Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, artikel 177 van het EGA-Verdrag en artikel 78 van het EGKS-Verdrag, - gezien besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , - gezien het door de Commissie op 10 mei 2000 ingediende voorontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2001 ( COM(2000) 300 ), - gezien het op 20 juli 2000 door de Raad vastgestelde ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2001 (C5-0300/2000 - C5-0301/2000 ), - gezien de Nota van wijzigingen nr. 1 bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001 opgesteld door de Raad op 11 oktober 2000 (12071/2000 - C5-0518/2000 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 maart 2000 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2001 - Afdeling III - Commissie (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juli 2000 over de begroting voor 2001 met het oog op de overlegprocedure voorafgaand aan de eerste lezing door de Raad (3) , - gezien het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de herziening van de financiële vooruitzichten (Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure) ( COM(2000) 262 ), - gezien het gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bijstand aan Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3906/89, Besluit 97/256/EG en Verordening (EEG) nr. 1360/90 ( COM (2000) 628 - 2000/0111 (CNS) , - gelet op het maximum stijgingspercentage voor de niet-verplichte uitgaven voor 2001 van 3,2%, - gelet op artikel 92 en Bijlage IV van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A5-0300/2000 ), A. overwegende dat de betalingskredieten van de ontwerpbegroting van de Raad slechts 1,05 % van het BNP van de Gemeenschap vertegenwoordigen, terwijl de financiële vooruitzichten voorzien in 1,11% van het BNP en het voorontwerp van de begroting van de Commissie in 1,07% van het BNP van de Gemeenschap, B. overwegende dat de betalingskredieten in de ontwerpbegroting € 92,499 miljard bedragen, hetgeen een verlaging inhoudt met 1,49% ten opzichte van het VOB en een verhoging met 3,46% ten opzichte van de begroting 2000, en dat de verhoging van de verplichte uitgaven in verhouding tot de begroting 2000 6,24% bedraagt en van de niet-verplichte uitgaven 1,32%, C. overwegende dat de vastleggingskredieten € 95,860 miljard bedragen, hetgeen een verlaging inhoudt met 1,12% ten opzichte van het VOB en een verhoging met 2,74% ten opzichte van de begroting 2000, en dat de verhoging van de verplichte uitgaven in verhouding tot de begroting 2000 6,28% bedraagt en van de niet-verplichte uitgaven slechts 0,23%, D. overwegende dat de Commissie een voorstel voor de herziening van de financiële vooruitzichten heeft ingediend, met het oog op de financiering van de steun aan de westelijke Balkan in rubriek 4 (externe maatregelen) en een voorstel voor een steunprogramma voor de westelijke Balkanlanden voor de periode 2000-2006, in overeenstemming met punt 20, eerste alinea van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (4) , en geldt op de verklaring betreffende de situatie in de Balkan bij voornoemd Interinstitutioneel Akkoord, alsmede verklaringen nrs. 1 en 2 bij het Besluit van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 over de toepassing van het flexibiliteitsinstrument voor de financiering van de wederopbouw van Kosovo (5) , E. overwegende dat het VOB gebaseerd is op het voorstel van de Commissie voor een herziening van rubriek 4 van de financiële vooruitzichten, maar dat de Raad besloten heeft met dit voorstel in zijn ontwerpbegroting geen rekening te houden, F. overwegende dat de Raad op 11 oktober 2000 een Nota van wijzigingen nr. 1/2001 heeft ingediend bij zijn ontwerp van algemene begroting waarin hij in het kader van de bestuurlijke hervorming van de Commissie aanvullende personele middelen en huishoudelijke kredieten voorstelt, Herziening van de financiële vooruitzichten 1. wijst er nogmaals op dat het ontstaan van nieuwe behoeften die tijdens de vaststelling van de financiële vooruitzichten niet voorzien waren in principe noopt tot een herziening van de financiële vooruitzichten; meent dat het perspectief van een democratisch Servië, naast de bestaande nieuwe behoeften in de rest van de Balkan, een herziening van het maximum van rubriek 4 tot een politieke noodzaak maakt; wijst op de door de Commissie opgestelde raming van de behoeften voor een democratisch Servië, zoals vervat in haar gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bijstand aan Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (CARDS), en in haar voorstel voor een herziening van de financiële vooruitzichten, en verzoekt de Raad om onverwijlde toezending van de ramingen van de financiële behoeften voor de regio, die op de Balkanconferentie van 24 november 2000 in Zagreb gepresenteerd zullen worden; 2. betreurt het dat de Raad niet bereid was met het Parlement te overleggen over het voorstel van de Commissie; verklaart zich bereid voor de tweede lezing te onderhandelen met de Raad binnen het kader van alle mogelijkheden die het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 biedt, met inbegrip van een herziening van de financiële vooruitzichten en het flexibiliteitsinstrument, teneinde de nieuwe behoeften die zijn ontstaan te financieren; 3. is van oordeel dat de twee takken van de begrotingsautoriteit in het kader van de begroting 2001 de meerjaarlijkse krediettoewijzingen voor het MEDA-programma en het CARDS-programma gezamenlijk moeten vaststellen; wijst erop dat het financieel kader de begrotingsautoriteit niet verbiedt tijdens de begrotingsprocedure haar jaarlijks besluit te nemen op basis van de werkelijke behoeften en de uitvoering van de programma's; herhaalt zijn standpunt over MEDA als uiteengezet in zijn advies van 6 september 2000 (6) en neemt kennis van het gewijzigd voorstel van de Commissie inzake CARDS; meent dat de twee takken van de begrotingsautoriteit verplicht zijn gezamenlijk de meerjaarlijkse krediettoewijzingen voor beide programma's vast te stellen; verzoekt de Raad, met gebruikmaking van alle middelen die binnen het IIA beschikbaar zijn, serieus deel te nemen aan de discussies met het oog op de vaststelling van een volledig financieel kader vóór de goedkeuring van de begroting; 4. benadrukt het politieke belang van een snelle overeenstemming tussen de beide takken van de begrotingsautoriteit, teneinde te zorgen voor financiering voor Servië in de begroting voor 2001; verwacht van beide zijden de nodige flexibiliteit in de onderhandelingen; Administratieve hervorming 5. neemt kennis van de door de Raad goedgekeurde Nota van wijzigingen nr. 1 bij de ontwerpbegroting 2001, die voorziet in aanvullende huishoudelijke uitgaven ten bedrage van € 34 252 miljoen voor het creëren van 400 nieuwe posten en in wijzigingen in de toelichtingen bij de BA-lijnen, in verband met de hervorming van de Commissie; 6. verzoekt de Commissie in het jaarverslag over de Gemeenschapswetgeving een evaluatie van de geboekte vooruitgang en de mogelijkheden op het gebied van de vereenvoudiging van het acquis communautaire en de implementatieprocedures op te nemen; 7. neemt de door de Commissie in haar Nota van wijzigingen nr. 1/2001 gevraagde kredieten op in de reserve, teneinde vóór de tweede lezing overeenstemming te bereiken tussen de Commissie en het Parlement over een efficiëntere uitvoering van de begroting door de Commissie, betere informatieverstrekking aan het Parlement over de hervormingen en een betere onderlinge afstemming van wetgevings- en begrotingsprocedures; hecht in beginsel zijn goedkeuring aan een regeling voor vervroegd pensioen in het kader van de hervorming van de Commissie; verzoekt de Commissie de hervorming te benutten om haar gezag en verantwoordelijkheid van uitvoerend orgaan te versterken, haar capaciteit op het gebied van management te vergroten en de informatieverstrekking aan het Parlement over de implementatie, met name van het buitenlands beleid, te verbeteren, teneinde het vertrouwen van de burgers in de Europese instellingen te vergroten; 8. wijst op de noodzaak een duurzame en realistische oplossing te vinden voor het probleem van de betalingsachterstanden bij de structurele maatregelen, het intern beleid, de externe beleidsmaatregelen en de pretoetredingssteun; verzoekt de Commissie in het kader van haar interne hervorming vóór 15 november 2000 een nauwkeurig plan op te stellen voor het wegwerken van de betalingsachterstanden voor eind 2003; wijst erop dat er voldoende betalingskredieten beschikbaar moeten worden gesteld voor de nieuwe vastleggingskredieten die in de begroting 2001, en in het bijzonder voor de rubrieken 3, 4 en 7 zijn opgenomen; 9. dringt erop aan dat de informatieverstrekking aan het Parlement, als een van de takken van de begrotingsautoriteit, wordt verbeterd; is van opvatting dat moet worden overeengekomen dat voor elk initiatief van de Raad of de Commissie op het gebied van het buitenlands beleid dat budgettaire gevolgen heeft, hiervoor de informele voorafgaande instemming van de bevoegde commissie van het Parlement zal worden gegeven, zelfs in het geval van een vereenvoudigde procedure; is in verband hiermee bovendien van mening dat de Raad ervoor dient te zorgen dat documenten inzake het buitenlands beleid naar behoren worden geregistreerd en dat wordt gewaarborgd dat het Parlement onder beperkte voorwaarden toegang heeft tot dit materiaal; 10. is ingenomen met de besluiten van de Commissie inzake uitbesteding, die stroken met de uitgangspunten van het Parlement; verzoekt de Commissie de oprichting van organen die de bureaus voor technische bijstand moeten vervangen te versnellen; wijst erop dat het Parlement nauw betrokken zal zijn bij de besluitvorming over de aard van deze organen; benadrukt dat de afbouw van de bureaus voor technische bijstand nauwlettend gevolgd moet worden; 11. voert maxima in voor iedere BA-lijn in de begroting voor zowel interne als uitbestede technische en administratieve bijstand om de volledige kosten van de implementatie van de betrokken beleidsmaatregelen aan te geven; 12. is ingenomen met het budgettaire besluit om 10% van het verwachte bedrag voor ondersteunende uitgaven op de BA-lijnen over te hevelen naar de bijhorende operationele begrotingslijnen, om een rigoureuzer beheer te bevorderen; Horizontale kwesties 13. onderstreept met desbetreffende begrotingsamendementen dat de uitvoering van de begroting gedurende het begrotingsjaar nauwlettender gevolgd moet worden; verzoekt de Commissie met klem de begrotingsautoriteit voor 1 april 2001 een planning voor de begrotingslijnen voor te leggen met de data waarop kredieten worden vastgelegd en betaald, volgens de programmeringsperioden van de verschillende programma's en instrumenten; 14. laakt de houding van de Commissie om programma's niet uit te voeren onder verwijzing naar het gebrek aan middelen, waarmee zij handelt in strijd met het besluit van de begrotingsautoriteit en zonder zelfs overleg te plegen met het Parlement; 15. wijst op het begrotingsbesluit om een algemene benadering te volgen ten aanzien van de hoogte van de subsidies voor gedecentraliseerde agentschappen en neemt kennis van het standpunt van de Raad hierover; eist dat de begrotingsautoriteit voorafgaande informatie ontvangt als de agentschappen belangrijke wijzigingen aanbrengen in de door de begrotingsautoriteit goedgekeurde begroting, in het bijzonder als deze het organigram betreffen; besluit met het oog hierop, en aangezien de organigrammen van de agentschappen een direct effect hebben op de begroting van de Unie, het organigram van elk agentschap in deel C van de begroting op te nemen, in overeenstemming met zijn wetgevingsbesluiten; Proefprojecten en voorbereidende acties 16. benadrukt dat de stemming over proefprojecten en voorbereidende acties is gehouden overeenkomstig de regels zoals vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 en dat dit met de Raad overeengekomen kader mogelijkheden biedt voor het ontwikkelen van nieuwe initiatieven; 17. betreurt de aanhoudende onwil van de Commissie om, ondanks de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 274 van het EG-Verdrag, zich werkelijk in te zetten voor de implementatie van de nieuwe proefprojecten en voorbereidende acties die door het Parlement in de begroting zijn opgenomen; roept de Commissie ertoe op uitvoering te geven aan de initiatieven van het Parlement en de rechtsgrondslagen te presenteren, teneinde de waardevolle elementen van deze acties permanent te kunnen behouden; 18. is ingenomen met het aan deze resolutie gehechte besluit om nieuwe proefprojecten en voorbereidende acties op te zetten voor het bevorderen van nieuwe politieke maatregelen op Europees niveau, alsook om de haalbaarheid en het nut van acties na te gaan, in het bijzonder met als doel EU-activiteiten van aanzienlijk belang voor het maatschappelijk middenveld zichtbaarder te maken; onderstreept het belang van handhaving van succesvolle proefprojecten en voorbereidende acties met als doel het vaststellen van rechtsgronden voor deze activiteiten; Rubriek 1 19. besluit in zijn begrotingsamendementen het VOB voor rubriek 1a te herstellen in afwachting van de Nota van wijzigingen nr. 2/2001 van de Commissie; meent dat de korting door de Raad van € 225 miljoen in rubriek 1b volkomen willekeurig is en niet gebaseerd op de verzoeken van de lidstaten; wijst op het belang van wederopvoering van de VOB-cijfers in rubriek 1b voor de ondersteuning van de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; 20. verzoekt de Raad akkoord te gaan met de verhoging op drie begrotingslijnen (B1-2320 Bijzondere steun aan de bijenteelt, B1-310 Verstrekking van landbouwproducten aan de hulpbehoevenden in de Gemeenschap en B1-312 Schoolmelk) waarvoor het Parlement heeft vastgesteld dat er extra kredieten nodig zijn; 21. verzoekt de Raad zijn standpunt te herzien met betrekking tot de kredieten van rubriek 1a op basis van de Nota van wijzigingen nr. 2 die de Commissie in oktober 2000 zal indienen; 22. verzoekt de Commissie vóór 30 juni 2001 een evaluatie op te stellen van de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid zoals geschetst in Agenda 2000, waarbij expliciet wordt verwezen naar de opmerkingen in haar verslag van 7 oktober 1998 "Financiering van de Europese Unie” ( COM(1998) 560 ); Rubriek 2 23. wijst wat betreft de uitvoering op de geraamde behoeften van de lidstaten aan betalingskredieten in 2001, die de voorgestelde toewijzing door de Commissie in het VOB ver overschrijden; 24. onderstreept derhalve, om een mogelijk ernstig tekort aan betalingskredieten te voorkomen, het begrotingsbesluit om de betalingskredieten van het VOB voor de structuurfondsen (titel B2-1 ) te herstellen en neemt een substantieel bedrag op in de reserve, om de extra kredieten die waarschijnlijk nodig zijn vast te stellen en een evenwichtige krediettoewijzing te waarborgen tussen de structuurfondsen en het Cohesiefonds; verzoekt de Raad een realistische raming op te stellen van de betalingskredieten die nodig zijn om de achterstand van niet-uitbetaalde vastleggingen van de periode 1993-1999 weg te werken; Rubriek 3 25. wijst op de aanzienlijke korting die de Raad heeft uitgevoerd op het intern beleid, namelijk een verlaging van de vastleggingskredieten met € 71,9 miljoen en van de betalingskredieten met € 177,9 miljoen ten opzichte van het VOB, die in verhouding tot de begroting 2000 een korting met 14,6% inhoudt van de vastleggingskredieten voor alle beleidsterreinen in rubriek 3 behalve onderzoek en de trans-Europese netwerken; neemt derhalve begrotingsamendementen aan die zijn politieke prioriteiten voor het intern beleid waarborgen; 26. is van mening dat de Commissie, in nauwe samenwerking met het Parlement, verantwoordelijk is voor de voorlichting van de Europese burgers over het beleid van de Europese Unie en dat de Commissie bij deze taak ervoor moet zorgen dat de bestede middelen kwaliteit opleveren; betreurt het feit dat de voorlichtings- en communicatieactiviteiten niet erg dynamisch zijn en dat er binnen de Commissie en tussen de instellingen een gebrek is aan coördinatie ondanks het feit dat er geëigende structuren voor dit doel bestaan; heeft daarom de kredieten voor het voorlichtingsbeleid in de reserve geplaatst; verwacht van de Commissie dat zij onverwijld aan de in de begroting genoemde voorwaarden voldoet; 27. spreekt nogmaals zijn steun uit voor een statuut voor de Europese politieke partijen, aangezien deze bijdragen "tot de vorming van een Europees bewustzijn en tot de uiting van de politieke wil van de burgers van de Unie” (artikel 191 EG-Verdrag), en is ingenomen met de intentie van de Commissie om voor de vaststelling van de begroting 2001 een wetgevingsvoorstel in te dienen inzake de transparantie van de financiering; 28. is vastbesloten de krediettoewijzing voor het MKB substantieel te verhogen, aangezien dit een topprioriteit is van het intern beleid; is ingenomen met het voorstel van de Commissie voor een meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap (2001-2005), maar acht het financieel kader ontoereikend om de doelstellingen te verwezenlijken; verzoekt de Raad dringend met het Parlement tot overeenstemming te komen over een financiering die voldoende is om de vijf financiële instrumenten met betrekking tot het programma (leninggaranties voor ICT-investeringen, MKB-garantiefaciliteit, ETF-startersregeling, startkapitaal en de JEV-regeling) te dekken; Rubriek 4 29. wijst op de aanzienlijke inspanningen die het heeft geleverd om voor de Balkanlanden meer financiële middelen in de begroting vrij te maken dan de Raad wilde toewijzen; acht de kredieten voor deze regio nog steeds ontoereikend, en is van plan om alle mogelijke wegen voor aanvullende financiering uit te zoeken, waaronder ook eventuele mogelijkheden die de uitvoering van de begroting 2000 biedt, om ervoor te zorgen dat het kredietvolume dichter bij het door de Commissie nodig geachte bedrag komt; 30. neemt kennis van de uitslag van de jongste verkiezingen in Servië en verhoogt derhalve de kredieten die bestemd zijn voor de ondersteuning van het democratiseringsproces in dit land, met gebruikmaking van de marge die in rubriek 4 was voorzien; creëert bovendien met het oog op het financieren van de wederopbouwbehoeften zoals vastgesteld in het CARDS-programma, een specifieke nieuwe lijn op de begroting met een p.m., in afwachting van een besluit van de begrotingsautoriteit; 31. benadrukt met desbetreffende amendementen op de begroting dat het niet akkoord gaat met een ontoereikende financiering van zijn traditionele prioriteiten, in het bijzonder acties met betrekking tot de democratie, economische bijstand, herstel en wederopbouw, en acties in de armste landen ter wereld; 32. wijst er nogmaals op dat bepaalde acties die door de Raad in de ontwerpbegroting gunstig zijn behandeld, zoals de voorgestelde snellereactiefaciliteit, in principe zijn steun hebben, maar heeft besloten dat deze gedekt moeten worden door toepassing van het flexibiliteitsinstrument; stelt tevens voor het flexibiliteitsinstrument toe te passen om de vastleggingskredieten voor bepaalde programma's zoals MEDA op het niveau te houden dat de Commissie in het VOB heeft voorgesteld, indien de begrotingsautoriteit meent dat het om gegronde behoeften gaat; 33. is nog steeds bezorgd over de lage uitvoeringspercentages voor vele externe programma's van de Unie; wijst op het bijzondere effect dat de interne hervorming die momenteel bij de Commissie wordt doorgevoerd moet hebben op externe programma's; heeft besloten, om het effect van de voorgestelde hervormingen te kunnen evalueren en hierop budgettair gezien adequaat te kunnen reageren, een performance-reserve voor onvoorziene uitgaven te creëren ten behoeve van externe maatregelen, die ten behoeve van het hervormingsproces kan worden vrijgemaakt; verzoekt de Commissie in verband hiermee, als voorwaarde voor het deblokkeren van de reserve, vóór 15 november 2000 een actieplan in te dienen voor het wegwerken van de betalingsachterstand (uitstaande vastleggingen) vóór 2003 en voor de verbetering en versnelling van de implementatie; 34. bevestigt zijn instemming met de overeenkomst die in het begrotingsoverleg van 20 juli 2000 is bereikt over het kredietvolume voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, dat overeenkomt met het bedrag dat de Raad vervolgens in de ontwerpbegroting heeft opgenomen; wijst op en hecht zijn goedkeuring aan de andere onderdelen van de indertijd bereikte overeenkomst, die bij deze resolutie zijn gevoegd; onderkent dat er wellicht een nauwkeurige afstemming van deze budgettaire afspraken nodig is; Rubriek 5 35. wijst erop dat met betrekking tot de administratieve uitgaven, naast de kredieten die gereserveerd zijn in verband met de administratieve hervorming bij de Commissie, het VOB wordt hersteld, waarbij echter rekening wordt gehouden met de statistische bijstelling die de Commissie heeft voorgelegd; 36. heeft een deel van de kredieten voor externe delegaties (hoofdstuk A-6) in de algemene reserve voor de delegaties opgenomen om na te gaan of de Commissie voldoet aan de verzoeken van het Parlement, en in het bijzonder aan zijn concrete voorstellen over regionalisatie, horizontale herschikking, decentralisatie en de ratio tussen het reguliere en het lokale personeel; zal overwegen deze kredieten voor de tweede lezing vrij te geven indien aan deze voorwaarden is voldaan; merkt op dat een deel van deze kredieten kan worden gebruikt om een delegatie op te zetten in Lhasa, de hoofdstad van de autonome regio Tibet, mits dit in overeenstemming is met de nieuwe aanpak van de Commissie; 37. is van oordeel dat de drie instellingen (Parlement, Raad en Commissie) bij het nemen van maatregelen ter voorbereiding van de instellingen op de uitbreiding hun beleid inzake vertaling, vertolking, gebouwen en bibliotheken zoveel mogelijk moeten coördineren door middel van interinstitutionele samenwerking en verzoekt de Commissie uiterlijk op 30 juni 2001 een verslag aan het Parlement te doen toekomen waarin zij haar opvattingen uiteenzet over de gevolgen die de uitbreiding zal hebben voor haar bestuurlijke structuur; 38. wenst in kennis gesteld te worden van cijfers inzake ziekteverzuim van vast en tijdelijk personeel bij de Commissie; heeft derhalve besloten 10% van de kredieten voor hulpfunctionarissen in de reserve te plaatsen, in afwachting van een gezamenlijk verslag van de secretarissen-generaal van de EU-instellingen op basis van geharmoniseerde parameters, zodat de gegevens van de verschillende instellingen vergeleken kunnen worden; verzoekt tevens de secretaris-generaal van de Commissie een verslag in te dienen over de mate en de redenen van detachering van ambtenaren bij andere instellingen en bij organen buiten de Europese Unie; Rubriek 7 39. geeft uiting aan zijn steun voor het uitbreidingsproces door de betalingskredieten te herstellen die de Commissie in het VOB heeft opgenomen voor de pretoetredingsinstrumenten SAPARD en ISPA, die de invoeringsfase van deze instrumenten moeten ondersteunen; heeft besloten de betalingskredieten voor PHARE te verhogen teneinde een aanvaardbare ratio van de betalingen ten opzichte van de nieuwe vastleggingen te bereiken en steun te geven aan de dringend noodzakelijke inspanningen van de Commissie om het beheer van PHARE op een lijn te brengen met de behoeften van de kandidaat-lidstaten; o o o 40. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, samen met de amendementen en de wijzigingsvoorstellen op het ontwerp van algemene begroting te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de andere betrokken instellingen en organen. VERKLARING OVER DE OP DE ALGEMENE BEGROTING AAN TE REKENEN UITGAVEN VOOR HET GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN VEILIGHEIDSBELEID De begrotingsautoriteit bevestigt de bestaande praktijk, die omschreven is in de punten 39 en 40 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, dat de beleidsuitgaven van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid worden opgevoerd op de algemene begroting in het hoofdstuk waarin het Akkoord voorziet. Zij komt echter overeen de administratieve uitgaven - zoals salarissen en vergoedingen - van de speciale vertegenwoordigers van de Europese Unie die overeenkomstig artikel 18, lid 5, van het Verdrag betreffende de Europese Unie door de Raad zijn gemandateerd, in Afdeling II - Raad - van de begroting op te nemen. Wanneer bedragen - bijvoorbeeld betreffende de speciale vertegenwoordigers van de EU - in Afdeling II - Raad van de begroting worden opgenomen, moet rekening worden gehouden met het effect hiervan op de algehele situatie in rubriek 5 van de financiële vooruitzichten en moet het traditionele evenwicht binnen rubriek 5 gehandhaafd blijven. AAN DE BEGROTINGSAUTORITEIT De Raad ziet erop toe dat de raming van de administratieve kosten voor elk nieuw besluit op GBVB-gebied (financieel memorandum) en de ramingen voor de jaarlijkse uitgaven voor elke actie die in het voorontwerp van begroting is opgenomen, tijdig aan de andere tak van de begrotingsautoriteit worden meegedeeld, zodat deze indien nodig advies kan uitbrengen. Proefprojecten en voorbereidende acties goedgekeurd overeenkomstig punt 37, sub a) van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure Proefprojecten Begrotingspost Titel Kredieten begroting 2001* in € Vastleggingen Betalingen B2-514 Proefprojecten ten behoeve van familiebedrijven in de landbouw 2 000 000 2 000 000 B3-2020 Campagnes tegen dopinggebruik in de sport in Europa 4 950 000 5 050 000 B4-3301 N Proefproject ter bescherming van de kustlijnen 5 000 000 2 500 000 B5-3003 N Proefproject betreffende de impact van de uitbreiding 10 000 000 5 000 000 B5-804 N Proefproject ter bestrijding van uitbuiting van kinderen 3 000 000 2 000 000 Totaal kredieten 24 950 000 16 550 000 Voorbereidende acties Begrotingspost Titel Kredieten begroting 2001* in € Vastleggingen Betalingen B3-1000 Voorbereidende acties inzake samenwerking op het gebied van onderwijs en jeugdbeleid 5 910 000 4 810 000 B3-4105 Voorbereidende maatregelen ter bestrijding en voorkoming van uitsluiting 15 640 000 11 640 000 B5-334 ** Promotie van de Europese digitale inhoud op mondiale netwerken 4 721 000 7 281 000 B5-503 Voorbereidende acties ten behoeve van plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven 11 640 000 6 040 000 B5-803 ** Acties ter bestrijding en voorkoming van discriminatie 8 150 000 10 330 000 B5-831 Voorbereidende acties met het oog op een programma voor de bestrijding van drugshandel 1 000 000 600 000 B7-626 N Campagne tegen sekstoerisme in derde landen 1 000 000 1 000 000 B7-667 Samenwerking met derde landen op migratiegebied 10 000 000 5 000 000 Totaal kredieten 58 061 000 46 701 000 * De BA-lijnen zijn niet in de kredieten inbegrepen. ** De reserves voor de lijnen B5-334 en B5-803 zullen worden vrijgegeven na de goedkeuring van een nog in behandeling zijnde rechtsgrond. Bijgevolg maakt deze reserve geen deel uit van de voorbereidende acties. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 maart 2000 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2001 Afdeling I - Parlement; Afdeling II - Raad; Afdeling IV - Hof van Justitie; Afdeling V - Rekenkamer; Afdeling VI - Economisch en Sociaal Comité; Afdeling VII - Comité van de regio's en Afdeling VIII - Europese Ombudsman (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2001 (3) , - gezien het op 23 mei 2000 door de Commissie ingediende voorontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2001 ( COM(2000) 300 ), - gezien het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2001, vastgesteld door de Raad op 20 juli 2000 (C5-0300/2000 ), - gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie verzoekschriften ( A5-0292/2000 ), Algemeen kader 1. herinnert eraan dat de geldende financiële vooruitzichten voorzien in een maximum van 4.939 miljoen EUR (4) voor rubriek 5 (Administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten; 2. wijst erop dat de resterende marge in rubriek 5 op basis van het voorontwerp van begroting 2001 56 miljoen EUR bedroeg; wijst erop dat de Raad de resterende marge in rubriek 5 in eerste lezing heeft verhoogd tot 114 miljoen EUR; 3. is van mening dat de administratieve uitgaven onderworpen moeten blijven aan de begrotingsdiscipline en dat slechts beperkte stijgingen gerechtvaardigd zijn om de kwaliteit van de dienstverlening van de instellingen te handhaven; is van mening dat administratieve uitgaven ook in de toekomst gebaseerd moeten zijn op de beginselen van goed financieel beheer en kosteneffectiviteit; 4. verzoekt de instellingen hun efficiency te verhogen door zo snel en volledig mogelijk Activity Based Budgeting in te voeren; is van mening dat het van vitaal belang is dat alle instellingen het voorbeeld van de Commissie navolgen en Activity Based Budgeting gaan toepassen; 5. verzoekt alle instellingen de mogelijkheden van het herinzetten van personeel nader te onderzoeken, met het oog op een optimalisering van de toewijzing van middelen; 6. herhaalt zijn steun voor verdere interinstitutionele samenwerking ter verbetering van de efficiency en de kosteneffectiviteit; verwelkomt het voorstel om een interinstitutioneel aanwervingsbureau op te richten teneinde kosteneffectievere selectie- en aanwervingsprocedures in te voeren; 7. is van oordeel dat de drie instellingen (Parlement, Raad, Commissie), zo veel mogelijk door middel van interinstitutionele samenwerking, moeten werken aan de coördinatie van hun aanpak op het gebied van vertaling, vertolking, gebouwen en bibliotheken bij het nemen van maatregelen om de instellingen voor te bereiden op de uitbreiding; 8. is van oordeel dat de instellingen de interinstitutionele samenwerking op het gebied van gebouwen moeten uitbreiden, het beheer van nieuwe projecten moeten verbeteren, een efficiënt gebruik van de huidige gebouwen moeten nastreven, overeenstemming moeten bereiken over de ontwikkeling van een algemeen onroerendgoedbeleid, in het bijzonder met het oog op de komende uitbreiding, en concrete voorstellen moeten doen betreffende mogelijke behoeften op het gebied van gebouwen op middellange en lange termijn en betreffende de toe te passen financiële regelingen; 9. betreurt de weigering van de Raad en de Commissie een interinstitutionele werkgroep op te richten inzake pensioenen van personeelsleden van de instellingen; 10. merkt op dat het Hof van Justitie en de Rekenkamer hebben besloten tot overname van het bevorderingsbeleid van het Parlement, dat transparanter is en gebaseerd is op verdienste en prestaties; verzoekt het Comité van de regio's en het Economisch en Sociaal Comité rekening te houden met de conclusies van het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen bij de herziening van hun bevorderingsbeleid; 11. merkt op dat de Commissie in haar nota van wijzigingen nr. 1 bij het voorontwerp van begroting voor 2001 het voorstel inzake een regeling voor vervroegde uittreding voor haar eigen personeel heeft opgenomen; is van mening dat, indien de rechtsgrondslag wordt goedgekeurd, alle instellingen de mogelijkheid moeten hebben een passende regeling in te voeren (5) ; 12. wenst op de hoogte te worden gehouden van de hoeveelheid ziekteverzuim van personeel in vaste en tijdelijke dienst bij de instellingen; heeft derhalve besloten 10% van de kredieten voor hulpfunctionarissen in de reserve te plaatsen, in afwachting van de indiening van een gezamenlijk verslag hierover van de secretarissen-generaal van de instellingen, gebaseerd op geharmoniseerde parameters, om een vergelijking van de instellingen mogelijk te maken; verzoekt de secretarissen-generaal bovendien een verslag in te dienen over de frequentie en de redenen voor detacheringen van ambtenaren bij andere instellingen en organen buiten de Europese Unie; Afdeling I - Europees Parlement 13. wijst erop dat, hoewel de uitgaven met betrekking tot het statuut van de leden, het gebouwenbeleid en de gevolgen van de uitbreiding niet vallen onder het zelfopgelegde maximum van 20% van rubriek 5 (Administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten, het heeft besloten binnen het maximum te blijven en daarom een gedisciplineerde begroting te zullen toepassen; 14. blijft overtuigd van het feit dat een statuut voor de assistenten van de leden dringend gewenst is; 15. heeft besloten kredieten vrij te maken voor de volgende maatregelen: lijst van het aantal ambten/opwaarderingen: 16. heeft de kredieten in hoofdstuk 11 (Personeel in actieve dienst) verlaagd met 2,1 miljoen EUR, naar aanleiding van de nieuwe parameters van de Commissie voor de aanpassing van de salarissen van het personeel voor 2001; 17. is van mening dat er ruimte is voor verbetering van de efficiency van de tolkendienst door moderne informatietechnologie toe te passen; heeft derhalve besloten dat de kredieten voor post 2101 (Verspreid opgestelde informatica-apparatuur) tevens gebruikt moeten worden om te zorgen voor meer IT-ondersteuning om de toegang van tolken tot informatie tijdens parlementaire vergaderingen te vergemakkelijken, de verplaatsing van tolken naar aanleiding van programmawijzigingen op het laatste moment mogelijk te maken en bij te dragen aan een verhoging van de kwaliteit van de werkzaamheden van de tolken; 18. is van mening dat het van wezenlijk belang is het Parlement dichter bij het door hem vertegenwoordigde electoraat te brengen; heeft derhalve besloten de kredieten van post 2723 (Organisatie en ontvangst van bezoekersgroepen, Euroscola en uitnodigingen aan opiniemakers uit derde landen) te verhogen; verzoekt het Bureau te overwegen de bestaande regels inzake de financiering van bezoekersgroepen zodanig te wijzigen dat het Parlement de kosten op zich neemt van bezoeken van groepen tot 40 personen; 19. herhaalt zijn steun voor de organisatie van een parlementaire WTO-conferentie in 2001; heeft besloten een bedrag van 50 000 EUR van post 1004 (Reis- en verblijfkosten voor vergaderingen, oproepingen en bijkomende kosten) in de reserve te plaatsen; wijst erop dat deze kredieten vrijgemaakt kunnen worden ter dekking van de kosten van de deelname van leden aan een dergelijke conferentie, indien hier behoefte aan is; 20. wijst erop dat de overeenkomst van Cotonou gevolgen zal hebben voor de werkwijze van de Paritaire Vergadering ACS-EU; heeft derhalve besloten aanvullende kredieten (370 000 EUR) van de reserve beschikbaar te stellen; wijst erop dat deze kredieten vrijgemaakt kunnen worden zodra afdoende is aangetoond dat er behoefte is aan aanvullende kredieten; 21. heeft besloten de omschrijving te wijzigen en de posten 3707 (Secretariaatskosten, huishoudelijke uitgaven en uitgaven in verband met de politieke activiteiten van de fracties en de niet-ingeschreven leden) en 3708 (Voorlichting) samen te voegen tot post 3701 (Secretariaatskosten, huishoudelijke uitgaven en uitgaven in verband met de politieke en voorlichtingsactiviteiten van de fracties en de niet-ingeschreven leden) met een p.m.-vermelding, in afwachting van de goedkeuring door het Bureau van de regelgeving voor het gebruik van de kredieten van deze post; 22. wijst erop dat het afschaffen van de vrijdagochtendzittingen in Straatsburg een besparing oplevert van circa 1 miljoen EUR; gelast het Bureau strikte criteria vast te leggen voor de toekenning aan de leden van de dagvergoeding voor de vrijdag; 23. gelast het Bureau het besluit van het College van Quaestoren tot handhaving van de dagvergoeding voor leden die gedurende de achterbanweken in Brussel verblijven, te wijzigen en strikte criteria vast te leggen voor de toekenning hiervan; 24. wijst erop dat de stijging van de rentetarieven noopt tot een verhoging van de kredieten voor post 2000 (Huur en erfpacht); heeft derhalve besloten om post 2000 te verhogen met 7 miljoen EUR; 25. is van mening dat de goedgekeurde operationele proefmaatregelen in het kader van een nieuwe oriëntatie van het Directoraat-generaal studies nog verbeterd moeten worden, om een optimale wetenschappelijke ondersteuning van de leden bij het uitoefenen van hun parlementaire bezigheden en verplichtingen te waarborgen; gelast zijn secretaris-generaal uiterlijk 1 februari 2001 te komen met een coherente globale strategie afgestemd op de rol van het Parlement na Amsterdam, voor een onafhankelijk Directoraat-generaal studies met het oog op de tot standbrenging van een moderne en efficiënte studiedienst, die zich in het bijzonder toelegt op de volgende drie gebieden: heeft derhalve besloten om een bedrag van 1 miljoen EUR van artikel 260 in de reserve te plaatsen en onmiddellijk na presentatie van deze globale strategie een besluit te nemen over het vrijmaken van de reserve; 26. besluit dat een adequaat bedrag van artikel 260 wordt bestemd voor de productie van een jaarlijks verslag over de economische en monetaire situatie in de Europese Unie en voor de evaluatie van rapporten van de lidstaten over de economische situatie op de korte termijn, aangezien dit een ondersteuning betekent van zijn inbreng in het formuleren van het Europees economisch en monetair beleid; 27. herinnert eraan dat in de begroting 2000 een bedrag van 300 000 EUR van artikel 260 was bestemd voor een externe studie naar de werkmethodes en de personeelsstructuur van de administratie van het Parlement, die op 1 september 2000 had moeten worden ingediend; laakt de bevoegde autoriteiten van het Parlement wegens het niet nakomen van de afgesproken termijnen en dringt erop aan dat de studie uiterlijk op 31 mei 2001 beschikbaar is; 28. gelast zijn secretaris-generaal een uitgebreide studie in te dienen betreffende het gebruik van zijn gebouwen en voorzieningen van het Parlement; is van mening dat het huidige gebouwenbeleid verder moet worden ontwikkeld, dat daarin een gedetailleerd ontwerpplan opgenomen moet worden en dat bij de ontwikkeling van dit beleid de belangrijkste gebruikers van de gebouwen van het Parlement geraadpleegd moeten worden; dringt erop aan dat het zijn middelen zo goed mogelijk gebruikt en zijn aankoopbeleid optimaliseert, waarbij gestreefd moet worden naar betere kosten-batenverhoudingen en gewaarborgd moet worden dat de meest kosteneffectieve externe contracten worden gesloten door middel van reguliere oproepen tot inschrijving; verzoekt controleprocedures in te voeren om te waarborgen dat bestelde nieuwe apparatuur ook daadwerkelijk wordt aangekocht en geïnstalleerd; verzoekt dat ten behoeve van gehandicapte werknemers en bezoekers de benodigde aanpassingen van de gebouwen als genoemd in de reeds goedgekeurde audit inzake toegang voor gehandicapten, worden uitgevoerd; 29. heeft besloten de kredieten van artikel 206 (Verwerving van onroerende goederen) niet te laten stijgen boven het zelfopgelegde maximum van 20% van rubriek 5 (Administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten; herhaalt zijn doelstelling om zijn gebouwen in een zo kort mogelijke periode aan te kopen, teneinde de rentelast zo laag mogelijk te houden; behoudt zich evenwel de mogelijkheid van huur of lease voor, hetgeen een nuttige manier kan zijn om de kosten te verlagen en de flexibiliteit te verhogen; 30. heeft besloten een bedrag van 4 396 000 EUR van post 1301 (Dienstreizen) in de reserve te plaatsen; wijst erop dat het tot nu toe niet nodig is geweest het bedrag van 1 000 000 EUR van deze post dat op de begroting 2000 in de reserve is geplaatst vrij te maken; gelast zijn secretaris-generaal een verslag in te dienen over de budgettaire gevolgen van de tot nu toe genomen maatregelen ter verlaging van de kosten voor dienstreizen; wijst erop dat het vrijmaken van de kredieten overwogen kan worden na beoordeling van dit verslag; 31. dringt aan op samenwerking tussen de Commissie en het Parlement in het kader van de "Europahuizen” en gelast zijn secretaris-generaal onderhandelingen te voeren met de Commissie over de locaties waar deze doelstelling nog moet worden verwezenlijkt; is van mening dat de budgettaire gevolgen binnen redelijke grenzen moeten blijven; heeft besloten een bedrag van 100 000 EUR uit de reserve vrij te maken voor de huur van het Edinburgh Regional Office; 32. verzoekt de Raad met het Parlement samen te werken op het gebied van de financieringsregelingen voor het Louise Weiss-gebouw en wijst erop dat indirecte financiering de doorzichtigheid van de regelingen niet zal verhogen; is van mening dat de Europese belastingbetaler mag verwachten dat de meest kosteneffectieve, transparante en juridisch waterdichte regeling gekozen zal worden; Afdeling IV - Hof van Justitie 33. heeft besloten tot de volgende maatregelen: 34. is van mening dat onmiddellijk maatregelen genomen moeten worden om de achterstand met de vertalingen in te lopen; wijst er niettemin op dat dit een tijdelijk probleem is waarvoor geen vaste posten gecreëerd hoeven te worden; wijst erop dat een deel van de vertalers aangeworven kan worden op LA7-niveau; 35. beseft dat het Hof geen invloed heeft op het aantal te behandelen zaken; verzoekt het Hof echter verder te zoeken naar manieren om zijn werkmethoden te rationaliseren en het aantal teksten dat vertaald moet worden te beperken; is van mening dat grotere flexibiliteit bij de keuze van werktalen (met name bij het Gerecht van eerste aanleg) de druk op de Vertaaldienst zou kunnen verminderen en verzoekt het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg te onderzoeken hoe de lengte van bepaalde voorbereidende documenten beperkt zou kunnen worden; Afdeling V - Rekenkamer 36. herinnert eraan dat de totale kosten voor de uitbreiding van het gebouw van de Rekenkamer niet boven de doelstelling van 25 miljoen EUR (prijzen van 1998) uit mogen komen; wijst erop dat de Rekenkamer de kredieten voor artikel 206 heeft verlaagd van 7 miljoen EUR tot 5 miljoen EUR; herinnert eraan dat het Parlement, de Raad en de Rekenkamer in 1998 een betaalschema voor de uitbreiding van het gebouw van de Rekenkamer zijn overeengekomen dat tegen het jaar 2001 voorziet in een bedrag van 7 miljoen EUR; heeft derhalve besloten de kredieten voor artikel 206 te verhogen met 2 miljoen EUR; Afdelingen VI en VII - Economisch en Sociaal Comité en Comité van de regio's 37. is van mening dat op efficiëntere wijze gebruik kan worden gemaakt van de gezamenlijke vertaaldienst van de Comités; wijst erop dat de regels inzake de lengte van documenten moeten worden aangescherpt om het aantal te vertalen bladzijden te verminderen; heeft derhalve besloten de vermelding " te schrappen " (overeenkomstig artikel 55, lid 2 van de Financieel Reglement) toe te voegen aan 11 LA4- en 11 C1-posten (6) ; wenst vóór 31 december 2000 te worden ingelicht over de maatregelen die de Comités zullen nemen naar aanleiding van de aanbevelingen in het verslag van 4 augustus 2000 over de vertaaldienst van de twee comités, 38. is van mening dat interinstitutionele samenwerking op het gebied van de tolkendiensten versterkt moet worden; wijst erop dat de behoefte aan vertolking in de instellingen uiteenloopt tengevolge van verschillende werkroosters; verzoekt de twee Comités hun vergaderrooster te herzien om een betere interinstitutionele samenwerking tussen de tolkendiensten mogelijk te maken; Afdeling VI - Economisch en Sociaal Comité 39. verzoekt het Comité zijn visie te geven over zijn toekomstige rol in verband met de georganiseerde civiele maatschappij; 40. heeft besloten zijn goedkeuring te hechten aan de toewijzing van kredieten aan 4 opwaarderingen in het Economisch en Sociaal Comité (1 A7 naar A6, 1 LA7 naar LA6, 1 C2 naar C1 en 1 C3 naar C2); wijst er echter op dat deze kredieten in de reserve moeten blijven in afwachting van de invoering van een bevorderingsbeleid waarbij de aanbevelingen in het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen worden opgevolgd; Afdeling VII - Comité van de regio's 41. heeft besloten 1 B5-post op te nemen voor de Medische Dienst, alsmede 1 C5-post voor de financieel controleur; 42. heeft besloten zijn goedkeuring te hechten aan de toewijzing van kredieten voor 4 opwaarderingen voor vaste posten (3 A7 naar A6, 1 B3 naar B2) en voor 4 opwaarderingen voor tijdelijke posten (3 A7 naar A6 en 1 C5 naar C4); wijst er echter op dat deze kredieten in de reserve moeten blijven in afwachting van de invoering van een bevorderingsbeleid waarbij de aanbevelingen in het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen worden opgevolgd; 43. stemt ermee in dat de kredieten voor artikel 251 (Vergaderkosten van vertegenwoordigers uit kandidaat-lidstaten) worden gecontinueerd; heeft besloten een bedrag van 35 000 EUR in de reserve te plaatsen in afwachting van de indiening van een geactualiseerd verslag over dit initiatief; Afdeling VIII - Europese Ombudsman 44. is van mening dat verdienstelijke ambtenaren in het secretariaat van de Ombudsman dezelfde bevorderingsmogelijkheden moeten hebben als in andere instellingen; heeft besloten zijn goedkeuring te hechten aan de toewijzing van kredieten aan de 2 gevraagde opwaarderingen; Begroting van de Europese Toezichthouder voor gegevenbescherming 45. is van mening dat de begroting van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming deel VIII B van de begroting moet gaan vormen, zodra de rechtsgrondslag is goedgekeurd; Begroting van de gemeenschappelijke controleorganen voor gegevensbescherming 46. is van mening dat de begroting van de gemeenschappelijke controleorganen voor gegevensbescherming, ingesteld bij de Overeenkomst tot oprichting van een Europese Politiedienst (Europolovereenkomst), de Overeenkomst inzake het gebruik van informatica op douanegebied en de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (Schengenovereenkomst), om redenen van doorzichtigheid afdeling VIII C van de algemene begroting moet gaan vormen (de begroting van de Ombudsman zou dan afdeling VIII A zijn); o o o 47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de betreffende instellingen en organen. Het Europees Parlement, - gelet op de bepalingen van het EGKS-Verdrag, in het bijzonder de artikelen 55 en 56, - gezien het ontwerp van operationele begroting van de EGKS voor 2001 ( COM(2000) 360 - C5-0340/2000 ), - gezien de resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 21 juni 1999 betreffende het verstrijken van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 1996 over de opneming van de EGKS in de begroting van de Europese Unie (2) , - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad over het verstrijken van het EGKS-Verdrag - financiële activiteiten ( COM(1997) 506 - C4-0573/1997 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad over het verstrijken van het EGKS-Verdrag - financiële activiteiten (3) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 22 oktober 1998 over het ontwerp van operationele begroting van de EGKS voor 1999 (SEC (1998) 966 - C4-0394/1998 ) (4) en van 28 oktober 1999 over het ontwerp van operationele begroting van de EGKS voor 2000 (SEC (1999) 803 - C5-0017/1999 ) (5) , - gezien de gezamenlijke verklaring over de financiële programmering, door de drie instellingen goedgekeurd op 20 juli 2000, (6) - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0251/2000 ), A. overwegende dat het onderhavige ontwerp van operationele begroting is opgesteld tegen de achtergrond van het verstrijken van het EGKS-Verdrag op 23 juli 2002, B. overwegende dat op basis van de ramingen die de Commissie heeft ingediend het aantal banen dat in het jaar 2001 verloren zal gaan naar verwachting in de kolensector 7000 zal bedragen en in de staalsector 5000, C. overwegende dat de reserves en voorzieningen die door de EGKS zijn opgebouwd de financiering van de laatste operationele begrotingen tussen nu en 2002 zullen waarborgen, D. overwegende dat de activa en passiva van de EGKS zullen overgaan naar de resterende Gemeenschappen, E. overwegende dat de financiële vooruitzichten die dienen als basis voor de algemene begrotingen van 2000 tot 2006 zijn berekend op basis van de begroting 1999, zonder rekening te houden met inkomsten of uitgaven met betrekking tot de EGKS, F. overwegende dat na 2002 uitsluitend onderzoeksactiviteiten betreffende sectoren verband houden met de kolen- en staalindustrieën gefinancierd zullen worden, G. overwegende dat de reserves en voorzieningen op de liquidatiebalans zullen worden toegewezen aan een onderzoeksfonds op het gebied van kolen en staal, dat zal worden beheerd en gefinancierd door middel van de algemene begroting, 1. is van mening dat het totaalbedrag dat wordt voorgesteld voor de operationele begroting van de EGKS in 2001 adequaat is, maar dat de verdeling ervan over de activiteiten beter uitgebalanceerd moet worden om tegemoet te komen aan de huidige en toekomstige behoeften in de sectoren kolen en staal; 2. wijst erop dat in 1999 slechts de helft van de kredieten voor wederaanpassingssteun op de operationele begroting van de EGKS is benut; is van mening dat het voorstel van de Commissie om deze kredieten verder te verhogen tot € 80 miljoen niet gerechtvaardigd is; 3. stelt een vermindering voor van de administratieve uitgaven, aangezien het bedrag dat hiervoor 20 jaar geleden is berekend niet langer geëigend is voor het huidige niveau van activiteiten van de EGKS; 4. verzoekt de Commissie de steun voor sociale maatregelen te handhaven op het huidige niveau, om een verdere daling van de werkgelegenheid in de sectoren kolen en staal op te vangen; 5. is van mening dat het onderzoek dat krachtens het EGKS-Verdrag wordt gefinancierd versterkt moet worden en dat daarbij prioriteit verleend moet worden aan minder vervuilende technologieën, teneinde een duurzame ontwikkeling in de Europese Unie te bevorderen; 6. herinnert eraan dat als gevolg van de komende uitbreiding het belang van de sectoren kolen en staal aanzienlijk zal toenemen; is van mening dat na het verstrijken van het EGKS-Verdrag het onderzoek betreffende de sectoren kolen en staal moet worden verbreed en versterkt ter ondersteuning van de programma's voor modernisering en herstructurering in de kandidaatlanden; verzoekt de Commissie hier rekening mee te houden bij het opstellen van het Zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (2002-2006); 7. verwacht dat de kandidaatlanden na het verstrijken van het EGKS-Verdrag in aanmerking zullen komen voor deelname aan onderzoek dat door de EU wordt gefinancierd; 8. betreurt de slechte resultaten van het proces van opname van het EGKS-Verdrag in de algemene begroting; verzoekt de Commissie een financiële evaluatie in te dienen van de nieuwe activiteiten die in de algemene begroting worden opgenomen, aangezien zij gevolgen kunnen hebben voor de marge onder het maximum van rubriek 3 van de financiële vooruitzichten; herinnert eraan dat, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring over de financiële programmering, goedgekeurd op 20 juli 2000, “de begrotingsautoriteit over betrouwbare informatie moet beschikken inzake de financiële gevolgen van elk nieuw voorstel dat de Commissie indient, teneinde te kunnen beoordelen wat de gevolgen van de voorstellen zijn op de maxima van de financiële vooruitzichten, met name van de rubrieken 3 en 4”; 9. herinnert eraan dat de Commissie in een verklaring aan het Parlement van 1973 toezegde de adviezen van het Parlement inzake de operationele begroting van de EGKS te zullen aanvaarden als bindend (7) ; verwacht dat de Commissie bij de presentatie van haar kadervoorstel inzake de instrumenten die de EGKS moeten opvolgen hetzelfde beginsel zal toepassen; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en het Raadgevend Comité. ONTWERP VAN OPERATIONELE BEGROTING EGKS VOOR 2001 (€ miljoen) Behoeften Middelen Uit de middelen van het begrotingsjaar te financieren verrichtingen (niet-terugvorderbaar) Begroting 2000 goedgek. door Commissie Raming Commissie voor 2001 Voorstel rapporteur voor 2001 Middelen van het begrotingsjaar Begroting 2000 goedgek. door Commissie Raming Commissie voor 2001 Voorstel rapporteur voor 2001 1. Administratieve uitgaven 5,0 5,0 4,0 1. Lopende middelen 2. Wederaanpassingssteun (1) 61,0 80,0 70,0 1.1 Opbrengst heffing 0,00% 1.2 Nettosaldo 54,0 48,0 48,0 3. Steun voor onderzoek (2) Aid 81,0 76,0 85,0 1.3 Boeten en verhogingen wegens vertraagde overmakingen 3.1 3.2 Staal Kolen 56,0 25,0 54,0 22,0 60,0 25,0 1.4 Diversen 4,0 3,0 3,0 2. Annulering van verplichtingen die vermoedelijk niet worden uitgevoerd 37,0 36,0 36,0 4. Sociale maatregelen 31,0 29,0 31,0 3. Terugneming van de voorziening voor de financiering van de operationele begroting 101,0 103,0 103,0 TOTAAL BEGROTING 178,0 190,0 190,0 TOTAAL BEGROTING 178,0 190,0 190,0 (1) De Commissie stelt de volgende indicatieve verdeling voor van de wederaanpassingssteun: € 55 miljoen voor de werknemers in de kolensector en € 25 miljoen voor die in de staalsector. De rapporteur stelt voor om deze bedragen te wijzigen in € 48 miljoen voor werknemers in de kolensector en € 22 miljoen voor werknemers in de staalsector. (2) Met inbegrip van de financiering van projecten die een invloed hebben op het gebied van de technische bestrijding van hinder op de arbeidsplaats in de omgeving van siderurgische installaties, de gezondheid en de veiligheid in de mijnen (indicatieve bedragen: 4 respectievelijk 3 miljoen euro). Het Europees Parlement, - gelet op het Financieel Reglement van 21 december 1977 (1) , - gelet op de verordening (EG) nr. 2040/2000 van de Raad van 26 september 2000 betreffende de begrotingsdiscipline (2) , - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (3) , - gelet op artikel 54 van zijn Reglement, - gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2001 (C5-0300/2000 ), - onder verwijzing naar het begrotingsoverleg van 20 juli 2000, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0236/2000 ), A. met inachtneming van de wetgevingsverantwoordelijkheden die het Verdrag van Amsterdam het Europees Parlement geeft, B. overwegende dat de Raad en het Parlement in hun dubbele hoedanigheid van wetgevingsautoriteit en begrotingsautoriteit tot taak hebben de samenhang tussen hun besluiten te waarborgen, C. overwegende dat reeds vele malen nieuwe initiatieven zijn gelanceerd zonder voldoende rekening te houden met het geldende financiële kader, D. overwegende dat het financiële kader van de geldende financiële vooruitzichten de instellingen in alle stadia van het besluitvormingsproces noopt tot waakzaamheid, 1. uit zijn tevredenheid over het akkoord dat op 20 juli 2000 is gesloten tussen het Parlement, de Raad en de Commissie, en dat is gericht op verbetering van de financiële programmering en een betere beschikbaarheid van de voor de tenuitvoerlegging van de programma's noodzakelijke middelen; 2. hecht zijn goedkeuring aan de bijbehorende gezamenlijke verklaring over de financiële memoranda; 3. gelast zijn bevoegde commissie zich te buigen over de in zijn Reglement aan te brengen wijzigingen teneinde de procedures aan te passen aan de nieuwe institutionele bepalingen; 4. roept de Europese Raad en de diverse instanties van de Raad op om de door de Commissie verstrekte gegevens te integreren in de wetgevingsprocedure; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. VERKLARING OVER DE FINANCIËLE PROGRAMMERING "De begrotingsautoriteit moet beschikken over nauwkeurige informatie omtrent de financiële consequenties van alle nieuwe Commissievoorstellen, teneinde de gevolgen daarvan voor de maxima van de financiële vooruitzichten te kunnen beoordelen, meer bepaald wat de rubrieken 3 en 4 betreft. Het Europees Parlement en de Raad, als de twee takken van de begrotingsautoriteit, en de Commissie hebben overeenstemming bereikt over het volgende: De Commissie zendt het financieel memorandum toe aan het Parlement en de Raad. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 394 ), - gelet op de artikelen 251, lid 2 en 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0432/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0298/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Nettogewicht in ton verse basisproducten Tomaten Perziken Peren Communautaire drempels 7 519 888 504 594 104 378 Nationale drempels Griekenland 1 185 986 265 588 5 155 Spanje 1 113 272 180 794 35 199 Frankrijk 329 322 15 685 17 703 Italië 3 970 498 42 309 45 708 Nederland 243 Oostenrijk 9 Portugal 920 810 218 361 Nettogewicht in ton verse basisproducten Tomaten Perziken Peren Communautaire drempels 8 028 756 504 703 123 971 Nationale drempels Griekenland 1 246 679 265 588 6 119 Spanje 1 183 130 180 794 41 782 Frankrijk 401 773 15 685 21 015 Italië 4 250 941 42 309 54 257 Nederland 279 Oostenrijk 13 Portugal 946 233 327 542 Nettogewicht in ton verse basisproducten Sinaas-appelen Citroenen Pompel-moezen en pomelo's Kleine citrussoorten Communautaire drempels 1 307 900 488 400 6 000 352 000 Nationale drempels Griekenland 219 334 26 759 799 4 782 Spanje 536 786 183 842 1 919 247 671 Frankrijk niet van toepassing niet van toepassing 61 408 Italië 536 161 277 799 3 221 97 559 Portugal 15 619 niet van toepassing Niet van toepassing 1 580 Nettogewicht in ton verse basisproducten Sinaas-appelen Citroenen Pompel-moezen en pomelo's Kleine citrussoorten Communautaire drempels 1 559 150 629 023 6 000 388 337 Nationale drempels Griekenland 243 036 29 581 799 3 508 Spanje 662 481 256 963 1 919 279 827 Frankrijk niet van toepassing niet van toepassing 61 715 Italië 632 929 342 480 3 221 102 300 Portugal 14 931 niet van toepassing niet van toepassing 1 988 (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 433 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag (C5-0391/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0273/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 190 ) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0219/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0276/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op het eerste Jaarverslag van de Commissie over de Speciale Administratieve Regio Hongkong (( COM(1998) 796 - C4-0100/1999 ), - gelet op het onlangs gepubliceerde Tweede Jaarverslag van de Commissie over de Speciale Administratieve Regio Hongkong ( COM(2000) 294 - C5-0500/2000 ), - gelet op de mededeling van de Commissie aan de Raad over de Europese Unie en Hongkong: 1997 en daarna ( COM(1997) 171 - C4-0214/1997 ), - gelet op zijn resolutie van 8 oktober 1998 inzake de mededeling van de Commissie aan de Raad over de Europese Unie en Hongkong: 1997 en daarna ( COM (1997) 171 - C4-0214/1997 ) (1) , - gelet op zijn resolutie van 12 juni 1997 over de mededeling van de Commissie over een langetermijnbeleid voor de Chinees-Europese betrekkingen ( COM(1995) 279 - C4-0288/1995 ) (2) , - gelet op zijn resolutie van 9 februari 1999 over de mededeling van de Commissie - De opbouw van een breed opgezet partnerschap met China ( COM (1998) 181 - C4-0248/1998 ) (3) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0284/2000 ), A. overwegende dat op 1 juli 1997 de soevereiniteit over Hongkong van het Verenigd Koninkrijk werd overgedragen aan de Volksrepubliek China, B. overwegende dat de gezamenlijke Chinees-Britse verklaring van 1984 en de Fundamentele Wet van 1990 de garantie bieden dat bij de soevereiniteitsoverdracht het vroegere economisch stelsel en de daarbij behorende levenswijze voor 50 jaar onveranderd zouden kunnen blijven voortbestaan, C. overwegende dat de ontwikkelingen over het geheel genomen stroken met het beleid van "een land, twee systemen”; merkt echter op dat er een aantal problemen zijn opgetreden waarmee rekening moet worden gehouden, D. overwegende dat de economie van de Speciale Administratieve Regio Hongkong, ondanks de recente economische crisis waardoor een groot deel van Azië is getroffen, een opmerkelijke veerkracht aan de dag heeft gelegd en dat de vooruitzichten voor toekomstige economische groei zeer goed blijven, 1. is van mening dat het beginsel "een land, twee systemen” redelijk goed gerespecteerd wordt en dat Hongkong een van de meest vrije samenlevingen in Azië is, ook al blijft een permanente waakzaamheid op zijn plaats; 2. is tevreden over de zich ontwikkelende betrekkingen tussen het Europees Parlement en de wetgevende raad van de Speciale Administratieve Regio Hongkong (HKSAR) en heeft grote verwachtingen van de voortzetting en intensivering van de contacten tussen de beide instellingen; Rechtsstaat 3. merkt op dat onder de in de gezamenlijke verklaring gegeven toezeggingen, de autonomie van Hongkong gegarandeerd wordt op alle gebieden, met uitzondering van defensie en buitenlandse zaken, en dat de wetten van Hongkong en zijn op "common law” gebaseerde rechtssysteem van kracht zullen blijven; 4. overwegende dat de rechtsstaat de hoeksteen vormt van het beleid van "een land, twee systemen” en gelet op de toezegging die door de Hoofdsecretaris van de HKSAR-regering aan de Commissie buitenlandse zaken, defensiebeleid en gemeenschappelijke veiligheid is gegeven dat zijn regering de rechtsstaat en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht zal verdedigen, maar niettemin een zekere bezorgdheid koesterend over de gevolgen die een drietal controversiële rechtszaken zou kunnen hebben voor de integriteit van de rechtsstaat en, in laatste instantie, ook voor de autonomie van Hongkong; 5. betreurt het besluit van de HKSAR-regering om een interpretatie van de Fundamentele Wet aan te vragen bij het Permanente Comité van het Nationale Volkscongres (PCNVC), omdat het van oordeel is dat hierdoor een verontrustend precedent wordt geschapen, aangezien het PCNVC de bevoegdheid krijgt om interpretaties van de Fundamentele Wet te geven wanneer lokale rechtbanken besluiten nemen, die ofwel de HKSAR ofwel de ambtenaren van continentaal China onwelgevallig zijn; dringt erop aan dat een dergelijke fout niet opnieuw gemaakt wordt; 6. is eveneens bezorgd over de implicaties die de zaken-Cheung Tze-Keung ("Big Spender”) en Li Yuhai zouden kunnen hebben voor de jurisdictiebevoegdheden van de Hongkongse rechtbanken; dringt aan op een officiële overeenkomst inzake de wederzijdse uitlevering van van een misdrijf verdachte personen tussen continentaal China en Hongkong, die zo spoedig mogelijk in werking zou moeten treden; erkent wel dat het moeilijk kan zijn om hierover tot overeenstemming te geraken, gezien de twee zeer verschillende rechtssystemen die hierbij in het geding zijn; vindt daarom dat beide zijden zeer spoedig ermee moeten beginnen werk te maken van deze kwestie; Institutionele hervorming 7. betreurt dat slechts 43% van de kiezers bij de Wetgevende Raadsverkiezingen (LegCo) van 10 september 2000 hun stem hebben uitgebracht; is van mening dat deze scherpe daling is te wijten aan de teleurstelling van de kiezer over het gebrek aan reële macht van de wetgever en zijn onvermogen invloed uit te oefenen op de regering en voorts over het ondemocratische stelsel van verkiezingen voor de LegCo; dringt derhalve aan op een hervorming van de politieke instellingen van de Speciale Administratieve Regio Hongkong en op de invoering bij de eerstvolgende gelegenheid van het algemeen kiesrecht voor de verkiezing van zowel de Raad als ook van de Hoofdbestuurder; 8. betreurt de afschaffing van de Gemeentelijke Raden op 1 januari 2000, aangezien dit, afgezien van de uitvoerende tak van de centrale regering, de twee enige instanties met verkozen leden waren, die beschikten over de bevoegdheid tot het nemen van politieke besluiten; benadrukt dat het beter ware geweest als het besluit tot de afschaffing ervan zou zijn bediscussieerd in het kader van een algemene hervorming van het politieke systeem; Mensenrechten 9. ondersteunt het voornemen tot oprichting van een officiële commissie voor mensenrechten, die onderzoeken kan instellen naar klachten betreffende schendingen van deze rechten en die advies kan uitbrengen in een stadium dat voorafgaat aan dat van de indiening van beleidsvoorstellen; 10. is van oordeel dat de spoedige invoering van een verordening inzake rassendiscriminatie zou helpen een oplossing te vinden voor de veelvuldige klachten betreffende een dergelijke discriminatie jegens in de particuliere sector werkzame migrerende werknemers; 11. staat kritisch tegenover het feit dat aan bepaalde personen, waaronder leden van de Wetgevende Raad, de toegang tot continentaal China werd ontzegd; Perscensuur 12. erkent dat de HKSAR-regering veel belang hecht aan de verdediging van de persvrijheid, met inbegrip van de editoriale autonomie van de omroep Radio-Televisie Hongkong (RTHK), maar betreurt het streven van de ambtenaren van de centrale regering van de Volksrepubliek om de persvrijheid aan te tasten door de instelling van zelfcensuur te bevorderen; benadrukt de noodzaak een voortdurende waakzaamheid in acht te nemen ten aanzien van de persvrijheid; De economie 13. stelt vast dat de financiële crisis in Azië een ernstige weerslag op Hongkong heeft en neemt akte van de pogingen van de regering van Hongkong om de economie en het vertrouwen van het zakenleven te herstellen, dat al tot economisch herstel geleid heeft; 14. spreekt zijn lof uit over de uitstekende economische prestaties van Hongkong en merkt met tevredenheid op dat, ondanks de financiële crisis in Azië, de economie van Hongkong over de eerste drie maanden van dit jaar een opmerkelijk groeitempo van 14% op jaarbasis heeft geregistreerd, en dat de groei over het gehele jaar verwacht wordt tussen de 6 en 8% te zullen liggen; 15. maakt zich niettemin ongerust over de mogelijke verslechtering van de arbeidsomstandigheden in het speciaal administratief gebied Hongkong, meer in het bijzonder voor gastarbeiders; betreurt daarom ook de verslechterde sociale verzekeringsmogelijkheden; doet een oproep aan het bestuur van het speciaal administratief gebied om naar aanleiding van de recente hervorming de aanbevelingen van de IAO-conferentie van november 1999 op te volgen en moedigt ze aan om de vrijheid van vereniging en het recht op collectief onderhandelen te eerbiedigen; 16. neemt kennis van de in bepaalde kringen geuite kritiek dat een aantal vooraanstaande zakenlieden een ongepaste dominerende invloed hebben in bepaalde sectoren van de economie van Hongkong; 17. benadrukt dat in Hongkong opererende bedrijven uit de EU aanspraak zouden mogen maken op dezelfde wetten en praktijken inzake eerlijke concurrentie als die welke van toepassing zijn op Hongkongse firma's die op de markt van de EU opereren; 18. spreekt zijn veroordeling uit over de inmenging van een ambtenaar van het Chinese Verbindingsbureau, die dreigementen heeft geuit tegenover Hongkongse ondernemingen die handel drijven met Taiwanese bedrijven welke zich naar de mening van de Volksrepubliek China te veel beijveren voor de onafhankelijkheid van Taiwan; is van mening dat dit een aantasting vormt van de Fundamentele Wet; is daarom tevreden over de scherpe kritiek die zowel de Hoofdbestuurder als de Hoofdsecretaris van het HKSAR-bestuur hebben geleverd op deze inmenging; 19. is van oordeel dat de aanleg van een Disneyland vermaakpark de economische basis van Hongkong zal verruimen en werkgelegenheidsvooruitzichten opent, vooral voor ongeschoolde arbeidskrachten; wijst er echter op dat bij de aanleg van het park zo min mogelijk schade aan het natuurlijk milieu mag worden berokkend; 20. stelt met tevredenheid vast dat de ondernemingen van Hongkong zich niet bedreigd voelen door de komende toetreding van China tot de WTO, aangezien zij van mening zijn dat dit in het belang van beide partijen zal zijn, omdat Hongkong de voornaamste handelspartner van en rechtstreekse investeerder op het vasteland van China is; 21. vraagt de Commissie om de nauwe samenwerking met Hongkong bij de Wereldhandelsorganisatie voort te zetten, vooral in het vooruitzicht van de toetreding van China, en na te gaan of de bilaterale overeenkomsten tussen het bestuur van het speciaal administratief gebied en de Europese Unie gewijzigd moeten worden; 22. waardeert de inspanningen van de Commissie om Hongkong haar steun te verlenen bij internationale organisaties, maar wijst er met nadruk op dat de banden tussen Hongkong en de Europese Unie versterkt moeten worden, vooral in het vooruitzicht van de algemene strategie voor Azië die de Commissie uitgestippeld heeft; 23. benadrukt de centrale rol van Hongkong in het economisch hervormings- en ontwikkelingsproces van China in zijn geheel en wijst uitdrukkelijk op het belang van nauwere samenwerking tussen de Europese Unie en Hongkong in financiële aangelegenheden, handel en directe buitenlandse investeringen; 24. verheugt zich over de maatregelen die Hongkong getroffen heeft om intellectuele eigendomsrechten beter te beschermen, maar vraagt de Commissie om diepgaand onderzoek te doen naar de problemen waar ons bedrijfsleven mee te kampen heeft door schending van auteursrechten en namaak; 25. vraagt de Commissie om de mogelijkheden voor deelname van Hongkong aan een uitgebreide reeks wetenschappelijke en technische programma's te onderzoeken na de wetenschappelijke en technische overeenkomst tussen de Europese Unie en China, met inachtneming van de regels die voor biotechnologische activiteiten in de Europese Unie gelden; 26. vraagt de Commissie om zich voor zichzelf en het Europees Parlement nogmaals te vergewissen van de toestand in Hongkong uit het oogpunt van de burger- en vakbondsrechten en de gebruikmaking van kinderarbeid; Milieu 27. benadrukt dat de achteruitgang van het milieu de afgelopen jaren is blijven voortgaan, hetgeen onder meer in de hand werd gewerkt door de toegenomen industriële ontwikkeling op het vasteland; is tevreden over het feit dat de Hoofdbestuurder in zijn beleidsrede van 1999 het milieu als prioritair beleidsgebied heeft aangemerkt en is ook erkentelijk voor de inspanningen die de HKSAR-regering op dit gebied heeft verricht; is van oordeel dat er op dit gebied veel mogelijkheden bestaan voor samenwerking tussen de EU en Hongkong; Visumvrije toegang 28. betreurt het dat de aanbeveling die het Europees Parlement in zijn voornoemde resolutie van 8 oktober 1998 gedaan heeft, namelijk dat alle lidstaten van de Europese Unie visumvrije toegang verlenen aan houders van een HKSAR-paspoort, nog steeds op uitvoering wacht en dringt aan op spoedige goedkeuring van de door de EU-Commissie op 26 januari 2000 ingediende voorstellen voor verordeningen van de Raad evenwel zonder prealabele voorwaarden aan Hongkong te stellen; Personele bezetting van de EU-delegatie in Hongkong 29. is, onder bijzondere verwijzing naar de bovengenoemde redenen van bezorgdheid, van mening dat de Commissie in staat moet zijn de situatie nauwkeurig te volgen; benadrukt daarom de noodzaak van een opvoering van het personeel en de andere middelen van het Bureau van de EU-delegatie in Hongkong, overeenkomstig vroeger reeds gedane toezeggingen; o o o 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van de Volksrepubliek China en de regering van de Speciale Administratieve Regio Hongkong. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 240 - C5-0115/1999 ), - gelet op de nieuwe partnerschapsovereenkomst ACS-EU, die op 23 juni 2000 in Cotonou (Benin) is ondertekend, - onder verwijzing naar de vier overeenkomsten van Lomé van 1975, 1980, 1985 en 1989, - gelet op artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie over samenhang in het externe optreden van de Unie en artikel 11 over de doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid, - gelet op artikel 177 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap over het ontwikkelingssamenwerking en artikel 300 over het sluiten van verdragen en akkoorden, - gelet op artikel 366 bis van de IVe Overeenkomst van Lomé over de procedure voor het opschorten van steun aan een bepaald ACS-land in samenhang met artikel 5 van de Ive Overeenkomst van Lomé over de fundamentele elementen voor EU-ACS-samenwerking, en gelet op de respectieve corresponderende artikelen 96 en 97, en 9 en10 van de nieuwe overeenkomst van Cotonou, - gelet op het besluit van de Raad van 20 oktober 1997 betreffende de uitvoering van gemeenschappelijk standpunt 97/356/GBVB over preventie en oplossing van conflicten in Afrika, - onder verwijzing naar de resoluties van de Paritaire Vergadering ACS-EU, met name de resolutie over de toekomstige betrekkingen tussen de ACS-landen en de EU, die op de 30ste zitting in Abuja (Nigeria) op 23 maart 2000 zijn aangenomen, - gezien de conclusies van de Raad algemene zaken van 22 mei 2000, met name over conflicten in Afrika, - gezien de mededeling van de Commissie over democratisering, rechtsstaat, eerbiediging van de mensenrechten en een behoorlijk bestuur: de inzet van het nieuwe partnerschap tussen de Europese Unie en de ACS ( COM (1998) 146 ), - gelet op het Handvest van de Verenigde Naties en de ontwikkelingsdoelstellingen en -principes waarover op diverse VN-conferenties een akkoord is bereikt, - gezien het EU-programma inzake de preventie en bestrijding van de illegale handel in conventionele wapens (door de Raad vastgesteld op 26 juli 1997), de EU-gedragscode op het gebied van wapenuitvoer (vastgesteld op 8 juni 1998), het gemeenschappelijk optreden inzake de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens (aangenomen op 17 december 1998) en de kaderovereenkomst tussen de zes grootste wapenproducerende EU-lidstaten inzake de export van in coproductie vervaardigde wapens (ondertekend op 27 augustus 2000), - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0296/2000 ), A. overwegende dat de gewapende conflicten in ACS-landen, met name in Afrika, de laatste jaren spectaculair in aantal, omvang en intensiteit zijn toegenomen, met als gevolg dat de schaarse middelen aan de bevordering van de ontwikkeling worden onttrokken en voor de oorlogsinspanningen worden ingezet, wat anarchie teweegbrengt en onnoemlijk leed veroorzaakt onder de getroffen bevolking, maar ook indirect zijn weerslag heeft op de EU-lidstaten in de vorm van vluchtelingenstromen, clandestiene immigratie, terrorisme en georganiseerde misdaad, B. overwegende dat de escalatie van de crisis in Kongo tot een regionaal gewapend conflict waarin landen van Centraal, Oostelijk en Zuidelijk Afrika verwikkeld zijn, de oorlog tussen Ethiopië en Eritrea en de destabiliserende interne conflicten in Angola, Sierra Leone, Soedan en Somalië nopen tot een heroverweging van de EU-samenwerking met ACS-landen die in een gewapend conflict verwikkeld zijn ten einde te voorkomen dat geldmiddelen voor militaire doeleinden worden misbruikt, C. overwegende dat de EU de stabiliteit en de vrede in de ACS-landen wil bevorderen, daar instabiliteit en onveiligheid de belangrijkste obstakels zijn voor de ontwikkeling en de strijd tegen de armoede, die op hun beurt de beste waarborg voor vrede vormen, D. overwegende dat de bevordering van de mensenrechten in de Verdragen is vastgelegd als een van de prioritaire doelstellingen van het buitenlands beleid van de EU en voorop dient te staan bij het beleid inzake samenwerking met derde landen, E. overwegende dat de Europese Unie voor tal van ACS-landen verreweg de grootste donor is, maar bij het oplossen van conflicten haar daaruit voortvloeiende politieke gewicht niet in de schaal legt, noch in het IMF en de Wereldbank, noch in de Veiligheidsraad en de Algemene Vergadering van de VN, F. overwegende dat de verwisselbaarheid van financiële en andere vormen van ongespecificeerde hulpverlening in landen die in oorlog zijn, het gebruik van dit soort hulp (of van middelen die daardoor op sociaal gebied worden bespaard) voor militaire doeleinden en zo de verlenging van conflicten in de hand werkt, G. overwegende dat de EU - op basis van artikel 11 van de partnerschapsovereenkomst van Cotonou - een bijzondere verantwoordelijkheid, zelfs een politieke plicht heeft om de ACS-landen te helpen bij het vinden van een vreedzame oplossing voor hun onderlinge conflicten, H. overwegende dat de EU tegenover de armen in de ACS-landen en de Europese belastingbetaler tot plicht heeft ervoor te zorgen dat de EU-gelden worden gebruikt in overeenstemming met de beginselen en doelstellingen van de Overeenkomst van Lomé en de nieuwe ACS-EU-partnerschapsovereenkomst en overeenkomstig de doelstellingen van het extern beleid, zoals bepaald in de verdragen van de Europese Unie, I. overwegende dat conflicten vaak worden veroorzaakt en/of worden verergerd door het ontbreken van democratie, inefficiënte en corrupte regeringsstructuren, politieke instabiliteit, het niet eerbiedigen van de mensenrechten of de rechten van minderheden, de snelle bevolkingsaanwas, de verloedering van het milieu en slecht beheer en/of distributie van de (natuurlijke) rijkdommen, J. overwegende dat conflicten escaleren door de toenemende illegale wapenhandel, de proliferatie van kleine wapens en het inzetten van kindsoldaten en huurlingenlegers, K. overwegende dat de dringende noodzaak om op crises te reageren de Europese Unie niet mag afleiden van haar primaire taak om aan conflictpreventie te doen door de oorzaken van conflicten bij de wortel aan te pakken, L. overwegende dat conflictpreventie een geïntegreerde en regionale aanpak vereist, waarbij terzelfdertijd aandacht moet worden besteed aan de sociaal-economische, politieke en veiligheidsaspecten, willen landen kunnen ontsnappen aan de neerwaartse spiraal van onveiligheid en onderontwikkeling, M. overwegende dat conflicten in ACS-landen en met name in Afrika steeds vaker een regionale dimensie krijgen, waarbij situaties van onveiligheid van het ene land naar het andere overslaan, buurlanden in het conflict in een bepaald land verwikkeld raken of landen elkaar in een derde land bestrijden, wat de solidariteit onder de ACS-landen - de hoeksteen van de Overeenkomst van Lomé en de nieuwe ACS-EU-partnerschapsovereenkomst - ondermijnt, N. overwegende dat de Afrikaanse landen als antwoord op regionale crises mogelijkheden hebben verkend om regionale mechanismen voor conflictbeheersing op te zetten zoals de OAE, de IGADD, de SADC en de ECOWAS, die door de EU-lidstaten worden gesteund, O. overwegende dat de veelvuldige bemiddelingspogingen van steeds meer actoren, zoals de VN, de EU, regionale organisaties, afzonderlijke landen en ngo's, de doeltreffendheid ervan dreigen te ondergraven doordat de oorlogsvoerende partijen bemiddelaars tegen elkaar kunnen uitspelen, P. overwegende dat een goed geïnformeerd en onafhankelijk maatschappelijk middenveld (ngo's, beroepsverenigingen, onafhankelijke media, onderzoeksinstituten, enz.) een cruciale rol kan spelen om de spiraal van geweld te doorbreken door een open debat aan te moedigen en een regering te eisen die beter verantwoording aflegt, Q. overwegende dat de EU zeer nauwe betrekkingen onderhoudt met andere landen die ook in gewapende conflicten verwikkeld kunnen raken en de EU zich dan ook grondig zou moeten bezinnen over het indienen van een voorstel voor een meeromvattende strategie, 1. juicht toe dat de Commissie in haar mededeling erkent dat de EU-samenwerking met ACS-landen die in een gewapend conflict verwikkeld zijn, moet worden herzien; 2. verzoekt de Commissie de mededeling daadkrachtiger en actueler te maken door de bepalingen en mechanismen van de nieuwe EU-ACS-partnerschapsovereenkomst erin te verwerken; 3. verzoekt het Franse voorzitterschap van de Raad, de trojka en de lidstaten de discussie over de EU-samenwerking met ACS-landen die in een gewapend conflict verwikkeld zijn, opnieuw op gang te brengen en nieuw leven in te blazen door goedkeuring van de mededeling in vorm van een aanbeveling van de Raad, en door de Commissie te verzoeken met voorstellen te komen voor duidelijke en bindende maatregelen en criteria; 4. beklemtoont de noodzaak om vast te houden aan strenge voorwaarden voor de EU-samenwerking met ACS-landen, door het verlichten van schulden en het verlenen van hulp te koppelen aan goed bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, democratie en rechtsstaat en het respect voor de soevereiniteit en de territoriale integriteit van de buurlanden en roept de Raad en de Commissie op op transparante, evenwichtige, proportionele en coherente wijze passende maatregelen te nemen - ook opschorting van de hulp - als aan de voorwaarden niet wordt voldaan; 5. erkent dat een geïntegreerde benadering van prikkels en sancties de beste strategie is om druk uit te oefenen op een derde land; onderstreept dat sancties alleen dienen te worden toegepast in gevallen waar prikkels mislukt zijn en dat men aan gerichte, d.w.z. intelligente sancties de voorkeur moet geven boven botte maatregelen; 6. erkent dat elke situatie verschillend is en dat een aanpak per geval - waarbij het meten met twee maten en willekeur strikt dienen te worden vermeden - moet stoelen op duidelijke, voor alle landen geldende criteria; verzoekt de Commissie en de Raad dergelijke criteria vast te stellen; 7. erkent dat een dergelijke benadering van geval tot geval speciaal moet worden gevolgd ten opzichte van de minst ontwikkelde ACS-partners overeenkomstig deel 5 van de partnerschapsovereenkomst van Cotonou; 8. is ingenomen met het besluit van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties d.d. 5 juli 2000 tot instelling van een embargo op de handel in ruwe diamanten uit Sierra Leone als een eerste stap, en wenst dat er een internationale overeenkomst komt ter regeling van de diamanthandel en dat er een internationale instelling wordt opgericht om de herkomst en bestemming van diamanten te controleren en te certifiëren; 9. roept de ACS-landen ertoe op meer transparantie te betrachten bij de presentatie van hun defensie- en veiligheidsbudget en verzoekt de Raad en de Commissie een plafond voor militaire uitgaven vast te stellen waarboven niet langer hulp of verlichting van schuld wordt verleend; de instelling van een dergelijk plafond zou moeten gepaard gaan met een doorgedreven toezichtssysteem inzake bewegingen en handel op parallelle markten; dringt tevens aan bij de Raad en de Commissie op een algemeen wapenembargo ten aanzien van de Regio van de Grote Meren; 10. onderstreept dat het verkieslijk is partnerschapsbetrekkingen in stand te houden en discontinuïteit in het beleid te vermijden, wat echter niet mag betekenen dat men blind blijft voor ernstige overtredingen; 11. verzoekt de Raad en de Commissie ter aanvulling de invoering van "slimme” sancties ernstig te overwegen zoals visumweigeringen, bevriezing van tegoeden, beperking van militaire samenwerking (o.a.) de wapenuitvoer of van de handelsbetrekkingen, die veel doeltreffender blijken te zijn omdat zij veeleer op de heersende klasse dan op de gewone burger gericht zijn; 12. dringt er bij de EU-lidstaten op aan om - overeenkomstig de EU-gedragscode voor de uitvoer van wapens - de uitvoer van wapens naar ACS-landen stop te zetten voordat politieke of maatschappelijke spanningen die de dreiging van oorlog in zich bergen, op openlijk geweld uitlopen; 13. wenst een duidelijk onderscheid tussen directe en indirecte hulp en is van mening dat opschorting van de directe samenwerking normaliter niet opschorting van de indirecte samenwerking of van de humanitaire hulp moet betekenen en dat deze laatste moet worden uitgebreid tot alle noodsituaties waarbij aan de veiligheidsvoorwaarden is voldaan en er vaste garanties zijn dat de hulp de getroffen bevolking daadwerkelijk bereikt; 14. verzoekt de Raad en de Commissie te stoppen met het verlenen van niet gespecificeerde budgettaire steun aan landen die in een gewapend conflict verwikkeld zijn; 15. dringt erop aan dat in geval van anarchie of het wegvallen van het staatsgezag enkel humanitaire steun en hulp op sociaal gebied wordt verleend via de VN-organisaties, internationale organisaties, NGO's aan plaatselijke overheden, alsook aan buurlanden die niet bij het conflict betrokken zijn, maar er toch onder te lijden hebben in de vorm van vluchtelingenstromen, mits een kader voor coherente gecoördineerde hulp tot stand komt tussen ECHO, de VN-agentschappen en de belangrijkste humanitaire NGO's; 16. constateert dat ook bij humanitaire hulpverlening het gevaar bestaat dat deze direct of indirect voor oorlogsdoeleinden wordt misbruikt of niet de burgerbevolking ten goede komt en dat daarom inschakeling van het leger, indien niet absoluut noodzakelijk, dient te worden vermeden; wijst er daarom op dat het van essentieel belang is dat de EU-delegaties alle vormen van hulpverlening aan landen die bij conflicten betrokken zijn, voortdurend en nauwgezet in de gaten houden; acht het daarom van groot belang dat de EU-bureaus ter plaatse de beschikking krijgen over daartoe benodigd kundig personeel; 17. dringt er bij de Raad op aan ervoor te zorgen dat de Eenheid beleidsplanning en vroegtijdige waarschuwing haar taak vervult door meer middelen te besteden voor de ontwikkeling van niet-militaire beleidsopties voor conflictpreventie in ACS-landen; verzoekt de Raad en de Commissie besluitvaardiger op te treden tegen illegale wapenhandel, met name tegen de handel in handvuurwapens en lichte wapens; is van oordeel dat er gemeenschappelijke strategieën moeten worden ontwikkeld voor de bijdrage van de EU tot conflictpreventie en vrede in West-Afrika, de Hoorn van Afrika, het gebied van de Grote Meren en zuidelijk Afrika; 18. doet in dit verband een beroep op de Raad en de Commissie ten volle gebruik te maken van de uitgebreide politieke dialoog als nieuw instrument in de Overeenkomst van Cotonou; 19. verzoekt de Commissie bij het ontstaan van conflictsituaties meer aandacht te besteden en meer financiële hulp te verlenen aan de onafhankelijke media en de onafhankelijke openbare beoordeling van regeringsbeleid en -programma's; 20. dringt er bij de Raad, de Commissie en de lidstaten op aan gemeenschappelijke controle uit te oefenen op tussenpersonen bij de wapenhandel en wapenhandelaars; is van oordeel dat dergelijke personen in hun lidstaat geregistreerd moeten worden en voor elke transactie die zij uitvoeren een vergunning moeten aanvragen; is voorts van mening dat de EU de kandidaatlanden en geassocieerde landen hierbij moet betrekken en hen moet samenwerken met het oog op controle op de export van wapens naar de ACS-landen; is van oordeel dat de EU voorts de financiële en technische steun moet opvoeren voor programma's om de verspreiding van en illegale handel in handvuurwapens in de betrokken gebieden tegen te gaan (b.v. in voorbereiding zijnde programma's in ECOWAS (Economische Gemeenschap van de landen van West-Afrika), de Hoorn van Afrika, het gebied van de Grote Meren en SADC (South African Development Community)); 21. is van oordeel dat na de beëindiging van gewapende conflicten ondersteuningsmaatregelen voor zich terugtrekkende troepen nodig kunnen zijn om nadelige gevolgen voor de plaatselijke bevolking, milieu en infrastructuur te voorkomen; is van oordeel dat bij steunverlening voor de demobilisatie van oud-strijders ervoor moet worden gezorgd dat zij in de samenleving worden geherintegreerd; is van mening dat een en ander een duurzame financiering vereist en dat de demobilisatieprogramma's deel moeten uitmaken van programma's voor de economische en maatschappelijke ontwikkeling van het betrokken land en van een programma voor hervorming van het openbareveiligheidswezen, met inbegrip van politie, strijdkrachten en rechterlijke macht; 22. erkent dat de EU en de lidstaten verregaande toezeggingen hebben toegedaan op het gebied van demobilisatie- en reïntegratieprogramma's in ACS-landen, maar beklemtoont dat deze initiatieven moeten worden ingepast in een breder kader van resocialiserings- en reconciliatieprogramma's na een oorlog om het gevaar van destabilisatie door ex-strijders te bezweren; 23. veroordeelt met klem het inzetten van kindsoldaten en verzoekt alle ACS-landen en EU-lidstaten het protocol inzake het verbod van het inzetten van kindsoldaten te ratificeren en op de toepassing ervan toe te zien; 24. verzoekt de EU-lidstaten hun beleid ten aanzien van ACS-landen die in een gewapend conflict verwikkeld zijn, te coördineren en beklemtoont dat opschorting van steun door de EU vergezeld dient te gaan van soortgelijke maatregelen van de zijde van de lidstaten; 25. verzoekt de Raad en de Commissie voor meer samenhang en coördinatie tussen het Lomé-beleidsspoor en het GBVB-beleidsspoor te zorgen, alsook tussen het beleid van de Commissie en de standpunten en maatregelen in het kader van het GBVB, overeenkomstig een gemeenschappelijk algemeen beleidskader; 26. dringt er bij de Commissie op aan de bestaande begrotingscontrolemechanismen te verbeteren om te verhinderen dat fondsen naar oorlogsinspanningen worden afgeleid en concrete voorstellen daartoe in te dienen in samenwerking en/of in coördinatie met de particuliere sector of internationale instanties zoals de instellingen van Bretton Woods, indien de Commissie niet over de nodige expertise beschikt; 27. is van mening dat het economisch beleid in dienst moet staan van ontwikkelingen ter bevordering van de vrede en dat politieke en maatschappelijke implicaties van economische hervormingen voorrang dienen te hebben op economisch rendement op korte termijn, en dringt er daartoe op aan dat de EU haar eigen profiel in de instellingen van Bretton Woods aanscherpt; 28. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan stevige garanties van de ACS-landen te verlangen dat EU-gelden niet naar oorlogsinspanningen worden afgeleid, zoals het inbouwen van controlemechanismen in financiële standaardovereenkomsten, en dat hierover overeenstemming wordt bereikt in bilaterale en multilaterale gesprekken via flexibele programmering en een inspectiestelsel, en voorts sancties op te leggen als er duidelijke bewijzen zijn dat gelden oneigenlijk worden gebruikt; 29. is uiterst bezorgd over de veiligheid van hulpverleners en VN-medewerkers in conflictgebieden en het toenemend aantal ontvoeringen en doden onder hen en roept de strijdende partijen op hulpverleners te respecteren en te beschermen en hen in staat te stellen hun humanitair werk ongehinderd te verrichten; benadrukt dat deze bezorgdheid in het bijzonder de behandeling betreft van plaatselijk personeel dat achterblijft nadat hun buitenlandse collegae zijn geëvacueerd; 30. verzoekt de Raad en de Commissie het maatschappelijk middenveld in de ACS-landen te ondersteunen zoals in de nieuwe ACS-EU-partnerschapsovereenkomst is bepaald en om de mogelijkheden te bieden voor de dialoog en structuren die in deze overeenkomst worden genoemd, en de parlementen te helpen bij het verwerven van de nodige expertise om hun positie in het staatsbestel te versterken; 31. dringt aan op een meer prominente rol voor het Europees Parlement in de besluitvorming over opschorting van hulp (in nauwe samenwerking met de relevante EG-delegaties), sancties en andere maatregelen en wenst dat vaker aan het Parlement en de Paritaire Vergadering EU-ACS verslag wordt uitgebracht over de situatie met betrekking tot EU-samenwerking met ACS-landen die in een gewapend conflict verwikkeld zijn; 32. verzoekt de Commissie een soortgelijke mededeling te laten uitgaan over niet-ACS-landen die EU-steun ontvangen om een gemeenschappelijk beleidskader goed te keuren naar alle derde partnerlanden toe; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de ACS-landen. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de doodstraf, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 oktober 1999 over de stemming over de resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over een universeel moratorium van de doodstraf (1) , - onder verwijzing naar het memorandum van de Europese Unie op de 54ste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, - onder verwijzing naar de begrotingslijnen B7-702/703/704/705/707 van de begroting 2000 die eveneens zijn gericht op het financieren van campagnes voor een universeel moratorium van de doodstraf en uiteindelijk de afschaffing van de doodstraf, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 maart 2000 over de situatie van de mensenrechten in Europa en in de wereld (2) , - onder verwijzing naar de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte verklaring betreffende de doodstraf, - onder verwijzing naar het ontwerphandvest van de grondrechten van de Europese Unie, A. er andermaal uitdrukkelijk op wijzend dat het afschaffen van de doodstraf bijdraagt tot de waardigheid van de mens en de progressieve ontwikkeling van de mensenrechten, B. diep verontrust over de dreiging van executie die duizenden mensen in de wereld boven het hoofd hangt, maar ook verheugd over het gestaag toenemend aantal landen dat de doodstraf afschaft, C. wijzend op het grote aantal gerechtelijke dwalingen dat tot de toepassing van de doodstraf leidt, D. overwegende dat maatregelen ter bevordering van de afschaffing van de doodstraf of een moratorium van de doodstraf als prioriteit in de betrekkingen tussen de EU en derde landen moeten worden aangemerkt, E. overwegende dat bovengenoemde begrotingslijnen sedert de begroting 2000 een essentieel instrument vormen in het kader van de maatregelen van de Europese Unie tegen de doodstraf en dan ook naar behoren moeten worden benut, 1. verklaart andermaal er vast van overtuigd te zijn dat het afschaffen van de doodstraf een "acquis ethique” van de Europese Unie vormt en een essentiële stap is om bij te dragen tot de menselijke waardigheid, de verdere ontwikkeling van de mensenrechten en de verbetering van de eerbiediging van deze rechten; 2. verzoekt de Commissie de begrotingslijnen inzake democratie en mensenrechten van de EU-begroting 2000 ten volle te benutten ter ondersteuning van initiatieven die kunnen bijdragen tot de afschaffing van de doodstraf of de bevordering van een universeel moratorium van de doodstraf, daar deze een van de prioriteiten van het extern beleid van de EU zijn, en steunt tegelijkertijd de Commissie in haar streven naar een strikte implementatie van de vigerende regels inzake begrotingsprogrammering en -uitvoering; 3. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de implementatie van de initiatieven voor democratie en mensenrechten die eveneens zijn gericht op het bevorderen van de afschaffing van de doodstraf en de bevordering van een universeel moratorium van de doodstraf in het kader van bovengenoemde begrotingslijnen; 4. verzoekt de Commissie de burgermaatschappij, kerkelijke instanties, internationale en plaatselijke NGO's bij de tenuitvoerlegging van deze begrotingslijnen te blijven betrekken; 5. verzoekt de Commissie de afschaffing van de doodstraf en het universeel moratorium van de doodstraf te beschouwen als een cruciale factor in de betrekkingen tussen de EU en derde landen en hiermee rekening te houden bij het sluiten van overeenkomsten met derde landen; 6. verzoekt de Commissie, waar het gaat om bijstand en en politieke steun, bijzondere aandacht te besteden aan landen die vorderingen maken met het afschaffen van de doodstraf of het bevorderen van een universeel moratorium van de doodstraf; 7. verzoekt de Commissie, de Raad, de lidstaten en de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid om in de Verenigde Naties een gemeenschappelijk en gecoördineerd standpunt in te nemen dat is gericht op versterking van de internationale samenwerking om te komen tot een universeel moratorium van de doodstraf en uiteindelijk tot de afschaffing van de doodstraf; 8. herinnert eraan dat volgens de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte verklaring betreffende de afschaffing van de doodstraf, geen enkel kandidaat-land waar deze straf nog van toepassing is tot de EU mag toetreden; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gelet op de artikelen 2 en 6 van het EG-Verdrag, volgens welke de eisen van milieubescherming moeten worden geïntegreerd in de specifieke beleidsmaatregelen van de Gemeenschap, met het oog op de bevordering van een duurzame economische ontwikkeling, - gezien het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag inzake klimaatverandering van de VN (UNFCCC) van december 1997 (1) , - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 88 - C5-0192/2000 ), - gezien het Groenboek van de Commissie over de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie ( COM(2000) 87 ), - onder verwijzing naar zijn resoluties over klimaatverandering van 9 februari 1999 (2) , 11 maart 1999 (3) en 7 oktober 1999 (4) en zijn voorafgaande resoluties zoals vermeld in de preambule van zijn resolutie van 17 september 1998 (5) , - gezien de conclusies van de Raad van 17 mei 1999 waarin een voorstel is opgenomen over een communautaire bovengrens voor het gebruik van de Kyoto-mechanismen, - gezien de conclusies van de Milieuraad van 22 juni 2000, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0270/2000 ), A. overwegende dat broeikasgasemissies volgens een recent verslag van het Europees Milieuagentschap tussen 1990 en 2010 waarschijnlijk met 6% zullen stijgen en dat een groot deel van de verhoging door de vervoerssector wordt veroorzaakt als de lidstaten en de Gemeenschap niet zo spoedig mogelijk aanvullende maatregelen nemen, B. overwegende dat de in Kyoto door de EU en de lidstaten gemaakte afspraken in het geding kunnen komen door de zeer negatieve ontwikkeling van het broeikasgasemissieniveau van de meeste lidstaten - met name in de vervoerssector - waardoor de positie van de EU op internationaal vlak aan geloofwaardigheid inboet, C. overwegende dat volgens het bovengenoemde Groenboek over de handel in broeikasgasemissierechten binnen de EU, dat tegelijkertijd met deze mededeling werd ingediend, de sectoren en ondernemingen die niet onder het EU-systeem voor de handel in emissierechten vallen door beleidslijnen en maatregelen moeten worden gedekt, D. overwegende dat de flexibele mechanismen van het Kyoto-protocol de nationale en communautaire beleidslijnen en maatregelen aanvullen, maar niet vervangen; flexibele mechanismen mogen voor maximaal 50% worden ingezet, 1. bekrachtigt dat het klimaatbeleid bij het toekomstige energiebeleid van de Europese Unie een van de voornaamste leidende beginselen moet zijn; 2. verwelkomt het plan van de Commissie om te werken aan een Europees Programma inzake Klimaatverandering (EPK); beklemtoont tegelijkertijd dat spoedig juridisch bindende maatregelen moeten worden genomen die de lidstaten ertoe verplichten hun quota na te leven, alsmede andere maatregelen om het proces te bevorderen, zoals upstreammaatregelen voor vervoer, en het doorberekenen van externe kosten; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk na de COP6-bijeenkomst hiertoe een ontwerprichtlijn in te dienen overeenkomstig de medebeslissingsprocedure, waarbij sancties worden opgelegd wanneer de emissiequota worden overschreden; 3. is ingenomen met het feit dat de Commissie een begin heeft gemaakt met een meer nauwkeurige strategie ter beperking van de klimaatveranderingen, maar betreurt het dat de Commissie, ondanks de goede wil die zij in het Groenboek over de handel in broeikasgasemissierechten binnen de EU aan de dag heeft gelegd, zich in haar mededeling over het beleid en de maatregelen beperkt heeft tot het opstellen van een organigram van het EPK en een zwakke lijst zonder strategisch belang van de gemeenschappelijke en gecoördineerde beleidslijnen en maatregelen, waardoor zij de rol van de beleidslijnen en maatregelen in het kader van de EU-strategie voor het terugdringen van broeikasgasemissies naar een onaanvaardbaar tweede plan verwijst; het beginsel moet zijn dat voor alle emissies gepaste regulerende maatregelen gelden; 4. betreurt dat de Raad, ondanks het feit dat energiebelasting een van de pijlers van de globale strategie voor de bescherming tegen klimaatverandering is, het voorstel van de Commissie nog steeds niet heeft goedgekeurd, en integendeel besparingen voorstelt in programma's van essentieel belang zoals SAVE en ALTENER; 5. betreurt het dat de Commissie het EPK in haar mededeling heeft omschreven als een simpel adviesorgaan van de Commissie bij de voorbereiding van de gemeenschappelijke en gecoördineerde beleidslijnen en maatregelen en niet, zoals werd gehoopt, als een politiek en strategisch instrument om de afspraken inzake het terugdringen van de broeikasgasemissies in de EU gestand te doen; 6. betreurt het dat bijlage 3 eerder een wensenlijstje is dan een duidelijk actieplan met tijdspaden, en dat de invoering van een op verontreinigende stoffen gerichte Europese klimaatheffing ten gevolge waarvan de algemene belastingdruk voor de burger niet toeneemt en die geldt voor alle broeikasgassen hier ontbreekt; 7. verzoekt de Commissie het EPK zo spoedig mogelijk af te ronden en binnen zes maanden na de COP 6 specifieke voorstellen over de uitvoering van beleidslijnen en maatregelen voor te leggen waarin zij per bedrijfstak en per voorgesteld beleid of maatregel op grond van de werkzaamheden van de werkgroepen en de Commissie een strategisch overzicht geeft van hun belang, de uitvoeringskosten, hun gekwantificeerde bijdrage aan de afgesproken reductie van broeikasgasemissies, het tijdpad voor de uitvoering ervan, de tussentijdse doelstellingen en de coördinatie-instrumenten; 8. doet een beroep op de Commissie om het Europees Parlement volledig op de hoogte te houden van het EPK-proces door specifieke beleidslijnen en maatregelen vast te stellen; 9. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de noodzakelijke arbeidskrachten en hulpbronnen ter beschikking worden gesteld om communautaire beleidslijnen en maatregelen op te stellen voor alle relevante sectoren, zodat de verplichtingen die de EU in Kyoto zijn aangegaan, kunnen worden vervuld, met name met betrekking tot het werkplan 2001 en de begroting; 10. is van mening dat het broeikasprobleem onderdeel dient te zijn van de thans uitgevoerde evaluatie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU (GLB), vooral op het vlak van methaan en stikstofoxide; het klimaatvraagstuk moet meer gewicht krijgen in verband met de voortgezette hervorming van het GLB; onderzoekswerkzaamheden ter vergemakkelijking van de kwantificering van emissies van broeikasgassen uit landbouwbronnen moeten worden bevorderd; verlangt dat landbouw deel gaat uitmaken van het programma inzake klimaatverandering; 11. is van mening dat terugdringing van non-CO2 broeikasgassen meer prioriteit zou moeten krijgen dan in het EPK wordt voorzien; 12. is van mening dat het van belang is dat de Unie, met het oog op verwezenlijking van de klimaatdoelen, voorrang geeft aan hernieuwbare-energiebronnen; de leverantie van schone en duurzame energie dient een van de hoogste doelen te zijn; dringt aan op instelling van een klimaatoverleg per sector waarin emissiereductiedoelstellingen en criteria voor energie-efficiënte vastgelegd worden en waarbij samenwerking met derde landen permanent op de agenda staat; 13. verzoekt de Commissie in het kader van deze prioriteit voor hernieuwbare energie, thans voor te stellen in de hele EU vrijstelling te verlenen van alle onder de EU -wetgeving vallende accijnzen op waterstof dat is geproduceerd uit biomassa, en op waterkracht, zonne- en windenergie, zodat de investeringen in deze nieuw technologie werkelijk worden gestimuleerd en eveneens om de consument een echte prikkel te geven klimaatvriendelijke producten te kopen wanneer deze de komende paar jaar geleidelijk op de markt verschijnen; 14. dringt erop aan dat de Commissie in het toekomstige EPK als doelstelling naast de in het programma voorgestelde maatregelen ook de uitvoering van bijkomend onderzoek opneemt, om een zo goed mogelijk inzicht te krijgen in de reële gevolgen indien de huidige tendens van de klimaatverandering niet wordt omgebogen; 15. wijst met nadruk op de noodzaak om de inspanningen van de EU op het gebied van onderzoek en ontwikkeling in de energiesector (met inbegrip van energiebesparing), alsmede met betrekking tot schone industriële en dienstverleningstechnologieën en processen te intensiveren; verwacht dat een en ander weerspiegeld zal worden in het komende zesde kaderprogramma voor onderzoek; 16. is van mening dat met het oog op de noodzakelijke verandering van het vervoerspatroon de invoering van billijke en efficiënte prijzen in alle vervoersmodi een essentiële voorwaarde is om de verschillende vervoerswijzen gelijke mededingingskansen te bieden; acht het aanbevelenswaardig dat de overheid op Europees, nationaal en regionaal niveau bij haar investeringen in het vervoer bijzondere aandacht geeft aan die vervoerswijzen die stroken met de beginselen van duurzaamheid en klimaatbescherming; 17. is van oordeel dat het stadsverkeer een sleutelrol vervult in het kader van de vermindering van de CO2-emissies in het vervoer; spoort de Commissie aan om in haar aangekondigde groenboek voorstellen te doen met het oog op een verandering van het vervoerspatroon in dichtbevolkte gebieden met het oog op de duurzame terugdringing van de emissie van broeikasgassen; acht in dit verband een verhoging van de middelen van de begrotingslijn voor duurzame mobiliteit gerechtvaardigd; verzoekt tenslotte de Commissie de bevordering van het openbaar vervoer vastbesloten te steunen; 18. wijst op het aanzienlijke belang van de bijdrage van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds tot de verwezenlijking van de Kyoto-verbintenissen; verzoekt derhalve de Commissie de bescherming van het klimaat als effectiviteitsindicator in het kader van de begeleiding te bevorderen; 19. benadrukt het belang van de komende Conferentie van Partijen (COP 6) die van 13 t/m 24 november 2000 in Den Haag zal worden georganiseerd en waar een aantal onopgeloste problemen, met name met betrekking tot de zogeheten flexibele mechanismen van Kyoto, moeten worden afgehandeld; 20. benadrukt in het licht van de COP 6: 21. wijst met nadruk op het internationale karakter van het klimaatbeleid en met name op de noodzaak om naast andere internationale partners daarbij ook de ontwikkelingslanden, de landen die kandidaat zijn voor toetreding tot de EU en de Russische Federatie te betrekken; 22. herhaalt in het licht hiervan zijn standpunt dat weliswaar overeenstemming is bereikt over een bindend maximum voor de algemene emissie door landen die vermeld staan in Bijlage I, maar dat een algemene bovengrens van maximaal 50% voor het gebruik van flexibele mechanismen ontbreekt; 23. is van oordeel dat men, wat het mede rekening houden met broeikasgasdalingen als mogelijkheid om aan de beperkingsverplichtingen te voldoen, zeer voorzichtig te werk moet gaan omdat de wetenschappelijke gegevens op dit gebied zeer onvolledig zijn en door een te ver gaande inachtneming van dit gegeven de prikkel om emissies te reduceren niet sterk genoeg zou zijn; 24. herinnert eraan dat alle vooraanstaande wetenschappelijke instanties op de lange termijn een beperking van de emissies van broeikasgassen noodzakelijk achten die veel verder gaat dan de te Kyoto overeengekomen reducering; doet derhalve een beroep op de overeenkomstsluitende partijen zo snel mogelijk over te gaan tot vaststelling van verdere ambitieuze reduceringsdoelstellingen, vooral voor de industrielanden; 25. verzoekt de COP 6-onderhandelaars zich zeer ambitieus op te stellen i.p.v. zich met minieme resultaten tevreden te stellen omdat alleen een substantieel pakket maatregelen op lange termijn een positief effect op het algemene klimaatveranderingsproces zal hebben; verzoekt de Raad, na de COP 6 het Kyoto-protocol te ratificeren mits de COP 6 met een voor de Europese Unie aanvaardbaar resultaat eindigt; 26. herhaalt zijn standpunt dat het in het licht van de eventuele resultaten van de COP 6 steeds waarschijnlijker lijkt dat de ratificatie van het Kyoto-Protocol tot precies die gevolgen zal leiden welke in artikel 300, lid 3 van het EG-Verdrag uiteen zijn gezet en verzoekt de Commissie dan ook andermaal het ratificatie-instrument in overeenstemming met de instemmingsprocedure in te dienen; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het Groenboek van de Commissie ( COM(2000) 87 - C5-0193/2000 ), - gelet op artikelen 2 en 6 van het EG-Verdrag, volgens welke de eisen van milieubescherming moeten worden geïntegreerd in de specifieke beleidsmaatregelen van de Gemeenschap, met het oog op de bevordering van een in milieuopzicht duurzame economische ontwikkeling, - onder verwijzing naar het Kyoto-Protocol van december 1997 bij het Raamverdrag inzake klimaatverandering van de Verenigde Naties (UNFCCC), - gezien de conclusies van de Milieuraad van 22 juni 2000, - gezien de mededeling van de Commissie inzake het beleid en de maatregelen van de EU om de uitstoot van broeikasgasemissies terug te dringen: Naar een Europees Programma inzake Klimaatverandering (EPK) ( COM(2000) 88 ), - gezien de overeenkomst inzake lastenverdeling tussen de lidstaten van de EU van juni 1998 (1) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0271/2000 ), A. overwegende dat klimaatverandering een van de ernstigste milieuproblemen is waarmee de wereld nu en in de toekomst wordt geconfronteerd, B. overwegende dat voor de industrielanden, waaronder de Europese Unie en haar lidstaten, een belangrijke rol is weggelegd om broeikasgasemissies trachten terug te dringen, C. overwegende dat het Europees Milieuagentschap verklaard heeft dat de totale CO2-emissie van de EU tussen 1990 en 2010 naar verwachting met 6% zal stijgen als de Gemeenschap en de lidstaten geen aanvullende emissiebeperkende maatregelen nemen, D. overwegende dat de Europese Unie als verdragsluitende partij bij het Kyoto-protocol, heeft toegezegd de broeikasgasemissie tussen 2008 en 2012 met 8% terug te dringen ten opzichte van het emissiepeil van 1990; overwegende dat bij de plannen om de broeikasgasemissies terug te dringen ook rekening moet worden gehouden met de emissietoename sinds 1990; overwegende dat zowel de Gemeenschap als de lidstaten zich zullen moeten inspannen om de broeikasgasemissies terug te dringen om de afspraken van Kyoto gestand te kunnen doen; E. overwegende dat de CO2-emissie het snelst toeneemt in de vervoersector, waar zij in 2010 met 39% zal zijn toegenomen ten opzichte van het peil van 1990 als de Gemeenschap en de lidstaten geen aanvullende emissiebeperkende maatregelen nemen, F. overwegende dat de klimaatverandering maatregelen vereist in een aantal sectoren, zoals energie, vervoer, landbouw, industrie, handel, huisvesting, financiën, volksgezondheid en sociale ontwikkeling, G. overwegende dat de internationale handel in emissierechten een van de zogeheten flexibele mechanismen van het Kyoto-protocol is die vanaf 2008 van toepassing worden; overwegende dat bepaalde lidstaten nationale regelingen voor de handel in emissierechten hebben getroffen en dat grote bedrijven interne programma's voor de handel in emissierechten hebben ontwikkeld, H. overwegende dat de introductie van verhandelbare emissierechten de ontwikkeling van nieuwe, schonere technieken zal stimuleren, I. overwegende dat de handel in emissierechten een manier is om de lasten doelmatig te verdelen; dat de handel in emissierechten op zich de uitworp van broeikasgassen niet beperkt en dat derhalve andere regulerende maatregelen zoals belasting en wetgeving vereist zijn, J. is van mening dat meer dan 50% van de beperking van de uitworp via andere, bij voorbeeld nationale, maatregelen dient te worden gerealiseerd, K. overwegende dat de Commissie met het groenboek inzake de handel in emissierechten een experiment voor ogen staat dat uitsluitend de Europese Gemeenschap omvat, L. overwegende dat één stelsel voor de handel in emissierechten voor de hele EU, grotere kosten- en milieuvoordelen biedt dan uiteenlopende nationale stelsels, M. overwegende dat het van de EU verwacht dat zij het voortouw neemt bij het opzetten van een mondiaal stelsel voor de handel in emissierechten, omdat dit de best mogelijke resultaten zal opleveren in de zin van een maximalisering van de mondiale milieuvoordelen en een minimalisering van de kosten voor de wereldeconomie met gelijktijdige verspreiding van de verplichting om de noodzakelijke milieuresultaten op zo eerlijk mogelijke wijze te realiseren, 1. juicht het toe dat de Commissie blijkens de gelijktijdige indiening van twee documenten over de handel in emissierechten en het beleid en de maatregelen voornemens is het hoofd te bieden aan de negatieve ontwikkeling van het broeikasgasemissieniveau waarvan thans in de meeste lidstaten sprake is, en de EU op het gebied van klimaatverandering weer een leidinggevende politieke rol toe te bedelen; 2. verwelkomt het initiatief van de Commissie om met de voorbereidende werkzaamheden te beginnen teneinde in het jaar 2005 een communautair stelsel voor de handel in broeikasgasemissies goed te keuren en wenst dat dit gepaard gaat met aanvullend beleid en maatregelen, ambitieuzer van opzet dan voorgesteld in het document COM (2000) 88 , met name bijlage 3 daarvan, die passen in de EU-strategie om de emissie van broeikasgassen terug te dringen volgens de doelstellingen neergelegd in het Kyoto-protocol; wenst derhalve dat ten hoogste 50% van alle maatregelen uit flexibele maatregelen bestaat; 3. pleit voor een communautaire kaderrichtlijn op basis van artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag voor de totstandbrenging van een Stelsel voor de handel in broeikasgasemissies met verhandeling op het niveau van eenheden in de gehele EU als onderdeel van een mondiaal EU-beleid inzake klimaatverandering; 4. wijst erop dat een stelsel op communautaire schaal voor de handel in broeikasgasemissie 5. acht het belangrijk dat de definitie van de contouren van regeling voor de handel in emissierechten in de EU voorafgegaan wordt door raadpleging en discussie die door het Groenboek worden aangemoedigd, maar attendeert erop dat de reikwijdte van de betrokken vragenlijst beperkt is en dat in sommige gevallen bepaalde opties duidelijk worden gesuggereerd, hetgeen een brede discussie in de weg staat; 6. wenst dat de lidstaten wordt verzocht de antwoorden op de tien vragen van het Groenboek ecologisch, economisch, juridisch en politiek te rechtvaardigen teneinde de resultaten van de raadpleging die in het Groenboek wordt voorgesteld beter te kunnen bundelen en te interpreteren; 7. onderstreept het belang van de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen; 8. acht het van prioritair belang dat voor het terugdringen van broeikasgasemissies die met de handel in emissierechten in de EU moet worden bereikt, vooraf gekwantificeerde doelstellingen per land en per sector worden vastgesteld en dat de Commissie deze doelen onverwijld moet voorstellen; is van mening dat deze sectordoelstellingen verstoring van de concurrentie moeten voorkomen en gelijke voorwaarden moeten garanderen; 9. dringt aan op de invoering van wettelijk bindende maatregelen om de lidstaten ertoe te verplichten zich aan hun quota te houden; verzoekt de Commissie om zo spoedig mogelijk na de COP6-bijeenkomst in het kader van de medebeslissingsprocedure een voorstel voor een richtlijn dienaangaande in te dienen, op grond waarvan sancties zouden worden opgelegd in gevallen waarin de emissiequota worden overschreden; 10. is ervan overtuigd dat eenvoud, transparantie en goede marktinstituties - correcte registratie, effectief toezicht en solide handhaving - van grote betekenis zijn voor het wekken en behouden van vertrouwen van marktpartijen in het te introduceren stelsel voor verhandelbare emissierechten; 11. onderstreept dat kernenerige milieuproblemen veroorzaakt die niet mogen worden onderschat en verzoekt derhalve de Commissie na te gaan hoe kan worden gewaarborgd dat in het kader van het systeem voor de handel in emissierechten hernieuwbare energievormen en energie-efficiëntie de prioriteit krijgen; wijst in dit verband op het belang van een op verontreinigende stoffen gerichte klimaatbelasting die de totale belastingdruk van de burgers niet vergroot en alle broeikasgassen dekt; wijst erop dat kernenergie heel wat minder broeikasgassen produceert dan fossiele brandstoffen; 12. is van mening dat het Groenboek zich bij de selectie van de sectoren die onder de regeling inzake de handel in emissierechten in de EU zullen vallen, niet had moeten beperken tot een de methodiek; dat er moet worden gezorgd voor een flexibele keuze van methode, afhankelijk van emissiebron; 13. stelt met bezorgdheid vast dat in het Groenboek bepaalde sectoren zijn uitgesloten, zoals met name de vervoerssector (waaronder het vliegverkeer en de zeescheepvaart), die de emissie van broeikasgassen moeten verminderen om te voldoen aan de verplichtingen die de EU in Kyoto is aangegaan; is echter van mening dat alle technische en juridische aspecten van de handel in emissierechten nog niet zijn verkend en dat de doelmatigheid van het systeem eerst in de praktijk moet worden getoetst opdat een vergelijking met alternatieve maatregelen mogelijk is; steunt de "al doende leren”-aanpak en is van mening dat de richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) en de richtlijn inzake grote stookinstallaties (LCP) goede uitgangspunten zijn; wijst erop dat de regeling op langere termijn tot andere gassen en sectoren moet worden uitgebreid om het systeem verenigbaar te maken met het internationale handelsstelsel; 14. meent dat ten behoeve van de intracommunautaire handel in broeikasgasemissierechten de compatibiliteit tussen bestaande en eventuele toekomstige nationale systemen voor verhandelbare emissierechten op dit moment van het grootste belang is teneinde rechtvaardige concurrentieverhoudingen, efficiency en comparatieve voordelen ook op langere termijn te garanderen; 15. acht het absoluut noodzakelijk dat de sociale gevolgen op het vlak van de werkgelegenheid en de sluiting, hergroepering en verplaatsing van bedrijven worden geëvalueerd; 16. is van mening dat bij een "al doende leren”-aanpak als deze de tenuitvoerlegging moet worden gestimuleerd van modelprojecten voor de handel in emissierechten in bedrijfstakken (zoals de huishoudelijke en dienstensector) waar het individuele emissieniveau weliswaar laag ligt maar die bij elkaar opgeteld wel een aanzienlijke uitstoot veroorzaken; 17. acht het van fundamenteel belang dat wordt nagedacht over de wijze waarop de doelstellingen van het systeem voor de handel in emissierechten in de EU kunnen worden verzoend met de doelstellingen van lastenverdeling zodat het emissieniveau van participerende bedrijfstakken wordt gereduceerd en tegelijkertijd de afgesproken nationale reducties bereikt worden; wenst een bestendig overheidsbeleid: toekomstige emissieplafonds dienen vroegtijdig bij alle betrokken partijen bekend te zijn zodat investeringsplannen hierop kunnen worden afgestemd; 18. is van mening dat de Commissie, gezien het feit dat de bedrijfstakken die in het systeem worden opgenomen van lagere emissiereductiekosten zullen profiteren, een debat had moeten voeren om prijsdistorsies bij de CO2-reductie tussen sectoren die wel en sectoren die niet in het handelssysteem zijn opgenomen, te voorkomen; 19. pleit ervoor dat de Commissie niet moet toestaan dat efficiencydoelen in de handelsregeling worden opgenomen; is van mening dat in een EU-handelsregeling aanvankelijk uitsluitend absolute emissies moeten worden geregeld om administratieve rompslomp te voorkomen; 20. is van mening dat de handel in emissierechten in de EU alleen vóór de referentieperiode (2008-2012) kan functioneren als tussentijdse doelstellingen worden vastgesteld en betreurt het dat de Commissie de wijze waarop deze doelstellingen moeten worden vastgesteld niet heeft behandeld; 21. is van mening dat de Commissie in het kader van het debat over de reikwijdte van het systeem de directe handel in emissierechten tussen de bedrijven van de EU niet als enig mogelijke optie moet hanteren en verzoekt de Commissie andere alternatieven in overweging te nemen; 22. wenst dat de kandidaat-landen zo spoedig mogelijk bij het systeem voor de handel in emissierechten worden betrokken; is van mening dat de Commissie daarom een programma moet voorstellen over de manier waarop deze opneming verloopt, maar waarschuwt dat een dergelijke betrokkenheid er niet toe mag leiden dat het bestaande EU-systeem wordt ondergraven en dat het moet stroken met iedere in het Protocol van Kyoto genoemde beperking van het gebruik van flexibele mechanismen; 23. wijst erop dat het EU-stelsel voor de handel in emissierechten een nationaal beleid voor de terugdringing van EU-emissies zal zijn; herhaalt dat dit moet verschillen van een handelsregeling in emissierechten in het kader van het Protocol van Kyoto; 24. acht het van wezenlijk belang dat de methode voor de toewijzing van emissievergunningen de verwezenlijking van de geplande milieuresultaten garandeert en concurrentieverstoring tot een minimum terugdringt; betreurt het dat de Commissie, hoewel dit van doorslaggevend belang is voor de opzet van een systeem voor de handel in emissierechten, niet alle betrokkenen, waaronder met name de lidstaten, heeft verzocht zich uit te spreken over de beste methode om emissievergunningen toe te wijzen; is van oordeel dat de methode voor de toewijzing van emissievergunningen gelijkheid, doeltreffendheid voor het milieu en transparantie moet waarborgen en geleid moet worden door het beginsel dat de vervuiler betaalt; 25. is van oordeel dat in deze fase geen model moet worden uitgesloten bij de verdeling van de emissierechten, maar dat het veilingmodel ten opzichte van het "grandfathering-model” het voordeel zou bieden dat concurrentievervalsingen tussen de ondernemingen worden voorkomen en dat geen concurrentienadelen zouden ontstaan voor ondernemingen die vóór een bepaalde datum reeds in energie-efficiënte maatregelen hebben geïnvesteerd; 26. is van mening dat een vrijemarktcompensatiesysteem voor de handel in emissierechten zal leiden tot een optimale toewijzing van emissierechten en dat marktprijzen voor emissierechten waarschijnlijk de beste manier zijn om een snelle algemene verbetering van de emissieniveaus te bevorderen; 27. erkent dat besluiten inzake de distributie van rechten aan eenheden op het niveau van de lidstaten zou kunnen blijven, mits de Commissie een actievere rol als waakhond zal spelen om de naleving van de voorschriften inzake de mededinging en staatssteun te waarborgen; 28. stelt voor dat de EU indien mogelijk multilateraal met andere Kyoto-ondertekenaars, toezegt in een aantal jaren de hoeveelheid verhandelbare emissierechten geleidelijk te verminderen teneinde de druk op de emittenten om de totale uitstoot te verminderen te handhaven; 29. is van mening dat het Groenboek in het kader van de instrumenten die bedoeld zijn om de handel in emissierechten uit te voeren, niet alleen een discussie had moeten aanzwengelen over de toereikendheid van de momenteel beschikbare instrumenten, maar veeleer ideeën over nieuw in te stellen instrumenten had moeten aandragen; 30. onderstreept dat de controle- en bestrijdingsmogelijkheden in verband met misbruik bij de emissiehandel op mondiaal niveau nog gecompliceerder zijn dan bij de emissiehandel binnen de Europese Unie en dat van een volledig vrijgeven van de emissiehandel op internationaal niveau in het kader van de overeenkomst van Kyoto een verkeerd signaal aan de veroorzakers van broeikasgasemissies zou kunnen uitgaan; 31. bekrachtigt derhalve zijn standpunt dat aan de verplichtingen in het kader van de overeenkomst van Kyoto voor minstens 50% via maatregelen ter plaatse moet worden voldaan en dat de emissiehandel, evenals de andere flexibele mechanismen op internationaal niveau, slecht een aanvulling kunnen vormen; 32. wijst op het belang van minimale vereisten voor transparante toezichts-, verslaggevings- en controleprocedures, zowel op het niveau van de lidstaten als van de EG, en de noodzaak van duidelijke en serieuze sancties wegens niet-naleving; 33. verzoekt om ervaringen met andere quotastelsels, nationale experimenten met emissiehandel en het Prototype Carbon Fund van de Wereldbank te verwerken in het ontwerp van een communautair stelsel voor verhandelbare broeikasgasemissierechten; 34. is van mening dat het beginsel dient te zijn dat iedere emissie, ongeacht de bron, valt onder een regulerende maatregel; 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997 (1) en de zesde Conferentie van Partijen (Conference of Parties, COP 6) die van 13 t/m 24 november 2000 in Den Haag zal worden gehouden, - onder verwijzing naar zijn resoluties over klimaatverandering, met name die van 26 oktober 2000 over het Groenboek van de Commissie over de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie (2) en die over de mededeling van de Commissie inzake het beleid en de maatregelen van de EU om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen - Naar een Europees Programma inzake Klimaatverandering (EPK) (3) , - gezien mondelinge vraag B5-0547/2000 van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en gezien de verklaring van de Commissie, A. overwegende dat het van essentieel belang is dat de Conferentie van Den Haag een positief resultaat heeft, als men de huidige ongunstige trends inzake klimaatverandering wil omkeren, B. overwegende dat er met betrekking tot het onderhandelingsproces van COP 6 een echte democratische verantwoordingsplicht moet bestaan en dat het Europees Parlement er zo nauw mogelijk bij betrokken moet zijn, Doelstellingen voor de Conferentie 1. herhaalt zijn standpunt dat de Europese Unie en haar lidstaten weer een leidende rol moeten spelen bij de werkzaamheden om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en klimaatverandering een halt toe te roepen; 2. is bezorgd over de vele problemen die de partijen tijdens de voorbereidende vergaderingen niet hebben kunnen oplossen en op de Conferentie van Den Haag zelf zullen moeten worden behandeld; 3. verzoekt alle COP 6-onderhandelaars met klem de onderhandelingen zeer ambitieus aan te pakken en zich niet met minimaal haalbare resultaten tevreden te stellen, aangezien alleen een reeks krachtige maatregelen op lange termijn een gunstig effect op de wereldwijde klimaatverandering zal hebben; 4. benadrukt dat de geïndustrialiseerde landen bij de werkzaamheden om klimaatverandering een halt toe te roepen, het voortouw moeten nemen, in de eerste plaats via de goedkeuring en uitvoering van interne beleidsmaatregelen om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen; moedigt de partijen van Bijlage I aan de dialoog met en de hulp aan de ontwikkelingslanden te intensiveren; 5. benadrukt dat veel van de landen die het zwaarst door een klimaatverandering worden getroffen tot de armste ter wereld zullen behoren; verlangt derhalve dat krachtens artikel 3, lid 14 van het Protocol van Kyoto alsook door middel van capaciteitsopbouw en technologie-overdracht alomvattende hulp aan deze minst ontwikkelde landen wordt verleend om zich aan te passen aan de gevolgen van klimaatverandering en om hun economieën op duurzame wijze te ontwikkelen; 6. is van mening dat een juridisch bindende wereldwijde bovengrens voor de uitstoot moet worden overeengekomen; is van opvatting dat bij de verdeling van de totale hoeveelheid beschikbare emissierechten moet worden uitgegaan van het principe van gelijke rechten voor iedere wereldburger; 7. herhaalt zijn standpunt dat flexibele mechanismen een aanvulling moeten vormen op beleid en maatregelen (interne acties) en niet meer dan 50% van het verschil tussen het emissieniveau van 1990 en de doelstelling van Kyoto voor hun rekening mogen nemen; verzoekt de partijen met aandrang een bindende overeenkomst ter zake goed te keuren en ervoor te zorgen dat de methode voor de toewijzing van uitstootvergunningen wordt gebaseerd op de beginselen van eerlijkheid, doeltreffendheid voor het milieu en transparantie en wordt geleid door het principe dat de vervuiler betaalt; 8. verzoekt de partijen een kader te ontwerpen voor de snelle toepassing van het Mechanisme voor een Schone Ontwikkeling (CDM), waarbij een positieve lijst wordt opgesteld van projecten en technologieën die in het kader van dit mechanisme subsidiabel zijn; stelt dat subsidiabele projecten gebaseerd moeten zijn op duurzaamheid, energie-efficiëntie en vraag-gerelateerd beheer op het gebied van energie en transport, waarbij nucleaire en grootschalige fossiele energiebronnen worden uitgesloten; 9. is van mening dat het noodzakelijk is zeer voorzichtig te zijn met het toevoegen van reservoirs voor broeikasgassen aan de middelen om de verplichtingen inzake beperking van de uitstoot na te komen, daar verder onderzoek nodig is om duidelijkheid te krijgen over de mogelijke omvang en invloed van deze maatregel en de daaraan verbonden risico's; is van opvatting dat het gebruik van koolstofreservoirs strikt moet worden beperkt totdat dergelijke onderzoeksinformatie beschikbaar is en er een controlesysteem is opgezet; merkt voorts op dat het gebruik van dergelijke koolstofreservoirs moet worden gekoppeld aan erkende programma's voor duurzaam bosbeheer; 10. verzoekt om de instelling van een krachtig mechanisme voor het toezicht op de naleving van de voorschriften, gekoppeld aan een systeem van economische sancties in geval van niet-naleving en een fonds dat kan worden aangewend om de gevolgen van niet-naleving van het Protocol van Kyoto tot een minimum te beperken; Ratificatie 11. verzoekt alle partijen op basis van de hierboven genoemde doelstellingen het Protocol van Kyoto vóór de Rio+10-conferentie in 2002 te ratificeren; 12. benadrukt dat het Protocol van Kyoto zijn betekenis als belangrijke stap in de bestrijding van het broeikaseffect alleen dan volledig kan bereiken als het wordt geratificeerd; 13. doet een beroep op de leden van het Congres van de Verenigde Staten om hun tegenstand tegen de in Kyoto overeengekomen beginselen op te geven en hun verantwoordelijkheid bij de bestrijding van het broeikaseffect op zich te nemen; roept de onderhandelaars van de Europese Unie er echter toe op om voorafgaand aan de conferentie van Den Haag wegen te vinden voor een zo spoedig mogelijke ratificering van het protocol zonder de Verenigde Staten; stelt hiertoe voor met andere geïndustrialiseerde landen, zoals Japan, de landen van Midden- en Oost-Europa en vooral Rusland, tot overeenstemming te komen om de ratificering van Kyoto veilig te stellen; verzoekt de onderhandelaars geen EU-posities op te geven tegenover de Verenigde Staten als niet is gewaarborgd dat het Congres het Protocol van Kyoto ratificeert; 14. herhaalt, gelet op het mogelijke resultaat van COP 6, zijn standpunt dat het nu meer en meer waarschijnlijk is dat de ratificatie van het Protocol van Kyoto perfect strookt met de voorwaarden van artikel 300, lid 3 van het EG-Verdrag en verzoekt de Commissie daarom nogmaals de ratificatie-oorkonde in te dienen in het kader van de instemmingsprocedure; Democratische verantwoordingsplicht 15. eist, gelet op het grote belang van de besluiten die in Den Haag zullen moeten worden genomen, dat het Europees Parlement nauwer bij het proces wordt betrokken dan het geval was op vorige Conferenties van Partijen; 16. acht het onvoldoende dat het Europees Parlement met slechts drie leden in de delegatie van de Gemeenschap is vertegenwoordigd en wenst dat het Europees Parlement op zijn minst tien leden in de delegatie krijgt; 17. wenst dat de leden van het Europees Parlement dagelijks volledig op de hoogte worden gehouden van de voortgang van de onderhandelingen, opdat de onderhandelaars van de Gemeenschap volledig rekening kunnen houden met de standpunten van het Parlement; o o o 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten, het Congres van de Verenigde Staten en het secretariaat van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, met het verzoek haar te verspreiden onder alle andere verdragsluitende partijen dan de EU-lidstaten. Het Europees Parlement, A. overwegende dat er onlangs sprake is geweest van buitengewone weersomstandigheden en ongebruikelijk heftige stormen in verschillende regio's in Noord-Italië, met name in de Alpendalen, en ook in Zwitserland en Frankrijk, dat in 1999 reeds getroffen is door een natuurramp, B. overwegende dat hierbij in Italië minstens 25 mensen zijn omgekomen en dat duizenden mensen hun woning hebben moeten verlaten, C. overwegende dat ook Spanje momenteel geteisterd wordt door zware regenvallen die bijna de gehele kust van de Middellandse Zee betreffen, waarbij tot nu toe vijf mensen zijn omgekomen en ook grote materiële schade is aangericht, D. overwegende dat er woningen, wegen, bruggen en vele productiemiddelen zijn verwoest, dat schade is aangericht aan het milieu, aan de productieketen van de landbouw en de industrie en aan het MKB, en dat er banen verloren zijn gegaan, met alle economische en sociale gevolgen vandien, E. overwegende dat duizenden gezinnen in een bijzonder moeilijke situatie geraakt zijn, omdat zij zonder elektriciteit, drinkwater, telefoon en verwarming kwamen te zitten, afgesloten waren van wegen, spoorwegen en elementaire voorzieningen, en geen toegang hadden tot de openbare diensten, F. overwegende dat grote delen van de getroffen gebieden in aanmerking komen voor bijstand uit de communautaire structuurfondsen, met name het EFRO en het EOGFL-afdeling Garantie, G. overwegende dat een deel van de schade van dergelijke natuurrampen voorkomen zou kunnen worden door een serieus, preventief en duurzaam beleid van ruimtelijke ordening, zowel langs de waterbekkens als in de omliggende berggebieden, en dat een dergelijk beleid tot nu toe niet ten volle is uitgevoerd, H. overwegende dat een negatieve ontwikkeling in het merendeel van de lidstaten van het niveau van de gasemissies met broeikaseffect in strijd is met de verplichtingen die in Kyoto door de Europese Unie zijn aangegaan, en dat de gasemissies in de Europese Unie volgens het rapport van het Europees milieuagentschap waarschijnlijk met 6% zullen stijgen, I. overwegende dat wegens de op komst zijnde klimaatsveranderingen het risico bestaat dat zich opnieuw natuurrampen van deze omvang zullen voordoen en dat dit vooral in de berggebieden bijzonder verontrustend is gezien de voor de hand liggende gevolgen voor de lager gelegen gebieden, J. erop wijzend dat de recente natuurramp die zich op 10 september 2000 langs de Ionische kust van Calabrië heeft voltrokken, talrijke slachtoffers heeft geëist door de overstroming van de bergrivier de Beltrame op een camping van de gemeente Soverato, 1. betuigt zijn medeleven en oprechte solidariteit met de familieleden van de doden en met de getroffen bevolking; 2. verzoekt de Commissie en alle lidstaten zo spoedig mogelijk concrete solidariteitsmaatregelen te plannen, en wel door professionele en technische hulpmiddelen vrij te maken in het kader van het vijfjarenplan tot vaststelling van een communautair actieplan voor civiele bescherming, dat door de Raad werd aangenomen op 9 december 1999 (beschikking 1999/847/EG); 3. verzoekt de Commissie en de lidstaten de samenwerking op het gebied van ruimtelijke ordening in de hand te werken in het kader van het communautaire initiatief Interreg III, waarbij prioriteit moet worden verleend aan de preventie van overstromingen met behulp van natuurlijke en weinig ingrijpende technieken in de zwaarst getroffen gebieden die voor bijstand in aanmerking komen; 4. verzoekt de Commissie met spoed geld bijeen te brengen om hulp te bieden aan de slachtoffers van deze natuurramp en van eerdere natuurrampen die de Ionische kust van Calabrië en met name het gebied rond Soverato hebben getroffen, waarbij verschillende personen het leven hebben verloren en ernstige schade is aangericht aan het milieu en de infrastructuur, en om de financiële maatregelen aan te vullen die door de nationale en plaatselijke instanties getroffen zijn, in het kader van de mogelijkheden van het beleid inzake de economische en sociale samenhang en het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met name door middel van een grootscheepse vrijmaking van de financiële middelen die zijn bestemd voor de plattelandsontwikkeling, overeenkomstig het bepaalde in artikel 33 van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL); 5. verzoekt de Commissie artikel 87, lid 2 van het EG-Verdrag toe te passen met het doel adequate financiële steun toe te kennen aan alle getroffen sectoren; 6. verzoekt de getroffen lidstaten hun wetgeving aan te passen ter voorkoming van een niet-duurzame ruimtelijke ordening en de bouw van infrastructuren en woningen in gebieden die vanuit hydrogeologisch oogpunt kwetsbaar zijn; verzoekt de bevoegde Italiaanse autoriteiten ervoor te zorgen dat de kaarten van de risicogebieden in geheel Italië worden bijgewerkt; 7. acht het noodzakelijk dat de voorkeur wordt gegeven aan herstel- en preventiemaatregelen die gebaseerd zijn op de biotechnieken en dat cementeringswerkzaamheden zoveel mogelijk worden tegengehouden, omdat deze de kwetsbaarheid van het grondgebied vaak vergroten; 8. verzoekt de Raad en de Commissie politieke initiatieven te nemen om de samenwerking en de acties in de sector ruimtelijke ordening te versterken overeenkomstig de richtsnoeren van het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief, met name wat betreft herbebossing, agro-milieumaatregelen, duurzaam beheer van de waterbekkens en ontwikkeling van de berggebieden; 9. is van mening dat in Italië en in de overige EU-lidstaten de milieu- en bodembescherming een centrale plaats moeten krijgen in het regeringsbeleid en dat moet worden voortgegaan met de opstelling en de uitvoering van bindende plannen voor de ruimtelijke ordening en de risicopreventie; 10. verzoekt de Commissie nuttige initiatieven te ontwikkelen in het kader van het LIFE-programma met het oog op het herstel van optimale milieuomstandigheden in de kwetsbare gebieden en om te overwegen adequate steunmaatregelen ten behoeve van de berggebieden vast te stellen; 11. stemt in met de instelling van communautaire instrumenten waarmee de diverse regelingen betreffende de burgerbescherming op een Europese leest geschoeid kunnen worden, zodat zij sneller ingezet kunnen worden bij natuurrampen; 12. verzoekt de betrokken plaatselijke en regionale instanties en de nationale regeringen om de nodige wetgevende en financiële maatregelen te treffen teneinde het herstel te bevorderen van de natuurlijke loop van de meest gevaarlijke waterstromen; 13. verklaart nogmaals dat de Europese Unie en haar lidstaten weer het voortouw moeten nemen bij de internationale acties die gericht zijn op de vermindering van de gasemissies met broeikaseffect, dat zij een halt moeten toeroepen aan de klimaatsveranderingen, en dat zij verregaande maatregelen moeten treffen in het kader van een wereldwijde strategie met betrekking tot deze veranderingen; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van Italië, Spanje en Frankrijk, alsmede aan de parlementen en overheden van de betrokken regionale gemeenschappen. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 706 - C5-0107/2000 ), - gezien de hoorzitting die op 18 april 2000 is gehouden door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de bijdragen die belanghebbenden daaraan hebben geleverd, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 oktober 1998 (1) over hormoonontregelende chemische stoffen, - gezien de mededeling van de Commissie over het voorzorgsbeginsel ( COM(2000) 1 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0197/2000 ), A. overwegende dat het een politieke reactie moet geven op het debat over hormoonontregeling en de mededeling van de Commissie en dat het een teken moet geven over de richting die de discussie moet volgen om te worden omgezet in daden; dat het eveneens een afspiegeling dient te zijn van de bezorgdheid onder de burgers, B. overwegende dat de argumenten in deze discussie gebaseerd moeten zijn op feiten, C. overwegende dat beperkingen en onzekerheden in de beschikbare wetenschappelijke gegevens en daaruit voortkomende verschillen in waargenomen gevolgen - gekoppeld aan uitdrukkelijke meningsverschillen tussen wetenschappers over betekenis en/of interpretatie van gegevens slechts kunnen leiden tot toepassing van het voorzorgsbeginsel, D. overwegende dat het voorzorgsbeginsel, aangezien het Wetenschappelijk Comité inzake toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) heeft geconstateerd dat er voor in het wild levende dieren "een probleem op wereldschaal kan bestaan”, vereist dat snel maatregelen worden genomen om te voorkomen dat onomkeerbare schade toegebracht kan worden aan in het wild levende dieren, E. overwegende dat het probleem multidisciplinair moet worden aangepakt om mechanismen en gevolgen beter te begrijpen; dat identificatie van hormoonontregelaars de sleutel is; dat op bewijzen gebaseerde normering van onderzoeken dringend geboden is; dat kortetermijnonderzoeken nuttig zijn ter doorlichting, maar dat de methoden nader moeten worden gevalideerd; dat deze nog niet vervulde eisen een sine qua non zijn voor maatregelen, F. overwegende dat de mededeling van de Commissie een goed uitgangspunt biedt voor inzicht in het probleem en in de daaraan inherente moeilijkheden; dat zij een goed en volledig overzicht bevat; dat de mededeling een rechtstreekse reactie vormt op de resolutie van het Europees Parlement van oktober 1998, maar dat zij de specifieke vragen niet beantwoordt en geen nauwkeurige voorstellen en tijdschema's inhoudt ter regulering van het gebruik van stoffen waarvan bekend is dat zij de hormonenhuishouding ontregelen, G. overwegende dat de internationale samenwerking op dit gebied voornamelijk gericht is op twee thema's: 1) overeenstemming over een referentielijst van hormoonontregelaars waarmee afzonderlijke hormoonontregelingstests kunnen worden gevalideerd, en 2) het opzetten van een doorlichtings- en testprogramma voor hormoonontregelaars, met inbegrip van de ontwikkeling van nieuwe en de herziening van bestaande testrichtsnoeren om hormoonontregelaars te ontdekken; dat de programma's gericht zijn op gevolgen voor de mens en in het wild levende dieren, H. overwegende dat het erkent dat dit een mondiaal probleem is dat eventueel overal ter wereld gevolgen kan hebben - dat de EU echter verantwoordelijkheid moet tonen en het voortouw dient te nemen; dat het ernstig bezorgd is over het geheel van gevolgen en over de onzekerheid ten aanzien van de omvang van de problemen in verband met hormoonontregelaars; dat het ernstig verontrust over de talrijke met bewijzen onderbouwde voorbeelden van de gevolgen van hormoonontregelaars voor in het wild levende dieren aandringt op onmiddellijke maatregelen op basis van het voorzorgbeginsel; dat het verontrust is over het toenemende aantal gevallen van ongunstige gevolgen voor de gezondheid van de mens, zoals meer gevallen van borstkanker en andere kankers van de voortplantingsorganen, lagere spermaconcentraties, teelbalkanker, die in verband kunnen worden gebracht met stoffen die de hormoonhuishouding ontregelen, I. overwegende dat het het Commissie-initiatief tot bepaling van een strategie toejuicht, met name de noodzaak van preventieve maatregelen, maar teleurgesteld is over het feit dat de voorgestelde strategie onvoldoende ambitie vertoont met betrekking tot de noodzaak de mate waarin de mens aan hormoonontregelaars wordt blootgesteld te beperken en in het wild levende dieren te beschermen, J. overwegende dat er al veel stoffen die onder verdenking staan hormoonontregelaars te zijn, opgespoord zijn en zijn opgenomen in andere prioritaire lijsten van chemicaliën met negatieve gevolgen voor de gezondheid van de mens en in het wild levende dieren, zonder dat concrete actie is ondernomen, en dat het Europees Parlement daarom opnieuw moet vaststellen dat de bestaande communautaire wetgeving inzake chemische stoffen onvoldoende oog heeft voor de gevaren voor de volksgezondheid en in het wild levende dieren en daarom met spoed grondig herzien moet worden, K. overwegende dat het aanbeveelt dat in het kader van de strategie rekening moet worden gehouden met alle aspecten van de vermoede gevolgen van hormoonontregeling - problemen voor in het wild levende dieren, ongunstige gevolgen voor de gezondheid van de mens, bronnen van blootstelling, op welke wijze deze worden vermeden/weggenomen en op welke wijze kan worden voorkomen dat nieuwe hormoonontregelende stoffen op de markt worden gebracht, L. overwegende dat het bezorgd is over het feit dat in het vijfde kaderprogramma van de Gemeenschap voor onderzoek en ontwikkeling minder EU-middelen worden uitgetrokken voor het onderzoek naar hormoonontregelaars; M. overwegende dat het aanbeveelt de strategie zodanig op te zetten dat voortdurende aanpassing aan nieuwe kennis/wetenschappelijke bewijzen mogelijk is, N. overwegende dat het erop wijst dat ervaringen met vrijwillige overeenkomsten aantonen dat deze niet geschikt zijn voor onmiddellijke/kortetermijnmaatregelen en in het algemeen veelal zonder resultaat blijven; dat het, indien voor een dergelijke strategie wordt gekozen, absoluut onontbeerlijk is doelmatige controleprogramma's op te stellen, Onmiddellijke maatregelen 1. spreekt zijn steun uit voor de strategie van de Commissie vóór eind 2000 een lijst op te stellen van stoffen ten aanzien waarvan het vermoeden bestaat dat zij de hormoonhuishouding ontregelen; de Commissie dient erop toe te zien dat de noodzakelijke middelen beschikbaar zijn om op de lijst alle meer dan 560 stoffen te plaatsen die door adviseurs van de Commissie zijn geïdentificeerd; al deze stoffen moeten worden onderzocht en gecategoriseerd; 2. verzoekt de Commissie de op deze lijst voorkomende stoffen te identificeren waartegen op basis van het voorzorgbeginsel moet worden opgetreden zonder verdere tests af te wachten. Ten aanzien van deze stoffen moeten vóór medio 2001 maatregelen zijn vastgesteld - verbod, geleidelijke afschaffing en/of beperking van het gebruik - waarbij er rekening mee gehouden moet worden dat het vrijwel onmogelijk is om grenswaarden vast te stellen voor stoffen die de werking van hormonen nabootsen; 3. spreekt zijn steun uit voor de gestage internationale samenwerking en coördinatie op het gebied van onderzoek en bij de identificatie van hormoonontregelende chemische stoffen, via de OESO en met de autoriteiten in de VS en Japan; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten met klem een Europese doorlichtings- en teststrategie op te stellen. Het aantal te testen chemische stoffen vergt de mogelijkheid van generieke tests en doorlichting, die gebaseerd dienen te zijn op de biologische of scheikundige kenmerken van de stoffen; verzoekt de betrokken instellingen te zorgen voor de kredieten die voor deze strategie vereist zijn; 5. is van mening dat in het kader van de strategie dient te worden erkend dat thans is gebleken dat verschillende hormoonontregelaars (HO) reeds bij zeer geringe doses gevolgen hebben en dat er onzekerheid heerst over de gevolgen van een combinatie van HO en synergetische effecten; 6. verzoekt de Commissie Europese programma's voor wetenschappelijk onderzoek op te zetten om zoveel mogelijk informatie, kennis en wetenschappelijke bewijzen te verzamelen en de uitwisseling van informatie, de identificatie van hormoonontregelaars en de vaststelling van valide testmethoden te bevorderen; 7. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat uit het zesde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling voldoende kredieten worden toegewezen aan onafhankelijk onderzoek; dergelijk onderzoek dient te omvatten: HO-testmethoden (met inbegrip van tests in vitro/in vivo), risico's, gevolgen op het gebied van gedrag, gevolgen van lage doses, synergistische en langetermijngevolgen, de gevolgen van blootstelling aan een combinatie van stoffen, toxicologische mechanismen van de gevolgen voor in het wild levende dieren en mensen (met inbegrip van door de mens vervaardigde chemische stoffen en natuurlijke stoffen), beïnvloeding van hormoongestuurde ontwikkelingen door inwerking van oestrogenen, androgenen en de schildklier; 8. beveelt aan dat de Commissie de aanzet geeft tot een onderzoek naar het aantal hormoonontregelende stoffen en de hoeveelheid HO waaraan de mens en in het wild levende dieren zijn blootgesteld, met inbegrip van een onderzoek naar de hoeveelheden HO in voedingswaren; 9. beveelt de Commissie aan onderzoekprojecten interdisciplinair en grensoverschrijdend te coördineren en hierin onafhankelijke deelnemers met verschillende wetenschappelijke achtergrond te betrekken; 10. verzoekt de Commissie dringend de industrie en de landbouw te stimuleren om alternatieve stoffen voor de hormoonontregelaars te ontwikkelen en te gebruiken; 11. verzoekt de Commissie ertoe bij te dragen te zorgen dat de kwestie van de hormoonontregelaars wordt geplaatst op de agenda van internationale fora zoals de WTO en de WHO; Vervolgmaatregelen 12. verzoekt de Commissie om medio 2001 een analyse uit te voeren van de bestaande wetsinstrumenten inzake HO en in het kader hiervan een overzicht op te stellen van de HO die overeenkomstig richtlijn 67/548/EEG reeds geclassificeerd zijn of dit in de loop van 2000 worden of die reeds overeenkomstig andere communautaire wetgeving worden aangepakt, alsook een analyse van de specifieke maatregelen die zijn genomen door lidstaten; 13. is van mening dat een toekomstig wetskader voor chemische stoffen specifieke wetgeving dient te omvatten (bij voorbeeld in een bijlage bij de kaderwetgeving of specifieke sectoriële wetgeving) betreffende hormoonontregeling; deze wetgeving moet gebaseerd zijn op het voorzorgbeginsel en omkering van de bewijslast; wanneer een product op de markt wordt gebracht, is de producent verplicht ten minste aan te tonen dat er een redelijke zekerheid van onschadelijkheid bestaat; een toekomstig wettelijk kader dient eveneens een mechanisme te omvatten dat producenten van bestaande chemische stoffen ertoe verplicht hun chemische stoffen te toetsen aan de normen voor nieuwe chemische stoffen, alsmede een tijdschema voor deze maatregelen; 14. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de werking van de interne markt gebaseerd is op een hoog beschermingsniveau, de instellingen dienen overeen te komen "alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd” (art. 95 EU-Verdrag) progressief te benaderen; 15. beveelt de Commissie aan bijzondere aandacht te schenken aan gevoelige groepen zoals kinderen, zwangere vrouwen en in bijzondere mate blootgestelde werknemers en hun blootstelling aan HO's op de werkplek; onderstreept de noodzaak de nadruk te leggen op de vele schadelijke gevolgen die blootstelling aan HO's heeft voor de gezondheid van de vrouw; 16. verzoekt de Commissie er rekening mee te houden dat de betroffen chemische stoffen een geheel andere uitwerking op het embryo, de foetus en het perinatale organisme kunnen hebben dan op volwassenen; 17. verzoekt de Commissie nogmaals in samenwerking met de instanties van de lidstaten het niveau van in het milieu gebrachte hormoonontregelaars te controleren door de industrie te verzoeken te melden welke chemische stoffen in welke hoeveelheden op de markt worden gebracht; 18. verzoekt nogmaals om herziening van de etiketteringseisen van de EU opdat ieder chemisch product op gemakkelijk te begrijpen wijze wordt geëtiketteerd met vermelding van de concentratie stoffen die het bevat en opdat de risicocategorie voor deze stoffen wordt vermeld; op het etiket moeten de gevolgen worden vermeld van stoffen waarvan de risico's zijn geanalyseerd/geëvalueerd; 19. beveelt de Commissie aan tijdens de procedure gegevens in te winnen van alle partijen -milieuorganisaties, industrie, onderzoekers en anderen; 20. verzoekt de lidstaten en de Commissie gegevens over HO algemeen beschikbaar te maken op basis van het "recht te weten”-beginsel; dit beginsel is de beste manier om mensen in staat te stellen hun eigen gezondheidsrechten in de hand te houden en om gegevens te krijgen over de gevolgen voor in het wild levende dieren; middels de informatie moet er eveneens naar worden gestreefd alle onzekerheden nauwkeurig aan de burgers door te geven, alsook de maatregelen die worden genomen om de onzekerheden en het probleem in zijn geheel aan te pakken; o o o 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 256 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 157, lid 3 van het EG-Verdrag (C5-0274/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0267/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 36 - C5-0103/2000 ), - gezien de aanbeveling van de Commissie betreffende transacties die met een elektronisch betaalinstrument worden verricht, in het bijzonder inzake de betrekking tussen uitgever en houder (97/489/EG), - gezien het rapport van de Europese Centrale Bank "Improving Cross-border Retail Payment Services in the European Union - the Eurosystem's View” (1) , - gezien het voortgangsverslag van september 2000 van de Europese Centrale Bank over de verbetering van de dienstverlening betreffende grensoverschrijdende retailbetalingen, - gezien het rapport van het Europees Interregionaal Instituut voor Consumentenzaken aan de Europese Commissie "Bank Charges in Europe” (Bankkosten in Europa), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0283/2000 ), A. overwegende dat de Europese Unie in weerwil van de totstandkoming van een Europese munt en de vaststelling van Richtlijn 97/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 inzake grensoverschrijdende overmakingen (2) nog steeds geen eengemaakte ruimte voor betalingen heeft, B. overwegende dat uit een voor de Commissie verricht onderzoek is gebleken dat de klanten van banken nog steeds gemiddeld 17,10 euro moeten betalen voor een overschrijving van 100 euro tussen lidstaten, en dat in 25% van de gevallen de ontvanger van de overmaking een deel van de kosten van de overmaking in rekening wordt gebracht, hetgeen in strijd is met de richtlijn betreffende grensoverschrijdende overmakingen, C. overwegende dat uit dezelfde studie is gebleken dat overschrijvingen in 5% van de gevallen meer tijd in beslag nemen dan de in de richtlijn vastgestelde maximumperiode van zes dagen, D. overwegende dat consumenten en ondernemingen in toenemende mate ontevreden zijn over het hoge niveau van de kosten van grensoverschrijdende overmakingen, en dat dit schadelijk is voor het vertrouwen van de consument in de euro, om welke reden niet langer mag worden gewacht met het nemen van passende maatregelen met het oog op het in omloop brengen van bankbiljetten en munten, E. overwegende dat de acceptatie van de euro voornamelijk wordt bepaald door de vraag of klanten en bedrijven de eurozone althans voor het girale betalingsverkeer als "binnenlands betalingscircuit” ervaren en kunnen gebruiken, F. overwegende dat in weerwil van de ontwikkeling door het Eurosysteem van een zeer efficiënte infrastructuur voor grote betalingen, Target, en het bestaan van geautomatiseerde betalingssystemen op nationaal niveau, geen soortgelijke infrastructuur bestaat voor kleine grensoverschrijdende retailbetalingen, hetgeen de belangrijkste oorzaak is van de hoge kosten en het trage tempo van deze betalingen, G. overwegende dat de infrastructuur die door de Euro Banking Association wordt ontwikkeld voor kleine retailbetalingen, in belangrijke mate kan bijdragen tot een verbetering van de huidige situatie, mits de banken blijk geven van hun bereidheid om dit nieuwe systeem te gebruiken, H. overwegende dat de normen die vereist zijn om de verwerking van grensoverschrijdende overmakingen te versnellen reeds zijn ontwikkeld in de vorm van het "International Bank Account Number” (IBAN - Internationaal Bankrekeningnummer), de “International Payment Instruction” (IPI - Internationale Overschrijvingsopdracht) en het SWIFT-berichtensysteem, maar dat deze nog niet door alle banken zijn ingevoerd, I. overwegende dat er reeds non-bancaire infrastructurele oplossingen bestaan die tot snelle verbeteringen zouden kunnen leiden met betrekking tot de kosten en de doelmatigheid van grensoverschrijdende retailbetalingen, in de vorm van creditkaartnetwerken en geldovermakingsdiensten, maar tevens overwegende dat deze infrastructuren op voet van gelijkheid moeten kunnen concurreren met die van de banken, J. overwegende dat banken niet erg van zins lijken om de investeringen te doen die noodzakelijk zijn om hun betalingssystemen te moderniseren, te automatiseren en onderling te verbinden, K. overwegende dat een van de belangrijkste kostenfactoren die gemoeid zijn met grensoverschrijdende retailbetalingen gevormd wordt door de noodzaak handmatig corrigerende handelingen te verrichten, hetgeen 50% uitmaakt van de totaal in rekening gebrachte kosten (3) ; overwegende dat de hoeveelheid correcties die handmatig worden aangebracht aanzienlijk zou kunnen worden verminderd door de toepassing van de IBAN- en IPI-normen, L. overwegende dat handmatig handelen ook nodig is om te voldoen aan de verslagleggingsvereisten van de meeste nationale centrale banken met betrekking tot de betalingsbalansen, hetgeen voor de banken aanzienlijke kosten met zich brengt en in het licht van de invoering van de Europese munt in de EU niet meer zo noodzakelijk lijkt, M. overwegende dat een efficiënt, goedkoop en snel systeem voor grensoverschrijdende retailbetalingen moet worden beschouwd als een belangrijke infrastructuur voor de Europese Unie, die kan worden vergeleken met de trans-Europese netwerken, N. overwegende dat, indien de marktkrachten geen oplossing bieden voor dit dringende probleem en de banken hun eigen infrastructuur niet tot ontwikkeling brengen, de Europese Centrale Bank haar verplichting uit hoofde van artikel 105, lid 2, van het EG-Verdrag ten uitvoer moet leggen, opdat de Europese burgers de vruchten kunnen plukken van een geautomatiseerd, betrouwbaar en snel systeem voor de grensoverschrijdende retailbetalingen per 1 januari 2002, 1. is ingenomen met de voortdurende inspanningen die de Commissie zich getroost om dit probleem aan te pakken, met name door bij 120 banken, bankfilialen en bankfederaties klachten in te dienen betreffende vermeende prijsafspraken voor de kosten van wisseltransacties met euro's, en dringt er bij de Commissie op aan om vastberaden en zo snel mogelijk maatregelen te nemen, indien de reacties van de banken niet bevredigend zijn; 2. wijst met nadruk op de noodzaak met betrekking tot de bankkosten alle prijsafspraken ook vanuit een oogpunt van mededingingsbeleid en mededingingsrecht te onderzoeken en de gestarte procedures met spoed voort te zetten; 3. verzoekt de banken de nodige investeringen te blijven doen met het oog op modernisering, automatisering en onderlinge verbinding van hun betalingssystemen en meer bereidheid aan de dag te leggen om een meer efficiënte infrastructuur voor grensoverschrijdende betalingen tot stand te brengen; 4. beklemtoont dat de normen die nodig zijn om zorg te dragen voor een verdergaande interoperabiliteit en automatisering van grensoverschrijdende retailbetalingen reeds bestaan in de vorm van het "International Bank Account Number” (IBAN), de "International Payment Instruction” (IPI) en het SWIFT-berichtensysteem voor de automatische verwerking van overschrijvingsopdrachten van begin tot eind, en dringt erop aan dat de banken de nodige maatregelen nemen om deze normen op 1 januari 2002 ten uitvoer te leggen; 5. wijst met nadruk op de noodzaak om een elektronisch IPI-standaardformulier uit te werken teneinde de kwaliteit van de betalingsverrichtingen te verbeteren en een versnelling van het betalingsverkeer op basis van papieren bewijsstukken mogelijk te maken; 6. betreurt echter dat een betalingssysteem voor kleine retailbetalingen niet al per 1.1.1999 is ingevoerd teneinde de burgers de voordelen van de Monetaire Unie duidelijk te maken; 7. is ingenomen met de inspanningen die de Euro Banking Association zich getroost om een infrastructuur in het leven te roepen voor de verrichting van kleine retailbetalingen (stap 1), en dringt er bij de banken op aan om deze ten uitvoer te leggen; verzoekt de Europese Centrale Bank om, mocht met het gebruik van dit systeem door de banken vóór 30 juni 2001 geen kritische massa zijn bereikt, te voldoen aan haar verplichting uit hoofde van het Verdrag en over te gaan tot het doen van een voorstel voor een systeem voor retailbetalingen zoals Target; 8. betreurt dat de Europese Centrale Bank niet van plan is om vóór het begin van 2002 een nieuwe evaluatie te maken van de dienstverlening op het gebied van grensoverschrijdende retailbetalingen; verzoekt de Europese Centrale Bank een nieuwe evaluatie vóór juli 2001 uit te voeren; 9. beklemtoont dat infrastructuren die in het leven worden geroepen om de doelmatigheid van grensoverschrijdende overmakingen te vergroten, gebaseerd moeten zijn op het beginsel van een open toegang; alle toegangscriteria voor eventuele leden moeten openbaar zijn en op een eerlijke, objectieve en non-discriminatoire wijze worden toegepast; 10. beklemtoont dat de rapportageverplichtingen voor betalingsbalansdoeleinden voor kleine retailbetalingen in de Europese Unie en zeker in de eurozone niet langer op hun plaats zijn; dringt erop aan dat deze voor bedragen onder de 50.000 euro niet langer worden toegepast; dringt er bij de lidstaten op aan om voor de kleine overschrijvingen alternatieven voor deze verplichte rapportage te vinden, zoals steekproefmethoden en modellering; 11. verzoekt de Commissie en de bankfederaties om een voorlichtingscampagne te starten over de normen die bestaan voor de automatisering en automatische verwerking van begin tot eind van grensoverschrijdende retailbetalingen teneinde de acceptatie daarvan door de banken te bevorderen en de consumenten beter bekend te maken met het bestaan daarvan; 12. spoort de banken aan om hun klanten een IBAN toe te wijzen en moedigt eveneens aan tot het gebruik van het IBAN voor grensoverschrijdende betalingen; 13. verzoekt de ECB zo snel mogelijk, doch uiterlijk 1 januari 2001, een werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van Europese banken op te richten en de leiding daarvan op zich te nemen; deze werkgroep dient zich bezig te houden met: 14. is van mening dat het in het tijdperk van elektronisch bankieren en Internet niet aanvaardbaar is dat grensoverschrijdende retailbetalingen beduidend meer tijd kosten dan nationale transacties en zeker geen zes dagen in beslag mogen nemen; verzoekt de Commissie derhalve een voorstel in te dienen tot wijziging van de bovengenoemde richtlijn inzake grensoverschrijdende overmakingen in het kader waarvan de termijn voor grensoverschrijdende overschrijvingen wordt verkort tot drie werkdagen en de geld-terug-garantie wordt verhoogd tot 50.000 euro; omdat er bij de verrichting van overschrijvingen tussen landen van de eurozone geen wisselrisico's meer zijn, zou in een dergelijk voorstel tot wijziging uitdrukkelijk moeten worden vermeld dat het in geen geval is toegestaan dat de kosten van de verrichting een percentage van de overschrijving bedragen, welk beginsel ook wordt toegepast op betalingen die met kredietkaarten worden verricht; 15. herinnert eraan dat de creditkaartmaatschappijen al in 1992 voor zijn Commissie economische zaken blijk gaven van hun voornemen om voorstellen te doen tot aanpassing van de creditkaartnetwerken voor grensoverschrijdende overmakingen, en betreurt dat die voorstellen tot dusverre zijn uitgebleven; is van mening dat de banken de doelmatigheid van de creditnetwerken moeten aanwenden om de kosteneffectiviteit van grensoverschrijdende kredietoverschrijvingen te verbeteren en dringt er derhalve bij de creditkaartmaatschappijen op aan om concrete voorstellen te doen en daarover zo spoedig mogelijk overeenstemming te bereiken met de banken; 16. merkt op dat ondernemingen die geldoverschrijvingsdiensten aanbieden als gevolg van de uiteenlopende regelgeving in de afzonderlijke lidstaten geen diensten kunnen aanbieden die voor de gehele EU gelden, en er in een aantal EU-lidstaten zelfs van worden weerhouden om deze diensten aan te bieden, omdat zij geen bankvergunning hebben; 17. wijst op de betekenis van het bestaan van gelijke concurrentievoorwaarden voor de verschillende methoden voor het overschrijven van geld; verzoekt de Commissie in dit verband, gelet op het feit dat banken vallen onder het systeem van de enkele vergunning dat is ingevoerd in het kader van de tweede bankrichtlijn, samen te werken met de Europese Centrale Bank teneinde een oplossing te vinden die het voor niet-banken gemakkelijker maakt om te concurreren op de markt voor grensoverschrijdende overmakingen; is van mening dat de grotere concurrentie die daardoor zou kunnen ontstaan, in het voordeel van de consument zou kunnen zijn; 18. is van mening dat de Commissie moet onderzoeken of het toepassingsgebied van de tweede bankrichtlijn moet worden uitgebreid tot niet-banken voor zover het gaat om diensten op het gebied van het overschrijven van geld, zodat een dergelijke dienstverlening ook in aanmerking komt voor toepassing van het systeem van de enkele vergunning, waarbij echter moet worden verzekerd dat de instellingen die geld overmaken zich houden aan de EU-vereisten betreffende het witwassen van geld en dat hun operaties veilig en goed worden uitgevoerd; 19. wijst met nadruk op de rol die de elektronische portemonnee kan spelen bij de vergemakkelijking van grensoverschrijdende kredietoverschrijvingen tegen lage kosten, mits deze in de gehele EU worden geaccepteerd; is ingenomen met het initiatief om de CEPS-norm voor elektronische portemonnees in te voeren en dringt er bij de banken en de Commissie op aan de verspreiding van deze norm te ondersteunen, opdat elektronische portemonnees in alle lidstaten kunnen worden gebruikt; 20. dringt er bij de Commissie op aan, mocht de waarborgfunctie voor eurocheques door de banken worden afgeschaft, te ijveren voor de invoering van een nieuwe, op zijn minst gelijkwaardige grensoverschrijdende betalingsfaciliteit; is van mening dat bovengenoemde elektronische portemonnee het Eurochequesysteem zou kunnen vervangen; 21. dringt er bij de Commissie op aan een streefdatum vast te stellen voor de totstandkoming van een "eengemaakte ruimte voor betalingen”, die het logische vervolg vormt op de interne markt en de Europese munteenheid; is van mening dat de Commissie een stap-voor-stap-benadering moet voorstellen teneinde het uiteindelijke doel van een eengemaakte ruimte voor betalingen te verwezenlijken, met: 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Centrale Bank. Het Europees Parlement, - gezien het actieplan voor Albanië en de omliggende regio, dat op 13 en 14 juni 2000 door de Raad algemene zaken werd goedgekeurd (7886/2000 - C5-0305/2000 ), - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (met name de artikelen 3, lid 1, sub d), 13 en 14 en titel VI) en het Verdrag betreffende de Europese Unie (met name artikelen 2, 6 en titel VI), - gezien de taakomschrijving van de Groep op hoog niveau voor asiel en migratievraagstukken om actieplannen op te stellen voor de belangrijkste landen van herkomst en doorreis van asielzoekers en migranten, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere op 15 en 16 oktober 1999, en met name de conclusies 2, 3, 4, 8 en 11-27, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over asiel en migratievraagstukken en met name zijn resolutie van 30 maart 2000 over asielzoekers en migranten: actieplannen voor de landen van herkomst en doorreis - Groep op hoog niveau (1) , - gezien artikel 47, lid 1, van het Reglement, - gezien het verslag van Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0287/2000 ), A. overwegende dat het actieplan voor Albanië, zoals overigens ook de eerdere actieplannen voor andere landen, is geïnspireerd door een pijleroverschrijdende benadering die per definitie voldoende evenwicht moet brengen in de geplande maatregelen, B. met voldoening kennisnemend van de kwaliteit en het veelomvattende karakter van het door de Groep op hoog niveau opgestelde verslag over Albanië, met name de mate waarin het rekening houdt met de rechten van de mens, de burger en de minderheden in dit land, C. overwegende dat migratie als fundamentele vrijheid moet worden beschouwd en dat een passend juridisch kader moet worden geschapen voor de EU voor een wettelijk en stabiel migratiebeleid dat zich met name richt op de landen die zich het dichtst bij haar buitengrenzen bevinden en die reeds historische en culturele banden met de Unie onderhouden, D. overwegende dat Albanië zowel land van herkomst als van doorreis is voor migranten onderweg naar de landen van West-Europa, die vaak worden aangetrokken door de perspectieven van een ander leven en valse beloften van werkgelegenheid die vaak uitlopen op het drama van schulden, zwart werk, prostitutie, exploitatie van kinderen en gettovorming, E. overwegende dat juist een beperkend beleid bij de verstrekking van visa ertoe bijdraagt dat de betrokken personen, gevoed door de "handel in illusies” zich gedwongen zien hun toevlucht te nemen tot onwettige middelen om de buitengrenzen van de Unie te overschrijden, F. overwegende dat in de praktijk de maatregelen voor de controle aan de grenzen niet in strijd mogen zijn met het bevorderen van de mobiliteit en de vrijheid van verkeer van personen in Europa en dat derhalve de rol en het optreden van consulaten en andere vertegenwoordigingen van de lidstaten in Albanië en de omliggende regio in overeenstemming moeten zijn met de beleidsmaatregelen en verordeningen die de Europese Unie in deze kwestie heeft goedgekeurd, G. overwegende dat de talloze illegale migranten na een eventuele mislukking vele pogingen doen om terug te keren, onder uiterst gevaarlijke en onmenselijke omstandigheden, waarbij talloze slachtoffers vallen, met name wanneer men in aanmerking neemt dat een zeer groot aantal kinderen en vrouwen wordt getroffen, H. overwegende dat de Commissie weigert het eindrapport openbaar te maken met de titel "Final report on control carried out about imports of humanitarian aid in Albania during and following to the Kosovo crisis” van de C.A.M.-A. (Customs Assistance Mission - Albania), een orgaan van de Commissie, I. overwegende dat ook illegale migranten recht hebben op bescherming van hun fundamentele mensenrechten, J. overwegende dat de grote meerderheid van de Kosovaren van Albanese herkomst die gedwongen waren om het grondgebied van Kosovo te verlaten reeds naar hun huizen zijn teruggekeerd, zonder dat dit echter betekent dat volledige normalisatie heeft plaatsgevonden, aangezien nog steeds gevaarlijke en precaire situaties worden vastgesteld, met name voor de Serviërs in Kosovo en andere minderheden, K. derhalve overwegende dat de aanvragen voor asiel of tijdelijke bescherming uit Kosovo in potentie geen aanzienlijke bron van toevloed naar de landen van de EU lijken te vormen, maar dat het hier om uitzonderingen gaat, en dat de terugkeer van de vluchtelingen onder toezicht dient plaats te vinden en hierbij steun moet worden verleend, L. overwegende dat pas na de gebeurtenissen in Kosovo in 1998 en 1999 en na de Europese Raad van Helsinki in december 1999 en met het vooruitzicht op de uitbreiding de rol van Zuid-Oost-Europa belangrijker is geworden voor de Europese Unie (stabiliteitspact), en dat hieruit een historische achterstand en een gebrek aan politieke visie van de kant van de lidstaten blijkt, met name wanneer men dit vergelijkt met hun opstelling ten opzichte van de kandidaatlanden van Midden-Europa, M. overwegende dat nog afgezien van de gebeurtenissen in Kosovo de kwestie Albanië en de betrekkingen tussen de omliggende landen een factor van bezorgdheid en instabiliteit in Europa blijft, hetgeen met name van belang is voor de lidstaten van de EU aangezien het militaire succes van de NAVO niet is omgezet in een politiek succes en de etnische polarisatie nog steeds zeer acuut is, N. overwegende dat iedere actie ter preventie van botsingen, voor wederopbouw en stabilisatie van de regio rekening dient te houden met de integratiemogelijkheden van Servië en de Balkan-regio als geheel, O. met voldoening vaststellend dat de Europese Raad van Santa Maria da Feira een verslag heeft goedgekeurd over de prioriteiten van de EU met betrekking tot de externe betrekkingen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, heeft onderstreept dat het bestuur over de gemeenschappen, die zich in een overgangsfase bevinden, doeltreffend moet worden gesteund bij de aanpak van crises en heeft besloten het Euro-mediterrane partnerschap te versterken en een gemeenschappelijke strategie ten aanzien van het Middellandse-Zeegebied vast te stellen, die verscheidene plannen omvat op het gebied van democratie, rechten van de mens en de rechtsstaat, migratie en asiel (zie met name de punten 14, 22 en 23 van bijlage V bij de conclusies van het voorzitterschap), Algemeen 1. juicht toe dat in het actieplan voor Albanië en de omliggende regio zowel de economische als sociale achtergrond van de migratie wordt belicht; 2. oordeelt dat het, gezien de regeling van de bevoegdheden van de Unie sedert de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam, een vreemde zaak is dat het actieplan voor “Albanië en aangrenzende gebieden” wordt uitgewerkt door een werkgroep van de Raad en niet door een van de Commissie; 3. ondersteunt de in het actieplan opgenomen speciale maatregelen inzake asiel en migratie, alsmede inzake de andere aspecten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken; 4. betreurt in het algemeen het gebrek aan evenwicht in het actieplan, dat grotendeels maatregelen omvat die gericht zijn op controle en repressie, en die blijk geven van verwarring tussen asielzoekers, migranten om sociaal-economische redenen en mensen op doorreis; betreurt het feit dat aan de opstelling van het plan geen gedachtewisseling is voorafgegaan met de burgers van het land en de omliggende regio; wijst erop dat de overnameovereenkomsten met politiek instabiele landen, zoals Albanië, niet toepasselijk kunnen zijn en evenmin in overeenstemming zijn met de geest en de letter van de internationale overeenkomsten; 5. uit zijn bezorgdheid over de hachelijke situatie in Albanië, die zich uit in politieke instabiliteit, het kwetsbare karakter van en gewelddadig antagonisme in het partijstelsel, het slecht functioneren van de grondwet en de niet-naleving van de wetten, de bestuurlijke chaos, de grote criminaliteit, corruptie, en de onzekerheid die wordt veroorzaakt door het verlies van controle over delen van het grondgebied door de regeringsorganen en het illegaal in omloop zijn van wapens, ondanks de ernstige inspanningen van de Albanese regering; 6. herinnert Albanië eraan dat er zonder verbetering van de binnenlandse veiligheid in Albanië, met inbegrip van de veiligheid en bescherming van de etnische minderheden, geen wezenlijke sociale en economische verbeteringen te verwachten zijn; 7. stelt echter met voldoening en hoop vast dat positieve krachten ontstaan die ondersteuning verdienen, en die democratisering, ontwikkeling van de samenleving, wederopbouw, en toenadering tot de EU nastreven, en dat dit ook geldt voor de omliggende regio rond Albanië, hetgeen deels de vrucht is van de gebeurtenissen in Kosovo; 8. verlangt dat - in samenwerking met de Raad van Europa, Italië en Griekenland (laatstgenoemde landen zijn de enige EU-landen die een gemeenschappelijke grens hebben met of zeer dicht gelegen zijn bij Albanië), de belangrijkste landen van de EU die de effecten ondergaan van de instabiliteit in Albanië en die ernstig te lijden hebben onder de gevolgen van illegale migratie en het optreden van criminele netwerken - de dialoog tussen de Europese verantwoordelijken en de centrale en plaatselijke autoriteiten in Albanië tot stand wordt gebracht en versterkt, met name om het proces van politieke toenadering tot Europa, te consolideren om bij te dragen tot het aanwijzen van nieuwe leiders in het land, alsmede ter ondersteuning van de wettelijke democratische instellingen (parlement, plaatselijke gemeenschappen, organisatie van de samenleving) en om bij te dragen tot een geregeld functioneren van de rechtsstaat en het gerechtelijk en bestuurlijk apparaat, alsmede de ondersteuning van de onafhankelijke media; 9. wijst erop dat het Actieplan de nadruk legt op maatregelen die gericht zijn op de repressie van de migratie van Albanië naar de EU, maar dat deze niet gecombineerd worden met maatregelen voor rechtsbescherming en een minimum aan sociaal-economische verzekering voor de migranten en de vluchtelingen die zich in Albanië bevinden; 10. wenst dat bij de uitvoering van het Actieplan ruimte wordt gegeven voor een actieve deelname van het lokaal bestuur, de niet-gouvernementele organisaties en de vertegenwoordigers van de VN; 11. wenst dat bij de uitvoering van het Actieplan bijzondere nadruk wordt gelegd op het bestrijden van vooroordelen en discriminatie ten aanzien van vrouwen en vraagt tegelijk, met name na de recente schendingen van de mensenrechten tijdens de gemeenteraadsverkiezingen dat de rechten van minderheden in Albanië, evenals de democratische rechten, worden erkend en gerespecteerd; 12. verzoekt de Albanese regering de manier om de cijfers en de gegevens te analyseren aan te passen, zodat deze in overeenstemming is met de aanpak van EUROSTAT; 13. verzoekt de Commissie, de Raad en alle lidstaten om Albanië in het kader van deze maatregelen te ondersteunen in zijn streven om illegale migratie te voorkomen en in zijn strijd tegen de corruptie en de georganiseerde misdaad; 14. betreurt het feit dat een groot aantal van de maatregelen met financiële gevolgen niet door de begroting wordt gedekt; 15. ziet het welslagen van deze hervormingen ook als de sleutel tot verbetering van de economische situatie in het land, daar alleen zo de voor de modernisering van de verouderde economische structuur dringend noodzakelijke buitenlandse investeringen kunnen worden gerealiseerd; Migratie 16. verlangt de invoering van wettelijke kanalen, met name voor de migratie uit Albanië en de omliggende regio, die gebaseerd zouden kunnen worden op onderzoek naar de werkelijke oorzaken van het verschijnsel en die de vicieuze cirkel doorbreken van mensenhandel en georganiseerde misdaad, handel in wapens, drugs en gestolen auto's, die in grote mate verband houden met de illegale migratie; 17. onderstreept dat immigratie beïnvloed wordt door een groot aantal politieke, historische, sociale en economische factoren en dat derhalve clandestiene immigratie in de EU op zichzelf niet als een strafbare handeling mag worden gezien, en herinnert eraan dat vele vluchtelingen en asielzoekers vaak geen andere keuze hebben dan clandestiene immigratie; 18. wijst de Commissie en de Raad erop dat zij door ondersteuning van de administratieve hervormingen, van de hervormingen op het gebied van de rechtspraak, waardoor ook de rechtszekerheid wordt verbeterd, in hoge mate een positief effect kunnen uitoefenen op het aantal Albanezen die het verkiezen in eigen land te blijven, hetgeen tot een vermindering van de emigratie zou leiden; 19. betreurt het feit dat de integratie in de samenleving van de vijftien lidstaten van de EU van de Europese burgers die hier wettig verblijven, evenals de integratie van andere onderdanen van derde landen, niet als prioriteit wordt beschouwd, maar beperkt blijft tot slechts een maatregel (maatregel 124 n) aan het eind van de lijst in het actieplan en wijst erop dat het Europese asiel- en immigratiebeleid gebaseerd moet zijn op de volledige toepassing van de Conventie van Genève en op de eerbiediging van de internationale teksten over de mensenrechten, en waarborgen moet bieden voor de persoonlijke bescherming van de vluchtelingen en hun gezinnen; 20. verlangt de volledige toepassing van de artikelen 29, 30, 31 en 34 van het EU-Verdrag over het gebruik van de ervaring en de toepassing van de protocollen opgesteld door de meer geïnteresseerde lidstaten met het oog op: 21. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan om concrete en doelmatige stappen te ondernemen met het oog op samenwerking met de Albanese, Italiaanse en Griekse autoriteiten, teneinde de onophoudelijke stroom van illegale immigranten - Albanese burgers en mensen uit derde landen - af te remmen, die via de zee- en landgrenzen de naburige lidstaten van de Europese Unie overspoelt; 22. beveelt de voortzetting en versterking aan van de programma's voor opleiding en voorlichting over de realiteit van illegale migratie, die met name gericht zijn op de "risico-bevolking” van de betrokken landen en steun voor zelfhulpgroepen; 23. doet een beroep op de Europese massamedia om hun inspanningen met het oog op een objectieve en vrije voorlichting zonder vooroordelen en stereotiepen te versterken; 24. toont belangstelling voor de nieuwe onderhandelingen en het toepassen van bilaterale of multilaterale overeenkomsten over het terugnemen van migranten en verlangt dat een eventuele overeenkomst die op het niveau van de Unie wordt genomen, hierover zeer duidelijk is; verlangt dat rekening wordt gehouden met de behoefte van de plaatselijke gemeenschappen die moeten worden geholpen om de reïntegratie van degenen die terugkeren te kunnen doen slagen; Asiel 25. verzoekt de politiek verantwoordelijken in Albanië en de omliggende regio, de instellingen van de EU, het Hoog Commissariaat van de Verenigde Naties voor vluchtelingen en de NGO's om daadkrachtig bij te dragen tot de totstandbrenging van een asielstelsel in Albanië en de omliggende regio, in de mate waarin deze landen de rol van ontvangend land spelen of wellicht kunnen spelen, en daarbij de nadruk te leggen op het waarborgen van toegang tot de procedures voor asielverlening, op ontvangstfaciliteiten voor de vluchtelingen en op maatregelen voor sociale integratie, om een permanente stroom van migranten en vluchtelingen te voorkomen; 26. verzoekt derhalve de Commissie om NGO's zo intensief mogelijk te betrekken bij de uitwerking en tenuitvoerlegging van projecten; 27. wijst erop dat overeenkomstig de Conventie van Genève geen enkele staat vluchtelingen of asielzoekers mag uitdrijven of terugsturen, op eender welke manier, naar hun land van herkomst of naar een derde land waar zij het gevaar lopen te worden vervolgd en dat de terugkeer van ontheemden of personen aan wie tijdelijke bescherming is geboden, alleen kan plaatsvinden wanneer is vastgesteld dat er voldoende kansen voor reïntegratie zijn en dat de omstandigheden veilig zijn; 28. verlangt dat de reïntegratie van de mensen in Kosovo gepaard gaat met steun aan de meest kwetsbare categorieën, zoals bejaarden, niet begeleide minderjarigen, invaliden, gewonden of zieken, en vrouwen, en dat hun veiligheid hierbij daadwerkelijk wordt gegarandeerd; 29. verlangt van de lidstaten dat zij de wettelijke maatregelen toepassen die zijn vastgesteld voor de terugkeer naar Albanië van mensen wier asielaanvragen zijn afgewezen en dat zij de administratieve structuren voor de afhandeling van de aanvragen aanzienlijk versterken (zie maatregel 124 a)); 30. ondersteunt de voorbereidende werkzaamheden van de Commissie met het oog op de onderhandelingen voor een stabiliteits- en associatieovereenkomst tussen de EU en Albanië. o o o 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hoge Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties en de regering en het parlement van Albanië. Het Europees Parlement, - gezien de beide verslagen van de Commissie aan de Raad ( COM(1998) 715 - COM(1999) 562 - C5-0279/1999 - C5-0266/2000 , - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid artikel 5 daarvan en Protocol nr. 7 van het Verdrag van Amsterdam, - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 25 oktober 1993 tussen het Parlement, de Raad en de Commissie over de procedures voor de tenuitvoerlegging van het subsidiariteitsbeginsel dat bij zijn resolutie over democratie, doorzichtigheid en subsidariteit en het interinstitutioneel akkoord van het subsidariteitbeginsel is gevoegd (1) , - onderstrepend dat de Europese burgers in hun verzoekschriften aan het Parlement herhaaldelijk hebben geëist dat de op Europees niveau gemaakte wetgeving, waarvan huns inziens de complexiteit vaak niet in verhouding staat tot het beoogde doel, moet worden vereenvoudigd, - gezien het advies van het Comité van de regio's van 13 april 2000, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt alsmede de adviezen van de Commissie constitutionele zaken en de Commissie verzoekschriften ( A5-0269/2000 ), A. overwegende dat het subsidiariteitsbeginsel en het beginsel van proportionaliteit in het EU-Verdrag verankerde juridische beginselen zijn, die tot doel hebben te bevorderen dat communautaire besluiten worden uitgevoerd op een niveau dat zo dicht mogelijk bij de burgers ligt, onverminderd de mogelijkheid om desgewenst op communautair niveau te interveniëren op terreinen die niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, maar dat deze beginselen geen gevolgen mogen hebben voor de verdeling van de bevoegdheden binnen de lidstaten; B. overwegende dat het subsidiariteitsbeginsel en het principe van de evenredigheid tussen doel en middelen met het oog op de uitdagingen waarmee de Unie wordt geconfronteerd en met het oog op de uitbreiding naar het Oosten consequent moeten worden toegepast en verder moeten worden ontwikkeld, C. indachtig de noodzaak de werkzaamheden van de Unie overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel op enkele gebieden uit te breiden, omdat een optreden van de lidstaten niet meer toereikend is, D. overwegende dat de kwaliteit van de huidige en voorgestelde wetgeving en het toezicht op de naleving daarvan in het teken moet staan van de fundamentele beginselen doorzichtigheid, berekenbaarheid, rechtlijnigheid, proportionaliteit en vereenvoudiging, E. overwegende dat in de agenda van de Europse Raad van Lissabon naar de noodzaak werd verwezen het regelgevingskader voor met name kleine ondernemingen te verbeteren, F. uiting gevend aan de ontreddering van de Europese burger steeds wanneer hij wordt geconfronteerd met de enorme hoeveelheid rechtsregels uit verschillende bronnen en van verschillende waarden, die het voor hem zeer moeilijk maken om zijn eigen rechten of die welke inbreuk maken op de uitoefening van die rechten, te begrijpen en hem de toegang tot de beroepsprocedures bemoeilijken, G. overwegende dat de nationale zowel als de Europese overheidsinstanties, wegens de logheid van de procedures en de ondoorzichtigheid van hun structuren, het gevoel van frustratie en verwijdering van de Europese burger kunnen doen toenemen, 1. herinnert aan de noodzaak naleving van de wet in de praktijk mogelijk te maken door eerbiediging van de beginselen doorzichtigheid, berekenbaarheid, proportionaliteit en rechtlijnigheid; 2. is van oordeel dat het regelgevingskader met een dergelijke benadering wordt verbeterd en vereenvoudigd; De verslagen 3. is er verheugd over dat de subsidiariteitsverslagen thans regelmatig worden voorgelegd, en dat zij beantwoorden aan de actualiteit, maar verzoekt de Commissie om in toekomstige verslagen meer bijzonderheden te verschaffen over de toepassing, statistische gegevens en de evaluatie van het subsidiariteitsbeginsel op basis waarvan daadwerkelijk kan worden beoordeeld hoe zij het beginsel van subsidiariteit heeft toegepast; 4. verzoekt de Commissie in haar toekomstige verslagen over "de wetgeving verbeteren” een overzicht en een evaluatie op te nemen over de vraag waarom zij ervoor koos een bepaalde verordening of richtlijn voor te stellen, om te kunnen beoordelen of de beginselen subsidiariteit en proportionaliteit al of niet van toepassing waren; 5. verzoekt de Commissie in het verslag over een betere wetgeving in te gaan op de maatregelen in sommige Commissiediensten ter vereenvoudiging van het taalgebruik, zoals de campagne "fight-the-fog”; onderstreept dat de hoogste leiding van de Commissie zich van haar verantwoordelijkheid moet kwijten op het gebied van de taalgebruikvereenvoudiging en haar steun moet geven aan de werkzaamheden binnen de Commissie om tot een duidelijker taal te komen; 6. verzoekt de Commissie om bij wijzigingen van bestaande EG-wetgeving gecodificeerde voorstellen te doen, waarbij de amendementen in de bestaande richtlijnen of verordeningen zijn geïntegreerd; 7. verzoekt de Commissie een soort scorebord aan te leggen van "overbodige” wetgeving, met het doel deze wetgeving te supprimeren, zodat bestaande wetgeving inderdaad vereenvoudigd, transparant en doeltreffend is; 8. herinnert eraan dat het door de Europese Raad in 1992 gevraagde verslag betrekking moet hebben op de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel; constateert dat het verslag ook nog andere onderwerpen dan de kwaliteit van de besluiten dient te beoordelen; betreurt het dat het verslag op het punt van de subsidiariteit niet voldoende diep gaat; 9. constateert dat het verslag geen suggesties bevat over de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel bij de opstelling en uitvoering van actie- en steunprogramma's; Subsidiariteit 10. stelt vast dat het van belang is dat de Europese Unie komt tot een duidelijke afbakening tussen de bevoegdheden van de Europese Unie en die van de lidstaten, teneinde meningsverschillen over de geldigheid van communautaire wetgeving zo veel mogelijk te voorkomen; 11. onderstreept dat het onderzoek naar de noodzaak van communautaire wetgeving geen routinematig af te werken punt is, doch dat zulks zonder vooringenomenheid dient te gebeuren en dat daarbij het bewijs moet worden geleverd dat het nagestreefde doel niet te bereiken is door maatregelen van de lidstaten of in het nationale kader van regio's en gemeenten; 12. is er verheugd over dat de Commissie heeft verklaard te streven naar decentralisatie, subsidiariteit en concentratie op de Europese kerntaken (2) , bepleit echter duidelijk afgebakende taakgebieden voor de diverse overheidsniveaus om de vermenging van bevoegdheden te voorkomen; beschouwt het niet als een voordeel dat dynamiek en flexibiliteit tot een permanente verschuiving van de bevoegdheden tussen de diverse niveaus leiden; koestert daarom twijfels ten aanzien van het concept van de Commissie voor een "actieve subsidiariteit” als dit tot een verdere vervaging van de diverse verantwoordelijkheden zou leiden; 13. acht het ter gelegenheid van de huidige IGC absoluut noodzakelijk effectief het vraagstuk van de verdeling van bevoegdheden onder de diverse regeringsniveaus aan de orde te stellen; is van mening dat de doorzichtigheid hierbij zou winnen en dat aldus een bijdrage zou worden geleverd aan een meer bevredigende verwezenlijking van het subsidiariteitsbeginsel; 14. stelt voor om, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel en de politieke en nationale diversiteit van de Europese Unie, in de wijzigingen op de Verdragen specifiek op te nemen de erkenning en eerbiediging van de politieke en wetgevende bevoegdheden van de binnenlandse politieke entiteiten van de lidstaten (gefederaliseerde staten, autonome gemeenschappen, regio's) in hun uitvoerende, wetgevende en gerechtelijke betrekkingen met de EU-instellingen; 15. is van mening dat het beginsel van de subsidiariteit en proportionaliteit op alle terreinen van de wetgeving en ook op het terrein van de interne markt moet gelden en ook voor het besluit of een materie tot het onderwerp van wetgeving inzake de interne markt wordt gemaakt; 16. constateert tot zijn bezorgdheid dat de Commissie in versterkte mate overgaat tot het uitgeven van mededelingen voor de toepassing van besluiten; is van mening dat wetgevingsbesluiten niet onder verwijzing naar het subsidiariteitsbeginsel aan de invloed van de wetgever mogen worden onttrokken; verzoekt de Commissie, het Parlement een lijst van de bestaande interpretatieve mededelingen voor te leggen; 17. verwacht van de Commissie dat zij het hoofd biedt aan de door haar bekritiseerde "wetgevingsdruk” als zij initiatieven waarop wordt aangedrongen niet verenigbaar met de subsidiariteit acht; 18. acht de deelneming van de nationale parlementen aan het Europese besluitvormingsproces juist met het oog op de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel dringend vereist; roept de nationale parlementen ertoe op de controle op de regeringen van de lidstaten bij hun optreden in de Raad te versterken; 19. doet een beroep op de parlementen van de lidstaten hun nauwkeurige toezicht op EU-wetgeving en beleidsbepaling te verbeteren en hun eigen regeringen duidelijker rekenschap voor hun optreden op EU-niveau te doen afleggen; Uitbreiding 20. onderstreept het standpunt van de Commissie dat het subsidiariteitsbeginsel met het oog op de komende uitbreiding met maximaal 12 staten van centraal belang is, omdat deze uitbreiding ertoe zou kunnen leiden dat de aard en omvang van de wetgeving in de Gemeenschap opnieuw moet worden bezien; 21. is zich ervan bewust dat met het toenemen van de diversiteit van de levensomstandigheden in de Europese Unie nadere uitbreiding op wetgevingsgebied het hoofd moet worden geboden aan een enorme uitdaging; is echter van mening dat de oplossing van deze vraagstukken mogelijk is door het vaststellen van politieke prioriteiten en toepassing van de beginselen van de subsidiariteit en proportionaliteit, alsmede de ontwikkeling van nieuw communautair beleid dat voorziet in een doelmatige en snelle integratie van de nieuwe landen in de huidige Gemeenschap van vijftien landen; Andere aspecten 22. stelt vast dat de Commissie veel meer is overgegaan tot het opstellen van documenten zonder wetgevend karakter (Groen- en Witboeken, mededelingen en toelichtingen) en dat verder ongeveer 30 dergelijke initiatieven voor het jaar 2000 zijn gepland (3) ; hecht eraan te constateren dat het subsidiariteitsbeginsel ook voor deze besluiten geldt; 23. uit zijn bezorgdheid over de tendens van de Commissie om voorstellen in te dienen voor "kaderrichtlijnen” en gedragscodes; benadrukt het risico dat op deze wijze een recht wordt gecreëerd van een onduidelijk karakter, dat minder bindend is ("soft law”) en minder zeker, en dat leidt tot een fictieve harmonisatie en een onzorgvuldige opneming in de nationale rechtsstelsels; 24. wijst er in verband met het voornemen van de Commissie om in versterkte mate te streven naar vrijwillige overeenkomsten tussen diverse bij een zaak betrokken partijen opdat daarmee besluitvormingsbevoegdheden worden onttrokken aan de wetgever en dat dergelijke instrumenten alleen passend zijn wanneer er geen raakpunten zijn met de belangen van derden of het openbaar belang; 25. verzoekt de Commissie in haar toekomstige verslagen over “de wetgeving verbeteren” meer specifieke informatie en voorbeelden te verstrekken over de toepassing van het subsidiariteitbeginsel op basis waarvan daadwerkelijk kan worden beoordeeld hoe zij het beginsel van subsidiariteit heeft toegepast ; 26. verzoekt de instellingen, die partij zijn bij het bovengenoemd interinstitutioneel akkoord van 25 oktober 1993, meer middelen ter beschikking te stellen om de doelmatigheid van de verschillende procedures ter verbetering van de redactionele kwaliteit van communautaire wetgeving te verhogen, en, waar mogelijk, deze procedures te vereenvoudigen; 27. verzoekt zijn Voorzitter adequate middelen voor zijn juridische dienst vrij te maken teneinde de gewenste kwaliteitsverbetering van wetgevende teksten en een verhoogde efficiëntie te bereiken, alsook parlementaire rapporteurs bij te staan bij het formuleren van wetgevende voorstellen; 28. is zeer benieuwd naar concrete initiatieven van de Commissie om nieuwe vormen van Europees bestuur te bevorderen; vraagt haar duidelijk aan te geven hoe en op welke terreinen dit tot uiting komt door toepassing van het subsidiariteitprincipe en het Europees Parlement een concreet tijdspad voor te leggen waarin zij het Parlement regelmatig informeert over de voortgang; 29. is van oordeel dat de groeiende rol van het Comité van de regio's bij de toepassing van het subsidiariteitprincipe moet worden erkend en uitgebouwd; 30. verzoekt de Commissie een meer systematische basis te scheppen voor de samenwerking met NGO's op het vlak van voorbereiding van regelgeving en van de uitvoering van het beleid; hecht er echter aan te constateren dat de inschakeling van NGO's niet in de plaats kan treden van de democratische legitimatie van Europese besluiten en onderstreept in dit verband de toonaangevende functie die het rechtstreeks gekozen Europees Parlement vervult; 31. is verheugd dat de Commissie initiatieven heeft ontwikkeld ten aanzien van de effectbeoordeling van de voorstellen voor communautaire normen en vraagt haar een “burgertoets” te ontwikkelen die Europees beleid en wetgeving beoordeelt op zijn impact op het dagelijks leven van de burger; 32. verzoekt de Commissie voorstellen te doen voor een pro-actieve informatievoorziening voor burgers over hun rechten en plichten die voortvloeien uit Europese wetgeving en beleid. 33. onderstreept de noodzaak dat meer een beroep wordt gedaan op gebruiksvriendelijke nieuwe technologieën, zodat de Europese burger beter wordt voorgelicht over de rechten die hem door het Verdrag betreffende de Europese Unie worden toegekend en over de afgeleide rechten, in de eerste plaats over het recht een verzoekschrift in te dienen bij het Europees Parlement; 34. beseft dat de steun van de publieke opinie voor de uitbreiding van de Unie groter zou zijn als de Unie erin slaagde zich uit te rusten met beter gedefinieerde doelstellingen, doelmatiger instellingen, maar vooral minder maar duidelijkere, eenvoudigere en meer toegankelijke rechtsregels; 35. moedigt de Commissie aan sneller voortgang te maken met de codificatie, die de afschaffing inhoudt van overbodig of overtollig geworden wetgevingsbesluiten; o o o 36. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de parlementen van de lidstaten en het Comité van de regio's.