Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, en met name artikel 272, lid 4, voorlaatste alinea hiervan, – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 177 hiervan, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , met name de artikelen 37 en 38 hiervan, – gelet op de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, definitief vastgesteld op 18 december 2003 (2) en aangepast in verband met de uitbreiding van de Europese Unie (3) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (4) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 11/2004 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004, door de Commissie ingediend op 13 oktober 2004 (SEC(2004)1234), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 10/2004, opgesteld door de Raad op 29 november 2004 (15179/2004 - C6-0209/2004), – gelet op artikel 69 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0053/2004 ), A. overwegende dat, in tegenstelling tot voorgaande jaren waarin er sprake was van enorme overschotten bij de betalingen in het kader van de structuurfondsen, het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 11/2004 tot doel heeft een bedrag van 1 miljard euro aan aanvullende middelen op te nemen op de begroting, B. overwegende dat de Raad zich er tijdens het begrotingsoverleg van 24 november 2003 toe heeft verplicht te voorzien in elke behoefte aan aanvullende betalingen die voor de structuurfondsen moeten worden gedaan, C. overwegende dat de door de Commissie tot 31 oktober 2004 ontvangen verzoeken om betalingen van lidstaten erop wijzen dat er mogelijk meer aanvullende middelen dan bovengenoemde 1 miljard euro nodig zullen zijn, 1. stemt in met het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 10/2004 zoals ingediend; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de overige betrokken instellingen en organen. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0643 ) (1) , – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek San Marino waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG van de Raad betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling, – gelet op artikel 94 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, en lid 4 van het EG‐Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6‐0172/2004), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A6‐0039/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek San Marino. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0733 ) (1) , – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Vorstendom Monaco waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling, – gelet op artikel 94 en op artikel 300, lid 2, eerste alinea, en lid 4 van het EG‐Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6‐0202/2004), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A6‐0042/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van het Vorstendom Monaco. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0091 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 153, lid 2 van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5‐0132/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie (A6‐0033/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 2 december 2004 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2005/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de vaststelling van een Communautair Meerjarenprogramma ter bevordering van een veiliger gebruik van het internet en nieuwe online-technologieën HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 153, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De internetpenetratiegraad en het gebruik van nieuwe technologieën, zoals mobiele telefoons, nemen in de Gemeenschap nog steeds hand over hand toe. Parallel aan deze ontwikkeling blijven de gevaren, vooral voor kinderen, en het aanhoudend misbruik van deze technologieën voortbestaan, terwijl nieuwe gevaren en misbruiken de kop beginnen op te steken. Om te bereiken dat de mensen meer gaan profiteren van de door het internet en de nieuwe online-technologieën geboden mogelijkheden, zal men ook maatregelen moeten treffen om een veiliger gebruik hiervan te bevorderen en de eindgebruiker tegen ongevraagde en ongewenste inhoud te beschermen. (2) Het "Actieplan eEurope 2005" (6) , waarbij de strategie van Lissabon verder wordt uitgewerkt, is gericht op het bevorderen van veilige diensten, toepassingen en inhoud op basis van een algemeen toegankelijke breedbandinfrastructuur. Tot de doelstellingen van dit actieplan behoren een betrouwbare informatie-infrastructuur, ontwikkeling, analyse en verspreiding van goede praktijken, benchmarking en een coördinatiemechanisme voor e-beleid. (3) Het wetgevingskader dat op communautair niveau wordt vastgesteld om de digitale inhoudsproblemen in de informatiemaatschappij het hoofd te kunnen bieden, omvat thans ook regels voor online-diensten, en met name die betreffende ongevraagde commerciële email in Richtlijn 2002/58/EG (7) en betreffende belangrijke aspecten van de aansprakelijkheid van als tussenpersonen optredende dienstenleveranciers in Richtlijn 2000/31/EG (8) , alsook aanbevelingen voor de lidstaten, het bedrijfsleven en andere betrokken partijen en de Commissie, samen met de indicatieve richtsnoeren van Aanbeveling 98/560/EG (9) . (4) De noodzaak van maatregelen tegen voor kinderen potentieel schadelijke en voor de eindgebruiker ongewenste inhoud en illegale inhoud, met name kinderpornografie en racistisch materiaal , blijft bestaan. (5) Het is wenselijk internationaal overeenstemming te bereiken over wettelijk bindende basisnormen op dit gebied, maar dit zal niet gemakkelijk zijn . Als een dergelijke overeenkomst dan al tot stand komt, zal deze op zich nog niet volstaan om de handhaving van de regels te verzekeren of de bescherming van de bedreigde groepen te waarborgen. (6) Het Actieplan voor een veiliger internet (10) (1998-2004) heeft geresulteerd in communautaire financiering waarmee men een verscheidenheid van initiatieven met Europese meerwaarde heeft kunnen aanmoedigen. Met verdere financiering kan worden bevorderd dat nieuwe initiatieven op het reeds verrichte werk kunnen voortbouwen. (7) Er blijven praktische maatregelen nodig om te bevorderen dat illegale inhoud wordt gerapporteerd aan instanties die hier iets aan kunnen doen, dat beoordeling van de werking van filtertechnologieën en een vergelijkend onderzoek van deze technologieën wordt bevorderd, dat beste praktijken voor gedragscodes, waaronder algemeen aanvaarde gedragsregels, worden verspreid, en dat ouders en kinderen worden voorgelicht over de beste manieren om de mogelijkheden van de nieuwe media in alle veiligheid te kunnen benutten. (8) Een optreden op het niveau van de lidstaat met de betrokkenheid van vele partijen, zoals nationale, regionale en lokale overheden, netwerkexploitanten, ouders, leerkrachten en schoolbeheerders, is van essentieel belang. De Gemeenschap kan beste praktijken in de lidstaten stimuleren door, zowel binnen de EU als internationaal, een oriëntatierol te vervullen en steun te verschaffen ten behoeve van benchmarking op Europees niveau, networking en toegepast onderzoek. (9) Internationale samenwerking is eveneens van wezenlijk belang en kan via acties door middel van de communautaire netwerkstructuren worden gestimuleerd, gecoördineerd, gerelayeerd, en geïmplementeerd. (10) De maatregelen die de Commissie gemachtigd is te nemen bij de tenuitvoerlegging van de haar door de onderhavige beschikking toegekende bevoegdheden zijn hoofdzakelijk beheersmaatregelen die betrekking hebben op de uitvoering van een programma met aanzienlijke gevolgen voor de begroting in de zin van artikel 2, onder a van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (11) . Deze maatregelen dienen derhalve te worden genomen in overeenstemming met de beheersprocedure vervat in artikel 4 van genoemd besluit. (11) De Commissie moet voor de nodige complementariteit en synergie met aanverwante communautaire initiatieven en programma's zorgen , rekening houdend met onder meer het werk dat door andere instanties is verricht. (12) Deze beschikking stelt een financieel kader vast voor de gehele looptijd van het programma, dat voor de begrotingsautoriteit tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedure het voornaamste referentiepunt vormt , in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (12) . (13) Aangezien de doelstellingen van de voorgestelde acties vanwege het grensoverschrijdende karakter van de vraagstukken in kwestie niet in voldoende mate door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en, gezien de Europese draagwijdte en effecten van de maatregelen beter op communautair niveau kunnen worden gerealiseerd, kan de Gemeenschap de nodige maatregelen goedkeuren in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag omschreven subsidiariteitsbeginsel. In overeenstemming met het evenredigheidbeginsel, eveneens in dat artikel omschreven, gaat deze beschikking niet verder dan hetgeen noodzakelijk is om die doelstellingen te verwezenlijken. (14) Deze beschikking respecteert de grondrechten en de beginselen vervat in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie , en met name de artikelen 7 en 8 van het Handvest. HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstelling Bij deze beschikking wordt een communautair programma voor de periode 2005-2008 vastgesteld ter bevordering van een veiliger gebruik van het internet en nieuwe online-technologieën, met name ten behoeve van kinderen, en ter bestrijding van illegale inhoud en inhoud waar eindgebruikers niet om vragen. Het programma wordt het " Safer Internet plus "-programma genoemd (hierna "het Programma "). Om de in lid 1 genoemde algehele doelstelling van het Programma te kunnen bereiken, zullen de volgende actielijnen worden gevolgd: De activiteiten die in het raam van die actielijnen worden uitgevoerd, worden omschreven in bijlage I. Het Programma wordt ten uitvoer gelegd overeenkomstig bijlage III. Artikel 2 Deelname 1. Het Programma staat open voor in de lidstaten gevestigde juridische entiteiten. Het Programma staat eveneens open voor de deelneming van in de kandidaat-lidstaten gevestigde juridische entiteiten , zulks in overeenstemming met de bestaande of met deze landen te sluiten bilaterale overeenkomsten. 2. Deelneming aan het Programma is mogelijk voor in de EVA-landen gevestigde juridische entiteiten die lid zijn van de Europese Economische Ruimte (EER), zulks in overeenstemming met het bepaalde in de EER-overeenkomst (13) . 3. Deelname aan het Programma zonder financiële steun van de Gemeenschap onder het Programma is mogelijk voor in derde landen gevestigde rechtspersonen en internationale organisaties, op voorwaarde dat deze deelname werkelijk bijdraagt tot de uitvoering van het Programma . Een besluit daarover wordt genomen overeenkomstig de in artikel 4, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 3 Bevoegdheden van de Commissie 1. De Commissie is verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van het Programma . 2. De Commissie stelt op basis van deze beschikking een werkprogramma op. 3. Bij de tenuitvoerlegging van het Programma ziet de Commissie er, in nauwe samenwerking met de lidstaten, op toe dat het over het geheel genomen consistent is met en een aanvulling vormt van ander desbetreffende communautaire beleidsterreinen, programma's en maatregelen, met name de communautaire programma's voor onderzoek en technologische ontwikkeling en de programma's Daphne (14) , e-Inhoud (15) en Modinis (16) . 4. De Commissie handelt in overeenstemming met de procedure van artikel 4, lid 2, met het oog op het volgende: 5. De Commissie houdt het Comité op de hoogte van de met de uitvoering van het programma gemaakte vorderingen. Artikel 4 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité . 2. Waar naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing. Het in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG genoemde tijdvak wordt op drie maanden gesteld. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 5 Monitoring en evaluatie 1. Om te verzekeren dat de communautaire hulp doelmatig wordt gebruikt, zorgt de Commissie voor een doeltreffende voorafgaande beoordeling, follow-up en latere evaluatie van de onder deze beschikking vallende acties. 2. De Commissie ziet toe op de uitvoering van de in het raam van het Programma opgezette projecten . De Commissie evalueert de wijze waarop de projecten zijn uitgevoerd en het met de uitvoering ervan gesorteerde effect om te kunnen nagaan of de oorspronkelijke doelstellingen zijn verwezenlijkt. 3. Uiterlijk medio 2006 brengt de Commissie het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's verslag uit over de uitvoering van de in artikel 1, lid 2, genoemde actielijnen. In dit verband brengt de Commissie verslag uit over de verenigbaarheid van het bedrag voor 2007-2008 met de financiële vooruitzichten. Zonodig neemt de Commissie de nodige stappen in het kader van de begrotingsprocedures voor 2007-2008 om te zorgen dat de jaarlijkse kredieten verenigbaar zijn met de financiële vooruitzichten. Aan het einde van het Programma stelt de Commissie een eindevaluatieverslag op. 4. De Commissie doet de resultaten van haar kwantitatieve en kwalitatieve evaluaties toekomen aan het Europees Parlement en de Raad tezamen met eventueel relevante voorstellen tot wijziging van deze beschikking. Deze resultaten worden toegezonden vóór de indiening van het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor respectievelijk de jaren 2007 tot 2009. Artikel 6 Financiële bepalingen 1. Voor de tenuitvoerlegging van de communautaire maatregelen ingevolge de onderhavige beschikking gedurende het tijdvak van 1 januari 2005 tot 31 december 2008 wordt het financieel kader bij deze vastgesteld op 45 miljoen euro waarvan 20,05 miljoen euro voor de periode tot 31 december 2006. Het bedrag voor de periode na 31 december 2006 wordt geacht te zijn bevestigd als het voor deze fase verenigbaar is met de geldende financiële vooruitzichten voor de periode die in 2007 begint. De jaarlijkse toewijzingen voor de periode van 2005 tot 2008 worden, binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten , goedgekeurd door de begrotingsautoriteit. 2. Een indicatieve uitsplitsing van de uitgaven wordt gegeven in bijlage II. Artikel 7 Inwerkingtreding Deze beschikking treedt in werking op de datum van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I ACTIES 1. Actielijn 1: Bestrijding van illegale inhoud Via meldpunten kunnen internetgebruikers aangifte doen van illegale inhoud. Deze aangiftes worden dan aan de bevoegde instantie (aanbieder van internetdiensten (Internet Service Provider - ISP), politie of meldpunt in kwestie) doorgegeven. Door burgers bemande meldpunten zijn een aanvulling van de meldpunten van de politie, waar die bestaan. Hun rol is verschillend van die van de wetshandhavers, aangezien zij delicten niet onderzoeken, noch de daders aanhouden of vervolgen. Zij kunnen echter centra van deskundigheid zijn , die de ISP's helpen bepalen welke inhoud illegaal is. Het bestaande netwerk van meldpunten is een unieke organisatie die onmogelijk had kunnen worden opgezet zonder de financiële steun van de EU. Zoals aangestipt in de evaluatie 2002 van het Programma , is het netwerk met veel succes uitgebreid geworden en heeft het nu een internationaal bereik. Willen de meldpunten hun potentieel ten volle kunnen waarmaken, dan is het noodzakelijk dat geheel Europa door het systeem wordt bestreken en samenwerkt en dat er met het oog op een grotere doeltreffendheid informatie, beste praktijken en ervaringen worden uitgewisseld. Communautaire gelden moeten ook worden aangewend om het publiek meer bewust te maken van meldpunten om ze zo doeltreffender te maken. Bepaalde via een uitnodiging tot het indienen van voorstellen geselecteerde meldpunten, kunnen rekenen op financiering om te fungeren als knooppunten van het netwerk en om met andere knooppunten samen te werken in het Europees netwerk van meldpunten. Indien nodig, kan steun worden gegeven voor telefoonlijnen waar kinderen terecht kunnen met zorgen over illegale en schadelijke inhoud op het Internet. Bij de evaluatie van de doeltreffendheid van meldpunten moet met een aantal indicatoren rekening worden gehouden. Kwalitatieve en kwantitatieve gegevens moeten worden verzameld over de inrichting en werking van meldpunten, het aantal nationale knooppunten, de geografische dekking in de lidstaten, het aantal ontvangen rapporten, de omvang en het niveau van de ervaring van personeel van de meldpunten, de meldingen die met het oog op maatregelen aan de bevoegde autoriteiten en de ISP's zijn toegezonden en, voorzover beschikbaar, de dientengevolge getroffen maatregelen en met name het aantal en het soort webpagina's dat door ISP's ingevolge door de meldpunten verstrekte informatie is verwijderd. Deze gegevens moeten zo mogelijk openbaar worden gemaakt en aan de bevoegde autoriteiten worden toegezonden. Wil het Programma doeltreffend zijn dan moeten er meldpunten worden aangelegd in alle lidstaten en kandidaat-lidstaten waar deze nog ontbreken. Deze nieuwe meldpunten moeten snel en doeltreffend in het bestaande netwerk van meldpunten worden ingepast. Er moeten stimulerende maatregelen worden getroffen om de inrichting van meldpunten te bespoedigen. Verbindingen tussen dit netwerk en meldpunten in derde landen (met name in andere Europese landen waar illegale inhoud wordt gehost en geproduceerd) zouden moeten worden aangemoedigd, zodat de ontwikkeling van gemeenschappelijke benaderingen en de overdracht van expertise en beste praktijken mogelijk wordt gemaakt. Overeenkomstig de nationale wetgeving en voorzover nodig moeten de mechanismen voor samenwerking tussen de civiele meldpunten en politie en justitie verder worden verbeterd , waaronder bijvoorbeeld de opstelling van gedragscodes voor dergelijke meldpunten . Zonodig kan worden gezorgd voor de juridische en technische opleiding van de meldpuntmedewerkers. Actieve participatie van meldpunten in networking en grensoverschrijdende activiteiten zal verplicht worden gesteld. Meldpunten zouden moeten worden gekoppeld aan initiatieven van de lidstaten, zouden op nationaal niveau moeten worden gesteund en zouden financieel duurzaam moeten zijn, zodat hun voortbestaan ook na afloop van het huidige Programma verzekerd is. Cofinanciering is bedoeld voor civiele meldpunten en wordt derhalve niet verleend voor door de politie gerunde meldpunten . De meldpunten moeten het hun gebruikers duidelijk maken dat hun activiteit onderscheiden is van die van de overheid . Zij moeten hen informeren over het bestaan van andere kanalen voor het melden van illegale inhoud . Om de beschikbare financiële middelen met het grootst mogelijke effect te kunnen aanwenden moet het netwerk van meldpunten zo efficiënt mogelijk functioneren. Dit kan het beste worden bereikt door een coördinatieknooppunt in het netwerk op te nemen, wat de overeenstemming tussen de meldpunten zal bevorderen zodat op Europees niveau richtsnoeren, werkmethoden en praktijken kunnen worden ontwikkeld zonder afbreuk te doen aan de nationale wetten die voor de afzonderlijke meldpunten gelden. Het coördinatieknooppunt zal: Het coördinatieknooppunt zal toezien op de doeltreffendheid van meldpunten en nauwkeurige en zinvolle statistieken verzamelen over de wijze waarop deze functioneren (aantal en type van de ontvangen aangiftes, getroffen maatregelen en resultaten, enz.). Deze statistieken van de lidstaten moeten onderling vergelijkbaar zijn. Het netwerk van meldpunten zou zich moeten bezighouden met aangiftes van de voornaamste typen zorgwekkende illegale inhoud en de uitwisseling daarvan – waarbij het dus niet langer om kinderpornografie alleen gaat. Er kunnen verschillende mechanismen en een ander soort kennis vereist zijn voor het aanpakken van andere problemen als racistisch materiaal, waartoe het nodig zou kunnen zijn andere soorten knooppunten die zich met deze zaken bezighouden in te schakelen. Aangezien de financiële en administratieve middelen van het Programma beperkt zijn, zouden niet al deze knooppunten noodzakelijkerwijs financiering ontvangen, en zou deze wellicht moeten worden geconcentreerd op een intensievere inzet van het coördinatieknooppunt op deze terreinen. 2. Actielijn 2: Aanpakken van ongewenste en schadelijke inhoud Naast de actielijn ter bestrijding van illegale inhoud aan de bron, kunnen de gebruikers - in het geval van minderjarigen verantwoordelijke volwassenen – technische instrumenten nodig hebben. Toegang tot deze instrumenten kan worden bevorderd om gebruikers in staat te stellen zelf te beslissen hoe zij ongewenste en schadelijke inhoud aanpakken ("user empowerment" - overdracht van beslissingsbevoegdheid aan de gebruiker). Er zouden meer middelen moeten worden uitgetrokken om de informatie over presteren en doeltreffendheid van filtersoftware en -diensten te verbeteren, zodat de gebruiker deze keuze ook daadwerkelijk kan maken. Gebruikersorganisaties en wetenschappelijke onderzoeksinstituten kunnen hierbij waardevolle partners zijn. Beoordelingssystemen en kwaliteitskeuren kunnen, in combinatie met filtertechnologieën, helpen gebruikers in staat te stellen om zelf de door hen gewenste inhoud oordeelkundig te selecteren en Europese ouders en opvoeders de nodige informatie verschaffen om beslissingen te nemen in overeenstemming met hun culturele en linguïstische waarden. Er zouden , rekening houdend met de resultaten van eerdere projecten, financiële middelen kunnen worden toegewezen aan projecten die gericht zijn op de aanpassing van beoordelingssystemen en kwaliteitskeuren zodat hierbij rekening wordt gehouden met de convergentie van telecommunicatie, audiovisuele media en informatietechnologie en aan zelfreguleringsinitiatieven als ruggesteun voor de betrouwbaarheid van self-labelling (zelfkeuring) en diensten ter verificatie van de nauwkeurigheid van self-rating labels (zelfbeoordelingskeurmerken). Er moet misschien ook nog meer worden gedaan om de acceptatie van beoordelingssystemen en kwaliteitskeurmerken door inhoudleveranciers aan te moedigen. Men zou eigenlijk moeten proberen met het mogelijke effect van nieuwe technologieën op een veilig gebruik door kinderen rekening te houden wanneer deze nog in het ontwikkelingsstadium verkeren, in plaats van achteraf te proberen de eventuele gevolgen ervan te verzachten. De veiligheid van de eindgebruiker is een criterium dat tezamen met technische en commerciële overwegingen in aanmerking moet worden genomen. Dit kan onder andere worden gedaan door gedachtewisselingen tussen deskundigen op het gebied van kinderwelzijnszorg en technische specialisten te stimuleren. Er dient echter rekening mee te worden gehouden dat niet elk product dat voor gebruik online is ontwikkeld, ook bedoeld is om door kinderen te worden gebruikt. Het Programma zal daarom voorzien in financiering voor technologische maatregelen, die voldoen aan de behoeften van de gebruiker en waardoor hij de middelen in handen krijgt om de hoeveelheid door hem ontvangen ongewenste en schadelijke inhoud te beperken en spam die hij toch ontvangt te beheersen, onder meer: Het gebruik van privacy-versterkende technologische maatregelen zal worden aangemoedigd. Bij de in het kader van deze actielijn opgezette activiteiten zal ten volle rekening worden gehouden met de bepalingen van de toekomstige kaderbesluit van de Raad over aanvallen op informatiesystemen . De implementatie van deze actielijn zal strak worden gecoördineerd met de actielijnen ter bevordering van een veiliger omgeving (zelfreguleringsactie) en bewustmaking (voorlichting van het publiek over middelen om ongewenste en schadelijke inhoud aan te pakken). 3. Actielijn 3: Bevordering van een veiliger omgeving Een volledig functioneel zelfreguleringssysteem is essentieel, wil men de stroom van schadelijke en illegale inhoud kunnen indijken. Het zelfreguleringsproces omvat de volgende componenten: raadpleging en passende vertegenwoordiging van de betrokken partijen; gedragscodes ; nationale instanties die de samenwerking op communautair niveau vergemakkelijken; nationale evaluatie van zelfreguleringsstructuren (18) . Er blijft op dit gebied behoefte bestaan aan communautaire inspanningen ter aanmoediging van het aanhouden van gedragscodes op het Europese internet en door bedrijven die nieuwe online-technologieën ontwikkelen. Het Forum voor een veiliger internet, dat in 2004 wordt opgericht in het kader van het lopende actieplan voor een veiliger internet, zal een gespreksforum bieden voor vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, wethandhavingsautoriteiten, beleidsmakers, gebruikersorganisaties (b.v. verenigingen van ouders en leerkrachten, kinderbeschermingsgroepen en consumentenorganisaties, organisaties op het gebied van burger- en digitale rechten). Het zal een platform verschaffen waar nationale coregulerings- of zelfreguleringsinstanties hun ervaringen kunnen uitwisselen. Ook wordt hier gelegenheid gegeven tot het bespreken van manieren waarop het bedrijfsleven aan de strijd tegen illegale inhoud kan bijdragen. Het Forum voor een veiliger internet zal een brandpunt vormen voor besprekingen op het niveau van deskundigen en een platform van waaraf consensuele standpunten, conclusies, aanbevelingen, richtsnoeren, enz., hun weg naar de diverse relevante nationale en Europese kanalen kunnen vinden. Het Forum zal alle actielijnen omspannen, discussies tussen deelnemers vergemakkelijken en maatregelen tegen illegale, ongewenste en schadelijke inhoud stimuleren. Met zijn voltallige vergaderingen en , waar nodig voor specifieke kwesties, werkgroepen met duidelijke doelstellingen en uiterste termijnen zal het een trefpunt vormen voor actoren uit alle sectoren van de samenleving - met inbegrip van overheidsagentschappen en -programma's, normalisatie-instanties, het bedrijfsleven, andere diensten binnen de Europese Commissie en gebruikersorganisaties (bv. verenigingen van ouders en leerkrachten, kinderbeschermingsgroepen en consumentenbeschermingsorganisaties , organisaties op het gebied van burger- en digitale rechten ). Binnen het Forum zullen op nationaal en Europees niveau werkzame mensen, en met name die welke bij programma's en initiatieven van de lidstaten betrokken zijn, de gelegenheid krijgen gezichtspunten, informatie en ervaringen uit te wisselen. Waar nodig zal het Forum voor een veiliger internet informatie uitwisselen en samenwerken met de betrokken organisaties die werkzaam zijn op verwante terreinen, zoals netwerk- en informatiebeveiliging. Het Forum voor een veiliger internet zal specifiek tot doel hebben: De resultaten en bevindingen van door het Programma gefinancierde nog lopende en afgewerkte projecten zullen dan weer als input in het proces worden gebracht. Doordat het Forum een open platform vormt, zal het bevorderlijk zijn voor een betere bewustmaking, en de kandidaat-lidstaten en andere landen van buiten de EU bij het proces betrekken, waardoor een internationale arena ontstaat waarin een probleem van wereldwijde dimensies kan worden aangepakt. Het Forum zal er aldus voor zorgen dat belangrijke verenigingen, zoals gebruikersorganisaties (b.v. verenigingen van ouders en leerkrachten, kinderbeschermingsgroepen en consumentenorganisaties, organisaties op het gebied van burger- en digitale rechten), bedrijven en overheidslichamen zich bewust zijn van, worden geraadpleegd over en bijdragen tot binnen de EU en in internationaal verband ontplooide initiatieven voor een veiliger gebruik van het internet. Het Forum voor een veiliger internet zal openstaan voor deelneming van geïnteresseerden van buiten de EU en uit de kandidaat-lidstaten. Ter bevordering van de internationale samenwerking wordt er een ronde tafel aan het Forum gekoppeld om te verzekeren dat het tot een regelmatige dialoog over beste praktijken, gedragscodes, zelfregulering en kwaliteitsbeoordelingen komt. De Commissie zal erop toezien dat synergieën met aanverwante fora en soortgelijke initiatieven ten volle worden benut. Er kan een aanbesteding worden gehouden met het oog op de vorming van een secretariaat ter ondersteuning van het Forum voor een veiliger internet, met inbegrip van deskundigen voor ieder kennisgebied, die dan studiethema's kunnen suggereren, werkdocumenten kunnen voorbereiden, discussies kunnen leiden en conclusies kunnen optekenen. Nog een type activiteit waarmee financiële steun van de EU kan worden aangetrokken zou bijvoorbeeld een zelfreguleringsproject kunnen zijn voor de uitwerking van grensoverschrijdende gedragscodes. Advies en assistentie kunnen worden verleend om te verzekeren dat het tot een samenwerking op communautair niveau komt via de networking van de bevoegde instanties binnen de lidstaten en kandidaat-lidstaten en via een systematische en regelmatige evaluatie van en rapportage inzake de betreffende wetgevings- en regelgevingsvraagstukken, met het doel methoden voor de beoordeling en certificatie van zelfregulering te helpen uitwerken, praktische bijstand te verlenen aan landen die zelfreguleringsinstanties wensen op te zetten en de relaties met zelfreguleringsinstanties buiten Europa uit te breiden. 4. Actielijn 4: Bewustmaking De bewustmakingsacties zouden betrekking moeten hebben op een aantal categorieën illegale, ongewenste en schadelijke inhoud (waaronder bijvoorbeeld voor kinderen ongeschikt geachte inhoud, racistisch en van vreemdelingenhaat getuigend materiaal) en zonodig rekening houden met vraagstukken die verband houden met consumentenbescherming, gegevensbescherming, informatie- en netwerkbeveiliging (virussen/spam) . Bij deze acties zou de aandacht uitgaan naar over het gehele internet verspreide inhoud, alsook naar nieuwe vormen van interactieve informatie en communicatie, die zijn voorgekomen uit de snelle ontplooiing van het internet en de mobiele telefonie (bv. peer-to-peer-diensten, breedbandvideo, instant-berichten, chatrooms, enz.). De Commissie zal zich blijven inspannen om de inzet van middelen voor een kosteneffectieve verspreiding van informatie onder grote aantallen gebruikers aan te moedigen, in het bijzonder door gebruikmaking van multiplicatororganisaties en elektronische verspreidingskanalen, om zo de beoogde doelgroepen te kunnen bereiken. De Commissie kan met name het gebruik van de massamedia en de verspreiding van voorlichtingsmateriaal op scholen en in Internetcafés overwegen. Via een open uitnodiging tot het indienen van voorstellen zullen geschikte organisaties worden geselecteerd die als bewustmakingsknooppunten zullen fungeren in elke lidstaat en kandidaat-lidstaat en die bewustmakingsacties en –programma's zullen uitvoeren in nauwe samenwerking met alle relevante actoren op nationaal, regionaal en lokaal niveau. De Europese toegevoegde waarde wordt gewaarborgd door een coördinatiepunt. Dit zal nauw in contact staan met de meldpunten zodat er een goede uitwisseling komt van beste praktijken. Instanties die als bewustmakingsknooppunten wensen op te treden dienen aan te tonen dat zij op de krachtige steun van de nationale autoriteiten kunnen rekenen. Zij moeten over een duidelijk mandaat beschikken om het publiek in een veiliger gebruik van het internet en nieuwe media of in media- en informatievaardigheden te onderrichten, en moeten tevens de nodige financiële middelen hebben om dat mandaat te kunnen implementeren. Van bewustmakingsknooppunten zal worden verwacht dat zij: Om de samenwerking zo goed en doeltreffend mogelijk te doen verlopen, zal een coördinatieknooppunt worden gefinancierd met het oog op de logistieke en infrastructurele ondersteuning van knooppunten in alle lidstaten , zulks ter waarborging van Europese zichtbaarheid, goede communicatie en een uitwisseling van ervaringen, zodat de getrokken lering voortdurend ten nutte kan worden gemaakt (bijvoorbeeld door het aanpassen van voorlichtingsmateriaal). Het coördinatieknooppunt moet: Er zal tevens comparatief onderzoek worden verricht naar de manier waarop mensen en in het bijzonder kinderen, van nieuwe media gebruik maken. Verdere maatregelen op EU-niveau zouden bijvoorbeeld kunnen bestaan in de ondersteuning van specifieke kindervriendelijke internetdiensten of de invoering van een prijs voor de beste bewustmakingsactiviteit van het jaar. BIJLAGE II INDICATIEVE SPECIFICATIE VAN DE UITGAVEN 1) Bestrijding van illegale inhoud 25 – 30 % 2) Aanpakken van ongewenste en schadelijke inhoud 10 – 17 % 3) Bevordering van een veiliger omgeving 8 – 12 % 4) Bewustmaking 47 – 51 % BIJLAGE III DE MIDDELEN WAARMEE HET PROGRAMMA ZAL WORDEN UITGEVOERD 1) De Commissie zal het Programma uitvoeren in overeenstemming met de in bijlage I vermelde technische inhoud. 2) Het Programma zal ten uitvoer worden gelegd door middel van indirecte acties, meer bepaald: 3) De selectie van acties met kostendeling zal gebeuren aan de hand van uitnodigingen tot het indienen van voorstellen die de Commissie, in overeenstemming met de geldende financiële bepalingen, op haar website publiceert. 4) Aanvragen voor communautaire steun moeten, waar zulks van toepassing is, vergezeld gaan van een financieel plan met een opsomming van alle componenten van de projectfinanciering, inclusief het van de Gemeenschap gevraagde steunbedrag, en eventuele andere verzoeken om subsidiëring of toegekende subsidies uit andere bronnen. 5) De begeleidende maatregelen zullen via aanbestedingen worden uitgevoerd, zulks in overeenstemming met de geldende financiële bepalingen. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie ( COM(2004)0116 ) (1) , – gezien de richtsnoeren van de Raad zoals neergelegd in document 15139/2004, dat op 24 november 2004 aan het Parlement is toegezonden, – gelet op artikel 62, lid 2, letter a) van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0101/2004), – gezien het Protocol tot opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie, op grond waarvan de Raad door het Parlement is geraadpleegd, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0028/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG‐Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Oekraïne, – onder verwijzing naar met name zijn resolutie over Oekraïne van 28 oktober 2004 (1) , – gezien de op 1 maart 1998 in werking getreden Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en Oekraïne (2) , – gezien de Gemeenschappelijke strategie van de Europese Raad ten aanzien van Oekraïne (1999/877/GBVB) (3) , door de Europese Raad op 11 december 1999 te Helsinki vastgesteld, – gezien de slotverklaring en aanbevelingen van de Parlementaire Samenwerkingscommissie EU-Oekraïne van 16-17 februari 2004, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 mei 2004 over het Europees Nabuurschapsbeleid - COM(2004)0373 , – gezien de gezamenlijke verklaring van de Top EU-Oekraïne van 8 juli 2004 in Den Haag, – gezien de verklaringen en de voorlopige bevindingen en conclusies van de internationale verkiezingswaarnemersmissie naar Oekraïne over de beide ronden van de presidentsverkiezingen, – gezien de verklaring van het Nederlandse voorzitterschap over de tweede ronde van de presidentsverkiezingen, – gezien de recente toespraak die de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie, de heer Javier Solana, voor de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement over Oekraïne heeft gehouden, – gezien de door de centrale kiescommissie aangekondigde eindresultaten van de presidentsverkiezingen in Oekraïne, – gezien de procedure voor het Oekraïnse Hooggerechtshof over de geldigheid van de tweede ronde van de presidentsverkiezingen, – gezien de resolutie die het Oekraïnse parlement heeft aangenomen in zijn bijzondere zitting van 27 november 2004 over de tweede ronde van de presidentsverkiezingen en de daaropvolgende crisis, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat het Europees Nabuurschapsbeleid de Europese aspiraties van Oekraïne erkent evenals het belang van Oekraïne als land met nauwe historische, culturele en economische banden met de lidstaten van de EU, en overwegende dat een werkelijk en evenwichtig partnerschap alleen tot stand kan komen op basis van gedeelde gemeenschappelijke waarden ten aanzien van met name democratie, de rechtsstaat, en eerbiediging van mensenrechten en burgerlijke rechten, B. overwegende dat de Oekraïnse samenleving blijk heeft gegeven van politieke rijpheid en gehechtheid aan gemeenschappelijke Europese waarden, C. overwegende dat de omstandigheden waaronder de presidentsverkiezingen in Oekraïne zijn verlopen, tevoren reeds werden beschouwd als een serieuze test voor de stand van de democratie in het land en de ernst waarmee de autoriteiten deze gedeelde gemeenschappelijke waarden zijn toegedaan, D. overwegende dat internationale waarnemers hebben geconcludeerd dat de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Oekraïne werd gekenmerkt door talloze ernstige onregelmatigheden en allesbehalve voldeden aan internationale maatstaven voor democratische verkiezingen, E. overwegende dat serieuze aantijgingen zijn geuit over massale fraude bij het tellen van de stemmen in het voordeel van de zittende eerste minister Viktor Janoekovitsj, en dat er vele aanwijzingen zijn die deze aantijgingen bevestigen, F. overwegende dat de centrale kiescommissie niet heeft willen ingaan op deze aantijgingen over fraude en de heer Janoekovitsj tot winnaar van deze verkiezingen heeft uitgeroepen, G. overwegende dat het Oekraïnse Hooggerechtshof de publicatie van het besluit van de centrale kiescommissie heeft opgeschort en op dit moment de geldigheid van de presidentsverkiezingen onderzoekt, H. overwegende dat het Oekraïnse parlement, vele vertegenwoordigers van regeringen en internationale organisaties - waaronder het EU-Voorzitterschap en de regering van de Verenigde Staten - en vele leidende nationale en internationale politici, de annulering van dit resultaat van de tweede ronde van de verkiezingen en het houden van een nieuwe verkiezingsronde op korte termijn hebben bepleit, I. overwegende dat de Russische Federatie en met name haar president alles hebben gedaan om het resultaat van de presidentsverkiezingen in Oekraïne te beïnvloeden en de overwinning van een bepaalde kandidaat, de heer Janoekovitsj, te bewerkstelligen, J. overwegende dat honderdduizenden Oekraïnse burgers de straat op zijn gegaan in massaal protest tegen deze manipulatie van de verkiezingen, K. overwegende dat de situatie rond deze verkiezingen heeft geleid tot een ernstige politieke crisis in Oekraïne en zelfs tot een dreigende opdeling van het land, L. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten prompt hebben gereageerd en bemiddelaars hebben gezonden om te helpen bij het vinden van een vreedzame en politieke oplossing van de crisis doordat beide kandidaten rond de tafel zijn gaan zitten om te onderhandelen en de spanning weg te nemen, 1. betuigt zijn solidariteit met het Oekraïnse volk, wiens recht om vrij zijn president te kiezen dient te worden erkend en toegepast en niet mag worden onderdrukt; 2. spreekt zijn sterke afkeuring uit over de omstandigheden waaronder de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Oekraïne heeft plaatsgevonden, zowel wat betreft het eindstadium van de verkiezingscampagne als de onregelmatigheden en de klaarblijkelijke fraude bij het tellen van de stemmen; 3. spreekt zijn afkeuring uit over het besluit van de centrale kiescommissie onder voorzitterschap van Serhiy Kivalov om zonder de geldigheid van de verkiezingen en de verkiezingsprocedure grondig en volledig te hebben onderzocht en dus volledig voorbijgaande aan de wens van het Oekraïnse volk, de heer Janoekovitsj tot winnaar van de presidentsverkiezingen uit te roepen; 4. doet een beroep op de Oekraïnse autoriteiten om de tweede ronde van de presidentsverkiezingen te annuleren en voor het einde van het jaar deze tweede ronde nogmaals te doen plaatsvinden met participatie van internationale waarnemers en daarbij een open en transparante verkiezingsprocedure volgens internationale democratische maatstaven te waarborgen, zowel in de voorafgaande verkiezingscampagne als bij het feitelijke uitbrengen en tellen van de stemmen en tevens de voorwaarden voor de verkiezingscampagne grondig te verbeteren; 5. roept de Oekraïnse regering op om geen druk uit te oefenen op de media, met name op de openbare media, zodat het Oekraïnse volk objectieve en onpartijdige informatie krijgt over de kandidaten en de actuele politieke situatie in het land; 6. geeft zijn volledige steun aan de inspanningen van de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor het GBVB, de Litouwse en Poolse president alsmede de voorzitter van de Russische staatsdoema om te komen tot een vreedzame politieke oplossing voor de crisis in Oekraïne en roept alle betrokkenen in Oekraïne op tot samenwerking bij het zoeken naar een dergelijke politieke oplossing; 7. verzoekt de Raad en de Commissie in dit verband de Oekraïnse regering duidelijk te maken dat het gebruik van geweld tegen het vreedzame en democratische protest op geen enkele wijze kan worden aanvaard en dat de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst indien hieraan niet de hand wordt gehouden onmiddellijk zal worden opgeschort en dat sancties zullen worden toegepast; 8. doet een beroep op alle betogers om ervoor te zorgen dat de Oekraïnse staatsorganen normaal kunnen blijven functioneren en af te zien van barricadering van de belangrijkste gebouwen van deze staatsorganen; 9. acht alle dreigementen van afscheiding en opdeling van Oekraïne onaanvaardbaar en spreekt zijn gehechtheid aan de territoriale integriteit van Oekraïne uit; 10. verwerpt de met name door de Russische president geuite aantijgingen dat de Europese Unie en de internationale gemeenschap het gebruik van geweld zouden aanmoedigen door hun steun te betuigen aan het recht van het Oekraïnse volk om zijn democratische rechten uit te oefenen; onderstreept tegelijkertijd dat Rusland een grote verantwoordelijkheid draagt voor de situatie in Oekraïne; 11. is van mening dat de betrekkingen met Oekraïne afhankelijk zijn van een democratische oplossing en zegt toe zijn verplichtingen te zullen blijven nakomen en het Oekraïnse volk bij de instelling van een vrij en open democratisch systeem, de invoering van een bloeiende markteconomie en het streven van het land de hem toekomende plaats in de gemeenschap van democratische naties in te nemen, te steunen; 12. roept de Raad, de Commissie en de lidstaten ertoe op in het vooruitzicht van een bevredigende oplossing van de huidige situatie, de goedkeuring van het actieplan voor Oekraïne te bespoedigen, en zich in te zetten voor een snelle tenuitvoerlegging van dit plan en in het kader daarvan nieuwe maatregelen te nemen voor een versterking van de rol van de de civiele maatschappij; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het parlement en de regering van Oekraïne, de Parlementaire Assemblees van de NAVO en de OVSE, de Raad van Europa en de regering en het parlement van de Russische Federatie. Het Europees Parlement , – gezien de mededelingen van de Europese Commissie ( COM(2004)0101 en COM(2004)0487 ), – gelet op het EG-Verdrag, en in het bijzonder artikel 272, – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 en in het bijzonder artikel 26 (1) , – gelet op het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, – gezien zijn vraag aan de Raad voor mondeling antwoord met debat O-0067/2004 (B6-0130/2004), – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de huidige financiële vooruitzichten van kracht zijn tot eind 2006, B. overwegende dat de huidige financiële vooruitzichten deel uitmaken van een algemeen interinstitutioneel akkoord, dat alleen vernieuwd kan worden in een sfeer van wederzijds vertrouwen tussen de instellingen en op basis van een gezamenlijke overeenkomst tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit, C. overwegende dat artikel 272 van het EG-Verdrag voorziet in de vaststelling van jaarlijkse begrotingen, ook al zijn er geen financiële vooruitzichten, D. overwegende dat er een tijdelijke commissie is opgericht met het mandaat om de politieke prioriteiten van het Europees Parlement voor de nieuwe financiële vooruitzichten te omschrijven op het gebied van wetgeving en begroting, 1. bevestigt zijn doelstelling om voor de periode na 2006 een meerjarig financieel kader te hebben; 2. herinnert eraan dat het EG-Verdrag geen wettelijke verplichting bevat voor het hebben van financiële vooruitzichten; 3. herinnert eraan dat een overeenkomst tussen het Europees Parlement en de Raad noodzakelijk is voor het vaststellen van financiële vooruitzichten voor de periode na 2006, aangezien de twee instellingen in dit opzicht gelijkwaardig zijn; 4. benadrukt dat het Europees Parlement niet bereid is tot overeenstemming te komen over nieuwe financiële vooruitzichten als er geen financiering van de volgende punten kan worden gegarandeerd: 5. verzoekt de Europese Raad de komende voorzitterschappen op te dragen de interinstitutionele dialoog voort te zetten door middel van geregeld overleg met het Europees Parlement, om het bereiken van een vruchtbaar resultaat terzake te verzekeren, bij voorkeur onder het Luxemburgse voorzitterschap; 6. dringt erop aan dat het rooster van de besluitvormingsprocedures zodanig wordt opgesteld dat wordt voorkomen dat zich onderbrekingen voordoen van de meerjarige programma's en van de vastleggingen en betalingen van kredieten, zoals het geval was bij het begin van de periode van de huidige financiële vooruitzichten; 7. eist de organisatie van maandelijkse trialogen met het oog op een doeltreffende informatie-uitwisseling over de lopende interne discussies die moeten leiden tot de respectievelijke gemeenschappelijke standpunten, waaronder, te zijner tijd, die over het vraagstuk van de eigen middelen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het feit dat op 1 december 2004 Wereldaidsdag wordt gehouden met als thema: vrouwen, meisjes en HIV/AIDS, – gezien het werkdocument van de Commissie over een gecoördineerde en geïntegreerde benadering ter bestrijding van HIV/AIDS in de Europese Unie en haar naburige landen, – gezien de verklaring van Dublin van 24 februari 2004 over het partnerschap ter bestrijding van HIV/AIDS in Europa en Centraal-Azië, – gezien de verklaring van de VN van 27 juni 2001 waarin deze zich ertoe verbindt zich voor de bestrijding van HIV/AIDS en het lopende UNAIDS programma in te zetten, – gezien de doelstelling inzake het terugdringen van de verspreiding van HIV/AIDS vóór 2015 vastgesteld in de Millenniumverklaring, die op 8 september 2000 door de staatshoofden en regeringsleiders werd ondertekend, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat het totaal aantal mensen met HIV/AIDS in 2004 in de hele wereld is gestegen tot een geschat totaal van 40 miljoen; overwegende dat de besmetting onder vrouwen in de gehele wereld steeds verder toeneemt; B. overwegende dat in 1997 41% van de seropositieven vrouwen en meisjes waren maar dat thans ongeveer de helft van alle mensen die wereldwijd aan HIV/AIDS lijden, vrouwen en meisjes zijn en dat dit cijfer in Afrika bezuiden de Sahara 57% is; overwegende dat tot dusverre 40 miljoen mensen met HIV besmet zijn en ongeveer 90% daarvan in de ontwikkelingslanden leven, C. overwegende dat de aan geslacht gerelateerde ongelijkheden in verband met HIV/AIDS onderstrepen dat de ontwikkeling van vaccins die voor vrouwen en jonge meisjes vóór de aanvang van hun seksuele leven toegankelijk moeten zijn, een budgettaire en politieke prioriteit moet zijn; onderstreept dat vrouwen betrokken moeten worden bij alle klinische onderzoeken ter zake, waaronder proeven met vaccins, D. overwegende dat het aantal nieuw vastgestelde gevallen van HIV in West-Europa sinds 1995 is verdubbeld, waarbij enkele van de hoogste percentages van nieuwe besmettingen in een aantal nieuwe lidstaten te vinden zijn en in de derde landen die aan de oostelijke grenzen van de EU liggen, E. overwegende dat meer investeringen in onderzoek en ontwikkeling met het oog op doelmatiger therapeutische en preventieve geneesmiddelen van vitaal belang zijn om op lange termijn het welslagen van maatregelen tegen HIV/AIDS te waarborgen, F. overwegende dat het van cruciaal belang is om praktijken met het oog op veilige seks te bevorderen, alsmede het gebruik van microbiciden, die als een veelbelovend preventiemiddel worden beschouwd, G. overwegende dat seksuele en reproductieve gezondheidsrechten nauw verband houden met de preventie van HIV/AIDS en andere aan armoede gerelateerde ziekten en dat de millenniumontwikkelingsdoelstellingen (MDG's) in het algemeen en de doelstellingen ter bevordering van gendergelijkheid en meer kansen voor vrouwen, terugdringing van kindersterfte, verbetering van de gezondheid van moeders en bestrijding van HIV/AIDS in het bijzonder alleen verwezenlijkt kunnen worden, indien seksuele en reproductieve gezondheidskwesties hoog op de MDG-agenda worden geplaatst, H. overwegende dat recente cijfers van UNAIDS ook wijzen op toegenomen besmettingsniveaus in de gehele EU, met name in de leeftijdsgroep van 15- tot 25-jarigen, I. overwegende dat farmaceutische bedrijven moeten bestuderen op welke wijze de prijzen kunnen worden verlaagd, aangezien de antivirale geneesmiddelen die in de industrielanden beschikbaar zijn, voor ontwikkelingslanden onbetaalbaar zijn, J. overwegende dat in een aantal landen de met HIV/AIDS verband houdende kosten weldra meer dan de helft van de begroting voor gezondheidszorg zullen opslorpen, K. overwegende dat een ontoereikend optreden tegen de HIV/AIDS-epidemie zou kunnen uitmonden in een crisis zonder weerga, met name in zuidelijk Afrika, waardoor niet alleen de gezondheid en de ontwikkeling, maar tevens de nationale veiligheid en de politieke stabiliteit in een aantal landen worden ondermijnd, L. overwegende dat de Algemene Raad van de WHO een afwijking van artikel 31, lid f) van de TRIPS-overeenkomst heeft goedgekeurd zodat WHO-leden dwanglicenties kunnen afgeven voor de productie en verspreiding van geoctrooieerde geneesmiddelen voor de export naar derde landen met onvoldoende of geen productiecapaciteit in de sector, waardoor de toegang tot goedkope medicijnen in die landen zou kunnen worden verbeterd, M. overwegende dat veel ontwikkelingslanden bij het van kracht worden van de TRIPS-bepalingen op 1 januari 2005 de mogelijkheid zullen verliezen om generieke geneesmiddelen te produceren, 1. bevestigt andermaal het recht van elk menselijk wezen op toegang tot medische zorg en behandeling; 2. wijst erop dat, indien de tendens van de gestage stijging van het aantal HIV-infecties niet wordt omgebogen, het onmogelijk zal zijn de overkoepelende millenniumontwikkelings-doelstelling te bereiken, die is gericht op het uitroeien van bittere armoede en honger tegen 2015 en het halveren van het aantal mensen die met minder dan een dollar per dag moeten leven en honger lijden, 3. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria (GFATM) op duurzame basis te voorzien van een bijdrage van ten minste 1 miljard euro; herinnert de G8 en de rest van de internationale gemeenschap eraan hun toezegging gestand te doen tot realisering van het ten doel gestelde jaarlijkse uitgavenniveau van 7 tot 10 miljard euro; 4. onderstreept dat voor een doeltreffende strategie ter bestrijding van de HIV/AIDS epidemie een alomvattende aanpak voor preventie, onderwijs, zorg en behandeling nodig is, alsmede de technologieën die thans in gebruik zijn, uitgebreide toegang tot behandeling en een zo spoedig mogelijke ontwikkeling van vaccins en microbiciden; 5. is tevens bezorgd over het toenemende aantal besmettingen in sommige samenlevingen die a priori volledige toegang hebben tot alle noodzakelijke informatie over preventie en het voorkomen van risico's, met name in de leeftijdsgroep van 15- tot 25-jarigen; 6. stelt vast dat dankzij het Internationale AIDS-Vaccin Initiatief de aandacht is gevestigd op het gebrek aan fondsen uit de particuliere sector; doet derhalve een beroep op particuliere donoren zich bij de charitatieve en openbare sectoren aan te sluiten om vaccins, speciaal in Afrika, te ontwikkelen; 7. verzoekt de EU en de lidstaten de financiële middelen voor de ontwikkeling van microbiciden drastisch te verhogen, omdat er bij voorzichtige schattingen van wordt uitgegaan dat de invoering van zelfs een gedeeltelijk doeltreffende microbicide in drie jaar zal leiden tot het voorkomen van 2,5 miljoen gevallen van HIV en dat aan het eind van dit decennium met de noodzakelijke financiële steun een doeltreffende microbicide zou kunnen worden ontwikkeld; 8. onderstreept dat de toegang tot geneesmiddelen, met inbegrip van vaccins en diagnostische producten, van cruciaal belang is en dat het terugdringen van de kosten van dergelijke behandelingen een van de prioriteiten moet zijn; doet derhalve een beroep op de farmaceutische industrie om de prijzen te verlagen; 9. verzoekt de Europese farmaceutische industrie een belangrijk deel van haar middelen te wijden aan anti-infectiepreparaten en andere essentiële medicijnen; 10. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan hun verplichtingen ten aanzien van het onderzoek naar en de ontwikkeling van doelmatigere therapeutische en preventieve geneesmiddelen te vergroten, ten einde op lange termijn het welslagen van maatregelen tegen HIV/AIDS veilig te stellen; verzoekt met name de EU en haar lidstaten extra financiële middelen uit te trekken om doelmatige partnerschappen met de farmaceutische bedrijven voor de ontwikkeling van vaccins mogelijk te maken; 11. neemt met grote belangstelling kennis van de recente bevinding dat het aantal met AIDS samenhangende dodelijke slachtoffers onder Afrikaanse kinderen met behulp van een betrekkelijk goedkoop antibiotisch middel (cotrimoxazole) bijna gehalveerd kan worden; stelt vast dat, hoewel het middel HIV niet bestrijdt, het duidelijk een belangrijke rol speelt bij het voorkomen van secundaire infecties waaraan veel seropositieve kinderen met hun verzwakt immuunsysteem bezwijken, tegen jaarlijkse kosten van slechts 7 tot 12 $ per kind in vergelijking met de 300 $ voor de goedkoopste anti-retrovirale middelen; 12. betreurt het feit dat gedurende vele jaren de vooringenomenheid in sommige kringen ten aanzien van condoomgebruik heeft verhinderd dat HIV/AIDS de noodzakelijke volledige aandacht kreeg; 13. verzoekt de Verenigde Naties en de lidstaten het belang van seksuele en reproductieve gezondheidskwesties veel meer op de voorgrond te stellen tijdens de evaluatie van de millennium ontwikkelingsdoelstellingen volgend jaar; 14. verzoekt de EU prioriteit te blijven geven aan kwesties op het gebied van de seksuele en reproductieve gezondheid door middel van steun aan programma's over gezinsplanning, en met name te proberen invloed uit te oefenen op het seksuele gedrag door middel van strategieën ter beperking van het risico, door jonge mensen, met name meisjes en jonge vrouwen, voor te lichten over seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA) en HIV, en door het gebruik van condooms gekoppeld aan andere methoden van anticonceptie aan te moedigen en elke verspreiding van misleidende informatie over de doeltreffendheid van condooms te bestrijden; 15. roept de Commissie op de ontwikkelingslanden aan te sporen tot het herstellen en ontwikkelen van publieke diensten op fundamentele gebieden zoals toegang tot water en sanitaire voorzieningen, gezondheidszorg en onderwijs; 16. onderstreept dat HIV/AIDS niet geïsoleerd kan worden aangepakt en vaak hand in hand gaat met andere zieken, zoals tuberculose, hepatitis C en psychische aandoeningen, zoals depressie, en dat voor dit alles oplossingen ten aanzien van zorg en behandeling moeten worden gezocht; 17. spoort de Commissie aan specifieke wetgevingsinstrumenten te creëren voor het bevorderen van O&O op het gebied van verwaarloosde en aan armoede gerelateerde ziekten, en te garanderen dat de onderzoeksresultaten aansluiten bij de bijzondere behoeften van de ontwikkelingslanden en bijdragen tot een snelle verbetering van de volksgezondheidssituatie; 18. doet een beroep op alle betrokken partners om de maatregelen met het oog op de toelating van nieuwe geneesmiddelen en vaccins te bespoedigen en ervoor te zorgen dat patiënten in armere Europese landen ook toegang hebben tot behandeling tegen betaalbare prijzen; 19. betreurt het ontbreken van palliatieve zorg voor degenen die aan AIDS sterven, en dringt erop aan teams voor palliatieve zorg op te leiden en financieel te steunen; 20. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om een uniform kader op te zetten voor de afgifte van dwanglicenties voor de productie en export van goedkopere medicijnen naar daarvoor in aanmerking komende landen in nood; 21. onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat de doelstelling om ontwikkelingslanden betaalbare geneesmiddelen ter beschikking te stellen, niet wordt gedwarsboomd door buitensporig restrictieve of bureaucratische procedures noch door herimport in de Europese Unie van farmaceutische producten die in het kader van dwanglicenties zijn vervaardigd; 22. dringt er bij de ontwikkelde landen op aan in te stemmen met een afwijking van de toepassing van de TRIPS-overeenkomst op dit gebied zodat de farmaceutische bedrijven ook in de toekomst de ontwikkelingslanden kunnen voorzien van goedkope generieke medicijnen; 23. dringt er bij de Commissie op aan zich zowel op WHO-niveau als in haar bilaterale betrekkingen ertegen te verzetten dat de Verenigde Staten in zijn bilaterale overeenkomsten met ontwikkelingslanden bepalingen opneemt die die landen verplicht afstand te doen van het in de Verklaring van Doha erkende recht generieke medicijnen te gebruiken of in te voeren die nodig zijn voor de gezondheid van hun bevolking; verzoekt de EU dringend dergelijke stappen achterwege te laten; 24. roept de EU op maatregelen en programma's op dit gebied te ontwikkelen, en verzoekt de Commissie erop toe te zien dat er binnen de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 meer middelen worden vrijgemaakt voor steun aan een veel gespierder antwoord op HIV/AIDS met inbegrip van financiële verbintenissen over meerdere jaren ten aanzien van het Wereldfonds voor de bestrijding van HIV/AIDS, tuberculose en malaria; 25. is er vast van overtuigd dat voor de EU in de wereldomspannende bestrijding van de ziekte een belangrijke rol is weggelegd ten behoeve van de eigen burgers en die van derde landen; geeft in dit verband uiting aan zijn tevredenheid over de reeds bestaande EU-financiering van onderzoekprojecten, uitwisseling van de beste praktijken en de inschakeling van NGO's, met name van de organisaties die het meest geschikt zijn voor het aanpakken van de specifieke problemen van kwetsbare groepen als immigranten, prostituees, enz.; 26. is verheugd over het feit dat het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Nederland hebben besloten tot inwilliging van het verzoek van een groot aantal NGO's om aanvullende bijdragen aan het Wereldfonds te leveren; 27. verzoekt de lidstaten en met name de Italiaanse regering hun verplichting na te komen om financiële middelen aan het Wereldfonds ter beschikking te stellen en de voortzetting van alle lopende maatregelen te garanderen; 28. verzoekt de nieuwe Commissie ervoor te zorgen dat met de steun ook in de toekomst de zogenaamde "decency gap", de leemte, die door het schrappen van middelen aan de UNFPA door de VS is ontstaan, niet alleen in de derde wereld maar ook in Oost-Europa en Centraal-Azië wordt opgevuld; 29. is verheugd over de verklaring van de Commissie van 23 november 2004 over de indiening in april 2005 van een actieplan ter bestrijding van AIDS, en kijkt reikhalzend naar concrete maatregelen uit; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de WHO, de Wereldgezondheidsorganisatie en UNAIDS.