Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 april 2007 over de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie voor de begrotingsprocedure 2008 (4) , – gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, opgesteld door de Raad op 13 juli 2007 (C6-0287/2007 - C6-0288/2007), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2007 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, Afdeling III - Commissie (C6-0287/2007) en over de nota van wijzigingen nr. 1/2008 (13659/2007 – C6-0341/2007) bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008 (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2007 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, Afdeling I - Europees Parlement, Afdeling II - Raad, Afdeling IV - Hof van Justitie, Afdeling V – Rekenkamer, Afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité, Afdeling VII – Comité van de Regio's, Afdeling VIII – Europese Ombudsman, Afdeling IX – Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (C6-0288/2007) (6) , – gezien de nota van wijzigingen nr. 2/2008 (15716/2007 – C6-0435/2007) bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2008, – gezien zijn amendementen en wijzigingenvoorstellen van 25 oktober 2007 op het ontwerp van algemene begroting (7) , – gezien de wijzigingen die de Raad heeft aangebracht in de amendementen en de wijzigingsvoorstellen van het Parlement op het ontwerp van algemene begroting (15717/2007 – C6-0436/2007), – gezien de resultaten van het begrotingsoverleg van 23 november 2007, – gezien de uiteenzetting van de Raad betreffende het resultaat van zijn beraadslagingen over de door het Parlement aangenomen amendementen en wijzigingsvoorstellen op het ontwerp van algemene begroting, – gelet op artikel 69 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0492/2007 ), Belangrijkste punten - algemene cijfers , voorstel tot herziening MFK, nota's van wijziging nrs. 1 en 2 1. herinnert eraan dat het zijn politieke prioriteiten voor de begroting van 2008 reeds in de hierboven genoemde JBS-resolutie van 24 april 2007 heeft uiteengezet, voortgaande volgens de bij de voorbereiding van de begroting 2007 gekozen benadering en de onderhandelingen die tot het Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 17 mei 2006 hebben geleid; onderstreept dat de in die resolutie onderschreven benadering van een "resultaatgerichte begroting" op drie pijlers steunt, te weten transparante presentatie, duidelijke doelstellingen en nauwgezette tenuitvoerlegging, zodat de Commissie niet wordt afgerekend op de ambtelijke voortgang van haar werkzaamheden, maar op de waargemaakte resultaten in relatie tot politiek overeengekomen doelstellingen; zal bij zijn verdere bemoeienissen met de begroting 2008 deze elementen blijven benadrukken; 2. ad algemene cijfers: stelt het definitieve bedrag van de vastleggingskredieten vast op 129 149 656 468 miljoen EUR; ziet erop toe dat de pas onlangs door het Parlement en de Raad overeengekomen bedragen voor de meerjarenprogramma's worden gerespecteerd, wat met de door de Raad voorgestelde verlagingen niet het geval is, met name wat betreft rubriek 1a; stelt het totaalbedrag van de vastleggingen vast op 120 346,76 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met 0,96% van het BNI van de EU; wijst erop dat hierdoor een aanzienlijke marge open blijft van 9 411 241 388 miljoen EUR beneden het plafond voor betalingen in het Meerjarig Financieel Kader (MFK) voor 2008; onderstreept - in het licht van het bescheiden totaalniveau van betalingen - het belang van efficiënt begrotingsbeheer en van het reduceren van niet-gebruikte kredieten (RAL's); 3. is ingenomen met het resultaat van het op 23 november 2007 met de Raad gevoerde bemiddelingsoverleg, inzonderheid voor wat betreft de financiering van Galileo door middel van een herziening van het MFK voor de periode 2007 - 2013 en door gebruikmaking van het flexibiliteitsinstrument, alsook van het Europees Instituut voor Innovatie en Technologie (EIT) uit de marge in rubriek 1a; onderstreept dat deze financieringsoplossing volledig overeenstemt met de door het Europees Parlement bepleite aanpak, te meer omdat zij niet ten koste gaat van de voor meerjarige financieringsprogramma's in rubriek 1a bestemde kredieten, zoals de Raad eerder had bepleit; wijst op de als bijlage 2 aan deze resolutie gehechte gezamenlijke verklaringen, waarin nader wordt uiteengezet hoe de financiering van Galileo en het EIT in zijn werk moet gaan; 4. steunt de door de Commissie op 17 september 2007 aangenomen nota van wijziging nr. 1/2008 bij het voorontwerp van begroting (VOB) 2008, met name de voorgestelde verhoging van de vastleggingskredieten voor Kosovo (120 miljoen EUR) respectievelijk Palestina (142 miljoen EUR), tot in totaal 262 miljoen EUR boven de VOB-cijfers; gaat in het kader van het op 23 november 2007 bereikte overlegresultaat akkoord met de toekenning op de begroting-2008 van kredieten ter waarde van 285 miljoen EUR voor het GBVB, met name in het licht van de op korte termijn voor Kosovo benodigde middelen; verlangt dat de Commissie het Parlement volledig blijft betrekken bij en op de hoogte houdt van de tenuitvoerlegging daarvan; spreekt onverkort zijn steun uit voor nota van wijzigingen nr. 2/2008, als onderdeel van het op 23 november 2007 bereikte overlegresultaat; 5. keurt het verzoek om "globale" overschrijving DEC 36/2007 in zijn totaliteit goed en is verheugd dat in 2007, in vergelijking met de globale overschrijvingen 2005 en 2006, minder kredieten worden overgeschreven; erkent dat de huidige onderbenutting van bepaalde posten in 2007 mogelijkerwijs het gevolg is van de late goedkeuring van de rechtsgrondslagen in het eerste jaar van het MFK; wijst op het feit dat in gewijzigde begroting 7/2007 en de "globale" overschrijving verdere belangrijke betalingsverlagingen van 1,7 miljard EUR in 2007 worden voorgesteld; hamert op streng toezicht op de implementatie van de begroting 2008 via de verschillende instrumenten, zoals de regelmatige "waarschuwing begrotingsvooruitzichten" en de monitoringgroepen; verzoekt zijn vakcommissies vroegtijdig aan te geven welke middelen er nodig zijn voor en welke mogelijke problemen er worden verwacht bij de tenuitvoerlegging van de meerjarenprogramma's; onderstreept dat er op de begroting 2008 zeker een hoger bedrag voor betalingen nodig zal zijn en spreekt de verwachting uit dat optimaal gebruik zal worden gemaakt van deze in vergelijking met 2007 bescheiden uitvallende verhoging van de betalingen met 5,9%; verwacht van de Commissie, onder verwijzing naar de gezamenlijke verklaring van de Raad over dit onderwerp, dat zij indien nodig in de loop van 2008 hogere betalingen zal voorstellen, indien nodig via een gewijzigde en aanvullende begroting; 6. ziet met belangstelling de resultaten tegemoet van het door de Commissie op gang gebrachte consultatieproces over "de begroting hervormen voor een ander Europa" (SEC(2007)1188); dringt erop aan dat het Parlement ten volle betrokken wordt bij zowel de herziening van de EU-uitgaven als de herziening van het stelsel van de eigen middelen van de EU, zoals is overeengekomen in Verklaring nr. 3 betreffende de evaluatie van het financieel kader van het IIA van 17 mei 2006; Een resultaatgerichte begroting - voortgaan op het overleg voor eerste lezing 7. verwijst naar het akkoord over de vijf gezamenlijke verklaringen die als bijlage zijn toegevoegd aan zijn bovengenoemde resolutie van 25 oktober 2007 betreffende het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2008, Afdeling III - Commissie, waarover het Europees Parlement en de Raad tijdens het overleg in eerste lezing over de begroting 2008 op 13 juli 2007 overeenstemming hebben bereikt; heeft het politieke gewicht van deze verklaringen nog vergroot door deze bij de voorbereiding van de begroting 2008 te betrekken, geheel in de geest van een "resultaatgerichte begroting"; neemt kennis van de uitvoerbaarheidsnota van de Commissie en verwacht dat er zich oplossingen zullen aandienen voor de implementatie van de voorgestelde wijzigingen; 8. verwelkomt de ontwikkelingen bij de goedkeuring van de operationele programma's door de Commissie bij de Structuurfondsen, het Cohesiefonds en plattelandsontwikkeling, maar wenst, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring met de Raad van 13 juli 2007, veel méér progressie zodat operationele middelen kunnen worden besteed; betreurt dat meer dan 50% van de EFRO-programma's en meer dan 67% van de ESF- en ELFPO-programma's nog altijd niet zijn goedgekeurd, hoewel het eerste jaar van de programmeringsperiode reeds is afgelopen; houdt bepaalde administratieve kosten van de Commissie in de reserve; onderstreept dat er geen operationele middelen in de reserve worden geplaatst; zal de reserves inzake administratieve kosten vrijmaken in overeenstemming met een verhoogd tempo van goedkeuring van de operationele programma's; 9. neemt in de aanloop naar zijn tweede lezing kennis van het beschrijvend rapport van de Commissie over activiteitsgestuurd management (ABM); verklaart zich, op voorwaarde dat de Commissie de vaste toezegging wil doen dat zij met een studie inclusief voorstellen voor verbeteringen zal komen, die moeten worden gepresenteerd op een in het voorjaar van 2008 door de Begrotingscommissie van het Parlement te organiseren hoorzitting, bereid slechts 5 miljoen EUR in de reserve op te nemen; wijst op zijn bereidheid een eigeninitiatiefverslag op te stellen over het verbeteren van de implementatie van ABM; 10. herinnert eraan dat de studie naar de ABM-implementatie de volgende informatie voor de begrotingsautoriteit dient te bevatten: en vraagt om: 11. verzoekt de Commissie verder: 12. ad bestemmingsontvangsten: blijft aandringen op betere transparantie; stelt veranderingen voor in het instrument van bestemmingsontvangsten voor gedecentraliseerde agentschappen, met het oog op een nauwere afstemming van bestemmingsontvangsten op bepaalde agentschappen; voelt als bezwaar dat de wijze waarop bestemmingsontvangsten in het suikerherstructureringsfonds worden aangewend, de facto heeft gezorgd voor een "begroting binnen de begroting" die moeilijk te rijmen valt met het beginsel van universele begroting zoals vervat in het Financieel Reglement; verklaart open te staan voor revisie van het Financieel Reglement op het punt van bestemmingsontvangsten; 13. ad gedecentraliseerde agentschappen: herstelt de oorspronkelijke cijfers in het VOB met uitzondering van die voor FRONTEX, waarvoor een verhoging van 30 miljoen EUR onder titel 3 wordt goedgekeurd, en van die van het Europees Milieuagentschap, waarvoor een kleine verhoging onder titel 3 wordt goedgekeurd; is tevreden met de vooruitgang ¨van de nieuwste agentschappen met de doelmatige en efficiënte uitbreiding van hun activiteiten; verlangt meer duidelijkheid voor de toekomst op het punt van werkplannen en personeelsbehoeften op middellange termijn; 14. beklemtoont dat voor de oprichting van de gemeenschappelijke ondernemingen, alsmede voor het aangekondigde nieuwe gedecentraliseerde agentschap voor de samenwerking tussen energieregelgevers, de procedure van punt 47 van het IIA van 17 mei 2006 moet worden gevolgd; 15. ad uitvoerende agentschappen: herinnert aan de verplichtingen van de Commissie ingevolge de "gedragscode voor de oprichting van een uitvoerend agentschap" (8) , meent dat uitvoerende agentschappen niet mogen leiden tot stijging van het aandeel van de administratieve kosten, nu of in de toekomst; stelt met nadruk dat voorstellen voor oprichting van een nieuw uitvoerend agentschap gebaseerd moeten zijn op een alomvattende kosten-batenanalyse en dat de lijnen van verantwoording en verantwoordelijkheid in het voorstel duidelijk moeten worden aangegeven; is ingenomen met het als bijlage 1 bij deze resolutie gevoegde akkoord met de Commissie over herziene afspraken over de uitvoerende agentschappen van 16 oktober 2007; 16. verlangt dat in de activiteiten- en de jaarlijkse activiteitenverklaringen meer aandacht wordt besteed aan de doelstellingen en resultaatsindicatoren in plaats van aan lange beschrijvingen van administratieve processen; merkt evenwel op dat er aanzienlijke discrepantie blijft bestaan tussen de verschillende directoraten-generaal van de Commissie wat de kwaliteit van hun activiteiten- en jaarlijkse activiteitenverklaringen betreft; verwacht in de komende jaren verdere verbetering; 17. is van oordeel dat ex ante- en ex post -prestatie-indicatoren een integrerend instrument bij de implementatie van ABM en ABB zijn; verlangt dat prestatie-indicatoren ook een grotere rol spelen bij de evaluatie achteraf; is van mening dat de in de activiteitenverklaringen verschafte gegevens beter moeten worden geïntegreerd in de jaarlijkse activiteitenverslagen van de respectieve directoraten-generaal teneinde beter de efficiëntie en de resultaten van het management te kunnen beoordelen; meent dat de begrotingsautoriteit daardoor beter zou kunnen nagaan in welke mate aangevraagde extra middelen ook resultaten opleveren en niet alleen maar extra bureaucratie; 18. prijst de operatie met de monitorgroepen die de Begrotingscommissie in de loop van 2007 heeft uitgevoerd; hoopt dat mede hierdoor de begrotingsmonitoring ook in de toekomst kan worden verbeterd; blijft voorstander van de Budget Forecast Alert (BFA, waarschuwing begrotingsvooruitzichten) als bijdrage aan een betere begrotingsuitvoering; verlangt dat het tweede BFA-document in september 2008, en dus niet pas in oktober, wordt voorgelegd, zodat het Parlement dit document bij de voorbereiding van zijn eerste lezing van de ontwerpbegroting 2009 kan betrekken; Specifieke kwesties - hoofdpunten per begrotingsrubriek, proefprojecten en voorbereidende acties 22. ad rubriek 1a, "Concurrentiekracht ter bevordering van groei en werkgelegenheid": verwerpt de kortingen in de vastleggings- en betalingskredieten die de Raad in eerste lezing heeft aangebracht, met name de kredieten ter dekking van meerjarige programma's die in medebeslissing met het Europees Parlement onlangs tot stand zijn gekomen en die gericht zijn op uitvoering van de Lissabon-strategie; merkt op dat de afspraak om Galileo te financieren via een herziening van het MFK en door gebruikmaking van het flexibiliteitsinstrument dit beleid ten goede is gekomen; stelt uit hoofde van zijn budgettaire prerogatieven een aantal proefprojecten en voorbereidende acties voor; acht het met name van belang dat hierdoor aan dergelijke initiatieven in de context van het Kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) minder het stigma van een zakelijke mislukking blijft kleven en dat de betekenis van financiële ondersteuning van de Agenda van Oslo voor onderwijs in ondernemerschap er beter door uit de verf komt; plaats in afwachting van verbeteringen bij de implementatie bedragen voor CIP in de reserve; 23. ad rubriek 1b, "Samenhang ter bevordering van groei en werkgelegenheid": betreurt de vertragingen bij de uitvoering en onderstreept de stelling "tijd is geld"; 24. herinnert aan het besluit om uiterlijk 31 december 2008 een regionaal Europees datacentrum inzake het identificeren en volgen op lange afstand (LRIT), beheerd het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), op te richten (standpunt van het EP van 25 april 2007 (9) en resolutie van de Raad van 2 oktober 2007); erkent de noodzaak van aanvullende middelen in 2008 voor EMSA ter financiering van deze nieuwe taak; 25. is tevreden met de documentatie en uitleg die de Commissie en de Europese Investeringsbank (EIB) hebben verschaft over de Risk Sharing Finance Facilities (RSFF); is van mening dat de reserve op deze lijnen van de begroting kan worden gehaald; wenst evenwel te worden geïnformeerd en de relevante documenten te ontvangen wanneer de richtsnoeren voor de tweede component van CIP, de durfkapitaalinstrumenten, worden vastgesteld en wenst te worden geïnformeerd omtrent de uitkomst van de onderhandelingen tussen de EIB en de Commissie over de gemeenschappelijke samenwerking aan het leninggarantie-instrument voor TEN-vervoersprojecten (LGTT); 26. ad rubriek 2, "Bescherming en beheer van natuurlijke rijkdommen": verlangt voor de toekomstige begrotingsprocedures duidelijker presentatie van de cijfers voor marktmaatregelen en rechtstreekse steun; is bezorgd over het langzame tempo van invoering van operationele programma's voor de GLB-pijler plattelandsontwikkeling, vanouds een prioriteit van het Parlement; verwacht op dit punt snelle verbetering; 27. benadrukt de noodzaak van een snellere procedure voor de start van speciale nationale programma's voor het herstel van gewassen en veehouderij in gebieden die zijn getroffen door branden en andere soorten natuurrampen; benadrukt dat deze programma's gefinancierd moeten worden via het ELFPO (Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling) door middel van interne overschrijvingen of subsidies binnen een lidstaat; 28. verwerpt de poging van de Raad om een klein aantal begrotingslijnen opnieuw als verplichte uitgaven te classificeren onder rubriek 2, met name de lijnen 17 04 05 01 en 17 04 05 02, die het Bureau voor plantenrassen betreffen; 29. onderkent de noodzaak tot aanvullende financiering van de steun voor schoolmelk (ter uitbreiding van het productenassortiment door toevoeging van nieuwe, innovatieve producten); onderstreept eens te meer de noodzaak van adequate ondersteuning van het herstructureringsproces in de zuivelsector (door het opzetten van een herstructureringsregeling voor het melkfonds); 30. onderstreept eens te meer dat het veel belang hecht aan adequate budgettering van de fondsen voor verstrekking van fruit, groente en melk (en andere zuivelproducten) op scholen; betreurt het dat de trage uitvoering van de benodigde effectevaluaties er debet aan is dat er geen schot komt in de voorstellen van de Commissie terzake; verbaast zich erover dat de Raad nog geen uitvoering heeft gegeven aan de door hem gedane toezeggingen door hiervoor - in afwachting van de vaststelling van de rechtsgrondslag - op de begroting alvast een nieuwe begrotingslijn en een reserve te creëren; verzoekt de Commissie in dit verband een wetgevingsvoorstel te presenteren, zoals bedoeld in de conclusies van de Raad Landbouw van juni 2007; 31. ad rubriek 3a "Vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid": onderstreept het belang van het werk van het FRONTEX agentschap; meent dat het FRONTEX agentschap een effectievere rol moet spelen in de versterking van de EU-buitengrenzen, met name door de last in verband met illegale immigratie, die thans door de lidstaten wordt gedragen, te verlichten; vraagt dit agentschap regelmatig verslag uit te brengen aan de bevoegde commissie van het Parlement over de stand van zaken en de komende operaties die zijn gepland; vraagt de lidstaten dringend om hun beloften gestand te doen en de missies van het agentschap te steunen zodat dit zijn taken doelmatiger kan uitvoeren; neemt nota van het feit dat de Raad ermee heeft ingestemd de financiële middelen voor FRONTEX met 30 miljoen EUR te verhogen, zij het met een andere verdeling tussen administratieve en beleidsuitgaven; wijzigt deze verdeling naar eigen inzichten, teneinde een maximale toegevoegde waarde te garanderen; verzoekt de Commissie om, in het geval ook de lijst van het aantal ambten moet worden gewijzigd, een gewijzigde en aanvullende begroting in te dienen; 32. ad rubriek 3b, "Burgerschap": herstelt de cijfers van het VOB voor meerjarenprogramma-uitgaven en stelt kredieten voor ten behoeve van een aantal nieuwe en lopende proefprojecten en voorbereidende acties op dit gebied; wijst erop dat de middelen voor de voorlichtings- en preventiecampagne HELP met de begroting 2008 een einde nemen en verwacht dat de Commissie een follow-up initiatief voorlegt; steunt daarnaast de opvoering, binnen het financieringsinstrument voor civiele bescherming, van een aanvullende capaciteit in de vorm van een parate eenheid voor optreden bij natuurlijke of menselijke rampen, terroristische aanslagen of milieuongevallen; 33. vraagt de Commissie investeringen in de infrastructuur ter verbetering van de opvangmogelijkheden voor vluchtelingen te blijven stimuleren; 34. streeft ernaar de groepen die in het maatschappelijk middenveld minder sterk zijn vertegenwoordigd, een krachtiger stem te geven, met bestrijding van alle vormen van discriminatie en versterking van de rechten van vrouwen, kinderen, personen met een handicap en ouderen; 35. vraagt de Commissie de voor voorlichting bestemde kredieten te gebruiken om uiteenlopende informatie te bieden die onder meer voorziet in de behoefte aan overheidsinformatie onder parlementaire minderheden; 36. ad rubriek 4, "EU als mondiale partner": maakt zich zorgen over de chronische onderfinanciering van deze rubriek in het kader van MFK voor de periode 2007-2013; steunt de verhogingen, onder meer ten behoeve van Kosovo en Palestina, in de nota van wijzigingen 1/2008 bij het VOB van de Commissie van 17 september 2007; constateert met voldoening dat het flexibiliteitsinstrument wordt ingezet om 70 miljoen EUR van het extra bedrag voor het GBVB te financieren; past conform zijn prioriteiten de door hem in eerste lezing voor rubriek 4 opgevoerde bedragen aan in het licht van de resultaten van het overleg van 23 november 2007; 37. wijst op het feit dat, na de ontwikkelingen tijdens de onlangs gehouden conferentie in Annapolis, de ramingen betreffende de steun van de EU voor Palestina wel eens naar boven toe bijgesteld zouden moeten kunnen worden, en verzoekt de Commissie indien nodig een gewijzigde begroting in te dienen; 38. is van mening dat eerbiediging van de mensenrechten en democratische waarden een van de voorwaarden moet zijn voor het toewijzen van EU-middelen aan naburige en ontwikkelingslanden; 39. herinnert de Raad eraan dat de regelmatige gemengde commissievergaderingen inzake het GBVB bedoeld zijn om vooraf een politieke dialoog te bevorderen, en niet enkel om het Parlement achteraf te informeren; 40. uit zijn voldoening over de toezegging van de Commissie om conform de Verklaringen nrs. 4 en 5 van het IIA van 17 mei 2006 driemaal per jaar een geregelde politieke dialoog met het Europees Parlement aan te gaan over de democratische controle op en de samenhang van het externe beleid, zoals neergelegd in de als bijlage 3 bij deze resolutie gevoegde verklaring; 41. verzoekt de Commissie het Parlement alle nodige informatie te doen toekomen in verband met de oprichting van het nieuwe Wereldfonds voor energie-efficiency en hernieuwbare energie (GEEREF), in het bijzonder de schriftelijke mandaten aan het Europees Investeringsfonds, zodat het Parlement de budgettaire en financiële implicaties van dit fonds volledig kan beoordelen; 42. is van mening dat de EU zijn verschillende en prijzenswaardige initiatieven ter bestrijding en uitroeiing van armoedegerelateerde ziekten in buurlanden en ontwikkelingslanden beter moet coördineren; stelt voor om afdoende begrotingsmiddelen toe te wijzen om deze landen te voorzien van de nodige technische bijstand; heeft besloten om een afzonderlijke begrotingslijn in te voeren voor het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria, teneinde de transparantie te verbeteren en de nodige financiering te waarborgen voor zowel het Wereldfonds als de andere gezondheidsprioriteiten; 43. ad rubriek 5, "Administratie": beschouwt duidelijke lijnen van verantwoordelijkheid en verantwoording als essentieel bestanddeel van het verdere proces van modernisering van de administratie van de EU; herinnert eraan dat duidelijke beleidsdoelstellingen en individuele verantwoordelijkheid voor de uitvoering daarvan, getoetst aan indicatoren die vastgesteld moeten worden zodra de gegevens bekend zijn uit de verschillende door de Begrotingscommissie verlangde studies terzake, de richting moet zijn voor toekomstige hervormingen van het systeem; 44. betreurt in dit verband de tekortkomingen van een vergelijkend-onderzoeksysteem waarbij "geslaagde kandidaten" jarenlang op een reservelijst blijven staan zonder zekerheid een baan aangeboden te krijgen; meent dat handhaving van dit systeem een vervlakking van het gemiddelde niveau onder nieuwe EU-ambtenaren in de hand zal werken aangezien de beste kandidaten in dynamischer sectoren van de EU-economie werk zullen zoeken; verlangt van de Commissie een serieuze toezegging dat zij deze kwestie nog eens zal bezien in het kader van de werkzaamheden in vervolg op de screening, en nadere informatie te verschaffen met een gedetailleerdere opsplitsing van personeel naar categorie en directoraat-generaal en de voor de komende jaren te verwachten ontwikkelingen; 45. maakt de kortingen ongedaan die de Raad in het VOB heeft aangebracht op de kredieten en personeelsformaties in rubriek 5; wenst een constructieve interinstitutionele dialoog te ontwikkelen en te handhaven over de lopende inspanningen tot verbetering van de administratieve praktijk bij de EU-instellingen; onderstreept het belang van voldoende aanwerving uit de "EU 12"-lidstaten; is van mening dat in het kader van de uitbreidingen, de documenten die als leidraad dienen bij overleg en besluitvorming, zoals bijvoorbeeld effectbeoordelingen, in alle vereiste talen beschikbaar moeten zijn omdat zulke documenten instrumenteel zijn voor betere wetgeving; herinnert er in dit verband aan dat de Begrotingscommissie middels een tweetal studies een analyse heeft gemaakt van de doelstellingen van de administratieve hervorming bij de Commissie, met name de invoering van ABB en ABM, invoering van de strategische planningscyclus en de toewijzing van de daarmee gemoeide uitgaven; 46. verzoekt de Commissie bij het ondertekenen van contracten voor gebouwen goed te kijken naar de invloed van de nieuwe, op het verbeteren van de bestaande procedures gerichte, methode en deze te vergelijken met de bestaande situatie, naar méér interinstitutionele samenwerking op dit gebied te blijven streven en het Parlement regelmatig van de ontwikkelingen op dit vlak op de hoogte te houden; 47. verzoekt de Commissie een verslag uit te brengen over personeelscriteria bij andere internationale organisaties, als follow-up op haar verslag over planning en optimalisering van personele middelen; vraagt de Commissie voorts richtsnoeren te geven die de financiering van de openbare infrastructuur via partnerschappen tussen overheid en particuliere sector (PPP) kunnen vergemakkelijken; 48. ad proefprojecten: stelt een aantal innovatieprojecten voor die aan de huidige beleidsopgaven van de EU beantwoorden; 49. ad voorbereidende acties: stelt een aantal initiatieven voor die de weg moeten vrijmaken voor toekomstige acties die de EU meer capaciteit moeten geven om aan de werkelijke behoeften van haar burgers tegemoet te komen; Overige afdelingen van de begroting 2008 50. attendeert op artikel 29 van het Statuut van de leden van het Europees Parlement, waarin het volgende is bepaald: "iedere lidstaat kan voor de leden die in deze staat werden gekozen een van de bepalingen van dit Statuut afwijkende regeling betreffende de bezoldiging, de overbruggingstoelage, het ouderdomspensioen en het overlevingspensioen vaststellen voor een overgangsperiode die de duur van twee zittingsperioden van het Europees Parlement niet mag overschrijden"; machtigt de Quaestoren de lidstaten te verzoeken met het oog op de inwerkingtreding van het Ledenstatuut aan het begin van de zittingsperiode die volgt op de in 2009 te houden Europese verkiezingen het Parlement tijdig te laten weten of zij voornemens zijn van de door artikel 29 en artikel 12, leden 3 en 4 van bovengenoemd Statuut geboden mogelijkheden gebruik te maken, zodat het Parlement tijdig zijn begrotingsramingen voor 2009 kan opstellen; 51. herinnert eraan dat zijn eerste lezing gebaseerd was op bestudering van de specifieke verzoeken en behoeften van elke instelling; verwachtte dan ook tot een gemeenschappelijk standpunt met de Raad te kunnen komen in tweede lezing; 52. neemt nota van het feit dat de Raad zijn positie ten aanzien van de begroting van het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft bekrachtigd; is evenwel van oordeel dat de andere instellingen voorstellen hebben gedaan voor een substantiële verlaging van hun ramingen door middel van een prioritarisering van hun verzoeken; spoort hen aan in de toekomst met deze benadering door te gaan en handhaaft zijn oorspronkelijke standpunt uit eerste lezing en maakt derhalve de door de Raad aangebrachte kortingen ongedaan; 53. wijst erop dat, hoewel er signalen aan het Europees Economische en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's zijn afgegeven, de verlenging van de samenwerkingsovereenkomst nog altijd niet is ondertekend; memoreert dat 10% van de kredieten voor de gezamenlijke dienst in de reserve zijn ondergebracht, in afwachting van de verlenging van de overeenkomst waartoe naar verwachting uiterlijk in december 2007 zal worden besloten; is van mening dat de nieuwe samenwerkingsovereenkomst tot een nieuwe bestuursvorm kan leiden, hetgeen beide comités ten goede kan komen; o o o 54. verzoekt zijn Voorzitter te constateren dat de begroting definitief is vastgesteld en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad; 55. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie met bijlagen te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming alsmede aan de overige betrokken organen. BIJLAGE 1 Herziene afspraken over de uitvoerende agentschappen 1. Overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd en overeenkomstig artikel 54, lid 2, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, maakt de Commissie haar intentie om een uitvoerend agentschap op te richten bekend in de toelichting bij haar voorstel voor een besluit betreffende het programma zelf. 2. De Commissie stoelt haar besluit betreffende de oprichting van een nieuw uitvoerend agentschap, of betreffende wijziging van het mandaat of de bevoegdheden van bestaande uitvoerende agentschappen op haar beoordeling van de in artikel 3 van verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad genoemde criteria. 3. De oprichting van uitvoerende agentschappen zou een bijdrage kunnen leveren aan de efficiëntie van de methoden die de Commissie gebruikt voor het implementeren van EU-beleid en -programma's, maar alleen als tijdens dit proces de beginselen van verstandig financieel beheer en volledige transparantie helemaal worden gerespecteerd. Dit houdt in dat dergelijke uitvoerende agentschappen nu niet en in de toekomst niet tot een toename van hun aandeel in de administratieve kosten mogen leiden. Derhalve dient het beginsel van het bevriezen van de ambten, zoals is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 58/2003, ten gevolge van een dergelijke reorganisatie van taken streng te worden nageleefd. De Commissie zorgt voor complete en gedetailleerde informatie over personeelsniveaus en hun benutting teneinde de begrotingsautoriteit in de gelegenheid te stellen te beoordelen of het aandeel van de administratieve kosten voor de tenuitvoerlegging van een programma al dan niet wordt overschreden. Ieder voorstel voor de oprichting van een nieuw uitvoerend agentschap dient te zijn gebaseerd op een uitgebreide kosten-batenanalyse. In het voorstel dienen tevens de verantwoordelijkheid en verantwoording duidelijk te worden afgebakend. 4. De begrotingsautoriteit wordt zes weken vóórdat de Commissie een definitief besluit over de oprichting van een uitvoerend agentschap neemt, in kennis gesteld van de resultaten van de kosten-batenanalyse. Indien één of beide takken van de begrotingsautoriteit binnen deze periode met redenen omklede bezwaren tegen de oprichting van het uitvoerend agentschap naar voren brengen, herziet de Commissie haar voorstel. 5. Wanneer de Commissie overweegt een nieuw uitvoerend agentschap op te richten, of het mandaat of de bevoegdheden van bestaande uitvoerende agentschappen te wijzigen, stelt ze de begrotingsautoriteit daarvan overeenkomstig de begrotingsprocedure en met inachtneming van het beginsel van transparantie in kennis. Er dient voor het uitvoerend agentschap een financieel memorandum te worden opgesteld. Het bevat gekwantificeerde informatie aan de hand waarvan de Commissie de redenen rechtvaardigt voor de oprichting van het agentschap dat haar helpt bij de implementatie van het betrokken programma. 6. De begrotingsautoriteit dient in het bezit te zijn van alle vereiste gegevens opdat zij zowel nu als in de toekomst de implementatie van het beginsel van goed financieel beheer en volledige transparantie nauwlettend kan controleren. In het specifieke financiële memorandum voor het uitvoerend agentschap dienen de volgende gegevens te staan: 7. De globale administratieve kosten van het programma, met inbegrip van de interne en de managementsuitgaven voor het uitvoerend agentschap (hoofdstuk 01), worden van geval tot geval en met inachtneming van de in het desbetreffende programma opgesomde taken bekeken. 8. De Commissie doet in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure een voorstel voor de jaarlijkse subsidie voor de begroting van het agentschap. Deze subsidie wordt opgenomen op de algemene begroting van de Europese Unie. De post op de begroting kan worden vergezeld van begrotingsopmerkingen, zoals de referenties van het basisbesluit en alle geëigende toelichtingen betreffende de aard en het doel van de kredieten, overeenkomstig artikel 29 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen. Overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad wordt de lijst van het aantal ambten van het uitvoerend agentschap gedurende het desbetreffende begrotingsjaar goedgekeurd door de begrotingsautoriteit en gepubliceerd in een bijlage bij Afdeling III - Commissie - van de algemene begroting van de Europese Unie, samen met een schatting van het aantal geplande en voorlopig voor het betrokken begrotingsjaar op de begroting opgenomen contractanten. 9. De Commissie maakt regelmatig (jaarlijkse beleidsstrategie, VOB) haar plannen voor nieuwe uitvoerende agentschappen bekend. 10. De Commissie doet de begrotingsautoriteit het VOB en het jaarlijkse activiteitenverslag van het uitvoerend agentschap toekomen, alsook na drie jaar een beoordelingsverslag. 11. Deze afspraken doen op geen enkele wijze afbreuk aan de uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie zoals vastgelegd in het Verdrag en in Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad. Ze doen niets af aan de bevoegdheid van de Commissie om te beoordelen of het zinnig is een uitvoerend agentschap op te richten en om overeenkomstig de daarvoor geldende procedures de ter zake doende beslissingen te treffen. De eindbeslissing over personeelskwesties wordt nog steeds door de begrotingsautoriteit genomen. BIJLAGE 2 Gezamenlijke verklaring over de financiering van de Europese GNSS-programma's (Egnos-Galileo) en over de financiering van het Europees Technologie-Instituut Het Europees Parlement en de Raad Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie komen overeen in deze financiering te voorzien door een herziening van het meerjarig financieel kader 2007-2013, overeenkomstig de punten 21, 22 en 23 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006, die het volgende inhoudt: – 400 miljoen EUR zal beschikbaar worden gesteld in het kader van onderzoekactiviteiten in verband met vervoer die gefinancierd worden uit hoofde van het 7e kaderprogramma voor onderzoek; – 200 miljoen EUR zal als volgt worden herschikt binnen subrubriek 1a: (miljoen EUR) Begrotingsonderdeel Definitie 2009-2013 2009-20013 02 03 04 Normalisatie en harmonisatie van de wetgevingen 28,0 08 20 08 21 Euratom 50,0 26 02 01 Procedures voor de plaatsing en de bekendmaking van overheidsopdrachten voor leveringen, voor de uitvoering van werken en voor dienstverlening 46,0 26 03 01 Pan-Europese e-overheidsdiensten aan overheidsdiensten, ondernemingen en burgers (IDABC) 15,9 31 02 01 Opleiding conferentietolk voor Europa "CITE" 10,1 Gedecentraliseerde organen (lineaire verlaging) 50,0 TOTAAL 200,0 – 300 miljoen EUR zal beschikbaar worden gesteld uit de onder subrubriek 1a beschikbare marge voor de jaren 2008-2013; – de maxima voor vastleggingskredieten in subrubriek 1a voor de jaren 2008-2013 zullen met 1 600 miljoen EUR worden verhoogd. Die verhoging wordt weggestreept tegen een verlaging met hetzelfde bedrag van de maxima voor vastleggingskredieten voor 2007 in rubriek 2; – de bovengrens voor de totale betalingskredieten zal worden aangepast zodat er een juiste verhouding blijft tussen de vastleggingskredieten en de betalingskredieten. De aanpassing zal begrotingsneutraal zijn; – de herziening van het financieel kader krijgt formeel gestalte door een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer ten aanzien van het meerjarig financieel kader; – de overeengekomen herschikkingen binnen subrubriek 1a zullen uiterlijk in januari 2008 door de Commissie in de financiële programmering worden opgenomen; – Het effect van het bovenstaande op de begroting voor 2008 is als volgt: – Galileo: - vk: 940 miljoen EUR (151 miljoen EUR daarvan is reeds opgevoerd in het VOB 2008), waarvan 50 miljoen EUR afkomstig van onderzoeksactiviteiten in verband met vervoer, in combinatie met het inzetten van 200 miljoen EUR uit het flexibiliteitsinstrument; bk: 300 miljoen EUR (100 miljoen EUR reeds opgenomen in het VOB 2008); – ETI: - vk: 2,9 miljoen EUR; bk: 2,9 miljoen EUR. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie: De Commissie bevestigt dat: ________________________ Gezamenlijke verklaring over kredietoverschrijving nr. DEC50/2007 "Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie: ________________________ Gezamenlijke verklaring over gemeenschappelijke ondernemingen "Het Europees Parlement en de Raad erkennen de communautaire bijdrage aan de gemeenschappelijke ondernemingen ARTEMIS, Clean Sky, ENIAC en IMI, die afkomstig is uit het zevende kaderprogramma (maximaal 2 666 miljoen EUR voor de periode 2008-2013) zoals voorgesteld door de Commissie, waarbij het corresponderende bedrag voor het huidig meerjarig financieel kader in de financiële programmering opgenomen is. Het Europees Parlement en de Raad nemen er evenwel nota van dat toekomstige financiering van de gemeenschappelijke ondernemingen ARTEMIS, Clean Sky, ENIAC en IMI onderdeel is van de besprekingen in het kader van het komend financieel kader en dat voor de periode na 2013 geen financiële toezeggingen kunnen worden gedaan." ________________________ Gezamenlijke verklaring over de procedure ter uitvoering van het op 23 november 2007 bereikte akkoord "Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie komen overeen dat het algemene akkoord dat in de overlegvergadering van 23 november 2007 is bereikt, alleen zal worden uitgevoerd als er een akkoord is over de rechtsgrondslag van Galileo. Komt het akkoord niet tijdig genoeg tot stand om door het Europees Parlement in de plenaire vergadering in december te worden besproken, zal het Europees Parlement in plenaire vergadering in tweede lezing stemmen met volledige inachtneming van de bij de Interinstitutionele Overeenkomst van 17 mei 2006 vastgestelde uitgavenplafonds. Het Europees Parlement en de Raad zeggen toe gebruik te zullen maken van een versnelde procedure om het akkoord zo vroeg mogelijk in 2008 op te nemen in de begroting voor 2008, op basis van een Commissievoorstel. " BIJLAGE 3 Verklaring over de implementatie van Verklaringen 4 en 5 over de geregelde politieke dialoog over de democratische controle op en de samenhang van het externe beleid Het Parlement en de Commissie komen overeen dat de in Verklaringen 4 en 5 van het IIA bedoelde geregelde politieke dialoog ten minste één keer per jaar moet plaatsvinden, met een maximum van drie keer per jaar. Aan deze bijeenkomsten wordt deelgenomen door: (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie ( COM(2007)0350 ), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, alinea 2 juncto artikel 300, lid 2, alinea 1, tweede zin en artikel 310 van het EG-Verdrag (C6-0463/2007), – gelet op artikel 75, lid 1 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0498/2007 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en van Montenegro. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0478 ), – gelet op artikel 308 juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0311/2007), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0443/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede, ter informatie, aan de Raad van Europa en het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0710 ), – gelet op artikel 37 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0448/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0501/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0649 ), – gelet op artikel 61, onder (c) en artikel 67, lid 2, van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0079/2006), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0468/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over landmijnen, met name zijn resolutie van 7 juli 2005 "over een wereld vrij van mijnen" (1) , – onder verwijzing naar het Verdrag van Ottawa van 1997 inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoonsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens, – gelet op het in december 2004 goedgekeurde Actieplan van Nairobi, – onder verwijzing naar de 8ste bijeenkomst van staten die partij zijn bij het Verdrag van Ottawa, die in november 2007 plaatsvond in Jordanië, en de 9de bijeenkomst van de verdragsluitende staten in 2008 en de tweede Review Conference in 2009, – gezien de internationale campagne voor een verbod van landmijnen (ICBL), die actief is in meer dan 70 landen in alle delen van de wereld, – gelet op Verordening (EG) nr. 1724/2001 van het Europees Parlement en de Raad (2) en Verordening (EG) nr. 1725/2001 van de Raad (3) , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat er sinds november 2007 156 staten zijn die partij zijn bij het Verdrag van Ottawa, B. overwegende dat een aantal nationale parlementen en het Europees Parlement initiatieven hebben genomen voor verdere acties gericht op het terugdringen en verbieden van landmijnen, C. overwegende dat nog slechts enkele landen antipersoonsmijnen (APM's) produceren en dat de handel in APM's nagenoeg stil is komen te liggen, en dat er sinds 1999 ongeveer 41,8 miljoen APM's zijn vernietigd door de staten die partij zijn bij het Verdrag van Ottawa, D. overwegende dat tussen 1999 en 2004 4 miljoen APM's en 1 miljoen antivoertuigmijnen (AVM's) zijn geruimd en meer dan 2 000 km² terrein (een gebied zo groot als Luxemburg) vrijgemaakt is van APM's, E. overwegende dat echter er naar schatting in de hele wereld meer dan 200 000 km² terrein is waar mijnen en niet-ontplofte munitie liggen (een gebied zo groot als Senegal); F. overwegende dat dit betekent dat er in meer dan 90 landen nog mijnen en onontplofte munitie liggen; G. overwegende dat het aantal gemelde slachtoffers is gedaald van 11 700 (2002) naar 5 751 (2006); H. overwegende dat niettemin het aantal niet gemelde slachtoffers van landmijnen en onontplofte munitie naar schatting nog steeds tussen de 15 000 en 20 000 per jaar bedraagt, I. overwegende dat er voor het eerst meer mijnen worden vernietigd en geruimd dan er worden gelegd; J. overwegende dat de inzet door regeringslegers van antipersoonsmijnen verder is afgenomen, en dat alleen nog Myanmar/Birma en Rusland nieuwe mijnen blijven leggen, en overwegende dat gewapende, niet aan een staat gelieerde groeperingen minder antipersoonsmijnen of geïmproviseerde explosieven zijn gaan gebruiken, hoewel er in tenminste acht landen nog wel gebruik van wordt gemaakt, K. overwegende dat naar de stand van december 2007 35 gewapende, niet in staatsverband opererende actoren zich hebben verbonden tot een totaal verbod op gebruik van antipersoonsmijnen via de Toezegging ingevolge de Oproep van Genève tot ondersteuning van een totaalverbod van antipersoonsmijnen en tot samenwerking bij acties tegen mijnen, L. overwegende dat naar schatting 78 landen nog steeds zo'n 250 miljoen AMP's in voorraad hebben en dat 13 landen die geen partij zijn bij het Verdrag van Ottawa nog steeds APM's vervaardigen of zich het recht voorbehouden deze te vervaardigen , M. overwegende dat voorraden van APM's zo spoedig mogelijk dienen te worden vernietigd, uiterlijk vóór het verstrijken van de vierjarige termijn die in het Verdrag van Ottawa is vastgelegd, N. overwegende dat negen landen die partij zijn bij het Verdrag van Ottawa hun voorraden nog moeten vernietigen, en wel binnen vier jaar na toetreding tot het verdrag, O. overwegende dat de staten die partij zijn bij het Verdrag van Ottawa extra steun moet worden gegeven zodat een maximaal aantal verdragsluitende staten aangemoedigd worden te voldoen aan hun verplichting om alle mijnen te ruimen binnen 10 jaar na toetreding tot het Verdrag, P. overwegende dat de internationale gemeenschap sinds het begin van de jaren negentig meer dan 3,4 miljard USD heeft besteed aan mijnprogramma's (ruimen van mijnen en slachtofferhulp), en dat de Europese Unie bijna 335 miljoen EUR hieraan heeft uitgegeven, Q. overwegende dat niettemin de uitgaven voor dit soort programma's wereldwijd zijn gedaald tot 250 miljoen EUR in 2005, en dat het proces, ondanks een stijging tot 316 miljoen EUR in 2006, veel te langzaam gaat, R. overwegende dat de Europese Unie zich voor langere termijn heeft verbonden tot een leidende rol in het ondernemen en financieren van actie tegen landmijnen, met het oog op een universele werking en wereldwijde toepassing van het Verdrag, S. overwegende dat de Commissie in 2007 een bedrag van 33 miljoen EUR heeft uitgetrokken voor ontmijningsprogramma's in 10 landen (Wit-Rusland, Bosnië-Herzegovina, Cambodja, Cyprus, Ethiopië, Guinea-Bissau, Jordanië, Libanon, Senegal en Soedan), T. overwegende dat het Strategiedocument 2005-2007 de voordelen noemt van een specifieke APM-begrotingslijn (APL) teneinde de mogelijkheid te bieden om 'te reageren op dringende en onvoorziene behoeften' , om 'de efficiency en doeltreffendheid te versterken en te verbeteren van acties tegen mijnen binnen het kader van humanitaire en sociaal-economische ontwikkelingsprogramma's over langere termijn, in de gevallen waarin de 'CSP, NIP of overeenkomstige instrumenten juridisch niet voor APM-gerelateerde activiteiten mogen worden gebruikt of waarin sprake is van politieke gevoeligheden of belangen voor de EG', en om steun te bieden aan niet-governmentele organisaties, U. overwegende dat de APL-begrotingslijn van de Commissie niettemin eind 2006 met de komst van het stabiliteitsinstrument is opgeheven en dat de actiestrategie en -programmering van de EG tegen mijnen in 2007 aflopen, en dat de programmering nagenoeg uitsluitend zal worden gedaan door de EG-delegaties aan de hand van door de Commissie op te stellen richtsnoeren en door integratie van de actie tegen mijnen in de nationale en regionale strategiedocumenten; overwegende voorts dat het aan de door mijnen getroffen partners van de EG is om uit te maken welk belang zij willen toekennen aan ontmijningsactie als een van de punten op hun algemene lijst van bijstandsprioriteiten in het kader van hun verzoeken aan de Commissie om financiële bijstand, V. overwegende dat er ondanks de verklaringen van de Commissie dat zij vast van plan is het Verdrag van Ottawa verder te blijven steunen, terechte bezorgdheid leeft over de toekomstige bestedingen van de EU voor actie tegen mijnen, W. overwegende dat de slachtofferhulp en de sociaaleconomische herintegratie van slachtoffers van mijnen, als genoemd in artikel 6 van het Verdrag van Ottawa, moeten worden verbeterd; overwegende voorts dat er in de wereld naar schatting 450 000 tot 500 000 overlevende slachtoffers zijn en dat het aantal mensen die een ongeval met een mijn of blindganger hebben overleefd en op verpleging en revalidering zijn aangewezen, toeneemt; overwegende dat het bij drie kwart van de geregistreerde slachtoffers om burgers ging en bij 34% van de burgerslachtoffers om kinderen, X. overwegende dat het noodzakelijk is om de internationale humanitaire wetgeving te versterken voorzover het gaat om andere mijnen dan antipersoonsmijnen, via het Verdrag inzake bepaalde conventionele wapens (CCW) , waarbij erop moet worden gelet dat antivoertuigmijnen die van gevoelige ontstekers en antihanteerbaarheidsmechanismen zijn voorzien, die bij elke argeloze beweging afgaan, door het Verdrag van Ottawa al zijn verboden omdat zij een dodelijke bedreiging vormen voor kwetsbare gemeenschappen, humanitaire werkers en mijnopruimingspersoneel, Y. overwegende dat er niet veel tijd meer is voor 29 landen die gebonden zijn aan in het verdrag vastgelegde termijnen in 2009 en 2010 voor het ruimen van mijnen, en onderstrepend dat één EU-lidstaat nog niet eens begonnen is met zijn opruimoperaties, in weerwil van de verdragsverplichting om alle ruimoperaties voor 2009 af te ronden, en dat een andere lidstaat pas in oktober met zijn operaties is gestart, Z. met bezorgdheid vaststellende dat de financiering voor hulp aan overlevende slachtoffers slechts 1% omvat van de totale financiering van de actie tegen mijnen en dat de voortgang die wordt gemaakt met het tegemoetkomen en erkennen van de rechten van overlevenden als onvoldoende moet worden aangemerkt; overwegende dat in ten minste 13 landen dringend behoefte bestaat aan nieuwe of extra voorlichtingsprogramma's over de risico's van landmijnen, 1. doet een beroep op alle landen het Verdrag van Ottawa te ondertekenen en te ratificeren zodat dit Verdrag universele werking krijgt en het gemeenschappelijke doel van een mijnvrije wereld kan worden gerealiseerd; 2. onderstreept in het bijzonder hoe belangrijk het is dat de VS, Rusland, China, Israël, Pakistan en India tot het Verdrag van Ottawa toetreden; 3. spoort de twee EU-lidstaten die nog niet tot het Verdrag zijn toegetreden of de ratificatieprocedure nog niet hebben afgerond aan dit te doen voor de volgende toetsingsconferentie van het Verdrag van Ottawa in 2009; 4. roept alle gewapende niet in staatsverband opererende actoren op van hun respect voor de in het Verdrag van Ottawa neergelegde humanitaire norm blijk te geven door de vervaardiging en het gebruik van antipersoonsmijnen te staken en de toezegging ingevolge de "Oproep van Genève" te ondertekenen; 5. vraagt de Raad, de lidstaten van de EU en de kandidaat-landen onverwijld te beginnen met de voorbereiding van de conferentie voor de toetsing van het Verdrag van Ottawa in 2009 en een voorstel uit te werken voor de "gemeenschappelijke actie" die in dit verband in het vooruitzicht is gesteld; 6. vraagt alle verdragsluitende staten zich volledig en spoedig van al hun verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Ottawa te kwijten; 7. moedigt vraagt alle lidstaten, kandidaat-lidstaten en partijen bij het Verdrag van Ottawa aan om goed te letten op de implicatie van het in ruime kring erkende standpunt van het Internationale Rode Kruis, namelijk dat elke mijn die kan afgaan door de aanwezigheid, nabijheid of aanraking van een persoon, een antipersoonsmijn is die onder het verbod valt van het Verdrag; merkt op dat dit specifiek inhoudt dat struikel- of trekdraden, hefboompjes, lagedrukontstekers, antihanteerbaarheidsmechanismen en andere zulke ontstekers voor de verdragsluitende staten verboden zijn; 8. vraagt de lidstaten en de kandidaat-landen onverwijld maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat antivoertuigmijnen die kunnen afgaan door de aanwezigheid, nabijheid of aanraking van een persoon, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag van Ottawa worden vernietigd; 9. spoort de Commissie aan om zich vastberaden en consistent te blijven inspannen om de door landmijnen getroffen gemeenschappen en personen financieel te steunen met behulp van alle beschikbare instrumenten, ook in de gebieden die onder controle of invloed staan van gewapende niet in staatsverband opererende actoren, en nodigt haar uit om vroeg in 2008 voor het Parlement haar actie op dit gebied te komen toelichten; 10. dringt er bij de Commissie op aan opnieuw een specifieke APM-begrotingslijn op te nemen voor de financiering van acties tegen mijnen, slachtofferhulp en de vernietiging van voorraden die de verdragsluitende partijen moeten uitvoeren en die niet kan worden betaald uit de nieuwe financieringsinstrumenten; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat voldoende middelen beschikbaar worden gesteld na 2007; 11. verzoekt de Commissie voldoende personeelsposten aan te houden voor de effectieve uitvoering van haar beleid inzake het verbod op antipersoonsmijnen, onder andere door te verzekeren dat acties tegen mijnen uitdrukkelijk worden opgenomen in de landenstrategienota's en de nationale indicatieve programma's van de verdragsluitende landen die getroffen zijn door mijnen, en door bij te houden hoeveel financiële middelen er in totaal via de verschillende financieringsinstrumenten voor acties tegen mijnen worden uitgetrokken; 12. verzoekt de landen die partij zijn bij het verdrag, in het bijzonder de EU-lidstaten en kandidaat-lidstaten, ervoor te zorgen dat de middelen die zij uittrekken voor het ruimen van mijnen bijdragen tot de ontwikkeling van de nationale capaciteit voor het ruimen van mijnen, zodat ervoor gezorgd wordt dat de ruimactiviteiten worden voortgezet totdat alle gebieden waar de aanwezigheid van mijnen bekend is of vermoed wordt , zijn geruimd; 13. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan de inspanningen om gewapende niet in staatsverband opererende actoren te betrekken bij een verbod op landmijnen te blijven steunen, hetgeen geen steun aan, of erkenning van de legitimiteit van gewapende, niet in staatsverband opererende actoren of hun activiteiten impliceert; 14. dringt er bij landen waar mijnen zijn gelegd en internationale donorlanden op aan grotere prioriteit te geven aan de revalidatie en de economische herintegratie van overlevenden, daar er niet adequaat in hun behoeften wordt voorzien; 15. dringt er bij de bevoegde comités op aan nauwlettend en aandachtig de CWV-vergaderingen te volgen en bij te wonen, verslag uit te brengen over initiatieven van lidstaten inzake landmijnen en over andere internationale maatregelen met betrekking tot deze wapens; 16. herinnert eraan dat elk land dat partij is bij het Verdrag van Ottawa nooit en onder geen enkele omstandigheid enige partij op welke wijze ook mag assisteren, aanmoedigen of ertoe mag bewegen om enige activiteit te ondernemen die krachtens het verdrag verboden is voor een partij bij het verdrag; 17. roept de verdragsluitende staten op de op hun grondgebied opererende of onder hun wetgeving vallende financiële instellingen niet toe te staan te investeren in ondernemingen die betrokken zijn bij aanmaak, opslag of overdracht van antipersoons-landmijnen; 18. vraagt de EU, de lidstaten en kandidaat-landen alle al dan niet rechtstreekse financiële steun door op hun grondgebied opererende of onder hun wetgeving vallende particuliere en openbare financiële instellingen aan ondernemingen die betrokken zijn bij aanmaak, opslag of overdracht van antipersoons-landmijnen te verbieden; is van mening dat dit verbod in de EU-wetgeving en de nationale wetgeving dient te worden opgenomen; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen, de secretaris-generaal van de VN, de secretaris-generaal van de Organisatie van Veiligheid en Samenwerking in Europa, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, de internationale campagne voor een verbod van landmijnen, de "Oproep van Genève", de Paritaire Parlementaire Vergadering van de ACS-EU, de regeringen van de Verenigde Staten van Amerika, de Russische Federatie, de Volksrepubliek China, Pakistan en India en de aanstaande voorzitter van de negende vergadering van de verdragsluitende partijen bij het Verdrag en van de tweede toetsingsconferentie. Het Europees Parlement , – gezien de gezamenlijke verklaring van de tiende China-EU-top op 28 november 2007 in Beijing, – gezien de openbare hoorzitting op 26 november 2007 door zijn Subcommissie mensenrechten over de mensenrechten in China in de aanloop naar de Olympische Spelen, – naar aanleiding van de dialoogrondes tussen de EU en China over de mensenrechten, die op 17 oktober 2007 in Beijing en op 15 en 16 mei 2007 in Berlijn zijn gehouden, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2007 over het functioneren van de mensenrechtendialogen en het mensenrechtenoverleg met derde landen (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 2007 over de dialoog tussen de Chinese regering en gezanten van de Dalai Lama (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 september 2006 over de betrekkingen tussen de EU en China (3) en naar zijn vorige resoluties over China, – gezien de EU-richtsnoeren inzake mensenrechtendialogen, goedgekeurd op 13 december 2001, en de evaluatie van de uitvoering hiervan, goedgekeurd op 9 december 2004, – onder verwijzing naar zijn vorige jaarlijkse resoluties over de mensenrechten in de wereld, – gezien het VN-bestand ter gelegenheid van de Olympische Spelen ("UN Olympics Truce"), goedgekeurd door de Algemene Vergadering van de VN op 31 oktober 2007 (A/RES/62/4), waarbij de VN-lidstaten wordt verzocht tijdens de Olympische Spelen vrede in acht te nemen en de vrede te bevorderen, – gezien de 60ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat sedert de instelling van het mechanisme van de topontmoetingen tussen de EU en China in 1998, de betrekkingen tussen China en de EU op politiek en economisch vlak sterk zijn ontwikkeld, B. overwegende dat ieder besluit om een mensenrechtendialoog aan te knopen wordt genomen op basis van bepaalde door de Raad vastgestelde criteria, die met name rekening houden met de voornaamste zorgen van de EU over de situatie van de mensenrechten in het land in kwestie, een oprecht engagement met betrekking tot een dergelijke dialoog bij de autoriteiten van het land in kwestie om de mensenrechtensituatie in de praktijk te verbeteren, en de positieve gevolgen die de mensenrechtendialoog voor de mensenrechtensituatie kan hebben, C. overwegende dat de Olympische Spelen van Beijing in 2008 een ideale gelegenheid zouden moeten zijn om de aandacht van de wereld te vestigen op de mensenrechtensituatie in China, D. overwegende dat de EU gebaseerd is op en gedefinieerd wordt door haar gehechtheid aan de principes van vrijheid, democratie en eerbiediging van de mensenrechten, de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat; overwegende dat de EU van mening is dat het aanhangen van deze principes de voorwaarde is voor vrede en stabiliteit in om het even welke maatschappij, E. overwegende dat het strategisch partnerschap EU-China van grote betekenis is voor de betrekkingen tussen de EU en China en dat een volwaardig partnerschap gebaseerd moet zijn op gemeenschappelijke waarden, F. overwegende dat de versterking en de verdieping van de betrekkingen tussen de EU en China zou kunnen bijdragen tot het ontwikkelen van gelijklopende standpunten ten aanzien van maatregelen om wereldwijde problemen aan te pakken zoals klimaatverandering, veiligheid, terrorisme en non-proliferatie van wapens, G. overwegende dat er aanhoudend sprake is van verontrustende berichten over politieke repressie, met name van journalisten, mensenrechtenactivisten, leden van religieuze en etnische minderheden, beschuldigingen van foltering, wijdverbreide toepassing van dwangarbeid, frequent gebruik van de doodstraf en stelselmatige onderdrukking van de vrijheid van religie, meningsuiting en de media, met inbegrip van het internet, en de strenge controles die de Chinese regering uitoefent met betrekking tot informatie over en toegang tot de Tibetaanse gebieden in China; overwegende dat het derhalve moeilijk is om op een accurate manier de omvang van de schendingen van de mensenrechten te bepalen, H. overwegende dat het Chinese engagement en de Chinese invloed in de wereld het laatste decennium aanzienlijk zijn toegenomen, en overwegende dat geloofwaardigheid, democratische waarden en verantwoordelijkheidsbesef de wezenlijke grondslagen moeten vormen van de betrekkingen tussen de EU en China, EU-China-top 1. is ingenomen met de gezamenlijke verklaring van de tiende topconferentie EU-China, waarin beide zijden andermaal bevestigen grote waarde te hechten aan de ontwikkeling van een veelomvattend strategisch partnerschap ter oplossing van mondiale kwesties, alsmede aan de verdere ontwikkeling van de betrekkingen tussen de EU en China en hun nauwere samenwerking om een breed scala van vraagstukken aan te pakken; 2. betreurt het feit dat de Raad en de Commissie eens te meer hebben nagelaten om de mensenrechtenkwesties op krachtige en behoorlijke wijze ter sprake te brengen op de EU-China-top teneinde meer politiek gewicht aan de bezorgdheid met betrekking tot de mensenrechten te geven, en dat de EU niet van de gelegenheid van de naderende Olympische Spelen gebruik heeft gemaakt om de ernstige bezorgdheid over de mensenrechten in China ter sprake te brengen; 3. roept China en de EU op te zorgen voor een evenwichtiger economisch en handelspartnerschap, dat moet leiden tot duurzame groei en sociale ontwikkeling, met name op het gebied van klimaatverandering, milieu en energie; 4. is van mening dat piraterij en namaak van Europese producten en merken door Chinese bedrijven een ernstige schending betekenen van de internationale handelsregels en dringt er bij de Chinese autoriteiten op aan de bescherming van de intellectuele eigendomsrechten (IPR) drastisch te verbeteren; 5. dringt tegelijkertijd aan op meer coherentie en consistentie tussen mensenrechten, handel en veiligheid; dringt er bijgevolg bij de EU op aan ervoor te zorgen dat een verbetering van haar handelsbetrekkingen met China afhankelijk worden gesteld van hervormingen op het gebied van de mensenrechten en verzoekt de Raad in dit verband een algemene evaluatie van de mensenrechtensituatie te maken vooraleer een nieuwe kaderovereenkomst voor partnerschap en samenwerking (PCFA) wordt afgesloten; 6. is bijgevolg verheugd over het op gang brengen van de onderhandelingen over een PCFA die alle facetten van de bilaterale betrekkingen EU-China zal omvatten, met inbegrip van een doeltreffende en operationele mensenrechtenclausule, alsmede nauwere en verbeterde samenwerking op politiek terrein; herhaalt zijn verzoek om het Europees Parlement te betrekken in alle toekomstige bilaterale betrekkingen tussen de partijen, rekening houdend met het feit dat er zonder de formele instemming van het Parlement geen PCFA kan bestaan; 7. dringt erop aan het na de gebeurtenissen op het Plein van de Hemelse Vrede ingestelde wapenembargo van de EU tegen China te handhaven totdat substantiële vooruitgang is geboekt op het gebied van de mensenrechten; herinnert de EU-lidstaten eraan dat de EU-gedragscode inzake wapenexport een criterium bevat dat de mensenrechten in het uiteindelijke land van bestemming van deze export moeten worden geëerbiedigd; 8. is bezorgd dat, hoewel de Chinese regering herhaaldelijk heeft verklaard de intentie te hebben het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR) te ratificeren, deze ratificatie nog altijd niet heeft plaatsgehad; dringt er derhalve bij China op aan om zonder verder uitstel dit verdrag te ratificeren en te implementeren; Mensenrechtendialoog tussen de EU en China 9. betreurt dat de prestaties van China op het gebied van mensenrechten ernstige bezorgdheid blijven wekken; benadrukt daarom dat de mensenrechtendialoog tussen de EU en China aanzienlijk moet worden geïntensiveerd en verbeterd; verzoekt de Raad aan het Parlement een gedetailleerder verslag uit te brengen; is van mening dat het juridische seminar van de EU en China over mensenrechten, dat aan de dialoog vooraf placht te gaan, ook in de toekomst moet worden georganiseerd, met de deelname van vertegenwoordigers van de academische gemeenschap en de civiele samenleving en is in dit verband ingenomen met de oprichting van een academisch netwerk tussen de EU en China over mensenrechten, in het kader van doelstelling 3 van het Europees Instrument voor de democratie en de mensenrechten (EIDHR); verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat dit netwerk daadwerkelijk functioneert in samenwerking met het Europees Parlement; 10. is van mening dat de kwesties die in de opeenvolgende dialoogrondes met China aan de orde zijn gekomen, zoals de ratificatie van het ICCPR, de hervorming van het strafrechtsysteem, met inbegrip van de doodstraf en heropvoeding door arbeid, de vrijheid van meningsuiting, met name op het Internet , de persvrijheid, de vrije toegang tot informatie, de vrijheid van geweten, gedachte en godsdienst, de situatie van minderheden in Tibet, de invrijheidstelling van hen die na de gebeurtenissen op het Tiananmenplein in hechtenis zijn genomen en werknemersrechten en andere rechten, voortdurend aan de orde moeten worden gesteld in de context van de dialoog, met name met het oog op de toepassing van door beide partijen onderschreven aanbevelingen die voortvloeien uit eerdere dialoogrondes en seminars over juridische aangelegenheden; doet in dit verband een beroep op de Raad een uitbreiding van de termijn voor de dialoog in overweging te nemen en meer tijd te reserveren voor debatten over de genoemde kwesties; verzoekt de Raad en de Commissie voorts bijzondere aandacht te besteden aan de naleving van de conventies van de Internationale Arbeidsorganisatie, met name de conventies inzake onafhankelijke vakbonden en kinderarbeid; 11. neemt nota van de Chinese toezegging tot ondersteuning van de raad voor de mensenrechten van de VN bij de uitvoering van zijn taak mensenrechtenkwesties op een geloofwaardige, objectieve en niet-selectieve wijze te behandelen en roept op omm nauwer samen te werken binnen het VN-systeem alsook met de mensenrechtenmechanismen van de VN en de internationale normen voor de mensenrechten die in de relevante internationale mensenrechteninstrumenten zijn opgenomen, in acht te nemen, zoals de rechten van minderheden; 12. vestigt de aandacht op het feit dat China vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienstoefening en gedachten moet toestaan; bevestigt, met name in het licht van de discussies onder Chinese ambtenaren over de definitie van "godsdienst" (en vooral "wettelijk toegestane godsdienst"), de noodzaak van een algemene godsdienstwet die in overeenstemming is met internationale normen en borg staat voor een ware godsdienstvrijheid; betreurt de tegenstrijdigheid tussen de grondwettelijke vrijheid van geloof (vastgelegd in artikel 36 van de Chinese grondwet) en de voortdurende inmenging van de staat in de aangelegenheden van religieuze gemeenschappen, met name met betrekking tot de opleiding, selectie, benoeming en politieke indoctrinatie van geestelijken; 13. betreurt dat de zesde Chinees-Tibetaanse gespreksronde geen resultaten heeft opgeleverd; verzoekt de partijen alles in het werk te stellen om de dialoog voort te zetten en verzoekt de Chinese regering serieuze onderhandelingen aan te knopen en hierbij naar behoren rekening te houden met de eisen van de Dalai Lama betreffende autonomie voor Tibet; verzoekt China geen druk uit te oefenen op landen die vriendschapsbetrekkingen met de Dalai Lama onderhouden; 14. herhaalt zijn bezorgdheid door de berichten over voortdurende schendingen van de mensenrechten in Tibet en in de andere provincies waar Tibetanen wonen, onder andere door foltering, willekeurige arrestaties en opsluiting, beknotting van de godsdienstvrijheid, willekeurige beperkingen van het vrije verkeer en rehabilitatie door middel van werkkampen; betreurt de intensivering van de zogenaamde campagne voor patriottische opvoeding sinds oktober 2005 in de mannen- en de vrouwenkloosters van Tibet, waarbij Tibetanen worden gedwongen verklaringen te ondertekenen waarin de Dalai Lama wordt aangeklaagd als gevaarlijk separatist; verzoekt China een onafhankelijke instantie toegang te verlenen tot Gedhun Choekyi Nyima, de Panchen Lama van Tibet, en diens ouders, overeenkomstig het verzoek van de VN-commissie voor de rechten van het kind; 15. verzoekt China, als lid van de Mensenrechtenraad van de VN, de aanbevelingen van de speciale VN-rapporteur over foltering uit te voeren en een permanente uitnodiging voor China te geven aan VN-deskundigen; 16. is van mening dat de bezorgdheid met betrekking tot de mensenrechten in het kader van de aanloop naar de Olympische Spelen van Beijing veel meer aandacht moet krijgen; herhaalt dat het nodig is de universele fundamentele ethische beginselen te eerbiedigen en te werken aan de totstandkoming van een vreedzame maatschappij, waarin aandacht wordt besteed aan de bescherming van de menselijke waardigheid, zoals verankerd in de fundamentele beginselen nrs. 1 en 2 van het Olympische handvest; 17. verzoekt het Internationaal Olympisch Comité een eigen beoordeling te publiceren van het al dan niet naleven door China van de verbintenissen die het land in 2001 is aangegaan, voordat de Spelen aan Beijing werden toegewezen; benadrukt dat de EU de verantwoordelijkheid draagt om een dergelijke beoordeling in aanmerking te nemen, met haar Olympisch Netwerk samen te werken en een basis te creëren voor verantwoordelijk gedrag tijdens de voorbereiding van de Olympische Spelen, tijdens de Spelen zelf en in de periode na de Spelen; 18. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de recente intensivering, in verband met de Olympische Spelen, van de politieke vervolging van mensenrechtenactivisten, journalisten, advocaten, ondertekenaars van verzoekschriften, activisten uit de civiele samenleving, etnische groepen als de Uighurs en aanhangers van alle geloven met name Falun Gong-beoefenaars; verzoekt de Chinese autoriteiten hen onmiddellijk vrij te laten en een einde te maken aan deze mensenrechtenschendingen, alsmede aan het zonder schadevergoeding slopen van aanzienlijke aantallen huizen om ruimte te maken voor de Olympische infrastructuren; 19. is tevens bezorgd over de controle en censuur van informatie op het internet en verzoekt de Chinese autoriteiten een einde te maken aan de blokkering van duizenden websites, inclusief websites van Europese media; verzoekt de Chinese autoriteiten de schrijver Yang Maodong en de vijftig andere cyberdissidenten en webgebruikers die in China zijn opgesloten, vrij te laten; 20. verzoekt China concrete stappen te ondernemen om vrijheid van meningsuiting te verlenen en de persvrijheid te eerbiedigen, zowel voor Chinese als voor buitenlandse journalisten; spreekt met name zijn bezorgdheid uit over het gebrek aan uitvoering van de nieuwe regeling betreffende internationale journalisten die actief zijn in China en dringt er bij de Chinese autoriteiten op aan onmiddellijk te stoppen met het censureren en blokkeren - vooral met hulp van internationale bedrijven - van duizenden in het buitenland gevestigde nieuws- en informatiewebsites; vraagt de vrijlating van alle journalisten, internetgebruikers en cyberdissidenten die in China worden vastgehouden omdat zij hun recht op informatie hebben uitgeoefend; herhaalt zijn oproep aan de Chinese autoriteiten gedurende de Olympische Spelen in 2008 een moratorium op terechtstellingen in te stellen, en de lijst van 42 categorieën aan het verblijf wordt ontzegd in te trekken; 21. vestigt de aandacht op de conclusies van het 17de nationale congres van de Chinese Communistische Partij, dat medio oktober 2007 werd gehouden en waarbij verschillende perspectieven ontstonden en blijk gegeven werd van een bepaalde mate van bereidheid om strengere internationale normen op het vlak van mensenrechten toe te passen in China; 22. dringt er bij China op aan een einde te maken aan de aanhoudende steun voor het regime Myanmar en de situatie in Darfur; o o o 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering van de Volksrepubliek China, het Chinese Nationale Volkscongres, de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de Raad van bestuur van het Internationaal Olympisch Comité. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over racisme, vreemdelingenhaat en extremisme, met name die van 20 februari 1997 over racisme, vreemdelingenhaat en extreem rechts (1) , die van 15 juni 2006 over de toename van het racistische en homofobe geweld in Europa (2) en de standpunt van het Parlement van 29 november 2007 over het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad inzake de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 januari 2005 over de Holocaust, antisemitisme en racisme (4) , – gelet op de artikelen 6, 7 en 29 van het EU-Verdrag en artikel 13 van het EG-Verdrag, op grond waarvan de Europese Unie en haar lidstaten gehouden zijn de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te handhaven, en die de EU de middelen verschaffen om racisme, vreemdelingenhaat en discriminatie te bestrijden, alsmede het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: Handvest van de grondrechten) en Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 tot oprichting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (5) (hierna: Bureau voor de grondrechten), – gezien de internationale instrumenten inzake de mensenrechten krachtens welke discriminatie op basis van ras en etnische afkomst verboden zijn, met name het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), die beide door alle lidstaten en vele derde landen zijn ondertekend, – gezien de activiteiten van de Europese Unie ter bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en homofobie, met name de twee antidiscriminatierichtlijnen (Richtlijn 2000/43/EG houdende toepassing van het beginsel van gelĳke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (6) , en Richtlijn 2000/78/EG tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (7) , alsmede het reeds aangehaalde kaderbesluit betreffende de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, – gezien resolutie 1344 van 29 september 2003 van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa over het gevaar van extremistische partijen en bewegingen voor de democratie in Europa, – gezien het verslag over racisme en vreemdelingenhaat in de lidstaten van de EU, gepubliceerd door het Bureau voor de grondrechten, – gezien het document van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) getiteld "Hoe reageren op de uitdagingen die de door haat ingegeven incidenten in het OVSE-gebied vormen" van oktober 2006, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. ernstig bezorgd over de opkomst in Europa van extremistische bewegingen, paramilitaire groepen en partijen, waarvan er sommige zelfs regeringsverantwoordelijkheid dragen, die hun ideologie, hun politieke theorieën, hun praktijken en hun gedrag baseren op discriminatie, met inbegrip van racisme, onverdraagzaamheid, het aanzetten tot religieuze haat, uitsluiting, vreemdelingenhaat, antisemitisme, onverdraagzaamheid jegens zigeuners, homofobie, vrouwenhaat en ultranationalisme, en overwegende dat verschillende Europese landen onlangs zijn geconfronteerd met haat, gewelddaden en moorden, B. ten zeerste bezorgd over de wervings- en gewelddadige propagandacampagne van het islamitische fundamentalisme, met terroristische aanslagen binnen de Europese Unie, ingegeven door haat tegen de Europese waarden en antisemitisme, C. overwegende dat deze extremistische ideologieën onverenigbaar zijn met de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat, zoals verankerd in artikel 6 van het EU-Verdrag, waarin de waarden van diversiteit en gelijkheid tot uiting komen waarop de Europese Unie is gegrondvest, D. overwegende dat geen enkele lidstaat immuun is voor de intrinsieke bedreigingen die het extremisme inhoudt voor de democratie en dat het bestrijden van de verspreiding van xenofobe gedragingen en extremistische politieke bewegingen derhalve een uitdaging is voor Europa die een gezamenlijke en gecoördineerde aanpak vereist, E. overwegende dat sommige politieke partijen en bewegingen, waaronder ook partijen en bewegingen die thans in een aantal landen aan de macht zijn of op lokaal, nationaal of Europees niveau vertegenwoordigd zijn, welbewust onverdraagzaamheid en/of geweld gebaseerd op ras, etnische afkomst, nationaliteit, godsdienst en seksuele geaardheid een centrale plaats op hun agenda hebben gegeven, F. overwegende dat neonazistische, paramilitaire en andere extremismen hun gewelddadige aanvallen richten op een ruime waaier van kwetsbare bevolkingsgroepen, waaronder migranten, Roma, homoseksuelen, antiracistische activisten en daklozen, G. overwegende dat het voorhanden zijn van openbare en gemakkelijk toegankelijke websites die aanzetten tot haat, ernstige bezorgdheid doet ontstaan over de wijze waarop dit probleem moet worden aangepakt zonder dat de vrijheid van meningsuiting in het gedrang komt, 1. veroordeelt met klem alle aanvallen die ingegeven zijn door racisme of haat; roept alle autoriteiten ertoe op al het mogelijke te doen om de daders te straffen; betuigt zijn solidariteit met alle slachtoffers van dergelijke aanvallen en hun families; 2. wijst erop dat de strijd tegen het extremisme geen negatieve weerslag mag hebben op de permanente verplichting om de grondrechten en de fundamentele rechtsbeginselen te eerbiedigen, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting en vereniging, als neergelegd in artikel 6 van het EU-Verdrag; 3. betreurt dat sommige mainstreampartijen het passend hebben geacht extremistische partijen geloofwaardig en acceptabel te maken door ze te betrekken bij coalitieakkoorden, en daarbij hun morele integriteit hebben opgeofferd uit politiek winstbejag op korte termijn en opportunisme; 4. constateert dat het groeiende aantal extremistische organisaties, die vaak neofascistische elementen bevatten, de angst in de samenleving kan vergroten, hetgeen kan leiden tot uitingen van racisme op een groot aantal terreinen, met inbegrip van werkgelegenheid, huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg, ordehandhaving, toegang tot goederen en diensten, en de media; 5. verzoekt de Commissie en de Raad het voortouw te nemen bij het zoeken naar passende politieke en juridische antwoorden, met name in het preventieve stadium ten aanzien van de vorming van jongeren en de voorlichting van het publiek, door in te gaan tegen totalitarisme en de beginselen van de mensenrechten en fundamentele vrijheden te verspreiden, teneinde de herinnering aan de Europese geschiedenis levend te houden; verzoekt de lidstaten een onderwijsbeleid te ontwikkelen dat gericht is op democratisch burgerschap, gebaseerd op de rechten en verantwoordelijkheden van de burgers; 6. dringt er bij de Commissie op aan toe te zien op de volledige toepassing van de bestaande wetgeving die het aanzetten tot politiek en religieus geweld, racisme en vreemdelingenhaat verbiedt; vraagt de lidstaten toe te zien op de strikte tenuitvoerlegging en de voortdurende verbetering van de wetgeving tegen racisme, en op de informatiecampagnes en bewustmakingscampagnes in de media en onderwijsinstellingen; 7. spoort alle democratische politieke krachten, ongeacht de ideologie, ertoe aan elke vorm van steun aan extremistische partijen van racistische of xenofobe aard, expliciet of impliciet, en dus welke alliantie ook met hun gekozen vertegenwoordigers, te vermijden; 8. waarschuwt, met het oog op de Europese verkiezingen van 2009, voor de mogelijkheid dat extremistische partijen in het Europees Parlement vertegenwoordigd zijn en roept de fracties ertoe op de nodige maatregelen te treffen om te garanderen dat een democratische instelling niet wordt gebruikt als platform voor de financiering en verspreiding van antidemocratische boodschappen; 9. roept de EU-instellingen ertoe op het Bureau voor de grondrechten een duidelijk mandaat te geven om een onderzoek in te stellen naar de structuren van extremistische groeperingen, teneinde na te gaan of sommige van deze groeperingen hun interne werkzaamheden niet over de hele Europese Unie of op regionaal niveau coördineren; 10. herhaalt zijn overtuiging dat publieke personen moeten afzien van uitspraken die aanleiding of aanzet geven tot haat of stigmatisering van bevolkingsgroepen op grond van ras, etnische afkomst, godsdienst, handicap, seksuele geaardheid of nationaliteit; is van oordeel dat bij het aanpakken van tot haat aanzettende uitspraken het feit dat deze uitspraken zijn gedaan door bekende persoonlijkheden als een verzwarende omstandigheid moet worden beschouwd; veroordeelt met name de zorgwekkende verspreiding van antisemitisme; 11. doet een beroep op de media om het publiek te informeren over de gevaren van tot haat aanzettende uitspraken en te helpen de beginselen en waarden van democratie, gelijkheid en verdraagzaamheid te bevorderen; 12. verzoekt alle lidstaten ten minste in de mogelijkheid te voorzien dat op grond van gerechtelijke uitspraken overheidsgelden worden onthouden aan politieke partijen die geweld en terrorisme niet veroordelen en die zich niet houden aan de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de democratie en de rechtsstaat, zoals vastgelegd in het EVRM en het Handvest van de grondrechten, en doet een beroep op de lidstaten die reeds over deze mogelijkheid beschikken om onverwijld daarvan gebruik te maken; verzoekt tevens de Commissie ervoor te zorgen dat geen middelen van de EU beschikbaar worden gesteld aan media die gebruikt worden als platform voor de ruime verspreiding van racistische, xenofobe en homofobe ideeën; 13. verzoekt de Commissie NGO's en organisaties van de civil society te ondersteunen die zich tot doel hebben gesteld democratische waarden, menselijke waardigheid, solidariteit, sociale integratie, interculturele dialoog en sociaal bewustzijn wat betreft de gevaren van radicalisering en gewelddadig extremisme te bevorderen, en alle vormen van discriminatie te bestrijden; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gezien het besluit van de Raad van 3 oktober 2005 om met Servië en Montenegro onderhandelingen aan te knopen over de sluiting van een stabilisatie- en associatieovereenkomst (SAO), – overwegende dat de Raad op 24 juli 2006, nadat het parlement van Montenegro de onafhankelijkheid had uitgeroepen, een nieuwe uitsluitend op Montenegro gerichte onderhandelingsopdracht heeft vastgesteld, – overwegende dat de onderhandelingen over de SAO op 1 december 2006 zijn afgerond en dat de overeenkomst op 15 maart 2007 is ondertekend, – overwegende het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds ( COM(2007)0350 ), – overwegende het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie betreffende de sluiting van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds ( COM(2007)0350 ), – overwegende dat op 18 september 2007 de overeenkomsten tussen de EU en Montenegro zijn getekend over vereenvoudiging van kortlopende visa en terugname (1) , – gezien het tussentijds verslag 2007 van de Commissie over Montenegro (SEC(2007)1434), – gezien het indicatieve document voor het meerjarige financiële programma voor Montenegro in het kader van het instrument voor pretoetredingssteun (2007-2009), – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat Montenegro het verdrag voor een energiegemeenschap heeft mede ondertekend, B. overwegende dat Montenegro op 23 oktober 2006 de ratificatie heeft bevestigd van het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof, C. overwegende dat de toekomst van Montenegro in de Europese Unie ligt, D. overwegende dat Montenegro de Midden-Europese Vrijhandelsovereenkomst (CEFTA) mede heeft ondertekend; overwegende dat de toetreding van Montenegro tot de WTO in 2008 wellicht wordt afgerond, E. overwegende dat door de Europese Raad op de zitting van 19 en 20 juni 2003 in Thessaloniki is erkend dat de toekomst van Montenegro in de Europese Unie ligt, en dat dit door Raad en Parlement herhaaldelijk is bevestigd, F. overwegende dat de SAO in wezenlijke sectoren van het institutionele, sociale en economische leven van het land een contractuele betrekking tot stand heeft gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en Montenegro, G. overwegende dat de milieudimensie belangrijk is in het economische en sociale leven van de Republiek Montenegro, hetgeen wordt erkend in de grondwet van het land, waarin wordt verklaard dat Montenegro een ecologische staat is, en overwegende dat er met nadruk dient op gewezen dat dergelijke intentieverklaringen moeten worden gesteund door praktische maatregelen en doelmatige structuren, H. overwegende de wezenlijke rol die in het leven van een democratisch land wordt gespeeld door een onafhankelijke, bekwame en controleerbare rechterlijke macht die vrij is van corruptie, I. overwegende dat de bijstand van de Gemeenschap aan Montenegro gelijke tred dient te houden met de contractuele verplichtingen die voortkomen uit de SAO, J. overwegende dat het parlement van Montenegro, nadat overeenstemming was bereikt tussen de regeringscoalitie en omvangrijke delen van de oppositie, op 19 oktober 2007 met de vereiste twee derde meerderheid een nieuwe grondwet van Montenegro heeft aangenomen, K. overwegende dat de Montenegrijnse economie in 2007 een krachtige groei vertoont (bijna 8%) en dat de omvang van de rechtstreekse buitenlandse investeringen in 2007 groeit (EUR 707 000 000); overwegende dat het werkloosheidspercentage momenteel laag is en voor het eerst gedaald is tot minder dan 12%; overwegende echter dat het tekort op de lopende rekening van de betalingsbalans aanleiding blijft tot verontrusting; L. overwegende dat de corruptie in Montenegro een ernstig probleem blijft, en dat Montenegro op de corruptiewaarnemingsindex 2007 van Transparency International een gemiddelde van 3,3 scoort (op een schaal van 0 "uiterst corrupt" tot 10 "volstrekt integer"), 1. feliciteert de Montenegrijnse regering met de snelle afronding van de onderhandelingen over de sluiting van de SAO en met de recente ondertekening van dit belangrijke document ; 2. beschouwt de SAO als een eerste, maar belangrijke stap van Montenegro naar toetreding tot de Europese Unie en is van mening dat de overeenkomst andermaal een voorbeeld is van de positieve veranderingen op de westelijke Balkan die kunnen worden bewerkstelligd door het vooruitzicht op lidmaatschap van de EU; wijst de Montenegrijnse autoriteiten er op dat de vooruitzichten op toetreding echter realistisch moeten worden beoordeeld, niet alleen op basis van de omzetting van regels en normen van de Gemeenschap in nationale wetgeving, maar eveneens van het werkelijke bestuurlijke en justitiële vermogen van het land en de toewijzing van voldoende middelen, die van wezenlijke betekenis zijn voor de ontwikkeling van een gezond wetgevend kader in Montenegro en de daadwerkelijke tenuitvoerlegging daarvan, en die een fundamentele voorwaarde vormen voor de democratische en economische ontwikkeling van het land; 3. geeft de Commissie in overweging rekening te houden met de onvergelijkelijke hervormingservaringen in verband met overgang die zijn opgedaan in de lidstaten die in de 21e eeuw tot de EU zijn toegetreden, zodat verder kan worden gewerkt op basis van de nieuwe mechanismen die momenteel functioneren en die Montenegro wellicht voordeel opleveren; 4. beveelt uitbreiding aan van de rol van het parlement van Montenegro, dat de hoeksteen vormt van de parlementaire democratie, en stelt vast dat het aldus moet optreden als controlerend orgaan, bijvoorbeeld op het gebied van overheidsfinanciën; 5. verzoekt het parlement van Montenegro, in overeenstemming met zijn opvatting van zijn eigen rol, actief bij te dragen tot het proces van toenadering tot de EU; wijst de regering er andermaal op dat zij het Montenegrijnse Parlement actief moet betrekken bij de opiniërende processen; 6. dingt er bij de regering en het parlement van Montenegro op aan de in artikel 80 van de SAO opgesomde doelen praktisch vorm te geven door de vereiste wetten en regelgeving voor te stellen om de volledige onafhankelijkheid en controleerbaarheid van de rechterlijke macht te waarborgen; is in dit verband van mening dat de nieuwe grondwetsbepalingen inzake de verantwoordelijkheid voor de benoeming van rechters de beoordelingsbevoegdheid van het parlement van Montenegro inperken en de zelfstandigheid van het zelfregulerend orgaan van de rechterlijke macht vergroten; wijst er nogmaals op dat een onafhankelijke, doelmatige en corruptievrije rechterlijke macht noodzakelijk is om de volledige en onherroepelijke tenuitvoerlegging van de rechtsstaat te sturen; 7. verzoekt de Montenegrijnse regering en de gerechtelijke instanties met klem aan de Italiaanse gerechtelijke instanties alle bijstand en samenwerking te verlenen met betrekking tot voltooiing van een onderzoek naar georganiseerde misdaad en sigarettensmokkel waarbij vooraanstaande Montenegrijnse politici betrokken zijn en naar aanleiding waarvan een internationaal arrestatiebevel kan worden uitgevaardigd; 8. stelt verheugd vast dat Montenegro blijft samenwerken met het Joegoslavië-tribunaal en wijst er met nadruk op dat dit nauw verband houdt met de vooruitgang van Montenegro op weg naar lidmaatschap van de EU; verzoekt de Montenegrijnse autoriteiten met klem het onderzoek af te ronden naar Sreten Glendza, bevelhebber van het politiedistrict Ulcinj, en naar vijf andere voormalige politieofficieren die ervan worden beschuldigd in 1992 oorlogsmisdaden te hebben begaan; spreekt zijn waardering uit voor het feit dat met het Joegoslavië-tribunaal op 6 december 2007 een overeenkomst is ondertekend voor het verlenen van technische steun, en voor andere maatregelen die door dezelfde instanties zijn genomen met het oog op 2008, de termijn voor de afronding van alle processen van het Joegoslavië-tribunaal; 9. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat eerder in 2007 op Montenegrijns grondgebied Vlastimir Đorđević is gearresteerd, die voortvluchtig was en wordt beschuldigd van oorlogsmisdaden en verzoekt de Montenegrijnse instanties met Servië en andere buurlanden te blijven samenwerken om met name Ratko Mladić en Radovan Karadžić, die ook worden verdacht van oorlogsmisdaden, te vinden en aan te houden; 10. verzoekt de Montenegrijnse autoriteiten met klem proactief beleid tegen corruptie aan te nemen en ten uitvoer te leggen ter verbetering van de doelmatigheid van het openbaar bestuur, de strijd tegen de georganiseerde misdaad en tegen de illegale handel in mensen, wapens, sigaretten en verdovende middelen, daar dit voorwaarden zijn voor verdergaande eenwording met de Europese Unie; wijst andermaal op de betekenis van totstandbrenging van een klimaat van veiligheid voor Montenegrijnse burgers, toeristen en buitenlandse investeerders en verzoekt in dit verband om uitbreiding van de onafhankelijke organen die de corruptie in het oog houden; 11. spreekt er zijn waardering voor uit dat op 18 september 2007 de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de visumregeling en de Terugnameovereenkomst met Montenegro is ondertekend, daar dit een eerste stap is op weg naar volledige "visavrijheid" en verzoekt de Raad en de Commissie ter zake een concreet stappenplan op te stellen en maatregelen te nemen om aan meer burgers, met name jongeren en studenten, betere gelegenheid tot reizen te bieden; 12. spreekt er in dit verband zijn waardering voor uit dat in Podgorica een gemeenschappelijk visa-aanvraagcentrum van de EU is geopend om de procedure voor de afgifte van kortlopende visa te vergemakkelijken en verzoekt de lidstaten aan dit gemeenschappelijk visa-aanvraagcentrum deel te nemen om de burgers van Montenegro toe te laten ten volle hun voordeel kunnen doen met de overeenkomst die hierover is ondertekend; 13. verzoekt de Montenegrijnse instanties de ondertekening van de overeenkomst aan te grijpen als mogelijkheid vastberaden te streven naar hervormingen op gebieden zoals rechtsstaat, bestrijding van georganiseerde misdaad en corruptie, intensivering van grenscontroles en opvoering van het vermogen van het openbaar bestuur in Montenegro; 14. wijst met nadruk op het belang van artikel 114 van de SAO waarin wordt toegezegd een doelmatig en controleerbaar overheidsapparaat op te zetten in Montenegro en verzoekt de regering de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om bij de overheid een doorzichtig aanwervings- en loopbaanbeheer te waarborgen en om, met steun van de Commissie, ten volle de bijstand van de Gemeenschap en de instrumenten voor samenwerkingsverbanden voor overheidsorganen te benutten; 15. betreurt de ondertekening van een overeenkomst tussen de Verenigde Staten en Montenegro waarin de Montenegrijnen beloven geen VS-personeel uit te leveren aan het Internationaal Strafhof (ICC) in ruil waarvoor de VS aan Montenegro militaire steun zullen verlenen (de zogeheten artikel 98-overeenkomst); wijst er nogmaals op dat de EU tegen dit soort overeenkomsten is, daar zij het gezag van het ICC ondermijnen; gaat ervan uit dat Montenegro het standpunt van de EU in dezen in overweging neemt en de noodzakelijke maatregelen neemt; 16. wijst erop dat het opzetten van een in milieuopzicht duurzaam toerisme voor de economische toekomst van Montenegro van eminent belang is; wijst er nogmaals op dat er een samenhangend kader van milieuwetgeving en een koepelprogramma voor kustbescherming moeten worden vastgesteld en verzoekt de regering de onafhankelijke organen inzetbaar te maken die verantwoordelijk zijn voor de waarborging van een voorzichtige benadering van het kwetsbare ecologische evenwicht in met name kustgebieden, maar eveneens in de nationale parken in het binnenland, en betreurt dat artikel 96 van de SAO in dit verband geen heldere toezeggingen bevat; 17. betreurt de huidige speculatie met huizen en vastgoed en de ongunstige gevolgen daarvan voor de duurzame ontwikkeling van het land, met name ten gevolge van zwak of ontoereikend toezicht door nationale en plaatselijke instanties; 18. neemt ter kennis dat de euro in Montenegro feitelijk wordt gebruikt als een officiële valuta; wijst erop dat het huidige gebruik van de euro, waartoe door de Montenegrijnse instanties in buitengewone omstandigheden is besloten, volstrekt anders is dan deel uitmaken van de eurozone; wijst er nogmaals op dat een land voor toetreding tot de eurozone aan alle in het Verdrag vastgelegde normen moet voldaan en dat één hiervan is de totstandbrenging van een hoge mate van duurzame convergentie; 19. verzoekt regering en parlement van Montenegro dan ook met klem zo spoedig mogelijk de nationale wetgeving voor de bescherming van het platteland - met name in kustgebieden - en van wateren en het mariene milieu ten uitvoer te leggen, en de koepelplannen voor geïntegreerd afvalbeheer en de behandeling van afvalwater uit te voeren, en daarbij met name de nadruk te leggen op bevordering van gescheiden afvalinzameling in toeristenplaatsen aan de kust en te zorgen voor de bouw van warmteterugwinningsinstallaties; wijst met name op het broze ecologische evenwicht in de Baai van Kotor en de dringend noodzakelijke gecoördineerde maatregelen voor het behoud van dit fraaie natuurgebied en architectonisch erfgoed; 20. beveelt aan dat de Montenegrijnse autoriteiten de in artikel 109 gestelde doelen praktisch uitwerken door zo spoedig mogelijk installaties te bouwen waarin gebruik wordt gemaakt van duurzame energiebronnen; verzoekt de Commissie de Montenegrijnse regering te helpen bij het vinden van de particuliere/overheidskredieten die voor de bouw van deze installaties noodzakelijk zijn; stelt vast dat de Montenegrijnse ontwerp-Energiestrategie voor Montenegro 2025 van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties de mogelijkheid biedt de Montenegrijnse energiesector milieuvriendelijker te maken en wijst op het belang ervan voor de ontwikkeling van het land; 21. stelt vast dat de rechtstreekse buitenlandse investeringen in Montenegro voornamelijk bestaan uit investeringen in vastgoed; spreekt zijn waardering uit voor het door de regering van Montenegro vastgestelde programma voor ruimtelijke ordening, en dringt aan op volledige tenuitvoerlegging daarvan om te voorkomen dat de kust wordt volgebouwd; stelt tegelijkertijd vast dat bouwinspecties hierin een belangrijke rol spelen en dat de bouw in gevoelige gebieden zou moeten worden bevroren; 22. is verontrust over het gebrek aan doorzichtigheid en over de cultuur van monopolies in de politieke en economische structuren, die de ontwikkeling van Montenegro als democratische vrijemarktmaatschappij belemmeren; 23. is van mening dat het opstellen en de tenuitvoerlegging van een alomvattend programma voor de economische ontwikkeling op lange termijn en het aanpakken van de omvangrijke "schaduweconomie" in Montenegro van wezenlijke betekenis zijn voor de geslaagde tenuitvoerlegging van de SAO; verzoekt de Montenegrijnse autoriteiten dan ook zich krachtiger in te zetten voor de werkgelegenheid, een van de ernstigste economische en maatschappelijke problemen waarmee de Montenegrijnse samenleving kampt, en een economisch beleid te voeren voor het scheppen van een openlijk op mededinging en doorzichtigheid gericht bedrijfsklimaat; 24. wijst op het belang van de ontwikkeling van een inter-modaal vervoersnet dat niet uitsluitend afgestemd is op wegvervoer; is van mening dat dit doel kan worden nagestreefd door middel van samenwerkingsverbanden met de particuliere sector en door de uitgifte van staatsobligaties; beveelt aan de vernieuwing van de spoorwegen voort te zetten en de deels ongebruikte tracés van Podgorica naar de stad Nikšić en naar de Albanese grensstad Shkoder opnieuw aan te leggen; 25. verzoekt de regering van Montenegro langetermijnoplossingen te zoeken voor huisvesting en nationaliteit van vluchtelingen uit het naburige Kosovo, op de grondslag van het Europese Verdrag inzake nationaliteit en het onlangs aangenomen Verdrag van de Raad van Europa inzake de vermijding van statenloosheid in verband met statenopvolging; 26. verzoekt de Montenegrijnse autoriteiten de betrokkenheid van Montenegro bij Gemeenschapsprogramma's nog doelmatiger te coördineren, met name op het gebied van onderwijs en opleiding; wijst erop dat deze programma's een doelmatig middel kunnen zijn om de kwaliteit van het aanbod van onderwijs en opleiding op te voeren en om nieuwe studiemogelijkheden te bieden aan jongeren in Montenegro, o.m. perioden in het buitenland; is van mening dat samen met de Commissie moet worden nagedacht over de beste manier om samenwerkingsverbanden te bevorderen tussen Montenegrijnse instellingen en hun tegenhangers in lidstaten van de EU; is van mening dat liberalisatie van de visaregeling de participatie van Montenegrijnen aan Gemeenschapsprogramma's zou vergemakkelijken; 27. verzoekt de Montenegrijnse regering hervormingen in de mediawetgeving ten uitvoer te leggen, met name de wet op doorzichtigheid van de media en voorkoming van concentratie van media, om meer doorzichtigheid mogelijk te maken en monopolies van gedrukte en elektronische media te voorkomen; verzoekt het parlement van Montenegro ervoor te zorgen dat de Zendraad onafhankelijk is van Radio Televisie Montenegro (RTCG), o.m. via daadwerkelijke vertegenwoordiging van alle lagen van de maatschappij, en daardoor de volledige omvorming van RTCG tot een professionele publieke omroep te vergemakkelijken; 28. stelt vast dat het van wezenlijke betekenis is onafhankelijke media te steunen en te handhaven door middel van evenwichtige verslaggeving; 29. betreurt ten zeerste dat de zaak waarin de vermoorde journalist Duško Jovanović betrokken was niet is opgelost - toen hij vermoord werd was hij bezig met de publicatie van een reeks artikelen over sigarettensmokkel en andere vormen van georganiseerde misdaad in Montenegro; 30. verzoekt de Montenegrijnse regering met klem de persvrijheid te waarborgen en verzoekt om een onderzoek naar het geweld waarvan Željko Ivanović, de uitgever van het onafhankelijke dagblad "Vijesti" op 1 september 2007 in Podgorica het slachtoffer is geworden; 31. wijst op de belangrijke rol die maatschappelijke organisaties kunnen spelen bij de ontwikkeling van democratie en rechtsstaat door de aandacht te richten op maatschappelijke problemen en gevoelige politieke kwesties; dringt in dit verband aan op krachtiger bescherming en betere voorwaarden voor actoren van maatschappelijke organisaties; 32. stelt vast dat de Montenegrijnse regering heeft toegezegd de culturele samenwerking te bevorderen en verzoekt de maatschappelijke organisaties zich meer in te zetten in de culturele sector, o.a. door stimulansen te bieden voor verschillende vormen van vereniging en door de contacten tussen mensen te bevorderen; 33. spreekt zijn waardering uit voor de initiatieven om Montenegrijnse studenten de kans te bieden in de EU te studeren; verzoekt de lidstaten van de EU nieuwe vormen van interactie met het Montenegrijnse volk te zoeken; 34. betreurt de vertraging bij de opening van het kantoor van de delegatie van de Commissie in Montenegro; wijst op het belang van een zichtbare aanwezigheid van de EU in Montenegro, met name gezien de inwerkingtreding van de SAO; spreekt er zijn waardering voor uit dat de Commissie de procedures op gang heeft gebracht voor de aanwerving van personeel voor het kantoor in Podgorica en neemt aan dat deze zo spoedig mogelijk afgerond zullen zijn; 35. spreekt zijn waardering uit voor de ingebruikname op 1 oktober 2007 van de nieuwe grensovergang in Šćepan Polje en in verband hiermee voor de aankondiging dat er nog meer nieuwe grensovergangen zullen worden gebouwd; is in dit opzicht verheugd over de ontwikkeling van goede betrekkingen tussen buurlanden; 36. stelt vast dat een permanente overeenkomst inzake de grens tussen Kroatië en Montenegro in de plaats zal moeten komen van de interim-overeenkomst die is gesloten tussen Kroatië en de toenmalige statenbond van Servië en Montenegro; is van mening dat huidige interim-regeling inzake het schiereiland Prevlaka een uitstekende grondslag is gebleken voor een nieuwe permanente overeenkomst; 37. spreekt er zijn waardering voor uit dat het parlement van Montenegro een nieuwe grondwet heeft aangenomen; is van mening dat via de nieuwe grondwet een duidelijker scheiding van machten wordt aangebracht tussen de wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht en dat er voldoende waarborgen worden aangebracht voor nationale minderheden; 38. is van mening dat de nieuwe grondwet een stap in de juiste richting is waaruit nogmaals blijkt dat Montenegro bereid is volledig één te worden met de EU; is echter van mening dat de bepalingen inzake benoeming en ontslag van justitiële autoriteiten, zodra de noodzakelijke maatregelen zijn genomen om de controleerbaarheid van rechters te verbeteren en de inheemse corruptie uit te roeien die een smet werpt op de reputatie van de Montenegrijnse rechterlijke macht, dienen te worden verbeterd om de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht beter te waarborgen; 39. is van mening dat regionale samenwerking tussen landen op de westelijke Balkan een doelmatig middel kan zijn om hun politieke, economische en sociale problemen op te lossen; spreekt zijn waardering uit voor de toetreding van Montenegro tot de CEFTA-overeenkomst, die aanzienlijk zal bijdragen tot de economische ontwikkeling van het land; verzoekt de Commissie dringend de Montenegrijnse autoriteiten bij te staan bij de intensivering van de samenwerking met buurlanden op het gebied van energie, milieu en vervoer; wijst op het belang van regionale samenwerking voor de opneming van Montenegro in de Europese Unie; 40. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regering van Montenegro. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de veiligheid op zee, met name zijn resoluties van 21 november 2002 over de ramp met de olietanker Prestige voor de kust van Galicië (1) en zijn resolutie van 23 september 2003 over de verbetering van de veiligheid op zee naar aanleiding van het ongeluk met de Prestige (2) , – gezien de eerste en de tweede paketten voor maritieme veiligheid "Erika I en Erika II", – gezien de zeven wetgevingsvoorstellen over de veiligheid op zee (derde pakket voor maritieme veiligheid) die de Commissie in november 2005 aan het Parlement heeft voorgelegd ( COM(2005)0586 - 0593), – gezien zijn, op 29 maart 2007 (3) en 25 april 2007 (4) in eerste lezing aangenomen adviezen over het derde pakket inzake veiligheid van de scheepvaart, – gezien de reeks prioritaire maatregelen die in 2005 door de groep op hoog niveau inzake transport zijn vastgesteld, waarin de nadruk ligt op vijf belangrijke transnationale verbindingen die de EU aansluiten op de buurlanden in het Noorden, Oosten en Zuid-Oosten, alsmede met de Mediterrane en Zwarte Zeeregio's, – gezien de recente scheepsramp in de Straat van Kertsj in de Zwarte Zee van 11 november 2007, – gelet op de artikelen 71, 80 en 251 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat 10 vaartuigen (tankers en vrachtschepen) tijdens een zware storm in de Straat van Kertsj en in het noordelijk deel van de Zwarte Zee gezonken of gestrand zijn, waaronder de Volganeft-139, die niet ontworpen was om zwaar weer op zee te doorstaan, B. overwegende dat volgens voorlopige informatie zes zeelieden om het leven zijn gekomen en meer dan 2 000 ton stookolie en zwavel in zee is terechtgekomen en een milieuramp heeft veroorzaakt waarbij 15 000 vogels aan hun eind zijn gekomen, C. overwegende dat zware stormen de vervuilende olie hebben verspreid waardoor gemeenschappen die in de regio leven en het milieu worden getroffen, en dat de vervuiling met olie en zwavel, afgezien van het feit dat daardoor mensen om het leven zijn gekomen, ook rechtstreekse gevolgen heeft gehad voor de fauna en flora met mogelijk langdurige consequenties voor de ecologische kwaliteit van de getroffen natuurlijke habitats, D. overwegende dat de Zwarte Zee zich ontwikkelt tot een van de belangrijkste routes voor de stijgende olie-exporten in de regio, E. overwegende dat dit verlies aan mensenlevens en de milieuramp in de Zwarte Zee onderstrepen dat de beraadslagingen in de Raad over de nog resterende wetgevingsmaatregelen van het derde pakket over de veiligheid op zee moeten worden versneld, F. overwegende dat de EU door de toetreding van Roemenië en Bulgarije een belangrijke speler is geworden in de Zwarte Zeeregio, hetgeen van geostrategisch belang is met het oog op de energiezekerheid en de diversifiëring van de kanalen voor energieleveranties aan de EU, dank zij de nabijheid van de Kaspische Zee, het Midden-Oosten en Centraal Azië, 1. toont zich solidair met en bevestigt zijn steun aan de slachtoffers van deze ramp; 2. verzoekt de Raad en de Commissie de situatie in de Zwarte Zee nauwlettend in het oog te houden en concrete maatregelen te nemen ter beperking van de milieugevolgen van de ramp; 3. dringt er bij de lidstaten op aan te zorgen voor een strikte toepassing van de vigerende communautaire wetgeving, met name de wetgeving inzake scheepsnormen, bijvoorbeeld inzake de havenstaatcontrole; 4. stelt vast dat naar aanleiding van de jongste reeks schipbreuken in de Straat van Kertsj verschillende maatregelen, zoals een tijdelijk verbod om met binnenvaartschepen op zee te varen, door de Russische autoriteiten zijn genomen en onderstreept dat deze maatregelen alleen mogen worden opgeheven nadat grondige onderzoeken en een beoordeling ter plaatse zijn afgerond; 5. dringt er bij de lidstaten en de Commissie op aan de in de mededeling van de Commissie inzake een geïntegreerd maritiem beleid voor de Europese Unie ( COM(2007)0575 ) voorgestelde beginselen van het geïntegreerd maritiem beleid voor de Europese Unie in de Zwarte Zeeregio te bevorderen; 6. onderstreept dat de meest strikte naleving van de navigatievoorschriften op zee essentieel is voor de veiligheid op zee en dringt er bij de lidstaten en de buurlanden van de EU op aan ervoor te zorgen dat de scheepsbemanningen en de maritieme instanties in geen geval stormwaarschuwingen in de wind slaan; 7. onderstreept dat de ramp in de Zwarte Zee de aandacht van de buurlanden van de EU, vooral Rusland, dat verschillende malen heeft verklaard voornemens te zijn zijn olietransporten en de exportcapaciteit aan de kust van de Zwarte Zee op te voeren, zou moeten vestigen op kwesties zoals de modernisering van de zeevloot en een verbod op het gebruik van verouderde eenwandige tankers; 8. erkent de proactieve rol van de Commissie die al in november 2005 het derde pakket voor de veiligheid op zee heeft ingediend ter verbetering van de Europese maritieme veiligheidswetgeving, zonder een ander scheepvaartongeluk af te wachten, en om te voorkomen dat andere milieurampen en vervuiling van de zee plaatsvinden; 9. wijst erop dat het Europees Parlement zijn eerste lezing van de zeven voorstellen van het derde pakket voor de veiligheid op zee reeds in april 2007 heeft afgerond en is van mening dat de zeven wetgevingsvoorstellen nauw met elkaar samenhangen en daarom als pakket moeten worden aangenomen; 10. onderstreept dat ongelukken, zoals die in de Zwarte-Zeeregio, de beraadslagingen van de Raad zouden moeten versnellen en dringt er bij de Raad op aan onverwijld gemeenschappelijke standpunten over alle zeven wetgevingsvoorstellen aan te nemen; 11. onderstreept het belang van het Memorandum van overeenstemming van Parijs en het Memorandum van overeenstemming inzake de Zwarte Zee en verzoekt de Raad en de Commissie beter samen te werken met de niet-EU-oeverstaten op het gebied van de tenuitvoerlegging van maatregelen ter vermindering van de dreiging van milieuvervuiling als gevolg van scheepsongelukken, waaronder door maatregelen in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie en het Memorandum van overeenstemming van Parijs; 12. wijst op de sleutelrol die regionale organisaties, met name de Organisatie voor Economische Samenwerking in het Zwarte-Zeegebied (BSEC) kunnen spelen bij de waarborging van beter beheer van en samenwerking in de zeevaart op de Zwarte Zee; 13. wijst erop dat milieuvervuiling, zoals die welke is veroorzaakt door de olielekkage die zich onlangs heeft voorgedaan, in het Zwarte-Zeegebied een steeds groter probleem wordt, dat alleen kan worden aangepakt via gezamenlijke actie van alle staten in de regio; verzoekt alle staten in de regio dan ook bestaande samenwerkingsmodellen te steunen en nieuwe samenwerkingsmechanismen voor te stellen, bij voorbeeld in de sector schoonmaakwerkzaamheden na gebeurtenissen als de olielekkage die zich onlangs heeft voorgedaan; 14. verzoekt de Commissie en de lidstaten optimaal gebruik te maken van het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI) om de milieuproblemen van de Zwarte Zee aan te pakken en het nieuwe pretoetredingsinstrument te gebruiken om iets te doen aan de milieugerelateerde problemen in de landen van de Zwarte Zeeregio; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over de evaluatie van Richtlijn 94/19/EG inzake de depositogarantiestelsels ( COM(2006)0729 ), – gezien Aanbeveling 87/63/EEG van de Commissie van 22 december 1986 over de invoering van depositogarantiestelsels in de Gemeenschap (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake coördinatie van wetten, verordeningen en administratieve maatregelen in verband met de depositogarantiestelsels van 22 september 1992 (2) , – onder verwijzing naar zijn standpunten in eerste lezing van 10 maart 1993 (3) en in tweede lezing van 9 maart 1994 (4) over het voorstel van de Commissie aan de Raad voor een richtlijn over de depositogarantiestelsels, – gezien Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (5) , – gezien het verslag van de Commissie over de toepassing van het non-exportbeding, artikel 4, lid 1, van de richtlijn inzake de depositogarantiestelsels (94/19/EG) ( COM(1999)0722 ), – gezien het verslag van de Commissie inzake de werking van de "topping-up"-bepalingen van artikel 4, leden 2 tot en met 5 van de richtlijn inzake de depositogarantiestelsels (94/19/EG) ( COM(2001)0595 ), – gezien het verslag van het Comité van Europese Bankentoezichthouders "Technisch advies inzake een aantal aspecten in verband met depositogarantiestelsels" van 30 september 2005 (CEBS/05/81), – gezien het verslag van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) van de Commissie "Analyse van scenario's: beoordeling van de gevolgen van een wijziging van het financieringsmechanisme van depositogarantiestelsels" van februari 2007, – gezien het verslag van de Commissie over het minimumbedrag van de dekking van de Richtlijn 94/19/EG inzake de depositogarantiestelsels, – gezien het Witboek van de Commissie over het beleid op het gebied van financiële diensten 2005-2010 ( COM(2005)0629 ) en de resolutie van het Parlement van 11 juli 2007 daarover (6) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0448/2007 ), A. overwegende dat de depositogarantiestelsels een belangrijk bestanddeel van het veiligheidsnet vormen, B. overwegende dat depositogarantiestelsels bedoeld zijn als individuele en functionele bescherming alsmede ter waarborging van eerlijke concurrentievoorwaarden, C. overwegende dat de huidige, door de hypotheekcrisis in de Verenigde Staten op gang gebrachte crisis in de banksector, en de gevolgen voor de financiële markten hebben aangetoond hoe relevant depositogarantiestelsels zijn, D. overwegende dat de verschillen in opzet van de nationale depositogarantiestelsels het gevolg zijn van uiteenlopende institutionele voorwaarden in de lidstaten, E. overwegende dat het vertrouwen in een gegarandeerde stabiliteit van de financiële markten en eerlijke mededingingsvoorwaarden belangrijke fundamenten zijn voor de gehele interne markt, F. overwegende dat uit de jongste onderzoeken is gebleken dat een groeiend aantal EU-burgers overweegt financiële producten in het buitenland aan te kopen, G. overwegende dat door toenemende grensoverschrijdende activiteiten van de kredietinstellingen, alsmede door veranderingen in de structuur van het Europese banktoezicht, nieuwe vragen met betrekking tot de samenwerking, de coördinatie en de verdeling van de lasten tussen het land van herkomst en het gastland, in het geval van een crisis, rijzen, H. overwegende dat het veiligheidsnet door de steeds verder geïntegreerde financiële markt zijn nut in grensoverschrijdende crisissituaties moet waarmaken, 1. erkent het belang van de depositogarantiestelsels en het nut van Richtlijn 94/19/EG voor de consument en de stabiliteit van de financiële markt; onderstreept daarnaast dat het belangrijk is mogelijke, na een analyse vastgestelde marktverstoringen uit de weg te ruimen; 2. deelt het standpunt van de Commissie dat wetgevingswijzigingen in Richtlijn 94/19/EG pas na overlegging van nieuwe onderzoeksresultaten, met name op het gebied van het grensoverschrijdend risico- en crisismanagement, moeten worden nagestreefd; vindt het belangrijk dat ernstige, na een analyse vastgestelde concurrentievervalsingen worden aangepakt; 3. is van mening dat een harmonisatie van de bestaande minimumgarantie op een hoger niveau wenselijk is maar dat een verhoging gepaard moet gaan met een adequate economische ontwikkeling, te meer daar enkele landen op grond van hun economische randvoorwaarden nog altijd niet voldoen aan het door Richtlijn 94/19/EG voorgeschreven minimumgarantieniveau; wijst er in dit verband echter op dat uiterlijk bij de volgende wijziging van de richtlijn een eind moet worden gemaakt aan een verdere daling van het garantieniveau als gevolg van inflatie; 4. volgt het standpunt van de Commissie dat door zelfregulerende maatregelen, met name grensoverschrijdende, het functioneren van de depositogarantiestelsels verbeterd zou kunnen worden; 5. is dan ook ingenomen met de door de Commissie geïnitieerde samenwerking met het Europees Forum van depositoverzekeraars (EFDI) en het GCO en met de door de Commissie breed opgezette dialoog voor het formuleren van zelfregulerende maatregelen; verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te stellen van het tijdschema en de resultaten hiervan; 6. is van oordeel dat aan de klanten meer informatie dient te worden verstrekt teneinde hen in staat te stellen met kennis van zaken de financiële bemiddelaars te kiezen aan wie zij hun spaargelden toevertrouwen, en meent dat het beleid moet zijn gericht op een voortdurende verbetering van de voorwaarden voor grensoverschrijdende activiteiten van de bemiddelaars en op de bevordering van de marktintegratie; is van mening dat zelfregulering en met name de potentiële bijdrage van het EFDI in dit verband een belangrijke rol kan spelen; 7. is van mening dat de bestaande uiteenlopende financieringstelsels voor de depositogarantiestelsels met betrekking tot eventuele concurrentievervalsing, met inbegrip van gelijke behandeling van klanten, en de daaruit voortvloeiende kosten, vooral ook met het oog op de gevolgen voor een functioneren in een grensoverschrijdende crisissituatie, moeten worden onderzocht; 8. wijst erop dat ex post-depositogarantiestelsels voor de consumenten even veilig dienen te zijn als ex ante-depositogarantiestelsels; 9. is van mening dat de scheiding tussen de toezichthoudende functies van de lidstaten en de aldaar bestaande depositogarantiestelsels reguleringsproblemen met zich meebrengt; verzoekt de Commissie een onderzoek in te stellen naar de mogelijke nadelige gevolgen van een dergelijke situatie; 10. is van mening dat in het geval van een crisis de termijn voor vergoedingen voor deposanten op grond van de aanmerkelijke innovaties op het gebied van de communicatietechnologieën sinds de vaststelling van Rrichtlijn 94/19/EG aanzienlijk zou kunnen worden verkort; is van mening dat verbeteringen in eerste instantie bereikt dienen te worden via andere dan wetgevingsinstrumenten, zoals: overeenkomsten, beste praktijken, verbetering van de gegevenskwaliteit, duidelijke verdeling van de verantwoordelijkheden voor informatieverwerking en verbintenissen van de banken; 11. acht het noodzakelijk dat in het geval van een vergoeding uit twee verschillende depositogarantiestelsels de termijn waarbinnen de deposant deze ontvangt, niet langer mag zijn voor regelingen van de lidstaat van herkomst dan voor regelingen van het gastland; 12. steunt de opzet dat een eventuele restitutie of overdracht van de door de kredietinstelling aan het garantiesysteem betaalde bijdrage in geval van uittreding van een lid uit de depositogarantiestelsels op het niveau van de lidstaten moet worden opgelost; 13. steunt de inschatting van de Commissie dat nieuwe voorschriften voor de overdracht of restitutie van bijdragen aan de garantiestelsels de werking van het fonds niet mogen verzwakken en ook niet mogen leiden tot een ontoelaatbare cumulatie van risico's; 14. is van mening dat de kwestie van de harmonisatie van depositogarantiestelsels met betrekking tot financiering, bevoegdheden en toezicht op lange termijn moet worden geregeld met behulp van een gezamenlijke, proactieve aanpak, als uit het gevraagde onderzoek blijkt dat er sprake is van concurrentievervalsing, ongelijke behandeling van klanten of negatieve gevolgen voor het grensoverschrijdend risicobeheer; 15. is ingenomen met de instelling van werkgroepen van het Economisch en Financieel Comité en het Comité financiële diensten om EU-maatregelen voor een stabiele financiële markt en toezichtregels te controleren en te ontwikkelen; 16. wijst erop dat ook de trend om in de bankensector dochtermaatschappijen te vervangen door filialen gepaard gaat met nieuwe eisen aan de samenwerking tussen de autoriteiten van de betrokken lidstaten in geval van een crisis; 17. acht het noodzakelijk dat de Commissie, samen met de ministers van Financiën van de lidstaten, de centrale banken en het EFDI, de mogelijke voor- en nadelen van een lastenverdeling voor en na het optreden van eventuele crisissituaties gaat analyseren en de resultaten meedeelt aan het Parlement; 18. acht het noodzakelijk dat de procedures en het samenspel van alle betrokkenen in een eventuele grensoverschrijdende crisissituatie tevoren vastgelegd worden en dat de Commissie samen met vertegenwoordigers van de lidstaten, de centrale banken en het EFDI procedures en samenwerkingsvormen plant en vastlegt en het Parlement daarvan adequaat op de hoogte stelt; 19. verzoekt de Commissie normen voor een betere vroegtijdige herkenning van risico's door de depositogarantiestelsels op te stellen; denkt dat het mogelijk is dat het systeem van een vroegtijdige herkenning voor de vastlegging van risicoafhankelijke bijdragen wordt gebruikt; 20. is van oordeel dat het aan te bevelen is om een diepgaander onderzoek in te stellen teneinde een gemeenschappelijke risicobeoordelingsmethode te kunnen vaststellen; 21. maakt duidelijk dat de primaire verantwoordelijkheid voor de beperking van risico's bij de banken ligt; 22. acht het noodzakelijk principes voor een grensoverschrijdend risico- en crisisbeheer te ontwikkelen, om het free-rider-probleem en het risico van moral hazard te beperken; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie. Het Europees Parlement , - gezien het Witboek van de Commissie over de verbetering van het kader voor de interne markt voor beleggingsfondsen ( COM(2006)0686 ), - gezien Richtlijn 2001/107/EG (1) en Richtlijn 2001/108/EG (2) , beide tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG (3) betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE'S), respectievelijk met het oog op de reglementering van beheermaatschappijen en vereenvoudigde prospectussen en betreffende beleggingen van ICBE'S (ICBE III), - gezien Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (4) (MiFID), - gezien Richtlijn 2005/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2005 met het oog op de instelling van een nieuwe comitéstructuur voor financiële diensten, - gezien Richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (5) (de pensioenfondsrichtlijn), - gezien op Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (6) (richtlijn verzekeringsbemiddeling) en Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (7) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 januari 2004 over de toekomst van hedgefondsen en derivaten (8) , - gezien het verslag van de deskundigengroep inzake vermogensbeheer van 7 mei 2004 en verslagen van de deskundigengroep van juli 2006, alsmede onder verwijzing naar de resolutie van het Parlement van 27 april 2006 over vermogensbeheer (9) , - gezien het advies van het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) aan de Europese Commissie betreffende de verduidelijking van definities inzake voor investeringen van icbe's beleenbare activa van 26 januari 2006 (CESR/06-005), - gezien het verslag inzake mondiale financiële stabiliteit "ontwikkelingen en problemen in de markt" van het Internationaal Monetair Fonds van april 2007, - gezien hoofdstuk IV, "Financiële stabiliteit en integratie", van het Jaarverslag 2006 van de Europese Centrale Bank, - gezien Richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn (10) (de MiFID-uitvoeringsrichtlijn), - gezien de niveau 3-aanbevelingen van het CEER inzake inducements in het kader van de MiFID-richtlijn van 29 mei 2007 (CESR/07-228b), - gezien Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten (11) (de prospectusrichtlijn), - gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf ( COM(2007)0361 ) (de op handen zijnde solvabiliteit II-richtlijn), - gezien de conclusies van de ECOFIN-Raad van 8 mei 2007, - gezien het Groenboek van de Commissie over de verbetering van het EU-kader voor beleggingsfondsen ( COM(2005)0314 ), - gezien Richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende Lid-Staten (12) en Richtlijn 2005/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen (13) - gezien het geactualiseerde verslag van het Forum voor financiële stabiliteit inzake met veel vreemd vermogen werkende instellingen van 19 mei 2007, - gezien het verslag van de OESO-stuurgroep Ondernemingsbestuur van mei 2007, getiteld "De rol van particuliere kapitaalfondsen in het ondernemingsbestuur, in het bijzonder over de rol van risicokapitaalbedrijven en "activistische'" hedgefondsen", - gelet op artikel 45 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0460/2007 ), A. overwegende dat deze resolutie niet de bedoeling heeft om in tegaan op de vijf wetgevingsmaatregelen in het ICBE III-herzieningspakket, namelijk vereenvoudiging van de kennisgevingsprocedure, invoering van een paspoort voor beheermaatschappijen, herziening van het vereenvoudigde prospectus en de totstandbrenging van een kader voor de samenvoeging van fondsen en een kader voor "pooling", en ook niet van plan is de op deze vijf terreinen geplande wijzigingen in de samenwerking tussen de toezichthouders te bespreken, B. overwegende dat het Parlement een volwaardige rol wenst te spelen bij de inrichting van een meer geïntegreerde Europese markt voor beleggingsfondsen die verder gaat dan de aangekondigde beperkte herziening van ICBE III, C. overwegende dat vastgoedfondsen met variabel kapitaal (open-ended vastgoedfondsen) en beleggingsfondsen met hedgefondsen alsmede andere niet-geharmoniseerde retailfondsen momenteel buiten het ICBE-kader blijven en derhalve niet van een Europees paspoort kunnen profiteren, waardoor de diversiteit van de voor eindbeleggers beschikbare beleggingsproducten en de beleggingsstrategieën van icbe's worden beperkt, D. overwegende dat de verschillen in nationale regelgeving voor en praktijken van onderhandse plaatsing een belemmering vormen voor de grensoverschrijdende plaatsing van beleggingsproducten bij ter zake kundige beleggers, E. overwegende dat uiteenlopende openbaarmakingsvereisten voor icbe's en andere, concurrerende beleggingsproducten, verschillen tussen nationale belastingregels inzake grensoverschrijdende samenvoeging van fondsen, belemmeringen voor fondsenverwerking en uiteenlopende verantwoordelijkheden van bewaarders een obstakel vormen voor de totstandbrenging van gelijke concurrentievoorwaarden, betere concurrentie en consolidatie van de Europese fondsenmarkt, F. overwegende dat er veel misvattingen heersen over verschillende alternatieve beleggingsvehikels en dat instrumenten zoals hedgefondsen en risicokapitaal van elkaar verschillen wat betreft fondsenwerving, beleggingsdoelstellingen en beheerscontrole, Niet-geharmoniseerde retailfondsen 1. is verheugd over de instelling van een deskundigengroep voor open-ended vastgoedfondsen, maar betreurt het dat de Commissie niet evenveel voorrang heeft gegeven aan de kwestie van beleggingsfondsen met hedgefondsen; ziet uit naar zowel het rapport van de deskundigengroep voor open-ended vastgoedfondsen als de resultaten van de studie van de Commissie naar niet-geharmoniseerde retailfondsen, teneinde een interne markt voor deze producten te kunnen realiseren; 2. verzoekt de Commissie een toekomstige uitbreiding van artikel 19, lid 1 van de werkingssfeer van ICBE III, over beleenbare activa, tot open-ended vastgoedfondsen en beleggingsfondsen met hedgefondsen te onderzoeken, daarbij bedenkend dat hedgefonds-indices (HFI's) reeds als beleenbare activa worden beschouwd; wijst op de noodzaak van een volledige effectbeoordeling van de risico's en voordelen van een dergelijke wijziging, waarbij de aandacht met name moet uitgaan naar de bescherming van het icbe-merk; onderstreept dat een dergelijk onderzoek niet mag leiden tot een onderbreking van de herziening van ICBE III; 3. meent dat, in het licht van de conclusies in bovengenoemd rapport van de deskundigengroep en de studie van de Commissie, nagedacht dient te worden over de instelling van een internemarktkader voor open-ended vastgoedfondsen, beleggingsfondsen met hedgefondsen en andere niet-geharmoniseerde retailfondsen als gereglementeerde producten op EU-niveau, een en ander onderbouwd met een effectbeoordeling en ten volle rekening houdend met diversifiërings-, liquiditeits- en waarderingsvraagstukken; onderstreept dat deze bezinning niet mag leiden tot een onderbreking van de herziening van ICBE III; Regelgeving voor onderhandse plaatsing 4. pleit voor een geharmoniseerd kader op EU-niveau voor onderhandse plaatsing om de integratie op de interne markt te versterken, op basis van een gedegen effectbeoordeling; onderstreept dat deze regelgeving de partijen de nodige rechtszekerheid moet bieden, maar niet tot overregulering mag leiden, d.w.z. de activiteiten op het gebied van onderhandse plaatsing tussen ter zake kundige en goed geïnformeerde partijen niet teveel mag onderwerpen aan te gedetailleerde of te stringente eisen; herhaalt dat het niet mogelijk zou mogen zijn om de regelgeving op nationaal niveau te verzwaren ("goldplating"); 5. meent dat regelgeving voor onderhandse plaatsing van toepassing moet zijn op alle open-ended beleggingsfondsen, met inbegrip van in de EU gereglementeerde fondsen, nationaal gereglementeerde fondsen en in derde landen gereglementeerde fondsen; is er niettemin van overtuigd dat vooruitgang op het punt van de wederzijdse markttoegang, waar van toepassing, van essentieel belang is; roept daarom de Commissie op om met derde landen, in het bijzonder de Verenigde Staten, te onderhandelen over een desbetreffend akkoord, en verzoekt haar deze kwestie in de Transatlantische Economische Raad aan de orde te stellen; 6. is ervan overtuigd dat de definitie van mogelijke beleggers van cruciaal belang is; stelt voor daarbij rekening te houden met de al in de MiFID- en de prospectusrichtlijn gehanteerde beleggerscategorieën; ondersteunt een ruime definitie van het begrip "ter zake kundige belegger"; benadrukt echter dat er ondanks de bestaande wetgeving verscheidene kwesties zijn die nog moeten worden geregeld, zoals de inkomenscriteria en de noodzaak overdrachtbeperkingen vast te stellen die het de ter zake kundige belegger, die in aanmerking komt voor beleggingen op grond van dergelijke regelgeving voor onderhandse plaatsing, verbieden het product, rechtstreeks, dan wel indirect bijvoorbeeld door het te koppelen aan andere retailproducten, aan eindbeleggers te verkopen; 7. stelt voor als eerste stap een ontheffing van de informatieplicht voor ICBE's in te voeren in de herzieneICBE III, met dien verstande dat deze ontheffing beperkt moet blijven tot een klein aantal zeer ter zake kundige beleggers, zoals een professionele belegger in de zin van de MiFID-richtlijn; 8. meent dat als tweede stap de regelgeving voor onderhandse plaatsing moet worden uitgebreid tot andere producten en een ruimer gedefinieerd type ter zake kundige belegger, en in een algemene ontheffing van lokale handelsvoorschriften moet voorzien; vraagt de Commissie voor de zomer van 2008 te bepalen of wetgevende maatregelen noodzakelijk zijn of dat de richtsnoeren van het CEER toereikend zijn; 9. is ervan overtuigd dat een Europees kader van regelgeving voor onderhandse plaatsing alleen moet gelden voor grensoverschrijdende onderhandse plaatsing en in dat geval voorrang moet hebben boven de bestaande nationale regels; het dient echter niet de plaats in te nemen van nationale regels die gelden voor binnenlandse onderhandse plaatsing; is, althans als eerste stap, voorstander van een regime dat berust op richtsnoeren van het CEER, maar wijst erop dat, teneinde meer rechtszekerheid te scheppen, onderzocht moet worden of er behoefte is aan Europese wetgevingsmaatregelen; 10. nodigt de Commissie uit de fiscale belemmeringen voor grensoverschrijdende plaatsing van deze producten te onderzoeken en weg te nemen; Verspreiding, openbaarmaking en financiële basiskennis 11. meent dat het gebruik van provisiebetalingen een aanvaardbare vorm van vergoeding is; wijst er tegelijkertijd op dat informatie voor de belegger, waaronder openbaarmaking van de vergoeding en de spreiding, van cruciaal belang is om beleggers in staat te stellen weloverwogen beslissingen te nemen en de concurrentie te bevorderen; is verheugd over de MiFID-bepalingen inzake openbaarmaking van vergoedingen, maar herinnert eraan dat de MiFID-richtlijn niet geldt voor alle met elkaar concurrerende beleggingsproducten; Concurrerende producten 12. meent dat de verplichting tot openbaarmaking van kosten en vergoedingen op het verkooppunt alsmede de verplichting tot een doorlopende voorlichting over risico's en rendement niet alleen moet gelden voor icbe's, maar evenzeer voor alle concurrerende producten (certificaten, promessen, aan beleggingen gekoppelde levensverzekeringen); erkent echter dat het niet mogelijk is verschillende soorten beleggingsproducten volledig vergelijkbaar te maken; 13. 13 verzoekt in dit verband om een herziening, uiterlijk eind 2008, van het wetgevingskader inzake het in de handel brengen, adviseren en verkopen van alle eindbeleggingsproducten, in het bijzonder de op handen zijnde tweede solvabiliteitsrichtlijn, de richtlijn verzekeringsbemiddeling en ICBE III, om gelijke concurrentievoorwaarden en een samenhangende benadering van de bescherming van beleggers tot stand te brengen; verzoekt de Commissie de comités van niveau 3 om technisch advies dienaangaande te vragen, daarbij rekening houdend met de verscheidenheid aan producten en distributiekanalen; 14. vraagt de Commissie te onderzoeken of een door de sector geïnitieerde gedragscode zou kunnen bijdragen tot vergroting van de transparantie op het gebied van vergoedingen, rekening houdend met de positieve en negatieve gevolgen van de gedragscode in de transactieverwerkingsbranche; 15. verwelkomt de aanbeveling van het CEER dat een betaling of niet-geldelijke uitkering die wordt gedaan aan of door een rechtspersoon binnen eenzelfde groep die alleen haar eigen producten (intern beheerde fondsen) aanbiedt, op exact dezelfde manier moet worden behandeld als een die wordt gedaan aan of door een andere rechtspersoon in de context van bedrijven met een open architectuur (door derden beheerde fondsen); 16. wijst erop dat overeenkomstig artikel 26 van de MiFID-uitvoeringsrichtlijn bepalingen met betrekking tot inducements uitsluitend van toepassing zijn op betalingen en niet-geldelijke voordelen die een juridische entiteit aan een andere juridische entiteit doet toekomen, terwijl producten die door één en dezelfde juridische entiteit worden geproduceerd en gedistribueerd niet binnen het toepassingsgebied van artikel 26 vallen; verzoekt de Commissie de praktische gevolgen te onderzoeken die artikel 26 voor de distributie van concurrerende producten en daarmee voor een open architectuur heeft; 17. erkent dat het registreren van provisies, met name bij retrocessies, een tijdrovend en kostbaar proces is, wat naar verwachting des te meer geldt naarmate de architectuur opener is; doet daarom een beroep op de sector om te onderzoeken of in de Europese Unie gemeenschappelijke normen voor passende positiehandhaving nodig zijn, zoals normen voor de identificatie van distributeurs of de gegevensverstrekking, bijvoorbeeld wat betreft bestandsindelingen, datatransmissieprotocollen en rapportagefrequentie; 18. verzoekt het CEER in 2008 verslag uit te brengen van de gevolgen van artikel 26 van de MiFID-uitvoeringsrichtlijn voor de bestaande afspraken over de samenstelling van vergoedingen ("softing and bundling arrangements") en te onderzoeken, rekening houdend met al bestaande of eventuele toekomstige zelfreguleringsinitiatieven van de sector, of een gemeenschappelijke aanpak van het toezicht in de gehele EU gunstig zou zijn voor beleggers; 19. deelt de bezorgdheid die de Commissie in het Groenboek over de verbetering van het EU-kader voor beleggingsfondsen heeft geuit over de opkomst van garantiefondsen, een misleidende benaming als er geen kapitaaltoereikendheidsvereisten voor gelden; verzoekt de Commissie daarom voor te stellen hoe op EU-niveau passende voorschriften, bijv. kapitaalvereisten, voor deze fondsen kunnen worden gerealiseerd, om een doeltreffende consumentenbescherming te waarborgen; merkt in dit verband op dat de toezichtsvereisten coherent en zowel kwalitatief (normen voor risicobeheer) als kwantitatief (resulterende kapitaalvereisten) even streng moeten zijn; Interactie tussen icbe- en MiFID-richtlijn 20. is verheugd dat de Commissie in haar vademecum beoogt mogelijke tegenstrijdigheden op te lossen tussen de bepalingen van ICBE III en de MiFID-richtlijn inzake distributie, inducements en gedragsregels; betreurt het evenwel dat de Commissie deze richtsnoeren niet vóór de tenuitvoerlegging van de MiFID-richtlijn door de lidstaten heeft gepubliceerd; verzoekt de Commissie rekening te houden met de uitvoeringswet- en -regelgeving van de lidstaten en duidelijkheid te verschaffen over de juridische status van het vademecum en zijn verhouding tot de CEER-maatregelen van niveau 3 en tot de vragen en antwoorden van de Commissie over de MIFID; Financiële basiskennis 21. wijst erop dat gelijkwaardige eisen voor concurrerende producten inzake de openbaarmaking op het verkooppunt van kosten, risico's en rendement de belegger alleen helpen om met kennis van zaken een beslissing te nemen als hij beschikt over een gedegen kennis en een fundamenteel begrip van de werking van de verschillende beleggingsproducten; benadrukt derhalve de noodzaak van financiële basiskennis; Belasting op grensoverschrijdende samenvoeging van fondsen 22. neemt met teleurstelling kennis van het feit dat in een groot aantal rechtsgebieden belastingen worden geheven op grensoverschrijdende samenvoegingen van fondsen, terwijl de samenvoeging van binnenlandse fondsen daar niet als belastbaar feit geldt; meent dat beleggers hierop geen invloed hebben, maar gelijk behandeld moeten worden, en dat daarom grensoverschrijdende en binnenlandse samenvoegingen fiscaal neutraal dienen te zijn; 23. verzoekt de Commissie in 2008 een richtlijn betreffende de belastingheffing op de samenvoeging van fondsen voor te stellen volgens het beginsel van fiscale neutraliteit, zoals geformuleerd in de Richtlijnen 90/434/EEG en 2005/56/EG; benadrukt dat de doelstelling niet de harmonisatie van belastingen is, maar de vaststelling dat binnenlandse en grensoverschrijdende samenvoegingen fiscaal neutraal dienen te zijn als de belegger zijn positie voor en na de samenvoeging gelijk houdt of zijn belegging als gevolg van de beoogde samenvoeging terugtrekt voordat deze plaatsvindt; 24. meent dat de fiscale neutraliteit om praktische redenen eerst moet worden toegepast op samenvoegingen van icbe's en later op alle overige fondsen; 25. onderstreept het fundamentele belang van de coördinatie van het toezicht op icbe- en niet-icbe-producten en roept op tot blijvende inspanningen ten behoeve van informatie-uitwisseling en praktische samenwerking tussen de financiële autoriteiten; Beleggingsbeleid en risicobeheer 26. betreurt het dat de huidige opzet van het beleggingsbeleid ertoe heeft geleid dat activa zoals beleggingsfondsen met hedgefondsen en open-ended vastgoedfondsen niet onder de in het kader van ICBE III beleenbare activa vallen, terwijl het CEER tamelijk onzekere en minder transparante activa zoals HFI's wel als beleenbare activa beschouwt; 27. meent dat het definiëren van beleenbare activa en het voorschrijven van beleggingslimieten geen garantie is voor de kwaliteit van het fondsbeheer en eindbeleggers zelfs een vals gevoel van zekerheid zou kunnen geven; stelt daarom voor op middellange termijn een verschuiving van een normatieve naar een op beginselen gebaseerde benadering op basis van activa- en passivabeheer als meer verfijnde vorm van risicospreiding te overwegen; onderstreept echter dat de herziening ICBE III niet mag worden vertraagd door in dit stadium een fundamentele discussie over een dergelijke verandering te beginnen; onderstreept dat zorgvuldig moet worden onderzocht welke gevolgen een dergelijke aanpassing zou hebben voor de prestaties van icbe's en het icbe-merk; 28. is van mening dat de invoering van op beginselen gebaseerde voorschriften inzake risicobeheersystemen op niveau 1 zal bijdragen tot waarborging van financiële stabiliteit en een sterkere convergentie van de toezichtspraktijken; verwacht daarom van de Commissie dat zij, wanneer het wetgevingswerk in verband met de herziening van de derde icbe-richtlijn is voltooid, een lijst opstelt met op beginselen gebaseerde criteria voor het gebruik van risicobeheersystemen, daarbij bedenkend dat die systemen dienen aan te sluiten bij het individuele risicoprofiel van elk fonds; verzoekt de Commissie na te gaan of beheermaatschappijen verplicht dienen te worden de juistheid van een bepaald systeem toe te lichten, en of er behoefte bestaat aan een algemeen voorschrift inzake voorafgaande goedkeuring van risicobeheersystemen door de toezichthouder of een duidelijker taak voor de bewaarder in het toezicht op beleggingsactiviteiten; verzoekt het CEER zijn werk aan de harmonisatie van risicomeetsystemen af te ronden en een begin te maken met het onderzoeken van het liquiditeitenbeheer; 29. is van oordeel dat het ter verhoging van het vertrouwen van de beleggers geboden is dat alle beheermaatschappijen met de rechtsvorm van kapitaalvennootschappen en alle beursgenoteerde distributiemaatschappijen onderworpen zijn aan de in hun vestigingsland toepasselijke nationale normen inzake ondernemingsbestuur alsook aan de communautaire voorschriften inzake ondernemingsbestuur; Fondsenverwerking 30. verwelkomt initiatieven zoals de werkgroep voor standaardisatie van fondsenverwerking van de EFAMA, Eurofi en andere initiatieven op nationaal niveau ter verhoging van de efficiëntie van de fondsenverwerking; stelt echter vast dat de tot dusverre geboekte vooruitgang niet bevredigend is; meent dat de Commissie maatregelen moet nemen als de sector eind 2009 geen substantiële voortgang heeft gemaakt met de invoering van elektronische en gestandaardiseerde fondsenverwerking; 31. vestigt de aandacht op de moeilijkheden van kleine en middelgrote distributeurs en distributeurs met beperkte grensoverschrijdende activiteiten die overstappen op geautomatiseerde en gestandaardiseerde systemen; 32. merkt op dat het idee om gestandaardiseerde afwikkelingstermijnen in te voeren een stimulans voor meer automatisering zou kunnen bieden, de orderverwerking zou kunnen vereenvoudigen en transparanter zou kunnen maken en de kans op fouten zou kunnen verkleinen; 33. wijst op het idee om gestandaardiseerde processen in te voeren om de toegang tot betrouwbare en gestandaardiseerde gegevens over grensoverschrijdende fondsen te vergemakkelijken, zo nodig ondersteund door een Europees referentiegegevensbestand met vaste gegevens zoals prospectus- en verwerkingsgegevens; benadrukt dat het noodzakelijk is voor de nodige controle te zorgen opdat de gegevens actueel en betrouwbaar zijn; Bewaarder 34. betreurt het dat niet alle lidstaten toestaan dat filialen van kredietinstellingen in de EU optreden als bewaarder hoewel zij op EU-niveau zijn gereglementeerd in overeenstemming met de EU-wetgeving betreffende financiële diensten; verzoekt daarom de Commissie om in de loop van de herziening van ICBE III de nodige wetgevende maatregelen te treffen die het mogelijk maken dat zulke filialen van kredietinstellingen als bewaarder optreden, en duidelijk te maken op welke wijze een doeltreffende samenwerking op het gebied van toezicht tot stand kan worden gebracht; 35. meent dat een harmonisatie van de definitie van bewaarfuncties zou kunnen bijdragen tot beter begrip en betere samenwerking tussen toezichthouders en een consistent niveau van beleggersbescherming in Europa zou kunnen waarborgen; erkent echter dat het moeilijk is nationale verschillen te boven te komen, in het bijzonder ten aanzien van eigendomsrecht, aansprakelijkheidsvoorwaarden en beschermingsregels inzake betalingsonmacht; pleit voor verdere analyse van de wettelijke belemmeringen die moeten worden weggenomen om te komen tot harmonisatie van bewaarfuncties, rekening houdend met het bestaande onderzoek naar de verschillende taken en verantwoordelijkheden van bewaarders in de lidstaten van de lidstaten; 36. benadrukt dat een paspoort voor bewaarders pas moet worden ingevoerd na het bereiken van een volledige harmonisatie van de taak en verantwoordelijkheden van de bewaarder ; onderstreept dat, voordat een beslissing wordt genomen, de wisselwerking tussen een paspoort voor bewaarders, het paspoort voor beheermaatschappijen, het fonds en de toezichthouder zorgvuldig moet worden onderzocht; 37. verzoekt de Commissie de gevolgen te onderzoeken die het ruime gebruik van zeer complexe producten (zoals. derivaten, met inbegrip van kredietderivaten, en indices, met inbegrip van hedgefonds-indices) heeft voor de doeltreffendheid van de toezichtfunctie van de bewaarder; Lamfalussy-procedure 38. benadrukt dat het belangrijk is te waarborgen dat de uitvoeringsinstrumenten worden gekozen op basis van de inhoud en doelstellingen van de onderliggende wetgeving op niveau 1; verzoekt de Commissie op niveau 1 een wettelijke basis voor te stellen voor de toepassing van uitvoeringsrichtlijnen en uitvoeringsverordeningen op niveau 2; wijst erop dat de nieuwe regelgevingsprocedure met toetsing moet worden toegepast op alle maatregelen van niveau 2; Hedgefondsen 39. vestigt de aandacht op het bewijs dat alternatieve beleggingen, zoals activiteiten van hedgefondsen, hoewel zij nog onvoldoende worden begrepen wat betreft hun potentiële gevolgen voor het systeem, vaak tot een grotere liquiditeit in de markt, risicospreiding, met name voor traditionele portefeuilles, en meer concurrentie tussen marktmakers en tussenpersonen leiden, en tot nuttig correctheidsonderzoek dat bijdraagt tot meer informatie en doelmatiger prijsvorming; 40. beschouwt transparantie en openbaarmaking voor beleggers en toezichthouders van het grootste belang en verwacht dat de komende voorstellen van de International Organization of Securities Commissions (IOSCO) voor meer duidelijkheid in dit verband zullen zorgen; doet een beroep op de sector om een gedragscode voor de waardering van beleggingsportefeuilles, stelsels van risicobeheer, transparantie van vergoedingsstructuren en beter inzicht in beleggingsstrategieën overeen te komen; verzoekt de Commissie zich in deze discussie actiever op te stellen (bijv. in het kader van de G8); 41. is ervan overtuigd dat de toegang van eindbeleggers tot hedgefondsen op zich niet verboden hoeft te worden; wijst er evenwel op dat, gezien de vaak lichte regelgeving inzake hedgefondsen en hun activiteiten, de toegang voor eindbeleggers aan strikte voorwaarden gebonden moet zijn; benadrukt dat heldere criteria voor de toelaatbaarheid van beleggers en toezicht op de risico's van tegenpartijen van cruciaal belang zijn; onderstreept tegelijkertijd dat onder de MiFID-richtlijn vallende entiteiten onderworpen zijn aan toetsing op geschiktheid en gepastheid ten aanzien van de distributie, zulks om misleidende verkoop tegen te gaan; 42. is van mening dat problemen met financiële stabiliteit op mondiaal niveau moeten worden aangepakt via verbeterde samenwerking van toezichthouders en centrale banken in internationale organen, zoals de IOSCO, en door middel van een regelmatige dialoog tussen uitvoerende en wetgevende machten; dringt er bij de Commissie, de Europese Centrale Bank en het CEER op aan een actieve rol te spelen bij het stimuleren van deze dialoog en, waar nodig, passende maatregelen voor te stellen; 43. meent dat hedgefondsen zouden kunnen bijdragen aan verbetering van de praktijk van het ondernemingsbestuur doordat zij het aantal beleggers vergroten dat actief en geïnformeerd gebruik maakt van aandeelhoudersrechten; is evenwel bezorgd over het feit dat bepaalde hedgefondsen tegen geringe kosten hun stemmacht zouden kunnen vergroten met behulp van allerlei verschillende mechanismen, zoals uitlenen en lenen van aandelen; erkent dat laatstgenoemd mechanisme niet alleen wordt benut door hedgefondsen; stelt voor dat de Commissie de haalbaarheid en de uitvoerbaarheid van een bepaling onderzoekt die inhoudt dat, wanneer aandelen worden aangehouden voor rekening van beleggers, in een uitleenakkoord het recht van de uitlener moet worden verankerd om zijn aandelen onmiddellijk op te vragen en dat als de aandelen niet worden opgevraagd, de lener de stemrechten alleen volgens instructies van de uitlener zou mogen uitoefenen; Risicokapitaal 44. beschouwt risicokapitaal als een belangrijke bron van start-, groei- en herstructureringskapitaal, niet alleen voor grote beursgenoteerde bedrijven, maar ook voor kleine en middelgrote ondernemingen; kent evenwel ook gevallen waarin een verhoogde schuldenlast tot aanzienlijke risico's voor ondernemingen en hun werknemers heeft geleid op het moment dat de bedrijfsleiding niet langer aan de afbetalingsverplichtingen kon voldoen; 45. benadrukt het belang van transparantie tegenover beleggers en toezichthouders met betrekking tot vergoedingen en fondsenwerving, vooral wanneer deze resulteren in risico's voor de financiële positie van een onderneming die van de beurs is gehaald, en met betrekking tot beheerdoelen, in het bijzonder bij de herstructurering van grote bedrijven; 46. meent dat de reglementering van het risico van de tegenpartijen , evenals heldere criteria voor de toelaatbaarheid van beleggers, teneindede blootstelling van eindbeleggers aan risicokapitaal te beperken, van cruciaal belang zijn; 47. erkent dat werkgelegenheidseffecten vaak het voorwerp van publieke bezorgdheid zijn; merkt op dat de beschikbare gegevens elkaar tegenspreken wat betrefthet gezamenlijke effect van privé-kapitaal op de totale werkgelegenheid; verzoekt de Commissie met een betere analyse te komen; 48. is ervan overtuigd dat een diepgaandere analyse nodig is voor een beter begrip van het effect van alternatieve beleggingen, zoals hedgefondsen en risicokapitaal , op de financiële stabiliteit, het ondernemingsbestuur, de keuzemogelijkheden en de bescherming van de consument alsmede de werkgelegenheid; ziet uit naar een behandeling van dit effect in de komende parlementaire verslagen over hedgefondsen en risicokapitaal, uitgaande van de resultaten van de studies waartoe in augustus 2007 opdracht is gegeven; stelt voor dat in deze verslagen o.a. de volgende vragen worden behandeld: - of een door de sector zelf geïnitieerde gedragscode voldoende is om de financiële stabiliteit en de beleggersbescherming te verbeteren, of dat er behoefte bestaat aan meer optreden van de wetgever en de toezichthoudende instanties op het gebied van openbaarmakingsvereisten via minimumnormen voor de verslaglegging en regelgeving inzake de relevante spelers; - of er belangstelling bestaat voor of zelfs behoefte is aan een Europees keurmerk voor alternatieve beleggingsinstrumenten en, zo ja, wat de criteria zouden kunnen zijn voor het onderscheiden van de verschillende categorieën activa die binnen zo'n EU-kader zouden vallen; en - onder welke voorwaarden de toegang van eindbeleggers tot deze categorieën activa zou kunnen worden toegestaan; o o o 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar het memorandum van overeenstemming tussen de Europese Commissie en het ministerie van Handel van de Volksrepubliek China inzake de uitvoer van bepaald textiel en kleding uit China naar de Europese Unie, ondertekend op 10 juni 2005, – gezien het besluit van de Europese Commissie en de Chinese regering van oktober 2007 over een stelsel van gezamenlijk toezicht op de invoer, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over dit onderwerp, met name zijn resolutie van 6 september 2005 over de textiel- en kledingsector na 2005 (1) , – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de afschaffing van de quota in de textiel- en kledingsector ernstige sociale gevolgen heeft, die vooral streken treffen waar de ondernemingen en werknemers van de bedrijfstak - in meerderheid vrouwen - het sterkst geconcentreerd zijn en waar lage lonen uitbetaald blijven worden, B. overwegende dat China de grootste textielproducent ter wereld en de belangrijkste exporteur van textiel en kleding naar de Europese Unie is, C. overwegende dat de Commissie en China na het verstrijken van het Multivezelakkoord ('Multi-fibre Arrangement') op 1 januari 2005 het reeds aangehaalde memorandum van overeenstemming hebben ondertekend, die beperkingen op de Chinese import van bepaalde soorten textiel instelt in een overgangsperiode die op 1 januari 2008 afloopt, D. overwegende dat de Europese Unie en de Chinese regering zaken een besluit hebben genomen over een stelsel van gezamenlijk toezicht op de invoer voor het jaar 2008, E. overwegende dat 70% van alle namaakproducten die op de Europese markt terechtkomen uit China afkomstig zijn en dat de helft van alle Europese douaneprocedures tegen namaakproducten betrekking hebben op textielproducten en kleding, F. overwegende dat de leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) naar aanleiding van de toetreding van China tot de WTO toestemming gekregen hebben voor speciale vrijwaringsmaatregelen in de vorm van kwantitatieve beperkingen op Chinese exportproducten tot eind 2008 indien er marktverstoringen zouden optreden, G. overwegende dat de Europese Unie de op één na grootste exporteur van textiel en kleding van de wereld is, H. overwegende dat de sector voornamelijk uit kleine en middelgrote ondernemingen bestaat en dat delen van de Europese textiel- en kledingindustrie in streken geconcentreerd is die sterk door economische omschakeling getroffen worden , 1. beseft dat de opheffing van het quotasysteem het gevolg van een wettelijk bindende overeenkomst is die gesloten is toen China tot de WTO toegetreden is, maar wijst erop dat het toetredingsprotocol met China alle WTO-leden, ook de Europese Gemeenschap, het recht geeft om indien nodig tot eind 2008 beschermingsmaatregelen tegen import uit China te nemen; 2. wijst erop dat het zogenaamd waakzaamheidsmechanisme met dubbele controle alleen maar zin heeft als erop toegezien wordt dat de exponentiële toename van de invoer in de Europese Gemeenschap, die zich in 2005 voorgedaan heeft, niet opnieuw plaatsvindt, en benadrukt dat er nieuwe beschermende maatregelen getroffen moeten worden, vooral voor productgroepen die door de lidstaten aan te wijzen zijn, om de werkgelegenheid en bedrijfsactiviteit in de Europese Unie te kunnen behouden en stimuleren; Extern concurrentievermogen van de textielsector van de EU 3. spreekt zijn bezorgdheid over de hoge tarifaire en niet-tarifaire belemmeringen in tal van derde landen uit; benadrukt dat de Commissie in haar bilaterale, regionale en multilaterale overeenkomsten met derde landen betere toelatingsvoorwaarden tot hun markt moet verkrijgen, die van levensbelang voor de toekomst van de textiel- en kledingindustrie in de EU zijn, vooral voor het midden- en kleinbedrijf; 4. vraagt de Commissie om bij onderhandelingen over handelsovereenkomsten de gelegenheid aan te grijpen om betere sociale en milieunormen in derde landen te bevorderen en te versterken, zoals behoorlijke arbeidsvoorwaarden, om eerlijke concurrentie te waarborgen; 5. verzoekt de Commissie en de lidstaten actief bij te dragen aan de modernisering van de textielindustrie van de EU door steun te verlenen voor technologische innovatie, onderzoek en ontwikkeling door middel van het zevende kaderprogramma, en voor beroepsscholing, vooral voor het midden- en kleinbedrijf; verzoekt de Commissie dan ook om goed en uitvoerig onderzoek naar deze belangrijke kwestie uit te voeren; 6. is van oordeel dat er in de textielsector bindende voorschriften voor het aanbrengen van aanduidingen van oorsprong op importproducten uit derde landen moeten worden toegepast en verzoekt de Raad dan ook om het hangende voorstel van verordening op de aangifte "made in" aan te nemen; denkt dat deze verordening tot betere bescherming van de consument zal bijdragen en steun geven aan een Europese industrie die gegrond is op onderzoek, innovatie en kwaliteit; De textielindustrie in de Europese unie en haar werknemers 7. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat een groot deel van aanpassingsfonds voor de globalisering gebruikt wordt om de textielsector te herstructureren en de werknemers verder op te leiden, vooral in de kleine en middelgrote ondernemingen die sterk door de liberalisering van de markt geraakt worden; 8. herhaalt zijn voorstel om een programma van de Gemeenschap voor de textiel- en kledingsector op te stellen, van voldoende middelen voorzien, vooral voor de meest achtergestelde gebieden die van de sector afhankelijk zijn, om steun te verlenen voor onderzoek, vernieuwing, beroepsvorming en de KMO's, en een programma van de Gemeenschap dat voor de instelling van handelsmerken en promotie van de producten van de sector in het buitenland zorgt, vooral op internationale beurzen; 9. vraagt de Commissie en de lidstaten om de werknemers van de textiel- en kledingindustrie in ondernemingen die voor een herstructurering staan, met sociale maatregelen en plannen te helpen; Oneerlijke handel en namaak 10. wijst erop dat verdedigingsmaatregelen in het handelsverkeer (antidumpingmaatregelen, maatregelen tegen subsidiëring en beschermende maatregelen) elementaire regelmechanismen en rechtmatige middelen zijn om een vooruitziend beleid tegenover zowel wettige als onwettige invoer uit derde landen te voeren, vooral in de textiel- en kledingsector, die nu een open markt zonder beschermende quotaregelingen vormt 11. vraagt de commissie om de Chinese autoriteiten ertoe aan te sporen om de wisselkoersen van hun munt aan te passen en hun balans in euro/dollar te herzien, die nu een massale vloed aan Chinese invoer van textiel en kleding begunstigen; 12. maakt zich zorgen over de stelselmatige schendingen van de intellectuele-eigendomsrechten; vraagt de Commissie met nadruk om op multilateraal, regionaal en bilateraal niveau tegen de schendingen op te treden, vooral als het om namaakproducten gaat, en ook iedere vorm van oneerlijke handel te bestrijden; Toezicht op de invoer 13. is voorstander van een systeem van gezamenlijk toezicht op de invoer met dubbele controle op de Chinese uitvoer van acht textiel- en kledingproducten naar de EU, maar is zeer bezorgd over de manier waarop het systeem opgezet wordt; dringt er bij de Commissie op aan om te garanderen dat de dubbele controle op een degelijke manier uitgevoerd wordt en de doeltreffendheid te evalueren, zodat een soepele overgang naar vrije handel in textielproducten gewaarborgd is; 14. onderstreept dat dubbele controle alleen in 2008 niet voldoende is en dat er gedurende een langere periode een doeltreffend toezichtsysteem moet worden gewaarborgd; 15. is van oordeel dat een controlesysteem voor de invoer van textielproducten en kleding in de Europese Unie onder toezicht van de Werkgroep op hoog niveau moet staan; 16. wenst dat de Commissie en de Verenigde Staten overleg over de invoer van textielproducten uit China plegen; 17. dringt er bij de Commissie op aan om een stelsel voor toezicht in te stellen en zijn resultaten voor het eind van het eerste kwartaal van 2008 te evalueren om te zorgen dat de ontwrichtende gevolgen van een sterke toename in de invoer van textielproducten snel en terdege in aanmerking genomen worden, en vraagt haar om verslag uit te brengen bij het Europees parlement Veiligheid en consumentenbescherming 18. dringt er bij de Commissie op aan om van haar bevoegdheid gebruik te maken om onveilige producten van de EU-markt te weren, ook in de textiel- en kledingsector; 19. dringt er bij de Commissie op aan om te waarborgen dat ingevoerde textielproducten die op de markt van de Europese Unie worden gebracht, met name uit China, aan dezelfde eisen van veiligheid en consumentenbescherming onderworpen worden als textielproducten die in de Europese unie vervaardigd zijn; 20. verzoekt de Commissie om een gedegen evaluatie en studie uit te voeren naar de prijsverlagingen die aan de EU-consument doorberekend zouden worden; Ontwikkelingslanden en mediterrane EU-partners 21. vraagt de Commissie om steun voor de inrichting van een euromediterraan productiegebied in de textielsector met gebruikmaking van de nabijheid van de markten van de EU en haar mediterrane partners om een internationaal concurrerende ruimte in te stellen, die ervoor kan zorgen dat de industriële productie en werkgelegenheid op hun huidig niveau gehandhaafd kunnen blijven; 22. benadrukt dat de beëindiging van de invoerbeperkingen voor textiel niet alleen ingrijpende trendwijzigingen in de invoer op de EU-markt met zich mee zal brengen, maar ook risico's met gevolgen voor de textiel- en kledingsector van de ontwikkelingslanden, met inbegrip van de mediterrane partners; 23. vraagt de Commissie om de weerslag van volledige liberalisering van de textiel- en kledingsector op de minst ontwikkelde landen te onderzoeken; is bijzonder verontrust over het negeren van fundamentele sociale en arbeidsrechten in een aantal van de minst ontwikkelde landen om concurrerend te blijven; verzoekt de Commissie om na te gaan hoe het programma handelsgebonden hulp "Aid-for-Trade" en soortgelijke programma's de minst ontwikkelde landen kunnen helpen om deel te nemen aan sociaal en ecologisch duurzame sectoriële programma's; 24. vraagt de Europese Commissie om de bruikbaarheid van beleidsinstrumenten voor de aanbodzijde in de kledingindustrie na te gaan, om de concurrentievoorwaarden wereldwijd gelijk te trekken en een kleinste gemene delerbehandeling van de sociale en milieunormen te voorkomen; Voorlichting van het Europees Parlement 25. verzoekt de Commissie om het Parlement volledige informatie te verstrekken over alle betekenisvolle ontwikkelingen in de internationale handel in textielproducten; o o o 26. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, en de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Kaderovereenkomst inzake handel en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds (1) , – gezien de studie "Economic Impact of a Potential Free Trade Agreement Between the European Union and South Korea" door het gespecialiseerde adviesbureau Copenhagen Economics en Prof. J. F. Francois, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld "Europa als wereldspeler: Wereldwijd concurreren. Een bijdrage aan de EU-strategie voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2006)0567 ), – onder verwijzing naar zijn resoluties van 13 oktober 2005 over de vooruitzichten voor de handelsbetrekkingen tussen de EU en China (2) en van 28 september 2006 over de economische en handelsrelatie van de EU met India (3) , – gezien de richtsnoeren van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) voor multinationale ondernemingen en de tripartiete beginselverklaring van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) betreffende multinationale ondernemingen en sociaal beleid, – gezien de werkgelegenheidsstatistieken van de OESO voor het jaar 2007, – gezien de op 4 oktober 2007 door de Republiek Korea (hierna "Korea") en de Democratische Volksrepubliek Korea (hierna "Noord-Korea") aangenomen verklaring inzake de bevordering van de betrekkingen tussen Zuid- en Noord-Korea, vrede en voorspoed, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0463/2007 ), A. overwegende dat het gereguleerd multilateraal handelssysteem dat is ingesteld door de Wereldhandelsorganisatie (WTO), het meest geschikte kader blijft bieden voor de reglementering en bevordering van eerlijke en rechtvaardige handel door passende regels te ontwikkelen en toe te zien op de naleving daarvan, B. overwegende dat het voor de EU een prioriteit moet blijven om te zorgen dat de ontwikkelingsagenda van Doha (DDA) een evenwichtige uitkomst krijgt, hetgeen eraan zou moeten bijdragen dat ontwikkelingslanden volledig deel kunnen nemen aan het internationale handelssysteem, C. overwegende dat bilaterale en interregionale handelsovereenkomsten evenwel een aanvulling op de WTO-regels kunnen vormen doordat ze betrekking hebben op zaken als sociale en milieunormen, waarover momenteel moeilijk multilaterale overeenstemming bereikt kan worden, D. overwegende dat de overeenkomst met Korea ook betrekking kan hebben op zaken als investeringen en handel in diensten, maar dat dit op zodanige wijze moet gebeuren dat de openstelling van de markt geen inbreuk maakt op de Europese of de Koreaanse regels inzake de bescherming van openbare diensten en culturele diversiteit of de beleidsruimte die nodig is om zowel in de EU als in Korea een unilateraal duurzaam sociaal, economisch en milieubeleid te voeren, E. overwegende dat Korea een van 's werelds toonaangevende economieën is, met een inkomen per hoofd van de bevolking dat gelijkstaat aan dat van een doorsnee EU-lidstaat, F. overwegende dat armoede een onopgelost en zich verergerend probleem blijft in Korea, dat volgens statistieken van de OESO tot de drie OESO-leden met zowel de grootste inkomenskloof als de grootste toename van de inkomenskloof behoort; overwegende dat Korea als laagste OESO-lid geklasseerd staat met uitgaven voor sociale zekerheid van minder dan 5 procent van de belastingopbrengst, terwijl het OESO-gemiddelde 43 procent bedraagt, G. overwegende dat Korea de op drie na grootste handelspartner van de EU buiten Europa is en dat de EU in 2006 de grootste buitenlandse investeerder in Korea was, H. overwegende dat Korea vrijhandelsovereenkomsten heeft getekend met de Verenigde Staten en een aantal andere vooraanstaande handelspartners en dat het land onderhandelt over verdere overeenkomsten, I. overwegende dat de toegang tot de markt in toenemende mate wordt gehinderd door diverse soorten niet-tarifaire belemmeringen (NTB's), waaronder het verzuim om internationale normen en standaarden over te nemen, die deels verantwoordelijk zijn voor het structurele tekort op de handelsbalans van de EU met Korea, J. overwegende dat studies aantonen dat een overeenkomst tussen de EU en Korea substantiële economische voordelen zou kunnen bieden voor beide partijen, maar dat in alle scenario's die zijn bestudeerd, tweederde van de voordelen toevalt aan Korea, Algemene vraagstukken 1. is van oordeel dat het welslagen van de DDA de handelsprioriteit van de EU blijft en zou het zorgwekkend vinden als de bilaterale onderhandelingen met Korea of overige partners de realisering van deze doelstelling verder weg zouden brengen; 2. gelooft dat bilaterale onderhandelingen met belangrijke handelspartners of regio's een waardevolle aanvulling kunnen vormen op de multilaterale regels, mits zij leiden tot ambitieuze, hoogwaardige overeenkomsten die verder gaan dan tariefverlagingen; 3. is van mening dat Korea gezien de omvang en de snelle groei van zijn economie een geschikte kandidaat is voor een dergelijke overeenkomst, maar wijst wel op de ernstige problemen, onder meer substantiële NTB's, die eerst zullen moeten worden opgelost voordat een bevredigende overeenkomst kan worden gesloten; 4. gelooft dat een overeenkomst die beperkt blijft tot tariefverlagingen slechts voordelen op korte termijn zou opleveren en eist derhalve de opheffing van NTB's en de openstelling van de dienstensector in Korea; 5. is van mening dat een vrijhandelsovereenkomst met Korea rekening moet houden met de vier zogenoemde 'Singapore Issues' (handel en investeringen, handel en mededingingsbeleid, transparantie van overheidsopdrachten en handelfacilitering); 6. concludeert dat de wederzijds voordelige strekking van de overeenkomst veel belangrijker is dan een snel tijdschema en zou het derhalve bezwaarlijk vinden indien kunstmatige deadlines zouden leiden tot een overeenkomst die niet breed opgezet, ambitieus en evenwichtig zou zijn; Duurzame ontwikkeling 7. is van mening dat de tarieven van milieuvriendelijke goederen eerder en sterker moeten worden verlaagd dan die van overige goederen; roept de Commissie en de Koreaanse onderhandelaars op een duidelijke omschrijving van dit soort producten te geven; beveelt ten sterkste aan dat in die omschrijving met de milieuaspecten van de productie van de goederen naar behoren rekening wordt gehouden; 8. betreurt het, gegeven het voorziene tijdschema voor de onderhandelingen, dat niet in een eerder stadium een duurzaamheidseffectbeoordeling is uitgevoerd; acht het van het grootste belang dat de resultaten van de duurzaamheidseffectbeoordeling ruimschoots voor de ondertekening van de overeenkomst openbaar worden gemaakt en dat voldoende tijd wordt gereserveerd voor een volwaardige openbare discussie over de duurzaamheidseffectbeoordeling, zodat de uitslag daarvan het resultaat van de onderhandelingen kan beïnvloeden; roept de Commissie op het Parlement, de Raad en maatschappelijke organisaties te raadplegen als gezien de duurzaamheidseffectbeoordeling aanpassingen nodig zijn, en daarmee rekening te houden bij de onderhandelingen over de definitieve vrijhandelsovereenkomst; 9. is van oordeel dat tegenover de ambities van de Commissie ten aanzien van grotere markttoegang vergelijkbaar grote ambities ten aanzien van duurzame ontwikkeling moeten staan; beklemtoont tevens dat er geen uitzonderingen mogen zijn op de regel dat toelating tot de interne Europese markt afhankelijk is van de naleving van milieubeschermingsnormen; 10. verwelkomt het feit dat als gevolg van druk van de zijde van het Amerikaanse Congres stringentere sociale en milieubepalingen zijn opgenomen in de onlangs gesloten vrijhandelsovereenkomst tussen de VS en Korea; 11. is van mening dat de onderhandelaars van de EU dit als uitgangspunt moeten nemen om verdere vooruitgang te boeken, in het bijzonder ten aanzien van ratificatie en naleving van de belangrijkste normen van de IAO, de betrokkenheid van Korea bij de regeling voor bestrijding van klimaatverandering na 2012 en erkenning van bestaande communautaire milieunormen en -wetgeving; 12. pleit ervoor dat in een handelsovereenkomst met Korea bindende sociale en milieuclausules worden opgenomen; 13. roept de lidstaten en de Commissie op tijdens de bilaterale onderhandelingen met Korea de richtsnoeren van de OESO betreffende corporate governance en maatschappelijk verantwoord ondernemen te ondersteunen en uit te dragen, zowel voor Koreaanse ondernemingen die werkzaam zijn in Europa als voor Europese ondernemingen die in Korea zijn gevestigd; 14. is van mening dat een ambitieus hoofdstuk inzake duurzame ontwikkeling een essentieel onderdeel moet vormen van elke overeenkomst, maar herinnert eraan dat het uiteindelijke doel de handhaving van de overeengekomen normen is; gelooft daarom dat een dergelijk hoofdstuk moet vallen onder het standaardmechanisme voor het beslechten van geschillen; 15. gelooft dat een Forum voor handel en duurzame ontwikkeling, bestaande uit vertegenwoordigers van werknemers- en werkgeversorganisaties en van NGO's, een nuttige rol zou kunnen spelen bij het streven een grotere openheid van de markt vergezeld te doen gaan van strengere sociale en milieunormen; 16. stelt voor voortdurend druk uit te oefenen tegen de schending van werknemersrechten door een mechanisme in het leven te roepen dat erkende Europese en Koreaanse werknemers- en werkgeversorganisaties de mogelijkheid geeft verzoeken om maatregelen in te dienen, die binnen een bepaalde tijd behandeld moeten worden en kunnen leiden tot voortgaande vervolg- en herzieningsbepalingen; Sectorale vraagstukken 17. wenst dat met Korea een vrijhandelsovereenkomst wordt gesloten die betrekking heeft op de handel in goederen en diensten, die van de wetenschappelijke en technische samenwerking alsmede de intellectuele eigendom een essentieel element van bilaterale overeenkomsten maakt, die de samenwerking inzake een efficiënt energiegebruik bevordert, die de strijd tegen de klimaatverandering voert en die bepalingen bevat inzake andere externe aspecten van het energiebeleid, nucleaire en hernieuwbare energiebronnen en het Galileoprogramma; 18. is van oordeel dat het feit dat Korea afwijkt van de internationale normen en etiketteringvoorschriften, grote NTB's opwerpt die met name problemen geven voor de autofabricage, de farmaceutische, de cosmetische en de elektronische industrie; roept de Koreaanse regering op bevredigende verklaringen te geven voor zulke afwijkingen of zich anders tijdens de onderhandelingen over de vrijhandelsovereenkomst te verplichten deze weg te nemen; 19. onderschrijft de doelstelling van de Commissie om EU-exporteurs van farmaceutische producten en medische apparatuur te helpen door meer transparantie in het Koreaanse stelsel van gezondheidszorg te bewerkstelligen, maar benadrukt dat de overeenkomst geen wettelijke of praktische belemmeringen mag opwerpen voor Koreaanse bedrijven die gebruik maken van de flexibele bepalingen in de paragrafen 4 en 5 van de verklaring over de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom en de volksgezondheid, op 14 november 2001 aangenomen in Doha door de WTO-ministerconferentie om de toegang tot geneesmiddelen in ontwikkelingslanden te bevorderen; 20. benadrukt dat de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Korea een overeenkomst inzake wederzijdse erkenning moet bevatten teneinde verdere handelsbelemmeringen weg te nemen die het gevolg zijn van onnodige doublures in procedures door de Koreaanse autoriteiten, die hinderlijk zijn voor EU-ondernemingen uit verschillende sectoren, die hun producten in Korea willen verkopen; 21. betreurt het dat Korea niet de internationale standaarden naleeft, en dat daarom dieren het slachtoffer worden van onnodige en dubbele proeven; is van mening dat in de overeenkomst zou moeten worden vastgelegd dat wetenschappelijk gevalideerde alternatieven voor dierproeven die door één partij zijn goedgekeurd aanvaardbaar moeten worden geacht door de wederpartij; 22. is bezorgd over de ernstige negatieve gevolgen die de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Korea zou kunnen hebben voor de Europese auto-industrie; verzoekt de Commissie derhalve een strategie te overwegen waarbij de invoertarieven van de EU gefaseerd worden afgeschaft met bepaalde waarborgen; pleit ervoor dat deze gefaseerde afschaffing wordt gekoppeld aan de opheffing van grote NTB's aan Koreaanse zijde; 23. merkt ten aanzien van de auto-industrie op dat Korea de Overeenkomst inzake het opstellen van mondiale regels voor voertuigen op wielen, uitrusting en onderdelen die kunnen worden aangebracht op en/of gebruikt voor voertuigen op wielen van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (UNECE) heeft getekend en geratificeerd, en dat het zich derhalve heeft verplicht de standaardregels uit te voeren; roept de Commissie derhalve op om op snelle tenuitvoerlegging daarvan aan te dringen; roept de Commissie tegelijkertijd op te eisen dat auto's uit de EU die voldoen aan de normen van de UNECE zonder test of bekrachtiging kunnen worden ingevoerd in Korea; is gekant tegen bepalingen waardoor Koreaanse auto's worden vrijgesteld van emissienormen tegen luchtverontreiniging; 24. meent gezien de problematische ervaringen van de EU met de Koreaanse scheepsbouw dat bij de onderhandelingen speciale aandacht besteed moet worden aan deze sector; 25. is van mening dat de Commissie tijdens de onderhandelingen ook rekening moet houden met de bezorgdheid van de landbouwsector in zowel Korea als Europa, in het bijzonder ten aanzien van de mogelijke negatieve gevolgen van de vrijhandelsovereenkomst voor de gevoelige producten in kwestie; 26. is van mening dat bij de onderhandelingen prioriteit moet worden gegeven aan de hoge tarieven en de excessieve etiketteringvoorschriften waar de industrie voor gedistilleerde dranken mee te maken heeft; pleit voor onmiddellijke maatregelen tegen de NTB's voor fruit en groente en de extreem hoge tarieven die gelden voor ingeblikte vruchten; acht het van het grootste belang dat ten aanzien van geografische aanduidingen een bevredigende oplossing wordt gevonden; 27. is bezorgd over de moeilijkheden die buitenlandse bedrijven ondervinden om toegang te hebben tot de Koreaanse markt voor diensten zoals bankieren, verzekeringen en juridisch advies; 28. hecht zeer grote waarde aan de daadwerkelijke naleving van de intellectuele eigendomsrechten, met inbegrip van invoering van passende sancties voor vervalsingen en piraterij; is van mening dat in de overeenkomst speciale mechanismen voor snelle en doelmatige beslechting van geschillen, binnen de context van bestaande regels van de WTO, moeten worden opgenomen zodat deze en andere onrechtvaardige handelspraktijken adequaat kunnen worden aangepakt; verklaart dat de huidige onderhandelingen met Korea over de bescherming van intellectuele eigendomsrechten niet mogen leiden tot ondermijning van legitieme beleidsdoelen, zoals toegankelijkheid van medicijnen die verder gaat dan de verplichtingen op grond van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, maar dat zij juist de toepassing van de flexibele bepalingen in die overeenkomst moeten aanmoedigen; 29. doet een beroep op Korea om openbare uitvoeringsrechten in te voeren voor producenten van geluidsopnamen in overeenstemming met het Verdrag van Rome van 1961 betreffende de bescherming van uitvoerende kunstenaars, van omroeporganisaties en van producenten van fonogrammen, het verdrag van de Wereldorganisatie voor intellectuele eigendom (WIPO) van 1996 inzake uitvoeringen en fonogrammen en Richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (4) ; 30. roept Korea op de WIPO-internetverdragen (het WIPO-verdrag inzake auteursrecht (WCT) van 1996 en het WPPT) volledig na te leven, met inbegrip van: volwaardige wettelijke ondersteuning van technologische beschermingsmaatregelen die worden gebruikt door auteursrechthebbenden, inclusief een verbod op ontduiking; toekenning van exclusieve rechten aan producenten van geluidsopnamen op alle vormen van internetverspreiding; instelling van een doeltreffende waarschuwings- en sluitingsprocedure; erkenning van de bescherming van tijdelijke kopieën en beperking van de uitzonderingsregel inzake kopiëren voor privégebruik in het digitale domein; 31. doet een beroep op Korea om de strijd tegen internetpiraterij te intensiveren door het voor netwerkaanbieders aantrekkelijker te maken aan de strijd deel te nemen, het Copyright Protection Centre aan te moedigen ervoor te zorgen dat buitenlandse rechthebbenden beschermd worden tegen online piraterij, onderzoek te doen naar en vervolging in te stellen tegen entiteiten die zich inlaten met onwettige sites, servers, opslagdiensten en bestandsuitwisselingsdiensten op het internet; 32. benadrukt dat een vrijhandelsovereenkomst met Korea de volgende punten moet bevatten: Noord-Korea en Kaesŏng 33. verwelkomt de bijdrage van het industriecomplex van Kaesŏng aan vrede en veiligheid in de regio; is niettemin van oordeel dat het opnemen van goederen uit het industriecomplex van Kaesŏng in een vrijhandelsovereenkomst voor ernstige juridische en technische problemen zorgt; 34. beveelt aan dat de Commissie serieus onderzoekt in hoeverre de handelsbetrekkingen tussen Noord- en Zuid-Korea een steun in de rug zou kunnen worden gegeven via een vrijhandelsovereenkomst met de EU; 35. benadrukt dat de overeenkomst de verklaring moet bevatten dat de arbeidsvoorwaarden niet zullen worden verslechterd teneinde buitenlandse investeringen aan te trekken op enig deel van het grondgebied van beide partijen, met inbegrip van de exportproductiezones; Overige vraagstukken 36. is van mening dat Korea, om te laten zien dat het zich gebonden acht door multilaterale onderhandelingen, bereid moet zijn om belastingvrije en quotavrije toegang te bieden aan de minst ontwikkelde landen, dit in navolging van het EU-initiatief Alles behalve wapens en met volledige eerbiediging van gelijkwaardige arbeids- en milieunormen; Rol van het Parlement 37. is van mening dat een overeenkomst alleen legitiem en publiek aanvaardbaar is, als het Parlement nauw betrokken wordt bij alle fasen van de onderhandelingen en de gelegenheid krijgt zijn oordeel te geven over de aanvaardbaarheid van de onderhandelde tekst; verwacht van de Commissie en de Raad dat zij ernaar streven de overeenkomst te presenteren in een vorm die de instemming van het Parlement vereist krachtens artikel 300, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van de Republiek Korea. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de rechten van de mens in Tsjaad, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 september 2007 over het optreden in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid in Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek (1) , – gezien resolutie 1778(2007) van 25 september 2007 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die voorziet in de ontplooiing van een multidimensionele internationale aanwezigheid in het oosten van Tsjaad en het noordoosten van de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR), met inbegrip van de EUFOR-krachten in Tsjaad en de CAR in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB), – gezien het Gemeenschappelijk Optreden 2007/677/GBVB van de Raad van 15 oktober 2007 inzake de militaire operatie van de Europese Unie in de Republiek Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek (2) (EUFOR Tsjaad-CAR), – gezien resolutie 1769(2007) van 31 juli 2007 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die voor een aanvankelijke periode van 12 maanden een gezamenlijke operatie van de Afrikaanse unie en de Verenigde Naties in Darfoer instelt (UNAMID), – gezien resolutie 1325(2000) van 31 oktober 2000 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over de vrouw, vrede en veiligheid, – gelet op artikel 115 van zijn Reglement, A. overwegende dat het leger van Tsjaad op 26 november 2007 nabij de oostgrens van het land honderden leden van de opstandige strijdkrachten gedood heeft en op 3 december 2007 aan een nieuw offensief tegen de Tsjadische opstandelingen begonnen is, B. overwegende dat er opnieuw gewapende strijd tussen het Tsjadisch leger en de opstandelingen van de Verenigde strijdkrachten voor democratie en ontwikkeling (UFDD) en de Groepering van krachten voor de verandering (RFC) uitgebroken is na de teloorgang van de broze vredesovereenkomst einde november 2007, dat opstandige groepen, regeringsfunctionarissen en buitenlandse waarnemers allemaal verklaren dat de gevechten sinds 26 november 2007 de hevigste zijn die Tsjaad gekend heeft sinds president Idriss Deby Itno in december 1990 aan de macht gekomen is, C. overwegende dat er ongeveer 238 000 vluchtelingen uit Soedan, 44 600 uit de CAR en 170 000 binnenlandse ontheemden in 12 kampen langs de oostelijke grens van Tsjaad met Soedan ondergebracht zijn, D. overwegende dat de hoge commissaris voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) op 4 december 2007 gewaarschuwd heeft dat de opflakkering van de vijandelijkheden tussen strijdkrachten van de regering en de opstandelingen de 10 laatste dagen in het oosten van Tsjaad het de Verenigde Naties moeilijk maakt om de kampen te bereiken waar honderdduizenden vluchtelingen en ontheemden verblijven, en de spanningen in het gebied opgedreven heeft, E. overwegende dat de gevechten de werkzaamheden van het Wereldvoedselprogramma in het oosten van Tsjaad hinderen, zodat het sommige kampen niet kan bereiken en de voedselleveringen aan andere kampen vertraging oplopen; dat de gevechtshandelingen bij Fartsjana, waar zich drie vluchtelingenkampen bevinden, de humanitaire werkzaamheden bijzonder moeilijk maken, en dat in minstens één geval een vrachtwagen van het Wereldvoedselprogramma die met een lading voedsel onderweg was door gewapende rovers aangevallen is, F. overwegende dat de gevechten vooral geconcentreerd zijn rond Fartsjana, Iriba, Biltin en Gereda, ten noorden en oosten van de grotere stad Abesje, die als voornaamste basis dient van waaruit de werkzaamheden voor minstens 12 vluchtelingenkampen verlopen, terwijl ook de streken rond de vluchtelingenkampen ten zuiden van Abesje, zoals Goz Beida, minder veilig geworden zijn, G. overwegende dat volgens het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRK) de humanitaire hulpverlening vooral van het banditisme en gewapende roofovervallen in de streek te lijden heeft, terwijl de militaire operaties de criminaliteit verergeren, en dat de groeiende verspreiding van banditisme in het oosten van Tsjaad de humanitaire hulpverleners verplicht om hun personeel in te krimpen en hun bewegingen tot de voornaamste plaatsen te beperken, waardoor hun mogelijkheden om de broodnodige humanitaire bijstand te verlenen nog verder ingeperkt worden, H. overwegende dat de Tsjadische president zeer onlangs de leider van het Verenigd front voor de verandering, Mohamat Nur Abdelkerim, als minister van Landsverdediging ontslagen heeft, hetgeen op spanningen en onenigheid in de regering wijst, I. overwegende dat de Raad op 15 oktober 2007 het reeds aangehaalde gemeenschappelijk optreden EUFOR Tsjaad-CAR heeft aangenomen, dat bedoeld is om de burgerbevolking te beschermen die zich in gevaar bevindt, vooral vluchtelingen en ontheemden, de humanitaire hulpverlening gemakkelijker te laten verlopen en de bewegingsvrijheid van het personeel van de hulpverleners te verzekeren door de veiligheid in het operatiegebied te verbeteren, en personeel, voorzieningen, installaties en uitrusting van de Verenigde Naties te helpen beschermen en de veiligheid en bewegingsvrijheid van VN-personeel en -hulpkrachten te verzekeren, J. overwegende dat het tijdschema voor de ontplooiing van EUFOR Tsjaad-CAR, die vóór eind november 2007 had moeten beginnen, langzaam maar zeker achteruitgedraaid wordt; dat het ervan uitging dat de opstandige groepen, zodra het regenseizoen tegen het einde van oktober 2007 wegtrekt, opnieuw in beweging zouden komen en actiever zouden worden in de streek; dat het hoofd van de Tsjadische inlichtingendiensten Soedan beschuldigt dat het de opstandelingen bewapent, K. overwegende dat elke vorm van binnenlandse onstabiliteit in Tsjaad - samen met de onveiligheid van de grensstreek in het oosten van het land, Darfoer en de CAR - ook een negatieve uitwerking en weerslag op de operaties van de EUFOR Tsjaad-CAR zal hebben zodra ze zich ter plaatse bevinden, L. overwegende dat de internationale bezorgdheid over het conflict toegenomen is sinds de UFDD het dreigement geuit hebben dat ze de Franse of elke andere buitenlandse strijdkracht zullen aanvallen die voor de EUFOR Tsjaad-CAR het terrein betreedt, M. overwegende dat seksuele geweldpleging als oorlogsmisdaad, met inbegrip van verkrachting die als oorlogswapen gebruikt wordt, wijd verspreid is in de vluchtelingenkampen en andere delen van het conflictgebied, en dat vrouwen en meisjes het meest aan aanvallen blootstaan, 1. benadrukt dat de recente onrust en geweldplegingen in Tsjaad erop wijzen dat de EUFOR Tsjaad-CAR dringend en zonder verder uitstel ontplooid moeten worden; dat de lidstaten van de Europese Unie en de Verenigde Naties verantwoordelijk zijn voor de bescherming van vluchtelingen en ontheemden in het gebied; dat de interventiemacht alle nodige middelen ter beschikking moeten staan en dat ze er gebruik van moet maken, in volledige overeenstemming met de internationaal erkende rechten van de mens en het humanitair recht, om burgers die in gevaar verkeren te beschermen; 2. betreurt dat het de interventiemacht nog altijd aan levensbelangrijke uitrusting ontbreekt die haar in staat te stelt om haar opdracht uit te voeren, zoals helikopters en medisch materiaal; 3. vraagt de instellingen van de Europese Unie en haar lidstaten om het politiek besluit dat ze genomen hebben verder op te volgen en de interventiemacht van ruimere troepensterkte en alle nodige financiële en logistieke steun en luchtondersteuning te voorzien, o.a. zo spoedig mogelijk het noodzakelijk aantal helikopters; wijst er met nadruk op dat de geloofwaardigheid van de Europese Unie in haar buitenlandse beleidsvoering op wereldvlak op het spel staat als ze niet voldoende troepen en materiaal weet te mobiliseren om haar opdracht uit te voeren; 4. vraagt de Raad en de Commissie om het op de hoogte te houden van de lopende initiatieven (bvb die van het Europees defensie-agentschap) om de leemten in de capaciteit op centraal belangrijke gebieden te dichten, meer in het bijzonder het gebrek aan helikopters en medische hulpkrachten, en gezamenlijke voorstellen voor oplossingen op korte en langere termijn voor te leggen om de beschikbaarheid van de nodige hulpmiddelen voor zowel humanitaire doeleinden als het Europees veiligheids- en defensiebeleid te verzekeren; 5. benadrukt de regionale dimensie van de crisis in Darfoer en de dringende noodzaak om haar destabiliserende weerslag op de humanitaire hulpverlening en de veiligheid in de buurlanden tegen te gaan, en herhaalt dat het bereid is om de militaire overbruggingsoperatie van de Europese Unie uit te voeren om de multilaterale aanwezigheid van de Verenigde Naties te ondersteunen; 6. herinnert aan zijn reeds aangehaalde resolutie van 27 september 2007 die ruggensteun verleent voor optreden in het kader van het EVDB in het oosten van Tsjaad en het noorden van de CAR, en dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om de besluitvorming voor de aanvang van de operatie te bespoedigen, zodat de eerste soldaten vóór het einde van 2007 het terrein betreden en de interventiemacht tegen februari of begin maart 2008 haar volledige capaciteit bereikt; 7. verheugt zich over het feit dat de Commissie meer dan 50 miljoen EUR voor de opdracht uittrekt, waarvan ook 10 miljoen EUR van het stabiliteitsinstrument voor opleiding voor het politioneel onderdeel van de vredesoperatie van de Verenigde Naties; merkt op dat daaruit een samenhangende interinstitutionele benadering door de Europese Unie van haar veiligheids- en defensiebeleid blijkt; 8. betreurt de hardnekkige zienswijze van de Soedanese president dat de UNAMID-strijdmacht, die de EUFOR Tsjaad-CAR moeten ondersteunen, een uitsluitend Afrikaanse samenstelling moet hebben, in strijd met de resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties; stelt met nadruk dat de ontplooiing van de gezamenlijke vredesmacht van de Verenigde Naties en Afrikaanse Unie voor Darfoer bespoedigd moet worden; dringt er bij de Soedanese regering op aan om samen te werken met het internationaal strafhof en stelt voor om in het mandaat van de gezamenlijke interventiemacht de bevoegdheid op te nemen om degenen waar het internationaal strafhof een arrestatiebevel tegen uitgevaardigd heeft, op te sporen en in hechtenis te nemen; 9. stelt een escalatie in de opzettelijke en gerichte aanvallen op de burgerbevolking door de Janjaweed-militie van over de grens met Soedan, en plaatselijke Tsjadisch-Arabische en een aantal niet-Arabische groepen vast, en de ruime verspreiding van seksueel geïnspireerd geweld, vervolging, intimidatie en verkrachting, die in het gebied volkomen onbestraft plaatsvinden; vraagt de Tsjadische overheden om de berichten over verkrachting en andere ernstige overtredingen en schendingen van de rechten van de mens te onderzoeken en de schuldigen voor de rechter te brengen; 10. wijst met bijzonder nadruk op de seksuele uitbuiting in dit conflictgebied en onderlijnt dat het van groot belang is dat de lidstaten die strijdkrachten voor de UNAMID- en EUFOR Tsjaad-CAR leveren, van de misbruiken op de hoogte zijn en zich in elke vorm van optreden tegen seksueel geweld door overwegingen laten leiden en ook opleiding geven om aan de bijzondere behoeften van de slachtoffers tegemoet te komen; onderlijnt dat de landen die troepen en politiekrachten voor de vredesoperaties leveren, de verantwoordelijkheid dragen om erop toe te zien dat er strenge gedragscodes gehandhaafd worden en degelijke opleiding voorhanden is, en voor seksueel geweld aansprakelijk gesteld kunnen worden; merkt op dat sterkere aanwezigheid van vrouwen bij vredesopdrachten niet alleen betere betrekkingen met de ontvangende samenlevingen blijkt op te leveren, maar ook beter gedrag van de leden van de vredesmacht; 11. maakt zich ernstig zorgen over berichten van hulpverleners dat zowel de opstandelingen als de regering bezoeken aan vluchtelingenkampen gebracht hebben om kinderen in hun troepenmacht te rekruteren; 12. dringt er bij de Europese Unie op aan om naar een ruim opgevat vredesproces te streven, met gebruikmaking van druk en prikkels om alle partijen ertoe aan te zetten om weer aan de onderhandelingstafel plaats te nemen, voor gesprekken die alle vormen van conflict behandelen die momenteel in Tsjaad plaatsgrijpen, met inbegrip van de spanningen tussen regering en opstandelingen en interetnische conflicten; 13. dringt er bij Tsjaad op aan om in samenwerking met Soedan en Libië de noodzakelijke voorwaarden voor een blijvende politieke oplossing tot stand te brengen door het vredesakkoord van Sirte uit te voeren, en bij de regering van Soedan en Tsjaad om hun verplichtingen volgens de overeenkomsten van Tripoli en Sirte uit te voeren; 14. geeft uiting aan zijn ongerustheid over de toename van de illegale wapenverkoop en -smokkel, vooral kleine en handwapens die buiten de wet gesteld zijn; 15. herinnert eraan dat geen enkele vredesopdracht in het oosten van Tsjaad en het noorden van de CAR met succes bekroond kan worden zonder oprecht politiek verzoeningsproces; 16. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te laten toekomen aan de Raad, de Commissie, de Afrikaanse Unie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de co-voorzitters van de paritaire parlementaire vergadering ACS-EU, en de president, regering en parlement van Tsjaad, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Soedan. Het Europees Parlement , – gelet op de ratificatie van het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) door Saoedi-Arabië op 7 september 2000, – onder verwijzing naar het VN-Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, dat Saoedi-Arabië op 23 september 1997 heeft geratificeerd, – gelet op het feit dat Saoedi-Arabië sinds 26 januari 1996 partij is bij het Verdrag inzake de rechten van het kind, – gelet op het feit dat Saoedi-Arabië in mei 2006 verkozen werd tot lid van de nieuwe Raad voor de mensenrechten van de Verenigde Naties, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Saoedi-Arabië van 18 januari 1996 (1) en 10 maart 2005 (2) , – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat vrouwen in Saoedi-Arabië nog steeds geconfronteerd worden met tal van vormen van discriminatie zowel in hun privéleven als in het openbare leven en vaak het slachtoffer zijn van seksueel geweld en moeten optornen tegen enorme obstakels in het strafrechtsstelsel, B. overwegende dat een 19-jarige vrouw, het zogenaamde "meisje van Qatif", in oktober 2006 tot negentig zweepslagen werd veroordeeld na een ongeval waarbij zij alleen in een auto werd aangetroffen in gesprek met een man die geen nauwe verwant was op het moment dat zij werd aangerand en het slachtoffer werd van een groepsverkrachting, C. geschokt door het feit dat de rechtbank van Qatif in Saoedi-Arabië het vonnis in november 2007 heeft herzien en haar tot zes maanden gevangenisstraf en 200 zweepslagen heeft veroordeeld, D. overwegende dat een functionaris van de rechtbank van Qatif heeft verklaard dat de rechtbank de straf van de vrouw op instructie van de Hoge Rechterlijke Raad had verhoogd wegens haar pogingen om de rechter te provoceren en te beïnvloeden via de media, E. overwegende dat de advocaat van het slachtoffer Abdul Rahman Al-Lahem uit de rechtszaal is verwijderd en zijn cliënte niet langer mag verdedigen, na zijn poging om het Ministerie van Justitie aan te klagen wegens het feit dat hij geen kopie van het vonnis tegen zijn cliënte heeft gekregen en daardoor geen beroep kon voorbereiden, overwegende dat er inmiddels een tuchtprocedure tegen de heer Al-Lahem loopt bij het Ministerie van Justitie, waarbij hij een schorsing voor drie jaar en zelfs royering als straf kan oplopen, F. overwegende dat Al-Lahem ook als verdediger optrad van het echtpaar Fatima en Mansour Al-Taimani, ouders van twee kinderen, die in juli 2007 tot echtscheiding werden gedwongen op verzoek van de broer van de vrouw met het argument dat de clan waartoe Fatima behoorde, hoger in rang was dan de clan van haar echtgenoot; overwegende dat beiden dagenlang en zelfs maandenlang samen met de kinderen zijn opgesloten omdat zij de echtscheiding weigerden te aanvaarden en overwegende dat Fatima sindsdien moest onderduiken omdat zij weigert om naar haar familie terug te keren, G. ten zeerste bezorgd over het feit dat het strafbaar stellen van nauw contact tussen ongehuwde personen van verschillende sekse in Saoedi-Arabië, het voor slachtoffers van verkrachting heel moeilijk maakt om naar de rechter te stappen en dat een rechtbank aangifte van verkrachting door een vrouw als een bekentenis van buitenechtelijke seksuele betrekkingen kan beschouwen, tenzij zij onomstotelijk kan bewijzen dat het seksueel contact zonder haar instemming heeft plaatsgevonden, H. overwegende dat bijna twee miljoen vrouwelijke migranten in Saoedi-Arabië werkzaam zijn als huispersoneel en vaak het slachtoffer zijn van misbruiken door overheidsinstanties en particuliere werkgevers, onder meer fysieke en psychische mishandeling en achterhouding van loon, gevangenhouding zonder tenlastelegging of proces en zelfs veroordeling tot de doodstraf na een oneerlijk proces, I. in het bijzonder de aandacht vestigend op het geval Rizana Nafeek, een huisbediende uit Sri Lanka, die in juni 2007, toen zij maar 17 jaar oud was, tot de doodstraf is veroordeeld wegens de dood van een baby die aan haar hoede was toevertrouwd en op het geval van de Indonesische huisbedienden Siti Tarwiyah Slamet en Susmiyati Abdul Fulan, die in augustus 2007 zijn doodgeslagen door het gezin waarbij zij in dienst waren en waarbij nog twee andere personen zwaar gewond zijn geraakt, J. overwegende dat landen die partij zijn bij internationale verdragen inzake mensenrechten (zoals CEDAW), verplicht zijn om gelijke rechten voor mannen en vrouwen te waarborgen, 1. roept de regering van Saoedi-Arabië dringend op verdere stappen te ondernemen om een einde te maken aan de beperking van de rechten van vrouwen, onder meer wat betreft de hun bewegingsvrijheid en het verbod om een auto te besturen, gelijke kansen op de arbeidsmarkt, hun rechtsbevoegdheid en hun verdediging in rechtszaken, elke vorm van discriminatie van vrouwen in het privéleven en het openbare leven uit te bannen en hun deelname aan het economische, sociale en politieke leven te bevorderen; 2. betreurt het bovenvermeld besluit van de rechtbank van Qatif om het slachtoffer van een verkrachting te straffen; roept de autoriteiten van Saoedi-Arabië op het vonnis te verbreken en alle beschuldigingen tegen het slachtoffer van de verkrachting te laten varen; 3. merkt op dat koning Abdullah op 3 oktober 2007 een hervorming van het rechtsstelsel heeft aangekondigd en beloofd heeft nieuwe gespecialiseerde rechtbanken op te richten en voor een betere opleiding van rechters en advocaten te zorgen; herinnert eraan dat koning Abdullah naar verluidt in mei 2007 opdracht heeft gegeven om een nieuwe rechtbank op te richten die zich speciaal zal bezighouden met gevallen van huishoudelijk geweld; 4. is van mening dat er dringend een initiatief moet worden genomen voor een bewustmakingscampagne over geweld, in het bijzonder huishoudelijk geweld, tegen vrouwen in Saoedi-Arabië; 5. roept de autoriteiten dringend op de nationale arbeidswetgeving te herzien en op de naleving ervan toe te zien om huishoudelijk personeel dezelfde bescherming te bieden als werknemers in andere bedrijfstakken en ervoor te zorgen dat werkgevers die zich aan seksueel misbuik of lichamelijk misbruik schuldig maken en de arbeidsrechten schenden in overtreding van de bestaande nationale arbeidswetgeving, voor de rechter worden gedaagd; 6. roept de regering van Saoedi-Arabië op om alle rechtszaken waarin doodstraffen tegen kinderen zijn uitgesproken te herzien, de voltrekking van doodstraffen tegen kinderen op te schorten en een moratorium op de doodstraf in te stellen 7. verzoekt de Raad en de Commissie deze problematiek ter tafel te brengen op de volgende gezamenlijke raad en vergadering van ministers van de EU en de Samenwerkingsraad van de Arabische Golfstaten; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de VN, de regering van Saoedi-Arabië, de secretaris-generaal van de Organisatie van de Islamitische Conferentie en de secretaris-generaal van de Samenwerkingsraad van de Arabische Golfstaten. Het Europees Parlement , – gezien het feit dat de slavenhandel in 2007 sinds 200 jaar is afgeschaft, – gelet op het Internationaal Verdrag van 1921 betreffende de afschaffing van de vrouwen- en kinderhandel, dat Japan heeft ondertekend, – gelet op IAO-Verdrag nr. 29 inzake dwangarbeid van 1930, dat Japan heeft geratificeerd, – gelet op Resolutie 1325 (2000) van de VN-Veiligheidsraad over vrouwen, vrede en veiligheid, – gelet op het verslag van 22 juni 1998 van speciaal VN-rapporteur Gay McDougall over stelselmatige verkrachting, seksuele slavernij en op slavernij lijkende praktijken tijdens gewapende conflicten, – gelet op de conclusies en aanbevelingen die de VN-commissie tegen foltering heeft geformuleerd tijdens haar 38ste bijeenkomst op 9 en 10 mei 2007, – gelet op het verslag van een studie van Nederlandse overheidsdocumenten betreffende de gedwongen prostitutie van Nederlandse vrouwen in Nederlands Oost-Indië tijdens de Japanse bezetting (Den Haag, 2004), – gelet op de op 30 juli 2007 aangenomen resoluties van het Amerikaanse Congres en de op 29 november 2007 aangenomen resoluties van het Canadese parlement over troostvrouwen, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de regering van Japan gedurende de Japanse koloniale overheersing en oorlogsbezetting van Azië en de eilanden in de Stille Oceaan in de jaren dertig van de twintigste eeuw en tijdens de Tweede Wereldoorlog officieel het bevel gaf jonge vrouwen, de zogenaamde ianfu of 'troostvrouwen', te rekruteren voor het verlenen van seksuele diensten aan het Japanse keizerlijke leger, B. overwegende dat het systeem van de troostvrouwen, een van de meest grootschalige gevallen van mensenhandel van de twintigste eeuw, aanleiding gaf tot groepsverkrachtingen, gedwongen abortussen, vernederingen en seksueel geweld, met verminking, overlijden of zelfmoord als gevolg, C. overwegende dat de tientallen processen van troostvrouwen die voor de Japanse rechtbanken zijn gebracht, uitgedraaid zijn op de afwijzing van de eis tot schadevergoeding van de aanklagers, hoewel de rechtbanken de rechtstreekse en onrechtstreekse betrokkenheid van het keizerlijke leger en de verantwoordelijkheid van de staat hebben erkend, D. overwegende dat de meeste slachtoffers van het systeem van de troostvrouwen overleden zijn en dat zij die nog leven, 80 jaar of ouder zijn, E. overwegende dat talrijke hooggeplaatste Japanse ambtenaren en regeringsleden de afgelopen jaren verontschuldigende verklaringen hebben afgelegd over het troostvrouwensysteem, maar dat sommige Japanse overheidspersonen deze verklaringen recentelijk helaas hebben willen afzwakken of herroepen, F. overwegende dat de Japanse regering nooit volledige inlichtingen heeft verschaft over de werkelijke omvang van dit systeem van seksuele slavernij en dat nieuw, verplicht lesmateriaal voor Japanse scholen het tragische lot van de troostvrouwen evenals andere oorlogsmisdaden die Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft begaan, soms minimaliseert, G. overwegende dat het mandaat van het Aziatische Vrouwenfonds, een privéstichting die er is gekomen op initiatief van de regering en die tot doel had compensatieprogramma's en -projecten voor het misbruik en het lijden van de troostvrouwen te implementeren, op 31 maart 2007 is afgelopen, 1. toont zich tevreden over de uitstekende betrekkingen tussen de Europese Unie en Japan, die gebaseerd zijn op de gedeelde waarden van een meerpartijendemocratie, rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten, 2. geeft uiting aan zijn solidariteit met de vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog het slachtoffer zijn geworden van het systeem van de troostvrouwen, 3. is verheugd over de verklaringen over de troostvrouwen die de heer Yohei Kono, secretaris-generaal van het Japanse kabinet, en de heer Tomiichi Murayama, toenmalig eerste minister, respectievelijk in 1993 en 1995 hebben afgelegd, evenals over de resoluties van 1995 en 2005 van het Japanse parlement (Diet) waarin verontschuldigingen worden aangeboden voor alle oorlogsslachtoffers, slachtoffers van het troostvrouwensysteem inbegrepen, 4. waardeert het feit dat de Japanse regering in 1995 het initiatief heeft genomen voor de oprichting van het inmiddels ontbonden Aziatische Vrouwenfonds, een privéstichting die voornamelijk gefinancierd werd met regeringsgeld en verscheidene honderden troostvrouwen als schadeloosstelling een zekere som geld heeft geschonken, maar is van mening dat dit humanitaire initiatief niet kan voldoen aan de eis van de slachtoffers tot wettelijke erkenning en vergoeding conform het internationaal publiekrecht, zoals speciaal VN-rapporteur Gay McDougall in haar reeds aangehaalde verslag uit 1998 vaststelt, 5. verzoekt de Japanse regering om formeel en op duidelijke en ondubbelzinnige wijze te erkennen dat het Japanse keizerlijke leger tijdens de koloniale overheersing en de oorlogsbezetting van Azië en de eilanden in de Stille Oceaan vanaf de jaren dertig van de twintigste eeuw tot aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, jonge vrouwen tot seksuele slavernij heeft gedwongen, zich hiervoor te verontschuldigen en de historische en juridische verantwoordelijkheid voor deze feiten op zich te nemen, 6. verzoekt de Japanse regering om de implementatie van doeltreffende administratieve mechanismen voor het vergoeden van alle nog levende slachtoffers van het troostvrouwensysteem en van de families van de inmiddels overleden slachtoffers, 7. verzoekt het Japanse parlement juridische maatregelen te nemen die de bestaande obstakels voor het verkrijgen van een schadeloosstelling voor de Japanse rechtbanken wegnemen; benadrukt daarbij dat het recht van individuen om schadeloosstelling te eisen van de overheid, uitdrukkelijk moet worden opgenomen in de nationale wetgeving, en dat rechtszaken waarin om schadeloosstelling wordt gevraagd voor nog levende slachtoffers van seksuele slavernij (een misdaad naar internationaal recht) voorrang moeten krijgen, de leeftijd van de slachtoffers in kwestie inachtgenomen, 8. verzoekt de Japanse regering beweringen dat het onderwerpen en het tot slavernij dwingen van troostvrouwen nooit heeft plaatsgevonden, openbaar tegen te spreken, 9. moedigt het volk en de regering van Japan aan om verder te werken aan de erkenning van hun hele nationale geschiedenis, hetgeen een morele plicht voor alle landen is, alsmede aan de de bewustwording inzake de handelingen van Japan in de jaren dertig en veertig van de twintigste eeuw, het fenomeen van de troostvrouwen inbegrepen; verzoekt de Japanse regering de huidige en komende generaties te informeren over deze gebeurtenissen, 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Japan, de VN-Mensenrechtenraad, de regeringen van de ASEAN-landen, de regeringen van de Democratische Volksrepubliek Korea, de Republiek Korea, de Volksrepubliek China, Taiwan en Oost-Timor.