(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0842 ) (1) , – gezien de tekst van de Raad (15518/2004), – gelet op de artikelen 60 en 301 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0023/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0042/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt de behandeling van het geamendeerde voorstel van de Commissie maximaal drie maanden op te schorten ten einde de bemiddelingspogingen van Thabo Mbeki, president van Zuid-Afrika, om de onderhandelingen tussen de strijdende partijen weer op gang te brengen een kans te geven; 6. 6 verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11630/2/2004 – C6-0190/2004), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0356 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A6-0027/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 24 februari 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2005/.../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad, Richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 2006 /2004 van het Europees Parlement en de Raad (Richtlijn oneerlijke handelspraktijken) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 153, lid 1 en lid 3, onder a), van het Verdrag is bepaald dat de Gemeenschap dient bij te dragen tot de verwezenlijking van een hoog niveau van consumentenbescherming door middel van maatregelen die zij op grond van artikel 95 van het Verdrag neemt. (2) De interne markt omvat volgens artikel 14, lid 2, van het Verdrag een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen en diensten en de vrijheid van vestiging zijn gewaarborgd. De ontwikkeling van eerlijke handelspraktijken binnen die ruimte is van wezenlijk belang om grensoverschrijdende activiteiten te bevorderen. (3) De wetten van de lidstaten betreffende oneerlijke handelspraktijken vertonen duidelijke verschillen, die aanzienlijke concurrentieverstoringen en belemmeringen voor een goede werking van de interne markt kunnen veroorzaken. Wat reclame betreft, worden bij Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame (5) , minimumcriteria ter harmonisatie van wetgeving op het gebied van misleidende reclame vastgesteld, hetgeen de lidstaten echter niet belet voorschriften te handhaven of aan te nemen die consumenten een verdergaande bescherming bieden. Daardoor lopen de bepalingen van de lidstaten inzake misleidende reclame sterk uiteen. (4) Deze verschillen scheppen onduidelijkheid over de vraag welke nationale regels van toepassing zijn op oneerlijke handelspraktijken die de economische belangen van de consumenten schaden, en werpen een groot aantal belemmeringen op voor ondernemingen en consumenten. Deze barrières verhogen de kosten voor ondernemingen die de vrijheden van de interne markt willen gebruiken, met name wanneer zij over de grenzen heen willen verkopen, reclamecampagnes willen voeren of aan verkoopbevordering willen doen. Daarnaast maken deze verschillen consumenten onzeker over hun rechten en wordt hun vertrouwen in de interne markt ondermijnd. (5) Bij gebreke van uniforme regels op communautair niveau, kunnen belemmeringen voor het grensoverschrijdend verrichten van diensten, het vrije verkeer van goederen en de vrijheid van vestiging volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen gerechtvaardigd zijn, indien zij tot doel hebben erkende doelstellingen van algemeen belang te beschermen en indien zij met deze doelstellingen evenredig zijn. In het licht van de communautaire doelstellingen zoals neergelegd in de Verdragsbepalingen en het afgeleide communautaire recht inzake het vrije verkeer, en in overeenstemming met het beleid van de Commissie inzake commerciële communicatie als vermeld in haar mededeling "De follow-up van het groenboek inzake commerciële communicatie in de interne markt", moeten deze belemmeringen worden weggenomen. Dat kan alleen door op communautair niveau uniforme regels vast te stellen die een hoog niveau van consumentenbescherming waarborgen, en door bepaalde rechtsbegrippen op communautair niveau te verduidelijken tot het niveau dat noodzakelijk is om de goede werking van de interne markt en de rechtszekerheid te verzekeren. (6) Daarom wordt de wetgeving van de lidstaten betreffende oneerlijke handelspraktijken, waaronder oneerlijke reclame, die de economische belangen van de consumenten rechtstreeks en aldus de economische belangen van legitieme concurrenten onrechtstreeks schaden, bij deze richtlijn geharmoniseerd. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel beschermt deze richtlijn de consumenten tegen de gevolgen van oneerlijke handelspraktijken indien deze gevolgen substantieel zijn, maar erkent de richtlijn ook dat de gevolgen voor de consumenten in sommige gevallen verwaarloosbaar kunnen zijn. Deze richtlijn is niet van toepassing of van invloed op de nationale wetten betreffende oneerlijke handelspraktijken die alleen de economische belangen van concurrenten schaden of betrekking hebben op transacties tussen handelaren; met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel behouden de lidstaten de mogelijkheid dergelijke praktijken aan banden te leggen, overeenkomstig de communautaire wetgeving, indien zij zulks wensen. Deze richtlijn is evenmin van toepassing of van invloed op de bepalingen van Richtlijn 84/450/EEG aangaande reclame die misleidend is voor ondernemingen, maar niet voor consumenten, en aangaande vergelijkende reclame. Deze richtlijn is evenmin van invloed op algemeen aanvaarde reclame- en marketingpraktijken zoals het op legitieme wijze in de markt zetten van een product ("product placement"), merkdifferentiatie en het aanbieden van premies, die het beeld dat de consument van het product heeft en zijn gedrag op wettige wijze kunnen beïnvloeden zonder daarom het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, te beperken. (7) Deze richtlijn betreft handelspraktijken die rechtstreeks verband houden met het beïnvloeden van beslissingen van de consument over transacties met betrekking tot producten. Deze richtlijn is niet van toepassing op handelspraktijken die hoofdzakelijk voor andere doeleinden bedoeld zijn, bijvoorbeeld commerciële communicatie gericht op beleggers, zoals jaarverslagen en promotiemateriaal over bedrijven. Deze richtlijn is niet van toepassing op wettelijke voorschriften in verband met smaak en fatsoen, die van lidstaat tot lidstaat sterk verschillen. Handelspraktijken zoals het op straat aanklampen van personen voor commerciële doeleinden, kunnen in sommige lidstaten om culturele redenen niet gewenst zijn. De lidstaten moeten dan ook, overeenkomstig de communautaire regelgeving, handelspraktijken op hun grondgebied aan banden kunnen blijven leggen om redenen van smaak en fatsoen, ook indien die praktijken de keuzevrijheid van de consument niet beperken. Bij de toepassing van de richtlijn, met name van de algemene clausules, moet terdege rekening worden gehouden met de situatie per geval. (8) Deze richtlijn beschermt de economische belangen van de consument op rechtstreekse wijze tegen oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten. Daarnaast beschermt zij indirect legitieme ondernemingen tegen concurrenten die de regels in de richtlijn niet in acht nemen; hierdoor is binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn een eerlijke concurrentie gewaarborgd. Uiteraard zijn er andere handelspraktijken waardoor weliswaar niet de consumenten maar wel concurrenten en zakelijke klanten worden benadeeld. De Commissie dient zorgvuldig na te gaan in hoeverre buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn communautair optreden op het gebied van oneerlijke concurrentie noodzakelijk is en in voorkomend geval een wetgevingsvoorstel betreffende die andere aspecten van oneerlijke concurrentie op te stellen. (9) Deze richtlijn vormt geen beletsel voor het instellen van individuele vorderingen door degenen die schade hebben geleden ten gevolge van oneerlijke handelspraktijken. Deze richtlijn doet evenmin afbreuk aan de communautaire en nationale regels inzake verbintenissenrecht, intellectuele-eigendomsrechten, gezondheids- en veiligheidsaspecten van producten, voorwaarden inzake vestiging en vergunning, met inbegrip van die regels die, conform het Gemeenschapsrecht, betrekking hebben op gokactiviteiten, of aan de communautaire regels inzake concurrentie en de desbetreffende nationale omzettingsbepalingen. De lidstaten behouden derhalve de mogelijkheid beperkingen en verbodsbepalingen inzake handelspraktijken te handhaven om redenen van bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de consumenten op hun grondgebied, bijvoorbeeld met betrekking tot alcohol, tabak of farmaceutische producten, zulks ongeacht de plaats waar de handelaar is gevestigd. Met betrekking tot financiële diensten en onroerend goed moeten, gezien de complexiteit en de eraan verbonden ernstige risico's, uitgebreide eisen worden gesteld, waaronder positieve verplichtingen voor handelaren. Om die reden beperkt deze richtlijn op het gebied van financiële diensten en onroerend goed niet het recht van de lidstaten om verder te gaan dan de bepalingen van deze richtlijn, teneinde de economische belangen van de consumenten te beschermen. Het wordt niet dienstig geacht in deze richtlijn de certificering en de vermelding van het edelmetaalgehalte voor werken van edelmetaal te regelen. (10) Deze richtlijn moet in overeenstemming zijn met de bestaande communautaire wetgeving, met name ten aanzien van de gedetailleerde bepalingen betreffende oneerlijke handelspraktijken die op die specifieke sectoren van toepassing zijn. Deze richtlijn wijzigt bijgevolg Richtlijn 84/450/EEG, Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (6) , Richtlijn 98/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen (7) en Richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten (8) . Deze richtlijn is bijgevolg slechts van toepassing voorzover er geen specifieke communautaire wetsbepalingen bestaan betreffende specifieke aspecten van oneerlijke handelspraktijken, zoals de informatieverplichtingen en regels voor de wijze waarop de informatie aan de consument wordt gepresenteerd. Deze richtlijn beschermt de consument in gevallen waarvoor op communautair niveau geen specifieke, sectorale wetgeving bestaat, en verbiedt handelaren een verkeerde indruk te geven van de aard van producten. Dit is met name van belang voor complexe producten die veel risico's voor consumenten inhouden, zoals bepaalde financiële diensten. De richtlijn vormt bijgevolg een aanvulling op het "acquis communautaire" dat van toepassing is op handelspraktijken die de economische belangen van consumenten schaden. (11) Het hoge niveau van convergentie dat door de onderlinge afstemming van de nationale bepalingen door deze richtlijn wordt bereikt, zorgt voor een hoog gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming. Deze richtlijn voorziet in één algemeen verbod op oneerlijke handelspraktijken die het economische gedrag van consumenten verstoren. De richtlijn geeft ook regels inzake agressieve handelspraktijken, die momenteel niet op communautair niveau gereglementeerd zijn. (12) Door de harmonisatie zullen zowel consumenten als ondernemingen aanzienlijk meer juridische zekerheden krijgen. Zij zullen zich kunnen verlaten op één regelgevend kader op basis van duidelijk omschreven rechtsbegrippen, dat alle aspecten van oneerlijke handelspraktijken in de gehele EU regelt. Daardoor zullen de belemmeringen worden weggenomen welke het gevolg zijn van de fragmentarische regels inzake oneerlijke handelspraktijken die de economische belangen van de consumenten schaden en zal de interne markt op dit gebied kunnen worden voltooid. (13) Om de doelstellingen van de Gemeenschap te kunnen verwezenlijken door belemmeringen voor de interne markt weg te nemen, moeten de bestaande, uiteenlopende algemene bepalingen en rechtsbeginselen van de lidstaten worden vervangen. Het bij deze richtlijn ingestelde ene gemeenschappelijke, algemene verbod geldt voor oneerlijke handelspraktijken die het economische gedrag van consumenten verstoren. Teneinde het consumentenvertrouwen te versterken dient het algemene verbod evenzeer van toepassing te zijn op oneerlijke handelspraktijken die buiten een contractuele relatie tussen een handelaar en een consument staan of na de sluiting van een contract en gedurende de uitvoering daarvan worden toegepast. Dit algemene verbod wordt verder uitgewerkt in regels betreffende de twee soorten handelspraktijken die veruit het meeste voorkomen, namelijk misleidende handelspraktijken en agressieve handelspraktijken. (14) Het is wenselijk dat onder misleidende handelspraktijken die praktijken worden verstaan waarbij de consument wordt bedrogen en hem wordt belet een geïnformeerde en dus efficiënte keuze te maken, inclusief misleidende reclame. Overeenkomstig de wetten en praktijken van lidstaten met betrekking tot misleidende reclame, worden misleidende praktijken in de richtlijn onderverdeeld in misleidende handelingen en misleidende omissies. Met betrekking tot omissies wordt in deze richtlijn een beperkte hoeveelheid essentiële informatie bepaald die de consument nodig heeft om een geïnformeerd besluit te nemen over een transactie. Deze informatie hoeft niet in alle reclame te worden vermeld, maar wel wanneer de handelaar een uitnodiging tot aankoop tot de consument richt, een begrip dat in deze richtlijn duidelijk wordt gedefinieerd. De in deze richtlijn gehanteerde aanpak van volledige harmonisatie belet niet dat de lidstaten in hun nationale wetgeving van bepaalde producten, zoals verzamelobjecten of elektrische apparaten, de hoofdkenmerken specifiëren, die in een uitnodiging tot aankoop niet mogen worden weggelaten. Deze richtlijn beoogt niet de keuze van de consument te beperken door de verkoopbevordering van "look-alike"-producten te verbieden, tenzij de gelijkenis bij de consument verwarring doet ontstaan over de commerciële oorsprong van het product en derhalve misleidend is. De richtlijn mag geen afbreuk doen aan het bestaande Gemeenschapsrecht dat de lidstaten ten aanzien van de consumentenbescherming op het gebied van handelspraktijken uitdrukkelijk de keuze tussen verschillende regelingen laat. Deze richtlijn laat met name artikel 13, lid 3, van Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (9) onverlet. (15) Wanneer de communautaire wetgeving met betrekking tot commerciële communicatie, reclame en marketing de vereiste informatie voorschrijft, wordt die informatie in het kader van deze richtlijn als essentieel beschouwd. De lidstaten kunnen informatieverplichtingen handhaven of toevoegen die rechtstreeks of onrechtstreeks betrekking hebben op het verbintenissenrecht, wanneer zulks mogelijk is op grond van de minimumbepalingen in de bestaande communautaire rechtsinstrumenten. In bijlage II staat een niet-limitatieve lijst van dergelijke informatieverplichtingen in het acquis. Gegeven de bij deze richtlijn ingevoerde volledige harmonisatie wordt alleen de uit hoofde van communautaire wetgeving vereiste informatie als essentieel beschouwd voor de toepassing van artikel 7, lid 5, van deze richtlijn. Het niet geven van informatie die door de lidstaten is vereist boven de minimumclausules in het communautaire recht is geen omissie in de zin van deze richtlijn. De lidstaten kunnen daarentegen, indien zulks krachtens de minimumclausules in het Gemeenschapsrecht mogelijk is, overeenkomstig het Gemeenschapsrecht strengere bepalingen handhaven dan wel invoeren om een hoger niveau van bescherming van de individuele contractuele rechten van consumenten te verzekeren. (16) De bepalingen betreffende agressieve handelspraktijken moeten van toepassing zijn op praktijken die de keuzevrijheid van de consument aanzienlijk beperken. Het gaat om intimidatie, dwang, met inbegrip van het gebruik van lichamelijk geweld, en ongepaste beïnvloeding. (17) Met het oog op een grotere rechtszekerheid is het wenselijk te bepalen welke handelspraktijken in alle omstandigheden oneerlijke zijn. Bijlage I bevat daarom een uitputtende lijst van deze praktijken. Alleen deze handelspraktijken worden verondersteld oneerlijk te zijn zonder een individuele toetsing aan het bepaalde in de artikelen 5 tot en met 9. De lijst mag alleen worden aangepast door herziening van deze richtlijn. (18) Alle consumenten moeten tegen oneerlijke handelspraktijken worden beschermd; het Hof van Justitie heeft het sinds de inwerkingtreding van Richtlijn 84/450/EEG evenwel noodzakelijk geacht om bij uitspraken in zaken over reclamekwesties na te gaan wat de gevolgen voor een fictieve doorsneeconsument zijn. In overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel, en om de uit hoofde van dat beginsel geboden bescherming ook effectief te kunnen toepassen, wordt in deze richtlijn het door het Hof van Justitie ontwikkelde criterium van de gemiddelde - d.w.z. redelijk geïnformeerde, omzichtige en oplettende - consument als maatstaf genomen , waarbij eveneens rekening wordt gehouden met maatschappelijke, culturele en taalkundige factoren, maar wordt er tevens voorzien in bepalingen die voorkomen dat wordt geprofiteerd van consumenten die bijzonder vatbaar zijn voor oneerlijke handelspraktijken. Indien een handelspraktijk op een bepaalde groep consumenten gericht is, zoals bijvoorbeeld kinderen, is het wenselijk dat het effect van de handelspraktijk vanuit het gezichtspunt van het gemiddelde lid van die groep wordt beoordeeld. Daarom is het wenselijk in de lijst van praktijken die onder alle omstandigheden als oneerlijk worden beschouwd een bepaling op te nemen waardoor reclame die gericht is op kinderen weliswaar niet volledig wordt verboden, maar waardoor zij wel worden beschermd tegen het rechtstreeks aanzetten tot kopen. Het criterium van de gemiddelde consument is geen statistisch criterium. Nationale rechtbanken en autoriteiten moeten, rekening houdend met de jurisprudentie van het Hof van Justitie, hun eigen oordeel volgen om vast te stellen wat de typische reactie van de gemiddelde consument in een bepaald geval is. (19) Indien bepaalde kenmerken, zoals leeftijd, lichamelijke of geestelijke handicap of lichtgelovigheid, consumenten bijzonder bevattelijk maken voor een handelspraktijk of het via die praktijk aangeboden product, en het economische gedrag van alleen die groep consumenten door deze praktijk kan worden beïnvloed op een manier die de handelaar redelijkerwijs kan voorzien, is het dienstig ervoor te zorgen dat die groep consumenten op passende wijze beschermd wordt door de betrokken handelspraktijk vanuit het gezichtspunt van een gemiddeld lid van die groep te beoordelen. (20) Het is wenselijk een plaats in te ruimen voor gedragscodes aan de hand waarvan handelaren in bepaalde economische sectoren de beginselen van deze richtlijn effectief kunnen toepassen. In sectoren waar voor het gedrag van de handelaren specifieke bindende voorschriften gelden, moeten de handelaren ook het bewijs van de in die sector vereiste professionele toewijding leveren. Het op nationaal of communautair niveau uitoefenen van controle door codehouders om oneerlijke handelspraktijken uit te bannen, kan het inschakelen van een administratieve of rechterlijke instantie voorkomen en moet dan ook worden aangemoedigd. Met het oog op een hoog niveau van consumentenbescherming kunnen consumentenorganisaties worden geïnformeerd over en betrokken bij het opstellen van de gedragscodes. (21) Personen of organisaties die krachtens de nationale wetgeving in dezen een rechtmatig belang hebben, moeten over rechtsmiddelen beschikken om tegen oneerlijke handelspraktijken stappen te ondernemen, hetzij voor een rechterlijke instantie, hetzij bij een administratieve instantie die bevoegd is zelf een uitspraak te doen over een klacht of een passende gerechtelijke procedure in te leiden. Ofschoon de bewijslast op grond van de nationale wetgeving wordt vastgesteld, is het wenselijk om rechterlijke en administratieve autoriteiten de bevoegdheid te geven om van handelaren te verlangen dat zij bewijzen aandragen voor de juistheid van hun feitelijke beweringen. (22) De lidstaten moeten sancties vaststellen voor inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn en moeten erop toezien dat deze worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn. (23) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk het verwijderen van de barrières die de nationale wetten inzake oneerlijke handelspraktijken voor de werking van de interne markt opwerpen en het bieden van een hoog gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming, door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake oneerlijke handelspraktijken onderling aan te passen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag vermelde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om de belemmeringen voor de interne markt te verwijderen en een hoog niveau van consumentenbescherming tot stand te brengen. (24) Het is gewenst deze richtlijn te toetsen om na te gaan of de belemmeringen voor de interne markt zijn aangepakt en een hoog niveau van consumentenbescherming tot stand is gebracht. De toetsing zou kunnen leiden tot een Commissievoorstel tot wijziging van deze richtlijn, die zou kunnen bestaan in een beperkte uitbreiding van de in artikel 3, lid 5, bedoelde afwijking, en/of in wijzigingen van andere regelgeving inzake consumentenbescherming, als afspiegeling van de toezegging die de Commissie in het kader van haar strategie voor het consumentenbeleid heeft gedaan om het bestaande acquis opnieuw te bezien teneinde een hoog, gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming tot stand te brengen. (25) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Doel Het doel van deze richtlijn is om bij te dragen aan de goede werking van de interne markt en om een hoog niveau van consumentenbescherming tot stand te brengen door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake oneerlijke handelspraktijken die de economische belangen van de consumenten schaden, te harmoniseren. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten, zoals omschreven in artikel 5, vóór, gedurende en na een commerciële transactie met betrekking tot een product. 2. Deze richtlijn laat het verbintenissenrecht en, in het bijzonder, de regels betreffende de geldigheid, de opstelling en de rechtsgevolgen van contracten onverlet. 3. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de communautaire of nationale voorschriften inzake gezondheids- en veiligheidsaspecten van producten. 4. In geval van strijdigheid tussen de bepalingen van deze richtlijn en andere communautaire voorschriften betreffende specifieke aspecten van oneerlijke handelspraktijken, prevaleren laatstgenoemde voorschriften en zijn deze van toepassing op deze specifieke aspecten. 5. De lidstaten kunnen gedurende een periode van zes jaar, te rekenen vanaf … (10) op het bij deze richtlijn geharmoniseerde gebied nationale bepalingen blijven toepassen die strenger of prescriptiever zijn dan de bepalingen van deze richtlijn en die uitvoering geven aan richtlijnen die clausules voor minimale harmonisatie bevatten. Deze maatregelen moeten onontbeerlijk zijn om een toereikende bescherming van de consumenten tegen oneerlijke handelspraktijken te waarborgen en evenredig zijn met dit doel. De in artikel 18 bedoelde toetsing kan, in voorkomend geval, gepaard gaan met de indiening van een voorstel om deze afwijking voor een beperkte periode te verlengen. 6. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de nationale bepalingen die uit hoofde van lid 5 worden toegepast. 7. Deze richtlijn laat de regels voor de bepaling van de rechtsmacht onverlet. 8. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de vestigingsvoorwaarden, de vergunningsregelingen, de deontologische gedragscodes of andere specifieke voorschriften voor gereglementeerde beroepen ter handhaving van hoge integriteitsnormen van de beroepsbeoefenaar, die de lidstaten overeenkomstig het communautaire recht aan beroepsbeoefenaren kunnen opleggen. 9. Wat "financiële diensten" in de zin van Richtlijn 2002/65/EG en onroerend goed betreft, mogen de lidstaten vereisten opleggen die voor het bij deze richtlijn geharmoniseerde gebied strenger of prescriptiever zijn dan de bepalingen van deze richtlijn. 10. Deze richtlijn geldt niet voor de toepassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake certificering en vermelding van het edelmetaalgehalte voor artikelen van edelmetaal. Artikel 4 Interne markt De lidstaten mogen geen beperkingen opleggen aan het vrij verrichten van diensten of aan het vrije verkeer van goederen om redenen die vallen binnen het bij deze richtlijn geharmoniseerde gebied. HOOFDSTUK 2 ONEERLIJKE HANDELSPRAKTIJKEN Artikel 5 Verbod op oneerlijke handelspraktijken 1. Oneerlijke handelspraktijken zijn verboden. 2. Een handelspraktijk is oneerlijk wanneer zij: 3. Een handelspraktijk die op voor de handelaar redelijkerwijs voorzienbare wijze het economische gedrag van slechts een duidelijk herkenbare groep consumenten wezenlijk verstoort of kan verstoren, namelijk van consumenten die wegens een mentale of lichamelijke handicap, hun leeftijd of goedgelovigheid bijzonder vatbaar zijn voor die handelspraktijken of voor de onderliggende producten, wordt beoordeeld vanuit het gezichtspunt van het gemiddelde lid van die groep. Dit laat onverlet de gangbare, legitieme reclamepraktijk waarbij overdreven uitspraken worden gedaan of uitspraken die niet letterlijk dienen te worden genomen. 4. Meer in het bijzonder zijn handelspraktijken oneerlijk die: 5. Bijlage I bevat de lijst van handelspraktijken die onder alle omstandigheden als oneerlijk worden beschouwd. Deze lijst is van toepassing in alle lidstaten en mag alleen worden aangepast door wijziging van deze richtlijn. DEEL 1 MISLEIDENDE HANDELSPRAKTIJKEN Artikel 6 Misleidende handelingen 1. Als misleidend wordt beschouwd een handelspraktijk die gepaard gaat met onjuiste informatie en derhalve op onwaarheden berust of, zelfs als de informatie feitelijk correct is, de gemiddelde consument op enigerlei wijze, inclusief door de algemene presentatie, bedriegt of kan bedriegen ten aanzien van een of meer van de volgende elementen, en de gemiddelde consument er zowel in het ene als in het andere geval toe brengt of kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen: 2. Als misleidend wordt eveneens beschouwd een handelspraktijk die in haar feitelijke context, al haar kenmerken en omstandigheden in aanmerking genomen, de gemiddelde consument ertoe brengt of kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen, en die het volgende behelst: Artikel 7 Misleidende omissies 1. Als misleidende omissie wordt beschouwd een handelspraktijk die in haar feitelijke context, al haar kenmerken en omstandigheden en de beperkingen van het communicatiemedium in aanmerking genomen , essentiële informatie welke de gemiddelde consument, naargelang de context, nodig heeft om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen, weglaat en die de gemiddelde consument er toe brengt of kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen. 2. Als misleidende omissie wordt voorts beschouwd een handelspraktijk die essentiële informatie als bedoeld in lid 1 , rekening houdend met de in dat lid geschetste details, verborgen houdt, op onduidelijke, onbegrijpelijke, dubbelzinnige wijze dan wel laattijdig verstrekt, of het commerciële oogmerk, indien dit niet reeds duidelijk uit de context blijkt, niet laat blijken, en de gemiddelde consument er zowel in het ene als in het andere geval toe brengt of kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen . 3. Indien het voor de handelspraktijk gebruikte medium beperkingen qua ruimte of tijd meebrengt, wordt bij de beoordeling of er informatie werd weggelaten met deze beperkingen rekening gehouden, alsook met maatregelen die de handelaar genomen heeft om de informatie langs andere wegen ter beschikking van de consument te stellen. 4. In het geval van een uitnodiging tot aankoop wordt de volgende informatie als essentieel beschouwd, indien deze niet reeds uit de context blijkt: 5. Overeenkomstig de communautaire wetgeving vereiste informatie met betrekking tot commerciële communicatie, inclusief reclame en marketing, wordt als essentieel beschouwd (een niet-limitatieve lijst staat in bijlage II). DEEL 2 AGRESSIEVE HANDELSPRAKTIJKEN Artikel 8 Agressieve handelspraktijken Als agressief wordt beschouwd een handelspraktijk die, in haar feitelijke context, al haar kenmerken en omstandigheden in aanmerking genomen, door intimidatie, dwang, inclusief het gebruik van lichamelijk geweld, of ongepaste beïnvloeding, de keuzevrijheid of de vrijheid van handelen van de gemiddelde consument met betrekking tot het product aanzienlijk beperkt of kan beperken, waardoor hij ertoe wordt gebracht of kan worden gebracht over een transactie een besluit te nemen dat hij anders niet had genomen. Artikel 9 Gebruik van intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding Om te bepalen of er bij een handelspraktijk gebruik wordt gemaakt van intimidatie, dwang, inclusief lichamelijk geweld, of ongepaste beïnvloeding, wordt rekening gehouden met: HOOFDSTUK 3 GEDRAGSCODES Artikel 10 Gedragscodes Deze richtlijn sluit eventueel door de lidstaten aangemoedigd toezicht op oneerlijke handelspraktijken door houders van gedragscodes en het inschakelen van deze instanties door de in artikel 11 bedoelde personen of organisaties niet uit, indien de mogelijkheid van behandeling door dergelijke instanties bestaat naast de gerechtelijke of de administratieve procedure bedoeld in dat artikel. Inschakeling van deze controle-instanties sluit in geen geval een beroep op de in artikel 11 bedoelde administratieve of rechtsmiddelen uit. HOOFDSTUK 4 SLOTBEPALINGEN Artikel 11 Handhaving 1. De lidstaten zorgen voor de invoering van passende en doeltreffende middelen ter bestrijding van oneerlijke handelspraktijken , zodat de naleving van deze richtlijn in het belang van de consumenten kan worden afgedwongen . Daartoe behoren wettelijke bepalingen op grond waarvan personen of organisaties die volgens de nationale wetgeving een rechtmatig belang hebben bij het bestrijden van oneerlijke handelspraktijken, met inbegrip van de concurrenten: Elke lidstaat beslist welke van deze procedures wordt gevolgd en of de rechterlijke of administratieve instantie mag eisen dat afdoening van de klacht eerst langs andere wegen, waaronder die bedoeld in artikel 10, wordt beproefd. Deze procedures kunnen worden gevolgd ongeacht of de getroffen consumenten zich bevinden op het grondgebied van de lidstaat waar de handelaar gevestigd is, of in een andere lidstaat. Elke lidstaat beslist 2. In het kader van de in lid 1 bedoelde wettelijke bepalingen verlenen de lidstaten aan rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden om, ingeval deze instanties dergelijke maatregelen, rekening houdend met alle belangen die op het spel staan en met name het algemeen belang, nodig achten: ook zonder bewijs van daadwerkelijk geleden verlies of schade of van opzet of onachtzaamheid van de handelaar. De lidstaten bepalen voorts dat de in de eerste alinea bedoelde maatregelen in het kader van een versnelde procedure kunnen worden getroffen - bij wege van voorlopige voorziening, of - bij wege van definitieve voorziening, met dien verstande dat elke lidstaat bepaalt welke van deze twee mogelijkheden wordt gekozen. Voorts kunnen de lidstaten aan rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden verlenen om, ter ondervanging van het voortdurende effect van oneerlijke handelspraktijken waarvan de stopzetting bij een definitieve beslissing is bevolen, 3. De in lid 1 bedoelde administratieve instanties moeten: Wanneer de in lid 2 bedoelde bevoegdheden uitsluitend door een administratieve instantie worden uitgeoefend, moeten de beslissingen altijd met redenen omkleed zijn. In dat geval moet voorts worden voorzien in procedures die de mogelijkheid bieden tot beroep bij de rechter tegen onjuist of onredelijk uitoefenen van de bevoegdheden van de administratieve instantie en tegen onjuist of onredelijk verzuim om deze bevoegdheden uit te oefenen. Artikel 12 Rechterlijke en administratieve instanties: staving van beweringen De lidstaten verlenen de rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden om, tijdens de in artikel 11 bedoelde civielrechtelijke of administratieve procedure, Artikel 13 Sancties De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, en treffen alle maatregelen die nodig zijn voor de toepassing van deze sancties. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn. Artikel 14 Wijzigingen in Richtlijn 84/450/EEG Richtlijn 84/450/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 1 wordt vervangen door: Artikel 1 Deze richtlijn beoogt handelaren te beschermen tegen misleidende reclame en de onbillijke gevolgen daarvan, en de voorwaarden vast te stellen waaronder vergelijkende reclame is geoorloofd. 2) in artikel 2: - wordt punt 3 vervangen door: - wordt het volgende punt toegevoegd: 3) artikel 3 bis wordt vervangen door: Artikel 3 bis 1. Vergelijkende reclame is, wat de vergelijking betreft, geoorloofd op voorwaarde dat deze: ________________ * PB L 4) artikel 4, lid 1, wordt vervangen door: 1. De lidstaten zorgen voor de invoering van passende en doeltreffende middelen ter bestrijding van misleidende reclame, zodat de naleving van de bepalingen inzake vergelijkende reclame in het belang van handelaren en concurrenten kan worden afgedwongen . Daartoe behoren wettelijke bepalingen op grond waarvan personen of organisaties die volgens de nationale wetgeving een rechtmatig belang hebben bij het bestrijden van misleidende reclame of het reguleren van vergelijkende reclame: Elke lidstaat beslist welke procedure wordt gevolgd en of de rechterlijke of administratieve instantie mag eisen dat afdoening van de klacht eerst langs andere wegen, waaronder die vermeld in artikel 5, wordt beproefd. Elke lidstaat beslist 5) artikel 7, lid 1, vervangen door: 1. Deze richtlijn belet de lidstaten niet voorschriften te handhaven of aan te nemen met het oog op een verdergaande bescherming van handelaren en concurrenten met betrekking tot misleidende reclame. Artikel 15 Wijziging van Richtlijn 97/7/EG en Richtlijn 2002/65/EG 1) Artikel 9 van Richtlijn 97/7/EG wordt vervangen door: Artikel 9 Niet-gevraagde leveringen Gezien het verbod op het verstrekken van niet-gevraagde leveringen in Richtlijn 2005 /…/EG (13) van het Europees Parlement en de Raad van ...... betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt* nemen de lidstaten de nodige maatregelen om de consument vrij te stellen van elke tegenprestatie in geval van niet-gevraagde levering, waarbij het feit dat de consument niet reageert niet betekent dat hij met de levering instemt. _________________ * PB L . 2) artikel 9 van Richtlijn 2002/65/EG wordt vervangen door: Artikel 9 Gezien het verbod op het verstrekken van niet-gevraagde leveringen in Richtlijn 2005 /…/EG (14) van het Europees Parlement en de Raad van ...... betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt * en onverminderd de bepalingen van de lidstaten betreffende stilzwijgende verlenging van overeenkomsten op afstand nemen de lidstaten wanneer stilzwijgende verlenging is toegestaan, de nodige maatregelen om de consument vrij te stellen van elke verplichting in geval van niet-gevraagde levering, waarbij het feit dat de consument niet reageert niet betekent dat hij met de levering instemt. _________________ * PB L . Artikel 16 Wijziging van Richtlijn 98/27/EG en Verordening (EG) nr. 2006 /2004 1) In de bijlage bij Richtlijn 98/27/EG wordt punt 1 vervangen door: 1. Richtlijn 2005 /…/EG+ van het Europees Parlement en de Raad van ...... betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (PB L …). 2) aan de bijlage bij Verordening (EG) nr. 2006 /2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming) (15) wordt het volgende punt toegevoegd: 16 . Richtlijn 2005 /.../EG (16) van het Europees Parlement en de Raad van ...... betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (PB L …). Artikel 17 Informatie De lidstaten nemen passende maatregelen om de consumenten op de hoogte te brengen van de nationale wettelijke bepalingen die met het oog op de omzetting van deze richtlijn zijn vastgesteld en moedigen, waar passend, handelaren en houders van een gedragscode aan om de consumenten over hun rechten in te lichten. Artikel 18 Toetsing 1. De Commissie legt uiterlijk … (17) aan het Europees Parlement en de Raad een uitvoerig verslag voor over de toepassing van de richtlijn, inzonderheid over de toepassing van de artikelen 3, lid 9 en 4 en bijlage I, alsook over de mogelijkheden voor verdere harmonisatie en vereenvoudiging van de communautaire wetgeving inzake consumentenbescherming en, wat artikel 3, lid 5, betreft, over alle op communautair niveau vereiste maatregelen om te garanderen dat passende niveaus van consumentenbescherming worden gehandhaafd. Bij het verslag wordt indien nodig een voorstel tot herziening van deze richtlijn of van andere toepasselijke delen van het Gemeenschapsrecht gevoegd. 2. Het Europees Parlement en de Raad streven ernaar om binnen twee jaar in overeenstemming met het Verdrag een besluit te nemen over eventuele voorstellen die uit hoofde van lid 1 door de Commissie worden ingediend. Artikel 19 Omzetting De lidstaten dragen zorg voor vaststelling en bekendmaking van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om vóór … (18) * aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld in kennis van deze bepalingen en eventuele latere wijzigingen. Zij passen die bepalingen uiterlijk … (19) toe. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 20 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 21 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Handelspraktijken die onder alle omstandigheden als oneerlijk worden beschouwd Misleidende handelspraktijken (1) Beweren een gedragscode te hebben ondertekend wanneer dit niet het geval is. (2) Een vertrouwens-, kwaliteits- of ander soortgelijk label aanbrengen zonder daarvoor de vereiste toestemming te hebben gekregen. (3) Beweren dat een gedragscode door een publieke of andere instantie is erkend wanneer dit niet het geval is. (4) Beweren dat een handelaar (met inbegrip van zijn handelspraktijken) of een product door een openbare of particuliere instelling is aanbevolen, erkend of goedgekeurd terwijl zulks niet het geval is, of iets dergelijks beweren zonder dat aan de voorwaarde voor de aanbeveling, erkenning of goedkeuring wordt voldaan. (5) Producten tegen een genoemde prijs te koop aanbieden zonder dat de handelaar aangeeft dat er een gegrond vermoeden bestaat dat hij deze producten of gelijkwaardige producten niet tegen die prijs kan leveren of door een andere handelaar kan doen leveren gedurende een periode en in hoeveelheden die, rekening houdend met het product, de omvang van de voor het product gevoerde reclame en de aangeboden prijs, redelijk zijn (lokkertjes). (6) Producten tegen een genoemde prijs te koop aanbieden en vervolgens: met de bedoeling een ander product aan te prijzen ("bait and switch"). (7) Bedrieglijk beweren dat het product slechts gedurende een zeer beperkte tijd beschikbaar zal zijn of dat het slechts onder speciale voorwaarden gedurende een zeer beperkte tijd beschikbaar zal zijn, om de consument onmiddellijk te doen beslissen en hem geen kans of onvoldoende tijd te geven een geïnformeerd besluit te nemen. (8) Beloven de consumenten, met wie de handelaar voorafgaand aan de transactie heeft gecommuniceerd in een taal die geen officiële taal is van de lidstaat waar de handelaar gevestigd is, een klantendienst te verschaffen en deze dienst vervolgens enkel beschikbaar stellen in een andere taal zonder dit duidelijk aan de consument te laten weten alvorens deze zich tot de transactie verbindt. (9) Beweren of anderszins de indruk wekken dat een product legaal kan worden verkocht wanneer dit niet het geval is. (10) Wettelijke rechten van consumenten voorstellen als een onderscheidend kenmerk van het aanbod van de handelaar. (11) Redactionele inhoud in de media, waarvoor de handelaar heeft betaald, gebruiken om reclame te maken voor een product, zonder dat dit duidelijk uit de inhoud of uit duidelijk door de consument identificeerbare beelden of geluiden blijkt (advertorial), zulks onverminderd het bepaalde in Richtlijn 89/552/EEG (20) . (12) Feitelijk onjuiste beweringen doen betreffende de aard en de omvang van het gevaar dat de persoonlijke veiligheid van de consument of zijn gezin zou bedreigen indien de consument het product niet koopt. (13) Een product dat lijkt op een door een bepaalde fabrikant vervaardigd product op een zodanige wijze promoten dat bij de consument doelbewust de verkeerde indruk wordt gewekt dat het product inderdaad door die fabrikant is vervaardigd, terwijl zulks niet het geval is. (14) Een piramidesysteem opzetten, beheren of promoten waarbij de consument tegen betaling kans maakt op een vergoeding die eerder voortkomt uit het aanbrengen van nieuwe consumenten in het systeem dan uit de verkoop of het verbruik van goederen. (15) Beweren dat de handelaar op het punt staat zijn zaak stop te zetten of te verhuizen, indien zulks niet het geval is. (16) Beweren dat producten het winnen bij kansspelen kunnen vergemakkelijken. (17) Bedrieglijk beweren dat een product ziekten, gebreken of misvormingen kan genezen. (18) Feitelijk onjuiste informatie verstrekken over marktomstandigheden of de mogelijkheid het product te bemachtigen met de bedoeling de consument het product te doen aanschaffen tegen voorwaarden die minder gunstig zijn dan de normale marktvoorwaarden. (19) In de context van een handelspraktijk beweren dat er een wedstrijd wordt georganiseerd of prijzen worden uitgeloofd zonder de aangekondigde prijzen of een redelijk alternatief daadwerkelijk toe te kennen. (20) Een product als "gratis", "voor niets", "kosteloos" e.d. omschrijven als de consument iets anders moet betalen dan de onvermijdelijke kosten om in te gaan op het aanbod, en het product af te halen dan wel dit te laten bezorgen. (21) Marketingmateriaal voorzien van een factuur of een soortgelijk document waarin om betaling wordt gevraagd, waardoor bij de consument de indruk wordt gewekt dat hij het aangeprezen product al heeft besteld terwijl dat niet het geval is. (22) Op bedrieglijke wijze beweren of de indruk wekken dat de handelaar niet optreedt ten behoeve van zijn handel, bedrijf, ambacht of beroep of zich op bedrieglijke wijze voordoen als consument. (23) Op bedrieglijke wijze de indruk wekken dat voor een bepaald product service na verkoop beschikbaar is in een andere lidstaat dan die waar het product wordt verkocht. Agressieve handelspraktijken (24) De indruk geven dat de consument het pand niet mag verlaten alvorens er een overeenkomst is opgesteld. (25) De consument thuis opzoeken en zijn verzoek om weg te gaan of niet meer terug te komen, negeren , behalve indien, en voor zover gerechtvaardigd volgens de nationale wetgeving, wordt beoogd een contractuele verplichting te doen naleven. (26) Hardnekkig en ongewenst aandringen per telefoon, fax, e-mail of andere afstandsmedia behalve indien er, voorzover gerechtvaardigd volgens de nationale wetgeving, wordt beoogd een contractuele verplichting te doen naleven. Dit doet geen afbreuk aan artikel 10 van Richtlijn 97/7/EG en aan de Richtlijnen 95/46/EG (21) en 2002/58/EG. (27) Een consument die op grond van een verzekeringspolis een vordering indient, om documenten vragen die redelijkerwijs niet relevant kunnen worden geacht om de geldigheid van de vordering te beoordelen, dan wel systematisch weigeren antwoord te geven op daaromtrent gevoerde correspondentie met de bedoeling de consument ervan te weerhouden zijn contractuele rechten uit te oefenen. (28) Kinderen er in reclame rechtstreeks toe aanzetten om geadverteerde producten te kopen of om hun ouders of andere volwassenen ertoe over te halen die producten voor hen te kopen. Deze bepaling laat artikel 16 van Richtlijn 89/552/EEG inzake televisie-omroepactiviteiten onverlet. (29) Vragen om onmiddellijke dan wel uitgestelde betaling of om terugzending of bewaring van producten die de handelaar heeft geleverd, maar waar de consument niet om heeft gevraagd, tenzij het product een vervangingsgoed is als bedoeld in artikel 7, lid 3, van Richtlijn 97/7/EG (niet-gevraagde leveringen). (30) De consument uitdrukkelijk meedelen dat, als hij het product of de dienst niet koopt, de baan of de bestaansmiddelen van de handelaar in het gedrang komen. (31) De bedrieglijke indruk wekken dat de consument al een prijs heeft gewonnen of zal winnen dan wel door een bepaalde handeling te verrichten een prijs zal winnen of een ander soortgelijk voordeel zal behalen, als er in feite: - geen sprake is van een prijs of een ander soortgelijk voordeel, dan wel - als het ondernemen van stappen om in aanmerking te kunnen komen voor de prijs of voor een ander soortgelijk voordeel afhankelijk is van de betaling van een bedrag door de consument of indien daaraan voor hem kosten zijn verbonden . BIJLAGE II Communautaire wetsbepalingen betreffende reclame en commerciële communicatie De artikelen 4 en 5 van Richtlijn 97/7/EG Artikel 3 van Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten (22) Artikel 3, lid 3, van Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen (23) Artikel 3, lid 4, van Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten (24) De artikelen 86 tot en met 100 van Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (25) De artikelen 5 en 6 van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde aspecten van de elektronische handel in de interne markt (richtlijn elektronische handel) (26) Artikel 1 quinquies van Richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (27) De artikelen 3 en 4 van Richtlijn 2002/65/EG Artikel 1, lid 9, van Richtlijn 2001/107/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 januari 2002 tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) met het oog op de reglementering van beheermaatschappijen en vereenvoudigde prospectussen (28) De artikelen 12 en 13 van Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (29) Artikel 36 van Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (30) Artikel 19 van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (31) De artikelen 31 en 43 van Richtlijn 92/49/EEG van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf (derde richtlijn schadeverzekering) (32) De artikelen 5, 7 en 8 van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden (33) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0036 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag (C6-0036/2005), – gelet op artikel 51 en 134 van zijn Reglement, 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de daarin opgenomen bepalingen inzake de sociale rechten, alsook artikel 136 van het EG-Verdrag, volgens welk de lidstaten zich ten doel stellen de bevordering van de werkgelegenheid, de verbetering van de levensomstandigheden en de arbeidsvoorwaarden, een adequate sociale bescherming, de sociale dialoog, de ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen om een duurzaam hoog werkgelegenheidsniveau mogelijk te maken en de bestrijding van de uitsluiting, – gezien Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers (1) , alsook de Richtlijnen 98/59/EG (2) en 94/45/EG (3) ; gezien de twee laatstgenoemde richtlijnen de onderlinge aanpassing beogen van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de instrumenten voor dialoog tussen de sociale partners), – gezien zijn eerdere resoluties over de staalsector, herstructurering en industriële fusies, in het bijzonder de resolutie van 12 februari 2004 over de crisis in de staalsector (AST/Thyssen Krupp) (4) die met eenparigheid van stemmen is aangenomen, – gezien de voortdurende teloorgang van arbeidsplaatsen in de gehele Europese staalsector, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) het fundament was waarop Europa is gegrondvest, B. overwegende dat de strategie van Lissabon als doel heeft van de EU de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te maken, die een duurzame economische groei mogelijk maakt, en meer en kwalitatief hoogstaande arbeidsplaatsen en een grotere sociale cohesie kan creëren, C. verontrust over het opgeven van hoog technologische producties die de afgelopen jaren genoemd zijn als model van technologische know-how en daarom verdienden te worden, D. overwegende dat de EU er alle belang bij heeft om de voorwaarden te creëren om industrietakken waarin een belangrijk deel van de beroepsbevolking van de uitgebreide EU werkzaam is, in stand te houden, E. overwegende dat de solidariteit concrete acties vereist, zowel voor de huidige generaties als voor de toekomstige, door de noodzakelijke economische en maatschappelijke cohesie te bevorderen zodanig dat probleemgebieden en kansarme bevolkingsgroepen in de EU hun achterstand kunnen verkleinen door stimulering van economische groei en concurrentiekracht, F. verontrust over het feit dat Thyssen-Krupp zich met betrekking tot het geschil rond zijn vestiging in Terni niet heeft gehouden aan het met de Italiaanse regering gesloten akkoord, dat voorzag in de instandhouding van de staalfabriek in ruil voor een tegemoetkoming in de infrastructuur- en energiekosten, G. overwegende dat er geen enkele bedrijfsoverweging is die rechtvaardigt dat men zich niet houdt aan de akkoorden van juni 2004, terwijl de winst van de onderneming met maar liefst 55% is gestegen tot een bedrag van meer dan 844 miljoen EUR, H. overwegende dat het bedrijf - minder dan een jaar na de sluiting van het akkoord - opnieuw zijn voornemen kenbaar heeft gemaakt om de afdeling magnetische staalplaten te sluiten, met het risico dat volgend jaar de smederijen worden gesloten; voorts overwegende dat het bedrijfseconomisch niet te verantwoorden is om de door alle betrokken partijen gesloten overeenkomst niet te honoreren en de Thyssen-Krupp-vestiging in Terni te ontmantelen, I. overwegende dat het eventuele terugschroeven van de elektrostaalproductie in Terni zou impliceren dat Italië zijn plaats in deze strategische bedrijfssector kwijtraakt, met alle gevolgen van dien voor het concurrentievermogen van de economie en voor de werkgelegenheid van jonge, goed opgeleide werknemers, J. overwegende dat er bij AST Thyssen-Krupp door de overheid omvangrijke investeringen zijn gedaan voor de ontwikkeling van de plaatselijke industrie, infrastructuur en beroepsopleiding, o.a. in de vorm van steun uit de structuurfondsen in het kader van doelstelling 2 en uit het Europees Sociaal Fonds, K. rekening houdend met de hernieuwde mobilisatie van de betrokken werknemers, hun vakbonden, de bevolking en vertegenwoordigers van de plaatselijke autoriteiten, 1. roept de Commissie, conform het reeds in zijn reeds genoemde resolutie van 12 februari 2004 geformuleerde verzoek, op een slagvaardiger strategie te ontwikkelen om de industriële herstructureringen en de sociale gevolgen daarvan aan te pakken; 2. verzoekt de lidstaten en de Commissie maatregelen te nemen om de ontmanteling van de Europese staalsector en het eruit voortvloeiende verlies aan gekwalificeerde werkgelegenheid, met name in deze excellentiecentra in de innovatie waarvan veel geld geïnvesteerd, tegen te gaan; 3. verzoekt Thyssen Krupp om, volgende op dergelijke interventie van de Italiaanse regering en de Commissie, de werkgelegenheid op peil te houden, zich te houden aan het in juni 2004 ingediende investeringsplan en de andere productielijnen (smederij en titanium) die niet direct verband houden met de "core business" roestvrij staal, te versterken; 4. verklaart zich solidair met de getroffen werknemers en hun gezinnen, ook diegenen die werkzaam zijn bij toeleveringsbedrijven en in de met AST gelieerde afdelingen, wier banen eveneens op de tocht staan; 5. is van mening dat alle vormen van communautaire subsidies, inclusief die uit de industriefondsen en uit het Europees Sociaal Fonds, moeten worden onderworpen aan specifieke voorwaarden en verplichtingen met betrekking tot innovatie, locale ontwikkeling, werkgelegenheid en productie op lange termijn op het grondgebied, die gesubsidieerde bedrijven moeten nakomen; vraagt in het bijzonder dat de regels met betrekking tot het gebruik van de structuurfondsen nageleefd en versterkt worden; 6. verzoekt de Commissie en de nationale regeringen om met wetgeving te komen op het gebied van maatschappelijke verantwoordelijkheid van de ondernemingen die moet bijdragen aan duurzame ontwikkeling; 7. is van mening dat Europa de innovatie moet stimuleren door de ontwikkeling van zijn industriebelangen, met name in geavanceerde en hightech-sectoren, en door adequate programma's voor industriële omschakeling te ondersteunen; onderstreept dat O&O-investeringen kunnen worden ingezet voor de ontwikkeling van nieuwe materialen, ontwerpen en procédés die hele industriesectoren een nieuw gezicht kunnen geven; 8. verzoekt de Commissie een mededeling op te stellen over de huidige situatie in de staalsector en daartoe een groep op hoog niveau op te richten; 9. verzoekt de Commissie om, nu het EGKS-Verdrag is verstreken, met een toekomststrategie voor de staalsector te komen ter bevordering van een zelfstandige Europese capaciteit in deze sector; 10. roept de lidstaten op de sociale dialoog te bevorderen en te intensiveren om te voldoen aan de nationale en Europese wetgeving inzake informatie en raadpleging van werknemers, en doeltreffende maatregelen te nemen om vakbondsvertegenwoordigers te beschermen; 11. verzoekt de Commissie zich met een besluit in de WTO en de OESO sterk te maken voor het garanderen van de instandhouding van de Europese staalindustrie op de internationale markt; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de WTO, de OESO alsook de sociale partners. Het Europees Parlement , – gezien de 61ste zitting van de VN-Commissie voor de rechten van de mens (UNHCR), die zal worden gehouden van 14 maart tot en met 22 april 2005 in Genève, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie en de daarin vervatte bepalingen inzake de mensenrechten, – gezien de artikelen I-3, lid 3 en III-292 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement inzake de rol van de Europese Unie bij de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen ( COM(2001)0252 ) en zijn resolutie van 25 april 2002 over deze mededeling (1) , – gezien zijn resolutie van 22 april 2004 over de mensenrechten in de wereld in 2003 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (2) , – gezien zijn vroegere resoluties over de VN-Commissie voor de rechten van de mens sinds 1996, – gezien zijn resolutie van 29 januari 2004 over de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Naties (3) , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat een van de voornaamste streefdoelen van de Europese Unie erin moet bestaan het universele en ondeelbare karakter, alsmede de onderlinge afhankelijkheid en correlatie van alle mensenrechten - waaronder burgerrechten, alsmede politieke, economische, sociale en culturele rechten en de zogenoemde mensenrechten van de derde generatie zoals het recht op ontwikkeling, vrede en een gezond milieu - te handhaven, B. overwegende dat eerbiediging van de mensenrechten een conditio sine qua non is voor het verwezenlijken van de doelstelling van duurzame ontwikkeling, met inachtneming van de mens en het milieu, C. overwegende dat de bescherming en de bevordering van de mensenrechten en de grondrechten een van de grondbeginselen van de Unie is, D. overwegende dat de bevordering en de bescherming van de mensenrechten, van de voorvechters ervan, van de democratie en van de rechtsstaat van prioritair belang zijn voor de Europese Unie in al haar betrekkingen met derde landen, met name in het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie en haar beleid inzake ontwikkelingssamenwerking, E. overwegende dat de mensenrechtennormen voor ondernemingen van de VN een belangrijke stap voorwaarts betekenen bij de totstandbrenging van een gezamenlijk globaal kader inzake bewustwording van de verantwoordelijkheden van ondernemingen op het gebied van de mensenrechten en dat de EU op de VN-Wereldtop voor duurzame ontwikkeling in Johannesburg in september 2002 heeft toegezegd te zullen werken aan de bevordering van de ontwikkeling van een intergouvernementeel kader voor de verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven, F. overwegende dat de UNHCR een van de belangrijkste VN-organen is voor de bevordering en bescherming van de mensenrechten in de wereld, G. nota nemend van het rapport van het Panel op hoog niveau over bedreigingen, uitdagingen en verandering en zijn aanbevelingen over de UNHCR, H. verheugd over de initiatieven van de Europese Unie die zijn ingediend op de 60ste zitting van de UNHCR, met inbegrip van 8 landenresoluties, 2 thematische resoluties en talrijke resoluties die de Unie heeft ondersteund, waardoor de EU een van de actiefste spelers in de UNHCR is geworden, I. verheugd over de herindiening van resoluties over de Democratische Republiek Congo, Birma, Burundi, Tsjaad, Liberia, Somalië, Cuba, Belarus, Noord-Korea, Turkmenistan, de kwestie van de schending van de mensenrechten in de bezette Arabische gebieden, met inbegrip van Palestina en de verklaringen van de voorzitter over Oost-Timor, Haïti en Nepal, J. gezien de conclusies vervat in de verklaring van het Bureau voor coördinatie en internationale samenwerking voor Colombia, die in Cartagena is goedgekeurd naar aanleiding van de in Londen opgestelde aanbevelingen in aanwezigheid van o.a. de Verenigde Naties, K. instemmend met de aanbevelingen van het Bureau van de Hoge Vertegenwoordiger van de VN voor de mensenrechten in Colombia, L. bezorgd over het feit dat er geen resoluties werden aangenomen over de volgende landen en gebieden met betrekking tot welke het Europees Parlement erop had aangedrongen dat de Europese Unie resoluties zou indienen of de indiening ervan zou ondersteunen: Tsjetsjenië, Iran, Pakistan, India, Indonesië, Ivoorkust, Algerije, Tunesië, Libië, Saoedi-Arabië en de Centraal-Afrikaanse Republiek, M. bezorgd over het feit dat de resoluties over Zimbabwe, die de EU heeft helpen indienen, en over China zijn verworpen door de 60ste zitting van de UNHCR, N. met name bezorgd over de "no-action"-motie inzake Zimbabwe die is aangenomen op initiatief van de Republiek Congo en de notie inzake China die op initiatief van laatstgenoemde is aangenomen, O. verheugd over de benoeming van zes nieuwe mensenrechtendeskundigen, twee voor thematische aspecten (de speciale rapporteur van de VN voor mensenhandel, in het bijzonder vrouwen- en kinderhandel, en de onafhankelijke deskundige voor mensenrechten en terrorisme) en vier met een landenmandaat (de speciale rapporteur voor Belarus, de speciale rapporteur voor de Democratische Volksrepubliek Korea, de onafhankelijke deskundige voor Tsjaad en de onafhankelijke deskundige voor Soedan), P. verheugd over het feit dat de 60ste UNHCR-zitting de doodstraf streng heeft veroordeeld, met meer stemmen dan de voorgaande jaren, en heeft bevestigd dat een staat die een verzoek heeft ontvangen om uitlevering wegens een strafbaar feit waarop de doodstraf staat, verplicht is dit te weigeren als effectieve garanties ontbreken dat de doodstraf niet zal worden voltrokken, Q. onderstrepend in dit verband dat de EU streeft naar goedkeuring door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van een resolutie over de invoering van een wereldwijd moratorium op de voltrekking van de doodstraf als een eerste stap in de richting van de algehele afschaffing van de doodstraf, R. gezien zijn verontwaardiging en woede over alle terroristische aanslagen, met name die van 11 september 2001 en 11 maart 2004, alsook zijn solidariteit met de slachtoffers en de pijn en het lijden van hun families, vrienden en verwanten, S. overwegende dat het huidige terrorisme en in het bijzonder het mondiale terrorisme tegen de democratie en haar voorvechters, in de vorm van meedogenloze, moorddadige en lafhartige aanvallen resulterend in grote aantallen willekeurige burgerslachtoffers, op dit moment de meest gewelddadige bedreiging voor de fundamentele mensenrechten is in onze samenlevingen, T. opnieuw bevestigend dat, om deze vreselijke moderne bedreiging het hoofd te bieden, het de eerste taak van democratische regeringen is om hun burgers krachtdadig te beschermen, terrorisme resoluut en met volharding te bestrijden en terroristische netwerken op te sporen en te ontmantelen, U. overwegende dat terrorismebestrijding niet mag worden aangevoerd door regeringen om de legitieme uitoefening van fundamentele mensenrechten te belemmeren of democratische beginselen te schenden, maar uiteindelijk moet bijdragen tot de versterking van de rechtsstaat en deze grondbeginselen, V. overwegende dat terrorisme nooit kan worden gerechtvaardigd en dat terrorismebestrijding het uitstippelen van alomvattende strategieën vereist die kunnen helpen bij de aanpak van de oorzaken van extreme armoede, onveiligheid, mislukte staten en de toename van het fundamentalisme, die kunnen bijdragen tot het ontstaan van terrorisme, W. verwijzend naar resolutie 57/219 van de Algemene Vergadering van de VN van 18 december 2002, resolutie 1456 van de Veiligheidsraad van de VN van 20 januari 2003 en resolutie 2003/68 van de UNHCR van de VN van 25 april 2003, waarin wordt bevestigd dat de staten zich ervan dienen te vergewissen dat elke terrorismebestrijdingsmaatregel die zij nemen in overeenstemming is met hun verplichtingen die voortvloeien uit het internationale recht, in het bijzonder het international recht inzake mensenrechten, het vluchtelingenrecht en het internationaal humanitaire recht, X. verheugd over de recente Verklaring van Sana'a over de democratie, de mensenrechten en de rol van het Internationaal Strafhof, die is aangenomen door de vertegenwoordigers van alle Arabische landen en de landen van de Hoorn van Afrika, Y. overwegende dat het feit dat er een mensenrechtendialoog plaatsvindt tussen de EU en een derde land, geen belemmering mag vormen voor de EU om een resolutie in te dienen over de mensenrechtensituatie in dat land of een initiatief van dat derde land te steunen, zoals duidelijk is aangegeven door de Raad in zijn conclusies van 20 oktober 2004 over China en Iran en in de richtsnoeren inzake mensenrechtendialogen, Z. overwegende dat een permanente en constructieve interinstitutionele dialoog tussen het Europees Parlement, de Commissie en de Raad van essentieel belang is voor een consistent en coherent optreden van de Europese Unie op de 61ste zitting van de UNHCR, AA. bezorgd over het functioneren van de VN-Commissie inzake NGO's waar de afgelopen jaren bepaalde internationale organisaties die de democratie en de mensenrechten in de gehele wereld bevorderen, door niet-democratische landen aan een politiek proces zijn onderworpen, AB. verontrust over het feit dat de UNHCR maar al te vaak de door haar nagestreefde verdediging van de mensenrechten uit het oog verliest en veeleer probeert haar leden die van machtsmisbruik worden beschuldigd, te beschermen, zoals is onderstreept door de instantie die door de secretaris-generaal van de VN is benoemd om hervormingen van deze instelling voor te stellen, Algemene overwegingen 1. onderstreept andermaal dat de eerbiediging, bevordering en vrijwaring van het universele karakter van de mensenrechten deel uitmaken van het morele en juridische acquis van de Europese Unie en een van de hoekstenen vormen van de Europese eenheid en integriteit; 2. bevestigt opnieuw de noodzaak van versterkte raadpleging, samenwerking en coördinatie tussen de EU en de VN, en met name de UNHCR; 3. dringt er bij de EU op aan een voortrekkersrol te spelen in de UNHCR; Situatie in bepaalde landen en gebieden 4. dringt er bij de EU op aan, rekening houdend met het feit dat de volgende lijst niet exhaustief is, dat de omstandigheden van land tot land ver uiteenlopen en dat de situatie in een aantal landen erop is vooruitgegaan, om resoluties in te dienen of de indiening ervan te ondersteunen inzake: 5. dringt bij de Raad aan op steun voor de aanstelling van een speciale rapporteur om de mensenrechtensituatie in Nepal grondig te onderzoeken; 6. verzoekt de EU een openbare verklaring uit te geven waarin zij de Chinese regering haar ernstige bezorgdheid meedeelt over de herhaalde schendingen van de mensenrechten; 7. dringt, na het advies van het Internationale Hof van Justitie over de juridische gevolgen van de bouw van een muur in het bezette Palestijnse gebied en na bekrachtiging ervan door de Algemene Vergadering, aan op de goedkeuring van een resolutie waarin wordt verzocht om toepassing van het internationale recht zodat er een einde komt aan de schending door Israël van zijn internationale verplichtingen, met name door de opschorting van de bouw van de muur op grond ten westen van de internationaal erkende "groene lijn" tussen Israël en de Palestijnse gebieden, het afbreken ervan en de intrekking van alle wettelijke en bestuursrechtelijke besluiten in verband met de bouw ervan, zodat ook derde landen hun verplichtingen nakomen en geen enkele steun aan de bouw van de muur verlenen; verzoekt de Raad en de Commissie hun inspanningen op te voeren met het oog op een rechtvaardige en duurzame oplossing van het conflict in het Midden-Oosten via onderhandelingen over een stabiel en definitief vredesakkoord zoals bedoeld in de routekaart voor vrede, zonder voorafgaande voorwaarden, op basis van het bestaan van twee democratische en soevereine staten - Israël en Palestina - die vreedzaam naast elkaar bestaan binnen veilige en erkende grenzen; verklaart andermaal zich in te zetten voor de totstandbrenging van een levensvatbare soevereine Palestijnse staat in 2005; Thematische kwesties 8. dringt er bij het voorzitterschap op aan om resoluties in te dienen of de indiening ervan te ondersteunen, inzake: 9. verzoekt de EU om voortzetting van de steun ten behoeve van de Werkgroep inzake het recht op ontwikkeling in haar streven naar ontwikkeling van een duidelijke methode voor de tenuitvoerlegging van het recht op ontwikkeling; 10. verzoekt het voorzitterschap en de Raad om volledige steun voor het in 2004 door de Commissie mensenrechten vastgestelde mandaat van de speciale rapporteur van de VN voor mensenhandel, met name handel in vrouwen en kinderen; 11. herinnert aan de EU-belofte betreffende bevordering van een internationale economische orde gebaseerd op gelijkheid, soevereiniteit, interdependentie en wederzijds belang, overeenkomstig de VN-verklaring van 1986 houdende erkenning van het recht op duurzame ontwikkeling als een onvervreemdbaar mensenrecht; roept de EU op zich tijdens de volgende WTO-onderhandelingen, die gepland zijn in december 2005 in Hongkong, te concentreren op de noodzaak van ontwikkeling; 12. verzoekt de EU en haar lidstaten alle nodige maatregelen te nemen voor het verwezenlijken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, met name de noodzaak van uitroeiing van armoede, wijdverbreide honger, genderongelijkheid, milieuvervuiling en gebrek aan onderwijs, gezondheidszorg en schoon water; 13. verzoekt het voorzitterschap andermaal zijn inspanningen ten behoeve van het Braziliaanse initiatief inzake discriminatie op grond van seksuele geaardheid en genderidentiteit voort te zetten door te proberen de steun van andere landen te krijgen voor een resolutie over dit vraagstuk; 14. dringt er bij de Raad, de lidstaten en de Commissie op aan de activiteiten van de UNHCR te intensiveren, alsmede die van de VN-subcommissie voor de bevordering en de bescherming van de mensenrechten inzake inheemse bevolkingsgroepen, met name die van de werkgroep inzake inheemse bevolkingsgroepen; 15. verzoekt het voorzitterschap, de Raad en de lidstaten om ondubbelzinnige steun voor de ontwerpresolutie van de Subcommissie bevordering en bescherming van de mensenrechten (resolutie 2004/17 van de subcommissie) voor de 61ste zitting van de Commissie voor de mensenrechten waarin een studie wordt voorgesteld over op arbeid en afkomst gebaseerde discriminatie en de ontwikkeling van een concept voor een aantal beginselen en richtlijnen voor de afschaffing van op kaste gebaseerde discriminatie als alomvattende reactie op een omvangrijk en stelselmatig mensenrechtenprobleem dat het leven beïnvloedt van naar schatting 260 miljoen mensen in de wereld; 16. is verheugd over het werk van de intersessionele "open-ended" werkgroep van de mensenrechtencommissie betreffende het opstellen van een ontwerp voor een juridisch bindend normatief instrument voor de bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijning en steunt de opstelling van een verdrag betreffende bescherming van en bijstand aan slachtoffers van terroristische aanslagen; roept de mensenrechtencommissie op prioritair een ontwerpverdrag op te stellen betreffende bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijning en spoort de Raad en de regeringen van de lidstaten aan beide werkgroepen te steunen met het oog op een snelle goedkeuring van het verdrag door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties; 17. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan de nodige aandacht te besteden aan de kwestie van de straffeloosheid met betrekking tot schendingen van internationale mensenrechten, oorlogsmisdaden en schendingen van het humanitair recht; 18. verzoekt de speciale rapporteur voor de vrijheid van meningsuiting zich expliciet te buigen over de kwestie van de journalisten in conflictgebieden en over de gevaren en bedreigingen waarmee zij worden geconfronteerd; vraagt de Commissie mensenrechten in dit verband haar subcommissie te verzoeken deze problematiek nauwlettend te bestuderen en nieuwe normen of richtlijnen op te stellen die ervoor moeten zorgen dat de rechten en fundamentele vrijheden van journalisten die in conflictgebieden werken volledig worden geëerbiedigd; 19. herinnert eraan dat 2005 de 10de verjaardag van de Vrouwenconferentie van Beijing is en een belangrijke gelegenheid dient te zijn voor het bevorderen van de mensenrechten van vrouwen in de hele wereld; 20. dringt er bij de EU op aan de volledige opneming van een genderdimensie in het stelsel van de Verenigde Naties te steunen; 21. is verheugd over het feit dat de UNHCR vanaf 1997 op initiatief van de Europese Unie een resolutie heeft aangenomen waarin wordt verzocht om afschaffing van de doodstraf of om de toepassing ervan zoveel mogelijk te beperken; wenst dat men zich tijdens de 61ste zitting van de VN-Commissie inzet voor een verlenging van deze resolutie; 22. dringt bij de lidstaten aan op ratificatie van het VN-Verdrag voor migrerende werknemers en op steun voor universele ratificatie ervan; dringt in dit verband bij de EU aan op sterke steun voor de vernieuwing van het mandaat van de speciale rapporteur voor de mensenrechten van migranten; 23. verzoekt de Commissie, de Raad, het voorzitterschap en de lidstaten alles in het werk te stellen opdat de volgende Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een resolutie aanneemt tot invoering van een wereldwijd moratorium op de voltrekking van de doodstraf als een eerste stap in de richting van de wereldwijde afschaffing van de doodstraf, 24. geeft echter uiting aan zijn bezorgdheid over de risico's van vertraging of zelfs omkering van de tendens om de doodstraf af te schaffen en dringt er bij alle staten die de doodstraf handhaven op aan te handelen in overeenstemming met de op de 60ste zitting van de UNHCR aangenomen resolutie 2004/L94; 25. verzoekt de EU ervoor te zorgen dat in de omnibusresolutie inzake marteling nadrukkelijk wordt bevestigd dat geen enkele staat een persoon naar een andere staat mag uitzetten, terugsturen of uitleveren indien er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat deze persoon gevaar loopt te worden onderworpen aan marteling of een andere wrede, onmenselijke en vernederende behandeling; 26. roept het voorzitterschap op een resolutie in te dienen waarin er bij de VS op wordt aangedrongen onmiddellijk duidelijkheid te scheppen over de situatie van de gevangenen van Guantánamo en op andere plaatsen in verband met de internationale normen op het gebied van de mensenrechten en humanitaire wetgeving, en herinnert aan zijn standpunt met betrekking tot de dramatische situatie van de gevangenen van Guantánamo, dat in meerdere resoluties tot uitdrukking is gebracht; 27. herhaalt dat de EU via haar ontwikkelings- en handelsbeleid een belangrijke rol kan vervullen bij het wegnemen van de voedingsbodem voor terroristische netwerken en bewegingen door middel van het leggen van nadruk op armoedebestrijding, landhervorming, behoorlijk bestuur en bestrijding van corruptie; 28. dringt bij de EU aan op steun voor de invoering van een speciaal toezichtmechanisme van de VN voor mensenrechten en terrorismebestrijding teneinde na te gaan wat het effect is van antiterreurmaatregelen, -wetgeving en -praktijken op het gebied van de mensenrechten en om aanbevelingen aan staten te doen met betrekking tot de eerbiediging van de mensenrechten in het kader van de bestrijding van het terrorisme; 29. verzoekt het voorzitterschap te werken aan een internationaal verdrag betreffende wapenexport, rekening houdend met de resolutie van het Europees Parlement van 17 november 2004 over het vijfde jaarverslag van de Raad uit hoofde van uitvoeringsbepaling 8 van de gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer (4) ; 30. geeft onverminderd zijn volledige steun aan een nieuw internationaal verdrag inzake de mensenrechten van personen met een handicap; spoort de Raad en de Commissie aan een voortrekkersrol te vervullen bij het op korte termijn ontwikkelen van een alomvattend verdrag dat zorgt voor gelijke en effectieve mensenrechten voor personen met een handicap in de hele wereld; roept het voorzitterschap op om in de onderhandelingen in de ad hoc commissie van de VN die met de uitwerking van het verdrag belast is, rekening te houden met de door het Europees Parlement aangenomen resolutie van 3 september 2003 over het VN-Verdrag (5) ; roept de Raad en de Commissie opnieuw op de dialoog met de organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen, voort te zetten en te versterken; Efficiënt functioneren van mensenrechteninstrumenten en -mechanismen 31. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan zich in te zetten voor de universele ratificatie van alle mensenrechteninstrumenten; 32. is verheugd over het werk dat de Europese Unie heeft verricht ten behoeve van de universele ratificatie van het Statuut van Rome tot instelling van het Internationaal Strafhof, en dringt er bij de Unie op aan haar werkzaamheden voort te zetten; verzoekt met name de Verenigde Staten dit Statuut te ratificeren en af te zien van onderhandelingen over een speciaal statuut voor hun militaire personeel dat een soort "internationale immuniteit" zou worden gegarandeerd; 33. dringt bij de Commissie aan op voldoende begrotingsmiddelen om de bevordering en de opvolging van het proces van Sana'a te waarborgen; 34. dringt er bij het voorzitterschap en de lidstaten op aan van regeringen die lid van de UNHCR willen worden, te eisen dat zij de belangrijkste mensenrechtenverdragen hebben geratificeerd, hebben voldaan aan hun rapportageverplichtingen, open uitnodigingen hebben verstuurd aan VN-mensenrechtendeskundigen en inspanningen leveren hun aanbevelingen ten uitvoer te leggen; 35. dringt er bij de Raad en de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat alle in de deskundigenverslagen beschreven aanbevelingen die gericht zijn op de verbetering van de bevordering van de mensenrechten binnen de Commissie mensenrechten en op de bescherming van deze commissie, in het hervormingsproces in aanmerking worden genomen en opgevolgd; 36. dringt er met name bij nieuwe leden en de voorzitter van de UNHCR op aan om gebruik te maken van hun mandaat bij de UNHCR om te demonstreren dat zij zich inzetten voor de mensenrechten door het ondernemen van concrete stappen om de eerbiediging van de mensenrechten in hun landen te verbeteren; 37. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan de VN te steunen in hun pogingen om overeenkomstig hun mandaat speciale mensenrechtenrapporteurs te sturen naar landen waar de mensenrechten worden geschonden, met name in landen die nauwe banden hebben met de Europese Unie; 38. roept het voorzitterschap en de lidstaten op een resolutie in te dienen of de indiening ervan te ondersteunen ter versterking van de speciale UNHCR-procedures, o.a. door voldoende middelen uit te trekken om het effectieve functioneren daarvan te helpen bevorderen; 39. betreurt de verslechtering van sommige debatten in de UNHCR die zich polariseren rond de steun aan landen die worden beschuldigd van schending van de mensenrechten, en dringt er bij het voorzitterschap en de lidstaten op aan het aantal gemeenschappelijke of individuele verklaringen alsmede vragen en verklaringen ten gevolgde van de rapporten van de speciale procedures aanzienlijk op te voeren; 40. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten nauwlettend toezicht te houden op de procedures en de beslissingen die zijn genomen door de VN-Commissie inzake NGO's om schendingen van de fundamentele vrijheid van meningsuiting van de NGO's binnen de UNHCR te voorkomen en te vermijden; 41. dringt er bij het voorzitterschap van de Raad op aan om een resolutie in te dienen of te helpen indienen inzake de invoering van een effectief systeem voor het toezicht op en de beoordeling van de implementatie door regeringen van de aanbevelingen van de UNHCR en de speciale procedures om de verantwoordelijkheid van staten te vergroten; 42. moedigt de EU aan te reageren op de oproep van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten in haar appel voor het jaar 2005 om te zorgen voor adequate middelen voor de werkzaamheden van haar bureau inzake de dienstverlening aan de Commissie mensenrechten en de subcommissie en voor ondersteuning van de verdragsorganen en de speciale procedures; Voorbereiding en follow-up van de 61ste zitting van de UNHCR 43. bevestigt opnieuw de noodzaak van een gecoördineerd, gezamenlijk en goed voorbereid optreden van de Europese Unie voorafgaand aan, tijdens en na de 61ste zitting van de UNHCR, teneinde op een doelmatige en effectieve manier te kunnen bijdragen aan de werkzaamheden van de UNHCR; 44. verzoekt zijn Conferentie van voorzitters een ad hoc-delegatie van leden van het Europees Parlement samen te stellen om de 61ste UNHCR-zitting bij te wonen; 45. verzoekt de Raad en de Commissie om uiterlijk in mei 2005 volledig verslag uit te brengen aan de plenaire vergadering van het Europees Parlement over de resultaten van de UNHCR-zitting en wijst erop dat in dit verslag niet alleen in detail moet worden ingegaan op de onderwerpen waarover de EU en haar lidstaten resoluties hebben ingediend of hebben helpen indienen en de activiteiten die de EU heeft ontplooid tijdens de UNHCR-zitting, maar op de gevallen waar er geen resoluties werden ingediend en om welke redenen; o o o 46. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Raad van Europa, alsmede aan de regeringen van de landen die in deze resolutie worden genoemd. Het Europees Parlement , – gezien de Verklaring van New York over het optreden tegen honger en armoede van 20 september 2004, ondertekend door 111 regeringen met inbegrip van alle EU-lidstaten, – onder verwijzing naar de Millenniumverklaring van de VN van 8 september 2000 waarin de Millennium-ontwikkelingsdoelstellingen (MOD's) zijn opgenomen, de criteria die de internationale gemeenschap gezamenlijk heeft vastgesteld voor het uitbannen van armoede en het verslag over het VN-Millenniumproject: "Investeren in ontwikkeling, een praktisch plan om de Millennium-ontwikkelingsdoelstellingen te bereiken" , dat op 18 januari 2005 in Brussel werd bekendgemaakt; – gezien het verslag van de VN-Conferentie voor handel en ontwikkeling (UNCTAD) van 2002 over de minst ontwikkelde landen, met als titel "Ontsnappen aan de armoedeval", – gelet op artikel 108, lid 5 van het Reglement, A. overwegende dat meer dan één miljard mensen, die moeten overleven met minder dan één dollar per dag, door extreme armoede zijn getroffen en dat het verschil in inkomen per hoofd van de bevolking tussen de armste en de rijkste landen ter wereld de afgelopen 25 jaar meer dan verdubbeld is, B. overwegende dat erkend wordt dat er een onderling verband bestaat tussen hulpverlening, schuldverlichting en handel en dat activiteiten op deze drie terreinen elkaar dienen aan te vullen zodat van een werkelijke ontwikkeling sprake kan zijn, C. overwegende dat om de millenniumdoelstellingen te bereiken tenminste een verdubbeling van de jaarlijkse internationale hulp (thans $ 50 miljard) nodig is en dat twee derde van de ontwikkelingslanden meer besteden aan de schuldendienst dan aan fundamentele sociale voorzieningen, D. overwegende dat de EU en de lidstaten achter blijven bij hun toezeggingen inzake de millenniumdoelstellingen, en dat alle lidstaten op vier na, niet voldoen aan het percentage van 0,7 van het BBP voor ontwikkelingshulp, E. overwegende dat er in 2005 grote uitdagingen voor de deur staan, onder meer de specifieke aandacht van het voorzitterschap van de G8 voor Afrika en de klimaatverandering, het verslag van de VN over de geringe vorderingen op wereldvlak op het gebied van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen, en de ministeriële bijeenkomst van de WTO in Hong Kong in december, die een cruciale fase vormt voor de Doha-ontwikkelingsronde, F. overwegende dat de OESO ontwikkelingslanden in vijf categorieën onderverdeelt, naar gelang hun BBP per hoofd van de bevolking, waarbij de armste landen de minst ontwikkelde landen (MOL) zijn; voorts overwegende dat de meeste lidstaten ontwikkelingshulp aan de armste landen niet als prioriteit beschouwen, Niveau en doeltreffendheid van de hulpverlening 1. spreekt zijn grote bezorgdheid uit over het feit dat Subsahara-Afrika vijf jaar na de vaststelling van de Millenniumdoelstellingen door de VN nog niet een van de acht MOD's heeft bereikt of zelfs niet in staat lijkt te zijn om een ervan tegen de streefdatum 2015 te halen; onderstreept dat de MOD's voor een groot aantal MOL, met name in Subsahara-Afrika, onbereikbaar zullen blijven, als de internationale gemeenschap de ontwikkelingshulp, zowel kwalitatief als kwantitatief, niet drastisch opvoert; 2. wenst de vier EU-lidstaten (1) die de grens van 0,7% van het BBP voor ontwikkelingshulp hebben overschreden geluk en prijst de vijf lidstaten (2) die termijnen hebben gesteld dit niveau van officiële ontwikkelingshulp te bereiken en is met name ingenomen met de nieuwe lidstaten die hun ontwikkelingsbudgetten drastisch hebben verhoogd; dringt er bij de andere lidstaten die dit niveau nog niet hebben bereikt en nog geen termijn hebben vastgesteld op aan, dit alsnog onverwijld te doen; 3. dringt er bij de Commissie op aan gebruik te maken van haar te verschijnen mededeling over de herziening van de toezeggingen voor financiering van de ontwikkelingssamenwerking om de instelling voor te stellen van een tijdschema van de EU voor zoveel mogelijk lidstaten om in 2010 op het niveau van 0,7% te komen en langere termijnen vast te stellen voor de nieuwe lidstaten; dringt voorts aan op de vaststelling van tussentijdse jaarlijkse doelstellingen ter verhoging van de officiële ontwikkelingshulp, die gecontroleerd zouden moeten worden door de RAZEB-Raad en de ECOFIN-Raad; 4. wijst op de voortgaande discussie en de diverse initiatieven betreffende innoverende mechanismen voor ontwikkelingsfinanciering; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan aandacht te blijven besteden aan alle initiatieven die ontplooid worden, of ze nu een publiek, particulier, verplicht of vrijwillig, universeel of beperkt karakter hebben; beklemtoont dat dergelijke middelen een aanvulling moeten zijn op de bestaande toezeggingen van de regeringen de officiële ontwikkelingshulp tot 0,7% van het BBP op te trekken; 5. betreurt dat in 2003 slechts 2,4% van de EU-uitgaven voor ontwikkelingshulp aan basisonderwijs werd besteed en 3,8% aan gezondheidszorg, ondanks dringende oproepen van het Parlement om dergelijke uitgaven tot tenminste 20% te laten stijgen; dringt er in dit verband bij de Commissie op aan haar eigen bijdrage aan de millenniumdoelstellingen te intensiveren en ervoor te zorgen dat de uitgaven ter plekke voor gezondheidszorg en onderwijs drastisch stijgen; 6. dringt erop aan beter gebruik te maken van de bestaande hulp, met name door prioriteiten te herschikken, een einde te maken aan steun die gekoppeld is aan donoren en de fondsen internationaal samen te brengen om bijkomende middelen voor de armste landen vrij te maken; dringt er bij bilaterale en multilaterale donoren opaan hun werkingsprocedures te harmoniseren, de steun te richten op door het betrokken land vastgestelde prioriteiten en te zorgen voor meetbare resultaten; 7. wijst andermaal op de noodzaak, waaraan al wordt gerefereerd in artikel 178 van het EG-Verdrag, om systematisch, door voorafgaande effectrapportages, te beoordelen of de ontwikkelingsdoelstellingen worden ondermijnd door andere beleidsactiviteiten; 8. erkent dat er geen standaardoplossing is voor armoede, maar dringt met name aan op blijvende politieke toezegging, transparantie en verantwoording om een einde te maken aan corruptie, op capaciteitsopbouw om de doelstelling van goed beheer te halen en op partnerschap tussen alle betrokkenen; 9. dringt er bij de EU en de lidstaten op aan ontwikkelingshulp te blijven richten op het verminderen van de armoede en te streven naar het bereiken van de millenniumdoelstellingen; roept de EU op het voortouw te nemen bij de spoedige uitvoering van het rapport over het VN-Millenniumproject: "Investeren in ontwikkeling: een praktisch plan om de Millennium-ontwikkelingsdoelstellingen te bereiken" 10. dringt er bij de Commissie op aan de EU-bestedingen voor ontwikkelingssamenwerking doeltreffender en zichtbaarder te maken door grote bedragen aan nieuwe middelen te budgetteren, zodat EU-hulp gericht kan worden ingezet bij wereldwijde initiatieven en bijzondere aandacht te hebben voor de in het kader van het Millenniumproject gedane voorstellen voor zogenaamde "Quick Win"-initiatieven (zoals het verstrekken van muskietennetten en anti-malariamedicijnen, het gratis maken van het basisonderwijs en het verstrekken van meststoffen aan kleine boeren), wat snel en op grote schaal kan bijdragen tot een betere levensstandaard voor miljoenen mensen in de ontwikkelingslanden; Vermindering van de schuldenlast 11. onderstreept dat alle schuldeisers, en vooral internationale instellingen en nationale regeringen, het eens moeten worden over een geleidelijke vermindering van de schulden van de derde wereld, waarbij de minst ontwikkelde landen de voorrang moeten krijgen; vraagt in dit verband de Commissie en de lidstaten in multilaterale en bilaterale fora het voortouw te nemen bij de geleidelijke afbouw van de buitenlandse schuld van ontwikkelingslanden; 12. juicht het voorbeeld van de G8-landen en andere lidstaten van de EU toe, die hebben toegezegd te willen overgaan tot een schuldenverlichting van 100% voor de bilaterale en multilaterale schuld van de armste landen; 13. beklemtoont dat schuldenverlichting voor de minst ontwikkelde landen en voor landen die er zonder schuldenverlichting niet in slagen de millenniumdoelstellingen te bereiken, prioriteit moet hebben; en voorts dat schuldenverlichting alleen mag worden gehanteerd voor regeringen die mensenrechten en de beginselen van goed bestuur eerbiedigen en op voorwaarde dat de door de regeringen bespaarde middelen worden doorgesluisd naar de allerarmsten in hun eigen gemeenschappen; Internationale handel 14. is van oordeel dat een vrij, eerlijk en ontwikkelingsgericht multilateraal handelsstelsel een doeltreffend mechanisme is om de armoede en honger terug te dringen; dringt er bij de Unie op aan een dergelijk stelsel te bevorderen als middel tot armoedebestrijding en te zorgen voor betere toegang tot de markt voor de armste landen en aangepaste, op de handel gerichte technische bijstand te verlenen, zoals capaciteitsopbouw, zodat zoveel mogelijk door de handel gegenereerde ontwikkelingsmogelijkheden ontstaan; 15. onderstreept de noodzaak dat de ontwikkelingslanden hun ontluikende landbouwsector beschermen en beklemtoont dat in het geval van de armste landen geen wederzijdse handelsliberalisatie mag worden geëist; 16. verzoekt de EU concrete stappen tegen de armoede te ondernemen door ervoor te zorgen dat het EU-beleid inzake handel, ontwikkelingssamenwerking alsmede het gemeenschappelijk landbouwbeleid consistent zijn en geen directe of indirecte negatieve gevolgen hebben voor de economieën van de ontwikkelingslanden; Conclusie 17. roept de Europese Unie en de internationale gemeenschap op om de MOD's niet als einddoel te zien, maar enkel als een tussenstop naar het uitbannen van extreme armoede; o o o 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en kandidaat-landen, de ACS-EU-Raad en de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie, het IMF, de Wereldbank, de staatshoofden van de G8-landen en de regeringen van de club van Parijs. Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie van 16 december 2004 over de strategische beleidslijnen voor de Commissie-Barroso (1) , – gezien het huidige kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en Commissie, door de Conferentie van voorzitters van het Parlement goedgekeurd op 29 juni 2000, – gezien de mededeling van de Commissie over haar werkprogramma voor 2005 ( COM(2005)0015 ) en de toezeggingen die de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, op 26 januari 2005 met betrekking tot het wetgevingsprogramma van de Commissie aan het Parlement zijn gedaan, – gelet op artikel 33 en artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat het jaarlijks wetgevingsprogramma een onmisbaar instrument is voor de goede werking van de Europese instellingen en dat de invoering van een strategisch meerjarenprogramma de aandacht meer zal concentreren op de vastlegging van de politieke doelstellingen van de Unie, B. overwegende dat een nauwere coördinatie tussen de instellingen van de Unie en een grotere slagvaardigheid van de Europese Raad om een geloofwaardiger politiek leiderschap te tonen in de aangelegenheden van de Unie een absolute voorwaarde zijn wil de EU haar taken met succes vervullen, C. overwegende dat de Commissie de allerhoogste prioriteit geeft aan de vergroting van de welvaart van Europa door middel van een groter concurrentievermogen, modernisering van de Europese economie en structurele hervormingen, en meent dat een grotere investeringen in kennis en menselijk kapitaal de drijvende krachten zijn achter een duurzame groei, het scheppen van werkgelegenheid en welvaart en derhalve kernvoorwaarden zijn als Europa met succes de ambitieuze doelstellingen op milieu- en sociaal gebied wil nastreven, D. overwegende dat de doelstellingen economische groei, schepping van werkgelegenheid en sociale rechtvaardigheid niet zullen worden gerealiseerd als de Unie de integratie niet verbetert en de kwaliteit van haar wet- en regelgeving niet verbetert, E. overwegende dat de Commissie het allergrootste belang hecht aan de vergroting van de veiligheid van de Europese burgers door intensievere maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en de georganiseerde misdaad en door het benadrukken van de noodzaak van een gemeenschappelijke benadering inzake asiel en immigratie alsmede een verbeterd beheer van de externe grenzen, F. overwegende dat de Commissie een sterke nadruk legt op de verbetering van de levenskwaliteit van de Europese burgers en, met het oog op het scheppen van een schoner milieu en een gezondere toekomst voor Europa, G. overwegende dat de uitgebreide Unie een sterkere leidersrol in de wereld wil spelen en op mondiaal niveau meer verantwoordelijkheid wil dragen door gebruik te maken van de kracht van de EU om te zorgen voor stabiliteit, de bevordering van democratie en mensenrechten, met speciale aandacht voor de naburige landen en ook voor Afrika, en daarbij het ontwikkelingsproces wil aanmoedigen en de vrijhandel in de gehele wereld wil uitbreiden, H. overwegende het grote belang dat wordt gehecht aan het intensiever maken van multilaterale en bilaterale betrekkingen in het algemeen en de ontwikkeling van een werkelijk en hernieuwd "transatlantisch partnerschap" in het bijzonder, I. overwegende dat de Unie moet kunnen beschikken over financiële middelen die in overeenstemming zijn met haar sociale, economische en politieke ambities, Een Europa dat beter concurreert en meer samenhang vertoont 1. is verheugd over het cruciale belang dat aan de uitvoering van de strategie van Lissabon wordt toegekend als middel om het concurrerende vermogen in de Europese Unie te bevorderen en steunt de beoogde maatregelen, zowel in deze mededelingen als in de tussentijdse herziening van Lissabon, om ervoor te zorgen dat het proces zich richt op minder, maar meer complementariteit vertonende doelstellingen en verloopt volgens een exact tijdschema voor het bereiken van zijn doelen in de komende vijf jaar; 2. verzoekt de Commissie, zoals reeds gevraagd, zich aan hetzelfde tijdschema als voor de strategie van Lissabon te houden bij de herziening van de duurzame ontwikkelingsstrategie van de EU, omdat het het milieubeleid als een economische kans ziet, vooral gezien de gevolgen voor de industriële innovatie; 3. onderstreept hoe belangrijk het is dat de lidstaten en regio's de strategie van Lissabon uitvoeren overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel en parallel aan maatregelen op het niveau van de EU; 4. dringt erop aan dat alle nieuwe wetgevingsinitiatieven vergezeld gaan van een nauwgezette evaluatie van de gevolgen op financieel, regelgevings- en milieugebied; Interne markt 5. herhaalt van mening te zijn dat specifieke verdere actie ter afronding van de interne markt prominent op de EU-agenda inzake concurrentievermogen moet staan, met name op de gebieden energie, vervoer, telecommunicatie, en financiële en andere diensten; 6. verzoekt de Commissie haar voorstel voor een richtlijn inzake software-octrooien te herzien overeenkomstig de beslissingen van de parlementaire commissie juridische zaken van 2 februari 2005 en van de Conferentie van voorzitters van 17 februari 2005 en met wetgevingsvoorstellen te komen voor een geïntegreerd systeem van algemene octrooien; 7. verwacht van de Commissie in de komende maanden maatregelen tegen lidstaten die hebben nagelaten EU-wetgeving uit te voeren ter liberalisering van de markten, vooral in de sectoren energie en telecom; Financiële diensten 8. steunt vooral de aanneming van richtlijnen op het gebied van de financiële dienstverlening en dringt erop aan dat de Commissie de aandacht moet richten op het verwerven van instemming voor maatregelen die al in behandeling zijn, en niet met nieuwe voorstellen moet komen tenzij deze gerechtvaardigd en wel doordacht zijn; 9. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het Lamfalussy-proces doeltreffend werkt op ieder niveau; beveelt aan meer politieke aandacht te geven aan de uitvoering en toepassing van de bestaande wetgeving op het gebied van financiële diensten; Behoorlijk ondernemingsbestuur ("corporate governance") en contractenrecht 10. is ingenomen met de toezegging om het ondernemingsklimaat te verbeteren op het punt van ondernemerschap en behoorlijk ondernemingsbestuur ter bevordering van de doeltreffendheid en het concurrentievermogen van het bedrijfsleven en ter versterking van de rechten van aandeelhouders alsmede de bescherming van derden; pleit voor initiatieven in de richting van convergentie van het burgerlijk en handelsrecht; 11. onderstreept hoe belangrijk het is de mate van consistentie van het contractenrecht te verhogen; verzoekt de Commissie te blijven streven naar meer coherentie tussen de verschillende instrumenten van contractenrecht, onder meer door vaststelling van een gemeenschappelijk referentiekader; verzoekt de Commissie het Parlement ten volle bij deze werkzaamheden te betrekken; Onderzoek en ontwikkeling 12. juicht het toe dat hoge prioriteit wordt gegeven aan een versterkte inzet van de Unie voor O&O, niet in de laatste plaats door de oprichting van een Europese onderzoeksraad, en dat zoveel belang wordt gehecht aan het zevende kaderprogramma voor onderzoek bij het leveren van een bijdrage aan het doel van Lissabon van het ontwikkelen van een op kennis gebaseerde economie; dringt er in dit verband bij de Commissie op aan met een voorstel te komen dat voorziet in concrete steun aan basisonderzoek en innovatief onderzoek - gericht op specifieke innovaties zoals waterstofcellen, zonne-energie, biotechnologie, ruimtetechnologie en schonere auto's - en wenst dat de financiële steun wordt verdubbeld (in termen van de verhouding tot het BBP van de EU-25, in vergelijking met de verhouding voor de EU-15 in het kader van het zesde programma); Mededingingsbeleid 13. is van oordeel dat een sterk mededingingsbeleid en de doeltreffende vaststelling van de regels daarvan uiterst belangrijk zijn voor de verbetering van het concurrentievermogen; dringt er bij de Commissie op aan te waarborgen dat de komende jaren wordt vastgehouden aan een financieel adequaat uitgerust en krachtig mededingingsbeleid; dat onafhankelijk is van de lidstaten; is verheugd over de stoot die de Commissie bij de bevordering van concurrerende praktijken in een aantal sectoren heeft gegeven, daarbij een proces op gang brengend dat gericht is op een versterking van de naleving van de mededingingsregels van de EU door de privé-sector, door verbeteringen aan te brengen bij de procesvoering ter verkrijging van schadevergoeding als gevolg van inbreuk; 14. steunt de Commissie in haar algemene beleid te zorgen voor minder, maar doelgerichtere staatssteun en in haar voornemen in bredere zin na te denken over de toekomst van het staatssteunbeleid, maar legt er de nadruk op dat er geen sprake mag zijn van discriminatie tussen lidstaten bij de toepassing van een dergelijk beleid en dat veranderingen als gevolg van zuiver statistische effecten billijk moeten worden behandeld; Stabiliteits- en groeipact 15. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat ter waarborging van een gezonde financiële gang van zaken de essentiële structuur van het Stabiliteits- en groeipact gevrijwaard blijft bij iedere voorgestelde hervorming, met name de verwijzing naar de bestaande 3%-tekort- en 60% schuldenplafonds, er meer aandacht wordt besteed aan de overheidsschuldpositie van de lidstaten en aan een strenger toezicht op de nationale economische prestaties en prognoses, terwijl in de mogelijkheid voorzien kan worden van enige flexibiliteit voor landen met lage schuldenpercentages in tijden van ernstige recessie, mits dit aanzet tot goed gedrag in tijden van groei en het algemene structurele hervorming schraagt; 16. is van oordeel dat investeringen van cruciaal belang zijn voor de modernisering van Europa en dat overeenstemming moet worden bereikt over een gemeenschappelijk optreden om de particuliere en overheidsinvesteringen te bevorderen, maar dat speciale aandacht moet worden besteed aan die vormen van investering die het beste voor de strategie van Lissabon zijn, zoals onderzoek en innovatie, nieuwe infrastructuur, de kenniseconomie, onderwijs en opleiding, overheids- en sociale diensten van goede kwaliteit, alsmede investeringen in een Europees industriebeleid met nadruk op nieuwe en dynamische sectoren, zoals nanotechnologie en biotechnologie; Cohesiebeleid 17. bevestigt nadrukkelijk het belang van het cohesiebeleid als zodanig, niet alleen als een fundamenteel beginsel van de verdragen en een element van solidariteit in de EU, maar ook als aanvulling voor het bereiken van de doelstellingen van Lissabon; wijst er met name op dat investeren in de Trans-Europese netwerken, de informatiemaatschappij, menselijk potentieel, technologie, innovatie en ontwikkeling van kleine en middelgrote bedrijven tot een verhoging van het concurrentievermogen zullen leiden, banen zullen scheppen en aldus zullen bijdragen aan de economische en sociale samenhang in de gehele EU; 18. is verheugd over het voornemen van de Commissie haar strategische richtsnoeren voor het cohesiebeleid te presenteren en verzoekt haar daarbij de rechtsgrondslag toe te passen waarbij de volledige deelname van het Europees Parlement bij het besluitvormingsproces is gewaarborgd; is eveneens verheugd over het feit dat de Commissie tijdig de regels voor het cohesiebeleid voor 2007 tot 2013 heeft voorgelegd, legt er de nadruk op dat een tijdige lancering van de verschillende cohesieprogramma's thans afhangt van de spoedige aanneming van deze verordeningen door de Raad; Trans-Europese netwerken 19. steunt de Commissie in haar streven de lidstaten ervan te overtuigen dat ter afronding van de interne markt, de bevordering van samenhang en de verwezenlijking van efficiëntere verbindingen binnen de uitgebreide EU, de TEN-prioriteitsprojecten gepland en gefinancierd moeten worden op grond van steun uit de EU-begroting en zo mogelijk dankzij publiek-private samenwerkingen, en dat hun aanleg zo spoedig mogelijk moet gebeuren; is van oordeel dat zo spoedig mogelijk een beroep moet worden gedaan op zowel de Europese Investeringsbank als de gestructureerde financieringsfaciliteit (SFF); Verbetering van de levenskwaliteit in Europa Milieu 20. wijst erop dat voor een doeltreffende uitvoering van het EU-biodiversiteitsplan en de strategie inzake het duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen voldoende financiële middelen noodzakelijk zijn, in het bijzonder ook voor het Natura-2000-netwerk; 21. verzoekt de Commissie met het Parlement samen te werken voor het vinden van een evenwichtige oplossing ter omschrijving van een werkbaar kader voor de registratie, evaluatie en goedkeuring van chemische stoffen ("REACH"), waarbij de effecten voor het concurrentievermogen zo klein mogelijk zijn maar waarbij ook een adequate bescherming aan het milieu wordt geboden, gebaseerd op een beleid dat uitgaat van prioriteiten, risicobeoordeling, het beginsel "één stof, één registratie" en het beëindigen van dierproeven; is ingenomen met de inzet van de Commissie voor haar REACH-voorstel en het feit dat zij de reguliere medebeslissingsprocedure volgt en wacht tot na de eerste lezing door het Parlement alvorens wijzigingen in haar voorstel aan te brengen; 22. verzoekt de Commissie om voorlegging voor juli 2005 van haar kaderwetgevingsvoorstel inzake afvalstoffen dat gericht is op meer coherentie in het afvalstoffenbeheer, met name in verband met de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie; 23. is van mening dat de regelgeving betreffende de gezondheid en het welzijn van dieren moet worden aangepast teneinde recht te doen aan nieuwe wetenschappelijke ontwikkelingen; Duurzame en innovatieve energiebronnen 24. blijft het noodzakelijk vinden de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen dankzij een mengsel van hernieuwbare en innovatieve energiebronnen, zoals waterstof, een realistisch kernenergiebeleid en een vermindering van de consumptie; Landbouw, visserij, plattelandsontwikkeling en toerisme 25. is er verheugd over dat de Commissie blijft streven naar een verdere hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB); verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de uitvoering van de GLB-hervormingen in 2005 niet tot concurrentievervalsing onder landbouwers in de lidstaten leidt en dat een eventuele her-nationalisatie van het GLB met kracht wordt tegengegaan; 26. verklaart opnieuw van mening te zijn dat het actieplan van de Commissie voor biologisch voedsel en biologische landbouw - door een kader te bieden voor een duurzame landbouw en een levensvatbaar alternatief voor meer traditionele landbouwmethoden - een element van beslissend belang voor het beleid inzake plattelandsontwikkeling vormt en als zodanig een hoge prioriteit moet krijgen in de strategische richtsnoeren van de EU voor de plattelandsontwikkeling; 27. verzoekt de Commissie volledig rekening te houden met het standpunt van het Parlement bij het opstellen van haar wetgevingsvoorstellen voor een hervorming van de suikerregeling, opdat de suikerproductie in de EU gehandhaafd blijft en daarbij de gevolgen van de hervorming voor de handelspartners in de ontwikkelingslanden verzacht worden; verwacht van de Commissie dat zij het Parlement onmiddellijk nauwkeurig op de hoogte stelt over de vraag in hoeverre de in april 2005 verwachte uitspraak van het WTO-panel gevolgen voor de hervormingsvoorstellen zal hebben; 28. betreurt het feit dat, gezien het fundamentele belang van de visserij voor de economieën van veel regio's in Europa, er in het jaarlijkse wetgevings- en werkprogramma sprake is van een duidelijk gebrek aan voorstellen in verband met het Gemeenschappelijk Visserijbeleid; constateert dat een groot aantal punten - zoals de vernieuwing van visserij-akkoorden, technische maatregelen voor het beheer van de communautaire visserij en de nieuwe herstelplannen voor de visserij op soorten die een biologisch risico lopen - nog hangende zijn; 29. verwacht van de Commissie dat zij doorgaat met het hervormingsproces van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid op zodanige wijze dat een tijdige, volledige en succesvolle uitvoering gewaarborgd is; 30. betreurt het gebrek aan voorstellen voor initiatieven van de Commissie op het gebied van het toerisme en dringt er bij haar op aan om met aanvullende maatregelen te komen ter bevordering van deze belangrijke werkgelegenheid scheppende sector; Demografische ontwikkelingen 31. is verheugd over het vooruitzicht op een Groenboek over demografische ontwikkelingen in de EU waarop concrete actie moet volgen en dat als een coherent geheel concrete richtsnoeren moet bieden om een antwoord te geven op de vele vraagstukken in verband met een vergrijzende bevolking; hoopt dat er suggesties worden gegeven voor de wijze waarop aan ouderen de hoogst mogelijke levenskwaliteit kan worden geboden, terwijl er tevens waarborgen moeten zijn voor de instandhouding van duurzame pensioen- en gezondheidsstelsels, rekening houdend met de kosten van gezondheidszorg op de lange termijn; onderstreept de noodzaak speciale aandacht te geven aan onderzoek naar en oplossingen voor leeftijdsgerelateerde gezondheidsvraagstukken (zoals neurodegeneratieve ziekten, artritis en mobiliteitsproblemen); 32. verzoekt de Commissie om met spoed met de lidstaten samen te werken om de beroepsparticipatie van personen van meer dan 55 jaar te verhogen - door positieve stimulansen, verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd en/of de herziening van stelsels van vervroegd pensioen - om het handhaven van pensioenstelsels op de lange termijn te beschermen; acht het in het belang van de samenleving gebruik te maken van de ervaring en inbreng van oudere generaties voor het algemeen nut; 33. is van oordeel dat daarbij ook meer de nadruk moet worden gelegd op de verwezenlijking van een "kindvriendelijk" milieu, door middel van fiscale stimulansen, betere opvangfaciliteiten voor kinderen of een flexibeler organisatie van de werktijd, zodat het beroepsleven en het gezinsleven beter met elkaar kunnen worden gecombineerd; Sociaal beleid 34. wijst er opnieuw op dat een sterke en dynamische sociale dimensie een belangrijk onderdeel vormt van een succesvolle dynamische economie en dat regelingen waarbij het juiste evenwicht wordt gevonden tussen tegengestelde belangen op de werkplek een aanzienlijke bijdrage aan economisch succes kunnen leveren; 35. spreekt de verwachting uit dat de nieuwe socialebeleidsagenda voor de periode 2006 tot 2010 van de Commissie zich concentreert op de versterking van het vermogen van de EU en de regeringen van de lidstaten bestaande doelen, waarover op EU-niveau overeenstemming bestaat te bereiken, waaronder het verbeteren van de kansen op een baan en flexibiliteit in arbeidsvoorwaarden, alsmede een betere afstemming van de vereisten van het gezin en die van het werk; Opleiding, cultuur en jongerenbeleid 36. onderstreept de noodzaak dat de Unie voldoende en passende EU-financiën verstrekt voor de komende generatie van programma's op het gebied van onderwijs, cultuur, jongeren en de media, als men wil dat de ambitieuze doelstellingen die hierbij zijn gesteld worden bereikt; betreurt niettemin dat er dit jaar geen verdere belangrijke initiatieven op de gebieden onderwijs en cultuur op het programma staan, hoewel deze een essentiële rol bij de Europese integratie vervullen en ook bij de strategie van Lissabon; 37. steunt de Commissie in haar voornemen een mededeling over het jongerenbeleid te publiceren die een meer geïntegreerde benadering van een dergelijk beleid moet bieden en uiteindelijk moet leiden tot de instelling van een "Europees pact" op dit gebied; is van oordeel dat deze mededeling op hetzelfde moment als het Groenboek inzake demografische ontwikkelingen moet worden gepubliceerd; 38. onderstreept dat het dringend noodzakelijk is de wederzijdse erkenning van kwalificaties van het secundair onderwijs en universitaire diploma's te bespoedigen en ook jongeren tot meer mobiliteit aan te zetten, hen in staat te stellen in het buitenland ervaring op te doen, eenvoudiger van een scholings/opleidingsgebied naar een ander te gaan en tussen verschillende beroepscarrières te wisselen; Gendergelijkheid 39. verwacht van de Commissie dat in het kader van de aangekondigde mededeling inzake een "beleidsbenadering van de bestrijding van discriminatie" nauwkeurig haar voornemens uiteenzet voor het vinden van een oplossing van de ongelijke beloning van mannen en vrouwen in de komende jaren; Een veiliger Europa voor de burger Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 40. onderstreept dat een consolidatie nodig is van de vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijk van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in het kader van het programma van Tampere en onderstreept hoe belangrijk de ontwikkeling van het programma van Den Haag op dit gebied is, waarbij bovendien naar een goed evenwicht tussen meer veiligheid voor de burgers en een goede bescherming van hun fundamentele rechten moet worden gestreefd; dringt aan op een adequate evaluatie van reeds genomen maatregelen om coherente stappen voorwaarts op dit beleidsgebied te waarborgen; Terrorisme en georganiseerde misdaad 41. acht de interne en internationale bestrijding van het terrorisme en de georganiseerde misdaad - en de structuren die erachter staan – van kritiek belang voor de opbouw van een veiliger Europa voor onze burgers en is van oordeel dat de Commissie met nadruk moet blijven werken aan duidelijke, algemeen aanvaarde definities van bepaalde ernstige misdrijven met een grensoverschrijdende dimensie (met name terrorisme, handel in verdovende middelen en mensen, witwassen van geld en cybermisdaad), waar van toepassing gecombineerd met de overeengekomen minimumstrafmaten; verwelkomt in dit verband de plannen van de Commissie om met een nieuw initiatief inzake veiligheidsonderzoek te komen; Grenzen, asiel, immigratie en visabeleid 42. is er verheugd over dat nadrukkelijk wordt gevraagd om een gemeenschappelijke benadering van grenscontrole alsmede asiel en immigratie, en benadrukt meer in het bijzonder dat het nog steeds noodzakelijk is de veiligheid aan de externe grenzen aan de EU te versterken, coherentere en consequentere visumregelingen in te voeren en met derde landen doeltreffende partnerschappen aan te gaan om de illegale immigratie aan de bron te verminderen; 43. dringt bij de Commissie aan op versterking van het gemeenschappelijke visumbeleid en verbetering van de beveiliging van reisdocumenten door opneming van biometrische gegevens, toezicht te houden op de doeltreffende uitvoering van VIS (Visa Information System) na aanneming daarvan door de Raad, en bespoediging van de opzet en ontwikkeling van SIS II (Schengen Information System); dringt in dit verband aan op de noodzaak van invoering van wetgeving op EU-niveau inzake gegevensbescherming; is van mening dat de Commissie met spoed een kaderbesluit over gegevensbescherming dient voor te leggen, zodat in de derde pijler eenzelfde beschermingsniveau wordt geboden als in de eerste pijler; 44. doet voorts een beroep op de nationale regeringen om de andere lidstaten te waarschuwen voordat zij belangrijke unilaterale initiatieven op het gebied van migratie ontplooien; 45. is van mening dat de lancering van het nieuwe actieplan inzake drugs een beter kader zal bieden ter bestrijding van drugsverslaving en -handel in de Europese Unie, en spreekt de verwachting uit dat het zich op optimale praktijken en op bewijsmateriaal gebaseerde benaderingen zal richten; 46. verzoekt de Commissie een adequate EU-rechtsgrondslag voor Europol voor te stellen waardoor de toekomstige rol van deze organisatie zal worden versterkt en haar doeltreffendheid zal worden gewaarborgd; onderstreept de noodzaak het vertrouwen in de justitiële apparaten van de lidstaten te versterken, gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning, minimumnormen en de vrijwaring van de rechten van alle betrokkenen; 47. neemt nota van het initiatief om het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat om te vormen tot een Europees Bureau voor grondrechten, maar vraagt zich af of dit niet leidt tot een doublure van andere mensenrechtenorganisaties; Vervoersveiligheid 48. stemt in met de beleidsdoelen van de Commissie in de sector vervoer, met een sterke nadruk op een verbeterde veiligheid in het zee-, lucht- en wegvervoer in het algemeen en ten aanzien van de trans-Europese vervoersnetwerken in het bijzonder; met name moet het derde pakket inzake veiligheid op zee dit aspect verbeteren; 49. verzoekt de Commissie in het kader van de tussentijdse beoordeling zorgvuldig na te gaan of de doelstellingen van het Witboek worden verwezenlijkt en of aanpassingen noodzakelijk zijn; Gezondheid en rampenpreventie 50. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het Europees Centrum voor ziektepreventie en -beheersing onverwijld volledig en daadwerkelijk operationeel wordt, met name met het oog op de dreiging van overdraagbare ziekten, de mogelijke gevolgen van een dreigende influenza-epidemie en de snelle toename van het aantal ziekten dat resistent is tegen een groot aantal geneesmiddelen, met name AIDS en tuberculose; 51. beklemtoont dat een adequate bescherming van burgers moet worden verzekerd door het gevaar van natuurrampen en crises op het gebied van milieu of volksgezondheid terug te dringen door middel van systemen voor vroegtijdige waarschuwing en onmiddellijke reactie en van duurzame preventie; 52. benadrukt dat de Commissie moet zorgen voor een goede follow-up van haar mededeling over een Europees programma inzake voeding en gezondheid en dat zij concrete maatregelen moet voorstellen voor de bestrijding van zwaarlijvigheid, slechte voeding, een gebrek aan beweging, en misbruik van geneesmiddelen en alcohol, die alle leiden tot diabetes- en hartziekteproblemen; 53. wenst dat de Commissie in het kader van het zevende kaderprogramma voor onderzoek sterk de nadruk legt op een geïntensiveerd onderzoek naar nieuwe of alternatieve medicijnen ter bestrijding van HIV/aids; 54. verzoekt de Commissie om opstelling van een tijdschema voor de ontwikkeling van een coherent beleid inzake de mobiliteit van patiënten, teneinde te komen tot duidelijke regels over de vergoeding van medische kosten voor behandelingen die zijn ondergaan binnen een andere lidstaat dan de staat waarin een patiënt is verzekerd, en verzoekt de lidstaten een besluit over deze kwestie te nemen; Consumentenbescherming 55. onderstreept het belang van duidelijke, eenvoudige en veilige regels voor consumenten en producenten op de interne markt en stelt derhalve vooral een verdere vereenvoudiging van de regels voor grensoverschrijdende contracten voor; is in dit verband van oordeel dat de wetgeving op het gebied van de consumentenbescherming principieel moet stroken met de nieuwe benadering die uitgaat van minimumnormen en wederzijdse erkenning; 56. acht een combinatie in één strategie van zowel consumenten- als gezondheidsbeleid, wanneer de huidige consumentenbeleidsstrategie en het volksgezondheidsprogramma afloopt (respectievelijk in 2007 en 2008) niet juist; is ervan overtuigd dat, hoewel deze twee beleidsvormen dezelfde politieke richtsnoeren moeten volgen, beide hun eigen strategieën en begrotingen nodig hebben; Een sterker Europa in een veiliger wereld Uitbreiding 57. rekent op een gestage en vastberaden ontwikkeling van het gemeenschappelijk buitenlands, veiligheids- en defensiebeleid van de Unie met het doel de Europese waarden in de wereld uit te dragen en de gemeenschappelijke belangen van de EU in internationale aangelegenheden te verdedigen; wijst op de dringende noodzaak om snel overeenstemming te bereiken over de oprichting van een dienst voor gezamenlijk extern optreden, waarbij de prerogatieven van de Commissie en het Parlement intact worden gelaten, de nationale diplomatieke diensten worden betrokken en de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie wordt voorzien van de middelen, de informatie en de instrumenten die nodig zijn om behoorlijk te kunnen functioneren; 58. wenst dat de Commissie het Parlement volledig en nauwkeurig op de hoogte houdt van de vooruitgang in de komende maanden bij de voorbereiding van de uitbreidingsonderhandelingen met Kroatië en Turkije; 59. is van oordeel dat bij het ingaan van de actieve fase van de onderhandelingen met Kroatië (op basis van het mandaat dat de Commissie spoedig openbaar zal maken) het stabilisatie- en associatieproces moet worden nagestreefd en uitgebreid als beleidshoeksteen voor de betrekkingen met de westelijke Balkanlanden; Nabuurschapsbeleid 60. onderstreept dat het hoge prioriteit toekent aan de uitvoering van een uitgebreid nabuurschapsbeleid dat gericht is op de ontwikkeling van een sfeer van democratie, stabiliteit en welvaart in de landen die in het zuiden en het oosten aan de Unie grenzen; verzoekt de Commissie haar concept in nauwe samenwerking met het Parlement te herzien om een verdere differentiatie mogelijk te maken tussen de verschillende regio's en landen; 61. acht het in dit verband van bijzonder belang om een sterke nieuwe oostelijke dimensie van het nabuurschapsbeleid te ontwikkelen en positieve signalen aan Oekraïne en andere staten af te geven naarmate zij sterkere, goed functionerende democratieën ontwikkelen; en de bestaande Euromediterrane dialoog en het bijbehorende beleid te versterken en te verdiepen, met name een nieuwe impuls te geven aan het proces van Barcelona in het kader van de tiende verjaardag van de Conferentie dit jaar en verzoekt om een analyse en eventueel tot op zekere hoogte om een herziening van dit proces om te komen tot een grotere doelmatigheid van het systeem, 62. verzoekt de Commissie met name om voorstellen voor, en de Raad om overweging, van een verdere opwaardering van de betrekkingen van de EU met Oekraïne door de mogelijkheden van andere vormen van associatie te bieden, hetgeen het land een duidelijk Europees perspectief zou bieden en waarmee tegemoet zou worden gekomen aan de verwachting en hoop die tijdens de vreedzame Oranjerevolutie is gewekt; 63. wijst opnieuw op de noodzaak voor de EU om snel haar gemeenschappelijk nabuurschapsbeleid te ontwikkelen teneinde haar buurlanden op weg te helpen naar een liberale democratie, een rechtsstaat, de eerbiediging van de mensenrechten en een hoger niveau van sociale, economische en ecologische ontwikkeling; 64. staat op het standpunt dat alle mogelijke inspanningen moeten worden verricht met het oog op de hereniging van Cyprus; roept de Commissie ertoe op projecten tussen de gemeenschappen te versterken, om aldus het momentum voor hervatting van de onderhandelingen te vergroten; Bilaterale betrekkingen 65. kent een hoge prioriteit toe aan de verdere ontwikkeling van de bilaterale betrekkingen van de EU, zonodig op basis van overeenkomsten met derde landen; onderstreept de noodzaak te waarborgen dat de betrekkingen met de oostelijke en mediterrane landen dienovereenkomstig worden versterkt, zowel door middel van een duidelijker gestructureerde dialoog in het kader van de parlementaire vergadering Euromed; 66. herinnert met name aan zijn wens de betrekkingen tussen de EU en de VS te versterken door een aanpassing en vervanging van de bestaande nieuwe transatlantische agenda door een werkelijk "transatlantisch partnerschap" ondersteund door een verbintenis de resterende belemmeringen van de handel en investeringen vóór 2015 uit de weg te ruimen; herinnert eraan dat een oprechte en voortdurende dialoog de natuurlijke basis is waarop de transatlantische relaties gestructureerd dienen te worden, en dat de transatlantische wetgeversdialoog (TLD) hiervoor een geschikt instrument is; constateert dat het nog steeds noodzakelijk is de transatlantische luchtvaartovereenkomst tussen de EU en de VS te sluiten als voorbeeld van de ontwikkeling van een werkelijk extern vervoersbeleid; 67. neemt kennis van het voornemen van de Commissie tot herziening van de strategie tegenover Latijns-Amerika en ter lancering van een nieuwe benadering van de bilaterale betrekkingen, en onderstreept in dit verband de behoefte het concept van een "bi-continentale associatie " als kader voor de betrekkingen tussen de twee continenten opnieuw te lanceren; 68. acht het, tenzij en totdat er sprake is van een aanzienlijke verbetering in de mensenrechtensituatie in China, onjuist als de EU zou overgaan tot enige opheffing ten aanzien van haar embargo op de verkoop van wapens aan China dat in 1989 terug werd ingesteld; wenst dat de Commissie zich formeel tegen een dergelijke maatregel uitspreekt wanneer deze in de Raad wordt besproken; Regionale vraagstukken 69. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan gebruik te maken van de kansen op vrede in het Midden-Oosten die worden geboden door de verklaring over het staakt-het-vuren in Sharm el Sheikh, en in het kader van het kwartet een duidelijke en evenwichtige bijdrage te leveren aan het proces voor het vinden van een duurzame vrede tussen Israël en een levensvatbare, democratische Palestijnse staat, in staat om in vrede en veiligheid in het kader van uitgebreide afspraken in het Midden-Oosten naast elkaar in vrede en veiligheid te leven, zoals beoogd in de routekaart; 70. spreekt zijn waardering uit over de positieve rol van de EU bij de wederopbouw van Irak en bij haar streven te voorkomen dat Iran nucleaire militaire macht verwerft; Ontwikkelingsbeleid 71. uit zijn ernstige bezorgdheid over het feit dat Sub-Sahara Afrika, vijf jaar na vaststelling van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen door de Verenigde Naties, geen van de acht doelstellingen vóór de streefdatum 2005 heeft gehaald en evenmin binnenkort zal halen; onderstreept dat, tenzij de internationale gemeenschap zowel de kwaliteit als de kwantiteit van haar ontwikkelingshulp aanzienlijk opvoert, de millenniumdoelstellingen onbereikbaar zullen zijn voor een aantal van de minst ontwikkelde landen, met name in Sub-Sahara Afrika; 72. steunt het feit dat de Commissie speciale aandacht geeft aan Afrika en voornemens is een "strategie voor Afrika" te ontwikkelen om in te gaan op de specifieke behoeften van dit werelddeel en met name op die van Sub-Sahara Afrika, om deze regio de middelen te geven vooruitgang naar de millenniumdoelstellingen te boeken; 73. doet een beroep op de instellingen van de EU het goede voorbeeld te geven door een snelle uitvoering van het verslag van de VN over het millenniumproject, "investeren in ontwikkeling: een praktisch plan om de millenniumontwikkelingsdoelstellingen te verwezenlijken"; 74. is verheugd over het engagement voor multilateralisme in het algemeen en voor de Verenigde Naties in het bijzonder, maar waarschuwt dat het langzame tempo van de internationale samenwerking niet de snelheid moet dicteren waarmee de Unie zelf initiatieven ontplooit om de opwarming van de aarde en armoede en ziekten te bestrijden; Internationale maatregelen voor milieu en duurzame ontwikkeling 75. verzoekt de Commissie praktische stappen te ondernemen tot instelling van een "Europese diplomatie inzake milieu en duurzame ontwikkeling" en dringt er bij de Commissie op aan om met een specifieke strategie voor dit gebied te komen; 76. steunt de Commissie in haar streven een toonaangevende rol te behouden bij de opbouw van een sterke coalitie die zich op verdere internationale verbintenissen na het protocol van Kyoto na 2012 richt, niet in de laatste plaats omdat de aanpak van de klimaatverandering ook kansen en stimulansen voor innovatie biedt overeenkomstig de doelstellingen die op de agenda van Lissabon staan; onderstreept dat economische besluitvormers de kans moeten krijgen bepaalde redelijke indicaties over de situatie zoals die waarschijnlijk na 2012 zal zijn te verwerken in hun economische toekomstplanning, en de VS aan te moedigen hun eigen voorstellen naar voren te brengen; Handelsbeleid 77. beschouwt het internationale handelsbeleid als kernelement bij de bevordering van het concurrentievermogen en de groei in de Unie en in ontwikkelingslanden; onderstreept het belang van de multilaterale benadering van het handelsbeleid en van een geslaagde afronding van de ontwikkelingsagenda van Doha in december 2005; ziet in bilaterale handelsovereenkomsten een nuttig instrument ter versterking van de handelsbetrekkingen met specifieke partners, mits laatstgenoemde overeenkomsten het WTO-stelsel niet verstoren; 78. doet een beroep op de Commissie een verduidelijking te geven van de richtsnoeren voor de landbouwonderhandelingen binnen de WTO om de kansen op een akkoord in december 2005 zo groot mogelijk te maken; herhaalt in dit verband dat het absoluut noodzakelijk is de geografische labels of garanties van oorsprong aan de behoeften van de markt en ten behoeve van de informatie van de consument aan te passen; wijst op het belang van de geleidelijke slechting van de barrières voor de invoer van producten uit ontwikkelingslanden en van de geleidelijke afschaffing van de EU-exportsubsidies op landbouwproducten; Een Europa dat beter functioneert - dichter bij de burger Beter wetgeven en een betere regelgeving 79. dringt aan op de volledige uitvoering in het komende jaar van het Interinstitutioneel Akkoord "beter wetgeven" (2) ; is er verheugd over dat de Commissie zich in principe heeft verbonden tot een doeltreffende toepassing van het in het akkoord opgenomen effectbeoordelingsproces voor alle wetgevingsmaatregelen van enig belang; is van oordeel dat spoedige overeenstemming over een gemeenschappelijke methodologie voor effectbeoordelingen tussen de drie instellingen een aanzienlijke stap vooruit zou betekenen; 80. is het ermee eens dat de nadruk wordt gelegd op een prompte en doeltreffende omzetting, uitvoering en handhaving van EU-richtlijnen in de nationale wetgeving; vraagt de Commissie met een ambitieuzere benadering te komen om te garanderen dat de lidstaten met betrekking tot het tijdschema voorzien in enig stuk wetgeving aan hun verplichtingen voldoen; 81. is van oordeel dat een vereenvoudiging van de wetgeving en de verbetering van de redactiekwaliteit van groot belang blijft; spreekt zijn bezorgdheid uit over de niet van ambitie getuigende lijst wetgevingsgebieden die in aanmerking voor het beoogde vereenvoudigingsproces komen en verzoekt de Commissie daarom om een omschrijving en een bespoediging van haar programma's voor een vereenvoudiging, herziening en consolidatie van de bestaande wetgeving die voor het eerst was voorzien in het actieplan inzake betere regelgeving van 2003, om de EU-wetgeving coherenter te maken en de totale omvang van teksten op geselecteerde beleidsterreinen te verminderen; 82. benadrukt dat het van groot belang is Europa beter te laten functioneren en het dichter bij de burgers te brengen door de verwezenlijking van een zich meer openstellende, meer ontvankelijke en democratische Unie, en wijst derhalve met klem op de noodzaak van een goed gecoördineerde campagne van de Europese Raad, het Parlement en de Commissie met het oog op de ratificatie van de Grondwet en de inwerkingtreding daarvan op 1 november 2006; Verzoekschriften 83. onderstreept het belang van de verzoekschriftenprocedure als informatiebron over een onjuiste uitvoering en/of handhaving van de EU-wetgeving; geeft uiting aan zijn sterke teleurstelling over het gebrek aan een doeltreffende en snelle follow-up door de Commissie bij de behandeling van verzoekschriften, hetgeen een duidelijk teken is van organisatieproblemen binnen de Commissie en een gebrekkige coördinatie met de lidstaten; Budgettaire verantwoording en administratieve hervorming 84. is er verheugd over dat de Commissie in haar mededelingen de nadruk legt op het beginsel 'waar voor je geld' en op het afleggen van verantwoording en dat zij verwijst naar de behoefte aan een doeltreffende routekaart, gericht op het verkrijgen van een positieve betrouwbaarheidsverklaring over de uitvoering van de jaarlijkse begrotingen; 85. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om voorlegging van een voorstel voor een herziening van het Financieel Reglement van de EU en van de uitvoeringsvoorschriften daarvan, om alle belemmeringen weg te nemen voor de uitvoering daarvan die de besluitvorming en een soepele uitvoering van de begroting verhinderen; 86. dringt aan op snelle verwezenlijking van een beveiligde en uitgebreide interne controle-omgeving voor de EU-begroting door de aanpak van onder meer de verantwoordingsproblemen als gevolg van een "gedeeld beheer" (waaronder de ontwikkeling van het "single audit model") en door het kiezen van een striktere benadering met gedecentraliseerde uitbetalingsagentschappen; 87. wijst erop dat bepaalde proefprojecten en voorbereidende acties een voorrecht van het Parlement zijn en verzoekt de Commissie om volledige uitvoering van de dienovereenkomstige besluiten van het Parlement zoals aangenomen in de begrotingsprocedure van 2005, en te zorgen voor een passende follow-up; 88. verzoekt de Commissie in dit verband gebruik te maken van de mogelijkheden die de speciale begrotingslijn voor jaarlijkse evenementen biedt om financiële bijdragen te geven aan de EU-campagne voor de democratie, de vijftiende Middellandse-Zeespelen, de 25e verjaardag van de solidariteitsbeweging en een bedrag van € 1,5 miljoen voor de 20ste Wereldjongerendag 2005; verzoekt de organisatoren van het laatstgenoemde evenement bij de planning van hun projecten en evenementen rekening te houden met de Tsunami-ramp; 89. verzoekt de Commissie, zoals reeds voorzien in 2003, een formeel voorstel voor te leggen voor een rechtsgrondslag voor de zogenoemde "Info-points/Carrefours" en voor de nieuwe generatie van conventies tussen de Commissie en de lidstaten en van programma's voor subsidies na 2006; 90. vraagt de Commissie het Parlement zo spoedig mogelijk op de hoogte te brengen van de stand van uitvoering van het door de vorige Commissie gelanceerde eigen interne hervormingsproces en over haar doorlopende plannen voor het nastreven en afronden van een dergelijke hervorming; Fraudebestrijding 91. legt de nadruk op het belang dat in alle relevante wetgevingsteksten fraudebeveiligingsmaatregelen worden opgenomen en spreekt in dit verband de verwachting uit dat de herziening van de OLAF-verordening zodanig wordt afgerond dat de onafhankelijke status van dit orgaan wordt versterkt; vraagt de Commissie om pro-actieve benadering om klokkenluiders aan te moedigen; 92. blijft erbij dat de volledige en geslaagde invoering in de praktijk van het nieuwe boekhoudsysteem in het komende jaar prioriteit moet blijven krijgen; o o o 93. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – verwijzend naar zijn resolutie van 12 februari 2003 (1) over het Economisch Wereldforum en het Sociaal Wereldforum (Davos en Porto Alegre), – gezien het Sociaal Wereldforum in Porto Alegre en het Economisch Wereldforum in Davos van 2005, – gezien de bijeenkomst van de G7-2005 in Londen, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat in het Economisch Wereldforum van 2005 zaken van mondiaal belang zijn behandeld, zoals China, de klimaatverandering, de wereldeconomie, de Islam, de armoede, de massavernietigingswapens, het Midden-Oosten, de wereldhandel, het leiderschap van de Verenigde Staten, Europa, global governance en eerlijke globalisering, B. overwegende dat in het Economisch Wereldforum van 2005 ook aandacht is besteed aan mondiale kwesties als vrede, bestrijding van armoede, gezondheidszorg, onderwijs, handel, landbouw en mensenrechten, C. overwegende dat het Economisch Wereldforum en het Sociaal Wereldforum zich bezighouden met het globaliseringsproces, dat een gevolg is van de heterogene en niet altijd geplande vooruitgang op verschillende gebieden zoals marktontwikkeling, communicatietechnologieën, vermindering van transportkosten, uitbreiding van de vrijemarkteconomieën en internationale overeenkomsten zoals die van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), het IMF, en andere, D. overwegende dat de globalisering werkelijk gelegenheid biedt voor groei en een hogere levensstandaard overal ter wereld, maar de wereld daardoor niet homogener maakt, en dat derhalve culturele en taalkundige verscheidenheid essentiële factoren blijven voor een volwaardig menselijk bestaan, E. overwegende dat in het Economisch Wereldforum van 2005 voor 2005 prioritaire acties zijn vastgesteld, waaronder de toepassing van technologieën om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, de oprichting van een fonds om de financiële hulp aan de armste landen te versnellen en de opheffing van handelsbarrières die de ontwikkelingslanden de voordelen van de wereldwijde economische groei ontnemen; F. overwegende dat de ontwikkelingsronde van Doha in het kader van de WTO-onderhandelingen in een cruciale fase komt; overwegende dat een vrijere en eerlijker handel de wereldwijde groei zou verhogen en meer en betere banen zou creëren, 1. gelooft dat globalisering gepaard moet gaan met grotere inspanningen ter bestrijding van armoede; verwelkomt het compromis van de G7 om een schuldverlichtingsprogramma voor arme landen op stapel te zetten; erkent dat schuldkwijtschelding een maatregel is om armoede in landen die op weg zijn naar democratie, respect voor mensenrechten en de rechtstaat en een duurzame economie, te bestrijden; verwerpt echter een onvoorwaardelijke kwijtschelding van schulden voor landen die van deze kwesties geen prioriteit maken; 2. is ingenomen met de prioritaire acties die het Economisch Wereldforum van 2005 heeft vastgesteld en vraagt de Commissie, de Raad en de lidstaten om initiatieven te ontplooien en te steunen die aan de realisering van deze prioriteiten bijdragen; merkt op dat de achterwege gebleven invulling van prioritaire acties onder de aandacht werd gebracht in het jaarlijkse verslag van het "Global Governance Initiative", van het Economisch Wereldforum; 3. meent dat het Sociaal Wereldforum ook prioritaire acties zou moeten formuleren die realiseerbaar zijn, in plaats van enkel 352 door de diverse panels aanvaarde voorstellen uit te brengen, zoals dit jaar het geval was; 4. merkt op dat er in steeds grotere getale ook topbestuurders uit het Chinese en Indische bedrijfsleven bij het Economisch Wereldforum aanwezig zijn, hetgeen een herinnering te meer is aan de noodzaak de concurrentiekracht van Europa te versterken, door uitvoering te geven aan de agenda van Lissabon, en de relaties met de handelspartners van de EU in Azië en Zuid-Amerika te versterken alsook die met de Verenigde Staten, met het oog op voltooiing van de Trans-Atlantische markt tegen 2015, en op de vervanging van de nieuwe Trans-Atlantische agenda door een Trans-Atlantische partnerschapsovereenkomst waaraan vanaf 2007 uitvoering moet worden gegeven; 5. is ingenomen met de toezegging die verschillende Europese leiders in Davos hebben gedaan betreffende een opleving van de Europese economie; verwelkomt in dit verband het verslag van de Commissie over een tussentijdse herziening van de Lissabonstrategie en dringt er bij de individuele lidstaten op aan hun verantwoordelijkheid te nemen en de herziene agenda van Lissabon tot een succes te maken; 6. is van mening dat de Verenigde Staten ter ondersteuning van een duurzame globale groei op lange termijn, zullen moeten kiezen voor fiscale consolidatie, terwijl Europa en Japan het proces van structurele hervormingen moeten bespoedigen; 7. is verheugd over het "Partnering Against Corruption Initiative" ( PACI ) van het Economisch Wereldforum en over het feit dat 62 bedrijven door plaatsing van hun handtekening steun hebben betuigd aan de "Partnering Against Corruption Principles for Countering Bribery (PACI Principles)", waarmee zij onderstrepen hoeveel belang de bedrijfssector hecht aan bestrijding van corruptie en omkoperij; 8. verwelkomt de uitverkiezing van 29 ondernemingen tot "Technology Pioneers 2005" door het Economisch Wereldforum als onderdeel van zijn "Technology Pioneers"-programma, waardoor ondernemingen die betrokken zijn bij de ontwikkeling van mogelijk levensveranderende technologische innovatie volledig in de activiteiten van het het Forum kunnen worden geïntegreerd; 9. bevestigt opnieuw zijn verbondenheid met de Millenniumverklaring en met de Millennium ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties; is ingenomen met de nadruk die beide fora hebben gelegd op een eerlijker en vrijere handel; dringt er bij de onderhandelaars van de WTO op aan dit advies ter harte te nemen; wijst ook op het positieve gevolg van de opheffing van handelsbelemmeringen voor de wederopbouw van regio's die door de tsunami zijn getroffen; onderstreept de positieve gevolgen van een liberalisering van de handel in landbouwproducten voor ontwikkelingslanden; 10. beschouwt de globalisering als een sleutelfactor voor het stimuleren van concurrentiekracht en groei, zowel in de EU als in de ontwikkelingslanden; onderstreept het belang van de multilaterale benadering van de handelspolitiek, speciaal voor de ontwikkelings- en minst ontwikkelde landen, wier belangen het best in een multilateraal kader worden gediend, en van een multilaterale aansturing die nodig is voor een wereldwijd vrij en eerlijk handelsstelsel; ondersteunt daarom de WTO als het belangrijkste forum dat de globalisering in goede banen kan leiden, door marktopening en versterking van de multilaterale regels, en andere maatregelen met het oog op duurzame ontwikkeling; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Moldavië en met name zijn resolutie van 18 december 2003 (1) , – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen Moldavië en de EU, die op 28 november 1994 is ondertekend en op 1 juli 1998 in werking trad, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 mei 2004 over het Europees nabuurschapsbeleid ( COM(2004)0373 ), – gezien de slotverklaring en aanbevelingen van de parlementaire samenwerkingscommissie EU-Moldavië van 11 juni 2003, – gezien het actieplan voor Moldavië dat op de bijeenkomst van de Samenwerkingsraad EU-Moldavië van 22 februari 2005 ter goedkeuring is voorgelegd, – gezien de verklaring van het voorzitterschap namens de Europese Unie van 9 februari 2005 over de komende parlementsverkiezingen in Moldavië, – gezien het missierapport ter beoordeling van de behoeften van het Bureau voor democratische instellingen en mensenrechten van de OVSE met het oog op de parlementsverkiezingen in Moldavië, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat in het Europese nabuurschapsbeleid de Europese aspiraties van Moldavië worden erkend, evenals het belang van Moldavië als een land met nauwe historische, culturele en economische banden met de lidstaten van de EU, B. overwegende dat in het kader van dit Europese nabuurschapsbeleid een actieplan is voorbereid dat voorstellen omvat ter bevordering van de politieke en institutionele hervormingen die Moldavië in staat zullen stellen geleidelijk een plaats te krijgen in het beleid en de programma's van de EU, C. overwegende dat een werkelijk en evenwichtig partnerschap alleen kan worden ontwikkeld op grond van gedeelde gemeenschappelijke waarden ten aanzien van met name democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de rechten van de mens en van de burgers, D. overwegende dat de Moldavische president Vladimir Voronin op 11 december 2004 verklaarde dat zijn land "geen andere keuze" had dan onverwijld naar aansluiting bij Europa te streven, E. overwegende dat op 6 maart 2005 parlementsverkiezingen in Moldavië zullen worden gehouden, F. overwegende dat deze verkiezingen moeten worden beschouwd als een serieuze test voor de consolidatie van de democratie in Moldavië en voor de verknochtheid van dit land aan gemeenschappelijke waarden, G. overwegende dat de gezamenlijke aanbevelingen van het Bureau voor democratische instellingen en mensenrechten van de OVSE en van de Commissie van Venetië van de Raad van Europa inzake eventuele verbeteringen van de verkiezingswetgeving en de verkiezingsadministratie tot dusver nog niet volledig zijn opgevolgd, H. overwegende dat uiting is gegeven aan ernstige bezorgdheid over de regeringscontrole op de openbare media en het uitoefenen van druk op particuliere media alsmede over een gebrekkige toegankelijkheid van de media in het algemeen; overwegende dat ook bezorgdheid is geuit over misbruik van administratieve middelen ten behoeve van reeds in ambt zijnde kandidaten, I. overwegende dat er nog steeds onzekerheid is over de verkiezingslijsten, vooral ten aanzien van de stemmogelijkheden voor personen die buiten het land verblijven en voor studenten, J. overwegende dat de regering van Moldavië de autoriteiten van het oostelijke afgescheiden gebied Trans-Dnjestrië ervan beschuldigde de spanningen aan de vooravond van de verkiezingen van maart door de mobilisatie van reserveofficieren en het samentrekken van legereenheden op te voeren, K. erop wijzend dat de democratische legitimiteit van de nieuwe regering bevorderlijk zal zijn voor de kansen om vorderingen te maken op de weg naar een algehele slechting van het geschil over Trans-Dnjestrië waarbij de soevereiniteit en territoriale integriteit van Moldavië wordt geëerbiedigd, 1. onderstreept het belang van verder versterkte betrekkingen tussen de EU en Moldavië - onder meer door met spoed een speciale vertegenwoordiger van de EU bij Moldavië te benoemen en de delegatie van de Europese Commissie in Moldavië te openen - en bevestigt dat het noodzakelijk is samen te werken om een bijdrage te leveren aan meer stabiliteit, veiligheid en welvaart op het Europese continent en het ontstaan van nieuwe scheidslijnen te voorkomen; 2. verklaart het streven van het Moldavische volk naar een volledig functionerende democratie, de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten in Moldavië van harte te steunen en te blijven steunen; 3. wijst er met nadruk op dat de komende verkiezingen en vooral de eerbiediging van internationale normen voor democratische regels tijdens het verkiezingsproces van het grootste belang zijn voor de verdere ontwikkeling van de betrekkingen tussen Moldavië en de Europese Unie; 4. dringt er bij de Moldavische autoriteiten op aan al het nodige te doen om voor vrije en eerlijke verkiezingen te zorgen, zowel op de dag van de verkiezingen als tijdens de aan de verkiezingen voorafgaande campagne, en zo te waarborgen dat de internationale verplichtingen van Moldavië zoals neergelegd door de Raad van Europa en de OVSE worden geëerbiedigd; 5. doet vooral een beroep op de Moldavische autoriteiten ervoor te zorgen dat de verkiezingen worden gehouden met een onpartijdige, pluralistische mediabegeleiding van de campagne en dat het overheidsbestuur blijk geeft van een gelijke behandeling van alle kandidaten en hun aanhangers; 6. vraagt de Moldavische autoriteiten het recht op het uitbrengen van hun stem aan alle burgers van het land te garanderen, onder wie studenten, degenen die buiten het land werken en personen met identiteitskaarten die kort vóór de verkiezingsdatum verlopen; 7. is verheugd over het feit dat de Moldavische autoriteiten internationale waarnemers hebben uitgenodigd de parlementsverkiezingen bij te wonen maar dringt er tevens op aan vertegenwoordigers van de Moldavische samenleving dezelfde kansen te geven; 8. verzoekt de lidstaten, en met name Italië en Portugal waar de meeste buitenslands verblijvende Moldaviërs wonen, naar middelen te zoeken om de ambassades van Moldavië in staat te stellen om op andere plaatsen dan in de ambassade stembureaus te openen en aldus zoveel mogelijk Moldavische immigranten de mogelijkheid te bieden om hun stem uit te brengen; 9. doet een beroep op Moldavië en het afgescheiden gebied Trans-Dnjestrië de gesprekken over een regeling te hervatten, dringt er bij de bemiddelaars op aan hun pogingen om hulp te bieden bij dit proces te intensiveren en verklaart opnieuw nadrukkelijk het vinden van een oplossing voor het conflict te blijven steunen, waarbij het, in nauwe samenspraak met de OVSE, gebruik zal maken van alle instrumenten waarover het beschikt; 10. is in dit verband verheugd over het unanieme besluit van de Raad van 26 augustus 2004 (2) om tot 27 februari 2005 bepaalde beperkingen -zoals visumweigeringen- op te leggen aan 17 Trans-Dnjestrische leiders, die verantwoordelijk worden geacht voor het dwarsbomen van een politieke oplossing van het conflict; 11. herinnert aan het voorstel van de Raad voor een gezamenlijk crisisbeheer en onderstreept dat Rusland een zware verantwoordelijkheid draagt voor de situatie in de regio, waar het ongeveer 2500 man aan troepen in Trans-Dnjestrië onderhoudt die, overeenkomstig het besluit dat op de OVSE-topbijeenkomst van 1999 in Istanbul werd genomen, vóór eind 2002 teruggetrokken hadden moeten worden; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Raad van Europa, de secretaris-generaal van de OVSE, de directeur van het Bureau voor democratische instellingen en mensenrechten van de OVSE, alsmede aan de regeringen en de parlementen van Moldavië, Roemenië, Rusland, Oekraïne en de VS. Het Europees Parlement , – gezien de Mededeling van de Commissie over de toepassing van de bepalingen van de volgende richtlijnen inzake veiligheid en gezondheid op het werk: 89/391/EEG (kaderrichtlijn), 89/654/EEG (arbeidsplaatsen), 89/655/EEG (arbeidsmiddelen), 89/656/EEG (persoonlijke beschermingsmiddelen), 90/269/EEG (manueel hanteren van lasten) en 90/270/EEG (beeldschermapparatuur) ( COM(2004)0062 ), – gezien het werkdocument van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 91/383/EEG ter aanvulling van de maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van de werknemers met arbeidsbetrekkingen voor bepaalde tijd of uitzendarbeid-betrekkingen (SEC(2004)0635), – gezien het "27-ste jaarlijkse activiteitenverslag van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats 2002" van de Commissie ( COM(2004)0539 ), – gezien de Mededeling van de Commissie "Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving: een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006" ( COM(2002)0118 ), – gelet op artikel 112, lid 2, en artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0029/2005 ), A. overwegende dat artikel 31, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) bepaalt dat 'iedere werknemer recht heeft op gezonde, veilige en waardige arbeidsomstandigheden', B. overwegende dat de Europese Gemeenschap zich in artikel 137, lid 1, onder a), van het EG-Verdrag tot doel heeft gesteld het optreden van de lidstaten op het gebied van de verbetering van met name het arbeidsmilieu te ondersteunen en aan te vullen, teneinde de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beschermen, C. overwegende dat artikel 152, lid 1, van het EG-Verdrag bepaalt dat 'bij de bepaling en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt verzekerd', D. overwegende dat gezondheid en veiligheid op het werk, dat als een aparte kerndoelstelling moet worden gezien, één van de belangrijkste beleidssectoren van de EU is; overwegende dat een veilige en gezonde arbeidsomgeving en arbeidsorganisatie tot de prestatiefactoren van de economie en de samenleving behoren, E. overwegende dat de Europese arbeidsmarkt en bevolking in vele opzichten zijn veranderd - uitbreiding van de Europese Unie, betere mogelijkheden voor vrij verkeer van ondernemingen en werknemers, flexibele arbeidstijden inclusief deeltijdwerk, fragmentatie van arbeidsmarkten, onderaanneming, tijdelijk en contractarbeid, vergrijzing en inkrimping van de bevolking - en dat dit grote uitdagingen zijn bij het verwezenlijken van de doelstellingvan een economie die meer en betere banen creëert, F. overwegende het belang van Gemeenschapsmaatregelen op het gebied van arbeidsmilieu in verband met verwezenlijking van het doel van de strategie van Lissabon meer en betere banen te scheppen; overwegende dat een beter arbeidsmilieu niet alleen betere voorwaarden schept voor de Europese werknemers, maar bovendien de productiviteit en de groei in Europa bevordert, G. overwegende dat de communautaire richtlijnen op de gebieden veiligheid en gezondheidsbescherming niet gelden voor huishoudelijk personeel, dat meestal van het vrouwelijk geslacht is, H. overwegende dat drie lidstaten van de oorspronkelijke EU-15, ondanks herhaaldelijke oproepen van de Commissie om zulks te doen, verzuimd hebben een nationaal verslag over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/383/EEG (2) in te dienen, 1. is verheugd met de door de Commissie gemaakte analyse van de toepassing van gezondheids- en veiligheidswetgeving en met haar beoordeling van de wijze waarop de richtlijnen op de arbeidsplaats worden toegepast en ziet uit naar de evaluatie door de Commissie van de toepassing van de overblijvende bijzondere richtlijnen; wijst op de daling van het aantal arbeidsongevallen, dat een positief resultaat van die toepassing is, en wijst erop dat maatregelen voor gezondheidsbescherming en veiligheid op het werk tot betere arbeidsomstandigheden bijdragen en de productiviteit, het concurrentievermogen en de werkgelegenheid ten goede komen; betreurt evenwel de late publicatie van het document van de Commissie, aangezien de nationale toepassingsverslagen al in 1997 ingediend moesten zijn; dringt er voorts op aan dat in evaluatieverslagen voortaan nauwkeuriger wordt beoordeeld of de wetgeving inzake gezondheid en veiligheid in de lidstaten werkelijk wordt nageleefd; 2. spreekt zijn waardering uit voor de algemene conclusies van de Commissie, maar is van mening dat er voor de toekomstige strategie van de Gemeenschap inzake de veiligheid en de gezondheid behoefte bestaat aan meer gerichte en systematische oriëntaties; verzoekt de Commissie en de Raad in dit verband te bezien of het mogelijk is de kaderrichtlijn zodanig uit te breiden dat hieronder eveneens buitengesloten groepen vallen zoals zelfstandigen; wijst voorts op de noodzaak bijzondere aandacht te schenken aan de situatie in bepaalde sectoren zoals bouw, visserij en landbouw, alsmede de gezondheidszorg; verzoekt de Commissie voorts onverwijld de tenuitvoerlegging te evalueren van de nieuwe strategie van de Gemeenschap voor het arbeidsmilieu voor de periode 2002-2006; 3. verwelkomt het plan van de Commissie om een studie te laten uitvoeren voor het analyseren en beoordelen van de toepassing van richtlijn 91/383/EEG; steunt het voorstel van de Commissie om één enkel verslag te presenteren over de toepassing van alle 25 richtlijnen in alle 25 lidstaten; roept de Commissie op tot actieve bevordering van harmonisatie en een grotere vergelijkbaarheid van de nationale gegevensverzamelingssystemen, mede met het oog op het verbeteren van het bijeenbrengen van gegevens over een goede risicobeoordeling en -beheersing en over de invloed van 'outsourcing', onderaanneming en atypisch werk ('contingent employment'); 4. acht het van fundamenteel belang het systeem voor arbeidsongevallenregistratie te verbeteren, aangezien het ontbreken van betrouwbare, gedeelde statistische gegevens de totstandkoming en adequate tenuitvoerlegging van communautair beleid terzake bemoeilijkt, zeker nu 10 nieuwe lidstaten zijn toegetreden; 5. is van mening dat het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats volledig moet worden betrokken bij de onderhandelingen over en de voorbereidingen van het enig verslag, alsook van de samenstellende verslagen, en dat de nationale verslagen tot stand moeten komen op basis van tripartiete overleg, hetgeen nu niet altijd het geval is; 6. onderstreept de uitermate belangrijke rol van de sociale partners, die krachtens nationale en Europese wetgeving bevoegd en gehouden zijn aan de sociale dialoog deel te nemen; wijst op het belang van versterking van de cultuur van preventie door middel van bevordering van de opname van beroepsgezondheids- en veiligheidsaspecten in basisonderwijs, stageprogramma's en na- en bijscholing; verzoekt de Commissie voorts te werken aan bevordering van de sociale dialoog over gezondheid en veiligheid, en roept de lidstaten op tot bevordering van de maatschappelijke dialoog op de werkplek over het arbeidsmilieu; 7. wijst erop dat Richtlijn 89/391/EEG (3) meer kansen creëert voor de gelijke participatie van werknemers en werkgevers in de ontwikkeling van de strategie voor de preventie en de voortdurende verbetering van de veiligheids- en gezondheidsvoorwaarden; wijst met klem op de noodzaak van een betere vertegenwoordiging van vrouwen in de besturen van vakbonden en werkgeversorganisaties, teneinde ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met hun noden inzake gezondheid en veiligheid, en teneinde te komen tot passende maatregelen voor het verbeteren van de gezondheids- en veiligheidssituatie; 8. wijst op het feit dat volgens recent onderzoek ongeveer 50% van de werknemers in de EU geen toegang heeft tot preventieve diensten, dat de meeste van de bestaande diensten niet multidisciplinair zijn en geen goede afspiegeling zijn van de hiërarchie van preventieve maatregelen in de kaderrichtlijn; roept de Commissie op nauwkeuriger te kijken naar de preventieve systemen in de lidstaten en samen met de bevoegde nationale autoriteiten voorstellen in te dienen voor coherente nationale preventiemaatregelen gebaseerd op een EU-strategie, met prioritaire aandacht voor informatieverschaffing aan werkenden; 9. spoort de lidstaten aan tot het nemen van concrete maatregelen voor het vergroten van de toepassing van de relevante richtlijnen in het MKB en de overheidssector, herbevestigt zijn resolutie van 23 oktober 2002 (4) , waarin het zijn steun uitspreekt voor de ontwikkeling van richtsnoeren betreffende de toepassing van bestaande richtlijnen - in combinatie met beter opleidingsmateriaal en voorlichting, met name voor het MKB, hoogrisicobedrijfstakken en -situaties met specifieke, aanhoudende en steeds terugkerende risico's; is van mening dat de lidstaten moeten worden aangemoedigd om onderwerpen in verband met de risicopreventie in de opleidingsprogramma's voor het MKB op te nemen; roept de Commissie en de lidstaten op rekening te houden met gender, leeftijd en culturele factoren, wetgeving op een uniforme, efficiënte en equivalente wijze te handhaven en in het bijzonder oog te hebben voor discriminatie op grond van gender, ras of etnische herkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid; 10. wijst erop dat de informatie aan het MKB, met name met betrekking tot Richtlijn 89/391/EEG, tekortschiet en verbeterd dient te worden; 11. is van mening dat financiering door de EU van programma's voor de verbetering van de bescherming, informatie en participatie, betrokkenheid bij de maatschappelijke dialoog inzake veiligheid en gezondheid op het werk, enz. van werknemers in het algemeen, en in en voor het MKB in het bijzonder, georganiseerd moet zijn op basis van eenvoudiger procedures, en dat adequate financiering in begrotingsplannen voor dergelijke programma's en projecten op tijd moet worden toegewezen; 12. spoort de lidstaten aan het aantal, de opleiding en de bevoegdheden van arbeidsinspecteurs te verbeteren en te verruimen, en hun opleiding en de kwalificaties te verbreden en uit te breiden; nodigt de Commissie uit de werkzaamheden van het Comité van hoge functionarissen van de arbeidsinspectie te bevorderen; is niettemin van oordeel dat arbeidsrisicopreventie niet gebaseerd moet zijn op de rol van de arbeidsinspecteurs, maar ook op samenwerking tussen de sociale actoren, met name ondernemers en werknemers, op de arbeidsplaats; 13. wijst erop dat ondanks een groot aantal succesvolle inbreukprocedures toch nog onvolkomenheden bestaan in een aantal lidstaten (bijv. betreffende de definitie van de bekwaamheden en kennis van het personeel van preventiediensten, de definitie van de veiligheidsverplichtingen van de werkgever en van de werknemers, de omzetting van verschillende richtlijnen); roept de Commissie op door te gaan met het aanhangig maken van inbreukprocedures tegen lidstaten die in gebreke blijven; 14. beklemtoont het cruciale belang van mainstreaming, d.w.z. integratie van de genderproblematiek in de activiteiten en analyses op het gebied van veiligheid en gezondheid op het werk, en wijst erop dat in de communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie wordt aangedrongen op integratie van de genderdimensie in het beleid inzake de veiligheid en de gezondheid op het werk; spoort de lidstaten aan deze dimensie systematisch en doeltreffend te verwezenlijken en te bevorderen; 15. beklemtoont dat de discriminatie waar vrouwen op de arbeidsmarkt en in het arbeidsmilieu mee te maken hebben, van invloed is op hun veiligheid en gezondheid; roept de lidstaten op uitvoering te geven aan Richtlijn 2002/73/EG (5) , die betrekking heeft op het elimineren van discriminatie en met name seksuele intimidatie, alsook andere vormen van discriminatie die verband houden met zwangerschap of moederschap; roept de Commissie op om, zodra de richtlijn in nationaal recht is omgezet, een kwaliteits- en vergelijkende beoordeling te maken van de aldus vastgestelde wettelijke bepalingen en de uitwisseling en verspreiding van goede praktijken te bevorderen; 16. roept de Commissie op de specifieke genderproblemen waar vrouwen en mannen mee te kampen hebben, in haar actieprogramma op te nemen en daarbij in het bijzonder aandacht te besteden aan: 17. wijst op de noodzaak van diepgaander onderzoek naar en betere preventie van beroepsziekten en hierbij naar behoren aandacht te besteden aan psycho-sociale aandoeningen, zonder zich echter uitsluitend hiertoe te beperken; 18. wijst erop dat de communautaire richtlijnen inzake de veiligheid en gezondheid op het werk geen betrekking hebben op huishoudelijke arbeid en de arbeid van meehelpende echtelieden in familiebedrijven, met name in de handel, de sector ambachten en de landbouw; verzoekt de Commissie initiatieven te ontplooien voor de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van alle werkenden, in het bijzonder door eindelijk voorstellen te doen voor de wijzigingen aan Richtlijn 86/613/EEG (6) , waarom het Parlement in zijn resoluties van 21 februari 1997 (7) en van 3 juni 2003 (8) had gevraagd; 19. maakt zich ernstig zorgen over het buitensporig hoge aantal ongevallen onder werknemers met uitzend- en kortetermijncontracten, dat in enkele lidstaten ten minste twee keer zo hoog is als dat onder werknemers in vaste dienst; wijst erop dat Richtlijn 91/383/EEG als algemene regel bepaalt dat uitzendkrachten dezelfde rechten inzake veiligheid op het werk hebben als andere werknemers, maar dat de richtlijn geen specifieke mechanismen bevat voor de toepassing van dit beginsel in de praktijk; roept de Commissie op hier onverwijld iets aan te doen; verzoekt de regeringen van de lidstaten onverwijld tot overeenstemming te komen over het voorstel van de Commissie voor een richtlijn betreffende tijdelijk personeel; 20. wijst erop dat volgens de meest recente gegevens (9) het aantal ongelukken in sectoren waarin voornamelijk vrouwen werkzaam zijn (licht) stijgt; roept de Commissie en de lidstaten op nieuwe maatregelen te nemen met betrekking tot de specifieke problemen waar vrouwen op hun werk mee worden geconfronteerd; roept de lidstaten op de beroepsgevaren voor vrouwen op te nemen in de indicatoren voor het toezicht op de veiligheid en gezondheid op het werk (nationale meldingen van ongevallen, desbetreffende onderzoeken en studies); 21. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de lidstaten de noodzakelijke specifieke preventieve maatregelen treffen om werknemers in de gezondheidszorg, vanwege het risico van besmetting met potentieel dodelijke ziekteverwekkers in bloed (groep 3 biologische agentia), te beschermen tegen verwondingen veroorzaakt door naalden en andere scherpe medische instrumenten; wijst erop dat hiertoe dienen te behoren passende opleidingen, veilige arbeidspraktijken en medische technologie, inclusief beschermingsmaatregelen tegen scherpe voorwerpen, en dat de richtsnoeren van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (FACTS 29, ISSN 1681-2123) moeten worden gebruikt om het minimumbeschermingsniveau vast te stellen; is desalniettemin van mening dat Richtlijn 2000/54/EG (10) nader moet worden bekeken om in concreto rekening te houden met het risico van het werken met naalden en andere scherpe medische instrumenten; 22. roept de Commissie op de gevaren voor de gezondheid bij de zogenaamde atypische arbeidsovereenkomsten door middel van geëigende maatregelen te verminderen; 23. beklemtoont het belang en de dimensie van de recente uitbreiding en maakt zich ernstige zorgen over het soms lage niveau van toepassing in de nieuwe lidstaten, en wijst erop dat de nieuwe lidstaten over zeer weinig tijd beschikten voor de omzetting en toepassing in de praktijk van wetgeving, terwijl ze gelijktijdig geconfronteerd werden met problemen op het gebied van economische en sociale herstructurering; is van mening dat werknemers in de hele EU ten minste het in de richtlijn vastgestelde beschermingsniveau moeten genieten; 24. wijst erop dat een hoog niveau van bescherming van werkenden zal resulteren in een concurrentienadeel voor de oude lidstaten binnen de Gemeenschap, tenzij erop wordt toegezien dat het acquis communautaire in de nieuwe lidstaten volledig wordt toegepast en de richtlijnen inzake gezondheidsbescherming in de praktijk worden geïmplementeerd; 25. roept de Commissie en de Raad op om, in eerste instantie door middel van het uitwisselen van beproefde procedures en meer samenwerking in alle 25 lidstaten, te hameren op de volledige omzetting van het communautair acquis en, indien nodig, de noodzakelijke maatregelen voor de concrete toepassing te nemen, praktische bijstand te verlenen aan alle lidstaten die de normen niet halen, met name de nieuwe lidstaten, door te voorzien in voldoende middelen, uitwisseling van goede praktijken en ervaring, en door middel van nauwere samenwerking; verzoekt de Commissie in dit verband om, in samenwerking met het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats na te gaan of een afzonderlijke open coördinatiemethode kan worden ingevoerd voor gezondheid en veiligheid op het werk; 26. spoort de Commissie aan onverwijld een actieplan te presenteren met een overzicht van de maatregelen die genomen moeten worden voor het aanpakken van ten minste de problemen die zij in haar eigen analyse schetst, en bij wijze van follow-up zo snel mogelijk een middellange- en langetermijnstrategie te presenteren; verzoekt de Commissie voorts na te gaan of kan worden voorgesteld welzijn op de werkplek, waarvan deel moeten uitmaken alle vormen van risico's zoals spanning, pesterij, terreur en geweld algemeen beschikbaar te stellen; spreekt echter zijn waardering uit voor de initiatieven die de Commissie reeds heeft genomen in verband met seksuele intimidatie en spanning; verzoekt de sociale partners in de lidstaten onderling en op EU-niveau eigen strategieën te ontwikkelen ter bestrijding van pesterij en geweld op de werkplek, en hierover ervaringen uit te wisselen op basis van het beginsel van de optimale werkmethoden; 27. verzoekt de Commissie om informatie over de actie die zij onderneemt ten aanzien van die lidstaten die verzuimd hebben tijdig de beloofde gegevens te overleggen; 28. geeft uitdrukking aan zijn bezorgdheid over de voorgestelde arbeidstijden en -dienstenrichtlijn, met name wat betreft de intensivering van werk en de mogelijkheden om dit te beperken, het gevaar van extreme flexibiliteit betreffende de arbeidstijd en van individuele opt-outs; spreekt zich uit tegen elke vorm van het herregulering op het gebied van gezondheid en veiligheid die niet zorgt voor een equivalent niveau van bescherming voor alle werknemers in de EU; 29. is verheugd over de inspanningen van de Commissie gericht op het presenteren van wetgevingsvoorstellen voor vereenvoudiging en rationalisering van bestaande richtlijnen op het gebied van gezondheidsbescherming, teneinde hun efficiëntie te vergroten en de kosten van implementatie voor het bedrijfsleven te reduceren; 30. verzoekt de werkgevers en de vakbonden, rekening houdende met hun dubbele verantwoordelijkheid ten opzichte van enerzijds de samenleving en anderzijds het eigen bedrijf, toe te zien op de juiste toepassing van de wetgeving ter bescherming van werkneemsters en hen in het bijzonder in de gelegenheid te stellen hun privé- en beroepsleven te combineren; verzoekt de sociale partners verder passende arbeidsomstandigheden en een passend arbeidsmilieu te creëren voor zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven; 31. acht het onaanvaardbaar dat drie landen de verplichting om verslag uit te brengen over de toepassing van de bepalingen inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde duur niet zijn nagekomen; 32. ziet nog een aanzienlijke behoefte aan specifieke en betere informatie en richtsnoeren, alsook aan technische ondersteuning voor ondernemingen; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de verklaring van 9 februari 2005 van het voorzitterschap namens de Europese Unie over de politieke toestand in Togo na de dood van president Eyadema, – gezien de verklaring van 8 februari 2005 van de beide voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU over de gebeurtenissen in Togo, volgend op het overlijden van president Eyadema op 5 februari 2005, – gezien de verklaringen van de ECOWAS (Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten), de Afrikaanse Unie, en een groot aantal Afrikaanse leiders over de toestand in Togo, – gezien de verklaring van de Internationale organisatie van Franssprekende landen, – gezien het Afrikaans Handvest van de rechten van de mens en de volkeren, – gezien artikel 65 van de Togolese grondwet dat bepaalt dat als het presidentschap door overlijden openvalt, de functie van president voorlopig wordt uitgeoefend door de voorzitter van de Nationale Assemblee, – gezien artikel 76 van de Togolese grondwet volgens hetwelk het ambt van regeringslid onverenigbaar is met de uitoefening van elke vorm van parlementair mandaat, – gezien artikel 144 van de Togolese grondwet dat bepaalt dat geen enkele herzieningsprocedure mag in- of voortgezet worden in een interimperiode, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat het Togolese leger na het onverwacht overlijden van president Eyadema op 5 februari 2005, na 38 jaar machtsuitoefening, zijn 39-jarige zoon Faure Gnassingbe als president aangesteld heeft, B. overwegende dat de macht volgens de grondwet van het land had moeten overgaan op Fambare Wattara Natshaba, de voorzitter van de Nationale Assemblee van Togo, met de opdracht om binnen de 60 dagen presidentsverkiezingen te organiseren, C. overwegende dat de Nationale Assemblee, die beheerst wordt door de Verenigde Togolese Volkspartij (RPT) van Eyadema, op 6 februari 2005 inderhaast bijeengeroepen is om de machtsovername van Gnassingbe met terugwerkende kracht te rechtvaardigen en de nationale grondwet zodanig te herzien dat Gnassingbe de eerstvolgende drie jaar kan regeren door de resterende ambtsperiode van zijn vader uit te dienen, D. overwegende dat Faure Gnassingbe, ondanks het herstel van de oude grondwet van vóór de dood van zijn vader door de Nationale Assemblee, nog altijd geen gevolg gegeven heeft aan de aanmaningen van de internationale gemeenschap om ontslag te nemen, zodat een interimpresident daadwerkelijk binnen de grondwettelijke termijn van 60 dagen presidentsverkiezingen kan organiseren, E. overwegende dat de Europese Unie geen verkiezingen zal erkennen die georganiseerd zijn onder het gezag van een onwettige president die met een militaire staatsgreep aan de macht gekomen is, F. overwegende dat de staatshoofden van de ECOWAS op hun bijeenkomst van 9 februari 2005 in Niamey (Niger) het militair optreden dat tot de aanstelling van Faure Gnassingbe tot president geleid heeft, nadrukkelijk veroordeeld hebben als een staatsgreep, zoals ook de daaropvolgende onrechtmatige aanpassing van de grondwet door de Nationale Assemblee, en van de Togolese autoriteiten eisen om de oude grondwet in eer te herstellen zodat er binnen twee maanden presidentsverkiezingen kunnen plaatsgrijpen, of dat er anders sancties volgen, G. gezien de verklaringen van de voorzitter van de Commissie van de Afrikaanse Unie, Alpha Umar Konare, dat de Afrikaanse Unie niet kan instemmen met een gewelddadige machtsgreep, H. overwegende dat de Internationale organisatie van Franssprekende landen eveneens met de grootste nadruk de staatsgreep veroordeelt en besloten heeft om Togo uit al haar organen uit te sluiten en de multilaterale samenwerking met het land op te schorten, met uitzondering van de programma's die rechtstreeks de burgerbevolking ten goede komen en de democratie kunnen helpen herstellen, I. overwegende dat de samenwerking van de Europese Gemeenschap met Togo sinds 1993 opgeschort is, 1. veroordeelt de inmenging van het leger in de opvolging van de president van Togo door Faure Gnassingbe in plaats van de voorzitter van de Nationale Assemblee, Fambare Wattara Natshaba, en beschouwt ze als een staatsgreep; 2. eist dat Faure Gnassingbe onmiddellijk terugtreedt; 3. neemt akte van de grondwetsherziening van 21 februari 2005, maar wijst erop dat terugkeer naar de grondwettelijke orde alleen mogelijk is door de aanwijzing van voorzitter Natshaba van de Nationale Assemblee om het interim-presidentschap waar te nemen en verkiezingen te organiseren, zoals bepaald door de Togolese grondwet; 4. betuigt zijn instemming met de sancties van ECOWAS tegen Togo na 10 dagen vergeefse bemiddelingspogingen, met o.a. de uitsluiting van Togo uit de ECOWAS, de terugroeping van de ambassadeurs en de afkondiging van een embargo op de wapenhandel en de afgifte van visa; 5. verheugt zich eveneens over de verklaringen en besluiten in dezelfde zin van de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie, de Europese Unie en de Internationale organisatie van Franssprekende landen; 6. roept de Togolese Nationale Assemblee en andere gezagsdragers op om onmiddellijk stappen te ondernemen om de toestand te herstellen en ervoor te zorgen dat er binnen de eerstvolgende twee maanden, in overeenstemming met de Togolese grondwet eerlijke en vrije verkiezingen onder volledig toezicht van internationale waarnemers gehouden worden; 7. spreekt nogmaals zijn overtuiging uit dat de terugkeer naar de grondwettelijke orde hervatting van de dialoog tussen de Togolese politieke krachten en een consensus over een herziening van de kieswet met het oog op vrije, eerlijke en democratische verkiezingen veronderstelt; 8. spreekt zijn veroordeling uit over het besluit om alle openbare demonstraties over een periode van twee maanden te verbieden, 8 radio- en tv-stations in privé-handen te sluiten, en over de ongeoorloofde druk van het leger op de onafhankelijke media, met waarschuwingen aan het adres van journalisten voor hun berichtgeving; roept de Togolese strijdkrachten op om in hun kazernes te blijven en zich te onthouden van bedrijvigheden die verdere onrust kunnen zaaien; 9. vraagt om het recht op vreedzaam betogen en politieke campagne te voeren te waarborgen, en om de daders van moorden en andere schendingen van de rechten van de mens op de persoon van betogers die tegen de militaire staatsgreep geprotesteerd hebben, voor de rechter te brengen en te bestraffen; 10. wijst erop dat de zelfbenoemde Togolese autoriteiten volledig verantwoordelijk zijn voor alle inbreuken op de lichamelijke veiligheid van burgers, meer in het bijzonder vertegenwoordigers van de politieke partijen in de oppositie, verdedigers van de rechten van de mens en journalisten; 11. vraagt de Commissie om de onderhandelingen over geleidelijke hervatting van de samenwerking pas te openen nadat er vrije en eerlijke presidents- en parlementsverkiezingen plaatsgevonden hebben; 12. vraagt de Commissie om gerichte sancties tegen de daders van de staatsgreep voor te stellen; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie en de ECOWAS, de beide voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, alsmede aan de president, de regering en de Nationale Assemblee van Togo. Het Europees Parlement , – gezeien zijn vorige resoluties over Nepal, – gezien de verklaring van de Europese Unie van 3 februari 2005 over de machtsovername door de koning in Nepal, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat koning Gyanendra op 1 februari 2005 middels een ongrondwettelijk besluit de regering heeft ontbonden, de macht aan zich heeft getrokken en de noodtoestand heeft uitgeroepen, B. overwegende dat, doordat essentiële gedeelten van de grondwet, die de fundamentele rechten en vrijheden beschermen, buiten werking zijn gesteld, doordat partijleiders onder huisarrest zijn gesteld, doordat duizenden activisten op het gebied van politieke rechten en mensenrechten, alsook journalisten en vakbondsleiders gevangen zijn gezet, doordat de media compleet onder censuur zijn gesteld en alle communicatielijnen zijn verbroken, het land de facto via een staatsgreep onder militair bewind is gebracht, C. overwegende dat Nepal tot de armste landen van Azië behoort, dat bijna 40% van de 23 miljoen inwoners van het land beneden de armoedegrens leven en dat het conflict een rampzalig effect heeft gehad op de reeds in bittere armoede verkerende bevolking van het platteland, D. overwegende dat de Nepalese regering in januari 2005 de sluiting heeft bevolen van het Tibetan Refugee Welfare Office (TRWO) in Katmandu, dat als executerende partner van de UNHCR hulpverlening bood aan Tibetaanse vluchtelingen, 1. veroordeelt ten sterkste de machtsgreep op 1 februari 2005 van koning Gyanendra en de daaropvolgende campagne van willekeurige arrestaties, censuur en algemene onderdrukking, alsmede de opschorting van de fundamentele grondwettelijke rechten, waaronder de vrijheid van vergadering en meningsuiting, het recht op informatie en privacy en het verbod op willekeurige hechtenis; 2. onderstreept dat iedere poging een oplossing te bereiken met militaire middelen het lijden van de Nepalese bevolking alleen maar zal doen toenemen en verlengen en is er vast van overtuigd dat een oplossing door onderhandelingen en op democratische basis de enige manier is om het huidige conflict op duurzame wijze te beëindigen; beveelt aan dat een neutrale derde partij, zoals de VN of de hoge vertegenwoordiger van de EU, de heer Javier Solana, als bemiddelaar bij dergelijke onderhandelingen wordt betrokken; 3. doet een beroep op koning Gyanendra de noodtoestand op te heffen, alle fundamentele vrijheden te herstellen, en roept bijgevolg alle partijen op samen te werken, teneinde de parlementaire democratie te herstellen en een proces tot oplossing van het gewapend conflict op gang te brengen; 4. juicht de vrijlating van enkele politieke gevangenen toe, maar blijft diep bezorgd over het feit dat andere politieke leiders, studenten en mensenrechtenactivisten nog steeds in hechtenis verkeren, of na de koninklijke machtsovername onder huisarrest zijn; 5. wijst erop dat de perscensuur en de bemoeilijking van de communicatie met de buitenwereld een openbaar onderzoek van de acties van het leger verhindert en het gevaar van misbruiken voor de Nepalezen vergroot, en wenst dat de persvrijheid en de vrijheid van communicatie volledig hersteld worden; 6. spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over het grote aantal onwettelijke moorden waarvan melding wordt gemaakt, over de wijdverbreide praktijk van martelingen, over straffeloosheid, over andere schendingen van de mensenrechten zowel door de veiligheidstroepen als door de Maoïsten, en doet een beroep op beide partijen in het conflict om akkoorden over mensenrechten te sluiten, als eerste maatregel om de misbruiken die de bevolking in angst en vrees doen leven, in te tomen; 7. roept op tot stopzetting van alle militaire hulp; 8. verzoekt de Raad weldoordachte sancties op te leggen aan de heersende elites in de regering en het leger, totdat de democratie in Nepal is hersteld; 9. verzoekt de EU haar hulp aan Nepal opnieuw te bezien en scherp toezicht te houden op de eindbestemming van alle hulp aan Nepal, om zich ervan te vergewissen dat deze haar primaire doel, zijnde verlichting van de armoede, inderdaad bereikt; verzoekt de EU voorts de onderliggende oorzaken van het conflict in het land aan te pakken en programma's tot oplossing van het conflict te financieren; 10. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan in de 61e zitting van de Commissie voor de mensenrechten van de VN steun te verlenen aan een resolutie over Nepal en dringt er bij de Commissie voor de mensenrechten van de VN op aan in haar bijeenkomst in Genève in maart 2005 een speciale rapporteur te benoemen die toezicht moet houden op de mensenrechtensituatie in Nepal; 11. roept beide partijen in het conflict op akkoord te gaan met de inzet van waarnemers die toezicht houden op de naleving van de mensenrechten, zulks onder auspiciën van de nationale Commissie voor de mensenrechten, en verzoekt de EU en de VN voor dit doel technische en financiële bijstand te verlenen; 12. doet een beroep op de Nepalese regering het Tibetan Refugee Welfare Office (TRWO) en de vertegenwoordiging van de Dalai Lama in Katmandu toe te staan hun werkzaamheden te hervatten, en vreest dat de sluiting ervan moet worden uitgelegd als een soort koehandel met China, met de bedoeling dat dit land niets onderneemt tegen het uitroepen van de noodtoestand in Nepal; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, koning Gyanendra, de regeringen van India en de andere lidstaten van de Zuid-Aziatische Associatie voor Regionale Samenwerking (SAARC), de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , - gezien de Speciale Rechtbank voor Sierra Leone, die is ingesteld door een akkoord tussen de VN en de regering van Sierra Leone in overeenstemming met resolutie 1315 van de VN-Veiligheidsraad van 14 augustus 2000 met als doel diegenen die beschuldigd worden van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en schendingen van het internationaal recht in Sierra Leone, voor de rechter te brengen, - gezien het internationaal recht, met name de Conventies van Genève en het Toegevoegd Protocol II over oorlogsmisdaden, - gezien het algemeen vredesakkoord dat op 18 augustus 2003 in Accra (Ghana) werd gesloten met als doel een einde te maken aan het intern gewapend conflict in Liberia, dat meer dan veertien jaar heeft geduurd, - gezien de Overeenkomst van Cotonou tussen de EG en de ACS-landen, waartoe ook Nigeria en Liberia behoren, en de verbintenis die de partijen bij deze overeenkomst hebben aangegaan om vrede, veiligheid en stabiliteit, eerbiediging van de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat te waarborgen, - gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat Charles Taylor, voormalig president van Liberia, vanaf 1997 tot het uitbreken van de burgeroorlog in Liberia een autoritair regime heeft gevoerd, B. overwegende dat 14 jaren van geweld en wanbestuur in Liberia onnoemelijk veel menselijk lijden, voornamelijk onder de burgerbevolking, hebben veroorzaakt, tot ernstige schendingen van de mensenrechten hebben geleid, een massale vluchtelingenstroom op gang hebben gebracht en de samenleving en de economie hebben ontwricht; C. overwegende dat het conflict in Liberia mede de oorzaak is geweest van de ernstige destabilisatie van de hele West-Afrikaanse subregio, die een rampzalige humanitaire crisis teweeg heeft gebracht, D. overwegende dat Charles Taylor op 7 maart 2003 door de openbare aanklager van de Speciale Rechtbank op 17 punten in staat van beschuldiging werd gesteld wegens misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden, waaronder moord, verminking, verkrachting, seksuele slavernij en het ronselen van kindsoldaten, E. overwegende dat Charles Taylor nog steeds in Nigeria leeft en onschendbaarheid als staatshoofd claimt, hoewel de Kamer van beroep van de Speciale Rechtbank voor Sierra Leone op 31 mei 2004 zijn beroep op immuniteit tegen rechtsvervolging heeft verworpen, F. overwegende dat de Nigeriaanse regering een cruciale rol heeft gespeeld bij de beëindiging van de burgeroorlog in Liberia en dat Charles Taylor op 6 juli 2003 is ingegaan op het aanbod van de Nigeriaanse regering om hem asiel te verlenen, G. overwegende dat de VN-Veiligheidsraad in oktober 2003 zijn bezorgdheid heeft geuit over het feit dat Charles Taylor voortdurend vanuit ballingschap probeert om Liberia en West-Afrika te destabiliseren en daardoor het akkoord met Nigeria schendt waarbij hem asiel werd verleend en waarin hij had toegezegd zich van inmenging in de politiek van Liberia te zullen onthouden, H. overwegende dat de VN-Veiligheidsraad in augustus 2004 huidige Liberiaanse functionarissen een reisverbod heeft opgelegd omdat zij ervan verdacht werden als koerier voor Charles Taylor in Nigeria te fungeren, I. overwegende dat de bijzondere vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties in september 2004 voor de VN-Veiligheidsraad heeft verklaard dat de schaduw van Charles Ghankay Taylor nog steeds boven Liberia hangt en dat vele gewone burgers van Liberia er niet van te overtuigen zijn dat het vredesproces duurzaam is, zolang hij niet voor de Speciale Rechtbank voor Sierra Leone wordt gebracht, J. overwegende dat de Europese Unie, naast de vrijwillige bijdragen van de EU-lidstaten van meer dan 30 miljoen dollar voor de oprichting en de werking van de Speciale Rechtbank voor Sierra Leone, zelf een bijdrage van 800.000 EUR heeft uitgetrokken voor steun aan de Speciale Rechtbank, K. overwegende dat er momenteel voor oktober 2005 verkiezingen in Liberia gepland zijn en dat de uitkomst ervan veeleer door angst voor een eventuele terugkeer van Taylor kan worden bepaald dan door hoop voor de toekomst, L. overwegende dat gebleken is dat vrede en stabiliteit in Liberia, Sierra Leone en Guinee, de landen van de Mano River Union, onlosmakelijk met elkaar samenhangen en dat de kansen op positieve ontwikkelingen in de drie landen worden geschaad, als de vrede en stabiliteit in een ervan worden bedreigd, M. overwegende dat Charles Taylor een bedreiging voor de internationale vrede en veiligheid blijft vormen en de Europese inspanningen ondermijnt om in West-Afrika een duurzame vrede en ontwikkeling te bewerkstelligen, N. overwegende dat straffeloosheid voor Charles Taylor het internationaal recht zou trotseren, een kaakslag zou zijn voor de talloze slachtoffers van Charles Taylor en de totstandkoming van duurzame vrede op basis van de rechtsstaat in de hele regio zou ondergraven, O. overwegende dat de bevolking van Sierra Leone er recht op heeft dat er gerechtigheid geschiedt in de zaak Charles Taylor door middel van een eerlijk proces voor de Speciale Rechtbank voor Sierra Leone, P. overwegende dat het internationaal recht onmiskenbaar stelt dat oorlogsmisdadigers te allen tijde voor de rechter moeten verschijnen en dat staten verplicht zijn om personen die van oorlogsmisdaden verdacht worden, uit te leveren, Q. overwegende dat in de nota van het Uitvoerend Comité van de UNHCR over de uitsluitingsbepalingen van de Conventies van Genève duidelijk wordt gesteld dat, indien de bescherming die vluchtelingenwetten bieden, het mogelijk zou maken om plegers van ernstige misdrijven te beschermen, in dat geval het bieden van internationale bescherming geheel zou botsen met nationaal en internationaal recht en in strijd zou zijn met het humanitaire en vreedzame karakter van het begrip asiel, R. overwegende dat Nigeria de Conventie van Genève heeft bekrachtigd, waarin is bepaald dat aan wie oorlogsmisdaden heeft gepleegd, geen vluchtelingenstatus mag worden verleend, 1. roept de Nigeriaanse regering ertoe op om in het belang van het vredesproces in Liberia te handelen en de rechtsstaat te steunen door Charles Ghankay Taylor onverwijld uit te leveren aan de Speciale Rechtbank voor Sierra Leone; 2. verzoekt de VN-Veiligheidsraad deze kwestie met spoed op de agenda te plaatsen; 3. roept de VN, de EU en de lidstaten ertoe op de internationale druk op te voeren om de uitlevering van Charles Taylor te bewerkstelligen; 4. juicht het besluit van de overgangsregering van Liberia toe om de bezittingen van ex-president Charles Taylor en zijn kompanen te bevriezen; 5. verzoekt de EU steun te blijven verlenen aan het vredesakkoord van 2003 tussen de drie strijdende facties in Liberia, alsook aan de voor oktober 2005 geplande presidents- en parlementsverkiezingen; 6. roept alle staten in de regio op zich te onthouden van daden die tot instabiliteit in de buurlanden kunnen leiden; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de hoofdaanklager van de Speciale Rechtbank voor Sierra Leone, de co-voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de Afrikaanse Unie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse staten (ECOWAS) en de regeringen van Liberia en Nigeria.