Het Europees Parlement, – gelet op artikel 272 EG-Verdrag, – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en verbetering van de begrotingsprocedure (1) , en in het bijzonder de punten 27 en 30 daarvan, – gezien de resultaten van de onderhandeling met het Voorzitterschap van de Raad en de trialogen van 5 en 13 april 2005, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0090/2005 ), A. overwegende dat het EG-Verdrag, en in het bijzonder artikel 272 daarvan, en het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, en in het bijzonder de punten 27 en 30 daarvan, bepalingen bevatten die de bevoegdheden en de procedure van de begrotingsautoriteit op het gebied van de classificatie van uitgaven en de daarmee verband houdende autoriteit bevestigen, 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring in de bijlage bij deze resolutie; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie alsmede de gemeenschappelijke verklaring te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Bijlage 1 Gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie Financiële gevolgen van de toetreding van Bulgarije en Roemenië 1. Onverminderd het bepaalde in het Ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa 2. De Commissie bevestigt dat haar voorstel voor een financieel kader voor de periode 2007-2013 gebaseerd is op de veronderstelling dat Bulgarije en Roemenië op 1 januari 2007 toetreden. Het Europees Parlement en de Raad nemen nota van de indicatieve bedragen voor Bulgarije en Roemenië zoals gepresenteerd door de Commissie in maart 2004 en bestudeerd door de Raad in zijn conclusies van 22 maart 2004 betreffende "het financiële pakket voor de toetredingsonderhandelingen voor Bulgarije en Roemenië". De financiering van de toetreding van Bulgarije en Roemenië wordt verzekerd zonder dat dit leidt tot aantasting van de vastleggingen voor bestaande meerjarenprogramma's of van de besluiten inzake de volgende financiële vooruitzichten. 3. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie herinneren aan het belang van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 voor de werking van de begrotingsprocedure en aan het feit dat de begrotingsprocedure alleen goed kan werken indien alle instellingen zich volledig aan het Akkoord houden. Bijlage 2 Financieel pakket voorgesteld door de Commissie op 22 maart 2004 voor Bulgarije en Roemenië 2007 2008 2009 Totaal VASTLEGGINGSKREDIETEN Landbouw 1141 1990 2342 5473 Structurele maatregelen 1938 2731 3605 8273 Intern beleid 444 434 426 1304 Administratie 96 125 125 346 Totaal vastleggingskredieten 3619 5279 3498 15396 Betalingskredieten 1648 3276 4131 9056 Bron: conclusies Raad Algemene Zaken van 22 maart 2004. Het Europees Parlement , – gelet op het op 14 december 1995 door de Republiek Bulgarije ingediende verzoek om lid te worden van de Europese Unie, – gelet op het advies van de Commissie van 1997 over het verzoek van de Republiek Bulgarije om lid te worden van de Europese Unie, – gezien de regelmatige rapporten van de Commissie over de vooruitgang van de Republiek Bulgarije op weg naar toetreding over de jaren 1998-2004 en gezien het strategiedocument inzake de vorderingen op het gebied van het uitbreidingsproces ( COM(2004)0657 - C6-0150/2004), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 16-17 december 2004, – onder verwijzing naar alle resoluties en verslagen sedert het begin van de toetredingsonderhandelingen tot op heden, – gelet op het advies van de Commissie van 22 februari 2005 betreffende het verzoek van de Republiek Bulgarije en van Roemenië om toetreding tot de Europese Unie ( COM(2005)0055 ), – gezien het ontwerpverdrag over toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie, – gelet op de uitwisseling van brieven tussen de Voorzitter van het Europees Parlement en de Voorzitter van de Commissie over het volledig betrekken van het Europees Parlement telkens de inwerkingstelling van de vrijwaringsclausules uit het toetredingsverdrag overwogen wordt, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0078/2005 ), A. overwegende dat Bulgarije op 14 december 1995 heeft verzocht om lid te worden van de Europese Unie, op 16 juli 1997 officieel als kandidaat is erkend, de onderhandelingen zijn begonnen op 15 februari 2000 en dat Bulgarije de toetredingsonderhandelingen op 14 december 2004 met succes heeft afgerond, B. overwegende dat het ons gemeenschappelijk doel is dat Bulgarije op bevredigende wijze de voorbereidingen voltooit zodat het toetredingsverdrag op 25 april 2005 kan worden ondertekend en toetreding op 1 januari 2007 kan plaatsvinden, C. overwegende dat Bulgarije nog steeds voldoet aan de politieke criteria en naar verwachting zal kunnen voldoen aan alle eisen van het lidmaatschap binnen de gestelde termijn, D. overwegende dat het Europees Parlement voortdurend heeft bepleit dat toetreding van Bulgarije enkel en alleen mag afhangen van de eigen merites en niet in verband mag worden gebracht met de kandidatuur van enig ander land, 1. is verheugd over het besluit van de Europese Raad van 17 december 2004 om de onderhandelingen met Bulgarije met succes af te sluiten na lange jaren van onderhandelingen en voorbereiding op de toetreding, waardoor Bulgarije goed op schema ligt om op 1 januari 2007 tot de Unie te kunnen toetreden; 2. onderschrijft de conclusie van de Raad dat Bulgarije alle verplichtingen van het lidmaatschap aankan en spoort Bulgarije in dit verband aan om door te gaan met succesvolle en tijdige vooruitgang bij alle noodzakelijke hervormingen in verband met de door de Commissie in haar laatste regelmatige rapport geconstateerde tekortkomingen en onder verwijzing naar de recente resoluties van het Parlement om te voorkomen dat een beroep moet worden gedaan op "vrijwaringsclausules"; 3. constateert dat de voortreffelijke vooruitgang tot nog toe mogelijk is geweest dankzij de politieke vastberadenheid van de achtereenvolgende Bulgaarse regeringen en het vertrouwen en de veerkracht van het Bulgaarse volk om de nodige veranderingen door te voeren en te accepteren; 4. is verheugd over de talrijke wets- en grondwettelijke veranderingen die Bulgarije de afgelopen jaren heeft doorgevoerd, en benadrukt de noodzaak van praktische implementatie van hervormingen zodat de voordelen hiervan in nog bredere kring worden gemerkt; 5. erkent de bijdrage van Bulgarije aan de stabiliteit van de Zuidoost-Europese regio en de blijvende rol die het land kan spelen bij het bevorderen van regionale veiligheid en welvaart; Politieke criteria 6. constateert de stabiliteit van de democratische instellingen in Bulgarije, de verknochtheid van de politieke partijen aan effectieve politieke coalities en de goedkeuring met consensus op 18 februari 2005 van de grondwetswijzigingen alsook de goedkeuring van de nieuwe politiekepartijenwet in december 2004; 7. verwacht dat de Commissie op regelmatige basis verslag uitbrengt aan het Parlement over de vooruitgang bij het implementeren van de toezeggingen van Bulgarije en verwacht dat met de mening van het Europees Parlement rekening wordt gehouden in het geval dat men overweegt de vrijwaringsclausule toe te passen; 8. erkent dat hervorming van het rechtsstelsel een centrale factor zal zijn bij het gereedmaken van Bulgarije voor toetreding en het verankeren van echt vertrouwen in nationale instellingen en processen met belangrijke spin off op andere terreinen alsook voor de betrekkingen van Bulgarije met andere landen; is daarom verheugd over de kritische stappen die Bulgarije heeft gezet zoals de onlangs goedgekeurde wetgevende, bestuurlijke en organisatorische maatregelen, met name de wet over bemiddeling, het nationaal concept voor hervorming in de strafrechtprocedures en de gezamenlijke verklaring over samenwerking bij het hervormen van de rechterlijke macht; 9. maakt zich zorgen over de aan het eigenlijke proces voorafgaande fase van de rechtsgang en de rol van het Openbaar Ministerie waar meer aan moet worden gedaan terwille van een transparante, verantwoordelijke en efficiënte recherche en Openbaar Ministerie en dat invoering van een betrouwbaar mechanisme voor het ontslag van corrupte of incompetente rechters, openbare aanklagers en rechters van onderzoek; betreurt in dit verband dat de geplande hervorming van het strafrecht dat voorziet in geheel nieuwe vormen van een strafrechtelijke procedure, niet hoeft te worden goedgekeurd door het huidige Parlement, omdat er geen meerderheid voor is; dringt er bij het Bulgaarse parlement op aan zijn veelbelovende inspanningen op dit terrein voort te zetten; 10. bepleit tastbare verbetering van de hervorming van de politie zodat deze efficiënt kan optreden tegen georganiseerde misdaad, mensenhandel en corruptie, met erkenning van de vooruitgang die het Ministerie van Binnenlandse Zaken al heeft geboekt bij het bestrijden van misdaad op hoog niveau zoals erkend door Europol en is met name verheugd over de goedkeuring van de wet op verbeurdverklaring van criminele bezittingen in februari 2005; dringt er bij de Bulgaarse autoriteiten op aan om nog krachtiger maatregelen te nemen tegen het witwassen van gelden en het misbruik dat daarmee gepaard gaat van financiële instellingen; 11. feliciteert Bulgarije met het gastheerschap van het "decennium van het integreren van Roma" op 2 februari 2005 en is erkentelijk voor de toezeggingen van Bulgarije om de Roma te integreren via goedkeuring van alomvattende antidiscriminatiewetgeving; constateert tevreden dat er een nationaal programma is ontwikkeld om de woonomstandigheden te verbeteren in stedelijke gebieden waar vooral Roma en andere etnische minderheden wonen, maar dringt aan op een effectievere implementatie van praktische en concrete maatregelen, in het bijzonder in verband met de aanpak van de onderwijsachterstand en de hoge werkloosheidscijfers onder de Romagemeenschap; constateert dat er infrastructurele maatregelen nodig zijn om de levensomstandigheden te verbeteren als onderdeel van een naar behoren gefinancierde regeneratiestrategie en aandacht voor gezondheidszorg en openbare en sociale diensten zonder discriminatie; legt er de nadruk op dat een succesvolle integratie van de Romagemeenschap ervan afhangt of men ervoor zorgt dat de Roma de kans krijgen actief betrokken te worden bij het opzetten en implementeren van strategieën en programma's die bedoeld zijn om deze doelen te bereiken; 12. is verheugd dat in juni 2004 een strategie is goedgekeurd voor onderwijs aan schoolkinderen uit minderheden, maar tekent hierbij aan dat gesegregeerd onderwijs nog steeds de werkelijkheid is voor veel Romakinderen, waardoor zij geen toegang hebben tot kwalitatief hoogstaand onderwijs; verzoekt de Bulgaarse autoriteiten ervoor te zorgen dat beleidstoezeggingen een einde maken aan de onderwijsachterstand en segregatie in praktijk worden gebracht en genoeg financiële steun krijgen om de taalkundige en culturele identiteit van nationale minderheden te ondersteunen; 13. verzoekt de Commissie haar programma's in verband met de Roma ingrijpend te verbeteren, aangezien volgens de EMS Review of EU Phare Assistance to Roma Minorities van december 2004 het beheer van deze programma's gebukt is gegaan onder een tekort en verloop van personeel, wanbeheer en absorptiecapaciteitsproblemen, het werkloosheidsvraagstuk heeft men laten liggen en er is te weinig geld uitgetrokken voor gezondheidsprojecten en voor het verstrekken van informatie over gezondheid; 14. is verheugd dat het Nationale Strategie- en actieplan is goedgekeurd voor bescherming van de rechten van straatkinderen en bepleit volledige implementatie hiervan met adequate financiële middelen en menselijke hulpbronnen zodat er praktische en zichtbare verbetering kan komen in het welzijn van kinderen en de leefomstandigheden van deze meest kwetsbare groep in de samenleving; 15. constateert in verband met de situatie van kinderen in tehuizen dat er nog heel wat moet gebeuren aan het de-institutionaliseringsplan van Bulgarije; dringt er daarom bij Bulgarije op aan om de inspanningen op dit terrein op te voeren en pleit nogmaals voor één enkel goed gefinancierd regeringsagentschap dat garant moet staan voor de implementatie van de kinderwelzijnshervormingen; wil dat de assistentie van de Commissie op dit terrein beter wordt gefocust; 16. verzoekt Bulgarije speciale aandacht te besteden aan de positie van mensen die door de overheid zijn geplaatst in tehuizen voor geestelijk gehandicapte volwassenen; benadrukt in dit verband de dringende noodzaak om deze patiënten geëigende verpleging te bieden vooral waar het gaat om de materiële en menselijke hulpbronnen; Economische criteria 17. is verheugd over de economische prestaties van Bulgarije (een van de hoogste BNP-groeipercentages onder de EU-kandidaten en lidstaten), het resultaat van ingrijpende structurele hervormingen; dit moet verder worden geconsolideerd opdat Bulgarije op lange termijn binnen de Unie concurrentiedruk en marktkrachten aankan; 18. is verheugd over de uitspraak van de Commissie dat Bulgarije een gezonde financiële basis en een gezonde begroting kent die aan sommige lidstaten ten voorbeeld zouden kunnen worden gesteld, en bepleit verbeteringen in de binnenlandse audit en financieringscontrolestelsels; 19. legt er nog steeds de nadruk op dat echte economische vooruitgang moet worden afgemeten aan tastbare resultaten voor de Bulgaarse burgers zoals verbetering van het levenspeil; wenst Bulgarije in dit verband geluk met de vermindering van de werkloosheid; is verheugd dat het werkloosheidscijfer naar alle verwachtingen in 2005 nog verder zal dalen; verzoekt Bulgarije meer flexibiliteit in te voeren op de arbeidsmarkt zodat de werkgelegenheid in hoger tempo kan stijgen; 20. is verheugd over de duurzame bijdrage die de krachtige expansie van de industriële productie sedert medio 2002 heeft geleverd aan de Bulgaarse economie; 21. is verheugd over de nieuwe wetten voor investeringen en het bedrijfsleven die de procedures hebben gestroomlijnd voor het op de markt brengen en van de markt halen, maar waarschuwt tegen al te stringente en ingewikkelde reguleringen die een belemmering opwerpen tegen groei; 22. is verheugd over de uitbreiding van de particuliere sector en de aanzienlijke vooruitgang die is geboekt bij liberalisering van de belangrijkste bedrijfstakken, vooral het bankwezen, de telecom en het luchtvervoer, waarbij het aantal werknemers in de particuliere sector is gestegen van 46% in 1999 naar 64% in 2004; is in dit verband teleurgesteld over het niet doorgaan van de verkoop van Bulgartabac-branches; is verheugd over het plan van de regering om voor het verstrijken van haar ambtstermijn opnieuw een veiling te houden voor de Bulgartabac-branches; dringt er bij de Bulgaarse regering op aan om het huidige tempo in de privatisering vol te houden en stappen te nemen die moeten garanderen dat de procedures transparant en eerlijk zijn; Acquis communautaire 23. spoort Bulgarije aan om door te gaan met het verbeteren van de bestuurlijke capaciteit op terreinen zoals openbare aanbestedingen, mededinging, justitie en binnenlandse zaken zodat het acquis effectief kan worden geïmplementeerd en om aan de burgers en het bedrijfsleven faire en transparante overheidsdiensten te verlenen; 24. benadrukt dat de controle aan de toekomstige buitengrenzen van de EU en het voorkomen van mensenhandel en smokkel een uitermate belangrijk vraagstuk is en blijft voor de burgers van de Europese landen; 25. dringt erop aan dat Bulgarije de ontbrekende stukken wetgeving goedkeurt met name op het terrein van de interne markt, vennootschapswetgeving, milieu en consumentenbescherming; maakt zich zorgen over de illegale houtkap die op grote schaal in Bulgarije plaatsvindt; betreurt het feit dat bijna de helft van al het uit Bulgarije afkomstige hout illegaal is gekapt en dat het jaarlijks toegestande quotum met 1,5 miljoen m3 wordt overschreden; legt daarom de nadruk op de noodzaak een eind te maken aan de illegale houtkap in Bulgarije; 26. is verheugd over de vorderingen die Bulgarije heeft gemaakt bij de aanpassing van zijn landbouwbeleid aan de huidige communautaire wetgeving; benadrukt echter het belang van afronding van de voorbereiding voor de toepassing van het communautair acquis, die, afgezien van de oprichting van de nodige controle- en betaalorganen, ook de aanwerving bij deze organen van voldoende gekwalificeerd personeel behelst; 27. is bezorgd dat de voorschriften op het gebied van het dierenwelzijn, met name wat betreft het vervoer van dieren en de slachthuizen, nog steeds niet aan de EU-normen voldoen; 28. onderstreept het belang van voldoende en adequaat uitgeruste grenscontroleposten om veterinaire of fytosanitaire controles te kunnen verrichten; 29. benadrukt dat implementatie van de nieuwe gemeenschapswetgeving voor voedselhygiëne alleen is opgezet om de consument te beschermen en de kwaliteit van het voedsel te verzekeren en niet mag leiden tot een opzettelijke structurele concentratie in de voedselverwerkingsindustrie; spoort de Bulgaarse regering aan om gebruik te maken van de SAPARD-gelden om de productie te diversifiëren en steun te verlenen aan gedecentraliseerde kwalitatief hoogstaande voedselproductie; 30. neemt kennis van de goedkeuring van een langlopende strategie voor ontwikkeling van radio en televisie in maart 2005 en bepleit nog meer inspanningen om garant te staan voor volledig onafhankelijke media die vrij zijn van politieke beïnvloeding en stappen te ondernemen om een halt toe te roepen aan het stijgend aantal lasterzaken tegen journalisten; 31. maakt zich zorgen over de moeilijkheden bij het naleven van de intellectuele eigendomsrechten, vooral waar het gaat om mediapiraterij en inbreuk op copyright waardoor schade wordt toegebracht aan de commerciële belangen en investeringen van zowel Bulgaarse als buitenlandse copyrightindustrieën; spoort de Bulgaarse regering aan om een effectieve regeling in het leven te roepen en te implementeren die deze illegale praktijken moet tegengaan; 32. is verheugd over de recente wettelijke bepalingen die een einde maken aan het discriminerende tarifair stelsel in de toeristische sector; spoort de Bulgaarse autoriteiten aan om resterende vormen van discriminatie en beperking tegen EU-burgers en bedrijven weg te nemen, vooral waar het gaat om het recht op vestiging; 33. wenst Bulgarije geluk met de stappen die zijn gezet om te zorgen voor een hoog niveau van nucleaire veiligheid bij de kernreactor van Kozloduy; constateert dat de werkgroep atomaire vraagstukken van de Raad een uitermate gunstig rapport heeft uitgebracht over dit hoog niveau van nucleaire veiligheid en constateert welke bijdrage Bulgarije heeft geleverd aan de energievoorziening in de regio; erkent dat Bulgarije tijdens de toetredingsonderhandelingen met de EU belangrijke compromissen heeft gesloten met een aanzienlijke impact op de toekomstige energiesituatie zowel landelijk als in de regio; maakt zich zorgen dat een ingrijpende vermindering van de reservegeneratiecapaciteiten in de regio voorspeld is voor 2010-2012; hamert derhalve op het belang van nieuwe capaciteit om de gunstige energiesituatie van Bulgarije op een duurzame basis te handhaven alsmede garanties te bieden voor de veiligheid van de elektriciteitslevering in de regio en het bereiken van de targets van het Kyotoprotocol; dringt erop aan dat de Commissie de ontwikkelingen nauwgezet volgt en elke mogelijke hulp op dit terrein verleent; verzoekt de Raad als ondertekenaar van de overeenkomst over sluiting van de centrale van Kozloduy de risico's te erkennen van blackouts in veel landen in de regio en derhalve bereid te zijn deze overeenkomst flexibeler toe te passen tot een nieuwe generatiecapaciteit in Bulgarije operationeel kan worden zonder evenwel afbreuk te doen aan de veiligheidsbepalingen die absolute prioriteit moeten krijgen; 34. benadrukt dat MKB's in Bulgarije weliswaar het belangrijkste instrument vormen voor het uitvoeren van een industriebeleid gericht op duurzame groei, innovatie en het creëren van werkgelegenheid, maar dat coördinatie tussen de regering en niet-gouvernementele lichamen ontbreekt en dat een ondernemingsbeleid alsnog moet worden geformuleerd en dat de administratieve capaciteit beperkt is; 35. verwelkomt de vooruitgang op het gebied van communicatie, maar is van mening dat er op twee punten dringend actie nodig is: allereerst moet de reguleringsautoriteit het mandaat krijgen om handelsgeschillen te beslechten en moet haar onafhankelijkheid worden versterkt en ten tweede moet de universele dienstverlening verder worden aangepast aan het "acquis communautaire" en effectief worden geïmplementeerd; 36. verzoekt de Commissie om het beheer, de taakstelling en transparantie van de EG-financiering aanzienlijk te verbeteren, waarbij zij aangetekend dat de communautaire programma's (PHARE, SAPARD, ISPA, en het nucleair ontmantelen) in 2004 een bedrag van 495,7 miljoen EUR hebben ontvangen, 399,5 miljoen EUR in 2005 en dat er 432,1 miljoen EUR voor staat op de begroting voor 2006; naar verwachting zal het financieel pakket na toetreding gedurende de jaren 2007-2009 nog eens 4 600 miljoen EUR verstrekken; 37. verzoekt de Bulgaarse autoriteiten transparantie te betrachten in verband met de door de EU verleende financiële hulp; 38. wenst dat terwille van de toepassing op alle terreinen van het gemeenschappelijk visserijbeleid het beheer en de werkers in de sector worden voorbereid door het toekennen van de noodzakelijke menselijke en financiële hulpbronnen, met name door uitvoering te geven aan de in het SAPARD-programma genoemde initiatieven; 39. maakt zich nog steeds grote zorgen over het niet-vrijlaten door de Libische autoriteiten van de Bulgaarse gezondheidswerkers die sedert 1999 vastzitten als verdachten van een misdrijf en wie momenteel de doodstraf boven het hoofd hangt; verzoekt de Raad en de Commissie om hier iets aan te doen; 40. herinnert eraan dat toetreding van Bulgarije tot de EU geen doel op zichzelf is maar beschouwt het proces van economische, politieke en maatschappelijke hervormingen als een zelfstandig goed dat uiteindelijk moet leiden tot grotere welvaart en een hoger levenspeil voor alle Bulgaarse burgers; 41. verzoekt de Commissie gepaste maatregelen te nemen voor informatiecampagnes om het publiek beter te informeren over de toetreding van Bulgarije (en Roemenië); 42. stemt in met ondertekening van het toetredingsverdrag in april 2005 en hoopt de 18 Bulgaarse parlementaire waarnemers welkom te heten in het Europees Parlement; 43. dringt er op aan dat blijvend rekening wordt gehouden met de standpunten van het Europees Parlement bij het toezicht op de vorderingen van de hervormingen in Bulgarije na ondertekening van het toetredingsverdrag en alvorens te overwegen de vrijwaringsclausules toe te passen en verzoekt de Commissie derhalve om tijdig en regelmatig verslag uit te brengen aan het Parlement over de ontwikkelingen in Bulgarije; o o o 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Bulgarije. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het verzoek van de Republiek Bulgarije om toetreding tot de Europese Unie, – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 49 van het EU-Verdrag (C6-0085/2005), – gezien het advies van de Commissie ( COM(2005)0055 ), – gezien het ontwerpverdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije tot de Europese Unie, – gelet op de uitwisseling van brieven tussen de Voorzitter van het Europees Parlement en de Voorzitter van de Commissie over het volledig betrekken van het Europees Parlement telkens de inwerkingstelling van de vrijwaringsclausules uit het toetredingsverdrag overwogen wordt, – gezien zijn resolutie van 13 april 2005 over de financiële gevolgen van de toetreding van Bulgarije en Roemenië (1) , – gelet op artikel 75 en artikel 82, lid 6 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0082/2005 ), A. overwegende dat de voorwaarden voor toetreding van de kandidaat-lidstaten en de aanpassingen die hun toetreding impliceert zijn vastgelegd in het toetredingsverdrag en dat het Parlement geraadpleegd dient te worden indien ingrijpende wijzigingen in deze tekst worden aangebracht, B. overwegende dat de Raad en de Commissie het Europees Parlement volledig dienen te betrekken bij de opvolging van het toetredingsproces van de Republiek Bulgarije en bij de besluitvorming in geval dat de in het Toetredingsverdrag opgenomen vrijwaringsclausules in het kader van de toetreding van de Republiek Bulgarije dienen te worden toegepast, C. overwegende dat de instemming werd voorafgegaan door een gezamenlijke overeenkomst van beide takken van de begrotingsautoriteit over het financiële pakket dat deel uitmaakt van het toetredingsverdrag en de goedkeuring van een verklaring over de budgettaire en institutionele gevolgen daarvan, 1. stemt in met het verzoek van de Republiek Bulgarije om toetreding tot de Europese Unie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Bulgarije. Het Europees Parlement , – gezien het verzoek om toetreding tot de Europese Unie dat op 22 juni 1995 door Roemenië is ingediend, – gezien het advies van de Commissie van 1997 over het door Roemenië ingediende verzoek om toetreding tot de Europese Unie, – gezien de periodieke verslagen van de Commissie over de vorderingen van Roemenië op de weg naar toetreding over de periode 1998-2004 en het strategiedocument van de Commissie over de in het kader van het uitbreidingsproces geboekte vooruitgang ( COM(2004)0657 -C6-0150/2004) (1) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 december 2004, – onder verwijzing naar al zijn eerdere resoluties en verslagen sinds het begin van het toetredingsproces, – gezien het ontwerpverdrag inzake de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie, – gelet op de uitwisseling van brieven tussen de Voorzitter van het Europees Parlement en de Voorzitter van de Commissie over het volledig betrekken van het Europees Parlement telkens de inwerkingstelling van de vrijwaringsclausules uit het toetredingsverdrag overwogen wordt, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0077/2005 ), A. overwegende dat een zo goed mogelijke voorbereiding op de toetreding van Roemenië tot de Unie onze gezamenlijke doelstelling is; B. overwegende dat de inspanningen om dit doel te bereiken moeten leiden tot convergentie van de politieke bereidheid van de autoriteiten en de mobilisatie van de sociaal-economische actoren, met brede steun van de Roemeense samenleving; C. overwegende dat de omvang van de in Roemenië doorgevoerde hervormingen met het oog op de toetreding van het land opmerkelijk is gezien de enorme achterstand die op economisch, sociaal en politiek terrein moest worden ingehaald; D. overwegende dat de geweldige prestatie die Roemenië tijdens het veranderingsproces heeft geleverd zonder voorbehoud moet worden erkend en de verdienste hiervoor hoofdzakelijk toekomt aan de bevolking aldaar, die zich op politiek en economisch vlak met veel geduld heeft onderworpen aan een streng regime dat zijn weerga niet kent; E. overwegende dat het vooruitzicht van de toetreding heeft gewerkt als katalysator voor de veranderingen waarbij de meerderheid van de politieke krachten in het land zich heeft geschaard achter hetzelfde project dat is uitgegroeid tot het strategische doel van Roemenië; F. overwegende dat de door Roemenië geboekte vooruitgang het mogelijk heeft gemaakt de toetredingsonderhandelingen af te sluiten, maar dat de inspanningen om een einde te maken aan de bestaande tekortkomingen zoals vastgesteld in het voortgangsverslag van de Commissie en in de laatste resolutie van het Europees Parlement van 16 december 2004 (2) voor en na de toetreding moeten worden voortgezet, met name op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, wat betreft de bestrijding van corruptie, de georganiseerde criminaliteit en de grenscontroles, evenals op het gebied van de mededinging voor wat betreft de overheidssteun alsmede op milieugebied wat betreft de tenuitvoerlegging van de wetgeving in alle sectoren en de aanpassing van de horizontale wetgeving; G. overwegende dat Roemenië, wanneer deze inspanningen zijn geleverd, in staat moet zijn de bij de onderhandelingen aangegane verplichtingen na te komen en de uit de toetreding voortvloeiende verplichtingen op zich te nemen om in 2007 overeenkomstig het beoogde tijdschema lid van de Unie te worden; 1. is verheugd over het besluit van de Europese Raad van 16 en 17 december 2004 om de toetredingsonderhandelingen met Roemenië af te sluiten waarmee een einde komt aan vier jaar onderhandelingen en een aantal jaren van voorbereidingen die het sociaal-politieke, economische en culturele landschap van Roemenië aanzienlijk hebben gewijzigd door het land in staat te stellen een op verandering en vooruitgang gerichte dynamiek te ontwikkelen; 2. onderstreept dat het vooruitzicht op de toetreding tot de Unie een krachtige hefboom voor hervormingen is geweest en dat de inspanningen die Roemenië zich heeft getroost hebben bijgedragen tot de modernisering en democratisering van het land, maar is van mening dat dit proces nog lang niet is afgesloten; 3. onderstreept de bijzonder waardevolle rol die niet-gouvernementele organisaties en andere actoren uit het maatschappelijk middenveld sinds 1990 in Roemenië hebben gespeeld bij de democratisering, de bestrijding van corruptie, de bescherming van de persvrijheid en het streven naar een onafhankelijke rechterlijke macht; 4. stelt met voldoening vast dat het in 1997 begonnen proces van verandering van de economie en de economische structuren heeft geleid tot een substantiële verbetering van de economische prestaties en tot de totstandbrenging van een functionerende markteconomie dankzij belangrijke structurele hervormingen; is echter van mening dat de macro-economische stabiliteit verder moet worden verstevigd om Roemenië in staat te stellen het hoofd te bieden aan de concurrentiedruk en de marktkrachten binnen de Unie; verzoekt de Roemeense autoriteiten hun inspanningen voort te zetten om het begrotingstekort onder controle te houden als het land zijn doelstellingen op het gebied van inflatie en vermindering van het tekort op de lopende rekening wil verwezenlijken, en moedigt hen aan het proces van privatisering en herstructurering, met name in de staalsector, voort te zetten; 5. wijst erop dat Roemenië, wil het bij de toetredingsonderhandelingen aangegane verplichtingen nakomen en voldoen aan de toetredingscriteria zodat het overeenkomstig het beoogde tijdschema in 2007 lid van de Unie kan worden, alles in het werk moet stellen om een einde te maken aan de tekortkomingen die zijn vastgesteld in het laatste voortgangsverslag van de Commissie en de resolutie van het Europees Parlement van 16 december 2004; 6. benadrukt in dit verband met name: 7. stelt eveneens vast dat het industriebeleid van Roemenië stabiel is en tot op zekere hoogte voorspelbaar, maar dat de bestuurscapaciteit tekortschiet en de toepassing van passende maatregelen op industrieel gebied belemmert; merkt op dat het tevens dringend noodzakelijk is om structurele belemmeringen voor investeringen zoals buitensporige bureaucratie en een instabiel wetgevingsklimaat uit de weg te ruimen; wijst er verder op dat voor de opbouw van de institutionele structuur als allereerste voorwaarde de tenuitvoerlegging van een doeltreffende strategie ten aanzien van de KMO vereist is; 8. is van mening dat eveneens een actief beleid inzake de veiligheid van de energievoorziening dringend noodzakelijk is, en dat de ontmanteling van inefficiënte thermische centrales en de sluiting van onrendabele kolenmijnen belangrijke uitdagingen blijven die sociale maatregelen vereisen om de werkgelegenheidsproblemen aan te pakken; 9. is verheugd dat de nieuwe Roemeense regering meer persvrijheid en onafhankelijkheid van de media tot één van haar centrale doelstellingen heeft gemaakt en stelt met voldoening vast dat de regering heeft aangekondigd een eind te zullen maken aan de selectieve overheidsreclame waarvan gebruik werd gemaakt om politieke controle op de media uit te oefenen, en is eveneens verheugd over het feit dat met behulp van mediawaakhonden wetgeving wordt opgesteld om een transparant en verantwoord systeem op te zetten; 10. neemt kennis van het ambitieuze programma van de nieuwe Roemeense regering en is verheugd dat deze vastbesloten is de voorbereidingen voor toetreding te bespoedigen en de hervormingen te verdiepen teneinde het welzijn en de levensstandaard van de Roemeense burgers te verbeteren; 11. is verheugd over de positieve ontwikkelingen (wat betreft scholen, infrastructuur en faciliteiten) in het onderwijs voor Roemeense kinderen, met inbegrip van Roma-kinderen, en dringt er bij de Roemeense autoriteiten op aan deze werkzaamheden prioriteit te blijven verlenen, met name door verbetering van de kwalificaties en de salariëring van de onderwijzers; 12. stelt vast dat ondanks de vooruitgang bij de bestrijding van de sociale uitsluiting en op het gebied van de wetgeving inzake sociale bescherming extra inspanningen noodzakelijk zijn om de armoede te beperken en de economische en sociale samenhang van het land die nog steeds zeer broos is te waarborgen; 13. is verheugd over de ondertekening door Roemenië van de Verklaring inzake "het decennium van de integratie van de Roma" en erkent de inzet van Roemenië voor de integratie van de Roma via de goedkeuring van antidiscriminatiewetgeving, maar dringt aan op een meer doeltreffende uitvoering van maatregelen om segregatie in het onderwijs, onterechte plaatsing van leerlingen in scholen voor geestelijk gehandicapten, het probleem van vroegtijdige schoolverlaters, gebrek aan toegang tot de gezondheidszorg en de openbare en sociale dienstverlening, het hoge werkloosheidscijfer en de slechte huisvesting aan te pakken, alsook op maatregelen om de Roma-gemeenschap actief bij de verwezenlijking van deze doelstellingen te betrekken; 14. merkt op dat ondanks de algemene verbetering van de bescherming van de minderheden aanvullende maatregelen moeten worden genomen om de bescherming van de Hongaarse minderheid te waarborgen, met inachtneming van de beginselen van subsidiariteit en "self-governance"; 15. steunt de Commissie bij de nauwgezette "monitoring" van de vooruitgang bij de nakoming van de door Roemenië tijdens de onderhandelingen aangegane verplichtingen; is van mening dat dit toezicht een noodzakelijk en doeltreffend instrument is om de tekortkomingen vast te stellen en te trachten hieraan zo spoedig mogelijk een einde te maken waarbij alles en iedereen wordt gemobiliseerd voor wat betreft personele en materiële middelen; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de bijstand die wordt verleend via de verschillende financiële instrumenten (PHARE, SAPARD, ISPA) zo adequaat en doeltreffend mogelijk is; 16. dringt er bij de Roemeense autoriteiten op aan duidelijke en op de toekomst gerichte coëxistentieregels vast te stellen voor de doelbewuste introductie van GGO-variëteiten teneinde te voorkomen dat de bepalingen van het acquis communautaire op het gebied van GGO's op het moment van toetreding worden uitgehold; 17. onderstreept dat de tenuitvoerlegging van de nieuwe communautaire wetgeving inzake voedselhygiëne alleen is bedoeld ter bescherming van de consument en ter waarborging van de voedselkwaliteit en dat een en ander niet mag leiden tot een doelbewuste structurele concentratie in de voedselverwerkende industrie; moedigt de Roemeense regering aan gebruik te maken van de SAPARD-middelen om de productie te diversifiëren en een gedecentraliseerde voedselproductie van hoge kwaliteit te bevorderen; 18. wenst met het oog op de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk visserijbeleid op alle terreinen dat de administratie en de beroepsgroepen in deze sector voorbereid zijn door de toewijzing van de nodige menselijke en financiële middelen, met name via de uitvoering van de initiatieven als bedoeld in het SAPARD-programma; 19. onderstreept dat Roemenië en de Commissie bij de vaststelling van de prioriteiten binnen het strategische kader voor pretoetredingssteun en structuurfondsen met spoed dienen te voorzien in de nodige financiële middelen ter verbetering van de levensomstandigheden en de behandeling van patiënten in psychiatrische inrichtingen en ziekenhuizen; 20. is bezorgd over de lange overgangsperioden die bij de onderhandelingen over het milieu zijn overeengekomen en verzoekt de Commissie en de Roemeense autoriteiten maatregelen te nemen om de bestuurscapaciteit op milieugebied aanzienlijk te verbeteren; geeft andermaal uiting aan zijn bezorgdheid over het project voor de ontsluiting van een goudmijn in Rosia Montana en wenst dat volledige milieueffectbeoordelingen worden uitgevoerd om de hiermee samenhangende risico's te beoordelen, met name wat betreft mogelijke vervuiling met cyanide en sanering na de sluiting; 21. zal van nabij het proces blijven volgen dat zal leiden tot de toetreding van Roemenië tot de EU in januari 2007 en wenst dat de Commissie het Parlement op gezette tijden op de hoogte brengt van de nakoming door de Roemeense autoriteiten van de in het toetredingsverdrag aangegane verplichtingen, met name wat betreft bestrijding van corruptie, milieu, justitie en binnenlandse zaken en mededinging; onderstreept dat het het verdrag inzake de toetreding van Roemenië goedkeurt op voorwaarde dat de Raad en de Commissie het Europees Parlement volledig betrekken bij de besluitvorming ingeval de in het toetredingsverdrag opgenomen vrijwaringsclausules in het kader van de toetreding van Roemenië zouden worden toegepast; 22. wijst erop dat een eventueel beroep op de vrijwaringsclausules niet moet worden gezien als een sanctie, maar als een mechanisme om Roemenië de nodige tijd te gunnen zich voor te bereiden op de integratie in de interne markt zonder problemen voor Roemenië of het communautaire beleid, aangezien het goed functioneren daarvan in het gezamenlijk belang van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten is en rechtstreeks effect heeft op het leven van de burgers; 23. is ervan overtuigd dat de toetreding van Roemenië tot de Unie werkelijk waarde zal toevoegen aan de culturele en politieke dimensie van de Europese integratie, met name wat betreft de inspanningen om de Balkanregio te stabiliseren en wat betreft het nieuwe Europese nabuurschapsbeleid; 24. merkt op dat het welslagen van de toetreding in sterke mate afhankelijk is van de steun en de inzet van de burgers van het toetredende land; moedigt de Roemeense autoriteiten en de niet-gouvernementele organisaties dan ook aan een omvangrijke, serieuze en objectieve voorlichtingscampagne over de Unie en haar doelstellingen te lanceren alsook over de voordelen en de verplichtingen die voortvloeien uit de toetreding, zodat de Roemeense burgers zich volledig van hun keuze bewust zijn en zoveel mogelijk bij de lopende voorbereidingen worden betrokken; dringt er tegelijkertijd bij de Commissie op aan adequate middelen voor voorlichtingscampagnes ter beschikking te stellen om de kennis omtrent de toetreding van Roemenië (en Bulgarije) bij het publiek te vergroten; 25. onderstreept dat de toetreding van Roemenië tot de Unie niet moet worden gezien als een doel op zich, maar als een mogelijkheid om bij te dragen aan het Europese integratieproject dat is gericht op de bevordering van vrede en Europese waarden en op de totstandbrenging van een ruimte van solidariteit en welvaart door de voordelen ervan tot alle lidstaten en hun inwoners uit te breiden; 26. hecht zijn goedkeuring aan de ondertekening van het toetredingsverdrag in april 2005 en verheugt zich erop vijfendertig Roemeense parlementaire waarnemers in zijn midden op te nemen; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van Roemenië. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het verzoek van Roemenië om toetreding tot de Europese Unie, – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 49 van het EU-Verdrag (C6-0086/2005), – gezien het advies van de Commissie ( COM(2005)0055 ), – gezien het ontwerpverdrag betreffende de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie, – gelet op de uitwisseling van brieven tussen de Voorzitter van het Europees Parlement en de Voorzitter van de Commissie over het volledig betrekken van het Europees Parlement telkens de inwerkingstelling van de vrijwaringsclausules uit het toetredingsverdrag overwogen wordt, – gezien zijn resolutie van 13 april 2005 over de financiële gevolgen van de toetreding van Bulgarije en Roemenië (1) , – gelet op artikel 75 en artikel 82, lid 6 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0083/2005 ), A. overwegende dat de voorwaarden voor toetreding van de kandidaat-lidstaten en de aanpassingen die hun toetreding impliceert zijn vastgelegd in het ontwerptoetredingsverdrag, en dat het Parlement geraadpleegd dient te worden indien ingrijpende wijzigingen in deze tekst worden aangebracht, B. overwegende dat de Raad en de Commissie het Europees Parlement volledig dienen te betrekken bij het toetredingsproces van Roemenië en bij de besluitvorming in geval dat de in het Toetredingsverdrag opgenomen vrijwaringsclausules in het kader van de toetreding van Roemenië dienen te worden toegepast, C. overwegende dat de instemming werd voorafgegaan door een gezamenlijke overeenkomst van beide takken van de begrotingsautoriteit over het financiële pakket dat deel uitmaakt van het Toetredingsverdrag en de goedkeuring van een verklaring over de budgettaire en institutionele gevolgen daarvan, 1. stemt in met het verzoek van Roemenië om toetreding tot de Europese Unie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van Roemenië. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11336/1/2004 – C6-0249/2004) (1) – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0628 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0073/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 13 april 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/…/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake minimumvoorwaarden voor de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende sociale wetgeving met betrekking tot het wegvervoer (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het voorstel van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (6) en Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (7) , alsmede Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (8) , zijn van belang voor de totstandkoming van een gemeenschappelijke markt voor binnenlandse vervoersdiensten, de verkeersveiligheid en de arbeidsvoorwaarden. (2) In het Witboek "Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen", heeft de Commissie aangegeven dat aanscherping van de controles en sancties noodzakelijk is, met name op het gebied van de sociale wetgeving betreffende het wegvervoer, en dat het vooral nodig is het aantal controles op te voeren, de systematische informatie-uitwisseling tussen de lidstaten te stimuleren, de controleactiviteiten te coördineren en de opleiding van handhavingsambtenaren te bevorderen. (3) Een juiste toepassing en geharmoniseerde uitlegging van de sociale voorschriften voor het wegvervoer door middel van de vaststelling van minimumeisen voor een uniforme en doeltreffende controle door de lidstaten op de naleving van de desbetreffende bepalingen, is daarom vereist. Deze controles dienen het aantal inbreuken te verminderen en te voorkomen. Voorts moet een mechanisme worden ingevoerd waardoor gewaarborgd wordt dat ondernemingen met een hoog risicocijfer nauwlettender en vaker worden gecontroleerd. (4) De in deze richtlijn opgenomen maatregelen moeten niet alleen tot meer verkeersveiligheid leiden, maar ook tot harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden in de Gemeenschap bijdragen en eerlijke concurrentie bevorderen. (5) Dankzij de vervanging van de analoge tachograaf door een digitale tachograaf zal er geleidelijk een steeds groter gegevensvolume sneller en nauwkeuriger kunnen worden gecontroleerd, waardoor de lidstaten steeds meer en steeds vaker kunnen controleren. Dit betekent dat het percentage controles van gewerkte dagen van bestuurders van voertuigen die onder de sociale wetgeving vallen, geleidelijk moet worden verhoogd tot 4%. (6) Wat betreft controlesystemen, dient de ontwikkeling van nationale systemen de Europese interoperabiliteit en uitvoerbaarheid te beogen. (7) Alle handhavingseenheden dienen over voldoende standaarduitrusting en wettelijke bevoegdheden te beschikken om hun taken doeltreffend en efficiënt te kunnen uitvoeren. (8) De lidstaten streven ernaar dat wegcontroles doeltreffend en snel worden uitgevoerd, zodat de controle in zo kort mogelijke tijd en met zo min mogelijk oponthoud voor de bestuurder wordt afgerond, evenwel zonder dat de goede uitvoering van de bij deze richtlijn opgelegde taken in het gedrang komt. (9) In iedere lidstaat moet er een als nationaal centrum voor de handhaving fungerend coördinerend handhavingsorgaan worden aangewezen, dat als taak heeft, in overleg met de andere bevoegde instanties, een samenhangende nationale handhavingsstrategie te controleren en uit te voeren, en de Europese interoperabiliteit van de controlesystemen te garanderen. Dit orgaan dient ook relevante statistische gegevens te verzamelen . (10) De samenwerking tussen de handhavingsinstanties van de lidstaten moet verder worden bevorderd door gecoördineerde controles, gezamenlijke opleidingsinitiatieven, elektronische uitwisseling van informatie en de uitwisseling van inlichtingen en ervaringen. (11) De best mogelijke handhavingspraktijk voor het wegvervoer teneinde met name een geharmoniseerde benadering ten aanzien van het bewijs van jaarlijkse vakantie of ziekteverlof van bestuurders te verzekeren, moet worden vergemakkelijkt en bevorderd door middel van een forum van handhavingsorganen van de lidstaten. (12) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) . (13) Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het vaststellen van duidelijke gemeenschappelijke regels inzake minimumvoorwaarden voor het controleren van de correcte en uniforme toepassing van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85, alsmede Verordening (EG) nr. .../2005 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad] (10) , niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, gelet op de behoefte aan gecoördineerde transnationale maatregelen, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat de richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (14) Richtlijn 88/599/EEG van de Raad van 23 november 1988 betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 (11) dient derhalve te worden vervangen door deze richtlijn, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp Deze richtlijn stelt minimumvoorwaarden vast voor de uitvoering van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 , alsmede Richtlijn 2002/15/EG. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is, ongeacht het land waar het voertuig is ingeschreven, van toepassing op wegvervoer dat plaatsvindt: 2. De Europese Overeenkomst nopens de arbeidsvoorwaarden voor de bemanningen van motorrijtuigen in het internationale vervoer over de weg (AETR) is, in plaats van deze richtlijn, van toepassing op internationale wegvervoersactiviteiten die gedeeltelijk buiten de in lid 1 gedefinieerde gebieden plaatsvinden, met voertuigen die zijn ingeschreven in de Gemeenschap of in landen die partij zijn bij de AETR, voor de gehele rit. 3. Deze richtlijn is van toepassing op vervoer met voertuigen die zijn ingeschreven in een derde land dat geen partij is bij de AETR, voor enig deel van de rit dat wordt afgelegd binnen de Gemeenschap. Artikel 3 Controlesystemen 1. De lidstaten organiseren een systeem van adequate en regelmatige controles op de juiste en consequente toepassing als bedoeld in artikel 1; dit systeem omvat zowel wegcontroles als controles ter plaatse bij ondernemingen van alle vervoerscategorieën. De controles bestrijken ieder jaar een brede representatieve dwarsdoorsnede van de mobiele werknemers, bestuurders, ondernemingen en voertuigen van alle vervoerscategorieën die binnen het toepassingsgebied van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 vallen , en van de bestuurders en mobiele werknemers die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/15/EG vallen . 2. Voor zover dat niet reeds het geval is, verlenen de lidstaten de bevoegde controlerende ambtenaren uiterlijk ... (12) alle noodzakelijke wettelijke bevoegdheden om de hun uit hoofde van deze richtlijn opgedragen inspectietaken op correcte wijze te kunnen uitvoeren. 3. Iedere lidstaat organiseert de controles op zulke wijze dat vanaf ... (13) * 1% van de dagen die zijn gewerkt door bestuurders van voertuigen die binnen het toepassingsgebied van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 , alsmede van Richtlijn 2002/15/EG vallen , wordt gecontroleerd. Dit percentage wordt met ingang van 1 januari 2007 verhoogd tot 2%, en met ingang van 1 januari 2009 tot 3%. Na 1 januari 2011 kan de Commissie dit minimumpercentage tot 4% verhogen volgens de in artikel 13, lid 2 , bedoelde procedure, op voorwaarde dat de overeenkomstig artikel 4 verzamelde statistieken aantonen dat gemiddeld meer dan 90% van alle gecontroleerde voertuigen met een digitale tachograaf is uitgerust. Als de Commissie daartoe besluit, houdt zij tevens rekening met de doeltreffendheid van de bestaande handhavingsmaatregelen, met name met de beschikbaarheid ter plaatse bij de ondernemingen van gegevens van digitale tachografen. Vanaf de inwerkingtreding van deze richtlijn wordt ten minste 15% van het totale aantal gecontroleerde werkdagen gecontroleerd door middel van wegcontroles, en ten minste 50% door middel van controles in de ondernemingen. 4. De overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3820/85 aan de Commissie verstrekte informatie omvat het aantal langs de weg gecontroleerde bestuurders, het aantal controles ter plaatse bij ondernemingen, het aantal gecontroleerde werkdagen en het aantal en de aard van de gerapporteerde inbreuken, samen met de vermelding of het personen- of goederenvervoer betreft . Artikel 4 Statistieken De lidstaten zorgen ervoor dat de statistische gegevens die zijn verzameld tijdens de overeenkomstig artikel 3, leden 1 en 3 , georganiseerde controles, in de volgende categorieën worden ingedeeld: ii) lidstaat van afkomst van de bestuurder en van de onderneming, teneinde discriminatie tegen te gaan; Deze statistieken worden jaarlijks aan de Commissie voorgelegd. De ondernemingen die voor de bestuurders verantwoordelijk zijn en de bevoegde autoriteiten in de lidstaten bewaren de verzamelde gegevens van het voorafgaande jaar. Eventueel vereiste nadere preciseringen van de definities van de onder a) en b) genoemde categorieën worden vastgesteld door de Commissie volgens de procedure bedoeld in artikel 13, lid 2. Artikel 5 Wegcontroles 1. De wegcontroles worden op verschillende plaatsen en op wisselende tijdstippen georganiseerd, waarbij een voldoende uitgebreid gedeelte van het wegennet wordt bestreken om vermijding van controleposten moeilijk te maken. 2. De lidstaten zorgen ervoor : 3. In bijlage I, deel A, is vastgelegd welke punten bij wegcontroles worden gecontroleerd. Indien de situatie dit vereist, kunnen de controles op een specifiek punt worden toegespitst. 4. Wegcontroles worden zonder discriminatie uitgevoerd (zonder afbreuk te doen aan artikel 10, lid 2) . Handhavingsambtenaren onthouden zich van iedere discriminatie op een van de onderstaande gronden: 5. De handhavingsambtenaar beschikt over: 6. Indien er op grond van de bevindingen van een in een lidstaat uitgevoerde wegcontrole op de bestuurder van een in een andere lidstaat ingeschreven voertuig, reden bestaat om aan te nemen dat er inbreuken zijn gepleegd die door het ontbreken van de nodige gegevens niet tijdens de controle kunnen worden vastgesteld , helpen de bevoegde instanties van de betrokken lidstaten elkaar bij het ophelderen van de situatie. Artikel 6 Gezamenlijke controles De lidstaten ondernemen ten minste zes maal per jaar gezamenlijke wegcontroles waarbij bestuurders en voertuigen die binnen het toepassingsgebied van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 , alsmede van Richtlijn 2002/15/EG, vallen, aan wegcontroles worden onderworpen. Deze controles worden tegelijkertijd door de handhavingsinstanties van twee of meer lidstaten op hun eigen grondgebied uitgevoerd. Artikel 7 Controles ter plaatse bij ondernemingen 1. De controles ter plaatse bij ondernemingen worden georganiseerd in het licht van de ervaringen die in het verleden met de verschillende vervoerscategorieën en ondernemingen zijn opgedaan. Deze controles worden ook verricht indien er bij wegcontroles ernstige inbreuken zijn vastgesteld op Verordening (EEG) nr. 3820/85 of (EEG) nr. 3821/85. 2. De controles ter plaatse omvatten de in bijlage I, deel A en deel B vermelde punten. 3. De handhavingsambtenaar beschikt over: 4. De handhavingsambtenaren van de lidstaten houden bij de controle rekening met informatie die door het in artikel 8, lid 1 , bedoelde aangewezen coördinerend handhavingsorgaan van een andere lidstaat wordt verstrekt over de activiteiten van de betrokken onderneming in die andere lidstaat. 5. Voor de toepassing van de leden 1 tot en met 4 zijn de controles die de bevoegde instanties ten eigen kantore verrichten op basis van daartoe door de ondernemingen op verzoek van genoemde instanties verstrekte documenten of gegevens, gelijk te stellen aan ter plaatse bij de ondernemingen verrichte controles. Artikel 8 Coördinerend handhavingsorgaan 1. De lidstaten wijzen een orgaan aan dat belast is met de volgende taken: Het orgaan is vertegenwoordigd in het in artikel 13, lid 1 , bedoelde comité. 2. De lidstaten delen de Commissie mee welk orgaan zij hebben aangewezen, en de Commissie informeert de overige lidstaten daarover. 3. De uitwisseling van gegevens, ervaringen en inlichtingen tussen de lidstaten wordt actief bevorderd, hoofdzakelijk - maar niet uitsluitend - via het in artikel 13, lid 1 , bedoelde comité, alsmede via de organen die door de Commissie volgens de in artikel 13, lid 2 , bedoelde procedure mogen worden aangewezen. Artikel 9 Uitwisseling van informatie 1. De in het kader van artikel 17, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 3820/85 of artikel 19, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 3821/85 bilateraal ter beschikking gestelde informatie wordt uitgewisseld tussen de aangewezen organen waarvan overeenkomstig artikel 8, lid 2 , aan de Commissie mededeling is gedaan. Dit geschiedt: 2. De lidstaten streven ernaar systemen voor elektronische informatie-uitwisseling op te zetten. Volgens de in artikel 13, lid 2 , bedoelde procedure, stelt de Commissie een gemeenschappelijke methodologie voor efficiënte informatie-uitwisseling vast. Artikel 10 Risicoclassificatiesysteem en inbreuken 1. De lidstaten voeren een gemeenschappelijk risicoclassificatiesysteem voor ondernemingen in dat gebaseerd is op het relatieve aantal en de relatieve ernst van de door een individuele onderneming begane inbreuken op Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 of (EEG) nr. 3821/85 of Richtlijn 2002/15/EG . 2. Ondernemingen met een hoog risicocijfer worden strenger en vaker gecontroleerd en krijgen, indien herhaalde inbreuken worden vastgesteld, zwaardere sancties opgelegd . De criteria en de uitvoeringsbepalingen van een dergelijk systeem worden besproken in het in artikel 13 bedoelde comité met het oog op de invoering van een systeem voor de uitwisseling van informatie over beste praktijken. 3. Wanneer een lidstaat kennis krijgt van een inbreuk op de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 of (EEG) nr. 3821/85 of op Richtlijn 2002/15/EG, welke is begaan op het grondgebied van een andere lidstaat, stelt hij die lidstaat daarvan in kennis, zodat deze laatste daarvoor een sanctie kan opleggen. 4. De lidstaten beschouwen met name de volgende inbreuken op Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 of (EEG) nr. 3821/85 of op Richtlijn 2002/15/EG als zware inbreuken: Artikel 11 Verslag Uiterlijk … (14) dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in met een analyse van de in de wetgeving van de lidstaten voor ernstige inbreuken voorziene sancties. Tegelijkertijd legt de Commissie een voorstel voor een richtlijn inzake de harmonisatie van deze sancties voor. In het verslag moet worden aangegeven in hoeverre de sancties onderling verschillen, alsmede wat het effect van een harmonisatie van de minimum- en maximumsancties voor een bepaalde inbreuk op de naleving van de bepalingen van deze richtlijn en op de verkeersveiligheid zou zijn . Artikel 12 Beste praktijken 1. De Commissie stelt volgens de in artikel 13, lid 2 , bedoelde procedure richtsnoeren voor de beste handhavingspraktijken vast. Deze richtsnoeren worden in een tweejaarlijks verslag van de Commissie gepubliceerd . 2. De lidstaten organiseren ten minste eenmaal per jaar gemeenschappelijke opleidingsprogramma's over de best mogelijke praktijken en maken ten minste eenmaal per jaar uitwisseling van stafpersoneel van het coördinerend handhavingsorgaan met dat van de andere lidstaten mogelijk. 3. Volgens de in artikel 13, lid 2 , bedoelde procedure wordt door de Commissie een elektronisch en afdrukbaar formulier opgesteld dat wordt gebruikt wanneer de bestuurder met ziekteverlof of jaarlijkse vakantie is geweest of wanneer de bestuurder in de in artikel 15, lid 7, eerste alinea, eerste streepje, van Verordening (EEG) nr. 3821/85 genoemde periode met een ander voertuig heeft gereden dat niet onder de werkingssfeer van Verordening (EEG) nr. 3820/85 valt. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de handhavingsambtenaren goed zijn opgeleid voor de uitvoering van hun taken. Artikel 13 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 18, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3821/85 ingestelde comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 14 Uitvoeringsmaatregelen De Commissie stelt op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief volgens de in artikel 13, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast, met name ter verwezenlijking van een van de volgende doelstellingen: Artikel 15 Bijwerking van de bijlagen De wijzigingen van de bijlagen die nodig zijn om ze aan te passen aan de ontwikkeling van de beste praktijken worden vastgesteld volgens de in artikel 13, lid 2 , bedoelde procedure. Artikel 16 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 1 januari 2006 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een transponeringstabel, waarin wordt aangegeven in welke nationale bepalingen de bepalingen van deze richtlijn zijn verwerkt. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 17 Intrekking 1. Richtlijn 88/599/EEG wordt ingetrokken met ingang van ... (15) . 2. Bestaande verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn worden beschouwd als verwijzingen naar deze richtlijn. Artikel 18 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 19 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Deel A Wegcontroles Bij wegcontroles worden in het algemeen de volgende punten gecontroleerd: Deel B Controles ter plaatse bij ondernemingen Bij controles ter plaatse bij ondernemingen worden, naast de punten voor de wegcontroles, ook de volgende punten gecontroleerd: Bij vaststelling van een inbreuk mogen de lidstaten, waar passend, nagaan of er sprake is van medeaansprakelijkheid bij andere medeplichtigen in de transportketen aanwezig zijn, zoals expediteurs, vervoerders of onderaannemers, waarbij ook nagegaan mag worden of, in geval van vastgestelde inbreuk, de vervoerscontracten naleving van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 , alsmede van Richtlijn 2002/15/EG mogelijk maken. BIJLAGE II Standaardapparatuur voor de handhavingseenheden De lidstaten zorgen ervoor dat de handhavingseenheden bij de uitvoering van de taken als omschreven in bijlage I beschikken over de volgende standaardapparatuur: (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11337/2/2004 – C6-0250/2004) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001)0573 ) (3) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2003)0490 ) (4) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0076/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 13 april 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2005 van het Europees Parlement en de Raad tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Na raadpleging van het advies van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (7) beoogde de concurrentievoorwaarden tussen verschillende continentale vervoerswijzen te harmoniseren, met name met betrekking tot de sector van het wegvervoer, en de arbeidsomstandigheden en de verkeersveiligheid te verbeteren. De geboekte vooruitgang op deze gebieden moet gewaarborgd blijven en uitgebreid worden. (2) In Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (8) , is bepaald dat de lidstaten maatregelen dienen te nemen om de maximale wekelijkse arbeidstijd van mobiele werknemers te beperken. (3) Gebleken is dat zich moeilijkheden hebben voorgedaan bij de uniforme interpretatie, toepassing , naleving en controle in alle lidstaten van enkele bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3820/85 betreffende rijtijden, onderbrekingen en rusttijden voor bestuurders in het nationale en internationale wegvervoer binnen de Gemeenschap, dit wegens de algemene bewoordingen waarin zij zijn gesteld. (4) Een effectieve en uniforme naleving van deze bepalingen is wenselijk om de doelstellingen daarvan te bereiken en om de toepassing van deze voorschriften geen slechte reputatie te bezorgen. Er is derhalve een duidelijker en eenvoudiger samenstel van voorschriften noodzakelijk die gemakkelijker kunnen worden begrepen, geïnterpreteerd en toegepast door zowel de sector van het wegvervoer als de met de handhaving belaste instanties. (5) De in deze verordening vervatte maatregelen inzake werkomstandigheden mogen geen afbreuk doen aan het recht van de sociale partners om, via CAO-overleg of anderszins, voor werknemers gunstiger bepalingen vast te stellen. (6) Het is wenselijk om duidelijk het toepassingsgebied van deze verordening te bepalen door de belangrijkste categorieën voertuigen die hieronder vallen, te specificeren. (7) Deze verordening is van toepassing op wegvervoer dat uitsluitend in de Gemeenschap plaatsvindt, dan wel tussen de Gemeenschap, Zwitserland en de landen die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte. (8) De Europese Overeenkomst nopens de arbeidsvoorwaarden voor de bemanningen van motorrijtuigen in het internationale vervoer over de weg van 1 juli 1970 (AETR), als gewijzigd dienen van toepassing te blijven op het vervoer over de weg van goederen en personen door voertuigen die zijn ingeschreven in een lidstaat of een land dat partij is bij de AETR, en zulks voor de gehele rit wanneer die rit gaat tussen de Gemeenschap en een ander land dan Zwitserland en de landen die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte of door zo'n land. Het is wenselijk dat de Gemeenschap en de landen die partij zijn bij de AETR deze overeenkomst wijzigen om deze aan te passen aan deze verordening. (9) In geval van wegvervoer met voertuigen die zijn ingeschreven in een derde land dat niet partij is bij de AETR, dient deze verordening te gelden voor enig deel van de rit dat wordt afgelegd binnen de Gemeenschap. (10) Daar de inhoud van de AETR onder het toepassingsgebied van deze verordening valt, berust de bevoegdheid tot het onderhandelen over en de sluiting van de betrokken overeenkomst bij de Gemeenschap. (11) Indien een wijziging van de interne regeling van de Gemeenschap op het betreffende gebied een dienovereenkomstige wijziging van de AETR vereist, dienen de lidstaten gemeenschappelijk op te treden om zo spoedig mogelijk een dergelijke wijziging in de AETR te bewerkstelligen volgens de daarin voorgeschreven procedure. (12) De lijst met uitzonderingen dient te worden bijgewerkt teneinde rekening te houden met de ontwikkelingen in de sector van het wegvervoer gedurende de afgelopen negentien jaar. (13) Er zouden volledige definities van de essentiële termen moeten worden gegeven om de interpretatie makkelijker te maken en te verzekeren dat de verordening op uniforme wijze wordt toegepast. Daarnaast moet worden gestreefd naar een uniforme interpretatie en toepassing van deze verordening door de nationale controle-instanties. De in de tekst opgenomen definitie van "week" laat onverlet dat de bestuurder op elke dag van de week zijn werk kan beginnen. (14) Teneinde een doeltreffend toezicht te kunnen garanderen is het van essentieel belang dat, na een overgangsperiode, de bevoegde instanties bij controles langs de weg kunnen nagaan of de regels betreffende de rij- en rusttijden naar behoren zijn nageleefd op de dag van de controle en tijdens de voorafgaande 28 dagen. (15) De basisvoorschriften inzake de rijtijden moeten worden verduidelijkt en vereenvoudigd teneinde een effectieve en uniforme naleving door middel van de digitale tachograaf mogelijk te maken, zoals bepaald in Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (9) en in deze verordening. Bovendien zullen de met handhaving belaste instanties van de lidstaten er in het kader van het permanent comité naar streven overeenstemming te bereiken over de uitvoering van deze verordening. (16) Het is mogelijk gebleken op grond van de regels van Verordening (EEG) nr. 3820/85 de dagelijkse rijtijd en onderbrekingen zo te plannen dat een bestuurder te lang zonder een volledige onderbreking achter het stuur kan zitten, hetgeen afbreuk doet aan de verkeersveiligheid en aan de arbeidsomstandigheden van bestuurders. Het is daarom passend er voor te zorgen dat opgesplitste onderbrekingen zo worden gespreid dat misbruik wordt vermeden. (17) Deze verordening strekt tot verbetering van de sociale omstandigheden van de werknemers op wie ze van toepassing is, alsmede tot verbetering van de verkeersveiligheid in het algemeen. Dit gebeurt vooral aan de hand van bepalingen in verband met de maximum rijtijd per dag, per week en per periode van twee opeenvolgende weken, de bepaling die een bestuurder verplicht om ten minste één keer per periode van twee opeenvolgende weken minstens één normale wekelijkse rusttijd te nemen en de bepalingen die voorschrijven dat een dagelijkse rusttijd in geen geval minder dan 9 aaneengesloten uren mag duren. Omdat dit maatregelenpakket voldoende rust garandeert, en rekening houdend met de handhavingspraktijken van de voorbije jaren, is een regeling voor de compensatie van verkorte dagelijkse rusttijden niet langer nodig. (18) Bij vele wegvervoeractiviteiten binnen de Gemeenschap wordt voor een gedeelte van de rit gebruik gemaakt van veerboten en treinen. Er zouden derhalve voor dergelijke activiteiten duidelijke, passende bepalingen betreffende de dagelijkse rusttijden en onderbrekingen moeten worden vastgesteld. (19) Rekening houdend met de toename van het grensoverschrijdende goederen- en personenvervoer is het wenselijk, in het belang van de verkeersveiligheid en van een verbeterde handhaving van controles langs de weg en bedrijfscontroles in de vestigingen van de ondernemingen dat alle rijtijden, rusttijden en onderbrekingen in andere lidstaten of derde landen meegeteld worden en wordt vastgesteld of de toepasselijke voorschriften in hun geheel en correct in acht worden genomen. (20) De aansprakelijkheid van vervoersondernemingen moet in ieder geval betrekking hebben op vervoersondernemingen die natuurlijke of rechtspersonen zijn mag niet uitsluiten dat wordt opgetreden tegen natuurlijke personen die de plegers of aanstichters van overtredingen van deze verordening of medeplichtigen hieraan zijn. (21) Het is noodzakelijk dat bestuurders die voor meerdere vervoersondernemers werkzaam zijn, aan iedere werkgever adequate informatie verschaffen, zodat deze zijn verantwoordelijkheden uit hoofde van deze verordening kan nakomen. (22) Teneinde de sociale vooruitgang te bevorderen en de verkeersveiligheid te verbeteren, moet elke lidstaat het recht behouden om bepaalde passende maatregelen te treffen. (23) De lidstaten dienen regels vast te stellen voor voertuigen die bestemd zijn voor geregeld personenvervoer over een traject van niet meer dan 50 kilometer. Deze regels moeten een adequate bescherming bieden in de vorm van toegestane rijtijden en voorgeschreven onderbrekingen en rusttijden. (24) In het belang van een effectieve naleving is het wenselijk dat alle geregelde binnenlandse en internationale diensten in het personenvervoer gecontroleerd worden door middel van het standaard registreermechanisme. (25) De lidstaten dienen de regels vast te stellen inzake de sancties op overtredingen van deze verordening, en ervoor te zorgen dat deze regels worden geïmplementeerd. Deze sancties dienen doeltreffend, evenredig en niet-discriminerend te zijn en een afschrikkende werking te hebben. De mogelijkheid om, indien ernstige overtredingen zijn geconstateerd, het voertuig stil te zetten moet eveneens deel uitmaken van de gemeenschappelijke scala aan maatregelen die door de lidstaten kunnen worden toegepast. De bepalingen in deze verordening over sancties of procedures laten de nationale regels inzake bewijslast onverlet. (26) In het belang van een duidelijke en effectieve naleving is het wenselijk dat er wordt gezorgd voor uniforme bepalingen inzake de aansprakelijkheid van vervoersondernemingen en bestuurders voor overtredingen van de in deze verordening vervatte maatregelen. Deze aansprakelijkheid kan in de lidstaat strafrechtelijke, civielrechtelijke of administratieve sancties tot gevolg hebben. (27) Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk duidelijke gemeenschappelijke regels inzake rij- en rusttijden voor bestuurders in het wegvervoer vast te stellen niet in voldoende mate door de lidstaten kan worden gerealiseerd, en derhalve, wegens de behoefte aan een gecoördineerde transnationale actie, beter door de Gemeenschap kan worden bereikt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken . (28) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (10) . (29) Aangezien de bepalingen inzake de minimumleeftijd van bestuurders inmiddels bij Richtlijn 2003/59/EG (11) geregeld zijn en uiterlijk in 2009 moeten zijn omgezet, hoeft deze verordening uitsluitend overgangsbepalingen inzake de minimumleeftijd van bestuurders te bevatten. (30) Verordening (EEG) nr. 3821/85 dient te worden gewijzigd om de specifieke verplichtingen voor vervoersondernemingen en bestuurders te verduidelijken, de rechtszekerheid te bevorderen en de handhaving van rij- en rusttijden door controles langs de weg te vergemakkelijken. (31) Verordening (EEG) nr. 3821/85 dient te worden gewijzigd teneinde rechtszekerheid te garanderen wat betreft de nieuwe data voor de invoering van de digitale tachograaf en voor de beschikbaarheid van de bestuurderskaarten. (32) Met de invoering van het controleapparaat overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2135/98, dat de elektronische registratie van de activiteiten van de bestuurder op zijn bestuurderskaart over een periode van 28 dagen en van de activiteiten van het voertuig over een periode van 365 dagen mogelijk maakt, wordt in de toekomst een snellere en omvattendere controle langs de weg mogelijk. (33) Gebleken is dat de naleving van deze verordening, en met name van de voorgeschreven maximale rijtijd gedurende een periode van twee weken, alleen kan worden gewaarborgd als er doelmatige en effectieve controles langs de weg worden uitgevoerd over die gehele periode en niet slechts over de periode van maximaal 8 dagen zoals vastgelegd in Richtlijn 88/599/EEG (12) , samen gelezen met Verordening (EEG) nr. 3821/85. (34) In Richtlijn 88/599/EEG wordt bepaald dat bij controles langs de weg slechts de dagelijkse rijtijden, onderbrekingen en dagelijkse rusttijden moeten worden gecontroleerd. Met de invoering van de digitale controleapparatuur worden de gegevens van de bestuurder en van het voertuig elektronisch opgeslagen en is een elektronische analyse van de gegevens ter plaatse mogelijk. Hierdoor zouden de wekelijkse rusttijden, alsmede de compensatierusttijden voor verkorte dagelijkse en wekelijkse rusttijden eenvoudig moeten kunnen worden gecontroleerd. Bij de controle langs de weg dient het eveneens mogelijk te zijn de naleving van de maximale arbeidstijd van 60 uur per week, overeenkomstig Richtlijn 2002/15/EG, te controleren. Hiervoor zou een werkgeversverklaring kunnen worden meegevoerd, zoals nu reeds het geval is voor het aantonen van de wekelijkse rusttijd, zolang het handmatig invoeren van de gegevens in het digitale controleapparaat niet verplicht is gesteld. Op grond van de referentieperiode moet de gemiddelde arbeidstijd van 48 uur per week gecontroleerd blijven worden tijdens bedrijfscontroles. (35) In artikel 2, lid 2 van Richtlijn 88/599/EEG wordt bepaald dat elk jaar ten minste 1% van de gewerkte dagen wordt gecontroleerd, waarvan ten minste 15% via wegcontroles en ten minste 25% via controles ter plaatse bij ondernemingen. Gezien de talrijke overtredingen in het verleden is een geleidelijke verhoging van de dagen die worden gecontroleerd naar ten minste 2% vanaf 1 januari 2007, 3% vanaf 1 januari 2009 en 4% vanaf 1 januari 2011 geboden. Ten minste 30% van alle gewerkte dagen die worden gecontroleerd, wordt via wegcontroles en ten minste 50% van de gewerkte dagen via controles ter plaatse bij ondernemingen gecontroleerd, daar alleen zo de volledige arbeidstijd van bestuurders kan worden gecontroleerd. Verder moet Richtlijn 88/599/EEG zodanig worden gewijzigd dat de controles eveneens worden uitgevoerd overeenkomstig Richtlijn 2002/15/EG. (36) De toepassing van de wetgeving inzake de digitale tachograaf moet in overeenstemming zijn met deze verordening, teneinde een optimale doelmatigheid te bereiken bij de controle op en de uitvoering van de sociale voorschriften inzake het wegvervoer. (37) Deze verordening dient ter wille van de duidelijkheid en doelmatigheid Verordening (EEG) nr. 3820/85 te vervangen, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Inleidende bepalingen Artikel 1 Deze verordening geeft voorschriften voor de rijtijden, de onderbrekingen en de rusttijden van bestuurders in het wegvervoer van goederen en personen, met als doel de voorwaarden voor concurrentie tussen verschillende continentale vervoersmodaliteiten te harmoniseren, met name met betrekking tot de wegvervoersector, en ter verbetering van de werkomstandigheden en de verkeersveiligheid. De verordening heeft tevens tot doel betere controle en handhaving door de lidstaten en betere arbeidsomstandigheden in de wegvervoerssector te bevorderen. Artikel 2 1. Deze verordening is van toepassing op wegvervoer: 2. Deze verordening is, ongeacht het land waar het voertuig is ingeschreven, van toepassing op wegvervoer dat plaatsvindt: 3. Deze verordening is van toepassing op wegvervoer met voertuigen die zijn ingeschreven in een derde land dat geen partij is bij de AETR, voor enig deel van de rit dat wordt afgelegd binnen de Gemeenschap. 4. De AETR is, in plaats van deze verordening, van toepassing op internationale wegvervoersactiviteiten die gedeeltelijk buiten de in lid 2 gedefinieerde gebieden plaatsvinden, met voertuigen die zijn ingeschreven in de Gemeenschap of in landen die partij zijn bij de AETR, voor de gehele rit . Artikel 3 Deze verordening is niet van toepassing op wegvervoer door: Artikel 4 Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities: HOOFDSTUK II Bemanning, rijtijden, onderbrekingen en rusttijden Artikel 5 1. De minimumleeftijd van conducteurs wordt vastgesteld op 18 jaar. 2. De minimumleeftijd van bijrijders wordt vastgesteld op 18 jaar. Lidstaten mogen echter de minimumleeftijd voor bijrijders verlagen tot 16 jaar, op voorwaarde dat: Artikel 6 1. De dagelijkse rijtijd mag niet meer bedragen dan negen uur. De dagelijkse rijtijd mag echter worden verlengd tot ten hoogste 10 uur, doch niet meer dan twee keer in een week. 2. De wekelijkse rijtijd mag niet meer bedragen dan 56 uur, waarbij de maximale wekelijkse arbeidstijd als gedefinieerd in Richtlijn 2002/15/EG niet mag worden overschreden. 3. De totale bij elkaar opgetelde rijtijd gedurende twee opeenvolgende weken mag niet meer bedragen dan 90 uur. 4. De dagelijkse en wekelijkse rijtijd omvat alle rijtijd binnen het grondgebied van de Gemeenschap of van een derde land. 5. De bestuurder registreert als "andere werkzaamheden" alle tijd volgens de omschrijving in artikel 4, onder e), en alle tijd die hij heeft besteed aan het besturen van een voertuig voor commerciële activiteiten die buiten de werkingssfeer van deze verordening vallen, en registreert alle periodes van beschikbaarheid volgens de definitie van artikel 15, lid 3, onder c), van Verordening (EEG) nr. 3821/85 sedert zijn laatste dagelijkse of wekelijkse rusttijd. Deze registratie gebeurt manueel op een registratieblad of een afdruk of door gebruik van handmatige invoerfaciliteiten op het controleapparaat. Artikel 7 Na een rijperiode van vier en een half uur neemt de bestuurder een aaneengesloten onderbreking van ten minste vijfenveertig minuten, tenzij hij een rusttijd neemt. Deze onderbreking kan worden vervangen door onderbrekingen van ten minste 15 minuten elk, die zodanig tijdens de rijperiode of onmiddellijk daarna worden ingelast, dat aan de bepalingen van lid 1 wordt voldaan en er tijdens of onmiddellijk na de rijperiode van ten hoogste 4½ uur een totaal van 45 minuten in acht wordt genomen. Artikel 8 1. Een bestuurder moet dagelijkse en wekelijkse rusttijden nemen. 2. Binnen 24 uur na het einde van de voorafgaande dagelijkse of wekelijkse rusttijd moet een bestuurder een nieuwe dagelijkse rusttijd genomen hebben. Indien het gedeelte van de dagelijkse rusttijd dat binnen die periode van 24 uur valt ten minste 9 doch niet meer dan 12 uur bedraagt, wordt deze dagelijkse rusttijd als een verkorte dagelijkse rusttijd aangemerkt. 3. Een dagelijkse rusttijd mag worden verlengd tot een normale wekelijkse rusttijd of een verkorte wekelijkse rusttijd. 4. Een bestuurder mag tussen twee wekelijkse rusttijden ten hoogste drie keer een verkorte dagelijkse rusttijd hebben. 5. In afwijking van lid 2 geldt dat een bestuurder die deel uitmaakt van een meervoudige bemanning, een nieuwe dagelijkse rusttijd van ten minste 9 uur moet hebben genomen binnen 30 uur na het einde van een dagelijkse of wekelijkse rusttijd. 6. Per periode van twee opeenvolgende weken moet een bestuurder ten minste: Een wekelijkse rusttijd mag niet later beginnen dan aan het einde van zes perioden van 24 uur te rekenen vanaf het einde van de vorige wekelijkse rusttijd. 7. In afwijking hiervan is het in de sector personenvervoer toegestaan de wekelijkse rusttijd te doen ingaan uiterlijk op het einde van 12 perioden van 24 uur na afloop van de voorgaande wekelijkse rusttijd. In dit geval worden twee reguliere wekelijkse rusttijden genomen samen met één verkorte wekelijkse rusttijd. De totale bij elkaar opgetelde rijtijd gedurende deze 12 perioden van 24 uur mag niet meer bedragen dan 90 uur. 8. Een rusttijd die wordt genomen ter compensatie van een verkorte wekelijkse rusttijd moet samen met een andere rusttijd van ten minste negen uur worden genomen . 9. Dagelijkse rusttijden buiten de standplaats mogen in een voertuig worden doorgebracht indien dit voor iedere bestuurder behoorlijke slaapfaciliteiten biedt en het voertuig stilstaat. 10. Een wekelijkse rusttijd die in twee weken valt, mag in één van beide weken geteld worden, maar niet in beide. Artikel 9 1. In afwijking van artikel 8 mag, wanneer een bestuurder een voertuig begeleidt dat per veerboot of trein wordt vervoerd, en op voorwaarde dat hij een normale dagelijkse rusttijd neemt, die rusttijd hooguit twee maal worden onderbroken door andere activiteiten die niet langer dan één uur duren. 2. Tijdens de normale dagelijkse rusttijd zoals bedoeld in lid 1 moet de bestuurder kunnen beschikken over een bed of slaapbank. HOOFDSTUK III Aansprakelijkheid van de onderneming Artikel 10 1. Een vervoersonderneming mag bestuurders die zij in dienst heeft of die haar ter beschikking zijn gesteld niet betalen, zelfs niet wanneer dit geschiedt in de vorm van premies of loontoeslagen naargelang van de afgelegde afstand en/of de hoeveelheid vervoerde goederen . 2. De vervoersonderneming organiseert het werk van de bestuurders zoals bedoeld in lid 1 zodanig dat deze Verordening (EEG) nr. 3821/85 en hoofdstuk II van deze verordening kunnen naleven. De vervoersonderneming instrueert de bestuurder naar behoren, en zij controleert daartoe regelmatig of het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 3821/85 en in hoofdstuk II van de onderhavige verordening wordt nageleefd. 3. De vervoersonderneming is aansprakelijk voor overtredingen van haar bestuurders ten bate van de onderneming, ook wanneer die overtredingen zijn begaan op het grondgebied van een andere lidstaat of van een derde land. Onverminderd het recht van de lidstaten om de vervoersondernemingen volledig aansprakelijk te stellen, kunnen de lidstaten die aansprakelijkheid laten afhangen van de vraag of de onderneming een overtreding tegen de leden 1 en 2 heeft begaan. De lidstaten mogen alle bewijsstukken in overweging nemen die kunnen staven dat de vervoersonderneming redelijkerwijs niet aansprakelijk kan worden gesteld voor de begane overtreding. 4. Ondernemingen, expediteurs, verladers, touroperators, hoofd- en onderaannemers en uitleenbedrijven voor bestuurders zorgen ervoor dat contractueel overeengekomen tijdschema's voor het vervoer aan deze verordening voldoen. 5. Vervoersondernemingen zijn, overeenkomstig artikel 9, letter b) van Richtlijn 2002/15/EG verplicht de arbeidstijd van de bestuurders te registreren. In dit verband nemen zij passende maatregelen om kennis te vergaren over de totale arbeidstijd, ook indien bestuurders bij meerdere werkgevers werkzaam zijn of slechts tijdelijk aan de onderneming ter beschikking zijn gesteld. 6. a) Een vervoersonderneming die gebruik maakt van voertuigen die zijn uitgerust met een controleapparaat dat in overeenstemming is met bijlage IB van Verordening (EEG) nr. 3821/85 en die onder het toepassingsgebied en de bepalingen van deze verordening vallen: b) in dit lid heeft "overbrengen" de betekenis die daaraan wordt toegekend in Verordening (EEG) nr. 3821/85, bijlage IB, hoofdstuk I, onder s); c) de uiterste termijn waarbinnen de relevante gegevens ingevolge alinea a), onder i), moeten worden overgebracht, kan door de Commissie worden vastgesteld volgens de raadplegingsprocedure van artikel 24, lid 2. HOOFDSTUK IV Afwijkingen Artikel 11 Een lidstaat kan voor wegvervoer dat geheel op zijn grondgebied plaatsvindt langere minimumonderbrekingen en -rusttijden of kortere maximum rijtijd opleggen dan die welke zijn vastgelegd in de artikelen 6 tot en met 9 , zonder afbreuk te doen aan reeds geldende collectieve of andere arbeidsovereenkomsten die tussen de sociale partners zijn afgesloten . Deze verordening blijft evenwel van toepassing op bestuurders die deelnemen aan internationale vervoersactiviteiten. Artikel 12 Mits de verkeersveiligheid niet in gevaar komt en teneinde een geschikte stopplaats te kunnen bereiken, mag de bestuurder afwijken van de artikelen 6 tot en met 9, voorzover zulks nodig is om de veiligheid van personen, van het voertuig of van zijn lading te waarborgen. De bestuurder moet uiterlijk bij aankomst op een geschikte stopplaats aard en reden van een dergelijke afwijking met de hand aantekenen op het registratieblad of op een afdruk van zijn controleapparaat of in het dienstrooster. Artikel 13 1. Mits geen afbreuk wordt gedaan aan de doelstellingen van artikel 1, mag elke lidstaat voor zijn eigen grondgebied of, met instemming van de betrokken staat, voor het grondgebied van een andere lidstaat afwijkingen toestaan van de artikelen 5 tot en met 9 voor vervoer dat wordt verricht met: 2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de afwijkingen die zij uit hoofde van lid 1 hebben toegestaan en de Commissie brengt deze ter kennis van de andere lidstaten. 3. Op voorwaarde dat geen afbreuk wordt gedaan aan de doelstellingen van artikel 1 en de bestuurders voldoende worden beschermd, kan een lidstaat na goedkeuring door de Commissie voor voertuigen die worden gebruikt in van tevoren afgebakende gebieden met een bevolkingsdichtheid van minder dan vijf inwoners per vierkante kilometer op zijn grondgebied in de volgende gevallen beperkte afwijkingen van deze verordening toestaan: Het wegvervoer waarop deze afwijkingen van toepassing zijn , kan, uitsluitend om de rit te beginnen of te beëindigen, een rit omvatten naar een gebied met een bevolkingsdichtheid van 5 of meer inwoners per vierkante kilometer. De aard en omvang van dergelijke maatregelen dienen proportioneel te zijn. Artikel 14 1. Mits geen afbreuk wordt gedaan aan de doelstellingen van artikel 1, kunnen lidstaten, na machtiging door de Commissie, afwijkingen toestaan van de toepassing van de artikelen 6 tot en met 9 van deze verordening op onder uitzonderlijke omstandigheden verricht vervoer. 2. In dringende gevallen kunnen de lidstaten voor een periode van ten hoogste 30 dagen een tijdelijke afwijking toestaan, die onmiddellijk ter kennis van de Commissie wordt gebracht. 3. De Commissie brengt elke krachtens dit artikel verleende afwijking ter kennis van de andere lidstaten. Artikel 15 De lidstaten zorgen ervoor dat bestuurders van de in artikel 3, onder a) , omschreven voertuigen onder de toepassing vallen van nationale regels die een adequate bescherming bieden in de vorm van toegestane rijperioden en voorgeschreven onderbrekingen en rusttijden. HOOFDSTUK V Controleprocedures en sancties Artikel 16 1. Het aantal der uit te voeren minimale controles in de lidstaten wordt vanaf 1 januari 2007 op minstens 2%, vanaf 1 januari 2009 op minstens 3% en vanaf 1 januari 2011 op minstens 4% van het totaal der gepresteerde werkdagen vastgesteld. De laatste fase gaat pas in wanneer uit de statistieken blijkt dat gemiddeld meer dan 90% van alle gecontroleerde voertuigen met een digitale tachograaf is uitgerust. 2. Indien er in het voertuig geen controleapparaat is geïnstalleerd overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3821/85, zijn de bepalingen in de leden 3 en 4 van dit artikel van toepassing op: 3. De vervoersonderneming stelt een dienstregeling en een dienstrooster op, die voor iedere bestuurder de naam, de standplaats alsmede het vooraf vastgestelde rooster moeten bevatten van de verschillende rijperioden, de andere werkzaamheden, de onderbrekingen en de beschikbaarheid. Iedere bestuurder die een in lid 2 bedoelde dienst onderhoudt, moet een uittreksel uit het dienstrooster en een afschrift van de dienstregeling bij zich hebben. 4. Het dienstrooster moet: Artikel 17 1. Lidstaten moeten aan de hand van het standaardschema zoals beschreven in Beschikking 93/173/EEG (15) aan de Commissie de nodige inlichtingen verstrekken zodat zij in staat wordt gesteld om de twee jaar een verslag op te stellen over de toepassing van deze verordening en van Verordening (EEG) nr. 3821/85 en over de ontwikkelingen op de betrokken gebieden. 2. De Commissie moet deze inlichtingen uiterlijk op 30 september van het jaar na afloop van de betrokken tweejarige periode ontvangen. 3. In dit verslag wordt aangegeven in welke mate van de afwijkingsbepalingen in artikel 3 en artikel 13 gebruik werd gemaakt. Indien blijkt dat de situatie daartoe aanleiding geeft zal de Commissie een voorstel tot herziening van de afwijkingsbepalingen indienen. 4. De Commissie legt dit verslag binnen dertien maanden na afloop van de betrokken tweejarige periode voor aan het Europees Parlement en de Raad. Artikel 18 De lidstaten stellen de nodige maatregelen voor de uitvoering van deze verordening vast. Artikel 19 1. De lidstaten stellen op voorstel van de Commissie een gemeenschappelijk scala van overtredingen van deze verordening en van Verordening (EEG) nr. 3821/85 vast, die overeenkomstig de ernst ervan worden ingedeeld in categorieën. Voor deze overtredingen stellen de lidstaten sancties op en nemen alle maatregelen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering ervan. Deze sancties dienen doeltreffend, evenredig en niet-discriminerend te zijn en een afschrikkende werking te hebben. Geen enkele overtreding van deze verordening of van Verordening (EEG) nr. 3821/85 mag aan meer dan één sanctie of procedure onderworpen worden. De lidstaten doen de Commissie uiterlijk op de in artikel 29, tweede alinea vermelde datum mededeling van deze maatregelen en van de regelgeving inzake sancties. De Commissie stelt de lidstaten hiervan in kennis. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten een sanctie kunnen opleggen aan een onderneming en/of bestuurder voor een overtreding van deze verordening die zij op hun grondgebied vaststellen en waarvoor nog geen sanctie is opgelegd, ook wanneer die overtreding is begaan op het grondgebied van een andere lidstaat of van een derde land. Wanneer een overtreding wordt vastgesteld: kan de betrokken lidstaat, bij wijze van uitzondering, tot 1 januari 2009, in plaats van een sanctie op te leggen, de feiten aangaande de overtreding ter kennis brengen van de bevoegde instantie van de lidstaat of het derde land waar de onderneming gevestigd is of waar zich de plaats van tewerkstelling van de bestuurder bevindt. 3. Wanneer een lidstaat voor een bepaalde overtreding een procedure instelt of een sanctie oplegt, verstrekt hij de bestuurder een schriftelijk bewijs daarvan. 4. De lidstaten zien erop toe dat er een systeem van evenredige sancties, waaronder eventueel financiële sancties, van kracht is voor overtredingen van deze verordening of Verordening (EEG) nr. 3821/85 door ondernemingen, of door de daarbij betrokken afzenders expediteurs, verladers, touroperators, hoofd- en onderaannemers en uitzendbureaus voor chauffeurs. Artikel 20 1. De bestuurder moet alle bewijzen die een lidstaat met betrekking tot sancties of het instellen van een procedure heeft verstrekt, bewaren totdat dezelfde overtreding van deze verordening niet langer tot een tweede procedure of sanctie uit hoofde van de verordening kan leiden. 2. De bestuurder legt de in lid 1 bedoelde bewijzen op verzoek over. 3. Een bestuurder die in dienst is bij of ter beschikking gesteld wordt van meer dan één vervoersonderneming, moet elke onderneming de informatie verschaffen die deze nodig heeft om te voldoen aan hoofdstuk II. Artikel 21 Tot de sancties die de lidstaten kunnen opleggen behoort tijdelijke stillegging van het betrokken voertuig tot het ogenblik waarop een einde is gemaakt aan de oorzaak van de overtreding. Een lidstaat kan de bestuurder verplichten een dagelijkse rusttijd te nemen. Hij kan tevens de vergunning van een onderneming intrekken, schorsen of beperken als die onderneming in de betrokken lidstaat is gevestigd, of het rijbewijs van een bestuurder intrekken, schorsen of beperken. Het bij artikel 24, lid 1 ingestelde comité ontwikkelt richtsnoeren ter bevordering van een geharmoniseerde toepassing van dit artikel. Artikel 22 1. De lidstaten verlenen elkaar assistentie bij de toepassing van deze verordening en het toezicht op de naleving daarvan. 2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten doen elkaar geregeld alle beschikbare informatie toekomen over: 3. De lidstaten doen geregeld relevante informatie over hun nationale interpretatie en toepassing van deze verordening toekomen aan de Commissie, die deze informatie in elektronische vorm ter beschikking zal stellen van de andere lidstaten. 4. De Commissie faciliteert de dialoog tussen de lidstaten onderling inzake de nationale interpretatie en toepassing van deze verordening. Uiterlijk ... (16) dient de Commissie een voorstel in waarin uniforme interpretatie- en toepassingsnormen ten behoeve van de nationale controle-instanties zijn opgenomen. Artikel 23 De Gemeenschap opent onderhandelingen met derde landen wanneer dit nodig is voor de toepassing van deze verordening. Artikel 24 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité zoals bedoeld in artikel 18, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3821/85. 2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 25 1. Op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief: 2. In de gevallen bedoeld in lid 1 neemt de Commissie een besluit over de aanbevolen aanpak overeenkomstig de procedure zoals bedoeld in artikel 24, lid 2. De Commissie deelt haar besluit mede aan het Europees Parlement, de Raad en de lidstaten. HOOFDSTUK VI Slotbepalingen Artikel 26 Verordening (EEG) nr. 3821/85 wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 2 wordt vervangen door: Artikel 2 Voor de toepassing van deze verordening zijn de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. … /2005 (17) van het Europees Parlement en de Raad van ... [ tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad ] * gegeven definities van toepassing. ________________________ * PB L ... 2) in artikel 3 worden de leden 1, 2 en 3 vervangen door: 1. Het controleapparaat moet geïnstalleerd zijn en gebruikt worden in voertuigen die in een lidstaat zijn ingeschreven en die bestemd zijn voor het wegvervoer van personen of van goederen, met uitzondering van de in artikel 3 en 16, lid 2 , van Verordening (EG) nr... /2005 + bedoelde voertuigen. Voor voertuigen die vrijgesteld waren van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85, maar niet langer vrijgesteld zijn van Verordening (EG) nr. ... /2005 + , bestaat tot 31 december 2007 de mogelijkheid om aan dit voorschrift te voldoen. 2. De lidstaten mogen de in artikel 13, lid 1 en lid 3, van Verordening (EG) nr. ... /2005 (18) bedoelde voertuigen vrijstellen van de toepassing van deze verordening. 3. De lidstaten kunnen, na goedkeuring door de Commissie, voertuigen die gebruikt worden voor de in artikel 14 van Verordening (EG) nr. ... /2005 + bedoelde vervoersactiviteiten, vrijstellen van de toepassing van deze verordening. 3) in artikel 14 wordt lid 2 vervangen door: 2. De onderneming moet de registratiebladen en afdrukken, indien er afdrukken zijn gemaakt om aan artikel 15, lid 1, te voldoen, na het gebruik ten minste één jaar in chronologische volgorde en leesbare vorm bewaren; de onderneming verstrekt de betrokken bestuurders op hun verzoek een kopie. De onderneming verstrekt de betrokken bestuurders op hun verzoek ook een kopie van de overgebrachte gegevens van de bestuurderskaart en papieren afdrukken daarvan. De registratiebladen, afdrukken en overgebrachte gegevens moeten op verzoek van de met de controle belaste ambtenaren worden overgelegd of overhandigd. 4) In artikel 15 worden de volgende wijzigingen aangebracht: Artikel 27 Verordening (EG) nr. 2135/98 wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 2, lid 1, onder a), wordt vervangen door: 1. a) Alle na 5 augustus 2006 geproduceerde voertuigen moeten uitgerust zijn met een controleapparaat dat voldoet aan de voorschriften van bijlage IB bij Verordening (EEG) nr. 3821/85. Na 5 augustus 2007 moeten alle voertuigen die voor het eerst in het verkeer worden gebracht, uitgerust zijn met een controleapparaat dat voldoet aan de voorschriften van bijlage IB bij Verordening (EEG) nr. 3821/85. 2) Artikel 2, lid 2, wordt vervangen door: 2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de bestuurderskaarten uiterlijk op ...* te kunnen afgeven. ____________________ * 2 maanden na inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. .../2005 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad]. Artikel 28 Verordening (EEG) nr. 3820/85 wordt ingetrokken. Niettemin blijft artikel 5, leden 1, 2 en 4 van toepassing tot de in artikel 15, lid 1, van Richtlijn 2003/59/EG vermelde data. Artikel 29 Deze verordening treedt in werking één jaar na de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie, met uitzondering van artikel 10, lid 6, artikel 26, leden 3 en 4, en artikel 27, die in werking treden vanaf de twintigste dag volgende op bovengenoemde dag van bekendmaking. De verordening is van toepassing vanaf ... (20) . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11414/1/2004 – C6-0246/2004) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0453 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0057/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 13 april 2005, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energieverbruikende producten en tot wijziging van Richtlijn 92/42/EEG van de Raad en Richtlijnen 96/57/EG en 2000/55/EG van het Europees Parlement en de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De verschillen tussen de door de lidstaten goedgekeurde wetten en bestuursrechtelijke maatregelen betreffende het ecologische ontwerp van energieverbruikende producten kunnen in de Gemeenschap handelsbelemmeringen doen ontstaan en de concurrentie verstoren en aldus een direct effect op de totstandbrenging en de werking van de interne markt hebben. De harmonisatie van de nationale wetten is het enige middel om dergelijke handelsbelemmeringen en oneerlijke concurrentie te voorkomen. (2) Energieverbruikende producten ("evp's") nemen een groot deel van het verbruik van natuurlijke hulpbronnen en energie in de Gemeenschap voor hun rekening. Daarnaast hebben zij nog enkele andere belangrijke milieueffecten. Bij de grote meerderheid van op de communautaire markt beschikbare productcategorieën kunnen milieueffecten van zeer uiteenlopende omvang worden waargenomen, hoewel zij vergelijkbare functionele prestaties leveren. Met het oog op duurzame ontwikkeling moet de voortdurende verbetering van het algemene milieueffect van die producten worden aangemoedigd, vooral door de voornaamste oorzaken van negatieve milieueffecten op te sporen en overdracht van verontreiniging tegen te gaan, wanneer dit niet leidt tot buitensporige kosten. (3) Ecologisch productontwerp is een essentieel element van de communautaire strategie inzake geïntegreerd productbeleid. Het betreft een preventieve aanpak die erop gericht is de milieuprestaties van producten te optimaliseren en tegelijk hun functionele kenmerken te behouden, en die reële nieuwe kansen schept voor fabrikanten, consumenten en de samenleving in haar geheel. (4) De verbetering van de energie-efficiëntie - met als een van de beschikbare opties een efficiënter eindgebruik van elektriciteit - wordt beschouwd als een substantiële bijdrage tot het verwezenlijken van de doelstellingen van de Gemeenschap inzake broeikasgasemissies. De vraag naar elektriciteit is de snelst groeiende categorie van eindgebruik van energie en zal, indien er geen beleidsmaatregelen worden genomen om deze trend tegen te gaan, naar verwachting in de komende 20 tot 30 jaar verder toenemen. Een aanzienlijke reductie van het energieverbruik zoals die is voorgesteld in het Europees programma inzake klimaatverandering van de Commissie (ERP) is mogelijk. Klimaatverandering is een van de prioriteiten van het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap zoals opgenomen in Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 (6) . Energiebesparing is de meest kostenefficiënte manier om de continuïteit van de voorziening te verbeteren en de afhankelijkheid van invoer te reduceren. Derhalve moeten met betrekking tot de vraagzijde substantiële maatregelen en doelstellingen worden vastgesteld. (5) Er moeten maatregelen worden genomen in de ontwerpfase van het energieverbruikende product, aangezien de tijdens de levenscyclus van een product ontstane verontreiniging en het merendeel van de milieukosten in die fase worden gegenereerd. (6) Er moet een samenhangend kader voor de toepassing van communautaire eisen inzake ecologisch ontwerp voor evp's tot stand worden gebracht teneinde het vrije verkeer van de producten die aan de eisen voldoen, te garanderen en hun algemene milieueffect te verbeteren. Bij dergelijke communautaire eisen moeten de beginselen inzake eerlijke concurrentie en internationale handel in acht worden genomen. (7) De eisen inzake ecologisch ontwerp moeten worden vastgesteld met inachtneming van de doelstellingen en prioriteiten van het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap, waaronder in voorkomend geval de van toepassing zijnde doelstellingen van de betreffende thematische strategieën van dat programma. (8) Met deze richtlijn wordt ernaar gestreefd een hoog milieubeschermingsniveau te verwezenlijken door het potentiële milieueffect voor evp's te verminderen, waarvan uiteindelijk de consumenten en andere eindgebruikers profijt zullen trekken. Duurzame ontwikkeling vereist ook dat naar behoren rekening wordt gehouden met het gezondheids- en het sociale en het economische effect van de voorgenomen maatregelen. De verbetering van het energierendement van producten draagt bij tot de zekerheid van de energievoorziening, die een voorwaarde is voor een gezonde economische activiteit en bijgevolg voor duurzame ontwikkeling. (9) Een lidstaat die het noodzakelijk acht nationale bepalingen te handhaven die hun rechtvaardiging vinden in gewichtige eisen in verband met de bescherming van het milieu, of nieuwe bepalingen in te voeren op basis van nieuwe wetenschappelijke gegevens in verband met de bescherming van het milieu wegens een specifiek probleem dat zich in die lidstaat heeft aangediend nadat de toepasselijke uitvoeringsmaatregel is genomen, kan hiertoe overgaan mits hij zich houdt aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in artikel 95, leden 4, 5 en 6 van het Verdrag en die voorzien in een kennisgeving vooraf aan en goedkeuring van de Commissie. (10) Om met ontwerpverbetering maximale milieuvoordelen te kunnen behalen kan het nodig zijn consumenten te informeren omtrent de milieueigenschappen en de milieuprestaties van energieverbruikende producten en hen van advies te dienen over manieren om op een milieuvriendelijke manier met deze producten om te gaan. (11) De in het Groenboek geïntegreerd productbeleid beschreven aanpak, die een belangrijk innovatief element is van het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap, heeft tot doel de milieueffecten van producten gedurende hun gehele levenscyclus te verminderen. Indien er in het ontwerpstadium rekening mee wordt gehouden, biedt het milieueffect van een product gedurende de gehele levenscyclus grote mogelijkheden om de bescherming van het milieu op kosteneffectieve wijze te bevorderen. Er moet worden gezorgd voor de nodige flexibiliteit om die factoren in het productontwerp te integreren en tegelijkertijd rekening te houden met technische, functionele en economische overwegingen. (12) Hoewel een brede visie op het milieuprestatieconcept wenselijk is, moet, in afwachting van de aanneming van het werkprogramma, beperking van broeikasgasemissies door verbetering van de energie-efficiëntie als een prioritaire milieudoelstelling worden aangemerkt. (13) Het kan noodzakelijk en gerechtvaardigd zijn specifieke gekwantificeerde eisen inzake ecologisch ontwerp vast te stellen voor sommige producten of milieuaspecten daarvan, teneinde ervoor te zorgen dat hun milieueffect tot een minimum wordt beperkt. Gelet op de dringende noodzaak bij te dragen tot het nakomen van de in het kader van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) aangegane verbintenissen en onverminderd de in deze richtlijn voorgestane geïntegreerde aanpak, dient tot op zekere hoogte voorrang te worden gegeven aan maatregelen die tegen geringe kosten in hoge mate kunnen bijdragen tot de reductie van broeikasgasemissies. Dergelijke maatregelen kunnen ook bijdragen tot het duurzaam gebruik van hulpbronnen en een belangrijke bijdrage leveren tot het tienjarenkader van programma's inzake duurzame productie en consumptie, dat op de Wereldtop over duurzame ontwikkeling in september 2002 in Johannesburg is overeengekomen. (14) Als algemeen beginsel dient het energieverbruik van evp's in de stand by- of uit-stand te worden beperkt tot het minimum dat noodzakelijk is voor hun goede functioneren. (15) Hoewel als referentie moet worden uitgegaan van de producten of technologieën met de beste prestaties die beschikbaar zijn op de markt, inclusief de internationale markten, moet het niveau van de eisen inzake ecologisch ontwerp worden vastgesteld op basis van technische, economische en ecologische analyses. Door flexibiliteit in de methode voor het vaststellen van het niveau van de eisen kan een snelle verbetering van milieu-prestaties worden bevorderd. De belanghebbende partijen moeten worden geraadpleegd en actief aan deze analyse meewerken. Voordat bindende maatregelen wordt vastgesteld, moeten de betrokken partijen naar behoren worden geraadpleegd. Een dergelijke raadpleging kan aan het licht brengen dat een geleidelijke invoering nodig is of dat overgangsmaatregelen nood-zakelijk zijn. De invoering van tussentijdse streefdoelen vergroot de voorspelbaarheid van het beleid, maakt de aanpassing van de productontwikkelingscyclus mogelijk en maakt het voor de belanghebbenden gemakkelijker om op lange termijn te plannen. (16) Er moet prioriteit worden verleend aan alternatieve wijzen van aanpak zoals zelfregulering door de industrie wanneer de beleidsdoelstellingen met zulke maatregelen sneller of goedkoper kunnen worden bereikt dan met bindende voorschriften. Wetgevingsmaatregelen kunnen nodig zijn wanneer de marktkrachten niet in de goede richting of niet snel genoeg evolueren. (17) Met zelfreguleringsmaatregelen , met inbegrip van vrijwillige overeenkomsten zoals unilaterale verbintenissen van de industrie, is snelle vooruitgang mogelijk wegens de snelle en kostenefficiënte uitvoering, en wordt een soepele en gerichte aanpassing aan technologische keuzemogelijkheden en marktgevoeligheden mogelijk gemaakt. (18) Voor de beoordeling van vrijwillige overeenkomsten of andere zelfreguleringsmaatregelen die worden gepresenteerd als alternatieven voor uitvoeringsmaatregelen, moet informatie over tenminste de volgende punten beschikbaar zijn: openstelling voor deelname, toegevoegde waarde, representativiteit, gekwantificeerde en gefaseerde doelstellingen, betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld, toezicht en verslaglegging, kosteneffectiviteit van het beheer van een zelfreguleringsinitiatief, duurzaamheid. (19) Hoofdstuk 6 van de mededeling van de Commissie over "Milieuconvenanten op het niveau van de Gemeenschap binnen het kader van het actieplan inzake de vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving" kan een goede leidraad zijn bij de beoordeling van zelfregulering door de industrie in het kader van deze richtlijn. (20) Deze richtlijn is tevens bedoeld om te bevorderen dat het ecologisch ontwerpen ingang vindt in kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) en bij zeer kleine bedrijven. Die acceptatie kan worden bevorderd indien informatie over de duurzaamheid van hun producten op ruime schaal beschikbaar en gemakkelijk toegankelijk is. (21) Evp's die voldoen aan de in uitvoeringsmaatregelen bij deze richtlijn vastgestelde eisen inzake ecologisch ontwerp, moeten voorzien zijn van de "CE"-markering en bijbehorende informatie om op de interne markt te kunnen worden gebracht en aan het vrije verkeer te kunnen deelnemen. Rigoureuze handhaving van de uitvoeringsmaatregelen is noodzakelijk om de gevolgen van de gereglementeerde evp's voor het milieu te beperken en eerlijke concurrentie te kunnen garanderen. (22) Wanneer de Commissie uitvoeringsmaatregelen en het werkplan opstelt, dient zij overleg te plegen met de vertegenwoordigers van de lidstaten en met de verschillende belanghebbende partijen van de productgroep, zoals het bedrijfsleven, met inbegrip van KMO's en de ambachtelijke industrie, vakbonden, handelaars, kleinhandelaars, importeurs, milieuorganisaties en consumentenorganisaties. (23) Bij het opstellen van een uitvoeringsmaatregel houdt de Commissie terdege rekening met de bestaande nationale milieuwetgeving, met name betreffende toxische stoffen, waarvan de lidstaten vinden dat die moet worden gehandhaafd; bestaande, gerechtvaardigde beschermingsniveaus in de lidstaten worden niet verlaagd. (24) Er moet rekening worden gehouden met de voor gebruik in richtlijnen inzake technische harmonisatie bedoelde modules en voorschriften die zijn vastgesteld bij Besluit 93/465/EEG van de Raad van 22 juli 1993 betreffende de modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming (7) . (25) De toezichtautoriteiten moeten informatie uitwisselen over de binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn voorgenomen maatregelen teneinde het markttoezicht te verbeteren. Bij deze samenwerking moet zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van elektronische communicatiemiddelen en de hierop betrekking hebbende communautaire programma's. De uitwisseling van informatie over de tijdens de levenscyclus geleverde milieuprestaties en over de resultaten van de toegepaste ontwerpoplossingen moet worden vergemakkelijkt. De verzameling en de verspreiding van de kennis die de fabrikanten op het gebied van ecologisch ontwerp opdoen, is een van de essentiële voordelen van de richtlijn. (26) Een bevoegde instantie is gewoonlijk een publiekrechtelijk of privaatrechtelijk orgaan, aangewezen door de openbare autoriteiten, dat de noodzakelijke garanties biedt voor onpartijdigheid en beschikbaarheid van technische kennis om te verifiëren of het product voldoet aan de toepasselijke uitvoeringsmaatregelen. (27) Overwegende hoe belangrijk het is niet-naleving te voorkomen, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de noodzakelijke middelen voor een doeltreffend markttoezicht beschikbaar zijn. (28) Het kan zinvol zijn om begeleidende maatregelen te overwegen voor de opleiding in en informatie over ecologisch ontwerpen voor kleine en middelgrote ondernemingen. (29) Het is in het belang van de werking van de interne markt dat kan worden beschikt over op communautair niveau geharmoniseerde normen. Zodra de verwijzing naar een dergelijke norm in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt, moet de inachtneming ervan een vermoeden van overeenstemming met de overeenkomstige eisen van de op basis van deze richtlijn goedgekeurde uitvoeringsmaatregel doen ontstaan, hoewel ook andere middelen voor het aantonen van deze overeenstemming moeten worden toegestaan. (30) Een van de belangrijkste functies van geharmoniseerde normen moet zijn, fabrikanten te helpen bij de toepassing van de uitvoeringsmaatregelen die uit hoofde van deze richtlijn zijn aangenomen. Die normen kunnen een essentiële rol spelen bij het vaststellen van meet- en testmethoden. In het geval van de generieke voorschriften inzake ecologisch ontwerp kunnen geharmoniseerde normen een belangrijke rol spelen als richtsnoer voor de fabrikanten om het ecologische profiel van hun product op te stellen overeenkomstig het bepaalde in de toepasselijke uitvoeringsmaatregel. In deze normen moet duidelijk het verband worden aangegeven tussen hun bepalingen en de voorschriften waaraan moet worden voldaan. Het doel van geharmoniseerde normen is niet het vaststellen van grenswaarden voor milieuaspecten. (31) Het is nuttig dat in de in deze richtlijn gebruikte definities wordt verwezen naar toepasselijke internationale normen zoals ISO 14040. (32) Deze richtlijn is in overeenstemming met bepaalde beginselen voor de tenuitvoerlegging van de nieuwe aanpak zoals beschreven in de resolutie van de Raad van 7 mei 1985 betreffende een nieuwe aanpak op het gebied van de technische harmonisatie en normalisatie (8) en van de verwijzingen naar geharmoniseerde Europese normen. De Resolutie van de Raad van 28 oktober 1999 betreffende de rol van de normalisatie in Europa (9) bevatte de aanbeveling dat de Commissie zou onderzoeken of het beginsel van de nieuwe aanpak tot nog niet bestreken sectoren kon worden uitgebreid, als middel om de wetgeving te verbeteren en te vereenvoudigen waar dit mogelijk is. (33) Deze richtlijn is complementair met bestaande communautaire instrumenten zoals Richtlijn 92/75/EEG van de Raad van 22 september 1992 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van huishoudelijke apparaten (10) , Verordening (EG) nr. 1980/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 inzake een herzien communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren (11) , Verordening (EG) nr. 2422/2001 van het Europese Parlement en de Raad van 6 november 2001 betreffende een communautair energie-efficiëntie-etiketteringsprogramma voor kantoorapparatuur (12) , Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (13) , Richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (14) en Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (15) . De synergieën tussen deze richtlijn en de bestaande communautaire instrumenten moeten bijdragen tot de verhoging van hun respectieve effect en tot de formulering van coherente, door de fabrikanten toe te passen eisen. (34) Aangezien Richtlijn 92/42/EEG van de Raad van 21 mei 1992 betreffende de rendementseisen voor nieuwe olie- en gasgestookte centraleverwarmingsketels (16) , Richtlijn 96/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 september 1996 betreffende normen voor de energie-efficiëntie van huishoudelijke elektrische koelkasten, diepvriezers en combinaties daarvan (17) en Richtlijn 2000/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 inzake de energierendementseisen voor voorschakelapparaten voor fluorescentielampen (18) reeds bepalingen bevatten voor de herziening van de energierendementseisen, moeten zij in dit kader worden geïntegreerd. (35) Richtlijn 92/42/EEG voorziet in een beoordelingssysteem door middel van sterren, dat bedoeld is om de energieprestaties van centraleverwarmingsketels te bepalen Aangezien de lidstaten en de industrie het ermee eens zijn dat het beoordelingssysteem met sterren niet het verwachte resultaat heeft opgeleverd, moet Richtlijn 92/42/EEG dienovereenkomstig worden gewijzigd om efficiëntere regelingen mogelijk te maken. (36) De eisen vastgesteld in Richtlijn 78/170/EEG van de Raad van 13 februari 1978 betreffende het rendement van verwarmingstoestellen die gebruikt worden voor de verwarming van ruimten en voor de productie van warm water in nieuwe of bestaande niet-industriële gebouwen, alsmede betreffende de isolatie van netten voor de distributie van warmte en van warm water voor huishoudelijke doeleinden in nieuwe niet-industriële gebouwen (19) zijn vervangen door bepalingen van Richtlijn 92/42/EEG, Richtlijn 90/396/EEG van de Raad van 29 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake gastoestellen (20) en Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (21) . Richtlijn 78/170/EEG moet derhalve worden ingetrokken. (37) In Richtlijn 86/594/EEG van de Raad van 1 december 1986 betreffende het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte luchtgeluid (22) , worden de voorwaarden vastgesteld waaronder de lidstaten het publiceren van informatie over het door dergelijke apparaten voortgebrachte geluid verplicht kunnen stellen, en wordt een procedure voor het vaststellen van het geluidsniveau omschreven. Met het oog op harmonisatie moeten geluidsemissies in een geïntegreerde beoordeling van de milieuprestaties worden opgenomen. Aangezien deze richtlijn in een dergelijke geïntegreerde aanpak voorziet, moet Richtlijn 86/594/EEG worden ingetrokken. (38) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (23) . (39) De lidstaten moeten de sancties bepalen die moeten worden toegepast in geval van inbreuk op de krachtens deze richtlijn goedgekeurde nationale bepalingen. Deze sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn. (40) In punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord "Beter wetgeven" (24) wordt het volgende bepaald: "De Raad spoort de lidstaten ertoe aan voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die, voorzover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijnen en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken". (41) Aangezien de doelstelling van de voorgestelde maatregel, namelijk het garanderen van de werking van de interne markt door te eisen dat producten een adequaat niveau van milieuprestaties bereiken, niet voldoende kan worden verwezenlijkt door alleen optredende lidstaten en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag genoemde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel en toepassingsgebied 1. Deze richtlijn schept een kader voor de vaststelling van communautaire voorschriften inzake ecologisch ontwerp voor energieverbruikende producten, teneinde het vrije verkeer van die producten in de interne markt te garanderen. 2. De richtlijn voorziet in de vaststelling van voorschriften waaraan energieverbruikende producten die onder uitvoeringsmaatregelen vallen, moeten voldoen om in de handel te kunnen worden gebracht en/of in gebruik te kunnen worden genomen. Zij draagt bij tot duurzame ontwikkeling door de energie-efficiëntie en het niveau van milieubescherming te verhogen en tegelijk de zekerheid van de energievoorziening te vergroten. 3. Deze richtlijn is niet van toepassing op middelen voor het vervoer van personen of goederen. 4. Deze richtlijn en de uitvoeringsmaatregelen uit hoofde van deze richtlijn doen geen afbreuk aan de communautaire wetgeving inzake afvalbeheer en de communautaire wetgeving inzake chemische stoffen, met inbegrip van gefluoreerde broeikasgassen. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 In de handel brengen en/of in gebruik nemen 1. De lidstaten nemen alle passende maatregelen om ervoor te zorgen dat onder uitvoeringsmaatregelen vallende evp's alleen in de handel kunnen worden gebracht en/of in gebruik kunnen worden genomen indien zij in overeenstemming zijn met die maatregelen en zij van de CE-markering overeenkomstig artikel 5 voorzien zijn. 2. De lidstaten wijzen de instanties aan die verantwoordelijk zijn voor het markttoezicht. Zij zien erop toe dat deze instanties over de nodige bevoegdheden beschikken en deze gebruiken om de passende maatregelen te nemen die uit hoofde van deze richtlijn tot hun taak behoren. De lidstaten bepalen de taken, de bevoegdheden en de organisatorische regelingen van de bevoegde instanties, die het recht hebben: 3. De lidstaten houden de Commissie op de hoogte van de resultaten van het markttoezicht, en indien noodzakelijk geeft de Commissie deze informatie door aan de andere lidstaten. 4. De lidstaten zien erop toe dat consumenten en andere belanghebbende partijen in de gelegenheid worden gesteld bij de bevoegde instanties opmerkingen in te dienen over de naleving van de voorschriften voor een product. Artikel 4 Verantwoordelijkheden van de importeur Indien de fabrikant niet in de Gemeenschap is gevestigd en in afwezigheid van een gevolmachtigde, dient de importeur ervoor te zorgen: Artikel 5 Markering en verklaring van overeenstemming 1. Voordat een onder uitvoeringsmaatregelen vallend evp in de handel wordt gebracht en/of in gebruik wordt genomen, wordt daarop de CE-markering van overeenstemming aangebracht en wordt een verklaring van overeenstemming afgegeven, waarbij de fabrikant of zijn gemachtigde garandeert en verklaart dat het evp aan alle relevante bepalingen van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel voldoet. 2. De CE-markering van overeenstemming bestaat uit het opschrift "CE" zoals weergegeven in bijlage III. 3. De verklaring van overeenstemming bevat de in bijlage VI gespecificeerde elementen en verwijst naar de relevante uitvoeringsmaatregel. 4. Het is verboden op evp's markeringen aan te brengen die de gebruikers kunnen misleiden omtrent de betekenis of de vorm van de CE-markering. 5. De lidstaten mogen verlangen dat de overeenkomstig bijlage I, deel 2, te verstrekken informatie in hun officiële taal of talen is gesteld wanneer het evp in handen van de eindgebruiker komt. De lidstaten staan ook toe dat deze informatie in een of meer andere officiële talen van de Gemeenschap wordt verstrekt. Bij de toepassing van de eerste alinea houden de lidstaten met name rekening met: Artikel 6 Vrij verkeer 1. De lidstaten mogen het in de handel brengen en/of in gebruik nemen op hun grondgebied van een evp dat aan alle relevante bepalingen van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel voldoet en overeenkomstig artikel 5 voorzien is van de CE-markering, niet verbieden, beperken of belemmeren op grond van voorschriften inzake ecologisch ontwerp die verband houden met de in bijlage I, deel 1, bedoelde paramaters inzake ecologisch ontwerp die door de toepasselijke uitvoeringsmaatregelen worden bestreken. 2. De lidstaten mogen het in de handel brengen en/of in gebruik nemen op hun grondgebied van een evp dat overeenkomstig artikel 5 voorzien is van de CE-markering niet verbieden, beperken of belemmeren op grond van voorschriften inzake ecologisch ontwerp die verband houden met de in bijlage I, deel 1, bedoelde paramaters inzake ecologisch ontwerp ten aanzien waarvan de toepasselijke uitvoeringsmaatregel bepaalt dat geen voorschrift inzake ecologisch ontwerp vereist is. 3. De lidstaten mogen niet verhinderen dat evp's die niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel, worden getoond, bijvoorbeeld op handelsbeurzen en tentoonstellingen en tijdens demonstraties, mits zichtbaar is aangegeven dat zij niet in overeenstemming zijn en dat zij niet in de handel worden gebracht/ in gebruik worden genomen zolang zij niet in overeenstemming zijn. Artikel 7 Vrijwaringsclausule 1. Wanneer een lidstaat constateert dat een evp dat voorzien is van de in artikel 5 bedoelde CE-markering en overeenkomstig het bedoelde gebruik wordt gebruikt, niet aan alle relevante bepalingen van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel voldoet, wordt de fabrikant of zijn gemachtigde verplicht om het evp in overeenstemming te brengen met de bepalingen van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel en/of met de CE-markering en om onder de door de lidstaat opgelegde voorwaarden een eind te maken aan de inbreuk. Wanneer er voldoende aanwijzingen zijn dat een evp wellicht niet conform is, nemen de lidstaten de noodzakelijke maatregelen die, afhankelijk van de ernst van de niet-naleving, zo ver kunnen gaan als een verbod op het in de handel brengen van het evp totdat naleving wordt bereikt. Wanneer de niet-naleving voortduurt, beperkt of verbiedt de lidstaat het in de handel brengen en/of in gebruik nemen van het evp in kwestie of zorgt hij ervoor dat het product uit de handel wordt genomen. In gevallen waarin een verbod wordt uitgevaardigd of indien het product uit de handel wordt gehaald, worden de Commissie en de andere lidstaten onmiddellijk op de hoogte gebracht. 2. In elk op grond van deze richtlijn genomen besluit van een lidstaat waardoor het in de handel brengen en/of in gebruik nemen van een evp wordt beperkt, worden de redenen opgegeven waarop het is gebaseerd. Een dergelijk besluit wordt onverwijld ter kennis gebracht van de betrokkene, die tegelijkertijd op de hoogte wordt gebracht van de rechtsmiddelen die hem overeenkomstig de in de desbetreffende lidstaat geldende wetgeving ter beschikking staan, en van de termijnen waaraan dergelijke rechtsmiddelen gebonden zijn. 3. De lidstaat stelt de Commissie en de andere lidstaten onmiddellijk in kennis van elk uit hoofde van lid 1 genomen besluit, waarbij de redenen voor het nemen van dat besluit worden opgegeven en met name wordt vermeld of de niet-naleving toe te schrijven is aan: 4. De Commissie treedt onverwijld in overleg met de betrokken partijen en kan het technisch advies inwinnen van onafhankelijke externe deskundigen. Na dat overleg stelt de Commissie de lidstaat die het besluit heeft genomen en de andere lidstaten onmiddellijk in kennis van haar zienswijze. Wanneer de Commissie van oordeel is dat het besluit niet gerechtvaardigd is, stelt zij de lidstaten daarvan onmiddellijk in kennis. 5. Indien het in de eerste alinea van lid 1 bedoelde besluit genomen is naar aanleiding van een tekortkoming in de geharmoniseerde normen, leidt de Commissie onmiddellijk de in artikel 10 , leden 2, 3 en 4, beschreven procedure in. De Commissie brengt tegelijkertijd het in artikel 19 , lid 1, bedoelde comité op de hoogte. 6. De lidstaten en de Commissie nemen de nodige maatregelen om, wanneer dit gerechtvaardigd is, de geheimhouding van de tijdens die procedure verstrekte informatie te garanderen. 7. De door de lidstaten overeenkomstig dit artikel genomen besluiten worden op transparante wijze openbaar gemaakt. 8. Het standpunt van de Commissie ten aanzien van die besluiten wordt in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. Artikel 8 Overeenstemmingsbeoordeling 1. Alvorens een onder uitvoeringsmaatregelen vallend evp in de handel te brengen en/of in gebruik te nemen, zorgt de fabrikant of zijn gemachtigde ervoor dat het evp aan een overeenstemmingsbeoordeling wordt onderworpen, waarbij het aan alle relevante vereisten van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel wordt getoetst. 2. De overeenstemmingsbeoordelingsprocedures worden in de uitvoeringsmaatregelen gespecificeerd en laten de fabrikanten de keuze tussen de in bijlage IV beschreven interne ontwerpcontrole en het in bijlage V beschreven beheersysteem. Wanneer dit naar behoren gerechtvaardigd en evenredig met het risico is, wordt de overeenstemmingsbeoordelingsprocedure gekozen uit de toepasselijke modules zoals beschreven in Besluit 93/465/EEG. Indien een lidstaat over sterke aanwijzingen beschikt inzake een waarschijnlijke niet-naleving door een evp, publiceert deze lidstaat zo spoedig mogelijk een gemotiveerde beoordeling over de naleving door de evp, welke beoordeling kan worden uitgevoerd door een bevoegde instantie, om eventueel tijdige corrigerende maatregelen mogelijk te maken. Indien een onder uitvoeringsmaatregelen vallend evp wordt ontworpen door een organisatie die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 761/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) (28) is geregistreerd en de ontwerpfunctie in het toepassingsgebied van die registratie is opgenomen, wordt aangenomen dat het beheersysteem van die organisatie aan de eisen van bijlage V van deze richtlijn voldoet. Indien een onder uitvoeringsmaatregelen vallend evp wordt ontworpen door een organisatie die een beheersysteem heeft dat de productontwerpfunctie omvat en dat wordt toegepast overeenkomstig geharmoniseerde normen waarvan het referentienummer in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt, wordt aangenomen dat dit beheersysteem aan de overeenkomstige eisen van bijlage V voldoet. 3. Na het in de handel brengen en/of in gebruik nemen van een onder uitvoeringsmaatregelen vallend evp, houdt de fabrikant of zijn gemachtigde relevante documenten betreffende de uitgevoerde overeenstemmingsbeoordeling en de afgegeven verklaringen van overeenstemming gedurende een periode van tien jaar na de vervaardiging van het laatste evp beschikbaar voor inspectie door de lidstaten. De relevante documenten worden binnen tien dagen na ontvangst van een verzoek van de bevoegde autoriteit van een lidstaat beschikbaar gesteld. 4. De documenten betreffende de in artikel 5 bedoelde overeenstemmingsbeoordeling en verklaring van overeenstemming worden opgesteld in een van de officiële talen van de Gemeenschap. Artikel 9 Vermoeden van overeenstemming 1. De lidstaten beschouwen evp's die van de in artikel 5 bedoelde CE-markering zijn voorzien als overeenkomstig de relevante bepalingen van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel. 2. De lidstaten beschouwen evp's waarvoor geharmoniseerde normen zijn toegepast waarvan het referentienummer in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt, als overeenkomstig alle relevante voorschriften van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel waarop die normen betrekking hebben. 3. Van evp's waaraan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1980/2000 de communautaire milieukeur is toegekend, wordt aangenomen dat ze voldoen aan de voorschriften inzake ecologisch ontwerp van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel in zoverre de milieukeur aan die voorschriften voldoet. 4. Het vermoeden van overeenstemming in de zin van deze richtlijn houdt in dat de Commissie, handelend volgens de in artikel 19 , lid 2, bedoelde procedure, kan besluiten dat andere milieukeuren overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1980/2000 voldoen aan voorwaarden die ten opzichte van de communautaire milieukeur gelijkwaardig zijn. Van evp's waaraan zulk een milieukeur is toegekend, wordt aangenomen dat zij voldoen aan de voorschriften inzake ecologisch ontwerp van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel in zoverre de milieukeur aan die voorschriften voldoet. Artikel 10 Geharmoniseerde normen 1. De lidstaten zorgen er voorzover mogelijk voor dat passende maatregelen worden genomen om de belanghebbenden op nationaal niveau te kunnen raadplegen over het proces van het opstellen van en het toezicht op de geharmoniseerde normen. 2. Wanneer een lidstaat of de Commissie van oordeel is dat de geharmoniseerde normen waarvan wordt aangenomen dat bij toepassing ervan wordt voldaan aan de specifieke bepalingen van een toepasselijke uitvoeringsmaatregel, toch niet volledig aan die bepalingen voldoen, brengt de betrokken lidstaat of de Commissie, met opgave van de redenen, dit ter kennis van het bij artikel 5 van Richtlijn 98/34/EG opgericht permanent comité, dat met spoed een advies uitbrengt. 3. In het licht van dat advies van het comité besluit de Commissie de nummers van de geharmoniseerde normen in kwestie in het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken, niet bekend te maken, onder voorbehoud bekend te maken, te handhaven of in te trekken. 4. De Commissie stelt de desbetreffende Europese normalisatie-instelling hiervan in kennis en verleent zo nodig een nieuw mandaat ter herziening van de geharmoniseerde norm in kwestie. Artikel 11 Voorschriften inzake componenten en subeenheden Op grond van uitvoeringsmaatregelen kunnen fabrikanten of hun gemachtigden die componenten en subeenheden op de markt brengen en/of in gebruik nemen, worden verplicht aan de fabrikant van evp's die onder uitvoeringsmaatregelen vallen relevante informatie te verstrekken over de materiaalsamenstelling en het verbruik van energie, materialen en/of hulpbronnen van de door hen geproduceerde componenten of subeenheden. Artikel 12 Administratieve samenwerking en uitwisseling van informatie 1. De lidstaten zorgen ervoor dat passende maatregelen worden genomen om de voor de uitvoering van deze richtlijn bevoegde autoriteiten aan te moedigen met elkaar samen te werken en aan elkaar en aan de Commissie informatie te verstrekken teneinde de werking van deze richtlijn te ondersteunen, met name wat de uitvoering van artikel 7 betreft. De administratieve samenwerking en uitwisseling van informatie geschieden met maximale gebruikmaking van elektronische communicatiemiddelen en kunnen door relevante communautaire programma's worden ondersteund. De lidstaten delen de Commissie mee welke autoriteiten bevoegd zijn voor de toepassing van deze richtlijn. 2. Over de precieze aard en de structuur van de informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten wordt overeenkomstig de in artikel 19 , lid 2, bedoelde procedure een besluit genomen. 3. De Commissie neemt passende maatregelen om de in dit artikel bedoelde samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en te ondersteunen. Artikel 13 Kleine en middelgrote bedrijven 1. In het kader van programma's ten behoeve van kleine en middelgrote bedrijven en micro-bedrijven houdt de Commissie rekening met initiatieven die dergelijke bedrijven helpen met het integreren van milieuaspecten, inclusief energie-efficiency, bij het ontwerp van hun producten. 2. De lidstaten zien er, met name door uitbreiding van steunnetwerken en -structuren, op toe dat zij kleine, middelgrote en microbedrijven ertoe aanmoedigen zich reeds in de productontwerpfase een ecologisch verantwoorde strategie eigen te maken en zich aan te passen aan toekomstige Europese regelgeving. Artikel 14 Informatie voor de consument Overeenkomstig de geldende uitvoeringsmaatregel dragen fabrikanten er zorg voor dat de verbruikers van evp's in een door hen geschikt geachte vorm kunnen beschikken over Artikel 15 Uitvoeringsmaatregelen 1. Wanneer een evp voldoet aan de criteria zoals opgesomd in lid 2 dient daarop een uitvoeringsmaatregel of een zelfreguleringsmaatregel overeenkomstig lid 3, onder b) van toepassing te zijn. Indien de Commissie uitvoeringsmaatregelen vaststelt, handelt zij overeenkomstig de in artikel 19, lid 2 bedoelde procedure . 2. De criteria waarnaar in lid 1 wordt verwezen, zijn de volgende : 3. Wanneer de Commissie een ontwerp voor een uitvoeringsmaatregel opstelt , houdt zij rekening met de standpunten van het comité bedoeld in artikel 19, lid 1 , alsook met 4. Wanneer de Commissie een ontwerp voor een uitvoeringsmaatregel opstelt: 5. De uitvoeringsmaatregelen voldoen aan de volgende criteria: 6. In de uitvoeringsmaatregelen worden eisen inzake ecologisch ontwerp overeenkomstig bijlage I en/of bijlage II vastgesteld. Specifieke eisen inzake ecologisch ontwerp worden ingevoerd voor geselecteerde milieuaspecten die een significant milieueffect hebben. In de uitvoeringsmaatregel kan ook worden bepaald dat met betrekking tot de gespecificeerde parameters inzake ecologisch ontwerp bedoeld in bijlage I, deel 1, geen voorschrift inzake ecologisch ontwerp vereist is. 7. De voorschriften moeten zodanig worden geformuleerd dat gegarandeerd wordt dat de instanties voor markttoezicht kunnen nagaan of de evp voldoet aan de eisen van de uitvoeringsmaatregel. De uitvoeringsmaatregel moet specificeren of de controle direct op het evp dan wel op basis van de technische documentatie kan plaatsvinden. 8. De uitvoeringsmaatregelen omvatten de in bijlage VII vermelde elementen. 9. De verschillende studies en analyses waarvan de Commissie bij de opstelling van uitvoeringsmaatregelen gebruik maakt, worden ter beschikking gesteld van het publiek , met name rekening houdend met gemakkelijke toegang en gebruik door kleine en middelgrote bedrijven die daarvoor belangstelling hebben . 10. In voorkomend geval gaan uitvoeringsmaatregelen tot vaststelling van de generieke eisen inzake ecologisch ontwerp vergezeld van richtsnoeren betreffende het afwegen van de verschillende milieuaspecten, die de Commissie moet aannemen overeenkomstig artikel 19 , lid 2 ; deze richtsnoeren hebben betrekking op specifieke aspecten van de kleine en middelgrote ondernemingen die actief zijn in de productsector waarop de uitvoeringsmaatregel betrekking heeft. Zo nodig kan, overeenkomstig artikel 13, lid 1, verder gespecialiseerd materiaal worden verstrekt door de Commissie ter vergemakkelijking van de tenuitvoerlegging door kleine en middelgrote bedrijven . Artikel 16 Werkprogramma 1. De Commissie stelt, uiterlijk … (29) , aan de hand van de criteria van artikel 15 en na raadpleging van het in artikel 18 genoemde overlegforum, een werkplan op, dat voor het publiek beschikbaar wordt gesteld. Het werkplan bevat een indicatieve lijst van productgroepen die de volgende drie jaar voor de vaststelling van uitvoeringsmaatregelen als prioritair zullen worden beschouwd. Het werkplan wordt door de Commissie op gezette tijden gewijzigd na raadpleging van het genoemde Overlegforum. 2. Tijdens de overgangsperiode waarin het in lid 1 bedoelde eerste werkplan opgesteld wordt, gaat de Commissie overeenkomstig de in artikel 19 , lid 2, bedoelde procedure en de criteria in artikel 15 en na raadpleging van het overlegforum bij voorbaat over tot de volgende maatregelen: Artikel 17 Zelfregulering Vrijwillige overeenkomsten of andere zelfreguleringsmaatregelen die als alternatieven voor uitvoeringsmaatregelen in het kader van deze richtlijn worden gepresenteerd, worden ten minste op basis van bijlage VIII beoordeeld. Artikel 18 Overlegforum De Commissie draagt er zorg voor dat zij bij de uitvoering van haar activiteiten ten aanzien van iedere uitvoeringsmaatregel oog heeft voor een evenwichtige deelname van vertegenwoordigers van de lidstaten en alle belanghebbende partijen van dat product/die productgroep zoals het bedrijfsleven, met inbegrip van KMO's, de ambachtelijke industrie, handelaars, kleinhandelaars, importeurs, milieuorganisaties en consumentenorganisaties. Zij dragen met name bij tot de vaststelling en herziening van uitvoeringsmaatregelen, de beoordeling van de doeltreffendheid van de gevestigde markttoezichtmechanismen en de evaluatie van vrijwillige overeenkomsten en andere zelfreguleringsmaatregelen. Deze partijen komen bijeen in een overlegforum. De Commissie stelt het reglement van orde van het forum vast. Artikel 19 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 20 Sancties De lidstaten stellen de sancties vast die gelden voor inbreuken op de nationale bepalingen die overeenkomstig deze richtlijn worden goedgekeurd. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn, rekening houdend met de mate van niet-naleving en de hoeveelheden niet-conforme producten die op de communautaire markt werden gebracht . Artikel 21 Wijziging 1. Richtlijn 92/42/EEG wordt als volgt gewijzigd: (1) Artikel 6 wordt geschrapt. (2) Het volgende artikel wordt ingevoegd: Artikel 10 bis Deze richtlijn is een uitvoeringsmaatregel als bedoeld in artikel 15 van Richtlijn xx/xx* (30) , met betrekking tot het energierendement tijdens het gebruik, overeenkomstig die richtlijn, en kan overeenkomstig artikel 19 , lid 2, van Richtlijn xx/xx (31) + worden gewijzigd of ingetrokken. _______________ * PB L … (3) Bijlage I, punt 2, wordt geschrapt. (4) Bijlage II wordt geschrapt. 2. Richtlijn 96/57/EG wordt als volgt gewijzigd: Het volgende artikel wordt ingevoegd: Artikel 9 bis Deze richtlijn is een uitvoeringsmaatregel als bedoeld in artikel 15 van Richtlijn xx/xx* (32) , met betrekking tot het energierendement tijdens het gebruik, overeenkomstig die richtlijn, en kan overeenkomstig artikel 19 , lid 2, van Richtlijn xx/xx (33) + worden gewijzigd of ingetrokken. ______________________ * PB L … 3. Richtlijn 2000/55/EG wordt als volgt gewijzigd: Het volgende artikel wordt ingevoegd: Artikel 9 bis Deze richtlijn is een uitvoeringsmaatregel als bedoeld in artikel 15 van Richtlijn xx/xx*+, met betrekking tot het energierendement tijdens het gebruik, overeenkomstig die richtlijn, en kan overeenkomstig artikel 19 , lid 2, van Richtlijn xx/xx++ worden gewijzigd of ingetrokken. _______________________ * PB L … Artikel 22 Intrekkingsbepalingen De Richtlijnen 78/170/ EEG en 86/594/EEG worden ingetrokken. De lidstaten mogen de bestaande nationale maatregelen die zijn aangenomen uit hoofde van Richtlijn 86/594/EEG blijven toepassen totdat uit hoofde van de onderhavige richtlijn nieuwe uitvoeringsmaatregelen voor de betrokken producten zijn aangenomen. Artikel 23 Toetsing Uiterlijk … (34) evalueert de Commissie, na raadpleging van het in artikel 18 genoemde overlegforum, de doeltreffendheid van deze richtlijn, met inbegrip van uitvoeringsmaatregelen en de drempel daarvoor, markttoezichtmechanismen en elke toepasselijk vorm van zelfregulering die werd gestimuleerd; zij legt zo nodig aan het Europees Parlement en de Raad voorstellen tot wijziging voor. Artikel 24 Vertrouwelijkheid De in artikel 11 en in bijlage I, deel 2, genoemde voorschriften betreffende informatieverstrekking door de fabrikant en/of zijn gemachtigde zijn evenredig en houden rekening met de rechtmatige geheimhouding van commercieel gevoelige gegevens. Artikel 25 Toepassing 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... (35) * aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 26 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 27 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Methode voor het vaststellen van generieke eisen inzake ecologisch ontwerp (als bedoeld in artikel 15 ) Generieke voorschriften inzake ecologisch ontwerp hebben tot doel de milieuprestatie van het product te verbeteren; ze zijn gericht op de significante milieuaspecten ervan en stellen geen grenswaarden vast. De methode overeenkomstig deze bijlage wordt toegepast wanneer het niet passend is grenswaarden voor de beoogde productgroep vast te stellen. Bij de opstelling van ontwerp-maatregelen die moeten worden voorgelegd aan het Comité als bedoeld in artikel 19 , bepaalt de Commissie welke significante milieuaspecten in de uitvoeringsmaatregelen moeten worden gespecificeerd. Bij de opstelling van uitvoeringsmaatregelen waarin overeenkomstig artikel 15 generieke voorschriften inzake ecologisch ontwerp worden vastgesteld, bepaalt de Commissie, voorzover nodig voor het evp waarop de uitvoeringsmaatregel van toepassing is, welke van de in deel I vermelde parameters voor ecologisch ontwerp, welke van de in deel 2 vermelde voorschriften inzake informatieverstrekking en welke van de in deel 3 vermelde voorschriften voor de fabrikant van toepassing zijn. Deel 1. Parameters voor ecologisch ontwerp voor evp's 1.1 Bij de vaststelling van de significante milieuaspecten worden de volgende fasen in de levenscyclus van het product in aanmerking genomen voorzover zij betrekking hebben op het productontwerp: 1.2 Voor elke fase worden in voorkomend geval de volgende milieuaspecten beoordeeld: 1.3 Met name de volgende parameters moeten, waar van toepassing en zo nodig aangevuld met andere, worden gebruikt voor het beoordelen van het potentieel voor verbetering betreffende de in het vorige punt vermelde milieuaspecten: Deel 2. Voorschriften betreffende informatieverstrekking In het kader van uitvoeringsmaatregelen kan worden verlangd dat door de fabrikant informatie wordt verstrekt die gevolgen kan hebben voor de wijze waarop het evp door andere partijen dan de fabrikant wordt behandeld, gebruikt of gerecycleerd, waaronder, in voorkomend geval: Voorzover mogelijk moet informatie op het product zelf te vinden zijn. Bij deze informatieverstrekking wordt rekening gehouden met verplichtingen op grond van andere communautaire wetgeving, zoals Richtlijn 2002/96/EG. Deel 3. Voorschriften voor de fabrikant 1. Voor de benadering van de milieuaspecten die in de uitvoeringsmaatregelen als sterk beïnvloedbaar door het productontwerp zijn aangemerkt, moeten de fabrikanten van evp's een beoordeling maken van het evp-model over de gehele levenscyclus op basis van realistische veronderstellingen ten aanzien van de omstandigheden waaronder en de doeleinden waarvoor het wordt gebruikt. Andere milieuaspecten kunnen op vrijwillige basis worden onderzocht. Op basis van die beoordeling stellen de fabrikanten het ecologisch profiel van het evp-model op. Dit wordt gebaseerd op uit milieuoogpunt relevante productkenmerken en over de gehele levenscyclus van het product plaatsvindende inputs/outputs die in meetbare fysische grootheden worden uitgedrukt. 2. De fabrikant gebruikt deze beoordeling om alternatieve ontwerpen en de bereikte milieuprestaties van het product te evalueren aan de hand van benchmarks. Deze benchmarks worden door de Commissie in de uitvoeringsmaatregel vastgesteld op basis van de tijdens de uitwerking van de maatregel vergaarde informatie. Bij de keuze van een specifieke ontwerpoplossing moet een redelijk evenwicht worden bereikt tussen de verschillende milieuaspecten en tussen milieuaspecten en andere relevante overwegingen, zoals veiligheid en gezondheid, technische eisen inzake functionaliteit, kwaliteit en prestaties, en economische aspecten, inclusief productiekosten en verkoopbaarheid, terwijl alle relevante wetgeving moet worden nageleefd. BIJLAGE II Methode voor het bepalen van specifieke eisen inzake ecologisch ontwerp (als bedoeld in artikel 15 ) Specifieke voorschriften inzake ecologisch ontwerp hebben tot doel een bepaald milieuaspect van het product te verbeteren. Zij kunnen de vorm aannemen van eisen voor een lager verbruik van een bepaalde hulpbron, zoals limieten voor het gebruik van die hulpbron in de verschillende stadia van de levenscyclus, waar van toepassing (bijvoorbeeld limieten voor het waterverbruik tijdens de gebruiksfase of voor de hoeveelheden van een bepaald materiaal die in het product worden verwerkt, of minimaal vereiste hoeveelheden gerecycled materiaal). Bij de opstelling van uitvoeringsmaatregelen waarin overeenkomstig artikel 15 specifieke voorschriften inzake ecologisch ontwerp worden vastgesteld, bepaalt de Commissie in voorkomend geval voor de onder de uitvoeringsmaatregel vallende evp's welke van de paramaters inzake ecologisch ontwerp uit de lijst in bijlage I, deel 1, van toepassing zijn en bepaalt zij als volgt de niveaus van deze voorschriften overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 19 , lid 2: 1. Door middel van een technische, milieutechnische en economische analyse wordt een aantal in de handel zijnde representatieve modellen van het evp in kwestie geselecteerd en wordt vastgesteld welke technische opties er zijn om de milieuprestaties van het product te verbeteren, waarbij rekening wordt gehouden met de economische haalbaarheid van de opties en wordt vermeden dat de prestaties of het nut voor de consument significant afnemen. Door middel van de technische, economische en milieuanalyse zal ook worden vastgesteld welke van de op de markt beschikbare producten en technologie voor de betreffende milieuaspecten de beste prestaties leveren. Gedurende de analyse en bij het vaststellen van de vereisten moet rekening worden gehouden met de prestaties van producten die beschikbaar zijn op internationale markten en met referentiepunten die zijn vastgesteld in de wetgeving van andere landen. Op basis van deze analyse en rekening houdend met de economische en technische uitvoerbaarheid alsmede met het potentieel voor verbetering worden concrete maatregelen genomen teneinde het milieueffect van het product zo gering mogelijk te maken . Met betrekking tot het energieverbruik tijdens het gebruik wordt de energie-efficiëntie of het energieverbruik voor representatieve evp-modellen zo vastgesteld dat de levenscycluskosten voor de eindgebruikers zo laag mogelijk zijn, waarbij rekening wordt gehouden met de gevolgen van andere milieuaspecten. De methode voor de levenscycluskostenanalyse gaat uit van een reële discontovoet op basis van door de Europese Centrale Bank verstrekte gegevens, en van een realistische levensduur van het evp; zij wordt gebaseerd op de som van de variaties in aankoopprijs (die voortvloeien uit de variaties in industriële kosten) en in gebruikskosten, die het resultaat zijn van de verschillende niveaus van opties voor technische verbetering, verdisconteerd over de levensduur van de in beschouwing genomen representatieve evp-modellen. De gebruikskosten zijn voornamelijk het energieverbruik en de extra kosten van andere hulpbronnen (zoals water of wasmiddel). Er wordt een gevoeligheidsanalyse uitgevoerd betreffende de relevante elementen (zoals de prijs van energie of andere hulpbronnen, de kosten van grondstoffen of de productiekosten, kortingen) en, waar dit zinvol is, het in aanmerking nemen van externe milieukosten , inclusief vermeden emissies van broeikasgassen , om na te gaan of er significante veranderingen zijn en of de algemene conclusies solide zijn. De eis wordt dienovereenkomstig aangepast. Een soortgelijke methodologie kan voor andere hulpbronnen zoals water worden toegepast. 2. Voor de ontwikkeling van de technische, milieutechnische en economische analyses kan gebruik worden gemaakt van informatie die beschikbaar is in het kader van andere communautaire activiteiten. Dat geldt ook voor informatie die wordt verkregen via bestaande programma's die in andere delen van de wereld worden toegepast voor het vaststellen van specifieke voorschriften inzake ecologisch ontwerp voor evp's die met de economische partners van de EU worden verhandeld. 3. Bij de bepaling van de datum van inwerkingtreding van het voorschrift wordt rekening gehouden met de herontwerpcyclus voor het product. BIJLAGE III CE-markering (als bedoeld in artikel 5 , lid 2) De CE-markering moet minimaal 5 mm hoog zijn. Bij vergroting of verkleining van de CE-markering moeten de verhoudingen van de bovenstaande rastertekening in acht worden genomen. De CE-markering moet op het evp worden aangebracht. Indien dit niet mogelijk is, moet zij op de verpakking en de begeleidende documenten worden aangebracht. BIJLAGE IV Interne ontwerpcontrole (als bedoeld in artikel 8 ) 1. In deze bijlage wordt de procedure beschreven waarbij de fabrikant of zijn gemachtigde vertegenwoordiger die zich van de in punt 2 van deze bijlage vastgestelde verplichtingen kwijt, garandeert en verklaart dat het evp aan de relevante voorschriften van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel voldoet. De verklaring van overeenstemming kan op een of meer producten betrekking hebben en moet door de fabrikant worden bewaard. 2. Er wordt door de fabrikant een technisch documentatiedossier opgesteld aan de hand waarvan de overeenstemming van het evp met de eisen van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel kan worden beoordeeld. De documentatie bevat met name de volgende elementen: 3. De fabrikant neemt alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het product wordt vervaardigd overeenkomstig de in punt 2 bedoelde ontwerpspecificaties en de op het product toepasselijke eisen van de maatregel. BIJLAGE V Beheersysteem voor het overeenstemmingsbeoordeling (als bedoeld in artikel 8 ) 1. In deze bijlage wordt de procedure beschreven waarbij de fabrikant die zich van de verplichtingen van punt 2 van deze bijlage kwijt, garandeert en verklaart dat het evp aan de voorschriften van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel voldoet. De verklaring van overeenstemming kan op een of meer producten betrekking hebben en moet door de fabrikant worden bewaard. 2. Voor de beoordeling van de overeenstemming van het evp kan een beheerssysteem worden gebruikt, mits de fabrikant in punt 3 van deze bijlage opgesomde milieuelementen implementeert. 3. Milieuelementen van het beheerssysteem In dit punt worden de elementen van een beheerssysteem opgesomd alsmede de procedures aan hand waarvan de fabrikant kan aantonen dat de evp aan de voorschriften van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel voldoet. 3.1. Het beleid inzake de milieuprestaties van producten De fabrikant moet kunnen aantonen dat wordt voldaan aan de voorschriften van de toepasselijke uitvoeringsmaatregel. De fabrikant moet tevens kunnen voorzien in een kader voor het bepalen en herzien van doelstellingen en indicatoren voor de milieuprestaties van producten met het oog op de verbetering van de algehele milieuprestaties van producten. Al de door de fabrikant getroffen voorzieningen om de algehele milieuprestaties van het product te verbeteren en het ecologische profiel van het product vast te stellen, indien de uitvoeringsmaatregel zulks vereist, via ontwerp en fabricage, moeten op systematische en geordende wijze worden gedocumenteerd in de vorm van schriftelijke procedures en instructies. Deze procedures en instructies moeten met name een adequate beschrijving bevatten van: 3.2. Planning De fabrikant draagt zorg voor de vaststelling en handhaving van: 3.3. Uitvoering en documentatie 3.3.1 De documentatie betreffende het beheersysteem omvat met name het volgende: 3.3.2 De documentatie betreffende het evp omvat met name het volgende: 3.4 Controle en corrigerende maatregelen a) de fabrikant neemt alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het product wordt vervaardigd overeenkomstig de ontwerpspecificaties en de op het product toepasselijke eisen van de maatregel; b) de fabrikant zorgt ervoor dat er procedures worden ingesteld en nageleefd om gevallen van niet-overeenstemming te onderzoeken en te corrigeren, en om uit corrigerende maatregelen voortvloeiende wijzigingen van de procedurevoorschriften in praktijk te brengen; c) de fabrikant voert ten minste om de drie jaar een volledige interne audit van de milieuelementen van het beheersysteem uit. BIJLAGE VI Verklaring van overeenstemming (als bedoeld in artikel 5 , lid 3) De EG-verklaring van overeenstemming moet de volgende elementen bevatten: BIJLAGE VII Inhoud van de uitvoeringsmaatregelen (als bedoeld in artikel 15 , lid 8) De uitvoeringsmaatregel moet met name het volgende specificeren: Wanneer in andere CE-voorschriften voor hetzelfde evp andere modules zijn vastgesteld, heeft de in de uitvoeringsmaatregel bepaalde module voorrang voor de desbetreffende eis; BIJLAGE VIII Naast de wettelijke basisvereiste dat zelfreguleringsinitiatieven moeten voldoen aan alle bepalingen van het EG-Verdrag (met name die betreffende interne markt en mededingingsregels), alsmede aan de internationale verplichtingen van de Gemeenschap, met inbegrip van de multilaterale handelsregels, kan de volgende niet-uitputtende lijst van indicatieve criteria worden gebruikt ter beoordeling van de toelaatbaarheid van zelfreguleringsinitiatieven als alternatief voor een uitvoeringsmaatregel in het kader van deze richtlijn: 1. Openstelling voor deelname Zelfreguleringsinitiatieven moeten zowel in de voorbereidings- als in de uitvoeringsfase voor deelname door exploitanten uit derde landen openstaan. 2. Toegevoegde waarde Zelfreguleringsinitiatieven moeten een toegevoegde waarde (meer dan "business as usual") opleveren in termen van de algehele milieuprestaties van het desbetreffende evp. 3. Representativiteit Bedrijven en hun samenwerkingsverbanden die aan een zelfreguleringsmaatregel deelnemen, moeten representatief zijn voor verreweg het grootste deel van de desbetreffende economische sector, met een zo gering mogelijk aantal uitzonderingen. Er moet voor worden gezorgd dat de mededingingsregels in acht worden genomen. 4. Gekwantificeerde en gefaseerde doelstellingen De door de belanghebbenden vastgestelde doelstellingen moeten op een duidelijke en ondubbelzinnige wijze, uitgaande van een vastomlijnd referentiekader, zijn geformuleerd. Indien het zelfreguleringsinitiatief een lange looptijd heeft, moeten er tussentijdse streefwaarden in worden opgenomen. Het moet mogelijk zijn op basis van duidelijke en betrouwbare indicatoren op betaalbare en geloofwaardige wijze na te gaan in hoeverre de doelstellingen en (tussentijdse) streefwaarden in acht worden genomen. De ontwikkeling van deze indicatoren moet worden vergemakkelijkt door informatie uit onderzoek en wetenschappelijke en technologische achtergrondgegevens . 5. Betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld Ter wille van de transparantie moeten alle zelfreguleringsinitiatieven worden gepubliceerd, ook via internet en andere elektronische middelen voor de verspreiding van informatie. Hetzelfde geldt voor de tussentijdse en eindrapportage over de gemaakte vorderingen. Alle belanghebbenden – het bedrijfsleven, NGO's op het gebied van het milieu en consumentenorganisaties – moeten de mogelijkheid krijgen om commentaar op een zelfreguleringsinitiatief te geven. 6. Toezicht en verslaglegging Zelfreguleringsinitiatieven moeten een goed doortimmerd controlesysteem omvatten met duidelijk omlijnde verantwoordelijkheden voor het bedrijfsleven en onafhankelijke verificateurs. Tezamen met de partijen bij het zelfreguleringsinitiatief worden de Commissiediensten verzocht erop toe te zien dat de doelstellingen worden gerealiseerd. Het plan voor toezicht en rapportage moet gedetailleerd, doorzichtig en objectief zijn. Of de onderliggende milieudoelstellingen zijn verwezenlijkt, moet in laatste instantie door de Commissiediensten worden beoordeeld, die daarbij worden bijgestaan door het in artikel 19, lid 1 bedoelde comité. 7. Kosteneffectiviteit van het beheer van een zelfreguleringsinitiatief De kosten van het beheer van zelfreguleringsinitiatieven - inzonderheid met betrekking tot de controle - mogen, hun doelstellingen in aanmerking genomen en in vergelijking met andere beschikbare beleidsinstrumenten, geen onevenredige administratieve belasting tot gevolg hebben. 8. Duurzaamheid Zelfreguleringsinitiatieven moeten verenigbaar zijn met de beleidsdoelstellingen van de richtlijn, met inbegrip van de geïntegreerde aanpak, en moeten aansluiten bij de economische en sociale dimensies van duurzame ontwikkeling. De bescherming van de consument (gezondheid, levenskwaliteit en economische belangen) moet daarin een volwaardige plaats krijgen. 9. Beleidsconsistentie Zelfreguleringsinitiatieven zullen waarschijnlijk niet de beoogde resultaten opleveren indien van andere factoren en stimulansen – marktdruk, fiscale prikkels, en wetgeving op nationaal niveau – tegenstrijdige signalen voor de deelnemers aan de afspraken uitgaan. Een consequent beleid is derhalve wat dit betreft van wezenlijk belang en moet in aanmerking worden genomen bij de beoordeling van de doeltreffendheid van het initiatief. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12891/2/2004 – C6-0248/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002)0595 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2003)0476 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0056/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 13 april 2005, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 1999/32/EG wat het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen betreft HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Met het milieubeleid van de Gemeenschap, zoals het in de actieprogramma's voor het milieu en met name het bij Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) aangenomen zesde Europese milieuactieprogramma is geformuleerd op basis van artikel 174 van het Verdrag, wordt gestreefd naar een luchtkwaliteitsniveau waarbij er geen sprake is van onaanvaardbare effecten op en risico's voor de gezondheid van de mens en het milieu. (2) In Richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen (8) wordt het maximaal toegestane zwavelgehalte van in de Gemeenschap gebruikte zware stookolie, gasolie en gasolie voor de zeescheepvaart vastgesteld. (3) Krachtens Richtlijn 1999/32/EG dient de Commissie na te gaan welke maatregelen genomen kunnen worden voor het verminderen van de bijdrage van de verbranding van andere scheepsbrandstoffen dan gasolie voor de zeescheepvaart tot de verzuring en zo nodig een voorstel in te dienen. (4) De emissie door de scheepvaart ten gevolge van de verbranding van scheepsbrandstoffen met een hoog zwavelgehalte draagt bij tot de luchtverontreiniging in de vorm van zwaveldioxide en zwevende deeltjes , die schadelijk is voor de gezondheid van de mens , schade toebrengt aan het milieu, publieke en particuliere onroerende goederen en cultureel erfgoed en bijdraagt tot de verzuring . (5) De mens en de natuur in kustgebieden en in de nabijheid van havens worden bijzonder getroffen door de verontreiniging veroorzaakt door schepen met brandstoffen met een hoog zwavelgehalte. Tegen deze achtergrond zijn derhalve speciale maatregelen noodzakelijk. (6) De maatregelen in deze richtlijn vormen een aanvulling op de nationale maatregelen waarmee de lidstaten aan de in Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad (9) bepaalde drempelwaarden voor de emissie van vervuilende stoffen in de atmosfeer trachten te voldoen. (7) Verlaging van het zwavelgehalte van brandstoffen heeft bepaalde voordelen voor schepen vanwege de exploitatievoordelen en lagere onderhoudskosten en is gunstig voor een doelmatig gebruik van bepaalde emissiereductietechnologieën zoals selectieve katalytische reductie. (8) Krachtens het Verdrag moet rekening worden gehouden met de specifieke kenmerken van de ultraperifere regio's van de Gemeenschap, t.w. de Franse overzeese departementen, de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden. (9) In 1997 is tijdens een diplomatieke conferentie een protocol aangenomen tot wijziging van het Internationaal Verdrag van 1973 ter voorkoming van de verontreiniging door schepen, zoals gewijzigd bij het protocol van 1978 (hierna "MARPOL" te noemen). Door dat protocol wordt aan MARPOL een bijlage VI toegevoegd met voorschriften inzake de preventie van luchtverontreiniging door schepen. Het protocol van 1997 en dus ook bijlage VI bij MARPOL, treden op 19 mei 2005 in werking. (10) Bijlage VI bij MARPOL regelt de aanwijzing van bepaalde gebieden als gebieden waar de emissie van zwaveloxiden wordt beheerst (hierna " gebieden met SOx-emissiebeheersing" te noemen). De Oostzee is reeds aangewezen als een dergelijk gebied. Besprekingen binnen de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) hebben geleid tot een beginselakkoord omtrent het aanwijzen van de Noordzee, inclusief het Kanaal, als beheersgebied voor SO x -emissie na de inwerkingtreding van bijlage VI. (11) Gezien het globale karakter van de zeescheepvaart dient al het mogelijke te worden gedaan om internationale oplossingen te vinden. Zowel de Commissie als de lidstaten dienen zich in het kader van de IMO te beijveren voor een wereldwijde verlaging van het maximaal toegestane zwavelgehalte in scheepsbrandstoffen, o.a. door na te gaan wat de voordelen zijn als nieuwe zeegebieden overeenkomstig bijlage VI bij MARPOL worden aangemerkt als beheersgebieden voor SO x -emissie. (12) Om de doelstellingen van deze richtlijn te bereiken moet worden toegezien op de naleving van de verplichtingen inzake het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen. Effectieve bemonstering en afschrikkende sancties in de hele Gemeenschap zijn nodig om een geloofwaardige uitvoering van deze richtlijn te verzekeren. De lidstaten moeten handhavend optreden ten aanzien van schepen die onder hun vlag varen en schepen van alle vlaggen zolang deze zich in hun havens bevinden. Ook dienen de lidstaten nauw samen te werken om overeenkomstig het internationale zeerecht handhavend op te treden ten aanzien van andere schepen. (13) Teneinde de scheepvaartsector genoeg tijd te geven voor de technische aanpassing met het oog op de maximale waarde van 0,1 gewichtsprocent voor het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen die worden gebruikt door binnenschepen en schepen die in communautaire havens liggen, moet de datum van toepassing voor deze eis 1 januari 2010 zijn. Aangezien die datum technische problemen kan opleveren voor Griekenland is voor een aantal specifieke schepen die binnen Grieks grondgebied varen een tijdelijke ontheffing op zijn plaats. (14) Deze richtlijn is te beschouwen als een eerste stap in een doorlopend proces van vermindering van de emissies op zee en biedt uitzicht op verdere emissieverlaging via lagere grenswaarden voor het zwavelgehalte van brandstoffen en emissiereductietechnieken, alsmede op de ontwikkeling van economische instrumenten als stimulans voor het realiseren van aanzienlijke emissieverminderingen. (15) Het is van essentieel belang dat de standpunten van de lidstaten in de IMO-besprekingen meer gewicht krijgen, met name om bij de herziening van bijlage VI bij MARPOL te pleiten voor ambitieuzere maatregelen in verband met lagere drempelwaarden inzake het zwavelgehalte van door schepen gebruikte zware stookolie, en voor het gebruik van gelijkwaardige maatregelen voor het terugdringen van de uitstoot. (16) De algemene vergadering van de IMO heeft in resolutie A.926(22) de regeringen, met name de regeringen in regio's waar beheersgebieden voor SO x -emissie zijn aangewezen, opgeroepen ervoor te zorgen dat er laagzwavelige zware stookolie verkrijgbaar is in de gebieden die onder hun rechtsmacht vallen , en de oliesector en de scheepvaart te verzoeken de beschikbaarheid van laagzwavelige zware stookolie te verbeteren en het gebruik ervan te vergemakkelijken . De lidstaten dienen passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de lokale brandstofleveranciers scheepsbrandstoffen die aan de voorschriften voldoen, in voldoende mate beschikbaar stellen om in de vraag te voorzien. (17) De IMO heeft richtsnoeren vastgesteld voor de bemonstering van stookolie aan de hand waarvan zal worden bepaald of deze in overeenstemming zijn met bijlage VI bij MARPOL, en zal binnenkort richtsnoeren ontwikkelen voor systemen voor de reiniging van uitlaatgassen en andere technologische methoden om de SOx-emissie in beheersgebieden voor SO x -emissie te beperken. (18) Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (10) omvat een nieuwe formulering van Richtlijn 88/609/EEG van de Raad (11) . Richtlijn 1999/32/EG dient dienovereenkomstig te worden herzien, zoals bepaald in artikel 3, lid 4, ervan. (19) Het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad (12) ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen moet de Commissie in verband met de goedkeuring van emissiereductietechnologieën bijstaan. (20) Emissiereductietechnologieën die geen nadelige effecten hebben voor ecosystemen en met gebruikmaking van adequate goedkeurings- en controlemechanismen zijn ontwikkeld, kunnen een even grote of zelfs een grotere emissiereductie opleveren dan het gebruik van brandstof met een laag zwavelgehalte. Het is van essentieel belang dat er gunstige omstandigheden zijn om nieuwe emissiereductietechnologieën te promoten. (21) Het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid zal de Commissie en de lidstaten, zo nodig, bijstaan bij de bewaking van de toepassing van deze richtlijn. (22) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (13) . (23) Richtlijn 1999/32/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : Artikel 1 Richtlijn 1999/32/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) in artikel 1 wordt lid 2 vervangen door: 2. De emissies van zwaveldioxide bij de verbranding van bepaalde uit aardolie verkregen vloeibare brandstoffen worden verminderd door grenswaarden vast te stellen voor het zwavelgehalte van die brandstoffen als voorwaarde voor het gebruik ervan op het grondgebied, de territoriale zeewateren, de exclusieve economische zones en de zones met verontreinigingsbeheersing van de lidstaten. De bij deze richtlijn vastgestelde beperking van het zwavelgehalte van bepaalde uit aardolie verkregen vloeibare brandstoffen is evenwel niet van toepassing op: 2) artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: 3) artikel 3 wordt vervangen door: Artikel 3 Maximumzwavelgehalte van zware stookolie 1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat met ingang van 1 januari 2003 op hun grondgebied geen zware stookolie wordt gebruikt met een zwavelgehalte van meer dan 1 massaprocent. 2. i) Behoudens passende emissiecontroles door de bevoegde instanties is lid 1 niet van toepassing op zware stookolie die wordt gebruikt: ii) De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat stookinstallaties die zware stookolie met een hoger dan het in lid 1 genoemde zwavelgehalte gebruiken, niet worden geëxploiteerd zonder een door een bevoegde instantie afgegeven vergunning waarin de emissiegrenswaarden zijn aangegeven. 3. De bepalingen van lid 2 worden bezien en, zo nodig, herzien in het kader van toekomstige herzieningen van Richtlijn 2001/80/EG. ___________________ * PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003. 4) artikel 4 wordt als volgt gewijzigd: 5) Na artikel 4 worden de volgende artikelen ingevoegd: Artikel 4 bis Maximumzwavelgehalte van scheepsbrandstoffen die in beheersgebieden voor SOx-emissie en door passagiersschepen op geregelde diensten naar of vanuit havens in de Gemeenschap worden gebruikt 1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat scheepsbrandstoffen niet worden gebruikt in hun territoriale zeewateren, exclusieve economische zones en zones met verontreinigingsbeheersing die binnen beheersgebieden voor SOx-emissie vallen, indien het zwavelgehalte van die brandstoffen meer is dan 1,5 massaprocent. Dit geldt voor alle schepen van alle vlaggen, met inbegrip van schepen die hun reis buiten de Gemeenschap zijn begonnen, 2. De toepassingsdata voor lid 1 zijn: 3. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de handhaving van lid 1, ten minste ten aanzien van: De lidstaten kunnen ook aanvullende handhavingsmaatregelen nemen ten aanzien van andere schepen overeenkomstig het internationaal zeerecht. 4. D e lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat met ingang van de in lid 2, onder a), bedoelde datum scheepsbrandstoffen in hun territoriale zeewateren, exclusieve economische zones en zones met verontreinigingsbeheersing niet worden gebruikt door passagiersschepen op geregelde diensten naar of vanuit havens in de Gemeenschap indien het zwavelgehalte van deze brandstoffen meer is dan 1,5 massaprocent. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de handhaving van dit voorschrift, ten minste ten aanzien van schepen die onder hun vlag varen en schepen van alle vlaggen zolang deze zich in hun havens bevinden. 5. Met ingang van de in lid 2, onder a), bedoelde datum, stellen de lidstaten als voorwaarde voor schepen om een haven in de Gemeenschap binnen te lopen, dat het scheepslogboek correct is bijgehouden en dat ook de overschakelingen op andere brandstof daarin worden vermeld. 6. Met ingang van de in lid 2, onder a) bedoelde datum en overeenkomstig voorschrift 18 van Bijlage VI bij MARPOL 7. Met ingang van de in lid 2, onder a), bedoelde datum, zorgen de lidstaten ervoor dat op hun grondgebied geen dieselolie voor de scheepvaart in de handel wordt gebracht met een zwavelgehalte van meer dan 1,5 massaprocent. 8. De Commissie stelt de lidstaten in kennis van de toepassingsdata vermeld in lid 2, onder b), en maakt die data bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 ter Maximumzwavelgehalte van scheepsbrandstoffen die door binnenschepen en schepen op hun ligplaats in havens van de Gemeenschap worden gebruikt 1. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat met ingang van 1 januari 2010 de volgende schepen geen scheepsbrandstoffen gebruiken met een zwavelgehalte van meer dan 0,1 massaprocent: De lidstaten eisen dat alle tijdstippen waarop op een andere brandstof wordt omgeschakeld in het scheepslogboek genoteerd worden. 2. Lid 1 is niet van toepassing: 3. Met ingang van 1 januari 2010 zorgen de lidstaten ervoor dat op hun grondgebied geen gasolie voor de zeescheepvaart in de handel wordt gebracht waarvan het zwavelgehalte meer is dan 0,1 massaprocent. Artikel 4 quater Proefnemingen met en gebruik van nieuwe emissiereductietechnologieën 1. De lidstaten kunnen, eventueel in samenwerking met andere lidstaten, hun goedkeuring hechten aan proefnemingen met scheepsemissiereductietechnologieën op schepen die onder hun vlag varen, of in zeegebieden die onder hun jurisdictie vallen. Tijdens deze proefnemingen is het gebruik van scheepsbrandstoffen die voldoen aan de eisen van de artikelen 4 bis en 4 ter niet verplicht, op voorwaarde dat: 2. Emissiereductietechnologieën voor schepen die onder de vlag van een lidstaat varen, worden goedgekeurd overeenkomstig de procedure van artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) *, met inachtneming van 3. Overeenkomstig de procedure van artikel 9, lid 2, worden er criteria opgesteld voor het gebruik van emissiereductietechnologieën door schepen van alle vlaggen in omsloten havens, havenbekkens en riviermondingen in de Gemeenschap. De Commissie deelt deze criteria mee aan de Internationale Maritieme Organisatie (IMO). 4. Bij wijze van alternatief voor het gebruik van laagzwavelige scheepsbrandstoffen die voldoen aan de eisen van de artikelen 4 bis en 4 ter, mogen de lidstaten schepen toestaan een goedgekeurde emissiereductietechnologie te gebruiken, op voorwaarde dat deze schepen _________________ * PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 415/2004 van de Commissie (PB L 68 van 6.3.2004, blz. 10). 6) artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: 7) artikel 7 wordt vervangen door: Artikel 7 Rapportage en herziening 1. Op basis van de resultaten van de overeenkomstig artikel 6 verrichte monsterneming, analyse en inspectie dienen de lidstaten uiterlijk op 30 juni van elk jaar bij de Commissie een kort verslag in over het zwavelgehalte van de binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallende vloeibare brandstoffen die gedurende het voorgaande kalenderjaar op hun grondgebied zijn gebruikt. Dit verslag vermeldt het totale aantal geteste monsters naar brandstoftype, alsmede de gebruikte hoeveelheden van de desbetreffende brandstoffen en het berekende gemiddelde zwavelgehalte. De lidstaten brengen ook verslag uit over het aantal uitgevoerde inspecties aan boord van schepen, en registreren het gemiddelde zwavelgehalte van de op hun grondgebied gebruikte scheepsbrandstoffen die op … (18) niet onder deze richtlijn vallen. 2. Op basis van onder meer dient de Commissie uiterlijk in 2008 een rapport in bij het Europees Parlement en de Raad. De Commissie kan dat rapport aanvullen met voorstellen tot wijziging van deze richtlijn, met name wat betreft een voor elke brandstofcategorie vastgestelde tweede fase van zwavelgrenswaarden en, rekening houdend met de werkzaamheden in het kader van de IMO, de zeegebieden waar laagzwavelige scheepsbrandstoffen dienen te worden gebruikt. De Commissie neemt met name voorstellen in overweging voor: 3. Vóór 31 december 2005 brengt de Commissie verslag uit over het mogelijke gebruik van economische instrumenten, met inbegrip van mechanismen zoals gedifferentieerde bijdragen en kilometerheffingen, verhandelbare emissierechten en compensaties. De Commissie kan overwegen in het kader van de herziening in 2008 voorstellen inzake economische instrumenten als alternatieve of aanvullende maatregelen in te dienen, mits de voordelen voor het milieu en de gezondheid duidelijk aantoonbaar zijn. 4. Wijzigingen die nodig zijn om in artikel 2, punten 1, 2, 3, 3a, 3b), en 4), of in artikel 6, lid 2, technische aanpassingen aan te brengen in het licht van de vooruitgang van wetenschap en techniek, worden vastgesteld volgens de in artikel 9, lid 2, bedoelde procedure. Deze aanpassingen mogen niet leiden tot directe wijzigingen van de werkingssfeer van deze richtlijn of de grenswaarden voor het zwavelgehalte van brandstoffen van deze richtlijn. 8) artikel 9 wordt vervangen door: Artikel 9 Comité procedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van de Raad * van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. _______________ * PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23."; 9) de tekst in de bijlage bij deze richtlijn wordt toegevoegd. Artikel 2 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór … (19) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE "BIJLAGE GRIEKSE SCHEPEN NAAM VAN HET SCHIP JAAR VAN OPLEVERING IMO-NUMMER ARIADNE PALACE 2002 9221310 IKARUS PALACE 1997 9144811 KNOSSOS PALACE 2001 9204063 OLYMPIA PALACE 2001 9220330 PASIPHAE PALACE 1997 9161948 FESTOS PALACE 2001 9204568 EUROPA PALACE 2002 9220342 BLUE STAR I 2000 9197105 BLUE STAR II 2000 9207584 BLUE STAR ITHAKI 1999 9203916 BLUE STAR NAXOS 2002 9241786 BLUE STAR PAROS 2002 9241774 HELLENIC SPIRIT 2001 9216030 OLYMPIC CHAMPION 2000 9216028 LEFKA ORI 1991 9035876 SOPHOKLIS VENIZELOS 1990 8916607 " (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0320 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0030/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0005/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gewijzigd voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 april 2005, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/.../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperkingen op het op de markt brengen en het gebruik van tolueen en trichloorbenzeen (achtentwintigste wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De gezondheids- en milieurisico's van tolueen en trichloorbenzeen (TCB) zijn beoordeeld overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (4) . Uit de risicobeoordeling is gebleken dat deze risico's moeten worden beperkt. Het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) heeft deze conclusie bevestigd. (2) In Aanbeveling 2004/394/EG van de Commissie van 29 april 2004 inzake de resultaten van de risicobeoordeling en de strategieën ter beperking van de risico's voor de stoffen: acetonitril; acrylamide; acrylonitril; acrylzuur; butadieen; waterstoffluoride; waterstofperoxide; methacrylzuur; methylmethacrylaat; tolueen; trichloorbenzeen (5) , die in het kader van Verordening (EEG) nr. 793/93 is goedgekeurd, wordt een risicobeperkingsstrategie voor tolueen en TCB voorgesteld en worden beperkingen aanbevolen om de risico's van bepaalde toepassingen van deze stoffen te beperken. (3) Om de gezondheid en het milieu te beschermen, blijkt het bijgevolg noodzakelijk om het op de markt brengen en het gebruik van tolueen en TCB te beperken. (4) Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (6) moet dienovereenkomstig worden gewijzigd. (5) Deze richtlijn beoogt geharmoniseerde voorschriften voor tolueen en TCB in te voeren teneinde de interne markt in stand te houden en tegelijkertijd een hoog beschermingsniveau voor de menselijke gezondheid en het milieu te waarborgen, overeenkomstig artikel 95 van het Verdrag. (6) Deze richtlijn heeft geen gevolgen voor de communautaire wetgeving tot vaststelling van de minimumeisen voor de bescherming van werknemers, zoals Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (7) en daarop gebaseerde bijzondere richtlijnen, met name Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia of mutagene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad) (8) en Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (9) , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn. Artikel 2 1. De lidstaten dragen zorg voor vaststelling en bekendmaking uiterlijk ... (10) van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Zij passen die bepalingen toe vanaf ... (11) *. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Aan bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG worden de volgende punten [XX] en [XX] toegevoegd: "[XX]. Tolueen CAS-nr. 108-88-3 Mag niet op de markt gebracht worden of worden gebruikt als stof of bestanddeel van preparaten in concentraties van 0,1 massaprocent of meer in kleefstoffen en spuitverf die bestemd zijn om aan het grote publiek te worden verkocht. [XX]. Trichloorbenzeen CAS-nr. 120-82-1 Mag niet op de markt gebracht worden of worden gebruikt als stof of bestanddeel van preparaten in concentraties van 0,1 massaprocent of meer voor alle toepassingen behalve - als tussenproduct van synthese, of - als procesoplosmiddel in gesloten chemische toepassingen voor chloreerreacties, of - bij de vervaardiging van 1,3,5 - triamine - 2,4,6 - trinitrobenzeen (TATB) ." Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad - Jaarlijkse beleidsstrategie voor 2006 ( COM(2005)0073 ), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 112, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0071/2005 ), A. overwegende dat de begroting 2006 de laatste zal zijn van de huidige financiële vooruitzichten en, met de lopende onderhandelingen over nieuwe financiële vooruitzichten voor 2007-2013, het strategische kader vormt waarin het Parlement zijn prioriteiten zal vaststellen zodat de doelstellingen van de Unie kunnen worden gesteund met afdoende begrotingsmiddelen, B. overwegende dat de begroting 2006 de tweede zal zijn van de uitgebreide Unie en het noodzakelijk is te zorgen voor afdoende middelen om het Europese beleid op harmonieuze wijze in de gehele Unie door te voeren, en de inspanningen van de huidige kandidaat-lidstaten te ondersteunen, C. overwegende dat de Europese Unie zich op een kritiek punt van haar ontwikkeling bevindt met de processen voor de goedkeuring van een grondwet, de besluitvorming over uitbreiding, de versterking van haar rol op het internationale podium, het starten van nieuwe maatregelen voor de Agenda van Lissabon binnen een nieuw kader voor groei en werkgelegenheid, concurrentievermogen en duurzame ontwikkeling, de versterking van de interne markt en volledige integratie van de Europese burgers; benadrukkend dat deze uitdagingen onderbouwd moeten worden met samenhangende, goed gecoördineerde en afdoende gefinancierde acties, D. overwegende dat een discrepantie tussen deze doelen en de middelen die beschikbaar worden gesteld om ze te bereiken, het risico met zich mee zou brengen dat er een proces van regressie in gang wordt gezet, waardoor de reeds geboekte vooruitgang in gevaar zou komen; wijzend op de rol van de begroting 2006 voor het garanderen van de continuïteit van acties en door te dienen als overbruggingsinstrument voor de meerjarige programmering na 2006, om te waarborgen dat de Unie haar politieke ambities kan financieren, E. overwegende dat het Europees Parlement de Commissie steunt in haar meest urgente prioriteit, te weten het herstellen van een dynamische en duurzame groei in Europa en het scheppen van meer en betere banen voor haar burgers, en bereid is financiële middelen te verstrekken voor passende programma's om dit doel te bereiken, Financieel kader 1. is van mening dat, teneinde de gestelde doelen van de Europese Unie te kunnen bereiken, een deugdelijk en nauwgezet beheer van de begroting van de Unie in het belang is van haar burgers; benadrukt de verantwoordelijkheid van de begrotingsautoriteit hiervoor te zorgen; onderstreept dat het groot belang hecht aan een transparante presentatie van de begroting, alsmede aan goede informatie over de tenuitvoerlegging ervan; 2. benadrukt dat de bedragen op de begroting voor vastleggingen gebaseerd moeten zijn op overeengekomen doelstellingen en dat de betalingen hierop moeten worden afgestemd; besluit om de kwestie van een voldoende niveau van betalingen tot prioriteit te bestempelen voor de begrotingsprocedure 2006, mede met het oog op de komende onderhandelingen over de nieuwe financiële vooruitzichten; 3. beseft dat er als gevolg van het huidige financieel reglement problemen zijn bij de uitvoering van de begroting, met name op gebieden als de info-points, externe samenwerking en vertragingen bij contracten; kijkt uit naar de voorstellen van de Commissie voor een herziening van het Financieel Reglement en de bijbehorende uitvoeringsbepalingen, waarin deze en andere lopende kwesties aan de orde moeten komen, en concrete oplossingen kunnen worden uitgewerkt in de zin van een ontbureaucratisering van het financieel reglement; betreurt dat de Commissie deze herziening niet heeft opgenomen in haar wetgevings- en werkprogramma voor 2005, ondanks de bevestiging van een wetgevingsherziening in de begrotingsprocedure 2005; 4. is van mening dat de start van de nieuwe zittingsperiode, die samenviel met een herziening van het Interinstitutioneel Akkoord in het kader van de onderhandelingen over de nieuwe financiële vooruitzichten, de mogelijkheid biedt de instrumenten die worden gebruikt voor de meerjarige en jaarlijkse programmering te evalueren, om zo de wetgevende en budgettaire planning een nieuwe impuls te geven; roept de gemeenschappelijke verklaring over de verbetering van de financiële programmering overeengekomen op 13 juli 2004 in herinnering; 5. is zich volledig bewust van de mogelijke gevolgen van de onderhandelingen over de nieuwe financiële vooruitzichten voor de periode na 2006 voor de begrotingsprocedure 2006; verklaart dat het zijn begrotingsbevoegdheden zal gebruiken om ervoor te zorgen dat de begroting voor 2006 de kredieten bevat die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de taken van de Unie; 6. is ingenomen met het voorstel van de Commissie, zoals vastgelegd in haar strategische doelstellingen, om het Parlement en de Raad te verzoeken gezamenlijk overeenstemming te bereiken over een gemeenschappelijk platform van de Europese instellingen voor maatregelen in de komende vijf jaar; is bereid om met de Commissie en de Raad hierover besprekingen aan te gaan op basis van zijn eigen strategische beleidsrichtsnoeren, teneinde voor het einde van het Luxemburgse voorzitterschap tot een overeenkomst te komen; Begrotingsstrategie en sectorale prioriteiten Beginselen 7. is van mening dat de begroting 2006 de volgende beginselen moet weerspiegelen, om een deugdelijk financieel en begrotingsbeheer te waarborgen: Prioriteiten 8. steunt de Commissie in haar algemene aanpak voor het bevorderen van welvaart, solidariteit en veiligheid binnen de Unie, om Europa concurrerender te maken en meer samenhang te geven, dichter bij de burger brengen en een sterkere rol in de wereld geven; wijst er niettemin op dat uit haar laatste financiële programmering en haar JBS blijkt dat er een aantal discrepanties bestaat tussen sleutelacties voor 2006 en de begrotingsmiddelen (het i2020-initiatief, het Groei-initiatief, het Youth-initiatief, ondersteuning voor het Europese asielbeleid, programma's voor hulp bij de uitvoering van milieuwetgeving, het Europees Jaar van de mobiliteit van werknemers, enz.); 9. verklaart dat de begroting voor 2006 met name de weerspiegeling zal zijn van: Landbouw 10. spreekt zijn steun uit voor de doelstellingen van de hervorming van het GLB, met name wat betreft versterking van de plattelandsontwikkeling, hetgeen van cruciaal belang is voor de levensvatbaarheid van het platteland; is sterk voorstander van het verstrekken van de nodige financiering voor deze maatregelen, maar vestigt de aandacht op het feit dat overeenstemming over de overdracht van kredieten van sub-rubriek 1a naar sub-rubriek 1b ("begrotingsmodulatie") vereist is voor de eerste lezing door de Raad; 11. is bezorgd over berichten met betrekking tot de ontwikkeling van vogelgriep in Zuidoost-Azië; dringt er bij de Commissie op aan nauw samen te werken met de FAO, de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie), de OIE (Wereldorganisatie voor diergezondheid) en de landen in de regio; dringt voorts aan op verhoging van de financiële middelen voor onderzoek naar deze potentieel ernstige bedreiging voor de landbouw en de dier- en volksgezondheid in de EU; 12. herinnert de Commissie aan het belang dat het hecht aan de proefprojecten (bevordering van kwaliteitsystemen en risicofinanciering voor vee-epidemieën) waartoe is besloten tijdens de begrotingsprocedure 2004; verzoekt de Commissie op de begroting 2006 voldoende kredieten toe te wijzen om deze projecten te kunnen voortzetten; Structurele maatregelen 13. benadrukt het belang van het volledig budgetteren van de werkelijke behoefte aan betalingen in het kader van de structuurfondsen; benadrukt de noodzaak te voorzien in een toereikend niveau van betalingen, teneinde te voorkomen dat de uitvoering van de programma's in gevaar komt; is van mening dat de betalingen in overeenstemming moeten zijn met de meest betrouwbare voorspellingen, overeenkomstig de beginselen van een deugdelijke financieel beheer en een goede begrotingspraktijk; benadrukt de belangrijke aanwijzingen die de uitvoering 2005 in dit opzicht kan geven; 14. benadrukt de noodzaak van een nauwlettend toezicht op de toepassing van de regel N+2 (sunset clause) en het verbeteren van de volledige en snelle informatievoorziening aan de begrotingsautoriteit, met name inzake vastleggingen op de begroting die gevaar lopen te worden geschrapt; verzoekt de Commissie vóór eind juli 2005 een algemene evaluatie te presenteren van de toestand van de tenuitvoerlegging van betalingen in vergelijking met de meerjarige oorspronkelijke ramingen; Intern beleid 15. verzoekt de Commissie binnen de Strategie van Lissabon werkelijk prioritaire acties voor te stellen om een Europese toegevoegde waarde te creëren; is van mening dat de beperkte marge onder het plafond van de financiële vooruitzichten voor deze rubriek gericht moet zijn op de belangrijkste prioritaire gebieden, zoals werkgelegenheid, onderzoek en ontwikkeling, steun aan KMO's door middel van de EIF-leenfaciliteit voor KMO's ingevoerd op de begrotingen 2004 en 2005, bevordering van de kennis- en informatiemaatschappij en de verspreiding van milieutechnologieën, levenslang leren; benadrukt de noodzaak van de ontwikkeling van een doeltreffende infrastructuur door middel van milieuvriendelijke Trans-Europese vervoers-, energie- en telecommunicatienetwerken en pan-Europese corridors; 16. herinnert eraan dat steun aan KMO's, inclusief micro-ondernemingen, prioriteit voor het Europees Parlement is geweest in de afgelopen begrotingsprocedures; moedigt de inspanningen aan om de toegang van KMO's tot financiering te blijven vereenvoudigen met gebruikmaking van de financiële instrumenten van de Gemeenschap op vraaggestuurde basis, en benadrukt de noodzaak van instrumenten om de internationalisering daarvan te bevorderen; 17. is tevens voorstander van maatregelen ter bevordering van ethische en op solidariteit gebaseerde financieringsinstrumenten ter bevordering van de menselijke, sociale en ecologische ontwikkeling, inclusief acties voor lokale ontwikkeling; 18. steunt het uitroepen van het Europese Jaar van de mobiliteit van werknemers; verwacht dat de lidstaten niet langer gebruik zullen maken van de derogaties om het vrije verkeer van werknemers uit de nieuwe lidstaten te belemmeren; 19. benadrukt dat de Lissabon-strategie het concurrentievermogen en het scheppen van banen dient te bevorderen, terwijl tegelijkertijd rekening wordt gehouden met de sociale cohesie en milieu-overwegingen; is dientengevolge van mening dat het behalen van de Lissabon-doelstelling van groei op de lange termijn niet mag leiden tot breder wordende kloven en sociale onzekerheid; 20. wil de begrotingsmiddelen voor acties ten behoeve van jongeren verhogen, mede in lijn met de bijzondere aandacht van de Commissie voor de bevordering van mobiliteit in onderwijs en scholing, en van het doeltreffende gebruik van het potentieel van de jeugd; benadrukt het belang van uitwisselingsprogramma's op dit gebied; dringt aan op een uitbreiding van het programma Erasmus om ook middelbare schoolleerlingen te bereiken, alsmede jonge ondernemers; herinnert aan de noodzaak om te zorgen voor een vervolg op het proefproject om Erasmus ook open te stellen voor deelnemers aan het leerlingenwezen; betreurt dat de Commissie in haar financiële programmering de kredieten voor het Leonardo da Vinci-programma heeft verlaagd in vergelijking met de begroting voor 2005; 21. steunt een geïntegreerde strategie ter bestrijding van terrorisme, inclusief steun aan slachtoffers, effectieve samenwerking en uitwisseling van informatie tussen justitiële en politiële autoriteiten, voor armoedebestrijding, ter voorkoming van de verspreiding van wapens, voor conflictpreventie, -beheersing en -oplossing en intensievere steun voor de dialoog tussen de culturen; wenst de proefprojecten die het Parlement heeft gestart verder te ontwikkelen; benadrukt dat de Unie tegelijkertijd de grondrechten, de rechtsstaat en de kwaliteit van de rechtspraak verder moet bevorderen; 22. roept de Commissie op voorstellen te presenteren voor het versterken van het vermogen van de EU om steun te verlenen aan burgers in het geval van noodsituaties, inclusief die welke zich buiten het EU-grondgebied voordoen, en om grensoverschrijdende crises te beheren; onderstreept het belang van volledige betrokkenheid van het Parlement bij het huidige debat over deze zaak; 23. is van mening dat voorlichting en communicatie van cruciaal belang zijn om de EU dichter bij haar burgers te brengen en is van mening dat, om dit doel te bereiken, dynamischer en communicatiever innovaties nodig zijn; roept de Commissie er derhalve toe op te komen met een voorstel voor een geïntegreerd voorlichtings- en communicatiebeleid van de EU, waarin de voorlichtingsactiviteiten van de instellingen van de Unie in hogere mate worden gecoördineerd; 24. brengt het structurele probleem in herinnering betreffende de financiering van gedecentraliseerde agentschappen in rubriek 3 en de gevolgen ervan voor andere politieke prioriteiten, die hun oorsprong vinden in het huidig financieel reglement; benadrukt de noodzaak om deze aspecten met elkaar te verzoenen en gaat zich inspannen om een oplossing te vinden gebaseerd op de werkelijke behoeften van elk agentschap en elke beleidsmaatregel; herinnert de Commissie aan de noodzaak te zorgen voor tussentijdse programmering, met inbegrip van accurate begrotingsramingen, met betrekking tot de ontwikkeling van de gedecentraliseerde en de uitvoerende agentschappen en het financieel reglement in het licht van ontbureaucratisering kritisch tegen het licht te houden; Externe maatregelen 25. benadrukt de huidige problemen inzake het verenigen van de traditionele prioriteiten van de Unie met een groot aantal nieuwe budgettaire verantwoordelijkheden, die de afgelopen jaren zijn opgenomen in rubriek IV (Balkan, Afghanistan, Irak, tsunami en andere natuurrampen); herinnert de Raad eraan dat de financiering van nieuwe taken niet ten koste mag gaan van de traditionele prioriteiten van het Parlement; 26. is er vast van overtuigd dat de financiële middelen die zijn toegewezen aan het ondersteunen van landen en gemeenschappen die zijn getroffen door de tsunami, of enige andere natuurramp, moeten worden verstrekt in aanvulling op de bestaande of geprogrammeerde steunbegrotingen en niet slechts daarbinnen moeten worden verschoven of overgeschreven van de middelen ten behoeve van andere regio's (herschikking); verzoekt om een duidelijk overzicht van de begrotingsgevolgen van alle voorstellen voor financiële steun aan deze regio, inclusief de voorgestelde middelen voor wederopbouw, zodra de beoordelingsmissies van de VN en de Wereldbank zijn afgerond; benadrukt het belang van maatregelen om voorbereid te zijn op rampen; 27. herhaalt zijn toezegging het bereiken van de millenniumontwikkelingsdoelstelling te bevorderen, met ondersteuning van programma's voor armoedebestrijding en volksgezondheid, met inbegrip van de bestrijding van HIV/AIDS, malaria en tuberculose, alsmede het leveren van een bijdrage aan het Wereldfonds; onderstreept zijn toezegging om alle regio's te steunen die nu steun ontvangen van de EU-begroting; benadrukt het belang van fundamentele vrijheden en de bevordering van de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten, met inbegrip van het nieuwe nabuurschapsbeleid; verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen om de controle van het Europees Parlement op het Europees Initiatief voor de democratie en de mensenrechten (EIDHR) te herstellen; beklemtoont de noodzaak van technische steun voor multilaterale partners voor het elimineren van probleemsituaties; dringt er bij de Commissie met klem op aan in het voorontwerp van begroting een substantieel extra bedrag voor deze 'Quick Win'-acties op te nemen, ervoor te zorgen dat haar nieuwe acties bij reeds bestaande programma's aansluiten en toe te zien op coördinatie met de lidstaten en de VN; 28. beklemtoont de noodzaak van EU-steun voor democratische veranderingen in haar buurlanden, met name landen als Oekraïne, Georgië en Moldavië en de mediterrane landen; 29. is van mening dat het Parlement ervoor moet zorgen dat zijn begrotingsbevoegdheden op het gebied van het GBVB worden uitgebreid; herinnert de Raad aan de verplichting deel te nemen aan raadplegende vergaderingen en uitgebreide uitwisseling van informatie, zoals vastgelegd in het IIA, teneinde overeenstemming te bereiken over de financiering van besluiten inzake het GBVB; wijst op het bijzonder belang van voldoende begrotingsmiddelen voor de Europese Veiligheidsstrategie (ESS); benadrukt dat het moeilijk is de financiering van gezamenlijke kosten bij civiele operaties via de EU-begroting te scheiding van kosten van militaire aard buiten de EU-begroting, zoals is gebleken bij de oprichting van de civiele/militaire cel; 30. wijst op de gelegenheid om vooruitgang te boeken in het vredesproces in het Midden-Oosten en bevestigt zijn steun voor de verstrekking van communautaire financiering in dit verband; Personeel en administratie 31. wijst erop dat de Commissie heeft verzocht om de invoering van 700 nieuwe posten in 2006 naar aanleiding van haar meerjarige plan voor aanvullende menselijke hulpbronnen in verband met de uitbreiding van 2004; stelt vast dat volgens de raming van de Commissie de toetreding van Bulgarije en Roemenië zal nopen tot de invoering van 850 nieuwe posten, geleidelijk in te voeren tegen 2010; roept de Commissie op om vóór 31 juli 2005 een herziening van de door de vorige Commissie gepresenteerde tussentijdse personeelsbehoeften te presenteren; vraagt de Commissie om vóór 31 juli 2005 een gedetailleerd verslag te presenteren over het personeel dat bij de Commissie werkt in ondersteunende en coördinerende functies; 32. verwelkomt de relatief hoge bezettingsgraad van posten in de administratie van de Commissie; moedigt de Commissie aan gebruik te blijven maken van herschikking binnen en tussen afdelingen om aanvullende menselijke hulpbronnen te mobiliseren; Proefprojecten en voorbereidende acties 33. herhaalt zijn steun voor een nauwe samenwerking met de Commissie inzake proefprojecten en voorbereidende acties om een gezamenlijke bestudering van de haalbaarheid van voorstellen te vereenvoudigen; 34. verzoekt de Commissie om een beoordeling van de resultaten van de initiatieven - proefprojecten en voorbereidende acties - die de afgelopen jaren zijn opgezet, teneinde de mogelijke voortzetting ervan te evalueren; o o o 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Het Europees Parlement , – gezien de conclusies van het Voorzitterschap naar aanleiding van de Europese Raad van 22 en 23 maart 2005, – gezien het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie naar aanleiding van de bijeenkomst van de Europese Raad van 22 en 23 maart 2005, – gelet op artikel 103, lid 4, van zijn Reglement, I. Stabiliteits- en groeipact 1. is verheugd dat op de Europese Raad, na maanden van controversiële signalen, politieke overeenstemming is bereikt over een hervorming van het Stabiliteits- en groeipact, teneinde de coördinatie van en het toezicht op het economisch beleid te verbeteren en tegelijkertijd meer flexibiliteit te geven, alsook om een nieuwe impuls te geven aan de toezegging van fiscale discipline als basis voor een stabiele munt, economische groei en het scheppen van banen; 2. is met name ingenomen met de maatregelen ter versterking van de preventieve arm van het pact, de verhoogde aandacht die wordt gegeven aan het niveau van de schulden en de overeenstemming over de koppeling van het pact aan de doelstellingen en beleidslijnen van de Lissabon-strategie; is echter bezorgd over het gebrek aan helderheid in de regels voor de dwingende arm van het pact; 3. roept de Raad en de Commissie ertoe op de overeengekomen wijzigingen van de Verordeningen (EG) nr. 1466/97 (1) en (EG) nr. 1467/97 (2) voor te leggen en het Europees Parlement volledig bij de herziening van het pact te betrekken, teneinde te waarborgen dat resterende punten van zorg worden aangepakt; 4. roept de Commissie ertoe op ten volle gebruik te maken van haar initiatiefrecht en de procedures die haar ter beschikking staan, teneinde te zorgen voor een goede uitvoering van het pact, en een actieve rol te spelen in de macro-economische coördinatie; geeft uiting aan zijn twijfels over dit aspect van de hervorming, waarbij een gelegenheid is gemist om de rol van de Commissie te versterken; II. Nieuwe impuls voor de strategie van Lissabon 5. is ingenomen met de toezegging van de Raad en de Commissie om de Lissabon-strategie nieuwe dynamiek te verschaffen met een nieuwe, gerichte aanpak op basis van een driejaarlijkse cyclus, alsook met de steun voor veel van de voorafgaand aan de bijeenkomst van de Europese Raad door het Parlement ingenomen standpunten, zoals de bevestiging van de onderlinge verwevenheid van de economische, sociale en milieu-aspecten van de strategie; 6. verwacht dat de Commissie leiderschap toont bij de nieuwe impuls voor de Lissabon-strategie door te komen met een communautair Lissabon-programma voorzien van een duidelijke routekaart voor maatregelen van de instellingen van de Gemeenschap; dringt aan op gedetailleerd overleg met het Parlement over de inhoud daarvan, alsook op de instelling van een effectief mechanisme voor gezamenlijke programmering van Commissie en Parlement; 7. steunt het idee dat de lidstaten beter en meer concreet moeten bijdragen tot groei en werkgelegenheid; onderschrijft het idee van de opstelling van "nationale hervormingsprogramma's" na een open discussie met belanghebbenden en overleg met de nationale parlementen; 8. betreurt echter dat de Europese Raad de aanbeveling van de groep op hoog niveau dat de Commissie jaarlijks bekend zou moeten maken welke lidstaten het best presteren met betrekking tot de Lissabon-doelstellingen en welke lidstaten op dit terrein achterlopen, niet heeft gesteund; 9. herinnert eraan dat het welzijn van de EU-burgers een absolute voorwaarde is voor het succes van Europa op economisch en mededingingsgebied; is ingenomen met het vooruitzicht van een groenboek betreffende demografische veranderingen in de EU; wijst andermaal op de noodzaak dit te doen volgen door concrete maatregelen; 10. herhaalt zijn standpunt dat de Lissabon-strategie een middel moet zijn om het Europese sociale model te versterken door middel van grotere sociale samenhang, verhoging van de arbeidsparticipatie en de kwaliteit van de werkgelegenheid, verbetering van de flexibiliteit van werknemers, investeringen in menselijk kapitaal, modernisering en veiligstelling van de sociale bescherming, bevordering van gelijke kansen en het gender -evenwicht, en vergemakkelijking van de combinatie van gezins- en beroepsleven; 11. onderschrijft de behoefte aan een solide industrieel weefsel over het gehele grondgebied van Europa evenals de behoefte een actief industriebeleid te voeren; 12. is verheugd dat de cruciale rol van kleine en middelgrote ondernemingen bij innovatie, groei en werkgelegenheid nu expliciet wordt erkend; 13. deelt de opvatting dat milieubeleid een essentieel onderdeel is van duurzame groei die bijdraagt tot werkgelegenheid; onderstreept het belang van concentratie op milieu-innovatie en milieutechnologieën om de EU in staat te stellen een aantal uitdagingen aan te gaan op het gebied van natuurlijke hulpbronnen en het milieu, zoals biodiversiteit en klimaatverandering; 14. is ingenomen met de toezegging van de Europese Raad voor een volledig operationele interne markt voor diensten die verenigbaar is met het Europese sociale model, teneinde het concurrentievermogen, de werkgelegenheid en de groei te versterken en tegelijkertijd waarborgen te bieden voor maatschappelijke verantwoordelijkheid, bescherming van de rechten van de consument en sociale en milieunormen; is van mening dat in het wetgevingsproces alles in het werk gesteld dient te worden om een brede consensus te verwerven voor een dienstenrichtlijn die voldoet aan al deze doelstellingen; 15. onderschrijft en bevestigt dat in REACH milieu- en gezondheidsoverwegingen moeten worden verenigd met de noodzaak het concurrentievermogen van de Europese industrie te bevorderen en daarbij speciale aandacht te besteden aan kleine en middelgrote ondernemingen en hun innovatievermogen; 16. benadrukt de noodzaak de financiële middelen voor de uitvoering van de Lissabon-agenda te waarborgen in de begroting van de EU en de nationale begrotingen; 17. verlangt dat in de nationale begrotingen en de Europese begroting, met inbegrip van de financiële vooruitzichten voor 2007-2013, de in het kader van het Lissabon-proces geformuleerde doelstellingen worden weerspiegeld; is ingenomen met de krachtige steun van de Europese Raad voor de prioritaire projecten van het trans-Europese vervoersnetwerk; roept de Raad en de lidstaten ertoe op de planning te bespoedigen en de noodzakelijke financiële middelen uit nationale budgetten voor de prioritaire projecten toe te wijzen, met name aan ontbrekende schakels in grensoverschrijdende verbindingen; 18. is verheugd over het standpunt van de Europese Raad inzake het belang en de rol van cohesiebeleid en duurzaam vervoer in het kader van de nieuwe impuls voor de Lissabon-strategie en de doelstellingen voor groei en werkgelegenheid; 19. is verheugd dat de algemene doelstelling om 3% van het BNP van de EU te investeren in onderzoek en ontwikkeling is gehandhaafd, met een passende verdeling tussen particuliere en overheidsinvesteringen; roept de lidstaten en de EU ertoe op prioriteit te geven aan onderzoeksprogramma's die in overeenstemming zijn met de doelstellingen van verhoging van de levenskwaliteit en versterking van een duurzame economie; wijst op de noodzaak van investeringen in innovatie en nieuwe technologieën als sleutelelement in de antwoorden op de uitdagingen waarmee de EU wordt geconfronteerd in een wereld die in het teken staat van de mondialisering; 20. is van mening dat een beter samenhangend Europees investeringsinitiatief onmisbaar is voor het welslagen van de Lissabon-strategie; III. Duurzame ontwikkeling 21. deelt de opvatting dat milieubeleid een belangrijke bijdrage levert aan duurzame groei en werkgelegenheid en dat de EU een aantal uitdagingen moet aangaan die verband houden met natuurlijke hulpbronnen en het milieu, zoals klimaatveranderingen en milieutechnologieën; is ingenomen met de speciale aandacht die milieubeleid krijgt als nuttig instrument voor groei, werkgelegenheid, concurrentievermogen en, niet in de laatste plaats, de levenskwaliteit; steunt het pleidooi van de Raad voor snelle uitvoering van het Actieplan voor milieutechnologie; 22. is teleurgesteld over het tijdschema dat is vastgesteld voor de herziening van het duurzame-ontwikkelingsbeleid van de EU; is van opvatting dat milieubeleid aanzienlijke economische mogelijkheden kan bieden, vooral gezien de effecten ervan op industriële innovatie; dringt er derhalve bij de Commissie op aan doortastend op te treden en zo spoedig mogelijk passende voorstellen ter zake voor te leggen; acht het noodzakelijk voldoende financiële middelen beschikbaar te stellen om de doelstellingen in het kader van de herziene Lissabon-strategie te halen; 23. herhaalt dat duurzaam beheer en gebruik van natuurlijke hulpbronnen noodzakelijk is; verzoekt de Commissie dit in haar strategie op te nemen; 24. is van mening dat bij de tussentijdse herziening voldoende gewicht moet worden toegekend aan de bijdrage die nieuwe veelbelovende technologieën, milieutechnologieën en hoge milieunormen kunnen leveren tot een succesvolle concurrentiestrategie; verzoekt om grotere steun voor milieutechnologie en eco-efficiënte innovaties; onderstreept meer in het algemeen de rol van levenskwaliteit als factor bij investeringen en bedrijfsvestiging; is van oordeel dat het negeren van de klimaatverandering en de verschraling van de biodiversiteit het vermogen om deze doelen te bereiken ernstig zal schaden; 25. herinnert aan de dringende noodzaak aandacht te besteden aan de dreiging van overdraagbare ziektes, in het bijzonder met de mogelijkheid van een wereldwijde grieppandemie die met name de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals kinderen en ouderen, zou kunnen treffen; IV. Klimaatverandering 26. is verheugd over de wil om parallel aan de ontwikkeling van een lange-termijnstrategie van de EU mogelijkheden te onderzoeken voor een regeling voor de periode na 2012 in de context van het klimaatveranderingsproces van de VN, waarbij reductiestreefcijfers van 15% tot 30% tegen het jaar 2020 worden overwogen voor de groep van ontwikkelde landen; verlangt dat de EU haar leidende rol in de internationale inspanningen bij de aanpak van klimaatverandering behoudt en concrete voorstellen voorlegt voor een ambitieus programma voor de periode na 2012; 27. onderstreept dat de doelstellingen van het Protocol van Kyoto een essentiële voorwaarde zijn voor een wereldwijde strategie inzake klimaatverandering, maar dat er verdere doelen moeten worden gesteld voor de periode na 2012; is van opvatting dat de werelduitstoot vóór 2050 met de helft moeten worden teruggebracht om de opwarming van aarde zodanig te beteugelen dat de maximale waarde minder dan 2°C boven het pre-industriële niveau blijft; 28. benadrukt dat aanvullende beleidslijnen en maatregelen noodzakelijk zijn om het collectieve Kyoto-doel van de EU-15 te halen, met name in de sectoren energie en vervoer, waar de uitstoot naar verwachting aanzienlijk zal blijven toenemen; 29. dringt er bij de lidstaten op aan verdere maatregelen te nemen om energiebesparingen te verhogen, de energie-ëfficiëntie te verbeteren en over te schakelen op hernieuwbare energiebronnen; herhaalt zijn eis dat moet worden onderhandeld over internationale overeenkomsten waarin de uitstoot van de internationale lucht- en zeevaart wordt opgenomen in de reductiestreefcijfers in de tweede periode, na 2012; V. Voorbereidingen voor de VN-topconferentie 30. is ingenomen met de prioriteit die de Europese Raad geeft aan de voorbereidingen voor de VN-top over de millennium-ontwikkelingsdoelstellingen (MOD) in september; beklemtoont dat de EU en de lidstaten hun inzet voor ontwikkeling en de millennium-ontwikkelingsdoelstellingen moeten tonen door verhoging van de middelen voor ontwikkelingssamenwerking op de Europese begroting en verbetering van effectiviteit van de hulp, bijvoorbeeld door volledige ontkoppeling van ontwikkelingshulp; 31. steunt de verklaring van de Europese Raad dat de steun van de Unie aan Afrika moet worden geïntensiveerd; is ingenomen met de door de Commissie voor 2005 voorgestelde initiatieven voor Afrika; beklemtoont dat deze oriëntatie op de armste landen, die aansluit op de inspanningen om de millennium-ontwikkelingsdoelstellingen te halen en de inzet van de Unie in verband met de uitbanning van armoede, dient te worden ondersteund met een forse verhoging van de hulp van zowel de Unie als de lidstaten; 32. ondersteunt ten volle het verzoek van de secretaris-generaal van de VN aan de staatshoofden en regeringsleiders van de ontwikkelde landen om duidelijke tijdschema's vast te stellen voor het behalen van het streefcijfer van 0,7% van het BNP voor officiële ontwikkelingshulp; dringt er bij de lidstaten van de EU op aan onverwijld in te stemmen met de ophanden zijnde voorstellen van de Commissie voor een concreet tijdschema; 33. ondersteunt de oproep van de secretaris-generaal van de VN tot de staatshoofden en regeringsleiders van de ontwikkelde landen om een besluit te nemen over het starten van een reeks initiatieven waarmee snelle winst kan worden geboekt, zoals voorgesteld in het VN-Millenniumproject onder leiding van professor Jeffrey Sachs; 34. dringt er bij de lidstaten van de EU op aan hun toewijding aan de eerbiediging van de mensenrechten te tonen door hun steun te geven aan het voorstel van de secretaris-generaal van de VN om de VN-Commissie voor de mensenrechten te vervangen door een sterkere en meer geloofwaardige Raad voor de mensenrechten; VI. Externe betrekkingen 35. herinnert eraan dat het Parlement er herhaaldelijk op heeft aangedrongen het wapenembargo tegen China onder de huidige omstandigheden niet op te heffen; stelt met tevredenheid vast dat de Europese Raad geen verdere stappen heeft ondernomen om dit embargo op te heffen; 36. is ingenomen met het besluit van de Europese Raad om een task force in te stellen die verslag moet uitbrengen over de vooruitgang van Kroatië in verband met de voorwaarden voor het openen van toetredingsonderhandelingen met de Europese Unie; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan de Monitoring Task Force zo spoedig mogelijk naar Kroatië te zenden, zodat zij de Raad bij zijn volgende bijeenkomst betrouwbare resultaten kan voorleggen als basis voor de besluitvorming; 37. herhaalt zijn standpunt over de situatie in Libanon; is ingenomen met de aankondiging van de Syrische minister van Buitenlandse Zaken dat alle Syrische troepen, militaire uitrusting en inlichtingendiensten in overeenstemming met VN-resolutie 1559 (2004) uiterlijk op 30 april 2005 volledig teruggetrokken zullen zijn; roept de Raad en de lidstaten van de EU ertoe op de kwestie van de stabilisatie van Libanon in de Veiligheidsraad van de VN aan de orde te stellen; hoopt dat er als bijdrage tot de stabiliteit van het land een nieuwe regering zal worden gevormd met als doel de geplande vrije, eerlijke en transparante verkiezingen te organiseren; dringt er bij de Raad op aan in overleg met de Libanese autoriteiten een EU-waarnemingsteam naar de verkiezingen alsmede tijdens de voorbereiding ervan, af te vaardigen; 38. is van opvatting dat de recente gebeurtenissen in Kirgizië een uiting zijn van het verlangen van het Kirgizische volk naar democratische veranderingen; steunt de verklaring van de Raad waarin de nieuwe leiders van dat land worden verzocht een dialoog aan te gaan ter waarborging van het democratisch proces, met inbegrip van volledige eerbieding van de rechtsstaat en de rechten van de mens, door middel van nationale verzoening; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten en de parlementen van Bulgarije en Roemenië.