(Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad (12641/2007), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3 tweede subparagraaf juncto met de artikelen 310 en 300, lid 2 van het EG-Verdrag (C6-0350/2007), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A6-0413/2007 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en aan de lidstaten van de Europese Economische Ruimte. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0190 ), – gelet op artikel 62, punt 2, onder b), punten i) en ii) en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0187/2007), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0363/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Oekraïne. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0197 ), – gelet op artikel 63, punt 3, onder b) en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0188/2007), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0364/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Oekraïne. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0488 ), – gelet op artikel 62, lid 2, letter b, punten (i) en (ii) en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0339/2007), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0426/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Moldavië. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0504 ), – gelet op artikel 63, lid 3, onder b) en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0340/2007), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0427/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Moldavië. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie over vrijheid van meningsuiting en van informatie, – gelet op Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (1) , – gelet op Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn) (2) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's ter evaluatie van de interoperabiliteit van digitale interactieve televisiediensten op grond van mededeling COM(2004)0541 van 30 juli 2004 ( COM(2006)0037 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de interoperabiliteit van digitale interactieve televisiediensten ( COM(2004)0541 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's inzake de versnelling van de overgang van analoge naar digitale omroep ( COM(2005)0204 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's inzake de overgang van analoge naar digitale omroep (van "omschakeling" naar digitaal tot "uitschakeling" van analoog) ( COM(2003)0541 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 april 2006 over de overgang van analoge naar digitale omroep: een kans voor het Europese audiovisuele beleid en de culturele diversiteit? (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 november 2005 over de versnelling van de overgang van analoge naar digitale omroep (4) , – gezien de conclusies van de Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie, gehouden te Brussel van 6 tot en met 8 juni 2007, over het initiatief i2010 - jaarverslag 2007 over de informatiemaatschappij, – gezien de conclusies van de vergadering van de Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie, gehouden te Brussel op 9 en 10 december 2004, – gezien Aanbeveling CM/REC(2007)3 van het Comité van ministers aan de lidstaten van de Raad van Europa over de taak van de media voor publieke diensten in de informatiemaatschappij, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0390/2007 ), A. overwegende dat de overgang van analoog naar digitaal een grote vooruitgang betekent en kan bijdragen tot de verspreiding van cultuur en de verbetering van de sociale samenhang, B. overwegende dat digitale televisie van de nieuwe mediatechnologie gebruik kan maken om informatiediensten te verschaffen en derhalve de maatschappelijke samenhang ten goede kan komen en iedereen bij de informatiemaatschappij kan helpen betrekken, C. overwegende, in navolging van de Commissie, dat een succesvolle overgang naar digitale televisie een voorwaarde is voor de ontwikkeling van interactieve digitale diensten, D. overwegende dat de sector digitale televisiediensten economisch potentieel heeft en belangrijk is wegens het banenscheppend vermogen ervan, E. overwegende dat wetgevingsinitiatieven betreffende de digitale sector echter niet gereduceerd mogen worden tot een kwestie van infrastructuur en technische gegevens en dat deze vraagstukken aan de hand van politieke doelstellingen moeten worden behandeld, in een constant streven naar toegevoegde waarde voor de gebruiker, F. overwegende dat er op Europees en nationaal niveau maatregelen nodig zijn om te voorkomen dat belangrijke keuzes uitsluitend bepaald worden door de concurrentie en de wet van de markt, G. onder herhaalde verwijzing naar zijn eerder ingenomen standpunt, volgens welk het opleggen van één enkele Europese norm echter niet de juiste oplossing vormt om de gestelde doelen te verwezenlijken, gezien de verscheidenheid aan situaties en het daarom verstandiger is zich voorlopig te baseren op niet-verplichtende normalisatie-initiatieven die van bedrijven uitgaan, zoals blijkt uit verschillende positieve nationale voorbeelden, H. overwegende dat de digitale televisiesector in de Europese Unie nu al de voordelen ondervindt van het brede scala aan strikte Europese normen dat op dit gebied bestaat, I. overwegende dat het van belang is dat de Europese burger ten volle profiteert van de potentiële voordelen van digitale televisie; J. overwegende dat de interactieve diensten vergeleken met de optimistische voorspellingen van deskundigen tot dusver slechts een zeer bescheiden vlucht hebben genomen, K. overwegende dat de scala van technische mogelijkheden die digitale media bieden, zoals interactiviteit, geen nieuwe bron van ongelijkheid mag gaan vormen door naast de maatschappelijke en culturele kloof een digitale kloof te creëren, L. overwegende dat dit risico groter is bij achterstandsgroepen, aangezien het nodige materiaal extra kosten meebrengt, M. overwegende dat er door de omschakeling van analoge op digitale televisie spectrumruimte vrijkomt en dat daardoor de mogelijkheid wordt gecreëerd om nieuwe technologieën en innovatieve oplossingen te ontwikkelen, waardoor de Europese concurrentiepositie in deze sector wordt versterkt, N. overwegende dat het omgaan met nieuwe technologieën al op jonge leeftijd moet worden aangeleerd en dat schoolsystemen zo snel en goed mogelijk moeten inspelen op de culturele en maatschappelijke veranderingen die teweeg worden gebracht door de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën, convergentie en digitalisering, O. overwegende dat er specifieke aandacht moet worden besteed aan de toegankelijkheid van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën voor mensen met een handicap, P. overwegende dat tot digitale interactieve televisiediensten meertalige ondertiteling behoort, zodat digitale televisie de interculturele dialoog kan helpen versterken en permanente educatie kan helpen bevorderen, Q. overwegende dat de toegang tot een groter aantal diensten altijd gepaard moet gaan met vrijheid van informatie en meningsuiting, R. overwegende dat er gedurende het gehele proces van de overschakeling op moet worden gelet dat de publieke audiovisuele diensten niet zwakker komen te staan, maar dat zij juist worden gesteund bij de vervulling van hun taak als openbare dienstverlener, zonder echter de vitaliteit van de particuliere audiovisuele diensten aan te tasten, Profijt van de positieve effecten van technologie 1. bekrachtigt dat de nieuwe audiovisuele technologieën de mogelijkheid moeten bieden om pluralistische informatie en kwaliteitsprogramma's te verspreiden die toegankelijk zijn voor een steeds grotere groep burgers; 2. herinnert eraan dat eerbiediging van de pluraliteit van informatie en de diversiteit van inhoud niet automatisch gegarandeerd wordt door technologische innovaties, maar tot stand moet worden gebracht door middel van een actief, niet-aflatend en oplettend beleid van de kant van de nationale en Europese openbare overheden; 3. is van mening, gezien de rol van televisie in de gemondialiseerde samenleving, dat de technische en wetgevingskeuzes met betrekking tot interactiviteit niet alleen economisch bepaald mogen zijn, maar ook door maatschappelijke en culturele factoren moeten worden ingegeven en onderstreept dat de aandacht met name moet uitgaan naar de belangen van de gebruiker; 4. beklemtoont dat de totstandbrenging van digitale platforms van essentieel belang is om na het verdwijnen van analoge technologie een gemeenschappelijk openbaar medialandschap te kunnen handhaven en roept de lidstaten op het verstrekken van draadloze digitale interactieve televisiediensten met gewaarborgde ontvangst van alle daartoe geëigende platforms te bevorderen; 5. is dus van oordeel dat het onontbeerlijk is dat de Commissie verslag uitbrengt over de resultaten van de uitwisseling van goede praktijken, forums en werkgroepen tussen belanghebbenden en niet in de laatste plaats verenigingen van consumenten, gebruikers en kijkers; 6. onderstreept dat het gebruik van technologisch neutrale interoperabele technische oplossingen een manier is om investeringen en innovatie in deze sector aan te moedigen en tegelijk een stimulans vormt voor de concurrentie en de vrijwaring van het keuzerecht van de consument; Een succesvolle overstap naar digitale media en bevordering van open standaarden 7. is van mening dat een succesvolle en snelle overstap van analoog naar digitaal een eerste vereiste en een prioriteit vormt; is verontrust over mogelijke vertraging bij het bereiken van de streefdatum in 2012; 8. stelt zich op het standpunt dat de gecoördineerde ontwikkeling van digitale televisie op communautair niveau essentieel is, willen de gebruikers kunnen profiteren van de voordelen van de interne markt en om de prijs van televisieontvangstapparatuur te kunnen verlagen en een grotere marktpenetratie voor digitale interactieve televisiediensten te kunnen bewerkstelligen; spoort de Commissie er dienovereenkomstig toe aan de lidstaten te steunen bij de opstelling van een gemeenschappelijk actieplan op communautair niveau; 9. roept de lidstaten op de overschakeling op digitale televisie in versneld tempo voort te zetten en daarbij rekening te houden met de marktvraag en met topografische en regionale demografische factoren en verzoekt de lidstaten die nog niet beschikken over een nationaal plan voor de volledige overschakeling op digitale televisie, tegen het eind van 2008 een dergelijk plan op te stellen; 10. dringt erop aan dat de door de lidstaten te nemen maatregelen die leiden tot een uitbreiding van digitale interactieve televisiediensten in overeenstemming zijn met de regels inzake staatssteun; 11. onderstreept welke belangrijke rol het beginsel van interoperabiliteit speelt bij het sterken van het vertrouwen van de gebruiker in de nieuwe diensten en bij een positieve ontwikkeling van de markt op basis van open, interoperabele standaarden; 12. onderstreept de noodzaak het technologisch neutraliteitsbeginsel te doen eerbiedigen en succesvolle bedrijfsmodellen te ontwikkelen; 13. prijst de Commissie om het werk dat zij heeft verricht, alsmede om haar onvervangbare en noodzakelijke taak bij de coördinatie tussen alle belanghebbende partijen; 14. schaart zich volledig achter de aanpak van de Commissie, die bereid is tot volledige samenwerking met de lidstaten om de overstap naar digitale televisie succesvol te laten verlopen en om interactieve digitale diensten te vergemakkelijken; 15. herhaalt dat het opleggen van één enkele norm door middel van wetgeving niet de juiste oplossing vormt, maar slechts een laatste redmiddel is; is er evenmin voorstander van om het alleen aan de markt over te laten het vraagstuk van de interactiviteit op te lossen; 16. is het dan ook met de Commissie eens dat bij de overstap naar digitale media en interoperabele diensten moet worden vastgehouden aan bevordering van door de Europese normalisatie-organisaties erkende open standaarden zoals MHP of MHEG-5 en stelt dat deze open standaarden het meest geschikt zijn om de technologische neutraliteit van de netwerken en de vrije omloop van informatie te waarborgen, rekening houdend met de speciale noden van landen met beperkte frequentiecapaciteiten; 17. benadrukt dat, gelet op het voorbeeld van de "onderwateroctrooien" die ontstaan zijn vijf jaar nadat er begonnen is met de invoering van de MHP-standaard, het verstandig zou zijn dat de licentievergoedingen redelijk zijn en gepubliceerd worden aan het begin van de ontwikkeling van een open norm, opdat deze norm succesvol zal kunnen zijn; 18. onderstreept de noodzaak tot sluiting van vrijwillige overeenkomsten tussen digitale televisiedienstverleners voor de totstandbrenging van een aantal gemeenschappelijke technische specificaties voor de implementatie van de daartoe door het Europees instituut voor telecommunicatienormen (ETSI) vastgestelde criteria; 19. dringt er bij de Commissie op aan de invoering van open Europese digitale televisienormen in alle delen van de wereld actief te blijven promoten en internationale samenwerking op dit gebied te bevorderen en zich aldus te verzekeren van de breedst mogelijke toegang tot digitale inhoud; 20. betreurt dat het commerciële succes van interactieve televisie in de EU uiteindelijk achter is gebleven bij de voorspellingen; verzoekt de Commissie na te gaan wat de oorzaak hiervan is en regelmatig verslag uit te brengen over de inspanningen van de Commissie en de lidstaten om de ontwikkeling van de markt voor digitale televisie en zijn talrijke vertakkingen te bevorderen; 21. acht het absoluut noodzakelijk dat er meer informatie wordt verstrekt aan de consument over de mogelijkheden die digitale platforms te bieden hebben, alsmede over de noodzakelijke apparatuur, zodat de consument in staat is met kennis van zaken technische en culturele keuzes te maken; 22. onderstreept dat eventueel ingrijpen door de overheid niet discriminatoir mag zijn, noch bepaalde marktdeelnemers mag bevoordelen; 23. verzoekt de Commissie de lidstaten en de plaatselijke overheden door verspreiding van beste praktijken te helpen het potentieel van de nieuwe technologieën optimaal te benutten om beter met hun burgers te communiceren; Noodzaak van reflectie over impact en beheersing van de nieuwe technologieën 24. roept de Commissie en de lidstaten op het publiek te informeren omtrent toekomstige ontwikkelingen op het gebied van digitale interactieve televisiediensten en beveelt leveranciers van digitale televisiediensten aan actief stappen te ondernemen om gebruikers te informeren over de bestaande interactieve diensten; 25. beschouwt het waarborgen van de veiligheid van gebruikers en de bescherming van hun persoonsgegevens en persoonlijke levenssfeer als essentieel en wijst er met klem op dat de consument vertrouwen moet kunnen hebben in digitale interactieve televisiediensten; 26. onderstreept dat op Europees niveau moet worden nagedacht over de sociale en culturele consequenties van de digitale maatschappij en over aanpassing van de nationale schoolsystemen aan de maatschappelijke en culturele veranderingen die door de nieuwe technologieën worden bewerkstelligd; 27. herinnert eraan hoe belangrijk het is dat alle leeftijdgroepen kennis maken met de digitale wereld en de media; 28. roept de lidstaten ertoe op voorzieningen in het leven te roepen waardoor wordt gewaarborgd dat elektronische programmagidsen op een voor iedereen toegankelijke wijze worden opgezet ten einde de gebruikers door het digitale dienstenaanbod heen te loodsen; 29. wijst erop dat het Europese audiovisuele model gegrondvest is op een succesvolle dualiteit van openbare en particuliere audiovisuele diensten en onderstreept dat de nieuwe technologieën dit evenwicht in geen geval mogen verstoren door het concurrentievermogen van de publieke sector te verzwakken; herinnert eraan dat de publieke sector moet blijven beschikken over gegarandeerde toegang tot digitale platformen; o o o 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede het Comité van de Regio's, het Europees Economisch en Sociaal Comité, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de Raad van Europa. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0196 ), – gelet op artikel 37 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0152/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0407/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het voorstel tot wijziging van zijn Reglement ( B6-0039/2007 ), – gelet op artikel 202 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A6-0355/2007 ), 1. besluit onderstaande wijziging in zijn Reglement op te nemen; 2. wijst erop dat deze wijziging op de eerste dag van de eerstvolgende vergaderperiode in werking treedt; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het schrijven van zijn Voorzitter van 29 juni 2006 waarvan op 7 september 2006 kennis is gegeven ter plenaire vergadering, – gelet op de artikelen 201 en 202 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0368/2007 ), 1. besluit onderstaande wijzigingen in zijn Reglement op te nemen; 2. besluit dat deze wijzigingen op de eerste dag van de in 2009 beginnende zittingsperiode in werking treden; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0046 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0062/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0365/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gewijzigde voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 november 2007 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1, Gelet op het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (2) , Na raadpleging van het Comité statistisch programma ║ overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Ingevolge Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (5) moeten de statistieken van het volksgezondheidsinformatiesysteem worden uitgewerkt in samenwerking met de lidstaten, zo nodig aan de hand van het communautair statistisch programma, teneinde synergie te bevorderen en doublures te voorkomen. (2) De communautaire informatie over volksgezondheid is systematisch ontwikkeld via de communautaire volksgezondheidsprogramma's. Op basis van deze werkzaamheden is er nu een lijst van gezondheidsindicatoren van de Europese Gemeenschap (ECHI – European Community Health Indicators) opgesteld die een overzicht biedt van de gezondheidstoestand, de gezondheidsdeterminanten en de gezondheidsstelsels. Om de minimumverzameling van statistische gegevens beschikbaar te kunnen stellen die nodig is om de ECHI-indicatoren te berekenen, moeten de communautaire gezondheidsstatistieken, voorzover dit relevant en mogelijk is, overeenstemmen met de ontwikkelingen en de resultaten van de communautaire maatregelen op het gebied van de volksgezondheid. (3) In de resolutie ║ van de Raad van 3 juni 2002 over een nieuwe communautaire strategie inzake de gezondheid en de veiligheid op het werk ( 2002-2006 ) (6) werd de Commissie en de lidstaten verzocht om de thans lopende besprekingen over de harmonisatie van de arbeidsongevallen- en beroepsziektestatistieken te intensiveren, teneinde te beschikken over vergelijkbare gegevens waarmee een objectieve evaluatie kan worden verricht van de invloed en de doeltreffendheid van de maatregelen die in het kader van de nieuwe communautaire strategie zijn genomen , en werd er in een aparte paragraaf met nadruk op gewezen dat rekening moet worden gehouden met de toename van het aandeel van vrouwen op de arbeidsmarkt en dat moet worden voorzien in hun specifieke behoeften met betrekking tot maatregelen inzake gezondheid en veiligheid op het werk . Bovendien werd in de aanbeveling ║ van de Commissie van 19 september 2003 over de Europese lijst van beroepsziekten (7) aanbevolen dat de lidstaten hun statistieken van beroepsziekten ║, naarmate de werkzaamheden inzake de harmonisatie van de Europese statistiek over beroepsziekten voortschrijden, geleidelijk met de Europese lijst verenigbaar maken. (4) In 2002 heeft de Europese Raad van Barcelona drie hoofdbeginselen voor de hervorming van de gezondheidszorgstelsels erkend: toegankelijkheid voor iedereen, een kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg en betaalbaarheid op de lange termijn. In haar mededeling ║ van 20 april 2004 aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Modernisering van de sociale bescherming voor de ontwikkeling van hoogwaardige, toegankelijke en duurzame gezondheidszorg en langdurige zorg: steun aan de nationale strategieën door middel van de "open coördinatiemethode" ( COM(2004)0304 ) , stelde de Commissie voor te beginnen met het in kaart brengen van mogelijke indicatoren voor gemeenschappelijke doelstellingen om zorgstelsels te ontwikkelen op basis van activiteiten in de context van het communautaire actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid, gezondheidsstatistieken van Eurostat en samenwerking met internationale organisaties. (5) Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (8) voegt een actie inzake milieu en gezondheid en levenskwaliteit als hoofdprioriteit toe, en dringt daarbij aan op definiëring en ontwikkeling van indicatoren van gezondheid en milieu. Bovendien sprak de Raad in zijn conclusies van 8 december 2003 de wens uit dat er in het gegevensbestand voor structurele indicatoren onder de titel "omgeving" indicatoren betreffende de biodiversiteit en gezondheid worden opgenomen; indicatoren voor gezondheid en veiligheid op het werk worden in dit gegevensbestand ook opgenomen onder de titel "werkgelegenheid". In de reeks indicatoren voor duurzame ontwikkeling die in 2005 door de Commissie zijn vastgesteld, zijn ook volksgezondheidsindicatoren opgenomen. (6) Het Europees actieplan voor milieu en gezondheid 2004-2010 ( COM(2004)0416 ) ║ erkent dat de kwaliteit, de vergelijkbaarheid en de toegankelijkheid van gegevens over de gezondheidstoestand voor milieugerelateerde ziekten en aandoeningen moeten worden verbeterd met behulp van het communautair statistisch programma. (7) De resolutie ║ van de Raad van 15 juli 2003 inzake de bevordering van de tewerkstelling en de maatschappelijke integratie van mensen met een functiebeperking (9) roept de lidstaten en de Commissie op om statistisch materiaal te verzamelen over de situatie van mensen met een functiebeperking, met inbegrip van de ontwikkeling van voorzieningen en uitkeringen voor deze groep. Bovendien heeft de Commissie in haar Mededeling van 30 oktober 2003 aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's - Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan ( COM(2003)0650 ) besloten om contextindicatoren te ontwikkelen die in alle lidstaten vergelijkbaar zijn om de doelmatigheid van het gehandicaptenbeleid te beoordelen. Zij gaf aan dat er maximaal gebruik moet worden gemaakt van de bronnen en structuren van het Europees statistisch systeem, met name door geharmoniseerde enquêtemodules uit te werken, om de internationaal vergelijkbare statistische gegevens te verkrijgen die noodzakelijk zijn om de vooruitgang te kunnen monitoren. (8) Om de relevantie en de vergelijkbaarheid van de gegevens te verzekeren en doublures te voorkomen, moeten de statistische activiteiten van Eurostat op het gebied van de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk, wanneer dit relevant en mogelijk is, worden uitgevoerd in samenwerking met de Verenigde Naties en de gespecialiseerde organisaties ervan, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) en de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), alsmede de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). Zo zijn er onlangs in samenwerking met de OESO en de WGO statistische gegevens verzameld over de stelsels van gezondheidsrekeningen. (9) De Commissie (Eurostat) verzamelt al regelmatig statistische gegevens over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk van de lidstaten, die deze gegevens op vrijwillige basis verschaffen. Bovendien verzamelt zij gegevens over die gebieden via andere bronnen. Deze activiteiten worden ontwikkeld in nauwe samenwerking met de lidstaten. Met name op het gebied van de volksgezondheid worden de ontwikkeling en de tenuitvoerlegging aangestuurd en georganiseerd door middel van een partnerschapsstructuur tussen Eurostat en de lidstaten. Toch is er behoefte aan nog meer nauwkeurigheid en betrouwbaarheid, samenhang en vergelijkbaarheid, dekking, actualiteit en punctualiteit van de bestaande statistische gegevensverzamelingen en moet ook worden verzekerd dat verdere gegevensverzamelingen die met de lidstaten zijn overeengekomen, worden uitgevoerd teneinde te komen tot de minimale verzameling van statistische gegevens die op Gemeenschapsniveau noodzakelijk is op het gebied van de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk. (10) De productie van specifieke communautaire statistieken valt onder de regels van Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek (10) . (11) De onderhavige verordening garandeert een volledige eerbiediging van het recht op de bescherming van persoonsgegevens, zoals bepaald in artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. (12) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (11) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (12) zijn in het kader van deze verordening van toepassing. De statistische vereisten die voortvloein uit de communautaire maatregelen op het gebied van de volksgezondheid, de nationale strategieën voor de ontwikkeling van kwalitatief hoogwaardige, toegankelijke en duurzame gezondheidszorg en de communautaire strategie inzake de gezondheid en veiligheid op het werk, alsmede de vereisten in verband met structuurindicatoren, indicatoren voor duurzame ontwikkeling; EHCI en andere reeksen indicatoren die ontwikkeld moeten worden met het oog op het toezicht op communautaire maatregelen op het gebied van de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk, vormen een zwaarwegend algemeen belang. (13) De toezending van onder de statistische geheimhoudingsplicht vallende gegevens valt onder de regels van Verordening (EG) nr. 322/97 en Verordening (Euratom, EEG) nr. 1588/90 van de Raad van 11 juni 1990║ betreffende de toezending van onder de statistische geheimhoudingsplicht vallende gegevens aan het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen (13) . Wanneer maatregelen overeenkomstig deze verordeningen worden genomen, is bij de productie en verspreiding van communautaire statistieken de materiële en logische bescherming van vertrouwelijke gegevens gewaarborgd en wordt ervoor gezorgd dat er geen sprake is van onwettige vrijgave of niet-statistisch gebruik. (14) Bij de productie en de verspreiding van communautaire statistieken overeenkomstig deze verordening moeten de nationale en communautaire statistische instanties rekening houden met de principes van de Praktijkcode Europese statistieken, die op 24 februari 2005 door het comité statistisch programma is goedgekeurd, als bijlage aan de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de onafhankelijkheid, integriteit en verantwoordingsplicht van de nationale en communautaire statistische instanties ( COM(2005)0217 ) gehecht en is bekendgemaakt bij de aanbeveling van de Commissie daarover van 25 mei 2005. (15) Aangezien de doelstellingen van deze verordening, namelijk het scheppen van een gemeenschappelijk kader voor de systematische productie van communautaire statistieken over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk, niet voldoende kunnen worden verwezenlijkt op nationaal niveau en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel in dat artikel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. (16) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) . (17) Met name moet de Commissie gemachtigd worden tot het vaststellen van de definities, de onderwerpen en indeling (met inbegrip van variabelen en classificaties , onder meer, indien mogelijk en noodzakelijk, classificaties per geslacht en per leeftijd ), de bronnen, voorzover relevant, en de levering van gegevens en metagegevens (met inbegrip van referentieperiodes, frequentie en termijnen) met betrekking tot de in artikel 2 van en in de bijlagen I tot en met V bij deze verordening genoemde gebieden. Het is van belang dat geslacht en leeftijd worden opgenomen in de indelingsvariabelen, teneinde rekening te kunnen houden met de gevolgen van verschillen qua geslacht en leeftijd voor de gezondheid en veiligheid op het werk. Aangezien het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening , onder meer door sommige van deze onderdelen te schrappen of door deze verordening aan te vullen met nieuwe, niet-essentiële elementen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing . (18) In het kader van het communautaire programma voor werkgelegenheid en maatschappelijke solidariteit (Progress) ingesteld bij Besluit nr. 1672/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 (15) , zal worden voorzien in aanvullende financiering voor de verzameling van gegevens op het gebied van gezondheid en veiligheid. In dit kader worden financiële middelen aangewend om de lidstaten te helpen hun nationale capaciteiten voor de tenuitvoerlegging van verbeteringen en nieuwe instrumenten voor de verzameling van statistische gegevens op het gebied van gezondheid en veiligheid op het werk verder uit te bouwen, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : Artikel 1 Onderwerp 1. Deze verordening stelt een gemeenschappelijk kader vast voor de systematische productie van communautaire statistieken over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk. De statistieken worden geproduceerd in overeenstemming met de normen inzake onpartijdigheid, betrouwbaarheid, objectiviteit, kosteneffectiviteit en statistische vertrouwelijkheid. 2. Deze statistieken omvatten, in de vorm van een minimale gegevensverzameling, de noodzakelijke informatie voor communautaire maatregelen op het gebied van de volksgezondheid, voor de ondersteuning van nationale strategieën voor de ontwikkeling van kwalitatief hoogwaardige, universeel toegankelijke en betaalbare gezondheidszorg en voor communautaire maatregelen op het gebied van de gezondheid en veiligheid op het werk. 3. De statistieken verschaffen gegevens voor structuurindicatoren, indicatoren voor duurzame ontwikkeling en EHCI , alsmede voor de andere reeksen indicatoren die ontwikkeld moeten worden met het oog op het toezicht op communautaire maatregelen op het gebied van de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk. Artikel 2 Toepassingsgebied De lidstaten verstrekken de Commissie (Eurostat) statistieken over de volgende gebieden: Artikel 3 Definities In het kader van deze verordening wordt verstaan onder : Artikel 4 Bronnen De lidstaten verzamelen gegevens over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk, afhankelijk van het gebied en het onderwerp en van de kenmerken van de nationale systemen, uit: Artikel 5 Methoden, handleidingen en verkennende studies 1. De Commissie (Eurostat) draagt zorg voor het opstellen, of eventueel het verbeteren of actualiseren, van handleidingen, richtsnoeren of aanbevelingen over kaders, begrippen en methoden betreffende de communautaire statistieken die naar aanleiding van deze verordening worden opgesteld. 2. Voor de in lid 1 bedoelde ontwikkeling wordt gebruik gemaakt van nationale ervaring en deskundigheid. In de methoden die voor de uitvoering van de gegevensverzamelingen worden gebruikt, moet, ook bij de voorbereidende werkzaamheden, rekening worden gehouden met nationale bijzonderheden, capaciteiten en bestaande gegevensverzamelingen die in het kader van structuren voor de samenwerking met de lidstaten door de Commissie (Eurostat) zijn opgezet. Er moet ook rekening worden gehouden met de methoden voor de regelmatige verzameling van gegevens uit hoofde van projecten met een statistische dimensie, die gebaseerd zijn op andere Gemeenschapsprogramma's, zoals voor volksgezondheid of onderzoek. 3. Bij de ontwikkeling van statistische methoden en gegevensverzamelingen ten behoeve van de compilatie van statistieken op Gemeenschapsniveau over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk moet er rekening mee worden gehouden dat deze in voorkomend geval verenigbaar moeten zijn met de activiteiten van internationale organisaties op dit gebied, zodat de statistieken op internationaal niveau vergelijkbaar zijn en de gegevensbestanden consistent zijn. Binnen de Europese Unie wordt rekening gehouden met de studies en onderzoeken van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk en de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden. Buiten de Europese Unie wordt de samenwerking met de Verenigde Naties, en in het bijzonder met de IAO en de WGO, verder versterkt. 4. Wanneer op de in artikel 2 genoemde terreinen wordt vastgesteld dat er nieuwe eisen aan de gegevens moeten worden gesteld of dat de gegevens onvoldoende kwaliteit hebben, leidt de Commissie (Eurostat) proefstudies in die op vrijwillige basis door de lidstaten kunnen worden uitgevoerd. Deze proefstudies hebben tot doel, de begrippen en methoden te testen en vast te stellen of de desbetreffende verzameling van gegevens, met inbegrip van statistische kwaliteit, vergelijkbaarheid en kosteneffectiviteit, realiseerbaar is overeenkomstig de beginselen van de Praktijkcode Europese statistieken. Over de aanpak in deze studies moet overeenstemming worden bereikt in het kader van structuren voor de samenwerking met lidstaten. Artikel 6 Indiening, verwerking, verspreiding en publicatie van gegevens 1. De lidstaten dienen de microgegevens of, afhankelijk van het betrokken gebied en onderwerp, de geaggregeerde gegevens, met inbegrip van vertrouwelijke gegevens in de zin van artikel 13 van Verordening (EG) nr. 322/97 ║ en de door de onderhavige verordening en haar uitvoeringsbepalingen vereiste metagegevens, in bij de Commissie (Eurostat) in overeenstemming met de bestaande Gemeenschapsbepalingen betreffende de indiening van onder de statistische geheimhoudingsplicht vallende gegevens die zijn vastgesteld in de Verordeningen (EG) nr. 322/97 en (Euratom, EEG) nr. 1588/90. Deze Gemeenschapsbepalingen zijn van toepassing op de verwerking van de gegevens door Eurostat voorzover de gegevens als vertrouwelijk worden beschouwd in de zin van artikel 13 van Verordening (EG) nr. 322/97. 2. De lidstaten dienen de op grond van deze verordening en haar uitvoeringsbepalingen vereiste gegevens en metagegevens in elektronische vorm in, in overeenkomstig met een tussen de Commissie en de lidstaten overeengekomen uitwisselingsnorm. De gegevens worden verschaft binnen de termijnen, met de frequentie en met betrekking tot de referentieperiodes die in de bijlagen zijn vastgesteld. 3. De Commissie (Eurostat) neemt de noodzakelijke maatregelen om de verspreiding, de toegankelijkheid en de documentatie van de statistische informatie te verbeteren overeenkomstig de beginselen van vergelijkbaarheid, betrouwbaarheid en statistische geheimhouding in Verordening (EG) nr. 322/97. Artikel 7 Kwaliteitscriteria en rapporten 1. De Commissie (Eurostat) beoordeelt de kwaliteit van de ingediende gegevens. 2. De Commissie (Eurostat) ontwikkelt in nauwe samenwerking met de lidstaten gemeenschappelijke normen die worden aanbevolen om de kwaliteit en de vergelijkbaarheid van de verstrekte gegevens te waarborgen overeenkomstig de beginselen van de Praktijkcode Europese statistieken. Deze normen worden gepubliceerd in de methodologische handleidingen of richtsnoeren. 3. De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om de best mogelijke kwaliteit van de ingediende gegevens te waarborgen. 4. Elke vijf jaar verstrekken de lidstaten de Commissie (Eurostat) twee volgens de in lid 2 bedoelde normen opgestelde verslagen over de kwaliteit van de ingediende gegevens en de bronnen van de gegevens. Het eerste verslag betreft de volksgezondheidsstatistiek en de tweede de statistiek van de gezondheid en veiligheid op het werk. Elke vijf jaar stelt de Commissie (Eurostat) een verslag op over de vergelijkbaarheid van de verspreide gegevens. Artikel 8 Uitvoeringsmaatregelen De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen worden volgens de in artikel 9, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing vastgesteld. De maatregelen hebben betrekking op de in artikel 2 genoemde gebieden: Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 89/382/EEG, Euratom ║ ingestelde comité statistisch programma ║. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5a, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. ║ Artikel 10 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Gebied: Gezondheidstoestand en gezondheidsdeterminanten a) Doel Doel van dit gebied is actuele statistieken over de gezondheidstoestand en de gezondheidsdeterminanten te verschaffen. b) Werkingssfeer De gegevens over dit gebied worden voornamelijk verzameld bij bevolkingsonderzoeken of enquêtemodules over de gezondheid. Ook gegevens uit registers of andere administratieve bronnen kunnen worden gebruikt voor aanvullende informatie of voor bepaalde specifieke onderwerpen zoals de morbiditeit of ongevallen en verwondingen. Voor zover relevant worden personen in zorginstellingen en kinderen van 0-14 jaar inbegrepen, wanneer dit bij voorbereidende studies zinvol is gebleken. c) Referentieperiodes, frequentie en termijnen voor de gegevensverstrekking De statistieken worden ten minste elke vijf jaar verstrekt; voor sommige specifieke gegevensverzamelingen, zoals die over morbiditeit of ongevallen en verwondingen, kan een hogere frequentie noodzakelijk zijn; het eerste referentiejaar, de frequentie en de termijnen voor de gegevensverstrekking worden per bron en onderwerp in het kader van de in artikel 8 bedoelde uitvoeringsmaatregelen vastgesteld. d) Onderwerpen De minimumverzameling van te verstrekken gegevens bestrijkt de volgende onderwerpen: Het is niet noodzakelijk dat elke keer dat gegevens worden verstrekt, alle onderwerpen aan de orde komen. De vereiste variabelen, indelingen en microgegevens worden aan de hand van bovenstaande lijst vastgesteld. Indien er enquêtes als bron worden gebruikt, moet bij de ontwikkeling van de instrumenten voor gezondheidsenquêtes, de uitwerking van de aanbevolen kenmerken en de kwaliteitsbeoordeling voor het ontwerp, de steekproeftrekking en de afweging van de enquête en de uitvoering de met de lidstaten ontwikkelde richtsnoeren in acht worden genomen. Deze specificaties voor te verzamelen gegevens en de enquêtes worden in het kader van de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen met de lidstaten overeengekomen en uitvoerig in handboeken en richtsnoeren gespecificeerd. e) Metagegevens Bij de indiening van de onder dit gebied vallende gegevens verstrekken de lidstaten de in het kader van de uitvoeringsmaatregelen overeen te komen metagegevens (inclusief die over de kenmerken van de enquête), informatie over alle nationale bijzonderheden die nodig zijn voor de uitlegging en de opstelling van vergelijkbare statistieken en indicatoren. BIJLAGE II Gebied: Gezondheidszorg a) Doel Doel van dit gebied is actuele statistieken over de gezondheidszorg te verschaffen. b) Werkingssfeer Dit gebied bestrijkt zowel alle activiteiten van instellingen of individuen die door het toepassen van medische, paramedische of verpleegkundige kennis en technologie aan gezondheid werken, als de daarmee samenhangende administatieve en leidinggevende activiteiten. De gegevens worden voornamelijk aan administratieve bronnen ontleend. c) Referentieperiodes, frequentie en termijnen voor de gegevensverstrekking De statistieken worden jaarlijks verstrekt; het eerste referentiejaar, de frequentie en de termijnen voor de gegevensverstrekking worden per bron en onderwerp in het kader van de in artikel 8 bedoelde uitvoeringsmaatregelen vastgesteld. d) Onderwerpen De minimumverzameling van te verstrekken gegevens bestrijkt de volgende onderwerpen: Het is niet noodzakelijk dat elke keer dat gegevens worden verstrekt, alle onderwerpen aan de orde komen. De vereiste variabelen en onderverdelingen worden aan de hand van bovenstaande lijst vastgesteld. De verzameling gegevens wordt vastgesteld aan de hand van de International Classification of Health Accounts van de OESO en de International Shortlist for Hospital Morbidity Tabulation van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO). Deze specificaties worden in de context van de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen worden overeengekomen en uitvoerig in handboeken en richtsnoeren gespecificeerd. e) Metagegevens Bij de indiening van de onder dit gebied vallende gegevens verstrekken de lidstaten de in het kader van de uitvoeringsmaatregelen overeen te komen metagegevens (inclusief bronnen, definities en compilaties) alsmede informatie over alle nationale bijzonderheden die nodig zijn voor de uitlegging en de opstelling van vergelijkbare statistieken en indicatoren. BIJLAGE III Gebied: Doodsoorzaken a) Doel Doel van dit gebied is actuele en vergelijkbare statistieken over doodsoorzaken te verschaffen. b) Werkingssfeer Dit gebied bestrijkt de statistieken over doodsoorzaken, die worden gebaseerd op medische overlijdensverklaringen, waarbij de aanbevelingen van de WGO in aanmerking worden genomen. De op te stellen statistieken betreffen de onderliggende doodsoorzaak die door de WGO wordt gedefineerd als "de ziekte of het letsel dat aanleiding heeft gegeven tot de reeks van gebeurtenissen die rechtstreeks tot de dood hebben geleid, of de omstandigheden van het ongeval of geweld waarin het fatale letsel werd veroorzaakt". De statistiek wordt opgesteld voor Europese ingezetenen en doodgeboorten. c) Referentieperiodes, frequentie en termijnen voor de gegevensverstrekking De statistieken worden jaarlijks verstrekt. Het eerste referentiejaar wordt in het kader van de in artikel 8 bedoelde uitvoeringsmaatregelen vastgesteld. De gegevens worden uiterlijk in het tweede jaar na het referentiejaar ingediend. In afwachting hiervan mogen voorlopige gegevens of schattingen worden ingediend. Bij bijzondere voorvallen op het gebied van de volksgezondheid kunnen als aanvulling speciale gegevensverzamelingen worden vastgesteld, hetzij voor alle sterfgevallen, hetzij voor specifieke doodsoorzaken. d) Onderwerpen De minimumverzameling van te verstrekken gegevens bestrijkt de volgende onderwerpen: De vereiste variabelen en indelingen worden aan de hand van bovenstaande lijst vastgesteld. De verzameling gegevens over de doodsoorzaken wordt vastgesteld overeenkomstig de Internationale classificatie van ziekten van de WGO, met onachtneming van de voorschriften van Eurostat en de aanbevelingen voor bevolkingsstatistieken van de VN en de WGO. Deze specificaties worden in de context van de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen worden overeengekomen en uitvoerig in handboeken en richtsnoeren gespecificeerd. e) Metagegevens Bij de indiening van de onder dit gebied vallende gegevens verstrekken de lidstaten de in het kader van de uitvoeringsmaatregelen overeen te komen metagegevens, alsmede informatie over alle nationale bijzonderheden die nodig zijn voor de uitlegging en de opstelling van vergelijkbare statistieken en indicatoren. BIJLAGE IV Gebied: Arbeidsongevallen a) Doel Doel van dit gebied is actuele statistieken over arbeidsongevallen te verschaffen. b) Werkingssfeer Een arbeidsongeval wordt gedefinieerd als "een afzonderlijk voorval tijdens het werk dat leidt tot lichamelijke of geestelijke schade". De gegevens worden aan de hand van administratieve bronnen en relevante aanvullende bronnen verzameld voor alle werknemers, voor arbeidsongevallen met dodelijke afloop en voor arbeidsongevallen die meer dan drie dragen arbeidsverzuim veroorzaken. Voor zover beschikbaar mag er in het kader van de samenwerking met de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) een beperkte deelverzameling van basisgegevens over ongevallen met minder dan vier verzuimdagen worden opgesteld. c) Referentieperiodes, frequentie en termijnen voor de gegevensverstrekking De statistieken worden jaarlijks verstrekt. Het eerste referentiejaar wordt in het kader van de in artikel 8 bedoelde uitvoeringsmaatregelen vastgesteld. De gegevens worden uiterlijk in de maand juni van het tweede jaar na het referentiejaar ingediend. In afwachting hiervan mogen voorlopige of geraamde gegevens worden ingediend. d) Onderwerpen Het minimumbestand van te verstrekken gegevens bestrijkt de volgende onderwerpen: De vereiste variabelen en indelingen, alsmede de daarmee samenhangende opties en steekproefwegingen, worden aan de hand van bovenstaande lijst in het kader van de ESAO (Europese statistieken over arbeidsongevallen) -methode vastgesteld. Zij worden in de context van de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen met de lidstaten overeengekomen en uitvoerig in handboeken en richtsnoeren gespecifieerd. e) Metagegevens Bij de indiening van de onder dit gebied vallende gegevens verstrekken de lidstaten de vereiste metagegevens over de populatie die onder de statistieken valt, de aangiftepercentages voor arbeidsongevallen zoals gedefinieerd onder b) , en, voor zover relevant, kenmerken van de steekproeven en informatie over alle nationale bijzonderheden die nodig zijn voor de uitlegging en de opstelling van vergelijkbare statistieken en indicatoren. BIJLAGE V Gebied: Beroepsziekten en andere arbeidsgerelateerde gezondheidsproblemen en ziekten a) Doel Doel van dit gebied is actuele statistieken over erkende gevallen van beroepsziekten en andere arbeidsgerelateerde gezondheidsproblemen en ziekten te verschaffen. b) Werkingssfeer Een geval van beroepsziekte wordt gedefinieerd als een ziektegeval dat als zodanig is erkend door de nationale instanties die bevoegd zijn voor de erkenning van beroepsziekten. De gegevens worden verzameld voor gevallen van beroepsziekten en voor sterfgevallen als gevolg van beroepsziekten. Arbeidsgerelateerde gezondheidproblemen en ziekten hoeven niet noodzakelijkerwijze te zijn erkend door een autoriteit; de desbetreffende gegevens worden voornamelijk ontleend aan bevolkingsonderzoeken. Arbeidsgerelateerde gezondheidsproblemen en ziekten zijn de gezondheidsproblemen en ziekten die kunnen worden veroorzaakt, verergerd of medeveroorzaakt door arbeidsomstandigheden. Dit omvat tevens fysieke en psychosociale gezondheidsproblemen. c) Referentieperiodes, frequentie en termijnen voor de gegevensverstrekking De statistieken over beroepsziekten worden jaarlijks verstrekt. Zij worden uiterlijk in het eerste kwartaal van het tweede jaar na het referentiejaar ingediend. De referentieperioden, de frequentie en de termijnen voor de verstrekking van de andere gegevensverzamelingen worden vastgesteld en overeengekomen met de lidstaten. d) Onderwerpen De minimumverzameling van te verstrekken gegevens bestrijkt de volgende onderwerpen: Het is niet noodzakelijk dat elke keer dat gegevens worden verstrekt, alle onderwerpen aan de orde komen. De vereiste variabelen en indelingen worden aan de hand van bovenstaande lijst vastgesteld en overeengekomen met de lidstaten. e) Metagegevens Bij de indiening van de onder dit gebied vallende statistische gegevens verstrekken de lidstaten de vereiste metagegevens over de populatie die onder de statistieken valt, alsmede informatie over alle nationale bijzonderheden die nodig zijn voor de uitlegging en de opstelling van vergelijkbare statistieken en indicatoren. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0119 ), – gelet op artikel 54, lid 2 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0131/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie ( A6-0376/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. is van mening dat de uitgaven voor het Voorzieningsagentschap die ten laste komen van de begroting van de Europese Unie verenigbaar moeten zijn met het toepasselijke plafond van het nieuwe meerjarig financieel kader, alsook met de bepalingen van punt 47 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA); 3. herinnert eraan dat het advies van de Begrotingscommissie geen afbreuk doet aan het resultaat van de procedure zoals vastgelegd in punt 47 van het IIA, die van toepassing is op de oprichting van het Voorzieningsagentschap van Euratom; 4. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 119, tweede alinea van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 5. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 6. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 149, 150 en 152 van het EG-Verdrag, – gezien Verklaring nr. 29 inzake sport, gehecht aan het Verdrag van Amsterdam, het Verslag van de Commissie over sport aan de Europese Raad van Helsinki van 10 en 11 december 1999 ( COM(1999)0644 ) en de Verklaring van Nice over de specifieke kenmerken van de sport en de maatschappelijke functie daarvan in Europa, neergelegd in bijlage IV bij de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Nice (7-9 december 2000), – gezien het Witboek van de Commissie over sport ( COM(2007)0391 ), – gezien het Witboek van de Commissie betreffende "Een EU-strategie voor aan voeding, overgewicht en obesitas gerelateerde gezondheidskwesties" ( COM(2007)0279 ), – gezien de evaluatie door de Commissie van de resultaten van het Europees Jaar van opvoeding door sport (EJOS 2004) ( COM(2005)0680 ), – gezien de aanbeveling van de Raad van Europa over de verbetering van de lichamelijke opvoeding en sport voor kinderen en jongeren in alle Europese landen, aangenomen door het Comité van ministers op 30 april 2003 (Rec(2003)6), – gezien het Groenboek van de Commissie "Bevorderen van gezonde voeding en lichaamsbeweging: een Europese dimensie voor de preventie van overgewicht, obesitas en chronische ziekten" ( COM(2005)0637 ), – gezien de door het Europees Parlement gepubliceerde studie "Huidige situatie en perspectieven van de lichamelijke opvoeding in de Europese Unie", – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 1997 over de rol van de Europese Unie op het gebied van sport (1) en van 5 juni 2003 over vrouwen en sport (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 maart 2007 over de toekomst van het beroepsvoetbal in Europa (3) , – onder verwijzing naar de resolutie van 14 april 2005 over doping in de sport (4) , – gelet op de artikelen 6 en 149 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, als neergelegd in het ontwerp-Verdrag van Lissabon, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0415/2007 ), A. overwegende dat lichamelijke opvoeding het enige vak op school is dat de kinderen voorbereidt op een gezonde levenswijze, dat hierin de volledige toestand van het kind, zijn lichamelijke en geestelijke ontwikkeling centraal staat en dat dit vak belangrijke maatschappelijke waarden bijbrengt zoals eerlijkheid, zelfbeheersing, solidariteit, teamgeest, tolerantie en fair play, B. overwegende dat een steeds groter deel van de Europese bevolking lijdt aan zwaarlijvigheid als gevolg van een gebrek aan beweging en een onjuist dieet, wat in sommige gevallen leidt tot een slechte gezondheid en psychosociale problemen en kwalen die gepaard gaan met dure complicaties als hoge bloeddruk, suikerziekte en hart- en vaatziekten, en dat dit ondermeer geldt voor een op de vier kinderen, C. overwegende dat lichamelijke opvoeding en sport op school een van de belangrijkste instrumenten voor maatschappelijke integratie is, maar dat de volwaardige deelname van kinderen uit bepaalde minderheden en religieuze gemeenschappen en van kinderen met handicaps aan de lichamelijke opvoeding in veel gevallen niet gegarandeerd is en veel moeilijk op te lossen problemen opwerpt, D. overwegende dat het aantal lesuren voor lichamelijke opvoeding de laatste tien jaar is gedaald, zowel op lagere als op middelbare scholen, en dat op het gebied van voorzieningen en uitrusting zeer grote verschillen bestaan tussen de lidstaten, E. overwegende dat er tussen de lidstaten grote verschillen bestaan op het gebied van de programma's voor de opleiding van leraren lichamelijke opvoeding en dat de praktijk terrein wint dat het gymnastiekonderwijs op school wordt toevertrouwd aan docenten met een gebrekkige vakopleiding, F. overwegende dat er geen sprake is van goede coördinatie om binnen- en buitenschoolse sportactiviteiten met elkaar in overeenstemming te brengen en de bestaande voorzieningen beter te benutten, en dat het optreden verschilt per lidstaat, G. overwegende dat de rol van de ouders bepalend moet zijn in partnerschapsnetwerken op dit gebied, dat de ouderlijke steun voor de sportactiviteiten van hun kinderen van levensbelang is aangezien zij het voorbeeld geven aan hun kinderen en ervoor zorgen dat de kinderen deelnemen aan de activiteiten en programma's, H. overwegende dat de rechtskaders voor lichamelijke opvoeding en sport en die voor de EU-steun daarvoor zeer onduidelijk zijn, I. overwegende dat volksgezondheid en de bescherming van de jeugd prioriteiten zijn van de Europese Unie en de bestrijding van doping in de sport daarom bijzondere aandacht verdient, J. overwegende dat sport een van de efficiëntste manieren is om roken tegen te gaan, vooral bij jongeren, 1. herbevestigt de legitieme interesse van de Europese Unie in sport, met name de sociale en culturele aspecten ervan, alsmede de opvoedkundige en sociale waarden die sport overdraagt, zoals zelfdiscipline, het verleggen van persoonlijke grenzen, solidariteit, gezonde wedijver, respect voor de tegenstander, sociale integratie, bestrijding van elke vorm van discriminatie, teamgeest, tolerantie en eerlijk spel; 2. benadrukt het belang van de tenuitvoerlegging van de reeds aangehaalde verklaringen van Amsterdam en Nice, met name wat betreft de specifieke kenmerken van sport in Europa en de sociale functie ervan, met welk aspect rekening moet worden gehouden bij de tenuitvoerlegging van communautair beleid; 3. benadrukt dat sport in onze multiculturele samenleving een integraal deel van het formele en informele onderwijs kan en moet vormen; wijst erop dat studies hebben aangetoond dat regelmatige lichaamsbeweging het geestelijk en lichamelijk welzijn vergroot en een positief effect heeft op het leervermogen; 4. verzoekt de lidstaten en de bevoegde instanties om gezondheidsbevordering een prominente plaats te geven in de onderwijsprogramma's van de scholen en kleuterscholen door specifieke vormen van lichaamsbeweging die geschikt zijn voor kleuters, aan te moedigen en clubs en verenigingen bewust te maken van de noodzaak om er bijvoorbeeld voor te zorgen dat kinderen op een zo jong mogelijke leeftijd kunnen beginnen met lichamelijke oefening, om zo hun ontwikkeling en gezondheid te bevorderen, en lichamelijke opvoeding voortaan in het leerplan een status te geven die aangepast is aan het profiel van de onderwijsinstelling en het studieniveau; 5. betoogt dat sport en fysieke activiteit een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de bestrijding van negatieve gezondheidstendensen zoals een zittend leven en obesitas; verwijst naar de Speciale Eurobarometer 246 over voeding en gezondheid van november 2006 waarin gekeken wordt naar de gezondheidskenmerken en fysieke kenmerken van Europeanen, hun eetgewoonten en de problemen die verband houden met obesitas en gebrek aan beweging; 6. dringt er bij de lidstaten op aan om voorlichtingscampagnes voor zowel zeer jonge kinderen als hun ouders te organiseren betreffende de noodzaak zich een gezonde levenswijze eigen te maken en regelmatig aan lichaamsbeweging te doen alsmede betreffende de gezondheidsrisico's die verbonden zijn aan ongezonde voeding; 7. is verheugd over de instelling van informele werkgroepen op het gebied van sport door de Commissie en de Raad en stelt voor dat deze werkgroepen meer aandacht besteden aan de versterking van het verband tussen gezondheid en lichamelijke opvoeding op school; 8. stelt voor leerkrachten lichamelijke opvoeding en sportdeskundigen te laten bijdragen aan het werk van de groep deskundigen van het Europees actieplatform op het gebied van voeding, lichaamsbeweging en gezondheid, dat in maart 2005 is opgericht door de Commissie; 9. roept de lidstaten op om onderzoek te doen naar de plaats van lichamelijke opvoeding als schoolvak en daarin zonodig wijzigingen aan te brengen, rekening houdende met de gezondheidsgerelateerde en sociale behoeften en verwachtingen van de kinderen; 10. roept de lidstaten op om lichamelijke opvoeding tot een verplicht vak te maken op lagere en middelbare scholen en als uitgangspunt te nemen dat in het lesrooster ten minste drie uur per week wordt besteed aan lichamelijke opvoeding, met dien verstande dat scholen moeten worden aangemoedigd om in de mate van het mogelijke meer te geven dan dit voorgeschreven minimum; 11. roept de lidstaten en de bevoegde overheden op om lichaamsbewustzijn en gezonde ontwikkeling te bevorderen door een hogere mate van integratie tussen sport en academische vakken; 12. wacht op de conclusies van de werkgroep over sport en gezondheid van de Commissie ter bepaling van de minimaal aanbevolen dagelijkse lichamelijke oefening en de bevordering van lichaamsbeweging op school; 13. spreekt zijn waardering uit voor het Witboek van de Commissie over sport, dat een belangrijke stap is in de richting van de toekomstige ontwikkeling van communautaire maatregelen op het gebied van sport, en hoopt dat het thema lichamelijke opvoeding op school deel zal uitmaken van het actieplan Pierre de Coubertin (SEC(2007)0934); 14. uit zijn waardering voor het bovengenoemde Witboek van de Commissie over een Europese -strategie voor de problemen in verband met voeding, overgewicht en zwaarlijvigheid, waarin staat dat preventie, hoofdzakelijk door middel van de bevordering van lichaamsoefening en vergroting van het aantal sportbeoefenaars, prioriteit moet krijgen; 15. begroet de resultaten van het reeds aangehaalde programma EJOS 2004, waarin de rol van de sport in het onderwijs benadrukt wordt, en vestigt de aandacht op de vele taken die de sport in de samenleving heeft; 16. benadrukt dat de resultaten van het programma EJOS 2004 ten volle dienen te worden benut door goede praktijken te benutten en verder te ontwikkelen door middel van nieuwe initiatieven die met publieke of particuliere middelen worden gesteund of in het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen worden gesponsord; 17. is verheugd over de beslissing van het Internationaal Olympisch Comité om vanaf 2010 Olympische Jeugdspelen te organiseren, een evenement dat jongeren meer bewust zal maken van de Olympische geest en de waarde van sport; 18. is van mening dat opvoeding en training op sportgebied, met name indien hierbij de nadruk wordt gelegd op de Olympische idealen, probate middelen zijn voor de sociale integratie van benadeelde groepen en de bevordering van de multiculturele dialoog en vrijwilligerswerk, en dat zij een actieve rol spelen bij het tegengaan van discriminatie, intolerantie, racisme, vreemdelingenhaat en geweld; 19. moedigt de lidstaten aan hun beleid inzake lichamelijke opvoeding te moderniseren en te verbeteren - vooral om te verzekeren dat een evenwicht wordt gevonden tussen lichamelijke en intellectuele activiteiten op school - te investeren in kwalitatief hoogstaande sportcentra en passende maatregelen te nemen om sportaccommodaties en sportvakken op scholen toegankelijk te maken voor alle leerlingen, daarbij terdege rekening houdend met de behoeften van gehandicapte leerlingen; stelt voor steun te verlenen aan een breed scala van sportactiviteiten, zodat elke leerling echt de gelegenheid heeft om verschillende sporten te beoefenen; verzoekt de lidstaten om de oproep om op school meer tijd te besteden aan lichamelijke opvoeding te steunen en de wettelijke erkenning van instellingen en organisaties die bijdragen aan een betere integratie van sportactiviteiten op school en in het kleuteronderwijs te bevorderen; is voorstander van financiële steunverlening aan sportclubs die samenwerken met scholen, onderwijsinstellingen, jeugdcentra en andere gemeenschaps- en vrijwilligersorganisaties die betrokken zijn bij projecten om levenslang leren te stimuleren; 20. roept de lidstaten op de voorwaarden te creëren opdat een vast minimum aantal uren wordt besteed aan het gymnastiekonderwijs, in de wetenschap dat regelmatige lichaamsbeweging aanzienlijk bijdraagt tot verlaging van de kosten van de gezondheidszorg; 21. verzoekt alle lidstaten om ervoor te zorgen dat lichamelijke opvoeding op alle niveaus, ook op de basisschool, wordt gegeven door leerkrachten die gespecialiseerd zijn in lichamelijke opvoeding; 22. dringt er in de geest van het Bolognaproces bij de lidstaten op aan om de programma's van de opleiding van leraren lichamelijke opvoeding op elk schoolniveau meer op elkaar af te stemmen, te zorgen voor regelmatige bijscholing van deze leraren met opneming van genderspecifieke aspecten en een onafhankelijk controlesysteem voor kwaliteitsbewaking uit te werken; 23. dringt er bij de lidstaten op aan om in samenwerking met sportacademies te zorgen voor veelzijdig onderwijs van hoge kwaliteit opdat sportstudenten alle nodige vaardigheden opdoen om de arbeidsmarkt te betreden en verder te studeren in het hoger onderwijs en aan andere onderwijsinstellingen; 24. verzoekt de lidstaten en daartoe bevoegde autoriteiten te zorgen voor leerkrachten in lichamelijke opvoeding die de genderkwestie uit hun opleiding kennen door dit aspect in het leerplan op te nemen; verlangt dat er niet langer een lagere status wordt toegekend aan het vak lichamelijke opvoeding en aan de leerkrachten die dit vak doceren; benadrukt het belang van de mogelijkheid van co-educatie in sport bij kinderen in het basisonderwijs alsook de keuzemogelijkheid tussen ofwel co-educatie ofwel niet-gemengde klassen vanaf het secundair onderwijs om meisjes aan te moedigen ook traditionele mannensporten uit te proberen; benadrukt dat het nodig is "alternatieve vormen" van fysieke activiteit te verkennen, die op vrijwillige basis beoefend zouden kunnen worden, bij voorkeur buiten het verplichte staatsonderwijs; 25. is van mening dat de vaardigheden die door sportactiviteiten worden opgedaan dienen te worden erkend op basis van het gemeenschappelijke referentiesysteem zoals vastgesteld in het toekomstige Europees kwalificatiekader; juicht het voorstel van de Commissie toe om sport op te nemen in het toepassingsgebied van het Europees puntenoverdrachtsysteem voor het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding (European Credit Transfer System for Vocational Education and Training - ECVET); is van mening dat meer transparantie en wederzijdse erkenning van licenties en diploma's voor het verlenen van diensten in de sportsector in de Europese Unie zou bijdragen tot het vrije personenverkeer (studenten, sportbeoefenaren, werknemers en werkgevers) en tot de uiteindelijke assimilatie van sporters op de arbeidsmarkt, en ook ten goede zou komen aan de sociale samenhang in Europa en de verwezenlijking van de doelen van de Lissabon-strategie, aangezien het een sector betreft met veel mogelijkheden voor het creëren van arbeidsplaatsen; 26. verzoekt de Commissie het initiatief te nemen tot en steun te verlenen aan multidisciplinair onderzoek naar sport en lichamelijke opvoeding, beproefde praktijken bekend te maken en grondbeginselen vast te stellen voor de verkenning van het beleid en de praktijken van de Europese landen op het gebied van de lichamelijke opvoeding, die volgens de Raad van Europa dringend geboden is; 27. benadrukt dat het gebruik van prestatiebevorderende chemische middelen in strijd is met de waarden van sport als sociale, culturele en educatieve activiteit; verzoekt de lidstaten tevens ervoor te zorgen dat de leerkrachten lichamelijke opvoeding, zowel in de scholen als daarbuiten, leerlingen informeren over de lichamelijke en psychologische gevaren van het gebruik van doping; 28. verzoekt de lidstaten een onderzoek uit te voeren naar de deelname, zowel op kwantitatief als kwalitatief niveau, van meisjes en jongens aan sport, zowel binnen als buiten schoolverband, en de benodigde middelen te verschaffen om het sportaanbod verder uit te breiden en daardoor de deelname van meisjes aan sport te verhogen; wijst nogmaals op de noodzaak de effectiviteit van dergelijke overheidsuitgaven te controleren en te evalueren door middel van gender budgeting en een gender impact assessment; 29. dringt er bij de lidstaten op aan om bij het ontwikkelen van maatregelen op het gebied van sport en lichamelijke opvoeding gender mainstreaming te betrachten door bij wijze van regel bij deze maatregelen rekening te houden met de verschillen tussen de conditie, situatie en behoeften van vrouwen en mannen; verzoekt Eurostat verder te gaan met het ontwikkelen van indicatoren voor en het verkrijgen van betere statistische gegevens over de deelname van mannen en vrouwen in sport op alle niveaus; 30. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten om met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel passende instrumenten vast te stellen die kunnen leiden tot een vergroting van de investeringen in en de materiele middelen voor de sportbeoefening door jongeren; 31. is ingenomen met de opneming in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, als neergelegd in het ontwerp-Verdrag van Lissabon, van een rechtstreekse en ondubbelzinnige verwijzing naar de sociale, culturele en economische waarde van sport, die de basis vormt voor het wettelijke kader van toekomstige communautaire maatregelen; 32. stelt voor dat er in het volksgezondheidsprogramma van de EU meer aandacht wordt besteed aan de bewustmaking voor de prominente rol die onderwijs, lichamelijke opvoeding en sport spelen op het gebied van de volksgezondheid; 33. erkent dat gezondheidsargumenten niet volstaan om een regelmatige sportbeoefening te stimuleren; dringt er derhalve bij de lidstaten op aan om meer te doen voor de bevordering van sport in de context van recreatie en sociale activiteiten; 34. verzoekt de Commissie om eenduidige richtsnoeren voor regels inzake overheidssteun op te stellen die bepalen welk type overheidssteun aanvaardbaar en noodzakelijk wordt geacht voor een succesvolle benutting van de sociale, culturele, gezondheidsbevorderende en educatieve functies van de sport, met inbegrip van de financiële en overige steun die overheden uittrekken voor de totstandbrenging of modernisering van sportvoorzieningen op scholen en voor het verbeteren en diversifiëren van de aanwezige uitrusting en voorzieningen, aangezien de sportuitrusting in veel scholen in alle opzichten ontoereikend of versleten is; 35. verzoekt de Commissie gebieden aan te wijzen waarop acties van de EU een toegevoegde waarde kunnen hebben vergeleken bij reeds bestaande activiteiten van sportorganisaties en autoriteiten van de lidstaten; is van mening dat de open coördinatiemethode een passende manier is om een betere coördinatie op Europees niveau te bereiken op het specifieke gebied van het beleid inzake lichamelijke opvoeding en sport voor allen; 36. verzoekt de Commissie aandacht te besteden en vorm te geven aan een beleid ten aanzien van belanghebbenden, besluitvormers en burgers om beraadslagingen over Europese acties inzake de rol van sport in het onderwijs te vergemakkelijken; 37. pleit ervoor de middelen van de Europese structuurfondsen aan te wenden voor de aanleg en ontwikkeling van sportvoorzieningen in achterstandsregio's op school en daarbuiten; 38. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de wetgeving op dezelfde wijze van toepassing is op de verlening van diensten in de sportsector als op andere activiteiten in communautair verband; 39. roept de lidstaten op om gelijke kansen te garanderen door stappen te ondernemen om een eind te maken aan discriminatie van seksuele, godsdienstige of etnische aard, om een meer coöperatieve benadering te bevorderen die gebaseerd is op voorlichting, een beter begrip en een bredere publieke bekendheid, waarin plaats is voor verscheidenheid en een vermenging van methodes, en ook kinderen die met een handicap leven, de mogelijkheid te geven om de onontbeerlijke en gepaste lichamelijke opvoeding te volgen en om deze kinderen indien mogelijk ruimere mogelijkheden te bieden; 40. verzoekt alle lidstaten de sportprogramma's en lichamelijke opvoeding voor jongeren van heropvoedingscentra voor minderjarigen te versterken, aangezien sport een middel is om de socialisatie, communicatie en sociale integratie te bevorderen en tegelijkertijd teamgeest, eerlijkheid en eerbiediging van regels aan te leren; 41. dringt er bij de lidstaten op aan om de samenwerking en uitwisseling van informatie en beste praktijkvoorbeelden tussen scholen en sportverenigingen, plaatselijke overheden en organisaties van burgers en vrijwilligers die buiten de school sportactiviteiten bedrijven, te bevorderen; 42. dringt er bij de lidstaten op aan om vormen van lichamelijke oefening die door gezinnen beoefend kunnen worden, actief te steunen en te komen tot een betere dialoog tussen de ouders, sportleraren en sportverenigingen buiten de school; 43. benadrukt dat het noodzakelijk is de Europese samenleving meer bewust te maken van de moderne rol en het educatief belang van sport, door onderwijs- en sportorganisaties aan te moedigen nauwe partnerschappen en gemeenschappelijke doelstellingen te vormen en te ontwikkelen en de solidariteit tussen professionele en amateursport te stimuleren, en de onderwijswereld te sensibiliseren voor de noodzaak om de problemen van een zittend leven aan te pakken door de sportbeoefening op school te bevorderen; 44. benadrukt het belang van de opvoedende rol en de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de sportbonden en sportclubs, die ook in het Verdrag van Nice wordt erkend; 45. erkent de grote sociale en culturele rol die sportclubs en –verenigingen kunnen spelen in hun lokale en nationale gemeenschappen; is van mening dat scholen, trainingscentra, sportclubs en verenigingen meer betrokken moeten worden bij verschillende vormen van deelname en participatie van de lokale bevolking door middel van een betere sociale dialoog, bij voorkeur op initiatief van lokale autoriteiten (sociale, gezondheids- en onderwijsdiensten); dringt evenwel aan op waakzaamheid om ervoor te zorgen dat sportclubs zonder fanatisme optreden overeenkomstig sportieve en sociale idealen; 46. wijst op de belangrijke rol van sportorganisaties en initiatieven zoals de Special Olympics, die een bijdrage leveren aan de integratie van mensen met een handicap in de sport, maar ook in de samenleving door sport; dringt er met klem bij de lidstaten en de EU op aan de steun voor het werk van deze organisaties en initiatieven te continueren en uit te breiden; 47. prijst het werk van vrijwilligers in alle sportorganisaties en erkent dat de meeste van deze organisaties niet zouden kunnen bestaan zonder vrijwilligers; beveelt derhalve aan op Europees niveau onderscheidingen of andere blijken van erkentelijkheid voor vrijwilligerswerk in te voeren als erkenning voor dergelijke werkzaamheden en om ze te bevorderen; 48. verzoekt de Commissie om gebruik te maken van de ervaringen van het op initiatief van het Luxemburgse Raadsvoorzitterschap opgezette programma voor "sportvriendelijke scholen" en in samenwerking met de lidstaten een gemeenschappelijke regeling voor een keurmerk hiervoor vast te stellen en de voorwaarden te scheppen voor een Europese sportprijs die wordt toegewezen als erkenning voor innovatieve initiatieven; 49. verzoekt de Commissie om voortbouwend op de ervaringen van het programma EJOS 2004 en in het kader van de programma's voor levenslang leren, jongeren en Europa voor de burgers nieuwe initiatieven uit te werken om de educatieve en culturele rol van sport en lichamelijke opvoeding en hun bijdrage aan de sociale integratie en de bewaking van de volksgezondheid te belichten en het maatschappelijk bewustzijn hiervoor te vergroten, inzonderheid door de preventie van zwaarlijvigheid en stress op school; roept inzonderheid op tot de ontwikkeling van sportinitiatieven in het kader van het programma voor levenslang leren; 50. verzoekt de Commissie om de mobiliteit van leerkrachten lichamelijke opvoeding en trainers binnen Europa te bevorderen in het kader van het programma voor levenslang leren, zodat ze kennis kunnen nemen van beste praktijken en ervaringen kunnen uitwisselen; 51. verzoekt de lidstaten om ervoor te zorgen dat deze sportvoorzieningen gemakkelijk toegankelijk zijn voor toeschouwers en/of deelnemers met een handicap; 52. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de verscheidenheid van de aangeboden sporten kinderen aanmoedigt om open te staan voor de wereld en waarden te ontwikkelen als zelfrespect, respect voor anderen, solidariteit, zelfbewustzijn en verdraagzaamheid; 53. erkent dat sport een belangrijke rol speelt op het gebied van levenslang leren en dat lerenden van alle leeftijden in staat moeten worden gesteld hieraan deel te nemen; 54. verzoekt de lidstaten bijzondere aandacht te schenken aan situaties waarin het talent van kinderen wordt uitgebuit om succes in sportwedstrijden te behalen en benadrukt dat in geval van professionele sportactiviteiten waarbij kinderen betrokken zijn, hun grondrechten en belangen moeten worden geëerbiedigd; 55. erkent het belang van volledige deelname van meisjes en vrouwen aan sportactiviteiten op alle niveaus; beschouwt gendergelijkheid en non-discriminatie als doelstellingen die een integraal onderdeel vormen van de educatieve en sociale functies van sport; benadrukt dat het nodig is te zorgen voor gelijke toegang en deelname van vrouwen en mannen en jongens en meisjes op alle niveaus en in alle functies en op alle gebieden van sport, ongeacht hun sociale achtergrond, vooral van mensen met een handicap, aangezien gehandicapte vrouwen met meervoudige discriminatie te maken kunnen krijgen; benadrukt voorts de belangrijke rol van sport op het gebied van de volksgezondheid, vooral in de strijd tegen obesitas, waaraan momenteel 21 miljoen kinderen in de EU lijden; 56. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan bijzondere aandacht te schenken aan de fysieke en mentale gezondheid van meisjes die aan topsport doen en uiterst zorgvuldig te beoordelen welke gevolgen bepaalde eisen die aan meisjes worden gesteld, kunnen hebben voor hun seksuele en reproductieve gezondheid en hun fysieke en mentale ontwikkeling, met als doel te voorkomen dat er effecten optreden die afbreuk doen aan de belangrijke educatieve rol van sport; 57. dringt er bij de Commissie op aan de beste praktijken in de strijd tegen seksuele intimidatie en seksueel misbruik in de sport te identificeren; dringt er bij de lidstaten op aan maatregelen te nemen ter voorkoming en uitbanning daarvan alsmede bewustmakingscampagnes te ontwikkelen over de beschikbare verhaalmogelijkheden met inachtneming van de talloze resoluties over dit onderwerp, met name de resolutie van de Raad van Europa van maart 2000 inzake preventie van seksuele intimidatie en seksueel misbruik van vrouwen, jongeren en kinderen in de sport (resolutie van Bratislava) en zijn reeds aangehaalde resolutie van 5 juni 2003; 58. verzoekt de lidstaten gelijke kansen en een gelijke behandeling te garanderen voor mannen en vrouwen wat betreft de toegang tot opleidingen en het realiseren van een loopbaan op sportgebied; 59. verzoekt de lidstaten en daartoe bevoegde autoriteiten stappen te ondernemen om iedereen die werkzaam is in de sportsector (verenigingen, bonden, enz.) meer bewust te maken van het belang van gender mainstreaming in al hun besluiten en alle acties die zij op touw zetten en van de noodzaak om bij de planning van activiteiten de gelijkheid van mannen en vrouwen als een van de doelstellingen te formuleren; 60. benadrukt het belang van lichamelijke oefening voor de bestrijding van obesitas en het opgeven van ongezonde leefgewoonten, waarmee de gezondheid van het individu zeer gediend zou zijn; uit evenwel zijn bezorgdheid over het feit dat werknemers er door langere werktijden en de huidige werkomstandigheden in het algemeen van worden weerhouden regelmatig aan lichaamsbeweging te doen en meer sport te beoefenen; 61. erkent dat de sportsector werkgelegenheid schept en dat andere gebieden, zoals onderwijs, geneeskunde, de media en de vervaardiging en marketing van gespecialiseerde uitrusting en producten, direct verband houden met deze sector; 62. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Raad van Europa en het Internationaal Olympisch Comité. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie "Thematische strategie voor bodembescherming" ( COM(2006)0231 ) en de beoordeling van de effecten van de Thematische strategie voor bodembescherming (SEC(2006)0620), – gezien het Zesde Milieuactieprogramma (MAP) van de Europese Gemeenschap (1) , – gezien het Verdrag inzake biologische diversiteit, het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming, het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en het Protocol van Kyoto voor zover deze direct of indirect betrekking hebben op de bodemfuncties en de bodembescherming, – gezien zijn resolutie van 19 november 2003 over de mededeling van de Commissie "Naar een thematische strategie inzake bodembescherming" (2) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het rapport van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0411/2007 ), A. overwegende dat de bodem een cruciaal bestanddeel is van het geografische milieu, het raakvlak is tussen aarde (lithosfeer), lucht (atmosfeer) en water (hydrosfeer), en aan de basis ligt van functies die essentieel zijn voor het leven op aarde; overwegende dat de Europese Gemeenschap verscheidene beleidsdocumenten heeft opgesteld ter bescherming van deze functies en dat de effectbeoordeling van de Commissie aantoont dat ondanks deze beleidsinstrumenten de bodemvernietiging, -erosie en -aantasting toenemen, terwijl inspanningen om de vruchtbaarheid en de productiefuncties van bodems te herstellen niet de gewenste effecten hebben, wat resulteert in een toenemende invloed op andere aspecten van het milieu en op de gezondheid van mens en dier, B. overwegende dat algehele bescherming van de bodem en zijn economische, maatschappelijke, ecologische, culturele en milieufuncties een voorafgaande voorwaarde is voor het aanpakken van belangrijke internationale milieu-uitdagingen, zoals de beperking van en aanpassing aan de klimaatverandering, de veiligstelling van voldoende en schoon water, het tegengaan van dalingen van grondwaterniveaus, het voorkomen van natuurlijke en door mensen veroorzaakte rampen, de bescherming van de biodiversiteit en de bestrijding van woestijnvorming, steppevorming en ontbossing, alsook acties om vervuiling van de bodem te voorkomen en processen tot staan te brengen die leiden tot bodemaantasting of -vernietiging op grote schaal, C. overwegende dat de bodemstructuur en -eigenschappen het product zijn van bodemvorming, geomorfologische en geologische processen die over duizenden jaren plaatsvinden, waardoor de bodem een niet-hernieuwbare hulpbron is; overwegende dat het bijgevolg veel rendabeler is elke schade aan bodemlagen (erosie, vernietiging, aantasting, verzilting enz.) en bodemverontreiniging te voorkomen dan te proberen de bodemfuncties te herstellen, D. overwegende dat vrijwillige nationale initiatieven en bestaande nationale maatregelen belangrijk zijn om te komen tot een betere bescherming van de bodem, 1. is verheugd over de Thematische strategie voor bodembescherming van de Commissie, die aansluit bij de desbetreffende mededeling uit 2002 ( COM(2002)0179 , die duidelijk aantoont dat er in de EU-lidstaten nood is aan effectieve en productieve maatregelen op het gebied van bodembescherming en het voorstel ter aanname van een kaderrichtlijn bodembescherming; 2. stelt vast dat bodemaantastingen lokale en regionale oorzaken en gevolgen hebben en dat incidentele grensoverschrijdende gevolgen worden veroorzaakt door regionale geomorfologische factoren en derhalve intergouvernementele maatregelen vereisen; 3. wijst erop dat menselijke activiteit de functie en het gebruik van de bodem op verschillende manieren beïnvloedt; is daarom van mening dat een communautaire strategie moet bijdragen aan de bescherming van die landbouwgronden die het sterkst worden bedreigd door bijvoorbeeld een verandering van het bodemgebruik, vervuilde bedrijfslocaties, bodemafdekking en erosie; 4. is bezorgd over de gevolgen van natuurlijke en door menselijke activiteit veroorzaakte bodemaantasting en onderstreept de noodzaak van een Europese strategie om de problemen rond bodemaantasting in kaart te brengen; 5. is ervan overtuigd dat de belangrijke diversiteit van bodemsoorten (320 - met talloze ondersoorten) behalve nationale bottom-up-initiatieven een Europese strategie noodzakelijk maakt die gericht is op voorkoming, het sensibiliseren van de burgers, voorlichting en het in kaart brengen van risicogebieden, om dit probleem op Europees niveau aan te pakken; verzoekt de lidstaten zonder bodembeschermingswetgeving hun verantwoordelijkheid voor de bescherming van de bodem te nemen en daarbij ook de verantwoordelijkheid van de eigenaars te betrekken; stelt vast dat juist gedecentraliseerde overheidsinstellingen intensief betrokken moeten worden bij het stellen van doelen en het maken van plannen om de bodem te beschermen; 6. is van mening dat de thematische strategie in alle lidstaten moet worden versterkt en dat de dynamiek van de verwezenlijking van deze strategie aanzienlijk zal toenemen wanneer ze wordt aangevuld met financiële steunmaatregelen die gefinancierd worden uit de beschikbare begrotingsmiddelen voor cohesieregio's; 7. stelt vast dat "bodem" een gemeenschappelijk hulpbron is; wijst erop dat er voor bodem, die van essentieel belang is voor de duurzame productie op lange termijn van levensmiddelen, voedermiddelen, vezelstoffen en in toenemende mate van biomassa, in tegenstelling tot water, lucht en biodiversiteit, nog geen specifieke communautaire wetgeving bestaat; 8. onderstreept dat een kaderrichtlijn van de EU volgens de beginselen van betere wetgeving volledig gerechtvaardigd is daar de beoordeling van de in eerste instantie aan te vullen vigerende wetgeving van de EU, en van de vrijwillige opties voor de overdracht van know-how, ook in de toekomst lacunes in de bodembescherming blijft aantonen; 9. verlangt dat er, uitsluitend op grond van deze maatregelen indien noodzakelijk, nieuwe Europese regels worden overwogen die dan bindende voorschriften ter verbetering moeten behelzen; 10. is het eens met de Commissie dat er nood is aan een kaderrichtlijn inzake bodembescherming, gezien de belangrijke rol van de bodem in internationale uitdagingen als afnemende bodemproductiviteit, ecosysteemdiensten en biodiversiteit als gevolg van ontbossing, verslechterende waterkwaliteit, steppevorming, voortgaande bodemerosie, terugkerende overstromingen en aardverschuivingen en in de veiligstelling van een toereikende en veilige voedselproductie; 11. is ervan overtuigd dat een kaderrichtlijn een adequate maatregel is voor bodembescherming, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel (artikel 5, tweede alinea, van het EG-Verdrag) en het evenredigheidsbeginsel (artikel 5, derde alinea, van het EG-Verdrag), en de lidstaten die dat nog niet gedaan hebben in staat zou kunnen stellen een bodembeleid te ontwikkelen zonder concurrentieverstoring teweeg te brengen; is ervan overtuigd dat de kaderrichtlijn de bestaande nationale en Gemeenschapswetgeving moet erkennen en geen onnodige administratieve last mag opleggen aan de lidstaten, de regionale en plaatselijke overheden en de grondbezitters; 12. wijst erop dat rekening gehouden moet worden met de grote diversiteit aan bodems, de regionale verschillen tussen de probleemgebieden en de bestaande nationale bodembeschermingsplannen, door te waarborgen dat de lidstaten een grote flexibiliteit vergund blijft bij de uitwerking van het wettelijk kader; stelt met grote nadruk dat bodembeleid een beleidsterrein is dat in al zijn diversiteit oplossingen op maat vereist die op lokaal en regionaal niveau ontwikkeld moeten worden; 13. concludeert dat er een duidelijk afbakening nodig is tussen deze richtlijn en andere Europese wettelijke normen met betrekking tot de bescherming van de bodem, teneinde duplicatie van regelgeving te voorkomen; Synergie met andere beleidsdomeinen van de Gemeenschap 14. stelt een grondige evaluatie en analyse van reeds bestaande richtlijnen in de Europese Unie voor, zoals de grondwater- en de nitratenrichtlijn, om na te gaan in hoeverre de lidstaten voldoen aan de voor landbouwers geldende voorschriften inzake de randvoorwaarden ("cross-compliance"); stelt vast dat op grond van deze analyse eventueel bindende maatregelen ter bevordering van de bodemkwaliteit kunnen worden geformuleerd en dat er met behulp van deze analyse in de EU ook een uitgebreide uitwisseling van informatie kan plaatsvinden met het oog op de bevordering van de bodemkwaliteit; 15. verzoekt de Commissie om in de lidstaten de tenuitvoerlegging te controleren van de toepasselijke bepalingen met betrekking tot bodembescherming van andere Gemeenschapswetgeving inzake lucht, water, afval, klimaatverandering, biodiversiteit, woestijnvorming, landbouw, energie, producten, industrie, transport en regionale ontwikkeling en vóór eind 2008 verslag uit te brengen aan het Europees Parlement over de wijze waarop de bodembescherming door betere toepassing van dergelijke wetgeving kan worden opgevoerd; 16. deelt de opvatting van de Commissie dat in tal van Europese regio's de toestand van de bodem moet worden verbeterd, is evenwel van mening dat de Commissie zich extra dient in te spannen om de samenhang met de geldende wettelijke regelingen te waarborgen; 17. benadrukt dat overlappingen, tegenstrijdigheden en inconsistenties met bestaande EU-regelingen moeten worden voorkomen; 18. steunt de Commissie in haar acties en haar tijdschema om de richtlijn zuiveringsslib en de richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging te herzien en mogelijke synergie-effecten tussen bodembeschermingsmaatregelen en maatregelen op grond van onder andere de kaderrichtlijn water te beoordelen; verzoekt de Commissie om mogelijke synergie-effecten met de afvalrichtlijn te beoordelen; 19. doet opnieuw een beroep op de Commissie om zo snel mogelijk een richtlijn inzake het gezond beheer van biologisch afval uit te werken met als doel de hoeveelheid biologisch afval die wordt gestort of verbrand, terug te dringen en in plaats daarvan de productie van compost en biogas te bevorderen; wijst erop dat compost en behandelde resten van de biogasproductie van geschikte kwaliteit in grote mate kunnen bijdragen tot de handhaving en stijging van het gehalte aan organische stoffen in de bodem; Klimaatverandering 20. erkent dat een verandering van het bodemgebruik kan resulteren in een stijging van de koolstofvastlegging of een stijging van broeikasgasuitstoot, bijvoorbeeld in het geval van ontbossing of als veenland wordt drooggelegd ten gevolge van onjuiste fyto-irrigatie of aquatische irrigatie, of blijvend grasland wordt omgeploegd of door verkeerd ploegen op hellingen; beseft dat niet alleen bodemgebruik een grote invloed heeft op de klimaatverandering, maar dat ook de klimaatverandering kan leiden tot ernstig bodemverval of ernstige bodemerosie; 21. erkent dat de klimaatverandering, door veranderingen in temperatuur en neerslag, grote gevolgen kan hebben voor de biogeochemische cycli in bodems die van invloed zijn op de bodemvruchtbaarheid; erkent tevens dat bij een veranderend klimaat met name veranderingen in de balans van de bodemvoedingsstoffen en het bodemwater en de gevolgen daarvan voor de voedselproductie, het transport van voedingstoffen en vervuilende stoffen en de beschikbaarheid van bodemwater nadere aandacht behoeven; 22. vraagt de Commissie maatregelen te overwegen, waaronder een gemeenschappelijke minimumheffing, bijvoorbeeld op koolstofverlies; zulke heffingen moeten op nationaal niveau worden geïnd en de opbrengsten moeten worden aangewend voor de oplossing van het vervuilingsprobleem dat aan de heffing ten grondslag ligt, bijvoorbeeld voor het ontwikkelen van systemen die meer koolstof vastleggen; 23. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om tijdens de onderhandelingen over het post-2012-beleid in het kader van het UNFCCC rekening te houden met de belangrijke rol van het bodembeleid in de beperking van de klimaatverandering en de aanpassing aan de gevolgen van de klimaatverandering; 24. verzoekt de Commissie om verder onderzoek naar de rol van de bodem in het vergroten van het waterbehoud, de bestrijding van dalende grondwaterniveaus en de beperking van en aanpassing aan de klimaatverandering te bevorderen en te zoeken naar mogelijke beste werkwijzen wat betreft maatregelen die de koolstofvastlegging in de bodem verhogen, en verslag uit te brengen aan het Europees Parlement voor eind 2009, wanneer de lopende studie van de Commissie vruchten zal hebben afgeworpen; Landbouw 25. vestigt de aandacht erop dat productieve landbouwgrond een steeds schaarser wordende mondiale hulpbron is en dat dit vraagt om duurzame landbouwpraktijken die waardevolle bodemeigenschappen in stand houden; 26. erkent dat niet-duurzame landbouwpraktijken een buitengewoon negatief effect kunnen hebben op de bodem en lager gelegen water doordat kwetsbare biogeochemische evenwichten en de biodiversiteit van de bodem niet worden beschermd; 27. wijst erop dat de land- en bosbouw een essentiële rol spelen bij de instandhouding van de bodemkwaliteit en bij de revitalisering van de bodem en wijst erop dat degenen in de landbouwsector die in de akkerbouw en de bosbouw werkzaam zijn er zelf alle belang bij hebben om hun land als productiebasis in goede conditie te houden; wijst erop dat met name in rivierengebieden, op vruchtbaar akkerland of in kustgebieden een permanente afdekking van bodems met een hoge ecologische of productieve waarde moet worden vermeden die door oprukkende verstedelijking en infrastructuur kunstmatig dreigen te worden afgedicht; verlangt dat alle overheidsinstanties - van het lokale tot en met het communautaire niveau – vooral aandacht schenken aan kustgebieden die door menselijke activiteit sterk onder druk staan; 28. vraagt de Commissie prioriteiten te stellen ten aanzien van het gebruik van het landoppervlak in Europa zodat de bodem zo goed mogelijk wordt beschermd en er een basis wordt geschapen voor een grote biodiversiteit en een hoge koolstofvastlegging; er dient voor gezorgd te worden dat naast de bodem ook bossen, windsingels en, niet in de laatste plaats, agrobosbouw voor vastlegging worden gebruikt; 29. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om een catalogus op te stellen van de verschillende landbouwpraktijken en hun gevolgen voor de bodem, zodat de beste agrotechnische praktijken kunnen worden bevorderd overeenkomstig de kenmerken van de landbouw en de voordelen ervan voor de bodem en de ruimere omgeving; 30. vraagt de Commissie modelprojecten van duurzame landbouwpraktijken die gericht zijn op bodembehoud te bevorderen; Biodiversiteit 31. is van oordeel dat het van cruciaal belang is het voorzorgsbeginsel toe te passen en ervoor te zorgen dan het Zesde MAP en de EU-wetgeving inzake milieu, zoals de habitat- en de vogelrichtlijn en de kaderrichtlijn water, ten volle worden nageleefd; is er verder van overtuigd dat de beleidsinstrumenten van de Gemeenschap herzien moeten worden waar nodig, om achteruitgang van de biodiversiteit beter te kunnen voorkomen; Onderzoek 32. verzoekt de Commissie om verder onderzoek naar de rol van de bodem in de bescherming van de biodiversiteit en de biodiversiteit in de bodem te bevorderen, en wel op het gebied van processen die aan bodemfuncties ten grondslag liggen, veranderingen in bodemprocessen qua tijd en omvang, ecologische, economische en maatschappelijke oorzaken achter bedreigingen voor de bodem, factoren die van invloed zijn op ecodiensten en operationele procedures en technologieën voor bescherming en herstel van de bodem. De eerste stappen in deze richting worden gezet in het Zevende Kaderprogramma voor onderzoek (2007-2013) (3) , dat voorziet in onderzoek naar bodemfuncties als onderdeel van zijn prioriteitsterreinen "Milieu" en "Voeding, landbouw en biotechnologie"; Woestijn- en steppevorming 33. is van oordeel dat het verergerende woestijn- en steppevormingsproces, dat verschillende gebieden in de EU treft, het resultaat is van aanzienlijke menselijke druk, veroorzaakt door grootschalige ontbossingen en excessieve uitdroging van graslanden, en dat de sociaaleconomische gevolgen en effecten op de natuurlijke omgeving daarvan in sommige EU-organen nog niet voldoende zijn in aanmerking genomen of doorgedrongen tot het bewustzijn; erkent dat er in de hele Gemeenschap behoefte is aan meer onderzoek en bewustwording; 34. wijst er in dit verband op dat er in 14 lidstaten sprake is van verwoestijning en er in de overige 13 lidstaten weliswaar geen feitelijke woestijnvorming optreedt, maar dat zich daar regionaal en lokaal wel ecologische verschijnselen als erosie en bodemverzilting voordoen; 35. is van oordeel dat de kaderrichtlijn de tenuitvoerlegging van het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming sterk zal verbeteren en de inspanningen om woestijn- en steppevorming in de getroffen landen van de Europese Unie tegen te gaan en te beperken, zal versterken; is van mening dat de kennis en expertise die wordt vergaard in het kader van de Thematische strategie voor bodembescherming, moet worden overgedragen aan en gedeeld met derde wereldlanden die lijden onder woestijnvorming; 36. spoort de Commissie ertoe aan om een mededeling in te dienen over woestijn- en steppevorming, om te beginnen in de EU en daarnaast wereldwijd, die een nauwgezette beschrijving bevat van de gebieden die getroffen zijn of waarschijnlijk getroffen zullen worden door het verwoestijnings- en steppevormingsproces, samen met een gedetailleerde analyse van de oorzaken en de sociaaleconomische gevolgen voor deze gebieden en gepaste EU-maatregelen om de nadelige gevolgen van deze processen te beperken; Verontreiniging 37. is van oordeel dat preventie van bodemverontreiniging zeer belangrijk is voor het behoud van de juiste fysische en chemische bodemeigenschappen en van de bodemkwaliteit en voor de bescherming van andere elementen van het natuurlijk milieu, en verzoekt de Commissie derhalve om ervoor te zorgen dat de huidige en toekomstige Gemeenschapswetgeving in overeenstemming is met deze doelstelling; 38. is ervan overtuigd dat voor de identificatie van verontreinigde locaties een systemische benadering, gebaseerd op monitoring, objectieve parameters en een gemeenschappelijke lijst van activiteiten, noodzakelijk is om de nodige informatie te vergaren en databanken te creëren voor het beheer van de bodemverontreinigingen uit het verleden en zo een teken te geven aan de economische actoren, zodat ze doeltreffende preventieve maatregelen nemen om vervuiling in de toekomst te voorkomen; 39. benadrukt dat de procedure voor het in kaart brengen van verontreinigde grond gekoppeld moet worden aan de vereiste van vermoed risico teneinde tot een geschikte, aangepaste oplossing voor het probleem te komen (aanpak op basis van risicobeoordeling); 40. benadrukt dat er, naast de verschillende herstelmethodes zoals sanering en stabilisering, ook andere opties dienen te worden opgenomen, zoals passende beschermings- en inperkingsmaatregelen of gebruikmaking van natuurlijke processen die de vervuiling verminderen; 41. steunt de Commissie in haar strategie om de algemene bekendheid van verontreinigde locaties of locaties die mogelijk bedreigd worden door verontreiniging en de transparantie van grondtransacties gebaseerd op lokale plannen voor ruimtelijke ordening te vergroten, inzonderheid door de invoering van het bodemrapport en met name voor locaties waar activiteiten die de bodem kunnen verontreinigen zijn of worden uitgevoerd; 42. spreekt zijn waardering uit voor de oprichting van een Europees platform voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten omdat dit kennisoverdracht bevordert en de weg kan vrijmaken voor synergieën; dringt erop aan dat voor de vrijwillige oprichting van een dergelijk platform als onderdeel van een EU-strategie voor bodembescherming, alleen al op grond van de kosten naar een pragmatische benadering dient te worden gestreefd, met inachtneming van de systemen in de lidstaten; 43. benadrukt dat de rapportage- en documentatievereisten in de kaderrichtlijn beperkt moeten blijven tot het strikt noodzakelijke, zodat steden, gemeenten en regio's niet buitensporig worden belast; met name moeten de lidstaten gebruik kunnen maken van hun eigen rapportagesystemen; Monitoring, gevolgen van natuurrampen, opleiding en voorlichting 44. verzoekt de Commissie om ervoor te zorgen dat bodembescherming en de verbanden met klimaatverandering, biodiversiteit, ontbossing, ontwatering, woestijnvorming, steppevorming, dalende grondwaterniveaus, verzuring, erosie en grotere risico's als gevolg van natuurlijke en door mensen veroorzaakte rampen met prioriteit behandeld worden in het kader van de Wereldwijde monitoring van milieu en veiligheid (GMES) en INSPIRE; 45. verzoekt de Commissie om verder onderzoek naar de toegenomen risico's van overstromingen en aardverschuivingen door bodemafdekking en -daling te bevorderen, evenals naar het grotere effect van overstromingen, aardverschuivingen en seismische activiteit door de toename van de bevolkingsdichtheid en activiteiten in kust- en stroomgebieden en rond vulkanen en gebieden met grootschalige uitstoot van CO2 en SO2, en de beste werkwijzen om deze verhoogde risico's aan te pakken in kaart te brengen; 46. verzoekt de Commissie om de overdracht van know-how over beste praktijken van nationale bodembeschermingsregelingen op te zetten en daarvoor stimuleringssystemen te ontwikkelen; 47. verzoekt de Commissie om meer structurele manieren te vinden om opleiding en voorlichting binnen de Europese Unie inzake bodemclassificatie, bemonstering, monitoring en mogelijke beste werkwijzen voor bodembescherming te verbeteren, alsook inzake de uitwisseling van informatie en beste werkwijzen, bewustmaking van het belang en de noodzaak van bodembescherming en bevordering van de beste agrotechnische werkwijzen in de landbouw die erop zijn gericht de productiefunctie van de bodem te herstellen; o o o 48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0818 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0011/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0402/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG teneinde ook luchtvaartactiviteiten op te nemen in de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap ║ (4) is een regeling vastgesteld voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, teneinde de uitstoot van broeikasgassen op een kosteneffectieve en economisch efficiënte wijze te verminderen. (2) De uiteindelijke doelstelling van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, dat namens de Europese Gemeenschap werd goedgekeurd bij Besluit 94/69/EG van de Raad van 15 december 1993 betreffende de sluiting van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (5) , is de concentraties van broeikasgassen in de atmosfeer op een niveau te stabiliseren waarbĳ gevaarlijke, door de mens teweeggebrachte effecten op het klimaatsysteem worden voorkomen. De Gemeenschap heeft herhaaldelijk te kennen gegeven dat de gemiddelde stijging van de gemiddelde oppervlaktetemperaturen wereldwijd, vergeleken met pre-industriële niveaus, tot maximaal 2°C moet worden beperkt. Uit recent wetenschappelijk onderzoek en werk komt naar voren dat, wil deze temperatuurdoelstelling voor de lange termijn binnen bereik blijven, de wereldwijde emissies van broeikasgassen binnen twee decennia hun maximum moeten hebben bereikt, waarna een aanzienlijke verlaging in de orde van grootte van ten minste 15%, en misschien wel 50%, ten opzichte van de niveaus van 1990 moet plaatsvinden. De niveaus van de gekwantificeerde verlagingen die de staten vanaf 2013 moeten realiseren om de stabilisatiedoelstelling voor de concentraties van broeikasgassen te verwezenlijken, zijn nog niet in het internationale besluitvormingsproces voor klimaatverandering vastgesteld. Deze richtlijn dient weliswaar verenigbaar te zijn met de bijdrage van de EU tot de temperatuur-doelstelling op lange termijn, maar de methoden en de grondslag voor de toewijzing van rechten aan vliegtuigexploitanten uit hoofde van deze richtlijn na die datum moeten continu in het licht van de wetenschappelijke ontwikkelingen en de politieke ontwikkelingen op internationaal niveau worden geëvalueerd. (3) Het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering schrijft voor dat alle partijen nationale en, indien van toepassing, regionale programma's opstellen die maatregelen bevatten ter beperking van klimaatverandering, en deze uitvoeren. (4) Het Protocol van Kyoto, dat werd goedgekeurd bij Beschikking 2002/358/EG van de Raad van 25 april 2002 betreffende de goedkeuring, namens de Europese Gemeenschap, van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering en de gezamenlijke nakoming van de in dat kader aangegane verplichtingen (6) , schrijft voor dat de geïndustrialiseerde landen streven naar beperking of reductie van emissies van niet krachtens het Protocol van Montreal beheerste broeikasgassen door de luchtvaart, waarbij zij werken via de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO). (5) De Gemeenschap is weliswaar geen verdragsluitende partij bij het Verdrag van Chicago van 1944, maar alle lidstaten zijn partij bij dat verdrag en lid van de ICAO en blijven in samenwerking met andere staten op mondiaal niveau steun geven aan de ontwikkeling van marktgebaseerde instrumenten. Tijdens de zesde vergadering van het Comité milieubescherming en luchtvaart van de ICAO in 2004 werd men het erover eens dat een luchtvaartspecifieke regeling voor de handel in emissierechten op basis van een nieuw juridisch instrument onder auspiciën van de ICAO dermate onaantrekkelijk leek dat die niet verder nagestreefd zou moeten worden. In haar Resolutie 35-5 heeft de Algemene Vergadering van de ICAO dan ook, in plaats van een nieuw juridisch instrument voor te stellen, "de uitwerking van een regeling voor een open handel in emissierechten voor de internationale luchtvaart" onderschreven, alsmede de mogelijkheid voor staten om de emissies door de internationale luchtvaart op te nemen in hun regelingen voor de handel in emissierechten. (6) In het zesde milieuactieprogramma van de Gemeenschap, dat werd vastgesteld bij Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) werd bepaald dat de Gemeenschap specifieke maatregelen zou vaststellen en invoeren ter beperking van broeikasgasemissies van de luchtvaart, indien daarover in 2002 binnen de ICAO nog geen overeenstemming zou zijn bereikt. In haar conclusies van oktober 2002, december 2003 en oktober 2004 heeft de Raad de Commissie herhaaldelijk opgeroepen om maatregelen voor te stellen om het effect van het internationale luchtvervoer op de klimaatverandering terug te dringen. (7) Er moeten op lidstaat- en Gemeenschapsniveau, in alle sectoren van de economie van de Gemeenschap, en niet alleen binnen de industriële en energiesectoren, beleidsmaatregelen ten uitvoer worden gelegd om de aanmerkelijke verminderingen die nodig zijn, te bewerkstelligen. Als het effect van de luchtvaartsector op de klimaatverandering in het huidige tempo blijft toenemen, zal dit de verminderingen die andere sectoren hebben bereikt om de klimaatverandering tegen te gaan, in aanzienlijke mate ondermijnen. (8) Ter ondersteuning van de reductie van emissie van vliegtuigen dient de Commissie voor 2009 een haalbaarheidsstudie uit te voeren naar de mogelijkheid om emissienormen voor vliegtuigmotoren vast te stellen. (9) In haar mededeling van 27 september 2005 (8) heeft de Commissie een strategie goedgekeurd om het effect van de luchtvaart op de klimaatverandering terug te dringen. Als onderdeel van een breed pakket maatregelen, werd in deze strategie voorgesteld de luchtvaart op te nemen in de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, en werd de instelling voorzien van een werkgroep "Luchtvaart". Deze werkgroep, waarin veel belanghebbenden waren vertegenwoordigd, en die werd opgericht in het kader van de tweede fase van het Europese Klimaatveranderingsprogramma, had als opdracht te bestuderen hoe de luchtvaart kon worden opgenomen in de Gemeenschapsregeling. In zijn conclusies van december 2005 erkende de Raad dat het, uit economisch en ecologisch oogpunt, de beste aanpak lijkt te zijn de luchtvaartsector onder de Gemeenschapsregeling te brengen, en verzocht hij de Commissie nog in 2006 een wetgevingsvoorstel in te dienen. In zijn Resolutie van 4 juli 2006 (9) erkende het Europees Parlement dat de emissiehandel een rol kan spelen als onderdeel van een alomvattend pakket maatregelen om de invloed van de luchtvaart op het klimaat aan te pakken, op voorwaarde dat het een goed doordacht systeem is. (10) Naast de economische instrumenten ligt er een aanzienlijk potentieel voor de vermindering van de emissies in technologische en operationele verbeteringen, die nu sterker dan in het verleden dienen te worden gestimuleerd. (11) Door een efficiënter luchtverkeersbeheer (ATM) kan het brandstofverbruik met wel 12% worden verlaagd en kan zo een bijdrage worden geleverd aan de vermindering van de CO 2 -emissies. Het gemeenschappelijk Europees luchtruim en het SESAR-project zouden daarom zo spoedig en doelmatig mogelijk concreet gestalte moeten krijgen. Vooral lidstaten en de Gemeenschap dienen - in nauwe samenwerking met de betrokken gebruikers van het luchtruim - een rol te vervullen bij de spoedige en definitieve instelling van functionele luchtruimblokken, alsook bij de totstandbrenging van flexibel geconcipieerde luchtruimblokken en een flexibel gebruik van het luchtruim. In dit opzicht moet steun worden verleend aan het AIRE-initiatief (Atlantic Interoperability Initiative to Reduce Emissions), waarover een akkoord is bereikt tussen de EU en de Amerikaanse Federale Luchtvaartautoriteit. (12) Onderzoek en techniek openen de mogelijkheid van innovatie en de verwezenlijking van verdere beperkingen van de uitstoot door de luchtvaart. De fabrikanten van vliegtuigen en motoren en de producenten van brandstoffen wordt verzocht in hun eigen sector te zoeken naar wijzigingen die de gevolgen van het luchtverkeer voor het klimaat aanzienlijk kunnen beperken, en deze toe te passen. De Gemeenschap moet het in het zevende kaderprogramma voor onderzoek (KP7) op gang gebrachte gezamenlijke technologie-initiatief (JTI) "Clean Sky" blijven steunen dat erop gericht is de gevolgen van de luchtvaart voor het milieu ingrijpend te beperken. De Gemeenschap moet krachtige steun blijven verlenen aan de activiteiten van de Adviesraad voor luchtvaartonderzoek in Europa (ACARE) en meer in het bijzonder aan de strategische onderzoeksagenda van de ACARE, die voor 2020 voorziet in doelen voor de beperking van de emissie van koolstofdioxide met 50% per passagierskilometer en in een vermindering van de stikstofoxide-uitstoot met 80%. (13) Van subsidies aan luchthavens gaan in sommige gevallen verkeerde prikkels uit voor wat betreft de uitstoot van broeikasgassen. Daarom moet de Commissie het bestaande mededingingsrecht volledig eerbiedigen. (14) Deze richtlijn beoogt de bijdrage van de luchtvaart aan de wereldwijde klimaatverandering aan te pakken door de emissies als gevolg van de luchtvaart op te nemen in de Gemeenschapsregeling. (15) Vliegtuigexploitanten hebben de hoogste mate van rechtstreekse controle over het type vliegtuigen dat gebruikt wordt en de manier waarop hiermee wordt gevlogen, en moeten daarom verantwoordelijk worden gehouden voor de naleving van de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn. Een exploitant kan worden herkend aan de hand van een ICAO-aanwijzer of een andere erkende aanwijzer die voor de identificatie van de vlucht wordt gebruikt. Indien de identiteit van de exploitant onbekend is, moet de eigenaar van het vliegtuig worden beschouwd als de vliegtuigexploitant, tenzij hij/zij aantoont dat een andere persoon de exploitant was. (16) Er moet worden gezorgd voor eerlijke concurrentievoorwaarden voor luchthavens en luchtvaartmaatschappijen. Daarom moeten zowel internationale vluchten van en naar de EU als vluchten binnen de EU van meet af aan in de communautaire regeling worden opgenomen. (17) Met ingang van 2011 ▌moeten de emissies worden opgenomen van alle vluchten die aankomen op en vertrekken van de luchthavens in de Gemeenschap. ▌Indien een derde land ter vermindering van het klimaateffect van vluchten vanuit dat land naar een luchthaven van de Gemeenschap maatregelen treft die tenminste gelijkwaardig zijn aan de eisen van deze richtlijn, moet de werkingssfeer van de Gemeenschapsregeling zodanig worden gewijzigd dat de vluchten vanuit dat land ▌buiten de regeling vallen. Klimaatverandering is een mondiaal fenomeen dat om mondiale oplossingen vraagt. De Gemeenschap beschouwt deze richtlijn als een belangrijke eerste stap. Partijen van buiten de EU worden uitgenodigd om met hun ideeën aan het debat deel te nemen teneinde dit beleidsinstrument verder te ontwikkelen. Om deze derden gehoor te verschaffen, dient de Commissie zowel voor als tijdens de uitvoering van deze richtlijn permanent contact met hen te onderhouden. Indien de Europese Unie met een derde een gezamenlijke regeling overeenkomt die ten minste dezelfde positieve gevolgen voor het milieu heeft als de richtlijn, kan de Commissie wijziging van de richtlijn voorstellen. De Commissie kan in ieder geval voorstellen dat inkomende vluchten uit een derde land niet onder de regeling vallen, als dat land over een regeling beschikt die ten minste hetzelfde milieuvoordeel oplevert als deze richtlijn. (18) De luchtvaart heeft effect op het wereldklimaat via de uitstoot van kooldioxide, stikstofoxiden, waterdamp en sulfaat- en roetdeeltjes. Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) heeft geschat dat het totale klimaateffect van de luchtvaart momenteel zo'n twee tot vier maal groter is dan het effect van haar kooldioxide-uitstoot alleen. Recent EU-onderzoek wijst uit dat het totale effect van de luchtvaart ongeveer tweemaal zo groot zou kunnen zijn als het effect van kooldioxide alleen. In geen van deze gevallen wordt rekening gehouden met de zeer onzekere effecten die cirruswolken kunnen hebben. In overeenstemming met artikel 174, lid 2, van het Verdrag moet het milieubeleid van de Gemeenschap berusten op het voorzorgsbeginsel. Daarom moeten alle effecten van de luchtvaart zoveel mogelijk in beschouwing worden genomen. De met het luchtverkeersbeheer belaste autoriteiten dienen doeltreffende maatregelen uit te voeren om de vorming van condensatiestrepen en cirruswolken te voorkomen door middel van wijzigingen in de vluchtpatronen, met name door te voorkomen dat vluchten door gebieden gaan waar als gevolg van de specifieke atmosferische omstandigheden de vorming van zulke wolken te verwachten is. Verder dienen zij onderzoek naar de vorming van condensatiestrepen en cirruswolken krachtig te bevorderen en doeltreffende maatregelen daartegen te nemen (bijv. brandstof, motoren, luchtverkeersbeheer) die andere milieudoeleinden niet doorkruisen. In afwachting van andere door de Commissie voor te stellen rechtsinstrumenten vooral om het probleem van de emissie van stikstofoxiden door het luchtverkeer aan te pakken, moet op elke uitgestoten ton CO 2 een vermenigvuldigingsfactor worden toepast. (19) Ter aanvulling van deze richtlijn zijn nadere maatregelen noodzakelijk. Er dienen derhalve denkgroepen te worden opgericht die nadenken over andere maatregelen. (20) Om concurrentieverstoringen te vermijden moet een geharmoniseerde toewijzingsmethode worden uitgewerkt. Om te zorgen dat nieuwe vliegtuigexploitanten tot de markt kunnen toetreden, zal een deel van de emissierechten worden geveild, in overeenstemming met de door de Commissie uit te werken regels. Aan vliegtuigexploitanten die hun vluchten staken, moeten emissierechten verleend blijven worden tot het einde van de periode waarvoor de kosteloze emissierechten al zijn toegewezen. (21) Hoewel het voor vliegtuigexploitanten moeilijk is over te schakelen op alternatieve (hernieuwbare) energiebronnen, moet de luchtvaartsector toch een aanzienlijk uitstootvermindering verwezenlijken die aansluit bij het globale reductiestreefcijfer van de EU van 20 tot 30% ten opzichte van het niveau van 1990. Voor elke verbintenisperiode van de Gemeenschapsregeling waarin de luchtvaart moet worden opgenomen, moet, al naar gelang de referentieperiode die voor de luchtvaart in deze verbintenisperiode wordt gebruikt, het streefcijfer voor de luchtvaart worden vastgesteld op basis van de inspanningen die gemiddeld van alle andere, sectoren met stationaire bronnen in alle lidstaten worden gevergd. (22) De luchtvaart draagt bij aan het totale effect van menselijke activiteiten op de klimaatverandering. De opbrengsten van de veiling van emissierechten moeten worden gebruikt voor de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen, de aanpassing aan de effecten van de klimaatverandering in de EU en derde landen, met name de ontwikkelingslanden, en de financiering van onderzoek en ontwikkeling op het vlak van vermindering en aanpassing. Om de lasten voor de burgers enigszins te verminderen, dienen de veilinginkomsten ook te worden gebruikt voor een verlaging van de belastingen en heffingen op milieuvriendelijk vervoer, bijvoorbeeld per spoor en bus. Zij dienen tevens te worden gebruikt ter dekking van de gerechtvaardigde administratiekosten van de lidstaten in verband met deze richtlijn. De lidstaten mogen de inkomsten ook gebruiken voor het verzachten of zelfs wegnemen van eventuele bereikbaarheids- en concurrentieproblemen voor perifere regio's en van problemen voor openbare-dienstverplichtingen in verband met de uitvoering van deze richtlijn. De lidstaten dienen de Commissie op de hoogte te stellen van de in dit verband genomen maatregelen. (23) Om de kosteneffectiviteit van de regeling te verhogen, moeten vliegtuigexploitanten de mogelijkheid krijgen om emissierechten die zijn uitgegeven voor installaties in andere emissiehandelsectoren, gecertificeerde emissiereducties (CER's) en emissiereductie-eenheden (ERU's) uit projectactiviteiten te gebruiken om te voldoen aan verplichtingen die het inleveren van emissierechten ▌inhouden. (24) Als gevolg van de huidige regeling inzake de handel in emissierechten staat de energie-intensieve industrie al onder druk door de forse CO 2 -prijzen. Het gevaar van een koolstoflek is reëel als er nog een belangrijke sector die emissierechten moet kopen, in de regeling wordt opgenomen. Ter voorkoming van een koolstoflek vanuit de energie-intensieve industrie, bijv. de cement-, kalk- en staalsector, zal de Commissie onderzoek doen naar verschillende mogelijkheden, zoals sectoriële doelstellingen of belastingaanpassing aan de grens, en zal zij vóór eind 2008 een rapport uitbrengen over de wijze van aanpak van dit vraagstuk. (25) Om de administratieve lasten voor vliegtuigexploitanten te beperken moet voor elke vliegtuigexploitant een enkele lidstaat verantwoordelijk zijn. Lidstaten moeten worden verplicht erop toe te zien dat vliegtuigexploitanten aan wie zijzelf een exploitatievergunning hebben verleend, of vliegtuigexploitanten zonder exploitatievergunning of uit derde landen waarvan de emissies in een referentiejaar grotendeels aan hen zijn toe te rekenen, zich houden aan de voorschriften van deze richtlijn. (26) Om het berekeningssysteem voor de Gemeenschapsregeling consistent te houden, aangezien de emissies door de internationale luchtvaart nog niet zijn opgenomen in de verplichtingen van de lidstaten uit hoofde van het Protocol van Kyoto, mogen aan de luchtvaartsector toegewezen emissierechten enkel worden gebruikt door vliegtuigexploitanten om te voldoen aan hun verplichtingen om emissierechten in te leveren in het kader van deze richtlijn. De vliegtuigexploitanten dienen echter een aan de luchtvaartsector verleend emissierecht via hun registerbeheerder te kunnen inruilen voor een emissierecht dat door alle exploitanten in de regeling kan worden gebruikt. (27) Om gelijke behandeling van vliegtuigexploitanten te verzekeren moeten de lidstaten geharmoniseerde regels volgen voor het beheer van de onder hun verantwoordelijkheid vallende vliegtuigexploitanten, en wel volgens door de Commissie te ontwikkelen specifieke richtsnoeren. (28) De Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol) zou over gegevens kunnen beschikken die lidstaten of de Commissie van pas kunnen komen bij het nakomen van hun verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn. (29) De bepalingen van de Gemeenschapsregeling met betrekking tot de bewaking van, de rapportage over en de verificatie van de emissies, en de voor exploitanten geldende sancties, mogen enkel van toepassing zijn op vliegtuigexploitanten. (30) Deze richtlijn mag lidstaten er niet van afhouden andere aanvullende vergelijkbare beleidsbesluiten of maatregelen te handhaven of vast te stellen waarmee de totale gevolgen van de luchtvaartsector voor de klimaatverandering worden aangepakt . (31) De maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, moeten worden genomen overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (10) . (32) De Commissie dient met name de bevoegdheid worden gegeven om maatregelen vast te stellen voor de veiling van emissierechten die niet per se kosteloos behoeven te worden verleend, en om wijzigingen aan te brengen in de in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteiten, in gevallen waar een derde land maatregelen invoert om het effect van de luchtvaart op de klimaatverandering terug te dringen. Aangezien het maatregelen van algemene strekking betreft, die bedoeld zijn om niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn te wijzigen en deze richtlijn aan te vullen door toevoeging of wijziging van nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten deze worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG. (33) Aangezien het doel van het voorgestelde optreden niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van het voorgestelde optreden, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om dat doel te bereiken. (34) Richtlijn 2003/87/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Wijziging van Richtlijn 2003/87/EG Richtlijn 2003/87/EG wordt als volgt gewijzigd: (1) Voor artikel 1 wordt de volgende titel van hoofdstuk I ingevoegd: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN (2) Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd: (3) Na artikel 3 worden het volgende hoofdstuk II en de volgende titel van hoofdstuk III en artikel 3 sexies ingevoegd: HOOFDSTUK II LUCHTVAART Artikel 3 bis Toepassingsgebied van Hoofdstuk II De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op het toewijzen en verlenen van emissierechten voor de in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteiten. Artikel 3 ter Totale hoeveelheid emissierechten voor de luchtvaart 1. ▌De totale hoeveelheid aan vliegtuigexploitanten toe te wijzen emissierechten is gelijk aan 90% van de som van de historische luchtvaartemissies voor elk jaar. 2. Afhankelijk van de vraag of voor de periode na 2012 een koolstofdioxidebeperking van 30 of 20% wordt gekozen met 1990 als basisjaar, verlaagt de Commissie volgens de in 23, lid 2 bis bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing de totale hoeveelheid rechten die aan vliegtuigexploitanten moeten worden toegewezen in de verdere perioden overeenkomstig artikel 11, lid 2. Deze benedenwaartse bijstelling biedt een mechanisme om te waarborgen dat de milieueffectiviteit van het programma gehandhaafd blijft. Er wordt voorzien in volgende benedenwaartse bijstellingen van de totale hoeveelheid toegekende rechten. ▌ 3 . Binnen zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn stelt de Commissie op grond van de beste beschikbare gegevens de historische luchtvaartemissies vast. Artikel 3 quater Toewijzingsmethode voor emissierechten voor de luchtvaart 1. Vanaf 2011 wordt 25 % van de rechten geveild. ▌ 2. ▌Het in lid 1 aangegeven te veilen percentage wordt voor toekomstige perioden verhoogd overeenkomstig het maximumpercentage dat voor andere sectoren van toepassing is. 3. De Commissie stelt een verordening vast met gedetailleerde bepalingen over de veiling door lidstaten van emissierechten die niet kosteloos behoeven te worden verleend uit hoofde van de leden 1 en 2. Voor alle lidstaten geldt dat het aantal in elke periode te veilen emissierechten evenredig is met het aandeel van de betreffende lidstaat in de totale aan de luchtvaart toe te schrijven emissies voor de referentiejaren, als gerapporteerd ingevolge artikel 14, lid 3, en geverifieerd ingevolge artikel 15. Voor de in artikel 11, lid 2 , bedoelde periode is het referentiejaar 2010; voor iedere volgende in artikel 11, lid 2 bedoelde periode is het referentiejaar het kalenderjaar dat 24 maanden voor het begin van de periode waarop de veiling betrekking heeft, afloopt. Deze verordening, die is bedoeld om niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn te wijzigen door deze aan te vullen, wordt vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 23, lid 2 bis. 4 . De Commissie neemt een regeling aan waarin een aantal gedetailleerde bepalingen voor het aanleggen van een Europese emissierechtenreserve wordt vastgelegd. Het percentage emissierechten dat per periode ten behoeve van potentiële nieuwe vliegtuigexploitanten als reserve moet worden aangehouden, wordt door de Commissie vastgesteld onder inachtneming van de marktprognoses die door de bevoegde instanties zijn opgemaakt. 5 . De opbrengsten van de veiling van emissierechten moeten worden gebruikt voor de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen en de aanpassing aan de effecten van de klimaatverandering in de EU en derde landen, met name de ontwikkelingslanden, en de financiering van onderzoek en ontwikkeling op het vlak van vermindering en aanpassing , met name in de luchtvaartsector . Om de lasten voor burgers enigszins te verlichten, worden de opbrengsten van de veiling van emissierechten ook gebruikt voor de verlaging van belastingen en heffingen op klimaatvriendelijke vormen van vervoer, zoals de trein en de bus. Ze mogen ook worden gebruikt ter dekking van de door de lidstaten gerechtvaardigde kosten in verband met de uitvoering van deze richtlijn. De lidstaten mogen de inkomsten ook gebruiken voor het verzachten of zelfs wegnemen van eventuele bereikbaarheids- en concurrentieproblemen voor perifere regio's en van problemen voor openbare-dienstverplichtingen in verband met de uitvoering van deze richtlijn. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van maatregelen die uit hoofde van dit lid worden genomen. 6 . De verstrekking van informatie aan de Commissie op basis van deze richtlijn ontslaat de lidstaten echter niet van de verplichting tot kennisgeving uit hoofde van artikel 88, lid 3, van het Verdrag. Artikel 3 quinquies Toewijzing en verlening van emissierechten aan vliegtuigexploitanten 1. Voor iedere in artikel 11, lid 2 ter bedoelde periode kan elke vliegtuigexploitant een aanvraag indienen voor een toewijzing van overeenkomstig artikel 3 quater kosteloos toe te wijzen emissierechten. Een aanvraag kan worden ingediend door aan de bevoegde autoriteit in de administrerende lidstaat geverifieerde tonkilometergegevens over te leggen over de in bijlage I vermelde luchtvaartactiviteiten die door die exploitant zijn uitgevoerd in het kalenderjaar dat 24 maanden voor het begin van de periode waarop de aanvraag betrekking heeft, afloopt, overeenkomstig de bijlagen IV en V. Aanvragen moeten ten minste 21 maanden voor het begin van de periode waarop de aanvraag betrekking heeft, worden ingediend. 2. Ten minste 18 maanden voor het begin van de periode waarop de aanvraag betrekking heeft, leggen de lidstaten de uit hoofde van lid 1 ontvangen aanvragen voor aan de Commissie. 3. Ten minste 15 maanden voor het begin van iedere in artikel 11, lid 2 ter bedoelde periode, neemt de Commissie een besluit over: ▌ De onder b) bedoelde benchmark wordt berekend door het aantal kosteloos toegewezen emissierechten te delen door de som van de tonkilometergegevens die in de overeenkomstig lid 2 bij de Commissie ingediende aanvragen zijn opgenomen. 4. Binnen 3 maanden na de datum waarop de Commissie een besluit krachtens lid 3 neemt, zal iedere administrerende lidstaat het volgende berekenen en publiceren: 5. Voor 28 februari 2011 en voor 28 februari van ieder daaropvolgend jaar, verleent de bevoegde autoriteit van de administrerende lidstaat elke vliegtuigexploitant het aantal emissierechten dat die vliegtuigexploitant voor dat jaar is toegewezen. 6 . De Commissie neemt maatregelen inzake de toewijzing van rechten om rekening te houden met nieuwe marktdeelnemers in de luchtvaartsector. "Nieuwkomer in de luchtvaart" is een vliegtuigexploitant waaraan voor het eerst na de start van een periode bedoeld in artikel 11, lid 2 een vergunning als vliegtuigexploitant (Aircraft Operator Certificate) is verleend en die daadwerkelijk in die periode met de exploitatie is begonnen. 7 . Bij een fusie of overname van verschillende luchtvaartmaatschappijen in een bepaalde periode, gaan de emissierechten die hun zijn toegewezen of die zij gekocht hebben over op de nieuwe onderneming. Als een luchtvaartmaatschappij haar activiteiten staakt, worden haar emissierechten door de lidstaat van vestiging op de secundaire markt voor emissierechten gebracht. Aan het begin van het daaropvolgende jaar wordt het nog beschikbare deel van de rechten volledig in veiling gebracht, met inachtneming van de algemene vermindering van de toegestane emissies. 8 . De Commissie komt op basis van de ervaringen in de periode 2010-2012 met een voorstel met betrekking tot het quotum aan emissierechten dat de luchtvaartsector op de secundaire mag kopen markt voor ruimere emissierechtregelingen. HOOFDSTUK III VASTE INSTALLATIES Artikel 3 sexies Toepassingsgebied van Hoofdstuk III De bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op vergunningen voor broeikasgasemissies en het toewijzen en verlenen van emissierechten voor de in bijlage I genoemde niet-luchtvaartactiviteiten. (4) In artikel 5 wordt letter a) vervangen door: (5) In artikel 6, lid 2, sub e), worden na "emissierechten" de woorden "die niet zijn verleend krachtens hoofdstuk II, " ingevoegd. (6) De volgende titel van hoofdstuk IV wordt ingevoegd na artikel 11: HOOFDSTUK IV BEPALINGEN VOOR LUCHTVAART EN VASTE INSTALLATIES (7) In artikel 11 bis wordt het volgende lid 1 bis ingevoegd: 1 bis. Krachtens lid 3 bieden de lidstaten, gedurende iedere in artikel 11, lid 2 bedoelde periode, elke vliegtuigexploitant de mogelijkheid om overeenkomstig hoofdstuk III toegekende emissierechten, CER's en ERU's uit projectactiviteiten te gebruiken tot een percentage van het aantal emissierechten dat ingevolge artikel 12, lid 2 bis, moet worden ingeleverd, waarbij dit percentage het gemiddelde is van de percentages die de lidstaten voor het gebruik van CER's en ERU's overeenkomstig lid 1 voor de periode hebben gespecificeerd. De Commissie publiceert dit percentage ten minste zes maanden voor het begin van iedere in artikel 11, lid 2 bedoelde periode. Als onderdeel van de evaluatie van de regeling voor de handel in emissierechten wordt het percentage CER's en ERU's dat bruikbaar is voor luchtvaartactiviteiten geëvalueerd, tezamen met het gebruik in andere sectoren. (8) In artikel 11 ter, lid 2, wordt het woord "installaties" vervangen door "activiteiten". (9) Artikel 12 wordt als volgt gewijzigd: 2 septies. De Commissie brengt gezien de toezegging van de exploitanten om de efficiency van vliegtuigmotoren in 2020 met 50% te hebben verhoogd, in 2010 en 2015 aan het Europees Parlement verslag uit over de vooruitgang die hierbij is geboekt. 2 octies. 2 octies . Zodra er voldoende wetenschappelijk bewijs beschikbaar is zal er een adequate vermenigvuldigingsfactor worden voorgesteld om rekening te kunnen houden met de effecten van door luchtverkeer veroorzaakte cirruswolken. (10) In artikel 13, lid 3, wordt "artikel 12, lid 3" vervangen door "artikel 12, lid 2 bis of lid 3". (11) Artikel 14 wordt als volgt gewijzigd: (12) Artikel 15 wordt als volgt gewijzigd: (13) Artikel 16 wordt als volgt gewijzigd: (14) De volgende artikelen 18 bis en 18 ter worden ingevoegd: Artikel 18 bis De administrerende lidstaat 1. De administrerende lidstaat voor een vliegtuigexploitant is: 2. Op basis van de best beschikbare informatie, publiceert de Commissie: 3. Voor de toepassing van lid 1 wordt onder "referentiejaar" verstaan: met betrekking tot een exploitant die na 1 januari 2006 zijn exploitatie is begonnen, het eerste kalenderjaar van die exploitatie; in alle andere gevallen, het kalenderjaar dat is ingegaan op 1 januari 2006. 4 . Om gelijke behandeling van vliegtuigexploitanten te waarborgen stelt de Commissie specifieke richtsnoeren vast ter harmonisatie van de administratie van vliegtuigexploitanten door beherende lidstaten. Artikel 18 ter Bijstand van Eurocontrol Voor de uitvoering van haar verplichtingen krachtens artikel 3 ter, lid 3, en artikel 18 bis, kan de Commissie verzoeken om bijstand van Eurocontrol en wijst zij een neutrale organisatie aan waaraan luchtvaartmaatschappijen hun gegevens rechtstreeks kunnen overleggen . _______________ * PB L 240 van 24.8.1992, blz. 1. ▌ (15) In artikel 23 wordt het volgende lid 2 bis ingevoegd: 2 bis. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, de leden 1 tot 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. (16) Het volgende artikel 25 bis wordt ingevoegd: Artikel 25 bis Maatregelen van derde landen om het effect van de luchtvaart op de klimaatverandering terug te dringen Wanneer een derde land maatregelen vaststelt om het klimaatveranderingseffect van vluchten ▌terug te dringen, en die maatregelen ten minste gelijkwaardig zijn aan de eisen van deze richtlijn, wijzigt de Commissie deze richtlijn om dubbeltelling te voorkomen en gelijke behandeling te waarborgen . Die wijziging, die is bedoeld om niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn te wijzigen, wordt vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 23, lid 2 bis. (17) Artikel 28 wordt als volgt gewijzigd: (18) Na artikel 30 wordt de volgende titel ingevoegd: HOOFDSTUK V SLOTBEPALINGEN (19) De bijlagen I, IV en V worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn. Artikel 2 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... (11) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie zal de lidstaten hiervan op de hoogte brengen. 3. Indien niet derde landen of groepen van zulke landen met de Europese Unie overeenstemming bereiken over een gezamenlijke regeling voor de handel in emissierechten die ten minste evenveel milieuvoordeel oplevert als de in deze richtlijn omschreven regeling, kan de Commissie een wijziging van deze richtlijn voorstellen om deze aan te passen aan de voorschriften van de gezamenlijke regeling. Artikel 3 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE De bijlagen I, IV en V bij Richtlijn 2003/87/EG worden als volgt gewijzigd: (1) Bijlage I wordt als volgt gewijzigd: (2) Bijlage IV wordt als volgt gewijzigd: a) de volgende titel wordt ingevoegd na de titel van de bijlage: DEEL A – BEWAKING VAN EN RAPPORTAGE OVER EMISSIES DOOR VASTE INSTALLATIES b) het volgende deel B wordt ingevoegd: DEEL B – BEWAKING VAN EN RAPPORTAGE OVER EMISSIES DOOR LUCHTVAARTACTIVITEITEN Bewaking van kooldioxide-emissies De emissies moeten door middel van berekeningen worden bewaakt. De emissies worden met behulp van de volgende formule berekend: brandstofverbruik x emissiefactor Het brandstofverbruik omvat tevens de brandstof die wordt verbruikt door het hulpaggregaat. Waar mogelijk wordt het daadwerkelijke brandstofverbruik voor elke vlucht gebruikt, dat met behulp van de volgende formule wordt berekend: hoeveelheid brandstof in de brandstoftanks van het luchtvaartuig na het tanken voor de vlucht – hoeveelheid brandstof in de brandstoftanks van het luchtvaartuig na het tanken voor de volgende vlucht + hoeveelheid getankte brandstof voor die volgende vlucht Als er geen gegevens beschikbaar zijn over het daadwerkelijke brandstofverbruik, wordt een standaard gedifferentieerde methode gebruikt om op basis van de beste beschikbare informatie de gegevens over het brandstofverbruik te schatten. Tenzij activiteitspecifieke emissiefactoren die door onafhankelijke, erkende laboratoria met behulp van aanvaarde analysemethoden zijn afgeleid, nauwkeuriger zijn, worden de standaard-emissiefactoren van het IPCC gebruikt, die worden ontleend aan de 2006 IPCC-richtsnoeren voor nationale inventarissen van broeikasgassen of latere herzieningen van deze richtsnoeren. De emissiefactor voor biomassa is nul. Voor iedere vlucht en voor iedere brandstof wordt een aparte berekening gemaakt. De rapportage over emissies Elke vliegtuigexploitant dient de volgende informatie op te nemen in zijn verslag uit hoofde van artikel 14, lid 3: A. Gegevens voor het identificeren van de exploitant, waaronder: – zijn administrerende lidstaat; B. Voor ieder type brandstof waarvoor de emissies worden berekend: Bewaking van de tonkilometergegevens voor de toepassing van artikel 3 quinquies Voor het aanvragen van een toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 3 quinquies, lid 1, wordt de omvang van de luchtvaartactiviteit in tonkilometers berekend met behulp van de volgende formule: tonkilometers = afstand x vracht waarbij: "afstand": de orthodromische afstand tussen de luchthaven van vertrek en de luchthaven van aankomst; en "vracht": de totale massa aan vracht, post en passagiers die wordt vervoerd. Voor het berekenen van de vracht: Rapportage over de tonkilometergegevens voor de toepassing van artikel 3 quinquies Elke vliegtuigexploitant neemt de volgende informatie op in zijn aanvraag uit hoofde van artikel 3 quinquies, lid 1: A. Gegevens voor het identificeren van de exploitant, waaronder: – zijn administrerende lidstaat; B. Tonkilometergegevens: (3) Bijlage V wordt als volgt gewijzigd: a) de volgende titel wordt ingevoegd na de titel van de bijlage: DEEL A – Verificatie van emissies door vaste installaties b) het volgende deel B wordt ingevoegd: DEEL B – Verificatie van emissies door luchtvaartactiviteiten (13) De algemene beginselen en de methode die in deze bijlage worden beschreven, zijn van toepassing op de verificatie van emissieverslagen over vluchten die vallen onder een in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteit. Te dien einde: a) dient in lid 3, de verwijzing naar "exploitant" te worden gelezen alsof het een verwijzing betrof naar een vliegtuigexploitant en dient in punt c), de verwijzing naar "installatie" te worden gelezen alsof het een verwijzing betrof naar het voor de uitoefening van de luchtvaartactiviteiten waarop het verslag betrekking heeft, gebruikte luchtvaartuig; Aanvullende bepalingen voor de verificatie van luchtvaartemissieverslagen (14) De verificateur moet zich er in het bijzonder van vergewissen dat: De Gemeenschap en de lidstaten dragen er zorg voor dat de door de verificateur toe te passen arbeidsmethoden worden geharmoniseerd alvorens de richtlijn ten uitvoer wordt gelegd, en dat het daarin bepaalde op uniforme wijze wordt toegepast. Aanvullende bepalingen voor de verificatie van voor de toepassing van artikel 3 quinquies, lid 1, overgelegde tonkilometergegevens (15) De in deze bijlage beschreven algemene beginselen en methode voor de verificatie van verslagen uit hoofde van artikel 14, lid 3, vinden, indien van toepassing, overeenkomstige toepassing voor de verificatie van luchtvaart-tonkilometergegevens. (16) De verificateur dient zich er in het bijzonder van te vergewissen dat alleen daadwerkelijk uitgevoerde en onder een in bijlage I genoemde luchtvaartactiviteit vallende vluchten waarvoor de vliegtuigexploitant verantwoordelijk is, in aanmerking zijn genomen in de aanvraag van die exploitant uit hoofde van artikel 3 quinquies, lid 1. De verificateur zal in deze taak worden ondersteund door middel van gegevens over het verkeer van de exploitant, waaronder door de exploitant opgevraagde gegevens van Eurocontrol. Bovendien dient de verificateur na te gaan of de door de exploitant gerapporteerde vracht overeenkomt met de door de exploitant voor veiligheidsdoeleinden bijgehouden documenten over de vracht. De Gemeenschap en de lidstaten dragen er zorg voor dat de door de verificateur toe te passen arbeidsmethoden worden geharmoniseerd alvorens de richtlijn ten uitvoer wordt gelegd, en dat het daarin bepaalde op uniforme wijze wordt toegepast. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat naar schatting jaarlijks meer dan 10% van de kinderen te lijden heeft onder "dys'stoornissen (dysfasie, dyspraxie, dyslexie, dyscalculie en moeilijkheden om zich te concentreren enz.) en dat de dysstatistieken nog verder moeten worden uitgesplitst, B. overwegende dat de dyshandicap die al heel vroeg communicatie bemoeilijkt, in veel lidstaten nog steeds niet herkend wordt, C. overwegende dat het onderzoek, o.a. in het zevende kaderprogramma voor onderzoek, naar "dys'stoornissen moet worden geïntensiveerd, D. overwegende dat alleen een voortijdige, intensieve en pluridisciplinaire behandeling in aangepaste structuren (het gewone schoolonderwijs met aangepaste begeleiding of op een speciale school) het mogelijk maakt "dys'criminatie van deze kinderen te voorkomen, 1. verzoekt de Commissie en de Raad: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten: Lijst van ondertekenaars Adamou, Allister, Anastase, Andersson, Andrejevs, Andria, Andrikienė, Angelilli, Arnaoutakis, Athanasiu, Attwooll, Aubert, Audy, Aylward, Baco, Baeva, Barón Crespo, Barsi-Pataky, Battilocchio, Bauer, Beaupuy, Beazley, Becsey, Belder, Belet, Belohorská, Beňová, Berend, Berlinguer, Bielan, Bösch, Bonde, Bonsignore, Borghezio, Borrell Fontelles, Bourlanges, Bourzai, Bowis, Braghetto, Brejc, Brepoels, Breyer, Březina, Brie, Brok, Buitenweg, Bulfon, Bullmann, van den Burg, Burke, Buruiană-Aprodu, Bushill-Matthews, Busquin, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Camre, Cappato, Carlotti, Carlshamre, Casa, Casaca, Cashman, Casini, Castiglione, Cavada, Chatzimarkakis, Chmielewski, Christensen, Ciornei, Claeys, Cocilovo, Cohn-Bendit, Corbett, Corda, Cornillet, Correia, Costa, Cottigny, Cramer, Creţu Gabriela, Crowley, Czarnecki Marek Aleksander, Czarnecki Ryszard, Daul, Dehaene, De Keyser, Demetriou, Deprez, De Sarnez, Descamps, Désir, Deva, De Veyrac, Dičkutė, Dillen, Dimitrakopoulos, Dîncu, Dombrovskis, Doorn, Douay, Dover, Doyle, Drčar Murko, Duchoň, Dührkop Dührkop, Duka-Zólyomi, Dumitrescu, Ebner, Estrela, Ettl, Evans Jill, Ferrari, Ferreira Elisa, Figueiredo, Flasarová, Flautre, Foglietta, Foltyn-Kubicka, Fontaine, Ford, Fourtou, Fraga Estévez, Gahler, Gaľa, Ganţ, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Gklavakis, Gollnisch, Gomes, Gottardi, Grabowska, Grabowski, Graça Moura, de Grandes Pascual, Grech, Griesbeck, Gröner, de Groen-Kouwenhoven, Grosch, Grossetête, Guellec, Guerreiro, Guidoni, Gurmai, Gutiérrez-Cortines, Hammerstein, Handzlik, Harbour, Harkin, Hassi, Hazan, Heaton-Harris, Hellvig, Henin, Hennicot-Schoepges, Herczog, Herranz García, Higgins, Holm, Honeyball, Horáček, Howitt, Hudacký, Hughes, Hutchinson, Hyusmenova, in 't Veld, Isler Béguin, Itälä, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Juknevičienė, Kaczmarek, Kallenbach, Kamiński, Karas, Karatzaferis, Kaufmann, Kauppi, Kazak, Klamt, Klich, Koch, Kónya-Hamar, Korhola, Kósáné Kovács, Koterec, Kozlík, Krasts, Kratsa-Tsagaropoulou, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kudrycka, Kuhne, Kułakowski, Kuźmiuk, Laignel, Lamassoure, Landsbergis, Lang, De Lange, Laperrouze, Lavarra, Le Foll, Lehideux, Leichtfried, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Lévai, Lewandowski, Liberadzki, Libicki, Lienemann, Liotard, Lipietz, Locatelli, López-Istúriz White, Losco, Louis, Lucas, Lulling, Lynne, Lyubcheva, McCarthy, McDonald, McGuinness, McMillan-Scott, Madeira, Maldeikis, Maňka, Mantovani, Marinescu, Markov, Marques, Martin David, Martinez, Masiel, Maštálka, Mathieu, Matsakis, Matsis, Matsouka, Mavrommatis, Medina Ortega, Meijer, Méndez de Vigo, Menéndez del Valle, Meyer Pleite, Miguélez Ramos, Mihalache, Mikko, Mikolášik, Mitchell, Morgantini, Morillon, Morin, Musacchio, Muscardini, Muscat, Musotto, Myller, Napoletano, Navarro, Neris, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Occhetto, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Őry, Oviir, Paasilinna, Paleckis, Panayotopoulos-Cassiotou, Pannella, Panzeri, Paparizov, Papastamkos, Patriciello, Peterle, Petre, Piecyk, Pīks, Pinior, Piotrowski, Pirker, Pleštinská, Podgorean, Podkański, Poignant, Popeangă, Portas, Posselt, Prets, Pribetich, Protasiewicz, Rack, Raeva, Ransdorf, Remek, Resetarits, Ribeiro e Castro, Riera Madurell, Ries, Rivera, Rocard, Rogalski, Roithová, Romagnoli, Romeva i Rueda, Rosati, Roszkowski, Rouček, Rudi Ubeda, Rühle, Rutowicz, Ryan, Saïfi, Sakalas, Saks, Salafranca Sánchez-Neyra, Sârbu, Sartori, Saryusz-Wolski, Savi, Sbarbati, Schaldemose, Schapira, Scheele, Schenardi, Schlyter, Schmidt Frithjof, Schmidt Olle, Schöpflin, Schröder, Seeber, Seppänen, Siekierski, Silva Peneda, Simpson, Sinnott, Skinner, Smith, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Staes, Staniszewska, Starkevičiūtė, Šťastný, Stauner, Stavreva, Sterckx, Stevenson, Stihler, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Svensson, Szabó, Szájer, Szejna, Szymański, Tajani, Takkula, Tannock, Tarabella, Thyssen, Ţicău, Ţîrle, Titley, Toia, Toma, Tomaszewska, Tomczak, Toubon, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Turmes, Tzampazi, Vanhecke, Van Lancker, Vatanen, Vaugrenard, Veneto, Vergnaud, Vidal-Quadras, de Villiers, Vlasto, Voggenhuber, Wallis, Watson, Weber Henri, Weisgerber, Wijkman, Willmott, Wojciechowski Bernard, Wojciechowski Janusz, Wortmann-Kool, Wurtz, Záborská, Zaleski, Zani, Zapałowski, Ždanoka, Zdravkova, Železný, Zimmer, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka