk is van: benadrukt dat het belangrijkste doel van het beleid in het kader van de Innovatie-Unie het vergemakkelijken van coördinatie van beleid en samenhang tussen de verschillende instrumenten en de totstandbrenging van synergieën met betrekking tot het innovatiebeleid moet zijn, door te opteren voor een ware holistische aanpak die gericht is op de grote maatschappelijke uitdagingen; 22. onderstreept de noodzaak om het handels- en innovatiebeleid van de EU om te zetten in een daadwerkelijk instrument voor het scheppen van banen, het uitroeien van armoede en voor duurzame ontwikkeling in de wereld; is er vast van overtuigd dat de samenhang tussen de interne en externe aspecten van het EU-beleid onontbeerlijk is en dat het concept van een nieuw handelsbeleid dient aan te sluiten op een krachtig industrie- en innovatiebeleid dat leidt tot nieuwe banen, om de economische groei te waarborgen die op zijn beurt voor meer en betere banen zorgt; 23. onderstreept het verband tussen het vlaggenschipinitiatief van de Innovatie-Unie en de jaarlijkse groeianalyse als een essentieel instrument voor verbeterde samenwerking, dat de jaarlijkse vooruitgang in de lidstaten laat zien; 24. roept de Commissie op een systeem met een geïntegreerde indicator te ontwikkelen, met inachtneming van de verscheidenheid van de bestaande economische stelsels in de lidstaten en met de participatie van ondernemingen, om beter toezicht te kunnen houden op en te zorgen voor de beoordeling van de vooruitgang en de meetbare gevolgen van innovatiebeleid en -programma's; vraagt de totstandbrenging van betrouwbare data-infrastructuren die het houden van toezicht op de ontwikkelingen op het vlak van onderzoeksfinanciering vergemakkelijken en dringt aan op de verdere ontwikkeling van het „scorebord” door middel van internationale samenwerking, en teneinde te komen tot een in grotere mate op indicatoren en bewijzen gebaseerd systeem dat de innovatiecapaciteit van de EU meet in absolute termen, en op een intelligente manier gebruikmaakt van de beschikbare hulpbronnen; 25. wijst erop dat innovatie en creativiteit processen zijn die, tot op zekere hoogte, gecultiveerd, aangeleerd en verbeterd kunnen worden; staat er daarom op dat innovatie en creativiteit in grotere mate worden opgenomen in de onderwijsstelsels van de EU-lidstaten; vraagt de erkenning en verspreiding van beste praktijken op het vlak van creatieve en innoverende leerplannen en onderwijsmethoden die worden gebruikt door de lidstaten; 26. onderstreept de cruciale rol die innovatie toekomt bij het verwezenlijken van de doelstellingen van de EU 2020-strategie; dringt derhalve aan op de goedkeuring van een ambitieus actieplan voor eco-innovatie met maatregelen voor het in alle stadia van de waardeketen introduceren van eco-innovatie, inclusief ontwerp en meer financiële middelen voor initiatieven op dit vlak middels het programma concurrentievermogen en innovatie; 27. is van mening dat, aangezien innovatie doorgaans nauwe banden heeft met de markt en zich via informele kanalen ontwikkelt, de EU haar evaluatiemethoden voor innovatie precies moet afstemmen in die zin dat dezelfde evaluatiecriteria niet geschikt zijn voor alle gebieden; 28. benadrukt het gevaar dat het begrip „innovatie” een alledaags cliché wordt dat enkel door het herhaalde gebruik ervan zelfgenoegzaamheid in de hand werkt; innovatie alleen is geen wondermiddel om alle problemen op te lossen, en mag niet zomaar tevoorschijn worden getoverd in tijden van economische en sociale crisis; integendeel, innovatie moet gepaard gaan met een voortdurende inspanning in de openbare en particuliere sector en op een actieve manier ondersteund worden door middel van samenhangende strategieën van de EU en de lidstaten op het vlak van onderwijs, onderzoek, industrie, de maatschappij en het milieu; 29. erkent het belang van de culturele en creatieve sector in de context van innovatie, aangezien uit studies blijkt dat bedrijven die naar verhouding meer gebruikmaken van de diensten van de culturele en creatieve sector qua innovatie aanzienlijk beter presteren; 30. bevestigt het beginsel van netneutraliteit en open normen als drijvende kracht achter innovatie; Op de burger gerichte innovatiesamenleving 31. benadrukt dat de verlangens van de burgers en de actieve betrokkenheid van bedrijven de belangrijkste drijvende krachten achter innovatie zijn; wijst erop dat de totstandbrenging van een innoverende samenleving bijgevolg gebaseerd moet zijn op de deelname van haar burgers, door hen in staat te stellen hun verlangens kenbaar te maken en hun creatieve potentieel te ontplooien door middel van een bottom-upbenadering en door innovatieve oplossingen aan te bieden die individuele burgers in staat stellen bij te dragen aan een efficiënt gebruik van de hulpbronnen; 32. benadrukt dat het nodig is een cultuur van leren, nieuwsgierigheid en het nemen van risico's tot stand te brengen; roept de Commissie en de lidstaten bijgevolg op ernstige inspanningen te leveren om een mentaliteitswijziging teweeg te brengen en te komen tot innovatieve en door nieuwsgierigheid gedreven denkwijzen en het nemen van risico's, en een grotere acceptatie van mislukkingen, door de overgang naar duurzaam consumptiegedrag aan te moedigen en de betrokkenheid van burgers en bedrijven bij innovatie en een open innovatiesysteem op een actieve manier te bevorderen; onderstreept dat innovatie een proces is dat niet volledig door regeringen kan en moet worden gestuurd en dat behoefte heeft aan gunstige omstandigheden die ruimte laten voor voldoende flexibiliteit om op onverwachte ontwikkelingen in te spelen; 33. is van oordeel dat kennisvergroting en de vele toepassingen ervan ons er niet van ontslaan de ethische, sociale en politieke gevolgen van deze toepassingen op transparante wijze en met de participatie van alle betrokkenen te evalueren; acht het noodzakelijk de wetenschappelijke cultuur in haar algemeenheid onder de bevolking te stimuleren en te verspreiden; 34. dringt aan op het ondersteunen van initiatieven die beogen de wetenschappelijke dialoog en de verspreiding van onderzoeksresultaten onder een zo breed mogelijk publiek, naast de wetenschappelijke gemeenschap, te bevorderen, waardoor de rol van het maatschappelijk middenveld in het onderzoek kan worden versterkt; 35. is van mening dat voorrang moet worden gegeven aan de ontwikkeling op regionaal niveau van een cultuur van innovatie bij ondernemers, jongeren in beroepsopleiding, werknemers en partners die invloed hebben op zakelijke activiteiten, zoals besluitvormers bij regionale overheden, onderzoekscentra, bedrijfsclusters en financieringsorganen, die zich vaak onvoldoende bewust zijn van het innovatievermogen van de bedrijven in hun regio, met name kmo's (met inbegrip van micro-ondernemingen en ambachtelijke bedrijven); 36. benadrukt dat een adequaat begrip van wetenschappelijke vooruitgang en wat dit inhoudt van wezenlijk belang is om het publiek te betrekken bij de innovatie-inspanning; vraagt dat meer wordt gezorgd voor de verspreiding van wetenschappelijke en technische kennis; benadrukt zowel het belang van een leven lang leren als van maatregelen die specifiek gericht zijn op bevolkingsgroepen die minder gemakkelijk toegang hebben tot wetenschap en technologie, in het bijzonder plattelandsgemeenschappen; 37. vraagt de Commissie en de lidstaten de ontwikkeling te bevorderen van duurzame economische modellen op basis van innovatie en creativiteit waarmee hooggekwalificeerde banen in Europa worden gecreëerd en beschermd; 38. benadrukt het belang van een bottom-upbenadering van innovatie en de bevordering van een omgeving die openstaat voor creatieve ideeën, om de groei van de productiviteit te bevorderen, werknemers mondiger te maken en te komen tot oplossingen voor niet vervulde maatschappelijke behoeften (zoals integratie en immigratie); 39. vraagt de bestaande financiering vooraf aan te vullen met nieuwe financieringsmechanismen, zoals wedstrijden met prijzen of aanmoedigingsprijzen voor Europese vernieuwers (individuen of teams), om ideeën aan te moedigen en uitvindingen te belonen, bijvoorbeeld op maatschappelijk waardevolle gebieden waarbij kennis wordt gecreëerd als openbaar goed; vraagt de Commissie te overwegen of het gepast is een eerste proefproject voor een stelsel met prijzen op te starten op het gebied van gezond ouder worden binnen het kader van het Europees innovatiepartnerschap; 40. onderstreept dat sociale innovatie nieuwe en doeltreffende oplossingen voor prangende sociale behoeften betekent, die ontwikkeld zijn door individuen en organisaties met een sociaal en niet noodzakelijkerwijs een commercieel oogmerk; onderstreept bovendien dat sociale innovatie een kans biedt aan burgers, ongeacht hun rol, om hun arbeidsleven en leefomgeving te verbeteren en bijgevolg het Europees sociaal model kan helpen versterken; 41. onderstreept de rol die de sociale economie (coöperaties, onderlinge maatschappijen, verenigingen en stichtingen) speelt op het gebied van maatschappelijke innovatie, door het uitwerken en uitvoeren van middelen en instrumenten om te voorzien in behoeften die niet door de markt en conventionele vormen van ondernemen in aanmerking worden genomen; 42. is van oordeel dat de innovatiestrategie van de EU het potentieel van werknemers moet aanboren door het mogelijk te maken dat ook niet academisch geschoolde werknemers onderdeel uitmaken van en deelnemen aan EU-plannen en innovatieprojecten; 43. wijst erop dat de strategie Innovatie-Unie het belang moet erkennen van ideeën, suggesties en kwaliteiten van gewone werknemers op het gebied van innovatie; meerdere studies laten zien dat door werknemers aangezwengelde innovatie niet alleen goed is voor bedrijven, maar ook voor jobtevredenheid kan zorgen en, indien op de juiste wijze ingevuld, ook tot stressvermindering kan leiden; 44. roept de EU en de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten op het proefproject op te starten en onderzoek te bevorderen met betrekking tot sociale innovatie en overheidsmiddelen uit te trekken om dit en publiek-private partnerschappen te ondersteunen, die als basis kunnen dienen voor de toekomstige activiteiten op dit gebied; benadrukt dat sociale innovatie moet worden opgenomen in de programma's voor financiering en steun, zoals het Europees Sociaal Fonds, de kaderprogramma's (kp's) en het Kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP); 45. wijst op het belang van onderzoek in de medische sector, dat in combinatie met innovatieve toepassingen groei en welzijn in een vergrijzende samenleving zal bevorderen; pleit ervoor dat onderzoeksafdelingen aan universiteiten nauw met de medische sector samenwerken om producten en diensten te ontwikkelen waaraan burgers in de EU de komende tien jaar dringend behoefte zullen hebben; 46. verzoekt de Commissie de middelen van het gemeenschappelijk strategisch kader voor EU-financiering van onderzoek en innovatie op te trekken om waarborgen te scheppen voor een duurzaam gebruik van de onderzoekinfrastructuur voor biologische en medische wetenschappen als openbare O&O-dienst, met als doel de levenskwaliteit van de burgers te verbeteren, waarmee verdere stappen kunnen worden genomen op het pad naar een op kennis gebaseerde samenleving die het hoofd kan bieden aan de maatschappelijke uitdagingen in Europa; 47. is van mening dat het stimuleren van het innovatiebeleid de gelegenheid biedt om overheidsdiensten op zowel bestaande als opkomende gebieden te moderniseren en te versterken binnen een hele reeks sociaaleconomische sectoren en daardoor de kwaliteit en efficiëntie ervan in de hand kan werken, en daarnaast kan bijdragen aan het scheppen van arbeidsplaatsen, de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, alsook aan de economische, sociale en territoriale samenhang; 48. is van mening dat een betere coördinatie van de inspanningen op het gebied van wetenschappelijke en technische informatiediensten (WTI) er niet toe mag leiden dat er minder of helemaal niet meer geïnvesteerd wordt in de wetenschappelijke capaciteit van bepaalde landen en regio's, ten koste van andere; meent veeleer dat in de diverse landen en regio's geïnvesteerd moet worden in de ontwikkeling van een gezonde en coherente O&O-basis die strookt met hun specifieke kenmerken en ontwikkelingsniveaus teneinde wenselijke synergieën en een vruchtbare samenwerking te bevorderen; 49. benadrukt dat het belangrijk is de onderwijsstelsels te moderniseren; roept de lidstaten op maatregelen te nemen om de ondernemers- en kwantitatieve vaardigheden en de opleiding van (jonge) Europeanen te verbeteren door ondernemerschap, creativiteit en innovatie op te nemen in alle onderwijsdomeinen en door het menselijk kapitaal te verbeteren, waardoor ze een actieve rol kunnen spelen op het gebied van innovatie, bijvoorbeeld door middel van het programma „Erasmus voor jonge ondernemers” van de Commissie, en tegelijkertijd de ambachten te vrijwaren als bron van innovatie; 50. verzoekt de Commissie om in nauwere samenwerking met de lidstaten middellange- en langetermijnprognoses op te stellen voor de vaardigheden die de arbeidsmarkt vereist en om partnerschappen tussen universiteiten en het bedrijfsleven aan te moedigen, teneinde de aansluiting van jongeren op de arbeidsmarkt te bevorderen en tegelijkertijd een innovatieve en op kennis gebaseerde maatschappij te helpen creëren, alsmede toegepast onderzoek te ontwikkelen en betere arbeidsmarktvooruitzichten te scheppen voor afgestudeerden; 51. merkt op dat het in tijden van crisis essentieel is jongeren voor het nieuwe type banen dat beschikbaar is, aan trekken en ervoor te zorgen dat de toegang van jongeren tot de arbeidsmarkt met programma's voor het verwerven van vaardigheden wordt bevorderd, om jongeren in staat te stellen hun banenpotentieel zo goed mogelijk te benutten, de hoge werkloosheid onder personen onder 25 te bestrijden en de vaardigheden van de jonge generatie op het gebied van het gebruik van nieuwe technologie te benutten; 52. vraagt inspanningen om de vaardigheidstekorten op het gebied van wetenschap, technologie, werktuigbouwkunde en wiskunde in te halen; benadrukt het feit dat de opleidingskwaliteit omhoog moet, de toegang tot een leven lang leren en tot beroepsopleiding moet worden verbeterd, permanente opleiding voor werknemers moet worden bevorderd en regelingen moeten worden getroffen voor de toegang tot en de organisatie van deze opleiding die inclusief zijn en niet discriminerend zijn jegens vrouwen; is evenwel van mening dat deze initiatieven meer dan voorheen moeten gericht zijn op ongeschoolde arbeiders die gevaar lopen hun arbeidsplaats te verliezen door de invoering van nieuwe technologie en op degene die dreigen te worden ontslagen omdat zij de bij herstructurering en omschakeling verlangde vaardigheden missen; benadrukt het feit dat alle onderwijs en opleiding, op alle opleidingsniveaus, verder moet worden ontwikkeld om creativiteit, innovatievermogen en ondernemerschap te bevorderen; 53. benadrukt dat het belangrijk is het niveau van levenslang leren te verhogen en opleidingsactiviteiten te ontwikkelen voor iedereen, om eco-innovatievermogen en ondernemerschap te bevorderen en ervoor te zorgen dat arbeidskrachten hun vaardigheden kunnen afstemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt in een duurzamer economie, volgens van competentie uitgaande trainingsconcepten; roept de lidstaten, werkgevers en werknemers op om te onderkennen dat beheer van vaardigheden, opleiding en levenslang leren met het oog op innovatie een gedeelde verantwoordelijkheid is, zoals ook in de raamovereenkomst van de sociale partners van 2002 over levenslang leren is vastgelegd; 54. wijst erop dat gezien het tekort aan universitaire studenten in wetenschappen en technologie, maatregelen moeten worden genomen om te zorgen dat er geen studenten hun studie opgeven of zich om financiële redenen in hun keuze van onderwijsinstelling zien beperkt, en dat daarom de toegang tot bankleningen die gedeeltelijk door de lidstaten kunnen worden gefinancierd, bevorderd moet blijven worden; 55. wijst erop dat sluimerende vernieuwers moeten worden opgespoord, met name in de kmo's; wijst op de belangrijke rol die organisaties op tussenniveau spelen bij het vinden van sluimerende vernieuwers, doordat zij prikkels en advies geven en de innovatie steunen; is van mening dat deze organisaties moeten worden geconsolideerd en dat er voor hen een programma moet worden ontwikkeld ter verbetering van opleiding, bewijzen van bekwaamheid en deskundigheid en dat er in de toekomst meer belang moet worden gehecht aan modellen van tweeledige beroepsopleidingen voor twee beroepen; 56. herinnert eraan hoe belangrijk de verwerving van een aantal basisvaardigheden en een goed algemeen ontwikkelingsniveau is voor een betere aanpassing aan de werkomgeving; onderstreept dat het leren van talen in dit verband van bijzonder belang is; 57. verzoekt de lidstaten clusters en voorwaarden te creëren waarmee de innovatie bespoedigd wordt en de ontwikkeling van sterkere samenwerkingsverbanden tussen onderwijsinstellingen en het bedrijfsleven zowel nationaal als internationaal te steunen, en bij het opstellen van leerplannen ook rekening te houden met de behoeften van het bedrijfsleven; 58. is van mening dat het opzetten van programma's ter bevordering van de wetenschappelijke en technologische cultuur absoluut noodzakelijk is in het kader van de bevordering van innovatie op alle terreinen; 59. steunt het voorstel van het Comité van de Regio's om een „virtueel creativiteitsnetwerk” op te richten dat voor iedereen toegankelijk is (bedrijven, lokale en regionale autoriteiten, centrale overheidsinstanties, de private sector en burgers), en dat advies, ondersteuning en toegang tot risicokapitaal en technische diensten kan verschaffen; merkt op dat het feit dat het om een virtueel netwerk gaat als extra voordeel heeft dat bewoners van eilanden, ultraperifere regio's en rurale, bergachtige en dunbevolkte gebieden gemakkelijker toegang krijgen tot advies van deskundigen, tot onderwijs en kennis, tot ondersteuning van ondernemingen en tot financiële begeleiding; 60. verzoekt de Commissie flinke vooruitgang te boeken bij het verbeteren van de loopbaanvooruitzichten van onderzoekers en het vergroten van hun mobiliteit tussen onderzoeksectoren en over grenzen heen; dit zou bijdragen tot een adequate hoeveelheid onderzoekers en daarnaast de kwaliteit van onderzoek en innovatie in de EU ten goede komen; onderzoekers overal in de EU moeten over de juiste opleiding en aantrekkelijke loopbaanvooruitzichten kunnen beschikken, en mobiel kunnen zijn; 61. wijst erop dat sociale innovatie een uitdaging op het vlak van het menselijk kapitaal is waarbij universiteiten middels onderwijs, levenslang leren, onderzoek, innovatie en ondernemerschap een grotere rol moeten spelen; wijst op het belang van meer open en modernere universiteiten, en op de noodzaak van meer autonomie voor universiteiten bij het vaststellen van strategische prioriteiten en een eigen aanpak in reactie op maatschappelijke uitdagingen; 62. benadrukt dat het, om een grotere integratie van de componenten van de kennisdriehoek te waarborgen, nodig is beleid te bevorderen om de samenwerking tussen de onderwijsstelsels en de bedrijfswereld te versterken bij de ontwikkeling van nieuwe onderwijsprogramma's en doctoraalprogramma's; 63. verzoekt de Commissie een digitaal platform „open innovatie” te creëren waar Europa-brede beleidsproblemen kunnen worden aangekaart, en door burgers in de hele Unie ideeën en suggesties kunnen worden aangebracht; 64. wijst op de bestaande vaardighedenkloof tussen universiteiten wat verbeterde en proactieve interactie met het bedrijfsleven betreft; verzoekt de Commissie een nieuw pan-Europees programma te ontwikkelen voor opleiding en onderwijs van universiteitsbestuurders, mensen die zich met technologie-overdracht bezighouden en professionals op het gebied van technologie-aanbod, en richtsnoeren op te stellen voor de professionalisering van dergelijke loopbanen in universiteiten; Vereenvoudiging, tegengaan van versnippering, financiering en standaardisering 65. benadrukt dat er aanzienlijke opportuniteitskosten zijn verbonden aan traditionelere uitgavensectoren en wijst erop dat de strategische prioriteiten van EU2020 moeten worden afgestemd op het begrotingsbeleid; dringt er derhalve op aan dat een groter deel van de EU-begroting wordt bestemd voor O&O en innovatie; 66. wijst op de relatief lage EU-begroting voor O&O&I in vergelijking met de begrotingen van de lidstaten waaruit het merendeel van het onderzoek wordt gefinancierd; dringt derhalve aan op een grotere nadruk op financieringsinstrumenten met een hefboomeffect op nationale onderzoeksuitgaven, op particuliere investeringen, en op EIB-financiering, om de coördinatie van de inspanningen te bevorderen en om investeringen te stimuleren ter verwezenlijking van Europese doelstellingen; 67. roept de Commissie op bestaande steunregelingen en ondersteunende structuren te combineren om toe te werken naar een eenvoudig en toegankelijk systeem om innovatie te versnellen, nadruk te leggen op de grote maatschappelijke uitdagingen en versnippering en bureaucratie op een actieve manier te voorkomen; 68. roept de Commissie op de bestaande steunregelingen en ondersteunende structuren te evalueren en in samenwerking met de lidstaten te zorgen voor een „one-stop shop”, d.w.z. een loket waar alle belanghebbenden (en met name innovatieve kmo's), met inbegrip van plaatselijke en regionale regeringen, terecht kunnen voor informatie en financiële steun of om gekoppeld te worden aan mogelijke partners; 69. benadrukt dat de kmo's moet worden ondersteund vanaf het eerste stadium van innovatie tot het einde, zodat ze in staat zijn te innoveren en kunnen deelnemen aan Europese stimuleringsprogramma's; 70. pleit voor strategieën voor de internationalisering van clusters, die beogen echte steun- en begeleidingssystemen voor kmo's op te zetten; 71. benadrukt dat Europese clusters meer zichtbaarheid moeten krijgen en beter over hun successen en resultaten moeten communiceren; meent dat er een dienstenplatform voor innovatieve kmo's moet worden opgezet in de vorm van een „cluster link” die verschillende clusters en technologieparken in Europa en in de wereld (bijvoorbeeld in het Middellandse Zeegebied) bijeenbrengt; 72. onderstreept dat investeringen in O&O de neiging hebben terug te lopen in tijden van economische crisis, ook al is bewezen dat ondernemingen en lidstaten die in zulke perioden het meest investeren ook degene zijn die het grootste comparatieve marktvoordeel behalen; 73. roept de Commissie op één beleidskader in te voeren met uniforme regels voor de ondersteuning en financiering van innovatie, om synergieën tot stand te brengen en waar mogelijk te zorgen voor de versmelting van programma's voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie, en om innovatie te steunen, door meer middelen te besteden aan innovatie en door meer betrokkenheid van de financiële sector aan te moedigen; herinnert de lidstaten eraan hun toezegging om ETS-inkomsten te besteden aan de financiering van klimaatgerelateerde acties, met inbegrip van innovatieprojecten, na te komen; 74. verzoekt de Commissie ten behoeve van lidstaten en regio's die deze wensen te gebruiken, na te denken over programma's die uit een aantal fondsen gefinancierd worden; is van mening dat dit zou bijdragen tot een meer geïntegreerde en soepeler methode van werken en de doelmatigheid van de interactie tussen uiteenlopende fondsen (structuurfondsen en kaderprogramma's voor onderzoek en ontwikkeling) zou vergroten; 75. steunt de oproep van de Raad te zorgen voor een beter evenwicht tussen vertrouwen en controle, en tussen het nemen en het vermijden van risico's, maar erkent dat innovatie en onderzoek activiteiten met een hoog risico en zonder gegarandeerde resultaten zijn; 76. vestigt de aandacht op het feit dat wie aan het innovatieproces deelneemt, te maken krijgt met uiteenlopende procedures en subsidiabiliteitscriteria, zowel binnen de verschillende Europese programma's als tussen Europese en nationale programma's; dit leidt tot administratieve rompslomp, hoge kosten, tijdverlies en gemiste kansen; vraagt om een gezamenlijke verbintenis van de Commissie en de lidstaten om de selectieprocedures en de subsidiabiliteitscriteria die in de Europese ruimte voor onderzoek en innovatie worden gehanteerd, te vereenvoudigen en op elkaar af te stemmen; 77. verzoekt de Commissie het Parlement een externe evaluatie voor te leggen van de in het kader van het zevende kaderprogramma gecreëerde innovatie-instrumenten, zoals technologische platformen en gezamenlijke initiatieven op het gebied van technologie (JTI's), waarbij de evaluatie de activiteiten, oproepen, innovatieprojecten en (eventuele) resultaten, alsook de economische bijdrage van publieke en private middelen moet omvatten; 78. herhaalt dat een aanzienlijke verhoging van de investeringen in O&O nodig is, zowel van private als van publieke zijde, wil de EU-industrie een koppositie op technologiegebied behouden en mondiaal concurrerend blijven op terreinen als vervoer en energie-efficiëntie; bovendien is een verhoogde publieke financiering van O&O&I nodig om private investeringen aan te trekken; 79. vraagt dat het toekomstige kaderprogramma een optimale benutting van onderzoeksresultaten bevordert door deze aan het innovatieproces te koppelen door ook de demonstratie- en prototypefase in aanmerking te laten komen voor projectfinanciering; 80. benadrukt het belang van betere hulp bij de uitvoering van beleid en programma's ter vergroting van de synergie binnen de keten van onderzoeks- en ontwikkelingsinfrastructuur, innovatie en het scheppen van werkgelegenheid; 81. wijst erop dat administratieve en financiële vereenvoudiging van procedures voor publieke financiering, met name in de kaderprogramma's van de EU, onontbeerlijk is voor stabiliteit, rechtszekerheid van de deelnemers en, daarmee, grotere deelname van de industrie; 82. herhaalt dat de kaderprogramma's onderzoekssamenwerking in de industrie moeten blijven ondersteunen, omdat dit industriële investeringen aantrekt en een positieve invloed heeft op het creëren van productieve innovatie op de interne markt; 83. dringt erop aan een kwalitatief hoogstaande basis voor fundamenteel onderzoek te behouden, voortbouwend op het succes van de Europese Onderzoeksraad (ERC) en een hoogstaande basis voor toegepast wetenschappelijk onderzoek en toegepaste innovatie, door een ERC-achtig agentschap op te richten voor toegepast onderzoek en toegepaste innovatie, waarin bestaande structuren zo nodig kunnen worden samengevoegd; 84. is van mening dat innovatie en creativiteit van doorslaggevende betekenis zijn voor het economisch herstel van de Unie en dat het belang om de wetenschappelijke en technologische doorbraken van de Unie in nieuwe goederen en diensten te vertalen, niet moet worden onderschat; 85. herhaalt dat innovatie bestaat in het succesvol toepassen van ideeën in de praktijk en wijst op de fundamentele link tussen innovatie en de markt; wijst er derhalve op dat er goede financiële instrumenten beschikbaar moeten zijn om de marktintroductie van succesvolle technologieën, diensten of processen op de EU-markt te versnellen, met name wanneer ze de grote maatschappelijke uitdagingen aanpakken; 86. is van mening dat de commerciële exploitatie van onderzoeksresultaten in de EU ontoereikend is of te traag gaat en pleit voor het opzetten van starterscentra voor kleine bedrijven die actief op zoek gaan naar innovaties en contact onderhouden met hogeronderwijsinstellingen en onderzoekcentra en die tot taak krijgen de commerciële exploitatie van onderzoeksresultaten te bevorderen, met behulp van bijvoorbeeld contacten in de bedrijfswereld of door „business angels” te helpen vinden, of startkapitaal voor het opstarten van nieuwe bedrijven; 87. onderstreept dat voor stimulering van de vraag naar en de markt voor innovatieve producten innovatie moet worden bevorderd door creatie van nieuwe marktkansen; 88. verzoekt de Commissie en de lidstaten beleidskaders te definiëren en te implementeren met als doel de toegang van gebruikers tot waardevolle innovaties in de gehele EU te bespoedigen en ervoor te zorgen dat recente innovaties effectief binnen een redelijk tijdsbestek tot bij de potentiële eindgebruikers geraken; 89. wijst op het belang van onderscheid tussen innovatie en onderzoek; wijst erop dat innovatie een ingewikkeld horizontaal sociaaleconomisch proces is dat o.m. maatregelen omvat om de O&O-uitgaven op te voeren, kmo's en geavanceerd-technische werkzaamheden te steunen en dat voornamelijk gericht is op de ontwikkeling van geïntegreerde systemen op de grondslag van kenmerken en bijzondere eigenschappen van de uiteenlopende gebieden; 90. roept de Commissie op de financieringsinstrumenten nauwer te verbinden met innovatie-instrumenten aan de vraagzijde en deze financiering in grotere mate te richten op kmo's en startende ondernemingen die in een vroeg stadium toegang moeten krijgen tot de EU-markt of internationale markten; is bijgevolg van oordeel dat het nodig is duidelijke en specifieke regels inzake deelneming goed te keuren, die maatregelen bevatten om de deelname van kleine en micro-ondernemingen te verhogen; 91. benadrukt het belang van doctoraalprogramma's voor Europese innovatie en stelt voor om een Europees kader voor doctoraalprogramma's te ontwikkelen dat een leven lang leren aanmoedigt en het bedrijfsleven betrekt bij de ondersteuning, bevordering en benutting van onderzoeksresultaten; vraagt de lidstaten eventuele wettelijke of administratieve belemmeringen die de toegang van geïnteresseerde partijen tot doctoraalprogramma's zouden kunnen beperken, uit de weg te ruimen; 92. verzoekt de Commissie ten behoeve van lidstaten en regio's die deze wensen te gebruiken, na te denken over programma's die uit een aantal fondsen gefinancierd worden; is van mening dat dit zou bijdragen tot een meer geïntegreerde en soepeler methode van werken en de doelmatigheid van de uiteenlopende fondsen (structuurfondsen en kaderprogramma's voor onderzoek en ontwikkeling) zou vergroten; 93. benadrukt dat er steun moet worden verleend aan een heterogene financiële architectuur, alsmede aan de ontwikkeling van nieuwe financieringsmechanismen, waarbij automatische instrumenten worden gecombineerd met instrumenten op subsidiebasis om investeringen te stimuleren ten einde de strategische O&O-doelstellingen te verwezenlijken; 94. is verheugd over het voorstel van de Commissie om tegen 2014 middelen vrij te maken om de particuliere financiering die nodig is om innovatie in Europa te bevorderen, te helpen aanvullen en versterken; 95. beveelt een wijziging in het EIB-mandaat aan zodat ook de financiering van risico-intensief dicht-bij-de-markt O&O mogelijk is; spoort in dit opzicht de Commissie aan de succesvolle financieringsfaciliteit met risicodeling (RSFF) van de EIB uit te breiden door: 96. meent dat er een Europees fonds voor de financiering van innovatie moet worden opgezet om investeringen in innovatieve kmo's te bevorderen door risico's te delen met behulp van particuliere middelen; 97. is verheugd over het voorstel van de Commissie om specifieke investeringen vast te leggen voor innovatieve startende ondernemingen; 98. roept de Commissie op een groter deel van het onderzoek dat zich dicht bij de markt bevindt, met inbegrip van demonstratieprojecten, in de toekomstige kaderprogramma's te verplaatsen naar op schuld en equity gebaseerde instrumenten, die kunnen zorgen voor meer privékapitaal, zoals het CIP, de RSFF en het EIF, en ervoor te zorgen dat kmo's hier in heel Europa toegang toe hebben; benadrukt dat de financieringskloof voor (grensoverschrijdende) startende ondernemingen moet worden gedicht; 99. benadrukt dat een beter begrip nodig is van de bijzonderheden die samenhangen met bedrijfsomvang, ontwikkeling, stadium en bedrijfssector bij het ontwerpen van financieringsinstrumenten; roept op tot dringende maatregelen om belangrijke knelpunten aan te pakken in de eerste stadia van innovatie, door de toegang tot aanloopfinanciering, „angel” financiering en meer equity- en semi-equity-financiering te vergemakkelijken, en dit zowel op het niveau van de EU als op regionaal en plaatselijk niveau; 100. benadrukt dat het durfkapitaal in de EU de grens van zijn ontwikkelingspotentieel nog lang niet heeft bereikt door de uiteenlopende nationale regelgevingen en belastingstelsels; is verheugd over het voorstel van de Commissie om er tegen 2012 voor te zorgen dat durfkapitaalfondsen, ongeacht in welke lidstaat ze gevestigd zijn, in de EU ongehinderd kunnen functioneren en investeren, waardoor er een werkelijke interne markt voor durfkapitaal ontstaat; 101. dringt aan op verdere ontwikkeling van instrumenten en mechanismen ter verbetering van de toegang van kmo's tot onderzoeks- en innovatiediensten (zoals innovatie vouchers) en andere op kennis gebaseerde diensten (modelling, risicobeoordeling, enz.) die van cruciaal belang zijn voor kmo's om te innoveren en innovatieve oplossingen op de markt te brengen; 102. wijst op de voordelen voor het bedrijfsleven en de eco-efficiëntie van product-dienstsystemen en functiegeoriënteerde bedrijfsmodellen en dringt er bij de Commissie op aan op dit terrein een strategie te ontwikkelen; 103. roept de Commissie en de lidstaten op het hele systeem van innovatie opnieuw te evalueren om onnodige financiële en administratieve obstakels te verwijderen, bijvoorbeeld met betrekking tot: 104. betreurt dat de innovatieprotocollen nog steeds te lijden hebben onder lange bureaucratische goedkeuringsprocedures, waardoor innovatie wordt afgeremd, het concurrentievermogen van de EU-markt wordt beperkt en de vooruitgang van de wetenschappelijke kennis in de medische wereld wordt tegengehouden, zodat de voordelen voor de patiënten uitblijven; 105. acht het van groot belang dat voorrang wordt verleend aan de herziening van de richtlijn inzake klinische proeven, in overleg met de onderzoekers, met als doel te komen tot een verbeterd kader voor de ontwikkeling van geneesmiddelen en de vergelijking van alternatieve behandelingen met geneesmiddelen in klinisch onderzoek (zie de op 6 december 2010 aangenomen conclusies van de Raad in Brussel over innovatie en solidariteit wat farmaceutische producten betreft); 106. acht het van groot belang dat de nieuw verworven kennis wordt gebruikt om nieuwe en betere manieren te vinden voor preventie, diagnose en behandeling van kanker en om mechanismen te bevorderen die ervoor zorgen dat deze ontdekkingen zo snel mogelijk beschikbaar zijn voor de patiënten; 107. wijst op het belang van innovatie in de kennisdriehoek en dringt erop aan dat er een innovatieve cultuur moet worden ontwikkeld in de financiële vooruitzichten en in de financiële vooruitzichten na 2013; 108. verzoekt de lidstaten tijdens deze financieringsperiode, in nauwe samenwerking met de regio's, zo goed mogelijk gebruik te maken van de structuurfondsen voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie, met nadruk op de grote maatschappelijke uitdagingen, en met het oog op cohesie tussen innovatie en onderzoek en de afstemming van de prioriteiten van de structuurfondsen op de doelstellingen van EU2020; roept de Commissie en de lidstaten op duur dubbel werk te vermijden door slimme en meer gerichte specialisatiestrategieën te bevorderen; is van mening dat de regio's aangespoord moeten worden deze architectuur van Europese specialisatie te bevorderen; 109. wijst erop dat middelen uit het cohesiefonds die voor innovatie zijn bestemd grotendeels onbenut blijven door inadequate administratieve voorschriften en doordat er in financieel problematische tijden onvoldoende nationale inbreng voorhanden is; wijst erop dat dit feit ertoe bijdraagt dat de economische kloof tussen de lidstaten steeds wijder wordt, wat ten grondslag ligt aan de huidige crisis in de eurozone; dringt aan op hervorming en stroomlijning van de structuurfondsen, om deze toegankelijker te maken voor de herstructurering van de betrokken economische actoren, met name de kmo's; 110. is van mening dat de vaststelling van ijkpunten („benchmarks”) en normen in hoge mate heeft bijgedragen tot het stimuleren van innovatie en duurzaam concurrentievermogen in diverse industriesectoren; steunt het verzoek van de Raad aan de Commissie om voorstellen in te dienen om de normalisatieprocedures te versnellen, vereenvoudigen, moderniseren en de kosten ervan te verlagen, door grotere transparantie en betrokkenheid van belanghebbenden, om op die manier te zorgen voor een sneller Europees antwoord op innovatieve ontwikkelingen op de wereldmarkt; verzoekt de Commissie succesvolle innovatiemechanismen, zoals de invoering van open normen waardoor de belanghebbenden in de waardeketen worden geïntegreerd, ernstig te overwegen; 111. wijst erop dat normalisatie de toegang tot markten vereenvoudigt en interoperabiliteit mogelijk maakt, en zo kan leiden tot meer innovatie en concurrentievermogen; moedigt de Commissie aan zich nog sterker in te spannen voor het opnemen in toekomstige vrijhandelsovereenkomsten van Europese normen, met name op sociaal en milieugebied; 112. benadrukt dan ook dat men zich bij alle strategieën voor het omvormen van Europa voor een wereld na de crisis moet laten leiden door het doel duurzame banen te scheppen; 113. dringt er bij de Commissie op aan gevolg te geven aan de aanbeveling in het kader van de tussentijdse evaluatie van het zevende kaderprogramma (groep van deskundigen) om te overwegen een moratorium op nieuwe instrumenten in te stellen totdat de bestaande instrumenten voldoende ontwikkeld en beoordeeld zijn; dringt er derhalve op aan er speciaal op toe te zien dat verwarring als gevolg van de wildgroei van instrumenten wordt voorkomen; 114. verzoekt de Commissie het Parlement een externe evaluatie voor te leggen van de in het kader van het zevende kaderprogramma gecreëerde innovatie-instrumenten, zoals platformen en gezamenlijke Europese initiatieven op het gebied van technologie, en vindt dat de evaluatie betrekking moet hebben op de activiteiten, oproepen tot voorstellen, innovatieprojecten en (eventuele) resultaten alsook de economische bijdrage van openbare en particuliere middelen; 115. vraagt de Commissie, gezien de 2020-financieringsdoelstelling van 3% van het bbp voor onderzoek en technologische ontwikkeling en gezien het feit dat onderzoek en innovatie het enige zekere middel zijn om economisch herstel in de EU te bewerkstelligen, de mogelijkheid te overwegen om de lidstaten tot 2015 een tussentijds, bindend minimaal financieringsniveau voor onderzoek en technologische ontwikkeling van ongeveer 1% van het bbp op te leggen; 116. wijst erop dat innovatie essentieel is voor de economische ontwikkeling en dat de Europese Unie ongeveer een miljoen extra onderzoekers nodig heeft om te kunnen beantwoorden aan de doelstelling om 3% van het bbp te besteden aan O&O, zoals vastgelegd in de Europa 2020-strategie; stelt dat dit doel gemakkelijker te bereiken is door een aanzienlijke verhoging van het aantal vrouwelijke onderzoekers, die slechts 39% vertegenwoordigen van de onderzoekers die in de openbare sector en het hoger onderwijs werkzaam zijn, en 19% van de onderzoekers die in de particuliere sector werken (6) ; 117. stemt in met de doelstelling het aantal onderzoekers in de EU in de periode tot 2020 met één miljoen te verhogen, en merkt op dat een dergelijke enorme investering een beduidende hevelwerking zou hebben op de werkgelegenheid, maar is tegelijkertijd van mening dat dit een erg ambitieuze doelstelling is die voor ieder land afzonderlijk streefdoelen en doelgerichte inspanningen vereist; merkt op dat de openbare sector niet altijd over voldoende middelen beschikt, zodat de meesten onder de nieuwe onderzoekers, de noodzaak van meer posten voor onderzoekers bij hogeronderwijsinstellingen en openbare onderzoekscentra ten spijt, in de particuliere sector zullen gaan werken; wijst erop dat niet zozeer moet worden gelet op het aantal onderzoekers als wel op hun innovatieve vermogens, de kwaliteit van hun opleiding, de Europese werkverdeling op onderzoeksgebied, middelen voor onderzoek en de kwaliteit van het onderzoek; 118. is verheugd over de steun van de Commissie voor open en op samenwerking gebaseerde innovatie ten dienste van de economische en sociale voordelen op lange termijn; juicht in dit verband de inzet van de Commissie voor de verspreiding, de overdracht en het gebruik van onderzoekresultaten toe, met name de vrije toegang tot de publicaties en gegevens die afkomstig zijn van door de overheid gefinancierd onderzoek; spoort de Commissie aan tot het vinden van de nodige middelen om die doelen te bereiken en benadrukt de rol die Europeana op dit gebied kan spelen; Interne markt en intellectuele eigendom 119. benadrukt dat de Europese interne markt dringend moet worden voltooid voor alle goederen en diensten, met inbegrip van innovatieve gezondheidsproducten, waardoor kan worden gezorgd voor toegang voor 500 miljoen consumenten; wijst er nogmaals op dat versnippering van wetgeving en validatieprocessen één van de grootste uitdagingen voor de Europese interne markt is; 120. onderstreept dat in sommige sectoren, zoals de volksgezondheid, de onderzoeksresultaten de innovatie hebben gestimuleerd telkens wanneer de wetenschap dit heeft toegestaan, en is daarom van oordeel dat de pessimistische kijk van de Commissie op innovatie in vele gevallen onterecht is; 121. wijst erop dat de huidige licentiepraktijken bijdragen tot de versplintering van de interne markt van de EU; merkt op dat er wel vorderingen zijn gemaakt, maar dat niet voldoende is ingegaan op de vraag van de consumenten naar gebiedsoverschrijdende en multirepertoire licenties voor grensoverschrijdend en onlinegebruik; 122. herinnert eraan dat de doelstelling van de EU is de cultuurindustrie en creatieve bedrijfstakken zowel online als offline te bevorderen en vindt dat er moet worden gestreefd naar een veralgemeend gebruik van pan-Europese licenties in overeenstemming met de markt- en consumentenvraag en dat indien dit niet binnen een kort tijdsbestek kan worden bereikt, er een algemene evaluatie moet worden gemaakt van de wetgeving die noodzakelijk is om het hoofd te bieden aan alle mogelijke obstakels voor de totstandbrenging van een efficiënte interne EU-markt, onder meer het territorialiteitsbeginsel; 123. verwelkomt de herziening van het stelsel voor EU-merken door de Commissie en spoort haar aan de nodige stappen te ondernemen zodat handelsmerken hetzelfde niveau van bescherming genieten in de online- en de offlineomgeving; 124. benadrukt dat een krachtig, evenwichtig en correct toegepast stelsel voor intellectuele-eigendomsrechten, dat meer transparantie in de hand werkt en versnippering voorkomt, een van de belangrijkste kadervoorwaarden is voor innovatie; is verheugd over de inspanningen van de Commissie om te voorkomen dat intellectuele-eigendomsrechten een belemmering vormen voor concurrentie en innovatie; roept de Commissie eveneens op een omvattende strategie voor intellectuele-eigendomsrechten te ontwikkelen – en zo nodig wetgevingsvoorstellen in te dienen – waarin wordt gezorgd voor evenwicht op het vlak van de rechten van uitvinders en een wijdverbreid gebruik van en een ruime toegang tot kennis en uitvindingen worden bevorderd; 125. dringt er bij de Commissie op aan dat zij er vooral voor zorgt dat de kmo's efficiënt gebruik kunnen maken van intellectuele- en industriële-eigendomsrechten; 126. is van mening dat de Commissie rekening moet houden met de specifieke problemen van de kmo's wanneer het gaat over de handhaving van hun intellectuele-eigendomsrechten overeenkomstig het beginsel „Eerst aan de kleintjes denken”, dat is vastgelegd in de Small Business Act voor Europa, onder meer door voor kmo's het non-discriminatiebeginsel toe te passen; 127. is van mening dat een goed werkende handhaving van de intellectuele-eigendomsrechten leidt tot meer stimulansen voor bedrijven om innovatieve producten te ontwikkelen en bijgevolg het beschikbare aanbod aan goederen en diensten voor consumenten vergroot; 128. vraagt de invoering van een evenwichtig uniform Europees octrooi; is verheugd over de brede steun in de Raad voor de toepassing van de procedure voor nauwere samenwerking voor een uniform Europees octrooi vanaf 2011; 129. merkt op dat het uniforme Europese octrooi en het statuut van de Europese vennootschap moeten worden ingevoerd om de overgang naar handel buiten de Unie te bevorderen; benadrukt de noodzaak om de kosten van een EU-octrooi en intellectuele-eigendomsrechten te verminderen, rekening houdend met de economische ongelijkheden tussen de EU-lidstaten, om het concurrentievermogen hiervan te versterken ten opzichte van Amerikaanse en Japanse prijzen; 130. vraagt de voltooiing van de Europese onderzoeksruimte – een verplichting uit hoofde van het Verdrag – tegen 2014, zodat de EU toptalenten kan behouden en aantrekken, teneinde het vrij verkeer van onderzoekers te maximaliseren en grensoverschrijdende activiteiten van onderzoeks- en technologie-instellingen alsook de verspreiding, overdracht en benutting van onderzoeksresultaten te bevorderen; benadrukt dat het derhalve van essentieel belang is de juiste financieringsmechanismen te ontwikkelen; 131. onderstreept de noodzaak van beleid waardoor onderzoekers worden aangemoedigd in de EU-lidstaten te blijven, door bevordering van aantrekkelijke werkomstandigheden bij openbare onderzoekcentra; 132. is van mening dat het voor een doelmatig beleid voor innovatie en groei onontbeerlijk is te investeren in onderzoeksprogramma's waarmee de mobiliteit van en de uitwisseling tussen onderzoekers op internationaal niveau wordt vergemakkelijkt en de samenwerking tussen wetenschap en bedrijfsleven wordt versterkt (Marie Curie-acties); 133. onderstreept dat het belangrijk is dat op zowel Europees als nationaal niveau gunstige voorwaarden en stimulansen worden gecreëerd om de deelname aan doctorale studies en innovatief onderzoek aan te moedigen, zodat de braindrain wordt tegengegaan en de EU daar aanzienlijke voordelen aan kan ontlenen, door versterking van haar concurrentievermogen dankzij geavanceerde en innovatieve research en studie; 134. vraagt om een spoedige herziening van de wetgeving betreffende het Gemeenschapsmerk en vraagt dat in dit verband de nodige maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat handelsmerken hetzelfde niveau van bescherming genieten in de online- en de offlineomgeving; 135. verwelkomt het voorstel van de Commissie om een Europese kennismarkt voor intellectuele-eigendomsrechten en licenties te ontwikkelen tegen eind 2011, met inbegrip van het vergemakkelijken van de toegang tot ongebruikte intellectuele eigendom door o.a. de vorming van gemeenschappelijke octrooiplatforms en -gemeenschappen aan te moedigen; 136. ringt bij de Commissie aan op wetgevingsvoorstellen die nodig zijn voor de totstandbrenging van een volledig functionerende digitale interne markt tegen 2015, aangezien dit de kadervoorwaarden voor innovatie aanzienlijk zou verbeteren; benadrukt dat de initiatieven ambitieus moeten zijn, met name op belangrijke gebieden zoals auteursrecht, e-handel, met inbegrip van het consumentenbeleid voor e-handel, en gebruik van overheidsinformatie; 137. verzoekt de Commissie en de lidstaten de voltooiing van de interne markt, waaronder maatregelen ter bevordering van een digitale interne markt, centraal te stellen in het innovatiebeleid, aangezien dit zal leiden tot betere prijzen en meer kwaliteit voor de consument, de ontwikkeling van innovatieve producten zal ondersteunen, het scheppen van werkgelegenheid in de EU zal stimuleren en de EU nieuwe groeikansen op leidende markten zal bieden; 138. wijst erop dat er, indien we in de richting van een interne innovatiemarkt gaan, moet worden afgesproken hoe de directe en indirecte, economische en sociale voordelen op korte en lange termijn worden beoordeeld; Openbare aanbestedingen 139. herhaalt dat openbare aanbestedingen, met een aandeel van 17% van het jaarlijkse bbp, een belangrijke rol spelen op de Europese interne markt en bij het stimuleren van innovatie; 140. dringt er bij de lidstaten op aan strategisch gebruik te maken van openbare aanbestedingen bij het aanpakken van de maatschappelijke uitdagingen, innovatie te bevorderen en hun budget voor openbare aanbestedingen te richten op innovatieve, duurzame en milieuefficiënte producten, processen en diensten, en er rekening mee te houden dat het goedkoopste aanbod wellicht niet altijd het economisch voordeligste aanbod is; roept de Commissie bijgevolg op: 141. benadrukt dat innovatie een sleutelelement moet vormen van het openbaar beleid op gebieden als milieu, water, energie, vervoer, telecommunicatie, volksgezondheid en onderwijs; acht het belangrijk dat een horizontale verspreiding en receptie van innovatie bevorderd wordt in de overheidssector, de bedrijven, en met name kmo's; 142. verzoekt de Commissie en de lidstaten ondersteuning te geven aan de inspanningen van de publieke sector om innovatieve benaderingen te volgen en het nieuwe onderzoeksprogramma inzake innovatie in de publieke sector te starten, bijvoorbeeld op het gebied van e-government, e-gezondheid en e-overheidsopdrachten, beste praktijken in de overheidsadministratie te verspreiden die de bureaucratie zullen verminderen, en een op de burger gericht beleid te voeren; benadrukt het belang van de openbare sector bij de versterking van het vertrouwen van het publiek in de interne digitale markt; 143. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de plaatselijke en regionale autoriteiten het gebruik van elektronische aanbestedingen en met name van precommerciële overheidsopdrachten, gezamenlijk dan wel langs elektronische weg, met de nodige aandacht voor de naleving van de regels op het gebied van gegevensbescherming aan te moedigen als wezenlijk onderdeel van de innovatiestrategie van de EU; verzoekt de Commissie met name, als onderdeel van de algemene herziening van het juridisch kader voor overheidsopdrachten, de regels ter zake te verduidelijken en te vereenvoudigen en de aanbestedende diensten in staat te stellen op transparantere wijze van precommerciële overheidsopdrachten gebruik te maken; verzoekt de Commissie en de lidstaten eveneens de transparante integratie van gespecificeerde en echte sociale, ecologische, fair trade- en innovatieve criteria in overheidsopdrachten aan te moedigen, zonder afbreuk te doen aan de actieve betrokkenheid van kmo's bij het uitwerken van nieuwe en innovatieve oplossingen en met inachtneming van de toepasselijke mededingingsregels; 144. wijst erop dat innovatieve kmo's o.a. problemen ondervinden bij de toegang tot de financiering voor internationalisering en internationale handelskredietverzekeringen, en onderstreept dat nieuwe steunmaatregelen voor kmo's moeten worden genomen in het kader van de herziene Small Business Act en de verwachte mededeling over het internationaal handelsbeleid en kmo's; 145. benadrukt dat internationale wederkerigheid nodig is met betrekking tot toegang tot de markten voor overheidsopdrachten, zodat EU-ondernemingen internationaal onder eerlijke voorwaarden kunnen concurreren; 146. benadrukt de noodzaak bijzondere aandacht te besteden aan de niet-tarifaire belemmeringen omdat deze, nu de tarieven geleidelijk aan worden beperkt of afgeschaft, wellicht het grootste obstakel aan het worden zijn voor de internationale handel; acht alle belemmeringen die het gevolg zijn van de onsamenhangende tenuitvoerlegging van bilaterale en multilaterale handelsregels ongerechtvaardigd; acht echter alle belemmeringen gerechtvaardigd die voortvloeien uit legitieme wettelijke en bestuursrechtelijke activiteiten van overheden op andere gebieden dan handel, maar die onbedoelde gevolgen voor de handel hebben en waarvan de afschaffing onderworpen moet zijn aan openbare raadpleging en overleg; 147. erkent dat de overdracht van technologie in het belang van ontwikkeling en met eerbiediging van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen een belangrijk aspect van het Europees handelsbeleid moet zijn, maar erkent eveneens dat de overdracht van Europese hoogtechnologische kennis aan derde landen moet worden gecontroleerd door de Commissie om betere informatie over innovatiepatronen en toekomstige ontwikkelingen te verkrijgen en om oneerlijke concurrentie te voorkomen; 148. onderstreept de belangrijke rol die kmo's kunnen vervullen als de regels voor overheidsopdrachten worden opgesteld met aanpasbare vereisten (waaronder kapitaalvereisten en de omvang van de contracten) naargelang de omvang van de deelnemende bedrijven; 149. benadrukt hoe belangrijk het is dat de EU en haar lidstaten wetenschappelijke samenwerking met derde landen aangaan; is van mening dat EU-ondernemingen een betere toegang tot onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's in derde landen moet worden gegarandeerd; 150. benadrukt dat de EU en de lidstaten op gecoördineerde wijze te werk moeten gaan bij overeenkomsten en maatregelen op het gebied van wetenschap en technologie met betrekking tot derde landen; is van mening dat het potentieel voor kaderovereenkomsten tussen de EU en haar lidstaten enerzijds en derde landen anderzijds in overweging moet worden genomen; Europese innovatiepartnerschappen (EIP's) 151. wijst op zijn resolutie van 11 november 2010 over EIP's: 152. benadrukt dat de EIP's: verzoekt de Commissie derhalve andere op het beginsel van Europese innovatiepartnerschappen gebaseerde initiatieven te bevorderen en te steunen; 153. beschouwt de doelstelling voor het proefpartnerschap op het gebied van actief en gezond ouder worden, namelijk het aantal gezonde jaren in de periode tot 2020 met twee te verhogen, als goed voorbeeld, en is van mening dat er voor alle innovatiepartnerschappen duidelijke doelen moeten worden gesteld, zonder welke alle visie en motivering aan de innovatieve maatregelen zouden komen te ontvallen, zodat het moeilijker zou worden om meetbare tussen- en deeldoelstellingen te bepalen; 154. verwelkomt de Europese Innovatiepartnerschappen, die als doel hebben de investeringen in O&O te verhogen en te coördineren, en de openbare aanbestedingen beter op elkaar af te stemmen zodat innovaties sneller op de markt kunnen komen; onderstreept echter dat het openbare-aanbestedingsbeleid zo moet worden geconcipieerd dat het niet de plaats inneemt van de privémarkten of de concurrentie vervalst, maar integendeel deze aanzwengelt door de verspreiding van innovatie te stimuleren en tegelijk de markten open te houden zodat ze nieuwe richtingen kunnen inslaan; 155. verzoekt de Commissie in de verordening voor de verschillende fondsen in de periode 2014-2020 met voorstellen te komen om het Europees innovatiepartnerschap in concrete termen te vergemakkelijken; 156. roept de Commissie op jaarlijks verslag uit te brengen bij het Parlement over alle EIP's, en twee keer per jaar over het eerste proefproject, en verzoekt het Europees Parlement bij alle stadia van de uitvoering van de EIP's te betrekken; 157. verzoekt de Commissie een innovatiepartnerschap voor grondstoffen in het leven te roepen; De regio als belangrijke partner 158. benadrukt dat de volledige betrokkenheid van de regionale en plaatselijke autoriteiten van cruciaal belang is om de doelstellingen van de Innovatie-Unie te bereiken, aangezien deze autoriteiten een belangrijke rol spelen bij het samenbrengen van bedrijven, kennisinstellingen, overheidsinstanties en burgers in de koninklijke weg met vier partijen, om zo dienst te doen als tussenpersoon tussen deze verschillende actoren, de lidstaten en de EU; vraagt de Commissie daarom discussiepunten en operationele regelingen voor te stellen zodat de regio's kunnen deelnemen en bijdragen aan het leveren van de meest geschikte antwoorden op de grote maatschappelijke uitdagingen, met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en rekening houdend met de specifieke behoeften van de verschillende regio's; 159. neemt kennis van de conclusies van het Europees Innovatiepanel van 2009 op grond waarvan de economische en financiële crisis in de diverse landen en regio's disproportionele gevolgen heeft, hetgeen de convergentiedoelstelling in gevaar brengt; wijst erop dat de huidige begrotingsbesnoeiingen die de lidstaten zijn opgelegd tot een verdere beperking van de investeringen in wetenschappelijke en technische informatiediensten kunnen leiden, met alle uiterst negatieve gevolgen van dien; deelt de mening dat het initiatief „Innovatie-Unie” alle landen en regio's moet omvatten en dat voorkomen moet worden dat er een „innovatiekloof” ontstaat tussen landen en regio's die meer of minder innoveren; 160. verzoekt iedere regio te investeren in innovatie en zijn innovatiestrategie aan te passen om de doelmatigheid ervan te vergroten, voorts de kwaliteit van zijn werknemers op te voeren en het vermogen en de bereidheid van zijn ondernemingen tot innovatie en internationale mededinging te steunen; 161. wijst erop dat besluitvormers op regionaal niveau zich ten volle bewust moeten zijn van de mogelijkheden voor economische groei die onderzoeks- en innovatieactiviteiten alle regio's bieden, daar de meeste innovaties zich voordoen op het praktische interconnectiepunt (innovaties op basis van vraag en gebruikers) en meestal door het EFRO worden gefinancierd; stelt dan ook vast dat zelfs regio's zonder universiteiten en onderzoekcentra, voor zover innovatieve werkzaamheden niet noodzakelijkerwijze of voornamelijk het bestaan van instellingen voor hoger onderwijs vereisen, hun eigen innovatievermogen moeten kunnen ontwikkelen en wat betreft innovatiemogelijkheden zo veel mogelijk voordeel moeten kunnen ontlenen aan regionale en plaatselijke reserves en activa; 162. merkt op dat het bevorderen van innovatie op regionaal niveau kan helpen om regionale dispariteiten te verminderen; moedigt de verschillende niveaus (regionaal, nationaal en EU) niettemin aan hun activiteiten doelmatiger te coördineren als deel van de Europadekkende planning van O&O-werkzaamheden; 163. wijst erop dat innovatie – zowel op het gebied van beleidsvorming als van de werkzaamheden van bedrijven en onderzoekscentra – van fundamentele betekenis is voor de nadere invulling van het EU-beleid inzake territoriale samenhang en dat zij door haar eigen specifieke aard een beslissende bijdrage kan leveren tot verwezenlijking van cohesiedoelen en het opruimen van belemmeringen hiervan in gebieden met specifieke geografische en demografische kenmerken; 164. wijst op de bijdrage die door culturele verscheidenheid wordt geleverd tot innovatie; is in dit verband van mening dat maatregelen tot behoud en bevordering van regionale culturele verscheidenheid in het innovatiebeleid een vooraanstaande rol moeten krijgen; 165. wijst op de sleutelrol die de regio's spelen in de formulering van beleid tot stimulering van innovatie op nationaal niveau; wijst er echter op dat de regionale en plaatselijke financiële middelen in tal van lidstaten onvoldoende zijn en dat de nationale begrotingen voor innovatie gering zijn; 166. wijst erop dat alle innovatiemogelijkheden van de EU-regio's moeten worden ingezet ter verwezenlijking van de in de Europa 2020-strategie nagestreefde intelligente, duurzame groei waardoor niemand wordt uitgesloten, en wijst erop dat dit probleem in het toekomstige regionaal beleid als hoofdprioriteit moet worden behandeld; is van mening dat deze prioriteitenstelling geldt voor alle doelen van het regionaal beleid, en wijst erop dat moet worden gezorgd dat het mededingingsvermogen van Europa wordt gewaarborgd door wereldnormen; wenst dat het bedrijfsleven bij de eco-innovatie wordt betrokken, want ondernemers hebben een zeer belangrijke rol te spelen bij de verdere verbreiding van eco-innovatie op regionaal niveau; wijst er in dit verband op dat het voorlichten van ondernemers – door hen te wijzen op nieuwe zakelijke kansen – van cruciaal belang zal zijn voor het succes van een strategie die gericht is op de ontwikkeling van economieën die efficiënt omgaan met hulpbronnen en van duurzame industrieën; 167. benadrukt de rol van het innovatiepotentieel van landen die geen lid zijn van de EU, maar die met de EU samenwerken in het kader van het oostelijk partnerschap en dringt erop aan dat deze landen in het initiatief „Innovatie-Unie” worden opgenomen; 168. wijst op het grote potentieel van steden in onderzoek en innovatie; is van mening dat een slimmer stedelijk beleid en het initiatief „intelligente steden” op energiegebied, gebaseerd op de technologische vooruitgang en het feit dat 80% van de Europese bevolking in steden leeft, waar zich tevens de grootste sociale ongelijkheid voordoet, een bijdrage zouden leveren aan duurzame economische innovatie; Uitvoering van de strategie 169. verzoekt de Commissie het huidige strategiedocument „Innovatie-Unie” te vertalen in een actieplan met specifieke doelstellingen en meetbare en aan tijd gebonden doelen; verzoekt de Commissie regelmatig toezicht te houden op de geboekte vooruitgang, de belemmeringen te beoordelen en mechanismen voor te stellen om verbeteringen mogelijk te maken, en regelmatig verslag uit te brengen aan het Europees Parlement en de Raad; 170. verzoekt de Commissie de specifieke instrumenten van het Europees innovatiebeleid te beoordelen in vergelijking met onze belangrijkste buitenlandse concurrenten (VS, Japan en de BRIC-landen) en verslag uit te brengen over het vergelijken van de prestaties op het gebied van innovatie; o o o 171. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de vraag aan de Commissie van 24 februari 2011 over het verdrag van de IAO over huishoudelijk personeel ( O-000092/2011 – B7-0305/2011), – gezien zijn resolutie van 23 maart 2006 over demografische uitdagingen en de solidariteit tussen de generaties (1) , – gezien zijn resolutie van 15 januari 2008 over de communautaire strategie 2007-2012 voor gezondheid en veiligheid op het werk (2) , – gezien zijn resolutie van 19 oktober 2010 over vrouwen in onzeker dienstverband (3) , – gezien zijn resolutie van 20 oktober 2010 over de rol van het minimuminkomen bij de bestrijding van armoede en de bevordering van een inclusieve samenleving in Europa (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2010 over atypische arbeidsovereenkomsten, verzekerde beroepstrajecten, flexizekerheid en nieuwe vormen van sociale dialoog (5) , – gezien Richtlijn 89/391/EEG van 12 juni 1989 van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (kaderrichtlijn) (6) en de bijzondere richtlijnen hierover, – gezien de mededeling van de Commissie van 24 mei 2006 getiteld „Bevordering van waardig werk voor iedereen - Bijdrage van de Europese Unie aan de uitvoering van de agenda voor waardig werk over de hele wereld” ( COM(2006)0249 ), en onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 mei 2007 (7) over bevordering van waardig werk voor iedereen, – gezien de verslagen van het IAO IV (1) en IV (2), getiteld „Waardig werk voor huishoudelijk personeel”, opgesteld voor de 99 ste bijeenkomst van de Internationale Arbeidsconferentie in juni 201, en de verslagen IV (1) (ofwel het zogenoemde „Brown Report”) en IV (2) (ofwel het zogenoemde „Blue Report”, gepubliceerd in twee delen), getiteld „Waardig werk voor huishoudelijk personeel”, opgesteld voor de 100 ste bijeenkomst van de Internationale Arbeidsconferentie in juni 2011, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de professionalisering van huishoudelijk personeel (8) , – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM) en inzonderheid artikel 4, lid 1, inzake het verbod op slavernij en dwangarbeid en artikel 14 inzake het verbod op discriminatie, – gezien het Europees Verdrag inzake de rechtspositie van migrerende werknemers (1977), – gezien de Europese overeenkomst over au-pairwerk (1969), – gezien aanbeveling 1663 van het Europees handvest van rechten voor huishoudelijk personeel (2004), – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de crisis miljoenen banen heeft vernietigd en de onbestendigheid van banen en de armoede heeft verergerd; overwegende dat 17% van de inwoners van de EU het risico van armoede lopen; overwegende dat 23 miljoen inwoners van de EU werkloos zijn, B. overwegende dat een groot deel van de huishoudelijke werkzaamheden zich in sommige landen in de informele economie afspeelt onder onbestendige arbeidsomstandigheden en/of in de vorm van zwart werk, C. overwegende dat in de industrielanden huishoudelijk werk 5 à 9% van alle banen vertegenwoordigt; overwegende dat het grootste deel van de mensen die in deze sector werken vrouwen zijn; overwegende dat dergelijk werk ondergewaardeerd, onderbetaald wordt, en dat de kwetsbaarheid van dienstpersoneel maakt dat het dikwijls gediscrimineerd wordt en gemakkelijk op ongelijke of oneerlijke voorwaarden behandeld kan worden of dat er van zijn diensten misbruik gemaakt wordt, D. overwegende dat migrerende werknemers die laag geschoold werk in de marge van de arbeidsmarkt aannemen of zich als hulp in de huishouding in dienst laten nemen, dubbel gediscrimineerd kunnen worden aangezien ze vaak onder ongunstige, onregelmatige omstandigheden werken; overwegende dat ernaar gestreefd moet worden de mishandeling van, onregelmatige betalingen aan en daden van geweld of seksueel misbruik tegen migrerende werknemers zoveel mogelijk te beperken; overwegende dat zij dikwijls hun rechten niet kennen, weinig toegang tot de openbare diensten en geringe kennis van de plaatselijke taal hebben en zich niet in netwerken aaneen kunnen sluiten; en overwegende dat de situatie van huishoudelijk personeel dat zijn werkgever uit een derde land vergezelt bijzonder kwetsbaar is; E. overwegende dat het verdrag ten doel heeft huishoudelijke werkzaamheden wettelijk als werk te erkennen, aan alle huishoudelijk personeel rechten te verschaffen en schendingen en misbruik te voorkomen, zodat voor alle huishoudelijk personeel een rechtskader wordt geschapen en ervoor gezorgd wordt dat hun werk zich niet buiten het regelgevingskader om afspeelt, F. overwegende dat het veel werkgevers van huishoudelijk personeel zelf ontbreekt aan kennis of passend advies en passende hulp op het gebied van arbeidswetgeving, sociale zekerheid en de verplichtingen van werkgevers van huishoudelijk personeel, G. overwegende dat au pairs een groep huishoudelijk personeel vormen die vaak niet als reguliere werknemers wordt beschouwd; overwegende dat uit een groot aantal rapporten blijkt dat dit tot misbruik kan leiden, bijvoorbeeld doordat au pairs gedwongen worden uitzonderlijk lang achtereen te werken; overwegende dat au pairs dezelfde bescherming als ander huishoudelijk personeel moeten genieten, 1. verwelkomt en steunt het initiatief van de IAO een met een aanbeveling aangevuld verdrag over fatsoenlijk werk voor huishoudelijk personeel vast te stellen; doet een beroep op de EU-landen die ook lid van de IAO zijn deze instrumenten op de IAO-conferentie in juni 2011 aan te nemen; vraagt de lidstaten van de EU om een snelle ratificering en uitvoering van het verdrag en de aanbeveling; 2. is van oordeel dat de aanneming, ratificering en uitvoering van een IAO-verdrag over fatsoenlijk werk voor huishoudelijk personeel een bijdrage kan leveren aan de verlaging van het aantal werkende armen; 3. is van oordeel dat met de aanneming, ratificering en uitvoering van een dergelijk verdrag zou worden ingegaan op de behoeften van een van de meest kwetsbare categorieën werknemers; 4. is van oordeel dat de aanneming, ratificering en uitvoering van een dergelijk verdrag niet alleen verbetering zal brengen in de situatie van het grote aantal vrouwen op de arbeidsmarkt voor huishoudelijk personeel door het waarborgen van fatsoenlijke arbeidsomstandigheden, maar ook hun sociale integratie zal verbeteren; 5. is volledig voorstander van de op rechten gebaseerde benadering van de werkgelegenheid die de ontwerptekst van het verdrag en de aanbevelingen voorstaat; erkent het feit dat de nadruk wordt gelegd op het creëren van fatsoenlijk werk voor huishoudelijk personeel en steunt de definitie van huishoudelijk personeel die in het verdrag wordt gegeven; is er verheugd over dat duidelijk vermeld wordt dat iedere onder deze definitie vallende werknemer het recht heeft te worden behandeld op een wijze die strookt met de fundamentele arbeidsnormen, toegang tot sociale zekerheid, niet-discriminatie en gelijke behandeling bij het zoeken naar werk of na aanstelling, bescherming tegen misbruikpraktijken van arbeidsbureaus, recht op beroepsopleiding en loopbaanontwikkeling, bescherming van zijn gezondheid en veiligheid, moederschapsbescherming en bepalingen over werk- en rusttijden, bescherming tegen misbruik en pesterij, vrijheid van vereniging en vertegenwoordiging, collectief onderhandelen, collectieve actie en permanente educatie; steunt het feit dat in het verdrag gevraagd wordt een minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces vast te stellen en een einde te maken aan verschillen in beloning op grond van gender en etnische afkomst; 6. dringt erop aan om ruimere toegang tot direct beschikbare, betaalbare en kwaliteitsvolle opvangvoorzieningen voor kinderen en ouderen te bieden, zodat personeel niet verplicht is om dergelijke taken buiten elk formeel dienstverband op zich te nemen; benadrukt bovendien dat erop toegezien moet worden dat onzekere werkgelegenheid in de thuiszorg zo veel mogelijk in fatsoenlijke en goedbetaalde duurzame werkgelegenheid omgezet wordt; 7. dringt erop aan een campagne op te zetten om werknemers in onzekere vormen van dienstverband geleidelijk aan naar vaste werkgelegenheid over te hevelen; vraagt om steun voor een programma te verlenen om de werknemers over de gevolgen en weerslag van onzekere werkgelegenheid in te lichten, ook voor de veiligheid en gezondheid op het werk; 8. is van oordeel dat het gebruik van optimale praktijken uit bepaalde gebieden of lidstaten, bij voorbeeld van modelarbeidsovereenkomsten, stabielere vormen van werkgelegenheid kan bieden aan huishoudelijk personeel dat in gezinssituaties werkt; 9. is van mening dat het zwaartepunt van het verdrag moet liggen op de bevordering van productieve, dankbare banen van hoge kwaliteit en de ontwikkeling van arbeidswetgevingsbepalingen die de rechten van huishoudelijk personeel daadwerkelijk beschermen, een gelijke behandeling garanderen, een maximale bescherming bieden en hun persoonlijke waardigheid waarborgen; 10. constateert dat de trend naar een groei van het aandeel van niet-standaard of atypische arbeidsovereenkomsten sterke genderaspecten en een generatieoverschrijdende dimensie vertoont en dat zulks in de tekst van het verdrag en de aanbeveling tot uiting dient te komen; 11. wijst erop dat de hoge werkloosheid en de segmentatie van de arbeidsmarkt moeten worden ondervangen door alle werknemers gelijke rechten te geven en te investeren in het scheppen van arbeidsplaatsen, vaardigheden en permanente educatie; 12. onderstreept dat de bestrijding van zwart werk gepaard moet gaan met maatregelen die erop zijn gericht levensvatbare en duurzame alternatieve werkgelegenheidsvormen te scheppen en mensen te helpen toegang tot de open arbeidsmarkt te krijgen, onder meer door een werkelijk zelfstandig ondernemerschap; 13. acht het wenselijk in het verdrag beleid te verwerken dat allen, ook de zwakste en meest benadeelde groepen, daadwerkelijk toegang tot de officiële arbeidsmarkt en gelijke kansen geeft; 14. roept de lidstaten op om het Internationale Verdrag ter bescherming van alle arbeidsmigranten en hun gezinsleden (9) , dat op 18 december 1990 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen, te ratificeren; 15. wenst dat het vraagstuk van het zwart werken wordt opgelost; stelt vast dat de sector van het huishoudelijk werk zich kenmerkt door een hoog niveau van informaliteit en zwart werk en dat een groot aantal migrerende werknemers in deze sector werkzaam is, waarbij hun rechten vaak geweld wordt aangedaan; acht het cruciaal dat ook onzeker werk in het algemeen wordt bestreden, aangezien dit probleem in het bijzonder migrerende werknemers aangaat, en hun toch al kwetsbare situatie nog verder aantast; 16. denkt dat een aanpassing van de wetgeving wellicht noodzakelijk is om flexibele en zekere contractuele regelingen mogelijk te maken die garant staan voor een gelijke behandeling; acht het van eminent belang een onderzoek te wijden aan de specifieke situatie waarmee migrerende werknemers en hun gezinnen zich zien geconfronteerd; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de IAO. Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie van 22 mei 2008 over een nieuwe strategie voor diergezondheid voor de Europese Unie 2007-2013 (1) , – gezien zijn resolutie van 5 mei 2010 over de evaluatie en beoordeling van het actieplan inzake het welzijn van dieren 2006-2010 (2) , – gezien Richtlijn 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bestrijding van salmonella en andere specifieke door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers, – gezien het gezamenlijk advies van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC), de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), het Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) en het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico's (WCNG) inzake antimicrobiële resistentie (AMR) gericht op zoönotische infecties, EFSA Journal 2009, 7(11):1372, – gezien mondelinge vraag ( O-000048/2011 – B7-0304/2011) aan de Commissie van 1 maart 2011 over antibioticaresistentie, – gezien het verslag van de WHO over „De medische gevolgen van het gebruik van antimicrobiële agentia bij voor de voedselproductie bestemde dieren”, – gezien zijn resolutie over het voorstel voor een aanbeveling van de Raad betreffende het verstandig gebruik van antimicrobiële stoffen in de menselijke geneeskunde (3) , – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat antimicrobiële resistentie (AMR) een kwestie is van diergezondheid voor de Europese veehouderijsector, met name wanneer de behandeling niet aanslaat, overwegende dat in verschillende lidstaten al richtsnoeren zijn vastgesteld voor het verstandig gebruik van antimicrobiële stoffen, wat geleid heeft tot een verminderd gebruik van dergelijke stoffen, B. overwegende dat de veehouderijsector (zuivelproducten, vlees van runderen, varkens en pluimvee, eieren, schapen- en geitenmelk en vleesproductie) een belangrijke rol vervult in de Europese landbouweconomie, C. overwegende dat de veehouders in de eerste plaats hun veestapel gezond en productief willen houden door middel van goede landbouwpraktijken (hygiëne, goede voeding, adequate veehouderij, verantwoord beheer van diergezondheid), D. overwegende dat de dieren ondanks de door de boeren genomen maatregelen, nog steeds ziek kunnen worden en behandeling nodig hebben, E. overwegende dat antimicrobiële stoffen indien zij op de juiste wijze worden gebruikt een nuttig instrument vormen om de landbouwers te helpen hun veestapel gezond en productief te houden en het welzijn van de dieren te verzekeren, F. overwegende dat de Europese veehouderijsector moet kunnen rekenen op de veiligheid en de doeltreffendheid van antimicrobiële behandelingen voor de toekomst, G. overwegende dat bij het toedienen van antimicrobiële stoffen aan dieren en ook aan mensen, rekening dient te worden gehouden met het mogelijk gevaar van antimicrobiële resistentie (AMR), H. overwegende dat een aanzienlijk deel van de antimicrobiële stoffen wordt voorgeschreven voor het gebruik bij dieren en AMR zowel mensen als dieren betreft en ook kan worden doorgegeven van mens naar dier en van dier naar mens, en dat het hier derhalve een kwestie betreft die aan meerdere vlakken raakt hetgeen een gecoördineerde benadering op communautair niveau vereist, I. overwegende dat antimicrobiële resistentie bij mensen vaak veroorzaakt wordt door ontoereikende doses van antibiotica, door onjuiste behandelingen en door de voortdurende blootstelling van ziekteverwekkers aan antimicrobiële stoffen in ziekenhuizen, J. overwegende dat de overdracht van ziekteverwekkende bacteriën met AMR-genen een bijzondere bedreiging vormt voor mensen zoals landbouwers en werknemers in de landbouw, die dagelijks in contact komen met dieren, K. overwegende dat een hoge dichtheid van dieren aanleiding kan zijn tot een hoge ziektegraad, overwegende dat onoordeelkundig gebruik van antimicrobiële middelen bij dieren algemeen als een risicofactor voor het ontstaan van resistentie kan worden beschouwd, met gevolgen voor de volksgezondheid en de gezondheid van dieren, L. overwegende dat het misschien niet voldoende duidelijk is welke rol dieren, voeding van dierlijke oorsprong en resistente bacteriën die in de veehouderij voorkomen spel bij de overdracht van AMR naar mensen, en wat de mogelijke daaruit voortvloeiende gevaren zijn, M. overwegende dat er door het gebruik van antimicrobiële stoffen in subtherapeutische doses voor langere periodes, doorgaans een groter risico ontstaat dat AMR zich ontwikkelt en/of uitbreidt en verspreidt, dan wanneer therapeutische behandelingen worden toegepast, N. overwegende dat het gebruik van antimicrobiële stoffen in subtherapeutische doses in de EU verboden is, O. overwegende een verminderd gebruik van antimicrobiële stoffen uiteindelijk zou leiden tot lagere kosten voor de landbouwers en voor de samenleving als geheel, op voorwaarde dat de doeltreffendheid van antibiotica gehandhaafd blijft, P. overwegende dat het buitensporig en onoordeelkundig gebruik van biociden eveneens zou kunnen bijdragen tot AMR, Q. overwegende dat – de in Europa onwettige - chemische ontsmetting van kadavers van geslachte dieren eveneens kan bijdragen tot AMR, R. overwegende dat voedsel een belangrijke rol kan spelen bij het overdragen van AMR, S. overwegende dat dieren die geen voedsel produceren zoals gezelschapsdieren eveneens als reservoirs kunnen dienen en de overdracht van AMR kunnen vergemakkelijken, en wijzend op het gebruik van antimicrobiële geneesmiddelen die voor menselijk gebruik bestemd zijn voor andere dan op het etiket aangegeven doeleinden, T. overwegende dat een moderne veehouderij waar geen antimicrobiële stoffen mogen worden gebruikt om ziekten te behandelen vandaag de dag niet te verwezenlijken lijkt en dat een goede diergezondheid en een rationeel en verantwoord gebruik van antimicrobiële stoffen ertoe zouden bijdragen dat AMR-verspreiding werd voorkomen, U. overwegende dat antimicrobiële resistentie in dieren verschillend is naargelang de diersoorten en de vormen van veehouderij, V. overwegende dat het in zijn resolutie van 5 mei 2010 over de evaluatie en beoordeling van het actieplan inzake het welzijn van dieren 2006-2010 het verband heeft benadrukt tussen de gezondheid van dieren en de volksgezondheid, en er bij de Commissie en de lidstaten op heeft aangedrongen het groeiende probleem van AMR bij dieren op een verantwoorde wijze aan te pakken, W. overwegende in het bijzonder dat het er bij de Commissie op heeft aangedrongen gegevens over het gebruik van diergezondheidsproducten, waaronder antimicrobiële stoffen, te verzamelen en te analyseren, teneinde een doelmatig gebruik van deze producten te waarborgen, Gezamenlijke activiteiten inzake de verzameling van gegevens 1. verwelkomt de inspanningen van de Commissie en haar agentschappen betreffende de gezamenlijke verzameling van gegevens op dit terrein, met name het initiatief uit 2009 om ESVAC (Europees Toezicht op Veterinaire Antimicrobiële Consumptie) in het leven te roepen; betreurt dat nog niet alle lidstaten zich bij het ESVAC-netwerk hebben aangesloten en dringt erop aan dat meer landen zich aansluiten; dringt er bij de Commissie op aan het ESVAC-netwerk van voldoende financiële middelen te voorzien om zijn taken uit te voeren; vraagt de Commissie dat zij onverwijld zorgt voor een adequaat wetgevingskader om de lidstaten te machtigen tot efficiënte gegevensverzameling; 2. verzoekt de Commissie te ijveren voor een gegevensverzameling die geharmoniseerd en vergelijkbaar is, onder meer ook met activiteiten in derde landen zoals de Verenigde Staten; 3. erkent dat de deugdelijke verzameling en analyse van vergelijkbare gegevens met betrekking tot de verkoop van veterinaire middelen – en in aansluiting daarop het gebruik van dergelijke producten bij dieren – een belangrijke eerste stap is; benadrukt dat het noodzakelijk is een volledig beeld te krijgen van wanneer, waar, hoe en bij welke dieren antimicrobiële middelen tegenwoordig daadwerkelijk worden gebruikt, zonder aanvullende financiële of administratieve lasten voor veehouders of andere eigenaren van dieren te veroorzaken; 4. benadrukt dat de gegevens niet alleen verzameld, maar tevens op gedegen wijze geanalyseerd moeten worden, dat de bevindingen in praktijk moeten worden gebracht en dat op het niveau van de EU en van de lidstaten de noodzakelijke maatregelen moeten worden genomen; eveneens rekening houdend met de verschillen in diersoorten en typen veehouderij; 5. erkent dat dergelijke gegevens in context moeten worden geplaatst aangezien de landbouwpraktijken en de intensiteit van de landbouw per lidstaat verschillen; Onderzoek 6. dringt aan op meer onderzoek naar nieuwe antimicrobiële stoffen alsook naar andere alternatieven (vaccinatie, bioveiligheid, fokken op resistentie) en empirisch onderbouwde strategieën om infectieziekten bij dieren te voorkomen en te beheersen; onderstreept het belang van de EU- kaderprogramma's voor onderzoek in dit verband; benadrukt in dit verband de noodzaak om goede systemen voor de veehouderij te ontwikkelen waarmee de behoefte om antimicrobiële stoffen voor te schrijven wordt teruggebracht; 7. dringt erop aan middelen voor onderzoek naar methoden om mensen en dieren te genezen beter te coördineren door een netwerk van bestaande onderzoeksinstituten op te zetten; 8. dringt aan op onderzoek naar de rol van dieren, voedsel van dierlijke oorsprong, duurzame productiesystemen, onder meer sterke rassen, langlevende dieren, beter kuddebeheer, vroegtijdige ziektepreventie, beweging en vrije uitloop en lagere bezettingsdichtheid en andere voorwaarden die verzekeren dat voldaan wordt aan de biologische behoeften van de dieren; en de resistente bacteriën in de veehouderij in het kader van de overdracht van AMR op mensen en de mogelijke gevaren die daaruit voortkomen; Controle en toezicht 9. roept alle lidstaten op geregeld en systematisch controles uit te voeren en toezicht uit te oefenen op AMR bij zowel voedselproducerende als gezelschapsdieren, zonder aanvullende financiële of administratieve lasten voor veehouders, andere eigenaren van dieren of dierenartsen te veroorzaken; benadrukt dat geharmoniseerde gegevens, met inbegrip van informatie over risicofactoren, gemakkelijk toegankelijk moeten zijn vanaf één enkel toegangspunt; onderstreept dat de lidstaten jaarlijkse verslagen moeten opstellen met gegevens die vergelijking op Europese schaal mogelijk maken; 10. dringt erop aan dat in de toekomstige begrotingen van het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) rekening wordt gehouden met de toegenomen behoefte aan nadere inspecties en analyses op dit gebied; 11. roept alle belanghebbenden op om hun verantwoordelijkheid te erkennen in de preventie van zowel de ontwikkeling als de verspreiding van AMR, eenieder op zijn eigen werkterrein zoals diergeneeskunde en veehouderij; 12. stelt voor geharmoniseerd toezicht op AMR in indicatorbacteriën (zoals E.coli en E. enterococci) te doen uitvoeren op basis van wetenschappelijk advies; Duurzame efficiëntie van antimicrobiële stoffen 13. onderstreept dat het de voornaamste doelstelling is om antimicrobiële stoffen te handhaven als effectief middel om ziekte bij mens en dier te bestrijden, waarbij het gebruik van antimicrobiële stoffen tot het strikt noodzakelijke wordt beperkt; 14. dringt aan op verstandig en verantwoord gebruik van antimicrobiële middelen bij dieren en op meer informatie voor dierenartsen en veehouders om de ontwikkeling van AMR tot een minimum te beperken; dringt aan op de uitwisseling van beste praktijken zoals het accepteren van richtsnoeren inzake het zorgvuldig gebruik van antimicrobiële stoffen als belangrijke instrumenten om de ontwikkeling van AMR te bestrijden; 15. dringt aan op het opstellen van goede praktijken voor de veehouderij om het AMR-gevaar tot een minimum te beperken; benadrukt dat deze praktijken vooral moeten worden toegepast op jonge dieren die worden samengebracht van verschillende fokkers en waarbij het risico van overdraagbare ziekten dus verhoogd is, 16. vraagt de lidstaten en het VVB te zorgen voor betere controle op de uitvoering van het verbod van 2006 op het gebruik van antimicrobiële stoffen als groeibevorderaars; 17. verzoekt de Commissie te ijveren voor een internationaal verbod op het gebruik van antimicrobiële stoffen als groeibevorderaars in diervoeding en deze kwestie aan de orde te stellen in haar bilaterale onderhandelingen met derde landen zoals de Verenigde Staten; 18. vraagt de Commissie dat zij een evaluatie opstelt over en toezicht uitoefent op de manier waarop de lidstaten de desbetreffende bestaande Europese wetgeving inzake antimicrobiële stoffen omzetten en toepassen; 19. verzoekt de Commissie om in het kader van de EU-strategie inzake de gezondheid van dieren een breed meerjarig actieplan tegen AMR op te zetten; is van mening dat een dergelijk actieplan in het kader van de EU-strategie inzake dierenwelzijn betrekking zou moeten hebben op alle dieren, inclusief gezelschapsdieren, en dat hierin het logische verband moet worden benadrukt tussen dierenwelzijn en het gebruik van antimicrobiële stoffen en tussen de gezondheid van dieren en mensen; 20. meent dat dit actieplan een gedetailleerd overzicht dient te bevatten van de verschillende manieren waarop antimicrobiële stoffen profylactisch worden gebruikt, om een eind te maken aan het meningsverschil over wat een routinematig en wat een aanvaardbaar profylactisch middel is; 21. vraagt de Commissie, overwegende dat verwerkte dierlijke eiwitten van niet-herkauwers voor de gezondheid van dieren en voor de voeding intrinsieke voordelen hebben, die aanzienlijk kunnen bijdragen tot evenwichtige diëten voor éénmagige dieren, onder meer kweekvis, en tegelijk bijdragen tot een verminderd gebruik van antimicrobiële stoffen , de huidige beperkingen op te heffen onder voorwaarden die een maximumniveau van voedselveiligheid waarborgen o o o 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 167 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gelet op artikel 27, lid 3, van het EU-Verdrag, – gezien artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien het Unesco-verdrag van 2005 betreffende de bescherming en promotie van de diversiteit van cultuuruitingen (Unesco-verdrag), – gelet op het Besluit 2010/427/EU van de Raad van 26 juli 2010 tot vaststelling van de inrichting en werking van de Europese dienst voor extern optreden (1) , – gelet op Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (2) , – gelet op Besluit nr. 1041/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van een samenwerkingsprogramma met vakmensen uit derde landen op audiovisueel gebied (Media Mundus 2011–2013) (3) , – gelet op beschikking nr. 1983/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 betreffende het Europees Jaar van de interculturele dialoog (2008) (4) , – gezien de Europese agenda voor cultuur in het licht van de mondialisering ( COM(2007)0242 ), – gezien het verslag van de Commissie over de uitvoering van de Europese agenda voor cultuur ( COM(2010)0390 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 2010 over „Europeana – de volgende stappen” (5) , – gezien de conclusies van de Raad van 18 en 19 november 2010 over het Werkplan voor cultuur 2011-2014 (2010/C 325/01) (6) , – gezien de conclusies van de Raad van 20 november 2008 over de bevordering van de culturele diversiteit en van de interculturele dialoog in de externe betrekkingen van de Unie en de lidstaten (2008/C 320/04) (7) , – gezien de millenniumverklaring van de Verenigde Naties (2000) en met name de artikelen over mensenrechten, democratie en goed bestuur, – gezien de resolutie van de Verenigde Naties getiteld „De beloften nakomen: samen de millenniumontwikkelingsdoelen verwezenlijken” van 22 september 2010, – gezien de resolutie van de Verenigde Naties over cultuur en ontwikkeling van 20 december 2010, – gezien de in Cotonou ondertekende ACS-EG-Partnerschapsovereenkomst van 23 juni 2000 (8) , zoals voor de eerste maal op 25 juni 2005 (9) in Luxemburg en zoals voor de tweede maal op 22 juni 2010 (10) in Ouagadougou geamendeerd, – gezien het aan de vrijhandelsovereenkomst gehechte protocol inzake culturele samenwerking, – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A7-0112/2011 ), A. overwegende dat de EU een cultureel gediversifieerde gemeenschap van waarden is, wier motto „In verscheidenheid verenigd” op verschillende wijzen tot uitdrukking komt, B. overwegende dat de opeenvolgende uitbreidingen van de EU, de mobiliteit van de burgers binnen de gemeenschappelijke Europese ruimte, de oude en nieuwe migratiestromen en de veelsoortige handelsuitwisselingen met de rest van de wereld bijdragen tot deze culturele diversiteit, C. overwegende dat cultuur intrinsieke waarde heeft, de levens van mensen verrijkt en de voedingsbodem vormt voor wederzijds begrip en respect, D. overwegende dat de Europese agenda voor cultuur de bevordering van cultuur als essentieel bestanddeel van de internationale betrekkingen van de Unie als strategisch doel aanmerkt, E. overwegende dat cultuur ontwikkeling, inclusie, innovatie, democratie, mensenrechten, onderwijs, conflictpreventie en verzoening, wederzijds begrip, tolerantie en creativiteit helpt en moet mogelijk maken, F. overwegende dat de Unie en haar lidstaten, burgers, bedrijven en het maatschappelijk middenveld zowel binnen de EU als in derde landen belangrijke actoren zijn in culturele betrekkingen, G. overwegende dat culturele zaken, waaronder begrepen sport, via culturele industrieën en toerisme aan de niet-materiële ontwikkeling en economie van de EU bijdragen en de verwezenlijking van een op kennis gebaseerde samenleving bevorderen, H. overwegende dat kunstenaars de facto als cultuurdiplomaten fungeren omdat zij verschillende esthetische, politieke, morele en sociale waarden uitwisselen en tegen elkaar afzetten, I. overwegende dat nieuwe media en communicatietechnologieën, zoals het internet, een instrument kunnen zijn voor de vrijheid van meningsuiting, pluralisme, informatie-uitwisseling, mensenrechten, ontwikkeling, vrijheid van vergadering, democratie en inclusie, en voor een makkelijker toegang tot culturele inhoud en onderwijs, J. overwegende dat culturele samenwerking en culturele dialoog, die de bouwstenen van culturele diplomatie vormen, als instrumenten voor vrede en stabiliteit van de wereld kunnen dienen, Cultuur en Europese waarden 1. onderstreept het interdisciplinaire karakter en het belang van cultuur in alle aspecten van het leven en meent dat krachtens artikel 167, lid 4 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie rekening moet worden gehouden met cultuur; 2. wijst er met klem op dat alle EU-instellingen meer moeten gaan beseffen hoe belangrijk cultuur is voor de bevordering van verdraagzaamheid en begrip en dat cultuur eveneens voor groei en voor meer inclusieve samenlevingen zorgt; 3. dringt aan op samenwerking met de regio's van de verschillende lidstaten, zowel op het gebied van de ontwikkeling van het culturele beleid als de uitvoering en de bevordering daarvan; 4. benadrukt dat democratische en fundamentele vrijheden zoals de vrijheid van meningsuiting, persvrijheid, vrijwaring van gebrek, vrijwaring van angst, vrijwaring van onverdraagzaamheid en haat, vrijheid van toegang tot gedrukte en digitale informatie, en het voorrecht om verbinding te maken en te communiceren, zowel online als offline, belangrijke voorwaarden zijn voor culturele uiting, culturele uitwisselingen en culturele diversiteit; 5. wijst andermaal op het belang van de protocollen inzake culturele samenwerking en de meerwaarde die zij opleveren voor bilaterale overeenkomsten inzake ontwikkeling en handel; verzoekt de Commissie haar strategie voor de toekomstige protocollen inzake culturele samenwerking te presenteren en het Europees Parlement en het maatschappelijk middenveld daarover te raadplegen; 6. herhaalt dat cultuur een rol speelt in bilaterale overeenkomsten inzake ontwikkeling en handel, en via maatregelen zoals de Europese instrumenten voor ontwikkelingssamenwerking, stabiliteit, democratie en mensenrechten en voor pre-toetreding, alsook het Europees nabuurschapsbeleid (ENB), het Oostelijk Partnerschap, de Unie voor het Middellandse Zeegebied en het Europees Instrument voor democratie en mensenrechten (EIDHR), die allemaal middelen aan culturele programma's toewijzen; 7. onderstreept dat trans-Atlantische samenwerking belangrijk is om gezamenlijke belangen en gemeenschappelijke waarden te behartigen en te bevorderen; 8. hecht waarde aan publiek-private samenwerking waarbij het maatschappelijk middenveld, zoals NGO's en Europese culturele netwerken, een belangrijke rol speelt om de culturele aspecten van de externe betrekkingen van de EU aan te pakken; EU-programma's 9. maakt zich zorgen om de versnippering van het externe cultuurbeleid en de cultuurprojecten van de EU, die een strategisch en efficiënt gebruik van culturele middelen en de ontwikkeling van een zichtbare gemeenschappelijke EU-strategie voor de culturele aspecten van de externe betrekkingen van de EU belemmert; 10. dringt aan op meer stroomlijning van interne operaties tussen de diverse DG's van de Commissie, zoals die welke vooral betrekking hebben op het externe optreden (buitenlands beleid, uitbreiding, handel, ontwikkeling), op onderwijs en cultuur en op de digitale agenda; 11. verklaart dat culturele en onderwijsuitwisselingen het maatschappelijk middenveld zouden kunnen versterken, een voedingsbodem zouden kunnen zijn voor democratisering en goed bestuur, vaardigheden kunnen bevorderen, mensenrechten en fundamentele vrijheden in de hand kunnen werken en de fundamenten voor een blijvende samenwerking zouden kunnen leggen; 12. ondersteunt de toenemende betrokkenheid van derde landen bij Europese cultuur- , mobiliteits-, jeugd-, onderwijs- en scholingsprogramma's en dringt er daarom op aan dat (jonge) onderdanen van derde landen, zoals de buurlanden van de EU, hier makkelijker toegang toe krijgen; 13. verzoekt om coherente strategieën voor de mobiliteit van jongeren, van in de culturele sector werkzame personen, kunstenaars en creatieve beroepen, voor culturele en onderwijsontwikkeling (waaronder begrepen kennis en vaardigheden op het gebied van media en informatie- en communicatietechnologie), en toegang tot artistieke uitingen in al hun vormen; is derhalve een voorstander van synergie tussen cultuur-, sport-, onderwijs-, media-, meertaligheids- en jeugdprogramma's; 14. stimuleert samenwerking met mensen uit de praktijk, intermediaire instanties en het maatschappelijk middenveld in zowel de lidstaten als derde landen voor het opstellen en ten uitvoer leggen van extern cultureel beleid evenals de bevordering van culturele evenementen en uitwisselingen met het oog op een beter wederzijds begrip waarbij gedegen rekening met de Europese culturele en taalkundige diversiteit wordt gehouden; 15. verzoekt om invoering van een cultureel visum voor onderdanen van derde landen, kunstenaars en andere professionals uit de cultuursector, naar het voorbeeld van het Programma voor visa voor wetenschappers, dat sinds 2005 bestaat; verzoekt de Commissie tevens een initiatief op het gebied van visa voor kort verblijf voor te stellen, teneinde de hinderpalen voor mobiliteit in de culturele sector weg te nemen; Media en nieuwe informatietechnologieën 16. wijst erop dat het belangrijk is dat de Europese Unie in de hele wereld stappen onderneemt ten behoeve van de eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting, de persvrijheid en de vrije toegang tot de audiovisuele media en de nieuwe informatietechnologieën, met inachtneming van het auteursrecht; 17. veroordeelt het feit dat repressieve regimes het internet steeds vaker censureren en onder toezicht plaatsen, en verzoekt de Commissie en de lidstaten met klem de vrijheid op internet wereldwijd te bevorderen; 18. bevestigt andermaal het beginsel van netneutraliteit dat ontwikkeld is om ervoor te zorgen dat internet een vrije en open technologie blijft die democratische communicatie bevordert; 19. benadrukt de rol van het internet als een instrument voor de bevordering van de Europese cultuur en dringt er bij de lidstaten op aan de investering in breedbandinternet in de hele EU verder te ontwikkelen; 20. onderstreept het belang van de nieuwe media en vooral van het internet als vrije, gemakkelijk toegankelijke en gebruiksvriendelijke communicatie- en informatieplatforms, die als deel van de interculturele dialoog binnen en buiten de EU actief moeten worden gebruikt; onderstreept daarnaast de nieuwe media een belangrijke rol spelen om toegang tot cultuurgoederen en inhoud te krijgen en mensen binnen en buiten Europa meer vertrouwd te maken met het cultureel erfgoed en de geschiedenis van Europa, zoals met belangrijke projecten als Europeana; 21. verzoekt de Commissie een centraal internetportaal te creëren dat zowel informatie biedt over bestaande EU-subsidieprogramma's op het gebied van externe betrekkingen die een culturele component hebben, als over de planning en organisatie van culturele evenementen met een pan-Europese dimensie door de EU-vertegenwoordigingen in derde landen, en dat als centraal informatieplatform dient voor het faciliteren van netwerken tussen culturele beroepen, instellingen en het maatschappelijk middenveld, maar tegelijkertijd ook links bevat naar andere door de EU gesponsorde projecten, zoals Europeana; Culturele diplomatie en samenwerking 22. onderstreept het belang van culturele diplomatie en samenwerking bij het wereldwijd bevorderen en onder de aandacht brengen van de belangen en waarden van de EU-lidstaten die de Europese cultuur vormen; onderstreept dat de EU als (mondiale) speler vanuit een mondiaal perspectief en met een mondiale verantwoordelijkheid moet optreden; 23. wijst erop ervoor dat de externe acties van de EU in de eerste plaats tot doel moeten hebben vrede en verzoening, de mensenrechten en de internationale handel en economische groei te bevorderen, zonder echter de culturele aspecten van diplomatie te verwaarlozen; 24. wijst op de noodzaak van doeltreffende strategieën voor de interculturele onderhandelingen en is van mening dat een multiculturele aanpak daarbij een gunstige uitwerking kan hebben op de sluiting van vruchtbare overeenkomsten in het kader waarvan de EU en haar partnerlanden op gelijke voet staan; 25. Dringt erop aan dat in elke EU-vertegenwoordiging in het buitenland één persoon verantwoordelijk is voor het coördineren van culturele betrekkingen, interacties tussen de EU en derde landen en het bevorderen van de Europese cultuur in nauwe samenwerking met culturele actoren en op netwerken gebaseerde organisaties, zoals bv. het EUNIC-netwerk; 26. onderstreept de noodzaak een alomvattende benadering te hanteren binnen de culturele bemiddeling en culturele uitwisseling en voor de rol van cultuur als voedingsbodem voor democratisering, mensenrechten, conflictpreventie en vredesopbouw; 27. moedigt beleidsdialoog over cultuur aan als middel om de persoonlijke contacten te versterken, zoals de onlangs gestarte beleidsdialoog EU-India over cultuur; 28. stimuleert dat er prioriteiten worden gesteld die rechtstreeks gekoppeld worden aan de culturele dimensie van de EIDHR, waaronder begrepen het versterken van de rechtsorde, conflictbeheersing en -preventie, samenwerking met het maatschappelijk middenveld en de rol van nieuwe technologieën met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting, democratische participatie en mensenrechten; Europese externe betrekkingen en Europese dienst voor extern optreden (EDEO) 29. verwacht dat het conceptorganisatieschema van de EDEO functies omvat die op culturele aspecten zijn toegesneden en stelt voor daarvoor een coördinatie-eenheid op te richten; 30. roept de EDEO en de Commissie ertoe op de strategische inzet van culturele aspecten van het extern beleid te coördineren, waardoor cultuur consequent en systematisch wordt opgenomen in de externe betrekkingen van de EU, en aansluiting te zoeken bij het extern cultuurbeleid van de lidstaten; 31. roept op tot de passende scholing en nascholing van EDEO-medewerkers met betrekking tot culturele en digitale aspecten van het extern beleid zodat zij op dit gebied voor de EU- delegaties hun coördinerende rol kunnen spelen en ervoor kunnen zorgen dat nationale deskundigen en personeel van culturele instellingen gemeenschappelijke Europese scholingsmogelijkheden krijgen aangeboden en dat scholingsfaciliteiten wereldwijd toegankelijk worden gemaakt; 32. roept op tot het opnemen van een DG Culturele en digitale diplomatie in de organisatie van de EDEO; 33. moedigt de EDEO aan tot samenwerking met netwerken als EUNIC bij de opbouw van zijn hulpbronnen en bevoegdheden op cultureel gebied, ten einde gebruik te maken van hun ervaring als autonome schakel tussen de lidstaten en intermediaire instanties, alsmede synergieën te creëren en te gebruiken; 34. moedigt de EDEO aan rekening te houden met de onlangs goedgekeurde EU-maatregel betreffende het inzetten van het Europees erfgoedlabel als instrument in de betrekkingen met derde landen teneinde de kennis en verspreiding van de cultuur en geschiedenis van de Europese volkeren te verbeteren; 35. verzoekt de Commissie in het kader van de externe betrekkingen van de EU een interinstitutionele task force voor cultuur in te stellen voor het ontwikkelen en verbreden van coördinatie, stroomlijning, strategieën en het delen van beste praktijken, en daarbij rekening te houden met de activiteiten en initiatieven van de Raad van Europa, en het Europees Parlement op de hoogte te houden van de activiteiten van deze task force; 36. stelt voor dat de Europese Commissie het Parlement regelmatig een verslag voorlegt over de omzetting van deze resolutie over de rol van de cultuur in de buitenlandse betrekkingen van de EU; 37. stelt voor een specifiek informatiesysteem op te zetten ter ondersteuning van de mobiliteit van kunstenaars en andere professionals uit de cultuursector, zoals dat wordt voorgesteld in de studie „Information systems to support the mobility of artists and other professionals in the culture field: a feasibility study” (11) ; 38. dringt er bij de Commissie op aan in 2011 een groenboek aan te nemen over een strategievoor cultuur en culturele samenwerking in het externe optreden van de EU, gevolgd door een mededeling; 39. dringt aan op het zetten van concrete stappen voor het stimuleren van capaciteitsopbouw via het maatschappelijk middenveld, en het financieren van onafhankelijke initiatieven; Het UNESCO-verdrag betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen 40. verzoekt de EDEO derde landen ertoe aan te moedigen cultuurbeleid te ontwikkelen en derde landen er systematisch toe op te roepen het UNESCO-verdrag te ratificeren en te implementeren; 41. herinnert de lidstaten aan het belang van de verplichtingen die zij zijn aangegaan door het UNESCO-verdrag te ratificeren, en wijst erop dat de culturele diversiteit in de wereld een weloverwogen en uitgebalanceerd IT-beleid vereist; 42. verzoekt de Europese Commissie op adequate wijze rekening te houden met het duale karakter van culturele goederen en diensten bij onderhandelingen over bilaterale en multilaterale handelsovereenkomsten en de sluiting van culturele protocollen, en ontwikkelingslanden overeenkomstig artikel 16 van het UNESCO-verdragen de status van meestbegunstigde natie toe te kennen; 43. is ingenomen met de onlangs tussen de EU en UNESCO gesloten overeenkomst inzake een expertisefaciliteit ten belope van 1 miljoen euro om de governance in de culturele sector te ondersteunen en de regeringen van ontwikkelingslanden in staat te stellen om bij het uitstippelen van doeltreffend en duurzaam cultuurbeleid gebruik te maken van de kennis van deskundigen; 44. moedigt de lidstaten en de Commissie ertoe aan hun streven naar samenwerking op te voeren teneinde verbetering van de nationale rechtskaders en de beleidsmaatregelen ten behoeve van de bescherming en instandhouding van cultureel erfgoed en cultuurgoed overeenkomstig de nationale wetgeving en de internationale rechtskaders te ondersteunen, onder meer door middel van de bestrijding van illegale handel in cultuurgoederen en intellectuele eigendom; moedigt hen aan om onwettige toe-eigening van cultureel erfgoed en cultuurproducten tegen te gaan, rekening houdend met het belang van auteursrechten en intellectuele-eigendomsrechten voor de ondersteuning van personen die betrokken zijn bij cultureel scheppend werk; 45. roept op tot een coherente EU-strategie voor de internationale bevordering van Europese culturele activiteiten en programma's op basis van de bescherming van de diversiteit en het duale karakter van culturele goederen en activiteiten, die onder meer de volgende aspecten omvat: betere coördinatie van de bestaande EU-programma's op het gebied van buitenlands beleid met een culturele component en de omzetting ervan in overeenkomsten met derde landen en consistentie met de clausules inzake culturele compatibiliteit en het subsidiariteitsbeginsel in de Europese verdragen en het UNESCO-verdrag; 46. roept op tot een coherente strategie voor de bescherming en bevordering van het, zowel materiële als immateriële, culturele en natuurlijke erfgoed, en internationale samenwerking in conflictgebieden, zoals via Blue Shield dat cultuur ook een rol geeft bij conflictpreventie en herstel van de vrede; 47. Wenst dat medewerkers die naar conflict- en postconflictgebieden worden uitgezonden scholing krijgen in de culturele aspecten van maatregelen ter behoud van het erfgoed en het bevorderen van verzoening, democratie en mensenrechten; 48. wil erop toezien dat operationele programma's in het kader van de bestaande financiële instrumenten in de eerste plaats gericht zijn op vereenvoudiging, doeltreffendheid en de coördinatie van het EU-beleid; 49. stimuleert dat er prioriteiten worden gesteld binnen de EIDHR, waaronder begrepen het versterken van de rechtsorde, conflictbeheersing en -preventie, samenwerking met het maatschappelijk middenveld en de rol van nieuwe technologieën met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting, democratische participatie en mensenrechten; 50. erkent de noodzaak om alle mensenrechten te eerbiedigen die in de Universele verklaring van de rechten van de mens, het Internationaal verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en het EU-Handvest van de grondrechten zijn neergelegd, en erkent derhalve dat er een verband bestaat tussen culturele rechten, diversiteit en tekent bezwaar aan tegen het gebruik van culturele argumenten om schendingen van mensenrechten te rechtvaardigen; 51. stelt voor een cultuurparagraaf op te nemen in het Jaarverslag over mensenrechten en van cultuur een vast agendapunt te maken voor de werkzaamheden van interparlementaire delegaties; 52. dringt erop aan dat de ontwikkeling van culturele activiteiten geen argument mag zijn om het vrije verkeer van culturele actoren tussen de EU en derde landen te verhinderen; 53. pleit voor het aangaan van culturele betrekkingen met landen waarmee geen ander partnerschap wordt onderhouden, als eerste stap in de richting van verdere betrekkingen; o o o 54. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gelet op artikel 167 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het verdrag van de Organisatie van de Verenigde Naties voor onderwijs, wetenschap en cultuur (Unesco) van 20 oktober 2005 over de bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen, – gezien Besluit 2006/515/EG van de Raad van 18 mei 2006 inzake de sluiting van het Unesco-verdrag betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen (1) , – gezien Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (2) , – gezien Besluit nr. 1855/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot vaststelling van het programma Cultuur (2007-2013) (3) , – gezien Besluit nr. 1718/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 betreffende de uitvoering van een programma ter ondersteuning van de Europese audiovisuele sector (MEDIA 2007) (4) , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's van 3 januari 2008 inzake creatieve online-inhoud in de interne markt ( COM(2007)0836 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 2010 over „Europeana – de volgende stappen” (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 februari 2009 over sociale economie (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2008 over een Europese agenda voor cultuur in het licht van de mondialisering (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2008 over de culturele industrieën in Europa (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 juni 2007 over de sociale status van kunstenaars (9) , – gezien de conclusies van de Raad van 12 mei 2009 over cultuur als katalysator voor creativiteit en innovatie (10) , – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 getiteld „Europa 2020: Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2010)2020 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's van 30 juni 2010 getiteld „Europa, toeristische topbestemming in de wereld – een nieuw beleidskader voor het toerisme in Europa” ( COM(2010)0352 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's van 26 augustus 2010 getiteld „Een digitale agenda voor Europa” ( COM(2010)0245 /2), – gezien de mededeling van de Commissie van 19 oktober 2009 getiteld „Auteursrecht in de kenniseconomie”( COM(2009)0532 ), – gezien het groenboek van de Commissie van 27 april 2010 getiteld „Het potentieel van culturele en creatieve industrieën vrijmaken” ( COM(2010)0183 ), – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en de adviezen van de Commissie internationale handel, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie juridische zaken ( A7-0143/2011 ), A. overwegende dat de culturele en creatieve industrieën (CCI) worden gekenmerkt door een duaal karakter, met een economische kant, waarmee een bijdrage wordt geleverd aan economische ontwikkeling in de zin van werkgelegenheid, economische groei en het scheppen van welvaart, maar tevens een culturele kant, dankzij maatregelen gericht op de sociale en culturele integratie in de maatschappij, door middel van de bevordering van culturele waarden en identiteiten en door het opbouwen van een Europees cultureel erfgoed, B. overwegende dat dit duale karakter deze industrieën onderscheidt van andere sectoren; het is van essentieel belang hiermee rekening te houden bij de tenuitvoerlegging van specifieke beleidsmaatregelen, C. overwegende dat de EU dit specifieke kenmerk erkent en bevordert op het wereldtoneel, dat ze een beleid heeft aangenomen om in het kader van de WTO haar culturele samenwerkingsverbanden te beschermen en dat zij het Unesco-verdrag heeft geratificeerd, D. overwegende dat de Algemene Overeenkomst inzake handel in diensten (GATS) de mogelijkheid biedt om beleidsmaatregelen ten uitvoer te leggen ter bescherming van culturele diversiteit, iets waar de EU en haar lidstaten zich systematisch voor inzetten, E. overwegende dat de EU, overeenkomstig artikel 167, lid 4, van het VWEU, in haar intern en extern beleid rekening moet houden met de culturele aspecten, en dat zij in dat verband, in het kader van de huidige mondialisering, in het bijzonder moet waken over de bescherming en bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen, F. overwegende dat het Unesco-verdrag erkent dat de CCI een belangrijke rol spelen in het produceren, verspreiden en toegankelijk maken van de grote diversiteit aan culturele goederen en diensten en internationale samenwerking aanmoedigt, G. overwegende dat de lidstaten wordt verzocht steun te verlenen aan cultuur en creativiteit als essentiële factoren voor de bescherming en waardering van het cultureel en landschappelijk erfgoed, dat moet worden behouden en beschermd, teneinde processen van identiteitsvorming te bevorderen en het culturele niveau van de burgers te verhogen, H. overwegende dat de CCI in de EU een belangrijke rol vervullen bij de bevordering van de diversiteit van taal en cultuur, het pluralisme, de sociale en territoriale cohesie alsmede bij de democratisering van de toegang tot cultuur en de bevordering van de interculturele dialoog in de hele EU, I. overwegende dat de culturele diversiteit van Europa, in het bijzonder zijn erfgoed dat rijk is aan regionale talen en culturen, een onvervangbare grondstof is voor de CCI, J. overwegende dat er in het debat over het tot stand brengen van een interne markt in de creatieve-inhoudsector met name aandacht moet worden besteed aan bijzondere culturele en taalkenmerken, K. overwegende dat de CCI een proeftuin zijn voor artistieke en technische innovatie en innoverende bedrijfsmodellen, en dat zij een bredere verspreiding van werken en kunstenaars op Europees en internationaal niveau mogelijk maken, L. overwegende de erkenning van de CCI en hun zichtbaarheid, die wordt gewaarborgd door verscheidene initiatieven van het Europees Parlement en de Raad van Europa, zoals de Europa-prijs, de LUX-prijs en de „culturele routes”, M. overwegende de rol die de CCI spelen bij het op peil houden van specifieke, waardevolle en unieke kundigheden en vaardigheden, die het resultaat zijn van een combinatie van moderne creativiteit en ouderwets vakmanschap; overwegende dat, met name in bepaalde sectoren, zoals de mode, de uurwerkindustrie en het juweliersvak, handwerk en vakkennis van arbeiders, ambachtslieden en creatieve personen aan de basis liggen van de reputatie en het wereldwijde succes van de Europese CCI, N. overwegende dat kunstenaars op dit moment geen Europese juridische status hebben die rekening houdt met de specifieke kenmerken van hun werk en carrière, in het bijzonder op het gebied van mobiliteit, arbeidsomstandigheden en sociale bescherming, O. erkent dat de CCI, die goed zijn voor 5 miljoen banen en 2,6% van het bbp van de EU, een van de belangrijke motoren voor groei in de EU vormen, voor nieuwe banen zorgen, een sleutelpositie in wereldwijde waardeketens innemen en innovatie stimuleren, toegevoegde waarde verschaffen als factor voor sociale cohesie en een doeltreffend hulpmiddel vormen in de strijd tegen de huidige recessie, P. overwegende dat de CCI bijna alle andere economische sectoren beïnvloeden via innovaties, die van groot belang zijn voor het concurrentievermogen, met name op het gebied van informatie- en communicatietechnologie (ICT), Q. overwegende dat deze industrieën in het digitale tijdperk een van de motoren van de economie vormen, door op significante wijze bij te dragen tot innovatie en opkomst van nieuwe ICT, en de doelstellingen van de Europa 2020-strategie helpen verwezenlijken, R. overwegende dat de CCI welvaart en werkgelegenheid kunnen creëren op voorwaarde dat zij de middelen krijgen om de concurrentie aan te gaan met de culturele en creatieve industrieën van de landen buiten de EU in het kader van een Europese internationale mededingingsstrategie, S. overwegende dat sommige mensen die betrokken zijn bij de CCI zelfstandigen zijn, T. overwegende dat de CCI een groeimarkt zijn in de EU en een terrein zijn waarop de EU een wereldwijde marktleider kan worden, U. overwegende dat de ontwikkeling van de handel in culturele en creatieve goederen en diensten een belangrijke pijler is van cultuur, ontwikkeling en democratie, V. overwegende dat creativiteit afhankelijk is van de toegang tot bestaande creatieve kennis, werken en inhouden, W. overwegende dat culturele inhoud een essentiële rol speelt in de digitale economie; overwegende dat de digitale groei van Europa in de toekomst zal afhangen van een hoogwaardig en gevarieerd aanbod aan culturele inhoud, X. overwegende dat het digitale tijdperk voor deze sector nieuwe perspectieven opent door de ontwikkeling van nieuwe economische modellen die de consument toegang bieden tot een uitgebreid aanbod van goede kwaliteit, Y. overwegende dat de bedrijfstak „inhoud” zich een aanzienlijke inspanning getroost om een legaal aanbod aan culturele online-inhoud te ontwikkelen, en dat alle belanghebbenden hun krachten moeten bundelen om het bestaande legale aanbod aan online-inhoud beter bekend te maken, Z. overwegende dat kranten en tijdschriften bestanddelen zijn van de culturele industrieën en van een pluralistisch en divers Europese medialandschap, AA. overwegende dat het digitale tijdperk ook uitdagingen met zich meebrengt voor de duurzaamheid van traditionele sectoren van deze industrieën, waaronder de boekenuitgeverij, de boekenverkoop en de gedrukte media, AB. overwegende dat voor de ontplooiing van Europa's CCI een modern, toegankelijk en juridisch zeker stelsel voor de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten vereist is, AC. overwegende dat de burger kunstzinnige en culturele vorming moet worden geboden, en dat er respect moet heersen voor het creatieve proces teneinde de creativiteit en de kennis van kunst en cultuur, het culturele erfgoed en de culturele diversiteit in de EU te ontwikkelen, en dat onderwijs zich niet mag beperken tot leren over digitale rechten maar ook dient in te gaan op digitale verplichtingen, om een beter begrip en respect voor door intellectuele-eigendomsrechten beschermde werken te stimuleren, AD. overwegende dat de technologische vorderingen in de ICT geenszins verandering brengen in de fundamentele noodzaak om intellectuele-eigendomsrechten te beschermen, AE. overwegende dat het bestaande wetgevingskader dat deze rechten beschermt, beter moet worden nageleefd en dat hervormingen moeten worden doorgevoerd onder meer inzake de vereenvoudiging van vergunningsprocedures in de cultuurindustrie, teneinde ten volle gebruik te maken van de nieuwe kansen die geboden worden en tegelijk te zorgen voor een evenwichtig systeem van bescherming van rechten, waarin rekening wordt gehouden met de belangen van ontwerpers en van consumenten, AF. overwegende dat een modern stelsel van EU-merken essentieel is voor het beschermen van de waarde van de investeringen die Europese ondernemingen doen in ontwerp, creatie en innovatie, AG. overwegende dat moet worden gezorgd voor strategische investeringen in de CCI, met name door toegang tot financiering die op hun kenmerken en behoeften is toegesneden, zodat zij de Europese economie ten volle van dynamiek kunnen voorzien, AH. overwegende dat de CCI een belangrijke rol vervullen in de ontwikkeling van plaatselijke en regionale centra van creativiteit, die de aantrekkelijkheid van regio's verhogen, de oprichting en ontwikkeling van ondernemingen en het creëren van banen die verankerd zijn in de lokale en regionale economische structuur mogelijk maken, die de toeristische aantrekkelijkheid, de vestiging van nieuwe ondernemingen en de uitstraling van deze regio's stimuleren, en die de culturele en artistieke sector bevorderen evenals de bescherming, de bevordering en de waardering van het Europese culturele erfgoed dankzij tal van instanties zoals lokale en regionale overheden, AI. overwegende dat het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI) en het bijbehorende regionale actieplan (RIP) voor de periode 2011-2013 zijn goedgekeurd en gefinancierd, AJ. overwegende dat de rol van de Europese Alliantie voor creatieve industrieën (ECIA) moet worden versterkt, De drijvende kracht van de culturele en creatieve industrieën in de Europese Unie 1. onderstreept dat het nodig is de CCI alsmede de impact van hun activiteiten op de Europese economie te analyseren, en wel door middel van een vaststelling, definitie en beschrijving per type activiteit, teneinde de aandacht te vestigen op de verschillende specifieke eigenschappen, een beter begrip te krijgen van de doelstellingen en problemen en efficiëntere maatregelen ten uitvoer te leggen; 2. vraagt de Commissie door te gaan met haar streven naar een betere omschrijving van de CCI ten behoeve van een diepgaande analyse van hun effect op de langetermijngroei en het internationale concurrentievermogen, en de waardering van de kenmerkende eigenschappen van deze sector te stimuleren; 3. verzoekt de lidstaten zich sterk te maken voor de bescherming en de ondersteuning van hun eigen cultureel erfgoed, door te erkennen dat de voorwaarde voor de ontwikkeling van de CCI een duale economie is, waarin zowel publieke als private investeringen een rol spelen; 4. is van mening dat de CCI een centrale plaats moeten krijgen op een nieuwe Europese politieke agenda die aansluit op de economische behoeften van de sector en met het oog op digitale veranderingen en dat het toekomstige Cultuurprogramma rekening moet houden met de behoeften van de culturele en creatieve sector in het digitale tijdperk door middel van een meer pragmatische en omvattende benadering; 5. erkent de grote synergetische kracht van de CCI als bron van economische en maatschappelijke innovatie in vele andere sectoren van de economie; 6. verzoekt de Commissie te blijven streven naar ondersteuning, bevordering en vergemakkelijking van de ontwikkeling van het kader voor cultuur en creativiteit door een beter uitgewerkt systeem voor samenwerking tussen de lidstaten en de EU-instellingen te bevorderen dat steunt op het delen van ervaringen met best practices; beveelt aan dat de Commissie, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, de lokale en regionale autoriteiten betrekt bij de follow-up van het groenboek; 7. verzoekt de Commissie, gezien het steeds grotere belang van de CCI en het streven om deze sector, die van strategisch belang is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie, te versterken, een witboek op te stellen; Onderwijs, opleiding en bewustmaking 8. moedigt de lidstaten en de Commissie ertoe aan om kunstzinnige en culturele vorming (met bijzondere nadruk op creativiteit) op elke leeftijd, van het basisonderwijs tot het hoger en/of beroepsonderwijs, te bevorderen en de ondernemingsvaardigheden van creatieve mensen te ontwikkelen, ook in het kader van een leven lang leren, in het bijzonder om mensen bewust te maken van creativiteit en hen te leren goed om te gaan met ICT en respect te hebben voor intellectuele eigendom; 9. wijst op de voordelen van een onderwijsstelsel dat theoretische kennis van de geschiedenis van de beschaving en van de techniek combineert met toegepaste artistieke vorming en beheer van het cultuurgoed, in de bedrijven, de ateliers, enz. met als doel zowel de theoretische als de praktische kwalificaties te verbeteren; 10. benadrukt het belang van opleidingsprogramma's die gericht zijn op beroepsonderwijs, de uitwerking van ideeën en het vertellen van verhalen, e-vaardigheden, vaardigheden op het vlak van technologie, ondernemerschap en marketing, met inbegrip van het gebruik van sociale netwerken, en vakmanschap; 11. vraagt aandacht voor het feit dat nauwe samenwerking en dialoog tussen de CCI, universiteiten, onderzoekscentra en kunstscholen en -instellingen mogelijkheden bieden voor wat gezamenlijke opleidingsprogramma's en een leven lang leren betreft; 12. verzoekt de Commissie en de lidstaten om beroepsdiploma's van creatieve en culturele opleidingen zo snel mogelijk in heel Europa te erkennen, de mobiliteit van studenten en docenten te bevorderen en meer stages aan te bieden voor kunstenaars en creatieve mensen die werken en leren combineren; 13. verzoekt de Commissie een beroep te doen op de lidstaten om het kader voor wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties en opleidingen aan te vullen, met name wat betreft de nieuwe vaardigheden waaraan de CCI behoefte hebben; 14. verzoekt de Commissie gezamenlijk onderzoek en partnerschapsprogramma's van de CCI en de sector onderwijs en beroepsopleiding alsook de sector een leven lang leren te bevorderen om de burgers creatieve en interculturele vaardigheden bij te brengen, de toepassing van nieuwe creatieve technieken en instrumenten in het onderwijs en de beroepsopleiding in de hand te werken, een leven lang leren te bevorderen, met name via het Europees Sociaal Fonds, aangezien er op dit gebied allerlei technologische veranderingen plaatsvinden, en omgekeerd via onderzoek en onderwijs de CCI te vernieuwen; 15. verzoekt de lidstaten de beschikbaarheid te bevorderen van specifieke opleidingen op het gebied van management, business en ondernemerschap voor professionals uit de CCI, teneinde hun de vaardigheden op het vlak van communicatie en ondernemerschap te leren die vereist zijn in een steeds veranderende sociaaleconomische omgeving; benadrukt de positieve opleidings- en leiderschapservaring die op audiovisueel gebied is opgedaan door het programma Media en hoopt dat er ook voor het programma Cultuur soortgelijke instrumenten komen; 16. stelt voor nieuwe proefprojecten te ontwikkelen in het kader van het programma Erasmus en Erasmus voor ondernemers, teneinde voor meer samenwerking te zorgen tussen universiteiten en bedrijven uit de creatieve en culturele sector; 17. onderstreept de noodzaak om technieken en vakkennis over te dragen en meer aandacht te schenken aan het leerlingwezen, en daarnaast programma's voor beroepsopleiding in de culturele en creatieve sector in te voeren door beter gebruik te maken van bestaande (les-)programma's, pluridisciplinair onderwijs te bieden en de nadruk te leggen op samenwerking en partnerschap tussen onderwijsinstellingen, studenten, vaklieden in de culturele en creatieve sector, kleine en grote bedrijven, zowel in de private als de publieke sector, ambachtslieden en financiële instellingen; 18. erkent dat de CCI een belangrijke functie vervullen bij het stimuleren van de ontwikkeling van inhoud met een Europees karakter om aldus bij te dragen aan de culturele convergentie van de lidstaten en de toenadering tussen de volkeren van de verschillende lidstaten; 19. onderstreept dat leren en interculturele vaardigheden burgers helpen andere culturen te begrijpen en bovendien bijdragen aan sociale integratie; Arbeidsomstandigheden en ondernemerschap 20. erkent de uitwerking, het concurrentievermogen en het toekomstige potentieel van de CCI als belangrijke motor voor duurzame groei in Europa die een doorslaggevende rol kan spelen in het economische herstel van de EU; 21. verzoekt de Commissie de CCI als een krachtig deel van de Europese economie te erkennen, met name met het oog op het potentieel ervan bij te dragen aan het concurrentievermogen van andere economische sectoren; 22. onderstreept dat grondig moet worden nagedacht over de arbeidsomstandigheden en de economische, sociale, juridische en fiscale aspecten in deze sector, met bijzondere aandacht voor ondernemerschap in de CCI en voor arbeidsomstandigheden; 23. dringt er in dat verband op aan dat we de beloningsdiscriminatie moeten bestrijden en dat de banen beter afgestemd moeten zijn op het scholingsniveau; 24. verzoekt de Commissie daarom de effecten van de activiteiten van de CCI voor de Europese economie te analyseren en een overzicht te publiceren van de prestaties van de verschillende onderdelen van de sector op het gebied van werkgelegenheid en het scheppen van bedrijfswelvaart; 25. onderstreept het belang om op lokaal, regionaal, nationaal en Europees niveau een sterk gevoel van cultureel en creatief ondernemerschap te ontwikkelen; 26. onderstreept de noodzaak om optimale omstandigheden te creëren voor jonge mensen met een diploma alsmede in deze sector werkzame vaklieden en hun kansen om ondernemers te worden te stimuleren, en hen te scholen wat betreft de specifieke kenmerken van de culturele en creatieve sector op economisch, fiscaal, financieel en technologisch gebied, alsmede op het terrein van communicatie en marketing, intellectuele-eigendomsrechten en kennisoverdracht tussen de generaties; 27. verzoekt de Commissie een meertalig platform in het leven te roepen waar op Europees niveau een netwerk tot stand kan worden gebracht van alle vaklieden in de culturele en creatieve sector waar zij hun ervaring en vakkennis kunnen delen, kunnen samenwerken in het kader van gezamenlijke projecten of grensoverschrijdende of transnationale proefprojecten en waar alle informatie beschikbaar wordt gesteld over de geldende wetgeving (bijvoorbeeld copyrightkwesties en sociale rechten) alsmede over de financieringsmogelijkheden; 28. verzoekt de Commissie en de lidstaten opnieuw non-profitorganisaties en vertegenwoordigers van de sociale economie – zoals omschreven in de resolutie van het Parlement van 19 februari 2009 over de sociale economie – in de categorie CCI op te nemen, aangezien zij actief zijn in sectoren die belangrijk zijn voor de CCI, teneinde fiscale voordelen, gemakkelijke toegang tot krediet en arbeidsbescherming mogelijk te maken; 29. verzoekt de Commissie de werking van culturele diensten, non-profitorganisaties en privé-initiatieven, die een rol spelen in de ontwikkeling van een solidaire creatieve economie, te respecteren en te erkennen; verzoekt de Commissie en de lidstaten best practices die beogen de toegang van jongeren, ongeacht hun status (student, leerling, stagiair, werkzoekende enz.), en de meest kwetsbare bevolkingsgroepen tot cultuur en creatieve inhouden te vergemakkelijken, zoals verlaagde tarieven, cultuurcheques of gratis toegang tot culturele activiteiten, aan te moedigen en een permanent karakter te geven; Statuut van kunstenaars 30. stelt nogmaals dat het van wezenlijk belang is een Europese beroepsstatus voor kunstenaars in het leven te roepen, zodat kunstenaars kunnen profiteren van bevredigende arbeidsvoorwaarden en van passende maatregelen op het gebied van belastingen, recht op arbeid, sociale bescherming en auteursrechten, teneinde hun mobiliteit binnen de EU te verbeteren; 31. verzoekt de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan de aanbeveling van de Unesco op te volgen en de beroepsstatus van kunstenaars te erkennen; Kunstberoepen 32. herinnert eraan dat kunstberoepen een van de pijlers van ons cultureel erfgoed en onze economie vormen, en dat hun voortbestaan daarom moet worden gegarandeerd door passende mechanismen voor de overdracht van kennis en vaardigheden, zoals wordt benadrukt in de resolutie van het Parlement van 10 april 2008 over de culturele industrieën in Europa; 33. herhaalt het streven om het voortbestaan van het specifieke karakter van bepaalde beroepen en de overdracht van kennis te waarborgen, met name in de culturele, creatieve en ambachtelijke sector, en tevens te zorgen voor mechanismen voor kennisoverdracht; stelt voor om op lokaal, regionaal en territoriaal niveau de oprichting van workshops voor kennisoverdracht te stimuleren, in het bijzonder gericht op de sector van creatieve ambachten; 34. herinnert eraan dat het economische model van de CCI, en van de luxesector die daarvoor representatief is, berust op innovatie, niet aflatende creativiteit, consumentenvertrouwen en investeringen in banen voor hoogopgeleiden die een unieke knowhow inhouden; verzoekt de Commissie de duurzaamheid van dit economische model te bevorderen in haar voorstellen die gevolgen hebben voor de CCI door een regelgevend kader te ontwikkelen dat is aangepast aan zijn specifieke kenmerken, in het bijzonder op het gebied van de naleving van de intellectuele-eigendomsrechten; 35. onderstreept het risico van een tekort aan arbeidskrachten in bepaalde hooggekwalificeerde of zeer specifieke beroepen die bijdragen aan het bestaan van CCI in de EU en verzoekt de Commissie en de lidstaten om, gezamenlijk met de bedrijven, de benodigde maatregelen te nemen, teneinde die uitzonderlijke vaardigheden te behouden en de vorming van een nieuwe generatie ambachtslieden en specialisten in deze beroepen te bevorderen; Betere verspreiding van werken in het digitale tijdperk 36. moedigt de lidstaten aan de verspreiding en het verkeer van werken binnen de EU te bevorderen; 37. erkent dat niet alleen innovatie op het gebied van de technologische productie moet worden aangemoedigd, maar tevens innovatie in de beheersprocessen en de uitwerking, distributie en verhandeling van de eigenlijke projecten; 38. verzoekt de Commissie zich te buigen over de mogelijkheid om specifieke maatregelen en instrumenten te ontwikkelen voor de ondersteuning en ontwikkeling van de Europese CCI, met name kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), ter verbetering van de ontwikkeling, productie, promotie en verspreiding van culturele goederen en diensten; 39. benadrukt dat de online exploitatie van werken een echte kans kan zijn om de verspreiding en de omloop van Europese werken, in het bijzonder van audiovisuele werken, te verbeteren op voorwaarde dat het wettelijk aanbod zich kan ontwikkelen in een gezond mededingingskader, dat het illegaal ter beschikking stellen van beschermde werken efficiënt wordt bestreden en dat er nieuwe modellen worden ontwikkeld om de scheppers van de werken te belonen zodat ze financieel deel hebben aan het succes van hun werken; 40. verzoekt de Commissie te waken over de strikte toepassing van artikel 13 van de richtlijn betreffende audiovisuele mediadiensten (11) , waarin wordt bepaald dat de lidstaten erover dienen te waken dat de audiovisuele mediadiensten op verzoek de productie van Europese werken evenals de toegang tot die werken bevordert en dat zij uiterlijk in 2012 verslag uitbrengen over de tenuitvoerlegging van deze bepaling; 41. onderstreept dat een betere verspreiding en omloop van Europese werken en repertoires alleen mogelijk zijn als er initiatieven worden genomen om het vertalen, nasynchroniseren, onder- en boventitelen en digitaliseren van Europese werken te verbeteren en te bevorderen en als er in het kader van de nieuwe generatie van het programma Media en het programma Cultuur voor de periode 2014-2020 specifieke maatregelen worden genomen; 42. verzoekt de Commissie de groei van de CCI, met name online, te stimuleren door de desbetreffende stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat alle belanghebbenden gezamenlijk de verantwoordelijkheid dragen voor het in gelijke mate beschermen van producten en diensten in de digitale omgeving ten einde het vertrouwen van consumenten online te vergroten; 43. verzoekt de Commissie een juridisch kader vast te stellen om een hoog niveau van vertrouwen te waarborgen in de digitale ruimte, zowel de commerciële als de non-profit, zodat de CCI enerzijds en de consumenten anderzijds de digitale distributienetwerken ten volle kunnen benutten zonder vrees voor misleidende of oneerlijke praktijken die hen ervan zouden doen afzien; 44. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om speciaal aandacht te schenken aan de rol van bibliotheken bij de verspreiding van cultuurgoed en als gespreksforum. meent dat bibliotheken samen met de onderwijs- en cultuursector verantwoordelijkheid en financiële middelen moeten krijgen voor de digitalisering; wijst erop dat dit proces urgent is omdat de middelen van de Europese bibliotheken om op een bevredigende manier om te schakelen naar digitale media nu al beperkt zijn; 45. onderstreept met name dat het van belang is de Europese digitale bibliotheek uit te breiden en te ontwikkelen tot een brandpunt van het culturele erfgoed, het gezamenlijke geheugen en de creativiteit van Europa en tot een beginpunt voor activiteiten op het gebied van onderwijs, cultuur, innovatie en ondernemerschap; wijst erop dat artistieke uitwisselingen een van de pijlers van ons cultureel erfgoed en onze economie vormen, en dat hun voortbestaan daarom moet worden gegarandeerd aan de hand van passende mechanismen voor de overdracht van kennis en vaardigheden; 46. onderstreept de noodzaak voldoende aandacht te besteden aan de uitdagingen waarvoor traditionele sectoren van de CCI, zoals de boekenuitgeverij, de boekenverkoop en de gedrukte media, zich gesteld zien; 47. verzoekt de Commissie, gezien de steeds verdere verschuiving van de uitgeefsector richting het produceren en distribueren van digitale inhoud, initiatieven te ontplooien om digitale geletterdheid te bevorderen en te vergroten; benadrukt dat uitgevers nauw betrokken moeten worden bij initiatieven met het oog op digitale mediageletterdheid; Naar een interne markt voor culturele en creatieve inhoud 48. dringt er bij de lidstaten en de Commissie op aan een Europese digitale interne markt en mechanismen voor technische en financiële steun aan de CCI in te voeren voor de digitalisering van het culturele erfgoed, alsmede gemeenschappelijke Europese normen en standaarden; 49. benadrukt het belang van de prompte uitvoering en het welslagen van het initiatief voor de digitale agenda opdat de CCI ten volle kunnen genieten van de mogelijkheden die verreikende hogesnelheidsbreedband en nieuwe draadloze technologieën bieden en zich hieraan met succes kunnen aanpassen; 50. verzoekt de lidstaten en de Commissie de nodige maatregelen te treffen om een Europese interne onlinemarkt voor culturele en creatieve inhoud tot stand te brengen die de Europese burger toegang biedt tot deze inhoud en bescherming en correcte honorering van de rechthebbenden waarborgt, en voorziet in consolidering van alle financieringsmogelijkheden voor creatieve activiteiten; 51. verzoekt de Commissie nieuwe vernieuwende economische modellen te ondersteunen in de culturele en creatieve sector, die aansluiten bij de effecten van de globalisering en de uitdagingen van het digitale tijdperk, met name wat de bedrijfstak „inhoud” betreft; 52. wijst op het belang van interoperabiliteit en normen voor het creëren van gelijke toegangsvoorwaarden tot nieuwe platforms en apparatuur; verzoekt de Commissie interoperabiliteit tussen platforms te bevorderen, normen te ontwikkelen om een markt te verwezenlijken die innovatie in de hand werkt en geen systemen te gebruiken die de toegang tot een gediversifieerde inhoud zouden kunnen beperken; 53. vraagt de Commissie het gebruik, de verspreiding en de ontwikkeling te bevorderen van open-sourcesoftware en open standaards, die mogelijkheden voor innovatie, creativiteit, kennisverspreiding en het scheppen van banen inhouden; 54. merkt op dat de versnippering van de markt in de culturele en creatieve sectoren gedeeltelijk het gevolg is van de culturele diversiteit en taalvoorkeuren van de consumenten; 55. herinnert eraan dat het belangrijk is om na te gaan hoe de regelgeving, met name op het gebied van mededinging, kan worden toegesneden op de specifieke kenmerken van de culturele sector, zodat de culturele diversiteit en de toegang van de consument tot inhoud gewaarborgd worden; 56. wijst erop dat de elektronische handel en het internet een razendsnelle ontwikkeling doormaken waarbij „technologiegeneraties” elkaar in steeds sneller tempo opvolgen; is daarom van mening dat geprobeerd moet worden de EU-regelgeving te doen aansluiten op de actuele maatschappelijke en handelsuitdagingen, en te voorkomen dat ze vanwege haar chronische ontwikkelingsachterstand zinloos is, waarmee ze een belemmering zou worden voor de volledige benutting van het potentieel van de CCI van de EU-lidstaten; 57. benadrukt dat we ons moeten afvragen wat de optimale voorwaarden zijn voor de ontwikkeling van deze interne markt, met name waar het gaat om fiscale aspecten, bijvoorbeeld met betrekking tot de bronbelasting op de inkomsten uit auteursrechten en de invoering van een lager btw-tarief voor op een fysieke drager of online verspreide culturele goederen en diensten, teneinde de ontwikkeling hiervan te bevorderen; 58. benadrukt dat btw-regels en het gebrek aan toegankelijke betalingsmethodes voor onlineverkoop ook een obstakel vormen voor de goede werking van de interne markt en dringend moeten worden aangepakt; 59. verzoekt de Commissie derhalve zo snel mogelijk concrete wetgevingsvoorstellen te doen inzake de manier om deze problemen aan te pakken teneinde de bestaande obstakels voor de ontwikkeling van de interne markt, met name in de onlineomgeving, op te heffen, met respect voor de vraag van de consument en de culturele diversiteit; 60. verzoekt de Commissie, onder verwijzing naar het vlaggenschipinitiatief „Digitale Agenda”, te overwegen of de aanpassing van de digitale uitgeverij aan de uitdagingen op het vlak van concurrentie te steunen, door voorwaarden te scheppen die de interoperabiliteit van systemen, de overdraagbaarheid van het ene apparaat op het andere en eerlijke concurrentie bevorderen; Intellectuele-eigendomsrechten 61. benadrukt dat intellectuele-eigendomsrechten een fundamentele troef zijn voor creatieve bedrijven en een stimulans voor individuele creativiteit en voor het investeren in creëren; dringt bijgevolg aan op regelingen die de CCI helpen om zich aan te passen aan de digitale evolutie, via nieuwe onlinediensten op basis van nieuwe vormen van rechtenbeheer die de auteursrechten bevorderen; dringt voorts aan op een evenwichtig regelgevingskader dat de bescherming en handhaving van intellectuele-eigendomsrechten regelt; 62. wijst op de noodzaak van een efficiënte handhaving van intellectuele-eigendomsrechten zowel in de offline- als in de onlineomgeving, en benadrukt in dit verband dat alle maatregelen zorgvuldig geëvalueerd moeten worden om te verzekeren dat ze doeltreffend zijn, evenredig en in overeenstemming met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; 63. verzoekt de Commissie het auteursrecht aan het digitale tijdperk aan te passen om de CCI in staat te stellen de voordelen te genieten die ontstaan door de convergentie van digitale technologie en media en na te denken over specifieke manieren om het gebruik van creatieve inhoud en gearchiveerd materiaal mogelijk te maken en gemakkelijke „één loket”-systemen op te zetten voor het vereffenen van rechten; 64. benadrukt in dat verband dat de auteursrechtenmaatschappijen een essentiële rol spelen in de ontwikkeling van de Europese creativiteit en de digitale economie; verzoekt de Commissie in het kader van het in ontwikkeling zijnde voorstel voor een richtlijn inzake collectief rechtenbeheer een juridisch kader in te stellen dat gunstig is voor de activiteiten van de auteursrechtenmaatschappijen en voor het opnieuw bundelen van registers van auteursrechten; 65. verzoekt de Commissie de levensvatbaarheid mogelijk te maken van een pan-Europees licentiesysteem dat voortbouwt op de bestaande grensoverschrijdende individuele en collectieve licentiemodellen voor rechten en dat de introductie mogelijk maakt van diensten met een brede keuze aan inhoud, waardoor de legale toegang tot online culturele inhoud toeneemt; 66. verzoekt de Commissie en de lidstaten steun te verlenen aan de uitwisseling van best practices inzake efficiënte methodes om het publiek bewust te maken van de gevolgen van schendingen van intellectuele-eigendomsrechten; 67. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om in samenwerking met de stakeholders een campagne te organiseren om op Europees, nationaal en lokaal niveau met name jonge Europese consumenten beter bewust te maken van de noodzaak intellectuele-eigendomsrechten te respecteren; 68. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de strijd aan te binden tegen de oneerlijke handelspraktijken en tegen schendingen van de intellectuele-eigendomsrechten waarvan de CCI het slachtoffer zijn, zowel in de reële als in de digitale economie; 69. benadrukt de noodzaak om eindelijk iets te doen aan het tekort aan boeken voor visueel gehandicapten en slechtzienden; herinnert de Commissie en de lidstaten aan hun verplichtingen in het kader van het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap om alle nodige maatregelen te nemen om te verzekeren dat mensen met een handicap toegang hebben tot cultuuruitingen in een toegankelijk formaat, en om te waarborgen dat wetgeving ter bescherming van intellectuele-eigendomsrechten geen onredelijke of discriminatoire belemmering vormt voor de toegang van mensen met een handicap tot cultuuruitingen; 70. verzoekt de Commissie binnen de Wereldorganisatie voor intellectuele eigendom (WIPO) actief en positief te ijveren voor een bindende rechtsnorm gebaseerd op het voorstel voor een verdrag dat is opgesteld door de Wereld Blinden Unie en in 2009 bij de WIPO is ingediend; 71. benadrukt dat de kwestie van „verweesde” werken moet worden opgelost; is verheugd over het aangekondigde voornemen van de Commissie om voorstellen op dit gebied in te dienen; merkt op dat het probleem van de verweesde werken en het „zwarte gat van de 20e eeuw” niet beperkt blijft tot gedrukte werken zoals boeken en tijdschriften, maar betrekking heeft op alle soorten werken, onder meer foto's, muziek en audiovisuele werken; 72. vraagt de Commissie dat zij stimulansen geeft voor de financiële ondersteuning van initiatieven uit de privésector om algemeen toegankelijke rechten en repertoiregegevensbanken inzake muzikaal, audiovisueel en ander repertoire te creëren; dergelijke gegevensbanken zouden de transparantie vergroten en de procedures voor rechtenvereffening stroomlijnen; 73. verzoekt de Commissie de instelling van billijke, onpartijdige en doelmatige alternatieve geschillenbeslechting voor alle betrokkenen aan te moedigen; 74. is van mening dat de Commissie rekening moet houden met de specifieke problemen van kmo's wanneer het gaat over de handhaving van hun intellectuele-eigendomsrechten overeenkomstig het beginsel „Eerst aan de kleintjes denken”, dat is vastgelegd in de Small Business Act, onder meer door voor kmo's het non-discriminatiebeginsel toe te passen; 75. is ingenomen met de herziening van het stelsel van EU-merken door de Commissie en spoort haar aan de nodige stappen te ondernemen zodat handelsmerken in de online- en de offlineomgeving hetzelfde niveau van bescherming kunnen genieten; Financiering van de culturele en creatieve industrieën 76. herinnert eraan dat alle beleidsmaatregelen en andere stappen ter ondersteuning en financiering van de CCI rekening moeten houden met de specifieke kenmerken van elke tak in deze sector; 77. verzoekt de Commissie de CCI de volle kmo-status toe te kennen en hen informatie te verschaffen over alle mogelijkheden voor toegang tot kredieten, hulp bij het opstarten van een bedrijf, vormen van arbeidsrechtelijke bescherming die passen bij de verschillende kenmerken van elke sector, met bijzondere verwijzing naar kleine kapitalisatie, de waardering van een merk als „asset”, de risicovolle beginfase, de enorme impact van IT, tijdelijke werkloosheid en de noodzaak van gecentraliseerde diensten; 78. verzoekt alle betrokkenen te overwegen om op zowel Europees als nationaal vlak nieuwe en innoverende financiële instrumenten, zoals bankgarantiesystemen, terug te betalen voorschotten, risicokapitaalfondsen en stimulansen voor het opzetten van lokale partnerschappen, in te voeren die rekening houden met de specifieke behoeften van deze sector en met name met het feit dat het kapitaal van beroepsbeoefenaren in de creatieve sector vaak alleen in immateriële waarden vervat is; 79. pleit voor het inzetten van bestaande Europese fondsen en programma's (bijvoorbeeld de microfinancieringsfaciliteit) voor de verdere ontwikkeling van kleine en micro-ondernemingen in de culturele en de creatieve sector, teneinde de steun aan de sector te optimaliseren door de toegang tot informatie over financieringsmogelijkheden te vergemakkelijken, consultancydiensten te verlenen en door de aanvraagprocedure te vereenvoudigen; 80. stelt voor kortlopende microfinanciering in te voeren voor experimenten met en ontwikkeling van innoverende culturele en creatieve projecten; 81. adviseert de Commissie de relevantie van de structuurfondsen en bestaande en toekomstige programma's op het gebied van cultuur, audiovisuele media, jeugd en onderwijs op het aspect van hun potentieel voor het bevorderen van de creatieve sectoren te beoordelen en daaruit conclusies voor een verbeterd stimuleringsbeleid af te leiden en deze ten uitvoer te leggen; 82. erkent voorts de doeltreffendheid van EU-programma's zoals het programma voor innovatie en concurrentievermogen voor het creëren van kansen voor kmo's om toegang te krijgen tot financiering, en stelt voor dat de Commissie onderzoekt wat de mogelijkheden zijn om gelijkaardige specifieke programma's voor de CCI te ontwerpen; 83. verzoekt de Commissie te overwegen om een specifiek financieringsinstrument in te stellen in het kader van het vlaggenschipinitiatief „Digitale Agenda”, ter ondersteuning van Europese bioscopen bij hun overgang naar digitale cinema, om ervoor te zorgen dat alle EU-burgers toegang hebben tot films die verschillende Europese identiteiten laten zien en om de hele Europese cinematografische sector meer concurrentiekracht te geven; 84. wijst op de betekenis van het mecenaat en publiek-private samenwerking bij de financiering en ondersteuning van culturele en creatieve activiteiten, en dringt aan op betere toegang tot kredieten voor deze sector en bestudering van alternatieve methoden om het mecenaat door bedrijven aan te moedigen, zoals belastingaftrek of andere fiscale stimuleringsmaatregelen; 85. onderstreept dat het van belang is professionals uit de bankwereld op te leiden die in staat zijn advies te geven over de financiering van culturele en creatieve projecten, teneinde de toegang tot kredieten van financiële instellingen te verbeteren; 86. herhaalt dat het belangrijk is om consultatie- en adviesdiensten te ontwikkelen op het gebied van financiering en bedrijfseconomie zodat de vaklieden in de culturele en creatieve sector, en in het bijzonder (zeer) kleine en middelgrote ondernemingen, de instrumenten beheersen die noodzakelijk zijn om een bedrijf goed te besturen teneinde de schepping, de productie, de bevordering en de distributie van culturele goederen en diensten te verbeteren; 87. benadrukt dat het van het grootste belang is om vaklieden op te leiden die in staat zijn om de economische en financiële haalbaarheid van de culturele en creatieve projecten te waarborgen teneinde de toegang tot financiering door financiële instellingen en banken, die doorgaans weinig vertrouwd zijn met de kenmerken van deze sector, te verbeteren; 88. verzoekt de Commissie om kmo's die in de CCI werkzaam zijn, in het kader van de digitale agenda bij te staan in hun zoektocht naar concurrentiële en gebruiksvriendelijke innovatieve online bedrijfsmodellen die gebaseerd zijn op cofinanciering en risicospreiding tussen de CCI en tussenpersonen; 89. roept de Commissie en de lidstaten er daarom toe op om ervoor te zorgen dat openbare aanbestedingsprocedures geen onnodige kosten en bureaucratische rompslomp veroorzaken voor kmo's; 90. verzoekt de Commissie, met het oog op de inwerkingtreding van het 8e kaderprogramma voor onderzoek in december 2011, een financieringsfaciliteit in het leven te roepen voor de tenuitvoerlegging van projecten en ondernemingsactiviteiten van jongeren onder de 35 in de CCI; 91. verzoekt om in het programma ENPI, RIP 2011-2013 een prioritaire financieringsfaciliteit in te stellen voor CCI, met bijzondere verwijzing naar de audiovisuele industrie en de productie en distributie van audiovisuele werken in de Euromediterrane regio; 92. stelt voor gebruik te maken van het ECIA-kader om een platform te creëren dat toegang biedt tot informatie en advies over investeringsbereidheid, langetermijnbedrijfsstrategieën, toegang tot leningen, garantiefondsen en grensoverschrijdende particuliere investeringen, en vraagt dat de mogelijkheid van de oprichting van een bank voor de creatieve industrieën wordt onderzocht; 93. moedigt de lidstaten evenals de lokale en regionale besturen aan om voorwaarden te creëren die ontmoetingen tussen de CCI en eventuele financiers bevorderen en nodigt hen uit om financiële organisaties bewust te maken van de specifieke kenmerken van de culturele en creatieve sector teneinde hen aan te sporen daarin te investeren, vooral in de (zeer) kleine en middelgrote ondernemingen, op basis van culturele projecten met een groot economisch potentieel; 94. moedigt lokale, territoriale en regionale instellingen aan financiële instellingen bewust te maken van de specifieke kenmerken van CCI, teneinde ze te stimuleren in deze industrieën te investeren, met name in kmo's; Lokale en regionale samenwerking 95. onderstreept dat de CCI vaak de omschakeling van krimpende lokale economieën in de hand werken, nieuwe economische activiteiten tot stand helpen komen, nieuwe en duurzame banen helpen scheppen en de Europese regio's en steden weer aantrekkelijk helpen maken, met het oog op sociale en territoriale cohesie; 96. wijst erop dat cultuur een belangrijke rol moet spelen voor wat betreft de duurzame ontwikkeling van grensoverschrijdende gebieden, en is van mening dat infrastructuur en faciliteiten voor de CCI kunnen bijdragen tot de totstandbrenging van territoriale cohesie; is van mening dat bevordering van cultuur en creativiteit onlosmakelijk deel uitmaakt van territoriale samenwerking die moet worden geïntensiveerd; 97. roept alle betrokken instanties op lokaal niveau ertoe op gebruik te maken van de territoriale samenwerkingsprogramma's om de overdracht en het gebruik van best practices voor de ontwikkeling van de CCI te bevorderen; 98. adviseert zowel het wetenschappelijk onderzoek naar de onderlinge afhankelijkheden tussen cultureel aanbod en de vestiging van ondernemingen uit de CCI te intensiveren en de betekenis van cultuur als locatiefactor in de hele EU te onderzoeken, als het wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van de vestiging van ondernemingen uit de CCI op locaties te ondersteunen; 99. verzoekt de Commissie en de lidstaten de kennis die beschikbaar is over aanpak, behoeften en positieve ervaringen op het gebied van grensoverschrijdende en territoriale culturele en creatieve samenwerking in kaart te brengen en specifieke specialistische kennis te verzamelen omtrent cultuur, creativiteit en grensoverschrijdende gebieden (met name op matig verkende gebieden zoals het verband tussen cultuur, creativiteit en economie) en grensoverschrijdende strategieën te formuleren voor de omgang met cultureel erfgoed en bestanden; 100. verzoekt de plaatselijke en regionale autoriteiten te voorzien in ontmoetingsplaatsen waar vaklieden in deze sector – door uitwisseling van vakkennis, door te experimenteren, door hun vaardigheden te verbeteren en door scholing op het gebied van innoverende technologie, zoals de digitale technologie – en het publiek de CCI beter leren kennen dankzij opleidingen, debatten en andere kunstzinnige en culturele evenementen, en om centra voor creativiteit en starterscentra voor bedrijven te ontwikkelen teneinde jonge vaklieden en creatieve ondernemingen de mogelijkheid te bieden te netwerken, innovatie te bevorderen en de zichtbaarheid van de sector te verbeteren; 101. nodigt de lokale, regionale en territoriale besturen uit om netwerken te vormen teneinde goede praktijken uit te wisselen en grensoverschrijdende en transnationale projecten op touw te zetten; 102. onderstreept dat de lokale en regionale autoriteiten in belangrijke mate kunnen bijdragen aan een grotere verspreiding en een groter verkeer van Europese cultuurgoederen via de organisatie, ondersteuning en promotie van evenementen met relevante inhoud; 103. wijst erop dat de infrastructuur en faciliteiten voor cultuur en creatie een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van de fysieke leefomgeving van steden doordat zij zorgen voor een aantrekkelijk investeringsklimaat en, in het bijzonder, voor de rehabilitatie en de wederopleving van oude industriewijken, en dat cultureel erfgoed tegelijkertijd ook van belang is voor de ontwikkeling en de vernieuwing van plattelandsgebieden, vooral dankzij de bijdrage die het levert aan het plattelandstoerisme en de voorkoming van landvlucht; 104. beschouwt het eveneens als een zeer significante factor in het kader van de strategieën voor de rehabilitatie van oude industriewijken, alsook voor het beleid inzake het definiëren van de nieuwe toeristische sectoren die zich aan het ontwikkelen zijn en het herdefiniëren van het traditionele toerisme; 105. meent derhalve dat de oprichting van CCI en de verdere ontwikkeling van de bestaande CCI moeten worden ondersteund met regionale en lokale ontwikkelingsstrategieën, in het kader van een partnerschap tussen overheidsinstanties die verschillende beleidsgebieden vertegenwoordigen, de kmo's en de betrokken vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld; 106. moedigt de lidstaten en regio's er daarom toe aan mogelijkheden te scheppen voor een dergelijke samenwerking, een beleid uit te stippelen dat investeringen in infrastructuur combineert met investeringen in menselijk kapitaal, en de mogelijkheden van innovatievoucherprogramma's te onderzoeken om kmo's in de CCI alsook individuele personen te helpen bij het verwerven van beroepsvaardigheden; 107. meent dat de Commissie meer aandacht zou kunnen besteden aan jumelages tussen steden, gemeenten en regio's, die sinds geruime tijd een uitstekend forum vormen voor culturele samenwerking en informatie-uitwisseling; verzoekt de Commissie in samenwerking met Europese verenigingen van plaatselijke en regionale overheden moderne, hoogwaardige jumelage-initiatieven en uitwisselingen te bevorderen waarbij alle sectoren van de samenleving betrokken zijn; 108. stelt voor om als onderdeel van het Europees jaar van het vrijwilligerswerk een actieprogramma op te zetten dat is gewijd aan grensoverschrijdende cultuurbevordering en culturele samenwerking; Culturele Hoofdstad van Europa 109. wijst op de brede erkenning van het initiatief Europese Cultuurhoofdstad als „proeftuin” voor stedelijke ontwikkeling door middel van cultuur; verzoekt de Commissie dit initiatief te bevorderen en te zorgen voor de juiste omstandigheden voor de overdracht van best practices, culturele samenwerking en het opzetten van netwerken voor de uitwisseling van ervaringen over de kansen van de CCI, om ten volle gebruik te maken van de mogelijkheden van deze sectoren; 110. verzoekt om toevoeging van een debat over het potentieel van de CCI aan de plechtigheden rond de Culturele Hoofdsteden van Europa; Mode en toerisme 111. acht het noodzakelijk dat de in het groenboek opgenomen lijst van sectoren die deel uitmaken van de CCI wordt uitgebreid met de mode en het cultureel en duurzaam toerisme; wijst erop dat deze twee sectoren zich onderscheiden door hun krachtige creatieve component en hun ondernemingsgeest, die zeer belangrijk zijn voor de economie en het internationale concurrentievermogen van de EU; 112. wijst erop dat het toerisme van groot belang is voor de CCI en adviseert de Commissie erop aan te sturen dat steden en regio's cultuur sterker inzetten als onderscheidend kenmerk voor hun toerismemarketing, versterkt met elkaar samenwerken op cultuurtoeristisch gebied, samenwerking tussen de cultuurbranche en de toerismebranche stimuleren en deze bij gezamenlijke marketingplannen ondersteunen; Internationale betrekkingen en handel 113. onderstreept het belang van het bovengenoemde Unesco-verdrag als essentieel instrument voor het handhaven, in het kader van de WTO, van de „culturele uitzondering” bij de internationale handel in culturele en creatieve goederen en diensten; 114. stelt vast dat wat betreft de bevordering van handelsbetrekkingen en culturele diversiteit de toegang tot de markt van derde landen versperd wordt door tal van tarifaire en niet-tarifaire belemmeringen die verband houden met de kwetsbaarheid van de distributie- en exploitatienetwerken en een echte aanwezigheid van de Europese cultuur bemoeilijken; 115. beklemtoont het grote potentieel van de CCI in de internationale handel en gaat er vanuit dat dit potentieel, omdat het niet gemakkelijk is hierover gegevens te verzamelen, in feite groter is dan we op dit moment weten; 116. verzoekt de Commissie om in het licht van de toename van de bilaterale handelsovereenkomsten aan het Parlement een duidelijke en omvattende strategie voor te leggen over de culturele samenwerkingsprotocollen bij deze overeenkomsten teneinde het Europese samenwerkingsaanbod aan te passen aan de behoeften en kenmerken van de CCI van de partnerlanden, waarbij zij de WTO-verbintenissen en de geest en de letter van het Unesco-verdrag naleeft; 117. verzoekt de lidstaten en de Commissie de uitvoer van culturele en creatieve producten en diensten te verhogen en zich in te spannen om het potentieel van de Europese CCI buiten de EU meer bekendheid te geven; o o o 118. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien artikel 167, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Besluit nr. 1622/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement Culturele Hoofdstad van Europa voor de periode 2007 tot 2019 (1) , – gezien het memorandum van overeenstemming waarin de voorwaarden zijn vastgesteld voor de volledige deelname van Bosnië en Herzegovina aan het programma Cultuur 2007-2013, dat op 21 december 2010 is ondertekend, – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat een communautaire actie „Culturele Hoofdstad van Europa” is vastgesteld om de rijkdom, de verscheidenheid en de gemeenschappelijke kenmerken van de Europese culturen voor het voetlicht te brengen en bij te dragen tot een groter wederzijds begrip tussen Europeanen, B. overwegende dat het bovengenoemde besluit tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement Culturele Hoofdstad van Europa voor de periode 2007 tot 2019 op dit moment uitsluitend op de EU-lidstaten van toepassing is, C. overwegende dat steden in derde landen in Europa verscheidene malen tot Culturele Hoofdstad van Europa zijn uitgeroepen, D. overwegende dat Sarajevo een speciale plaats in de Europese geschiedenis en cultuur heeft en in 2014 een aantal belangrijke herdenkingen zal vieren, E. overwegende dat het gemeentebestuur van Sarajevo en plaatselijke culturele actoren de kandidaatstelling uitgebreid hebben voorbereid, 1. verzoekt de Raad bij wijze van uitzondering Sarajevo tot Culturele Hoofdstad van Europa in 2014 uit te roepen; 2. is van mening dat het uitroepen tot Culturele Hoofdstad van Europa van een stad waar in de loop van de 20e eeuw uitermate tragische gebeurtenissen hebben plaatsgevonden, een belangrijke stap zou zijn in het proces van het begraven van Europa's verleden van verdeeldheid en van het tonen van het nieuwe Europa; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en het Comité van de Regio's. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van het deskundigenpanel van de secretaris-generaal van de VN van 31 maart 2011 over de aansprakelijkheid in Sri Lanka, – gezien de verklaring van de secretaris-generaal van de VN van 25 april 2011 over de openbaarmaking van het verslag van het deskundigenpanel over Sri Lanka, – gezien de door Sri Lanka ondertekende verdragen, op grond waarvan Sri Lanka verplicht is beschuldigingen dat de internationale humanitaire en mensenrechten zijn geschonden na te natrekken en de schuldigen te vervolgen, – gezien de verklaring over de benoeming van een VN-deskundigenpanel voor kwesties betreffende de aansprakelijkheid in Sri Lanka, die op 1 juli 2010 door de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (OV/HV) namens de Europese Unie is afgelegd, – gezien de verklaring van de OV/HV van 10 mei 2011 over het verslag van het deskundigenpanel van de secretaris-generaal van de VN over de aansprakelijkheid in Sri Lanka, – gezien zijn resoluties over Sri Lanka van 5 februari 2009 (1) , 12 maart 2009 (2) en 22 oktober 2009 (3) , – gezien het tweede aanvullende protocol van het vierde verdrag van Genève inzake de bescherming van slachtoffers van niet-internationale gewapende conflicten, – gezien artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de langdurige burgeroorlog in Sri Lanka in mei 2009 beëindigd is met de overgave van de Liberation Tigers Tamil Eelam (LTTE) en de dood van de leider van deze organisatie, overwegende dat aan het eind van het conflict grote aantallen inwoners van Sri Lanka tot binnenlands ontheemden zijn geworden, vooral in het noorden van de eilandstaat, B. overwegende dat in de laatste maanden van het conflict naar schatting duizenden burgers zijn omgekomen of gewond geraakt als gevolg van zware gevechten in dicht bewoonde gebieden, C. overwegende dat president Mahinda Rajapaksa en Ban Ki-moon op 23 mei 2009 tijdens een bezoek van Ban Ki-moon aan Sri Lanka kort na het eind van het conflict, een gezamenlijke verklaring hebben uitgegeven waarin de secretaris-generaal van de VN wees op het belang dat verantwoording wordt afgelegd en de regering van Sri Lanka toezegde alle maatregelen te zullen nemen om beschuldigingen van overtreding van het oorlogsrecht te onderzoeken, D. overwegende dat de regering van Sri Lanka op 15 mei 2010 een commissie van acht leden heeft benoemd, de Lessons Learned and Reconciliation Commission (LLRC), die de gebeurtenissen in Sri Lanka tussen februari 2002 en mei 2009 moet onderzoeken om te zorgen voor het afleggen van verantwoording, rechtvaardigheid en verzoening in Sri Lanka, E. overwegende dat de secretaris-generaal van de VN op 22 juni 2010 bekend maakte dat een deskundigenpanel was benoemd om hem van advies te dienen inzake de aansprakelijkheid in verband met beschuldigingen van schending van het internationale humanitaire recht en de mensenrechten in de laatste stadia van de strijd in Sri Lanka, F. overwegende dat in het VN-verslag dat op 25 april 2011 is gepubliceerd staat dat zowel de regeringsstrijdkrachten als de LTTE militaire operaties hebben uitgevoerd „met totale minachting voor de bescherming, de rechten, het welzijn en het leven van burgers en met overtreding van de regels van het internationale recht”, G. overwegende dat de internationale gemeenschap de regering van Sri Lanka in de laatste stadia van het conflict herhaaldelijk heeft opgeroepen om internationale waarnemers tot het land toe te laten om toe te zien op de mensenrechtensituatie van de door de strijd getroffen burgerbevolking, H. overwegende dat het panel ook tot de conclusie komt dat „de inspanningen van Sri Lanka bijna twee jaar na het eind van de oorlog absoluut niet voldoen aan de internationale regels die gelden inzake de aansprakelijkheid”, 1. uit zijn bezorgdheid over de ernst van de beschuldigingen die in het VN-verslag worden geuit; onderstreept dat serieus ingegaan moet worden op deze beschuldigingen en de desbetreffende schuldvraag, voordat in Sri Lanka sprake kan zijn van blijvende verzoening; 2. wijst erop dat het panel vaststelt dat sprake is van „geloofwaardige beschuldigingen die, als zij waar blijken te zijn, betekenen dat ernstige schendingen van het internationale humanitaire recht en het internationale recht inzake de mensenrechten zijn gepleegd door zowel de regering van Sri Lanka als de LTTE, en dat hierbij in bepaalde gevallen sprake was van oorlogsmisdrijven en misdaden tegen de mensheid”; 3. begroet het initiatief van de secretaris-generaal van de VN om een deskundigenpanel inzake de aansprakelijkheid in Sri Lanka te benoemen om onderzoek te doen naar beschuldigingen van schending van het internationale humanitaire recht en de mensenrechten in de laatste stadia van het gewapende conflict; 4. begroet het besluit van Ban Ki-moon om het verslag op 25 april 2011 te publiceren; 5. benadrukt dat de toezeggingen inzake mensenrechten en aansprakelijkheid centraal staan in de gezamenlijke verklaring van de president van Sri Lanka en de secretaris-generaal van de VN van 23 mei 2009; 6. verwelkomt het besluit van de secretaris-generaal van de VN om in te gaan op de aanbeveling van het panel voor een heroverweging van het VN-optreden in verband met de uitvoering van haar humanitaire en beschermingstaken gedurende de oorlog in Sri Lanka, met name in de laatste stadia van de strijd; wijst erop dat het deskundigenpanel de secretaris-generaal van de VN aanbeveelt om onverwijld een onafhankelijk internationaal mechanisme in werking te stellen, met het advies dat het gastland hiermee moet instemmen of dat er een besluit van de lidstaten is genomen door een passend intergouvernementeel forum; 7. is van mening dat gezien de beschuldigingen die in het verslag van het panel van deskundigen van de VN worden geuit een volledig, onpartijdig en transparant onderzoek moet plaatsvinden in het belang van rechtvaardigheid en verzoening in Sri Lanka; dringt er bij de regering van Sri Lanka op aan gehoor te geven aan de aanbevelingen van het panel van deskundigen; 8. is zeer bezorgd over het onrustbarende gebrek aan onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, die juist in aanvulling op het werk van een onafhankelijk onderzoeksorgaan zou kunnen optreden; dringt er bij de regering van Sri Lanka op aan te zorgen voor rechtsherstel en vergelding; 9. roept de regering van Sri Lanka op om haar internationale verplichtingen na te komen en het binnenlandse aansprakelijkheidsproces te verbeteren om zo bij te dragen tot de inspanningen gericht op volledige verzoening die reeds worden ondernomen; 10. erkent in dit verband dat de regering van Sri Lanka een Lessons Learned and Reconciliation Commission (LLRC) heeft opgericht; dringt er met klem bij de LLRC op aan om het VN-verslag serieus te nemen; wijst erop dat de LLRC de bevoegdheid heeft om de procureur-generaal van Sri Lanka te verzoeken om strafvervolging in te stellen op basis van haar bevindingen; 11. eist van zowel de LTTE als de regering van Sri Lanka dat zij verantwoording afleggen in het licht van de beschuldigingen van schendingen van het internationale humanitaire recht en de mensenrechten; 12. dringt er bij de regering van Sri Lanka op aan om gehoor te geven aan de aanbevelingen van het deskundigenpanel, te beginnen met „onmiddellijke maatregelen”, en onverwijld een begin te maken met een echt onderzoek naar de beschuldigingen van schending van het internationale humanitaire recht en de mensenrechten die door beide zijden in het gewapende conflict zijn begaan; 13. verzoekt de OV/HV, de Raad en de Commissie hun steun te geven aan verdere inspanningen om het proces van het afleggen van verantwoording in Sri Lanka te versterken en om het VN-verslag te onderschrijven, 14. roept de regering van Sri Lanka op tot een proactieve aanpak van de ware politieke, economische en sociale zorgen en belangen van haar Tamilburgers; dringt er bij de regering van Sri Lanka op aan meer politieke bevoegdheden over te dragen en de aanwerving van Tamils in overheidsdienst en bij de politie en de strijdkrachten te stimuleren, zodat de Tamilbevolking gerustgesteld wordt en de nederlaag van de LTTE als een bevrijding gaat zien en uitziet naar een hoopvolle en welvarende toekomst op gelijke voet met hun Singhalese medeburgers; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de president, de regering en het parlement van Sri Lanka. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over Azerbeidzjan, met name die van 17 december 2009 (1) , – gezien zijn resoluties van 20 mei 2010 inzake de noodzaak van een EU-strategie voor de zuidelijke Kaukasus (2) , van 7 april 2011 over de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid – de oostelijke dimensie (3) en van 20 januari 2011 over een EU-strategie voor het Zwarte-Zeegebied (4) , – gezien de verklaring van de woordvoerder van de commissaris voor Uitbreiding en nabuurschapsbeleid van 18 april 2011 en de verklaring van het kantoor van de EU-delegatie in Bakoe van 10 maart 2011, – gezien de conclusies van de ministers van Buitenlandse Zaken over het oostelijk partnerschap op hun vergadering van 13 december 2010, – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EG en Azerbeidzjan, die op 1 juli 1999 in werking is getreden, – gezien de verklaringen van de OVSE-vertegenwoordiger voor vrijheid van de media van 10 maart 2011 en van 28 maart 2011 over de aanval op journalisten, – gezien het verslag van de verkiezingswaarnemingsmissie van het ODIHR over de parlementsverkiezingen van 7 november 2010, – gezien artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat Azerbeidzjan actief deelneemt aan het Europees nabuurschapsbeleid en het Oostelijk Partnerschap, een oprichtend lid van Euronest is en dus de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat moet eerbiedigen, die tot de kernwaarden van deze initiatieven behoren, B. overwegende dat op 15 juli 2010 onderhandelingen zijn opgestart over de associatieovereenkomst EU-Azerbeidzjan op basis van gezamenlijke verbintenissen op het vlak van een aantal gedeelde waarden, die een brede waaier aan gebieden bestrijken, met inbegrip van politieke dialoog, recht, vrijheid en veiligheid, alsook handel en samenwerking op het vlak van op sectoren gerichte beleidsplannen, C. overwegende dat, hoewel de parlementsverkiezingen van 7 november 2010 in de Republiek Azerbeidzjan volgens de gezamenlijke verklaring van de verkiezingswaarnemingsmissie die is samengesteld uit de Parlementaire Assemblee van de OVSE, de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa en het Europees Parlement in een vredevolle sfeer verliepen en alle oppositiepartijen aan het politieke proces hebben deelgenomen, het algemene verloop van deze verkiezingen niet volstond om een betekenisvolle vooruitgang te betekenen voor de democratische ontwikkeling van het land, D. overwegende dat de vrijheid van meningsuiting en vergadering in ernstige mate wordt beperkt in Azerbeidzjan naar aanleiding van de vredevolle protesten tegen de regering op 11 maart en 2 april 2011; overwegende dat dit gepaard gaat met arrestaties, pesterijen en intimidatie van activisten uit het maatschappelijk middenveld, mediaprofessionals en politici van de oppositie, E. overwegende dat de gevallen van de activisten Jabbar Savalan en Bakhtiyar Hajiev bijzonder zorgwekkend zijn; overwegende dat de heer Savalan, een lid van de jongerenafdeling van de Azerbeidzjaanse Volksfrontpartij, en de heer Hajiyev, een activist en een voormalig parlementskandidaat, naar verluid werden geviseerd omdat ze een beroep hadden gedaan op Facebook om op te roepen tot betogingen tegen de regering; overwegende dat de heer Savalan werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van tweeënhalf jaar voor vermeend drugsbezit; overwegende dat de heer Hajiev op 4 maart werd gearresteerd nadat hij via Facebook had opgeroepen om te betogen tegen de regering, en nu aankijkt tegen een gevangenisstraf van twee jaar omdat hij de militaire dienst zou hebben ontlopen; overwegende dat er ernstige twijfels bestaan over de vraag of de processen van de heer Savalan en de heer Hajiyev eerlijk zijn verlopen, F. overwegende dat Azerbeidzjaanse rechtbanken medio maart ten minste 30 personen die hebben deelgenomen aan de vredevolle protesten hebben veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf tot acht dagen in het kader van nachtelijke processen die niet toegankelijk waren voor het publiek; overwegende dat de meeste beklaagden geen toegang hadden tot de verdediging van hun keuze; overwegende dat de politie weigerde de gedetineerden hun advocaten te laten contacteren en overwegende dat de advocaten van sommige van de beklaagden niet wisten wanneer of waar de processen zouden plaatsvinden, G. overwegende dat op 2 april 2011 ongeveer 200 activisten werden gearresteerd, waaronder de leider van de jeugdbeweging van de Musavat-Partij, Tural Abbasli, H. overwegende dat het Human Rights House Azerbeidzjan, dat lid is van het International Human Rights House Network, en dat in mei 2007 in Azerbeidzjan werd geregistreerd, gesloten werd door de autoriteiten naar aanleiding van een op 10 maart 2011 uitgevaardigd bevel van het Ministerie van Justitie; overwegende dat het Ministerie de sluiting heeft gerechtvaardigd door te verwijzen naar een overtreding van de Azerbeidzjaanse wet inzake niet-gouvernementele organisaties door de organisatie in kwestie, I. overwegende dat het Europees Hof voor de rechten van de mens de Republiek Azerbeidzjan heeft opgedragen de opgesloten journalist Eynulla Fatullayev vrij te laten uit de gevangenis en hem een morele schadevergoeding van 25 000 EUR te betalen, J. overwegende dat Azerbeidzjan lid is van de Raad van Europa en partij bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EVRM), alsook bij een aantal andere internationale mensenrechtenverdragen, zoals het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, 1. is ten zeerste bezorgd over het meer en meer voorkomen van incidenten die gepaard gaan met lastigvallen van en aanvallen en geweld tegen journalisten en activisten afkomstig uit het maatschappelijk middenveld en actief op sociale netwerken in Azerbeidzjan; 2. betreurt ten zeerste de intimidatie, arrestatie, vervolging en veroordeling van onafhankelijke journalisten en politieke activisten op grond van verschillende strafrechtelijke aanklachten; 3. betreurt de arrestatie van ongeveer 200 personen voorafgaand aan en tijdens de protesten tegen de regering op 2 april 2011 in Bakoe; roept de autoriteiten van Azerbeidzjan op vredevolle protesten toe te laten en de vrijheid van vergadering te eerbiedigen, aangezien dit hoekstenen van een open en democratische samenleving zijn; betreurt het fysieke geweld dat wordt gebruikt tegen betogers; 4. roept de autoriteiten van Azerbeidzjan op alle oppositieleden, jonge activisten en bloggers die nog steeds worden vastgehouden na de vreedzame demonstraties van 11 maart en 2 en 17 april 2011 vrij te laten, en eveneens te zorgen voor de vrijlating van de heer Savalan en de heer Hajiyev en de aanklachten tegen hen te laten vallen; roept de regering van Azerbeidzjan op de internationale verdragen die het land heeft geratificeerd na te leven door de vrijheid van meningsuiting te eerbiedigen; 5. dringt er bij de autoriteiten op aan ervoor te zorgen dat alle noodzakelijke voorwaarden zijn vervuld om toe te laten dat de media, met inbegrip van de oppositiemedia, kunnen functioneren, zodat journalisten op een vrije manier hun werk kunnen doen en verslag kunnen uitbrengen zonder enige vorm van druk, en bijzondere aandacht te besteden aan de veiligheid van journalisten; herinnert in deze context aan de belofte die President Ilham Aliyev in 2005 heeft uitgesproken, namelijk dat de rechten van elke journalist door de staat worden beschermd en behoed; 6. uit zijn bezorgdheid over bedreigingen in de gevangenis tegen krantenredacteur Eynulla Fatullayev, de achteruitgang van zijn gezondheidstoestand en de ontzegging van toegang tot medische zorgverlening, en verzoekt om zijn onmiddellijke vrijlating; 7. is bezorgd over de achteruitgang van de mensenrechtensituatie in de Republiek Azerbeidzjan; roept de autoriteiten van Azerbeidzjan op de fundamentele vrijheden die zijn verankerd in het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en andere internationale verdragen waarbij de Republiek Azerbeidzjan partij is te vrijwaren en de toezeggingen in het kader van de OVSE en de Raad van Europa te eerbiedigen; 8. betreurt de recente schriftelijke waarschuwingen met betrekking tot de „beëindiging van activiteiten” die het Azerbeidzjaanse Ministerie van Justitie heeft gezonden naar het Nationaal Democratisch Instituut en het Human Rights House Network en dringt er in dit opzicht bij de Azerbeidzjaanse autoriteiten op aan deze laatste organisatie toe te laten haar activiteiten in het land voort te zetten zonder verdere belemmeringen; 9. roept de Azerbeidzjaanse autoriteiten op een dialoog te onderhouden met leden van organisaties van het maatschappelijk middenveld en al het mogelijke te doen om individuen toe te laten zich op een vrije manier in te zetten voor vredevolle, democratische activiteiten en activisten toe te laten zich vrijelijk te organiseren zonder inmenging van de regering; 10. moedigt de Azerbeidzjaanse autoriteiten aan toe te laten dat vredevolle betogingen worden gehouden op relevante locaties en dringt erop aan zich te onthouden van intimidatie van organisatoren door hen vast te houden en strafrechtelijke en andere aanklachten tegen hen aan te spannen; betreurt dat enkele jonge activisten werden uitgesloten van de Universiteit van Bakoe nadat ze examens hadden gemist terwijl ze door de politie werden vastgehouden naar aanleiding van hun politieke activiteiten; 11. is verheugd over de recente vrijlating van de twee bloggers Adnan Hajizade en Emin Abdullayev (Milli); 12. is van mening dat toegang tot informatie- en communicatietechnologieën, met inbegrip van vrije en ongecensureerde toegang tot internet, van essentieel belang is voor de ontwikkeling van de democratie en de rechtsstaat en een middel is om uitwisselingen en communicatie tussen Azerbeidzjanen en de EU te bevorderen; 13. verzoekt de Azerbeidzjaanse autoriteiten de tekortkomingen die werden geïdentificeerd in het definitief verslag van de OVSE/het ODIHR over de parlementsverkiezingen aan te pakken en verwacht verdere samenwerking met de Commissie van Venetië om ervoor te zorgen dat de verkiezingswetgeving van Azerbeidzjan volledig in overeenstemming is met de internationale normen en standaarden; 14. verzoekt om nieuwe inspanningen van Azerbeidzjan om het ENP-actieplan in het laatste loopjaar ervan volledig uit te voeren en verzoekt de Commissie Azerbeidzjan hierbij te helpen; 15. is ingenomen met de instelling van nieuwe subcommissies van de samenwerkingscommissie EU/Azerbeidzjan, waardoor het institutioneel kader zal worden versterkt waarbinnen kan worden gesproken over recht, vrijheid en veiligheid, over eerbiediging van de mensenrechten en de democratie; 16. is verheugd over de bijdrage van Azerbeidzjan aan het oostelijk partnerschap en de deelname van de delegatie van de Milli Majlis aan de openingszitting van de Parlementaire Vergadering Euronest; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter van de Commissie, de Raad, de Commissie, de president, de regering en het parlement van Azerbeidzjan en de OVSE/het ODIHR. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over de situatie in Belarus, met name die van 10 maart 2011 (1) , 20 januari 2011 (2) en 17 december 2009 (3) , – gezien de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, Catherine Ashton, van 18 februari 2011 over de schuldigverklaring en veroordeling van een vertegenwoordiger van de Belarussische oppositie, en gezien de verklaring van haar woordvoerder van 10 april 2011 over de onderdrukking van de onafhankelijke media in Belarus, – gezien Besluit 2011/69/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 houdende wijziging van Besluit 2010/639/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus, – gezien het eindverslag over de presidentsverkiezingen in Belarus van het Bureau voor democratische instellingen en mensenrechten van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE/ODIHR) en de parlementaire vergadering van de OVSE (OVSE-PV) van 22 februari 2011, – gezien artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de presidentskandidaten Ales Mikhalevich, Uladzimir Nyaklyaeu, Vital Rymasheuski, Andrey Sannikau, Mikalay Statkevich en Dimitrji Uss, alsmede hun campagneleiders, in het bijzonder Pavel Seviarynets, Vladimir Kobets en Sergey Martselev, momenteel hun rechtszaken afwachten, die kunnen uitmonden in maximaal 15 jaar gevangenisstraf, B. overwegende dat een aantal oppositieleiders, waaronder Anatol Lyabedzka, leider van de oppositiepartij de Verenigde Burgerpartij (AHP), voormalig presidentskandidaten Vital Rymasheuski en Ales Mikhalevich, de hoofdredacteur van een online nieuwssite Natalya Radzina, Andrey Dzmitryeu, de campagneleider voor de presidentskandidaat voor de oppositie Uladzimer Nyaklyaeu, en activist Syarhey Vaznyak van de campagne „Vertel de waarheid!” zijn vrijgelaten uit voorgerechtelijke hechtenis in het detentiecentrum van de KGB en in huisarrest zijn geplaatst terwijl het onderzoek naar hen loopt; overwegende dat Ales Mikhalevich en Natalya Radzina het land zijn uitgevlucht om een rechtszaak te voorkomen, terwijl Dzmitry Bandarenka, een medestander van Andrey Sannikau tijdens een vorige campagne voor de presidentsverkiezingen, voor twee jaar naar een strafkolonie is gestuurd; C. overwegende dat Aliaksandr Atroshchankau, Aliaksandr Malchanau, Dzmitry Novik en Vasil Parfiankou, leden van de campagneteams van de kandidaten van de democratische oppositie Uladzimir Niakliayeu en Andrei Sannikau, Mikita Likhavid, lid van de beweging „Voor de vrijheid”, Ales Kirkevich, Zmister Dashkevich en Eduard Lobau, activisten van het Jongerenfront, Paval Vinahradau, activist voor de campagne „Vertel de waarheid!”, de niet-partijgebonden activist Andrei Pratasienya, historicus Dzmitry Drozd, deelnemer aan de demonstraties Uladzemir Khamichenka en Dzmitry Bandarenka, coördinator van de burgercampagne Europees Belarus, zijn veroordeeld van één tot vier jaar gevangenisstraf in verband met de demonstraties van 19 december 2010, D. overwegende dat er bewijs is dat de politie mensen martelt om ze te dwingen tot de bekentenis dat zij misdaden tegen de staat hebben begaan, onder meer in de zaken Olga Klasowska en Ales Mikhalevic, E. overwegende dat het Belarussische Ministerie van voorlichting op 25 april 2011 een verzoek heeft ingediend bij het economisch hooggerechtshof tot opheffing van de twee onafhankelijke dagbladen „Narodnaya Volia” en „Nasha Niva”, F. overwegende dat Andrzej Poczobut, journalist van de televisiezender Belsat en het dagblad Gazeta Wyborcza, is gearresteerd en de kans loopt te worden veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf wegens „belediging van de president” in recentelijk door hem gepubliceerde artikelen, overwegende dat dhr. Poczobut door Amnesty International wordt erkend als gewetensgevangene; overwegende dat Iryna Khalip, de vrouw van Andrey Sannikau, ook is gearresteerd en wordt beschuldigd in verband met de demonstraties; overwegende dat zij momenteel onder huisarrest staat en geen contact mag opnemen met haar man, G. overwegende dat de onderdrukking van leden van de democratische oppositie, de vrije media, activisten uit het maatschappelijk middenveld en mensenrechtenactivisten is verergerd, ondanks herhaalde oproepen van de internationale gemeenschap om hier onmiddellijk mee te stoppen; overwegende dat deze situatie een ernstige schending inhoudt van een groot aantal internationale verplichtingen van Belarus, 1. veroordeelt met klem alle veroordelingen op basis van de aanklacht van deelname aan „massale onlusten” en beschouwt ze als willekeurig en politiek gemotiveerd; benadrukt dat is gemeld dat de autoriteiten hebben nagelaten de schuld van de verdachten aan te tonen, dat de rechtszaken achter gesloten deuren plaatsvonden, dat het de verdachten niet was toegestaan getuigen op te roepen of privé en geregeld onderhoud te hebben met hun juridische vertegenwoordigers, dat de advocaten van de verdachten diverse malen zijn gewaarschuwd door het Ministerie van Justitie en dat sommigen van hen uit de orde van advocaten zijn geroyeerd; is daarom van mening dat de rechtszaken niet op onpartijdige wijze zijn gevoerd; 2. beschouwt alle aanklachten tegen de presidentskandidaten Vladimir Neklyayev, Vitaly Rymashevsky, Nikolai Statkevich, Dmitry Uss en Andrei Sannikov als onwettig en ontoelaatbaar; roept op tot vrijspraak van de kandidaten en verzoekt om hen vrij te stellen van verdere vervolging; veroordeelt in dit verband het gebrek aan eerbiediging van de fundamentele rechten van vrijheid van vergadering en meningsuiting door de Belarussische autoriteiten en roept op tot de ogenblikkelijke en onvoorwaardelijke vrijlating van alle demonstranten die nog in hechtenis zijn en tot het intrekken van alle aanklachten tegen hen; 3. spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over de slechter wordende situatie van de mensenrechtenactivisten in Belarus; veroordeelt met klem de recente beschuldigingen tegen onder meer Ales Bialiatski, president van het centrum voor de mensenrechten „Viasna” door de president van Belarus en verschillende journalisten van media in staatseigendom die in hun commentaren over de bomaanslag in de metro van Minsk beweerden dat „een vijfde colonne in het land” aanwezig was; 4. spreekt zijn afkeuring uit over het aanhoudende klimaat van angst en intimidatie van politieke tegenstanders in Belarus en over de voortdurende vervolging van leden van de oppositie sinds de presidentsverkiezingen van december 2010; 5. dringt er bij de Belarussische autoriteiten op aan een einde te maken aan de belemmeringen van de vrijheid van verkeer van de Oekraïense burgers Marina Tsapok, Maxim Kitsyuk en de Russische burger Andrey Yurov, vertegenwoordigers van het Committee on International Control over the Human Rights Situation in Belarus, die de toegang tot Belarus is ontzegd, alsmede van Alik Mnatsnakyan en Viktoria Gromova, Russische mensenrechtenactivisten, die op 4 mei 2011 zijn gearresteerd in het kantoor van het mensenrechtencentrum „Viasna” en kort daarop Belarus zijn uitgezet en voor twee jaar zijn verbannen; veroordeelt in dit verband alle tegen mensenrechtenactivisten gerichte acties door de Belarussische autoriteiten; 6. spreekt zijn afkeuring uit over het systematisch lastigvallen en intimideren, alsmede van het uitoefenen van steeds sterkere druk op de onafhankelijke journalisten en media in Belarus; dringt er bij de Belarussische autoriteiten in dit verband op aan de procedure tot opheffing van de weekbladen „Narodnaya Volia” en „Nasha Niva” stop te zetten, af te zien van het beperken van de toegang tot twee onafhankelijke websites, te weten „Karta ”97' en „Bielorusskij Partizan”, hetgeen een ernstige inperking zou inhouden van het pluralisme van de media in Belarus, en om Andrzej Poczobut vrij te laten en alle aanklachten tegen hem in te trekken; 7. veroordeelt het feit dat geen onafhankelijk onderzoek is uitgevoerd naar het gebruik van bruut geweld door de politie en de KGB-diensten tegen demonstranten op de dag van de verkiezingen, met name omdat Belarus het verzoek van 14 lidstaten van de EU tot het toelaten van een onderzoeksmissie onder auspiciën van de OVSE om de massale onderdrukking van de oppositie in de nasleep van de verkiezingen van december 2010 te onderzoeken heeft afgewezen; verwelkomt het tussentijds verslag van Neil Jarman, speciaal rapporteur van de Committee on International Control over the Human Rights Situation in Belarus, en is ontzet over het feit dat mensenrechtenactivisten uit verschillende OVSE-landen opnieuw in Minsk opgesloten hebben gezeten; 8. roept de Commissie, de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger van de EU en andere partnerlanden van de EU op tot het uitbreiden van de restrictieve maatregen tegen het Belarussische regime, waaronder de invoering van gerichte economische sancties, met name tegen overheidsbedrijven; 9. benadrukt dat, gezien de voortdurende, ongekende onderdrukking van de oppositie, de EU moet zoeken naar een nieuwe manier om het maatschappelijk middenveld in Belarus te helpen bij het proces van bewustmaking van het publiek, het voorkomen van de totale versnippering van de politieke oppositie en het blijven bieden van een politiek alternatief voor het regime Lukashenko; roept op tot het blijven verlenen en verhogen van de EU-steun aan de democratische oppositiepartijen, organisaties van het maatschappelijk middenveld en onafhankelijke mediakanalen, bijvoorbeeld door middel van het Europees instrument voor democratie en mensenrechten; 10. benadrukt dat mogelijke betrekkingen van de EU met Belarus afhankelijk zullen zijn van strenge voorwaarden en van een toezegging door Belarus de mensenrechten en de rechtsstaat te zullen eerbiedigen, zoals geformuleerd in de gezamenlijke verklaring van de top van Praag betreffende het oostelijk partnerschap van 7 mei 2009, mede ondertekend door de Belarussische regering; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de Parlementaire Vergaderingen van de OVSE en de Raad van Europa en het parlement en de regering van Belarus. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 123 van zijn Reglement, A. overwegende dat de uitvoering en de handhaving van de EU-afvalwetgeving te wensen overlaat, B. overwegende dat het gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid en milieubewustzijn in veel lidstaten een probleem blijft, C. overwegende dat er in het kader van „Let's do it!” nationale burgerinitiatieven hebben plaatsgevonden die sinds 2008 geleid hebben tot een enorme deelname van burgers in Estland, Letland, Litouwen, Portugal, Slovenië en Roemenië en die concrete resultaten hebben gehad zoals het in kaart brengen en verwijderen van illegaal gedumpt afval, 1. is van mening dat „Let's do it world!” een vrijwilligersactie is waarbij alle landen van Europa worden uitgenodigd om mee te doen aan de grootste schoonmaakactie ooit in hun land op één dag in 2012; 2. verzoekt politici om initiatieven actief te promoten en burgers om zich aan te sluiten bij de actie; 3. is van mening dat dit effectieve instrument op grote schaal gepromoot zou moeten worden om het bewustzijn en verantwoordelijkheidsgevoel ten aanzien van afvalbeheer te vergroten en een zo hoog mogelijk recyclingspercentage te behalen; 4. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om dit initiatief te steunen en tevens een website op te zetten waarop data gepubliceerd worden over nationale afvalregisters en kaarten met locaties van illegale stortplaatsen; 5. verzoekt de lidstaten aanvullende inspanningen te leveren om de bestaande EU-afvalwetgeving in hun landen uit te voeren en te handhaven; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars (1) , te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de 27 lidstaten.