(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8975/3/2000 - C5-0521/2000 (1) ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan de Raad( COM(1986) 768 (3) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1989) 394 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0019/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 186 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2, en de artikelen 42 en 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0217/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0026/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of het door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verzoek van de Europese Raad van Edinburgh van 1992 aan de Commissie betreffende de vereenvoudiging en de coördinatie van de geldende communautaire wetgeving, - gezien het voorstel van de Commissie uit 1998 betreffende de herziening van Verordening (EEG) nr. 1408/71, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 1999 betreffende de juridische status van onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven, - gezien het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en verordening (EEG) nr. 1612/68 met het oog op de rationalisatie en modernisering van bestaande bepalingen in verband met de huisvesting van werknemers uit derde landen, - gezien de stand van zaken van de werkzaamheden binnen de Raad betreffende het voorstel tot modernisering en vereenvoudiging van de bestaande Verordening (EEG) nr. 1408/71 inzake de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen voor loontrekkenden en andere categorieën die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, - gezien zijn resolutie van 17 januari 2001 over de situatie van grensarbeiders (1) , A. overwegende dat een ieder die binnen de Europese Unie het recht op vrij verkeer uitoefent, beschermd dient te worden door een systeem van sociale zekerheid, B. overwegende dat de interne markt pas voltooid is als behalve het vrij verkeer van goederen, diensten en kapitaal ook het vrij verkeer van personen is gewaarborgd, C. overwegende dat voor een soepele werking van de arbeidsmarkt een gecoördineerd optreden nodig is ter bescherming van personen die van het vrij verkeer gebruik willen maken, D. overwegende dat het wegnemen van bestaande barrières een aanmoediging vormt voor het uitoefenen van een beroep in een andere lidstaat, en dat dit vooral de arbeidsmarkt in grensstreken ten goede komt, E. overwegende dat het bij een onderwerp dat het Europa van de burger aangaat, onvermijdelijk is dat de gekozen rechtsgrondslag een intensieve betrokkenheid mogelijk maakt van het Parlement dat door de burgers van de Unie is gekozen, 1. dringt er bij de Raad op aan de artikelen 42 en 308 van het EG-Verdrag te erkennen als rechtsgrondslag voor de vereenvoudiging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de uitbreiding daarvan tot onderdanen van derde landen, zodat de burgers van de Unie via het Parlement de gelegenheid wordt geboden zich intensief bezig te houden met de opstelling van wetgeving die hen betreft; 2. verzoekt de Raad alles in het werk te stellen om zo spoedig mogelijk een gemeenschappelijk standpunt te kunnen formuleren over het voorstel van de Commissie betreffende de uitbreiding van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot onderdanen van derde landen die legaal in de Europese Unie verblijven; 3. betreurt het dat de Raad er tot dusverre niet in is geslaagd een ingrijpende hervorming van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot stand te brengen, terwijl deze verordening een van de hoekstenen van het Europa van de burger is; 4. wijst erop dat het Parlement zich niet over verdere wijziging ter bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 zal buigen als het gaat om wijzigingen van de nationale en wettelijke voorschriften, zolang de Raad zijn voornemen tot vereenvoudiging en wijziging van deze verordening niet heeft uitgevoerd; 5. verlangt derhalve dat de Raad de studie van de resterende hoofdstukken van het voorstel bespoedigt om zo snel mogelijk tot een definitief voorstel te komen; 6. herinnert er in dit verband aan dat volgens de verdragen het Parlement via de medebeslissingsprocedure bij deze wetgevende werkzaamheden wordt betrokken; 7. verwacht dat de Raad en de Commissie zich actief zullen bezighouden met het wegnemen van belemmeringen op het terrein van sociale zekerheid en belastingen waarmee grensarbeiders te maken hebben, en dit met name in het perspectief van de uitbreiding; herinnert in dit verband aan de onderdelen van zijn reeds genoemde resolutie van 17 januari 2001; 8. dringt er bij de Commissie op aan een onderzoek in te stellen naar de gevolgen van de uitbreiding op de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en het Parlement van haar conclusies op de hoogte te stellen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en aan de sociale partners op Europees niveau. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2000) 739 ), - gelet op artikel 44, lid 1, artikel 47, lid 2, laatste zin, de artikelen 55, 56 t/m 59, 71 en 80, lid 2 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0698/2000 ), - gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0036/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de vaststelling van het standpunt van de Gemeenschap; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Verenigde Mexicaanse Staten. Dit initiatief wordt verworpen: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Franse Republiek (10675/2000 (1) ), - gelet op artikel 61, sub a) en artikel 63, sub 3 b) van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67 van het EG-Verdrag (C5-0427/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0315/2000 ), 1. verwerpt het initiatief van de Franse Republiek; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie evenals de regering van de Franse Republiek. Dit initiatief wordt verworpen: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Franse Republiek (10676/2000 (1) ), - gelet op artikel 34, lid 2, sub b) en de artikelen 29 en 31, sub e) van het EU-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag (C5-0426/2000 ), - gelet op de artikelen 67 en 106 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0315/2000 ), 1. verwerpt het initiatief van de Franse Republiek; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie evenals de regering van de Franse Republiek. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 492 ), - geraadpleegd door de Raad (C5-0048/2000 ) (1) , - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0022/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 492 ), - geraadpleegd door de Raad (C5-0049/2000 ) (1) , - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0022/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 623 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig 37 van het EG-Verdrag (C5-0533/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0035/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar de artikelen 127 en 136 van het EG-Verdrag, - onder verwijzing naar richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van Europese ondernemingsraden (1) , - onder verwijzing naar richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende collectief ontslag (2) (geconsolideerde versie van de richtlijnen 75/129/EEG en 92/56/EEG ), - onder verwijzing naar de conclusies van de speciale bijeenkomst van de Europese Raad op 23 en 24 maart 2000 in Lissabon en de desbetreffende resoluties van het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn advies van 14 april 1999 inzake het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot instelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap ( COM(1998) 612 - C4-0706/1998 - 1998/0315(SYN) ) (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 november 1997 over het eindverslag van de deskundigengroep "European Systems of Worker Involvement” (verslag-Davignon) (C4-0455/1997 ) (4) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 28 oktober 1999 (5) en 17 februari 2000 (6) over de herstructurering van ondernemingen in Europa, A. overwegende dat de Europese Raad van Nice het onverbrekelijk verband heeft bevestigd tussen economische prestaties en sociale vooruitgang, B. overwegende dat ondernemingen een zo groot mogelijke mate van vrijheid moeten genieten om bedrijfsbesluiten te nemen die de commerciële groei van de onderneming veiligstellen en daarmee bijdragen tot de aanpak van het probleem van structurele langdurige werkloosheid in Europa, waarbij zij ten volle rekening moeten houden met de gevolgen van hun besluiten, C. overwegende dat in de in Nice overeengekomen Europese Sociale Agenda wordt benadrukt dat het nodig is de werknemers meer te betrekken bij veranderingen en zekerheid voor de werknemers te combineren met flexibiliteit voor de onderneming in een context van toenemende onderlinge afhankelijkheid van de Europese economieën en van veranderingen in de arbeidsomgeving en de arbeidsrelaties, D. overwegende dat meerdere grote ondernemingen, zowel in de sector nieuwe technologieën zoals telecommunicatie als in meer traditionele sectoren zoals voeding, staal, textiel, chemie en autoconstructie, de afgelopen maanden ingrijpende herstructureringen hebben ondergaan die hebben geleid tot het verlies van duizenden banen in de EU, E. overwegende dat dergelijke herstructureringen vaak de grootste werkgever in een bepaalde regio treffen, waardoor het banenverlies niet alleen gevolgen heeft voor elke betrokken werknemer maar ook voor de sociale en economische samenhang van geheel de provincie of regio, F. overwegende dat de richtlijn betreffende collectief ontslag bepaalt dat wanneer een werkgever overweegt tot collectief ontslag over te gaan, hij verplicht is de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen om tot een akkoord te komen, G. overwegende dat de richtlijn betreffende de Europese ondernemingsraden procedures vastlegt voor de informatie en raadpleging van werknemers in ondernemingen die in meer dan één lidstaat actief zijn, H. overwegende dat veel recente herstructureringen van ondernemingen hebben plaatsgevonden zonder informatie of raadpleging van de werknemers of zonder enige oproep om te zoeken naar alternatieven die de nadelige sociale gevolgen van de herstructurering hadden kunnen milderen, I. overwegende dat de betrokken ondernemingen in sommige gevallen overheidssteun, fiscale voordelen of communautaire middelen hebben ontvangen om de werkgelegenheid in welbepaalde regio's of sectoren te stimuleren, 1. verzoekt de Commissie wanneer nodig na te gaan of ondernemingen of groepen ondernemingen hebben gehandeld in overeenstemming met richtlijn 98/59/EG en richtlijn 94/45/EG; 2. verzoekt de Commissie en de lidstaten industriële herstructurering en de sociale gevolgen daarvan op een meer proactieve wijze te benaderen, om te voorkomen dat schadelijke gevolgen optreden voor de werkgelegenheid en de arbeidsomstandigheden, de sociale en economische samenhang of de concurrentiepositie van de industrie in de Gemeenschap; 3. acht het noodzakelijk om voorafgaande aan de herstructureringen met de bedrijven, sectoren en regio's een permanente dialoog te voeren; 4. is verheugd over de rol van het voorgestelde Europees waarnemingscentrum voor industriële veranderingen binnen de Stichting in Dublin, dat de werkgevers en de werknemers nieuwe mogelijkheden kan bieden om in concrete gevallen van herstructurering in sociaal opzicht duurzame oplossingen voor te stellen; 5. betreurt dat bij veel recente herstructureringen van ondernemingen de bestaande communautaire bepalingen op het gebied van collectief ontslag, overbrenging van ondernemingen en informatie en raadpleging van werknemers in Europese ondernemingsraden blijkbaar niet volledig zijn nageleefd, en verzoekt de bevoegde autoriteiten elk afzonderlijk geval grondig te onderzoeken; 6. is van mening dat het huidige klimaat van industriële veranderingen een herziening en bijwerking van de bestaande wetgeving noodzakelijk maakt en verzoekt daarom: 7. verzoekt de Commissie en de Europese sociale partners tot overeenstemming te komen over de invoering door grote Europese ondernemingen van een jaarlijks "bedrijfsaanpassingsrapport” over de werkgelegenheid en de arbeidsvoorwaarden, dat in samenwerking met de werknemersvertegenwoordigers wordt opgesteld; 8. is van mening dat alle communautaire bepalingen tot vaststelling van praktische regelingen om de werknemers te informeren en te raadplegen, ervoor moeten zorgen dat deze informatie en raadpleging tijdens de planningfase van elke voorgestelde herstructurering plaatsvinden zodat deze stap een nuttig effect heeft en de besluitvorming kan beïnvloeden; 9. herhaalt zijn in eerste lezing goedgekeurde standpunt over de kaderrichtlijn betreffende de informatie en raadpleging van werknemers, met name dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat wanneer een besluit ernstige negatieve gevolgen voor de werknemers met zich brengt, de definitieve besluitvorming op verzoek van de werknemersvertegenwoordigers voor een passende periode wordt uitgesteld om het overleg te kunnen voortzetten en wegen te vinden om deze negatieve gevolgen te voorkomen of te beperken, en verzoekt de lidstaten deze regel toe te passen bij de uitvoering van communautaire bepalingen op het gebied van informatie en raadpleging van werknemers; 10. wijst erop dat artikel 127 van het EG-Verdrag, dat stelt dat bij het bepalen en uitvoeren van het beleid en de activiteiten van de Gemeenschap wordt rekening gehouden met de doelstelling van een hoog werkgelegenheidsniveau, tevens geldt voor het mededingingsbeleid en is verheugd over de verklaring van de Commissie in het Europees Parlement dat zij hiermee in haar interne procedures sterker rekening zal houden wanneer zij fusies tussen in de lidstaten gevestigde ondernemingen goedkeurt; 11. herhaalt zijn oproep dat met de verstrekking van communautaire en nationale steun voor ondernemingen de doelen van een langdurige waarborging van de werkgelegenheid bij de begunstigde ondernemingen alsmede regionale ontwikkeling moeten worden nagestreefd; verlangt dat ondernemingen bij niet-nakoming van de opgelegde voorwaarden verplicht kunnen worden tot terugbetaling van de steungelden; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de sociale partners. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 266 en 267 van het EG-Verdrag inzake de oprichting van de Europese Investeringsbank en het protocol bij het Verdrag waarin de statuten van de bank zijn opgenomen, - gezien het 42e jaarverslag (1999) van de EIB, - gezien de verslagen van de interne evaluatie-eenheid van de EIB, - gezien het initiatiefadvies van het Economisch en Sociaal Comité over de rol van de EIB in het Europese regionaal beleid (CES 1001-2000), - gezien de conclusies van de Europese Raden van Dublin (1998), Keulen (1999), Helsinki (1999) en Lissabon (2000), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 (1) over de aanbeveling van de Commissie inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap (opgesteld overeenkomstig artikel 99, lid 2 van het EG-Verdrag) ( COM(2000) 214 - C5-0218/2000 - 2000/2119(COS) ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 oktober 2000 (2) over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: "Risicokapitaal: uitvoering van het actieplan - voorstellen voor verdere vooruitgang” ( COM(1999) 493 - C5-0320/1999 - 1999/2208(COS) ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 (3) over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement inzake het beleid en de maatregelen van de EU om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen: naar een Europees programma inzake klimaatverandering ( COM(2000) 88 - C5-0192/2000 - 2000/2103(COS) ), - gezien de redevoering van president MAYSTADT tot de Commissie begrotingscontrole op 10 juli 2000; - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0023/2001 ), A. overwegende dat de EIB bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is opgericht als primair financieringsinstrument om haar doelstellingen te verwezenlijken en dat deze taak door de Europese Unie is versterkt, B. overwegende dat de bijdrage van de EIB aan de doelstellingen van de Unie is bevestigd door de Europese Raden van Helsinki, Berlijn en Keulen (1999), alsmede die van Lissabon (2000), C. overwegende dat in 1999 179.1 miljard uitstond aan kredieten uit eigen middelen en garanties, D. overwegende dat de verstrekte leningen in 1999 gestegen zijn met 8% ten opzichte van het voorgaande jaar en 31,8 miljard EUR bedragen, waarvan 27,8 in de landen van de Unie (87%); 2,4 in de kandidaat-lidstaten (met inbegrip van Cyprus, maar zonder Turkije); 0,8 in de landen van het euromediterrane partnerschap (zonder Cyprus); 0,3% in de ACS-landen; 0,46% in de overige landen van de Derde Wereld en 0,06% in de Balkanstaten; het betreft in totaal 120 landen, E. overwegende dat de activiteiten buiten de Unie hoofdzakelijk in opdracht gebeuren van de Unie en de lidstaten; dat de hoofdlijnen van haar actie gericht zijn op de integratie van het "communautaire acquis” in de kandidaatlidstaten door vernieuwing van de pre-toetredingsfaciliteit, steun voor en ontwikkeling en privatisering van de productieve sector en grotere steun aan het lokale bankwezen, F. overwegende dat de EIB dus hoofdzakelijk in de EU werkzaam is; overwegende dat zij een belangrijke rol speelt bij de ontwikkeling en financiering van een Europees investeringsbeleid, G. overwegende dat de EIB zowel in de Unie als in de kandidaat-lidstaten moet toezien op de naleving van het acquis communautaire, waarbij zij echter hoofdzakelijk op eigen initiatief opereert met haar eigen middelen of de middelen die zij op de markt vergaart, H. overwegende dat de EIB in de overige landen opereert onder mandaat van de Commissie en dat zij de fondsen van de begroting van de Unie of waarvoor de Unie zich garant stelt, beheert, I. overwegende dat zij, waar zij zonder mandaat opereert, op de kapitaalmarkt het belangrijke voordeel geniet van een AAA-rating en het feit dat de Unie zich garant kan stellen, J. overwegende dat de Unie bovendien maar uitsluitend en alleen voor milieu-investeringen in het kader van het euromediterrane partnerschap, een rentesubsidie toekent van 3%, K. overwegende dat de Raad van bewind in januari 1999 een activiteitenplan heeft goedgekeurd voor de periode 1999/2000; dat in dit activiteitenplan drie doelstellingen absolute prioriteit krijgen (bevordering van regionale ontwikkeling en cohesie van de Unie, menselijk kapitaal (gezondheidszorg en onderwijs) en verstrekking van risicokapitaal aan het MKB) en twee doelstellingen hoge prioriteit (de trans-Europese netwerken en het milieu en nauwe samenwerking met het bankwezen), L. overwegende dat het activiteitenplan voorschrijft dat de financieringsbesluiten genomen worden op basis van drie pijlers (samenhang tussen iedere operatie en de prioritaire doelstellingen van de Unie, kwaliteit en gefundeerdheid van het investeringsproject en het specifieke financiële belang van een beroep op middelen van de EIB), M. overwegende dat de Europese Unie zich ten doel gesteld heeft de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te worden en dat dit impliceert dat er aanzienlijke publieke en particuliere investeringen worden gedaan, alsmede investeringen in techniek, menselijk kapitaal en milieu; dat het Europees Parlement heeft gewezen op het bijzondere belang van de financiering van het MKB uit de eigen middelen van de EIB en de verstrekking van risicokapitaal, N. overwegende dat de Europese Unie ook doelen heeft vastgesteld voor de terugdringing van het broeikaseffect, die over acht jaar een bindend karakter zullen krijgen; overwegende dat het Europees Parlement al heeft voorspeld dat deze doelen naar alle waarschijnlijkheid niet zullen worden gehaald, in verband met het huidige groeipercentage en de hoge CO2-uitstoot, O. overwegende dat de EIB-interventie het primaire instrument is waarover de EU beschikt om investeringen te doen op onder andere de drie onder M genoemde aangegeven gebieden, P. overwegende dat de belangrijke positie die de EIB binnen de instellingen van de Unie inneemt, het kredietvolume dat zij beheert -waarvan een deel afkomstig is uit de begroting van de Unie-, en de impact van deze operaties voor de economische, regionale en sociale samenhang alsmede voor het milieu, rechtvaardigen dat er een streng toezicht wordt uitgeoefend door de instellingen van de Unie, met name de Europese Rekenkamer en OLAF, Q. overwegende dat de EIB zich erop beroept dat de klassieke methodes van interne en externe controle op haar als financiële instelling van toepassing zijn, met name van haar comité ter controle van de boekhouding ( Audit Committee) ; dat wanneer zij communautaire middelen beheert (kredieten waarvoor haar een mandaat verleend is en gesubsidieerde kredieten), zij uiteraard onder het toezicht valt van de Rekenkamer; dat haar president desalniettemin reeds in november 1999 het Parlement, de Raad en de Commissie heeft medegedeeld dat hij ter beschikking staat voor samenwerking met OLAF; dat momenteel gewacht wordt op het oordeel van het Europees Hof van Justitie waarin nauwkeurig wordt aangegeven welke activiteiten van de EIB ambtshalve onder de bevoegdheid van OLAF vallen, R. overwegende dat de NGO's die verenigd zijn in het CEE Bankwatch Network alarm hebben geslagen over de ondoorzichtigheid van de toelichting bij de projecten die gesteund worden door de EIB, over de afwezigheid van een publiek debat over de evaluatie van deze projecten, ex-ante en ex-post , en dat zij van mening zijn dat de EIB onvoldoende bereid is en over onvoldoende personeel beschikt om de economische, ecologische en sociale impact van haar projecten te beoordelen; overwegende dat dit laatste punt van kritiek bevestigd wordt door de recente publicatie van de eerste verslagen van de interne evaluatie-eenheid ( Ex-post Evaluation Unit ) van de EIB, waarin benadrukt wordt dat het merendeel van de bestudeerde projecten niet vergezeld gaat van impactstudies en toelichtingen, en nog minder van ex-post -evaluaties van de behaalde resultaten; dat wanneer dit wel geschiedt er te vaak blijkt dat er geen positieve effecten zijn van de uitgevoerde projecten; dat er in de toelichting zelden expliciet rekening gehouden wordt met de prioritaire doelstellingen van de Unie; dat er voor een groot aantal door de EIB geselecteerde projecten ongetwijfeld een ander financieringsinstrument gevonden had kunnen worden; dat, kortom, de “drie pijlers” van het Activiteitenplan amper worden gerespecteerd, S. overwegende dat de activiteiten van de EIB een positief effect beogen op de doelstellingen van de EU voor groei en werkgelegenheid ingepast in het Luxemburg proces; vaststellende dat er weinig gegevens beschikbaar zin om die effecten grondig te evalueren om daaruit conclusies te trekken voor toekomstig beleid; zich derhalve afvragend of in de Raad van Gouverneurs, de Raad van Bewind, de Directie en het overige management van de bank voldoende deskundigheid aanwezig is met betrekking tot de effectiviteit van het werkgelegenheidsbeleid; T. overwegende dat er ook steeds meer bezorgdheid geuit wordt over de totale kredieten en de investeringen van het EIF, die worden verspreid over tienduizenden kleine projecten, waarop de EIB antwoordt dat het de taak van de banken en het Investeringsfonds is om verslag uit te brengen over de mate waarin de financiële projecten zijn afgestemd op de doelstellingen van de Unie; 1. feliciteert de EIB met haar steeds meer aan belang winnende bijdrage aan de inspanningen van de Europese Unie voor groei, volledige werkgelegenheid, interregionale en sociale cohesie die zich nu ook uitstrekt tot de kandidaat-lidstaten; 2. is verheugd over de oprichting van de Balkan task force in juni 1999; stelt voor dat de EIB met de kandidaat-lidstaten en met de Balkan-staten onderhandelt over een strategisch investeringsplan waardoor de verschillende projecten geïntegreerd kunnen worden in een totaalconcept en er rekening gehouden kan worden met de wederzijdse verplichtingen van de EU en het land in kwestie; 3. is een warm voorstander van het activiteitenplan 1999-2000, de drie prioriteiten en de drie pijlers; vindt dat het EIB meer prioriteit kan toekennen aan de milieueisen, zoals die zijn gesteld in het verdrag van Kyoto; 4. verzoekt de EIB om diepgaander onderzoek te verrichten naar de werkelijke bijdrage van de EU en EIB investeringen aan de regionale en ecologische ontwikkeling; 5. moedigt de EIB aan voorrang te verlenen aan de financiering van trans-Europese Netwerken, die een essentieel onderdeel vormen voor de ontwikkeling van een markteconomie waarin sociale cohesie centraal staat; moedigt de EIB aan meer te investeren in hernieuwbare energiebronnen en bij de selectie van projecten vooral te letten op de terugdringing van het broeikaseffect; 6. verzoekt de lidstaten en de geassocieerde landen begin af aan rekening te houden met de doelstellingen van de Unie en de EIB reeds bij de eerste fase van een project te betrekken; verzoekt de Commissie en de Raad om het rentesubsidiemechanisme dat de EIB ter beschikking staat snel uit te breiden (in eerste instantie voor de kandidaat-lidstaten en vervolgens voor de EU) tot alle vervoersprojecten (met name het vervoer per spoor en over water), en hernieuwbare energieprojecten wanneer deze bijdragen tot naleving van de Kyoto-verplichtingen; stelt voor dat de EIB en de Commissie met de ECB nagaan hoe de investeringen die in verband met de Kyoto-criteria noodzakelijk zijn tegen uitzonderlijk lage rentes kunnen worden geherfinancierd; 7. verzoekt om meer coördinatie met de EBWO bij projecten in kandidaat-lidstaten en andere Oost-Europese landen, met het oog op harmonisering van beoordelingsprocedures, milieu-effectcriteria en sociaal beleid; 8. verzoekt de EIB zich in haar bijdrage tot werkgelegenheid en nieuwe technologieën te concentreren op de financiering van infrastructuren (informatiesnelwegen) en opleidingen; 9. verzoekt het EIB om er voor te zorgen dat er voldoende risicokapitaal aanwezig is voor het MKB uit alle sectoren die problemen hebben om risicokapitaal via de beurs aan te trekken; 10. verzoekt de EIB en het EIF vooral ook aandacht te besteden aan de sector van de “sociale economie” en de investeringen die noodzakelijk zijn voor de ontwikkeling van “services de proximité”, die bij een toenemende behoefte aan diensten van derden bij zorg- en huishoudelijke taken van groot belang zijn voor een optimale arbeidsparticipatiegraad; 11. is van mening dat de communautaire middelen die de EIB ter beschikking gesteld worden door de Europese Rekenkamer gecontroleerd dienen te worden op de doelmatigheid en rechtmatigheid van de uitgaven; verzoekt de EIB, de Commissie