Het Europees Parlement, – gezien de Akte van toetreding van Kroatïe, en met name artikel 21, lid 1, – gezien het voorstel door de Kroatische regering op 25 april 2013 ingediend met het oog op de benoeming van Neven Mimica als lid van de Commissie, – gezien de brief van de Raad van 2 mei 2013 waarbij de Raad het Parlement heeft geraadpleegd over een besluit tot benoeming van Neven Mimica als lid van de Commissie, dat in onderlinge overeenstemming moet worden genomen met de voorzitter van de Commissie, – gezien de hoorzitting met Neven Mimica op 4 juni 2013, die is geleid door de Commissie interne markt en consumentenbescherming samen met de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, en de na deze hoorzitting opgestelde evaluatieverklaring, – gezien artikel 106 van en bijlage XVII bij zijn Reglement, 1. hecht zijn goedkeuring aan de benoeming van Neven Mimica als lid van de Commissie voor de verdere duur van de ambtstermijn van de Commissie, tot 31 oktober 2014; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Kroatië. Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Conferentie van voorzitters, – gezien zijn besluiten van 15 juli 2009 (1) , 14 december 2011 (2) en 18 januari 2012 (3) over het aantal leden van de vaste commissies, – gezien artikel 183 van zijn Reglement, 1. besluit het aantal leden van de vaste commissies als volgt te wijzigen: 2. besluit dat dit besluit in werking zal treden op 1 juli 2013; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0106/2013), – gezien artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0182/2013 ), A. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, in het bijzonder gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; B. overwegende dat de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 27 mei 2013 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord; 1. brengt negatief advies uit over de voordracht van Neven Mates voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0115/2013), – gezien artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0181/2013 ), A. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; B. overwegende dat de Commissie begrotingscontrole het kandidaat-lid van de Rekenkamer tijdens haar vergadering van 27 mei 2013 heeft gehoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van George Pufan tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0332 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0158/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2012 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A7-0144/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 juni 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van een wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2012 (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (4) heeft de Commissie bevoegdheden gekregen om enkele bepalingen van die verordening uit te voeren en zijn bepaalde uitvoeringsbevoegdheden aan de Raad voorbehouden. (2) Als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moeten bepaalde in het kader van Verordening (EG) nr. 1005/2008 verleende bevoegdheden worden aangepast aan de artikelen 290 en 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. (3) Om sommige bepalingen van Verordening (EG) nr. 1005/2008 te kunnen toepassen moet de bevoegdheid om handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan de Commissie worden gedelegeerd ten aanzien van de volgende punten: (4) Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden voor de vaststelling van gedelegeerde handelingen tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau , om over objectieve, degelijke, volledige en actuele informatie te beschikken . De Commissie moet er bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen voor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 1] (5) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1005/2008 moeten overeenkomstig artikel 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend aan de Commissie ten aanzien van de volgende punten: Wanneer controle door de lidstaten vereist is, moeten die bevoegdheden worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (5) . (6) Als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moet artikel 52 worden geschrapt. Dit artikel werd reeds gebruikt voor de vaststelling van het wettelijk kader voor het vereenvoudigde vangstcertificaat en voor de vaststelling van administratieve regelingen met derde landen in het kader van artikel 12, lid 4, en artikel 20, lid 4. De Commissie moet nog de nodige bevoegdheden krijgen om gedelegeerde handelingen voor de aanpassing van de vangstcertificeringsregeling voor bepaalde door kleine vissersvaartuigen verkregen visserijproducten vast te stellen, met inbegrip van de mogelijkheid om een vereenvoudigd vangstcertificaat te gebruiken, en moet bovendien uitvoeringsbevoegdheden krijgen om, in overeenstemming met vlaggenstaten, vangstcertificaten vast te stellen die elektronisch worden opgesteld, gevalideerd en ingediend, dan wel die te vervangen door elektronische traceerbaarheidssystemen die hetzelfde niveau van controle door de autoriteiten garanderen. (7) Als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moet de bepaling inzake tijdelijke maatregelen waarbij is bepaald dat bepaalde maatregelen van de Commissie in bepaalde omstandigheden naar de Raad moeten worden verwezen, worden aangepast. (8) In de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1005/2008 betreffende de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende derde landen en de schrapping van niet-meewerkende derde landen van die lijst zijn besluitvormingsbevoegdheden aan de Raad toegekend. Als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon moeten die bepalingen worden aangepast aan de nieuwe procedures die van toepassing zijn op het gemeenschappelijk visserijbeleid. (9) Verordening (EG) nr. 1005/2008 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1005/2008 wordt als volgt gewijzigd: (1) Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: a) het volgende lid wordt toegevoegd:" "1 bis. De Commissie mag het in bovenstaand lid 1 bedoelde formulier voor de voorafgaande kennisgeving vaststellen door middel van uitvoeringshandelingen volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure." b) lid 3 wordt vervangen door:" "3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 54 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij bepaalde categorieën vissersvaartuigen van derde landen voor een beperkte, verlengbare periode ontheffing wordt verleend van de in lid 1 bepaalde verplichting, of waarbij een andere aanmeldingstermijn wordt vastgesteld met inaanmerkingneming van, onder meer, het soort visserijproduct, de afstand tussen de visgronden, de aanlandingsplaatsen en de havens waar de betrokken vaartuigen zijn geregistreerd of in een lijst zijn opgenomen.". (2) In artikel 8 wordt lid 3 vervangen door:" "3. De procedures en de formulieren voor de aangifte van aanlandingen en overladingen worden vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.". (3) In artikel 9 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De lidstaten inspecteren in hun aangewezen havens jaarlijks ten minste 5 % van de aanlandings- en overladingsactiviteiten die door vissersvaartuigen van derde landen worden verricht, zulks overeenkomstig de benchmarks die worden vastgesteld op basis van risicobeheer en onverminderd hogere percentages die door regionale visserijorganisaties zijn vastgesteld. De Commissie wordt overeenkomstig artikel 54 bis gemachtigd gedelegeerde handelingen ter bepaling van die benchmarks vast te stellen.". (4) Artikel 12 wordt als volgt gewijzigd: a) het volgende lid wordt toegevoegd:" "4 bis . De Commissie keurt door middel van uitvoeringshandelingen de vangstcertificaten goed die in het kader van de in artikel 20, lid 4, bedoelde samenwerking zijn vastgesteld Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure."; b) lid 5 wordt vervangen door:" "5. De in bijlage I opgenomen lijst van producten die worden uitgesloten van het toepassingsgebied van het vangstcertificaat kan elk jaar worden herzien. De Commissie wordt overeenkomstig artikel 54 bis gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij de lijst wordt gewijzigd op basis van: c) het volgende punt wordt toegevoegd:" "6. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 54 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij de vangstcertificeringsregeling wordt aangepast aan door kleine vissersvaartuigen verkregen visserijproducten, zo nodig met inbegrip van een model voor een vereenvoudigd vangstcertificaat." (5) In artikel 13 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De vangstdocumenten en welke daarmee samenhangende documenten dan ook die zijn gevalideerd overeenkomstig door een regionale visserijorganisatie vastgestelde vangstdocumentatieregelingen ten aanzien waarvan door de Commissie is erkend dat zij voldoen aan de in deze verordening gestelde eisen, worden aanvaard als vangstcertificaten voor de visserijproducten die afkomstig zijn van de soorten waarvoor die vangstdocumentatieregelingen gelden, en zijn onderworpen aan de controle- en verificatievoorschriften waaraan de lidstaat van invoer overeenkomstig de artikelen 16 en 17 moet voldoen, en aan de bij artikel 18 vastgestelde bepalingen inzake de weigering van invoer. De lijst van die vangstdocumentatieregelingen wordt vastgesteld door middel van uitvoeringshandelingen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.". (6) Artikel 16 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt vervangen door:" "1. Het gevalideerde vangstcertificaat wordt door de importeur aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin het product moet worden ingevoerd, overgelegd binnen een termijn die aanvankelijk wordt vastgesteld op ten minste drie werkdagen vóór de geschatte tijd van aankomst op de plaats van binnenkomst op het grondgebied van de Unie. Een dergelijke termijn van drie werkdagen kan door middel van overeenkomstig artikel 54 bis vastgestelde gedelegeerde handelingen worden aangepast naargelang van het soort visserijproduct, de afstand tot de plaats van binnenkomst op het grondgebied van de Unie of het gebruikte vervoermiddel. De bevoegde autoriteiten controleren het vangstcertificaat op basis van risicobeheer in het licht van de informatie die is vervat in de kennisgeving welke overeenkomstig de artikelen 20 en 22 van de vlaggenstaat is ontvangen."; b) lid 3 wordt vervangen door:" "3. De criteria voor de toekenning van de status van "erkend marktdeelnemer" aan een importeur door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat omvatten onder meer de volgende elementen: De lidstaten delen de Commissie zo spoedig mogelijk na de toekenning van de status van "erkend marktdeelnemer" de namen en adressen mee van de erkende marktdeelnemers. De Commissie stelt deze informatie langs elektronische weg ter beschikking van de lidstaten."; c) de volgende leden worden toegevoegd:" "4. Op basis van de in lid 3 vastgestelde criteria is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 54 bis gedelegeerde handelingen met de volgende bepalingen vast te stellen: 5. De Commissie stelt volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure uitvoeringshandelingen vast betreffende: (7) In artikel 17 wordt lid 3 vervangen door:" "3. De verificaties worden toegespitst op de risico’s die zijn geïdentificeerd op basis van de criteria die in het kader van het risicobeheer op nationaal of EU-niveau zijn ontwikkeld. De lidstaten stellen de Commissie binnen 30 werkdagen na 29 oktober 2008 van hun nationale criteria in kennis en werken deze informatie bij. De Commissie wordt overeenkomstig artikel 54 bis gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de criteria van de Unie op grond waarvan tijdige risicoanalyses en een globale beoordeling van relevante controle-informatie mogelijk worden gemaakt.". (8) In artikel 27 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De Commissie stelt een EU-lijst van IOO-vaartuigen op door middel van uitvoeringshandelingen die volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure zijn vastgesteld. Deze lijst bevat de vissersvaartuigen waarvoor, na de overeenkomstig de artikelen 25 en 26 genomen maatregelen en op basis van de in diezelfde bepalingen vervatte criteria, aan de hand van de overeenkomstig deze verordening verkregen informatie vast is komen te staan dat zij IOO-visserij als bedoeld in artikel 3 bedrijven, en waarvan de vlaggenstaten geen gevolg hebben gegeven aan de officiële verzoeken als bedoeld in artikel 26, lid 2, onder b) en c), en artikel 26, lid 3, onder b) en c), in antwoord op die IOO-visserij.". (9) In artikel 28 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De Commissie schrapt een vissersvaartuig van de EU-lijst van IOO-vaartuigen door middel van uitvoeringshandelingen die worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure, indien de vlaggenstaat van het vissersvaartuig aantoont dat: (10) In artikel 30 wordt lid 1 vervangen door:" "1. Behalve de in artikel 27 bedoelde vissersvaartuigen worden ook de vissersvaartuigen die in de door regionale visserijorganisaties vastgestelde lijsten van IOO-vaartuigen zijn opgenomen, door middel van uitvoeringshandelingen in de EU-lijst van IOO-vaartuigen opgenomen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. Die vaartuigen worden van de EU-lijst van IOO-vaartuigen geschrapt overeenkomstig de besluiten die de betrokken regionale visserijorganisatie over hen neemt.". (11) In artikel 31 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De Commissie identificeert door middel van uitvoeringshandelingen op basis van de in dit artikel genoemde criteria de derde landen die naar haar mening niet meewerken aan de bestrijding van IOO-visserij. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.". (12) In artikel 33 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De Commissie neemt overeenkomstig artikel 31, lid 1, geïdentificeerde landen door middel van uitvoeringshandelingen op in een lijst van niet-meewerkende derde landen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.". (13) In artikel 34 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De Commissie schrapt door middel van uitvoeringshandelingen derde landen van de lijst van niet-meewerkende derde landen indien de betrokken derde landen aantonen dat de situatie die de opneming ervan in de lijst rechtvaardigde, is verholpen. Bij het nemen van een besluit tot schrapping wordt ook in aanmerking genomen of de betrokken geïdentificeerde derde landen concrete maatregelen hebben genomen die een blijvende verbetering van de situatie kunnen bewerkstelligen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.". (14) Artikel 36 wordt vervangen door:" "Artikel 36 Tijdelijke maatregelen 1. Indien er bewijs is dat de door een derde land vastgestelde maatregelen afbreuk doen aan de door een regionale visserijorganisatie aangenomen instandhoudings- en beheersmaatregelen, kan de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen en in overeenstemming met haar internationale verplichtingen tijdelijke maatregelen vaststellen met een geldigheidsduur van ten hoogste zes maanden om de effecten van dergelijke door derde landen genomen maatregelen te verzachten. De Commissie kan een nieuw besluit nemen om die tijdelijke maatregelen met ten hoogste zes maanden te verlengen. 2. De in lid 1 bedoelde tijdelijke maatregelen kunnen het volgende behelzen: 3. De tijdelijke maatregelen zijn onmiddellijk van kracht. Zij worden ter kennis van de lidstaten en van het betrokken derde land gebracht en bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie .". (15) In artikel 49 wordt lid 1 vervangen door:" "1. De lidstaten die genoegzaam gedocumenteerde informatie over waargenomen vissersvaartuigen verkrijgen, zenden die informatie onverwijld door aan de Commissie of aan de door haar aangewezen instantie in het formaat dat door middel van uitvoeringshandelingen is vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.". (16) In artikel 51 wordt lid 3 vervangen door:" "3. De Commissie is bevoegd door middel van uitvoeringshandelingen regels inzake wederzijdse bijstand vast te stellen betreffende: Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 54, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.". (17) Artikel 52 wordt geschrapt. (18) Artikel 54 wordt vervangen door:" "Artikel 54 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 30 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 ingestelde Comité voor de visserij en de aquacultuur. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.". (19) Het volgende artikel wordt ingevoegd:" "Artikel 54 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 6, lid 3, artikel 9, lid 1, artikel 12, leden 5 en 6, artikel 16, leden 1 en 4, en artikel 17, lid 3, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van drie jaar met ingang van ... (6) . De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van drie jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. [Am. 2] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 6, lid 3, artikel 9, lid 1, artikel 12, leden 5 en 6, artikel 16, leden 1 en 4, en artikel 17, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 6, lid 3, artikel 9, lid 1, artikel 12, leden 5 en 6, artikel 16, leden 1 en 4, en artikel 17, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.". Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (14654/2/2012 – C7-0165/2013), – gezien de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 juli 2009 (1) en van 26 oktober 2011 (2) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 7 oktober 2009 (3) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0815 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2011)0320 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0214/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (15605/3/2012 – C7-0164/2013), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 juli 2009 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 7 oktober 2009 (2) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0820 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0216/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 4. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 5. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie , tezamen met de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Gemeenschappelijke verklaring van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie De Raad en het Europees Parlement verzoeken de Commissie om, onverminderd haar initiatiefrecht, te overwegen om, zodra het Hof van Justitie uitspraak heeft gedaan in zaak C-648/11 (MA en anderen tegen Secretary of State for the Home Department) en uiterlijk binnen de in artikel 46 van de Dublinverordening vermelde termijnen, artikel 8, lid 4, van de herschikking van de Dublinverordening te herzien. Het Europees Parlement en de Raad zullen vervolgens beide hun wetgevende bevoegdheden uitoefenen, waarbij zij de belangen van het kind voor ogen houden. De Commissie stemt er in een geest van compromis en met het oog op een onverwijlde vaststelling van het voorstel mee in om dit verzoek in overweging te nemen, waarbij zij ervan uitgaat dat het tot deze specifieke omstandigheden beperkt is en geen precedent schept. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (08260/2/2013 – C7-0163/2013), – gezien de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 28 april 2010 (1) en 26 oktober 2011 (2) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2009)0554 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2011)0319 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 72 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0217/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement , – gezien het gewijzigd voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0254 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 78, lid 2 onder e), artikel 87, lid 2 onder a) en artikel 88, lid 2 onder a) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0148/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het Interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (1) , – gezien de brief d.d. 20 september 2012 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 27 maart 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0432/2012 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 juni 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de instelling van Eurodac voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1077/2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 603/2013.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0560 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 77, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7–0248/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door de Franse Nationale Vergadering, de Nederlandse Eerste Kamer, de Nederlandse Tweede Kamer, het Portugese parlement, de Roemeense Senaat, het Slowaakse parlement en de Zweedse Rijksdag waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 30 mei 2013 om het standpunt van het Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7–0200/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp van de Raad (10273/2013), – gezien artikel 70 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het verzoek om advies van de Raad (C7-0160/2013), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 30 mei 2013 om de handeling vast te stellen in de vorm waarin deze is doorgestuurd aan het Parlement, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0215/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. BIJLAGE BIJ DE ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE Gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie zijn verheugd over de vaststelling van de verordening tot wijziging van de Schengengrenscode teneinde te voorzien in gemeenschappelijk regels inzake de tijdelijke herinvoering van grenstoezicht aan de binnengrenzen in uitzonderlijke omstandigheden en van de verordening over de instelling van een evaluatie- en toezichtmechanisme voor de controle van de toepassing van het Schengenacquis. Naar hun mening wordt met deze nieuwe mechanismen op passende wijze gehoor gegeven aan het verzoek van de Europese Raad in zijn conclusies van 24 juni 2011 om de samenwerking en het wederzijds vertrouwen tussen de lidstaten in het Schengengebied te versterken en om een doeltreffend en betrouwbaar evaluatie- en toezichtmechanisme in het leven te roepen met het oog op de handhaving van gemeenschappelijke voorschriften en de versterking, aanpassing en uitbreiding van de criteria die gebaseerd zijn op het EU-acquis; daarbij wordt eraan herinnerd dat de buitengrenzen van Europa doeltreffend en consistent moeten worden beheerd, op basis van gemeenschappelijke verantwoordelijkheid, solidariteit en praktische samenwerking. Zij verklaren dat deze wijziging van de Schengengrenscode de coördinatie en de samenwerking op Unieniveau zal versterken doordat enerzijds criteria worden vastgesteld voor de herinvoering van elke vorm van grenstoezicht door de lidstaten, terwijl anderzijds een EU-mechanisme wordt ingesteld waarmee gereageerd kan worden op werkelijk kritieke situaties, waarin het algehele functioneren van het gebied zonder binnengrenstoezicht gevaar loopt. Zij wijzen erop dat dit nieuwe evaluatiesysteem een EU-mechanisme is dat alle aspecten van het Schengenacquis bestrijkt, en dat eraan zal worden meegewerkt door deskundigen uit de lidstaten, van de Commissie en van de betrokken EU-agentschappen. Zij gaan ervan uit dat elk toekomstig Commissievoorstel tot wijziging van dit evaluatiesysteem voor raadpleging wordt voorgelegd aan het Europees Parlement, om vóór de vaststelling van de definitieve tekst zo veel mogelijk rekening te houden met diens opvattingen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0684 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 50, lid1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0393/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 29 maart 2012 (1) , – gezien het advies van het Comité de Regio's van 19 juli 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 17 april 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0278/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 juni 2013 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2013/.../EU van het Europees Parlement en van de Raad betreffende de jaarlijkse financiële overzichten, geconsolideerde financiële overzichten en relevante verslagen van bepaalde ondernemingsvormen, tot wijziging van Richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2013/34/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0683 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 50 en 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0380/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 10 februari 2012 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 februari 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 29 mei 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie internationale handel ( A7-0292/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 juni 2013 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2013/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en Richtlijn 2007/14/EG van de Commissie tot vaststelling van concrete uitvoeringsvoorschriften van een aantal bepalingen van Richtlijn 2004/109/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2013/50/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0159 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0079/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 mei 2013 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Begrotingscommissie ( A7-0186/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 juni 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad inzake de vaststelling van een overeenkomstig Verordening (EG) nr. 73/2009 op de rechtstreekse betalingen toe te passen aanpassingspercentage voor kalenderjaar 2013 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Krachtens artikel 11, lid 1, van Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (4) mogen de bedragen ter financiering van de marktuitgaven en rechtstreekse betalingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) in het begrotingsjaar 2014 niet uitstijgen boven de jaarlijkse maxima die zijn vastgesteld ter uitvoering van de door de Raad overeenkomstig artikel 312, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goedgekeurde verordening. Voorts moet krachtens 11, lid 1, van Verordening (EG) nr. 73/2009 een aanpassing van de rechtstreekse betalingen (financiële discipline) worden vastgesteld wanneer de ramingen voor de financiering van de marktuitgaven en rechtstreekse betalingen, vermeerderd met de bedragen die voortvloeien uit de toepassing van de artikelen 10 ter en artikel 136 van die verordening, maar vóór de toepassing van artikel 10 bis van die verordening en zonder rekening te houden met de marge van 300 000 000 EUR, erop wijzen dat het jaarlijkse maximum zal worden overschreden. Overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 73/2009 moeten het Europees Parlement en de Raad deze aanpassing op basis van een voorstel dat de Commissie uiterlijk op 31 maart van het kalenderjaar waarop de aanpassing van toepassing is indient, uiterlijk op 30 juni van hetzelfde kalenderjaar vaststellen. (2) In afwachting van een verordening tot vaststelling van het meerjarig financieel kader op grond van artikel 312, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, blijft de hoogte van het voor 2014 toepasselijke maximum onzeker. Zolang er geen duidelijkheid bestaat over de hoogte van het toepasselijke maximum kan niet worden vastgesteld of een aanpassing van de rechtstreekse betalingen voor 2013 noodzakelijk is en zo ja, wat het aanpassingspercentage moet zijn. Het bedrag van de vereiste financiële discipline moet door de begrotingsautoriteit worden herzien in het kader van de vaststelling van de begroting voor 2014, onder meer op basis van de nota van wijziging bij de ontwerpbegroting 2014 waarin de Commissie geactualiseerde geraamde behoeften voor marktgerelateerde uitgaven en rechtstreekse betalingen opvoert. [Am. 1] (3) Landbouwers die een steunaanvraag voor rechtstreekse betalingen voor een bepaald kalenderjaar (N) indienen, ontvangen de betaling doorgaans binnen een vastgestelde betalingstermijn die in begrotingsjaar N+1 valt. De lidstaten hebben echter de mogelijkheid om te eniger tijd en binnen bepaalde grenzen betalingen aan landbouwers te doen nadat deze betalingstermijn is verstreken. Dergelijke betalingen kunnen in een later begrotingsjaar vallen. Bij de toepassing van de financiële discipline voor een bepaald kalenderjaar mag het aanpassingspercentage niet worden toegepast op betalingen in het kader van steunaanvragen uit andere kalenderjaren dan die waarvoor de financiële discipline geldt. Daarom moet met het oog op een gelijke behandeling van landbouwers worden bepaald dat het aanpassingspercentage moet worden toegepast op betalingen in het kader van steunaanvragen die zijn ingediend in het kalenderjaar waarvoor de financiële discipline geldt, ongeacht het moment waarop de betaling aan de landbouwers wordt gedaan. (4) Met de hervorming van het GLB in 2003 is, samen met de modulatie, het mechanisme van de financiële discipline ingevoerd. Beide instrumenten voorzien in een lineaire verlaging van het aan landbouwers toe te kennen bedrag aan rechtstreekse betalingen. Vanwege de ongelijke verdeling van de rechtstreekse betalingen over kleine en grote begunstigden is de modulatie toegepast op bedragen die 5 000 EUR overschrijden, teneinde tot een evenwichtigere verdeling van de betalingen te komen. Voor het kalenderjaar 2013 is ten aanzien van de in artikel 10 bis van Verordening (EG) nr. 73/2009 bedoelde aanpassing van de rechtstreekse betalingen vastgehouden aan een vrijgesteld bedrag dat overkomt met dat van de modulatie. De financiële discipline moet op dezelfde wijze worden toegepast zodat deze eveneens kan bijdragen aan de beoogde evenwichtigere verdeling van de betalingen. Daarom moet worden bepaald dat het aanpassingspercentage alleen geldt voor bedragen die 5 000 EUR overschrijden. (5) Op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 73/2009 mag in het kader van de toepassing van de in artikel 121 van die verordening vastgestelde toenameregeling op alle in de nieuwe lidstaten in de zin van artikel 2, onder g), van die verordening toegekende rechtstreekse betalingen, de financiële discipline voor de nieuwe lidstaten pas van toepassing zijn vanaf het begin van het kalenderjaar waarvoor het in de nieuwe lidstaten geldende niveau van de rechtstreekse betalingen ten minste gelijk is aan het niveau van die betalingen dat dan geldt in de andere lidstaten. Aangezien de rechtstreekse betalingen in het kalenderjaar 2013 in Bulgarije en Roemenië nog aan de toepassing van de toenameregeling onderworpen zijn, mag het bij de onderhavige verordening vast te stellen aanpassingspercentage niet voor betalingen aan landbouwers in die lidstaten gelden. (6) Verordening (EG) nr. 73/2009 is bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Kroatië aangepast. De uit de aanpassing in kwestie voortvloeiende wijzigingen treden alleen in werking onder voorbehoud van en op de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie. Aangezien Kroatië in het kalenderjaar 2013 nog onderworpen is aan de toepassing van de toenameregeling waarin artikel 121 van Verordening (EG) nr. 73/2009 voorziet, mag het bij de onderhavige verordening vast te stellen aanpassingspercentage niet voor betalingen aan landbouwers in Kroatië gelden, onder voorbehoud van toetreding en vanaf de datum van toetreding van het land, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 1. De bedragen aan rechtstreekse betalingen in de zin van artikel 2, onder d), van Verordening (EG) nr. 73/2009 die in verband met een voor het kalenderjaar 2013 ingediende steunaanvraag aan een landbouwer moeten worden toegekend en die 5 000 EUR overschrijden, worden verlaagd met 0,748005 %. [Am. 2] 1 bis. Indien geen akkoord wordt bereikt over het meerjarig financieel kader 2014-2020 wordt voor het begrotingsjaar 2014 geen financiële discipline toegepast, aangezien het totaalbedrag zal worden berekend op basis van de cijfers van de begroting 2013 plus 2% inflatie. [Am. 3] 2. De in lid 1 bedoelde verlaging geldt niet voor Bulgarije, Roemenië en Kroatië. 2 bis. De in lid 1 bedoelde verlaging geldt niet voor de ultraperifere regio's als bedoeld in artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 229/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 13 maart 2013 houdende specifieke maatregelen op landbouwgebied ten behoeve van de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee (5) . [Am. 12] Artikel 1 bis 1. De artikelen 1 en 2 worden vastgesteld onverminderd de latere vaststelling van Verordening (EU) [nr. XX/XX van ... tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020] en het interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer. 2. Ingeval correctie van het in artikel 1, lid 1, vastgestelde aanpassingspercentage ingevolge de vaststelling van de respectievelijk het in lid 1 bedoelde verordening en interinstitutioneel akkoord noodzakelijk is, dient de Commissie een voorstel in bij het Europees Parlement en de Raad met het oog op de vaststelling van een nieuw aanpassingspercentage. 3. Het bedrag van de vereiste financiële discipline wordt door de begrotingsautoriteit herzien in het kader van de vaststelling van de begroting voor 2014, onder meer op basis van de nota van wijziging bij de ontwerpbegroting 2014 waarin de Commissie geactualiseerde geraamde behoeften voor marktgerelateerde uitgaven en rechtstreekse betalingen opvoert. [Am. 4] Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de zevende dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 1, lid 2, is op Kroatië van toepassing onder voorbehoud van en op de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0118 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 77, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7–0070/2011), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 19 december 2012 om het standpunt van het Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 55 en 37 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0206/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 juni 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), en van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, Verordeningen (EG) nr. 1683/95 en (EG) nr. 539/2001 van de Raad en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 610/2013.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp van besluit van de Europese Raad tot vaststelling van de samenstelling van het Europees Parlement (00110/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Europese Raad heeft ingediend krachtens artikel 14, lid 2, alinea 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (C7-0166/2013), – gezien zijn resolutie van 13 maart 2013 over de samenstelling van het Europees Parlement met het oog op de verkiezingen van 2014 en zijn daarbij gevoegde voorstel voor een besluit van de Europese Raad (1) , – gezien artikel 74 septies en artikel 81, lid 1, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0213/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van besluit van de Europese Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Europese Raad en aan de regering en het parlement van de Republiek Kroatië, en, ter informatie aan de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met name de artikelen 5, 6, 9, 14, 147, 148, 149, 151 en 153, en gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met name de artikelen 24, 25, 26, 29, 33, 34, 35 en 36, – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Naar sociale investering voor groei en cohesie – inclusief de uitvoering van het Europees Sociaal Fonds 2014-2020” ( COM(2013)0083 ) van 20 februari 2013, – gezien de Aanbeveling van de Commissie getiteld „Investeren in kinderen: de vicieuze cirkel van achterstand doorbreken” (2013/112/EU) van 20 februari 2013 (1) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Evidence on Demographic and Social Trends: Social Policies” Contribution to Inclusion, Employment and the Economy„ (SWD(2013)0038) van 20 februari 2013, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Follow-up on the implementation by the Member States of the 2008 European Commission recommendation on active inclusion of people excluded from the labour market - Towards a social investment approach” (SWD(2013)0039) van 20 februari 2013, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „3rd Biennal Report on Social Services of General Interest” (SWD(2013)0040) van 20 februari 2013, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Long-term care in ageing societies - Challenges and policy options” (SWD(2013)0041) van 20 februari 2013, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Confronting Homelessness in the European Union” (SWD(2013)0042) van 20 februari 2013, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Investing in Health” (SWD(2013)0043) van 20 februari 2013, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „Social investment through the European Social Fund” (SWD(2013)0044) van 20 februari 2013, – gezien de mededeling van de Commissie over de jaarlijkse groeianalyse 2013 ( COM(2012)0750 ) van 28 november 2012, en het ontwerp van het gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid dat als bijlage is bijgevoegd, – gezien zijn resolutie van 7 februari 2013 over het Europees Semester voor economische beleidscoördinatie: sociale en werkgelegenheidsaspecten in de jaarlijkse groeianalyse 2013 (2) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Europa 2020: een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2010)2020 van 3 maart 2010, – gezien de mededeling van de Commissie van 18 april 2012 getiteld „Naar een banenrijk herstel” ( COM(2012)0173 ), – gezien de vraag voor mondelinge beantwoording aan de Commissie en de begeleidende resolutie van het Parlement van 14 juni 2012 over „Naar een banenrijk herstel” (3) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Een agenda voor nieuwe vaardigheden en werkgelegenheid: een Europese bijdrage aan volledige werkgelegenheid” ( COM(2010)0682 ) van 23 november 2010, – gezien zijn resolutie van 26 oktober 2011 over de Agenda voor nieuwe vaardigheden en banen (4) , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2010 getiteld „Het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting: een Europees kader voor sociale en territoriale samenhang”( COM(2010)0758 ), en het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) en de resolutie van het Parlement van 15 november 2011 hierover (6) , – gezien de mededeling van de Commissie van 20 december 2011 getiteld „Initiatief ”Kansen voor jongeren„”( COM(2011)0933 ), – gezien de vraag voor mondelinge beantwoording aan de Commissie en de begeleidende resolutie van het Parlement van 24 mei 2012 over het „Initiatief ”Kansen voor jongeren„” (7) , – gezien de mededeling van de Commissie van 5 december 2012 getiteld „Jongeren aan het werk helpen” ( COM(2012)0727 ), – gezien zijn resolutie van 7 september 2010 over de ontwikkeling van het werkgelegenheidspotentieel van een nieuwe duurzame economie (8) , – gezien het Europees pact voor gendergelijkheid (2011-2020), dat op 7 maart 2011 door de Raad is goedgekeurd, – gezien de mededeling van de Commissie van 3 oktober 2008 over een aanbeveling van de Commissie over de actieve inclusie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten ( COM(2008)0639 ) en zijn resolutie daarover van 6 mei 2009 (9) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2013 over integratie van migranten, de gevolgen daarvan voor de arbeidsmarkt en de externe dimensie van de coördinatie van de sociale zekerheid (10) , – gezien zijn resolutie van 5 juli 2011 over de toekomst van sociale diensten van algemeen belang (11) , – gezien de mededeling van de Commissie van 2 juli 2008 getiteld „Vernieuwde sociale agenda: kansen, toegang en solidariteit in het Europa van de 21e eeuw” ( COM(2008)0412 ) en zijn resolutie hierover van 6 mei 2009 (12) , – gezien de mededeling van de Commissie over houdbare overheidsfinanciën op lange termijn voor een economie in herstel ( COM(2009)0545 ), en zijn resolutie daarover van 20 mei 2010 (13) , – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1081/2006 (COM/2011/0607 definitief/2 - 2011/0268 (COD) ) van 14 maart 2012, en de ontwerpwetgevingsresolutie hierover van 20 augustus 2012 (14) , – gezien zijn resolutie van 20 november 2012 over het Initiatief voor sociaal ondernemerschap - Bouwen aan een gezonde leefomgeving voor sociale ondernemingen in een kader van sociale economie en innovatie (15) , – gezien zijn resolutie van 6 februari 2013 over „Maatschappelijk verantwoord ondernemen: het bevorderen van de belangen in de samenleving en de weg naar duurzaam en inclusief herstel” (16) , – gezien zijn resolutie van 20 november 2012 over „Het sociale investeringspact – een reactie op de crisis” (17) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Een agenda voor adequate, veilige en duurzame pensioenen” ( COM(2012)0055 ) van 16 februari 2012, – gezien IAO-Verdrag nr. 117 over sociaal beleid (fundamentele doelstellingen en normen), – gezien IAO-Aanbeveling nr. 202 over socialebeschermingsminima, – gezien de vraag voor mondelinge beantwoording aan de Commissie over de mededeling van de Commissie getiteld „Naar sociale investering voor groei en cohesie – inclusief de uitvoering van het Europees Sociaal Fonds 2014-2020” ( O-000057/2013 - B7-0207/2013), – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat in veel lidstaten de op begrotingsconsolidatie gerichte maatregelen hebben geleid tot het leggen van de nadruk op uitgaven op korte termijn, ten koste van investeringen in duurzame groei, werkgelegenheid, sociale cohesie en concurrentievermogen in het kader van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie; B. overwegende dat de staatsschuldcrisis in Europa, en met name in de landen van de eurozone, een ernstige economische recessie heeft veroorzaakt met negatieve sociale gevolgen voor de meeste lidstaten in de vorm van oplopende werkloosheid, grotere armoede en meer sociale uitsluiting; C. overwegende dat de crisis eens te meer heeft duidelijk gemaakt hoe groot de onderlinge economische afhankelijkheid van de lidstaten is en heeft aangetoond dat niet alle lidstaten even goed in staat zijn op arbeidsmarkt- en sociale uitdagingen te reageren; D. overwegende dat de crisis, in combinatie met de demografische ontwikkelingen, de lidstaten dwingt de doeltreffendheid van hun sociale uitgaven te vergroten en met deze doelstelling bij de hervorming van hun socialebeschermingssystemen rekening te houden; E. overwegende dat de sociale partners op nationaal niveau een belangrijke rol kunnen spelen bij het financieren en beheren van de socialezekerheidssstelsels; F. overwegende dat gerichte en doeltreffende sociale investeringen de economie helpen stabiliseren, de werkgelegenheid stimuleren en de vaardigheden van arbeidskrachten vergroten, waardoor het concurrentievermogen van de EU wordt versterkt; G. overwegende dat voor vacatures steeds vaker hooggekwalificeerd personeel wordt gevraagd en toenemende vaardigheden worden verlangd voor sectoren die in de toekomst veel werkgelegenheid zullen bieden, aangepast aan een duurzame economie en samenleving, wat adequate investeringen in onderwijs- en opleidingsprogramma's vereist; H. overwegende dat de gemiddelde inkomens van huishoudens in de EU dalen en langdurige werkloosheid, alsmede armoede en sociale uitsluiting, met inbegrip van armoede onder werkenden en maatschappelijke polarisering, in veel lidstaten toenemen; I. overwegende dat momenteel 10,5% van de beroepsbevolking werkloos is; J. Overwegende dat de Europese Raad van 30 januari 2012 een verklaring heeft doen uitgaan die luidt: „Groei en werkgelegenheid zullen pas weer opbloeien als we een consequente aanpak volgen die steunt op een brede basis, die een combinatie is van een slimme begrotingsconsolidatie die blijft investeren in toekomstige groei, van gezond macro-economisch beleid en van een actieve werkgelegenheidsstrategie die de sociale cohesie in stand houdt”; K. overwegende dat de gevolgen van de economische stagnatie en de aanhoudende staatsschuldcrisis tezamen met de demografische ontwikkelingen een wissel trekken op de socialezekerheidsstelsels en een fatsoenlijke sociale zekerheid, met inbegrip van verplichte en vrijwillige sociale verzekeringen; L. overwegende dat op dit moment 22,8% van de jongeren in de EU geen werk heeft en dat een aantal lidstaten kampt met een jeugdwerkloosheidspercentage van meer dan 50%; M. overwegende dat 8,3 miljoen Europeanen onder de 25 jaar niet werken, en geen onderwijs of opleiding volgen (NEET); overwegende dat deze aantallen steeds verder stijgen, waarmee er een verloren generatie dreigt te ontstaan; N. overwegende dat jongeren met een migrantenachtergrond een groter risico lopen vroegtijdig en zonder bovenbouwdiploma het onderwijs te verlaten of hun opleiding op te geven; O. overwegende dat 27% van de kinderen een armoede- of sociaaluitsluitingsrisico loopt, tegen gemiddeld 24% van de Europese bevolking als geheel (18) ; P. overwegende dat 8% van de burgers van de EU in ernstige mate te lijden heeft onder materiële deprivatie en zich een aantal behoeften die in Europa onmisbaar worden geacht voor een menswaardig bestaan, niet kan veroorloven; Q. overwegende dat 15% van alle kinderen de school verlaat zonder het middelbaar onderwijs te hebben afgerond en overwegende dat 10% van de burgers in de EU in huishoudens woont waar niemand een baan heeft; R. overwegende dat het Comité voor Sociale Bescherming (SPC) ervoor waarschuwt dat deze percentages in veel lidstaten blijven stijgen, deels als gevolg van de effecten van budgettaire consolidatiemaatregelen; S. overwegende dat de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals ouderen en personen met een handicap, het ergst door de financiële, economische en sociale crisis zijn getroffen; T. overwegende dat de bevoegdheid voor sociaal beleid hoofdzakelijk bij de lidstaten berust, en dat het de rol van de EU is de activiteiten van de lidstaten te ondersteunen en te complementeren; U. overwegende dat het hebben van een behoorlijke baan écht bescherming tegen armoede biedt; V. overwegende dat actief arbeidsmarktbeleid en actieve activeringsstrategieën van cruciaal belang zijn om werklozen te helpen bij het vinden van een behoorlijke baan; W. overwegende dat persoonlijke en passende advisering bij het zoeken naar een behoorlijke baan de kans op succes doet toenemen; X. overwegende dat bezuinigingsmaatregelen, waaronder het verlagen van de begroting van overheidsdiensten en de socialebijstandsuitkeringen, de situatie van de meest kansarmen niet erger mogen maken en mensen niet onnodig met werkloosheid mogen bedreigen; Y. overwegende dat bezuinigingsmaatregelen de beschikbaarheid, toegankelijkheid en betaalbaarheid van gezondheidszorg en langetermijnzorgdiensten niet in gevaar mogen brengen, noch de gezondheidsongelijkheden mogen doen toenemen; Z. overwegende dat de economische crisis vrouwen waarschijnlijk meer zal treffen dan mannen; overwegende dat het gevaar bestaat dat de huidige recessie de vooruitgang afremt of zelfs ongedaan maakt en gevolgen op de lange termijn heeft voor de socialezekerheidsstelsels, sociale integratie en demografie; AA. overwegende dat bij elk bezuinigingsbeleid verstandig te werk moet worden gegaan en anticyclische investeringen binnen belangrijke politieke prioriteiten, en in overeenstemming met economische prestaties en productiviteit, mogelijk moeten zijn; AB. overwegende dat gemarginaliseerde gemeenschappen in betreurenswaardige sociaaleconomische omstandigheden leven en vaak zijn blootgesteld aan ernstige discriminatie en uitsluiting op alle mogelijke terreinen; AC. overwegende dat de eerste signalen van schooluitval als een belangrijke voorbode van een spiraal van armoede moeten worden beschouwd; AD. overwegende dat dakloosheid in alle lidstaten van de EU een probleem blijft, één van de extreemste vormen van armoede en deprivatie is, de menselijke waardigheid aantast en een schending vormt van het fundamentele recht op huisvesting; AE. overwegende dat het garanderen van toegang tot goede huisvesting een internationale verplichting van alle lidstaten is, waarbij moet worden voorzien in sociale huisvesting in combinatie met aanbod via het marktsysteem van vraag en aanbod; AF. overwegende dat voor daklozen specifieke maatregelen moeten worden getroffen om ze in de maatschappij te integreren en sociale uitsluiting te voorkomen; AG. overwegende dat armoede en sociale uitsluiting een doorslaggevende sociale factor zijn voor de gezondheidstoestand en de leefomstandigheden, met name gelet op de invloed van kinderarmoede op de gezondheid en het welzijn van het kind; AH. overwegende dat in de EU nog altijd sprake is van genderdiscriminatie op het werk, een kloof in beloning tussen mannen en vrouwen, en een daaruit voortvloeiende pensioenkloof; AI. overwegende dat in de EU slechts 63% van de vrouwen werkt, vergeleken met 76% van de mannen, en dat dit deels komt door een gebrek aan opvangfaciliteiten en concrete maatregelen om te helpen bij het combineren van werk en gezinsleven; AJ. overwegende dat de genderdimensie van cruciaal belang is voor het behalen van de hoofddoelstellingen van de Europa 2020-strategie omdat vrouwen de grootste onaangesproken arbeidsreserve vormen; overwegende dat dit betekent dat in het kader van het Europees semester concrete maatregelen en specifiek beleid voor gendermainstreaming moeten worden ontwikkeld; AK. overwegende dat de meeste gezinshoofden, de meeste alleenstaande ouders en de meeste verzorgers vrouwen zijn, en dat een beleid gericht op actieve inclusie daarom een veelomvattend pakket maatregelen moet omvatten om vrouwen in staat te stellen hun participatie aan de arbeidsmarkt te vergroten; 1. verwelkomt het pakket sociale investeringsmaatregelen van de Commissie, waarin de nodige koppelingen tot stand worden gebracht tussen nationale socialebeleidsmaatregelen, het proces van hervormingen van het Europees semester en de relevante cohesiefondsen van de EU; 2. merkt op dat in de mededeling van de Commissie aan de oorspronkelijke functie van welzijnssystemen, namelijk sociale bescherming, de functies sociale investering en stabilisering van de economie worden toegevoegd; onderstreept dat de huidige sociaal-economische crisis duidelijk maakt dat deze drie functies complementair in plaats van concurrerend moeten zijn; 3. herhaalt nog eens dat het sociaal beleid en het economisch beleid op EU-niveau beter moeten worden gecoördineerd om discrepanties te vermijden, onderlinge synergie-effecten tot stand te brengen en ze in staat te stellen bij te dragen aan de verwezenlijking van elkaars doelstellingen; 4. onderstreept dat economische groei uiteindelijk het meest doeltreffende instrument is voor het bestrijden van werkloosheid; 5. betreurt dat de mededeling op slechts één vlak wordt aangevuld met een aanbeveling, terwijl bezuinigingsmaatregelen grote gevolgen hebben op meerdere terreinen van het sociaal beleid; 6. is ervan overtuigd dat hervormingen van het sociaal beleid moeten stoelen op de beginselen van actieve integratie en activering, waarbij werklozen en de meest kwetsbaren in staat worden gesteld aan de arbeidsmarkt deel te nemen; 7. herinnert eraan dat sociale investeringen zowel sociaal als economisch rendement genereren door maatschappelijke risico's te voorkomen en aan te pakken; onderstreept dat sociale investeringen zich richten op overheidsmaatregelen en strategieën voor investeringen in menselijk kapitaal in het kader van de overgang naar veranderende arbeidsmarkten, en het verwerven van nieuwe vaardigheden mogelijk maken voor sectoren die in de toekomst veel werkgelegenheid zullen bieden, aangepast aan een duurzame economie en samenleving; 8. onderstreept dat sociale investering door de lidstaten als een investering moet worden gezien, en dat dit kan resulteren in een dubbel dividend met langetermijnresultaten en anticyclische gevolgen, waarmee het gevaar van negatieve gevolgen wordt gereduceerd; verzoekt de Commissie een analyse te verrichten om vast te stellen welke delen van overheidsuitgaven op het vlak van sociaal beleid als een productieve investering kunnen worden beschouwd; 9. Is in dit verband van oordeel dat gerichte sociale investeringen een belangrijk onderdeel van het economische en werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten en van het Europees semester moeten vormen om de werkgelegenheids-, sociale en onderwijsdoelstellingen van de Europa 2020-strategie te kunnen verwezenlijken; 10. verwelkomt daarom de oproep van de Commissie aan de lidstaten om sociale investeringen op te nemen in hun begrotingsdoelstellingen voor de middellange en lange termijn en in hun nationale hervormingsprogramma's; 11. herhaalt dat de middelen voor sociaal beleid niet uitsluitend van de overheidssector afkomstig zijn; 12. onderstreept in dit verband dat de lidstaten bij de financiering op grotere schaal van innovatieve benaderingen gebruik moeten maken, waaronder participatie door de particuliere sector en „financial engineering” middels instrumenten zoals sociale impactobligaties, publiek-private partnerschappen, microfinanciering, het paspoort voor sociale investeringen en op beleid stoelende garanties; 13. verzoekt de lidstaten derhalve met klem om hier ook sociale ondernemingen bij te betrekken, aangezien zij de inspanningen van de publieke sector kunnen aanvullen; 14. verzoekt de Commissie in dit verband te overwegen een scorebord van gemeenschappelijke indicatoren voor sociale investeringen te ontwikkelen, als een waarschuwingsmechanisme en het meten van vooruitgang in de lidstaten; 15. verwelkomt het feit dat de Commissie aandringt op het toewijzen van ten minste 25% van de middelen van de cohesiefondsen aan menselijk kapitaal en sociale investeringen door middel van het Europees Sociaal Fonds; 16. roept de lidstaten op te zorgen voor een efficiënt toezicht op de uitgaven voor sociaal beleid, zodat de middelen aan doelgerichte en efficiënte maatregelen worden besteed en onnodige administratieve lasten worden voorkomen; Duurzaamheid 17. verzoekt de lidstaten met klem hun beleid inzake sociale investeringen zo snel mogelijk te moderniseren en daar waar nodig structureel te hervormen om de burgers de best mogelijke diensten aan te bieden; 18. onderstreept dat de lidstaten hun beleid inzake sociale investeringen duurzaam en toekomstbestendig moeten maken door het verbeteren van de efficiëntie en de doeltreffendheid van het systeem en de beschikbare middelen; 19. onderstreept dat de wil van lidstaten om de duurzaamheid van hun beleid inzake sociale investeringen te verbeteren zich niet noodzakelijkerwijs moet vertalen in „hogere uitgaven”, maar in een „meer efficiënte en doeltreffende besteding van de beschikbare middelen”; 20. verzoekt de lidstaten dan hun beleid inzake sociale investeringen doelgericht te maken en regelmatig te meten welke vooruitgang er wordt geboekt; Bestrijding van armoede en sociale uitsluiting 21. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om in de volgende landenspecifieke aanbevelingen aandacht te besteden aan de aanpak van armoede onder werkenden, armoede onder mensen met beperkte of geheel geen banden met de arbeidsmarkt, alsook aan armoede onder ouderen; verzoekt de Europese Raad om deze richtsnoeren tot prioriteit te verheffen; 22. benadrukt de belangrijke componenten van de Europese strategie voor de actieve inclusie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten, te weten passende inkomenssteun, inclusieve arbeidsmarkten en toegang tot hoogwaardige diensten; vindt het jammer dat nationale strategieën voor actieve integratie te vaak worden gereduceerd tot werkgelegenheidsactivering, waardoor mensen buiten de arbeidsmarkt voor wie een terugkeer naar een baan bijvoorbeeld ten gevolg van hun leeftijd of functiebeperkingen geen optie is, de facto worden uitgesloten; 23. herinnert de lidstaten eraan dat een beleid gericht op actieve inclusie: 24. roept de lidstaten op stelselmatig de impact van bezuinigingsmaatregelen op kwetsbare groepen in het kader van beleid inzake actieve integratie te beoordelen; 25. roept de lidstaten op toe te zien op de kwaliteit van sociale dienstverlening voor iedereen, met inbegrip van hun beschikbaarheid, toegankelijkheid en betaalbaarheid, vooral op het gebied van volksgezondheid, langetermijnzorg, onderwijs, huisvesting, energie, water, vervoer en communicatie; 26. onderstreept de noodzaak van vergroting van de productiviteit van de zorgverlening, van reducering van kwetsbaarheid en handicaps, en van het scheppen van de voorwaarden die ouderen in staat stellen zelfstandig te blijven wonen, ook wanneer zij functiebeperkingen hebben; 27. roept de lidstaten op te bekijken in hoeverre standaardtarieven voor minder draagkrachtige huishoudens kunnen worden ingesteld voor kwetsbare groepen, bijvoorbeeld op het gebied van energievoorziening, water en openbaar vervoer; 28. dringt erop aan de organisaties van gemarginaliseerde gemeenschappen actief te betrekken bij het ontwikkelen en ten uitvoer leggen van op die gemeenschappen gerichte integratiestrategieën, zoals de nationale strategieën voor de integratie van Roma in de periode tot 2020; 29. betreurt het dat in veel lidstaten te weinig wordt gedaan voor de integratie van migranten; onderstreept dat in passende programma's en diensten, en in doeltreffende informatieverschaffing met betrekking tot de toegang tot deze programma's moet worden geïnvesteerd om de integratie van migranten te verbeteren en het risico van sociale uitsluiting te reduceren; 30. vraagt de Commissie om een concreet en gedetailleerd stappenplan voor de uitvoering van strategieën voor actieve inclusie; benadrukt dat dit stappenplan tijdschema's en realistische doelstellingen moet bevatten die zijn gebaseerd op specifieke indicatoren en dienen te worden vastgesteld na uitvoerige raadpleging van de belanghebbenden, en nauwlettend gevolgd moet worden door middel van de open coördinatiemethode, met relevante instrumenten en procedures in het geval van niet-naleving; Bestrijding van kinderarmoede 31. is verheugd over de aanbeveling van de Commissie over kinderarmoede, zoals aangekondigd in haar mededeling met de titel „Het Europees platform tegen armoede en sociale uitsluiting: een Europees kader voor sociale en territoriale samenhang”; herinnert voorts aan de rechten van het kind, zoals verankerd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; 32. verwelkomt de brede benadering die in de aanbeveling wordt voorgestaan en die gebaseerd is op drie pijlers, te weten toegang tot adequate middelen, toegang tot kwalitatief hoogwaardige diensten en participatie in de samenleving en het besluitvormingsproces, en waarin kinderen worden erkend als rechthebbenden; 33. herhaalt dat alle kinderen en jongeren volgens het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind recht op onderwijs hebben, hetgeen tevens geldt voor kinderen en jongeren die niet over een verblijfsvergunning beschikken voor het land waar zij verblijven; 34. benadrukt dat de strijd tegen armoede bij kinderen meer gericht moet zijn op preventie en vroegtijdig ingrijpen dan op hulpmaatregelen, en uit moet gaan van het beginsel van gelijke toegang tot onderwijs- en opvangvoorzieningen van hoge kwaliteit voor kleine kinderen; 35. moedigt in dit verband initiatieven aan om meer faciliteiten voor kinderen te creëren, zoals activiteitencentra die zowel tijdens de schoolperiode als in de vakanties geopend zijn, alsmede buitenschoolse culturele en sportactiviteiten, met verstrekking van maaltijden; 36. benadrukt de noodzaak van afdoende financiële middelen voor deze diensten, en in het bijzonder voor beleid ter ondersteuning van arme en kwetsbare gezinnen, zoals gezinnen met gehandicapte kinderen, eenoudergezinnen en grote gezinnen; 37. onderstreept het belang van ouder-kindrelaties en van de nodige steun om ouders te helpen hun ouderlijke verantwoordelijkheid uit te oefenen, om zo te voorkomen dat kinderen van hun ouders worden gescheiden en in een zorginrichting worden geplaatst ten gevolge van ernstige armoede; Aanpak van dakloosheid 38. verwelkomt het werkdocument van de diensten van de Commissie over de aanpak van dakloosheid; 39. herinnert aan het verzoek van het Parlement om een concreet en gedetailleerd stappenplan voor de tenuitvoerlegging van de EU-strategie tegen dakloosheid; 40. benadrukt dat investeringen in sociale huisvesting niet alleen een cruciale rol spelen voor het verlichten van de gevolgen van armoede, maar ook beschouwd moeten worden als sociale investeringen die op lange termijn leiden tot het creëren van fatsoenlijke banen en duurzame groei; 41. verzoekt de lidstaten onnodige administratieve hobbels bij het aanvragen van sociale huisvesting weg te nemen en een eind te maken aan de discriminatie van minderheden en kwetsbare groepen, om zo een gelijke toegang voor iedereen te waarborgen; 42. herinnert eraan dat de energiekosten meestal een groot deel van de huishoudelijke uitgaven vertegenwoordigen en roept de lidstaten daarom op hun beleid ter vergroting van de energie-efficiëntie van huishoudens te intensiveren; 43. verzoekt de lidstaten specifieke programma's voor daklozen te ontwikkelen die stoelen op een beoordeling van de plaatselijke situatie, en bijzondere aandacht te schenken aan huisvesting en langetermijnsteun voor kwetsbare personen en gemarginaliseerde bevolkingsgroepen, en niet alleen aan op de terbeschikkingstelling van een tijdelijk onderkomen; Jongeren aan werk helpen 44. onderstreept dat investeren in jeugdwerkgelegenheid een centraal onderdeel moet vormen van de nationale sociale investeringsstrategieën; 45. dringt er bij de lidstaten op aan krachtige maatregelen te treffen ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid, met name door preventief optreden tegen vroegtijdige schoolverlating of voortijdige uitval uit opleidings- en stageprogramma's (bijvoorbeeld door een duaal onderwijssysteem of andere kaders met een vergelijkbare doeltreffendheid op te zetten), en omvattende strategieën te ontwikkelen voor jongeren die niet werken of geen onderwijs of opleiding volgen (NEET's); 46. benadrukt dat sociale investeringen ten behoeve van NEET's zou leiden tot een verlaging van het huidige economisch verlies ten gevolge van de uitval van jongeren van de arbeidsmarkt, door Eurofound geraamd op 153 miljard EUR, ofwel 1,2% van het bbp van de EU; 47. vindt het jammer dat er in het bestaande beleid inzake sociale investeringen onvoldoende de nadruk op wordt gelegd dat de middelen prioritair ter beschikking moeten worden gesteld voor langdurig werklozen, jonge werklozen en oudere werknemers die langdurig werkloos dreigen te worden; 48. wijst erop dat sociale investeringen in jongeren allerlei vormen kunnen aannemen, waaronder: het ontwikkelen van partnerschappen tussen scholen, opleidingscentra en lokale of regionale bedrijven; het verzorgen van gerichte, kwalitatief goede opleidingen en stageprogramma's voor jongeren; beroepsopleidingen in samenwerking met ondernemingen; mentorschapsregelingen met het oog op de aanwerving en opleiding van jongeren in het bedrijf of op een betere overgang van onderwijs naar werk; bevordering van de maatschappelijke participatie van jongeren; en bevordering van de regionale, Europese en internationale mobiliteit door verdere vooruitgang bij de wederzijdse erkenning van kwalificaties en vaardigheden; onderstreept tevens dat van sociale investeringen doeltreffende prikkels kunnen uitgaan, zoals tewerkstellingssubsidies en verzekeringsbijdragen voor jongeren die behoorlijke woon- en werkomstandigheden garanderen, ten einde openbare en particuliere werkgevers aan te moedigen om jonge mensen in dienst te nemen, zowel in kwalitatief goede banen voor jongeren als in bijscholing en verbetering van hun vaardigheden tijdens hun dienstverband te investeren, en de ondernemingszin bij jongeren aan te wakkeren; 49. onderstreept de noodzaak van een betere coördinatie van de nationale socialezekerheidsstelsels, en met name de pensioenstelsels, om mobiliteit te bevorderen; 50. benadrukt de behoefte aan statistische informatie om de lidstaten te kunnen vergelijken wat betreft jeugdwerkloosheid en uitgaven ten behoeve van jongeren in het kader van het arbeidsmarktbeleid; Het scheppen van banen en de arbeidsmarkten 51. spreekt de waarschuwing uit dat bezuinigingsmaatregelen afbreuk kunnen doen aan de kwaliteit van het werk, de sociale bescherming en de gezondheids- en veiligheidsnormen, en onderstreept dat zij daarom vergezeld moeten gaan van maatregelen ter handhaving van adequate normen; 52. onderstreept het belang van levenslang leren voor het vergroten van het vermogen van mensen om tot aan de pensioengerechtigde leeftijd, en langer indien zij dat wensen, aan de samenleving en de arbeidsmarkt deel te nemen; 53. herhaalt zijn verzoek aan de lidstaten om werkgelegenheidsbevorderende maatregelen te treffen als onderdeel van hun sociale investeringsprogramma's, zoals hervormingen van de belastingen op arbeid die werkgelegenheidsprikkels bevatten, bevordering en ondersteuning van het zelfstandig ondernemerschap en startende ondernemingen, verbetering van het ondernemingsklimaat, bevordering van de toegang van het mkb tot financiering, omvorming van informeel en zwart werk tot reguliere werkgelegenheid, ontwikkeling van stimulansen voor het verbeteren van de arbeidsparticipatie van de sociaal meest kwetsbare groepen, hervorming van de arbeidsmarkt om deze dynamischer en niet-discriminerend te maken, integratie van flexiezekerheid en modernisering van de loonbepalingssystemen om de lonen af te stemmen op de ontwikkelingen van de productiviteit; 54. onderstreept dat in het kader van Horizon 2020 de kansen op het scheppen van banen in innovatieve sectoren, zoals de duurzame, koolstofvrije economie, de sociale en gezondheidszorg en de digitale, culturele en creatieve sector, moeten worden benut en dat ter ondersteuning daarvan voldoende in nieuwe vaardigheden moet worden geïnvesteerd en gebruik moet worden gemaakt van instrumenten voor sociale investeringen, door toepassing van het concept van „slimme specialisatie” om sterk onderzoek en innovatie te doen aansluiten op marktontwikkelingen; 55. wijst erop dat naleving van flexiezekerheidsbeginselen zowel een adequate sociale bescherming voor werknemers als toegang tot opleidingen en loopbaanontwikkeling mogelijk maakt, en daarmee de verwerving van nieuwe vaardigheden; Sociaal ondernemerschap 56. is verheugd over de aandacht voor sociaal ondernemerschap en de toegang tot microfinanciering, o.a. voor kwetsbare groepen; onderstreept dat dit cruciale aspecten zijn in de context van sociale investeringen, omdat op basis daarvan niet alleen nieuwe, duurzame banen kunnen worden gecreëerd en de sociale, solidaire economie kan worden ontwikkeld, maar ook sociale ondernemingen winsten kunnen behalen en herinvesteren; 57. onderstreept dat actief en gezond ouder worden als een levenslange opgave moet worden gezien, en dat preventie en revalidatie prioritair zijn om kwaaltjes, functiebeperkingen en handicaps te voorkomen en uit te stellen, respectievelijk op te vangen en ongedaan te maken; 58. betreurt het dat in de mededeling geen gewag wordt gemaakt van de belangrijke rol van het Grundtvig-programma bij het voorkomen van armoede en maatschappelijke uitsluiting en het bevorderen van sociale investeringen; verzoekt de Commissie meer bekendheid te geven aan programma's voor een leven lang leren, beroepsonderwijs en opleidingen, en verzoekt de lidstaten deze kwalitatief te verbeteren en toegankelijker te maken; 59. benadrukt de belangrijke rol van de financiële instrumenten van de EU en de Europese sociaalondernemerschapsfondsen, om de toegang van sociale ondernemingen tot de financiële markten te verbeteren; 60. roept de Commissie op de invoering te overwegen van een gemeenschappelijk Europees kader voor de publicatie van gegevens, dat een waarborg zou vormen voor een duidelijke informatievoorziening over investeringen in sociale ondernemingen in de lidstaten en de intercollegiale druk zou verhogen; 61. vindt het belangrijk dat maatschappelijk verantwoord ondernemen gericht is op zowel milieunormen als sociale normen om ondernemingen ertoe te brengen zich verantwoordelijk te gedragen; Genderdimensie 62. juicht het toe dat in de mededeling van de Commissie over sociale investeringsstrategieën aandacht wordt besteed aan de genderdimensie; 63. onderstreept dat het aanbod aan kwalitatief hoogwaardige kinderopvang en andere zorgfaciliteiten van cruciaal belang is, omdat dit vrouwen in de gelegenheid stelt een baan te zoeken en voltijds te werken; verzoekt de lidstaten te voorzien in voldoende kinderopvang en andere zorgfaciliteiten, om beide ouders in staat te stellen in de arbeidsmarkt te participeren, en dit eens te meer omdat het aanbod van kinderopvangplaatsen op dit moment vrij ongelijk verdeeld is over de lidstaten; 64. sluit zich aan bij de oproep van de Commissie aan de lidstaten om te investeren in diensten – zoals betaalbare, voltijdse, kwalitatief goede kinderopvang, dagscholen, ouderenzorg en steun voor informele zorgverleners – die bijdragen aan gendergelijkheid, een beter evenwicht tussen werk en privé voor mannen en vrouwen bevorderen (inclusief vaderschapsverlof voor mannen) en een kader scheppen dat de mogelijkheid biedt om voor het eerst of opnieuw de arbeidsmarkt te betreden, terwijl ervoor wordt gezorgd dat mannen en vrouwen gelijk loon voor gelijk werk ontvangen; 65. wijst nogmaals op het belang van gendergevoelige onderwijsstelsels waar kinderen hun talenten kunnen ontdekken, zodat gendersegregatie op de arbeidsmarkt op de lange termijn wordt voorkomen; 66. roept de lidstaten op gendergelijkheid te eerbiedigen en te stimuleren in hun nationale beleidsmaatregelen en nationale hervormingsprogramma's; EU-middelen 67. benadrukt de cruciale rol van het cohesiebeleid en de structuurfondsen bij het bevorderen van sociale investeringen; onderstreept in dit verband de belangrijke bijdrage van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) om armoede te voorkomen bij werknemers die door de crisis zijn getroffen, en van de Europese Progress-microfinancieringsfaciliteit bij de ondersteuning van het ondernemerschap in de vorm van opleiding, bij- en herscholing van personeel, om mensen weer aan het werk te krijgen; 68. onderstreept dat de structuurfondsen zich moeten richten op prioritaire gebieden die een duidelijk effect op groei en werkgelegenheid hebben en waarop het cohesiebeleid zich zou moeten concentreren; 69. onderstreept dat het Europees Sociaal Fonds zich meer moet richten op actieve maatregelen, die aansluiten bij de behoeften van de werkgevers; 70. verwelkomt de nadruk van de Commissie op het Europees Sociaal Fonds als voornaamste instrument om sociale investeringen te stimuleren; is er in dit verband groot voorstander van dat ten minste 25% van de middelen voor het cohesiebeleid wordt toegewezen aan het ESF en dat 20% van de ESF-toewijzingen in elke lidstaat wordt gereserveerd voor bevordering van de maatschappelijke integratie en armoedebestrijding; 71. verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat het meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020 in de nodige begrotingsmiddelen voorziet om de sociale investeringen in de EU te kunnen stimuleren en ondersteunen; 72. doet een dringende oproep tot het vroegtijdig financieren van de 6 miljard EUR die is toegewezen aan het nieuwe initiatief Werkgelegenheid voor de jeugd tijdens de eerste jaren van het meerjarig financieel kader, om de jeugdwerkloosheid aan te pakken en jeugdgaranties te implementeren; onderstreept dat de kosten van implementering van de jeugdgaranties in de eurozone door het IAO worden geraamd op 21 miljard EUR; dringt er daarom op aan dat de toewijzing in het kader van een herziening van het meerjarig financieel kader naar boven wordt bijgesteld; juicht het toe dat de doelgroep voor de jeugdgarantie is uitgebreid tot jongeren onder de 30 jaar; 73. verwelkomt het voornemen van de Commissie om het gebruik van nieuwe financiële instrumenten te onderzoeken om de hefboomwerking van openbare sociale investeringen te vergroten; verzoekt de Commissie gedetailleerdere voorstellen te doen over dat onderwerp; Sociale dimensie van de EMU 74. is van mening dat de begrotingsdiscipline in de eurozone niet alleen mag worden gemeten met behulp van budgettaire en macro-economische ijkpunten, maar dat daarnaast evenveel gewicht moet worden toegekend aan werkgelegenheids- en sociale ijkpunten alsmede aan voortgangsverslagen over structurele hervormingen, met als doel een passende en efficiënte omvang van de sociale investeringen te garanderen en daarmee de duurzaamheid van een sociale Europese Unie op lange termijn; 75. verzoekt de Commissie met klem om, wanneer ze erover nadenkt hoe de sociale dimensie van een echte economische en monetaire unie kan worden versterkt, te kijken naar de behoefte aan openbare investeringen in de lidstaten, met name die met betrekking tot de sociale en de onderwijsdoelstellingen in het kader van de Europa 2020-strategie; 76. herhaalt dat een sociaal pakket voor Europa het onderstaande moet bevorderen: 77. verzoekt de lidstaten, indien noodzakelijke vooruitgang ten onrechte wordt belemmerd door blokkerende minderheden, het beginsel van nauwere samenwerking uit te breiden naar het sociale en werkgelegenheidsbeleid; o o o 78. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 174 e.v. van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waarin de doelstelling van economische, sociale en territoriale samenhang is neergelegd en de structurele financieringsinstrumenten voor de verwezenlijking van die doelstelling worden gedefinieerd, – gezien artikel 107, lid 3, onder a), van het VWEU, waarin bepaald wordt dat bepaalde benadeelde gebieden in de Europese Unie in aanmerking komen voor regionale steunmaatregelen om hun economische ontwikkeling te bevorderen, – gezien het voorstel van de Commissie van 6 oktober 2011 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, die onder het gemeenschappelijk strategisch kader vallen, en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad ( COM(2012)0496 ), zoals gewijzigd ( COM(2013)0146 ), – gezien zijn resolutie van 17 januari 2013 over modernisering van het staatssteunbeleid (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's nr. 2232/2012 van 1 februari 2013 over de richtsnoeren inzake regionale overheidssteun, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité INT/653 van 26 maart 2013 inzake de interne markt en regionale staatssteun, – gezien de richtsnoeren van de Commissie inzake regionale steunmaatregelen 2007-2013 (2) , – gezien de mededeling van de Commissie van 8 mei 2012 met als titel „De modernisering van het EU-staatssteunbeleid” ( COM(2012)0209 ), – gezien de beslissing van de Commissie C(2012)7542 in de zaak SA 33243 Jornal da Madeira, – gezien de nota van de diensten van DG Mededinging van de Commissie met ontwerprichtsnoeren voor regionale staatssteun voor 2014-2020 (3) , – gezien punt 57 van de conclusies van de Europese Raad inzake het meerjarig financieel kader (7-8 februari 2013 – Regionale steunmaatregelen) (4) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de lidstaten van 1998 over het regionale beleid en het mededingingsbeleid - zorgen voor een sterkere concentratie en een betere coherentie ( COM(1998)0673 ), – gezien het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevoegde zaken T-443/08 en T-455/08T (Mitteldeutsche Flughafen en Flughafen Leipzig/Halle vs Commissie), – gezien de mededeling van de Commissie met als titel „Denk eerst klein - een 'Small Business Act' voor Europa” ( COM(2008)0394 ), – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0204/2013 ), A. overwegende dat de Commissie de regels inzake staatssteun aan het moderniseren is met als doel de groei te bevorderen, de nadruk te leggen op de belangrijkste gevallen en de tenuitvoerlegging van de desbetreffende regels te vereenvoudigen, te stroomlijnen en te bespoedigen; B. overwegende dat de rechtsgrondslag voor de nieuwe voorstellen, artikel 109 VWEU, alleen voorziet in raadpleging van het Parlement en niet in de toepassing van de gewone wetgevingsprocedure; overwegende dat het Parlement niets in de melk te brokkelen heeft bij de goedkeuring van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen voor 2014-2020; C. overwegende dat de gewone wetgevingsprocedure inzake het wetgevingspakket voor het cohesiebeleid met betrekking tot de Europese structuur- en investeringsfondsen 2014-2020 nog niet is afgerond; D. overwegende dat de meest gebruikelijke steunregelingen de vorm aannemen van subsidies, belastingverlagingen, ontheffingen, stimuleringspremies, leningen met verlaagde rente, garanties, preferentiële rentevoeten en aandelenparticipatie, toegekend door zowel nationale, regionale en plaatselijke overheden als door de overheid gecontroleerde entiteiten en een toenemend aantal soorten publiek-private partnerschappen; E. overwegende dat er een aantal regels inzake staatssteun alsook richtsnoeren zijn die op regionaal, sectorspecifiek of horizontaal niveau gelden, terwijl de lidstaten tot op zekere hoogte zelf mogen uitmaken welk soort steun zij willen verlenen; F. overwegende dat de Commissie volgens haar zeggen met haar richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen beoogt mede te zorgen voor een concurrerende en samenhangende interne markt en voor minimale verstoring door dergelijke steun; G. overwegende dat staatssteun een aanvulling moet zijn van en in overeenstemming moet zijn met de doelstellingen op andere Europese beleidsterreinen, met name het cohesiebeleid; H. overwegende dat de toepassing en de interpretatie van de regels inzake staatssteun eveneens sterk afhankelijk zijn van de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie; I. overwegende dat het bestaan van een mechanisme dat een effectieve tenuitvoerlegging en toepassing van EU-staatssteun waarborgt, een van de algemene ex-antevoorwaarden is die in de ontwerpverordeningen over het cohesiebeleid voor 2014-2020 worden genoemd; J. overwegende dat de gevolgen van staatssteun en staatssteuntoezicht voor de lidstaten, de regio's en de lokale autoriteiten, alsook voor het bedrijfsleven, de markten en de economie in het algemeen, onvoldoende bestudeerd zijn, zoals de Rekenkamer opmerkt in haar verslag onder de titel „Waarborgen de procedures van de Commissie een effectief beheer van de controle op staatssteun?” (5) ; K. overwegende dat administratieve lasten het belangrijkste zorgpunt zijn voor begunstigden wanneer zij te maken hebben met de regels inzake staatssteun of het cohesiebeleid; Coördinatie van de regels inzake staatssteun en het cohesiebeleid 1. is ingenomen met de ontwerprichtsnoeren voor regionale steun van de Commissie voor 2014-2020, die een integrerend onderdeel vormen van het programma voor de modernisering van de staatssteun (SAM); is nog altijd aanhanger van de benadering waarin de compatibiliteitsregels voor de beoordeling van staatssteun gebaseerd zijn op gemeenschappelijke principes en consistent zijn in de hele groepsvrijstellingsverordening (GBER) (6) en de verschillende richtsnoeren; is voorstander van vereenvoudigde, voorspelbare en efficiëntere regels voor de controle en handhaving van staatssteun op basis van een degelijke economische analyse; 2. is van mening dat de tenuitvoerlegging van zowel het cohesiebeleid als de staatssteunregelingen ter versterking van plaatselijke en regionale investeringen van cruciaal belang is voor de bevordering van de economische, sociale en territoriale samenhang, de regionale en lokale ontwikkeling, slimme, duurzame en inclusieve groei en de werkgelegenheid; maakt zich echter zorgen over de vraag of de regels inzake staatssteun stroken met de tenuitvoerlegging van de Europese structuur- en investeringsfondsen; verzoekt de Commissie met het oog hierop ervoor te zorgen dat de modernisering van het EU-staatssteunbeleid (SAM) in overeenstemming is met de verordeningen inzake het cohesiebeleid 2014-2020, zodat er geen grote verschillen zijn in de behandeling van gebieden van eenzelfde categorie binnen het kader van het cohesiebeleid; 3. betreurt het dat artikel 109 VWEU – het verdrag dat de grondslag vormt voor de machtigingsverordening en indirect voor de GBER – alleen voorziet in raadpleging van het Parlement en niet in medebeslissing; is van mening dat deze democratische tekortkoming onaanvaardbaar is; stelt voor deze leemte zo snel mogelijk op te vullen met behulp van interinstitutionele regelingen op het vlak van mededingingsbeleid, en te corrigeren bij de volgende wijziging van het Verdrag; wijst erop dat de blauwdruk van de Commissie voor een diepere economische en monetaire unie voorziet in voorstellen voor een wijziging van het Verdrag die uiterlijk in 2014 moet plaatsvinden; vindt dat een dergelijk voorstel onder andere een specifiek voorstel tot wijziging van artikel 109 VWEU moet omvatten om de in dat artikel genoemde verordeningen aan te nemen in overeenstemming met de gewone wetgevingsprocedure; 4. spoort de Commissie aan door te gaan met het uitbrengen van richtsnoeren inzake zachte wetgeving op het vlak van mededingingsbeleid, en dan met name staatssteun, waarbij terdege rekening wordt gehouden met de jurisprudentie van het Hof van Justitie, teneinde een bepaalde mate van rechtszekerheid te garanderen voor de belanghebbenden; 5. onderstreept dat de primaire doelstelling van het toezicht op de staatssteun erin bestaat gelijke voorwaarden te garanderen in een concurrerende en coherente interne markt; staat volledig achter het algemene doel van de SAM om de regels voor staatssteun af te stemmen op de noodzaak om economische groei in de EU te bevorderen; constateert dat het vooral van belang is economische groei te stimuleren in de meest achtergestelde regio's van de EU en verstorende effecten van steun op de interne markt tot een minimum te beperken; 6. benadrukt dat zowel de regels inzake staatssteun als de doelstellingen van het cohesiebeleid moeten leiden tot verbetering van de situatie van de regio's en meest achtergestelde gebieden, en dat het proces van modernisering van het staatssteunbeleid de doelstellingen van cohesie in de hele EU moet weerspiegelen, namelijk bijdragen tot de duurzame ontwikkeling van de regio's en tot meer welzijn; is van mening dat de modernisering van de mededingingsregels gebaseerd moet zijn op inzicht in de gevolgen van die regels op subnationaal niveau; 7. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat het bevorderen van slimme, duurzame en inclusieve groei via staatssteun wordt uitgevoerd in volledige overeenstemming met geloofwaardige strategieën voor fiscale consolidatie voor de lange termijn; vindt dat de Commissie beter rekening moet houden met de koppelingen tussen het beleid inzake staatssteun en fiscaal toezicht bij het opstellen van de landgebonden aanbevelingen, en verzoekt de lidstaten ook rekening te houden met deze koppelingen bij het opstellen van hun stabiliteits- en convergentieprogramma’s en hun nationale hervormingsprogramma's; onderstreept de behoefte aan een vereenvoudiging van de regels en minder, maar meer gerichte staatssteun, waarbij in het achterhoofd moet worden gehouden dat staatssteun bedoeld is als uitzondering, niet als regel; benadrukt dat het wedijveren om subsidies tussen de lidstaten moet worden voorkomen en vermeden, vooral in tijden van begrotingsbeperkingen in de hele EU; 8. is van mening dat regionale steun alleen een doeltreffende rol kan spelen als deze spaarzaam en proportioneel wordt ingezet en toegespitst wordt op de meest achtergestelde regio's van de EU waar de steun het hardst nodig is; benadrukt de structurele bijdrage van steun aan regionale ontwikkeling, vooral in de huidige context van diepe economische crisis; verzoekt de Commissie te erkennen dat het crisiscriterium„ernstige verstoring in de economie van een lidstaat” nog steeds van toepassing is in de reële economie alsook in de financiële sector, en de criteria voor het maken van deze beoordeling te verduidelijken en te standaardiseren; 9. merkt op dat er een overlappingsmarge bestaat tussen structuurfondsen uit het cohesiebeleid en staatssteun aan bedrijven; benadrukt dat een aanzienlijk deel van de uitgaven in het kader van het cohesiebeleid van de EU in de periode 2014-2020 onder de GBER vallen, en dat niet alleen de regionale steunmaatregelen maar ook andere horizontale of sectorgebonden richtsnoeren van belang zijn in dit verband; merkt op dat al deze instrumenten voor staatssteun onderlinge samenhang moeten vertonen met elkaar en met de doelstellingen van het cohesiebeleid, en dat al deze regels uiteindelijk moeten leiden tot een doeltreffende besteding van overheidsgeld en groei moeten bevorderen; 10. wijst op het belang van de GBER in het hele moderniseringsproces van de staatssteun, aangezien een groepsvrijstelling van de aanmeldingseis voor bepaalde steuncategorieën de administratieve rompslomp voor lidstaten aanzienlijk kan verminderen en de Commissie daarmee haar hulpbronnen kan inzetten voor de meest omstreden gevallen en beter prioriteiten kan aanbrengen in haar handhavingsactiviteiten; is daarom van mening dat de Commissie het ontwerp van de nieuwe GBER en de bijbehorende reeks gemeenschappelijke beginselen eerder had moeten publiceren dan bepaalde specifieke richtsnoeren; 11. vindt het goed dat de Commissie er in het moderniseringsproces van de staatssteun naar streeft de beginselen duidelijker en eenvoudiger te maken; is van oordeel dat deze beginselen enerzijds goed gecoördineerd moeten worden met ander EU-beleid en anderzijds duidelijk, voorspelbaar en flexibel genoeg moeten zijn om te voorzien in de behoeften van bepaalde lidstaten en hun regio's die een periode van crisis en ernstige economische moeilijkheden doormaken; verklaart andermaal dat het beseft dat staatssteun en overheidsinvesteringen een rol spelen bij de aanpak van de economische crisis; meent in dit verband dat de Commissie ervoor moet zorgen dat de in de toekomstige RAG's vervatte steunintensiteitsniveaus niet worden toegepast op overheidssteun uit de Europese structuur- en investeringsfondsen; is bezorgd dat het voorstel zoals dat met het oog op de raadpleging is gepubliceerd onvoldoende onderlegd is en haaks zou kunnen staan op het streven naar vereenvoudiging; Territoriale dekking van de regionale steunmaatregelen 2014-2020 12. merkt op dat, in tegenstelling tot andere soorten staatssteun die in de EU kunnen worden verstrekt, regionale steun per definitie een beperkte geografische reikwijdte en dekking van de bevolking heeft; 13. stelt zich op het standpunt dat de geografische zonering in de nieuwe richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 evenwel moet worden gehandhaafd of moet verdergaan dan het huidige niveau van 45%, en dat de steunintensiteit moet worden gehandhaafd op het huidige niveau, gezien de politieke, economische en sociale situatie in de lidstaten alsook in het licht van de natuurlijke, geografische en demografische handicaps van bepaalde regio's; wijst erop dat de economieën van de EU en de EER wereldwijd gezien in een nadelige positie zouden kunnen worden geplaatst ten opzichte van derde landen die voordeel halen uit minder strikte werkgelegenheidsregelingen of lagere kosten en zo de aantrekkelijkheid van de EU en de EER in gevaar brengen; wijst erop dat de noodzakelijke balansaanpassingen in de particuliere sector en de economische onzekerheid ten koste gaan van investeringen in de achtergestelde gebieden van de EU en de toegang tot financiering aldaar, waardoor de verschillen tussen regio's verder groeien; 14. is van mening dat de nieuwe regels geen restrictieve gevolgen mogen hebben voor de investeringen in en de groei van regio's wanneer die van de categorie van de minder ontwikkelde regio's naar die van de meer ontwikkelde regio's promoveren; beseft dat bepaalde regio's die in het huidige systeem voor staatssteun in aanmerking komen in de toekomst misschien niet aan de zoneringscriteria van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen zullen voldoen en misschien van de zoneringsregeling zullen worden uitgesloten; meent dat er voor deze regio's een speciaal veiligheidsstelsel moet komen dat vergelijkbaar is met dat voor de overgangsregio's in het cohesiebeleid, wat zou zorgen voor meer coherentie tussen de verordeningen inzake het cohesiebeleid 2014-2020 en de mededingingsregels en de lidstaten in staat zou stellen zich aan hun nieuwe situatie aan te passen; stelt in dit verband voor dat de regio's die in de periode 2007-2013 als „a”-gebieden zijn beschouwd, voor de periode 2014-2020 de vooraf vastgestelde status van „c”-gebieden krijgen; vraagt de Commissie dat zij ervoor zorgt dat de maximale steunintensiteit in voormalige „a”-gebieden, met inbegrip van de „statistisch-effectregio's en in ”c„-gebieden dienovereenkomstig wordt opgetrokken; 15. benadrukt de rol van staatssteun in economieën die bijzonder hard getroffen zijn door de crisis en waarvoor de steun uit hoofde van het cohesiebeleid de enige bron van investeringen zou kunnen zijn; stelt in dit verband voor dat wordt nagedacht over specifieke regionale derogaties buiten de regionale steunkaart, zodat de lidstaten de weerslag van de crisis kunnen aanpakken merkt op dat wat economische ontwikkeling betreft, de periode 2008-2010 en wat werkloosheid betreft, de periode 2009-2011 door de Commissie als basis moeten worden gebruikt om te bepalen wie in aanmerking komt voor staatssteun, ook al kunnen deze jaren geen maatstaf vormen voor de territoriale effecten van de door de crisis en natuurrampen veroorzaakte verstoring; verzoekt de Commissie gebruik te maken van recentere en meer doelgerichte gegevens; stelt voor dat de Commissie, om te voorkomen dat er een gat valt, de geldigheid van de huidige regionale-steunkaart en de regionale kaarten met ten minste 6 maanden verlengt aangezien de nieuwe kaarden niet tijdig zullen zijn goedgekeurd; is ingenomen met het voornemen van de Commissie om de regionale kaarten van de „c”-gebieden in 2017 aan een tussentijdse herziening te onderwerpen; 16. verzoekt de Commissie de economische gevolgen van haar besluiten op het vlak van regionale steun in een bredere geografische context te zien, aangezien grensregio's kunnen concurreren met de EER als locatie voor economische bedrijvigheid; beveelt aan dat de Commissie dit punt in aanmerking neemt in haar EU-nabuurschapsbeleid en in de onderhandelingen met kandidaat-lidstaten; 17. wijst op het standpunt van de Europese Raad die de Commissie opdracht heeft gegeven te zorgen voor een oplossing voor de specifieke situatie van regio's die aan convergentieregio's grenzen; wijst dan ook met het oog op minimalisering van de verschillen in steunintensiteit tussen regio's van verschillende lidstaten met dezelfde grens op het belang van een evenwichtige aanwijzing van zogeheten „a”- en „c”-gebieden; vraagt de Commissie ervoor te zorgen dat niet voor steun in aanmerking komende regio's die grenzen aan „a”-gebieden van een ander land een specifieke toewijzing krijgen in de zin van een „c”-dekking; is van mening dat deze dekking in afwijking van de algehele maximale dekking moet worden toegekend aan de lidstaten, bovenop de dekking voor voorgedefinieerde en niet-voorgedefinieerde „c”-gebieden; pleit uitdrukkelijk voor een beperking van het verschil in steunintensiteit tussen de verschillende categorieën regio's en bedrijfsgroottes tot maximaal 15%; 18. attendeert de Commissie op de situatie van de ultraperifere en dunbevolkte regio’s en van de eilandgebieden; meent dat overheidssteun een passende compensatie is voor de beperkingen die voortvloeien uit het insulaire en afgelegen karakter, de kleine oppervlakte, het moeilijk reliëf, het klimaat en de marktomvang van deze gebieden; vraagt dat voor deze gebieden het cohesiewetgevingspakket wordt afgestemd op de bedrijfssteun in het kader van de vereisten inzake het mededingingsbeleid; vraagt dat de Commissie in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen de beginselen van niet-degressiviteit en niet-beperking in de tijd voor staatssteun in deze regio's nog eens duidelijk in de verf zet; vraagt de Commissie dat zij haar definitie van aan ultraperifere regio's verstrekte overheidssteun toelicht met een specifieke verwijzing naar de bijkomende vervoerskosten; 19. verzoekt de Commissie regio's op NUTS 2-niveau die uitsluitend uit één of enkele eilanden bestaan, op te nemen in de lijst van „voorgedefinieerde ”c„-gebieden” overeenkomstig artikel 107, lid 3, letter c VWEU; 20. meent dat het de lidstaten moet worden toegestaan een groter aantal parameters te gebruiken voor het bepalen van regionale handicaps, zodat naast een geringe bevolkingsdichtheid ook andere criteria zoals ongunstige geografische omstandigheden, demografische belemmeringen of gevoeligheid voor natuurrampen, in aanmerking worden genomen bij de ruimtelijke vaststelling van subsidiabiliteit; is van mening dat steunregelingen een legitieme vorm van compensatie zijn voor de handicaps die verband houden met het insulaire en afgelegen karakter en de kleine oppervlakte van een grondgebied en dat een dergelijke situatie voor de doeleinden van de territoriale dekking van de regionale steunmaatregelen 2014-2020 als een onafhankelijk criterium gehanteerd moet worden om eilanden te helpen hun structurele handicaps te overwinnen en te zorgen voor een goede voedingsbodem voor economische, sociale en territoriale groei; Administratieve problemen i.v.m. de steunregels in de context van het cohesiebeleid 21. is van mening dat de toepassing van steunregels in het kader van cohesiebeleidsprogramma's beter bereikt kan worden door nadruk te leggen op grootschalige en meer doelgerichte steun, vereenvoudigde regels met inbegrip van de kennisgevingvoorschriften en uitbreiding van de horizontale categorieën in de machtigingsverordening (7) en van het toepassinggebied van de groepsvrijstellingsregels van de groepsvrijstellingsverordening; stelt voor het de minimis-plafond op te trekken; merkt op dat een verhoging van het de minimis-plafond, met name voor de sectoren landbouw, visserij en vervoer in de ultraperifere regio's en eilandgebieden, ervoor zou kunnen zorgen dat deze gebieden hetzelfde concurrentievermogen bereiken als regio's op het vasteland; 22. verzoekt de Commissie nogmaals om snel te voorzien in duidelijke instructies voor de bepaling van wat wel en wat niet staatssteun is krachtens artikel 107, lid 1 VWEU, alsook in gedetailleerde criteria voor het maken van onderscheid tussen belangrijke en minder belangrijke gevallen van staatssteun, zoals aangekondigd in de SAM-routekaart; 23. acht het met het oog op het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken Mitteldeutsche Flughafen en Flughafen Leipzig/Halle vs Commissie van groot belang dat er bij infrastructuurprojecten ten behoeve van de economische bedrijvigheid strikt wordt toegezien op een correcte uitvoering van de regels inzake staatssteun in het kader van het cohesiebeleid, dit teneinde lokale en regionale instanties en/of hun openbare lichamen niet te belasten met extra administratieve rompslomp; benadrukt dat de uitvoering van deze projecten niet in het gedrang mag komen als gevolg van de strenge eisen op het gebied van het financieel beheer, zoals de vrijmakingsvoorschriften in het cohesiebeleid en de klachtenregeling in de staatssteunprocedure; 24. verzoekt ten behoeve van een vereenvoudigde, maar consistente aanpak andermaal om meer duidelijkheid met betrekking tot de beoordeling van de staatssteun die uit hoofde van de groepsvrijstellingsverordeningen door de lidstaten wordt toegekend, aangezien dit waarschijnlijk in de programmering 2014-2020 van het cohesiebeleid bijzondere moeilijkheden zal opleveren, niet alleen voor de kmo's, maar ook voor de plaatselijke en regionale instanties en hun openbare lichamen; benadrukt evenwel dat de vereenvoudiging niet ten koste mag gaan van de handhaving; 25. wijst erop dat de ex-antevoorwaarden voor staatssteun binnen het cohesiebeleid vereisen dat de Commissie een proactievere aanpak hanteert ten aanzien van gevallen van staatssteun, vooral als de omvang en reikwijdte van niet aan kennisgeving onderworpen steunmaatregelen toenemen; is het met de Rekenkamer eens dat de Commissie meer bekendheid moet geven aan de kennisgevingplicht, beste praktijken moet bevorderen, gerichte informatie moet verstrekken over de verschillende soorten kennisgevingen, en moet zorgen voor de publicatie van een regelmatig bijgewerkte afdeling „veelgestelde vragen” op haar kennisgevingsite, alsook dat zij een helpdesk in het leven moet roepen die vragen over de interpretatie van de richtlijnen kan beantwoorden; 26. is van mening dat de lidstaten en regio's hun activiteiten beter moeten coördineren met de Commissie, zowel met betrekking tot de kwaliteit van de informatie die zij verstrekken en de kennisgevingen die zij voorbereiden als ten aanzien van de tijdstippen waarop dat moet gebeuren; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de ex-antevoorwaarden voor staatssteun in het kader van het cohesiebeleid naar behoren worden toegepast en zich strikter te houden aan de nationale staatssteunregels; 27. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun informatiecampagnes over steunregels specifiek te richten op regionale en lokale lichamen, die in veel gevallen slechts sporadisch staatssteun hebben toegekend en dus weinig bekend zijn met de ter zake geldende regels; verzoekt de Commissie hiermee rekening te houden bij de beoordeling van de ex-antevoorwaarden die voor staatssteun in lidstaten gelden; 28. vraagt de Commissie ervoor te zorgen dat de administratieve en juridische vereisten en de transparantieverplichtingen inzake de uitvoering van de regels inzake staatssteun zo duidelijk mogelijk worden gehouden; is van mening dat sommige van de nieuwe maatregelen die in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 worden voorgesteld – zoals contrafeitelijke scenario's, duidelijk bewijs dat de steun impact heeft op de investeringskeuze, of de voorwaarde dat de werkzaamheden in verband met het project niet mogen beginnen voordat de overheidsinstanties een besluit tot steunverlening hebben genomen – en die de Commissie voor het komende tijdvak zowel voor bedrijven die steun aanvragen als voor de lidstaten en hun subnationale bestuursstructuren wil toepassen – in strijd zijn met het beginsel van vereenvoudiging en „debureaucratisering” dat in het cohesiebeleid en ander EU- en nationaal beleid wordt nagestreefd; verklaart andermaal dat dergelijke regels betekenen dat bepaalde projecten zullen worden uitgesloten van investeringssteun of nooit opgestart raken; meent dat een vereiste tot regelmatige beoordeling van de wenselijkheid van staatssteun aan ultraperifere regio's ten koste zou kunnen gaan van de nodige investeringsveiligheid en voorspelbaarheid voor investeerders en ondernemingen die op zoek zijn naar ondernemingskansen in de betrokken regio's; Aantrekkelijkheid van regio's en staatssteunregels 29. benadrukt dat moet worden gezorgd voor duidelijke en eenvoudige regels voor zowel regionale als sectorspecifieke staatssteun voor het aantrekken van buitenlandse investeringen in de EU en haar regio's en voor het waarborgen van hun concurrentievermogen wereldwijd , alsook hun economische, sociale en territoriale cohesie; 30. is ingenomen met de nieuw voorgestelde regels inzake transparantie (paragrafen 127 en 128 van de ontwerprichtsnoeren); spoort de lidstaten aan deze regels na te leven en op een centrale website volledige en accurate informatie over de verleende steun te publiceren; 31. dringt er bij de Commissie op aan de toegang tot staatssteun voor kmo's in de meest achtergestelde regio’s eenvoudiger en duidelijker te maken, waarmee ze het belang van deze entiteiten voor regionale ontwikkeling onder ogen ziet; verzoekt de Commissie zich daarnaast meer in te zetten voor haar handhavingsactiviteiten in grotere zaken met een mogelijk ernstiger verstorend effect; 32. onderkent de door de Commissie gesignaleerde problemen met betrekking tot investeringssteun aan grote ondernemingen, aangezien hiervan geen aantoonbaar stimulerend effect uitgaat; is van mening dat, ofschoon overheidssteun in de eerste plaats naar kmo's moet gaan, het niet terecht is om grotere bedrijven, een categorie die ook familiebedrijven die buiten de definitie van kmo's vallen of bedrijven met middelgroot kapitaal omvat, uit te sluiten van staatssteun in gebieden die onder artikel 107, lid 3, onder c), van het VWEU vallen, gezien hun bijdrage aan de werkgelegenheid, de bevoorradingsketens die zij met kmo's opzetten, hun gebruikelijke activiteiten op het gebied van innovatie, onderzoek en ontwikkeling en de positieve rol die zij spelen in de economische crisis; is van mening dat de aanwezigheid van grote bedrijven vaak de sleutel is tot het succes van kmo's, die profiteren van clusters onder leiding van grote bedrijven en van de activiteiten die door deze bedrijven uitbesteed worden; herinnert eraan dat de Commissie zelf uitdrukkelijk heeft onderkend dat investeringen door grote bedrijven gunstig doorwerken in de economie en de EU toegang verschaffen tot de wereldmarkten; benadrukt dat een besluit om grote ondernemingen in „c”-gebieden uit te sluiten zou kunnen leiden tot banenverlies, inkrimping van de economische bedrijvigheid in de regio's, vermindering van het regionale concurrentievermogen, verslechtering van de aantrekkelijkheid voor buitenlandse investeringen en de verplaatsing van bedrijven naar andere regio's binnen of buiten de EU; meent dan ook dat dergelijke ondernemingen in aanmerking moeten blijven komen voor overheidssteun in „c”-gebieden, maar dat deze steun moet worden onderworpen aan een apart onderzoek dat volgt op de afzonderlijke kennisgeving en aan aanvullende compatibiliteitscriteria inzake stimulerende effecten en de bijdrage aan regionale ontwikkeling via clusters en onderaanneming; 33. is van mening dat de mogelijkheid van het toekennen van staatssteun aan grote bedrijven niet alleen moet afhangen van de omvang van het bedrijf of de sector waarin het opereert, maar tevens van het aantal banen dat naar schatting kan worden gecreëerd en behouden dankzij de stimuleringsmaatregel, de kwaliteit en de duurzaamheid van de banen of van het desbetreffende project en van de langetermijneffecten op de ontwikkeling van de regio, met inbegrip van de sociale aspecten; benadrukt dat het overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel aan de lidstaten, de betrokken regio's en de plaatselijke overheden moet worden overgelaten te bepalen welke specifieke projecten de meeste mogelijkheden bieden om de doelstellingen van EU-beleid te realiseren; 34. deelt de mening van de Commissie dat voorkomen moet worden dat staatssteun leidt tot de verplaatsing van een activiteit naar een andere vestiging binnen de EER; plaatst echter vraagtekens bij de voorgestelde ontwerpparagrafen 24, 25 en 122 t/m 124, aangezien ze niet goed zouden aansluiten op het cohesiebeleid en in strijd zouden zijn met de doelstelling van vereenvoudiging; wijst er met name op dat de periode van twee jaar vanzelfsprekend arbitrair is en dat het misschien wel onmogelijk blijkt om deze regel op te leggen, aangezien elk causaal verband en een planning voor over twee jaar moeilijk gestaafd kan worden; vreest dat deze regel niet-Europese bedrijven bevoordeelt ten opzichte van Europese bedrijven met als gevolg dat bedrijven zich verplaatsen buiten de EER als zij met hun activiteiten op die manier kunnen profiteren van regionale steun aan het gesubsidieerde gebied; 35. wijst erop dat bedrijven die staatssteun krijgen kunnen verhuizen, zowel binnen als buiten de EU, een risico dat zeer reëel is voor de regio's; neemt kennis van de door de Europese Commissie voorgestelde vrijwaringsclausule, die grote ondernemingen en kmo's ertoe zou verplichten om de investeringen die zij gedaan hebben en de werkgelegenheid die zij geschapen hebben in het gebied waarin zij steun hebben ontvangen, in stand te houden, of anders de steun terug te betalen; vestigt de aandacht van de Commissie op de lopende onderhandelingen over de verordeningen voor het cohesiebeleid voor 2014-2020 en vraagt dat de respectieve periodes die in het kader van het cohesiebeleid en het mededingingsbeleid zijn vastgelegd voor het behoud van investeringen en banen door bedrijven die EU-financiering of staatssteun hebben ontvangen, op elkaar worden afgestemd; 36. plaatst ook vraagtekens bij het feit dat „ondernemingen in moeilijkheden in de zin van de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden” (paragraaf 11 van de ontwerprichtsnoeren) niet in aanmerking komen voor regionale steun; is van mening dat bedrijven die een reorganisatie doormaken, niet onderworpen mogen worden aan striktere maatregelen, vooral aangezien een vooraf gegeven negatieve beoordeling van steunaanvragen van deze bedrijven kan leiden tot een verplaatsing buiten de EU; wijst erop dat verantwoordelijke reorganisaties van bedrijven in het huidige onzekere en steeds veranderende bedrijfsklimaat de belangrijkste maatregel is om de duurzaamheid van investeringen, banen en groei op lange termijn te garanderen; merkt op dat de voorgestelde ontwerpregeling niet alleen inconsistent is met de hulp aan bedrijven die getroffen zijn door de economische crisis in gesubsidieerde regio's, maar ook onuitvoerbaar is, aangezien die richtsnoeren geen precieze definitie bevatten van het concept „ondernemingen in moeilijkheden”; herinnert aan zijn resolutie van 15 januari 2013 met aanbevelingen aan de Commissie inzake informatie aan en raadpleging van werknemers, anticipatie en beheer van herstructurering (8) , waarin werd gepleit voor een wet inzake deze aangelegenheden, en verzoekt de Commissie onmiddellijk in actie te komen; 37. is ervan overtuigd dat het essentieel is dat er een zekere flexibiliteitsmarge wordt aangehouden voor de herziening van de richtsnoeren, als genoemd in paragraaf 177 van het ontwerp, om eventuele in de toekomst vereiste aanpassingen mogelijk te maken, aangezien deze richtsnoeren zijn ontworpen voor een periode van zeven jaar; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en met name de artikelen 101, 102 en 107, – gezien het Commissieverslag over het mededingingsbeleid 2011 ( COM(2012)0253 ) en het begeleidende interne werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2012)0141), – gezien Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (2) , – gezien de mededeling van de Commissie van 13 oktober 2008 over de toepassing van de staatssteunregels op maatregelen in het kader van de huidige wereldwijde financiële crisis genomen met betrekking tot financiële instellingen (3) (de mededeling over het bankwezen), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 december 2008 over de herkapitalisatie van financiële instellingen in de huidige financiële crisis: beperking van steun tot het noodzakelijke minimum en bescherming tegen buitensporige mededingingverstoringen (4) (de mededeling over de herkapitalisatie), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 februari 2009 over de behandeling van aan een bijzondere waardevermindering onderhevige activa in de communautaire banksector (5) (de mededeling over aan bijzondere waardevermindering onderhevige activa), – gezien de mededeling van de Commissie van 23 juli 2009 betreffende het herstel van de levensvatbaarheid en de beoordeling van de herstructureringsmaatregelen in de financiële sector in de huidige crisis met inachtneming van de staatssteunregels (6) (de herstructureringsmededeling), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 december 2008 over een tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis (7) (de oorspronkelijke tijdelijke kaderregeling), – gezien de mededeling van de Commissie van 1 december 2010 over een tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis (8) (de nieuwe tijdelijke kaderregeling, die op 31 december 2010 ten einde is gelopen), – gezien het eindverslag van 2 oktober 2012 van de deskundigengroep op hoog niveau inzake structurele bankhervormingen in de EU (9) , – gezien de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de staatssteunregels van de Europese Unie op voor het verrichten van diensten van algemeen economisch belang verleende compensatie (10) , – gezien het besluit van de Commissie van 20 december 2011 betreffende de toepassing van artikel 106, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst, verleend aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen (11) , – gezien de mededeling van de Commissie over het kaderprogramma van de Europese Unie voor staatssteunregels voor diensten van algemeen economisch belang (2011) (12) , – gezien Verordening (EU) nr. 360/2012 van de Commissie van 25 april 2012 betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun verleend aan ondernemingen die DAEB verrichten (13) , – gezien de in juni 2011 in opdracht van het Parlement uitgebrachte studie met als titel „State aid – Crisis rules for the financial sector and the real economy” (14) , – gezien de in juni 2012 in opdracht van het Parlement uitgebrachte studie met als titel „Collective redress in Antitrust” (15) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie met als titel „Openbare hoorzitting: op weg naar een samenhangende Europese aanpak van collectieve verhaalmechanismen” (SEC(2011)0173), – gezien de mededeling van de Commissie met als titel „De modernisering van het EU-staatssteunbeleid” ( COM(2012)0209 ), – gezien speciaal verslag nr. 15/2011 van de Europese Rekenkamer getiteld „Waarborgen de procedures van de Commissie een effectief beheer van de controle op staatssteun?”, – gezien de richtsnoeren van de Commissie inzake bepaalde staatssteunmaatregelen in de context van de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten voor de periode na 2012 (hierna „de ETS-richtsnoeren” genoemd) (16) , – gezien de kaderovereenkomst van 20 november 2010 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie (17) (hierna „de kaderovereenkomst” genoemd), en met name de paragrafen 12 (18) en 16 (19) daarvan, – gezien de verklaring van de top van de eurozone van 29 juni 2012 (20) , – gezien zijn resoluties van 22 februari 2005 over het 33e verslag van de Commissie inzake het mededingingsbeleid 2003 (21) , van 4 april 2006 over het Commissieverslag inzake het mededingingsbeleid 2004 (22) , van 19 juni 2007 over het verslag inzake het mededingingsbeleid 2005 (23) , van 10 maart 2009 over de verslagen inzake het mededingingsbeleid 2006 en 2007 (24) , van 9 maart 2010 over het verslag inzake het mededingingsbeleid 2008 (25) , van 20 januari 2011 over het verslag inzake het mededingingsbeleid 2009 (26) en van 2 februari 2012 over het jaarverslag inzake het mededingingsbeleid van de EU (27) , – gezien zijn resolutie van 15 november 2011 over hervorming van de EU-regels inzake staatssteun voor diensten van algemeen economisch belang (28) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0143/2013 ), A. overwegende dat het op de beginselen van open markten en een gelijk speelveld in alle sectoren gestoelde mededingingsbeleid een onderdeel van de genetische code van de EU is, alsmede een hoeksteen van de Europese sociale markteconomie, een instrument ten dienste van de Europese consumenten om een sociaal en economisch gezonde interne markt te waarborgen en onrechtmatige praktijken van marktdeelnemers te bestrijden, evenals een sleutelelement met betrekking tot het goede functioneren van de interne markt; B. overwegende dat het vrije verkeer van goederen, diensten, personen en kapitaal van essentieel belang is geweest voor Europese groei; C. overwegende dat de economische, financiële en staatsschuldencrisis in de herfst van 2008 is begonnen en in 2011 is verergerd, met als gevolg een recessie in de EU-economie; D. overwegende dat de Commissie op de crisis heeft gereageerd door, naast andere maatregelen, een speciale regeling voor staatssteun vast te stellen, en het mededingingsbeleid als een crisisbeheersingsinstrument heeft gebruikt; overwegende dat dit was – en nog steeds is – bedoeld als een tijdelijke oplossing; E. overwegende dat het mededingingsbeleid van essentieel belang is om de crisis het hoofd te bieden en de Europa 2020-strategie en de interne markt te ondersteunen, alsmede om vooruitgang te boeken in het kader van een bankenunie, een echte economische en monetaire unie en verdergaande integratie en convergentie; F. overwegende dat protectionisme de crisis enkel zou verergeren en verlengen en dat strenge handhaving van de mededingingsregels van essentieel belang is om de Europese economie weer op de rails te krijgen; G. overwegende dat het jaarverslag over het mededingingsbeleid moet dienen als een instrument om het algemene concurrentievermogen van de Unie te bevorderen door de concurrentie te verruimen en open te stellen voor nieuwe spelers, om zo de interne markt uit te breiden en te verdiepen, en derhalve niet enkel mag gaan over de praktische tenuitvoerlegging van het mededingingsbeleid door de Commissie; H. overwegende dat de concurrentie niet in alle lidstaten even tevredenstellend functioneert; I. overwegende dat de sectoren met weinig concurrentie vaak ook gekenmerkt worden door een ondermaatse economische productie; Algemene opmerkingen 1. neemt kennis van het Commissieverslag over het mededingingsbeleid 2011, en stelt met tevredenheid vast dat in de nieuwe thematische structuur de door het Parlement voorgelegde kwesties worden aangepakt en prioriteiten, doelstellingen en getroffen maatregelen duidelijk kunnen worden vastgesteld; 2. benadrukt dat het mededingingsbeleid een hoeksteen van de Europese sociale markteconomie is; onderstreept het belang van sterkere antitrustmaatregelen, staatssteunmaatregelen en maatregelen inzake concentratiecontrole om te zorgen voor een efficiënte economie, een goed functionerende interne markt en sociale vooruitgang; benadrukt tevens dat betere toegang tot en de daarmee samenhangende deelname aan de interne markt door kleine en middelgrote bedrijven en de derde sector een actief mededingingsbeleid vereisen dat bestaande belemmeringen wegneemt; 3. dringt aan op samenhang tussen het mededingingsbeleid van de EU en al het andere EU-beleid, met inbegrip van sectorale regelingen, om ervoor te zorgen dat de interne markt voor producten en diensten goed functioneert in het belang van burgers, het milieu en bedrijven; 4. verzoekt de Commissie om in samenwerking met de nationale mededingingsautoriteiten de concurrentieverstoringen en de economische gevolgen daarvan aan een grondige beoordeling te onderwerpen; vraagt de Commissie potentiële onevenwichtigheden tussen de lidstaten in deze sector op te sporen, evenals de oorzaken ervan; 5. benadrukt dat de tenuitvoerlegging van het mededingingsbeleid in ruime zin niet gericht moet zijn op de versterking van gevestigde ondernemingen of aanbieders van goederen en diensten, maar de algemene doelstelling moet hebben om de toegang van nieuwe spelers en de ontwikkeling van nieuwe ideeën en technieken te vergemakkelijken, om zo de EU-burgers maximaal te laten profiteren; 6. wijst erop dat de verlenging van de speciale crisisregeling voor staatssteun gezien de omstandigheden een noodzakelijke beslissing was en een bijdrage heeft geleverd aan het voorkomen van grotere financiële en economische instabiliteit en van protectionisme, alsmede aan de instelling van een mechanisme voor herstructurering van banken en crisisafwikkeling, ontwikkelingen die allemaal bijzonder nuttig zijn in programmalanden die met ernstige problemen te kampen hebben; 7. is echter bezorgd over het feit dat de crisisregeling voor staatssteun, die bedoeld was als een tijdelijke oplossing, toch niet zo tijdelijk lijkt te zijn; wijst erop dat het Parlement in zijn jaarlijkse verslag voor de derde maal op rij heeft benadrukt dat deze tijdelijke maatregelen zo snel mogelijk moeten worden beëindigd; betreurt voorts het feit dat deze aanpak in een aantal gevallen heeft gefaald en dringt erop aan dat lessen worden getrokken uit eerdere interventies en dat op basis daarvan werkwijzen worden vastgesteld; 8. houdt vol dat staatssteun ontvangende banken hun bedrijfsmodel op het uitvoerbare gedeelte van hun activiteiten moeten richten, de toegang tot kredieten voor gezinnen en ondernemingen moeten verbeteren, een bovengrens moeten vaststellen voor beloningen en de gevolgen voor niet-gesteunde concurrenten en Europese belastingbetalers zoveel mogelijk moeten beperken; wijst er in dit verband op dat de voorstellen van de deskundigengroep op hoog niveau inzake structurele bankhervormingen in de EU in overweging moeten worden genomen; 9. benadrukt dat de huidige consolidatie in de bankensector het marktaandeel van verscheidene grote financiële instellingen juist heeft doen toenemen, en vraagt de Commissie daarom met klem om de sector goed in het oog te houden, met als doel de concurrentie in de Europese bankensectoren te bevorderen; 10. herinnert aan de verklaring van de top van de eurozone van 29 juni 2012; is het ermee eens dat de vicieuze cirkel tussen banken en overheden moet worden doorbroken en dat zij hun toezeggingen met spoed moeten nakomen; 11. vraagt de Commissie streng toe te zien op antitrustregels en regels inzake concentratiecontrole, teneinde beter gereguleerde, transparante, open en eerlijke financiële markten te bewerkstelligen; waardeert haar onderzoeken inzake de OTC-derivatenmarkt, in het bijzonder met betrekking tot kredietverzuimswap (CDS), handelsgegevens en -diensten, betalingsdiensten en de verspreiding van financiële informatie op markten; 12. vraagt de mededingingsautoriteiten van de EU samen te werken met andere rechtsgebieden en toe te zien op het gedrag en de markteffecten van grote financiële spelers en oligopolies zoals kredietbeoordelingsbureaus, evenals perioden van prijsschommelingen in verband met financiële markten, en topprioriteit te geven aan onderzoek naar de vermeende rentemanipulatie bij Libor, Euribor en Tibor; 13. is van mening dat bovengenoemde kwesties aan een volledig onderzoek moeten worden onderworpen, ook om vast te stellen of alle EU-instrumenten zijn gebruikt om dergelijke voorvallen te voorkomen; verzoekt de Commissie voorts onderzoek te doen naar de effecten van dergelijke verstoringen in prijsontwikkeling in sectoren zoals hypothecair krediet; Ondersteuning van duurzame groei, banen en concurrentievermogen 14. erkent dat het mededingingsbeleid een essentieel instrument is voor verdere ontwikkeling en instandhouding van de interne markt, alsmede een belangrijke drijvende kracht voor productiviteit, effectiviteit en mondiaal concurrentievermogen door de grote rol ervan bij de ondersteuning van billijke en open markten, gezonde overheidsfinanciën en de Europa 2020-doelstellingen voor slimme, duurzame en inclusieve groei; 15. benadrukt dat felle mededinging, een gezonde verscheidenheid aan economische entiteiten en een proactief industriebeleid noodzakelijk zijn voor de verdieping van de interne markt, het herstel van de economische groei, de aantrekkelijkheid van de Europese markt op wereldniveau, de uitvoering van de Digitale Agenda en de bevordering van onderzoek en innovatie; wijst erop dat alle antitrust-, en staatssteun- instrumenten en concentratiecontrole-instrumenten van essentieel belang zijn voor een betere regulering van de markten, een grotere transparantie en de herstructurering van de economie; 16. verwacht dat de Commissie het mededingingsbeleid op doeltreffende wijze ten uitvoer legt en milieuvriendelijke technologieën en hulpbronnen bevordert; is van mening dat de nieuwe ETS-richtsnoeren moeten bijdragen aan het voorkomen van koolstoflekken, het behoud van prijssignalen en het zoveel mogelijk beperken van verstoringen; is van mening dat de huidige lage ETS-prijs nauwelijks bijdraagt aan de bevordering van klimaatvriendelijke technologieën en de overgang naar een koolstofarme economie vertraagt; 17. is van mening dat overheidsoptreden dat gericht is op het verlenen van steun aan slachtoffers van omvangrijke fraude en onwettige financiële praktijken, met als enige doel om verdere schade te voorkomen en hun rechten te herstellen, niet moet worden beschouwd als staatssteun; Diensten van algemeen economisch belang 18. merkt op dat Europese burgers een gebiedsdekkende en betaalbare voorziening van noodzakelijke en belangrijke diensten van hoge kwaliteit willen, evenals toenemende concurrentie en bevordering van een gelijker speelveld tussen aanbieders van die diensten, ongeacht de vraag of het openbare of particuliere aanbieders zijn; wijst er in dit verband op dat instandhouding van de mededinging tussen verschillende aanbieders daartoe van cruciaal belang is; benadrukt dat het recente pakket van diensten van algemeen economisch belang kan leiden tot een eenvoudiger, duidelijker en flexibeler kader in dit opzicht; benadrukt de verantwoordelijkheid die de Commissie volgens de mededingingsregels van het VWEU heeft om te waarborgen dat de aan diensten van algemeen economisch belang toegekende compensatie in overeenstemming is met de EU-staatssteunregels teneinde te voorkomen dat de dienstverlening aan het publiek van lage kwaliteit is, doch hoge kosten met zich meebrengt; is bezorgd dat teveel diensten worden vrijgesteld van toezicht door de mededingingsautoriteiten; 19. vraagt de mededingingsautoriteiten van de EU toe te zien op de markten voor farmaceutische, gezondheids- en verzekeringsdiensten (met name de markten voor generieke en innovatieve geneesmiddelen) door mogelijk misbruik van octrooirechten en discriminerend gedrag op te sporen; merkt op dat, hoewel de organisatie van de gezondheidszorg en sociale bescherming in eerste instantie binnen de bevoegdheid van de lidstaten valt, deze diensten moeten worden gecontroleerd om overheidsfinanciën veilig te stellen en het mededingingsrecht en de rechten van EU-burgers te handhaven; Verbetering van het welzijn van de consument: sectorale ontwikkelingen 20. is bezorgd over het feit dat de voedselprijzen sinds medio 2007 aanzienlijk zijn gestegen, met grote schommelingen in de producentenprijzen, en benadrukt dat de voedselprijzen voor consumenten een belangrijke bijdrage leveren aan de algehele inflatie; benadrukt dat het nieuwe kader voor collectieve onderhandelingen in de waardeketen vergezeld moet gaan van het concurrentiebevorderend functioneren van producentenorganisaties en van een platform om toezicht te houden op de voedselprijzen; dringt er bij de Commissie op aan om, in samenwerking met de nationale mededingingsautoriteiten, streng toezicht te houden op de concurrentie in de agro-industriële sector in termen van ondersteuning, transparantie en consumptieprijsontwikkeling in alle lagen van de waardeketen; brengt in herinnering dat de voordelen voor de consument in de levensmiddelensector kunnen worden vermeerderd door de mededinging in alle andere economische sectoren op vergelijkbare wijze te hervormen; 21. benadrukt dat diensten van algemeen economisch belang en van algemeen sociaal belang een belangrijk onderdeel vormen van de totale dienstverlening in de lidstaten, en dat dit impliceert dat aanzienlijke winst kan worden geboekt door deze diensten efficiënter te maken; onderstreept dat het in dit perspectief essentieel is te waarborgen dat in de regelgeving voor deze diensten prioriteit wordt gegeven aan de bescherming van consumenten; 22. wijst op de grote rol van speculatie op de voedselmarkten in het veroorzaken van prijsschommelingen; vraagt de Commissie om onderzoek te doen naar deze kwestie in het verslag over het mededingingsbeleid 2012 en om maatregelen te nemen ter bestrijding van de speculatie op de voedselmarkten; 23. roept de Commissie op om nader in te gaan op de positieve rol van producentenorganisaties en coöperaties in het verbeteren van het welzijn van kleine landbouwers en het versterken van hun onderhandelingspositie tegenover de upstreamindustrie; 24. kijkt uit naar het verslag van het Europees mededingingsnetwerk (ECN) over deze kwestie; neemt kennis van het feit dat granen en zuivelproducten de meest onderzochte sectoren in antitrustzaken zijn, en moedigt de nationale mededingingsautoriteiten (NMA's) aan meer initiatieven op dit gebied te ontwikkelen; verzoekt de Commissie zich te buigen over de Europese suikerindustrie, die in 2011 en 2012 te maken kreeg met een bijzonder hoge prijsinflatie; 25. dringt er bij de Commissie nogmaals op aan volledige uitvoering te geven aan het interne energiemarktpakket; spoort haar ertoe aan om, zolang de totstandbrenging van een open en concurrerende interne markt voor energie nog niet volledig is gerealiseerd, nauwlettend toezicht te houden op de concurrentieverhoudingen in de energiemarkten, in concreto waar de privatisering van nutsbedrijven haar oorsprong vindt in een stelsel van monopolistische of oligopolistische markten; 26. verzoekt de Commissie om de ontwikkelingen op de interne markt voor luchtvracht- en expresdiensten zorgvuldig te onderzoeken; merkt op dat de Verenigde Staten zich in een soort duopolie op de expresmarkt bevinden, en in de praktijk Europese concurrenten de afgelopen tien jaar van de markt hebben geweerd; concludeert dat verdere fusies in de sector slechts één grote Europese expres- en logistiekonderneming zouden overlaten om te concurreren, en dat prijsconcurrentie op de interne markt zeer negatieve gevolgen kan hebben voor de consumenten; 27. benadrukt dat er op de luchtvaartmarkt van de Verenigde Staten geen sprake is van een gelijk speelveld voor Europese ondernemingen en dat de Europees-Amerikaanse luchtvaartmarkt nog steeds duidelijk uit evenwicht is omdat Europese luchtvrachtmaatschappijen de toegang tot de binnenlandse Amerikaanse markt wordt geweigerd en de concurrentie door de ongunstige omstandigheden maar moeilijk aan kunnen gaan; benadrukt dat deze ongelijke markttoegang de concurrentie verstoort en uiteindelijk schadelijk is voor de Europese logistieksector en zijn klanten; Bevordering van de legitimiteit en doeltreffendheid van mededingingsbeleid 28. ondersteunt een actieve rol voor het Parlement bij de vorming van het mededingingsbeleid, met inbegrip van medewetgevende bevoegdheden; is van mening dat de Commissie de volledige verantwoordelijkheid moet hebben en de resoluties van het Parlement moet opvolgen; wenst de lopende gestructureerde dialoog te versterken; 29. roept de Commissie op haar onpartijdigheid en objectiviteit te behouden en open te staan voor verbeteringen in mededingingszaken; is voorstander van procedurele rechten, met inbegrip van het recht van ondernemingen om alvorens te worden gehoord het dossier van de Commissie in te zien; 30. moedigt de Commissie aan de cultuur van eerlijke mededinging verder te bevorderen door algemene beginselen vast te stellen en de acties van ondernemingen op dit gebied te ondersteunen, met name door meer interesse te tonen voor en een positievere houding aan te nemen ten opzichte van naleving, omdat hiervan een doorslaggevend preventief effect uitgaat dat het publieke belang dient; 31. verzoekt de Commissie alternatieve geschillenbeslechting in overweging te nemen en het ernstig vertraagde voorstel in te dienen volgens de gewone wetgevingsprocedure, ter bevordering van individuele en collectieve particuliere schadevorderingen van bedrijven en consumenten als gevolg van inbreuken op de antitrustwetgeving van de EU; is van mening dat een dergelijk voorstel mededinging maar geen ongegronde procesvoering moet bevorderen, kleine en diffuse schade moet dekken, volledig in overeenstemming moet zijn met de Europese transparantieregels, en uitzonderingen in het kader van de clementieregelingen naar behoren en specifiek moet motiveren, in volledige overeenstemming met de openbare handhaving; 32. verwijst opnieuw naar zijn eerdere resoluties van 2 februari 2012 over het Jaarverslag over het mededingingsbeleid van de EU en het idee van een mogelijk voorstel van de Commissie met betrekking tot collectieve verhaalmechanismen; 33. staat positief tegenover samenwerking binnen het Europees mededingingsnetwerk (ECN) en met nationale rechtbanken, teneinde de doeltreffendheid en samenhang van het mededingingsbeleid in heel Europa te waarborgen; is voorstander van de effectieve deling van de verantwoordelijkheid tussen ECN-leden, aangezien bepaalde markten een grotere nationale dimensie hebben dan andere als gevolg van verschillende juridische, economische en culturele omstandigheden; verzoekt de Commissie convergentie en samenwerkingsovereenkomsten met andere jurisdicties te bevorderen, met inbegrip van voorzieningen voor informatie-uitwisseling tijdens onderzoeken, onder redelijke voorwaarden; 34. is zich bewust van de hoge en toenemende werkdruk van de Commissie op het gebied van handhaving van de mededingingsregels, en herhaalt derhalve dat de Commissie meer hulpmiddelen nodig heeft, in het bijzonder via de toewijzing van bestaande hulpmiddelen, om een proactieve en effectievere aanpak te kunnen hanteren; 35. roept de Commissie op een mededingingscultuur te bevorderen, zowel binnen de EU als daarbuiten; Boetebeleid 36. beveelt aan de procedure voor de regeling van geschillen en, in voorkomend geval, ontradende en evenredige boetes te gebruiken, en tegelijkertijd de nadelige economische en maatschappelijke gevolgen te vermijden die voortvloeien uit het uit de markt drukken van ondernemingen die het zwaar hebben; 37. merkt op dat boetes niet moeten voorkomen dat bedrijven hun directeurs en personeel intern verantwoordelijk houden of, in voorkomend geval, dat de lidstaten kwesties inzake strafrechtelijke aansprakelijkheid aanpakken; verzoekt de Commissie deze aspecten in overweging te nemen en hierover verslag uit te brengen; 38. is er bezorgd over dat het gebruik van boetes als enig instrument wellicht te beperkt is, niet in de laatste plaats met het oog op mogelijk banenverlies indien bedrijven de boetes niet kunnen betalen, en roept op tot de ontwikkeling van een breder scala aan verfijnder instrumenten, waarmee punten worden aangesproken als de individuele verantwoordelijkheid, transparantie en verantwoordingsplicht van ondernemingen, kortere procedures, het recht op verdediging en een eerlijk proces, mechanismen ter waarborging van een doeltreffende gang van zaken bij clementieverzoeken (met name om de interferentie te ondervangen die veroorzaakt is door de discovery-procedures in de VS), programma's voor naleving van de regelgeving door bedrijven en de ontwikkeling van Europese normen; is voorstander van een „wortel en stok’-benadering waarbij slecht gedrag wordt bestraft met sancties die echt afschrikkend werken en goed gedrag in de hand wordt gewerkt met stimulansen; 39. wijst er opnieuw op dat de methode voor het bepalen van de hoogte van boetes is vastgelegd in een niet-wetgevingsdocument – de boeterichtsnoeren 2006 – en verzoekt de Commissie nogmaals met klem een gedetailleerde, op het legaliteitsbeginsel gestoelde grondslag voor het bepalen van de hoogte van boetes, samen met nieuwe boetebeginselen, op te nemen in Verordening (EG) nr. 1/2003; 40. herhaalt zijn oproep tot een algemene herziening van de boeterichtsnoeren van de Commissie op basis van zes jaar praktijkervaring; is van mening dat bij deze herziening de rol van programma's voor naleving moet worden onderzocht, de voorwaarden waaronder moederbedrijven die beslissende invloed op een dochter uitoefenen hoofdelijk aansprakelijk zijn voor inbreuk op de antitrustregels door hun dochters gedetailleerd moeten worden vastgelegd, en de onderwerpen clementie, recidive, de plafonnering van de omzet en de interactie tussen overheids- en particuliere aansprakelijkheid in overweging moeten worden genomen; 41. wijst opnieuw op het feit dat het aantal verzoeken tot verlaging van de opgelegde boetes wegens onvermogen om te betalen, met name van de zijde van monoproducenten en kmo's, is toegenomen; bevestigt nogmaals dat een systeem van latere betaling en/of betaling in termijnen als een alternatief kan worden gezien voor verlaging van de opgelegde boetes, om te voorkomen dat ondernemingen failliet gaan; 42. is ingenomen met het feit dat de Commissie in haar besluit van 28 maart 2012 in zaak COMP/39452 rekening heeft gehouden met de specifieke behoeften van monoproducenten; Sectorspecifieke overwegingen 43. roept de Commissie en de lidstaten op vorderingen te blijven maken om de interne vervoersmarkt tot stand te brengen, en tegelijkertijd open en eerlijke concurrentie tussen openbare en particuliere marktdeelnemers te verzekeren in de vervoer-, post- en toerismesector; verzoekt hen bovendien daarbij rekening te houden met andere beleidsdoelstellingen van de Unie zoals het gedegen functioneren van vervoers- en mobiliteitsdiensten, beleidsdoelstellingen op het gebied van overheidsdiensten, sociale normen, veiligheid en milieubescherming en de streefdoelen van de EU met betrekking tot de beperking van CO 2 -emissies en de afhankelijkheid van olie; verwelkomt de aankondiging van het wetgevingspakket voor de interne markt II (Single Market Act II) dat erop is gericht eindelijk het gemeenschappelijk Europees luchtruim te verwezenlijken en voortgang te maken bij de openstelling van de spoorwegmarkt en de totstandbrenging van een gemeenschappelijke spoorwegruimte; 44. is van mening dat de Commissie de samenhang tussen het mededingingsbeleid en het vervoersbeleid moet versterken, teneinde het concurrentievermogen van de Europese vervoersector te verbeteren; 45. verzoekt de Commissie zich proactiever op te stellen bij de bevordering van convergentie van mededingingsregels in internationale onderhandelingen, teneinde in de vervoersector gelijke concurrentievoorwaarden voor de EU en derde landen te waarborgen; 46. benadrukt dat het belangrijk is om op uniforme wijze een Europese vervoersruimte te ontwikkelen en de verschillen tussen de lidstaten met betrekking tot de ontwikkeling van vervoersinfrastructuur en -systemen weg te nemen, teneinde daadwerkelijk een Europese interne markt te verwezenlijken en eerlijke concurrentie op het gebied van vervoer te waarborgen; 47. benadrukt het effect van belastingverschillen op de concurrentie tussen de verschillende vervoerswijzen en op intermodaal vervoer, en verzoekt de Commissie met een overzicht te komen van de belastingen en de uiteenlopende btw-regelingen voor de verschillende vervoerswijzen; 48. benadrukt dat de totstandbrenging van vrije en eerlijke concurrentie op Europees niveau de opheffing vereist van fysieke, technische en wettelijke obstakels tussen lidstaten, met name door de ontwikkeling van interoperabele en efficiënte trans-Europese netwerken; 49. verwelkomt in principe de mededeling van de Commissie inzake passagiersrechten in alle vervoerswijzen, doch benadrukt dat iedere vervoerswijze inherent anders is en dat een eventueel Commissievoorstel niet alleen bestaande passagiersrechten moet waarborgen, maar tevens moet voorzien in een proportionele en flexibele benadering die de verschillen tussen de vervoerswijzen erkent; 50. dringt er bij de bevoegde autoriteiten op aan om, in het licht van de EU-VS luchtvervoersovereenkomst, hun samenwerking te intensiveren teneinde op elkaar afgestemde regelgevingsbenaderingen te ontwikkelen met betrekking tot concurrentieaangelegenheden tussen allianties van luchtvaartmaatschappijen, en om actief op zoek te gaan naar manieren om de grote allianties sterker te laten concurreren binnen de trans-Atlantische markt; 51. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de tenuitvoerlegging van de wetgeving met betrekking tot het gemeenschappelijk Europees luchtruim te bespoedigen, teneinde de prijsbepaling van diensten transparanter te maken en zo het toezicht op de naleving van mededingingsregels te vergemakkelijken en het concurrentievermogen en de veiligheid van Europese luchthavens te optimaliseren, en om zich ten behoeve van zowel de economie als de passagiers te blijven inspannen voor de bevordering van het concurrentievermogen van Europese luchthavens; 52. verzoekt de Commissie een met bewijzen gestaafd overzicht te verstrekken van de gevallen waarin luchtvaartmaatschappijen dankzij bijzondere voorwaarden voordelen ondervinden ten opzichte van andere dienstverleners of waarin zij, zoals wordt beweerd, hun dominante positie in bepaalde luchthavens misbruiken, met name door passagiers de mogelijkheid te ontzeggen om meer dan één stuk handbagage mee te nemen of door andere beperkingen inzake handbagage op te leggen; 53. wijst erop dat commerciële activiteiten een belangrijke bron van inkomsten voor luchthavens zijn en dat dergelijke agressieve praktijken kunnen worden beschouwd als een vorm van misbruik van de dominante positie van een luchtvaartmaatschappij; 54. dringt er bij de Commissie op aan het toezicht op de verhandeling, het gebruik en de toewijzing van slots op Europese luchthavens te versterken, teneinde eerlijke concurrentie te waarborgen en regionale verbindingen in heel Europa te beschermen; 55. verzoekt de Commissie toe te zien op de maatregelen ten aanzien van exploitanten van goedkope luchtvaartmaatschappijen, teneinde ervoor te zorgen dat deze maatregelen geen instrumenten van oneerlijke concurrentie vormen; 56. dringt er bij de Commissie op aan om bij de herziening van de EU-richtsnoeren inzake staatssteun voor luchtvaartmaatschappijen en luchthavens te waarborgen dat er geen verstoring van de concurrentie optreedt en om te voorzien in gelijke concurrentievoorwaarden voor alle marktdeelnemers; 57. wijst erop dat er beperkte vooruitgang is geboekt bij de liberalisering van de Europese spoorwegsector en dat deze stand van zaken de spoorwegen in een nadelige positie plaatst ten opzichte van andere vervoerswijzen, vooral in het licht van de bekommernis om het concurrentievermogen van de spoorwegsector in heel Europa; 58. dringt er bij de Commissie op aan de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke Europese spoorwegruimte te voltooien door de juiste voorwaarden te creëren om de sector open te stellen voor vrije en eerlijke concurrentie, met inbegrip van maatregelen om efficiënte en innovatieve spoorwegmaatschappijen in staat te stellen zonder beperkingen te functioneren en waarbij wordt ingezet op een duidelijke scheiding tussen eigendom van infrastructuur en spoorwegexploitanten, krachtige nationale regelgevende instanties en de harmonisering van bepalingen inzake personeel; verzoekt de Commissie om bij de voorbereiding van de openstelling van de markten voor binnenlandse passagiersvervoersdiensten over het spoor rekening te houden met de verschillende operationele modellen van nationale spoorwegmaatschappijen, en specifieke voorstellen te doen om een eind te maken aan de indirecte concurrentiebeperkingen die voortvloeien uit de inconsistente bepalingen met betrekking tot veiligheid, interoperabiliteit en vergunningen; 59. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de sector van het spoorwegvervoer wordt opengesteld voor eerlijke concurrentie en dat de kwaliteit van de diensten stijgt, zonder dat dit ten koste gaat van de openbare dienstverlening; 60. benadrukt dat de verdere openstelling van de EU-markt voor internationaal goederenvervoer over de weg alleen aanvaardbaar is indien gelijke concurrentievoorwaarden voor vervoersondernemingen worden gewaarborgd en de bescherming van sociale wetgeving en van de arbeidsomstandigheden van mobiele werknemers in alle lidstaten wordt veiliggesteld; 61. benadrukt dat oneerlijke concurrentie in de geliberaliseerde sector wegvervoer moet worden voorkomen door te waarborgen dat sociale, veiligheids- en milieuvoorschriften naar behoren worden toegepast, met bijzondere aandacht voor de openstelling van deze markt voor cabotage en dumpingpraktijken; 62. dringt er bij de Commissie op aan om, in samenwerking met de lidstaten, met specifieke voorstellen te komen, teneinde de aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten weg te nemen op het gebied van sancties voor ernstige inbreuken op het Gemeenschapsrecht met betrekking tot wegvervoer, en aldus een einde te maken aan die concurrentieverstoringen; 63. verzoekt de lidstaten de derde postrichtlijn ten uitvoer te leggen; moedigt de Commissie aan nauwlettend toe te zien op en te rapporteren over de sociale gevolgen van de liberalisering van de markt voor postdiensten en de verplichting tot universele dienstverlening in deze sector, met inbegrip van de financiering van de universele dienstverlening; 64. dringt er bij de Commissie op aan om, gezien het Verdrag van Lissabon, de nieuwe geconsolideerde bevoegdheden en het economische potentieel van het toerisme voor de EU, de proactieve samenwerking tussen toerismeondernemingen mogelijk te maken, en de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat hoogwaardige toeristische bestemmingen in de EU op mondiaal niveau kunnen concurreren; verzoekt de Commissie de procedures met betrekking tot het wetgevingsvoorstel inzake pakketreizen te bespoedigen, teneinde te zorgen voor voldoende concurrentie en een optimaal functionerende markt in de Europese toerismesector; 65. is van mening dat de tenuitvoerlegging van de wetgeving inzake staatssteun de verwezenlijking van de doelstellingen van de EU 2020-strategie als doel moet hebben, in het bijzonder door investeringen in de reële economie mogelijk te maken en een sterkere concentratie van middelen op de gebieden onderzoek, innovatie en duurzame ontwikkeling te bevorderen; 66. merkt op dat de Europese markt voor elektronische betalingen zowel binnen als over de nationale grenzen van de lidstaten heen nog steeds gefragmenteerd is; dringt aan op maatregelen – en handhaving ervan – die zorgen voor een meer open, transparante, innovatieve en concurrerende interne markt voor betalingen, die voor alle consumenten voordelen en keuzemogelijkheden met zich meebrengt met betrekking tot opties voor kaart-, internet- en mobiele betalingen, alsmede mobiele portemonnees, interoperabiliteit, kosten en portabiliteit; vraagt daarom de Commissie een beoordeling te geven van alle mogelijke manieren om nieuwkomers op de Europese markt voor kaart-, internet- en mobiele betalingen te brengen, en daarbij toekomstige technologische innovaties in deze sector te beschermen; is van mening dat het toezicht op de multilaterale interbancaire tarieven moet worden versterkt en is verheugd over de voorstellen opgenomen in de Single Market Act II voor een herziening van de richtlijn inzake betalingsdiensten en voor een wetgevingsinitiatief inzake multilaterale bankkosten; 67. steunt het voornemen van de Commissie om oog te blijven houden voor de transparantie van de financiële markten, maar is van oordeel dat meer moet worden gedaan om de tijdige verspreiding van betrouwbare informatie van hoge kwaliteit te waarborgen, in het bijzonder voor de derivatenmarkten; 68. is van mening dat ondernemingen met elkaar moeten concurreren in een ruimte waarbinnen de naleving van de rechten van de consument effectief wordt gewaarborgd, en dat een regeling voor collectief verhaal en een regeling voor alternatieve geschillenbeslechting noodzakelijke instrumenten zijn voor de verwezenlijking van dit doel; 69. wijst erop dat de Commissie uitsluitend het misbruik van een marktpositie van een bedrijf beoordeelt; is van mening dat dit op een aantal markten niet voldoende is om het risico van kartelvorming te voorkomen; verzoekt de Commissie te onderzoeken op welke wijze kan worden beoordeeld hoe het gevaar van kartelvorming tot een minimum kan worden teruggebracht en maximale concurrentie kan worden bereikt; dringt er bij de Commissie op aan duidelijke en transparante richtsnoeren op te stellen voor een mededingingsbeleid waarin rekening wordt gehouden met deze beginselen; 70. dringt er bij de Commissie op aan volledige uitvoering te geven aan het interne energiemarktpakket, aangezien een open en concurrerende interne markt in de energiesector nog niet volledig is bereikt; moedigt de Commissie aan om actief toezicht te houden op de concurrentie op de energiemarkten, in het bijzonder wanneer de privatisering van openbare nutsbedrijven haar oorsprong vindt in monopolistische of oligopolistische markten; 71. merkt op dat het ontbreken van een doeltreffend juridisch stelsel voor de vergoeding van schade die uit schendingen van voorschriften inzake mededinging voortvloeit nadelig is voor de consument, en dat de boetes voor niet-naleving van deze voorschriften uitsluitend ten goede komen aan de schatkisten van de lidstaten; 72. roept de Commissie op te zorgen voor gelijke onderhandelingsposities tussen fabrikanten en distributeurs, en onderstreept daarbij: 73. spreekt in dit verband zijn voldoening uit over de inspanningen die de belanghebbenden in de voedselvoorzieningsketen hebben geleverd om tot overeenstemming te komen over beginselen inzake goede methodes in B2B-betrekkingen en inzake uitvoeringsmaatregelen, met inachtneming van vrije en eerlijke concurrentie; roept de Commissie op zich te blijven inzetten voor toezicht op de toepassing van deze beginselen, zoals het Parlement ook zal doen via zijn jaarlijkse detailhandelsronde; 74. erkent dat franchising onafhankelijke detailhandelszaken een goede formule biedt om in een zeer concurrerende omgeving te overleven; roept de Commissie op toezicht te houden op de ontwikkeling van de betrekkingen tussen franchisegevers en franchisenemers, te zorgen voor gelijke onderhandelingsposities tussen deze partijen en, in voorkomend geval, wetgevingsvoorstellen te doen; 75. is van mening dat, naast haar betrekkingen met het Parlement en met het Economisch en Sociaal Comité, de Commissie haar samenwerking met de consumentenorganisaties beter moet structureren en dat deze samenwerking moet worden beschouwd als een belangrijk element voor het toezicht op de naleving van de voorschriften inzake mededinging; merkt op dat om deze reden de dialoog tussen het directoraat-generaal Concurrentie van de Commissie en die organisaties moet worden aangemoedigd en versterkt; 76. is ingenomen met het beleid van overheidssteun, dat, toen het op banken werd toegepast, heeft bijgedragen tot meer stabiliteit van het financiële stelsel; dringt erop aan dat de publieke banken voor langetermijninvesteringen, waaronder de Europese Investeringsbank, door de Commissie worden opgenomen in de beoordeling van de goede werking van de interne markt; 77. is van mening dat media-eigendom en -beheer transparant en niet geconcentreerd moeten zijn; roept de Commissie op na te gaan hoe bestaande mededingingsregels zich verhouden tot de toenemende concentratie van commerciële media in de lidstaten; roept de Commissie tevens op de mededingingsregels toe te passen en in te grijpen als er sprake is van een te hoge mediaconcentratie en als het pluralisme van de media wordt bedreigd; vraagt regels op te stellen om belangenconflicten op een afdoende manier aan te pakken en op te lossen; 78. dringt er bij de Commissie op aan het mededingingsbeleid beter te integreren met betrekking tot de werkgelegenheidsdoelstellingen van de EU 2020-strategie, ter verbetering van de ondersteuning van het MKB dat de meeste banen schept; 79. verzoekt de Commissie in toekomstige jaarverslagen uitdrukkelijk te wijzen op de gevolgen van mededingingsbeleid voor werkgelegenheid en sociale zaken; 80. wijst erop dat het concurrentievermogen in de EU moet worden verbeterd met behulp van innovatie en de bijdrage van hooggekwalificeerde arbeidskrachten zonder de lonen en/of pensioenen aan te tasten, door in alle lidstaten een hoog sociaal niveau te handhaven en de binnenlandse vraag te vergroten; doet derhalve een beroep op de lidstaten om meer te investeren in onderwijs, beroepsopleidingen en onderzoek en ontwikkeling; 81. verzoekt de lidstaten een actief en op integratie gericht arbeidsmarktbeleid te voeren teneinde het concurrentievermogen van de economieën van de Unie te versterken en werkzoekenden vaste en duurzame, kwalitatief hoogwaardige banen aan te bieden; 82. is ingenomen met de benadering van de Commissie om maatregelen voor de integratie/re-integratie van werknemers op de arbeidsmarkt als diensten van bijzonder belang voor burgers op te nemen in het pakket van diensten van algemeen economisch belang; 83. dringt er bij de Commissie op aan om eerst te onderzoeken welke gevolgen de lopende herstructurering en privatisering van bedrijven hebben voor de betrokken werknemers, en benadrukt dat het werkgelegenheidsaspect tijdens het privatiseringsproces van wezenlijk belang moet blijven voor nationale overheden alsook de Commissie; 84. verzoekt de Commissie toezicht te blijven uitoefenen op de regels inzake staatssteun omdat de overloopeffecten van de crisis nog steeds gevoeld worden en onderstreept de noodzaak om diensten van algemeen belang in de lidstaten te handhaven; 85. verzoekt de Commissie het Parlement jaarlijks verslag uit te blijven brengen van de ontwikkelingen in en gevolgen van de uitvoering van het mededingingsbeleid; o o o 86. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten. Het Europees Parlement , – gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 23 mei 2013 over „toekomstige wetgevingsvoorstellen inzake de EMU: reactie op de mededelingen van de Commissie” (1) van mening is dat formele voorafgaande coördinatie van hervormingen van het economisch beleid op EU-niveau: i) moet worden versterkt op basis van de communautaire methode, ii) moet worden afgestemd op de instrumenten van het Europees semester voor economische beleidscoördinatie en iii) gepaard moet gaan met nieuwe solidariteits- en op stimuli gebaseerde instrumenten; B. overwegende dat de in te stellen mechanismen voor voorafgaande coördinatie moeten gelden voor alle lidstaten van de eurozone en open moeten staan voor alle lidstaten van de Unie; C. overwegende dat het Parlement in bovengenoemde resolutie van 23 mei 2013 van mening is dat een nieuw instrument voor convergentie en concurrentievermogen (ICC) dat wordt voorgesteld, overeenkomstig de gewone wetgevingsprocedure moet worden goedgekeurd, op de communautaire methode gebaseerd moet zijn en moet voorzien in adequaat toezicht door het Europees Parlement; overwegende dat het Parlement erop wijst dat een dergelijk mechanisme moet worden gefinancierd met middelen uit een nieuwe faciliteit die volgens de communautaire methode wordt ingesteld en beheerd en integraal deel uitmaakt van de EU-begroting, maar wel buiten de maxima van het meerjarig financieel kader (MFK) blijft, om te waarborgen dat het Europees Parlement hierbij volledig betrokken is; overwegende dat het Parlement het met de Commissie eens is dat ICC's de eerste bouwstenen zijn voor een echte begrotingscapaciteit die steun verleent voor solidariteit en de tenuitvoerlegging van structurele hervormingen die duurzame groei bevorderen; D. overwegende dat de Commissie onverwijld volgens de gewone wetgevingsprocedure voorstellen moet indienen om de toezeggingen die de staatshoofden en regeringsleiders op 28 juni 2012 met betrekking tot een „Pact voor groei en banen” hebben gedaan, om te zetten in secundaire wetgeving; E. overwegende dat het Parlement in bovengenoemde resolutie van 23 mei 2013 benadrukte dat er in het kader van het EU-semester een convergentiecode op basis van de Europa 2020-strategie moet worden goedgekeurd, met een sterke sociale pijler; 1. maakt zich grote zorgen over het feit dat de Raad in zijn reactie op de crisis blijk geeft van een totaal gebrek aan ambitie; is ook bezorgd over de negatieve invloed van de nationale verkiezingscycli op het vermogen van de Unie om autonoom beslissingen te nemen; betreurt dat alle besluiten over de toekomstige architectuur van de EMU verder zijn uitgesteld; betreurt ook dat de Europese Raad zijn verwachte besluiten over de toekomst van de EMU al tweemaal heeft uitgesteld en dat hij dat tijdens de volgende top wellicht nogmaals zal doen; 2. is uiterst bezorgd over het feit dat de democratische verantwoording in de EMU (de vierde bouwsteen) tot dusver nog niet naar behoren is behandeld tijdens de besprekingen in de Raad; vindt dit zeer betreurenswaardig; 3. herhaalt nogmaals dat een verder initiatief met het oog op een hechte EMU op basis van stabiliteit, duurzame groei, solidariteit en democratie, absoluut volgens de communautaire methode moet worden vastgesteld; benadrukt dat de Europese instellingen echt met elkaar moeten samenwerken; herinnert de Europese Raad eraan dat hij op grond van de Verdragen geen wetgevend initiatiefrecht heeft en dat hij ermee moet ophouden de Commissie instructies te geven over de vorm en/of inhoud van verdere wetgevingsinitiatieven en voorbij te gaan aan de coördinerende, uitvoerende en beheerstaak van de Commissie die in de Verdragen is vastgelegd; 4. waarschuwt de Europese Raad in dit verband zich niet ongepast met het proces van het Europees semester te bemoeien en ervoor te zorgen dat de overeengekomen procedures worden gevolgd; 5. herhaalt dat het met betrekking tot de EMU geen verdere intergouvernementele elementen zal accepteren en dat het binnen zijn bevoegdheden alle nodige stappen zal ondernemen als die waarschuwing in de wind wordt geslagen; herinnert eraan dat artikel 16 van het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de economische en monetaire unie bepaalt dat het begrotingspact binnen maximaal vijf jaar in het EU-recht moet worden geïntegreerd op basis van een beoordeling van de ervaring met de tenuitvoerlegging ervan; 6. herhaalt zijn principiële standpunt dat de versterkte EMU de EU niet mag verdelen, maar integendeel voor een verdere integratie en een sterker bestuur moet zorgen, waaraan ook alle niet-lidstaten van de eurozone op vrijwillige basis kunnen deelnemen; 7. herinnert de Commissie eraan dat alleen zij wetgevend initiatiefrecht heeft; is dan ook verbijsterd dat de Commissie nog geen wetgevingsvoorstellen heeft ingediend op basis van de voorstellen in haar „Blauwdruk voor een hechte economische en monetaire unie” ( COM(2012)0777 ) en haar verklaring bij de „twopack”-verordeningen; is van mening dat de Commissie haar politieke en uit de Verdragen voortvloeiende verplichtingen van zich afschuift als zij niet dringend een dergelijk initiatief neemt; 8. verzoekt de Commissie in het kader van het Europees semester een voorstel tot vaststelling van een convergentiecode in te dienen dat op de Europa 2020-strategie is gebaseerd en een sterke sociale pijler tot stand brengt; benadrukt dat de nationale uitvoeringsprogramma's ervoor moeten zorgen dat de convergentiecode door alle lidstaten wordt toegepast en door een op stimuli gebaseerd mechanisme wordt ondersteund; 9. herhaalt dat de prioriteit van het Parlement is te zorgen dat elk nieuw financieel instrument dat gelinkt is aan het instrument voor convergentie en concurrentievermogen (ICC) een integraal deel van de EU-begroting is en volledig onder de gewone begrotingsprocedure valt; 10. onderstreept dat de munt van de Unie de euro is, dat het parlement van de Unie het Europees Parlement is en dat de toekomstige architectuur van de EMU recht moet doen aan het feit dat het Europees Parlement op EU-niveau de instantie is waaraan verantwoording moet worden afgelegd; vraagt dat er telkens wanneer nieuwe bevoegdheden worden overgedragen aan of worden gecreëerd op het EU-niveau of wanneer nieuwe EU-instellingen worden opgericht, voor een dienovereenkomstige mate van democratische controle door en verantwoordingsplicht jegens het Europees Parlement wordt gezorgd; 11. herhaalt nogmaals dat het wenst dat het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) in het communautair acquis wordt geïntegreerd zodat het volgens de communautaire methode kan worden beheerd en verantwoording moet afleggen aan het Parlement; vraagt de Commissie daartoe een voorstel in te dienen; herinnert de Eurogroep eraan dat het Parlement schriftelijke garanties heeft gekregen dat het ESM aan toezicht door het Parlement zal worden onderworpen; 12. herinnert eraan dat de deelname van de EU aan het „trojka”-systeem aan democratisch toezicht door het Parlement moet worden onderworpen en verantwoording aan het Parlement moet afleggen; 13. is uiterst bezorgd over de vertraging bij het opzetten van de bankenunie en de praktische regelingen voor de rechtstreekse herkapitalisatie van banken door het ESM; is met name verontrust over de aanhoudende fragmentatie van het bankwezen in de EU; benadrukt dat een solide en ambitieuze bankenunie een essentieel onderdeel van een hechtere EMU vormt en een belangrijk beleidsgebied is waarop het Parlement al meer dan drie jaar lang insisteert, met name sinds het zijn standpunten over de verordening betreffende de Europese Bankautoriteit heeft aangenomen; 14. dringt erop aan dat de Voorzitter van het Parlement op de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad het standpunt van het Parlement over de jaarlijkse groeianalyse presenteert; is van mening dat er over een interinstitutioneel akkoord moet worden onderhandeld om het Europees Parlement inspraak te geven bij de goedkeuring van de jaarlijkse groeianalyse en de richtsnoeren inzake economisch beleid en werkgelegenheid; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie van 20 december 2011 getiteld Initiatief „Kansen voor jongeren” ( COM(2011)0933 ), – gezien de vraag voor mondelinge beantwoording aan de Commissie en de begeleidende resolutie van het Parlement van 24 mei 2012 over het Initiatief „Kansen voor jongeren” (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 5 december 2012 getiteld „Jongeren aan het werk helpen” ( COM(2012)0727 ), – gezien zijn resolutie van 16 januari 2013 over een jongerengarantie (2) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van 7 en 8 februari 2013, – gezien de aanbeveling van de Raad van 28 februari 2013 over de invoering van een jongerengarantie, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 maart 2013 over het werkgelegenheidsinitiatief voor jongeren ( COM(2013)0144 ), – gezien zijn resolutie van 14 maart 2013 over integratie van migranten, de gevolgen daarvan voor de arbeidsmarkt en de externe dimensie van de coördinatie van de sociale zekerheid (3) , – gezien artikel 110, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat in april 2013 23,5% van de jongeren in de EU werkloos was, waarbij de percentages varieerden van 7,5 % in Duitsland en 8 % in Oostenrijk tot 62,5 % in Griekenland en 56,4 % in Spanje, hetgeen duidt op grote geografische verschillen; B. overwegende dat 8,3 miljoen Europeanen onder de 25 jaar niet werken noch onderwijs of een opleiding volgen (NEET's - Not in Employment, Education or Training); overwegende dat deze aantallen blijven stijgen en er aldus een verloren generatie dreigt te ontstaan; C. overwegende dat jongeren met een bijzonder kwetsbare achtergrond een groter risico lopen vroegtijdig en zonder bovenbouwdiploma het onderwijs te verlaten of hun opleiding op te geven; D. overwegende dat 15 % van alle kinderen de school verlaat zonder het middelbaar onderwijs te hebben afgerond, terwijl 10 % van alle EU-burgers leeft in gezinnen waar niemand een baan heeft; E. overwegende dat de eerste signalen die erop wijzen dat een jongere de school waarschijnlijk voortijdig en zonder diploma zal verlaten, een vroege voorbode vormen van een spiraal van armoede; F. overwegende dat in 2011 het economische verlies ten gevolge van de inactiviteit van jonge mensen werd geschat op 153 miljard EUR, hetgeen overeenkomt met 1,2 % van het bbp van de EU; overwegende dat dit een aanzienlijke sociale en economische last vormt; G. overwegende dat het onderwijs- en opleidingsbeleid een cruciale rol kan spelen bij de bestrijding van de hoge jeugdwerkloosheid en de daadwerkelijke bevordering van integratie en participatie; overwegende dat er meer moet worden geïnvesteerd in beroepsonderwijs en -opleiding, integratie in leerstructuren, hoger onderwijs en onderzoek; overwegende dat bijscholing van essentieel belang is om individuen de nodige vaardigheden mee te geven voor kwalitatieve banen in groeisectoren zoals groene banen, de ICT-sector en de zorgsector; H. overwegende dat ondanks het hoge algehele niveau van de jeugdwerkloosheid bepaalde sectoren zoals de ICT- en de zorgsector steeds meer moeite hebben om gekwalificeerd personeel te vinden voor openstaande vacatures; I. overwegende dat veel beleid dat van invloed is op jongeren momenteel wordt ontwikkeld zonder de jongeren zelf en andere belanghebbenden erbij te betrekken; J. overwegende dat de in sommige lidstaten gehanteerde duale stelsels van beroepsonderwijs en de gecombineerde academische en beroepsopleidingsprogramma´s vanwege de nadruk op praktische vaardigheden hun waarde hebben bewezen, met name tijdens de crisis, aangezien zij zijn gericht op een betere inzetbaarheid van jongeren en aldus zorgen voor lagere jeugdwerkloosheidspercentages; 1. is verheugd over het feit dat de Europese Raad heeft erkend hoe belangrijk de arbeidsparticipatie van jongeren is voor de welvaart van Europa; verzoekt de Europese Raad en de Commissie met klem hun inspanningen ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid te intensiveren als onderdeel van een grootschaliger optreden om sociale rechten te bevorderen en sociale onevenwichtigheden binnen de Europese Unie aan te pakken; benadrukt dat het Europees Parlement nauwlettend zal toezien op de vorderingen en zal controleren of de beloofde maatregelen worden uitgevoerd, met name wat de jongerengarantie betreft; 2. dringt bij de Commissie en de lidstaten aan op een op rechten gebaseerde benadering van jongeren en werkgelegenheid; benadrukt dat, met name in tijden van ernstige crisis, de kwaliteit van werk voor jongeren niet in het geding mag komen, en dat de fundamentele arbeidsnormen en andere normen inzake de kwaliteit van werk centraal moeten staan; 3. wijst erop dat de interne onevenwichtigheden tussen de lidstaten, met name wat betreft werkgelegenheid en sociale indicatoren die voornamelijk betrekking hebben op jongeren, toenemen; dringt aan op onmiddellijke maatregelen van de EU om deze onevenwichtigheden in het kader van het Europese semester te verhelpen; 4. dringt er in dit verband bij de Commissie op aan gemeenschappelijke sociale investeringsindicatoren te ontwikkelen, met name betreffende jeugdwerkloosheid; 5. benadrukt nogmaals dat de oplossing voor het nijpende probleem van de jeugdwerkloosheid gelegen is in een verbetering van het algehele economische klimaat, zoals de versterking van de interne markt voor diensten en de digitale economie, stimulering van de handel door middel van vrijhandelsovereenkomsten, en de bevordering van de belangen van kmo´s en micro-ondernemingen met inachtneming van de fundamentele sociale rechten; benadrukt dat het doeltreffendste instrument om werkloosheid op de lange termijn te bestrijden duurzame economische groei is; is voorts van mening dat specifiek op jongeren gerichte maatregelen belangrijk zijn, doch dat bovenal moet worden gewaarborgd dat de EU berust op een sterke, concurrerende en moderne economie; is ingenomen met de investeringen op de korte en middellange termijn zoals het werkgelegenheidsinitiatief voor jongeren, maar wijst tegelijkertijd op het gebrek aan structurele langetermijnmaatregelen en het ontbreken van noodzakelijke hervormingen om onderwijsstelsels in bepaalde lidstaten in staat te stellen het hoofd te bieden aan toekomstige uitdagingen en de inzetbaarheid van jongeren te waarborgen; 6. benadrukt dat het van groot belang is vrijwillige mobiliteit onder jongeren te vergroten door de bestaande obstakels voor grensoverschrijdende leer- en opleidingscontracten en stages weg te nemen, teneinde het aanbod van en de vraag naar werkgerelateerde leermogelijkheden voor jongeren, met name in grensgebieden, beter op elkaar af te stemmen, en door de mogelijkheid om pensioenen en arbeids- en socialebeschermingsrechten mee te nemen te versterken, daarbij rekening houdend met gevaar van een braindrain; dringt er tevens bij de Commissie en de lidstaten op aan alle noodzakelijke stappen te zetten om een braindrain te voorkomen door middel van duurzame maatregelen die ervoor zorgen dat een aanzienlijk percentage hoogopgeleide mensen werkzaam blijft in hun eigen gemeenschap of terugkeert naar hun lidstaat van herkomst, om er aldus voor te zorgen dat deze lidstaten economisch herstel en duurzame groei kunnen bewerkstelligen; 7. verzoekt de Commissie aanbevelingen op te stellen met betrekking tot de vraag in hoeverre het mogelijk is in de EU een gemeenschappelijk niveau voor werkloosheidsuitkeringen vast te stellen, gerelateerd aan het voormalige salaris van de werkloze; Jongerengarantie 8. is ingenomen met de aanbeveling van de Raad van 28 februari 2013 over de invoering van een jongerengarantie; vraagt om de snelle tenuitvoerlegging van jongerengarantieregelingen in alle lidstaten; benadrukt dat de jongerengarantie geen baangarantie is, doch een instrument dat ervoor zorgt dat alle werkloze EU-burgers en legaal in de EU verblijvenden onder de 25 jaar en alle pas afgestudeerden onder de 30 jaar binnen vier maanden nadat zij werkloos zijn geworden of van school zijn gekomen, een goed aanbod voor een baan, voortgezet onderwijs of een stageplaats ontvangen; onderstreept in het bijzonder dat jongerengarantieregelingen voor een daadwerkelijke verbetering moeten zorgen van de situatie van jonge mensen die niet werken, noch onderwijs of een opleiding volgen; 9. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan duidelijke doelstellingen en indicatoren met betrekking tot de jongerengarantieregeling te ontwikkelen, teneinde het effect van dit initiatief effectief te kunnen meten en evalueren; benadrukt dat het voornemens is nauwlettend toe te zien op de activiteiten van alle lidstaten om de jongerengarantie te verwezenlijken, en vraagt jongerenorganisaties het Europees Parlement op de hoogte te houden van hun beoordelingen van het optreden van de lidstaten; 10. merkt op dat de jongerengarantieregelingen moeten worden onderworpen aan een kwaliteitskader om ervoor te zorgen dat de opleidingen en de banen die worden aangeboden, vergezeld gaan van passende betaling, arbeidsvoorwaarden en gezondheids- en veiligheidsnormen; EU-financiering 11. is ingenomen met de 6 miljard EUR die is toegewezen aan het nieuwe werkgelegenheidsinitiatief voor jongeren en dringt aan op vroegtijdige financiering tijdens de eerste jaren van het meerjarig financieel kader teneinde de jeugdwerkloosheid aan te pakken en jeugdgaranties zo snel mogelijk ten uitvoer te leggen; benadrukt dat de kosten van de tenuitvoerlegging van jeugdgaranties in de hele eurozone door de Internationale Arbeidsorganisatie zijn geschat op 21 miljard EUR en dringt er derhalve op aan de toewijzing in het kader van een herziening van het meerjarig financieel kader naar boven bij te stellen; is blij met de uitbreiding van de doelgroep voor de jeugdgarantie onder de 30 jaar; 12. is ingenomen met de voorgestelde opvolger van de Progress-microfinancieringsfaciliteit die is opgenomen in het programma voor sociale verandering en innovatie voor de periode 2014-2020 en beschouwt deze als een waardevol instrument om, ook voor jongeren, nieuwe, duurzame en kwalitatief hoogstaande banen te creëren; 13. benadrukt dat EU-financiering ter bestrijding van jeugdwerkloosheid voor 2014 met name beschikbaar wordt gemaakt door herprogrammering van beschikbare structuurfondsen en door optimale benutting van de 60 miljard EUR van de Europese Investeringsbank als voorzien in het Pact voor groei en banen; is ingenomen met de nieuwe en versnelde toewijzing van 16 miljard EUR aan structuurfondsen om de werkgelegenheidskansen voor jongeren te bevorderen en kmo´s te helpen toegang tot financiering te krijgen; 14. verzoekt de Commissie om in het kader van de bestrijding van jeugdwerkloosheid actief aan te dringen op steun en initiatieven van en andere vormen van samenwerking met de private sector; spoort de Europese Investeringsbank aan bij te dragen tot de tenuitvoerlegging van de jongerengarantie, bijvoorbeeld door de toekenning van leningen te koppelen aan het scheppen van banen en opleidingsplaatsen of door de ontwikkeling van duale onderwijsstelsels te ondersteunen; benadrukt evenwel dat de leningen van de EIB moeten worden beschouwd als een aanvulling op de EU-financiering in de vorm van subsidies, en niet als een vervanging hiervoor; Bestrijding van jeugdwerkloosheid op nationaal niveau 15. onderstreept dat investeren in werkgelegenheid voor jongeren een centraal onderdeel moet vormen van de sociale investeringsstrategieën van de lidstaten; 16. roept op tot een ambitieuze, holistische beleidsaanpak waarin op integrale wijze wordt gekeken naar initiatieven op het gebied van onderwijs, opleiding, werkgelegenheid en zelfstandig werk voor alle jongeren op alle verschillende niveaus; wijst erop dat het van essentieel belang is aandacht te besteden aan de overgang tussen de verschillende onderwijs- en opleidingstrajecten en ook competenties te erkennen die via niet-formeel en informeel leren zijn verworven; benadrukt dat inkomenszekerheid en vertrouwen in de arbeidsmarktvooruitzichten essentiële voorwaarden zijn om voor hoger onderwijs te kiezen en dat jongeren met een groter risico op uitsluiting hierdoor nog meer worden getroffen; 17. is ernstig bezorgd over de bezuinigingen die de lidstaten doorvoeren op het gebied van onderwijs, opleidingen en jeugd, en benadrukt derhalve dat de onderwijsstelsels van de lidstaten met behulp van nationale en EU-middelen moeten worden hervormd, teneinde het jongerenonderwijs kostenefficiënter en competitiever te maken; 18. dringt er bij de lidstaten op aan krachtige maatregelen te treffen ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid, met name door preventief op te treden tegen vroegtijdige schoolverlating of voortijdige uitval uit opleidings- en stageprogramma's (bijvoorbeeld door een duaal onderwijssysteem of andere kaders met een vergelijkbare doeltreffendheid op te zetten), en veelomvattende strategieën te ontwikkelen voor jongeren die niet werken, noch onderwijs of een opleiding volgen; 19. wijst erop dat sociale investeringen in jongeren allerlei vormen kunnen aannemen, waaronder: het ontwikkelen van partnerschappen tussen scholen, opleidingscentra en lokale of regionale bedrijven; het verzorgen van gerichte, kwalitatief hoogwaardige opleidingen en stageprogramma's voor jongeren; beroepsopleidingen in samenwerking met ondernemingen; mentorschapsregelingen gericht op de aanwerving en opleiding van jongeren in het bedrijf of op een betere overgang van onderwijs naar werk; bevordering van de maatschappelijke participatie van jongeren; en bevordering van de regionale, Europese en internationale mobiliteit door verdere vooruitgang bij de wederzijdse erkenning van kwalificaties en vaardigheden; onderstreept tevens dat van sociale investeringen doeltreffende prikkels kunnen uitgaan, zoals werkgelegenheidssubsidies en verzekeringsbijdragen voor jongeren die behoorlijke woon- en werkomstandigheden garanderen, teneinde publieke en particuliere werkgevers aan te sporen om jonge mensen in dienst te nemen, zowel in kwalitatief goede banen voor jongeren als in bijscholing en verbetering van hun vaardigheden tijdens hun dienstverband te investeren, en het ondernemerschap onder jongeren te bevorderen; 20. roept de lidstaten op goede en beproefde praktijken in overweging te nemen, met name die van lidstaten met lage werkloosheidspercentages, en te onderzoeken of concepten als duaal onderwijs en beroepsopleidingen, evenals reeds ingevoerde jongerengarantieregelingen, in het kader van hun nationale stelsels zouden kunnen worden toegepast; benadrukt dat duale beroepsopleidingenstelsels en tweeledige studies (twin-track studies) wegens de nadruk die hierbij wordt gelegd op praktijkervaring de test van de economische crisis bijzonder goed hebben doorstaan, en dat zij hebben bijgedragen aan de vermindering van de jeugdwerkloosheid door mensen beter inzetbaar te maken, en roept daarom lidstaten die door de crisis zijn getroffen op om hun opleidingsstelsels op deze leest te schoeien; 21. benadrukt dat de in crisis verkerende landen momenteel met zeer alarmerende jeugdwerkloosheidspercentages kampen; dringt er derhalve bij de Commissie op aan crisismaatregelen te beoordelen op grond van het effect ervan op de jeugdwerkloosheid, en verzoekt de lidstaten en de Commissie te overwegen crisismaatregelen die een negatief effect op de jeugdwerkloosheid hebben, te beëindigen; 22. dringt er bij de lidstaten op aan de samenwerking tussen het bedrijfsleven en de onderwijssector op alle niveaus te verbeteren teneinde de manier waarop onderwijsprogramma´s zijn gekoppeld aan de vraag op de arbeidsmarkt te verbeteren, bijvoorbeeld door de „overeenkomsten voor sectorvaardigheden” en de „kennisovereenkomsten” uit te breiden; benadrukt dat er behoefte bestaat aan flexibelere onderwijsprogramma´s om beter te kunnen inspringen op toekomstige ontwikkelingen op de arbeidsmarkt; 23. onderstreept dat de lidstaten zelfstandig werk onder jongeren op een betere manier moeten ondersteunen waarbij zij tegelijkertijd insolventie en schijnzelfstandigheid moeten voorkomen; o o o 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Europese Raad en de Raad. Het Europees Parlement , – gezien Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie ( COM(2008)0229 ), – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie ( COM(2011)0137 ), – gezien artikel 15 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn standpunt van 15 december 2011 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1) , – gezien zijn resolutie van 12 december 2012 over de situatie van de grondrechten in de Europese Unie (2010-2011) (2) , – gezien de vragen aan de Raad en de Commissie over de impasse bij de herziening van Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang tot documenten ( O-00049/2013 – O-00050/2013 , O-00051/2013 , O-00052/2013 , O-00053/2013 , O-00054/2013 , O-00058/2013 and O-00059/2013 ), – gezien de verklaring van de Commissie van 21 mei 2013 over de impasse bij de herziening van Verordening (EG) nr. 1049/2001, – gezien artikel 110, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat transparantie een essentieel middel is om de burgers in staat te stellen deel te nemen aan het besluitvormingsproces van de EU en bij te dragen tot het waarborgen van de verantwoordingsplicht van de Europese instellingen ten overstaan van hun burgers, die daardoor meer betrokken raken en meer vertrouwen krijgen; B. overwegende dat de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon de transparantieverplichtingen van de EU verder heeft uitgebreid en dat de toegang tot documenten in dat Verdrag als grondrecht is verankerd; C. overwegende dat het Parlement bij diverse gelegenheden heeft opgeroepen tot meer transparantie in de wetgevingsprocedure, onder meer met betrekking tot de werkgroepen van de Raad, de publicatie van juridische adviezen in het kader van wetgevingsprocedures, en het verloop van trialogen; D. overwegende dat het Parlement ook zijn ongenoegen heeft geuit over het gebrek aan transparantie bij de EU-agentschappen, in internationale onderhandelingen en in de dialoog tussen de Commissie en de lidstaten, met name wanneer er grondrechten of belangen van Europese burger in het geding zijn (3) ; E. overwegende dat de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie en de besluiten van de Europese ombudsman de interpretatie van Verordening (EG) nr. 1049/2001 in grote mate beïnvloed hebben; dat die jurisprudentie en besluiten, vooral met betrekking tot de gebruikmaking van gronden voor niet-erkenning in een wetgevingsprocedure, zoals de arresten in de zaken Turco en Access Info , in de wetgeving tot uiting moeten komen; F. overwegende dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 door de burgers en de publieke opinie in de EU wordt gezien als een essentieel stuk wetgeving dat de middelen aanreikt voor behoorlijk toezicht op het EU-optreden; dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 nog beter moet worden toegepast, zoals blijkt uit diverse gevallen die door de ombudsman zijn behandeld; G. overwegende dat de Commissie in 2008 een herschikking van Verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft voorgesteld en dat zij haar voorstel niet heeft ingetrokken nadat het Verdrag van Lissabon in werking was getreden; dat het Parlement de Commissie duidelijk heeft laten weten dat herschikking niet de juiste procedure is; H. overwegende dat de Commissie in 2011 een aanvullend voorstel heeft ingediend waarmee het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1049/2001 alleen impliciet werd uitgebreid tot de instellingen, organen en agentschappen van de EU; dat het Parlement de procedures van 2008 en 2011 tot één procedure heeft samengevoegd; I. overwegende dat het Parlement op 15 december 2011 zijn standpunt in eerste lezing heeft vastgesteld en dat er in de eerste helft van 2012 trialogen met het Deense voorzitterschap werden gestart; dat de Commissie het niet eens was met de voorgestelde mogelijke compromissen, wat de voornaamste reden was voor de impasse die nu al meer dan een jaar lang duurt; J. overwegende dat het Cypriotische en het Ierse voorzitterschap er niet in zijn geslaagd het dossier in de Raad te deblokkeren en nieuwe onderhandelingen te starten als gevolg van tegenstand van de zijde van de Commissie, hetgeen tot gevolg heeft dat er op bepaalde punten unanimiteit in de Raad is vereist; K. overwegende dat een herziening van Verordening (EG) nr. 1049/2001 gezien de uitgebreide transparantieverplichtingen die met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon in de Verdragen zijn opgenomen niet tot een verlaging van het huidige transparantieniveau mag leiden; L. overwegende dat het onvermogen om tot overeenstemming te komen over een nieuwe versie van Verordening (EG) nr. 1049/2001 de burgers een verkeerd signaal zou geven omtrent de aard van de EU, en dat een dergelijk echec de legitimiteit van de EU-besluitvorming zou ondermijnen, vooral met het oog op de uiterst belangrijke Europese verkiezingen die voor de deur staan; 1. onderstreept opnieuw het belang van het fundamentele recht van toegang tot informatie en documenten en van transparantie en openheid van instellingen en hun besluitvormingsprocessen, die tot de pijlers van de democratie behoren en de burgers dichter bij de EU kunnen brengen; 2. roept alle instellingen, organen en agentschappen van de EU ertoe op Verordening (EG) nr. 1049/2001 onverkort toe te passen; 3. is van mening dat de wijziging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 een prioriteit zou moeten zijn voor alle instellingen van de EU en betreurt de ontstane impasse; verzoekt alle EU-instellingen samen te werken om zo spoedig mogelijk een uitweg uit deze impasse te vinden; 4. bevestigt nogmaals dat het bijzonder hecht aan de herziening van Verordening (EG) nr. 1049/2001, zodat de burgers van de EU in het algemeen bredere en betere toegang krijgen tot documenten van de EU; 5. verzoekt de Commissie zich op politiek en technisch niveau volledig in te zetten voor de wijziging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 en de aanpassing daarvan aan het Verdrag van Lissabon of alle nodige maatregelen te nemen om de impasse te doorbreken; 6. verzoekt de Raad de beraadslagingen over Verordening (EG) nr. 1049/2001 onmiddellijk te hervatten, zijn standpunt in eerste lezing vast te stellen en de onderhandelingen voort te zetten; 7. bevestigt zijn bovengenoemd standpunt van 15 december 2011 in eerste lezing (4) als uitgangspunt voor onderhandelingen, en benadrukt dat een gewijzigde tekst, overeenkomstig de Verdragen, ten minste: het toepassingsgebied van de verordening uitdrukkelijk moet uitbreiden tot alle instellingen, organen en agentschappen van de EU; voor een transparantere wetgeving moet zorgen, met inbegrip van toegang tot juridische adviezen in wetgevingsprocedures, waarbij het gebruik van uitzonderingen in de wetgevingsprocedure een specifiek met redenen omklede afwijking moet zijn van de algemene regel van wetgevingstransparantie; de verhouding tussen transparantie en gegevensbescherming moet verduidelijken; het Verdrag van Aarhus moet incorporeren; de huidige, ruime definitie van een document als minimummaatstaf voor verdere uitwerking moet beschouwen; passende toegang tot en transparantie van documenten over internationale onderhandelingen en overeenkomsten moet waarborgen; voor financiële transparantie van EU-fondsen moet zorgen; en geen generieke vrijstellingen mag invoeren; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten.