(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0056 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 149, lid 4, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0057/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0274/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2008 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2008/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit nr. 1719/2006/EG tot vaststelling van het programma "Jeugd in actie" voor de periode 2007-2013 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Besluit nr. 1349/2008/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0057 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 151, lid 5, eerste streepje van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0058/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0273/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2008 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2008/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit nr. 1855/2006/EG tot vaststelling van het programma Cultuur (2007-2013) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Besluit nr. 1352/2008/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0059 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 151 en 308 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0060/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0275/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2008 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2008/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit nr. 1904/2006/EG tot vaststelling voor de periode 2007-2013 van het programma "Europa voor de burger" ter bevordering van een actief Europees burgerschap (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Besluit nr. 1358/2008/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0061 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en de artikelen 149, lid 4, en 150, lid 4, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0064/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0276/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2008 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2008/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit nr. 1720/2006/EG tot vaststelling van een actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Besluit nr. 1357/2008/EG.) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie ( COM(2007)0117 ), – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met de Republiek Oezbekistan, – gelet op artikel 44, lid 2, artikel 47, lid 2, laatste zin, de artikelen 55, 57, lid 2, 71, 80, lid 2, 93, 94, 133, 181 bis en artikel 300, lid 2, tweede zin, van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 101 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 6, lid 2, van de Akte van Toetreding van Bulgarije en Roemenië, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0213/2008), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0306/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Republiek Oezbekistan. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie ( COM(2007)0133 ), – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met de Republiek Kirgizstan, – gelet op de artikelen 44, lid 2, 47, lid 2, laatste zin, 55, 57, lid 2, 71, 80, lid 2, 93, 94, 133, 181a en 300, lid 2, tweede zin van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 101 van het Euratomverdrag, – gelet op artikel 6, lid 2, van de Toetredingsakte van Bulgarije en Roemenië, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0228/2008), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7, en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0307/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Kirgizstan. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie ( COM(2007)0143 ), – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met de Republiek Tadzjikistan, – gelet op artikel 44, lid 2, artikel 47, lid 2, laatste zin, de artikelen 55, 57, lid 2, 71, 80, lid 2, 93, 94, 133, 181 A, en artikel 300, lid 2, tweede zin van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 101 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 6, lid 2, van de Akte van Toetreding van Bulgarije en Roemenië, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0254/2008), – gelet op de artikelen 51, 83, lid 7, en 43, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0320/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Tadzjikistan. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0228 ), – gelet op artikel 308 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0221/2008), – gelet op de artikelen 51 en 43, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A6-0281/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0314 ), – gelet op artikel 37, lid 2, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0219/2008), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0311/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0831 ), – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0047/2008), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 en artikel 83, lid 7, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0315/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, definitief vastgesteld op 13 december 2007 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 5/2008 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, ingediend door de Commissie op 18 juni 2008 ( COM(2008)0381 ), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 5/2008, opgesteld door de Raad op 22 juli 2008 (11571/2008 – C6-0294/2008), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0328/2008 ), 1. keurt ontwerp van gewijzigde begroting nr. 5/2008 zonder wijziging goed; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek (5620/2008), – gelet op artikel 34, lid 2, onder c) van het EU­Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0074/2008), – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0292/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek; 5. verzoekt de Raad en de Commissie na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon prioriteit te geven aan elk toekomstig voorstel tot wijziging van het besluit in overeenstemming met verklaring nr.50 ad artikel 10 van het protocol betreffende de overgangsbepalingen, te hechten aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie; 6. is vastbesloten dergelijke toekomstige voorstellen via de urgentieprocedure te behandelen overeenkomstig de in lid 5 bedoelde procedure en in nauwe samenwerking met de nationale parlementen; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, de Slowaakse Republiek, het Verenigd Koninkrijk en de Bondsrepubliek Duitsland (5598/2008), – gelet op artikel 34, lid 2, onder b), van het EU­Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1, van het EU­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0075/2008), – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0285/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, de Slowaakse Republiek, het Verenigd Koninkrijk en de Bondsrepubliek Duitsland, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, de Slowaakse Republiek, het Verenigd Koninkrijk en de Bondsrepubliek Duitsland; 5. verzoekt de Raad en de Commissie na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, prioriteit te geven aan elk toekomstig voorstel tot wijziging van het besluit in overeenstemming met verklaring nr. 50 ad artikel 10 van het Protocol betreffende de overgangsbepalingen gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie; 6. is vastbesloten dergelijke toekomstige voorstellen via de urgentieprocedure te behandelen overeenkomstig de in paragraaf 5 bedoelde procedure en in nauwe samenwerking met de nationale parlementen; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, de Slowaakse Republiek, het Verenigd Koninkrijk en de Bondsrepubliek Duitsland. Het Europees Parlement , – gezien Aanbeveling 2002/413/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2002 betreffende de uitvoering van een geïntegreerd beheer van kustgebieden in Europa (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 7 juni 2007, getiteld "Verslag aan het Europees Parlement en de Raad: Evaluatie van het geïntegreerd beheer van kustgebieden (ICZM) in Europa" ( COM(2007)0308 ), – gezien Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds (2) , – gezien Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het beleid ten aanzien van het mariene milieu (Kaderrichtlijn mariene strategie) (3) en de mededeling van de Commissie van 24 oktober 2005, getiteld "Thematische strategie inzake de bescherming en het behoud van het mariene milieu" ( COM(2005)0504 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 10 oktober 2007, getiteld "Een geïntegreerd maritiem beleid voor de Europese Unie" ( COM(2007)0575 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2006 over kustvisserij en de problemen van de kustvisserijgemeenschappen (4) , – gezien de mededeling van de Commissie van 9 maart 2006 betreffende de verbetering van de economische situatie in de visserijsector ( COM(2006)0103 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 september 2006 over dat onderwerp (5) , – gezien de mededeling van de Commissie van 19 september 2002, getiteld 'Een strategie voor de duurzame ontwikkeling van de Europese aquacultuur' ( COM(2002)0511 ), – gezien de voor het Parlement uitgevoerde studie naar de afhankelijkheid van Europese regio's van de visvangst ("Regional dependency on fisheries") (6) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0286/2008 ), A. overwegende dat geïntegreerd beheer van kustgebieden (ICZM) niet alleen een onderdeel van het milieubeleid is maar ook een lopend proces gericht op verbetering van de economische en sociale omstandigheden in kustgebieden en op de duurzame ontwikkeling van alle activiteiten die in deze gebieden worden ontplooid, zoals visserij en aquacultuur, B. overwegende dat de implementatie van ICZM een langdurig proces is en dat met de uitvoering van de meeste nationale strategieën die in het kader van voornoemde aanbeveling zijn vastgesteld pas in 2006 is begonnen, C. overwegende dat het beheer van kustgebieden tot dusver heeft plaatsgevonden op basis van middellangetermijnperspectieven, waarbij is voorbijgegaan aan het feit dat het gaat om complexe ecosystemen die in de loop van de tijd veranderingen ondergaan, D. overwegende dat de genomen besluiten en maatregelen betrekking hadden op afzonderlijke activiteiten en verzuimd is het probleem van de achteruitgang van kustgebieden als geheel aan te pakken, E. overwegende dat bij de bestaande planning de aandacht tot dusver volledig op het land is gericht en geen rekening is gehouden met het effect van kustactiviteiten op andere activiteiten in hetzelfde gebied, F. overwegende dat verwacht wordt dat de uitvoering van de nationale strategieën voor ICZM weinig zal kosten maar wel aanzienlijke financiële baten zal opleveren, G. overwegende dat is verzuimd om alle sectoren naar behoren bij de planning en uitvoering van maatregelen voor de aanpak van de problemen van kustgebieden te betrekken en als gevolg daarvan de belangen van sommige sectoren worden geschaad, H. overwegende dat de planning van bevolkingsgericht, toeristisch en economisch gebruik van kustgebieden en van landschaps- en milieubescherming van invloed is op de tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen voor geïntegreerd beheer, I. overwegende dat de activiteiten van organen belast met ICZM tot dusver niet op doeltreffende wijze konden worden gecoördineerd, uitgezonderd in een paar op zichzelf staande gevallen, J. overwegende dat de uitvoering van beleid voor het bevorderen van ICZM in sommige gevallen grootschalige bestedingen vereist, waartoe lokale gemeenschappen niet in staat zijn, met als gevolg dat op hogere bestuursniveaus beroep wordt gedaan en de uitvoering vertraging oploopt, K. overwegende dat het grensoverschrijdende karakter van veel kustprocessen het noodzakelijk maakt dat regionale coördinatie en samenwerking plaatsvindt, zelfs met derde landen, L. overwegende dat visserij en aquacultuur twee kustactiviteiten bij uitstek zijn, die afhankelijk zijn van een goede kwaliteit van de kustwateren, M. overwegende dat in de aquacultuur nog niet het niveau van technologische ontwikkeling is bereikt dat het mogelijk maakt deze activiteit (die van nature intensief is) buiten de kustgebieden uit te oefenen, N. overwegende dat rekening moet worden gehouden met de fundamentele en tot nu toe weinig erkende rol van vrouwen in gebieden die afhankelijk zijn van de visserij, O. overwegende dat 80% van de communautaire visserijvloot wordt ingezet in de kustvisserij en dat deze vorm van visserij bijdraagt aan de economische en sociale samenhang van kustgemeenschappen en het behoud van hun culturele tradities, P. overwegende dat de visserij zelf geen vervuilingsbron is maar wel te lijden heeft onder de gevolgen van vervuiling door andere activiteiten die in kustgebieden plaatsvinden, welke vervuiling de levensvatbaarheid van de sector nog verder ondergraaft, Q. overwegende dat visserij en aquacultuur van groot economisch en sociaal belang zijn, omdat ze voornamelijk worden bedreven in kustgebieden met een kwetsbare economie, die in veel gevallen in een achterstandspositie verkeren en hun inwoners geen alternatieve werkgelegenheid kunnen bieden, R. overwegende dat een schoon en gezond marien milieu bijdraagt aan een stijging van de visserijproductie en zo de vooruitzichten voor de sector zal verbeteren, S. overwegende dat de aquacultuur stevig is gegrondvest op het beginsel van duurzame ontwikkeling en dat eventuele milieugevolgen worden ondervangen door Gemeenschapsvoorschriften, T. overwegende dat in een situatie waarin de visbestanden afnemen terwijl de mondiale vraag naar vis en schelpdieren stijgt, het belang van aquacultuur in Europa steeds groter wordt, U. overwegende dat nog niet alle lidstaten regionale plannen hebben opgesteld die in overeenstemming zijn met de beginselen van ICZM, die moeten verzekeren dat de activiteiten die in kustgebieden worden ontplooid, op evenwichtige wijze worden ontwikkeld, V. overwegende dat in kustgebieden een felle strijd wordt gevoerd over de beschikbare ruimte en dat beoefenaars van aquacultuur en vissers dezelfde rechten en plichten als andere gebruikers hebben, W. overwegende dat in de ultraperifere gebieden, zoals die zijn gedefinieerd in artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, specifieke geïntegreerde nationale ICZM-strategieën en een adequate aanpassing van ICZM op EU-niveau noodzakelijk kunnen zijn, 1. onderstreept het economische en sociale belang van visserij en aquacultuur voor kustgebieden en verzoekt om steun voor deze sectoren in het kader van ICZM; 2. wijst op de noodzaak te waarborgen dat de visserij- en aquacultuursector betrokken worden bij en vertegenwoordigd zijn in transnationale maritieme samenwerkingsverbanden, en dringt er bij de Commissie op aan dit proces te stimuleren; 3. benadrukt dat met middelen uit het Europees Visserijfonds kan worden bijgedragen aan de langetermijnfinanciering van maatregelen in het kader van ICZM, omdat deze middelen onder meer zijn bestemd voor het bevorderen van de duurzame ontwikkeling van visserijregio's; 4. wijst erop dat helderheid moet worden verschaft omtrent de bevoegdheden van de organen die met het beheer van de kustgebieden in kwestie zijn belast en gecoördineerde strategieën moeten worden ontwikkeld, zodat de activiteiten van die organen doeltreffender kunnen worden gemaakt; 5. is zich bewust van de moeilijkheden rond het coördineren van de activiteiten van de organen belast met het beheer van de kustgebieden en verzoekt de Commissie de uitvoering van ICZM nauwkeurig te volgen en na overleg met de lidstaten opnieuw te beoordelen of er een coördinerend orgaan moet worden opgericht; 6. wijst met klem op de noodzaak om bij activiteiten die verband houden met de planning en ontwikkeling van ICZM vertegenwoordigers van de visserij- en aquacultuursector te betrekken (waarbij rekening moet worden gehouden met het feit dat hun betrokkenheid bij strategieën voor duurzame ontwikkeling de toegevoegde waarde van hun producten zal verhogen), en herinnert eraan dat zulke collectieve acties kunnen worden ondersteund uit hoofde van het Europees Visserijfonds; 7. erkent de belangrijke rol van vrouwen in gebieden die afhankelijk zijn van de visserij en verzoekt de Commissie en de lidstaten aan samen te werken teneinde het beginsel van gelijke kansen te bevorderen en te integreren in de verschillende fasen van de tenuitvoerlegging van het Europees Visserijfonds (waaronder de ontwerp-, uitvoerings-, toezicht- en evaluatiefase), zoals dit wordt voorgeschreven in artikel 11 van Verordening (EG) nr. 1198/2006; 8. roept op tot nauwere samenwerking tussen de bevoegde instanties op regionaal niveau door het uitwisselen van informatie over de toestand van kustgebieden en het vaststellen van gezamenlijke maatregelen voor het verbeteren van de ecologische toestand van lokale mariene ecosystemen; 9. verzoekt de nationale en regionale overheden van de ultraperifere gebieden geïntegreerde ICZM-strategieën op te stellen teneinde de duurzame ontwikkeling van de kustgebieden te waarborgen; 10. benadrukt het belang van goede ruimtelijke ordening in de bovengenoemde context; 11. wijst erop dat aquacultuur ten behoeve van herbevolking een essentieel instrument vormt voor ecologisch behoud in bepaalde kustgebieden, en daarom dan ook bevorderd, gestimuleerd en financieel gesteund moet worden; 12. onderstreept de betekenis van de aquacultuur voor de levensmiddelenindustrie en de sociale en economische ontwikkeling in bepaalde gemeenschappen in EU-kustgebieden; 13. is van mening dat de visserij- en de aquacultuursector beide moeten worden opgenomen in een horizontale benadering van alle maritieme activiteiten in kuststreken, teneinde tot duurzame ontwikkeling te komen, overeenkomstig de nieuwe richtsnoeren voor het maritiem beleid; 14. onderstreept de noodzaak van het ontwikkelen en uitvoeren van strategieën voor het voorbereiden van de kustgebieden op toekomstige gevaren, waaronder klimaatverandering, waarbij de gevolgen voor visserij en aquacultuur volledig in aanmerking dienen te worden genomen; 15. is van mening dat de inspanningen die worden ondernomen ten behoeve van gegevensverzameling moeten worden voortgezet om bij te dragen aan de uitwisseling en het gebruik van informatie waarmee vergelijkend onderzoek kan worden gedaan naar onder meer de stand van zaken met betrekking tot biodiversiteit en visbestanden; 16. is van mening dat er meer aandacht moet worden besteed aan onderzoek naar aquacultuur met het oog op de invoering van gesloten teeltsystemen voor intensieve productie; 17. stelt voor dat aquacultuurprojecten die gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen en die geen schade toebrengen aan gebieden die zijn beschermd op grond van de EU-milieuwetgeving, voorrang zouden moeten krijgen binnen het ICZM; 18. verzoekt de Commissie om na overleg met de lidstaten een duidelijk tijdschema op te stellen voor het onderzoek naar de voortgang van de uitvoering van het ICZM in de Europese Unie; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0101 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 62, lid 2, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0086/2008), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 25 juni 2008 om het voorstel als gewijzigd goed te keuren, overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, eerste streepje van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0208/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 september 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 wat betreft het gebruik van het visuminformatiesysteem (VIS) in het kader van de Schengengrenscode (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 81/2009.) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek (5613/2008), – gelet op artikel 34, lid 2, onder b) van het EU­Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0076/2008), – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0293/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad de tekst van het initiatief dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek; 5. verzoekt de Raad en de Commissie na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, prioriteit te geven aan elk toekomstig voorstel tot wijziging van het besluit in overeenstemming met verklaring nr. 50 ad artikel 10 van het protocol betreffende de overgangsbepalingen, te hechten aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie; 6. is vastbesloten dergelijke toekomstige voorstellen via de urgentieprocedure te behandelen overeenkomstig de in lid 5 bedoelde procedure en in nauwe samenwerking met de nationale parlementen; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de Republiek Slovenië, de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk België, de Republiek Polen, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Portugese Republiek. Het Europees Parlement, – gelet op Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend ("de Dublin-verordening") (1) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2725/2000 van de Raad van 11 december 2000 betreffende de instelling van "Eurodac" voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van de Overeenkomst van Dublin ("de Eurodac-verordening") (2) , – gelet op Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (3) , – gelet op Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (4) ("de Opvangrichtlijn"), – gelet op Verordening (EG) nr. 862/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende communautaire statistieken over migratie en internationale bescherming en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 311/76 van de Raad betreffende de opstelling van statistieken over buitenlandse werknemers (5) , – gezien de conclusies van de Raad over het verlenen van toegang tot Eurodac aan de politiële en rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten alsook Europol (6) , – gelet op Beschikking nr. 573/2007/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 mei 2007 tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013 als onderdeel van het algemeen programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" en tot intrekking van Beschikking 2004/904/EG van de Raad (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 april 2006 over de situatie in de vluchtelingenkampen op Malta (8) , – gezien de verslagen van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken over de bezoeken die het heeft gebracht aan bewaringscentra in diverse lidstaten, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 juni 2007 over asiel: praktische samenwerking, kwaliteit van de besluitvorming in het kader van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 januari 2008: Naar een EU-strategie voor de rechten van het kind (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2008 over de zaak van de Iraanse onderdaan Seyed Mehdi Kazemi (11) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0287/2008 ), A. overwegende dat elke asielzoeker recht heeft op afzonderlijke en volledige behandeling van zijn of haar asielaanvraag, B. overwegende dat er van land tot land nog grote verschillen bestaan in de wetgeving en de praktijk op het gebied van asiel en dat asielzoekers dientengevolge in de verschillende Dublin-landen niet op dezelfde manier behandeld worden, C. overwegende dat het Dublin-systeem gebaseerd is op condities van wederzijds vertrouwen en betrouwbaarheid en dat, indien aan deze voorwaarden niet wordt voldaan − d.w.z. indien in bepaalde lidstaten de statistieken ernstige leemtes vertonen of indien het besluitvormingsproces onsamenhangend is − dit het hele systeem ondermijnt, D. overwegende dat er aanwijzingen zijn dat sommige lidstaten geen toegang garanderen tot een procedure om de vluchtelingenstatus vast te stellen, E. overwegende dat sommige lidstaten de opvangrichtlijn niet effectief toepassen, noch ten aanzien van asielaanvragers in afwachting van hun overdracht aan een andere lidstaat die onder de Dublin-verordening valt, noch bij asielzoekers in afwachting van hun terugkeer naar de verantwoordelijke lidstaat, F. overwegende dat sommige lidstaten personen die onder het Dublin-systeem vallen stelselmatig in detentie plaatsen, G. overwegende dat het grote aantal meervoudige aanvragen en het kleine aantal uitgevoerde overdrachten indicatoren zijn voor de gebreken in het Dublin-systeem en voor de noodzaak om een gemeenschappelijk Europees asielsysteem in te voeren, H. overwegende dat een correcte implementatie van de Dublin-verordening kan leiden tot een ongelijke verdeling van de verantwoordelijkheid voor mensen die bescherming zoeken, ten nadele van bepaalde lidstaten die enkel en alleen vanwege hun geografische ligging geconfronteerd worden met grotere stromen migranten, I. overwegende dat uit de evaluatie van de Commissie blijkt dat de 13 lidstaten aan de grenzen van de Unie in 2005 te kampen hadden met steeds grotere problemen ten gevolge van het Dublin-systeem, J. overwegende dat zuidelijke lidstaten asielaanvragen moeten accepteren van irreguliere immigranten die worden gered wanneer zij op weg naar Europa in nood komen te verkeren, K. overwegende dat zuidelijke lidstaten asielaanvragen moeten accepteren van irreguliere immigranten die niet worden bijgestaan door derde landen die op grond van het internationaal recht wel verplicht zijn om die bijstand te verlenen, L. overwegende dat lidstaten er wellicht geen belang bij hebben de verplichting na te leven om illegale immigranten in de Eurodac-gegevensbank te registreren, aangezien het aantal asielaanvragen waarmee zij te maken krijgen daardoor zou kunnen toenemen, M. overwegende dat de Dublin-verordening een systeem inhoudt dat bedoeld is om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een aanvraag, maar dat het oorspronkelijk niet was ingesteld om te dienen als instrument voor het verdelen van de lasten, en dus ook niet als zodanig fungeert, N. overwegende dat het van wezenlijk belang is dat elke evaluatie van het Dublin-systeem vergezeld gaat van een concreet, permanent, eerlijk en effectief instrument voor het verdelen van de lasten, O. overwegende dat het criterium van het eerste land van binnenkomst uit het Dublin-systeem grote druk legt op de lidstaten aan de grenzen, P. overwegende dat de percentages erkende aanvragen voor een vluchtelingenstatus voor sommige onderdanen van derde landen per lidstaat kunnen verschillen van 0 tot circa 90%, Q. overwegende dat het van essentieel belang is dat personen die een aanvraag indienen in een voor hen begrijpelijke taal volledig op de hoogte worden gebracht van de Dublin-procedure en de mogelijke consequenties daarvan, R. overwegende dat artikel 24, lid 2 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie stelt dat bij alle handelingen in verband met kinderen, ongeacht of deze worden verricht door overheidsinstanties of particuliere instellingen, de belangen van het kind een essentiële overweging moeten vormen, S. overwegende dat, hoewel de eenheid van het gezin in de Dublin-verordening wordt genoemd als belangrijkste criterium, die bepaling niet vaak wordt toegepast, T. overwegende dat gebleken is dat de statistieken over overdrachten onvoldoende accuraat zijn, aangezien hierin bijvoorbeeld niet wordt weergegeven hoeveel verzoeken er gedaan worden om een asielzoeker over te nemen op grond van een illegale grensoverschrijding, of hoe de verhouding is tussen verzoeken tot "overnemen" en verzoeken tot "terugnemen", U. overwegende dat negen nieuwe lidstaten in 2005 verklaarden dat zij op grond van de Dublin-verordening meer "binnenkomers" overdroegen en dat de lidstaten zonder buitengrens van de Unie verklaarden dat zij meer "vertrekkers" overdroegen, V. overwegende dat de Commissie de kosten van het systeem niet heeft kunnen beoordelen en dat die kosten een belangrijk gegeven vormen om de doelmatigheid van het systeem te kunnen beoordelen, W. overwegende dat de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in Luxemburg op 12 en 13 juni 2007 de Commissie heeft verzocht zo spoedig mogelijk een wijziging van de Eurodac-verordening voor te stellen, met als doel de politiële en rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten alsook Europol onder bepaalde voorwaarden toegang te verlenen tot Eurodac, een gegevensbank die oorspronkelijk bedoeld was als instrument voor de implementatie van de Dublin-verordening, Doeltreffendheid van het systeem en delen van verantwoordelijkheid 1. is uitdrukkelijk van mening dat, indien er geen toereikend en samenhangend niveau van bescherming tot stand gebracht wordt in de hele Europese Unie, het Dublin-systeem altijd tot onvoldoende resultaten zal leiden, zowel vanuit technisch als vanuit menselijk oogpunt, en dat asielzoekers daardoor gegronde redenen houden om hun aanvraag bij voorkeur in een bepaalde lidstaat in te dienen om van de gunstigste nationale besluitvormingsprocedures te kunnen profiteren; 2. is er vast van overtuigd dat het Dublin-systeem bij gebrek aan een werkelijk gemeenschappelijk Europees asielsysteem en één gemeenschappelijke procedure onrechtvaardig zal blijven, zowel voor asielzoekers als voor sommige lidstaten; 3. verklaart nogmaals dat het dringend noodzakelijk is zowel de kwaliteit als de samenhang van het besluitvormingsproces te verbeteren; is ervan overtuigd dat een Europees bureau voor asielondersteuning in dit verband een waardevolle rol zou kunnen spelen, bijvoorbeeld door het aanbieden van opleidingen op het gebied van strenge gemeenschappelijke normen en door het verlenen van ondersteuning door teams van deskundigen; 4. verzoekt de Commissie te onderzoeken hoe het UNHCR rechtstreeks van middelen kan worden voorzien in aanvulling op de financiering op projectbasis, zodat het zijn controle- en adviestaak in de EU beter kan uitvoeren en kan doorgaan met het ontwikkelen van methoden ter ondersteuning van landelijke overheden bij hun inspanningen om de kwaliteit van hun besluitvorming te verbeteren; 5. verzoekt de Commissie voorstellen te doen voor mogelijke instrumenten om de lasten te verdelen, die de onevenredige belasting kunnen verlichten waarmee bepaalde lidstaten, met name de grenslidstaten, geconfronteerd kunnen worden, maar die niet in het Dublin-systeem passen; 6. verzoekt de Commissie om in afwachting van de invoering van Europese instrumenten voor het delen van de lasten te overwegen om binnen het kader van de Dublin-verordening te voorzien in andere dan financiële instrumenten waarmee voor de kleine lidstaten aan de buitengrenzen van de Unie de rampzalige gevolgen van de toepassing van de verordening kunnen worden hersteld; 7. verzoekt de Commissie een bindend instrument te ontwikkelen waarmee een einde kan worden gemaakt aan de overdracht van asielzoekers naar lidstaten die geen garantie bieden op een volledige en eerlijke behandeling van hun aanvraag en stelselmatig maatregelen tegen deze landen te nemen; 8. verzoekt de Commissie om zinvolle bilaterale werkrelaties aan te knopen met derde landen, om de samenwerking te bevorderen en te waarborgen dat deze derde landen hun internationale wettelijke verplichtingen met betrekking tot het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen en reddingsacties op zee nakomen; Rechten van de aanvragers 9. verzoekt de Commissie om in de nieuwe verordening duidelijkere en striktere bepalingen op te nemen betreffende de wijze waarop mensen die bescherming zoeken geïnformeerd worden over de implicaties van de Dublin-verordening en om te overwegen een standaardbrochure op te stellen die in een aantal talen vertaald kan worden en aan alle lidstaten verstrekt kan worden die ook rekening houdt met de individuele geletterdheid van personen; 10. verzoekt de Commissie de artikelen 19 en 20 van de Dublin-verordening betreffende "overnemen en terugnemen" te wijzigen, zodat aanvragers automatisch het recht toegekend krijgen op beroep met opschortende werking tegen een beslissing om de verantwoordelijkheid onder de Dublin-verordening aan een andere lidstaat over te dragen; 11. verklaart nogmaals dat het beginsel van non-refoulement van de Dublin-verordening een van de hoekstenen van een op het niveau van de Europese Unie in te voeren gemeenschappelijke asielregeling moet blijven en dringt erop aan dat de toepassing van de Dublin-verordening er nooit toe mag leiden dat een aanvraag afgesloten wordt op procedurele gronden en na een overdracht via de Dublin-procedure niet heropend wordt voor een volledige en eerlijke behandeling van het oorspronkelijke verzoek; is van mening dat dit in de verordening duidelijk gemaakt moet worden; 12. is van mening dat de uitwisseling van informatie over overdrachten tussen lidstaten moet worden verbeterd, vooral ten aanzien van bijzondere medische verzorging die personen die worden overgedragen nodig hebben; 13. verzoekt de Commissie na te gaan in hoeverre het mogelijk is om een persoon die op grond van het Dublin-systeem naar een andere lidstaat wordt overgebracht uitsluitend op zijn uitdrukkelijk eigen verzoek en onder volledige eerbiediging van de procedurerechten te laten overbrengen naar zijn land van herkomst; Gezinshereniging en het beginsel van het belang van het kind 14. adviseert dat er op het niveau van de Europese Unie gezamenlijke richtsnoeren worden aangenomen voor het vaststellen van de leeftijd en dat in geval van onduidelijkheid het kind het voordeel van de twijfel krijgt; 15. wijst er nogmaals op dat het belang van het kind bij alle beslissingen omtrent kinderen voorop moet staan, dringt erop aan dat niet-begeleide minderjarigen nooit worden opgesloten of overgedragen aan een andere lidstaat, tenzij in het kader van gezinshereniging, en dat indien een dergelijke overdracht noodzakelijk is het kind gedurende de gehele procedure naar behoren vertegenwoordigd en begeleid wordt; spreekt er dan ook zijn voldoening over uit dat de Commissie het voornemen heeft meer helderheid te brengen in de toepasbaarheid van de Dublin-regels op niet-begeleide minderjarigen; 16. betreurt dat de definitie van gezinslid onder de huidige verordening te beperkt is en verzoekt de Commissie de huidige definitie te verbreden om te zorgen dat hierin zijn inbegrepen alle naaste familieleden en lange-termijnpartners en met name degenen die verder geen steun van andere familie hebben en volwassen kinderen die niet in staat zijn voor zichzelf te zorgen; 17. spreekt er zijn voldoening over uit dat de Commissie het voornemen heeft ook subsidiaire vormen van bescherming onder de toepassing van de Dublin-verordening te laten vallen, omdat daarmee aanvragers van een subsidiaire vorm van bescherming kunnen worden herenigd met gezinsleden die dit soort bescherming hebben verkregen of daar om gevraagd hebben in een andere lidstaat; Detentie 18. verzoekt de Commissie in de regeling een bepaling op te nemen waardoor voor Dublin-aanvragers pas in laatste instantie wordt overgegaan tot detentie, en waarin wordt vastgelegd op welke gronden detentie mag worden toegepast en welke procedurele waarborgen daarbij in acht moeten worden genomen; 19. verzoekt de Commissie expliciet in de Dublin-verordening vast te leggen dat Dublin-aanvragers recht hebben op dezelfde opvangcondities als andere asielzoekers, in overeenstemming met de Opvangrichtlijn, waarin in artikel 3, lid 1 algemene regels zijn vastgesteld, inzonderheid met betrekking tot materiële opvangcondities, gezondheidszorg, bewegingsvrijheid en scholing voor minderjarigen; Humanitaire en soevereiniteitsclausules 20. is van mening dat de humanitaire clausule in artikel 15 van de Dublin-verordening het Dublin-systeem aanzienlijke flexibiliteit geeft, maar dat deze clausule ruimer zou moeten worden toegepast om te voorkomen dat gezinnen door scheiding onnodig extra leed wordt aangedaan; 21. is van mening dat indien een asielzoeker zich in een extra kwetsbare situatie bevindt door een ernstige ziekte, een zware handicap, hoge leeftijd of zwangerschap en hij of zij daardoor afhankelijk is van de hulp van een familielid dat zich op het grondgebied van een andere lidstaat bevindt dan de lidstaat die de aanvraag behandelt, hij of zij − indien mogelijk − met dat familielid herenigd dient te worden; verzoekt de Commissie te overwegen de desbetreffende bepalingen van de humanitaire clausule in artikel 15, lid 2 een verplichtend karakter te geven; 22. is van mening dat voor organisaties zoals het Rode Kruis en de Rode Halve Maan de verplichting moet worden ingevoerd om gezinsleden proactief op te sporen; 23. spreekt er zijn voldoening over uit dat de Commissie het voornemen heeft de omstandigheden en procedures voor de toepassing van de soevereiniteitsclausule nader te specificeren, met name om de voorwaarde toe te voegen van instemming van de asielzoeker; Gegevensverzameling en Eurodac 24. spreekt zijn bezorgdheid uit over de discrepanties en de gebreken in de gegevensverzameling die naar voren zijn gekomen uit de door de Commissie uitgevoerde evaluatie van het Dublin-systeem, met name met betrekking tot de registratie van vingerafdrukken van personen die illegaal de grenzen van de Unie binnenkomen, hetgeen ernstige twijfels oproept omtrent de betrouwbaarheid van het systeem; vertrouwt erop dat de bovengenoemde Verordening (EG) nr. 862/2007 betreffende communautaire statistieken inzake migratie en internationale bescherming de belanghebbenden een meer accuraat beeld zal verschaffen omtrent het functioneren van het Dublin-systeem en andere communautaire instrumenten voor internationale bescherming; 25. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat momenteel geen enkele evaluatie van de kost van het Dublin-systeem beschikbaar is; verzoekt de Commissie hierin te voorzien omdat dit een belangrijk aspect is bij de beoordeling van het systeem; 26. neemt met belangstelling kennis van de bezorgdheid die de Commissie heeft uitgesproken omtrent de verzameling en de kwaliteit van de gegevens die naar de Eurodac Central Unit worden verstuurd, alsook over de niet- naleving van de verplichting bepaalde gegevens te vernietigen en van de regels betreffende de bescherming van persoonsgegevens; is van mening dat deze tekortkomingen, die de betrouwbaarheid van Eurodac in het geding brengen, eerst naar behoren moeten worden rechtgezet alvorens kan worden overwogen deze gegevensbank voor enig ander doel te gebruiken; 27. is van mening dat elke lidstaat op een limitatieve lijst dient op te geven welke agentschappen en instanties toegang hebben tot de Eurodac-databank en met welk doel, teneinde illegaal gebruik van gegevens te voorkomen; 28. onderstreept dat het verlenen van toegang tot de Eurodac-gegevensbank aan de politiële en rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten alsook aan Europol het risico met zich meebrengt dat informatie in handen komt van derde landen, hetgeen negatieve gevolgen kan hebben voor asielzoekers en hun familie; is ervan overtuigd dat hierdoor ook het risico zou toenemen dat asielzoekers gestigmatiseerd raken; o o o 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie over 'bepaalde kwesties in verband met motorrijtuigenverzekering' ( COM(2007)0207 ) (hierna: "het Commissieverslag"), – gelet op Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering) (1) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0249/2008 ), A. overwegende dat het vrije verkeer van personen in de EU, in het bijzonder in de context van de twee meest recente uitbreidingsronden en de dienovereenkomstige uitbreiding van de Schengengroep, heeft geleid tot een snelle toename van zowel het aantal personen als het aantal voertuigen dat voor zakelijke of privédoeleinden de nationale grenzen passeert, B. overwegende dat het geven van prioriteit aan de bescherming van slachtoffers van verkeersongevallen vereist dat op EU-niveau heldere, nauwkeurige en functionele wetgeving inzake motorrijtuigenverzekering wordt ingevoerd, C. overwegende dat ingevolge de Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering de Commissie het Europees Parlement en de Raad verslag moest uitbrengen over de toepassing en effectiviteit van de nationale strafbepalingen die met betrekking tot de procedure van het met redenen omkleed voorstel/antwoord waren uitgevaardigd, alsook over de gelijkwaardigheid ervan, en indien nodig voorstellen moest indienen, D. overwegende dat in het Commissieverslag verslag wordt gedaan van het onderzoek dat de Commissie heeft verricht naar nationale strafbepalingen, de effectiviteit van het mechanisme van de schaderegelaar, en de huidige beschikbaarheid van een vrijwillige rechtsbijstandverzekering die door elk potentieel slachtoffer van een verkeersongeval aanvullend kan worden afgesloten, E. overwegende dat artikel 4, lid 6, van de Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering de procedure van het met redenen omkleed voorstel regelt, ingevolge waarvan iemand die in het buitenland het slachtoffer is geworden van een auto-ongeval het recht heeft om een schadeclaim in te dienen bij de schaderegelaar die de betreffende verzekeraar heeft aangewezen in het land waar hij, het slachtoffer, zijn verblijfplaats heeft, F. overwegende dat indien het slachtoffer niet binnen drie maanden van de verzekeraar een met redenen omkleed antwoord ontvangt, er sancties kunnen worden opgelegd, G. overwegende dat de werking van deze bepaling nog steeds niet voldoende duidelijk is, H. overwegende dat de Commissie bij de uitvoering van EU-beleid volledig rekening dient te houden met de uitbreiding van de Unie, en vooral met het feit dat de kosten van een motorrijtuigenverzekering in de nieuwe lidstaten vrij hoog zijn, I. overwegende dat in de lidstaten uiteenlopende strafbepalingen met betrekking tot de procedure van het met redenen omkleed voorstel/antwoord zijn ingevoerd, J. overwegende dat overleg met de nationale autoriteiten, ook in de nieuwe lidstaten, heeft bevestigd dat de huidige strafbepalingen, waar deze bestaan, toereikend zijn en dat overal in de EU met de toepassing ervan het gewenste effect wordt gesorteerd, K. overwegende dat er in sommige lidstaten echter geen regeling is die het mogelijk maakt specifieke sancties op te leggen en er alleen wordt vertrouwd op de plicht van de verzekeraars de wettelijke rente over de schadevergoeding uit te betalen als er niet binnen drie maanden een met redenen omkleed voorstel/antwoord wordt verstrekt, L. overwegende dat de meeste lidstaten vrij goed bekend zijn met het stelsel van schaderegelaars, M. overwegende dat bij de beoordeling van het bewustzijn van burgers van het stelsel van schaderegelaars, de Commissie alleen de lidstaten en het verzekeringswezen bij haar raadplegingen heeft betrokken, zonder er de burgers en de consumentenorganisaties, met andere woorden degenen die er het meeste baat bij hebben dat het stelsel goed werkt, hierbij op de juiste wijze te betrekken, N. overwegende dat het afsluiten van een rechtsbijstandverzekering voor de juridische kosten die slachtoffers van een auto-ongeval maken, in de meeste lidstaten mogelijk is; overwegende dat meer dan 90% van alle zaken in der minne worden geschikt en de juridische kosten in veel lidstaten worden vergoed; voorts overwegende dat rechtsbijstandverzekeraars al een aantal jaren dekking verschaffen voor alle soorten grensoverschrijdende zaken en afdelingen hebben opgericht voor het afhandelen van buitenlandse claims en het faciliteren van een snelle schikking, O. overwegende dat de vraag of bedoelde redelijke juridische kosten in alle lidstaten moeten worden gedekt door een wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering (WA-verzekering) voor motorrijtuigen, nog steeds niet is beantwoord, P. overwegende dat echter in alle lidstaten dekking van redelijke juridische kosten door een WA-verzekering voor motorrijtuigen zeker bijdraagt aan een betere bescherming van Europese consumenten en hen meer vertrouwen zou geven, Q. overwegende dat de verzekeringsmarkten in de nieuwe lidstaten zich gestaag uitbreiden; voorts overwegende dat in een aantal van deze lidstaten de rechtsbijstandverzekering een betrekkelijk nieuw product is, dat gepromoot moet worden, aangezien het grote publiek betrekkelijk weinig bekend is met deze verzekering, R. overwegende dat de verplichte dekking van juridische kosten de consument meer vertrouwen zou geven in een WA-verzekering voor motorrijtuigen, vooral in gevallen dat hij naar de rechter wil stappen, omdat in veel nieuwe lidstaten hoge kosten voor rechtsbijstand in rekening worden gebracht, die door een verplichte verzekering zouden zijn gedekt, S. overwegende dat een verplichte rechtsbijstandverzekering voor de gerechten zou leiden tot een extra en meer complexe werklast en mogelijk ook tot vertragingen in uitspraken over geschillen en een hoger percentage ongegronde vorderingen, T. overwegende dat de WA-verzekering voor motorrijtuigen en de rechtsbijstandverzekering een verschillend doel dienen en een verschillende functie hebben: terwijl de WA-verzekering de consumenten verzekert tegen de kosten van een claim die naar aanleiding van een verkeersongeval tegen hen wordt ingediend, dekt de rechtsbijstandverzekering de juridische kosten van een vordering die naar aanleiding van een verkeersongeval tegen een derde wordt ingesteld, U. overwegende dat bewustmakingscampagnes van nationale autoriteiten, de verzekeraars en consumentenorganisaties, belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de nationale markten, 1. verwelkomt het Commissieverslag en wijst er met nadruk op dat bij de ontwikkeling van EU-beleid op dit terrein alle belanghebbenden, in het bijzonder consumenten, volledig en op doeltreffende wijze dienen te worden geraadpleegd; 2. verzoekt derhalve om systematische raadpleging van consumentenorganisaties die in het bijzonder slachtoffers vertegenwoordigen, bij het evalueren van de effectiviteit van de systemen die in de lidstaten zijn ingevoerd; 3. verwelkomt deze ex-postevaluatie van wetgevingsmaatregelen om vast te stellen of de voorschriften werken als bedoeld en om de aandacht te vestigen op eventuele onvoorziene onjuiste toepassingen; 4. benadrukt het belang van een groeiend consumentenvertrouwen in motorrijtuigenverzekeringen wat het grensoverschrijdend verkeer van motorvoertuigen binnen de EU betreft, vooral voor bestuurders uit de oude lidstaten die naar bestemmingen in de nieuwe lidstaten reizen en omgekeerd; 5. is van mening dat het bevorderen van bestaande wettige en marktgestuurde oplossingen voor de bescherming van consumenten, het consumentenvertrouwen in motorrijtuigenverzekeringen zal doen toenemen; 6. is van mening dat de lidstaten ook de verantwoordelijkheid hebben om met het oog op de EU-wetgeving inzake de procedure van het met redenen omkleed voorstel/antwoord en de juridische kosten die ten laste van verkeersslachtoffers komen, ervoor te zorgen dat hun nationale verzekeringssystemen correct functioneren; 7. verzoekt de Commissie voortdurend in de gaten te houden of de marktmechanismen effectief functioneren en het Parlement hierover regelmatig verslag te doen; 8. is van mening dat de loutere vereiste dat de verzekeraar in geval van vertraging de wettelijke rente betaalt, geen strafmaatregel is en dat de Commissie daarom meer controle moet uitoefenen en in dit opzicht passende maatregelen moet nemen om te waarborgen dat in alle lidstaten de markten soepel functioneren en de consumenten effectief worden beschermd; 9. onderstreept dat de werkrelaties tussen de Commissie, de nationale autoriteiten, de verzekeringssector en consumentenorganisaties moeten worden versterkt, zodat men verzekerd is van een constante stroom van nauwkeurige gegevens over de handhavingssystemen die zijn geïmplementeerd; 10. is van mening dat ten aanzien van sancties het subsidiariteitsbeginsel moet worden toegepast, hetgeen in overeenstemming is met de aanpak die de EU op dit terrein pleegt te volgen, en dat geen noodzaak bestaat voor het harmoniseren van nationale strafbepalingen, 11. is van mening dat de nationale regelgevingsinstanties in een betere positie zijn om op de nationale markten voor maximale consumentenbescherming te zorgen; 12. doet daarom met betrekking tot de procedure van het met redenen omkleed voorstel/antwoord de aanbeveling de lidstaten vrij te laten in hun beslissing om al dan niet sancties op te leggen alsook in de keuze van de aard en de hoogte van eventuele sancties; 13. verzoekt de lidstaten om garanties te bieden voor de effectiviteit van de sancties in het geval dat de termijn van drie maanden om een met redenen omkleed antwoord uit te brengen op een verzoek om schadeloosstelling of een met redenen omkleed voorstel voor een schadeloosstelling niet wordt nageleefd; 14. acht het wenselijk om nauwkeurig aandacht te besteden aan de oorzaken van het niet naleven van deze termijnen door verzekeringsmaatschappijen voordat sancties worden opgelegd, vooral rekening houdend met het feit dat er sprake is van factoren die buiten het bereik van de verzekeringsmaatschappij vallen; bepleit dat de Commissie toezicht blijft houden op de nationale markten door die nationale autoriteiten die om assistentie vragen, bij te staan; 15. wijst er nogmaals op dat het belangrijk is dat via bewustmakingscampagnes en andere geschikte maatregelen het vertrouwen van burgers in de werking van het stelsel van schaderegelaars wordt vergroot; 16. verzoekt de lidstaten en de Commissie het consumentenvertrouwen te vergroten door het nemen van geschikte maatregelen voor bewustmaking en het opzetten van centra voor voorlichting over verzekeringszaken aan te moedigen, en van de verzekeraars te eisen dat zij de contactgegevens van het voorlichtingscentrum in hun lidstaat vermelden in hun contractuele informatiepakket; 17. doet voorts een oproep aan de lidstaten om verzekeraars voor te schrijven dat ze consumenten als onderdeel van de pre-contractuele informatieverstrekking uitvoerig inlichten over de werking van het stelsel van schaderegelaars en de voordelen ervan voor de verzekerde partij; 18. verzoekt de Commissie met klem de werking van het stelsel nauwgezet te blijven volgen, en zo nodig coördinerend op te treden en te helpen en de nationale autoriteiten desgevraagd bijstand te verlenen; 19. is voorts met betrekking tot de WA-verzekering voor motorrijtuigen van mening, dat de verplichte dekking van juridische kosten een belangrijke prikkel zou wegnemen om vorderingen in der minne te schikken, het aantal rechtszaken mogelijk zou doen toenemen en bijgevolg voor de gerechten tot een ongerechtvaardigde stijging van de werkbelasting zou leiden, en mogelijk een destabiliserende werking zou hebben op de bestaande en zich ontwikkelende markt voor vrijwillige rechtsbijstandverzekeringen; 20. is daarom van mening dat alles bij elkaar genomen de negatieve effecten van het invoeren van een stelsel van verplichte dekking van juridische kosten in WA-verzekeringen voor motorrijtuigen, zwaarder zouden wegen dan de mogelijke positieve effecten; 21. verzoekt de Commissie met klem om in partnerschap met de lidstaten aanvullende maatregelen te nemen voor de noodzakelijke bewustmaking van consumenten van het belang van een rechtsbijstandverzekering en andere verzekeringsproducten, vooral in de nieuwe lidstaten, waarbij consumenten over de voordelen van een of andere verzekering moeten worden geïnformeerd; 22. is in dit verband van mening dat de nationale regelgevingsinstanties een cruciale rol hebben bij de invoering van de goede werkwijzen van andere lidstaten; 23. verzoekt de Commissie derhalve om zich in te zetten voor een betere consumentenbescherming, hoofdzakelijk door de lidstaten met klem te verzoeken de nationale regelgevingsinstanties en nationale verzekeringsmaatschappijen aan te moedigen mensen bewust te maken van de mogelijkheid om een vrijwillige rechtsbijstandverzekering af te sluiten; 24. is van mening dat pre-contractuele informatie over een motorrijtuigenverzekering informatie kan bevatten over de mogelijkheid van het afsluiten van een rechtsbijstandverzekering; 25. doet een oproep aan de lidstaten om er bij de nationale regelgevingsinstanties en verzekeringsagenten op aan te dringen dat ze de consumenten informeren over mogelijke risico's en over de mogelijkheid van een aanvullende vrijwillige verzekering om zich tegen risico's in te dekken, zoals een verzekering voor de kosten van rechtsbijstand en andere juridische kosten of een diefstalverzekering; 26. verzoekt die lidstaten die nog niet beschikken over een systeem van alternatieve geschillenbeslechting voor het schikken van claims, te overwegen een dergelijk systeem in te voeren op basis van de goede werkwijzen van andere lidstaten; 27. vraagt de Commissie niet vooruit te lopen op de uitkomst van onderzoek dat wordt uitgevoerd in verband met differentiële letselschade en dat volgde op het aannemen van Verordening "Rome II" (2) , uit welk onderzoek een voorstel kan volgen voor een op de verzekering gebaseerde oplossing en de hieruit voortvloeiende wijziging van de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie van 31 mei 2006 over de noodzaak om een gecoördineerde strategie te ontwikkelen ter verbetering van de bestrijding van belastingfraude ( COM(2006)0254 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 23 november 2007 over enkele basiselementen voor de ontwikkeling van een BTW-fraudebestrijdingsstrategie in de EU ( COM(2007)0758 ), – gezien het verslag van de Commissie van 16 april 2004 over de toepassing van regelingen betreffende administratieve samenwerking op het gebied van bestrijding van BTW-fraude ( COM(2004)0260 ), – gezien de conclusies van de Raad na de bijeenkomsten van 14 mei 2008, 5 juni 2007, 28 november 2006 en 7 juni 2006, – gezien het Speciaal Verslag nr. 8/2007 van de Rekenkamer over de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 25 oktober 2005 over de bijdrage van het belasting- en douanebeleid tot de Lissabon-strategie ( COM(2005)0532 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 22 februari 2008 over maatregelen tot wijziging van het BTW-stelsel met het oog op fraudebestrijding ( COM(2008)0109 ), – gezien het voorstel van de Commissie van 17 maart 2008 voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde ter bestrijding van de belastingfraude in het intracommunautaire verkeer in combinatie met het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1798/2003 ter bestrijding van de belastingfraude in het intracommunautaire verkeer ( COM(2008)0147 ), – gelet op artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien de aanbevelingen in de conclusies van het Voorzitterschap van de Raad van 14 mei 2008 inzake belastingkwesties die betrekking hebben op overeenkomsten die door de Gemeenschap en haar lidstaten met derde landen zullen worden gesloten, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0312/2008 ), A. overwegende dat belastingfraude ernstige gevolgen heeft voor de begrotingen van de lidstaten en de eigen middelen van de Europese Unie, leidt tot schendingen van het beginsel van eerlijke en transparante belastingheffing en concurrentieverstoring in de hand werkt waardoor het functioneren van de interne markt wordt belemmerd; overwegende dat eerlijke bedrijven concurrentienadelen ondervinden door belastingfraude en dat het verlies aan belastinginkomsten uiteindelijk aangevuld wordt door de Europese belastingbetaler via andere vormen van belastingheffing, B. overwegende dat belastingfraude billijkheid en fiscale rechtvaardigheid in gevaar brengt omdat het derven van overheidsinkomsten vaak wordt gecompenseerd door belastingverhogingen die de minst vermogende en eerlijkste belastingbetalers treffen, die hun verplichte bijdrage niet kunnen of willen omzeilen of ontduiken, C. overwegende dat de toename van grensoverschrijdende handel die is gestimuleerd door de totstandbrenging van de interne markt, met zich heeft gebracht dat er een groeiend aantal transacties plaatsvindt waarbij de plaats van belastingheffing en de plaats van vestiging van de persoon die BTW moet betalen gelegen zijn in twee verschillende landen, D. overwegende dat degenen die nieuwe vormen van belastingfraude toepassen die te maken hebben met grensoverschrijdende transacties, zoals intracommunautaire carrousel- of ploffraude, gebruik maken van de versnippering van en de mazen in de huidige belastingstelsels en dat veranderingen in het functioneren van het BTW-stelsel noodzakelijk zijn, E. overwegende dat BTW-ontduiking en -fraude van invloed zijn op de financiering van de begroting van de Europese Unie, omdat daardoor meer beroep moet worden gedaan op de eigen middelen van de lidstaten, gebaseerd op het bruto nationale inkomen, F. overwegende dat bestrijding van belastingfraude, hoewel hoofdzakelijk een bevoegdheid van de lidstaten, geen probleem is dat uitsluitend op nationaal niveau kan worden opgelost, G. overwegende dat het door de globalisering steeds moeilijker wordt belastingfraude op internationaal niveau te bestrijden, gezien de toegenomen betrokkenheid van in derde landen gevestigde ondernemingen bij carrouselfraude, de expansie van elektronische handel en de globalisering van de dienstenmarkten; overwegende dat deze factoren sterk pleiten voor verbetering van internationale samenwerking, vooral met betrekking tot de BTW, H. overwegende dat de omvang van de belastingfraude in de Europese Unie een gevolg is van het huidige overgangsstelsel van de BTW dat te complex is, zodat intracommunautaire transacties moeilijk na te trekken zijn, ondoorzichtig zijn en daarom makkelijk leiden tot misbruik, I. overwegende dat de Commissie en de lidstaten bij de bestudering van de opties voor het aanpakken van fiscale fraude zo veel mogelijk maatregelen dienen te vermijden die kunnen leiden tot een buitensporige administratieve rompslomp voor bedrijven en belastingdiensten of die discriminatie van bedrijven in de hand kunnen houden, J. overwegende dat zowel de Commissie als de Rekenkamer hebben consequent verklaard dat het systeem voor de uitwisseling van informatie tussen lidstaten over intracommunautaire leveringen van goederen geen relevante informatie oplevert, of niet snel genoeg, om de BTW-fraude efficiënt te bestrijden; overwegende dat er dus duidelijkere en strengere regels nodig zijn voor de samenwerking tussen de lidstaten en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), K. overwegende dat het gebruik van alle beschikbare technologieën, waaronder de elektronische opslag en transmissie van bepaalde gegevens voor de BTW en accijnzen onmisbaar is voor het goed functioneren van de belastingstelsels van de lidstaten, overwegende dat de voorwaarden voor de uitwisseling van en de rechtstreekse toegang van de lidstaten tot elektronisch opgeslagen gegevens in elke lidstaat moet worden verbeterd, overwegende dat de belastingautoriteiten van de lidstaten zorgvuldig moeten omgaan met persoonlijke gegevens voor bepaalde doeleinden en op basis van de toestemming van de betrokkene of van een andere wettelijk vastgelegde grondslag, L. overwegende dat bedrijven vaak slechts ontoereikende informatie kunnen krijgen over de BTW-status van hun cliënten, M. overwegende dat de uitbreiding van de capaciteit om belastingfraude op te sporen gepaard moet gaan met de aanscherping van de bestaande wetgeving inzake bijstand bij de invordering van belasting, gelijke fiscale behandeling en uitvoerbaarheid voor het bedrijfsleven, De EU-strategie ter bestrijding van belastingfraude 1. merkt op dat een strategie ter bestrijding van EU-belastingfraude erop gericht moet zijn verlies aan belastinginkomsten door belastingfraude te bestrijden door in kaart te brengen waar verbeteringen kunnen worden aangebracht, zowel in de EU-wetgeving als in de administratieve samenwerking tussen lidstaten, waardoor de belastingfraude op efficiënte wijze zo veel mogelijk wordt teruggedrongen met zo min mogelijk onnodige rompslomp voor belastingdiensten en belastingbetalers; 2. vraagt de lidstaten de bestrijding van belastingfraude eindelijk serieus te nemen; 3. herinnert eraan dat invoering van een BTW-stelsel gebaseerd op het "oorsprongslandbeginsel", dat inhoudt dat transacties tussen de lidstaten waarover BTW moet worden voldaan, veeleer worden belast in het land van oorsprong dan dat daarvoor het nultarief geldt, nog steeds een langetermijnoplossing is voor het effectief bestrijden van belastingfraude; merkt op dat het "oorsprongslandbeginsel" het onnodig zou maken dat goederen die worden verhandeld op de interne markt worden vrijgesteld van BTW en vervolgens worden belast in het land van bestemming; herinnert eraan dat voor een operationeel BTW-stelsel dat is gebaseerd op het "oorsprongslandbeginsel", als de instelling van een clearingsysteem vereist is, zoals oorspronkelijk door de Commissie in 1987 voorgesteld; 4. betreurt de obstructieve houding van enkele lidstaten in de afgelopen tien jaar, die elke effectieve EU-strategie tegen belastingfraude heeft tegengewerkt; 5. betreurt het dat, ondanks veelvuldige analyses, eisen en kritiek, tot nu toe in de Raad geen doeltreffende strategie voor de bestrijding van belastingfraude werd goedgekeurd; 6. dringt er bij de Commissie op aan om, ondanks herhaalde fiasco's in de afgelopen decennia, niet na te laten het probleem doortastend aan te pakken; Algemene onderwerpen: omvang van belastingfraude en de gevolgen ervan 7. erkent dat schattingen van de totale inkomsten uit (directe en indirecte) belastingen die zijn mislopen ten gevolge van belastingfraude variëren van 200 tot 250 miljard EUR, hetgeen neerkomt op 2 tot 2,25% van het BBP in de Europese Unie, waarvan 40 miljard EUR wordt onttrokken door BTW-fraude, die naar schatting 10% van de BTW-ontvangsten omvat, 8% van de totale accijnzen op alcoholhoudende dranken in 1998 en 9% van de totale accijnzen op tabaksproducten; betreurt echter dat er geen nauwkeurige cijfers beschikbaar zijn omdat de nationale rapportagecriteria zo sterk uiteenlopen; 8. dringt aan op een uniforme verzameling van gegevens in alle lidstaten als basis voor transparantie en nationale maatregelen voor de bestrijding van belastingfraude; 9. betreurt dat, omdat er op nationaal niveau te weinig gegevens worden verzameld, de werkelijke omvang van het probleem niet goed kan worden vastgesteld en dat er evenmin goed kan worden beoordeeld of er iets in positieve of negatieve zin is veranderd; 10. verzoekt de Commissie nader onderzoek te doen naar een geharmoniseerd Europees systeem voor de verzameling van gegevens en de levering van statistische gegevens over belastingfraude, teneinde te komen tot een zo nauwkeurig mogelijke evaluatie van de werkelijke omvang van het verschijnsel; 11. herinnert eraan dat aan de informele economie geen einde kan worden gemaakt zonder invoering van de nodige stimulerende mechanismen; stelt bovendien voor dat de lidstaten via het Lissabon-scorebord verslag dienen uit te brengen in welke mate zij erin zijn geslaagd hun informele economie terug te dringen; Het huidige BTW-stelsel en de zwakke plekken ervan 12. merkt op dat BTW-gerelateerde belastingfraude een bijzonder punt van zorg is voor het functioneren van de interne markt omdat deze een directe grensoverschrijdende impact heeft, er substantiële belastinginkomsten worden misgelopen en de EU-begroting direct wordt benadeeld; 13. herhaalt dat het huidige BTW-stelsel, dat is ingevoerd in 1993, slechts bedoeld was als overgangsstelsel en dat het Parlement de Commissie heeft verzocht voorstellen in te dienen om tegen 2010 een definitief besluit te nemen over een definitief BTW-stelsel; 14. verklaart dat het door het vrije verkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal in de interne markt sinds 1993, alsmede door de geavanceerde nieuwe technologie ten aanzien van kleine, hoogwaardige producten steeds moeilijker is geworden BTW-fraude te bestrijden, wat nog verergerd wordt door het ingewikkelde en gefragmenteerde karakter van het huidige stelsel waardoor transacties moeilijk te traceren zijn en het stelsel dus vatbaarder is voor misbruik; 15. neemt nota van de toenemende omvang van carrouselfraude en het doelbewuste misbruik van het BTW-stelsel door criminele bendes die dergelijke constructies opzetten om te profiteren van de mazen in het stelsel; en vestigt de aandacht op de door Eurojust aan de kaak gestelde zaak van BTW-carrouselfraude waarbij 18 lidstaten zijn betrokken en het gaat om een belastingfraude van naar schatting 2,1 miljard EUR; 16. steunt de Commissie in haar pogingen om te zorgen voor een fundamentele wijziging van het huidige BTW-stelsel; is verheugd over het feit dat de lidstaten dit onderwerp nu hoger op de agenda plaatsen en dringt er bij hen op aan bereid te zijn om in dit verband ingrijpende maatregelen te treffen; 17. is van mening dat het huidige stelsel gedateerd is en ingrijpend moet worden aangepast zonder eerlijke bedrijven met rompslomp op te zadelen; is van mening dat handhaving van de status quo geen optie is; Alternatieven voor het huidige BTW-stelsel Verleggingsregeling 18. merkt op dat in een verleggingsregeling de cliënt BTW-plichtig is in plaats van de leverancier; erkent dat die regeling het voordeel biedt het risico van carrouselfraude op te heffen door de persoon aan wie de goederen worden geleverd als BTW-plichtig te beschouwen; 19. merkt op dat de invoering van een dubbel-BTW-stelsel zou indruisen tegen het efficiënt functioneren van de interne markt en zou leiden tot een complexer klimaat -waardoor bedrijfsinvesteringen zouden worden ontmoedigd- dat op de lange termijn alleen zou kunnen worden verbeterd door een algemene, bindende verleggingsregeling, in tegenstelling tot een optioneel stelsel of een stelsel dat alleen voor bepaalde goederen geldt; 20. merkt verder op dat de verleggingsregeling gesplitste betalingen niet toelaat en dat de totale BTW pas aan het einde van de leveringsketen wordt betaald, waardoor de zelfregulerende controlefunctie van het BTW-stelsel komt te vervallen; waarschuwt dat nieuwe vormen van fraude kunnen opduiken inclusief een toename van misgelopen BTW-ontvangsten op detailhandelsniveau en misbruik van BTW-nummers, en dat bestrijding van dergelijke fraude door de invoering van extra controle kan leiden tot extra administratieve lasten voor bedrijven die te goeder trouw zijn; dringt derhalve aan op voorzichtigheid en een zorgvuldige afweging alvorens een verleggingsregeling in te voeren; merkt desalniettemin op dat instelling van een drempel om het risico van onbelast eindverbruik te beperken wel helpt om fraude te bestrijden en acht de door de Raad voorgestelde drempel van 5 000 EUR redelijk; Proefproject 21. merkt, zij het voorzichtig en kritisch, op dat een proefproject er toe zou kunnen bijdragen dat de lidstaten meer begrip krijgen van de inherente risico's van de verleggingsregeling, en dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan passende waarborgen in te bouwen om ervoor te zorgen dat noch de deelnemende lidstaat noch enig andere lidstaat tijdens het proefproject wordt blootgesteld aan ernstige risico's; Belastingheffing op intracommunautaire leveringen 22. is van mening dat BTW-fraude bij grensoverschrijdende leveringen het best kan worden aangepakt door een stelsel in te voeren waarin de BTW-vrijstelling voor intracommunautaire leveringen wordt vervangen door een belastingtarief van 15%; merkt op dat het functioneren van een dergelijk stelsel erbij gebaat zou zijn als de variëteit en de complexiteit van verlaagde tarieven aanzienlijk zouden worden vereenvoudigd, waardoor de administratieve lasten voor bedrijven en belastingdiensten worden beperkt; merkt op dat individuele verlagingen van BTW-tarieven van voor 1992 zorgvuldig moeten worden onderzocht en beoordeeld met betrekking tot de vraag of deze nog langer economisch gerechtvaardigd zijn; 23. erkent dat de BTW op intracommunautaire leveringen een herverdeling van betalingen tussen de lidstaten zou vereisen, gezien de verschillen in BTW-tarieven; is van mening dat een dergelijke herverdeling zou moeten plaatsvinden via een clearinghuis dat de doorgifte van inkomsten tussen de lidstaten zou faciliteren; benadrukt dat het technisch haalbaar is om een clearinghuis te laten functioneren; 24. is van mening dat een gedecentraliseerd clearinghuisstelsel wellicht geschikter is en sneller zou kunnen worden opgezet aangezien het de lidstaten de mogelijkheid biedt om bilateraal overeenstemming met elkaar te bereiken over belangrijke details, rekening houdend met hun onderlinge handelsbalans, overeenkomsten in de werking van hun BTW-stelsels en hun controlemechanismes, en het wederzijds vertrouwen; 25. benadrukt dat het de verantwoordelijkheid van de belastingdienst van de lidstaat van levering zou moeten zijn om de BTW te innen van de leverancier en een transfer te maken via het clearingsysteem naar de belastingdienst waar de intracommunautaire aankoop is gedaan; erkent dat er belastingdiensten wederzijds vertrouwen moet groeien; Administratieve samenwerking en wederzijdse bijstand op het gebied van BTW, accijnzen en directe belastingen 26. benadrukt dat lidstaten afzonderlijk grensoverschrijdende belastingfraude niet kunnen bestrijden; is van mening dat uitwisseling van informatie en samenwerking tussen de lidstaten en met de Commissie ontoereikend zijn geweest om belastingfraude op efficiënte wijze, in de zin van snel dan wel adequaat, te bestrijden; is van mening dat direct contact tussen lokale of nationale anti-fraude-eenheden onvoldoende is ontwikkeld en geïmplementeerd hetgeen leidt tot inefficiëntie, te gering gebruik van de regelingen voor administratieve samenwerking en vertraagde communicatie; 27. dringt erop aan dat met het oog op de bescherming van de belastinginkomsten van alle lidstaten met betrekking tot de grenzen van de interne markt, de lidstaten vergelijkbare maatregelen dienen te treffen tegen fraudeurs, ongeacht waar de verliezen aan inkomsten plaatsvinden; verzoekt de Commissie mogelijke mechanismen voor te stellen voor de bevordering van een dergelijke samenwerking tussen de lidstaten; 28. is verheugd over de voorstellen van de Commissie voor de wijziging van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2) en Verordening (EG) nr. 1798/2003 van de Raad van 7 oktober 2003 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (3) om de verzameling en de uitwisseling van informatie over intracommunautaire transacties met ingang van 2010 te versnellen; erkent dat de voorgestelde rapportageregels van één maand, bedrijven die alleen diensten verlenen die momenteel niet onder die regel vallen met administratieve rompslomp zullen opzadelen, maar legt zich erbij neer dat dit noodzakelijk is in verband met de mogelijke carrouselfraude bij bepaalde diensten; 29. dringt er bij de Raad op aan voorgestelde maatregelen snel goed te keuren en verzoekt de Commissie verdere voorstellen in te dienen inzake de geautomatiseerde toegang van alle andere lidstaten tot bepaalde niet-gevoelige gegevens van de lidstaten met betrekking tot hun eigen belastingplichtigen (zoals onder meer in de bedrijfssector, bepaalde gegevens over de omzet), en inzake de harmonisatie van de procedures voor de registratie en uitschrijving van personen die BTW-plichtig zijn om te zorgen voor een snelle opsporing en uitschrijving van pseudo-belastingplichtigen; benadrukt dat de lidstaten de verantwoordelijkheid moeten nemen voor het bijhouden van hun gegevens, met name ten aanzien van uitschrijving en de opsporing van frauduleuze registratie; 30. herinnert eraan dat belastingparadijzen een belemmering kunnen vormen voor de uitvoering van de Lissabon-strategie, indien ze een buitensporige neerwaartse druk op de belastingtarieven en in het algemeen op de belastinginkomsten uitoefenen, waardoor de gevolgen van belastingconcurrentie, die de fiscale soevereiniteit van de lidstaten aantast, worden ergert; 31. onderstreept tevens dat in tijden van begrotingsdiscipline elke aantasting van de fiscale basis het vermogen van de lidstaten in gevaar zal brengen om te voldoen aan het hervormde stabiliteits- en groeipact; 32. benadrukt dat om een einde te maken aan belastingparadijzen onder andere een drieledige strategie is vereist: de aanpak van belastingontduiking, een verruiming van de werkingssfeer van Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (4) en een verzoek aan de OESO om door middel van haar leden sancties uit te vaardigen tegen belastingparadijzen die niet willen meewerken; Belastingontduiking 33. betreurt het dat de lidstaten met hun steeds weer nieuwe bezwaren en vertragingstaktieken een hervorming van Richtlijn 2003/48/EG belemmeren, en moedigt de Commissie, ongeacht de tekenen van tegenstand, aan zo spoedig mogelijk haar voorstellen voor te leggen; 34. benadrukt dat de hervorming van Richtlijn 2003/48/EG een einde moet maken aan de diverse lacunes en hiaten erin omdat die het opsporen van belastingontduiking en belastingfraude in de weg staan; 35. verzoekt de Commissie in de context van de hervorming van Richtlijn 2003/48/EG om hervormingsopties te bestuderen, met inbegrip van een zekere uitbreiding van het toepassingsgebied van de richtlijn met betrekking tot soorten van rechtspersonen en bronnen van financiële inkomsten; 36. dringt er bij de Europese Unie op aan om de opheffing van belastingparadijzen op een mondiaal niveau op de agenda te houden, gezien hun schadelijke gevolgen voor de belastinginkomsten van de afzonderlijke lidstaten; verzoekt de Raad en de Commissie de handelsmacht van de EU aan te wenden bij de onderhandelingen over handels- en samenwerkingsovereenkomsten met regeringen van belastingparadijzen om hen ervan te overtuigen belastingbepalingen en -praktijken die belastingontduiking en fraude in de hand werken, af te schaffen; verwelkomt als eerste stap de aanbevelingen in de conclusies van de Raad van 14 mei 2008 om in handelsovereenkomsten een clausule van goed bestuur op fiscaal gebied op te nemen en verzoekt de Commissie met onmiddellijke ingang een dergelijke clausule in onderhandelingen over toekomstige handelsakkoorden aan de orde te stellen; o o o 37. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , − gezien het schrijven van 22 juli 2008 van de voorzitter van de Commissie constitutionele zaken, − gezien artikel 201 van zijn Reglement, 1. Stelt onderstaande interpretatie van artikel 182, lid 1 van het Reglement vast: Deze bepaling verhindert de voorzitter van de hoofdcommissie niet, maar stelt hem juist in staat, de voorzitters van de subcommissies bij de werkzaamheden van het bureau te betrekken of hun de mogelijkheid te bieden het debat over agendapunten die specifiek tot het werkterrein van de betrokken subcommissie behoren, voor te zitten, op voorwaarde evenwel dat het volledige bureau van de commissie van deze werkwijze in kennis wordt gesteld en er mee instemt. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 april 2008 over de rol van vrijwilligerswerk als bijdrage aan de economische en sociale cohesie (1) , – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 16 november 2007 over de verwezenlijking van de gemeenschappelijke doelstellingen voor vrijwilligersactiviteiten van jongeren (2) , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat méér dan 100 miljoen Europeanen van alle leeftijden, geloofsovertuigingen en nationaliteiten vrijwilligerswerk verrichten, B. overwegende dat uit een in februari 2007 gepubliceerde Eurobarometer-enquête is gebleken dat drie van de tien Europeanen zeggen als vrijwilliger actief te zijn en dat bijna 80% van de respondenten van oordeel is dat vrijwilligerswerk een belangrijk onderdeel van het democratische leven in Europa vormt (3) , C. overwegende dat de sector vrijwilligerswerk naar schatting 5% van het bruto binnenlands product van de lidstaten vertegenwoordigt, en innovatieve acties ontplooit voor het opsporen, verwoorden en inspelen op nieuwe maatschappelijke behoeften, D. overwegende dat het European Volunteer Centre, het Europees Jongerenforum, de Association of Voluntary Service Organisations, de World Organisation of the Scout Movement, het Rode Kruis/Afdeling Europese Unie, volonteurope, het Europees ouderenplatform (AGE), Solidar, Caritas Europa, ENGAGE, Johanniter International, de European Non-Governmental Sports Organisation en anderen − die samen duizenden organisaties met miljoenen vrijwilligers vertegenwoordigen − de EU-instellingen hebben opgeroepen 2011 uit te roepen tot Europees jaar van de vrijwilligers, 1. verzoekt de Commissie, gesteund door de andere EU-instellingen, 2011 uit te roepen tot Europees jaar van de vrijwilligers, 2. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Lijst van ondertekenaars Adamos Adamou, Gabriele Albertini, Jim Allister, Alexander Alvaro, Jan Andersson, Georgs Andrejevs, Alfonso Andria, Laima Liucija Andrikienė, Emmanouil Angelakas, Roberta Angelilli, Stavros Arnaoutakis, Francisco Assis, Elspeth Attwooll, Marie-Hélène Aubert, Margrete Auken, Liam Aylward, Mariela Velichkova Baeva, Enrique Barón Crespo, Alessandro Battilocchio, Katerina Batzeli, Edit Bauer, Jean Marie Beaupuy, Zsolt László Becsey, Angelika Beer, Ivo Belet, Jean-Luc Bennahmias, Rolf Berend, Pervenche Berès, Sergio Berlato, Giovanni Berlinguer, Thijs Berman, Adam Bielan, Guy Bono, Josep Borrell Fontelles, Victor Boştinaru, Catherine Boursier, Bernadette Bourzai, John Bowis, Sharon Bowles, Emine Bozkurt, Iles Braghetto, Mihael Brejc, Frieda Brepoels, André Brie, Elmar Brok, Danutė Budreikaitė, Kathalijne Maria Buitenweg, Ieke van den Burg, Colm Burke, Philip Bushill-Matthews, Cristian Silviu Buşoi, Simon Busuttil, Jerzy Buzek, Martin Callanan, Mogens Camre, Luis Manuel Capoulas Santos, Marie-Arlette Carlotti, Giorgio Carollo, Paulo Casaca, Michael Cashman, Carlo Casini, Françoise Castex, Giuseppe Castiglione, Pilar del Castillo Vera, Jorgo Chatzimarkakis, Zdzisław Kazimierz Chmielewski, Ole Christensen, Sylwester Chruszcz, Philip Claeys, Luigi Cocilovo, Carlos Coelho, Richard Corbett, Giovanna Corda, Titus Corlăţean, Jean Louis Cottigny, Michael Cramer, Corina Creţu, Gabriela Creţu, Brian Crowley, Marek Aleksander Czarnecki, Ryszard Czarnecki, Daniel Dăianu, Dragoş Florin David, Chris Davies, Bairbre de Brún, Jean-Luc Dehaene, Panayiotis Demetriou, Gérard Deprez, Proinsias De Rossa, Marielle De Sarnez, Marie-Hélène Descamps, Harlem Désir, Albert Deß, Mia De Vits, Jolanta Dičkutė, Koenraad Dillen, Giorgos Dimitrakopoulos, Alexandra Dobolyi, Beniamino Donnici, Den Dover, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Petr Duchoň, Andrew Duff, Árpád Duka-Zólyomi, Constantin Dumitriu, Michl Ebner, Lena Ek, Saïd El Khadraoui, James Elles, Maria da Assunção Esteves, Edite Estrela, Harald Ettl, Jill Evans, Robert Evans, Göran Färm, Richard Falbr, Markus Ferber, Emanuel Jardim Fernandes, Francesco Ferrari, Elisa Ferreira, Ilda Figueiredo, Petru Filip, Hélène Flautre, Alessandro Foglietta, Hanna Foltyn-Kubicka, Glyn Ford, Janelly Fourtou, Armando França, Duarte Freitas, Ingo Friedrich, Urszula Gacek, Michael Gahler, Milan Gaľa, Gerardo Galeote, Vicente Miguel Garcés Ramón, Eugenijus Gentvilas, Georgios Georgiou, Bronisław Geremek, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Adam Gierek, Maciej Marian Giertych, Neena Gill, Ioannis Gklavakis, Bogdan Golik, Ana Maria Gomes, Donata Gottardi, Genowefa Grabowska, Dariusz Maciej Grabowski, Vasco Graça Moura, Nathalie Griesbeck, Lissy Gröner, Elly de Groen-Kouwenhoven, Mathieu Grosch, Lilli Gruber, Ignasi Guardans Cambó, Ambroise Guellec, Pedro Guerreiro, Umberto Guidoni, Zita Gurmai, Fiona Hall, David Hammerstein, Małgorzata Handzlik, Gábor Harangozó, Malcolm Harbour, Marian Harkin, Rebecca Harms, Joel Hasse Ferreira, Satu Hassi, Anna Hedh, Jeanine Hennis-Plasschaert, Esther Herranz García, Jim Higgins, Jens Holm, Milan Horáček, Richard Howitt, Ján Hudacký, Stephen Hughes, Alain Hutchinson, Filiz Hakaeva Hyusmenova, Monica Maria Iacob-Ridzi, Sophia in 't Veld, Mikel Irujo Amezaga, Ville Itälä, Lily Jacobs, Anneli Jäätteenmäki, Stanisław Jałowiecki, Mieczysław Edmund Janowski, Lívia Járóka, Elisabeth Jeggle, Rumiana Jeleva, Anne E. Jensen, Romana Jordan Cizelj, Jelko Kacin, Filip Kaczmarek, Gisela Kallenbach, Othmar Karas, Sajjad Karim, Ioannis Kasoulides, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Piia-Noora Kauppi, Tunne Kelam, Glenys Kinnock, Evgeni Kirilov, Ewa Klamt, Wolf Klinz, Dieter-Lebrecht Koch, Silvana Koch-Mehrin, Eija-Riitta Korhola, Miloš Koterec, Holger Krahmer, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Ģirts Valdis Kristovskis, Urszula Krupa, Wiesław Stefan Kuc, Jan Jerzy Kułakowski, Sepp Kusstatscher, Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, Joost Lagendijk, Jean Lambert, Alexander Graf Lambsdorff, Vytautas Landsbergis, Esther De Lange, Anne Laperrouze, Romano Maria La Russa, Vincenzo Lavarra, Henrik Lax, Johannes Lebech, Bernard Lehideux, Lasse Lehtinen, Jörg Leichtfried, Jo Leinen, Katalin Lévai, Janusz Lewandowski, Bogusław Liberadzki, Marcin Libicki, Eva Lichtenberger, Alain Lipietz, Pia Elda Locatelli, Andrea Losco, Caroline Lucas, Sarah Ludford, Astrid Lulling, Elizabeth Lynne, Linda McAvan, Arlene McCarthy, Mary Lou McDonald, Mairead McGuinness, Edward McMillan-Scott, Jamila Madeira, Eugenijus Maldeikis, Toine Manders, Ramona Nicole Mănescu, Vladimír Maňka, Thomas Mann, Marian-Jean Marinescu, Catiuscia Marini, Sérgio Marques, Maria Martens, David Martin, Jean-Claude Martinez, Miguel Angel Martínez Martínez, Jan Tadeusz Masiel, Antonio Masip Hidalgo, Marios Matsakis, Yiannakis Matsis, Maria Matsouka, Manolis Mavrommatis, Hans-Peter Mayer, Erik Meijer, Íñigo Méndez de Vigo, Emilio Menéndez del Valle, Marianne Mikko, Miroslav Mikolášik, Gay Mitchell, Nickolay Mladenov, Claude Moraes, Eluned Morgan, Luisa Morgantini, Elisabeth Morin, Roberto Musacchio, Cristiana Muscardini, Joseph Muscat, Sebastiano (Nello) Musumeci, Riitta Myller, Pasqualina Napoletano, Michael Henry Nattrass, Robert Navarro, Cătălin-Ioan Nechifor, Bill Newton Dunn, Annemie Neyts-Uyttebroeck, James Nicholson, Angelika Niebler, Lambert van Nistelrooij, Ljudmila Novak, Vural Öger, Jan Olbrycht, Seán Ó Neachtain, Gérard Onesta, Janusz Onyszkiewicz, Ria Oomen-Ruijten, Dumitru Oprea, Miroslav Ouzký, Siiri Oviir, Doris Pack, Maria Grazia Pagano, Borut Pahor, Justas Vincas Paleckis, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Marco Pannella, Pier Antonio Panzeri, Dimitrios Papadimoulis, Georgios Papastamkos, Neil Parish, Aldo Patriciello, Vincent Peillon, Alojz Peterle, Maria Petre, Markus Pieper, Sirpa Pietikäinen, João de Deus Pinheiro, Józef Pinior, Mirosław Mariusz Piotrowski, Umberto Pirilli, Hubert Pirker, Paweł Bartłomiej Piskorski, Lapo Pistelli, Gianni Pittella, Zita Pleštinská, Anni Podimata, Zdzisław Zbigniew Podkański, Samuli Pohjamo, Lydie Polfer, Mihaela Popa, Nicolae Vlad Popa, Miguel Portas, Vittorio Prodi, John Purvis, Luís Queiró, Reinhard Rack, Alexander Radwan, Bilyana Ilieva Raeva, Poul Nyrup Rasmussen, Karin Resetarits, José Ribeiro e Castro, Marco Rizzo, Bogusław Rogalski, Zuzana Roithová, Raül Romeva i Rueda, Dariusz Rosati, Wojciech Roszkowski, Libor Rouček, Paul Rübig, Heide Rühle, Leopold Józef Rutowicz, Eoin Ryan, Aloyzas Sakalas, Katrin Saks, Antolín Sánchez Presedo, Manuel António dos Santos, Sebastiano Sanzarello, Amalia Sartori, Jacek Saryusz-Wolski, Toomas Savi, Luciana Sbarbati, Christel Schaldemose, Pierre Schapira, Agnes Schierhuber, Margaritis Schinas, Frithjof Schmidt, Olle Schmidt, Pál Schmitt, Elisabeth Schroedter, Inger Segelström, Esko Seppänen, Czesław Adam Siekierski, José Albino Silva Peneda, Brian Simpson, Kathy Sinnott, Marek Siwiec, Nina Škottová, Alyn Smith, Csaba Sógor, Bogusław Sonik, María Sornosa Martínez, Sérgio Sousa Pinto, Jean Spautz, Bart Staes, Grażyna Staniszewska, Margarita Starkevičiūtė, Dirk Sterckx, Struan Stevenson, Catherine Stihler, Ulrich Stockmann, Dimitar Stoyanov, Robert Sturdy, Margie Sudre, David Sumberg, László Surján, Eva-Britt Svensson, József Szájer, István Szent-Iványi, Konrad Szymański, Hannu Takkula, Charles Tannock, Andres Tarand, Salvatore Tatarella, Britta Thomsen, Marianne Thyssen, Silvia-Adriana Ţicău, Gary Titley, Patrizia Toia, László Tőkés, Ewa Tomaszewska, Witold Tomczak, Jacques Toubon, Antonios Trakatellis, Kyriacos Triantaphyllides, Claude Turmes, Evangelia Tzampazi, Feleknas Uca, Vladimir Urutchev, Inese Vaidere, Nikolaos Vakalis, Frank Vanhecke, Johan Van Hecke, Anne Van Lancker, Ioannis Varvitsiotis, Armando Veneto, Donato Tommaso Veraldi, Bernadette Vergnaud, Cornelis Visser, Oldřich Vlasák, Diana Wallis, Graham Watson, Henri Weber, Manfred Weber, Anja Weisgerber, Åsa Westlund, Anders Wijkman, Glenis Willmott, Iuliu Winkler, Janusz Wojciechowski, Anna Záborská, Zbigniew Zaleski, Mauro Zani, Andrzej Tomasz Zapałowski, Stefano Zappalà, Tomáš Zatloukal, Tatjana Ždanoka, Gabriele Zimmer, Marian Zlotea, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka Het Europees Parlement , − gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Commissie in haar witboek "Een nieuw elan voor Europa's jeugd" ( COM(2001)0681 ), dat werd onderzocht door het Parlement in zijn resolutie van 14 mei 2002 (1) , heeft uitgesproken meer aandacht te willen besteden aan jongeren op andere beleidsterreinen, in het bijzonder onderwijs en levenslang leren, werkgelegenheid, sociale integratie, gezondheid, de autonomie van jongeren, mobiliteit, bevordering van grondrechten en bestrijding van discriminatie, B. overwegende dat de Europese Raad op 22 en 23 maart 2005 een "Europees pact voor de jeugd" heeft aangenomen als een van de instrumenten die bijdragen tot de realisering van de Lissabondoelstellingen en het belang daarvan heeft herbevestigd in maart 2008, daarbij de noodzaak onderstrepend om nu en in de toekomst in de jeugd te investeren, C. overwegende dat de Commissie de noodzaak van de opname van jongerenkwesties in het algemene beleid heeft geventileerd in haar mededeling van 5 september 2007 over het bevorderen van de volledige participatie van jongeren in het onderwijs, het arbeidsleven en het maatschappelijk leven ( COM(2007)0498 ), D. overwegende dat het zijn resoluties van 19 juni 2007 over een regelgevend kader voor maatregelen ten behoeve van jonge vrouwen in de Europese Unie om gezin en studies met elkaar te verzoenen (2) en van 21 februari 2008 over de demografische toekomst van Europa (3) , heeft aangenomen, waarin wordt onderstreept dat meer rekening moet worden gehouden met de jeugd, 1. roept de Commissie op rekening te houden met de consequenties voor jongeren en de resultaten van de structurele dialoog met jongerenorganisaties wanneer zij wetgevingsvoorstellen voorbereidt, in het bijzonder op de in overweging A genoemde beleidsterreinen; 2. roept de lidstaten op zich te concentreren op jongeren wanneer zij nationale hervormingsprogramma's uitvoeren in het kader van de Lissabonstrategie en rekening met hen te houden op de relevante beleidsterreinen; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en het Europees Jeugdforum. Lijst van ondertekenaars Adamos Adamou, Vincenzo Aita, Gabriele Albertini, Alexander Alvaro, Jan Andersson, Georgs Andrejevs, Alfonso Andria, Laima Liucija Andrikienė, Emmanouil Angelakas, Roberta Angelilli, Kader Arif, Stavros Arnaoutakis, Francisco Assis, John Attard-Montalto, Elspeth Attwooll, Jean-Pierre Audy, Margrete Auken, Liam Aylward, Pilar Ayuso, Peter Baco, Maria Badia i Cutchet, Mariela Velichkova Baeva, Enrique Barón Crespo, Alessandro Battilocchio, Katerina Batzeli, Jean Marie Beaupuy, Zsolt László Becsey, Ivo Belet, Jean-Luc Bennahmias, Monika Beňová, Giovanni Berlinguer, Thijs Berman, Šarūnas Birutis, Sebastian Valentin Bodu, Herbert Bösch, Guy Bono, Victor Boştinaru, Bernadette Bourzai, John Bowis, Sharon Bowles, Emine Bozkurt, Iles Braghetto, Mihael Brejc, Frieda Brepoels, Jan Březina, André Brie, Danutė Budreikaitė, Kathalijne Maria Buitenweg, Wolfgang Bulfon, Udo Bullmann, Ieke van den Burg, Colm Burke, Niels Busk, Cristian Silviu Buşoi, Philippe Busquin, Simon Busuttil, Jerzy Buzek, Luis Manuel Capoulas Santos, David Casa, Paulo Casaca, Michael Cashman, Carlo Casini, Giuseppe Castiglione, Jean-Marie Cavada, Alejandro Cercas, Ole Christensen, Luigi Cocilovo, Carlos Coelho, Daniel Cohn-Bendit, Richard Corbett, Dorette Corbey, Giovanna Corda, Titus Corlăţean, Thierry Cornillet, Jean Louis Cottigny, Michael Cramer, Jan Cremers, Gabriela Creţu, Brian Crowley, Magor Imre Csibi, Marek Aleksander Czarnecki, Daniel Dăianu, Joseph Daul, Dragoş Florin David, Chris Davies, Antonio De Blasio, Bairbre de Brún, Arūnas Degutis, Jean-Luc Dehaene, Panayiotis Demetriou, Marie-Hélène Descamps, Albert Deß, Christine De Veyrac, Mia De Vits, Jolanta Dičkutė, Alexandra Dobolyi, Beniamino Donnici, Bert Doorn, Brigitte Douay, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Petr Duchoň, Bárbara Dührkop Dührkop, Árpád Duka-Zólyomi, Constantin Dumitriu, Michl Ebner, Lena Ek, Saïd El Khadraoui, Maria da Assunção Esteves, Edite Estrela, Harald Ettl, Jill Evans, Göran Färm, Richard Falbr, Carlo Fatuzzo, Claudio Fava, Emanuel Jardim Fernandes, Francesco Ferrari, Elisa Ferreira, Ilda Figueiredo, Petru Filip, Věra Flasarová, Alessandro Foglietta, Hanna Foltyn-Kubicka, Nicole Fontaine, Glyn Ford, Brigitte Fouré, Janelly Fourtou, Juan Fraile Cantón, Armando França, Monica Frassoni, Duarte Freitas, Milan Gaľa, Vicente Miguel Garcés Ramón, Iratxe García Pérez, Patrick Gaubert, Jean-Paul Gauzès, Eugenijus Gentvilas, Georgios Georgiou, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Claire Gibault, Ioannis Gklavakis, Ana Maria Gomes, Donata Gottardi, Vasco Graça Moura, Martí Grau i Segú, Louis Grech, Nathalie Griesbeck, Lissy Gröner, Elly de Groen-Kouwenhoven, Matthias Groote, Mathieu Grosch, Françoise Grossetête, Lilli Gruber, Ignasi Guardans Cambó, Ambroise Guellec, Pedro Guerreiro, Zita Gurmai, Cristina Gutiérrez-Cortines, Fiona Hall, David Hammerstein, Benoît Hamon, Małgorzata Handzlik, Marian Harkin, Rebecca Harms, Joel Hasse Ferreira, Satu Hassi, Anna Hedh, Gyula Hegyi, Jeanine Hennis-Plasschaert, Jim Higgins, Jens Holm, Mary Honeyball, Milan Horáček, Stephen Hughes, Alain Hutchinson, Filiz Hakaeva Hyusmenova, Sophia in 't Veld, Ville Itälä, Carlos José Iturgaiz Angulo, Lily Jacobs, Anneli Jäätteenmäki, Mieczysław Edmund Janowski, Anne E. Jensen, Dan Jørgensen, Pierre Jonckheer, Romana Jordan Cizelj, Jelko Kacin, Filip Kaczmarek, Gisela Kallenbach, Othmar Karas, Ioannis Kasoulides, Piia-Noora Kauppi, Metin Kazak, Tunne Kelam, Glenys Kinnock, Ewa Klamt, Dieter-Lebrecht Koch, Silvana Koch-Mehrin, Jaromír Kohlíček, Maria Eleni Koppa, Miloš Koterec, Sergej Kozlík, Guntars Krasts, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Ģirts Valdis Kristovskis, Wiesław Stefan Kuc, Jan Jerzy Kułakowski, Sepp Kusstatscher, Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, Joost Lagendijk, André Laignel, Alain Lamassoure, Jean Lambert, Vytautas Landsbergis, Esther De Lange, Anne Laperrouze, Henrik Lax, Johannes Lebech, Stéphane Le Foll, Roselyne Lefrançois, Bernard Lehideux, Lasse Lehtinen, Jörg Leichtfried, Jo Leinen, Marcin Libicki, Eva Lichtenberger, Marie-Noëlle Lienemann, Alain Lipietz, Pia Elda Locatelli, Caroline Lucas, Sarah Ludford, Florencio Luque Aguilar, Elizabeth Lynne, Marusya Ivanova Lyubcheva, Jules Maaten, Linda McAvan, Arlene McCarthy, Mary Lou McDonald, Mairead McGuinness, Edward McMillan-Scott, Jamila Madeira, Ramona Nicole Mănescu, Vladimír Maňka, Mario Mantovani, Catiuscia Marini, Helmuth Markov, Sérgio Marques, Maria Martens, David Martin, Miguel Angel Martínez Martínez, Jan Tadeusz Masiel, Marios Matsakis, Yiannakis Matsis, Manolis Mavrommatis, Manuel Medina Ortega, Erik Meijer, Íñigo Méndez de Vigo, Emilio Menéndez del Valle, Marianne Mikko, Miroslav Mikolášik, Claude Moraes, Javier Moreno Sánchez, Luisa Morgantini, Elisabeth Morin, Roberto Musacchio, Joseph Muscat, Sebastiano (Nello) Musumeci, Riitta Myller, Pasqualina Napoletano, Robert Navarro, Cătălin-Ioan Nechifor, Catherine Neris, Angelika Niebler, Ljudmila Novak, Raimon Obiols i Germà, Vural Öger, Jan Olbrycht, Seán Ó Neachtain, Gérard Onesta, Dumitru Oprea, Josu Ortuondo Larrea, Siiri Oviir, Borut Pahor, Justas Vincas Paleckis, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Vladko Todorov Panayotov, Pier Antonio Panzeri, Dimitrios Papadimoulis, Atanas Paparizov, Georgios Papastamkos, Neil Parish, Ioan Mircea Paşcu, Aldo Patriciello, Vincent Peillon, Maria Petre, Sirpa Pietikäinen, Rihards Pīks, João de Deus Pinheiro, Józef Pinior, Umberto Pirilli, Hubert Pirker, Paweł Bartłomiej Piskorski, Gianni Pittella, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Zita Pleštinská, Anni Podimata, Samuli Pohjamo, Bernard Poignant, José Javier Pomés Ruiz, Mihaela Popa, Nicolae Vlad Popa, Miguel Portas, Christa Prets, Pierre Pribetich, Vittorio Prodi, John Purvis, Luís Queiró, Reinhard Rack, Bilyana Ilieva Raeva, Miloslav Ransdorf, Poul Nyrup Rasmussen, Karin Resetarits, José Ribeiro e Castro, Teresa Riera Madurell, Frédérique Ries, Karin Riis-Jørgensen, Maria Robsahm, Bogusław Rogalski, Zuzana Roithová, Raül Romeva i Rueda, Dagmar Roth-Behrendt, Libor Rouček, Paul Rübig, Heide Rühle, Leopold Józef Rutowicz, Eoin Ryan, Tokia Saïfi, Aloyzas Sakalas, Katrin Saks, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Antolín Sánchez Presedo, Manuel António dos Santos, Sebastiano Sanzarello, Salvador Domingo Sanz Palacio, Amalia Sartori, Gilles Savary, Toomas Savi, Luciana Sbarbati, Christel Schaldemose, Agnes Schierhuber, Carl Schlyter, Frithjof Schmidt, Pál Schmitt, Elisabeth Schroedter, Inger Segelström, Adrian Severin, José Albino Silva Peneda, Brian Simpson, Csaba Sógor, Søren Bo Søndergaard, Bogusław Sonik, María Sornosa Martínez, Sérgio Sousa Pinto, Jean Spautz, Bart Staes, Grażyna Staniszewska, Gabriele Stauner, Petya Stavreva, Dirk Sterckx, Catherine Stihler, Ulrich Stockmann, Theodor Dumitru Stolojan, Dimitar Stoyanov, Daniel Strož, Margie Sudre, Eva-Britt Svensson, Hannes Swoboda, József Szájer, István Szent-Iványi, Csaba Sándor Tabajdi, Antonio Tajani, Hannu Takkula, Andres Tarand, Britta Thomsen, Marianne Thyssen, Silvia-Adriana Ţicău, Gary Titley, Patrizia Toia, László Tőkés, Ewa Tomaszewska, Witold Tomczak, Jacques Toubon, Antonios Trakatellis, Catherine Trautmann, Kyriacos Triantaphyllides, Claude Turmes, Evangelia Tzampazi, Feleknas Uca, Vladimir Urutchev, Nikolaos Vakalis, Johan Van Hecke, Anne Van Lancker, Ioannis Varvitsiotis, Donato Tommaso Veraldi, Bernadette Vergnaud, Alejo Vidal-Quadras, Kristian Vigenin, Oldřich Vlasák, Dominique Vlasto, Johannes Voggenhuber, Sahra Wagenknecht, Graham Watson, Henri Weber, Renate Weber, Åsa Westlund, Jan Marinus Wiersma, Anders Wijkman, Glenis Willmott, Iuliu Winkler, Janusz Wojciechowski, Corien Wortmann-Kool, Francis Wurtz, Luis Yañez-Barnuevo García, Anna Záborská, Zbigniew Zaleski, Mauro Zani, Tatjana Ždanoka, Dushana Zdravkova, Marian Zlotea, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat de ontvoering van een kind een van de meest onmenselijke misdrijven is, B. overwegende dat er in Europa sprake is van een toename van dergelijke misdrijven en dat daarbij ook sprake kan zijn van een grensoverschrijdend vervoer van slachtoffers, C. overwegende dat naarmate de tijd verstrijkt de vooruitzichten om het leven van een ontvoerd kind te redden afnemen, D. overwegende dat er geen Europees alarmsysteem voor kinderverdwijningen bestaat en er in veel landen van de Europese Unie op plaatselijk of nationaal niveau ook geen sprake is van dergelijke systemen, 1. verzoekt de lidstaten een alarmsysteem voor vermiste kinderen in te voeren, hetgeen zou inhouden dat de relevante nieuwsmedia, grensautoriteiten, douane- en rechtshandhavingsinstanties onmiddellijk worden voorzien van: 2. verzoekt de lidstaten om samenwerkingsovereenkomsten te sluiten met alle aangrenzende staten om ervoor te zorgen dat zij in staat zijn om in alle betreffende gebieden snel alarm te slaan; 3. roept op tot het ontwikkelen van een gemeenschappelijke organisatie om bijstand en opleiding te bieden aan nationale organen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Lijst van ondertekenaars Adamos Adamou, Vittorio Agnoletto, Vincenzo Aita, Gabriele Albertini, Jim Allister, Alexander Alvaro, Georgs Andrejevs, Emmanouil Angelakas, Roberta Angelilli, Stavros Arnaoutakis, Richard James Ashworth, Robert Atkins, John Attard-Montalto, Elspeth Attwooll, Marie-Hélène Aubert, Margrete Auken, Liam Aylward, Mariela Velichkova Baeva, Paolo Bartolozzi, Domenico Antonio Basile, Gerard Batten, Alessandro Battilocchio, Katerina Batzeli, Jean Marie Beaupuy, Christopher Beazley, Zsolt László Becsey, Ivo Belet, Irena Belohorská, Jean-Luc Bennahmias, Sergio Berlato, Thijs Berman, Slavi Binev, Sebastian Valentin Bodu, Herbert Bösch, Jens-Peter Bonde, Vito Bonsignore, Graham Booth, Mario Borghezio, Costas Botopoulos, Catherine Boursier, Bernadette Bourzai, John Bowis, Sharon Bowles, Iles Braghetto, Mihael Brejc, Frieda Brepoels, André Brie, Danutė Budreikaitė, Paul van Buitenen, Kathalijne Maria Buitenweg, Udo Bullmann, Ieke van den Burg, Colm Burke, Philip Bushill-Matthews, Niels Busk, Cristian Silviu Buşoi, Philippe Busquin, Simon Busuttil, Jerzy Buzek, Milan Cabrnoch, Martin Callanan, Mogens Camre, Marco Cappato, Marie-Arlette Carlotti, Giorgio Carollo, David Casa, Paulo Casaca, Michael Cashman, Carlo Casini, Giuseppe Castiglione, Giusto Catania, Jorgo Chatzimarkakis, Giles Chichester, Ole Christensen, Fabio Ciani, Derek Roland Clark, Luigi Cocilovo, Carlos Coelho, Richard Corbett, Giovanna Corda, Titus Corlăţean, Thierry Cornillet, Paolo Costa, Jean Louis Cottigny, Paul Marie Coûteaux, Michael Cramer, Gabriela Creţu, Brian Crowley, Marek Aleksander Czarnecki, Hanne Dahl, Daniel Dăianu, Chris Davies, Bairbre de Brún, Panayiotis Demetriou, Gérard Deprez, Proinsias De Rossa, Marielle De Sarnez, Marie-Hélène Descamps, Harlem Désir, Albert Deß, Nirj Deva, Christine De Veyrac, Mia De Vits, Giorgos Dimitrakopoulos, Alexandra Dobolyi, Beniamino Donnici, Bert Doorn, Brigitte Douay, Den Dover, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Petr Duchoň, Bárbara Dührkop Dührkop, Andrew Duff, Árpád Duka-Zólyomi, Constantin Dumitriu, Michl Ebner, Lena Ek, James Elles, Edite Estrela, Jill Evans, Jonathan Evans, Robert Evans, Nigel Farage, Markus Ferber, Emanuel Jardim Fernandes, Francesco Ferrari, Ilda Figueiredo, Petru Filip, Roberto Fiore, Věra Flasarová, Hélène Flautre, Alessandro Foglietta, Hanna Foltyn-Kubicka, Glyn Ford, Brigitte Fouré, Janelly Fourtou, Milan Gaľa, Elisabetta Gardini, Giuseppe Gargani, Evelyne Gebhardt, Georgios Georgiou, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Maciej Marian Giertych, Neena Gill, Ioannis Gklavakis, Ana Maria Gomes, Donata Gottardi, Genowefa Grabowska, Louis Grech, Nathalie Griesbeck, Lissy Gröner, Elly de Groen-Kouwenhoven, Mathieu Grosch, Françoise Grossetête, Lilli Gruber, Ignasi Guardans Cambó, Ambroise Guellec, Pedro Guerreiro, Catherine Guy-Quint, Fiona Hall, Benoît Hamon, Małgorzata Handzlik, Gábor Harangozó, Malcolm Harbour, Marian Harkin, Joel Hasse Ferreira, Satu Hassi, Christopher Heaton-Harris, Anna Hedh, Roger Helmer, Jeanine Hennis-Plasschaert, Jim Higgins, Mary Honeyball, Richard Howitt, Ján Hudacký, Ian Hudghton, Stephen Hughes, Jana Hybášková, Filiz Hakaeva Hyusmenova, Sophia in 't Veld, Iliana Malinova Iotova, Mikel Irujo Amezaga, Marie Anne Isler Béguin, Caroline Jackson, Lily Jacobs, Anneli Jäätteenmäki, Lívia Járóka, Anne E. Jensen, Romana Jordan Cizelj, Ona Juknevičienė, Jelko Kacin, Filip Kaczmarek, Syed Kamall, Sajjad Karim, Ioannis Kasoulides, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Piia-Noora Kauppi, Robert Kilroy-Silk, Glenys Kinnock, Evgeni Kirilov, Wolf Klinz, Dieter-Lebrecht Koch, Maria Eleni Koppa, Eija-Riitta Korhola, Guntars Krasts, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Ģirts Valdis Kristovskis, Urszula Krupa, Sepp Kusstatscher, Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, Joost Lagendijk, Alain Lamassoure, Jean Lambert, Alexander Graf Lambsdorff, Vytautas Landsbergis, Anne Laperrouze, Romano Maria La Russa, Vincenzo Lavarra, Henrik Lax, Johannes Lebech, Kurt Lechner, Bernard Lehideux, Klaus-Heiner Lehne, Jo Leinen, Jean-Marie Le Pen, Bogusław Liberadzki, Marcin Libicki, Pia Elda Locatelli, Andrea Losco, Caroline Lucas, Sarah Ludford, Astrid Lulling, Elizabeth Lynne, Marusya Ivanova Lyubcheva, Jules Maaten, Linda McAvan, Arlene McCarthy, Mary Lou McDonald, Mairead McGuinness, Edward McMillan-Scott, Jamila Madeira, Toine Manders, Ramona Nicole Mănescu, Marian-Jean Marinescu, Catiuscia Marini, David Martin, Jan Tadeusz Masiel, Véronique Mathieu, Yiannakis Matsis, Mario Mauro, Manolis Mavrommatis, Erik Meijer, Marianne Mikko, Gay Mitchell, Viktória Mohácsi, Claude Moraes, Eluned Morgan, Luisa Morgantini, Philippe Morillon, Elisabeth Morin, Jan Mulder, Roberto Musacchio, Cristiana Muscardini, Joseph Muscat, Sebastiano (Nello) Musumeci, Pasqualina Napoletano, Robert Navarro, Cătălin-Ioan Nechifor, Catherine Neris, Bill Newton Dunn, Annemie Neyts-Uyttebroeck, James Nicholson, null Nicholson of Winterbourne, Vural Öger, Seán Ó Neachtain, Gérard Onesta, Dumitru Oprea, Josu Ortuondo Larrea, Miroslav Ouzký, Siiri Oviir, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Pier Antonio Panzeri, Dimitrios Papadimoulis, Atanas Paparizov, Georgios Papastamkos, Neil Parish, Aldo Patriciello, Vincent Peillon, Maria Petre, Willi Piecyk, Rihards Pīks, João de Deus Pinheiro, Józef Pinior, Umberto Pirilli, Lapo Pistelli, Gianni Pittella, Zita Pleštinská, Rovana Plumb, Guido Podestà, Anni Podimata, Samuli Pohjamo, Lydie Polfer, José Javier Pomés Ruiz, Mihaela Popa, Pierre Pribetich, Vittorio Prodi, Jacek Protasiewicz, John Purvis, Luís Queiró, Reinhard Rack, Bilyana Ilieva Raeva, Miloslav Ransdorf, Poul Nyrup Rasmussen, Karin Resetarits, José Ribeiro e Castro, Frédérique Ries, Karin Riis-Jørgensen, Giovanni Rivera, Giovanni Robusti, Bogusław Rogalski, Zuzana Roithová, Luca Romagnoli, Dagmar Roth-Behrendt, Libor Rouček, Martine Roure, Heide Rühle, Leopold Józef Rutowicz, Eoin Ryan, Tokia Saïfi, Aloyzas Sakalas, Manuel António dos Santos, Amalia Sartori, Jacek Saryusz-Wolski, Toomas Savi, Christel Schaldemose, Margaritis Schinas, György Schöpflin, Jürgen Schröder, Inger Segelström, Adrian Severin, José Albino Silva Peneda, Brian Simpson, Kathy Sinnott, Peter Skinner, Nina Škottová, Alyn Smith, Søren Bo Søndergaard, Bogusław Sonik, Jean Spautz, Bart Staes, Grażyna Staniszewska, Margarita Starkevičiūtė, Dirk Sterckx, Struan Stevenson, Catherine Stihler, Dimitar Stoyanov, Daniel Strož, Robert Sturdy, Margie Sudre, David Sumberg, Konrad Szymański, Hannu Takkula, Charles Tannock, Andres Tarand, Salvatore Tatarella, Britta Thomsen, Silvia-Adriana Ţicău, Jeffrey Titford, Gary Titley, Patrizia Toia, László Tőkés, Ewa Tomaszewska, Witold Tomczak, Antonios Trakatellis, Kyriacos Triantaphyllides, Claude Turmes, Evangelia Tzampazi, Feleknas Uca, Vladimir Urutchev, Inese Vaidere, Nikolaos Vakalis, Frank Vanhecke, Anne Van Lancker, Geoffrey Van Orden, Daniel Varela Suanzes-Carpegna, Ari Vatanen, Yannick Vaugrenard, Armando Veneto, Riccardo Ventre, Donato Tommaso Veraldi, Bernadette Vergnaud, Alejo Vidal-Quadras, Cornelis Visser, Oldřich Vlasák, Dominique Vlasto, Diana Wallis, Graham Watson, Manfred Weber, Renate Weber, Åsa Westlund, Anders Wijkman, Glenis Willmott, Iuliu Winkler, Janusz Wojciechowski, Corien Wortmann-Kool, Anna Záborská, Jan Zahradil, Iva Zanicchi, Stefano Zappalà, Tatjana Ždanoka, Dushana Zdravkova, Vladimír Železný, Gabriele Zimmer, Marian Zlotea, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka