(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0152 ) (1) , – gelet op artikel 4, lid 3, van het Toetredingsverdrag en artikel 22 van de Akte van toetreding van Bulgarije en Roemenië, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0133/2006), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0198/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0152 ) (1) , – gelet op artikel 4, lid 3, van het Toetredingsverdrag en artikel 34, lid 4 van de Akte van toetreding van Bulgarije en Roemenië, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0134/2006), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0197/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2005)0351 ) (1) , – gelet op artikel 80, lid 2 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0139/2006), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0195/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Bosnië-Herzegovina. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0170 ) (1) , – gelet op de artikelen 36 en 37 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0144/2006), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0199/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het Protocol; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten, het vorstendom Liechtenstein, het vorstendom Monaco en het Zwitserse eedgenootschap. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2006)0080 ) (1) , – gelet op artikelen 175, lid 1, en 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0099/2006), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0205/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de Protocollen; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12062/1/2005 – C6-0055/2006) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0550 ) (3) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2005)0282 ) (4) , – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0146/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 13 juni 2006 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging en achteruitgang van de toestand HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (6) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Grondwater is een waardevolle natuurlijke hulpbron die als zodanig voor achteruitgang van de toestand en voor chemische verontreiniging moet worden behoed. Dit is in het bijzonder van belang voor grondwaterafhankelijke ecosystemen en voor het gebruik van grondwater voor de voorziening van water bestemd voor menselijke consumptie. (2) In de Europese Unie is grondwater de meest kwetsbare en grootste zoetwatervoorraad en is het vooral tevens de belangrijkste drinkwatervoorzieningsbron. Het niveau van bescherming tegen nieuwe lozingen, emissies en verlies moet ten minste vergelijkbaar zijn met dat voor chemisch in goede toestand verkerend oppervlaktewater. Vervuiling of achteruitgang van de toestand leiden veelal tot onherstelbare schade. (3) Grondwater moet zodanig worden beschermd, dat eenvoudige zuivering volstaat om drinkwater van goede kwaliteit te verkrijgen, zoals vastgelegd in de doelstellingen welke in artikel 7, leden 2 en 3, van Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (8) nader zijn omschreven. (4) Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (9) omvat als doelstelling het bereiken van waterkwaliteitsniveaus die niet leiden tot significante effecten op en risico's voor de menselijke gezondheid en het milieu. (5) Teneinde het milieu als geheel, en de menselijke gezondheid in het bijzonder, te beschermen, moeten nadelige concentraties van schadelijke verontreinigende stoffen in het grondwater worden vermeden, voorkomen of verminderd. (6) Richtlijn 2000/60/EG bevat algemene bepalingen voor de bescherming en het behoud van het grondwater. Overeenkomstig artikel 17 van die richtlijn moeten maatregelen ter voorkoming en beheersing van grondwaterverontreiniging worden vastgesteld, met inbegrip van criteria voor de beoordeling van de goede chemische toestand van het grondwater en criteria voor het vaststellen van een significante en aanhoudende stijgende tendens en voor het bepalen van de beginpunten voor omkeringen in tendensen. (7) Gezien de noodzaak samenhangende niveaus van bescherming van het grondwater te bereiken, moeten er kwaliteitsnormen en drempelwaarden worden vastgesteld en op een gemeenschappelijke aanpak stoelende methodologieën worden uitgewerkt om te voorzien in criteria voor de beoordeling van de chemische toestand van grondwaterlichamen. (8) Er dienen kwaliteitsnormen voor nitraten, gewasbeschermingsproducten en biociden te worden vastgesteld als communautaire criteria voor de chemische toestand van grondwaterlichamen, en samenhang dient te worden verzekerd met de Richtlijnen 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (10) , 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (11) respectievelijk 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (12) . (9) Bescherming van het grondwater kan in sommige gebieden een wijziging van de landbouw- en bosbouwkundige exploitatie vereisen, hetgeen gepaard kan gaan met verlies van inkomsten. Deze kwestie moet aan de orde komen bij de opstelling van plattelandsontwikkelingsplannen in het kader van de hervorming van het GLB. (10) Bepalingen met betrekking tot de chemische toestand van het grondwater gelden niet voor hoge, van nature voorkomende, concentraties van stoffen of ionen of de indicatoren ervan in een grondwaterlichaam of in de bijbehorende oppervlaktewaterlichamen die het gevolg zijn van specifieke geohydrologische omstandigheden, die niet onder de definitie van vervuiling vallen. Zij gelden evenmin voor tijdelijke veranderingen in de stroomrichting en chemische samenstelling, die niet worden gezien als intrusie. (11) Er dienen criteria te worden vastgesteld voor de bepaling van significante en aanhoudende stijgende tendensen in de concentratie van verontreinigende stoffen en voor het bepalen van het beginpunt van omkeringen in tendensen, rekening houdend met de kans op ongunstige effecten op bijbehorende aquatische ecosystemen en van het grondwater afhankelijke terrestrische ecosystemen. (12) De lidstaten dienen, waar mogelijk, statistische procedures te gebruiken, mits deze voldoen aan internationale normen en ertoe bijdragen dat de monitoringresultaten over lange perioden tussen de lidstaten vergelijkbaar zijn. (13) Overeenkomstig artikel 22, lid 2, derde streepje, van Richtlijn 2000/60/EG wordt Richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (13) met ingang van 22 december 2013 ingetrokken. Het is noodzakelijk de continuïteit van de bescherming, bewerkstelligd door Richtlijn 80/68/EEG, ten aanzien van maatregelen voor het voorkomen of beperken van zowel directe als indirecte inbreng van verontreinigende stoffen in het grondwater te garanderen. (14) Het is noodzakelijk onderscheid te maken tussen gevaarlijke stoffen waarvan de inbreng moet worden voorkomen, en andere verontreinigende stoffen, waarvan de inbreng moet worden beperkt. Aan de hand van bijlage VIII van Richtlijn 2000/60/EG, die een lijst bevat met de belangrijkste verontreinigende stoffen voor het aquatische milieu, moeten de gevaarlijke en niet-gevaarlijke stoffen worden aangeduid die daadwerkelijk of mogelijkerwijs een risico op verontreiniging vertegenwoordigen. (15) Lidstaten met gezamenlijke grondwaterlichamen moeten, om te zorgen voor een samenhangende bescherming van het grondwater, hun activiteiten coördineren wat betreft monitoring, het bepalen van drempelwaarden en het aanduiden van de relevante gevaarlijke stoffen. (16) Lidstaten die onder bepaalde omstandigheden uitzonderingen toestaan op maatregelen ter voorkoming of beperking van de inbreng van verontreinigende stoffen in het grondwater , dienen dit te doen op basis van passende, duidelijke en transparante criteria en dienen deze uitzonderingen in de stroomgebiedbeheersplannnen te motiveren . (17) De gevolgen voor het niveau van de milieubescherming en de werking van de interne markt van de verschillende door de lidstaten toegepaste en vast te stellen grondwaterkwaliteitnormen en nieuwe normen (drempelwaarden), dienen te worden geanalyseerd. (18) Er dient onderzoek te worden verricht teneinde betere criteria te kunnen vaststellen voor de verzekering van de kwaliteit en de bescherming van het ecosysteem van het grondwater. Waar nodig dienen de bevindingen van dit onderzoek bij de omzetting of herziening van deze richtlijn te worden verdisconteerd. (19) Het is noodzakelijk dat er wordt voorzien in overgangsmaatregelen voor de periode tussen de datum van toepassing van deze richtlijn en de datum waarop Richtlijn 80/68/EEG wordt ingetrokken. (20) In het verlengde van artikel 11, lid 3, onder f), van Richtlijn 2000/60/EG dienen kunstmatige aanvulling of vergroting van grondwaterlichamen als toelaatbare praktijk te worden aangemerkt, mits hiervoor een toestemming is verleend, en dienen zij als een waardevolle methode voor het beheer van waterbronnen te worden erkend. (21) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen, dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN AANGENOMEN: Artikel 1 Doel 1. Bij deze richtlijn worden specifieke maatregelen ter voorkoming en beheersing van grondwaterverontreiniging vastgesteld als bedoeld in artikel 17, leden 1 en 2, van Richtlijn 2000/60/EG. Deze maatregelen omvatten met name: 2. Bij deze richtlijn worden voorts de reeds in Richtlijn 2000/60/EG vervatte bepalingen ter voorkoming of beperking van de inbreng van verontreinigende stoffen in grondwater aangevuld, en wordt beoogd de achteruitgang van de toestand van alle grondwaterlichamen te voorkomen. Deze richtlijn belet niet dat lidstaten afzonderlijk striktere beschermingsmaatregelen handhaven of treffen. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn gelden naast de definities van artikel 2 van Richtlijn 2000/60/EG, de volgende definities: Artikel 3 Criteria voor de beoordeling van de chemische toestand van grondwater 1. Bij de beoordeling van de chemische toestand van een grondwaterlichaam of een groep grondwaterlichamen overeenkomstig paragraaf 2.3 van bijlage V van Richtlijn 2000/60/EG, gebruiken de lidstaten de volgende criteria: De grondwaterkwaliteitsnormen en de drempelwaarden die van toepassing zijn voor de goede chemische toestand van het grondwater zijn gebaseerd op de menselijke en ecotoxicologische criteria die ten grondslag liggen aan de definitie van "verontreiniging" van artikel 2, punt 33, van Richtlijn 2000/60/EG. 2. Drempelwaarden kunnen worden vastgesteld op nationaal niveau, op het niveau van het stroomgebieddistrict of het deel van het internationaal stroomgebieddistrict dat binnen het grondgebied van een lidstaat ligt, of op het niveau van een grondwaterlichaam of een groep grondwaterlichamen. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat voor grondwaterlichamen, die door twee of meer lidstaten worden gedeeld, en voor grondwaterlichamen waarbinnen grondwater over de grens van een lidstaat stroomt, de vaststelling van drempelwaarden door de betrokken lidstaten wordt gecoördineerd overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2000/60/EG. 4. Indien een grondwaterlichaam of een groep grondwaterlichamen zich tot buiten het grondgebied van de Gemeenschap uitstrekt, wordt er door de betrokken lidstaten naar gestreefd om in samenwerking met de betrokken niet-lidstaten drempelwaarden vast te stellen overeenkomstig artikel 3, lid 5, van Richtlijn 2000/60/EG. 5. De lidstaten stellen uiterlijk op 22 december 2008 voor het eerst de drempelwaarden krachtens lid 1, onder b), vast. Alle vastgestelde drempelwaarden worden bekendgemaakt in de overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG in te dienen stroomgebiedbeheersplannen, met inbegrip van een samenvatting van de in deel C van bijlage II omschreven gegevens. 6. De lidstaten wijzigen de lijst van drempelwaarden indien uit nieuwe informatie over verontreinigende stoffen, groepen verontreinigende stoffen of indicatoren van verontreiniging blijkt dat een drempelwaarde moet worden vastgesteld voor een nieuwe stof of een bestaande drempelwaarde moet worden gewijzigd, dan wel dat een eerder van de lijst geschrapte drempelwaarde opnieuw moet worden opgenomen, teneinde de menselijke gezondheid en het milieu te beschermen. Drempelwaarden kunnen van de lijst worden geschrapt indien het betrokken grondwaterlichaam niet langer door de desbetreffende verontreinigende stoffen, groepen verontreinigende stoffen of indicatoren van verontreiniging gevaar loopt. Wijzigingen in de lijst van drempelwaarden worden in het kader van de periodieke herziening van de stroomgebiedbeheersplannen bekendgemaakt. 7. Op basis van de door de lidstaten overeenkomstig lid 5 verstrekte informatie publiceert de Commissie uiterlijk op 22 december 2009 een verslag. Artikel 4 Procedure voor de beoordeling van de chemische toestand van grondwater 1. De lidstaten volgen de in lid 2 beschreven procedure om de chemische toestand van een grondwaterlichaam te beoordelen. In voorkomende gevallen kunnen de lidstaten bij de toepassing van deze procedure grondwaterlichamen groeperen overeenkomstig bijlage V bij Richtlijn 2000/60/EG. 2. Een grondwaterlichaam of een groep grondwaterlichamen wordt geacht in een goede chemische grondwatertoestand te verkeren indien: 3. Liggen in een grondwaterlichaam of groep grondwaterlichamen de natuurlijke geogene gehaltes aan verontreinigende stoffen of verontreinigingsindicatoren waarvoor drempelwaarden zijn vastgesteld krachtens deel B van bijlage II boven deze waarden, dan zijn de natuurlijke gehaltes plus de voorgeschreven drempelwaarden bepalend voor de overgang van de goede naar de slechte toestand. 4. Of een norm al dan niet wordt gehaald, wordt bepaald door vergelijking met het rekenkundig gemiddelde van de monitoringwaarden op de onderscheidene bemonsteringspunten in het grondwaterlichaam of de groep grondwaterlichamen die als risicovol zijn ingedeeld op basis van de krachtens artikel 5 van Richtlijn 2000/60/EG uitgevoerde analyse. Waarden op afzonderlijke bemonsteringspunten die niet voldoen aan de norm zijn alleen dan bepalend voor de indeling, wanneer het desbetreffende bemonsteringspunt blijkens deskundig onderzoek in overeenstemming met de bijlagen I en II van deze richtlijn, maatgevend is voor de verontreiniging van het grondwaterlichaam of een deel daarvan. 5. De lidstaten publiceren een samenvatting van de beoordeling van de chemische toestand van het grondwater in de stroomgebiedbeheersplannen overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG . In deze samenvatting, die wordt opgesteld op het niveau van het stroomgebieddistrict of van het deel van het internationaal stroomgebieddistrict dat op het grondgebied van een lidstaat ligt, wordt ook toegelicht op welke wijze overschrijdingen van de grondwaterkwaliteitsnormen of de drempelwaarden bij afzonderlijke monitoringpunten bij de eindbeoordeling in aanmerking zijn genomen. 6. Indien de toestand van een grondwaterlichaam overeenkomstig lid 2, punt b), als goed wordt aangemerkt, nemen de lidstaten overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 2000/60/EG de maatregelen die nodig kunnen zijn voor de bescherming van de aquatische ecosystemen, terrestrische ecosystemen en van gebruik van grondwater door de mens dat afhangt van het gedeelte van het grondwaterlichaam dat wordt vertegenwoordigd door het monitoringpunt of de monitoringpunten waarin de waarde voor een grondwaterkwaliteitsnorm of de drempelwaarde is overschreden. Artikel 5 Herziening van de lijst van de in bijlage I genoemde grondwaterkwaliteitsnormen en van de lijst van de door de lidstaten volgens bijlage II vast te stellen drempelwaarden Vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn en vervolgens om de zes jaar: Artikel 6 Vaststelling van significante en aanhoudende stijgende trends en het bepalen van het beginpunt voor omkeringen in trends 1. De lidstaten stellen iedere significante en aanhoudende stijgende trend vast in de concentratie van verontreinigende stoffen, groepen verontreinigende stoffen of indicatoren van verontreiniging in grondwaterlichamen of groepen grondwaterlichamen die als gevaar lopend zijn aangemerkt en zij bepalen het beginpunt voor een omkering in de trend overeenkomstig bijlage IV. 2. De lidstaten bewerkstelligen door middel van het in artikel 11 van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde maatregelenprogramma, de omkering van trends die , in vergelijking met het beginpunt , een significant schaderisico opleveren voor de kwaliteit van de aquatische of terrestrische ecosystemen, de menselijke gezondheid of voor het rechtmatig gebruik, feitelijk of potentieel, van het watermilieu, teneinde de grondwaterverontreiniging geleidelijk te verminderen en een achteruitgang van de toestand te voorkomen . 3. De lidstaten bepalen overeenkomstig deel B, punt 1, van bijlage IV, het beginpunt voor een trendomkering als percentage van de in bijlage I vastgestelde grondwaterkwaliteitsnormen voor grondwater en van de krachtens artikel 3 vastgestelde drempelwaarden, op basis van de vastgestelde trend en het bijbehorende milieurisico. 4. De lidstaten geven in de overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG in te dienen stroomgebiedbeheersplannen een samenvatting van: 5. Indien dit nodig is om het effect te beoordelen van bestaande verontreinigingspluimen in grondwaterlichamen die de verwezenlijking van de doelstellingen in artikel 4 van Richtlijn 2000/60/EG in gevaar kunnen brengen, met name pluimen uit puntbronnen en verontreinigde grond, voeren de lidstaten aanvullende trendbeoordelingen uit voor aangetroffen verontreinigende stoffen, om zich ervan te vergewissen dat de pluimen vanuit verontreinigde locaties zich niet verspreiden, de chemische toestand van het grondwaterlichaam of de groep grondwaterlichamen niet doen verslechteren, noch een risico vormen voor de menselijke gezondheid en het milieu. De resultaten van deze beoordelingen worden kort vermeld in de overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG in te dienen stroomgebiedbeheersplannen. Artikel 7 Maatregelen om de inbreng van verontreinigende stoffen in het grondwater te voorkomen of te beperken 1. Teneinde het in artikel 4, lid 1, onder b), punt i), van Richtlijn 2000/60/EG gestelde doel te bereiken, namelijk de inbreng van verontreinigende stoffen in het grondwater te voorkomen of te beperken, zorgen de lidstaten ervoor dat het maatregelenprogramma dat overeenkomstig artikel 11 van die richtlijn is vastgesteld, het volgende omvat: Met het oog op de vaststelling van maatregelen uit hoofde van de punten a) en b), kunnen de lidstaten, bij wijze van eerste stap, de omstandigheden bepalen waaronder de in bijlage VIII bij Richtlijn 2000/60/EG opgenomen verontreinigende stoffen, met name de in punt 7 van die bijlage bedoelde essentiële metalen en hun verbindingen, al dan niet als gevaarlijk moeten worden beschouwd. Het maatregelenprogramma kan passende maatregelen van juridische, bestuurlijke of contractuele aard omvatten. 2. Inbreng van verontreinigende stoffen uit diffuse bronnen van verontreiniging, die gevolgen heeft voor de chemische toestand van het grondwater, wordt in aanmerking genomen wanneer zulks technisch mogelijk is. 3. Onverminderd strengere communautaire wetgeving kunnen de lidstaten beslissen dat de in lid 1 voorgeschreven maatregelen niet gelden voor de inbreng van verontreinigende stoffen die De uitzonderingen onder a) tot en met f) kunnen alleen worden toegestaan als de bevoegde instanties van de lidstaten zich ervan hebben vergewist, dat monitoring van het grondwater, en met name van de kwaliteit ervan, voorhanden is. 4. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten houden een inventaris van de in lid 3 bedoelde uitzonderingen bij met het oog op kennisgeving, op verzoek, aan de Commissie. Artikel 8 Meetmethodes 1. Elke lidstaat legt aan de Commissie een volledige beschrijving over van de meetmethodes voor elk van de stoffen waarvoor een communautaire of nationale grondwaterkwaliteitsnorm is vastgesteld. 2. De Commissie onderzoekt of de meetmethodes volledig vergelijkbaar zijn en of verschillen in methodes kunnen leiden tot verstoringen die kunnen resulteren in een verkeerde of ongelijke toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap. Daarbij zijn lokale klimaatgegevens en bodemsoorten bepalende factoren. 3. Op basis van haar bevindingen keurt de Commissie de door de lidstaten overgelegde meetmethodes goed of wijst zij deze af. 4. Indien de Commissie de door een lidstaat ingediende meetmethodes afwijst, legt de lidstaat herziene meetmethodes over ter goedkeuring door de Commissie in overeenstemming met de leden 1 tot en met 3. 5. Goedgekeurde meetmethodes worden in alle lidstaten uiterlijk op de in artikel 8 van Richtlijn 2000/60/EG genoemde datum ten uitvoer gelegd. Artikel 9 Onderzoek en verspreiding De Commissie bevordert in overleg met de lidstaten de verspreiding van reeds bekende methodes voor het meten en berekenen van parameters voor de beschrijving en de monitoring van grondwaterlichamen en ondersteunt nieuw onderzoek ter verbetering van de beschikbare technologieën voor de monitoring en het beheer van de grondwaterlichamen en de kwaliteit ervan, waaronder technologieën in verband met grondwater-ecosystemen. Artikel 10 Bescherming van warmwaterbronnen en geneeskrachtige bronnen De Commissie en de lidstaten stellen een gemeenschappelijke methode vast voor het definiëren van te beschermen gebieden met grondwaterlichamen die warmwaterbronnen en geneeskrachtige bronnen voeden, zodat bij de planning van industriële en stedelijke activiteiten met deze beschermde gebieden rekening wordt gehouden. Artikel 11 Overgangsregeling In de periode tussen … (15) en 22 december 2013 wordt bij nieuwe vergunningsprocedures in de zin van de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 80/68/EEG rekening gehouden met de vereisten vastgelegd in de artikelen 3, 4 en 6 van deze richtlijn. Artikel 12 Technische aanpassingen Deel A van bijlage II en de bijlagen III en IV kunnen aan de vooruitgang van wetenschap en techniek worden aangepast volgens de in artikel 21, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde procedure, rekening houdend met de termijnen voor het toetsen en bijstellen van de stroomgebiedbeheersplannen zoals omschreven in artikel 13, lid 7, van die richtlijn. De Raad stelt ter voorbereiding van het programma Inspire (16) een gemeenschappelijke methode vast voor het catalogiseren van de watervoerende lagen. In verband hiermee beginnen de lidstaten bij de inwerkingtreding van deze richtlijn met het verzamelen van gegevens. Artikel 13 Toepassing De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op …* aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van de bepalingen mee. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 14 Evaluatie In de verslagen als bedoeld in artikel 18 van Richtlijn 2000/60/EG wordt ondermeer geëvalueerd hoe deze richtlijn functioneert ten opzichte van andere relevante milieurichtlijnen, alsmede in hoeverre er sprake is van overlap met andere relevante milieurichtlijnen. Op basis van de conclusies van de voortgangsverslagen legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad zo nodig een voorstel voor. De Commissie stelt een verslag op waarin voor iedere lidstaat afzonderlijk wordt beoordeeld of de tenuitvoerlegging van de richtlijn heeft geleid tot uiteenlopende milieubeschermingsniveaus, achteruitgang van de toestand van het grondwater of concurrentieverstoring. Op basis van de conclusies van dit verslag legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad zo nodig uiterlijk op 31 december 2015 een voorstel voor. Artikel 15 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 16 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I GRONDWATERKWALITEITSNORMEN 1. Voor de beoordeling van de chemische toestand van het grondwater overeenkomstig artikel 4, gelden de onderstaande grondwaterkwaliteitsnormen als de kwaliteitsnormen die in tabel 2.3.2 van bijlage V bij Richtlijn 2000/60/EG worden bedoeld en overeenkomstig artikel 17 van die richtlijn zijn vastgesteld. Verontreinigende stof Kwaliteitsnormen Toelichting Nitraten 50 mg/l Werkzame stoffen in bestrijdingsmiddelen, met inbegrip van de relevante omzettings-, afbraak- en reactieproducten daarvan1 0,1 µg/l 0,5 µg/l (totaal)2 De grondwaterkwaliteitsnorm is voor alle grondwater lichamen van toepassing behalve daar waar de drinkwaternormen voor pesticiden en hun relevante omzettingsproducten strenger zijn dan 0,1 µg/l. Voor deze gebieden zijn de drinkwaternormen van toepassing. De totale concentratie van pesticiden en hun omzettingsproducten in alle grondwaterlichamen mag niet meer dan 0,5µg/l bedragen. 1 Onder "bestrijdingsmiddelen" wordt verstaan gewasbeschermingsmiddelen en biociden als omschreven in artikel 2 van Richtlijn 91/414/EEG, respectievelijk artikel 2 van Richtlijn 98/8/EG. 2 "Totaal" betekent de som van alle tijdens de monitoringprocedure opgespoorde en gekwantificeerde afzonderlijke bestrijdingsmiddelen , met inbegrip van de relevante omzettings-, afbraak- en reactieproducten daarvan . 2. De resultaten van de toepassing van de kwaliteitsnormen voor bestrijdingsmiddelen op de voor deze richtlijn aangegeven wijze laten de resultaten van de bij Richtlijn 91/414/EEG of Richtlijn 98/8/EG vereiste risicobeoordelingsprocedures onverlet. 3. Indien voor een gegeven grondwaterlichaam het vermoeden bestaat dat de toepassing van deze grondwaterkwaliteitsnormen ertoe kan leiden dat de in artikel 4 van Richtlijn 2000/60/EG gespecificeerde milieudoelstellingen voor de bijbehorende oppervlaktewateren niet worden bereikt, of kan resulteren in een significante vermindering van de ecologische of chemische kwaliteit van die wateren of in significante schade aan terrestrische ecosystemen die rechtstreeks van het grondwaterlichaam afhankelijk zijn, worden overeenkomstig artikel 3 en bijlage II bij deze richtlijn stringentere drempelwaarden vastgesteld. De in verband met een dergelijke drempelwaarde vereiste programma's en maatregelen gelden ook voor activiteiten die onder de werkingssfeer van Richtlijn 91/676/EEG vallen. BIJLAGE II DREMPELWAARDEN VOOR GRONDWATERVERONTREINIGENDE STOFFEN EN INDICATOREN VAN VERONTREINIGING Deel A: Richtsnoeren voor de vaststelling van drempelwaarden door de lidstaten overeenkomstig artikel 3 De lidstaten bepalen voor alle verontreinigende stoffen of indicatoren van verontreiniging de drempelwaarden op grond waarvan, conform de analyse van de kenmerken krachtens artikel 5 van Richtlijn 2000/60/EG, wordt vastgesteld dat grondwaterlichamen of groepen grondwaterlichamen het gevaar lopen geen goede chemische toestand van het grondwater te bereiken. De drempelwaarden worden zodanig vastgesteld dat, mochten de monitoringresultaten in een representatief monitoringpunt de drempelwaarden overschrijden, dit wijst op een risico dat niet is voldaan aan een of meer van de voorwaarden voor een goede chemische toestand van het grondwater als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder b), punten ii), iii) en iv). Bij het vaststellen van drempelwaarden nemen de lidstaten de volgende richtsnoeren in acht: 1. De vaststelling van de drempelwaarden moet gebaseerd zijn op: 2. Bij de bepaling van de drempelwaarden moet tevens rekening worden gehouden met de oorsprong van de verontreinigende stoffen, het mogelijk natuurlijk voorkomen ervan, hun toxicologische kenmerken, dispersie eigenschappen, persistentie en vermogen tot bioaccumulatie. 3. De bepaling van drempelwaarden moet worden ondersteund door een controlemechanisme voor de verzamelde gegevens, gebaseerd op een evaluatie van de kwaliteit van de gegevens, analytische overwegingen en achtergrondniveaus voor stoffen die zowel natuurlijk als door menselijke activiteiten kunnen voorkomen. Deel B: Minimumlijsten van verontreinigende stoffen en indicatoren ten aanzien waarvan de lidstaten de vaststelling van drempelwaarden overeenkomstig artikel 3 moeten overwegen 1. Stoffen of ionen, die zowel natuurlijk als ten gevolge van menselijke activiteiten kunnen voorkomen Arsenicum Cadmium Lood Kwik Ammonium 2. Indicatoren die zowel door natuurlijke oorzaken als ten gevolge van menselijke activiteiten kunnen voorkomen Chloride Sulfaat 3. Synthetische (door de mens gemaakte) stoffen Trichloorethyleen Tetrachloorethyleen 4. Parameters voor zout- of andere indringing (17) Conductiviteit Deel C: Door de lidstaten te verstrekken informatie met betrekking tot de verontreinigende stoffen waarvoor een drempelwaarde is bepaald De lidstaten geven in het overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG ingediende stroomgebiedbeheersplan een samenvatting van de wijze waarop de in Deel A van deze bijlage omschreven procedure is gevolgd. De lidstaten verstrekken met name waar mogelijk: BIJLAGE III BEOORDELING VAN DE CHEMISCHE TOESTAND VAN GRONDWATER 1. De beoordelingsprocedure voor de bepaling van de chemische toestand van een grondwaterlichaam of een groep grondwaterlichamen, wordt toegepast op alle grondwaterlichamen of groepen grondwaterlichamen die als gevaarlopend zijn aangemerkt, en op alle verontreinigende stoffen die ertoe bijdragen dat het grondwaterlichaam of de groep grondwaterlichamen zo gekarakteriseerd zijn. 2. Bij het uitvoeren van een onderzoek als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder b), houden de lidstaten rekening met: 3. Teneinde na te gaan of is voldaan aan de voorwaarden voor een goede chemische toestand van grondwater als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder b), punten i) en iv), ramen de lidstaten, waar passend en nodig, op basis van geschikte aggregatie van monitoringresultaten en in voorkomend geval ondersteund door ramingen van concentraties op basis van een conceptueel model van het grondwaterlichaam of de groep grondwaterlichamen, de omvang van het grondwaterlichaam dat voor een verontreinigende stof een over het jaar rekenkundig gemiddelde concentratie heeft die hoger ligt dan een grondwaterkwaliteitsnorm of een drempelwaarde. 4. Teneinde na te gaan of is voldaan aan de voorwaarden voor een goede chemische toestand van grondwater als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder b), punten ii) en iii), beoordelen de lidstaten, waar relevant en nodig, op basis van de betrokken monitoringresultaten en een geschikt conceptueel model van het grondwater: 5. De lidstaten geven de chemische toestand van een grondwaterlichaam of groep grondwaterlichamen weer op kaarten overeenkomstig bijlage V, punten 2.4.5 en 2.5, van Richtlijn 2000/60/EG. Ook geven de lidstaten, indien relevant en haalbaar, op die kaarten alle monitoringpunten aan waar grondwaterkwaliteitsnormen en/of drempelwaarden worden overschreden. BIJLAGE IV VASTSTELLING EN OMKERING VAN SIGNIFICANTE EN AANHOUDENDE STIJGENDE TRENDS Deel A: Vaststelling van significante en aanhoudende stijgende trends De lidstaten stellen significante en aanhoudende stijgende trends vast in alle grondwaterlichamen of groepen grondwaterlichamen die overeenkomstig bijlage II van Richtlijn 2000/60/EG als gevaar lopend zijn aangemerkt, rekening houdend met de volgende eisen: Deel B: Beginpunten voor de omkering van trends De lidstaten bewerkstelligen overeenkomstig artikel 6 de omkering van een significante en aanhoudende stijgende trend, met inaanmerkingneming van de volgende voorschriften: 1. het beginpunt voor de toepassing van maatregelen om een significante en aanhoudende stijgende trend om te keren is dat de concentratie van de verontreinigende stof 75% bedraagt van de parameterwaarden van de grondwaterkwaliteitsnormen van bijlage I en van de drempelwaarden die zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 3, tenzij: 2. zodra een beginpunt is vastgesteld voor een grondwaterlichaam dat overeenkomstig bijlage V, punt 2.4.4. van Richtlijn 2000/60/EG en in de zin van punt 1. van deel B van deze bijlage als gevaar lopend is aangemerkt, wordt het niet gewijzigd tijdens de zesjarige looptijd van het krachtens artikel 13 van Richtlijn 2000/60/EG vereiste stroomgebiedbeheersplan. 3. omkeringen van een trend moeten worden aangetoond, rekening houdend met de relevante monitoringbepalingen van Deel A, punt 2. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (12064/2/2005 – C6-0054/2006) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0516 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0081/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 13 juni 2006 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (INSPIRE) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Gemeenschap streeft in haar milieubeleid naar een hoog niveau van bescherming, rekening houdend met de uiteenlopende situaties in de verschillende regio's van de Gemeenschap. Bovendien is informatie, inclusief ruimtelijke informatie, nodig voor het opstellen en toepassen van dit beleid en van communautair beleid op andere gebieden. Overeenkomstig artikel 6 van het EG-Verdrag moeten de eisen inzake milieubescherming worden geïntegreerd in het beleid van de Gemeenschap. Om dit te verwezenlijken moet een zekere mate van coördinatie tussen de gebruikers en leveranciers van informatie tot stand worden gebracht, zodat informatie en kennis uit verschillende sectoren kan worden gecombineerd. (2) Overeenkomstig het Zesde Milieuactieprogramma, dat bij Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 (6) is vastgesteld, moet er terdege op worden toegezien dat de communautaire beleidsvorming op milieugebied op een geïntegreerde wijze verloopt, waarbij rekening wordt gehouden met regionale en lokale verschillen. Er bestaan een aantal problemen op het vlak van de beschikbaarheid, kwaliteit, organisatie, toegankelijkheid en uitwisseling van de ruimtelijke informatie die nodig is om de doelstellingen van het programma te verwezenlijken. (3) Deze problemen op het vlak van de beschikbaarheid, kwaliteit, organisatie, toegankelijkheid en uitwisseling van de ruimtelijke informatie doen zich voor met betrekking tot een groot aantal beleids- en informatiethema's en op alle overheidsniveaus. Om deze problemen op te lossen moeten maatregelen worden genomen met betrekking tot de uitwisseling van, toegang tot en het gebruik van interoperabele ruimtelijke gegevens en diensten op het vlak van ruimtelijke gegevens op alle overheidsniveaus en over de grenzen van de sectoren heen. Daarom moet een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap worden opgericht. (4) De infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap, INSPIRE genaamd, moet dienen ter ondersteuning van de vorming van beleidsmaatregelen en activiteiten die een directe of indirecte invloed kunnen hebben op het milieu. (5) INSPIRE moet gebaseerd worden op de bestaande infrastructuren voor ruimtelijke informatie in de lidstaten die door gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen combineerbaar worden gemaakt en door deze aan te vullen met maatregelen op communautair niveau. Deze maatregelen hebben tot doel de infrastructuren voor ruimtelijke informatie in de lidstaten combineerbaar en bruikbaar te maken in een communautaire en grensoverschrijdende context. (6) De infrastructuren voor ruimtelijke informatie in de lidstaten moeten zodanig zijn ontworpen dat de ruimtelijke gegevens op een passend niveau worden opgeslagen, beschikbaar worden gemaakt en worden onderhouden, dat ruimtelijke gegevens uit verschillende bronnen in de Gemeenschap op consistente wijze kunnen worden gecombineerd en kunnen worden uitgewisseld tussen verschillende gebruikers en toepassingen, dat ruimtelijke gegevens die op een bepaald overheidsniveau zijn vergaard, kunnen worden uitgewisseld met andere overheidsniveaus, dat de ruimtelijke gegevens onder zodanige voorwaarden beschikbaar worden gemaakt dat het grootschalige gebruik ervan niet onnodig wordt belemmerd, dat de beschikbare ruimtelijke gegevens gemakkelijk kunnen worden opgezocht, dat gemakkelijk kan worden nagegaan of de ruimtelijke gegevens geschikt zijn voor het beoogde doel en onder welke voorwaarden deze gegevens mogen worden gebruikt. (7) De ruimtelijke informatie waarop deze richtlijn betrekking heeft en de ruimtelijke informatie waarop Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (7) betrekking heeft, overlappen elkaar in zekere mate. Deze richtlijn moet Richtlijn 2003/4/EG onverlet laten. (8) Deze richtlijn moet Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie (8) onverlet laten. De doelstellingen van Richtlijn 2003/98/EG zijn complementair aan de doelstellingen van deze richtlijn. (9) De oprichting van INSPIRE trekt profijt van andere communautaire initiatieven, zoals Verordening (EG) nr. 876/2002 van de Raad van 21 mei 2002 tot oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Galileo (9) en de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad Wereldwijde monitoring voor milieu en veiligheid (GMES): Totstandbrenging van een GMES-capaciteit tegen 2008 (Actieplan 2004-2008), en geeft op zijn beurt een aanzienlijke toegevoegde waarde aan deze initiatieven. De lidstaten moeten overwegen om de gegevens en diensten van Galileo en GMES te gebruiken naarmate ze beschikbaar worden, met name de gegevens en diensten met betrekking tot de tijds- en ruimte-aanduidingen van Galileo. (10) Op nationaal en communautair niveau worden veel initiatieven genomen om ruimtelijke informatie te vergaren en om de verspreiding en het gebruik van deze informatie te organiseren en te harmoniseren. Deze initiatieven nemen de vorm aan van communautaire wetgeving, zoals Beschikking 2000/479/EG van de Commissie van 17 juli 2000 inzake de totstandbrenging van een Europees emissieregister van verontreinigende stoffen (EPER) overeenkomstig artikel 15 van Richtlijn 96/61/EG van de Raad inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) (10) , Verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest focus) (11) ), en worden genomen in het kader van programma's die door de Gemeenschap worden gefinancierd (bijvoorbeeld CORINE land cover, Europees informatiesysteem over het vervoerbeleid) of vloeien voort uit initiatieven die op nationaal of regionaal niveau zijn genomen. Deze richtlijn zal deze initiatieven niet alleen aanvullen middels het verschaffen van een kader om ze interoperabel te maken, maar zal om doublures te vermijden, ook voortbouwen op de opgedane ervaring en de reeds bestaande initiatieven. (11) Deze richtlijn is van toepassing op ruimtelijke gegevens die door of ten behoeve van overheidsinstanties worden bewaard en op het gebruik van ruimtelijke gegevens door overheidsinstanties bij de uitvoering van hun openbare taken. Onder bepaalde voorwaarden is ze echter ook van toepassing op ruimtelijke gegevens die worden bewaard door natuurlijke personen of rechtspersonen die geen overheidsinstantie zijn, voorzover deze natuurlijke personen of rechtspersonen daarom vragen. (12) In deze richtlijn worden geen eisen gesteld voor de vergaring van nieuwe gegevens of voor de rapportage van dergelijke informatie aan de Commissie omdat deze zaken geregeld worden in andere wetgeving met betrekking tot het milieu. (13) De nationale infrastructuren moeten geleidelijk worden opgezet en aan de thematische categorieën ruimtelijke gegevens die onder deze richtlijn vallen, moeten verschillende prioriteitsniveaus worden toegekend. Bij de uitvoering moet rekening worden gehouden met de mate waarin ruimtelijke gegevens nodig zijn voor een breed gamma aan toepassingen op diverse beleidsgebieden, met de prioriteit van acties waarin wordt voorzien door communautaire beleidsmaatregelen die geharmoniseerde ruimtelijke gegevens nodig hebben en met de vooruitgang die reeds geboekt is dankzij de harmonisatie-inspanningen in de lidstaten. (14) De tijd en middelen die moeten worden geïnvesteerd in het zoeken naar bestaande ruimtelijke informatie en in het beoordelen of deze informatie bruikbaar is voor een bepaald doel, vormen een belangrijke belemmering voor de volledige benutting van de beschikbare gegevens. De lidstaten moeten daarom beschrijvingen van hun verzamelingen ruimtelijke gegevens en hun diensten op dit gebied ter beschikking stellen in de vorm van metagegevens. (15) De grote verscheidenheid aan indelingen en structuren waarin de ruimtelijke gegevens in de Gemeenschap zijn georganiseerd en kunnen worden geraadpleegd vormt een belemmering voor de efficiënte opstelling, tenuitvoerlegging, monitoring en evaluatie van communautaire wetgeving die direct of indirect van invloed is op het milieu. Er moeten dan ook uitvoeringsmaatregelen worden genomen om het gebruik van ruimtelijke gegevens die afkomstig zijn uit bronnen in verschillende lidstaten, te vergemakkelijken. Deze maatregelen moeten zodanig zijn ontworpen dat ze de verzamelingen ruimtelijke gegevens interoperabel maken. De lidstaten moeten erop toezien dat de gegevens of informatie die nodig zijn om deze interoperabiliteit te verwezenlijken beschikbaar zijn op voorwaarden die het gebruik ervan voor dat doel niet beperken. (16) Er zijn netwerkdiensten nodig om ruimtelijke gegevens te kunnen uitwisselen tussen de verschillende overheidsniveaus in de Gemeenschap. Dergelijke netwerkdiensten moeten het mogelijk maken ruimtelijke gegevens te zoeken, te bewerken, te raadplegen en te downloaden, diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens en e-commerce op te roepen. De werking van de netwerkdiensten moet beantwoorden aan gezamenlijk vastgestelde specificaties en minimum prestatievereisten, om de interoperabiliteit van de door de lidstaten opgerichte infrastructuren te verzekeren. De netwerkdiensten moeten ook de technische mogelijkheid omvatten die overheidsinstanties in staat stelt hun ruimtelijke gegevens en diensten beschikbaar te maken. (17) Bepaalde ruimtelijke gegevens en diensten die relevant zijn voor communautaire beleidsmaatregelen die direct of indirect van invloed zijn op het milieu, worden door derde partijen bewaard en beheerd. De lidstaten moeten derde partijen de mogelijkheid bieden mee te werken aan de nationale infrastructuren, voorzover dit niet ten koste gaat van de samenhang en de gebruikersvriendelijkheid van de ruimtelijke gegevens en de aanverwante diensten die onder deze infrastructuren vallen. (18) Uit ervaringen in de lidstaten is gebleken dat een minimumaantal diensten gratis ter beschikking van het publiek moet worden gesteld om de infrastructuur voor ruimtelijke informatie succesvol te kunnen opbouwen. De lidstaten moeten minstens de functies "zoeken" en "raadplegen" van verzamelingen ruimtelijke gegevens gratis ter beschikking stellen. (19) De verstrekking van netwerkdiensten dient te geschieden in volledige overeenstemming met de beginselen inzake de bescherming van persoonsgegevens overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (12) . (20) Om de integratie van de nationale infrastructuren in INSPIRE in de Gemeenschap te bevorderen, dienen de lidstaten via een communautair geoportaal dat door de Commissie wordt beheerd en via toegangspunten die zij besluiten zelf te beheren, toegang te verlenen tot hun infrastructuren. (21) Om informatie van verschillende overheidsniveaus beschikbaar te maken, moeten de lidstaten de praktische belemmeringen uit de weg ruimen waarmee de overheidsinstanties op nationaal, regionaal en lokaal niveau worden geconfronteerd bij de uitoefening van openbare taken die direct of indirect van invloed kunnen zijn op het milieu . (22) De overheidsdiensten moeten bij de uitoefening van hun taken vlot toegang hebben tot de benodigde verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten. Die toegang kan worden belemmerd, indien telkens wanneer om toegang wordt verzocht de betrokken overheidsinstanties vooraf overleg moeten plegen. De lidstaten moeten de nodige maatregelen nemen om deze praktische belemmeringen voor de uitwisseling van gegevens tegen te gaan, bijvoorbeeld door middel van vooraf tussen de overheidsinstanties gemaakte afspraken. (23) In de mechanismen voor de uitwisseling van verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten tussen de centrale overheid en andere overheidsinstellingen en natuurlijke of rechtspersonen die openbare bestuursfuncties naar nationaal recht vervullen, dient rekening te worden gehouden met de noodzaak van bescherming van de financiële levensvatbaarheid van overheidsinstanties , met name die welke verplicht zijn inkomsten te genereren. In elk geval mogen de in rekening gestelde kosten niet hoger zijn dan de kosten van verzameling, productie, vermenigvuldiging en verspreiding. (24) Deze richtlijn laat het bestaan of de eigendom van intellectuele eigendomsrechten van de overheidssector onverlet. (25) Het kader voor het uitwisselen van ruimtelijke gegevens tussen overheidsinstanties die door de richtlijn een uitwisselingsverplichting opgelegd krijgen, moet neutraal zijn ten opzichte van de overheidsinstanties in een lidstaat, maar ook ten opzichte van de overheidsinstanties in andere lidstaten en de communautaire instellingen. Aangezien de communautaire instellingen en organen regelmatig ruimtelijke informatie uit alle lidstaten moeten integreren en beoordelen, moeten zij op geharmoniseerde voorwaarden toegang kunnen krijgen tot en gebruik kunnen maken van ruimtelijke informatie en de desbetreffende diensten. (26) Om derde partijen aan te moedigen diensten met meerwaarde voor zowel overheidsinstanties als het publiek te ontwikkelen, moet de toegang tot ruimtelijke gegevens over administratieve en nationale grenzen heen worden vergemakkelijkt. (27) Om infrastructuren voor ruimtelijke informatie doeltreffend te kunnen implementeren, moeten de inspanningen van een ieder die een belang heeft bij de oprichting van dergelijke infrastructuren, hetzij als leverancier, hetzij als gebruiker, worden gecoördineerd. Daarom moeten geschikte coördinatiestructuren worden opgericht die de diverse overheidsniveaus omvatten en die rekening houden met de bevoegdheidsverdeling binnen de lidstaten . (28) Om profijt te kunnen trekken van de nieuwste techniek en de meest recente ervaring van informatiestructuren is het wenselijk dat de voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn nodige maatregelen worden gebaseerd op internationale standaarden en op standaarden die door Europese normalisatie-instellingen zijn goedgekeurd, overeenkomstig de procedure van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten voor de informatiemaatschappij (13) . (29) Aangezien het Europees Milieuagentschap dat bij Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (14) is opgericht, tot taak heeft de Gemeenschap objectieve, betrouwbare en vergelijkbare milieu-informatie op communautair niveau te verschaffen en er onder meer naar streeft de stroom van beleidsrelevante milieu-informatie tussen de lidstaten en de communautaire instellingen te verbeteren, moet dit agentschap een actieve bijdrage leveren tot de uitvoering van deze richtlijn. (30) Overeenkomstig punt 34 van het interinstitutioneel akkoord "Beter wetgeven" (15) worden de lidstaten ertoe aangespoord om voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen die zoveel mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken. (31) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (16) . (32) In het kader van de voorbereidende werkzaamheden met betrekking tot de uitvoering van deze richtlijn en met het oog op de toekomstige ontwikkeling van INSPIRE, moet permanent toezicht worden gehouden op de uitvoering van de richtlijn en moet hierover regelmatig verslag worden uitgebracht. (33) Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de oprichting van INSPIRE, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de transnationale aspecten die ermee verbonden zijn en omdat er in de Gemeenschap behoefte is aan coördinatie van de voorwaarden voor de toegang tot en de uitwisseling van ruimtelijke informatie beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 1. Het doel van deze richtlijn is het vaststellen van algemene regels voor de oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie, hierna INSPIRE te noemen, ter ondersteuning van het communautaire milieubeleid en beleidsmaatregelen of activiteiten die van invloed kunnen zijn op het milieu. 2. INSPIRE bouwt voort op de infrastructuren voor ruimtelijke informatie die door de lidstaten zijn opgericht en door hen worden beheerd. Artikel 2 1. Deze richtlijn laat Richtlijn 2003/4/EG onverlet, behalve indien anders vermeld . 2. Deze richtlijn laat Richtlijn 2003/98/EG onverlet. Artikel 3 In deze richtlijn wordt verstaan onder: De lidstaten kunnen bepalen dat wanneer instanties of instellingen in een gerechtelijke of wetgevende hoedanigheid optreden, zij voor de toepassing van deze richtlijn niet als overheidsinstanties worden beschouwd; Artikel 4 1. Deze richtlijn heeft betrekking op verzamelingen ruimtelijke gegevens die aan de volgende voorwaarden voldoen: 2. Ingeval door of namens verscheidene overheidsinstanties meerdere identieke exemplaren van dezelfde verzameling ruimtelijke gegevens worden bewaard, is deze richtlijn alleen van toepassing op de referentieversie waaraan de verscheidene exemplaren worden ontleend. 3. Deze richtlijn heeft tevens betrekking op de diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens die verband houden met gegevens die deel uitmaken van de in lid 1 bedoelde verzamelingen ruimtelijke gegevens. 4. Deze richtlijn vereist niet dat nieuwe ruimtelijke gegevens worden verzameld. 5. In het geval van verzamelingen ruimtelijke gegevens die aan de voorwaarden van lid 1, onder c), voldoen, maar waarvan een derde partij intellectuele eigendomsrechten heeft, mag de overheidsinstantie alleen actie ondernemen overeenkomstig deze richtlijn als de derde partij daarmee instemt. 6. In afwijking van lid 1 is deze richtlijn uitsluitend van toepassing op verzamelingen ruimtelijke gegevens die worden bijgehouden door of namens een overheidsinstantie op het laagste bestuurlijke niveau in een lidstaat, indien de lidstaat over wet- of regelgeving die tot de verzameling of verspreiding ervan noopt beschikt. 7. De in de bijlagen I, II en III opgesomde thematische categorieën ruimtelijke gegevens kunnen worden aangepast overeenkomstig de procedure van artikel 22, lid 2, om rekening te houden met de ontwikkeling van de behoeften aan ruimtelijke gegevens ter ondersteuning van communautaire beleidsmaatregelen die van invloed zijn op het milieu. HOOFDSTUK II METAGEGEVENS Artikel 5 1. De lidstaten zorgen ervoor dat metagegevens worden opgesteld en bijgewerkt voor de verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens die met de in de bijlagen I, II en III vermelde categorieën corresponderen. 2. Metagegevens hebben onder meer betrekking op: 3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de metagegevens volledig en van toereikende kwaliteit zijn om aan het in artikel 3, punt 6, gestelde doel te beantwoorden. 4. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden uiterlijk op … (17) volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld. In deze bepalingen wordt rekening gehouden met de relevante bestaande internationale standaarden en gebruikerseisen. Artikel 6 De lidstaten stellen de in artikel 5 vermelde metagegevens op overeenkomstig het volgende tijdsschema: HOOFDSTUK III INTEROPERABILITEIT VAN VERZAMELINGEN RUIMTELIJKE GEGEVENS EN VAN DIENSTEN MET BETREKKING TOT RUIMTELIJKE GEGEVENS Artikel 7 1. De uitvoeringsbepalingen met de technische voorschriften voor de interoperabiliteit en, waar mogelijk, de harmonisatie van de verzamelingen van ruimtelijke gegevens en diensten worden vastgesteld volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde procedure. Bij het opstellen van de uitvoeringsbepalingen wordt rekening gehouden met gebruikerseisen, bestaande initiatieven en internationale normen om verzamelingen ruimtelijke gegevens te harmoniseren, alsmede met de haalbaarheid en het kosten-batenaspect. Ingeval internationaalrechtelijke organisaties normen hebben vastgesteld met het oog op interoperabiliteit of harmonisatie van verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten, worden deze normen geïntegreerd en wordt, in voorkomend geval, in de in dit lid bedoelde uitvoeringsbepalingen naar de bestaande technische middelen verwezen. 2. De lidstaten verstrekken de Commissie desgevraagd de informatie die zij nodig heeft om rekening te houden met het haalbaarheids- en het kosten-batenaspecten, als bedoeld in lid 1. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat alle nieuw verzamelde of bijgewerkte verzamelingen van ruimtelijke gegevens en de desbetreffende diensten uiterlijk twee jaar na de aanneming van de in lid 1 bedoelde uitvoeringsbepalingen daarmee in overeenstemming worden gebracht en dat andere verzamelingen van ruimtelijke gegevens en desbetreffende diensten uiterlijk zeven jaar na de aanneming van de uitvoeringsbepalingen daarmee in overeenstemming worden gebracht. 4. De in lid 1 bedoelde uitvoeringsbepalingen hebben betrekking op de definitie en classificatie van ruimtelijke objecten die relevant zijn voor de verzamelingen ruimtelijke gegevens met betrekking tot de in de bijlagen I, II en III opgesomde thematische categorieën en de wijze waarop deze ruimtelijke gegevens geogerefereerd zijn. 5. Vertegenwoordigers van de lidstaten op nationaal, regionaal en lokaal niveau alsmede andere natuurlijke of rechtspersonen die wegens hun rol in de infrastructuur een belang hebben bij de desbetreffende ruimtelijke gegevens, zoals gebruikers, leveranciers, verleners van diensten met toegevoegde waarde of coördinatieorganen, krijgen de mogelijkheid om vóór de bespreking door het in artikel 22, lid 1, bedoelde comité deel te nemen aan de voorbereidende besprekingen over de inhoud van de uitvoeringsbepalingen, als genoemd in lid 1. Artikel 8 1. In het geval van verzamelingen ruimtelijke gegevens die onder een of meer van de in bijlage I of II opgesomde thematische categorieën vallen, moeten de in artikel 7, lid 1, vermelde uitvoeringsbepalingen aan de voorwaarden van de leden 2, 3 en 4 van dit artikel voldoen. 2. De uitvoeringsbepalingen moeten betrekking hebben op de volgende aspecten van ruimtelijke gegevens: 3. De uitvoeringsbepalingen worden zodanig opgesteld dat de samenhang wordt gegarandeerd tussen informatie-eenheden die naar dezelfde locatie verwijzen of tussen informatie-eenheden die verwijzen naar hetzelfde object maar op verschillende schaal gepresenteerd worden. 4. De uitvoeringsbepalingen worden zodanig opgesteld dat de informatie uit verschillende verzamelingen ruimtelijke gegevens vergelijkbaar is voor wat de in artikel 7, lid 4, en de in lid 2 van dit artikel genoemde aspecten betreft. Artikel 9 De in artikel 7, lid 1, vermelde uitvoeringsbepalingen worden overeenkomstig het volgende tijdschema aangenomen: Artikel 10 1. De lidstaten zien er op toe dat alle informatie, waaronder gegevens, codes en technische classificaties die nodig zijn om te voldoen aan de in artikel 7, lid 1, vermelde uitvoeringsbepalingen, onder zodanige voorwaarden ter beschikking van overheidsinstanties of derde partijen wordt gesteld dat die informatie zonder beperking voor dat doel kan worden aangewend. 2. Om de coherentie te verzekeren van ruimtelijke gegevens die betrekking hebben op een geografisch kenmerk dat zich over twee of meer lidstaten uitstrekt, moeten de lidstaten overeenstemming bereiken over de afbeelding en de plaats van dergelijke gemeenschappelijke kenmerken. HOOFDSTUK IV NETWERKDIENSTEN Artikel 11 1. De lidstaten dragen zorg voor de oprichting en exploitatie van een netwerk van de volgende diensten met betrekking tot de verzamelingen ruimtelijke gegevens en de diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens waarvoor overeenkomstig deze richtlijn metagegevens zijn opgesteld: Deze diensten moeten rekening houden met relevante gebruikerseisen en gemakkelijk bruikbaar, beschikbaar voor het publiek en via internet of via andere telecommunicatiemiddelen toegankelijk zijn. 2. De in lid 1, onder a), bedoelde diensten moeten ten minste de volgende zoekcriteria omvatten: 3. De in lid 1, onder d), vermelde verwerkingsdiensten moeten op zodanige wijze met de andere diensten van lid 1 worden gecombineerd dat al deze diensten overeenkomstig de in artikel 7, lid 1, vermelde uitvoeringsbepalingen kunnen worden geëxploiteerd. Artikel 12 De lidstaten dragen er zorg voor dat de overheidsinstanties de technische mogelijkheid krijgen om hun verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens te koppelen aan het in artikel 11, lid 1, bedoelde netwerk. Deze dienst wordt op verzoek ook ter beschikking van derde partijen gesteld wier verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens voldoen aan de uitvoeringsbepalingen waarin eisen zijn vastgesteld voor, met name, metagegevens, netwerkdiensten en interoperabiliteit. Artikel 13 1. In afwijking van artikel 4, lid 2 van Richtlijn 2003/4/EG en artikel 11, lid 1, van deze richtlijn, mogen de lidstaten de publieke toegang tot verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens via de in artikel 11, lid 1, onder b) tot en met e), vermelde diensten of tot de in artikel 14, lid 3, vermelde e-commercediensten beperken indien de toegang afbreuk zou doen aan: 2. De in lid 1 vermelde gronden voor het beperken van de toegang worden restrictief uitgelegd met inachtneming van het met toegang gediende openbaar belang. In elk afzonderlijk geval moet het openbaar belang dat is gediend met de toegang worden afgewogen tegen het belang dat is gediend met het beperken van de toegang of het stellen van voorwaarden aan de toegang. De lidstaten kunnen de toegang tot informatie die betrekking heeft op emissies in het milieu niet op grond van lid 1, onder a), d), e), f) en g) beperken . 3. Binnen dit kader en voor de toepassing van lid 1, onder e) , zorgen de lidstaten ervoor dat aan de vereisten van Richtlijn 95/46/EG is voldaan. Artikel 14 1. De lidstaten zorgen ervoor dat het publiek kosteloos gebruik kan maken van de in artikel 11, lid 1, onder a) en b) , vermelde diensten . 2. De gegevens die beschikbaar worden gesteld via de in artikel 11, lid 1, punt b), vermelde raadpleegdiensten mogen worden geleverd in een vorm die hun hergebruik voor commerciële doeleinden verhindert. 3. Indien de overheidsinstanties de in artikel 11, lid 1, onder c) of e), vermelde diensten tegen betaling ter beschikking stellen, moeten de lidstaten er op toezien dat e-commercediensten beschikbaar zijn. Aan deze diensten kunnen bewijzen van afstand of klikvergunningen worden gekoppeld. Artikel 15 1. De Commissie zal op communautair niveau een INSPIRE-geoportaal opzetten en exploiteren. 2. De lidstaten zullen via het in lid 1 bedoelde INSPIRE-geoportaal toegang verlenen tot de in artikel 11, lid 1, vermelde diensten. De lidstaten mogen ook via hun eigen toegangspunten toegang verlenen tot deze diensten. Artikel 16 Overeenkomstig de procedure van artikel 22, lid 2, worden bepalingen ter uitvoering van dit hoofdstuk aangenomen, die met name het volgende omvatten: HOOFDSTUK V GEGEVENSUITWISSELING Artikel 17 1. Elke lidstaat stelt maatregelen vast voor het uitwisselen van verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens tussen zijn overheidsinstanties als bedoeld in artikel 3, punt 9, onder a) en b). Deze maatregelen stellen die overheidsinstanties in staat om toegang te verkrijgen tot verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten met betrekking tot ruimtelijke gegevens en om deze verzamelingen en diensten uit te wisselen en te gebruiken voor overheidstaken die van invloed kunnen zijn op het milieu. 2. De in lid 1 vermelde maatregelen moeten voorkomen dat praktische belemmeringen worden geschapen voor de uitwisseling van verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten. 3. Onverminderd lid 2 kunnen de lidstaten de overheidsdiensten die verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten verstrekken toestaan een vergunning en/of betaling te verlangen van de overheidsdiensten of instellingen en instanties van de Gemeenschap die deze verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten gebruiken. Wanneer betaling wordt verlangd, mogen de totale inkomsten uit het verstrekken van documenten niet hoger zijn dan de kosten van verzameling, productie, vermenigvuldiging en verspreiding. 4. De in de leden 1, 2 en 3 bedoelde regelingen voor de uitwisseling van verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten staan met het oog op overheidstaken die van invloed zijn op het milieu open voor de in artikel 3, punt 9, onder a) en b), bedoelde overheidsdiensten van de andere lidstaten en voor de instellingen en instanties van de Gemeenschap. 5. De in de leden 1, 2 en 3 bedoelde regelingen voor de uitwisseling van verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten staan, met het oog op de uitvoering van taken die van invloed zijn op het milieu, op basis van wederkerigheid en gelijkwaardigheid open voor organen die zijn opgericht bij internationale overeenkomsten waarbij de Gemeenschap en de lidstaten partij zijn. 6. Indien de regelingen voor de uitwisseling van de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten overeenkomstig de leden 4 en 5 ter beschikking worden gesteld, kunnen onverminderd lid 2 voorwaarden volgens het nationaal recht worden vastgesteld met betrekking tot het gebruik daarvan. 7. In afwijking van dit artikel kunnen de lidstaten de uitwisseling beperken wanneer deze de rechtsgang, de openbare veiligheid, de nationale defensie of de internationale betrekkingen in gevaar brengt. 8. De lidstaten verlenen de instellingen en organen van de Gemeenschap overeenkomstig geharmoniseerde voorwaarden toegang tot verzamelingen ruimtelijke gegevens en diensten. De uitvoeringsbepalingen met betrekking tot deze voorwaarden worden overeenkomstig de procedure van artikel 22, lid 2, vastgesteld . HOOFDSTUK VI COÖRDINATIE EN AANVULLENDE MAATREGELEN Artikel 18 De lidstaten zien erop toe dat passende structuren en mechanismen worden ingesteld voor de coördinatie , door de diverse overheidsniveaus heen, van de bijdragen van iedereen die een belang heeft in hun infrastructuren voor ruimtelijke informatie. Deze structuren coördineren de bijdragen van onder meer gebruikers, leveranciers, verleners van diensten met toegevoegde waarde en coördinatie-instanties met betrekking tot het opsporen van relevante verzamelingen gegevens, de vaststelling van de behoeften van gebruikers, het verstrekken van informatie over bestaande werkwijzen en het terugkoppelen over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Artikel 19 1. De Commissie is verantwoordelijk voor de coördinatie van INSPIRE op communautair niveau, en wordt hierin bijgestaan door bevoegde organisaties, met name het Europees Milieuagentschap. 2. Elke lidstaat wijst een contactpunt aan, in de regel een overheidsinstantie, dat verantwoordelijk is voor de contacten met de Commissie in verband met deze richtlijn. Dit contactpunt wordt ondersteund door een coördinatiestructuur, rekening houdend met de bevoegdheidsverdeling binnen de lidstaten . Artikel 20 In de in deze richtlijn bedoelde uitvoeringsbepalingen wordt naar behoren rekening gehouden met door Europese normalisatie-instellingen overeenkomstig de procedure van Richtlijn 98/34/EG vastgestelde standaarden en met internationale standaarden. HOOFDSTUK VII SLOTBEPALINGEN Artikel 21 1. De lidstaten houden toezicht op de uitvoering en het gebruik van hun infrastructuren voor ruimtelijke informatie. Zij bieden de Commissie en het publiek permanente toegang tot het resultaat van dit toezicht. 2. Uiterlijk op … (22) doen de lidstaten aan de Commissie een verslag toekomen met een korte beschrijving van: 3. Om de drie jaar en voor het eerst uiterlijk op … (23) doen de lidstaten aan de Commissie een verslag toekomen met bijgewerkte informatie over de in lid 2 vermelde onderwerpen. 4. Overeenkomstig de procedure van artikel 22, lid 2, worden nadere bepalingen voor de uitvoering van dit artikel vastgesteld. Artikel 22 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 23 Uiterlijk op … (24) * en daarna om de zes jaar dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag over de uitvoering van deze richtlijn in, dat onder meer gebaseerd is op de verslagen van de lidstaten uit hoofde van artikel 21, leden 2 en 3. Voorzover nodig gaat het verslag vergezeld van voorstellen voor communautaire maatregelen. Artikel 24 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op … (25) ** aan deze richtlijn te voldoen. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 25 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 26 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I IN ARTIKEL 6, ONDER A), ARTIKEL 8, LID 1, EN ARTIKEL 9, ONDER A), VERMELDE THEMATISCHE CATEGORIEËN RUIMTELIJKE GEGEVENS 1. Systemen voor verwijzing door middel van coördinaten Systemen om aan ruimtelijke informatie een unieke reeks coördinaten (x, y, z) en/of breedte, lengte en hoogte toe te kennen, gebaseerd op een horizontaal en verticaal geodetisch datum. 2. Geografisch rastersysteem Geharmoniseerde multiresolutieraster met een gemeenschappelijk beginpunt en gestandaardiseerde plaats en grootte van de gridcellen. 3. Geografische namen Namen van gebieden, regio's, plaatsen, steden, voorsteden, gemeenten, nederzettingen, of andere geografische of topografische kenmerken van openbaar of historisch belang. 4. Administratieve eenheden Door administratieve grenzen gescheiden lokale, regionale en nationale bestuurlijke eenheden die deel uitmaken van gebieden waarover de lidstaten rechtsbevoegdheid hebben en/of uitoefenen. 5. Adressen Locatie van onroerende zaken, gebaseerd op adresaanduidingen, gewoonlijk aan de hand van de straatnaam, het huisnummer en de postcode. 6. Kadastrale percelen Gebieden die worden bepaald door kadastrale registers of een equivalent daarvan. 7. Vervoersnetwerken Netwerken voor vervoer over de weg, per spoor, in de lucht en over het water en de aanverwante infrastructuur met inbegrip van koppelingen tussen verschillende netwerken en het trans-Europees vervoersnetwerk, zoals gedefinieerd in Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (26) en de latere herzieningen van deze beschikking. 8. Hydrografie Hydrografische elementen, waaronder mariene gebieden en alle andere waterlichamen en daarmee verband houdende elementen, met inbegrip van stroomgebieden en deelstroomgebieden, in voorkomend geval volgens de omschrijvingen vermeld in Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (27) en in de vorm van netwerken. 9. Beschermde gebieden Gebieden die worden aangeduid of beheerd in het kader van internationale en communautaire wetgeving of wetgeving van de lidstaten om specifieke doelstellingen op het vlak van milieubescherming te verwezenlijken. BIJLAGE II IN ARTIKEL 6, ONDER A), ARTIKEL 8, LID 1, EN ARTIKEL 9, ONDER B), VERMELDE THEMATISCHE CATEGORIEËN RUIMTELIJKE GEGEVENS 1. Hoogte Digitale hoogtemodellen voor land-, ijs- en oceaanoppervlakken, inclusief landhoogte, bathymetrie en kustlijn. 2. Bodemgebruik Fysieke en biologische bedekking van het aardoppervlak, met inbegrip van kunstmatige oppervlakken, landbouwgebieden, bossen, halfnatuurlijke gebieden, moeraslanden en wateroppervlakken. 3. Orthobeeldvorming Geogerefereerde beeldgegevens van het aardoppervlak, afkomstig van sensoren op satellieten of vliegtuigen. 4. Geologie Geologie, gekenmerkt volgens samenstelling en structuur, inclusief vast gesteente, waterhoudende grondlagen en geomorfologie. BIJLAGE III IN ARTIKEL 6, ONDER B), EN ARTIKEL 9, ONDER B), VERMELDE THEMATISCHE CATEGORIEËN RUIMTELIJKE GEGEVENS 1. Statistische eenheden Eenheden voor verspreiding en gebruik van statistische informatie. 2. Gebouwen Geografische locatie van gebouwen. 3. Bodem Bodem en ondergrond, gekenmerkt volgens diepte, textuur, structuur en inhoud van deeltjes en organisch materiaal, steenachtigheid, erosie en, waar passend, gemiddelde hellingsgraad en verwachte wateropslagcapaciteit. 4. Landgebruik Het grondgebied, gekenmerkt volgens zijn huidige en geplande toekomstige functionele dimensie of sociaal-economische bestemming (bv. wonen, industrieel, commercieel, landbouw, bosbouw, recreatie). 5. Menselijke gezondheid en veiligheid De geografische spreiding van ziekten (allergieën, kankers, ademhalingsziekten, enz.), informatie over de gevolgen voor de gezondheid (biomarkers,vruchtbaarheidsdaling, epidemieën) of het welzijn van de mens (vermoeidheid, stress, enz.) die direct (luchtvervuiling, chemicaliën, aantasting van de ozonlaag, lawaai, enz.) of indirect (voedsel, genetisch gemodificeerde organismen, enz.) samenhangen met de kwaliteit van het milieu. 6. Nutsdiensten en overheidsdiensten Nutsvoorzieningen zoals riolering, afvalbeheer, energievoorziening, watervoorziening, bestuurlijke en maatschappelijke instanties van de overheid, zoals bestuurlijke overheden, civiele bescherming, scholen en ziekenhuizen. 7. Milieubewakingsvoorzieningen Locatie en werking van milieubewakingsvoorzieningen, met inbegrip van waarneming en meting van emissies, de staat van de milieucompartimenten en van andere ecosysteemparameters (biodiversiteit, ecologische omstandigheden van vegetatie, enz.) door of namens de overheidsinstanties. 8. Faciliteiten voor productie en industrie Industriële productievestigingen, met inbegrip van installaties die onder Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (28) vallen en waterontrekkingsfaciliteiten, mijnbouw, opslagplaatsen. 9. Faciliteiten voor landbouw en aquacultuur Landbouwuitrusting en productiefaciliteiten (met inbegrip van irrigatiesystemen, broeikassen en stallen). 10. Spreiding van de bevolking - demografie Geografische spreiding van de bevolking, met inbegrip van bevolkingskenmerken en activiteitsniveaus, verzameld per raster, regio, administratieve eenheid of andere analytische eenheid. 11. Gebiedsbeheer, gebieden waar beperkingen gelden, gereguleerde gebieden en rapportage-eenheden Gebieden die worden beheerd, gereguleerd of gebruikt voor rapportage op internationaal, Europees, nationaal, regionaal en lokaal niveau, met inbegrip van stortplaatsen, gebieden rond drinkwaterbronnen waar beperkingen gelden, nitraatgevoelige gebieden, gereguleerde vaarwegen op zee of op grote binnenwateren, gebieden voor het storten van afval, gebieden waar geluidsbeperkingen gelden, gebieden die aan straling blootstaan, gebieden met toestemming voor exploratie en mijnbouw, stroomgebieden, relevante rapportage-eenheden en gebieden voor kustbeheer. 12. Gebieden met natuurrisico's Kwetsbare gebieden die worden gekenmerkt door natuurrisico's (alle atmosferische, hydrologische, seismische, vulkanische verschijnselen en ongecontroleerde branden die door hun locatie, hevigheid en frequentie, mogelijk ernstige maatschappelijke gevolgen kunnen hebben), zoals overstromingen, aardverschuivingen en -verzakkingen, lawines, bosbranden, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. 13. Atmosferische omstandigheden Fysische omstandigheden in de atmosfeer, met inbegrip van ruimtelijke gegevens die gebaseerd zijn op metingen, modellen of een combinatie daarvan, en met inbegrip van meetlocaties. 14. Meteorologische geografische kenmerken Weersomstandigheden en de meting daarvan; neerslag, temperatuur, verdamping, windsnelheid en windrichting. 15. Oceanografische geografische kenmerken Fysische kenmerken van oceanen (stroming, zoutgehalte, golfhoogte, enz.). 16. Zeegebieden Fysische kenmerken van zeeën en zoutwateroppervlakken, ingedeeld in regio's en subregio's met gemeenschappelijke kenmerken. 17. Biogeografische gebieden Gebieden met betrekkelijk homogene ecologische omstandigheden die gemeenschappelijke kenmerken vertonen. 18. Habitats en biotopen Geografische gebieden die worden gekenmerkt door specifieke ecologische omstandigheden, processen, structuur en (leven ondersteunende) functies die fysiek de daar levende organismen ondersteunen, met inbegrip van volledig natuurlijke of semi-natuurlijke land- en wateroppervlakken, onderscheiden naar geografische, abiotische en biotische kenmerken. 19. Spreiding van soorten Geografische spreiding van dier- en plantensoorten per raster, regio, administratieve eenheid of andere analytische eenheid. 20. Energiebronnen Energiebronnen met inbegrip van koolwaterstof, waterkracht, bio-energie, zon, wind enz., waar passend met inbegrip van diepte/hoogte-informatie over de omvang van de bron. 21. Minerale bronnen Minerale bronnen met inbegrip van metaalertsen, industriële mineralen enz., waar passend met inbegrip van diepte/hoogte-informatie over de omvang van de bron. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0015 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0020/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0182/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 juni 2006, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad over beoordeling en beheer van overstromingsrisico's (voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Overstromingen kunnen levens kosten, mensen op de vlucht drijven, milieuschade veroorzaken, de economische ontwikkeling ernstig in gevaar brengen en de economische bedrijvigheid van de Gemeenschap ontwrichten. (2) Overstromingen zijn natuurverschijnselen die niet volledig kunnen worden voorkomen. Wel dragen de massale afname van de capaciteit van stroomgebieden om het water op natuurlijke wijze vast te houden, de slechte planning van menselijke activiteiten (zoals het toenemend aantal woningen en bedrijven in uiterwaarden, erosie en afname van de natuurlijke wateropnamecapaciteit van de grond door het kappen van bossen en de agrarische activiteiten in de stroomgebieden) perioden van droogte en de opwarming van de aarde ertoe bij dat de kans op overstromingen en de daardoor veroorzaakte gevolgen toenemen. (3) Van oudsher toegepaste strategieën voor het overstromingsrisicobeheer, gericht op het aanleggen van infrastructuur voor de rechtstreekse bescherming van mensen, onroerende en roerende goederen, hebben niet die mate van veiligheid opgeleverd, die verwacht werd. (4) Het is haalbaar en wenselijk het risico dat overstromingen inhouden voor de gezondheid en het leven van de mens, het milieu en de infrastructuur, te verminderen . De maatregelen om dit gevaar te beperken moeten echter worden gecoördineerd tussen de lidstaten en hun nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten, evenals de voor het rivierbeheer bevoegde organisaties in het hele desbetreffende stroomgebied. (5) Lidstaten worden aangemoedigd om maatregelen te nemen die bijdragen tot het overstromingsrisicobeheer in stroomopwaartse of stroomafwaartse gebieden, op en buiten hun grondgebied. Hierbij zou de natuurlijke loop van de rivier zoveel mogelijk behouden moeten blijven. Waar dit niet mogelijk is, moeten lidstaten compenserende ruimte zoeken op hun eigen grondgebied, of, in samenwerking met andere lidstaten zulke gebieden zoeken. (6) De wetenschap stelt eensgezind vast dat buitensporige neerslag de laatste jaren vaker voorkomt. (7) Maatregelen voor risicobeheer en beperking van de schade door overstromingen dienen in overeenstemming met het solidariteitsbeginsel te zijn. Daarom dient het overstromingsrisicobeheer in het gehele stroomgebied van een rivier die door twee of meer buurlanden stroomt, zodanig te worden opgezet dat geen enkel gebied overstromingsrisico's loopt als gevolg van een niet-duurzaam rivierbeheer. (8) In zijn conclusies van 14 oktober 2004 heeft de Raad van ministers (Milieu) erkend dat de activiteiten van de mens bijdragen tot toename van de waarschijnlijkheid en van de negatieve gevolgen van (buitensporige) overstromingen en dat de klimaatverandering eveneens meer overstromingen met zich mee zal brengen. Hoge mate van milieubescherming moet, overeenkomstig het beginsel van duurzame ontwikkeling volgens artikel 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden opgenomen in het beleid van de Unie, en daarom moeten de Commissie en de lidstaten maatregelen nemen om de voorkoming van overstromingen, de bescherming tegen overstromingsrisico's en de beperking van de schade te verbeteren. (9) Tot dusverre bestaat er op Europees niveau geen rechtsinstrument tot bescherming tegen overstromingsrisico's. Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (5) voorziet met het oog op een goede ecologische en chemische toestand in de ontwikkeling van geïntegreerde beheerplannen voor elk stroomgebied, en zal bijdragen tot de afzwakking van de gevolgen van overstromingen. Die richtlijn is evenwel niet prioritair gericht op de vermindering van het overstromingsrisico . Met dat risico, dat in de toekomst veelvuldiger zal optreden als gevolg van de klimaatverandering , wordt geen rekening gehouden . (10) In de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Overstromingsrisicobeheer - Preventie van, bescherming tegen en verzachting van de gevolgen van overstromingen wordt een analyse en een benadering van het overstromingsrisicobeheer op Gemeenschapsniveau uiteengezet en wordt gesteld dat gecoördineerde en geïntegreerde actie op Gemeenschapsniveau een aanzienlijke toegevoegde waarde zou opleveren en de algehele doeltreffendheid van de bescherming tegen watersnood ten goede zou komen. (11) Beschikking 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelĳking van versterkte samenwerking bĳ bĳstandsinterventies in het kader van civiele bescherming (6) voorziet in het op gang brengen van door de lidstaten opgezette ondersteunings- en bijstandsmaatregelen in ernstige noodsituaties, zoals overstromingen. In het kader van civiele bescherming kunnen adequate maatregelen voor de getroffen bevolkingsgroepen worden getroffen en de paraatheid en het weerstandsvermogen worden verbeterd, maar worden de echte oorzaken van de overstromingen niet aangepakt. (12) Krachtens Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (7) kan bij grote rampen snel financiële steun worden verleend om de levensomstandigheden voor de betrokken ecosystemen, bevolkingsgroepen, regio's en landen zo veel mogelijk te normaliseren; deze steun mag alleen in noodsituaties, en niet in de daaraan voorafgaande fases worden verleend. (13) De meeste stroomgebieden in Europa liggen in meer dan een lidstaat. Doeltreffende preventie van en interventie bij overstromingen vereisen niet alleen coördinatie op communautair niveau, maar ook grensoverschrijdende samenwerking. (14) De vereisten van een duurzaam overstromingsrisicobeheer moeten worden geïntegreerd in de formulering en tenuitvoerlegging van al het overige relevante beleid van de lidstaten en de Gemeenschap, zoals bij voorbeeld op het gebied van vervoer, ruimtelijke ordening, stedelijke ontwikkeling, industrie, landbouw, cohesie, energie en onderzoek. (15) In de Gemeenschap komen verschillende soorten overstromingen voor: rivieren treden buiten hun oevers, plotselinge overstromingen ontstaan , stedelijke gebieden komen onder water te staan, riolen lopen over, de kustwateren overstromen het land en ook zware regenval kan tot overstromingen leiden . De overstromingsschade verschilt in de Gemeenschap van land tot land en van regio tot regio. Doelstellingen op het gebied van overstromingsrisicobeheer moeten daarom gebaseerd zijn op de lokale en regionale omstandigheden. (16) In dunbevolkte of onbevolkte gebieden en in gebieden met weinig economische activa of een geringe ecologische waarde wordt het overstromingsrisico doorgaans als niet-significant worden beschouwd. Dergelijke gebieden kunnen echter van belang zijn voor de matiging van de gevolgen van overstromingen. Per stroomgebiedsdistrict moet voor elk stroomgebied, deelstroomgebied en daarbij horend kustgebied een voorlopige beoordeling van het overstromingsrisico worden opgesteld om te bepalen hoe groot het overstromingsrisico en het potentieel voor matiging van de gevolgen in elk van die gevallen is en of er verdere maatregelen moeten worden getroffen. (17) Om over een degelijk informatie-instrument en een nuttige basis voor het vaststellen van prioriteiten en technische, financiële en politieke besluiten te kunnen beschikken, moeten overstromingskaarten en indicatieve overstromingsschadekaarten worden opgesteld waarin de verschillende gebieden, elk met zijn verschillende niveaus voor overstromingsrisico's met inbegrip van het risico op milieuverontreiniging als gevolg van overstromingen , in kaart worden gebracht. (18) Gezien de bestaande mogelijkheden in de lidstaten en overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel moet op plaatselijk en regionaal niveau een grote mate van flexibiliteit gelaten worden, met name wat betreft structuur en verantwoordelijkheid van de instanties, de overstromingsrisico-beheerplannen en overstromingsrisicokaarten, het beschermingsniveau en de maatregelen en tijdschema's voor de verwezenlijking van de gestelde doelen. (19) Om de negatieve gevolgen van overstromingen voor het betrokken gebied te voorkomen en te beperken, moeten overstromingsrisico-beheerplannen worden opgesteld. Zowel de oorzaken als de gevolgen van overstromingen verschillen in de Gemeenschap van land tot land en van regio tot regio. In de overstromingsrisico-beheerplannen moet derhalve rekening worden gehouden met de specifieke geografische, geologische, hydrologische , topografische en andere relevante omstandigheden , waaronder de bevolkingsdichtheid en de economische bedrijvigheid in het betrokken stroomgebied, het deelstroomgebied of het kustgebied, en moet worden voorzien in oplossingen die zijn toegesneden op de behoeften en prioriteiten van dat stroomgebied, deelstroomgebied of kustgebied, terwijl tegelijkertijd wordt toegezien op coördinatie met de stroomgebiedsdistricten. In overstromingsrisico-beheerplannen moet ook rekening worden gehouden met industriële en agrarische faciliteiten, en andere mogelijke bronnen van verontreiniging in het betrokken gebied, zodat dergelijke verontreiniging kan worden voorkomen. (20) De cyclus voor het overstromingsrisicobeheer (preventie, bescherming, paraatheid, noodmaatregelen, herstelmaatregelen en toetsing) moet mede aan de basis liggen van de overstromingsrisico-beheerplannen, met speciale aandacht voor de deelaspecten preventie, bescherming en paraatheid. (21) Om dubbel werk te voorkomen, moeten de lidstaten met het oog op de naleving van deze richtlijn gebruik kunnen maken van bestaande overstromingsrisicokaarten en overstromingsrisico-beheerplannen. (22) Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Commissie ontwikkelt momenteel een Europees overstromingswaarschuwingssysteem (EFAS), dat in simulaties op middellange termijn van overstromingen in heel Europa kan voorzien voor perioden van drie tot tien dagen in de aanlooptijd. De gegevens van het EFAS zouden kunnen bijdragen aan een grotere paraatheid voor toekomstige overstromingen. Daarom moet het EFAS verder worden uitgewerkt wanneer de testfase eenmaal is afgerond. Het systeem zou vermoedelijk in 2010 in werking kunnen treden. (23) Het overstromingsbeheer in de diverse rivierstroomgebieden moet ernaar streven een gezamenlijke verantwoordelijkheid en solidariteit in het gehele gebied te creëren. Daartoe moeten de lidstaten ernaar streven het bewustzijn van alle belanghebbenden op te voeren en hun samenwerking te stimuleren, ook in gebieden die niet of in mindere mate aan overstromingen blootstaan, maar die door grondgebruik en praktijken kunnen bijdragen tot overstromingen in stroomafwaarts of stroomopwaarts gelegen gebieden. (24) Voor de prognoses op korte termijn moeten de lidstaten hun plannen afstemmen op de aanwezige beste praktijken en geavanceerde technologieën, zoals LAM-modellering (vooruitzichten van twee tot vier uur). (25) Het opstellen van stroomgebiedbeheerplannen in het kader van Richtlijn 2000/60/EG en van overstromingsrisico-beheerplannen in het kader van de onderhavige richtlijn maakt deel uit van een geïntegreerd stroomgebiedbeheer; de twee processen moeten elkaar daarom optimaal versterken. Met het oog op een efficiënte aanpak en een verstandig gebruik van middelen moet voor een nauwe coördinatie tussen de tenuitvoerlegging van de onderhavige richtlijn en die van Richtlijn 2000/60/EG worden gezorgd. (26) Met betrekking tot gebruik van waterlichamen voor onderling rivaliserende duurzame menselijke activiteiten (onder meer op het gebied van overstromingsrisicobeheer, ecologie, de binnenvaart of de opwekking van waterkracht) die gevolgen hebben voor de waterlichamen, voorziet Richtlijn 2000/60/EG in een duidelijk en transparant proces. Bij onderling strijdige rechten moet altijd voorrang worden gegeven aan de bescherming van de gezondheid en het leven van de mens boven de bescherming van het milieu . (27) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste bepalingen moeten worden vastgesteld volgens Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) . (28) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van de actie beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen treffen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken . De lidstaten kunnen daarom tijdens de eerste fase van de werkzaamheden, mits is voldaan aan de minimumnormen overeenkomstig artikel 4, tot 2018 derhalve gebruik maken van hun huidige plannen. (29) De bepalingen van protocol nr. 30 bij het Verdrag betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel zijn bij de opstelling van deze richtlijn volledig in overweging genomen. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Hoofdstuk I Algemene Bepalingen Artikel 1 Deze richtlijn heeft tot doel een kader vast te stellen voor de beoordeling en het beheer van overstromingsrisico's met het oog op de vermindering van de nadelige gevolgen die overstromingen op het grondgebied van de Gemeenschap met zich meebrengen voor de gezondheid van de mens, het milieu en de economische bedrijvigheid. Voorts wordt er ook een bijdrage geleverd tot de verwezenlijking van de milieudoelstellingen van de reeds geldende Gemeenschapswetgeving . Artikel 2 Voor de toepassing van deze richtlijn gelden naast de in artikel 2 van Richtlijn 2000/60/EG vastgestelde definities van "rivier", "stroomgebied", "deelstroomgebied" en "stroomgebiedsdistrict" de volgende definities: Artikel 3 Voor de toepassing van deze richtlijn maken de lidstaten gebruik van de in artikel 3, leden 1, 2, 3 , 5 en 6, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde regelingen. Indien de lidstaten met het oog op omzetting van deze richtlijn een andere verantwoordelijke instantie aanwijzen, dan zijn de bepalingen in artikel 3, leden 6, 8 en 9 van Richtlijn 2000/60/EG van toepassing. Hoofdstuk II Voorlopige overstromingsrisicobeoordeling Artikel 4 1. De lidstaten stellen voor elk stroomgebiedsdistrict of voor het op hun grondgebied liggende deel van een internationaal stroomgebiedsdistrict een voorlopige overstromingsrisicobeoordeling op overeenkomstig lid 2. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van reeds bestaande, door de lidstaten opgestelde beoordelingen, mits deze aan de vereisten van de onderhavige richtlijn voldoen . 2. De voorlopige overstromingsrisicobeoordeling omvat ten minste de volgende elementen: 3. De lidstaten kunnen besluiten voor stroomgebiedsdistricten, delen van een stroomgebiedsdistrict en kustsectoren ten aanzien waarvan reeds voldoende mogelijke gevaren kunnen worden voorondersteld, af te zien van de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling overeenkomstig lid 1, indien Artikel 5 1. Op basis van de in artikel 4 bedoelde beoordeling worden de in een stroomgebiedsdistrict gelegen stroomgebieden, deelstroomgebieden , kustgebieden en delen daarvan in één van de volgende categorieën ingedeeld: 2. De indeling van de in een internationaal stroomgebiedsdistrict gelegen stroomgebieden, deelstroomgebieden , kustgebieden of delen daarvan overeenkomstig lid 1, wordt tussen de betrokken lidstaten gecoördineerd. De lidstaten zorgen voor de relevante gegevensoverdracht binnen de gemeenschappelijke stroomgebieden in de zin van dit artikel. Artikel 6 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling uiterlijk ... (9) voltooid is. 2. De overeenkomstig lid 1 verrichte indeling wordt uiterlijk in 2018 en daarna elke zes jaar door de lidstaten getoetst en zo nodig bijgesteld. Hoofdstuk III Overstromingsrisicokaarten Artikel 7 1. Door de lidstaten worden per stroomgebiedsdistrict overstromingskaarten en indicatieve overstromingsschadekaarten, hierna "overstromingsrisicokaarten" genoemd, voorbereid voor de in artikel 5, lid 1, onder b), bedoelde stroomgebieden, deelstroomgebieden en kustgebieden. Hiertoe kan gebruik worden gemaakt van reeds bestaande, door de lidstaten opgestelde kaarten, mits deze aan de vereisten van de onderhavige richtlijn voldoen. De overstromingsrisicokaarten worden gebruikt voor de geleidelijke afschaffing van subsidies die tot een verhoging van het overstromingsrisico leiden. 2. De overstromingsrisicokaarten hebben betrekking op de geografische gebieden die volgens de volgende scenario's kunnen worden overstroomd: Voor elk van de in alinea 1 bedoelde scenario's worden de volgende gegevens vermeld: 3. De indicatieve overstromingsschadekaarten moeten aan de hand van de volgende gegevens een beeld geven van de potentiële nadelige gevolgen van overstromingen in het kader van in lid 2 bedoelde scenario's: Op de overstromingsrisicokaarten kunnen de gebieden naar grondgebruik en gevoeligheid voor eventuele schade in zones worden onderverdeeld. 4. De lidstaten stellen vast op welke specifieke punten het overstromingsrisico groter is. Die informatie moet worden meegenomen bij de planning van het grondgebruik. 5. Afhankelijk van de bijzondere kenmerken van hun regio's kunnen de lidstaten desgewenst specifieke eigen gegevens op hun overstromingsrisicokaarten vermelden. Artikel 8 1. De lidstaten zien erop toe dat de overstromingsrisicokaarten uiterlijk op 22 december 2013 voltooid zijn. 2. Deze kaarten worden uiterlijk op 22 december 2019 en daarna om de zes jaar getoetst en zo nodig bijgesteld. HOOFDSTUK IV Overstromingsrisico-beheerplannen Artikel 9 1. Door de lidstaten worden overeenkomstig de leden 4 en 5 van het onderhavige artikel alsmede de doelstellingen van de artikelen 1 en 4 van Richtlijn 2000/60/EG Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (12) en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (13) per stroomgebiedsdistrict overstromingsrisico-beheerplannen vastgesteld voor de in artikel 5, lid 1, onder b), bedoelde stroomgebieden, deelstroomgebieden en kustgebieden. 2. Met het oog op de opstelling van deze plannen beschrijven de lidstaten de overstromingsprocessen en hun gevoeligheid voor veranderingen, o.m. de rol van uiterwaarden die het overstromingswater op natuurlijke wijze vasthouden/bufferen en een beschrijving van de huidige en toekomstige afvoerroutes. Voorts beschrijven zij de ontwikkelingsplannen die het grondgebied, de bevolkingsverdeling en de spreiding van de economische activiteiten zo veranderen dat het overstromingsrisico in het gebied zelf of in de stroomopwaarts of stroomafwaarts gelegen gebieden zou toenemen. 3. Indien er voor stroomgebiedsdistricten of delen daarvan reeds kaarten of plannen beschikbaar zijn die voldoen aan de eisen van deze richtlijn, kunnen de lidstaten deze voor het doel van deze richtlijn gebruiken. De eis deze te controleren en bij te werken volgens artikel 11, lid 2, blijft gelden. 4. De lidstaten stellen in nauw overleg met de plaatselijke en regionale overheden adequate, op elk stroomgebied, deelstroomgebied en kustgebied afgestemde beschermingsniveaus vast aan de hand waarvan met name de potentiële gevolgen van overstromingen voor de gezondheid van de mens, het milieu en de economische bedrijvigheid worden verminderd. Bij deze maatregelen moet rekening worden gehouden met een aantal relevante aspecten, zoals waterbeheer, bodembeheer, ruimtelijke ordening, grondgebruik , de kwetsbaarheid van het desbetreffende gebied voor enigerlei schade en natuurbehoud , evenals de kosten en baten . Voor gemeenschappelijke stroomgebieden, deelstroomgebieden of kustgebieden werken de lidstaten samen aan de uitvoering van de bovenstaande verplichtingen . Het menselijke gebruik van uiterwaarden moet worden aangepast aan het geïdentificeerde overstromingsrisico. 5. De overstromingsrisico-beheerplannen bevatten maatregelen die In de overstromingsrisico-beheerplannen worden alle fases van de overstromingsrisico-beheercyclus behandeld, met speciale nadruk op preventie, bescherming en paraatheid en met aandacht voor de kenmerken van het betrokken stroomgebied of deelstroomgebied. De overstromingsrisico-beheerplannen bevatten tevens een beoordeling van de reddings- en herstelmaatregelen. De overstromingsrisico-beheerplannen bevatten maatregelen ter voorkoming van onbedoelde verontreiniging door technische installaties als bedoeld in Bijlage I van Richtlijn 96/61/EG, mede geregeld in Richtlijn 96/82/EG ten gevolge van een overstroming. 6. Maatregelen voor het overstromingsrisicobeheer, met name in verband met de bebouwing, moeten worden onderworpen aan een solide en transparante economische en ecologische beoordeling in het belang van de levensvatbaarheid op lange termijn voor de burgers en ondernemingen, rekening houdend met het beginsel van kostendekking, met inbegrip van de kosten in termen van milieu en hulpbronnen. 7. In het verlengde van het solidariteitsbeginsel moet in de overstromingsrisico-beheerplannen, waar nodig, rekening worden gehouden met de maatregelen in stroomopwaarts of stroomafwaarts gelegen gebieden. Maatregelen voor het overstromingsrisicobeheer of andere maatregelen die in één lidstaat worden getroffen, mogen niet leiden tot een toename van het overstromingsrisico in de buurlanden. 8. Ingeval een lidstaat voornemens is gedurende de toetsingsperiode als bedoeld in artikel 11, tweede lid, substantiële wijzigingen aan te brengen in de uitvoeringsmaatregelen of de vastgestelde tijdschema's voor de uitvoering, nemen de lidstaten passende maatregelen om de coördinatie met de overige lidstaten binnen een internationaal stroomgebiedsdictrict en de voorlichting aan en participatie van het publiek te verzekeren. Artikel 10 1. In de overstromingsrisico-beheerplannen worden de in deel A van de bijlage vermelde onderdelen opgenomen. Bij de latere toetsing overeenkomstig artikel 11, lid 2, worden de in deel B van de bijlage vermelde elementen opgenomen. 2. Door de lidstaten wordt uiterlijk drie jaar na de bekendmaking van elk overstromingsrisico-beheerplan of elke bijgestelde versie daarvan een tussentijds verslag bij de Commissie ingediend over de vooruitgang die met de tenuitvoerlegging van de geplande maatregelen is geboekt. Artikel 11 1. De lidstaten zien erop toe dat de overstromingsrisico-beheerplannen uiterlijk op 22 december 2015 voltooid en bekendgemaakt zijn en met ingang van 23 december 2015 ten uitvoer worden gelegd. 2. De overstromingsrisico-beheerplannen worden uiterlijk in 2021 en daarna om de zes jaar getoetst en bijgesteld. Artikel 12 1. De lidstaten zien erop toe dat voor stroomgebiedsdistricten die volledig tot hun grondgebied behoren, één overstromingsrisico-beheerplan wordt opgesteld. 2. Wanneer een internationaal stroomgebiedsdistrict volledig tot het grondgebied van de Gemeenschap behoort, zorgen de lidstaten ervoor dat er coördinatie plaatsvindt , bijvoorbeeld door het opzetten van netwerken voor gegevensuitwisseling tussen de bevoegde autoriteiten, om tot één internationaal overstromingsrisico-beheerplan te komen. Toetredingslanden en kandidaat-lidstaten worden uitdrukkelijk aangemoedigd deel te nemen aan dergelijke gecoördineerde activiteiten. Bij gebrek aan een dergelijk plan stellen de lidstaten ten minste voor de delen van het internationale stroomgebiedsdistrict die tot hun grondgebied behoren, overstromingsrisico-beheerplannen op. Bij de opstelling van die plannen plegen zij overleg met de in het internationale stroomgebied gelegen lidstaten, brengen zij verslag uit van het standpunt van deze lidstaten en houden zij rekening met de gevolgen van hun plannen voor de naburige lidstaten. 3. De lidstaten zien erop toe dat de eisen overeenkomstig deze richtlijn in het hele stroomgebiedsdistrict gecoördineerd worden. Met betrekking tot internationale stroomgebiedsdistricten zorgen de desbetreffende lidstaten samen voor deze coördinatie en zij kunnen hiervoor gebruik maken van bestaande structuren op basis van internationale overeenkomsten. 4. Wanneer een internationaal stroomgebiedsdistrict de grenzen van de Gemeenschap overschrijdt en met het betrokken derde land/de betrokken derde landen niet één overstromingsricico-beheerplan wordt opgesteld streven de lidsta(a)t(en) in kwestie naar adequate coördinatie met de desbetreffende niet-lidstaten om de doelen van deze richtlijn in het gehele stroomgebiedsdistrict te verwezenlijken. 5. Voor eventuele problemen die gevolgen hebben voor het overstromingsrisicobeheer in een lidstaat en die niet op nationaal niveau kunnen worden geregeld, wordt verwezen naar artikel 12 van Richtlijn 2000/60/EG. Hoofdstuk V Coördinatie met Richtlijn 2000/60/EG, publieke voorlichting en inspraak Artikel 13 1. Het werk dat gepaard gaat met het opstellen van de eerste overstromingsrisicokaarten en de latere, in artikel 8 van de onderhavige richtlijn bedoelde bijgestelde versies ervan, wordt strak gecoördineerd met, en geïntegreerd in de in artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde toetsingen. 2. Het werk dat gepaard gaat met het opstellen van de eerste overstromingsrisico-beheerplannen en de latere, in artikel 10 van de onderhavige richtlijn bedoelde bijgestelde versies ervan, wordt strak gecoördineerd met, en geïntegreerd in de in artikel 13, lid 7, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde toetsingen. 3. De lidstaten zorgen voor de nodige coördinatie tussen de actieve participatie van alle betrokken partijen overeenkomstig artikel 14 van de onderhavige richtlijn en de actieve participatie van alle betrokken partijen overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2000/60/EG. Artikel 14 1. De lidstaten stellen de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling, overstromingsrisicokaarten en overstromingsrisico-beheerplannen overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (14) en in overeenstemming met het Verdrag van Aarhus betreffende de toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechten inzake milieuaangelegenheden ter beschikking van het publiek. 2. De lidstaten zien toe op de actieve participatie van alle betrokken partijen bij het opstellen, toetsen en bijstellen van de in hoofdstuk IV bedoelde overstromingsrisico-beheerplannen. 3. De lidstaten informeren het publiek actief over de overstromingsrisico-beheerplannen en betrekken het bij deze plannen, om een hoge mate van paraatheid te bewerkstelligen om de schadelijke gevolgen van overstromingen te herleiden. Hoofdstuk VI Uitvoeringsbepalingen en wijzigingen Artikel 15 1. De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 16, lid 2, bedoelde procedure opmaakvoorschriften vaststellen voor de transmissie en verwerking van de - onder meer statistische en cartografische - gegevens. 2. Rekening houdend met de toetsings- en bijstellingstermijnen en overeenkomstig de in artikel 16, lid 2, bedoelde procedures, kan de Commissie artikel 4, lid 2, artikel 7, leden 2 en 3, en de bijlage aanpassen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de inwoners van de in artikel 7, lid 2 bedoelde gebieden regelmatig worden voorgelicht en opgeleid, zodat zij voor en na een overstroming geschikte voorzorgs- en nazorgmaatregelen kunnen nemen . Artikel 16 1. De Commissie wordt terzijde gestaan door het op grond van artikel 21 van Richtlijn 2000/60/EG opgerichte comité (hierna "het comité" genoemd). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 17 1. De lidstaten kunnen besluiten de in artikel 4 bedoelde voorlopige overstromingsrisicobeoordeling niet op te stellen voor de stroomgebieden en kustgebieden waarvoor uiterlijk op ... (15) is vastgesteld dat er een mogelijk significant overstromingsrisico bestaat of kan worden verwacht, zodat deze gebieden moeten worden ingedeeld als gebieden in de zin van artikel 5, eerste lid, onder b). 2. De lidstaten kunnen uiterlijk op ...* beslissen gebruik te maken van de huidige overstromingsrisicokaarten, mits deze aan de vereisten van de in artikel 7 bedoelde kaarten voldoen. 3. De lidstaten kunnen besluiten de in artikel 9 bedoelde overstromingsrisico-beheerplannen niet op te stellen wanneer hun op ...* bestaande plannen zich voldoende lenen om de in de artikelen 1 en 9 bedoelde doelstellingen te vervullen. 4. De lidstaten delen hun overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 van dit artikel genomen besluiten aan de Commissie mede binnen de in artikel 6, lid 1, artikel 8, lid 1, en artikel 11, lid 1 bedoelde termijnen. Hoofdstuk VII Verslagen en slotbepalingen Artikel 18 De lidstaten leggen de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling, overstromingsrisicokaarten en overstromingsrisico-beheerplannen , die ook rekening houden met grensoverschrijdende overstromingsrisico's, uiterlijk drie maanden na de voltooiing ervan over aan de Commissie. Artikel 19 De Commissie legt uiterlijk op 22 december 2018 en daarna om de zes jaar een verslag over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn over aan het Europees Parlement en de Raad. Bij de opstelling van dit verslag wordt rekening gehouden met de gevolgen van de klimaatsverandering. Artikel 20 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (16) * aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 21 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 22 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Bijlage Overstromingsrisico-beheerplannen A. Onderdelen van de eerste overstromingsrisico-beheerplannen: B. Onderdelen van de daaropvolgende bijstelling van de overstromingsrisico-beheerplannen: Het Europees Parlement , – gezien de resolutie van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa van 25 april 2005 over de legitimiteit van de door de Verenigde Staten opgelegde detenties in Guantánamo Bay, – gezien het rapport van de VN-Mensenrechtencommissie over Guantánamo van 15 februari 2006, waarin erop wordt aangedrongen Guantánamo onverwijld te sluiten en de nog resterende gevangenen te berechten of vrij te laten, – gezien de op 19 mei 2006 gepubliceerde conclusies en aanbevelingen van het VN-Comité tegen foltering met betrekking tot de Verenigde Staten van Amerika, – gezien de publicatie op 15 mei 2006 van de lijst van 759 gevangenen die door het VS-ministerie van Defensie in Guantánamo Bay gedetineerd waren of zijn, zonder dat duidelijk is of alle gedetineerden op deze lijst staan vermeld, – gezien de meest recente cijfers van de Amerikaanse regering over het aantal gevangenen in Guantánamo, volgens welke 275 gevangenen inmiddels zijn vrijgelaten en er nog 465 vastzitten, waarvan 133 voor vrijlating in aanmerking komen, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het recht van gedetineerden in Guantánamo op een eerlijk proces en, met name, naar zijn resolutie van 7 februari 2002 over de gevangenen in Guantánamo Bay (1) , zijn aanbeveling aan de Raad van 10 maart 2004 over het recht van de gedetineerden in Guantánamo op een eerlijk proces (2) , en zijn resolutie van 16 februari 2006 over Guantánamo (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2006 over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2005 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (4) , – onder verwijzing naar het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing (UNCAT) dat op 10 december 1984 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen, – onder verwijzing naar de EU-richtsnoeren inzake de bestrijding van foltering en inzake de doodstraf en naar de in 2001 aangenomen EU-richtsnoeren over mensenrechtendialogen met derde landen, – onder verwijzing naar de op 27 en 28 mei 2006 in Wenen gehouden informele bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU, – overwegende dat onder andere de Duitse bondskanselier, de Britse minister-president en de secretaris-generaal van de VN erop hebben aangedrongen het detentiecentrum in Guantánamo te sluiten, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat in het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten wordt bepaald dat niemand willekeurig gevangen mag worden gehouden en dat vrijheidsberoving gebaseerd moet zijn op gronden en procedures die bij wet zijn vastgesteld, en er bij alle partijen op aandringend deze bepalingen toe te passen, B. overwegende dat de berichten over mishandeling van gedetineerden door de VS, over zelfmoordpogingen van gevangenen en over een gevangenisopstand in Guantánamo Bay grote zorgen baren en dat de Verenigde Staten slechts beperkte maatregelen hebben genomen om het daarbij betrokken personeel op te sporen en te bestraffen als bewijzen voorhanden zijn, C. overwegende dat de zelfmoord door drie gedetineerden in Guantánamo Bay op 10 juni 2006 de internationale bezorgdheid over de omstandigheden van de gevangenhouding verder heeft doen toenemen, D. ingenomen met het feit dat aan sommige gedetineerden het recht op een privé-onderhoud met onafhankelijke advocaten is toegekend, 1. verzoekt de VS-regering opnieuw de detentiefaciliteit van Guantánamo Bay te sluiten en dringt erop aan dat elke gevangene conform het internationaal humanitair recht wordt behandeld en als hij in staat van beschuldiging wordt gesteld onverwijld wordt berecht in een eerlijk en openbaar proces door een bevoegd, onafhankelijk en onpartijdig gerecht of internationaal tribunaal; 2. veroordeelt alle vormen van foltering en mishandeling en herhaalt de noodzaak om het internationaal recht na te leven; 3. roept de VS-autoriteiten op de UNCAT-aanbevelingen op te volgen en erop toe te zien dat er geen zogenaamde "speciale ondervragingstechnieken" worden toegepast, waaronder seksuele vernedering, schijnverdrinking, boeien in hurkhouding of de inzet van honden om angst aan te jagen, die zijn te beschouwen als een vorm van foltering of van wrede, onmenselijke of vernederende behandeling; 4. verzoekt de VS-regering de respectieve VN-organen en internationale mensenrechtenorganisaties onbelemmerde toegang te verschaffen tot de gevangenen in Guantánamo Bay en merkt op dat het Internationale Comité van het Rode Kruis als enige internationale organisatie officieel toegang tot de gevangenen heeft gekregen; 5. stelt vast dat het VS-leger zich veel moeite heeft getroost om ervoor te zorgen dat de gevangenen onder betere omstandigheden dan voorheen worden vastgehouden, met name op het punt van medische zorg, voeding, godsdienstbelijdenis en recreatie; 6. is van oordeel dat verbeterde detentieomstandigheden niet de oplossing zijn van het echte probleem, namelijk de schending van de rechtsorde, het internationaal recht en de mensenrechtennormen; 7. betreurt het kennelijke plan in het VS-ministerie van Defensie om de bepaling dat vernederende behandelingen zijn verboden uit de voorschriften voor de behandeling van gevangenen te verwijderen en de uitdrukkelijke verwijzing naar de Verdragen van Genève en UNCAT uit het handboek voor ondervragingen van het VS-leger te schrappen; 8. stelt vast dat de VS de strijd tegen terreur weliswaar als "oorlog" betitelen, maar de rechten van gevangenen uit hoofde van de Verdragen van Genève niet erkennen; is van oordeel dat ondanks het speciale karakter van de strijd tegen terreur het internationaal recht moet worden toegepast; 9. merkt op dat de bouw van een nieuw in augustus 2006 te openen kamp 6, dat zal worden voorzien van de modernste uitrusting maar niet van ramen, nauwelijks duidt op een spoedige sluiting van het complex; 10. verzoekt de VS-autoriteiten erop toe te zien dat naar alle beschuldigingen van foltering en andere vormen van mishandeling waarbij VS-personeel is betrokken onverwijld een grondig en geloofwaardig onderzoek wordt ingesteld en dat de schuldigen worden berecht; 11. verzoekt de VS-regering duidelijk te maken of er minderjarigen in Guantánamo zijn of nog worden vastgehouden in strijd met het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind; 12. verzoekt de Amerikaanse autoriteiten ervoor te zorgen dat vrijgelaten gevangenen niet worden teruggestuurd naar staten waar zij het risico lopen op foltering of een wrede, onmenselijke of vernederende behandeling; 13. onderstreept dat het tegen staten en bevolkingen gerichte hedendaagse en met name mondiale terrorisme een bedreiging vormt voor de grondrechten en de fundamentele mensenrechten in onze samenlevingen; blijft bij zijn opvatting dat de strijd tegen het terrorisme, een van de prioriteiten van de EU en de VS, niet kan worden gevoerd ten koste van diepgewortelde gedeelde grondwaarden, zoals eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat; 14. is van mening dat door veronachtzaming van het internationaal recht in de zogenaamde "oorlog tegen het terrorisme" de geloofwaardigheid en de slagkracht in de strijd tegen terreur ernstig worden ondermijnd; 15. doet een beroep op de EU om een gezamenlijke aanpak te volgen op de Top EU-VS en de VS gezamenlijk op te roepen om het detentiecentrum Guantánamo Bay te sluiten en gevangenen te behandelen in overeenstemming met het internationaal recht; 16. doet, naar aanleiding van het advies van de delegatie van leden van het Europees Parlement die recentelijk een bezoek aan Guantánamo heeft gebracht, de suggestie een ad hoc-delegatie naar Guantánamo af te vaardigen als het Europees Parlement zulks noodzakelijk en nuttig acht; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, de parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal en de voorzitter van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa en de president en het congres van de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van april 1989 over de versterking van het petitierecht (1) , – gelet op de artikelen 21 en 194 van het EG-Verdrag, – gelet op de artikelen 45 en 192, lid 6 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A6-0178/2006 ), A. overwegende dat het petitierecht een grondrecht is dat onlosmakelijk is verbonden met het Europese burgerschap, B. overwegende dat het petitierecht sinds 1992 verankerd is in het Verdrag betreffende de Europese Unie en daarnaast bekrachtigd wordt in artikel 44 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in artikel 191 van het Reglement van het Europees Parlement, C. overwegende dat het Parlement, de Raad en de Commissie het petitierecht formeel hebben bekrachtigd en een garantie hebben gegeven voor de interinstitutionele follow-up van verzoekschriften, D. overwegende dat de uitoefening van dit recht met name voor de Europese burgers van groot belang is, maar ook voor de Europese instellingen, omdat het hen toegang geeft tot rechtstreekse informatie over de zorgen en problemen waarmee gewone burgers geconfronteerd worden in verband met de toepassing van EU-wetgeving, E. overwegende dat het Parlement de verzoekschriften ziet als een middel om beter politiek toezicht en controle uit te oefenen op de werkzaamheden van de EU en op de wijze waarop de Europese, nationale, regionale en lokale autoriteiten het EU-beleid omzetten en ten uitvoer leggen, F. overwegende dat na de uitbreiding van de EU in mei 2004 de burgers van tien nieuwe lidstaten het recht hebben gekregen om bij het Parlement verzoekschriften in hun nationale talen in te dienen en dat een aanzienlijke logistieke inspanning is vereist om deze burgers in de gelegenheid te stellen van dit recht te genieten, G. overwegende dat er steeds voor moet worden gezorgd dat de burgers van de EU voldoende op de hoogte zijn van hun legitieme recht om verzoekschriften bij het Parlement in te dienen over hun bezorgdheden op gebieden waar de Europese Unie actief is, H. overwegende dat bijna eenderde van alle door het Parlement ontvangen verzoekschriften niet-ontvankelijk wordt verklaard, hetgeen ten dele te wijten is aan de ontoereikende voorlichting over de onderscheiden bevoegdheden van het Parlement, de Europese Ombudsman, het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en de diverse openstaande rechtsmiddelen op nationaal niveau, I. overwegende dat het Parlement de behandelingsprocedure voor de verzoekschriften heeft verbeterd om er doelmatiger en transparanter op te kunnen ingaan, maar dat er meer zou kunnen worden gedaan voor een betere aansluiting van de administratieve structuren op de taken van de verzoekschriftenprocedure, zodat met name een evenwichtige en billijke behandeling van de rekwestranten alsmede de geheimhouding van de procedure op verzoek van de rekwestranten beter kunnen worden gewaarborgd, J. overwegende dat samenwerking tussen het Parlement, de Ombudsman en de Commissie nog steeds onontbeerlijk is voor een goede afhandeling van de problemen die de burgers in hun verzoekschriften en klachten aandragen en dat ook een zekere stroomlijning van de procedures tussen de drie genoemde instellingen de doelmatigheid zou kunnen vergroten, zoals het combineren van onderzoeken in de verzoekschriftenprocedure waar, over hetzelfde onderwerp, zowel een klacht als een verzoekschrift worden ingediend, K. overwegende dat het Parlement op grond van artikel 230 van het EG-Verdrag onder dezelfde voorwaarden als de Raad en de Commissie het recht heeft beroepen in te stellen voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, en dus beschikt over zowel de juridische als de politieke instrumenten om adequater te kunnen reageren op de legitieme zorgen van de burger, L. overwegende dat het Parlement nochtans altijd heeft gepleit voor loyale samenwerking, vooral met de Commissie als hoedster van de verdragen, als een doeltreffend middel om de problemen te verhelpen die de burger aan het Parlement voorlegt, M. M overwegende dat op grond van het Kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Parlement en de Commissie van 26 mei 2005 (2) , "de Commissie geen wetgevingsvoorstel of belangrijk initiatief of besluit openbaar maakt alvorens het Parlement hiervan schriftelijk in kennis te hebben gesteld", N. overwegende dat de lidstaten en de Raad een bijzondere verplichting jegens de Europese burgers hebben om te waarborgen dat de Europese wetgeving wordt nageleefd en correct wordt toegepast door de nationale, regionale en lokale overheden, met inbegrip van de onder hun gezag staande organen, O. overwegende dat het vermelding verdient dat, hoewel de behandeling van een ontvankelijk verzoekschrift uiteraard niet in ieder geval de betrokken EU-burger tevreden stelt, toch een redelijke proportie van de verzoekschriften wel uitmondt in een oplossing voor een bepaald probleem of een bepaalde bezorgdheid onder de aandacht brengt waarmee het Parlement later zijn voordeel kan doen bij onderhandelingen over nieuwe communautaire wetgeving, 1. bekrachtigt de essentiële taak van zijn Commissie verzoekschriften bij het herstellen van de band met de burgers van de EU en bij het versterken van de democratische legitimiteit en de verantwoording voor de Europese besluitvorming jegens de Europese publieke opinie; 2. herinnert eraan dat verzoekschriften ook de Europese instellingen attent maken op de verwachtingen van individuele burgers met betrekking tot het EU-beleid en de mate waarin die verwachtingen worden vervuld; 3. is van mening dat de Commissie verzoekschriften de burgers een belangrijk kanaal biedt om commentaar te leveren op de activiteiten en het beleid van Europa, en hierdoor bijdraagt aan de versterking van de democratische controle op de Gemeenschapswetgeving en de tenuitvoerlegging daarvan op Europees, nationaal, regionaal en lokaal niveau; 4. benadrukt dat de verzoekschriftenprocedure het Parlement een mogelijkheid biedt om onduidelijkheden in de politieke doelstellingen van de EU, lacunes in de communautaire wetgeving of een onjuiste toepassing daarvan door de lidstaten te evalueren en waar nodig maatregelen te nemen om deze op te lossen; 5. stelt nogmaals dat de verzoekschriftenprocedure in principe bedoeld is als een recht voor EU-burgers die over geen andere mogelijkheid beschikken om het Europees Parlement een actie te doen ondernemen en dat ook EP-leden als burger dit recht hebben, doch herinnert de leden eraan dat zij andere middelen binnen het Parlement tot hun beschikking hebben; 6. onderstreept de belangrijke rol van de Europese Commissie bij het verschaffen van voorlopige analyses van verzoekschriften, die de Commissie verzoekschriften helpt bij het vinden van geschikte oplossingen voor de zorgen en problemen die de burgers in hun dagelijks leven tegenkomen; 7. benadrukt dat meer samenwerking tussen het Parlement, de Ombudsman en de Commissie voor beide partijen voordelig is in het belang van hun gemeenschappelijke doelstellingen van verbetering van het Europese bestuur en ontwikkeling van betere en meer burgergeoriënteerde wetgeving; benadrukt voorts dat er gemeenschappelijke gedragsregels voor alle communautaire instellingen moeten worden vastgesteld, vergelijkbaar met de door de Europese Ombudsman opgestelde en door het Europees Parlement gesteunde Code van Goed Administratief Gedrag; 8. geeft uiting aan zijn bezorgdheid en verbazing dat in dit verband het 22e jaarlijkse verslag van de Commissie over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht (2004) ( COM(2005)0570 ) geen erkenning geeft aan de belangrijke rol die de verzoekschriftenprocedure speelt bij het opsporen van inbreuken, nu in de hoofdtekst van dat verslag in het geheel geen gewag wordt gemaakt van verzoekschriften, maar enkel in een tabel in bijlage 1; 9. is van mening dat de Commissie haar besluiten over het instellen van een inbreukprocedure moet aankondigen voordat een aanmaningsbrief wordt verzonden, met name wanneer over het betrokken geval verzoekschriften aan het Parlement zijn gericht; 10. beveelt aan dat, wanneer burgers over eenzelfde onderwerp zowel een verzoekschrift aan het Parlement als een klacht aan de Commissie indienen, een goede afstemming van de beide procedures moet plaatsvinden bij de behandeling van de aangedragen problemen, aangezien het petitierecht een basisrecht is dat door het Verdrag wordt beschermd, en ook omdat de besprekingen in het Parlement transparanter kunnen plaatsvinden, hetgeen onontbeerlijk is voor meer openheid en een betere publieke verantwoording; 11. uit zijn toenemende bezorgdheid over de onredelijke en zelfs buitensporige termijnen – van dikwijls verscheidene jaren – die de Commissie zich gunt om inbreukprocedures te behandelen en af te ronden nadat ze eindelijk werden opgestart, en uit zijn ontevredenheid over de frequentie waarmee lidstaten uitspraken van het Hof van Justitie in de wind slaan; is van mening dat hierdoor de geloofwaardige totstandbrenging en coherente tenuitvoerlegging van het EG-recht worden ondergraven en de doelstellingen van de EU in diskrediet worden gebracht; 12. vestigt voorts de aandacht op het belang van een snelle uitvoering door de lidstaten van de uitspraken van het Hof van Justitie in inbreukprocedures, en is verheugd over het krachtiger beleid dat de Commissie in december 2005 heeft vastgesteld om lidstaten voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te dagen, zodat forfaitaire bedragen en boetes kunnen worden opgelegd; is voorts van mening dat dit beleid met daadkracht moet worden uitgevoerd om het gezag van de EU te waarborgen en om te voldoen aan de legitieme verwachtingen van de Europese burgers; 13. is van mening dat deze onaanvaardbare situatie door de bevoegde commissies van het Parlement nader moet worden bestudeerd om tot aanbevelingen te komen voor een duidelijkere betrokkenheid van het Parlement bij de inbreukprocedures en tot een effectiever rechtsmiddel voor de burgers; 14. onderstreept het belang van op nationaal niveau gestuurde voorlichtingscampagnes om de burgers beter te informeren over de inhoud van wetgeving, beleid en doelstellingen van de EG, wat ook zou kunnen helpen het aantal ongegronde verzoekschriften en klachten terug te brengen en tegelijkertijd het Parlement en de Commissie beter in staat zou stellen om samen met de lidstaten de correcte tenuitvoerlegging van de wetgeving en het beleid van de EU te waarborgen; 15. herinnert aan de sleutelrol die de lidstaten spelen bij de juiste tenuitvoerlegging van de EG-wetgeving en bij het nader bij de burger brengen van de EU, en benadrukt de behoefte aan een betere coördinatie van de deelname van de vertegenwoordigers van de lidstaten en hun parlementen aan de vergaderingen van de Commissie verzoekschriften; 16. wenst dat er bij gelegenheid informatieve bezoeken met heldere streefdoelen en doelstellingen worden afgelegd aan de lidstaten van de EU, op grond van artikel 192 van zijn Reglement, om de door rekwestranten aangedragen problemen te onderzoeken, en blijft pleiten voor het afleggen van dergelijke bezoeken waar de situatie dit vereist, omdat ze een duidelijker beeld opleveren van de vaak complexe problematiek in het veld, en helpen bij het vergroten van de bekendheid met bepaalde zaken bij de bevoegde instanties, hetgeen tevens de druk verhoogt om in het belang van de burger naar doeltreffende en pragmatische oplossingen te zoeken; 17. pleit ervoor de verslagen van dergelijke bezoeken ter informatie toe te zenden aan het Bureau van het Parlement, en waar nodig ook aan andere commissies die bij de aangedragen zaken belang hebben; 18. benadrukt dat het vaak nodig is de Raad nauwer te betrekken bij de activiteiten van de commissie en pleit voor participatie van de Raad in de bijeenkomsten van de commissie op het geschikte niveau, zoals ook gesteld in het op 16 december 2003 door de Raad, het Parlement en de Commissie aangenomen Interinstitutioneel Akkoord over "Beter wetgeven" (3) ; 19. stelt opnieuw voor dat de Raad een hooggeplaatste ambtenaar aanwijst voor de coördinatie in verband met de verzoekschriften, omdat vele verzoekschriften raken aan politiek gevoelige aangelegenheden in verband met de omzetting door de lidstaten van de EG-wetgeving en de doelstellingen van de EU; 20. merkt op dat het aantal door het Parlement ontvangen verzoekschriften in het eerste jaar na de uitbreiding van de EU tot 25 lidstaten in tegenstelling tot de verwachtingen verhoudingsgewijs constant is gebleven, maar dat het echter onvermijdelijk is dat de burgers van de nieuwe lidstaten vaker gebruik zullen maken van hun petitierecht naarmate ze beter bekend worden met de verzoekschriftenprocedure; 21. pleit voor het nemen van maatregelen door het Parlement, zowel op EU-niveau als op nationaal niveau, om de burgers van de EU beter bekend te maken met hun recht om op grond van artikel 194 van het Verdrag verzoekschriften bij het Parlement in te dienen over zaken die binnen de werkterreinen van de EU vallen en waardoor zij rechtstreeks geraakt worden, en daarbij ook te benadrukken dat klachten aan de Ombudsman op grond van artikel 195 van het Verdrag slechts mogen gaan over mogelijk wanbeheer binnen de instellingen of organen van de EU; 22. onderkent en verwelkomt de genomen maatregelen ter versterking van het secretariaat van de commissie in verband met de behoefte aan taalkundige, juridische en politieke deskundigheid, en benadrukt dat dit proces moet worden voortgezet, zodat de antwoordtijden korter kunnen worden, de onderzoeken nog effectiever en de werkzaamheden van de commissie voor alle burgers van de EU gelijkelijk toegankelijk zijn; betreurt evenwel het permanente gebrek aan personeel bij het commissiesecretariaat met het oog op de toenemende aantallen verzoekschriften uit de nieuwe lidstaten; 23. verzoekt de Conferentie van voorzitters te gelegener tijd in overweging te nemen om het ledental van de Commissie verzoekschriften fors op te voeren tot 50 gewone leden om te zorgen dat de Europese burgers een nog beter inzicht kunnen krijgen in de behandeling van hun zaak door de commissie, zodat het Parlement beter kan ingaan op de verwachtingen van de rekwestranten; 24. verwelkomt de invoering in juli 2005 van een nieuw softwaresysteem voor verzoekschriften, dat als database en tegelijkertijd als beheersinstrument fungeert en informatie geeft over de verzoekschriftenstroom; wijst er voorts op dat de software "e-Petition" toegankelijk is voor de leden van de commissie, hun assistenten en het personeel van de fracties en wenst een verdere versterking van de transparantie en efficiëntie van de werkzaamheden van de commissie; 25. merkt op dat het Parlement op grond van artikel 230 van het Verdrag schendingen van het Verdrag of van voorschriften in verband met de tenuitvoerlegging van het Verdrag aan het Hof van Justitie kan voorleggen; 26. beklemtoont het legitieme recht van het Parlement om van zijn bevoegdheid gebruik te maken wanneer dit noodzakelijk is om een halt toe te roepen aan een ernstige inbreuk op het Gemeenschapsrecht die tijdens een verzoekschriftprocedure aan het licht komt; 27. brengt in herinnering dat het Europees Parlement reeds vanaf 1998 oproept tot een herziening van het Interinstitutioneel Akkoord van 1989; herhaalt zijn dringende oproepen aan de Raad en de Commissie om deze herziening te realiseren om een effectiever rechtsmiddel te creëren en een transparant en samenhangend kader af te bakenen voor de – essentiële – samenwerking tussen de instellingen op dit gebied; 28. roept de bevoegde commissie op, in nauwe samenwerking met de Commissie verzoekschriften, het huidige reglement voor de verzoekschriftenprocedure te herzien teneinde dit meer in overeenstemming te brengen met de huidige beste praktijken en teneinde specifieke elementen rond de gegevensbescherming en geheimhouding te verbeteren zonder daarbij de essentiële transparantie van de verzoekschriftenprocedure als geheel te doorkruisen; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van de Commissie verzoekschriften te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Europese Ombudsman, de regeringen en parlementen van de lidstaten en hun verzoekschriftencommissies en ombudsmannen of gelijksoortige bevoegde organen.