(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(1999) 392 (1) , - gelet op de artikelen 174, lid 4, en 300, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG-Verdrag (C5-0186/1999 ), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7, van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0146/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de wijziging van het protocol van Montreal; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de partijen bij het Protocol van Montreal. Het Europees Parlement, - gezien het verzoek om opheffing van de immuniteit van Andreas Brie, dat op 25 februari 2000 door het Ministerie van Justitie van de Bondsrepubliek Duitsland is toegezonden en op 16 maart 2000 in de plenaire vergadering is bekendgemaakt, - gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezingen van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, - gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , - gelet op artikel 46 van de grondwet van de Bondsrepubliek Duitsland, - gelet op artikel 6 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0151/2000 ), 1. besluit de immuniteit van Andreas Brie niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn commissie rechtstreeks toe te zenden aan de bevoegde instantie van de Bondsrepubliek Duitsland. Het Europees Parlement, - gezien het verzoek om opheffing van de immuniteit van Johann Kronberger, dat op 31 januari 2000 door de bevoegde Oostenrijkse autoriteiten is toegezonden en op 2 maart 2000 in de plenaire vergadering is bekendgemaakt, - gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 4, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezingen van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, - gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , - gelet op artikel 57 van de Oostenrijkse grondwet (Bundesverfassungsgesetz), - gelet op artikel 6 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0158/2000 ), 1. besluit de immuniteit van Johann Kronberger op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn commissie rechtstreeks toe te zenden aan de bevoegde instanties van de Republiek Oostenrijk. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0156/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 398 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 67 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2000) 96 - C5-0135/2000 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het Bemiddelingscomité ( A5-0161/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12612/1/1999 REV 1 - C5-0101/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 769 (3) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 641 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0148/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 540 - C5-0114/2000 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie: "Groenboek over de convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informatietechnologie en de implicaties daarvan voor de regelgeving” (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over het vijfde verslag over de tenuitvoerlegging van het pakket telecommunicatieregelgeving (2) , - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's getiteld "Naar een nieuw regelgevingskader voor elektronische communicatie-infrastructuur en bijbehorende diensten - herziening 1999" ( COM(1999) 539 - C5-0141/2000 ), - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over "Beginselen en richtsnoeren voor het audiovisuele beleid van de Gemeenschap in het digitale tijdperk” ( COM(1999) 657 - C5-0144/2000 ), - gelet op het protocol gehecht aan het EG-Verdrag betreffende het openbareomroepstelsel in de lidstaten, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0143/2000 ), A. overwegende dat de digitale televisie in Europa nog niet zo wijd verbreid is als in de VS, maar inmiddels in Europa een bemoedigend hoog groeitempo vertoont, B. overwegende dat richtlijn 95/47/EG op een aantal Europese markten heeft bijgedragen tot het scheppen van een klimaat waarin het voor investeerders winstgevend is in digitale televisiediensten te investeren, C. overwegende dat het werk van de DVB-groep (Digital Video Broadcasting) belangrijk is geweest voor de vaststelling van de normen die nodig zijn om uitzendingen van hoge kwaliteit te waarborgen, en om te zorgen voor algemene aanvaarding van deze normen, D. overwegende dat "televisie zonder grenzen”, d.w.z. een interne markt voor televisiediensten, in Europa niet bestaat als gevolg van beperkingen die voortvloeien uit overeenkomsten inzake auteursrechten en verschillen tussen de technische normen die voor uitzendingen worden gebruikt, E. overwegende dat de digitale televisie in aanmerkelijke mate zal bijdragen tot de convergentie door toegang (ook interactief) te bieden tot netwerken - hetzij via conventionele omroep, hetzij via satellieten en kabel- of andere terrestrische netten, waaronder uiteindelijk telecomnetten- , waardoor digitale televisie een van de belangrijkste opritten zal worden naar de "digitale supersnelweg” en zal bijdragen tot de verspreiding van netten met een hoge capaciteit naar alle delen van Europa, waaronder afgelegen gebieden, F. overwegende dat uit het late verschijnen van dit verslag van de Commissie blijkt dat er moeilijkheden zijn opgetreden bij de tenuitvoerlegging van richtlijn 95/47/EG, aangezien de Commissie volgens deze richtlijn, die in 1995 in werking is getreden, om de twee jaar met een verslag moet komen, voor het eerst uiterlijk in juli 1997, en dat dit het eerste document is dat de Commissie heeft uitgebracht, G. overwegende dat de Commissie in de herziening van de communicatieregelgeving 1999 heeft verklaard voornemens te zijn niet alleen de onderhavige richtlijn te handhaven, maar ook beginselen voor digitale televisie op te nemen in de toekomstige richtlijn betreffende toegang en ONP, 1. stelt vast dat sommige bepalingen in de richtlijn, zoals de geschillenregeling in geval van geschillen over vergunningen voor voorwaardelijke toegang, zeer slecht zijn uitgevoerd; 2. steunt de Commissie in haar taak als waakzaam hoedster van de Verdragen die verantwoordelijk is voor het instellen van inbreukprocedures, en aanvaardt de verklaring waarin de Commissie uiteenzet waarom zij niet eerder een verslag heeft ingediend, maar verzoekt de Commissie om, wanneer zij aan dergelijke procedures begint, naar behoren rekening te houden met de verschillen tussen de markten van de lidstaten en de nodige consideratie te tonen in gevallen waarin een land een open norm toepast, waarin nauwelijks een marktdeelnemer voorwaardelijke toegang aanbiedt of waarin de overtreding verder niet van invloed is op toekomstige knelpunten; 3. is van mening dat de technologie en de markten het toepassingsgebied van de onderhavige richtlijn en de daarin vervatte beginselen zijn ontgroeid en dat de richtlijn derhalve zodanig dient te worden aangepast dat deze met name de nieuwe knelpunten/gateways in de distributie van digitale televisie bestrijkt, zoals nieuwe software in multimediaplatforms, en meent dat de nationale regelgevende instanties de bevoegdheid moeten krijgen deze knelpunten ex ante vast te stellen; 4. herinnert eraan dat in het nieuwe regelgevingskader een evenwicht moet worden gevonden tussen de noodzaak van het waarborgen van culturele en inhoudelijke verscheidenheid op de televisienetten en het risico dat regelgeving afbreuk zou kunnen doen aan de bereidheid tot investeren in digitale televisie en daarmee aan de ontwikkeling van digitale televisie als belangrijk middel om veel huishoudens toegang te geven tot de netwerkmaatschappij; 5. wenst de goedkeuring van het beginsel van open toegang voor digitale televisie, overeenkomstig de "open netwerk provision” (ONP) in de telecommunicatiesector en ruimer dan artikel 4, sub c) van de vigerende richtlijn, waarbij het beginsel wordt gehanteerd dat decoders voor digitale televisie in de toekomst beschouwd dienen te worden als onderdeel van de informatie-infrastructuur; 6. bevestigt dat het weliswaar van vitaal belang is de regelgeving inzake televisie-inhoud te scheiden van regelgeving betreffende de infrastructuur, maar dat de verplichting voor kabelexploitanten tot het doorgeven van bepaalde zenders moet blijven bestaan, omdat dit van belang is om de distributie van publieke zenders en o.a. zenders in minderheidstalen te garanderen, maar dat deze regels inzake verplichte doorgifte ook gerechtvaardigd zijn in het tijdperk van digitale uitzendingen, op voorwaarde dat dergelijke regels proportioneel zijn en beperkt blijven tot de kanalen die bestemd zijn voor uitzendingen van publieke omroepen, zoals omschreven in protocol 32 bij het EG-Verdrag, en dat exploitanten die onder deze regels vallen een redelijke vergoeding ontvangen, met inachtneming van het non-profitkarakter van publieke omroepen en de waarde van deze kanalen voor exploitanten; 7. is er voorstander van om binnen het nieuwe kader een beleid voort te zetten en te versterken dat de interoperabiliteit van de diverse toegangssystemen voor digitale televisie op het niveau van de consumenten waarborgt, aangezien de nieuwe generatie decoders zeer sterk leunt op: 1. toegangscontrole, 2. software, zoals de Applications Programme Interface (API) en 3. Electronic Programme Guides (EPG), en is van mening dat de toename van de mogelijkheden van de interoperabiliteit tussen verschillende platformen en diensten voor digitale televisie van het allergrootste belang wordt; 8. is van mening dat de interoperabiliteit kan worden verwezenlijkt via uiteenlopende benaderingen van de normen, namelijk door het verplicht stellen van open normen of door het invoeren van een vergunningenstelsel voor particuliere normen; acht het, terwijl in de huidige richtlijn is gekozen voor twee verschillende technieken, de simulcrypt-techniek en gemeenschappelijke interfaces, in de toekomst raadzaam de nationale instanties onder bepaalde voorwaarden te machtigen om de toepassing van door de Europese normalisatie-instellingen goedgekeurde open normen verplicht te stellen; 9. verzoekt de Commissie te waarborgen dat bij het voortzetten van het huidige regelgevingskader voor voorwaardelijke toegang dit kader snel wordt aangepast door de opname van geassocieerde gateway-technologieën die interoperabiliteit kunnen voorkomen, evenals eerlijke, redelijke en niet-discriminatoire toegang voor consumenten: 10. is in het bijzonder verheugd over de recente aanbeveling van de DVB-groep over de specificaties van de Multimedia Home Platform (MHP) en verwacht dat ETSI hiermee zal instemmen; beschouwt de MHP als een voorbeeld van een open norm die verplicht kan worden gesteld als de markten niet in staat blijken standaardisering of interoperabiliteit van decoders te bewerkstelligen; 11. is van mening dat er een duidelijk verband bestaat tussen concurrentie, marktaandelen en normen, en dat misbruik van een machtspositie kan worden voorkomen met open normen die worden ontwikkeld nadat enige ervaring is opgedaan met de eerste generatie van een bepaald product; 12. betreurt het te moeten vaststellen dat uitzendrechten thans op zuiver nationale basis worden verkocht, zodat personen die buiten een land wonen, zich niet kunnen abonneren op televisiediensten uit een andere lidstaat dan die waar zij wonen, of het nu gaat om kosteloze of betaal-TV-uitzendingen; 13. is daarom van mening dat de Commissie zich in haar optreden moet richten op het feit dat een interne markt voor digitale televisie niet bestaat, omdat rigide nationale stelsels met auteursrechtelijke overeenkomsten "televisie zonder grenzen” niet in de weg mogen staan; 14. dringt erop aan dat een interne markt voor digitale televisie tot stand wordt gebracht die inwoners in de EU in staat stelt zich te abonneren op diensten die in de eigen lidstaat of in andere lidstaten worden aangeboden, hoogstens beperkt door belemmeringen op het gebied van transmission footprints; 15. neemt kennis van het recente besluit van de Commissie om fusies van bedrijven te accepteren als zij voldoen aan open, transparante en op Europees niveau toegepaste homogene normen, die flexibel zijn en de mededingingsregelingen eerbiedigen; roept de Commissie op eenzelfde standpunt in te nemen om het groeiproces van de digitale televisie in Europa te bespoedigen en het in staat te stellen op wereldniveau te concurreren; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 539 - C5-0141/2000 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over de mededeling van de Commissie " e Europe - een informatiemaatschappij voor iedereen: een initiatief van de Commissie voor de buitengewone Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000" ( COM(1999) 687 - C5-0063/2000 - 2000/2034(COS) ) (1) , en meer in het bijzonder paragraaf 13, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over het vijfde verslag over de tenuitvoerlegging van het pakket telecommunicatieregelgeving ( COM(1999) 537 - C5-0112/2000 - 2000/2072(COS) ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: “Verdere stappen in het radiospectrumbeleid - resultaten van de openbare raadpleging over het Groenboek ( COM(1999) 538 - C5-0113/2000 - 2000/2073(COS) ) (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2000 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over "De ontwikkeling van de markt voor digitale televisie in de Europese Unie - verslag met betrekking tot richtlijn 95/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen voor het uitzenden van televisiesignalen” ( COM(1999) 540 - C5-0114/2000 - 2000/2074(COS) ) (4) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0145/2000 ), A. overwegende dat het weliswaar nog niet mogelijk is om uitsluitend gebruik te maken van de algemene wetgeving op de concurrentie als juridisch systeem dat hier van toepassing is, maar dat de doelstelling van het liberaliseringsproces voor de markt voor telecommunicatie en aanverwante diensten op lange termijn een doeltreffende concurrentie is, dat dus alle regelgevende maatregelen die voorgesteld worden instrumenten moeten zijn die uiteindelijk tot die doeltreffende concurrentie leiden, en als zodanig afgeleid moeten zijn van de algemene wetgeving op de concurrentie en onder toezicht moeten staan van de nationale mededingingsautoriteiten, waarbij rekening wordt gehouden met de rechten van gebruikers en consumenten; benadrukt echter dat de definitie van de markten zodanig moet zijn dat deze voor exploitanten op kleinere markten niet discriminerend of nadelig is, B. overwegende dat het beleid om alle deelnemers op de markt in de toekomst gelijke voorwaarden te bieden, tot doel moet hebben om het EU-telecommunicatiebeleid voor te bereiden op een telecommarkt die zo competitief is dat de EU-bedrijven de concurrentie op de wereldmarkt gemakkelijk aankunnen; dat een dergelijk beleid een betrouwbaar investeringsklimaat tot stand moet brengen, flexibel genoeg moet zijn en de nodige beëindigingsbepalingen moet bevatten zodat de EU en de lidstaten kunnen inspelen op veranderingen op de markt, C. overwegende dat moet worden gezorgd voor een samenhangend regelgevingsbeleid inzake de verschillende elektronische communicatie-infrastructuren, D. overwegende dat de vaste netwerken zich in de periode 2002-2008 in een overgangsfase bevinden, maar dat er voor de mobiele telefonie een bepaalde mate van volledig vrije concurrentie bestaat; dat de kabelsector in vele lidstaten nieuwe en meer geperfectioneerde breedbandinfrastructuren ontwikkelt met inbegrip van digitale televisie en er bestaat behoefte aan convergentie in het regelgevend optreden, juist zoals de netwerken en diensten naar elkaar toe groeien, aangezien de hinderlijke verschillen tussen de netwerken zelf en de apparatuur die erop aangesloten is, aan het verdwijnen zijn, E. overwegende dat de ontwikkeling die de markt opengooit, nog niet afgesloten is, omdat er nog een aantal hindernissen zijn waar het in zijn resolutie van 18 mei 2000 met nadruk op wijst, in die zin dat er snel opgetreden moet worden om een oplossing voor de volgende problemen te vinden die speciaal van belang zijn voor de Europese verbruiker: F. overwegende dat de sectoren telecommunicatie, media en Internet in het algemeen algemeen dienen te worden benaderd aan de hand van gemeenschappelijke regels, met inachtneming van hun verschillende functies, G. overwegende dat de nationale regelgevende autoriteiten vooraf vastgestelde beleidslijnen moeten volgen die door de Commissie gepubliceerd worden en afbakeningen van de markt bevatten, om gemeenschappelijke objectieve criteria te kunnen opstellen die de noodzaak van beoordeling van individuele gevallen door de regelgevende instanties zo gering mogelijk houden; dat de Commissie gerechtigd moet zijn om maatregelen van de lidstaten die niet in overeenstemming zijn met de richtsnoeren of die de interne markt schaden, aan te vechten; dat dergelijke maatregelen door middel van een transparantieprocedure moeten worden opgeschort, 1. wil de Commissie gelukwensen met haar mededeling, die een ruime en volledige analyse biedt en goede voorstellen bevat, maar meent dat er voor de verdere ontwikkeling van de Europese telecommunicatiemarkt behoefte is aan een duidelijkere en ondubbelzinnige formulering van de politieke doelen en beginselen en dat er nog verder nagedacht moet worden over een aantal onderwerpen, zoals het begrip concurrentie, hoe er opgetreden moet worden tegenover een markt die onvolmaakt functioneert, het voorgesteld systeem van aanmerkelijke macht op de markt en machtspositie, algemene machtigingen en verkoop aan de meest biedende, en het institutioneel kader uit het oogpunt van de democratische grondslag en de zekerheid van de deelnemers op de markt; meent dat de Commissie de schepping van een "level playing field” moet bevorderen, gerelateerd aan de drie doelstellingen van de 99 Review, en onderstreept dat in sommige lidstaten geen veilingen plaatsvinden van UMTS-frequenties, waardoor sommige ICT-bedrijven de UMTS-frequenties verkrijgen tegen veel lagere prijzen dan hun concurrenten; dit creëert geen "level playing field”; constateert dat de invloed van regeringen op nationale ICT-bedrijven zeer onderscheidenlijk en verschillend is geregeld (b.v. door minderheidsposities of "golden shares”), hetgeen bij fusies tussen Europese ICT-bedrijven een obstakel heeft gevormd; vraagt aan de Commissie ook op dit terrein een "level playing field” te creëren; 2. acht het noodzakelijk en belangrijk dat in 2001 een nieuwe regelgeving met nieuwe verplichtingen tot stand komt, die naar behoren rekening houdt met de convergentie die op dat gebied al heeft plaatsgevonden; onderstreept de dringende behoefte bijzondere aandacht te schenken aan de omzetting van de bestaande richtlijnen, opdat grote verschillen in de liberalisatie van de nationale markten niet verankerd raken en zo de uitvoering van de nieuwe regels hinderen; onderschrijft de principes van de regelgeving en stemt in met het regelgevend kader zoals beschreven door de Commissie en deelt de mening dat er weliswaar een algemene tendens bestaat om sector-specifieke reglementering te vervangen door regelgeving op basis van de beginselen van het algemene mededingingsrecht, maar dat sector-specifieke reglementering nog altijd nodig is, bijvoorbeeld voor de ordening van markten waar waarschijnlijk geen doeltreffende concurrentie ontstaat en ter bereiking van bepaalde openbare beleidsdoelstellingen; wijst erop dat er periodieke revaluaties moeten plaatsvinden om vast te stellen in hoeverre er nog altijd behoefte is aan sector-specifieke reglementering en om de mogelijkheid te geven om op snelle marktontwikkelingen te reageren; meent derhalve dat de geldigheidsduur van de richtlijnen die zullen volgen op de evaluatie beperkt moet blijven tot 2005 en dat er na 2005 een nieuwe evaluatie moet komen om uit te maken of er nog altijd behoefte bestaat aan specifieke regelgeving voor de sector dan wel of er nieuwe specifieke regelgeving nodig is; is van mening dat de regelgeving onder meer erin zou kunnen bestaan de aanbevelingen die de EU heeft aangenomen en die door de nationale regelgevende autoriteiten worden uitgevoerd, verder te ontwikkelen; 3. benadrukt dat het waarborgen van toegang tot alle communicatiediensten tegen redelijke prijs de prioriteit moet krijgen, teneinde alle burgers in staat te stellen deel te nemen aan de informatiemaatschappij en te worden opgeleid voor de nieuwe informatiemaatschappij; hecht zijn goedkeuring aan de bepalingen in het huidige kader, die het mogelijk maken de toegang van het publiek te financieren door gebruik te maken van de overheidsbegroting en regelingen in te voeren voor de financiering van de universele dienst, tegelijkertijd ervoor zorgdragend dat er geen concurrentieverstoring optreedt; 4. wijst erop dat de universele dienst wel een dynamisch begrip is, waarvan de inhoud regelmatig herzien moet worden, maar dat in dit stadium van de ontwikkeling de verplichtingen inzake universele dienstverlening niet uitgebreid moeten worden, zonder evenwel de mogelijkheid uit te sluiten dat de lidstaten aan de hand van staatssubsidies extra voordelen bieden; verlangt garanties met betrekking tot pluralisme, de diversiteit en de kwaliteit van de inhoud van digitale diensten, de bescherming van consumenten en minderjarigen, openbare informatie, reclame en verkoop van gereguleerde producten, de intellectuele eigendomsrechten, enz., alsmede gegarandeerde toegang tot de universele breedbanddienst en de voorkoming van maatschappelijke uitsluiting; de verkoop van frequenties kan de consumentenprijzen doen stijgen, hetgeen in strijd is met de besluiten van Lissabon betreffende een informatiemaatschappij voor iedereen; het nieuwe kader moet de mogelijkheid openhouden dat de lidstaten regelingen treffen om de aanbieder van de universele dienst compensatie te bieden in gevallen dat die verplichting hem een onredelijke last oplegt; dat dergelijke regelingen verantwoord moeten worden, doorzichtig moeten zijn en redelijke verhoudingen in acht moeten nemen; 5. wijst erop dat de mogelijkheden die het digitale tijdperk op technisch en productioneel vlak biedt, drempelverlagend kunnen werken, aangezien de consumenten toegang zullen krijgen tot onderwerpen in hun eigen taal, hetgeen de culturele diversiteit verder zal bevorderen; verzoekt de lidstaten de kosten van Internettoegang tot een minimum te beperken en deze toegang te leveren aan alle scholen en universiteiten, ziekenhuizen, O&O-centra, bibliotheken, alsmede aan ouderen en ter gelegenheid van niet-commerciële culturele evenementen; als alle scholen en universiteiten tegen december 2001 over toegang tot Internet beschikken, zullen zij in staat zijn bijtijds onderwijs te verstrekken; 6. meent dat er, zolang de marktmechanismen blijven tekortschieten, gewerkt moet worden met verplichtingen ex ante, vastgelegd in een richtlijn en uitgevoerd door de nationale regelgevende autoriteiten met kennisgeving aan de Commissie, om misbruik van machtsposities te voorkomen; pleit ervoor dat van de lidstaten wordt geëist dat ze een verplicht model ontwerpen en vaststellen voor de samenwerking tussen de nationale regelgevingsinstanties, de nationale mededingingsautoriteiten en de regelgevingsautoriteiten in de audiovisuele sector; stelt dat de nationale regelgevende autoriteiten zich moeten houden aan de richtsnoeren van de Commissie die een aantal definities van de markt omvatten die als basis moeten dienen voor gemeenschappelijke, objectieve criteria, waardoor het minder noodzakelijk wordt dat regelgevende autoriteiten geval per geval de situatie moeten beoordelen; stelt dat macht op de markt een ingewikkeld probleem is dat niet in één enkel mechanisch model onder te brengen is; dat de verticale, horizontale en intersectoriële beoordeling van de economische marktsituatie het beste gedecentraliseerd gebeurt door de nationale regelgevende autoriteiten of door de nationale regelgevende autoriteit tezamen met de mededingingsautoriteit; dat als de marktmechanismen tekortschieten, e nationale regelgevende autoriteiten corrigerende maatregelen moeten voorstellen die afgestemd zijn op de omvang van de tekortkomingen en gericht zijn op meer concurrentie, en de marktdeelnemers raadplegen om na te gaan of de sector de knelpunten ook zonder bijkomende regelgeving meester kan worden; dat de nationale regelgevende autoriteiten hun besluiten moeten rechtvaardigen tegen de achtergrond van de richtsnoeren van de Commissie zodat gemeenschappelijke en objectieve criteria worden gehanteerd die het minder noodzakelijk maken dat de regelgevende autoriteiten de situatie op een niet-objectieve manier beoordelen; dat de instrumenten om de toegang te reglementeren, met inbegrip van de interconnectie, niet moeten worden uitgebreid tot de markt van de mobiele telefonie en de Internet Service Providers en dat de Commissie de mogelijkheid moet hebben een besluit van de nationale regelgevende autoriteiten te betwisten en indien nodig te wraken indien het besluit niet gerechtvaardigd is tegen de achtergrond van het regelgevend kader; dat de opgelegde maatregelen gepubliceerd moeten worden en maar voor een beperkte tijd kunnen gelden; stelt verder met nadruk dat de nationale regelgevende autoriteiten en de Commissie jaarlijks referentiestudies moeten ondernemen die zich vooral toespitsen op de stand van zaken in de ontwikkeling naar volledig vrije concurrentie en opnieuw evalueren of de ex ante-regelingen voor bepaalde deelsectoren moeten blijven gelden; 7. meent dat het regelgevend kader en zijn uitvoering door de lidstaten grensoverschrijdende samenwerking moet stimuleren, zodat gestalte kan worden gegeven aan het idee van één enkele aanspreekinstantie ("one stop shopping”) voor de toewijzing van vergunningen in het algemeen; stelt dat elke lidstaat een tijdschema moet hebben voor de integratie van de nationale regelgevingsinstantie in de nationale mededingingsautoriteit, en dat de Commissie een nieuwe taakomschrijving van de nationale regelgevingsinstanties (NRI's) moet geven in een richtlijn - die ook beëindigingsbepalingen bevat - om te zorgen voor doorzichtigheid en een gemeenschappelijk minimum takenpakket voor de NRI's; de NRI's moeten krachtig gestimuleerd worden tot grensoverschrijdende samenwerking en bevoegd zijn voor de grensoverschrijdende geschillenregeling in samenwerking met de Commissie; stelt dat de levensduur van de groep op hoog niveau voor de communicatie (HLCG) beperkt blijft tot de tijd dat de NRI's nog niet geïntegreerd zijn in de nationale mededingingsautoriteiten; verzoekt de Commissie om de dialoog tussen NRI's en vertegenwoordigers van de consumenten en van de ICT-ondernemers en telecomexploitanten te bevorderen; overweegt de mogelijkheid van een jaarlijkse mededeling van de IRG aan het Parlement; 8. beklemtoont dat de Commissie en niet het Comité communicatie voor de tenuitvoerlegging van de richtlijnen verantwoordelijk is; beklemtoont dat de Raad zich bij de opstelling van gemeenschappelijke standpunten inzake de ICT-sector aan een tijdslimiet zou moeten houden om aldus de snelle marktontwikkeling te kunnen bijhouden; verzoekt om een werkgroep in opdracht van het EP die met de Commissie dezelfde onderwerpen moet bespreken die zij in het Comité communicatie aan de orde stelt; 9. aanvaardt dat een doorgifteverplichting in het digitaal zendlandschap verantwoord blijft en het regelgevingskader ten volle rekening moet houden met de noodzaak om universele toegang tot inhoud van openbare diensten; meent dat dit kan worden bereikt door een doorgifteverplichting op vitale netwerken en garanties van toegang voor inhoud van openbare diensten via andere vitale distributienetwerken en faciliteiten zoals decoder-, converterkastjes en ontvangers; meent dat dergelijke inhoud gemakkelijk toegankelijk moet zijn en een prominente plaats moet hebben in navigatoren of gidsen; meent dat het, mits dergelijke voorschriften redelijk zijn en beperkt blijven tot zenders met opdrachten van openbare dienstverlening zoals gedefinieerd in het protocol gehecht aan het EEG-Verdrag betreffende het openbareomroepstelsel in de lidstaten en dat de aanbieders die dergelijke verplichtingen te dragen krijgen er, wanneer de lidstaten het geschikt achten, een redelijke vergoeding voor ontvangen, die rekening houdt met het niet-commercieel karakter van de publieke omroep en zijn waarde voor de aanbieders; meent dat in geval van commerciële activiteiten van publieke omroepen het algemene mededingingsrecht moet worden toegepast en kruissubsidiëring niet is toegestaan ter waarborging van de interoperabiliteit op de digitale TV-markt, zowel voor wat betreft de transmissie als ten aanzien van de inhoud en diensten; 10. acht het vooral belangrijk dat de sector in staat wordt gesteld infrastructuur van een overheersende entiteit te ontwikkelen die de groei van elektronische communicatie en handel bevordert, en dat de regulering dusdanig is dat deze groei wordt gesteund; is van mening dat voormalige monopolisten hun concurrenten een ontbundelde toegang dienen te bieden tot de abonnee-aansluiting; spreekt zich ervoor uit dat de lidstaten zelf dienen te besluiten in welke vorm zij deze eis uitvoeren; stipt aan dat de ontbundeling van het aansluitnet op het ogenblik vooral van belang is voor de koperdraadinfrastructuur van een overheersende entiteit, en dat investeringen in alternatieve vormen van infrastructuur redelijke opbrengstmogelijkheden moeten bieden, zodat de uitbreiding van dergelijke infrastructuur tot gebieden waar ze nog maar weinig voorhanden is, vergemakkelijkt wordt; 11. benadrukt dat het regelgevend kader een maximumlijst van absoluut noodzakelijke voorwaarden moet omvatten die gesteld moeten worden voor algemene machtigingen; wijst voorts op de noodzaak dat de nationale regelgevingsinstanties ook in de toekomst het recht moeten hebben en ook in technisch-procedureel opzicht in staat moeten zijn om zakelijke gegevens te verlangen van de exploitanten; stelt dat doorgangsrechten geen rechtvaardiging voor een specifieke machtiging vormen, omdat ze niet specifiek zijn voor een individuele organisatie; verklaart tevens dat het gebruik van het spectrum individuele vergunningen niet rechtvaardigt indien er geen risico van schadelijke interferentie bestaat, met name als de toewijzing van bandbreedte op Europees niveau is geharmoniseerd; denkt dat beleidslijnen voor het opstellen van referentiepunten voor de hoogte van de tarieven dienstig kunnen zijn om meer samenhang in de tarieven voor vergunningen in de Europese Unie als geheel te brengen; merkt met bezorgdheid op dat de Commissie het veilen van bandbreedte niet ontmoedigt, omdat veilingen de licentierechten meestal boven het economisch niveau opdrijven, de tarieven voor de consument verhogen en de invoering van nieuwe diensten belemmeren; moedigt de lidstaten aan om de inkomsten uit de veilingen, rechten en prijsvaststelling van het radiospectrum te gebruiken om betere voorwaarden te scheppen voor de ontwikkeling van een informatiemaatschappij en elektronische handel in de Europese Unie, overeenkomstig de conclusies van de Top van Lissabon; 12. is verheugd over het idee van de Commissie om na te gaan of er doublures zijn en om bij het besluitvormingsproces voor transparantie te zorgen; verzoekt met name om een duidelijker omschrijving van "zachte wetgeving” die een procedure bevat waar het Parlement en het Comité communicatie bij betrokken zijn, met meer aandacht voor de democratische verantwoording en een beter evenwicht tussen wettelijke zekerheid en flexibiliteit voor deelnemers aan de markt dan momenteel door de Commissie voorgesteld; 13. stelt vast dat in enkele lidstaten nog te nauwe economische banden bestaan tussen de exploitanten van de kabelnetten en de telecommunicatienetwerken, zodat nog geen voldoende mededinging bestaat tussen de verschillende transmissiewijzen, en de bereidheid ontbreekt te investeren in de uitbreiding van de kabelnetten; 14. is van mening dat een gebrek aan open standaards en vastgestelde of gestandaardiseerde interfaces in die codes kunnen worden gebruikt door de verticaal geïntegreerde exploitanten om consumenten de voordelen van concurrentie op het gebied van het aanbod van digitale TV-programma's en digitale interactieve TV-diensten te onthouden; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's.