Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Afghanistan, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Taliban de internationale normen met de voeten treden, hun beleid van repressie, met name van vrouwen en meisjes, etnische minderheden, mensenrechtenverdedigers en lhbtiq+-personen, hebben hervat en Afghanistan hebben geïsoleerd, waardoor de honger en armoede zijn toegenomen; B. overwegende dat de Taliban er een extreme interpretatie van de sharia op nahouden en vrouwen uit het openbare leven hebben verbannen; overwegende dat dit onder meer betekent dat vrouwen worden uitgesloten van werk, toegang tot gezondheidszorg zonder begeleiding van een mannelijk familielid en onderwijs na het zesde leerjaar, dat onmenselijke kledingvoorschriften met geweld worden gehandhaafd, dat vrouwen uit de openbare ruimte worden geweerd en dat het systeem voor ondersteuning van slachtoffers van geweld is ontmanteld; overwegende dat Afghaanse vrouwen door de beperkingen van hun rechten worden belet om EU-visa te verkrijgen; C. overwegende dat door een recent decreet van de Taliban, de zogenaamde wet inzake de “bevordering van deugd en het voorkomen van ondeugd”, deze beperkingen nog verder zijn uitgebreid en dat Afghaanse vrouwen in het openbaar zelfs niet meer mogen praten of zingen, waardoor zij nog meer worden beroofd van hun grondrechten en fundamentele vrijheden, hetgeen neerkomt op genderapartheid; 1. veroordeelt het recente decreet en de interpretatie en handhaving van de shariawet door de Taliban, de verbanning van vrouwen en meisjes uit het openbare leven, hun gedwongen huwelijken op jonge leeftijd, hun blootstelling aan seksueel geweld, en de herinvoering van publieke geseling en de steniging van vrouwen; prijst de moed van Afghaanse vrouwen die met gevaar voor eigen leven opkomen voor hun rechten, en verklaart zich solidair met hen; 2. dringt er bij de feitelijke Afghaanse autoriteiten op aan hun praktijken en wetten die vrouwen discrimineren, af te schaffen; roept op tot het onmiddellijke herstel van de volledige, gelijkwaardige en betekenisvolle deelname van vrouwen en meisjes aan het openbare leven; 3. dringt er bij de feitelijke autoriteiten van Afghanistan op aan willekeurig gevangengenomen vrouwen en meisjes vrij te laten en het systeem voor ondersteuning van slachtoffers van geweld te weer in te voeren, zodat deze laatsten een beroep kunnen doen op onderdak, medische zorg, rechtsmiddelen en schadeloosstelling; 4. dringt erop aan dat de feitelijke autoriteiten van Afghanistan ter verantwoording worden geroepen, met name via het ICC-onderzoek en de instelling van een onafhankelijk onderzoeksmechanisme van de VN, en verzoekt de VV/HV nieuwe EU-sancties tegen de Taliban in te stellen; 5. dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan zich strikt te houden aan de vijf benchmarks van de Raad, hetgeen momenteel niet gebeurt, en de verlenging van het mandaat van de speciale rapporteur van de VN te steunen; 6. veroordeelt regeringen die de Taliban in staat stellen de betrekkingen te normaliseren; roept de EU en de lidstaten op ervoor te zorgen dat Afghaanse vrouwen op zinvolle wijze kunnen deelnemen aan internationale fora en onderhandelingen; 7. verzoekt de EU haar steun uit te spreken voor de erkenning van genderapartheid als een misdaad tegen de menselijkheid; 8. dringt er bij de EU, de lidstaten en andere donorlanden op aan de humanitaire hulp en financiering ter ondersteuning van de basisbehoeften en bestaansmiddelen en het Afghaanse maatschappelijk middenveld te verhogen, te zorgen voor flexibele financiering voor ngo’s en hun vrouwelijke hulpverleners, en de voormalige Afghaanse werknemers van de internationale coalitie de beloofde of humanitaire visa te verlenen; benadrukt dat de internationale gemeenschap moet beoordelen wat de gevolgen van het recente decreet zijn voor humanitaire operaties; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de EU-instellingen, de lidstaten, de VN en de feitelijke Afghaanse autoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Belarus sinds augustus 2020, – gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat het regime van Loekasjenka sinds de frauduleuze presidentsverkiezingen van 9 augustus 2020 politieke activisten, maatschappelijke organisaties, de media, vakbonden en dissidenten en hun verdedigers stelselmatig onderdrukt, en tienduizenden mensen willekeurig heeft opgesloten; B. overwegende dat Loekasjenka zich kandidaat heeft gesteld voor de presidentsverkiezingen van 2025 voor een zevende ambtsperiode; C. overwegende dat veel van de 1 350 politieke gevangenen in Belarus aan levensbedreigende omstandigheden worden blootgesteld en dat meerdere van hen in de gevangenis zijn omgekomen; 1. eist dat de Belarussische autoriteiten alle politieke gevangenen en personen die willekeurig worden vastgehouden, onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrijlaten; 2. uit zijn diepe bezorgdheid over de situatie van veel politieke gevangenen, zoals Maria Kalesnikava, Sjarhej Tsichanowski, Mikola Statkevitsj, Ales Bjaljatski, Maksim Znak, Viktar Babaryka, Ihar Losik, Palina Sjarenda-Panasioek, Pavel Sevjarynets, Aljaksandr Jarasjoek, Mikita Zalatarou en Jana Pintsjoek, van wie velen al maanden of jaren incommunicado worden vastgehouden, te kampen hebben met ernstige gezondheidsproblemen, zoals Maria Kalesnikava en Andrzej Poczobut, en worden geïsoleerd, mishandeld en gefolterd; 3. betreurt het dat Belarussische politieke gevangenen niet konden profiteren van de recente inspanningen om politieke gevangenen en westerse burgers in Rusland en Belarus vrij te laten; roept op tot meer inspanningen om hen vrij te krijgen; 4. dringt er bij de Belarussische autoriteiten op aan de mensenrechten van gedetineerden te eerbiedigen, informatie over hun situatie te verstrekken, de nodige medische behandelingen te geven en advocaten, familieleden en het Internationale Comité van het Rode Kruis toegang tot hen te verlenen; 5. herhaalt zijn oproep aan de EU en haar lidstaten om de politieke gevangenen en hun families te steunen door bij elke gelegenheid te verzoeken om hun onmiddellijke vrijlating, de ambassadeurs van het regime te vragen met bewijzen te komen van de gezondheidstoestand en de verblijfplaats van de gevangenen, de procedures voor het verkrijgen van visa en voorlopige identificatiedocumenten voor degenen die Belarus ontvluchten te vereenvoudigen en door de gevangenen rehabilitatiemaatregelen en praktische en financiële steun te bieden; 6. roept de EU en haar lidstaten op om de sancties tegen personen en entiteiten die verantwoordelijk zijn voor de onderdrukking in Belarus uit te breiden en aan te scherpen; 7. uit zijn bezorgdheid over vervolging in ballingschap, bijvoorbeeld het misbruik van aanhoudingsbevelen van Interpol om politieke tegenstanders uit niet-EU-landen uit te leveren; roept Servië op de Belarussische journalist Andrej Hnjot niet uit te leveren en verzoekt de EU en de lidstaten zijn zaak nauwlettend te volgen; uit zijn bezorgdheid over de 300 000 inwoners van Belarus die sinds 2020 gedwongen zijn Belarus te verlaten en in het buitenland worden vervolgd; 8. verzoekt de EU en haar lidstaten ernaar te streven het regime van Loekasjenka ter verantwoording te roepen voor zijn misdaden en het beginsel van universele jurisdictie toe te passen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de VV/HV, de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Republiek Servië, het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, de Raad van Europa, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, en de vertegenwoordigers van de Belarussische democratische krachten en de feitelijke autoriteiten van de Republiek Belarus. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Cuba, – gezien artikel 150 van zijn Reglement, A. overwegende dat mensenrechtenverdediger en oppositieleider José Daniel Ferrer García op 11 juli 2021 werd aangehouden in het kader van wijdverbreide protesten in Cuba en sinds 14 augustus 2021 in eenzame opsluiting zit; overwegende dat het Cubaanse regime hem al meer dan een decennium lang opsluit, dwarsboomt en intimideert vanwege zijn vreedzame politieke activisme; overwegende dat hij sinds maart 2023 van de buitenwereld is afgesloten en dat zijn familie geen informatie over zijn gezondheid heeft ontvangen en niet het recht heeft gekregen om hem te bezoeken; B. overwegende dat het Cubaanse regime politieke gevangenen onder de meest erbarmelijke omstandigheden gevangen houdt; overwegende dat uit berichten blijkt dat José Daniel Ferrer in kritieke toestand verkeert en geen toegang heeft tot medische zorg, onvoldoende voedsel krijgt en onder onhygiënische omstandigheden wordt vastgehouden, wat een vorm van foltering, en van onmenselijke of vernederende behandeling is; C. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Cuba alarmerend is, met name voor dissidenten, die worden onderworpen aan zorgwekkende niveaus van toezicht en willekeurige detentie; overwegende dat het precieze aantal politieke gevangenen onbekend is, maar dat betrouwbare bronnen melden dat het regime meer dan duizend gevangenen vasthoudt, waaronder minderjarigen; overwegende dat onder de vele politieke gevangenen Luis Manuel Otero Alcántara en Lizandra Gongora zijn, wier gezondheidstoestand kritiek is; 1. dringt bij het Cubaanse regime aan op de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van José Daniel Ferrer en alle personen die politiek en willekeurig worden vastgehouden wegens de uitoefening van hun recht op vrijheid van meningsuiting en vreedzame vergadering; 2. spreekt zijn afkeuring uit over de systematische schendingen van de mensenrechten en de mishandelingen door het Cubaanse regime van onder andere demonstranten, politieke dissidenten, religieuze leiders en mensenrechtenactivisten; roept de Cubaanse autoriteiten ertoe op onmiddellijk een einde te maken aan de repressie; 3. laakt de foltering en de onmenselijke, vernederende en slechte behandeling van José Daniel Ferrer en de andere politieke gevangenen door de Cubaanse autoriteiten; dringt erop aan dat de families van de slachtoffers van de vervolging van het regime onmiddellijk toegang tot hen krijgen, in afwachting van hun vrijlating, en dat de slachtoffers medische zorg krijgen; 4. betuigt nogmaals zijn onvoorwaardelijke steun aan het Cubaanse volk en aan alle verdedigers van de mensenrechten in Cuba voor hun inzet voor de vrijheden en rechten die het regime reeds decennialang ontzegt; roept het regime op naar zijn burgers te luisteren en een inclusieve nationale dialoog aan te gaan die gericht is op modernisering en democratisering; 5. herhaalt zijn oproep aan de Raad om toepassing te maken van de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten (EU-Magnitski-wet) en sancties vast te stellen tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor de aanhoudende mensenrechtenschendingen in Cuba; 6. herhaalt zijn eerdere standpunten met betrekking tot de mogelijkheid om de opschortingsclausule van de PDCA in werking te stellen, aangezien de belangrijkste mensenrechtenclausules van de overeenkomst voortdurend zijn geschonden door het Cubaanse regime; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan het Cubaanse regime, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Commissie, de lidstaten, de Verenigde Naties, en de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caribische Staten. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (07058/2024), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika tot vaststelling van beveiligingsprocedures voor de lancering van Galileo-satellieten vanaf het grondgebied van de Verenigde Staten (07061/2024), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 189 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9‑0137/2024), – gezien artikel 107, leden 1 en 4, en artikel 117, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A10-0001/2024 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Oekraïne en Rusland sinds 1 maart 2022, met name die van 17 juli 2024 over de noodzaak van blijvende steun van de EU aan Oekraïne (1) , – gezien het Handvest van de Verenigde Naties, de Verdragen van Den Haag, de Verdragen van Genève en de aanvullende protocollen daarbij, en het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof, – gezien het verslag van 14 februari 2024 van de Wereldbank, de regering van Oekraïne, de Europese Commissie en de Verenigde Naties getiteld “Ukraine – Third Rapid Damage and Needs Assessment (RDNA3) February 2022 ‑ December 2023”, – gezien Verordening (EU) 2024/792 van het Europees Parlement en de Raad van 29 februari 2024 tot vaststelling van de faciliteit voor Oekraïne (2) , – gezien de conclusies van de Europese Raad en de gezamenlijke steunverklaring voor Oekraïne van 12 juli 2023, – gezien de gezamenlijke toezeggingen op het gebied van veiligheid van de Europese Unie en Oekraïne van 27 juni 2024, – gezien de verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken van Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk van 10 september 2024 over de overdracht van ballistische raketten door Iran aan Rusland, – gezien het strategisch concept 2022 van de NAVO, – gezien artikel 136, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Rusland sinds 24 februari 2022 een illegale, niet-uitgelokte en ongerechtvaardigde aanvalsoorlog tegen Oekraïne voert, in het verlengde van eerdere agressies die sinds 2014 hebben plaatsgevonden, waaronder de annexatie van de Krim en de daaropvolgende bezetting van delen van de regio’s Donetsk en Loehansk, en dat het de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties blijft schenden door zijn aanvallen tegen de soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van Oekraïne en door het internationaal humanitair recht, zoals vastgelegd in de Conventies van Genève van 1949, schaamteloos en op grove wijze te schenden; B. overwegende dat de Algemene Vergadering van de VN in haar resolutie van 2 maart 2022 de Russische oorlog tegen Oekraïne onmiddellijk heeft aangemerkt als een daad van agressie die in strijd is met artikel 2, lid 4, van het VN-Handvest, en in haar resolutie van 14 november 2022 heeft erkend dat de Russische Federatie ter verantwoording moet worden geroepen voor haar aanvalsoorlog en juridisch en financieel aansprakelijk moet worden gesteld voor haar internationaal onrechtmatig handelen en daarbij ook alle veroorzaakte schade dient te vergoeden; C. overwegende dat het Internationaal Strafhof (ICC) verschillende aanhoudingsbevelen heeft uitgevaardigd tegen Russische functionarissen die verantwoordelijk zijn voor oorlogsmisdaden, namelijk aanvallen op burgerobjecten, onrechtmatige deportatie van de bevolking en onrechtmatige overbrenging van de bevolking van bezette gebieden van Oekraïne naar de Russische Federatie, ten nadele van Oekraïense kinderen; overwegende dat Mongolië in september 2024 het arrestatiebevel van het ICC tegen Vladimir Poetin niet ten uitvoer heeft gelegd; D. overwegende dat Oekraïne en zijn burgers onwrikbare vastberadenheid hebben getoond door hun land met succes te verdedigen, ondanks de hoge prijs in burger- en militaire slachtoffers; overwegende dat de Russische strijdkrachten blijven doorgaan met het uitvoeren van systematische en willekeurige aanvallen op woongebieden en civiele infrastructuur in Oekraïne waarbij duizenden Oekraïense burgers om het leven zijn gekomen, gedwongen deportaties en verdwijningen, onder andere van kinderen, het illegaal gevangennemen en folteren van Oekraïense burgers, het executeren van Oekraïense burgers, soldaten en krijgsgevangenen en het plegen van terreurdaden in het hele land, onder meer met gebruikmaking van seksueel geweld en massale verkrachting als oorlogswapen; overwegende dat als gevolg van de Russische aanvalsoorlog miljoenen Oekraïners nog steeds op de vlucht zijn, zowel binnen als buiten Oekraïne; E. overwegende dat Rusland op 24 augustus 2024 zijn meest intensieve reeks luchtbombardement tegen Oekraïne is gestart waarbij grote aantallen ballistische raketten, zweefbommen, drones en andere wapens worden gelanceerd tegen Charkiv, Kyiv, Poltava, Soemy, Odessa en Lviv, alwaar door een recente drone- en raketaanval op slechts 70 km van de Poolse grens zeven burgers zijn omgekomen; overwegende dat Rusland tot 80 % van de energie-infrastructuur van het land heeft beschadigd of vernietigd, waardoor de komende wintermaanden in Oekraïne een ernstige humanitaire crisis dreigt te ontstaan; overwegende dat dergelijke systematische aanvallen overeenkomstig het internationaal recht oorlogsmisdaden zijn; F. overwegende dat de Oekraïense president Volodymyr Zelensky heeft verklaard dat op 12 september 2024 een bulkschip dat met tarwe onderweg was naar Egypte in de Zwarte Zee is getroffen door een Russische raket, waardoor voedselzekerheid opnieuw tot doelwit is geworden; overwegende dat Russische drones en raketten die gericht zijn tegen Oekraïne steeds vaker het luchtruim van de EU en de NAVO schenden, waardoor burgers in onze oostelijke regio’s in gevaar komen; G. overwegende dat de humanitaire situatie in Oekraïne, met name in de buurt van de frontlinies, steeds kritieker wordt; overwegende dat volgens de VN tienduizenden Oekraïners door de recente Russische aanvallen op kritieke civiele infrastructuur niet langer toegang hebben tot essentiële diensten en dat meer dan 14,6 miljoen mensen, ongeveer 40 % van de Oekraïense bevolking, in 2024 humanitaire hulp nodig zullen hebben; overwegende dat de in mei toegenomen vijandelijkheden in de oblast Charkiv tevens de omvangrijkste ontheemding van de bevolking hebben veroorzaakt die sinds 2023 in Oekraïne heeft plaatsgevonden; overwegende dat de VN meldt dat, als gevolg van een tekort aan financiële middelen, humanitaire hulpverleners momenteel niet in staat zijn volledig tegemoet te komen aan de kritieke behoeften in het land; overwegende dat het voortduren van het conflict ertoe zal leiden dat deze dringende behoeften gedurende de komende maanden zullen aanhouden en verergeren; merkt op dat de vernietiging van infrastructuur in Oekraïne rampzalige gevolgen heeft voor de gezondheid van vrouwen, die vaak de verpleeg-, medische en zorgtaken verrichten; H. overwegende dat de Hongaarse regering een decreet heeft uitgevaardigd dat in strijd is met de richtlijn tijdelijke bescherming (3) , op grond waarvan door de staat gefinancierde opvang van vluchtelingen uit West-Oekraïne wordt geschrapt, waardoor vele mensen, voornamelijk vrouwen en kinderen, dakloos zijn geworden; I. overwegende dat volgens de nieuwste raming in de door de regering van Oekraïne, de Wereldbankgroep, de Commissie en de Verenigde Naties gepubliceerde gezamenlijke snelle beoordeling van de schade en de behoeften (RDNA3), de totale kosten van wederopbouw en herstel in Oekraïne in de tien jaar met ingang van 31 december 2023 ten minste 486 miljard USD zullen bedragen, waarbij dit bedrag een jaar geleden werd geschat op 411 miljard USD; J. overwegende dat de EU en haar lidstaten tot dusver meer dan 100 miljard EUR hebben bijgedragen aan financiële, humanitaire, vluchtelingen- en militaire bijstand aan Oekraïne; overwegende dat de EU in 2022 en 2023 meer dan 25 miljard EUR aan macrofinanciële steun aan Oekraïne heeft verstrekt en de faciliteit voor Oekraïne heeft ingesteld, een specifiek financieel instrument dat de EU in staat stelt om Oekraïne in de periode van 2024 tot 2027 tot 50 miljard EUR aan voorspelbare en flexibele financiële steun te verlenen; overwegende dat de EU in juli 2024 haar eerste regelmatige betaling van ongeveer 4,2 miljard EUR heeft verricht in het kader van de onlangs ingestelde faciliteit voor Oekraïne; overwegende dat deze betaling werd voorafgegaan door overbruggings- en voorfinancieringssteun voor een totaalbedrag van bijna 14 miljard EUR sinds de oprichting van de faciliteit in maart 2024; K. overwegende dat Rusland zijn eigen militaire uitgaven en productie in 2024 aanzienlijk heeft verhoogd; overwegende dat Rusland ook de munitievoorraad van Belarus gebruikt en van verschillende landen militaire steun ontvangt, met name Iran en Noord-Korea; overwegende dat er berichten zijn waaruit blijkt dat China Rusland aanzienlijke bijstand verleent om zijn militaire capaciteiten te versterken, en daarbij verder gaat dan technologieën voor tweeërlei gebruik; overwegende dat Iran volgens overheidsbronnen onlangs ballistische korteafstandsraketten van het type Fath-360 aan Rusland heeft geleverd; overwegende dat Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk een nieuwe reeks sancties tegen Iran hebben aangekondigd; L. overwegende dat de EU en haar lidstaten, samen met internationale partners en NAVO-bondgenoten, Oekraïne militaire steun blijven verlenen om het land te helpen bij de uitoefening van zijn legitieme recht op zelfverdediging tegen Ruslands aanvalsoorlog in overeenstemming met artikel 51 van het VN-Handvest; overwegende dat de militaire bijstandsmissie van de Europese Unie ter ondersteuning van Oekraïne (EUMAM Ukraine) tot nu toe circa 60 000 leden van de Oekraïense strijdkrachten heeft opgeleid zowel inzake verbonden wapens als in de vorm van gespecialiseerde training; overwegende dat de NAVO zal zorgen voor een jaarlijkse financiële bijdrage aan Oekraïne van 40 miljard EUR; M. overwegende dat er in zowel kwalitatief als kwantitatief opzicht nog steeds geringe militaire hulp wordt geboden en dat nadat besluiten tot levering zijn genomen de feitelijke levering van wapens en munitie aan Oekraïne vertraging blijft oplopen; overwegende dat veel lidstaten hun toezeggingen niet nakomen en dat sommige vooraanstaande donoren zelfs plannen hebben aangekondigd om hun bijdrage voor militaire hulp aan Oekraïne in 2025 aanzienlijk te verlagen; overwegende dat de EU heeft besloten de uitzonderlijke winsten uit bevroren tegoeden van de Russische Centrale Bank te gebruiken om Oekraïne te steunen, met name in de vorm van aanvullende militaire bijstand; overwegende dat er geen rechtskader is vastgesteld voor een daadwerkelijke beslaglegging op en herverdeling van vermogenswinsten uit bevroren Russische tegoeden; N. overwegende dat Hongarije bovendien het onlangs opgerichte fonds voor bijstand aan Oekraïne ter waarde van 5 miljard EUR, dat in maart 2024 in het kader van de Europese Vredesfaciliteit (EPF) is opgericht, blokkeert, alsmede de achtste tranche van terugbetalingen in het kader van het EPF aan de lidstaten die voor een periode van meer dan 18 maanden militaire steun aan Oekraïne hebben geleverd; O. overwegende dat de EU sinds februari 2022 14 sanctiepakketten heeft aangenomen om het vermogen van Rusland om zijn illegale aanvalsoorlog te voeren, te ondermijnen; P. overwegende dat de EU-lidstaten fossiele brandstoffen en uranium uit Rusland blijven betrekken, waarmee zij bijdragen aan de Russische economie en de Russische oorlogskas spekken; overwegende dat de waarde van de verkoop van Russische fossiele brandstoffen aan de EU sinds het begin van de grootschalige aanvalsoorlog tegen Oekraïne meer dan 200 miljard EUR bedraagt, wat het dubbele is van de totale financiering die in dezelfde periode aan Oekraïne is verstrekt; overwegende dat de EU een vrijstelling heeft verleend voor Russische ruwe olie die via de Droezjba-pijpleiding naar Hongarije, Slowakije en Tsjechië wordt ingevoerd; overwegende dat de gestegen invoer van Russisch gas door Azerbeidzjan twijfels doet rijzen over de rol van Azerbeidzjan als alternatieve gasleverancier in plaats van Rusland, aangezien Bakoe niet aan de Europese vraag kan voldoen en daarom Russisch gas zou kunnen verkopen als Azerbeidzjaans gas voor Europees verbruik; overwegende dat een schaduwvloot van voor het milieu gevaarlijke en onverzekerde Russische olietankers nog steeds actief is in de Oostzee en de sanctieregeling omzeilt; 1. spreekt zich in de krachtigst mogelijke bewoordingen uit tegen de aanhoudende aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne, en tegen de betrokkenheid van Belarus bij deze oorlog, en eist dat Rusland onmiddellijk een einde maakt aan alle militaire activiteiten in Oekraïne, alle strijdkrachten en militaire uitrusting onvoorwaardelijk terugtrekt van het gehele internationaal erkende grondgebied van Oekraïne, en Oekraïne compenseert voor de schade die is toegebracht aan zijn bevolking, land, natuur en infrastructuur; 2. geeft uiting aan zijn onverdeelde solidariteit met de bevolking van Oekraïne, en zijn volledige steun voor de onafhankelijkheid, soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne binnen de internationaal erkende grenzen van het land, en benadrukt dat deze aanvalsoorlog een schandelijke en overduidelijke schending van het VN-Handvest en van de grondbeginselen van het internationaal recht vormt; herhaalt zijn steun voor de toezeggingen van de EU en haar lidstaten om totdat de overwinning van Oekraïne is bereikt op alle mogelijke manieren humanitaire bijstand, militaire steun, economische en financiële hulp en politieke steun te verlenen om uiteindelijk een einde te maken aan de Russische aanvalsoorlog en Oekraïne in staat te stellen zijn gehele bevolking te bevrijden en het land binnen zijn internationaal erkende grenzen weer volledig onder eigen controle te brengen; benadrukt dat een rechtvaardige en duurzame vrede in Oekraïne die onder Oekraïense voorwaarden wordt gesloten het uiteindelijke doel blijft, waarbij de veiligheid en waardigheid van de bevolking van het land binnen een vreedzaam en stabiel Europa worden gewaarborgd; 3. verzoekt de EU en haar lidstaten actief te werken aan het behouden en bereiken van de breedst mogelijke internationale steun voor Oekraïne en het vinden van een vreedzame oplossing voor de oorlog, die moet steunen op de volledige eerbiediging van de onafhankelijkheid, soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne, de beginselen van het internationaal recht, de verantwoordingsplicht voor oorlogsmisdaden en voor het door Rusland gepleegde misdrijf agressie, en Russische herstelbetalingen en overige vergoedingen voor de enorme schade die in Oekraïne is aangericht; roept de EU op zich actief in te zetten voor de uitvoering van de Oekraïense vredesformule en de basis te leggen voor het houden van de tweede vredestop; 4. verzoekt de Commissie snel financiële steun op lange termijn voor te stellen voor de wederopbouw van Oekraïne in samenwerking met de partnerlanden, met name door toe te zien op een spoedige uitvoering van de faciliteit voor Oekraïne en daarop voortbouwend te zorgen voor doorlopende en toereikende steun alsook voor middelen voor de wederopbouw die in verhouding staan tot onze politieke steun aan Oekraïne; 5. verzoekt alle lidstaten hun financiering voor Oekraïne te verhogen en hun bijdragen niet te verlagen; spreekt nogmaals zijn vaste overtuiging uit dat Rusland financiële compensatie moet bieden voor de enorme schade die het heeft aangericht in Oekraïne; is ingenomen met het besluit van de Raad om uitzonderlijke opbrengsten uit bevroren Russische staatsactiva toe te wijzen aan het fonds voor bijstand aan Oekraïne en de faciliteit voor Oekraïne, evenals met het besluit van de G7 om Oekraïne een lening van 50 miljard USD aan te bieden die wordt gedekt door bevroren Russische staatsactiva; dringt aan op snelle voortgang bij de uitvoering van het besluit van de G7 om Oekraïne een lening van USD 50 miljard te verstrekken die wordt gedekt door bevroren Russische staatsactiva, om een tijdige uitbetaling van middelen aan Oekraïne te waarborgen; verzoekt de EU om samen met gelijkgestemde partners verder te werken aan het doorvoeren van de nodige aanpassingen aan sanctiewetgeving en aan de vaststelling van een solide wettelijke regeling voor de confiscatie van Russische staatsactiva die door de EU zijn bevroren; 6. dringt erop aan de humanitaire hulp van de EU aanzienlijk op te voeren om Oekraïne ook in 2025 volledig te kunnen steunen; merkt op dat de behoefte aan humanitaire hulp de komende jaren waarschijnlijk zal blijven bestaan en wijst erop dat de EU erop voorbereid moet zijn om in deze behoeften te voorzien door middel van langetermijnplanning en voldoende middelen; verzoekt neutrale staten hun humanitaire hulp aan Oekraïne op te voeren; 7. herhaalt dat Oekraïne, als slachtoffer van agressie, een legitiem recht heeft op zelfverdediging overeenkomstig artikel 51 van het VN-Handvest; herinnert eraan dat de aanzienlijke, zij het nog steeds ontoereikende, militaire bijstand van de EU, de VS en gelijkgestemde partners bedoeld is om Oekraïne in staat te stellen zich doeltreffend te verdedigen tegen een agressorstaat en de volledige controle over zijn gehele internationaal erkende grondgebied te herstellen; 8. verzoekt de lidstaten de beperkingen op het gebruik van aan Oekraïne geleverde westerse wapensystemen tegen legitieme militaire doelwitten op Russisch grondgebied onmiddellijk op te heffen, aangezien dit Oekraïne belemmert zijn recht op zelfverdediging uit hoofde van het internationaal publiekrecht ten volle uit te oefenen en Oekraïne blootstelt aan aanvallen op zijn bevolking en infrastructuur; 9. onderstreept dat ontoereikende leveringen van munitie en wapens en beperkingen op het gebruik ervan de tot dusver gedane inspanningen dreigen te ondermijnen en betreurt ten zeerste dat de bedragen aan bilaterale militaire hulp van de lidstaten aan Oekraïne afnemen, ondanks de krachtige verklaringen die begin dit jaar werden gedaan; herhaalt daarom zijn oproep aan de lidstaten om hun toezegging van maart 2023 om een miljoen stuks munitie aan Oekraïne te leveren na te komen en de levering van wapens te bespoedigen, met name van moderne luchtverdedigingssystemen en andere wapens en munitie waarvan duidelijk is vastgesteld dat er behoefte aan is, waaronder Taurus-raketten; dringt aan op een snelle uitvoering van de toezeggingen die zijn gedaan in het kader van gezamenlijke veiligheidstoezeggingen tussen de EU en Oekraïne; herhaalt zijn standpunt dat alle EU-lidstaten en NAVO-bondgenoten zich er collectief en individueel toe moeten verbinden Oekraïne militair te steunen met ten minste 0,25 % van hun bbp per jaar; 10. onderstreept dat de samenwerking op het gebied van luchtvaartdefensie tussen de lidstaten moet worden versterkt om te zorgen voor bescherming tegen dreigingen die het luchtruim van de EU en de NAVO binnenkomen; 11. verzoekt de Commissie strategische communicatie aan te gaan in de lidstaten om het belang van de verdediging van Oekraïne voor de bredere stabiliteit in Europa uit te leggen en ervoor te zorgen dat EU-burgers goed geïnformeerd zijn over het belang van deze bijstand, zowel voor de soevereiniteit van Oekraïne als voor de vrede en veiligheid van de hele EU; is ingenomen met en prijst de publieke inspanningen en de crowdfundinginitiatieven van burgers in sommige lidstaten, die tot doel hebben ervoor te zorgen dat de wapenleveranties aan Oekraïne ononderbroken doorgaan; is voorstander van soortgelijke initiatieven door de hele EU met het oog op de bevordering van solidariteit en publieke betrokkenheid bij deze cruciale zaak; 12. verzoekt de EU en haar lidstaten om de toezeggingen van de Verklaring van Versailles van 2022 na te komen en de volledige uitvoering van het strategisch kompas te bespoedigen door de Europese militaire samenwerking op het niveau van de industrie en de strijdkrachten te versterken, zodat de EU een sterkere en slagvaardigere veiligheidsverstrekker wordt die interoperabel is en complementair is met de NAVO; benadrukt dat er concrete stappen moeten worden gezet om Oekraïne tijdens het proces van toetreding tot de EU onderdeel te laten worden van het beleid en de programma’s van de EU op het gebied van defensie en cyberbeveiliging; dringt er bij de EU-instellingen op aan vaart te zetten achter de goedkeuring van de strategie voor de Europese defensie-industrie om een tijdige beschikbaarheid en levering van defensieproducten te waarborgen, waardoor er ook tijdig militaire steun aan Oekraïne kan worden verleend; verzoekt de lidstaten hun toezegging na te komen om militaire productiefaciliteiten op Oekraïens grondgebied tot stand te brengen; benadrukt dat het belangrijk is samen te werken met de Oekraïense defensie-industrie en dat deze op de lange termijn in de Europese technologische en industriële defensiebasis moet worden opgenomen; 13. prijst de contactgroep voor de verdediging van Oekraïne voor haar cruciale rol bij het coördineren van internationale steun, en dringt er bij de EU-lidstaten op aan hun bijdragen ter versterking van de defensievermogens van Oekraïne te verhogen; 14. dringt er bij de lidstaten op aan actief druk uit te oefenen op de Hongaarse regering om een einde te maken aan haar blokkade van de EPF, met inbegrip van het onlangs opgerichte fonds voor bijstand aan Oekraïne, en zich dus te houden aan de toezeggingen die vanaf februari 2022 zijn gedaan en waarmee alle lidstaten hebben ingestemd; 15. veroordeelt ten stelligste het gebruik van seksueel en gendergerelateerd geweld als oorlogswapen en benadrukt dat dit een oorlogsmisdaad is; verzoekt gast- en transitlanden de toegang tot diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten te waarborgen, met name noodanticonceptie, profylaxe na blootstelling en abortuszorg, ook voor slachtoffers van verkrachting; 16. wijst er opnieuw op dat de EU meer inspanningen moet leveren om de schrijnende situatie van naar Rusland gedeporteerde mensen en onder dwang in Rusland geadopteerde kinderen aan te pakken, onder meer door sancties op te leggen aan personen die rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor en betrokken zijn bij het gedwongen overbrengen en ongerechtvaardigd vasthouden van Oekraïense kinderen; 17. verzoekt de Hongaarse regering nadrukkelijk het decreet in te trekken op grond waarvan door de staat gefinancierde opvang voor vluchtelingen uit West-Oekraïne wordt geschrapt en zijn verantwoordelijkheden uit hoofde van de EU-richtlijn tijdelijke bescherming te blijven nemen; 18. verzoekt de Raad om handhaving en uitbreiding van zijn sanctiebeleid tegen Rusland en Belarus en tegen landen en entiteiten buiten de EU die het Russische militaire complex voorzien van technologie en uitrusting voor militair en tweeërlei gebruik, en verzoekt de Raad om tegelijkertijd de doeltreffendheid en impact van dit beleid te monitoren, te evalueren en te verbeteren; veroordeelt de recente overdracht van ballistische raketten door Iran aan Rusland; dringt er bij de lidstaten op aan de sanctieregeling tegen Iran en Noord-Korea verder uit te breiden en te versterken in het licht van de militaire steun van deze landen aan de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne, en meer Chinese entiteiten en personen toe te voegen aan de EU-sanctielijst vanwege hun steun aan de Russische defensie- en veiligheidssector; onderstreept dat moet worden voorkomen dat kritieke componenten die in EU-landen worden geproduceerd, de Russische militaire industrie bereiken, en acht het van essentieel belang dat de controles op de uitvoer en het onderhoud van in de EU geproduceerde hightechapparatuur worden aangescherpt en dat de rechtshandhavingsmaatregelen en de samenwerking worden opgevoerd om omzeiling van sancties te voorkomen; dringt erop aan dat de Raad de omzeiling van sancties door in de EU gevestigde bedrijven, derde partijen en landen buiten de EU systematisch aanpakt; verzoekt de Raad een nieuwe horizontale sanctieregeling uit te werken om deze omzeiling tegen te gaan, waarvoor een instrument nodig zal zijn dat meer algemeen en holistisch toegepast kan worden teneinde omzeiling in alle door de EU uitgevoerde sanctieregelingen tegen te gaan; verzoekt de Raad en de lidstaten met name aandacht te besteden aan de kwestie van door het westen ontworpen onderdelen die in Russische wapens en militaire uitrusting worden gebruikt; 19. benadrukt dat de impact van bestaande sancties en van de financiële en militaire steun aan Oekraïne zal worden ondermijnd zolang de EU toestaat dat er Russische fossiele brandstoffen worden ingevoerd; dringt aan op een verbod op de invoer van Russisch graan, potas en meststoffen, alsook van grondstoffen, waaronder aluminium, staalproducten, uranium, titaan, nikkel, hout en houtproducten, en gas en olie; verzoekt de EU en haar lidstaten een volledig verbod in te voeren op de import van wederuitgevoerde Russische geraffineerde olieproducten; dringt voorts aan op het invoeren van “oorsprongsregels”, waarmee de werkelijke oorsprong van in de EU ingevoerde olieproducten kan worden gewaarborgd; 20. verzoekt de G7-landen het prijsplafond voor over zee vervoerde Russische olie doeltreffender te handhaven en het voor Rusland onmogelijk te maken om zijn olie in een andere verpakking te verkopen tegen marktprijzen; verzoekt de EU en haar lidstaten strikte controle uit te oefenen op de “schaduwvloot” van Rusland, die niet alleen de sancties van de EU en de G7 schendt maar ook een enorme ecologische bedreiging vormt voor het ecosysteem aangezien deze schepen vaak technische tekortkomingen hebben en met regelmaat defect raken; 21. dringt aan op een volledig embargo op Russisch vloeibaar aardgas en op sancties tegen Gazprom en Russische oliemaatschappijen; verzoekt de EU de verplichting door te voeren dat schepen van ijsklasse Arc-7 die Russisch vloeibaar aardgas uitvoeren, worden opgenomen in de sanctielijsten van de US Office of Foreign Assets Control en van de EU, waarmee hun de toegang tot havens of westerse maritieme diensten wordt ontzegd; verzoekt de EU en haar lidstaten gerichte sancties op te leggen aan zeeschepen die door Rusland worden gebruikt om sancties op de uitvoer van olie en gas en het onderhoud van zijn energieprojecten in het noordpoolgebied te omzeilen; 22. dringt aan op sancties tegen Ruslands nucleaire sector en op gerichte sancties tegen personen die zich schuldig maken aan schendingen van de nucleaire veiligheid en beveiliging in de kerncentrale van Zaporizja; 23. veroordeelt het toenemende aantal hybride aanvallen van Rusland tegen de EU, haar lidstaten en kandidaat-lidstaten met als doel de Europese steun voor Oekraïne te verzwakken door middel van informatiemanipulatie, sabotage, heimelijke pogingen tot destabilisering en corruptie; verzoekt de EU en haar lidstaten strategisch en proactief op te treden om hybride dreigingen tegen te gaan, de strategische communicatie van de EU te versterken en inmenging van Rusland in politieke, electorale en andere democratische processen in de EU en haar buurlanden te voorkomen; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de president, de regering en de Verkhovna Rada van Oekraïne, de Russische regering en de overige betrokken regeringen, en de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Venezuela, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en andere mensenrechtenverdragen en -instrumenten van de VN, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, – gezien het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer van 1961, het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen van 1963 en het Verdrag van Caracas inzake diplomatiek asiel van 1954, – gezien het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof (ICC), – gezien de grondwet van Venezuela, – gezien de verklaringen van de onafhankelijke internationale onderzoeksmissie van de VN inzake de Bolivariaanse Republiek Venezuela van 31 juli en 12 augustus 2024, – gezien de verklaring van het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten van 3 september 2024 over het “klimaat van angst” in Venezuela, – gezien het tussentijds verslag van het VN-deskundigenpanel voor de Venezolaanse presidentsverkiezingen van 28 juli 2024, gepubliceerd op 9 augustus 2024, – gezien de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) van 29 juli 2024 over de presidentsverkiezingen in Venezuela, – gezien de verklaringen van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid over de ontwikkelingen na de verkiezingen in Venezuela van 4 en 24 augustus 2024, – gezien het deelakkoord over de bevordering van politieke rechten en verkiezingsgaranties voor iedereen, ondertekend in oktober 2023 door het regime van Nicolás Maduro en de alliantie van de Venezolaanse oppositie “Plataforma Unitaria” (het “Akkoord van Barbados”), – gezien het verslag van de afdeling voor electorale samenwerking en verkiezingswaarneming (“Department of Electoral Cooperation and Observation”) van het secretariaat voor versterking van de democratie (“Secretariat for Strengthening Democracy”) van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) van 30 juli 2024 over de presidentsverkiezingen in Venezuela, – gezien de resolutie van de OAS van 16 augustus 2024 over de situatie in Venezuela, – gezien de verklaring van het Carter Center van 30 juli 2024 over de verkiezingen in Venezuela, – gezien het eindverslag van de verkiezingswaarnemingsmissie van de EU naar Venezuela van 22 februari 2022 over de regionale en gemeenteraadsverkiezingen van 21 november 2021 en de verklaring van de voorzitter van de verkiezingswaarnemingsdelegatie van het Europees Parlement van 23 november 2021 over de regionale en lokale verkiezingen in Venezuela in 2021, – gezien artikel 136, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat op 28 juli 2024 in Venezuela presidentsverkiezingen zijn gehouden om een president te kiezen voor een termijn van zes jaar die ingaat op 10 januari 2025; overwegende dat deze verkiezingen in Venezuela een unieke kans zouden zijn geweest om van een corrupte autocratie over te stappen op een terugkeer naar democratie indien alle elementen van het Akkoord van Barbados waren geëerbiedigd; B. overwegende dat het regime van Nicolás Maduro activisten, journalisten en maatschappelijke organisaties voortdurend intimideert en vervolgt en hun telkens weer het zwijgen probeert op te leggen, en dat tegen de achtergrond van een aanhoudende sociaal-economische, politieke en humanitaire crisis, die wordt gekenmerkt door hyperinflatie, escalerende hongersnood, ziekte, hoge niveaus van corruptie, misdaad en straffeloosheid, flagrante schendingen van de mensenrechten en hoge sterftecijfers, wat heeft geleid tot de massale emigratie van meer dan 7,7 miljoen Venezolanen, die aan de tirannie wilden ontsnappen; overwegende dat er grote tekorten zijn op het gebied van openbare dienstverlening en dat de Venezolanen steeds moeilijker toegang krijgen tot voedsel en geneesmiddelen; overwegende dat deze crisis een van de grootste ontheemdingscrises ter wereld is; C. overwegende dat het gebruik van politiek gemotiveerde, willekeurige detentie al jarenlang deel uitmaakt van het repressieve beleid van het regime van Maduro en van een wijdverbreide en systematische aanval op de Venezolaanse bevolking; overwegende dat er stelselmatig beperkingen zijn opgelegd op het gebied van informatie voor het publiek, vrijheid van mening en meningsuiting en het recht op vreedzame vergadering, met name voor dissidenten van het regime, vakbondsleden, mensenrechtenactivisten en de meest kwetsbare leden van de samenleving; D. overwegende dat vertegenwoordigers van het regime van Maduro en de alliantie van de oppositie “Plataforma Unitaria” op 17 oktober 2023 in Venezuela twee akkoorden hebben ondertekend, bekend als de Akkoorden van Barbados, die onder meer betrekking hebben op de bevordering van politieke rechten, verkiezingsgaranties voor iedereen, de eerbiediging van het recht van elke politieke actor om zijn kandidaat voor de presidentsverkiezingen vrij te kiezen en de vrijlating van politieke gevangenen; overwegende dat deze akkoorden ook bepalingen bevatten inzake het toelaten van internationale waarnemers bij het verkiezingsproces; overwegende dat de ondertekening van deze akkoorden een eerste stap was op weg naar het waarborgen van vrije en eerlijke verkiezingen in Venezuela; overwegende dat politieke gevangenen niet zijn vrijgelaten, hoewel dit een expliciete voorwaarde is van het Akkoord van Barbados; E. overwegende dat María Corina Machado in 2023 met 92,35 % van de stemmen werd verkozen tot kandidaat van de oppositie bij de voorverkiezingen van het Plataforma Unitaria; overwegende dat het regime van Maduro haar op willekeurige en politiek gemotiveerde gronden heeft belet zich kandidaat te stellen voor de verkiezingen, wat een flagrante schending van het Akkoord van Barbados inhoudt; overwegende dat het regime van Maduro in de loop der jaren diverse andere politici van de oppositie heeft uitgesloten, om politieke verandering te voorkomen; overwegende dat María Corina Machado na haar diskwalificatie de eenheid van de democratische oppositie tegen het regime heeft bewaard door steun te verlenen aan een nieuwe kandidaat, Corina Yoris, die op haar beurt geen toestemming kreeg om zich te registreren; overwegende dat Edmundo González Urrutia uiteindelijk kandidaat was voor de democratische oppositie tegen het regime; F. overwegende dat het regime in de aanloop naar de verkiezingen onvermoeibaar activisten van de oppositie en leden van het campagneteam van oppositieleider María Corina Machado en presidentskandidaat Edmundo González heeft vervolgd, ontvoerd, gearresteerd en opgesloten, en het werk van advocaten, verdedigers van de mensenrechten en actoren uit het maatschappelijk middenveld strafbaar heeft gesteld; overwegende dat er talrijke electorale onregelmatigheden en schendingen zijn gemeld, waaronder de uitsluiting van ongeveer 16 politieke partijen, belemmeringen voor de registratie van presidentskandidaten, korte termijnen voor de registratie van kiezers en een gebrek aan registratiekantoren, minimale informatie voor het publiek en belemmering van overzeese kiezers; overwegende dat volgens de door het regime verstrekte cijfers slechts 69 211 Venezolanen die in het buitenland wonen, zich konden registreren om te stemmen, hoewel naar schatting de helft van de 7,7 miljoen Venezolanen die in het buitenland wonen, de kiesgerechtigde leeftijd heeft bereikt; G. overwegende dat sinds 20 maart 2024 zes nauwe medewerkers van Vente Venezuela hun toevlucht hebben gezocht in de Argentijnse ambassade in Caracas, waar zij onverminderd te maken krijgen met toenemende druk en intimidatie door de Venezolaanse veiligheidstroepen; H. overwegende dat de door het regime gecontroleerde Venezolaanse nationale verkiezingsraad (CNE) op 28 mei 2024 zijn uitnodiging aan de EU om de verkiezingen waar te nemen, heeft ingetrokken; overwegende dat talrijke internationale delegaties die waren uitgenodigd door de democratische oppositie tegen het regime, het Comando Nacional de Campaña con VZLA, de toegang werd ontzegd of dat zij het land werden uitgezet, waaronder een delegatie van leden van een fractie van het Europees Parlement en vijf Latijns-Amerikaanse voormalige presidenten; I. overwegende dat de verkiezingen van 28 juli 2024 plaatsvonden in een grotendeels vreedzame omgeving en dat het Venezolaanse volk op de dag van de verkiezingen in hoge aantallen is gaan stemmen, waarmee het blijk heeft gegeven van uitstekende burgerzin en voorbeeldig democratisch gedrag, ondanks de voortdurende inspanningen van het regime om het verkiezingsproces te dwarsbomen; overwegende dat er talrijke meldingen zijn gemaakt van beperkingen van de toegang tot veel stembureaus voor binnenlandse waarnemers en getuigen van oppositiepartijen; overwegende dat in talrijke stembureaus ook melding werd gemaakt van druk op kiezers via door het regime ingestelde controlepunten; overwegende dat er tijdens de verkiezingsnacht grote onregelmatigheden aan het licht zijn gekomen en dat de toezending door de stembureaus aan de CNE van de officiële resultaten van de stemmentelling werd onderbroken toen ongeveer 30 % van de stemuitslagen (actas) beschikbaar was; J. overwegende dat de weinige geloofwaardige en onafhankelijke waarnemingsmissies die erin geslaagd zijn de verkiezingen waar te nemen – teams van de VN en het Carter Center – gemeld hebben dat de presidentsverkiezingen van Venezuela in 2024 niet voldeden aan de internationale normen inzake electorale integriteit en niet als democratisch kunnen worden beschouwd, dat zij de verkiezingsuitslagen die de door het regime gecontroleerde CNE bekend heeft gemaakt, niet kunnen verifiëren of bevestigen, en dat het verzuim van de verkiezingsautoriteit om uitgesplitste resultaten per stembureau bekend te maken, een ernstige schending van de verkiezingsbeginselen vormt; overwegende dat in het verslag van het deskundigenpanel van de VN wordt gesteld dat er bij moderne democratische verkiezingen geen precedent bestaat voor het voortijdig uitroepen van een winnaar en dat er bij het verkiezingsproces geen sprake was van fundamentele transparantie en integriteit; overwegende dat de verkiezingen niet vrij en niet eerlijk waren; K. overwegende dat de door het regime gecontroleerde CNE na sluiting van de stembureaus heeft geweigerd het officiële register van de lijsten met getelde stemmen te publiceren en de verkiezingsuitslag heeft vervalst door de nepoverwinning van Maduro aan te kondigen, wat een ernstige schending van de verkiezingsbeginselen vormt; overwegende dat dit betekende dat de internationale gemeenschap de door de CNE bekendgemaakte resultaten niet kon verifiëren of bevestigen; overwegende dat het proces van de CNE voor het beheer van de resultaten daarom niet voldeed aan de basiseisen inzake transparantie en integriteit die essentieel zijn voor het houden van geloofwaardige verkiezingen; L. overwegende dat de democratische oppositie tegen het regime erin is geslaagd 83,5 % van de officiële lijsten met getelde stemmen te verkrijgen en op geloofwaardige wijze heeft aangetoond dat Edmundo González Urrutia de winnaar van de verkiezingen was, met 67,08 % van de uitgebrachte stemmen; overwegende dat in het tussentijds verslag van het VN-deskundigenpanel voor de verkiezingen de authenticiteit van de door de oppositie gepubliceerde documenten wordt bevestigd; M. overwegende dat de EU en andere democratische landen en regionale en internationale organisaties de verkiezingen of de uitslag ervan niet hebben erkend; N. overwegende dat in de nasleep van de verkiezingen in het hele land vreedzame protesten hebben plaatsgevonden om het frauduleuze optreden van het regime van Maduro te betwisten; overwegende dat het regime met extreem geweld en repressie op deze protesten heeft gereageerd, met meer dan 23 doden en meer dan 2 400 arrestaties en gedwongen verdwijningen, onder wie ongeveer 120 kinderen, tot gevolg; O. overwegende dat María Corina Machado gedwongen was onder te duiken uit angst voor represailles door het regime van Maduro en dat Edmundo González Urrutia zich gedwongen zag in ballingschap te gaan nadat tegen hem een aanhoudingsbevel was uitgevaardigd en zijn leven en dat van zijn familieleden ernstig waren bedreigd; overwegende dat de ambtstermijn van de procureur-generaal, Tarek William Saab, inmiddels is verstreken; overwegende dat reeds op 5 augustus 2024 in Venezuela een strafrechtelijk onderzoek is geopend tegen González en Machado wegens het bekendmaken van een andere winnaar van de verkiezingen dan Maduro en het beweerdelijk aanzetten tot onvrede en opstand; P. overwegende dat het Venezolaanse regime op 14 september 2024 heeft bekendgemaakt zes buitenlanders, waaronder drie EU-burgers (één Tsjech en drie Spanjaarden), te hebben aangehouden op de twijfelachtige grond dat zij het land wilden destabiliseren; overwegende dat regimefunctionarissen uiterst ernstige en duidelijk fictieve beschuldigingen hebben geuit van inmenging door Spanje via zijn nationale inlichtingendienst; Q. overwegende dat het Venezolaanse regime midden augustus de diplomatieke missies van zeven Latijns-Amerikaanse landen – Argentinië, Chili, Costa Rica, Peru, Panama, de Dominicaanse Republiek en Uruguay – het land heeft uitgezet, nadat ze hun bezorgdheid hadden geuit over de bekendgemaakte verkiezingsuitslag; 1. eist dat de Venezolaanse verkiezingsautoriteiten alle uitslagen op transparante wijze en in detail bekendmaken, waaronder ook de uitslagen per stembureau; roept de Venezolaanse autoriteiten op de verkiezingsuitslag en de wil van het Venezolaanse volk te eerbiedigen; 2. erkent Edmundo González Urrutia als de legitieme en democratisch verkozen president van Venezuela; erkent tevens María Corina Machado als leider van de democratische krachten in Venezuela, aangezien zij in 2023 met 92,35 % van de stemmen werd verkozen bij de voorverkiezingen van het Plataforma Unitaria; 3. verzoekt de EU en haar lidstaten alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat de legitieme en democratisch verkozen president op 10 januari 2025 kan aantreden, in overeenstemming met de Venezolaanse grondwet; 4. veroordeelt ten stelligste de verkiezingsfraude die werd georkestreerd door de door het regime gecontroleerde CNE, die heeft geweigerd het officiële resultaat via de publicatie van de lijsten met de uitgebrachte stemmen van elk stembureau openbaar te maken, ondanks herhaalde oproepen van de internationale gemeenschap; wijst erop dat het Venezolaanse regime zich bij de presidentsverkiezingen niet heeft gehouden aan het Akkoord van Barbados, waardoor vrije en eerlijke verkiezingen onmogelijk waren; 5. merkt op dat in de verslagen van internationale verkiezingswaarnemingsmissies duidelijk wordt gesteld dat de Venezolaanse presidentsverkiezingen van 28 juli 2024 niet voldeden aan de internationale normen inzake electorale integriteit; herhaalt dat de door het regime gecontroleerde CNE geen volledige en onafhankelijk verifieerbare stemuitslagen (actas) van alle stembureaus van het land heeft gepubliceerd; 6. benadrukt met name dat in het tussentijds verslag van het VN-deskundigenpanel, dat de door het Venezolaanse regime gecontroleerde CNE had verzocht het algemene verloop van de verkiezingen in het kader van het Akkoord van Barbados te beoordelen, werd benadrukt dat de bekendgemaakte resultaten niet onderbouwd waren; herinnert eraan dat het VN-deskundigenpanel een steekproef van de door de oppositie gepubliceerde stemuitslagen (actas) heeft onderzocht en heeft bevestigd dat deze alle veiligheidskenmerken van de oorspronkelijke resultaatprotocollen vertonen, hetgeen hun betrouwbaarheid aantoont; 7. herhaalt dat het respecteren van de wil van het Venezolaanse volk, zoals die tot uiting is gebracht bij de verkiezingen, de enige manier blijft voor Venezuela om de democratie te herstellen, een vreedzame en echte transitie mogelijk te maken en de huidige humanitaire en sociaal-economische crisis op te lossen; 8. benadrukt en prijst de rol die de regeringen van Brazilië, Colombia en Mexico spelen; steunt alle inspanningen van de internationale gemeenschap om een vreedzame, inclusieve en democratische oplossing te vinden voor de aanhoudende Venezolaanse crisis; steunt de inspanningen die de buurlanden van Venezuela leveren om het hoofd te bieden aan het grote aantal vluchtelingen uit Venezuela; 9. veroordeelt in de krachtigste bewoordingen de moorden, intimidatie, schendingen en arrestaties waarvan de democratische oppositie tegen het regime, het Venezolaanse volk en het maatschappelijk middenveld slachtoffer zijn; dringt erop aan een einde te maken aan het systematische patroon van mensenrechtenschendingen; eist dat alle politieke gevangenen en willekeurig vastgehouden personen onmiddellijk en onvoorwaardelijk worden vrijgelaten, en dat zij en hun families een schadevergoeding krijgen en volledig worden hersteld in hun burgerlijke en politieke rechten; eist dat de regering-Maduro haar repressiebeleid en aanvallen op het maatschappelijk middenveld en de oppositie stopzet; 10. staat volledig achter de onderzoeken van het Internationaal Strafhof en de onafhankelijke onderzoeksmissie van de VN naar de omvangrijke misdaden van en repressie door het Venezolaanse regime, en verzoekt de EU haar steun uit te spreken voor de onderzoeken naar de vermeende misdaden tegen de menselijkheid die momenteel worden overwogen in het kader van het Statuut van Rome, teneinde de daders ter verantwoording te roepen; 11. verzoekt de VN-Mensenrechtenraad tijdens zijn 57e zitting (9 september tot en met 9 oktober 2024) een resolutie aan te nemen tot verlenging van de onafhankelijke internationale onderzoeksmissie van de VN voor Venezuela en van de aanwezigheid van het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten (OHCHR) in Venezuela; dringt aan op de onmiddellijke terugkeer van het OHCHR naar Venezuela en dringt bij Venezuela aan op de voldoening van alle noodzakelijke voorwaarden om ervoor te zorgen dat het OHCHR zijn mandaat volledig kan uitoefenen; 12. verzoekt het Internationaal Strafhof de aanhoudende mensenrechtenschendingen en willekeurige opsluitingen op te nemen in zijn onderzoek naar de misdaden tegen de menselijkheid die zouden zijn gepleegd door het regime van Maduro en de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen; 13. spreekt zich in de meest krachtige bewoordingen uit tegen het aanhoudingsbevel tegen Edmundo González dat door de Venezolaanse regering is uitgevaardigd; wijst op het besluit van de Spaanse regering om de heer González in Spanje op te vangen met als doel hem, op zijn verzoek, politiek asiel te verlenen, zodat hij kan worden beschermd en er een levensvatbaar vooruitzicht blijft op een oplossing voor de politieke impasse; 14. herinnert eraan dat de EU in mei 2024 haar sancties tegen leden van de CNE heeft opgeheven als gebaar van goede wil; onderstreept dat deze actie geen enkel positief effect heeft gehad; verzoekt de VV/HV en de Raad deze sancties tegen de leden van de CNE opnieuw in te voeren; dringt er voorts op aan de sancties tegen het regime te verlengen en het toepassingsgebied ervan uit te breiden, om via de wereldwijde EU-sanctieregeling voor de mensenrechten gerichte sancties op te leggen aan Nicolás Maduro en zijn vertrouwelingen, waaronder Jorge Rodríguez, hun families en al degenen die verantwoordelijk zijn voor schendingen van de mensenrechten in het land; 15. betreurt dat geen van de essentiële aanbevelingen in het eindverslag van de verkiezingswaarnemingsmissie van de EU over de verkiezingen van 2021 is uitgevoerd; veroordeelt het besluit van de CNE om de uitnodiging aan de EU om een verkiezingswaarnemingsmissie in te zetten, in te trekken; veroordeelt voorts het besluit van het regime om de internationale waarnemers die waren uitgenodigd door de democratische oppositie van het regime, het Comando Nacional de Campaña con VZLA, op de dag van de verkiezingen de toegang te weigeren of het land uit te zetten; 16. dringt er bij de regionale spelers en de internationale gemeenschap op aan zoveel mogelijk druk uit te oefenen op het regime van Maduro en zijn vertrouwelingen om de democratische wil van het Venezolaanse volk te aanvaarden en Edmundo González Urrutia te erkennen als de legitieme en democratisch verkozen president van Venezuela; is ervan overtuigd dat als er op 10 januari 2025 geen vreedzame machtsoverdracht en geen herstel van de democratie plaatsvinden, er een hernieuwde migratie-exodus naar andere landen in de regio zal volgen, vergelijkbaar met die van de afgelopen jaren, toen bijna 8 miljoen Venezolanen het land hebben ontvlucht; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de deelnemers aan de top tussen de EU en de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caribische Staten, de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering, de Organisatie van Amerikaanse Staten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de autoriteiten van het Venezolaanse regime. Het Europees Parlement, – gezien het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering en met name de Overeenkomst van Parijs van 2015, die op 4 november 2016 in werking is getreden, – gezien het VN-Verdrag inzake biologische diversiteit, – gezien de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN, – gezien de door de Commissie verrichte geschiktheidscontrole 2019 van de kaderrichtlijn water, de grondwaterrichtlijn, de richtlijn inzake milieukwaliteitsnormen en de overstromingsrichtlijn (SWD(2019)0439), – gezien de mededeling van de Commissie van 24 februari 2021, getiteld “Een klimaatveerkrachtig Europa tot stand brengen – de nieuwe EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering” ( COM(2021)0082 ), – gezien zijn resolutie van 17 december 2020 over de EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering (1) , – gezien de richtsnoeren van de Commissie van 26 juli 2023 voor de aanpassingsstrategieën en -plannen van de lidstaten, – gezien zijn resolutie van 15 september 2022 over de gevolgen van droogte, brand en andere extreme weersverschijnselen: meer inspanningen van de EU ter bestrijding van de klimaatverandering (2) , – gezien zijn resolutie van 15 juni 2023 over een Europese Dag voor de Slachtoffers van de Mondiale Klimaatcrisis (3) , – gezien verslag nr. 1/2024 van het Europees Milieuagentschap (EEA) van 11 maart 2024 met als titel “The European Climate Risk Assessment”, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 maart 2024 getiteld “Klimaatrisico’s beheren – De bevolking en de welvaart beschermen” ( COM(2024)0091 ), – gezien verslag 3/2024 van het EEA van 15 mei 2024 met als titel “Responding to climate change impacts on human health in Europe: focus on floods, droughts and water quality”, – gezien het eindverslag van de Dialoog over klimaatveerkracht, gepubliceerd in juli 2024, – gezien de mededeling van de Commissie van 29 mei 2024 over de evaluatie van het Uniemechanisme voor civiele bescherming – Versterking van de paraatheid van de EU bij noodsituaties ( COM(2024)0212 ), – gezien de verklaring van de Commissie van 18 september 2024 over de verwoestende overstromingen in Midden- en Oost-Europa, het verlies van mensenlevens en de paraatheid van de EU om op te treden tegen dergelijke rampen, die nog worden verergerd door de klimaatverandering, – gezien artikel 136, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Midden- en Oost-Europa, met name Duitsland, Hongarije, Oostenrijk, Polen, Roemenië, Slowakije en Tsjechië getroffen zijn door zware regenval en sterke wind, waardoor overstromingen zijn veroorzaakt die mensenlevens hebben gekost en tot grootschalige schade hebben geleid; overwegende dat een aanzienlijk deel van hun grondgebied getroffen is, met name minder ontwikkelde regio’s met zwakkere infrastructuur- en landbouwregio’s; B. overwegende dat individuele extreme weersomstandigheden niet rechtstreeks aan een specifieke oorzaak kunnen worden toegeschreven; overwegende dat het volgens de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering en de Europese klimaatrisicobeoordeling (EUCRA) duidelijk is dat de klimaatcrisis leidt tot frequentere en hevigere extreme weersomstandigheden zoals overstromingen, stormen en hittegolven, waardoor neerslag en stormen steeds ernstiger worden, hittegolven warmer worden en perioden van droogte droger worden; C. overwegende dat in het eerste EUCRA-verslag en de mededeling van de Commissie getiteld “Klimaatrisico’s beheren – De bevolking en de welvaart beschermen” erop wordt gewezen dat Europa het snelst opwarmende continent ter wereld is en dat ernstige verschijnselen zoals bosbranden, droogte en overstromingen in heel Europa steeds vaker voorkomen ten gevolge van de klimaatverandering; overwegende dat de gemiddelde temperatuur van de Europese bodem in de zomer van 2024 de hoogst genoteerde zomertemperatuur ooit was, 1,54 °C boven het gemiddelde van de periode 1991-2020, waarmee het vorige record, dat dateert van 2022, werd overschreden (4) ; overwegende dat dit een periode van 14 maanden markeerde waarin de gemiddelde temperatuur van de wereldwijde oppervlaktelucht meer dan 1,5 °C boven het pre-industriële niveau lag; D. overwegende dat in de afgelopen 30 jaar alleen al 5,5 miljoen mensen in heel Europa door overstromingen zijn getroffen, met bijna 3 000 doden en meer dan 170 miljard EUR aan economische schade; overwegende dat de klimaatverandering de overstromingsrisico’s in heel Europa aanzienlijk doet toenemen (5) ; E. overwegende dat in sommige delen van de getroffen regio’s in Midden- en Oost-Europa driekwart van de gemiddelde jaarlijkse neerslag in slechts vier dagen is gevallen; overwegende dat de doeltreffende en gecoördineerde samenwerking tussen reddingsdiensten en de snelle grensoverschrijdende uitwisseling van middelen en deskundigheid levens hebben gered en zwaardere schade hebben voorkomen; overwegende dat coördinatie op EU-niveau, het bundelen van middelen en de uitwisseling van beste praktijken van essentieel belang zijn voor een succesvolle hulpverlening bij rampen; F. overwegende dat verschillende lidstaten tijdens de overstromingen van september 2024 Copernicus-diensten voor snelle satellietkartering hebben geactiveerd (Duitsland, Polen, Slowakije, Roemenië en Hongarije); G. overwegende dat in de mededeling van de Commissie van 2024 over de evaluatie van het Uniemechanisme voor civiele bescherming (UCPM) de behoeften en uitdagingen voor civiele bescherming in Europa in kaart worden gebracht en aanbevelingen worden gedaan om de doeltreffendheid van het mechanisme te verbeteren; overwegende dat de Commissie ook de nadruk legt op de steeds complexere en diversere uitdagingen en bedreigingen waarmee de EU wordt geconfronteerd, waaronder het toenemende aantal conflicten en zowel door de mens veroorzaakte rampen als natuurrampen, zoals extreme weersomstandigheden, in combinatie met veranderende veiligheidsrisico’s, en laat zien hoe deze ontwikkelingen het EU-kader voor rampenrisicobeheer en de operationele doeltreffendheid van het Uniemechanisme voor civiele bescherming aanzienlijk onder druk zetten; H. overwegende dat het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (SFEU) is opgericht naar aanleiding van de “Millenniumoverstromingen” die dezelfde regio in 1997 en 2002 hebben getroffen; overwegende dat de begroting van het SFEU zelfs bij de herziening van het meerjarig financieel kader (MFK) nog steeds ontoereikend is om adequaat te reageren op grote natuurrampen en uitdrukking te geven aan de Europese solidariteit met door rampen getroffen regio’s; I. overwegende dat natuurrampen op lange termijn negatieve gevolgen hebben voor de economische, sociale en territoriale cohesie in verschillende gebieden, regio’s en lidstaten van de EU; J. overwegende dat het cohesiebeleid vanwege zijn regionale focus, plaatsgebonden aanpak, strategische planning en doeltreffend uitvoeringsmodel een sleutelrol moet spelen bij de preventie van rampen, het herstel na symmetrische en asymmetrische schokken en de strijd tegen de klimaatverandering; overwegende dat het voor een doeltreffende aanpak van deze uitdagingen van essentieel belang is dat in het toekomstige MFK de cruciale rol van het cohesiebeleid wordt erkend en wordt gezorgd voor een toereikende begroting; K. overwegende dat op de natuur gebaseerde oplossingen essentieel zijn om door het klimaat veroorzaakte weergerelateerde rampen te voorkomen; overwegende dat overstromingsgebieden en gezonde bossen, bodems en heidevelden, wetlands en veengebieden, en natuurlijke groene gebieden in steden en op het platteland fungeren als buffer tegen klimaateffecten door water vast te houden en de gevolgen van overstromingen en droogten te beperken; L. overwegende dat het onderzoek naar en de aanpak van overstromingsrisico’s een holistische benadering vereist, waarbij rekening wordt gehouden met verschillende factoren zoals industrie, vervoer, verzekeringspraktijken, ruimtelijke ordening, de historische verspreiding van overstromingsgebieden, demografische veranderingen, financiële aansprakelijkheid en andere relevante aspecten; overwegende dat het EEA erop heeft gewezen dat kwetsbare groepen en regio’s zwaarder worden getroffen door overstromingen en andere extreme weersomstandigheden; Algemeen 1. betuigt zijn diepste medeleven en solidariteit met de slachtoffers, hun families en de mensen en gemeenschappen die zijn getroffen door de aanhoudende extreme weersomstandigheden en zware overstromingen in Midden- en Oost-Europa, onder meer in Duitsland, Hongarije, Oostenrijk, Polen, Roemenië, Slowakije en Tsjechië; 2. prijst de niet-aflatende inspanningen en inzet van professionele en vrijwillige brandweerkorpsen, reddingsorganisaties, vrijwilligers en militaire diensten in de landen die door de overstromingen en andere natuurrampen in heel Europa zijn getroffen, samen met nationale, regionale en lokale autoriteiten en burgers die hun leven hebben geriskeerd om anderen te redden en huizen en infrastructuur te beschermen; benadrukt dat de hulpdiensten een cruciale rol hebben gespeeld bij het redden van levens, het evacueren van kwetsbare gebieden en het beschermen van eigendommen onder vaak moeilijke omstandigheden, en dat hun onvermoeibare inspanningen en bereidheid om op te treden, zelfs met gevaar voor eigen leven, een cruciale rol hebben gespeeld bij het beperken van de ramp; 3. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de toenemende intensiteit en frequentie van extreme weersomstandigheden in de EU en wereldwijd, waaronder extreme neerslag en grootschalige overstromingen, alsook hittegolven en bosbranden, en over de ernstige, rechtstreekse gevolgen daarvan voor de gezondheid van mens en dier, bestaansmiddelen, huisvesting, infrastructuur, de economie, landbouw, de voedselzekerheid en ecosystemen; onderstreept het verband tussen klimaatverandering en extreme weersomstandigheden en benadrukt dat het belangrijk is deze verwevenheid op doeltreffende en coherente wijze aan te pakken door de collectieve respons op EU- en internationaal niveau te versterken door middel van doeltreffende civiele bescherming en maatregelen op het gebied van klimaatadaptatie en -mitigatie, teneinde mensen, hun bestaansmiddelen, de economie en ecosystemen te beschermen; 4. benadrukt dat om de langetermijndoelstelling van de Overeenkomst van Parijs binnen bereik te houden, collectieve inspanningen en verdere maatregelen van alle betrokken landen vereist zijn; dringt er bij alle partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, met inbegrip van de EU, op aan gevolg te geven aan de wereldwijde inspanningen die in het mondiale inventarisbesluit zijn overeengekomen, door middel van de ambitieuze uitvoering en opschaling van nationaal bepaalde bijdragen in overeenstemming met de langetermijndoelstelling van de Overeenkomst van Parijs; herinnert eraan dat de EU, in overeenstemming met de Europese klimaatwet, haar inspanningen op het gebied van klimaatmitigatie moet voortzetten om deze langetermijndoelstelling te bereiken, en op het gebied van adaptatie om de veerkracht te bevorderen; Financiering voor civiele bescherming en hulp bij rampen Civiele bescherming 5. verzoekt de Commissie en de lidstaten klaar te staan om elke lidstaat die om noodhulp verzoekt, onverwijld te ondersteunen door middel van het Uniemechanisme voor civiele bescherming; is ingenomen met de belofte van de Oekraïense regering om de EU te ondersteunen met hulpverleners en uitrusting; 6. onderstreept dat het Uniemechanisme voor civiele bescherming van voldoende en verbeterde middelen moet worden voorzien om de paraatheid te vergroten en de capaciteitsopbouw te verbeteren; betreurt dan ook de bezuinigingen van 37 miljoen EUR (vastleggingen) en 154,9 miljoen EUR (betalingen) voor het Uniemechanisme voor civiele bescherming (rescEU); dringt erop aan meer middelen toe te wijzen aan de desbetreffende begrotingslijnen en in het volgende MFK; verzoekt de Commissie te overwegen rampenrisicovermindering en -beheer te integreren in de relevante financieringsprogramma’s van de EU, aangezien alle middelen die op dit gebied worden uitgegeven, aanzienlijke uitgaven voor respons en wederopbouw zullen voorkomen; 7. verzoekt de Commissie gevolg te geven aan de aanbevelingen in haar mededeling van 29 mei 2024 en concrete voorstellen te doen om de operationele responscapaciteiten van het Uniemechanisme voor civiele bescherming te versterken; verzoekt de Commissie haar geplande herziening van dat Uniemechanisme, met inbegrip van het Coördinatiecentrum voor respons in noodsituaties, snel af te ronden in het eerste jaar van het mandaat van de nieuwe Commissie en concrete maatregelen voor te stellen om het collectieve vermogen van de EU om te reageren op natuurrampen verder te versterken en te ontwikkelen, zoals de oprichting van een EU-civielebeschermingsmacht voor strategische reserves van voedsel, water, geneesmiddelen en medische uitrusting, de ondersteuning van de uitrol van op mobiele apparaten gebaseerde instrumenten voor de vroegtijdige waarschuwing van burgers, de gezamenlijke gunning van nieuwe overheidsopdrachten om de middelen voor civiele bescherming te moderniseren, en de ondersteuning van programma’s voor opleiding, uitrusting en de uitwisseling van diensten op het gebied van vrijwillige civiele bescherming; verzoekt de Commissie en de lidstaten de oprichting van de nieuwe permanente rescEU-vloot te versnellen en hiervoor voldoende financiering beschikbaar te stellen; Financiële steun en begrotingsinstrumenten 8. roept op tot onmiddellijke financiële en technische bijstand van de EU aan de getroffen landen; 9. dringt met klem aan op activering van de crisisreserve van het GLB om de ernstige verliezen te verlichten die de landbouwsector als gevolg van de natuurrampen heeft geleden; 10. dringt aan op de activering van mechanismen zoals het SFEU; is echter van mening dat de SFEU-begroting in verhouding moet staan tot het stijgende aantal natuurrampen en de toenemende ernst ervan in heel Europa; dringt er bij de Commissie op aan de begroting van de Reserve voor Europese solidariteit (ESR) te verhogen; dringt er bij de Commissie op aan alle mogelijke manieren te verkennen om de beschikbaarstelling van middelen uit het SFEU te bespoedigen; benadrukt daarom dat het belangrijk is te zorgen voor voldoende financiering voor het SFEU in het kader van het volgende MFK; beklemtoont bijgevolg de noodzaak van redelijke flexibiliteit wanneer ontvangende landen en regio’s te maken krijgen met gerechtvaardigde vertragingen en uitdagingen bij het aanvragen en gebruiken van de toegewezen financiering; dringt voorts aan op een begrotingslijn voor noodfinanciering om het snelle herstel van getroffen gebieden, infrastructuur en bestaansmiddelen te vergemakkelijken, alsook op investeringen in preventieve maatregelen om de gevolgen van toekomstige extreme weersomstandigheden te beperken; Regionaal beleid 11. verzoekt de Commissie technische en financiële steun te verlenen aan de regio’s die onevenredig zwaar door natuurrampen als gevolg van de klimaatverandering worden getroffen, onder meer via de instrumenten van het cohesiebeleid, om ervoor te zorgen dat geen enkele lidstaat of regio achterblijft bij de inspanningen om de klimaatbestendigheid en rampenparaatheid te vergroten; wijst erop dat het van essentieel belang is dat hulp en financiële middelen zo snel, eenvoudig en flexibel mogelijk ter beschikking worden gesteld in de getroffen gebieden; 12. merkt op dat een aanzienlijke verhoging van de voorschotten in het kader van het SFEU de lidstaten in staat zouden stellen doeltreffender en sneller te reageren op rampen, met name in minder ontwikkelde regio’s, waar onmiddellijke bijstand nodig is; dringt er bij de Commissie op aan alle mogelijke manieren te onderzoeken om de beschikbaarstelling van middelen uit het SFEU te bespoedigen, met name door de huidige regels te wijzigen, en te overwegen om hogere voorschotten toe te kennen aan de aanvragende landen; 13. spreekt zijn krachtige steun uit voor een versterking van de EU-investeringen die verband houden met regionale en lokale veerkracht in het volgende MFK, met name in het kader van het cohesiebeleid; erkent de noodzaak van ingebouwde crisisflexibiliteit in het kader van regionale financiering, om extra investeringen te waarborgen voor projecten die beschadigd of vernield worden voordat zij volledig zijn uitgevoerd; stelt voor om in het kader van het cohesiebeleid een specifieke prioritaire as voor lokale en regionale overheden in het leven te roepen, om nieuwe prioriteiten aan te pakken volgens een bottom-upproces dat op gang wordt gebracht op subnationaal niveau; is van mening dat het belangrijkste principe een investeringsaanpak op maat moet zijn, afgestemd op de specifieke behoeften op het terrein; 14. merkt op dat het toekomstige cohesiebeleid van de EU nog meer gericht moet zijn op klimaatmitigatie en ‑adaptatie; dringt er daarom op aan investeringen in klimaatadaptatie en in rampenpreventie en ‑paraatheid te garanderen door middel van een specifieke beleidsdoelstelling of een specifieke prioritaire as in het kader van regionale ontwikkeling en binnen het algemene kader van het cohesiebeleid, door middel van thematische concentratie of een specifieke randvoorwaarde om nieuwe prioriteiten aan te pakken volgens een bottom-upproces, teneinde duurzame investeringen in lokale, regionale en nationale infrastructuur en risicobeheer in minder ontwikkelde stedelijke en plattelandsgebieden te waarborgen, met inbegrip van grensregio’s, eilanden en ultraperifere gebieden; 15. beklemtoont dat het belangrijk is op maat gesneden EU-programma’s en ‑maatregelen te ontwerpen en te handhaven voor regio’s waar zich regelmatig natuurrampen voordoen; erkent dat er behoefte is aan ingebouwde crisisflexibiliteit in het kader van regionale financiering; 16. is van mening dat regionale investeringen uit de EU-begroting onder gedeeld beheer moeten blijven vallen wat betreft programmering en uitvoering, zodat kan worden ingespeeld op de behoeften van lidstaten, regio’s en stedelijke, plattelands- en afgelegen gebieden, met name om stedelijke en plattelandsgebieden in staat te stellen zich aan nieuwe uitdagingen zoals overstromingen aan te passen; 17. benadrukt dat er verschillen bestaan tussen de lidstaten wat de bevoegdheden van de lokale en regionale autoriteiten betreft; herinnert eraan dat lokale en regionale autoriteiten fundamentele actoren zijn bij de planning, voorbereiding en uitvoering van projecten die moeten bijdragen tot klimaatadaptatie, risicopreventie en paraatheid ter plaatse; dringt aan op een meer plaatsgebonden aanpak om rampenparaatheid en ‑beheersing dichter bij het regionale en lokale niveau te brengen; 18. wijst erop dat het regionaal beleid van de EU een belangrijke rol heeft gespeeld bij de ontwikkeling van de overeenkomstige capaciteiten van lokale en regionale autoriteiten, en dringt erop aan dat hun rol wordt versterkt; benadrukt dat technische, financiële en administratieve capaciteit essentieel is om ervoor te zorgen dat beheersorganen en lokale en regionale autoriteiten technische kennis verwerven, met name over de klimaatverandering, die ze kunnen gebruiken voor stedelijke en plattelandsplanning en ‑beheer; is ervan overtuigd dat dit het ontwerp en de beoordeling van projectvoorstellen zal verbeteren en een doeltreffendere toewijzing van middelen en een bevredigende uitvoering van de begroting mogelijk zal maken, zonder een aanzienlijk risico op vrijmakingen van EU-investeringen; 19. vraagt dat in de bestaande programma’s voor technische bijstand en advies specifiek gefocust wordt op kleinere gemeenten en grensoverschrijdende, afgelegen en plattelandsgebieden, alsook op ultraperifere gebieden en eilandregio’s, om hen te helpen het hoofd te bieden aan nieuwe uitdagingen, zoals de groene transitie en de klimaatverandering; onderstreept in dit verband dat het belangrijk is instrumenten voor technische bijstand te ontwikkelen door middel van samenwerking tussen de Europese Investeringsbank en de Commissie; verzoekt om gerichte steun in de vorm van 100 % EU-financiering voor technische, financiële en bestuurlijke capaciteitsopbouw, projectontwerp en ‑voorbereiding, het opstellen en ontwikkelen van een projectpijplijn, en strategische planningscapaciteiten, inclusief planningsinstrumenten; 20. pleit voor een nauwere betrokkenheid van initiatieven van de Commissie zoals het Burgemeestersconvenant bij het ontwerp- en uitvoeringsproces voor de nieuwe generatie van investeringen in rampenparaatheid; merkt op dat beleids- en uitvoeringssteun, gericht op burgemeesters en lokale autoriteiten, aanzienlijk betere resultaten opleveren in de context van de beleidsuitvoering; 21. moedigt de versterking aan van de kaders voor regionale samenwerking tussen landen in Midden- en Oost-Europa en moedigt het gebruik van internationale deskundigheid aan ter ondersteuning van herstel- en wederopbouwinspanningen teneinde gezamenlijke strategieën voor rampenbeheersing te bevorderen, beste praktijken uit te wisselen en grensoverschrijdend waterbeheer te verbeteren; Klimaatadaptatie 22. verzoekt de Commissie snel het Europees klimaataanpassingsplan voor te leggen, dat zij in het kader van de politieke beleidslijnen voor de volgende Europese Commissie (2024-2029) heeft aangekondigd, met inbegrip van concrete wetgevingsvoorstellen, om de inspanningen ter verbetering van de adaptatie en veerkracht te coördineren in overeenstemming met de doelstellingen van de Europese klimaatwet en de Overeenkomst van Parijs, teneinde onze samenlevingen veerkrachtiger te maken en aan te passen aan de gevolgen van de klimaatverandering, te zorgen voor regelmatige wetenschappelijk onderbouwde risicobeoordelingen en meetbare veerkrachtdoelstellingen, alsook om de maatregelen van de lidstaten op het gebied van paraatheid, planning en grensoverschrijdende samenwerking te ondersteunen en te coördineren; 23. benadrukt in dit verband dat dringend bijkomende investeringen moeten worden gedaan in overstromingsbeheer en risicopreventie, met inbegrip van verbeterde systemen voor vroegtijdige waarschuwing, realtime-monitoringsystemen, infrastructuur voor overstromingsbeheer en op de natuur gebaseerde oplossingen, alsook langetermijninvesteringen in groene en blauwe infrastructuur, zoals het voorzien in meer ruimte voor stromen en rivieren door natuurlijke overstromingsgebieden, oude rivierbeddingen, wetlands en bossen te herstellen en de waterretentie te verbeteren door de sponsfunctie van het landschap te herstellen; dringt aan op het benutten van potentiële synergieën tussen de planningsinstrumenten die door de lidstaten worden ontwikkeld, zoals natuurherstelplannen, bodemdistrictsplannen, geïntegreerde beheersplannen in het kader van de richtlijn inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (6) en overstromingsrisicobeheer, waarbij slechte adaptatie moet worden vermeden; 24. verzoekt de Commissie in dit verband de bureaucratische belemmeringen te verminderen en de goedkeuringsprocedures voor het herstel en de aanleg van infrastructuur voor overstromingsbeheer en op de natuur gebaseerde oplossingen te versnellen, zodat de dringend noodzakelijke beschermingsmaatregelen zonder onnodige vertragingen kunnen worden uitgevoerd; benadrukt dat dit vraagt om meer tijdsefficiënte procedures, goed afgebakende verantwoordelijkheden en een duidelijke focus op de noodzakelijke bouwmaatregelen; 25. vestigt de aandacht op verschillende voorbeelden van succesvolle maatregelen ter preventie van en bescherming tegen overstromingen, vaak met steun van EU-fondsen, die sommige regio’s en gemeenschappen hebben geholpen zich te beschermen tegen de ergste gevolgen van de aanhoudende overstromingen, zoals het Racibórz Dolny-reservoir en de omliggende droge polders in Polen, die een belangrijke rol hebben gespeeld bij het beperken van de schade in Wrocław, alsook de overstromingsgebieden van de Donau en andere preventieve maatregelen in Niederösterreich en Wenen; 26. verzoekt de Commissie om een beoordeling van de uitvoering van de bestaande wetgeving ter preventie van overstromingen in de EU en de doeltreffendheid van eerdere door de EU gefinancierde projecten, alsook om aanbevelingen voor een beter gebruik van EU-middelen; verzoekt de lidstaten hun actieplannen ter preventie van overstromingen te actualiseren om zones met een hoog overstromingsrisico in kaart te brengen en vast te stellen waar bouwprojecten moeten worden stilgelegd, om de risicopreventie te versterken en de civiele bescherming te verbeteren; 27. benadrukt dat het aanpakken van sociaal-economische ongelijkheid van essentieel belang is voor een rechtvaardige aanpassing aan de klimaatverandering; wijst erop dat sommige groepen kwetsbaarder zijn dan andere en dat er hierdoor behoefte is aan een gerichte aanpak op het gebied van klimaatadaptatie en rampenparaatheid en ‑preventie; 28. benadrukt dat overstromingen, droogte, bosbranden en andere extreme weersomstandigheden grote uitdagingen vormen voor veel economische sectoren, met name de landbouwsector en de landbouwers, die bijkomende verliezen lijden en niet kunnen oogsten; verzoekt de Commissie de gevolgen van deze klimaatgerelateerde gevaren voor de voedselproductie, de voedselzekerheid en het inkomen van landbouwers beter aan te pakken; 29. beveelt het gebruik aan van geavanceerde Copernicus-producten en teledetectiegegevens ter ondersteuning van preventieve maatregelen; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en de parlementen van de lidstaten.