Het Europees Parlement , – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 272, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , en met name punt 26, – gezien de Mededelingen van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 26 februari 2004, getiteld "Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst - Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013" ( COM(2004)0101 ), van 14 juli 2004, getiteld "Financiële vooruitzichten 2007 - 2013" ( COM(2004)0487 ) en het werkdocument van de Commissie van 12 april 2005, getiteld "Technische aanpassingen in het Commissievoorstel betreffende het financiële meerjarenkader 2007-2013" (SEC(2005)0494), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 juni 2005 over beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013 (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 december 2005 over het Interinstitutioneel Akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gelet op artikel 54 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese Raad van 15-16 december 2005 conclusies over de financiële vooruitzichten 2007-2013 heeft goedgekeurd, B. overwegende dat het huidige Interinstitutioneel Akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure in principe in 2006 afloopt en dat een nieuw akkoord of een verlenging van het huidige alleen mogelijk is als er een akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie is, C. overwegende dat artikel 272 van het EG-Verdrag bij gebrek aan financiële vooruitzichten voorziet in jaarbegrotingen, D. overwegende dat de begroting voor 2006, het laatste jaar van de huidige financiële vooruitzichten, 1,093% van het BBI van de EU aan vastleggingskredieten bedraagt voor 25 lidstaten, E. overwegende dat de conclusies van de Raad van 15-16 december 2005, voorzien in een gemiddelde van 1,045% van het BBI van de EU aan vastleggingskredieten voor 27 lidstaten in de EU-begroting, met totale vastleggingskredieten ten bedrage van 862 363 miljard EUR, F. overwegende dat de op 8 juni 2005 vastgestelde onderhandelingspositie van het Europees Parlement voorziet in een betere overeenkomst van politieke prioriteiten en financiële behoeften, een modernisering van de begroting door meer flexibiliteit en een verbetering van de kwaliteit van de uitvoering, met een financieel kader van 974 837 miljard EUR, d.i. een gemiddelde van 1,18% van het BBI van de EU aan vastleggingskredieten, 1. stelt vast dat de Europese Raad eindelijk een akkoord tussen alle lidstaten heeft bereikt, zodat de onderhandelingen met het Europees Parlement over de volgende financiële vooruitzichten kunnen worden opgestart; 2. stelt vast dat in de conclusies van de Europese Raad wordt gefocust op traditionele beleidsterreinen die onder de bevoegdheid vallen van de lidstaten, in plaats van dat nadruk wordt gelegd op beleidsterreinen waarmee de Europese Unie in staat kan worden gesteld nieuwe uitdagingen aan te gaan en de Europese toegevoegde waarde voor burgers te ontwikkelen; betreurt in dit verband de onaanvaardbare verlaging van de vastleggingskredieten voor concurrentievermogen, groei en werkgelegenheid, ondanks de nadruk die alle EU-instellingen leggen op de Lissabon-strategie, en de bezuinigingen inzake burgerschap, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid alsmede inzake extern beleid; betreurt voorts dat de lidstaten strijd leveren om hun nationale belangen te beschermen, in plaats van de Europese dimensie te bevorderen, en dat zij niet in staat waren de belangrijke kwestie van de hervorming van het eigen middelen-stelsel aan te pakken; 3. herinnert eraan dat de conclusies van de Europese Raad, waarin op sommige plaatsen naar zeer specifieke regels binnen het uitgaven-programma wordt verwezen, de bevoegdheid van het Europees Parlement als tak van de wetgevings- en de begrotingsautoriteit niet kunnen aantasten en benadrukt dat het zijn parlementaire rol met betrekking tot de vaststelling van het beleid, de hervorming en de begroting ervan ten volle wil spelen; 4. verwerpt de conclusies van de Raad in hun huidige vorm, omdat er geen EU-begroting mee wordt gegarandeerd die bevorderlijk is voor welvaart, concurrentievermogen, solidariteit, cohesie en veiligheid in de toekomst, overeenkomstig beleidsmaatregelen die door de Raad zelf reeds zijn vastgesteld, omdat de toezeggingen ten aanzien van de nieuwe lidstaten er niet in worden nagekomen en omdat er niet mee wordt voorzien in een toereikend en voldoende gedetailleerd flexibiliteitsmechanisme, een krachtig engagement om het Parlement een duidelijke rol bij de herziening te laten spelen of de herziening gepaard te laten gaan met voldoende begeleidende maatregelen, bijvoorbeeld om te zorgen voor een betere uitvoering en een betere controle op de besteding van de fondsen in de lidstaten; 5. onderstreept veel belang te hechten aan meer flexibiliteit; 6. bevestigt zijn in zijn reeds aangehaalde resolutie van 8 juni 2005 vastgestelde standpunt en draagt zijn Begrotingscommissie op de onderhandelingen over het Interinstitutioneel Akkoord op basis hiervan te voeren; 7. is bereid op basis van de respectieve standpunten constructieve onderhandelingen met de Raad te starten, op voorwaarde dat het Oostenrijkse voorzitterschap een reëel onderhandelingsmandaat krijgt; is voornemens de kwantitatieve, structurele en kwalitatieve aspecten van zijn onderhandelingsstandpunt te verdedigen en de Europese dimensie van het landbouw-, het interne en het externe beleid te vergroten; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 193 van het EG-Verdrag, – gelet op Besluit 95/167/EG, Euratom, EGKS van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 19 april 1995 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het enquêterecht van het Europees Parlement (1) , – gelet op artikel 176 van het Reglement, – gezien het verzoek van 213 leden van het Parlement, – gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 14 december 2005 om in beginsel in te stemmen met de instelling van een enquêtecommissie inzake de aantijgingen die zijn gedaan in verzoekschriften 0611/2004 door Arthur White (Brits onderdaan) en 0029/2005 door Paul Braithwaite (Brits onderdaan) namens de Equitable Members' Action Group en andere daaropvolgende verzoekschriften over dezelfde kwestie die zijn ingediend door Duitse en Ierse rekwestranten en die allemaal op de Equitable Life Assurance Society (Equitable Life) betrekking hebben, 1. besluit tot instelling van een enquêtecommissie inzake de vermeende inbreuken op het Gemeenschapsrecht of het vermeende wanbeheer bij de toepassing van het Gemeenschapsrecht in verband met de crisis bij Equitable Life, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de nationale of communautaire rechtbanken; 2. besluit dat de enquêtecommissie het volgende mandaat heeft: 3. besluit dat de enquêtecommissie binnen 4 maanden na de aanvang van haar werkzaamheden bij het Parlement een tussentijds verslag zal indienen met het oog op de indiening van een definitief verslag bij het Parlement binnen 12 maanden na goedkeuring van onderhavig besluit; 4. besluit dat de enquêtecommissie zal bestaan uit 22 leden van het Europees Parlement. Het Europees Parlement , – gezien het feit dat de Europese Unie gehecht is aan de principes van vrijheid, democratie en eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, alsmede aan de rechtsstaat, als aangegeven in de preambule van het Verdrag betreffende de Europese Unie en met name in de artikelen 6 en 7 van dit Verdrag, – indachtig dat de bescherming van de grondrechten volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ook deel van de constitutionele orde van de Gemeenschap uitmaakt, – indachtig dat bescherming van de menselijke waardigheid een van de sleuteldoelstellingen is van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat door de instellingen op 7 december 2000 is afgekondigd en dat deze fundamentele waarde zou worden geschonden in geval van wrede, onmenselijke of onterende behandeling van personen, als deze om welke reden ook plaatsheeft onder de rechtstreekse of onrechtstreekse verantwoordelijkheid van EU-lidstaten en -instellingen, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 december 2005 over het vermeende gebruik van Europese landen door de CIA voor het vervoer en de illegale detentie van gevangenen (1) , waarin, met betrekking tot het bij de Raad van Europa aanhangig zijnde onderzoek, de noodzaak van de instelling van een tijdelijke commissie van het Europees Parlement wordt beoogd, om dit onderzoek te begeleiden, met name omdat lidstaten hierbij betrokken zijn, – gelet op artikel 175 van zijn Reglement, – gezien op het voorstel van de Conferentie van voorzitters betreffende de vaststelling van het mandaat en de samenstelling van de tijdelijke commissie voor het vermeend gebruik van het grondgebied van de Europese Unie, met inbegrip van toetredende landen, kandidaat-landen en geassocieerde landen, voor het vervoer en de illegale detentie van gevangenen door de CIA of de inlichtingendiensten van andere derde landen, 1. besluit tot instelling van een tijdelijke commissie met het volgende mandaat: 2. besluit dat de tijdelijke commissie zo intensief mogelijk contact zal houden en zo nauw mogelijk zal samenwerken met de Raad van Europa en diens secretaris-generaal, Parlementaire Vergadering, en Europees commissaris voor de mensenrechten alsmede met de hoge commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten, en de nationale parlementen; 3. besluit dat de tijdelijke commissie het Parlement vier maanden na de start van zijn werkzaamheden een tussentijds verslag zal voorleggen met gedetailleerde voorstellen over de manier waarop het zijn werkzaamheden zal voortzetten; 4. besluit dat de tijdelijke commissie uit 46 leden van het Europees Parlement zal zijn samengesteld. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0614 ) (1) , – gezien het ontwerp van de Raad (15098/2005), – gezien het gemeenschappelijk standpunt 2005/888/GBVB van de Raad (2) , – gelet op de artikelen 60 en 301van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0434/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0003/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3665/2005 – C6-0405/2005), de daarop betrekking hebbende interinstitutionele verklaring en de in de interinstitutionele verklaring aangehaalde gezamenlijke verklaring van Bulgarije en Roemenië over de tenuitvoerlegging van de richtlijn (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0319 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2005)0477 ) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 65 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A6-0001/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst en bevestigt zijn verklaring over de gezamenlijke verklaring van Bulgarije en Roemenië; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan, samen met de daarop betrekking hebbende interinstitutionele verklaring, in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Interinstitutionele verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie spreken hun waardering uit voor de gezamenlijke verklaring van Bulgarije en Roemenië over de tenuitvoerlegging van de komende richtlijn betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën. Gezamenlijke verklaring van Bulgarije en Roemenië over de tenuitvoerlegging van de komende richtlijn betreffende het beheer van afval van de winningsindustrieën Gezien de betekenis van onderhavige richtlijn inzake milieubescherming in Europa achten Bulgarije en Roemenië haar, als landen die tot de Europese Unie toetreden, een belangrijk deel van het acquis communautaire. In dit opzicht zullen Bulgarije en Roemenië de richtlijn op de in de tekst vermelde datum van omzetting omzetten in nationale wetgeving. Bulgarije en Roemenië zeggen toe binnen de in de tekst genoemde termijnen alle voor tenuitvoerlegging noodzakelijke maatregelen te nemen. Bulgarije en Roemenië nemen thans reeds maatregelen om te zorgen voor conformiteit van bestaande installaties die onder het toepassingebied van de vigerende Europese wetgeving vallen, zoals de kaderrichtlijn betreffende afvalstoffen, de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen, de IPPC-richtlijn en de respectieve wetgeving betreffende de bescherming van oppervlaktewateren en grondwater. Door middel van deze gezamenlijke verklaring geven Bulgarije en Roemenië de sterke politieke bereidheid te kennen om alle noodzakelijke maatregelen te nemen om op dezelfde manier als de andere lidstaten te voldoen aan de bepalingen van de richtlijn betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3659/2005 – C6-0373/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002)0581 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2004)0245 ) (3) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2005)0277 ) (6) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 65 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A6-0415/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6273/2/2005 – C6-0297/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0622 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0381/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 18 januari 2006, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. …/2006 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak van het publiek bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op EG-instellingen en organisaties HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De communautaire milieuwetgeving beoogt onder meer bij te dragen tot het behoud, de bescherming en de verbetering van de kwaliteit van het milieu , de bevordering van duurzame ontwikkeling en de bescherming van de menselijke gezondheid. (2) Het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (5) legt de nadruk op het belang van het verstrekken van adequate milieu-informatie en het bieden van reële mogelijkheden tot inspraak in de besluitvorming op milieugebied, zodat de verantwoordingsplicht voor en transparantie van de besluitvorming worden vergroot en een bijdrage wordt geleverd tot de bewustmaking van en steun voor de genomen besluiten. Voorts spoort het, net als de voorgaande milieuactieprogramma's (6) , aan tot een effectievere uitvoering en toepassing van de communautaire wetgeving betreffende milieubescherming, met inbegrip van de handhaving van de communautaire regelgeving en het optreden tegen inbreuken op de communautaire milieuwetgeving. (3) De Gemeenschap heeft op 25 juni 1998 het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties ( VN/ECE) (hierna "het Verdrag van Aarhus" genoemd) ondertekend. De Gemeenschap heeft het Verdrag van Aarhus op 17 februari 2005 goedgekeurd. De bepalingen van het Gemeenschapsrecht dienen met dat verdrag in overeenstemming te zijn. (4) De Gemeenschap heeft reeds wetgeving aangenomen, deze evolueert en draagt bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag van Aarhus. Er dienen voorzieningen te worden getroffen om de eisen van het verdrag van toepassing te maken op de communautaire instellingen en organen. (5) Het is passend om de drie pijlers van het Verdrag van Aarhus, te weten toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, via één wetgevingsbesluit te regelen en gemeenschappelijke bepalingen inzake doelstellingen en definities vast te stellen. Dit draagt bij tot een stroomlijning van de wetgeving en meer transparantie van de uitvoeringsmaatregelen die met betrekking tot de communautaire instellingen en organen worden genomen. (6) In beginsel gelden de krachtens de drie pijlers van het Verdrag van Aarhus gewaarborgde rechten zonder onderscheid op basis van staatsburgerschap, nationaliteit of woonplaats. (7) Het Verdrag van Aarhus geeft een ruime omschrijving van "overheidsinstanties" omdat de basisidee is dat overal waar openbaar gezag wordt uitgeoefend, rechten dienen te gelden voor individuele personen en hun organisaties. Het is derhalve noodzakelijk de communautaire instellingen en organen die onder deze verordening vallen, op eenzelfde ruime en functionele manier te definiëren. Overeenkomstig het Verdrag van Aarhus kunnen communautaire instellingen en organen van het toepassingsgebied van het verdrag worden uitgesloten wanneer zij in een rechterlijke of wetgevende hoedanigheid optreden. Ter wille van de samenhang met Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (7) , zijn de bepalingen inzake toegang tot milieu-informatie evenwel van toepassing op communautaire instellingen en organen wanneer zij in een wetgevende hoedanigheid optreden. (8) De definitie van milieu-informatie in deze verordening omvat informatie in ongeacht welke vorm over de toestand van het milieu. Deze definitie is afgestemd op die van Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (8) en omvat informatie over de stand van de procedures met betrekking tot inbreuken op het Gemeenschapsrecht . De definitie van "document" in Verordening (EG) nr. 1049/2001 omvat ook milieu-informatie als omschreven in de onderhavige verordening. (9) Het is passend dat in deze verordening een definitie wordt gegeven van "plannen en programma's" die rekening houdt met de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, die ook spoort met de aanpak die ten aanzien van de verplichtingen van de lidstaten krachtens de vigerende EG-wetgeving wordt gehanteerd. Bij de definitie van "plannen en programma's betreffende het milieu" moet rekening worden gehouden met hun bijdrage tot, of vermoedelijk significant effect op, het bereiken van de doelstellingen en prioriteiten van het communautaire milieubeleid. Het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap stelt de doelstellingen van het communautaire milieubeleid en de acties die voor het bereiken van die doelstellingen worden gepland, vast voor de periode van 10 jaar die ingaat op 22 juli 2002. Na het verstrijken van deze periode dient een volgend milieuactieprogramma te worden vastgesteld. (10) Aangezien het milieurecht aan voortdurende evolutie onderhevig is, dient in de definitie van "milieurecht" te worden verwezen naar de doelstellingen van het communautaire milieubeleid die in het Verdrag zijn uiteengezet. (11) Administratieve handelingen van individuele strekking die juridisch bindende en externe werking hebben, moeten aan een interne herziening kunnen worden onderworpen. Eenzelfde regeling dient te gelden voor nalatigheden in gevallen waarin krachtens het milieurecht een verplichting tot het stellen van een administratieve handeling bestaat. Aangezien besluiten die worden genomen door een communautaire instelling of een communautair orgaan, optredend in een rechterlijke of wetgevende hoedanigheid, kunnen worden uitgesloten, dient hetzelfde te gelden voor andere onderzoekprocedures waarbij de communautaire instelling of het communautaire orgaan uit hoofde van bepalingen van het Verdrag als administratief toezichtsorgaan optreedt. (12) Het Verdrag van Aarhus schrijft voor dat het publiek toegang wordt verleend tot milieu-informatie, hetzij op verzoek, hetzij door de actieve verspreiding van informatie door de autoriteiten waarop het verdrag van toepassing is. Verordening (EG) nr. 1049/2001 is van toepassing op het Europees Parlement, de Raad en de Commissie alsmede op bij communautair besluit ingestelde agentschappen en soortgelijke organen. Zij stelt ten aanzien van deze instellingen regels vast die grotendeels in overeenstemming zijn met de regels van het Verdrag van Aarhus. Het is noodzakelijk het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1049/2001 uit te breiden tot alle andere communautaire instellingen en organen. (13) Waar het Verdrag van Aarhus bepalingen bevat die niet of slechts gedeeltelijk voorkomen in Verordening (EG) nr. 1049/2001, is het nodig hierin te voorzien, met name ten aanzien van de verzameling en verspreiding van milieu-informatie. (14) Milieu-informatie van goede kwaliteit is essentieel, wil het recht van het publiek op toegang tot milieu-informatie daadwerkelijk kunnen worden uitgeoefend. Daarom is het passend regels in te voeren die de communautaire instellingen en organen ertoe verplichten die kwaliteit te waarborgen. (15) Op het punt van uitzonderingen op de regels inzake de toegang tot milieu-informatie dienen de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 2003/4/EG ook te gelden voor communautaire instellingen en organen. De gronden voor weigering met betrekking tot de toegang tot milieu-informatie moeten in beperkende zin worden uitgelegd, waarbij rekening wordt gehouden met het met de openbaarmaking gediende openbaar belang, alsmede met de vraag of de gevraagde informatie betrekking heeft op emissies in het milieu. (16) Bij Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 tot oprichting van een netwerk voor epidemiologische surveillance en beheersing van overdraagbare ziekten in de Europese Gemeenschap (9) is reeds een de gehele Gemeenschap bestrijkend netwerk ingesteld ter bevordering van samenwerking en coördinatie tussen de lidstaten, met bijstand van de Commissie, met het oog op de verbetering van de preventie en beheersing van een aantal overdraagbare ziekten in de Gemeenschap. Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 (10) voorziet in een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid dat een aanvulling vormt op het beleid van de lidstaten. Een aantal elementen van dit programma, zoals de verbetering van kennis en informatie voor de ontwikkeling van de volksgezondheid en een versterking van de mogelijkheden om snel en op gecoördineerde wijze te reageren op bedreigingen voor de volksgezondheid, zijn doelstellingen die eveneens volledig in overeenstemming zijn met de eisen van het Verdrag van Aarhus. De onderhavige verordening laat Beschikking nr. 2119/98/EG en Besluit nr. 1786/2002/EG derhalve onverlet. (17) Het Verdrag van Aarhus schrijft voor dat de partijen voorzieningen treffen voor inspraak voor het publiek gedurende de voorbereiding van plannen en programma's betrekking hebbende op het milieu. Deze voorzieningen moeten redelijke termijnen bevatten voor het informeren van het publiek over de milieubesluitvorming in kwestie. Wil inspraak van het publiek doeltreffend zijn, dan moet zij in een vroeg stadium plaatsvinden wanneer alle opties open zijn. Communautaire instellingen en organen dienen, wanneer zij bepalingen inzake inspraak voor het publiek vaststellen, het publiek aan te wijzen dat inspraak heeft. (18) Artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus voorziet in toegang tot rechterlijke of andere herzieningsprocedures om handelingen en nalatigheden van particulieren en overheidsinstanties te betwisten die strijdig zijn met bepalingen van het milieurecht. Er moeten bepalingen inzake toegang tot de rechter worden ingevoerd op een wijze die verenigbaar is met het Verdrag . In dit verband is het passend dat in deze verordening alleen handelingen en nalatigheden van overheidsinstanties aan de orde zijn. (19) Om adequate en effectieve rechtsmiddelen te verzekeren, met inbegrip van die voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen uit hoofde van de desbetreffende bepalingen van het Verdrag , is het passend dat de communautaire instelling of het communautaire orgaan aan de bron van de aan te vechten handeling of die/dat, in geval van een vermeende administratieve nalatigheid, nagelaten heeft te handelen, de gelegenheid krijgt haar/zijn vroegere beslissing te herroepen, dan wel te handelen, in geval van een nalatigheid. (20) Niet-gouvernementele organisaties die actief zijn op het gebied van milieubescherming en die aan bepaalde criteria voldoen welke met name garanderen dat zij onafhankelijke in overeenstemming met de wet handelende organisaties zijn wier hoofddoelstelling het bevorderen van de milieubescherming is, moeten gerechtigd zijn om op communautair niveau een verzoek tot interne herziening in te dienen, met het oog op de heroverweging door de communautaire instelling of het communautair orgaan in kwestie van besluiten die zijn genomen met betrekking tot het milieurecht, alsmede van het nalaten van een dergelijke instelling of een dergelijk orgaan om een besluit met betrekking tot het milieurecht te nemen. (21) Wanneer het voorafgaand verzoek tot interne herziening geen resultaat oplevert, mogen de betrokken niet-gouvernementele organisaties een procedure voor het Hof van Justitie inleiden overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het Verdrag. (22) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn erkend en die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn weergegeven, met name in artikel 37, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: TITEL I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Doel 1. Doel van deze verordening is het leveren van een bijdrage aan de uitvoering van de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak van het publiek bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden van de VN/ECE, hierna het Verdrag van Aarhus genoemd, middels het vaststellen van regels voor de toepassing van het Verdrag van Aarhus op de communautaire instellingen en organen, met name door: 2. Bij de toepassing van deze verordening trachten de communautaire instellingen en organen het publiek zo goed mogelijk van advies te dienen en bij te staan ten aanzien van de toegang tot informatie, de inspraak bij de besluitvorming en de toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden. Artikel 2 Definities 1. In deze verordening wordt verstaan onder: Algemene milieuactieprogramma's worden eveneens als plannen en programma's betreffende het milieu aangemerkt. Deze definitie bestrijkt niet financierings- of begrotingsplannen en -programma's, meer bepaald de plannen en programma's die betrekking hebben op de voorgestelde jaarlijkse begrotingen of die aangeven hoe bepaalde projecten of activiteiten gefinancierd moeten worden, interne werkprogramma's van een communautaire instelling of communautair orgaan, en noodplannen en -programma's met als enig doel civiele bescherming; 2. Administratieve handelingen en administratieve nalatigheden omvatten niet de maatregelen of nalatigheden van een communautaire instelling of communautair orgaan optredend in de hoedanigheid van administratief toezichtsorgaan, bijvoorbeeld in het kader van: TITEL II TOEGANG TOT MILIEU-INFORMATIE Artikel 3 Toepassing van Verordening (EG) nr. 1049/2001 Verordening (EG) nr. 1049/2001 is van toepassing op ieder verzoek van een aanvrager om toegang tot milieu-informatie waarover communautaire instellingen en organen beschikken, zonder onderscheid op basis van staatsburgerschap, nationaliteit of woonplaats en, in het geval van een rechtspersoon, zonder discriminatie op grond van de plaats van de statutaire zetel of een feitelijk middelpunt van de activiteiten. Voor de toepassing van deze verordening wordt "instelling" in Verordening (EG) nr. 1049/2001 gelezen als "communautaire instelling of communautair orgaan". Artikel 4 Verzameling en verspreiding van milieu-informatie 1. De communautaire instellingen en organen ordenen de milieu-informatie die voor hun functies relevant is en waarover zij beschikken, met het oog op de actieve en systematische verspreiding ervan onder het publiek, in het bijzonder door middel van computertelecommunicatie- en/of elektronische technologie overeenkomstig artikel 11, leden 1 en 2, en artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1049/2001. Zij zorgen ervoor dat deze milieu-informatie geleidelijk beschikbaar komt in elektronische gegevensbanken die voor het publiek makkelijk toegankelijk zijn via openbare telecommunicatienetwerken. Te dien einde brengen zij de milieu-informatie die bij hen berust onder in gegevensbanken en voorzien deze van zoekfuncties en andere vormen van programmatuur die het publiek kunnen helpen om de informatie die het verlangt, op te sporen. De door middel van computertelecommunicatie en/of elektronische technologie beschikbaar gestelde informatie behoeft geen informatie te omvatten die vóór de inwerkingtreding van deze verordening is verzameld, tenzij deze reeds in elektronische vorm beschikbaar is. Indien dit niet het geval is, wordt duidelijk aangegeven waar deze informatie kan worden gevonden en hoe zij kan worden verkregen. De communautaire instellingen en organen leveren alle redelijke inspanningen om milieu-informatie waarover zij beschikken, te bewaren in vormen of formaten die gemakkelijk reproduceerbaar zijn en toegankelijk zijn via computertelecommunicatiemiddelen of andere elektronische middelen. 2. De milieu-informatie die toegankelijk wordt gemaakt en wordt verspreid wordt op passende wijze bijgewerkt. Naast de in artikel 12, leden 2 en 3, en artikel 13, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vermelde documenten dienen de gegevensbanken of registers de volgende informatie te bevatten: 3. Waar passend kunnen de communautaire instellingen en organen aan de voorschriften van de leden 1 en 2 voldoen door links te creëren naar internetsites waar de informatie kan worden gevonden. 4. De Commissie zorgt ervoor dat met regelmatige tussenpozen van ten hoogste vier jaar een rapport over de toestand van het milieu, met inbegrip van informatie over de kwaliteit van en de druk op het milieu, wordt gepubliceerd en verspreid. Artikel 5 Kwaliteit van de milieu-informatie 1. De communautaire instellingen en organen zorgen er in de mate van het mogelijke voor dat de door hen of namens hen samengestelde informatie actueel, nauwkeurig en vergelijkbaar is. 2. De communautaire instellingen en organen stellen de aanvrager op zijn verzoek in kennis van de plaats waar informatie kan worden gevonden over de meetmethodes die zijn gebruikt bij het verzamelen van de informatie, inclusief de methodes voor analyse, monsterneming en voorbehandeling van de monsters, indien deze voorhanden is, of verwijzen naar een gebruikte standaardprocedure. Artikel 6 Toepassing van uitzonderingen met betrekking tot verzoeken om toegang tot milieu-informatie 1. Communautaire instellingen en communautaire organen mogen slechts de toegang tot milieu-informatie weigeren of besluiten niet over te gaan tot de verspreiding van milieu-informatie op grond van een van de uitzonderingen zoals bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 2003/4/EG, of van lid 2 van dit artikel. 2. Naast de uitzonderingen in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001, kunnen de communautaire instellingen en organen toegang tot milieu-informatie weigeren wanneer de openbaarmaking van de informatie afbreuk doet aan de bescherming van het milieu waarop die informatie betrekking heeft, zoals bijvoorbeeld de broedplaatsen van zeldzame soorten. Artikel 7 Verzoeken om toegang tot milieu-informatie die niet bij een communautaire instelling of een communautair orgaan berust Wanneer een communautaire instelling of een communautair orgaan een verzoek om toegang tot milieu-informatie ontvangt en deze informatie niet bij die communautaire instelling of communautair orgaan berust, laat de instelling of het orgaan de aanvrager zo snel mogelijk , maar uiterlijk binnen 15 werkdagen, weten bij welke communautaire instelling, communautair orgaan of overheidsinstantie in de zin van Richtlijn 2003/4/EG volgens de instelling of het orgaan de gevraagde informatie kan worden opgevraagd, of stuurt de instelling of het orgaan het verzoek door aan de betrokken communautaire instelling, het betrokken communautair orgaan of de betrokken overheidsinstantie en stelt zij de aanvrager hiervan in kennis. Artikel 8 Kostenvergoeding Communautaire instellingen en communautaire organen die niet vallen onder Verordening (EG) nr. 1049/2001 kunnen in gevallen waarin artikel 10 van die verordening niet van toepassing is, een redelijke kostenvergoeding voor het verschaffen van informatie in rekening brengen. Zij publiceren en verstrekken de aanvrager een overzicht van de vergoedingen die in rekening kunnen worden gebracht, waarbij zij aangeven onder welke omstandigheden deze vergoedingen al dan niet in rekening kunnen worden gebracht en wanneer de informatie alleen wordt verstrekt wanneer vooruitbetaling plaatsvindt. Artikel 9 Samenwerking De communautaire instellingen en organen werken in het geval van een onmiddellijke bedreiging van de gezondheid en het leven van de mens of het milieu, hetzij veroorzaakt door menselijke activiteiten hetzij ten gevolge van natuurlijke oorzaken, op verzoek van overheidsinstanties in de zin van Richtlijn 2003/4/EG met die overheidsinstanties samen en verlenen hun assistentie teneinde die instanties in staat te stellen, onmiddellijk en terstond onder het publiek dat getroffen kan worden alle milieu-informatie te verspreiden die het publiek in staat kan stellen maatregelen te nemen om de uit de bedreiging voortvloeiende schade te voorkomen of tot een minimum te beperken, voorzover de communautaire instellingen en organen en/of de bedoelde overheidsinstanties over deze informatie beschikken of deze voor hen wordt beheerd. Het bepaalde in de eerste alinea laat eventuele specifieke verplichtingen uit hoofde van het Gemeenschapsrecht, met name Beschikking nr. 2119/98/EG en Besluit nr. 1786/2002/EG, onverlet. TITEL III Inspraak van het publiek in plannen, programma's en beleid betreffende het milieu Artikel 10 1. Wanneer de communautaire instellingen en communautaire organen een plan, een programma of beleid in verband met het milieu voorbereiden, wijzigen of herzien, stellen zij het publiek op de hoogte door middel van een openbare bekendmaking of andere passende middelen, zoals elektronische media. Deze informatie omvat, voorzover beschikbaar, het ontwerpvoorstel en de milieu-informatie of milieueffectbeoordeling voor het plan, het programma of het beleid dat wordt voorbereid, gewijzigd of herzien. 2. De communautaire instelling die, of het communautaire orgaan dat het plan, het programma of het beleid in verband met het milieu voorbereidt, wijzigt of herziet, stelt het publiek op de hoogte van de praktische inspraakregelingen, en met name van de administratieve eenheid van de communautaire instelling of het communautaire orgaan waarbij de betrokken informatie kan worden verkregen en waaraan commentaar of vragen kunnen worden voorgelegd, en van het tijdschema voor de toezending van commentaar. 3. De communautaire instellingen en communautaire organen zorgen voor de praktische regelingen waarmee het publiek in een vroegtijdig stadium zijn commentaar en zienswijze kenbaar kan maken voordat besluiten over het plan, het programma of het beleid worden genomen. Afhankelijk van de aard van het plan, het programma of het beleid wordt het publiek in de gelegenheid gesteld commentaar te leveren in de diverse stadia van voorbereiding, wijziging of herziening. Tot dergelijke praktische regelingen behoren redelijke termijnen voor de diverse stadia, zodat het publiek voldoende tijd heeft om zich te informeren en zich voor te bereiden op en doeltreffend deel te nemen aan het besluitvormingsproces op milieugebied. In het algemeen geldt bij schriftelijke raadplegingen over een plan, een programma of beleid in verband met het milieu een termijn van acht weken waarin commentaar kan worden geleverd. Indien bijeenkomsten of hoorzittingen worden georganiseerd, moet hiervan tenminste acht weken vooraf kennis worden gegeven. Deze termijnen kunnen worden verkort in spoedgevallen of in gevallen waarin het publiek reeds in de gelegenheid is gesteld commentaar te leveren op het plan, het programma of beleid in kwestie. Artikel 11 Resultaten van de inspraak van het publiek Bij het nemen van een besluit over het plan, programma of beleid in verband met het milieu houden de communautaire instellingen en communautaire organen terdege rekening met de resultaten van het inspraakproces. De communautaire instellingen en communautaire organen stellen het publiek op de hoogte van dat plan, programma of beleid, waaronder de tekst daarvan, en van de redenen en overwegingen waarop het besluit is gebaseerd, waaronder informatie over het inspraakproces. TITEL IV INTERNE HERZIENING EN TOEGANG TOT DE RECHTER Artikel 12 Verzoek tot interne herziening van administratieve handelingen 1. Elke niet-gouvernementele organisatie die voldoet aan de criteria van artikel 13 is gerechtigd een verzoek tot interne herziening in te dienen bij de communautaire instelling die of het communautair orgaan dat een administratieve handeling met betrekking tot het milieurecht heeft gesteld of in het geval van een beweerde administratieve nalatigheid, zo'n handeling had moeten stellen. Een dergelijk verzoek moet schriftelijk worden ingediend binnen een termijn van ten hoogste acht weken nadat de administratieve handeling werd gesteld, bekendgemaakt of er kennis van is gegeven, afhankelijk van wat het meest recentelijk is gebeurd, of, in het geval van beweerde nalatigheid, binnen acht weken te rekenen vanaf de dag waarop de administratieve handeling had moeten zijn gesteld. In het verzoek moeten de redenen voor herziening worden gespecificeerd. 2. De in lid 1 bedoelde communautaire instelling of het communautair orgaan neemt het verzoek in overweging, tenzij het duidelijk ongegrond is. De communautaire instelling of het communautair orgaan geeft zo snel mogelijk, en niet later dan twaalf weken na ontvangst van het verzoek, schriftelijk de redenen van haar of zijn reactie aan. 3. Wanneer de communautaire instelling of het communautair orgaan ondanks al haar of zijn inspanningen er niet in slaagt te handelen in overeenstemming met lid 2, stelt de instelling of het orgaan de niet-gouvernementele organisatie die het verzoek heeft ingediend zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen de in lid 2 genoemde termijn in kennis van de redenen van het niet-handelen en deelt mee wanneer de instelling of het orgaan voornemens is wel te handelen. De communautaire instelling of het communautair orgaan handelt in elk geval binnen de achttien weken na de ontvangst van het verzoek. Artikel 13 Criteria voor het gerechtigd zijn op communautair niveau 1. Een niet-gouvernementele organisatie is gerechtigd een verzoek tot interne herziening overeenkomstig artikel 12 in te dienen, op voorwaarde dat: 2. De Commissie neemt de nodige bepalingen aan om te zorgen voor een transparante en consequente toepassing van de in lid 1 genoemde criteria. Artikel 14 Procedure voor het Hof van Justitie 1. Een niet-gouvernementele organisatie die in overeenstemming met artikel 12 een verzoek tot interne herziening heeft ingediend, kan overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van het Verdrag een procedure voor het Hof van Justitie beginnen. 2. Indien de communautaire instelling of het communautair orgaan niet in overeenstemming met artikel 12 , lid 2 of 3, handelt, kan de niet-gouvernementele organisatie een procedure bij het Hof van Justitie beginnen overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van het Verdrag. TITEL V SLOTBEPALINGEN Artikel 15 Uitvoeringsmaatregelen Waar nodig passen de communautaire instellingen en organen hun reglement van orde aan de bepalingen van deze verordening aan. Deze aanpassingen treden in werking op ... (11) . Artikel 16 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing vanaf ... (12) . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Afghanistan, – gezien het feit dat het nieuwe parlement in Afghanistan op 19 december 2005 na de verkiezingen van 18 september 2005 is geïnstalleerd, – gezien de de facto afronding, met de verkiezing van een nationale assemblee, van het proces dat gestart werd met de Akkoorden van Bonn van 5 december 2001, – gezien de verkiezing van de provinciale raden in alle 34 provincies van het land, – gezien de gezamenlijke verklaring EU-Afghanistan over het aangaan van een nieuw partnerschap EU-Afghanistan, die op 16 november 2005 in Straatsburg werd ondertekend, – gezien het begin van de internationale conferentie in Londen op 31 januari 2006 gericht op het uitwerken van een "post-Bonn Afghanistan Compact" voor het kanaliseren van de steun van de internationale gemeenschap met betrekking tot veiligheid, bestuur en ontwikkelingsuitdagingen in Afghanistan, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn reglement, A. overwegende dat de goedkeuring van een nieuwe grondwet in januari 2004, de presidentsverkiezingen in oktober 2004 en de parlements- en provinciale verkiezingen in september 2005 - waaraan in beide gevallen werd deelgenomen door miljoenen geregistreerde kiezers - allemaal belangrijke stappen waren in het overgangsproces dat gericht is op de opbouw van meer representatieve en democratische instellingen in Afghanistan, en het aldus creëren van een vreedzame en duurzame toekomst voor Afghanistan na een kwart eeuw van conflicten en onderdrukking, B. overwegende dat de totstandbrenging van passende veiligheidsniveaus nog altijd een prioriteit is in Afghanistan, met name in de zuidelijke en zuidoostelijke provincies, hetgeen nog altijd een internationale aanwezigheid vereist om te strijden tegen terrorisme en om in het hele land een vreedzame situatie tot stand te brengen, C. overwegende dat het probleem van de genderdiscriminatie, dat onder de Taliban een ongekende omvang bereikte, nog altijd dringende aandacht vereist, met inbegrip van tradities als huisarrest en gedwongen huwelijken, D. overwegende dat de wijdverbreide opium- en heroïneproductie het risico inhoudt dat de politiek van het land permanent wordt beïnvloed, dat de samenleving wordt verlamd en de broze economie wordt verstoord, terwijl tegelijkertijd een corrupte narco-elite in het zadel blijft, 1. betuigt zijn steun aan de Afghaanse bevolking die, gedurende het hele proces van Bonn en met name bij de twee verkiezingen, getuigd heeft van een buitengewoon sterke wil om oplossingen te vinden voor de problemen van een post-conflictsituatie en van toegewijdheid aan vrede en de ontwikkeling van democratie; 2. is verheugd over het succes van de recent gehouden verkiezingen die, rekening houdend met de complexiteit en operationele uitdagingen daarvan, zoals onder andere gemeld door de verkiezingswaarnemingsmissie van de EU, een buitengewone prestatie waren; betreurt evenwel dat acht kandidaten, een aantal verkiezingsfunctionarissen, geestelijken en anderen tijdens het verkiezingsproces werden gedood en dat de verkiezingswaarnemingsmissie van de EU melding heeft gemaakt van onregelmatigheden en fraude in een aantal provincies; 3. is verheugd over het feit dat vrouwelijke kandidaten circa 10% uitmaakten van het totale aantal kandidaten en dat de vrouwen dankzij het aantal voor vrouwen gereserveerde zetels 27,3% van de zetels in het Wolesi Jirga (Lager Huis) en bijna 30% van de zetels in de Provinciale Raden hebben behaald; is van mening dat in de toekomst de kieswet moet worden verduidelijkt om ervoor te zorgen dat het aantal voor vrouwen gereserveerde zetels een minimum en geen maximum is; 4. meent dat na deze verkiezingen alle Afghaanse autoriteiten - maar met name het Kabinet van de President, de Regering, de Nationale Vergadering en de Provinciale Raden - volledig door het volk zijn gewettigd en dat thans moet worden voldaan aan de verwachtingen van het Afghaanse volk door middel van een goed en controleerbaar bestuur, te beginnen met de goedkeuring van duurzame hervormingen ter verbetering van de kwaliteit van het leven van de bevolking en van geloofwaardige maatregelen ten behoeve van de gelijkheid van mannen en vrouwen en van etnische bevolkingsgroepen; 5. meent dat Afghanistan, na voltooiing van dit proces, thans een leidende rol in de gehele regio vervult als het gaat om democratisering, en verzoekt de internationale steunverlenende gemeenschap en vooral de deelnemers aan de conferentie van Londen daarom om naar behoren met deze factor rekening te houden; 6. beklemtoont, gezien de dringende behoeften van de Afghaanse bevolking, het belang van stroomlijning van de onderlinge coördinatie tussen de donoren, waaronder het verkorten van tijdrovende procedures; dringt er derhalve bij de Verenigde Naties op aan om de leiding van deze coördinatie op zich te nemen, en dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om ervoor te zorgen dat de lidstaten samenwerken bij een gemeenschappelijke aanpak, om aldus de belangen van het Afghaanse volk beter te dienen; 7. is van mening dat in ons toekomstig partnerschap met Afghanistan de nadruk sterker moet liggen op Afghaanse zeggenschap en op het toekennen van meer verantwoordelijkheid aan de Afghaanse autoriteiten en maatschappelijke organisaties voor de strategische keuzes voor de ontwikkeling van hun land, terwijl de EU de steun nadrukkelijker zal koppelen aan prestaties, met name op het gebied van behoorlijk bestuur, eerbiediging van de mensenrechten en degelijk financieel projectbeheer; 8. dringt aan op een grotere zichtbaarheid van de financiering door de EU, aangezien de EU de op één na grootste donor in Afghanistan is, en wenst dat internationale organisaties die door de EU medegefinancierde projecten beheren, meer transparantie betrachten inzake hun geldbronnen; onderschrijft dat het Parlement een directe en concrete bijdrage dient te leveren door parlementaire ambtenaren en parlementsleden opleidingsmogelijkheden te bieden; 9. stemt ermee in dat een strategie voor de periode na "Bonn" moet worden uitgestippeld, en is er voorstander van dat in januari 2006 op uitnodiging van de VN een donorconferentie in Londen wordt gehouden om na te gaan welke politieke en financiële steun nodig is voor de tussentijdse "Afghaanse nationale ontwikkelingsstrategie", die de Afghaanse regering zal voorstellen; is van mening dat in deze strategie de nadruk dient te liggen op duurzaamheid en specifieke doelstellingen, zoals 10. bevestigt de noodzaak om Afghanistan te behandelen binnen een regionaal kader; verzoekt derhalve de Raad en de Commissie om een beleid ten behoeve van stabiliteit en democratie in de regio te ontwikkelen; 11. is in dit verband verheugd over het feit dat Afghanistan recentelijk is toegetreden tot de SAARC (Zuid-Aziatische Associatie voor regionale samenwerking) en dringt er bij alle buurlanden op aan om zich, binnen een dergelijk regionaal kader, van iedere inmenging in de Afghaanse soevereiniteit te onthouden; 12. acht het gepast om binnen het Europees Parlement een delegatie voor de betrekkingen met het Afghaanse parlement in te stellen, teneinde op positieve wijze het democratiseringsproces in Afghanistan te kunnen beïnvloeden; 13. roept de Commissie, met het oog op ondersteuning en verbetering van de samenwerking met Afghanistan, op de wenselijkheid te bekijken van het sluiten van een associatieovereenkomst EU-Afghanistan; 14. veroordeelt alle terreurdaden tegen de burgerbevolking, de politiemacht, binnenlandse hulpverleners en internationale troepen, en zwaait het Afghaanse volk lof toe, en met name de Afghaanse vrouwen die intimidaties en bedreigingen hebben getrotseerd om aan het verkiezingsproces deel te nemen, hetzij als kandidaat, verkiezingsfunctionaris, plaatselijk waarnemer of kiezer; 15. herbevestigt de noodzaak voor de Afghaanse autoriteiten om, in samenwerking met internationale troepen die in het land opereren, door te gaan met het bestrijden van het terrorisme en een eind te maken aan de onderlinge strijd tussen de diverse facties; 16. verwelkomt de eventuele uitbreiding van de ISAF (Internationale Veiligheidsmacht) in het land, met inbegrip van de zuidelijke provincies, en steunt plannen voor één enkele - of een meer geïntegreerde - bevelstructuur voor alle operaties van internationale troepen in Afghanistan; roept op tot een oplossing voor de zogenaamde "voorbehouden" die een belemmering voor de goede samenwerking tussen de verschillende nationale contingenten in het land vormen; 17. veroordeelt het feit dat honderden personen die door Amerikaanse troepen na de invasie van Afghanistan in 2002 gevangen waren genomen naar het illegale detentiecentrum Guantánamo zijn overgebracht, waar volgens een groot aantal getuigenissen foltering en andere vormen van mishandeling door VS-personeel aan de orde van de dag zijn, en dringt aan op onmiddellijke sluiting van Guantánamo; 18. spreekt als zijn overtuiging uit dat de steun van de bevolking essentieel is voor een succesvol resultaat in de strijd tegen het terrorisme; verzoekt derhalve de NAVO en de coalitietroepen om een herziening van de "rules of engagement" (geweldsinstructie) en van alle maatregelen die zouden kunnen leiden tot een verbetering van zowel de veiligheidsnormen als de mate van bescherming van de burgerbevolking in verband met militair optreden in gebieden waar gestreden wordt, en zich volledig te houden aan het Verdrag van Genève; dringt er bij de VS op aan elke geheime "dark prison" in het land te sluiten 19. geeft uiting aan zijn ernstige bezorgdheid over de illegale productie van verdovende middelen -zoals geschetst in het recente Afghaanse opiumrapport over 2005 van het UN-Office on Drugs and Crime, en met name de jongste statistieken over het binnenlands heroïneverbruik - waardoor het gevaar bestaat dat zich een noodsituatie vanwege HIV/Aids in de regio voordoet; 20. vestigt de aandacht op de buitengewoon hoge kosten en ernstige gebreken wat betreft de doelmatigheid van een strategie ter bestrijding van verdovende middelen die alleen stoelt op uitroeiing en het bieden van alternatieve bronnen van inkomsten, en verzoekt de deelnemers aan de conferentie te Londen het voorstel voor een vergunningenstelsel voor de productie van opium voor medische doeleinden in overweging te nemen, zoals reeds aan een aantal landen is toegestaan; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Voorzitter van de conferentie van Londen, de regering en het parlement van Afghanistan, de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties en de SAARC, en de regeringen van de VS, alle SAARC-landen, Rusland, Iran, Oezbekistan, Turkmenistan, Tadjikistan en China. Het Europees Parlement , – gezien de internationale en Europese verplichtingen inzake de mensenrechten, zoals vastgelegd in de Verdragen van de VN inzake de mensenrechten en in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, – gezien de bepalingen in het recht van de EU inzake de mensenrechten, en met name het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) evenals artikelen 6 en 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap dat de Gemeenschap de bevoegdheid toekent om maatregelen te nemen ter bestrijding van discriminatie op grond van onder meer seksuele geaardheid en ter bevordering van het beginsel van gelijkheid, – gezien Richtlijnen 2000/43/EG van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (2) en 2000/78/EG van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (3) , die directe of indirecte discriminatie op grond van ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid verbieden, – gelet op artikel 21, lid 1 van het Handvest van de grondrechten dat "elke discriminatie, met name op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuigingen, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele geaardheid" verbiedt, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat homofobie kan worden omschreven als een irrationele angst voor en afkeer van homoseksualiteit en homo's, lesbo's, biseksuelen en transseksuelen, gebaseerd op vooroordelen die vergelijkbaar zijn met racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme en seksisme, B. overwegende dat homofobie in de particuliere en openbare sfeer op verschillende wijze tot uiting komt, zoals haatdragende taal en aanzetten tot discriminatie, belachelijk maken, verbaal, psychologisch en fysiek geweld evenals vervolging en moord, discriminatie onder schending van het gelijkheidsbeginsel, ongerechtvaardigde en onredelijke beperkingen van rechten, vaak zogenaamd gemotiveerd op gronden van openbare orde, godsdienstvrijheid en het recht op gewetensbezwaar, C. overwegende dat onlangs in een aantal lidstaten een reeks onrustbarende gebeurtenissen heeft plaatsgevonden waaraan door de pers en NGO's ruime aandacht is besteed, variërend van het verbieden van gay pride optochten of marsen ten behoeve van een gelijke behandeling, tot het gebruik van opruiende, haatdragende en dreigende taal door vooraanstaande politieke en religieuze leiders, politie die niet voldoende bescherming biedt of zelfs vreedzame betogingen uiteenjaagt, gewelddadige demonstraties door homofobische groepen en de invoering van grondwetswijzigingen om een expliciet verbod op partnerschappen tussen personen van hetzelfde geslacht op te nemen, D. overwegende dat in sommige gevallen tevens een positieve, democratische en tolerante reactie is gekomen uit de bevolking, het maatschappelijk middenveld en lokale en regionale autoriteiten die tegen homofobie demonstreerden, evenals van de justitiële instanties die een einde hebben gemaakt aan de meest flagrante en onwettige discriminaties, E. overwegende dat partners van hetzelfde geslacht in sommige lidstaten niet dezelfde rechten en beschermingsconstructies hebben als een uit een man en een vrouw bestaand gehuwd paar, waardoor eerstgenoemden gediscrimineerd en benadeeld worden, F. overwegende dat op hetzelfde moment steeds meer landen in Europa beginnen te zorgen voor gelijke kansen, integratie en respect en bescherming bieden tegen discriminatie op grond van seksuele geaardheid, seksuele uitdrukkingswijze en seksuele identiteit, en erkenning van gezinnen, bestaande uit personen van hetzelfde geslacht waarborgen, G. overwegende dat de Commissie heeft verklaard dat er haar veel aan gelegen is om ervoor te zorgen dat de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden in de EU worden geëerbiedigd en een groep Commissarissen heeft gevormd die verantwoordelijk is voor de rechten van de mens, H. overwegende dat niet alle lidstaten maatregelen ter bescherming van de rechten van homo's, lesbo's, biseksuelen en transseksuelen in hun wetgeving hebben opgenomen, zoals vereist op grond van de Richtlijnen 2000/43/EG en 2000/78/EG, en evenmin op seksuele geaardheid gebaseerde discriminatie bestrijden of gelijkheid bevorderen, I. overwegende dat zowel op EU-niveau als in de lidstaten verdere actie noodzakelijk is voor de uitbanning van homofobie en de bevordering van vrijheid, verdraagzaamheid en gelijkheid tussen de burgers en in hun rechtsstelsels, 1. veroordeelt ten zeerste elke vorm van discriminatie op grond van seksuele geaardheid; 2. verzoekt de lidstaten met klem er voor te zorgen dat homo's, lesbo's, biseksuelen en transseksuelen beschermd worden tegen homofobische haatzaaiende taal en geweld en ervoor te zorgen dat partners van hetzelfde geslacht dezelfde mate van respect, waardigheid en bescherming genieten als de rest van de samenleving; 3. dringt er bij de lidstaten en de Commissie op aan homofobische haatzaaiende taal of het aanzetten tot haat en geweld met kracht te veroordelen en ervoor te zorgen dat de – door alle verdragen over de mensenrechten – gewaarborgde vrijheid om te betogen in de praktijk wordt nageleefd; 4. doet een beroep op de Commissie er middels de afronding van het op artikel 13 van het Verdrag gebaseerde anti-discriminatiepakket voor te zorgen dat discriminatie op grond van seksuele geaardheid op alle gebieden wordt verboden door voorstellen voor nieuwe richtlijnen te doen of door een algemeen kader voor te stellen waarmee alle gronden van discriminatie en alle gebieden worden bestreken; 5. verzoekt de lidstaten en de Commissie om meer te doen ter bestrijding van homofobie, zowel door middel van opvoeding - zoals campagnes tegen homofobie op scholen, universiteitenen, in de media - als langs bestuurlijke, gerechtelijke en legislatieve weg; 6. herhaalt zijn standpunt tegenover het voorstel voor een besluit betreffende het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen, namelijk dat de Commissie ervoor dient te zorgen dat alle in artikel 13 van het Verdrag en in artikel 2 van het voorstel vermelde vormen van discriminatie even energiek worden aangesproken en aangepakt, zoals vermeld in het standpunt van het Parlement van 13 december 2005 over het voorstel (4) , en herinnert de Commissie aan haar belofte deze zaak op de voet te volgen en aan het Parlement verslag uit te brengen; 7. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle lidstaten Richtlijn 2000/78/EG hebben omgezet en correct uitvoeren, en wenst dat zij niet-nakomingsprocedures aanspant tegen lidstaten die dit nalaten; verzoekt de Commissie tevens ervoor te zorgen dat het jaarverslag inzake de bescherming van de fundamentele rechten in de EU volledige en gedetailleerde informatie behelst over het voorkomen van op homofobie gebaseerde haatmisdrijven en geweld in de lidstaten; 8. dringt er bij de Commissie op aan een voorstel voor een richtlijn in te dienen, met dezelfde reikwijdte als Richtlijn 2000/43/EG, inzake de bescherming tegen discriminatie op alle in artikel 13 van het Verdrag genoemde gronden; 9. dringt er bij de Commissie op aan het gebruik van strafrechtelijke sancties te overwegen in geval van schending van de op artikel 13 van het Verdrag gebaseerde richtlijnen; 10. verzoekt de lidstaten om alle eventuele andere maatregelen te treffen die zij het meest geschikt achten ter bestrijding van homofobie en discriminatie op grond van seksuele geaardheid en om het beginsel van gelijkheid in hun maatschappij en rechtsstelsels te bevorderen en toe te passen; 11. dringt er bij de lidstaten op aan wetgeving in te voeren om een eind te maken aan discriminatie van partners van hetzelfde geslacht op terreinen zoals erfrecht, eigendomsrecht, huurrecht, pensioenen, belastingen, sociale zekerheid, enz.; 12. is verheugd over de onlangs in verschillende lidstaten genomen stappen ter verbetering van de situatie van homo's, lesbo's, biseksuelen en transseksuelen en besluit op 17 mei 2006 (Internationale dag tegen homofobie) een seminarie te organiseren voor de uitwisseling van goede praktijken; 13. herhaalt zijn verzoek dat de Commissie met voorstellen komt ter waarborging van het vrije verkeer van burgers van de Unie en hun gezinsleden en geregistreerde partners van iedere kunne, zoals vermeld in zijn aanbeveling van 14 oktober 2004 over de toekomst van de Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (5) ; 14. doet een beroep op de desbetreffende lidstaten homoseksuelen eindelijk als doelwit en slachtoffer van het naziregime te erkennen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de regeringen van de lidstaten en van de toetredings- en kandidaatlanden. Het Europees Parlement , – gezien de 11e conferentie van de partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, en de parallel lopende eerste vergadering van de partijen bij het Kyoto-protocol, die beide in december 2005 in Montreal hebben plaatsgehad, – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties en met name de resoluties van 12 mei 2005 over het seminar van regeringsdeskundigen over klimaatverandering (1) en van 16 november 2005 over de zege in de strijd tegen de wereldwijde klimaatverandering (2) , – gelet op artikel 103, lid 2, van zijn Reglement, 1. verwelkomt het algemeen resultaat van de conferentie, met name het opstarten van de dialoog over een toekomstig klimaatbeleid, niet alleen in de context van het Kyoto-protocol maar ook in het kader van het Raamverdrag van de VN over klimaatverandering; is ook verheugd over de degelijke technische vooruitgang die is geboekt inzake de uitvoeringsbepalingen voor het bestaande klimaatbeleid; 2. looft het Canadese voorzitterschap voor de kracht en de energie waarmee het de conferentie heeft voorbereid en deze vervolgens tot een succesvol einde heeft gebracht; 3. verwelkomt de bereidheid die de in bijlage I genoemde partijen bij het Kyoto-protocol in Montreal hebben betoond om een tweede verbintenisperiode na 2012 te accepteren, maar benadrukt dat deze landen het probleem niet alleen kunnen oplossen en beseft dat er meer landen in de strijd moeten worden betrokken om de totale uitstoot over de gehele wereld te beperken; 4. verwelkomt het actieve engagement van de Europese Unie om een internationale overeenkomst in Montreal te helpen bevorderen, maar vindt dat zij niet zelfgenoegzaam mag worden in haar rol en dringt erop aan dat zij de lat hoog blijft leggen in toekomstige beraadslagingen met haar internationale partners; 5. betreurt het dat de Amerikaanse regering nog steeds weigert toe te treden tot eender welk partnerschap van betekenis inzake klimaatverandering, maar merkt op dat zij tenminste niet heeft verhinderd dat er in Montreal een overeenkomst werd bereikt; juicht het ook toe dat er nu meer nadruk wordt gelegd op de bestrijding van klimaatverandering door een groot aantal sleutelactoren in de Amerikaanse maatschappij, onder meer congresleden uit beide huizen en beide partijen, wetgevers, burgemeesters, NGO's, alsook vele actoren uit het bedrijfsleven; 6. is ingenomen met het feit dat snel industrialiserende ontwikkelingslanden zich kennelijk meer engageren in een dialoog over klimaatverandering en zoeken naar innovatieve manieren voor de bestrijding van en de aanpassing aan klimaatverandering; 7. stelt met genoegen vast dat er een reeks belangrijke uitvoeringsmaatregelen is goedgekeurd die ervoor moeten zorgen dat het potentieel van het Kyoto-protocol naar behoren wordt toegepast, en met name: 8. juicht het toe dat in Montreal erkend is dat er niet alleen een nieuwe verbintenisperiode moet komen voor de in bijlage I opgenomen partijen bij het Kyoto-protocol na 2012, maar dat er geen onderbreking mag zijn tussen de eerste en de tweede verbintenisperiode; vindt dan ook dat dringend nieuwe onderhandelingen moeten worden opgestart, aangezien deze tijdig moeten worden afgerond om het ratificatieproces te voltooien; herinnert aan zijn verzoek in dit verband in zijn hogervermelde resolutie van 16 november 2005 dat er een deadline moet zijn - eind 2008 - voor het bereiken van een akkoord inzake toekomstige klimaatverbintenissen; 9. merkt op dat de partijen bij het Kyoto-protocol hun initiële opmerkingen moeten indienen tegen 15 maart 2006 en dat de eerste vergadering van de desbetreffende werkgroep gepland is in mei 2006; 10. juicht het ook toe dat er in de ruimere context van het verdrag een dialoog is opgestart met het doel efficiënte en adequate nationale en internationale antwoorden op de klimaatverandering te ontwikkelen, en dat alle landen aan deze dialoog kunnen deelnemen; merkt voorts op dat dit zal worden georganiseerd in de vorm van workshops, dat de partijen verzocht worden hun initiële standpunten tegen 15 april 2006 in te dienen en dat er een verslag zal moeten worden voorgelegd over de kwesties die ter sprake komen op de twee aanstaande conferenties van de partijen (COP12 en COP13); 11. dringt aan op een intensieve dialoog tussen het Parlement, de Commissie en de Raad in de aanloop naar alle hoger genoemde deadlines; 12. dringt erop aan dat de EU een ambitieuze agenda opstelt voor beide gespreksrondes, in de context van het Kyoto-protocol en van het Kyoto-verdrag; 13. herinnert aan twee cruciale strategische doelstellingen die waren vastgelegd in zijn hogervermelde resolutie van 16 november 2005: 14. vraagt een diepgaande herziening van de voor- en nadelen van innovatieve methodes om de nieuwe beperkingsverplichtingen voor de geïndustrialiseerde landen van bijlage 1 aan te vullen, zoals het concept van contractie en convergentie en het voorstel voor "sectoriële verbintenissen", waarbij de belangrijkste ontwikkelingslanden vrijwillig broeikasgasstreefdoelen zouden vastleggen voor grote industriële sectoren en markt- en technologievoordelen zouden krijgen indien deze streefdoelen worden overschreden; 15. herhaalt zijn steun voor het blijvende gebruik van flexibele mechanismen en voor de langetermijndoelstelling van een mondiale, op uitstootbeperking en emissiehandel gebaseerde koolstofmarkt; 16. meent dat een van de belangrijkste methoden om klimaatverandering tegen te gaan, gelegen is in technologische ontwikkeling; merkt op dat de EU haar technologische samenwerking met andere landen moet intensiveren; vraagt daarom dat in detail wordt nagegaan welke mogelijkheden worden geboden door de nieuwe technologieën, zoals hernieuwbare energie en koolstofvastlegging; herhaalt dat ecologische technologieën de EU een competitieve slagkracht kan geven en tevens stevig kan bijdragen aan uitstootvermindering; ecologische technologiën staan daarom centraal in een duurzame ontwikkelingsstrategie die verenigbaar is met de Kyoto-verplichtingen en de Lissabon strategie van de EU; is van mening dat het onderzoek op dit terrein moet worden gestimuleerd en er duidelijke ecologische streefprestaties moeten worden vastgelegd om het gebruik van de beste technologieën die beschikbaar zijn aan te moedigen; 17. vindt dat de geïndustrialiseerde landen van bijlage 1 een cruciale rol moeten blijven spelen bij de aanpak van de klimaatverandering op mondiaal niveau; verzoekt de in bijlage 1 genoemde partijen bij het Kyoto-protocol in deze context hun bestaande verbintenissen na te komen en ambitieuze doelstellingen vast te leggen voor een tweede verbintenisperiode na 2012; vraagt daarenboven de geïndustrialiseerde landen die het Kyoto-protocol niet geratificeerd hebben, dat zij hun standpunt herzien, krachtige interne maatregelen nemen en een actieve rol vervullen in toekomstige internationale onderhandelingen met het oog op hun deelname in het toekomstige klimaatbeleid; 18. benadrukt dat het van essentieel belang is de snel industrialiserende ontwikkelingslanden bij een toekomstig internationaal klimaatbeleid te betrekken en tegelijk hun cruciale zorg inzake het bevorderen van hun economische ontwikkeling en armoedebestrijding ten volle te eerbiedigen; merkt op dat zij niet geneigd zijn in dit stadium bindende streefdoelen inzake uitstootbeperking vast te leggen maar hoopt dat dit uiteindelijk mogelijk zal zijn en meent dat de goedkeuring van vrijwillige streefdoelen per sector een nuttige eerste stap kan zijn, benadrukt dat armoede en slechte milieuresultaten hand in hand gaan en vraagt de EU en haar lidstaten daarom een ambitieus beleid van technologiepartnerschappen en -overdracht met de ontwikkelingslanden te voeren, waardoor deze hun economie kunnen ontwikkelen en hun welvaart verhogen op een meer duurzame en klimaatvriendelijke basis; 19. dringt erop aan dat de afzonderlijke EU-landen en de EU als geheel hun bestaande verbintenissen nakomen aangezien de leidersrol van de EU in internationale onderhandelingen zal ondermijnd worden indien dit niet kan worden gerealiseerd; belooft in dit verband een meer systematisch toezicht uit te oefenen op het communautair optreden inzake klimaatverandering en na te gaan in hoeverre de bestaande maatregelen doeltreffend zijn; 20. benadrukt het fundamentele belang van een geïntegreerde EU-aanpak van het klimaatbeleid, met sectoriële maatregelen inzake energiebehoud en hernieuwbare energie, vervoer, landbouw, industrie, onderzoek en ontwikkeling, enz., welke elkaar aanvullen eerder dan elkaar tegenwerken; onderstreept in het bijzonder dat nauwlettend moet worden gevolgd welke effecten deze maatregelen hebben op de klimaatverandering, en dat er maatregelen nodig zijn om die effecten te beperken tot het niveau waarop de EU zich in het Kyoto Protocol heeft vastgelegd; herinnert aan zijn diverse specifieke voorstellen in die zin in zijn hogervermelde resolutie van 16 november 2005; 21. benadrukt dat energiebeleid een vitaal onderdeel uitmaakt van onze mondiale strategie inzake klimaatverandering: diversificering van onze energiebronnen en overschakeling naar alternatieve, duurzamer en milieuvriendelijker vormen van energie bieden grote mogelijkheden voor uitstootvermindering; merkt voorts op dat diversificering de EU minder afhankelijk zal maken van externe bronnen en minder kwetsbaar voor energiecrises; 22. dringt aan op een grondig onderzoek naar: 23. benadrukt dat de leidende rol van Europa op technologisch gebied verder moet worden versterkt en dat de klimaatverandering moet worden tegengegaan door overdracht van technologie, en vraagt daarom om uitwerking van eenvoudige richtsnoeren in het kader van het mechanisme voor schone ontwikkeling en gezamenlijke uitvoeringsprojecten, zodat met name de KMO kunnen profiteren van het economisch potentieel in de opkomende koolstofmarkten; 24. onderstreept de noodzaak van een efficiënte communicatiestrategie van de EU over kwesties van klimaatverandering, waaronder adequate bekendmaking van de meest recente wetenschappelijke bevindingen over de gevolgen van klimaatverandering, de kosten van niet-optreden, het verspreiden van gedetailleerde informatie over het koolstofgehalte van alle producten en diensten, de door de EU ingediende beleidsvoorstellen, de huidige stand van de internationale onderhandelingen en de specifieke stappen die zullen moeten worden ondernomen op het niveau van de EU, de lidstaten en de burger; 25. vraagt al zijn relevante commissies en delegaties nauw samen te werken over kwesties van klimaatverandering zodat zijn industriebeleid, energiebeleid, vervoer, landbouw, onderzoek en ontwikkeling en andere initiatieven beter gecoördineerd worden met de streefdoelen inzake klimaatverandering, en zodat klimaatveranderingskwesties regelmatig ter sprake worden gebracht op het niveau van interparlementaire delegaties en in het kader van de transatlantische wetgevingsdialoog; 26. drukt nogmaals zijn blijvende ontevredenheid uit over het feit dat zijn leden die deelhebben aan EU-delegaties, niet aanwezig mogen zijn op coördinatievergaderingen van de EU en vraagt dat hiervoor snel een oplossing wordt gezocht, zo mogelijk voor de COP 12 in november 2006; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en het secretariaat van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, met het verzoek deze onder alle verdragsluitende partijen buiten de EU te verspreiden. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 31 mei 2001 over milieubeleid en duurzame ontwikkeling: voorbereiding van de Europese Raad van Göteborg (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 februari 2002 over de strategie inzake duurzame ontwikkeling met het oog op de top van Barcelona (2) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 mei 2002 over de voorbereiding op de wereldtop over duurzame ontwikkeling in 2002 (3) , - gezien het werkdocument van de Commissie over de integratie van milieuoverwegingen in het beleid op andere gebieden – een inventaris van het proces van Cardiff ( COM(2004)0394 ), - gezien de mededeling van de Commissie, genaamd "Herziening 2005 van de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling: eerste balans en krachtlijnen voor de toekomst" ( COM(2005)0037 ), - gezien de conclusies van de Europese Raden van Göteborg (15-16 juni 2001), Barcelona (15-16 maart 2002) en Brussel (16-17 juni 2005), - gezien de herziene strategie van Lissabon die door de Europese Raad van 22-23 maart 2005 is aangenomen, - gezien de strategische doelstellingen van de Commissie voor de periode 2005-2009 "Welvaart, solidariteit en veiligheid" ( COM(2005)0012 ), - gelet op Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (4) en zijn thematische strategieën, - gelet op artikel 45 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0383/2005 ), A. overwegende dat bij de Top van Johannesburg in september 2002 vijf essentiële gebieden zijn aangewezen waarop concrete resultaten moeten worden geboekt: gezondheid, energie, landbouw en biodiversiteit, het beheer van ecosystemen en water en sanering, B. overwegende dat ondanks de verbintenissen die op de Toppen van Rio in 1992 en Johannesburg in 2002 zijn aangegaan, de ondertekenende landen niet de nodige maatregelen hebben genomen om de huidige trend tot uitputting van de natuurlijke hulpbronnen en de vervuiling van natuurlijke milieus een halt toe te roepen, waarvoor de achteruitgang van de natuurlijke hulpbronnen en de klimaatwijzigingen de meest zichtbare bewijzen zijn, C. overwegende dat het aantal klimaatrampen in Europa sinds de jaren negentig meer dan verdubbeld is en dat de opwarming van het klimaat zich zal doorzetten, waarbij steeds meer en steeds tastbaardere elementen de gevolgen hiervan voor onze economie, onze ecosystemen en onze gezondheid aantonen, D. overwegende dat een nieuwe definitie van groei nodig is, gebaseerd op een verantwoord en efficiënt gebruik van de natuurlijke hulpbronnen en op een wijziging van de productie- en consumptiewijzen, E. overwegende dat duurzame ontwikkeling een kwestie van solidariteit is, niet alleen tussen de generaties, maar ook tussen de landen in het Noorden en het Zuiden, en dat de Europese Unie zich bijgevolg voor een keuze betreffende haar ontwikkelingsbeleid gesteld ziet die ervoor moet zorgen dat de bevolking van ontwikkelingslanden een beter leven krijgen terwijl het milieu op aarde behouden blijft, 1. verheugt zich erover dat de Commissie, zoals ze had toegezegd, de balans opmaakt van de strategie voor duurzame ontwikkeling; is ingenomen met de in juni 2005 door de Europese Raad goedgekeurde richtsnoeren voor duurzame ontwikkeling; verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om de strategie zo snel mogelijk te herzien op basis van deze richtsnoeren en verzoekt voorts het Oostenrijkse voorzitterschap van de Raad de nodige maatregelen te nemen opdat de genoemde herziening in de eerste helft van 2006 kan worden aangenomen; 2. betreurt dat de herziening van de strategie voor duurzame ontwikkeling niet tegelijk met de tussentijdse herziening van de strategie van Lissabon is uitgevoerd; spreekt de wens uit dat de herziene strategie voor duurzame ontwikkeling de langetermijnstrategie wordt voor Europa, dat hierin het beste beleidsplan wordt vastgesteld om over vijftig jaar een duurzame wereld te verwezenlijken en dat de andere beleidsprocessen op middellange termijn van de Unie, zoals de strategie van Lissabon, in overeenstemming zullen zijn met deze langetermijnstrategie; 3. onderstreept – gezien de beperkte financiële middelen – de noodzaak van een uniforme en doeltreffende procedure voor de continue en systematische begeleiding en controle van beide strategieën; 4. betreurt dat de meeste beleidslijnen in het tweede gedeelte van de mededeling van de Commissie niet beantwoorden aan de omvang van de uitdagingen die volgens het eerste gedeelte van de mededeling moeten worden aangegaan; benadrukt het ontoereikende karakter van bepaalde beleidslijnen, met name inzake de strijd tegen niet-duurzame trends; De verergering van niet-duurzame trends 5. deelt de vaststelling van de Commissie dat de trends die tegen duurzame ontwikkeling ingaan, verergerd zijn, hiermee doelende op bijvoorbeeld het verkeerde gebruik en de vervuiling van natuurlijke hulpbronnen, minder biodiversiteit, verergering van klimaatwijzigingen, meer ongelijkheid en armoede en accumulatie van overheidsschuld, zowel binnen de Europese Unie als in derde landen; 6. steunt de Commissie in haar oproep om doelstellingen voor de bestrijding van deze negatieve trends vast te leggen; pleit ervoor dat als doelstelling voor de middellange termijn de in het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa neergelegde doelstelling in het middelpunt dient komen te staan om een "duurzame ontwikkeling van Europa, op basis van een evenwichtige economische groei (...), een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen die gericht is op volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang, en van een hoog niveau van bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu" te bereiken; pleit ervoor om van dit hogere doel concrete tussendoelstellingen af te leiden; 7. is van mening dat een strategie voor duurzame ontwikkeling de mogelijkheid moet bieden maatregelen toe te passen op een manier die is afgestemd op de eisen van de plaatselijke ontwikkeling en de beperkingen en voorwaarden die voortvloeien uit de desbetreffende territoriale kenmerken; Klimaatwijzigingen, vervoer, schone energie en beheer van energieverbruik 8. stelt vast dat, ondanks de wetgeving die is aangenomen en de technische vooruitgang die is geboekt door de Europese Unie om luchtvervuiling terug te dringen en de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, het gevaar bestaat dat de doelstellingen van het Kyoto-protocol voor 2012 door de Europese Unie niet zullen worden gehaald, omdat er geen adequate maatregelen worden genomen die de toename van het wegverkeer aan banden leggen; 9. is eveneens verontrust over de sterke en snelle toename van het luchtverkeer en van de vervuilende uitstoot in die sector; is van mening dat als er niet snel maatregelen worden genomen, de doelstellingen voor de terugdringing van de uitstoot van broeikasgassen in gevaar zullen komen; dringt er bij de Commissie op aan onverwijld maatregelen te treffen teneinde de gevolgen van het luchtverkeer voor het klimaat te verminderen, door voor de periode 2008-2012 een proefproject voor emissieverhandeling van luchtvaartemissies in te voeren dat alle vluchten naar en van om het even welke luchthaven in de Europese Unie dekt, en ervoor te zorgen dat parallel instrumenten worden gecreëerd om het totale effect van de luchtvaart op het klimaat aan te pakken; 10. nodigt de Commissie en de Raad uit hun inspanningen te intensiveren en de bestaande wetgeving aan te passen op basis van de nieuwste wetenschappelijke kennis, en oplossingen aan te dragen teneinde een aanzienlijke vermindering van de luchtvervuiling te bereiken en de uitstoot van broeikasgassen in de EU tegen 2020 met 30 %, en in 2050 met 80 % (ten opzichte van 1990) terug te brengen, aangezien recente onderzoeken hebben aangetoond dat klimaatwijzigingen alleen kunnen worden beteugeld als de uitstoot in Europa en in de hele wereld sterker wordt verminderd; 11. steunt het voorstel van de Commissie om een groot deel van het wegvervoer door milieuvriendelijkere vervoerwijzen te vervangen; nodigt de Commissie, de verschillende formaties van de Raad en de Europese Raad uit om zo snel mogelijk, maar uiterlijk in 2010 maatregelen te nemen om de verdeling van de vervoerwijzen op het niveau van 1998 te stabiliseren; is over het algemeen van mening dat een milieuvriendelijker mobiliteitsbeleid een grondige beleidswijziging vergt; 12. betreurt dat het gebruik van natuurlijke hulpbronnen door Europa op dit moment volgens studies de biologische capaciteit meer dan twee maal overschrijdt, wat betekent dat Europa onevenredig beslag legt op de aanwezige natuurlijke hulpbronnen te land en in de zee; 13. betreurt dat de meeste lidstaten voor hun energieverbruik zeer afhankelijk van fossiele brandstoffen en kernenergie blijven; ondersteunt de doelstellingen op middellange en lange termijn inzake het marktaandeel van duurzame en schone energie; betreurt het dat de Commissie haar voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de mogelijkheid om een lagere accijns te heffen op bepaalde minerale oliën die biobrandstoffen bevatten en op biobrandstoffen heeft ingetrokken, terwijl het Europees Parlement zich voor die maatregelen heeft uitgesproken; 14. is verheugd over het voornemen van de Commissie om een actieplan voor biomassa in te dienen teneinde het gebruik van biobrandstoffen in plaats van fossiele brandstoffen te bevorderen; vraagt de Commissie maatregelen voor te stellen die oplossingen mogelijk maken voor de ontwikkeling van het verbouwen van bio-energiegewassen in de Europese Unie; Beheer van de natuurlijke hulpbronnen 15. erkent dat de positieve effecten van het beleid voor de bescherming en het beheer van water van de Europese Unie traag en slechts gedeeltelijk worden gerealiseerd en op middellange en lange termijn zichtbaarder zullen worden; nodigt alle lidstaten, met name die van West- en Zuid-Europa, alsmede de betrokken sectoren, met name de landbouw en het toerisme, uit maatregelen te nemen om het onttrekken van water aan de natuur te beperken en de watervoorziening voor de verschillende menselijke activiteiten veilig te stellen; roept de Raad en de Commissie op zich de nodige inspanningen te blijven getroosten op het gebied van water en verontreiniging (nitraten, pesticiden, gevaarlijke en bioaccumulerende stoffen en stoffen die de endocriene functies verstoren); 16. moedigt de Europese Unie aan de ambitieuze doelstelling om tussen nu en 2010 het verlies aan biodiversiteit in Europa en de wereld een halt toe te roepen, te realiseren; betreurt dat de aangenomen beslissingen en maatregelen, zowel op Europees als op internationaal niveau, het niet mogelijk maken deze doelstelling tegen de voorziene datum te bereiken en dat talloze planten- en diersoorten met uitsterven worden bedreigd; verzoekt de Commissie dan ook een nieuw, ambitieus en samenhangend Europees actieplan voor te stellen dat voldoende financiële middelen krijgt voor de verwezenlijking van de doelstellingen van bescherming en herstel van de ecosystemen en de biologische diversiteit in de Europese Unie en in derde landen; is van mening dat er nog meer moet worden gedaan om de bescherming van de biodiversiteit volledig op te nemen in alle relevante beleidsonderdelen van de Unie, in het bijzonder op het gebied van landbouw, regionale ontwikkeling, visserij en ontwikkeling; nodigt de Raad en de Commissie uit erop toe te zien dat er voldoende middelen worden toegewezen aan het netwerk Natura 2000; nodigt de Commissie bovendien uit voor het watermilieu een systeem voor te stellen dat op Natura 2000 geïnspireerd is; 17. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten om overeenkomstig de beginselen van Johannesburg en andere Europese beleidsprincipes, in de duurzame ontwikkeling ook het behoud van het natuurlijke milieu en van het landschappelijke, stedelijke en historische erfgoed te betrekken, dat een vertrouwde omgeving en vaak een bron van rijkdom vormt; 18. betreurt de toename van het totale volume afval, met name het verpakkingsafval; verzoekt de Commissie in haar thematische strategie over afval nieuwe bepalingen op te nemen over vermindering bij de bron van de afvalproductie op middellange en lange termijn; Bodemgebruik 19. verzoekt de uitbreiding van stedelijke gebieden en de verbetering van infrastructuur (wegennet, spoorwegen, havens, luchthavens, kanalen, gas- en olieleidingen, enz.) zodanig uit te voeren dat vruchtbare gronden, bossen en beschermde zones worden gerespecteerd; vraagt de Commissie om, indien zij dat noodzakelijk acht, de bestaande wetgeving aan te scherpen teneinde een optimalisering van de milieueffectbeoordelingen, duurzaamheid van de Trans-Europese netwerken en verwezenlijking van de doelstelling "behoud van de biodiversiteit tussen nu en 2010" te waarborgen; 20. verzoekt de Commissie de bescherming van de bodem op te nemen in de communautaire milieumaatregelen; vestigt opnieuw de aandacht op het uiteindelijke gevolg van elk proces van verslechtering van de bodem, namelijk woestijnvorming, die grote delen van de Unie treft en waarvan de gevolgen in termen van armoede, verlies aan biodiversiteit, waterkwaliteit en klimaatverandering duidelijk zichtbaar zijn; herinnert aan de fundamentele rol van de bossen voor het vasthouden van de bodem, het voorkomen van erosie, het opnemen van kooldioxide en het voorkomen van overstromingen; 21. steunt het voorstel van de Commissie om een thematische strategie inzake het stedelijk milieu voor te stellen, met als doel een hoger kwaliteitsniveau van de stedelijke zones, om de Europese stadsbewoners een gezonde leefomgeving te bieden, met name inzake de luchtkwaliteit; is van mening dat er op dit vlak drie prioritaire gebieden zijn: de ontwikkeling van openbaar vervoer dat van schone of minder vervuilende technologie gebruikmaakt, de bevordering van duurzaam en milieubewust bouwen en een duurzame stadsontwikkeling die onder meer economische en sociale segregatie en een vermindering van de groene stedelijke gebieden voorkomt; 22. stelt vast dat de Europese Unie ondanks haar verbintenissen er nog altijd niet in is geslaagd groei en de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen van elkaar los te koppelen; nodigt de Commissie uit maatregelen en voorschriften voor te stellen die erop gericht zijn de efficiëntie van hulpbronnen en energie in productie en verbruik tussen nu en 2010 te verviervoudigen en tussen nu en 2025 te vertienvoudigen; 23. benadrukt dat de toenemende schaarste, de vervuiling en de steeds moeilijkere toegankelijkheid van natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen een bedreiging vormen voor het behoud van de biodiversiteit en prijsstijgingen met zich zullen meebrengen, waarvan de omvang de economische en sociale systemen van de Europese Unie en derde landen in meerdere of mindere mate zal verstoren, en de risico's op conflicten zullen doen toenemen; betreurt dan ook te moeten vaststellen dat de Commissie en de Europese Unie hierop geen gepaste antwoorden hebben; Volksgezondheid 24. betreurt de discrepantie tussen de evaluatie van de gevolgen van de milieuvervuiling voor de gezondheid en het bescheiden karakter van de in het kader van het Europees actieplan voor milieu en gezondheid 2004-2010 ( COM(2004)0416 ) door de Commissie voorgestelde maatregelen; is van mening dat een dergelijke opstelling geen blijk geeft van een daadwerkelijk duurzaam ontwikkelingsbeleid voor de vermindering van gezondheidsrisico's en een gegarandeerde levensvatbaarheid van onze systemen voor sociale bescherming en gezondheidszorg; 25. is ingenomen met het REACH-voorstel, dat tot doel heeft de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu te verbeteren terwijl het concurrentievermogen en de innovativiteit van de Europese chemische sector behouden blijven; blijven; wenst dat er wettelijke bepalingen worden goedgekeurd die dichtbij het oorspronkelijke voorstel van de Commissie liggen; spreekt de hoop uit dat de voorziene datum voor inwerkingtreding van het nieuwe systeem (1 januari 2007) niet wordt uitgesteld; Internationaal 26. vraagt de lidstaten de kwijtschelding van de schulden ten voordele van de ontwikkelingslanden uit te breiden; is van mening dat dit programma voor kwijtschelding van de schulden gepaard moet gaan met maatregelen voor milieubescherming en mechanismen inzake de overdracht van milieuvriendelijke technologieën; 27. vraagt de Europese Unie om de verplichtingen die zij is aangegaan in het kader van verschillende internationale overeenkomsten na te komen en de noodzakelijke initiatieven te nemen om te bereiken dat de verschillende staten en de internationale gemeenschap de verbintenissen en verplichtingen nakomen die zij zijn aangegaan tijdens de recente mondiale onderhandelingen welke direct of indirect verband houden met de strategie voor duurzame ontwikkeling (Kyoto, Monterrey, Doha, Johannesburg); 28. benadrukt dat de herziene strategie aantoonbaar een zodanige hervorming van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) tot doel moet hebben dat het handelsverkeer onderworpen wordt aan de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling, aan de internationale verbintenissen voor milieubescherming en aan de naleving van internationale overeenkomsten op sociaal gebied, met inbegrip van de door de Internationale Arbeidsorganisatie vastgestelde normen; nodigt de Europese Unie uit te werken aan de erkenning en de transparante toepassing van het voorzorgsbeginsel binnen de WTO; 29. is verheugd over de resultaten van de Conferentie van Montreal, waarbij alle partijen - met inbegrip van de Verenigde Staten - zich ertoe hebben verplicht klimaatverandering tegen te gaan; herinnert er evenwel aan dat er op dit terrein nog veel vooruitgang moet worden geboekt; verzoekt de staten die zulks nog niet gedaan hebben - met name de Verenigde Staten - het Kyoto-protocol, dat vanaf nu rechtskracht bezit, te ratificeren; 30. vraagt om erkenning op politiek niveau van de invloed van de Europese Unie op het verbruik van de mondiale hulpbronnen – haar "ecologische voetafdruk" – namelijk dat volgens onafhankelijke studies 17 % van de totale vraag van de mensheid naar hulpbronnen afkomstig is uit de Europese Unie, waarvan de bevolking niet meer dan 7 % van de wereldbevolking uitmaakt; 31. dringt erop aan dat de externe dimensie van de strategie van de Europese Unie voor duurzame ontwikkeling het algemene kader wordt dat zorgt voor de samenhang van alle communautaire beleid dat van invloed is op de ecologische hulpbronnen en het beleid op het gebied van duurzame ontwikkeling van partnerlanden van de Unie; vraagt bovendien om in die strategie een specifieke evaluatie op te nemen van de middelen waarmee de Europese Unie door haar beleid de ontwikkelingslanden kan helpen om in 2015 de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te verwezenlijken; 32. is verheugd over het voorstel van de Commissie over de komende thematische strategie van de Europese Unie voor het milieu en de natuurlijke hulpbronnen, die gericht zou moeten zijn op alle partnerlanden van de Europese Unie (Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument en instrument voor ontwikkelingssamenwerking en economische samenwerking) teneinde de initiatieven die samenhangen met de externe dimensies van de strategie voor duurzame ontwikkeling te kunnen opnemen in de financiële vooruitzichten 2007-2013; 33. benadrukt dat er een nauwe samenhang bestaat tussen armoede en het milieu, aangezien de allerarmsten vaak de eerste slachtoffers van aantasting van het milieu zijn; stelt vast dat bij de inspanningen die worden geleverd om de armoede terug te dringen, voornamelijk door middel van economische groei, vaak geen rekening wordt gehouden met de noodzaak om milieuoverwegingen mee te nemen in beleidsmaatregelen voor armoedebestrijding; beveelt derhalve aan dat specifieke initiatieven worden genomen om deze verbanden tussen armoede en milieu te bestuderen in het kader van de diverse beleidsonderdelen en programma's en wijst er tevens op dat de correlatie tussen economische groei en verslechtering van het milieu moet worden doorbroken door het bevorderen van duurzame consumptie en productie, teneinde te trachten de problemen van vraag en aanbod in de ontwikkelingslanden op te lossen; 34. nodigt de lidstaten en de Europese Unie uit om binnen de internationale instellingen, voornamelijk binnen de VN, de natuurlijke hulpbronnen, vooral water, te doen erkennen als wereldwijde openbare goederen; De middelen krijgen om te handelen 35. verheugt zich over de aankondiging door het Britse voorzitterschap van de Europese Unie om het proces van Cardiff nieuw leven in te blazen; nodigt de Raad uit om, met de hulp van de Commissie, daadkrachtige maatregelen te treffen voor de integratie van het milieubehoud in de andere takken van beleid; 36. onderstreept het belang van de integratie van het concept duurzame ontwikkeling in alle takken van het overheidsbeleid op nationaal, regionaal en plaatselijk niveau, en op particulier niveau in het beleid van bedrijven en non-gouvernementele verenigingen en organisaties; 37. brengt in herinnering dat in het Handvest van Aalborg de steden zijn aangewezen als hoofdrolspelers in het streven naar duurzame ontwikkeling; dat het derhalve, om de milieuprestaties van de Europese Unie te verbeteren, onontbeerlijk is een duurzaam en coherent stedenbeleid te bevorderen en goede praktijken op lokaal niveau op brede schaal ingang te doen vinden, in het bijzonder door middel van netwerken die gericht zijn op uitwisseling tussen steden; 38. is verheugd over de invoering door de Commissie van een effectbeoordeling voor al haar beslissingen en wetsvoorstellen; verzoekt de Commissie de milieuaspecten en de sociale aspecten van dit instrument te versterken en er voortaan meer rekening mee te houden; herhaalt dat het slechts om een hulpmiddel voor de politieke besluitvorming gaat dat deze laatste in geen geval kan en mag vervangen; 39. is verheugd over de aanvaarding door de Commissie en door Eurostat van zo'n 150 indicatoren en over hun onderverdeling in drie niveaus om de tenuitvoerlegging van de strategie voor duurzame ontwikkeling en de progressieve verwezenlijking van de vastgestelde doelstellingen te evalueren; nodigt de Commissie en Eurostat uit de indicatoren regelmatig te evalueren en deze zo nodig aan te passen, zodat men een beter beeld van de evolutie van de problemen en het milieu krijgt; verzoekt de Commissie te waarborgen dat in de lijst van veertien indicatoren voor de beoordeling van de voortgang van de strategie van Lissabon beter rekening wordt gehouden met het milieu; is van mening dat in deze lijst ook een indicator voor de biodiversiteit zou moeten worden opgenomen; Aanmoediging door marktinstrumenten 40. neemt kennis van het voorstel van de Commissie om aan de traditionele reglementaire maatregelen marktinstrumenten toe te voegen, zoals de internalisering van de kosten, ecotaksen, subsidies of een systeem voor de uitwisseling van uitstootquota; 41. ondersteunt de wens van de Commissie om de marktprijzen de werkelijke kostprijs van de economische activiteit te laten weerspiegelen, met name voor het milieu, teneinde het productie- en consumptiepatroon te wijzigen; is van mening dat maatregelen in die zin snel moeten worden genomen en toegepast in de sector van het wegvervoer om het gebruik van het openbaar vervoer te bevorderen; 42. benadrukt dat er bij een dergelijke werkwijze met ieders inkomen rekening moet worden gehouden en dat de bevrediging van behoeften, vrijheden en grondrechten en de kwaliteit van het milieu met elkaar moeten worden verzoend; 43. dringt erop aan dat de Commissie zich bij haar toekomstige voorstellen baseert op de resolutie van het Parlement van 8 september 2005 over de nieuwe perspectieven en de nieuwe uitdagingen voor een duurzaam Europees toerisme (5) ; 44. benadrukt dat de voorwaarden voor toekenning van EU-subsidies en -steun, in het bijzonder op het gebied van het GLB, moeten bijdragen tot de verwezenlijking van het beleid voor duurzame ontwikkeling; dringt erop aan dat alle subsidies voor niet-duurzame activiteiten, met name op het gebied van energie en landbouw, zo snel mogelijk worden stopgezet; 45. wijst erop dat de toename van de erosie en de verarming van de bodem en de landbouwgrond op termijn ons vermogen om de voedselvoorziening van onze medeburgers te waarborgen, in gevaar brengt; verzoekt derhalve om in het kader van een volgende hervorming van het GLB voor te stellen tot een nieuw evenwicht te komen tussen de verschillende landbouwmethoden en om te kijken naar de experimenten op dat gebied in andere landen; is van mening dat genetisch gemodificeerde planten en organismen op dit moment geen bevredigende oplossing bieden voor de problemen die samenhangen met het gebruik van chemische producten in de landbouw; 46. ondersteunt de invoering van ecotaksen door de lidstaten; benadrukt dat ze, naar het voorbeeld van andere marktinstrumenten, onontbeerlijk zijn voor een efficiënt beleid voor vermindering van de vervuiling; 47. benadrukt dat marktinstrumenten werkelijke mogelijkheden zouden kunnen bieden op het gebied van de bescherming van het milieu; wijst er evenwel op dat deze instrumenten weliswaar noodzakelijk zijn maar niet volstaan om een beleid ter vermindering van de vervuiling en ter bescherming van het milieu te voeren; nodigt de Commissie uit gerichte voorstellen uit te werken; 48. nodigt de Commissie uit om zowel in de Europese Unie als in derde landen en in internationale organisaties de ontwikkeling van de nieuwe, duurzamere economische modellen, namelijk die van sociale en solidaire economie en eerlijke handel, te erkennen, aan te moedigen en te steunen; Innovaties 49. staat achter het voorstel van de Commissie om te investeren in innovatie inzake milieuvriendelijkere technologieën en in wetenschappelijk en technisch onderzoek dat met milieu- en sociale problemen rekening houdt; betreurt evenwel dat de Commissie geen melding maakt van het percentage van het BBP dat aan investeringen moet worden gedaan om de ontwikkeling van nieuwe milieutechnologieën te ondersteunen; 50. roept ertoe op om het zevende kaderprogramma voor onderzoek dusdanig uit te voeren dat duurzame ontwikkeling op steeds meer gebieden wordt gerealiseerd en bijdraagt tot het scheppen van hoogwaardige werkgelegenheid; 51. benadrukt dat innovaties in de sector milieutechnologieën een belangrijke drijvende kracht zijn achter duurzame ontwikkelingen op milieugebied; wijst evenwel op de beperkingen hiervan en op de noodzaak om maatregelen te nemen die erop gericht zijn de productie-, vervoers- en consumptiepatronen te veranderen, teneinde het hoofd te bieden aan de uitdagingen op milieugebied; 52. roept de Europese Unie ertoe op haar inspanningen te intensiveren en besluiten te nemen die ertoe leiden dat zij in de wereld de economie wordt die het zuinigst omgaat met hulpbronnen en energie; benadrukt dat de Unie door het verwezenlijken van deze doelen een grotere onafhankelijkheid en zekerheid zou kunnen bereiken ten aanzien van de voorziening van hulpbronnen en energie en de koppeling tussen economische groei en het gebruik van natuurlijke hulpbronnen zal kunnen doorbreken; Toepassing van de beginselen van duurzame ontwikkeling 53. herhaalt dat het beginsel dat de vervuiler betaalt en het voorzorgsbeginsel moeten worden bevestigd als regulerende beginselen van het openbare beleid inzake volksgezondheid, voedselveiligheid, consumentenbescherming en milieubescherming; 54. nodigt de Commissie en de Raad uit grondig na te denken over het vervangingsbeginsel, aangezien dit een krachtige impuls kan zijn voor de stimulering van onderzoek naar en ontwikkeling van nieuwe technologieën die beter zijn voor het milieu en de gezondheid; Informatie en bewustmaking van burgers en bedrijven 55. is van mening dat milieubescherming gepaard moet gaan met informeren, sensibiliseren en opvoeden; is van oordeel dat de strategie het resultaat moet zijn van een transparant proces waarbij de Europese burgers betrokken zijn, en dat hiervoor de volledige tenuitvoerlegging vereist is van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (6) ; 56. nodigt de Commissie en de lidstaten uit met de verdere uitbouw van de milieu-educatie door te gaan en deze een volwaardig onderdeel van het basisonderwijs te maken, en informatie- en sensibiliseringsprogramma's voor volwassenen op te zetten; 57. roept ertoe op de doelstellingen wat betreft de integratie van de gehele beroepsbevolking – onafhankelijk van leeftijd of geslacht – op de arbeidsmarkt te realiseren, en wel met gebruikmaking van de mogelijkheid van levenslang leren, om aldus alle acties in het kader van de strategie voor duurzame ontwikkeling te bevorderen; 58. nodigt uit tot een zodanige uitwerking van levenslang leren dat bij beroepsopleidingen meer rekening wordt gehouden met de toekomstige ontwikkelingen in productietechnieken en -wijzen; benadrukt dat deze aanpak voor alle werkenden en met name die in loondienst, een belangrijke manier is om zich nieuwe technologieën eigen te maken en zodoende met de arbeidsmarkt mee te evolueren; 59. benadrukt dat de duurzame financiering van de socialezekerheidsstelsels alleen door een sterkere solidariteit tussen de verschillende generaties kan worden gerealiseerd; onderstreept dat het van bijzonder groot belang is de burgers verantwoordelijkheidsbesef bij te brengen op het gebied van sociale en milieuvraagstukken; wenst dat de factor arbeid in de fiscale stelsels van de lidstaten minder sterk wordt belast; dringt aan op sterkere coördinatie binnen de lidstaten om de sociale uitsluiting terug te dringen, om de sociale zekerheid van alle Europese burgers beter te garanderen en om overal hoge en uniforme ecologische normen te bewerkstelligen; De thematische strategieën 60. is verheugd over het feit dat de eerste thematische strategieën nu eindelijk gepresenteerd zijn; verzoekt de Commissie er zorg voor te dragen dat alle aangekondigde thematische strategieën zo spoedig mogelijk en uiterlijk in de zomer van 2006 worden aangenomen; 61. neemt met tevredenheid kennis van de aanvaarding of herziening van verschillende communautaire regelingen die verband houden met de bescherming van het milieu; is echter van mening dat vele hiervan, met name de hervorming van het GLB en het visserijbeleid, onvoldoende rekening houden met de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling en nog steeds een voorkeur voor intensieve productiewijzen uitdragen; 62. verzoekt de Commissie om in het kader van haar voorstel voor de herziening van de strategie voor duurzame ontwikkeling ambitieuzere voorstellen te doen ten aanzien van de follow-up van deze strategie; benadrukt dat de herziene strategie jaarlijks moet worden geëvalueerd, zoals is besloten door de Europese Raad van Göteborg in 2001; dringt erop aan dat die evaluatie halverwege de looptijd van de strategie indien nodig wordt aangevuld met maatregelen en voorstellen om de aanvankelijk gestelde doelen te bereiken; is verheugd over het feit dat het Parlement bij deze evaluatie wordt betrokken; Conclusies 63. verheugt zich over de bereidheid van de Commissie om maatregelen ten voordele van duurzame ontwikkeling te nemen; betreurt evenwel dat er sprake is van een discrepantie tussen de uitgesproken intenties en de voorgestelde beleidslijnen; is met het oog op de algehele achteruitgang van het milieu van mening dat de prioriteiten bij een herziening van de strategie voor duurzame ontwikkeling niet alleen bij maatregelen ter coördinatie en verbetering van de kennis moeten liggen, maar ook bij de formulering van duidelijke acties en doelstellingen op middellange en lange termijn, van de nodige instrumenten en van een systeem voor periodieke controle, opvolging en evaluatie; 64. is er ten stelligste van overtuigd dat duurzame ontwikkeling voor de Europese Unie een fundamenteel en cruciaal instrument vormt voor de bevordering van de economische en sociale vooruitgang, de levensstandaard van haar burgers verbetert en een nieuwe visie op het beleid ten dienste van de emancipatie van de mensheid mogelijk maakt; 65. dringt erop aan om in de financiële vooruitzichten 2007-2013 in voldoende middelen te voorzien om op de meest uiteenlopende gebieden op gepaste wijze te kunnen reageren op niet-duurzame trends zoals armoede, sociale uitsluiting en de gevolgen van de vergrijzing van de bevolking; onderstreept dat duurzame ontwikkeling derhalve een van de richtsnoeren van het communautair beleid op alle terreinen moet vormen; spreekt de aanbeveling uit om in de financiële vooruitzichten voldoende middelen op te nemen voor de bevordering van volledige werkgelegenheid, maatschappelijke integratie en de uitbanning van armoede alsmede voor de versterking van de sociale, territoriale en economische samenhang; 66. merkt nogmaals op dat de herziene strategie in de eerste plaats inhoudt dat we onze productie- en consumptiepatronen ingrijpend moeten wijzigen en moeten nadenken over de doelstellingen van economische activiteit; 67. brengt in herinnering dat passiviteit steeds grotere directe kosten en gevolgen met zich zal meebrengen, de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Unie inzake sociale vooruitgang, gezondheid en milieubescherming nog moeilijker zal maken en een zware last op de schouders van toekomstige generaties zal leggen; 68. verzoekt officieel te worden geraadpleegd over het voorstel van de Commissie tot herziening van de strategie voor duurzame ontwikkeling, zodra dit is gepubliceerd; o o o 69. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.