en de Rekenkamer nauw samen te werken wanneer het gaat om communautaire middelen; is van opvatting dat de EIB, als bancaire instelling, onderworpen dient te zijn aan passend prudentieel bancair toezicht en aan dezelfde prudentiële regels als normale handelsbanken; is verheugd over de bereidheid van de president van de EIB om samen te werken met OLAF; 12. is verheugd over de aankondiging van de EIB om steeds meer informatie te verstrekken; feliciteert de EIB met de publicatie van de verslagen van haar evaluatie-eenheid en verzoekt de EIB deze op haar website te plaatsen; verzoekt de EIB zich te laten inspireren door de best practices van de internationale financiële instellingen (Wereldbank, BERD) in hun betrekkingen met de NGO's, zowel in de aanloop naar de projecten die zij financieren als na afloop, en om de NGO's meer te betrekken bij het publieke debat over de technische opties, alsmede bij de evaluatie op middellange termijn van de behaalde resultaten; 13. verzoekt de EIB haar projectevaluatieteam te versterken en daaraan een afdeling toe te voegen die zich bezighoudt met milieu-effectbeoordelingen en de beoordeling van projecten gedurende hun beoordelings- en uitvoeringsfase, teneinde te waarborgen dat de lokale wetgeving wordt nageleefd en voordelen voor het milieu worden bevorderd; 14. erkent dat de flexibiliteit en de ruimte van het EIF om initiatieven te nemen alleen maar kunnen toenemen wanneer de onderlinge banden tussen EIB en EIF worden gewijzigd; verzoekt echter de EIB en het EIF hun controle op het gebruik van de totale kredieten en de geïnvesteerde eigen middelen te verscherpen om beter te beoordelen of zij in overeenstemming zijn met de “prioriteiten” en de “pijlers” van het Activiteitenplan; stelt in dat verband voor om gebruik te maken van de methodes voor gedelegeerde certificering en evaluatie; 15. geeft de EIB in overweging om binnen de toezichts- en managementstructuren ruimte te maken voor meer deskundigheid en inbreng vanuit arbeidsmarkt- en werkgelegenheidsinvalshoek; dit ten eerste door de lidstaten te vragen hierop te letten bij de invulling van vacatures en ten tweede door zich actief te laten adviseren door organisaties van sociale partners en de civil society; 16. verzoekt de EIB, als instelling van de Europese Unie en ondersteuner van communautaire beleid, alsmede de lidstaten om mannen en vrouwen in gelijke mate te benoemen en tewerk te stellen in alle EIB-organen en stafafdelingen; 17. betreurt dat het overgrote deel van de informatie op de website van het EIB alleen in de Engelse en de Franse taal toegankelijk is; vestigt de aandacht op het feit dat niet alle potentiële cliënten, met name zij die actief zijn in het midden- en kleinbedrijf, deze talen machtig zijn; verzoekt de EIB dit aan te passen en alle informatie op de website in alle officiële talen van de Europese unie aan te bieden; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de EIB en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de conclusies van de buitengewone Europese Raad in Lissabon op 23 en 24 maart 2000 betreffende de overgang naar een volledige werkgelegenheid biedende, concurrerende, dynamische, en op groei en versterking van de sociale samenhang gebaseerde kenniseconomie, - gezien zijn resolutie van 18 mei 2000 (1) over de aanbeveling van de Commissie inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap, (opgesteld overeenkomstig artikel 99, lid 2 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap ( COM(2000) 214 - C5-0218/2000 - 2000/2119(COS) ) - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0020/2001 ), A. overwegende dat de lidstaten en de instellingen onder meer streven naar een sociale markteconomie waarin ruimte is voor mededinging en optimale toewijzing van de hulpbronnen en die voorziet in een solide basis voor het nieuwe strategische doel van de Unie om de meest dynamische kenniseconomie ter wereld te worden welke in staat is tot duurzame groei met meer en betere banen en grotere sociale samenhang, B. overwegende dat de Commissie mikt op een breed economisch herstel met gunstige groeiperspectieven en een reëel jaarlijks groeipercentage van 3% voor alle landen van de Unie, C. overwegende dat de mundialisering en de snelle ontwikkeling van de nieuwe economie een enorme uitdaging voor de Unie en haar lidstaten vormen en dat zulks zal leiden tot een diepgaande verandering van onze sociaal-economische structuur, D. overwegende dat het in weerwil van de gunstige economische ontwikkelingen van de afgelopen jaren en de goede vooruitzichten voor de toekomst absoluut noodzakelijk is om verder te gaan op de weg van evenwichtige liberalisering en regulering, E. overwegende dat deze aanpak thans brede steun vindt onder zowel de beleidsvormende organen als de economische subjecten in de lidstaten, maar dat deze strategie niet ten koste mag gaan van de Europese sociale verworvenheden en de werkgelegenheid, F. overwegende dat goede openbare dienstverlening op het gebied van bijvoorbeeld gezondheidszorg en onderwijs van vitaal belang is niet alleen voor het welzijn van de burgers, maar ook voor een efficiënt functioneren van de particuliere ondernemingen, G. overwegende dat de Unie ingevolge de in Lissabon genomen besluiten een nieuwe strategische doelstelling heeft vastgesteld die tegen 2010 verwezenlijkt moet worden, namelijk de Europese economie doen uitgroeien tot de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld en tot een economie welke duurzame ontwikkeling, meer sociale samenhang in relatie tot de internationale markten en bijgevolg de schepping van nieuwe arbeidsplaatsen kan waarborgen, 1. staat geheel achter de doelstelling van de Raad om van de EU tegen 2010 de meest dynamische zone in de wereld te maken, en is van mening dat een gecoördineerd streven naar een concurrerender Europa verdergaande evenwichtige liberalisering en regulering vereist, alsook de vaststelling op korte termijn van alle wettelijke en bestuursrechtelijke instrumenten welke de onontbeerlijke hervormingen zullen vergen; 2. is van mening dat statistische indicatoren en benchmarking bruikbare instrumenten kunnen zijn bij het streven naar meer dynamiek in Europa, maar onderstreept dat nieuwe statistieken van weinig nut zijn als landen niet ook bereid zijn om van elkaar te leren; constateert bijvoorbeeld dat die landen welke in Europa qua deregulering en flexibiliteit op de arbeidsmarkt het verst staan, ook de landen zijn waar de werkloosheid fors is afgenomen en de economische groei boven het gemiddelde ligt; 3. wijst er voorts op dat de economische prestaties van de Europese ondernemingen nog steeds ongunstig beïnvloed worden door een overmaat aan regelingen en bureaucratische hindernissen, alsmede, in tal van gevallen, door het ontbreken van een netwerk van diensten en infrastructuren voor de ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen; 4. is van mening dat het opzetten van nieuwe ondernemingen in Europa onnodig gecompliceerd, tijdrovend en kostbaar is, en pleit voor vereenvoudiging van de desbetreffende regelingen, alsook voor een zodanig statuut voor particuliere ondernemingen dat KMO's gemakkelijker over grenzen heen kunnen opereren; 5. is van oordeel dat de Europese economie nog al te zeer gekenmerkt wordt door structurele zwakheden als een hoge werkloosheid, een vergrijzende bevolking en een grote technologische achterstand ten opzichte van de Verenigde Staten, met name op het gebied van de nieuwe technologieën; 6. is van mening dat wegens de vergrijzing van de bevolking naar nieuwe wegen zal moeten worden gezocht om de participatie van met name vrouwen en oudere werknemers op de arbeidsmarkt te versterken; 7. is erover bezorgd dat het Internet-gebruik binnen de Unie zeer ongelijk verdeeld is omdat in Zweden en Finland bijna 40% van de huishoudens een Internet-aansluiting heeft, tegen minder dan 10% in de zuidelijke lidstaten; wijst erop dat versnelde investeringen in informatietechnologie en lagere toegangskosten noodzakelijk zijn, wil Europa voordeel kunnen trekken uit de "nieuwe economie”; 8. betreurt het dat in sommige lidstaten overregulering gepaard gaat met een langzaam en ondoelmatig werkende bureaucratie die een volledige ontwikkeling van de economische bedrijvigheid in de weg staat; 9. is van mening dat een van de voornaamste middelen om het in Lissabon vastgestelde doel te bereiken gelegen is in voortzetting van het streven naar een evenwicht tussen liberaliserings- en reguleringsbeleid op nationaal en Europees niveau, niet in de laatste plaats via op Unie-niveau gecoördineerde beleidsvormen en de snelle vaststelling van de vereiste wettelijke en bestuursrechterlijke instrumenten; 10. is verheugd over de vooruitgang welke in de meeste lidstaten in een behoedzaam liberaliseringsproces is geboekt, met name ten aanzien van luchtvervoer, telecommunicatie, en stroom- en gasvoorziening; wijst tevens op de noodzaak dit proces voort te zetten in sectoren als vervoer, gas- en stroomvoorziening, posterijen en financiële diensten; acht het noodzakelijk dit proces tevens voort te zetten in het spoorwegvervoer - zowel van goederen als van reizigers - en daarbij het huidige veiligheidsniveau te waarborgen; 11. acht de liberaliseringsgraad in de dienstensector echter onvoldoende en is van oordeel dat deelneming door de overheid in de eigendom, wanneer deze gepaard gaat met een bureaucratisch beheer of voor sommige activiteiten gebaseerd is op cliëntelisme mogelijkerwijs een ongunstige invloed heeft op de de ontwikkeling van een voor de Europese ondernemingen en consumenten voordelige, doelmatig functionerende en concurrentiële markt; 12. acht het dan ook onontbeerlijk om het liberaliseringsproces voort te zetten, niet alleen via meer privatisering maar ook via vereenvoudiging van het wettelijke en bestuursrechtelijke kader, zonder dat zulks evenwel leidt tot een kwalitatief slechtere dienstverlening of een ongerechtvaardigde stijging van de kosten, waarbij de politieke verantwoordelijkheden van de betrokken overheidsinstanties niet mogen worden ingeperkt; 13. is van mening dat de hervorming van de arbeidsmarkt moet worden voortgezet, vooral door de ontwikkeling van een beleid van levenslange scholing, zodat arbeidsflexibiliteit en -mobiliteit gepaard gaan met ruimere mogelijkheden voor inzetbaarheid op basis van arbeidskwalificatie, gegeven enerzijds de grote discrepantie tussen de behoeften van de ondernemingen en het aanbod van gekwalificeerd personeel en anderzijds de aanhoudende langdurige werkloosheid en het proces van uitsluiting waardoor de minder gekwalificeerde en oudere werknemers nog steeds zwaarder worden getroffen; 14. meent dat het hoog tijd is voor een hervorming van de arbeidsmarkt die mobiliteit bevordert en het voor werklozen interessant maakt in te gaan op een arbeidsaanbod, omdat een groter aanbod van arbeidskrachten de weg helpt vrijmaken voor meer werkgelegenheid en het vinden van een oplossing voor het tekort aan arbeidskrachten waarvan al in sommige landen en sectoren sprake is; 15. is van mening dat arbeidsmarktflexibiliteit moet worden gecombineerd met hogere investeringen in mensen en onderwijs- en opleidingsstelsels, afgestemd op de behoeften van de kennismaatschappij en de mogelijkheden van de mensen voor levenslang leren; 16. pleit voor een grotere rol van de ondernemingen op het gebied van beroepsopleiding en scholing, aangezien de publieke en particuliere onderwijsinstellingen een geaccumuleerde achterstand hebben in te halen ten opzichte van de steeds snellere ontwikkelingen op het gebied van de nieuwe technologieën en gezien de tendens tot een afnemen van de publieke en particuliere inspanningen op het gebied van permanente scholing, wat o.a. te wijten is aan de toenemende instabiliteit van de arbeidsbetrekkingen en de arbeidsvoorwaarden. Alleen een buitengewone gezamenlijke inspanning van de lidstaten en de Europese Unie, de onderwijsstelsels, ondernemingen en werknemers kan de mogelijkheid bieden om ook op financieel vlak de uitdaging aan te gaan waartoe ieder voor zich niet in staat is; 17. wijst erop dat alle wettelijke, bestuursrechtelijke en fiscale obstakels moeten worden weggewerkt welke de totstandkoming belemmeren van vormen van synergie tussen ondernemingen, opleidingscentra, scholen, universiteiten en onderzoekscentra die ertoe kunnen bijdragen dat wetenschappelijk onderzoek en innovatie, beleidsmaatregelen voor levenslange educatie en arbeidskwalificatie beter op elkaar afgestemd zijn en ervoor kunnen zorgen dat het Europees economisch systeem volledig concurrerend is op de internationale markten; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 484 - C5-0169/2000 ), - gezien de besluiten van Europese Raden van Keulen (3-4 juni 1999) en Helsinki (10-11 december 1999), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 december 1999 over Macau (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 juni 1997 over de mededeling van de Commissie "Een beleid op lange termijn voor de betrekkingen tussen China en Europa” ( COM(1995) 279 - C4-0288/1995 ) (2) , - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0017/2001 ), A. overwegende dat Portugal en de Volksrepubliek China voorbeeldige onderhandelingen hebben gevoerd die hebben geleid tot de Gezamenlijke Verklaring van China en Portugal van 1987 en de beginselen die vorm hebben gekregen in de basiswet van 1993 van de Speciale Administratieve Regio van Macau, hierna SAR van Macau genoemd, B. overwegende dat de Gezamenlijke Verklaring van 1987 en de basiswet van 1993 de belangrijkste instrumenten van het specifieke karakter van de SAR van Macau vormen omdat zij de naleving waarborgen van het huidige economische, culturele en sociale bestel en zelfstandige uitvoerende, wetgevende en rechtsprekende bevoegdheden verlenen, met inbegrip van de mogelijkheid om in hoger beroep te gaan, C. toejuichend dat de SAR van Macau thans over een modern juridisch apparaat beschikt dat de grondrechten en vrijheden waarborgt, met inbegrip van het expliciete verbod in het wetboek van strafrecht om de doodstraf te voltrekken, D. overwegende dat het toe te juichen valt dat een akkoord is bereikt over de naleving van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten (IVESC); E. overwegende dat Macau een belangrijke bijdrage kan leveren aan de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Volksrepubliek China, alsook de andere landen van deze regio op grond van zijn specifieke culturele karakter, moderne infrastructuur en welvarende economie waar de dienstensector een steeds belangrijker plaats inneemt; F. overwegende dat de Commissie heeft toegezegd het overgangsproces zorgvuldig te begeleiden en bij te dragen tot de consolidering van het beginsel "een land, twee systemen”; juicht met name het besluit toe om een verslag over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Macau te publiceren; G. overwegende dat de Europese Top van Keulen en de Europese Top van Helsinki hebben toegezegd dat Europa Macau zal steunen en erop hebben gewezen dat het belangrijk is dat de rechten en vrijheden die zijn neergelegd in de gezamenlijke verklaring en de basiswet volledig worden toegepast; H. overwegende dat het belangrijk is dat de sinds 1 januari 1993 van kracht zijnde handels- en samenwerkingovereenkomst tussen de Europese Unie en Macau van kracht blijft - inclusief het behoud van de in deze overeenkomsten neergelegde structuren, zoals met name de gemengde commissie die jaarlijks bijeenkomt - aangezien dit de betrekkingen tussen beide partijen en de autonomie van de SAR-Macau versterkt; I. overwegende dat het economische en handelsbureau van Macau bij de Europese Unie, die in Brussel is gezeteld, een doorslaggevende rol speelt bij de consolidering van de betrekkingen tussen de twee partijen; 1. juicht het vreedzame verloop van de bestuursoverdracht van de Speciale Administratieve Regio van Macau toe; 2. is van mening dat Macau een belangrijke rol blijft vervullen na zijn integratie in China als Speciale Administratieve Regio en dat het voor de Europese Unie een stabiel economisch centrum blijft in het gebied van Azië en de Stille Oceaan; 3. verzoekt het regeringshoofd van de SAR-Macau om er in het kader van de hem toegekende bevoegdheden voor te zorgen dat de basiswet wordt nageleefd omdat de volledige toepassing hiervan de beste garantie voor de toekomst van Macau biedt, wetende dat de Europese Unie de ontwikkelingen in de SAR op de voet volgt; 4. verzoekt de regering van de SAR-Macau de rapporten die in het kader van de toepassing van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten (IVESC) zijn gepland, op te stellen en aan de Verenigde Naties voor te leggen; 5. wijst er andermaal op dat het instemt met de bovengenoemde mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "De Europese Unie en Macau na het jaar 2000"; 6. is verheugd over het voornemen van de Commissie jaarlijks een rapport te publiceren over de betrekkingen EU-Macau en verzoekt de Commissie haar eerste rapport binnen drie maanden na de aanneming van de EP-resolutie te publiceren teneinde een goed beeld van de situatie in Macau te kunnen krijgen in de hoop dat dit verslag een solide basis zal vormen voor de consolidering van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Macau en een duidelijk signaal zal geven dat de autonomie van Macau belangrijk is; 7. juicht het voorstel van de Commissie toe om de kwestie Macau op de agenda te houden als een van de gespreksonderwerpen tussen de EU en China; 8. wijst erop dat de Unie de mogelijkheid heeft een essentiële bijdrage te leveren aan het behoud van de hoge graad van autonomie en het specifieke karakter van de SAR-Macau, dat onlosmakelijk verbonden is met de naleving van het beginsel "Een land, twee systemen”; 9. verzoekt de Raad zijn steun aan de SAR-Macau dan ook te handhaven; 10. verzoekt de Europese Unie de instrumenten waarover zij beschikt actief in te zetten, zoals met name de politieke dialoog, gemeenschappelijke optredens, gemeenschappelijke standpunten, en in het bijzonder samenwerkingsmaatregelen; 11. verzoekt de Europese Unie de basis voor de dialoog met de autoriteiten van de SAR te versterken, met name via het zenden van vertegenwoordigers van haar instellingen naar het betrokken gebied; 12. verzoekt de Europese Unie samenwerkingsacties ten behoeve van Macau te bevorderen, met name op het gebied van juridische opleidingen en samenwerking, financiële dienstensector, ontwikkeling van het overheidsapparaat en bevordering van het toerisme, wetende dat Macau een platform vormt voor de tenuitvoerlegging van de samenwerking tussen de Europese Unie en de andere landen van deze regio; 13. is ervan overtuigd dat de verlenging van de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Macau van 1993 een essentieel instrument vormt voor de permanente dialoog tussen de beide partijen dat de bescherming van de mensenrechten die in de preambule van deze overeenkomst is neergelegd, garandeert; 14. wenst dat de gemengde commissie Macau-Europese Unie, een orgaan dat in het kader van de handels- en samenwerkingsovereenkomst van 1993 jaarlijks bijeenkomt, haar werkzaamheden en de gevolgen van haar besluiten een meer dynamische wending geeft; 15. verwelkomt het feit dat er tussen Macau en Hongkong goede betrekkingen bestaan, aangezien de twee gebieden het principe ”één land, twee systemen” toepassen en beide lid zijn van de Wereldhandelsorganisatie; 16. onderstreept dat de Europese investeringen in de SAR-Macau moeten worden bevorderd door middel van al beschikbare of eventueel nieuwe communautaire instrumenten en programma's; 17. vraagt de Europese bedrijven die in Macau en via Macau ook in China actief zijn, bij hun activiteiten de fundamentele arbeidsnormen van de IAO na te leven en vraagt de Commissie dat zij de ontwikkeling van deze kwestie volgt; 18. verzoekt de Commissie om, zoals zij in haar bovengenoemde mededeling aan de Raad en het Europees Parlement "de Europese Unie en Macau na het jaar 2000" aankondigt, een functionaris voor de samenwerking EG-Macau aan te wijzen om de coördinatie van de bilaterale samenwerking te begeleiden, ten einde duidelijk te maken dat de consolidering van de betrekkingen tussen beide partijen haar ter harte gaat; 19. verzoekt de economische en handelsdelegatie van Macau bij de Europese Unie een dynamischer koers te varen, haar betrekkingen met de Europese instellingen een nieuwe impuls te geven en te laten zien dat de consolidering van de betrekkingen tussen Macau en de EU haar ter harte gaan; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regering en het parlement van de SAR-Macau, alsmede de regering van de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 612 - C5-0738/2000 ) - verwijzend naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's - Totstandbrenging van de Europese onderzoekruimte ( COM(2000) 6 - C5-0115/2000 - 2000/2075(COS) ) (1) - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0052/2001 ), A. overwegende dat de Europese Unie zich op de Europese Raad van Lissabon van 23-24 maart 2000 voor het eerste decennium van de 21ste eeuw het strategische doel heeft gesteld om de best concurrerende, meest dynamisch en op kennis gebaseerde economie van de wereld te worden en in het kader hiervan de noodzaak heeft vastgesteld van een beter O&O-beleid als een van de sleutelelementen van de globale strategie die tot verwezenlijking van deze doelstelling moet leiden, B. overwegende dat de Lissabon-doelstelling niet alleen door een communautair optreden of door individuele acties van afzonderlijke lidstaten kan worden verwezenlijkt, doch dat hiervoor een echte coöperatie complementariteit is vereist tussen de onderzoeksactiviteiten van de Unie en die van de lidstaten, alsmede een gedegen coördinatie tussen het beleid inzake onderzoek, ontwikkeling en technologische vernieuwing en de onderwijsstelsels van de lidstaten, C. overwegende dat alle activiteiten van de Gemeenschap op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling overeenkomstig artikel 166 van het EG-Verdrag moeten worden vastgelegd in een meerjarig kaderprogramma, door de Raad vast te stellen volgens de procedure van artikel 251 van het EG-Verdrag, na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité, D. overwegende dat in het Verdrag van de Europese Gemeenschap is opgenomen dat onderzoek en technologische ontwikkeling gericht moet zijn op het verstevigen van de concurrentiekracht van het Europese bedrijfsleven en groei in werkgelegenheid, E. overwegende dat het kaderprogramma een belangrijk instrument is om de Europese onderzoeksruimte te realiseren, F. overwegende dat er een openbaar debat moet worden gevoerd over de kansen en onzekerheden in verband met grensverleggend onderzoek en dat hierover ook democratische verantwoording moet worden afgelegd en nauwgezette parlementaire controle op moet worden toegepast; G. overwegende dat in de meeste lidstaten het probleem bestaat dat het niet mogelijk is voldoende aantallen studenten in exacte vakken zoals natuurkunde, chemie en andere natuurwetenschappelijke disciplines te rekruteren, H. overwegende dat de hoogte van het O&O budget weliswaar een belangrijke factor is, maar niet allesbepalend is voor economische groei en toename van werkgelegenheid, I. overwegende dat mede dankzij macro-economische maatregelen als de invoering van de euro, het beteugelen van de inflatie en de lage rentestanden, de Europese economie zich breed heeft ontwikkeld en leidend is geworden in tal van economische sectoren en daardoor minder kwetsbaar is voor de gevolgen van een teruggang in een afzonderlijke sector, J. overwegende dat een beter economisch resultaat is te bereiken ten opzichte van de VS als er in de EU meer wordt samengewerkt op basis van gemeenschappelijke Europese doelen, K. overwegende dat de Europese Unie aan de vooravond staat van de toetreding van nieuwe lidstaten en dat in deze landen het BNP per hoofd van de bevolking aanmerkelijk lager ligt dan het EU gemiddelde, waardoor de verschillen in de Europese Unie in concurrentie-, onderzoek- en innovatiekracht zullen toenemen, L. overwegende dat de internationale rol van het Europese onderzoek, met name in de ontwikkelingslanden, moet worden gehandhaafd en gestimuleerd, M. overwegende dat het noodzakelijk is bij het grote publiek (de burger) een beter begrip te kweken voor onderzoek en innovatie en dat onderzoek op andere niet-technologische terreinen, zoals management, economische en sociale wetenschappen en menswetenschappen niet mag worden verwaarloosd, N. overwegende dat grote onderzoeksprojecten zoals genoemd in de het rapport "Making a reality of the European Research Area” niet per definitie meer bijdragen aan de groei van werkgelegenheid en economie dan kleinere onderzoeksprojecten en dat handhaving van fundamenteel onderzoek van hoge kwaliteit noodzakelijk is, O. overwegende dat een restrictieve aanwending van de beschikbare middelen voor grote projecten in het kader van expertisenetwerken met een zeer beperkte lijst van prioriteiten de uitsluiting kan betekenen van kleinere onderzoeksgroepen of bedrijven die beschikken over een groot creatief potentieel met een toegevoegde waarde voor Europa, P. overwegende dat de Europese onderzoekruimte vergezeld moet gaan van een Europese ruimte van vernieuwing, Q. overwegende dat de mobiliteit van onderzoekers in de Europese onderzoekruimte een essentieel instrument is om deze ruimte te verwezenlijken, R. overwegende dat transparantie op het gebied van onderzoek noodzakelijk is en de dialoog met het maatschappelijk middenveld en het besef van de samenhang onderzoek/maatschappij en onderzoek/bestuur belangrijk zijn, S. overwegende dat de Europese onderzoekruimte de kern vormt van het voorstel dat ten grondslag moet liggen aan de vaststelling van een zesde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling en hieraan een echte Europese meerwaarde moet geven, met name op het gebied van fundamenteel onderzoek en toekomstgerichte technologieën, T. overwegende dat de sociale en menswetenschappen (geschiedenis, filosofie, geografie, psychologie, linguïstiek, rechten, enz.) noodzakelijk zijn voor de politieke en culturele opbouw van Europa, een Europa dat niet alleen een ruimte van industriële en technologische vernieuwing is, maar waar tevens enkele honderden miljoenen burgers leven, praten, een uitwisseling hebben en verkeren, U. overwegende dat de sociale en menswetenschappen in het plan voor de Europese onderzoekruimte slechts worden beoordeeld op hun mogelijke bijdrage aan andere takken van wetenschap en niet als een volwaardig onderzoeksgebied worden beschouwd, V. overwegende dat onderzoek op het gebied van de nieuwe informatie- en communicatietechnologie tot doel moet hebben technologieën te bevorderen die aan eenieder toegang verlenen tot deze nieuwe instrumenten, en dat het gemiddelde aansluitingspercentage op Internet in Europese gezinnen lager dan 30% ligt, W. overwegende dat de nieuwe technologieën en Internet een aanzienlijk potentieel vormen voor de toegang tot kennis, leefkwaliteit en vooruitgang, en tevens vectoren kunnen zijn van ontwikkeling en van de bevordering van de culturele en linguïstische rijkdom in Europa, Algemene opmerkingen 1. verwelkomt de mededeling van de Commissie "Naar een Europese onderzoeksruimte” als uitgangspunt voor een diepgaand politiek en wetenschappelijk debat over de oprichting van een werkelijke Europese Onderzoeks- en Innovatiegemeenschap en stelt voor om behalve de reeds genomen maatregelen door de Commissie - de resultaten van het "Futures Project” en het werkdocument "Emerging Thematic Priorities for Research in Europe” die zijn uitgevoerd door het Instituut voor Technologische Prognose (IPTS) van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek en ook de resultaten zoals afgedrukt in Key Figures 2000 als leidraad te gebruiken in bovengenoemd debat; 2. is verheugd over de lancering van het GEANT-project (Gigabit European Academic NeTwork), dat het mogelijk maakt om de netwerken van onderzoek en onderwijs in Europa op elkaar aan te sluiten met een capaciteit van 2,5 Gb/s; verzoekt de lidstaten en de Commissie hun inspanningen voort te zetten om met ondersteuning van de Europese Investeringsbank te komen tot een Europees onderzoeksnetwerk met een zeer hoog rendement dat geleidelijk aan een capaciteit zal bereiken in de orde van 100 Gb/s, zonder welke een concurrentiebestendige, dynamische en op kennis gebaseerde economie niet te verwezenlijken zal zijn; Kaderprogramma 3. stelt vast dat het kaderprogramma effectief heeft bijgedragen aan het verbeteren van de concurrentiekracht van het Europese bedrijfsleven, maar dat er in de lidstaten van de Europese Unie grote verschillen zijn ten aanzien van investeringen, risicokapitaal, uitgaven aan onderzoek, uitgaven aan onderwijs en onderzoeksstructuur en doet daarom een beroep op de lidstaten hun overheidsuitgaven voor onderzoek aanzienlijk te verhogen; 4. wijst erop dat communautaire steun voor Onderzoek en Ontwikkeling behalve het versterken van het concurrentievermogen van het bedrijfsleven in de Europese Unie en de toetredende lidstaten, ook een bijdrage moet leveren aan het verbeteren van milieu, gezondheid, werkgelegenheid, levenskwaliteit en welvaart, en meer in het algemeen tot een duurzaam beleid in de Europese Unie; 5. verwacht dat de internationale rol van het EU-onderzoek, met name ten aanzien van de ontwikkelingslanden, wordt opgenomen bij de doelstellingen van de Europese onderzoeksruimte; 6. is van mening dat het goede in het kaderprogramma gehandhaafd moet blijven omdat het aanzienlijk kan bijdragen aan economische groei en werkgelegenheid, alsmede aan een duurzaam beleid; dat het wenselijk is beschikbare kennis om te zetten in nieuwe producten, sociale vooruitgang, levenskwaliteit en verbetering van de gezondheid van de burgers en dat meer de nadruk gelegd moet worden op het weghalen van barrières die het ondernemerschap in de Europese Unie nu nog beperken; 7. is van mening dat naast het inventariseren van de onderzoeks- en kenniswensen van belanghebbenden, policycriteria moeten worden vastgesteld door de Commissie op basis waarvan een onderzoeksprioriteitenlijst samengesteld wordt, ter inrichting van de Europese onderzoeksruimte; is van mening dat de goedkeuring van deze lijst onder de medebeslissingsprocedure valt; 8. meent dat in de bovengenoemde criteria uitdrukkelijk moet worden verwezen naar de bevordering van het concurrentievermogen van het Europees productiestelsel, de aanmoediging van de kennismaatschappij, de verbetering van de gezondheid en de levenskwaliteit van de Europese burgers, de garantie van een duurzame ontwikkeling en de oplossing van de ernstigste sociale problemen (vergrijzing van de bevolking, drugshandel en drugsgebruik, …) waarmee de Unie wordt geconfronteerd, dit alles met een visie op lange termijn, zodat tijdens de volgende vijfjarige periode acties kunnen worden gevoerd die onoplosbare problemen in de toekomst voorkomen; 9. stelt vast dat, gezien het belang van de MKB-sector in Europa, ten minste 10% van de communautaire onderzoeksgelden bestemd dient te worden voor MKB-gerelateerd onderzoek; 10. dringt bij de Commissie aan op het overwegen van een verdere vermindering van specifieke programma's en van onderzoekprioriteiten in het komende kaderprogramma om een concentratie mogelijk te maken op een beperkt aantal zaken waarvoor dan aanzienlijke financiën ter beschikking staan, om het toezicht te vergemakkelijken en geïntegreerde projecten van grote ondernemingen met het MKB en onderzoeksinstituten speciaal aan te moedigen; 11. acht het noodzakelijk een flexibeler benadering van het besluitvormingsproces van de EU te ontwikkelen, ten aanzien van het kaderprogramma en ook ten aanzien van de specifieke programma's, en verzoekt de Commissie met name de mogelijkheden te overwegen voor het vormen van "reserves” die gebruikt kunnen worden voor specifieke onderwerpen die zich in de loop van de Europese onderzoekprogramma's mochten voordoen. Dit zou ertoe kunnen leiden dat het mogelijk is achtereenvolgens besluiten te nemen over specifieke punten in plaats van een algemeen besluit over alle specifieke programma's en hun inhoud aan het begin van het kaderprogramma. Het besluitvormingsproces zou zo ontward kunnen worden en dichter bij de meest recente ontwikkelingen in de respectieve technologiesectoren kunnen worden gehouden, waarbij aan de medebeslissingsprocedure moet worden vastgehouden; 12. spreekt de verwachting uit dat de Commissie en de Raad in het kader van de democratische controle op het Europees beleid inzake onderzoek en technologische ontwikkeling, het advies van het Europees Parlement zullen vragen en volledig rekening zullen houden met zijn standpunt inzake met communautaire kredieten gefinancierde nucleaire onderzoeksprojecten en technologie in het kader van de Europese onderzoekruimte; meent dat het Parlement en de Raad het beleid inzake kernonderzoek en het Euratom-programma op een nieuwe leest moeten schoeien en dat het onderzoek op energiegebied (Euratom, ITER, kernfusie, …) in het algemeen moet worden gevoerd uit een oogpunt van duurzame ontwikkeling; meent tenslotte dat de wetenschappelijke principes die ten grondslag liggen aan de stralingsbescherming opnieuw moeten worden bezien; 13. spreekt de verwachting uit dat de Raad en de Commissie het Europees Parlement betrekken bij de besluiten over de nieuwe regelingen die in verband met het aflopen van het EGKS-Verdrag moeten worden getroffen, met name bij de instelling van een onderzoekfonds voor kolen en staal; 14. acht het noodzakelijk dat het zesde kaderprogramma zich tot doel stelt de obstakels weg te nemen die vrouwen belemmeren in hun kansen op eenzelfde wetenschappelijke carrière als mannen, en verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat er in de jury's voor aanwervingen en bevorderingen, alsmede in de wetenschappelijke comités die het onderzoekbeleid bepalen, een beter evenwicht tussen mannen en vrouwen wordt gewaarborgd; 15. verzoekt de lidstaten en de Commissie met klem de sociale en menswetenschappen te beschouwen als volwaardige takken van wetenschap in het kader van het Zesde kaderprogramma voor onderzoek en als onderzoeksgebied met een hoge toegevoegde waarde voor de totstandbrenging van de Europese onderzoekruimte; 16. moedigt de Commissie en de lidstaten van harte aan tot de vernieuwing en intensivering van de kernactiviteiten "Multimedia-inhoud en- instrumenten” en "De stad van morgen en het culturele erfgoed”, welke deel uitmaakten van het Vijfde kaderprogramma voor onderzoek; 17. stelt voor het mobiliteitsprogramma Marie-Curie in het kader van het Zesde kaderprogramma voor onderzoek te versterken door met name beurzen voor terugkeer te verlenen teneinde wetenschappers die naar het buitenland zijn vertrokken, bij hun terugkeer naar Europa te helpen; Nieuwe instrumenten 18. staat positief tegenover het plan om nieuwe beleidsinstrumenten op het gebied van onderzoek te introduceren met het oog op de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en ter verbetering van de doelmatigheid en de resultaten van het kaderprogramma, op voorwaarde dat deze instrumenten 19. dringt, in nauw overleg met zijn Commissie begrotingscontrole, aan op een drastische vermindering van de bureaucratische belemmeringen bij het indienen van de aanvragen en bij de afrekening van de onderzoekprojecten; 20. heeft de grootst mogelijke reserve met betrekking tot de gewenste "variabele geometrie” tussen de EG en sommige lidstaten, overeenkomstig artikel 169 van het EG-Verdrag, eist dat het globale effect van dit instrument niet leidt tot discriminatie tussen grote en kleine lidstaten, en dat de specifieke actievoorstellen in deze categorie worden opgenomen in het kaderprogramma; 21. benadrukt dat de aan het kaderprogramma toegewezen kredieten in de toekomst moeten zijn afgestemd op de nieuwe doelstellingen en de nieuwe instrumenten, dat bij de vaststelling ervan rekening moet worden gehouden met de uitbreiding, en dat de werking moet worden verbeterd door de acties meer te concentreren op belangrijke, nuttige en realiseerbare doelstellingen; 22. stemt in met de ontwikkeling van "networks of excellence” op voorwaarde dat deze de samenwerking bevorderen tussen universiteiten, onderzoekscentra en het bedrijfsleven en het MKB en dat zij niet uitsluitend betrekking hebben op gevestigde waarden, maar vindt dat dit concept verduidelijkt moet worden in het voorstel voor het zesde kaderprogramma; 23. stelt voor om met hulp van de Gemeenschappelijke Centra voor Onderzoek een mobiele en deels virtuele EU-expositie op te zetten, waarin onderzoekers uit de lidstaten leerlingen, studenten en aankomende onderzoekers kennis kunnen maken met de onderzoeksdoelstellingen van de Europese Unie en de resultaten uit de verschillende onderzoeksrichtingen binnen universiteiten en bedrijven in de EU en de toetredende lidstaten; 24. verzoekt de Commissie om de rol en de taken van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek in de structuur en de tenuitvoerlegging van de Europese onderzoekruimte duidelijk af te bakenen; 25. wijst op de noodzaak van partnerschappen op grond van gemeenschappelijke of complementaire projecten met de grote "intergouvernementele” programma's zoals Eureka en COST; 26. onderstreept de noodzaak van een flexibel onderzoekbeleid waarbij een groot aantal varianten voor de coördinatie van onderzoekprogramma's en -projecten mogelijk is; hiertoe behoort de bevordering van synergieën met nationale instellingen en onafhankelijke en particuliere instanties voor onderzoekfinanciering; daartoe behoren ook Europese maatregelen in de sectoren onderwijs en mobiliteit, met inbegrip van nog in te stellen programma's, zoals bijvoorbeeld European Fellowship, European Post-Doctorate en European Junior-Research Programma's; Overige maatregelen 27. beveelt de lidstaten aan onderzoek en wetenschappelijk onderwijs meer op elkaar af te stemmen en verzoekt de Commissie daarbij als katalysator op te treden; 28. dringt er bij de lidstaten op aan met spoed samen te werken in verband met manieren om de werving van studenten uit de EU in exacte en technische wetenschappen te verbeteren; 29. is van mening dat naast meer samenwerking tussen lidstaten, onderzoekers en onderzoeksgroepen, ook gestreefd moet worden naar bevordering van de samenwerking tussen bedrijven, universiteiten en openbare onderzoekscentra, zoals in de vorige kaderprogramma's het geval was; stelt tevens vast dat om te komen tot coördinatie op programmaniveau, er behoefte is aan nieuwe Europese samenwerkingsvormen, namelijk "interagency” of intermediare samenwerking, d.w.z. tussen zowel nationale onderzoekscentra als de financieringsinstellingen van het onderzoek in de lidstaten; 30. benadrukt dat de Europese Unie en de lidstaten voorwaarden moeten creëren voor een betere toegang van bedrijven tot onderzoeksresultaten, zodat zij deze kennis kunnen omzetten in innovaties; wenst dat er evaluatiestudies op dit gebied komen; best practice voorbeelden ter beschikking komen; en dat voorstellen tot verspreiding van de resultaten een essentieel beoordelingspunt zijn; 31. is er verheugd over dat men blijft streven naar een duidelijke rol van de vrouw in de wetenschap en dringt erop aan dat hierover relevante gegevens worden verzameld, zodat vooruitgang op dit gebied adequaat kan worden gemeten; 32. beveelt aan dat de structuurfondsen onder andere in dienst worden gesteld van bevordering van de kenniseconomie en de kennisinfrastructuur, zodat alle lidstaten optimaal kunnen bijdragen aan de groei van de economische parameters in de Europese Unie; 33. beveelt de Commissie aan een taskforce in het leven te roepen die de onderzoek- en innovatiestructuur in de toetredende lidstaten in kaart brengt en zodoende de integratie ervan in de onderzoeksnetwerken van de Europese Unie bevordert; 34. verzoekt de Commissie het Europees Parlement zo snel mogelijk, en uiterlijk met de mededeling over het zesde kaderprogramma voor onderzoek, de gedetailleerde voorstellen over de Europese onderzoekruimte te doen toekomen; 35. verzoekt de Commissie zo snel mogelijk een mededeling over de omzetting van de opdracht van de GCO's - met inbegrip van methoden, wijze van leidinggeven, bestuursprocedures, personeel, coördinatie met de nationale onderzoeksinstellingen, behoefte, leiding van de GCO's - voor te leggen; 36. verzoekt de Commissie in haar mededeling voor de besluiten in verband met het zesde kaderprogramma voor onderzoek een toelichting te geven op de nieuwe administratieve procedures en rekening te houden met de effecten voor het organisatorische beheer van het concept van de Europese onderzoeksruimte, waaronder de kwestie van het delegeren van bepaalde taken; 37. verzoekt de Commissie in haar mededeling over het zesde kaderprogramma voor onderzoek een verduidelijking te geven van de comitologiekwesties die ontstaan naar aanleiding van de conceptie van de Europese onderzoeksruimte, met name met het oog op de inschakeling van het Europees Parlement; 38. verzoekt de Commissie in haar mededeling over het zesde kaderprogramma voor onderzoek een financiële verdeling voor te leggen voor de verschillende concepties en programma's, waaronder de investeringen in het kader van de Europese onderzoeksruimte; 39. onderstreept de noodzaak het aanvragen van octrooien door onderzoekers te vergemakkelijken; wijst erop dat bij de invoering van een communautair octrooi ook moet worden voorzien in een evenwichtige taalregeling en dat de invoering er niet toe mag leiden dat het functioneren van de octrooi-autoriteiten in de lidstaten wordt geschaad; 40. dringt aan op uitbreiding van de internationale samenwerking op het gebied van onderzoek onder één leiding; 41. verzoekt de Commissie een inventaris op te stellen van de wettelijke hinderpalen die de totstandkoming van de Europese onderzoekruimte in de lidstaten belemmeren en de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen tot harmonisatie voor te stellen; 42. herhaalt zijn verzoek om vollediger en actuelere statistische gegevens over de participatie van vrouwen op de diverse terreinen van wetenschap en onderzoek, en om een diepgaander onderzoek naar de redenen voor de discrepantie tussen het aantal vrouwen dat een wetenschappelijke studie heeft gevolgd en het aantal vrouwen dat erin slaagt een dienovereenkomstige baan te krijgen; verzoekt, waar het gaat om de participatie van vrouwen in de wetenschap, om voortzetting van de werkzaamheden die de Commissie ter hand heeft genomen om de benchmarkingprogramma's, gericht op het evalueren van de doeltreffendheid van het Europese onderzoeksbeleid in de lidstaten en in verhouding tot de rest van de wereld, te coördineren; 43. verwelkomt het beleid van de Commissie en de lidstaten om de rol van en het aantal vrouwen in het Europese onderzoek te vergroten door middel van maatregelen om een echte mainstreaming in de Europese onderzoekruimte te bewerkstelligen; benadrukt het belang van voortzetting van de strategie voor onderzoek door, voor en over vrouwen en in dit verband van de mainstreaming van de gelijkheid van mannen en vrouwen in alle aspecten van de Europese onderzoekruimte; 44. moedigt de vermenigvuldiging van overstapmogelijkheden aan middels een systeem voor de erkenning en gelijkstelling van diploma's en opleiding om de mobiliteit van studenten en onderzoekers enerzijds te bevorderen en anderzijds de integratie van de Europese burgers op de arbeidsmarkt te vergemakkelijken; o o o 45. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Kosovo en het voormalige Joegoslavië, inzonderheid zijn resolutie van 14 december 2000 (1) , - gezien resolutie nr. 1244 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 10 juni 1999, - gezien de verklaring van de voorzitter van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 30 januari 2001 over deze kwestie, - gezien de slotverklaring van de Topconferentie van Zagreb van 24 november 2000, A. herinnerend aan de inspanningen van de Europese Unie om een vreedzame en duurzame oplossing te vinden voor de crisis in Kosovo en de democratische ontwikkeling in de Federale Republiek Joegoslavië, B. met nadruk wijzend op de financiële steun van de Europese Unie voor de wederopbouw van Kosovo en de noodzaak van een vreedzame omgeving en wederzijds respect tussen de verschillende etnische gemeenschappen die moet zorgen voor de economische en sociale ontwikkeling van het gebied, C. uiting gevend aan zijn bezorgdheid over de jongste gewapende aanval door etnisch Albanese extremisten en anderen in de Presevo-regio in het zuidoosten van Servië, die de vreedzame oplossing van de crisis in gevaar brengt en een bedreiging vormt voor de stabiliteit en de eerbiediging van de soevereiniteit van de aangrenzende landen, D. bezorgd over de oplaaiende nationalistische hartstochten die sterk leven onder bepaalde groepen etnische Albanezen, E. met nadruk wijzend op het voorstel van de Joegoslavische autoriteiten om in overleg te treden met hun Albanese evenknieën met het oog op het bereiken van een overeenkomst en een einde aan de gevechten, F. bezorgd over de blijvende aanwezigheid van zwaarbewapende UCK-troepen en hun weigering de wapens neer te leggen, G. uitdrukking gevend aan zijn grote bezorgdheid over de recente aanvallen tegen de vredeshandhavingstroepen, die in aantal toenemen in het gebied, 1. veroordeelt de aanhoudende provocaties in het gebied en wijst erop dat elke escalatie van nationalisme in Kosovo en Presevo het kwetsbare evenwicht in het gebied zal vernietigen; roept de Albanese extremisten ertoe op afstand te nemen van hun extreem nationalistische eisen; 2. verzoekt de leiders van de Albanezen in Zuid-Servië positief te reageren op het plan van de regeringen van Servië en Joegoslavië om een onderhandelingsdelegatie te benoemen met als doel zo spoedig mogelijk een vreedzame oplossing te vinden voor de situatie; verzoekt hun voorts de maatregelen te steunen die de regeringen van Servië en de Federale Republiek Joegoslavië voornemens zijn te nemen om de levensomstandigheden van Albanese burgers in Zuid-Servië te verbeteren; 3. herhaalt zijn verzoek aan de Raad en de Commissie om alles in het werk te stellen om de autoriteiten in Belgrado onmiddellijk te laten overgaan tot overdracht van de Kosovaarse gevangenen die nog in Servië worden vastgehouden aan de autoriteiten van de UNMIK (het VN-gezantschap in Kosovo); 4. dringt er bij de multinationale KFOR-vredesmacht in Kosovo op aan de controles langs de grens met Servië te verscherpen, teneinde verdere invallen van etnisch Albanese extremisten te voorkomen; 5. is ingenomen met het recente plan van de regeringen van Servië en Joegoslavië voor de oplossing van de crisis in Zuid-Servië, dat voor het eerst werd aangekondigd door Nebosja Covic, de voorzitter van de gezamenlijke coördinatiegroep, als een constructieve stap in de richting van een vreedzame oplossing van de problemen in Zuid-Servië en steunt de inzet van de Servische en de Joegoslavische regering voor deze nieuwe aanpak; 6. is ingenomen met de uitbreiding van de EU-hulp tot de in problemen verkerende gemeenschappen in Zuid-Servië en verzoekt om een snelle verstrekking van deze hulp als belangrijke bijdrage om instellingen te stabiliseren en onderling vertrouwen en vrede in dit gebied te bestendigen; 7. acht het van belang dat de vrede in dit gebied wordt bewaard en juicht de grotere aanwezigheid van EU-waarnemers toe; 8. roept in herinnering dat bij elke oplossing van de crisis de bestaande grenzen van de landen in het gebied moeten worden geëerbiedigd; verlangt derhalve een strikte toepassing van alle delen van VN-resolutie 1244, met inbegrip van een effectieve controle van de administratieve grenzen door de in Kosovo ingezette internationale troepen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, de regeringen van Servië en Joegoslavië, de NAVO en de UNMIK. Het Europees Parlement, - gezien de verklaring van de Raad van 22 januari 2001 naar aanleiding van de moord op president Laurent-Désiré Kabila, - gezien het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld op 29 januari 2001, met het oog op de uitvoering van de akkoorden van Lusaka en het vredesproces in Congo, A. kennis nemend van de benoeming van Joseph Kabila tot staatshoofd na de moord op president Kabila op 16 januari 2001, B. wijzend op de Overeenkomst van Lusaka, die in 1999 werd ondertekend door de regeringen in de regio alsook door de Democratische Republiek Congo en de verschillende rebellengroepen en die voorziet in een staakt-het-vuren onder toezicht van de Verenigde Naties, ontwapening van alle gewapende groepen, terugtrekking van alle buitenlandse strijdkrachten uit Congo en de opening van een nationale dialoog tussen de regering en de gewapende en niet-gewapende oppositie, C. overwegende dat de nieuwe president zich bereid verklaard heeft samen te werken met de Verenigde Naties en de MONUC en de bemiddeling van voormalig president Katumile Masire van Botswana als tussenpersoon heeft aanvaard, D. eraan herinnerend dat de Democratische Republiek Congo een uitzonderlijk rijke bron van delfstoffen is die wordt begeerd door zowel buurlanden als internationale bedrijven, hetgeen bijdraagt tot de oorlogsvoering, waarvan de burgerbevolking het slachtoffer is, E. overwegende dat eerbiediging van de rechten van de mens en de democratie de hoeksteen voor nationale verzoening en wederopbouw moet vormen, 1. veroordeelt de aanslag die president Laurent-Désiré Kabila, de president van de Democratische Republiek Congo, het leven kostte; 2. veroordeelt met kracht alle gewelddadigheden tegen de burgerbevolking en vraagt de oorlogvoerende partijen de fundamentele rechten van de mens te eerbiedigen; 3. verklaart andermaal dat het enige middel om een duurzame vrede in de Democratische Republiek Congo te bereiken een via onderhandelingen bereikte vredesovereenkomst is, waarbij alle partijen eerlijk worden behandeld, de territoriale integriteit en de nationale soevereiniteit van Congo wordt geëerbiedigd en de democratische beginselen en rechten van de mens in alle landen van de regio worden gerespecteerd; 4. herbevestigt zijn krachtige steun voor de Overeenkomst van Lusaka als gemeenschappelijk uitgangspunt voor vrede in Congo en in de regio; dringt er bij alle belanghebbende partijen op aan om resolutie 1304 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en de vredesovereenkomst van Lusaka volledig na te leven; 5. vraagt het nieuwe staatshoofd zich daadwerkelijk in te zetten voor democratisering van het land en opheffing van het verbod op de activiteiten van politieke partijen, alsook om een door de bemiddelaar voor te stellen tijdschema voor het openen van de inter-Congolese dialoog en het organiseren van vrije verkiezingen te aanvaarden; 6. is ingenomen met de diplomatieke stappen die Joseph Kabila heeft ondernomen om een einde te maken aan de oorlog en de wederopbouw van de Democratische Republiek Congo te bespoedigen; 7. dringt er bij alle landen in het Afrikaanse Grote-Merengebied op aan om zich te onthouden van alle tegen een buurland gerichte activiteiten; verzoekt met nadruk om de gelijktijdige terugtrekking van alle buitenlandse troepen uit de Democratische Republiek Congo; 8. is verheugd over het recente besluit van de Verenigde Naties om het aantal VN-waarnemers in de Democratische Republiek Congo te verhogen; 9. verzoekt de Raad en de Commissie de inspanningen met betrekking tot de uitvoering van de Overeenkomst van Lusaka te steunen en verzoekt hun onverwijld de politieke en economische maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn voor een goede uitvoering van deze overeenkomst; 10. dringt er bij alle betrokken partijen op aan volledig samen te werken met de deskundigengroep die door de Verenigde Naties is belast met het onderzoek naar illegale exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen en bodemschatten van de Democratische Republiek Congo; 11. verzoekt de lidstaten hun toezeggingen met betrekking tot de uitvoer van wapens en voorkoming van verboden wapenverkopen, alsook de controle op de zwarte handel die zorgt voor de financiering daarvan, gestand te doen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de OAE, de regering van de Democratische Republiek Congo en de landen die betrokken zijn bij de oorlog in Congo (Rwanda, Oeganda, Burundi, Angola, Zimbabwe en Namibië). Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de mensenrechten in China, over Tibet en over de prioriteiten en aanbevelingen voor de vergadering van de VN-Commissie voor de mensenrechten in maart 2001 in Genève, - gezien de conclusies van de topbijeenkomst van de EU en de Volksrepubliek China op 21 december 1999 en de conclusies van de Raad van 22 januari 2001 over de dialoog tussen de EU en China over de mensenrechten, - gelet op artikel 18 van de Universele verklaring betreffende de rechten van de mens over godsdienstvrijheid, A. overwegende dat de Commissie in haar verslag aan het Europees Parlement en de Raad over de tenuitvoerlegging van de mededeling “Voor een omvattend partnerschap met China” ( COM(2000) 552 ) opmerkt dat de situatie op het gebied van de politieke, burger-, en godsdienstrechten in China verslechterd is en dat diezelfde vaststelling ook in de conclusies van de Raad algemene zaken van 22 januari 2001 te lezen staat, B. constaterend dat de Chinese autoriteiten sinds 1994, na eerst de verplichte registratie van de plaatsen waar erediensten kunnen worden gehouden te hebben ingevoerd, vervolgens de vrije uitoefening van de godsdienstvrijheid hebben beknot, C. eraan herinnerend dat de controle door de staat op de godsdiensten al blijkt uit de beperking van het aantal officieel erkende godsdiensten en uit het feit dat elke religieuze activiteit die niet als dusdanig door de officiële instanties geregistreerd staat, als onwettelijk wordt beschouwd, D. overwegende dat het repressieve beleid ten aanzien van religieuze activiteiten weliswaar varieert naar gelang van de goodwill van de plaatselijke autoriteiten, maar dat dit beleid in de zogenaamde autonome regio Tibet systematisch en onverbiddelijk wordt uitgevoerd, E. overwegende dat het religieus, cultureel en nationaal erfgoed van het Tibetaanse volk dreigt te worden vernietigd, F. overwegende dat de Falun Gong-beweging op 22 juli 1999 in China officieel buiten de wet werd gesteld en dat op 29 juli 1999 een arrestatiebevel werd uitgevaardigd tegen de stichter Li Hung-Zhi, dat naar verluidt de afgelopen twee jaar zo'n 50.000 leden van de Falun Gong-beweging inderdaad zijn aangehouden, dat bijna 25.000 van hen momenteel in de gevangenis zitten, naar werkkampen zijn gedeporteerd of tegen hun wil in psychiatrische inrichtingen opgenomen zijn en dat tot op heden 137 van hen zijn omgekomen ten gevolge van het geweld en de folteringen waarvan zij tijdens hun arrestatie of gevangenschap het slachtoffer zijn geweest, G. overwegende dat sinds het Vaticaan in 1989 zijn eigen bisschoppenconferentie heeft ingesteld, de spanningen tussen de autoriteiten in Beijing en de niet-officiële katholieke kerk fors zijn toegenomen en dat vele prominente geestelijken van de niet-officiële katholieke kerk nog steeds gevangen worden gehouden of hun bewegingsvrijheid beperkt zien wegens hun weigering om zich bij de officiële kerk aan te sluiten, H. herinnerend aan het beleid van systematische uitwijzing en arrestatie waarvan buitenlandse protestantse dominees het slachtoffer zijn en aan de administratieve pesterijen waaraan gelovigen van niet erkende protestantse kerken blootstaan, I. zijn beklag makend over de afbraak van moskeeën en de arrestatie van personen die de Koran onderwijzen zonder daarvoor vooraf toestemming van de autoriteiten te hebben gekregen, 1. roept China ertoe op iedereen vrij te laten die vast wordt gehouden of in de gevangenis zit, omdat hij op vreedzame wijze zijn internationaal erkend recht op geloofs-, godsdienst- en gewetensvrijheid uitoefent; 2. verlangt dat het grondwettelijk recht op godsdienst- en geloofsvrijheid ten volle wordt geëerbiedigd, met inbegrip van de gewetensvrijheid en de vrijheid van meningsuiting, vereniging en vergadering die hiermee onlosmakelijk verbonden zijn; 3. betreurt dat de Volksrepubliek China het internationaal verdrag over de burger- en politieke rechten en het internationaal verdrag over de economische, sociale en culturele rechten weliswaar ondertekend heeft, maar nog steeds niet geratificeerd en ten uitvoer gelegd heeft; 4. veroordeelt nogmaals de aanhoudende, ernstige schendingen van de mensenrechten in Tibet en de voortdurende discriminatie op grond van ras, etnische afkomst of religieuze, culturele of politieke overtuiging waaraan het Tibetaanse volk van de zijde van de Chinese autoriteiten bloot staat; 5. vraagt de regering van de Volksrepubliek China de Falun Gong-leden toe te staan hun fundamenteel recht op gewetensvrijheid en vrijheid van meningsuiting, vereniging en vergadering uit te oefenen in overeenstemming met de Chinese grondwet; 6. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten bij de VN-Commissie voor de rechten van de mens op de vergadering in Genève een resolutie in te dienen, waarin alle schendingen van de rechten inzake godsdienstvrijheid aan de kaak worden gesteld, in het bijzonder de schendingen waarvan de Tibetaanse en Mongoolse Boeddhisten en sommige christelijke kerken en moslimgemeenschappen en de leden van de Falun Gong-beweging het slachtoffer zijn; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, het bureau van de Hoge Commissaris voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties en de regering en het parlement van de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de Democratische Volksrepubliek Laos, - gezien het op 29 april 1997 tussen de Europese Unie en Laos ondertekende kaderakkoord dat als grondslag dient voor de samenwerking tussen beide partijen, - gezien de "Verklaring van Vientiane”, die werd goedgekeurd na afloop van de 13de ministersconferentie EU-ASEAN op 11 en 12 december 2000, A. overwegende dat Laos tot in 2002 de betrekkingen tussen de Europese Unie en de ASEAN coördineert en een stuwende rol heeft gespeeld bij het bevorderen van de Verklaring van Vientiane, met name van de bepalingen volgens welke de ondertekenende landen zich ertoe verplichten alle mensenrechten te bevorderen en te beschermen, B. overwegende dat talrijke internationale rapporten melding maken van ernstige en voortdurende schendingen van de mensenrechten in dit land, in het bijzonder het willekeurig gevangen houden van politieke gevangenen onder omstandigheden die een inbreuk vormen op de menselijke waardigheid, en het onderdrukken van stemmen die oproepen tot eerbiediging van de fundamentele rechten, het principe van vrije verkiezingen, de meerpartijenstaat en de democratie, C. in het bijzonder gelet op de politieke gevangenen Thongsouk Saysangkhi (in 1998 in gevangenschap overleden), Latsamy Khamphoui en Feng Sakchittaphong, de leiders van de "Beweging van 26 oktober 1999", Thongpraseuth Keuakoun, Kamphouvieng Sisa-at, Seng-Aroun Phengphan, Bauavanh Chanmanivong en Keochay, alsmede Phommachanh Phannorath, de leider van de "Mars van 17 november 2000", die allen nog gevangen zitten zonder berecht te zijn, onder omstandigheden die in strijd zijn met de internationale regels, D. verheugd over de ondertekening door de regering van Laos van twee conventies van de Verenigde Naties op 7 december 2000, een over burgerlijke en politieke rechten en een over economische, sociale en culturele rechten, E. overwegende dat een reële verandering in de richting van democratie een van de noodzakelijke voorwaarden is om te komen tot nationale verzoening en ontwikkeling in Laos, 1. roept de Laotiaanse autoriteiten ertoe op zo snel mogelijk over te gaan tot ratificering en tenuitvoerlegging van de beide VN-conventies over de rechten van de mens; 2. verzoekt de regering van de Democratische Republiek Laos alle politieke gevangenen in vrijheid te stellen en te waarborgen dat zij hun fundamentele rechten, zowel politieke, burgerlijke als godsdienstige, volledig kunnen uitoefenen; 3. verzoekt de autoriteiten van Laos het beginsel van nationale verzoening te bevorderen en de noodzakelijke maatregelen te nemen om het land op het pad naar democratie te zetten; 4. verzoekt de autoriteiten van Laos de persvrijheid in al haar vormen te waarborgen, met inbegrip van de verspreiding van informatie via het internet; 5. gelast zijn bevoegde delegatie bovengenoemde onderwerpen aan de orde te stellen tijdens de volgende interparlementaire bijeenkomst EU-Laos; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de president van de Democratische Volksrepubliek Laos. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Guinee, A. gelet op de handvesten van de VN, de OAE en de Economische Gemeenschap van de Landen van West-Afrika (ECOWAS) met betrekking tot de onschendbaarheid van de grenzen, B. overwegende dat Guinee al sinds september 2000 het doelwit is van een reeks gewapende aanvallen van troepen uit Liberia en Sierra Leone, C. overwegende dat de regering van Guinee Liberia ervan heeft beschuldigd te zijn begonnen met deze aanvallen die naar verluidt door rebellen van het Verenigd Revolutionair Front van Sierra Leone en Guinese dissidenten zijn uitgevoerd; overwegende dat het Guinese leger de achtervolging van naar Sierra Leone vluchtende rebellen van het Verenigd Revolutionair Front heeft ingezet en dat hierbij slachtoffers onder de burgerbevolking zouden zijn gevallen, D. overwegende dat deze aanvallen duizenden slachtoffers onder de burgerbevolking hebben geëist en zware materiële schade hebben veroorzaakt, waaronder de verwoesting van de stad Guekedou, E. overwegende dat circa 500.000 vluchtelingen uit de buurlanden Sierra Leone en Liberia alsmede 70.000 Guinese ontheemden in Guinee verblijven, met name in het grensgebied tussen Guinee, Sierra Leone en Liberia, F. overwegende dat 250.000 van hen rechtstreeks de gevolgen ondervinden van de toenemende instabiliteit in dit grensgebied, die sinds september 2000 reeds tot een groot aantal dodelijke slachtoffers heeft geleid; overwegende dat deze vluchtelingen het slachtoffer zijn van het conflict tussen het Guinese leger en de rebellen die Guinee vanuit de buurlanden binnendringen, G. diep geschokt door de moord op leden van de UNHCR, die heeft bijgedragen tot het vertrek van humanitaire organisaties om veiligheidsredenen, H. overwegende dat de humanitaire organisaties al vijf maanden geen voedsel meer hebben kunnen verdelen en dat het vluchtelingenbureau van de Verenigde Naties er nog steeds niet in is geslaagd een grote groep vluchtelingen te bereiken die vastzit in een gebied vlakbij de Guinese grens met Sierra Leone en Liberia dat bekend staat onder de naam "Parrot's Beak”, I. teleurgesteld over de uitspraken van de Guinese autoriteiten tegen de vluchtelingen, die zich hebben vertaald in arrestaties en gewelddadigheden, J. overwegende dat milities die op de hand van de regering van Conakry zijn veiligheidstaken op zich zouden hebben genomen die daarvoor door de reguliere strijdkrachten werden uitgevoerd; overwegende dat deze milities zich aan banditisme schuldig maken en voertuigen, levensmiddelen en brandstoffen van NGO's en internationale hulporganisaties in beslag nemen, K. overwegende dat tijdens de bijeenkomst van de defensie- en veiligheidscommissie van de ECOWAS, die op 27 december 2000 in Abuja plaatsvond, is besloten de grenzen tussen Guinee en Sierra Leone en Guinee en Liberia door West-Afrikaanse troepen te laten beveiligen; overwegende dat deze troepen ook de taak hebben gekregen de veiligheid van humanitaire organisaties en vluchtelingen te waarborgen, L. overwegende dat Guinee al bijna tien jaar lang steun en onderdak verleend aan vluchtelingen uit Sierra Leone en Liberia; overwegende dat de UNHCR en de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) duizenden vluchtelingen helpen bij hun terugkeer naar Sierra Leone, waar de doorgangskampen snel volraken, M. overwegende dat Alpha Condé, de leider van de belangrijkste oppositiepartij, sinds twee jaar gevangen wordt gehouden na een zeer onrechtvaardig proces waarbij de in de internationale verdragen vastgelegde regels inzake een billijke procesgang niet in acht zijn genomen, N. overwegende dat dit proces een duidelijk bewijs is van flagrante schendingen van de mensenrechten en de democratische beginselen en een teken is van een zorgwekkende verslechtering van de politieke situatie in Guinee, 1. veroordeelt ten zeerste de gewelddadige invallen van het ene land in het andere; verzoekt alle bij deze aanvallen betrokken partijen af te zien van iedere vorm van geweld, de werkzaamheden van de internationale hulporganisaties te vergemakkelijken en de mensenrechten van de vluchtelingen en de burgerbevolking te eerbiedigen; 2. herbevestigt het recht van Guinee op eerbiediging van de integriteit van zijn grondgebied; verzoekt alle landen in deze regio af te zien van alle tegen een buurland gerichte activiteiten; verzoekt alle buurlanden geen steun te verlenen aan groeperingen die het regime van Conakry bestrijden en/of het grondgebied van Guinee binnendringen; 3. is verheugd over de permanente bereidheid van Guinee om vluchtelingen uit de gehele regio steun en onderdak te verlenen ondanks deze gewapende aanvallen, maar verzoekt de regering van Guinee tevens de vluchtelingen niet langer te bestoken en degenen die zich aan gewelddadigheden tegen vluchtelingen schuldig maken, te straffen; 4. is verheugd dat Guinee en Sierra Leone een gemeenschappelijk orgaan hebben opgericht om te voorkomen dat er bij de achtervolging door het Guinese leger van de rebellen van het Verenigd Revolutionair Front slachtoffers onder de burgerbevolking vallen en verzoekt beide landen met klem binnen dit orgaan op alle punten samen te werken; verzoekt het Guinese leger het kiezen van burgerdoelen te vermijden; 5. juicht de initiatieven van ECOWAS om de vrede in deze regio te herstellen toe en wenst dat haar defensiemacht zo snel mogelijk in het grensgebied tussen Guinee en Sierra Leone, alsook tussen Guinee en Liberia wordt ingezet; 6. verzoekt de lidstaten de ECOWAS te steunen bij haar inspanningen om de vrede in deze subregio te herstellen; 7. verzoekt de Commissie haar humanitaire hulp voor de vluchtelingen te vergroten en actiever met de UNHCR samen te werken om de vluchtelingen te repatriëren; 8. is van mening dat eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen de hoeksteen vormt van het stabilisatie- en vredesproces in de subregio; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de OAE, de ECOWAS, de co-voorzitters van de Paritaire Vergadering ACS-EU en de regeringen van Liberia, Sierra Leone en Guinee. Het Europees Parlement, - gezien de GBVB-verklaring van 30 januari 2001 over de lijfstraffen die in de Nigeriaanse staat Zamfara worden toegepast, A. ernstig verontrust door het geval van Bariya Ibrahim Magazu, een meisje dat op 19 januari 2001 in de hogere sharia-rechtbank in Tsafe in de Nigeriaanse staat Zamfara met honderd zweepslagen werd gestraft wegens het hebben van buitenechtelijke seksuele betrekkingen, B. overwegende dat sinds 1999 acht deelstaten in het noorden van Nigeria het islamitisch recht hebben ingevoerd, hetgeen tot ernstige onlusten tussen de in deze staten levende gemeenschappen heeft geleid, C. overwegende dat de in 1999 aangenomen grondwet van Nigeria volledige vrijheid van geloofsovertuiging waarborgt, 1. veroordeelt het geselen van een minderjarig meisje dat volgens de wetgeving van de staat Zamfara was veroordeeld, en onderstreept dat zij op deze wijze is gestraft terwijl er bij de rechtbanken nog een verzoek hangende was om hiertegen in beroep te mogen gaan; 2. beschouwt geseling als een wrede, onmenselijke en mensonterende behandeling die in strijd is met de Nigeriaanse grondwet en met internationale mensenrechtenverdragen waarbij Nigeria partij is; 3. dringt er bij de autoriteiten op aan om personen die tot een lijfstraf zijn veroordeeld, toe te staan volledig gebruik te maken van hun recht op beroep bij hogere instanties, en hun pogingen daartoe niet op procedurele gronden te dwarsbomen; 4. onderstreept dat zowel christelijke als moslim-mensenrechtengroeperingen in Nigeria ten aanzien van deze vraagstukken vreedzame en wettige stappen hebben ondernomen; 5. verzoekt de Europese Unie de dialoog met Nigeria te verbeteren, teneinde de in Nigeria bestaande bewegingen ten behoeve van een consolidering van de democratie en eerbiediging van de mensenrechten en de godsdienstvrijheid te versterken; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van Nigeria. Het Europees Parlement, A. diep verontrust door het nieuws dat zeven journalisten de doodstraf wacht wegens godslastering na de sluiting door het Pakistaanse militaire regime van een Engelstalige krant om de publicatie van een ingezonden brief, B. overwegende dat honderden demonstranten van een rechtse islamitische partij de drukpersen van de Frontier Post in het kantoor van deze krant in brand hebben gestoken, C. overwegende dat het personeel van deze krant is gearresteerd krachtens de Pakistaanse wet inzake de godslastering, die voorziet in de doodstraf voor dergelijke gevallen, D. overwegende dat de situatie met betrekking tot de persvrijheid in Pakistan, met name sinds de staatsgreep van 1999 waarbij generaal Musharraf aan de macht kwam, zeer slecht is, E. overwegende dat Pakistan, dat wordt gekenmerkt door extreme armoede en grote sociale ongelijkheid, nog steeds lijdt onder de gevolgen van een lange periode van politieke instabiliteit, 1. roept de Pakistaanse autoriteiten op de aangeklaagde journalisten vrij te laten; 2. dringt er bij de Pakistaanse militaire junta op aan dringend stappen te ondernemen om de rechtsstaat en de democratische vrijheden in Pakistan te herstellen en de doodstraf af te schaffen; 3. roept de regering-Musharraf op het voorlopig constitutioneel besluit waarmee de grondwet wordt opgeschort en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht wordt ondermijnd, in te trekken; 4. dringt aan op gelijke behandeling voor alle Pakistaanse burgers alsook op het recht op een veilige uitoefening van hun godsdienstvrijheid en hun religieuze rechten; 5. wijst erop dat de bestaande wetten met betrekking tot godslastering in Pakistan vatbaar zijn voor manipulatie en misbruik; 6. is zeer ontstemd over de verklaring van generaal Musharraf waarbij hij de krant publiekelijk veroordeelde voordat er enigerlei onderzoek was uitgevoerd; 7. verzoekt de Commissie samenwerkingsprogramma's op te zetten om lokale NGO's op het gebied van de mensenrechten en civil society -groepen actief te ondersteunen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regering van Pakistan, de Associatie voor Zuidaziatische regionale samenwerking (SAARC) en de Verenigde naties. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 7 oktober (1) en 18 november 1999 (2) , 20 januari (3) , 17 februari (4) , 16 maart (5) en 13 april 2000 (6) , - gelet op de aanbeveling 1444(2000) van 27 januari 2000 van de Raad van Europa inzake het herstel van de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten en de democratie in Tsjetsjenië, - gelet op de aanbeveling 1456(2000) van 6 april 2000 van de Raad van Europa over de naleving van aanbeveling 1444(2000) door Rusland, - gezien het bezoek van Mary Robinson, VN-Hoge Commissaris voor de mensenrechten, aan de Russische Federatie, Degestan, Ingoesetië en Tsjetsjenië, - gezien de conclusie van de OVSE-top in Istanboel, A. ernstig verontrust over de rapporten van de parlementaire vergadering van de Raad van Europa en de Russische, Tsjetsjeense en internationale mensenrechtenorganisaties over de massale en ernstige schendingen van het internationale humanitaire recht in Tsjetsjenië, met name extrajudiciële terechtstellingen, arrestaties en verdwijningen, illegale gevangenhouding van burgers in gevangenissen, concentratiekampen (zogenaamde "filtratie”-kampen) en clandestiene gevangenissen waar slechte behandelingen en folteringen worden toegepast als dagelijkse elementen van het systeem van afpersing van familieleden van de gevangenen die aldus ertoe worden gebracht deze gijzelaars zo duur mogelijk vrij te kopen, B. ernstig verontrust over de levensomstandigheden van de Tsjetsjeense bevolkingen die het dikwijls zonder drinkwater, voedsel en elektriciteit moeten stellen, C. bezorgd over de situatie in de vluchtelingenkampen in de naburige regio's, met name de Republiek Ingoesetië, D. zijn ongenoegen uitsprekende over de vertragingen en tekortkomingen bij de tenuitvoerlegging van de communautaire humanitaire actie in Tsjetsjenië en de naburige republieken, waar honderdduizenden ontheemde Tsjetsjenen hun toevlucht hebben gezocht, E. ernstig bezorgd over de sterfgevallen van gevangenen in de Tsjernokozovo-gevangenis, de Internat-gevangenis in Urus-Martan en de militaire basis van Khankala, waar de normen die zijn vastgesteld in de VN-principes inzake effectieve preventie van en onderzoek naar onwettige, willekeurige en summiere terechtstellingen volledig ontbreken, F. betreurende dat tot nu toe de meeste door de Russische regering aan de internationale gemeenschap gedane beloften niet zijn nagekomen, G. overwegende dat president Aslan Maskhadov en het gekozen parlement zowel door de OVSE als door de regering van de Russische Federatie zijn erkend, H. ernstig bezorgd over de schade die aan het milieu wordt aangebracht door de oorlogsactiviteiten in Tsjetsjenië en het ontbreken van de maatregelen die noodzakelijk zijn om deze situatie te verhelpen, 1. verzoekt beide conflictpartijen onmiddellijk een staakt-het-vuren af te roepen; 2. verzoekt de president en de regering van de Russische Federatie onderhandelingen aan te gaan met de wettige vertegenwoordigers van de Republiek Tsjetsjenië, in tegenwoordigheid van internationale instanties; 3. dringt er bij alle betrokken partijen op aan de fundamentele mensenrechten te eerbiedigen en humanitaire werkers, onafhankelijke waarnemers, journalisten en de burgerbevolking bewegingsvrijheid te verlenen; 4. onderstreept de noodzaak dat een onafhankelijke commissie beweringen over door beide conflictpartijen begane oorlogsmisdaden controleert; 5. verzoekt de Russische autoriteiten onbeperkte toegang te verlenen tot gevangenen en gevangenissen aan vertegenwoordigers van het Internationale Comité van het Rode Kruis (ICRK), de bijstandsgroep van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en vertegenwoordigers van de VN-Hoge Commissaris voor de mensenrechten, en spoedige bezoeken door de betrokken VN-instanties te vergemakkelijken; 6. verzoekt nogmaals Commissielid Poul Nielson zich naar Tsjetsjenië en de Republiek Ingoesetië te begeven, om alle behoeften aan humanitaire hulp nauwkeurig na te gaan, teneinde de steun die nodig is om een humanitaire ramp te voorkomen zo spoedig mogelijk beschikbaar te stellen, met name in de naburige regio's van de Republiek Ingoesetië, waar zich meer dan 200.000 Tsjetsjeense vluchtelingen bevinden; 7. verzoekt de Russische autoriteiten de internationale humanitaire NGO's in staat te stellen de vluchtelingenkampen binnen te gaan en de ontheemden rechtstreekse overlevingssteun te verlenen; 8. verzoekt de Raad de Russische regering eraan te herinneren dat erkenning van de mensenrechten de grondslag is van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de voorzitter van de parlementaire vergadering van de Raad van Europa, de president, de regering en het parlement van de Russische Federatie, de president, de regering en het parlement van Tsjetsjenië en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de deelstaat Gujarat in het westen van India op 26 januari 2001 werd getroffen door een verwoestende aardbeving waarbij duizenden mensen omkwamen, B. overwegende dat circa 1,2 miljoen mensen dakloos zijn geworden en momenteel ontheemd zijn in eigen land, C. overwegende dat het voorkomen van epidemieën en de steun aan de gewonden en daklozen de eerste prioriteit is, D. verheugd over de inspanningen van de Indiase autoriteiten om humanitaire hulp te bieden in de delen van Gujarat die door de aardschok verwoest zijn, 1. spreekt zijn solidariteit uit met de gezinnen van de slachtoffers, alsmede zijn diepe droefheid en medeleven met het Indiase volk en neemt er kennis van dat dit ook veel familieleden treft die in lidstaten van de EU wonen; 2. is verheugd over het besluit van de Commissie om 13 miljoen EUR beschikbaar te stellen voor noodhulp aan de slachtoffers van de ramp; 3. is verheugd over de multilaterale inspanningen van de internationale gemeenschap om noodhulp te leveren; verzoekt de Commissie en de lidstaten hun maatregelen voor het verlenen van humanitaire hulp aan India te coördineren; 4. wijst erop dat een deel van de verantwoordelijkheid moet worden gedragen door de bouwbedrijven die de veiligheid van de gebouwen hebben opgeofferd aan winstbejag; verzoekt de Indiase autoriteiten de personen die verantwoordelijk zijn voor de gebrekkige constructies te vervolgen en te zorgen voor adequate wetgeving voor het veilig bouwen van gebouwen; 5. verzoekt de Wereldbank en de Aziatische Ontwikkelingsbank te zorgen voor een snelle reactie op verzoeken om leningen van de Indiase regering, en aandacht te schenken aan de behoeften voor de wederopbouw van de regio op lange termijn; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het parlement en de regering van India en aan de regering van de Indiase deelstaat Gujarat. Het Europees Parlement, A. overwegende dat Portugal, en in het bijzonder het noorden en midden van het land, deze winter en vooral het weekeinde van 26 tot 28 januari 2001 door barre weersomstandigheden zijn geteisterd, B. overwegende dat dit noodweer dodelijke slachtoffers heeft geëist en veel menselijk leed heeft berokkend en dat de woningen en have en goed van duizenden gezinnen hierbij verwoest of beschadigd zijn, C. overwegende dat het noodweer grote materiële schade heeft aangericht aan vervoersinfrastructuurvoorzieningen, fabrieken, winkels, telecommunicatie- en energienetwerken en voor de landbouw, visserij en alle bedrijfssectoren in het algemeen een enorme strop betekent, D. overwegende dat de schade naar schatting tientallen miljarden escudo's beloopt, E. overwegende dat op de schouders van de plaatselijke autoriteiten thans niet alleen de zware taak rust de schade in de getroffen gebieden te herstellen, maar dat zij ook op stel en sprong de sanitaire en huisvestingsproblemen van de honderden getroffen gezinnen moeten oplossen en hulp moeten bieden aan de zwaar geteisterde sectoren, zoals de landbouw en handel, F. overwegende dat de Commissie zich reeds bereid heeft getoond toereikende steun te verstrekken om de sociale en economische gevolgen van de verwoestingen op te vangen, 1. betuigt zijn oprechte deelneming aan de families van de slachtoffers en zijn solidariteit met iedereen die dakloos is geworden en have en goed heeft verloren, en met de direct getroffen bevolking van met name de stroomgebieden van de Douro, de Mondego en de Taag; 2. looft de inspanningen van de diverse Portugese instanties die de slachtoffers van de overstromingen te hulp zijn geschoten, en in het bijzonder de diverse brandweerkorpsen, legereenheden en vrijwilligersorganisaties; 3. verzoekt de Commissie om in samenwerking met de Portugese regering en de plaatselijke overheden een buitengewone financiële steun toe te kennen, ter aanvulling van de door de Portugezen verleende hulp, om de eerste noden van de zwaarst getroffen delen van de bevolking te lenigen, de verwoeste infrastructuurvoorzieningen te herstellen en de economische bedrijvigheid weer op gang te brengen; 4. dringt er opnieuw bij de Commissie en de autoriteiten van de lidstaten op aan om in overeenstemming met de standpunten die dit Parlement reeds eerder heeft goedgekeurd, onverwijld maatregelen te treffen voor de preventie en hulpverlening bij noodsituaties en rampen, met inbegrip van toereikende en operationele technische en personele middelen; 5. vestigt de aandacht van de lidstaten op de steeds urgentere noodzaak om de huidige vernietiging van de ecosystemen terug te draaien en een milieubeleid op lange termijn te voeren waarbij ook aandacht wordt geschonken aan rivieren en hun beddingen, irrigatiesystemen, dijken en waterkeringen vallen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Portugese regering, het Portugese parlement en de betrokken gemeenten en gemeenteraadsbesturen.