Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Conferentie van voorzitters, – gezien zijn besluit van 15 januari 2014 over de bevoegdheden van de vaste commissies (1) en zijn besluit van 18 juni 2020 over de instelling van een subcommissie voor belastingzaken (2) , – gezien artikel 206 van zijn Reglement, 1. besluit het aantal leden van de vaste commissies en subcommissies als volgt vast te stellen: Subcommissie mensenrechten: 30 leden, Subcommissie veiligheid en defensie: 30 leden, Subcommissie belastingaangelegenheden: 30 leden; 2. besluit onder verwijzing naar de besluiten van de Conferentie van voorzitters van 30 juni 2019 en 9 januari 2020 inzake de samenstelling van het bureau van de parlementaire commissies, dat het bureau van een commissie mag bestaan uit maximaal vier ondervoorzitters; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0405/2021), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0002/2022 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 5 november 2021 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Jan Gregor tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; C. overwegende dat deze commissie de kandidaat vervolgens op 10 januari 2022 heeft gehoord, waarbij de kandidaat een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad van Jan Gregor voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0406/2021), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0004/2022 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 5 november 2021 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Marek Opiola tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; C. overwegende dat deze commissie de kandidaat vervolgens op 10 januari 2022 heeft gehoord, waarbij hij een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord; 1. brengt negatief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Marek Opiola tot lid van de Rekenkamer en verzoekt de Raad zijn voordracht in te trekken en een nieuwe voordracht aan het Parlement te doen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0407/2021), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0003/2022 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 5 november 2021 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Mihails Kozlovs tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; C. overwegende dat deze commissie de kandidaat vervolgens op 10 januari 2022 heeft gehoord, waarbij de kandidaat een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Mihails Kozlovs tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0408/2021), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9-0005/2022 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 5 november 2021 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Jorg Kristijan Petrovič tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; C. overwegende dat deze commissie de kandidaat vervolgens op 10 januari 2022 heeft gehoord, waarbij hij een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Jorg Kristijan Petrovič tot lid van de Europese Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2020)0725 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 114 en artikel 168, lid 4, punt c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0365/2020), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Franse Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 27 april 2021 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 7 mei 2021 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 10 november 2021 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie industrie, onderzoek energie, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A9-0216/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 20 januari 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende een grotere rol van het Europees Geneesmiddelenbureau inzake crisisparaatheid en -beheersing op het gebied van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/123.) Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2021)05056), – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) 2019/817 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2019 tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de Unie-informatiesystemen op het gebied van grenzen en visa en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 767/2008, (EU) 2016/399, (EU) 2017/2226, (EU) 2018/1240, (EU) 2018/1726 en (EU) 2018/1861 van het Europees Parlement en de Raad, Beschikking 2004/512/EG van de Raad en Besluit 2008/633/JBZ van de Raad (1) , en met name de artikelen 28, lid 5, en 73, lid 6, – gezien artikel 111, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, A. overwegende dat in artikel 3 van de gedelegeerde verordening van de Commissie is bepaald dat de gevallen waarin identiteitsgegevens als vergelijkbaar kunnen worden beschouwd, zijn beschreven in bijlage II bij die verordening; B. overwegende dat bijlage II, punt 2, van de gedelegeerde verordening van de Commissie bepaalt: “Om te bepalen of identiteitsgegevens vergelijkbaar zijn, gebruikt eu-LISA een algoritme om de vergelijkbaarheid tussen identiteitsgegevens in de verschillende gegevensvelden van verschillende EU-informatiesystemen te berekenen.”; C. overwegende dat in bijlage II, punt 2, van de gedelegeerde verordening van de Commissie voorts bepaalt: “Dat algoritme is gebaseerd op vooraf vastgestelde niveaus van vergelijkbaarheid.”; D. overwegende dat bijlage II, punt 2, van de gedelegeerde verordening van de Commissie bovendien bepaalt: “Voor het vaststellen van dit algoritme wordt eu-LISA bijgestaan en geadviseerd door deskundigen van de Commissie, de lidstaten en de agentschappen van de Unie die gebruikmaken van de EU-informatiesystemen en interoperabiliteitscomponenten.”; E. overwegende dat op grond van artikel 28, lid 5, van Verordening (EU) 2019/817 de Commissie bij gedelegeerde handelingen de procedures moet vaststellen aan de hand waarvan moet worden bepaald welke identiteitsgegevens als identiek of vergelijkbaar moeten worden beschouwd; F. overwegende dat de gedelegeerde verordening van de Commissie duidelijk niet voorziet in procedures om te bepalen welke identiteitsgegevens als vergelijkbaar kunnen worden beschouwd, maar deze bevoegdheid subdelegeert aan eu-LISA en aan deskundigen van de Commissie, de lidstaten en de agentschappen van de Unie die gebruikmaken van de informatiesystemen en interoperabiliteitscomponenten van de EU; 1. maakt bezwaar tegen de gedelegeerde verordening van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en haar ervan in kennis te stellen dat de gedelegeerde verordening niet in werking kan treden; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2021)05057), – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) 2019/818 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2019 tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de Unie-informatiesystemen op het gebied van politiële en justitiële samenwerking, asiel en migratie en tot wijziging van Verordeningen (EU) 2018/1726, (EU) 2018/1862 en (EU) 2019/816 (1) , en met name de artikelen 28, lid 5, en 69, lid 6, – gezien artikel 111, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, A. overwegende dat in artikel 3 van de gedelegeerde verordening van de Commissie is bepaald dat de gevallen waarin identiteitsgegevens als vergelijkbaar kunnen worden beschouwd, zijn beschreven in bijlage II bij die verordening; B. overwegende dat bijlage II, punt 2, van de gedelegeerde verordening van de Commissie luidt: “Om te bepalen of identiteitsgegevens vergelijkbaar zijn, gebruikt eu-LISA een algoritme om de vergelijkbaarheid tussen identiteitsgegevens in de verschillende gegevensvelden van verschillende EU-informatiesystemen te berekenen.”; C. overwegende dat in bijlag II, punt 2, van de gedelegeerde verordening van de Commissie voorts bepaalt: “Dat algoritme is gebaseerd op vooraf vastgestelde niveaus van vergelijkbaarheid.”; D. overwegende dat bijlage II, punt 2, van de gedelegeerde verordening van de Commissie bovendien bepaalt: “Voor het vaststellen van dit algoritme wordt eu-LISA bijgestaan en geadviseerd door deskundigen van de Commissie, de lidstaten en de agentschappen van de Unie die gebruikmaken van de EU-informatiesystemen en interoperabiliteitscomponenten.”; E. overwegende dat op grond van artikel 28, lid 5, van Verordening (EU) 2019/818 de Commissie bij gedelegeerde handelingen de procedures moet vaststellen aan de hand waarvan moet worden bepaald welke identiteitsgegevens als identiek of vergelijkbaar moeten worden beschouwd; F. overwegende dat de gedelegeerde verordening van de Commissie duidelijk niet voorziet in procedures om te bepalen welke identiteitsgegevens als vergelijkbaar kunnen worden beschouwd, maar deze bevoegdheid subdelegeert aan eu-LISA en aan deskundigen van de Commissie, de lidstaten en de agentschappen van de Unie die gebruikmaken van de informatiesystemen en interoperabiliteitscomponenten van de EU; 1. maakt bezwaar tegen de gedelegeerde verordening van de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en haar ervan in kennis te stellen dat de gedelegeerde verordening niet in werking kan treden; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2021)09115), – gezien het schrijven van de Commissie van 7 december 2021, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien de brief van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van 11 januari 2022 aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) 2021/2115 van het Europees Parlement en de Raad (1) , en met name artikel 4, lid 8, artikel 13, lid 3, artikel 37, lid 5, artikel 38, lid 5, artikel 39, lid 3, artikel 45, punten a) t/m i), artikel 56, punten a), b) en c), en artikel 84, punten a) en b), – gezien artikel 111, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, – gezien er geen bezwaar werd gemaakt binnen de in artikel 111, lid 6, derde en vierde streepjes, van zijn Reglement gestelde termijn, die op 20 januari 2022 verstreek, A. overwegende dat de lidstaten overeenkomstig Verordening (EU) 2021/2115 van het Europees Parlement en de Raad hun nationale strategische plannen (“strategische GLB-plannen”) ter goedkeuring aan de Commissie dienen voor te leggen; B. overwegende dat Verordening (EU) 2021/2115 de Commissie bevoegdheden verleent om aanvullende eisen voor de opzet van de in de strategische GLB-plannen uit te werken interventies op het gebied van rechtstreekse betalingen, van bepaalde in Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (2) genoemde landbouwsectoren en van plattelandsontwikkeling vast te stellen, alsmede gemeenschappelijke voorschriften op deze gebieden ten aanzien van het aandeel in het kader van norm 1 inzake een goede landbouw- en milieuconditie (GLMC); C. overwegende dat de lidstaten al deze aanvullende vereisten in aanmerking moeten nemen bij het opstellen van hun strategische GLB-plannen die zo spoedig mogelijk aan de Commissie moeten worden toegezonden of bevestigd; D. overwegende dat de gedelegeerde verordening aanvullende eisen vastlegt voor bepaalde interventietypes die de lidstaten in het kader van die verordening in hun strategisch GLB-plan voor de periode 2023-2027 uitwerken, alsmede regels voor de verhouding in GLMC-norm 1; overwegende dat het derhalve passend is deze aanvullende eisen als zeer noodzakelijk en dringend te beschouwen; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2021)09119), – gezien het schrijven van de Commissie van 7 december 2021, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien de brief van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van 11 januari 2022 aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) 2021/2116 van het Europees Parlement en de Raad (1) , en met name artikel 11, lid 1, artikel 23, lid 2, artikel 38, lid 2, artikel 40, lid 3, artikel 41, lid 3, artikel 47, lid 1, artikel 52, lid 1, artikel 54, lid 4, artikel 55, lid 6, artikel 64, lid 3, artikel 76, lid 2, artikel 94, leden 5 en 6, en artikel 102, – gezien artikel 111, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, – gezien er geen bezwaar werd gemaakt binnen de in artikel 111, lid 6, derde en vierde streepjes, van zijn Reglement gestelde termijn, die op 20 januari 2022 verstreek, A. overwegende dat Verordening (EU) 2021/2116 regels bevat inzake de betaalorganen en andere instanties, het financieel beheer, de goedkeuring van de rekeningen, de zekerheden en het gebruik van de euro; B. overwegende dat de lidstaten overeenkomstig Verordening (EU) 2021/2115 van het Europees Parlement en de Raad (2) hun strategische plannen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) ter goedkeuring aan de Commissie dienen voor te leggen; C. overwegende dat er in het dagelijks beheer van de GLB-uitgaven een wezenlijk verband bestaat tussen de regels bedoeld in het ontwerp van gedelegeerde verordening tot aanvulling van regels inzake de betaalorganen en andere instanties, het financieel beheer, de goedkeuring van de rekeningen, de zekerheden en het gebruik van de euro, en dat het derhalve passend is die regels in dezelfde gedelegeerde verordening vast te leggen; D. overwegende dat in het ontwerp van gedelegeerde verordening regels inzake betaalorganen en andere instanties, het financieel beheer, de goedkeuring van de rekeningen, de zekerheden en het gebruik van de euro zijn vastgesteld voor het dagelijks beheer van het nieuwe GLB, die de lidstaten moeten omzetten in hun strategische GLB-plannen, en dat het daarom passend is deze regels als urgent te beschouwen; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien al zijn eerdere resoluties over Hongkong, met name die van 8 juli 2021 over Hongkong, in het bijzonder het geval van Apple Daily (1) , van 21 januari 2021 over het harde optreden tegen de democratische oppositie in Hongkong (2) , van 19 juni 2020 over de wet inzake de nationale veiligheid die de Volksrepubliek China heeft uitgevaardigd voor Hongkong (3) en het feit dat de EU de hoge mate van autonomie van Hongkong moet verdedigen, van 18 juli 2019 over de situatie in Hongkong (4) en van 24 november 2016 over de in China gevangengezette uitgever Gui Minhai (5) , – gezien zijn eerdere resoluties over China, met name die van 16 september 2021 over een nieuwe EU-strategie ten aanzien van China (6) , van 20 mei 2021 over de Chinese sancties als vergelding tegen EU-instanties, EP-leden en leden van nationale parlementen (7) , van 12 september 2018 over de stand van zaken van de betrekkingen tussen de EU en China (8) en van 16 december 2015 over de betrekkingen EU-China (9) , – gezien de verklaringen van vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) Josep Borrell van 20 december 2021 over de verkiezingen voor de Wetgevende Vergadering van 19 december 2021 en van 9 juni 2021 over de wijzigingen van het kiesstelsel van Hongkong, zijn verklaring van 11 maart 2021 namens de EU over het kiesstelsel van Hongkong, en al zijn andere verklaringen over de situatie in Hongkong, – gezien de verklaring van de woordvoerder van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 23 juni 2021 over de stopzetting van de activiteiten van Apple Daily in Hongkong, – gezien de verklaring van de woordvoerder van de EDEO van 21 oktober 2021 over de afzetting van democratisch gekozen districtsraadsleden en de steeds beperktere ruimte voor het maatschappelijk middenveld, – gezien de elfde strategische dialoog tussen de EU en China van 28 september 2021 tussen VV/HV Josep Borrell en staatsraad/minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi, – gezien de opmerkingen van voorzitter van de Europese Raad Charles Michel na afloop van de bijeenkomst van de leiders van de EU en China van 14 september 2020, – gezien de gezamenlijke verklaring die voorzitter Michel en voorzitter Von der Leyen na afloop van de 22e top EU-China op 22 juni 2020 hebben gedaan over het verdedigen van de belangen en waarden van de EU in het kader van een complex en noodzakelijk partnerschap, – gezien de basiswet van de Speciale Administratieve Regio (SAR) Hongkong, die op 4 april 1990 is aangenomen en op 1 juli 1997 in werking is getreden, – gezien de gezamenlijke verklaring van de regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de regering van de Volksrepubliek China (VRC) van 19 december 1984 over de kwestie Hongkong, ook bekend als de Chinees-Britse Gezamenlijke Verklaring, die op 12 juni 1985 door de Chinese en de Britse regering bij de Verenigde Naties is geregistreerd, – gezien de conclusies van de Raad van 28 juli 2020 over Hongkong, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 16 december 1966 en de punten van zorg die het mensenrechtencomité van de VN in zijn lijst van kwesties van 26 augustus 2020 naar voren heeft gebracht met betrekking tot het vierde periodieke verslag van Hongkong, China, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 10 december 1948, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de bevordering en de eerbiediging van de mensenrechten, democratie en de rechtsstaat de kern moeten blijven uitmaken van de langlopende relatie tussen de EU en China, in overeenstemming met de inspanningen van de EU om deze waarden in haar extern optreden uit te dragen en de interesse die China heeft geuit om zich in zijn eigen ontwikkeling en internationale samenwerking aan deze waarden te houden; B. overwegende dat Hongkong gebonden is door het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en wettelijk verplicht is het recht op vrijheid van informatie, meningsuiting en vereniging te eerbiedigen en een eerlijke rechtsgang te waarborgen; overwegende dat Hongkong binnenkort zal worden getoetst op de nakoming van zijn verplichtingen in het kader van het verdrag; C. overwegende dat de politie in Hongkong tussen 1 juli 2020 en eind 2021 minstens 139 mensen heeft gearresteerd of heeft laten arresteren in verband met de nationale veiligheidswet (NSL); overwegende dat eind 2021 94 mensen formeel in staat van beschuldiging waren gesteld, van wie er 60 in voorlopige hechtenis waren; overwegende dat de NSL vreedzame politieke expressie onevenredig beperkt en zelfs strafbaar stelt; overwegende dat prominente activisten zoals Chow Hang-tung in staat van beschuldiging zijn gesteld omdat ze burgers ertoe hadden aangemoedigd kaarsen aan te steken om de slachtoffers van het Tiananmenplein te herdenken, en overwegende dat de Hong Kong Alliance in Support of Patriotic Democratic Movements of China is ontbonden nadat de autoriteiten de jaarlijkse kaarsenwake op het Tiananmenplein die de groep al 30 jaar organiseert, hadden aangegrepen als bewijs dat de groep “de nationale veiligheid in gevaar brengt”; overwegende dat de NSL een flagrante schending inhoudt van het beginsel “één land, twee systemen” en van de Chinees-Britse Gezamenlijke Verklaring; D. overwegende dat de politieke oppositie in Hongkong feitelijk is uitgeschakeld toen 55 personen, van wie de meesten prodemocratische wetgevers en activisten waren, op 6 en 7 januari 2021 op grond van de NSL zijn gearresteerd; E. overwegende dat op 17 juni 2021 500 politieagenten een inval hebben gedaan in het gebouw van Apple Daily, computers en documenten, waaronder een aantal met journalistiek materiaal, hebben meegenomen en vijf leidinggevenden van de krant hebben gearresteerd; overwegende dat zij allen in het kader van de NSL zijn beschuldigd van “samenspanning met een vreemd land of met buitenlandse elementen om de nationale veiligheid in gevaar te brengen”; overwegende dat Apple Daily op 23 juni 2021 heeft aangekondigd na 26 jaar te zullen sluiten; overwegende dat de aanklacht tegen Jimmy Lai, prodemocratisch activist en voormalig eigenaar van Apple Daily, en zes voormalige journalisten van Apple Daily wegens “samenzwering om opruiend materiaal te verspreiden” een verdere aanval op de persvrijheid in Hongkong vormt; F. overwegende dat op 29 december 2021 200 politieagenten een inval hebben gedaan in het kantoor van Stand News, de computers en documenten hebben meegenomen en zeven personen hebben gearresteerd, die allen leidinggevende of voormalige leidinggevende personeelsleden van het bedrijf waren, wegens “samenzwering om opruiende publicaties te publiceren”; overwegende dat Stand News onmiddellijk is gesloten; overwegende dat DB Channel, een online mediakanaal in Hongkong, zijn activiteiten in de stad heeft gestaakt omdat de gearresteerde medeoprichter Frankie Fung op grond van de NSL op zijn proces wacht; overwegende dat Citizen News, een ander prodemocratisch online mediakanaal, onlangs heeft aangekondigd te zullen sluiten en daarbij naar een “verslechterend mediaklimaat” heeft verwezen; G. overwegende dat Amnesty International eind 2021 wegens de NSL zijn twee kantoren in Hongkong heeft gesloten, waardoor mensenrechtenorganisaties niet meer vrij en zonder vrees voor ernstige represailles van de regering konden werken; overwegende dat tussen 1 januari 2021 en 4 januari 2022 meer dan 60 maatschappelijke organisaties hun deuren hebben gesloten als gevolg van repressie, waaronder twaalf vakbonden, acht mediaorganisaties, acht buurtorganisaties, zeven beroepsorganisaties, vijf studentenorganisaties en vier religieuze groeperingen; H. overwegende dat tientallen prodemocratische activisten in Hongkong, zoals Ma Chun-man, Tony Chung Hon-lam en Chow Hang-tung, in het kader van de NSL gevangen zijn gezet wegens het aanzetten tot afscheiding en ondermijning van de staat; I. overwegende dat de Europese Unie zich ernstige zorgen blijft maken over de door de VRC aangenomen NSL voor Hongkong; overwegende dat dit een gevoelige kwestie is met verreikende gevolgen voor Hongkong en zijn bevolking, voor de EU en voor buitenlandse burgers, voor Europese en internationale maatschappelijke organisaties en voor het vertrouwen in de economie van Hongkong; overwegende dat de inwerkingtreding van de NSL meer risico’s voor EU-burgers in Hongkong met zich meebrengt; J. overwegende dat de EU sterk toegewijd is aan de permanente stabiliteit en welvaart van Hongkong op grond van het beginsel “één land, twee systemen”, en groot belang hecht aan de instandhouding van een hoge mate van autonomie van Hongkong, in overeenstemming met de basiswet en internationale toezeggingen; overwegende dat die beginselen in de huidige situatie op het punt staan onomkeerbaar te worden ondermijnd; K. overwegende dat op 19 december 2021 “uitsluitend voor patriotten” verkiezingen voor de Wetgevende Vergadering hebben plaatsgevonden volgens nieuwe, door Peking opgelegde regels, waarbij prodemocratische partijen zich niet kandidaat mochten stellen, oproepen aan kiezers om de verkiezingen te boycotten of blanco te stemmen strafbaar werden gesteld, de SAR Hongkong bedreigingen uitte tegen internationale media die de verkiezingen versloegen, het stemrecht werd uitgebreid tot Hongkongers die op het Chinese vasteland wonen, en slechts 30 % van de geregistreerde kiezers is gaan stemmen; overwegende dat de recente wijzigingen van het kiesstelsel in strijd zijn met de in de basiswet vastgelegde toezeggingen om tot een grotere democratische vertegenwoordiging te komen; overwegende dat er Hongkong geen een prodemocratische oppositie meer is omdat de vertegenwoordigers van die oppositie hetzij van deelname aan de verkiezingen zijn uitgesloten, hetzij in de gevangenis zijn beland; L. overwegende dat in juli 2021 21 prodemocratische kandidaten zijn uitgesloten van deelname aan de parlementsverkiezingen in Macau; overwegende dat de verkiezingen voor de zevende Wetgevende Vergadering van Macau op 12 september 2021 zijn gehouden zonder echte politieke oppositie, hetgeen op lange termijn zou kunnen leiden tot sociale instabiliteit, en dat daardoor nog nooit zo weinig kiezers (42,38 %) zijn opgedaagd; overwegende dat de journalisten van de publieke omroep van Macau de opdracht hebben gekregen om patriottisme, respect en liefde voor China te bevorderen en dat ten minste zes journalisten ontslag hebben genomen na de invoering van nieuwe redactionele regels, waaruit blijkt dat er ook in andere regio’s bezorgdheid bestaat over de NSL; overwegende dat ook de basiswet van Macau de persvrijheid beschermt en dat deze tot 2049 van kracht is; M. overwegende dat de druk op het maatschappelijk middelveld in Hongkong is toegenomen, zoals blijkt uit de ontbinding van de Hong Kong Confederation of Trade Unions, de Hong Kong Alliance in Support of Patriotic Democratic Movements of China, de China Human Rights Lawyers Concern Group, de Hong Kong Professional Teachers’ Union en het Civil Human Rights Front, alsook uit de sluiting van het kantoor van Amnesty International; N. overwegende dat de regeringsleider van Hongkong, Carrie Lam, heeft aangegeven dat de SAR artikel 23 van de NSL zal invoeren, dat buitenlandse politieke organisaties strafbaar stelt en ze ervan zal afbrengen actief te zijn in Hongkong; O. overwegende dat de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht moet worden gewaarborgd, aangezien die een cruciale rol speelt bij de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in Hongkong; P. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 8 juli 2021 “de Commissie, de Raad en de lidstaten” heeft verzocht “uitnodigingen aan regeringsvertegenwoordigers en diplomaten om de Olympische Winterspelen van 2022 in Peking bij te wonen, af te slaan, tenzij de Chinese regering laat zien dat de mensenrechtensituatie in Hongkong, de Oeigoerse regio Xinjiang, Tibet, Binnen-Mongolië en elders in China aantoonbaar is verbeterd”; Q. overwegende dat China al enige tijd agressieve retoriek bezigt en zonder uitleg of bekendmaking een feitelijk verbod heeft opgelegd waardoor producten van Litouwse makelij niet op de Chinese markt mogen worden gebracht; overwegende dat dergelijke onwettige acties en praktijken niet alleen in strijd zijn met alle internationale handelsregels en de regels van de Wereldhandelsorganisatie, maar ook rechtstreeks van invloed zijn op de beginselen die aan de interne markt van de EU ten grondslag liggen; 1. veroordeelt in de krachtigste bewoordingen het feit dat de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vereniging en de persvrijheid in Hongkong even sterk worden beperkt als in China, en betuigt nogmaals zijn solidariteit met de bevolking van Hongkong in haar strijd voor vrijheid en democratie; betreurt de politieke vervolging waaraan vele journalisten die zich momenteel in ballingschap of in de gevangenis bevinden, zijn onderworpen; dringt er bij China op aan te waarborgen dat alle journalisten hun werkzaamheden vrijelijk kunnen uitvoeren, zonder belemmering of angst voor vergelding; benadrukt dat de pers- en mediavrijheid moeten worden gewaarborgd; 2. verzoekt de regering van Hongkong alle politieke gevangenen in Hongkong vrij te laten; dringt aan op de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating en intrekking van alle aanklachten tegen alle vreedzame demonstranten van Hongkong die de afgelopen jaren zijn gearresteerd, die gewoon hun recht op vrije meningsuiting of andere mensenrechten hebben uitgeoefend, zoals Joshua Wong, Koo Sze-yiu, Martin Lee, Albert Ho, Margaret Ng en Kok Tsz-lun, die zowel de Chinese als de Portugese nationaliteit heeft en dus burger is van de Europese Unie, die in 2020 in Shenzhen is veroordeeld tot zeven maanden gevangenisstraf omdat hij geprobeerd zou hebben per boot uit Hongkong weg te vluchten en die momenteel in Hongkong in hechtenis verkeert in afwachting van zijn proces; veroordeelt de zaken die aan de gang zijn, onder andere die van mensenrechtenactivisten Chow Hang-tung, Lee Cheuk-yan en Albert Ho; verzoekt om onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de in de VRC gedetineerde Zweedse boekhandelaar Gui Minhai; 3. benadrukt dat de wet inzake de nationale veiligheid (National Security Law, NSL) een vertrouwensrelatie tussen China en de EU verhindert, hetgeen toekomstige samenwerking ondermijnt en leidt tot een verdere uitholling van de geloofwaardigheid van Peking op het internationale toneel, en tevens aanzienlijke schade toebrengt aan de internationale status en reputatie van Hongkong en Macau; dringt er bij de Chinese autoriteiten op aan de NSL in te trekken, die in strijd is met de engagementen en verplichtingen van de VRC uit hoofde van het internationaal recht, namelijk respectievelijk de Chinees-Britse Gezamenlijke Verklaring en de Chinees-Portugese Gezamenlijke Verklaring, en dringt er bij de autoriteiten van Hongkong en Macau op aan de rechtsstaat, de mensenrechten, de democratische beginselen en de hoge mate van autonomie in het kader van het beginsel “één land, twee systemen”, zoals verankerd in de basiswetten van Hongkong en Macau, volledig te eerbiedigen, in overeenstemming met hun binnenlandse en internationale verplichtingen; neemt met bezorgdheid kennis van de toenemende pogingen van de Chinese regering om haar autoritaire systeem intern en extern te legitimeren door een aantal politieke ideeën, waaronder de democratische beginselen, over te nemen, te herdefiniëren en te verdraaien door middel van begrippen als “democratie met Hongkongse kenmerken” of “democratie die het hele proces omvat”, en beschouwt dergelijke pogingen als een politieke farce; 4. betreurt ten zeerste de recente wijzigingen in de kieswet van Hongkong en de arrestaties en intimidatie van vertegenwoordigers van de prodemocratische oppositie, die de jure en de facto vrije en eerlijke verkiezingen op alle niveaus verhinderen en hebben geleid tot de ontmanteling van alle vormen van politieke oppositie; benadrukt dat dit in strijd is met de in de basiswet van Hongkong verankerde verplichtingen inzake meer democratische vertegenwoordiging; 5. betreurt het besluit dat de autoriteiten van Hongkong de afgelopen twee jaar hebben genomen om de jaarlijkse Tiananmenpleinwake van 4 juni en de jaarlijkse 1 juli-mars te verbieden en de uitspraak van het Hof van Beroep van Macau om de jaarlijkse Tiananmenpleinwake van de stad te verbieden; betreurt ten zeerste de verwijdering van een monument voor de slachtoffers van het Tiananmenplein, de Pijler van de Schaamte, door de universiteit van Hongkong uit haar gebouwen en beschouwt dit als een onderdeel van de niet-aflatende aanval op de academische vrijheid in Hongkong en een poging om de geschiedenis en het collectieve geheugen te wissen; 6. verzoekt de regeringsleider van Hongkong de plannen voor de invoering van artikel 23 van de NSL in te trekken en zich er opnieuw toe te verplichten de basiswet te handhaven, die garant staat voor de vrijheid van vereniging, de vrijheid van vergadering, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging; 7. onderstreept het feit dat het een topprioriteit is om de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te waarborgen en politisering van de rechtbanken te voorkomen; herhaalt zijn verzoek aan de EDEO om naast het jaarverslag over Hongkong een gedetailleerd openbaar verslag op te stellen over de rechtsstaat en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht; verzoekt de EDEO discussies over de verslechterende situatie op het gebied van de rechtsstaat in Hongkong en de veiligheid van EU-burgers op te nemen in de jaarlijkse bijeenkomsten in het kader van de gestructureerde dialoog tussen de regering van de SAR Hongkong en de EU; 8. uit zijn bezorgdheid over de benoeming van de chef-staf van de gewapende politie in Xinjiang, Peng Jingtang, tot opperbevelhebber van het Volksbevrijdingsleger in Hongkong en over de opmerkingen dat hij zal focussen op de terroristische activiteiten die er in Hongkong zouden zijn; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten de handhaving van de NSL als topprioriteit op de agenda van alle bijeenkomsten tussen de EU en China te zetten, en ook ter sprake te brengen in het diplomatieke overleg ter voorbereiding van die vergaderingen; herinnert eraan hoe belangrijk het is dat de EU de kwestie van mensenrechtenschendingen in China tijdens elke politieke en mensenrechtendialoog met de Chinese autoriteiten ter sprake blijft brengen, met name de kwestie van minderheden in Xinjiang en Tibet, in overeenstemming met de belofte van de EU om ten aanzien van China met één krachtige, duidelijke stem te spreken; wijst erop dat China een breed scala aan internationale mensenrechtenverdragen en -overeenkomsten heeft ondertekend en benadrukt daarom dat het belangrijk is de dialoog met China voort te zetten om ervoor te zorgen dat het land zijn verplichting nakomt om het internationale mensenrechtenkader in acht te nemen; 10. is uiterst bezorgd over de pogingen van de Chinese autoriteiten om zich te richten op de gemeenschappen van de Hongkongse diaspora, met inbegrip van mensenrechtenverdedigers, in de EU-lidstaten; herhaalt zijn verzoek aan de lidstaten actieve uitleveringsverdragen met de CVR en Hongkong op te schorten; 11. verzoekt de Commissie en de lidstaten de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Hongkong, China, betreffende samenwerking en wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken (10) en de steun van de EU voor de zetel van Hongkong in de Wereldhandelsorganisatie te herbekijken in het licht van de vernietiging van de autonomie die het grondgebied genoot in het kader van het eerder vastgestelde model van “één land, twee systemen”; 12. herhaalt zijn ernstige bezorgdheid over de diverse schendingen van de mensenrechten in China en herinnert eraan dat volledige eerbiediging van universele waarden van essentieel belang is; 13. verzoekt de Raad gerichte sancties in te voeren in het kader van de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten (de EU-sancties naar het voorbeeld van de Amerikaanse wet-Magnitski) tegen de functionarissen van Hongkong en de VRC die verantwoordelijk zijn voor de voortdurende onderdrukking van de mensenrechten, waaronder Carrie Lam, Teresa Cheng Yeuk-wah, Xia Baolong, Zhang Xiaoming, Luo Huining, Zheng Yanxiong, Chris Tang Ping-keung en John Lee Ka-chiu; verzoekt de Raad en de Commissie het eens te worden over de opstelling van een lijst van bedrijven waaraan sancties en een investeringsverbod moeten worden opgelegd wegens hun betrokkenheid bij de voortdurende onderdrukking van de mensenrechten in Hong Kong; 14. herhaalt zijn eerdere standpunt dat bij elke ratificatie van de brede investeringsovereenkomst tussen de EU en China rekening moet worden gehouden met de huidige mensenrechtensituatie in Hongkong en met de verplichting van China ten aanzien van de Chinees-Britse Gezamenlijke Verklaring, en dat elke ratificatie een duidelijk en bindend engagement moet omvatten ten aanzien van de rechten van werknemers, door de ratificatie en tenuitvoerlegging van de verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie nr. 29 betreffende dwangarbeid, nr. 105 betreffende de afschaffing van gedwongen arbeid, nr. 87 betreffende de vrijheid tot het oprichten van vakverenigingen en de bescherming van het vakverenigingsrecht en nr. 98 betreffende het recht zich te organiseren en collectief te onderhandelen; 15. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de sluiting van Stand News en Citizen News zal leiden tot meer druk van de Chinese autoriteiten op de resterende lokale nieuwspublicaties; 16. staat volledig achter de voorstellen voor het houden van een speciale zitting of een dringend debat van de VN-Mensenrechtenraad te houden over de verslechterende mensenrechtensituatie in China, onder meer met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de NSL in Hongkong en Macau, en de goedkeuring van een resolutie om een monitoring- en rapportagemechanisme in te stellen overeenkomstig de wereldwijde oproep van honderden maatschappelijke organisaties uit alle regio’s en de oproep tot actie via een ongekend aantal speciale VN-procedures; 17. verzoekt de VV/HV nauw samen te werken met gelijkgezinde landen en partners om de uitholling van de vrijheden van Hongkong een halt toe te roepen; is ingenomen met de onlangs ingestelde bilaterale dialoog tussen de EU en de VS over China, en dringt erop aan dat een betere coördinatie op het gebied van de mensenrechten, met bijzondere aandacht voor de situatie in Hongkong, een belangrijke doelstelling moet zijn; 18. herhaalt zijn oproep aan de EU-lidstaten om uitvoering te geven aan de conclusies van de Raad van de EU van 28 juli 2020 en reddingsbootregelingen in te voeren voor prodemocratische activisten en journalisten in Hongkong die nog steeds het risico lopen gevangen te worden gezet in het kader van de voortdurende onderdrukking van de mensenrechten; herhaalt dat er een duidelijk tijdschema moet worden vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van het pakket maatregelen van juli 2020 en verzoekt de EDEO de tenuitvoerlegging hiervan op de agenda te blijven houden en concrete responsen voor te bereiden op de mogelijke extraterritoriale gevolgen van de NSL; 19. veroordeelt de dwang en intimidatie van China ten aanzien van Litouwen; is ingenomen met de recente verklaringen van solidariteit met Litouwen die erop gericht zijn de repressieve acties van China tegen te gaan; dringt er bij de EU op aan de basisbeginselen van de interne markt te verdedigen tegen Chinese intimidatie; 20. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten om uitnodigingen aan regeringsvertegenwoordigers en diplomaten om de Olympische Winterspelen van 2022 in Peking bij te wonen, af te slaan, aangezien de Chinese regering niet heeft aangetoond dat de mensenrechtensituatie in Hongkong, Macau, de Oeigoerse regio Xinjiang, Tibet en elders in China aantoonbaar is verbeterd; 21. verzoekt de EDEO een onderzoek in te stellen naar de status van de vooraanstaande prodemocratische activisten in Hongkong die momenteel niet in de gevangenis zitten, maar het grondgebied niet kunnen verlaten omdat de autoriteiten hun reisdocumenten blijven confisqueren en hen onderwerpen aan een reisverbod; verzoekt de EDEO en de lidstaten de EU-richtsnoeren inzake mensenrechtenverdedigers volledig toe te passen, onder meer door gevangenisbezoeken aan te vragen, rechtszaken te volgen, publieke verklaringen af te leggen en zaken aan te kaarten bij autoriteiten op alle niveaus; verzoekt de EDEO te zorgen voor voldoende middelen voor het Bureau van de Europese Unie voor Hongkong en Macau, om het in staat te stellen de waarneming van processen en het toezicht op de mensenrechten voort te zetten en op adequate wijze op te voeren; 22. benadrukt met name dat het belangrijk is de steun aan de academische wereld op te voeren door beurzen en andere soorten steuninstrumenten voor academici en studenten uit Hongkong uit te breiden, zodat deze kunnen worden ingeschreven in uitwisselingsprogramma’s en kunnen samenwerken met universiteiten in de EU; verzoekt de EDEO en de Commissie maatregelen te ontwikkelen en te coördineren om de academische vrijheid van studenten en wetenschappers uit Hongkong aan universiteiten in de EU te beschermen tegen druk van de Chinese autoriteiten; 23. verzoekt de Commissie en de EDEO de toepassing van en de werkzaamheden met betrekking tot passende exportcontrolemechanismen te intensiveren om China en Hongkong de toegang te ontzeggen tot technologieën die worden gebruikt om de mensenrechten te schenden; moedigt de Commissie aan de laatste hand te leggen aan de voorbereiding van doeltreffende EU-wetgeving inzake zorgvuldigheid in het bedrijfsleven waarin wordt voorzien in zorgvuldigheidsverplichtingen voor ondernemingen uit de EU en ondernemingen die actief zijn op de interne markt van de EU; 24. verzoekt de EU en de lidstaten het democratische geheugen van Hongkong te helpen redden door hulp te verlenen bij het archiveren, bekendmaken en documenteren van mensenrechtenschendingen, en de acties van de VRC teniet te doen door boeken die in Hongkong verboden zijn, op grote schaal online beschikbaar te stellen; spreekt zijn steun uit voor de inspanningen van internationale televisiezenders, zoals Deutsche Welle en France 24, om regelmatig verslag uit te brengen over de ontwikkelingen in Hongkong; 25. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten samen met de internationale partners te helpen bij de vrijwaring van de democratie in Taiwan, met name in het licht van de recente ontwikkelingen in de betrekkingen tussen Litouwen en Taiwan onder impuls van de Chinese regering, alsmede de uitholling van Hongkongs vrijheden in het kader van het Chinese beleid om een einde te maken aan de aanpak volgens het principe “één land, twee systemen”; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regering en het parlement van de Volksrepubliek China, en de chief executive en de Wetgevende Vergadering van de Speciale Administratieve Regio Hongkong. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 11 februari 2021 over de mensenrechtensituatie in Kazachstan (1) en zijn eerdere resoluties over Kazachstan van 14 maart 2019 (2) , 18 april 2013 (3) , 15 maart 2012 (4) en 17 september 2009 (5) , – gezien de versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kazachstan, anderzijds, die op 21 december 2015 in Astana is ondertekend en op 1 maart 2020 na de ratificatie ervan door alle lidstaten volledig in werking is getreden, – gezien de 18e zitting van de Samenwerkingsraad EU-Kazachstan op 10 mei 2021, de 13e vergadering in het kader van de mensenrechtendialoog EU-Kazachstan op 2 en 3 december 2021 en de 18e bijeenkomst van de Parlementaire Samenwerkingscommissie EU-Kazachstan op 11 oktober 2021, – gezien artikel 2, artikel 3, lid 5, en de artikelen 21, 24, 29 en 31 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 10 en 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, die de EU en haar lidstaten in hun betrekkingen met de rest van de wereld verplichten tot handhaving en bevordering van de universele mensenrechten en de bescherming van het individu, en tot het nemen van beperkende maatregelen in geval van ernstige schending van de mensenrechten, – gezien de conclusies van de Raad van 17 juni 2019 over de nieuwe EU-strategie voor Centraal-Azië, – gezien de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) van 8 januari 2022 en de verklaring van de woordvoerder van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 5 januari 2022 over de meest recente ontwikkelingen in Kazachstan, – gezien de verklaring van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten van 6 januari 2022, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het VN-Verdrag tegen foltering, – gezien de universele periodieke evaluatie van Kazachstan van 12 maart 2020 door de VN-Mensenrechtenraad, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat op 2 januari 2022 duizenden mensen in de stad Zjanaozen vreedzaam zijn gaan protesteren tegen het besluit van de regering om het prijsplafond voor vloeibaar petroleumgas op te heffen, wat tot een scherpe prijsstijging heeft geleid; overwegende dat de protesten zich snel hebben verspreid over meer dan 60 steden en gemeenten, waarbij echte politieke verandering, eerlijke verkiezingen en doeltreffende maatregelen om wijdverbreide corruptie aan te pakken, werden geëist; B. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Kazachstan tijdens de recente protesten is verslechterd en er dus een gevaarlijke trend gaande is, waarbij demonstranten wijzen op het gebrek aan democratische vertegenwoordiging in de besluitvormingsprocessen van de regering, waardoor de corruptie en de schendingen van de mensenrechten en de politieke vrijheid die aan hun wrok ten grondslag liggen, nog vaker voorkomen; C. overwegende dat het algemeen bekend is dat in 2011 in de stad Zjanaozen een vergelijkbaar protest heeft plaatsgevonden toen een groep zeer georganiseerde mensen hun toevlucht nam tot geweld, hetgeen later door de autoriteiten werd gebruikt om een gewelddadige onderdrukking te rechtvaardigen en dodelijke wapens in te zetten tegen vreedzame demonstranten; overwegende dat de Kazachse autoriteiten ondanks verzoeken van het Europees Parlement geen onderzoek hebben ingesteld naar de gebeurtenissen tijdens het bloedbad in Zjanaozen in 2011; overwegende dat het gerechtelijk apparaat en de rechtshandhavingsinstanties deze gebeurtenissen niet hebben onderzocht, waardoor vraagtekens kunnen worden geplaatst bij de kans dat degenen die verantwoordelijk zijn voor het huidige bloedvergieten ter verantwoording worden geroepen voor een rechtbank en worden gestraft; D. overwegende dat 4 en 5 januari 2022 een keerpunt vormeden in de gebeurtenissen met een escalatie van het geweld, met name in Almaty, de grootste stad van het land, en dat melding is gemaakt van de verschijning van nieuwe actoren in de protesten, zoals criminele benden, gemarginaliseerde groepen en gewapende groepen, die van de situatie hebben geprofiteerd om gewelddadige actie te ondernemen, zoals het overvallen van, brandstichten in en plunderen van onder andere politiebureaus en militaire faciliteiten; overwegende dat de Kazachse autoriteiten met onevenredig geweld hebben gereageerd op de protesten, ook op de legitieme en vreedzame protesten; overwegende dat de veiligheidsdiensten zeer hardhandig hebben gereageerd op de vreedzame protesten, waarbij buitensporig, onnodig en willekeurig geweld is gebruikt, waaronder ook dodelijk geweld, en intensief gebruik is gemaakt van traangas, wapenstokken, flitsgranaten en waterkanonnen; overwegende dat er op 3 en 4 januari 2022 ten minste 206 politieke vervolgingen hebben plaatsgevonden om te voorkomen dat mensen deelnemen aan vreedzame demonstraties, ondanks de beweringen van de autoriteiten dat zij het recht op vreedzame vergadering eerbiedigen; overwegende dat groepen gewelddadige demonstranten op 5 januari 2022 de luchthaven in beslag hebben genomen en officiële gebouwen, zoals het stadhuis van Almaty, hebben bestormd; E. overwegende dat sinds het begin van de protesten in het hele land bijna 10 000 mensen zijn aangehouden en ten minste 225 mensen zijn gedood, onder wie kinderen, mensen die niet aan de protesten hebben deelgenomen en 19 rechtshandhavers; overwegende dat de werkelijke cijfers waarschijnlijk hoger zijn en moeilijk te verifiëren zijn vanwege onbetrouwbare officiële informatie en storingen bij de internet- en mobieletelefoondiensten; overwegende dat er voortdurend wordt gemeld dat er burgeractivisten en gewone mensen worden gearresteerd, geïntimideerd en gefolterd, iets wat is begonnen tijdens de bijeenkomsten in januari 2022 en wat nog steeds voortduurt; overwegende dat Noeralija Ajtkoelova, Ajtbaj Aliev en ten minste twaalf andere activisten tijdens de protesten naar verluidt door rechtshandhavers zijn doodgeschoten; overwegende dat de vreedzame burgers Noerbolat Sejtkoelov, Altinai Jetajeva en hun 15-jarige dochter op 8 januari 2022 in Taldıqorğan door het leger zijn doodgeschoten; F. overwegende dat de Kazachse autoriteiten op 4 januari 2022 beperkingen hebben opgelegd aan mobiele internetnetwerken en sociale netwerken; overwegende dat president Kassim-Zjomart Tokajev op 5 januari 2022 een nationale noodtoestand heeft afgekondigd, die onder meer een avondklok, tijdelijke verplaatsingsbeperkingen en een verbod op massabijeenkomsten inhoudt; overwegende dat er melding van is gemaakt dat het internet vijf dagen lang werd afgesloten om de communicatie tussen de demonstranten te verstoren; G. overwegende dat er op 6 januari 2022 in Kazachstan op formeel verzoek strijdkrachten van de Organisatie van het Verdrag inzake collectieve veiligheid (CSTO) zijn ingezet om de Kazachse regering bij te staan in de strijd tegen demonstranten, waarmee voor het eerst een beroep werd gedaan op de door Rusland geleide militaire alliantie om in een lidstaat te interveniëren; H. overwegende dat president Tokajev op 11 januari 2022 heeft aangekondigd dat de CSTO-troepen zich vóór 23 januari 2022 volledig uit het land zullen terugtrekken; overwegende dat de Russische regering, onder verwijzing naar de verspreiding van een virusziekte onder de veestapel, een dag na de aankondiging van president Tokajev op 11 januari een verbod heeft ingesteld op de invoer van vlees en zuivelproducten uit Kazachstan; I. overwegende dat de Kazachse autoriteiten op 4 januari 2022 een grootschalige desinformatiecampagne zijn begonnen en het internet en de media hebben geblokkeerd om de betrokkenheid van de staat bij het geweld tegen zijn eigen bevolking te verbergen en de vreedzame demonstraties en oprechte wens van de Kazachse bevolking om gerechtigheid te zoeken, met respect te worden behandeld en hun rechten geëerbiedigd te zien in diskrediet te brengen; J. overwegende dat president Tokajev op 7 januari 2022 het bevel heeft gegeven de demonstranten, die hij als internationale terroristen beschreef, dood te schieten; overwegende dat een dergelijk bevel in strijd is met de internationale wettelijke verplichting van Kazachstan om het recht op leven te eerbiedigen en te beschermen; overwegende dat de Kazachse autoriteiten de wetten en maatregelen inzake terrorisme en extremisme te vaag en te ruim interpreteren om de vrijheid van meningsuiting en vreedzame meningsverschillen op willekeurige wijze te onderdrukken; overwegende dat VN-deskundigen op 11 januari 2022 het al te ruime gebruik van het woord “terrorisme” tegen demonstranten, activisten uit het maatschappelijk middenveld, mensenrechtenverdedigers, journalisten en politieke partijen aan de kaak hebben gesteld; K. overwegende dat de Kazachse autoriteiten hun tegenstanders, die gedwongen zijn in het buitenland te wonen, politiek vervolgen; L. overwegende dat nationale en internationale journalisten en kantoren van mediakanalen zijn bekritiseerd en aangevallen door de Kazachse regering en de staatstroepen, en dat buitenlandse correspondenten de toegang tot het land wordt ontzegd; overwegende dat rechtshandhavers die hun identiteitsbewijs niet hebben getoond op Vasili Polonski, een journalist van het televisiekanaal Dozjd, en Vasili Krestjaninov, een fotograaf, hebben geschoten, terwijl ze hun werk deden in de buurt van het lijkenhuis in Almaty; overwegende dat een aantal journalisten, onder wie Sanija Tojken, Machambet Abzjan, Loekpan Achmedijarov, Kassim Amanzjol, Darchan Omirbek en anderen, zijn aangehouden of aangevallen door rechtshandhavers omdat zij verslag deden van protesten; M. overwegende dat de Kazachse autoriteiten de grondrechten lange tijd hebben beperkt, waaronder het recht op vreedzaam protest, de vrijheid van vereniging en de vrijheid van meningsuiting; overwegende dat de wereldindex voor persvrijheid 2021 van Verslaggevers zonder Grenzen 180 landen omvat en dat Kazachstan op plaats 155 staat; overwegende dat 13 activisten die banden hebben met de vreedzame oppositiebewegingen Kosje Partijasi en de Democratische Keuze van Kazachstan zijn veroordeeld, onder wie de politieke gevangenen Kajrat Klysjev, Nojan Rachimzjanov, Aschat Zjeksebajev en Abaj Begimbetov, die onmiddellijk na het bezoek aan Kazachstan door de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten en de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Centraal-Azië tot vijf jaar gevangenisstraf zijn veroordeeld; overwegende dat hun politieke processen online hebben plaatsgevonden en dat er geen rechterlijke beslissingen zijn gedaan om de Democratische Keuze van Kazachstan en Kosje Partijasi waarmee de beschuldigingen worden gesteund; N. overwegende dat president Tokajev activisten, mensenrechtenverdedigers en de vrije media ervan heeft beschuldigd onrust te stoken; overwegende dat de mensenrechtensituatie in Kazachstan de laatste jaren duidelijk is verslechterd; overwegende dat verschillende prominente mensenrechten-ngo’s, mediakanalen en verkiezingswaarnemingsorganisaties in Kazachstan door de autoriteiten van het land onder toenemende druk zijn komen te staan en te maken hebben gehad met gerechtelijke intimidatie; overwegende dat dit deel uitmaakt van een grotere onderdrukking van het maatschappelijk middenveld, vakbonden en fundamentele democratische rechten, met name van de vrijheid van meningsuiting, vereniging en vergadering, en politiek pluralisme, alsook van het recht op deelname aan openbare aangelegenheden en de rechtsstaat; O. overwegende dat mensenrechtenverdediger Rajgoel Sadyrbajeva, die een slechte gezondheid heeft, in voorlopige hechtenis is geplaatst tijdens het onderzoek naar een politiek gemotiveerde strafzaak wegens het monitoren van protesten in Semey, en dat hem een gevangenisstraf zal worden opgelegd; overwegende dat mensenrechtenverdediger Alija Isenova in haar arm is geschoten door rechtshandhavers terwijl zij een protest in Semey volgde, en dat haar nu naar verluidt ook een gevangenisstraf zal worden opgelegd in een politiek gemotiveerde strafzaak; P. overwegende dat ondanks de verklaringen van het ministerie van Binnenlandse Zaken van Kazachstan aan de directeur van het Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten (ODIHR) van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) dat de omstandigheden in inrichtingen voor voorlopige hechtenis en de eerbiediging van de mensenrechten zouden worden verbeterd, geen tastbare resultaten zijn bereikt; overwegende dat foltering en mishandeling in inrichtingen voor voorlopige hechtenis ondanks een memorandum dat is ondertekend door het gevangeniswezen van Kazachstan en mensenrechtenactiviste Elena Semenova nog steeds systematisch voorkomen, en dat deze strafbare feiten vaak onbestraft blijven, omdat de autoriteiten er nog steeds niet in slagen om beschuldigingen van foltering op geloofwaardige wijze te onderzoeken; Q. overwegende dat de autoriteiten regelmatig proberen de socialemedia-accounts van burgeractivisten, mensenrechtenverdedigers en de oppositie te hacken; overwegende dat Kazachstan oppositie- en mensenrechteninhoud op sociale media aan censuur probeert te onderwerpen; R. overwegende dat de Europese Unie en Kazachstan sinds de onafhankelijkheid van Kazachstan in 1991 partners zijn; overwegende dat de Europese Unie en Kazachstan een versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst hebben ondertekend, de eerste in haar soort met een Centraal-Aziatische partner, die de betrekkingen tussen de EU en Kazachstan naar een nieuw niveau heeft gebracht en een belangrijke mijlpaal vormde in meer dan 25 jaar lange betrekkingen tussen de EU en Kazachstan; overwegende dat de versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, die door alle EU-lidstaten en het Europees Parlement is geratificeerd, op 1 maart 2020 in werking is getreden; 1. betreurt ten zeerste het verlies van mensenlevens en veroordeelt ten stelligste de wijdverbreide gewelddaden die na de vreedzame protesten in Kazachstan zijn uitgebroken; betuigt zijn medeleven aan de slachtoffers en hun families; 2. staat achter de bevolking van Kazachstan, die volledig het recht moet hebben om vreedzaam bijeen te komen om te protesteren tegen het uitblijven van hervormingen in Kazachstan en om op te komen voor een welvarende toekomst voor het land; veroordeelt ten stelligste de dramatische en voortdurend verslechterende situatie van de mensenrechten in Kazachstan, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting, arbeidsrechten en sociale rechten; dringt er bij de Kazachse autoriteiten op aan hun internationale verplichtingen na te komen en de mensenrechten en fundamentele vrijheden te eerbiedigen; 3. roept de regering van Kazachstan op om politiek gemotiveerde aanklachten te laten vallen en een einde te maken aan alle vormen van willekeurige detentie, represailles tegen en intimidatie van mensenrechtenverdedigers, activisten, religieuze organisaties, maatschappelijke organisaties, vakbonden, journalisten en politieke oppositiebewegingen, en mensen in staat te stellen vrij hun politieke, religieuze en andere standpunten kenbaar te maken; 4. dringt er bij de regering van Kazachstan op aan de willekeurig vastgehouden demonstranten en activisten onmiddellijk vrij te laten; dringt er bij de autoriteiten van Kazachstan op aan alle politieke gevangenen, onder wie Bekjan Mendigazijev, Erulan Amirov, Igor Tsjuprina, Ruslan Ginatullin, Jerzjan Jelschibajev, Saltanat Kusmankizi, Baurjan Jussupov, Nataliya Dauletiyarova, Rinat Batkajev, Jerbol Jeskozjin, Askar Kayirbek, Ulasbek Achmetov, Aschat Zjeksebajev, Kairat Klisjev, Noyan Rachimzjanov, Abai Begimbetov en Raigul Sadyrbajeva, onmiddellijk vrij te laten en volledig te rehabiliteren; verzoekt de autoriteiten de maatregelen van voorlopige hechtenis en huisarrest en de vrijheidsbeperkende maatregelen ten aanzien van activisten uit het maatschappelijk middenveld op te heffen; 5. veroordeelt de door de Kazachse autoriteiten begane schendingen van de fundamentele vrijheden en de mensenrechten jegens demonstranten, mediamensen en activisten, met inbegrip van het willekeurige gebruik van dodelijk geweld door veiligheidstroepen; veroordeelt de opruiende retoriek van president Tokajev, waaronder zijn algemene voorstelling van de demonstranten als “terroristen”, ongefundeerde en overdreven beweringen over hun aantal (naar verluidt ongeveer 20 000) en het dreigement om “ze te doden”; verzoekt hem met klem alle bevelen om zonder waarschuwing met scherp te schieten, publiekelijk in te trekken; 6. verzoekt de autoriteiten informatie openbaar te maken over arrestaties en slachtoffers als gevolg van de protesten, en ervoor te zorgen dat alle vervolgde personen toegang tot een advocaat hebben en een eerlijk proces krijgen overeenkomstig het internationaal recht; 7. verzoekt de autoriteiten van Kazachstan de wet inzake openbare bijeenkomsten te herzien om het recht op vreedzaam protest te waarborgen in overeenstemming met de internationale normen, teneinde de mensen in Kazachstan in staat te stellen deel te nemen aan vreedzame protesten zonder angst voor arrestatie, pesterijen of inmenging door de politie, en ervoor te zorgen dat onafhankelijke media, maatschappelijke groeperingen, politieke oppositiegroepen, activisten, vakbondsleden en mensenrechtenverdedigers hun activiteiten kunnen uitvoeren zonder ongepaste inmenging van overheidswege of angst voor intimidatie of politiek gemotiveerde vervolging; dringt in dit verband aan op een grondige hervorming van het rechtsstelsel en, zoals aanbevolen door de VN en de OVSE, op de schrapping van artikelen uit het strafrecht die voor politiek gemotiveerde vervolgingen worden gebruikt; dringt er bij de autoriteiten van Kazachstan op aan de rechterlijke beslissingen betreffende de vreedzame oppositiebewegingen Koshe Partiyasy en DCK ongedaan te maken; 8. verzoekt de Kazachse autoriteiten een einde te maken aan de politieke vervolging van mensenrechtengroeperingen als Bostandyq Kz, Qaharman, Femina Virtute, Veritas, 405, Elimay en Article 14; 9. dringt er bij de EU en de internationale gemeenschap op aan onmiddellijk een gedegen internationaal onderzoek in te stellen naar de misdaden die tijdens de twee weken van manifestaties in Kazachstan tegen de bevolking van het land zijn gepleegd, en onder meer onderzoek te doen naar de verdwijningen, alsook de meldingen van foltering, willekeurige detentie en sluipschutters die vreedzame demonstranten, onder wie minderjarigen, in Almaty en andere steden en gemeenten van Kazachstan zouden hebben gedood of verwond; 10. verzoekt de EDEO en de lidstaten gebruik te maken van multilaterale fora om toezicht te houden op de mensenrechtensituatie in Kazachstan, waaronder de VN-Mensenrechtenraad of de OVSE; 11. verzoekt de lidstaten het initiatief te nemen om een beroep te doen op het Moskou-mechanisme van de OVSE om onderzoek te kunnen doen naar de feiten en omstandigheden rond de dood van demonstranten en rechtshandhavingsfunctionarissen in Almaty in januari 2022 en naar andere beschuldigingen van mensenrechtenschendingen sinds het begin van de vreedzame protestbeweging in Kazachstan; 12. dringt er bij de Kazachse autoriteiten op aan mandaathouders van speciale procedures van de VN en OVSE-deskundigen uit te nodigen om bezoeken ter plaatse af te leggen, volledig met hen samen te werken en te overwegen om onder auspiciën van de OVSE een permanente werkgroep op te richten om te beoordelen of de onrust het gevolg was van buitenlandse inmenging of een interne machtsstrijd en de onderliggende oorzaak ervan aan te pakken; 13. uit zijn bezorgdheid over de onaanvaardbare situatie met betrekking tot de mediavrijheid in het land; verzoekt de regering van Kazachstan onafhankelijke journalisten een vrije en veilige omgeving te bieden; veroordeelt ten stelligste de afsluiting van het internet om afwijkende meningen de kop in te drukken en de vrijheid van meningsuiting en vergadering te schenden, hetgeen in strijd is met de internationale mensenrechtennormen; verzoekt de Kazachse autoriteiten de onbeperkte toegang tot het internet te herstellen, alle andere vormen van communicatie te deblokkeren en te stoppen met represailles tegen wie onafhankelijk nieuws deelt; verzoekt president Tokajev het belang en de rol van vrije media in Kazachstan publiekelijk te erkennen en volledig te eerbiedigen; 14. veroordeelt de foltering en mishandeling in detentiecentra en dringt er bij de Kazachse autoriteiten op aan het recht van de burgers op vrijwaring van foltering en mishandeling te waarborgen, ervoor te zorgen dat de detentieomstandigheden volledig in overeenstemming zijn met de internationale normen, gevallen van foltering grondig te onderzoeken en een einde te maken aan straffeloosheid; verzoekt de Kazachse autoriteiten vertegenwoordigers van het nationaal preventiemechanisme en de ombudsdienst onmiddellijk en ongehinderd toegang te verlenen tot alle gedetineerden; 15. dringt er bij de Kazachse autoriteiten op aan niemand van terrorisme te beschuldigen op basis van een al te ruime interpretatie van dat begrip en overeenkomstig de internationale normen een onderscheid te maken tussen vreedzame demonstranten en degenen die geweld hebben gebruikt en misdaden hebben gepleegd; herhaalt zijn oproep om de definitie van extremisme te herzien om ze in overeenstemming te brengen met de internationale verplichtingen van Kazachstan; dringt er bij de Kazachse autoriteiten op aan artikel 405 van het Kazachse wetboek van strafrecht niet langer toe te passen om vermeende of daadwerkelijke leden van verboden “extremistische” groeperingen aan te pakken, het arbitraire rechterlijke verbod op vreedzame politieke bewegingen te doen herzien, alle veroordelingen die zijn uitgesproken wegens het opzetten van of deelnemen aan een verboden “extremistische” organisatie, aan een onafhankelijke toetsing te onderwerpen, en de rechtbanken te verzoeken om nietigverklaring van alle veroordelingen die louter zijn uitgesproken wegens vermeend lidmaatschap van of steun aan een vreedzame politieke oppositiegroepering of belangenvereniging; 16. eist dat de mensenrechten een prioriteit vormen in de betrekkingen van de EU met Kazakhstan; onderstreept dat nauwere politieke en economische betrekkingen met de EU, zoals bepaald in de versterkte PSO, gebaseerd moeten zijn op gedeelde waarden en gepaard moeten gaan met een actieve en concrete inzet van Kazachstan voor democratische hervormingen, overeenkomstig zijn internationale verplichtingen en verbintenissen; moedigt de VV/HV, de EDEO en de lidstaten aan Kazachstan voortdurend op te roepen alle wetten die onverenigbaar zijn met internationale normen in te trekken of te wijzigen, en mensenrechtenkwesties aan de orde te stellen in alle relevante bilaterale bijeenkomsten; 17. verzoekt de EU-delegatie en de vertegenwoordigingen van de lidstaten in Kazachstan de situatie nauwlettend te volgen, gedetineerde demonstranten en politieke gevangenen te bezoeken en steun te verlenen, actief samen te werken met lokale leden van het maatschappelijk middenveld door regelmatig en zonder discriminatie bijeenkomsten te organiseren en een rol te spelen bij het faciliteren van een dialoog tussen de regering en het maatschappelijk middenveld; verzoekt hen voorts actief toe te zien en snel te reageren op de aanhoudende mensenrechtenschendingen en publiekelijk een standpunt daarover in te nemen door bijstand te verlenen aan slachtoffers van politieke vervolging en gedetineerde activisten en door de processen van critici van de regering en mensenrechtenverdedigers bij te wonen en plaatsen van detentie te bezoeken; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan dringend een alomvattend programma op te zetten om het maatschappelijk middenveld en de democratische krachten in Kazachstan te ondersteunen; 18. verzoekt de EU-delegatie en de ambassades van de EU-lidstaten in Kazachstan overleg te plegen en snel op te treden om ervoor te zorgen dat mensenrechtenverdedigers die gevaar lopen en tijdelijk buiten Kazachstan moeten worden gehuisvest, een visum uitgereikt krijgen; verzoekt de EU-delegatie en de ambassades van de EU-lidstaten in Kazachstan samen te werken met de Kazachse autoriteiten om te zorgen voor de onmiddellijke vrijlating van honderden politieke gevangenen en gedetineerden in Kazachstan, de opheffing van de vrijheidsbeperkingen voor activisten uit het maatschappelijk middenveld en de oppositie, en de uitbanning van foltering en mishandeling in gevangenissen; 19. is ingenomen met het aanbod van de VV/HV om “bijstand te verlenen voor een vreedzame oplossing van de crisis” in zijn verklaring van 8 januari 2022, maar betreurt het uitblijven van een diplomatiek initiatief; moedigt de EDEO aan in capaciteitsopbouw te investeren en gebruik te maken van het bestaande potentieel voor bemiddeling, vreedzame crisisoplossing en andere instrumenten, zoals pendeldiplomatie, onder meer door de VV/HV of de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Centraal-Azië; 20. dringt er bij de EDEO op aan tijdens de volgende zitting van de VN-Mensenrechtenraad aandacht te besteden aan de situatie in Kazachstan en vervolgens een resolutie over de situatie aan te nemen; 21. dringt er bij de Kazachse autoriteiten op aan de internationale normen na te leven wat het wettelijk kader voor het houden van verkiezingen betreft, en gevolg te geven aan de aanbevelingen van de beperkte verkiezingswaarnemingsmissie van het ODIHR betreffende grondwettelijk gegarandeerde fundamentele vrijheden, deelname van het maatschappelijk middenveld, politiek pluralisme, de onpartijdigheid van de verkiezingsadministratie, het actief en passief kiesrecht, kiezersregistratie, de media en de bekendmaking van verkiezingsuitslagen; 22. verzoekt Kazachstan dringend hervormingen door te voeren om corruptie en toenemende ongelijkheid te bestrijden; verzoekt de EU-instellingen vaart te zetten achter de goedkeuring van anticorruptiewetgeving om corrupte functionarissen en hun aanhangers in Kazachstan aan te pakken op grond van mensenrechtenschendingen en witwaspraktijken; 23. herinnert aan de onlangs goedgekeurde wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten, die de EU in staat stelt op te treden tegen plegers van ernstige schendingen van de mensenrechten in de hele wereld, en die het in het geval van Kazachstan mogelijk maakt sancties op te leggen aan personen, entiteiten en instanties die betrokken zijn bij of in verband worden gebracht met wijdverbreide en systematische schendingen van de mensenrechten; verzoekt de Raad gerichte sancties op te leggen aan hooggeplaatste Kazachse functionarissen die verantwoordelijk zijn voor de ernstige schendingen die tijdens de protesten van januari 2022 zijn begaan; 24. neemt kennis van de door president Tokajev aangekondigde sociaal-economische en politieke hervormingen en verwacht van de regering en de autoriteiten dat zij de uitvoering ervan opvolgen om de levensstandaard van de burgers te verbeteren en hun ontevredenheid weg te nemen, en verzoekt de president zo spoedig mogelijk meer duidelijkheid te verschaffen over de politieke hervormingen en de structuur van het nieuwe “fonds voor het volk van Kazachstan”; moedigt de Kazachse regering aan om bij dit hervormingsproces te streven naar samenwerking met de EU, de OVSE en de Raad van Europa, en verzoekt de EDEO klaar te staan om bij dit proces alle relevante steun te verlenen; 25. roept de buurlanden van Kazachstan op zich te onthouden van elke vorm van inmenging die negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de binnenlandse aangelegenheden van Kazachstan; 26. verzoekt de Europese instellingen en agentschappen, met inbegrip van de EDEO en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, en de Wereldbank om de financiering van programma’s in Kazachstan stop te zetten totdat de regering aanzienlijke en tastbare inspanningen levert om haar staat van dienst op het gebied van mensenrechten te verbeteren, met inbegrip van de uitvoering van alle aanbevelingen van het Europees Parlement, de VN en de OVSE, op een wijze die geen gevolgen heeft voor de rechtstreekse ondersteuning van onafhankelijke maatschappelijke organisaties, activisten, mensenrechtenverdedigers en media; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Centraal-Azië, de regeringen en parlementen van de lidstaten, en de president, de regering en het parlement van Kazachstan. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Sudan, – gezien het debat over Sudan van 12 januari 2022 in de VN-Veiligheidsraad, – gezien de verklaring van 4 januari 2022 van de EU, het VK, Noorwegen en de VS naar aanleiding van het aftreden van de Sudanese premier, – gezien de aan de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal voor Sudan toe te schrijven verklaring van 8 januari 2022 over de aankondiging van gesprekken over de politieke overgang in Sudan, – gezien de verklaring van de voorzitter van de Commissie van de Afrikaanse Unie van 21 november 2021 over de in Sudan bereikte politieke overeenkomst, – gezien de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) van 18 januari 2022 over de recentste stand van zaken in Sudan, – gezien de verklaring van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten van 18 november 2021 ter veroordeling van het ombrengen van vreedzame demonstranten in Sudan, – gezien resolutie 2524 (2020) van de VN-Veiligheidsraad tot instelling van een geïntegreerde missie van de VN voor overgangsbijstand in Sudan (UNITAMS), – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 1966, waarbij Sudan partij is, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 1948, – gezien het Afrikaanse Handvest inzake de rechten van mensen en volkeren, – gezien de VN-gedragscode voor wetshandhavers, – gezien de grondwettelijke verklaring van Sudan van augustus 2019, – gezien de Overeenkomst van Cotonou (1) , – gezien het vredesakkoord van Juba voor Sudan van oktober 2020, – gezien de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties, – gezien de gezamenlijke strategie EU-Afrika, — gezien de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering van de Organisatie van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) en de EU van 11 maart 2021 over democratie en de eerbiediging van de grondwettelijke orde in de EU- en de ACS-landen, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Sudanese militaire en civiele leiders sinds augustus 2019 de macht deelden nadat de autoritaire leider Omar al-Bashir was afgezet naar aanleiding van demonstraties waarbij een civiel bewind werd geëist; overwegende dat deze situatie eindigde met de coup van 25 oktober 2021; overwegende dat de overeenkomst over de deling van de macht tussen de militaire en civiele actoren heeft geleid tot oprichting van de Soevereiniteitsraad als collectief staatshoofd van het land; B. overwegende dat de Soevereiniteitsraad oorspronkelijk bestond uit vijf burgers, gekozen door de strijdkrachten voor vrijheid en verandering ( Forces of Freedom and Change – FFC), vijf vertegenwoordigers van het leger, gekozen door de militaire overgangsraad ( Transitional Military Council – TMC) en één burger, gekozen in onderlinge overeenstemming tussen de FFC en de TMC; overwegende dat overeenkomstig de Sudanese grondwettelijke verklaring van 2019 de voorzitter van de Soevereiniteitsraad in de eerste 21 maanden van de overgangsperiode van 39 maanden moest worden gekozen door de vijf militaire leden van de Raad, en dat de voorzitter in de volgende 18 maanden moest worden gekozen door de vijf door de FFC gekozen burgerleden; overwegende dat de huidige voorzitter, generaal Abdel Fattah al-Burhan, op 9 december 2021 de macht had moeten overdragen aan een civiel bewind; overwegende dat er overeenkomstig het grondwettelijk document dat de overgangsperiode regelt in juli 2023 algemene verkiezingen in Sudan zullen plaatsvinden; C. overwegende dat de overeenkomst over de deling van de macht van 2019 werd geschonden op 25 oktober 2021, toen de legerleider generaal Abdel-Fattah al-Burhan een staatsgreep pleegde, de noodtoestand afkondigde, de Soevereiniteitsraad die de macht deelde ontbond, de burgerregering naar huis stuurde en premier Abdalla Hamdok, zijn team van ministers en andere activisten en politici tijdelijk gevangenzette, hetgeen tot internationale veroordeling leidde en grootschalige protesten in Sudan heeft uitgelokt; overwegende dat deze staatsgreep een einde heeft gemaakt aan de machtsoverdracht aan een door burgers geleide Soevereiniteitsraad; D. overwegende dat de heer Hamdok op 21 november 2021 een overeenkomst met generaal al-Burhan heeft getekend, waarmee zijn huisarrest werd opgeheven en hij aan kon blijven als premier; overwegende dat de heer Hamdok ermee heeft ingestemd zijn positie weer op te nemen, de democratische hervormingen voort te zetten en een nieuw technocratisch kabinet te leiden totdat er verkiezingen konden worden gehouden; overwegende dat veel prodemocratische activisten, maatschappelijke organisaties en vooraanstaande burgers deze overeenkomst hebben verworpen; overwegende dat premier Hamdok op 2 januari 2022 is afgetreden nadat in het hele land prodemocratische demonstraties plaatsvonden, waarbij hij verwees naar het verzet van de generaals tegen een versterkt civiel bewind; E. overwegende dat generaal al-Burhan personen op sleutelposities heeft benoemd die banden hebben met het al-Bashir-regime, onder meer bij media die staatseigendom zijn en bij de centrale bank, en dat hij de procureur-generaal en de voorzitters van een commissie heeft ontslagen, waarbij deze commissie de illegale financiële winsten onderzoekt die zijn gemaakt tijdens het drie decennia durende bewind van al-Bashir; overwegende dat al-Burhan op 24 december 2021 de inlichtingendiensten, de Janjaweed en het leger de bevoegdheid heeft verleend personen te doorzoeken, vast te houden en te ondervragen en eigendommen te confisqueren, waarbij deze bevoegdheden voorheen alleen waren toegekend aan de politie en het openbaar ministerie; overwegende dat de leden van deze strijdkrachten tevens immuniteit is verleend zodat zij niet vervolgd kunnen worden, waarbij deze immuniteit uitsluitend kan worden opgeheven door de leiders van de Soevereiniteitsraad zelf; F. overwegende dat burgers na de militaire staatsgreep van 25 oktober 2021 nog steeds vreedzame massabetogingen tegen het leger organiseren, waarbij het leger nog altijd reageert met geweld en extreem machtsvertoon en onder meer scherpe munitie, traangas en flitsgranaten inzet, wat heeft geleid tot de dood van ten minste 70 demonstranten en tot honderden gewonden en gevangenen; G. overwegende dat er meldingen zijn gemaakt van gebruik van seksueel geweld door de veiligheidstroepen; overwegende dat de VN momenteel onderzoek doet naar meldingen van 13 vrouwen en meisjes die naar verluidt slachtoffer zijn geworden van verkrachting of groepsverkrachting, waarbij ook andere vrouwen tijdens demonstraties in Khartoem op 19 december 2021 seksueel werden geïntimideerd door veiligheidstroepen; overwegende dat het internet op grote schaal is afgesloten en dat de communicatie is verstoord, en dat er tevens melding wordt gemaakt van journalisten die het doelwit zijn en willekeurig worden gearresteerd en aangevallen; H. overwegende dat Sudanese vrouwen en jongeren een sleutelrol hebben gespeeld in de overgang van het land naar democratie; overwegende dat vrouwen met name in de eerste dagen van de democratische beweging herhaaldelijk het slachtoffer zijn geworden van geweld, waaronder seksueel geweld, en dat de daders van deze onmenselijke misdaden nog steeds niet zijn bestraft; I. overwegende dat er alarmerende meldingen zijn van veiligheidstroepen die ziekenhuizen betreden om demonstranten te arresteren, om te voorkomen dat gewonde personen behandeld worden en om medisch personeel te bedreigen en te intimideren; overwegende dat de Wereldgezondheidsorganisatie sinds november 2021 melding heeft gemaakt van 15 aanvallen op zorgverleners en zorginstellingen; J. overwegende dat de reactie op de protesten in strijd is met het recht op vrijheid van vergadering, vereniging en meningsuiting, het recht op persoonlijke vrijheid en het verbod op foltering en mishandeling, naast andere grondrechten, die worden gewaarborgd in regionale en internationale verdragen waarbij Sudan partij is; K. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Sudan blijft verslechteren en dat Sudanese activisten van het maatschappelijk middenveld de afgelopen maanden steeds vaker het doelwit zijn geworden; overwegende dat verscheidene activisten naar verluidt vermist zijn en dat hun stoffelijke overschotten later zijn aangetroffen met duidelijke tekenen van foltering; overwegende dat burgers, mensenrechtenverdedigers, activisten, journalisten en politieke leiders willekeurig zijn gearresteerd en in incommunicado-detentie zijn gehouden; L. overwegende dat UNITAMS op 8 januari 2022 raadplegingen is gestart om de democratische overgang te herstellen, met als doel het leger, rebellengroeperingen, politieke partijen, protestbewegingen, het maatschappelijk middenveld en vrouwengroeperingen uit te nodigen aan het proces deel te nemen; overwegende dat hier zowel in Sudan als op internationaal niveau weliswaar over het algemeen positief op wordt gereageerd, maar dat bepaalde delen van de samenleving nog altijd sterk gekant zijn tegen elke regeling voor deling van de macht met militaire functionarissen; M. overwegende dat de Sudanese burgers nog steeds te maken hebben met hand over hand toenemende inflatie, die, zoals het Wereldvoedselprogramma van de VN (WFP) meldt, jaarlijks stijgt met meer dan 300 %, en met extreme prijsstijgingen van brandstof en basisproducten, in combinatie met een gebrek aan elementaire voorzieningen, waardoor velen niet in staat zijn in hun basisbehoeften en in hun levensonderhoud te voorzien, wat de frustratie onder demonstranten verder doet toenemen; overwegende dat premier Hamdok een sleutelrol heeft gespeeld bij de onderhandelingen over schuldverlichting en de VS ervan heeft overtuigd om Sudan te schrappen van de lijst van staten die terrorisme steunen; overwegende dat naar verluidt talrijke legercommandanten zeggenschap hebben over circa 250 bedrijven die actief zijn in de cruciale economische sectoren van Sudan, zoals de uitvoer van goud, rubber en vlees; N. overwegende dat het Internationaal Monetair Fonds (IMF) Sudan in 2021 een lening van 2,5 miljard USD heeft verstrekt en samen met de Wereldbank zijn goedkeuring heeft gehecht aan het verzoek van Sudan om schuldverlichting in het kader van het initiatief voor arme landen met een zware schuldenlast, waarvoor uitgebreide economische hervormingen moesten worden doorgevoerd, waaronder de afschaffing van bepaalde subsidies; overwegende dat deze hervormingen door de staatsgreep ondermijnd dreigen te worden; O. overwegende dat de Afrikaanse Unie Sudan na de staatsgreep heeft uitgesloten van al haar activiteiten; overwegende dat verschillende staten en multilaterale organisaties, waaronder het IMF, hun buitenlandse hulp hebben onderbroken en uitbetalingen hebben stopgezet; overwegende dat de EU heeft meegedeeld dat haar steun aan Sudan in het gedrang zal komen wanneer de grondwettelijke orde niet wordt hersteld; overwegende dat talrijke niet-EU-landen actief betrokken zijn bij Sudan, onder meer door het leveren van wapens, politieke steun en geldstromen die verband houden met grondstoffen en goud; overwegende dat deze landen een rol spelen bij de stabiliteit van de regio en verschillende doelstellingen en langetermijnstrategieën vertegenwoordigen; overwegende dat hun tegenstrijdige belangen een uitdaging vormen voor de verdere ontwikkeling van Sudan en de regio en de reeds sterke spanningen in de Hoorn van Afrika verergeren, hetgeen niet bevorderlijk zal zijn voor het vinden van een politieke oplossing voor de situatie in Ethiopië; P. overwegende dat de veiligheidssituatie in heel Sudan blijft verslechteren, met name in Oost-Darfur, waar honderden burgers zijn gedood en duizenden ontheemd zijn geraakt, evenals in Zuid-Kordofan, waar sprake is van grootschalige verdrijvingen en vele doden; overwegende dat volgens de VN in 2022 6,2 miljoen burgers humanitaire hulp nodig zullen hebben en dat volgens het WFP 2,7 miljoen mensen te kampen hebben met acute voedselonzekerheid; overwegende dat de humanitaire situatie is verergerd door de COVID-19-crisis en de toestroom van vluchtelingen als gevolg van het conflict in Ethiopië; Q. overwegende dat het Sudanese kabinet op 4 augustus 2021 unaniem heeft besloten partij te worden bij het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof (ICC), hetgeen nog goedgekeurd moet worden door de Soevereiniteitsraad, en overwegende dat Sudan daarmee verplicht zou zijn alle verdachten uit te leveren die door het ICC zijn aangeklaagd wegens de in 2003-2004 in Darfur gepleegde misdrijven, onder wie voormalig president Omar al-Bashir; overwegende dat er helaas geen voortgang is geboekt met de oprichting van het bijzondere strafhof voor Darfur, zoals bepaald in het akkoord van Juba; R. overwegende dat de VN-Veiligheidsraad het mandaat van UNITAMS, dat tot taak had de Sudanese autoriteiten bij te staan tijdens de overgang naar democratie, op 3 juni 2021 heeft verlengd tot juni 2022; S. overwegende dat de EU sinds september 2019 – voornamelijk via het EU-noodtrustfonds voor Afrika – meer dan 88 miljoen EUR aan ontwikkelingshulp heeft verstrekt ter ondersteuning van politieke en economische hervormingen die bijdragen aan vrede en stabiliteit in Sudan; T. overwegende dat de hoge commissaris van de VN voor de mensenrechten, Michelle Bachelet, op 12 november 2021 Adama Dieng heeft benoemd tot deskundige voor de mensenrechten in Sudan; overwegende dat de heer Dieng wordt belast met het opstellen van een schriftelijk verslag dat de hoge commissaris zal voorleggen aan de VN-Mensenrechtenraad tijdens zijn 50e zitting in juni 2022; 1. betreurt het feit dat sinds de militaire staatsgreep van 25 oktober 2021 vele Sudanese demonstranten zijn vermoord en honderden meer gewond zijn geraakt, waarbij ook seksueel geweld is gebruikt, door toedoen van de veiligheidsdiensten en andere gewapende groeperingen; onderstreept het recht van het Sudanese volk om zich te verenigen en zijn grondrechten uit te oefenen met als doel dat de democratie hersteld wordt en dat in hun basisbehoeften wordt voorzien; roept alle Sudanese betrokkenen op de rechtsstaat te eerbiedigen, zoals bepaald in de constitutionele verklaring van 2019; 2. veroordeelt de militaire staatsgreep van 25 oktober 2021 en herinnert eraan dat de Sudanese militaire leiding zich dringend hernieuwd moet inzetten voor de democratische transitie van het land en gehoor moeten geven aan het Sudanese volk dat vrijheid, vrede en rechtvaardigheid eist; eist dat de Sudanese militaire leiding duidelijke tijdschema’s en processen vaststelt voor een terugkeer naar de eerder overeengekomen transitie, met inbegrip van het instellen van de uitvoerende, wetgevende en gerechtelijke machten als onderdeel van de staatsinrichting, het opzetten van verantwoordingsmechanismen en het leggen van de basis voor verkiezingen; 3. veroordeelt alle geweldplegingen tegen vreedzame demonstranten, activisten, journalisten en alle anderen die op vreedzame wijze hun recht op vrijheid van meningsuiting, vereniging of vergadering uitoefenen; dringt aan op de onmiddellijke vrijlating van degenen die momenteel zonder tenlastelegging of proces worden vastgehouden, op volledige toegang tot juridische vertegenwoordiging voor degenen die worden aangeklaagd en op onmiddellijke opheffing van de noodtoestand; dringt er bij de Sudanese autoriteiten op aan onmiddellijk een einde te maken aan alle illegale gevangennemingen en gedwongen verdwijningen; herinnert eraan dat de Sudanese strijdkrachten geen wettelijke bevoegdheid hebben om burgers vast te houden of wetshandhavingsfuncties uit te oefenen aangezien de bevoegdheden tot arrestatie en detentie van burgers sinds 21 januari 2021 uitsluitend aan politie en aanklagers toebehoren; veroordeelt de aanhoudende platlegging van internetdiensten; 4. veroordeelt ten stelligste de gemelde aanvallen door veiligheidstroepen op medische doelwitten; roept de Sudanese autoriteiten op alle gewonde personen toegang tot behandeling te geven; herinnert eraan dat gerichte aanvallen op gezondheidswerkers, patiënten en medische infrastructuur een flagrante schending van het internationaal humanitair recht vormen; 5. dringt aan op onafhankelijk onderzoek naar de overleden slachtoffers en het daarmee verband houdende geweld, en op het ter verantwoording roepen van de daders; steunt de oproepen voor een onafhankelijke internationale onderzoeksmissie voor het onderzoeken van meldingen van geweld tegen demonstranten sinds de militaire staatsgreep in oktober 2021; verzoekt de EU en haar lidstaten samen te werken met regionale en internationale organisaties om dit te faciliteren en de gebeurtenissen in het land nauwlettend te volgen, en ervoor te zorgen dat alle mensenrechtenschendingen worden onderzocht zodat daders kunnen worden vervolgd; onderstreept dat soortgelijke onderzoeken naar misdrijven die zowel tijdens het bewind van Omar al-Bashir als tijdens de overgangsperiode van 2019 zijn gepleegd, moeten worden voortgezet; 6. spreekt zijn krachtige steun uit voor de inspanningen van de VN-missie voor bijstand bij het overgangsproces in Sudan (UNITAMS) om de besprekingen over het oplossen van de politieke crisis te faciliteren; roept alle Sudanese politieke actoren op deze dialoog aan te gaan om de overgang naar civiel bestuur te herstellen, in overeenstemming met de constitutionele verklaring van 2019, en de wens van de Sudanese burger naar meer vrijheid, democratie, vrede, gerechtigheid en welvaart na te streven; is er stellig van overtuigd dat de benoeming van de nieuwe civiele premier en het nieuwe kabinet moet plaatsvinden in het licht van precies zo een interne dialoog in Sudan, zodat zij geloofwaardigheid genieten en kunnen rekenen op aanvaarding vanuit de Sudanese maatschappij, die duidelijk heeft gemaakt dat zij elke vorm van autoritaire regering afwijst en een waarachtige en permanente overgang naar democratie wenst; roept alle regionale actoren op te goeder trouw te handelen, een civiele regering te steunen en geen steun te verlenen aan de Janjaweed, waarvan de leden in het belang van de openbare veiligheid in Sudan onmiddellijk uit de politie- en rechtshandhavingsmacht moeten worden verwijderd; 7. benadrukt dat, in overeenstemming met de constitutionele verklaring van 2019, het hervormingsproces inclusief moet zijn en door Sudan moet worden geleid, waarbij duidelijke tijdschema’s en processen moeten worden vastgesteld voor de oprichting van de wetgevende macht en de onafhankelijke rechterlijke macht, de invoering van verantwoordingsmechanismen en het zo spoedig mogelijk houden van inclusieve, eerlijke en transparante verkiezingen; benadrukt dat de dialoog volledig inclusief moet zijn en dat ook voorheen gemarginaliseerde groepen, waaronder vrouwen, jongeren en minderheden, in de dialoog vertegenwoordigd moeten zijn; vraagt de EU en haar lidstaten hun actieve steun te verlenen aan dit proces; 8. veroordeelt en spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over de alarmerende toename van geweld in Darfur en Zuid-Kordofan; roept de internationale waarnemers op hun aandacht opnieuw te richten op Darfur en Zuid-Kordofan, teneinde de lokale bevolking te beschermen tegen geweld, schade en massale ontheemding; 9. eist dat de veiligheidsdiensten en andere gewapende groepen onmiddellijk stoppen met het gebruik van geweld tegen burgers en hulpverleners – in het hele land en met name in Darfur; veroordeelt de plundering op 29 december 2021 door lokale milities van de voedselopslagplaats van het Wereldvoedselprogramma (WFP) van de VN in El Fasher in Noord-Darfur, waar voor honderdduizenden mensen met voedselonzekerheid in dat gebied voedsel ligt opgeslagen, en onderstreept met klem dat humanitaire hulp nooit doelwit mag zijn in een conflict; 10. herhaalt zijn oproep om voormalig president Omar al-Bashir ter verantwoording te roepen voor de mensenrechtenschendingen tegen Sudanese burgers onder zijn autoritaire bewind, waaronder genocide, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; steunt zijn uitlevering en die van de voormalige minister van Defensie, Abdelrahim Hussein, en de voormalige staatsminister voor Humanitaire Zaken, Ahmed Haroun, aan het ICC wegens hun medeplichtigheid aan de oorlog in Darfur; 11. herhaalt zijn verzoek aan Sudan om het Statuut van Rome inzake het ICC te ratificeren en volledige medewerking te verlenen aan het ICC en gevolg te geven aan uitstaande aanhoudingsbevelen; dringt er bij Sudan op aan ambtenaren en officieren van de veiligheidstroepen die betrokken zijn bij ernstige schendingen van de mensenrechten en oorlogsmisdaden van hun functie te ontheffen; dringt er bij alle politieke actoren op aan prioriteit te geven aan de instelling van het speciaal strafhof voor Darfur, zoals opgericht bij de Verklaring van Juba van 2006 inzake eenheid en integratie tussen het Sudanese Volksbevrijdingsleger en de Strijdkrachten van Zuid-Sudan; 12. verzoekt Sudan de pogingen van het Sudanese leger om de eigendom van en de controle over strategische economische sectoren en ondernemingen te behouden en het hervormingsproces te keren, aan de kaak te stellen; verzoekt de Commissie grondige mechanismen voor due diligence vast te stellen met betrekking tot transacties met dergelijke sectoren en ten volle gebruik te maken van de bepalingen van de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten waar dit nodig is tegen personen; 13. veroordeelt de poging van het leger om de instanties van Sudan te ondermijnen door ambtenaren die tijdens de overgangsperiode zijn benoemd te verwijderen en hen te vervangen door anderen die aanhangers zijn van het vorige al-Bashir-regime; onderstreept dat ambtenaren die door het regime werden ontslagen, opnieuw in functie moeten worden gesteld; 14. steunt de verklaring van de VV/HV van 18 november 2021 dat indien de grondwettelijke orde niet volledig wordt hersteld, er ernstige gevolgen zullen zijn voor de financiële steun vanuit de EU; onderstreept echter de aanhoudende noodzaak van EU-steun voor de verstrekking van basisdiensten zoals gezondheidszorg en onderwijs; is daarom ingenomen met de bijdrage van 10 miljoen EUR voor levensreddende voedselhulp aan het WFP in Sudan in december 2021 via het directoraat-generaal Europese Civiele Bescherming en Humanitaire Hulp van de Commissie, naast de bijdrage van 13 miljoen EUR die begin 2021 werd ontvangen; 15. is bezorgd over het feit dat de samenwerking van de EU met Sudan op het gebied van migratie door het militaire regime wordt gebruikt als excuus om zijn vermogen om mensen te controleren en onderdrukken te versterken, bijvoorbeeld door de bewakingscapaciteit te versterken, ook aan de grenzen, en door materieel te leveren; dringt er derhalve bij de EU op aan te zorgen voor volledige transparantie met betrekking tot projecten op veiligheidsgebied waarbij Sudan is betrokken, inclusief alle geplande activiteiten en begunstigden van EU- en nationale subsidies; benadrukt dat de EU-aanpak van migratie, duurzame ontwikkeling, humanitaire hulp en goed bestuur voortdurend tegen het licht moet worden gehouden, waarbij het maatschappelijk middenveld moet worden versterkt en democratische hervormingen moeten worden aangemoedigd met het oog op inclusieve politieke ontwikkeling in Sudan; 16. herhaalt zijn oproep tot een EU-breed verbod op de uitvoer, de verkoop, de actualisering en het onderhoud van elke vorm van veiligheidsapparatuur die kan worden of wordt gebruikt voor binnenlandse repressie, met inbegrip van internet-surveillancetechnologie, naar landen met een belabberde mensenrechtenstatus, zoals Sudan; dringt er met klem op aan dat andere landen in de regio dit voorbeeld volgen; 17. roept de internationale gemeenschap op om samen met de EU het maatschappelijk middenveld en democratische actoren te ondersteunen, en herinnert derde landen, met name regionale actoren met een sterke aanwezigheid en invloed in Sudan, aan hun internationale verantwoordelijkheid en aan de belangrijke bijdrage die zij kunnen leveren aan een vrij, vreedzaam en democratisch Sudan, hetgeen op lange termijn in het belang van alle bovengenoemde betrokkenen zal zijn; 18. verzoekt de EU-delegatie in Sudan en de vertegenwoordigingen van de lidstaten in Sudan de EU-richtsnoeren inzake mensenrechtenverdedigers volledig toe te passen, onder meer door gevangenisbezoeken aan te vragen, rechtszaken te volgen, publieke verklaringen af te leggen, zaken aan te kaarten bij autoriteiten op alle niveaus en waar nodig noodvisa uit te geven; 19. roept op tot een actieve bespreking van de situatie in Sudan tijdens de volgende zitting van de Raad Buitenlandse Zaken van de EU op 24 januari 2022; 20. erkent en is ingenomen met de inspanningen van Annette Weber, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de Hoorn van Afrika, Volker Perthes, de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN voor Sudan en hoofd van UNITAMS, in zijn functie van goede diensten, en Adama Dieng, de mensenrechtendeskundige van de VN voor Sudan, en herhaalt zijn volledige steun voor hun belangrijke werk; is erkentelijk voor het aanzienlijke werk dat wordt verricht door de medewerkers van de EU-delegatie in Sudan, alsook door VN-bureaus en andere internationale organisaties; 21. betuigt zijn dank aan Sudan voor zijn inspanningen om een onderkomen te bieden aan de ongeveer 70 000 vluchtelingen uit Ethiopië die momenteel in Sudan verblijven; 22. verzoekt de Afrikaanse Unie en andere regionale organisaties zoals de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit en de Gemeenschappelijke Markt van Oostelijk en Zuidelijk Afrika actief samen te werken met Sudan en steun te verlenen aan inspanningen om een vreedzame en duurzame overgang naar democratie te waarborgen; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Sudanese autoriteiten, de Afrikaanse Unie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit, de Gemeenschappelijke Markt van Oostelijk en Zuidelijk Afrika, de regering en het parlement van Egypte, de Samenwerkingsraad van de Golf, de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en het Pan-Afrikaanse Parlement. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 13 en 226 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien Besluit 95/167/EG, Euratom, EGKS van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 19 april 1995 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het enquêterecht van het Europees Parlement (1) , – gezien Besluit (EU) 2020/1089 van het Europees Parlement van 19 juni 2020 over de instelling van een enquêtecommissie die onderzoek moet doen naar vermeende inbreuken op of gevallen van wanbeheer bij de toepassing van het Unierecht in verband met de bescherming van dieren tijdens het vervoer binnen en buiten de Unie, en de vaststelling van haar bevoegdheden, het aantal leden en de duur van het mandaat (2) , – gezien Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten (3) , – gezien hoofdstuk 7.2 van de Gezondheidscode voor waterdieren 2015 van de Wereldorganisatie voor diergezondheid over het welzijn van kweekvissen tijdens het vervoer, – gezien de richtsnoeren van de deskundigengroep “platform voor dierenwelzijn” van 3 november 2020 over het commerciële verkeer van katten en honden over land, – gezien de ontwerpaanbeveling van de Enquêtecommissie bescherming van dieren tijdens het vervoer binnen en buiten de Unie, – gezien het eindverslag van de Enquêtecommissie bescherming van dieren tijdens het vervoer binnen en buiten de Unie ( A9-0350/2021 ), – gezien artikel 208, lid 12, van zijn Reglement, Algemene bevindingen 1. wijst erop dat voor alle te vervoeren dieren te allen tijde moet zijn voldaan aan alle voorwaarden die nodig zijn om het dierenwelzijn tijdens het vervoer te garanderen, ongeacht de soort, leeftijd, categorie of fysieke conditie van de dieren, de gebruikte vervoermiddelen, de duur van het vervoer of de plaats van bestemming, met inbegrip van derde landen; merkt op dat veehouders er in het algemeen concreet belang bij hebben dat dieren in de best mogelijke staat hun bestemming bereiken; 2. verzoekt de Commissie rekening te houden met het verslag en de aanbevelingen van de Enquêtecommissie bescherming van dieren tijdens het vervoer wanneer zij de wetgeving inzake dierenwelzijn, en met name Verordening (EG) nr. 1/2005, op haar geschiktheid toetst; 3. benadrukt dat de Unie en haar lidstaten ervan overtuigd zijn dat dieren wezens met gevoel zijn en dat rekening moet worden gehouden met hun specifieke behoeften, overeenkomstig artikel 13 VWEU; 4. stelt vast dat jaarlijks miljoenen levende dieren over lange afstanden worden vervoerd, binnen de lidstaten en naar derde landen, om te worden opgefokt, vetgemest en geslacht; 5. benadrukt dat EU-burgers steeds meer hun wens laten blijken dat de normen inzake dierenwelzijn worden nageleefd, met name in het kader van het vervoer van levende dieren; 6. is het met de Europese Rekenkamer eens dat de EU weliswaar een aantal van de strengste dierenwelzijnsnormen ter wereld heeft, maar dat deze niet in alle lidstaten naar behoren worden toegepast (4) ; beklemtoont dat deze normen alleen doeltreffend zijn als ze volledig worden gehandhaafd, op geharmoniseerde wijze worden toegepast en gebaseerd zijn op de meest recente wetenschappelijke kennis; is van mening dat de EU haar inspanningen moet opvoeren om te garanderen dat in elke lidstaat het dierenwelzijn tijdens het vervoer altijd en door elke betrokken partij, vanaf de plaats van vertrek tot de eindbestemming, volledig wordt geëerbiedigd; benadrukt dat niet in de hele sector sprake is van wanpraktijken; erkent dat het vervoer van levende dieren momenteel een vitale rol speelt in de economische en sociale dimensie van sommige plattelandsgebieden, met name die welke overwegend agrarisch, meer afgelegen of ontvolkt zijn; 7. benadrukt dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) de schaarste aan wetenschappelijke literatuur over dierenwelzijn heeft erkend (5) , en dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan wetenschappelijke studies te bevorderen die de kennis hierover vergroten en betere waarborgen voor dierenwelzijn in Europa mogelijk maken; 8. benadrukt dat de EU zich moet beijveren om de nodige voorwaarden te scheppen voor een billijke en adequate overgangsperiode naar een efficiënter, zuiniger en ethischer systeem, dat waar mogelijk voorrang geeft aan het vervoer van sperma of embryo’s boven fokdieren, en aan kadavers en vlees boven het vervoer van dieren naar de slacht; 9. constateert dat de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1/2005 niet zijn afgestemd op de “van boer tot bord”-strategie, en is ingenomen met de door de Commissie voorgestelde geschiktheidscontrole van de EU-wetgeving als onderdeel van die strategie; benadrukt dat de herziene Verordening (EG) nr. 1/2005 in overeenstemming moet worden gebracht met de “van boer tot bord”-strategie; onderstreept dat het streven om het vervoer van levende dieren zoveel mogelijk te vervangen door het vervoer van karkassen, vleesproducten en genetisch materiaal zou stroken met de hoofddoelstelling van de strategie, namelijk de totstandbrenging van veerkrachtigere en duurzamere korte voedselvoorzieningsketens die minder afhankelijk zijn van dierenvervoer over lange afstanden; is voorts van mening dat het vervoer van levende producten die minder ruimte in beslag nemen, de milieu-impact in termen van CO 2 -uitstoot en brandstofverbruik kan verminderen; meent bovendien dat aandacht voor kleine landbouwbedrijven en regionale netwerken van slachthuizen kan bijdragen tot het verminderen van diertransporten in het kader van de doelstelling om een veerkrachtig, duurzaam voedselsysteem tot stand te brengen dat landbouwers een fatsoenlijke levensstandaard biedt; merkt op dat in de “van boer tot bord”-strategie wordt gewezen op het belang om over te stappen op een gezondere, meer plantaardige, evenwichtige en duurzame voedselconsumptie; 10. verzoekt de Commissie dringend om uiterlijk in 2023 een actieplan in te dienen waarin de drijvende krachten achter diertransporten duidelijk in kaart worden gebracht en concrete beleidsmaatregelen worden voorgesteld, waaronder regelgevende maatregelen, met een nauwkeurig tijdschema en mijlpalen, teneinde deze krachten te temperen en de noodzaak van het vervoer van levende dieren te verminderen, zodat het vervoer van levende dieren zoveel mogelijk kan worden vervangen door de handel in vlees, karkassen en genetisch materiaal; wijst erop dat de sociaal-economische gevolgen van een dergelijke omschakeling zoveel mogelijk moeten worden beperkt, door verschillende middelen, onder meer uit het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), voor deze doelstelling te bestemmen en door de juiste stimulansen te bieden om landbouwers en vervoerders aan te moedigen en in staat te stellen deze omschakeling efficiënt uit te voeren; benadrukt dat deze overgang alleen mogelijk is indien er multidisciplinaire maatregelen die verder gaan dan Verordening (EG) nr. 1/2005 worden genomen om de overgang te vergemakkelijken en te ondersteunen, zodat deze soepel en op een sociaal bewuste manier kan verlopen; 11. benadrukt de voordelen van het vervoer van genetisch materiaal (sperma en embryo’s) voor het verspreiden van genetische verbeteringen van sommige soorten; herinnert er evenwel aan dat het vervoer van dieren kan bijdragen tot een ruimere genetische pool op landbouwbedrijven, bijvoorbeeld in derde landen, en merkt op dat in sommige gevallen de natuurlijke voortplantings- en/of moederlijnen van soorten van een nucleus (fokunits en -bedrijven) naar andere landbouwbedrijven moeten worden vervoerd; herinnert eraan dat dit vervoer nog steeds belangrijk is voor de bestaanszekerheid van kleinschalige en familiebedrijven in de EU; wijst er voorts op dat GLB-middelen en andere fondsen moeten worden gebruikt om nieuwe technologieën en innovaties op het gebied van de behandeling en het vervoer van genetisch materiaal te ontwikkelen en te stimuleren en om fokbedrijven te ondersteunen; 12. verzoekt de Commissie en de lidstaten strategieën te ontwikkelen ten aanzien van de vraag hoe kan worden gezorgd voor minder vervoersfasen in het leven van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren, door te zorgen dat de opsplitsing in fok-, mest- en slachtbedrijven wordt beperkt, dat zogenaamde gesloten houderijsystemen worden opgericht en dat de fysieke afstand tussen deze bedrijven wordt beperkt en wordt gezorgd voor een meer regionale benadering van de veehouderij; 13. herinnert de lidstaten eraan dat zij volgens vaste rechtspraak (6) strengere nationale regels voor de bescherming van dieren tijdens het vervoer mogen invoeren, mits deze in overeenstemming zijn met het hoofddoel van Verordening (EG) nr. 1/2005; 14. is van mening dat de marktdeelnemers in de sector en alle partijen die betrokken zijn bij het vervoer van levende dieren, waaronder veehouders, moeten kunnen vertrouwen op duidelijke regels en definities in een voorspelbaar kader, en een toereikende overgangsperiode nodig hebben om zich aan de veranderingen te kunnen aanpassen; verzoekt de Commissie daarmee rekening te houden wanneer zij de bestaande regelgeving herziet of nieuwe regelgeving voorstelt; 15. verzoekt de Commissie om de definities van de plaats van vertrek en de plaats van bestemming zorgvuldig te herzien, zodat de werkelijke tijden van de gehele vervoersoperatie van het bedrijf van oorsprong naar het bedrijf van bestemming of de slachtplaats, inclusief de tijd die in verzamelcentra wordt doorgebracht, in aanmerking worden genomen en wordt voorkomen dat specifieke regels inzake reistijden en het verbod op vervoer naar bepaalde landen worden omzeild door het vervoer om te leiden via andere lidstaten of derde landen; 16. is van mening dat een duidelijkere en meer expliciete verantwoordelijkheid ten aanzien van dierenwelzijn in de EU-instellingen van groot belang is om de handhaving van de bestaande wetgeving inzake dierenwelzijn te verbeteren, relevante leemten in kaart te brengen en de nodige voorstellen uit te werken om indien nodig doeltreffend te kunnen reageren; 17. verzoekt de Commissie middelen uit bestaande programma’s, met inbegrip van middelen van de tweede pijler van het GLB, in te ruimen, en te overwegen in toekomstige financiële instrumenten nieuwe financieringsinstrumenten op te nemen die specifieker gericht zijn op wetenschappelijk onderzoek en wetenschappelijk bewijs, het bieden van gepaste opleidingen aan allen die betrokken zijn bij diertransporten, met inbegrip van ambtenaren en chauffeurs, ter verbetering van het welzijn van dieren tijdens het vervoer, alsook voor de bouw van slachtinstallaties, waaronder mobiele installaties, in regio’s met hoge concentraties dieren, ter verbetering van de vervoersduur en -kwaliteit en de levensomstandigheden in plattelandsgebieden, en voor maatregelen ter bevordering van de omschakeling naar het vervoer van vlees, karkassen en genetisch materiaal; wijst nogmaals op het belang van regionale waardeketens voor het welzijn van dieren; 18. roept ertoe op bij de komende hervorming van het GLB de koppeling tussen toegenomen GLB-betalingen en verbeterde dierenwelzijnsomstandigheden die volledig voldoen aan of verder gaan dan de normen van Verordening (EG) nr. 1/2005, te handhaven en te versterken; 19. verzoekt de Commissie campagnes en initiatieven te ontwikkelen om EU-burgers naar behoren te informeren en bewuster te maken van het welzijn van dieren op boerderijen en tijdens het vervoer, van de noodzaak de EU-normen te verbeteren en naar behoren te handhaven, en degenen die in de diertransportsector werkzaam zijn te ondersteunen om hen te helpen hogere normen te hanteren, en van de economische en sociale implicaties van het vervoer van levende dieren; is van mening dat het hoofddoel daarvan moet zijn het vertrouwen van de consument in de hoge waarde en kwaliteit van de Europese landbouw- en voedselsector te vergroten door middel van betere en transparante communicatie, hetzij rechtstreeks door de veehouders, hetzij onrechtstreeks via de EU‑instellingen; 20. benadrukt dat de bewustwording en het begrip van het publiek omtrent het welzijn van dieren bij de voedselproductie aanzienlijk zullen worden verbeterd door voorlichting op scholen en publiciteitscampagnes; 21. waarschuwt ervoor dat wijzigingen in Verordening (EG) nr. 1/2005 zwaardere gevolgen hebben voor regio’s zoals de ultraperifere gebieden, met name vanwege hun afgelegen ligging, het insulaire karakter en/of de geringe oppervlakte van deze regio’s, naast andere factoren; dringt erop aan dat overeenkomstig artikel 349 VWEU bij de toepassing van het gemeenschappelijk beleid op de ultraperifere gebieden, met inbegrip van Verordening (EG) nr. 1/2005, rekening wordt gehouden met de bijzondere kenmerken en beperkingen van deze gebieden; 22. roept de Commissie en de lidstaten op bijzondere bescherming te bieden aan personen die werkzaam zijn in de vervoerssector of veterinaire controles uitvoeren, omdat zij in het kader van hun werkzaamheden inbreuken op de wetgeving inzake de bescherming van dieren zouden moeten vaststellen en melden; 23. is ingenomen met de inspanningen om een uniform EU-keurmerk op het gebied van dierenwelzijn te ontwikkelen, dat ook het aspect vervoer moet omvatten en gebaseerd moet zijn op geharmoniseerde en technisch verantwoorde criteria; 24. eist dat het keurmerk op het gebied van dierenwelzijn informatie moet bevatten over productiemethoden, alsook een selectie van wetenschappelijk onderbouwde dierenwelzijnsindicatoren over onder meer houderijsystemen en transport; 25. verzoekt de Commissie de lijst van milieudelicten uit te breiden met overtredingen van Verordening (EG) nr. 1/2005 die leiden tot wreedheid, ernstig letsel en achterlating; 26. verzoekt de Commissie en de lidstaten Verordening (EG) nr. 1/2005 zodanig aan te passen dat bestuurders niet hoeven te kiezen tussen naleving van de regels en waarborging van het welzijn van dieren, namelijk de plicht om te stoppen en te rusten, wat soms nadelig kan zijn voor het welzijn van de dieren; 27. dringt erop aan dat de verantwoordelijkheid voor dierenwelzijn expliciet wordt opgenomen in de titel van de bevoegde EU-commissaris en de naam van het bevoegde directoraat-generaal van de Commissie, teneinde het belang van deze kwestie voor de Europese burgers tot uiting te laten komen en ervoor te zorgen dat er voldoende politieke aandacht aan wordt besteed; 28. herinnert eraan dat dierenwelzijn verbonden is met voedselveiligheid op middellange en lange termijn doordat het bijdraagt aan veerkracht, hulpbronnenefficiëntie en sociale gelijkheid; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten te onderzoeken of het mogelijk is een transparant en geharmoniseerd etiketteringssysteem voor dierenwelzijn voor dierlijke en van dieren afgeleide producten in te voeren dat ook rekening houdt met vervoer en slachtomstandigheden; Handhaving van Verordening (EG) nr. 1/2005 30. spoort alle lidstaten, met name die waar de handhaving van de regelgeving tekortschiet, en de Commissie ertoe aan alle nodige stappen te ondernemen om de uitvoering en handhaving te verbeteren en de volledige toepassing van het bestaande regelgevingskader te waarborgen, onder meer door op EU-niveau een strenge en geharmoniseerde controleprocedure in te stellen; constateert dat de bestaande wetgeving inzake het vervoer van dieren per lidstaat verschillend wordt uitgevoerd; is van mening dat de voornaamste manier om een aantal dierenwelzijnsproblemen tijdens het vervoer op een geharmoniseerde manier in de hele EU aan te pakken, met inachtneming van het meest recente wetenschappelijk onderzoek, de meest recente kennis en de meest recente aanbevelingen, bestaat in een herziening van Verordening (EG) nr. 1/2005, waarbij gestreefd moet worden naar uitvoerbare en afdwingbare bepalingen voor alle dieren die worden vervoerd; 31. stelt vast dat de strenge controle van dierenvervoer uit derde landen oneerlijke concurrentie ten nadele van onze producenten kan verminderen en derde landen kan stimuleren hun normen inzake dierenvervoer te verbeteren; 32. verzoekt alle lidstaten strengere nationale maatregelen vast te stellen teneinde het dierenwelzijn tijdens het vervoer te verbeteren; 33. erkent de toezegging van de Commissie om de wetgeving inzake het dierenwelzijn, met inbegrip van Verordening (EG) nr. 1/2005, te herzien om deze in overeenstemming te brengen met de laatste wetenschappelijke kennis, aanbevelingen en bevindingen, en om de werkingssfeer ervan te verruimen, de handhaving ervan te vergemakkelijken en uiteindelijk een hoger niveau van dierenwelzijn te waarborgen; benadrukt dat het welzijn van dieren zou verbeteren indien de wetgeving inzake het vervoer van levende dieren naar behoren wordt uitgevoerd; 34. onderstreept dat veel van de huidige problemen met de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1/2005 te wijten zijn aan uiteenlopende interpretaties, en verzoekt de Commissie om, wanneer zij een herziening van de verordening voorstelt, duidelijke, meetbare en kwantificeerbare normen vast te stellen met het oog op een geharmoniseerde handhaving in de hele EU, alsook innovatieve indicatoren die gebaseerd zijn op dierenwelzijn; verzoekt de Commissie in dit verband rekening te houden met de meest recente wetenschappelijke kennis, waaronder de verwachte EFSA‑evaluatie inzake het welzijn van dieren tijdens het vervoer in de EU; 35. dringt er bij de Commissie op aan haar herziening van Verordening (EG) nr. 1/2005 vergezeld te doen gaan van een effectbeoordeling vooraf die gebaseerd is op een degelijk wetenschappelijk onderzoek naar de gevolgen van het vervoer voor dieren van alle soorten en leeftijden en op een grondige evaluatie van de sociaaleconomische, milieu- en gezondheidseffecten, rekening houdend met de verschillende geografische omstandigheden en specifieke kenmerken, waaronder die van eilanden, afgelegen en ultraperifere gebieden, en de verschillende landbouwmodellen in de Unie; verzoekt de Commissie de resultaten van deze beoordelingen snel openbaar te maken, zodat veehouders de zekerheid en voorspelbaarheid wordt geboden die zij nodig hebben om te plannen en zij de tijd krijgen om te leren hoe zij zich aan de nieuwe regelgeving kunnen aanpassen, zonder dat het dierenwelzijn in het gedrang komt; 36. dringt aan op de invoering van een transparant EU-monitoring- en rapportagesysteem om zowel de lidstaten als de Commissie volledig verantwoordelijk te kunnen houden voor de uitvoering en handhaving van Verordening (EG) nr. 1/2005 en ervoor te zorgen dat inbreuken doeltreffend worden aangepakt en beperkt; 37. stelt vast dat het slachten van dieren en de verwerking van vlees dichtbij de plaats waar het dier is gehouden niet alleen bijdragen aan het dierenwelzijn, door de duur van het vervoer te beperken, maar ook de uitstoot van broeikasgassen vermindert; 38. stelt vast dat de verdwijning van lokale slachthuizen, een factor die bijdraagt aan een langere transporttijd, een uitdaging is die de Unie en haar lidstaten moeten aanpakken; verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor financieringsmechanismen teneinde lokale slachthuizen economisch levensvatbaar te maken die zich dichtbij fokkerijen bevinden en geografisch gelijk zijn verspreid; 39. verzoekt de Commissie en de lidstaten om via mobiele slachthuizen de ontwikkeling van slacht op het bedrijf te bevorderen, zodat het vervoer van levende dieren indien mogelijk achterwege kan worden gelaten; 40. is zich bewust van de schaarste aan wetenschappelijke literatuur over het welzijn van dieren tijdens het vervoer en dringt er bij de Commissie en de lidstaten sterk op aan de actualisering van wetenschappelijke kennis over dit onderwerp te faciliteren; 41. roept de Commissie op om bij de herziening van de regels aandacht te schenken aan het probleem omtrent dieren die niet langer geschikt zijn voor vervoer, en deskundigheid in te winnen om oplossingen te vinden voor de manier waarop hiermee moet worden omgegaan; 42. verzoekt de Commissie en de lidstaten geharmoniseerde procedures voor de goedkeuring van transporten te ontwikkelen en maatregelen te nemen teneinde de verspreiding van besmettelijke dierziekten tijdens het vervoer te voorkomen, zowel binnen de Unie als vanuit derde landen; 43. verzoekt de Commissie de handhaving sterker af te dwingen wanneer er sprake is van herhaaldelijke inbreuken op Verordening (EG) nr. 1/2005, en inbreukprocedures in te leiden tegen en doeltreffende sancties toe te passen op lidstaten die verzuimen de verordening correct toe te passen; is van oordeel dat sancties het hoofddoel moeten hebben bestaande problemen te corrigeren en een afschrikkend effect moeten hebben om toekomstige inbreuken te voorkomen; 44. verzoekt de lidstaten om voldoende officiële dierenartsen en politieagenten op te leiden en in dienst te nemen met het oog op de uitvoering van doeltreffende en frequente controles langs de weg, en te garanderen dat er vóór elke reis een dierenarts bij het laden aanwezig is; 45. verzoekt de lidstaten en vervoerders vóór de inwerkingtreding van de herziene Verordening (EG) nr. 1/2005 de door de Commissie bevorderde gidsen voor dierenvervoer van de EU te verspreiden en volledig toe te passen, aangezien daarin de beste praktijken zijn vastgesteld om de sector te ondersteunen bij de verbetering van het dierenwelzijn tijdens het vervoer; verzoekt de Commissie werk te maken van de vertaling van de gidsen in alle officiële talen van de EU, de uitwisseling van ervaringen op dit gebied aan te moedigen en de bestaande beste praktijken en richtsnoeren te bevorderen om de bevoegde autoriteiten en de actoren die bij het vervoer van levende dieren betrokken zijn te helpen de dierenwelzijnsnormen beter toe te passen en na te leven; 46. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de richtsnoeren worden bijgewerkt aan de hand van de meest recente wetenschappelijke inzichten en in overeenstemming zijn met Verordening (EG) nr. 1/2005; wijst er echter op dat richtsnoeren die bedoeld zijn om leemten in de wetgeving op te vullen niet juridisch bindend zijn, en verzoekt de Commissie bepalingen op te nemen om soorten die weinig aandacht krijgen in de wetgeving, zoals pluimvee, konijnen en vissen, naar behoren te beschermen; 47. acht passende opleiding en permanente educatie voor bevoegd personeel in de sector dierenvervoer essentieel teneinde het welzijn van de dieren tijdens het vervoer te waarborgen; dringt derhalve aan op de ontwikkeling van een verplicht geharmoniseerd opleidingssysteem voor alle personen die betrokken zijn bij het vervoer van dieren, dat een voorwaarde moet zijn voor de verlening van een vervoersvergunning; eist verder dat deze opleiding alle aspecten van het vervoersproces omvat, zoals het vervoermiddel, het type en de aard van de reis, de passende behandeling van dieren en het besluitvormingsproces betreffende de beoordeling van de geschiktheid voor vervoer, alsook de eisen die verband houden met de soort, de categorie, de leeftijd, de lichamelijke toestand, het gedrag, de fysiologie en de mechanismen van dieren om met stress om te gaan; 48. dringt er bij de lidstaten op aan te waarborgen dat de opleiding om het getuigschrift van vakbekwaamheid te behalen soort-, categorie- en leeftijdsspecifiek is, gedurende een periode van maximaal vijf jaar geldig is en dat een opfriscursus verplicht wordt gesteld teneinde de geldigheid ervan te kunnen verlengen; 49. dringt er bij de lidstaten op aan reddingswerkers specifiek op te leiden voor het redden van dieren en ervoor te zorgen dat reddingswerkers bij ongevallen toegang tot locaties, voertuigen en vaartuigen wordt verschaft om hun werk uit te voeren; 50. verzoekt de Commissie om er bij de vaststelling van gedelegeerde handelingen uit hoofde van Verordening (EU) 2017/625 (7) voor te zorgen dat de handhavingsbepalingen waarin de verordening en de gedelegeerde handelingen voorzien, ten minste even streng zijn als die welke moeten worden ingetrokken; Vergunningsprocedures en goedkeuring van het vervoermiddel 51. dringt erop aan dat in de bepalingen inzake de vervoertijden en -middelen altijd de soorteigen en fysiologische toestand van het dier in aanmerking moet worden genomen, evenals het aantal te vervoeren dieren en de rasvariant binnen de soort, het geslacht en de leeftijd van de dieren; wijst erop dat de gebruikte vervoermiddelen altijd moeten zijn afgestemd op de fysiologische, gedragsmatige en mentale behoeften en het welzijn van het dier; 52. pleit ervoor de eisen van de Internationale Luchtvaartorganisatie voor het vervoer van dieren, met inbegrip van dierentuindieren, binnen en buiten de EU in Verordening (EG) nr. 1/2005 op te nemen; 53. dringt erop aan om de bepalingen in verband met de beschikbare ruimte, de bezettingsdichtheid en de stahoogte af te stemmen op de recentste wetenschappelijke gegevens en de toepasselijke EU-regelgeving inzake het maximumgewicht en de maximumhoogte van vrachtwagens, en om in de verordening nauwkeurige regels vast te stellen die onduidelijkheden wegnemen, geen ruimte laten voor uiteenlopende interpretaties en rekening houden met soortspecifieke behoeften; pleit voor meer onderzoek naar deze kwesties; roept de lidstaten op ervoor te zorgen dat de hoogte aan de binnenkant van transportvoertuigen aan de minimumnormen voldoet; 54. herinnert aan de aanbeveling van de EFSA om allometrische vergelijkingen te gebruiken bij de vaststelling van de beschikbare ruimte voor runderen, schapen en varkens en van de oppervlakte per kg voor paarden; is van mening dat het gebruik van deze objectievere wijze van berekenen de normen inzake dierenwelzijn zal verbeteren en een meer consistente interpretatie door vervoerders en controlerende autoriteiten zal bevorderen; 55. is van oordeel dat er meer wetenschappelijk bewijs nodig is om tot betere oplossingen te komen en verbeteringen aan te brengen in het ontwerp van vervoermiddelen, met inbegrip van de laad- en losapparatuur, rekening houdend met soort- en categoriespecifieke vereisten, alsook met fysiologische, gedragsmatige en leeftijdsvereisten en de rasvarianten binnen soorten; is van mening dat bij een dergelijk vervoersontwerp ook rekening moet worden gehouden met de geografische ligging van een gebied en met het feit dat kleine landbouwbedrijven vaak één of meer dieren van verschillende soorten tegelijk moeten vervoeren; benadrukt dat de kwaliteit van het binnenmilieu in dierenvervoermiddelen van groot belang is voor het dierenwelzijn; 56. is van oordeel dat een beter ontwerp van de vervoermiddelen en kortere vervoersafstanden nodig zijn om de overdracht van ziekten te voorkomen, rekening houdend met de ernstige dreiging van antimicrobiële resistentie; 57. verzoekt de Commissie om samen met een EU-breed panel van deskundigen, bestaande uit dierenartsen – waaronder gekwalificeerde vakkrachten van relevante niet-gouvernementele organisaties – technisch ingenieurs, maritieme instanties, wegvervoerders, fabrikanten en leden van de bevoegde autoriteiten, een reeks geharmoniseerde criteria en minimumnormen uit te werken en voor te stellen die de bevoegde nationale autoriteiten kunnen gebruiken bij de goedkeuring van alle vervoermiddelen en containers voor dieren; 58. pleit voor de invoering van een voor de gehele EU geldend gecentraliseerd systeem voor de goedkeuring van vaartuigen op basis van een uniforme procedure, gelet op het multidisciplinaire karakter van de certificering van vaartuigen, waarbij zowel ingenieurs als dierenartsen betrokken zijn; acht het van fundamenteel belang dat de aanbevelingen uit het netwerkdocument inzake de goedkeuring en inspectie van veeschepen (8) in alle lidstaten worden uitgevoerd; acht het dringend noodzakelijk te voorkomen dat vaartuigen onder een andere naam gaan varen en aldus nieuwe vergunningen aanvragen, vooral wanneer zij betrokken zijn geweest bij ernstige overtredingen van Verordening (EG) nr. 1/2005; 59. verzoekt de Commissie en de lidstaten het toezicht op de naleving van de maritieme veiligheidsnormen door schepen voor dierenvervoer te versterken; vraagt de lidstaten met name nauwgezetter te werk te gaan tijdens hun procedures voor de certificering van vaartuigen; 60. merkt op dat de lidstaten geen vergunning mogen afgeven voor het gebruik van voertuigen en vaartuigen voor het vervoer van dieren die niet voldoen aan de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1/2005; dringt er bij de lidstaten op aan strenger te zijn zowel bij de certificerings- en goedkeuringsprocedures van voertuigen en vaartuigen als bij het verlenen van getuigschriften van vakbekwaamheid aan bestuurders; verzoekt de lidstaten om strenger te zijn bij het afwijzen van certificeringen en goedkeuringen in geval van niet-naleving en om, waar nodig, reeds afgegeven vergunningen in te trekken; verzoekt de Commissie strenger te zijn bij het opleggen van sancties aan lidstaten die vervoermiddelen goedkeuren die niet in overeenstemming zijn met de welzijnsbehoeften van dieren; 61. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat er in de vervoermiddelen geen sprake is van gaten tussen de bodem of wand van het voertuig en de tussenschotten; 62. verzoekt de lidstaten te voorzien in voorwaarden op basis waarvan ingenieurs tijdens de goedkeuring van vervoermiddelen medewerkers van veterinaire diensten of andere bevoegde personen bij de certificering kunnen ondersteunen in verband met specifieke onderdelen, zoals ventilatiesystemen, airconditioning en verwarming, water- en voedselvoorziening, apparatuur voor de meting en het behoud van de waterkwaliteit en noodsystemen voor vaartuigen, alsook de bijbehorende vereiste primaire energiebronnen; 63. is van mening dat de uitrusting van vervoermiddelen met een camerasysteem voor lange transporten, dat specifiek gericht is op het laden en lossen, verplicht moet worden gesteld met het oog op de bescherming van het dierenwelzijn en om marktdeelnemers die zich aan de regels houden te behoeden voor oneerlijke concurrentie; wijst erop dat de bevoegde autoriteiten tijdens het gehele proces de gegevensbescherming en het recht op privacy moeten waarborgen, met inbegrip van de rechten van personen die niet bij het dierenvervoer betrokken zijn en onbewust zijn gefilmd; is van mening dat vervoerders de opgenomen videobeelden gedurende een vastgestelde periode moeten bewaren en deze op verzoek aan de bevoegde autoriteiten ter beschikking moeten stellen; 64. vindt dat door vervoerders voorgelegde noodplannen alle soorten incidenten en noodscenario’s moeten bestrijken die zich tijdens het vervoer kunnen voordoen, hetzij als gevolg van natuurlijke oorzaken, hetzij als gevolg van menselijke handelingen, met inbegrip van het verhelpen van mechanische problemen, het beheer van vertragingen, het zo nodig vaststellen van alternatieve routes, een noodzakelijke voorraad voer en water, naast andere maatregelen; is van mening dat de noodplannen moeten worden aangepast aan de specifieke kenmerken van elke reis; acht het essentieel dat er duidelijke regels worden vastgesteld die het verbieden om vervoersvergunningen te verlenen wanneer er onrealistische, ongeloofwaardige of in het geheel geen noodplannen worden ingediend, en verzoekt de lidstaten elk journaal te weigeren dat geen geloofwaardig of volledig noodplan bevat; 65. verzoekt de Commissie transporten te verbieden wanneer het lossen, opvangen, voederen en drenken van de dieren bij grensovergangen, havens en andere kritieke punten niet mogelijk is; 66. roept de lidstaten en hun bevoegde autoriteiten op de laadwerkzaamheden naar behoren te inspecteren, zoals vereist bij artikel 20 van Verordening (EG) nr. 1/2005; Controles en gegevensverzameling en -uitwisseling 67. dringt er bij de Commissie op aan snel een centrale databank van erkende vervoerders en getuigschriften van vakbekwaamheid in de EU op te zetten; dringt aan op publicatie van een jaarlijks verslag over de inbreuken op Verordening (EG) nr. 1/2005 en de toegepaste sancties, waarmee ook bij de toekomstige verordening rekening moet worden gehouden; is van mening dat de getuigschriften van vakbekwaamheid een eenvormig, meertalig, bij EU-recht vast te stellen model moeten hebben; verzoekt de Commissie een Europees certificeringssysteem voor vrachtschepen en hun bemanningen op te zetten om ervoor te zorgen dat de eerstgenoemde voldoende zijn uitgerust en de laatstgenoemden voldoende zijn opgeleid voor het vervoer van levende dieren; verzoekt de Commissie een lijst op te stellen van marktdeelnemers die zich schuldig maken aan ernstige en veelvuldige overtredingen van de verordening, die regelmatig moet worden bijgewerkt en met de nationale autoriteiten moet worden gedeeld; 68. verzoekt de lidstaten om een doeltreffender, transparanter en systematischer gebruik van het geïntegreerd veterinair computersysteem (Traces) te waarborgen en de nieuwe kenmerken ervan te benutten teneinde hun inspecties en/of controles doelgerichter te maken op basis van een risicobeoordeling, om het uitvoeren van risicoanalyses voor controles op het vervoer van levende dieren door de lidstaten te ondersteunen en om de doeltreffendheid van hun aanvaardbaarheidscontroles te waarborgen wanneer zij journaals goedkeuren en retrospectieve controles verrichten; verzoekt de Commissie te zorgen voor gemakkelijke toegang tot het Traces-platform door ruimere toegang te verlenen aan alle gemachtigde gebruikers en het platform gemakkelijk toegankelijk te maken voor de bevoegde autoriteiten, en bij te dragen tot de harmonisatie van de procedures tussen de lidstaten; verzoekt de lidstaten te voorzien in een betere opleiding van de marktdeelnemers die het systeem gebruiken; is van mening dat Traces moet worden gebruikt voor al het vervoer dat over zee plaatsvindt; 69. wijst op de noodzaak om de planning van journaals te vereenvoudigen; dringt aan op een snelle overgang van papieren naar digitale journaals, die na goedkeuring door een officiële dierenarts aan de bevoegde autoriteiten moeten worden toegezonden en toegankelijk moeten zijn voor de bevoegde autoriteiten van alle lidstaten; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten nagaan of de journaals realistische informatie bevatten, en aldus voldoen aan artikel 14, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1/2005, en ervoor te zorgen dat de vervoersplanning bewijs bevat van een reservering bij een controlepost, met inbegrip van voeder en water; 70. verzoekt de Commissie een gemeenschappelijk minimumkader vast te stellen voor het aantal controles op diertransporten, en ervoor te zorgen dat het aantal nationale en EU‑controles in verhouding staat tot het aantal dieren dat uit elke lidstaat vertrekt; verzoekt de Commissie voorts controlemogelijkheden voor te stellen die geen extra bureaucratische belemmeringen met zich meebrengen die het welzijn van de voor vervoer bestemde dieren of de uniformiteit van de controles in de gehele Unie in gevaar zouden kunnen brengen; is van mening dat de lidstaten controlesystemen moeten opzetten waarmee zij het bestaan, de kwaliteit en de uitvoering van risicoanalyses kunnen verifiëren wanneer zij controles aan andere autoriteiten delegeren; 71. benadrukt dat, om het welzijn van landbouwhuisdieren verder te verbeteren, de uitbreiding van regionale slachthuizen moet worden bevorderd en het slachten op boerderijen en in weiden moet worden toegestaan om zo lange transportafstanden te vermijden; 72. wijst erop dat de door de lidstaten voorgestelde actieplannen om tekortkomingen die bij de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1/2005 aan het licht zijn gekomen aan te pakken, concrete initiatieven moeten bevatten en strikte termijnen voor de uitvoering van die initiatieven; verzoekt de Commissie een grondige follow-up van de plannen uit te voeren, teneinde te garanderen dat de acties worden voltooid en de doelstellingen volledig worden verwezenlijkt; onderstreept dat de lidstaten de mogelijkheid hebben strenge regels op te leggen om het welzijn van levende dieren tijdens het vervoer te waarborgen; 73. vraagt de Commissie om een geharmoniseerd en doeltreffend EU-breed sanctiesysteem voor te stellen en vast te stellen, met een definitie van gemeenschappelijke minimumcriteria voor sancties ten gevolge van inbreuken op de verordening, teneinde de grondslag te leggen voor een doeltreffend, evenredig en afschrikkend systeem in de hele EU, en om in het sanctiesysteem rekening te houden met de aard, de ernst, de omvang en de duur van de inbreuk, alsook met eventuele eerdere inbreuken; 74. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat hun nationale politiediensten worden opgeleid om alle inbreuken op de EU-wetgeving inzake dierenvervoer actief te kunnen vaststellen; 75. benadrukt de noodzaak van een uniforme opleiding van de politiediensten in alle lidstaten, zodat in alle fasen van de reis passende controles kunnen worden uitgevoerd; 76. verzoekt de Commissie maatregelen voor te stellen om te kunnen zorgen voor een alomvattende en uniforme controle van de naleving van de vervoersvoorschriften teneinde “dumping van dierenwelzijn” in de Unie te voorkomen; 77. verzoekt de Commissie en de lidstaten een procedure op te stellen voor het snel kunnen intrekken van hun vergunningen aan ondernemingen die Verordening (EG) nr. 1/2005 ernstig en herhaaldelijk schenden en die bovendien oneerlijke concurrentie in de hand werken; 78. pleit ervoor in Verordening (EG) nr. 1/2005 diergebonden welzijnsindicatoren zoals fysieke, fysiologische en gedragsindices (d.w.z. gebaseerd op waarneming van de dieren), op te nemen, alsook het mogelijke gebruik van draagbare monitoren en biochemische markers, die door de bevoegde autoriteiten en de Commissie moeten worden gebruikt voor gegevensverzamelingsdoeleinden en door veterinair inspecteurs, vervoerders en marktdeelnemers in commerciële omstandigheden; is van mening dat dergelijke instrumenten nodig zijn om het welzijn van dieren vóór, tijdens en na het vervoer te beoordelen; merkt op dat sommige van die indicatoren al bestaan, terwijl andere momenteel door Europese referentiecentra worden ontwikkeld, maar beklemtoont dat verder onderzoek en gegevensverzameling in het veld nodig zijn; 79. is van oordeel dat realtime toegang tot satellietnavigatiesystemen en temperatuurmetingen op elk moment van de reis van fundamenteel belang is voor de bevoegde autoriteiten en vervoerders; is van mening dat vervoermiddelen moeten worden uitgerust met modernere controlesystemen die door de bevoegde autoriteiten worden gemonitord, met inbegrip van metingen van de temperatuur- en vochtigheidsindex binnen en buiten het voertuig, informatie over de watervoorziening en opnames van het laden en lossen; herinnert eraan dat de bevoegde autoriteiten tijdens het gehele proces de gegevensbescherming en het recht op privacy moeten waarborgen; 80. dringt erop aan dat de bevoegde autoriteiten realtime toegang tot originele elektronische gegevens moet worden verschaft door de organisator of vervoerder, vanaf de verzending van de partij dieren op de plaats van vertrek tot het lossen van de dieren op de plaats van bestemming, om te verzekeren dat de toegang tot de gegevens niet kan worden gemanipuleerd; 81. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten onaangekondigde inspecties uitvoeren bij de planning en uitvoering van dierenvervoer; 82. benadrukt dat zendingen binnen de EU ook bij het laden moeten worden geïnspecteerd; eist dat de bevoegde autoriteiten bij het laden controleren of de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1/2005 betreffende vloeroppervlakte en vrije ruimte boven de dieren worden nageleefd, dat de ventilatie- en watersystemen goed werken, dat de drinkautomaten goed werken en geschikt zijn voor de vervoerde diersoort, dat er geen ongeschikte dieren worden geladen, en dat er voldoende voeder en strooisel wordt verstrekt; 83. dringt er bij de lidstaten op aan, om redenen in verband met dierenwelzijn, controles achteraf uit te voeren om na te gaan of de dieren voor de hele rusttijd zijn gelost, zoals voorgeschreven door de EU-wetgeving; verzoekt de Commissie de lidstaten duidelijk op te dragen hun bevoegde autoriteiten op geharmoniseerde wijze te laten handelen, zodat er geen vergunningen worden afgegeven voor vervoer waarbij geen regelmatige controles achteraf worden uitgevoerd; Duur van transporten en rustperiodes 84. beveelt de invoering aan van een voor de gehele EU geldende, op soorten gebaseerde procedure voor het registreren van de voeder- en drenkfrequentie vanaf de laatste voedering vóór het laden bij het bedrijf van oorsprong tot het einde van het vervoer, zonder dat dit extra oponthoud of extra stress veroorzaakt, hetzij op halteplaatsen, hetzij tijdens het laden of lossen; dringt er bij de Commissie op aan maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de lidstaten inbreuken waarbij de reistijden worden overschreden naar behoren bestraffen; 85. verzoekt de lidstaten inspecties uit te voeren van transporten binnen de EU op het moment dat de dieren in voertuigen worden geladen, om te controleren of de vereisten van Verordening (EG) nr. 1/2005 worden nageleefd; 86. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat een toereikend aantal toegankelijke, schone, werkende en op de diersoort afgestemde drinkautomaten beschikbaar is, dat de watertank gevuld is en dat er voldoende vers strooisel beschikbaar is; 87. beveelt aan dat in de toekomstige wetgeving de reistijd voor landbouwhuisdieren die naar de slacht worden gebracht in principe niet meer dan acht uur mag bedragen, waarbij rekening moet worden gehouden met de specifieke geografische kenmerken van bepaalde regio’s, zoals eilanden, ultraperifere gebieden, afgelegen gebieden en gebieden met een onderontwikkelde infrastructuur; benadrukt dat de maximale reistijd moet gelden voor alle vervoermiddelen, behalve voor vervoer over zee; 88. dringt erop aan dat de bepalingen in verband met de maximale lengte van het vervoer opnieuw worden bezien, teneinde rekening te houden met bewijsmateriaal uit bestaande en lopende wetenschappelijke studies en met op dieren gebaseerd bewijsmateriaal en met de specifieke behoeften van de dieren naargelang van soort, leeftijd en categorie; 89. pleit ervoor de bestaande EU-middelen te reserveren om financiële steun te verlenen aan kleinschalige, lokale en gemeenschappelijke mobiele slachthuizen en verwerkingseenheden, zodat dieren op de boerderij of zo dicht mogelijk bij de plaats waar zij worden gehouden, kunnen worden geslacht; is een groot voorstander van alternatieve strategieën voor vervoer over lange afstanden, zoals het bouwen van lokale en economisch rendabele slacht- en verwerkingsvoorzieningen op meer locaties, waar gepast met stimulansen en steun uit EU-fondsen, alsook wetgevingsinitiatieven in de lidstaten om slachten op de boerderij te bevorderen; roept de lidstaten op om, indien nodig, noodslachtingen rechtstreeks op veehouderij- en mestbedrijven toe te staan wanneer een dier ongeschikt wordt bevonden om te worden vervoerd; 90. beveelt de lidstaten aan om aan de grenzen binnen de EU te voorzien in snelle rijstroken voor het vervoer van levende dieren om de transporttijden te verkorten; 91. dringt aan op een definitie van “transporttijd” als de totale duur van de verplaatsing, uitgezonderd de tijd voor het laden in een vervoermiddel en het lossen uit het vervoermiddel na aankomst op de eindbestemming; verzoekt de bevoegde autoriteiten na te gaan of de geplande laad-/lostijden realistisch zijn, in verhouding staan tot het aantal te laden of te lossen dieren en nauwkeurig zijn aangegeven in het journaal; acht het verder van belang dat er maatregelen worden genomen ter voorkoming van “verzamelcentrum-estafettes”, waarmee wordt beoogd de reisbeperkingen tot aan de eindbestemming te omzeilen; 92. beveelt de Commissie aan rekening te houden met wetenschappelijk onderbouwde gegevens om de kwaliteit van al het vervoer van levende dieren te verbeteren, en zich daarbij te concentreren op de daarmee samenhangende negatieve aspecten die de oorzaak zijn van welzijnsproblemen, zoals geschiktheid voor vervoer, voedering en drenken, rustperioden en omgevingstemperatuur, en daarbij waar nodig onderscheid te maken tussen vervoermiddelen; 93. verzoekt de Commissie bij de herziening van Verordening (EG) nr. 1/2005 bepalingen inzake de selectie van de kortste en meest geschikte route naar de eindbestemming in te voeren; Temperatuur tijdens het vervoer 94. verzoekt de lidstaten te zorgen voor een optimale temperatuur voor de vervoerde soort binnen het voertuig gedurende de hele reis, ongeacht of het vervoermiddel stilstaat of beweegt en ongeacht de buitentemperatuur; verzoekt de lidstaten verder de minimum- en maximumtemperatuur binnen de vervoermiddelen, zoals bepaald in Verordening (EG) nr. 1/2005, strikt toe te passen; verzoekt de lidstaten slechts toestemming te verlenen voor een transport, een journaal en reisplannen wanneer het weerbericht voor de gehele duur van dat vervoer geen temperaturen voorspelt die buiten het bereik van 5 °C en 30 °C vallen, ongeacht het gebruikte vervoermiddel, tenzij het vervoermiddel is uitgerust met klimaatregelingssystemen waarmee de temperatuur binnen het passende bereik kunnen worden gehouden; 95. erkent dat de lichaamswarmte van dieren de temperatuur in een vervoermiddel kan doen stijgen, waardoor de temperatuur binnen hoger kan zijn dan buiten; 96. verzoekt de lidstaten om tijdens hittegolven aanvullende en adequate controles uit te voeren, en dringt aan op nader onderzoek om leemten in de kennis omtrent de gevolgen van temperatuur voor het welzijn van dieren weg te nemen; 97. verzoekt de Commissie duidelijk te maken dat de regel inzake de temperatuur in het voertuig voor elk moment van de reis geldt, tot aan de eindbestemming; dringt erop aan dat de Commissie, ook door middel van juridische stappen, waarborgt dat de lidstaten deze regel niet naast zich neerleggen; 98. verzoekt om ontwikkeling van een uniform weerberichtensysteem op basis van gegevens van het Europees Centrum voor weersvoorspellingen op middellange termijn om de aanvaardbaarheidscontroles te vereenvoudigen die door officiële dierenartsen worden uitgevoerd; 99. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de vrachtwagens voldoen aan de minimumruimte overeenkomstig hoofdstuk VII van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1/2005 en dat dieren dienovereenkomstig bij hoge temperaturen meer ruimte krijgen; 100. acht het essentieel dat in de toekomst meer specifieke regels inzake het optimale temperatuurbereik in transportvoertuigen worden ontwikkeld, waarbij rekening moet worden gehouden met de behoeften naargelang van soort, leeftijd en categorie, alsook met de fysiologische toestand van het dier, de rasvarianten binnen soorten, de leeftijd en het geslacht van de dieren en hun thermoregulatie; is van mening dat het goedgekeurde temperatuurbereik moet worden gebaseerd op de effectieve temperatuur, te weten de combinatie van temperatuur en vochtigheid; beveelt bovendien aan de temperatuur, het vochtigheidsniveau en de ammoniakconcentraties te registreren door middel van controleapparatuur die in de verschillende compartimenten van het vervoermiddel is aangebracht, ongeacht of het vervoer over zee, door de lucht of over de weg plaatsvindt; benadrukt dat de temperatuurbewakingsinstrumenten door de bevoegde nationale autoriteiten moeten worden geïnspecteerd, gekalibreerd en gecertificeerd; Geschiktheid voor vervoer en categorieën van kwetsbare dieren: niet‑gespeende dieren, drachtige dieren en dieren op het einde van hun productieve leven 101. is van mening dat er meer onderzoek moet worden gedaan teneinde het passende voer, de tussenpozen voor het voederen en herkauwen, de thermoregulatie en de rustbehoeften van alle vervoerde diersoorten en -categorieën vast te stellen, alsook hun vermogen om het vervoer ongedeerd te doorstaan; is van mening dat dierenwelzijn de eerste zorg moet zijn en dat kennislacunes moeten worden opgevuld door meer wetenschappelijk onderzoek; 102. is van mening dat er meer onderzoek moet worden gedaan om de kennis te verbeteren van de speciale en specifieke vervoersbehoeften van jonge en nog niet gespeende dieren, met name wat betreft de optimale reistijd naargelang het gebruikte vervoermiddel, de optimale beschikbare ruimte, de juiste leeftijd, de passende drinkautomaten, de passende melkvervangers, degelijk voederbeheer in verzamelcentra, tussenpozen voor het voederen tijdens het vervoer, de optimale omstandigheden voor het fokken van de dieren op het bedrijf van oorsprong en de beoordeling van de geschiktheid van dieren voor het vervoer die op passende wijze moet worden gewaarborgd; 103. pleit voor verduidelijking van de definitie van niet-gespeende dieren, zodat dieren die niet in staat zijn zelfstandig voldoende vast voeder en water tot zich te nemen beter worden gespecificeerd, met een duidelijke minimumleeftijd in weken, afhankelijk van de soort en rekening houdend met de meest recente wetenschappelijke kennis over het immuunsysteem en de voedingsbehoeften van deze dieren; 104. verzoekt de Commissie om, ondersteund door intercollegiaal getoetste wetenschappelijke studies, reisduurbeperkingen in te voeren voor niet-gespeende dieren; is van mening dat het vervoer van niet-gespeende dieren moet worden vermeden en niet mag worden toegestaan voor kalveren jonger dan vier weken, behalve in geval van vervoer door landbouwers over een afstand van minder dan 50 km; is van oordeel dat beperking van het vervoer van deze dieren in de toekomstige verordening nadrukkelijk moet worden overwogen, waarbij ook rekening moet worden gehouden met de noodzaak van maatregelen om ervoor te zorgen dat alle dieren op het bedrijf van herkomst goed verzorgd worden; 105. verzoekt de lidstaten om mobiele slachthuizen te bevorderen in afgelegen gebieden, met name in berg- en eilandgebieden; herinnert eraan dat deze mobiele slachthuizen het welzijn van gewonde dieren die niet naar slachthuizen kunnen worden vervoerd, zouden verbeteren en de rechtstreekse verkoop zouden bevorderen; 106. beveelt de Commissie aan de EFSA een mandaat te verlenen om gemeenschappelijke verplichte EU-richtsnoeren te ontwikkelen voor de beoordeling of dieren geschikt zijn voor vervoer, teneinde tot een geharmoniseerde aanpak in de hele EU te komen; is bovendien van mening dat het gebruik van deze richtsnoeren moet worden gecontroleerd en moet worden verbonden met sanctiesystemen; 107. erkent de verschillen tussen het vervoer van dieren over de weg en over zee; verzoekt om nader onderzoek om de effecten van elke vervoerswijze op het dierenwelzijn beter te begrijpen; 108. is van mening dat de bijzonder moeilijke geografische situatie van eilanden en ultraperifere gebieden het noodzakelijk maakt de lokale veehouderij en korte ketens te bevorderen teneinde de vervoerstijden voor dieren te verkorten; 109. verzoekt de lidstaten mobiele slachthuizen in eilandgebieden te bevorderen, in het bijzonder in de ultraperifere gebieden; herinnert eraan dat het gebruik van die mobiele slachthuizen het vervoer van levende dieren over de weg en over zee in die gebieden aanzienlijk zou verminderen; 110. benadrukt de kwetsbaarheid van drachtige dieren, die zeer specifieke biologische behoeften hebben en bijzonder kwetsbaar zijn tijdens vervoer, dat kan leiden tot miskramen of geboortes onderweg, met het risico dat de moeder of het jong overlijdt; is van oordeel dat het vervoer van drachtige dieren moet worden vermeden en meent dat het vervoer van drachtige dieren die zich in het laatste derde van de draagtijd bevinden tot een maximum van vier uur moet worden beperkt, aangezien zij tijdens het vervoer een groter risico lopen op welzijnsproblemen; dringt aan op meer onderzoek voor het ontwikkelen van nauwkeuriger methoden voor de bepaling van de drachtduur en voor de beoordeling van de geschiktheid voor vervoer naargelang de drachtfase; verzoekt de autoriteiten van de lidstaten zeer waakzaam te zijn om ervoor te zorgen dat er geen ongeschikte dieren worden vervoerd, met name drachtige dieren die de bij Verordening (EG) nr. 1/2005 toegestane maximale draagtijd al zijn gepasseerd; 111. is van mening dat het risico van een lager beschermingsniveau voor kwetsbare dieren met een geringere economische waarde, met name dieren aan het eind van hun productieve leven, zeer reëel is en dat hiermee derhalve rekening moet worden gehouden bij de herziening van de bepalingen, samen met de noodzaak om langeafstandsvervoer van deze dieren te vermijden, omdat het moeilijk is om te bepalen of deze dieren geschikt zijn om te worden vervoerd en de reis aankunnen; is van mening dat het vervoer van dieren op het einde van hun productieve leven alleen mag worden toegestaan indien dit plaatsvindt naar het dichtstbijzijnde slachthuis dat voor de betrokken diersoort geschikt is; verzoekt de Commissie steun te verlenen aan initiatieven en investeringen om het netwerk van mobiele, lokale en regionale slachthuizen uit te breiden, zodat in de toekomst een maximumduur van vier uur voor het vervoer van dieren op het einde van hun productieve leven kan worden gewaarborgd; 112. dringt erop aan dat wanneer dieren tijdens het vervoer ziek worden of gewond raken, de bestuurder onmiddellijk een dierenarts moet laten komen en de betroffen dieren als ongeschikt voor vervoer moeten worden beschouwd, van de andere dieren moeten worden gescheiden en eerste hulp moeten krijgen; Soorten waar in Verordening (EG) nr. 1/2005 onvoldoende aandacht aan wordt besteed 113. beveelt de Commissie aan wetgevingsvoorstellen uit te werken op basis van de meest recente wetenschappelijke kennis over de behoeften van vissen en andere waterdieren en over de methoden voor het vervoer daarvan, teneinde hun lijden tijdens het vervoer tot een minimum te beperken; benadrukt dat de nieuwe bepalingen moeten voorzien in een gedetailleerde checklist voor de planning en voorbereiding van transporten, specifieke bepalingen betreffende waterkwaliteitsparameters, dichtheid, behandeling tijdens het laden en lossen en dierenwelzijnsinspecties na aankomst; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de richtsnoeren die zij publiceert, worden bijgewerkt op basis van de meest recente wetenschappelijke gegevens en in overeenstemming zijn met Verordening (EG) nr. 1/2005, en dringt aan op specifieke voorschriften voor het commerciële verkeer van vis; benadrukt verder dat moet worden voorzien in specifieke opleiding en certificering met betrekking tot het vervoer van vis; 114. verzoekt de Commissie in Verordening (EG) nr. 1/2005 bepalingen op te nemen om soorten die in de wetgeving nog onvoldoende aandacht krijgen toereikend te beschermen; herinnert eraan dat richtsnoeren om lacunes in de wetgeving op te vullen, zoals met betrekking tot specifieke soorten, niet juridisch bindend zijn, en verzoekt de Commissie bepalingen op te nemen om soorten die weinig aandacht krijgen in de wetgeving, zoals pluimvee en konijnen, naar behoren te beschermen; pleit verder voor soortspecifieke bepalingen in de volgende gevallen, met inbegrip van maximale reistijden naargelang de reden voor het vervoer, voor zover relevant; is van mening dat er specifieke containers voor pluimvee nodig zijn, waarin de vogels in hun natuurlijke houding kunnen staan en voldoende lucht boven hen kan circuleren, met inbegrip van voorschriften voor een correcte behandeling, vooral wanneer zij vóór het vervoer worden gevangen; merkt op dat het gebrek aan bepalingen betreffende konijnen in de verordening er soms toe leidt dat voor het vervoer van konijnen daarvoor ongeschikte pluimveecontainers worden gebruikt; is van mening dat het vervoer van pluimvee en konijnen alleen mag worden toegestaan indien dit plaatsvindt naar het dichtstbijzijnde slachthuis dat voor de betrokken diersoort geschikt is; verzoekt de Commissie steun te verlenen aan initiatieven en investeringen om het netwerk van mobiele, lokale en regionale slachthuizen uit te breiden, zodat in de toekomst een maximumduur van vier uur voor het vervoer van deze dieren kan worden gewaarborgd; 115. benadrukt dat het dringend noodzakelijk is de meest recente wetenschappelijke informatie over het welzijn van gezelschapsdieren tijdens vervoer te evalueren; is van mening dat er meer onderzoek nodig is naar de behoeften van gezelschapsdieren, overeenkomstig de bepaling in Verordening (EG) nr. 1/2005 betreffende de publicatie van EFSA-adviezen over de behoeften van katten en honden; verzoekt de Commissie om op basis van de huidige wetenschappelijke kennis gedetailleerde bepalingen voor het commerciële verkeer van gezelschapsdieren in te voeren, met bijzondere aandacht voor de scheiding van dieren en de beschikbare ruimte, de stapeling, het beddingmateriaal, een temperatuur- en vochtigheidsbereik dat geschikt is om het welzijn van de dieren te waarborgen, alsook een passende opleiding voor het personeel dat de dieren moet behandelen en vervoeren; 116. wijst op de dringende noodzaak om de meest recente wetenschappelijke informatie over de behoeften en het welzijn van paarden tijdens het vervoer te evalueren; verwacht dat de Commissie rekening houdt met deze soorten door soortspecifieke voorschriften voor te stellen in de herziene Verordening (EG) nr. 1/2005; Specifieke bepalingen inzake vervoer over zee 117. dringt aan op maatregelen die waar gepast een verschuiving mogelijk maken naar de handel in vlees, karkassen en genetisch materiaal, waarmee de behoefte aan vervoer over zee kan worden vervangen; roept de Commissie dringend op de bepalingen in verband met het zeevervoer te verbeteren en te verduidelijken, met name het vergunningsproces, de definitie en identificatie van organisatoren en vervoerders en hun verplichtingen, teneinde een duidelijke verantwoordelijkheidsketen en een transparante communicatie van veehouders, vervoerders en dierenartsen met de bevoegde autoriteiten vast te stellen; dringt aan op de invoering van afschrikkende maatregelen, met inbegrip van geldboetes, om te voorkomen dat dode dieren in zee worden geworpen of langs transportroutes worden achtergelaten, overeenkomstig het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (het Marpol-Verdrag); 118. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat er binnen 30 km van grenzen of havens behoorlijke en toereikende voorzieningen zijn om dieren uit te laden, te voederen en te drenken en naar behoren te laten rusten, zodat het welzijn van de dieren wordt gewaarborgd wanneer zich vertragingen voordoen; verzoekt de lidstaten het vervoer niet goed te keuren indien dergelijke voorzieningen ontbreken; 119. verzoekt de Commissie een lijst op te stellen van havens met passende voorzieningen voor de inspectie van dieren, die gebaseerd is op informatie van de lidstaten en toereikend toezicht door de Commissie; 120. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat deze voorzieningen, indien de dieren moeten worden uitgeladen, daadwerkelijk worden gebruikt voordat de dieren op schepen worden geladen en dat de dieren in afwachting om op een schip te worden geladen, niet gedurende lange perioden binnen veewagens worden gehouden; 121. verzoekt de lidstaten verder om beter samen te werken bij de planning van veevervoer, teneinde buitensporige opstoppingen bij grenscontroles te voorkomen; 122. merkt op dat moet worden gekeken naar mogelijkheden om de kwaliteit van het vervoer over zee van gezonde fokdieren te verbeteren en deze dieren in het voertuig te laten rusten wanneer lossen nadelig kan zijn voor hun gezondheidstoestand; 123. verzoekt de grens- en havenlidstaten, die verantwoordelijk zijn voor de controle van het weg- en zeevervoer naar derde landen, alle inbreuken op de Europese wetgeving te bestraffen; 124. acht de verplichte aanwezigheid van onafhankelijke dierenartsen, in verhouding tot het aantal dieren, tijdens rustperioden op officiële stallingslocaties en bij het laden en lossen, met name in het geval van langeafstandsvervoer, van essentieel belang; verzoekt de lidstaten verplichte voorschriften voor zeevervoer in te voeren, die de aanwezigheid aan boord van dierenartsen of, in laatste instantie, van erkende deskundigen met passende vaardigheden gedurende de hele zeereis waarborgen, om de toepassing van de relevante normen inzake diergezondheid en dierenwelzijn te controleren en zieke of gewonde dieren op schepen onverwijld hulp te bieden, alsook de toediening van water en voedsel aan de dieren aan hun onmiddellijke behoeften aan te passen; 125. pleit ervoor het uitvoeren van inspecties na het laden van een schip te verplichten om ongevallen te voorkomen; 126. acht de verplichte aanwezigheid van een onafhankelijke dierenarts bij het laden en bij aankomst op de eindbestemming in het geval van lange transporten naar derde landen van fundamenteel belang; benadrukt dat de aanwezigheid van een dierenarts een nieuwe beoordeling van de geschiktheid voor vervoer mogelijk maakt en kan bijdragen tot de naleving van de EU-wetgeving en de handhaving van het desbetreffende arrest van het HvJ-EU; Vervoer van levende dieren naar derde landen 127. verzoekt de lidstaten alle partijen dieren te inspecteren op de plaats van lading en bij het bereiken van de eindbestemming in het geval van lange transporten naar landen buiten de EU en zorgvuldige beoordelingen uit te voeren om procedures op te stellen voor de inspecties, waarbij onderwerpen worden behandeld zoals de hoeveelheid voer en water voor de duur van het vervoer, ruimte en stahoogte voor de dieren, de kwaliteit, plaatsing en goede werking van de drinkautomaten volgens de behoefte van de dieren die worden vervoerd, de kwaliteit van het beddingmateriaal en ervoor te zorgen dat dieren die ongeschikt zijn voor vervoer niet worden geladen; verzoekt de Commissie op te treden tegen lidstaten die de uitvoer van levende dieren goedkeuren wanneer de uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-424/13 (9) niet kan worden gegarandeerd; 128. verzoekt de Commissie en de lidstaten omvattende gegevens te verzamelen en bij de herziening van Verordening (EG) nr. 1/2005 een verplichting in te voeren om verslagen op te stellen over de gezondheidstoestand van de dieren en de sterfte bij aankomst op de plaats van bestemming; 129. dringt erop aan dat aan alle buiten- en binnengrenzen van de EU een speciaal voor dierenvervoer bestemde prioritaire rijstrook wordt aangelegd, met passende rustfaciliteiten naargelang de behoeften van de vervoerde dieren, teneinde de duur van de reis te verkorten en wachttijden weg te werken, eventuele vertragingen die negatieve gevolgen kunnen hebben voor het welzijn van de dieren zoveel mogelijk te beperken en zo de totale duur van de reis te verkorten; beveelt aan ervoor te zorgen dat documenten vooraf in elektronische vorm aan de ontvangende autoriteiten worden gezonden; 130. dringt erop aan dat, wat het vervoer van levende dieren naar derde landen betreft, de zendingen pas worden toegestaan partijen dieren uitsluitend mogen worden goedgekeurd wanneer de bevoegde autoriteit de verzekering heeft gekregen dat het ingediende journaal volledig is ingevuld, realistisch is en van bewijsstukken is voorzien, en de zekerheid biedt dat Verordening (EG) nr. 1/2005 daadwerkelijk zal worden toegepast tot aan de eindbestemming, ook tijdens de fasen van het vervoer die buiten de EU plaatsvinden, overeenkomstig het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-424/13; dringt er derhalve bij de Commissie en de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat de regels die binnen de EU gelden, ook van toepassing zijn op diertransporten die de Unie verlaten; merkt op dat sommige landen/regio’s onlangs hun besluit hebben verdedigd om het langeafstandsvervoer van dieren te beperken in het geval van de uitvoer van levende dieren en het vervoer van specifieke categorieën dieren, met name wanneer voor de reis een tussenstop van 24 uur vereist is wegens het ontbreken van controleposten in derde landen; 131. verzoekt de Commissie een lijst op te stellen van derde landen die voorschriften toepassen die minstens even beschermend zijn als die in de EU, waarheen de uitvoer van levende landbouwhuisdieren direct kan worden toegestaan op basis van een internationale overeenkomst; roept de Commissie tevens op maatregelen te nemen tegen het probleem dat landen buiten de EU hun certificering gebruiken om te fungeren als overslagplaats voor het vervoer van dieren naar niet-gecertificeerde derde landen; verzoekt de Commissie voor andere gevallen een gecertificeerd controlesysteem in te stellen dat de naleving van de EU-wetgeving tijdens elk deel van het traject garandeert in het geval van vervoer naar derde landen; verzoekt de Commissie in dit verband voorbeelden van beste praktijken met betrekking tot certificerings- en controle-instrumenten te evalueren om de traceerbaarheid en het welzijn tijdens het vervoer van levende dieren naar derde landen te waarborgen; 132. erkent dat er momenteel geen controlesysteem bestaat voor het vervoer naar derde landen, hetgeen leidt tot situaties waarin de uitvoer van dieren naar derde landen vaak niet in overeenstemming is met Verordening (EG) nr. 1/2005 en vaak in strijd met het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-424/13 over dit onderwerp; dringt erop aan dat het vervoer van dieren tussen de EU en derde landen alleen wordt toegestaan als de naleving van de Europese normen, zoals vastgesteld in arrest C-424/13 van het Hof van Justitie, kan worden gewaarborgd; 133. verzoekt de Commissie om in bilaterale handelsbesprekingen te streven naar uniforme dierenwelzijnsnormen tijdens het vervoer van dieren tussen EU- en derde landen, om te voorkomen dat Europese veehouders het slachtoffer van oneerlijke concurrentie worden; 134. dringt aan op de versterking van de samenwerking en communicatie met derde landen, voornamelijk betreffende wederzijdse bijstand en de snelle uitwisseling van informatie, en betreffende de uitvoering van verschillende initiatieven met het oog op bewustmaking en de bevordering van de uitvoering van EU-normen in derde landen, met name voor vlees of dierlijke producten die in de EU worden ingevoerd; 135. beveelt de Commissie aan haar controleurs, bestaande uit dierenartsen en technisch ingenieurs, te belasten met de uitvoering van grondige inspecties en beoordelingen, teneinde een gecentraliseerde, gecontroleerde en geaccrediteerde lijst op te stellen van de in derde landen beschikbare rustfaciliteiten, overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1/2005; verzoekt de lidstaten in de toekomst geen journaals meer goed te keuren, tenzij bevestigd is dat de voorgestelde rustfaciliteiten daadwerkelijk op bovengenoemde lijst staan en derhalve aan de vereiste voorwaarden voor het lossen van de dieren voldoen; benadrukt bovendien dat de bevestiging van een reservering voor elke rustplaats van essentieel belang is om te garanderen dat er voldoende ruimte beschikbaar is voor alle in het vervoersplan vermelde dieren; 136. merkt op dat moet worden gekeken naar mogelijkheden om de kwaliteit van het vervoer van gezonde fokdieren te verbeteren en deze dieren in het voertuig te laten rusten wanneer lossen nadelig kan zijn voor hun gezondheidstoestand; 137. acht het essentieel om de financiële steun voor buitenlandse hulp en internationale samenwerking op te voeren, met name voor derde landen die grotere investeringen nodig hebben met betrekking tot, bijvoorbeeld, het koel bewaren van karkassen of het behandelen van levende producten; 138. herhaalt het belang van afdwingbare hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling in alle handelsovereenkomsten van de EU, als middel om te waarborgen dat de voorgestelde hogere regelgevingsambities in overeenstemming zijn met het handelsbeleid van de EU en worden nageleefd door derde landen die handelsovereenkomsten met de EU hebben ondertekend; benadrukt dat in de hoofdstukken over handel en duurzame ontwikkeling ook rekening moet worden gehouden met equivalente productienormen, met name op het gebied van dierenwelzijn; 139. verzoekt de Commissie het handelsbeleid van de EU in te zetten als stimulans voor een betere naleving van Verordening (EG) nr. 1/2005 buiten de EU, maar tegelijkertijd de doelstelling van economische groei en het scheppen van banen te blijven nastreven en te garanderen dat deze nalevingskosten geen onevenredige last vormen voor EU-ondernemingen; 140. dringt erop aan dat ook bij de invoer uit derde landen rekening moet worden gehouden met de EU-normen inzake dierenbescherming en -welzijn, teneinde het concurrentievermogen van de Europese veehouders te waarborgen; Verslaglegging 141. eist dat alle lidstaten ieder jaar verslag uitbrengen aan de Commissie over het aantal dieren per soort dat binnen de EU wordt vervoerd en naar derde landen wordt uitgevoerd, de controles die tijdens deze transporten worden uitgevoerd, vergezeld van bewijzen, de geconstateerde overtredingen tijdens deze transporten, vergezeld van bewijzen, en de follow-upmaatregelen die de lidstaten hebben genomen, en dat de Commissie deze verslagen binnen twee maanden na indiening door de lidstaten openbaar toegankelijk maakt; 142. verzoekt de Commissie en de lidstaten om jaarlijks verslag te doen aan het Parlement over de maatregelen die zij hebben genomen om de bescherming van het welzijn van dieren tijdens het vervoer te verbeteren; o o o 143. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling en het eindverslag van de enquêtecommissie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten.