Het Europees Parlement , – gezien het te geven gevolg aan het verslag van de secretaris-generaal van de VN "We the Peoples: the role of the UN in the 21st century", de "Millennium Declaration of 2000" en de mededeling van de VN "A Vision of Partnership: the United Nations and the European Union" almede aan de verslagen van de secretaris-generaal van de VN van 31 juli 2002 en van 2 september 2003 over de uitvoering van de millenniumverklaring (1) , – gezien de aanbevelingen van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa inzake de Verenigde Naties aan het einde van de eeuw (2) , inzake de betrekkingen met de Verenigde Naties (3) en inzake de hervorming van de Verenigde Naties (4) , – gezien de op de Europese Raad van Göteborg van 15-16 juni 2001 over de samenwerking tussen de EU en de VN vastgestelde richtsnoeren en de op de Raad Algemene Zaken van de EU van 11-12 juni 2001 bereikte overeenkomsten, alsmede het resultaat van de Raad Externe Betrekkingen van 21-22 juli 2003, – gezien de verbintenis van de Raad tot versterking van de rol van de Europese Unie in internationale organisaties, en met name de VN (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 mei 2002 (6) over de ontwikkeling van een daadwerkelijk partnerschap tussen de Europese Unie en de VN (ontwikkeling en humanitaire aangelegenheden), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Thessaloniki van 20-21 juni 2003 en de ingediende verslagen over conflictpreventie, de bestrijding van het terrorisme en een veiliger Europa in een betere wereld, – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad "De Europese Unie en de Verenigde Naties: kiezen voor multilateralisme" ( COM(2003) 526 ), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0480/2003 ), A. overwegende dat de harmonische ontwikkeling van de mensheid alleen mogelijk is in een systeem van global governance waarmee een vreedzame, welvarende en rechtvaardige wereld kan worden gecreëerd waarin doeltreffende multilaterale sturingsorganisaties zoals de VN een vitale en centrale rol vervullen en waarin goed functionerende internationale instellingen ervoor zorgen dat de internationale orde gegrondvest is op rechtvaardige regels die ten volle worden geëerbiedigd; derhalve zijn steun uitsprekend voor het multilateralisme als het instrument voor de oplossing van de problemen en bedreigingen waarmee de internationale gemeenschap wordt geconfronteerd, B. in het besef dat het belangrijk is te beschikken over een geloofwaardig multilateraal internationaal stelsel dat is gebaseerd op doeltreffende besluitvormings- en handhavingsprocessen en dat de universele beginselen van de democratie en de rechtsstaat eerbiedigt en een duurzame en harmonische ontwikkeling bevordert, C. overwegende dat de Europese Unie geen internationale organisatie is, maar een Unie met een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid die vanaf het voorjaar 2004 in totaal 25 lidstaten zal tellen en overwegende dat zij als Unie haar lopende betrekkingen met de VN moet ontwikkelen op basis van een sterkere politieke strategie, D. vaststellend dat bij deze strategie gebruik moet worden gemaakt van de ervaring die wordt opgedaan in het kader van de financiële bijdrage van de EU tot de VN-activiteiten, met name op de gebieden ontwikkeling, humanitaire zaken, voorkoming van geschillen, crisisbeheersing, wederopbouw na conflicten en het opzetten van instellingen, E. overwegende dat met een intensievere samenwerking tussen de Europese Unie en de Verenigde Naties en een betere coördinatie tussen de instellingen van de EU en de lidstaten een doeltreffender reactie mogelijk zal zijn op de belangrijkste gevaren waarmee de internationale gemeenschap tegenwoordig wordt geconfronteerd, met name het internationale terrorisme, het voortbestaan van staten in verval, de verslechtering van de sociale situatie en de armoede in de wereld, de toename van het aantal internationale netwerken van georganiseerde misdaad, de smokkel van mensen, wapens en verdovende middelen en de verspreiding van niet-conventionele wapens, F. ervan overtuigd dat de vaststelling van een gezamenlijke veiligheidsagenda van VN en EU bijdraagt tot meer doelmatigheid van het multilaterale stelsel en een afspiegeling moet zijn van mondiale consensus over de belangrijkste bedreigingen van vrede en veiligheid, G. overwegende dat een proactieve strategie van de Europese Unie een wezenlijke rol speelt bij de oplossing van internationale vraagstukken en conflicten op multilaterale basis; er derhalve ervan overtuigd dat een versterkte EU die over rechtspersoonlijkheid en een minister van Buitenlandse Zaken beschikt, van groot belang is voor het veranderen van de huidige vorm van de betrekkingen van de EU en de lidstaten met de VN, H. vaststellend dat de huidige mogelijkheden van de EU om de Europese waarden uit te dragen niet in overeenstemming zijn met haar politieke en economische gewicht binnen de internationale gemeenschap en evenmin met de financiële bijdrage aan het VN-stelsel uit de begroting van de Europese Unie, en de bijdrage van haar 15 lidstaten en 10 toekomstige lidstaten, I. in het besef dat de uitbreiding van de EU een positieve bijdrage zal leveren tot de verbetering van de onderhandelings- en bemiddelingscapaciteiten binnen het VN-stelsel aangezien de EU landen zal omvatten die deel uitmaken van verschillende regionale groeperingen van de VN, waardoor gemakkelijker de politieke en economische bruggen zijn te slaan waaraan in een multilateraal stelsel van global governance behoefte is, J. vaststellend dat het welslagen van ieder multilateraal, op het beginsel van de rechtsstaat gebaseerd systeem, afhangt van zijn vermogen de genomen besluiten daadwerkelijk uit te voeren, K. overtuigd van het belang van verduidelijking en versterking van de rol van de VN en de VN-organisaties in het wereldveiligheidssysteem, met name bij het reageren op crises en het voorkomen van of reageren op grootscheepse stelselmatige schendingen van mensenrechten; L. in dit verband vaststellend dat de verwezenlijking van de institutionele hervormingen die via de Millenniumverklaring van de VN over de structuur, samenstelling en het besluitvormingsproces van de Veiligheidsraad, de Algemene Vergadering en ECOSOC andere VN-organen zijn gelanceerd, een voorwaarde is voor een efficiënter functionerende VN, M. op de hoogte van het streven van de secretaris-generaal van de VN om samenwerkingsverbanden en verbonden te smeden die bijdragen tot de oplossing van de grote verscheidenheid aan hedendaagse internationale problemen, voor de oplossing waarvan regeringen alleen niet de capaciteit hebben, N. van mening dat een doeltreffende samenwerking tussen de Europese Unie en de Verenigde Naties een hoeksteen is van het buitenlands beleid van de EU, die met het oog op de institutionele en politieke crisis van de Verenigde Naties bijzondere aandacht verdient, Benadrukking van de rol van de EU in een versterkte VN 1. is verheugd over de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie die bijdraagt aan de verduidelijking van de huidige stand van zaken bij de samenwerking tussen de uitvoerende instelling van de Europese Unie en de VN; constateert echter tot zijn spijt dat de Commissie geen aanbevelingen wilde doen ten aanzien van de ontwikkeling van de samenwerking tussen de VN en het Europees Parlement (een van de politieke autoriteiten van de Europese Unie en de begrotingsautoriteit in deze sector), ondanks het feit dat zij dit wel deed voor terreinen die onder de bevoegdheid vallen van de Raad en van de lidstaten; 2. bevestigt andermaal dat multilateralisme de beste methode is voor de bepaling en de aanpak van gevaren en voor de totstandbrenging van vrede en veiligheid op aarde; pleit derhalve voor een permanente ondersteuning van de instelling en de uitvoering van multilaterale instrumenten door de EU in het kader van de Verenigde Naties, bijvoorbeeld door de indiening van concrete voorstellen betreffende de naleving van het Verdrag op het gebied van de massavernietigingswapens en de daaraan gekoppelde rol van de VN-Veiligheidsraad; 3. is van mening dat de Europese Unie in een wereld vol conflicten, onderontwikkeling en ongelijkheid een lichtend baken vormt dat met de overtuigingskracht der feiten toont dat volkeren die grote crises en oorlogen tussen broedervolken hebben doorstaan, samen de weg naar vrede, welvaart en democratie kunnen bewandelen door een model te ontwikkelen dat economische groei combineert met cohesie en sociale rechten, en dat deze historische gebeurtenis de weg wijst voor andere regionale integratieprocessen in de wereld; 4. is van mening dat de ontwikkeling van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid jegens de VN moet worden gekenmerkt door medezeggenschap en gezamenlijke betrokkenheid van alle lidstaten van de Europese Unie; 5. wijst erop dat de EU en de lidstaten meer dan 50% van de contributies voor de Verenigde Naties en voor de vredestroepen en meer dan 60% van de internationale ontwikkelingshulp opbrengen en dan ook een sleutelrol bij de toekomstige opzet van de Verenigde Naties zouden moeten spelen; 6. is van oordeel dat van de grondwet van de EU een positieve invloed zal uitgaan op de verbetering van de betrekkingen tussen de EU en de VN en dat zij ook de doeltreffendheid van het optreden van de EU binnen de VN zal versterken en aldus een ruggesteun zal geven aan de VN in hun centrale rol bij het bepleiten en ten uitvoer leggen van "daadwerkelijk multilateralisme" op het gebied van global governance, veiligheid en eerbiediging van de mensenrechten overal ter wereld; is voorts van oordeel dat de EU een meer actieve rol moet spelen bij de hervorming van de interne structuur van de VN; 7. acht dit niet alleen wegens de erkenning van de internationale rechtspersoonlijkheid van de EU mogelijk, maar ook dankzij de politieke keuze van de EU om op het gebied van het buitenlands beleid de belangrijke rol te spelen die haar toekomt, zoals weerspiegeld in de te verwachten verduidelijking van de politieke en/of uitvoerende bevoegdheid van iedere EU-instelling in de internationale betrekkingen, de benoeming van een EU-minister voor buitenlandse zaken en de verwachte versterking van de bevoegdheid van de EU op de gebieden veiligheid en defensiebeleid; 8. is van mening dat in het kader van het partnerschap EU/VN efficiënter opgetreden moet worden ter handhaving van de vrede en veiligheid in de wereld in de zin van artikel 1 van het Handvest van de Verenigde Naties; 9. onderstreept dat het welslagen van global governance, geconfronteerd met de uitdagingen van een toenemende globalisering en onderlinge afhankelijkheid, alleen gebaseerd kan zijn op een doeltreffend en billijk multilateraal systeem dat ondubbelzinnig is verankerd in de Verenigde Naties, en dat dit welslagen afhankelijk zal zijn van: 10. neemt kennis van het verslag van de VN-werkgroep over de hervorming van de Veiligheidsraad (7) van 20 juni 2003 en de daarin vervatte aanbevelingen, en van de verslagen van de secretaris-generaal van de VN aan de 57ste en de 58ste Algemene Vergadering over de tenuitvoerlegging van de Millenniumverklaring; geeft kennis van zijn belangstelling voor een actieve bijdrage tot het door de secretaris-generaal van de VN benoemde forum op hoog niveau dat de problemen in verband met vrede en veiligheid moet onderzoeken om te bezien welke bijdrage via deze collectieve actie kan worden geleverd aan de aanpak van deze problemen, de werkwijze van de belangrijke VN-organen en hun onderlinge betrekkingen te herzien en methoden aan te bevelen om de Verenigde Naties te versterken door middel van hervorming van instellingen en processen (8) ; 11. betuigt nadrukkelijk zijn steun voor het initiatief van de secretaris-generaal van de VN om een panel van vooraanstaande personen te benoemen teneinde de internationale gemeenschap, de lidstaten van de Verenigde Naties en andere internationale organisaties te helpen bij de verwezenlijking van de in de Millenniumverklaring neergelegde ontwikkelingsdoelstellingen met betrekking tot water en leefmilieu; verklaart zich bereid actief aan dit initiatief mee te werken en het politiek en financieel te steunen; 12. dringt er bij de EU-lidstaten op aan zo spoedig mogelijk tot overeenstemming te komen over de institutionele hervorming van het VN-systeem in het licht van de toekomstige rechtspersoonlijkheid van de EU, en van de volgende punten: 13. doet een beroep op de Raad na te denken over de mogelijkheid een voorstel te doen over de deelname van de Europese Unie als volledig lid van de Veiligheidsraad en van de Algemene Vergadering van de VN; 14. is van oordeel dat de minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie, wiens taken zijn vastgelegd in het ontwerp van Europese Grondwet, het in de paragraaf hierboven bedoelde mandaat namens de Europese Unie dient te vervullen; 15. bekrachtigt dat het Handvest van de VN de belangrijkste politieke en wettelijke grondslag voor de internationale betrekkingen en de waarborging van de vrede en de internationale veiligheid is; erkent dat een verdere ontwikkeling van het volkerenrecht en het systeem van de Verenigde Naties noodzakelijk is; wijst erop dat het daarbij in eerste instantie gaat om de uitvoering van het volkerenrecht en de mensenrechten, het overwinnen van armoede en onderontwikkeling en om invoering van een doeltreffend multilateralisme; wijst erop dat de tot 25 lidstaten uitgebreide Europese Unie een speciale verantwoordelijkheid draagt voor de opzet van zo'n hervormingsproces; erkent dat de nagestreefde institutionele hervorming van de VN een element van dit proces is; 16. is verheugd over de toegenomen coherentie van de VN in de betrekkingen met de EU die reeds werd bereikt in het kader van de lopende administratieve hervorming van de VN en die ook tot uiting komt in de benoeming van een VN-vertegenwoordiger bij de EU met een wereldomspannend strategisch mandaat; 17. is ingenomen met de impactbeoordeling van het jaarlijkse programma van de VN (9) en het besluit na begin 2004 in Brussel een VN-regionaal informatiecentrum voor West-Europa te openen; constateert dat dit centrum zijn activiteiten voornamelijk zal richten op de informatieverstrekking aan burgers van de EU-lidstaten en andere Europese landen; verzoekt dit centrum om in zijn jaarlijkse activiteitenprogramma ook informatieacties op te nemen over de betrekkingen tussen de EU en de VN; verzoekt de Commissie om - zo mogelijk gezamenlijk met dit centrum - een informatieinitiatief te lanceren over de betrekkingen tussen de EU en de VN, waaronder de financiële bijdrage van de EU aan de activiteiten van de VN, de VN-organen, -programma's en -fondsen; moedigt het regionale centrum van de VN eveneens aan zijn activiteiten te ontwikkelen in nauwe samenwerking met de associaties en educatieve instellingen van de VN, welke vitale maatschappelijke structuren zijn om de burgers vertrouwd te maken met de gemeenschappelijke waarden van de EU en de VN; 18. verzoekt de Belgische autoriteiten alles in het werk te stellen om de nieuwe VN-vertegenwoordiging bij de EU en het VN-regionaal informatiecentrum een passende status en kantoorruimte te verschaffen; 19. onderstreept dat voor de versterking van de rol van de EU binnen de VN het volgende vereist is: 20. verwacht dat de EU actief meewerkt aan een hervorming en verdere ontwikkeling van de VN; is van oordeel dat in het geval van genocide, oorlogsmisdaden alsmede misdrijven tegen de menselijkheid in de zin van de definities conform de artikelen 6, 7 en 8 van het statuut van het Internationaal Strafhof de Verenigde Naties snel moeten kunnen ingrijpen; en dat in dit verband ook de mogelijkheid moet worden geschapen het veto van een permanent lid van de Veiligheidsraad te omzeilen, wanneer een onafhankelijk, volkenrechtelijk gelegitimeerde instantie (b.v. het Internationale Gerechtshof of het Internationaal Strafhof) vaststelt dat de bovengenoemde misdrijven dreigen te worden gepleegd; 21. dringt erop aan dat met het oog op meer steun van de burgers voor de VN het respect voor de werkzaamheden van deze organisatie ten behoeve van de fundamentele mensenrechten wordt verbeterd; derhalve moet er een systeem worden opgezet voor de beoordeling van de schendingen van vastgelegde fundamentele vrijheden en mensenrechten door lidstaten, gekoppeld aan de mogelijkheid om politieke regimes die deze rechten gedurende lange tijd ernstig en stelselmatig schenden hun stemrecht in de Commissie mensenrechten van de VN te ontzeggen totdat er een eind komt aan deze schendingen; Versterking van de samenwerking tussen de EU-instellingen en het VN-systeem 22. spreekt zijn waardering uit voor de uitvoering door de secretaris-generaal van de VN van de strategie tot versterking van de samenwerking met regionale organisaties en tot intensivering van de coördinatie tussen de maatregelen van de VN en zijn voornaamste partners zoals de Europese Unie, met name op het gebied van ontwapening, controle op wapenexport, voorkoming van conflicten, de civiele en militaire aspecten van crisisbeheersing, humanitaire hulpacties, ontwikkeling, bescherming van de mensenrechten, sociale rechten en de rechten van inheemse volkeren, milieubescherming, en tevens terrorismebestrijding en de bestrijding van de georganiseerde misdaad, met name de handel in mensen, verdovende middelen, de smokkel van wapens en het witwassen van geld; 23. is van oordeel dat deze benadering en de ontwikkeling van een politieke dialoog met het Europees Parlement, zoals vermeld in paragraaf 39, de start vormen van een gezamenlijke bouwsteenstrategie die gericht is op de versterking van multilaterale systemen op basis van het samenwerkingsbeginsel, een constructieve dialoog en het sluiten van compromissen, om waar mogelijk te streven naar het bijleggen van geschillen tussen lidstaten van de EU, waarmee afstand wordt genomen van multipolaire of starre confrontatiebenaderingen op internationaal niveau; 24. stelt vast dat het dringend noodzakelijk is te komen tot meer samenwerking en coördinatie op het gebied van de volksgezondheid, met name in de sectoren onderzoek en preventieve maatregelen, aangezien ernstige en gemakkelijk overdraagbare ziekten met epidemische gevolgen een van de meest relevante nieuwe bedreigingen van de mondiale veiligheid vormen; 25. herhaalt zijn eis van een wereldwijd verbod op het klonen van mensen en steunt in dit verband het initiatief van Costa Rica en het besluit van de Algemene Vergadering van de VN om in 2004 een verdrag ter zake uit te werken; 26. wenst dat de EU in het kader van de daadwerkelijke uitvoering van resolutie 1373 van de VN-Veiligheidsraad , met inbegrip van het Internationale Verdrag ter bestrijding van de financiering van terrorisme van 9 december 1999, de toepassing bevordert van de acht speciale aanbevelingen van de Financial Action Task Force inzake de financiering van het terrorisme van 31 oktober 2001 alsook de veertig aanbevelingen van deze task force inzake de bestrijding van het witwassen van zwart geld van 20 juni 2003; 27. verzoekt de instellingen van de EU steun te geven aan de instelling van een intergroep van de democratische landen binnen het VN-systeem (de Gemeenschap van democratieën); verzoekt deze en de lidstaten van de EU deelname aan deze intergroep te bevorderen en de NGO's bij te staan in hun streven naar dit doel, met name die organisaties die een mobilisering van het maatschappelijk middenveld nastreven; 28. wijst op de noodzaak van het juiste evenwicht tussen de doelen in verband met de steun aan doelmatig optreden van een aantal organisaties samen, en van waarborging van werkelijke Europese toegevoegde waarde in het kader van internationale acties, is derhalve ingenomen met de door de VN en de EU-Commissie ondertekende kaderovereenkomst van 29 april 2003 over de financiële en administratieve aspecten van de samenwerking tussen de VN-organisaties, -programma's en -fondsen (UNAFP) en de Commissie en tevens de gemeenschappelijke intentieverklaringen en andere soorten akkoorden die door briefwisseling van 6 juli 2000, 14 december 2000 en 14 mei 2001 tussen de VN-organisaties en de Commissie werden gesloten; 29. constateert tot zijn tevredenheid dat deze kaderovereenkomst ook een poging is om te reageren op de verzoeken van het Europees Parlement en de Rekenkamer aan de Commissie om de samenwerkingsprogramma's met de VN aan te passen aan de financiële en administratieve regels van de EU, maar betreurt het feit dat het Europees Parlement, dan wel zijn bevoegde commissies niet naar behoren over de voorbereiding daarvan zijn geraadpleegd en geïnformeerd; 30. moedigt de Commissie aan om binnen het kader van haar uitvoerende bevoegdheid een verdere stap te doen naar versterking van de samenwerking en coördinatie, zoals door de VN voorgesteld in hun reeds aangehaalde mededeling, met name door: 31. moedigt de Raad tevens aan om in het licht van zijn besluit van 21 juli 2003 (10) en de gezamenlijke verklaring van het Italiaanse voorzitterschap van de EU en de secretaris-generaal van de VN van 24 september 2003 (11) tot een overeenkomst met de VN te komen over de voorkoming van conflicten en crisisbeheersing, waarbij wordt uitgegaan van de volgende beginselen: 32. is van oordeel dat de reeds aangehaalde gezamenlijke verklaring van het Italiaanse EU-voorzitterschap en de secretaris-generaal van de VN dient te worden uitgevoerd op basis van een consequente VN-strategie inzake de voorkoming van conflicten en crisisbeheer, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen operationele maatregelen op de korte termijn en structurele maatregelen op de lange termijn waarmee wordt ingegaan op de oorzaak van conflicten; doet derhalve een beroep op de Raad en de lidstaten van de EU bij de uitvoering van deze gezamenlijke verklaring rekening te houden met de conclusies en aanbevelingen welke door de 57ste Algemene Vergadering van de VN (12) inzake conflictpreventie werden aangenomen, en zich actief voor hun uitvoering in te zetten; 33. dringt erop aan dat het voorzitterschap van de EU het Europees Parlement op een gepast tijdstip op de hoogte brengt van de maatregelen die worden genomen voor het presenteren van elk EU-standpunt, dan wel elk EU-voorstel aan de organen of organisaties van de VN (b.v. het prioriteitendocument van de EU voor de jaarlijkse bijeenkomst van de Algemene Vergadering, voorstellen voor resoluties die namens de EU moeten worden voorgelegd aan de Veiligheidsraad of de jaarlijkse bijeenkomst van de ECOSOC, met name de Commissie voor de mensenrechten), en dat de bevoegde commissies van het Europees Parlement op de hoogte worden gebracht van de VN-voorstellen over samenwerking op crisisbeheersingsgebied (b.v. samenwerking in Congo en Liberia), conflictpreventie, post-conflictbeheer, ontwikkeling en humanitaire hulp en alle overige gebieden waarop politiek overleg en samenwerking bij de planning plaatsvindt; 34. verzoekt de Raad en de lidstaten in het licht van artikel 19 van het EU-Verdrag niet alleen over te gaan tot een intensievere wederzijdse informatie, maar ook tot versterking van de interne coördinatie, zowel in Brussel als bij de VN, over vraagstukken die in de organen van de VN aan de orde komen; stelt te dien einde een versterking voor van de rol van de werkgroepen van de Raad in Brussel (b.v. CONUN of de werkgroep voor de voorbereiding van VN-conferenties) en hieronder ook de voorbereiding van gemeenschappelijke standpunten van de EU of mandaten en richtsnoeren te laten vallen alvorens in de politieke organen van de VN (Veiligheidsraad, Algemene Vergadering en ECOSOC) een besluit wordt genomen; 35. constateert in dit verband tevens dat het dringend noodzakelijk is tot verbetering te komen van het huidige systeem van uitwisseling van informatie en coördinatie onder de vertegenwoordigers van de lidstaten van de EU bij de VN, met name door te zorgen voor permanente coördinatie tussen de EU-leden die zitting hebben in de Veiligheidsraad van de VN enerzijds en het voorzitterschap van de EU anderzijds; is van oordeel dat deze verbetering ertoe zal leiden dat enige tegenspraak tussen de gemeenschappelijke standpunten of politieke richtsnoeren die worden vastgesteld door de Europese Unie enerzijds en de standpunten die door een lidstaat van de EU in de VN-organen tot uitdrukking wordt gebracht anderzijds, wordt voorkomen; 36. is van mening dat de verduidelijking van de betrekkingen tussen de Raad van de EU en de lidstaten die in de VN-Veiligheidsraad zijn vertegenwoordigd, gerealiseerd zou kunnen worden in het kader van een overeenkomstig artikel 19 van het Verdrag betreffende Europese Unie vast te stellen gedragscode, waardoor de reeds vastgestelde richtsnoeren worden verstevigd en waardoor er met nadruk op wordt gewezen dat de lidstaten van de EU, steeds wanneer een EU -verklaring wordt afgelegd namens de Europese Unie of de Europese Gemeenschap, geen nationale verklaringen moeten afleggen; dit laatste dient uitsluitend in uitzonderlijke gevallen en na voorafgaande kennisgeving aan het voorzitterschap van de EU te worden overwogen; 37. stelt de Raad en de Commissie voor regelmatig gezamenlijke bijeenkomsten te organiseren tussen vertegenwoordigers van het EU-voorzitterschap, de secretariaten van de Raad, de Commissie en het Europees Parlement enerzijds en vertegenwoordigers van de VN anderzijds voor een coördinatie en zo mogelijk een gezamenlijke landenbeoordeling met het oog op de voorkoming van conflicten, het functioneren van een "vroegtijdig waarschuwingssysteem" en de uitvoering van de crisisbeheersingsmechanismen waarover de EU en de VN beschikken; 38. is van oordeel dat het met het oog op de komende EU-grondwet uiterst belangrijk is over te gaan tot het stroomlijnen van de diplomatieke vertegenwoordiging van de EU bij de VN ter verbetering van de onderlinge relaties; dringt er derhalve bij de Raad en de Commissie op aan zo spoedig mogelijk tot overeenstemming te komen over een gemeenschappelijke externe delegatie in elk van de VN-hoofdkwartieren (New York, Genève, Wenen en Nairobi); 39. verzoekt de secretaris-generaal van de VN en de politieke organen van de VN, de VN-organisaties, -programma's en -fondsen de huidige praktijk op het gebied van dialoog, samenwerking en coördinatie met de Raad en de Commissie tot het Europees Parlement uit te breiden door: 40. is van oordeel dat de versterking van de politieke dialoog en de samenwerking met het Europees Parlement (het Parlement van een Unie van 25 staten dat vanaf 2004 ongeveer 450 miljoen mensen vertegenwoordigt) een bijdrage zal leveren aan het welslagen van het streven van de secretaris-generaal van de VN naar de ontwikkeling, in nauwe samenwerking met de internationale Parlementaire Unie, van een parlementaire dimensie van de VN; tevens zal het een versterking betekenen van de democratische dimensie van de VN doordat het een toenadering betekent tot de burgers van een van de belangrijkste regio's ter wereld die de belangrijkste partner is om de uitdagingen en bedreigingen waarmee de wereld thans wordt geconfronteerd, tegemoet te treden; 41. verzoekt zijn bevoegde commissie in het kader van de uitvoering en follow-up van deze resolutie toe te zien op consequente en stelselmatige samenwerking met de VN, haar organisaties, fondsen en programma's; o o o 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de secretaris-generaal van de VN, de voorzitter van de VN-Veiligheidsraad, de voorzitter van de Algemene Vergadering van de VN, de voorzitter van VN-ECOSOC, alsmede de parlementen van de lidstaten van de EU, de Interparlementaire Unie en de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 509 ) (1) , – gelet op de artikelen 251, lid 2 en 285, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0401/2003), – gelet op de artikelen 67 en 158, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0005/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 29 januari 2004 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. ..../2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken over de informatiemaatschappij HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Europese Raad van Lissabon van maart 2000 heeft als doel gesteld dat Europa binnen tien jaar de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld moet worden. (2) In het actieplan e Europe 2002 – dat in juni 2000 werd goedgekeurd door de Europese Raad van Feira – werd een proces ingesteld van doelstellingen en benchmarking om Europa zo snel mogelijk on line te brengen. (3) De Europese Raad van Sevilla van juni 2002 heeft de doelstellingen van het actieplan e Europe 2005 goedgekeurd, waarin werd gepleit voor een rechtsgrond om de regelmatige verstrekking van vergelijkbare gegevens in de lidstaten te waarborgen en een gebruik op grotere schaal van officiële statistieken over de informatiemaatschappij mogelijk te maken. (4) Voor de structurele indicatoren die worden gebruikt in het jaarlijkse voorjaarsverslag aan de Europese Raad zijn indicatoren vereist die gebaseerd zijn op coherente statistische informatie op het gebied van de informatiemaatschappij. (5) Voor de benchmarking van e Europe in het kader van de uitvoering van de actieplannen e Europe zijn indicatoren vereist die gebaseerd zijn op coherente statistische informatie op het gebied van de informatiemaatschappij; (6) De diensten van de Commissie hebben jaarlijks geharmoniseerde statistieken nodig over het gebruik van informatie- en communicatietechnologieën (ICT) in het bedrijfsleven. (7) De diensten van de Commissie hebben geharmoniseerde statistieken op jaarbasis nodig over het gebruik van ICT's door particulieren en in huishoudens. (8) Als gevolg van de snelle ontwikkeling van de informatiemaatschappij moeten de geproduceerde statistieken zich aan de nieuwe ontwikkelingen aanpassen. Dit kan worden bereikt door gebruik te maken van modules met een vaste geldigheidsduur en door wijzigingen mogelijk te maken door middel van uitvoeringsmaatregelen die rekening houden met de middelen van de lidstaten, de last die op de respondenten rust, technische en methodologische haalbaarheid en de betrouwbaarheid van de resultaten. (9) De productie van specifieke communautaire statistieken wordt geregeld door Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek (3) . (10) Aangezien het doel van het overwogen optreden, namelijk de vaststelling van een gemeenschappelijk kader voor de systematische productie van communautaire statistieken over de informatiemaatschappij, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel zoals neergelegd in artikel 5 van het Verdrag, maatregelen treffen. Overeenkomstig het in dat artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel blijft deze verordening beperkt tot het minimum dat vereist om dit doel te verwezenlijken, en gaat niet verder dan wat daartoe nodig is. (11) De maatregelen die voor de tenuitvoerlegging van deze verordening nodig zijn, moeten worden genomen overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (4) . (12) Het Comité statistisch programma, opgericht bij Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad (5) , is overeenkomstig artikel 3 van dit besluit geraadpleegd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Het doel van deze verordening is een gemeenschappelijk kader vast te stellen voor de systematische productie van communautaire statistieken over de informatiemaatschappij. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities: Artikel 3 Werkingssfeer 1. De samen te stellen statistieken omvatten informatie die vereist is voor de benchmarking van e Europe en nuttig is voor de structurele indicatoren, en andere informatie die nodig is om een uniforme basis te verschaffen voor de analyse van de informatiemaatschappij. 2. De statistieken worden verdeeld in modules als omschreven in de bijlagen I en II. Artikel 4 Modules De modules in deze verordening hebben betrekking op de volgende gebieden: Artikel 5 Methodologische handleiding De Commissie stelt in nauwe samenwerking met de lidstaten een methodologische handleiding op met richtsnoeren voor de ingevolge deze verordening te produceren communautaire statistieken en werkt deze handleiding bij op basis van de door nieuwe uitvoeringsmaatregelen ontstane behoeften. Artikel 6 Toezending van de gegevens 1. De lidstaten zenden de op grond van deze verordening en de bijbehorende uitvoeringsmaatregelen vereiste geaggregeerde gegevens en metagegevens, met inbegrip van vertrouwelijke geaggregeerde gegevens, aan de Commissie (Eurostat) overeenkomstig de bestaande communautaire bepalingen inzake de toezending van gegevens die onder de statistische geheimhouding vallen. Deze communautaire bepalingen zijn van toepassing op de verwerking van de resultaten in zoverre deze vertrouwelijke gegevens omvatten. 2. De lidstaten zenden de op grond van deze verordening en de bijbehorende uitvoeringsmaatregelen vereiste gegevens en metagegevens in elektronische vorm in, overeenkomstig een tussen de Commissie en de lidstaten overeengekomen uitwisselingsnorm. Artikel 7 Kwaliteitscriteria en verslagen 1. De Commissie (Eurostat) beoordeelt de kwaliteit van de ingediende gegevens. 2. De Commissie (Eurostat) ontwikkelt in nauwe samenwerking met de lidstaten aanbevolen gemeenschappelijke normen om de kwaliteit (volgens de standaardkwaliteitscriteria van Eurostat) van de verstrekte gegevens te waarborgen. Deze normen worden gepubliceerd in de methodologische handleiding. 3. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om de kwaliteit van de toegezonden gegevens te waarborgen. 4. Binnen een vastgestelde periode na de uiterste datum voor indiening van de eindresultaten leggen de lidstaten aan de Commissie (Eurostat) een verslag voor over de kwaliteit van de toegezonden gegevens op basis van de in lid 2 bedoelde normen. In die verslagen moeten de gevallen worden vermeld waarin niet aan die normen is voldaan. De periode wordt overeengekomen tijdens de uitwerking van de uitvoeringsmaatregelen. Artikel 8 Uitvoeringsmaatregelen 1. De maatregelen ter uitvoering van de modules van deze verordening hebben betrekking op de selectie en specificatie, aanpassing en wijziging van de onderwerpen en de kenmerken daarvan, de dekking, de referentieperioden en de onderverdelingen van de kenmerken, de periodiciteit en het tijdschema voor de verstrekking van de gegevens en de termijnen voor de toezending van de resultaten. 2. De uitvoeringsmaatregelen, met inbegrip van aanpassings- en bijwerkingsmaatregelen om rekening te houden met economische en technische veranderingen, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 9, lid 2, rekening houdend met de middelen van de lidstaten, de last die op de respondenten rust, de technische en methodologische haalbaarheid en de betrouwbaarheid van de resultaten. 3. De uitvoeringsmaatregelen worden ten minste 9 maanden vóór het begin van een verzamelperiode opgesteld. Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 89/382/EEG, Euratomopgerichte Comité statistisch programma ("Comité"). 2. In gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. Artikel 10 Financiering 1. Gedurende ten minste het eerste jaar waarin de in de uitvoeringsmaatregelen bij deze verordening bedoelde statistieken door de lidstaten worden geproduceerd, draagt de Commissie bij in de door de lidstaten gemaakte kosten voor het produceren, verwerken en toezenden van deze statistieken. Het bedrag van de financiële bijdrage mag niet hoger zijn dan 90% van die kosten. 2. De voorwaarden en procedures voor de toekenning van de financiële bijdragen en voor de betaling en controle zijn in overeenstemming met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) . 3. Indien de begroting zulks toelaat, zal de Commissie de bijdragen aan de lidstaten continueren om de kosten in verband met het verstrekken van deze statistieken in de jaren daarna te vergoeden. 4. De begrotingsautoriteit stelt de beschikbare kredieten voor deze financiële bijdrage in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedures van de Europese Gemeenschappen vast. Artikel 11 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I MODULE 1: HET BEDRIJFSLEVEN EN DE INFORMATIEMAATSCHAPPIJ a) Doel Het doel van deze module is de tijdige verstrekking van statistieken over het bedrijfsleven en de informatiemaatschappij. Deze module vormt een kader voor de eisen inzake dekking, duur en periodiciteit, afgedekte onderwerpen, de onderverdelingen voor de verstrekking van de gegevens en de eventueel noodzakelijke pilootstudies. b) Dekking Deze module heeft betrekking op de economische activiteiten die vallen onder de secties D tot en met K, en afdeling 92 van de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten in de Europese Gemeenschap (NACE REV. 1.1). Sectie J zal worden opgenomen afhankelijk van de resultaten van voorafgaande proefstudies. De statistieken worden samengesteld voor bedrijfseenheden. c) Duur en periodiciteit van de gegevensverstrekking Jaarlijkse verstrekking van statistieken gedurende vijf referentiejaren, gerekend vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening. Het is niet gezegd dat elk jaar alle kenmerken moeten worden verstrekt; de periodiciteit van de verstrekking van elk kenmerk zal in het kader van de in artikel 8 bedoelde uitvoeringsmaatregelen worden vastgesteld. d) Onderwerpen De te verstrekken kenmerken worden ontleend aan onderstaande lijst van onderwerpen: Niet alle onderwerpen komen elk jaar aan bod. e) Onderverdelingen van de gegevensverstrekking De vereiste onderverdelingen worden ontleend aan onderstaande lijst en worden in het kader van de uitvoeringsmaatregelen overeengekomen: f) Pilootstudies Wanneer belangrijke nieuwe gegevensbehoeften worden vastgesteld of wordt verwacht dat onvoldoende kwalitatief hoogwaardige gegevens beschikbaar zullen zijn, zorgt de Commissie ervoor dat de lidstaten op vrijwillige basis pilootstudies houden vooraleer er gegevens worden vergaard. Dergelijke pilootstudies worden uitgevoerd teneinde de haalbaarheid van de vergaring van relevante gegevens te beoordelen, rekening houdende met de voordelen van de beschikbaarheid van de gegevens in verhouding tot de kosten van vergaring en de last die op de respondenten rust. BIJLAGE II MODULE 2: PARTICULIEREN, HUISHOUDENS EN DE INFORMATIEMAATSCHAPPIJ a) Doel Het doel van deze module is de tijdige verstrekking van statistieken over particulieren, huishoudens en de informatiemaatschappij. Deze module vormt een kader voor de eisen inzake dekking, duur en periodiciteit, afgedekte onderwerpen, de onderverdelingen voor de verstrekking van de gegevens en de eventueel noodzakelijke pilootstudies. b) Dekking Deze module heeft betrekking op statistieken over particulieren en huishoudens. c) Duur en periodiciteit van de gegevensverstrekking Jaarlijkse verstrekking van statistieken gedurende vijf referentiejaren, gerekend vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening. Niet alle kenmerken moeten elk jaar aan bod komen. De periodiciteit van de verstrekking van elk kenmerk zal in het kader van de in artikel 8 bedoelde uitvoeringsmaatregelen worden vastgesteld. d) Onderwerpen De te verstrekken kenmerken worden ontleend aan onderstaande lijst van onderwerpen: Niet alle onderwerpen komen elk jaar aan bod. e) Onderverdelingen van de gegevensverstrekking Niet alle onderverdelingen komen elk jaar aan bod. De vereiste onderverdelingen worden ontleend aan onderstaande lijst en worden in het kader van de uitvoeringsmaatregelen overeengekomen: A. Statistieken voor huishoudens: B. Statistieken voor particulieren: f) Pilootstudies Wanneer belangrijke nieuwe gegevensbehoeften worden vastgesteld of wordt verwacht dat onvoldoende kwalitatief hoogwaardige gegevens beschikbaar zullen zijn, zorgt de Commissie ervoor dat de lidstaten op vrijwillige basis pilootstudies houden vooraleer er gegevens worden vergaard. Dergelijke pilootstudies worden uitgevoerd teneinde de haalbaarheid van de vergaring van relevante gegevens te beoordelen, rekening houdende met de voordelen van de beschikbaarheid van de gegevens in verhouding tot de kosten van vergaring en de last die op de respondenten rust. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 523 ) (1) , – gelet op de artikelen 251, lid 2 en 179 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0403/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0002/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 29 januari 2004met oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2004 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1734/94 van de Raad betreffende de financiële en technische samenwerking met de westelijke jordaanoever en de gazastrook HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 179, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Al het mogelijke moet worden gedaan om te voorkomen dat de Palestijnse economie verder achteruitgaat. Daartoe moet worden bijgedragen tot goed bestuur en een evenwichtige begrotingssituatie van de Palestijnse autoriteit en tot consolidatie van die autoriteit door middel van institutionele versterking. (2) Door de recente ontwikkelingen in het vredesproces in het Midden-Oosten zal op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook de behoefte aan financiële steun blijven bestaan. (3) De Gemeenschap moet daarom doorgaan met haar hulpinspanningen op grond van Verordening (EG) nr. 1734/94 (4) . (4) Verordening (EG) nr. 1734/94 moet door het Europees Parlement en de Raad vóór einde 2005 opnieuw worden bekeken in het licht van de ontwikkelingen in het gebied, met name wat betreft de tenuitvoerlegging van de routekaart voor vrede (Elementen van een op prestaties gebaseerde routekaart naar een permanente tweestatenoplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict). (5) Bij Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (5) is een gemeenschappelijk juridisch kader ingesteld voor alle gebieden van de eigen middelen en de uitgaven van de Gemeenschappen. Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (6) is van toepassing op alle activiteitsgebieden van de Gemeenschappen, onverminderd het bepaalde in de communautaire regels voor specifieke beleidsterreinen. (6) Verordening (EG) nr. 1734/94 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1734/94 wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 1 wordt vervangen door: Artikel 1 1. De Gemeenschap werkt financieel en technisch samen met de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, teneinde tot de duurzame economische, politieke en sociale ontwikkeling van deze gebieden bij te dragen. De tenuitvoerlegging geschiedt, indien de omstandigheden zulks toelaten, op basis van meerjarenprogramma's. 2. De Commissie brengt uiterlijk op 31 december 2005 een verslag uit waarin deze verordening wordt getoetst, rekening houdend met de jongste ontwikkelingen in de regio. 2. Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: 7. Aanbestedingen en opdrachten staan onder gelijke voorwaarden open voor alle natuurlijke personen en rechtspersonen uit de lidstaten en de mediterrane partners zoals genoemd in Bijlage I van Verordening (EG) nr. 1488/96 van de Raad van 23 juli 1996 inzake financiële en technische maatregelen ter ondersteuning van de hervorming van de economische en maatschappelijke structuren in het kader van het Europees-mediterrane partnerschap (MEDA) *. _____________________ * PB L 189 van 30.7.1996, blz. 1. Laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2698/2000 (PB L 311 van 12.12.2000, blz. 1). 3. aan artikel 4 wordt het volgende lid toegevoegd: 5. In financieringsbesluiten alsmede in de daaruit voortvloeiende overeenkomsten en contracten wordt onder meer voorzien in toezicht en financiële controle door de Commissie (en ook het Europees Bureau voor Fraudebestrijding OLAF), met inbegrip van controle en inspectie ter plaatse, overeenkomstig Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad *, en in zo nodig ter plaatse uit te voeren controles door de Rekenkamer. Volgens de procedure van artikel 5 worden maatregelen getroffen teneinde te zorgen voor een passende bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschap overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 ** van de Raad. Waar nodig wordt een onderzoek uitgevoerd door OLAF overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad ***. ___________________ * PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2. ** PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1. *** PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2003) 602 ) (1) , – gelet op de artikelen 37, 175, lid 1 en 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0499/2003), – gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0012/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde besluit van de Raad en aan de sluiting van dit internationale verdrag; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst en de daarop betrekking hebbende verklaring van de lidstaten (PE-CONS 3690/2003 – C5-0603/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 123 ) (2) – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 658 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 514 - C5-0419/2003) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité en de daarop betrekking hebbende verklaring van de lidstaten ( A5-0010/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en wijst op de daarop betrekking hebbende verklaring van de lidstaten; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan, samen met de daarop betrekking hebbende verklaring van de lidstaten, in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3691/2003 – C5-0604/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 564 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 658 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 514 - C5-0420/2003) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0009/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3692/2003 – C5-0605/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 564 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 658 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 514 - C5-0421/2003) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0009/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en wijst op de daarop betrekking hebbende verklaring van de lidstaten; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3693/2003 – C5-0606/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 564 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 658 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 514 - C5-0422/2003) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0009/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3696/2003 – C5-0607/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 275 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 236 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 503 - C5-0399/2003) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0007/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3695/2003 – C5-0608/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 276 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2002) 235 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 501 - C5-0398/2003) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0008/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst en de daarop betrekking hebbende interinstitutionele verklaring (PE-CONS 3697/2003 – C5-0629/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 729 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2003) 536 - C5-0433/2003) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0006/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en bevestigt de daarop betrekking hebbende gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan, samen met de daarop betrekking hebbende interinstitutionele verklaring, in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gelet op de jaarrekening en de financiële balans van ontvangsten en uitgaven betreffende de begroting voor het begrotingsjaar 2001 (SEC(2002) 405 - C5-0247/2002), – gezien het jaarverslag van de Europese Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2001 en de antwoorden daarop van de instellingen (C5-0538/2002) (1) , – gelet op de betrouwbaarheidsverklaring met betrekking tot de juistheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de daaraan ten grondslag liggende verrichtingen, die door de Europese Rekenkamer is verstrekt overeenkomstig artikel 248 van het EG-Verdrag (C5-0538/2002), – gezien de aanbeveling van de Raad van 7 maart 2003 (C5-0087/2003), – gelet op de artikelen 272, lid 10 en 275 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 22, leden 2 en 3 van het Financieel Reglement van 21 december 1977 (2) en artikel 50 van het Financieel Reglement van 25 juni 2002 (3) , – gezien de opmerkingen van de financieel controleur van het Comité van de regio's in zijn nota aan de secretaris-generaal van het Comité van de regio's van 25 september 2001, – gezien de brief van de directeur van de Administratie van het Comité van de regio's aan de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole van 27 februari 2003, – gezien de brief van de Rekenkamer, op 11 juli 2003 ontvangen door het Comité van de regio's in antwoord op het verzoek om een audit van de rekeningen van 2001 en het interim-verslag van OLAF d.d. 28 juli 2003, – gezien het eindverslag van OLAF d.d. 8 oktober 2003 en de desbetreffende opmerkingen van het Comité van de regio's die per schrijven van 29 oktober 2003 zijn voorgelegd, – gelet op artikel 93 A en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het besluit en de resolutie van 8 april 2003 (4) tot uitstel van kwijting, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0486/2003 ), 1. verleent kwijting aan de secretaris-generaal van het Comité van de regio's voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2001; 2. legt zijn opmerkingen hierover vast in de bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de bijgaande resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Rekenkamer, het Comité van de regio's en het Europees Economisch en Sociaal Comité, en deze te publiceren in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement met opmerkingen bij het besluit inzake kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001 - Afdeling VII - Comité van de regio's (SEC(2002) 405 - C5-0247/2002 - 2002/2107(DEC) ) Het Europees Parlement, – gelet op de jaarrekening en de financiële balans van ontvangsten en uitgaven betreffende de begroting voor het begrotingsjaar 2001 (SEC(2002) 405 - C5-0247/2002), – gezien het jaarverslag van de Europese Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2001 en de antwoorden daarop van de instellingen (C5-0538/2002) (5) , – gelet op de betrouwbaarheidsverklaring met betrekking tot de juistheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de daaraan ten grondslag liggende verrichtingen, die door de Europese Rekenkamer is verstrekt overeenkomstig artikel 248 van het EG-Verdrag (C5-0538/2002), – gezien de aanbeveling van de Raad van 7 maart 2003 (C5-0087/2003), – gelet op de artikelen 272, lid 10 en 275 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 22, leden 2 en 3 van het Financieel Reglement van 21 december 1977 (6) en artikel 50 van het Financieel Reglement van 25 juni 2002 (7) , – gezien de opmerkingen van de financieel controleur van het Comité van de regio's in zijn nota aan de secretaris-generaal van het Comité van de regio's van 25 september 2001, – gezien de brief van de directeur van de Administratie van het Comité van de regio's aan de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole van 27 februari 2003, – gezien de brief van de Rekenkamer, op 11 juli 2003 ontvangen door het Comité van de regio's in antwoord op het verzoek om een audit van de rekeningen van 2001 en het interim-verslag van OLAF d.d. 28 juli 2003, – gelet op artikel 93 A en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het besluit en de resolutie van 8 april 2003 (8) tot uitstel van kwijting, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0486/2003 ), 1. herinnert aan zijn besluit van 8 april 2003 om de kwijting voor de rekeningen van het begrotingsjaar 2001 van het Comité van de regio's om de volgende redenen uit te stellen: 2. herhaalt dat het in zijn bovengenoemde resolutie van 8 april 2003 het Comité van de regio's heeft verzocht onverwijld een gedetailleerde, volledige en onafhankelijke audit te laten uitvoeren door een erkende externe instelling, bij voorkeur de Europese Rekenkamer, van de algemene uitvoering van de begroting door het Comité van de regio's, alsmede van het financieel en administratief beheer en dat het van mening was dat bij de audit onder meer onderzoek moest worden gedaan naar bovengenoemde gebieden en dat de audit moest aantonen dat het financieel beheer van de instelling betrouwbaar is, en dat het auditrapport zo spoedig mogelijk moest worden ingediend bij de kwijtingsautoriteit, zodat het definitieve kwijtingsbesluit voor 2001 genomen kan worden; 3. stelt vast dat de Rekenkamer, in reactie op deze resolutie en op verzoek van het Comité van de regio's in een schrijven van 14 mei 2003 heeft toegezegd het onderzoeksgebied van de huidige audit in verband met de betrouwbaarheidsverklaring voor 2002 te zullen verbreden. De audit zou dan een onderzoek inhouden van de bestaande controleprocedures en een onderzoek naar de wettigheid en regelmatigheid van een steekproef van onderliggende verrichtingen. De Rekenkamer zou in het bijzonder een steekproef vaan onderliggende verrichtingen van de rekeningen van 2001 voor begrotingslijn 1004 - "Reis- en verblijfkosten voor vergaderingen en convocaties" onderzoeken; herinnert eraan dat de Rekenkamer voorts in een bijeenkomst met de bevoegde commissie van het Parlement toezegde om zijn conclusies tijdig mede te delen zodat de commissie een tweede verslag kon opstellen en voorleggen aan het Parlement in het najaar 2003; 4. neemt kennis van de onderstaande conclusie van de Rekenkamer, meegedeeld in een schrijven (9) dat is ondertekend door haar president: "Vastgesteld werd dat de controles werden verscherpt in 2002, na een rapport van de financieel controleur in september 2001 en de benoeming van een nieuwe beheerder van gelden ter goede rekening in januari 2002. De bevindingen van de nieuwe controles en onderzoeken door de Rekenkamer van de rekeningen van het Comité van 2001 laten geen substantiële inbreuk zien op de begrotings- of financiële regelgeving die geldt voor de uitgaven die het Comité van de regio's in 2001 heeft gedaan. De bevindingen komen overeen met de verklaring van betrouwbaarheid van de Rekenkamer zoals opgenomen in het Jaarverslag voor het begrotingsjaar 2001"; 5. wijst erop dat de conclusies van de Rekenkamer in strijd lijken te zijn met haar eigen bevindingen die zijn opgenomen in de sectorbrief van 2002 aan het Comité van de regio's en aan de Commissie begrotingscontrole beschikbaar zijn gesteld, en waaruit blijkt dat in een steekproef van 30 transacties 8 fouten werden opgespoord; 6. stelt vast dat de brief van de Rekenkamer niet de "gedetailleerde, volledige en onafhankelijke audit" vormde die het Parlement van het Comité van de regio's had gevraagd; betreurt het dat de audit van de Rekenkamer niet de bestaande tekortkomingen aan het licht heeft gebracht bij de uitvoering van de procedures voor het sluiten van contracten en het gunnen van opdrachten door het Comité van de regio's, die een groot deel van het OLAF-rapport uitmaken; stelt evenwel vast dat de genoemde tekortkomingen aan de orde zijn gesteld in het Jaarverslag 2002; 7. bekritiseert de Europese Rekenkamer, die in tegenstelling tot het Europees Bureau voor fraudebestrijding geen onregelmatigheden bij het Comité van de regio's heeft kunnen vaststellen; verwacht vóór eind februari 2004 een officieel standpunt van de Rekenkamer, met een uitvoerige toelichting op de vraag hoe deze uiteenlopende resultaten tot stand konden komen; 8. neemt kennis van de volgende opmerkingen gebaseerd op een aantal van de conclusies van OLAF: 9. herinnert aan artikel 10 van OLAF-verordening (EG) nr. 1073/1999 (10) volgens welk de directeur van OLAF uitdrukkelijk verplicht is de gerechtelijke autoriteiten informatie over mogelijk strafrechtelijk te vervolgen handelingen te doen toekomen; onderstreept dat de verordening de directeur hierbij geen marge voor eigen beoordeling biedt en dat alleen de gerechtelijke autoriteiten kunnen beslissen of er een strafrechtelijke procedure aanhangig wordt gemaakt of niet; 10. neemt kennis van de volgende opmerkingen van het Comité van de regio's, gevoegd bij een brief van de voorzitter van het Comité, d.d. 29 oktober 2003: 11. neemt kennis van de verklaring van de Voorzitter van het Comité van de regio's, uitgesproken ten overstaan van de bevoegde commissie op 4 november 2003, waarin hij erkende dat er "in 2001 in het Comité van de Regio's een ingewortelde cultuur van vriendjespolitiek" heerste, en waarin hij aankondigde het Bureau in februari 2004 een algemeen voorstel voor hervorming van de Administratie van het Comité van de regio's voor te willen leggen; is van mening dat dit voorstel moet worden uitgewerkt met de actieve hulp van een onafhankelijke externe deskundige, zoals een voormalig lid van de Rekenkamer, en juicht de desbetreffende toezegging van de fungerend secretaris-generaal toe; verzoekt het Comité van de regio's de tekst van het voorstel zo spoedig mogelijk aan het Europees Parlement te doen toekomen; is van oordeel dat een dergelijk voorstel garanties moet bevatten met betrekking tot het vermogen van de intern controleur om zijn taken op professionele en onafhankelijke wijze uit te voeren; 12. verzoekt de voorzitter van het Comité van de regio's een actieplan voor de volledige herstructurering van het orgaan op te nemen, vergelijkbaar met het plan dat de Commissie in maart 2000 heeft voorgelegd, met specifieke maatregelen, doelstellingen en termijnen die het mogelijk maken de vorderingen te meten; 13. steunt de kritiek en de aanbevelingen wat betreft de opening van disciplinaire procedures tegen een aantal ambtenaren van het Comité van de regio, waaronder twee bij name genoemde ambtenaren, en juicht de desbetreffende toezegging van de fungerend secretaris-generaal toe; 14. steunt de werkzaamheden van de intern controleur; veroordeelt , ongeacht de resultaten van de procedure die overeenkomstig artikel 24 van het Statuut op gang is gebracht door de intern controleur, de officiële obstructie die door de administratie van het Comité van de regio's tegen de financieel controleur/intern controleur en zijn medewerkers bij de uitvoering van hun taken krachtens het Financieel Reglement is gevoerd; prijst de intern controleur en zijn medewerkers om hun krachtige en niet-aflatende (maar uiteindelijk vruchteloze) pogingen om de administratie en het Bureau van het Comité van de regio's ervan te overtuigen dat er verbeteringen nodig waren; erkent dat gezien het gebrek aan de bescherming die normaal wordt geboden aan ambtenaren die misstanden rapporteren, de intern controleur juist heeft gehandeld door het Europees Parlement rechtstreeks in te lichten en dat hij hiervan geen negatieve consequenties mag ondervinden; 15. merkt op dat de regelgeving betreffende de betaling van de vergoedingen aan de leden van het Comité van de regio's op 19 november 2002 is herzien en dat deze voortaan bepaalt dat tickets en instapkaarten worden overgelegd vóór terugbetaling; 16. verlangt van het Comité van de regio's een verklaring dat het alles in het werk zal stellen om ervoor zorg te dragen dat al zijn leden van harte hun medewerking verlenen teneinde een consequente en correcte toepassing van de regels inzake de toekenning van vergoedingen aan de leden van het Comité van de regio's te garanderen; 17. dringt erop aan dat alles in het werk wordt gesteld om alle bedragen die ten onrechte zijn betaald aan leden en oud-leden van het Comité van de regio's terug te vorderen; is evenwel van mening dat onder geen beding vorderingen aan leden mogen worden geantedateerd; 18. neemt kennis van het vonnis van het Gerecht van Eerste Aanleg van 18 september 2003 tot nietigverklaring van de benoeming van de secretaris-generaal van het Comité van de regio's (Zaak T-73/01); 19. verzoekt het Comité van de regio's zich uit te spreken over de wenselijkheid van een disciplinaire procedure om de verantwoordelijkheden van de ambtenaren van dit Comité vast te stellen en het Parlement op de hoogte te houden; 20. verlangt dat het Comité van de regio's het verzoek afwijst van de voormalig secretaris-generaal - wiens benoeming door het Gerecht van Eerste Aanleg op 18 september 2003 op procedurele gronden is geannuleerd -, om zijn huidige post van A2-ambtenaar van het Comité van de regio's te mogen verlaten met onbetaald verlof om persoonlijke redenen, en per 1 september 2004 met vervroegd pensioen te mogen gaan; 21. verzoekt het Comité van de regio's tijdig een volledig verslag te overleggen over het huidige kwijtingsbesluit zodat hiermee rekening kan worden gehouden in de context van de kwijtingsprocedure voor het begrotingsjaar 2002; is van oordeel dat de voorzitter persoonlijk de verantwoordelijkheid moet nemen voor de uitvoering van de hervormingen en verwacht regelmatig in kennis te worden gesteld van de geboekte vorderingen; besluit de inzet met betrekking tot het hervormingsproces in zijn volgende kwijtingsbesluit voor 2002 opnieuw tegen het licht te houden; 22. dringt erop aan dat de voorzitter - zoals hij heeft toegezegd te zullen doen - zorgt dat het ambt en de persoon van de intern controleur in het gehele orgaan worden geëerbiedigd en dat zijn advies en mening serieus worden genomen; verwacht dat de hervormingsmaatregelen bewerkstelligen dat het rapporteren van onregelmatigheden en fraude in alle openheid kan plaatsvinden, zonder kans op intimidatie door personen of door het orgaan, zoals in het verleden is gebeurd; 23. wenst dat het Comité van de regio's de nodige maatregelen treft om te waarborgen dat toekomstige bona fide klokkenluiders niet op dezelfde wijze worden behandeld als de financieel controleur; 24. verlangt dat het Comité van de regio's de intern controleur een formele verontschuldiging doen toekomen zodra de door de intern controleur overeenkomstig artikel 24 van het Statuut op gang gebrachte procedure is afgerond, en ongeacht de uitkomst van deze procedure. Het Europees Parlement, - gelet op zijn resolutie van 8 april 2003 houdende opmerkingen in samenhang met het besluit betreffende kwijting voor de tenuitvoerlegging van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001 (Commissie) (1) , - gelet op het follow-upverslag van de Commissie over de kwijting 2001 ( COM(2003) 651 - C5-0536/2003), - gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 147 van het Financieel Reglement, - gelet op Bijlage V, artikel 6 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0004/2004 ), A. overwegende dat de Interne Auditdienst (IAS) van de Commissie een verslag heeft voorgelegd aan het Europees Parlement inzake een onderzoek naar 400 Eurostat-contracten en -subsidies over de periode 1999-2002; dat in dit verslag wordt ingegaan op 11 definitieve verslagen en 6 ontwerpverslagen van de Interne Auditcapaciteiten (IAC) van Eurostat, dat het Directoraat-generaal Begroting een rapport heeft opgesteld dat het niet naleven van de in de periode tot 1999 vigerende financiële voorschriften aantoonde; dat de Commissie, naar aanleiding van het verslag van de Interne Auditdienst en dat van het Directoraat-generaal Begroting, een taakgroep heeft opgericht, die eveneens een verslag heeft opgesteld, Algemene opmerkingen 1. verzoekt de Rekenkamer in haar jaarverslagen de door de Commissie geboekte vooruitgang op de weg naar een positieve betrouwbaarheidsverklaring te evalueren; 2. verzoekt de Commissie om tijdig voor de kwijting voor de begroting 2002 van de Commissie met een overzichtstabel te komen waar blijkt in welke mate en op welke manier de directoraten-generaal uitvoering geven aan de 24 interne controlenormen als het gaat om hetgeen voor hun activiteiten nodig is; 3. beschouwt de jaarverslagen inzake de activiteiten van de directoraten-generaal en de diensten als een belangrijk instrument waarmee een beter beheer en controle kunnen worden verwezenlijkt; is bijgevolg van mening dat het beknopte verslag een getrouw beeld van de situatie moet geven, met name inzake reserveringen en declaraties; dringt erop aan dat de IAS op gelijke voet met het Secretariaat en het Directoraat-generaal Begroting betrokken wordt bij de opstelling van het beknopte verslag; 4. wijst erop dat volgens de Commissie de financiële gegevens voor 2002 voor de twee subsystemen van SINCOM 2 onderling in overeenstemming gebracht zijn; 5. wijst erop dat een externe controle van het financieel systeem door de Rekenkamer niet voor eind 2003 kon worden voltooid; dringt er echter op aan dat het Europees Parlement tijdig voor de kwijting voor de begroting 2002 van de Commissie wordt ingelicht over de resultaten van deze controle; 6. is ingenomen met het feit dat de Commissie een proefproject heeft gelanceerd met betrekking tot programma's onder leiding van het Directoraat-generaal Werkgelegenheid waarbij de begunstigden zullen worden ingelicht over de betalingen die zij zullen ontvangen zodra het verzoek tot betaling door de ordonnateur is gedaan; 7. wijst er met grote verontrusting op dat de Commissie heeft nagelaten een gedetailleerd actieplan voor te leggen - noch enige bereidheid heeft getoond tot wijziging van haar procedures - om in de begroting rente op te nemen die ontvangen is op vooruitbetalingen of op de 20% terugbetalingen ingevolge Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad (2) ondanks het feit dat om deze aanpassingen expliciet verzocht werd in paragraaf 43 van bovengenoemde resolutie over de kwijting voor de begroting 2001 van de Commissie en dit plan op 9 juli 2003 hadden moeten worden voorgelegd; 8. herinnert eraan dat ingevolge het huidige Financieel Reglement terugbetaalde communautaire middelen zelf communautaire middelen zijn en derhalve terugbetalingen ingevolge Verordening (EEG) nr. 595/91 deel uitmaken van de communautaire inkomsten en dienovereenkomstig behandeld moeten worden; verzoekt de Commissie ter wille van de duidelijkheid de noodzakelijke procedures in te leiden om Verordening (EEG) nr. 595/91 aan te passen overeenkomstig de in het Financieel Reglement gehanteerde terminologie en intussen de bepalingen van het Financieel Reglement in hun totaliteit in acht te nemen; 9. is van mening dat de opneming van negatieve en positieve bedragen op dezelfde begrotingslijn in strijd is met de fundamentele transparantievereisten ingevolge het huidige Financieel Reglement; verzoekt derhalve de Commissie aan de lidstaten overgemaakte terugbetalingen in aparte begrotinglijnen op te nemen, los van terugbetalingen aan de communautaire begroting; 10. herinnert de Commissie eraan dat het feit dat facturen voor gelden die verschuldigd waren door het Datashopnetwerk niet opnieuw gecontroleerd werden door het Publicatiebureau, die in opdracht van Eurostat handelde, gepaard aan de bestaande geheimhoudingscultuur het ontstaan van een "systeem van financiële enveloppen" bij Eurostat in de hand gewerkt heeft; 11. verzoekt om controle door de IAS van de rechtsgeldigheid en regelmatigheid van gelden die terugbetaald of aangehouden werden, geclassificeerd werden als "te veel betaald ten bate van het relevante programma" of gebruikt werden voor "juridische procedures" overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 595/91; 12. herinnert aan de urgentie die het Parlement hecht aan de voorlegging van accurate cijfers inzake debiteuren in het kader van de jaarlijkse financiële memoranda; Externalisering en hervorming van de Commissie 13. wijst erop dat de Commissie administratieve richtsnoeren heeft opgesteld waarin zij de ambtenaren wijst op hun verplichtingen en op de noodzaak om de scheiding tussen particuliere en openbare belangen te waarborgen; 14. wijst erop dat er geen aanpassingen (correctiecoëfficiënten) zullen worden toegepast op pensioenrechten die vergaard zijn na inwerkingtreding van het nieuwe Statuut van de ambtenaren; Eurostat 15. constateert dat bij Eurostat sinds 1999 voortdurend het Financieel Reglement werd overtreden en dat de leiding van Eurostat niet vastberaden op de rapporten van de Interne Auditdienst heeft gereageerd en dat ook meerderen niet op onomstotelijke wijze over geconstateerde misstanden zijn geïnformeerd; dat weliswaar geen enkel lid van de Commissie tot dusver de politieke verantwoording voor de misstanden bij Eurostat op zich heeft genomen, maar erkent niettemin dat leden van de Commissie vergissingen hebben toegegeven en pogingen hebben gedaan om een actieplan op te zetten om toekomstige herhalingen van een dergelijke onaanvaardbare situatie te voorkomen; 16. betreurt dat commissaris Solbes, als direct verantwoordelijke voor Eurostat, niet eerder is opgetreden naar aanleiding van de toenemende tekenen van onregelmatig financieel beheer tussen de jaren 2000 en 2003, en geen politieke verantwoordelijkheid heeft genomen zodra, in de zomer van 2003, de werkelijke omvang van de problemen in zijn departement aan het licht kwam; 17. constateert dat de Eurostat-affaire een negatieve uitwerking heeft gehad op het vertrouwen in de tenuitvoerlegging van de in maart 2000 in gang gezette administratieve hervorming van de Commissie, die tot doel had voor "het beste bestuur ter wereld" te zorgen; is van mening dat meer moet worden gedaan om de steun voor het proces in zijn totaliteit opnieuw te bevestigen en het moraal van de ambtenaren op te krikken, teneinde ervoor te zorgen dat er zich geen verdere terugslagen zullen voordoen; 18. constateert voorts dat er geen nieuwe regelgeving nodig is om de misstanden die zich hebben voorgedaan, in de toekomst te voorkomen; veeleer moeten de bestaande voorschriften worden toegepast opdat het bestuur en de bevoegde Commissieleden ieder hun bestuurlijke en politieke verantwoordelijkheid beter kunnen vervullen; 19. bekrachtigt zijn eis, vervat in de paragrafen 19 en 20 van zijn resolutie van 4 december 2003 (3) van het Europees Parlement over de evaluatie van de werkzaamheden van OLAF, dat de Commissie onverwijld wetgevingsvoorstellen opstelt om reeds zichtbare leemten in het nieuwe Financieel Reglement te ondervangen, die momenteel het risico van fraude vergroten; verlangt in dit verband met name dat de voorschriften dusdanig worden gewijzigd dat ondernemingen van de gunning kunnen worden uitgesloten als zij weigeren inzicht te geven in hun eigendomssituatie; verlangt voorts dat in het Financieel Reglement wordt voorzien in doeltreffender controles van de directeuren-generaal in hun hoedanigheid van ordonnateur, teneinde machtsmisbruik te voorkomen; stelt in dit verband voor dat de Rekenplichtige van de Commissie tenminste bij wijze van steekproef van het systeem de informatie moet controleren die hem door de ordonnateurs wordt verstrekt; stelt voorts voor dat de zogenaamde Interne Auditcapaciteiten binnen de directoraten generaal niet langer alleen onder de directeuren-generaal ressorteren maar ook onder de Interne Controleur en dat de kosten van de Rekenplichtige en de Interne Controleur d.m.v. een openbare aanbesteding worden vervuld; 20. roept de Commissie op om hetzij via een herziening van de uitvoeringsbepalingen, hetzij via specifieke wetgevings- en/of procedurele maatregelen iets te doen aan de onvolkomenheden die in het nieuwe Financieel Reglement zijn vastgesteld, die de communautaire begroting aan het risico van fraude kunnen blootstellen; beveelt aan dat dergelijke maatregelen worden overwogen in combinatie met de aanstaande herziening van de OLAF-verordening; 21. wenst de IAS van de Commissie en de Eurostat-IAC geluk met de kwaliteit en de degelijkheid van hun werkzaamheden; acht echter de extreem lange termijnen, de weerstand en de aarzeling bij de Commissie om deze vitale verslagen aan het Parlement toe te zenden, onaanvaardbaar; verzoekt de Commissie de volledige publicatie van deze documenten of althans van geanonimiseerde versies ervan te overwegen; 22. wijst erop dat deze verslagen het politieke belang dat zowel in zijn resolutie van 13 maart 2003 over bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en fraudebestrijding (4) als in bovengenoemde resolutie van over de kwijting gehecht wordt aan de nog openstaande vragen inzake het beheer van Eurostat, volledig bevestigen; 23. herinnert eraan dat de op 8 april 2003 verleende kwijting voor het begrotingsjaar 2001 alleen tot stand kwam omdat het Parlement in verband met het zaak Eurostat belangrijke informatie werd onthouden; herinnert er voorts aan dat dit met name de inzake Eurostat opgestelde auditverslagen betrof, die het Parlement reeds in paragraaf 27 van bovengenoemde resolutie van 13 maart 2003 had verlangd; 24. constateert dat er ondanks beweringen van het tegendeel nog altijd grote twijfel bestaat over de vraag of de leden van de Commissie al of niet hebben beschikt over de in de auditverslagen betreffende Eurostat vervatte alarmerende informatie; 25. trekt uit de verslagen vier algemene hoofdconclusies: Aanbevelingen van de Interne Auditdienst (IAS) 26. staat erop dat naar aanleiding van de analyse van de IAS van ongeveer 400 contracten tussen Eurostat en derde partijen de aanbevelingen van de IAS onmiddellijk in de praktijk worden gebracht, en pleit er met name voor: 27. heeft er kritiek op dat bij OLAF sinds oktober 2000 twee Eurostat-gevallen aanhangig zijn die tot dusver niet zijn afgesloten; 28. verwacht dat de Commissie overeenkomstig paragraaf 14 van bovengenoemde resolutie van het Europees Parlement over de beoordeling van de werkzaamheden van OLAF de OLAF-verordening herziet; 29. verwerpt de gemeenschappelijke intentieverklaring, die een gedragscode voor de uitwisseling van informatie tussen OLAF en de Commissie bevat, daar deze in strijd is met de vigerende verordening en derhalve met de bevoegdheden van OLAF; is van mening dat de bepalingen inzake de toezending van informatie wellicht in verband met een gewijzigde verordening herzien moet worden; dringt erop aan dat de kennisgeving aan OLAF overeenkomstig artikel 2 van het standaardbesluit in het statuut wordt opgenomen; dringt erop aan dat het hoofd van OLAF de inhoud van die informatie bepaalt en daarbij als criteria hanteert de bescherming van de rechten van de betrokken personen, de behoefte aan uitvoering van een effectief en efficiënt onderzoek en de noodzaak om de EU-instellingen in de toekomst te beschermen tegen eventuele financiële verliezen; verzoekt de Commissie en OLAF na te gaan of het wellicht zinvol is om de post van vertrouwensadvocaat te creëren; is van mening dat de EU-instellingen onafhankelijk bepalingen moeten vaststellen inzake de wijze waarop zij met informatie van OLAF omgaan; Het Eurostat-actieplan van voorzitter Prodi 30. trekt de volgende conclusies uit het actieplan van Voorzitter Prodi: De informatie- en communicatiesystemen van de Commissie 31. wijst er met nadruk op dat de Commissie slechts één voorbeeld van falende informatie- en communicatie is; met name grote en complexe organisaties vereisen duidelijke en transparante structuren, een cultuur van open communicatie en een doeltreffend systeem van controles over en weer; 32. is van mening, ondanks de inspanningen van de Commissie om de betrekkingen tussen de commissarissen en de afdelingen (met name via de Gedragscode voor de betrekkingen tussen de commissarissen en de afdelingen), de Eurostat-affaire duidelijk heeft gemaakt dat er onvoldoende transparantie en communicatie tussen de leiding van Eurostat en de betrokken afdelingen van de Commissie en tussen Eurostat en het verantwoordelijke ´lid van de Commissie bestond; 33. is van mening dat de taken inzake verificatie en goedkeuring van de besluiten ter uitvoering van de begroting door diverse spelers ter hand moeten worden genomen en dat de rekenplichtigen geen andere verificatietaken dan in speciale gevallen ter hand moeten nemen; 34. acht het onvoldoende dat directeuren-generaal slechts hun lid van de Commissie "tenminste tweemaal per jaar" op de hoogte brengen van de door hun intern controlepersoneel verrichte werkzaamheden, de gerealiseerde doelstellingen en de corrigerende maatregelen die gepland of ondernomen zijn, en dat contacten over dit onderwerp vaker zouden moeten plaatsvinden; 35. pleit ervoor om de door de directoraten-generaal op te stellen jaarverslagen inzake de werkzaamheden hun verantwoordelijkheid als ordonnateur weerspiegelen zoals bepaald in het Financiëel Reglement; pleit ervoor om in het beknopt verslag alle belangrijke aspecten van de diverse jaarverslagen inzake de werkzaamheden en betrouwbaarheidsverklaringen op te nemen; 36. verzoekt de Commissie gehoor te geven aan de aanbevelingen van haar IAS en een systeem in het leven te roepen van rapportagelijnen tussen de geformuleerde controle- en auditfuncties binnen elk directoraat-generaal en hun tegenpolen (m.n. de Interne Auditdienst) die dezelfde verantwoordelijkheden voor de Commissie in haar geheel hebben; wijst erop dat dergelijke rapportagelijnen een noodzakelijke aanvulling op de bestaande normale functionele rapportagelijnen vormen; 37. verzoekt de Commissie de IAS te machtigen haar werkprogramma met de controle- en auditfuncties binnen de individuele directoraten-generaal te coördineren en voor de rekenplichtige de middelen te creëren om de boekhoudsystemen en de systemen voor het verstrekken en rechtvaardigen van boekhoudinformatie te valideren; 38. handhaaft als zijn standpunt dat met betrekking tot de kanalen die gebruikt worden voor de verspreiding van vragen van leden van de Commissie en de door de afdelingen te verstrekken antwoorden, deze antwoorden (ingeval deze op gevoelig geachte onderwerpen betrekking hebben) steeds dienen te worden toegezonden door de directeur-generaal aan het betrokken lid van de Commissie zelf en niet slechts naar zijn kabinetschef; 39. stemt in met het standpunt van de Commissie dat de rol van het orgaan dat speciaal belast is met het toezicht op financiële onregelmatigheden, dient te worden herzien en dat de mogelijkheid voor ordonnateurs om per delegatie aangelegenheden naar dat orgaan te verwijzen eveneens dient te worden heroverwogen; 40. is ingenomen met het besluit van de Commissie van 4 april 2002 inzake de rapportage van ernstige fraudes en het feit dat ambtenaren buiten hun instelling hun verontrusting kenbaar kunnen maken, met name aan de voorzitters van de Commissie, de Raad, het Parlement en de Rekenkamer, dan wel aan de Ombudsman, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan; 41. wijst er met klem op dat klokkenluiders niet persoonlijk of beroepshalve de dupe mogen worden en uit zijn bezorgdheid over het feit dat het huidige ontwerp voor de herziening van het Statuut niet adequaat de rechten en verplichtingen van ambtenaren en andere personeelsleden op dit terrein vastlegt; uit zijn diepe bezorgdheid over de relatieve hardheid waarmee klokkenluiders in het verleden zijn behandeld in vergelijking met de clementie waarvan sprake was bij ambtenaren tegen wie een onderzoek wegens ernstige fraudes was ingesteld; 42. wijst er met klem op dat de secretaris-generaal van de Commissie rechtstreeks de voor het betrokken directoraat-generaal verantwoordelijke lid van de Commissie inlicht over alle interne onderzoeken waarvan hij kennisgenomen heeft via OLAF, zelfs indien de verstrekte informatie beperkt is, het Commissielid dient zich ertoe te verbinden geen aan hem/haar toevertrouwde vertrouwelijke informatie buiten het college van leden van de Commissie openbaar te maken; 43. acht het feit dat het versturen van documenten of klachten naar OLAF de standaardprocedure is geworden als excuus voor de algemene houding van "geen actie en geen informatie" bijzonder verontrustend; in dit verband is het van essentieel belang dat er duidelijke communicatiekanalen tussen OLAF en de instellingen waar de gemelde fraudes plaatsvinden, gecreëerd worden; de betrokken instellingen moeten waar mogelijk preventieve maatregelen nemen om de financiële belangen van de Gemeenschap te beschermen tenzij er een verzoek is ingediend door OLAF of door nationale gerechtelijke autoriteiten bij de Europese instellingen om van dergelijke maatregelen af te zien om te voorkomen dat lopende onderzoeken doorkruist worden; is derhalve van mening dat een herziening van de OLAF-verordening noodzakelijk is ; dringt er bij OLAF ook op aan te zorgen voor nauwgezet overleg met degenen die aanwijzingen van onregelmatigheden of fraude kenbaar maken aan OLAF; na een ontvangstbevestiging moeten deze "klokkenluiders" op gezette tijden op de hoogte worden gehouden van het verloop van het onderzoek; in elk geval moet voorkomen worden dat klokkenluiders in het ongewisse worden gelaten over wat er met hun informatie gebeurt; 44. is van mening dat verantwoordelijkheid hand in hand moet gaan met beheer en beleidsbevoegdheden; derhalve moeten de Commissie en de leden van de Commissie alsmede leidinggevenden ambtenaren met beleidsverantwoordelijkheden worden uitgerust met inspectieinstrumenten die beantwoorden aan hun respectieve verantwoordelijkheden; 45. is van mening dat, zoals ook uit de zaak van het Publicatiebureau blijkt, dat het bijzonder moeilijk is om in internationale lichamen duidelijk politieke verantwoordelijkheden te definiëren; verzoekt derhalve de instellingen de wettelijke bepalingen inzake de bestaande interinstitutionele lichamen opnieuw te onderzoeken, zonder echter het beginsel van institutionele samenwerking aan te tasten, waardoor aanzienlijke besparingen op de Europese begroting mogelijk zijn; dringt er derhalve bij de Europese instellingen op aan de rechtsgrondslagen van de interinstitutionele lichamen zodanig te wijzigen dat een duidelijke toewijzing van bestuurlijke en politieke verantwoordelijkheid mogelijk is; 46. neemt kennis van de tot nu toe genomen maatregelen ter verbetering van de situatie in deze afdeling van de Commissie en is met name ingenomen met: 47. verzoekt evenwel nog tijdens de huidige ambtsperiode van de Commissie een vervolgverslag op te stellen en daarin te analyseren of eerdere aanbevelingen van de IAS en de Eurostat-IAC zijn nagekomen; 48. acht het onaanvaardbaar dat de Commissie weigert onderzoek te doen naar het echte eigendom van ondernemingen die inschrijven op contracten en die subsidies aanvragen van de Commissie, met name als er sterke vermoedens zijn dat ambtenaren van de Commissie de ware eigenaars zijn; 49. verzoekt de Commissie de doeltreffendheid van haar "vroegtijdig waarschuwingssysteem" (lijst-Blak) opnieuw te bezien, in het licht van haar volledige onvermogen als het erom gaat te verhinderen dat ondernemingen die zijn beschuldigd van ernstige vergrijpen, nieuwe contracten en subsidies krijgen; Boekhoudsysteem 50. is uiterst verontrust de over de systematische en wijdverbreide inconsistenties die geconstateerd zijn tussen de algemene centrale rekeningen en het gedecentraliseerde interne boekhoud- en informatiesysteem van Eurostat aangaande de onderzochte financiële operaties van 1999 t/m 2002, en waarbij diverse afdelingen van de Commissie betrokken zijn; 51. acht elke hervorming van het boekhoudsysteem die afdelingen van de Commissie de mogelijkheid biedt om foutieve en inconsistente informatie aan het systeem te verstrekken zonder de mogelijkheid van automatische controles van de consistentie van de gegevens, onaanvaardbaar; verzoekt de Commissie haar besluiten inzake modernisering van de boekhouding in het licht van de controleverslagen met spoed te herzien; Financiële enveloppen 52. betreurt de voormalige praktijk van Eurostat en het Publicatiebureau om financiële enveloppen te creëren; verzoekt de Commissie met spoed op te treden en een onderzoek in te stellen naar de mogelijkheid dat andere afdelingen van de Commissie soortgelijke praktijken hebben toegepast en passende maatregelen te nemen om de waarheid over de werkelijke omvang van het systeem en het uiteindelijke gebruik van de gelden in deze financiële enveloppen bekend te maken; 53. benadrukt dat ingevolge het vigerende Financieel Reglement het Publicatiebureau verantwoordelijk was voor de financiële controle en tenuitvoerlegging van de begroting waarvoor zij als ordonnateur door subdelegatie optrad, hetgeen niet gold voor de Datashops over wier begroting Eurostat volledige controle bezat; 54. herinnert eraan dat ingevolge het vigerende Financieel Reglement de interinstitutionele aard van het Publicatiebureau de Commissie niet ontheft van haar verantwoordelijkheden als ordonnateur voor de onder haar verantwoordelijkheid ten uitvoer gelegde begroting; verzoekt de instellingen het huidige interinstitutionele statuut van het Publicatiebureau, gelet op de huidige situatie, te herzien; 55. betreurt de vernietiging van cruciale documenten inzake de financiële enveloppen voor "2% promotie" in het Publicatiebureau die niettemin uitgangspunt vormden voor de conclusies van de Rekenkamer in zijn verslag over 1996; wijst met klem op de noodzaak om de uiteindelijke bestemming van deze gelden aan het licht te brengen; 56. doet een beroep op alle particuliere instellingen die betrokken waren bij het "systeem van financiële enveloppen" bij de Commissie, via Eurostat of het Publicatiebureau, volledig samen te werken met de Europese onderzoekinstanties bij het naspeuren van de waarheid, en verzoekt de Commissie op te treden ingeval deze samenwerking uitblijft ; vraagt de Commissie en OLAF het Europees Parlement te informeren over de stand van zaken en de resultaten van het lopende onderzoek met betrekking tot het Publicatiebureau; 57. verzoekt de Commissie het Financieel Reglement in deze affaire volledig toe te passen, met name de artikelen 59 en 60, en de noodzakelijke conclusies in het kader van artikel 66 te trekken; Contracten en subsidies 58. is van mening dat de ontstellende situatie inzake de naleving van de controle-, transparantie, wettigheids- en regelmatigheidscriteria die golden bij de opstelling door Eurostat van de contracten, met subdelegatie of onofficiële subdelegatie, gedurende de jaren 1999 t/m 2002 volledig de zorgen van het Europees Parlement over de uitbestedingspraktijken (5) van de Commissie staaft; 59. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat deze situatie zich in de toekomst bij geen enkele afdeling opnieuw voordoet; 60. erkent de pogingen om het merendeel van de van voor 1999 daterende Bureaus voor technische steun (in juli 2003 waren er slechts 12 overgebleven) te ontmantelen, alsmede het feit dat veel taken zijn geïnternaliseerd in afwachting van de oprichting van executieve bureaus binnen een duidelijker en meer transparant organisatorisch kader; is echter van mening dat, in het geval van Eurostat, er toch nog sprake was van een te grote mate van afhankelijkheid van externe bureaus; verwelkomt in dit verband de belofte om de meeste van de taken van Eurostat te internaliseren en de aard van alle contracten tussen externe consultants en Eurostat opnieuw onder de loep te nemen; 61. uit zijn bezorgdheid over de uitbesteding door afdelingen van de Commissie die verantwoordelijk zijn voor externe acties, met name aan DG AidCo; betreurt dat DG AidCo voor aanzienlijke bedragen contracten heeft ondertekend met een van de centrale ondernemingen in het Eurostat-schandaal, buiten de normale aanbestedingsprocedures om; beklemtoont dat de contracten zijn gesloten met directe instemming ondanks herhaalde kritiek van de Rekenkamer; betreurt dat een intern auditrapport van Eurostat dat fraude en onregelmatigheden voor meer dan 3 miljoen EUR heeft ontdekt, DG AidCo er niet van heeft weerhouden om een contract met de betrokken onderneming te tekenen; stelt vast dat de "Databank voor vroegtijdige waarschuwing" in de praktijk niet werkt; verzoekt de IAS prioriteit te geven aan een analyse van de rechtsgeldigheid en regelmatigheid van door deze afdeling gesloten contracten en verleende subsidies; Gemeenschappelijk landbouwbeleid 62. vraagt de Commissie de nodige maatregelen te nemen om de eventueel betrokken landbouwers in kennis te stellen van de "in mei 2003 uitgebrachte richtsnoeren inzake controles ter plaatse alsmede [...] een document van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) inzake specifieke toleranties voor een bepaald type meetapparatuur"; 63. betreurt dat, met het oog op de overduidelijke risico's voor de financiële belangen van de Gemeenschap die het bestaan van suikerexportrestituties voor landen waar de invoer van suiker vrij van heffingen is, met zich meebrengt, de Commissie slechts maatregelen neemt ingeval er bewijzen inzake carrouselregelingen ter tafel liggen, in plaats van de exportrestituties af te schaffen voor elk land waar een regeling voor heffingvrije invoer bestaat; 64. herinnert aan de kritiek van de Rekenkamer en van het Europees Parlement inzake het ontbreken van controlesporen en de complexiteit en het gebrek aan transparantie bij operaties die noodzakelijk zijn voor exportrestituties of mechanismen voor de verwerking van overschotten, daar recente gebeurtenissen hebben aangetoond dat deze kritiek volledig gerechtvaardigd was; verzoekt de Commissie plannen voor te leggen om het huidige systeem van exportrestituties en de verwerking van overschotten in de landbouw zo spoedig mogelijk aan te passen; 65. bevestigt nogmaals zijn kritiek op de koppige weigering van de Commissie om de lijst van betalingen aan commerciële ondernemingen - in de vorm van, bijvoorbeeld, exportrestituties en maatregelen voor de verwerking van overschotten in het kader van GLB-mechanismen - openbaar te maken en verzoekt de Commissie alle noodzakelijke maatregelen te nemen waaronder het voorstellen van wetswijzigingen om deze openbaarmaking op korte termijn mogelijk te maken; 66. acht het onaanvaardbaar dat de Commissie nalaat op te treden tegen grootschalige criminele namaak van boter en andere zuivelproducten door industriële ondernemingen en criminele organisaties in flagrant contrast met de gestrengheid waarmee boeren vaak door de Commissie wegens kleine en formele fouten worden vervolgd; 67. verzoekt de Commissie met klem tegen industriële criminele fraudeurs alle bestaande administratieve mechanismen die de overschotproductie van melk strafbaar stellen, zeer rigoureus toe te passen; 68. verzoekt de Commissie met klem civiele schadevergoedingsprocedures aan te spannen tegen alle industriële criminele fraudeurs die verantwoordelijk zijn voor de namaak van voedselproducten die gereguleerd worden door het gemeenschappelijk landbouwbeleid; 69. verzoekt de Commissie met klem wetgevende en alle andere maatregelen die zij noodzakelijk acht te nemen om de namaak van voedselproducten met financiering van het GLB te voorkomen; herinnert de Commissie er met name aan dat de analytische technologie die de mogelijkheid biedt om olijfolie te onderscheiden van gewone namaakproducten, reeds op de markt aanwezig is; o o o 70. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Rekenkamer. Het Europees Parlement, Deze Commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Deze commissie is bevoegd voor: Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2002) 518 – C5-0075/2003) (1) , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de integratie van het EGNOS-programma in het GALILEO-programma ( COM(2003) 123 ), – gezien de conclusies van de 2515e bijeenkomst van de Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie van 5 juni 2003 in Luxemburg (9686/03 – Presse 146), – gezien de resolutie 49/74 van de Algemene vergadering van de Verenigde Naties, goedgekeurd op 15 december 1994, over de voorkoming van een wapenwedloop in de ruimte, – gezien de resolutie van de Verenigde Naties over de voorkoming van vervuiling in de ruimte, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 oktober 2003 over het Groenboek inzake het Europees ruimtevaartbeleid (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 oktober 2001 over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over GALILEO (3) , – gelet op de artikelen 47, lid 2 en 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0003/2004 ), A. overwegende dat de investering in de ontwikkeling van een onafhankelijk Europees systeem voor nauwkeurige plaatsbepaling via satelliet voor civiele doeleinden een noodzakelijke investering is op het gebied van infrastructuur, die een enorm potentieel voor talrijke nuttige diensten en activiteiten in zich heeft, B. overwegende dat de toepassingen van GALILEO talrijk zijn – onder andere op het gebied van vervoer, milieu en landbouw – en dat later ook de telecommunicatiesector baat zal hebben bij de toepassingen van het programma, C. overwegende dat GALILEO de mogelijkheid biedt van groei voor de Europese economie in het algemeen en van de ruimtevaartindustrie in het bijzonder, dat het project ook politiek van belang is waar het de onafhankelijkheid van de Unie betreft op het gebied van de ruimtevaart en voordelen inhoudt voor de burgers, D. overwegende dat GALILEO tevens een belangrijke vooruitgang voor opsporings- en reddingsdiensten met zich zal brengen ("Search-and-Rescue"), waardoor personen die in nood verkeren aanzienlijk sneller zullen kunnen worden geholpen dan tot op heden het geval is, E. overwegende dat de Raad vervoer, telecommunicatie en energie van 5-6 december 2002 er in zijn conclusies mee heeft ingestemd dat ondersteuning door GALILEO van de opsporings- en reddingsdiensten van het COSPAS-SARSAT-systeem of andere relevante systemen wordt opgenomen in het werkoverzicht voor de aanbesteding van de Gemeenschappelijke Onderneming, F. overwegende dat de belemmeringen met betrekking tot de tenuitvoeringlegging van GALILEO uiteindelijk uit de weg zijn geruimd en dat het van essentieel belang is dat het programma mede door de particuliere sector wordt gefinancierd, G. overwegende dat EGNOS (Europees systeem voor navigatie door geostationaire bedekking) een integrerend deel uitmaakt van het Europese beleid inzake satellietradionavigatie, H. overwegende dat onderzoek een bijdrage kan leveren tot de ontwikkeling van de exploitatie van de ruimte en de toepassingen hiervan, en tevens bijdraagt tot de door de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 opgestarte strategie van de Europese Unie op het gebied van werkgelegenheid, economische hervorming en sociale cohesie , I. overwegende dat de ruimte een gemeenschappelijk goed is van de mensheid en dat het beheer ervan niet kan zonder internationale samenwerking, J. overwegende dat de betrokkenen van de begunstigde sectoren op basis van hun kennis op het gebied van vervoer, milieu, telecommunicatie enz. een bijdrage kunnen leveren aan het richting geven aan de toepassingen van GALILEO – bijvoorbeeld op het gebied van vervoer, 1. onderstreept dat het belangrijk is dat de toekomstige GALILEO-diensten interoperabel en compatibel zijn met bestaande en toekomstige navigatietechnieken: GPS, GLONASS enz.; 2. benadrukt het enorme belang van GALILEO voor de ontwikkeling van het beleid van de Europese Unie op het gebied van industrie, vervoer, technologie en milieu, en parallel hiermee voor de verwezenlijking van de strategische doelstellingen van Lissabon, met name om van de Unie de meest concurrerende en dynamische economie van de wereld te maken; 3. herinnert eraan dat de gemeenschappelijke onderneming ermee moet worden belast 4. is verheugd over het feit dat de belemmeringen op het gebied van de financiering van GALILEO zijn opgeheven; 5. herinnert eraan dat uiterlijk in december 2004 een opzet van de financiering voor de stationeringsfase dient te zijn vastgesteld; 6. wijst erop dat nieuwe vertragingen bij de ontwikkeling van GALILEO de ingebruikname van dit systeem, gepland voor 2008, ernstig in het gedrang zouden brengen; 7. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om de werkzaamheden te bespoedigen, zodat eventuele tegenvallers bij particuliere investeringen en hogere kosten op tijd in aanmerking kunnen worden genomen om in het Commissievoorstel voor een nieuw meerjarig financieel kader voor de EU-begroting te worden meegenomen; 8. benadrukt dat het programma van openbaar nut is; erkent dat openstelling voor particulier kapitaal noodzakelijk is, maar wenst dat het gratis of bijna gratis karakter voor de gebruikers van de basisdiensten van algemeen belang niet op de helling wordt gezet; 9. is verheugd over de rol die de gemeenschappelijke onderneming speelt als drijvende kracht achter het project en dringt, met het oog op de ondertekening van het contract met de toekomstige operator, aan op duidelijkheid omtrent haar bevoegdheden; onderstreept dat met betrekking tot deze onderneming moet worden gezorgd voor transparantie en begrotingsdiscipline; 10. onderstreept het belang van GALILEO dat in belangrijke mate bijdraagt aan de verwezenlijking van de communautaire doelstelling van een ecologisch en economisch duurzaam vervoersbeleid en aan het nastreven van de doelstelling van een ruimer gebruik van satellietsystemen op het gebied van telecommunicatie; 11. verzoekt de Commissie en ESA vervoerstoepassingen te ontwikkelen op het gebied van verkeersbeheersing en -management voor het weg-, zee- en luchtvervoer, met bijzondere aandacht voor snelheidsbegrenzing en veiligheid, arbeidstijden van chauffeurs, logistiek, tracering van goederenwagons, interoperabiliteit van het railvervoer, diensten voor openbaar vervoer, veiligheid in het vervoer over water en prijzen van vervoersinfrastructuur, teneinde de duurzaamheid van de vervoerssector als geheel te verbeteren; 12. verzoekt om bijzondere aandacht voor de veiligheid op zee, waar compatibiliteit met bestaande conventionele navigatiesystemen onontbeerlijk is en waar coördinatie met de GMES-diensten ertoe zouden moeten bijdragen ongevallen te voorkomen, vervuiling op te sporen en de juridische en gerechtelijke nasleep van ongevallen op zee te vereenvoudigen; 13. steunt de gezamenlijke inspanningen van de Commissie en ESA om de programmering van de EU op het gebied van frequenties tijdens de lopende onderhandelingen binnen de Internationale Telecommunicatie Unie te behouden; 14. dringt er met klem bij ESA en de Commissie op aan alles in het werk te stellen om de veiligheid en betrouwbaarheid van het GALILEO-systeem te waarborgen; 15. verzoekt de Commissie en ESA de toepassingen van het GALILEO-project op milieugebied te bevorderen en de kennis en bijgevolg de bescherming daarvan te verbeteren; 16. onderstreept dat GALILEO belangrijk is voor tal van sectoren zoals milieu, vervoer en veiligheid, en is van mening dat het project garant moet staan voor een veilig milieu om het leven van de burgers te beschermen en de oorzaken van natuurrampen of andere ontwikkelingen die de veiligheid in gevaar brengen, op te sporen of deze rampen te voorkomen alvorens zij zich voordoen; 17. onderstreept dat de ontwikkeling moet worden gestimuleerd van handelwijzen die verenigbaar zijn met een duurzame ontwikkeling (wat het beheer van het vervoer betreft) en die gecontroleerd worden door de gebruiker (wat de persoonlijke lokalisatie betreft); 18. steunt de inspanningen van de Commissie om op adequate wijze de belangen van de bevolking te beschermen en verzoekt met aandrang om de oprichting van de voorgestelde Raad van toezicht en Beveiligingsraad; 19. moedigt de Commissie aan solide veiligheidsstructuren te ontwikkelen die een overlapping van de L1- band met de GPS M-code voor de VS aanvaardbaar maken; 20. wenst dat het Europees Parlement in de Raad van toezicht is vertegenwoordigd; 21. onderstreept dat de ruimtestrategie een concreet toepassingsgebied vormt voor het concept van de Europese onderzoeksruimte, dat voortaan als kader dient voor het hele wetenschaps- en technologiebeleid van de Unie; 22. verheugt zich erover dat de toepassingen die met GALILEO verband houden, zullen worden ontwikkeld in het kader van het Zesde Kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling, zowel waar het onderzoek betreft met betrekking tot de ruimte, als waar het onderzoek op het gebied van de technologie van de informatiemaatschappij, duurzame ontwikkeling, globale verandering, alsmede ecosystemen en vervoer; 23. onderstreept dat aangezien GALILEO gefinancierd wordt met openbare middelen, de intellectuele-eigendomsrechten die eruit ontstaan, toebehoren aan alle burgers; 24. verzoekt de Commissie en ESA om hun samenwerking met de derde landen die aan het GALILEO-project meewerken, te verdiepen, met het oog op een gezamenlijke oprichting, een gemeenschappelijke financiering en nadien gebruik van GALILEO tegen betaling; 25. verheugt zich over de vooruitgang in de onderhandelingen met de VS inzake navigatie per satelliet, alsook over de geslaagde afronding van de onderhandelingen met China over de deelname van dit land aan het GALILEO-navigatiesysteem per satelliet, en met name over het feit dat een overeenkomst werd gesloten over actieve samenwerking op het gebied van navigatie per satelliet; 26. wijst erop dat bij de deelname van derde landen aan de gemeenschappelijke onderneming moet worden gewaarborgd dat coderingstechnologieën en gevoelige informatie over de toekomstige Public Regulated Service (PRS) uitsluitend in EU-hand blijven; 27. stelt voor dat de gemeenschappelijke onderneming regelmatig de actoren van de vervoerssector, alsmede de telecommunicatie-exploitanten raadpleegt; 28. dringt erop aan dat de GALILEO-transponders de bestaande maritieme zoek- en reddingssystemen COSPAS-SARSAT en INMARSAT-E ondersteunen; 29. wijst erop dat de marine van verscheidene NAVO-landen reeds met succes gebruikmaakt van de INMARSAT-technologie om schipbreukelingen te lokaliseren en in veiligheid te brengen; 30. verzoekt de gemeenschappelijke onderneming zo spoedig mogelijk een exploitatieplan voor te leggen voor alle fasen van het GALILEO-project, een definitie van deze dienst op te stellen die gericht is op de exploitatie ervan, en op basis van een voor vrije mededinging openstaande aanbesteding een algemeen akkoord te sluiten voor de financiering van de opstart- en de exploitatiefase; 31. is verheugd over het feit dat meerdere kandidaat-consortia in het kader van een open aanbestedingsprocedure binnen de gestelde termijn bij de gemeenschappelijke onderneming een offerte voor de overname van de exploitatieconcessie hebben ingediend; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, alsmede aan het Europees Ruimtevaartagentschap. Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa – gelet op zijn resolutie van 18 december 2003 (1) , – gelet op artikel 37, lid 2 van zijn Reglement, A. in het licht van de verklaring die Bertie Ahern, fungerend voorzitter van de Raad, op 14 januari 2004 in het Europees Parlement heeft afgelegd; herinnerend aan de sterke verbondenheid van het Parlement met het proces en het resultaat van de Europese Conventie en aan de teleurstelling van het Parlement over het mislukken van de bijeenkomst van de IGC in Brussel op 12 en 13 december 2003, 1. is te spreken over de positieve benadering van de nieuwe fungerend voorzitter van de Raad inzake het afsluiten van de Intergouvernementele Conferentie op basis van de ontwerpgrondwet van de Conventie, en doet een beroep op de IGC om haar werkzaamheden vóór 1 mei 2004 te beëindigen, datum waarop tien nieuwe lidstaten tot de Unie zullen toetreden; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de IGC, de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten, de nieuwe lidstaten en de kandidaatlanden. Het Europees Parlement , – gezien de verklaring over het mededingingsbeleid van de Europese Commissie in de plenaire vergadering van 28 januari 2004. – gelet op het XXXIIste verslag over het mededingingsbeleid (SEC(2003) 467 - C5-0424/2003), – gelet op artikel 37, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat het mededingingsbeleid de ontwikkeling van een vrije markt moet bevorderen in het belang van de consument, een doelstelling die hand in hand gaat met de voltooiing van de interne markt, B. overwegende dat de belangrijke uitdaging van het huidige uitbreidingsproces vraagt om speciale inspanningen van zowel de Commissie als de nieuwe lidstaten om de achterstand in te lopen op het vlak van concurrerende open markten en de toepassing van nieuwe mededingingsregels, C. overwegende dat de Commissie is verwikkeld in een grootscheeps hervormingsproces ter herziening van de Europese mededingingswetgeving, D. overwegende dat zowel het door de Commissie aanhangig gemaakte aantal trustzaken als het aantal bij de Commissie ingediende klachten aanzienlijk is gestegen in vergelijking met 2001 terwijl het aantal aanmeldingen fors is gedaald, E. overwegende dat het aantal staatssteunzaken stabiel is gebleven terwijl het aantal negatieve eindbeschikkingen een licht stijgende tendens vertoont, F. overwegende dat het aantal onderzochte fusies en allianties is gedaald en dat het aantal zaken dat is afgehandeld via de vereenvoudigde procedure is gestegen tot meer dan 40% van de aanmeldingen en dat er in 2002 geen verbodsbeschikkingen zijn uitgevaardigd, G. overwegende dat de diensten van algemeen belang uitvoerig zijn behandeld in een afzonderlijk verslag, 1. herinnert eraan dat het Europees Parlement de afgelopen 25 jaar het mededingingsbeleid nauwgezet heeft gevolgd, met name in zijn verslagen over de jaarlijkse mededingingsrapporten, en waardeert de aldus tot stand gekomen vruchtbare dialoog met de Commissie over deze onderwerpen; 2. verwelkomt het XXXIIste verslag over het mededingingsbeleid en wijst op de doorslaggevende rol van het mededingingsbeleid bij de versterking van de vrije markt in het belang van de consument en bij de verbetering van het functioneren van de interne markt; 3. erkent het belang van het MKB, dat in het algemeen genomen de grootste werkgever van de EU is, en merkt op dat indien nieuwe banen moeten worden gecreëerd hun concurrentievermogen moet worden gestimuleerd, en niet belemmerd; 4. hecht een kapitaal belang aan de ambitieuze herziening van de wetgeving die begon met de modernisering van de antitrustregels en werd voortgezet met aanzienlijke hervormingen op het gebied van de controle op fusies en moedigt de Commissie aan meer spoed te maken met haar werkzaamheden in verband met nieuwe gestroomlijnde procedures voor het toezicht op staatssteun met het oog op de komende uitbreiding van de EU; constateert dat de bevoegdheden van de Commissie voor de controle op fusies zijn uitgebreid in de lijn met de kartelwetgeving; benadrukt het bestaan van een essentieel verschil in de doelstelling van de fusiecontrole en de bestrijding van kartelovertredingen; merkt op dat bij een onderzoek naar een concentratie, in tegenstelling tot kartelovertredingen, niet wordt uitgegaan van de onrechtmatigheid van de bedoelingen van de fuserende partijen; vraagt de Commissie de versterking van de onderzoeksmiddelen in de fusiecontroleverordening (1) te heroverwegen; merkt op dat de Commissie in ieder geval duidelijk dient te maken dat ze bij de procedures de algemeen geldende beginselen van het procesrecht zal eerbiedigen, voorzover die niet in de verordening zelf tot uitdrukking komen; 5. stelt met tevredenheid vast dat de modernisering van het mededingingsbeleid langzaam maar zeker gestalte krijgt; merkt op dat de afschaffing van de aanmeldingsplicht zeker zal leiden tot vermindering van de administratieve lasten van ondernemingen; doet opnieuw een beroep op de Commissie om tegemoet te komen aan de gerechtvaardigde wens van ondernemingen om bij gecompliceerde aanmeldingen en aanmeldingen waarmee grote investeringsbedragen gemoeid zijn, meer rechtszekerheid te bieden; is van mening dat de Commissie in dergelijke gevallen de mogelijkheid zou moeten creëren om een algemeen geldende uitspraak te doen over de verenigbaarheid van afspraken met de Europese mededingingsvoorschriften; 6. is van mening dat, nu in de toekomst het Europese kartelrecht door nationale autoriteiten en nationale rechtbanken decentraal gaat worden toegepast, een sterke verankering van het "one-stop-shop"-principe noodzakelijk is, aangezien de verordening niet voorziet in duidelijke verwijzingscriteria; dat voorkomen moet worden dat ondernemingen verwikkeld raken in meerdere parallelle procedures bij de verschillende nationale kartelautoriteiten; roept daarom de Commissie op richtlijnen op te stellen met het oog op de versterking van de rechtszekerheid van ondernemingen; 7. is van mening dat de modernisering van het mededingingsbeleid alleen kans van slagen heeft indien de Commissie erin slaagt een "level playing field" voor de toepassing van de mededingingsregels in alle lidstaten te creëren en dat dit vereist dat de Commissie ervoor zorgt dat er een Europese beroepsmogelijkheid wordt gecreëerd tegen besluiten van nationale mededingingsautoriteiten over de toepassing van de Europese mededingingsregels; 8. wijst erop dat decentralisatie van het toezicht er niet toe mag leiden dat de uniformiteit van het steunbeleid in de interne markt wordt aangetast; wijst erop dat het introduceren van groepsvrijstellingen voor het verlenen van staatssteun ernstige risico's met zich brengt; merkt op dat, waar bij groepsvrijstellingen in het kartelrecht de Commissie er terecht van uitgaat dat nationale autoriteiten toezien op de uitvoering daarvan, dit bij staatssteun niet kan worden verwacht aangezien de overheden hier immers zelf belanghebbende partij zijn; vraagt daarom van de Commissie een afdoende systeem van toezicht en indien dit niet mogelijk is, afschaffing van groepsvrijstelling bij het toezicht op staatssteun; 9. verwelkomt de goedkeuring van de nieuwe verordening (2) betreffende de toepassing van artikel 8, lid 3 van het Verdrag op bepaalde categorieën verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector, maar merkt op dat de voordelen voor de consument nog op zich laten wachten, en verzoekt de Commissie derhalve om de volledige toepassing van de nieuwe regels nauwgezet te controleren en deze zo nodig te wijzigen in overeenstemming met haar oorspronkelijke voorstel; vraagt in het bijzonder aandacht voor het teruglopende aantal zelfstandige dealers en de versterking van de machtspositie van de importeurs in sommige lidstaten; vraagt de bijzondere aandacht van de Commissie voor problemen rond het verstrekken door fabrikanten van technische gegevens aan onafhankelijke garagehouders en reparateurs; 10. verzoekt de Commissie, gezien de ervaringen met motorvoertuigendistributie, in het vervolg ook bij kartelwetgeving vooraf een inschatting van de effecten van de verordening ("regulatory impact assessment") te laten maken, volgens de systematiek die inmiddels bij de Commissiediensten ook voor andere wetgeving wordt gehanteerd; 11. verwelkomt de intussen aangenomen richtlijnen van het Europees Parlement en de Raad inzake de openstelling van de gas- (3) en elektriciteitsmarkt (4) , de zogenaamde "versnellingsrichtlijnen", waardoor de markt geleidelijk zal worden opengesteld voor diverse soorten afnemers; betreurt evenwel dat vertragingen en onevenwichtigheden in het liberaliseringsproces inmiddels hebben gezorgd voor verstoorde concurrentieverhoudingen op de Europese markten; steunt de Commissie in haar bestrijding van de concurrentieverstoring door monopolies in de sector energievoorziening; 12. betreurt dat de markt in de energie-, post-, telecommunicatie- en transportsector nog vaak wordt gedomineerd door nationale ondernemingen en doet derhalve een beroep op de Commissie om bijzonder waakzaam te zijn wat betreft de naleving van de mededingingsregels als een lidstaat niet alleen een regelgever is, maar ook een van de spelers op de markt ondersteunt of zelf een speler op de markt is; 13. is van oordeel dat het mededingingsbeleid een belangrijke rol zou moeten spelen bij de totstandbrenging van een open en concurrerende mediasector; verwelkomt daarom het onderzoek van de Commissie bij diverse publieke omroepstations naar het bestaan van overcompensaties en kruissubsidies; verzoekt de Commissie en de lidstaten om tegelijkertijd bijzonder waakzaam te zijn ten aanzien van concentratieprocessen en bestaande dominante posities in particuliere en openbare sectoren; 14. wijst op de noodzaak, in het licht van richtlijn 2002/21/EG (5) inzake elektronische communicatie, zorg te dragen voor de naleving van de strekking van overweging 27 van deze richtlijn, die gericht is op het scheppen van een beter evenwicht tussen mededinging en regelgeving; is van oordeel dat de nationale regelgevende instanties tijdens het gehele besluitvormingsproces zouden moeten nagaan of de antitrustregels adequaat zijn om voor een concurrerende markt te zorgen en alleen in het geval van een negatieve evaluatie een ad-hocregeling zouden moeten voorstellen; merkt op dat als algemene regel moet blijven gelden dat de instantie van de desbetreffende sector alleen regelgevend optreedt indien de antitrustregels ontoereikend blijken om een eerlijke mededinging te waarborgen; 15. wijst erop dat beroepsorganisaties in sommige lidstaten te vaak gebruikmaken van hun zelfregulerende bevoegdheden om meer de belangen van hun eigen leden te dienen dan die van de consument; feliciteert de Commissie dat zij het initiatief heeft genomen om een groep experts een verhelderend overzicht te laten opstellen over de huidige situatie van de vrije beroepen in de diverse lidstaten, waaruit blijkt dat het dringend noodzakelijk is om wetgeving te ontwikkelen om de praktijken van de nationale beroepsorganisaties in lijn te brengen met de mededingingsbepalingen van het EG-Verdrag en de jurisprudentie van het Hof van Justitie; 16. wijst erop dat bij de toepassing van het mededingingsrecht op vrije beroepen een evenwichtige afweging moet worden gemaakt tussen de belangen van de consument en van de beroepsgroep in kwestie; 17. verwelkomt de invoering van de functie van hoofdeconoom, waarmee - hoewel het niet aan de Commissie is om een oordeel te vellen over de wenselijkheid van industriële projecten - tegemoet lijkt te worden gekomen aan de noodzaak tot betere economische analyse, alsmede de invoering van niet-wetgevingsmaatregelen in het DG concurrentie om de middelen beter te kunnen toewijzen; 18. is van oordeel dat de huidige regeling voor het instellen van een beroep bij het Hof van Justitie van de Europese Unie verbeterd zou kunnen worden en verlangt dat de Commissie haalbaarheidsstudies laat uitvoeren betreffende een onafhankelijk evaluatieorgaan, zoals een nieuwe rechterlijke kamer overeenkomstig artikel 225 A van het EG-Verdrag, zodat bij het Hof aanhangige zaken snel en efficiënt kunnen worden behandeld door rechters met een gespecialiseerde kennis van de juridische en economische implicaties van fusies; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk aan het Europees Parlement verslag uit te brengen over haar bevindingen; 19. vindt dat wijzigingen op lange termijn moeten worden overwogen, zoals een nieuw systeem waarbij het uiteindelijke besluit in een fusiezaak, met inbegrip van de opgelegde voorwaarden, eerst volgens een spoedprocédé zou moeten worden voorgelegd aan een onafhankelijk evaluatieorgaan, zodat een grotere rechtszekerheid zou worden geboden aan de ondernemingen en hun concurrenten; merkt op dat de transparantie van de procedure hierdoor groter zou worden en dat tegelijkertijd tegemoet zou worden gekomen aan de noodzaak van een snel en weloverwogen besluit; 20. wijst de Commissie nogmaals op de zogeheten "fusieparadox"; wenst dat wat fusies betreft een streng controlebeleid wordt gevoerd, waarbij niet alleen rekening wordt gehouden met de economische, maar ook met de sociale en werkgelegenheidsaspecten van fusies en overnames; dringt er daarom op aan dat de invalshoek wordt verbreed in de richting van een meer op de langere termijn gerichte beoordeling die recht doet aan de volledige Lissabon-agenda ten aanzien van meer en betere banen en een grotere sociale samenhang; 21. betreurt de politiek van het "voldongen feit" waarvan te vaak gebruik wordt gemaakt door sommige regeringen bij de toekenning van staatssteun; 22. moedigt de Commissie aan voort te gaan met haar streven naar transparantie bij het toezicht op staatssteun en in het bijzonder bij de ontwikkeling en verbetering van statistische instrumenten zoals het "staatssteunregister" en het halfjaarlijkse "scorebord", waarmee kan worden gevolgd in hoeverre de lidstaten zich houden aan de op de Europese Raden van Stockholm en Barcelona gedane toezeggingen om de staatssteun te verminderen; 23. is bijzonder ingenomen met de speciale herfsteditie van het scorebord 2002 waarin de situatie in de kandidaat-lidstaten wordt geanalyseerd en moedigt de Commissie aan om voort te gaan met de nauwgezette controle op de wetgevingskaders in deze nieuwe toetredingslanden; 24. stemt in met het door de Commissie aangekondigde voornemen om een "toets voor het vaststellen van een ingrijpend effect" te ontwikkelen op basis waarvan de overheidssteun moet worden geëvalueerd, met name middels criteria die gericht zijn op minimumbedragen en invloed op het handelsverkeer; wijst er echter nogmaals op - hoewel het beseft dat de Commissie in een tot 25 landen uitgebreide Unie haar instrumenten moet aanpassen om haar optreden te concentreren op die overheidssteunmaatregelen die grote gevolgen kunnen hebben voor de mededinging en het handelsverkeer in de Europese Unie - dat deze criteria moeten leiden tot een efficiënter gebruik van de administratieve middelen, maar niet tot een grotere tolerantie ten aanzien van de overheidssteun; 25. verwelkomt de jurisprudentie van het Hof van Justitie in de zaken ALTMARK (6) en GEMO (7) , volgens welke overheidssubsidies voor diensten van algemeen belang niet a priori als overheidssteun worden beschouwd, maar aan strenge voorwaarden moeten worden onderworpen, met name het verbod van overcompensatie; 26. is van mening dat de toewijzing van contracten voor het verrichten van diensten van algemeen economisch belang via periodieke aanbestedingen waaraan diverse actoren uit de overheidssector en de particuliere sector kunnen deelnemen, kan bijdragen tot een beter evenwicht tussen de mededingingsregels en de regels betreffende diensten van algemeen economisch belang; 27. steunt het plan van de Commissie om wijzigingen aan te brengen in de richtlijn inzake financiële transparantie (8) , die onder andere van toepassing is wanneer de lidstaten overheidssteun toekennen voor de financiering van diensten van algemeen economisch belang; is van mening dat zowel in de gevallen waarin een vergoeding de vorm heeft van steun als in de gevallen waar dit niet zo is, de naleving van deze richtlijn verzekerd moet worden, hetgeen beter bereikt kan worden door de richtlijn aan te passen, met name aan de recente jurisprudentie van het Hof van Justitie; 28. feliciteert de Commissie met de succesvolle afronding van de onderhandelingen over de hoofdstukken van het mededingingsbeleid met 10 kandidaat-lidstaten; 29. is van mening dat de zuiver adviserende rol die aan het Europees Parlement is toegekend bij de vaststelling van de mededingingsregels niet langer aanvaardbaar is en ernstig afbreuk doet aan de legitimiteit van deze regels; wijst de intergouvernementele conferentie derhalve op de noodzaak ook op dit gebied de medebeslissingsprocedure in te voeren; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Witboek van de Commissie met als titel "De ruimtevaart, een nieuwe Europese grens voor een uitbreidende Unie - Een actieplan voor de uitvoering van het Europese ruimtevaartbeleid" ( COM(2003) 673 ), – onder verwijzing naar de resolutie van de Verenigde Naties over voorkoming van vervuiling in de ruimte, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 october 2003 inzake het Europees ruimtevaartbeleid (1) , – gezien het Groenboek van de Commissie met als titel "Europees ruimtevaartbeleid" ( COM(2003) 17 ), – gezien de conclusies van de Europese top van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003, – gezien het door de Europese Conventie op 12 juni 2003 aangenomen Ontwerpverdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, – gezien het door de lidstaten van het Europees Ruimteagentschap (European Space Agency, ESA) op de interministeriële conferentie van 26 mei 2003 bereikte akkoord, – gezien de resolutie van de Raad Concurrentievermogen van 13 mei 2003, – gezien de Mededeling van de Commissie met als titel "Investeren in onderzoek: een actieplan voor Europa" ( COM(2003) 226 ), – gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's met als titel "Het industriebeleid na de uitbreiding" ( COM(2002) 714 ), – gezien Besluit nr. 1513/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006) (2) , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 17 januari 2002 inzake Europese ruimtevaart (3) en 3 oktober 2001 en 7 februari 2002 betreffende Galileo (4) , – gezien de op 15 december 1994 goedgekeurde resolutie nr. 49/74 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over de preventie van een wapenwedloop in de ruimte, met name artikel 4 hiervan, – gelet op artikel 42, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de exploratie en exploitatie van de ruimte internationale samenwerking vereist en dat voor het Europese ruimtevaartbeleid de samenwerking met de Verenigde Staten en met de andere ruimtemachten (in het bijzonder met Rusland en China) van fundamenteel belang is, B. overwegende dat het belang buiten kijf staat van de consolidatie van de autonome toegang tot de ruimte, een doelstelling die Europa heeft nagestreefd met buitengewoon resultaat, met name dankzij het ESA, en dat het beleid op dit terrein gekenmerkt wordt door toenemende betrokkenheid van de Europese Unie, C. overwegende dat de nieuwe Grondwet belangrijk is, aangezien die voor een bevestiging moet zorgen met betrekking tot de voorstellen betreffende de bevoegdheden van de EU met betrekking tot de ruimte en het opstarten van een gemeenschappelijk veiligheidsbeleid, D. overwegende dat het Witboek er een blijk van is dat de Unie op voldragener wijze de verantwoordelijkheid op zich neemt om het Europese ruimtevaartbeleid te voeren en een coherent ruimtevaartprogramma op te stellen met het oog op het halen van de strategische doelstellingen waarmee het Europees Parlement het eens is, E. overwegende dat de horizontale dimensie in het Europese ruimtevaartbeleid moet worden benadrukt, op basis waarvan dit beleid ten dienste staat van alle beleidsterreinen van de Europese Unie, zowel onderzoek als veiligheid, telecommunicatie, vervoer, milieubescherming, landbouw, waterhuishouding, snel alarm bij overstromingen en bosbranden en preventie tegen aardbevingen, F. overwegende dat dit beleid, als het erin slaagt een evenwicht tot stand te brengen tussen inzet op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en de bouw van de infrastructuur die voor het mededingingsvermogen van de realisaties in de ruimte essentieel is, kan zorgen voor een duidelijke impuls met betrekking tot de strategie van Lissabon, G. overwegende dat het ruimtevaartbeleid aanzienlijke publieke steun vergt, omdat de risico's groot zijn en de investeringen die nodig zijn voor onderzoek en de realisatie van de infrastructuur, hoog zijn, waarbij de institutionele vraag de belangrijkste blijft en de commerciële alsnog veeleer bescheiden, 1. is van mening dat een verder doorgedreven ruimtevaartbeleid in het kader van de nieuwe Grondwet de consolidatie moet inhouden van het engagement van de nationale instanties ten aanzien van de reeds opgestarte programma's (in het bijzonder via het ESA), alsmede meer communautair engagement, met name om vooruitgang te boeken op het gebied van de exploratie van de ruimte en het zonnestelsel, de ruimtewetenschappen en het wetenschappelijk basisonderzoek; 2. is van mening dat het samenbrengen van de middelen en investeringen de meest rationele handelwijze is, waarbij wordt erkend dat de doelstellingen op lange termijn alleen haalbaar zijn op basis van communautaire projecten waarvoor een geleidelijke verhoging van de middelen in de communautaire ruimtebegroting nodig is en als er zekerheid over bestaat dat de financiële middelen voor het ruimtevaartbeleid in de toekomstige kaderprogramma's voor onderzoek worden opgenomen; 3. stelt evenwel vast dat het Witboek in de scenario's voor de eerste fase (2004-2006) rekening houdt met de huidige financiële vooruitzichten, terwijl het zich voor de tweede fase (2007-2013) beperkt tot diverse hypotheses over de beschikbare financiële middelen, zonder definitieve beslissingen over het afstemmen van ambities en middelen; 4. is in het licht van het strategische belang van de verovering van de ruimte, de vele spin-offs ervan op technologisch gebied en in het dagelijks leven en de opkomst van nieuwe ruimtevaartnaties, van oordeel dat de Europese Unie tot het uiterste moet gaan wat het ter beschikking stellen van financiële middelen betreft, met name voor de ontwikkeling van ruimtevaarttoepassingen die de veiligheid in de wereld dienen; 5. stelt dat met meer flexibiliteit en grotere nauwkeurigheid moet worden toegezien op een evenwichtige geografische spreiding van het terugverdieneffect ("juste retour"); stelt dat de nationale ruimtevaartondernemingen ook in de toekomst zeker moeten kunnen zijn van een passend aandeel van de markt, waarbij overlappingen uiteraard moeten worden voorkomen; 6. herhaalt dat het Galileo-project, dat onder toezicht van de Europese Unie is opgestart en samen met het ESA wordt gefinancierd, buitengewoon belangrijk is; verklaart tevreden te zijn over het uitschrijven door de gemeenschappelijke onderneming van de openbare aanbesteding voor de selectie van een concessiehouder en wenst dat op korte tijd ook de onderhandelingen kunnen worden gevoerd over een algemeen akkoord met de privé-sector over andere onderzoeksactiviteiten inzake innovatieve toepassingen; verzoekt de Commissie en de Raad er bij de oprichting van de toezichthoudende autoriteit voor Galileo op toe te zien dat efficiënte structuren worden gecreëerd, zodat transparantie gewaarborgd wordt en het systeem probleemloos en veilig kan functioneren; 7. verheugt zich erover dat China deelneemt aan het Galileo-programma, waardoor het Europees ruimtevaartproject op een bredere basis kan steunen en de weg naar wetenschappelijke en technologische samenwerking met China als ruimtevaartnatie wordt geëffend; 8. verzoekt de Commissie over te gaan tot de uitvoering van de door de Commissie en het ESA samen opgezette Wereldmonitoring van milieu en veiligheid (Global Monitoring of Environment and Security, GMES), met inachtneming van de prioriteiten die in het Witboek staan aangegeven met betrekking tot de ontwikkeling van specifieke diensten op het gebied van de observatie van de aarde, en verzoekt de Commissie te specificeren met welke beheersstructuur de diverse GMES-aspecten kunnen worden gecoördineerd; 9. verzoekt de Commissie om in het kader van de initiatieven op basis van het kaderprogramma en ter aanvulling van de GMES-activiteiten aandacht te besteden aan de kwestie van de onbemande vliegende tuigen die het onmiddellijke, telegeleide blussen mogelijk kunnen maken van kleine branden voor deze zich uitbreiden, alsmede de elektronische controle van grenzen, met als gevolg een betere defensie, en wel als gevolg van de beperkte vlieghoogte (20 km, tegenover de 400 km van satellieten); 10. onderstreept het belang van de infrastructuur voor het verzamelen en beheren van gegevens en van aandacht voor de bevordering van de interoperabiliteit van de bestaande systemen, en acht het noodzakelijk dat het Europees Parlement op de hoogte wordt gehouden van de mogelijkheden betreffende het linken van het burgerlijke en het militaire gebruik van de GMES-activiteiten; 11. steunt de intentie om te opteren voor satelliettechnologie als infrastructuur voor de volledige benutting van het beschikbare potentieel op het gebied van breedbandtechnologie, teneinde niet alleen de digitale kloof tussen de Europese Unie en de nieuwe lidstaten te dichten, maar ook de kloof met de minder ontwikkelde partners van de Europese Unie, met name in Afrika; 12. is van mening dat, wanneer de aanpak technologisch neutraal is en de mededinging tussen de exploitanten strookt met de bepalingen van het plan eEuropa 2005, satelliettechnologie een geschikte oplossing kan vormen voor rurale en perifere gebieden, in het kader van een initiatief dat betrekking heeft op de uitgebreide Unie; stemt in met het voorstel deze kwestie te bespreken op het forum over de digitale kloof dat de Commissie plant voor begin 2004 en het opstarten aan te moedigen van pilootprojecten waarin met de diverse technologische opties, ruimtevaarttechnische inbegrepen, rekening wordt gehouden; is van mening dat moet worden gepreciseerd hoe de Commissie van plan is met het oog hierop het geld uit de Structuurfondsen toe te wijzen; 13. steunt de in het Witboek voorgestelde strategie betreffende de bijdrage die het ruimtevaartbeleid kan leveren aan het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid en het Europees veiligheids- en defensiebeleid en is van mening dat de onderzoeksactiviteiten nog meer moeten worden gecoördineerd, via coördinatie-acties bedoeld om een einde te stellen aan de fragmentatie van de industriële programma's in verband met defensie; 14. acht het van essentieel belang de traditionele samenwerking met de Verenigde Staten te intensiveren en uit te breiden, aangezien de ruimtevaartsector wegens zijn kenmerken geschikt is voor internationale wetenschappelijke samenwerking, en verzoekt de Commissie te preciseren welke rol zij wenst toe te kennen aan het Internationaal Ruimtestation (ISS), gelet op de nieuwe ruimtestrategie die de Verenigde Staten aan het uitwerken zijn; vindt, wat de samenwerking met Rusland betreft, dat Europa mee moet werken aan het installeren van het Soyuz-systeem op de Europese basis in Kourou, teneinde met name te zorgen voor de beschikbaarheid van een bemande capsule, hetgeen Europa in de gelegenheid zou kunnen stellen als volwaardig partner deel te nemen aan internationale projecten voor bemande vluchten; 15. is ingenomen met het akkoord tussen Rusland en Frankrijk van november 2003 over de installatie van een Soyoezlanceerinrichting in Kourou, dat een uitvloeisel is van de resolutie van het Europees Ruimtevaartagentschap (ESA) van 27 mei 2003 om het gamma van Europese draagraketten te diversifiëren en eventueel Europese bemande vluchten te kunnen overwegen; 16. acht het noodzakelijk dat de Unie zich engageert voor de operabiliteit van het ruimtecentrum in Guyana en het behoud van de productiefaciliteiten van Ariane 5, die elementen vormen van gemeenschappelijk Europees belang en op overeenkomstige wijze moeten worden gefinancierd en beheerd; acht het bovendien noodzakelijk dat er een communautaire benadering komt van het programma betreffende de toekomstige draagraketten, opdat het basisonderzoek wordt gevoerd; 17. is van mening dat de EU, wil zij een deel van de wereldmarkt veroveren en aldus ook het gebruik van Europese draagraketten door Europese institutionele klanten wil stimuleren, de totale inzet op het gebied van onderzoek en technologie moet vergroten, en wel op basis van een concurrerende markt; 18. wenst dat het in Keulen ondergebrachte korps van Europese astronauten wordt opengesteld voor toekomstige astronauten uit nieuwe lidstaten met ambities om aan bemande ruimtevluchten deel te nemen, zo nodig met bijzondere financiële steun van de Europese Unie; 19. is op het gebied van governance van mening dat de inwerkingtreding van het nieuwe verdrag de verantwoordelijkheid van de Commissie zal vergroten, waardoor het nodig wordt te voorzien in een gemeenschappelijke visie waarop het optreden van de Commissie, het ESA, de individuele staten en andere instanties kan worden gebaseerd, met inachtneming van de respectieve bevoegdheden, om de inzet op het gebied van technologie die voor het Europese concurrentievermogen van vitaal belang is, te optimaliseren; 20. acht het van bijzonder belang te zorgen voor de naleving van de kaderovereenkomst tussen de Gemeenschap en het ESA, met name nu een strategie wordt gevolgd met twee fasen, die voorziet in de verplichting periodiek verslag uit te brengen bij de Raad en het Europees Parlement; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de conclusies van de Conferentie over de textiel- en kledingindustrie in de Europese Unie na de uitbreiding, die op 20 maart 2003 is gehouden, – gezien de conclusies van de Conferentie over de textiel- en kledingsector na 2005, die op 5 en 6 mei 2003 is gehouden, – gezien de mededeling van de Commissie van 29 oktober 2003 over de toekomst van de textiel- en kledingsector in de Europese Unie na de uitbreiding( COM(2003) 649 ), A. overwegende dat in de textiel- en kledingsector in de Europese Unie meer dan 177.000 bedrijven werkzaam zijn, en dat deze sector na de uitbreiding werk zal bieden aan ongeveer 2,7 miljoen personen, waaronder een hoog percentage vrouwen; overwegende dat in de Europese Unie tussen 1990 en 2001 in deze sector circa 850.000 arbeidsplaatsen verloren zijn gegaan en duizenden bedrijven zijn gesloten, B. overwegende dat de sector geconfronteerd zal worden met de definitieve afschaffing van de invoercontingenten op 1 januari 2005, en vanaf die datum dan ook zal worden onderworpen aan dezelfde invoer- en handelsregels als alle andere sectoren, en dat daarnaast ook rekening moet worden gehouden met de uit de onderhandelingen in het kader van de ontwikkelingsronde van Doha voortvloeiende uitdagingen en mogelijkheden, met name nu China lid is geworden van de WTO, C. overwegende dat het in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de bedrijven is het hoofd te bieden aan deze uitdagingen, maar dat de overheid van haar kant de plicht heeft een klimaat te scheppen dat de bedrijven in staat stelt in de nieuwe context waarin ze zaken zullen moeten doen concurrerend te zijn en ervoor te zorgen dat de markten daadwerkelijk, algemeen en wederzijds worden opengesteld, D. overwegende dat de evolutie van de concurrentiefactoren steeds meer verbonden is met innovatie, kwaliteit, onderzoek en technologische ontwikkeling, met name de ontwikkeling van nieuwe materialen, met inbegrip van technische weefsels en intelligente stoffen, E. overwegende dat deze sector gekenmerkt wordt door een sterke regionale concentratie, en dat de afschaffing van de contigenten en de gevolgen van de liberalisering van de markten duidelijker voelbaar zullen zijn in regio's met veel textiel- en kledingbedrijven, 1. uit zijn bezorgdheid over de situatie in de textiel- en kledingsector omdat deze sector van strategisch belang is voor de Europese Unie, met groot potentieel voor de toekomst, en een enorme bijdrage kan leveren ter bevordering van de economische, sociale en territoriale cohesie; 2. uit zijn voldoening over de mededeling van de Commissie over de toekomst van de textiel- en kledingsector in de Europese Unie na de uitbreiding en steunt het voorstel om het EU-beleid en de instrumenten ervan te herzien, teneinde de concurrentiepositie van de sector te verbeteren en de sector toegang te verschaffen tot de marken van derde landen; 3. verzoekt de Commissie een communautair programma voor de textiel- en kledingsector en met name voor de minst begunstigde regio's die van de sector afhankelijk zijn op te stellen waarvoor toereikende middelen ter beschikking worden gesteld en waarmee steun wordt verleend aan onderzoek, innovatie, beroepsopleiding en kleine en middelgrote ondernemingen; verzoekt de Commissie eveneens een communautair programma op te stellen dat de creatie van merken en de buitenlandse promotie van textielproducten met name op internationale textielbeurzen stimuleert; 4. beklemtoont het belang van de tenuitvoerlegging van een horizontaal industriebeleid waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke behoeften van de textiel- en kledingsector, een beleid dat gericht is op het vergroten van de doeltreffendheid van de bedrijven van de sector en van hun innovatief vermogen, hun creativiteit en hun relatieve voordelen; 5. onderstreept dat het van groot belang is dat de bedrijven een duidelijk, voorspelbaar en samenhangend kader wordt geboden, zodat hun strategieën en investeringen gemakkelijk op middellange en lange termijn kunnen worden gepland, hetgeen ook de werknemers van de sector ten goede zal komen; 6. vraagt de Commissie en de lidstaten met aandrang het MKB in de textiel- en kledingsector ertoe aan te sporen te investeren in directe activiteiten op het gebied van onderzoek en ontwikkeling en niet-technologische innovatie, en daartoe te voorzien in stimulerende maatregelen en specifieke steunprogramma's voor de sector; acht het van belang dat de onderzoeksinspanningen op een meer geïntegreerde wijze plaatsvinden om een voldoende kritische massa te bereiken en op de wereldmarkt concurrerend te zijn; 7. verzoekt de verschillende bevoegde overheidsdiensten na te gaan of begeleidende en ondersteunende maatregelen voor het MKB wenselijk zijn om ondernemingen in staat te stellen de instrumenten ter bescherming van de industriële eigendom (met name octrooien, merken en ontwerpen) beter te kennen en te benutten, daar dit van essentieel belang is voor het stimuleren van vernieuwing en producten met een grotere toegevoegde waarde; 8. onderstreept het belang van het bevorderen van het gebruik van de informatietechnologieën in de hele keten van de productie en distributie van textiel en kleding, teneinde de doeltreffendheid en het concurrentievermogen van de bedrijven te verbeteren; 9. verzoekt de Commissie de aangekondigde maatregelen ter verbetering van de bescherming en toepassing van de intellectuele eigendomsrechten en de controle op de conformiteit ervan met de TRIPS-overeenkomsten van de WTO onverwijld in de praktijk om te zetten, teneinde vervalsing en piraterij doeltreffend te kunnen bestrijden; vraagt met name dat de werkzaamheden met het oog op de goedkeuring en omzetting van het voorstel voor een richtlijn inzake intellectuele eigendomsrechten worden versneld; 10. wenst tevens dat de douanecontroles aan de EU-grenzen en de internationale samenwerking tussen douanediensten worden geïntensiveerd, om een einde te maken aan het ernstige probleem van piraterij en namaak; 11. verzoekt de Commissie producenten aan te moedigen en te ondersteunen bij de oprichting van een controle- en informatienetwerk om de oorsprong van illegaal gereproduceerde of nagemaakte producten te achterhalen, teneinde deze producten uit de markt te verwijderen; is van oordeel dat de acties op dit gebied dienen te worden gecoördineerd met de maatregelen die ten uitvoer worden gelegd in andere sectoren, zoals keramiek, glaswerk en lederwaren; 12. is het ermee eens dat de sociale dialoog van groot belang is, gezien de economische en sociale hervormingen die noodzakelijk zijn in de context van de liberalisering en de modernisering van de markten, teneinde de daaruit voortvloeiende veranderingen doeltreffend te kunnen beheren; 13. wenst dat in het financiële kader van de structuurfondsen onverwijld een specifiek regionaal initiatief wordt gelanceerd voor de sector, teneinde de bedrijven in staat te stellen het hoofd te bieden aan de problemen die de nieuwe situatie vanaf 2005 met zich zal brengen, en waar nodig de reïntegratie van werknemers in de arbeidsmarkt te vergemakkelijken; 14. wijst er opnieuw op dat de openstelling van de internationale handel in de textiel- en kledingsector de Europese industrie talrijke expansiemogelijkheden kan bieden; hoopt dan ook dat de Commissie de voorstellen betreffende het handelsbeleid die zij in haar mededeling doet in het kader van de DDA-onderhandelingen zal handhaven, teneinde te garanderen dat de sector toegang krijgt tot de markten op mondiaal niveau, op voorwaarden die vergelijkbaar zijn met de voorwaarden die vanaf 2005 voor invoer in de EU zullen gelden; 15. is van oordeel dat de voordelen die verbonden zijn aan de tariefpreferenties zo spoedig mogelijk alleen nog mogen gelden voor de minst ontwikkelde landen en de minst concurrerende ontwikkelingslanden; 16. acht het van essentieel belang dat de handelsbeschermingsinstrumenten worden hervormd, teneinde ze soepeler en doeltreffender te maken; acht het tevens noodzakelijk dat wordt voorzien in een duidelijke, snelle en doorzichtige procedure met betrekking tot de algemene beschermingsclausules van de WTO en de speciale clausules die conform het Protocol van toetreding van China tot de WTO voor dit land gelden; 17. verzoekt de Commissie de afschaffing van niet-tarifaire handelsbelemmeringen, zoals extra belastingen/rechten of andere invoerrechten, douanewaardeprocedures die niet gebaseerd zijn op de prijs die voor het ingevoerde product betaald is, kostbare of de facto discriminerende etiketterings- of markeringseisen, invoervergunningsregelingen, kostbare certificatieprocedures enz., te versnellen; wenst dat wanneer blijkt dat dergelijke barrières worden gehandhaafd, het mechanisme van geschillenbeslechting van de WTO wordt toegepast; 18. verzoekt de Commissie om bijzondere aandacht en specifieke beschermingsmaatregelen voor geconfectioneerde artikelen in geval van massale toestroom van producten uit derde landen die de Europese textiel- en kledingindustrie bedreigen of ernstig schaden; 19. verzoekt de Commissie een Waarnemingspost voor textiel en kleding op te richten teneinde, onder andere, de ontwikkeling van de handel tussen China en de EU te analyseren en de naleving van de in beide regio's toegepaste normen te controleren; 20. verzoekt de Commissie de totstandbrenging van een pan-Euro-mediterrane vrijhandelszone te versnellen, zodat de cumulatie van oorsprong tussen de voornaamste landen van de zone voor op zijn minst textiel- en kledingproducten vóór eind 2004 van kracht wordt; 21. onderstreept het belang van het versterken van de beginselen van sociale verantwoordelijkheid van de bedrijven, naleving van de fundamentele rechten van de IAO en duurzame ontwikkeling, door deze beginselen op te nemen in de door de EU gesloten bilaterale handelsovereenkomsten; 22. wijst op het belang van het toepassen van formules, bijvoorbeeld op basis van vrijwillige etikettering, die de consument in staat stellen producten te identificeren die zijn vervaardigd conform de door de IAO gedefinieerde grondrechten van de werkenden en met eerbiediging van het milieu; 23. onderstreept het belang van de toepassing van maatregelen ter bevordering van de consumptie van industrieproducten die informatie verschaffen over de eerbiediging van de grondrechten van de werkenden en het milieu; acht het tevens voordelig dat wordt voorzien in etikettering die de consument in staat stelt de oorsprong van de producten op niet-discriminatoire wijze te kennen; verwelkomt derhalve het voorstel van de Commissie voor de invoering van een label "made in Europe"; 24. acht het wenselijk een werkgroep op hoog niveau voor de sector op te richten die mogelijke initiatieven moet bespreken en vaststellen om de aanpassing van de sector aan de grote uitdagingen van de toekomst te vergemakkelijken; 25. verzoekt de Commissie en de Raad een begrensd en precies tijdschema en het noodzakelijke financiële kader vast te stellen voor de behandeling en spoedige tenuitvoerlegging van de voornaamste aspecten van de mededeling, opdat de desbetreffende acties onverwijld operationeel worden, in elk geval vóór eind 2004; 26. constateert dat vele van de initiatieven die in de mededeling van de Commissie en in deze resolutie worden voorgesteld ook kunnen worden toegepast op andere productiesectoren (zoals keramiek, schoeisel en lederwaren) die al lang deelnemen aan de internationale concurrentieslag en ruime ervaring hebben op het gebied van herstructureringen; verzoekt de Commissie dan ook uit de ervaringen met de textielsector nuttige lessen te trekken voor haar beleid ten aanzien van andere sectoren; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie.