Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2019)00793), – gezien het schrijven van de Commissie van 30 januari 2019, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien het schrijven van de Commissie economische en monetaire zaken aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters van 21 februari 2019, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (1) , en met name artikel 1, lid 9, en artikel 50, lid 5, – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien artikel 105, lid 6, van zijn Reglement, A. overwegende dat de gedelegeerde handeling in kwestie belangrijke wijzigingen bevat die erop gericht zijn te waarborgen dat de Bank of England ook na verandering van de status van het Verenigd Koninkrijk tot die van derde land kan blijven genieten van de huidige vrijstelling overeenkomstig artikel 1, lid 9, van Verordening (EU) nr. 600/2014; B. overwegende dat het Parlement het belang erkent van de snelle vaststelling van deze verordening, teneinde te waarborgen dat de Europese Unie erop voorbereid is indien het Verenigd Koninkrijk zich zonder een terugtrekkingsakkoord terugtrekt uit de Europese Unie; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2019)00794), – gezien het schrijven van de Commissie van 30 januari 2019, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien het schrijven van de Commissie economische en monetaire zaken aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters van 21 februari 2019, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende de transparantie van effectenfinancieringstransacties en van hergebruik, en met name artikel 2, lid 4, en artikel 30, lid 5 (1) , – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien artikel 105, lid 6, van zijn Reglement, A. overwegende dat de gedelegeerde handeling belangrijke wijzigingen omvat om te waarborgen dat de centrale bank en overheidsinstanties van het Verenigd Koninkrijk die belast zijn met of betrokken zijn bij het beheer van de overheidsschuld vrijgesteld zullen zijn van de rapportageverplichting uit hoofde van artikel 4 en de transparantievereisten inzake hergebruik uit hoofde van artikel 15 van Verordening (EU) 2015/2365; B. overwegende dat het Parlement het belang erkent van de snelle vaststelling van deze verordening teneinde te waarborgen dat de Europese Unie erop voorbereid is indien het Verenigd Koninkrijk zich zonder een terugtrekkingsakkoord terugtrekt uit de Europese Unie; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2019)00791), – gezien het schrijven van de Commissie van 30 januari 2019, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien het schrijven van de Commissie economische en monetaire zaken aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters van 21 februari 2019, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (1) , met name artikel 1, lid 6, en artikel 82, lid 6, – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien artikel 105, lid 6, van zijn Reglement, A. overwegende dat de gedelegeerde handeling belangrijke wijzigingen omvat om te waarborgen dat de centrale bank en overheidsinstanties van het Verenigd Koninkrijk die belast zijn met of betrokken zijn bij het beheer van de overheidsschuld vrijgesteld zullen zijn van de clearing- en rapportageverplichting en de vereiste toepassing van risicolimiteringstechnieken voor niet-geclearde transacties uit hoofde van Verordening (EU) nr. 648/2012; B. overwegende dat het Parlement het belang erkent van de snelle vaststelling van deze verordening teneinde te waarborgen dat de Europese Unie erop voorbereid is indien het Verenigd Koninkrijk zich zonder een terugtrekkingsakkoord terugtrekt uit de Europese Unie; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2019)00792), – gezien het schrijven van de Commissie van 30 januari 2019, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien het schrijven van de Commissie economische en monetaire zaken aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters van 21 februari 2019, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende marktmisbruik (verordening marktmisbruik) en houdende intrekking van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijnen 2003/124/EG, 2003/125/EG en 2004/72/EG van de Commissie (1) , en met name artikel 6, lid 5, en artikel 35, lid 5, – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien artikel 105, lid 6, van zijn Reglement, A. overwegende dat de gedelegeerde handeling in kwestie belangrijke wijzigingen bevat die erop gericht zijn te waarborgen dat de Bank of England en het Debt Management Office van het Verenigd Koninkrijk ook na verandering van de status van het Verenigd Koninkrijk tot die van derde land kunnen blijven genieten van de huidige vrijstelling overeenkomstig artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) nr. 596/2014; B. overwegende dat het Parlement het belang erkent van de snelle vaststelling van deze verordening teneinde te waarborgen dat de Europese Unie erop voorbereid is indien het Verenigd Koninkrijk zich zonder een terugtrekkingsakkoord terugtrekt uit de Europese Unie; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de gedelegeerde verordening van de Commissie (C(2019)00904), – gezien het schrijven van de Commissie van 21 februari 2019, waarin zij het Parlement verzoekt te verklaren dat het geen bezwaar zal maken tegen de gedelegeerde verordening, – gezien het schrijven van de Commissie economische en monetaire zaken aan de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters van 4 maart 2019, – gezien artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten voor financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU (1) , met name artikel 49, lid 3, – gezien artikel 10, lid 1, en artikel 13, van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (2) , – gezien de op 8 november 2018 krachtens artikel 49, lid 3, van Richtlijn 2014/65/EU door de Europese Autoriteit voor effecten en markten ingediende ontwerpen van technische reguleringsnormen inzake de "wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/588 (RTS 11)", – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien artikel 105, lid 6, van zijn Reglement, A. overwegende dat de gedelegeerde handeling belangrijke wijzigingen bevat om de concurrentiepositie te behouden van EU-handelsplatforms die handel in die aandelen aanbieden die toegelaten zijn tot de handel of die gelijktijdig zowel in de Unie als in een derde land worden verhandeld, en wanneer het handelsplatform met de hoogste omzet in die aandelen buiten de Unie gevestigd is; B. overwegende dat het Parlement het belang erkent van de snelle vaststelling van deze verordening teneinde te waarborgen dat de Europese Unie erop voorbereid is indien het Verenigd Koninkrijk zich zonder een terugtrekkingsakkoord terugtrekt uit de Europese Unie; C. overwegende dat het Parlement van oordeel is dat de technische reguleringsnormen die zijn aangenomen en de ontwerpen van technische reguleringsnormen die door de Europese Autoriteit voor effecten en markten zijn ingediend niet "hetzelfde" zijn aangezien de Commissie wijzigingen heeft aangebracht in de ontwerpen, en dat het van mening is dat het drie maanden de tijd heeft om bezwaar te maken tegen de technische reguleringsnormen (de "controleperiode"); overwegende dat het Parlement de Commissie aanspoort de controleperiode van één maand alleen toe te passen als de Commissie de ontwerpen van de Europese toezichthoudende autoriteiten zonder wijzigingen heeft aangenomen, d.w.z. als de ontwerpen en de aangenomen technische reguleringsnormen "hetzelfde" zijn; 1. verklaart geen bezwaar te maken tegen de gedelegeerde verordening; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen. Het Europees Parlement, – gezien de brief van 7 maart 2019 van de voorzitter van de Commissie constitutionele zaken – gezien artikel 226 van zijn Reglement, 1. besluit de volgende interpretatie op te nemen in artikel 171, lid 1, eerste alinea, onder b), van het Reglement:"“Indien het al dan niet geamendeerde voorstel voor een juridisch bindende handeling geen meerderheid van de in de commissie uitgebrachte stemmen behaalt, stelt de commissie aan het Parlement voor om de handeling te verwerpen.”" 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0891 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 207, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0513/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 6 maart 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A8-0071/2019 ), 1. stelt zijn standpunt in eerste lezing vast en neemt het voorstel van de Commissie over; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 428/2009 van de Raad door de verlening van een uniale algemene uitvoervergunning voor de uitvoer van bepaalde producten voor tweeërlei gebruik uit de Unie naar het Verenigd Koninkrijk (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/496.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0892 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 178 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0512/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 februari 2019 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A8-0021/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad om de voortzetting van de territoriale samenwerkingsprogramma's Peace IV (Ierland-Verenigd Koninkrijk) en Verenigd Koninkrijk-Ierland (Ierland/Noord-Ierland/Schotland) mogelijk te maken in de context van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/491.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0065 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikel 165, lid 4, en artikel 166, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0040/2019), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 februari 2019 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 20 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A8-0082/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van bepalingen voor de voortzetting van de lopende leermobiliteitsactiviteiten uit hoofde van het Erasmus+-programma vastgelegd door Verordening (EU) nr. 1288/2013, in het kader van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/499.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0894 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0514/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 februari 2019 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 22 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0061/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde aspecten van de luchtvaartveiligheid in verband met de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/494.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (15093/2016), – gezien het ontwerp van samenwerkingsovereenkomst inzake partnerschap en ontwikkeling tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Islamitische Republiek Afghanistan, anderzijds (05385/2015), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens de artikelen 207 en 209 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), en lid 8, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0107/2018), – gezien zijn niet-wetgevingsresolutie van 13 maart 2019 (1) over het ontwerp van besluit, – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A8-0026/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Islamitische Republiek Afghanistan. Het Europees Parlement, – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (15093/2016), – gezien de samenwerkingsovereenkomst inzake partnerschap en ontwikkeling tussen de Europese Unie en de lidstaten, enerzijds, en de Islamitische Republiek Afghanistan, anderzijds (1) , ondertekend op 18 februari 2017 door de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) Federica Mogherini, – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad op 6 februari 2018 heeft ingediend krachtens artikel 37 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en de artikelen 207, 209, 218, lid 6, onder a), tweede alinea, en artikel 218, lid 8, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) (C8‑0107/2018), – gezien zijn wetgevingsresolutie van 13 maart 2019 over het voorstel voor een besluit van de Raad (2) , – gezien de voorlopige toepassing van de delen van de samenwerkingsovereenkomst inzake partnerschap en ontwikkeling (CAPD) onder de exclusieve bevoegdheid van de EU sinds 1 december 2017, – gezien zijn resolutie van 13 juni 2013 over de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Afghanistan (3) , – gezien zijn eerdere resoluties over Afghanistan, met name die van 16 december 2010 over een nieuwe strategie voor Afghanistan (4) , die van 15 december 2011 over de begrotingscontrole van financiële steun door de EU aan Afghanistan (5) , die van 12 maart 2014 over de regionale rol van Pakistan en politieke betrekkingen met de EU (6) , die van 8 oktober 2015 over de doodstraf (7) , die van 26 november 2015 over Afghanistan, met name de moorden in de provincie Zabul (8) , die van 28 april 2016 over aanvallen op ziekenhuizen en scholen (schendingen van het internationaal humanitair recht) (9) , die van 5 april 2017 over de aanpak van de vluchtelingen- en migrantenbewegingen: de rol van het externe optreden van de EU (10) , die van 13 september 2017 over de politieke betrekkingen van de EU met India (11) , en die van 14 december 2017 over de situatie in Afghanistan (12) , – gezien de conclusies van de Raad van 19 november 2018 en van 16 oktober 2017 over Afghanistan, – gezien de gezamenlijke mededeling van de VV/HV en de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 24 juli 2017 getiteld "Bouwstenen voor een EU-strategie ten aanzien van Afghanistan" (JOIN(2017)0031), – gezien het meerjarige indicatieve programma voor Afghanistan voor de periode 2014‑2020 in het kader van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking van de Unie, – gezien de EU-routekaart per land 2018-2020 voor samenwerking met het maatschappelijk middenveld in Afghanistan, — gezien de beëindiging van de politiemissie van de Europese Unie in Afghanistan (EUPOL Afghanistan) in 2016, – gezien het verslag van de secretaris-generaal van de VN van 10 september 2018 over de situatie in Afghanistan en de implicaties hiervan voor de internationale vrede en veiligheid, — gezien de "Gezamenlijke koersbepaling van de EU en Afghanistan inzake migratie" van 2 oktober 2016, — gezien resoluties 2210 (2015) en 2344 (2017) van de VN-Veiligheidsraad en het mandaat van de VN-bijstandsmissie in Afghanistan (Unama), – gezien het verslag van de speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten van intern ontheemden van 12 april 2017 over zijn bezoek aan Afghanistan, – gezien het verzoek van 3 november 2017 van Fatou Bensouda, hoofdaanklager bij het Internationaal Strafhof, om een onderzoek in te stellen naar de oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid die sinds 1 mei 2003 in Afghanistan gepleegd zouden zijn, – gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, – gezien de ministeriële conferentie over Afghanistan van 27 en 28 november 2018 in Genève, — gezien de resultaten van de internationale conferentie over Afghanistan, die op 5 oktober 2016 in Brussel is gehouden onder medevoorzitterschap van de Europese Unie, en de wederzijdse verbintenissen die zijn gedaan tijdens de internationale conferenties over Afghanistan in Bonn op 5 december 2011, in Tokio op 8 juli 2012 en in Londen op 4 december 2014, – gezien de conferentie over Afghanistan van 26 en 27 maart 2018 in Tasjkent, — gezien het "Hart van Azië"-proces dat gelanceerd is in Istanbul op 2 November 2011, — gezien de Verklaring van Kabul van 22 december 2002 over goede nabuurschapsbetrekkingen, – gezien de Internationale strijdmacht voor bijstand aan de veiligheid (ISAF) van de VN, onder leiding van NAVO (2003-2014), en de conclusies van de NAVO-top die op 24 en 25 mei 2017 in Brussel werd gehouden, met betrekking tot het voortzetten van haar missie "Resolute Support" (opleiding, advies en bijstand) (2014 tot heden), – gezien het plan voor humanitaire hulp van Afghanistan (2018-2021), – gezien het kader voor zelfredzaamheid door wederzijdse verantwoording (SMAF), overeengekomen tijdens de conferentie in Brussel over Afghanistan van 4 en 5 oktober 2016, – gezien artikel 99, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het standpunt in de vorm van amendementen van de Commissie internationale handel ( A8-0058/2019 ), A. overwegende dat de Raad op 10 november 2011 een besluit heeft aangenomen tot machtiging van de Commissie tot het voeren van onderhandelingen voor een CAPD tussen de Europese Unie en de Islamitische Republiek Afghanistan (13) ; overwegende dat de CAPD vanaf 1 december 2017 reeds voorlopig en gedeeltelijk wordt toegepast, voordat het Europees Parlement hiertoe zijn goedkeuring heeft verleend; B. overwegende dat de VV/HV en de Commissie op 13 januari 2016 het gezamenlijke voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van de CAPD aan de Raad hebben voorgesteld als een overeenkomst tussen de Europese Unie en Afghanistan (een uitsluitend de EU betreffende overeenkomst); C. overwegende dat de lidstaten weliswaar akkoord gaan met de essentie van de CAPD, maar dat ze hun voorkeur hebben uitgesproken voor een "gemengde" overeenkomst met voorlopige toepassing; overwegende dat ze de Commissie en de VV/HV daarom hebben gevraagd de voorstellen in die zin te herzien, om rekening te houden met de gemengde en voorlopige toepassing; D. overwegende dat de CAPD op 18 februari 2017 is ondertekend; E. overwegende dat de CAPD de grondslag zal vormen van de betrekkingen tussen de EU en Afghanistan voor de volgende tien jaar, en automatisch telkens voor vijf jaar zou kunnen worden verlengd; F. overwegende dat het Parlement tijdens de onderhandelingen gedeeltelijk maar niet volledig op de hoogte werd gehouden; overwegende dat het Parlement de onderhandelingsrichtsnoeren voor de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van de Raad pas op 16 maart 2018 heeft ontvangen in plaats van in november 2011 toen het Parlement op de hoogte werd gesteld van het besluit om de onderhandelingen van start te laten gaan; G. overwegende dat dit rechtskader voortbouwt op de huidige EU-strategie ten aanzien van Afghanistan en op de ruime externe financieringsbijstand van de EU; H. overwegende dat de CAPD de eerste contractuele verbintenis tussen de EU en Afghanistan zal zijn, die een bevestiging vormt van de EU-inzet voor de toekomstige ontwikkeling van Afghanistan tijdens het "decennium voor verandering" (2014-2024), en de historische, politieke en economische banden tussen de twee partijen versterkt; I. overwegende dat de CAPD de beginselen en voorwaarden weergeeft waarop het toekomstige partnerschap tussen de EU en Afghanistan gegrondvest zal zijn (de titels I en II), met onder meer de mensenrechtenbepalingen en de belangrijke bepalingen over de non-proliferatie van massavernietigingswapens; overwegende dat de CAPD voorziet in de mogelijkheid van samenwerking op velerlei gebieden, onder meer ontwikkeling (titel III), handel en investeringen (titel IV), justitie en de rechtsstaat (titel V), met inbegrip van de strijd tegen de georganiseerde misdaad, witwassen van geld en drugshandel, samenwerking inzake migratie en een mogelijke overnameovereenkomst in de toekomst, evenals sectorale samenwerking (titel VI); J. overwegende dat de CAPD de EU en Afghanistan ook in staat zal stellen om gezamenlijk wereldwijde uitdagingen aan te pakken, zoals nucleaire veiligheid, non-proliferatie en klimaatverandering; K. overwegende dat Afghanistan op een cruciaal punt staat, wat betekent dat, als er geen verdere inspanningen komen, het gevaar bestaat dat alle inzet, voortgang en opoffering ten voordele van de ontwikkeling van Afghanistan verloren zullen gaan; L. overwegende dat de opkomst van de terreurdreiging van de met Da'esh gelinkte groep die bekend staat als Islamitische Staat-Khorasan (IS-KP), fors heeft bijgedragen tot de verdere verslechtering van de veiligheidssituatie; overwegende dat de Afghaanse overheid sinds mei 2018 56 % van de provincies van Afghanistan in handen heeft, evenals 56 % van het grondgebied met 65 % van de bevolking en dat daarnaast nog wordt gestreden om 32 % van de provincies en dat 12 % in handen is van opstandelingen (14) , (15) ; M. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten sinds 2002 samen de grootste internationale donor voor Afghanistan en de Afghaanse bevolking vormden, en meer dan 3,66 miljard euro aan ontwikkelings- en humanitaire hulp hebben verstrekt; overwegende dat volgens het meerjarige indicatieve programma voor Afghanistan (2014-2020) voor de periode 2014-2020 nieuwe financiering voor ontwikkeling wordt toegewezen voor een bedrag van 1,4 miljard EUR; overwegende dat het bbp van Afghanistan momenteel 20 miljard USD bedraagt en dat het groeipercentage sinds 2014 is gedaald; overwegende dat de Afghaanse economie nog altijd voor een aantal uitdagingen gesteld wordt, onder meer corruptie, lage belastinginning, slechte infrastructuur en een zwakke banencreatie; N. overwegende dat sinds 2001 tal van EU-lidstaten, NAVO-partners en bondgenoten met militaire en civiele middelen hebben bijgedragen aan de stabilisering en ontwikkeling van Afghanistan, en dat daarbij doden en zwaar gewonden zijn gevallen; overwegende dat een stabiel en onafhankelijk Afghanistan dat voor zichzelf kan zorgen en geen toevluchtsoord meer wil zijn voor terroristische groeperingen nog altijd van het grootste belang is voor de veiligheid van de NAVO, de EU en haar lidstaten; overwegende dat er zich nog steeds meer dan 3 000 militairen uit de lidstaten van de EU in Afghanistan bevinden waar zij deelnemen aan de NAVO-operatie "Resolute Support"; O. overwegende dat er 2,5 miljoen vluchtelingen geregistreerd staan en dat tussen 2 en 3 miljoen Afghanen zonder papieren zich in Iran en Pakistan bevinden; overwegende dat er in Afghanistan als gevolg van het conflict meer dan 2 miljoen intern ontheemden zijn, van wie meer dan 300 000 in 2018 ontheemd raakten; overwegende dat veel van die mensen geen voedselzekerheid of fatsoenlijk onderdak hebben, dat ze onvoldoende toegang hebben tot sanitaire en gezondheidsvoorzieningen en dat ze niet worden beschermd, en overwegende dat het in veel gevallen gaat om kinderen die zijn aangemerkt als bijzonder kwetsbaar voor het risico op kinderarbeid, seksueel misbruik of mogelijke rekrutering door criminele groeperingen; overwegende dat sinds begin 2018 meer dan 450 000 Afghaanse burgers uit Iran zijn teruggekeerd of weggevoerd; overwegende dat de Pakistaanse regering heeft aangekondigd dat de 1,7 miljoen Afghaanse vluchtelingen die in dat land geregistreerd zijn, gedwongen naar Afghanistan zullen moeten terugkeren; P. overwegende dat de corruptie in Afghanistan volgens de VN de legitimiteit van de staat ondergraaft en een ernstige bedreiging vormt voor goed bestuur en duurzame ontwikkeling omdat hierdoor wordt verhinderd dat er een "echte" economie op gang komt; Q. overwegende dat Afghanistan een door land omsloten laaginkomensland is dat kampt met de nasleep van een conflict, en daardoor de internationale gemeenschap en haar instellingen voor bijzondere uitdagingen stelt; R. overwegende dat Afghanistan, volgens de Global Adaptation Index, een van de kwetsbaarste landen voor klimaatverandering ter wereld is; S. overwegende dat nieuwe dreigingen en internationale crises in de lucht hangen en dat het publiek daardoor de situatie in Afghanistan uit het oog verliest en er niet langer steun en bezorgdheid aan wijdt; T. overwegende dat naar schatting 87 % van de Afghaanse vrouwen gebukt gaat onder gendergerelateerd geweld; overwegende dat Afghanistan in de gendergelijkheidsindex van de VN van 2017 op de 153e plaats staat, op een totaal van 159 landen; U. overwegende dat de opiumteelt in Afghanistan in 2017 floreerde als ooit tevoren, met een toename van 63 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de opiummokkel instabiliteit en opstanden aanwakkert en terroristische groeperingen in Afghanistan van meer geld voorziet; V. overwegende dat de Afghaanse begroting van 2018 voor het eerst voldoet aan internationale normen voor prognoses en boekhouding; W. overwegende dat de politiemissie van de EU in Afghanistan in 2016 na negen jaar vooruitgang werd beëindigd; Politiek-strategische aspecten 1. blijft zich inzetten voor de ondersteuning van de Afghaanse overheid in haar inspanningen om een veilige, bestendige toekomst op te bouwen voor het Afghaanse volk door belangrijke hervormingen door te voeren om het bestuur en de rechtsstaat te verbeteren, terrorisme en extremisme te bestrijden, duurzame vrede en ontwikkeling te bewerkstelligen, legitieme, democratische instellingen op te bouwen, de weerbaarheid ten aanzien van de nationale en regionale veiligheidsvraagstukken te vergroten, de naleving van de mensenrechten, inclusief de rechten van de vrouw en van etnische en religieuze minderheden, te waarborgen, corruptie te bestrijden, een eind te maken aan de productie van verdovende middelen, een duurzamer begrotingsbeleid te voeren en inclusieve en duurzame economische groei en maatschappelijke en plattelandsontwikkeling te stimuleren, teneinde jongeren, die twee derde van de bevolking uitmaken, een betere toekomst te bieden; benadrukt dat een vreedzame oplossing van het conflict in Afghanistan nodig is en dat alle inspanningen op die uiterst dringende doelstelling gericht moeten zijn; 2. onderstreept dat de ontwikkeling van Afghanistan op lange termijn zal afhangen van de verantwoordingsplicht, behoorlijk bestuur, het bieden van duurzame bescherming aan de bevolking, inclusief de uitbanning van armoede en het scheppen van banen, toegang tot maatschappelijke dienstverlening en gezondheidszorg, onderwijs en de bescherming van fundamentele vrijheden en mensenrechten, met inbegrip van de rechten van vrouwen en minderheden; benadrukt de noodzaak om te besturen op een manier die duurzame en inclusieve economische groei waarborgt, evenals gunstige voorwaarden voor buitenlandse investeringen ten behoeve van de Afghaanse bevolking, met volledige naleving van de sociale, milieu- en arbeidsnormen; 3. is bezorgd over de kwetsbaarheid en de instabiliteit van de centrale overheid en het gebrek aan controle in een groot deel van het land, waardoor de impact van het conflict op de burgerbevolking wordt verergerd; vraagt de EU en de internationale gemeenschap bemiddeling te bevorderen bijvoorbeeld bij vraagstukken die na de verkiezingen onopgelost zijn gebleven; 4. verzoekt de EU om te helpen bij inspanningen ter bestrijding van de langdurige spanningen tussen etnische groepen die bijdragen tot de afbrokkeling van het centrale gezag en om de rijke multi-etnische samenstelling van de Afghaanse samenleving te ondersteunen; 5. benadrukt zijn steun op lange termijn voor geloofwaardige, eerlijke en transparante verkiezingen volgens de internationale normen en drukt zijn steun uit voor EU-verkiezingswaarneming in het land, inclusief waarneming van de presidentsverkiezing in 2019; Benadrukt dat ten gevolge van de chronische politieke rivaliteit de resultaten van deze verkiezing een enorme invloed zullen hebben op de toekomstige stabiliteit van de Afghaanse regering; 6. wijst uitdrukkelijk op het enorme economische potentieel van het land dat het te danken heeft aan zijn geografische ligging en zijn menselijke en natuurlijke hulpbronnen; 7. onderstreept dat de EU forse financiële en politieke steun verleent voor de sociale en economische ontwikkeling van Afghanistan, humanitaire hulp en regionale connectiviteit; dringt aan op verdere inspanningen voor een gezamenlijke programmering van de EU en de lidstaten; 8. benadrukt in dit opzicht de behoefte aan een sterkere beleidscoördinatie en dialoog tussen de EU en de VS over Afghanistan en regionale kwesties; 9. is ingenomen met het gezamenlijke communiqué dat werd aangenomen op de door de VN georganiseerde ministeriële conferentie over Afghanistan die op 27 en 28 november 2018 plaatsvond in Genève, in het licht van de toezeggingen die werden gedaan tijdens de conferentie in Brussel over Afghanistan in 2016; Rol en verantwoordelijkheid van regionale actoren 10. herinnert eraan dat Afghanistan door land wordt omgeven en op het kruispunt van Azië en het Midden-Oosten ligt, en erkent dat steun en positieve samenwerking van buurlanden en regionale mogendheden, in het bijzonder China, Iran, India, Rusland en Pakistan, van het grootste belang zijn voor de stabilisering, ontwikkeling en economische levensvatbaarheid van Afghanistan; betreurt dat een stabiel, succesvol Afghanistan voor deze regionale actoren niet altijd het einddoel is, en benadrukt de cruciale rol die deze landen spelen in het vredesproces; roept buurlanden op de Afghaanse export in de toekomst niet te blokkeren, zoals in het verleden is gebeurd; 11. beklemtoont dat de mobiliteit en onophoudelijke activiteit van terreurnetwerken die actief zijn in Afghanistan en ook in Pakistan bijdragen tot de instabiele situatie in de gehele regio; 12. wijst erop dat Afghanistan vaak verscheurd wordt door regionale mogendheden die conflicterende doelstellingen hebben; spoort deze regionale mogendheden aan de vredesinspanningen in Afghanistan ten volle te steunen; steunt regionale samenwerkingsfora, maar is bezorgd over de parallelle indirecte inmenging van enkele buurlanden van Afghanistan in het conflict, wat de vredesinspanningen ondermijnt; dringt er bij deze buurlanden op aan geen derden te betrekken bij hun rivaliteit in Afghanistan en spoort zowel buurlanden als regionale mogendheden aan ten volle samen te werken teneinde in Afghanistan een langdurige en duurzame vrede te bewerkstelligen; 13. spoort de EU aan haar inspanningen voor dialoog en samenwerking met de regionale partners te verhogen om drugsmokkel, witwassen van geld, terrorismefinanciering en mensensmokkel te bestrijden; 14. benadrukt het cruciale belang van infrastructuur en regionale ontwikkeling in Afghanistan voor de verbetering van de handel en connectiviteit tussen de landen van Centraal- en Zuid-Azië en als een stabiliserende factor in de regio; 15. verzoekt de EU in haar strategieën voor Centraal- en Zuid-Azië overwegingen over de samenwerking tussen de EU en Afghanistan op te nemen; Veiligheid en vredesopbouw 16. blijft uiterst bezorgd over de voortdurende verslechtering van de veiligheidssituatie in Afghanistan en over de groeiende terreinwinst van de talibanmilitanten en diverse terroristische groeperingen zoals IS-KP, die aanzienlijk versterkt lijken te worden door de aanwezigheid van buitenlandse strijders; veroordeelt door deze groeperingen gepleegde aanvallen op Afghaanse burgers, veiligheidstroepen, instellingen en het maatschappelijk middenveld met klem; schaart zich andermaal volledig achter de bestrijding van alle vormen van terrorisme en drukt haar dankbaarheid uit aan alle coalities en de Afghaanse troepen en burgers die de hoogste prijs hebben betaald voor een democratisch, inclusief, welvarend, veilig en stabiel Afghanistan; merkt op dat meer dan de helft van de aanvallen die in 2018 tegen de regering gericht waren, werden toegeschreven aan IS-KP, die als doel heeft het verzoenings- en vredesproces te verstoren en te laten ontsporen; merkt bezorgd op dat de huidige jihadistische organisaties, IS-KP, Al Qaida en hun diverse dochterorganisaties, erin geslaagd zijn zich aan te passen en vaste voet aan de grond te krijgen zodat ze nu een grote bedreiging vormen voor de veiligheid van Afghanistan, de regio en Europa; 17. benadrukt voortdurende steun van de EU voor een inclusief vredes- en verzoeningsproces onder leiding van en gestuurd door Afghanistan zelf, met inbegrip van de uitvoering van het met Hezb-e-Islami overeengekomen vredesakkoord; is bereid hieraan een bijdrage te leveren met alle EU-instrumenten zodra er een betekenisvol vredesproces op gang is gekomen; dringt er bij de taliban op aan het geweld af te zweren, deel te nemen aan het vredesproces en de Afghaanse grondwet te aanvaarden; onderstreept zijn steun voor het uitgebreide vredesaanbod dat de regering herhaaldelijk aan de taliban heeft gedaan; dringt erop aan dat het maatschappelijk middenveld volledig wordt betrokken bij die onderhandelingen; erkent dat het vraagstuk van een gecombineerde militaire aanwezigheid op de lange termijn aan de orde moet worden gesteld om de Afghaanse veiligheidsdiensten bij te staan bij hun inspanningen om het land te stabiliseren en te voorkomen dat het opnieuw een toevluchtsoord voor terroristische groeperingen en een bron van regionale instabiliteit wordt; roept alle bij het conflict betrokken partijen op het internationaal humanitair recht te eerbiedigen; 18. is verheugd over de eerste bestandsperiode sinds 2001, Eid al-Fitr, die aantoont dat er bij de Afghanen een wijdverspreid verlangen naar vrede leeft; dringt er bij de taliban op aan om in te gaan op de oproepen van de Afghaanse president om een nieuwe bestandsperiode te laten ingaan; 19. wijst erop dat veertig jaar oorlog en conflict, te beginnen met de invasie van Afghanistan door de Sovjet-Unie in 1979, heeft geleid tot veel van de onopgeloste problemen waarmee Afghanistan nu wordt geconfronteerd; erkent in dit verband de rol van jongeren en van de Afghaanse diaspora bij de opbouw van een veiligere en betere toekomst voor het land; vraagt de EU steun te verlenen aan overgangsjustitie voor de slachtoffers van het geweld; 20. merkt op dat de Unie, na de beëindiging in december 2016 van de gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid-missie EUPOL Afghanistan, waarbij speciale opleiding en advies werden verstrekt aan de Afghaanse staatspolitie en het ministerie van Binnenlandse Zaken, de samenwerking met de Afghaanse politie heeft voortgezet via de externe instrumenten van de EU, zoals het instrument voor bijdrage aan stabiliteit en vrede (IcSP) waarmee ook verzoeningsmaatregelen worden gefinancierd; 21. merkt op dat de ISAF-missie erin geslaagd is de Afghaanse nationale veiligheidstroepen van de grond af op te bouwen tot een bekwame troepenmacht van 352 000 soldaten en politieagenten, met infanterie, militaire politie, een inlichtingendienst, controle van wegen om ze vrij te maken van geïmproviseerde explosieven, capaciteiten op medisch, logistiek en luchtvaartgebied, en dat zij er op die manier in geslaagd is de invloed van opstandelingen in het land te bestrijden; 22. merkt op dat ISAF een veilige omgeving voor beter bestuur en sterkere economische ontwikkeling tot stand heeft gebracht, die heeft geleid tot de grootste procentuele toename van basisvoorzieningen voor de gezondheidszorg en andere ontwikkelingsindicatoren in eender welk land; merkt op dat het succes van ISAF ook heeft geleid tot de opkomst van levendige media en dat miljoenen Afghanen nu hun stemrecht uitoefenen; 23. moedigt de "Resolute Support"-missie van de NAVO verder aan om het Afghaanse leger te blijven opleiden en superviseren; moedigt de lidstaten aan om de nationale en lokale overheden van Afghanistan opleidingen aan te bieden over civiel crisisbeheer; 24. spoort de NAVO en de EU aan om samen te werken bij het verzamelen van inlichtingen over opstandelingengroepen die Afghanistan bedreigen en de beleidsaanbevelingen aan de Afghaanse veiligheidstroepen gezamenlijk te coördineren; 25. betreurt ten zeerste dat de taliban en andere opstandelingengroepen de aanwezigheid van de EU en de internationale gemeenschap in Afghanistan en de door hen gerealiseerde ontwikkeling, voor propagandadoeleinden gebruiken in een discours waarin wordt gesteld dat buitenlandse bezettingsmachten Afghanistan in hun greep houden en de Afghaanse manier van leven willen vernietigen; spoort de EU en de Afghaanse regering aan dergelijke propaganda tegen te gaan; 26. onderstreept het feit dat de bestrijding van terrorismefinanciering van cruciaal belang is om in Afghanistan een veiligheidsbevorderend klimaat te scheppen; dringt er bij alle betrokken partners op aan meer inspanningen te leveren voor de ontmanteling van alle netwerken die terrorisme financieren, en onder meer het misbruik van hawalanetwerken en internationale donaties hiervoor te beëindigen, teneinde radicalisering, extremisme en de rekruteringsmethoden die Afghaanse terroristische organisaties nog steeds hanteren te bestrijden; 27. spoort de Afghaanse regering aan alle nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de preventie en bestrijding van de verspreiding van extremistische ideologieën de hoogste prioriteit krijgen; 28. steunt het Afghaanse programma voor vrede en herintegratie, aan de hand waarvan talibanleden die zich overgeven en geweld afzweren opnieuw in de samenleving worden opgenomen; prijst het VK omdat dit hieraan reeds meer dan 9 miljoen GBP heeft bijgedragen; 29. verzoekt de regering van Afghanistan de resoluties over vrouwen, vrede en veiligheid van de VN-Veiligheidsraad volledig ten uitvoer te leggen en te garanderen dat vrouwen inspraak hebben, bescherming genieten en rechten kunnen uitoefenen tijdens de gehele conflictcyclus, van conflictpreventie tot de wederopbouw na afloop van het conflict; 30. spoort de Afghaanse overheid aan effectieve chemische, biologische, radiologische en nucleaire (CBRN) afweermiddelen uit te werken; dringt er bij de EU op aan operationele, technische en financiële steun te verlenen voor de CBRN-capaciteitsopbouw; 31. moedigt de Afghaanse overheid aan haar binnenlandse controlesystemen voor de bestrijding van de verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens (SALW) te versterken in overeenstemming met de bestaande internationale normen; Staatsopbouw 32. benadrukt dat het voor de Afghaanse overheid en de internationale gemeenschap noodzakelijk is om zich krachtiger in te zetten teneinde een einde te maken aan de corruptie in het land, om responsieve en inclusieve instellingen te versterken en het lokaal bestuur te verbeteren aangezien dit allemaal cruciale stappen zijn voor de opbouw van een stabiele en legitieme staat die conflicten en opstanden kan voorkomen; roept de Afghaanse regering op de nationale capaciteit om gestolen activa terug te vorderen te verhogen via programma's als het Stolen Asset Recovery Initiative van de Wereldbankgroep en het VN-Bureau voor drugs- en misdaadbestrijding (UNODC); 33. verzoekt de regering van Afghanistan de politieke inclusiviteit te versterken, de verantwoordingsplicht te vergroten en corruptie actief te bestrijden; 34. beklemtoont dat de kloof tussen de nationale en lokale overheden van Afghanistan moet worden gedicht; erkent dat dit probleem mogelijk kan worden verzacht als de regering van Afghanistan het statuut afdwingt waarbij regionale bestuurders zich moeten vestigen in de regio's die zij vertegenwoordigen; 35. verzoekt de EU ervoor te zorgen dat de EU-middelen worden geïnvesteerd in projecten die de Afghaanse bevolking helpen, en dat passende ondersteuning wordt geboden aan gemeenten bij de verlening van essentiële diensten en het opbouwen van lokaal bestuur teneinde een basislevensstandaard voor de bevolking te garanderen, de coördinatie tussen centrale autoriteiten en lokale gemeenten te garanderen teneinde de prioriteiten waarin geïnvesteerd moet worden, te identificeren, de steun aan het maatschappelijk middenveld, met name mensenrechtenactivisten, te vergroten, en in het bijzonder prioriteit te verlenen aan de financiering voor projecten die actoren steunen die verantwoordingsplicht, mensenrechten en democratische beginselen bevorderen en die een lokaal ingebedde dialoog en regelingen voor geschillenbeslechting aanmoedigen; 36. roept de EU op om haar afbouwplan sinds de beëindiging van de EUPOL-missie voort te zetten, om onder andere een duurzame overgang van de activiteiten naar de lokale en internationale partners van EUPOL te verzekeren; spoort alle partijen aan om hun inspanningen voort te zetten om de Afghaanse nationale politie om te vormen tot een professionele politiemacht die bescherming en veiligheid biedt, om alle wetshandhavingsinstellingen te versterken, met een bijzondere nadruk op de onafhankelijkheid van het rechtsstelsel, om de toestand in de Afghaanse gevangenissen te verbeteren en om de rechten van gevangenen te eerbiedigen; 37. betreurt dat drugsbestrijdingscampagnes in Afghanistan steevast mislukken en dat er onvoldoende inspanningen zijn gedaan om de drugslaboratoria van de taliban en internationale criminele netwerken, die het hart van de drugshandel vormen en die financiering verschaffen aan de taliban en aan terreuroperaties, aan te pakken; steunt en onderschrijft de nieuwe drugsbestrijdingsstrategie van de Afghaanse overheid, die ook wordt gesteund door het UNODC; maakt zich zorgen over de toename van de opiumteelt in Afghanistan (16) en vraagt de regering van Afghanistan om beleidsmaatregelen toe te passen om deze trend te keren; merkt op dat het van cruciaal belang is om haalbare en duurzame alternatieven voor de papaverproductie te vinden en deze aan de producenten ervan aan te bieden; 38. onderstreept dat de voornaamste inkomstenbronnen van de taliban illegale mijnbouw en de opiumproductie zijn; merkt op dat de taliban volgens recente ramingen jaarlijks 200 tot 300 miljoen EUR verdienen aan illegale mijnbouw; 39. roept op tot de invoering van passende controles en waarborgen en verhoogde transparantie om de doeltreffendheid van het openbaar bestuur, inclusief financieel beheer en de preventie van enig misbruik van buitenlandse of ontwikkelingshulp, te verzekeren in lijn met de Verklaring van Parijs over de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp; 40. is verheugd over het feit dat de EU in 2016 een overeenkomst voor staatsopbouw met Afghanistan (State Building Contract - SBC) heeft ondertekend, waarbij gedurende een periode van twee jaar 200 miljoen EUR aan begrotingssteun wordt toegewezen om overheidsinstellingen te versterken en de middelen voor ontwikkelingsprioriteiten, zoals het stimuleren van de economische groei, het terugdringen van de armoede en de bestrijding van corruptie, te verhogen; benadrukt dat de middelen doeltreffend moeten worden gebruikt; 41. merkt op dat de SBC steunt op een in het algemeen positieve beoordeling van de voortgang die Afghanistan heeft geboekt op belangrijke hervormingsgebieden; erkent het belang van de SBC in het kader van de vaststelling van de doelstellingen en de voorwaarden voor financiering; benadrukt voorts het belang van toezicht en systematische monitoring om misbruik te voorkomen: onderstreept dat de Afghaanse regering de nadruk moet leggen op ontwikkeling en stabiliteit; roept de Commissie op het Parlement regelmatig op de hoogte te brengen van de uitvoering van de SBC en benadrukt dat haar bevindingen in dit verband moeten worden gebruikt om de voortzetting van de activiteiten op het gebied van begrotingssteun voor de periode 2018‑2021 voor te bereiden; Maatschappelijke organisaties en mensenrechten 42. is ingenomen met het feit dat de CAPD tussen de EU en Afghanistan de nadruk legt op de dialoog over mensenrechtenkwesties, inclusief de rechten van vrouwen, kinderen, en etnische en religieuze minderheden, teneinde de toegang tot middelen te waarborgen en de volledige uitoefening van hun grondrechten te ondersteunen, onder meer door meer vrouwen in dienst te nemen bij de Afghaanse overheidsinstanties, alsook bij de veiligheids- en gerechtelijke diensten; verzoekt Afghanistan werk te maken van de uitbanning van alle vormen van geweld tegen en de discriminatie van vrouwen en meisjes; benadrukt dat meer moet worden gedaan om de in titel I en titel II opgenomen CAPD-bepalingen uit te voeren; 43. benadrukt dat de EU standvastig moet blijven wat betreft de tenuitvoerlegging van de mensenrechten en dat democratische beginselen, mensenrechten, in het bijzonder de rechten van vrouwen en minderheden, en de rechtsstaat essentiële onderdelen van de overeenkomst vormen; herhaalt nogmaals dat de EU specifieke maatregelen moet nemen indien de regering van Afghanistan essentiële onderdelen van de overeenkomst schendt; 44. herinnert eraan dat de EU zich voornamelijk richt op de verbetering van de omstandigheden van vrouwen, kinderen, mensen met een handicap en mensen in armoede en dat deze groepen een bijzondere behoefte hebben aan hulp, inclusief op het gebied van gezondheid en onderwijs; 45. is ingenomen met de zeer prominente plek die gendergelijkheid en verwante beleidsmaatregelen in de overeenkomst innemen en de sterke focus in de overeenkomst op de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld; roept de EU op om gelijkheid tussen vrouwen en mannen en de empowerment van vrouwen verder te bevorderen met behulp van haar inspanningen op het gebied van ontwikkelingshulp, rekening houdend met het feit dat om de maatschappelijke houding tegenover de sociaaleconomische rol van vrouwen te veranderen overeenkomstige maatregelen moeten worden genomen op het gebied van bewustmaking, onderwijs en de hervorming van het regelgevingskader; 46. beklemtoont dat etnische en religieuze minderheden die worden bedreigd of aangevallen, moeten worden beschermd; merkt op dat de etnische groep van de sjiitische Hazara's vaker een doelwit vormt dan andere groepen en daarom bijzondere aandacht verdient; 47. pleit voor de versterking en ondersteuning van nationale en regionale mensenrechteninstellingen, maatschappelijke organisaties en de academische wereld in Afghanistan; dringt er bij zijn internationale tegenhangers op aan om nauwere samenwerking en contacten met deze Afghaanse partners aan te moedigen; 48. steunt de inspanningen van het Internationaal Strafhof om mensen rekenschap te laten afleggen voor de oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid die sinds mei 2003 in Afghanistan gepleegd zouden zijn; 49. is bezorgd over het groeiende aantal gewelddadigere en doelbewustere aanvallen op gezondheidszorgvoorzieningen en gezondheidswerkers, en over de aanvallen op burgerinfrastructuur; dringt er bij alle partijen op aan dat zij hun verplichtingen in het kader van het internationaal recht inzake de mensenrechten en het internationaal humanitair recht nakomen, teneinde aanvallen tegen burgers en burgerinfrastructuur te voorkomen; 50. verzoekt de Afghaanse regering om een onmiddellijk moratorium in te stellen op de toepassing van de doodstraf, en dit te beschouwen als een stap in de richting van volledige afschaffing; Ontwikkeling en handel 51. erkent dat het einddoel van de EU-hulp aan Afghanistan is de armoede uit te bannen en de overheid en de economie van het land te helpen ontwikkelen tot een staat van onafhankelijkheid en groei met interne ontwikkeling en regionale samenwerking via buitenlandse handel en duurzame overheidsinvesteringen, teneinde de overmatige afhankelijkheid van buitenlandse hulp te verminderen, door bij te dragen aan de sociale, economische en milieuontwikkeling van Afghanistan; 52. merkt op dat Afghanistan een van de landen ter wereld is die de meeste ontwikkelingssteun ontvangen en dat de EU‑instellingen tussen 2002 en 2016, 3,6 miljard euro aan steun voor dit land hebben vastgelegd; betreurt het feit dat het deel van de Afghaanse bevolking dat in armoede leeft, van 38 % (2012) tot 55 % (2017) is gestegen en benadrukt het feit dat het land sinds 2014 te maken heeft met een langzame groei door de geleidelijke terugtrekking van de internationale veiligheidstroepen, de daarmee gepaard gaande verlagingen van internationale subsidies, en de verslechterende veiligheidssituatie; 53. beklemtoont dat de hoge werkloosheid moet worden aangepakt en dat de armoede moet worden bestreden zodat er kan worden gewerkt aan vrede en stabiliteit in het land; 54. beklemtoont dat meer banen buiten de landbouw en de overheid nodig zijn om te voorkomen dat jonge mannen worden gerekruteerd door de taliban en andere opstandelingennetwerken; 55. is verheugd over het Afghaans Nationaal Vredes- en Ontwikkelingskader uit 2016 (ANPDF) en het Kader voor zelfredzaamheid door wederzijdse verantwoording (SMAF) die zijn aangenomen door de Afghaanse regering; roept de EU en haar lidstaten op om, door middel van de CAPD, de door het land zelf gevolgde ontwikkelingsprioriteiten te blijven ondersteunen overeenkomstig de beginselen inzake de doeltreffendheid van ontwikkelingssamenwerking; 56. verzoekt de VV/HV en de Commissie om alle maatregelen van de EU in Afghanistan regelmatig te beoordelen aan de hand van expliciete kwalitatieve en kwantitatieve indicatoren, met name in verband met ontwikkelingshulp, goed bestuur, onder meer justitie, eerbiediging van de mensenrechten en veiligheid; vraagt in dit verband ook om een beoordeling van de relatieve effecten van deze EU-maatregelen op de algemene toestand van het land en de mate van coördinatie en samenwerking tussen actoren van de EU en andere internationale missies en maatregelen, en dringt erop aan dat deze bevindingen en aanbevelingen worden gepubliceerd en dat verslag wordt uitgebracht aan het Parlement; 57. betreurt het feit dat de buitenlandse hulp weinig effect heeft gesorteerd, ondanks de aanzienlijke omvang ervan; verzoekt de Europese Rekenkamer een speciaal verslag op te stellen over de doeltreffendheid van de bijstand die de EU het voorbije decennium aan Afghanistan heeft verstrekt; 58. spoort de EU en andere internationale agentschappen die betrokken zijn bij de ontwikkeling van Afghanistan aan om samen te werken met de Afghaanse media en aldus te zorgen voor strategische communicatie over de ontwikkelingsinspanningen, de bronnen, doelstellingen en gevolgen ervan voor de Afghaanse bevolking; 59. wijst erop dat er momenteel een gebrek aan burgerdeskundigen is in Afghanistan; spoort de EU en haar lidstaten ertoe aan om burgerdeskundigen in dienst te nemen en naar behoren op te leiden op belangrijke terreinen die van cruciaal belang zijn voor de economische ontwikkeling en de drugsbestrijding, zodat ze Afghaanse functionarissen en de plaatselijke bevolking kunnen bijstaan en opleiden; 60. onderstreept dat het noodzakelijk is het onderwijssysteem in Afghanistan te ondersteunen, teneinde het aantal schoolgaande kinderen op alle niveaus te vergroten; 61. is ingenomen met de vertienvoudiging van het aantal inschrijvingen op scholen sinds 2001, waarbij meisjes 39 % van de leerlingen vormen; 62. dringt erop aan dat bijzondere aandacht wordt besteed aan de jongere generatie en vraagt om programma's zoals Erasmus+ en Horizon 2020 volop te benutten om verbanden tot stand te brengen tussen onderwijsinstellingen, de academische wereld, onderzoekssectoren en kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's); 63. steunt maatregelen van de EU en de lidstaten die bijdragen tot het trustfonds voor de wederopbouw van Afghanistan dat samen wordt beheerd door de Wereldbank en het ministerie van Financiën van Afghanistan en waarmee ernaar wordt gestreefd cruciale basisdiensten te verstrekken met specifieke aandacht voor gezondheid en onderwijs; 64. is verheugd dat Afghanistan in 2016 is toegetreden tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en erkent de toegevoegde waarde die handel en buitenlandse directe investeringen zullen hebben voor de toekomst van Afghanistan; erkent de positieve rol die WTO-lidmaatschap kan spelen bij de integratie van Afghanistan in de wereldeconomie; 65. merkt op dat de EU na de toetreding van Afghanistan tot de WTO in 2016, waardoor de banden van Afghanistan met de wereldeconomie werden versterkt, het land belasting- en quotavrije toegang tot de markt van de EU heeft verleend, maar erkent dat er verdere concrete maatregelen nodig zijn om de particuliere sector de mogelijkheid te bieden van deze regeling te profiteren en op die manier de interne ontwikkeling van het land te stimuleren; 66. beklemtoont dat de Afghaanse autoriteiten een duurzaam economisch model zouden moeten opzetten met herverdeling als basisbeginsel; verzoekt de EU Afghanistan te steunen bij zijn milieuontwikkeling en de energietransitie, aangezien de voorziening van schone en duurzame energie van essentieel belang is om de uitvoering van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen te versnellen; 67. onderstreept voorts dat verdere inspanningen nodig zijn om de overheidsinstellingen beter in staat te stellen handelsstrategieën en -beleid te formuleren en uit te voeren, het grensoverschrijdende handelsverkeer te verbeteren en de kwaliteit van producten beter te doen beantwoorden aan internationale normen; 68. vraagt om de onderlinge relaties tussen bedrijven die in de EU gevestigd zijn en de Afghaanse particuliere sector te versterken; moedigt de toepassing van gunstige voorwaarden voor de ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen aan; 69. ondersteunt ieder door de EU, de afzonderlijke lidstaten of leden van de internationale gemeenschap opgestart ontwikkelingsprogramma dat erop is gericht de eigenaars van kleine bedrijven en ondernemers bijstand te verlenen bij het vervullen van verplichtingen in verband met gerechtskosten, reglementeringen en andere belemmeringen voor de productie die anders ontmoedigend zouden werken om de markt te betreden en/of er verdere groei te realiseren; 70. erkent dat de reserves aan bodemschatten in Afghanistan het land de mogelijkheid bieden om inkomsten te genereren en banen te creëren; merkt op dat China belangstelling heeft getoond voor deze bodemschatten en daarbij vooral interesse bleek te hebben voor zeldzame aardmetalen; Migratie 71. erkent dat migratie voor Afghanistan een voortdurende uitdaging is die ook problemen met zich meebrengt voor zijn buurlanden en voor de lidstaten van de EU; is bezorgd over de ongekende aantallen terugkerende migranten, voornamelijk uit Pakistan en Iran en in mindere mate uit Europa; erkent dat vraagstukken in verband met intern ontheemden en vluchtelingen het gevolg zijn van de geweldsdreiging die uitgaat van opstandelingengroepen in Afghanistan, alsook van economische en milieufactoren; benadrukt dat de inspanningen van de EU en de internationale gemeenschap gericht moeten zijn op het wegnemen van de onderliggende oorzaken van massale migratie; is ingenomen met de nationale Afghaanse strategie voor terugkeerbeheer; is evenwel bezorgd over het gebrek aan integratiebeleid aan de hand waarvan de Afghaanse autoriteiten de huidige terugkeer van migranten in goede banen zouden kunnen leiden; is ervan overtuigd dat een deugdelijke herintegratie van terugkerende migranten, met name van kinderen, voor wie toegang tot primaire en middelbaar onderwijs moet worden gegarandeerd, van cruciaal belang is om de stabiliteit in het land te waarborgen en dat mensen die zijn teruggekeerd niet mogen zijn onderworpen aan geweld of dwang; 72. onderstreept het feit dat volgens het Bureau van de VN voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden (OCHA) 5,5 miljoen mensen in Afghanistan humanitaire hulp nodig hebben, waaronder mensen die intern ontheemd zijn als gevolg van conflicten of droogte, en benadrukt dat droogte heeft geleid tot de gedwongen verplaatsing van meer dan 250 000 mensen in het noorden en het westen van het land; merkt op dat het plan voor humanitaire hulp slechts voor 33,5 % wordt gefinancierd en spoort de EU en haar lidstaten derhalve aan om hun inspanningen te vergroten om de belangrijkste humanitaire uitdagingen en menselijke behoeften aan te pakken en om in het bijzonder aandacht te schenken aan kwetsbare personen, waaronder mensen die zich op moeilijk bereikbare plekken bevinden; 73. betreurt dat ondanks artikel 28, lid 4, van de CAPD, waarin staat dat de partijen een overnameovereenkomst moeten sluiten, geen formele maar enkel informele overeenstemming is bereikt, in de vorm van de gezamenlijke koersbepaling; acht het van belang dat eventuele overeenkomsten betreffende overname worden geformaliseerd om democratische verantwoording te waarborgen; betreurt het gebrek aan parlementair toezicht en democratische controle op het sluiten van de gezamenlijke koersbepaling en benadrukt het belang van het voeren van een voortdurende dialoog met de relevante actoren om een duurzame oplossing te vinden betreffende de regionale dimensie van het vraagstuk van de Afghaanse vluchtelingen; 74. betreurt de migratiegolf vanuit Afghanistan naar het Westen, vooral de migratie van opgeleide en jonge mensen, doordat er in het land zelf geen vooruitzichten zijn; onderstreept dat de EU bijstand verleent om het leven van de Afghaanse emigranten die in Pakistan en Iran verspreid zijn te verbeteren; verzoekt die landen deze mensen niet uit te wijzen, omdat dit zeer negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de stabiliteit en economie van Afghanistan; pleit ervoor dat de terugkeer van vluchtelingen naar huis op een veilige en ordelijke manier wordt georganiseerd en op vrijwillige basis plaatsvindt; 75. prijst de Commissie omdat zij in 2016 een belangrijk project heeft opgericht voor betere herintegratie van migranten die terugkeren naar Afghanistan, Bangladesh en Pakistan, waarbij specifiek voor Afghanistan in de periode 2016-2020 72 miljoen EUR werd uitgetrokken; 76. benadrukt dat de ontwikkelingshulp van de EU aan Afghanistan niet uitsluitend moet worden bekeken vanuit het oogpunt van migratie en de doelstellingen betreffende grensbeheer, en is van mening dat ontwikkelingshulp op doeltreffende wijze de onderliggende oorzaken van migratie moet aanpakken; Sectorale samenwerking 77. dringt er bij de Commissie op aan om voor elke sector alomvattende strategieën voor te stellen met de bedoeling wijdverbreide ontwikkeling te garanderen op alle gebieden waarop met Afghanistan wordt samengewerkt; 78. roept op tot inspanningen om nuttig gebruik te maken van de ervaring van de EU wat betreft capaciteitsopbouw en openbaar bestuur en hervorming van het overheidsapparaat; benadrukt dat het dringend noodzakelijk is om het bestuur op het gebied van belasting te verbeteren; vraagt om maatschappelijke organisaties te ondersteunen, met volledige eerbiediging van hun verschillende etnische, religieuze, sociale of politieke achtergrond; 79. onderstreept het feit dat landbouw 50 % van het inkomen van de Afghaanse bevolking en een kwart van het bbp van Afghanistan voor zijn rekening neemt; merkt op dat de EU heeft toegezegd om tussen 2014 en 2020 1,4 miljard EUR uit te geven aan ontwikkelingsprojecten in plattelandsgebieden; merkt voorts op dat deze projecten van cruciaal belang zijn om ervoor te zorgen dat landbouwers niet gaan deelnemen aan de zwarte economie; 80. merkt op dat 80 % van de Afghaanse bevolking aan landbouw doet om in zijn levensonderhoud te voorzien in een omgeving die landbouw bemoeilijkt en met slechte irrigatiemethoden; ondersteunt verdere inspanningen om de voedselzekerheid te garanderen; 81. merkt bezorgd op dat de huidige droogte in Afghanistan de ergste is sinds decennia en mensen, vee en de landbouw bedreigt; maakt zich voorts zorgen over de vaak voorkomende natuurrampen, zoals plotselinge overstromingen, aardbevingen, aardverschuivingen en strenge winters; 82. merkt bezorgd op dat schade aan landbouwproducten zoals tarwe kan leiden tot ontheemding, armoede, hongersnood, en in sommige gevallen deelname aan de zwarte economie, en dat drie miljoen mensen een bijzonder hoog risico lopen dat zij geen voedselzekerheid hebben en niet in hun levensonderhoud kunnen voorzien; 83. erkent dat de verplaatsing naar Afghanistan van een groter gedeelte van de waardeketen betreffende de voedselverwerking het inkomen van de gezinnen zou kunnen doen toenemen, de voedselzekerheid zou kunnen vergroten, de kosten voor voeding zou kunnen verlagen en voor meer werkgelegenheid zou kunnen zorgen; 84. spoort de EU aan om haar inspanningen voort te zetten voor de verbetering van de gezondheidszorg in Afghanistan en benadrukt het belang van vaccinatie voor iedereen, maar in het bijzonder voor diegenen die erg vatbaar zijn voor ziektes, zoals kinderen; 85. is ingenomen met het feit dat de primaire toegang tot gezondheidszorg van 9 % gestegen is naar meer dan 57 %, dat de levensverwachting is toegenomen van 44 naar 60 jaar en dat deze verbeteringen mogelijk zijn gemaakt dankzij bijdragen van de EU, afzonderlijke lidstaten en de internationale gemeenschap; erkent in het licht van deze verwezenlijkingen dat er nog meer moet worden gedaan om de levensverwachting op te trekken en de sterfte van vrouwen in het kraambed en de zuigelingensterfte te doen dalen; 86. veroordeelt de corrupte praktijken in het Afghaanse gezondheidzorgstelsel, zoals de invoer van illegale farmaceutische producten, uitdrukkelijk, en dringt er bij de EU op aan druk te blijven uitoefenen op de Afghaanse regering om meer inspanningen te leveren om dergelijke corrupte praktijken in de kiem te smoren; 87. herhaalt dat er in Afghanistan behoefte is aan opgeleide gezondheidswerkers en spoort de EU en haar lidstaten aan om gezondheidswerkers te blijven uitsturen naar dat land om er lokale artsen en verpleegkundigen op te leiden; 88. merkt op dat mensenhandel en de smokkel van migranten voor alle partijen schadelijk zijn, maar bovenal voor de Afghaanse samenleving; pleit voor een snelle tenuitvoerlegging van bestaande overeenkomsten, met inbegrip van informatie-uitwisseling, met het oog op de ontmanteling van de transnationale criminele netwerken die garen spinnen bij instabiliteit en zwakke instellingen; Uitvoering van de CAPD 89. is ingenomen met de CAPD als de eerste contractuele verbintenis tussen de EU en Afghanistan; 90. merkt op dat de CAPD voorziet in de grondslag voor de ontwikkeling van betrekkingen op verschillende terreinen, zoals de rechtsstaat, gezondheid, plattelandsontwikkeling, onderwijs, wetenschap en technologie, migratie, nucleaire veiligheid en de non-proliferatie van massavernietigingswapens, en de bestrijding van corruptie, witwassen van geld, terrorismefinanciering, georganiseerde criminaliteit, drugs en klimaatverandering; 91. is ingenomen met de oprichting van de gezamenlijke overleginstanties op bestuursniveau, met de nadruk op het houden van regelmatige dialogen over politieke onderwerpen zoals mensenrechten, in het bijzonder de rechten van vrouwen en kinderen, die een uiterst belangrijk onderdeel zijn van deze overeenkomst, en op de aanpak van problemen en het scheppen van kansen voor een krachtiger partnerschap; 92. spreekt zijn bezorgdheid uit over het ontbreken van bepalingen in de CAPD over gezamenlijk parlementair toezicht op de tenuitvoerlegging ervan; bevordert de rol van het Europees Parlement, de parlementen van de lidstaten en het Afghaanse parlement bij het toezicht op de tenuitvoerlegging van de CAPD; 93. neemt kennis van het feit dat de EU de speciale vertegenwoordiger voor Afghanistan in september 2017 vervangen heeft door een speciale gezant, in overeenstemming met de structuur van de EDEO; 94. betreurt dat de Raad heeft besloten tot voorlopige toepassing op gebieden waar het Parlement goedkeuring voor moet geven en die onder de exclusieve bevoegdheid van de EU vallen, zoals hoofdstuk inzake handel en investeringen, in plaats van, voor het nemen van deze stap, om ratificatie in een vroeg stadium van het proces te verzoeken; is van oordeel dat dit besluit niet in overeenstemming is met het beginsel van loyale samenwerking van artikel 4, lid 3, van het VEU, en de wettelijke rechten en verantwoordelijkheden van het Parlement ondermijnt; o o o 95. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VV/HV, de speciale gezant van de EU voor Afghanistan, de regeringen en parlementen van de lidstaten, en de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Afghanistan. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (15832/2018), – gezien de ontwerpregeling tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek IJsland, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein (12367/2018), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 74, artikel 77, lid 2, onder a) en b), artikel 78, lid 2, onder e), artikel 79, lid 2, onder c), artikel 82, lid 1, onder d), artikel 85, lid 1, artikel 87, lid 2, onder a), artikel 88, lid 2, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0035/2018), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0081/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de regeling; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek IJsland, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 2, 3, 6, 21, 33 en 36 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), – gezien het besluit van de Raad van 26 juli 2010 tot vaststelling van de inrichting en werking van de Europese dienst voor extern optreden (1) , – gezien de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) over politieke verantwoordingsplicht (2) , – gezien de jaarverslagen van de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid aan het Europese Parlement, over de uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, – gezien de jaarverslagen van de EU over mensenrechten en democratie in de wereld, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 20 november 2002 tussen het Europees Parlement en de Raad over de toegang van het Europees Parlement tot gevoelige gegevens van de Raad op het gebied van het veiligheids- en defensiebeleid, – gezien de handleiding inzake de benoeming, het mandaat en de financiering van de speciale vertegenwoordigers van de EU van 9 juli 2007 en de desbetreffende nota van de Raad van 11 maart 2014 (7510/14), – gezien zijn resolutie van 8 juli 2010 over het voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van de inrichting en werking van de Europese dienst voor extern optreden (3) , – gezien de mondiale strategie van de Europese Unie voor buitenlands en veiligheidsbeleid, op 28 juni 2016 gepresenteerd door de VV/HV, en de daaropvolgende uitvoeringsverslagen, – gezien de EU-richtsnoeren ter bevordering en bescherming van het genot van alle mensenrechten door lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transgenders en interseksuelen (LHBTI), die de Raad in 2013 heeft aangenomen, – gezien de Slotakte van Helsinki van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) uit 1975 en alle beginselen daarvan, als gronddocument voor de Europese en bredere regionale veiligheidsorde, – gezien zijn resoluties over de jaarverslagen van de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid aan het Europees Parlement, over de uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, – gezien zijn resoluties over de jaarverslagen van de EU over mensenrechten en democratie in de wereld, – gezien zijn aanbeveling van 15 november 2017 aan de Raad, de Commissie en de EDEO over het Oostelijk Partnerschap, in aanloop naar de top in november 2017 (4) , – gezien zijn resolutie van 4 juli 2017 over de bestrijding van mensenrechtenschendingen in de context van oorlogsmisdrijven, en misdrijven tegen de menselijkheid, met inbegrip van genocide (5) , – gezien zijn resoluties over Oekraïne waarin wordt aangedrongen op de benoeming van een speciale vertegenwoordiger (SVEU's) van de EU voor de Krim en de regio Donbas, – gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 13 juni 2012 over de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten (6) , – gezien de artikelen 110 en 113 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A8-0171/2019 ), A. overwegende dat de EU de ambitie heeft een sterkere mondiale speler te worden, zowel op economisch als op politiek gebied, die er in haar optreden en beleid naar streeft een bijdrage te leveren aan de instandhouding van internationale vrede en veiligheid en een op regels gebaseerde wereldorde; B. overwegende dat de speciale vertegenwoordigers van de EU (SVEU's) door de Raad worden benoemd op voorstel van de VV/HV, met het mandaat om specifieke doelstellingen met een thematisch of geografisch gebonden politieke of veiligheidsdimensie te bevorderen; overwegende dat zij een waardevol en flexibel instrument voor de EU-diplomatie zijn gebleken, aangezien zij in cruciale gebieden en situaties de EU verpersoonlijken en vertegenwoordigen, met de steun van alle lidstaten; overwegende dat de flexibiliteit van het mandaat van de SVEU's ervoor zorgt dat zij als operationeel instrument snel kunnen worden ingezet zodra er in bepaalde landen of rond bepaalde thema's bezorgdheid ontstaat; C. overwegende dat de SVEU's vanwege hun veelvuldige aanwezigheid op het terrein in een bevoorrechte positie verkeren om een dialoog met het maatschappelijk middenveld en lokale actoren aan te knopen en onderzoek op het terrein te verrichten; overwegende dat zij door deze directe ervaring in staat zijn op constructieve wijze bij te dragen aan beleidsvorming en de ontwikkeling van strategieën; D. overwegende dat er momenteel vijf regionale SVEU's zijn (voor de Hoorn van Afrika, de Sahel, Centraal-Azië, het vredesproces in het Midden-Oosten, de zuidelijke Kaukasus en de crisis in Georgië), twee landspecifieke SVEU's (Kosovo en Bosnië en Herzegovina) en één thematische SVEU die verantwoordelijk is voor de mensenrechten; E. overwegende dat momenteel slechts twee SVEU's vrouwen zijn; F. overwegende dat in het geval van SVEU's met mandaten voor specifieke landen, hun dubbele functie (de SVEU is tevens het hoofd van de EU-delegatie in het betrokken land) heeft bijgedragen aan de samenhang en efficiëntie van de aanwezigheid van de EU in de wereld; overwegende dat de inzet van meer landspecifieke SVEU's in overeenstemming moet zijn met de strategieën voor het extern optreden van de EU, gezien de versterking van de EU-delegaties via het Verdrag van Lissabon, waardoor zij de verantwoordelijkheid hebben gekregen voor de coördinatie van alle EU-maatregelen ter plaatse, inclusief het beleid in het kader van het GBVB; G. overwegende dat er andere gebieden en conflicten zijn die een hoge prioriteit moeten krijgen, onder meer in het onmiddellijke nabuurschap van de EU, en dat deze bijzondere aandacht, een grotere betrokkenheid en een grotere zichtbaarheid van de EU vereisen, zoals in het geval van de Russische agressie in Oekraïne en illegale bezetting van de Krim; H. overwegende dat de SVEU's met name hun nut hebben bewezen bij het voeren van politieke dialogen op hoog niveau en door hun vermogen om partners op hoog niveau te bereiken in een uiterst gevoelig politiek klimaat; I. overwegende dat de SVEU's worden gefinancierd uit de GBVB-begroting, zoals in de medebeslissingsprocedure is vastgesteld door het Parlement, en dat zij verantwoording moeten afleggen tegenover de Commissie over de uitvoering van de begroting; J. overwegende dat de VV/HV zich ertoe heeft verbonden positief te reageren op verzoeken van het Europees Parlement om de nieuw benoemde SVEU's eerst te horen voor ze geïnstalleerd worden, en om regelmatige briefings aan het Parlement door de SVEU's te vergemakkelijken; K. overwegende dat de selectie van SVEU's plaatsvindt onder personen die eerder een hoog diplomatiek of politiek ambt bekleedden in hun eigen land of binnen een internationale organisatie; overwegende dat SVEU's een aanzienlijke mate van flexibiliteit en beslissingsvrijheid krijgen wat betreft de wijze waarop zij hun mandaat uitvoeren, wat bevorderlijk kan zijn om gestelde doelen te verwezenlijken, strategieën uit te voeren en de EU een toegevoegde waarde te bieden; L. overwegende dat de SVEU's in de eerste plaats moeten bijdragen aan de eenheid, consistentie, samenhang en doeltreffendheid van het externe optreden en de externe vertegenwoordiging van de EU; overwegende dat zij blijk geven van de belangstelling van de EU voor een bepaald land, bepaalde regio of een bepaald thematisch gebied en de zichtbaarheid van de EU vergroten, en dat zij bijdragen aan de uitvoering van bepaalde strategieën of beleid van de EU ten aanzien van het land, de regio of het thema waarop hun mandaat betrekking heeft; 1. beveelt de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid het volgende aan: Mandaat Instrumenten Persoonlijk profiel Bestreken gebieden Interactie en samenwerking 2. beveelt aan dat het volgende Europees Parlement van de nieuwe VV/HV verlangt om binnen de eerste zes maanden van zijn of haar mandaat te komen met een strategische bezinning op het inzetten van SVEU's, in de context van de uitvoering van de mondiale strategie en in overeenstemming met de hierboven uiteengezette beginselen en aanbevelingen; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, en de speciale vertegenwoordigers van de EU. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2015)0615 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0387/2015), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 25 mei 2016 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 19 december 2018 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 59 en 39 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie cultuur en onderwijs, de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en de Commissie verzoekschriften ( A8-0188/2017 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (2) ; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie haar voorstel door een nieuwe tekst vervangt, ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aanbrengt of voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2019/882.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0302 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 16, lid 2, artikel 77, lid 2, onder a), b), d) en e), artikel 78, lid 2, onder d), e) en g), artikel 79, lid 2, onder c) en d), artikel 87, lid 2, onder a), en artikel 88, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0185/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie ( A8-0078/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad tot herziening van het Visuminformatiesysteem door een wijziging van Verordening (EG) nr. 767/2008, Verordening (EG) nr. 810/2009, Verordening (EU) 2017/2226, Verordening (EU) 2016/399, Verordening XX/2018 [de interoperabiliteitsverordening] en tot intrekking van Beschikking 2004/512/EG, en tot intrekking van Besluit 2008/633/JBZ van de Raad [Am. 1] HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 16, lid 2, artikel 77, lid 2, onder a), b), d) en e), artikel 78, lid 2, onder d), e) en g), artikel 79, lid 2, onder c) en d), artikel 87, lid 2, onder a), en artikel 88, lid 2, onder a), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Visuminformatiesysteem (VIS) werd opgezet bij Beschikking 2004/512/EG van de Raad (4) als technologische oplossing voor de uitwisseling van visumgegevens tussen de lidstaten. Bij Verordening (EG) nr. 767/2008 van het Europees Parlement en de Raad (5) zijn het doel, de functies en de bevoegdheden met betrekking tot het VIS vastgesteld, evenals de voorwaarden en procedures voor de uitwisseling van informatie inzake visa voor kort verblijf tussen de lidstaten om de behandeling van aanvragen voor visa voor kort verblijf en de daarmee samenhangende beslissingen te vergemakkelijken. In Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad (6) worden de regels inzake de registratie van biometrische kenmerken in het VIS vastgelegd. Bij Besluit 2008/633/JBZ van de Raad (7) zijn de voorwaarden vastgesteld waaronder de aangewezen autoriteiten van de lidstaten en Europol toegang krijgen tot het VIS om het te raadplegen met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten. Het VIS is operationeel sinds 11 oktober 2011 (8) en is tussen oktober 2011 en februari 2016 geleidelijk aan ingevoerd in alle consulaten van de lidstaten in de hele wereld. [Am. 2] (2) Het VIS heeft ten doel de uitvoering van het gemeenschappelijk visumbeleid, de consulaire samenwerking en de raadpleging van de centrale visumautoriteiten te verbeteren door de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten betreffende aanvragen en de daarmee samenhangende beslissingen te vergemakkelijken, teneinde: de visumaanvraagprocedure te vergemakkelijken; “visumshopping" te voorkomen, de bestrijding van identiteitsfraude te vergemakkelijken; controles aan de doorlaatposten aan de buitengrenzen en op het grondgebied van de lidstaten te vergemakkelijken; te helpen bij de identificatie van personen die niet of niet meer aan de voorwaarden voor binnenkomst, verblijf of vestiging op het grondgebied van de lidstaten voldoen; de toepassing te faciliteren van Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9) en bij te dragen tot het voorkomen van bedreigingen van de binnenlandse veiligheid in de lidstaten. (3) In haar mededeling van 6 april 2016 over krachtigere en slimmere informatiesystemen voor grenzen en veiligheid (10) heeft de Commissie benadrukt dat de EU haar IT-systemen, gegevensarchitectuur en informatie-uitwisseling op het gebied van grensbeheer, rechtshandhaving en terrorismebestrijding moet versterken en verbeteren en dat de interoperabiliteit van IT-systemen moet worden bevorderd. In de mededeling werd ook opgemerkt dat informatielacunes moeten worden aangepakt, onder meer waar het gaat om onderdanen van derde landen die houder zijn van een visum voor verblijf van langere duur gezien het feit dat artikel 21 van de Schengenovereenkomst voorziet in het recht van vrij verkeer op het grondgebied van de staten die partij zijn bij de overeenkomst gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, door te zorgen voor de wederzijdse erkenning van de verblijfsvergunningen en visa voor verblijf van langere duur die door deze staten worden afgegeven. De Commissie heeft daarom twee studies verricht: uit de eerste haalbaarheidsstudie (11) is geconcludeerd dat de ontwikkeling van een register technisch haalbaar is en dat het hergebruik van de VIS-structuur vanuit technisch oogpunt de beste optie zou zijn, terwijl de tweede studie (12) inzake de noodzaak en evenredigheid aantoonde dat het noodzakelijk en evenredig zou zijn om het toepassingsgebied van het VIS uit te breiden met de bovengenoemde documenten . [Am. 3] (4) Op 10 juni 2016 heeft de Raad zijn goedkeuring gehecht aan een routekaart voor het verbeteren van informatie-uitwisseling en informatiebeheer (13) . Om de bestaande informatielacunes op het gebied van documenten die aan onderdanen van derde landen worden afgegeven, aan te pakken, heeft de Raad de Commissie verzocht de instelling te onderzoeken van een centraal register van verblijfsvergunningen en visa voor verblijf van langere duur die door de lidstaten worden afgegeven, waarin informatie met betrekking tot deze documenten kan worden opgeslagen, zoals de einddatum van de geldigheidsduur en hun mogelijke intrekking. Artikel 21 van de Schengenovereenkomst voorziet in het recht van vrij verkeer op het grondgebied van de staten die partij zijn bij de overeenkomt gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, door te zorgen voor de wederzijdse erkenning van de verblijfsvergunningen en visa voor verblijf van langere duur die door deze staten worden afgegeven. [Am. 4] (5) In zijn conclusies van 9 juni 2017 over de verdere stappen voor het verbeteren van de informatie-uitwisseling en het waarborgen van de interoperabiliteit van de EU-informatiesystemen (14) heeft de Raad erkend dat er nieuwe maatregelen nodig kunnen zijn om de huidige informatielacunes voor grensbeheer en rechtshandhaving met betrekking tot de grensoverschrijding van houders van een visum voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen aan te pakken. De Raad verzocht de Commissie dringend een haalbaarheidsstudie uit te voeren over de instelling van een centraal EU-register waarin informatie over visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen wordt opgeslagen. De Commissie heeft vervolgens twee studies verricht: uit de eerste haalbaarheidsstudie (15) is geconcludeerd dat de ontwikkeling van een register technisch haalbaar is en dat het hergebruik van de VIS-structuur vanuit technisch oogpunt de beste optie zou zijn, terwijl de tweede studie (16) inzake de noodzaak en evenredigheid aantoonde dat het noodzakelijk en evenredig zou zijn om het toepassingsgebied van het VIS uit te breiden met de bovengenoemde documenten. [Am. 5] (6) In de mededeling van de Commissie van 27 september 2017 over de uitvoering van de Europese migratieagenda (17) is benadrukt dat het gemeenschappelijk visumbeleid van de EU niet alleen een essentieel instrument is voor het faciliteren van toerisme en bedrijfsleven, maar ook van groot belang is voor het voorkomen van veiligheidsrisico’s en risico’s van irreguliere migratie naar de EU. In de mededeling is erkend dat het gemeenschappelijk visumbeleid verder moet worden aangepast aan de huidige uitdagingen, en dat daarbij nieuwe IT-oplossingen moeten worden benut en een evenwicht moet worden gezocht tussen de voordelen van versoepeld reizen met een visum enerzijds en verbeterd migratie-, veiligheids- en grensbeheer anderzijds. Er werd ook in gesteld dat het rechtskader van het VIS zou worden herzien, om de behandeling van visumaanvragen verder te verbeteren, onder meer wat gegevensbescherming en de toegang van de rechtshandhavingsinstanties betreft, het gebruik van het VIS verder te verruimen voor nieuwe categorieën gegevens en nieuwe toepassingen van gegevens, en de interoperabiliteitsinstrumenten optimaal te benutten. (7) In de mededeling van de Commissie van 14 maart 2018 over de aanpassing van het visumbeleid aan nieuwe uitdagingen (18) is opnieuw bevestigd dat het rechtskader van het VIS zou worden herzien, als onderdeel van het brede denkproces over de interoperabiliteit van informatiesystemen. (8) Bij de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 810/2009 is erkend dat de vraag of een voldoende betrouwbare identificatie en verificatie van de vingerafdrukken van kinderen jonger dan 12 jaar mogelijk is, en in het bijzonder op welke manier vingerafdrukken met de leeftijd evolueren, in een latere fase zou moeten worden behandeld, op basis van de resultaten van een onder de verantwoordelijkheid van de Commissie uitgevoerde studie. Uit de studie (19) die het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek in 2013 heeft uitgevoerd, is gebleken dat vingerafdrukherkenning voor kinderen tussen 6 en 12 jaar onder bepaalde voorwaarden haalbaar is met een voldoende graad van nauwkeurigheid. Een tweede studie (20) heeft deze bevinding in december 2017 bevestigd en heeft meer inzicht verschaft in hoe de kwaliteit van vingerafdrukken evolueert met de leeftijd. Op basis daarvan heeft de Commissie in 2017 nog een studie uitgevoerd over de noodzaak en evenredigheid van het verlagen van de leeftijd voor het nemen van vingerafdrukken van kinderen in de visumprocedure tot 6 jaar. Uit deze studie (21) is gebleken dat het verlagen van de leeftijd voor het nemen van vingerafdrukken de doelstellingen van het VIS zou helpen bereiken, met name waar het gaat om het faciliteren van de bestrijding van identiteitsfraude en het faciliteren van controles aan doorlaatposten aan de buitengrenzen, en aanvullende voordelen zou opleveren, zoals een betere preventie en bestrijding van schendingen van de rechten van het kind, doordat identificering of identiteitscontrole mogelijk wordt van kinderen uit derde landen die in het Schengengebied worden aangetroffen in een situatie waarin hun rechten mogelijk of daadwerkelijk geschonden zijn (bv. kinderen die slachtoffer zijn van mensenhandel, vermiste kinderen en niet-begeleide minderjarigen die asiel aanvragen). Er zij echter op gewezen dat kinderen een bijzonder kwetsbare groep zijn en dat het verzamelen van bijzondere categorieën gegevens van kinderen, zoals vingerafdrukken, onderworpen moet zijn aan strengere waarborgen en een beperking van de doeleinden waarvoor deze gegevens kunnen worden gebruikt in situaties waarin het in het belang van het kind is, onder meer door de bewaringstermijn voor gegevensopslag te beperken. In de tweede studie werd tevens vastgesteld dat vingerafdrukgegevens van personen boven de 70 jaar van lage kwaliteit zijn en een matige nauwkeurigheid hebben. De Commissie en de lidstaten dienen samen te werken om goede praktijken uit te wisselen en die tekortkomingen aan te pakken. [Am. 6] (9) Bij alle procedures waarin deze verordening voorziet, moeten de lidstaten het belang van het kind vooropstellen. Het welzijn, de veiligheid en de mening van het kind moeten terdege in aanmerking worden genomen, in overeenstemming met zijn leeftijd en maturiteit. Het VIS is met name relevant waar er een risico bestaat dat een kind slachtoffer is van mensenhandel. (10) De persoonsgegevens die een visumaanvrager met het oog op een visum voor kort verblijf verstrekt, moeten door het VIS worden verwerkt, zodat wordt nagegaan of de toegang van de aanvrager tot de Unie een bedreiging kan vormen voor de openbare veiligheid en volksgezondheid in de Unie en het risico van irreguliere migratie door de aanvrager kan worden beoordeeld. Wat betreft onderdanen van derde landen die houder zijn van een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning, moeten deze controles beperkt blijven tot wat nodig is voor de verificatie van de identiteit van de houder en van de echtheid en de geldigheid van het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning en om na te gaan of de toegang van een onderdaan van een derde land tot de Unie een bedreiging kan vormen voor de openbare veiligheid of volksgezondheid in de Unie. De controles mogen niet van invloed zijn op beslissingen inzake visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen. [Am. 7] (11) Voor de beoordeling van de bovengenoemde risico’s is de verwerking vereist van persoonsgegevens met betrekking tot de identiteit van de persoon, het reisdocument, en in voorkomend geval, de garantsteller of, indien de aanvrager minderjarig is, de identiteit van de persoon die verantwoordelijk is voor hem. Elk element van de persoonsgegevens in de aanvraag moet worden vergeleken met de gegevens in een notitie, dossier of signalering in een informatiesysteem (het Schengeninformatiesysteem (SIS), het Visuminformatiesysteem (VIS), de Europol-databanken, de Interpol-databank voor gestolen en verloren reisdocumenten (SLTD), het inreis-uitreissysteem (EES), Eurodac , het ECRIS-TCN-systeem wat veroordelingen met betrekking tot terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten betreft en/of de Interpol-databank voor reisdocumenten met signaleringen (TDAWN)), met de watchlists of met de Etias-observatielijst, of met specifieke risico-indicatoren. De categorieën persoonsgegevens die voor de vergelijking worden gebruikt, moeten behoren tot de categorieën gegevens die zijn opgenomen in de doorzochte informatiesystemen, de watchlist of de specifieke risico-indicatoren. [Am. 8] (12) De interoperabiliteit tussen EU-informatiesystemen is tot stand gebracht bij [Verordening (EU) XX inzake interoperabiliteit] om ervoor te zorgen dat de EU-informatiesystemen en hun gegevens elkaar aanvullen, interoperabiliteit (grenzen en visa)] met het oog op het verbeteren van het beheer van de buitengrenzen, het beter voorkomen en bestrijden van illegale migratie en het garanderen van een hoog niveau van veiligheid in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht binnen de Unie, onder meer door handhaving van de openbare orde en veiligheid en vrijwaring van de veiligheid op het grondgebied van de lidstaten. [Am. 9. Dit amendement is van toepassing op de gehele tekst] (13) De interoperabiliteit tussen de informatiesystemen van de EU stelt deze systemen in staat elkaar aan te vullen teneinde de correcte identificatie van personen te vergemakkelijken, bij te dragen tot de bestrijding van identiteitsfraude, vereisten inzake de gegevenskwaliteit van de respectieve Europese informatiesystemen te verbeteren en te harmoniseren, de technische en operationele implementatie van de bestaande en de toekomstige informatiesystemen van de EU door de lidstaten te vergemakkelijken, de waarborgen inzake gegevensbeveiliging en -bescherming die van toepassing zijn op de informatiesystemen van de EU, te versterken , te harmoniseren en te vereenvoudigen, de gecontroleerde toegang van rechtshandhavingsinstanties tot het EES, het VIS, het [ETIAS] en Eurodac te stroomlijnen en de doelen van het EES, het VIS, het [ETIAS], Eurodac, het SIS en het [ECRIS-TCN] te ondersteunen. [Am. 10] (14) De interoperabiliteitscomponenten dekken gegevens in het EES, het VIS, het [ ETIAS ] , Eurodac, het SIS en het [ ECRIS-TCN ] en Europol-gegevens, zodat de Europol-gegevens gelijktijdig met deze EU-informatiesystemen kunnen worden doorzocht; het is derhalve aangewezen deze componenten te gebruiken ten behoeve van automatische controles en bij de toegang tot het VIS voor rechtshandhavingsdoeleinden. Het Europees zoekportaal moet daartoe worden gebruikt, met het oog op een snelle, naadloze, efficiënte, systematische en gecontroleerde toegang tot de EU-informatiesystemen, de Europol-gegevens en de Interpol-databanken, zoals noodzakelijk voor de uitvoering van de taken van de systemen, overeenkomstig de voor deze systemen geldende toegangsrechten, en om de doelstellingen van het VIS te ondersteunen. [Am. 11] (15) De vergelijking met andere databanken moet automatisch gebeuren. Indien uit een vergelijking een treffer voortkomt met persoonsgegevens of een combinatie van persoonsgegevens in de aanvragen en een notitie, dossier of signalering in een van de bovengenoemde informatiesystemen, of met persoonsgegevens op de watchlist, moet de aanvraag , wanneer de treffer niet automatisch kan worden bevestigd door het VIS, handmatig worden verwerkt door een operator van de bevoegde autoriteiten . Afhankelijk van het soort gegevens dat de treffer oplevert, moet de treffer worden beoordeeld door consulaten of door een nationaal centraal contactpunt, waarbij de laatste verantwoordelijk is voor treffers die met name door rechtshandhavingsdatabanken of -systemen worden gegenereerd . Op basis van de beoordeling door de bevoegde autoriteiten moet worden besloten of er al dan niet een visum voor kort verblijf wordt afgegeven. [Am. 12] (16) Weigering van een aanvraag voor een visum voor kort verblijf mag niet uitsluitend zijn gebaseerd op de automatische verwerking van persoonsgegevens in een aanvraag. (17) Wanneer een aanvraag voor een visum voor kort verblijf op grond van informatie afkomstig uit de VIS-verwerking wordt geweigerd, moet de aanvrager het recht hebben beroep aan te tekenen. Het beroep moet worden ingesteld in de lidstaat die de beslissing over de aanvraag heeft genomen, overeenkomstig het nationale recht van die lidstaat. De bestaande waarborgen en regelingen inzake beroep van Verordening (EG) nr. 767/2008 moeten van toepassing zijn. (18) Voor het beoordelen van de aanvraag voor een visum voor kort verblijf moet gebruik worden gemaakt van specifieke risico-indicatoren die afgestemd zijn op vooraf bepaalde risico’s met betrekking tot veiligheid, irreguliere migratie en volksgezondheid of hoge epidemiologisch risico's . De criteria die worden gebruikt voor het vaststellen van de specifieke risico-indicatoren mogen in geen geval uitsluitend op het geslacht of de leeftijd van een persoon zijn gebaseerd. Zij mogen onder geen beding uitsluitend gebaseerd zijn op informatie waaruit ras, huidskleur, etnische of sociale achtergrond, genetische kenmerken, taal, politieke of andere opvattingen, godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging, het lidmaatschap van een vakvereniging, het behoren tot een nationale minderheid, eigendom, geboorte, handicap of seksuele oriëntatie af te leiden zijn. [Am. 13] (19) Het fenomeen dat zich steeds nieuwe soorten veiligheidsdreigingen veiligheidsrisico's , patronen van irreguliere migratie en dreigingen voor de volksgezondheid grote epidemiologische risico's aftekenen, vereist een doeltreffende respons en moet met moderne middelen worden tegengegaan. Aangezien deze middelen gepaard gaan met de verwerking van grote hoeveelheden persoonsgegevens, moet op adequate wijze worden gewaarborgd dat de inmenging in het recht op de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven en op de bescherming van persoonsgegevens wordt beperkt tot wat in een democratische samenleving noodzakelijk en evenredig is. [Am. 14] (20) Er moet voor worden gezorgd dat voor aanvragers van een visum voor kort verblijf of voor onderdanen van derde landen aan wie een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning is afgegeven, ten minste eenzelfde niveau van controle wordt toegepast als voor niet-visumplichtige onderdanen van derde landen. Daartoe is ook een watchlist opgesteld met informatie over personen die worden verdacht van een ernstig strafbaar feit of terrorisme of ten aanzien van wie er feitelijke aanwijzingen zijn of een redelijk vermoeden bestaat dat zij een ernstig strafbaar feit of een terroristische daad zullen plegen, en deze watchlist moet ook worden gebruikt voor verificatie van de bovengenoemde categorieën onderdanen van derde landen. (21) Ter nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst ter uitvoering van de Schengenovereenkomst moeten internationale vervoerders kunnen nagaan of onderdanen van een derde land die houder zijn van een visum voor kort verblijf, visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning in het bezit zijn van de vereiste geldige reisdocumenten , door een zoekopdracht in het VIS te geven . Deze verificatie moet mogelijk worden gemaakt door dagelijks uit het VIS gegevens te halen en deze in een afzonderlijke, alleen uitleesbare databank in te voeren, zodat een minimaal noodzakelijke hoeveelheid gegevens wordt opgeslagen aan de hand waarvan een zoekopdracht kan worden uitgevoerd die alleen het antwoord OK/niet OK oplevert. Vervoerders mogen geen toegang hebben tot het aanvraagdossier zelf. De technische specificaties voor de toegang tot het VIS via het toegangsportaal voor vervoerders moeten de gevolgen voor het passagiersvervoer en voor de vervoerders zoveel mogelijk beperken. Hiertoe moet integratie met het EES en het Etias worden overwogen. [Am. 15] (21 bis) Met het oog op het beperken van de gevolgen van de in deze verordening opgenomen verplichtingen voor internationale vervoerders die groepen per bus over land vervoeren, worden gebruiksvriendelijke mobiele toepassingen beschikbaar gemaakt. [Am. 16] (21 ter) Binnen twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening worden de geschiktheid, de verenigbaarheid en de samenhang van de bepalingen als bedoeld in artikel 26 van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen door de Commissie geëvalueerd met het oog op de toepassing van de VIS-bepalingen voor vervoer over land per bus. Er dient rekening te worden gehouden met recente ontwikkelingen betreffende het vervoer over land per bus. Eventueel dient te worden bezien of de in artikel 26 van die overeenkomst of onderhavige verordening bedoelde bepalingen betreffende vervoer over land per bus moeten worden gewijzigd. [Am. 17] (22) In deze verordening moet worden omschreven welke autoriteiten van de lidstaten toegang kan worden verleend tot het VIS voor het invoeren, wijzigen, verwijderen of raadplegen van gegevens inzake visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen voor de specifieke doelen die zijn uiteengezet in de VIS-verordening wat deze categorie documenten en hun houders betreft, voor zover dat nodig is voor het vervullen van hun taken. (23) De verwerking van VIS-gegevens inzake visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen dient in verhouding te staan tot het beoogde doel en noodzakelijk te zijn voor het vervullen van de taken van de bevoegde autoriteiten. Wanneer zij het VIS gebruiken, dienen de bevoegde autoriteiten ervoor te zorgen dat de menselijke waardigheid en de integriteit van de personen wier gegevens worden opgevraagd, worden geëerbiedigd en mogen zij personen niet discrimineren op grond van geslacht, huidskleur, etnische of sociale achtergrond, genetische kenmerken, taal, politieke, levensbeschouwelijke, godsdienstige of andere overtuiging, het behoren tot een nationale minderheid, eigendom, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele oriëntatie. (23 bis) Biometrische gegevens, die in het kader van deze verordening vingerafdrukken en gezichtsopnames omvatten, zijn uniek en bijgevolg veel betrouwbaarder dan alfanumerieke gegevens met het oog op de identificatie van een persoon. Biometrische gegevens zijn echter gevoelige persoonsgegevens. Derhalve worden in deze verordening de grondslag en de waarborgen vastgesteld voor de verwerking van dergelijke gegevens met het oog op de unieke identificatie van de betrokkenen. [Am. 18] (24) Het is van essentieel belang dat rechtshandhavingsautoriteiten voor de bestrijding van terrorisme en andere ernstige strafbare feiten over zo actueel mogelijke informatie beschikken om hun taken uit te voeren. Bij Besluit 2008/633/JBZ van de Raad is voorzien in de toegang van rechtshandhavingsautoriteiten van de lidstaten en van Europol tot het VIS. De inhoud van dit besluit moet worden geïntegreerd in de VIS-verordening, om deze in overeenstemming te brengen met het huidige Verdragskader. (25) Het is al gebleken dat toegang tot VIS-gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden nuttig is voor de identificatie van personen die door geweld om het leven zijn gekomen en ertoe kan bijdragen dat onderzoekers aanzienlijke vooruitgang boeken in zaken betreffende mensenhandel, terrorisme of drugshandel. De in het VIS opgenomen gegevens inzake verblijf van langere duur dienen daarom, onder de voorwaarden die in deze verordening worden vastgesteld, ook beschikbaar te zijn voor aangewezen autoriteiten van de lidstaten en de Europese Politiedienst (Europol). (26) Aangezien Europol een sleutelrol speelt bij de samenwerking tussen de instanties van de lidstaten voor het onderzoeken van grensoverschrijdende criminaliteit, om criminaliteit op het niveau van de Unie te voorkomen, te analyseren en te onderzoeken, moet de huidige toegang van Europol tot het VIS in het kader van zijn taken worden gecodificeerd en gestroomlijnd, waarbij onder meer rekening wordt gehouden met de recente ontwikkelingen van het rechtskader, zoals Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad (22) . (27) Toegang tot het VIS voor het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten, vormt een inmenging in het grondrecht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven en het grondrecht op de bescherming van persoonsgegevens van personen wier persoonsgegevens in het VIS worden verwerkt. Elke dergelijke inmenging dient in overeenstemming te zijn met het recht, dat voldoende nauwkeurig dient te zijn vastgesteld, zodat personen hun gedrag kunnen aanpassen, en dat personen dient te beschermen tegen willekeur en voldoende duidelijk dient aan te geven over welke discretionaire bevoegdheid de bevoegde autoriteiten beschikken en op welke manier die wordt uitgeoefend. Elke inmenging dient in een democratische samenleving noodzakelijk te zijn om een rechtmatig en evenredig belang te beschermen en evenredig te zijn met het te bereiken rechtmatige doel. (28) [Verordening 2018/XX inzake interoperabiliteit (grenzen en visa)] ] voorziet in de mogelijkheid voor de politieautoriteit van een lidstaat om, waar de nationale wetgeving dat toestaat, een persoon te identificeren aan de hand van biometrische gegevens die van deze persoon bij een identiteitscontrole zijn verzameld. Er kunnen zich echter ook specifieke situaties voordoen waarin een persoon moet worden geïdentificeerd in zijn eigen belang. Het kan bijvoorbeeld gaan om situaties waarin een vermiste of ontvoerde persoon of een als slachtoffer van mensenhandel geïdentificeerde persoon wordt teruggevonden. Alleen i n dergelijke gevallen moeten rechtshandhavingsautoriteiten snel toegang hebben tot VIS-gegevens, zodat zij op een snelle en betrouwbare manier een persoon kunnen identificeren, zonder dat aan alle voorwaarden en aanvullende waarborgen voor toegang van rechtshandhavingsautoriteiten moet worden voldaan. [Am. 19] (29) Het vergelijken van gegevens op basis van een latente vingerafdruk, dat wil zeggen het dactyloscopische spoor dat op de plaats van het misdrijf kan worden gevonden, is een fundamenteel hulpmiddel op het gebied van politiële samenwerking. De mogelijkheid om in zaken waarin er gegronde redenen bestaan om te vermoeden dat de dader of het slachtoffer in het VIS is geregistreerd, een latente vingerafdruk te vergelijken met de in het VIS opgeslagen vingerafdrukgegevens nadat er eerder is gezocht uit hoofde van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad (23) , zou voor de rechtshandhavingsautoriteiten van de lidstaten zeer waardevol zijn als hulpmiddel om terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten te voorkomen, op te sporen of te onderzoeken, wanneer bijvoorbeeld latente vingerafdrukken het enige op de plaats van het misdrijf beschikbare bewijsmateriaal zijn. [Am. 20] (30) Het is nodig de bevoegde autoriteiten van de lidstaten aan te wijzen, alsook het centrale toegangspunt waarlangs verzoeken om toegang tot VIS-gegevens worden ingediend, en een lijst bij te houden van de operationele diensten van de aangewezen autoriteiten die om die toegang mogen verzoeken voor specifieke doeleinden, namelijk het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten. (31) Verzoeken om toegang tot in het centrale systeem opgeslagen gegevens moeten door de operationele diensten van de aangewezen autoriteiten worden gericht aan het centrale toegangspunt en moeten worden gemotiveerd. De operationele diensten van de aangewezen autoriteiten die om toegang tot VIS-gegevens mogen verzoeken, mogen niet als verifiërende autoriteit optreden. De centrale toegangspunten moeten onafhankelijk van de aangewezen autoriteiten optreden en moeten worden belast met het onafhankelijke toezicht op de strikte naleving van de in deze verordening vastgestelde toegangsvoorwaarden. In uitzonderlijke urgente gevallen, wanneer in een vroeg stadium toegang moet worden verkregen om te kunnen reageren op een specifiek en reëel gevaar in verband met een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit, dient het centrale toegangspunt het verzoek onmiddellijk te kunnen verwerken, waarbij verificatie pas achteraf plaatsvindt. (32) Om persoonsgegevens te beschermen en systematische zoekopdrachten door rechtshandhavingsautoriteiten uit te sluiten, mag de verwerking van VIS-gegevens slechts plaatsvinden in welbepaalde gevallen en wanneer die verwerking noodzakelijk is voor het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten. De aangewezen autoriteiten en Europol mogen derhalve alleen om toegang tot het VIS verzoeken wanneer zij gegronde redenen hebben om aan te nemen dat die toegang informatie zal opleveren die in aanzienlijke mate bijdraagt aan het voorkomen, opsporen of onderzoeken van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit , nadat er eerder is gezocht uit hoofde van Besluit 2008/615/JBZ . [Am. 21] (32 bis) Als algemene praktijk voeren de eindgebruikers van de lidstaten zoekopdrachten uit in de relevante nationale databanken, voorafgaand aan of parallel met het doorzoeken van Europese databanken. [Am. 22] (33) De in het VIS opgeslagen persoonsgegevens van houders van documenten visa voor verblijf van langere duur mogen niet langer worden bewaard dan voor de doelstellingen van het VIS noodzakelijk is. Het is aangewezen de gegevens inzake onderdanen van derde landen gedurende een periode van vijf jaar te bewaren, zodat bij de beoordeling van aanvragen voor een visum voor kort verblijf rekening kan worden gehouden met de opgeslagen gegevens, overschrijding van de toegestane verblijfsduur kan worden opgespoord en een veiligheidsbeoordeling kan worden uitgevoerd van onderdanen van derde landen aan wie dergelijke documenten voor verblijf van langere duur zijn afgegeven. De gegevens inzake het gebruik van eerdere documenten kunnen de toekomstige afgifte van visa voor kort verblijf vergemakkelijken. Een kortere bewaringstermijn zou voor de gestelde doelen niet toereikend zijn. De gegevens moeten na afloop van de periode van vijf jaar worden gewist, tenzij er gronden zijn om dat eerder te doen. [Am. 23] (34) Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (24) is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de lidstaten bij de toepassing van deze verordening. De verwerking van persoonsgegevens door rechtshandhavingsautoriteiten met het oog op het voorkomen, het onderzoeken, het opsporen of het vervolgen van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, wordt geregeld bij Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad (25) . (35) Leden van de Europese grens- en kustwachtteams en personeel dat betrokken is bij met terugkeer verband houdende taken kunnen op grond van Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad Europese databanken raadplegen waar dat nodig is voor de uitvoering van de operationele taken die in het operationele plan zijn vastgesteld met betrekking tot grenscontrole, grensbewaking en terugkeer, onder het gezag van de gastlidstaat . Om deze raadpleging te vergemakkelijken en de teams een doeltreffende toegang tot de in het VIS opgeslagen gegevens te garanderen, moet het Europees Grens- en kustwachtagentschap toegang krijgen tot het VIS . Voor deze toegang moeten de voorwaarden en toegangsbeperkingen gelden die van toepassing zijn op de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voor ieder specifiek doel waarvoor VIS-gegevens kunnen worden geraadpleegd. [Am. 24] (36) De terugkeer van onderdanen van derde landen die niet of niet meer voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst, verblijf of vestiging op het grondgebied van de lidstaten, overeenkomstig Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad (26) , is een wezenlijk onderdeel van de brede maatregelen om irreguliere migratie aan te pakken en vormt een belangrijke reden van zwaarwegend algemeen belang. (37) De derde landen van terugkeer vallen vaak niet onder adequaatheidsbesluiten die de Commissie op grond van artikel 45 van Verordening (EU) 2016/679 vaststelt of onder nationale bepalingen die zijn vastgesteld voor de omzetting van artikel 36 van Richtlijn (EU) 2016/680. Bovendien hebben de grote inspanningen van de Unie om samen te werken met de belangrijkste landen van herkomst van onderdanen van derde landen die illegaal op het grondgebied verblijven en die het bevel hebben gekregen terug te keren, er niet voor kunnen zorgen dat derde landen overeenkomstig hun verplichtingen uit hoofde van het internationaal recht hun eigen onderdanen overnemen. De overnameovereenkomsten die door de Unie of door de lidstaten zijn gesloten of waarover zij onderhandelen en die voorzien in passende waarborgen voor de doorgifte van gegevens aan derde landen overeenkomstig artikel 46 van Verordening (EU) 2016/679 of overeenkomstig de nationale bepalingen die zijn vastgesteld ter omzetting van artikel 37 van Richtlijn (EU) 2016/680, betreffen slechts enkele van deze derde landen en de sluiting van nieuwe overeenkomsten is nog onzeker. In dergelijke situaties kunnen persoonsgegevens overeenkomstig deze verordening worden verwerkt met de autoriteiten van derde landen met het oog op de uitvoering van het terugkeerbeleid van de Unie, voor zover aan de voorwaarden van artikel 49, lid 1, onder d), van Verordening (EU) 2016/679 of van de nationale bepalingen ter omzetting van artikel 38 of 39 van Richtlijn (EU) 2016/680 is voldaan. Persoonsgegevens die lidstaten op grond van deze verordening hebben verkregen, mogen niet worden doorgegeven aan of ter beschikking worden gesteld van een derde land, een internationale organisatie of een particuliere entiteit, ongeacht of deze in of buiten de Unie is gevestigd. Bij wijze van uitzondering op deze regel moet het mogelijk zijn om deze persoonsgegevens over te dragen aan een derde land of een internationale organisatie indien deze overdracht aan strenge voorwaarden wordt onderworpen en indien zij in afzonderlijke gevallen noodzakelijk is om bijstand te verlenen bij de identificatie van een onderdaan van een derde land met het oog op diens terugkeer. Bij ontstentenis van een adequaatheids-besluit in de vorm van een uitvoeringshandeling overeenkomstig Verordening (EU) 2016/679 of van passende waarborgen voor doorgifte overeenkomstig die verordening, moeten de persoonsgegevens van in het VIS geregistreerde onderdanen van derde landen uitzonderlijk kunnen worden doorgegeven aan een derde land of een internationale organisatie, met het oog op terugkeer, en dan alleen indien de doorgifte noodzakelijk is wegens gewichtige redenen van algemeen belang, als bedoeld in die verordening. [Am. 25] (38) De lidstaten moeten de relevante in het VIS verwerkte persoonsgegevens overeenkomstig de toepasselijke gegevensbeschermingsvoorschriften en waar dat in individuele gevallen nodig is voor de uitvoering van taken op grond van Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad (27) , [verordening tot vaststelling van een Uniekader voor hervestiging] ter beschikking stellen van het [Asielagentschap van de Europese Unie], van relevante internationale organen zoals de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen en de Internationale Organisatie voor Migratie en voor vluchtelingen- en hervestigingsoperaties van het Internationaal Comité van het Rode Kruis, met betrekking tot onderdanen van derde landen of staatlozen die door deze internationale organen naar lidstaten zijn doorverwezen in uitvoering van Verordening (EU) .../... [Verordening betreffende het Uniekader voor hervesting]. [Am. 26] (39) Verordening (EG) nr. 45/2001 (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (28) is van toepassing op de activiteiten van de instellingen en organen van de Unie bij het uitvoeren van hun taken als verantwoordelijke voor het operationeel beheer van het VIS. [Am. 27] (40) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 28, lid 2, van Verordening (EG) nr. 45/2001 en heeft op […] 12 december 2018 advies uitgebracht. [Am. 28] (41) Om de medewerking van derde landen op het gebied van overname van irreguliere migranten te bevorderen en de terugkeer te faciliteren van onderdanen van derde landen van wie mogelijk gegevens in het VIS zijn opgeslagen, moeten in het VIS kopieën van de reisdocumenten van aanvragers van een visum voor kort verblijf worden opgeslagen. Kopieën van reisdocumenten vormen een bewijs van nationaliteit dat op een grotere schaal door derde landen wordt erkend, hetgeen niet het geval is met de informatie die van het VIS wordt uitgelezen. (42) Raadpleging van de lijst van reisdocumenten waarmee de houder de buitengrenzen kan overschrijden en waarin een visum kan worden aangebracht, als vastgesteld bij Besluit nr. 1105/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad (29) , maakt verplicht deel uit van de behandeling van een visumaanvraag. Visumautoriteiten moeten deze verplichting systematisch uitvoeren en deze lijst moet derhalve worden opgenomen in het VIS, zodat automatisch kan worden gecontroleerd of het reisdocument van de houder wordt erkend. (43) Onverminderd de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de accuraatheid van de in het VIS ingevoerde gegevens, dient eu-LISA de verantwoordelijkheid te hebben om de gegevenskwaliteit te verbeteren door een centraal instrument voor het monitoren van de gegevenskwaliteit in te voeren, te onderhouden en voortdurend te actualiseren, en om op gezette tijden verslag uit te brengen aan de lidstaten. [Am. 29] (44) Om het gebruik van het VIS voor het analyseren van trends in migratiedruk en grensbeheer beter te kunnen monitoren, moet eu-LISA in staat zijn om, zonder gevaar voor de integriteit van de gegevens, een capaciteit te ontwikkelen voor statistische rapportage aan de lidstaten, de Commissie en het Europees Grens- en kustwachtagentschap. Hiertoe moet een centraal statistisch register worden opgezet dient eu-LISA bepaalde statistische gegevens op te slaan in het centraal register met het oog op rapportage en de levering van statistieken overeenkomstig [Verordening 2018/XX inzake interoperabiliteit (grenzen en visa)] . De geproduceerde statistieken mogen geen persoonsgegevens bevatten. [Am. 30] (45) Deze verordening doet geen afbreuk aan de toepassing van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad (30) . (46) Daar de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en deze gezien de noodzaak van het garanderen van de uitvoering van het gemeenschappelijk visumbeleid, van een hoog veiligheidsniveau binnen het gebied zonder controle aan de binnengrenzen en van de geleidelijke invoering van een geïntegreerd systeem van beheer van de buitengrenzen, beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (47) De verordening bevat strenge regels voor de toegang tot het VIS en de nodige waarborgen. De verordening voorziet ook in het recht van inzage, rectificatie, wissing en beroep, in het bijzonder het recht op een voorziening in rechte, en in toezicht op de verwerkingsactiviteiten door onafhankelijke openbare autoriteiten. Dit voorstel introduceert aanvullende waarborgen die de specifieke behoeften moeten dekken van de nieuwe categorieën van gegevens die door het VIS zullen worden verwerkt. Deze verordening strookt derhalve met de grondrechten en de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie erkende beginselen, met name het recht op menselijke waardigheid, het recht op vrijheid en veiligheid, de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, de bescherming van persoonsgegevens, het recht op asiel en de bescherming van het beginsel van non-refoulement en bescherming in geval van verwijdering, uitzetting en uitlevering, het recht op non-discriminatie, de rechten van het kind en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. (47 bis) Deze verordening laat de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, als gewijzigd bij het protocol van New York van 31 januari 1967, en alle internationale verbintenissen die door de Unie en de EU-lidstaten zijn aangegaan, onverlet. [Am. 31] (48) Er moeten specifieke bepalingen gelden voor visumplichtige onderdanen van derde landen die familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is of van een onderdaan van een derde land die onder het Unierecht inzake vrij verkeer valt, en niet in het bezit zijn van een verblijfskaart overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG. In artikel 21, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie wordt bepaald dat iedere burger van de Unie het recht heeft vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, onder voorbehoud van de beperkingen en voorwaarden die bij de Verdragen en de bepalingen ter uitvoering daarvan zijn vastgesteld. Deze beperkingen en voorwaarden zijn opgenomen in Richtlijn 2004/38/EG. (49) Zoals bekrachtigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie hebben dergelijke familieleden niet alleen het recht het grondgebied van de lidstaat binnen te komen, maar ook het recht hiervoor een inreisvisum te verkrijgen. De lidstaten moeten deze personen alle faciliteiten verlenen om de nodige visa te krijgen, en de visa moeten zo spoedig mogelijk via een versnelde procedure kosteloos worden afgegeven. (50) Het recht om een visum te verkrijgen is niet onvoorwaardelijk en kan worden geweigerd aan familieleden die een risico vormen voor de openbare orde, de openbare veiligheid of de volksgezondheid in de zin van Richtlijn 2004/38/EG. In het licht daarvan kunnen de persoonsgegevens van familieleden alleen worden geverifieerd wanneer de gegevens verband houden met hun identificatie en hun status, voor zover deze gegevens relevant zijn om de eventuele veiligheidsdreiging van deze personen te beoordelen. Bij de behandeling van visumaanvragen mogen alleen veiligheidsoverwegingen worden getoetst, en niet overwegingen op het gebied van migratie. (51) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaat. Aangezien deze verordening voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van bovengenoemd protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad een besluit heeft genomen over de verordening of het deze in zijn nationale wetgeving zal omzetten. (52) Deze verordening houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad (31) ; het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaat. (53) Deze verordening houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad (32) ; Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaat. (54) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (33) , die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad (34) . (55) Wat Zwitserland betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (35) , die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad, juncto artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad (36) en artikel 3 van Besluit 2008/149/JBZ van de Raad (37) . (56) Wat Liechtenstein betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (38) , die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad, juncto artikel 3 van Besluit 2011/350/EU van de Raad (39) en artikel 3 van Besluit 2011/349/EU van de Raad (40) . (57) Deze verordening, met uitzondering van artikel 22 novodecies, is een handeling die voortbouwt op het Schengenacquis of op een andere wijze daaraan is gerelateerd, zoals bedoeld in, respectievelijk, artikel 3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003, artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2005 en artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2011, met uitzondering van de bepalingen die bij Besluit (EU) 2017/1908 op Bulgarije en Roemenië toepasselijk zijn gemaakt (41) , HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 767/2008 wordt als volgt gewijzigd: -1) de titel wordt vervangen door: " "Verordening (EG) nr. 767/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 betreffende het Visuminformatiesysteem (VIS) en de uitwisseling tussen de lidstaten van gegevens informatie op het gebied van visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen (VIS-verordening)"; [Am. 32] 1) aan artikel 1 worden de volgende alinea's toegevoegd:" "In deze verordening worden ook procedures vastgesteld voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten over visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen, inclusief informatie over bepaalde beslissingen over visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen. Door identiteitsgegevens, gegevens van reisdocumenten en biometrische gegevens op te slaan in het bij artikel 17 van Verordening 2018/XX van het Europees Parlement en de Raad* [Verordening 2018/XX inzake interoperabiliteit (grenzen en visa) ] ingestelde gemeenschappelijke identiteitenregister (CIR), draagt het VIS bij aan het vergemakkelijken en ondersteunen van de correcte identificatie van personen die in het VIS zijn geregistreerd". _______ * Verordening 2018/XX van het Europees Parlement en de Raad* [Verordening 2018/XX inzake interoperabiliteit (grenzen en visa) ] (PB L)."; 2) artikel 2 wordt vervangen door:" "Artikel 2 Doelstelling van het VIS 1. Het VIS heeft ten doel de uitvoering van het gemeenschappelijk visumbeleid beleid inzake visa voor kort verblijf , de consulaire samenwerking en de raadpleging van de centrale visumautoriteiten te verbeteren door de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten betreffende aanvragen en de daarmee samenhangende beslissingen te vergemakkelijken, teneinde: [Am. 33] 2. Met betrekking tot visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen heeft het VIS ten doel de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten betreffende de daarmee samenhangende beslissingen te vergemakkelijken, teneinde: * Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 31). ** Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 60)."; 2 bis) het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 2 bis Architectuur 1. Het VIS wordt gebaseerd op een gecentraliseerde architectuur en bestaat uit: Voor het centrale systeem van het VIS, de nationale uniforme interfaces, de webdienst, het toegangsportaal voor vervoerders en de communicatie-infrastructuur van het VIS worden de hardware- en softwarecomponenten van respectievelijk het centrale systeem van het EES, de nationale uniforme interfaces van het EES, het toegangsportaal voor vervoerders van het ETIAS, de webdienst van het EES en de communicatie-infrastructuur van het EES zoveel als technisch mogelijk is, gedeeld en hergebruikt. 2. De NI-VIS bestaat uit: 3. De LNI en de BLNI worden uitsluitend gebruikt voor doeleinden die zijn vastgesteld bij de Uniewetgeving inzake het VIS. 4. De gecentraliseerde diensten worden in tweevoud uitgevoerd en op twee verschillende locaties ondergebracht: het centrale systeem van het VIS en de centrale eenheid (CU) in Straatsburg (Frankrijk) en het vervangende centrale systeem van het VIS en de vervangende centrale eenheid (BCU) in St. Johann im Pongau (Oostenrijk). De verbinding tussen het centrale systeem van het VIS en het vervangende centrale systeem van het VIS voorziet in een continue synchronisatie tussen de CU en de BCU. De communicatie-infrastructuur ondersteunt en draagt bij tot het waarborgen van de ononderbroken beschikbaarheid van het VIS. Zij omvat redundante en afzonderlijke paden voor de verbindingen tussen het centrale systeem van het VIS en het vervangende centrale systeem van het VIS alsook redundante en afzonderlijke paden voor de verbindingen tussen iedere nationale interface en het vervangende centrale systeem van het VIS. De communicatie-infrastructuur voorziet in een versleuteld virtual private network dat specifiek bestemd is voor VIS-gegevens en voor de communicatie tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de instantie die belast is met het operationele beheer van het centrale systeem van het VIS.”; [Am. 42] 3) artikel 3 wordt geschrapt; 4) artikel 4 wordt als volgt gewijzigd: a) het volgende punt wordt ingevoegd: " 3 bis) "centrale autoriteit": de door een lidstaat voor de in Verordening (EG) nr. 810/2009 vastgestelde doelen aangewezen autoriteit; [Am. 43] b) de volgende punten worden toegevoegd:" 12) "VIS-gegevens": alle gegevens die zijn opgeslagen in het centrale systeem van het VIS en het CIR overeenkomstig de artikelen 9 tot en met 14, en 22 quater tot en met 22 septies; ________________ * Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009/371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ, 2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (PB L 135 van 24.5.2016, blz. 53). ** Verordening (EG) nr. 1030/2002 van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de invoering van een uniform model voor verblĳfstitels voor onderdanen van derde landen (PB L 157 van 15.6.2002, blz. 1). *** Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1). [Am. 49] **** Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 89). ***** Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 inzake terrorismebestrijding en ter vervanging van Kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad en tot wijziging van Besluit 2005/671/JBZ van de Raad (PB L 88 van 31.3.2017, blz. 6). ****** Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190 van 18.7.2002, blz. 1).”; 5) artikel 5 wordt vervangen door:" "Artikel 5 Categorieën gegevens 1. Alleen de volgende categorieën gegevens worden in het VIS opgeslagen: 2. Onverminderd de opslag van gegevensverwerkende handelingen krachtens artikel 34, worden de in artikel 16, artikel 24, lid 2, en artikel 25, lid 2, bedoelde kennisgevingen die via het VIS worden verzonden, niet in het VIS opgeslagen. 3. Het CIR bevat de gegevens als bedoeld in artikel 9, lid 4, onder a) tot en met cc), artikel 9, leden 5 en 6, artikel 22 quater, lid 2, onder a) tot en met cc), f) en g), en artikel 22 quinquies, onder a) tot en met c) , f) en g). De overige VIS-gegevens worden opgeslagen in het centrale systeem van het VIS." [Am. 52] 6) het volgende artikel 5 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 5 bis Lijst van erkende reisdocumenten ( 1 ) . De lijst van reisdocumenten waarmee de houder de buitengrenzen kan overschrijden en waarin een visum kan worden aangebracht, als ingesteld bij Besluit nr. 1105/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad*, wordt in het VIS opgenomen. [Am. 53] ( 2 ) . Het VIS voorziet in de functie voor het gecentraliseerde beheer van de lijst van erkende reisdocumenten en van de kennisgeving van erkenning of niet-erkenning van in de lijst opgenomen reisdocumenten overeenkomstig artikel 4 van Besluit 1105/2011/EU. [Am. 54] ( 3 ) . De nadere bepalingen betreffende het beheer van de in lid 2 bedoelde functie worden vastgelegd in uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 49, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 55] _________________ * Besluit nr. 1105/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de lijst van reisdocumenten waarmee de houder de buitengrenzen kan overschrijden en waarin een visum kan worden aangebracht en betreffende de invoering van een mechanisme voor het opstellen van deze lijst (PB L 287 van 4.11.2011, blz. 9). 7) artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: -a) lid 1 wordt vervangen door: " "1. Onverminderd artikel 22 bis, uitsluitend de naar behoren gemachtigde personeelsleden van de visumautoriteiten hebben toegang tot het VIS voor het invoeren, wijzigen of verwijderen van de in artikel 5, lid 1, bedoelde gegevens overeenkomstig deze verordening. Het aantal naar behoren gemachtigde personeelsleden is strikt beperkt tot de werkelijke behoeften van de dienstverlening."; [Am. 56] a) lid 2 wordt vervangen door:" "2. De toegang tot het VIS voor raadpleging van de gegevens is uitsluitend voorbehouden aan de naar behoren gemachtigde personeelsleden van de autoriteiten van elke lidstaat en van de EU-organen die bevoegd zijn voor de in de artikelen 15 tot en met 22 , 22 quater tot en met 22 septies, en 22 octies tot en met 22 undecies terdecies , genoemde doelen, alsmede voor de in de artikelen 20 en 21 van [Verordening (EG) nr. 2018/XX inzake de interoperabiliteit (grenzen en visa ] genoemde doelen. De autoriteiten die recht hebben op raadpleging van of toegang tot het VIS om terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten te voorkomen, op te sporen en te onderzoeken, worden overeenkomstig hoofdstuk III ter aangewezen. Deze toegang is beperkt tot de gegevens die vereist zijn voor de uitvoering van hun taken overeenkomstig deze doelen en staat in verhouding tot de doelstellingen."; [Am. 57] a bis) lid 3 wordt vervangen door: " “3. Elke lidstaat wijst de bevoegde autoriteiten aan waarvan de naar behoren gemachtigde personeelsleden toegang hebben tot het VIS om gegevens in te voeren, te wijzigen, te verwijderen of te raadplegen. Elke lidstaat verstrekt eu-LISA onverwijld een lijst van die autoriteiten, inclusief de autoriteiten als bedoeld in artikel 41 29, lid 4 3 bis, en de eventuele wijzigingen daarop. Daarbij wordt voor elke autoriteit vermeld welke gegevens zij voor welke doeleinden mag bevragen . eu-LISA zorgt voor de jaarlijkse publicatie van de lijst en van de in artikel 22 duodecies, lid 2, bedoelde aangewezen autoriteiten en van de in artikel 22 duodecies, lid 4, bedoelde centrale toegangspunten in het Publicatieblad van de Europese Unie. eu-LISA houdt op zijn website een voortdurend bijgewerkte lijst bij met de wijzigingen die de lidstaten tussen de jaarlijkse publicaties hebben toegezonden.”; [Am. 58] b) het volgende lid 4 wordt toegevoegd:" "4. Het VIS voorziet in de functie voor het gecentraliseerde beheer van deze lijst."; c) het volgende lid 5 wordt toegevoegd:" "5. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 48 bis gedelegeerde handelingen vast met betrekking tot d e nadere bepalingen betreffende het beheer van de functie voor het gecentraliseerde beheer van de in lid 3 bedoelde lijst worden vastgelegd in uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 49, lid 2 ."; [Am. 59] 7 bis) in artikel 7 wordt lid 2 vervangen door: " "2. De verwerking van persoonsgegevens in het VIS door elke bevoegde autoriteit mag niet leiden tot discriminatie van aanvragers, visumhouders of aanvragers en houders van voor verblijf van lange duur en verblijfsvergunningen op grond van geslacht, ras , huidskleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging, , politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid . Bij de verwerking worden de menselijke waardigheid, integriteit en grondrechten ten volle gerespecteerd, en worden de beginselen gehanteerd die zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met inbegrip van het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en bescherming van persoonsgegevens. Bijzondere aandacht wordt geschonken aan kinderen, ouderen, personen met een handicap en personen die internationale bescherming behoeven. Het belang van het kind komt op de eerste plaats."; [Am. 60] 8) in artikel 7 worden de volgende leden toegevoegd:" "3. Bij alle procedures waarin deze verordening voorziet, stellen de lidstaten het belang van het kind voorop , boven iedere andere overweging, met volledige eerbiediging van de Internationale Conventie voor de rechten van het kind . Er wordt rekening gehouden met het welzijn en de veiligheid van het kind, in het bijzonder wanneer het gevaar bestaat dat het kind het slachtoffer wordt van mensenhandel, en met de mening van het kind, en afhankelijk van de leeftijd en de maturiteit van het kind, wordt daaraan passend belang gehecht. [Am. 61] 3 bis. De lidstaten leggen deze verordening ten uitvoer in volledige overeenstemming met de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie erkende beginselen, met name het recht op menselijke waardigheid, het recht op vrijheid en veiligheid, de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, de bescherming van persoonsgegevens, het recht op asiel en de bescherming van het beginsel van non-refoulement en bescherming in geval van verwijdering, uitzetting en uitlevering, het recht op non-discriminatie, de rechten van het kind en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte."; [Am. 62] 8 bis) het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 7 bis Vingerafdrukgegevens van kinderen 1. In afwijking van artikel 22 quater, lid 2, onder g), worden vingerafdrukken van kinderen jonger dan 6 jaar niet in het VIS opgenomen. 2. De biometrische gegevens van minderjarigen vanaf de leeftijd van zes jaar worden afgenomen door ambtenaren die speciaal zijn opgeleid om de biometrische gegevens van een minderjarige op een kindvriendelijke en op het kind afgestemde manier af te nemen, met volledige inachtneming van de belangen van het kind en de waarborgen die zijn vastgelegd in het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind. De minderjarige gaat bij het afnemen van zijn of haar biometrische gegevens vergezeld van een volwassen familielid, indien aanwezig. Een niet-begeleide minderjarige wordt terwijl zijn of haar biometrische gegevens worden afgenomen, vergezeld door een voogd, vertegenwoordiger of, indien geen vertegenwoordiger is aangewezen, een persoon die is opgeleid om de belangen van de minderjarige en zijn of haar algemene welzijn zo goed mogelijk te beschermen. Een dergelijke opgeleide persoon is niet de ambtenaar die verantwoordelijk is voor het afnemen van de biometrische gegevens, handelt onafhankelijk en ontvangt geen opdrachten van de ambtenaar of de dienst die verantwoordelijk is voor het afnemen van de biometrische gegevens. Er wordt geen enkele vorm van geweld tegen minderjarigen gebruikt om ervoor te zorgen dat zij voldoen aan de verplichting om biometrische gegevens te verstrekken. 3. In afwijking van artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 810/2009 mogen consulaten niet verlangen dat kinderen tussen 6 en 12 jaar in persoon op het consulaat verschijnen voor het afnemen van biometrische gegevens wanneer dit een buitensporige belasting en kosten voor de gezinnen met zich meebrengt. In dergelijke gevallen worden biometrische gegevens afgenomen aan de buitengrenzen, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan het voorkomen van kinderhandel. 4. In afwijking van de bepalingen inzake het gebruik van de in de hoofdstukken II, III, III bis en III ter bedoelde gegevens zijn de vingerafdrukgegevens van kinderen alleen toegankelijk voor de volgende doeleinden: 9) de titel van hoofdstuk II wordt vervangen door:" "INVOERING EN GEBRUIK VAN GEGEVENS BETREFFENDE VISA VOOR KORT VERBLIJF DOOR DE VISUMAUTORITEITEN"; [Am. 64. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] 10) artikel 8 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt vervangen door:" "1. Indien de aanvraag ontvankelijk is overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EG) nr. 810/2009, stelt de visumautoriteit binnen 2 werkdagen het aanvraagdossier op door de in artikel 9 genoemde gegevens in het VIS in te voeren, voor zover deze gegevens door de aanvrager moeten worden verstrekt."; b) het volgende lid 1 bis wordt ingevoegd:" "1 bis. Bij het opstellen van het aanvraagdossier start het VIS automatisch de zoekopdracht overeenkomstig artikel 9 bis en zendt het de resultaten terug. c) lid 5 wordt vervangen door:" 5. "Wanneer bepaalde gegevens om wettelijke redenen niet vereist zijn of feitelijk niet kunnen worden verstrekt, wordt in de rubrieken voor deze gegevens "niet van toepassing" vermeld. Het ontbreken van vingerafdrukken wordt aangeduid door "VIS0"; voorts is in het systeem een onderscheid mogelijk tussen de gevallen bedoeld in artikel 13, lid 7, onder a) tot en met d), van Verordening (EG) nr. 810/2009."; 11) artikel 9 wordt als volgt gewijzigd: a) in punt 4 wordt het bepaalde onder a), b) en c) vervangen door:" "a) achternaam (familienaam); voornaam/-namen; geboortedatum; nationaliteit/nationaliteiten; geslacht; b) punt 5 wordt vervangen door:" "5. een gezichtsopname van de aanvrager, overeenkomstig artikel 13 , lid 1, van Verordening (EG) nr. 810/2009."; [Am. 65] b bis) punt 6 wordt vervangen door: " "6. de vingerafdrukken van de aanvrager, overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EG) nr. 810/2009."; [Am. 66] c) het volgende punt 7 wordt toegevoegd:" "7. een scan van de pagina met biografische gegevens."; d) de volgende twee alinea's worden toegevoegd:" " 8. De in de punt 5 van de eerste alinea bedoelde gezichtsopnames van onderdanen van derde landen hebben een toereikende resolutie en kwaliteit voor gebruik bij automatische biometrische matching. Indien de kwaliteit ontoereikend is, mag de gezichtsopname niet worden gebruikt voor automatische matching. [Am. 67] In uitzonderlijke gevallen, wanneer niet kan worden voldaan aan de voor de registratie van de ter plaatse gemaakte gezichtsopname in het VIS vastgestelde specificaties inzake kwaliteit en resolutie, kan de gezichtsopname, in afwijking van de tweede eerste alinea, elektronisch van de chip van het elektronische machineleesbare reisdocument (eMRTD) worden uitgelezen. In dergelijke gevallen wordt de gezichtsopname slechts toegevoegd aan het persoonlijke dossier nadat elektronisch is geverifieerd of de in de chip van het eMRTD geregistreerde gezichtsopname overeenstemt met de ter plaatse gemaakte gezichtsopname van de onderdaan van een derde land."; [Am. 68] 12) de volgende artikelen 9 bis tot en met 9 quinquies worden ingevoegd:" "Artikel 9 bis Zoekopdrachten in andere systemen 1. De aanvraagdossiers worden automatisch door het VIS verwerkt om na te gaan of er treffers zijn. Het VIS onderzoekt elk aanvraagdossier afzonderlijk. 2. Wanneer een aanvraag wordt gecreëerd of een visum wordt afgegeven , gaat het VIS na of het reisdocument dat met die aanvraag verband houdt, is erkend overeenkomstig Besluit 1105/2011/EU, door een automatische zoekopdracht uit te voeren in de in artikel 5 bis bedoelde lijst van erkende reisdocumenten, en zendt het een resultaat terug. [Am. 69] 3. Met het oog op de verificaties waarin artikel 21, lid 1, en artikel 21, lid 3, onder a) , c) en d) c ), van Verordening (EG) nr. 810/2009 voorzien, start het VIS een zoekopdracht door gebruik te maken van het in artikel 6, lid 1, [van de interoperabiliteitsverordening (grenzen en visa) ] gedefinieerde Europese zoekportaal, om de in artikel 9, punt 4, van deze verordening bedoelde relevante gegevens te vergelijken met de gegevens in een notitie, dossier of signalering die zijn geregistreerd in het VIS, het Schengeninformatiesysteem (SIS), het inreis-uitreissysteem (EES), het Europees Systeem voor reisinformatie en -autorisatie (ETIAS), met inbegrip van de watchlist bedoeld in artikel 29 van Verordening (EU) 2018/XX met het oog op het instellen van een Europees systeem voor reisinformatie en -autorisatie, Eurodac, [het ECRIS-TCN-systeem voor zover het gaat om veroordelingen voor terroristische misdrijven en andere vormen van ernstige criminaliteit], de gegevens van Europol, de Interpol-databank voor gestolen en verloren reisdocumenten (SLTD) en de Interpol-databank voor reisdocumenten met signaleringen (Interpol TDAWN) . . Het VIS gaat na: 3 bis. Wanneer zoekopdrachten worden verricht in de SLTD, worden de door de gebruiker van het ESP gebruikte gegevens om een zoekopdracht te starten, niet gedeeld met de eigenaars van de Interpol-gegevens. [Am. 71] 4. Het VIS voegt aan het aanvraagdossier een verwijzing toe naar elke treffer die wordt verkregen overeenkomstig lid 3. In voorkomend geval geeft het VIS aan welke lidstaat of lidstaten de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die tot de treffer(s) hebben geleid, dan wel of Europol dat heeft gedaan, en registreert het deze informatie in het aanvraagdossier. Er wordt geen andere informatie geregistreerd dan de verwijzing naar een treffer en de opsteller van de gegevens. [Am. 72] 5. Voor de doeleinden van artikel 2, lid 1, onder k), worden bij de krachtens lid 3 uitgevoerde zoekopdrachten de in artikel 15, lid 2, bedoelde relevante gegevens vergeleken met de gegevens in het SIS, teneinde vast te stellen of ten aanzien van de aanvrager een van de volgende signaleringen is uitgevaardigd: 5 bis. Elke treffer die voortkomt uit de zoekopdrachten overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3, onder a), b), c), e), g), h), i), j), k), l) of n), wordt beoordeeld door het consulaat waar de visumaanvraag is ingediend, waar nodig na verificatie door de centrale autoriteit overeenkomstig artikel 9 quater. [Am. 74] 5 ter. Elke treffer die voortkomt uit de zoekopdrachten overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3, onder d), f), m) of o), wordt geverifieerd, waar nodig, en beoordeeld door het centrale contactpunt van de lidstaten die de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die tot de treffers hebben geleid, overeenkomstig artikel 9 quater bis. [Am. 75] 5 quater. Elke treffer in het SIS wordt eveneens automatisch gemeld aan het Sirene-bureau van de lidstaat die de signalering heeft ingevoerd die tot de treffer heeft geleid. [Am. 76] 5 quinquies. De melding aan het Sirene-bureau of het centrale contactpunt van de lidstaat die de signalering heeft ingevoerd, bevat de volgende gegevens: 5 sexies. Dit artikel mag om geen enkele reden een belemmering vormen voor het indienen van een asielaanvraag. Indien een visumaanvraag wordt ingediend door een slachtoffer van een geweldsdelict zoals huiselijk geweld of mensenhandel, begaan door zijn/haar geldschieter, wordt het in VIS ingevoerde dossier losgekoppeld van dat van de geldschieter om de slachtoffers tegen verdere risico's te beschermen. [Am. 78] ___________________ * Verordening (EU) 2018/1240 van het Europees Parlement en de Raad van 12 september 2018 tot oprichting van een Europees reisinformatie- en -autorisatiesysteem (Etias) en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1077/2011, (EU) nr. 515/2014, (EU) 2016/399, (EU) 2016/1624 en (EU) 2017/2226 (PB L 236 van 19.9.2018, blz. 1). Artikel 9 ter Specifieke bepalingen die van toepassing zijn op zoekopdrachten in andere systemen voor familieleden van EU-burgers of van andere onderdanen van derde landen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen 1. Wat betreft onderdanen van derde landen die familielid zijn van een burger van de Unie op wie Richtlijn 2004/38/EG van toepassing is of van een onderdaan van een derde land die het recht van vrij verkeer geniet dat gelijkwaardig is aan dat van de burgers van de Unie op grond van een overeenkomst tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en een derde land, anderzijds, worden de in artikel 9 bis, lid 3, bedoelde automatische controles uitsluitend uitgevoerd om na te gaan of er geen feitelijke aanwijzingen of op feitelijke aanwijzingen gebaseerde redelijke gronden zijn om aan te nemen dat de aanwezigheid van de betrokkene op het grondgebied van de lidstaten een risico voor de veiligheid of een groot epidemiologisch risico vormt overeenkomstig Richtlijn 2004/38/EG. [Am. 79] 2. Het VIS gaat na niet of: 3. Indien de automatische verwerking van de aanvraag als bedoeld in artikel 9 bis, lid 3, een treffer heeft opgeleverd die overeenkomt met een signalering met het oog op weigering van toegang en verblijf als bedoeld in artikel 24 van Verordening (EG) nr. 1987/2006 ( EU ) 2018 / 1861 , verifieert de visumautoriteit om welke reden werd beslist deze signalering in het SIS op te nemen. Als deze reden verband houdt met een risico op het gebied van illegale immigratie, wordt geen rekening gehouden met de signalering bij de beoordeling van de aanvraag. De visumautoriteit gaat te werk overeenkomstig artikel 25, lid 2, van de SIS II-verordening 26, lid 2, van Verordening (EU) 2018/1861 . [Am. 80] Artikel 9 quater Verificatie door de centrale autoriteiten en de nationale centrale contactpunten [Am. 81] 1. Elke in artikel 9 bis, lid 5 ter, bedoelde treffer die voortkomt uit de zoekopdrachten overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3, en die niet automatisch bevestigd kan worden door het VIS, wordt handmatig geverifieerd door het nationale centrale contactpunt overeenkomstig artikel 9 quater bis. De centrale autoriteit van de lidstaat die de aanvraag behandelt wordt hiervan in kennis gesteld . [Am. 82] 2. Elke in artikel 9 bis, lid 5 bis, bedoelde treffer die voortkomt uit de zoekopdrachten overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3, en die niet automatisch bevestigd kan worden door het VIS, wordt handmatig geverifieerd door centrale autoriteit. Bij de handmatige verificatie van de treffers heeft de centrale autoriteit toegang tot het aanvraagdossier en eventueel daaraan verbonden aanvraagdossiers, evenals tot alle treffers die de automatische verwerking overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3 5 bis , heeft opgeleverd. [Am. 83] 3. De centrale autoriteit verifieert of de in het aanvraagdossier geregistreerde identiteit van de aanvrager overeenkomt met de gegevens in het VIS of een van de geraadpleegde databanken. 4. Indien de persoonsgegevens niet overeenkomen en er geen andere treffer is geregistreerd gedurende de geautomatiseerde verwerking overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3, wist de centrale autoriteit de valse treffer uit het aanvraagdossier. 5. Indien de gegevens overeenkomen met of er twijfel blijft bestaan over de identiteit van de aanvrager, informeert de centrale visumautoriteit die de aanvraag behandelt, in gerechtvaardigde gevallen, de centrale autoriteit van de andere lidstaten waarvan is gebleken dat zij de gegevens die tot de treffer hebben geleid, hebben ingevoerd of aangeleverd overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3. Indien is gebleken dat één of meer lidstaten de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die tot de treffer hebben geleid, raadpleegt de centrale autoriteit de centrale autoriteiten van de andere lidstaten volgens de procedure van artikel 16, lid 2. De aanvrager heeft het voordeel van enige vorm van twijfel. [Am. 84] 6. Het resultaat van door de centrale autoriteiten van de andere lidstaten uitgevoerde verificaties wordt aan het aanvraagdossier toegevoegd. 7. In afwijking van het bepaalde in lid 1 zendt het VIS, indien de in artikel 9 bis, lid 5, bedoelde vergelijking een of meer treffers oplevert, een automatische kennisgeving naar de centrale autoriteit van de lidstaat die de zoekopdracht heeft gegeven met het oog op het nemen van passende follow-upmaatregelen. [Am. 85] 8. Indien blijkt dat Europol de gegevens heeft aangeleverd die tot een treffer hebben geleid overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3, raadpleegt de centrale eenheid van de bevoegde lidstaat de nationale Europol-eenheid voor follow-up overeenkomstig Verordening (EU) 2016/794, en met name hoofdstuk IV. [Am. 86] Artikel 9 quater bis Verificatie en beoordeling door het nationale centrale contactpunt 1. Elke lidstaat wijst een nationale autoriteit aan die 24 uur per dag en 7 dagen per week operationeel is en zorgt voor de handmatige verificatie van treffers in de zin van deze verordening ("het centrale contactpunt"). Het centrale contactpunt bestaat uit verbindingsofficieren van het Sirene-bureau, de nationale centrale bureaus van Interpol, het nationale centrale punt van Europol, de nationale eenheid van Etias en alle relevante nationale rechtshandhavingsinstanties. De lidstaten zien erop toe dat het centrale contactpunt over voldoende personeel beschikt om gemelde treffers te verifiëren overeenkomstig deze verordening, rekening houdend met de in artikel 23 van Verordening (EG) nr. 810/2009 vastgestelde termijnen. 2. Het centrale contactpunt verifieert de hem ter kennis gebrachte treffers handmatig. De procedures van artikel 9 quater, leden 2 tot en met 6, zijn van toepassing. 3. Indien na de in lid 2 van dit artikel bedoelde verificatie de gegevens overeenstemmen en de treffer wordt bevestigd, neemt het centrale contactpunt waar nodig contact op met de bevoegde autoriteiten, met inbegrip van Europol, die de gegevens hebben aangeleverd die tot de treffer hebben geleid. Vervolgens beoordeelt het de treffer. Het centrale contactpunt verstrekt een met redenen omkleed advies met het oog op de beslissing over de aanvraag die krachtens artikel 23 van Verordening (EG) nr. 810/2009 moet worden genomen. Het met redenen omklede advies wordt opgenomen in het aanvraagdossier. [Am. 87] Artikel 9 quater ter Handleiding De Commissie stelt overeenkomstig artikel 48 bis een gedelegeerde handeling vast houdende een handleiding waarin de relevante gegevens die in de zoekopdrachten van de andere systemen overeenkomstig artikel 9 bis, lid 3, moeten worden vergeleken, alsmede de procedures en voorschriften voor de in de artikelen 9 bis tot en met 9 quater bis bedoelde zoekopdrachten, verificaties en beoordelingen zijn vervat. Deze gedelegeerde handeling omvat de combinatie van gegevenscategorieën voor het doorzoeken van elk systeem overeenkomstig artikel 9 bis. [Am. 88] Artikel 9 quinquies Verantwoordelijkheden van Europol Europol past zijn informatiesysteem aan om de automatische verwerking van de zoekopdrachten als bedoeld in artikel 9 bis, lid 3, en artikel 22 ter, lid 2, mogelijk te maken."; 13) aan artikel 13 wordt het volgende lid 4 toegevoegd:" "4. Indien het aanvraagdossier overeenkomstig de leden 1 en 2 is bijgewerkt, zendt het VIS een kennisgeving naar de lidstaat die het visum heeft afgegeven, waarin de met redenen omklede beslissing tot nietigverklaring of intrekking van dat visum wordt meegedeeld. Een dergelijke kennisgeving wordt automatisch door het centrale systeem gegenereerd en verzonden via het mechanisme bedoeld in artikel 16."; [Am. 89] 14) artikel 15 wordt als volgt gewijzigd: a) in lid 2 wordt het volgende punt e bis) ingevoegd:" "e bis) gezichtsopname;"; b) het volgende lid 2 bis wordt ingevoegd:" "2 bis. De gezichtsopname als bedoeld in lid 2, onder e bis), mag niet het enige zoekcriterium zijn."; 15) in artikel 16 worden de leden 2 en 3 vervangen door:" "2. Wanneer in het VIS een aanvraagdossier wordt aangemaakt betreffende een onderdaan van een bepaald derde land of een persoon die behoort tot een specifieke categorie onderdanen van een bepaald derde land, waarvoor op grond van artikel 22 van Verordening (EG) nr. 810/2009 voorafgaande raadpleging is vereist, zendt het VIS het verzoek om raadpleging automatisch naar de aangegeven lidstaat of lidstaten. De geraadpleegde lidstaat of lidstaten zend(t)(en) het antwoord naar het VIS, dat dit antwoord doorzendt naar de lidstaat die het verzoek heeft aangemaakt. Uitsluitend met het oog op de uitvoering van de raadplegingsprocedure wordt de lijst van lidstaten die op grond van artikel 22 van Verordening (EG) nr. 810/2009 vereisen dat hun centrale autoriteiten worden geraadpleegd door de centrale autoriteiten van andere lidstaten bij het onderzoek van visumaanvragen voor eenvormige visa die zijn ingediend door onderdanen van bepaalde derde landen of specifieke categorieën onderdanen van die landen , en van de betrokken onderdanen van derde landen, in het VIS geïntegreerd. [Am. 90] 3. De in lid 2 omschreven procedure is ook van toepassing op: 16) artikel 17 wordt geschrapt; 17) de titel van hoofdstuk III wordt vervangen door:" "TOEGANG TOT GEGEVENS OVER VISA VOOR KORT VERBLIJF DOOR ANDERE AUTORITEITEN"; 18) in artikel 18, lid 6, wordt de tweede alinea vervangen door:" "De autoriteiten die bevoegd zijn om controles te verrichten aan de grenzen waar het EES wordt gebruikt, verifiëren de vingerafdrukken van de visumhouder aan de hand van de vingerafdrukken die in het VIS zijn opgeslagen. Voor visumhouders wier vingerafdrukken niet kunnen worden gebruikt, wordt de in lid 1 bedoelde zoekopdracht verricht aan de hand van de in lid 1 genoemde alfanumerieke gegevens, in combinatie met de gezichtsopname."; 18 bis) artikel 18 bis wordt vervangen door: " "Artikel 18 bis Opvragen van VIS-gegevens voor het maken of bijwerken van een inreis-uitreisnotitie of van de notitie van weigering van toegang van een visumhouder in het EES Uitsluitend voor het maken of bijwerken van de inreis-uitreisnotitie of de notitie van weigering van toegang van een visumhouder in het EES overeenkomstig artikel 14, lid 2, en de artikelen 16 en 18 van Verordening (EU) 2017/2226 wordt de autoriteit die bevoegd is om controles te verrichten aan de grenzen waar het EES wordt gebruikt, toegang verleend om de gegevens die zijn opgeslagen in het VIS en die staan vermeld in artikel 16, lid 1, onder d), en artikel 16, lid 2, onder c) tot en met f), van die verordening uit het VIS op te halen en in het EES te importeren.” [Am. 93] 19) het volgende artikel 20 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 20 bis Gebruik van VIS-gegevens voor het invoeren van SIS-signaleringen van vermiste personen en kwetsbare personen die van reizen moeten worden weerhouden en de latere toegang tot die gegevens [Am. 94] 1. De in het VIS opgeslagen vingerafdrukgegevens en gezichtsopnamen kunnen worden gebruikt om signaleringen van vermiste personen , kinderen die gevaar lopen te worden ontvoerd, of kwetsbare personen die van reizen moeten worden weerhouden in te voeren overeenkomstig artikel 32 , lid 2, van Verordening (EU) .... van het Europees Parlement en de Raad* [Verordening (EU) betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem (SIS) op het gebied van politiële samenwerking en justitiële samenwerking in strafzaken]. In die gevallen worden de vingerafdrukgegevens en gezichtsopnamen via beveiligde kanalen uitgewisseld met het Sirene-bureau van de lidstaat die de gegevens bezit. [Am. 95] 2. Indien er sprake is van een treffer met een SIS-signalering door middel van het gebruik van in het VIS opgeslagen vingerafdrukgegevens en gezichtsopnamen als bedoeld in lid 1, kunnen kinderbeschermingsautoriteiten en nationale gerechtelijke autoriteiten, met inbegrip van die welke belast zijn met de instelling van strafvervolging en van gerechtelijke onderzoeken voorafgaand aan tenlastelegging, alsook hun coördinerende instanties, als bedoeld in artikel 43 44 van Verordening (EU) … [ COM(2016)0883 – SIS LE politiële samenwerking) ], bij de uitoefening van hun taken een autoriteit met toegang tot het VIS om toegang tot de in het VIS opgenomen gegevens verzoeken. De voorwaarden waarin de wetgeving van de Unie en de nationale wetgeving voorzien, zijn van toepassing. De lidstaten zien erop toe dat de gegevens op een veilige manier worden verzonden . [Am. 96] __________ * Verordening (EU) ... van het Europees Parlement en de Raad van ... (PB L ... van ..., blz. ...)."; 20) In artikel 22 worden de leden 1 en 2 vervangen door: " “1. Uitsluitend met het oog op de behandeling van een asielaanvraag hebben de bevoegde asielautoriteiten overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EG) nr. 343/2003 toegang om te zoeken aan de hand van de vingerafdrukken van de asielzoeker. Wanneer de vingerafdrukken van de asielzoeker niet kunnen worden gebruikt, of wanneer het zoeken aan de hand van de vingerafdrukken geen resultaat oplevert, wordt gezocht aan de hand van de gegevens bedoeld in artikel 9, lid 4, onder a) en/of b) tot en met cc); er kan worden gezocht in combinatie met de gegevens bedoeld in artikel 9, lid 4, onder aa). [Am. 97] 2. Indien uit het zoeken aan de hand van de in lid 1 genoemde gegevens blijkt dat in het VIS gegevens zijn opgeslagen betreffende de persoon die om internationale bescherming verzoekt, wordt de bevoegde asielautoriteit, uitsluitend met het oog op het in lid 1 genoemd doel, toegang verleend voor het raadplegen van de volgende gegevens van de aanvrager of van gekoppelde aanvraagdossiers van de aanvrager, als bedoeld in artikel 8, lid 3: 21) artikel 23 wordt vervangen door:" "Artikel 23 Bewaringstermijn van opgeslagen gegevens 1. Onverminderd de verwijdering van gegevens als bedoeld in de artikelen 24 en 25 en de registratie van gegevens als bedoeld in artikel 34, worden de dossiers aanvraagdossiers voor ten hoogste vijf jaar in het VIS opgeslagen. [Am. 100] Deze termijn gaat in: 2. Na het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijn worden het dossier en de in artikel 8, leden 3 en 4, en artikel 22 bis, leden lid 3 en 5 , bedoelde koppelingen naar dit dossier automatisch uit het VIS gewist. [Am. 102] 2 bis. In afwijking van lid 1: 2 ter. In afwijking van lid 1 kan, met het oog op het mogelijk maken van een nieuwe aanvraag, het daarin bedoelde aanvraagdossier worden bewaard voor een aanvullende periode van niet meer dan drie jaar na het verstrijken van de geldigheidsduur van het visum voor verblijf van langere duur of van de verblijfsvergunning, en uitsluitend indien de verzoeker, na een verzoek om toestemming, door middel van een ondertekende verklaring vrijelijk en uitdrukkelijk instemt. Verzoeken om toestemming worden in een begrijpelijke en gemakkelijk toegankelijke vorm en in duidelijke en eenvoudige taal zodanig gepresenteerd dat een duidelijk onderscheid kan worden gemaakt met andere aangelegenheden, overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EU) 2016/679. De aanvrager kan overeenkomstig artikel 7, lid 3, van Verordening (EU) 2016/679 zijn toestemming te allen tijde intrekken. Indien de aanvrager de toestemming intrekt, wordt het aanvraagdossier automatisch uit het VIS verwijderd. eu-LISA ontwikkelt een instrument waarmee aanvragers hun toestemming kunnen geven of intrekken. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 48 bis gedelegeerde handelingen vast ter nadere omschrijving van het instrument waarmee aanvragers hun toestemming kunnen geven of intrekken. [Am. 104] 22) in artikel 24 worden de leden 2 en 3 vervangen door:" "2. Indien een lidstaat over aanwijzingen beschikt dat in het VIS verwerkte gegevens onjuist zijn of dat gegevens in strijd met deze verordening in het VIS zijn verwerkt, stelt die lidstaat de bevoegde lidstaat daarvan onmiddellijk in kennis. Die kennisgeving gebeurt volgens de in artikel 16, lid 3, bedoelde procedure. Indien de onjuiste gegevens betrekking hebben op de koppelingen die zijn gemaakt overeenkomstig artikel 8, lid 3 of 4, en artikel 22 bis, lid 3, doet de bevoegde lidstaat de nodige verificaties, geeft hij binnen 48 uur een antwoord en rectificeert hij in voorkomend geval de koppeling. Bij gebreke van antwoord binnen de gestelde termijn rectificeert de verzoekende lidstaat de koppeling en stelt hij de bevoegde lidstaat daarvan in kennis via VISMail. 3. De bevoegde lidstaat controleert de betrokken gegevens zo spoedig mogelijk en, indien nodig, corrigeert of verwijdert deze onmiddellijk."; [Am. 105] 23) artikel 25 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt vervangen door:" "1. Indien voor het verstrijken van de in artikel 23, lid 1, bedoelde termijn een aanvrager de nationaliteit van een lidstaat heeft verworven, worden de aanvraagdossiers en de in artikel 8, leden 3 en 4, en artikel 22 bis, lid 3, bedoelde koppelingen betreffende hem of haar door de lidstaat die de betrokken aanvraagdossiers en koppelingen heeft aangemaakt, onmiddellijk uit het VIS gewist."; [Am. 106. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] b) in lid 2 worden de woorden "de infrastructuur van het VIS" vervangen door "VISMail"; 23 bis) artikel 26 wordt als volgt gewijzigd: a) de leden 1 en 2 worden vervangen door: " “1. eu-LISA wordt belast met het operationele beheer van het VIS en de in artikel 2 bis genoemde onderdelen ervan. eu-Lisa zorgt er in samenwerking met de lidstaten voor dat voor die onderdelen te allen tijde de meest geavanceerde technologie wordt gebruikt, onder voorbehoud van een kosten-batenanalyse. [Am. 107] 2. Het operationeel beheer van het VIS omvat alle taken die nodig zijn om het VIS overeenkomstig deze verordening 24 uur per dag en 7 dagen per week te laten functioneren, met name de onderhoudswerkzaamheden en technische ontwikkelingen die nodig zijn voor een bevredigende operationele kwaliteit van het VIS, in het bijzonder wat betreft de tijd die nodig is voor raadpleging van het centrale systeem van het VIS door consulaire posten en grensautoriteiten. De voor de raadpleging benodigde tijd moet zo kort mogelijk zijn."; [Am. 108] b) de leden 3 tot en met 8 worden geschrapt; [Am. 109] (24) in artikel 26 wordt het volgende lid 8 bis ingevoegd: " "8 bis. In de volgende omstandigheden is het eu-LISA toegestaan geanonimiseerde werkelijke persoonsgegevens uit het VIS-productiesysteem te gebruiken voor testdoeleinden: In dergelijke gevallen worden in de testomgeving maatregelen voor beveiliging, toegangscontrole en registratie toegepast die gelijkwaardig zijn aan die van het productiesysteem van het VIS. Werkelijke persoonsgegevens die voor testdoeleinden worden gebruikt, worden zodanig geanonimiseerd dat de betrokkene niet meer kan worden geïdentificeerd."; [Am. 110] c) de volgende leden worden toegevoegd: " "9 bis. Indien eu-LISA samenwerkt met externe contractanten voor VIS-gerelateerde taken volgt het nauwlettend de activiteiten van de contractanten om zeker te zijn dat wordt voldaan aan deze verordening, met name inzake beveiliging, vertrouwelijkheid en gegevensbescherming. 9 ter. Het operationeel beheer van de VIS wordt niet toevertrouwd aan particuliere ondernemingen of particuliere organisaties."; [Am. 111] 25) artikel 27 wordt vervangen door:" "Artikel 27 Plaats van het centrale Visuminformatiesysteem Het hoofdsysteem van het centrale VIS, dat voor technisch toezicht en beheer zorgt, bevindt zich in Straatsburg (Frankrijk) en een centrale-VIS-back-up, die alle functies van het belangrijkste centrale VIS kan overnemen, bevindt zich in Sankt Johann im Pongau (Oostenrijk). Beide locaties kunnen tegelijkertijd worden ingezet voor het operationele beheer van het VIS, mits de tweede locatie eu-LISA voorziet in technische oplossingen om ervoor te zorgen dat het VIS ononderbroken beschikbaar is, hetzij door een gelijktijdige werking van het centrale systeem van het VIS en het vervangende centrale systeem van het VIS, op voorwaarde dat het vervangende centrale systeem van het VIS de werking van het VIS bij uitval van het centrale systeem de werking ervan van het VIS kan blijven waarborgen , hetzij door het systeem of de onderdelen ervan te dupliceren ."; [Am. 112] 26) artikel 29 wordt als volgt gewijzigd: a) de titel wordt vervangen door:" "Verantwoordelijkheid voor het gebruik en de kwaliteit van gegevens" b) lid 1 wordt als volgt gewijzigd: i) punt c) wordt vervangen door:" "c) de gegevens accuraat en geactualiseerd zijn, een passend kwaliteitsniveau hebben en voldoende volledig zijn, wanneer zij naar het VIS worden gezonden."; ii) de volgende alinea wordt toegevoegd: " “Hiertoe zien de lidstaten erop toe dat consulair personeel en het personeel van eventuele externe dienstverleners waarmee wordt samengewerkt overeenkomstig artikel 43 van Verordening (EG) nr. 810/2009 regelmatig worden scholing ontvangen op het gebied van gegevenskwaliteit.”; [Am. 113] c) in lid 2, onder a), wordt het woord "VIS" in beide gevallen vervangen door de woorden "VIS of het CIR; d) het volgende leden worden ingevoegd:" "2 bis. Samen met de Commissie ontwikkelt , en handhaaft de beheersautoriteit en actualiseert eu-LISA automatische mechanismen en procedures voor het controleren van de gegevenskwaliteit, waarmee de VIS-gegevens aan kwaliteitscontroles kunnen worden onderworpen, en brengt zij regelmatig verslag uit aan de lidstaten. De beheersautoriteit eu-LISA zorgt voor voldoende professioneel opgeleid personeel om de technische innovaties en upgrades toe te passen die nodig zijn om de mechanismen voor gegevenskwaliteitscontrole toe te passen. eu-LISA brengt regelmatig verslag uit over de controles van de gegevenskwaliteit aan de lidstaten en de Commissie. De Commissie legt aan het Europees Parlement en de Raad regelmatig een verslag voor over eventuele problemen in verband met de kwaliteit van de gegevens en over de wijze waarop deze zijn aangepakt . [Am. 114] Dit mechanisme en deze procedures en de uitlegging inzake de naleving van de regels op het gebied van gegevenskwaliteit worden door middel van uitvoeringsmaatregelen overeenkomstig de in artikel 49, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld. 2 ter. De Commissie brengt aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de haalbaarheid, beschikbaarheid, gereedheid en betrouwbaarheid van technologie voor de identificatie van een persoon op basis van gezichtsopnamen."; [Am. 115] d bis) het volgende lid wordt toegevoegd: " "3 bis. Elke lidstaat wijst voor de verwerking van persoonsgegevens in het VIS de autoriteit aan die moet worden beschouwd als de voor de verwerking verantwoordelijke in de zin van artikel 4, punt 7, van Verordening (EU) 2016/679 en die de centrale verantwoordelijkheid voor de gegevensverwerking door die lidstaat draagt. Elke lidstaat stelt de Commissie er van in kennis welke autoriteit hij heeft aangewezen."; [Am. 116] 27) het volgende artikel 29 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 29 bis Specifieke regels voor het invoeren van gegevens 1. Het invoeren van gegevens als bedoeld in de artikelen 9, 22 quater en 22 quinquies in het VIS moet aan de volgende voorafgaande voorwaarden voldoen: 2. Kwaliteitscontroles door het VIS worden als volgt uitgevoerd: 3. Er worden kwaliteitsnormen vastgesteld voor het opslaan van de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens. Deze normen worden gespecificeerd in uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de onderzoeksprocedure als bedoeld in artikel 49, lid 2."; [Am. 120. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] (28) artikel 31, leden 1 en 2, worden vervangen door: " "1. Onverminderd Verordening (EU) 2016/679 kunnen de gegevens als bedoeld in artikel 9, lid 4, onder a), b), c), k) en m), artikel 9, lid 6, en artikel 9, lid 7, uitsluitend worden doorgegeven aan of ter beschikking gesteld van een derde land of een in de bijlage opgenomen internationale organisatie wanneer dat in individuele gevallen noodzakelijk is om de identiteit van onderdanen van derde landen te bewijzen, en uitsluitend met het oog op terugkeer overeenkomstig Richtlijn 2008/115/EG of hervestiging overeenkomstig Verordening …[kaderverordening hervestiging], en mits de lidstaat die de gegevens in het VIS heeft ingevoerd, zijn goedkeuring heeft gegeven."; [Am. 121] 28 bis) Artikel 31 wordt als volgt gewijzigd: a) de leden 2 en 3 worden vervangen door: " “2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 van dit artikel mogen grensautoriteiten of immigratieautoriteiten de in artikel 9, lid 4, onder a), b), c), c quater), k) en m), lid 6 en 7, bedoelde gegevens in individuele gevallen doorgeven aan een in de bijlage bij deze verordening opgenomen derde land of internationale organisatie indien dit noodzakelijk is om de identiteit van onderdanen uit een derde land vast te stellen uitsluitend met het oog op terugkeer, en indien aan de volgende voorwaarden is voldaan: 3. De in artikel 9, lid 4, onder a), b), c), k) en m), lid 6 en lid 7, van deze verordening bedoelde gegevens mogen alleen worden overgedragen overeenkomstig lid 2 van dit artikel indien aan elk van de volgende voorwaarden is voldaan: b) de volgende leden worden toegevoegd: " "3 bis. De doorgifte van persoonsgegevens aan derde landen of internationale organisaties overeenkomstig lid 2 laat de rechten van personen die internationale bescherming hebben aangevraagd of genieten, onverlet, met name ten aanzien van non-refoulement. 3 ter. De door een lidstaat of Europol voor rechtshandhavingsdoeleinden uit het VIS verkregen persoonsgegevens worden niet aan derde landen, internationale organisaties of in of buiten de Unie gevestigde particuliere organisaties doorgegeven of ter beschikking gesteld. Het verbod geldt ook indien deze gegevens op nationaal niveau of tussen de lidstaten worden verwerkt uit hoofde van Richtlijn (EU) 2016/680."; [Am. 124] 28 ter) in artikel 32 wordt lid 2 als volgt gewijzigd: a) het volgende punt wordt ingevoegd: " "e bis) te verhinderen dat onbevoegden de systemen voor geautomatiseerde gegevensverwerking gebruiken met behulp van datatransmissieapparatuur;"; [Am. 125] b) de volgende punten worden ingevoegd: " "j bis) ervoor te zorgen dat de normale werking van de gebruikte systemen in geval van storing kan worden hersteld; 28 quater) het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 32 bis Beveiligingsincidenten 1. Elke gebeurtenis die gevolgen heeft of kan hebben voor de beveiliging van het VIS of het VIS schade of verlies kan toebrengen, wordt beschouwd als een beveiligingsincident, met name wanneer onrechtmatig toegang tot gegevens kan zijn verkregen of wanneer de beschikbaarheid, de integriteit of de vertrouwelijkheid van gegevens in gevaar is gekomen of kan zijn gekomen. 2. Het beheer van beveiligingsincidenten is gericht op een snelle, doeltreffende en passende reactie. 3. Onverminderd de kennisgeving en de mededeling van een inbreuk in verband met persoonsgegevens overeenkomstig artikel 33 van Verordening (EU) 2016/679 of artikel 30 van Richtlijn (EU) 2016/680, melden de lidstaten, Europol en het Europees Grens- en kustwachtagentschap beveiligingsincidenten onverwijld aan de Commissie, eu-LISA, de bevoegde toezichthoudende autoriteit en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. eu-LISA meldt beveiligingsincidenten betreffende het centrale systeem van het VIS onverwijld aan de Commissie en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. 4. Informatie over een beveiligingsincident dat gevolgen heeft of kan hebben voor de werking van het VIS in een lidstaat of bij eu-LISA, of voor de beschikbaarheid, de integriteit en de vertrouwelijkheid van de gegevens die door andere lidstaten zijn ingevoerd of toegezonden, wordt onverwijld aan alle lidstaten verstrekt en gemeld in overeenstemming met het door eu-LISA voorgelegde incidentenbeheerplan. 5. De lidstaten en eu-LISA werken in het geval van een beveiligingsincident samen. 6. De Commissie meldt ernstige incidenten onmiddellijk aan het Europees Parlement en de Raad. Deze verslagen worden overeenkomstig de toepasselijke beveiligingsvoorschriften gerubriceerd als "EU RESTRICTED/RESTREINT UE". 7. Wanneer een beveiligingsincident is veroorzaakt door het oneigenlijke gebruik van gegevens, zien de lidstaten, Europol en het Europees Grens- en kustwachtagentschap erop toe dat er sancties worden opgelegd in overeenstemming met artikel 36."; [Am. 127] 28 quinquies) artikel 33 wordt vervangen door: " "Artikel 33 Aansprakelijkheid 1. Onverminderd het recht op schadevergoeding door en de aansprakelijkheid van de verwerkingsverantwoordelijke of de verwerker uit hoofde van Verordening (EU) 2016/679, Richtlijn (EU) 2016/680 en Verordening (EU) 2018/1726, geldt het volgende: De betrokken lidstaat, Europol, het Europees Grens- en kustwachtagentschap of eu-LISA wordt geheel of gedeeltelijk van zijn in de eerste alinea bedoelde aansprakelijkheid ontheven indien hij of het kan aantonen dat hij of het niet verantwoordelijk is voor het feit dat de schade heeft veroorzaakt. 2. Indien het centrale systeem van het VIS schade oploopt omdat een lidstaat zijn verplichtingen uit hoofde van deze verordening niet is nagekomen, is deze lidstaat aansprakelijk voor die schade, tenzij en voor zover eu-LISA of een andere aan het centrale systeem van het VIS deelnemende lidstaat heeft nagelaten redelijke maatregelen te treffen om het optreden van de schade te voorkomen of de omvang ervan zoveel mogelijk te beperken. 3. Op vorderingen tegen een lidstaat tot vergoeding van de in de leden 1 en 2 bedoelde schade de nationale wetgeving van die lidstaat van toepassing. Op vorderingen tegen de verwerkingsverantwoordelijke, Europol, het Europees Grens- en kustwachtagentschap of eu-LISA tot vergoeding van de in de leden 1 en 2 bedoelde schade zijn de in de Verdragen bepaalde voorwaarden van toepassing."; [Am. 128] 29) artikel 34 wordt vervangen door:" "Artikel 34 Bijhouden van logbestanden 1. Elke lidstaat, het Europees Grens- en kustwachtagentschap en de beheersautoriteit eu-LISA houden logbestanden bij van alle gegevensverwerkende handelingen in het VIS. Die logbestanden bevatten het doel van de toegang zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, artikel 20 bis, lid 1, artikel 22 duodecies, lid 1, en de artikelen 15 tot en met 22, en 22 octies tot en met 22 undecies, de datum en het tijdstip van de toegang, het soort toegezonden gegevens zoals bedoeld in de artikelen 9 tot en met 14 en 22 quater tot en met 22 septies , het soort bij het zoeken gebruikte gegevens zoals bedoeld in artikel 15, lid 2, artikel 18, artikel 19, lid 1, artikel 20, lid 1, artikel 21, lid 1, artikel 22, lid 1, de artikelen 22 octies tot en met 22 undecies, artikel 45 bis en artikel 45 quinquies, en de naam van de autoriteit die de gegevens invoert of opvraagt. Voorts houdt elke lidstaat logbestanden bij van de personeelsleden die naar behoren gemachtigd zijn gegevens in te voeren of op te vragen. [Am. 129] 2. Voor de in artikel 45 ter bedoelde handelingen wordt van elke in het VIS en het EES verrichte gegevensverwerkingsactiviteit een logbestand bijgehouden overeenkomstig dit dat artikel en artikel 41 46 van Verordening (EU) 2017/2226 tot instelling van een inreis-uitreissysteem (EES). Voor de in artikel 17 bis bedoelde handelingen wordt van elke in het VIS en het EES verrichte gegevensverwerkingsactiviteit een register bijgehouden overeenkomstig dit artikel en artikel 46 van Verordening (EU) 2017/2226. [Am. 130] 3. Deze logbestanden mogen uitsluitend worden gebruikt voor het toezicht op de toelaatbaarheid van de gegevensverwerking vanuit een oogpunt van gegevensbescherming en voor het verzekeren van de gegevensbeveiliging. De logbestanden moeten met passende maatregelen tegen ongeoorloofde toegang worden beschermd en na een periode van één jaar na het verstrijken van de in artikel 23, lid 1, bedoelde bewaringstermijn worden verwijderd, indien zij niet voor reeds aangevangen controleprocedures noodzakelijk zijn."; 29 bis) artikel 35 wordt vervangen door: " "Artikel 35 Interne controle De lidstaten zorgen ervoor dat elke instantie met toegangsrecht tot VIS-gegevens de nodige maatregelen treft met het oog op de naleving van deze verordening en samenwerkt met de nationale toezichthoudende autoriteit."; [Am. 131] 29 ter) artikel 36 wordt vervangen door: " "Artikel 36 Sancties De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat elk misbruik van in het VIS ingevoerde gegevens, evenals elke verwerking ervan die in strijd is met deze verordening, wordt gestraft door middel van sancties, met inbegrip van administratieve en/of strafrechtelijke sancties overeenkomstig het nationale recht, die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn."; [Am. 132] 30) artikel 37 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt als volgt gewijzigd: i) de inleidende zin wordt vervangen door:" 1. " Onverminderd het recht op informatie als bedoeld in de artikelen 15 en 16 van Verordening (EU) 2018/1725, de artikelen 13 en 14 van Verordening (EU) 2016/679 en artikel 13 van Richtlijn (EU) 2016/680, worden onderdanen van derde landen en de personen bedoeld in artikel 9, lid 4, onder f), artikel 22 quater, lid 2, onder e), of artikel 22 quinquies, onder e), door de bevoegde lidstaat ingelicht over:"; [Am. 133] ii) punt f) wordt vervangen door: " "f) het bestaan van het recht op toegang tot de hen betreffende gegevens en van het recht te verzoeken om hen betreffende onjuiste gegevens recht te laten zetten of hen betreffende onrechtmatig verwerkte gegevens te laten verwijderen, met inbegrip van het recht op het ontvangen van informatie over de procedures om die rechten te doen gelden en van de contactgegevens van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en van de nationale toezichthoudende autoriteit van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de verzameling van de in artikel 41, lid 1, bedoelde gegevens, die bevoegd zijn kennis te nemen van verzoeken betreffende de bescherming van persoonsgegevens;"; [Am. 134] iii) het volgende punt wordt toegevoegd: " "f bis) het feit dat de lidstaten en Europol het VIS voor rechtshandhavingsdoeleinden mogen raadplegen."; [Am. 135] b) lid 2 wordt vervangen door:" "2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt schriftelijk op duidelijke, beknopte en accurate wijze aan de onderdaan van een derde land meegedeeld bij het verzamelen van de gegevens, de foto gezichtsopname en de vingerafdrukgegevens als bedoeld in artikel 9, punten 4, 5 en 6, artikel 22 quater, lid 2, en artikel 22 quinquies, onder a) tot en met g ), en, indien nodig, mondeling in een taal en op een wijze die de betrokkene begrijpt of redelijkerwijze geacht wordt te begrijpen . Kinderen worden op een bij hun leeftijd passende wijze ingelicht, met behulp van brochures en/of informatiegrafieken en/of demonstraties die specifiek zijn ontworpen om hun de procedure voor het nemen van vingerafdrukken uit te leggen."; [Am. 136] c) in lid 3 wordt de tweede alinea vervangen door:" "Als er geen dergelijke door die personen ondertekende formulieren zijn, wordt deze informatie verstrekt overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EU) 2016/679."; 31) in artikel 38 wordt lid 3 vervangen door: " "3. Indien het in lid 2 bedoelde verzoek tot een andere dan de bevoegde lidstaat wordt gericht, nemen de autoriteiten van de lidstaat waarbij het verzoek werd ingediend binnen zeven dagen contact op met de autoriteiten van de bevoegde lidstaat. De bevoegde lidstaat controleert de juistheid van de gegevens en de rechtmatigheid van de verwerking ervan in het VIS binnen één maand."; [Am. 137] 31 bis) artikel 38 wordt vervangen door: " "Artikel 38 Recht op toegang tot, rectificatie, aanvulling en wissing van persoonsgegevens en op beperking van de verwerking 1. Onverminderd het recht van informatie uit hoofde van de artikelen 15 en 16 van Verordening (EU) 2018/1725 worden aanvragers of houders van een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning, van wie de gegevens in het VIS worden opgeslagen, op het moment dat hun gegevens worden verzameld in kennis gesteld van de procedures voor de uitoefening van de rechten krachtens de artikelen 17 tot en met 20 van Verordening (EU) 2018/1725 en de artikelen 15 tot en met 18 van Verordening (EU) 2016/679. Tegelijkertijd ontvangen zij de contactgegevens van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. 2. Met het oog op de uitoefening van hun rechten krachtens de artikelen 17 tot en met 20 van Verordening (EU) 2018/1725 en de artikelen 15 tot en met 18 van Verordening (EU) 2016/679 hebben de in lid 1 bedoelde personen het recht zich te wenden tot de lidstaat die hun gegevens in het VIS heeft ingevoerd. De lidstaat die de aanvraag ontvangt, onderzoekt en beantwoordt de aanvraag zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen 30 dagen. Indien in antwoord op een verzoek blijkt dat de gegevens in het VIS feitelijk onnauwkeurig zijn of onrechtmatig zijn geregistreerd, worden die gegevens in het VIS onverwijld, maar uiterlijk 30 dagen na ontvangst van het verzoek door de lidstaat overeenkomstig artikel 12, leden 3 en 4, van Verordening (EU) 2016/679 door de bevoegde lidstaat gerectificeerd of gewist. Indien het verzoek tot een andere dan de bevoegde lidstaat wordt gericht, nemen de autoriteiten van de lidstaat waarbij het verzoek werd ingediend binnen zeven dagen contact op met de autoriteiten van de bevoegde lidstaat. De bevoegde lidstaat controleert binnen één maand de juistheid van de gegevens en de rechtmatigheid van de verwerking ervan in het VIS. De betrokkenen worden door de lidstaat die contact heeft opgenomen met de autoriteiten van de bevoegde lidstaat geïnformeerd dat hun verzoek is doorgestuurd, aan wie het is doorgestuurd en wat het verdere verloop van de procedure inhoudt. 3. Indien de bevoegde lidstaat het niet eens is met de stelling dat de in het VIS opgeslagen gegevens feitelijk onjuist zijn of daarin onrechtmatig zijn geregistreerd, stelt hij onverwijld een administratief besluit vast waarbij schriftelijk wordt uitgelegd aan de betrokkene waarom de lidstaat niet bereid is de hem of haar betreffende gegevens te rectificeren of te wissen. 4. Met dat besluit wordt de betrokkene tevens geïnformeerd over de mogelijkheid om het besluit met betrekking tot het in lid 2 bedoelde verzoek aan te vechten en, indien relevant, over de wijze waarop hij of zij een rechtsvordering kan instellen of een klacht kan indienen bij de bevoegde autoriteiten of gerechtelijke instanties, alsmede over voor de betrokkene beschikbare bijstand, onder meer van de bevoegde nationale toezichthoudende autoriteiten. 5. Elk verzoek krachtens lid 2 bevat de informatie die nodig is om de betrokkene te identificeren. Deze informatie wordt uitsluitend gebruikt om de uitoefening van de in lid 2 bedoelde rechten mogelijk te maken. 6. De bevoegde lidstaat legt in een schriftelijk document vast dat een in lid 2 bedoeld verzoek is ingediend en op welke wijze dit is behandeld. Deze lidstaat stelt dit document onverwijld en uiterlijk zeven dagen na het nemen van het in de tweede alinea van lid 2 genoemde besluit om gegevens te rectificeren of te wissen, respectievelijk het in lid 3 genoemde besluit, ter beschikking van de bevoegde nationale toezichthoudende autoriteiten voor gegevensbescherming."; [Am. 138] 31 ter) artikel 39 wordt vervangen door: " "Artikel 39 Samenwerking om het recht op gegevensbescherming te waarborgen 1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten werken er actief aan mee dat de in artikel 38 genoemde rechten kunnen worden uitgeoefend. 2. In elke lidstaat verleent de in artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 bedoelde toezichthoudende autoriteit de betrokkene desgevraagd bijstand en advies bij de uitoefening van zijn of haar recht op rectificatie, aanvulling of wissing van de op hem of haar betrekking hebbende persoonsgegevens of op beperking van de verwerking van deze persoonsgegevens in overeenstemming met Verordening (EU) 2016/679. Teneinde de in de eerste alinea bedoelde doelen te verwezenlijken, werken toezichthoudende autoriteit van de bevoegde lidstaat die de gegevens heeft toegezonden en de toezichthoudende autoriteit van de aangezochte lidstaat met elkaar samen.”; [Am. 139] 31 quater) artikel 40 wordt vervangen door: " "Artikel 40 Rechtsmiddelen 1. Onverminderd de artikelen 77 en 79 van Verordening (EU) 2016/679 heeft eenieder in elke lidstaat het recht een rechtsvordering in te stellen of een klacht in te dienen bij de bevoegde autoriteiten of rechter van die lidstaat die hem de bij artikel 38 van de onderhavige verordening geboden rechten inzake toegang tot en rectificatie, aanvulling of wissing van gegevens die op hem of haar betrekking hebben, hebben ontzegd. Het recht om een dergelijke rechtsvordering in te stellen of een dergelijke klacht in te dienen is ook van toepassing in gevallen waarin verzoeken om toegang, rectificatie, aanvulling of wissing niet binnen de in artikel 38 vermelde termijn zijn beantwoord of nooit in behandeling zijn genomen door de verwerkingsverantwoordelijke. 2. Gedurende deze procedure blijft de in artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 bedoelde toezichthoudende autoriteit bijstand verlenen."; [Am. 140] 31 quinquies) artikel 41 wordt vervangen door: " "Artikel 41 Toezicht door de nationale toezichthoudende autoriteit 1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat de in artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 bedoelde toezichthoudende autoriteit uit hoofde van deze verordening onafhankelijk toezicht houdt op de rechtmatigheid van de verwerking van persoonsgegevens door de betrokken lidstaat. 2. De in artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 bedoelde toezichthoudende autoriteit/autoriteiten zorgt/zorgen dat ten minste om de drie jaar een audit van de gegevensverwerking van de bevoegde nationale autoriteiten wordt verricht overeenkomstig de desbetreffende internationale auditnormen. De resultaten van de audit kunnen worden meegenomen in de evaluaties in het kader van het mechanisme dat is ingesteld bij Verordening (EU) nr. 1053/2013 van de Raad. Jaarlijks wordt door de in artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 bedoelde toezichthoudende autoriteit het aantal verzoeken om rectificatie, aanvulling, wissing of beperking van de verwerking van gegevens het daaraan gegeven gevolg en het aantal rectificaties, aanvullingen, wissingen en beperkingen van verwerking dat op verzoek van de betrokkenen is aangebracht, bekendgemaakt. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat hun toezichthoudende autoriteit voldoende middelen ter beschikking heeft om haar taken uit hoofde van deze verordening te kunnen vervullen, en toegang heeft tot advies van personen met voldoende kennis van biometrische gegevens. 4. Lidstaten verstrekken de door de in artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 bedoelde toezichthoudende autoriteit gevraagde informatie, en in het bijzonder informatie over de activiteiten die zijn verricht in overeenstemming met haar in deze verordening neergelegde verantwoordelijkheden. Lidstaten bieden de in artikel 51, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 bedoelde toezichthoudende autoriteit inzage in hun logbestanden en verlenen haar te allen tijde toegang tot al hun gebouwen en terreinen die verband houden met interoperabiliteit."; [Am. 141] 31 sexies) artikel 42 wordt vervangen door: " "Artikel 42 Toezicht door de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming 1. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is op grond van deze verordening verantwoordelijk voor het toezicht op de verwerking van persoonsgegevens door eu-LISA, Europol en het Europees Grens- en kustwachtagentschap en zorgt ervoor dat die activiteiten worden verricht in overeenstemming met Verordening (EU) 2018/1725 en met deze verordening. 2. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zorgt ervoor dat ten minste om de drie jaar een audit van de activiteiten van eu-LISA op het gebied van de verwerking van persoonsgegevens wordt verricht overeenkomstig de desbetreffende internationale auditnormen. Een rapport over die audit wordt toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, eu-LISA, de Commissie en de lidstaten. Alvorens de rapporten worden aangenomen, wordt eu-LISA in de gelegenheid gesteld opmerkingen in te dienen. 3. eu-LISA verstrekt de door de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming gevraagde informatie en verleent de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming te allen tijde toegang tot alle in de artikelen 22 novodecies, 34 en 45 ter bedoelde documenten en logbestanden en verleent de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming te allen tijde toegang tot al zijn gebouwen en terreinen . ”; [Am. 142] 32) in artikel 43 worden de leden 1 en 2 vervangen door: " "1. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werkt nauw samen met de nationale toezichthoudende autoriteiten in verband met specifieke kwesties waarvoor nationale betrokkenheid vereist is, met name wanneer de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming of een nationale toezichthoudende autoriteit grote verschillen tussen praktijken van de lidstaten constateert of potentieel onrechtmatige gegevensdoorgifte via de communicatiekanalen van de interoperabiliteitscomponenten constateert, dan wel in de context van vragen die door een of meer nationale toezichthoudende autoriteiten worden gesteld ten aanzien van de uitvoering en de uitlegging van deze verordening. 2. In de in lid 1 bedoelde gevallen wordt gezorgd voor gecoördineerd toezicht in overeenstemming met artikel 62 van Verordening (EU) 2018/XXXX [herziene Verordening (EG) nr. 45/2001]."; [Am. 143] 32 bis) artikel 43 wordt vervangen door: " "Artikel 43 Samenwerking tussen de nationale controleautoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming 1. De toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werken, elk binnen hun eigen bevoegdheden, actief samen en elk in het kader van hun eigen verantwoordelijkheden om gecoördineerd toezicht op de interoperabiliteitscomponenten en de andere bepalingen van deze verordening te waarborgen. 2. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de toezichthoudende autoriteiten wisselen relevante informatie uit, staan elkaar bij in de uitvoering van audits en inspecties, behandelen problemen bij de uitlegging of toepassing van deze verordening, beoordelen problemen bij de uitoefening van het onafhankelijk toezicht of bij de uitoefening van de rechten van personen wier gegevens worden verwerkt, stellen geharmoniseerde voorstellen voor gemeenschappelijke oplossingen voor problemen op, en bevorderen het bewustzijn over gegevensbeschermingsrechten, voor zover noodzakelijk. 3. Voor de in lid 2 vervatte doeleinden komen de nationale toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming elk jaar ten minste tweemaal bijeen in het kader van het Europees Comité voor gegevensbescherming. Die bijeenkomsten worden door het Europees Comité voor gegevensbescherming georganiseerd en betaald. Tijdens de eerste vergadering wordt een reglement van orde vastgesteld. Indien nodig worden in onderling overleg verdere werkmethoden vastgesteld. 4. Om de twee jaar zendt het Europees Comité voor gegevensbescherming een gezamenlijk activiteitenverslag aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, Europol, het Europees Grens- en kustwachtagentschap en eu-LISA. Dat verslag bevat voor elke lidstaat een hoofdstuk, dat door de toezichthoudende autoriteit van de betrokken lidstaat wordt opgesteld."; [Am. 144] 32 ter) artikel 44 wordt geschrapt; [Am. 145] 33) aan artikel 45 worden de volgende leden toegevoegd:" "2 bis. De maatregelen die vereist zijn voor de ontwikkeling van het centrale systeem van het VIS, de nationale interface in elke lidstaat en de communicatie-infrastructuur tussen het centrale systeem van het VIS en de nationale interfaces worden met betrekking tot de volgende aangelegenheden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 49, lid 2, bedoelde procedure: 3. De technische specificaties voor de kwaliteit, de resolutie en het gebruik van vingerafdrukken en de gezichtsopname voor biometrische verificatie en identificatie in het VIS worden vastgelegd in uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 49, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure."; 34) het volgende artikel 45 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 45 bis Gebruik van gegevens voor verslagen en statistieken 1. De naar behoren gemachtigde personeelsleden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, de Commissie, eu-LISA en het bij Verordening (EU) 2016/1624 opgerichte Europees Grens- en kustwachtagentschap hebben, uitsluitend met het oog op het opstellen van verslagen en statistieken, zonder dat daarbij personen kunnen worden geïdentificeerd als gevolg van de volledige anonimisering van deze gegevens , toegang om de volgende gegevens te raadplegen: [Am. 147] De naar behoren gemachtigde personeelsleden van het Europees Grens- en kustwachtagentschap hebben toegang om de in de eerste alinea bedoelde gegevens te kunnen raadplegen, teneinde risicoanalyses en kwetsbaarheidsbeoordelingen zoals bedoeld in de artikelen 11 en 13 van Verordening (EU) 2016/1624 te kunnen uitvoeren. 2. Voor de toepassing van lid 1 worden de in dat lid bedoelde gegevens door eu-LISA opgeslagen in het centraal register voor rapportage en statistieken bedoeld in [artikel 39 van Verordening 2018/XX inzake interoperabiliteit (grenzen en visa) ]. 3. De door eu-LISA ingevoerde procedures voor toezicht op de werking van het VIS als bedoeld in artikel 50, lid 1, omvatten de mogelijkheid om regelmatige statistieken op te stellen voor het waarborgen van dat toezicht. 4. Elk kwartaal stelt eu-LISA op basis van VIS-gegevens inzake visa voor kort verblijf statistieken op waarin met name voor elke locatie waar een visum werd aangevraagd, melding wordt gemaakt van: De dagelijkse statistieken worden opgeslagen in het centraal register voor rapportage en statistieken. 5. Elk kwartaal stelt eu-LISA op basis van de VIS-gegevens inzake visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen statistieken op, waarin met name voor elke locatie melding wordt gemaakt van: 6. Aan het eind van elk jaar worden statistische gegevens verzameld in kwartaalstatistieken een jaarverslag voor het betrokken jaar. De statistieken bevatten een uitsplitsing van de gegevens per lidstaat. Het verslag wordt gepubliceerd en toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, het Europees Grens- en kustwachtagentschap, de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de nationale toezichthoudende autoriteiten. [Am. 153] 7. Op verzoek van de Commissie verstrekt eu-LISA de Commissie statistieken over specifieke aspecten van de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke visumbeleid of van het migratiebeleid, onder meer wat betreft de toepassing van Verordening (EU) nr. 1053/2013."; 35) de volgende artikelen 45 ter, 45 quater, 45 quinquies en 45 sexies worden ingevoegd:" "Artikel 45 ter Toegang tot gegevens voor verificatie door vervoerders 1. Ter nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van artikel 26, lid 1, onder b), van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen sturen luchtvervoerders, zeevervoerders en internationale vervoerders die groepen per bus over land vervoeren, een zoekopdracht naar het VIS om te verifiëren of onderdanen van derde landen die houder zijn van een visum voor kort verblijf, een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning, in het bezit zijn van een geldig visum voor kort verblijf, visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning, naargelang het geval. Wat visa voor kort verblijf betreft, verstrekken vervoerders hiertoe de in artikel 9, punt 4, onder a) tot en met c), of artikel 22 quater, onder a) tot en met c), van deze verordening vermelde gegevens, naargelang het geval. In gevallen waarin reizigers op grond van een zoekopdracht in het VIS wordt geweigerd in te stappen, stellen de vervoerders de betrokkenen hiervan in kennis en voorzien zij hen van de nodige middelen voor de uitoefening van hun rechten op toegang tot en rectificatie en wissing van hun persoonsgegevens die in het VIS zijn opgeslagen . [Am. 154] 2. Teneinde uitvoering te geven aan lid 1 of teneinde een oplossing te bieden voor een eventueel geschil waartoe de toepassing van dat lid aanleiding zou geven, houdt eu-LISA logbestanden bij van alle gegevensverwerkende verrichtingen van vervoerders binnen de gateway voor vervoerders. Deze logbestanden tonen de datum en het tijdstip van elke verrichting, de voor raadpleging gebruikte gegevens, de door de gateway voor vervoerders doorgezonden gegevens en de naam van de betrokken vervoerder. Logbestanden worden gedurende een periode van twee jaar opgeslagen. Logbestanden worden door passende maatregelen beschermd tegen ongeoorloofde toegang. 3. Beveiligde toegang tot de gateway voor vervoerders, zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, onder h), van Beschikking 2004/512/EG, als gewijzigd bij deze verordening, 2 bis, onder h), met inbegrip van de mogelijkheid om mobiele technische oplossingen te gebruiken, stelt vervoerders in staat om de in lid 1 bedoelde zoekopdracht te verrichten voordat de passagier instapt. Hiertoe zendt De vervoerder het verzoek om raadpleging van het VIS met gebruikmaking van verstrekt de gegevens die zijn opgeslagen in de machineleesbare zone van het reisdocument en vermeldt de lidstaat van binnenkomst . In het geval van doorreis via een luchthaven is de vervoerder bij wijze van afwijking niet verplicht om te verifiëren of onderdanen van derde landen in het bezit zijn van een geldig visum voor kort verblijf, een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning, naargelang het geval . [Am. 155] 4. In het antwoord van het VIS wordt aangegeven of de betrokkene beschikt over een geldig visum voor kort verblijf, een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning, naargelang het geval , door de vervoerders het antwoord OK/NIET OK te verstrekken. Indien er een visum voor kort verblijf met beperkte territoriale geldigheid is afgegeven overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EG) nr. 810/2009, wordt in het antwoord van het VIS rekening gehouden met de lidstaat of lidstaten waarvoor het visum geldt en met de lidstaat van binnenkomst die door de vervoerder is vermeld. Vervoerders mogen de door hen verstuurde informatie en het door hen ontvangen antwoord opslaan in overeenstemming met het toepasselijke recht. Het antwoord OK/NIET OK wordt niet beschouwd als een beslissing om toegang te verlenen of te weigeren overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399. De Commissie stelt, door middel van uitvoeringshandelingen, nadere regels vast met betrekking tot de voorwaarden voor de werking van het toegangsportaal voor vervoerders en de toepasselijke regels inzake gegevensbescherming en -beveiliging. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 49, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure . [Am. 156] 5. Een uitsluitend voor vervoerders bestemd authenticatiesysteem wordt opgezet om, voor de doeleinden van lid 2, de gemachtigde personeelsleden van vervoerders toegang te bieden tot het toegangsportaal voor vervoerders. Bij de oprichting van het authenticatiesysteem wordt rekening gehouden met risicobeheer op het gebied van informatiebeveiliging en met de beginselen van gegevensbescherming door ontwerp en door standaardinstellingen. Het authenticatiesysteem wordt door de Commissie vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen volgens de in artikel 49, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 157] 5 bis. Het toegangsportaal voor vervoerders maakt gebruik van een afzonderlijke "read only" databank die dagelijks wordt bijgewerkt door extractie in één richting van de minimaal noodzakelijke subreeks van in het VIS opgeslagen gegevens. eu-LISA is verantwoordelijk voor de beveiliging van het toegangsportaal voor vervoerders, voor de beveiliging van de persoonsgegevens die dat toegangsportaal bevat en voor het proces van extractie van de persoonsgegevens en invoer ervan in de afzonderlijke "read only" databank. [Am. 158] 5 ter. Aan de in lid 1 van dit artikel bedoelde vervoerders worden de sancties opgelegd waarin overeenkomstig artikel 26, lid 2, van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen („de Overeenkomst tot uitvoering van het Akkoord van Schengen”) en artikel 4 van Richtlijn 2001/51/EG van de Raad is voorzien wanneer zij onderdanen van derde landen vervoeren die, hoewel onderworpen aan de visumplicht, niet in het bezit zijn van een geldig visum. [Am. 159] 5 quater. Indien aan onderdanen van derde landen de toegang wordt geweigerd, is de vervoerder die deze onderdanen door de lucht, over zee en over land tot aan de buitengrenzen heeft gebracht, verplicht om onmiddellijk weer de verantwoordelijkheid voor hen op zich te nemen. Op verzoek van de grensautoriteiten worden de vervoerders ertoe verplicht om onderdanen van derde landen terug te brengen naar het derde land van waaruit zij werden vervoerd of naar het derde land dat het reisdocument waarmee zij reisden heeft afgegeven of naar enig ander derde land waar zij zeker zullen worden toegelaten. [Am. 160] 5 quinquies. In afwijking van lid 1 geldt voor vervoerders die groepen per bus over land vervoeren dat gedurende de eerste drie jaar na de inwerkingtreding van deze verordening de in lid 1 bedoelde verificatie facultatief is en dat de in lid 5 ter bedoelde bepalingen niet op hen van toepassing zijn. [Am. 161] Artikel 45 quater Vangnetprocedures ingeval het technisch niet mogelijk is voor vervoerders om toegang tot gegevens te verkrijgen 1. Als het technisch niet mogelijk is om de in artikel 45 ter, lid 1, bedoelde zoekopdracht te verrichten, wegens een storing van een onderdeel van het VIS of door andere factoren waarop de vervoerders geen invloed hebben , worden de vervoerders vrijgesteld van de verplichting om het bezit van een geldig visum of reisdocument te verifiëren met gebruikmaking van de gateway voor vervoerders. Indien de beheersautoriteit eu-LISA een dergelijke storing ontdekt, stelt zij de vervoerders daarvan in kennis. Zij doet hetzelfde wanneer de storing is hersteld. Indien de vervoerders de storing ontdekken, mogen zij de beheersautoriteit eu-LISA daarvan in kennis stellen. [Am. 162] 1 bis. De in artikel 45 ter, lid 5 ter, bedoelde sancties worden niet aan vervoerders opgelegd in de in lid 1 van dit artikel bedoelde gevallen. [Am. 163] 1 ter. Indien het om andere redenen dan een storing van een onderdeel van het VIS technisch onmogelijk is voor een vervoerder om de in artikel 45 ter, lid 1, bedoelde zoekopdracht uit te voeren, stelt die vervoerder eu-LISA daarvan op de hoogte. [Am. 164] 2. De bijzonderheden van de vangnetprocedures worden bepaald in een uitvoeringshandeling die wordt vastgesteld volgens de in artikel 49, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 45 quinquies Toegang tot VIS-gegevens door de Europese grens- en kustwachtteams 1. Om de in artikel 40, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad* bedoelde taken en bevoegdheden te kunnen uitoefenen en naast de toegang bedoeld in artikel 40, lid 8, van die verordening , hebben de leden van de Europese grens- en kustwachtteams en van de teams van personeelsleden die betrokken zijn bij terugkeergerelateerde activiteiten, binnen de grenzen van hun mandaat recht op toegang tot en het doorzoeken van de VIS-gegevens. [Am. 165] 2. Om de in lid 1 bedoelde toegang te waarborgen, wijst het Europees Grens- en kustwachtagentschap een gespecialiseerde eenheid met naar behoren gemachtigde ambtenaren van de Europese grens- en kustwacht aan als centraal toegangspunt. Het centrale toegangspunt verifieert of de in artikel 45 sexies vastgestelde voorwaarden zijn vervuld om om toegang tot het VIS te kunnen verzoeken. __________ * Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 betreffende de Europese grens- en kustwacht en tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad en Besluit 2005/267/EG van de Raad (PB L 251 van 16.9.2016, blz. 1). Artikel 45 sexies Procedure en voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door Europese grens- en kustwachtteams 1. Met het oog op de in artikel 45 quinquies, lid 1, bedoelde toegang kan een Europese grens- en kustwachtteam een verzoek tot raadpleging van alle gegevens of een specifieke reeks in het VIS opgeslagen gegevens richten tot een in artikel 45 quinquies, lid 2, bedoeld centraal toegangspunt van de Europese grens- en kustwacht. In het verzoek wordt verwezen naar het operationeel plan inzake grenscontroles , en grensbewaking en/of terugkeer van de betrokken lidstaat waarop het verzoek is gebaseerd. Bij ontvangst van een verzoek om toegang verifieert het centrale toegangspunt van de Europese grens- en kustwacht of de in lid 2 bedoelde voorwaarden voor toegang zijn vervuld. Indien alle voorwaarden voor toegang zijn vervuld, verwerkt het naar behoren bevoegde personeel van het centrale toegangspunt het verzoek. De VIS-gegevens waartoe toegang is verkregen, worden op zodanige wijze naar het team gezonden dat de beveiliging van de gegevens niet in gevaar wordt gebracht. [Am. 166] 2. Voor de verlening van toegang gelden de volgende voorwaarden: 3. Overeenkomstig artikel 40, lid 3, van Verordening (EU) 2016/1624 mogen teamleden en leden van teams van personeelsleden die betrokken zijn bij terugkeergerelateerde taken, in reactie op uit het VIS verkregen informatie alleen handelen op instructie van en, als algemene regel, in aanwezigheid van grenswachters of personeel dat betrokken is bij met terugkeer verband houdende taken van de ontvangende lidstaat waar zij actief zijn. De ontvangende lidstaat mag de teamleden toestaan namens hem op te treden. [Am. 168] 4. In geval van twijfel of indien de verificatie van de identiteit van de houder van het visum, visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning mislukt, verwijst het lid van het Europees grens- en kustwachtteam de betrokkene naar een grenswachter van de ontvangende lidstaat. 5. De raadpleging van de VIS-gegevens door teamleden gebeurt als volgt: 6. Wanneer een dergelijke toegang en zoekopdracht leiden tot een treffer in het VIS, wordt de ontvangende lidstaat daarvan in kennis gesteld. 7. Elk logbestand van gegevensverwerkende handelingen in het VIS door een lid van de Europese grens- en kustwachtteams of van teams van personeelsleden die betrokken zijn bij terugkeergerelateerde taken, wordt door de beheersautoriteit bijgehouden overeenkomstig de bepalingen van artikel 34. [Am. 169] 8. Elke toegang en zoekopdracht door het Europees Grens- en kustwachtagentschap wordt overeenkomstig artikel 34 in een logbestand vastgelegd en elk gebruik dat dit agentschap maakt van de gegevens waartoe het zijn teams toegang heeft hebben , wordt geregistreerd. [Am. 170] 9. Het is niet toegestaan om delen van het VIS te verbinden met een computersysteem voor gegevensverzameling en ‑verwerking dat door of bij het Europees Grens- en kustwachtagentschap wordt gebruikt, noch om in het VIS opgeslagen gegevens waartoe het Europees Grens- en kustwachtagentschap toegang heeft, over te dragen naar een dergelijk systeem , tenzij zulks noodzakelijk is voor het uitvoeren van de taken op grond van de verordening tot instelling van een Europees systeem voor reisinformatie en ‑autorisatie (ETIAS) . Er mag geen deel van het VIS worden gedownload. Het registreren van de toegang en de zoekopdrachten in logbestanden wordt niet beschouwd als downloaden of kopiëren van VIS-gegevens. [Am. 171] 10. Het Europees Grens- en kustwachtagentschap neemt maatregelen om te zorgen voor de beveiliging van gegevens als bedoeld in artikel 32, en past deze toe." 35 bis) artikelen 46, 47 en 48 worden geschrapt; [Ams. 172, 173 en 174] 35 ter) het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 48 bis Uitoefening van bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 9 quater ter en artikel 23 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van … [datum van inwerkingtreding van deze verordening]. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 9 quater ter en 23 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, geeft zij daarvan gelijktijdig kennis aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig artikel 9 quater ter en artikel 23 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd."; [Am. 175] 36) artikel 49 wordt vervangen door:" "Artikel 49 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad*. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. ____________ * Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13)."; 37) het volgende artikel 49 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 49 bis Adviesgroep Eu-LISA richt een adviesgroep op, die dat agentschap expertise levert met betrekking tot het VIS, in het bijzonder bij de opstelling van het jaarlijkse werkprogramma en van het jaarlijkse activiteitenverslag."; 38) artikel 50 wordt vervangen door:" "Artikel 50 Monitoring en evaluatie van de gevolgen voor de grondrechten [Am. 176] 1. De beheersautoriteit eu-LISA zorgt ervoor dat er procedures zijn om de resultaten, de kosteneffectiviteit, de beveiliging en de kwaliteit van de dienstverlening van het VIS te toetsen aan de doelstellingen en om de eerbiediging van de grondrechten, waaronder het recht op bescherming van persoonsgegevens, het recht op non-discriminatie, de rechten van het kind en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte te waarborgen . [Am. 177] 2. Met het oog op het technische onderhoud heeft de beheersautoriteit eu-LISA toegang tot de vereiste informatie over de in het VIS verrichte verwerkingshandelingen. [Am. 178] 3. Om de twee jaar legt eu-LISA aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een verslag voor over de technische werking en de beveiliging en de kosten van het VIS. Dat verslag bevat een overzicht van de actuele voortgang van het project en de daarmee gepaard gaande kosten, een evaluatie van de financiële gevolgen, alsook informatie over eventuele technische problemen en risico's die gevolgen kunnen hebben voor de totale kosten van het systeem . [Am. 179] 3 bis. Indien het ontwikkelingsproces vertraging oploopt, brengt eu-LISA het Europees Parlement en de Raad onmiddellijk op de hoogte van de redenen van de vertraging, de gevolgen voor het tijdschema en de financiële consequenties. [Am. 180] 4. Elke lidstaat en Europol stellen met inachtneming van de bepalingen van nationaal recht inzake de bekendmaking van gevoelige informatie jaarlijkse verslagen op over de doeltreffendheid van de toegang tot VIS-gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden, waarin informatie en statistieken zijn opgenomen over het volgende: De jaarlijkse verslagen van de lidstaten en van Europol worden uiterlijk op 30 juni van het daaropvolgende jaar aan de Commissie toegezonden. De Commissie voegt de jaarverslagen samen in een uitvoerig verslag dat uiterlijk op 30 december van hetzelfde jaar wordt gepubliceerd. [Am. 184] 5. Om de vier twee jaar stelt de Commissie een algemene evaluatie van het VIS op. In deze algemene evaluatie worden de bereikte resultaten afgezet tegen de doelstellingen en de gemaakte kosten , en wordt nagegaan of de uitgangspunten nog gelden, wat de gevolgen zijn voor de grondrechten, hoe deze verordening is toegepast met betrekking tot het VIS, hoe de beveiliging van het VIS is, hoe gebruik wordt gemaakt van de in artikel 31 bedoelde bepalingen en welke gevolgen een en ander voor toekomstige werkzaamheden heeft. De Commissie legt deze evaluatie voor aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 185] 6. De lidstaten verstrekken de beheersautoriteit en de Commissie de informatie die nodig is om de in de leden 3, 4 en 5 bedoelde verslagen op te stellen. 7. De beheersautoriteit verstrekt de Commissie de informatie die nodig is om de in lid 5 bedoelde algemene evaluaties op te stellen."; 39) de titel van bijlage 1 wordt vervangen door: " "Lijst van internationale organisaties bedoeld in artikel 31, lid 1" [Am. 186] 40) na artikel 22 worden de volgende hoofdstukken III bis en III ter ingevoegd:" HOOFDSTUK III bis INVOERING EN GEBRUIK VAN GEGEVENS BETREFFENDE VISA VOOR VERBLIJF VAN LANGERE DUUR EN VERBLIJFSVERGUNNINGEN Artikel 22 bis Procedures voor het invoeren van gegevens na een beslissing over een aanvraag voor een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning 1. Na een beslissing over een aanvraag voor een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning, maakt de autoriteit die de beslissing heeft gegeven, onverwijld een persoonlijk dossier aan, door de in artikel 22 quater of artikel 22 quinquies bedoelde gegevens in het VIS in te voeren. 1 bis. De beslissingsbevoegde autoriteit kan een persoonlijk dossier aanmaken alvorens een beslissing te nemen. [Am. 187] 2. Na het aanmaken van het persoonlijk dossier start het VIS automatisch de zoekopdracht overeenkomstig artikel 22 ter. 3. Indien de houder zijn aanvraag heeft ingediend als lid van een groep of samen met een familielid, maakt de autoriteit een persoonlijk dossier aan voor elke persoon die deel uitmaakt van de groep, en koppelt zij de dossiers van de personen die samen een aanvraag hebben ingediend en aan wie een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning is afgegeven. De aanvragen van ouders of wettelijke voogden en de aanvragen van kinderen worden niet gescheiden. [Am. 188] 4. Wanneer bepaalde gegevens overeenkomstig Uniewetgeving of nationale wetgeving niet moeten worden verstrekt of feitelijk niet kunnen worden verstrekt, wordt in de rubrieken voor deze gegevens "niet van toepassing" vermeld. In het geval van vingerafdrukken is in het systeem een onderscheid mogelijk tussen de gevallen waarin overeenkomstig Uniewetgeving of nationale wetgeving geen vingerafdrukken vereist zijn en de gevallen waarin zij feitelijk niet kunnen worden verstrekt. Artikel 22 ter Zoekopdrachten in andere systemen 1. Uitsluitend met het doel na te gaan of de persoon een bedreiging vormt voor de openbare orde , of de binnenlandse veiligheid of de volksgezondheid van de lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder e), van Verordening (EU) 2016/399, worden de dossiers automatisch door het VIS verwerkt om treffers vast te stellen. In het VIS wordt elk dossier afzonderlijk onderzocht. [Am. 189] 2. Telkens wanneer een persoonlijk dossier wordt aangemaakt na de afgifte of weigering van in verband met een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning overeenkomstig artikel 22 quinquies quater , start het VIS een zoekopdracht door gebruik te maken van het in artikel 6, lid 1, [van de interoperabiliteitsverordening (grenzen en visa) ] gedefinieerde Europese zoekportaal, om de in artikel 22 quater, lid 2, onder a), b), c), f) en g) van deze verordening bedoelde relevante gegevens te vergelijken met de relevante gegevens in het VIS, het Schengeninformatiesysteem (SIS), het inreis-uitreissysteem (EES), het Europees Systeem voor reisinformatie en -autorisatie (ETIAS), met inbegrip van de watchlist bedoeld in artikel 29 van Verordening (EU) 2018/XX met het oog op het instellen van een Europees systeem voor reisinformatie en -autorisatie, [het ECRIS-TCN-systeem voor zover het gaat om veroordelingen voor terroristische misdrijven en andere vormen van ernstige criminaliteit], de gegevens van Europol, de Interpol-databank voor gestolen en verloren reisdocumenten (SLTD) en de Interpol-databank voor reisdocumenten met signaleringen (Interpol TDAWN) . Het VIS gaat na: Dit lid mag geen belemmering vormen voor het indienen van een asielaanvraag, ongeacht de reden ervoor. Indien een visumaanvraag wordt ingediend door een slachtoffer van een geweldsdelict zoals huiselijk geweld of mensenhandel, begaan door zijn/haar geldschieter, moet het in VIS ingevoerde dossier worden losgekoppeld van dat van de geldschieter om het slachtoffer tegen nieuwe risico's te beschermen. Om het risico op verkeerde treffers te voorkomen, wordt elke zoekopdracht die betrekking heeft op kinderen onder de 14 jaar of personen ouder dan 75 jaar en die tot stand is gebracht met behulp van biometrische kenmerken die meer dan vijf jaar vóór de totstandbrenging van de match zijn afgenomen en waarmee de identiteit van de onderdaan van het derde land niet wordt bevestigd, onderworpen aan een verplichte handmatige controle door deskundigen op het vlak van biometrische gegevens . [Am. 190] 3. Het VIS voegt aan het persoonlijk dossier een verwijzing toe naar elke treffer die wordt verkregen overeenkomstig de leden 2 en 5. In voorkomend geval geeft het VIS aan welke lidstaat of lidstaten de gegevens hebben ingevoerd of aangeleverd die tot de treffer(s) hebben geleid, dan wel of Europol dat heeft gedaan, en registreert het deze informatie in het persoonlijk dossier. Er wordt geen andere informatie geregistreerd dan de verwijzing naar een treffer en de opsteller van de gegevens. [Am. 191] 3 bis. Wanneer zoekopdrachten worden verricht in de SLTD, worden de door de gebruiker van het ESP gebruikte gegevens om een zoekopdracht te starten, niet gedeeld met de eigenaars van de Interpol-gegevens. [Am. 192] 4. Voor de doeleinden van artikel 2, lid 2, onder f), betreffende een afgegeven of verlengd visum voor verblijf van langere duur, worden bij de krachtens lid 2 uitgevoerde zoekopdrachten de in artikel 22 quater, lid 2, bedoelde relevante gegevens vergeleken met de gegevens in het SIS, teneinde vast te stellen of ten aanzien van de houder een van de volgende signaleringen is uitgevaardigd: [Am. 193. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] Indien de in dit lid bedoelde vergelijking een of meer treffers oplevert, zendt het VIS een automatische kennisgeving naar de centrale autoriteit van de lidstaat die het verzoek heeft ingediend en die passende follow-upmaatregelen dient te nemen. Artikel 9 bis, leden 5 bis, 5 ter, 5 quater en 5 quinquies, en de artikelen 9 quater, 9 quater bis en 9 quater ter zijn mutatis mutandis van toepassing volgens de volgende specifieke bepalingen. [Am. 195] 5. Wat betreft de raadpleging van gegevens in het EES, het ETIAS en het VIS overeenkomstig lid 2, zijn de treffers beperkt tot de vermelding van weigeringen van reisautorisaties, van toegang of van een visum die zijn ingegeven door veiligheidsoverwegingen. 6. Indien het visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning is afgegeven of verlengd door een consulaire instantie van een lidstaat, is artikel 9 bis van toepassing. [Am. 196] 7. Wanneer de verblijfsvergunning is afgegeven of verlengd of een visum voor verblijf van langere duur is verlengd door een autoriteit op het grondgebied van een lidstaat, is het volgende van toepassing: Artikel 22 quater Aanmaak van een persoonlijk dossier voor een afgegeven visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning Een overeenkomstig artikel 22 bis, lid 1, aangemaakt persoonlijk dossier bevat de volgende gegevens: Artikel 22 quinquies Aanmaak van een persoonlijk dossier in bepaalde gevallen van weigering van een visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning Indien een beslissing is genomen tot weigering van een visum voor verblijf van langere duur of van een verblijfsvergunning, omdat de aanvrager wordt beschouwd als een bedreiging voor de openbare orde , of de binnenlandse veiligheid of de volksgezondheid , of omdat de aanvrager documenten heeft overgelegd die op frauduleuze wijze zijn verkregen, zijn vervalst of op ongeoorloofde manier zijn gewijzigd, maakt de autoriteit die het visum of de verblijfsvergunning heeft geweigerd, onverwijld een persoonlijk dossier aan met de volgende gegevens: [Am. 200] Artikel 22 sexies Toe te voegen gegevens bij intrekking van een visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning 1. In geval van een beslissing tot intrekking van een verblijfsvergunning of een visum voor een verblijf van langere duur of tot verkorting van de geldigheidsduur van een visum voor verblijf van langere duur, voegt de autoriteit die de beslissing heeft genomen, de volgende gegevens toe aan het persoonlijke dossier: 2. Het persoonlijke dossier bevat ook de reden(en) waarom het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning werd ingetrokken of de geldigheidsduur van het visum voor verblijf van langere duur werd ingekort overeenkomstig artikel 22 quinquies, onder h). Artikel 22 septies Toe te voegen gegevens bij verlenging van een visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning In geval van een beslissing tot verlenging van een verblijfsvergunning of een visum voor verblijf van langere duur, voegt de autoriteit die de verblijfsvergunning of het visum voor verblijf van langere duur heeft verlengd, de volgende gegevens toe aan het persoonlijk dossier: Artikel 22 octies Toegang tot gegevens voor verificatie van visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen bij doorlaatposten aan de buitengrens 1. Uitsluitend met het oog op de verificatie van de identiteit van de houder van een document en/of de echtheid en de geldigheid van het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning, en om na te gaan of de betrokkene geen bedreiging vormt voor de openbare orde , of de binnenlandse veiligheid of de volksgezondheid van een lidstaat overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder e), van Verordening (EU) 2016/399, hebben de autoriteiten die bevoegd zijn voor het verrichten van controles bij de doorlaatposten aan de buitengrens overeenkomstig die verordening, toegang om te zoeken aan de hand van het documentnummer in combinatie met een of meer van de in artikel 22 quater, lid 2, onder a), b) en c), van deze verordening genoemde gegevens. [Am. 204] 2. Indien uit het zoeken aan de hand van de in lid 1 genoemde gegevens blijkt dat in het VIS gegevens betreffende de houder van het document zijn opgeslagen, wordt de bevoegde grenscontroleautoriteit, uitsluitend met het oog op de in lid 1 genoemde doeleinden, toegang verleend voor het raadplegen van de volgende gegevens in het persoonlijk dossier: Artikel 22 nonies Toegang tot gegevens voor verificatie op het grondgebied van de lidstaten 1. Uitsluitend met het oog op de verificatie van de identiteit van de houder en van de echtheid en de geldigheid van het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning, of om na te gaan of de betrokkene geen bedreiging vormt voor de openbare orde, de binnenlandse veiligheid of de volksgezondheid van de lidstaten, hebben de autoriteiten die bevoegd zijn om controles op het grondgebied van de lidstaten te verrichten om na te gaan of de voorwaarden voor binnenkomst, verblijf of vestiging op het grondgebied van de lidstaten zijn vervuld, en, in voorkomend geval, de politiediensten, toegang om te zoeken aan de hand van het nummer van het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning in combinatie met een of meer van de in artikel 22 quater, lid 2, onder a), b) en c), van deze verordening genoemde gegevens. [Am. 206] 2. Indien uit het zoeken aan de hand van de in lid 1 genoemde gegevens blijkt dat in het VIS gegevens betreffende de houder zijn opgeslagen, wordt de bevoegde autoriteit, uitsluitend met het oog op de in lid 1 genoemde doeleinden, toegang verleend voor het raadplegen van de volgende gegevens in het persoonlijk dossier en, in voorkomend geval, in de daaraan gekoppelde dossiers overeenkomstig artikel 22 bis, lid 4: Artikel 22 decies Toegang tot gegevens om vast te stellen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van verzoeken om internationale bescherming 1. Uitsluitend om vast te stellen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) nr. 604/2013, hebben de bevoegde asielautoriteiten toegang om te zoeken aan de hand van de vingerafdrukken van de persoon die om internationale bescherming verzoekt. Indien de vingerafdrukken van de persoon die om internationale bescherming verzoekt, niet kunnen worden gebruikt of indien de zoekopdracht aan de hand van de vingerafdrukgegevens geen resultaat oplevert, wordt gezocht aan de hand van het nummer van het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning in combinatie met de in artikel 22 quater, lid 2, onder a), b) en c), genoemde gegevens. 2. Indien uit het zoeken aan de hand van de in lid 1 genoemde gegevens blijkt dat in het VIS een visum voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunning is geregistreerd, wordt de bevoegde asielautoriteit, uitsluitend met het oog op het in lid 1 genoemd doel, toegang verleend voor het raadplegen van de volgende gegevens van het aanvraagdossier, en wat de onder g) genoemde gegevens betreft, van de daaraan gekoppelde aanvraagdossiers betreffende de echtgeno(o)t(e) en de kinderen, overeenkomstig artikel 22 bis, lid 4: 3. Raadpleging van het VIS overeenkomstig de leden 1 en 2 geschiedt alleen door de aangewezen nationale autoriteiten als bedoeld in artikel 27 van Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en de Raad*. Artikel 22 undecies Toegang tot gegevens voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming 1. Uitsluitend met het oog op de behandeling van een verzoek om internationale bescherming hebben de bevoegde asielautoriteiten overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EU) nr. 603/2013 toegang om te zoeken aan de hand van de vingerafdrukken van de persoon die om internationale bescherming verzoekt. Indien de vingerafdrukken van de persoon die om internationale bescherming verzoekt, niet kunnen worden gebruikt of indien de zoekopdracht aan de hand van de vingerafdrukgegevens geen resultaat oplevert, wordt gezocht aan de hand van het nummer van het visum voor verblijf van langere duur of verblijfsdocument in combinatie met de in artikel 22 quater, lid 2, onder a), b) en c), genoemde gegevens of een combinatie van in artikel 22 quinquies, onder a), b), c) en f) genoemde gegevens. 2. Indien uit het zoeken aan de hand van de in lid 1 genoemde gegevens blijkt dat in het VIS gegevens zijn geregistreerd betreffende de persoon die om internationale bescherming verzoekt, wordt de bevoegde asielautoriteit, uitsluitend met het oog op het in lid 1 genoemd doel, toegang verleend voor het raadplegen van de ingevoerde gegevens betreffende alle visa voor verblijf van langere duur of verblijfsvergunningen van de verzoeker die zijn afgegeven, geweigerd, ingetrokken of waarvan de geldigheidsduur is verlengd, als bedoeld in de artikelen 22 quater, 22 quinquies, 22 sexies en 22 septies en betreffende de daaraan gekoppelde aanvraagdossiers van de verzoeker als bedoeld in artikel 22 bis, lid 3. 3. Raadpleging van het VIS overeenkomstig de leden 1 en 2 geschiedt alleen door de aangewezen nationale autoriteiten als bedoeld in artikel 27 van Verordening (EU) nr. 603/2013. HOOFDSTUK III ter Procedure en voorwaarden voor toegang tot het VIS voor rechtshandhavingsdoeleinden Artikel 22 duodecies Aangewezen autoriteiten van de lidstaten 1. De lidstaten wijzen de autoriteiten aan die bevoegd zijn de in het VIS opgeslagen gegevens te raadplegen om terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten te voorkomen, op te sporen en te onderzoeken , onder passende en strikt bepaalde omstandigheden als bedoeld in artikel 22 quindecies . Die autoriteiten mogen gegevens van kinderen jonger dan 12 jaar alleen raadplegen om vermiste kinderen en kinderen die het slachtoffer zijn van ernstige misdrijven te beschermen . [Am. 208] 2. Elke lidstaat stelt een strikt beperkte lijst van de aangewezen autoriteiten op. Elke lidstaat geeft eu-LISA en de Commissie kennis van zijn aangewezen autoriteiten, en kan deze kennisgeving te allen tijde wijzigen of vervangen. [Am. 209] 3. Elke lidstaat wijst een centraal toegangspunt aan dat toegang heeft tot het VIS. Het centrale toegangspunt verifieert of de in artikel 22 quindecies vastgestelde voorwaarden zijn vervuld om om toegang tot het VIS te kunnen verzoeken. Indien het nationale recht dit toestaat, kunnen de aangewezen autoriteit en het centrale toegangspunt deel uitmaken van dezelfde organisatie, maar het centrale toegangspunt treedt bij de uitvoering van zijn taken uit hoofde van deze verordening volledig onafhankelijk van de aangewezen autoriteiten op. Het centrale toegangspunt staat los van de aangewezen autoriteiten en ontvangt van deze diensten geen instructies met betrekking tot de resultaten van de verificatie, die het onafhankelijk verricht. De lidstaten kunnen, afhankelijk van hun organisatorische en bestuurlijke structuur, meer dan één centraal toegangspunt aanwijzen om hun grondwettelijke of wettelijke vereisten na te komen. 4. Elke lidstaat geeft eu-LISA en de Commissie kennis van zijn centrale toegangspunt, en kan deze kennisgeving te allen tijde wijzigen of vervangen. 5. Op nationaal niveau houdt elke lidstaat een lijst bij van de operationele diensten binnen de aangewezen autoriteiten die via het/de centrale toegangspunt(en) om toegang mogen verzoeken tot in het VIS opgeslagen gegevens. 6. Alleen naar behoren gemachtigd personeel van het/de centrale toegangspunt(en) mag verzoeken om toegang tot het VIS overeenkomstig de artikelen 22 quaterdecies en 22 quindecies. Artikel 22 terdecies Europol 1. Europol wijst een van haar operationele diensten aan als "aangewezen autoriteit van Europol" en machtigt deze tot het indienen van verzoeken om toegang tot het VIS via het in lid 2 bedoelde aangewezen centrale toegangspunt van het VIS teneinde het optreden van de lidstaten bij het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten te ondersteunen en te versterken. 2. Europol wijst een gespecialiseerde dienst met naar behoren gemachtigde Europol-ambtenaren aan als centraal toegangspunt. Het centrale toegangspunt verifieert of de in artikel 22 septdecies vastgestelde voorwaarden zijn vervuld om om toegang tot het VIS te kunnen verzoeken. Het centrale toegangspunt treedt bij de uitvoering van zijn taken uit hoofde van deze verordening volledig onafhankelijk op en ontvangt van de in lid 1 bedoelde aangewezen autoriteit van Europol geen instructies met betrekking tot de resultaten van de verificatie. [Am. 210] Artikel 22 quaterdecies Procedure voor toegang tot het VIS voor rechtshandhavingsdoeleinden 1. De in artikel 22 duodecies, lid 5, bedoelde operationele diensten richten een gemotiveerd elektronisch of schriftelijk verzoek om toegang tot in het VIS opgeslagen gegevens aan de in artikel 22 duodecies, lid 3, bedoelde centrale toegangspunten. Bij ontvangst van een verzoek om toegang verifieert/verifiëren het/de centrale toegangspunt(en) of de in artikel 22 quindecies bedoelde voorwaarden voor toegang zijn vervuld. Indien de voorwaarden voor toegang zijn vervuld, wordt het verzoek verwerkt door het/de centrale toegangspunt(en). De verkregen VIS-gegevens worden op zodanige wijze naar de in artikel 22 duodecies, lid 5, bedoelde operationele diensten gezonden dat de beveiliging van de gegevens niet in gevaar wordt gebracht. 2. In dringende gevallen, wanneer een dreigend gevaar voor het leven van een persoon in verband met een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit moet worden voorkomen, verwerkt/verwerken het/de centrale toegangspunt(en) het verzoek onmiddellijk en verifieert/verifiëren het/zij pas achteraf of alle voorwaarden van artikel 22 quindecies zijn vervuld en er daadwerkelijk sprake was van een dringend geval. De verificatie achteraf geschiedt zonder onnodige vertraging en in elk geval uiterlijk zeven werkdagen na de verwerking van het verzoek. 3. Wanneer uit een verificatie achteraf blijkt dat de toegang tot VIS-gegevens niet gerechtvaardigd was, wissen alle autoriteiten die tot die gegevens toegang hebben gehad, onmiddellijk de uit het VIS verkregen informatie en stellen zij de centrale toegangspunten in kennis van die wissing. [Am. 211] Artikel 22 quindecies Voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door de aangewezen autoriteiten van de lidstaten 1. Onverminderd artikel 22 van Verordening 2018/XX [inzake interoperabiliteit (grenzen en visa)] mogen a angewezen autoriteiten mogen toegang krijgen tot het VIS om het te raadplegen als elk van de volgende voorwaarden is vervuld: [Am. 212] 2. De in lid 1, onder d), genoemde voorwaarde dient niet te zijn vervuld in situaties waarin de toegang tot het VIS nodig is als een instrument ter raadpleging van het visumverleden of de perioden van toegestaan verblijf op het grondgebied van de lidstaten van een bekende verdachte, een bekende dader of een bekend vermoedelijk slachtoffer van een terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit. 3. Raadpleging van het VIS is beperkt tot het zoeken aan de hand van de volgende gegevens uit het aanvraagdossier of het persoonlijk dossier: [Am. 215] 3 bis. De Commissie brengt aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de haalbaarheid, beschikbaarheid, gereedheid en betrouwbaarheid van de vereiste technologie voor de identificatie van een persoon op basis van gezichtsopnamen. [Am. 217] 3 ter. De gezichtsopname als bedoeld in lid 3, onder e), mag niet het enige zoekcriterium zijn. [Am. 218] 4. Raadpleging van het VIS geeft, in het geval van een treffer, toegang tot de in dit lid 3 van dit artikel vermelde gegevens, alsook tot alle andere gegevens uit het aanvraagdossier of het persoonlijk dossier, met inbegrip van gegevens die zijn ingevoerd in verband met afgegeven, geweigerde, nietig verklaarde of ingetrokken documenten, of documenten waarvan de geldigheidsduur is verlengd. Toegang tot de in artikel 9, punt 4, onder l), bedoelde gegevens die in het aanvraagdossier zijn opgenomen, wordt alleen verstrekt wanneer uitdrukkelijk om raadpleging van die gegevens is verzocht in een gemotiveerd verzoek en het raadplegingsverzoek na onafhankelijke verificatie is goedgekeurd. [Am. 219] Artikel 22 sexdecies Toegang tot het VIS voor de identificatie van personen in specifieke omstandigheden In afwijking van artikel 22 quindecies, lid 1, dienen de aangewezen autoriteiten de in dat lid vastgestelde voorwaarden niet te vervullen voor toegang tot het VIS met het oog op de identificatie van personen , met name kinderen, die vermist, ontvoerd of als slachtoffers van mensenhandel aangemerkt zijn en ten aanzien van wie er gegronde zwaarwegende redenen bestaan om aan te nemen dat de raadpleging van VIS-gegevens zal bijdragen tot hun identificatie , en/of en tot het onderzoek naar specifieke gevallen van mensenhandel. In die omstandigheden kunnen de aangewezen autoriteiten in het VIS opzoekingen doen aan de hand van de vingerafdrukken van die personen. [Am. 220] Wanneer de vingerafdrukken van die personen niet kunnen worden gebruikt, of wanneer het zoeken aan de hand van de vingerafdrukken geen resultaat oplevert, wordt gezocht aan de hand van de gegevens bedoeld in artikel 9, lid 4, onder a) en b) , of artikel 22 quater, lid 2, onder a) en b) . [Am. 221] Raadpleging van het VIS geeft, in het geval van een treffer, toegang tot alle in artikel 9 , artikel 22 quater of artikel 22 quinquies en in artikel 8, leden 3 en 4, of artikel 22 bis, lid 3, genoemde gegevens. [Am. 222] Artikel 22 septdecies Procedure en voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door Europol 1. Europol heeft toegang om het VIS te raadplegen als alle volgende voorwaarden zijn vervuld: 2. De in artikel 22 quindecies, leden 2, 3 en 4, vastgestelde voorwaarden zijn van overeenkomstige toepassing. 3. De aangewezen autoriteit van Europol kan een gemotiveerd elektronisch verzoek om raadpleging van alle of van een specifieke reeks in het VIS opgeslagen gegevens richten tot het in artikel 22 duodecies terdecies , lid 3 2 , bedoelde centrale toegangspunt van Europol. Bij ontvangst van een verzoek om toegang gaat het centrale toegangspunt van Europol na of de in de leden 1 en 2 bedoelde voorwaarden voor toegang zijn vervuld. Indien alle voorwaarden voor toegang zijn vervuld, verwerkt het naar behoren bevoegde personeel van het centrale toegangspunt het verzoek. De verkregen VIS-gegevens worden op zodanige wijze naar de in artikel 22 terdecies, lid 1, bedoelde operationele diensten gezonden dat de beveiliging van de gegevens niet in gevaar wordt gebracht. [Am. 223] 4. Voor het verwerken van de gegevens die Europol door middel van raadpleging van VIS-gegevens heeft verkregen, is de toestemming nodig van de lidstaat van herkomst. Deze toestemming wordt verkregen via de nationale Europol-dienst van die lidstaat. Artikel 22 octodecies Loggen en documenteren 1. Alle lidstaten en Europol zorgen ervoor dat alle gegevensverwerkende handelingen die voortvloeien uit verzoeken om toegang tot VIS-gegevens in overeenstemming met hoofdstuk IV III ter , worden gelogd geregistreerd of gedocumenteerd ten behoeve van de controle het toezicht op de toelaatbaarheid van het verzoek, het toezicht op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking en op de integriteit en beveiliging van de gegevens , en ten behoeve van de mogelijke gevolgen voor de grondrechten en van de interne controle. De geregistreerde gegevens of documenten worden met passende maatregelen tegen ongeoorloofde toegang beschermd en twee jaar na het aanleggen ervan gewist, tenzij deze gegevens nodig zijn voor het toezicht op reeds aangevangen procedures. [Am. 224] 2. Uit de logbestanden of documentatie moet in alle gevallen het volgende blijken: 3. Logbestanden en documentatie worden uitsluitend gebruikt voor het toezicht op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking , het toezicht op de gevolgen voor de grondrechten en voor het waarborgen van de integriteit en de beveiliging van de gegevens. Alleen een logbestand dat geen persoonsgegevens bevat, mag worden gebruikt voor toezicht en evaluatie in de zin van artikel 50 van deze verordening. De overeenkomstig artikel 41, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/680 ingestelde toezichthoudende autoriteit, die verantwoordelijk is om de toelaatbaarheid van het verzoek na te gaan en toezicht te houden op de rechtmatigheid van de gegevensverwerking, en de integriteit en beveiliging van de gegevens, krijgt op verzoek toegang tot deze logbestanden om haar taken te vervullen. [Am. 226] Artikel 22 novodecies Voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door aangewezen autoriteiten van een lidstaat ten aanzien waarvan deze verordening nog niet in werking is getreden 1. Toegang tot het VIS voor raadpleging door aangewezen autoriteiten van een lidstaat ten aanzien waarvan deze verordening nog niet in werking is getreden, is mogelijk als de volgende voorwaarden zijn vervuld: 2. Een lidstaat ten aanzien waarvan deze verordening nog niet in werking is getreden, stelt op basis van een naar behoren gemotiveerd schriftelijk of elektronisch verzoek zijn visumgegevens beschikbaar aan de lidstaten waarop deze verordening wel van toepassing is, mits de voorwaarden van artikel 22 quindecies, lid 1, zijn vervuld. _____________ * Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de instelling van "Eurodac" voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1077/2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 1).". Artikel 22 novodecies bis Bescherming van persoonsgegevens waartoe in overeenstemming met hoofdstuk III ter toegang is verkregen 1. Elke lidstaat ziet erop toe dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die overeenkomstig Richtlijn (EU) 2016/680 in het nationale recht zijn vastgesteld, ook gelden voor de toegang tot het VIS door zijn nationale autoriteiten in overeenstemming met dit hoofdstuk, mede met betrekking tot de rechten van de personen tot wier gegevens aldus toegang wordt verkregen. 2. De in artikel 41, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/680 bedoelde toezichthoudende autoriteit oefent toezicht uit op de rechtmatigheid van de toegang tot persoonsgegevens door de lidstaten in overeenstemming met dit hoofdstuk, met inbegrip van de doorgifte van die gegevens naar en vanuit het VIS. Artikel 41, leden 3 en 4, van deze verordening zijn van overeenkomstige toepassing. 3. De verwerking van persoonsgegevens door Europol uit hoofde van deze verordening wordt verricht in overeenstemming met Verordening (EU) 2016/794 en staat onder toezicht van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. 4. De persoonsgegevens waartoe in overeenstemming met dit hoofdstuk toegang is verkregen in het VIS, worden uitsluitend verwerkt met het oog op het voorkomen, opsporen of onderzoeken van het specifieke geval waarvoor een lidstaat of Europol om de gegevens heeft verzocht. 5. eu-LISA, de aangewezen autoriteiten, de centrale toegangspunten en Europol houden logbestanden als bedoeld in artikel 22 octodecies van zoekopdrachten bij met als doel de in artikel 41, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/680 bedoelde toezichthoudende autoriteit en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming in staat te stellen na te gaan of de gegevensverwerking in overeenstemming is met de Unie- en nationale voorschriften inzake gegevensbescherming. Afgezien van voor dit doel bewaarde gegevens worden de persoonsgegevens en de registers van zoekopdrachten na 30 dagen uit alle nationale en Europol-bestanden verwijderd, tenzij die gegevens en registers vereist zijn voor het specifieke lopende strafrechtelijke onderzoek in het kader waarvan een lidstaat of Europol om de gegevens heeft verzocht. [Am. 227] Artikel 2 Wijzigingen Intrekking van Beschikking 2004/512/EG [Am. 228] Artikel 1, lid 2, van Beschikking 2004/512/EG wordt vervangen door ingetrokken. Verwijzingen naar die beschikking gelden als verwijzingen naar Verordening (EG) nr. 767/2008 en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage 2 :" "2. Het Visuminformatiesysteem wordt gebaseerd op een gecentraliseerde architectuur en bestaat uit: Voor het centrale systeem, de nationale uniforme interfaces, de webdienst, de gateway voor vervoerders en de communicatie-infrastructuur van het VIS worden de hardware- en softwarecomponenten van respectievelijk het centrale systeem van het EES, de nationale uniforme interfaces van het EES, de gateway voor vervoerders van het ETIAS, de webdienst van het EES en de communicatie-infrastructuur van het EES zoveel als technisch mogelijk is, gedeeld en hergebruikt. [Am. 229] Artikel 3 Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 810/2009 Verordening (EG) nr. 810/2009 wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 10, lid 3, onder c), wordt vervangen door:" "c) een foto overleggen die beantwoordt aan de normen van Verordening (EG) nr. 1683/95 of, op na het eerste verzoek en vervolgens ten minste om de 59 maanden daarna, een foto overleggen toestaan dat ter plaatse een gezichtsopname wordt gemaakt die beantwoordt aan de in artikel 13 van deze verordening vastgestelde normen"; [Am. 230] 2) artikel 13 wordt als volgt gewijzigd: a) in lid 2 wordt het eerste streepje vervangen door:" „– een op het tijdstip van de aanvraag ter plaatse en digitaal gemaakte foto; gezichtsopname . "; [Am. 231] b) lid 3, eerste alinea, wordt vervangen door:" "Indien naar aanleiding van een aanvraag die minder dan 59 maanden vóór de datum van de nieuwe aanvraag was ingediend, van de aanvrager vingerafdrukken werden genomen en ter plaatse een foto van toereikende kwaliteit werd genomen, kunnen worden die [gegevens] in de volgende aanvraag worden overgenomen."; [Am. 232] c) lid 7, onder a), wordt vervangen door:" "a) kinderen jonger dan 6 jaar en personen ouder dan zeventig jaar ;"; [Am. 253] d) lid 8 wordt geschrapt; 3) artikel 21 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 2 wordt vervangen door:" "2. Voor elke visumaanvraag wordt het VIS geraadpleegd overeenkomstig artikel 8, lid 2, en de artikelen 15 en 9 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008. De lidstaten zorgen ervoor dat volledig gebruik wordt gemaakt van alle zoekcriteria zoals bedoeld in die artikelen om valse afkeuringen en identificaties te voorkomen. b) de volgende leden 3 bis en 3 ter worden ingevoegd:" "3 bis. Bij de beoordeling van de in lid 3 bedoelde voorwaarden voor binnenkomst houdt het consulaat rekening met de resultaten van de verificaties op grond van artikel 9 quater van Verordening (EG) nr. 767/2008 in de volgende gegevensbanken: Het consulaat heeft toegang tot het aanvraagdossier en de eventueel daaraan gekoppelde aanvraagdossiers, evenals tot alle resultaten van de verificaties op grond van artikel 9 quater van Verordening (EG) nr. 767/2008. 3 ter. De visumautoriteit raadpleegt de detector van meerdere identiteiten samen met het gemeenschappelijke identiteitenregister bedoeld in artikel 4, punt 37, van Verordening 2018/XX [inzake interoperabiliteit (grenzen en visa) ] of het SIS, of beide, ter beoordeling van de verschillen tussen de gelinkte identiteiten en zij verricht aanvullende controles die nodig zijn voor het nemen van een beslissing over de status en de kleur van de link en voor een beslissing over de afgifte of weigering van het visum van de betrokkene. Overeenkomstig artikel 59, lid 1, van Verordening 2018/XX [inzake interoperabiliteit (grenzen en visa) ] wordt deze alinea pas van toepassing wanneer de detector van meerdere identiteiten in gebruik wordt genomen."; c) lid 4 wordt vervangen door:" "4. Het consulaat controleert met gebruikmaking van de uit het EES verkregen informatie of de aanvrager met zijn voorgenomen verblijf de maximaal toegestane verblijfsduur op het grondgebied van de lidstaten niet overschrijdt, ongeacht mogelijke toegestane verblijven op grond van een nationaal visum voor verblijf van lange duur of een door een andere lidstaat afgegeven verblijfsvergunning."; 4) het volgende artikel 21 bis wordt ingevoegd:" "Artikel 21 bis Specifieke risico-indicatoren -1. De specifieke risico-indicatoren bestaan uit een algoritme waarmee profilering als gedefinieerd in artikel 4, punt 4, van Verordening (EU) 2016/679 mogelijk wordt gemaakt aan de hand van een vergelijking van de gegevens die in een aanvraagdossier zijn geregistreerd met specifieke indicatoren voor beveiligingsrisico's, risico's op het gebied van illegale immigratie en hoge epidemiologische risico's. De specifieke risico-indicatoren worden geregistreerd in het VIS. [Am. 235] 1. De beoordeling De Commissie stelt overeenkomstig artikel 51 bis een gedelegeerde handeling vast tot nadere omschrijving van het veiligheidsrisico, het risico op het gebied van illegale immigratie of het hoge epidemiologische risico , is gebaseerd op basis van : [Am. 236] 2. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast waarin de in lid 1 bedoelde risico's worden gespecificeerd. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. [Am. 238] 3. Op basis van de specifieke risico's die overeenkomstig deze verordening en de in lid 2 bepaalde specifieke risico's 1 bedoelde gedelegeerde handeling worden bepaald , worden specifieke risico-indicatoren vastgesteld, die een combinatie van gegevens omvatten, waaronder een of meer van de volgende: [Am. 239] 4. De specifieke risico-indicatoren zijn gericht en evenredig. Zij mogen onder geen beding uitsluitend gebaseerd zijn op geslacht of leeftijd. Zij mogen onder geen beding uitsluitend gebaseerd zijn op informatie waaruit ras, huidskleur, etnische of sociale achtergrond, genetische kenmerken, taal, politieke of andere opvattingen, godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging, het lidmaatschap van een vakvereniging, het behoren tot een nationale minderheid, eigendom, geboorte, handicap of seksuele oriëntatie af te leiden zijn. 5. De specifieke risico-indicatoren worden door de Commissie vastgesteld door middel van een uitvoeringshandeling. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. 6. De visumautoriteiten gebruiken de specifieke risico-indicatoren om na te gaan of de aanvrager een risico vormt op het gebied van illegale immigratie of voor de veiligheid van de lidstaten, of een hoog epidemiologisch risico vormt overeenkomstig artikel 21, lid 1. [Am. 240] 7. De Commissie evalueert en het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten evalueren regelmatig de specifieke risico’s en de specifieke risico-indicatoren."; [Am. 241] 4 bis) artikel 39 wordt vervangen door: " "Artikel 39 Gedrag van het personeel en eerbiediging van de grondrechten 1. De consulaten van de lidstaten dragen er zorg voor dat aanvragers op correcte wijze worden bejegend. Bij de verrichting van hun taken eerbiedigen consulaire medewerkers de menselijke waardigheid volledig. 2. Bij de verrichting van hun taken eerbiedigen consulaire medewerkers de mensenrechten volledig en nemen zij de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie erkende beginselen in acht. Elke maatregel staat in verhouding tot de daarmee nagestreefde doeleinden. 3. Bij de uitvoering van hun werkzaamheden dienen consulaire medewerkers zich te onthouden van discriminatie op welke grond dan ook, zoals geslacht, afkomst, huidskleur, sociaal milieu, genetische kenmerken, taal, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. Het belang van het kind komt op de eerste plaats."; [Am. 242] 4 ter) het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 39 bis Grondrechten Bij de toepassing van deze verordening handelen de lidstaten met volledige inachtneming van het toepasselijke Unierecht, waaronder het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het toepasselijke internationale recht, waaronder het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen, en de verplichtingen inzake de toegang tot internationale bescherming, in het bijzonder het beginsel van non-refoulement, en de grondrechten. In overeenstemming met de algemene beginselen van het Unierecht worden besluiten die overeenkomstig deze verordening worden genomen, op individuele basis genomen. Het belang van het kind komt op de eerste plaats."; [Am. 243] 5) artikel 46 wordt vervangen door:" "Artikel 46 Opstelling van statistieken De Commissie publiceert uiterlijk op 1 maart van elk jaar de volgende jaarlijkse statistieken over visa per consulaat en grensdoorlaatpost waar afzonderlijke lidstaten visumaanvragen behandelen: Deze statistieken worden opgesteld op basis van de verslagen die zijn gegenereerd door de centrale gegevensopslagplaats van het VIS overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. 767/2008."; 5 bis) het volgende artikel wordt ingevoegd: " "Artikel 51 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 21 bis bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van... [datum van inwerkingtreding van deze verordening]. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. 3. De in artikel 21 bis bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan te allen tijde door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, geeft zij daarvan gelijktijdig kennis aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig artikel 21 bis vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad vóór het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd."; [Am. 244] 6) in artikel 57 worden de leden 3 en 4 geschrapt. Artikel 4 Wijzigingen van Verordening (EU) 2017/2226 Verordening (EU) 2017/2226 wordt als volgt gewijzigd: 1) aan artikel 9, lid 2, wordt de volgende alinea toegevoegd:" "Het EES voorziet in de functie voor het gecentraliseerde beheer van deze lijst. De nadere bepalingen betreffende het beheer van deze functie worden vastgelegd in uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 68, lid 2, van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld."; 2) in artikel 13 wordt lid 3 vervangen door:" "3. Ter nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van artikel 26, lid 1, onder b), van de overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen maken vervoerders gebruik van de webdienst om na te gaan of een visum voor kort verblijf geldig is, en of het aantal toegestane binnenkomsten reeds is opgebruikt of de houder de maximale duur van het toegestane verblijf heeft bereikt, en of, naargelang het geval, het visum geldig is voor het grondgebied van de haven van bestemming van de reis. De vervoerders verstrekken de in artikel 16, lid 1, onder a), b) en c), van deze verordening vermelde gegevens. Op die basis verstrekt de webdienst vervoerders het antwoord OK/NIET OK. Vervoerders mogen de door hen verstuurde informatie en het door hen ontvangen antwoord opslaan in overeenstemming met het toepasselijke recht. Vervoerders stellen een authenticatieprocedure vast om te waarborgen dat enkel gemachtigde personeelsleden toegang hebben tot de webdienst. Het antwoord OK/NIET OK kan niet worden beschouwd als een beslissing om toegang te verlenen of te weigeren overeenkomstig Verordening (EU) 2016/399. In gevallen waarin reizigers op grond van een zoekopdracht in het VIS wordt geweigerd in te stappen, stellen de vervoerders de betrokkenen hiervan in kennis en voorzien zij hen van de nodige middelen voor de uitoefening van hun rechten op toegang tot en rectificatie en wissing van hun persoonsgegevens die in het VIS zijn opgeslagen. "; [Am. 245] 2 bis) in artikel 14 wordt lid 3 vervangen door: " “3. Als het nodig is om gegevens in de inreis/uitreisnotitie van een visumhouder op te nemen of bij te werken, kunnen de grensautoriteiten de in deze verordening, artikel 16, lid 1, onder d), en artikel 16, lid 2, onder c) tot en met f), bedoelde gegevens rechtstreeks uit het VIS ophalen en in het EES invoeren overeenkomstig artikel 8 van deze verordening en artikel 18 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008."; [Am. 246] 2 ter) artikel 15 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt vervangen door: " “1. Als dat nodig is om een persoonlijk dossier aan te leggen of de in artikel 17, lid 1, onder b), bedoelde gezichtsopname bij te werken, wordt de gezichtsopname ter plaatse gemaakt."; [Am. 247] b) het volgende lid wordt ingevoegd: " "1 bis. De in artikel 16, lid 1, onder d), bedoelde gezichtsopname wordt opgevraagd uit het VIS en geïmporteerd in het EES."; [Am. 248] c) lid 5 wordt geschrapt; [Am. 249] (3) in artikel 35, lid 4, worden de woorden "via de infrastructuur van het VIS" geschrapt. Artikel 5 Wijzigingen van Verordening (EU) 2016/399 Verordening (EU) 2016/399 wordt als volgt gewijzigd: 1) in artikel 8, lid 3, wordt het volgende punt b bis) ingevoegd:" "b bis) indien de onderdaan van het derde land houder is van een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfsvergunning, behelzen de grondige controles bij binnenkomst ook de verificatie van de identiteit van de houder van het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning en van de echtheid van het visum voor verblijf van langere duur of de verblijfsvergunning, door middel van raadpleging van het Visuminformatiesysteem (VIS) overeenkomstig artikel 22 octies van Verordening (EG) nr. 767/2008; wanneer de verificatie inzake de houder van het document of inzake het document overeenkomstig artikel 22 octies van die verordening, naargelang het geval, geen resultaat oplevert, of wanneer er twijfel bestaat omtrent de identiteit van de houder of de echtheid van het document en/of het reisdocument, verifiëren de naar behoren gemachtigde personeelsleden van die bevoegde autoriteiten de chip van het document."; 2) in artikel 8, lid 3, worden de punten c) tot en met f), geschrapt. Artikel 7 Wijzigingen van Verordening (EU) XXX tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de EU-informatiesystemen (grenzen en visa) [interoperabiliteitsverordening ] Verordening (EU) XXX tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de EU-informatiesystemen (grenzen en visa) [interoperabiliteitsverordening] wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 13, lid 1, onder b), wordt vervangen door:" "b) de gegevens bedoeld in artikel 9, lid 6, artikel 22 quater, lid 2, onder f) en g), en artikel 22 quinquies, onder f) en g), van Verordening (EG) nr. 767/2008;"; 2) artikel 18, lid 1, onder b), wordt vervangen door:" "b) de gegevens bedoeld in artikel 9, lid 4, onder a) tot en met c cc ), artikel 9, leden 5 en 6, artikel 22 quater, lid 2, onder a) tot en met cc), f) en g), en artikel 22 quinquies, onder a) tot en met c), f) en g), van Verordening (EG) nr. 767/2008;"; [Am. 250] 3) artikel 26, lid 1, onder b), wordt vervangen door:" "b) de bevoegde autoriteiten bedoeld in artikel 6, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 767/2008 bij het aanmaken of bijwerken van een aanvraagdossier of een persoonlijk dossier in het VIS overeenkomstig artikel 8 of 22 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008;"; 4) artikel 27 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1, onder b), wordt vervangen door:" "b) een aanvraagdossier of een persoonlijk dossier wordt opgesteld of bijgewerkt in het VIS overeenkomstig artikel 8 of 22 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008;"; b) lid 3, onder b), wordt vervangen door:" "b) achternaam (familienaam); voornaam/-namen; geboortedatum, geslacht en nationaliteit(en) als bedoeld in artikel 9, lid 4, onder a), artikel 22 quater, lid 2, onder a), en artikel 22 quinquies, onder a), van Verordening (EG) nr. 767/2008;"; 5) artikel 29, lid 1, onder b), wordt vervangen door:" "b) de bevoegde autoriteiten bedoeld in artikel 6, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 767/2008 voor treffers die zich voordoen bij het opstellen of bijwerken van een aanvraagdossier of een persoonlijk dossier in het VIS overeenkomstig artikel 8 of 22 bis van Verordening (EG) nr. 767/2008;". Artikel 8 Intrekking van Besluit 2008/633/JBZ Besluit 2008/633/JBZ wordt ingetrokken. Verwijzingen naar Besluit 2008/633/JBZ gelden als verwijzingen naar Verordening (EG) nr. 767/2008 en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage 2. Artikel 9 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van ... [twee jaar na de datum van inwerkingtreding], met uitzondering van de bepalingen inzake uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen vervat in artikel 1, punten 6, 7, 26, 27, 33 en 35, artikel 3, punt 4, en artikel 4, punt 1, die van toepassing zijn vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening. Uiterlijk op ... [één jaar na de inwerkingtreding van deze verordening] dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de stand van zaken rond de voorbereiding van de volledige tenuitvoerlegging van deze verordening. Dat verslag bevat ook gedetailleerde informatie over de gemaakte kosten en over eventuele risico's die van invloed kunnen zijn op de totale kosten. [Am. 251] Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in de lidstaten overeenkomstig de Verdragen. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE 2 Transponeringstabel Besluit 2008/633/JBZ van de Raad Verordening (EG) nr. 767/2008 Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied Artikel 2 Definities Artikel 4 Definities Artikel 3 Aangewezen autoriteiten en centrale toegangspunten Artikel 22 duodecies Aangewezen autoriteiten van de lidstaten Artikel 22 terdecies Europol Artikel 4 Procedure voor de toegang tot het VIS Artikel 22 quaterdecies Procedure voor toegang tot het VIS voor rechtshandhavingsdoeleinden Artikel 5 Voorwaarden voor toegang tot het VIS door de aangewezen autoriteiten van de lidstaten Artikel 22 quindecies Voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door de aangewezen autoriteiten van de lidstaten Artikel 6 Voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door aangewezen autoriteiten van een lidstaat ten aanzien waarvan Verordening (EG) nr. 767/2008 nog niet in werking is getreden Artikel 22 novodecies Voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door aangewezen autoriteiten van een lidstaat ten aanzien waarvan deze verordening nog niet in werking is getreden Artikel 7 Voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door Europol Artikel 22 septdecies Procedure en voorwaarden voor toegang tot VIS-gegevens door Europol Artikel 8 Bescherming van persoonsgegevens Hoofdstuk VI Rechten en toezicht op het gebied van gegevensbescherming Artikel 9 Gegevensbeveiliging Artikel 32 Gegevensbeveiliging Artikel 10 Aansprakelijkheid Artikel 33 Aansprakelijkheid Artikel 11 Interne Controle Artikel 35 Interne bewaking Artikel 12 Sancties Artikel 36 Sancties Artikel 13 Opslag van VIS-gegevens in nationale bestanden Artikel 30 Het bewaren van VIS-gegevens in nationale bestanden Artikel 14 Recht van toegang, recht op verbetering en verwijdering van gegevens Artikel 38 Recht van toegang, recht op rechtzetting en verwijdering van gegevens Artikel 15 Kosten n.v.t. Artikel 16 Registratie Artikel 22 octodecies Loggen en documenteren Artikel 17 Monitoring en evaluatie Artikel 50 Monitoring en evaluatie (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0471 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 78, lid 2, artikel 79, leden 2 en 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0271/2018), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikelen 59 en 39 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie ( A8-0106/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Fonds voor asiel , en migratie , en integratie [Am. 1] HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 78, lid 2, en artikel 79, leden 2 en 4, en artikel 80, [Am. 2] Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In het kader van de evoluerende uitdagingen op het gebied van migratie, die worden gekenmerkt door de noodzaak steun te verlenen voor krachtige ontvangst-, asiel-, integratie- en migratiesystemen in de lidstaten, situaties waarin sprake is van druk te voorkomen en adequaat op een adequate en solidaire manier aan te pakken en een einde te maken aan irreguliere en onveilige aankomsten door te voorzien in legale en veilige routes, is het investeren in een doeltreffend en gecoördineerd migratiebeheer in de Unie belangrijk voor het verwezenlijken van de doelstelling van de Unie een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht tot stand te brengen, overeenkomstig artikel 67, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. [Am. 3] (2) Het belang van een gecoördineerde aanpak door de Unie en de lidstaten komt tot uitdrukking in de Europese migratieagenda van mei 2015, waarin de noodzaak werd benadrukt van een consistent en duidelijk gemeenschappelijk beleid tot herstel van het vertrouwen in het vermogen van de Unie om Europese en nationale inspanningen te bundelen teneinde doeltreffend het migratieprobleem aan te pakken en samen te werken, in overeenstemming met de beginselen inzake het beginsel van solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheid tussen de lidstaten als vastgelegd in artikel 80 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie , en is bevestigd in de tussentijdse evaluatie van september 2017 en het voortgangsverslag van maart respectievelijk mei 2018. [Am. 4] (3) In zijn conclusies van 19 oktober 2017 bevestigde de Europese Raad andermaal de noodzaak van een alomvattende, pragmatische en resolute aanpak van het migratiebeheer die erop is gericht het toezicht aan de buitengrenzen te herstellen, irreguliere binnenkomsten tegen te gaan en het aantal sterfgevallen op zee te verminderen en die moet worden gebaseerd op een flexibel en gecoördineerd gebruik van alle beschikbare instrumenten van de Unie en de lidstaten. De Europese Raad riep voorts op ervoor te zorgen dat er beduidend meer personen terugkeren, door acties op zowel EU- als lidstaatniveau, zoals doeltreffende overnameovereenkomsten en -regelingen. Bovendien heeft de Europese Raad opgeroepen om programma's voor vrijwillige hervestiging uit te voeren en te ontwikkelen. [Am. 5] (4) Ter ondersteuning van de inspanningen om te zorgen voor een brede aanpak van migratiebeheer, op basis van wederzijds vertrouwen en solidariteit en het delen van verantwoordelijkheid tussen de lidstaten en de instellingen van de EU, met het oogmerk een gemeenschappelijk, duurzaam EU-beleid inzake asiel en immigratie tot stand te brengen, moet een fonds voor asiel , en migratie en integratie (hierna “het fonds” genoemd) worden opgericht dat de lidstaten van voldoende financiële middelen voorziet. [Am. 6] (4 bis) Het fonds moet de mensenrechten volledig eerbiedigen en in overeenstemming zijn met de Agenda 2030, het beginsel van beleidscoherentie voor ontwikkeling als bedoeld in artikel 208 VWEU, en de internationale verbintenissen om het gebied van migratie en asiel, met name het mondiale pact inzake vluchtelingen en het mondiale pact inzake veilige, ordelijke en reguliere migratie (GCM). [Am. 7] (4 ter) Bij het beheer van het fonds vanuit ontwikkelingsoogpunt moet rekening worden gehouden met de diverse onderliggende oorzaken van migratie, zoals conflicten, armoede, gebrek aan landbouwcapaciteit, onderwijs en ongelijkheid. [Am. 8] (5) Het Acties die door het fonds dient worden gesteund, dienen te worden uitgevoerd met volledige inachtneming van de rechten en beginselen die zijn verankerd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alsook met inbegrip van het recht op bescherming van persoonsgegevens, alsook de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten op het gebied van de grondrechten , met inbegrip van het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind (UNCRC) en het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, zoals aangevuld door het protocol van 31 januari 1967 . [Am. 9] (5 bis) Bij de uitvoering van het fonds moeten de beginselen van gendergelijkheid en non-discriminatie, die behoren tot de kernwaarden van de Unie, in acht worden genomen en worden bevorderd. Het fonds mag geen acties ondersteunen die bijdragen aan enige vorm van segregatie of sociale uitsluiting. [Am. 10] (5 ter) Bij de uitvoering van het fonds moet prioriteit worden gegeven aan acties die de situatie van niet-begeleide en van hun ouders gescheiden minderjarigen aanpakken door snelle identificatie en registratie, alsook aan acties die worden verricht in het belang van het kind. [Am. 11] (6) Het fonds moet voortbouwen op de resultaten en investeringen die zijn verwezenlijkt met ondersteuning van zijn voorgangers, namelijk het Europees Vluchtelingenfonds, opgericht bij Beschikking nr. 573/2007/EG van het Europees Parlement en de Raad, het Europees Fonds voor de integratie van onderdanen van derde landen, opgericht bij Beschikking 2007/435/EG van de Raad, het Europees Terugkeerfonds, opgericht bij Beschikking nr. 575/2007/EG van het Europees Parlement en de Raad voor de periode 2007-2013 en het Fonds voor Asiel, Migratie en Integratie voor de periode 2014-2020, zoals opgericht bij Verordening (EU) nr. 516/2014 van het Europees Parlement en de Raad. Daarbij moet het ook rekening houden met alle relevante nieuwe ontwikkelingen. (7) Het fonds dient steun te verlenen voor solidariteit tussen de lidstaten en het doeltreffend beheer van migratiestromen, onder andere door gemeenschappelijke maatregelen te bevorderen op het gebied van asiel, met inbegrip van inspanningen van de lidstaten voor de opvang van personen die internationale bescherming nodig hebben, via hervestiging , toelating op humanitaire gronden en het overbrengen van aanvragers of begunstigden van internationale bescherming tussen lidstaten, door kwetsbare asielzoekers zoals kinderen beter te beschermen, door internationale integratiestrategieën en een doeltreffender beleid inzake legale migratie te ondersteunen , teneinde en veilige en wettelijke routes naar de Unie te creëren , hetgeen ook moet helpen het concurrentievermogen van de Unie op lange termijn en de toekomst van haar sociaal stelsel te waarborgen en de prikkels voor irreguliere migratie te reduceren via een duurzaam terugkeer- en overnamebeleid. Het fonds Als instrument van het interne beleid van de Unie en het enige financieringsinstrument voor asiel en migratie op EU-niveau, dient het fonds primair acties inzake asiel en migratie binnen de Unie te ondersteunen. Binnen welomschreven grenzen en met inachtneming van passende waarborgen dient het fonds echter de versterking te ondersteunen van de samenwerking met derde landen om het beheer te versterken van de instroom van personen die om asiel of andere vormen van internationale bescherming verzoeken, om legale migratiemogelijkheden in het leven te bevorderen roepen en om irreguliere migratie en netwerken van mensensmokkelaars en ‑ handelaars tegen te gaan en te zorgen voor duurzame , veilige en fatsoenlijke terugkeer naar en daadwerkelijke overname door re ‑ integratie in derde landen. [Am. 12] (8) De migratiecrisis maakte en het toenemende aantal doden op de Middellandse Zee in de afgelopen jaren maakten duidelijk dat het gemeenschappelijk Europees asielstelsel moest worden hervormd , om te zorgen voor doeltreffende asielprocedures ter voorkoming van secundaire bewegingen, uniforme en passende opvangvoorzieningen dat er een billijker en doeltreffender systeem moest worden ingevoerd om de verantwoordelijkheid te bepalen van de lidstaten voor degenen die om internationale bescherming verzoeken, uniforme normen voor het verlenen van internationale bescherming en passende rechten en voordelen voor begunstigden van internationale bescherming en dat er een kader voor de inspanningen van de lidstaten inzake hervestiging en humanitaire toelating moest komen teneinde het totale aantal beschikbare hervestigingsplaatsen wereldwijd te verhogen . Tegelijkertijd moest de hervorming is hervorming nodig om ervoor te zorgen voor de invoering van een billijker en doeltreffender systeem om de verantwoordelijkheid te bepalen van de lidstaten dat er doeltreffende en op rechten gebaseerde asielprocedures bestaan en toegankelijk zijn en om te voorzien in uniforme en passende opvangvoorzieningen voor degenen die om internationale bescherming verzoeken , en zorgen voor een EU-kader voor de hervestigingsinspanningen van de lidstaten uniforme normen voor het verlenen van internationale bescherming, passende rechten en voordelen voor begunstigden van internationale bescherming, alsook effectieve en efficiënte terugkeerprocedures voor irreguliere migranten . Het is daarom passend dat het fonds meer ondersteuning biedt aan de inspanningen van de lidstaten om het hervormde gemeenschappelijk Europees asielstelsel volledig en naar horen te implementeren. [Am. 13] (9) Het fonds dient ook de activiteiten te completeren en versterken van het Asielagentschap van de Europese Unie, dat is opgericht bij Verordening (EU)../.. [verordening EU-asielagentschap] (4) Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken , teneinde de werking van het gemeenschappelijke Europees asielstelsel te vereenvoudigen en te verbeteren door het coördineren en versterken van de praktische samenwerking en uitwisseling van informatie over asiel, en met name over goede praktijken, tussen de lidstaten, het bevorderen van het Unierecht en het internationaal recht en door aan de hand van richtsnoeren, met inbegrip van de operationele normen van de Unie inzake asiel om te zorgen voor meer uniformiteit , bij te dragen aan een uniforme toepassing van het recht van de Unie inzake asiel op basis van strenge beschermingsnormen met betrekking tot de procedures voor internationale bescherming, opvangvoorzieningen en de evaluatie van beschermingsbehoeften in de Unie, het mogelijk maken van een duurzame en billijke verdeling van verzoeken om internationale bescherming, het bevorderen van convergentie bij de beoordeling van verzoeken om internationale bescherming in de Unie, de ondersteuning van om de hervestigingsinspanningen van de lidstaten en het bieden van te ondersteunen en operationele en technische bijstand aan de lidstaten te bieden voor het beheer van hun asiel- en opvangstelsels, met name aan de lidstaten waarvan de systemen onder onevenredig hoge druk staan. [Am. 14] (9 bis) Het fonds dient steun te verlenen aan de inspanningen van de Unie en de lidstaten ter vergroting van de capaciteit van de lidstaten om asielbeleid te ontwikkelen, op dit beleid toe te zien en het te evalueren in het licht van hun verplichtingen krachtens het bestaande Unierecht. [Am. 15] (10) Het fonds dient steun te verlenen aan de inspanningen van de Unie en de lidstaten ter vergroting van de capaciteit van de lidstaten om asielbeleid te ontwikkelen, op dit beleid toe te zien en het te evalueren in het licht van hun verplichtingen krachtens het bestaande Unierecht de Unie en de lidstaten te ondersteunen bij de tenuitvoerlegging van het bestaande Unierecht, met volledige inachtneming van de grondrechten, in het bijzonder Richtlijn 2013/33/EU (5) (richtlijn opvangvoorzieningen), Richtlijn 2013/32/EU (6) (richtlijn asielprocedures), Richtlijn 2011/95/EU (7) (kwalificatierichtlijn) en Richtlijn 2008/115/EG (8) (terugkeerrichtlijn) van het Europees Parlement en de Raad, en Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9) (Dublin-verordening). [Am. 16] (11) Partnerschappen en samenwerking met derde landen vormen een essentiële component van het asielbeleid van de Unie. Zij moeten zorgen voor het adequaat beheer van de instroom van personen die om asiel of andere vormen van internationale bescherming verzoeken. Het fonds dient financiële prikkels te geven voor de uitvoering van het kader van de Unie voor hervestiging [en toelating op humanitaire gronden] teneinde ervoor te zorgen dat onderdanen van derde landen of staatloze personen die internationale bescherming behoeven niet langer op onveilige en irreguliere wijze, maar legaal en veilig op het grondgebied van de lidstaten aankomen, solidariteit te betuigen met de landen in regio’s waarnaar of waarin een groot aantal personen die internationale bescherming behoeven verdreven zijn, door te helpen de druk op die landen te verlichten, te helpen de doelstellingen van het migratiebeleid van de Unie te verwezenlijken door de invloed van de Unie ten opzichte van derde landen te vergroten en daadwerkelijk bij te dragen tot mondiale hervestigingsinitiatieven door op internationale fora en bij contacten met derde landen met één stem te spreken. [Am. 17] (11 bis) Het fonds dient steun te verlenen aan de inspanningen van de lidstaten om op hun grondgebied internationale bescherming en een duurzame oplossing te bieden aan vluchtelingen en ontheemden die in aanmerking komen voor hervestiging of in het kader van nationale regelingen voor toelating op humanitaire gronden, waarbij rekening moet worden gehouden met de door het UNHCR verwachte wereldwijde hervestigingsbehoeften. Om op ambitieuze en doeltreffende wijze bij te dragen, moet het fonds gerichte bijstand verlenen in de vorm van financiële prikkels voor elke toegelaten of hervestigde persoon. [Am. 18] (12) Gelet op de grote omvang die de migratie naar de EU de laatste jaren heeft aangenomen en het belang van cohesie voor onze samenlevingen, is het van cruciaal belang steun te verlenen voor het beleid van de lidstaten om onderdanen die legaal op hun grondgebied verblijven, in een vroeg stadium te laten integreren, onder meer op de gebieden waaraan in het door de Commissie in 2016 aangenomen actieplan inzake de integratie van onderdanen van derde landen, voorrang is verleend. [Am. 19] (13) Om te zorgen voor grotere doeltreffendheid, de hoogst mogelijke toegevoegde EU-waarde en samenhang binnen het optreden van de Unie ter bevordering van de integratie van onderdanen van derde landen, dienen acties die uit het fonds worden gefinancierd, specifiek te zijn en acties die uit het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+) en het Europees Fonds voor Regionale ontwikkeling (EFRO) de structuurfondsen van de Unie worden gefinancierd, te completeren. Maatregelen die uit dit fonds worden gefinancierd, dienen maatregelen te ondersteunen die zijn toegesneden op de behoeften van onderdanen van derde landen en in het algemeen in het de eerste stadium van stadia van integratie worden uitgevoerd alsook horizontale acties ter ondersteuning van de capaciteiten van de lidstaten op het gebied van integratie, terwijl aangevuld met optreden ten behoeve van onderdanen van derde landen met een effect op langere termijn uit het ERDF en ESF+ dient te worden gefinancierd ter bevordering van de sociale en economische inclusie van onderdanen van derde landen, gefinancierd uit de structuurfondsen . [Am. 20] (13 bis) De integratiemaatregelen dienen ook te gelden voor personen die internationale bescherming genieten, om met inachtneming van de bijzondere kenmerken van die doelgroep een brede aanpak van integratie te waarborgen. Wanneer integratiemaatregelen met opvang worden gecombineerd, moeten ook asielzoekers waar nodig in de acties opgenomen kunnen worden. [Am. 21] (14) In dit kader dienen de met de uitvoering van het fonds belaste autoriteiten van de lidstaten te worden verplicht samen te werken en mechanismen vast te stellen voor coördinatie met de autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen voor het beheer van de bijstandsverlening uit het ESF+ en het EFRO de structuurfondsen en waar nodig met hun beheersautoriteiten en de beheersautoriteiten van andere fondsen van de Unie die bijdragen tot de integratie van onderdanen van derde landen. Aan de hand van deze coördinatiemechanismen moet de Commissie de samenhang en complementariteit tussen de fondsen beoordelen, alsook de mate waarin de maatregelen die via elk fonds worden uitgevoerd, bijdragen tot de integratie van onderdanen van derde landen. [Am. 22] (15) De uitvoering van het fonds op dit gebied dient te stroken met de gemeenschappelijke basisbeginselen van de Unie inzake integratie, die zijn vastgelegd in het gemeenschappelijke programma voor integratie. (16) Het is dienstig om lidstaten die dat wensen, toe te staan om in hun programma’s te bepalen dat, voor zover dit voor de doeltreffende uitvoering van integratiemaatregelen nodig is, ook de naaste verwanten van onderdanen uit derde landen onder die maatregelen kunnen vallen , om zo de eenheid van het gezin in het belang van het kind te ondersteunen . Onder “naaste verwanten” zouden moeten worden verstaan de echtgenoten, partners, alsmede alle personen die rechtstreekse familiebanden in opgaande of neergaande lijn hebben met de onderdaan uit een derde land voor wie de integratiemaatregelen bedoeld zijn, en die anders niet onder het toepassingsgebied van het fonds zouden vallen. [Am. 23] (17) Gelet op de cruciale rol die lokale en regionale autoriteiten en hun vertegenwoordigende organisaties uit het maatschappelijk middenveld op het gebied van integratie spelen, zou ter bevordering van de toegang van deze entiteiten tot financiering op het niveau van de Unie, het fonds de uitvoering van acties op het gebied van integratie door deze autoriteiten of organisaties moeten bevorderen, onder meer door een hoger medefinancieringspercentage voor deze acties en door het gebruik te maken van een speciale component van de thematische faciliteit en door een hoger medefinancieringspercentage voor deze acties waarvoor deze lokale en regionale autoriteiten bevoegd zijn de integratiemaatregelen uit te voeren . [Am. 24] (18) Gezien de economische en demografische uitdagingen waarvoor de Unie zich op lange termijn gesteld ziet, alsook de steeds mondialere aard van migratie, is het van cruciaal belang goed functionerende legale kanalen voor migratie naar de Unie vast te stellen, zodat de Unie een aantrekkelijke bestemming voor migranten blijft en reguliere migratie in overeenstemming met de economische en sociale behoeften van de lidstaten blijft, de duurzaamheid te waarborgen van de socialezekerheidsstelsels en de groei van de EU-economie , en tegelijk arbeidsmigranten tegen uitbuiting te beschermen . [Am. 25] (19) Het fonds dient de lidstaten te ondersteunen bij het ontwikkelen van strategieën voor de organisatie en uitbreiding van legale migratie migratieroutes door hun algemene capaciteit op te voeren op het gebied van ontwikkeling, uitvoering, controle en evaluatie van alle strategieën, beleidsinitiatieven en maatregelen inzake immigratie en integratie van legaal verblijvende onderdanen van derde landen, met inbegrip van rechtsinstrumenten van de Unie name EU-instrumenten voor legale migratie . Het fonds dient ook de uitwisseling van informatie en beste praktijken te ondersteunen, evenals de samenwerking tussen verschillende bestuursdiensten en -niveaus en tussen de lidstaten. [Am. 26] (20) Een doeltreffend terugkeerbeleid maakt integraal deel uit van de brede aanpak van migratie waarnaar de Unie en haar lidstaten streven. Het fonds dient de inspanningen van de lidstaten te ondersteunen en aan te moedigen om te komen tot een effectieve uitvoering en verdere ontwikkeling van de gemeenschappelijke normen inzake terugkeer, waarbij de nadruk op vrijwillige terugkeer ligt, met name zoals die zijn opgenomen in Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en van de Raad (10) , en van een geïntegreerde en gecoördineerde aanpak van het terugkeerbeleid. Voor een duurzaam terugkeerbeleid Om een veilige en waardige terugkeer en overname, alsook een duurzame re-integratie, te vergemakkelijken en te garanderen, is het nodig dat het fonds ook steun verleent voor maatregelen op dit gebied in derde landen, bijv. bij de re-integratie van teruggekeerde personen overeenkomstig het GCM . [Am. 27] (21) De lidstaten moeten de voorkeur geven aan vrijwillige terugkeer . Om en zorgen voor een doeltreffende, veilige en waardige terugkeer van illegale migranten . Daarom moet het fonds bij voorkeur steun verlenen aan acties in verband met vrijwillige terugkeer . Om dit te bevorderen, moeten de lidstaten nadenken over krachtiger stimulansen, zoals een voorrangsbehandeling in de vorm van extra ondersteuning bij de terugkeer en steun voor re-integratie op lange termijn . Uit het oogpunt van kosteneffectiviteit is dit soort vrijwillige terugkeer in het belang van zowel de personen die terugkeren als de autoriteiten. Het belang van het kind moet voorop staan bij alle acties of beslissingen met betrekking tot migrerende kinderen, met inbegrip van terugkeer, waarbij ten volle rekening wordt gehouden met het recht van het kind om zijn mening te uiten. [Am. 28] (22) Vrijwillige terugkeer en moet weliswaar voorrang krijgen op gedwongen terugkeer , maar beide zijn niettemin met elkaar verbonden en versterken elkaar wederzijds. De lidstaten moeten derhalve worden aangemoedigd om de complementariteit tussen beide vormen van terugkeer te versterken. De mogelijkheid van verwijdering is een belangrijk element dat bijdraagt tot de integriteit van de stelsels voor asiel en legale migratie. Daarom dient het fonds steun te verlenen aan acties van lidstaten voor het faciliteren en uitvoeren van verwijderingen overeenkomstig de normen die zijn vastgelegd in het Unierecht, indien van toepassing, en met volledige inachtneming van de grondrechten en de waardigheid van de personen die terugkeren. Het fonds mag acties in verband met de terugkeer van kinderen slechts ondersteunen indien een dergelijke terugkeer uitgaat van een positieve beoordeling van het belang van het kind. [Am. 29] (23) Specifieke maatregelen in de lidstaten en in de landen van terugkeer ter ondersteuning van personen die terugkeren, met bijzondere aandacht voor hun humanitaire en beschermingsbehoeften, kunnen de omstandigheden waaronder zij terugkeren en hun re-integratie verbeteren. Bijzondere aandacht moet uitgaan naar kwetsbare groepen. Terugkeerbesluiten moeten worden gebaseerd op een uitvoerige en nauwkeurige beoordeling van de situatie in het land van herkomst, waaronder het plaatselijke absorptievermogen. Specifieke maatregelen en acties ter ondersteuning van de landen van herkomst, en in het bijzonder van kwetsbare personen, dragen bij tot duurzame, veilige en doeltreffende terugkeer. Deze maatregelen moeten worden uitgevoerd met de actieve participatie van lokale overheden, het maatschappelijk middenveld en diasporagemeenschappen . [Am. 30] (24) Overnameovereenkomsten en andere regelingen Formele overnameovereenkomsten vormen een integraal en cruciaal onderdeel van het terugkeerbeleid van de Unie en zijn een centraal instrument voor het doeltreffend beheer van migratiestromen, aangezien zij de vlotte terugkeer van irreguliere migranten vergemakkelijken. Deze overeenkomsten en regelingen spelen een belangrijke rol in het kader van de dialoog en de samenwerking met derde landen van herkomst en doorreis van irreguliere migranten en het fonds dient de uitvoering ervan in derde landen dient te worden ondersteund te ondersteunen ten behoeve van een doeltreffend , veilig en waardig terugkeerbeleid op nationaal en EU-niveau binnen gedefinieerde grenzen en met inachtneming van passende waarborgen . [Am. 31] (25) Naast maatregelen ter ondersteuning van de terugkeer van personen als omschreven in deze verordening integratie van onderdanen van derde landen of staatlozen in de lidstaten , dient het fonds ook andere maatregelen te ondersteunen ter bestrijding van irreguliere immigratie en om illegale migratie minder aantrekkelijk te maken of het omzeilen van bestaande handel in migranten en ter bevordering en vereenvoudiging van de totstandbrenging van regelgeving betreffende legale migratie tegen te gaan , en zo ook de integriteit van de immigratiestelsels van de lidstaten in de landen van herkomst te waarborgen , met volledige inachtneming van het beginsel van beleidscoherentie voor duurzame ontwikkeling . [Am. 32] (26) De tewerkstelling van irreguliere migranten is een factor die illegale migratie aantrekt en ondermijnt de ontwikkeling van een beleid inzake arbeidsmobiliteit dat op reglingen inzake legale migratie is gebaseerd en brengt de rechten van arbeidsmigranten in gevaar, waardoor zij kwetsbaar worden voor rechtenschendingen en misbruik . Het fonds moet lidstaten daarom, direct of indirect, steunen bij hun uitvoering van Richtlijn 2009/52/EG van het Europees Parlement en de Raad (11) , die de tewerkstelling van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen verbiedt , voorziet in een klachten- en loonvorderingsmechanisme voor uitgebuite werknemers en voorziet in sancties tegen werkgevers die dat verbod overtreden. [Am. 33] (26 bis) De lidstaten moeten de verzoeken van maatschappelijke organisaties en werknemersorganisaties ondersteunen, bijvoorbeeld het verzoek om de oprichting van een Europees netwerk van opvangmedewerkers van beide geslachten, om alle werknemers in Europa die in migratieprocessen werken te verbinden en te zorgen voor waardige opvang en een benadering van migratie die is gebaseerd op mensenrechten en op de uitwisseling van goede praktijken op het gebied van opvang en werkgelegenheid voor migranten. [Am. 34] (27) Het fonds moet lidstaten, direct of indirect, steunen bij hun uitvoering van Richtlijn 2011/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (12) , die bepalingen bevat inzake de bijstand aan en ondersteuning en bescherming van slachtoffers van mensenhandel. Bij deze maatregelen moet rekening worden gehouden met de genderspecifieke aard van mensensmokkel. De lidstaten dienen bij de tenuitvoerlegging van het fonds rekening te houden met het feit dat personen die verplicht zijn hun woning te verlaten als gevolg van een plotselinge of geleidelijke klimaatgerelateerde verandering in het milieu die een nadelig effect heeft op hun leven of leefomstandigheden, een verhoogd risico lopen om het slachtoffer te worden van mensensmokkel. [Am. 35] (27 bis) Het fonds moet in het bijzonder steun verlenen voor de identificatie van en maatregelen die voorzien in de behoeften van kwetsbare asielzoekers – zoals niet-begeleide minderjarigen en slachtoffers van foltering of andere ernstige vormen van geweld – zoals bedoeld in het asielacquis van de Unie. [Am. 36] (27 ter) Om te komen tot een eerlijke en transparante verdeling van de middelen onder de doelstellingen van het fonds, moet voor bepaalde doelstellingen een minimumniveau van uitgaven worden vastgelegd, ongeacht of deze onder direct, indirect of gedeeld beheer vallen. [Am. 37] (28) Het fonds moet de activiteiten completeren en versterken die op het gebied van terugkeer worden ondernomen door het Europees Grens- en kustwachtagentschap, dat is opgericht bij Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad (13) , en daarom bijdragen aan een doeltreffend Europees geïntegreerd grensbeheer als omschreven in artikel 4 van die verordening zonder te voorzien in een aanvullende geldstroom voor het Europees Grens- en kustwachtagentschap, waarvoor de begrotingsautoriteit beslist over een jaarlijkse begroting op grond waarvan het agentschap al zijn taken zou moeten kunnen uitvoeren . [Am. 38] (29) Er moet worden gestreefd naar een synergetische, consistente , complementaire en doelmatige band met andere fondsen van de Unie, en overlapping of strijdigheid tussen acties moet worden vermeden. [Am. 39] (30) De prioriteit van het fonds moet bestaan uit het financieren van acties binnen het grondgebied van de Unie . De in H et kader van het fonds gesteunde kan maatregelen financieren in of met betrekking tot derde landen die door het fonds worden gesteund; deze moeten in financieel opzicht beperkt blijven, van dien aard zijn dat de in artikel 3 van deze verordening vastgestelde doelstellingen van het fonds kunnen worden verwezenlijkt, en worden onderworpen aan passende waarborgen. Dergelijke maatregelen dienen andere acties buiten de Unie te completeren die door de externe financieringsinstrumenten van de Unie worden ondersteund. In het bijzonder dient bij de uitvoering van dergelijke acties te worden gestreefd naar volledige samenhang en complementariteit met de beginselen en de algemene doelstellingen van het externe optreden en het buitenlands beleid van de Unie ten aanzien van het land of de regio in kwestie en de internationale verbintenissen van de Unie. Met betrekking tot de externe dimensie dient het fonds, op gebieden die van belang zijn voor het migratiebeleid van de Unie, gerichte steun te verlenen ter versterking van de samenwerking met derde landen en van belangrijke aspecten van migratiebeheer Het beginsel van beleidscoherentie voor ontwikkeling dat is omschreven in punt 35 van de Europese consensus inzake ontwikkeling, moet gerespecteerd worden. Tijdens de uitvoering van noodsteun moet worden gezorgd voor consistentie met de humanitaire beginselen zoals uiteengezet in de Europese consensus over humanitaire hulp . [Am. 40] (31) De financiering uit de begroting van de Unie dient te worden geconcentreerd op activiteiten waarbij optreden van de Unie voor een meerwaarde kan zorgen ten opzichte van optreden door de lidstaten alleen. De uit hoofde van deze verordening verleende financiële steun dient met name bij te dragen tot de solidariteit tussen de lidstaten op het gebied van asiel en migratie overeenkomstig artikel 80 VWEU en tot het versterken van de nationale en Europese capaciteiten op het gebied van asiel en migratie. [Am. 41] (32) Een lidstaat kan worden geacht niet aan het relevante acquis van de Unie te voldoen, ook wat betreft het gebruik van operationele steun uit hoofde van dit fonds, als hij zijn verplichtingen op grond van de Verdragen op het gebied van asiel en terugkeer niet is nagekomen, als er een duidelijk risico bestaat dat de lidstaat bij het uitvoeren van het acquis inzake asiel en terugkeer een waarde van de Unie ernstig schendt of als in een evaluatieverslag in het kader van het Schengenevaluatie- en toezichtmechanisme of het evaluatie- en toezichtmechanisme van het Asielagentschap van de Europese Unie tekortkomingen op het betrokken gebied zijn vastgesteld. (33) Het fonds dient de behoefte aan meer transparantie, flexibiliteit en vereenvoudiging te weerspiegelen, zonder dat daarbij de vereisten op het gebied van voorspelbaarheid uit het oog worden verloren, en dient, met het oog op de verwezenlijking van de beleids- en specifieke doelstellingen van deze verordening, ervoor te zorgen dat de financiële middelen eerlijk en transparant worden verdeeld. Bij de uitvoering van het fonds moeten de beginselen van doelmatigheid, doeltreffendheid en kwaliteit van de bestedingen richtinggevend zijn. Bovendien moet de uitvoering van het fonds zo gebruiksvriendelijk mogelijk zijn . [Am. 43] (34) In deze verordening dienen de initiële, voor de lidstaten bestemde bedragen te worden vastgesteld, die bestaan uit een vast bedrag en een bedrag dat is berekend op basis van de criteria in bijlage I, die betrekking hebben op de behoeften van de verschillende lidstaten en de druk die zij ondervinden op het gebied van asiel, migratie, integratie en terugkeer. Speciale aandacht moet uitgaan naar insulaire samenlevingen die geconfronteerd worden met disproportionele migratieproblemen . [Am. 44] (35) Deze initiële bedragen dienen een basis te vormen voor langetermijninvesteringen van de lidstaten. Om rekening te houden met veranderingen in migratiestromen en te voorzien in de behoeften inzake het beheer van asiel- en opvangstelsels en de integratie van legaal verblijvende onderdanen van derde landen , om legale migratie te ontwikkelen alsook om irreguliere migratie tegen te gaan door middel van een doeltreffend en duurzaam terugkeerbeleid waarbij de rechten in acht worden genomen , dient de lidstaten tussentijds een extra bedrag te worden toegewezen, waarbij de opnamepercentages in acht worden genomen. Dit bedrag moet worden gebaseerd op de meest recente beschikbare statistische gegevens als vermeld in bijlage I, zodat de wijzigingen in de uitgangssituatie van de lidstaten tot uitdrukking komen. [Am. 45] (36) Om bij te dragen tot de verwezenlijking van de beleidsdoelstelling van het fonds, dienen de lidstaten en de Commissie ervoor te zorgen dat hun de programma's van de lidstaten acties omvatten die gericht zijn op bijdragen aan de verwezenlijking van elk van de specifieke doelstellingen van deze verordening . Voorts moeten zij ervoor zorgen dat de toewijzing van middelen aan de specifieke doelstellingen zo goed mogelijk aan deze doelstellingen beantwoordt en gebaseerd is op de meest actuele behoeften, dat de programma's een minimum aan uitgaven met betrekking tot deze doelstellingen omvatten, dat de verdeling van de middelen over de doelstellingen in verhouding staat tot de uitdagingen , dat de gekozen prioriteiten in overeenstemming zijn met de uitvoeringsmaatregelen als vastgesteld in bijlage II, en dat de verdeling van middelen over de doelstellingen waarborgt dat de algemene beleidsdoelstelling kan worden bereikt. [Am. 46] (37) Omdat uitdagingen op het gebied van migratie voortdurend evolueren, moet de toewijzing van de financiële middelen aan de veranderingen in migratiestromen worden aangepast Om tegemoet te komen aan dringende behoeften en veranderingen in het beleid en prioriteiten van de Unie, en om de financiering toe te spitsen op acties met een hoge toegevoegde waarde voor de Unie, zal een deel van de financiering periodiek via een thematische faciliteit worden toegewezen aan specifieke acties, acties van de Unie, acties van lokale en regionale autoriteiten, noodhulp en hervestiging en om de lidstaten extra steun te verlenen bij hun inspanningen op het gebied van solidariteit en het delen van verantwoordelijkheid. [Am. 47] (38) De lidstaten moeten met een hogere bijdrage van de Unie worden aangemoedigd om een deel van de aan hun programma toegewezen middelen te gebruiken voor de acties die zijn opgenomen in bijlage IV. (38 bis) De inspanningen van de lidstaten om het asielacquis van de Unie volledig en correct ten uitvoer te leggen, onder meer door passende opvangvoorzieningen toe te kennen aan aanvragers en personen die internationale bescherming genieten, om te zorgen voor een correcte vaststelling van de status overeenkomstig Richtlijn 2011/95/EU, en om eerlijke en doeltreffende asielprocedures toe te passen, moeten door het Fonds worden gesteund, met name wanneer die inspanningen gericht zijn op niet-begeleide minderjarigen, voor wie de kosten hoger zijn. De lidstaten moeten daarom een vast bedrag ontvangen voor elke niet-begeleide minderjarige aan wie internationale bescherming wordt verleend; dit vaste bedrag mag echter niet worden gecumuleerd met aanvullende financiering uit hoofde van deze verordening voor hervestiging. [Am. 48] (39) Een deel van de beschikbare middelen van het fonds kan ook worden toegewezen aan programma’s van de lidstaten voor de uitvoering van specifieke acties, bovenop de initiële toewijzing. Deze specifieke acties dienen te worden vastgesteld op het niveau van de Unie. Daarbij moet het gaan om acties die een gezamenlijke inspanning vergen of die nodig zijn om te reageren op ontwikkelingen in de Unie waarvoor aan een of meer lidstaten extra financiële middelen ter beschikking moeten worden gesteld (40) Het fonds moet bijdragen in de operationele kosten in verband met asiel en terugkeer immigratie , en moet de lidstaten in staat stellen capaciteiten te handhaven die cruciaal zijn voor de hele Unie. Deze steun bestaat uit de volledige terugbetaling van een reeks specifieke kosten in verband met de doelstellingen van het fonds en moet integraal deel uitmaken van de programma's van de lidstaten. [Am. 49] (41) Om de verwezenlijking van de beleidsdoelstelling van dit instrument op nationaal niveau te completeren aan de hand van programma’s van de lidstaten, dient het instrument ook ondersteuning te bieden voor acties op het niveau van de Unie. Dergelijke acties moeten algemene strategische doelen binnen het toepassingsgebied van het fonds dienen die betrekking hebben op beleidsanalyse en innovatie, transnationale vormen van onderling leren en partnerschap en het beproeven van nieuwe initiatieven en acties in de hele Unie , en tegelijk tegemoetkomen aan de behoefte om op billijke en transparante wijze passende financiering te verstrekken om de doelstellingen van het fonds te verwezenlijken. Door middel van deze acties moet de bescherming van de grondrechten bij de uitvoering van het fonds worden gewaarborgd . [Am. 50] (42) Om de Unie beter in staat te stellen om onmiddellijk te reageren op onverwachte of onevenredige migratiedruk in een of meer lidstaten die wordt gekenmerkt door een onverwacht grote of onevenredige instroom van onderdanen van derde landen in een of meer lidstaten , waardoor de voorzieningen voor opvang en detentie en de asiel- en migratiebeheerstelsels en -procedures van die lidstaten onder grote en acute druk komen te staan, of op zware migratiedruk migratie-uitdagingen of grote hervestigingsbehoeften in derde landen ten gevolge van politieke ontwikkelingen , conflicten of conflicten natuurrampen , moet het mogelijk zijn om noodhulp te bieden overeenkomstig het bij deze verordening ingestelde kader. [Am. 51] (43) Deze verordening dient de voortzetting te waarborgen van het Europees Migratienetwerk, dat is opgezet bij Beschikking 2008/381/EG van de Raad (14) , en dient te voorzien in financiële bijstand overeenkomstig de doelstellingen en taken ervan. (44) De beleidsdoelstelling van dit fonds zal mede worden gerealiseerd via financiële instrumenten en begrotingsgaranties in het kader van de beleidscomponenten van het InvestEU-fonds. Financiële steun moet worden gebruikt om marktfalen of suboptimale investeringssituaties aan te pakken, op evenredige wijze, en de acties mogen particuliere financiering niet overlappen of verdringen, noch de concurrentie op de interne markt verstoren. De acties moeten een duidelijke toegevoegde waarde voor Europa hebben. [Am. 52] (45) In deze verordening worden de financiële middelen voor het volledige fonds voor asiel en migratie vastgelegd die voor het Europees Parlement en de Raad in de loop van de jaarlijkse begrotingsprocedure het voornaamste referentiebedrag vormen in de zin van [referentie in voorkomend geval aan te passen overeenkomstige nieuwe Interinstitutioneel Akkoord: punt 17 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (15) ]. (46) Verordening (EU) nr. .../... (Financieel Reglement) is op dit fonds van toepassing. De verordening bevat regels voor de uitvoering van de Uniebegroting, daaronder begrepen regels voor subsidies, prijzen, aanbestedingen, indirecte uitvoering, financiële bijstand, financiële instrumenten en begrotingsgaranties. (47) Voor het uitvoeren van acties in gedeeld beheer dient het fonds deel uit te maken van een samenhangend kader bestaande uit de onderhavige verordening, het Financieel Reglement en Verordening (EU) .../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen]. In het geval dat bepalingen met elkaar in strijd zijn, heeft deze verordening voorrang boven Verordening (EU) X [GB-verordening]. [Am. 53] (48) Verordening (EU) .../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen] stelt het kader vast voor actie met betrekking tot het EFRO, het ESF+, het Cohesiefonds, het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMV), het Fonds voor asiel en migratie (AMF), het Fonds voor interne veiligheid (ISF), en het instrument voor grensbeheer en visa (BMVI) in het kader van het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer (IBMF), en omvat met name de regels inzake programmering, toezicht en evaluatie, beheer en controle voor in gedeeld beheer uitgevoerde EU-fondsen. Daarom Naast het kader tot vaststelling van financiële regels voor verscheidene EU-fondsen, waaronder het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF), moeten de doelstellingen van het AMF AMIF worden omschreven en moeten specifieke bepalingen worden vastgesteld betreffende het soort activiteiten die door het AMF AMIF kunnen worden gefinancierd. [Am. 54] (49) Bepalend voor de keuze van zowel de vorm van financiering als de wijze van uitvoering ervan in het kader van deze verordening is of deze geschikt is om de specifieke doelstellingen van de acties te bereiken en om resultaten te boeken, rekening houdend met, in het bijzonder, de kosten van controles, de administratieve belasting en het verwachte risico van niet-naleving. Vaste bedragen, forfaits en eenheidskosten, alsook financiering die niet gekoppeld is aan kosten, zoals bedoeld in artikel 125, lid 1, van het Financieel Reglement, moeten hierbij in aanmerking worden genomen. (50) Overeenkomstig het Financieel Reglement (16) , Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (17) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2988/95 van de Raad (18) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (19) en Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (20) moeten de financiële belangen van de Unie worden beschermd door middel van evenredige maatregelen, daaronder begrepen voorkoming, opsporing, correctie en onderzoek van onregelmatigheden en fraude, terugvordering van verloren gegane, onverschuldigd betaalde of onjuist bestede financiële middelen alsmede, in voorkomend geval, oplegging van administratieve en/of strafrechtelijke sancties. In het bijzonder kan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 en Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 administratieve onderzoeken, daaronder begrepen controles en verificaties ter plaatse, uitvoeren om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of andere strafbare feiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad. Overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939 kan het Europees Openbaar Ministerie (EOM) fraude en andere onwettige activiteiten onderzoeken en vervolgen die de financiële belangen van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad (21) schaden. Personen of entiteiten die middelen van de Unie ontvangen, moeten overeenkomstig het Financieel Reglement ten volle meewerken aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie, de nodige rechten en toegang verlenen aan de Commissie, OLAF en de Europese Rekenkamer alsmede ervoor zorgen dat derden die betrokken zijn bij de uitvoering van middelen van de Unie gelijkwaardige rechten verlenen. De lidstaten moeten ten volle meewerken en de instellingen, agentschappen en organen van de Unie alle nodige ondersteuning verlenen bij de bescherming van de financiële belangen van de Unie. De resultaten van onderzoeken naar onregelmatigheden of fraude in verband met het fonds moeten ter beschikking worden gesteld aan het Europees Parlement. [Am. 55] (51) De horizontale financiële voorschriften die het Europees Parlement en de Raad op basis van artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie hebben vastgesteld, zijn van toepassing op deze verordening. Deze voorschriften zijn vastgelegd in het Financieel Reglement en betreffen met name de procedure voor het opstellen en uitvoeren van de begroting via subsidies, aanbestedingen, prijzen en indirecte uitvoering, alsmede de controle van de verantwoordelijkheid van de financiële actoren. Op grond van artikel 322 VWEU vastgestelde voorschriften hebben tevens betrekking op de bescherming van de begroting van de Unie in geval van algemene tekortkomingen op het gebied van de rechtsstaat in de lidstaten, aangezien de eerbiediging van de rechtsstaat een essentiële voorwaarde is voor een goed financieel beheer en doeltreffende EU-financiering. (51 bis) Indien er duidelijke aanwijzingen zijn dat de wettigheid van die projecten of de wettigheid en regelmatigheid van financiering, of de prestatie van projecten, ter discussie staan als gevolg van een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreuk als bedoeld in artikel 258 VWEU, moet de Commissie ervoor zorgen dat die projecten geen financiering krijgen. [Am. 56] (52) Overeenkomstig artikel 94 van Besluit 2013/755/EU van de Raad (22) komen personen en entiteiten die gevestigd zijn in landen en gebieden overzee (LGO), in aanmerking voor financiering overeenkomstig de voorschriften en doelstellingen van het fonds en eventuele regelingen die van toepassing zijn op de lidstaat waarmee het desbetreffende land of gebied overzee banden heeft. (53) Op grond van artikel 349 VWEU en in overeenstemming met de mededeling van de Commissie "Een nieuw en strategisch sterker partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU" (23) , die de Raad in zijn conclusies van 12 april 2018 heeft bekrachtigd, moeten de betrokken lidstaten erop toezien dat hun nationale strategieën en programma's gericht zijn op de specifieke uitdagingen waarmee de ultraperifere regio's bij het beheer van migratie worden geconfronteerd. Het fonds ondersteunt deze lidstaten met passende middelen om deze regio’s te helpen migratie duurzaam te beheren en eventuele situaties waarin sprake is van druk aan te pakken. (53 bis) Maatschappelijk organisaties, lokale en regionale autoriteiten en nationale parlementen in de lidstaten en in derde landen moeten bij de opzet, de uitvoering en de evaluatie van de uit het fonds gefinancierde programma's worden geraadpleegd. [Am. 57] (54) Krachtens de punten 22 en 23 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 moet dit fonds worden geëvalueerd op basis van gegevens die uit hoofde van specifieke voorschriften inzake toezicht worden verzameld, waarbij echter overregulering en administratieve lasten, in het bijzonder voor de lidstaten, moeten worden vermeden. Voor zover van toepassing kunnen deze eisen Waar passend kunnen in die voorschriften ook meetbare indicatoren bevatten, als , waaronder kwalitatieve en kwantitatieve indicatoren , worden opgenomen op basis voor de evaluatie van waarvan gegevens over de effecten van het fonds in de praktijk worden verzameld . Om de resultaten van het fonds te kunnen meten, moeten voor elke specifieke doelstelling van het fonds gemeenschappelijke indicatoren en bijbehorende streefdoelen worden vastgesteld. Via deze gemeenschappelijke indicatoren en de financiële verslaglegging moeten de Commissie en de lidstaten toezien op de uitvoering van het fonds overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) .../2021 van het Europees Parlement en de Raad [verordening gemeenschappelijke bepalingen] en de onderhavige verordening . Om haar toezichthoudende rol naar behoren te vervullen, moet de Commissie de daadwerkelijk uitgegeven bedragen uit het fonds in een bepaald jaar kunnen vaststellen. Bij de rapportage van de jaarrekeningen van hun nationale programma's aan de Commissie moeten de lidstaten daarom een onderscheid maken tussen terugvorderingen, voorfinancieringsbetalingen aan eindbegunstigden en vergoedingen van de uitgaven die daadwerkelijk zijn gedaan. Om de controle van en het toezicht op de uitvoering van het fonds te vergemakkelijken, moet de Commissie deze bedragen opnemen in haar jaarlijkse verslag over de uitvoering van het fonds en toezicht houden op de resultaten en de uitvoering van de acties van het fonds op lokaal, regionaal, nationaal en Unieniveau, met inbegrip van specifieke projecten en partners. De Commissie moet het Europees Parlement en de Raad jaarlijks een overzicht van de aanvaarde jaarlijkse prestatieverslagen voorleggen. Verslagen van de controleresultaten en de tenuitvoerlegging van acties uit hoofde van het fonds op het niveau van zowel de lidstaten als de Unie moeten openbaar beschikbaar zijn en worden voorgelegd aan het Europees Parlement. [Am. 58] (55) Om recht te doen aan het belang van de strijd tegen de klimaatverandering, in overeenstemming met de toezeggingen van de Unie om de Overeenkomst van Parijs en de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties ten uitvoer te leggen, zal dit fonds bijdragen aan de integratie van klimaatactie in alle beleidsdomeinen en aan de verwezenlijking van het streefdoel om gedurende de periode van het MFK 2021-2027 globaal 25 % en zo spoedig mogelijk en uiterlijk in 2027 30 % van de EU-begrotingsuitgaven te gebruiken ter ondersteuning van klimaatdoelstellingen. Acties ter zake zullen worden vastgesteld tijdens de voorbereiding en uitvoering van het fonds, en worden heroverwogen in het kader van de betrokken evaluatie- en beoordelingsprocessen. [Am. 59] (56) Met het oog op de aanvulling en wijziging van bepaalde niet-essentiële elementen van deze verordening moet aan de Commissie de bevoegdheid worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie wetgevingshandelingen vast te stellen met betrekking tot werkprogramma's voor de thematische faciliteit, de lijst van acties die in aanmerking komen voor steun van het instrument in bijlage III, de in bijlage IV opgenomen lijst van acties die in aanmerking komen voor een hoger medefinancieringspercentage, operationele steun als bedoeld in bijlage VIII en de verdere ontwikkeling van het gemeenschappelijk kader voor toezicht en evaluatie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau en met maatschappelijke organisaties, met inbegrip van migranten- en vluchtelingenorganisaties , en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016. [Am. 60] (57) Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden toegekend. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (24) . De onderzoeksprocedure moet worden toegepast voor uitvoeringshandelingen waarin de gezamenlijke verplichtingen van de lidstaten worden vastgesteld, met name inzake het verstrekken van informatie aan de Commissie, en de raadplegingsprocedure moet worden toegepast voor de vaststelling van uitvoeringshandelingen betreffende de regelingen voor het verstrekken van informatie aan de Commissie in het kader van de programmering en verslaglegging, gelet op de zuiver technische aard ervan. (58) Aangezien de doelstelling doelstellingen van deze verordening, namelijk de solidariteit tussen de lidstaten te vergroten, bij te dragen tot het doeltreffend beheer van de migratiestromen in en tot de Unie , overeenkomstig uitvoering , versterking en ontwikkeling van het gemeenschappelijk beleid inzake asiel , subsidiaire bescherming en internationale tijdelijke bescherming , en het gemeenschappelijk immigratiebeleid, niet voldoende door de lidstaten afzonderlijk kan kunnen worden verwezenlijkt en beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. [Am. 61] (59) Overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de positie van [het Verenigd Koninkrijk] en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt/heeft Ierland [niet deel aan de vaststelling van deze verordening en is deze niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat/meegedeeld dat het wenst deel te nemen aan de vaststelling en toepassing van deze verordening]. (60) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze verordening en is deze niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. (61) Het is passend dat de periode waarin deze verordening van toepassing is, in overeenstemming wordt gebracht met die van Verordening (EU, Euratom) .../2021 van de Raad [verordening betreffende het meerjarig financieel kader], HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Voorwerp 1. Bij deze verordening wordt het Fonds voor migratie en asiel , asiel en integratie ("het fonds") opgericht. [Am. 62] 2. In deze verordening worden de doelstellingen van het fonds, het budget voor de periode 2021-2027, de vormen van financiering door de Unie alsmede de regels voor de verstrekking van die financiering vastgelegd. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: a) “verzoeker om internationale bescherming”: een verzoeker als gedefinieerd in artikel 2, punt [X] van Verordening (EU) ../.. [verordening asielprocedures] (25) Richtlijn 2013/32/EU ; [Am. 63] b) “begunstigde van internationale bescherming”: een begunstigde in de zin van artikel [ 2 ] , punt ( 2 b ), van Verordening (EU) ../.. [erkenningsverordening] (26) Richtlijn 2011 / 95/EU ; [Am. 64] c) “blendingverrichting”: door de begroting van de Unie ondersteunde actie, onder meer in het kader van blendingfaciliteiten als gedefinieerd in artikel 2, lid 6, van het Financieel Reglement, waarbij niet-terugbetaalbare vormen van steun of financiële instrumenten uit de begroting van de Unie worden gecombineerd met terugbetaalbare vormen van steun van instellingen voor ontwikkelingsfinanciering of andere openbare financiële instellingen, alsmede van commerciële financiële instellingen en investeerders; d) “gezinslid”: een onderdaan van een derde land als gedefinieerd in het kader van het recht van de Unie dat van toepassing is op het beleidsterrein waartoe de uit hoofde van het fonds ondersteunde actie behoort; e) “toelating op humanitaire gronden”: toelating in de zin van artikel [2] van verordening (EU) ../.. [EU-kader voor hervestiging [en toelating op humanitaire gronden]] (27) "humanitaire regeling": de toelating tot het grondgebied van de lidstaten vanuit een derde land waar zij als ontheemden verblijven, na verwijzing door het UNHCR of een ander bevoegd internationaal orgaan indien een lidstaat daarom verzoekt, van onderdanen van derde landen of staatlozen aan wie internationale bescherming is verleend of aan wie een humanitaire status krachtens het nationale recht is verleend die voorziet in rechten en plichten die gelijkwaardig zijn aan die van begunstigden van subsidiaire bescherming overeenkomstig de artikelen 20 tot en met 32 en artikel 34 van Richtlijn 2011/95/EU ; [Am. 65] f) “verwijdering”: “verwijdering” als gedefinieerd in artikel 3, punt 5, van Richtlijn 2008/115/EG; g) “hervestiging”: “hervestiging” als gedefinieerd in artikel [2] van verordening (EU) ../.. [EU-kader voor hervestiging [en toelating op humanitaire gronden]] de toelating , na verwijzing door de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen (UNHCR), van onderdanen van derde landen of staatlozen uit een derde land waar zij als ontheemden verblijven, tot het grondgebied van de lidstaten, en die internationale bescherming genieten en toegang hebben tot een duurzame oplossing overeenkomstig het recht van de Unie en het nationale recht ; [Am. 66] h) “terugkeer”: “terugkeer” als gedefinieerd in artikel 3, punt 3, van Richtlijn 2008/115/EG; i) “onderdaan van een derde land”: een persoon die geen burger van de Unie is in de zin van artikel 20, lid 1, van het VWEU. Onder onderdanen van derde landen worden ook staatlozen en personen met niet-vastgestelde nationaliteit verstaan; j) “kwetsbare persoon”: een persoon als gedefinieerd in het kader van het recht van de Unie dat van toepassing is op het beleidsterrein waartoe de uit hoofde van het fonds ondersteunde actie behoort; j bis) "niet-begeleide minderjarige": een minderjarige die zonder begeleiding van een voor hem hetzij wettelijk, hetzij volgens de praktijk van de betrokken lidstaat verantwoordelijke volwassene op het grondgebied van de lidstaten aankomt, zolang hij niet daadwerkelijk onder de hoede van een dergelijke volwassene is gesteld, met inbegrip van minderjarigen die, nadat zij het grondgebied van de lidstaten zijn binnengekomen, zonder begeleiding zijn komen te verkeren. [Am. 67] Artikel 3 Doelstellingen van het fonds 1. De beleidsdoelstelling van het fonds bestaat erin bij te dragen aan een doeltreffend beheer van migratiestromen in overeenstemming met het relevante EU-acquis en met inachtneming van de verbintenissen de uitvoering, versterking en ontwikkeling van alle aspecten van het gemeenschappelijk Europees asielbeleid krachtens artikel 78 VWEU en het gemeenschappelijk Europees migratiebeleid krachtens artikel 79 VWEU, volgens het beginsel van solidariteit en een billijke verdeling van de verantwoordelijkheid en onder volledige naleving van de verplichtingen van de Unie en de lidstaten op grond van het gebied internationaal recht en de rechten en beginselen die zijn opgenomen in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie . [Am. 68] 2. In het kader van de beleidsdoelstelling van lid 1 draagt het fonds bij tot de verwezenlijking van de volgende specifieke doelstellingen: a) het versterken en ontwikkelen van alle aspecten van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel, met inbegrip van de externe dimensie ervan; b) het ondersteunen van legale migratie naar de lidstaten, onder meer door bij te dragen aan de integratie van onderdanen van derde landen het versterken en ontwikkelen van beleid inzake legale migratie op Europees en nationaal niveau overeenkomstig de economische en sociale behoeften van de lidstaten ; [Am. 69] c) het bijdragen aan de bestrijding van irreguliere migratie en aan het waarborgen van doeltreffende terugkeer naar en overname in derde landen en bevorderen van de effectieve integratie en sociale inclusie van onderdanen van derde landen, in complementariteit met andere Uniefondsen . [Am. 70] c bis) het bijdragen aan de bestrijding van irreguliere migratie en het waarborgen van een doeltreffende, veilige en fatsoenlijke terugkeer naar en wedertoelating en re-integratie in derde landen; [Am. 71] c ter) het waarborgen van solidariteit en een billijke verdeling van de verantwoordelijkheid tussen de lidstaten, met name ten aanzien van de lidstaten die het meest te maken hebben met migratie-uitdagingen, onder meer door praktische samenwerking; [Am. 72] 3. In het kader van de in lid 2 bedoelde specifieke doelstellingen wordt het fonds uitgevoerd aan de hand van de in bijlage II genoemde uitvoeringsmaatregelen. Artikel 3 bis Partnerschap Wat dit fonds betreft, omvatten partnerschappen ten minste de lokale en regionale autoriteiten of hun representatieve verenigingen, relevante internationale organisaties, niet-gouvernementele organisaties, met name vluchtelingen- en migrantenorganisaties, nationale mensenrechteninstellingen en organen voor gelijke behandeling, en economische en sociale partners. Deze partners worden op zinvolle wijze betrokken bij de voorbereiding, uitvoering en evaluatie van en het toezicht op de programma's. [Am. 73] Artikel 4 Reikwijdte van de steunverlening 1. In het kader van de doelstellingen Overeenkomstig de in bijlage II genoemde uitvoeringsmaatregelen steunt het fonds acties die bijdragen aan de verwezenlijking van de in artikel 3 en overeenkomstig de uitvoeringsmaatregelen van bijlage II steunt het fonds met name de acties van genoemde doelstellingen en die in bijlage III zijn vermeld. De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de lijst van acties die voor steun uit het fonds in aanmerking komen in bijlage III. [Am. 74] 2. Teneinde de doelstellingen in artikel 3 van deze verordening bedoelde doelstellingen te verwezenlijken, kan het fonds, indien nodig , in uitzonderlijke gevallen, binnen bepaalde grenzen en met inachtneming van passende waarborgen , acties ondersteunen overeenkomstig de in bijlage III bedoelde prioriteiten van de Unie met betrekking tot en in derde landen, conform de artikelen 5 en 6. [Am. 75] 2 bis. Onverminderd het bepaalde in artikel 16 bedraagt het totale bedrag aan financiering voor ondersteuning van acties in of met betrekking tot derde landen uit hoofde van de thematische faciliteit overeenkomstig artikel 9 niet meer dan 5 % van het totale bedrag dat is toegewezen aan de thematische faciliteit op grond van artikel 8, lid 2, onder b). [Am. 76] 2 ter. Onverminderd het bepaalde in artikel 16 bedraagt het totale bedrag aan financiering voor ondersteuning van acties in of met betrekking tot derde landen uit hoofde van de programma's van de lidstaten overeenkomstig artikel 13 niet meer dan 5 % van het totale bedrag dat is toegewezen aan die lidstaat op grond van artikel 8, lid 2, onder a), artikel 11, lid 1, en bijlage I. [Am. 77] 2 quater. Acties op grond van dit lid zijn volledig coherent met de in het kader van de externe financieringsinstrumenten van de Unie ondersteunde maatregelen, en voldoen aan de algemene beginselen en algemene doelstellingen van het externe optreden van de Unie. [Am. 78] 3. De doelstellingen van deze verordening ondersteunen acties die zijn gericht op een of meer doelgroepen die binnen de werkingssfeer van de artikelen 78 en 79 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vallen. Artikel 4 bis Gendergelijkheid en non-discriminatie De Commissie en de lidstaten garanderen dat de gendergelijkheid en de integratie van het genderperspectief integraal deel uitmaken van en bevorderd worden in de verschillende stadia van de uitvoering van het fonds. De Commissie en de lidstaten nemen alle nodige stappen om discriminatie op grond van geslacht, ras, huidskleur, etnische of sociale achtergrond, genetische eigenschappen, taal, religie of geloofsovertuiging, politieke of overige opvattingen, het behoren tot een nationale minderheid, eigendom, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid bij de toegang tot het fonds en gedurende de verschillende stadia van de uitvoering van het fonds te voorkomen. [Am. 79] Artikel 5 Met het fonds geassocieerde derde landen Met Schengen geassocieerde derde landen kunnen deelnemen aan het fonds voor asiel en migratie, overeenkomstig de voorwaarden die zijn neergelegd in een overeenkomstig artikel 218 VWEU aan te nemen specifieke overeenkomst over die deelname aan het fonds van het derde land, mits de overeenkomst: [Am. 80] – een billijk evenwicht waarborgt tussen de bijdragen van en de voordelen voor het derde land dat aan het fonds deelneemt; – de voorwaarden voor deelname aan het fonds vaststelt, met inbegrip van de berekening van de financiële bijdragen aan het fonds en de administratieve kosten daarvan. Deze bijdragen worden aangemerkt als bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel [21, lid 5,] van het Financieel Reglement; – het derde land geen beslissingsbevoegdheid ten aanzien van het fonds verleent; – de rechten van de Unie om naar een goed financieel beheer te streven en haar financiële belangen te beschermen, waarborgt. Bij het opstellen van een specifieke overeenkomst als bedoeld in dit artikel raadpleegt de Commissie het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, in het bijzonder over de aan grondrechten gerelateerde aspecten van de overeenkomst. [Am. 81] Artikel 6 Subsidiabele entiteiten 1. De volgende entiteiten kunnen subsidiabel zijn: a) juridische entiteiten die gevestigd zijn in een van de volgende landen: (1) een lidstaat of een met een lidstaat verbonden land of gebied overzee; (2) een met het fonds geassocieerd derde land; (3) een in het werkprogramma opgenomen derde land, onder de daarin vermelde voorwaarden en mits bij alle acties van, in of met betrekking tot dat derde land de rechten en beginselen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn verankerd en de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten in acht worden genomen ; [Am. 82] b) elke juridische entiteit die is opgericht krachtens het recht van de Unie of elke relevante internationale organisatie. [Am. 83] 2. Natuurlijke personen kunnen niet subsidiabel zijn. 3. Juridische entiteiten die zijn gevestigd in een derde land, zijn bij wijze van uitzondering subsidiabel voor zover dit noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van een bepaalde actie . [Am. 84] 4. Juridische entiteiten die deelnemen aan consortia van ten minste twee onafhankelijke entiteiten en die zijn gevestigd in verschillende lidstaten of met die lidstaten verbonden landen of gebieden overzee of in derde landen, zijn subsidiabel , zijn subsidiabel voor zover dit bijdraagt aan de verwezenlijking van de doelstellingen van het fonds zoals vastgesteld in artikel 3 van deze verordening . [Am. 85] HOOFDSTUK II FINANCIEEL EN UITVOERINGSKADER Afdeling 1 Gemeenschappelĳke bepalingen Artikel 7 Algemene beginselen 1. De krachtens deze verordening verleende steun is complementair aan nationaal, regionaal en lokaal optreden en is erop gericht waarde toe EU-meerwaarde te voegen bieden uit het oogpunt van de doelstellingen van deze verordening. [Am. 86] 2. De Commissie en de lidstaten zorgen ervoor dat de steun die krachtens deze verordening en door de lidstaten wordt verleend, consistent is met de betreffende activiteiten, beleidsmaatregelen en prioriteiten van de Unie en complementair is aan en wordt gecoördineerd met nationale instrumenten en andere instrumenten en maatregelen van de Unie die worden gefinancierd uit andere fondsen van de Unie, met name de structuurfondsen en financieringsinstrument voor het externe optreden van de Unie. [Am. 87] 3. Het fonds wordt uitgevoerd in gedeeld, direct of indirect beheer, overeenkomstig artikel [62, lid 1, onder a), b) en c)], van het Financieel Reglement. Artikel 8 Budget 1. De financiële middelen voor de uitvoering van het fonds voor de periode 2021-2027 bedragen 9 204 957 000 EUR in prijzen van 2018 ( 10 415 000 000 EUR in lopende prijzen ) . [Am. 88] 2. De financiële middelen worden als volgt gebruikt: a) 5 522 974 000 EUR in prijzen van 2018 ( 6 249 000 000EUR in lopende prijzen) wordt toegewezen aan in gedeeld beheer uitgevoerde programma's; [Am. 89] b) 3 681 982 800 EUR in prijzen van 2018 ( 4 166 000 000 EUR in lopende prijzen) wordt toegewezen aan de thematische faciliteit. [Am. 90] 3. Tot 0,42 % van de financiële middelen wordt toegewezen voor technische bijstand op initiatief van de Commissie als bedoeld in artikel 29 van Verordening (EU) ../.. [verordening gemeenschappelijke bepalingen] . [Am. 91] Artikel 9 Algemene bepalingen betreffende de uitvoering van de thematische faciliteit 1. De financiële middelen bedoeld in artikel 8, lid 2, onder b), worden flexibel toegewezen via de thematische faciliteit in het kader van gedeeld, direct of indirect beheer, overeenkomstig werkprogramma's. De financiering uit de thematische faciliteit wordt gebruikt voor de onderdelen ervan: a) specifieke acties, b) acties van de Unie, c) noodhulp, d) hervestiging. e) steun aan de lidstaten bij hun inspanningen op het gebied van solidariteit en het delen van verantwoordelijkheid , met inbegrip van lokale en regionale overheden, en aan internationale en niet-gouvernementele organisaties die bijdragen aan inspanningen op het gebied van solidariteit , en [Am. 92] f) het Europees Migratienetwerk. De financiële middelen voor de thematische faciliteit worden ook gebruikt voor ondersteuning van technische bijstand op initiatief van de Commissie. 2. De financiering uit de thematische faciliteit wordt gebruikt voor prioriteiten met een hoge toegevoegde waarde voor de Unie of om te voorzien in dringende behoeften, conform de overeengekomen prioriteiten van de Unie zoals uiteengezet in bijlage II en via de in aanmerking komende acties in bijlage III . De Commissie overlegt regelmatig met maatschappelijke organisaties bij de voorbereiding, uitvoering, monitoring en evaluatie van de werkprogramma's. Minimaal 20 % van de financiering uit de thematische faciliteit wordt toegewezen aan de in artikel 3, lid 2, onder a), bedoelde specifieke doelstelling. Minimaal 10% van de financiering uit de thematische faciliteit wordt toegewezen aan de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, onder b), bedoelde specifieke doelstelling. Minimaal 10 % van de financiering uit de thematische faciliteit wordt toegewezen aan de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, onder c), bedoelde specifieke doelstelling. Minimaal 10 % van de financiering uit de thematische faciliteit wordt toegewezen aan de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, onder c ter), bedoelde specifieke doelstelling. [Am. 93] 3. Wanneer financiering uit de thematische faculteit faciliteit in direct of indirect beheer aan de lidstaten wordt toegekend, wordt gewaarborgd mag er geen financiering ter beschikking worden gesteld voor projecten indien er duidelijke aanwijzingen zijn dat de geselecteerde wettigheid van die projecten of de wettigheid en regelmatigheid van die financiering, of de prestatie van die projecten niet worden beïnvloed door , ter discussie staan als gevolg van een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreuk als bedoeld in artikel 258 VWEU die de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de prestatie van projecten in gevaar brengt . [Am. 94] 4. Wanneer financiering uit de thematische faculteit in gedeeld beheer wordt uitgevoerd, beoordeelt ziet de Commissie voor de toepassing van artikel 18 en artikel 19, lid 2, van Verordening (EU) nr. ../.. [verordening gemeenschappelijke bepalingen] of de geplande acties niet worden beïnvloed door erop toe dat er geen financiering ter beschikking wordt gesteld voor projecten waarbij sprake is van duidelijke aanwijzingen dat de wettigheid van die projecten of de wettigheid en regelmatigheid van die financiering, of de prestatie van die projecten, ter discussie staan als gevolg van een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreuk als bedoeld in artikel 258 van het VWEU die de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de prestatie van de projecten in gevaar brengt . [Am. 95] 5. De Commissie stelt het totaalbedrag vast dat voor de thematische faciliteit beschikbaar is in het kader van de jaarlijkse begrotingskredieten van de Unie. De Commissie stelt voor de thematische faciliteit financieringsbesluiten vast als bedoeld in artikel [110] van het Financieel Reglement gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 32 vast tot vaststelling van werkprogramma's , waarin de doelstellingen en te ondersteunen acties worden vermeld, alsmede de bedragen voor elk van de onderdelen daarvan, als bedoeld in lid 1. In de financieringsbesluiten wordt in voorkomend geval het voor blendingverrichtingen gereserveerde totaalbedrag opgenomen De werkprogramma's worden openbaar gemaakt . [Am. 96] 6. De thematische faciliteit ondersteunt met name acties die onder uitvoeringsmaatregel 2 b) (a ) van bijlage II vallen en worden uitgevoerd door de lokale en regionale autoriteiten of door maatschappelijke organisaties. In dat opzicht wordt een minimum van 5 % van de financiële middelen van de thematische faciliteit onder direct of indirect beheer toegewezen aan de lokale en regionale autoriteiten die de integratiemaatregelen uitvoeren . [Am. 97] 7. Na de vaststelling van een financieringsbesluit werkprogramma's als bedoeld in lid 5 kan de Commissie de in gedeeld beheer uitgevoerde programma’s dienovereenkomstig aanpassen. [Am. 98] 8. De financieringsbesluiten werkprogramma's zijn jaarlijks of meerjarig en kunnen betrekking hebben op een of meer onderdelen van de thematische faciliteit. [Am. 99] AFDELING 2 ONDERSTEUNING EN UITVOERING IN GEDEELD BEHEER Artikel 10 Toepassingsgebied 1. Deze afdeling betreft het in artikel 8, lid 2, onder a), bedoelde deel van de financiële middelen en de aanvullende middelen die overeenkomstig het in artikel 9 bedoelde besluit van de Commissie inzake de thematische faciliteit in gedeeld beheer moeten worden uitgevoerd. 2. De steun in het kader van deze afdeling wordt uitgevoerd in gedeeld beheer, overeenkomstig artikel [63] van het Financieel Reglement en Verordening (EU) ../.. [verordening gemeenschappelijke bepalingen] het kader tot vaststelling van financiële regels voor verscheidene Uniefondsen, waaronder het AMIF . [Am. 100] Artikel 11 Begrotingsmiddelen 1. De in artikel 8, lid 2, onder a), bedoelde middelen worden indicatief als volgt toegewezen aan de door de lidstaten in gedeeld beheer uitgevoerde nationale programma's (hierna “de programma's” genoemd): a) 5 207 500 000 EUR aan de lidstaten overeenkomstig bijlage I; b) 1 041 500 000 EUR aan de lidstaten voor de aanpassing van de toewijzingen voor de programma's als bedoeld in artikel 14, lid 1. 2. Indien het in lid 1, onder b), bedoelde bedrag niet wordt toegewezen, kan het resterende bedrag worden toegevoegd aan het in artikel 8, lid 2, onder b), bedoelde bedrag. Artikel 12 Medefinancieringspercentages 1. De bijdrage uit de Uniebegroting bedraagt ten hoogste 75 % van de totale subsidiabele uitgaven van een project. De lidstaten worden aangemoedigd overeenstemmende financiering te verstrekken voor activiteiten die worden ondersteund door het fonds. [Am. 101] 2. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 90 % van de totale subsidiabele uitgaven voor in het kader van specifieke acties uitgevoerde projecten. 3. De bijdrage uit de Uniebegroting wordt verhoogd tot minimaal 80 % en kan worden verhoogd tot 90 % van de totale subsidiabele uitgaven voor in bijlage IV vermelde acties. [Am. 102] 4. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven voor operationele steun. 5. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven voor noodhulp. 6. In het besluit van de Commissie tot goedkeuring van een programma worden het medefinancieringspercentage en het maximumbedrag van de steun uit dit fonds bepaald voor de in de leden 1 tot en met 5 bedoelde actietypes. 7. Voor elke specifieke doelstelling wordt in het besluit van de Commissie vastgesteld of het medefinancieringspercentage voor de specifieke doelstelling van toepassing is op: a) het totaal van de particuliere bijdrage en de overheidsbijdrage, of b) de overheidsbijdrage alleen. Artikel 13 Programma's 1. Elke lidstaat zorgt en de Commissie zorgen ervoor dat de door zijn het nationale programma bestreken prioriteiten consistent zijn met en afgestemd zijn op de prioriteiten en uitdagingen van de Unie op het gebied van asiel- en migratiebeheer, en dat zij stroken met het relevante acquis en de overeengekomen prioriteiten internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten die voortvloeien uit internationale instrumenten die zij hebben ondertekend, in het bijzonder VN-Verdrag inzake de rechten van het kind . Bij het vaststellen van de prioriteiten van hun programma's zorgen de lidstaten ervoor dat de in bijlage II vastgestelde uitvoeringsmaatregelen voldoende aan bod komen. In dat opzicht wijzen de lidstaten een minimum van 20 % van de aan hen toegewezen middelen toe aan de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, onder a), bedoelde specifieke doelstelling . De lidstaten wijzen een minimum van 10 % van de aan hen toegewezen middelen toe aan de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, onder b), bedoelde specifieke doelstellingen. De lidstaten wijzen een minimum van 10 % van de aan hen toegewezen middelen toe aan de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, onder c), bedoelde specifieke doelstellingen. De lidstaten wijzen een minimum van 10 % van de aan hen toegewezen middelen toe aan de in artikel 3, lid 2, eerste alinea, onder c ter), bedoelde specifieke doelstelling. [Am. 103] 1 bis. De lidstaten zorgen er bovendien voor dat hun programma's maatregelen omvatten voor alle in artikel 3, lid 2, genoemde specifieke doelstellingen van het fonds en dat de verdeling van de middelen over deze doelstellingen waarborgt dat de doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt. Wanneer zij de programma's van de lidstaten evalueert, ziet de Commissie erop toe dat er geen financiering ter beschikking wordt gesteld voor projecten waarbij sprake is van duidelijke aanwijzingen dat de wettigheid van die projecten of de wettigheid en regelmatigheid van die financiering, of de prestatie van die projecten, ter discussie staan als gevolg van een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreukprocedure als bedoeld in artikel 258 VWEU. [Am. 104] 2. De Commissie zorgt ervoor dat het Asielagentschap Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap in een vroeg stadium bij het proces van de ontwikkeling van de programma's worden betrokken, binnen het kader van hun bevoegdheidsgebieden. De Commissie raadpleegt het Europees Grens- en kustwachtagentschap , en het Asielagentschap Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken over de ontwerpprogramma’s, teneinde voor consistentie en complementariteit tussen de acties van de agentschappen en die van de lidstaten te zorgen. [Am. 105] 3. De Commissie kan het Asielagentschap Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap en het UNHCR in voorkomend geval betrekken bij toezicht- en evaluatietaken als bedoeld in afdeling 5, met name om te waarborgen dat de met de steun van het fonds uitgevoerde acties in overeenstemming zijn met het relevante acquis van de Unie en de overeengekomen prioriteiten van de Unie. [Am. 106] 4. Nadat toezicht is uitgeoefend zoals in overeenstemming met Verordening (EU) [../..] [Verordening betreffende het EU-asielagentschap] of aanbevelingen zijn vastgesteld in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1053/2013 die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, onderzoekt de betrokken lidstaat, samen met de Commissie en, in voorkomend geval, het Asielagentschap Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap, hoe op de bevindingen, met inbegrip van eventuele tekortkomingen of kwesties inzake capaciteit en paraatheid, moet worden gereageerd en voert hij de aanbevelingen via zijn programma uit. [Am. 107] 5. Zo nodig wordt het betrokken programma aangepast om rekening te houden met de in lid 4 bedoelde aanbevelingen en de vorderingen bij het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen zoals beoordeeld in de jaarlijkse prestatieverslagen als bedoeld in artikel 30, lid 2, onder a) . Afhankelijk van de impact van de aanpassing kan het herziene programma door de Commissie worden goedgekeurd. [Am. 108] 6. In samenwerking en overleg met de Commissie en, in voorkomend geval, de relevante agentschappen in zoverre zij bevoegd zijn, kunnen middelen in het kader van het programma opnieuw worden toegewezen om uitvoering te geven aan de in lid 4 bedoelde aanbevelingen die financiële gevolgen hebben. 7. De lidstaten streven met name de uitvoering na van de in bijlage IV vermelde acties die in aanmerking komen voor een hoger medefinancieringspercentage. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de in bijlage IV opgenomen lijst van acties die in aanmerking komen voor een hoger medefinancieringspercentage. 7 bis. Nationale programma's kunnen de mogelijkheid bieden dat in de in punt 3 bis van bijlage III genoemde acties ook de naaste verwanten van de personen die tot de in dat punt bedoelde doelgroep behoren, worden opgenomen, voor zover dit noodzakelijk is voor de doeltreffende uitvoering van dergelijke acties. [Am. 109] 8. Wanneer Onverminderd de tweede alinea van artikel 4, lid 2, geldt dat wanneer een lidstaat besluit met steun van het fonds projecten uit te voeren met of in een derde land, raadpleegt de betrokken lidstaat de Commissie vóór het begin van het project om toestemming vraagt. De Commissie ziet toe op de complementariteit en samenhang van de geplande projecten met andere acties van de Unie en de lidstaten in of met betrekking tot het derde land in kwestie en gaat na of aan de voorwaarden van artikel 6, lid 1, onder a), punt 3, is voldaan . [Am. 110] 9. Programmering als bedoeld in artikel 17, lid 5, van Verordening (EU) ../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen] wordt gebaseerd op de in de tabel 1 van bijlage VI vermelde interventietypes In elk nationaal programma worden voor elke specifieke doelstelling de interventietypes op basis van tabel 1 van bijlage VI vermeld en wordt een indicatieve uitsplitsing van de geprogrammeerde middelen per interventietype of steungebied verstrekt . [Am. 111] 9 bis. Elke lidstaat publiceert zijn programma op een speciale website en doet het toekomen aan het Europees Parlement en de Raad. Op die website worden de acties gespecificeerd die bij de uitvoering van het programma worden ondersteund, en worden de begunstigden vermeld. De website wordt regelmatig bijgewerkt, in ieder geval op het moment van de publicatie van het jaarlijks prestatieverslag als bedoeld in artikel 30. [Am. 112] Artikel 14 Tussentijdse evaluatie -1. De programma's worden tussentijds herzien en geëvalueerd overeenkomstig artikel 29 van deze verordening. [Am. 113] 1. In Uiterlijk aan het eind van 2024 , en na kennisgeving aan het Europees Parlement, wijst de Commissie het aanvullend bedrag bedoeld in artikel 11, lid 1, onder b), toe aan de programma's van de betrokken lidstaten overeenkomstig de criteria bedoeld in bijlage I, punt 1, onder b), tot en met punt 5. De financiering geldt voor de periode vanaf het kalenderjaar 2025. [Am. 114] 2. Indien ten minste 10 30 % van de initiële toewijzing van een programma als bedoeld in artikel 11, lid 1, onder a), niet wordt gedekt door betalingsaanvragen die zijn ingediend overeenkomstig artikel [85] van Verordening (EU) .../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen] , komt de betrokken lidstaat niet in aanmerking voor de in lid 1 bedoelde aanvullende toewijzing voor zijn programma. [Am. 115] 3. Bij de toewijzing van de middelen uit de thematische faciliteit vanaf 2025 wordt in voorkomend geval rekening gehouden met de vooruitgang bij het bereiken van de mijlpalen van het prestatiekader bedoeld in artikel [12] van Verordening (EU) ../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen], en met de bij de uitvoering vastgestelde tekortkomingen. [Am. 116] Artikel 15 Specifieke acties 1. Specifieke acties zijn transnationale of nationale projecten met toegevoegde waarde voor de Unie die in overeenstemming zijn met de doelstellingen van deze verordening en waarvoor één, meerdere of alle lidstaten een aanvullende toewijzing voor hun programma’s kunnen ontvangen. [Am. 117] 2. Naast hun overeenkomstig artikel 11, lid 1, berekende toewijzing kunnen de lidstaten een aanvullend bedrag ontvangen, mits dit bedrag daarvoor in het programma wordt aangewezen en wordt gebruikt om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. 3. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. Artikel 16 Middelen voor het EU-kader voor hervestiging en [toelating op humanitaire gronden] 1. De lidstaten ontvangen naast de overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), berekende toewijzing een bijdrage van 10 000 EUR per hervestigde persoon, in overeenstemming met de specifieke hervestigingsregeling van de Unie. Die bijdrage wordt verleend in de vorm van financiering die niet gekoppeld is aan kosten, zoals bedoeld in artikel [125] van het Financieel Reglement. 2. Het in lid 1 bedoelde bedrag wordt aan de lidstaten toegewezen via de wijziging van hun programma, mits de persoon ten aanzien van wie de bijdrage is toegewezen, daadwerkelijk werd hervestigd in overeenstemming met het EU-kader voor hervestiging en [toelating op humanitaire gronden]. 3. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. 4. De lidstaten bewaren de informatie die nodig is om de identiteit van de hervestigde personen en de datum van hun hervestiging naar behoren te kunnen vaststellen. [Am. 118] Artikel 16 bis Middelen voor hervestiging en toelating op humanitaire gronden 1. De lidstaten ontvangen naast de overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), berekende toewijzing om de twee jaar een aanvullend vast bedrag van 10 000 EUR voor elke persoon die wordt toegelaten via hervestiging. 2. De lidstaten ontvangen naast de overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), berekende toewijzing om de twee jaar een aanvullend vast bedrag van 6 000 EUR voor elke persoon die wordt toegelaten via regelingen voor toelating op humanitaire gronden. 3. In voorkomend geval kunnen lidstaten ook voor een vast bedrag in aanmerking komen voor gezinsleden van de in lid 1 bedoelde personen om de eenheid van het gezin te waarborgen. 4. Het in de leden 1 en 2 bedoelde aanvullende bedrag wordt om de twee jaar aan de lidstaten toegewezen, de eerste keer bij de individuele financieringsbesluiten tot goedkeuring van hun nationale programma's en nadien in een financieringsbesluit dat bij de besluiten tot goedkeuring van hun nationale programma's wordt gevoegd. 5. Gezien de actuele inflatiepercentages, relevante ontwikkelingen op hervestigingsgebied en factoren die bijdragen tot een optimaal gebruik van de financiële stimulans die met het vaste bedrag wordt gegeven, en binnen de grenzen van de beschikbare middelen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen, teneinde, zo nodig, het in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde vaste bedrag aan te passen. [Am. 119] Artikel 17 Middelen ter ondersteuning van de uitvoering van Verordening ../.. [Dublin-verordening] 1. Een lidstaat ontvangt, in aanvulling op zijn overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), berekende toewijzing, een bijdrage van [10 000] EUR voor elke verzoeker om internationale bescherming voor wie die lidstaat verantwoordelijk wordt, vanaf het moment waarop die lidstaat in moeilijke omstandigheden verkeert als gedefinieerd in Verordening (EU) ../.. [Dublin-verordening]. 2. Een lidstaat ontvangt, in aanvulling op zijn overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), berekende toewijzing, een bijdrage van [10 000] EUR voor elke verzoeker om internationale bescherming die aan die lidstaat wordt toegewezen, wanneer door die toewijzing het billijke aandeel van de begunstigde lidstaat wordt overstegen. 3. Een lidstaat als bedoeld in de leden 1 en 2 ontvangt een aanvullende bijdrage van [10 000] EUR per verzoeker aan wie internationale bescherming is verleend, ten behoeve van de uitvoering van integratiemaatregelen. 4. Een lidstaat als bedoeld in de leden 1 en 2 ontvangt een aanvullende bijdrage van [10 000] EUR per persoon ten aanzien van wie de lidstaat op basis van de actualisering van de in artikel 11, onder d), van Verordening (EU) ../.. [Eurodac-verordening] bedoelde reeks gegevens kan vaststellen dat hij op grond van een terugkeerbesluit of een uitzettingsbevel het grondgebied van de lidstaat gedwongen dan wel vrijwillig heeft verlaten. 5. Een lidstaat ontvangt, in aanvulling op zijn overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), berekende toewijzing, een bijdrage van [500] EUR voor elke verzoeker om internationale bescherming die van een lidstaat naar een andere lidstaat is overgebracht, voor elke verzoeker die is overgebracht op grond van artikel 34 decies, lid 1, onder c), van Verordening (EU) ../.. [Dublin-verordening] en, in voorkomend geval, voor elke verzoeker die is overgebracht op grond van artikel 34 undecies, onder g), van Verordening (EU) ../.. [Dublin-verordening]. 6. De in dit artikel bedoelde bedragen worden uitgekeerd in de vorm van financiering die niet gekoppeld is aan kosten, zoals bedoeld in artikel [125] van het Financieel Reglement. 7. De in de leden 1 tot en met 5 bedoelde aanvullende bedragen worden aan de lidstaten in hun programma’s toegewezen mits de persoon ten aanzien van wie de bijdrage werd toegewezen, daadwerkelijk naar een lidstaat werd overgebracht of daadwerkelijk is teruggekeerd of als een verzoeker werd geregistreerd in de lidstaat die verantwoordelijk is overeenkomstig Verordening (EU) ../.. [Dublin-verordening], al naargelang het geval. 8. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. [Am. 120] Artikel 17 bis Middelen ter ondersteuning van de uitvoering van Verordening (EU) nr. 604/2013 1. De bepalende lidstaat ontvangt, in aanvulling op zijn overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), van deze verordening berekende toewijzing, vergoeding voor de kosten van opvang van een verzoeker om internationale bescherming vanaf het moment waarop het verzoek wordt ingediend tot de overdracht van de verzoeker aan de verantwoordelijke lidstaat, of totdat de bepalende lidstaat de verantwoordelijkheid voor de verzoeker op zich neemt overeenkomstig Verordening (EU) nr. 604/2013. 2. De overdragende lidstaat ontvangt, in aanvulling op zijn overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), van deze verordening berekende toewijzing, vergoeding voor de kosten die moeten worden gemaakt voor de overdracht van een verzoeker of een andere persoon als bedoeld in artikel 18, lid 1, onder c) en d), van Verordening (EU) nr. 604/2013. 3. Een lidstaat ontvangt, in aanvulling op zijn overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), van deze verordening berekende toewijzing, een vast bedrag van 10 000 EUR voor elke niet-begeleide minderjarige aan wie in die lidstaat internationale bescherming wordt verleend, mits de lidstaat niet in aanmerking komt voor de toekenning van een vast bedrag voor die niet-begeleide minderjarige uit hoofde van artikel 16, lid 1. 4. De in dit artikel bedoelde vergoeding wordt uitgekeerd in een vorm van financiering als bedoeld in artikel 125 van het Financieel Reglement. 5. De in lid 2 bedoelde vergoeding wordt aan de lidstaten in hun programma's toegewezen mits de persoon ten aanzien van wie de vergoeding werd toegewezen, daadwerkelijk naar een lidstaat werd overgebracht overeenkomstig Verordening (EU) nr. 604/2013. [Am. 121] Artikel 17 ter Middelen voor het overbrengen van verzoekers om internationale bescherming of begunstigden van internationale bescherming 1. Met het oog op de toepassing van het beginsel van solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheid, ontvangen de lidstaten, naast de overeenkomstig artikel 11, lid 1, onder a), berekende toewijzing een aanvullend vast bedrag van 10 000 EUR voor elke verzoeker om internationale bescherming of begunstigde van internationale bescherming die uit een andere lidstaat is overgebracht. 2. In voorkomend geval kunnen lidstaten ook voor een vast bedrag in aanmerking komen voor gezinsleden van de in lid 1 bedoelde personen, mits die gezinsleden overeenkomstig deze verordening zijn overgebracht. 3. De in lid 1 bedoelde aanvullende bedragen worden de eerste keer aan de lidstaten toegewezen bij de individuele financieringsbesluiten tot goedkeuring van hun nationale programma's en nadien in een financieringsbesluit dat bij het besluit tot goedkeuring van hun nationale programma's wordt gevoegd. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. 4. Om gestalte te geven aan de doelstellingen van solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheid tussen de lidstaten als bedoeld in artikel 80 VWEU, en rekening houdend met de actuele inflatiepercentages, relevante ontwikkelingen op het gebied van de overdracht van verzoekers om internationale bescherming en begunstigden van internationale bescherming van de ene lidstaat naar de andere en op het gebied van hervestiging en andere ad-hoctoelating op humanitaire gronden, alsook met factoren die bijdragen tot een optimaal gebruik van de financiële stimulans die met het vaste bedrag wordt gegeven, en binnen de grenzen van de beschikbare middelen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen, teneinde, zo nodig, het in lid 1 van dit artikel bedoelde vaste bedrag aan te passen [Am. 122] Artikel 18 Operationele steun 1. Operationele steun is een onderdeel van een toewijzing van een lidstaat dat kan worden gebruikt ter ondersteuning van overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het vervullen van de taken en diensten die een openbare dienstverlening ten bate van de Unie vormen. 2. Een lidstaat kan tot 10 % van het in het kader van het fonds aan zijn programma toegewezen bedrag gebruiken voor de financiering van operationele steun in het kader van de doelstellingen vermeld in artikel 3, lid 2 , onder a) en c) . [Am. 123] 3. De lidstaten die gebruikmaken van operationele steun, dienen het acquis van de Unie inzake asiel en terugkeer immigratie na te leven en de rechten en beginselen die zijn verankerd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie volledig te respecteren . [Am. 124] 4. De lidstaten motiveren in het programma en in het jaarlijkse prestatieverslag bedoeld in artikel 30 het gebruik van operationele steun voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. Vóór de goedkeuring van het programma beoordeelt de Commissie met het Asielagentschap Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap overeenkomstig artikel 13 de uitgangssituatie in de lidstaten die kenbaar hebben gemaakt dat zij van plan zijn gebruik te maken van operationele steun. De Commissie houdt rekening met de door die lidstaten verstrekte informatie en, in voorkomend geval, de informatie die beschikbaar is in het licht van de in overeenstemming met Verordening (EU) ../.. [verordening EU-asielagentschap] en door het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken en in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1053/2013 uitgevoerde toezichtactiviteiten die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen. [Am. 125] 5. Operationele steun wordt geconcentreerd op specifieke taken en diensten in aanmerking komende acties als opgenomen in bijlage VII. [Am. 126] 6. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de lijst van specifieke taken en diensten in aanmerking komende acties in bijlage VII. [Am. 127] AFDELING 3 ONDERSTEUNING EN UITVOERING IN DIRECT EN INDIRECT BEHEER Artikel 19 Toepassingsgebied De Commissie voert de steun van de Unie in het kader van deze afdeling ofwel op directe wijze uit, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder a), van het Financieel Reglement, ofwel op indirecte wijze, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder c), van het Financieel Reglement. Artikel 20 Acties van de Unie 1. Acties van de Unie zijn transnationale projecten of projecten die van bijzonder belang zijn voor de Unie en die overeenkomstig de doelstellingen van deze verordening worden uitgevoerd. 2. Op initiatief van de Commissie kan het fonds worden gebruikt voor het financieren van acties van de Unie in verband met de doelstellingen van deze verordening als bedoeld in artikel 3 en overeenkomstig bijlage III. 3. In het kader van acties van de Unie kan financiering worden verstrekt in alle vormen die zijn vastgesteld in het Financieel Reglement, zoals met name subsidies, prijzen en aanbestedingen. Er kan eveneens financiering worden verstrekt in de vorm van financiële instrumenten in het kader van blendingverrichtingen. 4. In gedeeld direct en indirect beheer uitgevoerde subsidies worden toegekend en beheerd overeenkomstig [titel VIII] van het Financieel Reglement. [Am. 128] 4 bis. De Commissie zorgt voor flexibiliteit, billijkheid en transparantie bij de verdeling van de middelen onder de in artikel 3, lid 2, bedoelde doelstellingen. [Am. 129] 5. Het evaluatiecomité dat de voorstellen beoordeelt, kan uit externe deskundigen bestaan. 6. Bijdragen aan een systeem voor onderlinge verzekeringen kunnen het risico in verband met de terugvordering van door ontvangers verschuldigde middelen dekken en worden beschouwd als een toereikende garantie krachtens het Financieel Reglement. De bepalingen in [artikel X van] Verordening (EU) …/ [opvolger van de verordening betreffende het Garantiefonds] zijn van toepassing . [Am. 130] Artikel 21 Europees Migratienetwerk 1. Het fonds ondersteunt het Europees Migratienetwerk en verleent de financiële bijstand die nodig is voor zijn activiteiten en zijn toekomstige ontwikkeling. 2. Het voor het Europees Migratienetwerk bestemde deel van de jaarlijkse kredieten van het fonds en het werkprogramma met de prioriteiten voor de activiteiten van het netwerk worden, na goedkeuring door de Raad van bestuur, door de Commissie vastgesteld volgens artikel 4, lid 5, onder a), van Beschikking 2008/381/EG (als gewijzigd). Het besluit van de Commissie vormt een financieringsbesluit op grond van artikel [110] van het Financieel Reglement. Om ervoor te zorgen dat de middelen op tijd beschikbaar zijn, kan de Commissie het werkprogramma voor het Europees migratienetwerk in een afzonderlijk financieringsbesluit vaststellen. [Am. 131] 3. De financiële bijstand voor de activiteiten van het Europees Migratienetwerk wordt naargelang het geval verstrekt in de vorm van subsidies aan de nationale contactpunten bedoeld in artikel 3 van Beschikking 2008/381/EG en van overheidsopdrachten, in overeenstemming met het Financieel Reglement. Artikel 21 bis Wijziging van Beschikking 2008/381/EG Het volgende punt wordt toegevoegd aan artikel 5, lid 5, van Beschikking 2008/381/EG: " "d bis) optreden als contactpunt voor potentiële begunstigden van financiering uit hoofde van de verordening betreffende het Fonds voor asiel, migratie en integratie, alsook onpartijdig advies, praktische informatie en bijstand verstrekken met betrekking tot alle aspecten van het fonds, onder meer in verband met financieringsaanvragen uit hoofde van het relevante nationale programma of de thematische faciliteit.". [Am. 132] Artikel 22 Blendingverrichtingen Blendingverrichtingen zoals bedoeld in artikel 2, eerste alinea, onder c), waartoe in het kader van dit fonds wordt besloten, worden uitgevoerd in overeenstemming met [de InvestEU-verordening] en titel X van het Financieel Reglement. [Am. 133] Artikel 23 Technische bijstand op initiatief van de Commissie Het fonds kan maatregelen op het gebied van technische bijstand ondersteunen die op initiatief van of namens de Commissie worden uitgevoerd. Dergelijke maatregelen kunnen voor 100 % worden gefinancierd. Artikel 24 Audits Audits inzake het gebruik van de bijdrage van de Unie uitgevoerd door personen of entiteiten, daaronder begrepen andere personen of entiteiten dan die welke door de instellingen of organen van de Unie zijn gemachtigd, vormen de basis van de algemene zekerheid in de zin van artikel 127 van Verordening (EU) [Financieel Reglement]. Artikel 25 Informatie, communicatie en publiciteit 1. De ontvangers van financiering van de Unie erkennen de oorsprong van en geven zichtbaarheid aan de financiering van de Unie, met name wanneer zij de acties en de resultaten ervan promoten, door meerdere doelgroepen, waaronder de media en promoten de acties en de resultaten ervan door meerdere relevante doelgroepen, waaronder media en het grote publiek, samenhangende, doeltreffende en nuttige informatie in de relevante talen te verstrekken. Om de zichtbaarheid van de financiering van de Unie te waarborgen, vermelden de ontvangers van financiering van de Unie de oorsprong ervan wanneer zij over de actie communiceren. In dit verband zorgen de ontvangers ervoor dat in al het communicatiemateriaal dat tot het grote publiek , doelgericht en op samenhangende, doeltreffende en evenredige wijze te informeren en de media is gericht , het embleem van de Unie wordt weergegeven en uitdrukkelijk wordt vermeld dat de acties financieel worden ondersteund door de Unie . [Am. 134] 2. Om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, voert de Commissie voert informatie- en communicatieacties uit met betrekking tot het fonds alsmede de acties en de resultaten ervan. De Commissie publiceert met name informatie betreffende de ontwikkeling van de jaarlijkse en meerjarige programma's van de thematische faciliteit. Daarnaast publiceert de Commissie de lijst van verrichtingen die geselecteerd zijn voor steun uit de thematische faciliteit op een openbare website en actualiseert zij die lijst ten minste om de drie maanden. De aan het fonds toegewezen financiële middelen dragen tevens bij aan de institutionele communicatie over de tenuitvoerlegging van politieke prioriteiten van de Unie, voor zover zij met de doelstellingen van deze verordening verband houden. De Commissie kan met name beste praktijken bevorderen en informatie uitwisselen betreffende de uitvoering van het instrument . [Am. 135] 2 bis. De Commissie maakt de in lid 2 bedoelde informatie bekend in openbare, machinaal leesbare formaten als bepaald in artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (28) waarin wordt toegestaan dat gegevens worden gesorteerd, doorzocht, geëxtraheerd, vergeleken en hergebruikt. Het moet mogelijk zijn om de gegevens te sorteren volgens prioriteit, specifieke doelstelling, totale subsidiabele kosten van verrichtingen, totale kosten van projecten, totale kosten van aanbestedingsprocedures, naam van begunstigde en naam van contractant. [Am. 136] Afdeling 4 ondersteuning en uitvoering in gedeeld, direct en indirect beheer Artikel 26 Noodhulp 1. Het fonds verstrekt De Commissie kan ertoe besluiten financiële bijstand te verstrekken om in urgente en specifieke behoeften te voorzien ingeval van een noodsituatie die voortvloeit uit een of meer van de volgende omstandigheden: [Am. 137] a) zware migratiedruk in een of meer lidstaten die wordt gekenmerkt door een onvoorziene grote of onevenredige instroom van onderdanen van derde landen in een of meer lidstaten , waardoor de voorzieningen voor opvang en detentie , de stelsels voor kinderbescherming en de asiel- en migratiebeheersstelsels en -procedures van die lidstaten onder grote en acute druk komen te staan; [Am. 138] a bis) vrijwillige herplaatsing; [Am. 139] b) de tenuitvoerlegging van tijdelijke beschermingsmechanismen in de zin van Richtlijn 2001/55/EG (29) ; c) zware migratiedruk een onvoorziene grote of onevenredige instroom van personen in derde landen, onder meer wanneer personen die bescherming behoeven, daar gestrand zijn als gevolg van politieke ontwikkelingen , conflicten of conflicten natuurrampen , met name wanneer deze druk van invloed kan zijn op migratiestromen naar de EU. [Am. 140] 1 bis. De maatregelen die in overeenstemming met dit artikel in derde landen worden uitgevoerd, moeten consistent zijn met en in voorkomend geval een aanvulling vormen op het humanitaire beleid van de Unie en moeten de humanitaire beginselen zoals vastgesteld in de consensus over humanitaire hulp in acht nemen. [Am. 141] 1 ter. In de in lid 1, onder a), a bis), b) en c) bedoelde gevallen stelt de Commissie het Europees Parlement en de Raad onverwijld in kennis. [Am. 142] 2. Noodhulp kan bestaan in subsidies die direct aan de gedecentraliseerde agentschappen verleende subsidies worden verleend aan het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, het UNHCR en lokale en regionale autoriteiten die met een onvoorziene grote of onevenredige instroom van onderdanen van derde landen te maken hebben, met name autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de opvang en integratie van niet-begeleide minderjarige immigranten . [Am. 143] 3. Noodhulp kan aan programma’s van lidstaten worden toegewezen, bovenop hun overeenkomstig artikel 11, lid 1, en bijlage I berekende toewijzing, mits het bedrag daarvoor in het programma wordt aangewezen. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. 4. In gedeeld beheer uitgevoerde subsidies worden toegekend en beheerd overeenkomstig [titel VIII] van het Financieel Reglement. [Am. 144] 4 bis. Wanneer dit noodzakelijk is voor de uitvoering van de actie, kan noodhulp worden ingezet voor uitgaven die zijn gedaan vóór de indiening van de subsidieaanvraag of het verzoek om bijstand, maar niet eerder dan 1 januari 2021. [Am. 145] Artikel 27 Cumulatieve, complementaire en gecombineerde financiering 1. Aan een actie verrichting waaraan in het kader van het fonds een bijdrage is toegekend, kan ook een bijdrage worden toegekend uit andere programma's van de Unie, met inbegrip van fondsen in gedeeld beheer, op voorwaarde dat de bijdragen niet dezelfde kosten dekken. De door de Commissie ingediende programma's vullen elkaar op synergetische wijze aan en worden met de nodige transparantie opgesteld om duplicatie van uitgaven te voorkomen. De regels van elk programma van de Unie dat een bijdrage levert, zijn van toepassing op de respectieve bijdrage aan deze actie verrichting . De cumulatieve financiering mag niet hoger zijn dan de totale subsidiabele kosten van de actie verrichting en de steun uit de verschillende programma's van de Unie kan pro rata worden berekend overeenkomstig de documenten waarin de steunvoorwaarden zijn vastgesteld. [Am. 146] 2. Acties Verrichtingen waaraan een Excellentiekeur is toegekend of die voldoen aan elk van de volgende, cumulatieve, vergelijkbare voorwaarden: [Am. 147] a) zij zijn beoordeeld in verband met een oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van het instrument; b) zij voldoen aan de minimale kwaliteitseisen van die oproep tot het indienen van voorstellen; c) zij kunnen wegens budgettaire beperkingen wellicht niet worden gefinancierd in het kader van die oproep tot het indienen van voorstellen, komen in aanmerking voor steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Cohesiefonds, het Europees Sociaal Fonds+ of het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling, overeenkomstig artikel [67], lid 5, van Verordening (EU) .../... [verordening gemeenschappelijke bepalingen] en artikel [8] van Verordening (EU) .../... [financiering, beheer en monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid], op voorwaarde dat dergelijke acties in overeenstemming zijn met de doelstellingen van het desbetreffende programma. De regels van het fonds waaruit steun wordt verleend, zijn van toepassing. Afdeling 5 Toezicht, verslaglegging en evaluatie Onderafdeling 1 Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 28 Toezicht en verslaglegging 1. Overeenkomstig haar verplichtingen inzake verslaglegging op grond van artikel [43, lid 3, onder h), punten i) en iii),] van het Financieel Reglement verstrekt de Commissie het Europees Parlement en de Raad ten minste jaarlijks informatie over de prestaties overeenkomstig bijlage V. [Am. 148] 2. De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde bijlage V te wijzigen om de nodige aanpassingen aan te brengen in de informatie over de prestaties die aan het Europees Parlement en de Raad dient te worden verstrekt. 3. De indicatoren voor de verslaglegging over de vorderingen van het fonds bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de onderhavige verordening zijn opgenomen in bijlage VIII. Voor de outputindicatoren bedragen de uitgangswaarden nul. De mijlpalen voor 2024 en de streefdoelen voor 2029 zijn cumulatief. Desgewenst worden de door de Commissie ontvangen gegevens over output- en resultaatindicatoren aan het Europees Parlement en de Raad ter beschikking gesteld. [Am. 149] 4. Het prestatieverslagleggingssysteem waarborgt dat de gegevens voor het toezicht op de uitvoering en de resultaten van het programma op doelmatige en doeltreffende wijze en tijdig worden verzameld. Daartoe worden evenredige verslagleggingsvereisten opgelegd aan de ontvangers van financiële middelen van de Unie en, in voorkomend geval, de lidstaten. 5. Teneinde te waarborgen dat effectief wordt beoordeeld in hoeverre het fonds zijn doelstellingen verwezenlijkt, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlage VIII te herzien en de indicatoren aan te vullen indien dit noodzakelijk is, alsmede om deze verordening aan te vullen met bepalingen inzake de vaststelling van een kader voor toezicht en evaluatie, onder meer met betrekking tot het verstrekken van projectinformatie door de lidstaten. Artikel 29 Evaluatie 1. De Commissie onderwerpt deze verordening en de in het kader van het fonds uitgevoerde acties aan een tussentijdse en een retrospectieve evaluatie. 2. De tussentijdse en de retrospectieve evaluatie worden tijdig uitgevoerd zodat ze in het besluitvormingsproces kunnen worden meegenomen. [Am. 150] Artikel 29 bis Evaluatie 1. Uiterlijk 31 december 2024 presenteert de Commissie een tussentijdse evaluatie van de uitvoering van deze verordening. In de tussentijdse evaluatie worden de doeltreffendheid, efficiëntie, vereenvoudiging en flexibiliteit van het fonds beoordeeld. De tussentijdse evaluatie omvat met name een beoordeling van: a) de vooruitgang op weg naar de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, rekening houdend met alle beschikbare relevante informatie, met name de jaarlijkse prestatieverslagen die zijn ingediend door de lidstaten op grond van artikel 30 en de output- en resultaatindicatoren als uiteengezet in bijlage VIII; b) de toegevoegde Uniewaarde van de acties en verrichtingen die in het kader van het fonds ten uitvoer zijn gelegd; c) de bijdrage aan de solidariteit van de Unie op het gebied van asiel en migratie; d) de blijvende relevantie van de in bijlage II vermelde uitvoeringsmaatregelen en de in bijlage III vermelde acties; e) de complementariteit, coördinatie en samenhang tussen de in het kader van dit fonds ondersteunde acties en de door andere fondsen van de Unie verleende ondersteuning, zoals de structuurfondsen, en externe financieringsinstrumenten van de Unie; f) het effect op langere termijn en de duurzaamheid van het effect van het fonds. Bij de tussentijdse evaluatie wordt rekening gehouden met de resultaten van de retrospectieve evaluatie inzake het effect op langere termijn van het voorgaande fonds – het Fonds voor asiel, migratie en integratie 2014-2020 – en de tussentijdse evaluatie gaat in voorkomend geval vergezeld van een wetgevingsvoorstel voor de herziening van deze verordening. 2. De Commissie verricht vóór 31 januari 2030 een retrospectieve evaluatie. De Commissie dient per diezelfde datum een evaluatieverslag in bij het Europees Parlement en de Raad. De retrospectieve evaluatie omvat een beoordeling van alle in lid 1 genoemde elementen. In dat verband worden het effect op langere termijn en de duurzaamheid van het effect van het fonds geëvalueerd om als input te kunnen dienen voor een besluit over een mogelijke verlenging of wijziging van een later fonds. De in het eerste lid en de eerste alinea van dit lid genoemde tussentijdse en retrospectieve evaluatieverslagen worden uitgevoerd met zinvolle deelname van sociale partners, maatschappelijke organisaties, met inbegrip van migranten- en vluchtelingenorganisaties, organen voor gelijke behandeling, nationale mensenrechteninstellingen en andere relevante organisaties in overeenstemming met het in artikel 3 bis beschreven partnerschapsbeginsel. 3. In haar tussentijdse en retrospectieve evaluatie besteedt de Commissie bijzondere aandacht aan de evaluatie van acties door, in of met betrekking tot derde landen in overeenstemming met artikel 5, artikel 6 en artikel 13, lid 8. [Am. 151] Onderafdeling 2 bepalingen inzake gedeeld beheer Artikel 30 Jaarlijkse prestatieverslagen 1. De lidstaat dient uiterlijk op 15 februari 2023 en vervolgens uiterlijk op dezelfde dag van elk volgend jaar tot en met 2031 een jaarlijks prestatieverslag als bedoeld in artikel 36, lid 6, van Verordening (EU) .../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen] bij de Commissie in. Het in 2023 ingediende verslag heeft betrekking op de uitvoering van het programma in de periode tot en met 30 juni 2022. De lidstaten publiceren deze verslagen op een speciale website en doen ze toekomen aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 152] 2. Het jaarlijks prestatieverslag bevat met name informatie over: a) de vorderingen bij de uitvoering van het programma en bij het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen, rekening houdend met de meest recente cumulatieve gegevens , zoals vereist op grond van artikel [37] van Verordening (EU) .../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen] die bij de Commissie zijn ingediend ; [Am. 153] a bis) een uitsplitsing van de jaarrekeningen van het nationale programma in terugvorderingen, aan eindbegunstigden verstrekte voorfinanciering en feitelijk gedane uitgaven; [Am. 154] b) kwesties die van invloed zijn op de prestaties van het programma en de actie die is ondernomen om deze op te lossen , met inbegrip van door de Commissie afgegeven met redenen omklede adviezen met betrekking tot een inbreukprocedure als bedoeld in artikel 258 VWEU ; [Am. 155] c) de complementariteit , coördinatie en samenhang tussen de in het kader van het dit fonds ondersteunde acties en de door andere fondsen van de Unie verleende ondersteuning, met name die in of met betrekking tot derde landen zoals de structuurfondsen, en externe financieringsinstrumenten van de Unie ; [Am. 156] d) de bijdrage van het programma aan de tenuitvoerlegging van het acquis en de actieplannen van de Unie ter zake , alsook aan de samenwerking en de solidariteit tussen de lidstaten op het gebied van asiel ; [Am. 157] d bis) naleving van de vereisten op het gebied van de grondrechten; [Am. 158] e) de uitvoering van acties op het gebied van communicatie en zichtbaarheid; f) de vervulling van de toepasselijke randvoorwaarden en de toepassing daarvan tijdens de gehele programmeringsperiode; g) het aantal personen dat met hulp van het fonds is hervestigd of toegelaten in overeenstemming met de in artikel 16, lid leden 1 en 2 , bedoelde bedragen; [Am. 159] h) het aantal personen dat om internationale bescherming verzoekt of internationale bescherming geniet dat overeenkomstig artikel 17 ter naar een andere lidstaat is overgebracht. [Am. 160] h bis) het aantal kwetsbare personen dat via het programma werd bijgestaan, met inbegrip van kinderen en personen die internationale bescherming genieten. [Am. 161] 3. De Commissie kan opmerkingen maken over het jaarlijks prestatieverslag binnen twee maanden na ontvangst daarvan. Als de Commissie geen opmerkingen maakt binnen deze termijn, wordt het verslag geacht te zijn aanvaard. Zodra het is aanvaard, stelt de Commissie samenvattingen van de jaarlijkse prestatieverslagen ter beschikking aan het Europees Parlement en de Raad en publiceert zij deze op een speciale website. Indien de lidstaten het verslag niet overeenkomstig lid 1 indienen, wordt de volledige tekst van het jaarlijkse prestatieverslag op verzoek aan het Europees Parlement en de Raad ter beschikking gesteld. [Am. 162] 4. Teneinde eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van dit artikel te waarborgen, stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast waarbij het model voor het jaarlijks prestatieverslag wordt bepaald. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 33, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. Artikel 31 Toezicht en verslaglegging 1. Toezicht en verslaglegging overeenkomstig titel IV van Verordening (EU) .../... [verordening gemeenschappelijke bepalingen] worden gebaseerd op de in de tabellen 1, 2 en 3 van bijlage VI vermelde interventietypes. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 32 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de interventietypes. 2. Deze indicatoren worden gebruikt overeenkomstig artikel 12, lid 1, artikel 17 en artikel 37 van Verordening (EU) .../2021 [verordening gemeenschappelijke bepalingen]. HOOFSTUK III OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 32 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De bevoegdheid om de in de artikelen 4, 9, 13 , 16, 17 ter , 18, 28 en 31 bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie verleend tot en met 31 december 2028. [Am. 163] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 4, 9, 13 , 16, 17 ter , 18, 28 en 31 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het besluit wordt van kracht op de dag die volgt op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een in dat besluit genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 164] 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 zijn neergelegd. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig de artikelen 4, 9, 13 , 16, 17 ter , 18, 28 en 31 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie voor het verstrijken van die termijn heeft medegedeeld daartegen geen bezwaar te zullen maken. Deze termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. [Am. 165] Artikel 33 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het coördinatiecomité voor het Fonds voor asiel en migratie, het Fonds voor interne veiligheid en het instrument voor grensbeheer en visa. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing, 3. Indien het comité geen advies uitbrengt, neemt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet aan. Dit geldt niet voor de uitvoeringshandeling bedoeld in artikel 30, lid 4. Artikel 34 Overgangsbepalingen 1. Deze verordening doet geen afbreuk aan de voortzetting of de wijziging van de betrokken acties in het kader van het Fonds voor asiel en migratie dat voor de periode 2014-2020 is opgericht bij Verordening (EU) nr. 516/2014 en op de betrokken acties van toepassing blijft totdat zij worden afgesloten. 2. De financiële middelen voor het fonds kunnen ook kosten dekken voor technische en administratieve bijstand die nodig is om de overgang naar het fonds te waarborgen voor de maatregelen die zijn vastgesteld krachtens zijn voorganger, het Fonds voor asiel, migratie en integratie, opgericht bij Verordening (EU) nr. 516/2014. Artikel 35 Inwerkingtreding en toepassing Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2021. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat overeenkomstig de Verdragen. Gedaan te Straatsburg, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Criteria voor de toewijzing van financiering aan de programma’s in gedeeld beheer 1. De in artikel 11 bedoelde beschikbare middelen worden als volgt over de lidstaten verdeeld: a) elke lidstaat ontvangt aan het begin van de programmeringsperiode eenmalig een vast bedrag van 5 000 000 10 000 000 EUR uit het fonds; [Am. 166] b) de resterende in artikel 11 bedoelde middelen worden verdeeld op basis van de volgende criteria: – 30 % voor asiel; – 30 % voor legale migratie en integratie; – 40% voor de aanpak van irreguliere migratie, met inbegrip van terugkeer. 2. De volgende criteria op het gebied van asiel zullen in aanmerking worden genomen en als volgt worden gewogen: a) 30 % naar rato van het aantal personen dat in een van de volgende categorieën valt: – elke onderdaan van een derde land of staatloze aan wie de in het Verdrag van Genève omschreven status is verleend; – elke onderdaan van een derde land of staatloze die een vorm van subsidiaire bescherming geniet in de zin van de herschikte Richtlijn 2011/95/EU (30) ; – elke onderdaan van een derde land of staatloze die onder een regeling inzake tijdelijke bescherming in de zin van Richtlijn 2001/55/EG (31) valt. b) 60 % naar rato van het aantal onderdanen van derde landen of staatlozen dat om internationale bescherming heeft verzocht. c) 10 % naar rato van het aantal onderdanen van derde landen of staatlozen dat in een lidstaat wordt of is hervestigd. 3. De volgende criteria op het gebied van legale migratie en integratie zullen in aanmerking worden genomen en als volgt worden gewogen: a) 40 % naar rato van het totale aantal onderdanen van derde landen dat legaal in een lidstaat verblijft; b) 60% naar rato van het aantal onderdanen van derde landen dat een eerste verblijfsvergunning heeft verkregen. c) De volgende categorieën van personen worden voor de in lid 3, onder b), bedoelde berekening evenwel buiten beschouwing gelaten: – onderdanen van derde landen aan wie een werkgerelateerde, eerste verblijfsvergunning is afgegeven met een geldigheidsduur van minder dan 12 maanden; – onderdanen van derde landen die overeenkomstig Richtlijn 2004/114/EG van de Raad (32) of, indien van toepassing, Richtlijn (EU) 2016/801 (33) zijn toegelaten met het oog op studie, scholierenuitwisseling, onbezoldigde opleiding of vrijwilligerswerk; – onderdanen van derde landen die overeenkomstig Richtlijn 2005/71/EG van de Raad (34) of, indien van toepassing, Richtlijn (EU) 2016/801 zijn toegelaten met het oog op wetenschappelijk onderzoek. 4. De volgende criteria op het gebied van de aanpak van irreguliere migratie, met inbegrip van terugkeer, zullen in aanmerking worden genomen en als volgt zal het volgende criterium in aanmerking worden gewogen genomen : [Am. 167] a) 50 % naar rato van het aantal onderdanen van derde landen dat niet of niet langer voldoet aan de voorwaarden voor toegang en verblijf op het grondgebied van de lidstaat en tegen wie in het kader van het nationale recht en/of het recht van de Unie een definitief terugkeerbesluit is gericht, d.w.z. een administratieve of rechterlijke beslissing of handeling, waarin de illegaliteit van het verblijf wordt vastgesteld of verklaard en een terugkeerverplichting wordt opgelegd; [Am. 168] b) 50% naar rato van het aantal onderdanen van derde landen dat ingevolge een administratief of rechterlijk bevel daartoe, vrijwillig of onder dwang, effectief het grondgebied van de lidstaat heeft verlaten. [Am. 169] 5. Voor de initiële toewijzing gelden als referentiecijfers de meest recente jaarlijkse statistische gegevens die de Commissie (Eurostat) met betrekking tot de drie voorgaande kalenderjaren heeft geproduceerd op basis van gegevens die de lidstaten overeenkomstig het recht van de Unie hebben verstrekt op de datum waarop deze verordening van toepassing wordt. De gegevens, waaronder die over kinderen, moeten zijn uitgesplitst naar leeftijd en geslacht, naar specifieke kwetsbaarheden en naar asielstatus. Voor de tussentijdse evaluatie gelden als referentiecijfers de meest recente jaarlijkse statistische gegevens die de Commissie (Eurostat) met betrekking tot de drie voorgaande kalenderjaren heeft geproduceerd op basis van gegevens die de lidstaten overeenkomstig het recht van de Unie hebben verstrekt en die beschikbaar zijn ten tijde van de tussentijdse evaluatie in 2024. Indien de lidstaten de Commissie (Eurostat) de betrokken statistische gegevens niet hebben verstrekt, verstrekken zij zo spoedig mogelijk voorlopige gegevens. [Am. 170] 6. Alvorens deze gegevens als referentiecijfers te aanvaarden, beoordeelt de Commissie (Eurostat) de kwaliteit, vergelijkbaarheid en volledigheid van de statistische informatie volgens de normale operationele procedures. Op verzoek van de Commissie (Eurostat) leveren de lidstaten haar alle daarvoor benodigde informatie. BIJLAGE II Uitvoeringsmaatregelen 1. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder a), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het waarborgen van een uniforme toepassing van het EU-acquis en van de prioriteiten met betrekking tot het gemeenschappelijk Europees asielstelsel; b) het waar nodig ondersteunen van de capaciteit van de asielstelsels van de lidstaten , ook op lokaal en regionaal niveau, met betrekking tot infrastructuurinfrastructuur , zoals passende opvangvoorzieningen, met name voor minderjarigen, en diensten , zoals rechtsbijstand en vertegenwoordiging en tolkdiensten ; [Am. 171] c) het bevorderen van solidariteit en het delen van verantwoordelijkheid tussen de lidstaten, met name ten opzichte de lidstaten die het sterkst de gevolgen van migratiestromen ondervinden, alsook het ondersteunen van lidstaten die aan de inspanningen op het gebied van solidariteit bijdragen; [Am. 172] d) het bevorderen van solidariteit en samenwerking met derde landen waarnaar een groot aantal personen die de gevolgen van migratiestromen ondervinden internationale bescherming behoeven verdreven zijn , onder meer door het bevorderen van de capaciteit van die landen om de opvangvoorzieningen en voorzieningen voor internationale bescherming te verbeteren en via hervestiging en andere legale mogelijkheden om bescherming in de Unie te zoeken, met name voor kwetsbare groepen zoals kinderen en adolescenten die te maken hebben met beschermingsrisico's, alsook via partnerschap en samenwerking met derde landen ten behoeve in het kader van migratiebeheer de mondiale samenwerkingsinspanningen op het gebied van internationale bescherming . [Am. 173] d bis) het bieden van technische en operationele bijstand aan een of meerdere overige lidstaten in samenwerking met het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken. [Am. 174] 2. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het ondersteunen van de ontwikkeling en uitvoering van beleid ter bevordering van legale migratie , met inbegrip van gezinshereniging, en de uitvoering van het EU-acquis inzake legale migratie , met name de wettelijke instrumenten voor arbeidsmigratie overeenkomstig geldende internationale normen inzake migratie en de bescherming van arbeidsmigranten ; [Am. 175] a bis) het bevorderen en ontwikkelen van structurele en ondersteunende maatregelen ter vergemakkelijking van de reguliere toegang tot en het reguliere verblijf in de Unie; [Am. 176] a ter) het bevorderen van partnerschappen en samenwerking met derde landen die de gevolgen van migratiestromen ondervinden, onder meer via legale mogelijkheden voor toegang tot de Unie in het kader van de mondiale samenwerkingsinspanningen op het gebied van migratie; [Am. 177] b) het bevorderen van maatregelen voor vroege integratie met het oog op de sociale en economische inclusie van onderdanen van derde landen, door het voorbereiden van hun actieve deelname aan en acceptatie door de ontvangende samenleving, met name in samenwerking met lokale of regionale autoriteiten en maatschappelijke organisaties. [Am. 178] 2 bis. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder c), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het bevorderen van integratiemaatregelen met het oog op de sociale en economische inclusie van onderdanen van derde landen, door het vergemakkelijken van gezinshereniging en het voorbereiden van hun actieve deelname aan en acceptatie door de ontvangende samenleving, met name in samenwerking met lokale of regionale autoriteiten, niet-gouvernementele organisaties, met inbegrip van vluchtelingen- en migrantenorganisaties, en sociale partners; en b) het bevorderen en uitvoeren van beschermingsmaatregelen voor kwetsbare personen in het kader van integratiemaatregelen. [Am. 179] 3. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder c bis ), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: [Am. 180] a) het zorgen voor een uniforme toepassing van het EU-acquis en beleidsprioriteiten van de Unie met betrekking tot infrastructuur, procedures en diensten; b) het ondersteunen van een geïntegreerde en gecoördineerde benadering van terugkeerbeheer op het niveau van de Unie en dat van de lidstaten en van de ontwikkeling van capaciteiten inzake doeltreffende , fatsoenlijke en duurzame terugkeer en het verminderen van prikkels voor irreguliere migratie; [Am. 181] c) het ondersteunen van begeleide vrijwillige terugkeer , gezinshereniging en re-integratie , waarbij het beste belang van de minderjarige wordt geëerbiedigd ; [Am. 182] d) het versterken van samenwerking met derde landen en hun capaciteiten voor de tenuitvoerlegging van overnameovereenkomsten en andere regelingen en het mogelijk maken van duurzame terugkeer , met inbegrip van re-integratie, om duurzame terugkeer mogelijk te maken . [Am. 183] 3 bis. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder c ter), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het bevorderen en uitvoeren van de eerbiediging van het internationaal recht en van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bij al het beleid en alle maatregelen op het gebied van asiel en migratie; b) het bevorderen van solidariteit en de verdeling van verantwoordelijkheid tussen de lidstaten, met name solidariteit ten opzichte van de lidstaten die het sterkst de gevolgen van migratiestromen ondervinden, alsook het ondersteunen van de lidstaten op centraal, regionaal en lokaal niveau, internationale organisaties, niet-gouvernementele organisaties en sociale partners bij hun inspanningen op het gebied van solidariteit; c) het ondersteunen van de overdracht van verzoekers om internationale bescherming of begunstigden van internationale bescherming van de ene lidstaat naar de andere. [Am. 184] BIJLAGE III Reikwijdte van de steunverlening Acties die in aanmerking komen om overeenkomstig artikel 3 door het instrument te worden ondersteund [Am. 185] 1. Binnen de in artikel 3, lid 1, onder b), bedoelde beleidsdoelstelling ondersteunt het fonds met name : [Am. 186] a) de opstelling en ontwikkeling van nationale op , regionale en lokale strategieën voor de uitvoering van het gebied acquis van de Unie met betrekking tot asiel, legale migratie, integratie , met name lokale integratiestrategieën , terugkeer en irreguliere migratie;; [Am. 187] b) het opzetten van administratieve structuren, systemen en instrumenten en opleiding van personeel, waaronder lokale autoriteiten en andere relevante belanghebbenden , in voorkomend geval in samenwerking met de relevante agentschappen van de Unie ; [Am. 188] c) het ontwikkelen, controleren en evalueren van beleid en procedures, onder meer op het gebied met inbegrip van de ontwikkeling, verzameling , analyse en uitwisseling verspreiding van informatie kwalitatieve en kwantitatieve gegevens en statistieken over migratie en internationale bescherming, en de ontwikkeling en toepassing van gemeenschappelijke statistische instrumenten, methodes en indicatoren voor het meten van vooruitgang en het beoordelen van beleidsontwikkelingen; [Am. 189] d) de uitwisseling van informatie, beste praktijken en strategieën, onderling leren, studies en onderzoek, de ontwikkeling en uitvoering van gezamenlijke acties en gezamenlijk optreden en de oprichting van transnationale netwerken voor samenwerking; e) genderbewuste bijstand en ondersteunende diensten in overeenstemming met de status en de behoeften van de betrokken persoon, met name waar het gaat om de kwetsbare groepen personen ; [Am. 190] e bis) de doeltreffende bescherming van migrerende kinderen, met inbegrip van de uitvoering van beoordelingen van het belang van het kind alvorens besluiten worden genomen, alle in de mededeling van de Commissie van 12 april 2017 over de bescherming van migrerende kinderen genoemde maatregelen, zoals het voorzien in passende huisvesting en een tijdige benoeming van voogden voor alle niet-begeleide minderjarigen, bijdragen aan het Europees netwerk van voogdijinstellingen, en de ontwikkeling, monitoring en evaluatie van beleid en procedures ter bescherming van kinderen, met inbegrip van een op kinderrechten gebaseerd klachtenmechanisme; [Am. 191] f) acties om het beleid inzake asiel, integratie, legale migratie en terugkeerbeleid beter onder de aandacht te brengen van belanghebbenden en het algemene publiek , met specifieke aandacht voor kwetsbare groepen, waaronder minderjarigen . [Am. 192] 2. Binnen de in artikel 3, lid 2, onder a), bedoelde specifieke doelstelling ondersteunt het fonds met name : [Am. 193] a) het verstrekken van materiële hulp, met inbegrip van bijstand aan de grens , kindvriendelijke en genderbewuste voorzieningen, door lokale autoriteiten aangeboden noodhulpdiensten, onderwijs, opleiding, ondersteunende diensten, rechtsbijstand en vertegenwoordiging en gezondheids- en psychologische zorg ; [Am. 194] b) het uitvoeren van asielprocedures , met inbegrip van het opsporen van gezinsleden en het waarborgen van toegang tot rechtsbijstand en vertegenwoordiging en tolkdiensten voor asielzoekers in alle stadia van de procedure ; [Am. 195] c) het identificeren van verzoekers die speciale behoeften hebben op het gebied van procedures of opvang , met inbegrip van de vroegtijdige identificatie van slachtoffers van mensensmokkel, minderjarigen en overige kwetsbare personen zoals slachtoffers van foltering en gendergerelateerd geweld, en doorverwijzing naar gespecialiseerde diensten ; [Am. 196] c bis) het verlenen van erkende psychosociale en rehabilitatiediensten aan slachtoffers van geweld en foltering, met inbegrip van gendergerelateerd geweld; [Am. 197] d) het realiseren of verbeteren van infrastructuur inzake opvangaccommodatie, zoals huisvesting in kleine woningen en kleinschalige infrastructuur om tegemoet te komen aan de behoeften van gezinnen met minderjarigen, met inbegrip van infrastructuur die door lokale en regionale autoriteiten wordt aangeboden en onder meer door het eventuele gebruik van de betreffende faciliteiten door meer dan één lidstaat; [Am. 198] d bis) het bieden van alternatieve vormen van zorg die in de bestaande nationale kinderbeschermingsstelsels zijn geïntegreerd en tegemoetkomen aan de behoeften van alle kinderen overeenkomstig de internationale normen; [Am. 199] e) het verbeteren van de capaciteit van de lidstaten om informatie over het land van herkomst te verzamelen, te analyseren en onderling uit te verspreiden wisselen ; [Am. 200] f) acties met betrekking tot het uitvoeren van procedures voor de tenuitvoerlegging van het kader van de Unie nationale regelingen voor hervestiging [en of toelating op humanitaire gronden ] of nationale hervestigingsregelingen die verenigbaar zijn met het kader van de Unie voor hervestiging zoals uiteengezet in deze verordening ; [Am. 201] g) overdracht van verzoekers om en begunstigden van internationale bescherming; [Am. 202] h) versterking van de capaciteit van derde landen om de bescherming te verbeteren van personen die bescherming behoeven , onder andere door ondersteuning van de ontwikkeling van krachtige kinderbeschermingsmechanismen in derde landen die ervoor zorgen dat kinderen in alle opzichten beschermd zijn tegen geweld, misbruik en veronachtzaming en toegang hebben tot onderwijs en gezondheidszorg ; [Am. 203] i) vaststelling, ontwikkeling en verbetering van doeltreffende alternatieven voor detentie en institutionele zorg , met name met betrekking tot niet-begeleide minderjarigen en kinderen met gezinnen , in overeenstemming met het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind . [Am. 204] 3. Binnen de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde specifieke doelstelling ondersteunt het fonds met name : [Am. 205] a) voorlichtingspakketten en -campagnes om meer bekendheid te geven aan de legale mogelijkheden om naar de Unie te migreren, alsook aan het EU-acquis inzake legale migratie; b) ontwikkeling van regelingen inzake migratie naar de Unie, zoals onder andere regelingen inzake circulaire of tijdelijke migratie, waaronder opleiding beroeps- en overige opleidingen om de inzetbaarheid te vergroten; [Am. 206] c) samenwerking tussen derde landen en de wervingsbureaus, de diensten voor arbeidsvoorziening en de immigratiediensten van lidstaten; d) de beoordeling en erkenning van in een derde land verworven vaardigheden en kwalificaties , met inbegrip van beroepservaring , alsook van de transparantie daarvan en de verenigbaarheid daarvan met in een lidstaat erkende vaardigheden en kwalificaties , en de ontwikkeling van gemeenschappelijke evaluatienormen ; [Am. 207] e) bijstand bij verzoeken tot gezinshereniging in de zin van om te zorgen voor een geharmoniseerde uitvoering Richtlijn 2003/86/EG van de Raad (35) . [Am. 208] f) bijstand , met inbegrip van rechtsbijstand en vertegenwoordiging, in verband met een wijziging in de status van onderdanen van derde landen die reeds legaal in een lidstaat verblijven, met name met betrekking tot de verwerving van een legale verblijfsstatus volgens het recht van de Unie. [Am. 209] f bis) bijstand bij de uitoefening van de rechten van onderdanen van derde landen die legaal in de Unie verblijven, met name met betrekking tot mobiliteit binnen de Unie en toegang tot werk; [Am. 210] g) maatregelen voor vroege integratie, zoals op de behoeften van onderdanen van derde landen afgestemde ondersteuning en integratieprogramma’s die gericht zijn op onderwijs, taal en andere opleiding, zoals inburgeringscursussen, en beroepsadvies; [Am. 211] h) acties om te bevorderen dat onderdanen van derde landen gelijke behandeling genieten bij de toegang tot en de verlening van overheids- en particuliere diensten, onder meer door deze diensten aan te passen aan de behoeften van de doelgroep; [Am. 212] i) geïntegreerde samenwerking tussen gouvernementele en niet-gouvernementele instanties, onder meer door middel van gecoördineerde integratie-ondersteuningscentra, zoals éénloketsystemen; [Am. 213] j) acties om de introductie van onderdanen van derde landen in en hun actieve deelname aan de gastsamenleving mogelijk te maken en te ondersteunen en acties ter bevordering van de acceptatie door de gastsamenleving; [Am. 214] k) de bevordering van uitwisseling en dialoog tussen onderdanen van derde landen, de gastsamenleving en overheidsinstanties, onder meer door de raadpleging van de onderdanen van derde landen, en interculturele en interreligieuze dialoog. [Am. 215] 3 bis. Binnen de in artikel 3, lid 2, onder c), bedoelde specifieke doelstelling ondersteunt het fonds met name: a) integratiemaatregelen, zoals op de behoeften van onderdanen van derde landen afgestemde ondersteuning en integratieprogramma's die gericht zijn op inclusieve onderwijs- en zorgdiensten, taal, advies, beroepsopleiding en overige opleidingen, zoals inburgeringscursussen, en beroepsadvies; b) capaciteitsopbouw van door lokale autoriteiten te verlenen integratiediensten; c) acties om te bevorderen dat onderdanen van derde landen gelijke behandeling genieten bij de toegang tot en de verlening van overheids- en particuliere diensten, waaronder de toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en psychosociale ondersteuning, waarbij deze diensten worden aangepast aan de behoeften van de doelgroep; d) geïntegreerde samenwerking tussen gouvernementele en niet-gouvernementele instanties, onder meer door middel van gecoördineerde integratie-ondersteuningscentra, zoals éénloketsystemen; e) acties om de introductie van onderdanen van derde landen in en hun actieve deelname aan de gastsamenleving mogelijk te maken en te ondersteunen en acties ter bevordering van de acceptatie door de gastsamenleving; f) de bevordering van uitwisseling en dialoog tussen onderdanen van derde landen, de gastsamenleving en overheidsinstanties, onder meer door de raadpleging van de onderdanen van derde landen, en interculturele en interreligieuze dialoog. [Am. 216] 4. Binnen de in artikel 3, lid 2, onder c bis ), bedoelde specifieke doelstelling ondersteunt het fonds met name : [Am. 217] a) infrastructuur de verbetering van infrastructuur voor open opvang of en de verbetering van bestaande infrastructuur voor detentie, onder meer door het eventuele gezamenlijke gebruik van dergelijke faciliteiten door meer dan één lidstaat; [Am. 218] b) de invoering, ontwikkeling , uitvoering en verbetering van doeltreffende maatregelen als alternatief voor detentie op basis van casemanagement binnen de gemeenschap , met name met betrekking tot niet-begeleide minderjarigen en gezinnen; [Am. 219] b bis) de identificatie en opvang van slachtoffers van mensenhandel overeenkomstig Richtlijn 2011/36/EU en Richtlijn 2004/81/EG van de Raad (36) ; [Am. 220] c) de invoering en verbetering van onafhankelijke en doeltreffende systemen voor het toezicht op verplichte terugkeer als bedoeld in artikel 8, lid 6, van Richtlijn 2008/115/EG (37) ; d) het tegengaan beperken van prikkels voor irreguliere migratie, zoals de tewerkstelling van irreguliere migranten, door doeltreffende en adequate inspecties op basis van risicobeoordeling, de opleiding van personeel, de instelling en uitvoering van mechanismen waarmee irreguliere migranten terugbetaling kunnen vorderen en klachten kunnen indienen tegen hun werkgevers of informatie- en voorlichtingscampagnes om werkgevers en irreguliere migranten te informeren over hun rechten en plichten uit hoofde van Richtlijn 2009/52/EG (38) ; [Am. 221] e) voorbereiding van terugkeer, met inbegrip van maatregelen die leiden tot de afgifte van terugkeerbesluiten, de identificatie van onderdanen van derde landen, de afgifte van reisdocumenten en de opsporing van gezinsleden; f) samenwerking met de consulaire autoriteiten en immigratiediensten of andere relevante autoriteiten en diensten van derde landen om reisdocumenten te verkrijgen, terugkeer te vereenvoudigen en overname te garanderen, onder meer door de inzet van verbindingsofficieren van derde landen; g) steun bij terugkeer, met name begeleide vrijwillige terugkeer en informatie over programma's voor begeleide vrijwillige terugkeer , onder meer door specifieke begeleiding van kinderen bij terugkeerprocedures en het waarborgen van op kinderrechten gebaseerde terugkeerprocedures ; [Am. 222] h) verwijderingsoperaties, met inbegrip van daarmee verband houdende maatregelen, overeenkomstig de normen die zijn vastgelegd in het recht van de Unie, met uitzondering van dwanguitrusting; i) maatregelen ter ondersteuning van de duurzame terugkeer en re-integratie van de personen die terugkeren; j) faciliteiten en ondersteunende diensten in derde landen waarmee wordt gezorgd voor passende tijdelijke accommodatie en opvang bij aankomst , onder meer voor niet-begeleide minderjarigen en andere kwetsbare groepen, overeenkomstig internationale normen en een snelle overgang naar accommodatie in de gemeenschap ; [Am. 223] k) samenwerking met derde landen op het gebied van de aanpak van irreguliere migratie en op het gebied van doeltreffende terugkeer en overname, onder meer in het kader van de uitvoering van overnameovereenkomsten en andere regelingen ; [Am. 224] l) maatregelen om de passende legale immigratiekanalen migratiekanalen en de risico's van illegale irreguliere immigratie meer onder de aandacht te brengen. [Am. 225] m) ondersteuning voor en acties in derde landen, onder meer inzake infrastructuur, uitrusting en andere maatregelen, mits deze bijdragen tot een doeltreffender samenwerking tussen derde landen en de Unie en haar lidstaten op het gebied van terugkeer en overname. [Am. 226] 4 bis. Binnen de in artikel 3, lid 2, onder c ter), bedoelde specifieke doelstelling ondersteunt het fonds: a) de uitvoering van de overdracht van verzoekers om internationale bescherming of begunstigden van internationale bescherming van de ene naar de andere lidstaat, met inbegrip van de in artikel 17 ter van deze verordening bedoelde maatregelen; b) operationele ondersteuning in de zin van gedetacheerd personeel of financiële ondersteuning, die wordt geboden door de ene lidstaat aan een andere lidstaat die te maken heeft met migratie-uitdagingen; c) acties met betrekking tot het uitvoeren van procedures voor de tenuitvoerlegging van nationale regelingen voor hervestiging of toelating op humanitaire gronden. [Am. 227] BIJLAGE IV Acties die overeenkomstig artikel 12, lid 2, en artikel 13, lid 7, in aanmerking komen voor een hoger medefinancieringspercentage – integratiemaatregelen die worden uitgevoerd door lokale en regionale autoriteiten en door maatschappelijke organisaties , waaronder vluchtelingen- en migrantenorganisaties ; [Am. 228] – acties inzake het ontwikkelen en uitvoeren van doeltreffende alternatieven voor detentie en institutionele zorg ; [Am. 229] – programma’s inzake begeleide vrijwillige terugkeer en re-integratie en daarmee verband houdende activiteiten; – maatregelen die zijn gericht op kwetsbare personen en verzoekers om internationale bescherming met bijzondere behoeften inzake opvang en/of procedures, waaronder maatregelen die de doeltreffende bescherming waarborgen van migrerende kinderen, met name degenen die niet worden begeleid niet-begeleide minderjarigen . [Am. 230] BIJLAGE V Essentiële prestatie-indicatoren bedoeld in artikel 28, lid 1 Specifieke doelstelling 1: het versterken en ontwikkelen van alle aspecten van het Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel, met inbegrip van de externe dimensie ervan: -1. Alle hierna opgesomde kernprestatie-indicatoren worden uitgesplitst naar geslacht en leeftijd. [Am. 231] 1. aantal personen dat met de steun uit het fonds is hervestigd. 1 bis. aantal personen dat is toegelaten via regelingen voor toelating op humanitaire gronden. [Am. 232] 2. aantal personen in de opvangregeling in verhouding tot het aantal asielzoekers. 3. convergentie van erkenningspercentages inzake bescherming voor asielzoekers uit hetzelfde land. 3 bis. aantal verzoekers om internationale bescherming dat met steun van het fonds naar een andere lidstaat is overgebracht. [Am. 233] 3 ter. aantal begunstigden van internationale bescherming dat met steun van het fonds naar een andere lidstaat is overgebracht. [Am. 234] Specifieke doelstelling 1 bis: het ondersteunen van legale migratie naar de lidstaten: 1. aantal blauwe kaarten dat met steun van het fonds is uitgegeven. 2. aantal binnen een onderneming overgeplaatste personen dat die status heeft gekregen met steun van het fonds. 3. aantal verzoekers om gezinshereniging die met steun van het fonds daadwerkelijk herenigd zijn met hun gezin. 4. aantal onderdanen van een derde land dat met steun van het fonds een langdurige verblijfsvergunning heeft gekregen. [Am. 235] Specifieke doelstelling 2: het ondersteunen van legale migratie naar de lidstaten, onder meer door bij te dragen bijdragen aan de integratie van onderdanen van derde landen; [Am. 236] 1. aantal personen dat deel heeft genomen aan door het fonds ondersteunde maatregelen vóór het vertrek 2. aantal personen dat deel heeft genomen aan door het fonds ondersteunde integratiemaatregelen en heeft meegedeeld dat de maatregelen gunstig waren voor hun vroege integratie, in verhouding tot het totale aantal personen dat deel heeft genomen aan door het fonds ondersteunde integratiemaatregelen . [Am. 237] 2 bis. aantal personen dat deel heeft genomen aan door het fonds ondersteunde integratiemaatregelen en dat vervolgens een baan heeft gevonden. [Am. 238] 2 ter. aantal personen dat deel heeft genomen aan door het fonds ondersteunde integratiemaatregelen en in een van de lidstaten zijn kwalificaties erkend heeft gekregen of een diploma heeft behaald. [Am. 239] Specifieke doelstelling 3 : het bijdragen aan de aanpak van irreguliere migratie en het waarborgen van doeltreffende terugkeer naar en overname in derde landen: 1. aantal gevallen van terugkeer met steun van het fonds na een bevel om het grondgebied te verlaten, vergeleken met het aantal onderdanen van derde landen dat een bevel heeft gekregen om het grondgebied te verlaten. [Am. 240] 2. aantal teruggekeerde personen dat vóór of na terugkeer voor re-integratie uit het fonds medegefinancierde bijstand heeft gekregen, in verhouding tot het totale aantal door het fonds ondersteunde gevallen van terugkeer. Specifieke doelstelling 3 bis: het zorgen voor solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheid: 1. aantal overdrachten van verzoekers om internationale bescherming overeenkomstig artikel 17 ter van deze verordening. 1 bis. aantal overdrachten van begunstigden van internationale bescherming overeenkomstig artikel 17 ter van deze verordening. 2. aantal personeelsleden dat is gedetacheerd naar of de financiële steun die is verleend aan lidstaten die te maken hebben met migratie-uitdagingen. 3. aantal personen dat met steun van het fonds is hervestigd of toegelaten via regelingen voor toelating op humanitaire gronden. [Am. 241] BIJLAGE VI Interventietypes TABEL 1: CODES VOOR DE DIMENSIE “INTERVENTIEGEBIED” I. CEAS 001 Opvangvoorzieningen 002 Asielprocedures 003 Tenuitvoerlegging van het EU-acquis 004 Migrerende kinderen 005 Personen met bijzondere behoeften op het gebied van opvang en procedures 006 Hervestiging 007 Inspanningen op het gebied van solidariteit tussen de lidstaten 008 Operationele steun II. Legale migratie en integratie 001 Ontwikkeling van integratiestrategieën 002 Slachtoffers van mensenhandel 003 Integratiemaatregelen – informatie en oriëntatie, éénloketsystemen 004 Integratiemaatregelen – taalcursussen 005 Integratiemaatregelen – inburgeringscursussen en andere opleiding 006 Integratiemaatregelen – introductie in, deelname aan en uitwisseling met gastsamenleving 007 Integratiemaatregelen – basisbehoeften 008 Maatregelen vóór vertrek 009 Mobiliteitsregelingen 010 Verwerving van legaal verblijf III. Terugkeer 001 Alternatieven voor detentie 002 Voorzieningen inzake opvang/detentie 003 Terugkeerprocedures 004 Begeleide vrijwillige terugkeer 005 Bijstand voor re-integratie 006 Verwijderings-/terugkeeroperaties 007 Systeem voor toezicht op gedwongen terugkeer 008 Kwetsbare personen/niet-begeleide minderjarigen 009 Maatregelen om de prikkels voor irreguliere migratie tegen te gaan 010 Operationele steun IV. Technische bijstand 001 Informatie en communicatie 002 Voorbereiding, uitvoering, toezicht en controle 003 Evaluatie en studies, gegevensverzameling 004 Capaciteitsopbouw TABEL 2: CODES VOOR DE DIMENSIE “ACTIETYPE” 001 Ontwikkeling van nationale strategieën 002 Capaciteitsopbouw 003 Onderwijs en opleiding voor onderdanen van derde landen 004 Ontwikkeling van statistische instrumenten, methoden en indicatoren 005 Uitwisseling van informatie en beste praktijken 006 Gezamenlijke acties/concrete acties (tussen lidstaten) 007 Campagnes en informatie 008 Uitwisseling en detachering van deskundigen 009 Studies, pilotprojecten, risicobeoordelingen 010 Voorbereidende, toezicht-, administratieve en technische activiteiten 011 Verstrekken van bijstand en ondersteunende diensten aan onderdanen van derde landen 012 Infrastructuur 013 Apparatuur TABEL 3: CODES VOOR DE DIMENSIE “UITVOERINGSMODALITEITEN” 001 Specifieke actie 002 Noodhulp 003 Samenwerking met derde landen 004 Acties in derde landen 005 In bijlage IV bedoelde acties BIJLAGE VII Voor operationele steun in aanmerking komende acties Binnen de specifieke doelstelling alle aspecten van het Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel, met inbegrip van de externe dimensie ervan, te versterken en te ontwikkelen, en de specifieke doelstelling bij te dragen aan de aanpak van irreguliere migratie en te zorgen voor doeltreffende terugkeer naar en overname in derde landen, wordt de operationele steun gebruikt voor: – personeelskosten; – kosten van dienstverlenging, zoals onderhoud of vervanging van apparatuur; – kosten van dienstverlenging, zoals onderhoud of reparatie van infrastructuur. BIJLAGE VIII Output- en resultaatindicatoren als bedoeld in artikel 28, lid 3 -1. Alle hierna opgesomde kernprestatie-indicatoren worden uitgesplitst naar geslacht en leeftijd. [Am. 242] Specifieke doelstelling 1: het versterken en ontwikkelen van alle aspecten van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel, met inbegrip van de externe dimensie ervan: 1. aantal personen uit de doelgroep dat met de steun uit het fonds bijstand heeft gekregen: a) aantal personen uit de doelgroep dat voor de duur van de asielprocedures informatie en bijstand heeft gekregen; b) aantal personen uit de doelgroep dat gebruikmaakt van rechtsbijstand en vertegenwoordiging; c) aantal kwetsbare personen, slachtoffers van mensenhandel en niet-begeleide minderjarigen dat specifieke bijstand geniet. 2. capaciteit (het aantal plaatsen) binnen nieuwe infrastructuur voor opvangaccommodatie die is opgezet overeenkomstig de in het Unie-acquis vastgestelde gemeenschappelijke eisen voor opvangvoorzieningen en van bestaande infrastructuur voor opvangaccommodatie die overeenkomstig dezelfde eisen is verbeterd als gevolg van uit dit fonds ondersteunde projecten, en het percentage dat deze capaciteit uitmaakt van de totale capaciteit inzake opvangaccommodatie; 3. aantal voor niet-begeleide minderjarigen geschikte plaatsen dat door het fonds is ondersteund, in verhouding tot het totale aantal plaatsen dat geschikt is voor niet-begeleide minderjarigen; 4. aantal personen dat met de steun uit het fonds opleiding over onderwerpen op het gebied van asiel heeft gekregen, en dat aantal uitgedrukt als percentage van het totale aantal personeelsleden dat opleiding over deze onderwerpen heeft genoten; 5. aantal verzoekers om internationale bescherming dat met steun van het fonds naar een andere lidstaat is overgebracht; 6. aantal personen dat met de steun van het fonds is hervestigd. Specifieke doelstelling 1 bis: het ondersteunen van legale migratie naar de lidstaten: 1. aantal blauwe kaarten dat met steun van het fonds is uitgegeven. 2. aantal binnen een onderneming overgeplaatste personen dat die status heeft gekregen met steun van het fonds. 3. aantal verzoekers om gezinshereniging die met steun van het fonds daadwerkelijk herenigd zijn met hun gezin. 4. aantal onderdanen van een derde land dat met steun van het fonds een langdurige verblijfsvergunning heeft gekregen. [Am. 243] Specifieke doelstelling 2: het ondersteunen van legale migratie naar de lidstaten, onder meer door bij te dragen bijdragen aan de integratie van onderdanen van derde landen: [Am. 244] 1. aantal personen dat heeft deelgenomen aan door het fonds ondersteunde maatregelen vóór het vertrek; 2. aantal lokale en regionale instanties dat met de steun van het fonds integratiemaatregelen heeft uitgevoerd; 2 bis. aantal personen dat deel heeft genomen aan door het fonds ondersteunde integratiemaatregelen en dat vervolgens een baan heeft gevonden. [Am. 245] 2 ter. aantal personen dat deel heeft genomen aan door het fonds ondersteunde integratiemaatregelen en dat vervolgens in een van de lidstaten een diploma heeft behaald. [Am. 246] 3. aantal personen dat heeft deelgenomen aan uit het fonds ondersteunde maatregelen gericht op: a) onderwijs en opleiding; b) arbeidsmarktintegratie; c) toegang tot basisvoorzieningen, en d) actieve participatie en sociale inclusie. 4. aantal personen dat heeft deelgenomen aan door het fonds ondersteunde maatregelen en heeft meegedeeld dat de maatregelen gunstig waren voor hun vroege integratie, in verhouding tot het totale aantal personen dat heeft deelgenomen aan door het fonds ondersteunde integratiemaatregelen; 4 bis. aantal onderdanen van derde landen dat met steun van het fonds met succes basis-, middelbaar of voortgezet onderwijs in de lidstaat heeft afgerond. [Am. 247] Specifieke doelstelling 3 : het bijdragen aan de aanpak van irreguliere migratie en waarborgen van doeltreffende terugkeer naar en overname in derde landen: 1. aantal met steun uit het fonds gecreëerde/gerenoveerde plaatsen in detentiecentra, in verhouding tot het totale aantal gecreëerde/gerenoveerde plaatsen in detentiecentra; 2. aantal personen dat met steun uit het fonds opleiding heeft gekregen over onderwerpen op het gebied van terugkeer; 3. aantal teruggekeerde personen wier terugkeer uit het fonds werd medegefinancierd, in verhouding tot het totale aantal personen dat is teruggekeerd na een bevel om het grondgebied te verlaten: a) personen die vrijwillig zijn teruggekeerd; b) personen die zijn verwijderd; 4. aantal teruggekeerde personen dat vóór of na terugkeer uit het fonds medegefinancierde re-integratiebijstand heeft gekregen, in verhouding tot het totale aantal door het fonds ondersteunde gevallen van terugkeer. a) personen die vrijwillig zijn teruggekeerd; b) personen die zijn verwijderd; [Am. 248] Specifieke doelstelling 3 bis: het zorgen voor solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheid: 1. aantal overdrachten van verzoekers om internationale bescherming overeenkomstig artikel 17 ter van deze verordening. 1 bis. aantal overdrachten van begunstigden van internationale bescherming overeenkomstig artikel 17 ter van deze verordening. 2. aantal personeelsleden dat is gedetacheerd naar of de financiële steun die is verleend aan lidstaten die te maken hebben met migratie-uitdagingen. 3. aantal personen dat met steun van het fonds is hervestigd. [Am. 249] (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0473 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 77, lid 2, en artikel 79, lid 2, onder d), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0272/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 19 oktober 2018 (1) , – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken en de Begrotingscommissie ( A8-0089/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting, in het kader van het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer, van het instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visa HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, en artikel 79, lid 2, onder d), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Gezien de evoluerende uitdagingen op het gebied van migratie in de Europese Unie, alsook de zorgen om de veiligheid, is het van het hoogste belang het delicate evenwicht in stand te houden tussen enerzijds het vrije verkeer van personen en anderzijds de veiligheid. Het doel van de Unie om een hoog niveau van veiligheid binnen de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht te verzekeren op grond van artikel 67, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) moet onder meer worden bereikt door gezamenlijke maatregelen inzake de overschrijding van de binnengrenzen door personen, grenscontroles aan de buitengrenzen en het gemeenschappelijke visumbeleid , waarbij het delicate evenwicht in tussen enerzijds het vrije verkeer van personen en anderzijds de veiligheid in stand moet worden gehouden . [Am. 1] (2) Krachtens artikel 80 VWEU moeten aan dit beleid van de Unie en de uitvoering ervan de beginselen ten grondslag liggen van solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheid tussen de lidstaten, ook op financieel vlak. (3) In de Verklaring van Rome, die op 25 september 2017 is ondertekend, hebben de leiders van 27 lidstaten beloofd toe te werken naar de waarborging van een veilige en zekere Unie waar alle burgers zich veilig voelen en zich vrij kunnen bewegen, een Unie waarvan de buitengrenzen beveiligd zijn, een Unie met een efficiënt, verantwoord en duurzaam migratiebeleid met eerbied voor de internationale normen, een Europa dat vastbesloten is het terrorisme en de georganiseerde criminaliteit te bestrijden. [Am. 2] (3 bis) De uit hoofde van dit instrument gefinancierde acties moeten worden uitgevoerd met volledige inachtneming van de bepalingen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het recht van de Unie inzake gegevensbescherming, het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), het beginsel van eerlijke behandeling van onderdanen van derde landen, het recht op asiel en internationale bescherming, het beginsel van non-refoulement en de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten die voortvloeien uit de internationale instrumenten die zij hebben ondertekend, zoals het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 zoals aangevuld met het Protocol van New York van 31 januari 1967. Er moet ook speciale aandacht worden besteed aan de identificatie, onmiddellijke bijstand en doorverwijzing naar beschermingsdiensten voor kwetsbare personen, met name kinderen en niet-begeleide minderjarigen. [Am. 3] (4) Het beleid van de Unie op het gebied van het beheer van de buitengrenzen is gericht op de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het concept van een Europees geïntegreerd grensbeheer op nationaal en Unieniveau om legale grensoverschrijdingen te vergemakkelijken, irreguliere immigratie en grensoverschrijdende criminaliteit te voorkomen en op te sporen en het gemeenschappelijke visumbeleid te ondersteunen, hetgeen hetgeen een randvoorwaarde is voor het vrije verkeer van personen in de Unie zou moeten bevorderen en wat een wezenlijk onderdeel is van een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht. [Am. 4] (5) Europees geïntegreerd grensbeheer, zoals uitgevoerd door de Europese grens- en kustwacht, die is opgericht bij Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad (5) en bestaat uit het Europees Grens- en kustwachtagentschap en de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grensbeheer, inclusief de kustwachten voor zover deze taken op het gebied van grenstoezicht uitoefenen, is nodig om het migratiebeheer en de veiligheid te verbeteren moet bijdragen aan de harmonisering van de grenscontrole en daarmee het migratiebeheer verbeteren, waaronder de toegang tot internationale bescherming vergemakkelijken voor personen die deze nodig hebben, en meer veiligheid bieden door grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme te bestrijden . [Am. 5] (6) Legaal reizen vergemakkelijken , en daarbij risico’s uit migratie- en veiligheidsoogpunt tegengaan, is in de mededeling van de Commissie getiteld “Een Europese migratieagenda” (6) aangemerkt als een van de belangrijkste doelstellingen van het optreden van de Unie op het gebied van migratie en veiligheid. [Am. 6] (7) De Europese Raad van 15 december 2016 (7) heeft gevraagd om te blijven werken aan de interoperabiliteit van informatiesystemen en databanken. De Europese Raad heeft op 23 juni 2017 (8) onderstreept dat de interoperabiliteit tussen databanken moet worden verbeterd, en de Commissie heeft op 12 december 2017 een voorstel aangenomen voor een verordening tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de informatiesystemen van de EU (9) . [Am. 7] (8) Om In het streven om de integriteit van het Schengengebied te vrijwaren en de werking ervan veiligheid van de buitengrenzen van de EU te versterken, zijn de lidstaten er met ingang van 6 april 2017 toe verplicht om EU-burgers die de buitengrenzen van de EU overschrijden, systematisch te controleren aan de hand van relevante databanken . Voorts heeft de Commissie een aanbeveling tot de lidstaten gericht opdat deze beter gebruik zouden maken van politiecontroles en grensoverschrijdende samenwerking , naast de systematische controles die reeds worden uitgevoerd op alle onderdanen van derde landen die het Schengengebied binnenkomen . Het is echter gebleken dat er doelgerichte controles in plaats van systematische controles moeten plaatsvinden op een aantal externe grensdoorlaatposten, vanwege de onevenredige impact van systematische controles op de doorstroming van grensoverschrijdend verkeer (10) . [Am. 8] (8 bis) De Commissie heeft ook aanbeveling (EU) 2017/1804 (11) aan de lidstaten gedaan om beter gebruik te maken van politiecontroles en grensoverschrijdende samenwerking, teneinde het effect op het vrije verkeer te beperken en de bedreiging van de openbare orde of de binnenlandse veiligheid te minimaliseren. Hoewel er verscheidene maatregelen zijn getroffen, blijven verschillende lidstaten onwettige controles aan de binnengrenzen uitvoeren, waarmee ze het basisbeginsel van het Schengengebied ondermijnen. [Am. 9] (9) Financiële steun uit de begroting van de Unie is onontbeerlijk voor de uitvoering van het Europees geïntegreerd grensbeheer ter ondersteuning van de lidstaten bij het doeltreffend beheren van overschrijding van de buitengrenzen en bij het aanpakken van uitdagingen op het gebied van migratie en mogelijke toekomstige dreigingen uitdagingen aan die grenzen, waarbij met volledige eerbiediging van de grondrechten wordt bijgedragen aan de bestrijding van zware criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie. [Am. 10] (10) De lidstaten moeten voldoende financiële steun van de Unie krijgen teneinde de uitvoering te bevorderen van het Europees geïntegreerd grensbeheer, dat in artikel 4 van Verordening (EU) 2016/1624 is omschreven aan de hand van zijn onderdelen, namelijk grenstoezicht, opsporings- en reddingsoperaties tijdens grensbewakingsoperaties, risicoanalyse, samenwerking tussen de lidstaten (ondersteund en gecoördineerd door het Europees Grens- en kustwachtagentschap), samenwerking tussen autoriteiten agentschappen (met inbegrip van regelmatige uitwisseling van informatie), samenwerking met derde landen, technische en operationele maatregelen binnen het Schengengebied die samenhangen met grenstoezicht en bedoeld zijn om irreguliere immigratie beter aan te pakken en grensoverschrijdende criminaliteit te bestrijden, gebruik van geavanceerde technologie, kwaliteitscontrole en solidariteitsmechanismen, alsmede teneinde te verzekeren dat dit beheer in de praktijk operationeel wordt. [Am. 11] (11) Aangezien de douaneautoriteiten van de lidstaten een toenemend aantal taken op zich hebben genomen, die zich dikwijls tot het gebied van beveiliging uitstrekken en aan de buitengrens worden verricht, moeten de lidstaten voldoende financiële steun van de Unie krijgen om te waarborgen dat het grenstoezicht en de is het belangrijk om de samenwerking tussen agentschappen te bevorderen, met inbegrip van de uitwisseling van informatie via bestaande instrumenten voor informatie-uitwisseling, in het kader van het Europees geïntegreerd grensbeheer, zoals bedoeld in artikel 4, onder e), van Verordening (EU) nr. 2016/1624. Complementariteit in de uitvoering van grenstoezicht en douanecontrole aan de buitengrenzen op uniforme wijze worden uitgevoerd moet worden gewaarborgd door voldoende financiële steun van de Unie aan de lidstaten te verlenen . Doel is niet alleen de douanecontroles te versterken, maar ook de ter bestrijding van alle vormen van smokkel, met name van goederen aan de grenzen, en ter bestrijding van terrorisme, maar ook legitieme handel en reizen te vergemakkelijken , en zo bij te dragen tot een veilige en doelmatige douane-unie. [Am. 12] (12) Als opvolger van het bij Verordening (EU) nr. 515/2014 van het Europees Parlement en de Raad (12) vastgestelde Fonds voor interne veiligheid 2014-2020 moet derhalve onder andere een Fonds voor geïntegreerd grensbeheer (hierna “het fonds” genoemd) worden opgezet. [Am. 13] (13) Vanwege de juridische bijzonderheden die op titel V van het VWEU van toepassing zijn en de verschillende toepasselijke rechtsgrondslagen voor het beleid inzake buitengrenzen respectievelijk douanecontrole, is het juridisch niet mogelijk om het fonds in één enkel instrument onder te brengen. (14) Het fonds moet derhalve worden opgezet als een breed kader voor financiële steun van de Unie op het gebied van grensbeheer en visa, bestaande uit het bij deze verordening opgerichte instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visa (hierna „het instrument” genoemd) en het bij Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad (13) vastgestelde een instrument voor financiële steun voor douanecontroleapparatuur. Dit kader moet worden gecomplementeerd bij Verordening (EU) .../... [verordening gemeenschappelijke bepalingen] van het Europees Parlement en de Raad (14) , waarnaar deze verordening moet verwijzen wat betreft door een instrument tot vaststelling van de voorschriften voor gedeeld beheer. [Am. 14] (15) Het instrument dient te worden uitgevoerd met volledige inachtneming van de rechten en beginselen die zijn verankerd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alsook van de internationale verplichtingen van de Unie op het gebied van de grondrechten , onder meer wat betreft het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en in het bijzonder met inachtneming van de beginselen van non-refoulement, transparantie, non-discriminatie en het recht op internationale bescherming. Er moet ook speciale aandacht worden besteed aan de identificatie, onmiddellijke bijstand en doorverwijzing naar beschermingsdiensten voor kwetsbare personen, met name kinderen en niet-begeleide minderjarigen . [Am. 15] (15 bis) Deze verplichtingen gelden ook voor derde landen waarmee de lidstaten en de Unie samenwerken in het kader van dit instrument. [Am. 16] (16) Het instrument moet voortbouwen op de resultaten en investeringen die zijn verwezenlijkt met ondersteuning van zijn voorgangers, namelijk het Buitengrenzenfonds voor de periode 2007-2013, als ingesteld bij Beschikking nr. 574/2007/EG van het Europees Parlement en de Raad (15) en het instrument voor buitengrenzen en visa, als onderdeel van het Fonds voor interne veiligheid voor de periode 2014-2020, als vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 515/2014 van het Europees Parlement en de Raad, en moet met het oog op nieuwe ontwikkelingen een bredere opzet krijgen. [Am. 17] (17) Om een uniform, hoogwaardig toezicht aan de buitengrenzen en een vlot legaal grensverkeer langs de buitengrenzen mogelijk te maken, dient het instrument bij te dragen aan de ontwikkeling van een Europees geïntegreerd grensbeheersysteem dat alle maatregelen omvat die in verband met beleid, recht, systematische samenwerking, lastenverdeling, situatiebeoordeling en veranderende omstandigheden met betrekking tot grensposten voor irreguliere migranten, personeel, uitrusting en technologie op verschillende niveaus worden genomen door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap, in samenwerking met andere actoren zoals derde landen en andere EU-organen (met name het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu-LISA), Europol en, in voorkomend geval, derde landen en internationale organisaties. [Am. 18] (18) Het instrument moet bijdragen aan de verbetering van de doelmatigheid van de visumbehandeling wat betreft het opsporen en beoordelen van de risico’s uit migratie- en veiligheidsoogpunt en het vereenvoudigen van de visumprocedures voor bonafide reizigers vereenvoudigen van de visumprocedures voor bonafide reizigers en het opsporen en beoordelen van de risico's uit migratie- en veiligheidsoogpunt . Het instrument moet met name financiële bijstand verlenen om de digitalisering van de visumbehandeling te ondersteunen, teneinde voor snelle, veilige en klantvriendelijke visumprocedures te zorgen, waar zowel visumaanvragers als consulaten belang bij hebben. Ook moet het instrument wereldwijd ruimere consulaire vertegenwoordiging waarborgen. De uniforme uitvoering van het gemeenschappelijk visumbeleid en de modernisering daarvan moeten eveneens in het instrument aan bod komen , net als de bijstand aan de lidstaten voor de afgifte van visa met territoriaal beperkte geldigheid die zijn afgegeven op humanitaire gronden, om redenen van nationaal belang of vanwege internationale verplichtingen, alsook voor begunstigden van een hervestigings- of herplaatsingsprogramma van de Unie, en voor volledige naleving van het acquis van de Unie inzake visa . [Am. 19] (19) Voorts moet het instrument duidelijk met de controle aan de buitengrenzen verband houdende maatregelen op het grondgebied van de Schengenlanden die verband houden met grenstoezicht, ondersteunen in het kader van de ontwikkeling van een gemeenschappelijk geïntegreerd grensbeheersysteem dat de algemene werking van het Schengengebied versterkt. [Am. 20] (20) Ter verbetering van het beheer van de buitengrenzen, teneinde legaal reizen te vergemakkelijken, bij te dragen aan het voorkomen en bestrijden van irreguliere migratie grensoverschrijding en aan een hoog niveau van veiligheid in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht van de Unie, moet het instrument de ontwikkeling ondersteunen van de grootschalige IT-systemen , op basis van bestaande of nieuwe IT-systemen. Ook die het Europees Parlement en de Raad zijn overeengekomen . In dat verband moet het instrument ook de totstandbrenging ondersteunen van interoperabiliteit tussen die EU‑informatiesystemen (het inreis-uitreissysteem (EES) (16) , het Visuminformatiesysteem (VIS) (17) , het Europees Systeem voor reisinformatie en -autorisatie (ETIAS) (18) , Eurodac (19) , het Schengeninformatiesysteem (SIS) (20) en het Europees Strafregister Informatiesysteem voor onderdanen van derde landen (ECRIS-TCN) (21) ) in de lidstaten, zodat deze EU-informatiesystemen en de gegevens daarin elkaar kunnen aanvullen. Dit instrument moet ook bijdragen aan de noodzakelijke ontwikkelingen op nationaal niveau naar aanleiding van de invoering van de interoperabiliteitscomponenten op centraal niveau (Europees zoekportaal (ESP), een gezamenlijke dienst voor biometrische matching (gezamenlijke BMS), een gemeenschappelijk register van identiteitsgegevens (CIR) en een detector van meerdere identiteiten (MID)) (22) . [Am. 21] (21) Dit instrument dient de activiteiten tot uitvoering van het Europees geïntegreerd grensbeheer te complementeren en versterken, overeenkomstig de twee pijlers van de Europese grens- en kustwacht, namelijk gedeelde verantwoordelijkheid en solidariteit tussen de lidstaten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap. Dit betekent met name dat de lidstaten bij de opstelling van hun programma’s rekening moeten houden met de door het Europees Grens- en kustwachtagentschap ontwikkelde analyse-instrumenten en operationele en technische richtsnoeren alsook met de door het agentschap ontwikkelde opleidingscurricula, zoals de gemeenschappelijke basisinhoud voor de opleiding van grenswachters, met inbegrip van de onderdelen betreffende grondrechten en toegang tot internationale bescherming. Teneinde complementariteit te ontwikkelen tussen deze opdracht taken en de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor het toezicht aan de buitengrenzen, alsmede en om consistentie en kostenefficiëntie te waarborgen, moet het Europees Grens- en kustwachtagentschap door de Commissie worden geraadpleegd over de door de lidstaten ingediende ontwerpen van nationale programma's, voor zover zulks die onder de bevoegdheden van het agentschap valt vallen , en in het bijzonder over de in het kader van operationele steun gefinancierde activiteiten. De Commissie moet er ook voor zorgen dat eu-LISA, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en alle andere relevante agentschappen of instanties van de Unie in een vroeg stadium worden betrokken bij het ontwikkelingsproces van de nationale programma's van de lidstaten, voor zover dit onder de bevoegdheden van de agentschappen valt. [Am. 22] (22) Voor zover de getroffen lidstaten hierom verzoeken dient h et instrument dient de uitvoering van de hotspotaanpak te ondersteunen, zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie getiteld “Een Europese migratieagenda” en bevestigd door de Europese Raad van 25 en 26 juni 2015 (23) . Met de hotspotaanpak wordt operationele ondersteuning verleend aan de lidstaten die te maken hebben met onevenredige migratiedruk aan de buitengrenzen van de Unie geconfronteerd worden met een noodsituatie . Daarbij wordt in een geest van solidariteit en gedeelde verantwoordelijkheid geïntegreerde, brede en gerichte bijstand geboden , om op humane en efficiënte wijze om te kunnen gaan met de komst van grote aantallen personen aan de buitengrenzen van de Unie en om de integriteit van het Schengengebied te vrijwaren. [Am. 23] (23) In het belang van de solidariteit binnen het Schengengebied als geheel en in de hele Unie , en in een geest van gedeelde verantwoordelijkheid voor de bescherming van de buitengrenzen van de Unie, moet, als tekortkomingen of risico's worden vastgesteld, met name naar aanleiding van een Schengenevaluatie overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1053/2013 (24) , de betrokken lidstaat de kwestie adequaat aanpakken door de in het kader van zijn programma beschikbare middelen te gebruiken om uitvoering te geven aan aanbevelingen die zijn vastgesteld op grond van die verordening en overeenkomstig kwetsbaarheidsbeoordelingen die het Europees Grens- en kustwachtagentschap conform artikel 13 van Verordening (EU) 2016/1624 verricht. [Am. 24] (24) Het instrument moet bij wijze van blijk van solidariteit en gedeelde verantwoordelijkheid financiële bijstand verlenen aan die lidstaten die de bepalingen van Schengen inzake de buitengrenzen en visa volledig toepassen, alsmede aan die lidstaten die zich voorbereiden op een volledige deelname aan Schengen, en moet door de lidstaten worden aangewend in het belang van het gemeenschappelijke beleid van de Unie voor het beheer van de buitengrenzen. [Am. 25] (25) Overeenkomstig Protocol nr. 5 bij de Toetredingsakte van 2003 (25) betreffende de doorreis van personen over land tussen de regio Kaliningrad en andere delen van de Russische Federatie moet het instrument alle extra kosten dragen voor de uitvoering van de specifieke bepalingen van het acquis van de Unie in verband met deze doorreis, namelijk Verordening (EG) nr. 693/2003 van de Raad (26) en Verordening (EG) nr. 694/2003 van de Raad (27) . De behoefte aan verdere financiële steun voor gederfde leges moet echter afhankelijk worden gesteld van de vigerende visumregeling van de Unie met de Russische Federatie. (26) Om bij te dragen tot de verwezenlijking van de beleidsdoelstelling van het instrument, dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat hun programma's gericht zijn op de specifieke doelstellingen van het instrument, dat de gekozen prioriteiten in overeenstemming zijn met de overeengekomen EU-prioriteiten en de uitvoeringsmaatregelen als vastgesteld in bijlage II, en dat de verdeling van passende middelen over de doelstellingen en acties evenredig is met de uitdagingen en behoeften waarmee zij te maken hebben. In dat verband is het van belang dat de middelen op een eerlijke en transparante wijze over de specifieke doelstellingen van het instrument worden verdeeld. Er moet een minimaal bestedingsniveau voor de specifieke doelstelling van de ondersteuning van het gemeenschappelijke visumbeleid worden gewaarborgd, zowel voor maatregelen in direct en indirect beheer als voor maatregelen in gedeeld beheer. [Am. 26] (27) Er moet worden gestreefd naar een synergetische, consistente en doelmatige band met andere EU-fondsen, en overlapping tussen de acties moet worden vermeden. (28) De terugkeer van onderdanen van derde landen voor wie een door een lidstaat uitgevaardigd terugkeerbesluit geldt, is één van de onderdelen van het Europees geïntegreerd grensbeheer als uiteengezet in Verordening (EU) 2016/1624. Naar aard en doelstelling vallen maatregelen op het gebied van terugkeer echter niet onder het toepassingsgebied van steunverlening in het kader van het instrument, maar onder Verordening (EU) .../... [nieuw AMF] (28) . (29) Om recht te doen aan de belangrijke rol die de douaneautoriteiten van de lidstaten aan de buitengrenzen vervullen en te waarborgen dat zij over voldoende middelen beschikken voor het uitvoeren van hun brede takenpakket aan deze grenzen, dient het bij Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde instrument voor financiële steun voor douanecontroleapparatuur deze nationale autoriteiten te voorzien van de noodzakelijke financiering om te investeren in apparatuur voor douanecontroles alsook in apparatuur die behalve voor douanecontrole ook voor andere doeleinden, zoals grenstoezicht, kan worden gebruikt. (30) De meeste douanecontroleapparatuur is eveneens geschikt voor controles op de naleving van andere wetgeving, zoals bepalingen inzake grensbeheer, visa of politiële samenwerking. Het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer bestaat dan ook uit twee complementaire onderdelen, met onderscheiden doch coherente toepassingsgebieden voor de aankoop van uitrusting. Enerzijds is uitrusting die zowel voor grensbeheer als douanecontrole kan worden gebruikt, uitgesloten van het bij deze verordening opgerichte instrument voor grensbeheer en visa. Anderzijds biedt het instrument voor douanecontroleapparatuur niet alleen financiële steun voor hoofdzakelijk voor douanecontroles bestemde apparatuur; het staat ook het gebruik ervan voor aanvullende doeleinden toe, zoals grenscontroles en -beveiliging. Deze rolverdeling bevordert samenwerking tussen instanties in het kader van het Europees geïntegreerd grensbeheer, zoals bedoeld in artikel 4, onder e), van Verordening (EU) 2016/1624, en stelt douane- en grensautoriteiten in staat samen te werken, met gedeelde en interoperabele apparatuur, waardoor het effect van de begroting van de Unie wordt gemaximaliseerd. (31) Grensbewaking op zee wordt beschouwd als één van de kustwachttaken die binnen de Unie op maritiem gebied wordt uitgeoefend. De nationale autoriteiten die kustwachttaken uitvoeren zijn ook verantwoordelijk voor een breed spectrum van werkzaamheden, zoals onder meer, doch niet uitsluitend, maritieme veiligheid, beveiliging, opsporing en redding, grenstoezicht, visserijcontrole, douanetoezicht, algemene rechtshandhaving en milieubescherming. Doordat kustwachttaken zo breed zijn, vallen zij onder verschillende beleidsterreinen van de Unie. Het is dan ook zaak synergie na te streven om op doeltreffender en doelmatiger wijze resultaten te behalen. [Am. 27] (31 bis) Bij de uitvoering van in het kader van het instrument gefinancierde acties die verband houden met de bewaking van de zeegrenzen moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan hun verplichtingen uit hoofde van het internationaal zeerecht om hulp te verlenen aan mensen in nood. In dat opzicht moeten uit het Instrument gefinancierde apparatuur en systemen worden ingezet bij opsporings- en reddingssituaties wanneer die zich voordoen tijdens een grensbewakingsoperatie op zee, zodat wordt bijgedragen aan het waarborgen van de bescherming en het redden van de levens van migranten. [Am. 28] (32) Naast de samenwerking binnen de Unie inzake kustwachttaken tussen het Europees Grens- en kustwachtagentschap (opgericht bij Verordening (EU) 2016/1624), het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (opgericht bij Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad (29) ) en het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (opgericht bij Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad (30) ) dient de coherentie van de activiteiten op maritiem gebied ook op nationaal niveau te worden verbeterd. De synergieën tussen de verschillende actoren op het gebied van maritieme zaken dienen aan te sluiten bij de strategieën voor Europees geïntegreerd grensbeheer en maritieme veiligheid. (33) Om de complementariteit en de consistentie van maritieme activiteiten te versterken, dubbel werk te voorkomen en de budgettaire beperkingen op het gebied van maritiem beleid – dat kostbare activiteiten betreft – te verlichten, dient het instrument maritieme operaties met meerdere doeleinden te ondersteunen als de belangrijkste doelstelling grensbewaking is, maar tegelijkertijd andere doelstellingen zouden kunnen worden nagestreefd die samenhangen met de hoofddoelstellingen, zoals bestrijding van mensenhandel . [Am. 29] (34) De in het kader van het instrument gesteunde Dit instrument moet voornamelijk gericht zijn op ondersteuning van geïntegreerd grensbeheer aan de buitengrenzen van de Unie en van het gemeenschappelijke visumbeleid. Bepaalde maatregelen in of met betrekking tot derde landen kunnen echter, binnen de vastgestelde grenzen en met passende waarborgen, door het instrument worden gesteund. Die maatregelen dienen te worden genomen in synergie, samenhang en complementariteit met andere acties buiten de Unie die door de externe financieringsinstrumenten van de Unie worden ondersteund. In het bijzonder dient bij de uitvoering van dergelijke acties te worden gestreefd naar volledige samenhang met de beginselen en de algemene doelstellingen van het externe optreden en het buitenlandse beleid van de Unie ten aanzien van het land of de regio in kwestie. Met betrekking tot de externe dimensie dient het instrument op gebieden die van belang zijn voor het migratiebeleid van de Unie en doelstellingen van de Unie voor interne veiligheid gerichte steun te verlenen ter versterking van de samenwerking met derde landen en van bepaalde belangrijke aspecten van hun grensbewaking en grensbeheer. [Am. 30] (34 bis) De Commissie dient bijzondere aandacht te besteden aan de evaluatie van acties en programma's met betrekking tot derde landen. [Am. 31] (35) Financiering uit de begroting van de Unie dient te worden geconcentreerd op activiteiten waarbij het optreden van de Unie voor een meerwaarde kan zorgen ten opzichte van acties door de lidstaten alleen. Aangezien de Unie beter in staat is dan de lidstaten om een kader te bieden voor het tonen van solidariteit binnen de Unie met betrekking tot grenstoezicht, grensbeheer en het gemeenschappelijk visumbeleid en het beheer van migratiestromen , en om een platform te bieden voor de ontwikkeling van gemeenschappelijke IT-systemen ter ondersteuning van die beleidsterreinen, zal financiële steun die in het kader van deze verordening wordt verleend, in het bijzonder bijdragen aan grotere nationale en Unie-capaciteiten op deze gebieden. [Am. 32] (36) Een lidstaat kan worden geacht niet aan het relevante acquis van de Unie te voldoen, ook wat betreft het gebruik van operationele steun uit hoofde van dit instrument, als hij zijn verplichtingen op grond van de Verdragen op het gebied van grensbeheer en visa niet is nagekomen, als er een duidelijk risico bestaat dat de lidstaat bij het uitvoeren van het acquis inzake grensbeheer en visa een waarde van de Unie ernstig schendt of als in een evaluatieverslag in het kader van het Schengenmechanisme voor evaluatie en toezicht tekortkomingen op het betrokken gebied zijn vastgesteld of als de lidstaat, in het kader van samenwerking met een derde land, acties samen met dit derde land heeft gefinancierd en ondernomen die door het voornoemde mechanisme voor evaluatie en toezicht vastgestelde schendingen van de grondrechten als gevolg hebben . [Am. 33] (37) Het instrument dient de behoefte aan meer flexibiliteit en vereenvoudiging te weerspiegelen, zonder daarbij de vereisten op het gebied van voorspelbaarheid uit het oog te verliezen, en dient, met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening , met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening , ervoor te zorgen dat de middelen eerlijk en transparant worden verdeeld. Het moet de vereisten op het gebied van voorspelbaarheid in de verdeling van de financiële middelen in evenwicht brengen met de behoefte aan meer flexibiliteit en vereenvoudiging daarvan. Om aan de vereisten op het gebied van transparantie van het fonds te voldoen, moet de Europese Commissie, in samenwerking met de lidstaten, informatie over de ontwikkeling van de jaarlijkse en meerjarige programma's van de thematische faciliteit bekendmaken. Bij de uitvoering van het instrument moeten de beginselen van doelmatigheid, doeltreffendheid en kwaliteit van de bestedingen richtinggevend zijn. Bovendien moet de uitvoering van het instrument zo gebruiksvriendelijk mogelijk zijn. [Am. 34] (38) In deze verordening dienen de initiële, voor de programma’s van de lidstaten bestemde bedragen te worden vastgesteld, berekend op basis van de criteria in bijlage I, die betrekking hebben op de lengte en de dreigingsniveaus impactniveaus gebaseerd op recente en historische gegevens van de land- en zeegrenssegmenten, de werklast op de luchthavens en de consulaten, alsook het aantal consulaten. [Am. 35] (39) Deze initiële bedragen zullen een basis vormen voor de langetermijninvesteringen van de lidstaten. Om rekening te houden met veranderingen in de uitgangssituatie, zoals de druk op de buitengrens van de Unie en de werklast aan de buitengrenzen en op de consulaten, wordt tussentijds een aanvullend bedrag aan de lidstaten toegekend, dat wordt gebaseerd op de laatste beschikbare statistische gegevens, zoals uiteengezet in de verdeelsleutel, rekening houdend met de stand van uitvoering van het programma. (39 bis) De tussentijdse evaluatie moet worden gebruikt om de effectiviteit van programma's en de meerwaarde van de Unie te beoordelen, problemen op te lossen die in de eerste fase aan het licht zijn gekomen en een transparant overzicht te geven van de tenuitvoerlegging. [Am. 36] (40) Omdat uitdagingen op het gebied van grensbeheer en visa voortdurend evolueren, moet de toewijzing van de financiering aan de veranderingen betreffende migratiestromen prioriteiten voor visumbeleid en grensbeheer , onder meer door een toegenomen druk aan de grens , en veiligheidsdreigingen worden aangepast en moet de financiering worden toegespitst op de prioriteiten met de hoogste toegevoegde waarde voor de Unie. Om tegemoet te komen aan dringende behoeften, veranderingen in het beleid en prioriteiten van de Unie, en om de financiering toe te spitsen op acties met een hoge toegevoegde waarde voor de Unie, zal een deel van de financiering periodiek worden toegewezen aan specifieke acties, acties van de Unie en noodhulp via een thematische faciliteit. [Am. 37] (41) De lidstaten moeten met een hogere bijdrage van de Unie worden aangemoedigd om een deel van de aan hun programma toegewezen middelen te gebruiken voor de acties die zijn opgenomen in bijlage IV. (42) Het instrument moet , binnen bepaalde grenzen, bijdragen in de operationele kosten in verband met het grensbeheer, het gemeenschappelijk visumbeleid en grootschalige IT-systemen, en de lidstaten aldus in staat stellen capaciteit te reserveren die cruciaal is voor de hele Unie. Deze steun bestaat uit de volledige terugbetaling van een reeks specifieke kosten in verband met de doelstellingen van het instrument en moet integraal deel uitmaken van de programma's van de lidstaten. [Am. 38] (43) Een deel van de beschikbare middelen van het instrument kan ook worden toegewezen aan programma’s van de lidstaten voor de uitvoering van specifieke acties, bovenop hun initiële toewijzing. Deze specifieke acties dienen te worden vastgesteld op het niveau van de Unie. Daarbij moet het gaan om acties met een meerwaarde van de Unie die een gezamenlijke inspanning van de lidstaten vergen of nodig zijn om te reageren op ontwikkelingen in de Unie waarvoor aan één of meer lidstaten extra financiering ter beschikking moet worden gesteld, zoals de aankoop in het kader van de nationale programma’s van lidstaten van technische uitrusting die het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het uitvoeren van zijn operationele activiteiten nodig heeft, de modernisering van de behandeling van visumaanvragen, de ontwikkeling van nieuwe grootschalige IT‑systemen en de totstandbrenging van interoperabiliteit tussen die systemen. Deze specifieke acties zullen door de Commissie worden gedefinieerd in haar werkprogramma's die door middel van gedelegeerde handelingen moeten worden vastgesteld. [Am. 39] (44) Om de verwezenlijking van de beleidsdoelstelling van dit instrument op nationaal niveau te complementeren met programma’s van de lidstaten, dient het instrument ook ondersteuning te bieden voor acties op het niveau van de Unie. Dergelijke acties moeten algemene strategische doelen binnen het toepassingsgebied van het instrument dienen die betrekking hebben op beleidsanalyse en innovatie, transnationale vormen van onderling leren en partnerschap en het beproeven van nieuwe initiatieven en acties in de hele Unie. (45) Om de Unie beter in staat te stellen om onmiddellijk in het geval van een noodsituatie onmiddellijk te reageren op onverwachte of onevenredige migratiedruk , urgente en specifieke behoeften , met name aan de grenssegmenten ten aanzien waarvan overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1052/2013 van het Europees Parlement en de Raad (31) een zodanig impactniveau is vastgesteld dat de werking van het Schengengebied er in zijn geheel door in gevaar komt, dan wel op druk op de visumafdelingen van de consulaten van de lidstaten of risico’s voor de veiligheid aan de grens, moet het mogelijk zijn om noodhulp te dit instrument als laatste redmiddel in uitzonderlijke situaties financiële steun bieden overeenkomstig het bij deze verordening ingestelde kader. [Am. 40] (45 bis) Migratie en de overschrijding van de buitengrenzen door een groot aantal onderdanen van derde landen moet op zich niet worden beschouwd als een bedreiging van het overheidsbeleid of de interne veiligheid en vormt op zich geen aanleiding voor noodhulp in het kader van dit instrument. [Am. 41] (46) De beleidsdoelstelling van dit instrument zal mede worden gerealiseerd via financiële instrumenten en begrotingsgaranties in het kader van de beleidscomponent(en) [...] van het InvestEU-fonds. Financiële steun moet worden gebruikt om marktfalen of suboptimale investeringssituaties aan te pakken, op evenredige wijze, en de acties mogen particuliere financiering niet overlappen of verdringen, noch de concurrentie op de interne markt verstoren. De acties moeten een duidelijke toegevoegde waarde voor Europa hebben. [Am. 42] (47) In deze verordening worden voor het hele instrument de financiële middelen vastgelegd die voor het Europees Parlement en de Raad in de loop van de jaarlijkse begrotingsprocedure het voornaamste referentiebedrag vormen in de zin van [punt 17 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer] (32) . (48) Verordening (EU, Euratom) .../... [nieuw Financieel Reglement] (Financieel Reglement) (33) is op dit instrument van toepassing. De verordening bevat regels voor de uitvoering van de Uniebegroting, daaronder begrepen regels voor subsidies, prijzen, aanbestedingen, indirecte uitvoering, financiële bijstand, financiële instrumenten en begrotingsgaranties. Om te zorgen voor samenhang bij de uitvoering van de financieringsprogramma’s van de Unie, moet het Financieel Reglement van toepassing zijn op de acties in het kader van het instrument die in direct of indirect beheer dienen te worden uitgevoerd. (49) Voor het uitvoeren van acties in gedeeld beheer dient het instrument deel uit te maken van een samenhangend kader bestaande uit de onderhavige verordening, het Financieel Reglement en Verordening (EU) .../... [GB-verordening] een instrument tot vaststelling van gemeenschappelijke bepalingen voor gedeeld beheer . In het geval dat bepalingen met elkaar in strijd zijn, heeft deze verordening voorrang boven de gemeenschappelijke bepalingen . [Am. 43] (50) Verordening (EU) .../... [GB-verordening] stelt het kader vast voor actie door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+), het Cohesiefonds, het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMV), het Fonds voor asiel en migratie (AMF), het Fonds voor interne veiligheid (ISF), en het instrument voor grensbeheer en visa (BMVI) in het kader van het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer (IBMF), en omvat met name de regels inzake programmering, toezicht en evaluatie, beheer en controle voor in gedeeld beheer uitgevoerde EU-fondsen. Daarnaast moeten in deze verordening de doelstellingen van het instrument voor grensbeheer en visa worden omschreven en specifieke bepalingen worden vastgesteld betreffende activiteiten die met dit instrument kunnen worden gefinancierd. (51) Bepalend voor de keuze van zowel de vorm van financiering als de wijze van uitvoering ervan in het kader van deze verordening is of deze geschikt is om de specifieke doelstellingen van de acties te bereiken en om resultaten te boeken, rekening houdend met, in het bijzonder, de kosten van controles, de administratieve belasting en het verwachte risico van niet-naleving. Vaste bedragen, forfaits en eenheidskosten, alsook financiering die geen verband houdt met kosten als bedoeld in artikel 125, lid 1, van het Financieel Reglement, moeten hierbij in aanmerking worden genomen. (52) Overeenkomstig Verordening (EU) .../... [nieuwe Financieel Reglement] (34) , Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (35) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2988/95 van de Raad (36) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (37) en Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (38) moeten de financiële belangen van de Unie worden beschermd door middel van evenredige maatregelen, daaronder begrepen voorkoming, opsporing, correctie en onderzoek van onregelmatigheden en fraude, terugvordering van verloren gegane, onverschuldigd betaalde of onjuist bestede financiële middelen alsmede, in voorkomend geval, oplegging van administratieve sancties. In het bijzonder kan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 en Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 administratieve onderzoeken, daaronder begrepen controles en verificaties ter plaatse, uitvoeren om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad. Overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939 kan het Europees Openbaar Ministerie (EOM) fraude en andere strafbare feiten onderzoeken en vervolgen die de financiële belangen van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad (39) schaden. Personen of entiteiten die middelen van de Unie ontvangen, moeten overeenkomstig het Financieel Reglement ten volle meewerken aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie, de nodige rechten en toegang verlenen aan de Commissie, OLAF, het EMO en de Europese Rekenkamer alsmede ervoor zorgen dat derden die betrokken zijn bij de uitvoering van middelen van de Unie gelijkwaardige rechten verlenen. De resultaten van onderzoeken naar onregelmatigheden of fraude in verband met het instrument moeten ter beschikking worden gesteld aan het Europees Parlement. [Am. 44] (53) De horizontale financiële voorschriften die het Europees Parlement en de Raad op basis van artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie hebben vastgesteld, zijn van toepassing op deze verordening. Deze voorschriften zijn vastgelegd in het Financieel Reglement en betreffen met name de procedure voor het opstellen en uitvoeren van de begroting via subsidies, aanbestedingen, prijzen en indirecte uitvoering, alsmede de controle van de verantwoordelijkheid van de financiële actoren. Op grond van artikel 322 VWEU vastgestelde voorschriften hebben tevens betrekking op de bescherming van de begroting van de Unie in geval van algemene tekortkomingen op het gebied van de rechtsstaat in de lidstaten, aangezien de eerbiediging van de rechtsstaat een essentiële voorwaarde is voor een goed financieel beheer en doeltreffende EU-financiering. (54) Overeenkomstig artikel 94 van Besluit 2013/755/EU van de Raad (40) komen personen en entiteiten die gevestigd zijn in landen en gebieden overzee (LGO), in aanmerking voor financiering overeenkomstig de voorschriften en doelstellingen van het instrument en eventuele regelingen die van toepassing zijn op de lidstaat waarmee een LGO banden heeft. (55) Op grond van artikel 349 VWEU en in overeenstemming met de mededeling van de Commissie "Een nieuw en strategisch sterker partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU", die de Raad in zijn conclusies van 12 april 2018 heeft bekrachtigd, moeten de betrokken lidstaten erop toezien dat hun nationale programma's de nieuwe dreigingen aanpakken waarmee de ultraperifere regio's worden geconfronteerd , zoals grensbewaking, onevenredige instroom van mensen of de invoering van Europese informatiesystemen . Het instrument ondersteunt deze lidstaten met adequate middelen om de ultraperifere regio's op gepaste wijze te helpen in het licht van deze specifieke kenmerken . [Am. 45] (56) Krachtens de punten 22 en 23 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 (41) moet het instrument worden geëvalueerd op basis van gegevens die uit hoofde van specifieke voorschriften voor monitoring worden verzameld, waarbij echter overregulering en administratieve lasten, in het bijzonder voor de lidstaten, moeten worden vermeden. Voor zover van toepassing kunnen deze eisen meetbare indicatoren bevatten, waaronder kwalitatieve en kwantitatieve indicatoren, worden opgenomen, als basis voor de evaluatie van de effecten van het instrument in de praktijk. Om de resultaten van het instrument te kunnen meten, moeten voor elke specifieke doelstelling van het instrument indicatoren en bijbehorende streefdoelen worden vastgesteld. [Am. 46] (57) Om recht te doen aan het belang van de strijd tegen de klimaatverandering, in overeenstemming met de toezeggingen van de Unie om de Overeenkomst van Parijs en de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties ten uitvoer te leggen, zal dit instrument bijdragen aan de integratie van klimaatactie in alle beleidsdomeinen en aan de verwezenlijking van het streefdoel om globaal 25 % van de EU-begrotingsuitgaven te gebruiken ter ondersteuning van klimaatdoelstellingen. Acties ter zake zullen worden vastgesteld tijdens de voorbereiding en uitvoering van het instrument, en worden heroverwogen in het kader van de betrokken evaluatie- en beoordelingsprocessen. (58) Via de indicatoren en de financiële verslaglegging moeten de Commissie en de lidstaten toezien op de uitvoering van het instrument overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) .../... [GB-verordening] en de onderhavige verordening De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad jaarlijks een overzicht van de aanvaarde jaarlijkse prestatieverslagen voor. De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad op verzoek de volledige tekst van de jaarlijkse prestatieverslagen ter beschikking . [Am. 47] (58 bis) Het is van belang om gedurende de overgangsperiode en gedurende de gehele periode waarin uitvoering wordt gegeven aan het instrument te zorgen voor degelijk financieel beheer en rechtszekerheid. De in de periode 2014-2020 genomen maatregelen moeten gedurende de overgangsperiode niet onderbroken worden. [Am. 48] (59) Met het oog op de aanvulling en wijziging van niet-essentiële elementen van deze verordening moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen met betrekking tot de in bijlage IV opgenomen lijst van acties die in aanmerking komen voor een hoger medefinancieringspercentage, operationele steun en de verdere ontwikkeling van het gemeenschappelijk kader voor toezicht en evaluatie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden, onder meer op deskundigenniveau, passende raadplegingen verricht overeenkomstig de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 (42) . (60) Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden toegekend. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (43) . De onderzoeksprocedure moet worden toegepast voor uitvoeringshandelingen waarin de gezamenlijke verplichtingen van de lidstaten worden vastgesteld, met name inzake het verstrekken van informatie aan de Commissie, en D e raadplegingsprocedure moet worden toegepast voor de vaststelling van uitvoeringshandelingen betreffende de methoden voor het verstrekken van informatie aan de Commissie in het kader van de programmering en verslaglegging, gelet op de zuiver technische aard ervan. [Am. 49] (61) Deelname van een lidstaat aan dit instrument mag niet samenvallen met deelname aan een tijdelijk financieel instrument van de Unie dat de begunstigde lidstaten moet helpen bij de financiering van onder meer acties aan nieuwe buitengrenzen van de Unie met het oog op de uitvoering van het Schengenacquis inzake grenzen en visa en toezicht aan de buitengrenzen. (62) Wat IJsland en Noorwegen betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van het Schengenacquis in de zin van de door de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (44) die valt onder de gebieden bedoeld in artikel 1, punten A en B, van Besluit 1999/437/EG van de Raad (45) . (63) Wat Zwitserland betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop de Zwitserse Bondsstaat wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (46) , die valt onder het gebied bedoeld in artikel 1, punten A en B, van Besluit 1999/437/EG, gelezen in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad (47) . (64) Wat Liechtenstein betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van het door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein ondertekende Protocol betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop de Zwitserse Bondsstaat wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (48) , die valt onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, punten A en B, van Besluit 1999/437/EG, gelezen in samenhang met artikel 3 van Besluit 2011/350/EU van de Raad (49) . (65) Overeenkomstig artikelen 1 en 2 van het Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het VEU en het VWEU, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze verordening en is deze niet bindend, noch van toepassing in deze lidstaat. Aangezien deze verordening voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van het bovengenoemde protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad heeft beslist over deze verordening of het deze verordening in zijn interne recht zal omzetten. (66) Deze verordening houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad (50) . Ierland neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze verordening en deze is niet bindend voor, noch van toepassing in Ierland. (67) Het is passend dat de periode waarin deze verordening van toepassing is, in overeenstemming wordt gebracht met die van Verordening (EU, Euratom) .../... van de Raad [verordening betreffende het meerjarig financieel kader] (51) , HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Voorwerp 1. Bij deze verordening wordt het instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visa (“het instrument”) opgericht als onderdeel van het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer (“het fonds”) voor de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027 . [Am. 50] 2. Samen met Verordening (EU) .../... [Fonds voor douanecontroleapparatuur], tot vaststelling, als onderdeel van het [Fonds voor geïntegreerd grensbeheer] (52) , van het instrument voor financiële steun voor douanecontroleapparatuur], stelt deze verordening het fonds vast. [Am. 51] 3. In deze verordening worden de doelstellingen van het instrument, de specifieke doelstellingen en maatregelen ter verwezenlijking van deze specifieke doelstellingen, het budget voor de periode 2021-2027, de vormen van financiering door de Unie alsmede de regels voor de verstrekking van die financiering vastgelegd. [Am. 52] Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1) "blendingverrichting": door de begroting van de Unie ondersteunde actie, onder meer in het kader van blendingfaciliteiten overeenkomstig artikel 2, lid 6, van het Financieel Reglement, waarbij niet-terugbetaalbare vormen van steun en/of financiële instrumenten uit de begroting van de Unie worden gecombineerd met terugbetaalbare vormen van steun van instellingen voor ontwikkelingsfinanciering of andere openbare financiële instellingen, alsmede van commerciële financiële instellingen en investeerders; [Am. 53] 2) “grensdoorlaatpost”: een door de bevoegde autoriteiten voor overschrijding van de buitengrenzen aangewezen doorlaatpost, waarvan kennis is gegeven overeenkomstig artikel 2, lid 8, van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad (53) ; 3) “Europees geïntegreerd grensbeheer”: de onderdelen vermeld in artikel 4 van Verordening (EU) 2016/1624; 4) “buitengrenzen”: de grenzen buitengrenzen, als gedefinieerd in artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) 2016/399, van de lidstaten, namelijk landgrenzen, inclusief de rivier- en meergrenzen en de zeegrenzen, alsmede hun luchthavens, rivierhavens, zeehavens en meerhavens waarop de bepalingen van het recht van de Unie betreffende de overschrijding van de buitengrenzen van toepassing zijn, waaronder begrepen de binnengrenzen waaraan de controles nog niet zijn opgeheven; [Am. 54] 5) “buitengrenssegment”: het geheel of een deel van de land- of zeebuitengrens van een lidstaat als omschreven in Verordening (EU) nr. 1052/2013; 6) “hotspotgebied”: hotspotgebied als omschreven in artikel 2, punt 10, van Verordening (EU) 2016/1624; 7) “binnengrenzen waaraan de controles nog niet zijn opgeheven”: a) de gemeenschappelijke grens tussen een lidstaat die het Schengenacquis volledig ten uitvoer legt en een lidstaat die het Schengenacquis overeenkomstig zijn respectievelijke toetredingsakte volledig moet toepassen, maar waarvoor het relevante besluit van de Raad op grond waarvan die staat wordt toegestaan dit acquis volledig toe te passen, nog niet in werking is getreden; b) de gemeenschappelijke grens tussen twee lidstaten die het Schengenacquis overeenkomstig hun respectieve toetredingsakte volledig moeten toepassen, maar waarvoor het relevante besluit van de Raad op grond waarvan die lidstaten wordt toegestaan dit acquis volledig toe te passen, nog niet in werking is getreden. Artikel 3 Doelstellingen van het instrument 1. Dit instrument heeft als onderdeel van het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer als beleidsdoelstelling bij te dragen aan een hoog niveau van veiligheid in de Unie door te zorgen voor krachtig en doeltreffend Europees geïntegreerd grensbeheer en tegelijkertijd het vrije verkeer van personen te waarborgen, met volledige inachtneming van de verbintenissen van de Unie op het gebied van de grondrechten het acquis en de internationale verplichtingen van de Unie en haar lidstaten op basis van door hen ondertekende internationale instrumenten . [Am. 55] 2. In het kader van de beleidsdoelstelling van lid 1 draagt het instrument bij tot de verwezenlijking van de volgende specifieke doelstellingen: a) het ondersteunen van de doeltreffende tenuitvoerlegging van het Europees geïntegreerd grensbeheer door de Europese grens- en kustwacht, als gezamenlijke verantwoordelijkheid van het Europees Grens- en kustwachtagentschap en de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grensbeheer, teneinde legale grensoverschrijdingen te vergemakkelijken, irreguliere immigratie en grensoverschrijdende criminaliteit te voorkomen en op te sporen en migratiestromen doeltreffend te beheren; [Am. 56. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] b) het ondersteunen van het gemeenschappelijk visumbeleid om te zorgen voor een meer geharmoniseerde aanpak onder de lidstaten met betrekking tot de afgifte van visa, om legaal reizen te vergemakkelijken en risico’s uit migratie- en veiligheidsoogpunt te voorkomen risico's uit veiligheidsoogpunt aan te pakken . [Am. 57] 3. In het kader van de in lid 2 bedoelde specifieke doelstellingen wordt het instrument uitgevoerd aan de hand van de in bijlage II genoemde uitvoeringsmaatregelen. Artikel 3 bis Non-discriminatie en eerbiediging van de grondrechten Het instrument wordt uitgevoerd met volledige inachtneming van de rechten en beginselen die zijn verankerd in het acquis van de Unie, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en van de internationale verplichtingen van de Unie met betrekking tot de grondrechten, in het bijzonder door naleving van de beginselen van non-discriminatie en non-refoulement te waarborgen. [Am. 58] Artikel 4 Reikwijdte van de steunverlening 1. In het kader van de doelstellingen van artikel 3 en overeenkomstig de uitvoeringsmaatregelen van bijlage II steunt het instrument acties die bijdragen aan de verwezenlijking van de in artikel 3 genoemde doelstellingen, en met name de acties van bijlage III. [Am. 59] 2. Teneinde de in artikel 3 bedoelde doelstellingen van deze verordening te verwezenlijken, kan het instrument , indien nodig, acties ondersteunen overeenkomstig de in uitzonderlijke gevallen , binnen bepaalde grenzen en met inachtneming van passende waarborgen, in bijlage III bedoelde prioriteiten van de Unie acties ondersteunen met betrekking tot en in derde landen, conform artikel 5. [Am. 60] 2 bis. Het totale financieringsbedrag voor ondersteuning van acties in of met betrekking tot derde landen in het kader van de thematische faciliteit overeenkomstig artikel 8 mag niet meer bedragen dan 4 % van het totale bedrag dat krachtens artikel 7, lid 2, onder b), aan de thematische faciliteit is toegewezen. [Am. 61] 2 ter. Het totale financieringsbedrag voor ondersteuning van acties in of met betrekking tot derde landen in het kader van de programma's van de lidstaten overeenkomstig artikel 12 mag voor elke lidstaat niet meer bedragen dan 4 % van het totale aan die lidstaat toegewezen bedrag overeenkomstig artikel 7, lid 2, onder a), artikel 10, lid 1, en bijlage I. [Am. 62] 3. De volgende acties zijn niet subsidiabel: a) de in punt 1, onder a), van bijlage III bedoelde acties aan de binnengrenzen waaraan de controles nog niet zijn opgeheven; b) de acties die betrekking hebben op de tijdelijke en uitzonderlijke herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen als bedoeld in Verordening (EU) 2016/399; c) met betrekking tot de controle van goederen: 1) de acties die uitsluitend gericht zijn op of resulteren in de controle van goederen; 2) het aankopen, onderhouden of upgraden van apparatuur, met uitzondering van vervoermiddelen, indien onder meer gericht op of resulterend in de controle van goederen; 3) andere acties krachtens deze verordening die hoofdzakelijk gericht zijn op of resulteren in de controle van goederen. Als zich een noodsituatie voordoet als bedoeld in artikel 23 , kunnen de in dit lid bedoelde niet-subsidiabele acties als subsidiabel worden aangemerkt. [Am. 63] Artikel 5 Subsidiabele entiteiten 1. De volgende entiteiten kunnen subsidiabel zijn: a) juridische entiteiten die gevestigd zijn in een van de volgende landen: i) een lidstaat of een met een lidstaat verbonden land of gebied overzee; ii) een in het werkprogramma opgenomen derde land, onder de daarin vermelde voorwaarden , mits bij alle acties in of met betrekking tot dat derde land de rechten en beginselen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn verankerd en de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten in acht worden genomen . [Am. 64] b) elke juridische entiteit die is opgericht krachtens het recht van de Unie of elke internationale organisatie. 2. Natuurlijke personen kunnen niet subsidiabel zijn. 3. Juridische entiteiten die zijn gevestigd in een derde land, zijn bij wijze van uitzondering subsidiabel voor zover dit noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van een bepaalde actie , mits bij alle acties in of met betrekking tot dat derde land de rechten en beginselen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn verankerd en de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten in acht worden genomen . [Am. 65] 4. Juridische entiteiten die deelnemen aan consortia van ten minste twee onafhankelijke entiteiten en die zijn gevestigd in verschillende lidstaten of in met die lidstaten verbonden landen of gebieden overzee of in derde landen , zijn subsidiabel. Als de juridische entiteiten die aan een consortium deelnemen in een derde land zijn gevestigd, is artikel 6, lid 3, van toepassing. [Am. 66] HOOFDSTUK II FINANCIEEL EN UITVOERINGSKADER Afdeling 1 Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 6 Algemene beginselen 1. De krachtens deze verordening verleende steun is complementair aan nationaal, regionaal en lokaal optreden en is erop gericht waarde voor de Unie toe te voegen uit het oogpunt van de doelstellingen van deze verordening. [Am. 67] 2. De Commissie en de lidstaten zorgen ervoor dat de steun die krachtens deze verordening en door de lidstaten wordt verleend, consistent is met de betreffende activiteiten, beleidsmaatregelen en prioriteiten van de Unie en complementair is aan andere instrumenten van de Unie. 3. Het instrument wordt uitgevoerd in gedeeld, direct of indirect beheer, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder a), b) en c), van het Financieel Reglement. 3 bis. De Commissie en de lidstaten geven samen uitvoering aan het instrument. De Commissie stelt ter ondersteuning van de lidstaten een helpdesk en een contactpunt in en draagt zo bij aan een effectieve toewijzing van financiering. [Am. 68] Artikel 7 Budget 1. De financiële middelen voor de uitvoering van het instrument voor de periode 2021-2027 bedragen 7 087 760 000 EUR, uitgedrukt in prijzen van 2018 ( 8 018 000 000 EUR in lopende prijzen ) . [Am. 69] 2. De financiële middelen worden als volgt gebruikt: a) 4 252 833 000 EUR, uitgedrukt in prijzen van 2018 ( 4 811 000 000 EUR in lopende prijzen) wordt toegewezen aan de in gedeeld beheer uitgevoerde programma’s, en daarvan is 138 962 000 EUR, uitgedrukt in prijzen van 2018, ( 157 200 000 EUR in lopende prijzen) bestemd voor de in artikel 16 bedoelde bijzondere doorreisregeling, die in gedeeld beheer wordt uitgevoerd; [Am. 70] b) 2 834 927 000 EUR, uitgedrukt in prijzen van 2018 ( 3 207 000 000 EUR in lopende prijzen) wordt toegewezen voor de thematische faciliteit. [Am. 71] 3. Tot 0,52 % van de financiële middelen wordt toegewezen voor technische bijstand op initiatief van de Commissie voor de uitvoering van het instrument. 4. Krachtens de desbetreffende bepalingen van de associatieovereenkomsten worden regelingen vastgesteld om de aard en de modaliteiten te bepalen van de deelname van landen die bij de uitvoering, toepassing en ontwikkeling van het Schengenacquis betrokken zijn. De financiële bijdragen van die landen worden gevoegd bij de in lid 1 vermelde totale middelen die uit de begroting van de Unie beschikbaar worden gesteld. Artikel 8 Algemene bepalingen betreffende de uitvoering van de thematische faciliteit 1. De financiële middelen bedoeld in artikel 7, lid 2, onder b), worden flexibel toegewezen via de thematische faciliteit in het kader van gedeeld, direct of indirect beheer, overeenkomstig werkprogramma’s. De financiering uit de thematische faciliteit wordt gebruikt voor de onderdelen ervan: a) specifieke acties, b) acties van de Unie, en c) noodhulp. De financiële middelen voor de thematische faciliteit worden ook gebruikt voor ondersteuning van technische bijstand op initiatief van de Commissie. 2. De financiering uit de thematische faciliteit wordt gebruikt voor prioriteiten met een hoge toegevoegde waarde voor de Unie of om te voorzien in dringende behoeften, conform de overeengekomen prioriteiten van de Unie zoals uiteengezet in bijlage II of ondersteunende maatregelen overeenkomstig artikel 20. Voor de voorbereiding van de werkprogramma's raadpleegt de Commissie de organisaties die de partners op Unieniveau vertegenwoordigen, met inbegrip van het maatschappelijk middenveld . [Am. 72] 2 bis. Minimaal 20 % van de financiering uit de thematische faciliteit wordt toegekend aan de in artikel 3, lid 2, onder b), vermelde specifieke doelstelling. [Am. 73] 3. Wanneer financiering uit de thematische faculteit in direct of indirect beheer aan de lidstaten wordt toegekend, wordt gewaarborgd dat de geselecteerde projecten niet worden beïnvloed door mag er geen financiering ter beschikking worden gesteld voor projecten indien er aanwijzingen zijn dat de wettigheid van die projecten of de wettigheid en regelmatigheid van die financiering, of de resultaten van die projecten, ter discussie staan vanwege een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreuk als bedoeld in artikel 258 van het VWEU die de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de prestatie van projecten in gevaar brengt . [Am. 74] 4. Wanneer financiering uit de thematische faculteit in gedeeld beheer wordt uitgevoerd, beoordeelt de Commissie voor de toepassing van artikel 18 en artikel 19, lid 2, van Verordening (EU) nr. .../... [GB-verordening] of de geplande acties niet worden beïnvloed door de geplande acties om te waarborgen dat er geen financiering ter beschikking wordt gesteld voor projecten waarbij sprake is van duidelijke aanwijzingen dat de wettigheid van die projecten of de wettigheid en regelmatigheid van die financiering, of de resultaten van die projecten, ter discussie staan als gevolg van een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreuk als bedoeld in artikel 258 van het VWEU die de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de prestatie van de projecten in gevaar brengt . [Am. 75] 4 bis. Wanneer de financiering uit de thematische faciliteit wordt verleend onder direct of indirect beheer, beoordeelt de Commissie of de geplande acties niet worden beïnvloed door een algemene tekortkoming op het gebied van de rechtsstaat in een lidstaat die zodanig van invloed is of kan zijn op de beginselen van gezond financieel beheer of de bescherming van de financiële belangen van de Unie, dat de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de resultaten van de projecten in gevaar worden gebracht. [Am. 76] 5. De Commissie stelt het totaalbedrag vast dat voor de thematische faciliteit beschikbaar is in het kader van de jaarlijkse begrotingskredieten van de Unie. 6. De Commissie stelt is bevoegd voor de thematische faciliteit financieringsbesluiten overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen om werkprogramma's op te zetten als bedoeld in artikel 110 van het Financieel Reglement, waarin de doelstellingen en de te ondersteunen acties worden vermeld, alsmede de bedragen voor elk van de onderdelen daarvan, als bedoeld in lid 1. In de financieringsbesluiten wordt in voorkomend geval het voor blendingverrichtingen gereserveerde totaalbedrag opgenomen . [Am. 77] 7. Na de vaststelling van een financieringsbesluit werkprogramma als bedoeld in lid 3 6 kan de Commissie de in gedeeld beheer uitgevoerde programma’s dienovereenkomstig aanpassen. [Am. 78] 8. De financieringsbesluiten werkprogramma's zijn jaarlijks of meerjarig en kunnen betrekking hebben op één of meer onderdelen van de thematische faciliteit. [Am. 79] Afdeling 2 Ondersteuning en uitvoering in gedeeld beheer Artikel 9 Toepassingsgebied 1. Deze afdeling betreft het in artikel 7, lid 2, onder a), bedoelde deel van de financiële middelen en de aanvullende middelen die overeenkomstig het de in artikel 8 bedoelde besluit werkprogramma's van de Commissie inzake de thematische faciliteit in gedeeld beheer moeten worden uitgevoerd. [Am. 80] 2. De steun in het kader van deze afdeling wordt uitgevoerd in gedeeld beheer, overeenkomstig artikel 63 van het Financieel Reglement en Verordening (EU) .../... [GB-verordening]. Artikel 10 Begrotingsmiddelen 1. De in artikel 7, lid 2, onder a), bedoelde middelen worden indicatief als volgt toegewezen aan de door de lidstaten in gedeeld beheer uitgevoerde nationale programma’s (hierna “de programma’s” genoemd): (a) 3 543 880 000 EUR, uitgedrukt in prijzen van 2018 ( 4 009 000 000 EUR in lopende prijzen) aan de lidstaten overeenkomstig de criteria in bijlage I; [Am. 81] (b) 708 953 000 EUR in prijzen van 2018 ( 802 000 000 EUR EUR in lopende prijzen) aan de lidstaten voor de aanpassing van de toewijzingen voor de programma’s als bedoeld in artikel 13, lid 1. [Am. 82] 2. Indien het in lid 1, onder b), bedoelde bedrag niet wordt toegewezen, kan het resterende bedrag worden toegevoegd aan het in artikel 7, lid 2, onder b), bedoelde bedrag. Artikel 11 Medefinancieringspercentages 1. De bijdrage uit de Uniebegroting bedraagt ten hoogste 75 85 % van de totale subsidiabele uitgaven van een project van lidstaten waarvan het bruto nationaal inkomen (bni) per inwoner minder dan 90 % van het gemiddelde voor de Unie en 75 % van de totale subsidiabele uitgaven voor andere lidstaten bedraagt . [Am. 83] 2. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 90 % van de totale subsidiabele uitgaven voor in het kader van specifieke acties uitgevoerde projecten. 3. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 90 % van de totale subsidiabele uitgaven voor de in bijlage IV vermelde acties. 4. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven voor operationele steun, waaronder begrepen de bijzondere doorreisregeling. 5. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven voor noodhulp. 6. In het besluit van de Commissie tot goedkeuring van een programma worden het medefinancieringspercentage en het maximumbedrag van de uit dit instrument verleende steun bepaald voor de in de leden 1 tot en met 5 bedoelde actietypes. 7. Voor elke specifieke doelstelling wordt in het besluit van de Commissie vastgesteld of het medefinancieringspercentage voor de specifieke doelstelling van toepassing is op: a) het totaal van de particuliere bijdrage en de overheidsbijdrage, of b) de overheidsbijdrage alleen. Artikel 12 Programma's 1. Elke lidstaat zorgt en de Commissie zorgen ervoor dat de door zijn het nationale programma bestreken prioriteiten consistent zijn met en afgestemd zijn op de prioriteiten en uitdagingen van de Unie op het gebied van grensbeheer en visa, en dat zij stroken met het relevante acquis en de overeengekomen prioriteiten van de Unie , alsook met de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten die voortvloeien uit de internationale instrumenten die zij hebben ondertekend . Bij het vaststellen van de prioriteiten van hun programma's zorgen de lidstaten ervoor dat de in bijlage II vastgestelde uitvoeringsmaatregelen voldoende aan bod komen. [Am. 84] 1 bis. In dat verband wijzen de lidstaten minimaal 20 % van de toegekende financiering toe aan de specifieke doelstelling, als beschreven in artikel 3, lid 2, onder b). [Am. 85] 2. De Commissie zorgt ervoor er zo nodig voor dat het Europees Grens- en kustwachtagentschap , en zo nodig eu-LISA , het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en alle andere relevante agentschappen van de Unie in een vroeg stadium bij de ontwikkeling van de programma’s van de lidstaten worden betrokken, voor zover deze agentschappen daartoe bevoegd zijn. [Am. 86] 3. De Commissie raadpleegt het Europees Grens- en kustwachtagentschap over de ontwerpprogramma’s met een specifieke nadruk op de activiteiten die begrepen zijn onder de operationele steun conform artikel 3, lid 2, onder a), teneinde voor consistentie en complementariteit tussen de activiteiten van het agentschap en die van de lidstaten op het gebied van grensbeheer te zorgen, alsook om dubbele financiering te voorkomen en kostenefficiëntie te realiseren. [Am. 87. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] 3 bis. De Commissie raadpleegt eu-LISA over de ontwerpprogramma's met een speciale nadruk op activiteiten die zijn opgenomen in het kader van technische steun overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder b), om te zorgen voor consistentie en complementariteit tussen de activiteiten van eu-LISA en die van de lidstaten. [Am. 88] 4. De Commissie kan zo nodig het Europees Grens- en kustwachtagentschap en zo nodig , eu-LISA , het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en eventuele andere relevante agentschappen bij toezicht- en evaluatietaken als bedoeld in afdeling 5 betrekken, met name om te waarborgen dat de met de steun van het instrument uitgevoerde acties in overeenstemming zijn met het relevante acquis van de Unie en de overeengekomen prioriteiten van de Unie. [Am. 89] 5. Na de vaststelling van aanbevelingen binnen het toepassingsgebied van deze verordening overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1053/2013 en van de aanbevelingen in het kader van de uitvoering van kwetsbaarheidsbeoordelingen overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1624, onderzoekt de betrokken lidstaat samen met de Commissie de meest geschikte aanpak om met ondersteuning van dit instrument gevolg aan deze aanbevelingen te geven. 6. De Commissie betrekt zo nodig het Europese Grens- en kustwachtagentschap zo nodig , eu-LISA, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en eventuele andere relevante agentschappen of instanties bij het onderzoeken van de meest geschikte aanpak om met ondersteuning van dit instrument gevolg aan de aanbevelingen te geven.. [Am. 90] 7. Bij de uitvoering van lid 5 maakt de lidstaat de uitvoering van maatregelen om geconstateerde tekortkomingen aan te pakken, en met name maatregelen om ernstige tekortkomingen en niet-conform bevonden aspecten te verhelpen, tot een prioriteit voor zijn programma. 8. Zo nodig wordt het betrokken programma aangepast om rekening te houden met de in lid 5 bedoelde aanbevelingen aanbevelingen en de vorderingen bij het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen zoals beoordeeld in de jaarlijkse prestatieverslagen als genoemd in artikel 27, lid 2, onder a) . Afhankelijk van de impact van de aanpassing kan wordt het herziene programma door de Commissie worden goedgekeurd. [Am. 91] 9. De betrokken lidstaat kan, in samenwerking en overleg met de Commissie en het Europees Grens- en kustwachtagentschap, in zoverre het agentschap bevoegd is, middelen in het kader van zijn programma, met inbegrip van de middelen die zijn geprogrammeerd voor operationele ondersteuning, opnieuw toewijzen om uitvoering te geven aan de in lid 5 bedoelde aanbevelingen die financiële gevolgen hebben. 10. Wanneer Voordat een lidstaat besluit met steun van het instrument projecten uit te voeren met , in of in met betrekking tot een derde land, raadpleegt zorgt hij ervoor dat alle door, in of met betrekking tot dat derde land voorgestelde acties voldoen aan de internationale verplichtingen van de Unie en die lidstaat, en dat de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde rechten en beginselen volledig in acht worden genomen. De betrokken lidstaat raadpleegt de Commissie vóór het begin van het project , onder meer over waarborging van de naleving van bovenstaande voorwaarden . [Am. 92] 11. Wanneer een lidstaat bij wijze van uitzondering besluit met steun van het instrument met , in of in met betrekking tot een derde land acties ten uitvoer te leggen in verband met het monitoren, opsporen, identificeren, volgen, voorkomen en onderscheppen van niet-toegestane grensoverschrijdingen, waarmee wordt beoogd irreguliere immigratie en grensoverschrijdende criminaliteit op te sporen, te voorkomen en te bestrijden of bij te dragen tot het beschermen en het redden van de levens van migranten, zorgt de betrokken lidstaat ervoor dat hij de Commissie in kennis heeft gesteld van de bilaterale of multilaterale samenwerkingsovereenkomsten met dat derde land overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EU) nr. 1052/2013. Lidstaten zien toe op de volledige inachtneming van het beginsel van non-refoulement, ook bij acties op volle zee. [Am. 93] 11 bis. Wanneer een lidstaat besluit projecten op te starten met, in of met betrekking tot een derde land in het kader van onderhavig instrument, informeert de lidstaat de organisaties die de partners op nationaal niveau vertegenwoordigen, evenals de leden van de stuurgroep, binnen een termijn van 10 dagen. [Am. 94] 12. Voor met steun van dit instrument aangekochte operationele uitrusting, waaronder vervoermiddelen en communicatiesystemen die nodig zijn voor doeltreffend en veilig grenstoezicht, en zoek- en reddingsacties geldt het volgende: [Am. 95] a) voordat de lidstaten de aankoopprocedure starten voor de verwerving, met steun van het instrument, van operationele uitrusting, waaronder vervoermiddelen en communicatiesystemen, vergewissen zij zich ervan dat deze uitrusting voldoet aan de door het Europees Grens- en kustwachtagentschap vastgestelde normen, voor zover deze normen voorhanden zijn, en controleren zij met het Europees Grens- en kustwachtagentschap de technische specificaties teneinde de interoperabiliteit met de door het Europees Grens- en kustwachtagentschap gebruikte middelen te waarborgen; b) alle door de lidstaten aangekochte operationele uitrusting voor grootschalig grensbeheer, zoals middelen voor lucht- en zeevervoer en bewaking op zee en vanuit de lucht, wordt geregistreerd in het kader van de pool van technische uitrusting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap met het oog op de beschikbaarstelling van deze middelen overeenkomstig artikel 39, lid 8, van Verordening (EU) 2016/1624; c) De lidstaten kunnen besluiten om met steun van het instrument materieel aan te kopen voor maritieme operaties met meerdere doelen, mits dit materieel bij benutting door de relevante nationale autoriteiten ten minste 60 % van de totale gebruikstijd voor nationale doeleinden per jaar wordt ingezet bij grensbewakingsoperaties. Dit materieel wordt geregistreerd in het kader van de pool van technische uitrusting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap met het oog op de beschikbaarstelling van deze middelen overeenkomstig artikel 39, lid 8, van Verordening (EU) 2016/1624; d) ter ondersteuning van de coherente planning van de capaciteitsontwikkeling voor de Europese grens- en kustwacht en het mogelijke gebruik van gezamenlijke aanbesteding stellen de lidstaten de Commissie als onderdeel van de verslaglegging overeenkomstig artikel 27 in kennis van de beschikbare meerjarige planning voor de aankopen van uitrusting die naar verwachting in het kader van het instrument zullen worden verricht. De Commissie geeft deze informatie door aan het Europees Grens- en kustwachtagentschap. Wanneer de lidstaten in het kader van dit instrument maatregelen uitvoeren in verband met de bewaking van de zeegrenzen, besteden zij bijzondere aandacht aan hun internationale verplichtingen op het gebied van opsporing en redding op zee en hebben zij daartoe het recht de onder a) tot en met d) van dit lid bedoelde apparatuur en systemen te gebruiken. [Am. 96] 13. De met steun van dit instrument verzorgde opleiding op het gebied van grensbeheer wordt gebaseerd op de relevante geharmoniseerde en hoogwaardige Europese onderwijsnormen en gemeenschappelijke opleidingsnormen voor grens‑ en kustbewaking en op het desbetreffende Unie- en internationaal recht, onder meer met betrekking tot grondrechten, toegang tot internationale bescherming en het relevante zeerecht . [Am. 97] 14. De lidstaten streven met name de uitvoering van de in bijlage IV vermelde acties na. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage IV. 15. Programmering als bedoeld in artikel 17, lid 5, van Verordening (EU) .../... [GB-verordening] wordt gebaseerd op de in de tabel 1 van bijlage VI vermelde interventietypes. In elk programma worden voor elke specifieke doelstelling de interventietypes op basis van tabel 1 van bijlage VI vermeld, alsmede een indicatieve uitsplitsing van de geprogrammeerde middelen per interventietype of steungebied. [Am. 98] Artikel 13 Tussentijdse evaluatie -1. De programma's worden tussentijds herzien en geëvalueerd overeenkomstig artikel 26. [Am. 99] 1. In Uiterlijk eind 2024 , na het Europees Parlement op de hoogte te hebben gebracht, wijst de Commissie het aanvullende bedrag bedoeld in artikel 10, lid 1, onder b), toe aan de programma’s van de betrokken lidstaten overeenkomstig de criteria bedoeld in lid 1, onder c), en in bijlage I, de punten 2 tot en met 11. De toewijzing wordt gebaseerd op de meest recente statistische gegevens die beschikbaar zijn voor de criteria bedoeld in lid 1, onder c), en in bijlage I, de punten 2 tot en met 11. De financiering geldt voor de periode vanaf het kalenderjaar 2025. [Am. 100] 2. Indien ten minste 10 30 % van de initiële toewijzing van een programma als bedoeld in artikel 10, lid 1, onder a), niet wordt gedekt door tussentijdse betalingsaanvragen die zijn ingediend overeenkomstig artikel 85 van Verordening (EU) .../... [GB-verordening] , komt de betrokken lidstaat niet in aanmerking voor de in lid 1 bedoelde aanvullende toewijzing voor zijn programma. [Am. 101] 2 bis. Lid 2 is alleen van toepassing indien het desbetreffende regelgevingskader en de bijbehorende besluiten op 1 januari 2022 van kracht zijn. [Am. 102] 3. Bij de toewijzing van de middelen uit de thematische faciliteit vanaf 2025 wordt in voorkomend geval rekening gehouden met de vooruitgang bij het bereiken van de mijlpalen van het prestatiekader bedoeld in artikel 12 van Verordening (EU) .../... [GB-verordening], en met de bij de uitvoering vastgestelde tekortkomingen. [Am. 103] Artikel 14 Specifieke acties 1. Specifieke acties zijn transnationale of nationale projecten met toegevoegde waarde voor de Unie die in overeenstemming zijn met de doelstellingen van deze verordening en waarvoor één, meerdere of alle lidstaten een aanvullende toewijzing voor hun programma’s kunnen ontvangen. [Am. 104] 2. Naast hun overeenkomstig artikel 10, lid 1, berekende toewijzing kunnen de lidstaten financiering voor specifieke acties ontvangen, mits dit bedrag daarvoor vervolgens in het programma wordt aangewezen en wordt gebruikt om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. 3. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. Artikel 15 Operationele steun 1. Operationele steun is een onderdeel van een toewijzing van een lidstaat dat kan worden gebruikt ter ondersteuning van overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het vervullen van de taken en diensten die een openbare dienstverlening ten bate van de Unie zijn. 2. Een lidstaat kan tot 30 % van het in het kader van het instrument aan zijn programma toegewezen bedrag gebruiken voor de financiering van operationele steun aan de overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het vervullen van de taken en diensten die een openbare dienstverlening ten bate van de Unie zijn. 3. De lidstaten die gebruikmaken van operationele steun, dienen het acquis van de Unie inzake grenzen en visa na te leven. [Am. 105] 4. De lidstaten motiveren in het programma en in de jaarlijkse prestatieverslagen bedoeld in artikel 27 het gebruik van operationele steun voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. Vóór de goedkeuring van het programma beoordeelt de Commissie, na overleg met het Europees Grens- en kustwachtagentschap in verband met de bevoegdheden van het agentschap overeenkomstig artikel 12, lid 3, de uitgangssituatie in de lidstaten die kenbaar hebben gemaakt dat zij van plan zijn gebruik te maken van operationele steun, rekening houdend met de door die lidstaten verstrekte informatie en, in voorkomend geval, de informatie die beschikbaar is in het licht van de Schengenevaluaties en de kwetsbaarheidsbeoordelingen, met inbegrip van de aanbevelingen naar aanleiding van Schengenevaluaties en kwetsbaarheidsbeoordelingen. 5. Onverminderd artikel 4, lid 3, onder c), wordt operationele steun geconcentreerd op specifieke taken en diensten in aanmerking komende acties van bijlage VII. [Am. 106] 6. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van specifieke taken en diensten de lijst van in aanmerking komende acties in bijlage VII. [Am. 107] Artikel 16 Operationele steun voor de bijzondere doorreisregeling 1. Het instrument financiert een vergoeding voor gederfde leges uit transitvisa en aanvullende kosten die voortvloeien uit de toepassing van de regeling betreffende het doorreisfaciliteringsdocument (facilitated transit document – FTD) en het doorreisfaciliteringsdocument voor treinreizigers (facilitated rail transit document – FRTD) overeenkomstig Verordening (EG) nr. 693/2003 en Verordening (EG) nr. 694/2003. 2. De middelen die krachtens artikel 7, lid 2, onder a), aan Litouwen worden toegewezen voor de bijzondere doorreisregeling, worden beschikbaar gesteld als aanvullende operationele steun voor Litouwen, overeenkomstig de acties die in aanmerking komen voor operationele steun in het kader van het programma, zoals bedoeld in bijlage VII. 3. In afwijking van artikel 15, lid 2, kan Litouwen de krachtens artikel 7, lid 2, onder a), aan deze lidstaat toegewezen middelen gebruiken voor de financiering van operationele steun, in aanvulling op het in artikel 15, lid 2, bepaalde bedrag. 4. De Commissie en Litouwen bekijken de toepassing van dit artikel opnieuw, in het geval zich veranderingen voordoen die gevolgen hebben voor het bestaan of het functioneren van de bijzondere doorreisregeling. Afdeling 3 Ondersteuning en uitvoering in direct en indirect beheer Artikel 17 Toepassingsgebied De Commissie voert de steun in het kader van deze afdeling ofwel op directe wijze uit, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder a), van het Financieel Reglement, ofwel op indirecte wijze, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder c), van het Financieel Reglement. Artikel 18 Acties van de Unie 1. Acties van de Unie zijn transnationale projecten of projecten die van bijzonder belang zijn voor de Unie, overeenkomstig de doelstellingen van deze verordening. 2. Op initiatief van de Commissie kan het instrument worden gebruikt voor het financieren van acties van de Unie in verband met de doelstellingen van deze verordening als bedoeld in artikel 3 en overeenkomstig de bijlagen II en III. 3. In het kader van acties van de Unie kan financiering worden verstrekt in alle vormen die zijn vastgesteld in het Financieel Reglement, zoals met name subsidies, prijzen en aanbestedingen. Er kan eveneens financiering worden verstrekt in de vorm van financiële instrumenten in het kader van blendingverrichtingen. 4. In gedeeld beheer uitgevoerde subsidies worden toegekend en beheerd overeenkomstig [titel VIII] van het Financieel Reglement. 5. Het evaluatiecomité dat de voorstellen beoordeelt, kan uit externe deskundigen bestaan. 6. Bijdragen aan een systeem voor onderlinge verzekeringen kunnen het risico in verband met de terugvordering van door ontvangers verschuldigde middelen dekken en worden beschouwd als een toereikende garantie krachtens het Financieel Reglement. De bepalingen in [artikel X] van Verordening (EU) …/… [opvolger van de verordening betreffende het Garantiefonds] zijn van toepassing. Artikel 19 Blendingverrichtingen Blendingverrichtingen waartoe in het kader van dit instrument wordt besloten, worden uitgevoerd in overeenstemming met [de InvestEU-verordening] en [titel X] van het Financieel Reglement. [Am. 108] Artikel 20 Technische bijstand op het niveau van de Commissie Het instrument kan maatregelen op het gebied van technische bijstand ondersteunen die op initiatief van of namens de Commissie worden uitgevoerd. Dergelijke maatregelen , namelijk voorbereidende stappen, monitoring, toezicht, audit, evaluatie en alle acties op het gebied van administratieve en technische bijstand die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze verordening en, in voorkomend geval, met derde landen, kunnen voor 100 % worden gefinancierd. [Am. 109] Artikel 21 Audits Audits inzake het gebruik van de bijdrage van de Unie uitgevoerd door personen of entiteiten, daaronder begrepen andere personen of entiteiten dan die welke door de instellingen of organen van de Unie zijn gemachtigd, vormen de basis van de algemene zekerheid in de zin van artikel 127 van het Financieel Reglement. Artikel 22 Informatie, communicatie en publiciteit 1. De ontvangers van financiering van de Unie erkennen de oorsprong van en geven zichtbaarheid aan de financiering van de Unie, met name wanneer zij de acties en de resultaten ervan promoten, door meerdere doelgroepen, waaronder de media en het grote publiek, doelgericht en op samenhangende, doeltreffende en evenredige wijze te informeren promoten de acties en de resultaten ervan door meerdere relevante doelgroepen, waaronder de media en het grote publiek, samenhangende, doeltreffende en nuttige informatie in de relevante taal te verstrekken. Om de zichtbaarheid van de financiering van de Unie te waarborgen, vermelden de ontvangers van financiering van de Unie de oorsprong ervan wanneer zij over de actie communiceren. In dit verband zorgen de ontvangers ervoor dat in al het communicatiemateriaal dat tot het grote publiek en de media is gericht, het embleem van de Unie wordt weergegeven en uitdrukkelijk wordt vermeld dat de acties financieel worden ondersteund door de Unie . [Am. 110] 2. De Commissie Om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, voert de Commissie informatie- en communicatieacties uit met betrekking tot de tenuitvoerlegging van dit instrument alsmede de acties en de resultaten ervan. De Commissie publiceert met name informatie betreffende de ontwikkeling van de jaarlijkse en meerjarige programma's van de thematische faciliteit. Daarnaast publiceert de Commissie de lijst van verrichtingen die geselecteerd zijn voor steun uit de thematische faciliteit op een openbare website en actualiseert zij die lijst ten minste om de drie maanden. De aan dit instrument toegewezen financiële middelen dragen tevens bij aan de institutionele communicatie over de uitvoering van de politieke prioriteiten van de Unie, voor zover zij met de doelstellingen van deze verordening verband houden. De Commissie kan met name beste praktijken bevorderen en informatie uitwisselen betreffende de uitvoering van het instrument. [Am. 111] 2 bis. De Commissie maakt de in lid 2 bedoelde informatie bekend in openbare, machinaal leesbare formaten als bepaald in artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (54) waarin wordt toegestaan dat gegevens worden gesorteerd, doorzocht, geëxtraheerd, vergeleken en hergebruikt. Het moet mogelijk zijn om de gegevens te sorteren volgens prioriteit, specifieke doelstelling, totale subsidiabele kosten van acties, totale kosten van projecten, totale kosten van aanbestedingsprocedures, naam van begunstigde en naam van contractant. [Am. 112] 2 ter. Het is aan de lidstaten om de Commissie informatie te bezorgen over de ontwikkeling van de programma's voor gedeeld beheer, met het oog op bekendmaking ervan op haar website. [Am. 113] Afdeling 4 Ondersteuning en uitvoering in direct en indirect beheer Artikel 23 Noodhulp 1. Het instrument verstrekt De Commissie kan besluiten bij wijze van uitzondering financiële bijstand te verstrekken om in urgente en specifieke behoeften te voorzien ingeval in geval van een naar behoren gemotiveerde noodsituatie die voortvloeit uit en als laatste redmiddel. Dergelijke situaties kunnen zich voordoen als gevolg van een urgente en uitzonderlijke druk, waarbij de buitengrens van een of meer lidstaten is, wordt of naar verwachting zal worden overgestoken door een groot of onevenredig aantal onderdanen van derde landen, met name in grenssegmenten ten aanzien waarvan een zodanig impactniveau is vastgesteld dat de werking van het hele Schengengebied erdoor in gevaar komt, of ingeval van enige andere situatie van urgente en uitzonderlijke druk naar behoren gemotiveerde noodsituatie die vraagt om dringende actie aan de buitengrenzen binnen het toepassingsgebied van deze verordening die om onmiddellijke actie vraagt . De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad onverwijld op de hoogte . [Am. 114] 2. Noodhulp kan bestaan uit direct aan de gedecentraliseerde agentschappen verleende subsidies. 3. Noodhulp kan aan programma’s van lidstaten worden toegewezen, bovenop hun overeenkomstig artikel 10, lid 1, berekende toewijzing, mits het bedrag daarvoor vervolgens in het programma wordt aangewezen. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. 4. In gedeeld beheer uitgevoerde subsidies worden toegekend en beheerd overeenkomstig [titel VIII] van het Financieel Reglement. 4 bis. Wanneer noodzakelijk voor de uitvoering van de actie kan noodhulp worden ingezet voor uitgaven die zijn verricht vóór de indiening van de subsidieaanvraag of het verzoek om bijstand, maar niet eerder dan 1 januari 2021. [Am. 115] 4 ter. Noodhulp wordt verstrekt met strikte inachtneming van het acquis van de Unie en de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten die voortvloeien uit de internationale instrumenten die zij hebben ondertekend. [Am. 116] Artikel 24 Cumulatieve, complementaire en gecombineerde financiering 1. Aan een actie waaraan in het kader van het instrument een bijdrage is toegekend, kan ook een bijdrage worden toegekend uit andere programma’s van de Unie, met inbegrip van fondsen in gedeeld beheer, op voorwaarde dat de bijdragen niet dezelfde kosten dekken. De voor elk bijdragend programma van de Unie geldende regels zijn van toepassing op de respectieve bijdrage aan deze actie. De cumulatieve financiering mag niet hoger zijn dan de totale subsidiabele kosten van de actie, en de steun uit de verschillende programma's van de Unie kan pro rata worden berekend overeenkomstig de documenten waarin de steunvoorwaarden zijn vastgesteld. Bijdragen uit andere programma's van de Unie aan acties uit hoofde van dit instrument worden, in voorkomend geval, erkend in de werkprogramma's van de Commissie of in de nationale programma's en jaarlijkse prestatieverslagen. [Am. 117] 2. Acties Operaties waaraan een Excellentiekeur is toegekend of die voldoen aan elk van de volgende, cumulatieve vergelijkbare voorwaarden: [Am. 118] a) zij zijn beoordeeld in verband met een oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van het instrument; b) zij voldoen aan de minimale kwaliteitseisen van die oproep tot het indienen van voorstellen; c) zij kunnen wegens budgettaire beperkingen wellicht niet worden gefinancierd in het kader van die oproep tot het indienen van voorstellen, komen in aanmerking voor steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Cohesiefonds, het Europees Sociaal Fonds+ of het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling, overeenkomstig artikel 67, lid 5, van Verordening (EU) .../... [GB-verordening] en artikel 8 van Verordening (EU) .../... [financiering, beheer en monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid] de structuurfondsen van de Unie , op voorwaarde dat dergelijke acties in overeenstemming zijn met de doelstellingen van het desbetreffende programma. De regels van het fonds of instrument waaruit steun wordt verleend, zijn van toepassing. [Am. 119] Afdeling 5 Toezicht, verslaglegging en evaluatie Onderafdeling 1 Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 25 Toezicht en verslaglegging 1. Overeenkomstig haar verplichtingen inzake verslaglegging op grond van artikel 43 41 , lid 3, onder h), punten i) en ii), van het Financieel Reglement verstrekt de Commissie in ieder geval jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad informatie over de prestaties overeenkomstig bijlage V. [Am. 120] 2. De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde bijlage V te wijzigen om de nodige aanpassingen aan te brengen in de informatie over de prestaties die aan het Europees Parlement en de Raad dient te worden verstrekt. 3. De indicatoren voor de verslaglegging over de vorderingen van het instrument bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de onderhavige verordening zijn opgenomen in bijlage VIII. Voor de outputindicatoren bedragen de uitgangswaarden nul. De mijlpalen voor 2024 en de streefdoelen voor 2029 zijn cumulatief. Voor middelen in gedeeld beheer worden de gemeenschappelijke indicatoren gebruikt. Desgewenst worden de door de Commissie ontvangen gegevens over output- en resultaatindicatoren aan het Europees Parlement en de Raad ter beschikking gesteld. [Am. 121] 4. Het prestatieverslagleggingssysteem waarborgt dat de gegevens voor het toezicht op de uitvoering en de resultaten van het programma op efficiënte en doeltreffende wijze en tijdig worden verzameld. Daartoe worden evenredige verslagleggingsvereisten opgelegd aan de ontvangers van middelen van de Unie en (in voorkomend geval) de lidstaten. 5. Teneinde te waarborgen dat effectief wordt beoordeeld in hoeverre het instrument zijn doelstellingen verwezenlijkt, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlage VIII te herzien en de indicatoren aan te vullen indien dit noodzakelijk is, alsmede om deze verordening aan te vullen met bepalingen inzake de vaststelling van een kader voor toezicht en evaluatie, onder meer met betrekking tot het verstrekken van informatie door de lidstaten. 5 bis. Voor middelen in gedeeld beheer worden toezicht en verslaglegging gebaseerd op de in bijlage VI vermelde interventietypes. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen. [Am. 122] 5 ter. De Commissie besteedt bijzondere aandacht aan het toezicht op acties door, in of met betrekking tot derde landen, in overeenstemming met artikel 5 en de leden 10 en 11 van artikel 12. [Am. 123] Artikel 26 Evaluatie 1. De Uiterlijk 31 december 2024 presenteert de Commissie onderwerpt een tussentijdse evaluatie van de uitvoering van deze verordening en de in het kader van dit instrument uitgevoerde acties aan een tussentijdse en een retrospectieve evaluatie . In de tussentijdse evaluatie worden de doeltreffendheid, efficiëntie, vereenvoudiging en flexibiliteit van het fonds beoordeeld. Meer in het bijzonder omvat het een beoordeling van: [Am. 124] a) de vooruitgang op weg naar de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, rekening houdend met alle beschikbare relevante informatie, met name de jaarlijkse prestatieverslagen die zijn ingediend door de lidstaten op grond van artikel 30 en de output- en resultaatindicatoren als uiteengezet in bijlage VIII; [Am. 125] b) de toegevoegde waarde voor de Unie van acties en verrichtingen die in het kader van dit fonds zijn uitgevoerd; [Am. 126] c) de bijdrage van het instrument aan de aanpak van bestaande en nieuwe uitdagingen aan de buitengrenzen, aan de ontwikkeling van het gemeenschappelijk visumbeleid en het gebruik van het instrument om de in het kader van het Schengenevaluatiemechanisme en de kwetsbaarheidsbeoordeling vastgestelde tekortkomingen te verhelpen; [Am. 127] d) de blijvende relevantie en passendheid van de in bijlage II vermelde uitvoeringsmaatregelen en de in bijlage III vermelde acties; [Am. 128] e) de complementariteit en samenhang tussen de in het kader van dit instrument en door andere fondsen van de Unie ondersteunde acties. [Am. 129] De tussentijdse herziening houdt rekening met retrospectieve evaluatieresultaten betreffende de langetermijneffecten van het vorige instrument voor financiële steun voor de buitengrenzen en visa, als onderdeel van het Fonds voor interne veiligheid voor de periode 2014-2020. [Am. 130] 1 bis. De Commissie verricht vóór 31 januari 2030 een retrospectieve evaluatie. De Commissie dient per diezelfde datum een evaluatieverslag in bij het Europees Parlement en de Raad. De retrospectieve evaluatie omvat een beoordeling van de in lid 1 genoemde elementen. In dat verband wordt het langetermijneffect van het instrument geëvalueerd om als input te kunnen dienen voor een besluit over een mogelijke verlenging of wijziging van een later fonds. [Am. 131] 2. De tussentijdse en de retrospectieve evaluatie worden tijdig uitgevoerd zodat ze in het besluitvormingsproces kunnen worden meegenomen overeenkomstig het tijdschema zoals vastgesteld in artikel 40 14 van Verordening (EU) .../... [GB-verordening] deze verordening . [Am. 132] 2 bis. In haar tussentijdse herziening en retrospectieve evaluatie besteedt de Commissie bijzondere aandacht aan de evaluatie van acties door, in of met betrekking tot derde landen in overeenstemming met artikel 5 en artikel 12, lid 10 en 11. [Am. 133] Onderafdeling 2 Bepalingen inzake gedeeld beheer Artikel 27 Jaarlijkse prestatieverslagen 1. De lidstaat dient lidstaten dienen uiterlijk op 15 februari 2023 en vervolgens uiterlijk op dezelfde dag van elk volgend jaar tot en met 2031 een jaarlijks prestatieverslag als bedoeld in artikel 36, lid 6, van Verordening (EU) .../... [GB-verordening] bij de Commissie in. Het in 2023 ingediende verslag heeft betrekking op de uitvoering van het programma tot en met 30 juni 2022. De lidstaten publiceren deze verslagen op een speciale website en doen ze toekomen aan het Europees Parlement en de Raad.De lidstaten publiceren deze verslagen op een speciale website en doen ze toekomen aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 134] 2. Het jaarlijks prestatieverslag bevat met name informatie over: a) de vorderingen bij de uitvoering van het programma en bij het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen, rekening houdend met de meest recente cumulatieve gegevens , zoals vereist op grond van artikel 37 van Verordening (EU) .../... [GB-verordening] die bij de Commissie zijn ingediend ; [Am. 135] a bis) een uitsplitsing van de jaarrekeningen van de nationale programma's in terugvorderingen, voorfinancieringen voor eindbegunstigden en daadwerkelijk gedane uitgaven; [Am. 136] b) kwesties die van invloed zijn op de prestaties van het programma en de acties die zijn ondernomen om deze op te lossen , met inbegrip van door de Commissie afgegeven met redenen omklede adviezen met betrekking tot een inbreukprocedure als bedoeld in artikel 258 VWEU ; [Am. 137] c) de complementariteit , coördinatie en samenhang tussen de in het kader van het instrument ondersteunde acties en de door andere fondsen van de Unie verleende ondersteuning , met name die de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie en anderen verleende ondersteuning in of met betrekking tot derde landen; [Am. 138] d) de bijdrage van het programma aan de tenuitvoerlegging van het acquis en de actieplannen van de Unie ter zake; d bis) naleving van de vereisten op het gebied van de grondrechten; [Am. 139] e) de uitvoering van acties op het gebied van communicatie en zichtbaarheid; f) de vervulling van de randvoorwaarden en de toepassing daarvan tijdens de gehele programmeringsperiode; f bis) de tenuitvoerlegging van de projecten in of met betrekking tot een derde land. [Am. 140] 3. De Commissie kan opmerkingen maken over het jaarlijks prestatieverslag binnen twee maanden na ontvangst daarvan. Als de Commissie binnen die termijn geen opmerkingen maakt, worden de verslagen geacht te zijn aanvaard. Zodra ze zijn aanvaard, stelt de Commissie samenvattingen van de jaarlijkse prestatieverslagen ter beschikking aan het Europees Parlement en de Raad en publiceert zij deze samenvattingen van de jaarlijkse prestatieverslagen op een speciale website. [Am. 141] 4. Teneinde eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van dit artikel te waarborgen, stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast waarbij het model voor het jaarlijks prestatieverslag wordt bepaald. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 30, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. Artikel 28 Toezicht en verslaglegging 1. Toezicht en verslaglegging overeenkomstig titel IV van Verordening (EU) .../... [nieuwe GB-verordening] worden gebaseerd op de in de tabellen 1, 2 en 3 van bijlage VI vermelde interventietypes. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage VI. 2. De gemeenschappelijke indicatoren worden gebruikt overeenkomstig artikel 12, lid 1, artikel 17 en artikel 37 van Verordening (EU) …/… [GB-verordening]. [Am. 142] HOOFSTUK III Overgangs- en slotbepalingen Artikel 29 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel vastgestelde voorwaarden. 2. De bevoegdheid om de in de artikelen 8, 12, 15, 25 en 28 bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie verleend tot en met 31 december 2028. [Am. 143] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 8, 12, 15, 25 en 28 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het besluit wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 144] 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 zijn neergelegd. 5. Wanneer de Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis. 6. Een overeenkomstig de artikelen 8, 12, 15, 25 en 28 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie voor het verstrijken van die termijn heeft medegedeeld daartegen geen bezwaar te zullen maken. Deze termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. [Am. 145] Artikel 30 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een coördinatiecomité voor het Fonds voor asiel en migratie, het Fonds voor interne veiligheid en het instrument voor grensbeheer en visa. Dit comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing, 3. Indien het comité geen advies uitbrengt, neemt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet aan. Dit geldt niet voor de uitvoeringshandeling bedoeld in artikel 27, lid 4. [Am. 146] Artikel 31 Overgangsbepalingen 1. Deze verordening doet geen afbreuk aan de voortzetting of de wijziging van de betrokken acties in het kader van het instrument voor buitengrenzen en visa, dat als onderdeel van het Fonds voor interne veiligheid voor de periode 2014-2020 is vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 515/2014 en op die acties van toepassing blijft totdat zij worden afgesloten. 2. De financiële middelen voor het instrument kunnen ook kosten dekken voor technische en administratieve bijstand die nodig is om de overgang naar het instrument te waarborgen voor de maatregelen die zijn vastgesteld krachtens zijn voorganger, het instrument voor buitengrenzen en visa als onderdeel van het Fonds voor interne veiligheid voor de periode 2014-2020, als vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 515/2014. Artikel 32 Inwerkingtreding en toepassing Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese U nie. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2021. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat overeenkomstig de Verdragen. Gedaan te Straatsburg, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Criteria voor de toewijzing van financiële middelen aan de programma’s in gedeeld beheer 1. De beschikbare middelen bedoeld in artikel 10 worden als volgt over de lidstaten verdeeld: (a) elke lidstaat ontvangt aan het begin van de programmeringsperiode eenmalig een vast bedrag van 5 000 000 EUR uit het instrument; (b) aan Litouwen wordt, aan het begin van de programmeringsperiode, eenmalig een bedrag van 157 200 000 EUR toegewezen voor de bijzondere doorreisregeling; en (c) de overige middelen bedoeld in artikel 10 worden verdeeld op basis van de volgende criteria: 30 % voor de landbuitengrenzen; 35 % voor de zeebuitengrenzen; 20 % voor de luchthavens; 15 % voor de consulaten. 2. De middelen die krachtens punt 1, onder c), beschikbaar zijn voor landbuitengrenzen en zeebuitengrenzen, worden als volgt over de lidstaten verdeeld: (a) 70 % voor de lengte van de landbuitengrenzen en zeebuitengrenzen, te berekenen op basis van wegingsfactoren voor elk specifiek segment zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1052/2013 (55) , vastgesteld overeenkomstig punt 11; en (b) 30 % voor de werklast aan hun land- en zeebuitengrenzen, bepaald overeenkomstig punt 7, onder a). 3. De in punt 2, onder a), bedoelde weging wordt bepaald door het Europees Grens- en kustwachtagentschap overeenkomstig punt 11. 4. De uit hoofde van punt 1, onder c), beschikbare middelen voor luchthavens worden over de lidstaten verdeeld volgens de overeenkomstig lid 7, onder b), bepaalde werklast op hun luchthavens. 5. De middelen die krachtens punt 1, onder c), beschikbaar zijn voor consulaten, worden als volgt over de lidstaten verdeeld: (a) 50 % voor het aantal consulaten (met uitzondering van honoraire consulaten) van de lidstaten in de landen vermeld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 539/2001 (56) , en (b) 50 % voor de overeenkomstig punt 7, onder c), van deze bijlage bepaalde werklast in verband met het beheer van het visumbeleid bij de consulaten van de lidstaten in de in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 539/2001 vermelde landen. 6. Voor de verdeling van de middelen overeenkomstig punt 1, onder c), wordt onder “zeebuitengrens” verstaan: de uiterste grens van de territoriale wateren van de lidstaten als bepaald overeenkomstig de artikelen 4 tot en met 16 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee. Indien evenwel regelmatig langeafstandsoperaties moeten worden uitgevoerd om irreguliere migratie of irreguliere binnenkomst te voorkomen, is de zeebuitengrens de uiterste grens van de gebieden met een grote dreiging. De definitie van “zeebuitengrens” wordt daarbij bepaald door rekening te houden met de operationele gegevens die de laatste twee jaar door de betrokken lidstaten zijn verstrekt. Deze definitie wordt uitsluitend gebruikt voor de toepassing van deze verordening. [Am. 147. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] 7. Voor de initiële toewijzing van financiële middelen wordt de beoordeling van de werklast gebaseerd op de meest recente gemiddelde cijfers over de voorgaande 36 maanden die beschikbaar zijn op de datum waarop deze verordening van toepassing wordt. Voor de tussentijdse evaluatie wordt de beoordeling van de werklast gebaseerd op de meest recente gemiddelde cijfers over de voorgaande 36 maanden die beschikbaar zijn bij de tussentijdse evaluatie in 2024. De werklast wordt beoordeeld op basis van de volgende factoren: (a) aan de land- en zeebuitengrenzen: (1) 70 60 % voor het aantal personen dat de buitengrens bij de aangewezen grensdoorlaatposten overschrijdt; [Am. 148] (2) 30 20 % voor het aantal onderdanen van derde landen aan wie de toegang aan de buitengrens is geweigerd; [Am. 149] (2 bis) 20 % voor het aantal personen dat tijdens de referentieperiode een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend of in een dergelijk verzoek als gezinslid is inbegrepen en wier aanvragen zijn verwerkt volgens de grensprocedure als bedoeld in artikel 43 van Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad (57) ; [Am. 150] (b) op de luchthavens: (1) 70 % voor het aantal personen dat de buitengrens bij de aangewezen grensdoorlaatposten overschrijdt; (2) 30 % voor het aantal onderdanen van derde landen aan wie de toegang aan de buitengrens is geweigerd; (c) op de consulaten: het aantal aanvragen voor een visum voor kort verblijf of een luchthaventransitvisum. 8. De referentiecijfers voor het aantal consulaten als bedoeld in punt 5, onder a), wordt berekend overeenkomstig de informatie in bijlage 28 van Besluit C(2010) 1620 definitief van de Commissie van 19 maart 2010 tot vaststelling van een handleiding voor de behandeling van visumaanvragen en de wijziging van afgegeven visa. Wanneer de lidstaten de betrokken statistieken niet hebben verstrekt, worden voor die lidstaten de meest recente beschikbare gegevens gebruikt. Wanneer er geen gegevens beschikbaar zijn voor een lidstaat, of een lidstaat deze informatie twee achtereenvolgende jaren nalaat te leveren, is het referentiecijfer nul. [Am. 151] 9. De referentiecijfers voor de werklast als bedoeld: (a) in punt 7, onder a), 1), en b), 1), zijn de meest recente statistieken die de lidstaten overeenkomstig het recht van de Unie hebben verstrekt; (b) in punt 7, onder a), 2), en b), 2), zijn de meest recente statistieken die de Commissie (Eurostat) heeft geproduceerd op basis van de overeenkomstig het recht van de Unie door de lidstaten verstrekte gegevens; (c) in punt 7, onder c), zijn de meest recente visumstatistieken die de Commissie overeenkomstig artikel 46 van de Visumcode heeft gepubliceerd (58) . (d) Wanneer de lidstaten de betrokken statistieken niet hebben verstrekt, worden voor die lidstaten de meest recente beschikbare gegevens gebruikt. Wanneer er geen gegevens beschikbaar zijn voor een lidstaat, of een lidstaat deze informatie twee achtereenvolgende jaren nalaat te leveren, is het referentiecijfer nul. [Am. 152] 10. Het Europees Grens- en kustwachtagentschap verstrekt de Commissie een verslag over de verdeling van de middelen over landbuitengrenzen, zeebuitengrenzen en luchthavens, zoals bedoeld in punt 1, onder c). De Commissie maakt het verslag openbaar. [Am. 153] 11. Voor de initiële toewijzing wordt in het in punt 10 bedoelde verslag voor elk grenssegment het gemiddelde dreigingsniveau impactniveau vastgesteld op basis van de meest recente gemiddelde cijfers over de voorgaande 36 maanden die beschikbaar zijn op de datum waarop deze verordening van toepassing wordt. Voor de tussentijdse evaluatie wordt in het in punt 10 bedoelde verslag voor elk grenssegment het gemiddelde dreigingsniveau impactniveau vastgesteld op basis van de meest recente gemiddelde cijfers over de voorgaande 36 maanden die beschikbaar zijn bij de tussentijdse evaluatie in 2024. Per segment worden de volgende specifieke wegingsfactoren bepaald overeenkomstig de in Verordening (EU) nr. 1052/2013 bedoelde dreigingsniveaus impactniveaus : [Am. 154] (a) factor 0,5 voor laag; [Am. 155. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] (b) factor 3 voor gemiddeld; [Am. 156. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] (c) factor 5 voor hoog. [Am. 157. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] (d) factor 8 voor ernstige dreiging. [Am. 158] BIJLAGE II Uitvoeringsmaatregelen 1. Het instrument draagt bij tot de verwezenlijking van de specifieke doelstelling van artikel 3, lid 2, onder a), door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: (a) het grenstoezicht overeenkomstig artikel 4, onder a), van Verordening (EU) 2016/1624 verbeteren door: i. versterken van de capaciteit voor de uitvoering van controles en bewaking aan de buitengrenzen, met inbegrip van maatregelen om legale grensoverschrijdingen te vergemakkelijken en, waar passend, maatregelen op het gebied van voor het voorkomen en opsporen van grensoverschrijdende criminaliteit, zoals migrantensmokkel, mensenhandel en terrorisme , en maatregelen in verband met de doorverwijzing van mensen die internationale bescherming behoeven of wensen aan te vragen ; [Am. 159] ii. ondersteunen van opsporing en redding bij het verrichten van grensbewaking op zee; [Am. 160] iii. uitvoeren van technische en operationele maatregelen in het Schengengebied die samenhangen met grenstoezicht , op voorwaarde dat die maatregelen geen risico voor het vrij verkeer inhouden ; [Am. 161] iv. analyseren van de risico's voor de interne veiligheid en van de dreigingen die de werking of de veiligheid van de buitengrenzen kunnen aantasten; v. ondersteunen, binnen het toepassingsgebied van deze verordening, van de lidstaten die te maken hebben of kunnen krijgen met onevenredige migratiedruk aan de buitengrenzen van de EU met een in artikel 23 bedoelde noodsituatie worden geconfronteerd , onder meer door technische en operationele versterking, alsook door inzet van ondersteuningsteams voor migratiebeheer in hotspotgebieden; [Am. 162] (b) de Europese grens- en kustwacht verder ontwikkelen door middel ontwikkelen van gemeenschappelijke capaciteitsopbouw, gezamenlijke aanbesteding, vaststelling van gemeenschappelijke normen en andere maatregelen voor het stroomlijnen van de samenwerking en de coördinatie tussen de lidstaten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap met het oog op de verdere ontwikkeling van de Europese en Grens- en kustwacht ; [Am. 163] (c) de samenwerking op nationaal niveau verbeteren tussen nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grenstoezicht of voor taken die aan de grens worden uitgevoerd, en op EU-niveau tussen de lidstaten onderling of tussen de lidstaten enerzijds en de relevante organen en instanties , bureaus of agentschappen van de Unie , dan wel derde landen agentschappen verantwoordelijk voor externe maatregelen anderzijds; [Am. 164] (d) de uniforme toepassing van het acquis van de Unie inzake de buitengrenzen waarborgen, onder meer door uitvoering te geven aan aanbevelingen van kwaliteitscontrolemechanismen zoals het Schengenevaluatiemechanisme overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1053/2013, kwetsbaarheidsbeoordelingen overeenkomstig Verordening (EU) 2016/1624 en nationale mechanismen voor kwaliteitscontrole; (e) grootschalige IT-systemen op het gebied van grensbeheer die reeds onder het Unierecht vallen , met inbegrip van de interoperabiliteit tussen die IT-systemen en de communicatie-infrastructuur daarvan, opzetten, doen functioneren en onderhouden , evenals acties om de gegevenskwaliteit en informatieverstrekking te verbeteren. [Am. 165] (e bis) vergroting van de capaciteit om bijstand te verlenen aan personen die op zee in nood verkeren, met name ter ondersteuning van opsporings- en reddingsoperaties; [Am. 166] (e ter) ondersteunen van opsporing en redding bij het verrichten van grensbewaking op zee; [Am. 167] 2. Het instrument draagt bij tot de verwezenlijking van de specifieke doelstelling vervat in artikel 3, lid 2, onder b), door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: (a) het verlenen van doelmatige en klantvriendelijke diensten aan visumaanvragers, met instandhouding van de veiligheid en integriteit van de visumprocedure , met bijzondere aandacht voor kwetsbare personen en kinderen ; [Am. 168] (a bis) ondersteuning van de lidstaten bij de afgifte van visa, met inbegrip van visa met territoriaal beperkte geldigheid die zijn afgegeven op humanitaire gronden, om redenen van nationaal belang of vanwege internationale verplichtingen, alsook voor begunstigden van een hervestigings- of herplaatsingsprogramma van de Unie, en voor volledige naleving van het acquis van de Unie inzake visa; [Am. 169] (b) het waarborgen van de uniforme toepassing van het Unie-acquis inzake visa, met inbegrip van de verdere ontwikkeling en modernisering van het gemeenschappelijk visumbeleid; (c) het ontwikkelen van verschillende vormen van samenwerking tussen de lidstaten bij de behandeling van visumaanvragen; (d) het opzetten updaten , doen werken en onderhouden van grootschalige IT-systemen op het gebied van het gemeenschappelijk visumbeleid, met inbegrip van de interoperabiliteit tussen die IT-systemen en de communicatie-infrastructuur daarvan. [Am. 170] BIJLAGE III Reikwijdte van de steunverlening 1. Binnen de specifieke doelstelling van artikel 3, lid 2, onder a), verleent het instrument met name steun voor: (a) (a) infrastructuur, gebouwen, systemen en diensten die nodig zijn bij grensdoorlaatposten, in hotspotgebieden en voor grensbewaking tussen grensdoorlaatposten voor het voorkomen en aanpakken van onrechtmatige grensoverschrijdingen, illegale irreguliere immigratie en grensoverschrijdende criminaliteit aan de buitengrenzen, alsook voor het waarborgen van de vlotte doorstroming van legitieme reizigers en het doeltreffende beheer van migratiestromen, met inbegrip van maatregelen in verband met de doorverwijzing van mensen die internationale bescherming behoeven of wensen aan te vragen, waarbij altijd een waardige behandeling van de betrokkenen gegarandeerd is ; [Am. 171] (b) operationele uitrusting, waaronder vervoermiddelen, en communicatiesystemen die nodig zijn voor doeltreffend en veilig grenstoezicht, overeenkomstig de door het Europees Grens- en kustwachtagentschap ontwikkelde normen, voor zover dergelijke normen bestaan; (c) opleiding op het gebied van of ter bevordering van de ontwikkeling van Europees geïntegreerd grensbeheer, rekening houdend met operationele behoeften , en risicoanalyses en uitdagingen die in landspecifieke aanbevelingen zijn uiteengezet, dit alles met volledige inachtneming van de grondrechten; [Am. 172] (d) detachering van gezamenlijke verbindingsfunctionarissen in derde landen , in de zin van Verordening (EU) nr. .../... [nieuwe ILO-verordening] (59) en detachering van grenswachters en andere relevante deskundigen naar lidstaten of vanuit een lidstaat naar een derde land, versterking van de samenwerking en de operationele capaciteit van netwerken van deskundigen of verbindingsfunctionarissen, alsook uitwisseling van beste praktijken en bevordering van de capaciteit van Europese netwerken voor de beoordeling, bevordering, ondersteuning en ontwikkeling van beleidsmaatregelen van de Unie; [Am. 173] (e) studies, proefprojecten en andere relevante acties gericht op de uitvoering of ontwikkeling van Europees geïntegreerd grensbeheer, waaronder maatregelen ter bevordering van de ontwikkeling van de Europese grens- en kustwacht, zoals gemeenschappelijke capaciteitsopbouw, gezamenlijke aanbesteding, vaststelling van gemeenschappelijke normen en andere maatregelen voor het stroomlijnen van de samenwerking en coördinatie tussen het Europees Grens- en kustwachtagentschap en de lidstaten , evenals maatregelen in verband met de doorverwijzing van mensen die internationale bescherming behoeven of wensen aan te vragen ; [Am. 174] (f) acties voor het ontwikkelen van innovatieve werkwijzen of het gebruiken van nieuwe technologieën die ook toepasbaar kunnen zijn in andere lidstaten, met name door de resultaten te gebruiken van veiligheidsonderzoeksprojecten, indien het Europees Grens- en kustwachtagentschap overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) 2016/1624 heeft vastgesteld dat een dergelijk gebruik bijdraagt tot de ontwikkeling van de operationele capaciteiten van de Europese grens- en kustwacht . Deze innovatieve werkwijzen en deze nieuwe technologieën nemen de grondrechten en het recht op de bescherming van persoonsgegevens volledig in acht ; [Am. 175] (g) voorbereidende stappen , toezicht-, administratieve en technische activiteiten die vereist zijn voor de uitvoering van het buitengrenzenbeleid, onder meer ter versterking van de governance van de Schengenruimte door ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het evaluatiemechanisme dat is ingesteld bij Verordening (EU) nr. 1053/2013 voor de controle van de toepassing van het Schengenacquis en de Schengengrenscode, met name dienstreisuitgaven voor deskundigen van de Commissie en de lidstaten die deelnemen aan bezoeken ter plaatse alsmede maatregelen om uitvoering te geven aan de aanbevelingen die zijn vastgesteld naar aanleiding van kwetsbaarheidsbeoordelingen die het Europees Grens- en kustwachtagentschap conform Verordening (EU) 2016/1624 verricht; [Am. 176] (g bis) acties voor de verbetering van de kwaliteit van in IT-systemen op het gebied van visa en grenzen opgeslagen gegevens, alsook van de uitoefening van de rechten van betrokkenen op informatie, toegang tot, en correctie, verwijdering en beperking van de verwerking van gegevens in het kader van acties die binnen het toepassingsgebied van dit instrument vallen; [Am. 208] (h) identificatie, afname van vingerafdrukken, registratie, veiligheidscontroles, nabespreking, informatieverstrekking, medische en kwetsbaarheidsscreening en zo nodig medische zorg en verwijzing , waar passend, van onderdanen van derde landen naar de passende procedure asielprocedure aan de buitengrenzen , met name in hotspotgebieden ; [Am. 177] (i) acties om het beleid inzake de buitengrens onder de aandacht te brengen van belanghebbenden en het algemene publiek, onder meer via institutionele communicatie over de politieke prioriteiten van de Unie; (j) ontwikkeling van statistische instrumenten, methoden en indicatoren indicatoren met inachtneming van het non-discriminatiebeginsel ; [Am. 178] (k) operationele ondersteuning van de uitvoering van Europees geïntegreerd grensbeheer; (k bis) de uitwisseling van beste praktijken en deskundigheid, onder meer met betrekking tot de bescherming van de grondrechten in het kader van de verschillende onderdelen van de grenscontrole, met name wat betreft de identificatie, de onmiddellijke bijstand en de doorverwijzing naar beschermingsdiensten voor kwetsbare personen; [Am. 179] (k ter) maatregelen voor de ontwikkeling en evaluatie van en het toezicht op beleid en procedures, met onder meer de toepassing van gemeenschappelijke statistische instrumenten, methoden en indicatoren voor het meten van vooruitgang en het beoordelen van beleidsontwikkelingen. [Am. 180] 2. Binnen de specifieke doelstelling bedoeld in artikel 3, lid 2, onder b), ondersteunt het instrument met name: (a) infrastructuur en gebouwen voor de behandeling van visumaanvragen en consulaire samenwerking, waaronder veiligheidsmaatregelen, evenals andere acties gericht op het verbeteren van de kwaliteit van de dienstverlening aan visumaanvragers; (b) operationele uitrusting en communicatiesystemen voor de behandeling van visumaanvragen en consulaire samenwerking; (c) opleiding van consulair en ander personeel dat bijdraagt aan het gemeenschappelijk visumbeleid en consulaire samenwerking , onder meer, waar passend, inzake de naleving van de grondrechten ; [Am. 181] (d) uitwisseling van beste praktijken en deskundigen, waaronder de detachering van deskundigen, en bevordering van de capaciteit van Europese netwerken voor de beoordeling, bevordering, ondersteuning en verdere ontwikkeling van beleidsmaatregelen en doelstellingen van de Unie , onder meer ten behoeve van de bescherming van de grondrechten wat betreft de identificatie van, onmiddellijke bijstand aan en verwijzing naar diensten voor bescherming van kwetsbare personen; [Am. 182] (e) studies, proefprojecten en andere relevante acties, zoals acties ter verbetering van kennis door middel van analyse, toezicht en evaluatie; (f) acties voor de ontwikkeling van innovatieve methoden of het gebruik van technologieën die ook toepasbaar kunnen zijn in andere lidstaten, in het bijzonder projecten voor het testen en valideren van de resultaten van door de Unie gefinancierde onderzoeksprojecten; (g) voorbereidende stappen , toezicht-, administratieve en technische activiteiten, onder meer als bedoeld ter versterking van de governance van de Schengenruimte door ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het evaluatiemechanisme dat is ingesteld bij Verordening (EU) nr. 1053/2013 voor de controle van de toepassing van het Schengenacquis, met inbegrip van dienstreisuitgaven voor deskundigen van de Commissie en de lidstaten die deelnemen aan bezoeken ter plaatse; [Am. 183] (h) activiteiten om het visumbeleid onder de aandacht te brengen van de belanghebbenden en het algemene publiek, onder meer via institutionele communicatie over de politieke prioriteiten van de Unie; (i) ontwikkeling van statistische instrumenten, methoden en indicatoren met inachtneming van het non-discriminatiebeginsel en het recht op de bescherming van persoonsgegevens ; [Am. 184] (j) operationele ondersteuning van de uitvoering van het gemeenschappelijke visumbeleid . met inachtneming van het non-discriminatiebeginsel; [Am. 185] (j bis) ondersteuning van de lidstaten bij de afgifte van visa, met inbegrip van visa met territoriaal beperkte geldigheid die zijn afgegeven op humanitaire gronden, om redenen van nationaal belang of vanwege internationale verplichtingen, alsook voor begunstigden van een hervestigings- of herplaatsingsprogramma van de Unie, en voor volledige naleving van het acquis van de Unie inzake visa. [Am. 186] 3. Binnen de doelstelling bedoeld in artikel 3, lid 1, ondersteunt het instrument met name: (a) infrastructuur en gebouwen die nodig zijn voor het hosten van grootschalige IT-systemen en daarmee samenhangende componenten van communicatie-infrastructuur; (b) apparatuur en communicatiesystemen die nodig zijn voor de goede werking van grootschalige IT-systemen; (c) opleidings- en communicatie-activiteiten in verband met grootschalige IT-systemen; (d) ontwikkeling en upgrading van grootschalige IT-systemen; (e) studies, validering van concepten, proefprojecten en andere relevante acties in verband met de uitvoering van grootschalige IT-systemen, met inbegrip van de interoperabiliteit daarvan; (f) acties voor de ontwikkeling van innovatieve methoden of het gebruik van technologieën die ook toepasbaar kunnen zijn in andere lidstaten, in het bijzonder projecten voor het testen en valideren van de resultaten van door de Unie gefinancierde onderzoeksprojecten; (g) ontwikkeling van statistische instrumenten, methoden en indicatoren voor grootschalige IT-systemen op het gebied van visa en grenzen , met inachtneming van het non-discriminatiebeginsel en het recht op bescherming van persoonsgegevens ; [Am. 187] (g bis) acties voor de verbetering van de gegevenskwaliteit en de uitoefening van de rechten van betrokkenen op informatie, toegang tot, en correctie, verwijdering en beperking van de verwerking van hun persoonsgegevens; [Am. 188] (h) operationele steun voor de uitvoering van grootschalige IT-systemen. BIJLAGE IV Acties die overeenkomstig artikel 11, lid 3, en artikel 12, lid 14, in aanmerking komen voor een hoger medefinancieringspercentage (1) Aankoop van operationele apparatuur door middel van regelingen voor gezamenlijke aanbesteding met het Europees Grens- en kustwachtagentschap, voor terbeschikkingstelling aan het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor activiteiten overeenkomstig artikel 39, lid 14, van Verordening (EU) 2016/1624. (2) Maatregelen ter ondersteuning van samenwerking tussen instanties van een lidstaat en een aangrenzend derde land waarmee de EU een land- of zeegrens deelt; (3) Verdere ontwikkeling van de Europese grens- en kustwacht door middel Ontwikkeling van gemeenschappelijke capaciteitsopbouw, gezamenlijke aanbesteding, vaststelling van gemeenschappelijke normen en andere maatregelen voor het stroomlijnen van de samenwerking en de coördinatie tussen de lidstaten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap, zoals uiteengezet in bijlage II, punt 1, onder b) met het oog op de verdere ontwikkeling van de Europese en Grens- en kustwacht . [Am. 189] (4) Gezamenlijke inzet van verbindingsfunctionarissen voor immigratie als bedoeld in bijlage III. (5) Maatregelen ter verbetering van de identificatie en bijstand van slachtoffers van mensenhandel en ter verbetering van grensoverschrijdende samenwerking bij de opsporing van mensenhandelaars in het kader van grenstoezicht , onder meer door de ontwikkeling en ondersteuning van beschermings- en doorverwijzingsmechanismen . [Am. 190] (5 bis) Ontwikkeling van geïntegreerde systemen voor kinderbescherming aan de buitengrenzen en van beleid voor migrerende kinderen in het algemeen, onder meer met behulp van voldoende opleiding van personeel en de uitwisseling van goede praktijken tussen de lidstaten. [Am. 191] (6) Maatregelen op het gebied van het inzetten, overdragen, testen en valideren van nieuwe methodes of technologie , waaronder proefprojecten en maatregelen inzake de follow-up van door de Unie gefinancierde projecten inzake veiligheidsonderzoek, als bedoeld in bijlage III ter verbetering van de kwaliteit van in IT-systemen op het gebied van visa en grenzen opgeslagen gegevens, alsook van de uitoefening van de rechten van betrokkenen op informatie, toegang tot, en correctie, verwijdering en beperking van de verwerking van gegevens in het kader van acties die binnen het toepassingsgebied van dit instrument vallen . [Am. 209] (6 bis) Maatregelen gericht op de identificatie, onmiddellijke bijstand en doorverwijzing naar beschermingsdiensten voor kwetsbare personen. [Am. 193] (7) Maatregelen voor het opzetten en beheren van hotspotgebieden in lidstaten die te maken hebben of kunnen krijgen met uitzonderlijke, onevenredige migratiedruk aan de buitengrenzen. (8) Verdere ontwikkeling van vormen van samenwerking tussen de lidstaten bij de behandeling van visumaanvragen, zoals uiteengezet in punt 2, onder c), van bijlage II. (9) Uitbreiding van de consulaire aanwezigheid of vertegenwoordiging van de lidstaten in landen waarvan de onderdanen visumplichtig zijn, met name als daar tot dusver geen enkele lidstaat aanwezig is. BIJLAGE V Prestatie-indicatoren bedoeld in artikel 25, lid 1 (a) Specifieke doelstelling 1: ondersteunen van de doeltreffende tenuitvoerlegging van het Europees geïntegreerd grensbeheer door de Europese grens- en kustwacht, als gezamenlijke verantwoordelijkheid van het Europees Grens- en kustwachtagentschap en de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grensbeheer, teneinde legale grensoverschrijdingen te vergemakkelijken, irreguliere immigratie en grensoverschrijdende criminaliteit te voorkomen en op te sporen en migratiestromen doeltreffend te beheren; [Am. 194. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] (1) aantal aan de buitengrenzen van de EU geconstateerde irreguliere grensoverschrijdingen a) tussen de grensdoorlaatposten; en b) bij de grensdoorlaatposten; Bron: Europees Grens- en kustwachtagentschap (2) Aantal bij de grensdoorlaatposten ontdekte personen die frauduleuze reisdocumenten gebruiken Bron: Europees Grens- en kustwachtagentschap (2 bis) Aantal personen dat bij de grensdoorlaatposten internationale bescherming heeft aangevraagd Bron: Lidstaten [Am. 195] (2 ter) Aantal personen aan wie de toegang is geweigerd Bron: Lidstaten [Am. 196] (b) Specifieke doelstelling 2: ondersteunen van het gemeenschappelijk visumbeleid om te zorgen voor een meer geharmoniseerde aanpak onder de lidstaten met betrekking tot de afgifte van visa, om legaal reizen te vergemakkelijken en risico’s uit migratie- en veiligheidsoogpunt te voorkomen veiligheidsrisico's te beperken : [Am. 197] (1) aantal personen die vervalste reisdocumenten gebruiken en die zijn ontdekt bij consulaten waarvoor steun uit het fonds wordt verleend. Bron: lidstaten (60) (1 bis) Aantal personen dat bij consulaten van de lidstaten internationale bescherming heeft aangevraagd Bron: Lidstaten [Am. 198] (2) Gemiddelde beslissingstermijn (en tendensen) in de visumprocedure Bron: lidstaten (61) BIJLAGE VI Interventietypes TABEL 1: CODES VOOR DE DIMENSIE “INTERVENTIEGEBIED” I. Europees geïntegreerd grensbeheer 001 Grenscontroles 002 Grensbewaking – in de lucht inzetbare middelen 003 Grensbewaking – op het land inzetbare middelen 004 Grensbewaking – op zee inzetbare middelen 005 Grensbewaking — automatische grensbewakingssystemen 006 Grensbewaking — andere maatregelen 007 Technische en operationele maatregelen in het Schengengebied die samenhangen met grenstoezicht 008 Situationeel bewustzijn en uitwisseling van informatie 009 Risicoanalyse 010 Verwerking van gegevens en informatie 011 Hotspotgebieden 011 bis Maatregelen in verband met de identificatie en doorverwijzing van kwetsbare personen [Am. 199] 011 ter Maatregelen in verband met de identificatie en doorverwijzing van personen die internationale bescherming behoeven of wensen aan te vragen [Am. 200] 012 Ontwikkeling van de Europese grens- en kustwacht 013 Samenwerking tussen instanties – nationaal niveau 014 Samenwerking tussen instanties – niveau van de Europese Unie 015 Samenwerking tussen instanties – met derde landen 016 Inzet van gezamenlijke verbindingsfunctionarissen 017 Grootschalige IT-systemen – Eurodac voor grensbeheerdoeleinden 018 Grootschalige IT-systemen – Inreis-uitreissysteem (EES) 019 Grootschalige IT-systemen – Europees Systeem voor reisinformatie en -autorisatie (ETIAS) 020 Grootschalige IT-systemen – Schengeninformatiesysteem (SIS II) 021 Grootschalige IT-systemen – Interoperabiliteit 022 Operationele steun – Geïntegreerd grensbeheer 023 Operationele steun – Grootschalige IT-systemen voor grensbeheerdoeleinden 024 Operationele steun – Bijzondere doorreisregeling II. Gemeenschappelijk visumbeleid 001 Verbetering van de behandeling van visumaanvragen 002 Verbetering van de doeltreffendheid, de klantvriendelijkheid en de veiligheid op de consulaten 003 Documentenbeveiliging/documentenadviseurs 004 Consulaire samenwerking 005 Consulaire vertegenwoordiging 006 Grootschalige IT-systemen – Visuminformatiesysteem (VIS) 007 Overige IT-systemen voor de behandeling van visumaanvragen 008 Operationele steun — Gemeenschappelijk visumbeleid 009 Operationele steun – Grootschalige IT-systemen voor de behandeling van visumaanvragen 010 Operationele steun – Bijzondere doorreisregeling 010 bis Afgifte van humanitaire visa [Am. 201] III. Technische bijstand 001 Informatie en communicatie 002 Voorbereiding, uitvoering, toezicht en controle 003 Evaluatie en studies, gegevensverzameling 003 bis Gegevenskwaliteit en rechten van betrokkenen op informatie, toegang tot, en correctie, verwijdering en beperking van de verwerking van hun persoonsgegevens [Am. 202] 004 Capaciteitsopbouw TABEL 2: CODES VOOR DE DIMENSIE “ACTIETYPE” 001 infrastructuur en gebouwen 002 vervoermiddelen 003 overige operationele apparatuur 004 communicatiesystemen 005 IT-systemen 006 opleiding 007 uitwisseling van beste praktijken – tussen de lidstaten 008 uitwisseling van beste praktijken – met derde lidstaten 009 inzet van deskundigen 010 studies, validering van concepten, proefprojecten en gelijkaardige acties 011 communicatieactiviteiten 012 ontwikkeling van statistische instrumenten, methoden en indicatoren 013 benutting of andere follow-up van onderzoeksprojecten TABEL 3: CODES VOOR DE DIMENSIE “UITVOERINGSVORMEN” 001 Specifieke actie 002 Noodhulp 003 Acties opgenomen in bijlage IV 004 Uitvoering van aanbevelingen uit Schengenevaluaties 005 Uitvoering van aanbevelingen uit kwetsbaarheidsbeoordelingen 006 Samenwerking met derde landen 007 Acties in derde landen BIJLAGE VII Acties die in aanmerking komen voor operationele steun (a) Binnen de specifieke doelstelling van artikel 3, lid 2, onder a), dekt operationele steun de volgende kosten, mits het Europees Grens- en kustwachtagentschap deze niet dekt in het kader zijn operationele activiteiten: (1) personeelskosten; (2) kosten voor onderhoud of herstel van uitrusting en infrastructuur; (3) kosten voor diensten , ook in hotspotgebieden binnen het toepassingsgebied van deze verordening; [Am. 203] (4) beheerskosten in verband met operaties. Een ontvangende lidstaat in de zin van artikel 2, lid 5, van Verordening (EU) 2016/1624 kan operationele steun gebruiken voor het dekken van zijn eigen beheerskosten in verband met zijn deelname aan de binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallende operationele activiteiten van artikel 2, lid 5, van Verordening (EU) 2016/1624 of in verband met zijn nationale grenscontroleactiviteiten. (b) Binnen de specifieke doelstelling van artikel 3, lid 2, onder b), dekt operationele steun: (1) personeelskosten, met inbegrip van opleidingskosten; (2) kosten voor diensten; (3) kosten voor onderhoud of herstel van uitrusting en infrastructuur; (4) kosten in verband met onroerend goed, inclusief huur en afschrijving. (c) Binnen de specifieke beleidsdoelstelling van artikel 3, lid 1, dekt operationele steun: (1) personeelskosten, met inbegrip van opleidingskosten; (2) kosten in verband met operationeel beheer en onderhoud van grootschalige IT-systemen en de communicatie-infrastructuur daarvan, met inbegrip van de interoperabiliteit van die systemen en de huur van beveiligde ruimte. (d) Naast het bovenstaande wordt er overeenkomstig artikel 16, lid 1, operationele steun verleend in het kader van het programma voor Litouwen. BIJLAGE VIII Output- en resultaatindicatoren bedoeld in artikel 25, lid 3 (a) Specifieke doelstelling 1: ondersteunen van de doeltreffende tenuitvoerlegging van het Europees geïntegreerd grensbeheer door de Europese grens- en kustwacht, als gezamenlijke verantwoordelijkheid van het Europees Grens- en kustwachtagentschap en de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grensbeheer, teneinde legale grensoverschrijdingen te vergemakkelijken, irreguliere immigratie en grensoverschrijdende criminaliteit te voorkomen en op te sporen en migratiestromen doeltreffend te beheren; [Am. 204. Niet van toepassing op de Nederlandse versie] (1) grenscontrole-infrastructuur, vervoermiddelen en andere met dit instrument gefinancierde stukken uitrusting: – aantal nieuw aangelegde of geüpgradede grensdoorlaatposten op het totale aantal nieuw aangelegde of geüpgradede grensdoorlaatposten in de betrokken lidstaat; – aantal automatische grenscontrolepoorten; – aantal middelen voor luchtvervoer; – aantal middelen voor zeevervoer; – aantal middelen voor landvervoer; – aantal stukken uitrusting dat ter beschikking wordt gesteld van het Europees Grens- en kustwachtagentschap; – aantal overige stukken uitrusting, waaronder het aantal stukken uitrusting voor het opzetten, upgraden of onderhouden van hotspotgebieden voor de toepassing van deze verordening; – aantal door het instrument gesteunde stukken uitrusting voor meerdere doeleinden. (2) Aantal gespecialiseerde posten in derde landen die worden gesteund door het instrument – gezamenlijke verbindingsfunctionarissen als bedoeld in bijlage III; – overige gespecialiseerde posten in verband met grensbeheer. (3) Aantal projecten of stromen voor samenwerking tussen de nationale autoriteiten en het Europees Grens- en kustwachtagentschap die met steun van het instrument in de lidstaten zijn opgezet om bij te dragen tot de ontwikkeling van de Europese grens- en kustwacht. (4) Aantal met steun van het instrument aangekochte en bij de operationele activiteiten van het Europees Grens- en kustwachtagentschap gebruikte stukken uitrusting op het totale aantal stukken uitrusting dat is geregistreerd in de pool van technische uitrusting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap. (5) Aantal met steun van het instrument opgezette projecten of stromen voor samenwerking tussen nationale agentschappen en het nationale coördinatiecentrum van Eurosur (NCC). (6) Aantal personeelsleden dat met steun van het instrument is opgeleid inzake aspecten die verband houden met geïntegreerd grensbeheer. (7) Aantal IT-functies dat, onder meer omwille van interoperabiliteit, is ontwikkeld, uitgevoerd, onderhouden of geüpgraded met steun van het instrument: – SIS II; – ETIAS; – EES; – VIS voor grensbeheerdoeleinden; – Eurodac voor grensbeheerdoeleinden; – Aantal met steun van het instrument gefinancierde verbindingen van IT-systemen met het Europees zoekportaal; – andere grootschalige IT-systemen die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen. (8) Aantal aanbevelingen uit Schengenevaluaties op het gebied van grenzen en uit kwetsbaarheidsbeoordelingen, waaraan met steun van het instrument uitvoering is gegeven, op het totale aantal aanbevelingen met financiële gevolgen. (b) Specifieke doelstelling 2: Ondersteunen van het gemeenschappelijk visumbeleid om te zorgen voor een meer geharmoniseerde aanpak onder de lidstaten met betrekking tot de afgifte van visa, om legaal reizen te vergemakkelijken en risico’s uit migratie- en veiligheidsoogpunt te voorkomen: veiligheidsrisico's te beperken. [Am. 205] (1) Aantal consulaten buiten het Schengengebied dat is opgezet of geüpgraded met steun van het instrument, op het totale aantal opgezette of geüpgradede consulaten van de lidstaat buiten het Schengengebied. (2) Aantal met steun van het instrument opgeleide personeelsleden en aantal opleidingen met betrekking tot aspecten die verband houden met het gemeenschappelijk visumbeleid (3) Aantal IT-functies dat, onder meer omwille van interoperabiliteit, is ontwikkeld, uitgevoerd, onderhouden of geüpgraded met steun van het instrument: – VIS; – EES; – andere grootschalige IT-systemen die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen. (4) Aantal met steun van het instrument opgezette en geüpgradede vormen van samenwerking tussen lidstaten bij de behandeling van visumaanvragen: – colocatie; – gemeenschappelijke aanvraagcentra, – vertegenwoordigingen, – andere. (5) Aantal met steun van het instrument uitgevoerde aanbevelingen uit Schengenevaluaties op het gebied van het gemeenschappelijk visumbeleid, op het totale aantal aanbevelingen met financiële gevolgen. (6) aantal landen waarvan de ingezetenen visumplichtig zijn en waar het aantal aanwezige of vertegenwoordigde lidstaten met steun van het instrument is toegenomen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0472 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 82, lid 1, artikel 84 en artikel 87, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, uit hoofde waarvan de Commissie het voorstel heeft ingediend bij het Parlement (C8-0267/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie ( A8-0115/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Fonds voor interne veiligheid HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1, artikel 84 en artikel 87, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het waarborgen van Hoewel de interne nationale veiligheid is een een exclusieve bevoegdheid van de lidstaten blijft, vereist de bescherming ervan samenwerking en coördinatie op het niveau van de Unie. Interne veiligheid is een gezamenlijke taak gemeenschappelijke opgave waaraan de EU-instellingen, de ter zake relevante agentschappen van de Unie en de lidstaten , met hulp van de privésector en het maatschappelijk middenveld, samen een bijdrage dienen te leveren. In de Europese veiligheidsagenda van april 2015 (4) hebben de Commissie, de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement gemeenschappelijke prioriteiten voor de periode 2015-2020 vastgesteld, die door de Raad zijn bevestigd in de vernieuwde interneveiligheidsstrategie van juni 2015 (5) en door het Europees Parlement in zijn resolutie van juli 2015 (6) . Deze gezamenlijke strategie had als doel om voor de periode 2015-2020 het strategisch kader voor de werkzaamheden op het gebied van interne veiligheid op EU-niveau te bepalen en de voornaamste actieprioriteiten vast te stellen om een doeltreffende respons van de Unie op de veiligheidsdreigingen te waarborgen, met name op het gebied van het bestrijden van terrorisme, het voorkomen van radicalisering , met name op het gebied van het voorkomen en bestrijden van terrorisme en het voorkomen van radicalisering, met inbegrip van onlineradicalisering, en gewelddadig extremisme, onverdraagzaamheid en discriminatie , het ontwrichten van georganiseerde criminaliteit en de strijd tegen cybercriminaliteit. [Am. 1] (2) De leiders van 27 lidstaten , de Europese Raad, het Europees Parlement en de Europese Commissie hebben in de op 25 september maart 2017 ondertekende Verklaring van Rome hun verbintenis bevestigd een Unie te bouwen die veilig en zeker is, een Unie waar alle burgers zich veilig voelen en zich vrij kunnen bewegen, een Unie waarvan de buitengrenzen beveiligd zijn, een Unie met een efficiënt, verantwoord en duurzaam migratiebeleid met eerbied voor de internationale normen, een Europa dat vastbesloten is het terrorisme en de georganiseerde criminaliteit te bestrijden. [Am. 2] (3) De Europese Raad heeft op 15 december 2016 gevraagd om te blijven werken aan de interoperabiliteit van informatiesystemen en databanken. De Europese Raad heeft op 23 juni 2017 onderstreept dat de interoperabiliteit tussen databanken moet worden verbeterd, en de Commissie heeft op 12 december 2017 een voorstel aangenomen voor een verordening tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de informatiesystemen van de EU (politiële en justitiële samenwerking, asiel en migratie) (7) . (4) Het doel van de Unie om een hoog niveau van veiligheid binnen de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht te verzekeren op grond van artikel 67, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) moet onder meer worden bereikt door maatregelen ter voorkoming en bestrijding van criminaliteit alsmede door maatregelen inzake coördinatie en samenwerking tussen de rechtshandhavingsautoriteiten en andere nationale autoriteiten van de lidstaten, onder meer met relevante agentschappen van de Unie en andere relevante organen van de Unie, en met relevante derde landen en internationale organisaties. (5) Om dit doel te bereiken moeten op het niveau van de Unie acties worden ondernomen om mensen , openbare ruimten en goederen kritieke infrastructuur te beschermen tegen de steeds grensoverschrijdender wordende dreigingen en om de door de bevoegde instanties van de lidstaten uitgevoerde werkzaamheden te ondersteunen. Onder andere terrorisme, zware en georganiseerde criminaliteit, "rondtrekkende" criminaliteit, drugshandel drugs- en wapenhandel , corruptie, het witwassen van geld, cybercriminaliteit, mensenhandel en wapenhandel seksuele uitbuiting, waaronder van kinderen, hybride dreigingen en chemische, biologische, radiologische en nucleaire dreigingen en mensenhandel zullen de interne veiligheid en de interne markt van de Unie op de proef blijven stellen. [Am. 3] (5 bis) Het fonds moet financiële steun verlenen om het hoofd te bieden aan de nieuwe uitdagingen die gepaard gaan met de aanzienlijke toename van bepaalde soorten misdrijven, zoals betalingsfraude, seksuele uitbuiting van kinderen en wapenhandel, die de jongste jaren via internet worden gepleegd ("gedigitaliseerde criminaliteit"). [Am. 4] (6) De financiering uit de begroting van de Unie dient te worden geconcentreerd op activiteiten waarbij optreden van de Unie voor een meerwaarde kan zorgen ten opzichte van optreden door de lidstaten alleen. Overeenkomstig artikel 84 en artikel 87, lid 2, VWEU moet de financiering dienen voor maatregelen ter stimulering en ondersteuning van het optreden van de lidstaten op het gebied van misdaadpreventie , gemeenschappelijke opleidingen en politiële en justitiële samenwerking waarbij alle bevoegde autoriteiten van de lidstaten en de agentschappen van de Unie betrokken zijn, met name met betrekking tot de uitwisseling van informatie, betere operationele samenwerking en ondersteuning van inspanningen om de capaciteiten voor het bestrijden en voorkomen van criminaliteit te versterken. De steun uit het fonds mag niet worden gebruikt ter dekking van exploitatiekosten en activiteiten die verband houden met de essentiële taken van de lidstaten op het gebied van de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse en de nationale veiligheid, zoals bedoeld in artikel 72 VWEU. [Am. 5] (7) Om het Schengenacquis en het volledige internemarktgebied van de Unie te behouden en de werking ervan te versterken, zijn de lidstaten er met ingang van 6 april 2017 toe verplicht om EU-burgers die de buitengrenzen van de EU overschrijden, systematisch te controleren aan de hand van relevante databanken. Voorts heeft de Commissie een aanbeveling tot de lidstaten gericht opdat deze beter gebruik zouden maken van politiecontroles en grensoverschrijdende samenwerking. Solidariteit tussen de lidstaten, duidelijkheid over de taakverdeling, eerbiediging van de grondrechten en fundamentele vrijheden en de rechtsstaat alsook een sterke nadruk op het mondiale perspectief en op de noodzakelijke samenhang met de externe dimensie van veiligheid moeten de kernbeginselen zijn waardoor de Unie en de lidstaten zich laten leiden bij het ontwikkelen van een echte en doeltreffende veiligheidsunie. [Am. 6] (8) Om de lidstaten in staat te stellen bij te dragen aan de ontwikkeling en uitvoering van een echte en doeltreffende veiligheidsunie die een hoog niveau van interne veiligheid in de gehele Europese Unie moet waarborgen, dient de Unie adequate financiële steun aan de lidstaten te verlenen door een Fonds voor interne veiligheid (hierna "het fonds" genoemd) op te richten en te beheren. (9) Het fonds dient te worden uitgevoerd met volledige inachtneming van de waarden die zijn neergelegd in artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), van de rechten en beginselen die zijn verankerd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alsook van de internationale verplichtingen van de Unie op het gebied van de mensenrechten. Met deze verordening wordt met name gestreefd naar een volledige eerbiediging van de grondrechten , zoals het recht op menselijke waardigheid, het recht op leven, het verbod op foltering en onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing, het recht op bescherming van persoonsgegevens, de rechten van het kind en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. Zij is bovendien gericht op de bevordering van de toepassing van het beginsel van non-discriminatie . [Am. 7] (10) Op grond van artikel 3 VEU moet het fonds ondersteuning bieden aan activiteiten die de bescherming van kinderen tegen geweld, misbruik, uitbuiting en verwaarlozing waarborgen. Het fonds moet ook waarborgen voor en hulp aan kindgetuigen en -slachtoffers ondersteunen, met name aan onbegeleide kinderen of kinderen die anderszins toezicht behoeven. (10 bis) De bewustmaking van rechtshandhavingspersoneel omtrent kwesties die verband houden met alle vormen van racisme, waaronder antisemitisme en zigeunervijandigheid, is een belangrijke succesfactor voor de interne veiligheid. Bewustmakingscursussen en opleidingsmaatregelen voor rechtshandhavers moeten derhalve worden opgenomen in het toepassingsgebied van het fonds, teneinde capaciteiten voor de opbouw van vertrouwen op lokaal niveau uit te breiden. [Am. 8] (11) In overeenstemming met de gezamenlijke prioriteiten die op het niveau van de Unie zijn vastgesteld om een hoog niveau van veiligheid in de Unie te waarborgen, moet het fonds steun verlenen voor acties die gericht zijn tegen de belangrijkste veiligheidsdreigingen, en in het bijzonder tegen het voorkomen en bestrijden van terrorisme en gewelddadig extremisme, met inbegrip van radicalisering, onverdraagzaamheid en discriminatie, zware en georganiseerde criminaliteit , en cybercriminaliteit, en die tot doel hebben bijstand en bescherming te verlenen aan slachtoffers van misdrijven en kritieke infrastructuur te beschermen . Met het oog op de totstandbrenging van een echte veiligheidsunie zal het fonds er ook voor zorgen dat de Unie en haar lidstaten goed toegerust zijn om het hoofd te bieden aan veranderende en opkomende dreigingen , bijvoorbeeld illegale handel, onder andere via onlinekanalen, hybride dreigingen en chemische, biologische, radiologische en nucleaire dreigingen . Hiertoe moet financiële steun worden verleend om de informatie-uitwisseling, de operationele samenwerking en de nationale en collectieve capaciteiten te verbeteren. [Am. 9] (12) De financiële steun die binnen het brede kader van het fonds wordt verleend, dient met name ter ondersteuning van de uitwisseling van en toegang tot informatie, alsook de justitiële en politiële samenwerking en preventie op het gebied van zware en georganiseerde criminaliteit, illegale wapenhandel, corruptie, het witwassen van geld, drugshandel, milieucriminaliteit , uitwisseling van en toegang tot informatie , terrorisme, mensenhandel, het uitbuiten van vluchtelingen en irreguliere immigratie migranten, ernstige arbeidsuitbuiting , seksuele uitbuiting en seksueel misbruik, waaronder van kinderen en vrouwen , de verspreiding van afbeeldingen van kindermisbruik en kinderporno, en cybercriminaliteit. Het fonds moet ook voorzien in ondersteuning voor het beschermen van mensen, openbare ruimten en kritieke infrastructuur tegen veiligheidsgerelateerde incidenten en voor het doeltreffend beheren van veiligheidsgerelateerde risico's en crisissen, onder meer via gemeenschappelijke opleidingen, de ontwikkeling van gemeenschappelijk beleid (strategieën, beleidscycli, programma's en actieplannen), wetgeving en praktische samenwerking. [Am. 10] (12 bis) Het fonds moet rechtshandhavingsautoriteiten bijstand verlenen, ongeacht hun organisatiestructuur naar nationaal recht. Daarom moeten acties waarbij met interne veiligheidstaken belaste strijdkrachten betrokken zijn, ook voor steun uit het fonds in aanmerking komen, voor zover dergelijke acties bijdragen tot de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen van het fonds. In noodsituaties en om ernstige risico's voor de openbare veiligheid aan te pakken en te voorkomen, ook in de nasleep van een terroristische aanslag, moeten acties van strijdkrachten op het grondgebied van de lidstaat in aanmerking komen voor steun uit het fonds. Vredeshandhavings- of defensieacties buiten het grondgebied van de lidstaat mogen in geen geval in aanmerking komen voor bijstand uit het fonds. [Am. 11] (13) Het fonds moet voortbouwen op de resultaten en investeringen van zijn voorgangers (het ISEC-programma "Preventie en bestrijding van criminaliteit" en het CIPS-programma "Terrorisme en andere aan veiligheid gerelateerde risico's: preventie, paraatheid en beheersing van de gevolgen" uit de periode 2007-2013, en het instrument voor politiële samenwerking, voorkoming en bestrijding van criminaliteit, en crisisbeheer – dat voor de periode 2014-2020 is opgericht bij Verordening (EU) nr. 513/2014 van het Europees Parlement en de Raad (8) als onderdeel van het Fonds voor interne veiligheid) en moet worden uitgebreid om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen. (14) Het effect van financiering door de Unie moet worden gemaximaliseerd door publieke en de private financiële middelen in te zetten, te bundelen en als hefboom te laten fungeren. Het fonds moet het maatschappelijk middenveld, met inbegrip van niet-gouvernementele organisaties, alsook het Europese bedrijfsleven aanzetten en stimuleren tot een actieve en zinvolle deelname aan en betrokkenheid bij de ontwikkeling en de uitvoering van het veiligheidsbeleid , met name op het vlak van cyberveiligheid ; hierbij kunnen, afhankelijk van de doelstelling van het fonds, in voorkomend geval ook nog andere relevante actoren, agentschappen en andere organen van de Unie , derde landen en internationale organisaties worden betrokken. Er moet echter voor worden gezorgd dat de steun uit het fonds niet wordt gebruikt om wettelijke of openbare taken aan particuliere actoren te delegeren. . [Am. 12] (15) Binnen het brede kader van de drugsbestrijdingsstrategie van de Unie waarin wordt gepleit voor een evenwichtige benadering gebaseerd op een gelijktijdige reductie van vraag en aanbod, moet de financiële steun die in het kader van het fonds wordt verleend, alle acties ondersteunen die zijn gericht op preventie en bestrijding van drugshandel (reductie van vraag en aanbod), en in het bijzonder maatregelen tegen het produceren, vervaardigen, extraheren, verkopen, vervoeren en in- en uitvoeren van illegale drugs, met inbegrip van het bezit en de aanschaf met het oog op drugshandelgerelateerde activiteiten. Wat het drugsbeleid betreft, moet met name preventie aan bod komen in het fonds. Met het oog op verdere synergieën en duidelijkheid in dit verband moeten deze elementen van de doelstellingen op drugsgebied – die in de periode 2014-2020 onder het programma Justitie vielen – in het fonds worden geïntegreerd. (16) Om ervoor te zorgen dat het fonds een doeltreffende bijdrage levert aan een hoog niveau van interne veiligheid in de gehele Europese Unie en aan de ontwikkeling van een echte veiligheidsunie, moet het fonds worden gebruikt op een manier die een maximale Europese toegevoegde waarde toevoegt aan heeft voor het optreden van de lidstaten. [Am. 13] (17) In het belang van de solidariteit binnen de Unie, en in een geest van gedeelde verantwoordelijkheid voor de veiligheid in de Unie, moeten lidstaten waar tekortkomingen of risico's worden vastgesteld, met name naar aanleiding van een Schengenevaluatie, de betrokken kwesties adequaat aanpakken door de in hun programma beschikbare middelen te gebruiken om uitvoering te geven aan op grond van Verordening (EU) nr. 1053/2013 van de Raad (9) vastgestelde aanbevelingen. (18) Om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het fonds, dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat de prioriteiten van hun programma's gericht zijn op bijdragen tot de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen van het fonds, dat de gekozen prioriteiten in overeenstemming zijn met de uitvoeringsmaatregelen als vastgesteld in bijlage II artikel 3 bis , en dat de verdeling van middelen over de doelstellingen in verhouding staat tot de uitdagingen en behoeften en waarborgt dat de algemene beleidsdoelstelling kan worden bereikt. [Am. 14] (19) Er moet worden gestreefd naar een synergetische, consistente en doelmatige band met andere EU-fondsen, en overlapping tussen de acties moet worden vermeden. (20) Er moet worden toegezien op de samenhang en complementariteit van het fonds met andere financieringsprogramma's van de Unie op het gebied van veiligheid. Er wordt met name gestreefd naar gezorgd voor synergieën met het Fonds voor asiel en migratie, het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer (bestaande uit het bij Verordening (EU) X opgerichte instrument voor grensbeheer en visa en het bij Verordening (EU) X opgerichte instrument voor douanecontroleapparatuur), de andere fondsen van het cohesiebeleid die onder Verordening (EU) X ( [ GB-verordening] vallen, het onderdeel veiligheidsonderzoek van het bij Verordening (EU) X ingestelde programma Horizon Europa, het bij Verordening (EU) X ingestelde programma Rechten en waarden, het bij Verordening (EU) X ingestelde programma Justitie, het bij Verordening (EU) X ingestelde programma Digitaal Europa en het bij Verordening (EU) X ingestelde InvestEU-programma. Er moet met name worden gestreefd naar synergieën op het gebied van de beveiliging van infrastructuur en openbare ruimten, cyberveiligheid , de bescherming van slachtoffers en de preventie van gewelddadig extremisme, met inbegrip van radicalisering. Doeltreffende coördinatiemechanismen zijn van essentieel belang om beleidsdoelstellingen met maximale doeltreffendheid te verwezenlijken, schaalvoordelen te benutten en overlapping tussen acties te voorkomen. [Am. 15] (21) De in het kader van het fonds gesteunde maatregelen in of met betrekking tot derde landen dienen te worden genomen in volledige synergie, samenhang en complementariteit met andere acties buiten de Unie die door de externe financieringsinstrumenten van de Unie worden ondersteund. In het bijzonder dient bij de uitvoering van dergelijke acties te worden gestreefd naar volledige samenhang met de beginselen en de algemene doelstellingen van het externe optreden , en het buitenlands beleid van de Unie en het beleid voor ontwikkelingshulp ten aanzien van het land of de regio in kwestie. Met betrekking tot de externe dimensie moet het fonds de samenwerking met derde landen versterken op terreinen die van belang zijn voor de interne veiligheid van de Unie, zoals de bestrijding van terrorisme en radicalisering, de samenwerking met rechtshandhavingsautoriteiten van derde landen in de strijd tegen terrorisme (onder meer via detachering en gezamenlijke onderzoeksteams) , illegale handel in met name wapens, drugs, bedreigde soorten en cultuurgoederen , zware en georganiseerde criminaliteit en corruptie, mensenhandel en migrantensmokkel. [Am. 16] (22) Financiering uit de begroting van de Unie dient te worden geconcentreerd op activiteiten waarbij het optreden van de Unie voor een meerwaarde kan zorgen ten opzichte van acties door de lidstaten alleen. Aangezien veiligheid een intrinsiek grensoverschrijdende dimensie heeft, is een krachtige, gecoördineerde respons van de Unie noodzakelijk. De uit hoofde van deze verordening verleende financiële steun strekt dan ook met name tot het versterken van de nationale en Europese capaciteiten op het gebied van veiligheid. (23) Een lidstaat kan worden geacht niet aan het relevante acquis van de Unie te voldoen, ook wat betreft het gebruik van operationele steun uit hoofde van dit fonds, als hij zijn verplichtingen op grond van de Verdragen op het gebied van veiligheid niet is nagekomen, als er een duidelijk risico bestaat dat hij bij het uitvoeren van het acquis inzake veiligheid een waarde van de Unie ernstig schendt of als in een evaluatieverslag in het kader van het Schengenmechanisme voor evaluatie en toezicht tekortkomingen op het betrokken gebied zijn vastgesteld. (23 bis) Zodra in een lidstaat sprake blijkt te zijn van fundamentele tekortkomingen op het gebied van de rechtsstaat, dient de Unie op grond van Verordening (EU) X van het Europees Parlement en de Raad (10) maatregelen te nemen om de begroting te beschermen. Verordening (EU) X moet van toepassing zijn op het fonds. [Am. 17] (24) Dit fonds dient de behoefte aan meer flexibiliteit en vereenvoudiging te weerspiegelen, zonder dat daarbij de vereisten op het gebied van voorspelbaarheid uit het oog worden verloren, en dient, met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, ervoor te zorgen dat de middelen eerlijk en transparant worden verdeeld. Bij de uitvoering van het fonds moeten de beginselen van doelmatigheid, doeltreffendheid en kwaliteit van de bestedingen richtinggevend zijn. Bovendien moet de uitvoering van het fonds zo gebruiksvriendelijk mogelijk zijn. [Am. 18] (25) In deze verordening moeten de initiële, voor de lidstaten bestemde bedragen worden vastgesteld, berekend op basis van de criteria in bijlage I. (26) Deze initiële bedragen moeten de grondslag vormen voor langetermijninvesteringen van de lidstaten op het gebied van veiligheid. Om rekening te houden met veranderingen in de interne en externe veiligheidsdreigingen of in de uitgangssituatie, moet tussentijds een aanvullend bedrag aan de lidstaten worden toegekend, dat wordt gebaseerd op de laatste beschikbare statistische gegevens, zoals uiteengezet in de verdeelsleutel, rekening houdend met de stand van uitvoering van het programma. [Am. 19] (26 bis) De kritieke infrastructuur die de lidstaten moeten beschermen, moet worden weerspiegeld in de verdeling van de beschikbare middelen van het fonds. [Am. 20] (27) Omdat uitdagingen op het gebied van veiligheid voortdurend veranderen, moet de toewijzing van de financiële middelen aan de veranderende interne en externe dreigingssituatie worden aangepast en moet de financiering worden toegespitst op de prioriteiten met de hoogste toegevoegde waarde voor de Unie. Om tegemoet te komen aan dringende behoeften en aan veranderingen in het beleid en in de prioriteiten van de Unie, en om de financiering toe te spitsen op acties met een hoge toegevoegde waarde voor de Unie, zal een deel van de financiering periodiek worden toegewezen aan specifieke acties, acties van de Unie en noodhulp via een thematische faciliteit. [Am. 21] (28) De lidstaten moeten met een hogere bijdrage van de Unie worden aangemoedigd om een deel van de aan hun programma toegewezen middelen te gebruiken voor acties opgenomen in bijlage IV , vooral vanwege hun hoge Europese toegevoegde waarde of hun prioritaire status voor de Unie . [Am. 22] (29) Een deel van de beschikbare middelen van het fonds kan ook worden verdeeld voor de uitvoering van specifieke acties waarvoor een gezamenlijke inspanning van de lidstaten vereist is of waarvoor, in geval van nieuwe ontwikkelingen in de Unie, aan een of meer lidstaten aanvullende financiële middelen ter beschikking moeten worden gesteld. Deze specifieke acties moeten door de Commissie in haar werkprogramma's worden vastgesteld. (30) Het fonds moet bijdragen in de operationele kosten in verband met interne veiligheid, en moet de lidstaten in staat stellen capaciteiten te reserveren die cruciaal zijn voor de hele Unie. Deze steun bestaat uit de volledige terugbetaling van een reeks specifieke kosten in verband met de doelstellingen van het fonds en moet integraal deel uitmaken van de programma's van de lidstaten. (31) Om de verwezenlijking van de beleidsdoelstelling van dit fonds op nationaal niveau te complementeren aan de hand van programma's van de lidstaten, dient het fonds ook ondersteuning te bieden voor acties op het niveau van de Unie. Dergelijke acties moeten algemene strategische doelen binnen het toepassingsgebied van het fonds dienen die betrekking hebben op beleidsanalyse en innovatie, transnationale vormen van onderling leren en partnerschap en het beproeven van nieuwe initiatieven en acties in de hele Unie of tussen bepaalde lidstaten. In dit verband moet de samenwerking tussen de inlichtingendiensten van de lidstaten worden aangemoedigd om te zorgen voor de nodige informatie-uitwisseling zodat zij terrorisme en zware en georganiseerde criminaliteit doeltreffender kunnen bestrijden en meer inzicht hebben in de grensoverschrijdende aard daarvan. Het fonds moet de lidstaten ondersteunen in hun inspanningen om beste praktijken met elkaar uit te wisselen en om gemeenschappelijke opleidingen te stimuleren, zodat tussen de inlichtingendiensten onderling en tussen de inlichtingendiensten en Europol een cultuur van samenwerking en wederzijds vertrouwen ontstaat. . [Am. 23] (32) Om de Unie beter in staat te stellen om onmiddellijk te reageren op veiligheidsgerelateerde incidenten of nieuwe dreigingen voor de Unie, moet het mogelijk zijn om noodhulp te bieden overeenkomstig het bij deze verordening ingestelde kader. Het verlenen van noodhulp hoeft daarom niet beperkt te blijven tot de ondersteuning van nood- en langetermijnmaatregelen of het aanpakken van situaties waarin de noodzaak om op te treden, terug te voeren is op ontoereikende administratieve organisatie en onvoldoende operationele planning bij de bevoegde instanties. (33) Om met de nodige flexibiliteit actie te ondernemen en op nieuwe behoeften te reageren, moeten aan de gedecentraliseerde agentschappen de nodige aanvullende financiële middelen ter beschikking kunnen worden gesteld voor het uitvoeren van bepaalde dringende taken. Wanneer de taak zo dringend is dat het budget van de betrokken gedecentraliseerde agentschappen niet meer tijdig kan worden gewijzigd, moet aan deze agentschappen noodhulp, onder meer in de vorm van subsidies, kunnen worden verleend in overeenstemming met de prioriteiten en initiatieven die op het niveau van de Unie door de EU-instellingen zijn vastgesteld. (33 bis) Gezien de transnationale aard van de acties van de Unie en om gecoördineerde acties te bevorderen ter verwezenlijking van de doelstelling om het hoogste niveau van veiligheid in de Unie te waarborgen, moeten gedecentraliseerde agentschappen begunstigden van acties van de Unie kunnen zijn, onder meer in de vorm van subsidies. Dergelijke steun moet aansluiten bij de prioriteiten en initiatieven die op het niveau van de Unie door de instellingen van de Unie zijn vastgesteld om voor Europese toegevoegde waarde te zorgen. [Am. 24] (34) De beleidsdoelstelling van dit fonds zal mede worden gerealiseerd via financiële instrumenten en begrotingsgaranties in het kader van de beleidscomponenten van het InvestEU-fonds. Financiële steun moet worden gebruikt om marktfalen of suboptimale investeringssituaties aan te pakken, op evenredige wijze, en de acties mogen particuliere financiering niet overlappen of verdringen, of de concurrentie op de interne markt verstoren. De acties moeten een duidelijke toegevoegde waarde voor Europa hebben. (35) In deze verordening worden de financiële middelen voor het Fonds voor interne veiligheid vastgelegd die voor het Europees Parlement en de Raad in de loop van de jaarlijkse begrotingsprocedure het voornaamste referentiebedrag vormen in de zin van punt Xvan het Interinstitutioneel Akkoord van X tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (11) . (36) Verordening (EU, Euratom) nr. [nieuw Financieel Reglement] (12) (het Financieel Reglement) is van toepassing op het fonds. De verordening bevat regels voor de uitvoering van de Uniebegroting, daaronder begrepen regels voor subsidies, prijzen, aanbestedingen, indirecte uitvoering, financiële bijstand, financiële instrumenten en begrotingsgaranties. Om te zorgen voor samenhang bij de uitvoering van de financieringsprogramma's van de Unie, moet het Financieel Reglement van toepassing zijn op de acties in het kader van het Fonds voor interne veiligheid die in direct of indirect beheer dienen te worden uitgevoerd. (37) Voor het uitvoeren van acties in gedeeld beheer dient het fonds deel uit te maken van een samenhangend kader bestaande uit de onderhavige verordening, het Financieel Reglement en Verordening (EU) X [GB-verordening] (13) . In geval van conflicterende bepalingen heeft onderhavige verordening voorrang op Verordening (EU) X [GB-verordening]. [Am. 159] (38) Verordening (EU) X [GB-verordening] stelt het kader vast voor actie door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+), het Cohesiefonds, het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMV), het Fonds voor asiel , en migratie en integratie (AMIF), het Fonds voor interne veiligheid (ISF) en het instrument voor grensbeheer en visa (BMVI) in het kader van het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer (IBMF), en omvat met name de regels inzake programmering, toezicht en evaluatie, beheer en controle voor in gedeeld beheer uitgevoerde EU-fondsen. Daarnaast moeten in de onderhavige verordening de doelstellingen van het Fonds voor interne veiligheid worden omschreven en specifieke bepalingen worden vastgesteld betreffende de activiteiten die met de steun van dit fonds kunnen worden gefinancierd. [Am. 26] (38 bis) Om te waarborgen dat het fonds acties ondersteunt met betrekking tot alle specifieke doelstellingen van het fonds, en dat de verdeling van de middelen over deze doelstellingen in verhouding staat tot de uitdagingen en behoeften, zodat de doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt, moet voor elke specifieke doelstelling van het fonds een minimumpercentage van de toewijzing uit het fonds worden vastgesteld, voor zowel de nationale programma's als de thematische faciliteit. [Am. 27] (39) Bepalend voor de keuze van zowel de vorm van financiering als de wijze van uitvoering ervan in het kader van deze verordening is of deze geschikt is om de doelstellingen van de acties te bereiken en om resultaten te boeken, rekening houdend met, met name, de kosten van controles, de administratieve belasting en het verwachte risico van niet-naleving. Dit moet mede omvatten dat het gebruik wordt overwogen van vaste bedragen, forfaits en eenheidskosten, en van financiering die niet gekoppeld is aan kosten, zoals bedoeld in artikel 125, lid 1, van het Financieel Reglement. (40) Overeenkomstig het Financieel Reglement, Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (14) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2988/95 van de Raad (15) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (16) en Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad (17) moeten de financiële belangen van de Unie worden beschermd door middel van evenredige maatregelen, daaronder begrepen voorkoming, opsporing, correctie en onderzoek van onregelmatigheden en fraude, terugvordering van verloren gegane, onverschuldigd betaalde of onjuist bestede financiële middelen alsmede, in voorkomend geval, oplegging van administratieve en/of strafrechtelijke sancties. In het bijzonder kan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 en Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 administratieve onderzoeken uitvoeren, onder meer door middel van controles en verificaties ter plaatse, om vast te stellen of er sprake is van fraude, corruptie of andere onwettige activiteiten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad. Overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad kan het Europees Openbaar Ministerie (EOM) fraude en andere onwettige activiteiten onderzoeken en vervolgen die de financiële belangen van de Unie als bedoeld in Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad (18) schaden. Overeenkomstig het Financieel Reglement dient elke persoon of entiteit die middelen van de Unie ontvangt, ten volle mee te werken aan de bescherming van de financiële belangen van de Unie en de nodige rechten en toegang te verlenen aan de Commissie, OLAF, het EOM en de Europese Rekenkamer (ERK), alsmede ervoor te zorgen dat derden die betrokken zijn bij de uitvoering van middelen van de Unie gelijkwaardige rechten verlenen. De lidstaten moeten ten volle samenwerken en de instellingen, agentschappen en organen van de Unie alle nodige assistentie verlenen bij de bescherming van de financiële belangen van de Unie. De resultaten van onderzoeken naar onregelmatigheden of fraude in verband met het fonds moeten ter beschikking worden gesteld aan het Europees Parlement. [Am. 28] (41) De horizontale financiële voorschriften die het Europees Parlement en de Raad op basis van artikel 322 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie hebben vastgesteld, zijn van toepassing op deze verordening. Deze voorschriften zijn vastgelegd in het Financieel Reglement en betreffen met name de procedure voor het opstellen en uitvoeren van de begroting via subsidies, aanbestedingen, prijzen en indirecte uitvoering, alsmede de controle van de verantwoordelijkheid van de financiële actoren. Op grond van artikel 322 VWEU vastgestelde voorschriften hebben tevens betrekking op de bescherming van de begroting van de Unie in geval van algemene tekortkomingen op het gebied van de rechtsstaat in de lidstaten, aangezien de eerbiediging van de rechtsstaat een essentiële voorwaarde is voor een goed financieel beheer en doeltreffende EU-financiering. (42) Overeenkomstig artikel 94 van Besluit 2013/755/EU van de Raad (19) komen personen en entiteiten die gevestigd zijn in landen en gebieden overzee (LGO), in aanmerking voor financiering overeenkomstig de voorschriften en doelstellingen van het fonds en eventuele regelingen die van toepassing zijn op de lidstaat waarmee een LGO banden heeft. (43) Op grond van artikel 349 VWEU en in overeenstemming met de mededeling van de Commissie "Een nieuw en strategisch sterker partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU" (20) , die de Raad in zijn conclusies van 12 april 2018 heeft bekrachtigd, moeten de betrokken lidstaten erop toezien dat hun programma's gericht zijn op de specifieke uitdagingen waarmee de ultraperifere regio's worden geconfronteerd. Het fonds ondersteunt deze lidstaten met adequate middelen om deze regio's op gepaste wijze te helpen. [Am. 29] (44) Krachtens de punten 22 en 23 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 (21) moet het fonds worden geëvalueerd op basis van gegevens die uit hoofde van specifieke voorschriften voor monitoring worden verzameld, waarbij echter overregulering en administratieve lasten, in het bijzonder voor de lidstaten, moeten worden vermeden. Waar passend kunnen in die voorschriften ook meetbare indicatoren worden opgenomen op basis waarvan gegevens over de effecten van het fonds in de praktijk worden verzameld. Om de resultaten van het fonds te kunnen meten, moeten voor elke specifieke doelstelling van het fonds indicatoren en bijbehorende streefdoelen worden vastgesteld. Deze indicatoren moeten kwalitatieve en kwantitatieve indicatoren omvatten. [Am. 30] (45) Om recht te doen aan het belang van de strijd tegen de klimaatverandering, in overeenstemming met de toezeggingen van de Unie om de Overeenkomst van Parijs en de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties ten uitvoer te leggen, zal dit fonds bijdragen aan de integratie van klimaatactie in alle beleidsdomeinen en aan de verwezenlijking van het streefdoel om gedurende de periode van het MFK 2021-2027 globaal 25 % en zo spoedig mogelijk en uiterlijk in 2027 30 % van de EU-begrotingsuitgaven te gebruiken ter ondersteuning van klimaatdoelstellingen . Acties ter zake zullen worden vastgesteld tijdens de voorbereiding en uitvoering van het fonds, en worden heroverwogen in het kader van de betrokken evaluatie- en beoordelingsprocessen . [Am. 31] (46) Via deze indicatoren en de financiële verslaglegging moeten de Commissie en de lidstaten toezien op de uitvoering van het fonds overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) X [GB-verordening] en de onderhavige verordening. Om haar toezichthoudende rol naar behoren te vervullen, moet de Commissie de daadwerkelijk uitgegeven bedragen uit het fonds in een bepaald jaar kunnen vaststellen. Bij de verslaglegging over de jaarrekeningen van hun nationale programma's aan de Commissie moeten de lidstaten daarom een onderscheid maken tussen terugvorderingen, voorfinancieringsbetalingen aan eindbegunstigden en de vergoeding van daadwerkelijk verrichte uitgaven. Teneinde de controle en monitoring van de uitvoering van het fonds te vergemakkelijken, moet de Commissie deze bedragen opnemen in haar jaarlijkse uitvoeringsverslag voor het fonds. De Commissie moet het Europees Parlement en de Raad jaarlijks een overzicht van de aanvaarde jaarlijkse prestatieverslagen voorleggen. De Commissie moet het Europees Parlement en de Raad op verzoek de volledige tekst van de jaarlijkse prestatieverslagen ter beschikking stellen. [Am. 32] (47) Met het oog op de aanvulling en wijziging van niet-essentiële elementen van deze verordening moet aan de Commissie de bevoegdheid worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 VWEU wetgevingshandelingen vast te stellen met betrekking tot werkprogramma's voor de thematische faciliteit, de in bijlage IV opgenomen lijst van acties die in aanmerking komen voor een hoger medefinancieringspercentage, operationele steun en de verdere ontwikkeling van het kader voor toezicht en evaluatie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016. [Am. 33] (48) Om te zorgen voor eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening, dienen aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden te worden verleend. Deze bevoegdheden dienen te worden uitgeoefend volgens Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (22) . De onderzoeksprocedure moet worden toegepast voor uitvoeringshandelingen waarin de gezamenlijke verplichtingen van de lidstaten worden vastgesteld, met name inzake het verstrekken van informatie aan de Commissie, en de raadplegingsprocedure moet worden toegepast voor de vaststelling van uitvoeringshandelingen betreffende de methoden voor het verstrekken van informatie aan de Commissie in het kader van de programmering en verslaglegging, aangezien dit een zuiver technische kwestie is. [Am. 34] (49) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het VEU en het VWEU, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze verordening en is deze niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. (50) Overeenkomstig artikel 3 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het VEU en het VWEU, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt/heeft Ierland [niet deel aan de vaststelling van deze verordening en is deze niet bindend voor, noch van toepassing in deze lidstaat/meegedeeld dat het wenst deel te nemen aan de vaststelling en toepassing van deze verordening]. (51) Het is passend dat de periode waarin deze verordening van toepassing is, in overeenstemming wordt gebracht met die van Verordening (EU, Euratom) X tot vaststelling van het meerjarig financieel kader van de Raad (23) , HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Voorwerp 1. Deze verordening stelt het Fonds voor interne veiligheid ("het fonds") vast voor de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027 . [Am. 35] 2. In Bij deze verordening worden vastgesteld: a) de doelstellingen van het fonds , ; b) de specifieke doelstellingen van het fonds en de maatregelen voor de verwezenlijking van die specifieke doelstellingen; c) het budget voor de periode 2021-2027 , ; d) de vormen van financiering door de Unie alsmede de regels voor de verstrekking van die financiering vastgelegd . [Am. 36] Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: a) "blendingverrichting": een door de begroting van de Unie ondersteunde actie, onder meer in het kader van blendingfaciliteiten overeenkomstig artikel 2, lid 6, van het Financieel Reglement, waarbij niet-terugbetaalbare vormen van steun en/of financiële instrumenten uit de begroting van de Unie worden gecombineerd met terugbetaalbare vormen van steun van instellingen voor ontwikkelingsfinanciering of andere openbare financiële instellingen, alsmede van commerciële financiële instellingen en investeerders; b) "voorkoming van criminaliteit": alle maatregelen die ten doel hebben criminaliteit en gevoelens van onveiligheid onder de burgers terug te dringen of mede terug te dringen als bedoeld in artikel 2, lid 2, van Besluit 2009/902/JBZ van de Raad (24) ; c) "kritieke infrastructuur": voorzieningen, netwerken, systemen of delen daarvan die van essentieel belang zijn voor het behoud van vitale maatschappelijke functies, de gezondheid, de veiligheid, de beveiliging, de economische welvaart of het maatschappelijk welzijn, en waarvan de verstoring, de beschadiging of vernietiging aanzienlijke gevolgen zou hebben in een lidstaat of in de Unie doordat die functies ontregeld zouden raken; d) "cybercriminaliteit": digitale criminaliteit, dit wil zeggen misdrijven die alleen kunnen worden gepleegd aan de hand van ICT-apparaten en -systemen (ICT=informatie- en communicatietechnologie), waarbij de apparaten en de systemen hetzij als instrument voor het plegen van het misdrijf hetzij als voornaamste doelwit van het misdrijf worden gebruikt, en gedigitaliseerde criminaliteit, dat wil zeggen traditionele misdrijven , zoals seksuele uitbuiting van kinderen, waarvan de schaal of het bereik kan worden vergroot door het gebruik van computers, computernetwerken of andere vormen van ICT; [Am. 37] e) "Empact-acties": acties in het kader van het Europees multidisciplinair platform tegen criminaliteitsdreiging (Empact) (25) . Empact is een gestructureerd multidisciplinair samenwerkingsplatform van de betrokken lidstaten, instellingen en agentschappen van de Unie, alsmede derde landen, internationale organisaties en andere publieke en private partners, dat tot doel heeft prioritaire dreigingen op het gebied van georganiseerde en zware internationale criminaliteit in het kader van de EU-beleidscyclus aan te pakken; f) "EU-beleidscyclus": een inlichtingengestuurd en multidisciplinair initiatief dat de voornaamste dreigingen op het gebied van zware en georganiseerde criminaliteit waarmee de Unie wordt geconfronteerd, moet bestrijden door de samenwerking te bevorderen tussen de lidstaten, de instellingen van de Unie, de agentschappen van de Unie op het gebied van justitie en binnenlandse zaken en, in voorkomend geval, derde landen en specifieke internationale organisaties; [Am. 38] g) "uitwisseling van en toegang tot informatie": de veilige verzameling, opslag, verwerking, analyse en uitwisseling van informatie die relevant is voor de in artikel 87 VWEU vermelde autoriteiten en voor Europol , Eurojust en het Europees Openbaar Ministerie, die betrekking heeft op het voorkomen, opsporen, onderzoeken en vervolgen van strafbare feiten, met name terrorisme en cybercriminaliteit, alsook grensoverschrijdende zware en georganiseerde criminaliteit , en die is verwerkt overeenkomstig de toepasselijke voorschriften van de Unie inzake gegevensbescherming ; [Am. 39] h) "justitiële samenwerking": justitiële samenwerking in strafzaken; [Am. 40] i) "LETS": het Europees opleidingsprogramma voor rechtshandhaving (European Law Enforcement Training Scheme) dat rechtshandhavingsambtenaren in staat moet stellen zich de kennis en vaardigheden eigen te maken die zij nodig hebben om georganiseerde en zware grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme doeltreffend te voorkomen en te bestrijden door efficiënte samenwerking, zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie van 27 maart 2013 tot vaststelling van een Europees LETS (26) en zoals bedoeld in de Cepol-verordening (27) ; [Am. 41] j) "georganiseerde criminaliteit": een strafbare gedraging die betrekking heeft op de deelname aan een criminele organisatie in de zin van Kaderbesluit 2008/841/JBZ van de Raad (28) ; k) "paraatheid": elke maatregel specifieke maatregelen die ten doel heeft hebben risico's in verband met mogelijke terroristische aanslagen of andere veiligheidsgerelateerde incidenten te voorkomen of te beperken; [Am. 42] l) "Schengenmechanisme voor evaluatie en toezicht": verificatie van de correcte toepassing van het Schengenacquis als neergelegd in Verordening (EU) nr. 1053/2013, onder meer op het gebied van politiële samenwerking; m) "corruptiebestrijding": omvat alle gebieden zoals omschreven in het Verdrag van de Verenigde Naties tegen corruptie, met inbegrip van preventie, strafbaarstelling en rechtshandhaving, internationale samenwerking, terugvordering van activa, technische bijstand en uitwisseling van informatie; n) "terrorisme": elk van de opzettelijke gedragingen of misdrijven als omschreven in Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bestrijding van terrorisme (29) . Artikel 3 Doelstellingen van het fonds 1. De beleidsdoelstelling van het fonds bestaat erin onder meer via nauwere samenwerking bij te dragen aan een hoog niveau van veiligheid in de Unie, met name door terrorisme en gewelddadig extremisme, met inbegrip van radicalisering, zware georganiseerde misdaad en cybercriminaliteit aan te voorkomen en te pakken bestrijden en door slachtoffers van misdrijven te helpen en te beschermen. Daarnaast steunt het fonds de paraatheid in verband met en het beheer van veiligheidsgerelateerde incidenten. [Am. 43] 2. In het kader van de beleidsdoelstelling van lid 1 draagt het fonds bij tot de verwezenlijking van de volgende specifieke doelstellingen: a) toename verbetering en vergemakkelijking van de uitwisseling van relevante en nauwkeurige informatie tussen en binnen de rechtshandhavingsautoriteiten rechtshandhavings- en justitiële autoriteiten van de lidstaten, andere bevoegde instanties van de lidstaten en andere relevante organen van de Unie, alsook met name Europol en Eurojust, en in voorkomend geval met derde landen en internationale organisaties; [Am. 44] b) verbetering en intensivering van de grensoverschrijdende coördinatie en samenwerking, met inbegrip van relevante gezamenlijke operaties tussen en binnen de rechtshandhavingsautoriteiten en andere bevoegde instanties van de Unie lidstaten , met betrekking tot terrorisme en zware en georganiseerde criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie, en [Am. 45] c) ondersteuning van inspanningen om de noodzakelijke versterking van de capaciteiten van de lidstaten op het gebied van de bestrijding en de voorkoming van criminaliteit, met inbegrip van terrorisme, te versterken cybercriminaliteit en gewelddadig extremisme, met inbegrip van radicalisering , met name door middel van nauwere samenwerking tussen overheidsinstanties, de relevante agentschappen van de Unie, het maatschappelijk middenveld en particuliere partners uit actoren, in en tussen de verschillende lidstaten , en civiele crisisbeheersing na een veiligheidsgerelateerd incident . [Am. 46] c bis) ontwikkeling van een gemeenschappelijke inlichtingencultuur door de ondersteuning van contacten, wederzijds vertrouwen en begrip en wederzijdse leerprocessen, en de verspreiding van knowhow en beste praktijken tussen de inlichtingendiensten van de lidstaten en met Europol, met name door middel van gezamenlijke opleidingen en de uitwisseling van deskundigen. [Am. 47] 3. In het kader van de in lid 2 bedoelde specifieke doelstellingen wordt het fonds uitgevoerd aan de hand van onder meer de in bijlage II artikel 3 bis genoemde uitvoeringsmaatregelen. [Am. 48] 4. De gefinancierde acties operaties worden uitgevoerd met respect voor volledige inachtneming van de grondrechten en de menselijke waardigheid en de waarden die zijn neergelegd in artikel 2 VEU, en de financiering wordt opgeschort en teruggevorderd in geval van duidelijk en deugdelijk bewijs dat de acties bijdragen tot de schending van die rechten . In het bijzonder voldoen de acties operatie aan de bepalingen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het Unierecht inzake gegevensbescherming en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Met name besteden de lidstaten bij Er wordt bijzondere aandacht besteed aan de uitvoering van acties waar mogelijk bijzondere aandacht aan het bijstaan en beschermen van operaties in verband met kwetsbare personen, in het bijzonder kinderen en niet-begeleide minderjarigen. [Am. 49] Artikel 3 bis Uitvoeringsmaatregelen 1. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder a), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het waarborgen van een uniforme toepassing van het acquis van de Unie inzake veiligheid, door de uitwisseling van relevante informatie te ondersteunen, onder meer via de uitvoering van aanbevelingen die worden uitgevaardigd in het kader van mechanismen voor kwaliteitscontrole en evaluatie, zoals het Schengenevaluatiemechanisme; b) het opzetten, aanpassen en onderhouden van voor de veiligheid relevante IT-systemen en IT-communicatienetwerken van de Unie, inclusief het waarborgen van hun interoperabiliteit, en het ontwikkelen van passende instrumenten om vastgestelde lacunes op te vullen; c) het uitbreiden van het actieve gebruik van voor de veiligheid relevante informatie-uitwisselingsinstrumenten, -systemen en -databanken van de Unie, het verbeteren van de onderlinge koppeling van voor de veiligheid relevante nationale databanken en hun koppeling met de databanken van de Unie indien daarin is voorzien in de betreffende rechtsgronden, en het garanderen dat in deze databanken relevante gegevens van hoge kwaliteit worden opgenomen; d) het ondersteunen van passende nationale maatregelen voor de uitvoering van de in artikel 3, lid 2, onder a), bedoelde specifieke doelstellingen. 2. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het verhogen van het aantal relevante rechtshandhavingsoperaties die in samenwerking tussen lidstaten, en in voorkomend geval met andere relevante actoren, worden uitgevoerd, met name met als doel het gebruik van operationele samenwerkingsmechanismen, zoals gezamenlijke onderzoeksteams, gezamenlijke patrouilles, achtervolgingen, onopvallende controle en andere soortgelijke mechanismen in het kader van de EU-beleidscyclus (Empact), te faciliteren en te verbeteren, met bijzondere aandacht voor grensoverschrijdende operaties; b) het intensiveren van de coördinatie en samenwerking tussen rechtshandhavings- en andere bevoegde autoriteiten binnen en tussen de lidstaten en met andere relevante actoren, bijvoorbeeld via netwerken van gespecialiseerde nationale eenheden, netwerken en samenwerkingsstructuren van de Unie en centra van de Unie; c) het verbeteren van de samenwerking tussen de instanties onderling en op het niveau van de Unie tussen de lidstaten onderling, of tussen de lidstaten enerzijds en de betrokken organen en instanties van de Unie anderzijds, alsmede op nationaal niveau tussen de bevoegde nationale instanties in elke lidstaat. 3. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder c), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het opvoeren van de opleiding, de oefeningen en het wederzijds leren op het gebied van rechtshandhaving, met name door er elementen in op te nemen om het bewustzijn inzake kwesties in verband met radicalisering, gewelddadig extremisme en racisme te vergroten, gespecialiseerde uitwisselingsprogramma's tussen de lidstaten, ook voor beginnende personeelsleden van rechtshandhavingsinstanties, en de uitwisseling van beste praktijken, tevens met derde landen en andere relevante actoren; b) het benutten van synergieën door het bundelen van middelen en kennis bij de lidstaten en andere relevante actoren, onder meer uit het maatschappelijk middenveld, bijvoorbeeld door de oprichting van gezamenlijke expertisecentra, de ontwikkeling van gezamenlijke risicobeoordelingen, de oprichting van gemeenschappelijke operationele centra voor de ondersteuning van gezamenlijke operaties of de uitwisseling van beste praktijken voor het voorkomen van criminaliteit op lokaal niveau; c) het bevorderen en ontwikkelen van maatregelen, waarborgen, mechanismen en beste praktijken voor de vroegtijdige identificatie, bescherming en ondersteuning van getuigen, klokkenluiders en slachtoffers van misdrijven, en het daartoe ontwikkelen van partnerschappen tussen overheidsinstanties en andere relevante actoren; d) het aankopen van passende apparatuur en het opzetten of upgraden van gespecialiseerde opleidingsvoorzieningen en andere essentiële infrastructuur die relevant is voor de veiligheid, teneinde de paraatheid, de veerkracht en het maatschappelijke bewustzijn op het gebied van veiligheidsdreigingen te verbeteren en te komen tot een adequate respons op deze dreigingen; e) het opsporen, beoordelen en verhelpen van kwetsbaarheden in kritieke infrastructuur en IT-apparatuur met een hoge marktpenetratie teneinde aanvallen op informatiesystemen en kritieke infrastructuur te voorkomen, bijvoorbeeld door middel van controles van de code van gratis en open software, de vaststelling en ondersteuning van bug-bounty-programma's of penetratietests. 4. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder c bis), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het verbeteren van de samenwerking en coördinatie tussen de inlichtingendiensten van de lidstaten en tussen die diensten en de rechtshandhavingsautoriteiten door middel van contacten, netwerken, wederzijds vertrouwen en begrip, wederzijds van elkaar leren en de uitwisseling en verspreiding van knowhow, ervaring en beste praktijken, met name als het gaat om het verlenen van assistentie bij politieonderzoeken en de inschatting van dreigingen; b) de uitwisseling en opleiding van inlichtingenfunctionarissen. [Am. 50] Artikel 4 Reikwijdte van de steunverlening 1. In het kader van de doelstellingen van artikel 3 en overeenkomstig de uitvoeringsmaatregelen van bijlage II steunt het fonds met name Overeenkomstig de in artikel 3 bis genoemde uitvoeringsmaatregelen steunt het fonds acties die bijdragen aan de verwezenlijking van de in artikel 3 genoemde doelstellingen. Dit kunnen de acties van bijlage III zijn . [Am. 51] 2. Teneinde de doelstellingen in artikel 3 van deze verordening bedoelde doelstellingen te verwezenlijken, kan het fonds, indien nodig, acties ondersteunen overeenkomstig de in uitzonderlijke gevallen, binnen bepaalde grenzen en met inachtneming van passende waarborgen, in bijlage III bedoelde prioriteiten van de Unie acties ondersteunen met betrekking tot en in derde landen, conform artikel 5. [Am. 52] 2 bis. Het totale financieringsbedrag voor ondersteuning van acties in of met betrekking tot derde landen in het kader van de thematische faciliteit overeenkomstig artikel 8 mag niet meer bedragen dan 2 % van het totale bedrag dat krachtens artikel 7, lid 2, onder b), aan de thematische faciliteit is toegewezen. [Am. 53] 2 ter. Het totale financieringsbedrag voor ondersteuning van acties in of met betrekking tot derde landen in het kader van de programma's van de lidstaten overeenkomstig artikel 12 mag voor elke lidstaat niet meer bedragen dan 2 % van het totale aan die lidstaat toegewezen bedrag overeenkomstig artikel 7, lid 2, onder a), artikel 10, lid 1, en bijlage I. [Am. 54] 3. De volgende acties zijn niet subsidiabel: a) acties die beperkt zijn tot of voornamelijk bestaan in de handhaving van de openbare orde op nationaal niveau; [Am. 55] b) acties die betrekking hebben op de aankoop of het onderhoud van standaard apparatuur, standaard vervoermiddelen of standaard voorzieningen van de rechtshandhavingsautoriteiten en andere bevoegde autoriteiten als bedoeld in artikel 87 VWEU; c) acties met militaire of defensiedoeleinden; d) apparatuur die onder meer voornamelijk voor douanecontrole is bedoeld; [Am. 56] e) dwanguitrusting, met inbegrip van wapens, munitie, explosieven en oproerwapenstokken, behalve voor opleiding; f) beloningen en flash money (30) voor informanten buiten het kader van een Empact-actie. Wanneer zich een noodsituatie voordoet, kunnen de in dit lid onder a) en b) van de eerste alinea bedoelde niet-subsidiabele acties als subsidiabel worden aangemerkt. [Am. 57] Artikel 5 Subsidiabele entiteiten 1. De volgende entiteiten kunnen subsidiabel zijn: a) juridische entiteiten die gevestigd zijn in een van de volgende landen: i) een lidstaat of een met een lidstaat verbonden land of gebied overzee; ii) een in het werkprogramma opgenomen derde land, onder de daarin vermelde voorwaarden , mits bij alle acties van, in of met betrekking tot dat derde land de rechten en beginselen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn verankerd en de internationale verplichtingen van de Unie en de lidstaten in acht worden genomen ; [Am. 58] b) elke juridische entiteit die is opgericht krachtens het recht van de Unie of elke relevante internationale organisatie. [Am. 59] 2. Natuurlijke personen kunnen niet subsidiabel zijn. 3. Juridische entiteiten die zijn gevestigd in een derde land, zijn bij wijze van uitzondering na goedkeuring door de Commissie subsidiabel voor zover dit noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van een bepaalde actie. [Am. 60] 4. Juridische entiteiten die deelnemen aan consortia van ten minste twee onafhankelijke entiteiten en die zijn gevestigd in verschillende lidstaten of in met die lidstaten verbonden landen of gebieden overzee of in derde landen , zijn subsidiabel. [Am. 61] HOOFDSTUK II FINANCIEEL EN UITVOERINGSKADER AFDELING 1 Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 6 Algemene beginselen 1. De krachtens deze verordening verleende steun complementeert nationaal, regionaal en lokaal optreden en is erop gericht Europese waarde toe te voegen uit het oogpunt van de doelstellingen van deze verordening. [Am. 62] 2. De Commissie en de lidstaten zorgen ervoor dat de steun die krachtens deze verordening en door de lidstaten wordt verleend, consistent is met de betreffende activiteiten, beleidsmaatregelen en prioriteiten van de Unie , en complementair is aan nationale instrumenten en gecoördineerd is met andere instrumenten van de Unie , met name in het kader van andere EU-fondsen verrichte acties . [Am. 63] 3. Het fonds wordt uitgevoerd in gedeeld, direct of indirect beheer, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder a), b) en c), van het Financieel Reglement. Artikel 7 Budget 1. De financiële middelen voor de uitvoering van het fonds voor de periode 2021-2027 bedragen 2 209 725 000 EUR in prijzen van 2018 ( 2 500 000 000 EUR in lopende prijzen ) . [Am. 64] 2. De financiële middelen worden als volgt gebruikt: a) 1 325 835 000 EUR in prijzen van 2018 ( 1 500 000 000 EUR in lopende prijzen) wordt toegewezen aan in gedeeld beheer uitgevoerde programma's; [Am. 65] b) 883 890 EUR in prijzen van 2018 ( 1 000 000 000 EUR in lopende prijzen) wordt toegewezen aan de thematische faciliteit. [Am. 66] 3. Tot 0,84 % van de financiële middelen wordt toegewezen voor technische bijstand op initiatief van de Commissie voor de uitvoering van het fonds. Artikel 8 Algemene bepalingen betreffende de uitvoering van de thematische faciliteit 1. De financiële middelen bedoeld in artikel 7, lid 2, onder b), worden flexibel toegewezen via de thematische faciliteit in het kader van gedeeld, direct of indirect beheer, overeenkomstig werkprogramma's. De financiering uit de thematische faciliteit wordt gebruikt voor de onderdelen ervan: a) specifieke acties; b) acties van de Unie, en c) noodhulp. De financiële middelen voor de thematische faciliteit worden ook gebruikt voor ondersteuning van technische bijstand op initiatief van de Commissie. 2. De financiering uit de thematische faciliteit wordt gebruikt voor prioriteiten met een hoge toegevoegde waarde voor de Unie , of om te voorzien in dringende behoeften, conform de overeengekomen prioriteiten van de Unie zoals uiteengezet in artikel 3 bis, voor specifieke maatregelen zoals die welke zijn vermeld in bijlage II III, of ter ondersteuning van bijstandsmaatregelen overeenkomstig artikel 19 . De verdeling van de middelen van de thematische faciliteit over de verschillende prioriteiten staat zo goed mogelijk in verhouding tot de uitdagingen en behoeften, zodat de doelstellingen van het fonds kunnen worden behaald . [Am. 67] 2 bis. De financiering uit de thematische faciliteit wordt als volgt verdeeld: a) minimaal 10 % voor de in artikel 3, lid 2, onder a), vermelde specifieke doelstelling; b) minimaal 10 % voor de in artikel 3, lid 2, onder b), vermelde specifieke doelstelling; c) minimaal 30 % voor de in artikel 3, lid 2, onder c), vermelde specifieke doelstelling; d) minimaal 5 % voor de in artikel 3, lid 2, onder c bis), vermelde specifieke doelstelling. [Am. 68] 3. Wanneer financiering uit de thematische faculteit faciliteit in direct of indirect beheer aan de lidstaten wordt toegekend, wordt gewaarborgd mag er geen financiering ter beschikking worden gesteld voor projecten indien er duidelijke aanwijzingen zijn dat de wettigheid van die geselecteerde projecten niet worden beïnvloed door of de wettigheid en regelmatigheid van die financiering, of de prestatie van die projecten, ter discussie staan als gevolg van een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreuk inbreukprocedure als bedoeld in artikel 258 VWEU die de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de prestatie van projecten in gevaar brengt . [Am. 69] 4. Wanneer financiering uit de thematische faculteit faciliteit in gedeeld beheer wordt uitgevoerd, beoordeelt waarborgt de Commissie voor de toepassing van artikel 18 en artikel 19, lid 2, van Verordening (EU) nr. X [GB-verordening] of de geplande acties niet worden beïnvloed door een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreuk als bedoeld in artikel 258 VWEU die dat er geen financiering ter beschikking wordt gesteld voor projecten indien er duidelijke aanwijzingen zijn dat de wettigheid van die projecten of de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven die financiering, of de prestatie van de die projecten in gevaar brengt , ter discussie staan als gevolg van een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreukprocedure als bedoeld in artikel 258 VWEU . [Am. 70] 5. De Commissie stelt het totaalbedrag vast dat voor de thematische faciliteit beschikbaar is in het kader van de jaarlijkse begrotingskredieten van de Unie. De Commissie stelt voor de thematische faciliteit financieringsbesluiten is bevoegd om overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen om deze verordening aan te vullen door werkprogramma's vast te stellen als bedoeld in artikel [110] van het Financieel Reglement, waarin de doelstellingen en de te ondersteunen acties worden vermeld, alsmede de bedragen voor elk van de onderdelen daarvan, als bedoeld in lid 1. Voordat een werkprogramma wordt aangenomen, raadpleegt de Commissie relevante belanghebbenden, met inbegrip van organisaties uit het maatschappelijk middenveld. In de financieringsbesluiten werkprogramma's wordt in voorkomend geval het voor blendingverrichtingen gereserveerde totaalbedrag opgenomen. Om de middelen tijdig beschikbaar te maken, kan de Commissie voor noodhulp een afzonderlijk werkprogramma vaststellen. [Am. 71] 6. Na de vaststelling van het financieringsbesluit werkprogramma als bedoeld in lid 3 5 kan de Commissie de in gedeeld beheer uitgevoerde programma’s dienovereenkomstig aanpassen. [Am. 72] 7. De financieringsbesluiten werkprogramma's zijn jaarlijks of meerjarig en kunnen betrekking hebben op één of meer onderdelen van de thematische faciliteit. [Am. 73] AFDELING 2 Ondersteuning en uitvoering in gedeeld beheer Artikel 9 Toepassingsgebied 1. Deze afdeling betreft het in artikel 7, lid 2, onder a), bedoelde deel van de financiële middelen en de aanvullende middelen die overeenkomstig het in artikel 8 bedoelde besluit van de Commissie inzake de thematische faciliteit in gedeeld beheer moeten worden uitgevoerd. 2. De steun in het kader van deze afdeling wordt uitgevoerd in gedeeld beheer, overeenkomstig artikel 63 van het Financieel Reglement en Verordening (EU) X [GB-verordening]. Artikel 10 Begrotingsmiddelen 1. De in artikel 7, lid 2, onder a), bedoelde middelen worden indicatief als volgt toegewezen aan de door de lidstaten in gedeeld beheer uitgevoerde nationale programma's (hierna "de programma's" genoemd): a) 1 250 000 000 EUR aan de lidstaten overeenkomstig de criteria in bijlage I; b) 250 000 000 EUR aan de lidstaten voor de aanpassing van de toewijzingen voor de programma's als bedoeld in artikel 13, lid 1. 2. Indien het in lid 1, onder b), bedoelde bedrag niet wordt toegewezen, kan het resterende bedrag worden toegevoegd aan het in artikel 7, lid 2, onder b), bedoelde bedrag. Artikel 11 Medefinancieringspercentages 1. De bijdrage uit de Uniebegroting bedraagt ten hoogste 75 % van de totale subsidiabele uitgaven van een project. 2. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 90 % van de totale subsidiabele uitgaven voor in het kader van specifieke acties uitgevoerde projecten. 3. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 90 % van de totale subsidiabele uitgaven voor in bijlage IV vermelde acties. 4. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven voor operationele steun. 5. De bijdrage uit de Uniebegroting kan worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven voor noodhulp. 5 bis. De bijdrage uit de Uniebegroting kan op initiatief van de lidstaten worden verhoogd tot 100 % van de totale subsidiabele uitgaven voor technische bijstand. [Am. 74] 6. In het besluit van de Commissie tot goedkeuring van een programma worden het medefinancieringspercentage en het maximumbedrag van de steun uit dit fonds bepaald voor de in de leden 1 tot en met 5 bedoelde actietypes. 7. Voor elke specifieke doelstelling wordt in het besluit van de Commissie vastgesteld of het medefinancieringspercentage voor de specifieke doelstelling van toepassing is op: a) het totaal van de particuliere bijdrage en de overheidsbijdrage, of b) de overheidsbijdrage alleen. Artikel 12 Programma's 1. Elke lidstaat zorgt en de Commissie zorgen ervoor dat de door zijn de nationale programma's bestreken prioriteiten consistent zijn met en afgestemd zijn op de prioriteiten en uitdagingen van de Unie op het gebied van veiligheid, en dat zij stroken met het relevante acquis en de overeengekomen prioriteiten van de Unie. Bij het vaststellen van deze programmaprioriteiten zorgen de lidstaten ervoor dat de in bijlage II artikel 3 bis vastgestelde uitvoeringsmaatregelen voldoende in de programma's aan bod komen. [Am. 75] 1 bis. Bij de evaluatie van de nationale programma's van de lidstaten vergewist de Commissie zich ervan dat de geplande acties niet worden beïnvloed door een met redenen omkleed advies dat zij heeft uitgebracht met betrekking tot een inbreuk als bedoeld in artikel 258 VWEU betreffende de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de prestatie van projecten. [Am. 76] 1 ter. De lidstaten wijzen de middelen voor hun nationale programma's als volgt toe: a) minimaal 10 % voor de in artikel 3, lid 2, onder a), vermelde specifieke doelstelling; b) minimaal 10 % voor de in artikel 3, lid 2, onder b), vermelde specifieke doelstelling; c) minimaal 30 % voor de in artikel 3, lid 2, onder c), vermelde specifieke doelstelling; d) minimaal 5 % voor de in artikel 3, lid 2, onder c bis), vermelde specifieke doelstelling. [Am. 77] 1 quater. Lidstaten die van lid 1 ter willen afwijken, brengen de Commissie hiervan op de hoogte en onderzoeken in overleg met de Commissie in hoeverre deze minimumpercentages kunnen worden aangepast met het oog op bijzondere omstandigheden die gevolgen hebben voor de interne veiligheid. Dergelijke aanpassingen moeten door de Commissie worden goedgekeurd. [Am. 78] 2. De Commissie zorgt ervoor dat het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol), het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol)) , het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust), het Europees Openbaar Ministerie (EOM), het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging (Enisa), het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen (eu-LISA), het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex), het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) en het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) in een vroeg stadium van meet af aan bij de ontwikkeling van de programma's worden betrokken binnen het kader van hun bevoegdheidsgebieden. Wanneer de lidstaten acties in het kader van de EU-beleidscyclus, Empact-acties of door de Taskforce voor gezamenlijke actie op het gebied van cybercriminaliteit (J-CAT) gecoördineerde acties opnemen in hun programma's, plegen zij met name overleg met Europol over het ontwerp van deze acties. Alvorens opleiding in hun programma's op te nemen, plegen de lidstaten overleg met Cepol om overlappingen te vermijden. De lidstaten raadplegen ook andere relevante belanghebbenden, waaronder organisaties uit het maatschappelijk middenveld, over de planning van hun acties. [Am. 79] 3. De Commissie kan het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol), het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol) en het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) in lid 2 bedoelde agentschappen, het Europees Comité voor gegevensbescherming en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) in voorkomend geval betrekken bij toezicht- en evaluatietaken als bedoeld in afdeling 5, met name om ervoor te zorgen dat de met steun uit het fonds uitgevoerde acties die onder hun mandaat vallen, in overeenstemming zijn met het relevante acquis van de Unie en de overeengekomen prioriteiten van de Unie. [Am. 80] 4. Ten hoogste 15 % van de toewijzing voor een programma van een lidstaat mag worden gebruikt voor de aankoop van apparatuur, vervoermiddelen of de bouw van voorzieningen die relevant zijn voor de veiligheid. Dit maximum mag slechts in naar behoren gemotiveerde gevallen en na goedkeuring door de Commissie worden overschreden. [Am. 81] 5. De lidstaten geven in hun programma's voorrang aan het aanpakken van: a) de prioriteiten van de Unie en het acquis van de Unie op het gebied van veiligheid, met name inzake informatie-uitwisseling en de coördinatie en samenwerking tussen de rechtshandhavingsautoriteiten en de efficiënte uitwisseling van relevante en nauwkeurige informatie en de tenuitvoerlegging van de onderdelen van het kader voor de interoperabiliteit van IT-systemen de EU-informatiesystemen ; [Am. 82] b) aanbevelingen met financiële gevolgen die zijn gedaan in het kader van Verordening (EU) nr. 1053/2013 betreffende het Schengenmechanisme voor evaluatie en toezicht op het gebied van de politiële samenwerking; c) landspecifieke tekortkomingen met financiële gevolgen die zijn vastgesteld in het kader van beoordelingen van de behoeften, zoals de aanbevelingen in het kader het Europees Semester die betrekking hebben op corruptie. 6. Zo nodig wordt het programma aangepast om rekening te houden met de in lid 5 bedoelde aanbevelingen en de vorderingen bij het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen zoals beoordeeld in de jaarlijkse prestatieverslagen als bedoeld in artikel 26, lid 2, onder a) . Afhankelijk van de impact van de aanpassing kan wordt het herziene programma door de Commissie worde n goedgekeurd overeenkomstig de in artikel 19 van Verordening (EU) X [GB-verordening] beschreven procedure . [Am. 83] 7. De lidstaten streven met name de uitvoering van de in bijlage IV vermelde acties na. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage IV. 8. Wanneer een lidstaat besluit met steun van het fonds projecten uit te voeren met of in in of met betrekking tot een derde land als bedoeld in artikel 5 , raadpleegt de betrokken lidstaat de Commissie vóór het begin van het project. De Commissie beoordeelt de complementariteit en samenhang van de voorgenomen projecten met de andere acties van de Unie en de lidstaten, met betrekking tot het derde land in kwestie. Bovendien controleert de Commissie de conformiteit van de voorgestelde projecten met de in artikel 3, lid 4, bedoelde vereisten betreffende de grondrechten. [Am. 84] 9. Programmering als bedoeld in Overeenkomstig artikel 17 , lid 5, van Verordening (EU) X [GB-verordening] wordt gebaseerd op de in worden in elk programma voor elke specifieke doelstelling de interventietypes op basis van de tabel 1 van bijlage VI vermelde interventietypes en een indicatieve uitsplitsing van de geprogrammeerde middelen per interventietype of steungebied vermeld . [Am. 85] Artikel 13 Tussentijdse evaluatie 1. In 2024 wijst de Commissie het aanvullende bedrag bedoeld in artikel 10, lid 1, onder b), na kennisgeving aan het Europees Parlement, toe aan de programma's van de betrokken lidstaten overeenkomstig de criteria bedoeld in bijlage I, punt 2. De financiering geldt voor de periode vanaf het kalenderjaar 2025. [Am. 86] 2. Indien ten minste 10 30 % van de initiële toewijzing van een programma als bedoeld in artikel 10, lid 1, onder a), niet wordt gedekt door tussentijdse betaalaanvragen die zijn ingediend overeenkomstig artikel 85 van Verordening (EU) X [GB-verordening], komt de betrokken lidstaat niet in aanmerking voor de in lid 1 bedoelde aanvullende toewijzing voor zijn programma. [Am. 87] 2 bis. Lid 2 is alleen van toepassing indien het desbetreffende regelgevingskader en de bijbehorende besluiten op 1 januari 2022 van kracht zijn. [Am. 160] 3. Bij de toewijzing van de middelen uit de thematische faciliteit wordt vanaf 2025 in voorkomend geval rekening gehouden met de vooruitgang bij het bereiken van de mijlpalen van het prestatiekader bedoeld in artikel 12 van Verordening (EU) X [GB-verordening], en met de bij de uitvoering vastgestelde tekortkomingen. [Am. 88] Artikel 14 Specifieke acties 1. Specifieke acties zijn transnationale of nationale projecten die in overeenstemming zijn met de doelstellingen van deze verordening en waarvoor één, meerdere of alle lidstaten een aanvullende toewijzing voor hun programma's kunnen ontvangen. 2. Naast hun overeenkomstig artikel 10, lid 1, berekende toewijzing kunnen de lidstaten financiering voor specifieke acties ontvangen, mits dit bedrag daarvoor in het programma wordt aangewezen en wordt gebruikt om bij te dragen tot verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, onder meer voor het aanpakken van nieuwe dreigingen. 3. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. Artikel 15 Operationele steun 1. Operationele steun is een onderdeel van een toewijzing van een lidstaat dat kan worden gebruikt ter ondersteuning van overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het vervullen van de taken en diensten die een openbare dienstverlening ten bate van de Unie zijn , mits deze bijdragen aan de verwezenlijking van een hoog niveau van veiligheid in de Unie als geheel . [Am. 89] 2. Een lidstaat kan tot 10 20 % van het in het kader van het fonds aan zijn nationale programma toegewezen bedrag gebruiken voor de financiering van operationele steun aan de overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het vervullen van de taken en diensten die een openbare dienstverlening ten bate van de Unie zijn. [Am. 90] 3. De lidstaten die gebruikmaken van operationele steun, dienen het acquis van de Unie inzake veiligheid na te leven. 4. De lidstaten motiveren in het programma en in de jaarlijkse prestatieverslagen bedoeld in artikel 26 het gebruik van operationele steun voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. Vóór de goedkeuring van het programma beoordeelt de Commissie de uitgangssituatie in de lidstaten die kenbaar hebben gemaakt dat zij van plan zijn operationele steun aan te vragen, rekening houdend met de door die lidstaten verstrekte informatie en de aanbevelingen in het kader van kwaliteitscontrole- en evaluatiemechanismen, zoals onder meer het Schengenevaluatiemechanisme en de kwetsbaarheids- en risicobeoordeling van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex), naargelang het geval . [Am. 91] 5. Operationele steun wordt geconcentreerd op specifieke taken en diensten acties als opgenomen in bijlage VII. [Am. 92] 6. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van specifieke taken en diensten in bijlage VII. Artikel 15 bis Zichtbaarheid, transparantie en communicatie De ontvangers van financiering van de Unie voldoen volledig aan de vereisten in verband met zichtbaarheid, transparantie en communicatie van Verordening (EU) X [GB-verordening]. [Am. 93] Afdeling 3 Ondersteuning en uitvoering in direct en indirect beheer Artikel 16 Toepassingsgebied De Commissie voert de steun in het kader van deze afdeling ofwel op directe wijze uit, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder a), van het Financieel Reglement, ofwel op indirecte wijze, overeenkomstig artikel 62, lid 1, onder c), van het Financieel Reglement. Artikel 17 Acties van de Unie 1. Acties van de Unie zijn transnationale projecten of projecten die van bijzonder belang zijn voor de Unie, overeenkomstig de doelstellingen van deze verordening. 2. Op initiatief van de Commissie kan het fonds worden gebruikt voor het financieren van acties van de Unie in verband met de doelstellingen van deze verordening als bedoeld in artikel 3 en overeenkomstig bijlage III. 3. In het kader van acties van de Unie kan financiering worden verstrekt in alle vormen die zijn vastgesteld in het Financieel Reglement, zoals met name subsidies, prijzen en aanbestedingen. Er kan eveneens financiering worden verstrekt in de vorm van financiële instrumenten in het kader van blendingverrichtingen. 3 bis. De gedecentraliseerde agentschappen kunnen ook in aanmerking komen voor financiering in het kader van acties van de Unie teneinde steun te verlenen aan transnationale acties met Europese meerwaarde. [Am. 94] 4. In gedeeld beheer uitgevoerde subsidies worden toegekend en beheerd overeenkomstig titel VIII van het Financieel Reglement. 5. Het evaluatiecomité dat de voorstellen beoordeelt, kan uit externe deskundigen bestaan. 6. Bijdragen aan een systeem voor onderlinge verzekeringen kunnen het risico in verband met de terugvordering van door ontvangers verschuldigde middelen dekken, en deze bijdragen worden beschouwd als een toereikende garantie krachtens het Financieel Reglement. De bepalingen in [artikel X] van Verordening (EU) X [opvolger van de verordening betreffende het Garantiefonds] zijn van toepassing. Artikel 18 Blendingverrichtingen Blendingverrichtingen waartoe in het kader van dit fonds wordt besloten, worden uitgevoerd in overeenstemming met de InvestEU-verordening (31) en titel X van het Financieel Reglement. Artikel 19 Technische bijstand op initiatief van de Commissie Het fonds kan maatregelen op het gebied van technische bijstand ondersteunen die op initiatief van of namens de Commissie worden uitgevoerd. Dergelijke maatregelen , te weten acties op het gebied van voorbereiding, toezicht, controle, audit, evaluatie en communicatie, met inbegrip van de communicatie betreffende de politieke prioriteiten van de Unie op het gebied van veiligheid en zichtbaarheid, en alle acties op het gebied van administratieve en technische bijstand die voor de uitvoering van deze verordening nodig zijn, waar nodig ook met derde landen, kunnen voor 100 % worden gefinancierd. [Am. 95] Artikel 20 Audits Audits inzake het gebruik van de bijdrage van de Unie uitgevoerd door personen of entiteiten, daaronder begrepen andere personen of entiteiten dan die welke door de instellingen of organen van de Unie zijn gemachtigd, vormen de basis van de algemene zekerheid in de zin van artikel 127 van Verordening (EU) [Financieel Reglement]. Artikel 21 Informatie, communicatie en publiciteit 1. De ontvangers van financiering van de Unie erkennen de oorsprong van en geven zichtbaarheid aan de financiering van de Unie, met name wanneer zij promoten de acties en de resultaten ervan promoten , door meerdere doelgroepen, waaronder de media en het grote publiek, doelgericht en op samenhangende, doeltreffende en evenredige wijze te informeren nuttige informatie in de relevante taal te verstrekken . Om de zichtbaarheid van de financiering van de Unie te waarborgen, vermelden de ontvangers van financiering van de Unie de oorsprong ervan wanneer zij over de actie communiceren. In dit verband zorgen de ontvangers ervoor dat in al het communicatiemateriaal dat tot het grote publiek en de media is gericht, het embleem van de Unie wordt weergegeven en uitdrukkelijk wordt vermeld dat de acties financieel worden ondersteund door de Unie . [Am. 96] 2. De Commissie Om een zo breed mogelijk publiek te bereiken, voert de Commissie informatie- en communicatieacties uit met betrekking tot het fonds alsmede de acties en de resultaten ervan. De Commissie publiceert met name informatie betreffende de ontwikkeling van de jaarlijkse en meerjarige programma's van de thematische faciliteit. Daarnaast publiceert de Commissie de lijst van verrichtingen die geselecteerd zijn voor steun uit de thematische faciliteit op een openbare website en actualiseert zij die lijst regelmatig. De aan het fonds toegewezen financiële middelen dragen tevens bij aan de communicatie, met name de institutionele communicatie over de politieke prioriteiten van de Unie, voor zover zij met de doelstellingen van deze verordening verband houden. [Am. 97] 2 bis. De Commissie maakt de in lid 2 bedoelde informatie bekend in open, machinaal leesbare formaten waarin gegevens gesorteerd, doorzocht, geëxtraheerd, vergeleken en hergebruikt kunnen worden, zoals bepaald in artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (32) . Het moet mogelijk zijn om de gegevens te sorteren volgens prioriteit, specifieke doelstelling, totale subsidiabele kosten van acties, totale kosten van projecten, totale kosten van aanbestedingsprocedures, naam van begunstigde en naam van contractant. [Am. 98] Afdeling 4 Ondersteuning en uitvoering in gedeeld, direct en indirect beheer Artikel 22 Noodhulp 1. De Commissie kan besluiten financiële bijstand uit het fonds is bestemd te verstrekken voor dringende en specifieke behoeften die zich voordoen in een naar behoren gemotiveerde noodsituatie als gevolg van Deze situaties kunnen voortvloeien uit een veiligheidsgerelateerd incident dat of een nieuwe dreiging of een nieuw vastgestelde kwetsbaarheid die onder het toepassingsgebied van deze verordening valt en een aanzienlijk negatief effect heeft of kan hebben op de veiligheid van personen , openbare ruimten of kritieke infrastructuur in een of meer lidstaten. In dergelijke gevallen zal zij het Europees Parlement en de Raad tijdig informeren. [Am. 99] 2. Noodhulp kan bestaan uit direct aan de gedecentraliseerde agentschappen verleende subsidies. 3. Noodhulp kan aan programma's van lidstaten worden toegewezen, bovenop hun overeenkomstig artikel 10, lid 1, berekende toewijzing, mits het bedrag daarvoor in het programma wordt aangewezen. Deze financiering wordt niet gebruikt voor andere acties in het programma, behoudens in naar behoren gemotiveerde omstandigheden en na goedkeuring van de Commissie door middel van de wijziging van het programma. 4. In gedeeld beheer uitgevoerde subsidies worden toegekend en beheerd overeenkomstig titel VIII van het Financieel Reglement. 4 bis. Wanneer dit noodzakelijk is voor de uitvoering van de actie, kan noodhulp worden ingezet voor uitgaven die zijn gedaan vóór de indiening van de subsidieaanvraag of het verzoek om bijstand, maar niet eerder dan 1 januari 2021. [Am. 100] Artikel 23 Cumulatieve, aanvullende en gecombineerde financiering 1. Aan een actie operatie waaraan in het kader van het fonds een bijdrage is toegekend, kan ook een bijdrage worden toegekend uit andere programma's van de Unie, met inbegrip van fondsen in gedeeld beheer, op voorwaarde dat de bijdragen niet dezelfde kosten dekken. De voor elk bijdragend programma van de Unie geldende regels zijn van toepassing op de respectieve bijdrage aan deze actie. De cumulatieve financiering mag niet hoger zijn dan de totale subsidiabele kosten van de actie operatie , en de steun uit de verschillende programma's van de Unie kan pro rata worden berekend overeenkomstig de documenten waarin de steunvoorwaarden zijn vastgesteld. [Am. 101] 2. Acties Operaties waaraan een Excellentiekeur is toegekend of die voldoen aan elk van de volgende cumulatieve, vergelijkbare voorwaarden: [Am. 102] a) zij zijn beoordeeld in verband met een oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van het fonds; b) zij voldoen aan de minimale kwaliteitseisen van die oproep tot het indienen van voorstellen; c) zij kunnen wegens budgettaire beperkingen niet worden gefinancierd in het kader van die oproep tot het indienen van voorstellen, komen in aanmerking voor steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Cohesiefonds, het Europees Sociaal Fonds+ of het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling, overeenkomstig artikel [67], lid 5, van Verordening (EU) X [GB-verordening] en artikel [8] van Verordening (EU) X [financiering, beheer en monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid], op voorwaarde dat dergelijke acties operaties in overeenstemming zijn met de doelstellingen van het desbetreffende programma. De regels van het fonds waaruit steun wordt verleend, zijn van toepassing. [Am. 103] Afdeling 5 Toezicht, verslaglegging en evaluatie Onderafdeling 1 Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 24 Toezicht en verslaglegging 1. Overeenkomstig haar verplichtingen inzake verslaglegging op grond van artikel [43, lid 3, onder h), punten i) en iii),] van het Financieel Reglement verstrekt de Commissie het Europees Parlement en de Raad informatie over de prestaties overeenkomstig bijlage V. 2. De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde bijlage V te wijzigen om de nodige aanpassingen aan te brengen in de informatie over de prestaties die aan het Europees Parlement en de Raad dient te worden verstrekt. 3. De indicatoren voor de verslaglegging over de vorderingen van het fonds bij de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen van artikel 3 zijn opgenomen in bijlage VIII. Voor de outputindicatoren bedragen de uitgangswaarden nul. De mijlpalen voor 2024 en de streefdoelen voor 2029 zijn cumulatief. Desgewenst stelt de Commissie de ontvangen gegevens over de output- en resultaatindicatoren ter beschikking aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 104] 4. Het prestatieverslagleggingssysteem waarborgt dat de gegevens voor het toezicht op de uitvoering en de resultaten van het programma op efficiënte en doeltreffende wijze en tijdig worden verzameld. Daartoe worden evenredige verslagleggingsvereisten opgelegd aan de ontvangers van middelen van de Unie en, in voorkomend geval, de lidstaten. 5. Teneinde te waarborgen dat effectief wordt beoordeeld in hoeverre het fonds zijn doelstellingen verwezenlijkt, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlage VIII te herzien en de indicatoren aan te vullen indien dit noodzakelijk is, alsmede om deze verordening aan te vullen met bepalingen inzake de vaststelling van een kader voor toezicht en evaluatie, onder meer met betrekking tot het verstrekken van projectinformatie door de lidstaten. Voor de beoordeling worden kwalitatieve indicatoren in aanmerking genomen. [Am. 105] Artikel 25 Evaluatie 1. De Uiterlijk 31 december 2024 presenteert de Commissie onderwerpt deze verordening en de in het kader van dit fonds uitgevoerde acties aan een tussentijdse en een retrospectieve evaluatie van deze verordening . In de tussentijdse evaluatie worden de doeltreffendheid, efficiëntie, relevantie en samenhang van het fonds beoordeeld. Meer in het bijzonder omvat de evaluatie een beoordeling van: a) de geboekte vooruitgang op weg naar de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, rekening houdend met alle reeds beschikbare relevante informatie, en met name de jaarlijkse prestatieverslagen als bedoeld in artikel 26 en de output- en resultaatindicatoren als uiteengezet in bijlage VIII; b) de Europese toegevoegde waarde van acties en verrichtingen die in het kader van dit fonds zijn uitgevoerd; c) de geschiktheid van de uitvoeringsmaatregelen als bedoeld in artikel 3 bis voor het aanpakken van bestaande en nieuwe veiligheidsuitdagingen; d) het langetermijneffect en de duurzaamheidseffecten van het fonds; e) de complementariteit en samenhang tussen de in het kader van dit fonds ondersteunde acties en de door andere fondsen van de Unie verleende ondersteuning. Bij de verplichte tussentijdse evaluatie wordt rekening gehouden met de resultaten van de retrospectieve evaluatie inzake het langetermijneffect van het voorgaande instrument voor financiële steun voor interne veiligheid voor de periode 2014-2020, het Fonds voor interne veiligheid – Politie. De evaluatie gaat in voorkomend geval vergezeld van een wetgevingsvoorstel tot herziening van deze verordening . [Am. 106] 1 bis. De Commissie voert uiterlijk 31 januari 2030 een retrospectieve evaluatie van deze verordening uit. Uiterlijk op diezelfde datum dient de Commissie een evaluatieverslag in bij het Europees Parlement en de Raad waarin de in lid 1 genoemde elementen worden opgenomen. In dat verband wordt het langetermijneffect van het instrument geëvalueerd om als input te kunnen dienen voor een besluit over een mogelijke verlenging of wijziging van een later fonds. [Am. 107] 2. De tussentijdse en de retrospectieve evaluatie worden tijdig uitgevoerd zodat ze in het besluitvormingsproces kunnen worden meegenomen overeenkomstig het tijdschema zoals vastgesteld in artikel 40 van Verordening (EU) X [GB-verordening] openbaar gemaakt en onverwijld aan het Parlement voorgelegd om volledige transparantie te waarborgen. De Commissie zorgt ervoor dat de evaluaties geen informatie bevatten waarvan de verspreiding een risico voor de veiligheid of privacy van personen kan vormen of veiligheidsoperaties in het gedrang kan brengen . [Am. 108] Onderafdeling 2 Bepalingen inzake gedeeld beheer Artikel 26 Jaarlijkse prestatieverslagen 1. De lidstaat dient uiterlijk op 15 februari 2023 en vervolgens uiterlijk op dezelfde dag van elk volgend jaar tot en met 2031 een jaarlijks prestatieverslag als bedoeld in artikel 36, lid 6, van Verordening (EU) X [GB-verordening] bij de Commissie in. Het in 2023 ingediende verslag heeft betrekking op de uitvoering van het programma tot en met 30 juni 2022. De lidstaten publiceren deze verslagen op een speciale website en doen ze toekomen aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 109] 2. Het jaarlijks prestatieverslag bevat met name informatie over: a) de vorderingen bij de uitvoering van het programma en bij het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen, rekening houdend met de meest recente gegevens, zoals vereist op grond van artikel 37 van Verordening (EU) X [GB-verordening]; a bis) een uitsplitsing van de jaarrekeningen van de nationale programma's in terugvorderingen, voorfinancieringen voor eindbegunstigden en daadwerkelijk gedane uitgaven; [Am. 110] b) kwesties die van invloed zijn op de prestaties van het programma en de acties die zijn ondernomen om deze op te lossen , met inbegrip van door de Commissie afgegeven met redenen omklede adviezen met betrekking tot een inbreukprocedure als bedoeld in artikel 258 ; [Am. 111] c) de complementariteit , coördinatie en samenhang tussen de in het kader van het fonds ondersteunde acties en de door andere fondsen van de Unie verleende ondersteuning, met name die in of in verband met derde landen; [Am. 112] d) de bijdrage van het programma aan de tenuitvoerlegging van het acquis en de actieplannen van de Unie ter zake; d bis) naleving van de vereisten op het gebied van de grondrechten; [Am. 113] e) de uitvoering van acties op het gebied van communicatie en zichtbaarheid; f) de vervulling van de randvoorwaarden en de toepassing daarvan tijdens de gehele programmeringsperiode. 3. De Commissie kan opmerkingen maken over het jaarlijks prestatieverslag binnen twee maanden na ontvangst daarvan. Als de Commissie geen opmerkingen maakt binnen deze termijn, wordt het verslag geacht te zijn aanvaard. 3 bis. Zodra ze zijn aanvaard, stelt de Commissie samenvattingen van de jaarlijkse prestatieverslagen ter beschikking aan het Europees Parlement en de Raad en publiceert zij deze op een speciale website. Indien de lidstaten de verslagen niet overeenkomstig lid 1 indienen, wordt de volledige tekst van de jaarlijkse prestatieverslagen op verzoek aan het Europees Parlement en de Raad ter beschikking gesteld. [Am. 114] 4. Teneinde eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van dit artikel te waarborgen, stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast waarbij het model voor het jaarlijks prestatieverslag wordt bepaald. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. Artikel 27 Toezicht en verslaglegging 1. Toezicht en verslaglegging overeenkomstig titel IV van Verordening (EU) X [GB-verordening] worden gebaseerd op de in de tabellen 1, 2 en 3 van bijlage VI vermelde interventietypes. Om onvoorziene of nieuwe omstandigheden te ondervangen of de doeltreffende aanwending van financiering te waarborgen, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage VI. 2. De indicatoren worden gebruikt overeenkomstig artikel 12, lid 1, artikel 17 en artikel 37 van Verordening (EU) X [GB-verordening]. HOOFSTUK III OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 28 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De bevoegdheid om de in de artikelen 8, 12, 15, 24 en 27 bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie verleend tot en met 31 december 2028. [Am. 115] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 8, 12, 15, 24 en 27 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het besluit wordt van kracht op de dag die volgt op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een in dat besluit genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 116] 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 zijn neergelegd. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig de artikelen 8, 12, 15, 24 en 27 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie voor het verstrijken van die termijn heeft medegedeeld daartegen geen bezwaar te zullen maken. Deze termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. [Am. 117] Artikel 29 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een coördinatiecomité voor het Fonds voor asiel en migratie, het Fonds voor interne veiligheid en het instrument voor grensbeheer en visa. Dit comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing, 3. Indien het comité geen advies uitbrengt, neemt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet aan. Dit geldt niet voor de uitvoeringshandeling bedoeld in artikel 26, lid 4. Artikel 30 Overgangsbepalingen 1. Verordening (EU) nr. 513/2014 wordt ingetrokken met ingang van 1 januari 2021. 2. Onverminderd lid 1 doet deze verordening geen afbreuk aan de voortzetting of de wijziging van de betrokken acties in het kader van het politie-instrument van het Fonds voor interne veiligheid, dat op die acties van toepassing blijft totdat zij worden afgesloten. 3. De financiële middelen voor het fonds kunnen ook kosten dekken voor technische en administratieve bijstand die nodig is om de overgang naar het instrument te waarborgen voor de maatregelen die zijn vastgesteld krachtens zijn voorganger, het politie-instrument van het Fonds voor interne veiligheid, als vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 513/2014. Artikel 31 Inwerkingtreding en toepassing Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2021. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat overeenkomstig de Verdragen. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Criteria voor de toewijzing van financiering aan de programma's in gedeeld beheer De in artikel 10 vermelde financiële middelen worden als volgt aan de programma's van de lidstaten toegewezen: 1) aan het begin van de programmeringsperiode wordt aan elke lidstaat een eenmalig vast bedrag van 5 000 000 EUR toegewezen om een kritische massa voor elk programma te waarborgen en om behoeften te dekken die niet rechtstreeks tot uiting komen via de hieronder aangegeven criteria; 2) de resterende middelen worden verdeeld volgens de volgende criteria: a) 45 % omgekeerd evenredig met het bruto nationaal product (koopkrachtstandaard per inwoner), b) 40 % pro rata van de omvang van de bevolking; c) 15 % pro rata van de omvang van het grondgebied; De eerste toewijzing wordt gebaseerd op de meest recente jaarlijkse statistische gegevens van de Commissie (Eurostat) die betrekking hebben op het voorafgaande kalenderjaar. Voor de tussentijdse evaluatie gelden als referentiecijfers de meest recente jaarlijkse statistische gegevens van de Commissie (Eurostat) die betrekking hebben op het voorafgaande kalenderjaar en beschikbaar zijn ten tijde van de tussentijdse evaluatie in 2024. BIJLAGE II Uitvoeringsmaatregelen Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder a), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het waarborgen van een uniforme toepassing van het acquis van de Unie inzake veiligheid, door informatie-uitwisseling via bijvoorbeeld Prüm, EU-PNR en SIS II te ondersteunen, onder meer via de uitvoering van aanbevelingen die worden uitgevaardigd in het kader van mechanismen voor kwaliteitscontrole en evaluatie, zoals het Schengenevaluatiemechanisme; b) het opzetten, aanpassen en onderhouden van voor de veiligheid relevante IT-systemen en IT-communicatienetwerken van de Unie, inclusief op het gebied van interoperabiliteit, en het ontwikkelen van passende instrumenten om vastgestelde lacunes op te vullen; c) het vergroten van het actieve gebruik van voor de veiligheid relevante instrumenten, systemen en databanken van de Unie voor informatie-uitwisseling, door ervoor te zorgen dat hierin gegevens van hoge kwaliteit worden opgenomen; d) het ondersteunen van passende nationale maatregelen indien deze relevant zijn voor de uitvoering van de in artikel 3, lid 2, onder a), bedoelde specifieke doelstellingen. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het verhogen van het aantal rechtshandhavingsoperaties die in samenwerking tussen lidstaten, en in voorkomend geval met andere relevante actoren, worden uitgevoerd, met name met als doel het gebruik van operationele samenwerkingsmechanismen, zoals gezamenlijke onderzoeksteams, gezamenlijke patrouilles, achtervolgingen, onopvallende controle en andere soortgelijke mechanismen in het kader van de EU-beleidscyclus (Empact), te faciliteren en te verbeteren, met bijzondere aandacht voor grensoverschrijdende operaties; b) het intensiveren van de coördinatie en samenwerking tussen rechtshandhavings- en andere bevoegde autoriteiten binnen en tussen de lidstaten en met andere relevante actoren, bijvoorbeeld via netwerken van gespecialiseerde nationale eenheden, netwerken en samenwerkingsstructuren van de Unie en centra van de Unie; c) het verbeteren van de samenwerking tussen de instanties onderling en op het niveau van de Unie tussen de lidstaten onderling, of tussen de lidstaten enerzijds en de betrokken organen en instanties van de Unie anderzijds, alsmede op nationaal niveau tussen de nationale instanties in elke lidstaat. Het fonds draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 3, lid 2, onder c), bedoelde specifieke doelstelling door zich te richten op de volgende uitvoeringsmaatregelen: a) het opvoeren van de opleiding, de oefeningen, het onderling leren, de gespecialiseerde uitwisselingsprogramma's en de uitwisseling van beste praktijken op het gebied van rechtshandhaving, tevens in en met derde landen en met andere relevante actoren; b) het benutten van synergieën door het bundelen van middelen en kennis bij de lidstaten en andere relevante actoren, onder meer uit het maatschappelijk middenveld, bijvoorbeeld door de oprichting van gezamenlijke expertisecentra, de ontwikkeling van gezamenlijke risicobeoordelingen of de oprichting van gemeenschappelijke operationele centra voor de ondersteuning van gezamenlijke operaties; c) het bevorderen en ontwikkelen van maatregelen, waarborgen, mechanismen en beste praktijken voor de vroegtijdige identificatie, bescherming en ondersteuning van getuigen, klokkenluiders en slachtoffers van misdrijven, en het daartoe ontwikkelen van partnerschappen tussen overheidsinstanties en andere relevante actoren; d) het aankopen van passende apparatuur en het opzetten of upgraden van gespecialiseerde opleidingsvoorzieningen en andere essentiële infrastructuur die relevant is voor de veiligheid, teneinde de paraatheid, de veerkracht en het maatschappelijke bewustzijn op het gebied van veiligheidsdreigingen te verbeteren en te komen tot een adequate respons op deze dreigingen . [Am. 119] BIJLAGE III Voorbeelden van acties die in aanmerking komen om overeenkomstig artikel 4 uit het fonds te ondersteunen acties worden ondersteund [Am. 120] Steun uit het Fonds voor interne veiligheid kan bestemd zijn voor onder andere de volgende soorten acties: [Am. 121] – opzet van IT-systemen en -netwerken die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening, opleiding over het gebruik van dergelijke systemen, het testen en verbeteren van de onderdelen voor interoperabiliteit van deze systemen en van de kwaliteit van de erin opgenomen gegevens; [Am. 122] – toezicht op de wijze waarop de lidstaten het Unierecht en de beleidsdoelstellingen van de Unie op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen , en met name gegevensbescherming, privacy en gegevensbeveiliging, ten uitvoer leggen; [Am. 123] – Empact-acties voor de uitvoering, of het faciliteren van de uitvoering, van de EU-beleidscyclus; – ondersteuning van gedecentraliseerde agentschappen om de samenwerking bij grensoverschrijdende operaties te faciliteren; [Am. 124] – acties ter ondersteuning van een doeltreffende en gecoördineerde respons op crisissen, waarbij bestaande sectorspecifieke capaciteiten, expertisecentra en situatiecentra, zoals die op het gebied van gezondheid, civiele bescherming , en terrorisme en cybercriminaliteit , met elkaar verbonden worden; [Am. 125] – acties voor het ontwikkelen van innovatieve methoden of het inzetten van nieuwe technologieën die ook toepasbaar kunnen zijn in andere lidstaten, in het bijzonder projecten voor het beproeven en valideren van de resultaten van door de Unie gefinancierde projecten inzake veiligheidsonderzoek; – acties ter bevordering van onderzoek en de uitwisseling van expertise ter verbetering van de bestendigheid tegen nieuwe dreigingen, waaronder illegale handel via onlinekanalen, hybride dreigingen en chemische, biologische, radiologische en nucleaire dreigingen. [Am. 126] – acties en netwerken van nationale contactpunten die de grensoverschrijdende uitwisseling vergemakkelijken van gegevens die zijn verkregen door controlesystemen zoals camera's en andere sensoren, in combinatie met algoritmes voor kunstmatige intelligentie, met inachtneming van solide waarborgen, met inbegrip van de minimalisering van gegevens, na validering door een gerechtelijke autoriteit, en toegang tot beroepsmogelijkheden; [Am. 127] – ondersteuning van thematische of transversale netwerken van gespecialiseerde nationale eenheden met het oog op het verbeteren van het wederzijds vertrouwen, de uitwisseling en verspreiding van kennis, informatie, ervaringen en beste praktijken, en het bundelen van middelen en expertise in gezamenlijke expertisecentra; – ondersteuning van initiatieven om de inlichtingendiensten van de lidstaten met elkaar te verbinden teneinde een gemeenschappelijke inlichtingencultuur te bevorderen en het wederzijds vertrouwen en de uitwisseling en verspreiding van knowhow, informatie, ervaring en goede praktijken te verbeteren; [Am. 128] – onderwijs en opleiding voor personeel en deskundigen van relevante rechtshandhavingsautoriteiten, gerechtelijke autoriteiten en administratieve instanties, rekening houdend met de operationele behoeften en risicoanalyses, op basis van LETS en in samenwerking met Cepol en, in voorkomend geval, het Europees netwerk voor justitiële opleiding; – onderwijs en opleiding voor personeel en deskundigen van relevante rechtshandhavingsautoriteiten, gerechtelijke autoriteiten en administratieve instanties op het gebied van het preventiebeleid, met een bijzondere nadruk op opleidingen inzake de grondrechten, met inbegrip van maatregelen voor het opsporen en voorkomen van racisme, en de uitwisseling van beste praktijken; [Am. 129] – samenwerking met de particuliere sector , met name op het gebied van cyberveiligheid, met het oog op het opbouwen van vertrouwen en het verbeteren van coördinatie, noodplanning en uitwisseling en verspreiding van informatie en beste praktijken onder publieke en private actoren, onder meer wat de bescherming van openbare ruimten en kritieke infrastructuur betreft; [Am. 130] – acties om gemeenschappen aan te zetten tot het ontwikkelen van een lokale aanpak en preventiebeleid, alsook op de belanghebbenden en het algemene publiek gerichte bewustmakings- en communicatieactiviteiten met betrekking tot beleidsmaatregelen van de Unie op het gebied van veiligheid; – apparatuur, vervoermiddelen, communicatiesystemen en essentiële voorzieningen die relevant zijn voor de veiligheid; – kosten van het personeel dat bij door het fonds gesteunde acties betrokken is, of van het personeel dat om technische of veiligheidsgerelateerde redenen bij de acties moet worden betrokken. BIJLAGE IV Overeenkomstig artikel 11, lid 2 3 , en artikel 12, lid 6 7 , voor hogere medefinanciering in aanmerking komende acties [Am. 131] – Projecten gericht op de preventie en bestrijding van gewelddadig extremisme, met inbegrip van radicalisering , onverdraagzaamheid en discriminatie, met name maatregelen om de onderliggende oorzaken ervan aan te pakken en radicalisering in gevangenissen te voorkomen, en projecten die specifieke opleidingen voor rechtshandhavingsautoriteiten omvatten . [Am. 132] – Projecten gericht op het verbeteren van de interoperabiliteit van IT-systemen en IT-communicatienetwerken , voor zover hierin is voorzien in de wetgeving van de Unie of de lidstaten (33) . [Am. 133] – Projecten gericht op de bestrijding van de structuren van georganiseerde criminaliteit die door Empact als bijzonder gevaarlijk worden beoordeeld. [Am. 134] – Projecten gericht op de preventie en bestrijding van cybercriminaliteit, met name de seksuele uitbuiting van kinderen online, met inbegrip van maatregelen ter voorkoming van aanvallen op informatiesystemen en kritieke infrastructuur door middel van het opsporen en verhelpen van kwetsbaarheden. [Am. 135] – Projecten gericht op de bestrijding van illegale handel via onlinekanalen. [Am. 136] BIJLAGE V Essentiële prestatie-indicatoren als bedoeld in artikel 24, lid 1 Specifieke doelstelling 1: Betere informatie-uitwisseling 1) Het gebruik van EU-mechanismen voor informatie-uitwisseling. Databron: Europol, eu-LISA, Raad, lidstaten Specifieke doelstelling 2: Meer operationele samenwerking 1) Het aantal door het fonds ondersteunde gezamenlijke operationele acties. Databron: Europol, Eurojust, lidstaten 2) De geraamde waarde van met steun van het fonds bevroren en geconfisqueerde activa. Databron: lidstaten 3) De waarde van illegale drugs , wapens en wilde dieren en illegaal verhandelde cultuurgoederen die in beslag zijn genomen naar aanleiding van grensoverschrijdende samenwerking tussen rechtshandhavingsinstanties die met steun van het fonds is uitgevoerd . [Am. 137] Databron: lidstaten, begunstigden van subsidies voor acties van de Unie 4) Het aantal aanbevelingen met financiële gevolgen op het gebied van veiligheid die naar aanleiding van een Schengenevaluatie zijn uitgevaardigd en met steun uit het fonds zijn uitgevoerd, vergeleken met het totale aantal aanbevelingen met financiële gevolgen op het gebied van veiligheid. Databron: lidstaten Specifieke doelstelling 3: Versterkte capaciteiten voor de bestrijding en voorkoming van criminaliteit 5) Het aantal rechtshandhavingsambtenaren dat door het fonds ondersteunde activiteiten heeft gevolgd in het kader van opleiding, oefeningen, onderling leren en gespecialiseerde uitwisselingsprogramma's met betrekking tot grensoverschrijdende aspecten. Databron: lidstaten 6) Het aantal kritieke infrastructuurvoorzieningen openbare ruimten en openbare ruimten de omvang van kritieke infrastructuurvoorzieningen die met steun van het fonds beter beschermd zijn tegen veiligheidsgerelateerde incidenten. [Am. 138] Databron: lidstaten 7) Het aantal initiatieven ter voorkoming van radicalisering die tot gewelddadig extremisme leidt. Databron: RAN BIJLAGE VI Interventietype TABEL 1: CODES VOOR DE DIMENSIE 'INTERVENTIEGEBIED' 1 TER-Bestrijding van terrorismefinanciering 2 TER-Preventie en bestrijding van radicalisering 3 TER-Bescherming en bestendigheid van publieke ruimten en andere zachte doelwitten 4 TER-Bescherming en bestendigheid van kritieke infrastructuur 5 TER-Chemisch, biologisch, radioactief, nucleair 6 TER-Explosieven 7 TER-Crisisbeheersing 8 TER-Andere 9 OC-Corruptie 10 OC-Economische en financiële criminaliteit 10 bis. OC-Witwassen van opbrengsten van criminaliteit [Am. 139] 11 OC-Drugs 12 OC-Handel in vuurwapens 12 bis. OC-Illegale handel in cultuurgoederen [Am. 140] 12 ter. OC-Illegale handel in bedreigde soorten [Am. 141] 13 OC-Mensenhandel 14 OC-Migrantensmokkel 15 OC-Milieucriminaliteit 16 OC-Georganiseerde vermogenscriminaliteit 17 OC-Andere 18 CC-Cybercriminaliteit - Andere 19 CC-Cybercriminaliteit - Preventie 20 CC-Cybercriminaliteit - Facilitering van onderzoeken 21 CC-Cybercriminaliteit - Bijstand aan slachtoffers 22 CC-Seksuele uitbuiting van kinderen - Preventie 23 CC-Seksuele uitbuiting van kinderen - Facilitering van onderzoeken 24 CC-Seksuele uitbuiting van kinderen - Bijstand aan slachtoffers 24 bis. CC-Verspreiding van afbeeldingen van kindermisbruik en kinderporno [Am. 142] 25 CC-Seksuele uitbuiting van kinderen - Andere 26 CC-Andere 27 GEN-Informatie-uitwisseling 28 GEN-Samenwerking tussen politiediensten of andere instanties (douane, grenswacht, inlichtingendiensten) 29 GEN-Forensisch onderzoek 30 GEN-Bijstand aan slachtoffers 31 GEN-Operationele steun 32 TA-Technische bijstand - informatie en communicatie 33 TA-Technische bijstand - voorbereiding, uitvoering, toezicht en controle 34 TA-Technische bijstand - evaluatie en studies, gegevensverzameling 35 TA-Technische bijstand - capaciteitsopbouw TABEL 2: CODES VOOR DE DIMENSIE 'ACTIETYPE' 1 IT-systemen, interoperabiliteit, gegevenskwaliteit, communicatiesystemen (met uitzondering van apparatuur) 2 Netwerken, expertisecentra, samenwerkingsstructuren, gezamenlijke acties en operaties 3 Gezamenlijke onderzoeksteams (GOT's) en andere gezamenlijke operaties 4 Detachering of inzet van deskundigen 5 Opleiding 6 Uitwisseling van beste praktijken, workshops, conferenties, evenementen, bewustmakingscampagnes, communicatieactiviteiten 7 Studies, proefprojecten, risicobeoordelingen 8 Apparatuur (verrekend in het maximum van 15 %) 9 Vervoermiddelen (verrekend in het maximum van 15 %) 10 Gebouwen, voorzieningen (verrekend in het maximum van 15 %) 11 Uitrol of andere follow-up van onderzoeksprojecten TABEL 3: CODES VOOR DE DIMENSIE 'UITVOERINGSMODALITEITEN' 1 Samenwerking met derde landen 2 Acties in derde landen 3 Uitvoering van de aanbevelingen van de Schengenevaluatie op het gebied van politiële samenwerking 4 Specifieke acties (nog niet bekend in de programmeringsfase) 5 Noodhulp (nog niet bekend in de programmeringsfase) 6 In bijlage IV bedoelde acties BIJLAGE VII Voor operationele steun in aanmerking komende acties Binnen de specifieke doelstelling betere informatie-uitwisseling wordt de operationele steun in het kader van de programma's gebruikt voor: – het onderhouden van, en het opzetten van een helpdesk voor, IT-systemen van de Unie en in voorkomend geval van de lidstaten, die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. – personeelskosten die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. Binnen de specifieke doelstelling meer operationele samenwerking wordt de operationele steun in het kader van de nationale programma's gebruikt voor: – het onderhouden van technische apparaten/apparatuur of vervoermiddelen die worden gebruikt voor acties op het gebied van de voorkoming, de opsporing en het onderzoek van zware en georganiseerde criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie. – personeelskosten die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. Binnen de specifieke doelstelling versterkte capaciteiten voor de voorkoming en bestrijding van criminaliteit wordt de operationele steun in het kader van de nationale programma's gebruikt voor: – het onderhouden van technische apparaten/apparatuur of vervoermiddelen die worden gebruikt voor acties op het gebied van de voorkoming, de opsporing en het onderzoek van zware en georganiseerde criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie. – personeelskosten die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening. Voor acties die niet subsidiabel zijn op grond van artikel 4, lid 3, wordt geen steun verleend. BIJLAGE VIII Output- en resultaatindicatoren als bedoeld in artikel 24, lid 3 Specifieke doelstelling 1: Betere informatie-uitwisseling 1) Het gebruik van EU-mechanismen voor informatie-uitwisseling, gemeten aan de hand van: a) het aantal ingevoerde signaleringen en opzoekingen in het Schengeninformatiesysteem (SIS); [Am. 143] b) het aantal opzoekingen in het systeem voor grensoverschrijdende uitwisseling van forensische gegevens (DNA, vingerafdrukken, kentekenplaten) tussen lidstaten (geautomatiseerde gegevensuitwisseling in het kader van Prüm); c) het aantal via Siena (Europol-applicatie voor veilige informatie-uitwisseling) uitgewisselde berichten; d) het aantal opzoekingen in het Europol-informatiesysteem (EIS); e) het totale aantal passagiers van wie de EU-PNR-gegevens zijn verzameld en uitgewisseld; e bis) het aantal opzoekingen in het Europees Strafregisterinformatiesysteem voor onderdanen van derde landen (ECRIS-TCN). [Am. 144] Databron: Europol, eu-LISA, Raad, lidstaten 2) Het aantal nieuwe verbindingen van bevoegde autoriteiten die met steun van het fonds tot stand zijn gebracht tussen met databanken die relevant zijn voor de veiligheid: [Am. 145] a) met EU-databanken en in voorkomend geval met internationale databanken; b) binnen de lidstaten; c) met één of meer andere lidstaten; d) met één of meer derde landen. Databron: lidstaten 3) Het aantal extra gebruikers dat dankzij steun uit het fonds actief gebruik is gaan maken van voor de veiligheid relevante informatie-uitwisselingsinstrumenten, -systemen en -databanken van de EU en in voorkomend geval van de lidstaten, afgezet ten opzichte van het totale aantal gebruikers. Databron: lidstaten Specifieke doelstelling 2: Meer operationele samenwerking 4) Het aantal uit het fonds ondersteunde gezamenlijke operationele acties en de eraan deelnemende lidstaten en instanties, uitgesplitst naar gebied (terrorismebestrijding, georganiseerde criminaliteit algemeen, georganiseerde criminaliteit vuurwapens, cybercriminaliteit, andere): a) het aantal gezamenlijke onderzoeksteams (GOT's); b) het aantal operationele projecten van het Europees multidisciplinair platform tegen criminaliteitsdreiging (Empact); c) andere gezamenlijke operationele acties. Databron: Europol, Eurojust, lidstaten 5) Deelname aan transnationale netwerken die werken met steun van het fonds. Databron: lidstaten, begunstigden van subsidies voor acties van de Unie, begunstigden van EMAS-subsidies 6) Geraamde waarde van met steun van het fonds bevroren en geconfisqueerde activa. Databron: lidstaten 7) Waarde van illegale drugs , wapens en wilde dieren en illegaal verhandelde cultuurgoederen die in beslag zijn genomen naar aanleiding van grensoverschrijdende samenwerking tussen de rechtshandhavingsinstanties. [Am. 146] Databron: Europol, lidstaten, begunstigden van subsidies voor acties van de Unie [Am. 147] 8) Het aantal met steun van het fonds geproduceerde outputs van bestaande transnationale netwerken, zoals bijvoorbeeld handleidingen voor beste praktijken, workshops, gezamenlijke oefeningen. Databron: begunstigden van subsidies voor acties van de Unie 9) Het aantal aanbevelingen met financiële gevolgen op het gebied van veiligheid die naar aanleiding van een Schengenevaluatie zijn uitgevaardigd en met steun uit het fonds zijn uitgevoerd, vergeleken met het totale aantal aanbevelingen met financiële gevolgen op het gebied van veiligheid. Databron: lidstaten Specifieke doelstelling 3: Versterkte capaciteiten voor bestrijding en voorkoming van criminaliteit 10) Het aantal rechtshandhavingsambtenaren dat door het fonds ondersteunde activiteiten heeft gevolgd in het kader van opleiding, oefeningen, onderling leren en gespecialiseerde uitwisselingsprogramma's met betrekking tot grensoverschrijdende aspecten, uitgesplitst naar de volgende gebieden: a) terrorismebestrijding; b) georganiseerde criminaliteit; c) cybercriminaliteit; d) andere operationele-samenwerkingsterreinen. Databron: lidstaten , Europol, Enisa [Am. 148] 11) Het aantal handleidingen over beste praktijken en onderzoekstechnieken, standaardprocedures en andere instrumenten die met steun van het fonds zijn ontwikkeld als resultaat van de interactie tussen verschillende organisaties in de hele EU. Databron: lidstaten, begunstigden van subsidies voor acties van de Unie, begunstigden van EMAS-subsidies 12) Het aantal slachtoffers van misdrijven die zijn bijgestaan met steun van het fonds, uitgesplitst naar soort criminaliteit ( mensenhandel mensen- en organenhandel , migrantensmokkel, terrorisme, zware en georganiseerde criminaliteit, cybercriminaliteit, seksuele uitbuiting en seksuele uitbuiting van kinderen , foltering of onmenselijke of vernederende behandeling ). [Am. 149] Databron: lidstaten 13) Het aantal kritieke infrastructuurvoorzieningen openbare ruimten en openbare ruimten de omvang van kritieke infrastructuurvoorzieningen die met steun van het fonds beter beschermd zijn tegen veiligheidsgerelateerde incidenten. [Am. 150] Databron: lidstaten 14) Het aantal initiatieven ter voorkoming van radicalisering die tot gewelddadig extremisme leidt: a) het aantal hits op de website van het netwerk voor voorlichting over radicalisering (RAN); [Am. 151] b) het aantal deelnemers aan het RAN, uitgesplitst naar soort deskundige; c) het aantal studiebezoeken, opleidingen, workshops en begeleidingen die in de lidstaten zijn afgerond in nauwe samenwerking met de nationale autoriteiten, uitgesplitst naar begunstigden (rechtshandhavingsautoriteiten, andere) , en feedback van de deelnemers . [Am. 152] Databron: RAN , lidstaten [Am. 153] 15) Het aantal met steun van het fonds tot stand gebrachte partnerschappen die bijdragen tot betere ondersteuning van getuigen, klokkenluiders en slachtoffers van misdrijven: a) met de particuliere sector; b) met het maatschappelijk middenveld. Databron: lidstaten, begunstigden van subsidies voor acties van de Unie, begunstigden van EMAS-subsidies Specifieke doelstelling 3 bis: Ontwikkeling van een gemeenschappelijke inlichtingencultuur 15 bis) Het aantal uitwisselingen tussen lidstaten op het gebied van inlichtingen. 15 ter) Het aantal rechtshandhavings- en inlichtingenfunctionarissen dat heeft deelgenomen aan met steun van het fonds georganiseerde opleidingen, oefeningen, programma's voor wederzijds leren of gespecialiseerde uitwisselingsprogramma's met betrekking tot grensoverschrijdende kwesties. Databron: lidstaten [Am. 154] (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0750 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 43, lid 2, en artikel 114, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0496/2016), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Italiaanse Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 29 maart 2017 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brieven van 10 december 2018 en 27 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie internationale handel en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A8-0021/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (2) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de definitie, omschrijving, presentatie en etikettering van gedistilleerde dranken, het gebruik van de namen van gedistilleerde dranken in de presentatie en etikettering van andere levensmiddelen en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken, het gebruik van ethylalcohol en distillaten uit landbouwproducten in alcoholhoudende dranken, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 110/2008 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/787.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het verzoek van het Hof van Justitie dat aan het Europees Parlement en de Raad is voorgelegd, in zijn herziene versie (02360/2018), – gezien artikel 256, lid 1, en artikel 281, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en artikel 106 bis, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, op grond waarvan de ontwerphandeling aan het Parlement is voorgelegd (C8-0132/2018), – gezien artikel 294, leden 3 en 15, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de adviezen van de Europese Commissie ( COM(2018)0534 en C(2018)7500), – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 16 januari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 48 en 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie constitutionele zaken ( A8-0439/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU, Euratom) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Protocol nr. 3 betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU, Euratom) 2019/629.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0053 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 48 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0039/2019), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 25 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0161/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. neemt kennis van de verklaring van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd en die in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden bekendgemaakt; 3. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van noodmaatregelen op het gebied van de coördinatie van de sociale zekerheid na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/500.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van de Commissie De verordening tot vaststelling van noodmaatregelen op het gebied van de coördinatie van de sociale zekerheid na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie is gebaseerd op artikel 48 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), aangezien het daarin gaat om maatregelen op het gebied van de coördinatie van de sociale zekerheid. Een uitbreiding van deze verordening naar onderdanen van derde landen in dezelfde rechtshandeling is niet mogelijk vanwege de onverenigbaarheid van de rechtsgronden, aangezien een dergelijke uitbreiding gebaseerd zou moeten zijn op artikel 79, lid 2, onder b), VWEU. De Commissie is van mening dat onderdanen van derde landen die onder Verordening (EU) nr. 1231/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 vallen, aanspraak moeten kunnen blijven maken op de fundamentele beginselen van de coördinatie van de sociale zekerheid, die moeten worden gecodificeerd in de verordening tot vaststelling van noodmaatregelen op het gebied van de coördinatie van de sociale zekerheid, op basis van de bepalingen van Verordening (EU) nr. 1231/2010 en van Verordeningen (EG) nr. 883/2004 en (EG) nr. 987/2009, die van kracht blijven. De Commissie zal echter, als dat in een later stadium nodig blijkt, overwegen de beginselen in deze verordening te laten uitbreiden tot onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat verblijven en op wie, overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1231/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010, de EU-wetgeving betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van toepassing is of is geweest om hun rechten te bevestigen voor de periode waarin het Verenigd Koninkrijk EU-lidstaat was. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0895 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0511/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 februari 2019 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 15 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0063/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels ter waarborging van basisconnectiviteit in het goederen- en personenvervoer over de weg in verband met de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/501.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0893 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0510/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 februari 2019 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 27 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0062/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels ter waarborging van basisconnectiviteit in het luchtvervoer in verband met de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/502.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0048 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 42 en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0037/2019), — gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 20 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 59 en 154 van zijn Reglement, 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 508/2014 wat betreft bepaalde voorschriften met betrekking tot het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/497.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0049 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0036/2019), — gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 20 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 59 en 154 van zijn Reglement, 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2017/2403 wat betreft vismachtigingen voor Unievissersvaartuigen in de wateren van het Verenigd Koninkrijk en visserijactiviteiten van vissersvaartuigen van het Verenigd Koninkrijk in de wateren van de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/498.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0088 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0046/2019), — gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité, – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien de artikelen 59 en 154 van zijn Reglement, 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde aspecten van spoorwegveiligheid en spoorverbindingen in verband met de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/503.) Het Europees Parlement, – gezien artikel 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien Richtlijn (EU) 2016/2284 van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 2016 betreffende de vermindering van nationale emissies van bepaalde luchtverontreinigende stoffen, tot wijziging van Richtlijn 2003/35/EG en tot intrekking van Richtlijn 2001/81/EG (1) , – gezien Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (2) , – gezien Richtlijn (EU) 2018/844 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 tot wijziging van Richtlijn 2010/31/EU betreffende de energieprestatie van gebouwen en Richtlijn 2012/27/EU betreffende energie-efficiëntie (3) , en de daarin vastgestelde vereisten met betrekking tot het tot stand brengen van een gezond binnenklimaat, – gezien zijn aanbeveling aan de Raad en de Commissie van 4 april 2017 naar aanleiding van het onderzoek naar emissiemetingen in de automobielsector (4) , – gezien zijn resolutie van 6 juli 2017 over Europese duurzaamheidsmaatregelen (5) , – gezien zijn resolutie van 14 december 2017 over een Europese strategie voor emissiearme mobiliteit (6) , – gezien zijn resolutie van 2 december 2015 over duurzame stadsmobiliteit (7) , – gezien zijn resolutie van 17 april 2018 over de uitvoering van het zevende milieuactieprogramma (8) , – gezien het verslag van het Europees Milieuagentschap van 2017 met als titel "Air quality in Europe", – gezien het speciaal verslag van de Europese Rekenkamer met als titel "Luchtverontreiniging: onze gezondheid nog steeds onvoldoende beschermd" (9) , gepubliceerd op 11 september 2018, – gezien de in 2018 uitgevoerde bijwerking van de Global Ambient Air Quality Database van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), – gezien de WHO-richtsnoeren voor binnenluchtkwaliteit, – gezien zijn studie van september 2018 met als titel "Air Quality and urban traffic in the EU: best practices, and possible solutions" (10) , – gezien het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 december 2018 in gevoegde zaken T-339/16 (Ville de Paris/Europese Commissie), T-352/16 (Ville de Bruxelles/Europese Commissie) en T-391/16 (Ayuntamiento de Madrid/Europese Commissie), – gezien de briefingnota van de Europese Rekenkamer van 7 februari 2019 over de reactie van de EU op het "dieselgate"-schandaal (11) ; – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, – gezien de vraag aan de Commissie over een beschermend Europa: schone lucht voor iedereen ( O-000138/2018 – B8-0009/2019), – gezien artikel 128, lid 5, en artikel 123, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de wettelijke emissiegrenswaarden van de EU nog steeds boven de waarden liggen die worden aanbevolen door de WHO en dat volgens een raming van het Europees Milieuagentschap in de EU jaarlijks 400 000 vroegtijdige sterfgevallen worden geregistreerd die te wijten zijn aan luchtverontreiniging; overwegende dat 98 % van de stedelijke bevolking in de EU wordt blootgesteld aan ozonniveaus die de WHO-richtlijnen overschrijden; B. overwegende dat de luchtkwaliteit in Europa de afgelopen decennia een langzame, maar gestage verbetering heeft laten zien en dat de Europese wetgeving de belangrijkste stuwende kracht achter deze positieve ontwikkeling is geweest; C. overwegende dat de meest recente schattingen van het Europees Milieuagentschap van de gezondheidseffecten van blootstelling aan luchtverontreiniging erop wijzen dat concentraties van fijnstof 2,5 (PM 2,5 ) in 2014 verantwoordelijk waren voor circa 399 000 vroegtijdige sterfgevallen als gevolg van langdurige blootstelling in de EU-28; overwegende dat de geschatte effecten in de EU van blootstelling aan NO 2 - en O 3 -concentraties in 2014 respectievelijk neerkwamen op circa 75 000 en 13 600 vroegtijdige sterfgevallen per jaar; D. overwegende dat slechte luchtkwaliteit een uitermate groot effect op de gezondheid heeft, en overwegende dat zwangere vrouwen, kinderen en ouderen daarvoor bijzonder gevoelig zijn; E. overwegende dat circa 90 % van de Europeanen die in steden wonen, worden blootgesteld aan een luchtverontreinigingsniveau dat schadelijk wordt geacht voor de menselijke gezondheid; F. overwegende dat wegvervoer verantwoordelijk is voor circa 40 % van de uitstoot van stikstofoxiden (NO x ) in de EU, terwijl circa 80 % van de totale NO x -emissies in het verkeer afkomstig zijn van dieselvoertuigen; overwegende dat emissies afkomstig van dieselpersonenauto's die de EU-vervuilingsnormen voor wegverkeer overschreden, in 2015 verantwoordelijk waren voor het vroegtijdig overlijden van 6 800 Europeanen; G. overwegende dat de economische gevolgen van de gezondheidseffecten van slechte luchtkwaliteit worden geraamd op een daling van het bbp van de EU met 3-9 %; H. overwegende dat het onvermogen om wetgeving inzake luchtkwaliteit in stedelijke gebieden ten uitvoer te leggen en luchtvervuiling binnenshuis aan te pakken zeer zorgwekkend is en de verwezenlijking van prioritaire doelstelling 3 uit hoofde van het zevende milieuactieprogramma, waarin is bepaald dat de burgers van de Unie moeten worden beschermd tegen milieugerelateerde druk en risico's voor de volksgezondheid en het welzijn, in de weg staat; I. overwegende dat de bestaande voedsel- en landbouwsystemen verantwoordelijk zijn voor buitensporige ammoniak-, distikstofoxide- en methaanemissies; overwegende dat 94 % van de ammoniakemissies en 40 % van de methaanemissies van landbouwactiviteiten afkomstig is; overwegende dat intensieve veehouderij wereldwijd meer broeikasgasemissies produceert dan vervoer; J. overwegende dat slechte luchtkwaliteit een steeds grotere uitdaging vormt op het gebied van duurzame ontwikkeling en dat de aanpak van luchtverontreiniging van levensbelang is om de verwezenlijking van de doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling van de VN voor 2030 in Europa en daarbuiten te waarborgen; K. overwegende dat de WHO in 2000 een reeks beginselen heeft goedgekeurd om het recht op gezonde binnenlucht vast te stellen, waarin zij opmerkte dat overeenkomstig de beginselen van het mensenrecht op gezondheid iedereen het recht heeft om gezonde binnenlucht in te ademen; L. overwegende dat de Unie moet werken aan maatregelen op mondiaal niveau om de luchtverontreiniging terug te dringen; M. overwegende dat zwarte koolstof, een product dat voortkomt uit de onvolledige verbranding van organische koolstof uitgestoten door het verkeer, fossiele brandstoffen, biomassaverbranding en de industrie, een van de bestanddelen van fijnstof is en bijdraagt aan de opwarming van de aarde; Algemeen 1. wijst erop dat in 2018 zes lidstaten voor het Hof van Justitie van de Europese Unie werden gedaagd wegens niet-naleving van de EU-luchtkwaliteitsnormen; herinnert er bovendien aan dat momenteel 29 inbreukzaken lopen in 20 lidstaten wegens niet-naleving van de EU-grenswaarden inzake luchtkwaliteit, dat ongeveer twee derde van de lidstaten momenteel de PM 10 - en NO 2 -grenswaarden niet naleeft en dat een lidstaat op vijf de streefwaarde voor PM 2,5 overschrijdt; 2. dringt er bij de Commissie op aan onverwijld maatregelen te nemen om PM 2,5 aan te pakken, door voor deze deeltjes de opname voor te stellen van strengere grenswaarden in de EU-wetgeving inzake luchtkwaliteit, overeenkomstig de aanbeveling van de WHO; 3. spoort de Commissie en de lidstaten aan zich bij de evaluatie en de herziening van het luchtkwaliteitsbeleid uitsluitend te laten leiden door robuust, recent, onafhankelijk en collegiaal getoetst wetenschappelijk bewijs; 4. dringt er bij de lidstaten op aan om op alle niveaus en in alle sectoren prioriteit te geven aan de tenuitvoerlegging van gecoördineerde acties en beleidsmaatregelen ter verbetering van de luchtkwaliteit in steden en stedelijke gebieden, teneinde de luchtkwaliteitsdoelstellingen van de EU te verwezenlijken , mede rekening houdend met de gevolgen van verontreinigende stoffen voor het klimaat en de ecosystemen; herinnert eraan dat luchtverontreiniging en de daarmee samenhangende ziekten en sterfgevallen aanzienlijke sociale en milieukosten met zich meebrengen en de openbare begrotingen in de hele Unie zwaar onder druk zetten; dringt er bij de lidstaten op aan om ervoor te zorgen dat maatregelen met het oog op de verbetering van de luchtkwaliteit in stedelijke gebieden geen negatieve gevolgen hebben voor de luchtkwaliteit in de omliggende gebieden, zoals voorsteden en ruimere agglomeraties; 5. onderstreept nogmaals dat luchtverontreiniging een plaatselijke, regionale, nationale en grensoverschrijdende dimensie heeft en optreden vereist op alle bestuursniveaus; dringt daarom aan op een intensivering van de aanpak op meer bestuursniveaus, waarin alle actoren verantwoordelijkheid opnemen voor de maatregelen die op hun niveau kunnen en moeten worden getroffen; is eveneens van mening dat de beleidsvorming binnen de Commissie een geïntegreerder karakter moet hebben, met de betrokkenheid van alle betrokken directoraten-generaal; betreurt dat de doelstellingen van het DG Milieu, hoewel het bevoegd is voor luchtvervuiling, vaak ondermijnd worden door het beleid en de belangen van andere departementen; 6. verzoekt de bevoegde autoriteiten in de lidstaten een algemene en alomvattende benadering van luchtverontreiniging; inclusief verontreiniging van de binnenlucht, te hanteren, rekening houdend met de diverse betrokken en getroffen gebieden, zoals landbouw en voedselproductiesystemen, natuurbehoud, klimaatverandering, energie-efficiëntie, mobiliteit en stadsplanning, en de voorkeur te geven aan benaderingen inzake de vermindering van verontreiniging die bijkomende voordelen hebben op andere terreinen; dringt er bij de bevoegde autoriteiten op aan actieplannen voor schone lucht op te stellen met geloofwaardige maatregelen om alle bronnen van luchtvervuiling in alle sectoren van de economie aan te pakken; spoort steden en bevoegde autoriteiten ertoe aan om op alle niveaus te gaan werken aan een convenant voor schone lucht voor iedereen; 7. pleit voor de voortzetting van de zogeheten dialogen inzake schone lucht tussen de Commissie en de lidstaten, waarmee alle hiaten in de uitvoering moeten worden gedicht, op basis van een holistische aanpak; 8. is van mening dat luchtkwaliteitsplannen voor zones en agglomeraties waar de luchtkwaliteit slecht is doordat het niveau van verontreinigende stoffen voortdurend boven de op EU-niveau vastgestelde grenswaarden ligt, ervoor moeten zorgen dat de overschrijdingen zo snel mogelijk worden weggewerkt, zoals wettelijk vereist overeenkomstig Richtlijn 2008/50/EG en duidelijk bevestigd in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (12) , (13) ; 9. wijst erop dat er een holistische benadering van de luchtverontreiniging in Europese steden nodig is waarbij rekening wordt gehouden met de diverse bronnen van luchtvervuiling; dringt er bij de Commissie op aan een ambitieuze herziening van de richtlijn inzake luchtkwaliteit uit te voeren om rekening te houden met de meest recente grens- en streefwaarden van de WHO voor deeltjes, SO 2 en O 3 en een kortetermijnwaarde te bepalen voor PM 2,5 , en doeltreffende maatregelen te nemen die de lidstaten in staat stellen aan Richtlijn 2008/50/EG te voldoen, prioriteit te geven aan haar beoordeling van de door de lidstaten vastgestelde maatregelen teneinde de luchtkwaliteit te verbeteren in het kader van inbreukprocedures, en haar inspanningen op te voeren om toe te zien op de naleving door de lidstaten, inclusief van de normen van de testprocedure voor emissies onder reële rijomstandigheden overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1151 van de Commissie betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen (14) ; 10. betreurt de flexibiliteitsregeling die bij artikel 5 van Richtlijn (EU) 2016/2284 is ingevoerd; wijst erop dat in 2018 elf lidstaten een verzoek hebben ingediend om hun nationale emissieplafond aan te passen; dringt er bij de Commissie op aan om het gebruik van de mogelijkheid om de emissie-inventaris aan te passen tot een strikt minimum te beperken, en na te gaan of de lidstaten maatregelen hebben genomen om mogelijke onvoorziene emissies uit bepaalde sectoren te compenseren alvorens zij vragen om een aanpassing van de emissie-inventarissen; 11. betreurt dat de criteria voor de plaatsing van bemonsteringspunten om verontreinigende stoffen te meten overeenkomstig Richtlijn 2008/50/EG de lidstaten een zekere speelruimte bieden en het risico met zich meebrengen dat het doel van representativiteit niet wordt behaald; verzoekt de Commissie een analyse uit te voeren van de invloed van deze speelruimte op de vergelijkbaarheid van de stalen en de rechtstreekse gevolgen ervan; 12. verzoekt de Commissie in haar beleidslijnen en programma's voor samenwerking met derde landen aan de buitengrenzen van de EU rekening te houden met de grensoverschrijdende luchtverontreiniging die uit die landen afkomstig is en met het feit dat beleidslijnen en programma's van de EU voor samenwerking met die landen gevolgen kunnen hebben voor de verbetering van de luchtkwaliteit, alsook om haar steunprogramma's in eerste instantie te richten op het aanpakken van de oorzaken van deze vervuiling; 13. onderstreept dat een slechte luchtkwaliteit volgens de WHO gevolgen heeft voor de sociale en milieudeterminanten van gezondheid, zoals drinkwater en voldoende voedsel; 14. herinnert aan het verband tussen luchtverontreiniging en ongelijkheid, aangezien de blootstelling aan luchtverontreiniging veel groter is voor de kwetsbaardere lagen van de samenleving; spoort de lidstaten aan inspanningen te leveren om de opeenstapeling van milieu-, sociaal-demografische en economische problemen te voorkomen, onder meer door maatregelen te nemen om de vervuiling te beperken op plekken met een hoge kwetsbaarheid, zoals gezondheids-, onderwijs- en sociale voorzieningen, alsmede binnensteden en stadscentra; 15. is bezorgd over de toenemende hoeveelheid wetenschappelijk bewijs over de effecten van luchtverontreiniging door het verkeer op de cognitieve ontwikkeling en prestaties van kinderen en andere bevolkingsgroepen; 16. herinnert eraan dat de uniforme toepassing en de actualisering van de beste beschikbare technieken voor de beperking van de uitstoot van luchtverontreinigende stoffen van cruciaal belang zijn om de handhaving van een adequaat niveau van milieubescherming in de EU te waarborgen; 17. beklemtoont dat het belangrijk is om in het geval van een eventueel nieuw emissieschandaal in de toekomst voor een hoog en uniform niveau van consumentenbescherming op de interne markt te zorgen, en roept de medewetgevers op procedures voor collectief verhaal te ontwikkelen op basis van de door de Commissie in april 2018 voorgestelde "new deal voor consumenten"; Vervoer 18. herinnert eraan dat het terugdringen van de luchtverontreiniging en de beperking van de CO 2 -emissies van de vervoersector twee uitdagingen zijn die in stedelijke gebieden hand in hand gaan, dat emissievrije en emissiearme auto's, bestelwagens en bussen van cruciaal belang zijn om te zorgen voor schone, energie-efficiënte en betaalbare mobiliteit voor alle burgers, en dat een snellere ontwikkeling van een massamarkt voor deze voertuigen door het aanbod ervan in de Unie te vergroten, cruciaal is om de prijs ervan te laten dalen, waar consumenten, wagenparkbeheerders, openbare-aanbestedingsautoriteiten en de Europese samenleving als geheel baat bij hebben; 19. benadrukt dat het van cruciaal belang is de markt voor elektrische voertuigen te stimuleren en de lidstaten richtinggevende aanbevelingen aan te reiken om hen aan te moedigen fiscale prikkels voor emissievrije of emissiearme voertuigen in te voeren; benadrukt dat de beschikbaarheid en toegankelijkheid van oplaadinfrastructuur, ook in particuliere en overheidsgebouwen overeenkomstig de richtlijn energieprestatie van gebouwen (15) , en het concurrentievermogen van elektrische voertuigen essentieel zijn om de aanvaarding door de consument te verhogen; benadrukt dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat de elektriciteit die gegenereerd wordt voor elektrische voertuigen, afkomstig is van duurzame energiebronnen; dringt in dit verband aan op een Europees langetermijninitiatief betreffende accu's van de volgende generatie; 20. herinnert aan de gemelde positieve resultaten van diverse maatregelen die in de lidstaten zijn toegepast om de toegang van personenvoertuigen tot stadscentra te beperken, te investeren in openbaar vervoer en de toegang tot andere vormen van vervoer zoals fietsen te bevorderen; 21. benadrukt dat de bevordering van actieve vervoerswijzen zoals fietsen en lopen van cruciaal belang is voor de verbetering van de luchtkwaliteit, aangezien de sterke afhankelijkheid van particuliere motorvoertuigen in steden en stedelijke gebieden daardoor wordt verminderd; is van mening dat actieve vervoerswijzen daarom moeten worden ondersteund met uitgebreide en hoogwaardige infrastructuur naast betrouwbaar openbaar vervoer op stedelijk en regionaal niveau, en dat deze vervoerswijzen via ruimtelijke planning moeten worden aangemoedigd; 22. merkt bovendien op dat het, aangezien de dagelijkse trajecten over het algemeen een erg korte afstand beslaan, van cruciaal belang is om te voorzien in infrastructuur voor het benutten van zachte vormen van mobiliteit (lopen, fietsen enz.) om mensen een alternatief te bieden voor wegvervoer; 23. wijst erop dat het voor de vermindering van luchtvervuiling van cruciaal belang is prikkels in te voeren voor de overgang naar emissiearme en emissievrije vrachtwagens, en de markt en het gebruik ervan te stimuleren; 24. onderstreept nogmaals het belang van duurzame stedelijke mobiliteitsplannen (sustainable urban mobility plans, SUMP's) voor de lange termijn, en spoort de lidstaten aan om SUMP's op te stellen waarin voorrang wordt gegeven aan emissievrije en emissiearme openbaarvervoerswijzen, teneinde de luchtverontreiniging, de broeikasgasemissies en het energieverbruik te verminderen; steunt de totstandbrenging van verkeerszones en intermodale platforms die prioritair toegankelijk zijn voor openbaar vervoer; benadrukt dat er behoefte is aan duidelijke en eenvoudig toegankelijke informatie over de stedelijke en regionale regulering van de toegang voor voertuigen en verzoekt de Commissie de ontwikkeling van een Europees digitaal informatie-instrument te ondersteunen; 25. verzoekt de Commissie de huidige samenwerking op verschillende niveaus met de lidstaten en Europese steden in het kader van de Stedelijke Agenda voor de EU te versterken met het oog op de voltooiing van het actieplan inzake stedelijke mobiliteit voor 2018 (16) , waarin duidelijke oplossingen voor de aanpak van luchtverontreiniging op gemeentelijk niveau moeten worden vastgesteld, en de waarnemingspost voor stedelijke mobiliteit (Eltis) (17) , die nuttige informatie verspreidt over financieringsmogelijkheden, casestudy's en beste praktijken voor de verbetering van de luchtkwaliteit door de invoering van betere oplossingen voor stedelijke mobiliteit, te blijven ondersteunen; 26. pleit ervoor dat meer gebruik wordt gemaakt van digitale technologieën bij de toepassing van het "de vervuiler betaalt"-beginsel, zoals elektronische tolheffing en elektronische vervoerbewijzen op basis van de milieuprestaties van voertuigen; benadrukt dat in een geharmoniseerd kader voor tolheffingssystemen rekening moet worden gehouden met de emissies van zowel broeikasgassen als verontreinigende stoffen met betrekking tot de milieuprestaties, om duidelijke en evenwichtige signalen uit te sturen voor de ontwikkeling van nieuwe voertuigen; benadrukt overigens dat deze regels duidelijk en transparant moeten zijn voor de weggebruikers; onderstreept de gunstige milieu- en veiligheidseffecten van oplossingen inzake geconnecteerde mobiliteit en geautomatiseerd vervoer in stedelijke gebieden, zoals geoptimaliseerde verkeersstromen en de vermindering van de hoeveelheid verkeer als gevolg van auto's die op zoek zijn naar een parkeerplaats; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve steden te ondersteunen bij de invoering van de benodigde technologie; 27. benadrukt dat groene overheidsopdrachten, waarbij de overheid voor haar eigen wagenpark of voor (semi)publieke autodeelprogramma's emissievrije en emissiearme voertuigen aankoopt, een essentieel onderdeel vormen voor het koolstofvrij maken van het wegvervoer en voor het verbeteren van de luchtkwaliteit in heel Europa; 28. is ingenomen met de beloften van verschillende steden in Europa om hun voertuigenpark voor het openbaar vervoer schoner te maken door vereisten voor de aankoop van elektrische bussen in te voeren en verzoekt andere steden het voorbeeld te volgen van bepaalde Europese leden (18) van het netwerk van C40-steden die een verklaring voor straten zonder fossiele brandstoffen (19) hebben ondertekend waarin zij afspreken vanaf 2025 alleen elektrische bussen in te kopen en tegen 2030 grote stedelijke emissievrije gebieden te creëren; 29. benadrukt dat discrepanties tussen de officiële emissiecijfers voor de typegoedkeuring en het reële niveau van de NO x -emissies van Euro 3- tot Euro -6-auto's de belangrijkste oorzaak zijn van de vertraging bij de verbetering van de luchtkwaliteit in steden en stedelijke gebieden, en lokale regelingen en maatregelen om de meest vervuilende voertuigen te beperken, ernstig ondermijnen; 30. merkt op dat er op dit moment technologie bestaat om aan de Euro 6 NO x -normen voor dieselvoertuigen te voldoen, ook in reële rijomstandigheden, zonder nadelige gevolgen voor de CO 2 -emissies; 31. verzoekt de lidstaten en de autofabrikanten ten aanzien van de verplichte aanpassingen aan de hardware van niet-conforme dieselvoertuigen, waaronder de inbouw van selectieve katalytische hardware voor het reduceren van de emissies van stikstofdioxide (NO 2 ) en het schoon maken van het huidige wagenpark, voor onderlinge coördinatie te zorgen, teneinde een verbod op dieselauto's te vermijden; is van oordeel dat de kosten van deze aanpassingen voor rekening moeten komen van de verantwoordelijke autofabrikant; 32. dringt er bij de Commissie op aan de NO x -emissies van het wagenpark van de EU te blijven beperken door de conformiteitsfactor, als voorzien in het tweede RDE-pakket, jaarlijks en conform de technologische ontwikkelingen te herzien, teneinde deze factor zo spoedig mogelijk en uiterlijk in 2021 tot 1 terug te brengen; 33. verzoekt de Commissie gebruik te maken van de gedelegeerde bevoegdheden die haar zijn toegekend overeenkomstig Richtlijn 2014/45/EU betreffende de periodieke technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (20) om de controleprocedure zodanig aan te passen dat alle lidstaten de conformiteit tijdens het gebruik van voertuigen met NO x -emissienormen bij periodieke technische keuringen moeten controleren; 34. roept de Commissie op een nieuwe norm na Euro 6 voor voertuigen voor te stellen die brandstof-, technologie- en toepassingsneutraal is en ten minste op hetzelfde niveau is als de (Tier 3 en LEV III) NO x -normen in Californië/de VS en de vereisten voor conformiteit tijdens het gebruik en duurzaamheid; 35. verzoekt de Commissie door te gaan met haar werkzaamheden gericht op het verbeteren van de prestaties van de draagbare systemen voor het meten van emissies, om hun nauwkeurigheid te verbeteren en hun foutenmarge te reduceren; is van mening dat wat deeltjes betreft, de technologie van de draagbare systemen voor het meten van emissies in staat moet zijn deeltjes te meten met een omvang van kleiner dan 23 nanometer, die het grootste gevaar betekenen voor de volksgezondheid; 36. veroordeelt ten strengste de experimenten die in opdracht van de Europese onderzoeksgroep voor milieu en gezondheid in de vervoersector (EUGT) werden uitgevoerd tussen 2014 en 2015 op mensen en apen in een poging om aan te tonen dat uitlaatgassen van dieselmotoren van nieuwe voertuigen geen bedreiging vormen voor de gezondheid; 37. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat dergelijke experimenten, die in ethisch opzicht afschuwelijk en op geen enkele manier te rechtvaardigen zijn, nooit meer plaatsvinden binnen het grondgebied van de Unie; 38. verzoekt de Commissie te overwegen normen in te voeren om niet-uitlaatemissies van voertuigen aan te pakken; 39. verzoekt de Commissie emissies van machines op bouwterreinen die buiten de richtlijn betreffende niet voor de weg bestemde mobiele machines (21) vallen aan te pakken door een effectbeoordeling uit te voeren van het potentieel van emissievrije bouwmachines voor de vermindering van luchtvervuiling en geluidshinder, en van de mogelijke opname daarvan in toekomstige herzieningen van relevante EU-wetgeving; 40. is van oordeel dat beheersgebieden voor emissies (emission control areas, ECA's) de luchtkwaliteit kunnen helpen verbeteren in kuststeden die te maken hebben met hoge niveaus van door de scheepvaart veroorzaakte vervuiling met zwavel- en stikstofoxiden; spoort de lidstaten in kwestie derhalve aan zich in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) in te zetten voor de introductie van ECA's in de wateren van de EU, en verzoekt de Commissie dit te ondersteunen; Landbouw 41. erkent dat de bestaande voedsel- en landbouwsystemen verantwoordelijk zijn voor buitensporige ammoniak- (NH 3 ), stikstofoxide- (N 2 O) en methaanemissies (CH 4 ), en dat 94 % van de ammoniakemissies en 40 % van de methaanemissies van landbouwactiviteiten afkomstig is; 42. onderstreept dat de landbouw de op twee na belangrijkste bron van primaire PM 10 -emissies in de EU is, zoals benadrukt is door het Europees Milieuagentschap; 43. herinnert aan de bevindingen van het Europees Milieuagentschap, dat in 2017 meldde dat ammoniakemissies (NH 3 ) van de landbouw bijdragen aan perioden van hoge deeltjesconcentraties die elk voorjaar in heel Europa voorkomen, en concludeerde dat NH 3 -emissies mede verantwoordelijk zijn voor negatieve gezondheidseffecten op zowel korte als lange termijn; 44. benadrukt dat ammoniakemissies in stedelijke gebieden goed zijn voor 50 % van de gezondheidseffecten van luchtverontreiniging, aangezien ammoniak een belangrijke precursor van fijnstof is; verzoekt de Commissie en de lidstaten de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) van de EU aan te grijpen om luchtverontreiniging door de landbouw te bestrijden; 45. benadrukt dat technische maatregelen om ammoniakemissies te beperken weliswaar bestaan, maar tot dusver door slechts weinig lidstaten worden gebruikt; herinnert eraan dat het hierbij onder andere gaat om: stikstofbeheer, met inachtneming van de volledige stikstofkringloop; veevoederstrategieën voor de vermindering van stikstofuitscheiding door runderen, varkens en pluimvee; emissiearme technieken voor het aanbrengen van mest en kunstmest; emissiearme systemen voor de opslag van mest; emissiearme mestverwerkings- en composteersystemen; emissiearme dierenverblijfsystemen; en emissiearme technieken voor het aanbrengen van minerale mest; 46. verzoekt de medewetgevers in het toekomstige GLB maatregelen op te nemen die landbouwers in staat stellen de algehele uitstoot van luchtverontreinigende stoffen in de landbouwsector te verminderen, waar alle burgers van de Unie baat bij hebben; 47. onderstreept dat er steeds meer wetenschappelijke bewijzen voorhanden zijn van de schadelijke gezondheids- en milieueffecten van intensieve veehouderij, zowel in Europa als wereldwijd; 48. herinnert eraan dat methaanemissies in de landbouw een belangrijke precursor vormen van ozon op leefniveau, dat nadelige effecten heeft op de menselijke gezondheid, en dat 98 % van de stedelijke bevolking in de EU wordt blootgesteld aan ozonniveaus die de WHO-richtlijnen overschrijden; 49. benadrukt dat methaanemissies niet gereguleerd worden in het kader van EU-wetgeving inzake luchtverontreiniging noch specifiek gereguleerd worden in het kader van EU-klimaatbeleid; 50. vestigt de aandacht op de diverse kostenefficiënte manieren om methaanemissies te bestrijden zonder gevolgen voor de vlees- en melkconsumptie; is van mening dat mestbeheer mogelijkheden voor emissiereductie biedt door de invoering van eenvoudige en kostenefficiënte maatregelen die uiteenlopen van opslag tot verspreidingstechnieken; is bovendien van mening dat de verandering van voederstrategieën (bijv. toevoeging van peulvruchten zoals alfalfa en vlas) voor een aanzienlijke vermindering van methaanemissies door darmfermentatie zou kunnen zorgen; brengt in herinnering dat het materiaal dat achterblijft na anaërobe vergisting, waarbij organische afvalstoffen door micro-organismen worden afgebroken en in biogas worden omgezet, rijk is aan voedingsstoffen en als natuurlijke meststof kan worden gebruikt; 51. benadrukt dat de kosten van luchtverontreinigingsbeheersing in Europa aanzienlijk lager liggen in de landbouwsector dan in andere sectoren waar reeds strengere emissienormen zijn ingevoerd; 52. is van mening dat toekomstige financiering in het kader van het GLB met verplichte maatregelen voor de vermindering van de luchtverontreiniging moet worden verbonden; Energie 53. herinnert eraan dat de sector energieproductie en -distributie verantwoordelijk is voor meer dan de helft van de uitstoot van zwaveloxiden (SO x ) en een vijfde van de uitstoot van stikstofoxiden (NO x ) in de 33 landen die lid zijn van het Europees Milieuagentschap; 54. wijst op de aanzienlijke bijdrage van steenkool- en bruinkoolcentrales aan kwikemissies in de EU en benadrukt dat 62 % van de kwikemissies van de industrie in de EU van kolengestookte centrales afkomstig is; 55. herinnert eraan dat kwik een gevaarlijke neurotoxine is die zelfs bij een relatief geringe mate van blootstelling schadelijk is voor het zenuwstelsel; 56. is ingenomen met het feit dat ten minste tien EU-lidstaten hebben toegezegd steenkool uit te faseren; roept de EU-lidstaten op steenkool als energiebron uiterlijk tegen 2030 uit te faseren; 57. erkent dat stadsverwarming een belangrijke rol speelt bij de beperking van emissies en benadrukt dat goed ontwikkelde stadsverwarmingsinstallaties een van de belangrijkste factoren vormen om luchtverontreiniging te beperken; moedigt de lidstaten die niet over stadsverwarming beschikken aan om de voordelen van de invoering ervan in overweging te nemen; 58. verzoekt de Commissie en de lidstaten de invoering van efficiënte oplossingen voor huishoudelijke verwarming op basis van hernieuwbare energie te stimuleren om bij te dragen aan de vermindering van de uitstoot van verontreinigende stoffen door huishoudens in de Unie; Luchtvervuiling binnenshuis 59. benadrukt dat mensen bijna 90 % van hun tijd binnenshuis doorbrengen, waar de lucht aanzienlijk meer verontreinigd kan zijn dan buiten; 60. herinnert eraan dat een slechte luchtkwaliteit binnenshuis wereldwijd verantwoordelijk is voor 10 % van de niet-overdraagbare ziekten en dat slechte luchtkwaliteit in kantoren bovendien in verband wordt gebracht met een verminderde productiviteit; dringt er bij de Commissie op aan geharmoniseerde testnormen vast te stellen om de luchtverontreiniging in binnenomgevingen te meten; 61. is van mening dat voor alle nieuwe en gerenoveerde gebouwen in de Unie verplicht een certificaat voor de binnenluchtkwaliteit moet worden afgegeven, waarin rekening wordt gehouden met bestaande prestatie-indicatoren en testmethoden op basis van de EN 16798-1-norm en de WHO-richtsnoeren voor binnenluchtkwaliteit; 62. roept de lidstaten en de Commissie op maatregelen aan te nemen en toe te passen voor de bestrijding van luchtverontreiniging bij de bron, rekening houdend met de verschillen tussen de bronnen van binnenlucht- en buitenluchtverontreiniging; Wetenschap, monitoring en onderzoek op het gebied van luchtverontreiniging 63. erkent de complexiteit en de inherente onzekerheden van de wetenschap op het gebied van luchtverontreiniging, en pleit daarom voor het gebruik van verschillende vormen van kennis, met inbegrip van burgerwetenschap (22) , bij de monitoring van de luchtkwaliteit en de evaluatie van beleid; benadrukt hoe belangrijk het is om het publiek bewuster te maken en beter voor te lichten door de burgers te betrekken bij kwesties betreffende luchtkwaliteit; 64. verzoekt de Commissie en de lidstaten ondersteuning te geven aan het onderzoek naar en de ontwikkeling en certificering - op het niveau van de EU - van innovatieve slimme multi-sensor systemen voor het monitoren van de luchtkwaliteit zowel binnenshuis, als buiten; beklemtoont dat slimme systemen voor het monitoren van de luchtkwaliteit een geëigend instrument voor burgerwetenschap kunnen zijn, en een buitengewoon nut kunnen hebben voor mensen met astma en hart- en vaatziekten; 65. dringt er bij de lidstaten op aan te zorgen voor adequate, representatieve, nauwkeurige en continue metingen en monitoring van de luchtkwaliteit; herinnert eraan dat het belangrijk is om in de belangrijkste stedelijke agglomeraties waar sprake is van problemen met de luchtkwaliteit meet- en controlestations voor luchtverontreiniging te plaatsen, rekening houdend met het feit dat een ondeugdelijke locatie van de stations een goede follow-up van risico's voor de volksgezondheid belemmert; 66. verzoekt de lidstaten om onafhankelijke luchtkwaliteitsraden op te richten die de luchtkwaliteitsprestaties moeten analyseren en moeten beoordelen of de getroffen maatregelen adequaat zijn; is van mening dat deze analyses op lokaal niveau maandelijks moeten worden verricht en openbaar moeten worden gemaakt; 67. is van mening dat meer onderzoek nodig is naar de gezondheidseffecten van kleinere deeltjes, met inbegrip van PM 1 -fijnstof en ultrafijne deeltjes; Financiële overwegingen 68. dringt er bij de lidstaten op aan een einde te maken aan fiscale prikkels, belastingvoordelen of begrotingsoverdrachten die vervoersmiddelen met een hoge emissie direct of indirect bevoordelen, in overeenstemming met het beginsel van een gelijk speelveld; 69. herinnert aan het beginsel "besteding van inkomsten" met betrekking tot tolheffing, en pleit er, indien van toepassing, voor dat een percentage van de inkomsten uit het gebruik van weginfrastructuur wordt besteed aan maatregelen om de luchtkwaliteit in steden te verbeteren; 70. wijst erop dat regio's die onder de energietransitie te lijden hebben, met name mijnbouwgebieden, moeten worden ondersteund, aangezien het om arme regio's gaat die vaak te maken hebben met hoge concentraties schadelijke stoffen in de lucht; 71. pleit voor de uitfasering van subsidies voor fossiele brandstoffen; 72. verzoekt de lidstaten meer financiering vrij te maken voor onderzoek naar het effect van luchtkwaliteit op de volksgezondheid, de samenleving en de economie, met inbegrip van alomvattende meetstrategieën waarin de blootstelling aan luchtverontreiniging wordt gemeten rekening houdend met de duur en de locatie van trajecten die personen afleggen; verzoekt de Commissie en de lidstaten om steden en gemeenten voldoende middelen ter beschikking te stellen om luchtverontreiniging te bestrijden; o o o 73. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 28 juni en 18 oktober 2018, – gezien de mededeling van de Commissie van 26 april 2018, getiteld "Bestrijding van online-desinformatie: een Europese benadering" ( COM(2018)0236 ), – gezien de EU-gedragscode op het gebied van desinformatie, die op 26 september 2018 werd gepubliceerd, – gezien zijn resolutie van 23 november 2016 over de strategische communicatie van de EU in reactie op negatieve EU-propaganda door derden (1) , – gezien de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie van 6 april 2016, getiteld "Gezamenlijk kader voor de bestrijding van hybride bedreigingen: een reactie van de Europese Unie" (JOIN(2016)0018), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 april 2016, getiteld "Uitvoering van de Europese veiligheidsagenda ter bestrijding van terrorisme en ter voorbereiding van een echte en doeltreffende veiligheidsunie" ( COM(2016)0230 ), – gezien de haalbaarheidsstudie van het Europees Fonds voor Democratie over Russischtalige media-initiatieven in het Oostelijk Partnerschap en verder, getiteld "Bringing Plurality and Balance to the Russian Language Media Space", – gezien het verslag van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV), getiteld "De Europese Unie in een veranderende mondiale omgeving: een meer geconnecteerde, gecontesteerde en complexe wereld" van 18 mei 2015 en de lopende werkzaamheden voor een nieuwe wereldwijde veiligheidsstrategie van de EU, – gezien de aanbeveling van het Europees Parlement van 15 november 2017 aan de Raad, de Commissie en de EDEO over het Oostelijk Partnerschap, in aanloop naar de top in november 2017 (2) , – gezien de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2017, getiteld "Weerbaarheid, afschrikking en defensie: bouwen aan sterke cyberbeveiliging voor de EU" (JOIN(2017)0450), – gezien de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 7 juni 2017, getiteld "Een strategische aanpak van weerbaarheid in het externe optreden van de EU" (JOIN(2017)0021), – gezien artikel 19 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM), waarin bepaald is dat iedereen het recht heeft om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven, – gezien de gezamenlijke verklaring over de samenwerking tussen de EU en de NAVO van 10 juli 2018, – gezien de gezamenlijke verklaring over vrijheid van meningsuiting en "nepnieuws", desinformatie en propaganda, die op 3 maart 2017 werd afgelegd door de speciale VN-rapporteur inzake de bevordering en bescherming van het recht op vrijheid van mening en meningsuiting, de vertegenwoordiger van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) voor mediavrijheid, de speciale rapporteur van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) inzake vrijheid van meningsuiting en de speciale rapporteur van de Afrikaanse Commissie voor de rechten van de mens en volken (ACHPR) inzake vrijheid van meningsuiting en toegang tot informatie, – gezien het verslag van de speciale rapporteur van de VN van 6 april 2018 over de bevordering en bescherming van het recht op vrijheid van mening en meningsuiting, – gezien zijn aanbeveling van 29 november 2018 aan de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid over de verdediging van de academische vrijheid bij het externe optreden van de EU (3) , – gezien het recentste verslag van Europol over de stand van zaken en de tendensen in verband met het terrorisme in de Europese Unie van 2018, waarin de aandacht wordt gevestigd op de toename van activiteiten van terroristische groeperingen in cyberspace en hun mogelijke banden met andere criminele groepen, – gezien de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie aan het Europees Parlement, de Europese Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's van 5 december 2018, getiteld "Actieplan tegen desinformatie" (JOIN(2018)0036) en het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de Mededeling "Bestrijding van online-desinformatie: een Europese benadering" ( COM(2018)0794 ) van 5 december 2018, – gezien de werkzaamheden van de trans-Atlantische commissie voor de bewaking van verkiezingen (Transatlantic Commission on Election Integrity), – gezien de beginselen van Santa Clara inzake transparantie en verantwoordingsplicht met betrekking tot praktijken op het gebied van inhoudsmoderatie, – gezien het EU-actieplan inzake strategische communicatie van 22 juni 2015, – gezien artikel 113 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A8‑0031/2019 ), 1. beveelt de Raad en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid aan: Stand van zaken 2018 – Bestrijding van hybride oorlogvoering Soorten tegen de EU en haar buurlanden gerichte misleidende informatie, desinformatie en propaganda Het bedrijfsleven en de sociale media Beste praktijken Europese benadering Bescherming van verkiezingen tegen vijandige propaganda 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, alsmede ter informatie aan de EDEO en de NAVO, en aan de president, de regering en het parlement van Rusland. Het Europees Parlement, – gezien Besluit (EU) 2014/... van de Raad van 22 december 2014 tot machtiging van de Europese Commissie om namens de lidstaten te onderhandelen over de onder de bevoegdheid van de lidstaten vallende bepalingen van een of meerdere associatieovereenkomst(en) met het Vorstendom Andorra, het Vorstendom Monaco en de Republiek San Marino, – gezien artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 8 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de Verklaring ad artikel 8 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin staat dat de Unie rekening houdt met de bijzondere situatie van de landen met een klein grondgebied die specifieke nabuurschapsbetrekkingen met haar onderhouden, – gezien de mededeling van de Commissie van 20 november 2012 over EU-betrekkingen met het Vorstendom Andorra, het Vorstendom Monaco en de Republiek San Marino —Mogelijkheden voor nauwere integratie met de EU ( COM(2012)0680 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 20 november 2012 over de belemmeringen voor de toegang van Andorra, Monaco en San Marino tot de interne markt van de EU en over samenwerking op andere gebieden (SWD(2012)0388), – gezien het verslag van de Commissie van 18 november 2013 over EU-betrekkingen met het Vorstendom Andorra, het Vorstendom Monaco en de Republiek San Marino — Mogelijkheden voor hun deelname aan de interne markt ( COM(2013)0793 ), – gezien de conclusies van de Raad van 11 december 2018 over een homogene uitgebreide interne markt en over EU-betrekkingen met West-Europese landen die geen lid zijn van de EU, – gezien artikel 113 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A8‑0074/2019 ), A. overwegende dat het Vorstendom Andorra (Andorra), het Vorstendom Monaco (Monaco) en de Republiek San Marino (San Marino) van oudsher soevereine staten zijn; overwegende dat zij de geschiedenis van Europa mee hebben gevormd en hechte en duurzame politieke, economische, sociale en culturele betrekkingen hebben met de lidstaten in hun onmiddellijke nabijheid en met de EU als geheel; overwegende dat het partnerschap van de EU met deze landen gestoeld is op onze gemeenschappelijke politieke en culturele waarden; B. overwegende dat Andorra, Monaco en San Marino blijk hebben gegeven van een sterke politieke, economische en culturele Europese ambitie en zij een sterke wens hebben om nauwere politieke, economische en culturele betrekkingen met de Europese Unie te onderhouden; overwegende dat tijdig positief gereageerd moet worden op deze ambitie, zowel in het belang van Andorra, Monaco en San Marino als in het belang van de EU, en dat de onderhandelingen over de nieuwe associatieovereenkomst, die het nieuwe referentiekader zal vormen voor de betrekkingen tussen de EU en deze landen, spoedig afgerond moeten worden; C. overwegende dat het ook in het belang is van de lidstaten die van oudsher nauwe historische, politieke en economische banden hebben met Andorra, Monaco en San Marino om de betrekkingen van deze landen met de Europese Unie als geheel te verdiepen en te verduidelijken; overwegende dat het in dit verband van essentieel belang is rekening te houden met de bijzondere bilaterale betrekkingen die deze lidstaten al met Andorra, Monaco en San Marino hebben, met name met het oog op de rechtszekerheid; D. overwegende dat Andorra, Monaco en San Marino van oudsher de standpunten van de Europese Unie bij de Verenigde Naties steunen; E. overwegende dat Andorra, Monaco en San Marino alle drie relevante economische partners voor de lidstaten in hun onmiddellijke nabijheid zijn, en werkgelegenheid bieden aan een aanzienlijk aantal EU-burgers; overwegende dat een nauwere band tussen de EU en Andorra, Monaco en San Marino alle partijen een mogelijkheid zou bieden voor verdere economische ontwikkeling, met een positief economisch overloopeffect op de regio's van de lidstaten in de onmiddellijke nabijheid, onder meer door extra arbeidsmogelijkheden en de versterking van internationale professionele vaardigheden; F. overwegende dat het van belang is bij de onderhandelingen over de associatieovereenkomst ten volle rekening te houden met de specifieke kenmerken van Andorra, Monaco en San Marino als kleinere staten overeenkomstig verklaring 3 over artikel 8 van het Verdrag betreffende de Europese Unie; overwegende dat, derhalve, het beperkte grondgebied en het lage bevolkingsaantal van Andorra, Monaco en San Marino in aanmerking genomen moeten worden, evenals de gevolgen daarvan voor de handhaving van adequate sociaal-economische toegang en inclusie voor de burgers van deze landen; overwegende dat deze toegang en inclusie essentieel zijn voor het behoud van de eigen cultuur, tradities en waarden van deze drie gemeenschappen; overwegende dat het, zonder specifieke toegangs- en inclusiemechanismen, voor sommige burgers moeilijk kan zijn om de nodige middelen te vinden om in hun land van herkomst te leven; overwegende dat het derhalve cruciaal is om het politieke, sociaal-economische, culturele en identitaire weefsel van Andorra, Monaco en San Marino te behouden, onder meer door adequate bepalingen in de associatieovereenkomst op te nemen, en deze aan te passen aan de realiteit van de Europese integratie; G. overwegende dat Andorra, Monaco en San Marino elk duurzame bilaterale overeenkomsten met hun respectieve buurlanden hebben gesloten over onderwerpen van wederzijds belang, waarin rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken en gevoeligheden van de drie landen en met de noodzaak om de levensvatbaarheid van deze staten te handhaven; overwegende dat deze specifieke kenmerken en gevoeligheden zijn erkend door de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa; H. overwegende dat Andorra, Monaco en San Marino alle drie belangrijke hervormingen hebben doorgevoerd en voor convergentie van de regelgeving met de EU hebben gezorgd, in het bijzonder wat de regelgeving van de bancaire en financiële sector betreft; I. overwegende dat de Raad tijdens zijn vergadering van 4 december 2018 besloten heeft Andorra en San Marino te schrappen uit bijlage II bij de conclusies van de Raad van 5 december 2017, wat bevestigt dat zij voldaan hebben aan alle resterende toezeggingen in verband met transparantie, eerlijke belastingheffing en BEPS-bestrijdingsmaatregelen (tegen grondslaguitholling en winstverschuiving); overwegende dat Monaco nooit in deze bijlage heeft gestaan, en dat de Raad al op 5 december 2017 heeft geconstateerd dat Monaco volledig aan deze toezeggingen had voldaan; overwegende dat het Mondiaal Forum inzake transparantie en uitwisseling van inlichtingen voor belastingdoeleinden van de OESO op zijn bijeenkomsten in april en juli 2018 heeft verklaard dat Monaco en San Marino voldoen aan de internationale normen inzake de uitwisseling van informatie op verzoek; J. overwegende dat Andorra met betrekking tot de financiële regelgeving belangrijke hervormingen heeft doorgevoerd en voor een geleidelijke aanpassing aan de EU-wetgeving heeft gezorgd, en dat dit moet worden geprezen; overwegende dat de EU en Andorra een gunstige overeenkomst hebben gesloten over tabak; overwegende dat Andorra nu gemakkelijker zal kunnen overgaan naar een meer gediversifieerde economie; overwegende dat dit langetermijnproces de nodige problemen met zich zal meebrengen en dat er derhalve adequate bescherming nodig is voor werknemers in Andorra wanneer het land overgaat naar een meer gediversifieerde economie; overwegende dat een bredere toegang tot de interne markt de economische ontwikkeling op de lange termijn zal ondersteunen en nieuwe economische groei en werkgelegenheid in Andorra zal creëren; K. overwegende dat San Marino momenteel kampt met moeilijkheden om te exporteren naar andere EU-lidstaten dan Italië vanwege de aanvullende btw-documentatie die vereist wordt; overwegende dat de associatieovereenkomst de mogelijkheid moet bieden om een gelijk speelveld in de EU te creëren, wat zeer waardevol zou zijn voor de exporteurs in San Marino; overwegende dat de associatieovereenkomst de banken van Andorra en San Marino toegang moet geven tot het paspoortsysteem van de EU voor banken en aanbieders van financiële diensten; L. overwegende dat de burgers van Monaco in hun eigen land een minderheid vormen en dat de onroerendgoedmarkt en de arbeidsmarkt dusdanig zijn dat actieve ondersteuning van de burgers van Monaco essentieel is om ervoor te zorgen dat zij in het land kunnen blijven wonen; overwegende dat de bepalingen over de vereenvoudigde toegang tot de werkgelegenheid zowel gelden voor de burgers van Monaco als voor degenen die woonachtig zijn in de omringende steden buiten het grondgebied van Monaco; overwegende dat 92 % van de werknemers in Monaco EU-burgers zijn; M. overwegende dat de associatieovereenkomst met de EU de mogelijkheid biedt om op gebieden van wederzijds belang samen te werken en deel te nemen aan horizontale beleidsmaatregelen op bepaalde beleidsterreinen, zoals onderzoek, milieu en onderwijs (Erasmus+); N. overwegende dat de associatieovereenkomst pas in werking kan treden als deze is goedgekeurd door het Parlement; 1. beveelt de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid het volgende aan: 2. is van mening dat de volgende zittingsperiode van het Europees Parlement aangegrepen kan worden om een nieuwe interparlementaire delegatie op te richten die gewijd is aan de interparlementaire dialoog en samenwerking met Andorra, Monaco en San Marino; is voorts van mening dat het Parlement een nauwe samenwerking tot stand moet brengen tussen zijn diensten en de betrokken diensten van de parlementen van Andorra, Monaco en San Marino, en regelmatig jonge politieke, zakelijke en maatschappelijke leiders uit deze drie landen moet uitnodigen om het positieve verhaal van hechtere politieke, economische en beleidscontacten met de EU in het kader van de onderhandelingen over de associatieovereenkomst te versterken; is van mening dat het Parlement periodieke gedachtewisselingen met de nationale parlementaire delegaties van Andorra, Monaco en San Marino gedurende de onderhandelingen moet bevorderen; is van mening dat er gedachtewisselingen tussen het Europees Parlement en de nationale parlementaire delegaties van Andorra, Monaco en San Marino moeten plaatsvinden over onderwerpen die worden behandeld door het Europees Parlement, en die directe gevolgen kunnen hebben voor de economieën van deze landen, hun relatie met de EU, en de effectiviteit van de associatieovereenkomst; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de co-prinsen, regering en Algemene Raad van Andorra, de prins, premier en Nationale Raad van Monaco, en de kapitein-regenten, regering en Opper- en Algemene Raad van San Marino. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0567 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0384/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 25 januari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0004/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 391/2009 wat betreft de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/492.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0568 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 172 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0385/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 10 oktober 2018 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 20 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie regionale ontwikkeling ( A8-0009/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1316/2013 wat betreft de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/495.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0033 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0014/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 mei 2018 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 10 oktober 2018 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 19 december 2018 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie visserij ( A8-0326/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad inzake havenontvangstvoorzieningen voor de afvalafgifte van schepen, tot wijziging van Richtlijn 2010/65/EU en tot intrekking van Richtlijn 2000/59/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2019/883.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0085 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 33 en 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0097/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 14 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A8-0342/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de bij deze resolutie als bijlage gevoegde gemeenschappelijke verklaring van het Parlement en de Raad, die samen met de definitieve wetgevingstekst in de L-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden gepubliceerd; 3. neemt kennis van de bij deze resolutie als bijlage gevoegde verklaring van de Commissie, die samen met de definitieve wetgevingstekst in de L-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden gepubliceerd; 4. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 952/2013 houdende verlenging van het tijdelijke gebruik van andere middelen dan de elektronische gegevensverwerkingstechnieken waarin het douanewetboek van de Unie voorziet (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/632.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad Het Europees Parlement en de Raad verwelkomen Speciaal verslag nr. 26/2018 van de Europese Rekenkamer getiteld "Een reeks vertragingen bij de IT-douanesystemen: wat ging er mis?" en andere recente ter zake doende verslagen op het gebied van douane, die de medewetgevers beter inzicht hebben gegeven in de redenen voor de vertragingen bij de uitrol van de IT-systemen die nodig zijn voor het verbeteren van de douaneoperaties in de EU. Het Europees Parlement en de Raad zijn van oordeel dat eventuele toekomstige audits door de Europese Rekenkamer met beoordelingen van de verslagen van de Commissie op grond van artikel 278 bis van het douanewetboek van de Unie een positieve bijdrage zouden kunnen leveren om verdere vertragingen te vermijden. Het Europees Parlement en de Raad verzoeken de Commissie en de lidstaten ten volle rekening te houden met dergelijke audits. Verklaring van de Commissie De Commissie is tevreden met het akkoord tussen het Europees Parlement en de Raad over het voorstel voor een verlenging van de termijn van het tijdelijke gebruik van andere middelen dan de elektronische gegevensverwerkingstechnieken waarin het douanewetboek van de Unie voorziet. De Commissie neemt kennis van de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad waarin wordt opgemerkt dat eventuele toekomstige werkzaamheden van de Europese Rekenkamer met betrekking tot het beoordelen van de verslagen van de Commissie op grond van artikel 278 bis van het douanewetboek van de Unie een positieve bijdrage zouden kunnen leveren om verdere vertragingen te vermijden. Als de Rekenkamer besluit de verslagen van de Commissie te beoordelen, zal de Commissie, overeenkomstig het voorschrift in artikel 287, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, volledig met de Europese Rekenkamer samenwerken en zal zij ten volle met de bevindingen van de Rekenkamer rekening houden. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2017)0489 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 83, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0311/2017), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de bijdragen die de Tsjechische Kamer van Afgevaardigden, de Tsjechische Senaat en het Spaanse parlement hebben ingediend over het ontwerp van wetgevingshandeling, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 januari 2018 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 19 december 2018 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0276/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bestrijding van fraude met en vervalsing van niet-contante betaalmiddelen en ter vervanging van Kaderbesluit 2001/413/JBZ van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2019/713.) Het Europees Parlement, – gezien Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden (1) , – gezien het ontwerp van verordening van de Commissie tot wijziging van de bijlagen II, III en IV bij Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de maximumgehalten aan residuen van clothianidin, cycloxydim, epoxiconazool, flonicamid, haloxyfop, mandestrobin, mepiquat, Metschnikowia fructicola stam NRRL Y-27328 en prohexadione in of op bepaalde producten (D059754/02), – gezien Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad, en met name artikel 5, lid 1, en artikel 14, lid 1, onder a) (2) , – gezien het op 4 december 2014 gepubliceerde met redenen omkleed advies van 25 november 2014 van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) inzake herziening van de bestaande maximumresidugehalten (MRL's) voor clothianidin en thiamethoxam (3) , overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EG) nr. 396/2005, – gezien het op 20 september 2018 gepubliceerde met redenen omkleed advies van 30 augustus 2018 van de EFSA inzake het bestaande maximumresidugehalte voor clothianidin in aardappelen (4) , – gezien het advies dat het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders op 27 november 2018 heeft uitgebracht, – gezien artikel 5 bis, lid 3, onder b) en artikel 5 bis, lid 5, van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5) , – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, – gezien artikel 106, leden 2 en 3, en lid 4, onder c), van zijn Reglement, A. overwegende dat clothianidin een neonicotinoïden-insecticide en een belangrijke metaboliet van een andere neonicotinoïde, thiamethoxam, is dat gericht is op een reeks insecten, waaronder bestuivers; B. overwegende dat de EFSA op 21 september 2017 een advies heeft uitgebracht inzake de toxiciteit van neonicotinoïden; C. overwegende dat de EFSA op 28 februari 2018 geactualiseerde risicobeoordelingen heeft gepubliceerd voor drie neonicotinoïden – clothianidin, imidacloprid en thiamethoxam –, waarbij zij bevestigde dat de meeste vormen van gebruik van neonicotinoïden-pesticiden een risico vormen voor wilde bijen en honingbijen (6) ; D. overwegende dat clothianidin een van de drie neonicotinoïden is die in de hele Unie verboden zijn; E. overwegende dat uit diverse studies blijkt dat clothianidin de stofwisseling in de lever en nieren beïnvloedt, en immunotoxische effecten heeft op zoogdieren (7) ; F. overwegende dat in artikel 191, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is bepaald dat het voorzorgsbeginsel een van de grondbeginselen van de Unie is; G. overwegende dat in artikel 168, lid 1, VWEU is bepaald dat "bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Unie [...] een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid [wordt] verzekerd"; H. overwegende dat Richtlijn 2009/128/EG tot doel heeft een duurzaam gebruik van pesticiden in de Unie tot stand te brengen door de risico's en de effecten van het gebruik van pesticiden voor de menselijke en dierlijke gezondheid en het milieu te verminderen en door het gebruik van geïntegreerde plaagbestrijding en alternatieve benaderingswijzen of technieken, zoals niet-chemische alternatieven voor pesticiden, te bevorderen; I. overwegende dat in het ontwerp van verordening van de Commissie, op basis van ingediende aanvragen voor invoertoleranties voor clothianidin dat in de Verenigde Staten op aardappelen wordt gebruikt, wordt gesteld dat hogere MRL's noodzakelijk zijn om handelsbelemmeringen voor de invoer van die gewassen te vermijden; J. overwegende dat het voorstel van de Commissie om de MRL's voor clothianidin te verhogen vragen oproept met het oog op het voorzorgsbeginsel, gezien het gebrek aan gegevens en het feit dat er nog altijd onduidelijkheid bestaat over de effecten van clothianidin op de volksgezondheid, jonge zoogdieren en het milieu; K. overwegende dat de EFSA naar aanleiding van het verzoek om de MRL's te verhogen stelt dat de lidstaten overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2018/784 van de Commissie (8) de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die clothianidin als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 19 september 2018 moeten wijzigen of intrekken; overwegende dat deze beperkingen met betrekking tot de voorwaarden voor de goedkeuring van clothianidin niet relevant zijn, aangezien de MRL-aanvraag betrekking heeft op een geïmporteerd gewas; L. overwegende dat de EFSA in haar advies van 30 augustus 2018 heeft vastgesteld dat Bayer CropScience AG bij de bevoegde nationale instantie van Duitsland (de evaluerende lidstaat) en in overeenstemming met artikel 6 van Verordening (EG) nr. 396/2005 een aanvraag heeft ingediend voor de vaststelling van een invoertolerantie voor de werkzame stof clothianidin in geïmporteerde aardappelen uit Canada, dat de evaluerende lidstaat overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 396/2005 een beoordelingsverslag heeft opgesteld, dat is ingediend bij de Europese Commissie en op 26 april 2018 is toegezonden aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), en dat de evaluerende lidstaat heeft voorgesteld voor geïmporteerde aardappelen uit Canada een invoertolerantie van 0,3 mg/kg vast te stellen; M. overwegende dat de verhoging van het MRL voor clothianidin in de conclusies van de EFSA in haar advies van 30 augustus 2018 enkel gerechtvaardigd wordt op basis van de noodzaak om te voldoen aan de waarden die door Canada zijn voorgeschreven, en dat een analyse van het cumulatieve effect van neonicotinoïden en hun gebruik op het milieu hierbij volledig over het hoofd wordt gezien; N. overwegende dat de conclusies van de EFSA geformuleerd zijn op basis van theoretische overwegingen, met name als het gaat om de raming van de maximale dagelijkse inname in verband met de kortetermijnrisico's; overwegende dat de theoretische aard van een aantal aspecten van de analyse van de EFSA twijfel doet rijzen over de vraag in hoeverre zij zich kan baseren op empirische feiten en, bijgevolg, in hoeverre haar resultaten de werkelijkheid weergeven; O. overwegende dat de EFSA heeft geconcludeerd dat het "onwaarschijnlijk" is dat een verhoging van de MRL's voor clothianidin de gezondheid van de consument in gevaar brengt; overwegende dat deze conclusie echter nog enige waarschijnlijkheid impliceert en dus twijfel laat bestaan over de daadwerkelijke veiligheid van de nieuwe maximumresidugehalten; 1. maakt bezwaar tegen de aanneming van het ontwerp van verordening van de Commissie; 2. is van mening dat dit ontwerp van verordening van de Commissie de in Verordening (EG) nr. 396/2005 bedoelde uitvoeringsbevoegdheden overschrijdt; 3. is van mening dat het ontwerp van verordening van de Commissie niet verenigbaar is met het doel en de inhoud van Verordening (EG) nr. 396/2005; 4. merkt op dat het bestaande MRL voor clothianidin van 0,03 mg/kg met het ontwerp van verordening verhoogd zou worden naar 0,3 mg/kg; 5. is van mening dat het huidige maximumresidugehalte voor clothianidin van 0,03 mg/kg behouden moet blijven; 6. is van mening dat het besluit om clothianidin te registeren niet te verantwoorden valt omdat er onvoldoende bewijs is dat dieren, de voedselveiligheid en bestuivers geen onaanvaardbare risico's lopen; 7. merkt op dat zelfs al zou bij de procedure de bestaande Richtlijn 2009/128/EG inzake pesticiden in acht zijn genomen, het feit blijft dat het Duitse bedrijf dat de aanvraag heeft ingediend de Duitse bevoegde nationale autoriteit heeft gekozen als evaluerende lidstaat, hetgeen herinnert aan de vraagtekens die reeds door diverse belanghebbenden zijn geplaats bij het beoordelingsproces voor pesticiden, zoals gesteld in de overwegingen AJ en AK van de resolutie van het Parlement van 16 januari 2019 over de toelatingsprocedure van de Unie voor pesticiden (9) ; 8. herinnert eraan dat het gebruik van clothianidin als pesticide wereldwijde gevolgen heeft voor bestuivers (10) ; 9. is van oordeel dat de EFSA in haar advies geen rekening heeft gehouden met het cumulatieve risico voor de menselijke gezondheid en bijen; is van mening dat bij de beoordeling van MRL's rekening moet worden gehouden met de gevolgen voor bestuivers en het milieu; verzoekt de lidstaten en de EFSA om bij de beoordeling van aanvragen betreffende maximumresidugehalten meer waakzaamheid aan de dag te leggen wat de volksgezondheid en de gezondheid van bestuivers betreft; 10. verzoekt de Commissie haar ontwerp van verordening in te trekken; 11. verzoekt de Commissie op basis van het VWEU een nieuw wetgevingsvoorstel in te dienen waarin het voorzorgsbeginsel in acht wordt genomen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde mais 4114 (DP‑ØØ4114-3), overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (D060242/03), – gezien Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (1) , en met name artikel 7, lid 3, en artikel 19, lid 3, – gezien de stemming van 14 januari 2019 in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid als bedoeld in artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1829/2003, die geen advies heeft opgeleverd, – gezien de artikelen 11 en 13 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (2) , – gezien het advies dat op 19 april 2018 door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) werd goedgekeurd, op 24 mei 2018 werd gepubliceerd en op 5 juli 2018 werd gewijzigd (3) , – gezien zijn eerdere resoluties waarin bezwaar wordt gemaakt tegen het verlenen van vergunningen voor genetisch gemodificeerde organismen (4) , – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, – gezien artikel 106, leden 2 en 3, van zijn Reglement, A. overwegende dat Pioneer Overseas Corporation op 27 november 2014 namens Pioneer Hi-Bred International Inc., gevestigd in de Verenigde Staten van Amerika, bij de bevoegde nationale instantie van Nederland overeenkomstig de artikelen 5 en 17 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 een aanvraag heeft ingediend voor het in de handel brengen van levensmiddelen, levensmiddeleningrediënten en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde mais 4114, en dat de aanvraag ook betrekking had op het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit genetisch gemodificeerde mais 4114 voor andere toepassingen dan levensmiddelen en diervoeders, met uitzondering van de teelt; B. overwegende dat de EFSA op 19 april 2018 een gunstig advies met betrekking tot de aanvraag heeft uitgebracht; C. overwegende dat genetisch gemodificeerde mais 4114 ontwikkeld is voor het tot expressie brengen van drie insectendodende eiwitten (Cry1F, Cry34Ab1en Cry35Ab1), met het oog op bescherming tegen specifieke schadelijke schubvleugeligen en schildvleugeligen, alsmede van het PAT-eiwit, dat tolerantie geeft voor het actieve herbicidebestanddeel glufosinaat-ammonium; Residuen en componenten van de complementaire herbiciden D. overwegende dat de toepassing van de complementaire herbiciden, in dit geval glufosinaat, behoort tot de gangbare landbouwpraktijken bij de teelt van herbicideresistente gewassen en dat daarom te verwachten valt dat zij zullen worden blootgesteld zowel aan hogere als aan herhaalde doses, hetgeen niet alleen zal leiden tot een grotere aanwezigheid van residuen in de oogst, en dus in het ingevoerde product, maar ook van invloed kan zijn op de samenstelling van het genetisch gemodificeerde gewas en op de agronomische eigenschappen ervan; E. overwegende dat het gebruik van glufosinaat niet toegestaan is in de Unie sinds 1 augustus 2018, aangezien het is ingedeeld als toxisch ten aanzien van de voortplanting en dus valt onder de uitsluitingscriteria van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (5) ; F. overwegende dat gegevens over de hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen en hun metabolieten essentieel zijn voor een grondige risicobeoordeling van herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen; overwegende dat residuen die afkomstig zijn van besproeiing met herbiciden, worden beschouwd als een kwestie die niet onder de bevoegdheid valt van het EFSA-panel voor genetisch gemodificeerde organismen; overwegende dat het effect van het besproeien van genetisch gemodificeerde mais met herbiciden niet beoordeeld is; G. overwegende dat de lidstaten in het kader van het in 2019, 2020 en 2021 uit te voeren gecoördineerd meerjarig controleprogramma van de Unie niet verplicht zijn om residuen van glufosinaat op ingevoerde mais te meten om naleving te garanderen van de maximumgehalten aan residuen (6) ; overwegende dat niet kan worden gegarandeerd dat de residuen van glufosinaat op genetisch gemodificeerde mais 4114 niet hoger zullen liggen dan de in de Unie geldende maximumgehalten; Bt-toxinen H. overwegende dat genetisch gemodificeerde mais 4114 drie Bt-toxinen (het Cry1F-, het Cry34Ab1 en het Cry35Ab1-eiwit) tot expressie brengt, die bescherming bieden tegen bepaalde schadelijke schubvleugeligen en schildvleugeligen; I. overwegende dat Cry1-eiwitten zijn erkend als proteïnen met adjuvans-eigenschappen, d.w.z. dat zij de allergene eigenschappen van andere levensmiddelen kunnen versterken, maar dat dit niet door de EFSA is geanalyseerd; overwegende dat dit problematisch is, omdat Bt-toxinen kunnen worden gemengd met allergenen in levensmiddelen en diervoeders zoals sojabonen; J. overwegende dat in een wetenschappelijke studie uit 2017 over de mogelijke gevolgen voor de gezondheid van Bt-toxinen en residuen die afkomstig zijn van besproeiing met complementaire herbiciden, is geconcludeerd dat speciale aandacht moet worden besteed aan de residuen van herbiciden en de interactie daarvan met Bt-toxinen (7) ; overwegende dat dit niet door de EFSA is onderzocht; Gebrek aan democratische legitimiteit K. overwegende dat de stemming van 14 januari 2019 in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid als bedoeld in artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 geen advies heeft opgeleverd, wat betekent dat er voor het verlenen van een vergunning geen gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten werd gevonden; L. overwegende dat de Commissie zowel in de toelichting van haar wetgevingsvoorstel van 22 april 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 wat betreft de mogelijkheid voor de lidstaten om het gebruik van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders op hun grondgebied te beperken of te verbieden, als in de toelichting van het wetgevingsvoorstel van 14 februari 2017 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011, haar ongenoegen heeft laten blijken over het feit dat vergunningsbesluiten sinds de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1829/2003 worden vastgesteld door de Commissie zonder gesteund te worden door het advies van het Comité van lidstaten, en dat de terugzending van het dossier naar de Commissie met het oog op een definitief besluit, die in het geheel van de procedure zeer uitzonderlijk is, de norm is geworden voor de besluitvorming rond het verlenen van vergunningen voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders; overwegende dat Commissievoorzitter Juncker meermaals zijn ongenoegen heeft geuit over het povere democratisch gehalte van die werkwijze (8) ; M. overwegende dat het Parlement het wetgevingsvoorstel van 22 april 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 op 28 oktober 2015 in eerste lezing heeft verworpen (9) , en de Commissie heeft verzocht het voorstel in te trekken en een nieuw voorstel in te dienen; 1. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie een overschrijding inhoudt van de uitvoeringsbevoegdheden waarin is voorzien in Verordening (EG) nr. 1829/2003; 2. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie niet in overeenstemming is met het recht van de Unie, doordat het niet verenigbaar is met het doel van Verordening (EG) nr. 1829/2003 om overeenkomstig de algemene beginselen die in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad zijn vastgesteld (10) de basis te leggen voor het waarborgen van een hoog beschermingsniveau voor het leven en de gezondheid van de mens, de gezondheid en het welzijn van dieren, het milieu en de belangen van de consument met betrekking tot genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, waarbij de goede werking van de interne markt wordt gewaarborgd; 3. verzoekt de Commissie haar ontwerp van uitvoeringsbesluit in te trekken; 4. verzoekt de Commissie geen enkele vergunning te verlenen voor de invoer voor gebruik als levensmiddel of als diervoeder van genetisch gemodificeerde gewassen die tolerant zijn gemaakt voor een herbicide dat niet is toegestaan voor gebruik binnen de Unie, in dit geval glufosinaat; 5. verzoekt de Commissie geen enkele vergunning te verlenen voor herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen zonder dat er een volledige beoordeling is verricht van de residuen die afkomstig zijn van besproeiing met complementaire herbiciden, metabolieten en commerciële toepassingen in de landen waar ze worden geteeld; 6. verzoekt de Commissie de risicobeoordeling van de toepassing van complementaire herbiciden en hun residuen volledig op te nemen in de risicobeoordeling van herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen, ongeacht of het genetisch gemodificeerde gewas bestemd is voor teelt in de Unie of bedoeld is voor de invoer in de Unie voor gebruik als levensmiddel en diervoeder; 7. herhaalt zich te willen inzetten om vooruitgang te boeken met betrekking tot het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011; vraagt de Raad dringend werk te maken van zijn behandeling van dat Commissievoorstel; 8. verzoekt de Commissie elk uitvoeringsbesluit met betrekking tot aanvragen voor toelating van genetisch gemodificeerde organismen (ggo's) op te schorten totdat de vergunningsprocedure zodanig is herzien dat de tekortkomingen van de huidige procedure, die inadequaat is gebleken, zijn weggewerkt; 9. verzoekt de Commissie voorstellen voor ggo-vergunningen in te trekken als het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid geen advies uitbrengt, zowel voor gebruik in de teelt als voor gebruik als levensmiddel en diervoeder; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde mais MON 87411 (MON-87411-9) overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (D060243/03), – gezien Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (1) , en met name artikel 7, lid 3, en artikel 19, lid 3, – gezien de stemming van 14 januari 2019 in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid als bedoeld in artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1829/2003, die geen advies heeft opgeleverd, – gezien de artikelen 11 en 13 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (2) , – gezien het advies dat op 31 mei 2018 door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) werd goedgekeurd en op 28 juni 2018 werd gepubliceerd (3) , – gezien zijn eerdere resoluties waarin bezwaar wordt gemaakt tegen het verlenen van vergunningen voor genetisch gemodificeerde organismen (4) , – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, – gezien artikel 106, leden 2 en 3, van zijn Reglement, A. overwegende dat Monsanto Europe N.V. op 5 februari 2015 namens Monsanto Company, Verenigde Staten, bij de bevoegde nationale instantie van Nederland en in overeenstemming met de artikelen 5 en 17 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad een aanvraag heeft ingediend voor het in de handel brengen van levensmiddelen, levensmiddeleningrediënten en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met mais MON 87411 ("de aanvraag"), en overwegende dat de aanvraag, net als voor andere soorten mais, eveneens betrekking had op het in de handel brengen van producten die bestaan uit genetisch gemodificeerde mais MON 87411 voor andere toepassingen dan als levensmiddel of als diervoeder, met uitzondering van de teelt; B. overwegende dat de EFSA op 31 mei 2018 een gunstig advies met betrekking tot deze aanvraag heeft uitgebracht; C. overwegende dat de genetisch gemodificeerde mais MON 87411 ontwikkeld werd om mais, door middel van de gemodificeerde versie van het Bt Cry3Bb1-gen dat in MON 87411 tot uiting komt en de DvSnf7 dsRNA-cassette die in MON 87411 aanwezig is, resistent te maken tegen de maiswortelboorder, alsook om mais tolerant te maken voor herbiciden die glyfosaat bevatten; D. overwegende dat de genetisch gemodificeerde mais MON 87411, in verband met de resistentie van de maiswortelboorder tegen Bt-proteïnen, waaronder Cry3Bb1 in bepaalde gebieden van de Verenigde Staten waar mais wordt verbouwd, zodanig is ontwikkeld dat deze tevens een insectendodend dubbelstrengig RNA produceert, namelijk dsRNA; E. overwegende dat het de bedoeling is dat het dsRNA in het darmkanaal van het doelorganisme, in dit geval de maiswortelboorderlarve, wordt opgenomen, zodat het daar de genregulatie van essentiële biologische processen kan verstoren en het organisme kan doden; F. overwegende dat in Uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2013 van de Commissie (5) is bepaald dat voor de toepassing van "silencing" van de RNAi-expressie in genetisch gemodificeerde planten een bio-informatica-analyse moet worden uitgevoerd, zodat potentiële "off target"-genen kunnen worden geïdentificeerd; overwegende dat de structuur van het dsRNA, om in dit verband een grondige analyse uit te kunnen voeren, vergeleken moet worden met de genomische gebieden in organismen, alsook in niet-doelorganismen, die met de moleculen in aanraking kunnen komen; G. overwegende dat de EFSA zich in haar overwegingen en risicobeoordeling echter heeft beperkt tot de potentiële "off target"-effecten bij planten en daarbij niet heeft gekeken naar het effect op (de microbiomen in het darmkanaal van) mensen en veedieren die via de voedsel- en voederketen aan mais worden blootgesteld; overwegende dat het advies van de EFSA in een beoordeling door een onafhankelijke autoriteit wordt gekenmerkt als een "als je niet zoekt, vind je ook niets"-strategie, die niet verenigbaar is met de bestaande regelgeving (6) ; H. overwegende dat in de beoordeling wordt geconcludeerd dat de door de EFSA uitgevoerde risicobeoordeling van de moleculaire kenmerken onder meer om bovengenoemde reden geen uitsluitsel biedt, noch volstaat om uitspraak te kunnen doen over de veiligheid van de desbetreffende levensmiddelen en diervoeder; I. overwegende dat in het door de aanvrager overlegde toxiciteitsonderzoek van negentig dagen te zien is dat tijdens het onderzoek een statistisch beduidende gewichtsafname werd waargenomen bij de ratten die de genetisch gemodificeerde mais MON 87411 te eten kregen; overwegende dat deze bevinding door de EFSA werd verworpen, omdat de ratten naast de gewichtsafname geen klinische tekenen vertoonden die verband hielden met het testdieet en omdat er geen histopathologische veranderingen werden waargenomen in het spijsverteringskanaal van de ratten; overwegende dat het niettemin aannemelijk is dat het in de genetisch gemodificeerde mais MON 87411 geproduceerde dsRNA direct kan interageren met de microbiomen in het darmkanaal zonder direct door het darmkanaal te worden opgenomen, wat een verklaring kan zijn voor de in dergelijke diervoederonderzoeken waargenomen gewichtsverschillen zonder pathologische effecten; overwegende dat dit nader door de EFSA had moeten worden onderzocht; Gebrek aan een passende beoordeling en aan toezicht op complementaire herbiciden en de residuen daarvan J. overwegende dat de toepassing van de complementaire herbiciden, in dit geval glyfosaat, behoort tot de gangbare landbouwpraktijken bij de teelt van herbicideresistente gewassen en dat daarom te verwachten valt dat zij zullen worden blootgesteld aan zowel hogere als aan herhaalde doses, hetgeen niet alleen zal leiden tot een grotere aanwezigheid van residuen in de oogst, en dus in het ingevoerde product, maar ook van invloed kan zijn op de samenstelling van het genetisch gemodificeerde gewas en op de agronomische eigenschappen ervan; K. overwegende dat nog altijd niet alle vragen over de kankerverwekkende eigenschappen van glyfosaat beantwoord zijn; overwegende dat de EFSA in november 2015 tot de conclusie is gekomen dat het onwaarschijnlijk is dat deze stof kankerverwekkend zou zijn, en dat het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) in maart 2017 heeft besloten dat het niet gerechtvaardigd is de stof als zodanig in te delen; overwegende dat het Internationaal Agentschap voor kankeronderzoek van de Wereldgezondheidsorganisatie daarentegen glyfosaat in 2015 heeft ingedeeld als waarschijnlijk kankerverwekkend voor mensen; L. overwegende dat volgens het EFSA-panel voor gewasbeschermingsmiddelen en residuen daarvan geen conclusies kunnen worden getrokken over de veiligheid van residuen die afkomstig zijn van het besproeien van genetisch gemodificeerde gewassen met glyfosaatpreparaten (7) ; overwegende dat additieven en mengsels daarvan die in commerciële glyfosaatsproeistoffen worden gebruikt, giftiger kunnen zijn dan de werkzame stof alleen (8) ; M. overwegende dat de Unie al een additief van glyfosaat dat bekend staat als POE-tallowamine van de markt gehaald heeft vanwege bezorgdheid over de giftige eigenschappen ervan; overwegende dat problematische additieven en mengsels echter nog altijd kunnen worden toegestaan in de landen waar deze genetisch gemodificeerde mais wordt geteeld (momenteel in Argentinië, Brazilië, Canada en de Verenigde Staten); N. overwegende dat gegevens over de hoeveelheden residuen van herbiciden en de metabolieten daarvan essentieel zijn voor een grondige risicobeoordeling van herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen; overwegende dat residuen die afkomstig zijn van besproeiing met herbiciden, beschouwd worden als een kwestie die niet binnen de bevoegdheid van het EFSA-panel voor genetisch gemodificeerde organismen valt; overwegende dat het effect van het besproeien van de genetisch gemodificeerde mais MON 87411 met herbiciden niet beoordeeld is; O. overwegende dat de lidstaten in het kader van het in 2019, 2020 en 2021 uit te voeren gecoördineerd meerjarig controleprogramma van de Unie niet verplicht zijn om residuen van glyfosaat op ingevoerde mais te meten om na te gaan of de maximumgehalten aan residuen niet worden overschreden (9) ; overwegende dat niet kan worden gegarandeerd dat de residuen van glyfosaat op de genetisch gemodificeerde mais MON 87411 niet hoger zullen liggen dan de in de Unie geldende maximumgehalten; Gebrek aan democratische legitimiteit P. overwegende dat de stemming van 14 januari 2019 in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid als bedoeld in artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 geen advies heeft opgeleverd, wat betekent dat er voor het verlenen van een vergunning geen gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten werd gevonden; Q. overwegende dat de Commissie zowel in de toelichting bij haar wetgevingsvoorstel van 22 april 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 wat betreft de mogelijkheid voor de lidstaten om het gebruik van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders op hun grondgebied te beperken of te verbieden, als in de toelichting bij het wetgevingsvoorstel van 14 februari 2017 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011, haar ongenoegen heeft laten blijken over het feit dat vergunningsbesluiten sinds de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1829/2003 worden vastgesteld door de Commissie zonder gesteund te worden door het advies van het Comité van lidstaten, en dat de terugzending van het dossier naar de Commissie met het oog op een definitief besluit, wat in het geheel van de procedure slechts bij wijze van uitzondering zou moeten gebeuren, in het kader van de besluitvorming inzake de verlening van vergunningen voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders de norm is geworden; overwegende dat Commissievoorzitter Juncker meermaals zijn ongenoegen heeft geuit over het povere democratisch gehalte van die werkwijze (10) ; R. overwegende dat het Parlement het wetgevingsvoorstel van 22 april 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 op 28 oktober 2015 in eerste lezing (11) heeft verworpen, en de Commissie heeft verzocht het voorstel in te trekken en een nieuw voorstel in te dienen; 1. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie een overschrijding inhoudt van de uitvoeringsbevoegdheden waarin is voorzien in Verordening (EG) nr. 1829/2003; 2. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie niet in overeenstemming is met het recht van de Unie, doordat het niet verenigbaar is met het doel van Verordening (EG) nr. 1829/2003 om overeenkomstig de algemene beginselen die in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (12) zijn vastgesteld de basis te leggen voor het waarborgen van een hoog beschermingsniveau voor het leven en de gezondheid van de mens, de gezondheid en het welzijn van dieren, het milieu en de belangen van de consument met betrekking tot genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, waarbij de goede werking van de interne markt wordt gewaarborgd; 3. verzoekt de Commissie haar ontwerp van uitvoeringsbesluit in te trekken; 4. verzoekt de Commissie geen enkele vergunning te verlenen voor herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen zonder dat er een volledige beoordeling is verricht van de residuen die afkomstig zijn van besproeiing met complementaire herbiciden, metabolieten en commerciële toepassingen in de landen waar ze worden geteeld; 5. verzoekt de Commissie de risicobeoordeling van de toepassing van complementaire herbiciden en de residuen daarvan volledig op te nemen in de risicobeoordeling van herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen, ongeacht of het genetisch gemodificeerde gewas bestemd is voor teelt in de Unie of bedoeld is voor de invoer in de Unie voor gebruik als levensmiddel en diervoeder; 6. herhaalt zich te willen inzetten om vooruitgang te boeken met betrekking tot het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011; vraagt de Raad dringend werk te maken van zijn behandeling van dat Commissievoorstel; 7. verzoekt de Commissie elk uitvoeringsbesluit met betrekking tot aanvragen voor toelating van genetisch gemodificeerde organismen (ggo's) op te schorten totdat de vergunningsprocedure zodanig is herzien dat de tekortkomingen van de huidige procedure, die inadequaat is gebleken, zijn weggewerkt; 8. verzoekt de Commissie voorstellen voor ggo-vergunningen in te trekken als het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid geen advies uitbrengt, zowel voor gebruik in de teelt als voor gebruik in levensmiddelen en diervoeders; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde mais Bt11 × MIR162 × 1507 × GA21 en subcombinaties Bt11 × MIR162 × 1507, MIR162 × 1507 × GA21 en MIR162 × 1507 overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (D060244/03), – gezien Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (1) , en met name artikel 7, lid 3, en artikel 19, lid 3, – gezien de stemming van 14 januari 2019 in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid als bedoeld in artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1829/2003, die geen advies heeft opgeleverd, – gezien de artikelen 11 en 13 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (2) , – gezien het advies dat op 31 mei 2018 door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) werd goedgekeurd en op 11 juli 2018 werd gepubliceerd (3) , – gezien zijn eerdere resoluties waarin bezwaar wordt gemaakt tegen het verlenen van vergunningen voor genetisch gemodificeerde organismen (4) , – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, – gezien artikel 106, leden 2 en 3, van zijn Reglement, A. overwegende dat Syngenta Crop Protection AG op 10 augustus 2010 via de gelieerde onderneming Syngenta Crop Protection NV/SA, bij de bevoegde nationale instantie van Duitsland en in overeenstemming met de artikelen 5 en 17 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad een aanvraag heeft ingediend voor het in de handel brengen van levensmiddelen, levensmiddeleningrediënten en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde (gg) mais Bt11 × MIR162 × 1507 × GA21 ("de aanvraag"), en overwegende dat de aanvraag eveneens betrekking had op het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit genetisch gemodificeerde mais Bt11 × MIR162 × 1507 × GA21 voor andere toepassingen dan als levensmiddel of als diervoeder, met uitzondering van de teelt; B. overwegende dat de aanvraag bij de indiening ervan betrekking had op alle subcombinaties van gg-mais Bt11 × MIR162 × 1507 × GA21, en daarna is beperkt tot drie subcombinaties (Bt11 x MIR162 x 1507, MIR162 x 1507 x GA21, en MIR162 x 1507), ongeacht hun oorsprong, in levensmiddelen en diervoeders, voor invoer en verwerking; C. overwegende dat de in vier transformatiestappen gemodificeerde mais Bt11 x MIR162 x 1507 x GA21 werd geproduceerd door middel van conventionele kruising om vier afzonderlijke maistransformatiestappen te combineren, hetgeen geleid heeft tot de kweek van, onder meer, twee verschillende Cry-eiwitten (ook bekend als bt-eiwitten) ter bescherming tegen bepaalde schadelijke schubvleugelige insecten, en de kweek van eiwitten voor glyfosaat- en glufosinaatbestendigheid; D. overwegende dat de EFSA met betrekking tot de aanvraag een gunstig advies heeft uitgebracht; overwegende dat er echter een minderheidsstandpunt is ingediend door een lid van het EFSA-panel voor genetisch gemodificeerde organismen (ggo-panel van de EFSA); Gebrek aan gegevens over de drie subcombinaties E. overwegende dat de aanvrager over geen van de drie subcombinaties gegevens heeft verstrekt, noch heeft gerechtvaardigd waarom deze gegevens niet noodzakelijk zouden zijn voor de risicobeoordeling; overwegende dat de EFSA de aanvrager niet heeft gevraagd om gegevens over de drie subcombinaties; overwegende dat het niet eens duidelijk is of deze subcombinaties reeds zijn geproduceerd of niet; Minderheidsstandpunt van de EFSA F. overwegende dat in het minderheidsstandpunt van een lid van het ggo-panel van de EFSA wordt gesteld dat het onacceptabel is dat "risicobeoordelingen" van gg-gewassen waarover geen gegevens zijn verstrekt (d.w.z. de drie subcombinaties) even zwaar meetellen en even betrouwbaar worden geacht als risicobeoordelingen van gg-gewassen waarover gegevens zijn verstrekt die zijn geëvalueerd; G. overwegende dat volgens het minderheidsstandpunt uit studies blijkt dat er bijwerkingen zijn geconstateerd, namelijk dat blootstelling aan bt-eiwitten onder bepaalde omstandigheden kan leiden tot aantasting van het immuunsysteem en dat sommige bt-eiwitten wellicht adjuvans-eigenschappen hebben, wat wil zeggen dat deze bt-eiwitten de allergene eigenschappen van andere eiwitten waarmee ze in contact komen kunnen verhogen; H. overwegende dat in het minderheidsstandpunt wordt gesteld dat er weliswaar bij geen enkele toepassing waarbij bt-eiwitten worden gekweekt onbedoelde gevolgen zijn aangetroffen, maar dit enkel komt doordat dergelijke gevolgen niet kunnen worden vastgesteld met de toxicologische studies die vandaag de dag worden aanbevolen en uitgevoerd door de EFSA om te beoordelen of gg-gewassen veilig zijn, omdat de studies geen proeven bevatten die voor dit doel geschikt zijn (5) ; I. overwegende dat in het minderheidsstandpunt verder wordt gesteld dat het risico op verhoogde expressie van de nieuw gekweekte bt-eiwitten en de mogelijkheid dat hun combinatie een cumulatief effect heeft op het immuunsysteem (en bijvoorbeeld kan leiden tot een adjuvante werking) niet kunnen worden uitgesloten omdat er geen gegevens zijn aangeleverd over de drie subcombinaties, en dat voorts niet kan worden vastgesteld welke rol genetisch gemodificeerde organismen (ggo's) precies spelen bij de verhoging van allergene risico's, en consumenten die mogelijk risico lopen dus niet volledig kunnen worden beschermd; Gebrek aan een passende beoordeling en aan toezicht op complementaire herbiciden en de residuen daarvan J. overwegende dat het gebruik van de complementaire herbiciden, in dit geval glufosinaat en glyfosaat, behoort tot de gangbare landbouwpraktijken bij de teelt van herbicideresistente gewassen en dat daarom te verwachten valt dat deze gewassen zullen worden blootgesteld zowel aan hogere als aan herhaalde doses, hetgeen niet alleen zal leiden tot een grotere aanwezigheid van residuen in de oogst, en dus in het ingevoerde product, maar ook van invloed kan zijn op de samenstelling van het genetisch gemodificeerde gewas en op de agronomische eigenschappen ervan; K. overwegende dat het gebruik van glufosinaat niet is toegestaan in de Unie omdat het is ingedeeld als toxisch voor de voortplanting en derhalve onder de uitsluitingscriteria valt van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (6) ; L. overwegende dat er nog altijd onduidelijkheid is over de kankerverwekkende eigenschappen van glyfosaat; overwegende dat de EFSA in november 2015 tot de conclusie is gekomen dat het onwaarschijnlijk is dat deze stof kankerverwekkend is, en dat het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) in maart 2017 heeft besloten dat het niet gerechtvaardigd is de stof als zodanig in te delen; overwegende dat het Internationaal Agentschap voor kankeronderzoek van de Wereldgezondheidsorganisatie daarentegen glyfosaat in 2015 heeft ingedeeld als waarschijnlijk kankerverwekkend voor mensen; M. overwegende dat volgens het EFSA-panel voor gewasbeschermingsmiddelen en residuen daarvan geen conclusies kunnen worden getrokken over de veiligheid van residuen die afkomstig zijn van het besproeien van genetisch gemodificeerde gewassen met glyfosaatpreparaten (7) ; overwegende dat additieven en mengsels daarvan die in commerciële glyfosaatsproeistoffen worden gebruikt, giftiger kunnen zijn dan de werkzame stof alleen (8) ; N. overwegende dat de Unie al een toevoegingsmiddel van glyfosaat dat bekend staat als POE-tallowamine van de markt gehaald heeft vanwege bezorgdheid over de giftige eigenschappen ervan; overwegende dat problematische additieven en mengsels echter nog steeds kunnen worden toegestaan in de landen waar deze genetisch gemodificeerde mais wordt geteeld (momenteel Argentinië, Canada en Japan); O. overwegende dat gegevens over de hoeveelheden residuen van herbiciden en de metabolieten daarvan essentieel zijn voor een grondige risicobeoordeling van herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen; overwegende dat residuen afkomstig van besproeiing met herbiciden beschouwd worden als een kwestie die niet onder de bevoegdheid van het ggo-panel van de EFSA valt; overwegende dat er geen beoordeling is geweest van de residuen die te vinden zijn op genetisch gemodificeerd mais Bt11 × MIR162 × 1507 × GA21 of de drie subcombinaties na besproeiing met herbiciden; P. overwegende dat metabolieten van complementaire herbiciden die voorkomen op gemodificeerde gewassen bovendien kunnen verschillen van de metabolieten die voorkomen op het moedergewas, hetgeen de EFSA niet heeft meegenomen in haar beoordeling; Q. overwegende dat uit een onafhankelijke studie (9) is gebleken dat de EFSA de aanvrager had moeten vragen om gegevens in te dienen die zijn verkregen door middel van veldproeven waarbij gewassen worden besproeid met de hoogst mogelijke dosering herbiciden die ze kunnen verdragen; overwegende dat materiaal van die gewassen beoordeeld had moeten worden met het oog op orgaantoxiciteit, reacties van het immuunsysteem en voortplantingstoxiteit, en rekening houdend met combinatorische effecten als gevolg van andere plantenstoffen en bt-toxinen; R. overwegende dat de lidstaten in het kader van het in 2019, 2020 en 2021 uit te voeren gecoördineerd meerjarig controleprogramma van de Unie niet verplicht zijn om residuen van glufosinaat of glyfosaat op ingevoerde mais te meten om na te gaan of de regels inzake de maximumgehalten aan residuen worden nageleefd (10) ; overwegende dat niet kan worden gewaarborgd dat residuen van glufosinaat of glyfosaat op gg-mais Bt11 × MIR162 × 1507 × GA21 of de drie subcombinaties de door de Unie vastgestelde maximumgehalten aan residuen niet overschrijden; Gebrek aan democratische legitimiteit S. overwegende dat de stemming van 14 januari 2019 in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid als bedoeld in artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 geen advies heeft opgeleverd, wat betekent dat er voor het verlenen van een vergunning geen gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten werd gevonden; T. overwegende dat de Commissie zowel in de toelichting bij haar wetgevingsvoorstel van 22 april 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 wat betreft de mogelijkheid voor de lidstaten om het gebruik van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders op hun grondgebied te beperken of te verbieden, als in de toelichting bij het wetgevingsvoorstel van 14 februari 2017 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011, haar ongenoegen heeft laten blijken over het feit dat vergunningsbesluiten sinds de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1829/2003 worden vastgesteld door de Commissie zonder gesteund te worden door het advies van het Comité van lidstaten, en dat de terugzending van het dossier naar de Commissie met het oog op een definitief besluit, wat in het geheel van de procedure slechts bij wijze van uitzondering zou moeten gebeuren, in het kader van de besluitvorming inzake de verlening van vergunningen voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders de norm is geworden; overwegende dat Commissievoorzitter Juncker meermaals zijn ongenoegen heeft geuit over het povere democratisch gehalte van die werkwijze (11) ; U. overwegende dat het Parlement het wetgevingsvoorstel van 22 april 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 op 28 oktober 2015 in eerste lezing heeft verworpen (12) , en de Commissie heeft verzocht het voorstel in te trekken en een nieuw voorstel in te dienen; 1. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie een overschrijding inhoudt van de uitvoeringsbevoegdheden waarin is voorzien in Verordening (EG) nr. 1829/2003; 2. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie niet in overeenstemming is met het recht van de Unie, omdat het niet verenigbaar is met het doel van Verordening (EG) nr. 1829/2003 om overeenkomstig de algemene beginselen die in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (13) zijn vastgesteld de basis te leggen voor het waarborgen van een hoog beschermingsniveau voor het leven en de gezondheid van de mens, de gezondheid en het welzijn van dieren, het milieu en de belangen van de consument met betrekking tot genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, waarbij de goede werking van de interne markt wordt gewaarborgd; 3. verzoekt de Commissie haar ontwerp van uitvoeringsbesluit in te trekken; 4. verzoekt de Commissie geen enkele vergunning te verlenen voor de invoer voor gebruik als levensmiddel of als diervoeder van genetisch gemodificeerde gewassen die tolerant zijn gemaakt voor een herbicide dat niet is toegestaan voor gebruik binnen de Unie, in dit geval glufosinaat; 5. verzoekt de Commissie geen enkele vergunning te verlenen voor herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen zonder dat er een volledige beoordeling is verricht van de residuen die afkomstig zijn van besproeiing met complementaire herbiciden, metabolieten en commerciële toepassingen in de landen waar ze worden geteeld; 6. verzoekt de Commissie de risicobeoordeling van de toepassing van complementaire herbiciden en de residuen daarvan volledig op te nemen in de risicobeoordeling van herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen, ongeacht of het genetisch gemodificeerde gewas bestemd is voor teelt in de Unie of bedoeld is voor de invoer in de Unie voor gebruik als levensmiddel en diervoeder; 7. verzoekt de Commissie geen enkele vergunning te verlenen voor subcombinaties met meerdere transformatiestappen, tenzij de subcombinaties grondig zijn geëvalueerd door de EFSA op basis van door de aanvrager ingediende volledige gegevens; 8. verzoekt de EFSA verder te gaan met de ontwikkeling van methoden waarmee de onbedoelde gevolgen van genetische modificatie met meerdere bekende en voorziene transformatiestappen kunnen worden vastgesteld, zoals in verband met de adjuvans-eigenschappen van bt-toxinen, en deze methoden systematisch te gebruiken; 9. herhaalt zich te willen inzetten om vooruitgang te boeken met betrekking tot het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011; vraagt de Raad dringend werk te maken van zijn behandeling van dat Commissievoorstel; 10. verzoekt de Commissie elk uitvoeringsbesluit met betrekking tot vergunningsaanvragen voor ggo's op te schorten totdat de vergunningsprocedure zodanig is herzien dat de tekortkomingen van de huidige procedure, die inadequaat is gebleken, zijn weggewerkt; 11. verzoekt de Commissie voorstellen voor ggo-vergunningen in te trekken als het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid geen advies uitbrengt, zowel voor gebruik in de teelt als voor gebruik als levensmiddel en diervoeder; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden (1) , – gezien het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 wat betreft de verlenging van de goedkeuringsperiode van de werkzame stoffen abamectine, Bacillus subtilis (Cohn 1872) stam QST 713, Bacillus thuringiensis subsp. aizawai, Bacillus thuringiensis subsp. israeliensis, Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki, Beauveria bassiana , benfluralin, clodinafop, clopyralid Cydia pomonella Granulovirus (CpGV), cyprodinil, dichloorprop‑P, epoxiconazool, fenpyroximaat, fluazinam, flutolanil, fosetyl, Lecanicillium muscarium , mepanipyrim, mepiquat, Metarhizium anisopliae var. anisopliae, metconazool, metrafenon, Phlebiopsis gigantea , pirimicarb, Pseudomonas chlororaphis stam MA 342, pyrimethanil, Pythium oligandrum , rimsulfuron, spinosad, Streptomyces K61, thiacloprid, tolclofos‑methyl, Trichoderma asperellum , Trichoderma atroviride , Trichoderma gamsii , Trichoderma harzianum , triclopyr, trinexapac, triticonazool, Verticillium albo-atrum en ziram (D060042/02), – gezien Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (2) , en met name artikel 17, eerste alinea, – gezien het beoordelingsverslag over de verlenging van oktober 2017, dat is opgesteld in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1107/2009 van de Commissie, over thiacloprid (3) , – gezien de artikelen 11 en 13 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (4) , – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, – gezien artikel 106, leden 2 en 3, van zijn Reglement, Achtergrond A. overwegende dat thiacloprid sinds 1 januari 2005 is goedgekeurd voor gebruik als insecticide; B. overwegende dat sinds 2015 een procedure loopt voor de verlenging van de goedkeuring van thiacloprid uit hoofde van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 van de Commissie (5) , die de vereiste indieningstermijn van drie jaar omvat; overwegende dat de huidige goedkeuringsperiode op 30 april 2019 verstrijkt; C. overwegende dat de goedkeuringsperiode van de werkzame stof thiacloprid reeds is verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/524 van de Commissie (6) ; D. overwegende dat de Commissie nalaat de redenen voor een tweede verlenging uit te leggen en alleen het volgende stelt: "Aangezien de beoordeling van die stoffen [waaronder thiacloprid] om redenen buiten de wil van de aanvragers vertraging heeft opgelopen, zal de goedkeuring van die werkzame stoffen waarschijnlijk vervallen voordat een besluit over de verlenging ervan is genomen"; E. overwegende dat Verordening (EG) nr. 1107/2009 tot doel heeft een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het milieu te waarborgen en tegelijkertijd het concurrentievermogen van de landbouw in de Unie te vrijwaren; overwegende dat de bescherming van kwetsbare bevolkingsgroepen zoals zwangere vrouwen, zuigelingen en kinderen bijzondere aandacht verdient; F. overwegende dat het voorzorgsbeginsel moet worden toegepast en overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt gespecifieerd dat gewasbeschermingsmiddelen uitsluitend stoffen mogen bevatten waarvan is aangetoond dat zij een duidelijk voordeel inhouden voor de teelt van planten en waarvan niet wordt verwacht dat zij een schadelijke uitwerking op de gezondheid van mens en dier of onaanvaardbare effecten voor het milieu hebben; G. overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt bepaald dat om de goedkeuring van werkzame stoffen te versnellen, voor de verschillende stappen in de procedure strikte termijnen moeten worden vastgesteld, en dit duidelijk niet gebeurd is; H. overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt bepaald dat met het oog op de veiligheid de goedkeuringsperiode voor werkzame stoffen in de tijd beperkt moet zijn; overwegende dat de goedkeuringsperiode in verhouding moet staan tot de mogelijke risico's die aan het gebruik van dergelijke stoffen verbonden zijn, maar dat deze evenredigheid duidelijk ontbreekt; I. overwegende dat de werkzame stof thiacloprid een cyanogesubstitueerde neonicotinoïde is die op grote schaal wordt gebruikt ter vervanging van clothianidin, imidacloprid en thiamethoxam, die in de Unie behalve voor gebruik in kassen verboden zijn; J. overwegende dat de formuleringen op basis van thiacloprid in veel grotere hoeveelheden op het land worden gesproeid dan de voorheen gebruikte stoffen clothianidin, imidacloprid en thiamethoxam; K. overwegende dat formuleringen met thiacloprid tijdens de bloeitijd mogen worden gebruikt omdat minder schade aan bestuivers wordt verwacht; Hormoonontregelende eigenschappen L. overwegende dat meerdere recente studies erop wijzen dat thiacloprid hormoonontregelende (7) en genotoxische en cytotoxische effecten heeft (8) , (9) en gevolgen heeft voor de neurologische ontwikkeling en neurotoxisch (10) en immunotoxisch is (11) ; M. overwegende dat de werkzame stof thiacloprid in de EU Pesticides database wordt beschouwd als een stof met "hormoonontregelende eigenschappen" (12) en in aanmerking komt voor vervanging; N. overwegende dat het Europees Agentschap voor chemische stoffen de volgende indeling en etikettering heeft vastgesteld voor de werkzame stof thiacloprid: "stof die ervan verdacht wordt kankerverwekkend voor mensen te zijn en stof waarvan verondersteld wordt dat zij toxisch is voor de menselijke voortplanting"; O. overwegende dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid in het beoordelingsverslag over de verlenging van oktober 2017 over thiacloprid, dat ter openbare raadpleging is gepubliceerd, verontrustende en onherroepelijke conclusies heeft bekendgemaakt over het gevaar van thiacloprid voor de menselijke gezondheid (13) ; P. overwegende dat commissaris Andriukaitis tijdens een vergadering van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid op 16 juni 2016 heeft verklaard dat het voorzorgsbeginsel zou prevaleren in geval van twijfel over de criteria voor hormoonontregelende stoffen; Q. overwegende dat het Franse milieuagentschap ANSES in zijn verslag over neonicotinoïden van mei 2018 een negatief advies heeft gegeven over de werkzame stof thiacloprid (14) , (15) , (16) ; R. overwegende dat het gebruik van thiacloprid in Frankrijk sinds september 2018 verboden is omdat de stof ervan wordt verdacht kankerverwekkend te zijn; Bedreiging voor de biodiversiteit S. overwegende dat thiacloprid voor honingbijen even giftig kan zijn als imidacloprid en thiamethoxam (17) ; T. overwegende dat thiacloprid van invloed kan zijn op de leer- en geheugenprestaties van honingbijen en aldus op de vitaliteit van hun kolonies (18) ; overwegende dat recente wetenschappelijke gegevens (19) aantonen dat de chronische blootstelling van honingbijen in het veld aan een lage concentratie van de werkzame stof thiacloprid belangrijke subletale effecten heeft, zoals verstoord foerageergedrag en verstoorde communicatie en navigatie van deze dieren, wat betekent dat de vraag kan worden gesteld of het gebruik van de werkzame stof thiacloprid werkelijk voldoet aan Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (20) ; U. overwegende dat, bovenop de reeds bekende neveneffecten van neonicotinoïden op bestuivers, in recente wetenschappelijke publicaties (21) is aangetoond dat de werkzame stof thiacloprid gevolgen heeft voor de immunocompetentie van honingbijen, die reeds aanzienlijk is verzwakt; V. overwegende dat de grotere toxiciteit voor bestuivers te wijten is aan een cocktaileffect (22) als gevolg van het gebruik van diverse pesticiden en insecticiden, waaronder thiacloprid; 1. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie de in Verordening (EG) nr. 1107/2009 bedoelde uitvoeringsbevoegdheden overschrijdt; 2. is van mening dat het besluit om thiacloprid te registeren niet te verantwoorden valt omdat er onvoldoende bewijs is dat dieren, de voedselveiligheid en bestuivers geen onaanvaardbare risico's lopen; 3. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie niet gebaseerd is op een dringende behoefte aan de werkzame stof thiacloprid voor gebruik in de landbouw in de Unie; 4. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie het voorzorgsbeginsel niet eerbiedigt; 5. meent dat de Commissie in plaats daarvan een speciale status voor honingbijen moet voorstellen, waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat bestuivers onmisbaar zijn voor duurzame landbouw, voor de productie van gewassen en tegelijkertijd voor andere wilde en voedselproducerende dieren, en dat de Commissie moet voorstellen om met het oog hierop de desbetreffende regelgeving te wijzigen, te harmoniseren en de samenhang ervan te verbeteren, teneinde een hoog niveau van bescherming van honingbijen en andere bestuivers te garanderen; 6. verzoekt de Commissie haar ontwerp van uitvoeringsverordening in te trekken en een nieuw ontwerp aan het comité voor te leggen waarin rekening wordt gehouden met het chronische effect van de werkende stof thiacloprid op honingbijen, de menselijke en dierlijke gezondheid en het milieu; 7. verzoekt de Commissie werkzame stoffen die tot de klasse van de neonicotinoïden behoren of die dezelfde werking hebben, met inbegrip van thiacloprid, onmiddellijk te verbieden; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Turkije, met name die van 24 november 2016 over de betrekkingen tussen de EU en Turkije (1) , die van 27 oktober 2016 over de situatie van journalisten in Turkije (2) , en die van 8 februari 2018 over de huidige mensenrechtensituatie in Turkije (3) , – gezien de mededeling van de Commissie van 17 april 2018 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's inzake het uitbreidingsbeleid van de EU voor 2018 ( COM(2018)0450 ), het verslag over Turkije 2018 (SWD(2018)0153) en het in augustus 2018 goedgekeurde herziene indicatieve strategiedocument voor Turkije (2014-2020), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van 13 december 2016 en de conclusies van de Raad van 26 juni 2018, en de eerdere relevante conclusies van de Raad en de Europese Raad, – gezien het kader voor onderhandelingen met Turkije van 3 oktober 2005, en gezien het feit dat Turkije, net als alle andere landen die willen toetreden, de criteria van Kopenhagen volledig moet naleven, – gezien Besluit 2008/157/EG van de Raad van 18 februari 2008 over de beginselen, prioriteiten en voorwaarden die zijn opgenomen in het partnerschap voor de toetreding met de Republiek Turkije ("het toetredingspartnerschap") (4) , en de eerdere besluiten van de Raad van 2001, 2003 en 2006 betreffende het toetredingspartnerschap, – gezien de gezamenlijke verklaring na de EU-Turkije-top van 29 november 2015, en het actieplan EU-Turkije, – gezien de verklaring van de Europese Gemeenschap en haar lidstaten op 21 september 2005, waarin onder meer staat dat de erkenning van alle lidstaten van de EU een noodzakelijke component is van het toetredingsproces, en dat Turkije het aanvullend protocol bij de Overeenkomst van Ankara met betrekking tot alle lidstaten volledig moet uitvoeren door alle belemmeringen van het vrij verkeer van goederen zonder beperkingen en zonder discriminatie weg te nemen, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien artikel 46 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EVRM) waarin staat dat de verdragsluitende partijen zich ertoe verbinden zich te houden aan de einduitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) in de zaken waarbij zij partij zijn, en gezien de daaruit voortvloeiende verplichting van Turkije om alle uitspraken van het EHRM ten uitvoer te leggen, – gezien het feit dat Turkije op de 180 landen tellende wereldindex voor persvrijheid 2018 van Verslaggevers zonder grenzen op de 151e plaats staat, – gezien Resolutie 1625 (2008) van de Raad van Europa betreffende eigendoms- en erfrechten van de Grieks-orthodoxe bevolking en haar stichtingen op de eilanden Gökçeada (Imbros) en Bozcaada (Tenedos), – gezien zijn resolutie van 13 november 2014 over het Turkse optreden dat tot spanningen leidt in de exclusieve economische zone van de Republiek Cyprus (5) , en zijn resolutie van 15 april 2015 over de honderdjarige herdenking van de Armeense genocide (6) , – gezien de adviezen van de Commissie van Venetië van de Raad van Europa, met name de adviezen van 10-11 maart 2017 over de wijzigingen in de grondwet die worden onderworpen aan een nationaal referendum, over de maatregelen in de recente wetsdecreten inzake de noodtoestand met betrekking tot de mediavrijheid, en over de taken, bevoegdheden en werking van de strafrechtelijke vredegerechten, het advies van 6-7 oktober 2017 over de bepalingen van wetsdecreet nr. 674 betreffende de uitoefening van de lokale democratie, het advies van 9-10 december 2016 over de wetsdecreten inzake de noodtoestand nrs. 667-676 die zijn aangenomen na de mislukte coup van 15 juli 2016, en het advies van 14-15 oktober 2016 over de opschorting van het tweede lid van artikel 83 van de grondwet (parlementaire onschendbaarheid), – gezien de verklaring van de Commissaris voor de Mensenrechten van de Raad van Europa van 26 juli 2016 over de maatregelen die zijn genomen in het kader van de noodtoestand in Turkije, – gezien de bevindingen en conclusies van de missie ter inventarisatie van de behoeften van de OVSE/ODIHR over de vervroegde presidents- en parlementsverkiezingen van 24 juni 2018, – gezien resolutie nr. 2156 van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa van 25 april 2017 over de werking van de democratische instellingen in Turkije, die geleid heeft tot de heropening van de toezichtsprocedure, – gezien de Verklaring EU-Turkije van 18 maart 2016, – gezien de mededeling van de Commissie van 2 maart 2017 aan het Europees Parlement en de Raad over het eerste jaarverslag over de Vluchtelingenfaciliteit voor Turkije ( COM(2017)0130 ), de mededeling van de Commissie van 14 maart 2018 aan het Europees Parlement en de Raad over het tweede jaarverslag over de Faciliteit voor vluchtelingen in Turkije ( COM(2018)0091 ), en het vijfde verslag van de Commissie van 2 maart 2017 aan het Europees Parlement, de Europese Raad en de Raad over de vooruitgang bij de uitvoering van de Verklaring EU-Turkije ( COM(2017)0204 ), – gezien de aanbeveling van de Commissie van 21 december 2016 voor een Besluit van de Raad houdende machtiging tot het opstarten van onderhandelingen met Turkije met het oog op het sluiten van een overeenkomst betreffende de uitbreiding van het toepassingsgebied van de bilaterale preferentiële handelsbetrekkingen en betreffende de modernisering van de douane-unie, en de conclusies van de Raad van 26 juni 2018 waarin wordt gesteld dat er geen verdere inspanningen zijn voorzien om de douane-unie tussen de EU en Turkije te moderniseren, – gezien het speciaal verslag van de Europese Rekenkamer van 14 maart 2018 getiteld "Pretoetredingssteun van de EU aan Turkije: tot dusver slechts beperkte resultaten", – gezien de begroting voor 2019, krachtens welke de IPA II-middelen voor Turkije met 146,7 miljoen zullen worden verlaagd, gezien de situatie in Turkije op het gebied van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat, – gezien het verslag van het Hoge Commissariaat voor de mensenrechten van de Verenigde Naties van maart 2018 over de gevolgen van de noodtoestand voor de mensenrechten in Turkije, met name in het zuidoosten van het land, – gezien de overnameovereenkomst tussen de EU en Turkije, – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A8‑0091/2019 ), A. overwegende dat de Gemengde Parlementaire Commissie (GPC) EU-Turkije, na drie jaar van stilstand in de interparlementaire betrekkingen, op 28 april 2018 in Brussel haar langverwachte 77e vergadering heeft gehouden; B. overwegende dat Turkije volgens het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen (UNHCR) de grootste vluchtelingenpopulatie ter wereld opvangt, met meer dan 3 miljoen geregistreerde vluchtelingen uit Syrië, Irak en Afghanistan; C. overwegende dat eerbiediging van de rechtsstaat en de grondrechten, inclusief scheiding der machten, democratie, vrijheid van meningsuiting en de media, mensenrechten, de rechten van minderheden en godsdienstvrijheid, vrijheid van vereniging en het recht op vreedzaam protest, corruptiebestrijding, en de bestrijding van racisme en discriminatie jegens kwetsbare groepen, centraal staat in het onderhandelingsproces; D. overwegende dat het Parlement de Commissie en de lidstaten in november 2016 heeft verzocht de lopende toetredingsonderhandelingen met Turkije tijdelijk te bevriezen, en heeft toegezegd zijn standpunt te zullen herzien zodra de disproportionele maatregelen in het kader van de noodtoestand in Turkije zijn teruggedraaid; E. overwegende dat het Parlement de Commissie en de lidstaten in juli 2017 overeenkomstig het onderhandelingskader heeft verzocht de toetredingsonderhandelingen met Turkije onverwijld formeel op te schorten indien het constitutionele hervormingspakket ongewijzigd wordt uitgevoerd; 1. merkt op dat de noodtoestand die na de couppoging in 2016 werd uitgeroepen, zeven keer is verlengd; is ingenomen met het besluit van 19 juli 2018 om de noodtoestand op te heffen; betreurt echter dat met de in juli 2018 ingevoerde nieuwe wetgeving, met name wet nr. 7145, de president en de uitvoerende macht veel van de bevoegdheden die in het kader van de noodtoestand aan hen zijn toegekend, behouden, en dat de noodtoestand derhalve feitelijk blijft voortduren, met alle gevolgen van dien voor de vrijheden en fundamentele mensenrechten; benadrukt dat dit elk positief effect van de beëindiging van de noodtoestand tempert; merkt op dat de langdurige noodtoestand heeft geleid tot de uitholling van de rechtsstaat en de verslechtering van de mensenrechtensituatie in Turkije, hetgeen langdurige gevolgen kan hebben voor het institutionele en sociaaleconomische weefsel van het land; maakt zich zorgen over het feit dat veel van de procedures die tijdens de noodtoestand van kracht waren, nog steeds worden toegepast door politie en lokale bestuurders; is eveneens bezorgd over de ernstige terugval op het gebied van vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vergadering, vrijheid van vereniging en procedurele en eigendomsrechten; 2. maakt zich grote zorgen over het feit dat bij de repressie na de coup meer dan 150 000 mensen in hechtenis zijn genomen en dat 78 000 mensen zijn gearresteerd op verdenking van terrorisme, en dat meer dan 50 000 mensen nog steeds in de gevangenis zitten, meestal zonder afdoende bewijs; uit zijn bezorgdheid over de buitensporig lange voorlopige hechtenissen en gerechtelijke procedures, het feit dat in verschillende gevallen nog geen aanklacht is ingediend en de barre detentieomstandigheden; is tevens bezorgd over de wijdverspreide praktijk om paspoorten van familieleden van gedetineerden en verdachten in te trekken, en beklemtoont dat eerlijke rechtsbedeling gewaarborgd moet worden en er administratieve rechtsmiddelen voorhanden moeten zijn wanneer de intrekking van het paspoort niet terdege gerechtvaardigd is; maakt zich met name zorgen over het feit dat dergelijke arrestaties ook gericht lijken te zijn tegen personen die op legitieme wijze een afwijkende mening uiten, zoals mensenrechtenactivisten, journalisten of leden van de oppositie; is zeer bezorgd over de aantijgingen van mishandeling en foltering van gedetineerden, waarvan diverse mensenrechtenorganisaties en het Bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten melding maken; maakt zich ernstig zorgen over verslagen waaruit blijkt dat langdurige eenzame opsluiting veelvuldig wordt toegepast, en een tweede straf voor de gedetineerden wordt; waarschuwt voor het gevaar dat onderdrukking van mensenrechten wordt gerechtvaardigd onder het mom van antiterreurmaatregelen; dringt er bij Turkije op aan het evenredigheidsbeginsel te eerbiedigen wanneer het maatregelen neemt in het kader van terrorismebestrijding, en zijn antiterrorismewetgeving in overeenstemming te brengen met internationale mensenrechtennormen; 3. betreurt het optreden van de Turkse regering tegen Turkse burgers in derde landen, waaronder gevallen van intimidatie, ontvoeringen en geheime surveillance, evenals de invoering van meldpunten waarmee mensen worden aangemoedigd andere burgers aan te geven bij de overheid; maakt zich ernstig zorgen over de door de Turkse autoriteiten in hun verklaring van 16 juli 2018 bevestigde illegale ontvoering en uitlevering van 101 Turkse staatsburgers uit 18 landen; dringt er bij de EU-lidstaten op aan uitleveringsverzoeken van Turkije op transparante wijze te behandelen, waarbij gerechtelijke procedures gevolgd moeten worden die volledig in overeenstemming zijn met internationale mensenrechtennormen; herhaalt dat aanhoudingsbevelen van Interpol niet mogen worden misbruikt tegen Turkse dissidenten, mensenrechtenverdedigers, journalisten en mensen die kritisch zijn op de regering, zoals Can Dündar, die genomineerd was voor de Sacharovprijs; 4. merkt op dat sinds het uitroepen van de noodtoestand meer dan 152 000 ambtenaren, waaronder leerkrachten, artsen, academici (waaronder leden van de groep "Academici voor vrede"), advocaten, rechters en openbaar aanklagers, zijn ontslagen; merkt op dat 125 000 mensen een klacht hebben ingediend bij de onderzoekscommissie voor de maatregelen in verband met de noodtoestand (CoSEM), die als taak heeft binnen twee jaar te beoordelen en te beslissen over klachten in verband met maatregelen die genomen zijn in het kader van de noodtoestand en de daarmee verband houdende decreten, en dat 81 000 klachten nog steeds in behandeling zijn; wijst erop dat bij slechts 7 % van de behandelde klachten de indiener in het gelijk werd gesteld en zijn of haar baan heeft teruggekregen; maakt zich zorgen over de beperkte reikwijdte van het mandaat van deze onderzoekscommissie, haar gebrek aan onafhankelijkheid en het feit dat de onderzoeken uitsluitend plaatsvinden op basis van stukken in het procesdossier, zonder deelname van de betrokkene; merkt op dat deze ontslagen zeer ernstige gevolgen hebben gehad voor de betrokken personen en hun gezinnen, onder meer in financieel opzicht, en dat de ontslagen gepaard gaan met een blijvend sociaal en professioneel stigma; roept de Turkse regering op ervoor te zorgen dat alle personen het recht hebben op een eerlijke rechtsgang en het recht hebben om hun zaak overeenkomstig de internationale normen te laten toetsen door een onafhankelijke rechtbank die ervoor kan zorgen dat ze vergoed worden voor de materiële en morele schade als gevolg van hun willekeurig ontslag; dringt er bij Turkije op aan de operationele, structurele en financiële onafhankelijkheid van zowel de nationale instantie voor de mensenrechten en gelijke behandeling als de ombudsman te waarborgen, zodat deze instellingen mensen daadwerkelijk de mogelijkheid kunnen bieden om in beroep te gaan tegen een beslissing of verhaal te halen; 5. maakt zich grote zorgen over meldingen die erop wijzen dat de Turkse geheime dienst gebruik maakt van het Presidium voor Godsdienstzaken (de Diyanet) bij haar jacht op oppositieleiders van de Gülenbeweging en andere tegenstanders, en dringt er bij de Europese en nationale veiligheidsdiensten op aan onderzoek te doen naar deze ernstige schending van hun soevereiniteit en de openbare orde; 6. veroordeelt de toegenomen controle door de uitvoerende macht en de politieke druk die wordt uitgeoefend op rechters en aanklagers; benadrukt dat de wetgevende en rechterlijke macht in Turkije drastisch moeten worden hervormd om de toegang tot het rechtsstelsel te verbeteren, de doeltreffendheid ervan te vergroten en het recht op een eerlijk proces binnen een redelijke termijn beter te beschermen; benadrukt dat deze hervormingen bovendien noodzakelijk zijn, wil Turkije voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van het internationaal recht inzake de mensenrechten; is bezorgd dat door het ontslag van meer dan 4 000 rechters en openbare aanklagers de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechterlijke macht in gevaar komt; is van mening dat de arrestatie van meer dan 570 advocaten een belemmering vormt voor het recht op verdediging, en een schending vormt van het recht op een eerlijk proces; veroordeelt de detentie en gerechtelijke intimidatie van mensenrechtenadvocaten; verzoekt de actiegroep voor hervormingen om de strategie voor justitiële hervormingen te herzien en deze in overeenstemming te brengen met de door de EU en de Raad van Europa vastgestelde normen; roept Turkije op om tijdens het hervormingsproces de deelname van alle relevante belanghebbenden, en met name maatschappelijke organisaties, te waarborgen; dringt er bij de Commissie op aan erop toe te zien dat EU-financiering wordt aangewend om ambtenaren van de rechterlijke macht en rechtshandhavingsambtenaren op te leiden, en niet om repressie te legitimeren; 7. stelt met bezorgdheid vast dat het aantal asielaanvragen van Turkse staatsburgers sinds het uitroepen van de noodtoestand drastisch is gestegen, waardoor Turkije volgens het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken wat betreft het aantal ingediende asielaanvragen in de EU-lidstaten nu op de vijfde plaats staat; wijst erop dat er in september 2018 nog meer dan 16 000 asielaanvragers in afwachting waren van een beslissing in eerste aanleg inzake hun aanvraag; 8. wijst nogmaals op het belang van de vrijheid en de onafhankelijkheid van de media als een van de kernwaarden van de EU en als hoeksteen van elke democratie; uit zijn ernstige bezorgdheid over de onevenredige en willekeurige maatregelen die de vrijheid van meningsuiting, mediavrijheid en toegang tot informatie beknotten; veroordeelt de sluiting van meer dan 160 mediabedrijven, het grote aantal arrestaties van journalisten en mensen die in de mediasector werkzaam zijn in de nasleep van de couppoging, de ongefundeerde en onevenredige vonnissen die zijn uitgesproken en de blokkade van meer dan 114 000 websites, waaronder Wikipedia, in Turkije, die voortduurde tot vorig jaar; wijst erop dat de rechten van journalisten en mensenrechtenverdedigers die zich bezighouden met de Koerdische kwestie worden ingeperkt; dringt er bij Turkije op aan het waarborgen van mediavrijheid tot een prioriteit te verheffen, en onmiddellijk alle onrechtmatig vastgehouden journalisten vrij te spreken en vrij te laten; verzoekt de Turkse autoriteiten een lik-op-stukbeleid te voeren met betrekking tot alle gevallen van fysiek en verbaal geweld of bedreigingen jegens journalisten, en mediabedrijven die zonder geldige reden zijn gesloten, toe te staan hun werkzaamheden te hervatten; 9. maakt zich grote zorgen over de steeds beperktere ruimte voor het maatschappelijk middenveld en de bevordering van de fundamentele rechten en vrijheden; benadrukt dat tijdens de noodtoestand een groot aantal activisten, waaronder verdedigers van de mensenrechten, gearresteerd zijn en betogingen herhaaldelijk verboden zijn; roept Turkije op alle mensenrechtenactivisten, journalisten en anderen die vastzitten op basis van ongegronde beschuldigingen vrij te laten, de beschuldigingen tegen hen in te trekken en ervoor te zorgen dat deze mensen hun werkzaamheden onder alle omstandigheden kunnen uitvoeren zonder hierbij te worden gehinderd of bedreigd; roept Turkije op de grondrechten van alle minderheden te beschermen, met inbegrip van de rechten van etnische, religieuze en seksuele minderheden; herinnert eraan dat de Turkse wetgeving inzake haatzaaiende uitingen niet in overeenstemming is met de jurisprudentie van het EHRM; dringt er bij de regering en het parlement van Turkije op aan een wet inzake haatmisdrijven aan te nemen waarmee alle leden van minderheidsgroeperingen worden beschermd tegen fysieke en verbale aanvallen, en te voldoen aan de criteria van Kopenhagen voor toetredingslanden met betrekking tot de eerbiediging en bescherming van minderheden; roept de Commissie en de lidstaten op hun bescherming van en steun voor mensenrechtenactivisten die in Turkije gevaar lopen, op te voeren, onder meer door de beschikbaarstelling van noodsubsidies; 10. veroordeelt de willekeurige detentie van Osman Kavala, een vooraanstaand en gerespecteerde voorman van het maatschappelijk middenveld in Turkije, die momenteel al meer dan anderhalf jaar wordt vastgehouden zonder tenlastelegging; is ontzet over de recente formele aanklacht tegen Osman Kavala en 15 anderen, tegen wie "verzwaard" levenslang is geëist voor poging tot het omverwerpen van de regering wegens hun vermeende rol in de Gezi-protesten van 2013; dringt aan op hun onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating en verzoekt de EU-delegatie in Turkije deze zaak van zeer nabij te blijven volgen; pleit er voorts voor dat een delegatie van het Europees Parlement de strafzittingen in het kader van deze zaak bijwoont; spreekt zijn afkeuring uit over de arrestatie op 16 november 2018 van 13 academici en activisten in verband met de zaak tegen Osman Kavala; merkt op dat twaalf van hen zijn vrijgelaten nadat zij een verklaring hebben afgelegd en dat een van hen nog steeds vastzit; verzoekt Turkije in afwachting van het proces ook deze laatste persoon vrij te laten, en het reisverbod dat aan de anderen is opgelegd op te heffen; 11. is ernstig bezorgd over de gebrekkige eerbiediging van de vrijheid van godsdienst, de discriminatie van religieuze minderheden, met inbegrip van christenen en alevieten, en het geweld op religieuze gronden; benadrukt dat kerken nog steeds problemen ondervinden wanneer zij een ruimte willen gaan of willen blijven gebruiken als kerkgebouw; roept de Turkse autoriteiten op positieve en doeltreffende hervormingen op het gebied van de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst te bevorderen, door religieuze gemeenschappen in staat te stellen rechtspersoonlijkheid te verwerven, liefdadigheidsstichtingen toe te staan hun besturen te kiezen, alle restricties ten aanzien van de opleiding, benoeming en opvolging van geestelijken weg te nemen, te voldoen aan de desbetreffende arresten van het EHRM en de aanbevelingen van de Commissie van Venetië, en door alle vormen van discriminatie of belemmeringen op grond van godsdienst uit te bannen; roept Turkije op het eigen karakter en het belang van het oecumenisch patriarchaat te respecteren en zijn rechtspersoonlijkheid te erkennen; herhaalt de noodzaak om het seminarie van Halki te laten heropenen en alle obstakels voor de goede werking ervan uit de weg te ruimen; dringt aan op de publicatie van de verkiezingsreglementen voor niet-islamitische stichtingen; is verheugd dat de Turkse regering vijftig Aramese kerken, kloosters en begraafplaatsen in Mardin heeft teruggegeven, en dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan ook het bijbehorende land terug te geven aan de rechtmatige eigenaars; wijst op de gevolgen van de veiligheidsmaatregelen voor de bevolking van Tur Abdin en dringt er bij Turkije op aan ervoor te zorgen dat de inwoners van Tur Abdin verzekerd blijven van toegang tot onderwijs, economische activiteiten en religieuze plaatsen; dringt er bij Turkije op aan al het mogelijke te doen om te voorkomen dat het Aramees cultureel erfgoed wordt vernietigd als gevolg van de lopende voorbereidende werkzaamheden voor de bouw van een dam bij Ilisiu; dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan stevige maatregelen te nemen om alle uitingen van antisemitisme in de samenleving te bestrijden; 12. uit zijn bezorgdheid over schendingen van de mensenrechten van LGBTI-personen, met name het herhaalde verbod op pride-optochten en LGBTI-gerelateerde evenementen in het hele land, dat ondanks de opheffing van de noodtoestand nog steeds wordt opgelegd, en dringt erop aan deze discriminatoire verboden onmiddellijk op te heffen; roept Turkije op om passende maatregelen te nemen om haatzaaiende uitingen of haatmisdrijven tegen achtergestelde groepen zoals Roma en Syrische vluchtelingen en asielzoekers te voorkomen en bestraffen, en dringt aan op permanente inspanningen om hun situatie te verbeteren; verzoekt Turkije om het Strategisch plan voor de integratie van Roma 2016-2021 volledig ten uitvoer te leggen, waarbij er met name moet worden gelet op de bestrijding van zigeunerhaat, en om Roma gegarandeerd toegang te geven tot betaalbare hoogwaardige huisvesting en onderwijs, maatregelen te nemen om vroegtijdig schoolverlaten te voorkomen, segregatie tegen te gaan en de arbeidsparticipatie van Roma te verbeteren; neemt met bezorgdheid kennis van de toename van het aantal gevallen van zogeheten "eerwraak"; verzoekt Turkije zijn nationale wetgeving te harmoniseren met het Verdrag van Istanbul van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen; dringt er bij Turkije op aan te zorgen voor gelijkheid van alle burgers en om de problemen aan te pakken waarmee leden van minderheden worden geconfronteerd, met name wat onderwijs en eigendomsrechten betreft; herinnert eraan dat de resolutie van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa over de eilanden Imbros en Tenedos volledig ten uitvoer moet worden gelegd, en dringt er bij Turkije op aan gezinnen die tot een minderheid behoren en wensen terug te keren naar deze eilanden, te ondersteunen; is verheugd over de opening van een school voor de Griekse minderheid op het eiland Imbros, hetgeen een positieve stap vormt; 13. maakt zich zorgen over de omvang en de ernst van het geweld tegen vrouwen in de Turkse samenleving, met inbegrip van eremoorden, illegale kindhuwelijken en seksueel misbruik, en over de onwil van de Turkse autoriteiten om de daders van gendergerelateerd geweld te bestraffen; benadrukt dat er in 2018 440 vrouwen om het leven zijn gekomen door huiselijk geweld, een stijging ten opzichte van voorgaande jaren, en dat de strafrechtelijke procedures zich vaak lang voortslepen en vaak vertraging oplopen; dringt er bij de Turkse regering op aan om op dit gebied een lik-op-stukbeleid vast te stellen en uit te voeren; 14. roept de Turkse regering op de juridische verbintenissen die zij is aangegaan ten aanzien van de bescherming van het cultureel erfgoed, te eerbiedigen en volledig ten uitvoer te leggen, en meer in het bijzonder te goeder trouw een omvattende inventaris te maken van het Grieks, Armeens, Assyrisch en ander erfgoed dat in de vorige eeuw is vernietigd of vernield; verzet zich in deze context tegen alle extreme ideeën om het uitzicht van het historisch-religieuze monument Hagia Sophia te veranderen en deze tot moskee om te vormen; dringt er bij Turkije op aan het Unesco-verdrag van 2005 betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen te ratificeren; roept Turkije op samen te werken met de relevante internationale organisaties, met name de Raad van Europa, teneinde de illegale handel in en de opzettelijke vernieling van cultureel erfgoed te bestrijden; 15. is zeer bezorgd over de situatie in het zuidoosten van Turkije en de ernstige beschuldigingen van mensenrechtenschendingen, buitensporig geweld, martelingen en zware beperking van het recht op vrijheid van mening en meningsuiting en van politieke participatie in het zuidoosten, met name sinds de ineenstorting van de vredesbesprekingen met de Koerden in 2015, zoals gedocumenteerd door het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor mensenrechten en mensenrechtenverdedigers in Turkije; veroordeelt nogmaals krachtig het feit dat de Koerdische arbeiderspartij (PKK), die al sinds 2002 op de EU-lijst van terroristische organisaties staat, opnieuw zijn toevlucht neemt tot geweld; benadrukt dat dringend een geloofwaardig politiek proces op gang moet worden gebracht om tot een vreedzame oplossing van de Koerdische kwestie te komen; roept Turkije op ernstige beschuldigingen van mensenrechtenschendingen en moorden onmiddellijk te onderzoeken en internationale waarnemers toe te staan op onafhankelijke wijze toezicht te houden; maakt zich zorgen over de verwoesting van historisch erfgoed in het zuidoosten, waaronder het oude district Sur in Diyarbakir dat op de werelderfgoedlijst van Unesco staat, hetgeen het behoud van de Koerdische identiteit en cultuur in Turkije bedreigt; 16. merkt met bezorgdheid op dat tijdens de noodtoestand een zeer groot aantal burgemeesters en locoburgemeesters in het zuidoosten ontslagen en/of gearresteerd is en dat de regering plaatsvervangende burgemeesters heeft aangewezen; benadrukt dat als gevolg daarvan een groot deel van de Turkse bevolking op lokaal niveau niet wordt vertegenwoordigd; is van mening dat de gemeenteraadsverkiezingen die in maart 2019 worden gehouden, moeten worden gezien als een belangrijke kans om weer ten volle uitvoering te geven aan het beginsel van het rechtstreekse democratische mandaat; 17. merkt met bezorgdheid op dat het vermogen van de Grote Nationale Vergadering om democratische controle uit te oefenen en de regering ter verantwoording te roepen door de noodtoestand en door bepaalde voorschriften in het kader van de grondwettelijke hervormingen verder is beperkt; neemt met grote bezorgdheid kennis van de arrestatie van twee leden van de Republikeinse Volkspartij (CHP) en van het feit dat met name de Democratische Volkspartij (HDP) bijzonder gemarginaliseerd wordt en dat vele parlementsleden van de HDP zijn gearresteerd omdat zij steun zouden hebben verleend aan terroristische activiteiten; dringt aan op de vrijlating van alle leden van de Grote Nationale Vergadering die worden vastgehouden op basis van wat ze hebben gezegd en gedaan in het kader van hun parlementaire activiteiten; benadrukt dat de Grote Nationale Vergadering de centrale instelling in de Turkse democratie zou moeten zijn en alle burgers op voet van gelijkheid zou moeten vertegenwoordigen; betreurt de hoge kiesdrempel, die ervoor zorgt dat echte politieke vertegenwoordiging wordt belemmerd en de Grote Nationale Vergadering geen goede afspiegeling is van de pluralistische Turkse samenleving; 18. veroordeelt het feit dat Selahattin Demirtaș, oppositieleider en presidentskandidaat, nog altijd gevangen wordt gehouden; is ingenomen met de uitspraak van het EHRM over zijn zaak, waarin de Turkse autoriteiten worden opgeroepen om hem onmiddellijk vrij te laten; benadrukt dat het EHRM in zijn uitspraak voorts heeft gesteld dat de detentie van de heer Demirtaș voornamelijk diende om het pluralisme te verstikken en de vrijheid van het politieke debat te beperken; veroordeelt de houding van de Turkse autoriteiten ten opzichte van deze uitspraak; verwacht van de Commissie en de lidstaten dat zij deze zaak nauwgezet zullen volgen, en dringt aan op de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de heer Demirtaş; 19. benadrukt het belang van corruptiebestrijding en herinnert aan de bevindingen van het verslag van 2018 over Turkije, waarin werd vastgesteld dat corruptie nog steeds op grote schaal voorkomt en nog altijd een bijzonder ernstig probleem vormt; is bezorgd dat de geboekte resultaten op het gebied van onderzoeken naar corruptie en vervolgingen en veroordelingen in corruptiezaken schamel blijven, in het bijzonder met betrekking tot corruptie op hoog niveau; 20. herinnert eraan dat de grondwetswijzigingen in verband met de invoering van een presidentieel stelsel volgens de beoordeling van de Commissie van Venetië onvoldoende controlemechanismen omvatten en een bedreiging vormen voor de scheiding der machten tussen de uitvoerende en de rechterlijke macht; herinnert er voorts aan dat het Europees Parlement de regering van Turkije heeft opgeroepen om in samenwerking met de Commissie van Venetië constitutionele en justitiële veranderingen en hervormingen door te voeren, en het afgelopen jaar ook heeft aangedrongen op de formele opschorting van de toetredingsonderhandelingen indien de constitutionele hervorming ongewijzigd zou worden uitgevoerd, aangezien deze hervorming in strijd is met de criteria van Kopenhagen; 21. verzoekt, rekening houdend met al het bovenstaande, de Commissie en de Raad van de Europese Unie om in overeenstemming met het onderhandelingskader de toetredingsonderhandelingen met Turkije formeel op te schorten; blijft zich echter inzetten voor een democratische en politieke dialoog met Turkije; verzoekt de Commissie om de middelen die momenteel in het kader van het instrument voor pretoetredingssteun (IPA II en het toekomstige IPA III) beschikbaar zijn te gebruiken om, via een specifieke enveloppe die rechtstreeks door de EU wordt beheerd, het maatschappelijk middenveld van Turkije, mensenrechtenverdedigers en journalisten te ondersteunen, en om meer mogelijkheden te creëren voor interpersoonlijke contacten, academische dialoog, toegang voor Turkse studenten tot Europese universiteiten en mediaplatformen voor journalisten, met het doel om democratische waarden en beginselen, de mensenrechten en de rechtsstaat te beschermen en bevorderen; verwacht dat de relatie tussen Turkije en de EU opnieuw wordt vormgegeven en er een effectief partnerschap tot stand wordt gebracht, een en ander onverminderd artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie; benadrukt dat in het kader van alle politieke betrekkingen tussen de EU en Turkije voorwaarden moeten worden gesteld inzake de eerbiediging van de democratie, de rechtsstaat en de grondrechten; 22. merkt op dat het EU-toetredingsproces in het begin weliswaar een sterke motivatie was voor hervormingen in Turkije, maar dat er de afgelopen jaren een sterke achteruitgang is opgetreden op het gebied van de rechtsstaat en de mensenrechten; 23. beklemtoont dat de modernisering van de douane-unie ervoor kan dat de reeds hechte banden tussen Turkije en de Europese Unie verder versterkt worden en dat Turkije op economisch vlak met de EU verbonden blijft; is derhalve van mening dat de mogelijkheid om de douane-unie van 1995 tussen de EU en Turkije te moderniseren en op te waarderen open moet worden gehouden, zodat ook de landbouw, de dienstverlening en overheidsopdrachten, gebieden die er nu nog buitenvallen, in de douane-unie kunnen worden opgenomen; herinnert eraan dat Turkije de op vier na grootste handelspartner is van de EU, dat de EU de belangrijkste handelspartner is van Turkije, dat twee derde van de directe buitenlandse investeringen (DBI) in Turkije afkomstig is van EU-lidstaten en dat Turkije voor de EU een belangrijke groeimarkt is; is van mening dat de opwaardering van de douane-unie goede mogelijkheden kan bieden om voorwaarden te stellen op het gebied van de democratie, positieve druk uit te oefenen en een stappenplan te introduceren waarbij de opwaardering van de douane-unie hand in hand gaat met concrete verbeteringen door Turkije op het gebied van hervormingen met betrekking tot de democratie, mensenrechten, fundamentele vrijheden en de rechtsstaat, en met concrete stappen in de richting van een open samenleving waar maatschappelijke organisaties en pluralisme de ruimte krijgen; is voorts van mening dat de opwaardering van de douane-unie een belangrijke kans zou bieden voor een beleidsdialoog over sociaal en ecologisch duurzame economische ontwikkeling, klimaatverandering en arbeidsrechten in Turkije; verzoekt de Commissie voorbereidingen te starten voor de opwaardering van de douane-unie zodra de Turkse regering aangeeft bereid te zijn tot ingrijpende hervormingen; doet een beroep op de Commissie om in het kader van de opgewaardeerde douane-unie een clausule inzake de mensenrechten en fundamentele vrijheden vast te stellen, zodat de eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden in dit kader een basisvoorwaarde wordt; herinnert eraan dat de huidige douane-unie haar volledige potentieel slechts kan bereiken indien Turkije het aanvullend protocol volledig toepast ten aanzien van alle lidstaten; 24. wijst erop dat vakbondsvrijheid en sociale dialoog van vitaal belang zijn voor de ontwikkeling van een pluralistische samenleving; betreurt de tekortkomingen in de wetgeving inzake arbeids- en vakbondsrechten, en benadrukt dat het vakverenigingsrecht, het recht op collectieve onderhandelingen en het stakingsrecht fundamentele rechten van werknemers zijn; betreurt ten zeerste dat lidmaatschap van een vakvereniging tijdens rechtszaken in Turkije vaak wordt aanvaard als bewijs van een strafbaar feit; is van mening dat een dergelijke houding de status van de vakverenigingen in het land verder in gevaar brengen; maakt zich ernstige zorgen over de arbeidsomstandigheden van werknemers bij de bouw van de nieuwe luchthaven van Istanbul, gezien het feit dat sinds het begin van de bouw in mei 2015 naar verluidt 38 werknemers zijn omgekomen bij werkgerelateerde ongevallen en dat momenteel 31 mensen, waaronder een vakbondsleider, in de gevangenis zitten omdat zij geprotesteerd hebben tegen de slechte arbeidsomstandigheden en lage en onregelmatig uitbetaalde lonen; dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan nauw overleg te plegen met de op dit gebied actieve vakbonden over de noodzakelijke waarborgen voor werknemers op de bouwplaats, een grondig onderzoek uit te voeren naar de sterfgevallen en ongelukken die zijn voorgevallen, en vakbonden toe te staan met de betrokken werknemers in contact te treden; merkt met bezorgdheid op dat kinderarbeid nog steeds voorkomt, met name in sectoren als de landbouw en bij seizoenwerk; neemt kennis van de inspanningen van de Turkse regering om vluchtelingen die tijdelijke bescherming genieten, nadat zij de juiste vergunning hebben verkregen, het recht te geven in Turkije te werken; merkt op dat er meer dan 20 000 arbeidsvergunningen zijn verstrekt aan Syriërs en dat daarin bepaalde voorwaarden zijn opgenomen betreffende het minimumloon en de sociale zekerheid; wijst erop dat er ondanks deze inspanningen nog altijd veel Syriërs zonder vergunning werken in tal van sectoren en in veel Turkse provincies; beklemtoont dat de taal voor Syrische werknemers nog altijd een van de belangrijkste belemmeringen is; 25. roept de Turkse regering op haar plannen voor de bouw van een kerncentrale in Akkuyu stop te zetten; dringt er bij Turkije op aan zich te houden aan het Verdrag van Espoo; verzoekt de Turkse regering om de regeringen van naburige landen, zoals Griekenland en Cyprus, te betrekken bij alle verdere ontwikkelingen rondom de bouw van de kerncentrale in Akkuyu, of hen in dit kader in ieder geval te raadplegen; 26. merkt op dat visumliberalisering voor Turkse burgers, met name voor studenten, academici, vertegenwoordigers van bedrijven en mensen met familiebanden in EU-lidstaten erg belangrijk is; spoort de Turkse regering ertoe aan volledig te voldoen aan de 72 criteria die zijn vastgesteld in het stappenplan voor visumliberalisering; benadrukt dat herziening van de Turkse antiterrorismewetgeving een belangrijke voorwaarde is om de eerbiediging van de grondrechten en fundamentele vrijheden te waarborgen; spoort Turkije ertoe aan de nodige inspanningen te leveren om aan de resterende criteria te voldoen; benadrukt dat visumliberalisering alleen mogelijk is wanneer volledig, effectief en op niet-discriminatoire wijze aan alle criteria wordt voldaan; 27. herinnert aan de belangrijke rol die Turkije speelt bij de aanpak van de migratiecrisis als gevolg van de oorlog in Syrië; is van mening dat Turkije en zijn bevolking grote gastvrijheid hebben getoond door onderdak te bieden aan meer dan 3,5 miljoen Syrische vluchtelingen; onderstreept dat ongeveer één miljoen Syrische kinderen in Turkije de schoolleeftijd hebben en dat 60 % daarvan is ingeschreven in Turkse scholen; neemt nota van de Verklaring EU-Turkije van 18 maart 2016; dringt er bij Turkije op aan het beginsel van non-refoulement te eerbiedigen; betreurt dat de EU in het kader van het Instrument voor pretoetredingssteun (IPA) 2011/2012 de verwerving van gepantserde Cobra II-bewakingsvoertuigen heeft gefinancierd, en roept de Commissie op nauwlettend toezicht te houden op het gebruik van apparatuur die is gekocht met behulp van (mede)financiering in het kader van EU-programma's, en de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van non-refoulement, met name langs de Syrische grens; roept de EU en haar lidstaten op om hun beloften met betrekking tot grootschalige hervestiging na te komen en te zorgen voor voldoende financiële middelen voor de langetermijnondersteuning van Syrische vluchtelingen in Turkije; erkent het Speciaal verslag van de Europese Rekenkamer van 2018 waarin zij pleit voor grotere efficiëntie en meer transparantie bij de toewijzing en verdeling van financiering; wijst op de toenemende onzekerheid voor Syrische vluchtelingen over hun tijdelijke bescherming in Turkije en hun toekomst aldaar, en verzoekt Turkije na te denken over manieren om in wijken waar veel Syrische vluchtelingen wonen meer sociale cohesie te creëren, en ervoor te zorgen dat zij op de lange termijn op socio-economisch en cultureel vlak een plek krijgen in de Turkse samenleving en daadwerkelijk naar behoren toegang krijgen tot onderwijs en beroepsopleidingen; verzoekt de Commissie waakzaam te blijven en te waarborgen dat bij de inzet van EU-middelen de rechten van vluchtelingen naar behoren worden gewaarborgd en dat actie wordt ondernomen om kinderarbeid, seksuele uitbuiting van kinderen en andere mensenrechtenschendingen te voorkomen; 28. wijst erop dat het zowel voor de EU en haar lidstaten als voor Turkije belangrijk is om een goede dialoog en een nauwe samenwerking te onderhouden inzake buitenlands beleid en veiligheidskwesties; pleit voor samenwerking en verdere onderlinge afstemming op het gebied van buitenlands beleid, defensie en veiligheidskwesties, met inbegrip van samenwerking op het vlak van terrorismebestrijding; herinnert eraan dat Turkije reeds lang lid is van het NAVO-bondgenootschap, en dat de geostrategische ligging van het land van groot belang is voor het behoud van de regionale en Europese veiligheid; merkt op dat de EU en Turkije in het kader van de NAVO blijven samenwerken bij kwesties van (militair) strategisch belang; verzoekt Turkije daarom om zijn samenwerking met EU-lidstaten die lid zijn van de NAVO voort te zetten uit hoofde van het lopende samenwerkingsprogramma van de NAVO met niet-EU-lidstaten; 29. prijst Turkije voor de onderhandelingen in verband met het memorandum van overeenstemming inzake Idlib; betreurt dat door Turkije gesteunde gewapende groeperingen in het Vrije Syrische Leger (FSA) woningen van Koerdische burgers in het district Afrin in het noorden van Syrië hebben afgenomen, geplunderd en vernietigd; eist dat Turkije en de FSA-groeperingen in Afrin ontheemde bewoners wier woningen zij afgenomen, vernietigd of geplunderd hebben, compenseren, en benadrukt dat bewoners niet permanent uit hun woning gezet mogen worden; maakt zich zorgen over de berichten over het grote aantal schendingen dat wordt gepleegd in Afrin, meestal door Syrische gewapende groepen die zijn uitgerust en bewapend door Turkije, en tevens door de Turkse strijdkrachten, die naar verluidt een aantal scholen in beslag genomen hebben, en daarmee de opleiding van kinderen hebben verstoord; is bezorgd over het feit dat Turkije ook probeert het demografische evenwicht in het district Afrin te veranderen door soennitische Syrisch-Arabische vluchtelingen uit Turkije te hervestigen in deze door Koerden bewoonde regio; verzoekt de Turkse overheid alle aanklachten die zijn ingediend tegen burgers die de militaire acties van Turkije in Syrië hebben bekritiseerd, in te trekken, en het recht op vrijheid van meningsuiting te eerbiedigen; 30. herinnert aan het belang van goede nabuurbetrekkingen; roept Turkije in dit verband op meer inspanningen te leveren om een oplossing te vinden voor de openstaande bilaterale vraagstukken, met inbegrip van niet nagekomen wettelijke verplichtingen en onbeslechte geschillen over land- en zeegrenzen en het luchtruim met zijn naaste buren, overeenkomstig de bepalingen van het VN-handvest en het internationaal recht; herhaalt zijn verzoek aan de Turkse regering om het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Unclos) te ondertekenen en te ratificeren; dringt er bij de Turkse regering op aan om een einde te maken aan de herhaaldelijke schendingen van het Griekse luchtruim en de Griekse territoriale wateren, en de territoriale integriteit en soevereiniteit van al zijn buurlanden te eerbiedigen; betreurt dat het door de Turkse Grote Nationale Vergadering afgekondigde casus belli -dreigement tegen Griekenland nog altijd niet is ingetrokken; 31. is ingenomen met de inspanningen onder toezicht van de VN om de onderhandelingen over de hereniging van Cyprus te hervatten; geeft opnieuw blijk van zijn steun voor een billijke, allesomvattende en haalbare regeling die gebaseerd is op een federatie bestaande uit twee gemeenschappen en twee zones, met één enkele internationale rechtspersoonlijkheid, één soevereiniteit, één burgerschap en politieke gelijkwaardigheid tussen de twee gemeenschappen, als bedoeld in de relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad, in overeenstemming met het internationaal recht en het EU-acquis, en op basis van de beginselen waarop de Unie is gegrondvest; wijst op het door de secretaris-generaal van de VN voorgestelde kader, en zijn oproep om de onderhandelingen te hervatten en voort te bouwen op de overeenkomsten die reeds werden bereikt in 2017; verzoekt de EU en haar lidstaten om zich actiever op te stellen om de onderhandelingen tot een goed einde te brengen; herhaalt zijn verzoek aan alle betrokken partijen, met name Turkije, om zich te engageren voor en bij te dragen aan een alomvattende regeling; verzoekt Turkije een begin te maken met de terugtrekking van zijn troepen van Cyprus, het afgegrendelde gebied rond Famagusta over te dragen aan de VN in overeenstemming met resolutie 550 van de VN-Veiligheidsraad, en af te zien van acties waarmee de demografische balans op het eiland wordt gewijzigd, zoals het bouwen van illegale nederzettingen; benadrukt het belang van de tenuitvoerlegging van het EU-acquis op het gehele eiland; neemt in dit verband kennis van de voortzetting van de werkzaamheden van het onder de twee gemeenschappen ressorterende ad-hoccomité inzake de voorbereidingen voor de toetreding tot de EU; verbindt zich ertoe om de Turks-Cypriotische gemeenschap meer te betrekken bij de voorbereidingen voor de volledige integratie van Cyprus in de EU na de beslechting van de Cyprische kwestie, en dringt er bij de Commissie op aan hetzelfde te doen; prijst het belangrijke werk van het onder de twee gemeenschappen ressorterende Comité vermiste personen (CMP) dat zich richt op zowel Turks-Cypriotische als Grieks-Cypriotische vermiste personen, en juicht het toe dat het CMP volledige toegang heeft tot alle relevante locaties, met inbegrip van militaire domeinen; dringt er bij Turkije op aan het CMP te assisteren door informatie uit zijn militaire archieven beschikbaar te stellen; erkent het recht van de Republiek Cyprus om bilaterale overeenkomsten aan te gaan inzake haar exclusieve economische zone; herhaalt zijn verzoek aan Turkije om de soevereine rechten van alle lidstaten volledig te eerbiedigen, met inbegrip van de rechten in verband met de zoektocht naar en de exploitatie van natuurlijke rijkdommen, in overeenstemming met het EU-acquis en het internationaal recht; dringt er bij Turkije op aan zich in te zetten voor de vreedzame beslechting van geschillen, en af te zien van dreigingen of acties die negatieve gevolgen zouden kunnen hebben voor de betrekkingen met de buurlanden; 32. dringt er bij Turkije en Armenië op aan te streven naar de normalisering van hun betrekkingen; benadrukt dat het openstellen van de Turks-Armeense grens kan leiden tot de verbetering van de betrekkingen, in het bijzonder wat grensoverschrijdende samenwerking en economische integratie betreft; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de lidstaten, de regering van Turkije en de Grote Nationale Vergadering van Turkije, en wenst dat dit verslag wordt vertaald in het Turks. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en met name artikel 121, lid 2, artikel 126 en artikel 136, alsmede Protocol nr. 12, – gezien Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, – gezien Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid, – gezien het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie, – gezien Verordening (EU) nr. 1175/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (1) , – gezien Richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (2) , – gezien Verordening (EU) nr. 1174/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende handhavingsmaatregelen voor de correctie van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden in het eurogebied (3) , – gezien Verordening (EU) nr. 1177/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1467/97 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (4) , – gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (5) , – gezien Verordening (EU) nr. 1173/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 inzake de effectieve handhaving van het begrotingstoezicht in het eurogebied (6) , – gezien Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (7) , – gezien Verordening (EU) nr. 472/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 21 mei 2013 betreffende de versterking van het economische en budgettaire toezicht op lidstaten in de eurozone die ernstige moeilijkheden ondervinden of dreigen te ondervinden ten aanzien van hun financiële stabiliteit (8) , – gezien de mededeling van de Commissie van 21 november 2018 getiteld "Jaarlijkse groeianalyse 2019: Voor een sterker Europa bij mondiale onzekerheid" ( COM(2018)0770 ) en het Waarschuwingsmechanismeverslag 2019 ( COM(2018)0758 ), – gezien het jaarverslag van het Europees Begrotingscomité van 10 oktober 2018, – gezien de Europese economische prognoses van de Commissie (najaar 2018 en winter 2019), – gezien Verordening (EU) 2017/825 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2017 tot vaststelling van het steunprogramma voor structurele hervormingen voor de periode 2017‑2020 en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 1305/2013 (9) , – gezien het vergrijzingsverslag 2018 dat de Commissie op 25 mei 2018 heeft gepubliceerd, – gezien de aanbeveling van 21 november 2018 voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone ( COM(2018)0759 ), – gezien zijn resolutie van 16 februari 2017 inzake de verbetering van de werking van de Europese Unie, voortbouwend op het potentieel van het Verdrag van Lissabon (10) , – gezien het verslag van de vijf voorzitters van 22 juni 2015 over de voltooiing van Europa's Economische en Monetaire Unie, het Witboek van de Commissie van 1 maart 2017 over de toekomst van Europa, en de discussienota van de Commissie van 31 mei 2017 over de verdieping van de Economische en Monetaire unie, – gezien het verslag van de Eurogroep aan de leiders over de verdieping van de economische en monetaire unie (EMU) van 4 december 2018, – gezien de verklaring van de Eurotop van 14 december 2018, – gezien de resolutie van het Comité van de Regio's van 10 oktober 2018 over het economisch beleid voor de eurozone en met het oog op de jaarlijkse groeianalyse 2019 (11) , – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken, de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie regionale ontwikkeling, en het standpunt in de vorm van amendementen van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A8‑0159/2019 ), A. overwegende dat de Europese economie thans begint aan haar zevende jaar van ononderbroken groei; overwegende dat de groeicijfers van het bbp van de eurozone en de EU naar beneden zijn bijgesteld, met respectieve groei van 1,3 % en 1,5 % in 2019 en 1,6 % en 1,8 % (EU27) in 2020; overwegende dat de groei naar verwachting verder zal matigen, deels vanwege toenemende bezorgdheid over de mondiale groeivooruitzichten; overwegende dat nog steeds verschillen tussen de lidstaten bestaan wat betreft economische en werkgelegenheidsprestaties; B. overwegende dat de werkloosheid in de eurozone en in de EU respectievelijk 7,9 % en 6,6 % in december 2018 bedroeg; overwegende dat het werkloosheidspercentage in veel lidstaten nog boven het niveau van vóór de crisis ligt, met name in het geval van langdurige werkloosheid, waarbij de jeugdwerkloosheid nog steeds hoog is in een aantal lidstaten; C. overwegende dat de arbeidsparticipatie in de EU toeneemt, zij het ongelijk in de verschillende lidstaten; overwegende dat het aantal werkenden het hoogste niveau ooit gemeten in de eurozone heeft bereikt, waarbij dit er 146 miljoen waren in het derde kwartaal van 2018; overwegende dat veel van de nieuw gecreëerde banen deeltijdbanen zijn; D. overwegende dat de economische groei gevoelig blijft en tussen de lidstaten onderling verschilt vanwege de aanhoudende geopolitieke spanningen, die van invloed zijn op de wereldhandel, en de aanhoudende onzekerheid rond de toekomstige betrekkingen van de Unie met het Verenigd Koninkrijk; E. overwegende dat Europa nog altijd met een investeringskloof kampt, ondanks het feit dat het jarenlang heeft geprofiteerd van rentetarieven die buitengewoon laag zijn en dat financieringsvoorwaarden onverminderd zeer gunstig zijn; F. overwegende dat de afhankelijkheidsratio van ouderen in de EU volgens prognoses van Eurostat bij het uitblijven van beleidswijzigingen zal stijgen van 29,3 % in 2016 naar 52,3 % tegen 2080, hetgeen neerkomt op minder dan twee personen in de werkende leeftijd op elke oudere; overwegende dat er op dit punt grote verschillen tussen de lidstaten zijn; G. overwegende dat de totale factorproductiviteit in de eurozone in de afgelopen twintig jaar is achtergebleven bij die van de voornaamste economieën in de wereld; H. overwegende dat de schuldquote van de eurozone naar verwachting de dalende trend van de jongste jaren zal blijven aanhouden en zal afnemen van rond 87 % in 2018 tot rond 85 % in 2019; overwegende echter dat volgens de prognose van de Commissie tien lidstaten in 2019 naar verwachting een overheidsschuldquote van meer dan 60 % zullen hebben en de overheidsschuldquote in zeven lidstaten boven 90 % zal blijven; overwegende dat in sommige lidstaten de schuldverlagende maatregelen langzaam zijn gegaan; overwegende dat vijf lidstaten van de eurozone met een hoge schuldquote naar verwachting in 2019 een aanzienlijk structureel tekort zullen hebben; I. overwegende dat volgens de prognoses geen enkele lidstaat in 2019 een begrotingstekort zal hebben boven de drempel van 3 % van het bbp en het geaggregeerde nominale begrotingstekort in de eurozone in 2018 naar verwachting zal zijn gedaald tot 0,6 % van het bbp en in 2019 licht zal stijgen tot 0,8 % van het bbp; J. overwegende dat de duurzaamheid van de overheidsfinanciën van de lidstaten op de lange termijn een punt van zorg is voor een eerlijke verdeling van de lasten tussen de generaties; K. overwegende dat het huidige overschot op de lopende rekening zijn hoogtepunt bereikte in 2017 en enigszins zal afnemen tot ongeveer 3,6 % van het bbp in de eurozone en tot 2,3 % van het bbp in de EU in 2019 en 2020, en dus tot het hoogste overschot wereldwijd behoort; 1. is ingenomen met de jaarlijkse groeianalyse 2019 van de Commissie waarin andermaal wordt gewezen op het belang van: 2. dringt er bij de EU en de lidstaten op aan doortastende en gezamenlijke maatregelen te nemen om de doelstelling van inclusieve en duurzame groei te verwezenlijken, verantwoordelijkheid te nemen voor toekomstige generaties en te zorgen voor een eerlijke lastenverdeling tussen de generaties middels duurzame en toereikende overheidsfinanciën en socialezekerheidsstelsels en aldus de toekomst van onze welvaartsstaten veilig te stellen; 3. constateert dat uit het vergrijzingsverslag 2018 van de Commissie blijkt dat de begrotingskosten in verband met pensioenen, gezondheidszorg en de zorg op lange termijn de komende decennia zonder beleidswijzigingen naar verwachting zullen stijgen, aangezien de bevolking van Europa aanmerkelijk ouder blijft worden; 4. dringt er bij de lidstaten op een zich op deze demografische ontwikkelingen voor te bereiden door: 5. is verheugd over het feit dat de arbeidsparticipatie in de EU toeneemt, zij het ongelijk in de verschillende lidstaten; merkt op dat in sommige lidstaten de langdurige werkloosheid en jeugdwerkloosheid nog steeds hoog zijn en dat er dus moet worden doorgegaan met de hervormingen en investeringen om de toegang van jongeren en langdurig werklozen tot de arbeidsmarkt te vergemakkelijken; 6. dringt er bij de Commissie op aan de verdieping van de economische en monetaire unie (EMU) overeenkomstig het overeengekomen stappenplan verder te bevorderen; 7. verzoekt de Commissie de voltooiing van de eengemaakte markt bovenaan haar agenda te plaatsen; Zorgen voor hoogwaardige investeringen 8. onderstreept dat de lidstaten met het oog op de eerlijke lastenverdeling tussen de generaties de productiviteit moeten verbeteren middels productieve investeringen, zoals in groeibevorderende duurzame infrastructuurprojecten, overeenkomstig de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN (SDG's), teneinde bij te dragen aan het stimuleren van de hoognodige potentiële economische groei; 9. is ingenomen met de positieve bijdrage van het investeringsplan voor Europa voor economische groei en het scheppen van banen; onderstreept het feit dat het Europees Parlement zijn onderhandelingspositie ten aanzien van het InvestEU-programma al heeft vastgesteld en dringt erop aan zo snel mogelijk een interinstitutionele politieke overeenkomst tot stand te brengen; wijst op het voorstel van de Europese Rekenkamer om de geografische spreiding van door het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI) gesteunde investeringen te verbeteren; 10. merkt op dat nog steeds sprake is van een investeringskloof in de eurozone, ondanks de positieve resultaten van het investeringsplan voor Europa; wijst erop dat in de huidige context van tekenen van economische vertraging en toenemende externe risico's en uitdagingen, publieke en private investeringen een belangrijke rol spelen in het vergemakkelijken van groei en convergentie op Europees niveau; 11. herinnert eraan dat de lidstaten een onderscheid moeten maken tussen productieve overheidsinvesteringen op de lange termijn en lopende uitgaven bij het gebruik van de begrotingsruimte; 12. benadrukt dat een toenemende productiviteitsgroei vraagt om investeringen in vaardigheden, innovatie, automatisering, digitalisering, O&amp;O, duurzame mobiliteit en infrastructuur, overeenkomstig de streefdoelen van de Europa 2020-strategie; beklemtoont dat zowel in fysiek als menselijk kapitaal moet worden geïnvesteerd, en roept daarbij de lidstaten op om te zorgen voor gelijke toegang tot een leven lang leren, bijscholing en omscholing; 13. is van mening dat hervormingen die onevenredige administratieve rompslomp omtrent investeringen wegnemen, zowel economische activiteit zouden vergemakkelijken als voorwaarden zouden scheppen die bevorderlijk zijn voor groei op de lange termijn; 14. onderstreept dat buitenlandse rechtstreekse investeringen binnen Europa kunnen leiden tot verhoogde productiviteit zowel voor de investerende onderneming als voor plaatselijke ondernemingen in de ontvangende regio's, en bijdragen tot economische convergentie in Europa; is van oordeel dat duidelijke en afdwingbare regels, gelijke randvoorwaarden en lagere nalevingskosten essentieel zijn voor het aantrekken van investeringen; 15. onderstreept de dringende noodzaak van een volwaardige kapitaalmarktenunie, aangezien beter geïntegreerde financiële markten kunnen zorgen voor nieuwe mechanismen voor private risicodeling en risicovermindering, grensoverschrijdende investeringen en toegang tot financiering voor de reële economie kunnen vergemakkelijken en duurzame particuliere investeringen kunnen bevorderen; Hervormingsinspanningen toespitsen op productiviteitsgroei, inclusiviteit en institutionele kwaliteit 16. herinnert eraan dat een vergrijzende beroepsbevolking bij voorts ongewijzigde omstandigheden een rem op de Europese productiviteitsgroei in de komende decennia kan zetten; blijft bezorgd over het geringe concurrentievermogen en de lage productiviteitsgroei van de EU en dringt er daarom bij de lidstaten op aan productiviteitsbevorderende en sociaal evenwichtige structurele hervormingen door te voeren; 17. onderstreept de dringende noodzaak om zowel de toereikendheid als de financiële houdbaarheid van de nationale publieke pensioenregelingen te herzien; benadrukt dat de pensioenstelsels in de betrokken lidstaten moeten worden hervormd om de houdbaarheid op de lange termijn te waarborgen; 18. schaart zich achter het standpunt van de Commissie dat grotere productiviteitsgroei en inclusiviteit een belangrijke doelstelling van nationale hervormingen moeten zijn; 19. onderstreept het belang van de vergroting van de arbeidsmarktparticipatie om onder meer de duurzaamheid van de socialezekerheidsstelsels te kunnen behouden, met name in het kader van een toenemende afhankelijkheidsratio; verzoekt de lidstaten daarom maatregelen vast te stellen om de integratie van jongeren die geen onderwijs of opleiding volgen en geen baan hebben (NEET's) en vluchtelingen op de arbeidsmarkt te stimuleren; 20. merkt op dat buitensporige belastingtarieven een belemmering voor investeringen en banen kunnen vormen; dringt erop aan de hoge belastingdruk in Europa te verleggen van arbeid naar andere bronnen; is bovendien van mening dat het verlagen van de belastingdruk voor lage en middeninkomens de vraag waarschijnlijk zal doen toenemen en de groei zal stimuleren; onderstreept de noodzaak van een betere belastinginning en een betere coördinatie van administratieve praktijken op het gebied van belastingheffing, en is verheugd over de inspanningen van die lidstaten die dergelijke hervormingen doorvoeren; 21. benadrukt dat digitalisering, globalisering, kunstmatige intelligentie, automatisering en technologische veranderingen een enorm groeipotentieel bieden, tot een radicale verandering van onze arbeidsmarkten leiden en gevolgen hebben voor de groeidynamiek van de Europese economieën; 22. wijst op het feit dat het mobiliseren van een afnemende arbeidsbevolking vraagt om veelzijdigere en beter opgeleide werknemers, dynamischere arbeidsmarkten, een actief arbeidsmarktbeleid, een leven lang leren en opleiding, bijscholing en omscholing van de beroepsbevolking alsook sterkere koppelingen tussen de onderwijs- en opleidingsstelsels en het bedrijfsleven in combinatie met toegankelijke socialezekerheidsstelsels; dringt erop aan dat terdege rekening wordt gehouden met deze beginselen ter ondersteuning van inclusieve en goed functionerende arbeidsmarkten en ter bevordering van hoogwaardige banen, zoals bedoeld in de Europese Pijler van sociale rechten; 23. onderstreept het feit dat kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), die belangrijke motoren voor de werkgelegenheid zijn, niet in staat zijn het potentieel van de Europese interne markt volledig te benutten vanwege bestuurlijke en wetgevingsbelemmeringen; dringt er bij de Commissie op aan deze belemmeringen te verminderen; verzoekt de Commissie bovendien de oneerlijke concurrentie en belastingheffing tussen kmo's en multinationale concerns aan te pakken; wijst op het belang belastingfraude, -ontwijking en -ontduiking te blijven bestrijden; 24. herinnert aan het belang van een bedrijfsvriendelijk administratief en regelgevingsklimaat waarbij rekening wordt gehouden met toereikende consumentenbescherming, om het eenvoudiger te maken voor ondernemingen om toegang te krijgen tot financiering en om grensoverschrijdend fondsen te werven; is ingenomen dat in de jaarlijkse groeianalyse de nadruk wordt gelegd op de noodzaak om de doeltreffendheid van openbaar bestuur te verbeteren, waarbij alle bestuursniveaus betrokken moeten worden; dringt er bij de lidstaten op aan onnodige obstakels voor private en overheidsinvesteringen op lokaal en regionaal niveau weg te nemen; 25. benadrukt dat om potentiële toekomstige schokken het hoofd te kunnen bieden, vooruitgang moet worden geboekt wat betreft de verdieping van de EMU; wijst er nog eens op dat de verdieping van de EMU alleen mogelijk is met grote politieke inzet, doeltreffende governance en democratische verantwoording; herinnert aan het belang van een veerkrachtig bankwezen en een efficiënte en passende regulering ervan om de financiële stabiliteit te beschermen; verzoekt om een stapsgewijze voltooiing van de bankenunie met een geloofwaardig Europees depositoverzekeringsstelsel en aanhoudende inspanningen ter vermindering van niet-renderende leningen; neemt kennis van het door de Eurotop aan de Eurogroep gegeven mandaat om te werken aan een begrotingsinstrument voor convergentie en concurrentievermogen; Waarborgen van macro-economische stabiliteit en gezonde overheidsfinanciën 26. wijst erop dat macrofinanciële stabiliteit en gezonde overheidsfinanciën een eerste vereiste blijven voor duurzame groei; 27. constateert dat door een groter aandeel ouderen de uitgaven voor gezondheidszorg, bejaardenzorg en pensioenen stijgen; merkt voorts op dat in een vergrijzende samenleving bij voorts ongewijzigde omstandigheden het aandeel personen in de werkende leeftijd in verhouding tot ouderen daalt, hetgeen betekent dat er minder bijdragers in de werkende leeftijd per oudere zijn; benadrukt dat hierdoor een zeer zware last op de overheidsfinanciën van lidstaten wordt gelegd die de nodige hervormingen niet hebben doorgevoerd, waardoor de duurzaamheid ervan op de proef wordt gesteld; 28. verzoekt dat lidstaten met grote begrotingstekorten en hoge overheidsschulden inspanningen blijven doen om deze terug te dringen; neemt nota van de inspanningen die door een aantal lidstaten zijn geleverd om hun overheidsfinanciën te consolideren, maar betreurt het feit dat sommige niet de gelegenheid hebben aangegrepen om de noodzakelijke hervormingen door te voeren; wijst erop dat sommige lidstaten met een goede begrotingsruimte voor verdere consolidatie hebben gezorgd en aldus bijdragen tot het huidige overschot op de lopende rekening in de eurozone; 29. is verheugd over de inspanningen van de Commissie om lidstaten met tekorten op de lopende rekening of hoge buitenlandse schulden ertoe aan te sporen hun concurrentievermogen te verbeteren, en lidstaten met overschotten op de lopende rekening ertoe aan te sporen de vraag te bevorderen door de loonstijging te vergroten in overeenstemming met de productiviteitsgroei, en de productiviteitsgroei te bevorderen door investeringen aan te moedigen; 30. dringt er bij de lidstaten op aan voor de huidige en toekomstige generaties passende begrotingsbuffers op te bouwen; pleit voor de consistente uitvoering en naleving van het stabiliteits- en groeipact (SGP), met inbegrip van zijn flexibiliteitsclausules, om verantwoorde overheidsfinanciën veilig te stellen; wijst nogmaals op het belang van een consistente uitvoering van begrotingsregels om het vertrouwen van de financiële markten, dat cruciaal is voor het aantrekken van investeringen, te waarborgen; 31. is ingenomen met het voorstel van het Europees Begrotingscomité voor een radicale vereenvoudiging van de begrotingsregels om het huidige begrotingskader van de EU verder te verbeteren; onderstreept dat de flexibiliteit, die is ingebouwd in de regels van het SGP, de lidstaten in staat stelt een goed evenwicht te vinden tussen de doelstelling van een voorzichtig begrotingsbeleid en het vergemakkelijken van productieve investeringen; verzoekt de Commissie rekening te houden met alle landspecifieke factoren met het oog op haar schuldhoudbaarheidsanalyses; Nationale verantwoordelijkheid 32. wijst andermaal op de ontoereikende uitvoering van landspecifieke aanbevelingen; is van oordeel dat de nadruk van het Europees Semester op nationale verantwoordelijkheid zou moeten worden gelegd; dringt er bij de nationale en regionale parlementen op aan te debatteren over landverslagen en landspecifieke aanbevelingen en te communiceren met de relevante actoren; wijst erop dat een gestroomlijnder en doelgerichter Europees Semester de eigen verantwoordelijkheid kan vergroten; o o o 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 21 november 2018 getiteld "Jaarlijkse groeianalyse 2019: Voor een sterker Europa bij mondiale onzekerheid" ( COM(2018)0770 ), – gezien de duurzameontwikkelingsdoelstellingen, die in september 2015 door de wereldleiders werden vastgesteld en zijn bekrachtigd door de Raad, die zich ertoe heeft verbonden de doelstellingen te verwezenlijken, – gezien de Europese pijler van sociale rechten, die in november 2017 werd afgekondigd door de Raad, het Europees Parlement en de Commissie, – gezien het ontwerp van gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid van de Commissie en de Raad van 21 november 2018 bij de mededeling van de Commissie over de jaarlijkse groeianalyse 2019 ( COM(2018)0761 ), – gezien de aanbeveling van de Commissie van 21 november 2018 voor een aanbeveling van de Raad over het economisch beleid van de eurozone ( COM(2018)0759 ), – gezien het verslag van de Commissie van 21 november 2018 getiteld "Waarschuwingsmechanismeverslag 2019" ( COM(2018)0758 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 21 november 2018 getiteld "Ontwerpbegrotingsplannen 2019: Algemene beoordeling" ( COM(2018)0807 ), – gezien zijn resolutie van 29 november 2018 over de situatie van vrouwen met een handicap (1) , – gezien zijn resolutie van 15 november 2018 over de zorgdiensten in de EU ter bevordering van gendergelijkheid (2) , – gezien zijn resolutie van 25 oktober 2018 over het werkgelegenheids- en sociaal beleid van de eurozone (3) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2018 over het Europees semester voor coördinatie van het economisch beleid: sociale en werkgelegenheidsaspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2018 (4) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de digitale genderkloof; – gezien het debat met de vertegenwoordigers van de nationale parlementen over de prioriteiten van het Europees semester van 2018, – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A8-0162/2019 ), A. overwegende dat de arbeidsparticipatiegraad in de leeftijdscategorie 20-64 in 2017 73,2 % bedroeg, wat erop wijst dat de EU goed op weg is om de participatiegraad van 75 %, die is vastgesteld in het kader van de Europa 2020-strategie, te halen; B. overwegende dat fatsoenlijke banen met werkzekerheid een belangrijke factor zijn in de strijd tegen sociale uitsluiting en moeten worden bevorderd om de werkloosheid in de hele EU te helpen bestrijden, maar ook om de binnenlandse vraag aan te zwengelen en de groei te stimuleren; overwegende dat het aandeel van deeltijdwerknemers in de totale werkgelegenheid tussen 2008 en 2017 is gestegen van 16,8 % naar 18,7 % en hoger ligt en harder is gestegen onder jongeren; C. overwegende dat de participatiegraad tussen de verschillende EU-lidstaten substantieel verschilt, maar ook binnen de lidstaten, en dat er ook verschillen bestaan in de kwaliteit van de werkgelegenheid; D. overwegende dat de langdurige werkloosheid en jongerenwerkloosheid op EU-niveau afnemen, maar dat zij in een aantal lidstaten hoog blijven; E. overwegende dat de jongerenwerkloosheid op EU-niveau 18,6 % bedraagt en boven het niveau van 2008 blijft; overwegende dat de jongeren die niet naar school gaan, geen werk hebben noch stage lopen (NEET's), de EU volgens de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Eurofound) jaarlijks naar schatting 153 miljard EUR kosten, terwijl de totale kostprijs voor het inrichten van de jongerengarantie in de eurozone jaarlijks naar schatting 21 miljard EUR per jaar kost; overwegende dat er thans een bedrag van 2 miljard EUR wordt toegekend aan de jongerengarantie voor de periode 2017-2020; F. overwegende dat, nu er nieuwe vormen van werk opkomen en groeien, zoals de platformeconomie en zzp'ers, de sociale bescherming, die traditioneel is afgestemd op werknemers die voltijds en voor onbeperkte tijd in dienst zijn, moet worden gemoderniseerd en aangepast; G. overwegende dat de toename van de arbeidsparticipatie in de lidstaten gepaard is gegaan met een toename van atypische, onzekere en informele arbeidsvormen, met inbegrip van nulurencontracten, een verzwakking van de sociale dialoog en de decentralisatie van de collectieve onderhandeling in sommige lidstaten, hetgeen negatieve gevolgen heeft gehad voor de werknemersrechten; H. overwegende dat de meest onzekere banen inhouden dat mensen hun rechten niet kunnen afdwingen, dat er geen sociale bescherming is, dat de gezondheid en veiligheid op het spel worden gezet en dat het werk onvoldoende inkomsten oplevert om fatsoenlijk te kunnen leven; overwegende dat die onzekerheid zich ook laat voelen door werkonzekerheid, een ontoereikend inkomen, gebrek aan ontslagbescherming, een onbekende duur van de arbeidsverhouding en onzekerheid over toekomstig werk; I. overwegende dat hoewel de inkomensongelijkheid in de EU in 2017 licht is afgenomen de armoede onder werkenden onaanvaardbaar hoog blijft, nl. 9,6 % van de beroepsbevolking, en vooral vrouwen treft; J. overwegende dat hoewel het aantal mensen dat risico loopt op armoede of sociale uitsluiting (AROPE) nu 22,5 % bedraagt en overwegende dat, hoewel dit onder het niveau ligt van voor de crisis, de Europa 2020-doelstelling om het aantal AROPE met 20 miljoen te verlagen nog lang niet gehaald is; overwegende dat het AROPE-percentage voor kinderen blijft afnemen, maar nog steeds onaanvaardbaar hoog is; overwegende dat het AROPE-percentage voor kinderen uit eenoudergezinnen tweemaal zo hoog ligt als het gemiddelde voor alle kinderen; overwegende dat een hoog niveau van ongelijkheid de output van de economie en het potentieel voor duurzame groei doet dalen; K. overwegende dat de globalisering ertoe heeft bijgedragen dat de economische groei is aangetrokken, maar dat niet iedereen hiervan in gelijke mate profiteert, en dat die verschillen optreden zowel tussen als binnen lidstaten; overwegende dat de inclusiviteit van het groeimodel van Europa moet worden heroverwogen en moet worden versterkt, met name wat de sociale en ecologische duurzaamheid betreft; L. overwegende dat in het rapport van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) de urgentie wordt benadrukt van acties om de klimaatverandering te bestrijden, die in drie jaar tijd onomkeerbaar kan worden; overwegende dat er op alle bestuursniveaus middelen moeten worden vrijgemaakt (zowel publieke als private investeringen) om de industrie, de vervoer- en de energiesector te moderniseren en koolstofarm te maken; M. overwegende dat de EU-economie nu het zesde jaar ingaat van aanhoudende groei, herstel van investeringen, een stijgende vraag van de consument en verhoogde creatie van werkgelegenheid, en dat de verschillen tussen de groeipercentages in de eurozone in de geschiedenis van de EMU nog nooit zo klein zijn geweest; overwegende dat het desalniettemin betreurenswaardig is dat niet iedereen in gelijke mate profiteert van de voordelen van groei; N. overwegende dat de inkomens van huishoudens langzamer zijn toegenomen dan het bbp en dat dit vragen doet rijzen over de inclusiviteit van de recente groei; O. overwegende dat de pensioen-, gezondheidszorg- en langdurigezorgstelsels door de demografische verandering en de stijgende levensverwachting met aanzienlijke problemen worden geconfronteerd qua duurzaamheid en toereikendheid; P. overwegende dat een goed functionerende sociale dialoog van essentieel belang is voor de Europese sociale markteconomie omdat dit de sociale samenhang versterkt en de conflicten in de samenleving beperkt, tot wederzijds voordeel van werknemers, werkgevers en regeringen; Q. overwegende dat de opname van de Europese pijler van sociale rechten in het Europees Semester vanaf 2018 heeft bijgedragen aan de bevordering van inclusieve groei en werkgelegenheid en aan de vermindering van macro-economische onevenwichtigheden; R. overwegende dat het Europees Semester moet bijdragen aan de voltooiing van de Europese pijler van sociale rechten om gelijke behandeling van en gelijke kansen voor vrouwen en mannen, het recht op een gelijk loon voor gelijk werk voor vrouwen en mannen en het recht op toegang tot hoogwaardige en betaalbare gezondheidszorg te waarborgen; S. overwegende dat de 80 miljoen Europese burgers met een handicap, net als een aantal specifieke groepen, met inbegrip van gemarginaliseerde jongeren en gemeenschappen, degenen met chronische ziekten en degenen die afkomstig zijn uit minderheidsgemeenschappen stuiten op specifieke belemmeringen in de toegang tot werk en tot de personen behoren met het grootste risico op armoede en sociale uitsluiting; overwegende dat maatschappelijke organisaties een essentiële bijdrage leveren aan de dienstverlening op het gebied van inclusie en zorgen voor vertegenwoordiging bij beleidsvorming; T. overwegende dat de aanhoudende ongelijkheden op gezondheidsgebied en een toenemende last van chronische ziekten in de EU tot een hoog niveau van voortijdige sterfte leiden, met nadelige gevolgen voor de beroepsbevolking, de productiviteit en de welzijnsstelsels; U. overwegende dat het beginsel van gendergelijkheid een kernwaarde van de EU vormt en is opgenomen in de artikelen 8 en 19 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarin de verplichting is vastgelegd om ongelijkheden uit te bannen, gendergelijkheid te bevorderen, discriminatie op grond van geslacht te bestrijden en te zorgen voor de opname van de notie "gender" in het volledige beleid en optreden van de EU; V. overwegende dat de participatiegraad onder vrouwen in 2017 66,5 % bedroeg, en dat de genderwerkgelegenheidskloof dus substantieel blijft met 12 %, evenals de genderloonkloof, en zodoende ook de genderpensioenkloof; overwegende dat meer vrouwen dan mannen in armoede leven en dat vrouwen een verhoogd risico lopen op sociale uitsluiting op hoge leeftijd, hun pensioeninkomsten 40 % lager liggen wegens de opeenstapeling van genderongelijkheden tijdens hun leven en dat dit een probleem vormt voor veel vrouwen en voor de samenleving; overwegende dat gelijke arbeidsmarktparticipatie voor zowel mannen als vrouwen kan worden bevorderd door middel van toegang tot betaalbare en hoogwaardige zorgdiensten; W. overwegende dat een grotere vertegenwoordiging van vrouwen in besluitvormingsfuncties gunstig zou zijn voor de gelijkheid tussen mannen en vrouwen; X. overwegende dat informele of mantelzorgers een groter risico lopen om armoede te lijden, zowel gedurende de periode dat zij zorg verlenen als wanneer zij aanspraak maken op pensioenuitkeringen; overwegende dat mantelzorgers meestal vrouwen zijn; overwegende dat 80 % van de zorg in de EU wordt verleend door onbetaalde mantelzorgers, en dat 75 % van hen vrouwen zijn; Y. overwegende dat de kwaliteit van de zorgdiensten sterk uiteenloopt binnen en tussen de lidstaten, tussen particuliere en publieke infrastructuren, tussen plattelands- en stedelijke gebieden, alsook tussen leeftijdsgroepen; overwegende dat vrouwen worden getroffen door bezuinigingen in overheidsdiensten, onder meer op het gebied van gezondheidszorg, onderwijs en huisvesting, zowel direct als dienstgebruikers en werknemers als indirect omdat zij gezinsleden ondersteunen die van deze basisoverheidsdiensten afhankelijk zijn; Z. overwegende dat vrouwen eerder hun loopbaan onderbreken vanwege hun rol in het gezinsleven en dat zij vaker stoppen met werken om een ziek kind of zieke ouder te verzorgen; overwegende dat deze rol van vrouwen een belemmering kan zijn voor hun loopbaan; overwegende dat er discussies gaande zijn over een evenwicht tussen werk en privéleven; AA. overwegende dat er aanzienlijke vooruitgang is geboekt bij de verwezenlijking van de 2020-doelstelling om ervoor te zorgen dat slechts 10 % van de leerlingen voortijdig de school verlaat en dat 40 % tertiair onderwijs doorloopt, maar dat er tussen de lidstaten grote verschillen bestaan; overwegende dat de lidstaten moeten worden aangemoedigd om de toegankelijkheid en de publieke acceptatie van beroepsopleiding te vergroten, waarbij de kwaliteit van het tertiaire onderwijs een prioriteit blijft bij het behalen van de 2020-doelstellingen; AB. overwegende dat digitale vaardigheden in het digitale tijdperk essentieel zijn voor alle persoonlijke en professionele taken, maar dat toch meer dan 40 % van de volwassenen in de EU niet over voldoende digitale vaardigheden beschikt; overwegende dat meer dan 60 miljoen volwassen onvoldoende geletterd zijn en over onvoldoende rekenvaardigheden beschikken; overwegende dat de genderkloof bij het meten van de digitale vaardigheden boven het basisniveau nu 12,9 % bedraagt; AC. overwegende dat laagopgeleide en oudere werknemers aanzienlijk minder vaak deelnemen aan omscholings- en opleidingsprogramma's; overwegende dat micro-, kleine en middelgrote ondernemingen (mkmo's) vaak niet de middelen hebben om opleidingen of omscholing te organiseren voor hun werknemers; AD. overwegende dat uitsluiting van huisvesting, dakloosheid en betaalbare huisvesting in veel lidstaten een ernstig probleem vormen, waarbij niet minder dan tien lidstaten cijfers voor woningtekorten hebben opgegeven die boven het Europese gemiddelde liggen; overwegende dat huisvesting de grootste kostenpost is voor Europeanen en dat de huizenprijzen in de meeste lidstaten sneller stijgen dan de inkomens; overwegende dat ongelijkheid en uitsluiting van huisvesting elkaar onderling versterken, waarbij met name vrouwen, kinderen en mensen met een migratieachtergrond bijzonder kwetsbaar zijn voor uitsluiting van huisvesting en dakloosheid; AE. overwegende dat de uitdagingen op lange termijn, zoals de vergrijzing van de bevolking, de digitalisering en de gevolgen daarvan voor het werk, de klimaatverandering en het niet-duurzame gebruik van natuurlijke hulpbronnen, urgent blijven; 1. erkent dat er vooruitgang is geboekt met betrekking tot het sociale scorebord, maar wijst er op dat de meeste lidstaten problemen hebben met ten minste één hoofdindicator, en dat 10 % van alle beoordelingen wordt aangemerkt als "kritieke situatie"; 2. benadrukt dat de sociale doelstellingen en verplichtingen van de EU net zo belangrijk zijn als haar economische doelstellingen; benadrukt dat de noodzakelijke investeringen in sociale ontwikkeling niet alleen een middel zijn om economische groei en convergentie te bewerkstelligen, maar ook een specifieke doelstelling op zich moeten zijn; is ingenomen met de erkenning van het belang van de sociale pijler en dat het noodzakelijk is de sociale dimensie van de EU te versterken en te reageren op ongelijkheden binnen en tussen regio's; roept de Commissie en de lidstaten op de sociale rechten te versterken door de Europese pijler van sociale rechten zodanig ten uitvoer te leggen dat er een echte sociale dimensie van de EU tot stand wordt gebracht, onder meer door nota te nemen van recente studies (5) en door de politieke zichtbaarheid en het effect van het scorebord van sociale en werkgelegenheidsindicatoren te vergroten, terwijl alle landenspecifieke aanbevelingen worden nagekomen, waaronder degene die gericht zijn op transformerende maatregelen om te komen tot een duurzamere Unie op sociaal, economisch en ecologisch vlak; verzoekt de Commissie de 20 beginselen van de Europese pijler van sociale rechten te gebruiken als indicatoren bij de beoordeling van de mate waarin landen erin slagen hun inzet voor de sociale pijler te integreren in hun economisch beleid en om haar capaciteit voor de monitoring van de sociale situatie te versterken; 3. vraagt dat het Europees Semester zich onvoorwaardelijk houdt aan de Europese pijler van sociale rechten en de klemtoon legt op de gelijke behandeling van en gelijke kansen voor vrouwen en mannen, het recht op een gelijk loon voor arbeid van gelijke waarde en het recht op hoogwaardige en betaalbare zorgdiensten; 4. wijst erop dat de lidstaten worden geconfronteerd met structurele uitdagingen op de arbeidsmarkt zoals een lage participatie, een versnipperde arbeidsmarkt en mismatches in vaardigheden en kwalificaties; merkt op dat er een stijgende behoefte is aan doeltreffende maatregelen voor de integratie en re-integratie van inactieve arbeidskrachten op de arbeidsmarkt, met inbegrip van migranten; 5. dringt aan op meer samenhang binnen het Europees Semester, onder meer door te waarborgen dat de in het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid aan de orde gestelde kwesties adequaat worden opgenomen in de jaarlijkse groeianalyse en de landenspecifieke aanbevelingen en dat de prioriteiten jaar na jaar worden gehandhaafd, tenzij ze worden beschouwd als opgelost; 6. wijst erop dat voorspeld wordt dat de economieën van de lidstaten zullen blijven groeien, maar in een lager tempo; wijst erop dat de investeringskloof voor onderzoek en innovatie op het gebied van infrastructuur moet worden overbrugd, waaronder op het gebied van sociale, gezondheids- en zorgdiensten, gezondheidsbevordering en ziektepreventie en fatsoenlijke, energie-efficiënte huisvesting alsook menselijk kapitaal; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan hun inspanningen te verhogen om te investeren in betaalbaar, toegankelijk en gericht kwalitatief hoogwaardig onderwijs en betaalbare, toegankelijke en gerichte kwalitatief hoogwaardige opleidingen, waarbij de bij- en omscholingsmaatregelen worden versterkt, met inbegrip van digitale en overdraagbare vaardigheden, en om het levenslang leren en ontwikkelen van vaardigheden te bevorderen; benadrukt dat specifieke maatregelen moeten worden genomen voor vrouwen en meisjes, die nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in de digitale sector en in wetenschap, technologie, engineering en wiskunde (STEM), en dat de basisopleiding en de latere professionele ontwikkeling van docenten en opleiders moeten worden verbeterd; dringt er bij de lidstaten op aan hun beroepsonderwijs- en -opleidingsstelsels, het leerlingwezen en op de werkelijkheid gebaseerd leren te versterken en er tegelijkertijd voor te zorgen dat deze beter zijn afgestemd op de huidige en verwachte behoeften van de arbeidsmarkt; wijst voorts op het belang van vaardigheden en competenties die in informele leeromgevingen zijn verworven en verzoekt de lidstaten valideringssystemen in te stellen voor informele vaardigheden, in het bijzonder vaardigheden die door vrijwilligersactiviteiten zijn verworven; 7. is het met de Commissie eens dat de huidige economische groei moet worden aangegrepen voor een vervroeging van de investeringen om de Europese industrie, het vervoer en de energiesystemen van Europa koolstofvrij te maken; verzoekt de Commissie en de lidstaten dan ook om de inspanningen op te voeren om adequate en toegankelijke opleidingen te bieden voor het juiste vaardighedenpakket, waaronder het ondersteunen van bedrijven bij opleiding, omscholing en bijscholing van personeel alsmede bij de aanpassing van onderwijs- en opleidingsstelsels; 8. merkt op dat het werkloosheidscijfer in sommige lidstaten hoog blijft door een gebrek aan groei en door structurele zwakheid die grotendeels het gevolg zijn van ondoeltreffende en in veel gevallen onbuigzame regelgevingskaders voor de arbeidsmarkt; 9. merkt op dat er, ondanks verbeteringen, nog aanzienlijke verschillen bestaan tussen de lidstaten en regio's in termen van economisch herstel en vooruitgang als gevolg van reeds bestaande structurele tekortkomingen in verscheidene lidstaten, met name op het gebied van werkgelegenheid en productiviteit; is in dit verband van mening dat de geleidelijke convergentie in de EU ook betrekking moet hebben op divergentie binnen de lidstaten, aangezien regionale ongelijkheden effect hebben op het Europese groeipotentieel, aangezien veel beleidsmaatregelen en diensten op regionaal niveau worden uitgevoerd; 10. is van mening dat het scorebord dat is gekoppeld aan de sociale pijler behalve als leidraad voor beleidsaanbevelingen ook moet worden gebruikt als voorbeeld voor vergelijkbare analyses van de prestaties van afzonderlijke landen met betrekking tot het milieu en klimaatveranderingsbeleid, zodat die met een vergelijkbare mate van nauwkeurigheid kunnen worden beoordeeld; 11. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan het probleem van de werkende armen zorgvuldig te bestuderen en zowel op EU- als nationaal niveau oplossingen voor te stellen om dit funeste probleem aan te pakken; is van mening dat er onmiddellijk gecoördineerde actie moet worden ondernomen om deze trend te keren, omdat hij de sociale samenhang en de solidariteit tussen de generaties dreigt te versplinteren; geeft nogmaals uiting aan zijn bezorgdheid over het hoge aantal mensen dat het risico op armoede en sociale uitsluiting loopt ondanks de afnemende trend; is bijzonder bezorgd over de hoge percentages van kinderarmoede, armoede op het platteland en armoede bij ouderen, die vooral veel voorkomt onder vrouwen; verzoekt de Commissie en de lidstaten alle nodige maatregelen te treffen om armoede aanzienlijk terug te dringen en met name kinderarmoede; vraagt de Commissie en de lidstaten om het werk en de expertise van ngo's, armoedebestrijdingsorganisaties en organisaties voor sociale inclusie en personen die zelf in een situatie van armoede verkeren, meer te erkennen door hun deelname aan de uitwisseling van goede praktijken te bevorderen; wijst erop dat hoge ongelijkheidsniveaus de economische output en het potentieel voor duurzame en inclusieve groei verminderen; 12. herinnert eraan dat fatsoenlijke lonen niet alleen van belang zijn voor de sociale cohesie, maar ook om te zorgen voor een sterke economie en een productieve werkende bevolking; verzoekt de lidstaten maatregelen in te voeren om de kwaliteit van banen te verbeteren en de loonverschillen terug te dringen, onder meer via hogere loonondergrenzen, indien mogelijk ook in de vorm van minimumlonen op een fatsoenlijk niveau; dringt in dit verband aan op beleid dat collectieve onderhandelingen en de positie van werknemers in loonvormingssystemen eerbiedigt, bevordert en versterkt, aangezien dit een cruciale rol speelt bij de totstandbrenging van een hoog niveau van arbeidsomstandigheden; meent dat dit alles nodig is om de totale vraag en het economisch herstel te steunen, de loonverschillen te verkleinen en armoede onder werkenden tegen te gaan; benadrukt in dit verband dat de rechten en vrijheden van vakbonden collectieve overeenkomsten en de gelijke behandeling van werknemers in de regelgeving en het beleid van de EU moeten worden geëerbiedigd; 13. benadrukt dat het percentage onvervulde vacatures in de EU in 2018 2,2 % bedroeg, een stijging ten opzichte van 1,9 % in 2017, ofschoon de werkloosheid in de EU zich op een dieptepunt bevindt; stelt met bezorgdheid vast dat de vaardigheden vaak niet zijn afgestemd op de behoeften; herinnert eraan dat het de rol van de lidstaten is om toegang tot kwaliteitsvol onderwijs en kwaliteitsvolle opleidingen te garanderen; dringt er bij de lidstaten op aan prioriteit te geven aan hoogwaardige publieke investeringen om ervoor te zorgen dat iedereen zijn recht op onderwijs en opleiding van hoge kwaliteit en met een inclusief karakter kan uitoefenen; is van mening dat loopbaanadvies en opleiding een drijvende kracht kunnen zijn voor duurzame en inclusieve groei; benadrukt dat de afstemming van kwalificaties en vaardigheden op de werkgelegenheid een absolute voorwaarde is voor de totstandbrenging van een concurrerende arbeidsmarkt in de EU en moet worden aangepakt door een nauwere samenwerking tussen onderwijsstelsels, het bedrijfsleven en vakbonden te bevorderen, bijvoorbeeld door duaal onderwijs, het leerlingwezen, werkgericht leren en op de werkelijkheid gebaseerd leren te bevorderen in alle vormen en niveaus van onderwijs, waaronder het hoger onderwijs; 14. verzoekt de Commissie om het portaal voor beroepsmobiliteit Eures en andere programma's die onderwijs- en opleidingsmobiliteit bevorderen verder te ondersteunen; merkt op dat de wederzijdse erkenning van kwalificaties de kans op werk vergroot, met name in landen met een hoog percentage onvervulde vacatures; 15. benadrukt dat de integratie van langdurig werklozen met behulp van persoonsgerichte maatregelen een belangrijke factor is in de bestrijding van ongelijkheid, armoede en sociale uitsluiting en uiteindelijk zal bijdragen tot de houdbaarheid van de nationale socialezekerheidsstelsels; verzoekt in dit verband meer aandacht te besteden aan op de arbeidsmarkt gerichte competenties en het percentage van op de praktijk gerichte opleidingen aanzienlijk te verhogen ter verwezenlijking van de inzetbaarheidsdoelstelling; vindt het noodzakelijk rekening te houden met de sociale situatie van deze burgers en hun behoeften, met name qua toereikend inkomen, adequate huisvesting, openbaar vervoer, gezondheidszorg en kinderopvang, alsook om ervoor te zorgen dat de beleidsmaatregelen die op nationaal niveau worden genomen beter worden gemonitord op Europees niveau; 16. dringt er bij de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat NEET's, met inbegrip van jongeren met een handicap en jongeren met complexe behoeften overeenkomstig de aanbevelingen van de Commissie en de Rekenkamer, op een concrete en zinvolle wijze in aanmerking komen voor de jongerengarantie; benadrukt hoe belangrijk het is de huidige tekortkomingen die van invloed zijn op de kwaliteit van het aanbod en de reikwijdte van de regeling aan te pakken; is van mening dat er verdere inspanningen moeten worden geleverd om kwaliteitsnormen vast te stellen, aanhoudende en verhoogde financiële steun te verlenen zowel via EU-financieringsinstrumenten als via de nationale begrotingen, en jongeren en jongerenorganisaties op zinvolle wijze te betrekken bij het ontwerp, de uitvoering en de monitoring van maatregelen in het kader van de jongerengarantie; benadrukt dat moet worden erkend dat bepaalde werkloze jongeren en jongeren zonder volwaardig werk wegens leeftijdscriteria niet zijn opgenomen in de maatregelen die specifiek gericht zijn op jongere werknemers en daarom de mogelijkheid moeten hebben om hun vaardigheden te actualiseren; benadrukt dat onderwijs het belangrijkste instrument is om armoede te voorkomen; is van mening dat er in de onderwijsinstellingen absoluut meer aandacht moet worden besteed aan digitale basisvaardigheden, zoals de omgang met digitale media en basiskennis op het gebied van programmering; wijst er in dit verband met nadruk op dat de onderwijsinstellingen moeten worden voorzien van adequate technische uitrustingen met een overeenkomstige digitale infrastructuur; roept de Commissie en de lidstaten op het systeem van de duale opleidingen, dat als een leidend model in de EU is verankerd, zonder verder oponthoud uit te voeren, waarbij moet worden erkend dat het aan de eigen systemen van de lidstaten moet worden aangepast; 17. benadrukt het belang om toe te zien op het percentage NEET's van de totale bevolking in de leeftijd tussen 15 en 24 jaar, naast andere bijkomende indicatoren, en bijzondere aandacht te besteden aan jonge vrouwen en meisjes, gezien het feit dat er een aanzienlijk genderverschil bestaat wat betreft het aandeel jongeren dat geen baan heeft en geen onderwijs of een opleiding volgt; 18. merkt op dat de EU nog steeds te kampen heeft met structurele problemen die moeten worden aangepakt; onderstreept dat het van cruciaal belang is om de binnenlandse vraag aan te zwengelen door publieke en private investeringen, evenals sociaal en economisch evenwichtige structurele hervormingen te bevorderen die de ongelijkheid verminderen en inclusieve banen van goede kwaliteit, duurzame groei, sociale investeringen en verantwoorde consolidatie van de overheidsfinanciën bevorderen en op die manier bijdragen tot het waarborgen van een gunstig traject naar grotere cohesie en een klimaat van opwaartse sociale convergentie ten behoeve van het bedrijfsleven en de overheidsdiensten, met het oog op het scheppen van meer banen van goede kwaliteit, waarbij de sociale en de economische dimensie met elkaar in evenwicht worden gehouden; benadrukt dat deze prioriteiten slechts kunnen worden verwezenlijkt als investeren in menselijk kapitaal prioriteit krijgt als gemeenschappelijke strategie; 19. benadrukt dat sociaal verantwoorde hervormingen gebaseerd moeten zijn op solidariteit, integratie, sociale rechtvaardigheid en een billijke verdeling van de rijkdom, waardoor een model dat gelijkheid en sociale bescherming waarborgt, kwetsbare groepen beschermt en de levensomstandigheden van alle burgers verbetert, wordt gecreëerd; beklemtoont bovendien dat het economische beleid van de Unie opnieuw op het spoor van een sociale markteconomie moet worden gezet; 20. verzoekt de Commissie een gendereffectbeoordeling uit te voeren van de structurele hervormingen; 21. dringt er bij de Commissie en alle lidstaten op aan een begin te maken met de regulering van nieuwe vormen van werk en/of een dergelijke regulering te versterken; uit in deze context zijn bezorgdheid over de dekking van atypische werkenden en zelfstandigen, die vaak geen volledige toegang hebben tot het systeem van sociale bescherming; verzoekt de Commissie en de lidstaten om maatregelen te ontwikkelen en te bevorderen waarvan is bewezen dat ze leiden tot een vermindering van zwartwerk, zodat de arbeidsrechten van huishoudelijk en zorgpersoneel kunnen worden erkend en de arbeidsomstandigheden kunnen worden verbeterd; verzoekt de lidstaten en de Commissie nulurencontracten te verbieden; 22. verzoekt de lidstaten in nauwe samenwerking met de openbare diensten voor arbeidsbemiddeling, de sociale partners en andere relevante belanghebbenden, waaronder in voorkomend geval het maatschappelijk middenveld, het bereik en de effectiviteit van een actief arbeidsmarktbeleid te vergroten, onder meer door dat beleid resultaatgerichter te maken; 23. benadrukt het belang van de automatische stabiliseringsdimensie van stelsels van sociale voorzieningen, dat wil zeggen hun vermogen om door externe factoren zoals recessies veroorzaakte sociale schokgolven te helpen absorberen; verzoekt de lidstaten daarom beleidsmaatregelen in te voeren om opnieuw werkzekerheid tot stand te brengen door te voorzien in proactieve bescherming, onder meer bij ontslagen; verzoekt de lidstaten daarnaast in het kader van IAO-aanbeveling nr. 202, waarin socialebeschermingsminima zijn vastgesteld, hun investeringen in socialebeschermingsstelsels te garanderen en te verhogen, zodat ze hun prestaties op het gebied van de bestrijding en voorkoming van armoede en ongelijkheid kunnen garanderen en de duurzaamheid van die prestaties kunnen waarborgen; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten intensiever te streven naar verdere integratie van mensen met een beperking in het arbeidsproces door wettelijke belemmeringen voor de invoering van stimulansen om deze mensen aan te stellen weg te nemen en ervoor te zorgen dat werkplekken toegankelijk worden voor deze mensen door meer gebruik te maken van nieuwe ondersteunende technologieën, om, bijvoorbeeld, communicatie- en mobiliteit voor mensen met een beperking mogelijk te maken; verzoekt de Commissie en de lidstaten verder hun inspanningen ter waarborging van grotere integratie op de arbeidsmarkt van degenen die er het verst vanaf staan, op te voeren, zoals alleenstaande ouders, mantelzorgers, langdurig zieken, mensen met een handicap, gezondheidsproblemen of complexe chronische ziekten, migranten en vluchtelingen en mensen uit etnische en religieuze minderheden; verzoekt de lidstaten meer inspanningen te leveren om werknemers bij te scholen en om fatsoenlijke banen te bevorderen die leiden tot hoogwaardige werkgelegenheid; 25. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat alle acties met betrekking tot de integratie van de Roma in overeenstemming zijn met de algemene beginselen van de vastgestelde nationale strategieën voor integratie van de Roma; 26. merkt op dat micro-ondernemingen en kleine en middelgrote ondernemingen in Europa van zeer groot belang zijn voor een duurzame en inclusieve ontwikkeling, economische groei en het scheppen van banen; roept ertoe op micro-ondernemingen en kleine en middelgrote ondernemingen verdere steun te bieden bij het organiseren van opleidingen voor werknemers; verzoekt de Commissie en de lidstaten om in het beleidsvormingsproces meer en op een betere manier rekening te houden met de belangen van micro-ondernemingen en kleine en middelgrote ondernemingen door het juiste regelgevingskader te creëren zodat bedrijven, met inbegrip van kleine en micro-ondernemingen, banen kunnen scheppen, door bijvoorbeeld slimme regelgeving in te voeren; 27. roept de Commissie en de lidstaten op sterkere maatregelen te nemen om te zorgen voor eerlijke belastingheffing, onder andere in de digitale economie, aangezien dit een vereiste is voor een betere inclusie; 28. is bezorgd dat er in de jaarlijkse groeianalyse nauwelijks aandacht is besteed aan de balans tussen werk en privéleven; dringt er bij de lidstaten en de Commissie op aan alle nodige maatregelen te treffen om het evenwicht tussen werk en privéleven te verbeteren en de gendergelijkheid te stimuleren; dringt aan op de ontwikkeling van toegankelijke en betaalbare kwalitatief hoogwaardige zorgdiensten voor de gehele levenscyclus, evenals kinderopvang- en vroegschoolse onderwijsdiensten, en op de voortzetting van het nastreven van de kinderopvangdoelen van Barcelona van 2002 en de waarborging van wetgeving ter bevordering van flexibele arbeidsregelingen; roept op tot de erkenning van mantelzorgers alsmede tot betere arbeidsomstandigheden en adequate vormen van ondersteuning voor en erkenning van het belangrijke werk van mantelzorgers, die het merendeel van de zorg in de EU verlenen, bijvoorbeeld door hen pensioen- en socialezekerheidsdekking aan te bieden, en opleidingen en informele vaardigheden te erkennen; pleit voor de bevordering van flexibele arbeidsregelingen en voor het gebruik van gunstige regelingen voor zwangerschaps-, vaderschaps-, ouderschaps- en zorgverlof; erkent dat dit probleem een meervoudige aanpak behoeft, en dringt er bij de lidstaten op aan dit probleem dringend op te lossen; is sterk van mening dat de goedkeuring van de richtlijn betreffende het evenwicht tussen werk en privéleven voor ouders en mantelzorgers een noodzakelijke stap is in de richting van een beter evenwicht tussen werk en privéleven; 29. verzoekt de lidstaten het genderevenwicht in de betreffende sectoren en in ondernemingen te verbeteren en daarbij bijzondere aandacht te besteden aan vrouwen met een beperking, aangezien zij bijzonder kwetsbaar zijn op de arbeidsmarkt; 30. maakt zich zorgen over de verticale en horizontale segregatie van de arbeidsmarkt in de hele EU, alsook over de verschillen in lonen en pensioenen tussen vrouwen en mannen en het beperkte aantal vrouwen dat bij het besluitvormingsproces betrokken is; benadrukt dat de arbeidsparticipatie van vrouwen nog steeds onder die van mannen ligt; onderstreept dat dit verschil in arbeidsparticipatie met name groot is in het geval van moeders en vrouwen die zorgtaken hebben; 31. verzoekt de Commissie en de lidstaten om het genderperspectief meer te integreren in de ontwikkeling van landenspecifieke aanbevelingen, stabiliteits- en convergentieprogramma's en nationale hervormingsprogramma's door kwalitatieve doelstellingen en maatregelen ter bestrijding van hardnekkige genderkloven in te voeren, en om het beginsel van genderbudgettering systematisch toe te passen; 32. roept de lidstaten op in hun nationale hervormingsprogramma's specifieke kwantitatieve doelstellingen vast te leggen voor de arbeidsparticipatie van vrouwen in het algemeen; 33. verzoekt de Commissie en de Raad een gendergelijkheidspijler en een overkoepelende gelijkheidsdoelstelling op te nemen in de 2020-strategie; 34. vraagt de Commissie de gendergelijkheidsindex te beschouwen als een van de instrumenten van het Europees Semester om de vorderingen op het gebied van de doelstellingen op het gebied van werkgelegenheid en de sociale doelstellingen te volgen; 35. verzoekt de Commissie en de lidstaten toe te zien op de arbeidsparticipatie van vrouwen; verzoekt de lidstaten voorts de richtlijn vrouwelijke bestuurders te deblokkeren; 36. verzoekt de lidstaten en de Commissie alle beperkingen op arbeidsmarktparticipatie van vrouwen op te heffen en alle belastinggerelateerde gendervooroordelen en andere stimulansen die ongelijke genderrollen in stand houden, weg te nemen; 37. dringt aan op beleidsmaatregelen om vrouwelijk ondernemerschap te bevorderen en vrouwen toegang te verschaffen tot financiering en zakelijke kansen door hen op maat gesneden opleidingen aan te bieden en maatregelen te treffen waarmee een goed evenwicht tussen werk en privéleven wordt gewaarborgd; 38. wijst erop dat discriminatie op grond van geslacht een aanhoudend probleem is, zoals blijkt uit de genderloonkloof (het gemiddelde bruto-uurloon van mannelijke werknemers is ongeveer 16 % hoger dan dat van vrouwelijke werknemers) en de genderpensioenkloof van 37 %; benadrukt dat de pensioenkloof, de belangrijkste indicator voor ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, te wijten is aan de ondervertegenwoordiging van vrouwen in goedbetaalde sectoren, discriminatie op de arbeidsmarkt en het hoge aandeel vrouwen in deeltijdarbeid alsmede het gebrek aan adequate mechanismen om werk- en privéverplichtingen te combineren voor mannen en vrouwen; 39. herinnert eraan dat een veranderende leeftijdsopbouw en de daaraan gerelateerde stijgende levensverwachting van de bevolking om een aanpassing van de pensioenstelsels en in sommige lidstaten om de doorvoering van passende hervormingen vraagt, om te zorgen voor duurzame en toereikende pensioenen; herhaalt zijn oproep voor zorgpunten in pensioenstelsels ter compensatie van verloren pensioenbijdragen van vrouwen en mannen doordat ze de zorg voor kinderen of langdurige zorg op zich hebben genomen en op die manier de genderloon- en genderpensioenkloof te verkleinen en gelijkheid tussen de generaties te waarborgen; verzoekt de Commissie en de lidstaten om in samenwerking met de sociale partners en gendergelijkheidsorganisaties beleidsmaatregelen te ontwikkelen en toe te passen om de salariskloof en de pensioenkloof tussen mannen en vrouwen te dichten; verzoekt de lidstaten om in aanvulling hierop periodiek de lonen in kaart te brengen; herinnert de Europese Raad eraan te overwegen het jaarverslag inzake gendergelijkheid te gebruiken in het kader van het Europees Semester om gendermainstreaming te verbeteren; 40. benadrukt dat de universele toegang tot officiële, solidaire en adequate pensioenen en ouderdomspensioenen moet worden gegarandeerd voor iedereen; erkent de uitdagingen voor de lidstaten om de pensioenstelsels duurzamer te maken, maar benadrukt dat het belangrijk is solidariteit binnen die stelsels te waarborgen; is van mening dat de beste manier om te zorgen voor duurzame, zekere en toereikende pensioenen voor vrouwen en mannen erin bestaat de totale arbeidsparticipatie te verhogen en kwalitatief hoogwaardige werkgelegenheid voor alle leeftijdscategorieën te scheppen, de arbeids- en werkgelegenheidsvoorwaarden te verbeteren en de nodige aanvullende overheidsuitgaven in de begroting op te nemen; is van mening dat hervormingen van het pensioenstelsel onder meer gericht moeten zijn op de effectieve pensioenleeftijd en moeten inspelen op de tendensen op de arbeidsmarkt, de geboortecijfers, de gezondheids- en welvaartsituatie, de arbeidsomstandigheden en de economische afhankelijkheidsratio; is van mening dat deze hervormingen ook rekening moeten houden met de situatie van miljoenen werkenden in Europa, met name van vrouwen, jongeren en zelfstandigen, die worden geconfronteerd met onzeker en atypisch werk, perioden van onvrijwillige werkloosheid en verminderde arbeidsduur; 41. merkt op dat sociale en gezondheidszorgdiensten essentieel zijn om de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting te ondersteunen en verzoekt de Commissie en de lidstaten om te voorzien in investeringen en begrotingsruimte om die diensten zodanig te ontwikkelen dat ze betaalbaar, toegankelijk en van hoge kwaliteit zijn; 42. betreurt het dat de huisvestingscrisis niet is aangemerkt als een van de beleidsprioriteiten voor 2019, en verzoekt de Commissie en de lidstaten om het Europees Semester beter te benutten om de vooruitgang ten aanzien van betaalbare huisvesting en dakloosheid te monitoren en te ondersteunen als speciale aandachtspunten; verzoekt de Commissie om als eerste stap de indicator voor te hoge huisvestingskosten van de communautaire statistiek van inkomens en levensomstandigheden (EU-SILC) als onderdeel van het sociale scorebord op te nemen, overeenkomstig beginsel 19 van de Europese pijler van sociale rechten; benadrukt dat het tekort aan huisvesting voor jongeren (15-29 jaar) ongunstige gevolgen heeft voor onderwijs, persoonlijke en professionele ontwikkeling en de levenskwaliteit; is van mening dat voorrang moet worden verleend aan de toewijzing van openbare middelen aan jongeren die in onbehoorlijke omstandigheden leven; 43. is van mening dat het cohesiebeleid, als een van de belangrijkste vormen van investeringsbeleid van de Europese Unie, zijn effectiviteit heeft bewezen om de sociale cohesie te versterken en ongelijkheden terug te dringen; moedigt de lidstaten aan de voor de tenuitvoerlegging van de Europese pijler van sociale rechten beschikbare middelen volledig te benutten; 44. herhaalt zijn oproep aan de Commissie om de lidstaten te ondersteunen met het oog op een groter gebruik van de structuurfondsen voor investeringen in openbare opvangstructuren en -voorzieningen voor kinderen, senioren en andere afhankelijke personen, met als doel de terugkeer van vrouwen naar de arbeidsmarkt te bevorderen en te zorgen voor een goed evenwicht tussen werk en privéleven; 45. brengt in herinnering dat in de jaarlijkse groeianalyse een aantal gebieden van sociale investeringen worden bevoordeeld, waaronder gezondheidszorg, stelsels voor langdurige zorg en sociale woningbouw; benadrukt dat het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft gewezen op de vele positieve effecten van goed geplande, effectieve en efficiënte toekomstgerichte sociale investeringen; 46. verzoekt de lidstaten, de Commissie en het Europees Parlement om de expertise van ngo's op sociaal gebied beter te erkennen door in het kader van het Semester-proces te werken aan een dialoog met de burgers overeenkomstig artikel 11 van het Verdrag betreffende de Europese Unie; 47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.