(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0567 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0323/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerd advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is toegezonden door de Ierse Senaat en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 oktober 2021 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 28 april 2022 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 11 november 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie vervoer en toerisme, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A9‑0145/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2022 met het oog op de vaststelling van Besluit (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG wat betreft de kennisgeving inzake compensatie in het kader van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel voor in de Unie gevestigde vliegtuigexploitanten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit (EU) 2023/136.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0381 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0294/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 oktober 2022 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 7 december 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A9-0286/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 1108/70 van de Raad betreffende de invoering van een boekhouding van de uitgaven voor de wegen voor het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 851/2006 van de Commissie betreffende de vaststelling van de inhoud van de verschillende posten van de boekhoudkundige schema's bedoeld in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 1108/70 van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/144.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0465 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0310/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 oktober 2022 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 7 december 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A9-0287/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2022 met het oog op de vaststelling van Besluit (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot intrekking van Richtlijn 89/629/EEG van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit (EU) 2023/145.) (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2022)0539 ), – gezien artikel 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0367/2022), – gezien artikel 82 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9-0276/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2022)0327 ), – gezien artikel 109 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0290/2022), – gezien artikel 82 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9‑0285/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie tot verlenging van de vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde soja A5547-127 (ACS-GMØØ6-4) overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (D084951/01), – gezien Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (1) , en met name artikel 11, lid 3, en artikel 23, lid 3, – gezien de stemming van 27 oktober 2022 in het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders als bedoeld in artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1829/2003, die geen advies heeft opgeleverd, – gezien de artikelen 11 en 13 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (2) , – gezien het advies dat op 4 mei 2022 door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) is goedgekeurd en op 20 juni 2022 is gepubliceerd (3) , – gezien zijn eerdere resoluties waarin bezwaar wordt gemaakt tegen het verlenen van vergunningen voor genetisch gemodificeerde organismen (“ggo’s”) (4) , – gezien artikel 112, leden 2 en 3, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, A. overwegende dat bij Uitvoeringsbesluit 2012/81/EU (5) van de Commissie een vergunning is verleend voor het in de handel brengen van levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met genetisch gemodificeerde soja A5547-127 (hierna: “genetisch gemodificeerde soja”); overwegende dat deze vergunning ook betrekking heeft op het in de handel brengen van andere producten dan levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit genetisch gemodificeerde soja voor dezelfde gebruiksdoeleinden als ander soja, met uitzondering van de teelt; B. overwegende dat BASF SE, gevestigd in Duitsland, op 10 december 2020 namens BASF Agricultural Solutions Seed US LLC, gevestigd in de Verenigde Staten, bij de Commissie een aanvraag tot verlenging van die vergunning heeft ingediend; C. overwegende dat de EFSA op 4 mei 2022 een positief advies heeft goedgekeurd met betrekking tot de verlenging van de vergunning voor het in de handel brengen van de genetisch gemodificeerde soja en dat dit advies op 20 juni 2022 werd gepubliceerd; D. overwegende dat de genetisch gemodificeerde soja tolerant is voor glufosinaatammonium bevattende herbiciden; Ontoereikende beoordeling van de complementaire herbicide E. overwegende dat krachtens Uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2013 (6) van de Commissie beoordeeld moet worden of de verwachte landbouwpraktijken van invloed zijn op de uitkomsten voor de onderzochte eindpunten; overwegende dat dit volgens de Uitvoeringsverordening met name relevant is bij herbicidetolerante planten; F. overwegende dat in diverse studies is aangetoond dat de teelt van herbicidetolerante genetisch gemodificeerde gewassen leidt tot een toename van het gebruik van complementaire herbiciden, voornamelijk vanwege het ontstaan van herbicidetolerant onkruid (7) ; overwegende dat er dan ook van moet worden uitgegaan dat de genetisch gemodificeerde soja zal worden blootgesteld aan meer en hogere doses glufosinaat, waardoor er mogelijk meer residuen en afbraakproducten daarvan (hierna “metabolieten” genoemd) zullen achterblijven in de oogst; G. overwegende dat glufosinaat is ingedeeld als vergiftig voor de voortplanting, categorie 1B, en dus onder de uitsluitingscriteria valt van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (8) ; overwegende dat de goedkeuring van glufosinaat voor gebruik in de Unie op 31 juli 2018 is verstreken (9) ; H. overwegende dat de beoordeling van residuen van herbiciden en hun metabolieten in genetisch gemodificeerde gewassen wordt beschouwd als een kwestie die niet binnen de bevoegdheid van het EFSA-panel voor genetisch gemodificeerde organismen valt en daarom geen deel uitmaakt van de vergunningsprocedure voor ggo’s; overwegende dat dit problematisch is, aangezien de genetische modificatie zelf invloed kan hebben op de manier waarop complementaire herbiciden door de genetisch gemodificeerde plant worden afgebroken en op de samenstelling en dus de toxiciteit van de metabolieten; Opmerkingen van de lidstaten I. overwegende dat de lidstaten tijdens de raadplegingsperiode van drie maanden bij de EFSA tal van opmerkingen hebben ingediend (10) ; overwegende dat deze kritische opmerkingen onder meer betrekking hebben op het feit dat informatie ontbreekt voor de giftigheidsbeoordeling en de fenotypische karakterisering die nodig zijn voor de afronding van de milieurisicobeoordeling, dat de giftigheidsbeoordeling tekortkomingen vertoont, zoals met betrekking tot de onduidelijke herbicidenbehandeling en een gebrek aan informatie over verontreiniging door vreemd genetisch materiaal, en dat de monitoringverslagen betreffende genetisch gemodificeerde soja voor de vergunningsperiode fundamentele tekortkomingen vertonen; Het nakomen van de internationale verplichtingen van de Unie J. overwegende dat in een verslag uit 2017 van de speciale rapporteur van de Verenigde Naties (VN) voor het recht op voedsel is vastgesteld dat gevaarlijke bestrijdingsmiddelen catastrofale gevolgen hebben voor de volksgezondheid, met name in ontwikkelingslanden (11) ; overwegende dat duurzameontwikkelingsdoelstelling (SDG) 3.9 van de VN erin bestaat om tegen 2030 het aantal sterfgevallen en ziekten als gevolg van gevaarlijke chemische stoffen en de vervuiling en besmetting van lucht, water en bodem in aanzienlijke mate te verminderen (12) ; overwegende dat het verlenen van een vergunning voor de invoer van genetisch gemodificeerde soja de vraag naar dit gewas, dat behandeld moet worden met glufosinaat, zou doen toenemen, waardoor het blootstellingsrisico van werknemers en de gevaren voor het milieu in derde landen zouden worden vergroot; overwegende dat het gevaar van een verhoogde blootstelling van werknemers en van het milieu bij herbicidetolerante, genetisch gemodificeerde gewassen zeer aanwezig is, gelet op de grotere hoeveelheden herbiciden die worden gebruikt; K. overwegende dat hoewel het gebruik van glufosinaat sinds eind juli 2018 niet meer is toegestaan in de Unie, uit de cijfers blijkt dat het sinds 2020 vanuit de Unie is uitgevoerd naar Brazilië, Argentinië, de Verenigde Staten, Canada en Japan (13) , die alle een goedkeuring hebben voor de teelt van de genetisch gemodificeerde soja (14) ; L. overwegende dat ontbossing een belangrijke oorzaak is van de achteruitgang van de biodiversiteit; overwegende dat de emissies uit landgebruik en veranderingen in landgebruik, voornamelijk vanwege ontbossing, de op een na grootste oorzaak van klimaatverandering zijn, na de verbranding van fossiele brandstoffen (15) ; overwegende dat SDG 15 van de VN onder meer tot doel heeft de ontbossing voor 2020 stop te zetten (16) ; overwegende dat bossen een multifunctionele rol spelen bij de verwezenlijking van de meeste SDG’s van de VN; M. overwegende dat de productie van soja een belangrijke aanjager van ontbossing is in de bossen van de Amazone, Cerrado en Gran Chaco in Zuid-Amerika; overwegende dat van de in Brazilië en Argentinië geteelde soja respectievelijk 97 % en 100 % genetisch gemodificeerd is (17) ; overwegende dat het overgrote deel van genetisch gemodificeerde soja dat in Brazilië en Argentinië mag worden geteeld, ook in de Unie mag worden ingevoerd; N. overwegende dat de Unie er als partij bij het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit voor moet zorgen dat activiteiten die binnen haar rechtsgebied of onder haar controle worden verricht, geen schade veroorzaken aan het milieu van andere staten (18) ; O. overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1829/2003 is bepaald dat genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders geen negatieve effecten mogen hebben op de menselijke gezondheid, de diergezondheid of het milieu, en dat de Commissie bij het opstellen van haar besluit rekening moet houden met eventuele relevante bepalingen van de communautaire wetgeving en andere ter zake dienende factoren; overwegende dat dergelijke ter zake dienende factoren de verplichtingen van de Unie in het kader van de SDG’s van de VN, de Klimaatovereenkomst van Parijs en het VN-Verdrag inzake biologisch diversiteit moeten omvatten; Niet-democratische besluitvorming P. overwegende dat de stemming die op 27 oktober 2022 heeft plaatsgevonden in het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, niet heeft geresulteerd in een advies, hetgeen betekent dat de vergunningverlening niet werd gesteund door een gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten; Q. overwegende dat de Commissie erkent dat het problematisch is dat besluiten tot vergunningverlening voor ggo’s nog altijd worden goedgekeurd door de Commissie zonder dat een gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten zich daarvoor heeft uitgesproken, hetgeen in het kader van de vergunningverlening voor producten uitzonderlijk is, maar in het kader van de besluitvorming over vergunningen voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders de norm is geworden; R. overwegende dat het Parlement tijdens zijn achtste zittingsperiode in totaal 36 resoluties heeft aangenomen waarin bezwaar wordt gemaakt tegen het op de markt brengen van ggo’s voor gebruik als levensmiddelen en diervoeders (33 resoluties) en tegen de teelt van ggo’s in de Unie (drie resoluties); overwegende dat het Parlement in zijn negende zittingsperiode reeds 29 resoluties heeft aangenomen waarin bezwaar wordt gemaakt tegen het op de markt brengen van ggo’s; overwegende dat bij geen van deze ggo’s een gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten voor het verlenen van een vergunning was; overwegende dat de lidstaten de vergunningverlening voor deze ggo’s niet steunden omdat zij onder andere van mening waren dat tijdens de vergunningsprocedure het voorzorgsbeginsel niet werd geëerbiedigd en omdat zij wetenschappelijke bedenkingen hadden in verband met de risicobeoordeling; S. overwegende dat de Commissie zich bewust is van de democratische tekortkomingen, het gebrek aan steun van de lidstaten en de bezwaren van het Parlement, maar desondanks vergunningen blijft verlenen voor ggo’s; T. overwegende dat er geen wetswijziging nodig is om de Commissie in staat te stellen af te zien van het verlenen van een vergunning voor ggo’s als in het comité van beroep geen gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten voor vergunningverlening is (19) ; 1. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie de in Verordening (EG) nr. 1829/2003 bedoelde uitvoeringsbevoegdheden overschrijdt; 2. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsbesluit van de Commissie niet in overeenstemming is met het recht van de Unie, aangezien het niet verenigbaar is met het doel van Verordening (EG) nr. 1829/2003 om overeenkomstig de algemene beginselen die in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (20) zijn vastgesteld, de basis te leggen voor de waarborging van een hoog beschermingsniveau voor het leven en de gezondheid van de mens, de gezondheid en het welzijn van dieren, het milieu en de belangen van de consument, met betrekking tot genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, waarbij de goede werking van de interne markt wordt gewaarborgd; 3. verzoekt de Commissie haar ontwerp van uitvoeringsbesluit in te trekken en een nieuw ontwerp aan het comité voor te leggen; 4. dringt er nogmaals bij de Commissie op aan rekening te houden met de verplichtingen van de Unie krachtens internationale overeenkomsten, zoals de Klimaatovereenkomst van Parijs, het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit en de SDG’s van de VN; roept er nogmaals toe op om ontwerpuitvoeringshandelingen vergezeld te doen gaan van een toelichting waarin wordt uiteengezet op welke manier aan het niet-schadenbeginsel is voldaan (21) ; 5. is ingenomen met het feit dat de Commissie in een schrijven van 11 september 2020 aan leden van het Parlement eindelijk heeft erkend dat het noodzakelijk is dat bij besluiten inzake vergunningverlening voor ggo’s rekening wordt gehouden met duurzaamheid (22) ; is echter zeer teleurgesteld dat de Commissie sindsdien is doorgegaan met het verlenen van vergunningen voor de invoer van ggo’s in de Unie, ondanks het feit dat het Parlement zich daar consequent tegen blijft verzetten en een meerderheid van de lidstaten ertegen stemt; 6. verzoekt de Commissie om geen enkele vergunning te verlenen voor de invoer van herbicidetolerante, genetisch gemodificeerde gewassen, vanwege het toegenomen gebruik van complementaire herbiciden en de daarmee gepaard gaande risico’s voor de biodiversiteit, de voedselveiligheid en de gezondheid van werknemers; 7. verwacht dat de Commissie met spoed en op tijd voor de afsluiting van deze zittingsperiode haar toezegging (23) nakomt en met een voorstel komt om ervoor te zorgen dat in de Unie verboden gevaarlijke chemische stoffen niet voor de export worden geproduceerd; 8. verzoekt de Commissie de invoer van in Brazilië en Argentinië geteelde, genetisch gemodificeerde soja onmiddellijk op te schorten, indien nodig met gebruikmaking van artikel 53 van Verordening (EG) nr. 178/2002, totdat effectieve juridisch bindende mechanismen zijn ingevoerd om te voorkomen dat producten die verband houden met ontbossing en de mensenrechtenschendingen die daarmee gepaard gaan, in de Unie in de handel worden gebracht; 9. benadrukt dat in de amendementen op het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011 (24) , die door het Europees Parlement op 17 december 2020 werden aangenomen als basis voor onderhandelingen met de Raad, staat dat de Commissie geen vergunning voor ggo’s moet verlenen als de lidstaten geen gekwalificeerde meerderheid voor vergunningverlening kunnen bereiken; is van mening dat de Commissie zich hiernaar moet voegen, en verzoekt de Raad met zijn werkzaamheden door te gaan en ten aanzien van dit dossier zo snel mogelijk een algemene benadering vast te stellen; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie tot verlening van een toelating van de Unie voor de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” overeenkomstig Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad (D084293/01), – gezien Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (1) , en met name artikel 44, lid 5, eerste alinea, – gezien het advies dat het Permanent Comité voor biociden op 26 september 2022 heeft uitgebracht, – gezien Verordening (EU) 2019/1021 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen (2) , – gezien artikel 11 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (3) , – gezien artikel 112, leden 2 en 3, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, A. overwegende dat het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie bepaalt dat aan Nutrition & Biosciences Netherlands B.V. een toelating van de Unie met toelatingsnummer EU-0023657-0000 wordt verleend voor het op de markt aanbieden en het gebruik van de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” van productsoort 6, zoals beschreven in bijlage V bij Verordening (EU) nr. 528/2012, voor de conservering van gedehydreerde ruwe olie en geraffineerde producten (brandstoffen uit het midden- en het lichte destillaat); B. overwegende dat de Commissie zich inzet voor de ambitie om alle verontreiniging tot nul terug te dringen om te komen tot een gifvrije omgeving om burgers en het milieu beter te beschermen tegen gevaarlijke chemische stoffen en innovatie bij de ontwikkeling van veilige en duurzame alternatieven te stimuleren; C. overwegende dat het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (4) (“Verdrag van Stockholm”) en het Protocol van Aarhus inzake persistente organische verontreinigende stoffen (5) tot doel hebben de menselijke gezondheid en het milieu te beschermen tegen persistente organische verontreinigende stoffen (“POP’s”); overwegende dat Verordening (EU) 2019/1021 is vastgesteld om de verplichtingen van de Unie uit hoofde van dat verdrag en dat protocol na te komen; D. overwegende dat het advies van 5 maart 2020 (6) van het Comité voor biociden (“BPC”) van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (“ECHA”) een minderheidsstandpunt van Duitsland bevatte, waarin werd geconcludeerd dat het gebruik van de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” als conserveermiddel in brandstoffen in strijd is met de nationale wetgeving van die lidstaat (artikel 2, leden 1 en 2, van de tiende federale verordening inzake emissiebeperking), die verbiedt dat brandstoffen voor voor de weg bestemde motorvoertuigen additieven met chloor- of broomverbindingen bevatten en dat chloor- of broomhoudende additieven op de markt worden aangeboden, aangezien deze verbindingen bij de verbranding van brandstoffen de vorming van dioxinen veroorzaken; overwegende dat met name die biocidefamilie gehalogeneerde organische verbindingen (CMIT-MIT) bevat die bij de verbranding van brandstoffen tot de vorming van dioxinen kunnen leiden; E. overwegende dat dioxinen en furanen (PCDD/PCDF) behoren tot de categorie van POP’s die onder het Verdrag van Stockholm vallen, en in bijlage III bij Verordening (EU) 2019/1021 zijn opgenomen als stoffen waarvoor bepalingen inzake beperking van de vrijkoming gelden; overwegende dat menselijke blootstelling aan dioxinen en dioxineachtige stoffen in verband is gebracht met een reeks toxische effecten, waaronder carcinogeniteit, chlooracne, effecten op de voortplanting, ontwikkeling en neurologische ontwikkeling, immunotoxiciteit en effecten op schildklierhormonen, de lever en tandontwikkeling (7) ; F. overwegende dat de Unie in januari 2019 haar derde uitvoeringsplan voor de aanpak van POP’s heeft bekendgemaakt (8) ; overwegende dat volgens dat uitvoeringsplan “het vrijkomen van de in bijlage C vermelde onbedoeld geproduceerde bijproducten (dioxinen, furanen, PCB’s, HCB en vanaf december 2016 PCN’s) [...] permanent tot een minimum [moet] worden beperkt, teneinde waar mogelijk de vrijkoming van persistente organische verontreinigende stoffen in het milieu volledig uit te bannen”; G. overwegende dat de Commissie heeft besloten de bezorgdheid over de vorming van dioxinen weg te nemen door het ECHA krachtens artikel 75, lid 1, tweede alinea, punt g), van Verordening (EU) nr. 528/2012 om een advies te verzoeken om de hoeveelheid dioxinevorming en de totale bijdrage aan de uitstoot van dioxinen als gevolg van het gebruik van de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” in brandstoffen voor het wegvervoer en de scheepvaart te schatten, en om het niveau van de risico’s voor de menselijke gezondheid en het milieu door de blootstelling aan dioxinen via het milieu als gevolg van het gebruik van die biocidefamilie te verduidelijken, om zo te bepalen of de risico’s al dan niet als aanvaardbaar kunnen worden beschouwd, H. overwegende dat de Commissie in haar mandaat waarin zij het ECHA om advies vraagt, onderstreept dat moet worden verduidelijkt of toelating van die biocidefamilie in overeenstemming is met de doelstellingen van Verordening (EU) 2019/1021; I. overwegende dat het ECHA in zijn advies van 5 juli 2021 (9) over het verzoek uit hoofde van artikel 75, lid 1, tweede alinea, punt g), heeft geconcludeerd dat het op basis van het huidige kennisniveau over het gebruik van C(M)IT/MIT als conserveermiddel in olie en brandstoffen niet mogelijk is conclusies te trekken over de omvang van de potentiële bijdrage van het gebruik van C(M)IT/MIT in brandstoffen met betrekking tot de uitstoot van en blootstelling aan dioxine, noch over de risico’s voor de menselijke gezondheid en het milieu in verband met het gebruik van chlooradditieven zoals C(M)IT/MIT in brandstoffen; J. overwegende dat de Commissie, ondanks de conclusie van ECHA, van mening is dat weigering van de toelating van de Unie voor de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” niet zou leiden tot een significante daling van de dioxine-emissies in vergelijking met de verlening ervan en dat deze toelating derhalve in overeenstemming zou zijn met de verplichtingen van de Unie uit hoofde van het Verdrag van Stockholm en Verordening (EU) 2019/1021; K. overwegende dat de Commissie redeneert dat als gevolg van de ambities van de Europese Green Deal (10) en Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (11) om tegen 2050 klimaatneutraal te zijn, de totale hoeveelheid brandstof die potentieel met de biocidefamilie kan worden behandeld en in motoren of verwarmingssystemen kan worden verbrand, de komende decennia naar verwachting aanzienlijk zal afnemen, waardoor de vorming van dioxinen in verband met het gebruik van de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” dienovereenkomstig zou afnemen; L. overwegende dat het ECHA in zijn advies van 5 juli 2021 stelt dat uit de literatuur niet blijkt dat motorvoertuigen die worden aangedreven door chloorhoudende brandstoffen bronnen van dioxine- en furaanemissies zijn en dat, in tegenstelling tot de in overweging K genoemde redenering van de Commissie, de relatieve bijdrage van niet-industriële diffuse bronnen (aan dioxine- en furaanemissies), met inbegrip van het vervoer, waarschijnlijk zal toenemen, hoewel deze nog steeds gering is in vergelijking met de huidige dominante bronnen; M. overwegende dat het ECHA in zijn advies van 5 juli 2021 ook stelt dat hoewel de emissies van het verkeer gering zijn in vergelijking met de huidige dominante bronnen, moet worden opgemerkt dat hun relatieve belang in termen van relatieve blootstelling van de mens groter zou kunnen zijn, vanwege hun ruimtelijke verspreiding in dichtbevolkte stedelijke gebieden, dicht bij de menselijke bevolking en de leefomgeving en met minder verdunning van de emissies; N. overwegende dat de wetenschappelijke onzekerheid over de hoogte van de risico’s voor de menselijke gezondheid en het milieu als gevolg van de blootstelling aan dioxinen via het milieu door het gebruik van de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” het niet mogelijk maakt tot een conclusie te komen over de vraag of toelating van die biocidefamilie in overeenstemming zou zijn met het Verdrag van Stockholm en Verordening (EU) 2019/1021; O. overwegende dat Denemarken en België overeenkomstig artikel 44, lid 5, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 528/2012 bij de Commissie een verzoek hebben ingediend om de toelating van de Unie voor de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” op hun respectieve grondgebied niet van toepassing te laten zijn, op basis van de in artikel 37, lid 1, punten a) en c), van die verordening genoemde redenen, aangezien de aanwezigheid van gehalogeneerde organische verbindingen, zoals C(M)IT/MIT, in brandstof kan leiden tot de vorming van dioxinen tijdens de verbranding van brandstof; overwegende dat Duitsland, overeenkomstig dezelfde bepaling, de Commissie heeft verzocht de voorwaarden van die toelating op zijn grondgebied op basis van dezelfde gronden zodanig aan te passen dat het gebruik ervan voor de conservering van brandstoffen voor niet-spoorgebonden voor de weg bestemde motorvoertuigen niet is toegestaan, behalve voor onderzoek, ontwikkeling of analyse; P. overwegende dat de Commissie de verzoeken van Denemarken, België en Duitsland gerechtvaardigd acht om redenen van milieubescherming en bescherming van de gezondheid en het leven van mensen overeenkomstig artikel 37, lid 1, punten a) en c), van Verordening (EU) nr. 528/2012, aangezien de aanwezigheid van gehalogeneerde organische verbindingen, zoals C(M)IT/MIT, in brandstof kan leiden tot de vorming van dioxinen tijdens de verbranding ervan; Q. overwegende dat er een kennelijke tegenstrijdigheid bestaat tussen het besluit van de Commissie om een toelating te verlenen voor de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED”, aangezien zij van mening is dat die toelating verenigbaar is met de doelstellingen van het Verdrag van Stockholm en Verordening (EU) 2019/1021, zoals neergelegd in overweging 9 van het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie, en het niet toepassen of aanpassen van die toelating in bepaalde lidstaten vanwege de mogelijke negatieve gevolgen voor de menselijke gezondheid en het milieu als gevolg van de dioxinevorming, zoals bedoeld in de overwegingen 10 tot en met 14 van het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie; R. overwegende dat de verzoeken van Denemarken, België en Duitsland, overeenkomstig artikel 44, lid 5, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 528/2012, om de toelating van de Unie voor de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” niet van toepassing te laten zijn of om de voorwaarden van die toelating op hun respectieve grondgebied aan te passen, ook zijn ingediend op grond van het feit dat er alternatieven voor de conservering van brandstoffen zonder gehalogeneerde verbindingen beschikbaar zijn (12) ; S. overwegende dat artikel 5, punt c), van het Verdrag van Stockholm bepaalt dat, ter beperking van de totale vrijkoming uit antropogene bronnen van elk van de in bijlage C van dat verdrag vermelde chemische stoffen, met als doel deze permanent tot een minimum te beperken, en deze, waar mogelijk, volledig uit te bannen, elke partij, indien zij dit passend acht, ten minste het gebruik van vervangende of gewijzigde materialen, producten en processen verplicht stelt om de vorming en de vrijkoming van de in die bijlage vermelde chemische stoffen te voorkomen; T. overwegende dat artikel 6, lid 2, van Verordening (EU) 2019/1021 de lidstaten verplicht te voorzien in maatregelen “voor het identificeren, karakteriseren en minimaliseren, met het oog op het zo spoedig mogelijk elimineren waar mogelijk, van de totale vrijkoming van de in bijlage III opgenomen stoffen” bij die verordening en, wanneer zulks dienstig wordt geacht, om “het gebruik [van vervangende of gewijzigde stoffen, mengsels, voorwerpen en processen] verplicht te stellen, teneinde de vorming en de vrijkoming van in bijlage III opgenomen stoffen te voorkomen”; U. overwegende dat volgens het advies van het BPC van 5 maart 2020 een van de coformulanten van de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” mogelijk hormoonontregelende eigenschappen heeft; overwegende dat het echter niet mogelijk was tot een conclusie te komen over de vraag of die coformulant voldoet aan de wetenschappelijke criteria voor het identificeren van hormoonontregelende eigenschappen zoals vastgesteld in Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/2100 van de Commissie (13) ; overwegende dat voor de coformulant waarvan is vastgesteld dat hij hormoonontregelende eigenschappen kan hebben, door de bevoegde beoordelingsinstantie (Frankrijk) een proces in het kader van Reach in gang zal worden gezet overeenkomstig punt 31, b), van nota CA-March18-Doc.7.3.b-final “The implementation of scientific criteria for the determination of endocrine-disrupting properties in the context of biocidal product authorisation” (de toepassing van wetenschappelijke criteria voor de bepaling van hormoonontregelende eigenschappen in de context van de toelating van biociden); 1. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie de in Verordening (EU) nr. 528/2012 bedoelde uitvoeringsbevoegdheden overschrijdt; 2. is van mening dat het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie niet verenigbaar is met het recht van de Unie, in die zin dat het niet verenigbaar is met het doel en de inhoud van Verordening (EU) 2019/1021 en de vereisten van het Verdrag van Stockholm; 3. is van oordeel dat het ontwerp van uitvoeringsverordening van de Commissie tot verlening van een toelating van de Unie voor de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” niet evenredig is in het licht van: 4. is van mening dat de Commissie derhalve geen toelating had mogen verlenen voor de biocidefamilie “CMIT/MIT SOLVENT BASED” of ten minste van de aanvrager had moeten verlangen dat hij meer gegevens zou verstrekken over de hoeveelheid dioxinevorming en de totale bijdrage aan de dioxine-uitstoot als gevolg van het gebruik van deze biocidefamilie in brandstoffen voor het wegvervoer en de scheepvaart, en het niveau van de risico’s voor de menselijke gezondheid en het milieu als gevolg van de blootstelling aan dioxinen via het milieu door het gebruik van die biocidefamilie zou verduidelijken, zodat de Commissie kan bepalen of de risico’s al dan niet aanvaardbaar kunnen worden geacht in het licht van de doelstellingen van het Verdrag van Stockholm; 5. verzoekt de Commissie haar ontwerp van uitvoeringsverordening in te trekken en een nieuw ontwerp aan het comité voor te leggen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien artikel 2 en artikel 3, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 2, 9, 10, 19, 48, artikel 67, lid 4, en de artikelen 153, 165, 168, 174 en artikel 216, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (het “Handvest”), en met name de artikelen 3, 6, 14, 15, 20, 21, 23, 24, 25, 26, 34, 35, 40, 41 en 47, – gezien de Europese pijler voor sociale rechten, en met name beginsel 1 inzake onderwijs, opleiding en een leven lang leren, beginsel 2 inzake gendergelijkheid, beginsel 3 inzake gelijke kansen, beginsel 4 inzake actieve ondersteuning bij het vinden van werk, beginsel 5 inzake veilige en flexibele werkgelegenheid, beginsel 6 inzake lonen, beginsel 10 inzake een gezonde, veilige en goed aangepaste werkomgeving en gegevensbescherming, beginsel 11 inzake kinderopvang en hulp aan kinderen, beginsel 14 inzake minimuminkomen, en beginsel 17 inzake de inclusie van personen met een handicap, – gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (CRPD), dat op 21 januari 2011 in werking is getreden, volgens Besluit 2010/48/EG van de Raad van 26 november 2009 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap (1) , – gezien de algemene opmerkingen over het CRPD als gezaghebbende leidraad voor de tenuitvoerlegging ervan, met name algemene opmerkingen nr. 2 van 22 mei 2014 over toegankelijkheid, nr. 3 van 25 november 2016 over vrouwen en meisjes met een handicap, nr. 4 van 25 november 2016 over het recht op inclusief onderwijs, nr. 5 van 27 oktober 2017 over zelfstandig wonen en deel uitmaken van de samenleving, nr. 6 van 26 april 2018 over gelijkheid en non-discriminatie, en nr. 7 van 9 november 2018 over de participatie van personen met een handicap, waaronder kinderen met een handicap, via hun vertegenwoordigende organisaties, bij de uitvoering van het CRPD en het toezicht hierop, – gezien de Gedragscode tussen de Raad, de lidstaten en de Commissie tot vaststelling van interne regelingen voor de uitvoering door en de vertegenwoordiging van de Europese Unie met betrekking tot het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap (2) , – gezien de slotopmerkingen van het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap (CRPD-Comité) van 2 oktober 2015 over het initiële verslag van de EU, en over de lijst met kwesties die op 20 april 2022 werd ingediend door het CRPD-Comité, voorafgaand aan de indiening van het tweede en derde periodieke verslag van de Europese Unie, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, – gezien het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (het Europees Verdrag voor de rechten van de mens), – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW), – gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, – gezien de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties en de bijbehorende duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen, met name de expliciete verwijzingen naar handicaps in doelstelling nr. 1 en nr. 2 over het uitbannen van armoede en honger, doelstelling nr. 3 over gezondheid, doelstelling nr. 4 over onderwijs, doelstelling nr. 8 over groei en werkgelegenheid, doelstelling nr. 10 over het terugdringen van ongelijkheid, doelstelling nr. 11 over de toegankelijkheid van menselijke vestigingen, en doelstelling nr. 17 over gegevensverzameling, – gezien de verslagen van UN Women over vrouwen en meisjes met een handicap, met name het verslag van 1 juli 2021 getiteld “COVID-19, gender and disability checklist: preventing and addressing gender-based violence against women, girls, and gender non-conforming persons with disabilities during the COVID-19 pandemic” (3) , – gezien het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld (Verdrag van Istanbul), – gezien het strategisch onderzoek van de Europese Ombudsman naar de wijze waarop de Commissie ervoor zorgt dat personen met een handicap toegang hebben tot haar websites, – gezien de maatregel van de Raad tot vaststelling van het in artikel 33, lid 2, van het Gehandicaptenverdrag vereiste herziene kader op EU-niveau, – gezien het verslag van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 maart 2019, getiteld “Real rights of persons with disabilities to vote in European Parliament elections” (4) , – gezien het strategisch onderzoek van de Europese Ombudsman naar de wijze waarop de Commissie toezicht houdt op EU-middelen die worden gebruikt voor de bevordering van het recht op zelfstandig wonen van personen met een handicap en van ouderen, – gezien het verslag over de grondrechten 2021 en het verslag over 2022 van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 december 2019 getiteld “Vormgeving van de EU-agenda voor de rechten van gehandicapten 2020‑2030” (5) , – gezien de index voor gendergelijkheid 2021 van het Europees Instituut voor gendergelijkheid, – gezien Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (6) , – gezien Verordening (EU) 2021/818 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2021 tot vaststelling van het programma Creatief Europa (2021-2027) en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1295/2013 (7) , – gezien Richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten, en ter vervanging van Kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad (8) , – gezien Richtlijn (EU) 2016/2102 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2016 inzake de toegankelijkheid van de websites en mobiele applicaties van overheidsinstanties (9) , – gezien Richtlijn (EU) 2018/1808 van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 tot wijziging van Richtlijn 2010/13/EU betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) in het licht van een veranderende marktsituatie (10) , – gezien Richtlijn (EU) 2018/1972 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 tot vaststelling van het Europees wetboek voor elektronische communicatie (11) , – gezien Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (12) , – gezien Richtlijn (EU) 2019/1158 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende het evenwicht tussen werk en privéleven voor ouders en mantelzorgers (13) , – gezien Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (14) , – gezien Aanbeveling (EU) 2019/786 van de Commissie van 8 mei 2019 betreffende de renovatie van gebouwen (15) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 2 december 2020 getiteld “Digitalisation of justice in the European Union – A toolbox of opportunities” SWD(2020)0540, – gezien de mededeling van de Commissie van 7 oktober 2020 getiteld “Een Unie van gelijkheid: strategisch EU-kader voor gelijkheid, integratie en participatie van de Roma” ( COM(2020)0620 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 12 november 2020 getiteld “Een Unie van gelijkheid: strategie voor gelijkheid van lhbtiq’ers 2020-2025” ( COM(2020)0698 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2021, getiteld “Een Unie van gelijkheid: strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030” ( COM(2021)0101 ), en met name de zes vlaggenschipinitiatieven, – gezien de mededeling van de Commissie van 19 mei 2022 over het EU-scorebord voor justitie 2022 ( COM(2022)0234 ), – gezien het herziene Europees Sociaal Handvest, en met name artikel 15 over het recht van personen met een handicap op onafhankelijkheid, sociale integratie en participatie in het leven van de gemeenschap, – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid ( COM(2008)0426 ) en het standpunt van het Parlement van 2 april 2009 daarover (16) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 4 juni 1998 over een parkeerkaart voor personen met een handicap (17) , – gezien Aanbeveling (EU) 2021/1004 van de Raad van 14 juni 2021 tot instelling van een Europese kindergarantie (18) , – gezien de conclusies van de Raad van 5 december 2019 betreffende inclusieve arbeidsmarkten: De werkgelegenheid voor personen in een kwetsbare positie op de arbeidsmarkt verbeteren (19) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 9 december 2021, getiteld “Building an economy that works for people: an action plan for the social economy” (SWD(2021)0373), – gezien zijn resolutie van 23 juni 2022 over de tenuitvoerlegging van inclusiemaatregelen in het kader van Erasmus+ 2014-2020 (20) , – gezien zijn standpunt van 3 mei 2022 over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, tot intrekking van Besluit 76/787/EGKS, EEG, Euratom van de Raad en de aan dit besluit gehechte Akte betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen (21) , – gezien zijn resolutie van 7 april 2022 over de EU-bescherming van kinderen en jongeren die vanwege de oorlog in Oekraïne op de vlucht zijn (22) , – gezien zijn resolutie van 19 mei 2022 over de sociale en economische gevolgen voor de EU van de Russische oorlog in Oekraïne – versterking van het vermogen van de EU om op te treden (23) , – gezien zijn resolutie van 24 juni 2021 over de situatie op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten in de EU, in verband met de gezondheid van vrouwen (24) , – gezien zijn resolutie van 14 december 2021 met aanbevelingen aan de Commissie inzake het bestrijden van gendergerelateerd geweld: cybergeweld (25) , – gezien zijn resolutie van 20 oktober 2021 over de situatie van kunstenaars en het cultureel herstel in de EU (26) , – gezien zijn resolutie van 7 oktober 2021 over de bescherming van personen met een handicap via verzoekschriften: geleerde lessen (27) , – gezien zijn resolutie van 29 april 2021 over de Europese kindergarantie (28) , – gezien zijn resolutie van 10 maart 2021 over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep in het licht van het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (29) , – gezien zijn resolutie van 8 juli 2020 over de rechten van personen met een verstandelijke handicap en hun familie tijdens de COVID-19-crisis (30) , – gezien zijn resolutie van 17 april 2020 over gecoördineerde EU-maatregelen om de COVID-19-pandemie en de gevolgen ervan te bestrijden (31) , – gezien zijn resolutie van 18 juni 2020 over de Europese strategie inzake handicaps post‑2020 (32) , – gezien zijn resolutie van 5 oktober 2017 over penitentiaire systemen en de omstandigheden in de gevangenis (33) , – gezien zijn resolutie van 29 november 2018 over de situatie van vrouwen met een handicap (34) , – gezien de studie getiteld “European structural and investment funds and people with disabilities in the European Union”, die op 3 november 2016 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (35) , – gezien de studie getiteld “Inclusive education for learners with disabilities”, die op 15 september 2017 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (36) , – gezien de studie getiteld “The protection role of the Committee on Petitions in the context of the implementation of the UN Convention on the Rights of Persons with Disabilities”, die op 9 oktober 2015 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (37) , en de geactualiseerde versies ervan uit 2016, 2017 en 2018, – gezien de diepteanalyse getiteld “The European Accessibility Act”, die op 15 augustus 2016 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (38) , – gezien de studie getiteld “Transport and tourism for persons with disabilities and persons with reduced mobility”, die op 8 mei 2018 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (39) , – gezien de studie getiteld “The Post-2020 European disability strategy”, die op 15 juli 2020 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (40) , – gezien de studie getiteld “The implementation of the 2015 Concluding Observations of the CRPD Committee by the EU”, die op 2 december 2021 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (41) , – gezien het werkbezoek van de ad-hocdelegatie van het Europees Parlement aan de 15e Conferentie van Verdragspartijen bij het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (CRPD) van 14-16 juni 2022 in New York, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie verzoekschriften, – gezien het Speciaal verslag 10/2021 van 26 mei 2021 van de Europese Rekenkamer getiteld “Gendermainstreaming in de EU-begroting: tijd om de daad bij het woord te voegen” (42) , – gezien de armoededoelstelling van de Europa 2020-strategie, de verklaring van Porto, de mededeling van de Commissie van 4 maart 2021, getiteld “Het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten” ( COM(2021)0102 ) en de doelstelling voor 2030 met betrekking tot de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, – gezien Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (43) , – gezien de verordeningen tot vaststelling van de regels van EU-financieringsprogramma’s in het kader van het meerjarig financieel kader, in het bijzonder het Europees Sociaal Fonds, het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief, het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling, het Erasmusprogramma en het Fonds voor een rechtvaardige transitie, waarmee stuk voor stuk op EU-niveau financiële bijstand wordt verstrekt om de situatie van personen met een handicap te verbeteren, – gezien Aanbeveling (EU) 2018/951 van de Commissie van 22 juni 2018 betreffende normen voor gelijkheidsorganen (44) , – gezien de mededeling van de Commissie van 15 november 2010, getiteld “Europese strategie inzake handicaps 2010-2020: Een hernieuwd engagement voor een onbelemmerd Europa” ( COM(2010)0636 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 2 februari 2017, getiteld “Voortgangsverslag over de tenuitvoerlegging van de Europese strategie inzake handicaps 2010-2020” (SWD(2017)0029), – gezien het proefproject over een EU-gehandicaptenkaart van 2016-2018 dat op initiatief van de Commissie in acht lidstaten is uitgevoerd en de studie van mei 2021 ter beoordeling van de uitvoering van de proefactie met de EU-gehandicaptenkaart en de daaraan verbonden voordelen, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 20 november 2020 over de beoordeling van de Europese strategie inzake handicaps 2010-2020 (SWD(2020)0289), – gezien het verslag van de Commissie van 19 maart 2021 over de toepassing van Richtlijn 2000/43/EG van de Raad houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (“richtlijn rassengelijkheid”) en van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (“richtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep”) ( COM(2021)0139 ), – gezien de beleidsnota van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Eurofound) van 21 maart 2022, getiteld “People with disabilities and the COVID-19 pandemic: Findings from the Living, working and COVID-19 e-survey”, – gezien het onderzoeksverslag van Eurofound van 19 april 2021, getiteld “Disability and labour market integration: Policy trends and support in EU Member States”, – gezien de beleidsnota van Eurofound van 30 november 2018, getiteld “Social and employment situation of people with disabilities”, – gezien Aanbeveling (EU) 2021/1004 van de Raad van 14 juni 2021 tot instelling van een Europese kindergarantie (45) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie verzoekschriften, – gezien de brief van de Commissie cultuur en onderwijs, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0284/2022 ), A. overwegende dat uit de beschikbare gegevens blijkt dat ongeveer 87 miljoen personen in de EU een vorm van handicap hebben, van wie meer dan 24 miljoen personen een ernstige handicap hebben; B. overwegende dat volgens de EU-strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030 meer dan 1 miljoen kinderen en volwassenen met een handicap jonger dan 65 jaar en meer dan 2 miljoen volwassenen van 65 jaar en ouder in een instelling wonen; overwegende dat er een verband bestaat tussen de toename van het aantal personen met een handicap en de vergrijzende Europese bevolking, en dat hiermee in het EU-beleid rekening moet worden gehouden; C. overwegende dat volgens de EU-strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030 50,8 % van de personen met een handicap werk heeft, tegenover 75 % zonder handicap; overwegende dat volgens de EU-strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030 bij de evaluatie van de strategie inzake handicaps 2010-2020 “werkgelegenheid [werd] aangemerkt als een van de vijf topprioriteiten voor toekomstige acties”; D. overwegende dat personen met een handicap die in de EU wonen nog steeds te maken hebben met discriminatie, zoals ontzegging van redelijke aanpassingen, intimidatie en meervoudige en intersectionele vormen van discriminatie in alle aspecten van hun leven, waaronder sociaal-economische nadelen, sociale isolatie, mishandeling en geweld, met inbegrip van gendergerelateerd geweld, gedwongen sterilisatie en abortus, gebrek aan toegang tot collectieve diensten, huisvesting van lage kwaliteit, institutionalisering, ontoereikende gezondheidszorg en ontzegging van de mogelijkheid bij te dragen en actief deel te nemen aan de samenleving (46) ; E. overwegende dat slechts 22 van de 27 lidstaten het Facultatief Protocol bij het CRPD hebben ondertekend en geratificeerd (47) ; overwegende dat het Parlement in verschillende resoluties de volledige uitvoering van het CRPD heeft gemonitord en bevorderd en daartoe heeft opgeroepen, en er tevens voor heeft gezorgd dat het bewustzijn over de in het verdrag vervatte rechten groter wordt; overwegende dat het Parlement ook heeft benadrukt dat het Facultatief Protocol bij het CRPD moet worden geratificeerd, zowel door de lidstaten die dat nog niet hebben gedaan als door de EU, aangezien dit de mogelijkheid biedt om individuele of systemische gevallen van discriminatie te beoordelen; F. overwegende dat de basis van een voor personen met een handicap toegankelijk en inclusief Europa een Unie is waarvan alle lidstaten de gehandicaptenstatus van een persoon erkennen en personen met een handicap in staat stellen ten volle gebruik te maken van zijn of haar vrijheid van verkeer; overwegende dat personen met een handicap in al hun diversiteit het recht hebben hun grondrechten op voet van gelijkheid uit te oefenen; overwegende dat de volledige en effectieve participatie van personen met een handicap in alle facetten van het leven en in de samenleving van cruciaal belang is voor de uitoefening van de grondrechten door deze personen; G. overwegende dat de Commissie geen doeltreffende stappen heeft genomen om te zorgen voor aanpassing van de wetgeving aan het CRPD; overwegende dat er tot dusver geen herziening van de bestaande wetgeving en het bestaande beleid en geen herziening van de richtsnoeren voor effectbeoordeling heeft plaatsgevonden voorafgaand aan de indiening van een wetgevingsvoorstel; H. overwegende dat het ontbreken van een gemeenschappelijke EU-definitie van handicap een belangrijke belemmering vormt voor de codificatie van de beoordeling van handicaps en de wederzijdse erkenning van nationale beslissingen over kwesties aangaande handicaps, met name wat betreft het in aanmerking komen voor toegang tot specifieke voorzieningen en diensten op het gebied van sociale zekerheid; I. overwegende dat op EU-niveau zeer beperkte betrouwbare en uitgesplitste gegevens over personen met een handicap beschikbaar zijn; J. overwegende dat de Commissie een ambitieuze agenda heeft voorgelegd in het kader van de strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030; K. overwegende dat de bestaande EU-wetgeving met betrekking tot de rechten van personen met een handicap volgens het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten niet doeltreffend wordt uitgevoerd en gehandhaafd; overwegende dat de EU-wetgeving geen meervoudige en intersectionele vormen van discriminatie bestrijkt en dat er nog steeds lacunes zijn in het toezicht op gevallen van discriminatie; L. overwegende dat de EU-instellingen het gestructureerd proces om personen met een handicap en de organisaties die hen vertegenwoordigen te raadplegen, zouden moeten versterken door waarborging van het recht op informatie en de toegankelijkheid van dergelijke processen; overwegende dat dit geldt voor zowel de digitale toegankelijkheid van onlineplatforms en de termijnen voor feedback als het waarborgen dat inbreng wordt verlangd in fasen van het wetgevingsproces waar die inbreng nog steeds een verschil kan maken; overwegende dat transparantie over de manier waarop deze inbreng wordt verwerkt en in de definitieve voorstellen tot uiting komt, nog steeds ontbreekt; overwegende dat de lidstaten en landen buiten de EU, met name de kandidaat-lidstaten, eveneens meer zouden moeten doen in dit opzicht; M. overwegende dat personen met een handicap aan wie de handelingsbevoegdheid geheel of gedeeltelijk is ontnomen, wellicht niet in staat zijn hun grondrechten uit te oefenen, waaronder het recht op toegang tot de rechter, het recht om te stemmen en zich verkiesbaar te stellen, om te beslissen waar zij willen wonen en om een contract te ondertekenen; N. overwegende dat toegang tot de rechter een onontbeerlijk onderdeel van de rechtsstaat en de grondrechten vormt als absolute voorwaarde voor het genot van andere mensenrechten zoals gelijkheid voor de wet en het recht op een eerlijk proces; overwegende dat overeenkomstig artikel 13 van het CRPD de landen die partij zijn moeten waarborgen dat personen met een handicap “effectief toegang tot de rechter hebben [...] op voet van gelijkheid met anderen, met inbegrip van procedurele voorzieningen”, en moeten voorzien in passende scholing voor diegenen die werkzaam zijn in de rechtsbedeling; O. overwegende dat een handicap op zich geen reden is om iemand zijn handelingsbekwaamheid te ontnemen en dat elke maatregel ter beperking van de handelingsbekwaamheid moet worden afgestemd op de situatie van de betrokkene en in verhouding moet staan tot zijn behoeften en alleen in bepaalde omstandigheden mag worden genomen, met welbepaalde waarborgen; P. overwegende dat volgens het verslag “Werkelijk stemrecht van personen met een handicap bij de EP-verkiezingen” van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 2019 circa 800 000 EU-burgers hun stemrecht werd ontzegd bij de verkiezingen voor het Europees Parlement vanwege een handicap of geestelijkegezondheidsproblemen, en dat miljoenen EU-burgers niet in staat zijn hun stem uit te brengen bij de verkiezingen voor het Europees Parlement vanwege technische belemmeringen of gebrek aan passende organisatorische regelingen die niet voldoen aan de behoeften die voortvloeien uit een of meer handicaps; Q. overwegende dat in 14 lidstaten personen met een handicap onder curatele of bewind het stemrecht wordt ontzegd (48) ; overwegende dat zij hun passief kiesrecht voor de verkiezing van het Europees Parlement slechts in zeven lidstaten kunnen uitoefenen; overwegende dat dit duidelijk in strijd is met de artikelen 39 en 40 van het Handvest; overwegende dat door tal van belemmeringen van de toegankelijkheid personen met een handicap nog steeds worden belet aan de verkiezingen deel te nemen; R. overwegende dat de pandemie een zware impact heeft gehad op het psychisch welbevinden van kinderen en jongeren, in het bijzonder degenen met een handicap; overwegende dat de COVID-19-pandemie tevens personen met een handicap die in een instelling wonen meer heeft getroffen dan anderen, aangezien een verbod op bezoeken aan dergelijke instellingen algemeen gebruikelijk was; overwegende dat de lidstaten meer inspanningen moeten leveren om de levensomstandigheden van personen met een handicap tijdens toekomstige pandemieën te verbeteren; S. overwegende dat de EU de rechten en behoeften van personen met een handicap beter moet waarborgen in haar gezondheidsbeleid, zoals beleid in verband met de COVID-19-pandemie, de strategieën inzake geestelijke gezondheid en het Europees kankerbestrijdingsplan; T. overwegende dat het kader van Sendai voor rampenrisicovermindering 2015-2030 een op mensenrechten gebaseerde agenda voor duurzame ontwikkeling, met inbegrip van en toegankelijk voor personen met een handicap, omvat en voorschrijft dat in alle beleidsmaatregelen voor rampenrisicovermindering een gehandicaptenperspectief geïntegreerd wordt en dat het inclusieve, op risico’s gebaseerde besluitvorming op basis van de verspreiding van naar handicap uitgesplitste informatie bevordert; U. overwegende dat technologie op het gebied van artificiële intelligentie (AI) met name het dagelijks leven van personen met een visuele, auditieve, motorische of leerhandicap kan vereenvoudigen, waardoor zij gemakkelijker toegang krijgen tot cultuur, kunst, sport, werk en sociale activiteiten, zodat zij onafhankelijker kunnen leven; V. overwegende dat personen met een handicap minstens drie keer meer kans hebben op fysiek, seksueel en emotioneel geweld dan personen zonder handicap; overwegende dat vrouwen en meisjes met een handicap een verhoogd risico lopen op gendergerelateerd geweld; overwegende dat vrouwen met een handicap tot 10 keer vaker te maken krijgen met seksueel geweld (49) , met inbegrip van gedwongen sterilisatie, en dat in de EU‑wetgeving inzake gendergelijkheid niet ten volle rekening wordt gehouden met hun rechten en behoeften; W. overwegende dat het erkennen van het raakvlak tussen geweld, gender en handicap waarmee vrouwen en meisjes met een handicap te maken hebben, essentieel is voor de vaststelling van inclusieve responsstrategieën; overwegende dat tal van personen met een handicap mogelijk ook geen toegang hebben tot seksuele voorlichting – aan de hand waarvan zij anders misschien misbruik kunnen herkennen en voorkomen –, en overwegende dat zij geconfronteerd worden met toenemende belemmeringen voor de toegang tot de rechter en het melden van geweld; overwegende dat vrouwen met een handicap meer kans lopen te maken te krijgen met armoede en isolatie dan mannen met een handicap of personen zonder handicap; X. overwegende dat gedetineerden met een handicap nog steeds te maken krijgen met schendingen van hun grondrechten in verschillende lidstaten; overwegende dat gedetineerden met een handicap wier handicap niet of onvoldoende in aanmerking wordt genomen, te maken hebben met mensonwaardige detentieomstandigheden; overwegende dat de lidstaten regelmatig de grondrechten van gedetineerden met een handicap schenden door geen rekening te houden met hun behoeften; Y. overwegende dat scheppers van cultuurproducten – zoals auteurs en uitvoerende en scheppende kunstenaars – met een handicap moeilijker toegang hebben tot professionele en niet-professionele artistieke en culturele activiteiten en minder mogelijkheden hebben om een loopbaan op lange termijn te ontwikkelen in de culturele en creatieve sector; overwegende dat zij vaak worden uitgesloten van beleidsmaatregelen en financiering in de culturele en creatieve sector, als gevolg van een gebrek aan aandacht voor onder meer hun beperkte mobiliteit of problemen als gevolg van bureaucratische financieringsprocedures; Z. overwegende dat de Unie kinderen met een handicap die gevlucht zijn vanwege een oorlog, extra steun moet bieden om in hun behoeften te voorzien; overwegende dat volgens zijn in april 2022 aangenomen resolutie over de EU-bescherming van kinderen en jongeren die vanwege de oorlog in Oekraïne op de vlucht zijn in Oekraïne meer dan 100 000 kinderen in een instelling of internaat wonen, en dat de helft van hen een handicap heeft; AA. overwegende dat uit onderzoek van Eurofound is gebleken dat de kloof tussen personen met en zonder een handicap die het tertiair onderwijs met succes hebben afgerond tussen 2011 en 2016 verder is toegenomen, van 7 % tot 9 %; overwegende dat slechts 29,4 % van de personen met een handicap met succes het tertiair onderwijs afrondt, vergeleken met 43,8 % van de personen zonder handicap; overwegende dat de beperkingen die personen met een handicap ondervinden bij de toegang tot onderwijs leiden tot een lagere participatie in onderwijs- en opleidingsactiviteiten en het risico van sociale en economische uitsluiting met zich meebrengt; AB. overwegende dat de EU, haar instellingen en lidstaten partij zijn bij het CRPD en verplicht zijn om de daarin vermelde grondrechten volledig toe te passen, waaronder artikel 27 over werk en werkgelegenheid; overwegende dat de in het CRPD verankerde rechten voor miljoenen personen met een handicap in de EU nog lang geen werkelijkheid zijn, niet in de laatste plaats vanwege de tekortkomingen van de richtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep; AC. overwegende dat in het CRPD het recht van personen met een handicap op deelname aan de arbeidsmarkt op voet van gelijkheid met anderen wordt onderkend, waaronder de mogelijkheid om de kost te verdienen met een vrij gekozen beroep en te werken in een omgeving die open, inclusief en toegankelijk is; overwegende dat iedereen recht heeft op tijdige en op maat gesneden hulp bij het verbeteren van zijn of haar vooruitzichten om een baan te vinden of om zich als zelfstandige te vestigen, waaronder het recht op ondersteuning bij het zoeken van werk en bij opleiding en herscholing, zoals vastgelegd in beginsel 4 van de Europese pijler van sociale rechten; overwegende dat personen met een handicap overduidelijk worden buitengesloten van de open arbeidsmarkt, dat hun het recht op deelname aan de arbeidsmarkt op voet van gelijkheid met anderen wordt ontzegd en dat zij met grote moeilijkheden worden geconfronteerd om gelijke toegang tot en gelijke voorwaarden op de arbeidsmarkt te verkrijgen; overwegende dat uit onderzoek van Eurofound is gebleken dat de voornaamste belemmeringen voor de tewerkstelling van personen met een handicap bestaan uit stereotypen over handicaps, bureaucratische problemen bij de toegang tot de beschikbare voorzieningen, een gebrek aan strategische visie bij bestuurders, ontoereikend toezicht op de uitvoering van beleid, beperkte opleidingsmiddelen voor werkgevers en een gebrek aan gespecialiseerde ondersteuning; AD. overwegende dat personen met een handicap toegang moeten hebben tot individuele ondersteuning en aanpassingen van hun werkplek; overwegende dat personen met een handicap recht hebben op inkomenssteun waarmee zij gegarandeerd een waardig leven kunnen leiden, op diensten die hen in staat stellen om actief te zijn op de arbeidsmarkt en in de samenleving en op een werkomgeving die aan hun behoeften is aangepast; overwegende dat de nadelen die personen met een handicap ondervinden veel verder reiken dan alleen op werkgebied; overwegende dat de sociale en financiële situatie van personen met een handicap in de EU aanzienlijk slechter is dan die van personen zonder handicap en gelijkstaat aan structurele of onderwijsachterstanden en discriminatie; overwegende dat ondersteunende maatregelen die gericht zijn op andere terreinen dan de arbeidsmarkt – bijvoorbeeld armoedebestrijding, de toegang tot huisvesting en kinderopvang, toegankelijk openbaar vervoer en persoonlijke ondersteuning – ook belangrijk zijn om personen met een handicap de kans te geven om toe te treden tot de arbeidsmarkt en aan het werk te blijven; AE. overwegende dat in de strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021‑2030 wordt voorgesteld om uiterlijk eind 2023 een Europese gehandicaptenkaart te ontwikkelen die in alle lidstaten erkend zal worden; AF. overwegende dat technische innovatie, zoals ethische en mensgerichte AI-systemen, het potentieel hebben om bij te dragen aan de ontwikkeling van efficiënte, toegankelijke en niet-discriminerende aanwervingsprocessen, maar dat bij niet-inclusieve technologische ontwikkelingen het risico bestaat dat er nieuwe barrières en vormen van discriminatie bij komen voor personen met een handicap; overwegende dat in artikel 9 van het CRPD is bepaald dat personen met een handicap op voet van gelijkheid met anderen toegang moeten hebben tot informatie en communicatietechnologieën en -systemen; overwegende dat 64,3 % van de personen met een handicap van 16 jaar of ouder thuis over een internetaansluiting beschikt, tegenover 87,9 % van personen zonder handicap; AG. overwegende dat uit onderzoek van Eurofound is gebleken dat met de ondersteuning van (zelfstandig) ondernemerschap in de vorm van begeleiding, opleiding en financiële steun personen met een handicap de kans kan worden geboden om actief te worden op de open arbeidsmarkt, en zij worden aangespoord om zich niet uitsluitend te verlaten op invaliditeitsuitkeringen; overwegende dat dergelijke steun doelgericht moet zijn en moet bestaan uit voldoende financiële middelen; AH. overwegende dat de COVID-19-pandemie de bestaande belemmeringen en ongelijkheden voor alle personen met een handicap heeft vergroot; overwegende dat uit onderzoek van Eurofound is gebleken dat tijdens de pandemie gemiddeld 71 % van de respondenten met een handicap het risico liep op een depressie en dat 25 % van de respondenten met een handicap aangaf dat zij geen toegang hadden tot geestelijke gezondheidszorg – een percentage dat twee keer zo hoog is als bij personen zonder handicap; overwegende dat uit onderzoek van Eurofound is gebleken dat de lockdowns en andere beperkingen als gevolg van de COVID-19-pandemie vooral negatieve gevolgen hadden voor jongeren met een handicap in de leeftijd van 18 t/m 29 jaar, waarvan 51 % aangaf zich eenzaam te voelen – 19 % meer dan onder jongeren zonder handicap het geval was; overwegende dat plannen voor de terugkeer naar werk van kritiek belang zijn voor werknemers die met geestelijke gezondheidsproblemen kampen; AI. overwegende dat tien jaar nadat de EU partij werd bij het CRPD de mate van institutionalisering ongewijzigd is gebleven; overwegende dat in heel Europa ten minste 1,4 miljoen mensen zich nog steeds in instellingen bevinden – een aantal dat sinds de goedkeuring van het verdrag ongewijzigd is gebleven; overwegende dat uit de enquête van het European Network on Independent Living over zelfstandig wonen uit 2020 is gebleken dat 24 van de 43 landen die zijn vertegenwoordigd in de Raad van Europa niet beschikken over een strategie tegen opname in een instelling, en dat in de 18 landen die wel een dergelijke strategie hebben 88 % van de respondenten deze als ontoereikend of voor verbetering vatbaar aanmerkt; AJ. overwegende dat 33 landen in de Raad van Europa een vorm van persoonlijke ondersteuning bieden, hoewel 97 % van de respondenten aangeeft dat de toegang daartoe ontoereikend of voor verbetering vatbaar is; AK. overwegende dat het huidige rechtskader geen verplichting voor de lidstaten bevat om een orgaan voor gelijke behandeling aan te wijzen dat bescherming biedt aan slachtoffers van discriminatie op grond van hun handicap; AL. overwegende dat de Commissie in 2008 een voorstel heeft ingediend om de bescherming tegen discriminatie als vastgelegd in de richtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep, die discriminatie op grond van handicap, leeftijd, seksuele gerichtheid en godsdienst of overtuiging op het gebied van arbeid en beroep verbiedt, verder te laten gaan dan alleen op het vlak van werkgelegenheid en beroep; overwegende dat de nieuwe richtlijn ervoor zou zorgen dat het gelijkheidsbeginsel van toepassing zou zijn op onderwijs, toegang tot goederen en diensten en sociale bescherming, met inbegrip van sociale zekerheid en gezondheidszorg; overwegende dat dit voorstel nog niet is aangenomen en al dertien jaar binnen de Raad wordt tegengehouden, waar eenparigheid van stemmen is vereist voor de goedkeuring ervan; AM. overwegende dat alle EU-lidstaten het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind hebben geratificeerd, waardoor het voor hen bindend is, en overwegende dat in artikel 3, lid 3, VEU de doelstelling voor de EU is vastgesteld om de bescherming van de rechten van het kind te bevorderen; overwegende dat in het Handvest is verankerd dat de EU-instellingen en de lidstaten de rechten van het kind moeten beschermen wanneer zij het EU-recht ten uitvoer leggen; overwegende dat het Parlement zijn resolutie over een Europese kindergarantie met een grote meerderheid heeft aangenomen, en dat er daarin met klem om wordt verzocht dat alle kinderen toegang hebben tot inclusief onderwijs van de vroege kinderjaren tot de puberteit, zo ook Romakinderen, kinderen met een handicap, staatloze en migrantenkinderen en kinderen die leven in humanitaire noodsituaties; AN. overwegende dat toegang tot hoogwaardige banen, onderwijs en opleiding, gezondheidszorg, sociale bescherming, ook over de grenzen heen, passende huisvesting, steun voor zelfstandig wonen en gelijke kansen voor deelname aan vrijetijdsactiviteiten en het gemeenschapsleven, essentieel zijn voor de levenskwaliteit van personen met een handicap en voor het terugdringen van armoede en kwetsbaarheid en de ondersteuning van inclusieve en duurzame groei; overwegende dat nationale regelingen voor minimuminkomens gelijke toegang voor personen met een handicap moeten waarborgen; overwegende dat personen met een handicap ook toegang moeten hebben tot gerichte bijstand voor extra handicapgerelateerde uitgaven die zij hebben, d.w.z. dat dergelijke uitgaven niet alleen door inkomsten mogen worden gedekt; Zelfstandig wonen en deel uitmaken van de gemeenschap 1. herinnert eraan, zoals bepaald in artikel 19 van het CRPD, dat personen met een handicap het recht hebben zelfstandig te wonen en passende gemeenschapsdiensten te ontvangen; is van mening dat dit recht alleen volledig kan worden gewaarborgd als er op nationaal, regionaal en lokaal niveau beleidsmaatregelen en wetgeving worden ontwikkeld die alternatieven voor instellingen bieden en gebaseerd zijn op Europese normen; verzoekt de Commissie en de lidstaten institutionele zorgstructuren voor personen met een handicap zo spoedig mogelijk uit te faseren, zoals uiteengezet in algemene opmerking nr. 5 van het CRPD-Comité, en een verschuiving in gang te zetten van institutionele en andere gesegregeerde instellingen naar een systeem dat sociale participatie mogelijk maakt en waar diensten in een toegankelijke gemeenschap worden verleend, waarbij ten volle rekening wordt gehouden met individuele behoeften, wensen en voorkeuren van personen met een handicap, met inbegrip van zorg in gemeenschapsverband, zoals voorgesteld door de Commissie in de Europese strategie inzake handicaps 2010-2020; benadrukt dat stereotypen, validisme en misvattingen die personen met een handicap beletten zelfstandig te leven, moeten worden uitgeroeid en dat hun bijdragen aan de samenleving moeten worden bevorderd; benadrukt dat toegang tot de arbeidsmarkt essentieel is om personen met een handicap in staat te stellen een zelfstandig leven te leiden en ten volle deel te nemen aan de samenleving; 2. verzoekt de lidstaten strategieën voor de-institutionalisering vast te stellen en ervoor te zorgen dat hun wetgeving, beleid en programma’s inzake de-institutionalisering in overeenstemming zijn met het in het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap vastgelegde concept van zelfstandig wonen; verzoekt de Commissie om benchmarks te gebruiken, teneinde de vooruitgang in dit opzicht te meten; verzoekt de Commissie voorts zich te houden aan haar toezegging in de EU-strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030 om de lidstaten vóór 2023 richtsnoeren te verstrekken met betrekking tot verbeteringen van zelfstandig wonen en inclusie in de gemeenschap; verzoekt de lidstaten specifieke doelstellingen met een vastgesteld tijdschema op te nemen in hun strategieën voor de-institutionalisering, deze adequaat te financieren en mechanismen te ontwikkelen met het oog op doeltreffende coördinatie tussen de relevante autoriteiten in verschillende administratieve sectoren en niveaus; betreurt het gebrek aan toegankelijke en betaalbare huisvesting dat een grote belemmering voor zelfstandig wonen is; onderstreept dat gemeenschapsgericht en zelfstandig wonen moet worden versterkt en bewerkstelligd als alternatief voor institutionele kaders in overeenstemming met algemene opmerking nr. 5 van het CRPD; 3. is van mening dat ondersteunende diensten in gemeenschapsverband en ondersteunende woonregelingen personen met een handicap een betere levenskwaliteit bieden; verzoekt de Commissie en de lidstaten te voorzien in een persoonsgerichte aanpak en passende ondersteuning die nodig is voor de volledige inclusie van personen met een handicap; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten gemeenschappelijke definities uit te werken van sleutelbegrippen in verband met de uitvoering van het CRPD, zoals “toegankelijkheid”, “participatie” en “wonen in gemeenschapsverband” als middel om de cohesie tussen de lidstaten te versterken en de mobiliteit van personen met een handicap binnen de EU te verbeteren, alsook om het tegengaan van opname in een instelling en de uitvoeringsmethoden daarvan wederzijds te erkennen; 5. verzoekt de Commissie en Eurostat de lacunes aan te pakken, met inbegrip van de lacunes op het gebied van arbeidsparticipatie en lonen, in de beschikbaarheid, betrouwbaarheid en vergelijkbaarheid van gegevens over de levensomstandigheden van personen met een handicap in Europa; 6. is van oordeel dat de relevante EU-middelen moeten worden aangewend voor het bevorderen van inclusieve en toegankelijke omgevingen, diensten, praktijken en apparaten, op basis van een “universeel ontwerp”-benadering en ten gunste van de-institutionalisering, waaronder krachtige ondersteuning van persoonlijke bijstand en zelfstandig wonen; 7. is ingenomen met de aankondiging van de Europese Rekenkamer van een komende controle met betrekking tot de efficiëntie van de financiële bijdrage van de EU aan het waarborgen van de gelijkheid van personen met een handicap; dringt er bij de Commissie op aan haar monitoring van het gebruik van EU-middelen op dit beleidsterrein te verbeteren, onder meer door te overwegen betalingen op te schorten, in te trekken en terug te vorderen als de verplichting tot eerbiediging van de grondrechten wordt geschonden; benadrukt dat gesegregeerde omgevingen, ongeacht hun omvang, niet met EU-middelen mogen worden gefinancierd, en dat deze middelen altijd toegankelijk moeten zijn voor personen met een handicap; dringt er voorts bij de Commissie op aan te zorgen voor een goede follow-up van de conclusies en aanbevelingen van de Europese Rekenkamer in haar speciaal verslag over genderbudgettering; benadrukt dat genderbudgettering volgens het verslag een middel is om gendergelijkheid te bereiken en dat bij maatregelen ter verwezenlijking van gendergelijkheid rekening moet worden gehouden met de gronden van discriminatie, met inbegrip van handicaps; 8. herinnert eraan dat in de verordening gemeenschappelijke bepalingen voor 2021-2027 (50) is bepaald dat het Europees Sociaal Fonds en het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling moeten worden gebruikt op een wijze die in overeenstemming is met het EU-beleid inzake sociale inclusie; dringt derhalve aan op strengere bepalingen die de investeringen van EU-fondsen in institutionele zorgstelsels verbieden; 9. is ingenomen met het onderzoek op eigen initiatief van de Europese Ombudsman naar de wijze waarop de Commissie toezicht houdt op EU-middelen die worden gebruikt voor de bevordering van het recht op zelfstandig wonen van personen met een handicap en van ouderen; benadrukt dat de Europese Ombudsman in de conclusies de Commissie verzoekt om de lidstaten alsook haar eigen personeel duidelijkere richtsnoeren te verstrekken over de noodzaak de-institutionalisering te bevorderen en hoe dit kan worden bereikt in het kader van het gebruik van EU-middelen; Gelijkheid en non-discriminatie: de dringende behoefte aan een horizontale antidiscriminatierichtlijn 10. benadrukt dat de EU volgens het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap een handicapperspectief moet opnemen in al haar beleidsmaatregelen, programma’s en strategieën; onderschrijft de aanbevelingen van het CRPD en dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan meer inspanningen te leveren om ervoor te zorgen dat deze naar behoren worden gevolgd; is van mening dat de afstemming van het EU-recht op het CRPD van fundamenteel belang is om gelijkheid en non-discriminatie te waarborgen; benadrukt de rol van het EU-kader voor het CRPD in dit proces; 11. is ingenomen met het relevante werk van de Europese Ombudsman, als onderdeel van het EU-kader voor het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap, dat is gericht op de bescherming, bevordering en monitoring van de uitvoering van het CRPD door de EU-instellingen; 12. verzoekt de EU-lidstaten die het Facultatief Protocol bij het CRPD nog niet hebben ondertekend en geratificeerd, dit alsnog te doen; 13. verzoekt de Commissie en de lidstaten meer inspanningen te leveren om gelijke rechten voor personen met een handicap buiten de EU te bevorderen, met name wat kandidaat-lidstaten betreft; benadrukt in dit verband dat de Unie tijdens de toetredingsonderhandelingen de kwestie van hervormingen ter verbetering van de situatie van personen met een handicap aan de orde moet stellen; 14. verzoekt de Commissie om het voorstel voor een EU-richtlijn inzake gelijke behandeling aan te passen aan het standpunt van het Parlement, in die zin dat ook intersectionele discriminatie wordt aangepakt en dat discriminatie op basis van een combinatie van alle in het Handvest vermelde gronden uitdrukkelijk verboden wordt; verzoekt het voorzitterschap van de Raad prioriteit toe te kennen aan deze richtlijn en haar op het allerhoogste politieke niveau te bespreken; benadrukt dat er concrete maatregelen nodig zijn om de aanneming van de richtlijn te bevorderen en dat er, indien de richtlijn niet wordt aangenomen, alternatieve wetgevingsmaatregelen moeten komen om discriminatie aan te pakken; 15. is ingenomen met de vaststelling door de Commissie van een ambitieuze strategie voor de rechten van personen met een handicap voor de periode 2021-2030 en verzoekt de Commissie erop toe te zien en te waarborgen dat de lidstaten deze ook uitvoeren; benadrukt dat het EU-kader voor het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap een duidelijke rol moet spelen bij de herziening van de strategie en dat personen met een handicap en hun vertegenwoordigende organisaties op EU-, nationaal, regionaal en lokaal niveau systematisch en actief bij die herziening moeten worden betrokken; verzoekt de Commissie deze maatregelen uit te werken in coördinatie en overleg met personen met een handicap en alle betrokken organisaties, te beginnen bij het CRPD-netwerk van het Parlement; 16. verzoekt de Commissie, in samenwerking met de lidstaten en in overeenstemming met de EU-normen en de bijbehorende nationale wetgeving, uitgesplitste en betrouwbare gegevens en statistieken te verzamelen, onder meer door ervoor te zorgen dat de statistieken voor de hele EU gegevens bevatten die zijn uitgesplitst naar de soorten handicaps, met inbegrip van het aantal personen dat in instellingen woont, teneinde passend en doeltreffend beleid te ontwikkelen om te zorgen voor een toegankelijke, inclusieve en gelijke samenleving voor alle personen met een handicap in de EU, ongeacht het gebied waarin zij wonen, of dat nu een stedelijk, landelijk of afgelegen gebied is; 17. spoort de Commissie en de lidstaten aan het bewustzijn te vergroten, met name onder kinderen en jongeren, en duidelijk gestructureerde raadplegingen uit te voeren met de deelname en betrokkenheid van de rechtstreeks betrokkenen en de hen vertegenwoordigende maatschappelijke organisaties om op alle niveaus van de samenleving een werkelijk inzicht in handicaps te krijgen; 18. is van mening dat er behoefte is aan de uitwisseling van goede praktijken op Europees niveau met betrekking tot succesvolle projecten om personen met een handicap op alle gebieden te betrekken, alsook aan voorlichtingscampagnes voor het publiek over de wijze waarop dit kan worden verwezenlijkt, in overeenstemming met artikel 27 van het CRPD; 19. verzoekt de lidstaten bij de ontwikkeling van alle relevante beleidsmaatregelen, financieringsprogramma’s en activiteiten terdege rekening te houden met de unieke situatie van auteurs en uitvoerende en scheppende kunstenaars met een handicap, en alle belemmeringen weg te nemen om alle personen in de culturele en creatieve sector gelijke rechten en gelijke kansen te waarborgen, met name door maatregelen te nemen die gelijke toegang, participatie en vertegenwoordiging van alle scheppers van cultuurproducten mogelijk maken; 20. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat toekomstige EU-wetgeving inzake AI een zo breed mogelijk scala aan gebruikers omvat en de toegang tot AI-systemen gemakkelijk mogelijk maakt voor personen met een handicap, in overeenstemming met de Europese toegankelijkheidswet; 21. herinnert de lidstaten aan duurzameontwikkelingsdoelstelling 11.7 van de VN, die tot doel heeft uiterlijk in 2030 te voorzien in universele toegang tot veilige, inclusieve en toegankelijke groene en openbare ruimten, met name voor kinderen en vrouwen, personen met een handicap en ouderen; Personen met een handicap die het grootste risico lopen 22. hekelt het feit dat sommige personen met een handicap een groter risico lopen het slachtoffer te worden van een of andere vorm van discriminatie en geweld, zoals vrouwen en meisjes, kinderen, ouderen, daklozen, gedetineerden, migranten en vluchtelingen, mensen die racistisch worden bejegend, personen met een bepaalde etnische achtergrond, zoals Roma, en lhbtiq+-personen; verzoekt de Commissie en de lidstaten de specifieke uitdagingen, rechten en behoeften van deze personen aan te pakken door middel van gerichte maatregelen om toegang tot de rechter, slachtofferhulp, ondersteuning en bescherming te waarborgen en belemmeringen voor het melden van discriminatie en geweld weg te nemen; 23. wijst erop dat personen met een handicap, en met name vrouwen met een handicap, nog altijd te maken hebben met meervoudige en intersectionele discriminatie op grond van hun handicap en hun gender, ras, etnische afkomst, leeftijd, godsdienst of overtuiging, seksuele gerichtheid, migratiestatus of sociaal-economische achtergrond; wijst erop dat vrouwen en meisjes met een handicap bijzonder zijn blootgesteld aan gendergerelateerd geweld en dat het scala aan gendergerelateerd geweld dat wordt ervaren door vrouwen en meisjes met een handicap fysiek, seksueel, psychologisch en economisch geweld kan omvatten; is bezorgd over het feit dat vrouwen met een handicap vaak het slachtoffer zijn van gendergerelateerd geweld door partners of familieleden; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat mechanismen voor de melding van geweld tegen personen met een handicap alsook ondersteunende diensten voor slachtoffers worden ingevoerd en toegankelijk zijn; 24. erkent dat zorgverleners een belangrijke rol spelen in het leven van personen met een handicap en bij de uitvoering van hun werk met belemmeringen geconfronteerd worden; wijst erop dat personen met een handicap, met name vrouwen, zich door de juridische, financiële en sociale afhankelijkheid van hun verzorgers in een kwetsbaardere situatie bevinden; is bezorgd over meldingen van geweld tegen personen met een handicap door personen die voor hen zouden moeten zorgen, zowel thuis als in zorginstellingen; 25. neemt ter kennis dat de Commissie in de EU-strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030 heeft toegezegd om bijzondere aandacht te besteden aan vrouwen met een handicap, die twee tot vijf keer meer kans lopen met geweld te worden geconfronteerd dan andere vrouwen (51) ; verzoekt de Commissie de situatie van vrouwen met een handicap in het beleid en de maatregelen van de EU te integreren en in aanmerking te nemen; 26. is ernstig bezorgd over het feit dat vrouwen en meisjes met een handicap veel te vaak de toegang tot diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid, met name tot gynaecologische diensten, wordt ontzegd, dat hun ook geïnformeerde toestemming voor het gebruik van voorbehoedsmiddelen wordt ontzegd en dat zij zelfs het risico lopen op gedwongen sterilisatie (52) ; verzoekt de lidstaten wetgevende maatregelen te nemen om de fysieke integriteit, de keuzevrijheid en de zelfbeschikking van personen met een handicap te waarborgen wat hun seksuele en reproductieve leven betreft; 27. is ingenomen met het voorstel van de Commissie voor een richtlijn ter bestrijding van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, alsook met de inzet van sommige lidstaten en de stappen die zij in dit verband hebben ondernomen; verzoekt de Commissie en de lidstaten aanvullende concrete maatregelen te nemen om gendergerelateerd geweld aan te pakken, onder meer door gerichte steun te verlenen aan personen met een handicap; dringt er voorts bij de Commissie en de lidstaten op aan specifieke opleidingen en bewustmakingsactiviteiten te organiseren die gericht zijn op systemen voor respons op gendergerelateerd geweld, waarbij de participatie van vrouwen met een handicap gewaarborgd moet zijn, en die hun informatie over hun rechten moeten verstrekken; is van mening dat de Commissie en de lidstaten het unieke snijpunt tussen gender en handicap grondiger moeten onderzoeken om ervoor te zorgen dat de complexiteit van gendergerelateerd geweld tegen vrouwen en meisjes met een handicap naar behoren wordt begrepen en aangepakt; 28. dringt er bij de lidstaten op aan voldoende personele en financiële middelen toe te wijzen aan het in artikel 33, lid 2, van het CRPD bedoelde kader om ervoor te zorgen dat de nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling hun taken doeltreffend en efficiënt vervullen; dringt er bij de Commissie op aan hiervoor de nodige steun te verlenen; 29. is ingenomen met en steunt het aanstaande wetgevingsinitiatief van de Commissie inzake minimumnormen voor organen voor gelijke behandeling, dat de lidstaten ertoe zou aanzetten het mandaat van de organen voor gelijke behandeling te verruimen om de slachtoffers van discriminatie op grond van hun handicap te beschermen; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een ambitieus voorstel in te dienen; 30. dringt er bij de Raad op aan de ratificatie van het Verdrag van Istanbul door de EU af te ronden op basis van een brede toetreding zonder beperkingen, en te pleiten voor de ratificatie van het verdrag door alle lidstaten, daar dit een essentieel instrument is ter bestrijding van geweld tegen vrouwen en meisjes met een handicap; 31. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan het isolement van vrouwen met een handicap in al hun diversiteit te voorkomen door middel van horizontale en structurele maatregelen, zoals onderwijs en bewustmakingsactiviteiten voor vrouwen met een handicap, alsmede voor hun gezin en verzorgers; 32. is bezorgd over de situatie van gedetineerden met een handicap in de lidstaten, ongeacht hun soort handicap; betreurt dat in sommige lidstaten niet volledig rekening wordt gehouden met de kwetsbare situatie van gedetineerden met een handicap; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat gedetineerden met een handicap over de nodige infrastructuur beschikken, met inbegrip van adequate voorzieningen voor hun specifieke behoeften, alsook te zorgen voor toegankelijkheid en redelijke aanpassingen; vraagt de lidstaten en de instellingen van de EU voorts de nodige maatregelen te nemen om de grondrechten van gedetineerden te waarborgen en te beschermen, met name die van gedetineerden die zich in kwetsbare situaties bevinden, zoals personen met een geestelijke aandoening en personen met een handicap, en in alle lidstaten gemeenschappelijke Europese detentienormen in te voeren; 33. verzoekt de lidstaten het recht op onderwijs voor alle kinderen met een handicap te waarborgen door ervoor te zorgen dat zij gelijke toegang hebben tot inclusief en hoogwaardig onderwijs, van de vroege kinderjaren tot de adolescentie, met name door te voorzien in aangepaste infrastructuur en in gespecialiseerde opleidingen voor leerkrachten en begeleiders; benadrukt dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan de toegankelijkheid van schooldiensten voor kinderen met een handicap; benadrukt dat kinderen met een handicap nog steeds oververtegenwoordigd zijn in institutionele zorg, langdurig of permanent in instellingen verblijven, en te maken krijgen met een hoge mate van discriminatie en verwaarlozing; 34. benadrukt dat personen met een handicap een groter risico lopen het slachtoffer te worden van haatzaaiende uitlatingen en haatmisdrijven; is ingenomen met het voorstel van de Commissie om de lijst van EU-misdrijven uit te breiden tot haatzaaiende uitlatingen en haatmisdrijven; Gelijke erkenning voor de wet 35. verzoekt de Commissie en de lidstaten dringend maatregelen te nemen om de beperkingen van de handelingsbevoegdheid die een belemmering vormen voor de in de Verdragen verankerde rechten van personen met een handicap af te schaffen, onder meer door actie te ondernemen om plaatsvervangende besluitvorming in de hele EU te vervangen door ondersteunde besluitvorming, die dus de autonomie, wensen en voorkeuren van de betrokkene eerbiedigt; 36. verzoekt de lidstaten specifieke programma’s uit te voeren met het oog op een verschuiving van het ontnemen van de handelingsbevoegdheid van personen met een psychosociale handicap naar regelingen voor ondersteunde besluitvorming; 37. is verheugd dat in 2022 in het EU-scorebord voor justitie voor het eerst rekening is gehouden met de specifieke behoeften van personen met een handicap wat betreft hun toegang tot de rechter; 38. verzoekt de Commissie en de lidstaten passende maatregelen te treffen om alle – inclusief culturele – belemmeringen weg te nemen waarmee personen met een handicap worden geconfronteerd bij de toegang tot de rechter, door het gebrek aan bewustzijn over handicaps en het CRPD bij de gerechtelijke diensten aan te pakken, onder meer door voldoende financiering voor de opleiding van justitieel personeel toe te wijzen om de toegankelijkheid van informatie te verbeteren en professionele ondersteuning te bieden aan slachtoffers met een handicap, met name wanneer het slachtoffer juridisch, financieel of maatschappelijk van de dader afhankelijk is; merkt op dat zowel gerechtelijke als buitengerechtelijke klachtenmechanismen toegankelijker moeten worden gemaakt voor personen met een handicap; verzoekt de Commissie en de lidstaten voorts het bewustzijn over handicaps en meervoudige en intersectionele discriminatie op te nemen in de aanwervingscriteria voor personeel, met name justitieel en gevangenispersoneel, dat met personen met een handicap te maken heeft; 39. benadrukt dat voorzieningen en diensten toegankelijk moeten zijn om gelijke toegang tot de rechter en passende bijstand te waarborgen voor personen die moeite hebben om hun handelingsbekwaamheid uit te oefenen; stipt aan dat communicatieproblemen ernstige gevolgen kunnen hebben voor de toegang van gedetineerden met een handicap tot informatie in toegankelijke formaten en tot activiteiten die geschikt zijn voor hun handicap; verzoekt de Commissie en de lidstaten passende maatregelen te nemen om een betaalbare, veilige en doeltreffende toegang tot de rechter voor personen met een handicap te waarborgen en ervoor te zorgen dat in alle stadia van het proces bijstand en toegankelijke communicatie en informatie worden verstrekt; 40. wijst erop dat herhaalde overplaatsingen en het gebrek aan continuïteit van de zorg, alsook het gebrek aan justitieel en gevangenispersoneel, met inbegrip van medisch personeel, met adequate opleiding in het bijstaan van gedetineerden met een handicap, de kwetsbaarheid en het isolement van deze gedetineerden verergeren; 41. verzoekt de Commissie een programma op te zetten voor de financiering van gerechtelijke procedures in verband met rechtszaken waarbij bevoegde instanties van de lidstaten worden beschuldigd van discriminatie van personen met een handicap; stelt voor om deze financiering vrij te maken uit het huidige Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+); 42. verzoekt de Commissie en Eurofound robuuste gegevens te verzamelen en uitgebreid onderzoek te doen inzake de gevolgen van beperkingen van de handelingsbekwaamheid voor het leven van personen met een handicap, met inbegrip van personen met een psychosociale handicap; Participatie in het politieke en openbare leven: “Niets over ons zonder ons” 43. verzoekt de EU en de lidstaten de Europese kieswet en alle relevante nationale wetgeving te wijzigen om ervoor te zorgen dat alle personen met een handicap op voet van gelijkheid met anderen kunnen stemmen en zich bij verkiezingen kandidaat kunnen stellen; benadrukt dat besluiten over de ontneming van de handelingsbekwaamheid vanwege een handicap die door de lidstaat van herkomst zijn genomen, er niet toe mogen leiden dat burgers van de Unie in hun lidstaat van verblijf niet verkiesbaar zijn indien de wetgeving van die lidstaat dat recht zonder beperkingen voor alle personen met een handicap waarborgt; dringt er bij de Commissie op aan, met name met het oog op de volgende Europese verkiezingen in 2024, met de lidstaten samen te werken om het recht te waarborgen om zelfstandig en in het geheim te kunnen stemmen en ervoor te zorgen dat personen met een handicap gelijke kansen hebben om campagne te voeren voor verkiezingen; benadrukt dat er in veel gevallen geen infrastructuur voor personen met een handicap voorhanden is om hun democratisch stemrecht uit te oefenen; verzoekt de lidstaten in dit verband ervoor te zorgen dat de stembureaus toegankelijk zijn voor personen met een handicap; wijst in dit verband op de bepalingen op het gebied van de politieke rechten van personen met een handicap die in de wetgevingsresolutie van het Parlement van 3 mei 2022 zijn opgenomen; 44. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om personen met een handicap in al hun diversiteit en met allerlei verschillende achtergronden te betrekken bij de besluitvormingsprocessen van de EU; is van mening dat het leiderschap van personen met een handicap verder moet worden bevorderd door meer te investeren in organisaties van personen met een handicap om hun volwaardige participatie te vergemakkelijken en hun invloed op de besluitvorming te vergroten; 45. verzoekt de Europese, nationale, regionale en lokale politieke partijen meer personen met een handicap op hun kieslijsten te zetten; verzoekt de aangewezen verkiezingsorganen van de lidstaten gegevens te verzamelen over de toegankelijkheid van stembureaus, met inbegrip van aanwijzingen of ze zijn aangepast aan de behoeften van personen met een handicap, en dit uiterlijk één jaar na de verkiezingen voor het Europees Parlement aan de Commissie, de Raad en het Europees Parlement te melden; 46. is ervan overtuigd dat het wegnemen van belemmeringen door de bevordering en gebruikmaking van toegankelijkheidsmaatregelen en specifieke communicatieformaten, zoals gemakkelijk leesbare taal, braille en gebarentaal, een belangrijke stap zou zijn om personen met een handicap in staat te stellen daadwerkelijk deel te nemen aan het politieke en openbare leven; wijst erop dat digitale diensten toegankelijker moeten worden gemaakt voor personen met een handicap; 47. erkent de ontwikkeling van nieuwe technologieën en het potentieel ervan voor personen met een handicap; moedigt de Commissie aan te investeren in de ontwikkeling van toepassingen op het gebied van informatie- en communicatietechnologie (ICT) voor het communiceren in en vertalen van gebarentaal en braille; 48. verzoekt de Commissie de inclusiebevorderende aspecten van het programma Creatief Europa verder te versterken en te bevorderen ter vergroting van de culturele participatie in de hele Unie om te komen tot een inclusievere samenleving, met name voor personen met een handicap, door hun actieve deelname aan creatieve processen alsook de publieksontwikkeling aan te moedigen; De noodzaak van een uitvoeringsplan voor een rampenrisicobeheer op EU-niveau waarin rekening wordt gehouden met personen met een handicap 49. verzoekt de Commissie en de lidstaten de participatie van personen met een handicap en hun vertegenwoordigende organisaties te versterken in het besluitvormingsproces ten aanzien van het ontwerp, het beheer, de middelen en de uitvoering van beleid en programma’s inzake rampenrisicovermindering; dringt aan op de integratie van de perspectieven van personen met een handicap in de crisisbeheersingsreacties van de Unie; 50. is van mening dat deze programma’s mainstreaming in verschillende sectoren en op verschillende overheidsniveaus moeten omvatten en specifieke doelstellingen en tijdschema’s moeten bepalen voor de ontwikkeling van een actieplan voor rampenrisicovermindering waarin rekening wordt gehouden met personen met een handicap, teneinde het kader van Sendai te verwezenlijken; 51. benadrukt dat het beleid en de programma’s van de EU moeten worden ondersteund door uitgesplitste, op feitenmateriaal gebaseerde gegevens; benadrukt dat onderzoek moet worden ondersteund en gefinancierd om een beter inzicht te krijgen in de gevolgen van rampen voor personen met een handicap en hun vermogen om ze het hoofd te bieden; 52. verzoekt de lidstaten en de Commissie hun crisiscommunicatie te verbeteren en daarvoor kanalen te hanteren die personen met een handicap toegang bieden tot relevante informatie; neemt met bezorgdheid kennis van de conclusies van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten over de aanzienlijke tekortkomingen op dit gebied tijdens de COVID-19-pandemie; 53. merkt op dat personen met een handicap tot de meest gemarginaliseerde en kwetsbare groepen van alle door crises getroffen gemeenschappen behoren; wijst er bovendien op dat personen met een handicap in situaties van gewapend conflict te maken krijgen met gewelddadige aanvallen, gedwongen verplaatsing en voortdurende verwaarlozing bij de humanitaire hulp aan burgers die verwikkeld zijn geraakt in de strijd, en dat zij vaak dagen- of wekenlang in hun huizen of in verlaten dorpen worden achtergelaten, met weinig voedsel of water; wijst in dit verband op het belang van de EU-strategie voor de rechten van het kind, de kindergarantie, de EU-strategie voor de rechten van personen met een handicap 2021-2030 en alle bestaande rechtsinstrumenten van de EU ter ondersteuning van de lidstaten om te voorzien in de specifieke behoeften en bescherming van en zorg voor vluchtelingen met een handicap, waaronder de richtlijn tijdelijke bescherming (53) ; Vrij verkeer en wederzijdse erkenning: de noodzaak om de voordelen van de EU-gehandicaptenkaart uit te breiden 54. benadrukt dat de wederzijdse definitie, diagnose en erkenning van de gehandicaptenstatus op alle gebieden in de hele EU absoluut noodzakelijk is, en dringt er bij de Commissie op aan haar werkzaamheden op dit vlak te versnellen teneinde de erkenning van de gehandicaptenstatus bij verplaatsingen in de hele EU te waarborgen en het vrije verkeer van personen met een handicap in alle lidstaten te garanderen; 55. is ingenomen met de aankondiging van de Commissie in haar intentieverklaring van 2022 aan het Parlement dat zij in 2023 een wetgevingsvoorstel over een Europese gehandicaptenkaart zal indienen, hetgeen ook is opgenomen in het werkprogramma van de Commissie voor 2023; 56. is er stellig van overtuigd dat de EU-gehandicaptenkaart gebaseerd moet zijn op een bindende wetgevingshandeling van de Unie die behalve cultuur, vrijetijdsbesteding en sport een breed scala aan gebieden moet bestrijken; benadrukt dat de gehandicaptenkaart standaard ook bruikbaar moet zijn voor nationale, regionale en lokale openbare diensten, zoals vervoer, en dat er een speciale EU-website en een toegankelijke onlinedatabank voor moeten worden opgezet in alle EU-talen, met inbegrip van specifieke communicatieformaten, zoals gemakkelijk leesbare taal, braille en gebarentaal; verzoekt de Commissie voorts te overwegen om het beheer van de uitvoering van de EU-gehandicaptenkaart uit het ESF+ te financieren; 57. is er stellig van overtuigd dat personen met een handicap en hun representatieve organisaties nauw moeten worden betrokken bij de uitvoering van en communicatie over de EU-gehandicaptenkaart; is van mening dat dit in de eerste plaats een herziening van de huidige wetgeving en beleidsmaatregelen vereist, door een robuust bewustmakingsproces moet worden ondersteund, door specifieke effectanalyses op basis van uitgesplitste gegevens moet worden gevolgd en in concrete uitvoeringsmaatregelen moet resulteren; Het bevorderen van reguliere inclusieve onderwijsomgevingen en het waarborgen van toegankelijke gezondheidszorg van hoge kwaliteit 58. verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen om de toegang tot en het genot van inclusief en hoogwaardig onderwijs voor alle lerenden met een handicap, met inbegrip van afstandsleren en een leven lang leren, te vergemakkelijken overeenkomstig het Gehandicaptenverdrag, en bij het nastreven van de onderwijsdoelstelling de speciale indicatoren voor personen met een handicap van de Europa 2020-strategie op te nemen; benadrukt het belang van gelijke toegang tot onderwijs in klaslokalen voor leerlingen en studenten, met inbegrip van voor- en vroegschoolse educatie, ongeacht of zij een handicap hebben; verzoekt de lidstaten meer te investeren in het Erasmus+-programma en gebruik te maken van de financieringsmogelijkheden die het biedt; 59. betreurt dat sommige lidstaten te weinig investeren in voorzieningen voor personen met een handicap die specifieke verzorging door gespecialiseerde professionals nodig hebben, waardoor zij, en dan vooral jongeren van schoolgaande leeftijd, in sommige gevallen gedwongen worden hun gezin achter te laten om in geschikte voorzieningen in andere lidstaten te gaan wonen; 60. verzoekt de Commissie te waarborgen dat digitale omgevingen voor iedereen toegankelijk zijn; benadrukt dat live ondertiteling, eenvoudig te begrijpen informatie, vertolking in gebarentaal en toegankelijke websites essentieel zijn voor het verstrekken van onderwijs en informatie aan personen met een handicap; 61. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan snel actie te ondernemen om ervoor te zorgen dat personen met een handicap, met inbegrip van psychosociale handicaps, over hetzelfde aanbod, dezelfde kwaliteit en dezelfde normen inzake gratis of betaalbare gezondheidszorg en programma’s beschikken als andere personen, met inbegrip van toegang tot seksuele en reproductieve gezondheidsdiensten en initiatieven in het kader van het EU-kankerbestrijdingsplan; 62. beveelt ten zeerste aan om met EU-middelen steun te verlenen om in de lidstaten gezondheidszorg te ontwikkelen waarbij rekening wordt gehouden met personen met een handicap; stelt voor dat de Commissie nadenkt over de ontwikkeling van toegankelijkheidsnormen voor screeningapparatuur; 63. is van mening dat toegankelijke volksgezondheidscampagnes en communicatie over ziektepreventie, -screening en -behandeling personen met een handicap moeten omvatten en verspreid moeten worden in verschillende toegankelijke formaten, zoals gebarentaal, braille en gemakkelijk leesbare taal; 64. verzoekt de lidstaten de continuïteit van zorg en ondersteuning te waarborgen, die vaak stoppen na het volgen van onderwijs, wat problemen met de overgang naar de arbeidsmarkt en onderbrekingen van mogelijkheden voor toegang tot de arbeidsmarkt en van het vermogen om zelfstandig te wonen tot gevolg heeft; 65. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat personen met een handicap gelijke kansen op de arbeidsmarkt, toegang tot inclusief regulier onderwijs en gezondheidsvoorzieningen alsook gelijke toegang tot vervoer hebben door fundamentele drempels voor een sociaal leven weg te nemen en beginselen inzake universeel ontwerp toe te passen op investeringen in infrastructuur en digitale voorzieningen in de hele EU; 66. verzoekt de Commissie een alomvattende en transversale Europese strategie inzake geestelijke gezondheid uit te werken als passende follow-up van het Europees kader voor actie inzake geestelijke gezondheid, en het EU-kompas voor actie inzake geestelijke gezondheid en welzijn te verbeteren; merkt op dat deze strategie erop gericht moet zijn de lidstaten te verplichten geestelijke gezondheidszorg met lichamelijke zorg te integreren, gezien de nauwe correlatie tussen beide, met bijzondere aandacht voor personen met een handicap, om effectieve zorg te bieden op basis van empirische gegevens en mensenrechten en om het aantal aangeboden diensten uit te breiden zodat meer mensen toegang hebben tot behandeling; dringt er met name bij de lidstaten op aan hun relevante EU-middelen onder meer aan te wenden ter versterking van de neuropsychiatrische diensten voor kinderen en jongeren, die zwaar hebben geleden onder de tijdens de pandemie genomen maatregelen, die het onbehagen, de armoede en het geestelijk lijden hebben doen toenemen, wat op dramatische wijze tot uiting komt; 67. verzoekt de Commissie de richtlijn inzake grensoverschrijdende gezondheidszorg te herzien om de tekst in overeenstemming te brengen met het CRPD en te garanderen dat personen met een handicap daadwerkelijk toegang hebben tot kwalitatief hoogwaardige grensoverschrijdende gezondheidszorg; Bevordering van inclusieve werkgelegenheid 68. benadrukt dat de uitoefening van het recht op werk door personen met een handicap (54) nauw samenhangt met maatregelen om directe en indirecte discriminatie, armoede en belemmeringen op het gebied van gezondheid, onderwijs, opleiding, huisvesting, zorg, ondersteuning, persoonlijke mobiliteit, toegang tot de bebouwde omgeving, segregatie en institutionalisering aan te pakken; spoort de Commissie en de lidstaten derhalve aan doeltreffende en concrete maatregelen te nemen ter bevordering van gelijkheid, diversiteit en horizontale inclusie van personen met een handicap en hun gezinnen in alle geledingen van de samenleving, onder meer door middel van persoonlijke bijstand, zelfstandig wonen, sociale bescherming, bewustmaking en een omgeving zonder obstakels; herinnert eraan dat de integratie van personen met een handicap op de arbeidsmarkt niet alleen essentieel is voor sociale inclusie en gelijke kansen, maar ook aanzienlijke economische kansen biedt voor de financiële onafhankelijkheid van personen met een handicap en de economie als geheel ten goede komt; 69. verzoekt de Europese Arbeidsautoriteit samen te werken met de nationale arbeidsinspectiediensten om de bestaande wetgeving te handhaven; beveelt aan dat arbeidsinspecteurs publieke en particuliere werkgevers monitoren om de naleving van de arbeidsrechten van personen met een handicap te waarborgen; 70. verzoekt de Commissie en de lidstaten een holistische beleidsbenadering voor de hele levenscyclus te hanteren om de preventie van discriminatie te bevorderen en het effectieve behoud en de doeltreffende inclusie van personen met een handicap op de arbeidsmarkt te garanderen; verzoekt de Commissie en de lidstaten om het CRPD ten volle uit te voeren en te integreren in alle wetgevings-, beleids- en financieringsmaatregelen, met name ten behoeve van de inclusie van personen met een handicap in de samenleving en op de arbeidsmarkt; roept de EU en alle lidstaten op om het facultatieve protocol bij het CRPD te ratificeren; 71. is ingenomen met het beleidsdebat van 16 juni 2022 tussen de ministers van Werkgelegenheid resp. Sociale Zaken over de tewerkstelling van personen met een handicap, over hoe negatieve prikkels voor het aannemen van personen met een handicap kunnen worden weggenomen en over maatregelen om hun integratie op de arbeidsmarkt te bevorderen; kijkt uit naar concrete follow-upmaatregelen van de lidstaten; 72. wijst op de noodzaak om meer aandacht te besteden aan de werkgelegenheidssituatie van personen met een handicap die afkomstig zijn uit etnische minderheden, zoals migranten, vluchtelingen, Roma en personen van Afrikaanse afkomst; 73. benadrukt dat een op mensenrechten gebaseerde aanpak moet worden vastgesteld als het kader waarbinnen de samenleving zich buigt over handicaps en dat de steun voor personen met een handicap dienovereenkomstig moet worden aangepast; wijst op het belang van een allesomvattende definitie en toepassing van het begrip “toegankelijkheid” en benadrukt de waarde daarvan als onmisbare basis voor gelijke kansen voor personen met een handicap, zoals erkend in het CRPD en in overeenstemming met algemene opmerking nr. 2 van dat verdrag, rekening houdend met de diversiteit van de behoeften van personen met een handicap en de bevordering van het universeel ontwerp als een EU-beginsel (55) ; 74. verzoekt de Commissie zo snel mogelijk te beginnen met de herziening van de richtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep, met name als het gaat om geharmoniseerde minimumnormen voor redelijke aanpassingen voor werknemers met een handicap, teneinde deze richtlijn volledig in overeenstemming te brengen met de bepalingen van het CRPD en een participatief proces in te voeren dat bedoeld is om de rechtstreekse en volledige betrokkenheid van organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen te waarborgen; 75. wijst erop dat het belangrijk is om personen met een handicap, hun gezinnen en vertegenwoordigende organisaties actief te betrekken bij de ontwikkeling en uitvoering van alle maatregelen die gevolgen voor hen hebben; wijst op het belang om gehandicaptenvraagstukken centraal te stellen op de werkvloer en wijst in dit verband op de rol van sociale dialoog en opleiding voor werkgevers; verzoekt de lidstaten actieve maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat niemand wordt gediscrimineerd en te waarborgen dat personen met een handicap hun arbeids- en vakbondsrechten op voet van gelijkheid kunnen uitoefenen; 76. benadrukt dat pesterijen op de werkvloer, waaronder seksuele intimidatie en represailles voor het leveren van openlijke kritiek, de toegang tot werk, baanbehoud en gelijke loopbaanontwikkeling belemmeren, met name voor vrouwen met een handicap (56) , en dat er in de lidstaten specifieke maatregelen moeten worden genomen om de intimidatie van personen met een handicap te voorkomen, te bestrijden en te bestraffen; 77. is van mening dat regelingen voor inkomensondersteuning, handicapgerelateerde bijstand en actieve werkgelegenheidssteun elkaar aanvullen bij de bevordering van de volledige en doeltreffende participatie op de arbeidsmarkt van personen met een handicap, aangezien salarissen geen vervanging vormen voor de dekking van extra kosten die verband houden met een handicap; dringt er daarom bij de lidstaten op aan inkomensondersteuning, actieve werkgelegenheidssteun en handicapgerelateerde bijstand te ontvlechten (57) om ervoor te zorgen dat de subsidiabiliteitsregels zo inclusief mogelijk zijn, en om extra uitgaven in verband met handicaps te dekken, armoede onder werkenden te bestrijden en gelijkheid, waardigheid en autonomie van personen met een handicap te waarborgen; spoort de lidstaten aan soortgelijke oplossingen in te voeren voor verzorgers van personen met een handicap om naast hun zorggerelateerde uitkeringen een inkomen te ontvangen; 78. verzoekt de Commissie met klem erop toe te zien dat de lidstaten de beginselen van gelijke behandeling en gelijk loon voor arbeid van gelijke waarde voor alle werknemers eerbiedigen; dringt er verder op aan dat personen met een handicap die in sociale werkplaatsen werkzaam zijn, ten minste dezelfde rechten en status moeten krijgen als werknemers op de reguliere arbeidsmarkt; is van mening dat deze werkplaatsen een geïndividualiseerde aanpak moeten hanteren en, in de mate van het mogelijke, alleen maar als een tijdelijke optie mogen dienen voor personen met een handicap tijdens hun werkzame leven; is voorts van mening dat deze werkplaatsen gericht moeten zijn op de ontwikkeling van vaardigheden en de overgang naar de open arbeidsmarkt moeten ondersteunen; benadrukt dat personen met een handicap die in een dergelijke omgeving werken, moeten worden beschermd door de bestaande rechtskaders inzake sociale bescherming en arbeidsomstandigheden, waaronder het recht op een minimumloon op gelijke voet met anderen, in overeenstemming met artikel 27 van het CRPD; verzoekt de lidstaten inclusieve modellen van beschermde en ondersteunde werkgelegenheid te ontwikkelen waarin de rechten van personen met een handicap worden geëerbiedigd en die bijdragen tot hun doeltreffende inclusie en latere overstap naar de reguliere arbeidsmarkt; benadrukt dat personen met een handicap een baan van goede kwaliteit moeten vinden die aansluit bij hun vaardigheden en ambities, en dat opleiding, bijscholing en omscholing van personen met een handicap reële capaciteiten en vaardigheden moeten opleveren; verzoekt de lidstaten de doeltreffendheid van bestaande sociale werkplaatsen te beoordelen, in die zin dat zij personen met een handicap vaardigheden moeten aanreiken om werk te vinden op de reguliere arbeidsmarkt; verzoekt de Commissie dit proces te monitoren; 79. merkt op dat de COVID-19-crisis tot een toename van werken op afstand heeft geleid en dat telewerken de arbeidsparticipatie van personen met een handicap een impuls kan geven, aangezien de thuisomgeving aan de handicap kan worden aangepast, en een manier kan zijn om werk en privéleven beter te combineren en de belemmeringen voor de arbeidsmarkt die verband houden met pijn en vermoeidheid te verminderen; waarschuwt echter tegen de inzet van telewerken door werkgevers om geen redelijke aanpassingen te hoeven doorvoeren aan de werkplek of een inclusieve werkomgeving voor werknemers met een handicap te hoeven creëren (58) , aangezien dit tot isolement kan leiden en hun geestelijke gezondheid kan aantasten; benadrukt dat het toekomstige telewerkbeleid moet worden ontwikkeld met inachtneming van de rechten van personen met een handicap en dat personen met een handicap bij het ontwerp ervan moeten worden betrokken, evenals bij nieuwe collectieve arbeidsovereenkomsten wanneer er wordt onderhandeld over telewerk en wanneer bedrijven hun telewerkbeleid herzien zodat hierbij rekening wordt gehouden met handicaps; wijst erop dat personen met een handicap gelijke toegang tot onderwijs en opleiding moeten krijgen, digitale vaardigheden moeten kunnen verwerven en over toegankelijke digitale infrastructuur moeten beschikken, zowel in stedelijke als in landelijke en afgelegen gebieden, om hen in staat te stellen te profiteren van de nieuwe arbeidskansen die door de digitalisering worden gecreëerd; benadrukt dat redelijke aanpassingen een recht zijn voor werknemers met een handicap en is van mening dat de overheid bewustmakingsacties en programma’s voor capaciteiten en vaardigheden van personen met een handicap en kennis over redelijke aanpassingen aan de werkplek onder werkgevers in de particuliere en de publieke sector moet bevorderen om discriminatie op grond van handicap aan te pakken en ervoor te zorgen dat gezagsdragers over de instrumenten beschikken om werknemers met een handicap in dienst te nemen, te ondersteunen en te behouden; 80. merkt op dat het bevorderen van de rechten van ouderen nauw samenhangt met de verwezenlijking van gelijke rechten voor personen met een handicap, aangezien ouderen een grotere kans hebben op een handicap en meer dan 46 % van de personen van 60 jaar en ouder al een handicap heeft; benadrukt, gezien de demografische veranderingen en met name de vergrijzing van de bevolking, dat het hoofd moet worden geboden aan nieuwe uitdagingen die verband houden met de hogere prevalentie van handicaps als gevolg van de vergrijzing van de beroepsbevolking en de hogere prevalentie van werknemers met chronische aandoeningen; benadrukt dat er beleid moet worden uitgewerkt, waaronder over flexibele werkroosters, om werknemers met een handicap te helpen beter op de arbeidsmarkt te integreren, alsook zorgdiensten voor personen met een handicap, met inbegrip van normen inzake opleiding van personeel en normen voor persoonlijke bijstand; 81. verzoekt de lidstaten toe te zien op de eerbiediging van de beginselen 2 en 3 van de Europese pijler van sociale rechten, die voorzien in gelijke behandeling en gelijke kansen voor vrouwen en mannen wat participatie op de arbeidsmarkt, arbeidsvoorwaarden en loopbaanontwikkeling betreft, ongeacht ras of etnische afkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid; pleit voor monitoring van de vaststelling van de maatregelen uit hoofde van het CRPD; 82. verzoekt de lidstaten ondersteuning op maat te bieden aan personen met een handicap om hun toegang te bieden tot de ontwikkeling van vaardigheden, beroepsonderwijs en -opleiding en werk met het oog op inclusief en actief arbeidsmarktbeleid; spoort de diensten voor arbeidsvoorziening en de publieke en particuliere sector aan gepersonaliseerde maatregelen uit te voeren om de inzetbaarheid en het behoud van personen met een handicap op de arbeidsmarkt te verbeteren met het oog op de naleving van het CRPD, en beste praktijken uit te wisselen met betrekking tot het in dienst nemen van personen met een handicap via het Europees netwerk van openbare diensten voor arbeidsvoorziening; verzoekt de lidstaten begeleiding, opleiding en financiële steun aan te bieden ter ondersteuning van het creëren van banen, aanwerving en (zelfstandig) ondernemerschap voor personen met een handicap, onder meer via het ESF+; benadrukt de positieve rol die de sociale economie kan spelen bij de tewerkstelling van personen met een handicap; verzoekt de lidstaten stimuleringsmaatregelen in het leven te roepen om personen met een handicap aan te sporen ondernemingen van de sociale economie op te richten en activiteiten te ontplooien die een inkomen opleveren; 83. is van mening dat bij steunmaatregelen voor de arbeidsmarkt rekening moet worden gehouden met handicaps en gerichte beleidsmaatregelen om de inclusie van personen met een handicap te ondersteunen; verzoekt de lidstaten steun te verlenen voor de afstemming van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt, beroepsprofilering, gelijktijdig werken en leren, inwerktrajecten, opleidingen op de werkplek, loopbaanontwikkeling, mentorschap en inclusief en toegankelijk beroepsonderwijs en -opleiding om de noodzakelijke integratie en het behoud van personen met een handicap op de werkplek te ondersteunen; wijst erop dat maatregelen om de inclusie en inzetbaarheid van personen met een handicap te verbeteren niet werkelijk doeltreffend zullen zijn als niet tegelijkertijd de stereotypen en stigma’s met betrekking tot handicaps op de werkvloer en in de samenleving worden bestreden; wijst in dit verband op het belang van bewustmaking en opleidingen voor opleiders, werkgevers en werknemers, alsook voor het algemeen publiek, om discriminatie op grond van handicap aan te pakken, mentaliteitsveranderingen te bewerkstelligen en werkelijk inclusieve samenlevingen tot stand te brengen; 84. wijst erop dat de lage participatiegraad van personen met een handicap sociaal-economische inclusie in de weg staat, die moet worden verbeterd door middel van Europese en nationale programma’s die bedoeld zijn om personen die zijn uitgesloten van de arbeidsmarkt te activeren en op te leiden; benadrukt dat het ondersteunen en bevorderen van de arbeidsmarktparticipatie van personen met een handicap weliswaar cruciaal is, maar dat er ook adequate en inclusieve mechanismen voor sociale bescherming moeten worden ingevoerd zodat de ondersteuning beschikbaar is voor alle personen met een handicap; 85. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie en de lidstaten om een beoordeling uit te voeren van de belangrijkste trends voor de toekomst van werk vanuit het perspectief van personen met een handicap, met het oog op de vaststelling en uitvoering van specifieke acties om de arbeidsmarkt inclusiever te maken en de digitale kloof te verkleinen; benadrukt dat er beter gebruik moet worden gemaakt van innovatieve technologieën om een gelijk speelveld te creëren en belemmeringen bij de toegang tot onderwijs, opleiding en de arbeidsmarkt weg te nemen, vooral op de digitale arbeidsmarkt, alsook om personen met een handicap te helpen toegang te krijgen tot digitale hulpmiddelen en software die voor hen essentieel zijn om zelfstandig te kunnen wonen; benadrukt dat personen met een handicap beschermd moeten worden tegen discriminatie op basis van artificiële intelligentie bij beslissingen over werving, selectie, promotie en ontslag; verzoekt de lidstaten het bereik van cursussen inzake digitale vaardigheden te verbeteren voor groepen mensen die het risico lopen uitgesloten te worden, onder meer personen met een handicap en ouderen, om ze beter te integreren in het sociale leven en de arbeidsmarkt, en te zorgen voor betere toegang tot e-diensten en administratie; 86. is groot voorstander van onderzoek naar, sociale investeringen in en gerichte initiatieven op EU-niveau voor programma’s en diensten waarvan is gebleken dat zij de integratie van personen met een handicap op de arbeidsmarkt op lange termijn ondersteunen, met bijzondere aandacht voor personen met een autismespectrumstoornis; stelt voor dat de lidstaten de opdracht geven voor onderzoek naar modellen en programma’s waarvoor nog geen empirische gegevens beschikbaar zijn, alsook financiering verschaffen voor innovatie in de dienstverlening, zoals artificiële intelligentie in hulptechnologieën (59) ; 87. verzoekt de lidstaten, met name de nationale coördinatoren, in hun meerjarige nationale strategieën in het kader van de Europese kindergarantie bijzondere aandacht te besteden aan de behoeften van kinderen met een handicap en te zorgen voor daadwerkelijke, gratis toegang tot hoogwaardige diensten, met name inclusief onderwijs; roept hen op alle vluchtelingenkinderen met een handicap op gelijke voet met kinderen in gastlanden doeltreffende toegang tot gezonde voeding en adequate huisvesting te bieden, overeenkomstig Aanbeveling (EU) 2021/1004 van de Raad, opdat er in nationale geïntegreerde maatregelen rekening wordt gehouden met intersectionele nadelen; verzoekt de lidstaten en de Commissie daarom de financiering voor de Europese kindergarantie met spoed te verhogen door middel van een eigen begrotingslijn van ten minste 20 miljard EUR; spoort alle lidstaten in dit verband ertoe aan meer dan de minimale ESF+-middelen onder gedeeld beheer toe te wijzen aan de ondersteuning van activiteiten in het kader van de Europese kindergarantie; verzoekt de lidstaten opnieuw de verbeterde jongerengarantie uit te voeren om te zorgen voor een hoogwaardig banenaanbod, waaronder ook eerlijke beloning, toegang tot sociale zekerheid en werkomgevingen die afgestemd zijn op de behoeften van personen met een handicap; 88. verzoekt de lidstaten de richtlijn betreffende het evenwicht tussen werk en privéleven voor ouders en mantelzorgers uit te voeren, die voorziet in een toelage voor zorgverlof van vijf werkdagen per jaar; benadrukt dat er speciale regelingen moeten worden overwogen voor zorgverlof, vaderschapsverlof, ouderschapsverlof en flexibele werktijden voor ouders in bijzondere probleemsituaties, zoals ouders met een handicap of ouders met kinderen die een handicap of een chronische ziekte hebben, zonder dat de werkgever hieronder te lijden heeft; 89. verzoekt de lidstaten te zorgen voor betere arbeids- en leefomstandigheden, onder meer door middel van toereikende minimumlonen en maatregelen voor loontransparantie, om de loonkloof voor personen met een handicap te verkleinen en een inclusieve en duurzame groei op de arbeidsmarkt te bewerkstelligen; wijst op het belang van de snelle vaststelling van de richtlijn betreffende minimumlonen en loontransparantie, die volledig van toepassing moet zijn op personen met een handicap; 90. verzoekt de Commissie een Europees rechtskader voor inclusieve ondernemingen uit te werken en te bevorderen om permanente arbeidsplaatsen te scheppen voor personen met een handicap; o o o 91. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 30 juni 2021 getiteld “Een langetermijnvisie voor de plattelandsgebieden van de EU – Naar sterkere, verbonden, veerkrachtige en welvarende plattelandsgebieden in 2040” ( COM(2021)0345 ), – gezien de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling en de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties, – gezien de Overeenkomst van Parijs, die is bereikt in het kader van de 21e Conferentie van de Partijen bij het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering, – gezien de artikelen 39 en 174 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021‑2027 (1) , – gezien Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (2) , – gezien Verordening (EU) 2021/2115 van het Europees Parlement en de Raad van 2 december 2021 tot vaststelling van voorschriften inzake steun voor de strategische plannen die de lidstaten in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid opstellen (strategische GLB-plannen) en die uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) worden gefinancierd, en tot intrekking van Verordeningen (EU) nr. 1305/2013 en (EU) nr. 1307/2013 (3) , – gezien Verordening (EU) 2021/2116 van het Europees Parlement en de Raad van 2 december 2021 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1306/2013 (4) , – gezien Verordening (EU) 2021/1060 van het Europees Parlement en de Raad van 24 juni 2021 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds Plus, het Cohesiefonds, het Fonds voor een rechtvaardige transitie en het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en de financiële regels voor die fondsen en voor het Fonds voor asiel, migratie en integratie, het Fonds voor interne veiligheid en het Instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid (5) , – gezien Verordening (EU) 2021/694 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2021 tot oprichting van het programma Digitaal Europa (6) , – gezien zijn resolutie van 27 oktober 2016 over hoe het GLB de werkgelegenheid in landelijke gebieden kan verbeteren (7) , – gezien zijn resolutie van 4 april 2017 over vrouwen en hun rol in plattelandsgebieden (8) , – gezien zijn resolutie van 15 november 2017 over een actieplan voor de natuur, de mensen en de economie (9) , – gezien zijn resolutie van 30 mei 2018 over de toekomst van voeding en landbouw (10) , – gezien zijn resolutie van 3 oktober 2018 over inspelen op de specifieke behoeften van plattelands-, bergachtige en afgelegen gebieden (11) , – gezien zijn resolutie van 8 maart 2022 over de rol van het cohesiebeleid bij het bevorderen van innovatieve en slimme transformatie en regionale ICT-connectiviteit (12) , – gezien zijn resolutie van 8 oktober 2020 over de Europese bosbouwstrategie – de weg vooruit (13) , – gezien zijn resolutie van 20 oktober 2021 over een “van boer tot bord”-strategie voor een eerlijk, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem (14) , – gezien zijn resolutie van 9 juni 2021 over de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030: de natuur terug in ons leven brengen (15) , – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal ( COM(2019)0640 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “Een “van boer tot bord”-strategie voor een eerlijk, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem” ( COM(2020)0381 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU‑biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 12 november 2021 getiteld “Noodplan voor het waarborgen van de voedselvoorziening en voedselzekerheid in tijden van crisis” ( COM(2021)0689 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 16 juli 2021 getiteld “Nieuwe EU-bosstrategie voor 2030” ( COM(2021)0572 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 4 februari 2022 over het 8e cohesieverslag: naar cohesie in Europa in 2050 ( COM(2022)0034 ), – gezien het verslag van de Commissie van 17 juni 2020 over de gevolgen van demografische veranderingen ( COM(2020)0241 ), – gezien het groenboek van de Commissie van 27 januari 2021 over de vergrijzing, getiteld “Bevorderen van intergenerationele solidariteit en verantwoordelijkheid” ( COM(2021)0050 ), – gezien de Verklaring van Cork 2.0 over een betere levenskwaliteit in plattelandsgebieden, die de partijen bij de Europese Conferentie over plattelandsontwikkeling in september 2016 in Cork hebben aangenomen, – gezien de Verklaring van Bled voor een slimmere toekomst in de plattelandsgebieden van de EU, die op 13 april 2018 werd ondertekend in Bled (Slovenië), – gezien de VN-Verklaring over de rechten van landbouwers en andere mensen die werkzaam zijn in plattelandsgebieden, die de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties op 28 september 2018 heeft aangenomen, – gezien zijn resolutie van 3 mei 2022 over een EU-actieplan voor biologische landbouw (16) , – gezien algemene aanbeveling nr. 34 (2016) van het VN-Comité voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen inzake de rechten van vrouwen op het platteland, die op 7 maart 2016 is aangenomen, – gezien beginsel 20 van de Europese pijler van sociale rechten, – gezien de in opdracht van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling van het Parlement uitgevoerde studie over de toekomst van het Europese landbouwmodel: sociaal-economische en territoriale gevolgen van de daling van het aantal landbouwbedrijven en landbouwers in de EU, die de beleidsondersteunende afdeling Structuur- en Cohesiebeleid in april 2022 heeft gepubliceerd, – gezien de mededeling van de Commissie van 25 maart 2021 over een actieplan voor de ontwikkeling van de biologische productie ( COM(2021)0141 ), – gezien zijn resolutie van 24 maart 2022 over de behoefte aan een dringend EU-actieplan om voedselzekerheid binnen en buiten de EU te waarborgen in het licht van de Russische invasie in Oekraïne (17) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 8 april 2021 met een evaluatie van de gevolgen van het GLB voor de instroom van jonge landbouwers, de lokale ontwikkeling en de werkgelegenheid in plattelandsgebieden (SWD(2021)0078), – gezien het advies van het Europees Comité van de Regio’s van 26 januari 2022, getiteld “Een langetermijnvisie voor de plattelandsgebieden van de EU” (18) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 maart 2022, getiteld “Een langetermijnvisie voor de plattelandsgebieden van de EU” (19) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie vrouwenrechten en gendergelijkheid, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A9‑0269/2022 ), A. overwegende dat plattelandsgebieden ongeveer 83 % van het totale grondgebied van de EU uitmaken en dat er ongeveer 137 miljoen mensen wonen (zijnde 30 % van de EU‑bevolking); overwegende dat de plattelandsgebieden van de EU van groot belang zijn als plaatsen voor voedselproductie, bossen en energieproductie, met name hernieuwbare energie, alsook voor de verwezenlijking van de Europese Green Deal, klimaatneutraliteit en de duurzameontwikkelingsdoelstellingen; overwegende dat plattelandsgebieden, met name afgelegen en minder ontwikkelde plattelandsgebieden, berggebieden, eilanden en ultraperifere gebieden, te kampen hebben met specifieke, onopgeloste uitdagingen op lange termijn en een gebrek aan erkenning van hun unieke potentieel voor ontwikkeling en innovatie; B. overwegende dat op EU-niveau het bevolkingsaandeel in plattelandsgebieden het afgelopen decennium licht en de voorbije 50 jaar sterk is gedaald, vanwege vergrijzing en plattelandsvlucht (verstedelijking); overwegende dat het aandeel 65-plussers in het algemeen het grootst is in plattelandsgebieden en dat dit naar verwachting nog zal groeien; overwegende dat de bevolking in vier op vijf plattelandsgebieden in de EU tegen 2050 vermoedelijk zal afnemen en dat afgelegen plattelandsgebieden verder inwoners dreigen te verliezen; C. overwegende dat in artikel 174 VWEU is bepaald dat de Unie zich ten doel stelt de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio’s te verkleinen, waarbij bijzondere aandacht moet worden geschonken aan bepaalde regio’s, met name plattelandsgebieden; overwegende dat plattelandsgebieden met het oog op duurzame ontwikkeling voldoende financiële steun moeten krijgen; D. overwegende dat de gemiddelde arbeidsparticipatie in de plattelandsgebieden van de EU zich tussen 2012 en 2020 gunstig maar niet in alle lidstaten op dezelfde manier heeft ontwikkeld en dat de kwaliteit van het werkaanbod uiteenloopt; overwegende dat het percentage van de bevolking dat getroffen dreigt te worden door armoede of sociale uitsluiting hoger is in landelijke dan in stedelijke gebieden; E. overwegende dat de arbeidsomstandigheden van een aanzienlijk deel van de werknemers in de landbouwsector van de EU uiterst moeilijk en precair zijn en worden gekenmerkt door lage lonen, lange werktijden, zwartwerk, een groot aantal ongevallen en ziekten en erbarmelijke huisvesting; F. overwegende dat de toegang tot waterdiensten, sanitaire voorzieningen, wegverbindingen, gezondheidszorg, onderwijs, breedbandinternet en andere basisvoorzieningen van essentieel belang is voor de ontwikkeling van plattelandsgebieden; overwegende dat huishoudens in sommige plattelandsgebieden nog steeds geen toegang hebben tot essentiële basisdiensten, met name water en sanitaire voorzieningen, terwijl er tussen de lidstaten nog steeds verschillen bestaan (20) ; overwegende dat burgers vervoersinfrastructuur en -verbindingen aanmerken als de belangrijkste behoeften in plattelandsgebieden; G. overwegende dat slechts één op de zes plattelandsbewoners toegang heeft tot ultrasnelle breedbandverbindingen; overwegende dat landelijke en stedelijke gebieden grote verschillen vertonen wat betreft digitale basisvaardigheden, waarbij op het platteland slechts 28 % van de volwassenen over ten minste elementaire digitale vaardigheden beschikt terwijl dat in de stad 62 % is (2019); overwegende dat er tussen de lidstaten nog steeds aanzienlijke verschillen bestaan op het gebied van internetconnectiviteit, terwijl in sommige lidstaten tot 25 % van de huishoudens op het platteland nog steeds geen toegang heeft tot het internet (21) ; H. overwegende dat gendergelijkheid een fundamentele waarde van de EU is die in de Verdragen en in het Handvest van de grondrechten wordt erkend; overwegende dat er nog steeds sprake is van aanzienlijke genderongelijkheid in plattelandsgebieden, waarbij vrouwen te lijden hebben onder hogere werkloosheidscijfers, onzekere arbeidsovereenkomsten en informele arbeidsomstandigheden, en ondervertegenwoordigd zijn in besluitvormingsorganen zoals landbouwcoöperaties, vakbonden en gemeentebesturen; I. overwegende dat het aantal landbouwbedrijven in de EU-27 tussen 2003 en 2016 met 32 % is gedaald, waarbij de daling het sterkst was bij kleine landbouwbedrijven van minder dan vijf hectare (38 %); overwegende dat er in 2016 in de EU 10,5 miljoen landbouwbedrijven waren, waarvan de meeste (92 %) familiebedrijven waren; overwegende dat er in de EU tegen 2040 nog eens 6,4 miljoen landbouwbedrijven zouden kunnen verdwijnen, waardoor er in de hele EU ongeveer 3,9 miljoen landbedrijven zouden overblijven, hetgeen neerkomt op een ontzaglijke krimp van 62 % ten opzichte van 2016; J. overwegende dat er in 2016 voor elke landbouwer jonger dan 35 jaar meer dan zes landbouwers ouder dan 65 jaar waren (22) , waardoor de vergrijzing van de landbouwers in de EU een van de grootste uitdagingen voor plattelandsgebieden is; overwegende dat het percentage landbouwers onder jonge vrouwen bijzonder laag is; K. overwegende dat de veehouderijbedrijven in de EU ongeveer 4 miljoen mensen in dienst hebben en de belangrijkste begunstigde zijn van steun uit de tweede pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) aan landbouwbedrijven in achterstandsgebieden, die 50 % van het landbouwareaal in de EU uitmaken; L. overwegende dat de thematische groepen van het Europees netwerk voor plattelandsontwikkeling een doeltreffend instrument zijn gebleken voor publiek-private territoriale partnerschappen; overwegende dat deze groepen er bovendien in zijn geslaagd één enkel forum te bieden voor de aanpak van kwesties in verband met territoriale revitalisering, innovatie, bottom-up-benaderingen en een geïntegreerde aanpak op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling, gedecentraliseerd beheer, netwerkintegratie en samenwerking; M. overwegende dat het GLB voor de lopende programmeringsperiode onder meer tot doel heeft de werkgelegenheid, groei, gendergelijkheid, waaronder de participatie van vrouwen in het boerenbedrijf, sociale inclusie en lokale ontwikkeling in plattelandsgebieden te bevorderen; N. overwegende dat bezorgdheid is geuit over de negatieve gevolgen van mijnbouwactiviteiten voor water, beschermde gebieden en het milieu, en over de milieuschade die zij kunnen toebrengen aan de omgeving en aan andere bronnen van levensonderhoud, hetgeen gevolgen kan hebben voor het inkomen, de gezondheid en de levenskwaliteit van mensen (23) ; Uitdagingen en kansen voor sterkere, veerkrachtige en inclusieve plattelandsgebieden 1. wijst op de historische, geografische, economische en maatschappelijke diversiteit van plattelandsgebieden in de EU; stipt aan dat plattelandsgebieden in de nabijheid van stedelijke centra, in kustgebieden, in grensoverschrijdende of bergachtige gebieden dan wel in ultraperifere gebieden en in dunbevolkte gebieden voor verschillende uitdagingen staan die op maat gesneden, doelgerichte oplossingen vereisen die in samenwerking met lokale belanghebbenden moeten worden gerealiseerd; 2. benadrukt dat beleid en maatregelen op EU-niveau in combinatie met nationale, regionale en lokale beleidsmaatregelen met een plaatsgebonden aanpak van cruciaal belang zijn om de welvaart en het welzijn van de Europese plattelandsburgers veilig te stellen en om de uitdagingen aan te pakken waarmee zij worden geconfronteerd, namelijk bevolkingsafname en vergrijzing, een hoger risico op armoede en sociale uitsluiting en minder hoogwaardige arbeidskansen; wijst erop dat het bbp per hoofd van de bevolking in plattelandsgebieden aanzienlijk onder het EU-gemiddelde ligt; 3. benadrukt voorts dat plattelandsgebieden geen toegang hebben tot hoogwaardige diensten van algemeen belang, zoals waterdiensten, sanitaire voorzieningen, wegverbindingen, gezondheidszorg, kinderopvang en hoogwaardig onderwijs en opleiding, en dat zij slecht verbonden zijn, met beperkte vervoersmogelijkheden en een gebrek aan snelle breedband, alsook aan andere basisdiensten zoals post- en bankdiensten, naast de ontoereikende kwaliteit en beschikbaarheid van huisvesting, klimaat- en milieudruk, de gendergelijkheidskloof en de beperkte mogelijkheden voor innovatie en toegang tot technologische ontwikkelingen; wijst erop dat de afgelegen ligging van plattelandsgebieden het er allemaal niet makkelijker op maakt; 4. benadrukt dat demografische achteruitgang en vergrijzing gevolgen zullen hebben voor alle regio’s, maar vooral voor plattelandsgebieden, vanwege de bevolkingsverschuiving naar stedelijke gebieden en de uitstroom van jongeren, hetgeen een negatieve invloed zal hebben op hun groeipotentieel, de levenskwaliteit, de ontwikkeling van vaardigheden en de toegang tot diensten; merkt op dat het overheidsbeleid de tendens van ontvolking in plattelandsgebieden niet heeft kunnen keren; 5. wijst op de centrale rol die plattelandsgebieden kunnen spelen bij het aanpakken van uitdagingen op sociaal, economisch en milieugebied, door ecosysteemdiensten te verlenen om de klimaatverandering en de achteruitgang van het milieu te beperken, een duurzame, toereikende voedselproductie, met inbegrip van biologisch voedsel, te waarborgen, het materiële en immateriële landelijke erfgoed in stand te houden, natuurbehoud en de biodiversiteit te bevorderen, te zorgen voor unieke cultuurlandschappen voor vrijetijds- en recreatiedoeleinden, alsmede de circulaire economie tot stand te brengen en bij te dragen tot een rechtvaardige, groene en digitale transitie; 6. benadrukt in dit verband de synergieën tussen plattelandsgemeenschappen, milieubescherming, voedselzekerheid en bewustmaking ten aanzien van dierenwelzijn; benadrukt dat landbouwers naar behoren ondersteund en gecompenseerd moeten worden voor het leveren van collectieve goederen en ecosysteemdiensten, waarmee ze bijdragen aan de economische levensvatbaarheid van plattelandsgebieden; 7. vestigt de aandacht op de groeiende ontevredenheid onder de bewoners van het platteland, die vinden dat in de politieke besluitvorming onvoldoende rekening wordt gehouden met hun behoeften en die zich ondervertegenwoordigd voelen, wat hun burgerzin en politieke betrokkenheid allesbehalve ten goede komt, hetgeen op zijn beurt moet worden aangepakt en tot allerlei vormen van democratische uitsluiting kan leiden; benadrukt dat een steeds groter wordende kloof tussen stad en platteland, de afgelegen geografische ligging en een gebrek aan basisdiensten deze ontevredenheid alleen maar vergroten; is van mening dat de betrokkenheid van jongeren bij het lokale gemeenschapsleven de uitstroom van jongeren uit plattelandsgebieden kan helpen vertragen; 8. neemt er kennis van dat de EU-burgers nog steeds een groot vertrouwen hebben in regionale en lokale overheden, zoals blijkt uit Eurobarometer-enquêtes, en benadrukt dat het belangrijk is dat deze bestuursniveaus zich inzetten om de steun voor het Europese project in plattelandsgebieden nieuw leven in te blazen; 9. benadrukt dat plattelandsgebieden bijzonder kwetsbaar zijn voor de gevolgen van crisissen, zoals de COVID-19-pandemie, de oorlog in Oekraïne en de klimaatverandering, maar ook nieuwe kansen en oplossingen kunnen bieden als reactie daarop en een sleutelrol kunnen spelen bij het waarborgen van voedselzekerheid, zelfvoorziening op voedselgebied en onafhankelijkheid van fossiele brandstoffen of energie-invoer als ze over een passend ondersteuningskader beschikken; 10. merkt op dat de COVID-19-pandemie heeft geleid tot nieuwe manieren van wonen, werken en samenwerken, met inbegrip van telewerken, waaruit nieuwe kansen ontspruiten met tal van positieve neveneffecten voor het herstel van plattelandsgebieden; merkt op dat de burgers hebben begrepen dat plattelandsgebieden oplossingen kunnen bieden voor deze crisis; Een langetermijnvisie voor de plattelandsgebieden van de EU 11. is ingenomen met de mededeling van de Commissie over een langetermijnvisie voor de plattelandsgebieden van de EU; onderschrijft de algemene doelstellingen ervan en ziet hierin een uitgelezen kans voor grotere, gecoördineerde inspanningen voor de plattelandsgebieden nu en in de toekomst, met het oog op nieuwe mogelijkheden voor sociale, economische en ecologische vernieuwing; benadrukt dat het, om plattelandsgebieden te ondersteunen, belangrijk is ervoor te zorgen dat EU-fondsen en -beleidsmaatregelen elkaar aanvullen en dat informatie toegankelijk is voor lokale belanghebbenden; 12. benadrukt dat de ontwikkeling van plattelandsgebieden hoog op de EU-agenda moet blijven staan, en verzoekt de komende voorzitterschappen van de Raad van de Europese Unie daar ten volle naar te streven en in hun conclusies te wijzen op de noodzaak om op te treden voor de plattelandsgebieden; 13. neemt kennis van het voorgestelde actieplan voor het platteland, dat moet uitgroeien tot een dynamisch instrument voor toekomstige maatregelen, met concrete resultaten, ter ondersteuning van geïntegreerde strategieën voor duurzame ontwikkeling, in overeenstemming met het partnerschapsbeginsel; verzoekt de Commissie en de lidstaten de hoogste prioriteit te verlenen aan de uitvoering ervan en duidelijke bindende streefcijfers vast te stellen om ervoor te zorgen dat het vergezeld gaat van de nodige middelen om het daadwerkelijk ten uitvoer te leggen en het streefdoel van sterkere, beter verbonden, veerkrachtige en welvarende plattelandsgebieden tegen 2040 te verwezenlijken; 14. beaamt dat er een gemeenschappelijke, EU-brede definitie van functionele plattelandsgebieden nodig is waarin het onderscheid tussen plattelandsgebieden en voorstedelijke gebieden is opgenomen en de complexiteit, de diversiteit en de specifieke kenmerken van die gebieden worden erkend; 15. dringt er bij de Commissie op aan om, in samenwerking met nationale, regionale en lokale belanghebbenden, snel een dergelijke definitie op te stellen en in de praktijk te brengen; is van mening dat deze definitie kan worden gebruikt om de ontwikkelingen in Europese plattelandsgebieden te vergelijken en een gerichtere uitvoering van beleid en maatregelen in deze gebieden te ondersteunen; verzoekt de Commissie een gemeenschappelijke methode te ontwikkelen met voldoende flexibiliteit om tegemoet te komen aan de specifieke kenmerken en behoeften van de lidstaten; 16. steunt de ontwikkeling van een plattelandspact en benadrukt dat het voor het welslagen van het initiatief belangrijk is lokale, regionale en nationale belanghebbenden, met inbegrip van het maatschappelijk middenveld, op inclusieve wijze te betrekken bij het bestuur ervan; 17. is van mening dat het plattelandspact concrete doelstellingen, resultaten, meerlagige governance- en monitoringsystemen en duidelijke institutionele verantwoordelijkheden moet omvatten; is van mening dat het plattelandspact moet dienen als platform voor het uitwisselen van goede praktijken tussen plattelandsgebieden en het ondersteunen van deze gebieden bij het gebruik van de beschikbare instrumenten, het bijdragen aan synergieën, complementariteit en samenhang van EU-interventies en het bevorderen van de strategische autonomie van de EU; 18. is ingenomen met de aankondiging van een waarnemingspost voor het platteland die de verzameling en analyse van gegevens over plattelandsgebieden moet verbeteren; acht dit een waardevol instrument voor het onderbouwen, ontwerpen en monitoren van beter overheidsbeleid, alsook voor het bewaken van de voortgang bij de uitvoering van de langetermijnvisie en toekomstige beleidsmaatregelen en plattelandsstrategieën van de EU, met inbegrip van het EU-actieplan voor het platteland; 19. is van oordeel dat de waarnemingspost voor het platteland een uitgelezen kans vormt om leemten in de gegevens in kaart te brengen en databanken te verbeteren, met name inzake naar geslacht uitgesplitste gegevens, een fijnmaziger statistische benadering te bevorderen en indicatoren op een passend geografisch niveau uit te werken om tegemoet te komen aan de behoeften van de bevolking; benadrukt dat er moet worden gezorgd voor voldoende financiering en middelen, transparantie en een duidelijke routekaart met tijdsbestekken en doelstellingen; 20. benadrukt dat het belangrijk is een mechanisme voor plattelandstoetsing van EU-initiatieven in te voeren om de samenhang en complementariteit van EU-beleidsmaatregelen en de potentiële impact ervan op plattelandsgebieden te beoordelen; dringt er bij de lidstaten op aan de ontwikkeling en toepassing van doeltreffende mechanismen voor plattelandstoetsing op nationaal niveau te bevorderen, teneinde de gevolgen van voorgestelde regelgeving voor plattelandsgebieden te beoordelen om ervoor te zorgen dat ze doelmatig is, en verzoekt de Commissie hen daarbij te begeleiden; vindt dat het mechanisme voor plattelandstoetsing verplicht moet zijn, en benadrukt dat lokale en regionale autoriteiten moeten worden betrokken bij de vaststelling en uitvoering van mechanismen voor plattelandstoetsing, alsook bij de governance ervan op Europees en nationaal niveau; Een traject voor de toekomst van plattelandsgebieden in 2040 21. benadrukt dat burgers op het platteland, net als alle andere burgers, in billijke omstandigheden hun professionele, maatschappelijke en persoonlijke doelstellingen moeten kunnen verwezenlijken, met bijzondere aandacht voor kwetsbaardere groepen, en beklemtoont dat de Europese pijler van sociale rechten moet worden toegepast; 22. benadrukt dat plattelandsgemeenschappen gelijke toegang moeten hebben tot diensten van algemeen belang om inclusieve en billijke levensomstandigheden en welzijn te waarborgen, met name gezondheidsdiensten, onderwijs, opleiding voor bij- en omscholing en een leven lang leren, sociale zorg, kinderopvang en ouderenzorg, connectiviteit en mobiliteit, huisvesting, post- en bankdiensten, sociale ontmoetingsplaatsen en culturele activiteiten en infrastructuur; 23. benadrukt in dit verband het belang van overheidsinvesteringen en publieke partnerschappen, alsook van het verbeteren van grensoverschrijdende samenwerking en samenwerking tussen landelijke en stedelijke gebieden; wijst op het potentieel van gedecentraliseerde en multifunctionele dienstencentra en van op maat gemaakte herbestemde gerenoveerde gebouwen, alsook van innovatieve benaderingen voor dienstverlening; 24. is van mening dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan kwetsbare groepen die in plattelandsgebieden wonen, zoals mensen met een handicap, ouderen en migranten, met name seizoenarbeiders, om ervoor te zorgen dat in hun specifieke behoeften wordt voorzien en tegelijkertijd sociale inclusie wordt bevorderd; verzoekt de Commissie de werkwijzen met betrekking tot de integratie van personen met een handicap in de verschillende lidstaten verder te harmoniseren; 25. benadrukt dat gerichte maatregelen ter ondersteuning van jongeren en ter bevordering van doeltreffende generatievernieuwing een prioriteit moeten zijn, teneinde de permanente aanwezigheid van jongeren in plattelandsgebieden aan te moedigen en de demografische achteruitgang tegen te gaan; benadrukt dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan het overwinnen van de belangrijkste uitdagingen en het wegnemen van bestaande belemmeringen, zoals de toegang tot hoger onderwijs en de overdracht van kennis, arbeidskansen, de verwerving van ondernemersvaardigheden en de toegang tot grond en kapitaal; benadrukt de noodzaak van hoogwaardige landbouwonderwijssystemen voor de opleiding van jonge professionals; wijst in dit verband op de belangrijke rol van jonge landbouwers bij het moderniseren van de landbouw in de EU en het scheppen van meer kansen in plattelandsgebieden; benadrukt dat hun succesvolle integratie moet worden ondersteund, met name door de aankoop en pacht van landbouwgrond te vergemakkelijken, en wijst in dit verband op het potentieel van starterscentra voor landbouwbedrijven; 26. verzoekt de Commissie en de lidstaten, in overeenstemming met de Europese pijler van sociale rechten, maatregelen te nemen en te versterken om de rechten, de arbeidsvoorwaarden, de veiligheid, de gezondheid en de sociale bescherming van werkenden in plattelandsgebieden, alsmede de leef- en arbeidsomstandigheden van seizoenarbeiders en migrerende werknemers, te verbeteren en tegelijk te zorgen voor samenhang tussen de beleidsterreinen die hierop van invloed zijn; 27. onderstreept dat de Europese Green Deal, met inbegrip van de “van boer tot bord”-strategie en de digitale transformatie, kan leiden tot nieuwe kansen in plattelandsgebieden, een nieuwe dynamiek voor een veerkrachtigere toekomst en mogelijkheden voor duurzame banen; wijst op de noodzaak om te zorgen voor een rechtvaardige en inclusieve transitie, waarbij de economische vitaliteit van het platteland en de territoriale en sociale cohesie worden bevorderd, en om te voorzien in passende steun en middelen om de uitdagingen in dit verband het hoofd te bieden, met name in het licht van de huidige crisis; 28. onderstreept de centrale rol die de landbouw, de agrovoedingssector en duurzame bosbouw spelen in plattelandsgebieden, bij het scheppen van banen en bij het waarborgen van hoogwaardig, divers voedsel en duurzaam geproduceerde biomassa; benadrukt dat maatschappelijk, ecologisch en economisch duurzame landbouw, met inbegrip van agro-ecologie en biologische landbouw, die landbouwers een redelijk inkomen verschaft, van cruciaal belang is voor de vitaliteit van deze gebieden; 29. vestigt de aandacht op de belangrijke rol van kleine en middelgrote landbouwbedrijven en familiebedrijven bij het in stand houden van de plattelandsbevolking en het behoud van landbeheer en landschappen, en is van mening dat zij steun moeten krijgen om adequate levensomstandigheden te waarborgen en de daling van het aantal landbouwbedrijven te beperken; benadrukt dat landbouwers in afgelegen en landelijke gebieden, met name kleine landbouwers, nog steeds onvoldoende toegang hebben tot technologieën; 30. erkent dat het belangrijk is samenwerkingsinitiatieven op het gebied van landbouw en de sociale economie te ondersteunen als instrument voor plattelandsontwikkeling; vestigt de aandacht op de rol die landbouwcoöperaties spelen bij de ecologische, economische en sociale duurzaamheid van plattelandsgebieden doordat zij waarde toevoegen aan producten, banen scheppen en de lokale economie diverser maken; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan coöperaties in plattelandsgebieden aan te moedigen en te bevorderen; 31. benadrukt dat het belangrijk is de kwaliteitsregelingen van de EU, met name geografische aanduidingen, te bevorderen als middel om de kwaliteit en een eerlijke verdeling van economische waarde binnen de voedselketens te verbeteren en uiteindelijk de plattelandsbevolking op het grondgebied van de EU in stand te houden; 32. benadrukt dat oneerlijke handelspraktijken nog steeds een ernstig probleem vormen in de landbouwsector, en beklemtoont dat er verdere stappen nodig zijn om te zorgen voor een betere verdeling van de waarde over de keten; wijst op het potentieel van korte toeleveringsketens om consumenten en producenten dichter bij elkaar te brengen, landbouwers een betere vergoeding te bieden en de uitstoot van broeikasgassen bij de productie van levensmiddelen terug te dringen; benadrukt dat rekening moet worden gehouden met de gevolgen van vrijhandelsovereenkomsten voor plattelandsgebieden; 33. stelt vast dat er behoefte is aan een eerlijke verdeling van de rechtstreekse betalingen om ervoor te zorgen dat regio’s en plattelandsgebieden zich op evenwichtige wijze ontwikkelen; benadrukt het belang van GLB-betalingen voor gebieden met natuurlijke beperkingen teneinde in die gebieden duurzame activiteiten te behouden; verzoekt de lidstaten sterke territoriale GLB-netwerken voor plattelandsontwikkeling op te zetten voor de coördinatie van alle belanghebbenden op het gebied van plattelandsontwikkeling; 34. wijst erop dat extensieve, op blijvend grasland gebaseerde, silvo-pastorale of extensieve veeteelt, waarbij vaak weidegronden met een hoge milieuwaarde en bedreigde gekweekte soorten en rassen worden gebruikt, met name in afgelegen berggebieden, belangrijke kenmerken van de Europese plattelandsgebieden zijn, die moeten worden ondersteund en aangemoedigd; 35. wijst erop dat toegang tot op maat gesneden investeringen, onderzoek en innovatie belangrijk is voor duurzame landbouw; neemt kennis van het succes van het Europees Innovatiepartnerschap voor productiviteit en duurzaamheid in de landbouw en dringt aan op de voortzetting en uitbreiding van deze innovatieve bottom-upbenadering voor het leveren van op maat gesneden oplossingen die zijn ontworpen door lokale belanghebbenden, alsook van andere op meerdere actoren gebaseerde innovatiepartnerschappen en innovatiehubs voor het platteland; is van mening dat innovatie moet aansluiten bij traditionele werkwijzen en kennis, met name waar deze zijn aangepast aan de kenmerken van het gebied in kwestie; 36. herinnert eraan dat grote carnivoren, met name wolven, een impact kunnen hebben op de levensvatbaarheid van de landbouw, vooral op bepaalde soorten extensief beheerde landbouwgronden met een grote biodiversiteit; merkt op dat dit betekent dat er moet worden gezorgd voor een evenwichtige co-existentie tussen mensen en deze dieren in plattelandsgebieden; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband concrete maatregelen te nemen om deze co-existentie te garanderen, teneinde ervoor te zorgen dat de duurzame ontwikkeling en dynamiek van plattelandsgebieden, en in het bijzonder traditionele landbouwpraktijken als beweiding, niet in het gedrang komen; wijst op de verantwoordelijkheid van de Commissie om de vorderingen bij het behalen van een bepaalde staat van instandhouding te beoordelen en, in voorkomend geval, de beschermingsstatus van soorten te wijzigen indien de gewenste staat van instandhouding wordt bereikt; dringt er bij de Commissie op aan een discussie over grote carnivoren met plattelandsactoren aan te moedigen, informatie over financieringsmogelijkheden voor preventieve maatregelen tegen aanvallen op vee te verstrekken en een tussen de lidstaten afgestemde aanpak te bevorderen; 37. benadrukt dat diversificatie en innovatie in de plattelandseconomie, met een meer gebiedsgebonden aanpak op basis van lokaal potentieel en specifieke kenmerken, van cruciaal belang zijn om kansen te halen uit de digitale en de groene transitie; verzoekt de lidstaten maatregelen te nemen om een eerlijke transitie en diversificatie van de plattelandseconomie te ondersteunen en het scheppen van hoogwaardige banen in plattelandsgebieden te stimuleren; benadrukt het potentieel van biodistricten, ecoregio’s, koolstoflandbouw en ecotoerisme voor diversificatie van de plattelandseconomie; herinnert eraan dat duurzame landbouw, bosbouw en visserij ook kansen kunnen bieden om de bedrijfsactiviteiten in plattelandsgebieden te diversifiëren; 38. erkent dat toerisme een belangrijke bron van inkomsten kan zijn voor plattelandsgemeenschappen, en wijst op het potentieel van gediversifieerde modellen van duurzaam toerisme; wijst op het vaak onderbenutte potentieel van recreatievisserij en hengeltoerisme om het hele jaar door toeristen aan te trekken; dringt aan op inspanningen om in strategieën voor diversificatie van de plattelandseconomie meer aandacht te besteden aan plattelandstoerisme, zoals wijntoerisme, in samenwerking met de landbouw- en de voedingssector; 39. erkent het belang van duurzaam wildbeheer voor de toekomst van plattelandsgebieden in sociaal, economisch en cultureel opzicht en met het oog op biodiversiteitsbehoud; 40. verzoekt de Commissie en de lidstaten dringend actie te ondernemen om maatregelen te ontwikkelen en uit te voeren om genderkloven te bestrijden, met name inzake lonen en pensioenen; benadrukt dat gendermainstreaming op elk niveau van beleidsvorming moet worden toegepast, waarbij de EU-strategie voor gendergelijkheid 2020-2025 moet worden uitgevoerd, met name in plattelandsgebieden; 41. betreurt dat het werk van vrouwen op het platteland nog steeds niet naar behoren wordt erkend, met name in de landbouw; wijst erop dat vrouwen in plattelandsgebieden meer te lijden hebben onder verborgen werkloosheid en er vaker deelnemen aan de informele economie, wat bijdraagt tot de frequentere uitstroom van jonge vrouwen; benadrukt dat er gerichte maatregelen nodig zijn om hun specifieke problemen op de arbeidsmarkt op te lossen en hun toegang tot adequate diensten, waaronder brede gezondheidszorg, te verbeteren, met bijzondere aandacht voor de inclusie van de meest kwetsbare groepen; wijst nogmaals op het belang van een positief evenwicht tussen werk en privéleven en is in dit verband ingenomen met de komende Europese zorgstrategie; 42. benadrukt dat de participatie van vrouwen in de besluitvorming en de politieke participatie in plattelandsgebieden moeten worden verbeterd; verzoekt de lidstaten gendergelijkheid te propageren en gelijke participatie in alle organisaties, verenigingen en overheidsinstellingen op het platteland en in besluitvormingsposities, alsook bedrijfseigendom en toegang tot hoogwaardige banen te bevorderen; benadrukt dat er behoefte is aan gerichte opleiding en ontwikkeling van vaardigheden, alsook aan een gunstig klimaat, een gemakkelijkere toegang tot financiële middelen en de bevordering van vrouwelijk ondernemerschap in plattelandsgebieden; 43. verzoekt de Commissie en de lidstaten de integratie van vrouwen in de landbouw te bevorderen, met name door de mogelijkheid te onderzoeken om mede-eigendom van Europese landbouwbedrijven te ondersteunen; dringt erop aan dat het werk van vrouwen in de landbouw, en met name het werk van meewerkende echtgenotes en partners in de landbouw, volledig wordt erkend door hun wettelijke erkenning en volledige toegang tot socialezekerheidsrechten te verlenen; onderstreept de rol van vrouwen in plattelandsgebieden bij de overgang naar duurzame landbouw en bij de groene transitie; 44. wijst op de centrale rol van plattelandsgebieden bij de overgang naar een koolstofneutrale en circulaire economie, met inbegrip van een duurzame bio-economie en bosbouw; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te helpen zorgen dat lokale actoren initiatieven omarmen die bijdragen tot de lokale aanvaarding van hernieuwbare energie, zoals de oprichting van energiegemeenschappen op het platteland; 45. benadrukt dat initiatieven in plattelandsgebieden, zoals de ontwikkeling van infrastructuur voor hernieuwbare energie, daadwerkelijk moeten bijdragen tot de economische, sociale en ecologische vitaliteit van deze gebieden en dat daarbij rekening moet worden gehouden met de noodzakelijke maatschappelijke aanvaarding ter plaatse; benadrukt dat de doelstellingen van voedselproductie en de bescherming van gebieden met een hoge milieuwaarde, zoals Natura 2000-gebieden, een prioriteit moeten zijn; 46. verzoekt de Commissie en de lidstaten plattelandsgebieden verder te ondersteunen bij de uitbreiding van de productie van duurzame hernieuwbare energie, onder meer door bestaande belemmeringen weg te nemen, productie- en opslagsystemen te decentraliseren, energienetten te versterken en gekwalificeerd personeel op te leiden, en tevens het gebruik van hernieuwbare energiebronnen te bevorderen als middel om bij te dragen tot energie-autonomie, inkomensdiversificatie en de bestrijding van energiearmoede en klimaatverandering; wijst erop dat het belangrijk is de circulariteit van landbouwbedrijven te vergroten; 47. wijst op het belang van micro-opwekking op landbouwbedrijven; benadrukt dat landbouwers bij de levering van elektriciteit aan het elektriciteitsnet geen nadeel mogen ondervinden als gevolg van het gebruik van overheidssubsidies, waaronder het GLB; 48. benadrukt dat plattelandsgebieden een groter risico lopen op sociale uitsluiting en energiearmoede als gevolg van langere afstanden en mobiliteitsbelemmeringen in veel plattelandsgebieden; benadrukt voorts dat deze risico’s verband houden met zowel infrastructuur als diensten; wijst erop dat toegankelijke, openbare, groene en innovatieve oplossingen en investeringen op het gebied van plattelandsmobiliteit nodig zijn om billijke groei en territoriale cohesie te bewerkstelligen, in harmonie met een duurzame energietransitie; 49. dringt aan op inclusieve infrastructuurplanning waarbij geen enkele regio achterblijft, met name door de overheidsinvesteringen te versterken, de EU- en nationale fondsen die bijdragen aan de connectiviteit in plattelandsgebieden snel ten uitvoer te leggen, geïntegreerde en intermodale vervoerssystemen te ondersteunen en te ontwikkelen en prioriteit te geven aan geïsoleerde en afgesloten gebieden in het trans-Europese vervoersnetwerk; 50. benadrukt dat de digitale transitie plattelandsgebieden nieuwe kansen biedt die alleen te grijpen vallen als er voldoende, stabiele, snelle en toegankelijke breedbanddekking is, die nog niet in alle plattelandsgebieden voorhanden is; benadrukt dat digitale ontwikkeling plattelandsgebieden aantrekkelijker maakt, de problemen in verband met de afgelegen ligging vermindert, de toegang tot diensten verbetert en de digitalisering in de landbouw vergemakkelijkt; dringt aan op de oprichting van lokale snelle “digitale hubs” die zijn toegesneden op telewerken; 51. waarschuwt voor het risico dat de digitale kloof op het platteland groter wordt als gevolg van het gebrek aan 5G-dekking, en verzoekt de lidstaten alle beschikbare instrumenten in te zetten om de volledige uitrol van 5G-netwerken te verbeteren en administratieve belemmeringen weg te nemen, met specifieke ondersteuning uit de fondsen van het cohesiebeleid van de EU en de herstel- en veerkrachtplannen van de lidstaten zelf, maar ook particuliere investeringen; benadrukt dat de relevante richtsnoeren voor staatssteun voor plattelandsgebieden die niet door de markt worden bediend, tijdig moeten worden herzien; 52. vestigt de aandacht op het feit dat het relatieve gebrek aan digitale vaardigheden in plattelandsgebieden plattelandsgemeenschappen kan beletten te profiteren van de mogelijkheden van digitalisering en de ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) kan belemmeren; 53. dringt aan op maatregelen op EU-, nationaal, regionaal en lokaal niveau die digitale inclusie waarborgen, met name in de context van de vergrijzing van de bevolking, en aangepaste digitale vaardigheden bevorderen en tegelijkertijd een gunstig klimaat voor innovatie en de ontwikkeling van digitale oplossingen op maat ondersteunen; wijst op het potentieel van digitale instrumenten voor duurzame en slimme landbouw, voor de ontwikkeling van lokale korte toeleveringsketens en voor het vergroten van de aantrekkelijkheid van de landbouwsector voor jonge landbouwers; 54. is van mening dat slimme dorpen moeten worden beschouwd als een vlaggenschipproject van het EU-actieplan voor het platteland om de ontwikkeling ervan na 2020 beter te bevorderen; onderstreept in dit verband het belang van evenwichtige publiek-private partnerschappen; wijst op het potentieel van technologieën voor slimme steden, die naar behoren moeten worden gefinancierd, en is van mening dat het digitale platform Smart Cities Marketplace (24) als model kan dienen voor de verdere ontwikkeling van het ecosysteem van slimme dorpen; benadrukt dat de Leader-methode ter ontwikkeling van de plattelandseconomie en de financieringsinstrumenten voor vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling (CLLD) ook moeten worden gebruikt voor de verdere ontwikkeling van slimme dorpen; 55. stelt vast dat plattelandsgemeenschappen nog steeds kampen met uitdagingen in verband met toegang tot basisvoorzieningen en economische kansen, en een zeker gebrek aan samenhang ondervinden met betrekking tot de planning in verband met de kloof tussen stad en platteland; benadrukt dat investeringen in milieubescherming, de plattelandsinfrastructuur en gezondheidszorg en onderwijs op het platteland van vitaal belang zijn voor een duurzame plattelandsontwikkeling; verzoekt de Commissie en de lidstaten minimumcriteria voor welzijn vast te stellen voor de bevolking van bepaalde gebieden; Eerste stappen voor het ontwikkelen van een visie en een strategie voor plattelandsgebieden 56. betreurt de late publicatie van de mededeling van de Commissie, waardoor het niet mogelijk was ze volledig op te nemen in de wetgevingsinstrumenten en de planning van het huidige programmeringskader; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle lidstaten naar behoren aandacht schenken aan de geïntegreerde en vanuit de lokale gemeenschap geleide territoriale dimensie van het platteland, en na te gaan of dat tot uiting komt en merkbaar is in de strategische plannen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, de cohesiebeleidsprogramma’s, de programma’s van het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en de herstel- en veerkrachtplannen; 57. dringt er bij de lidstaten op aan tijdens de uitvoering van de programma’s van het huidige meerjarig financieel kader de specifieke problemen van plattelandsgebieden en plattelandsgemeenschappen aan te pakken door toegang te verschaffen en te vergemakkelijken tot de investeringen die nodig zijn voor sociale inclusie, economische en ecologische prestaties en het scheppen van banen, teneinde het concurrentievermogen te bevorderen, een rechtvaardige digitale en groene transitie mogelijk te maken en de aantrekkelijkheid van en de levenskwaliteit in plattelandsgebieden te verbeteren; verzoekt de Commissie toezicht te houden op de indicatoren in de EU-programma’s en de afstemming ervan op de doelstellingen van de langetermijnvisie voor de plattelandsgebieden van de EU te evalueren; 58. is ingenomen met het REPowerEU-plan, dat een belangrijke rol kan spelen bij het verminderen van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen, met name van Russische oorsprong, en wijst op de talrijke mogelijkheden voor plattelandsgebieden in dit verband, maar is zeer bezorgd over de voorstellen om aanzienlijk meer mogelijkheden te bieden om middelen over te hevelen uit fondsen onder gedeeld beheer, wat negatieve gevolgen kan hebben voor de beleidsplanning op middellange en lange termijn met het oog op een eerlijke groene en digitale transitie, ook voor plattelandsgebieden; 59. verzoekt de lidstaten doeltreffend gebruik te maken van de verschillende financieringsmogelijkheden, ook om de vooruitzichten van kmo’s te verbeteren, gezien hun belangrijke rol bij het scheppen van werkgelegenheid in plattelandsgebieden, en verzoekt de Commissie na te gaan en te beoordelen of haar steun plattelandsgebieden bereikt en hun gemeenschappen ten goede komt; benadrukt dat ondernemerschap, de sociale economie en sociale innovatie, met inbegrip van de zilveren economie, moeten worden ondersteund, met name wanneer die bijdragen tot de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten; 60. moedigt de lidstaten aan beter gebruik te maken van alle beschikbare instrumenten om plattelandsgebieden te ondersteunen, waaronder fiscale stimuli voor individuen en bedrijven die zich willen vestigen in plattelandsgebieden, met als doel het scheppen van banen te bevorderen en de vestiging van nieuwe bewoners te stimuleren, alsook particuliere bedrijven ertoe aan te zetten om werken op afstand te bevorderen, met als doel ontvolking tegen te gaan; verzoekt de Commissie andere steunmogelijkheden te overwegen in het kader van staatssteun in plattelandsgebieden met een zeer geringe bevolkingsdichtheid; 61. betreurt de hardnekkige obstakels voor een meerfondsenaanpak, ondanks de waarde daarvan, waardoor in plattelandsgebieden moeilijk een integrale benadering te hanteren valt, en pleit voor duidelijke richtsnoeren voor de uitvoering van een dergelijke aanpak; verzoekt de Commissie begin 2023 een wetgevingsvoorstel in te dienen om de mogelijkheid van de aanpak via een “hoofdfonds” uit te breiden tot maatregelen die door meer dan één fonds onder gedeeld beheer worden medegefinancierd, en om een en ander te vereenvoudigen door te bepalen dat de regels van het hoofdfonds onverminderd gelden; verzoekt de Commissie tegelijkertijd alternatieven voor meerfondsenbenaderingen voor geïntegreerde territoriale ontwikkeling te onderzoeken; 62. verzoekt de Commissie de synergieën en coördinatie tussen de financieringsinstrumenten van de EU, zoals het cohesiebeleid, het GLB en het herstelinstrument NextGenerationEU, alsook met nationale instrumenten, te verbeteren met het oog op succesvolle plattelandsontwikkeling in de EU; dringt er bij de Commissie op aan begin 2023 een gericht wetgevingsvoorstel in te dienen om de overdracht van middelen tussen alle fondsen onder gedeeld beheer mogelijk te maken bij de ondersteuning van territoriale strategieën op het platteland en om de synergieën tussen fondsen en programma’s te versterken; 63. verzoekt de Commissie en de lidstaten te streven naar verdere vereenvoudiging en vermindering van de administratieve lasten, met name door hun interne administraties te coördineren om dubbel werk te voorkomen, met name voor kleinere projecten en microfinanciering, die van cruciaal belang zijn voor plattelandsgebieden; merkt op dat sommige plattelandsgebieden niet kunnen profiteren van de beschikbare financieringsmogelijkheden vanwege een gebrek aan informatie en capaciteitsproblemen, en steun nodig hebben om dit te verhelpen; is van mening dat de toepassing van vereenvoudigde kostenopties een doeltreffende maatregel is om administratieve vereenvoudiging te bewerkstelligen; 64. benadrukt dat alle beleidsmaatregelen en fondsen van de EU, zowel onder gedeeld als onder direct beheer, een rol moeten spelen bij de ondersteuning van plattelandsgebieden door in het ontwerp van hun maatregelen en interventies een plattelandsdimensie op te nemen, en onderstreept dat er samenhangend beleid nodig is; verzoekt de Commissie een mechanisme in het leven te roepen om de bijdrage van elk fonds aan plattelandsgebieden te beoordelen en te monitoren; 65. vraagt de Commissie met name aandacht te schenken aan de uitvoering van artikel 174 VWEU en erop toe te zien dat al het EU-beleid voldoet aan het beginsel “doe geen afbreuk aan de cohesie”, met name in plattelandsgebieden; 66. herinnert eraan dat het cohesiebeleid van de EU, dat erop gericht is de economische, sociale en territoriale cohesie van de Unie te bevorderen, van vitaal belang is voor plattelandsgebieden, met name gebieden die bijzondere aandacht behoeven; merkt op dat de EU overeenkomstig de bepalingen van het cohesiebeleid bijzondere aandacht moet besteden aan het aanpakken van de uitdagingen van achterstandsregio’s en -gebieden; 67. wijst op de conclusies van de studie van de Commissie over de doeltreffendheid van Leader bij het vinden van oplossingen voor het aanpakken van economische, maatschappelijke en ontwikkelingsgerelateerde uitdagingen en kansen op lokaal niveau en bij het leveren van een bijdrage aan oplossingen voor duurzame plattelandsontwikkeling; 68. verzoekt de lidstaten vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling te ondersteunen, met inbegrip van Leader, door deelname aan plaatselijke actiegroepen aan te moedigen en tegelijkertijd een meerfondsenaanpak te faciliteren en te bevorderen en te zorgen voor daadwerkelijke autonomie van lokale actiegroepen wat betreft hun samenstelling en besluitvorming; is van mening dat een substantiële toewijzing van steun voor vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling in het kader van alle relevante fondsen op EU-niveau, zoals bij het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), zou bijdragen tot sterkere geïntegreerde strategieën en een duurzamere, veerkrachtige territoriale ontwikkeling; Partnerschapsbeginsel, governance en empowerment van plattelandsgebieden 69. benadrukt dat de versterking van de positie van plattelandsgemeenschappen, met name in de meest afgelegen, insulaire en dunbevolkte gebieden, zal bijdragen tot meer sociale cohesie, innovatie, ondernemerschap en een sterker gevoel van verbondenheid en identiteit, en dat er meer inspanningen voor capaciteitsopbouw nodig zullen zijn om projecten op te zetten en uit te voeren; benadrukt dat plattelandsgemeenschappen van cruciaal belang zijn voor de cohesie in de EU en derhalve moeten worden ondersteund om een evenwichtige sociaal-economische ontwikkeling te bevorderen; herinnert aan het specifieke karakter van de ultraperifere gebieden, zoals vastgelegd in artikel 349 VWEU, en benadrukt dat plattelandsgebieden in de ultraperifere gebieden te maken hebben met bijkomende beperkingen, ook in dit opzicht; 70. dringt aan op een doeltreffende toepassing van het subsidiariteitsbeginsel, met meer gemeenschapsgericht, gedecentraliseerd en bottom-upbeleid en steunmaatregelen waarbij lokale actoren, waaronder landbouwers en lokale organisaties, overheden en het maatschappelijk middenveld, worden betrokken, en dringt er daarom op aan dat zij een actieve rol spelen, van besluitvorming tot beleidsontwikkeling, -uitvoering en -evaluatie, om de behoeften van elk gebied zo goed mogelijk in kaart te brengen; 71. merkt op dat de EU-wetgeving weliswaar voorziet in meerlagige bestuurlijke benaderingen en partnerschappen, maar dat een betekenisvolle toepassing daarvan in sommige lidstaten op weerstand stuit; verzoekt de lidstaten deze benaderingen te ondersteunen door op het passende plaatselijke bestuursniveau verantwoordelijkheid toe te kennen en te zorgen voor politieke betrokkenheid en een sterke coördinatie van beleid en investeringen op alle bestuursniveaus; roept de Commissie op een directe en gestructureerde dialoog in stand te houden met de verschillende bestuursniveaus die zijn betrokken bij het beheer van EU-beleid met een sterke impact op plattelandsgebieden; Vorm geven aan de toekomst na 2027 72. neemt kennis van het voornemen van de Commissie om medio 2023 de balans op te maken van de maatregelen die de EU en de lidstaten voor plattelandsgebieden hebben genomen, en op basis daarvan begin 2024 een openbaar verslag op te stellen; is van mening dat deze evaluatie een centrale rol kan spelen, met name door de gebieden aan te wijzen waar nog meer steun en financiering nodig is, en de weg kan effenen voor een plattelandsstrategie uit de tussentijdse evaluatie en een actieplan voor het platteland in de programmeringsperiode 2028-2034; verzoekt de Commissie daarom alle relevante belanghebbenden en beheersautoriteiten rechtstreeks bij deze evaluatie te betrekken; 73. verzoekt de Commissie zich te beraden op alternatieve beleidsstrategieën en benaderingen voor de onderlinge afstemming van financiering in de volgende programmeringsperiode, en ook te onderzoeken of één nationale strategie, in overleg met de regionale en lokale autoriteiten, en één verordening voor alle fondsen onder gedeeld beheer tot de mogelijkheden behoren, alsook nieuwe manieren te bekijken om het partnerschapsbeginsel en meerlagige bestuurlijke benaderingen te versterken en een werkelijk geïntegreerde territoriale ontwikkeling in plattelandsgebieden te bevorderen; 74. dringt aan op een sterke plattelandsdimensie in toekomstige verordeningen betreffende het cohesiebeleid, met inbegrip van specifieke, hiervoor bedoelde financiering; stelt voor dat de Commissie, na een openbare raadpleging, een studie laat verrichten naar de mogelijkheid om een deel van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en het Cohesiefonds te bestemmen voor plattelandsgebieden, naast andere nuttige investeringen, met bijzondere aandacht voor regio’s met bijzondere geografische kenmerken, zoals bergachtige en afgelegen regio’s, eilanden en perifere gebieden; 75. stipt aan dat de toekomst en welvaart van plattelandsgebieden van het grootste belang is voor de voedselzekerheid, de autonomie en de veerkracht van Europa, alsook voor een duurzame energiemix die bijdraagt tot de energieonafhankelijkheid van de EU, zoals de recente COVID-19-pandemie en de Russische inval in Oekraïne duidelijk hebben aangetoond; benadrukt dat agrovoedingssystemen tijdens deze crises permanente toegang tot kwaliteitsvoedsel mogelijk hebben gemaakt en tegelijkertijd nieuwe mogelijkheden hebben gecreëerd voor kortere voedseltoeleveringsketens en lokale voedsel- en voederproductie, met name aan de hand van eiwithoudende gewassen; 76. dringt erop aan dat de langetermijnvisie wordt uitgewerkt tot een concrete en meetbare echte plattelandsstrategie op EU-niveau, met inbegrip van een strategische dialoog over samenwerking met stedelijke gebieden, en dat de bijdrage van alle EU-fondsen en -beleidsmaatregelen aan plattelandsgebieden wordt gecoördineerd; benadrukt dat deze strategie volledig moet worden geïntegreerd in toekomstige programmeringsperioden; verzoekt alle lidstaten plattelandsstrategieën op nationaal en regionaal niveau te ontwikkelen om te bepalen hoe en met welke middelen de problemen kunnen worden aangepakt waarmee plattelandsgebieden worstelen; 77. verzoekt de Commissie tijdig na te gaan welke gevolgen het voor de ontwikkeling van geïntegreerde territoriale benaderingen in plattelandsgebieden kan hebben dat het Elfpo is losgekoppeld van de in Verordening (EU) 2021/1060 vervatte gemeenschappelijke bepalingen voor de fondsen onder gedeeld beheer, alsook na te gaan welke holistische benaderingen er nodig zijn voor plattelandsontwikkeling, en daaruit lering te trekken voor de volgende programmeringsperioden teneinde ze daar eventueel in op te nemen; Plattelandsgebieden buiten de EU 78. is van mening dat de EU er veel belang bij heeft niet alleen grensoverschrijdende partnerschappen maar ook partnerschappen buiten haar eigen grenzen op te bouwen, om welvarender plattelandsgemeenschappen en -economieën te bevorderen met wederzijdse voordelen op lange termijn; benadrukt dat hierbij niet alleen samenwerking en kennisdeling belangrijk zijn, maar dat ook een gelijk speelveld moet worden gewaarborgd; 79. wijst op het belang van de strategische samenwerkingsbanden tussen Afrika, Latijns-Amerika en Europa, voortbouwend op de vooruitgang die is geboekt in het kader van de actieagenda van Afrika en Europa voor de transformatie van het platteland, waarin initiatieven zijn uiteengezet om de Afrikaanse agrovoedingssector en plattelandsgebieden duurzaam te versterken; onderstreept hierbij waakzaam te blijven ten aanzien van China’s veranderende rol en toenemende strategische invloed op het Afrikaanse continent, in overeenstemming met zijn resolutie van 16 september 2021 over een nieuwe EU-strategie ten aanzien van China (25) ; 80. onderstreept het belang om van elkaar te leren en om het potentieel die de succesvolle praktijken in sommige plattelandsgebieden bieden, verder te benutten; dringt daarom aan op het creëren van meer uitwisselingsmogelijkheden en op de totstandbrenging van platforms in en voor plattelandsgebieden om de cohesie, solidariteit en EU-brede uitwisseling van ervaringen te bevorderen; o o o 81. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, — gezien de Green Deal en het daaropvolgende “Fit for 55”-pakket, — gezien het vierde spoorwegpakket, — gezien het Witboek van de Europese Commissie getiteld “Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte – werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem” ( COM(2011)0144 ), — gezien het groenboek van de Commissie van 1995, getiteld “Naar een eerlijke en doelmatige prijsstelling in het vervoer - Mogelijke beleidskeuzen voor het internaliseren van de externe kosten van vervoer in de Europese Unie” ( COM(1995)0691 ), — gezien Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (1) (Europese toegankelijkheidswet), — gezien de mededeling van de Commissie van 9 december 2020 getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit – Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” ( COM(2020)0789 ), — gezien Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (2) , — gezien Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk en tot intrekking van Besluit nr. 661/2010/EU (3) (TEN-T-verordening), — gezien Richtlijn (EU) 2021/1187 van het Europees Parlement en de Raad van 7 juli 2021 inzake het stroomlijnen van maatregelen met het oog op een snellere voltooiing van het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T) (4) , — gezien de resolutie van het Europees Parlement van 20 januari 2021 over de herziening van de richtsnoeren voor het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T) (5) , — gezien zijn resolutie van 7 juli 2021 getiteld “spoorwegveiligheid en -seingeving: beoordeling van de voortgang bij de invoering van het Europees beheersysteem voor het spoorverkeer (ERTMS)” (6) , — gezien de mededeling van de Commissie van 10 maart 2020 getiteld “Een nieuwe industriestrategie voor Europa”, — gezien Besluit (EU) 2021/2316 van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 2021 over een Europees Jaar van de Jeugd (2022) (7) , — gezien Verordening (EU) 2021/782 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2021 betreffende de rechten en verplichtingen van treinreizigers (8) (verordening betreffende de rechten van treinreizigers), — gezien de studie van de Commissie van oktober 2021 getiteld “Long-distance cross-border passenger rail services”, — gezien artikel 54 van zijn Reglement, — gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A9-0242/2022 ), A. overwegende dat de nieuwe strategie voor duurzame en slimme mobiliteit de doelstelling bevat om het treinverkeer op hogesnelheidslijnen tegen 2030 te verdubbelen en het tegen 2050 te verdrievoudigen; B. overwegende dat het aantal passagiers dat gebruikmaakt van hogesnelheidstreinen tussen 2001 en 2018 bijna is verdubbeld, waaruit blijkt dat mensen hogesnelheidstreinen benutten als die mogelijkheid er is (9) ; C. overwegende dat het aantal vertragingen op luchthavens in de EU sterk oploopt (10) ; overwegende dat voorspeld wordt dat er een aanzienlijk capaciteitstekort zal ontstaan (tegen 2040 zullen ongeveer 1,5 miljoen vluchten niet uitgevoerd kunnen worden) als er niet direct maatregelen worden genomen om dit probleem te verhelpen (11) ; overwegende dat de kosten van files in de EU jaarlijks ongeveer 110 miljard EUR bedragen (1 % van het bbp van de EU) (12) ; D. overwegende dat het vervoer per hogesnelheidstrein diverse positieve kanten heeft, zoals minder verkeersdoden, minder files en minder uitstoot, en ook positieve economische gevolgen heeft, doordat het de toegankelijkheid verbetert en zorgt voor kortere reistijden en meer werkgelegenheid; E. overwegende dat er belangrijke wetgevende stappen zijn gezet in de richting van de voltooiing van de Europese spoorwegruimte; F. overwegende dat er financiering beschikbaar moet worden gesteld voor ERTMS-apparatuur voor baanvak en trein, om ervoor te zorgen dat dit systeem sneller kan worden ingevoerd, wat de veiligheid en interoperabiliteit binnen TEN-T ten goede komt en wat de totstandkoming van een daadwerkelijk interoperabele Europese spoorwegruimte een stap dichterbij brengt; G. overwegende dat de voltooiing van TEN-T van cruciaal belang is om duurzamere vervoerswijzen ingang te doen vinden, met name vervoer per spoor, en om de multimodale connectiviteit tussen steden, regio’s, perifere gebieden en eilanden binnen de EU te verbeteren, waarbij de capaciteit om secundaire netwerken te ontwikkelen evenwel behouden moet blijven; H. overwegende dat er vanwege technologische belemmeringen nog steeds geen sprake is van volledige interoperabiliteit van de spoorwegsystemen in Europa; I. overwegende dat slimme multimodale ticketingsystemen een belangrijk instrument zijn om het gebruik van duurzaam vervoer per spoor en multimodaal vervoer te bevorderen; overwegende dat het spoorwegnet en stations een belangrijke rol kunnen spelen bij de integratie van andere vervoerswijzen voor de eerste/laatste kilometer van trajecten; J. overwegende dat het Europees Jaar van de Spoorwegen (2021) mogelijkheden heeft geboden om stappen te zetten in de richting van de verwezenlijking van de doelstelling om vervoer per trein tot de ruggengraat van het passagiersvervoer in de Unie te maken, de dienstverlening aan de burgers te verbeteren en vooruitgang te boeken wat betreft de ontwikkeling van het TEN-T-netwerk in de lidstaten; K. overwegende dat het Europees Jaar van de Jeugd (2022) de mogelijkheid biedt om deze ontwikkeling een verdere impuls te geven door middel van acties die gericht zijn op jongeren; L. overwegende dat stedelijke knooppunten momenteel onvoldoende geïntegreerd zijn in het bestaande TEN-T-netwerk; overwegende dat er veel lacunes bestaan wat betreft de infrastructuur voor de “laatste kilometer” van goederenvervoer, alsook wat betreft multimodale verbindingen voor passagiers; 1. is ingenomen met het actieplan van de Commissie en steunt de doelstellingen daarin om het vervoer per spoor aantrekkelijker en efficiënter te maken en de concurrentiepositie van vervoer per trein te versterken; 2. is ingenomen met de belangrijkste doelstellingen van het actieplan, en met name: 3. is ingenomen dat de eerste aanzet gegeven is voor proefprojecten inzake grensoverschrijdende spoorwegdiensten en dringt er bij de Commissie op aan om hiervoor zo spoedig mogelijk middelen beschikbaar te stellen en een duidelijk tijdschema vast te stellen, met passende mijlpalen en doelstellingen; Betere uitvoering van het spoorwegacquis van de Unie en sneller werk maken van interoperabiliteit 4. is verheugd over de versnelling van de werkzaamheden met het oog op de volledige uitvoering van het vierde spoorwegpakket en de technische specificaties inzake interoperabiliteit (Technical Specifications for Interoperability, TSI); 5. benadrukt dat het ERTMS, eenmaal volledig uitgerold, via de verwezenlijking van de doelstellingen van het herziene wetgevingsvoorstel inzake de TEN-T-verordening, een bijdrage zal leveren aan de totstandbrenging van één digitale Europese spoorwegruimte, waarbinnen de verdere ontwikkeling van een grotere netwerkcapaciteit en van veilige, betrouwbare, snelle en efficiënte spoorvervoersdiensten voor langeafstands- en grensoverschrijdende verbindingen wordt gewaarborgd; 6. is van mening dat de bevordering van langeafstandsvervoer per spoor gepaard moet gaan met de integratie ervan in de verschillende interregionale, regionale, stedelijke en peri-urbane spoorwegnetten, alsook in andere vervoerswijzen en in het TEN-T, om de mobiliteit van deur tot deur te verbeteren; benadrukt dat dit van cruciaal belang is om de aantrekkelijkheid van vervoer per spoor en multimodale passagiersvervoersdiensten te vergroten; 7. wijst erop dat het belangrijk is dat er snel nieuwe spoorwegverbindingen worden aangelegd en dat gewerkt wordt aan de voltooiing van bestaande infrastructuurprojecten, onder meer bruggen die eilanden verbinden met het vasteland, om ontbrekende verbindingen aan te pakken en de aansluiting van eilanden op maritieme snelwegen te verbeteren; 8. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om in het kader van de herziening van de TEN-T-verordening de invoering van het ERTMS in de hele Unie te versnellen en daarbij een uiterste termijn vast te stellen voor de buitengebruikstelling van systemen van klasse B; 9. wijst erop dat voorspelbaarheid van de regelgeving, onder meer met betrekking tot de technische specificaties voor interoperabiliteit, een belangrijke voorwaarde is om de investeringen van publieke en private belanghebbenden aan te trekken die nodig zijn om de doelstellingen met betrekking tot de invoering van het ERTMS te bereiken en interoperabiliteit op EU- en nationaal niveau te realiseren; 10. wijst erop dat het belangrijk is om ervoor te zorgen dat baan- en boordapparatuur gelijktijdig worden ingevoerd en dat het noodzakelijk is dat het beheer van het ERTMS verbeterd wordt om gelijktijdige invoering op zowel nationaal als EU-niveau te waarborgen, onder meer door procedures te stroomlijnen en versnellen; 11. wijst erop dat moet worden gezorgd voor snelle, toereikende en efficiënte financiering en middelen ter ondersteuning van investeringen, waarbij de bevoegde autoriteiten betrokken moeten worden, zodat ERTMS-treinapparatuur en andere TSI-normen (14) in openbare diensten zo snel mogelijk kunnen worden ingevoerd; 12. prijst het Spoorwegbureau van de Europese Unie (ERA) voor de rol die het speelt als een van de pijlers van het spoorwegbeleid van de Europese Unie; wijst erop dat het ERA over voldoende financiering moet kunnen beschikken om een bijdrage te kunnen leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen in verband met de voltooiing van het TEN-T, met name in verband met grensoverschrijdende trajecten; 13. verzoekt de Commissie en de lidstaten passende initiatieven te ontplooien om de aantrekkelijkheid van het doen van investeringen in het ERTMS verder te vergroten; 14. wijst erop dat sommige lidstaten hun dienstregelingen reeds op elkaar hebben afgestemd en dringt erop aan dat er ook wordt gewerkt aan gecoördineerde dienstregelingen op EU-niveau, zodat het voor EU-burgers nog eenvoudiger wordt om internationale treinreizen te maken; Een betere infrastructuur voor het passagiersvervoer per spoor 15. wijst erop dat tijdige voltooiing van multimodale, naadloos aansluitende TEN-T-kernnetwerkcorridors tegen 2030 een eerste noodzakelijke stap vormt op weg naar verdere integratie van netwerken en is van mening dat in dat kader tevens bottlenecks en ontbrekende spoorwegverbindingen aangepakt moeten worden en grensoverschrijdende trajecten voltooid moeten worden; vindt dat de geplande extra hogesnelheidsverbindingen op het uitgebreide kernnetwerk tegen 2040 voltooid moeten zijn; is van mening dat er ook prioritaire investeringen gedaan moeten worden in de ontwikkeling van grensoverschrijdende hogesnelheidsverbindingen over lange afstand, met name in gebieden waar momenteel geen infrastructuur voor hogesnelheidslijnen is; wijst er in het kader van de herziening van de TEN-T-richtsnoeren op dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat hoofdsteden in de EU verbonden zijn door betaalbare en efficiënte hoge-snelheidstreindiensten en dat de kwaliteit van de infrastructuur verbeterd wordt; merkt op dat nieuwe hogesnelheidslijnen een doeltreffend instrument vormen om het concurrentievermogen van het spoorvervoer te vergroten; 16. benadrukt dat het uiterst belangrijk is dat er nieuwe infrastructuur wordt aangelegd in te spelen op de vraag naar vervoer per hogesnelheidstrein; wijst erop dat voor een verdubbeling van het treinverkeer op hogesnelheidslijnen tegen 2030 het huidige netwerk van 11 526 km. met ten minste 75 % zal moeten worden uitbreid (15) ; 17. wijst erop dat TEN-T, hoogwaardige spoorverbindingen en multimodale vervoersverbindingen bijdragen tot economische groei en inclusiviteit, met name in afgelegen regio’s en gebieden met een aanzienlijke structurele kloof; verzoekt de Commissie om die reden om acties en projecten op te zetten ter ondersteuning van de connectiviteit van lokaal duurzaam vervoer en multimodaal spoorvervoer in perifere en kustgebieden met een lager ontwikkelingspotentieel; 18. betreurt dat er via de Connecting Europe Facility 2021-2027 (CEF II) slechts beperkte EU-financiering beschikbaar wordt gesteld, namelijk financiering ter hoogte van ongeveer 5 % van de investeringen die nodig zijn om het TEN-T-kernnetwerk te voltooien (16) ; 19. is van mening dat beter gebruik moet worden gemaakt van andere EU-fondsen dan het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) en de cohesiefondsen, zoals de CEF, NextGenerationEU, de herstel- en veerkrachtfaciliteit, herstelbijstand voor cohesie en de regio’s van Europa (React-EU) en financiering van de Europese Investeringsbank (EIB), om omvangrijke en hoogwaardige investeringen in duurzame en efficiënte vervoersinfrastructuur en in de aanpak van ontbrekende hogesnelheidsspoorverbindingen te waarborgen; 20. wijst erop dat momenteel slechts 44 % van de in grensgebieden wonende Europese burgers toegang heeft tot spoorwegdiensten (17) en dat er vaak geen geschikte multimodale vervoersoplossingen zijn en dat er dus, om ervoor te zorgen dat TEN-T kan bijdragen aan de bevordering van sociaaleconomische en territoriale cohesie op de EU-interne markt, behoefte is aan slimme aansluitingen op het TEN-T-kernnetwerk en dat er gewerkt moet worden aan verdere integratie van de uiteenlopende nationale netwerken, onder meer in plattelandsgebieden en afgelegen, insulaire, perifere en andere achtergestelde gebieden, om de sociaaleconomische ontwikkeling in deze gebieden te bevorderen; 21. wijst op het belang van grensoverschrijdende spoorwegverbindingen met de Westelijke Balkan, Oekraïne en Moldavië; merkt op dat een doeltreffend mechanisme dat snelle grensoverschrijding aan de buitengrenzen van de EU mogelijk maakt essentieel is voor naadloze passagiersverbindingen per spoor tussen de EU en de uitbreidingslanden en de landen van het Oostelijk Partnerschap; 22. is verheugd over het feit dat treinen op waterstof en accu-treinen een veelbelovend alternatief vormen als elektrificatie van een spoortraject om redenen van kostenefficiëntie niet mogelijk is; 23. steunt het voorstel van de Commissie om bijzondere aandacht te besteden aan de voltooiing van multimodale knooppunten als oplossing voor de eerste en laatste kilometer in steden, waardoor de connectiviteit van spoorwegen met lucht-, zee- en wegvervoer wordt versterkt; wijst er echter op dat kleinere en minder bevolkte stedelijke knooppunten moeten beschikken over efficiënte verbindingen met multimodale hubs en terminals die zich op een redelijke afstand bevinden; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de strategische rol van treinstations binnen een geïntegreerd en duurzaam mobiliteitssysteem te versterken, met name door de modernisering van kleine stations te ondersteunen; 25. is verheugd dat het ERA een grotere rol gaat spelen bij het certificeren en goedkeuren van rollend materieel, om soepele en vlotte processen, met name m.b.t. grensoverschrijdende verbindingen, te waarborgen, en bij het terugdringen van het aantal nationale regels en het consolideren van die regels; dringt er voorts bij het ERA en de lidstaten op aan om intensiever samen te werken met betrekking tot specificaties voor rollend materieel dat overal inzetbaar is; Beschikbaarheid van voldoende rollend materieel 26. pleit voor verduidelijking en vereenvoudiging van de regels inzake overheidsfinanciering van interoperabel rollend materieel voor internationaal vervoer en de daaraan gerelateerde faciliteiten voor dienstverlening en spoorweginfrastructuurdiensten in de herziene spoorwegrichtsnoeren, met inbegrip van verduidelijking en vereenvoudiging van de beschikbare instrumenten voor de financiering van dergelijke voertuigen, en roept op tot uitvoering van het Protocol van Luxemburg; 27. verzoekt spoorwegondernemingen om, met het oog op de verwezenlijking van de doelstelling van de Commissie om tegen 2040 het aantal hogesnelheidslijnen te verdubbelen, voldoende bestellingen te plaatsen voor rollend materieel voor hogesnelheidstreinen; wijst er voorts op dat een goede planning ook noodzakelijk is om te voorzien in voldoende rollend materieel voor slaaptreinen, om de herinvoering van slaaptreinen mogelijk te maken; wijst er daarnaast op dat ervoor gezorgd moet worden dat er voldoende rollend materieel beschikbaar is voor de geplande herinvoering van regionale grensoverschrijdende spoorwegverbindingen; 28. is van mening dat een betere spoorwegveiligheid belangrijk is, maar dat daarnaast gezorgd moet worden voor een even hoog niveau van technologische en mechanische veiligheid in de treinen die dagelijks worden ingezet voor het personen- en goederenvervoer; 29. spoort de Commissie aan om overeenkomstig het voornemen dat zij te kennen heeft gegeven verder onderzoek te doen naar de mogelijkheid om een Europese pool van rollend materieel tot stand te brengen, en de besprekingen met de EIB over de uitvoering hiervan voort te zetten; 30. wijst op de noodzaak van duidelijke vereisten en specificaties inzake interoperabiliteit en wijst erop dat er meer geïnvesteerd moet worden in rollend materieel; 31. wijst erop dat dergelijke investeringen met name cruciaal zijn wanneer het rollend materieel uitgerust wordt met multisysteemtoepassingen die nodig zijn om grensoverschrijdende en internationale activiteiten in meer dan één land mogelijk te maken; 32. betreurt dat besloten is om pas bij de volgende herziening van de TSI specificaties op te stellen voor rollend materieel dat overal inzetbaar is, waardoor er nog drie jaar op gewacht moet worden; dringt er bij de lidstaten op aan om samenwerking met het ERA tot prioriteit te maken om de ontwikkeling van specificaties voor rollend materieel dat overal inzetbaar is een stimulans te geven; 33. wijst erop dat het onlangs door de Europese Investeringsbank (EIB) opgezette investeringsplatform voor groene spoorwegen een belangrijk initiatief is om publieke en private investeringen in spoorwegprojecten te ondersteunen en bevorderen; spoort spoorwegexploitanten, infrastructuurbeheerders, vervoersautoriteiten en andere belanghebbenden aan om het platform te benutten om tegemoet te komen aan specifieke marktbehoeften; 34. dringt aan op innovatieve initiatieven ter ondersteuning van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) en micro-ondernemingen; benadrukt dat rekening moet worden gehouden met lokale, regionale en nationale behoeften, teneinde het ondernemingsklimaat voor kmo’s te verbeteren en een impuls te geven, en het te koppelen aan het nieuwe industriebeleid op EU-niveau; 35. verzoekt de Commissie om te controleren of spoorwegondernemingen reizigers de mogelijkheid bieden om hun fiets mee te nemen in de trein, zoals bepaald in de verordening betreffende de rechten van reizigers in het treinverkeer; De opleiding en certificering van machinisten en spoorwegpersoneel afstemmen op de toekomstige behoeften 36. wijst erop dat het gebrek aan harmonisatie wat betreft de certificering van machinisten de mobiliteit van machinisten tussen de lidstaten kan belemmeren en aan de ontwikkeling van reizigersvervoer over lange afstand, met name op grensoverschrijdende trajecten, in de weg kan staan; 37. wijst erop dat zich bij machinisten van internationale treinen taalproblemen kunnen voordoen en verzoekt de Commissie om de ontwikkeling van digitale taaltools te bevorderen, omdat dit een betaalbare oplossing biedt voor taalbarrières en bestaande lacunes kan dichten; 38. wijst er voorts op dat machinisten van passagierstreinen op langeafstands- en internationale verbindingen gestimuleerd moeten worden om één werktaal voor de hele EU te gebruiken, te weten het Engels, als zij de talen van de lidstaten op het traject niet beheersen; 39. is voorstander van taalcursussen voor spoorwegpersoneel om ervoor te zorgen dat er met alle reizigers naar behoren gecommuniceerd kan worden; 40. wijst erop dat een duidelijke Europese vaardighedenstrategie van belang is om de aanhoudende technische en operationele belemmeringen voor grensoverschrijdend verkeer weg te nemen; 41. wijst erop dat de nieuwe Europese industriestrategie van belang is voor de ondersteuning van de om- en bijscholing van machinisten, met name op het gebied van nieuwe digitale vaardigheden; benadrukt voorts dat het belangrijk is te zorgen voor werkgelegenheid en gelijke kansen voor iedereen; 42. herinnert eraan dat Richtlijn (EU) 2016/798 (18) inzake veiligheid op het spoor bepalingen bevat inzake specifieke certificering van treinpersoneel; is van mening dat gekwalificeerd personeel niet alleen nodig is om spoorwegdiensten te verbeteren, maar vooral om de veiligheid van alle aspecten van het spoorvervoer te waarborgen; 43. dringt erop aan dat er meer initiatieven worden ontplooid om vrouwen te enthousiasmeren voor beroepen in de spoorwegsector; 44. dringt erop aan dat er meer initiatieven worden ontplooid die erop gericht zijn jongeren en personen die voor kmo’s werken relevante vaardigheden aan te leren en relevante kennis bij te brengen; Een efficiënter gebruik van de spoornetten 45. wijst erop dat het belangrijk is dat er beter gebruik wordt gemaakt van de netten, met name de netten die deel uitmaken van TEN-T, en dringt aan op maatregelen ter bevordering van een vlotte doorstroom van passagiers, waaronder de aanleg van overstapknooppunten en eindpunten op hogesnelheidslijnen, en maatregelen om de aantrekkelijkheid van slaaptreinen te vergroten; wijst erop dat met het oog hierop bij de planning van het personen- en goederenvervoer op lijnen voor gemengd vervoer nauw moet worden samengewerkt, om te voorkomen dat er knelpunten en opstoppingen ontstaan die de werking van het hele netwerk ondermijnen; 46. wijst erop dat het met het oog op een efficiënt gebruik van het netwerk en het vergroten van het aandeel spoorvervoer van belang is dat er voldoende capaciteit is en dat er geen knelpunten zijn; 47. spoort de lidstaten aan om bij de financiering van hun infrastructuur een meerjarenbenadering te volgen, om ervoor te zorgen dat het onderhoud en de ontwikkeling van infrastructuur volgens een planning verlopen en op internationaal niveau gecoördineerd worden, dat er minder tijdelijke capaciteitsbeperkingen zijn en dat de betrouwbaarheid van het internationaal treinverkeer toeneemt; 48. spoort de Commissie aan om de “connectiviteitsindex” die zij momenteel ontwikkelt te gebruiken om nauwkeurig te bepalen welke investeringen in infrastructuur nodig zijn om het netwerkeffect veilig te stellen; 49. wijst op het belang van digitalisering, de noodzaak van adequate cyberbeveiliging en betere coördinatie, met name als het gaat om internationaal spoorverkeer; benadrukt in dit verband dat moet worden gezorgd voor een betere coördinatie met betrekking tot het beheer van de capaciteit in de netwerken van de lidstaten, om ervoor te zorgen dat de beschikbare capaciteit beter wordt benut; dringt daarom aan op verdere harmonisatie van procedures en criteria voor capaciteitsplanning en -toewijzing en volledige interoperabiliteit van digitale instrumenten; verzoekt de Commissie na te denken over de instelling van coördinatiemechanismen voor een betere integratie van grensoverschrijdend spoorwegverkeer in het nationale verkeer en dus voor een efficiënter beheer van de spoorwegcapaciteit voor zowel passagiers- als goederentreinen; 50. vindt het zeer belangrijk dat er gewerkt wordt aan het verbeteren van de grensoverschrijdende dienstbestemming van sporen; Passende prijsstelling voor de toegang tot het net 51. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om richtsnoeren te publiceren inzake de vaststelling van infrastructuurheffingen en om lagere infrastructuurheffingen aan te moedigen in verband met het opzetten van grensoverschrijdende diensten, alsook transparantie bij de berekening van dergelijke heffingen; 52. wijst er nogmaals op dat infrastructuurheffingen uiterst bepalend zijn voor de spoorwegmarkt; verzoekt de Commissie om in de richtsnoeren die zij wil opstellen aanbevelingen te doen inzake specifieke infrastructuurheffingen voor nachttreinen; 53. benadrukt dat eerlijke en passende prijzen voor toegang tot het net voor alle spoorwegexploitanten gewaarborgd moeten worden, waarbij gevestigde en nieuwe exploitanten gelijk behandeld moeten worden, en dat ervoor gezorgd moet worden dat er voldoende financiële middelen beschikbaar worden gesteld voor infrastructuurnetwerken; 54. wijst erop dat infrastructuurheffingen voor infrastructuurbeheerders een belangrijke inkomstenbron vormen en dat een van de berekeningen voor infrastructuurheffingen gebaseerd is op schaarste die het gevolg is van onvoldoende infrastructuurcapaciteit (19) ; Gebruikersvriendelijke ticketverkoop en toegang tot het spoorwegsysteem 55. is van mening dat langeafstandsvervoer per trein aantrekkelijker gemaakt moet worden door middel van: 56. dringt erop aan dat op treintickets duidelijk de informatie over de CO2-voetafdruk van de geboekte reis die reeds openbaar beschikbaar is (bijvoorbeeld via websites als EcoPassenger) wordt vermeld, om op die manier de modal shift verder aan te moedigen en goed geïnformeerde mobiliteitsplanning mogelijk te maken; 57. kijkt uit naar het door de Commissie aangekondigde voorstel betreffende multimodale digitale mobiliteitsdiensten (MDMS) dat bedoeld is om de toegang tot en de beschikbaarheid en uitwisseling van reisgegevens verder te verbeteren en het gemakkelijker te maken om eerlijke commerciële overeenkomsten te sluiten, waarbij beide beginselen essentieel zijn voor alle marktdeelnemers; is van mening dat spoorwegondernemingen en verkopers van vervoersbewijzen moeten samenwerken om de distributie van vervoersbewijzen te verbeteren en eerlijke, redelijke en niet-discriminerende voorwaarden vast te stellen voor de uitwisseling van gegevens via machineleesbare formaten op basis van open normen, via applicatieprogramma-interfaces (API’s) met specifieke procedures voor storingen en/of annuleringen van diensten; 58. vindt het belangrijk dat gezorgd wordt voor eerlijke, gemakkelijk toegankelijke, betaalbare en voordelige ticketprijzen voor alle categorieën passagiers, ook voor de meest kwetsbaren, en dat de toegankelijkheid van platforms en ticketaanbieders, met name voor oudere passagiers en personen met beperkte mobiliteit, gewaarborgd wordt; 59. wijst erop dat er behoefte is aan een brede aanpak in het kader waarvan duidelijke mijlpalen worden vastgesteld om de toegang tot multimodale verbindingen te verbeteren, op basis van interoperabele, doelmatige oplossingen; 60. verzoekt de Commissie om de naleving van de nieuwe verordening betreffende de rechten van treinreizigers te blijven monitoren; Eerlijke mededinging ten opzichte van andere vervoerswijzen 61. is van mening dat alle mogelijkheden moeten worden onderzocht om een gelijk speelveld met andere vervoerswijzen te waarborgen; is ingenomen met de aankondiging van de Commissie dat zij zal kijken naar de mogelijkheid om voor de hele EU een btw-vrijstelling voor internationale treindiensten in te voeren en naar mogelijkheden voor herziening en vereenvoudiging van de regels inzake staatssteun; 62. wijst erop dat passagiers moeten kunnen beschikken over transparante informatie om duurzamere keuzes te kunnen maken, en dat het initiatief “CountEmission EU” zou kunnen bijdragen tot de totstandbrenging van een kader voor het vergelijken van emissies; 63. verzoekt de lidstaten om zo goed mogelijk gebruik te maken van de overheidsmiddelen die beschikbaar zijn voor de verbetering van het openbaar vervoer, bijvoorbeeld het spoorvervoer dat geschikt is om grote hoeveelheden passagiers te vervoeren en waarmee tegemoet kan worden gekomen aan de groeiende vraag naar vervoer; Openbaredienstverplichtingen ter bevordering van duurzaam grensoverschrijdend en/of multimodaal collectief vervoer 64. wijst erop dat het vervoer per spoor ook in tijden van crisis een belangrijke rol speelt omdat er in korte tijd enorm veel mensen per spoor vervoerd kunnen worden; 65. wijst erop dat het niet-discriminerende marktkader voor commerciële diensten sterk verbeterd moet worden, en dat openbaredienstcontracten een doorslaggevende rol kunnen spelen bij de ondersteuning van de continuïteit van de grensoverschrijdende dienstverlening aan Europese burgers en bij de verbetering van verbindingen met interessante bestemmingen, zoals toeristische en historische bestemmingen, door te voorzien in spoorwegdiensten die bijdragen tot de instandhouding van een dicht, betrouwbaar en hoogwaardig netwerk van spoorverbindingen, ook naar minder aantrekkelijke bestemmingen; 66. is van mening dat openbaredienstverplichtingen, naast een verbeterd en eerlijk marktkader, het vervoer per spoor, onder meer het personenvervoer over lange afstand, kunnen bevorderen, met name in het geval van marktfalen met betrekking tot grensoverschrijdende trajecten en in het bijzonder de laatste kilometer van trajecten, mogelijk gecombineerd met andere segmenten van het netwerk die wel rendabel zijn; Kansen voor jongeren 67. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de dynamiek van het Europees Jaar van de spoorwegen (2021) in het Europees Jaar van de jeugd 2022 vast te houden en jongeren aan te sporen per trein te reizen en ze enthousiast te maken voor beroepen in de spoorwegsector, die vanwege de snelle innovatie en digitalisering lijdt aan een tekort aan gekwalificeerd personeel, door een passend salarisniveau en behoorlijke arbeidsomstandigheden in deze sector te waarborgen; 68. is van mening dat de totstandbrenging van één Europees hogesnelheidsspoorwegnet van belang is om mensen, met name jongeren, de gelegenheid te bieden met elkaar in contact te komen; wijst erop dat toegang tot onderwijs en banen de cohesie in Europa zal verbeteren; 69. is ingenomen met de geplande initiatieven van de Commissie om het gemakkelijker te maken internationale nachttreinverbindingen aan te bieden en spoort spoorwegondernemingen voorts aan volledig gebruik te maken van het potentieel van nachttreinen; o o o 70. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien artikel 2, artikel 3, lid 3, en artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 9, 10, 12, 14, 16, 19, 26, 36, 67, lid 4, 114, lid 3, 153, 165, 169, lid 1, en 174, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met name de artikelen 3, 8, 11, 21, 26, 34, 38 en 52, – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en met name artikel 14 daarvan, – gezien de Europese pijler van sociale rechten, en met name de beginselen 3, 17 en 20, – gezien de definitie van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) van “digitale kloof”, waarin wordt verwezen naar de kloof tussen personen, huishoudens, bedrijven en geografische gebieden op verschillende sociaal-economische niveaus met betrekking tot zowel hun mogelijkheden om toegang te krijgen tot informatie- en communicatietechnologie (ICT) als hun gebruik van het internet voor diverse activiteiten (1) , – gezien zijn resolutie van 27 november 2014 over ondersteuning van de consumentenrechten op de digitale interne markt (2) , – gezien Richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende betalingsdiensten in de interne markt (3) (tweede richtlijn betalingsdiensten), – gezien Richtlijn (EU) 2016/2102 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2016 inzake de toegankelijkheid van de websites en mobiele applicaties van overheidsinstanties (4) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/389 van de Commissie van 27 november 2017 tot aanvulling van Richtlijn (EU) 2015/2366 wat betreft technische reguleringsnormen voor sterke cliëntauthenticatie en gemeenschappelijke en veilige open communicatiestandaarden (5) , – gezien Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (6) , – gezien de studie van de Europese Centrale Bank (ECB) uit 2020 over het betalingsgedrag van consumenten in de eurozone (SPACE), – gezien het artikel in nummer 5 van het economisch bulletin van de ECB van 2022 getiteld “Guaranteeing freedom of payment choice: access to cash in the euro area”, – gezien de mededeling van de Commissie van 9 maart 2021 “Digitaal kompas 2030: de Europese aanpak voor het digitale decennium” ( COM(2021)0118 ), – gezien het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad van 15 september 2021 tot vaststelling van het beleidsprogramma 2030 “Traject naar het digitale decennium” ( COM(2021)0574 ), – gezien het verslag van mei 2022 over het eindresultaat van de Conferentie over de toekomst van Europa, – gezien de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften over verzoekschrift nr. 1123/2021 van haar vergadering van 17 mei 2022, – gezien zijn resolutie van 7 oktober 2021 over de bescherming van personen met een handicap via verzoekschriften: geleerde lessen (7) , – gezien de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN, waarvan de verwezenlijking het verkleinen van de digitale kloof vereist, – gezien artikel 227, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Commissie verzoekschriften een verzoekschrift heeft ontvangen waarin terechte bezorgdheid wordt geuit over de onmogelijkheid om zonder mobiele telefoon elementaire bankdiensten te gebruiken, bijvoorbeeld om een betaling te bevestigen of een eigen bankrekening te raadplegen, terwijl het bezitten van een dergelijk apparaat niet wettelijk verplicht is; overwegende dat sprake is van een kloof tussen mensen die steeds meer gebruikmaken van digitale betaalmethoden en degene die hier terughoudend in zijn; overwegende dat met dit verzoekschrift een breder probleem aan de orde wordt gesteld, namelijk het effect van digitalisering op burgers, consumenten en gebruikers van overheids- en particuliere diensten; B. overwegende dat contant geld in de eurozone het meest gebruikte betaalmiddel is; overwegende dat het aantal geldautomaten in de eurozone volgens recente gegevens van de ECB in 2021 met 4,2 % is gedaald naar 0,28 miljoen (8) ; overwegende dat het aantal bankfilialen per inwoner van de eurozone tegelijkertijd ook is gedaald; overwegende dat in de nationale herstel- en veerkrachtplannen een bedrag van 127 miljard EUR is gereserveerd voor hervormingen en investeringen op het gebied van digitalisering (9) ; overwegende dat lidstaten tijdens de COVID-19-pandemie vorderingen hebben gemaakt met hun digitaliseringsinspanningen, maar nog steeds worstelen met het verkleinen van de digitalevaardighedenkloof en de bevordering van de digitale transformatie van kleine en middelgrote ondernemingen; C. overwegende dat de Commissie verzoekschriften een verzoekschrift heeft ontvangen waarin bezorgdheid wordt geuit over het feit dat veel dienstverleners informatie alleen online beschikbaar stellen en vaak via kanalen die uitsluitend toegankelijk zijn met smartphones, waardoor ouderen, personen met een handicap, personen met een laag inkomen, niet digitaal onderlegde personen en personen met beperkte internettoegang worden benadeeld; D. overwegende dat digitalisering en een passend gebruik van digitale hulpmiddelen veel economische en maatschappelijke baten en kansen hebben opgeleverd, maar dat hierdoor ook een aantal ethische, juridische en arbeidsgerelateerde uitdagingen zijn ontstaan die kunnen leiden tot ernstige nadelen of schade voor personen en de samenleving in haar geheel; overwegende dat het potentieel van nieuwe technologieën ambivalent is en dat deze technologieën, afhankelijk van hoe ze worden gebruikt en gereglementeerd, kunnen bijdragen tot een meer inclusieve samenleving en de ongelijkheden kunnen verminderen, of bestaande ongelijkheden kunnen vergroten en tot nieuwe vormen van discriminatie kunnen leiden; E. overwegende dat digitalisering een diepe impact heeft op het dagelijkse maatschappelijke, economische, politieke en culturele leven van burgers, werknemers en consumenten en alle sferen van de samenleving beïnvloedt; overwegende dat digitalisering aan de basis ligt van een aantal maatschappelijke ongelijkheden nu er een nieuwe digitale kloof ontstaat, niet alleen tussen goed verbonden stedelijke gebieden en plattelands- en afgelegen gebieden, maar ook tussen de mensen die wel en de mensen die niet volledig kunnen profiteren van een verrijkte, toegankelijke en veilige digitale ruimte met een breed scala aan diensten; overwegende dat het steeds grootschaliger gebruik van digitale betalingen, onder meer met betaalkaarten, digitale portemonnees of mobiele apps, tot gevolg heeft dat detailhandelaren geen contant geld meer accepteren; F. overwegende dat het dalende gebruik van contant geld bij transacties kan leiden tot een verslechtering van de infrastructuur voor contant geld, met als gevolg dat mensen minder gemakkelijk aan contant geld kunnen komen; overwegende dat de tekortkomingen met betrekking tot de toegang tot contant geld onverwijld moeten worden aangepakt en de vrijheid om een betaalmethode te kiezen, moet worden gewaarborgd; G. overwegende dat een buitensporig gebruik van technologische apparaten geestelijke en fysieke gezondheidsproblemen, zoals isolatie, aan het gebruik van technologie verwante verslavingsproblemen, slaaptekort, emotionele uitputting, angst en burn-out, kan verergeren; H. overwegende dat digitalisering negatieve gevolgen kan hebben voor mensen die over onvoldoende digitale vaardigheden beschikken of geen toegang hebben tot een internetverbinding of tot digitale apparaten; overwegende dat digitalisering maatschappelijke verschillen kan accentueren door de kans op hoogwaardig werk voor bepaalde werknemers te verkleinen; overwegende dat het noodzakelijk is de negatieve effecten van de digitalisering van overheids- en particuliere diensten op werknemers en bepaalde groepen personen, zoals ouderen, personen met een handicap, personen met een laag inkomen, sociaal kwetsbare of werkloze burgers, migranten en vluchtelingen en mensen in plattelands- en afgelegen gebieden, aan de kaak te stellen; I. overwegende dat de EU-indicator voor digitale vaardigheden momenteel op slechts 56 % staat; overwegende dat het een van de digitale doelstellingen van de EU is dat deze vaardighedenindicator uiterlijk in 2030 de 80 % bereikt (10) ; overwegende dat de pandemie bestaande ongelijkheden, met inbegrip van de digitale kloof, heeft verergerd, waardoor het absoluut noodzakelijk is te waarborgen dat alle Europese burgers en bedrijven de digitale transformatie kunnen benutten om hun leven beter, veiliger en welvarender te maken; overwegende dat tijdens de pandemie is gebleken dat de digitale kloof gevolgen heeft voor het onderwijs, aangezien sommige leerkrachten en leerlingen buitenspel kwamen te staan omdat hun technologische en digitale vaardigheden en toegang tot apparatuur ontoereikend waren; J. overwegende dat in de EU naar schatting 87 miljoen mensen een bepaalde soort handicap hebben (11) ; overwegende dat vaak onvoldoende aandacht wordt besteed aan de toegankelijkheid van onlineformulieren, waardoor gebruikers die afhankelijk zijn van een schermlezer de verzendknop in sommige gevallen zelfs niet kunnen vinden; overwegende dat de toegankelijkheid van websites moet worden gewaarborgd, zodat iedereen, met inbegrip van personen met een handicap, het internet kan waarnemen en begrijpen, erop kan navigeren en er interactie mee kan hebben; K. overwegende dat een doeltreffende bescherming van persoonsgegevens, privacy en activa, de beveiliging van netwerken en elektronica, alsmede de perceptie van burgers dat hun gegevens, privacy en activa worden beschermd en veilig zijn, van fundamenteel belang zijn om het vertrouwen van burgers te waarborgen en hun terughoudendheid wat het gebruik van digitale diensten betreft te verminderen; L. overwegende dat in het voorstel voor een Europese verklaring over digitale rechten en beginselen van 26 januari 2022 ( COM(2022)0027 ) wordt benadrukt dat iedereen doeltreffend en aan de hand van objectieve, transparante en betrouwbare informatie moet kunnen kiezen welke digitale diensten hij of zij wil gebruiken; M. overwegende dat tijdens de Conferentie over de toekomst van Europa aandacht is besteed aan digitaal onderwijs, en de EU werd aanbevolen zich in te spannen om technologie toegankelijker te maken voor de oudere generatie door programma’s en initiatieven te bevorderen, bijvoorbeeld lessen die op hun behoeften aansluiten; overwegende dat de EU het recht om gebruik te maken van digitalisering moet waarborgen voor degenen die hiervan gebruik willen maken en alternatieven moet voorstellen voor degenen die dat niet willen; N. overwegende dat 5,3 % van de kinderen in de schoolgaande leeftijd in Europa een digitale achterstand heeft, er grote verschillen kunnen worden waargenomen tussen EU-landen (12) en kinderen van gezinnen die in armoede leven of ernstige materiële deprivatie ondervinden, en dus geen computer en/of internetverbinding kunnen betalen, het hardst worden getroffen; 1. uit zijn bezorgdheid over het voorbestaan van de digitale kloof, die nog lang niet gedicht is en voor aanzienlijke uitdagingen zorgt omdat niet iedereen gebruik kan maken van het internet en mobiele telefoons, maar veel overheids- en particuliere diensten wel uitsluitend via digitale kanalen worden aangeboden; herinnert eraan dat digitalisering kan leiden tot sociaal-economische verschillen tussen mensen en tussen landen, omdat zij investeringen en infrastructuur vereist die zeer duur zijn voor minder ontwikkelde regio’s en plattelandsgebieden; pleit voor een grondige analyse van de behoeften van mensen op het gebied van digitale ontwikkelingen en innovatie, in het bijzonder de behoeften van kwetsbare groepen, zodat kan worden beoordeeld hoe deze groepen de vruchten kunnen plukken van deze nieuwe technologieën; benadrukt dat de digitale transitie zodanig moet plaatsvinden dat iedereen ervan profiteert; 2. betreurt het dat veel mensen niet regelmatig gebruikmaken van digitale diensten of hun twijfels hebben bij onlinetransacties, en dat dit aanzienlijke negatieve gevolgen kan hebben voor hun persoonlijke leven, economische en sociale situatie en hun grondrechten, met inbegrip van de bescherming van hun persoonsgegevens en andere cyberbeveiligingskwesties; betreurt het bestaan van belemmeringen die het met name voor kwetsbare burgers, personen met een lager opleidingsniveau, ouderen, personen met een handicap, personen met leerproblemen en personen met een laag inkomen moeilijk maken om volledig deel te nemen aan een wereld waarin basisdiensten als bank- en administratieve diensten digitaal zijn, waardoor zij maatschappelijk uitgesloten kunnen raken of economische kansen mislopen; wijst erop hoe belangrijk het is iedereen de kans te geven zich aan te passen aan de veranderingen die voortvloeien uit digitalisering, met name door middel van vroegtijdig digitaal onderwijs, geactualiseerde lesprogramma’s voor digitaal onderwijs, een leven lang leren of om- en bijscholing, zodat digitale uitsluiting kan worden aangepakt, de digitale kloof in de samenleving kan worden gedicht en de inclusie van alle burgers mogelijk kan worden gemaakt; 3. benadrukt dat het gebruik van de verschillende betaaldiensten binnen de EU, en ook binnen de lidstaten zelf, sterk varieert; merkt op dat veel burgers nog steeds alleen met contant geld betalen; 4. erkent dat betalingen zonder contant geld en de tweede richtlijn betalingsdiensten een aantal voordelen hebben opgeleverd voor de interne markt, onder meer met betrekking tot de vermindering van fraude, economische winsten voor kleine bedrijven en de beschikbaarheid van een breder productaanbod; verzoekt de Commissie tijdens de alomvattende evaluatie van de toepassing en impact van de tweede richtlijn betalingsdiensten te analyseren hoe de beveiliging van digitale betalingen verder kan worden verbeterd en fraude bij betalingen, met inbegrip van onlinefraude, kan worden bestreden, en de bescherming van consumenten te waarborgen, en hierbij de specifieke behoeften van burgers in acht te nemen en te garanderen dat iedereen zelf zijn betaalmethoden kan kiezen; wijst erop hoe belangrijk het is persoonsgegevens en de privacy te beschermen, met name die van mensen die niet vertrouwd zijn met onlinegegevensbeveiliging; benadrukt dat er bepalingen moeten worden opgenomen om gebruiksvriendelijke software-interfaces voor digitale betaalopties, hoge normen van gegevensbescherming en -interoperabiliteit, gemak voor klanten en een doeltreffende toegang tot contant geld te garanderen; 5. benadrukt dat het regelgevingskader van de EU moet garanderen dat mensen bij digitalisering centraal staan en dat de grondrechten, in het bijzonder die van werknemers, volledig worden geëerbiedigd in de digitale economie; 6. herinnert eraan dat het democratische leven en onlineoverheidsdiensten inclusief en voor iedereen toegankelijk moeten zijn, en dat technologische discriminatie een vorm van armoede en sociale uitsluiting is die bepaalde burgers essentiële hulpmiddelen ontzegt die hun ontwikkeling en vermogensopbouw ten goede zouden komen; wijst erop dat iedereen moet kunnen profiteren van een hoogwaardige digitale omgeving met gebruiksvriendelijke, efficiënte en gepersonaliseerde diensten en hulpmiddelen, waarbinnen hoge normen van beveiliging en privacy worden toegepast, en dat potentiële discriminatie in de toegang tot basisdiensten die digitale vaardigheden vereisen, moet worden voorkomen met behulp van waarborgen; 7. wijst erop dat veel alledaagse diensten een niet-digitale oplossing moeten bieden teneinde tegemoet te komen aan de behoeften van burgers die niet over de vaardigheden of kennis beschikken om onlinediensten te gebruiken, liever gebruikmaken van offlinediensten of geen toegang hebben tot digitale apparaten en toepassingen; dringt er in dit opzicht op aan een gelijk speelveld te hanteren voor de online- en offlinewereld; verzoekt overheden en bedrijven inclusief te zijn en hun onlinediensten begrijpelijk vorm te geven zodat deze toegankelijk zijn voor en kunnen worden gebruikt door mensen van alle leeftijden en onderwijsniveaus, teneinde bij te dragen aan het dichten van de kloven die binnen onze samenleving nog steeds bestaan als gevolg van een ongelijke toegang tot technologie; 8. wijst erop dat iets moet worden gedaan aan de digitale kloof en de financiële uitsluiting van kwetsbare groepen in de samenleving om te voorkomen dat er tijdens de digitale transformatie mensen worden achtergelaten, in het bijzonder degenen die het grootste risico lopen niet over de nodige digitale vaardigheden te beschikken om het potentieel van de digitalisering van overheids- en particuliere diensten optimaal te kunnen benutten, zodat alle burgers deel kunnen uitmaken van de digitale samenleving, ongeacht hun inkomen, maatschappelijke positie, geografische locatie, gezondheid of leeftijd; wijst erop dat personen in de meest precaire situaties vaker afhankelijk zijn van administratieve procedures om hun financiële rechten uit te oefenen en dat derhalve meer initiatieven, waaronder programma’s voor digitale geletterdheid, moeten worden opgezet om de toegang tot technologie te faciliteren, en herhaalt nogmaals het belang van onderwijs en permanente educatie om de vaardigheden te ontwikkelen die noodzakelijk zijn in het digitale tijdperk en om digitale uitsluiting te bestrijden; 9. uit zijn bezorgdheid over het dalende aantal fysieke locaties voor overheidsdiensten, met name in plattelandsgebieden en in de buitenwijken van steden; benadrukt dat het van het grootste belang is dat er niet alleen onlinediensten worden ontwikkeld, maar ook fysieke locaties worden aangehouden voor alle overheidsdiensten; roept op tot het bevorderen van specifieke bescherming voor de toegang tot basisdiensten voor iedereen, zonder discriminatie op grond van een gebrekkige beheersing van technologie; pleit voor een dienstverleningsmodel waarin mensen centraal staan en niemand wordt achtergelaten; benadrukt dat het, met betrekking tot de toegang tot overheidsdiensten in digitale vorm, belangrijk is af te stappen van de benadering waarin het administratieve werk – en ook de verantwoordelijkheid – bij de gebruiker komt te liggen en de gebruiker wordt verplicht zich te onderrichten in het gebruik van digitale technologie, autonoom moet zijn en tegemoet moet komen aan de verwachtingen die de overheid heeft van een modelgebruiker; 10. pleit voor een model van verlening van overheidsdiensten waarbinnen gebruikers zelf kunnen kiezen hoe zij interactie hebben met de overheid en wijst erop dat maatregelen moeten worden genomen om het ontwerp en het gebruik van overheidswebsites te verbeteren zodat toegankelijkheidsproblemen kunnen worden verholpen en gebruikers de noodzakelijke juridische, technische en administratieve ondersteuning krijgen om deze websites onafhankelijk te kunnen gebruiken; 11. erkent dat voor de invoering van dit model voor overheidsdiensten personele, technische en economische middelen nodig zijn en herinnert eraan dat EU-middelen, in het bijzonder NextGenerationEU-middelen, een uitgelezen kans kunnen zijn om deze transitie tot stand te brengen; 12. is zich bewust van de gevolgen van sterke cliëntauthenticatie voor gebruikers die geen mobiele telefoon hebben; pleit ervoor deze authenticatie ook mogelijk te maken via andere kanalen, zoals e-mail, een telefoongesprek of persoonlijke dienstverlening bij een loket; betreurt het dat de tweede richtlijn betalingsdiensten klanten geen direct recht toekent om te verzoeken om een alternatieve authenticatiemethode; verzoekt de Commissie in haar evaluatie van de bepalingen van de tweede richtlijn betalingsdiensten rekening te houden met de risico’s van discriminatie van ouderen en andere kwetsbare groepen; 13. wijst op het belang van een gemeenschappelijke Europese aanpak met betrekking tot de ethische aspecten van digitalisering; is ingenomen met de ontwerpverklaring van de EU over digitale rechten en beginselen voor het digitale decennium van januari 2022 en benadrukt dat de Commissie en de lidstaten moeten garanderen dat technologische oplossingen de individuele rechten eerbiedigen en dat niemand wordt achtergelaten tijdens de digitale transformatie, en dat het dichten van de digitale kloof hierbij de overkoepelende doelstelling moet zijn; 14. herinnert eraan dat sociaaldemografische factoren een aanzienlijke invloed hebben op het niveau van digitale vaardigheden, en dat twee derde van de jongvolwassenen, personen met een hoog formeel opleidingsniveau en studenten uit het hoger onderwijs bijvoorbeeld ten minste over elementaire digitale vaardigheden beschikt; merkt op dat daarentegen slechts circa een derde van de personen in de leeftijd 55-74 jaar, gepensioneerden en niet-werkenden ten minste over deze elementaire vaardigheden beschikt; merkt voorts op dat het verschil in digitale vaardigheden tussen mensen in plattelandsgebieden en mensen in stedelijke gebieden nog steeds aanzienlijk is (13) ; merkt op dat digitale connectiviteit een cruciale factor is bij het aanpakken en verkleinen van de digitale kloof tussen dicht- en dunbevolkte gebieden, en verzoekt de Commissie dringend aandacht te besteden aan de bestaande digitale kloof in een geactualiseerd cohesiebeleid; 15. wijst erop hoe belangrijk het is de digitale kloof te dichten, in het bijzonder door basis- en gespecialiseerde vaardigheden te bevorderen, met specifieke aandacht voor de kwetsbaarste bevolkingsgroepen, en onderwijs- en opleidingsstelsels te ontwikkelen, onder meer voor een leven lang leren en om- en bijscholing; herinnert eraan dat niet iedereen digitale geletterd kan worden en wijst erop dat personen niet mogen worden gediscrimineerd op grond van hun digitale vaardigheden; herhaalt dat het beginsel van digitale efficiëntie geen rechtvaardiging vormt om mensen de toegang tot basisdiensten te ontzeggen; 16. pleit voor inspanningen om ervoor te zorgen dat de digitale transformatie nieuwe digitale rechten voor iedereen garandeert, met het oog op de noodzaak van toegang tot digitale media op alle gebieden, zodat digitale kloven tussen gebieden, mensen uit verschillende gebieden en mensen met een verschillende achtergrond of leeftijd kunnen worden voorkomen, waarbij in het bijzonder rekening moet worden gehouden met de genderkloof en de behoeften van ouderen die, in tegenstelling tot jongeren, vaak minder vertrouwd zijn met het gebruik van nieuwe technologieën; 17. is van mening dat nieuwe technologieën kunnen bijdragen aan het dichten van de digitale kloof die negatieve gevolgen heeft voor de circa 87 miljoen Europeanen met een handicap, zodat hun integratie in de economie en toegang tot essentiële diensten kunnen worden bevorderd; is ervan overtuigd dat het gebruik van digitale technologieën de belemmeringen kan verminderen waarmee personen met een handicap worden geconfronteerd wanneer zij de arbeidsmarkt willen betreden, bijvoorbeeld op het gebied van de uitvoering van werkgerelateerde taken, communicatie, interacties of flexibiliteit; 18. merkt op dat de digitale kloof aanzienlijke gevolgen heeft voor migranten, aangezien de discriminatie jegens hen kan verergeren wanneer zij onvolledige of ontoereikende toegang hebben tot online overheids- en particuliere diensten en tot digitale media (14) ; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.