Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0489 – C7-0280/2010), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 hiervan, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening), – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0297/2010 ), A. overwegende dat de Europese Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, teneinde hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt, B. overwegende dat het EFG sinds 1 mei 2009 ook is opengesteld voor aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis, C. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op het overleg van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om gebruik te maken van het EFG, D. overwegende dat Ierland om steun heeft verzocht in verband met 850 gedwongen ontslagen bij het bedrijf SR Technics Ireland Ltd, dat werkzaam is in de sector luchtvervoer in de NUTS III-regio Dublin, E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit van de EFG-verordening, 1. verzoekt de betrokken instellingen zich de nodige inspanningen te getroosten om de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; 2. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe verbonden hebben een probleemloze en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos geworden zijn; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen om ontslagen werknemers te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; 3. beklemtoont dat het EFG overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet bijdragen tot de re-integratie van elke afzonderlijke ontslagen werknemer; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 4. wijst erop dat de informatie die is ontvangen over het gecoördineerde pakket met op het individu afgestemde diensten die door het EFG moeten worden gefinancierd, gedetailleerde gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep om in zijn jaarverslagen ook een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen; 5. begroet het feit dat de Commissie, in het kader van de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, een alternatieve bron van betalingskredieten naast niet-bestede middelen uit het Europees sociaal fonds voorstelt, nadat het Europees Parlement er herhaaldelijk op had gewezen dat het EFG is opgericht als een op zichzelf staand specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen en dat daarom begrotingslijnen aangewezen moeten worden die geschikt zijn voor overschrijvingen; 6. wijst er evenwel op dat, om voor dit dossier middelen uit het EFG beschikbaar te kunnen stellen, betalingskredieten zullen worden overgeschreven van een begrotingslijn die bestemd is voor steun aan kmo's en innovatie; betreurt de ernstige tekortkomingen van de Commissie bij de implementatie van de programma's voor concurrentievermogen en innovatie, in het bijzonder gedurende een economische crisis die de behoefte aan dergelijke steun aanmerkelijk moet vergroten; 7. herinnert eraan dat de werking en de toegevoegde waarde van het EFG moeten worden beoordeeld in de context van de algemene evaluatie van de op basis van het IIA van 17 mei 2006 ingevoerde programma's en diverse andere instrumenten, en wel bij de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader 2007-2013; 8. is ingenomen met de nieuwe vormgeving van het Commissievoorstel, met name de toelichting, waarin heldere en gedetailleerde informatie wordt gegeven over de toepassing, met een analyse van de subsidiabiliteitscriteria en een uitleg van de redenen voor het verlenen van goedkeuring, hetgeen overeenstemt met de wensen van het Parlement; 9. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 10. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van xxx betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2009/021 IE/SR Technics, Ierland) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , en met name op punt 28, Gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (4) , en met name artikel 12, lid 3, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om extra steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van door de globalisering veroorzaakte grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt. (2) Het EFG staat sinds 1 mei 2009 ook open voor aanvragen om steun voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis. (3) Het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 staat uitgaven uit het EFG toe binnen een jaarlijks maximum van 500 miljoen EUR. (4) Ierland heeft op 9 oktober 2009 een aanvraag ingediend om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen voor ontslagen bij SR Technics, en heeft aanvullende informatie tot en met 18 mei 2010 verstrekt. Deze aanvraag voldoet aan de voorschriften voor de bepaling van de financiële bijdragen, zoals vastgesteld in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1927/2006. Bijgevolg stelt de Commissie voor om een bedrag van 7 445 863 EUR beschikbaar te stellen. (5) Er moeten dan ook middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om een financiële bijdrage te leveren voor de door Ierland ingediende aanvraag, BESLUITEN: Artikel 1 Voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 wordt uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering een bedrag van 7 445 863 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld. Artikel 2 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie . Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement , – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Krzysztof Lisek, dat op 5 november 2009 werd ingediend door de Poolse gerechtelijke autoriteiten, en van de ontvangst waarvan op 14 december 2009 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Krzysztof Lisek te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3, van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 8 en 9 van het Protocol nr. 7 bij de Verdragen betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 151 van de grondwet van de Republiek Polen, – gelet op artikel 6, lid 2, en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A7-0301/2010 ), A. overwegende dat door de Poolse gerechtelijke autoriteiten rechtsvervolging is ingesteld tegen Krzysztof Lisek, lid van het Europees Parlement, waarbij de heer Lisek wordt beschuldigd van strafbare feiten in de zin van artikel 296, lid 1 juncto lid 3 van het Wetboek van strafrecht van 6 juni 1997 (Staatsblad van de Republiek Polen 1997 nr. 88, rubriek 553, zoals gewijzigd); artikel 586 van het Wetboek van Handelsvennootschappen van 15 september 2000 (Staatsblad van de Republiek Polen 2000 nr. 94, rubriek 1037, zoals gewijzigd); artikel 77, lid 1 juncto lid 2 van de Wet op de boekhouding van 29 september 1994 (geconsolideerde tekst in Staatsblad van de Republiek Polen 2002, nr. 76, rubriek 694, zoals gewijzigd), B. overwegende dat de leden van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie tijdens de zittingsduur van het Parlement op hun eigen grondgebied dezelfde immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend, terwijl op deze immuniteit geen beroep kan worden gedaan in geval van ontdekking op heterdaad, en terwijl zij evenmin kan verhinderen dat het Europees Parlement het recht uitoefent de immuniteit van een van zijn leden op te heffen, C. overwegende dat de beschuldigingen die tegen de heer Lisek zijn ingebracht geen verband houden met een mening die hij in de uitoefening van zijn ambt als lid van het Europees Parlement heeft geuit dan wel een stem die hij in de uitoefening van dat ambt heeft uitgebracht, D. overwegende dat een lid van de nationale volksvertegenwoordiging (de Sejm) overeenkomstig artikel 105 van de grondwet van de Republiek Polen zonder de instemming van het Parlement niet strafrechtelijk verantwoordelijk mag worden gesteld, E. overwegende dat artikel 105 tevens bepaalt dat een lid van de nationale volksvertegenwoordiging tijdens en na afloop van zijn mandaat niet aansprakelijk kan worden gesteld voor activiteiten die hij in het kader van zijn mandaat verricht, F. overwegende dat de heer Lisek voornamelijk wordt beschuldigd van strafbare feiten in verband met zijn beheers- en boekhoudkundige activiteiten als bestuursvoorzitter van de Poolse Vereniging voor Jongerenkaarten en van CAMPUS bv gedurende een periode vóór zijn verkiezing tot lid van het Europees Parlement; overwegende dat de strafbare feiten waarvan de heer Lisek beschuldigd wordt geen verband houden met zijn werkzaamheden als lid van het Europees Parlement, G. overwegende dat geen overtuigend bewijs is aangedragen dat op fumus persecutionis (tendentieuze vervolging) zou kunnen duiden, H. overwegende dat het derhalve juist is zijn immuniteit op te heffen, 1. besluit de immuniteit van Krzysztof Lisek op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit in de Republiek Polen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2009)0207 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 47, lid 2, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0040/2009), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon voor de lopende interinstitutionele besluitvormingsprocedures ( COM(2009)0665 ), – gelet op artikel 294, lid 3, en artikel 53, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A7-0171/2010 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 11 november 2010 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2011/../EU van het Europees Parlement en de Raad inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen en tot wijziging van de Richtlijnen 2003/41/EG en 2009/65/EG en van de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 1095/2010 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2011/61/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0358 ), – gelet op artikel 294, lid 2, en artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0162/2010), – gelet op artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 3 november 2010 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A7-0294/2010 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 11 november 2010 met het oog op de aanneming van Verordening (EU) nr. …/2010 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van deze plicht zijn vrijgesteld (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EU) nr. 1211/2010.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0283 ), – gelet op artikel 294, lid 2, en artikel 194, lid 1, onder c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0139/2010), – gelet op artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 september 2010 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 22 oktober 2010 om het standpunt van het Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie ( A7-0246/2010 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 11 november 2010 met het oog op de aanneming van Verordening (EU) nr. .../2010 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 663/2009 tot vaststelling van een programma om het economische herstel te bevorderen via financiële bijstand van de Gemeenschap aan projecten op het gebied van energie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EU) nr. 1233/2010.) Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 maart 2009 over de stand van de trans-Atlantische betrekkingen in de nasleep van de VS-verkiezingen (1) , – onder verwijzing naar zijn resoluties over de Trans-Atlantische Economische Raad en zijn resolutie van 22 oktober 2009 over de aanstaande topontmoeting EU-VS en de vergadering van de Trans-Atlantische Economische Raad (2) , – gezien de resultaten van de topontmoeting EU-VS van 3 november 2009 in Washington, – gezien het voortgangsverslag dat tijdens de vierde bijeenkomst van de Trans-Atlantische Economische Raad (TEC) op 27 oktober 2009 is aangenomen, de gezamenlijke verklaring die tijdens de bijeenkomst van de trans-Atlantische wetgeversdialoog (TLD) is aangenomen, en de bijeenkomsten van 4 t/m 9 december 2009 in New York en 4 t/m 6 juni 2010 in Madrid, – gezien de gezamenlijke verklaring EU-VS van 28 oktober 2009 over nauwere trans-Atlantische samenwerking op het gebied van justitie, vrijheid en veiligheid, – gezien de gezamenlijke verklaring EU-VS van 3 juni 2010 over terrorismebestrijding, – gezien de conclusies van de G20-topbijeenkomsten van 26-27 juni 2010 in Toronto en 21-23 oktober 2010 in Seoul, – gezien de plenaire vergadering van de VN op hoog niveau over de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling op 20-22 september 2010 en de conclusies daarvan, – gelet op artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de trans-Atlantische relatie uniek en veelomvattend is en een wederzijdse verbintenis inhoudt om de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten te verdedigen, terrorisme te bestrijden en de verspreiding van massavernietigingswapens te voorkomen; overwegende dat de EU en de VS, gezien het feit dat zij gemeenschappelijke belangen en waarden hebben, naar elkaar moeten luisteren en dat het Europees Parlement bereid is naar de president en het Congres van de VS te luisteren, B. overwegende dat de EU en de VS wereldwijd samenwerken aan een gemeenschappelijke agenda op basis van een gemeenschappelijke geschiedenis en cultuur en gemeenschappelijke belangen en waarden, en dat de betrekkingen tussen de EU en de VS een centrale rol moeten spelen bij de aanpak van wereldwijde kwesties en nieuwe uitdagingen in het kader van het internationale recht en de bestaande multilaterale instellingen, in het bijzonder de VN, de OVSE en de NAVO, C. overwegende dat beide trans-Atlantische partners samen de helft van de wereldeconomie uitmaken en dat hun partnerschap van 4,28 biljoen dollar de grootste, meest geïntegreerde en langdurigste economische relatie ter wereld is en een drijvende kracht achter de wereldwijde economische welvaart; overwegende dat de kracht en de hechtheid van de trans-Atlantische relatie des te belangrijker is gezien de huidige wereldwijde financiële en economische crisis; overwegende dat in het trans-Atlantische partnerschap meer aandacht naar een gecoördineerd monetair beleid dient te gaan, D. overwegende dat beide partners zich ertoe hebben verbonden samen te werken om groei en werkgelegenheid in hun economieën te bevorderen, en dat het Europees Parlement blijft pleiten voor voltooiing van de trans-Atlantische markt in 2015 op basis van het beginsel van een sociale markteconomie, waarvan de totstandbrenging, naast de voltooiing van de interne markt van de EU, een centraal onderdeel zal vormen van de groei en het herstel van de wereldeconomie, E. overwegende dat de ontwikkelingslanden het minst hebben bijgedragen aan de gevolgen van de klimaatverandering door het optreden van de mens, maar dat zij daarvan wel de ernstigste gevolgen ondervinden; tevens overwegende dat de negatieve gevolgen van de klimaatverandering de internationale investeringen voor armoedebestrijding ondergraven en zo ook het bereiken van de millenniumdoelstellingen in gevaar brengen, eveneens wijzend op de noodzaak van verder overleg over het initiatief voor een trans-Atlantisch partnerschap voor ontwikkelingssamenwerking, Topontmoeting EU-VS 1. onderstreept dat het belangrijk is dat de EU en de Amerikaanse regering hun strategische dialoog, samenwerking en coördinatie uitbreiden om de wereldwijde uitdagingen en regionale conflicten het hoofd te bieden; 2. vraagt beide partijen de eerbiediging van de democratie en de mensenrechten in de wereld als kernelement van hun beleid te bevorderen; beklemtoont de noodzaak van nauwe coördinatie bij preventieve diplomatie en crisisbeheersing; doet nogmaals een beroep op de Amerikaanse regering om toe te treden tot het statuut van Rome van het Internationaal Strafhof en dit te ratificeren; dringt andermaal aan op universele afschaffing van de doodstraf; 3. acht het noodzakelijk dat beide partners tijdens de topontmoeting EU-VS de leiding nemen met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de G20-toezeggingen; 4. onderstreept dat het belangrijk is dat de EU en de VS samenwerken om het eens te worden over concrete resultaten die uiteindelijk moeten leiden tot een internationale overeenkomst in het kader van de VN-conferentie over klimaatverandering (COP 16) in Cancún op basis van wetenschappelijke bewijzen en met voldoende internationale steun om de beperking van de gevolgen van en de aanpassing aan de klimaatverandering in ontwikkelingslanden te financieren; 5. is verheugd over de nieuwe benadering van de Amerikaanse regering met betrekking tot Israël en wenst dat het Europees-Amerikaanse partnerschap ten aanzien van het Israëlisch-Palestijnse conflict nieuw leven wordt ingeblazen; is verheugd over de aanvang van rechtstreekse onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit die op 2 september 2010 in Washington is aangekondigd; wijst erop dat er verdere onderhandelingen nodig zijn die binnen een overeengekomen tijdsbestek moeten leiden tot een tweestatenoplossing waarbij de staat Israël en een onafhankelijke, democratische, aaneengesloten en levensvatbare Palestijnse staat in vrede en veiligheid zij aan zij leven; onderstreept dat er een allesomvattende vrede, die van fundamenteel belang is voor de partijen in de regio en de EU, moet worden bereikt op basis van de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad, de beginselen van Madrid, waaronder land voor vrede, de routekaart en de eerder door de partijen bereikte akkoorden, en benadrukt dat het Midden-Oostenkwartet actief bij het vredesproces betrokken moet zijn, waarbij het belang van het Arabische vredesinitiatief en verdere samenwerking met de Arabische partners wordt erkend; dringt er bij de Israëlische regering op aan het moratorium op de bouw van nederzettingen te verlengen; pleit voor een actievere Europese opstelling ten aanzien van Syrië en Libanon; 6. onderstreept dat de onzekerheid over de aard van het Iraanse nucleaire programma het non-proliferatiestelsel en de stabiliteit in de regio en in de wereld in gevaar brengt; spreekt zijn teleurstelling uit over de aanhoudende weigering van Iran om volledig samen te werken met het Internationaal Atoomagentschap (IAEA) door het werk van het IAEA te belemmeren, toegang tot essentiële nucleaire faciliteiten te weigeren en de aanwijzing van inspecteurs tegen te houden; dringt er bij de Iraanse leiding op aan ervoor te zorgen dat Iran zijn verplichtingen in het kader van het non-proliferatieverdrag nakomt; roept Teheran op het aanvullend protocol bij de veiligheidscontroleovereenkomst te ratificeren en uit te voeren, en vraagt de VS en de EU hun buitenlands beleid te coördineren om deze doelstelling te verwezenlijken; 7. verzoekt om een betere samenwerking tussen de EU en de VS in Afghanistan en Pakistan om een bijdrage te leveren aan vrede en stabiliteit, democratie, mensenrechten en de ontwikkeling in de regio; onderstreept het belang van deelname van buurlanden en andere centrale actoren in de regio aan dit proces, dat in aanzienlijke mate kan bijdragen tot stabilisering van de regio; 8. beseft weliswaar dat het uitlekken van geheime militaire documenten militair personeel in gevaar kan brengen, maar is uiterst bezorgd over de recente zware beschuldigingen dat in Irak foltering door de vingers is gezien; vraagt dat deze kwestie op de topontmoeting EU-VS aan de orde wordt gesteld met het oog op een onafhankelijk trans-Atlantisch onderzoek; 9. vraagt de Democratische Volksrepubliek Korea met klem haar toezeggingen in het kader van de zespartijenbesprekingen na te komen en met name volledig en op controleerbare wijze af te zien van alle kernwapens en bestaande nucleaire programma's; dringt er bij de Democratische Volksrepubliek Korea op aan al haar verplichtingen op het gebied van non-proliferatie en ontwapening na te komen; staat volledig achter het zespartijenoverleg en blijft vastbesloten een bevredigende en omvattende oplossing van de betrokken kwesties te bereiken met diplomatieke middelen; 10. verwelkomt de uitkomst van de top van april 2010 over nucleaire veiligheid, waar werd gewezen op het universele belang van het voorkomen van nucleair terrorisme en het zekerstellen van al het kwetsbare kernmateriaal in vier jaar en overeenstemming werd bereikt over een werkschema voor de verbetering en wereldwijde toepassing van bestaande overeenkomsten en programma's voor nucleaire veiligheid; steunt de initiatieven van afzonderlijke landen ter verbetering van de binnenlandse veiligheid en moedigt andere staten aan zich hierbij aan te sluiten; 11. onderstreept het belang van de NAVO als hoeksteen van de trans-Atlantische veiligheid en dringt aan op strategische samenwerking tussen de VS en de EU-lidstaten om wereldwijde veiligheidsproblemen aan te pakken; neemt nota van het werk dat is gedaan om het eens te worden over een nieuw Strategisch Concept; is van mening dat relevante ontwikkelingen in deze bredere veiligheidsstructuur ook moeten worden behandeld in overleg met Rusland en de niet tot de EU behorende OVSE-landen; wijst op de betekenis van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid en de waarde van een sterkere Europees defensiecapaciteit voor een grotere trans-Atlantische veiligheid; 12. stelt vast dat de EU en de VS steeds vaker met gemeenschappelijke uitdagingen worden geconfronteerd; vraagt de partners de aanzet te geven tot een overkoepelende gezamenlijke inspanning in het kader waarvan alle trans-Atlantische beleidsmaatregelen geëvalueerd en ontwikkeld worden teneinde tot één samenhangende en breed opgezette strategie te komen om deze kwesties effectief aan te pakken; 13. onderstreept het belang van een eerlijk en democratisch referendum over de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan voor de stabiliteit van de regio; dringt er bij de EU en de VS op aan om nauw met de Soedanese autoriteiten samen te werken om te zorgen dat het referendum van januari 2011 over de toekomst van Soedan vreedzaam, eerlijk en transparant verloopt; 14. is verheugd over de ondertekening van het nieuwe START-verdrag door de Amerikaanse president Barack Obama en de Russische president Dmitry Medvedev op 8 april 2010 in Praag, en ziet de spoedige ratificering ervan door beide partijen tegemoet; 15. erkent dat de EU en de VS overlappende handels- en politieke belangen hebben in Latijns-Amerika, waar de EU strategische partnerschappen met Mexico en Brazilië en vrijhandelsovereenkomsten met Chili en Mexico heeft gesloten en over een vrijhandelsovereenkomst onderhandelt met Colombia; Vergadering en versterking van de Trans-Atlantische Economische Raad (TEC) 16. is ervan overtuigd dat de TEC het meest geschikte mechanisme is om de trans-Atlantische economische betrekkingen te beheren; dringt er bij de partners op aan alle mogelijkheden van de TEC te benutten om de bestaande belemmeringen voor economische integratie uit de weg te ruimen en tegen 2015 een trans-Atlantische markt tot stand te brengen op basis van het beginsel van een sociale markteconomie, hetgeen een positieve reactie op de huidige economische en sociale crisis zal vormen; 17. dringt erop aan de TEC een meer strategische invulling te geven, zodat de wensen van alle partijen aan bod komen; herhaalt zijn verzoek om tijdige verzending van tijdschema's voor TEC-vergaderingen, agenda's, routekaarten en voortgangsverslagen, waarover de belanghebbenden lang genoeg vóór de vergaderingen moeten kunnen beschikken en die vervolgens met het oog op een grotere transparantie openbaar moeten worden gemaakt; 18. verwelkomt het feit dat de TEC wordt geadviseerd door een reeks belanghebbende partijen, zoals vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, en verzoekt een vergelijkbare rol toe te kennen aan vertegenwoordigers van de vakbeweging aan weerszijden van de Atlantische Oceaan, zodat de sociale dimensie volledig bij de zaken wordt betrokken; dringt erop aan dat de voorzitters van de trans-Atlantische werknemersdialoog en de trans-Atlantische energiedialoog in de adviesgroep worden opgenomen; 19. verzoekt de Commissie met het oog op de aanstaande TEC-bijeenkomst door te gaan met de officiële vaststelling van procedures voor de wederzijdse erkenning van conformiteitsverklaringen voor producten die aan verplichte tests door derden onderworpen zijn, en met name ICT- en elektrische apparatuur; vraagt de Commissie aan te dringen op de wederzijdse erkenning van wettelijke meeteenheden, en met name de aanvaarding in de VS van EU-producten waarop uitsluitend metrieke eenheden zijn vermeld, met de Amerikaanse autoriteiten over standaardisatie te spreken, rondetafelgesprekken over normen te organiseren waarbij op vernieuwende oplossingen wordt gefocust, en te zorgen voor internationale coördinatie; is van mening dat het partnerschap voor innovatieactie verder moet kijken dan de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten en een strategische dialoog moet voeren over het mededingingsbeleid, technologieoverdracht en convergentie van normen; 20. acht het van het grootste belang in de TEC overleg te plegen over nieuwe voedingsproducten en het gebruik van nieuwe technologie bij de productie van voedsel; wijst met nadruk op de verontrusting over klonen in de veeteelt; 21. vraagt dat er, wanneer wetgeving met trans-Atlantische gevolgen wordt overwogen, in de TEC wordt samengewerkt in alle aangelegenheden die van invloed zijn op het regelgevingsklimaat voor het bedrijfsleven en met name het MKB, en de aanpak wordt gevolgd van de Small Businees Act van de EU – „eerst klein denken”; 22. is verheugd over de ondertekening in juni 2010 van de tweede fase van de luchtvaartovereenkomst tussen de EU en de VS („Open Skies”), een hoeksteen van een doeltreffende samenwerking, en over de sluiting van de meest recente overeenkomst van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) op 8 oktober 2010, die een belangrijke stap voorwaarts betekent voor de trans-Atlantische luchtvaartmarkt; verzoekt de Amerikaanse autoriteiten en de Commissie echter te streven naar een grotere vrijheid op het gebied van investeringen in en eigendom van luchtvaartmaatschappijen aan weerszijden van de Atlantische Oceaan; 23. merkt op dat de EU en de VS als „s werelds grootste producenten, exporteurs en importeurs van landbouwproducten met vergelijkbare uitdagingen worden geconfronteerd en een belangrijke rol spelen bij het waarborgen van voedselzekerheid in de wereld; dringt aan op meer samenwerking tussen het Europees Parlement en het Amerikaanse Congres in het parallel verlopende proces van hervorming van het landbouwbeleid van beide landen; 24. onderstreept dat het belangrijk is de TEC ook te gebruiken als kader voor macro-economische samenwerking tussen de partners, met verwijzing naar hun nooit eerder geziene samenwerking tijdens de crisis, en moedigt de bevoegde monetaire instellingen aan hun coördinatie te versterken, met name op het gebied van toezicht en preventie van systeemrisico's; erkent de belangrijke rol die de EU en de VS spelen in de mondiale financiële instellingen, waaronder het IMF, de Wereldbank en de Bank voor Internationale Betalingen; De rol van de trans-Atlantische wetgeversdialoog (TLD) in de TEC 25. vraagt de leiders van de EU en de VS en de covoorzitters van de TEC nogmaals rekening te houden met de essentiële rol van de wetgevende macht om de TEC tot een succes te maken; dringt erop aan dat zij de vertegenwoordigers van de TLD ten volle en rechtstreeks bij de TEC betrekken, aangezien de parlementsleden de verantwoordelijkheid voor vaststelling van en controle op tal van TEC-besluiten delen met de overeenkomstige uitvoerende instanties; 26. acht het van essentieel belang dat vooraanstaande leden van het Congres en het Europees Parlement aan de TLD en het TEC-proces deelnemen om te voorkomen dat de wetgeving onbedoelde gevolgen heeft voor de trans-Atlantische handel en investeringen; hoopt dat de nieuwe overeenkomst de huidige TLD opwaardeert tot een trans-Atlantische interparlementaire assemblee, overeenkomstig de aanbevelingen die het Europees Parlement in bovengenoemde resolutie van 26 maart 2009 heeft geformuleerd; Bilaterale en internationale handel 27. is vastbesloten de wetgevende macht van de VS te blijven verzoeken de verplichte doorlichting van alle containers te heroverwegen, en vraagt de Commissie dit in het kader van de TEC eveneens te doen; is voornemens met de VS een samenwerking op basis van risicobeheer te ontwikkelen, met wederzijdse erkenning van programma's voor handelssamenwerking van de EU en de VS, overeenkomstig de SAFE-normen van de Werelddouaneorganisatie; 28. wijst op de dringende noodzaak om de Doha-ontwikkelingsronde zo spoedig mogelijk af te ronden; pleit voor een gezamenlijke aanpak met opkomende economieën als die van China, India en Brazilië bij de ontwikkeling van multilaterale handelsregels en onderhandelingen; 29. is ervan overtuigd dat de TEC een belangrijke rol kan spelen bij het stimuleren van een gezamenlijke aanpak van de EU en de VS in hun handelsbetrekkingen met derde landen, waarbij ook de markttoegang aan de orde moet komen; Ontwikkelingssamenwerking 30. herinnert eraan dat de internationale toezeggingen aangaande de millenniumdoelstellingen, waarvan er veel achterlopen op het schema, slechts kunnen worden ingelost als de industrielanden hun beloften nakomen en in 2015 0,7% van hun BBP aan officiële ontwikkelingshulp besteden; roept daarom de EU, de VS en de andere internationale donoren op om hun beloften na te komen en maatregelen te treffen om sneller voortgang te maken met de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen tegen 2015; Economische en financiële crises 31. herinnert eraan dat de Bazel-II-overeenkomst en de komende herziening daarvan als wereldwijde norm bedoeld zijn, en dringt er bij de VS op aan Bazel II snel ten uitvoer te leggen; vindt het daarom uitermate zorgwekkend dat de beperkingen die in reactie op de crisis in verschillende nationale wetgevingen zijn vastgelegd (met name de Amerikaanse Wall Street Reform and Consumer Protection Act, die de erkenning van externe ratings beperkt) zouden kunnen leiden tot een ernstige versnippering van de toepassing van deze internationale norm; merkt voorts op dat samenhangende wereldwijde boekhoudregels essentieel zijn voor een level playing field en vraagt de VS de International Financial Reporting Standards (IFRS) toe te passen; 32. merkt op dat de crisis de ergste wereldwijde recessie sinds de Grote Depressie was en dat regeringen in de hele wereld, en met name in de EU en de VS, in reactie op de crisis op nooit eerder geziene wijze hebben samengewerkt om de financiële markten en instellingen te hervormen; verzoekt de deelnemers aan de Dialoog tussen de EU en de VS over regulering van de financiële markten (FMRD), die de coördinatie van de benaderingen van de regelgevers dient, hiaten vast te stellen en naar een betere convergentie toe te werken; 33. is van mening dat de economische en financiële bestuursstructuren zoals die bij het begin van de crisis bestonden, zowel op mondiaal niveau als in de VS of de EU, het wereldwijde financiële systeem onvoldoende stabiliteit hebben verleend; meent dat de samenwerking op het vlak van het macro-economisch beleid en het toezicht op de belangrijkste economieën moet worden versterkt nu de economische en financiële markten steeds meer onderling afhankelijk worden; erkent voorts dat de EU de kwestie van haar vertegenwoordiging in het Internationaal Monetair Fonds moet aanpakken; 34. vraagt de EU en de VS met China samen te werken aan de beslechting van het wereldwijde geschil over wisselkoersen, zonder protectionistische of retorsiemaatregelen te nemen; meent dat de EU-lidstaten andere marktpressies ondervinden dan de VS, met name met betrekking tot overheidsobligaties en het bestaan van een monetaire unie; roept de VS ertoe op om bij de tenuitvoerlegging van zijn intern monetair beleid het probleem van het globale evenwicht van de wisselkoersen niet te vergroten; 35. stelt vast dat de Frank-Dodd Bill en het programma voor hervorming van de regelgeving in de EU in het verlengde liggen van initiatieven van de G20, en vindt het belangrijk dat deze samenwerking gedurende het hele regelgevingsproces wordt voortgezet; merkt op dat dit met name evident is in het geval van wetgeving betreffende markten voor OTC-derivaten; onderstreept dat veel van de onderlinge verschillen het gevolg zijn van verschillen in de aard van de wetgeving en de rol van de toezichthouders in de regelgeving; Energie, milieu, vervoer, industrie, onderzoek en wetenschap 36. is verheugd over de instelling van de Energieraad EU-VS, die een nieuw kader vormt voor het intensiveren van de trans-Atlantische dialoog over strategische energiekwesties zoals voorzieningszekerheid of beleid om op koolstofarme energiebronnen over te schakelen, terwijl de bestaande wetenschappelijke samenwerking op het gebied van energietechnologie wordt voortgezet; is verheugd over de parafering van een nieuwe Energy Star-overeenkomst tussen de EU en de VS over de coördinatie van programma's voor energie-efficiëntie-etikettering van kantoorapparatuur en samenwerking bij de ontwikkeling van energietechnologieën; 37. moedigt de TEC aan samenwerking tot stand te brengen met het oog op een gemeenschappelijke externe energie- en grondstoffenstrategie die de diversificatie van bronnen, aanvoerroutes en infrastructuur steunt en een energie-efficiënte economie bevordert teneinde de continuïteit van de energievoorziening beter veilig te stellen en de onafhankelijkheid op energiegebied te vergroten; moedigt de TEC aan toe te werken naar convergerende duurzaamheidscriteria voor de mix van energiebronnen en meer te doen aan onderzoek en ontwikkeling, onder meer op het gebied van biobrandstoffen; meent dat een solide beleid inzake grondstoffen en zeldzame aardmetalen van wezenlijk belang is om voor dergelijke grondstoffen minder afhankelijk van het buitenland te zijn; 38. onderstreept dat de klimaatverandering een wereldwijde uitdaging is waarvoor geen pasklare politieke en technologische oplossing bestaat, maar dat een combinatie van bestaande mogelijkheden en een drastische toename van de efficiëntie in alle sectoren van de economie en de samenleving in de ontwikkelde landen en de ontwikkelingslanden het probleem van hulpbronnen en distributie kunnen helpen oplossen en de weg naar een derde industriële revolutie kunnen effenen; 39. verzoekt het voorzitterschap van de EU tijdens de komende top in Cancún te streven naar ambitieuze toezeggingen van de VS en samenwerking van de kant van de VS bij de bevordering van koppelingen tussen het emissiehandelssysteem van de EU en regionale of federale emissiehandelprogramma's in de VS; wijst er in dit verband op dat het belangrijk is in alle opkomende emissiehandelmarkten voor gemeenschappelijke normen en benchmarks te zorgen om te voorkomen dat de regelgeving deze opkomende markt onnodig belemmert; 40. verzoekt de VS volledige en doelmatige tenuitvoerlegging mogelijk te maken van de eerste fase van de luchtvaartovereenkomst tussen de EU en de VS, alsook van de overeenkomst tussen de EU en de VS inzake de veiligheid van de luchtvaart; wijst de Commissie en de Amerikaanse autoriteiten er nogmaals op dat sommige lidstaten de overeenkomst over de eerste fase wellicht zullen opzeggen als er geen overeenkomst over de tweede fase wordt gesloten; 41. vraagt de TEC samenwerking op onderzoeksgebied aan te moedigen om de mogelijkheden van de onlangs uitgebreide overeenkomst inzake wetenschap en technologie tussen de EU en de VS beter te benutten, met name door een gecoördineerde aanpak op gebieden die van gemeenschappelijk strategisch belang zijn en meer samenwerking op het gebied van energieonderzoek; Intellectuele eigendom en consumentenbescherming 42. onderstreept het belang van nauwe trans-Atlantische samenwerking bij de digitale agenda, zoals de digitale markt, internetvrijheid in de wereld, neutraliteit van het internet, het recht op privacy, gemeenschappelijke normen, transparantie en eerbiediging van de rechtsstaat met betrekking tot ACTA; 43. acht het van essentieel belang dat de EU en de VS een gezamenlijke actiestrategie voor de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten ontwikkelen om de snel groeiende wereldwijde handel in nagemaakte en illegaal gekopieerde goederen te bestrijden; vraagt dat er een trans-Atlantische taskforce ter bestrijding van namaak wordt opgericht als hoogst noodzakelijk teken van politieke vastberadenheid om illegale activiteiten die het concurrentievermogen van innoverende en creatieve bedrijven aantasten, aan te pakken met eerbiediging van de burgerlijke vrijheden, de vrijheid van meningsuiting, de persoonlijke levenssfeer en een eerlijke rechtsgang; Justitiële en politiële samenwerking, visa 44. staat erop dat de EU als één blok over toelating tot het visumvrijstellingsprogramma van de VS onderhandelt opdat de vier lidstaten die nog niet onder dit programma vallen (Bulgarije, Cyprus, Polen en Roemenië) geen bilaterale overeenkomsten met de VS sluiten om de visumvrije status te verkrijgen; herhaalt dat de Commissie de VS er op politiek en technisch niveau op moet blijven wijzen hoe belangrijk de EU het vindt dat de vier resterende EU-lidstaten zo spoedig mogelijk tot het visumvrijstellingsprogramma worden toegelaten; 45. onderstreept de geest van samenwerking tussen de EU en de VS bij de bestrijding van het wereldwijde terrorisme en vraagt de EU en de VS verder samen te werken om de nieuwe terrorismedreiging te beantwoorden; bevestigt nogmaals het terrorisme vastberaden te willen bestrijden en is er vast van overtuigd dat er voor gezorgd moet worden dat veiligheidsmaatregelen niet ten koste gaan van de bescherming van de burgerlijke vrijheden en grondrechten en dat het recht op privacy en gegevensbescherming optimaal wordt geëerbiedigd; bevestigt nogmaals dat noodzaak en evenredigheid grondbeginselen zijn zonder welke terrorismebestrijding nooit doeltreffend zal zijn; 46. is verheugd dat uit de overeenkomst over de overdracht van bankgegevens tussen de EU en de VS blijkt dat de VS bereid is positief te reageren op de verzoeken inzake gegevensbescherming die het Europees Parlement in het SWIFT-verslag heeft geformuleerd; 47. verzoekt de Raad snel in te stemmen met een ambitieus onderhandelingsmandaat voor een overeenkomst van de EU en de VS over gegevensbescherming; verzoekt de onderhandelaar van de Unie om de onderhandelingen vooruit te brengen zodat volledige bescherming van de grondrechten gewaarborgd is; steunt de aanpak van de Commissie, die wenst dat een dergelijke kaderovereenkomst van toepassing is op alle toekomstige en alle bestaande overeenkomsten van de EU of lidstaten met de VS over de overdracht en verwerking van persoonsgegevens in het kader van de justitiële en politiële samenwerking; 48. vraagt zowel de VS als de EU de verzameling en verwerking van gegevens te beperken tot wat echt noodzakelijk is voor veiligheidsdoeleinden, teneinde de risico's voor de vrijheid en de burgerrechten zoveel mogelijk te beperken, en wenst dat verzoeken om overdracht van gegevens en andere afspraken inzake justitie en binnenlandse zaken worden behandeld in een multilateraal kader tussen de VS en de EU in plaats van bilateraal met afzonderlijke lidstaten; 49. is zeer bezorgd over de zogenoemde Travel Promotion Act, die discriminerend is omdat hij alleen van toepassing is op reizigers die onder het visumvrijstellingsprogramma van de VS vallen, en over de gegevensbescherming omdat alleen kan worden betaald met een van de vier belangrijkste kredietkaarten, die allemaal door bedrijven in de VS worden beheerd; vraagt dat de kwestie van de vergoedingen in het kader van het elektronisch systeem van reisvergunningen (ESTA) aan de orde wordt gesteld tijdens de volgende bijeenkomst van de ministers van justitie en binnenlandse zaken van de EU en de VS in december; 50. roept in het licht van de recente ontwikkelingen aan beide kanten van de Atlantische Oceaan, die harmonieuze, diverse samenlevingen voor uitdagingen stellen, op tot een open dialoog tussen onze regeringen en samenlevingen over hoe wij allen kunnen streven naar meer tolerantie en respect voor diversiteit in onze respectieve gemeenschappen in de context van universeel respect voor de fundamentele mensenrechten; o o o 51. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, het Congres van de Verenigde Staten, de covoorzitters van de trans-Atlantische wetgeversdialoog en de covoorzitters en het secretariaat van de Trans-Atlantische Economische Raad. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 16 en 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 6 van het EU-Verdrag, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name artikel 8, en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, met name de artikelen 6, 8 en 13, – gezien de mededeling van de Commissie van 21 september 2010 over de algemene aanpak van de doorgifte van passagiersgegevens (Passenger Name Record - PNR) aan derde landen ( COM(2010)0492 ), – gezien de aanbeveling van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Australië inzake de doorgifte en het gebruik van PNR-gegevens met het oog op het voorkomen en bestrijden van terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende misdaad, – gezien de aanbeveling van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika inzake de doorgifte en het gebruik van PNR-gegevens met het oog op het voorkomen en bestrijden van terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende misdaad, – gezien de aanbeveling van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Canada inzake de doorgifte en het gebruik van PNR-gegevens met het oog op het voorkomen en bestrijden van terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende misdaad, – gezien de aanbeveling van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika inzake de bescherming van persoonsgegevens bij doorgifte en verwerking daarvan met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen of vervolgen van strafbare feiten, waaronder terrorisme, in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over het PNR-vraagstuk EU-VS, met name zijn resoluties van 5 mei 2010 over de opening van onderhandelingen over overeenkomsten inzake persoonsgegevens van passagiers (PNR-gegevens) met de Verenigde Staten, Australië en Canada (1) , van 13 maart 2003 over de overdracht van persoonsgegevens door luchtvaartmaatschappijen bij transatlantische vluchten (2) , en van 9 oktober 2003 over de overdracht van persoonsgegevens door luchtvaartmaatschappijen bij transatlantische vluchten: de stand van zaken bij de onderhandelingen met de VS (3) , en van 31 maart 2004 over het ontwerpbesluit van de Commissie ter vaststelling van een passend beschermingsniveau voor gegevens van persoonlijke aard in de bestanden van vliegtuigpassagiers (PNR) die naar het Bureau douane en grensbescherming van de Verenigde Staten worden doorgezonden (4) , zijn aanbeveling van 7 september 2006 aan de Raad betreffende de onderhandelingen over een overeenkomst met de Verenigde Staten van Amerika inzake het gebruik van persoonsgegevens van passagiers (Passenger Name Records - PNR) voor het voorkomen en bestrijden van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, met inbegrip van georganiseerde criminaliteit (5) , zijn resolutie van 14 februari 2007 over SWIFT, de PNR-overeenkomst en de transatlantische dialoog over deze kwesties (6) , en zijn resolutie van 12 juli 2007 over de PNR-overeenkomst met de Verenigde Staten van Amerika (7) , – gezien het verzoek om goedkeuring van de sluiting van de Overeenkomst tussen de EU en de VS inzake de verwerking en overdracht van persoonsgegevens van passagiers (PNR-gegevens) door luchtvaartmaatschappijen aan het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid van de Verenigde Staten van Amerika (8) en van de sluiting van de Overeenkomst tussen de EU en Australië inzake de verwerking en overdracht van persoonsgegevens van passagiers (PNR-gegevens) uit de EU door luchtvaartmaatschappijen aan de Australische douane (9) , – gezien het advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming inzake de mededeling van de Commissie over de algemene aanpak van de doorgifte van PNR-gegevens aan derde landen, – gelet op artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het Verdrag van Lissabon tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op 1 december 2009 in werking is getreden, B. overwegende dat het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op 1 december 2009 met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon bindend is geworden, C. overwegende dat de Commissie op 26 mei 2010 een aanbeveling heeft ingediend bij de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de EU en de VS inzake de bescherming van persoonsgegevens bij doorgifte en verwerking daarvan met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen of vervolgen van strafbare feiten, waaronder terrorisme, in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, D. overwegende dat het Parlement, vanwege de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, wordt verzocht de overeenkomsten tussen de EU en respectievelijk de VS en Australië over de overdracht van PNR-gegevens goed te keuren, met het oog op de sluiting van deze overeenkomsten, E. overwegende dat het Parlement op 5 mei 2010 heeft besloten de stemming over het verzoek tot goedkeuring van de overeenkomsten met de VS en Australië op te schorten, F. overwegende dat de mededeling van de Commissie over de algemene aanpak van de doorgifte van PNR-gegevens aan derde landen, evenals de aanbevelingen van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen tot het openen van onderhandelingen tussen de EU en Australië, Canada en de VS, belangrijke elementen bevatten uit de desbetreffende resoluties van het Europees Parlement, G. overwegende dat de overeenkomst tussen de EU en Canada over de overdracht van PNR-gegevens niet langer geldig is, vanwege het verlopen van de beschikking betreffende passende bescherming in september 2009, en dat de overdracht van PNR-gegevens sindsdien heeft plaatsgevonden op basis van unilaterale verplichtingen door Canada aan de lidstaten, H. overwegende dat andere derde landen reeds om de overdracht van PNR-gegevens hebben verzocht of hebben aangekondigd dit op korte termijn te zullen doen, I. overwegende dat in het huidige digitale tijdperk gegevensbescherming, het recht op eigen beeldvorming, persoonsrechten en het recht op privacy waarden met een steeds belangrijkere rol zijn geworden, en dat deze dan ook met bijzondere aandacht moeten worden beschermd, J. overwegende dat, in een wereld waar mobiliteit essentieel is, betere veiligheid en verhoogde inspanningen ter bestrijding van ernstige misdaad en terrorisme gepaard moeten gaan met een meer doeltreffende, doelgerichte en snellere uitwisseling van gegevens, zowel binnen Europa als wereldwijd, 1. bevestigt nogmaals dat het vastberaden is terrorisme en georganiseerde en grensoverschrijdende misdaad te bestrijden, en dat het er tegelijkertijd van overtuigd is dat de burgerlijke vrijheden en de grondrechten, met inbegrip van het recht op privacy, eigen beeldvorming en gegevensbescherming, moeten worden beschermd; herbevestigt dat noodzaak en evenredigheid, zoals bedoeld in artikel 8 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en in de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, grondbeginselen zijn voor een doeltreffende bestrijding van het terrorisme; 2. is ingenomen met de mededeling van de Commissie over de algemene aanpak van de doorgifte van PNR-gegevens aan derde landen; 3. is verheugd over de aanbeveling van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de EU en Australië, Canada en de VS inzake de doorgifte en het gebruik van PNR-gegevens met het oog op het voorkomen en bestrijden van terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende misdaad; is ingenomen met het besluit van de Raad alle onderhandelingen tegelijkertijd te openen, maar erkent ook dat de lengte van de onderhandelingen kan verschillen; 4. benadrukt het belang van de geest van samenwerking tussen de EU en de VS, Canada en Australië in de bestrijding van terrorisme wereldwijd, en dringt er bij de EU en de VS, Canada en Australië op aan te blijven samenwerken teneinde de dreiging van het terrorisme verder terug te dringen; 5. herinnert eraan dat de overeenkomsten zijn bedoeld om ervoor te zorgen dat de doorgifte van gegevens in overeenstemming is met de Europese normen voor gegevensbescherming; benadrukt daarom dat de rechtsgrond artikel 16 van het VWEU moet omvatten; 6. wijst erop dat evenredigheid een grondbeginsel blijft van het beleid inzake gegevensbescherming en dat alle overeenkomsten en beleidsmaatregelen op juridische evenredigheid moeten worden getoetst, waarbij moet worden aangetoond dat zij gericht zijn op de in de verdragen omschreven doelstellingen, en niet verder gaan dan wat nodig is om deze doelstellingen te bereiken; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om feitelijk bewijs dat het vergaren, opslaan en verwerken van PNR-gegevens noodzakelijk is voor alle genoemde doeleinden; herhaalt tevens zijn verzoek aan de Commissie om alternatieven met een minder indringend karakter te onderzoeken; 7. herhaalt zijn standpunt dat PNR-gegevens in geen enkel geval mogen worden gebruikt voor datamining of profilering; verzoekt de Commissie in dit verband opnieuw te verduidelijken wat in de context van PNR de verschillen zijn tussen de concepten „risicobeoordeling” en „profilering”; 8. onderstreept dat het ten volle moet worden geïnformeerd over alle PNR-gerelateerde ontwikkelingen om een besluit te kunnen nemen over het verlenen van goedkeuring voor de overeenkomsten waarover wordt onderhandeld; verzoekt de Commissie en de Raad daarom met klem om volledige duidelijkheid te verschaffen over de stand van zaken met betrekking tot de bilaterale overeenkomsten en de memorandums van overeenstemming tussen de lidstaten en de VS inzake de uitwisseling van gegevens over wetshandhaving en inzake deelname aan het Amerikaanse programma voor visumontheffing en aan het „One Stop Security”-programma; 9. benadrukt dat bilaterale memorandums van overeenstemming tussen de lidstaten en de VS, naast onderhandelingen tussen de EU en de VS, in strijd zijn met het beginsel van loyale samenwerking tussen de EU-instellingen; verzoekt de Raad met klem om aanvullende informatie en juridische duidelijkheid te bieden over de rechtsgrond en de bevoegdheid met betrekking tot memorandums van overeenstemming tussen de lidstaten en de VS over de uitwisseling van PNR-gerelateerde gegevens; 10. onderschrijft de aanbeveling van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de EU en de VS inzake de bescherming van persoonsgegevens bij doorgifte en verwerking daarvan met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen of vervolgen van strafbare feiten, waaronder terrorisme, in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken; is voorstander van de aanpak van de Commissie wat betreft het toepassen van de kaderovereenkomst op alle huidige en toekomstige overeenkomsten van de EU of de lidstaten met de VS over de doorgifte en verwerking van persoonsgegevens met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen of vervolgen van strafbare feiten, waaronder terrorisme, in het kader van de politiële en justitiële samenwerking; 11. wijst er met klem op dat de doelstellingen die zijn vastgesteld in de aanbeveling van de Commissie aan de Raad om machtiging te verlenen voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de EU en de VS inzake de bescherming van persoonsgegevens bij doorgifte en verwerking daarvan met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen of vervolgen van strafbare feiten, waaronder terrorisme, in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, van essentieel belang zijn voor overeenkomsten over gegevensuitwisseling met de VS – evenals een tijdige opening van de onderhandelingen over afdwingbare rechten op het gebied van gegevensbescherming, overeenkomstig het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en Richtlijn 95/46/EG; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering van Canada, de regering van Australië, het Amerikaanse Congres en de regering van de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie met als titel „Europa 2020: Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2010)2020 ), – gezien de mededeling van de Commissie met als titel „Europa 2020-kerninitiatief Innovatie-Unie” ( COM(2010)0546 ), – gelet op artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het initiatief Innovatie-Unie het belangrijkste initiatief tot op heden is en een concrete poging vormt tot de totstandbrenging van een geïntegreerd Europees innovatiebeleid, waarvan het succes afhankelijk is van goed gecoördineerde samenwerking op regionaal, nationaal en Europees niveau, met maximale deelname van alle betrokken spelers op elk niveau, B. overwegende dat de Europese innovatiepartnerschappen een vernieuwend concept vormen met als doel synergieën tot stand te brengen tussen bestaande en, indien noodzakelijk, nieuwe Europese initiatieven en initiatieven van de lidstaten op het gebied van innovatie, en de resultaten en voordelen hiervan voor de samenleving zo groot mogelijk te maken en te versnellen, 1. is verheugd over het eerste voorgestelde onderwerp voor een Europees innovatiepartnerschap, namelijk actief en gezond ouder worden, en over het voorstel van de Commissie om eerst een proefproject te organiseren om de meest geschikte vorm voor dergelijke partnerschappen te bepalen voordat verdere partnerschapen worden gestart; 2. verzoekt de Commissie om ervoor te zorgen dat in het eerste proefproject over actief en gezond ouder worden aandacht wordt besteed aan maatschappelijke vernieuwing, hetgeen bijdraagt aan een betere levenskwaliteit, ziekten voorkomt, sociale netwerken binnen de openbare sector en onder sociale partners verbetert en de invoering van nieuwe technologieën ter ondersteuning van de levenskwaliteit bevordert; 3. benadrukt dat het succes van dit nieuwe concept afhankelijk is van een duidelijke afbakening van de verantwoordelijkheden van de verschillende betrokken partners, nauwkeurige tijdschema's voor de verwezenlijking van afzonderlijke projecten, meetbare en haalbare en zoveel mogelijk op de markt gerichte doelstellingen, met vereenvoudigde administratieve procedures voor de tenuitvoerlegging en optimale verspreiding en toegang tot onderzoeksresultaten; benadrukt in deze zin nogmaals de centrale rol van de Commissie in het bepalen van het juiste operationele kader en het geven van leiding aan de afzonderlijke projecten die deel uitmaken van een enkel partnerschap; 4. verzoekt de Commissie om bij het bepalen van het bestuurskader voor deze partnerschappen een lijst van bestaande Europese en nationale structuren op te stellen en te onderzoeken hoe deze doeltreffend in de partnerschappen kunnen worden opgenomen zonder onnodig nieuwe structuren te creëren; verzoekt de Commissie bovendien te zorgen voor voldoende deelname van kleinere vernieuwende ondernemingen, universiteiten en onderzoeksinstituten; 5. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de partnerschappen op gepaste en doelmatige manier worden gefinancierd door een effectieve samenvoeging van de middelen van de Europese Unie, de lidstaten, regio's en andere openbare en particuliere spelers, terwijl duidelijke criteria in acht worden genomen, evenals de beginselen van transparantie, openheid en gelijke kansen bij de toekenning van de middelen; is in dit verband verheugd over de mededeling van de Commissie over de herziening van de EU-begroting waarin een sterke nadruk wordt gelegd op onderzoek, innovatie en onderwijs; 6. ondersteunt de door de Commissie vastgestelde gebieden voor de voorgestelde partnerschappen; verzoekt de Commissie om bij het starten van een partnerschap de stand van zaken en de reikwijdte van lopende werkzaamheden te onderzoeken en te bepalen in hoeverre het partnerschap zo snel mogelijk en op een zo breed mogelijk vlak resultaten en voordelen kan opleveren voor het concurrentievermogen en de maatschappij; 7. is van mening dat onderstaande partnerschappen onmiddelijk voordeel zouden hebben van de tot stand gebrachte toegevoegde waarde en dat het overkoepelende beginsel van deze partnerschappen bronnenkennis zou moeten zijn, waardoor een doelmatig gebruik van bronnen en tegelijkertijd efficiënte productie in de gehele toeleveringsketen worden bevorderd, alsook intelligente consumptie; 8. verzoekt de Commissie het Parlement naar behoren op de hoogte te houden van de vooruitgang en de resultaten van dit proefproject en de betrokkenheid van het Parlement bij het bepalen van de strategische koers van toekomstige partnerschappen, overeenkomstig het spoedeisende karakter van belangrijke maatschappelijke uitdagingen, duidelijk vast te stellen; stelt voor het actieplan van de partnerschappen halfjaarlijks te beoordelen en verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over eventuele wijzigingen van het actieplan; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Slotakte van Helsinki van 1975, het Handvest van Parijs en het document van de bijeenkomst van Kopenhagen van 1990, het Handvest voor de Europese Veiligheid en het OVSE-document van Wenen uit 1999 en andere essentiële documenten van de Conferentie over Veiligheid en Samenwerking in Europa/Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (CVSE/OVSE), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 december 1999 over de OVSE (1) , – gezien de Europese veiligheidsstrategie (EVS) getiteld „Een veilig Europa in een betere wereld”, door de Europese Raad vastgesteld op 12 december 2003, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 april 2005 over de Europese veiligheidsstrategie (2) , – gezien het eindverslag en de aanbevelingen van het panel van vooraanstaande personen getiteld „Een gemeenschappelijk doel: naar een doelmatigere OVSE” van 27 juni 2005, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 februari 2007 over de externe dimensie van de bestrijding van het internationale terrorisme (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 mei 2008 over verkiezingswaarnemingsmissies van de EU: doelstellingen, praktijken en uitdagingen voor de toekomst (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 september 2009 over de zaak Yevgeni Zhovtis in Kazachstan (5) , – gelet op Besluit nr. 4/08 van de Ministeriële Raad van 5 december 2008 met als titel „Het wettelijke kader van de OVSE versterken” („Strengthening the legal framework of the OSCE”) en op de eerdere besluiten over de wettelijke bevoegdheid en de voorrechten en immuniteiten van de OVSE, – gezien de toespraak van de Russische president Dmitry Medvedev op 5 juni 2008 in Berlijn over de noodzaak van een pan-Europese conferentie om te beraadslagen over de Europese veiligheid, en zijn voorstel van 29 november 2009 voor een Europees veiligheidsverdrag, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 11-12 december 2008 waarin werd ingestemd met het verslag van 11 december 2008 van de secretaris-generaal van de Raad / Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (GBVB) over de toepassing van de Europese veiligheidsstrategie – Veiligheid in een veranderende wereld, – gezien de verklaring van de Ministeriële Raad van de OVSE over het Korfoe-proces: „Reconfirm-Review-Reinvigorate Security and Cooperation from Vancouver to Vladivostok (bevestiging-herziening-versterking van de veiligheid en samenwerking van Vancouver tot Wladiwostok)” en Besluit nr.1/09 van 2 december 2009 over de bevordering van het Korfoe-proces, – gezien de analyse en de aanbevelingen van de deskundigengroep betreffende een nieuw strategisch concept voor de NAVO getiteld „NATO 2020: Assured Security; Dynamic Engagement” (NAVO 2020: gegarandeerde veiligheid; dynamisch engagement) van 17 mei 2010, – gezien het interim-verslag van de fungerend voorzitter van de OVSE van 21 juni 2010 met de voorstellen van de landen die deelnemen aan het Korfoe-proces, – gezien het besluit van de permanente raad van de OVSE naar aanleiding van de overeenstemming die bereikt is op de informele ministeriële raad in Almaty op 16–17 juli 2010 om in december 2010 een OVSE-top te houden in Astana en een voorbereidende herzieningsconferentie, – gezien de toespraak die de Vicevoorzitter van de Commissie / Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV/VV), Catherine Ashton, tijdens de informele vergadering in Almaty heeft gehouden over de prioriteiten van de EU voor de top van Astana (SPEECH/10/393), – gelet op artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de OVSE integraal deel uitmaakt van de Euro-Atlantische, Euro-Aziatische veiligheidsarchitectuur en gekenmerkt wordt door: haar allesomvattende concept van veiligheid dat onder meer een politiek-militaire dimensie, een economische en milieudimensie en een humanitaire dimensie omvat; haar ruime aantal leden, dat landen omvat van Vancouver tot Wladiwostok; en de verscheidenheid en de flexibiliteit van haar instrumenten, B. overwegende dat de EU en de OVSE weliswaar verschillend zijn qua karakter en structuur, maar dat zij dezelfde principes en waarden delen; dat alle EU-lidstaten ook deelnemen aan de OVSE; dat beide organisaties verantwoordelijkheden uitoefenen met betrekking tot institutionele opbouw, de bevordering van de democratie en de mensenrechten en conflictpreventie en -beheer, waarbij zij de primaire rol van de VN-Veiligheidsraad op het gebied van internationale vrede en veiligheid volledig erkennen, C. overwegende dat de Slotakte van Helsinki, die 35 jaar geleden werd ondertekend, de basis vormde voor het Helsinki-proces dat geleid heeft tot aanzienlijke democratische veranderingen in Europa, D. overwegende dat de laatste OVSE-top in 1999 heeft plaatsgevonden in Istanboel en heeft geresulteerd in de goedkeuring van het Handvest voor de Europese Veiligheid; dat zich sindsdien in de OVSE-regio ingrijpende wijzigingen hebben voorgedaan en dat de rol van de OVSE aan belang heeft ingeboet, E. overwegende dat de OVSE als enige van alle organisaties die zich bezighouden met veiligheidskwesties in de Europese regio, geen internationale rechtspersoonlijkheid heeft; dat deze situatie een aantal politieke en praktische juridische gevolgen heeft; dat een conventie met het oog op de vaststelling van de wettelijke status en de voorrechten en immuniteiten van de OVSE in oktober 2007 is afgerond en dat de tekst van de artikelen hiervan sindsdien door de betrokken landen niet is aangevochten, F. overwegende dat de voorstellen van de Russische president Dmitry Medvedev op 5 juni 2008 om te beraadslagen over de Europese veiligheid met het oog op een wettelijk bindend Europees Veiligheidsverdrag de aanzet waren voor het Korfoe-proces; dat de OVSE een belangrijk forum is om de voorstellen te bespreken, G. overwegende dat het Korfoe-proces de OVSE nieuwe energie heeft gegeven en dat op de top moet worden uitgesproken dat de beginselen en de geest van de Slotakte van Helsinki nog steeds worden onderschreven en dat er een duidelijke strategische visie voor de toekomstige koers moet worden ontwikkeld, met inbegrip van een verbetering en bijwerking van de bestaande instrumenten, H. overwegende dat de inspanningen gericht moeten zijn op een hervorming van het besluitvormingsmechanisme, omdat de OVSE hiermee niet altijd tijdig op crisissen heeft kunnen reageren; dat effectievere instrumenten voor crisisbeheer moeten worden ontwikkeld en meer nadruk op bemiddeling bij conflicten en conflictoplossing moet worden gelegd, I. overwegende dat de OVSE, als meest inclusief forum voor overleg in de Euro-Atlantische Euro-Aziatische regio, nog steeds een belangrijke rol moet spelen met betrekking tot een aantal kwesties, met name non-proliferatie, ontwapening, economische samenwerking en bescherming en bevordering van de mensenrechten, alsmede de rechtsstaat, J. overwegende dat de EU met het Verdrag van Lissabon een duidelijkere en luidere stem in de wereld heeft gekregen en dat in dit Verdrag alle soorten van voor beide partijen voordelige samenwerking met bevoegde internationale en regionale organisaties worden aangemoedigd, 1. benadrukt het belang van de huidige intensieve beraadslagingen over de Europese veiligheid in OVSE-, NAVO- en EU-verband, aangezien het bevestigen van de gemeenschappelijke waarden en het versterken van de instrumenten het wederzijds vertrouwen in de Euro-Atlantische en Euro-Aziatische regio kan versterken en zo kan resulteren in een sterkere Europese veiligheidsarchitectuur; Toegevoegde waarde van de OVSE Meer algemene kwesties 2. benadrukt dat er een evenwicht bewaard moet worden tussen de drie beleidsdimensies van de OVSE, door ze op coherente wijze en verregaand te ontwikkelen en voort te bouwen op wat al bereikt is; wijst erop dat geen dimensie mag worden versterkt ten nadele van een andere; benadrukt verder dat het optreden slechts werkelijk effectief kan zijn als bedreigingen van de veiligheid in het kader van alle drie de dimensies worden aangepakt, ook die van het moment, zoals georganiseerde misdaad, terrorisme, cyberaanvallen, mensen- en drugssmokkel en bedreigingen van de energiezekerheid, evenals de activiteiten op het gebied van mechanismen voor vroegtijdige waarschuwing, conflictpreventie en conflictbeslechting; 3. benadrukt dat versterking van de OVSE niet mag leiden tot verzwakking van de bestaande instellingen en instrumenten of tot aantasting van de onafhankelijkheid daarvan, zolang deze nog niet hervormd zijn of nog geen overeenstemming over alternatieven is bereikt, met name voor wat betreft voor wat betreft de werkzaamheden van het Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten (ODIHR); 4. dringt er bij de OVSE op aan haar capaciteit te versterken om in alle drie beleidsdimensies te zorgen voor de eerbiediging en toepassing van de beginselen en de verplichtingen waartoe alle deelnemende landen zich hebben verbonden, o.a. door de follow-upmechanismen te versterken; 5. is van mening dat versterking van de interactie en bevordering van synergie met andere relevante regionale organisaties het werk van de OVSE alleen maar ten goede kan komen en verzoekt om instelling van duidelijkere en soepelere samenwerkingskaders om deze synergie de bevorderen en te versnellen; Politieke en militaire dimensie 6. is van mening dat de OVSE een essentiële rol heeft gespeeld bij de verbetering van de veiligheid door een uniek netwerk van verdragen, afspraken, normen en maatregelen te creëren, met inbegrip van het Verdrag inzake conventionele strijdkrachten in Europa (CSE), het Verdrag inzake het open luchtruim en het document van Wenen van 1999 over maatregelen voor vertrouwens- en veiligheidsopbouw; erkent echter dat de politieke en militaire dimensie niet groter is kunnen worden, met name vanwege het conflict in Georgië in 2008, het onvermogen om de slepende conflicten in de Kaukasus en Transnistrië effectief op te lossen, de opschorting van het CSE-verdrag door Rusland en de weigering van de NAVO-lidstaten tot nu toe om het aangepaste CSE-verdrag te ratificeren; roept de NAVO-lidstaten en de Russische Federatie op de bestaande verdragen te ratificeren en uit te voeren en aan hun verplichtingen te voldoen en onder meer de afspraken van Istanboel van 1999 na te komen; 7. is van mening dat de OVSE het passende kader vormt voor onderhandelingen over onder haar bevoegdheid vallende regionale conflicten; betreurt het ontbreken van de wil bij de EU en de lidstaten om de OVSE-mogelijkheden op dit terrein effectiever te benutten; pleit voor een versterking van de OVSE-instrumenten voor conflictpreventie; betreurt de niet-innoverende aanpak van de vredesprocessen en merkt op dat vooruitgang bij de oplossing van deze slepende conflicten een aanzienlijke bijdrage zou leveren tot een grotere geloofwaardigheid van de OVSE en in het Korfoe-proces niet over het hoofd mag worden gezien; is derhalve van mening dat dit streven in de conclusies van de top aan de orde moet komen; 8. neemt kennis van het feit dat een OVSE-missie is gestuurd naar Transnistrië (Moldavië); betreurt dat de missie in een lagere status heeft gekregen en dat de ontwapeningsactiviteiten in de opslagfaciliteit van Colbasna sinds 2004 zijn opgeschort; herinnert eraan dat de EU vastbesloten is naar een oplossing voor het conflict in Transnistrië te zoeken waarbij de territoriale integriteit en de soevereiniteit van de Republiek Moldavië worden geëerbiedigd; wenst dat de onderhandelingen zo spoedig mogelijk en zonder voorwaarden vooraf volgens de „5+2”-formule worden hervat; verzoekt om gecoördineerde inspanningen van de EU om het Duits-Russische Meseberg-initiatief bij de opdracht van de OVSE-missie in Transnistrië te laten aansluiten; 9. herinnert eraan dat de EU in grote mate betrokken was bij de beëindiging van de vijandigheden en de onderhandelingen over een staakt-het-vuren in het conflict van 2008 in Georgië en is in verband hiermee van mening dat de EU samen met de OVSE een rol moet spelen bij het voorkomen en matigen van interetnische conflicten en spanningen in het OVSE-gebied; benadrukt dat deze conflicten niet alleen erg belangrijk zijn op lokaal een regionaal niveau, maar ook een directe impact hebben op de veiligheidsstructuur van de EU; vraagt een nieuw akkoord om opnieuw een OVSE-vredebewakingsmissie naar Georgië te sturen, teneinde meer geweld te voorkomen, de minderheden te beschermen en onderhandelingen te bevorderen, zodat de veiligheid en stabiliteit in de regio van de zuidelijke Kaukasus wordt gewaarborgd; 10. wijst op de rol van de OVSE in het conflict in Nagorno-Karabach, met name wat het staakt-het-vuren en de lopende onderhandelingen betreft; merkt op dat de EU weliswaar niet rechtstreeks aan de vredesbesprekingen van de Minskgroep van de OVSE over het conflict in Nagorno-Karabach deelneemt, maar wel een aanzienlijke praktische en politieke bijdrage kan leveren om de inspanningen hiervan te ondersteunen, met name door de Franse covoorzitter ervan een EU-mandaat te verlenen, overeenkomstig de resolutie van het EP over de noodzaak van een EU-strategie voor de zuidelijke Kaukasus; 11. vraagt dat het proces met het oog op beperking van conventionele wapens en op ontwapening in het kader van de OVSE nieuw leven wordt ingeblazen; pleit voor het openen van onderhandelingen over verdere stappen om strijdkrachten en wapens te reduceren (CSE II) en verzoekt de EU en haar lidstaten in het kader van de OVSE initiatieven in deze zin te nemen; 12. verzoekt de EU en haar lidstaten hun ervaring en capaciteit op het gebied van de omschakeling van het defensieapparaat ter beschikking te stellen en actief OVSE-akkoorden op dit gebied te bevorderen; 13. onderstreept dat het zeer belangrijk is het wederzijdse vertrouwen en het gevoel van lotsverbondenheid te herstellen; merkt op dat er behoefte is aan verdere ontwikkeling van vertrouwens- en veiligheidsopbouwende maatregelen en een degelijke en efficiënte regeling voor de controle van conventionele wapens en benadrukt in dit verband dat het van cruciaal belang is een oplossing voor de CSE-crisis te vinden en het OVSE-document van Wenen te moderniseren; is tevreden met de toon van de verklaring die de presidenten Obama en Medvedev in juni 2010 hebben afgelegd over de toekomst van de controle van conventionele wapens en het CSE-verdrag; is ingenomen met het besluit van de regering van de VS van januari 2010 om een speciaal gezant voor het CSE-verdrag aan te wijzen; ondersteunt de waardevolle activiteiten van de OVSE op het gebied van terrorismebestrijding, grensbeheer en politieel werk; onderstreept dat deze activiteiten van cruciaal belang zijn, niet het minst in Centraal-Azië, waar zij bijdragen tot de stabilisering van de veiligheidssituatie in de hele regio; 14. merkt op dat de ontwikkeling van de EU-capaciteit niet gezien moet worden als het terugschroeven van de rol van de OVSE maar als een noodzakelijke stap om ook tussen de OVSE-landen effectiever samen te werken en benadrukt dat geregelde ontmoetingen op het hoogste niveau en permanente wederzijdse kennisgeving, informatie-uitwisseling en overleg tussen de EU en de OVSE bevorderlijk zouden zijn voor dat inzicht; Economische en milieudimensie 15. onderschrijft de conclusies van de Ministeriële Raad van de OVSE over het Strategisch document betreffende de economische en milieudimensie en erkent dat effectievere samenwerking van de OVSE-landen tegen bedreigingen door economische en milieufactoren een cruciale bijdrage kan leveren aan de veiligheid, de stabiliteit, de democratie en de welvaart in de regio en benadrukt dat economische en milieufactoren tot het ontstaan van conflicten kunnen leiden; 16. is ervan overtuigd dat samenwerking en bevordering van vroegtijdige onderkenning van economische en milieuaspecten - zoals energie, handel, klimaatverandering, of waterveiligheid - kunnen worden aangewend om spanningen te verminderen, conflicten te voorkomen, vertrouwen op te bouwen en goede wederzijdse betrekkingen en multilaterale regionale samenwerking in de OVSE-regio te bevorderen; moedigt het economisch forum van de OVSE derhalve aan hier werk van te maken door zijn advies- en bijstandverlenende capaciteit uit te breiden en door de expertise en de middelen van andere internationale organisaties op effectieve wijze te mobiliseren en de inzet ervan te faciliteren; dringt er bij de EU-Raad op aan dit aan de orde te stellen tijdens het Korfoe-proces en op de top; 17. is van mening dat niet alleen de EU en de Russische Federatie, maar alle OVSE-lidstaten als importeur en exporteur van energie en energiebronnen zich in een verhouding van wederzijdse afhankelijkheid bevinden en dat de dialoog over het energiebeleid voor de hele regio een centrale plaats moet krijgen, daar het aantal conflicten op het gebied van energievoorziening de laatste jaren in het hele OVSE-gebied is toegenomen, ten koste van de burgerbevolking; 18. is van mening dat de problematiek van de klimaatverandering nog lang een rol zal spelen in alle facetten van het leven en zware lasten zal opleveren, in sommige regio's veel meer dan in andere; verzoekt de OVSE de inspanningen op te voeren om de menselijke bijdrage tot de opwarming van de aarde te temperen en stabiliteit en duurzame veiligheid te bevorderen op de plaatsen waar de gevolgen van de klimaatverandering zich het meest waarschijnlijk zullen doen gevoelen; Humanitaire dimensie 19. benadrukt dat mensenrechten, rechten van minderheden en fundamentele vrijheden centraal staan in het algemene veiligheidsconcept van de OVSE, hetgeen geïllustreerd wordt door het brede scala aan bestaande afspraken en instrumenten die onverkort moeten worden uitgevoerd; benadrukt dat het Korfoe-proces en de top erop gericht moeten zijn de follow-up en de uitvoering van deze afspraken en mechanismen verder te versterken; 20. erkent de essentiële rol van het ODIHR bij verkiezingswaarneming en bij de bevordering van de mensenrechten, de democratisering en de rechten van minderheden, alsmede van Sinti en Roma; wijst erop dat de Hoge Commissaris voor nationale minderheden als rol en taak heeft de vreedzame co-existentie van minderheidsgemeenschappen te bevorderen en etnische conflicten met alle mechanismen voor vroegtijdige waarschuwing te voorkomen; is ingenomen met de werkzaamheden van de Vertegenwoordiger voor vrijheid van de media en van de Speciale Vertegenwoordiger en coördinator voor de bestrijding van mensensmokkel; verzoekt om actieve deelname van het Europees Parlement aan de activiteiten van het ODIHR; 21. verzoekt de OVSE, in het bijzonder wat verkiezingswaarneming betreft, die moet worden uitgebreid en aanvaard als een blijk van vertrouwen in elke OVSE-lidstaat, de onafhankelijkheid van het ODIHR te bevestigen en te vrijwaren en diens rol en hoedanigheid van eerste OVSE-instantie voor verkiezingswaarneming, waarmee het Europees Parlement nauwe en efficiënte samenwerking op dit gebied heeft ontwikkeld, nog te versterken; verzoekt om intensivering van deze samenwerking en coördinatie tussen het OVSE/ODIHR en het Europees Parlement, zowel bij de voorbereiding van als tijdens en na internationale verkiezingswaarnemingsmissies in OVSE-landen; 22. verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat de OVSE de werkzaamheden in deze dimensie blijft intensiveren en diversifiëren, waarbij ook gedacht kan worden aan andere problemen die met de bestaande expertise kunnen aangepakt, zoals contraterrorisme en de gevolgen van de verplaatsing van de bevolking, met inbegrip van binnenlandse ontheemden en vluchtelingen; OVSE-missies 23. dringt er bij de lidstaten op aan het belang van de OVSE-missies te benadrukken omdat daarbij een aanzienlijke expertise is opgebouwd en deze missies een essentiële rol spelen bij het boeken van vooruitgang in alle drie de beleidsdimensies, aangezien zij de EU-delegaties aanvullen bij het bevorderen van democratisering en hervormingsprocessen via het volgen van rechtszaken over oorlogsmisdaden, het bevorderen van nationale verzoening en het ondersteunen van de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld; meent dat die missies een belangrijk instrument vormen om conflicten in een vroeg stadium te onderkennen en te voorkomen; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de financiering van deze missies niet verlaagd wordt; verzoekt de EU om bij haar eigen missies lering te trekken uit deze ervaring; 24. neemt kennis van de OVSE-inspanningen in Kirgizië, waar de OVSE laat zien dat zij snel kan reageren op crisissituaties indien zij ter plaatse is; is in dat verband ingenomen met het besluit van de permanente raad van de OVSE van 22 juli 2010 om een adviserende politiemissie in te zetten; benadrukt dat de voortdurende instabiliteit in dit land een krachtigere en substantiëlere internationale aanwezigheid vereist om de lokale krachten te assisteren en te ondersteunen en de politiële actie op te voeren; is van mening dat de OVSE een leidende rol zou kunnen spelen in Centraal-Azië en haar rol in Georgië zou kunnen herstellen; betreurt dat de adviserende politiemissie vanwege het verzet van de Kirgizische regering niet als gepland begin september 2010 is ingezet; dringt er bij de lidstaten van de OVSE en de Kirgizische regering op aan hun toestemming te verlenen voor de onmiddellijke ontplooiing van een neutrale en internationale politiemacht in het land, de hoeveelheid ingezet personeel aanzienlijk te verhogen en ervoor te zorgen dat het hun mandaat een uitvoerend in plaats van een louter adviserend karakter heeft; Korfoe-proces 25. is ingenomen met het Korfoe-proces, dat van start is gegaan onder het Griekse OVSE-voorzitterschap en energiek is voortgezet onder het Kazachstaanse OVSE-voorzitterschap, en dat gericht is op herstel van het vertrouwen en op bevestiging van de beginselen van de OVSE om de veiligheidsuitdagingen aan te gaan via multilaterale dialoog en samenwerking en door rekening te houden met de gevoeligheden en zorgen van alle deelnemende OVSE-landen; 26. wijst er nogmaals op dat het proces komt na de oproep van juni 2008 tot een hernieuwde dialoog over pan-Europese veiligheid en de oproep van 8 oktober 2008 tot modernisering van de Europese veiligheid in het kader van de OVSE, en dat de OVSE een passend forum is om te beraadslagen over de kwesties in het voorstel voor een nieuw Veiligheidsverdrag; is van mening dat meer coördinatie en intensievere samenwerking met Rusland nodig is, omdat dit land een cruciale rol voor de Europese veiligheid speelt; 27. is van mening dat versterking van de OVSE het einddoel van het Korfoe-proces zou moeten zijn, waarbij moet worden voortgebouwd op de bestaande afspraken en de principes en de geest van de Slotakte van Helsinki, om ervoor te zorgen dat zij, onder meer dankzij een soepelere besluitvorming, een prominente rol kan spelen bij het aanpakken van de huidige en de toekomstige uitdagingen en kan zich kan buigen over alle veiligheidskwesties in de Euro-Atlantische en de Euro-Aziatische regio en specifiek kan helpen bij het vinden van oplossingen daarvoor, en zo haar zichtbaarheid kan vergroten; 28. juicht het initiatief van fungerend voorzitter Kazachstan toe om een OVSE-top te houden om een politieke impuls te geven aan de lopende beraadslagingen over de veiligheid binnen en de versterking van de OVSE; verzoekt de Commissie en de OVSE-lidstaten vóór de top bij Kazachstan aan te dringen op concrete stappen met het oog op de waarborging en naleving van de fundamentele waarden van de OVSE, zoals de mensenrechten, de rechtsstaat en de vrijheid van meningsuiting, met inbegrip van het uit het strafrecht halen van vrijheden, en om toegang tot de rechter te garanderen; benadrukt het feit dat de kernprioriteiten op de agenda van de top moeten bestaan in de versterking van het controlekader voor conventionele wapens, de verbetering van de nakoming van de toezeggingen inzake de humanitaire dimensie en de versterking van het vermogen van de OVSE in alle drie de dimensies om conflictpreventie, crisisbeheer en rehabilitatie na conflicten, met name voor slepende conflicten, te bevorderen; 29. verzoekt de EU-lidstaten, de Commissie en de Hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid om op de top in december 2010 met de OVSE-leden samen te werken om een actieplan op te stellen met een routekaart voor een handvest voor een veiligheidsgemeenschap in de OVSE-regio en opdracht te geven tot de voorbereiding van een vervolgbijeenkomst over twee tot vier jaar; 30. verzoekt de OVSE- en de EU-lidstaten om het voorstel van VS-vicepresident Biden voor een crisispreventiemechanisme van de OVSE aan de agenda van de top toe te voegen; bepleit dat wordt voortgebouwd op een initiatief van de VS in het kader van het Korfoe-proces om de rol van de secretaris-generaal en de voorzitters van de OVSE, een trojka bestaande uit de vorige, de huidige en de volgende voorzitter, op het gebied van OVSE-crisisbeheer op te waarderen; Rol van de EU 31. ziet de werkzaamheden van de OVSE als zeer waardevol en dringt aan op serieuze bespiegelingen over de wijze waarop de EU meer verantwoordelijkheden op zich kan nemen en doeltreffender kan bijdragen aan de verwezenlijking van de gezamenlijke doelstellingen, waarbij de instelling van een systeem met een permanente dialoog, afspraken over gemeenschappelijke initiatieven en coördinatie van de activiteiten op het terrein geschikte instrumenten in het kader van een formeel akkoord tussen de OVSE en de EU kunnen zijn; verzoekt de Raad Buitenlandse Zaken van de EU, de Hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de permanente raad van de OVSE te werken aan een mechanisme voor meer samenwerking, coördinatie en overleg tussen beide organisaties; verzoekt de EU-lidstaten, de Commissie en de Hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid op de OVSE-top voorstellen te doen met betrekking tot de bereidheid en de capaciteit van de EU om aan OVSE-missies deel te nemen; 32. verzoekt de HV/VV na te denken over de vraag hoe de toekomstige EDEO adequate samenwerkingsprocedures tot stand kan brengen met het ODIHR, om de rol van de EU met betrekking tot verkiezingswaarneming in het OVSE-gebied te versterken, zonder dat overlapping ontstaat; 33. is van mening dat de EU er via haar Hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, haar lidstaten en de Voorzitter van de Europese Raad voor moet zorgen dat er tijdig een gemeenschappelijk standpunt van de EU over de hervorming van de OVSE wordt bepaald, zodat de top kan resulteren in een actieplan voor verdere inzet ter versterking van de OVSE, met name wat conflictpreventie, crisisbeheer en rehabilitatie na conflicten betreft, o.a. door ervoor te zorgen dat met regelmatige tussenpozen een top-op-hoog-niveau wordt gehouden om de werkzaamheden van de OVSE een politieke impuls te geven; is verheugd over de nieuwe praktijk van het houden van informele ministeriële bijeenkomsten; 34. juicht het toe en stemt ermee in dat de EU in de OVSE prioriteiten formuleert en vaststelt, omdat het van mening is dat concentratie op kerngebieden van essentieel belang is om het volledige potentieel van de top te benutten; 35. moedigt de EU-lidstaten en de EU-delegatie in Wenen aan om een substantiële bijdrage te blijven leveren aan het Korfoe-proces; dringt er bij Litouwen, de volgende voorzitter van de OVSE, op aan te zorgen voor continuïteit en vooruitgang in het proces ter versterking van de OVSE; 36. verzoekt de EU, haar lidstaten en de huidige en volgende fungerend voorzitter van de OVSE de dialoog over het wettelijke kader van de OVSE voort te zetten en nogmaals te verklaren dat een snelle goedkeuring nodig is van het ontwerpverdrag over internationale rechtspersoonlijkheid, wettelijke bevoegdheid en voorrechten en immuniteiten, een regeling die geen gevolgen heeft voor de huidige aard van de OVSE-engagementen, maar de identiteit en het profiel van de organisatie versterkt, waarbij ook een aantal praktische problemen voor het personeel worden opgelost, met name wanneer het wordt ingezet in crisisgebieden; 37. is van mening dat zijn Voorzitter een uitnodiging moet ontvangen om deel te nemen aan de top en verzoekt de Europese Raad voor zo'n uitnodiging te zorgen; 38. is van mening dat het Parlement, met het oog op het aanhalen van de banden met de OVSE, over zijn deelname aan de parlementaire vergadering (PV) van de OVSE moet nadenken en de mogelijkheid moet overwegen een permanente delegatie in de PV van de OVSE aan te wijzen om de activiteiten van de OVSE en de PV van de OVSE van naderbij te volgen; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Raad, de Commissie, de OVSE-lidstaten en de secretaris-generaal van de OVSE. Het Europees Parlement, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 1997 over het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de demografische situatie in de Europese Unie (1995) (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 maart 1998 over het demografisch verslag 1997 van de Commissie (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 december 2000 over de mededeling van de Commissie getiteld „Een Europa voor alle leeftijden - Meer welvaart en solidariteit tussen de generaties” (3) , – gezien het Groenboek van de Commissie getiteld „Demografische veranderingen: naar een nieuwe solidariteit tussen de generaties'” ( COM(2005)0094 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 2006 over demografische vraagstukken en de solidariteit tussen de generaties (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 september 2006 over een Europees sociaal model voor de toekomst (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 mei 2008 over de vooruitgang op het gebied van gelijke kansen en non-discriminatie in de EU (omzetting van Richtlijn 2000/43/EG en Richtlijn 2000/78/EG) (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 februari 2008 over de demografische toekomst van Europa (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 oktober 2008 over de bevordering van sociale integratie en bestrijding van armoede, met inbegrip van armoede onder kinderen, in de EU (8) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 2 april 2009 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid (9) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „De demografische toekomst van Europa - probleem of uitdaging?” ( COM(2006)0571 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Meer solidariteit tussen de generaties” ( COM(2007)0244 ), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 maart 2007 getiteld „Het gezin en de demografische ontwikkelingen” (10) waarin het voorstel voor een door de lidstaten te ondertekenen Europees pact voor het gezin een centrale plaats inneemt, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie getiteld „De demografische toekomst van Europa: Feiten en cijfers ” (SEC(2007)0638), – gezien de publicaties van het Cedefop „Innovative learning measures for older workers” (11) , „Working and ageing. Emerging theories and empirical perspectives” (12) , „Modernising vocational education and training. Fourth report on vocational education and training research in Europe: Synthesis report” (13) en „Skills supply and demand in Europe. Medium-term forecast up to 2020” (14) , – gezien het Commissieverslag 2008 over de demografie: beantwoorden aan de sociale kwesties in een vergrijzende samenleving (SEC(2008)2911), – gezien het gezamenlijke verslag dat door de Commissie en het Comité voor economische politiek (Werkgroep vergrijzing ) is opgesteld over het Verslag 2009 over de vergrijzing: economische en budgettaire prognoses voor de lidstaten van de EU-27 (2008-2060), – gelet op de artikelen 25 en 34 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie waarin uitdrukkelijk wordt verwezen naar het recht van ouderen om een waardig en zelfstandig leven te leiden en aan het maatschappelijke en culturele leven deel te nemen, alsook naar het recht op toegang tot socialezekerheidsvoorzieningen en sociale diensten die bescherming bieden bij ouderdom, – gelet op artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie waarin iedere discriminatie op grond van leeftijd uitdrukkelijk wordt verboden, – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid ( COM(2008)0426 ) en zijn eigen standpunt daarover, – gelet op de artikelen 2 en 3, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (15) , – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0268/2010 ), A. ervan overtuigd dat een menswaardige samenleving gebaseerd is op het beginsel van rechtvaardige lastenverdeling tussen de generaties, B. overwegende dat de genderdimensie van de relaties tussen de generaties in acht moet worden genomen, C. overwegende dat er veel meer moet worden gedaan om een eind te maken aan de wijdverspreide en oneerlijke discriminatie waarmee ouderen, uitsluitend op grond van hun leeftijd, vaak worden geconfronteerd, zowel in hun werk als bij de toegang tot goederen, faciliteiten en diensten, D. overwegende dat er sterke verbanden bestaan tussen discriminatie van ouderen op grond van hun leeftijd, sociale uitsluiting en armoede onder ouderen, E. overwegende dat veel ouderen ook een handicap hebben en daarom te maken kunnen hebben met meerdere vormen van discriminatie, F. overwegende dat de demografische veranderingen een sterke uitwerking op het privé- en beroepsleven – in het bijzonder dat van vrouwen – hebben, terwijl onvoldoende voorzieningen, te lage uitkeringen, de trage en moeilijke opname in de regelmatige arbeidsmarkt, het lange oponthoud in onzekere en tijdelijke arbeid, en het gebrek aan steun voor jonge paren een aantal van de redenen zijn die jongeren ertoe brengen langer te wachten om een gezin te stichten en kinderen te krijgen, G. overwegende dat economie en maatschappij om hun doelen te verwezenlijken de levenservaring, inbreng en de veelheid van denkbeelden van alle generaties nodig hebben, H. overwegende dat de demografische veranderingen volgens schattingen van de Commissie de bevolkingsopbouw en de leeftijdspiramide ingrijpend zouden kunnen wijzigen; overwegende dat het aantal jongeren tussen 0 en 14 jaar daardoor zou dalen van 100 miljoen (grondslag 1975) tot 66 miljoen in 2050 en dat de bevolking in de werkende leeftijd tegen 2010 met 331 miljoen op zijn grootst zou zijn om vervolgens gestaag te krimpen (tot ongeveer 268 miljoen in 2050), terwijl in de periode 2004-2050 door een verlenging van de levensverwachting van zes jaar voor mannen en vijf jaar voor vrouwen het aantal ouderen van meer dan 80 jaar zou toenemen van 4,1 % in 2005 tot 11,4 % in 2050, I. overwegende dat de arbeidsparticipatie van mannen en vrouwen van 20 tot 64 jaar volgens de ambitieuze arbeidsparticipatiedoelstellingen van de EU 2020-strategie tegen 2020 tot 75 % moet toenemen, terwijl de EU tegelijkertijd met een demografisch vraagstuk kampt, J. overwegende dat demografische veranderingen gestuurd kunnen worden en duurzaam zijn, mits deze in voldoende mate worden voorbereid en serieus genomen, overwegende dat het vraagstuk van de bevolkingsopbouw moet worden benaderd met een gevoel voor het strategische doel op lange termijn en dat er maatregelen moeten worden genomen om oneerlijke leeftijdsdiscriminatie aan te pakken, K. overwegende dat ouders in tijden van demografische veranderingen een bijzonder belangrijke rol spelen aangezien ze als werknemer en als (mede-)vader en -moeder gevraagd zijn, en dat het gevaar dat deze dubbele belasting enkel op de schouders van de vrouw terechtkomt, voorkomen moet worden, L. overwegende dat we vandaag worden geconfronteerd met een dubbele crisis - hoge jeugdwerkloosheid en onduidelijkheid over de financiering van de pensioenstelsels - en dat deze twee fenomenen tegelijkertijd moeten worden aangepakt door te streven naar een versterking van de sociale rechten en een meer deelname van jongeren aan het scheppen van welvaart en het aanzwengelen van de economie; overwegende dat jongeren, zoals door het Comité van de Regio's (CdR 97/2009) is vastgesteld, in onze vergrijzende samenleving moeten worden gezien als een voor de maatschappij waardevol en essentieel potentieel dat benut kan en moet worden om sociale en economische doelen te bereiken, M. overwegende dat de voornaamste instrumenten voor een rechtvaardige lastenverdeling tussen generaties en het beëindigen van oneerlijke discriminatie in handen zijn van de lidstaten (pensioenstelsels, begroting, schuldenlast en gezondheidszorg en complexe revalidatie), maar dat de EU belangrijke initiatieven kan nemen over begeleiding, uitwisseling van optimale werkmethoden en actieprogramma's en door toezicht op de uitvoering van de EU-wetgeving tegen leeftijdsdiscriminatie en overeenstemming te bereiken over belangrijke nieuwe voorgestelde antidiscriminatiewetgeving die leeftijdsdiscriminatie bij de toegang tot goederen, faciliteiten en diensten verbiedt, N. overwegende dat het aantal 60-plussers in de EU sneller zal toenemen dan ooit tevoren, en dat de grootste stijging naar verwacht in de periode 2015-2035 zal plaatsvinden, wanneer het aantal 60-plussers jaarlijks met 2 miljoen zal toenemen; O. overwegende dat leeftijdsdiscriminatie de solidariteit tussen generaties ondergraaft; overwegende dat leeftijdsdiscriminatie krachtens het Verdrag verboden is, maar een wijdverspreid verschijnsel blijft en de toegang van oudere en jongere werknemers tot de arbeidsmarkt, sociale zekerheid en bepaalde diensten ernstig beperkt, Fundamenten en doelen 1. acht rechtvaardigheid en solidariteit tussen de generaties synoniem en omschrijft rechtvaardigheid tussen de generaties als de gelijkmatige, redelijke, bewuste verdeling van voordelen en lasten tussen generaties, en ziet solidariteit als een van de grondwaarden van de Europese samenwerking; 2. stelt dat een werkbare samenwerking tussen generaties gebaseerd is op de fundamentele waarden vrijheid, rechten en solidariteit, gerechtigheid en onbaatzuchtige steun aan de volgende generatie, en gevormd dient te worden door wederzijds respect, gedeelde verantwoordelijkheid en de bereidheid de grondrechten te aanvaarden waarop mensen als mens en EU-burger recht hebben en voor elkaar te zorgen, alsmede individuele toekomstplanning, o.m. door te streven naar gedrag dat gericht is op het voorkomen van aandoeningen; 3. is van oordeel dat het perspectief voor 2050 van bevolkingen die afnemen zou kunnen inhouden dat er minder druk op het milieu komt te staan en een mogelijkheid zou kunnen bieden voor duurzame ontwikkeling, wat op zijn beurt om proactief beleid vraagt om de ruimtelijke ordening, huisvesting, het vervoer en allerlei andere infrastructuur dienovereenkomstig aan te passen; 4. stelt vast dat de mensen gelukkig steeds ouder worden, langer actief en betrokken zijn en autonoom en gemotiveerd deelnemen aan het maatschappelijke leven; is van mening dat de stijging van de levensverwachting een positieve ontwikkeling is die niet mag leiden tot minder rechten voor werknemers; stelt bovendien vast dat de geboortecijfers in de lidstaten aan de andere kant reeds tientallen jaren op hetzelfde lage peil blijven, waardoor volgende generaties, tenzij hieraan tijdig wat wordt gedaan, zwaar onderdruk komen te staan, met geschillen over verdeling tot gevolg; wijst erop dat deze problemen een belangrijk argument kunnen zijn om de lasten eerlijker te verdelen en de socialezekerheidsstelsels zodanig op de zetten dat zij meer mensen dekken en van betere kwaliteit zijn; 5. is van mening dat een aan generaties aangepast beleid ernaar moet streven fundamenten en instrumenten te scheppen om een open en eerlijke dialoog tussen de generaties te voeren met een win-winsituatie en aldus eveneens eerlijke verdeling tussen de generaties als resultaat; 6. acht het belangrijk duidelijk te maken dat ouderen met en zonder handicaps en werknemers die de pensioenleeftijd naderen geen belasting vormen van economie en maatschappij en de modernisering van de arbeidsprocessen niet belemmeren, maar dat zij – door hun ervaring, prestaties, kennis en hun grotere loyaliteit aan hun werkplek – veeleer betrouwbare activa en een aanzienlijke toegevoegde waarde vertegenwoordigen; acht het belangrijk vooroordelen en discriminatie in al hun vormen en tegen alle maatschappelijke groeperingen te bestrijden en te werken aan een maatschappij waar ouderen gelijk worden behandeld als menselijke wezens met grondrechten; stelt vast dat het EU-ouderenbeleid gebaseerd is op het principe „een samenleving voor iedereen”, en dat bijgevolg alle maatregelen die in het kader van het beleid worden gepland deze interpretatie in alle opzichten moeten verstevigen; is ervan overtuigd dat in alle lidstaten aan mensen van verschillende leeftijden alle kansen moeten worden geboden ongeacht hun leeftijd actief aan het maatschappelijk leven deel te nemen; wijst erop dat jongeren de toekomst hebben, hetgeen inhoudt dat beleidsmakers rekening moeten houden met de modernisering van de samenleving en deelname door iedereen; 7. verlangt dat bij demografische vraagstukken en solidariteit bijzondere aandacht wordt geschonken aan het genderperspectief, aangezien genderrelaties gedurende het gehele leven structuurbepalend zijn doordat ze in elke levensfase op de beschikbaarheid van hulpmiddelen en kansen van invloed zijn en de levensstrategieën vormgeven; 8. benadrukt dat Europese economieën die voor demografische uitdagingen staan bedrijven nodig hebben die kunnen concurreren dankzij lage fiscale en bureaucratische lasten en een hervormde overheidssector; acht een concurrerende en innovatieve particuliere sector een essentieel element voor het creëren van nieuwe kansen op werk voor personen uit alle generaties; 9. is van mening dat de betrokkenheid van maatschappelijke organisaties, kerken en non-profitorganisaties bij de opstelling en de tenuitvoerlegging van maatregelen gericht op sociale steun en ontwikkeling, zowel voor het gezin als voor alle soorten burgers die hulp nodig hebben, daar zij zich al lang en onafgebroken inspannen voor dit soort maatregelen, zal bijdragen tot ondersteuning van beleidsmaatregelen op het gebied van maatschappelijke solidariteit en solidariteit tussen de generaties, waardoor het subsidiariteitsbeginsel in de praktijk tot uitdrukking komt; 10. merkt op dat er ten gevolge van de demografische veranderingen een groot potentieel aan oudere vrijwilligers bestaat, dat een enorme, ongebruikte hulpbron in onze gemeenschappen vormt; verzoekt de Commissie de mogelijkheden voor oudere vrijwilligers te bevorderen en een actie programma Senioren te ontwikkelen voor het toenemend aantal ervaren oudere burgers die bereid zijn vrijwilligerswerk te doen, een programma dat parallel kan lopen aan en een aanvulling kan vormen op het bovengenoemde programma „Jeugd in actie”, en voorts specifieke programma's te bevorderen voor generatie-overbruggend vrijwilligerswerk en voor mentorschap; Initiatief doorzichtigheid 11. verzoekt de Commissie en de Raad in alle lidstaten en op EU-niveau generatiebalansen in te voeren als informatie-instrumenten en als verdere ontwikkeling van de Duurzame Ontwikkelingsindicatoren (SDI) van EUROSTAT, om betalingsstromen, prestaties en belastingen van iedere generatie betrouwbaar in beeld te brengen en te voorspellen; 12. pleit voor een verplichte effectbeoordeling (generatiecheck) die de gevolgen zichtbaar maakt die wetgeving op EU- en nationaal niveau heeft voor de rechtvaardigheid tussen generaties en waardoor een kosten-batenanalyse voor de lange termijn mogelijk wordt; 13. roept de Commissie op de huidige tendensen van het percentage mensen dat moet worden onderhouden, de dramatisch afnemende vruchtbaarheid en de moeilijke en dure toegang van de burgers in de lidstaten tot kunstmatige inseminatie (inclusief de hiermee verband houdende regels van de arbeidsmarkt), alsmede de financiële gevolgen van al deze processen apart te presenteren in het belang van de programmeerbaarheid van de levensstrategieën van de huidige generaties; 14. verzoekt het Europees Instituut voor gendergelijkheid de relaties tussen de generaties in kaart te brengen en te analyseren aan de hand van gender- en leeftijdsindicatoren; Beleidssector onderwijs en werk 15. is ervan overtuigd dat open en rechtvaardige toegang tot opleidingsmogelijkheden en arbeidsmarkten voor alle leeftijdsgroepen het centrum dient te vormen van beleidsvorming met het oog op rechtvaardigheid tussen de generaties, en dat dit de grondslag vormt van welvaart, autonomie en duurzaamheid; 16. is, rekening houdend met de vergrijzende samenleving van de EU, van mening dat er actief naar gestreefd moet worden mensen naar de arbeidsmarkt te leiden en daar te houden, en dat deze aanpak moet worden toegepast op alle leeftijdsgroepen, inclusief ouderen,. acht het essentieel is een evenwicht te vinden tussen het aanbieden van voldoende zekerheid en het behouden van motivatie om te werken en geld te verdienen. is van mening dat voor alle maatschappelijke groepen om het vaardigheidsniveau op te voeren opleidingen van een zo hoog mogelijke kwaliteit en betere mogelijkheden voor een leven lang leren gewaarborgd moeten worden; 17. is van mening dat een werkgelegenheidsbeleid dat rekening houdt met de situatie van oudere werknemers inhoudt dat er moet worden nagedacht over nieuwe manieren om het werk in bedrijven te organiseren, waarbij het gebruik van flexibele formules die mensen de mogelijkheid bieden om geleidelijk met pensioen te gaan gemakkelijker wordt gemaakt, stress wordt verminderd, de arbeidsomstandigheden worden verbeterd en antidiscriminatiepraktijken met betrekking tot aanwerving en beroepsopleiding worden bevorderd. 18. benadrukt dat de Europese Unie door de demografische veranderingen wordt geconfronteerd met het probleem van het beheer van het menselijk potentieel en dat met het oog hierop een proactief beleid moet worden gevoerd dat gericht is op volledige werkgelegenheid; 19. erkent dat werk meer is dan betaalde arbeid en dat jongeren en ouderen door hun werk in gezin en maatschappij in hoge mate bijdragen tot menselijker vormgeving van onze maatschappij en verbetering van de stabiliteit van diensten en banen, en spoort regeringen aan vrijwilligerswerk, de opbouw van lokale gemeenschappen en verzorging in het gezin te vergemakkelijken en te erkennen en aansprakelijkheidsproblemen in dat verband zo spoedig mogelijk op te lossen; 20. verzoekt de lidstaten maatregelen te nemen om het onzichtbare en informele werk op het gebied van generatieoverschrijdende solidariteit dat door familieleden (voornamelijk vrouwen) van alle leeftijden wordt verricht bij het verzorgen van zorgbehoevende oudere en jongere familieleden te erkennen op juridisch, sociaal en economisch niveau (in het bijzonder wat betreft sociale zekerheid, beroepsstatus, inkomens en gelijke kansen voor mannen en vrouwen), zoals is beschreven in het verslag dat de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid op 8 december 2008 heeft aangenomen; 21. is er diep van overtuigd dat oneerlijke leeftijdsdiscriminatie op het werk wijdverspreid is en dat er hogere prioriteit moet worden verleend aan de bestrijding van dit verschijnsel, met name door de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van Richtlijn 2000/78/EG (Europese Richtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep) in alle lidstaten, en door aanvullende niet-wetgevingsmaatregelen om ervoor te zorgen dat ouderen zich bewust zijn van hun rechten en indien nodig toegang hebben tot ondersteuning en juridisch advies; 22. beseft dat oudere vrouwen op de arbeidsmarkt vaak van directe of indirecte en meervoudige discriminatie te lijden hebben, hetgeen naar behoren dient te worden aangepakt; 23. merkt op dat ouderen om toegang tot werkgelegenheid te hebben, in de eerste plaats hun werkplek moeten kunnen bereiken, en meent daarom dat het belangrijk is om zo snel mogelijk overeenstemming te bereiken over de voorgestelde antidiscriminatierichtlijn, waarmee leeftijdsdiscriminatie bij de toegang tot goederen, faciliteiten en diensten wordt verboden, en om deze zo snel mogelijk ten uitvoer te leggen; 24. acht het verkeerd dat oudere werknemers worden gedwongen om tegen hun wil te stoppen met werken vanwege een arbitrair vastgestelde verplichte pensioenleeftijd; verzoekt de lidstaten daarom nogmaals te kijken naar de haalbaarheid van afschaffing van verplichte pensioenleeftijden, die mensen die willen blijven werken beletten om dat te doen, terwijl wel een pensioenleeftijd moet blijven bestaan, zodat mensen die met pensioen willen dat kunnen doen en dan toch hun pensioen en de op pensioen gebaseerde uitkeringen kunnen ontvangen; 25. is van mening dat onevenwichtige maatregelen tot verjonging van personeelsbestanden niet meer innovatie tot gevolg zullen hebben, zoals zo vaak wordt beweerd, maar in werkelijkheid een uitgavenvermindering vormen via ontslag van ervaren en dus duur personeel en vernietiging van ervaring, kennis en vaardigheden betekent, met name daar opleiding van ouderen meer oplevert doordat zij langer dezelfde baan houden; 26. is van mening dat maatregelen ten aanzien van de pensioenleeftijd eigenlijk gebaseerd moeten zijn op de behoeften van de betrokken personen; is van mening dat er behoefte bestaat aan meer flexibele pensioenvoorzieningen die de behoeften van individuele personen in een vergrijzende beroepsbevolking respecteren en tegemoetkomen aan de vraag naar arbeid; roept de lidstaten op om prioriteit te geven aan de ontwikkeling en verbetering van socialezekerheidsstelsels om dit mogelijk te maken; 27. betreurt dat de arbeidspatronen van sommige mensen steeds ongelijkmatiger en onzekerder worden door deeltijdwerk en de toename van het aantal overeenkomsten van korte duur in een aantal lidstaten, zonder behoorlijke beloning en socialezekerheidsrechten, alsook door zwart, onzeker en marginaal werk en door werkloosheid en dat de overgrote meerderheid van de banen voor ouderen moeilijk toegankelijk is; stelt vast dat perioden die aan werk, scholing, zorg of vrijwilligerswerk worden besteed elkaar aanvullen en waardevolle ervaring opleveren voor mensen van alle leeftijden; stelt vast dat deze toename van onzeker werk bovendien gevolgen heeft voor de financiële zekerheid van de huidige generatie en zo leidt tot een grotere belasting van volgende generaties; merkt echter op dat veel vormen van onafhankelijk, zelfstandig, flexibel, deeltijd- en uiteenlopende soorten tijdelijk werk een absoluut essentiële bijdrage kunnen leveren aan het vergroten of veilig stellen van het inkomen van veel ouderen, bijvoorbeeld wanneer deze verantwoordelijk zijn voor de zorg voor naaste familieleden of vrienden; 28. is van mening dat flexicurity kan bijdragen tot meer open, soepel reagerende en inclusieve arbeidsmarkten en de overgang naar een andere fase van het actieve leven met name dan kan versoepelen, wanneer flexicurity gebaseerd is op solidariteit en verantwoordelijkheid tussen generaties en als rekening wordt gehouden met de zorgen en behoeften van alle leeftijdscohorten; wijst erop dat moet worden gezorgd voor goed afgestelde mechanismen voor het aanbieden van de nodige opleiding, toezicht op de rechten van werknemers en eerbiediging van het gezinsleven; stelt vast dat flexicurity ook integrale strategieën voor een leven lang leren en moderne, adequate en duurzame socialezekerheidsstelsels impliceert; 29. wijst er met nadruk op dat zekerheid van loopbaan en opleiding volledig gewaarborgd dient te zijn; iedereen moet in staat zijn een volledig en ononderbroken arbeidsleven te hebben, waardoor hij aanspraak kan maken op een volledig pensioen; 30. wijst er met nadruk op dat levenslang leren centraal dient te staan in alle maatregelen in verband met onderwijs en iets is waarvoor alle generaties, alsook voor overheidsinstanties en ondernemingen, verantwoordelijkheid dragen; verzoekt de lidstaten derhalve om stelsels voor beroepsopleiding te ondersteunen, met name als daarvan een praktische opleiding deel vormt, soms in de vorm van een stage; 31. verzoekt de EU een doeltreffend beleid te voeren om oudere werknemers zekere kansen te bieden op de arbeidsmarkt te blijven en erop toe te zien dat zij niet omwille van hun leeftijd gediscrimineerd worden; 32. dringt aan op bevordering van een cultuur waarin de vergrijzing van de beroepsbevolking in bedrijven wordt gestuurd, zowel de komst van nieuwe, jonge werknemers als het vertrek van oudere werknemers, en waarin specifieke aspecten op maat worden toegesneden, met name door mogelijkheden voor geleidelijke pensionering te scheppen, met inachtneming van de zwaarte van de verrichte werkzaamheden en de arbeids-, gezondheids- en veiligheidsomstandigheden van het werk; 33. is ervan overtuigd dat een optimaal beheer van het menselijk potentieel door het verzekeren van een basisopleiding en levenslang leren onder de verantwoordelijkheid van de economische actoren valt, o.m. bedrijfstakken, die absoluut moeten vooruitlopen op hun behoeften op het gebied van werk en opleiding; 34. wijst erop dat levenslang leren om aan de werknemers het grootst mogelijke voordeel te bieden, bekrachtigd moet zijn met diploma's en certificaten; wijst op de noodzaak om de praktijk van het valideren van eerder verworven kennis tot norm te verheffen; 35. stelt voor te zorgen voor stelselmatig toezicht op en statistische weergave van de participatie van oudere werknemers aan de structuren voor een leven lang leren; 36. stelt voor oudere werknemers en werklozen aanvullende stimulansen te bieden om deel te nemen aan programma's voor een leven lang leren, om hun positie te versterken of ervoor te zorgen dat zij erin slagen terug te keren op de arbeidsmarkt; 37. dringt erop aan dat meer vrouwen van alle leeftijdscategorieën deelnemen aan programma's voor levenslang leren; 38. wijst erop dat de verhouding tussen werkenden en niet-werkenden in 2030 door de demografische veranderingen naar verwachting 2:1 zal zijn; verzoekt de Commissie en de lidstaten om de toekomstige rol van mantelzorgers te ondersteunen door beleidsinitiatieven te ontwikkelen die vrouwen en mannen in staat stellen om een goed evenwicht tussen werk en zorgtaken te vinden; 39. wijst erop dat de verandering in bevolkingssamenstelling niet mag worden aangegrepen als reden voor de algemene afschaffing van sociale rechten en uitkeringen, maar dat zij integendeel een uitdaging is voor de hedendaagse samenleving, en dat deze rechten en uitkeringen in evenwicht moeten zijn met betrekking tot werkende en niet werkende generaties; dringt er bij de lidstaten op aan om de sociale wetgeving te vereenvoudigen, zodat ze voor werkgevers en werknemers flexibeler, toegankelijker en duidelijker wordt; 40. is van mening dat de Commissie de tenuitvoerlegging van nieuwe initiatieven voor de bevordering van actief, gezond en waardig ouder worden moet ondersteunen met behulp van de bestaande beleidsinstrumenten en programma's van de EU; Initiatief Europese Jeugdgarantie 41. wijst erop dat de jeugdwerkloosheid een van de meest prangende problemen is, daar zij resulteert in kansloosheid, maatschappelijke buitensluiting, stijging van sociale lasten en verspilling van waardevol menselijk potentieel: allemaal belangrijke maatschappelijke redenen van de daling van het geboortecijfer, die de spiraal van gebrek aan gerechtigheid tussen de generaties verder voeden; wijst er met nadruk op dat de perioden moeten worden ingekort die verlopen als jongeren van de ene onderwijsinstelling overstappen naar de andere of voordat zij na beëindiging van hun opleiding werk vinden; en stelt vast dat het uiterst belangrijk is de maatschappelijke integratie van jongeren te verzekeren, hun de mogelijkheid te bieden passend werk te vinden en de ondernemingslust van jongeren te stimuleren; 42. wijst erop dat jongeren langetermijnvooruitzichten moeten hebben en spoort de Commissie en de lidstaten aan maatregelen te nemen om mobiliteit van jongeren op onderwijsgebied en hoogwaardige stages te stimuleren, meer kansen op werk voor jongeren te scheppen, hun volledige deelname aan het maatschappelijke leven te waarborgen, in jongeren te investeren en hun kansen te stimuleren, zodat de volgende generatie ten volle gebruik kan maken van haar rechten en haar waardigheid behoudt; 43. onderstreept dat jongerenwerkloosheid en met name ontwikkelingsverschillen in de regio's een hinderpaal vormen voor de verwezenlijking van territoriale cohesie; 44. benadrukt dat er door de demografische ontwikkeling een tekort aan geschoold personeel zal ontstaan, dat voor een groot deel door goed opgeleide vrouwelijke werknemers kan worden gecompenseerd; daartoe zullen overheid en werkgevers hun denkwijze moeten aanpassen en maatregelen moeten nemen om de rand- en arbeidsvoorwaarden beter op vrouwen af te stemmen; 45. benadrukt dat er vooral aandacht moet worden geschonken aan het begin van de loopbaan van een jongere en dat er alles aan moet worden gedaan het betreden van de arbeidsmarkt te doen slagen, daar een mislukt loopbaanbegin invloed kan hebben op iemands hele verdere leven en zijn werkzaamheid op de arbeidsmarkt; 46. dringt erop aan dat Raad en Commissie zich in bijzondere mate inzetten en concrete maatregelen formuleren, waarvan een Europese jeugdgarantie deel dient uit te maken, om ervoor te zorgen dat aan jongeren, nadat zij ten hoogste vier maanden werkloos zijn geweest, een baan, opleidingsplaats, aanvullende opleiding of een combinatie van werk en opleiding wordt aangeboden; mits de personen in kwestie het proces van opneming in de arbeidsmarkt door eigen acties steunen; 47. daarbij moet aan jonge werklozen het advies, de begeleiding en de ondersteuning worden gegeven die nodig zijn om ze weer (of voor het eerst) aan werk te helpen, en hetzelfde geldt voor studenten en toekomstige studenten, zodat deze een loopbaan kunnen kiezen op basis van volledige kennis van de kansen op werk; Initiatief Europees Pact 50plus 48. verzoekt de lidstaten en de Commissie erop toe te zien dat in het kader van de uitbreiding van de strategie EU 2020 onderstaande doelen verwezenlijkt worden: Initiatief AGE-sturing 49. stelt dat de inzetbaarheid van ouderen op de arbeidsmarkt eveneens afhangt van initiatieven op het gebied van gezondheid, het niveau van inkomsten en bijdragen in contanten en natura in vergelijking met pensioenen en andere pensioenuitkeringen, voortgezette opleiding, arbeidstijdpatronen, zelfstandigheid en individuele keuzes voor werknemers, beter evenwicht tussen arbeid en leven, voldoening in het werk en gedrag van de bedrijfsleiding, alsook de waarborg van redelijke faciliteiten, overeenkomstig richtlijn 2000/78/EG, en op het gebied van bereikbaarheid, en dat dit soort initiatieven door de eventuele sociale partners gezamenlijk moet worden opgezet voor alle werknemers en door Commissie en lidstaten dient te worden bevorderd; 50. is van mening dat de lidstaten bedrijven moeten aanmoedigen om leeftijdsbeheerstrategieën in te voeren die hun concurrentiekracht zullen vergroten door gebruik te maken van de ervaring en de specifieke kwaliteiten van oudere werknemers; 51. stelt aan de sociale partners, werkgevers en lidstaten voor om ervoor te zorgen dat werknemers van 50 jaar en ouder tot het einde van hun beroepsloopbaan promotiekansen krijgen; Initiatief Tandem van generaties 52. dringt aan op concrete initiatieven om te bevorderen dat in het arbeidsproces ploegen met mensen van verschillende leeftijden worden ingezet; stelt voor ondernemingen te steunen die dergelijke initiatieven nemen en uitstekende projecten te onderscheiden, waardoor er de aandacht op wordt gevestigd dat door een gevarieerde verdeling van de generaties het concurrentievermogen stijgt en de groei harmonischer wordt; 53. stelt voor specifieke initiatieven te ontplooien om in het bedrijfsleven een nieuwe cultuur met betrekking tot het personeelsbeheer tot stand te brengen, ten einde een ommezwaai te bewerkstelligen met betrekking tot de inzet van oudere werknemers, en deze te koppelen aan de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven; 54. is ervan overtuigd dat de lidstaten de effectiviteit van de instanties voor openbare arbeidsbemiddeling ten behoeve van oudere werklozen kunnen verbeteren door daarin ook opties voor sociaal werk en liefdadigheid op te nemen; Initiatief „Waarborging behoorlijk pensioen” 55. is ervan overtuigd dat iedere werknemer het recht heeft om met pensioen te gaan vanaf de wettelijke pensioenleeftijd die door elke lidstaat in samenspraak met de sociale partners en overeenkomstig de nationale tradities is vastgelegd; is van mening dat hun pensioenaanspraken en andere sociale rechten niet mogen worden aangetast door het besluit niet door te werken na de nationale pensioenleeftijd; 56. verzoekt de Raad en de lidstaten leeftijdslimieten in verband met de uitoefening van beroepen en functies of het verlenen van kredieten en het afsluiten van verzekeringen uiterlijk in 2012 zonder vooroordelen te laten onderzoeken en af te schaffen; verzoekt de Raad en de lidstaten de moeilijkheden met betrekking tot de toegang tot kredieten voor ouderen te onderzoeken; Initiatief „Actief ouder worden” 57. verzoekt de Commissie om een overzicht van de activiteiten in verband met gezond oud worden en in 2011 een actieprogramma in te dienen om: 58. spreekt er zijn waardering voor uit dat tal van vrijwilligersorganisaties 29 april hebben uitgeroepen tot de dag van de „Solidariteit tussen de generaties”, en verzoekt de Commissie een voorstel te formuleren om van 2012 het „Europees Jaar van actief ouder worden en solidariteit tussen de generaties” te maken, waardoor duidelijker de bijdrage wordt getoond die ouderen leveren tot de maatschappij en waardoor aan jongeren en ouderen de kans wordt geboden samen te werken; 59. is van mening dat de lidstaten actief ouder worden tot een van de prioriteiten voor de komende jaren moeten verheffen; wijst erop dat dit in het bijzonder het scheppen van passende voorwaarden voor de benutting van het potentieel van ouderen en het ontwikkelen van innoverende benaderingen voor activiteiten omvat, alsook adequate opleidingen voor het personeel van ondersteunende diensten; 60. is van mening dat actief ouder worden moet worden bezien vanuit het bredere perspectief van duurzame inzetbaarheid van vrouwen en mannen tijdens hun hele beroepsleven, en dat er, om oudere werknemers te stimuleren langer aan de slag te blijven, met name moet worden gezorgd voor verbetering van de arbeidsomstandigheden om hun gezondheid en veiligheid te verzekeren, of aanpassing van hun werkplek aan hun gezondheidstoestand en behoeften, bestrijding van discriminatie wegens leeftijd en geslacht, aanpassing van hun vaardigheden middels adequate toegang tot levenslang leren en opleiding, en, indien nodig, herziening van de belasting- en uitkeringsstelsels om ervoor te zorgen dat er effectieve prikkels zijn om langer door te werken; 61. is van mening dat de lidstaten en de Commissie alle mogelijkheden die de open coördinatiemethode, de Europese werkgelegenheidsstrategie en andere communautaire instrumenten en programma's bieden, waaronder financiële steun uit de structuurfondsen, met name het Europees Sociaal Fonds, moeten gebruiken om actief ouder worden te stimuleren; 62. is van mening dat de lidstaten en de Commissie moeten gebruikmaken van de bestaande advies- en beleidscomités, waaronder het Comité voor sociale bescherming, het Comité voor de werkgelegenheid, het Comité voor de economische politiek en de Groep van deskundigen inzake demografische kwesties, om actief ouder worden hoog op de beleidsagenda van de EU en de lidstaten te houden; 63. verzoekt de Raad en de lidstaten snel maatregelen te nemen om aan elk individu een behoorlijk pensioen te garanderen dat in geen geval onder de armoedegrens mag liggen; 64. verzoekt de Commissie om een studie te verrichten naar het rendement en de baten die een actieve deelneming van oudere werknemers aan de arbeidsmarkt heeft voor de duurzaamheid van de socialezekerheidsstelsels, de bevordering van productiviteit en groei en maatregelen ter bestrijding van sociale uitsluiting; Combinatiebeleid 65. wijst erop dat het combineren van arbeid en zorg, om te voorkomen dat vrouwen onevenredige lasten moeten dragen wegens de toenemende vraag naar zorg in een vergrijzende samenleving, in alle lidstaten voor mannen en vrouwen mogelijk moet worden en deze taken gelijkelijk moeten worden verdeeld over mannen en vrouwen; wijst er eveneens op dat hiervoor betaalbare, hoogwaardige zorg, beter onderwijs en kinderopvang, ouderschapsverlof en bevordering van deeltijdwerk onder mannen nodig zijn; 66. benadrukt dat ouderen vaak een belangrijke rol in gezinnen spelen door voor de kinderen te zorgen tijdens schoolvakanties en na school, hetgeen niet alleen een belangrijke waarde in algemene zin, maar ook een grote economische waarde vertegenwoordigt; 67. erkent dat er ingrepen nodig zijn om niet alleen de vergoeding van moederschapsverlof te verbeteren, maar ook die van vaderschapsverlof en ouderschapsverlof voor werkende vaders; 68. vestigt er de aandacht op dat het nodig is in de hele EU stimuleringsmaatregelen te treffen om het geboortecijfer te laten stijgen, daar de vergrijzing van Europa op een andere manier niet opgelost zal kunnen worden; 69. moedigt de lidstaten aan permanente langetermijntoezeggingen te doen aan het gezin, bijvoorbeeld aanvullende pensioenrechten voor ouders, met name aanvullende maatregelen ter ondersteuning van partnerloos moederschap en belasting- en premieverlichtingen voor crèches in bedrijven, vrijwilligersorganisaties, coöperatieve en liefdadigheidsorganisaties; moedigt eveneens de uitwisseling aan van beproefde optimale werkmethoden via de Europese Alliantie voor het gezin en andere desbetreffende fora en organisaties; verzoekt de lidstaten systemen van prikkels ten uitvoer te leggen waardoor werknemers in staat worden gesteld vol- of deeltijdverlof op te nemen om voor hun kinderen te zorgen, terwijl hun verworven rechten onaangetast zijn gebleven wanneer ze later weer terug keren naar hun bedrijf; 70. dringt bij de lidstaten aan op lastenverlichting voor personen die zorgen voor ouderen of gehandicapten en op het opzetten van geïntegreerde zorgstelsels, om het personen die zorg verlenen mogelijk te maken een beroep uit te oefenen; 71. pleit voor het recht op deeltijdwerk, flexibele werkplekken, aan de behoeften van werknemers aangepaste werktijden, en adequate regelingen voor moederschap, zwangerschap, ouderschapsverlof, kindertoelagen, duobanen en thuiswerk met behoud van een hoog niveau van sociale zekerheid, omdat dit maatregelen zijn die bijdragen tot de verenigbaarheid van zorgtaken en beroep; 72. acht het van wezenlijke betekenis de solidariteit tussen de generaties aan te moedigen, met name in het kader van de man/vrouw-problematiek, door gerichte belastingmaatregelen, maatregelen ter aanmoediging van actief ouder worden, huisvestingsbeleid en de oprichting van geïntegreerde dienstverleningsnetten voor kinderzorg, bejaarden, gehandicapten en personen die geen zelfstandig leven kunnen leiden, ten einde de verenigbaarheid van werk en gezin positief te beïnvloeden; 73. benadrukt dat het combineren van werk en gezinsleven alleen mogelijk is als onbetaalde zorgtaken gelijker tussen man en vrouw verdeeld worden en als er toegankelijke goede en betaalbare dienstverlening voor gezinnen beschikbaar is; vraagt de lidstaten om voor bereikbare, betaalbare, soepele en hoogwaardige dienstverlening te zorgen, meer in het bijzonder gemakkelijk beschikbare kinderopvangvoorzieningen, door ernaar te streven dat de verzorgingsbehoeften van kinderen tot 3 jaar voor 50 %, en die van kinderen van 3 tot 6 jaar voor 100 % vervuld worden, en dat er betere opvangvoorzieningen voor andere afhankelijke personen en degelijke verlofregelingen voor vaders en moeders voorhanden zijn; 74. wijst erop dat veel ouderen weinig of geen familie hebben op wie ze kunnen steunen en roept de lidstaten op meer te doen aan de uitwisseling van goede praktijken op het gebied van beleid dat erop gericht is om ouderen zo lang mogelijk onafhankelijk te laten blijven en om ervoor te zorgen dat zo nodig ondersteunende diensten beschikbaar en op het individu toegesneden zijn; 75. vestigt er de aandacht op dat de uitbreiding van de uiteenlopende diensten voor gezinnen niet zal worden aangemoedigd, indien er op de arbeidsmarkt geen maatregelen worden getroffen voor het afstemmen van beroeps-, gezins- en privéleven, en dat het geboortecijfer zal dalen, waardoor de vergrijzing in de Europese samenleving nog zal toenemen; 76. roept het bedrijfsleven en de overheid op om voor mensen die de zorg of verzorging van een ouder familielid op zich nemen, kwalitatief hoogwaardig advies en ondersteuning op te zetten en mogelijkheden te creëren om verzorgingsactiviteiten voor eigen pensioenrechten te laten meerekenen en een adequate monetaire compensatie te ontvangen; is van mening dat zorg die door familieleden wordt verstrekt, niet mag worden misbruikt met het oog op besparingen; Beleidssector economie en groei 77. is van mening dat door de openstelling van nieuwe markten in de oudereneconomie omvangrijke kansen worden geboden voor verbetering van het mededingings- en innovatievermogen, het opvoeren van groei en werkgelegenheid en uitbreiding van vrijwilligersactiviteiten; is van mening dat veel overkoepelende brancheorganisaties deze kansen over het hoofd hebben gezien bij hun verzet tegen de voorgestelde wetgeving inzake het tegengaan van leeftijdsdiscriminatie; 78. is van mening dat de digitale kloof – die in het bijzonder vrouwen, en met name oudere vrouwen, aangaat en tot sociaal isolement en uitsluiting uit het arbeidsleven leidt – onder meer kan worden overbrugd door scholen experimentele initiatieven voor IT-vaardigheden te laten organiseren; 79. is van mening dat de aanneming van krachtige nieuwe wetgeving om discriminatie bij de toegang tot goederen en diensten tegen te gaan een grote kans biedt voor economische groei en werkgelegenheid, omdat de hindernissen die ouderen ondervinden bij de toegang tot bepaalde goederen en diensten daarmee worden weggenomen; dringt erop aan een eind te maken aan onredelijke of oneerlijke algemene verboden op de toegang tot goederen en diensten uitsluitend op basis van leeftijd, waar veel ouderen mee te maken hebben wanneer ze bijvoorbeeld een verzekering proberen af te sluiten, een vakantie proberen te boeken of een auto proberen te huren; 80. verzoekt de lidstaten kadervoorwaarden te creëren, met name innovatieve en hindernisvrije maatregelen te nemen, die in dit opzicht rekening houden met uiteenlopende regionale omstandigheden; 81. verzoekt de lidstaten daarbij op een meer praktisch niveau te werk te gaan, bijvoorbeeld door „regionale” of „territoriale” of „lokale” werkgelegenheidsraden op te richten, waarin lokale politieke besluitvormers en sociale partners bij elkaar worden gebracht; 82. is van mening dat de lidstaten krachtige maatregelen moeten nemen om de zwarte en grijze economie met haar ongereguleerde arbeidskrachten te ontmoedigen, omdat deze negatieve effecten op de arbeidsmarkt van de EU heeft, in plaats van alleen maatregelen te nemen om hun eigen werknemers te beschermen; wijst erop dat bestrijding van niet gedeclareerd werk via op de werkgevers en/of tussenpersonen gerichte (straf)maatregelen werkelijk een afschrikwekkende werking heeft; 83. dringt aan op maatregelen ter verbetering van de bestrijding van illegale arbeid, met name door aan controleorganen meer personeel en andere hulpmiddelen ter beschikking te stellen (inspectie van fabrieken, arbeidsgerechten, enz.); Beleidssector pensioenen en begrotingen 84. wijst erop dat de socialezekerheidsstelsels geconfronteerd worden met grote problemen en dat de lidstaten ingrijpende structurele hervormingen moeten doorvoeren en naar nieuwe manieren moet zoeken om de gezondheidszorg en de pensioenen duurzaam te financieren; 85. is van oordeel dat de Commissie, aangezien de snelle vergrijzing van de bevolking zich ontwikkelt tot een wereldwijd probleem dat de gezondheids- en welzijnszorg van de lidstaten voor problemen stelt die in de komende jaren zullen moeten worden opgelost, de rol van coördinator op zich moet nemen bij het uitwerken van oplossingen op het gebied van gezondheids- en welzijnsdiensten ten behoeve van ouderen en bij het verbreiden van optimale werkmethoden in de lidstaten; 86. dringt erop aan dat er meer wordt gedaan om ervoor te zorgen dat ouderen hun rechten en verplichtingen ten aanzien van socialezekerheidsstelsels en pensioenen kennen en dat deze informatie op een eenvoudige en toegankelijke wijze wordt gepresenteerd; 87. benadrukt dat een waardig leven een mensenrecht is en dat mensen die hun leven lang hebben gewerkt niet het slachtoffer mogen worden van de economische crisis; 88. beklemtoont dat de ongelijke beloning van mannen en vrouwen (met thans een verschil van 17 % in de EU27) aangepakt moet worden omdat dit uitmondt in een lager inkomen vanaf de geboorte van het eerste kind en uiteindelijk in lagere pensioenen en een hogere armoedequote onder oudere vrouwen; 89. vraagt de Europese Commissie en de lidstaten de uitkeringsstelsels te herzien indien deze nog aanzienlijke verschillen tussen de pensioenen van mannen en vrouwen blijven vertonen, en te overwegen of corrigerende factoren kunnen worden ingevoerd die rekening houden met onderbrekingen in de premiebetaling als gevolg van tijdelijk werk en de verplichtingen van het moederschap; 90. benadrukt het feit dat op het vlak van sociaal beleid rekening moet worden gehouden met de praktijk in alle EU-lidstaten, daar de nationale pensioenstelsels van de lidstaten van elkaar verschillen; 91. benadrukt dat de verlaging van de verwachte en steeds groeiende lasten van toekomstige generaties een fundamentele prioriteit is, omdat ook het percentage 80-plussers (hoogbejaarden) dramatisch stijgt; 92. neemt kennis van de gevolgen van de mondiale recessie voor de overheidsfinanciën en de economie in het algemeen; is voorts van mening dat een vergrijzende bevolking samen met een dalend geboortecijfer in Europa een fundamentele demografische verandering betekent waarop met een hervorming van de verzorgings- en belastingstelsels in Europa zal moeten worden gereageerd, waaronder van de pensioenstelsels, en waarbij een goede zorg aan de oudere generaties moet worden geboden terwijl een opeenhoping van schulden voor de jongere generaties moet worden vermeden; moedigt een hervorming van het stabiliteits- en groeipact aan, zodat de lidstaten kunnen voldoen aan hun verplichting om hun pensioenstelsels duurzamer te maken; 93. stelt vast dat tal van vraagstukken die verband houden met demografische veranderingen in de samenleving, uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen en dat de Gemeenschap geen algemene bevoegdheid bezit om voorschriften met betrekking tot demografische veranderingen vast te stellen; beseft dat elke lidstaat maatregelen moet nemen om voor duurzame overheidsfinanciën te zorgen waarmee adequaat op demografische veranderingen kan worden ingespeeld; 94. constateert dat in de afgelopen jaren gebruik is gemaakt van verschillende generatieoverschrijdende boekhoudmethoden waarbij een projectie wordt gegeven van de ontwikkeling van de overheidsschuld in de komende decennia en van de impliciete kosten voor de komende generaties, die een duidelijk beeld geven van de indicatoren voor het duurzaamheidstekort, bij voorbeeld van het vereiste primaire saldo, dat het structurele begrotingssaldo weergeeft dat nodig is om de duurzaamheid van de overheidsfinanciën te waarborgen; 95. doet een beroep op de Commissie om continu de resultaten van een generatieoverschrijdende boekhoudmethode te verstrekken, met inbegrip van ramingen van de toekomstige schuldenlasten en van duurzaamheidstekorten in de overheidsfinanciën van de lidstaten en de resultaten op gemakkelijk toegankelijke en begrijpelijke wijze openbaar te maken; 96. constateert dat de huidige schuldprojecties alarmerend zijn en toekomstige generaties met enorme schuldenlasten zullen opzadelen en roept de lidstaten daarom op hun structurele primaire tekorten te verminderen en naar een duurzaam schuldenpercentage toe te werken; 97. beveelt de lidstaten aan maatregelen te nemen om de productiviteit in het algemeen te vergroten, met name de productiviteit in de sociale dienstverlening, waaronder volksgezondheidsdiensten en ouderenzorg; 98. stelt vast dat het duurzaamheidstekort van de overheidsfinanciën, indien de bevolking gedurende alle jaren waarmee de levensverwachting is gestegen gezond zou blijven, volgens sommige berekeningen 1,5% van het BNP lager zou zijn, en is dus van mening dat het van het grootste belang is gezondheidsproblemen te voorkomen en ze vroegtijdig te behandelen; 99. is er bezorgd over dat een groot aantal lidstaten heeft nagelaten hun pensioenstelsels te hervormen; verzoekt de Commissie om een analyse van de situatie in alle lidstaten met speciale aandacht voor de risico's op de lange termijn voor elke lidstaat; 100. benadrukt dat de lidstaten de arbeidsmarktparticipatie moeten vergroten door middel van flexibele werktijden, de bevordering van deeltijdwerk en telewerk; 101. moedigt de lidstaten ertoe aan in hun belasting- en uitkeringsstelsels alle gezinnen te ondersteunen, en te bevorderen dat gezinnen met kleine kinderen een beroep op kinderopvang kunnen doen; 102. moedigt de lidstaten ertoe aan alle belemmeringen weg te nemen, met name op het gebied van belastingen en pensioenen, die oudere mensen ervan weerhouden na de pensioengerechtigde leeftijd door te werken en pleit voor doeltreffende ondersteuningsmechanismen en stimulansen, aangezien de gevolgen van de vergrijzing afhangen van het werkgelegenheidspercentage en het gemiddelde aantal arbeidsuren; 103. is van oordeel dat er met het oog op de demografische ontwikkelingen een groot potentieel voor de ontwikkeling van duurzame en aanvaardbare banen op het gebied van sociale en gezondheidszorgdiensten bestaat; Beleidssector migratie 104. is van mening dat migratie in combinatie met geslaagde (o.m. economische) integratie een manier kan zijn om de veranderingen in bevolkingsopbouw op te vangen, en dat nog te veel mensen met een migratieachtergrond zich in de lidstaten waar zij wonen niet thuis voelen, deels vanwege de discriminatie waar ze mee geconfronteerd worden; 105. is ervan overtuigd dat een open en oprecht debat van essentieel belang is om het uiteenlopende immigratiebeleid, de toelatingsvoorwaarden voor immigranten en hun economische vooruitzichten, de problemen van de illegale immigratie, de groeiende werkloosheid onder immigranten door de huidige economische crisis en doelmatige maatregelen ter voorkoming van een sociaal en cultureel isolement van nieuwkomers te bespreken; 106. vraagt aandacht voor het feit dat ouderen van nature een lagere sociale mobiliteit hebben en zich minder goed aanpassen aan een nieuwe omgeving, maar dat ze over grotere integratievaardigheden beschikken; 107. is van mening dat voor geslaagde integratie identificatie volgens democratische tradities en grondwettelijke basiswaarden, participatie op basis van gelijke kansen en verantwoordelijkheden vereist zijn, en dat integratie pas kan lukken als de nieuwkomers bereid zijn zich aan te passen en de autochtonen bereid zijn hen op te nemen, en dat solidariteit tussen generaties wordt aangevuld door solidariteit tussen culturen, hetgeen inhoudt dat vooroordelen over andere culturen worden weggenomen; 108. meent dat de totstandbrenging van een draagvlak voor legale immigratie onder de bevolking in de gastlanden rechtstreeks afhankelijk is van een juiste, alomvattende informatie en de verwezenlijking van een tegen vreemdelingenhaat gerichte cultuur; 109. is ervan overtuigd dat actief ouder worden volledige participatie in de samenleving en deelname aan de besluitvormingsprocessen van de participatiedemocratie moet omvatten; Gezondheids- en zorgbeleid 110. Wijst op de ernstige regionale verschillen op het gebied van de verandering in bevolkingsopbouw die ertoe leiden dat perifere plattelandsgebieden worden verlaten, zodat concepten moeten worden ontwikkeld voor hervorming van structuren voor sociale en geneeskundige zorg, terbeschikkingstelling van kredieten en voor een intensieve uitwisseling inzake optimale werkmethoden met betrekking tot de ondersteuning van moderne ontwikkelingen en diensten die zijn gebaseerd op ICT; 111. wijst erop dat thuishulpdiensten voor oudere mensen aanmoediging en organisatie kunnen gebruiken in de vorm van stimulansen voor zelfstandig werk en werk in coöperatief verband, in afspraak met de plaatselijke overheden en het verstrekken van daartoe bestemde waardebonnen aan gezinnen; 112. roept de lidstaten en de Commissie op om met het oog op de algemene vergrijzing van de samenleving consequent samen te werken om duurzame financieringssystemen voor zorgstelsels op te zetten om te waarborgen dat de noodzakelijke zorgdiensten beschikbaar zijn; 113. merkt op dat er een aanzienlijke hoeveelheid bewijs is dat ouderen in de gezondheidszorg worden gediscrimineerd; wijst erop dat oudere patiënten louter door leeftijdsdiscriminatie waarschijnlijk minder snel de gehele noodzakelijk behandeling ontvangen die zij nodig hebben dan jongere; is van mening dat deze verschillen in geneeskundige behandeling aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor de gezondheidsresultaten van ouderen; 114. wijst erop dat demografische veranderingen en de gevolgen daarvan de westelijke en oostelijke delen van de EU op een andere manier treffen en dat er een uniform beleid nodig is dat evenwichtige groei en duurzame regionale groei garandeert; 115. roept de lidstaten ertoe op regio's met een nettokrimp wegens emigratie bij te staan door een hoog niveau van diensten van algemeen belang (zoals kinderopvang en -zorg, welzijns- en gezondheidszorg, postdiensten) en bereikbaarheid (bijv. door middel van openbaar vervoer, vervoersinfrastructuur en telecommunicatienetwerken) te waarborgen en economische participatie en vaardigheden te behouden (bijv. via scholing, met inbegrip van methodes voor levenslang leren, en toepassing van en investeringen in nieuwe technologieën); wenst dat de praktische randvoorwaarden voor het vervullen van deze taken worden toegesneden op de lokale behoeften en de lokale actoren en dat zij gemakkelijker kunnen worden aangepast; vestigt in het bijzonder de aandacht op de situatie van eilanden, grensregio's, bergstreken en andere ultraperifere gebieden; 116. verzoekt de lidstaten gereglementeerde migratie van arbeidskrachten in overweging te nemen (immigratie naar de EU vanuit derde landen ); 117. wijst erop dat de mensen, onafhankelijk van inkomen, leeftijd, maatschappelijke status of gezondheidsrisico betaalbare, hoogwaardige medische behandeling en zorg moeten ontvangen en dat om dit te bereiken zo snel mogelijk nieuwe antidiscriminatiewetgeving van de EU moet worden aangenomen die ook betrekking heeft op de toegang tot gezondheidsdiensten; 118. spreekt zijn waardering uit voor het door de EU gefinancierde project PREDICT („Increasing the participation of the elderly in clinical trials” – „Vergroten van de deelname van ouderen aan klinische proeven”), waarin wordt geprobeerd te ontdekken waarom discriminatie van ouderen in klinische proeven blijft bestaan; huldigt de opvatting dat geneesmiddelen die aan ouderen worden verstrekt moeten zijn getest op de effectiviteit en veiligheid voor hun leeftijdsgroep; 119. erkent de prestaties van de lidstaten, die in de ouderenzorg worden geleverd, maar verzoekt hun meer aandacht dan tot nu toe te schenken aan het vaststellen van criteria voor de kwaliteit van de dienstverlening en aan de handhaving en naleving ervan. is van mening dat de lidstaten en de Commissie de samenwerking met betrekking tot het toezicht op de welzijnsdiensten moeten verbeteren en dat de lidstaten in dit kader zouden kunnen overwegen netwerken van binnenlandse contactpunten voor zorgdiensten in het leven te roepen, waardoor het zowel nationaal als op het niveau van de Unie mogelijk zou zijn informatie te krijgen over zorgdiensten en hun kwaliteit, alsook klachten in te dienen tegen de kwaliteit van de dienstverlening; 120. verzoekt de Commissie om opstelling van een Groenboek over slechte behandeling van oudere mensen en de bescherming van ouderen in de gemeenschap en in zorginstellingen; 121. dringt erop aan om via de open communicatiemethode te zorgen voor een uitwisseling van informatie en optimale werkmethoden tussen de lidstaten aangaande de verstrekking van langdurige zorg voor oudere mensen, en met name maatregelen om oudere mensen in de gemeenschap en in zorginstellingen te beschermen en om slechte behandeling van ouderen aan te pakken; 122. erkent dat een groot aantal migrantenvrouwen in de bejaardenzorg werkzaam is en stelt voor om enerzijds de controle door de lidstaten te intensiveren om paal en perk te stellen aan zwart werk in deze sector en anderzijds de toegang van deze werknemers tot cursussen die voor hen van belang zijn, in het kader van een leven lang leren, te vergemakkelijken ten einde hoogwaardige zorg te verzekeren; 123. verzoekt de lidstaten om alle problemen aan te pakken waar mantelzorgers mee worden geconfronteerd – met inbegrip van het recht op vrije keuze om al dan niet mantelzorger te worden, de mogelijkheid om zorg met betaalde arbeid te combineren en de toegang tot socialezekerheidsregelingen en ouderdomspensioenen - ten einde verarming als direct gevolg van het geven van zorg te voorkomen; 124. wijst er met nadruk op dat het van belang is dat sociale verzekerings- en pensioenrechten op individuele grondslag onbetaalde zorgtaken in aanmerking nemen; 125. is van mening dat een EU-dekkende gedragscode moet worden geformuleerd en door EP en Raad aangenomen, waarin minimumkwaliteitsniveaus en –prestaties worden bepaald ten aanzien van de beschikbaarheid van langetermijnzorg; Maatschappelijke betrokkenheid 126. is van opvatting dat iedereen de kans moet krijgen om zich in te zetten voor de maatschappij; wijst er echter met nadruk op dat maatschappelijk engagement altijd zijn vrijwillige karakter moet behouden; 127. onderstreept dat met de demografische ontwikkeling het richtinggevende beginsel van actieve maatschappelijke organisaties steeds belangrijker wordt, waarbij de verhoudingen tussen de burgers en de overheid bij de uitvoering van maatschappelijke taken geherwaardeerd moeten worden; 128. is van oordeel dat zorgverleners voor het verlenen van zorg moeten beschikken over een hoog kwalificatieniveau en een grote mate van verantwoordelijkheid waar behoorlijke maatschappelijke en financiële erkenning tegenover moeten staan; is van mening dat alleen dan op lange termijn kwaliteitsnormen kunnen worden gehandhaafd en voldoende goed opgeleide en gemotiveerde zorgverleners worden gerekruteerd; o o o 129. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, en aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie inzake het vereenvoudigen van de tenuitvoerlegging van de kaderprogramma's voor onderzoek ( COM(2010)0187 ), – gezien het besluit van de Commissie van 23 juni 2009 over de aanvaardbaarheidscriteria voor methodologieën voor gemiddelde personeelskosten (C(2009)4705), – gelet op het verslag van de groep van deskundigen „Ex-post evaluatie van de zesde kaderprogramma's (2002-2006)” (het verslag Rietschel) en de daarop betrekking hebbende mededeling van de Commissie ( COM(2009)0210 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 mei 2010 getiteld „Meer of minder controles? Het vinden van een juist evenwicht tussen de administratieve kosten van controle en de risico's ten gevolge van vergissingen” ( COM(2010)0261 ), – gezien de conclusies van de Raad betreffende „richtsnoeren voor de toekomstige prioriteiten van het Europees onderzoek en de op onderzoek gebaseerde innovatie in de strategie van Lissabon na 2010”, die op 3 december 2009 werden goedgekeurd, en gezien de conclusies van de Raad voor mededingingszaken over „vereenvoudigde en doeltreffender programma's voor de ondersteuning van onderzoek en vernieuwing in Europa”, welke op 26 mei 2010 werden goedgekeurd, – gezien de Verklaring van Berlijn inzake open toegang tot kennis op het gebied van de natuur- en menswetenschappen, – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissies begrotingscontrole en regionale ontwikkeling ( A7-0274/2010 ), A. overwegende dat het zevende kaderprogramma (KP7) het omvangrijkste transnationale programma voor O&O ter wereld is en dat het een essentieel onderdeel vormt voor de verwezenlijking van een Europese ruimte voor onderzoek en het realiseren van de doelstellingen van de EU 2020-strategie, B. overwegende dat onderzoek een fundamentele bijdrage levert in termen van economische groei, schepping van arbeidsplaatsen en van groene en duurzame energie, C. overwegende dat het kaderprogramma de hoogste normen van excellentie, doelmatigheid en efficiëntie in het onderzoek vereist, om de beste wetenschappers naar Europa aan te lokken en te laten blijven en een in sterkere mate op innovatie en kennis gebaseerde economie van de EU te bevorderen, die competitief is in de wereldeconomie, D. overwegende dat er nog steeds slechts sprake is van een beperkte coördinatie tussen het nationale, regionale en Europese beleid op onderzoekgebied, waardoor belangrijke obstakels worden gecreëerd bij het bereiken van vanuit financieel opzicht gunstige oplossingen, E. overwegende dat het huidige beheer van het KP7 wordt gekenmerkt door een excessieve bureaucratie, een geringe risicotolerantie, een geringe efficiency en veel te lange termijnen, dingen die demotiverend werken op participatie van de kant van onderzoekers, de academische wereld, maatschappelijke organisaties, het bedrijfsleven en de industrie (en in het bijzonder de kleinere onderzoekbedrijvers, met inbegrip van de kmo's), F. overwegende dat alle belanghebbenden aandringen op een verdere vereenvoudiging en harmonisering van de regels en procedures, waarbij de vereenvoudiging geen doel op zich is, maar eerder een middel om de aantrekkelijkheid en toegankelijkheid van de communautaire financiering van het onderzoek te verzekeren en de tijd te verminderen die onderzoekers moeten investeren in het proces zelf, G. overwegende dat een op resultaten gebaseerde financiering het bereik van de onderzoekprogramma's zou kunnen beperken tot de minder riskante projecten en tot marktgericht onderzoek, een ontwikkeling die de EU zou hinderen bij het nastreven van excellent onderzoek aan de grenzen van onze kennis, H. overwegende dat onderzoek en innovatie duidelijk als twee onderscheiden processen moeten worden gezien (onderzoek is investeringen omzetten in kennis, terwijl innovatie juist omzetting van kennis in investeringen is), I. overwegende dat het huidige vereenvoudigingsproces op een cruciaal moment komt, en een stimulans biedt voor de halftijdse herziening van het KP7 en de voorbereiding van het komende KP8, J. overwegende dat het ontwerp en de tenuitvoerlegging van het huidige KP7 en de toekomstige kaderprogramma's gebaseerd moet zijn op de beginselen van eenvoudigheid, stabiliteit, transparantie, rechtszekerheid, consistentie, excellentie en vertrouwen, 1. ondersteunt het initiatief van de mededeling van de Commissie, dat strekt tot vereenvoudiging van de tenuitvoerlegging van de kaderprogramma's voor onderzoek en serieuze en creatieve maatregelen bevat voor het aanpakken van de knelpunten waarmee deelnemers aan het KP worden geconfronteerd; 2. vestigt de aandacht op het feit dat het vereenvoudigingsproces weliswaar van groot belang is, maar slechts een van de noodzakelijke hervormingen is die vereist zijn om verbetering te brengen in de financiering van het onderzoek door de EU; 3. onderstreept de noodzaak om in het geval van elke individuele vereenvoudigingsmaatregel te bepalen of deze in werking treedt binnen het huidige kader, of dat er veranderingen vereist zijn in de regels van het Financieel Reglement, de regels voor participatie of de specifieke regels die van toepassing zijn op de programma's van het kaderprogramma; 4. dringt er bij de Commissie op aan om een bijdrage te leveren aan de lopende hervorming van het Financieel Reglement, die de volgende doeleinden beoogt: meer samenhang te brengen in het huidige juridische kader, vermindering van het aantal bepalingen, duidelijkheid en ondubbelzinnigheid, en beheerbaarheid; pleit er in dit verband voor om de regels voor deelneming op te nemen in het Financieel Reglement; 5. benadrukt het feit dat de Commissie naast de door haar voorgestelde vereenvoudigingen ook een gedetailleerd plan zou moeten opstellen voor de ontwikkeling van een onderzoekinfrastructuur in de nieuwe lidstaten, ten einde voor alle lidstaten gelijke kansen te creëren voor toegang tot financiering uit hoofde van het KP7 en het toekomstige KP8; 6. merkt op dat de participatie van de particuliere sector aan het KP gering blijft tengevolge van de gecompliceerde en tijdrovende voorschriften voor participatie, de hoge personeelskosten en de excessieve administratieve lasten; Een pragmatische verschuiving in de richting van administratieve en financiële vereenvoudiging 7. verwelkomt de toegenomen inspanningen om te komen tot administratieve en financiële vereenvoudiging van de regels voor het KP over het gehele programma en over de gehele levenscyclus van de projecten (aanvrage, evaluatie en beheer), iets dat van groot nu zal zijn voor de belanghebbenden; 8. onderstreept dat elk vereenvoudigingsproces zorgvuldig moet worden ontwikkeld binnen het huidige KP7, ten einde stabiliteit, consistentie en rechtszekerheid voor de deelnemers te handhaven en te zorgen voor wederzijds vertrouwen; benadrukt in dit verband dat er weliswaar ten spoedigste moet worden gestreefd naar een uniforme interpretatie van de bestaande regels, maar dat bij de contracten de toepassing van na de afsluiting vastgestelde „richtsnoeren” moet worden vermeden; 9. is bezorgd over het feit dat het huidige systeem en de huidige praktijk van het beheer van KP7 in excessieve mate op controle zijn gericht, en daardoor leiden tot verspilling van middelen, een lagere participatiegraad en minder aantrekkelijke onderzoeklandschappen; merkt met bezorgdheid op dat het huidige beheersysteem van „zero risk tolerance” eerder lijkt te leiden tot het vermijden van risico's dan tot het beheer van risico's; dringt daarom aan op de herziening en/of een verruiming van de interpretatie van het Personeelsstatuut van het EU voor wat betreft de kwestie van persoonlijke aansprakelijkheid alsook op de indiening van concrete voorstellen in de context van de lopende hervorming van het Financieel Reglement (onder meer een verzekerings- of risicodelingssysteem); 10. is van oordeel dat het toezicht en de financiële controle vanwege de EU in de eerste plaats gericht moeten zijn op de bescherming van de openbare middelen en de bestrijding van fraude, waarbij een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen fraude en vergissingen; acht het in dat verband noodzakelijk om in alle juridische documenten tot een duidelijker definitie te komen van „vergissingen”, en ook mechanismen uit te stippelen om vast te stellen of er sprake is van vergissingen of van uiteenlopende interpretaties; dringt daarom aan op een grondige analyse van de vergissingen en op bekendmaking ervan en maatregelen om deze te herstellen; 11. is van oordeel dat het beheer van de Europese financiering van onderzoek in sterkere mate gebaseerd moet zijn op vertrouwen en risicotolerantie ten aanzien van deelnemers in alle stadia, met flexibele EU-regels die beter kunnen worden afgestemd op potentiële en bestaande uiteenlopende nationale bepalingen en internationaal erkende boekhoudpraktijken; 12. gaat volledig akkoord met de goedkeuring van een hogere tolerantie voor risico's ten gevolge van vergissingen (TRE), iets wat zowel de complexiteit en audits achteraf zou vergemakkelijken, waardoor er een juist evenwicht wordt gevonden tussen goed financieel beheer en de vereiste controles; benadrukt dat het van essentieel belang is ervoor te zorgen dat de regels voor participatie op een uniforme wijze worden geïnterpreteerd en toegepast, hetgeen tot een vermindering van het percentage fouten zou leiden; 13. verlangt dat de begunstigden die steun ontvangen uit hoofde van het KP geïnformeerd worden over de relevante auditstrategieën van de Commissie; pleit ervoor om de informatie over deze strategieën te verspreiden via de nationale contactpunten en op te nemen in Cordis; 14. stemt in met een ruimere aanvaarding van gebruikelijke boekhoudpraktijken voor de voor vergoeding in aanmerking komende kosten van deelnemers, zodra deze duidelijk zijn gedefinieerd en hierover overeenstemming is bereikt, en zou deze ook willen aanbevelen, vooral voor de methodologieën gebaseerd op de gemiddelde personeelskosten, mits deze procedures in overeenstemming zijn met de nationale regels en door de bevoegde autoriteiten zijn gecertificeerd, hetgeen voldoende flexibiliteit voor elke begunstigde zou laten om te kiezen voor afwel de methodologie van de feitelijke persoonlijke kosten, ofwel die van de gemiddelde personeelskosten; 15. dringt er bij de Commissie op aan om actief gevolg te geven aan de verzoeken die het Parlement gedaan heeft in zijn kwijtingsbesluiten voor de jaren 2007 en 2008, en in het bijzonder om concrete voorstellen te doen ter vereenvoudiging van de berekening van de gemiddelde personeelskosten en om deze voorstellen ook toe te passen; 16. is verder van oordeel dat voor openbare lichamen de verklaringen van verzekering over de betrouwbaarheid van de jaarrekeningen van de organisatie en de legaliteit en regelmatigheid van de onderliggende transacties, die zijn afgegeven door de nationale rekenkamer en/of de nationale openbare financiële controleurs, door de Europese instellingen geaccepteerd moeten worden bij de audit van de gehele kostenmethodologie; 17. stemt in met de vermindering van het aantal combinaties in financieringspercentages en methoden voor het vaststellen van indirecte kosten via de verschillende instrumenten en tussen de activiteiten (management, onderzoek, demonstratie en verspreiding, zonder dat daarbij het huidige niveau van financiering in gevaar wordt gebracht); erkent dat het huidige onderscheid tussen universiteiten/onderzoekcentra, industrie, non-profit organisaties en kmo's moet worden gehandhaafd; verzoekt de Commissie het gebruik van de feitelijke kosten aan te houden als een methode om de financieringspercentages te combineren en de indirecte kosten te definiëren; 18. is van oordeel dat forfaitaire bedragen en flat rates op vrijwillige basis moeten worden gebruikt, en alleen in gevallen waarin dit is gerechtvaardigd; dringt bij de Commissie aan op een verdere verduidelijking van de terminologie over het gebruik van flat rates en forfaitaire bedragen; 19. is voorstander van forfaitaire bedragen ter vergoeding van „andere rechtstreekse kosten, mits daarnaast de optie van ”werkelijke kosten' blijft bestaan; dringt bij de Commissie aan op zorgvuldige evaluatie van het gebruik van forfaitaire bedragen voor personeelskosten; benadrukt dat forfaitaire bedragen het meest effectieve alternatief zijn voor partnerlanden voor internationale samenwerking in het kader van het KP; 20. erkent dat beperking in omvang tot consortia van kleinere omvang, waar dit mogelijk is, bijdraagt tot vereenvoudiging van het proces, verkorting van de het tijdschema van projecten en vermindering van de administratieve kosten; 21. is van oordeel dat grotere teams gerechtvaardigd moeten worden door de multidisciplinaire aard van de uit te voeren taken; 22. stelt bijvoorbeeld een procedure van stilzwijgende goedkeuring voor om de wijziging van het akkoord voor het verlenen van steun te vergemakkelijken, met name om rekening te houden met wijzigingen in de samenstelling van consortia of wijzigingen in hun administratieve en financiële configuratie; 23. is voorstander van de totale afschaffing van mechanismen voor tijdregistratie, zoals tijdkaarten (deze afschaffing dient zich niet te beperken tot gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van forfaitaire bedragen); 24. verheugt zich over de onmiddellijke afschaffing van de verplichting tot invordering van rentekosten over de prefinanciering; 25. vindt dat het gebruik van prijzen moet worden aangemoedigd, maar dat dit niet in de plaats kan komen van een goed gestructureerde financiering; 26. dringt er bij de Commissie op aan om de terugbetaling mogelijk te maken van kosten die na de indiening van het project worden gemaakt, om de deelneming te bevorderen van industriële partners, en in het bijzonder de kmo's; 27. verlangt een vereenvoudigde interpretatie van de definitie van voor vergoeding in aanmerking komende kosten (zoals belastingen en personeelskosten) en van de vraag of btw gerekend kan worden tot deze kosten; verzoekt de Commissie om de mogelijkheid te onderzoeken om de BTW als in aanmerking komende kosten te beschouwen indien deze niet aftrekbaar is; verlangt een verdere verduidelijking te aanzien van de procedures in verband met de wisselkoersen voor partners die verschillende valuta gebruiken; 28. betreurt het dat de invoering van een code voor de vaststelling van participatie (PIC) niet heeft geleid tot een vermindering van de herhaalde verzoeken om juridische en financiële informatie (met inbegrip van bewijsstukken) en dat de ontvangst van de pic tijdens de aanvraagprocedure niet altijd wordt gevolgd door een validatiecontrole; dringt daarom bij de betrokken partijen aan op een betere en efficiëntere gebruikmaking van de pic; 29. verzoekt de Commissie om voorstellen voor preciezere, consistentere en transparantere procedures voor financiële controles voor te leggen, met inbegrip van regels en principes die verzekeren dat de rechten van de gecontroleerde instantie gerespecteerd worden en dat alle partijen worden gehoord, en verslag uit te brengen over de kosten-batenverhouding van die controles; 30. dringt bij de Commissie aan op uitvoering van de „enkele audit aanpak” en over te gaan op auditing in „real time” door een enkele eenheid, waarbij de begunstigden de mogelijkheid krijgen om eventuele systeemfouten te corrigeren en het volgende jaar verbeterde kostenverklaringen in te dienen; is van oordeel dat een dergelijke „enkele audit aanpak” verder kan verzekeren dat afgesloten projecten niet meer dan eenmaal door de verschillende financiële controleurs aan een audit worden onderworpen, zodat het advies van de eerst benoemde (onafhankelijke) financieel controleur door de Commissie wordt vertrouwd en de documenten slechts´ eenmaal hoeven te worden verstrekt, ongeacht hoeveel audits er worden uitgevoerd; 31. verzoekt de Commissie om voor rechtszekerheid te zorgen door af te zien van de toepassing met terugwerkende kracht van een striktere definitie van de regels voor participatie en door zich ervan te onthouden de ontvangers te vragen om reeds door de diensten van de Commissie goedgekeurde financiële fiches opnieuw te berekenen, waardoor ook de noodzaak van audits achteraf en correcties met terugwerkende kracht zou worden verminderd; verzoekt de Commissie spoedig een oplossing te vinden voor vroegere situaties die uit lopende inspecties voortvloeien, en daarbij het nodige onderscheidingsvermogen aan de dag te leggen, met inachtneming van de beginselen van goed financieel beheer; pleit ervoor om geschillen in verband met deze vroegere situaties op te lossen in gemeen overleg tussen alle partijen, bijvoorbeeld aan de hand van een hernieuwde onafhankelijke audit en/of met tussenkomst van een onafhankelijke ad hoc-bemiddelaar; 32. stelt de invoering voor van een antwoordprocedure, die inhoudt dat indien de Commissie binnen een nader vast te stellen termijn geen enkele reactie heeft gegeven op de ontvangen informatie ervan wordt uitgegaan dat de Commissie hiermee heeft ingestemd; 33. verzoekt de Commissie regelmatig verslag aan het Parlement uit te brengen over de administratieve kosten van het KP7, met inbegrip van de kosten van beheer voor zowel de Commissie als de deelnemers, alsook over de maatregelen die zijn genomen of gepland om deze kosten te verminderen; Een radicale verschuiving in de richting van betere kwaliteit, betere toegankelijkheid en meer transparantie Op weg naar een „aanpak op wetenschappelijke basis” 34. herinnert de Commissie eraan dat van de begunstigden van de EU programma's verwacht wordt dat zij de met financiële steun uitgevoerde activiteiten te goeder trouw uitvoeren en zich ervoor inzetten om de verwachte resultaten te behalen; 35. maakt zich daarom zorgen over de huidige algemene tendens van de Commissie in de richting van op resultaten gebaseerde financiering (hoofdzakelijk gebaseerd op het beginsel van gezonde verantwoordingsplicht) en maakt zich ernstige zorgen over de mogelijke gevolgen van een dergelijke financieringsgrondslag voor de kwaliteit en de aard van het onderzoek, omdat dit kan leiden tot beperkingen op wetenschappelijk onderzoek en negatieve gevolgen voor projecten waarvan de doelstellingen niet meetbaar zijn, of in elk geval niet meetbaar wanneer men geen andere parameter gebruikt dan die van het onmiddellijke nut; maakt zich eveneens zorgen over de potentiële resultaten in termen van verdere ex-ante en ex-post evaluaties van de output of de resultaten van de projecten, alsook over het vaststellen van de criteria die nodig zijn om deze te definiëren; 36. is overtuigd van de ontoereikendheid, behoudens uitzonderlijke en naar behoren gerechtvaardigde omstandigheden, van het algemene gebruik van forfaitaire bedragen, zoals op grond van onderhandelingen specifiek voor bepaalde projecten vastgestelde forfaitaire bedragen of van te voren per project vastgestelde forfaitaire bedragen; geeft daarentegen de voorkeur aan een op „hoog vertrouwen” gebaseerde aanpak, die goed afgestemd is op de behoeften van grensverleggend onderzoek; beveelt het opstarten aan van tests naar de aanpak van de „op resultaten gebaseerde financiering” waarbij een voor een specifiek project vastgesteld forfaitair bedrag wordt uitbetaald op grond van overeengekomen output of resultaten en demonstratieprojecten op gebieden die een bijzondere uitdaging bieden; 37. geeft daarentegen de voorkeur van een financieringsysteem „op wetenschappelijke basis”, met nadruk op wetenschappelijke en technische criteria en „peer review” op grond van excellentie, relevantie en effect, met een vereenvoudigde en efficiënte financiële controle, met inachtneming van het recht van alle partijen om te worden gehoord; is van oordeel dat deze aanpak op wetenschappelijke basis zal leiden tot een belangrijke verschuiving van de mechanismes voor financiële controle van het financiële aspect naar het wetenschappelijke en technische aspect; is van oordeel dat een dergelijke benadering de belanghebbende partijen de mogelijkheid geeft om hun inspanningen te richten op hun centrale competenties, op wetenschappelijke of technische kwesties en de opbouw van een Europese ruimte voor onderzoek (ERA); Optimalisering van de tijdsdimensie 38. verheugt zich over de algemene tendens tot verkorting van de gemiddelde tijd tot aan het verlenen van een subsidie en de tijd van uitbetaling, maar wil enkele reserves uiten over het algemene gebruik van oproepen met een grotere reikwijdte en oproepen met vervaldata; erkent evenwel dat dergelijke oproepen geschikt zijn voor de KMO's als een middel ter vermindering van de onzekerheid over de financieringsmogelijkheden en om deze uit te nodigen tot een ruimere deelneming; 39. maakt zich zorgen over het feit dat de gemiddelde tijd tussen de indiening van een voorstel tot de ondertekening van een contract (tijd tot aan contract) nog steeds te lang is, ook al bestaan er grote verschillen binnen de verschillende diensten van de Commissie; dringt bij de Commissie aan op verkorting van de tijd tot aan contract tot maximaal 6 maanden en de vaststelling van passende termijnen voor evaluatie en het onderhandelen over contracten, op grond van een systeem van benchmarks; 40. verzoekt de Commissie om uitbreiding van de gemiddelde tijd tussen publicatie van de oproep om voorstellen en de uiterste termijn voor de indiening van een aanvraag; 41. koestert ernstige bezwaren ten aanzien van de effecten van de afschaffing van de wettelijke vereiste van een advies van comités van vertegenwoordigers van de lidstaten ten aanzien van selectiebesluiten voor individuele projecten, in het bijzonder wanneer het gaat om projecten met ethische aspecten of projecten die samenhangen met veiligheid en defensie; 42. is van oordeel dat de aanpak die gericht is op het identificeren van gemeenschappelijke basisbeginselen niet in conflict mag komen met nationale ethische keuzen en specifieke elementen op onderzoekgebied; 43. stemt in met de huidige tendens in de richting van een aanvraagprocedure in twee stappen, vooral in gevallen waar in een het aanbod sterk overtreffende inschrijving verwacht wordt, op voorwaarde dat de grondige evaluatie vooral plaats heeft in het eerste stadium (doelstellingen, wetenschappelijke aanpak, competenties van de deelnemers, toegevoegde waarde van de wetenschappelijke samenwerking en het totale budget); benadrukt dat hierdoor de kansen van succes in het tweede stadium vergroot worden, mits dit niet ten koste gaat van langere tijden tot aan het contract of langere subsidiëringsperioden; is van oordeel dat deze aanpak tot vermindering van de kosten van aanvragen leidt; Overschakelen op een „gebruikergerichte” aanpak voor wat de toegankelijkheid betreft 44. onderstreept dat bij het beheer van het KP de gebruikers een centrale plaats moeten krijgen en een betere toegang tot het KP moeten krijgen; 45. dringt aan op een substantiële verbetering van de duidelijkheid en toegankelijkheid van de oriëntatiedocumenten (bv. de financiële regels), die in een handboek moeten worden samengevat en in alle officiële talen van de EU vertaald moeten zijn; 46. onderstreept de noodzaak van een sterkere deelneming van de nieuwe lidstaten aan de projecten van het KP door middel van een vereenvoudiging van de procedures voor aanvragen en contracten, welke een belangrijke hindernis vormen voor deelneming in het stadium van voorstel, in het bijzonder voor organisaties die voor de eerste maal een aanvraag indienen; 47. pleit ervoor de aan de deelnemers verstrekte stabiliteit te verbeteren door zoveel mogelijk gebruik te maken van een enkele projectleider , die op persoonlijke basis steun verleent gedurende de gehele looptijd van een project en daarbij zorgt voor consequente toepassing van de regels en ook voor een aanpak van „een enkel loket voor de klant”, die het mogelijk maakt advies over programma's met vele aspecten aan een enkel contactpunt te verkrijgen; 48. verzoekt dat in elk van de door de Commissie verstrekte documenten duidelijk moet worden vermeld wat de juridische status ervan is, met vermelding voor wie de inhoud bindend is en van welke aard deze verbintelijkheid is; 49. stemt in met een verdergaande invoering van e-administratie en IT-instrumenten en, in het bijzonder, de ontwikkeling van een portal voor deelnemende onderzoekers, alsook de invoering van de elektronische handtekening; verzoekt de Commissie om een geïntegreerd en gebruikersvriendelijk online systeem in te voeren; pleit ervoor om alle elektronische informatie over het programmabeheer (identificatie, toepassing, onderhandelingen, verslag) beschikbaar te stellen; pleit ervoor om dit online systeem op dag één van het programma en in alle stadia ervan beschikbaar te stellen; is van oordeel dat het houden van videoconferenties moet worden aangemoedigd in de plaats van persoonlijke ontmoetingen; pleit ervoor dat bij de diensten voor e-administratie gebruik wordt gemaakt van open protocollen en formats bij de communicatie met burgers, om de transparantie, toegankelijkheid en interoperabiliteit te verzekeren; 50. pleit ervoor dat de Commissie de aanzet geeft tot een informatie- en bewustmakingscampagne over de IT-instrumenten die in het kader van het programma beschikbaar zijn; 51. is ingenomen met het proefproject voor Open toegang van de Commissie, dat tot doel heeft een betere toegang te verstrekken tot de onderzoekresultaten, zowel via het Cordis-systeem als door het aanmoedigen van wetenschappers om hun onderzoek te registreren in een archiefbewaarplaats; 52. beklemtoont dat de toegang van begunstigden tot projecten op het gebied van onderzoek en innovatie hoogwaardige technische capaciteiten en grondige kennis van administratieve en financiële procedures vereist en dat deze toegang daarom buitengewoon moeilijk is voor kleine kandidaten zoals de KMO's en kleine onderzoeksinstituten in perifere regio's; herinnert eraan dat ongeveer 90% van de bedrijven in Europa KMO's zijn en dat hun effectieve en volledige deelname aan het gebruik van de middelen van het 7de O&O-kaderprogramma moet worden gewaarborgd; 53. onderstreept de noodzaak van een grotere transparantie met betrekking tot de procedure voor selectie van thema's bij oproepen tot aanvragen, waardoor een participatie van de in aanmerking komende belanghebbenden kan worden gegarandeerd; 54. pleit voor de invoering van een transparanter, coherenter en meer geharmoniseerd systeem voor „peer review”, dat op verdienste is gebaseerd; Synergieën van programma's en instrumenten 55. dringt aan op vermindering van de complexiteit van de programma's van de EU (zoals: . KP, CIP, Structuurfondsen) en de daarmee samenhangende instrumenten (gemeenschappelijke technologie-initiatieven (JTI), initiatieven uit hoofde van artikel 187, PPP's, projecten uit hoofde van artikel 185, KICs, Era-netwerk, enz.); benadrukt dat dit zal leiden tot een volledige benutting van de synergieën die voortkomen uit hun gecombineerde werking; 56. betreurt het bestaan van een enorm groot aantal onderzoeksinstanties, samenwerkingsmodellen en beheersmechanismen, alsmede de complexiteit die hiervan het gevolg is, die transparantieproblemen ten aanzien van de begrotingsautoriteit veroorzaakt en die tot een verschillende behandeling van de begunstigden leidt; 57. beveelt een vermindering aan van het aantal regels en gemeenschappelijke financieringsbeginselen dat betrekking heeft op de financiering van O&O door de EU en dringt aan op coherentie en harmonisatie bij de tenuitvoerlegging en interpretatie van de regels en procedures; benadrukt de noodzaak om over het gehele KP en de daarmee samenhangende instrumenten en binnen de Commissie dit gemeenschappelijke stel regels toe te passen, ongeacht de eenheid of het agentschap dat met de uitvoering is belast; 58. beveelt de invoering aan van mechanismen die een gemeenschappelijke oriëntatie verstrekken binnen de Commissie en om te zorgen voor de opleiding van projectfunctionarissen en personen belast met de interne financiële controle; dringt aan op de oprichting van mechanismen voor beroep, zoals een „KP ombudsman”,waartoe deelnemers aan projecten hun toevlucht kunnen nemen in gevallen van een incoherente en inconsistente interpretatie van de regels en procedures; is van oordeel dat de door deze ombudsman genomen besluiten definitief en bindend moeten zijn; 59. vindt dat het regionale niveau het meest geschikte niveau is om onderzoek en innovatie te stimuleren, aangezien de universiteiten, de openbare onderzoeksinstellingen, de grote bedrijven, de kmo's en de regionale en lokale overheidsinstanties elkaar op dit niveau treffen, bij voorbeeld binnen clusters; merkt ook op dat het bevorderen van onderzoek en innovatie op regionaal niveau kan helpen om sociale en regionale dispariteiten te verminderen; spoort evenwel de verschillende niveaus (regionaal, nationaal en communautair) aan hun inspanningen beter te coördineren in het kader van een Europese planning van onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten; wijst ook op de noodzaak van betere banden tussen de universiteiten en de industrie; Lessen voor het toekomstige KP8 60. beschouwt een radicale hervorming van de wijze waarop het KP geadministreerd wordt als één van de hoogste prioriteiten bij de opstelling van het komende kaderprogramma; 61. is van oordeel dat de herziening van het Financieel Reglement, die van het Personeelsstatuut en de tenuitvoerlegging van een specifiek op onderzoek afgestemde TRE (risicotolerantie) spelen een kardinale rol bij de herstructurering van het financieringskader voor onderzoek en bij het maken van verdere vooruitgang bij de vereenvoudiging van de financiering van het onderzoek; 62. verzoekt de Commissie om de effectiviteit van elk individueel instrument, binnen elk programma bij het realiseren van specifieke beleidsdoelstellingen te evalueren en dringt aan op vermindering van het aantal verschillende instrumenten, voorzover de effectiviteit of de specifieke bijdrage daarvan niet is aangetoond, daarbij voldoende flexibiliteit handhavend om rekening te houden met de specifieke kenmerken van de projecten; 63. stemt in met een financieringssysteem op basis van wetenschappelijk belang en een evenwichtige verdeling tussen top-down, effectgericht en bottom-down, wetenschapsgericht, onderzoek als grondslag voor het achtste kaderprogramma; 64. is van oordeel dat het KP8 gericht moet zijn op grensverleggend onderzoek, daarbij rekening houdend met de gehele innovatieketen van grensverleggend onderzoek, technologische ontwikkeling, demonstratieprojecten, verspreiding en evaluatie van de resultaten en een snelle marktintegratie van de onderzoekresultaten; 65. is van oordeel dat het KP8 de samenwerking tussen Europese onderzoekers moet bevorderen door invoering van een systeem van onderzoekvouchers, op grond waarvan het onderzoeksgeld onderzoekers volgt die verhuizen naar universiteiten in alle lidstaten, daardoor een bijdrage leverend aan centres of excellence en onafhankelijke universiteiten en aan een grotere mobiliteit onder de onderzoekers; 66. verzoekt de Commissie om een analyse te publiceren van de niveaus van deelneming aan KP7 in de verschillende lidstaten en om rekening te houden met de conclusies van die analyse teneinde in het KP8 een evenwichtige ontwikkeling van het onderzoek in alle lidstaten te verzekeren; 67. is van oordeel dat bij het vaststellen van prioriteiten voor het KP8 rekening moet worden gehouden met de ruimere, niet op subsidies gebaseerde alternatieven voor de financiering van innovatie, zoals publiek-private ventures en investeringen met vreemd vermogen; 68. pleit voor een verdere internationalisatie van het achtste kaderprogramma door middel van samenwerking met derde landen, met inbegrip van ontwikkelingslanden, door voor hen eenvoudige en specifieke regels van beheer vast te stellen; moedigt, vooruitlopend op het komende KP8, de uitwisseling aan van beste praktijken en normen met alle andere internationale partners; 69. ondersteunt de rol van de Commissie als deurwachter wanneer er financiering van de kant van nationale of regionale overheden vereist is; 70. is ingenomen met de oprichting van de subgroep „innovatie” van de Commissie, en de besprekingen die hierin hebben plaatsgevonden over de manier waarop de doelmatigheid kan worden gemeten van het O&O beleid van de EU en de daarmee samenhangende uitgaven voor O&O-projecten; o o o 71. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 juli 2010 over de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid na 2013 (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 september 2010 inzake billijke inkomens voor de boeren: een beter werkende voedselvoorzieningsketen in Europa (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 2010 over de evaluatie en beoordeling van het actieplan inzake het welzijn van dieren 2006-2010 (3) , – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de levensvatbaarheid van veel veehouderijbedrijven in de EU ernstig wordt bedreigd door een combinatie van factoren, waaronder: B. overwegende dat Europese producenten wat voedselveiligheid en -kwaliteit, milieu, diergezondheid, dierenwelzijn en arbeidsomstandigheden betreft, aan de strengste regelgeving ter wereld moeten voldoen; overwegende dat Europese producenten, doordat zij deze extreem strenge normen moeten naleven, veel hogere productiekosten hebben, waardoor zij in een ongunstige concurrentieverhouding ten opzichte van producenten uit derde landen staan, C. overwegende dat de huidige crisis in de veehouderij kan leiden tot een aanzienlijke daling van de vleesproductie in de hele EU, die ernstige gevolgen zal hebben, niet alleen voor de prijzen, maar ook voor de voedselzekerheid in de EU, en zal neerkomen op een grotere afhankelijkheid van invoer, D. overwegende dat de EU zeer afhankelijk is van sojabonen en maïs die worden ingevoerd uit derde landen, en overwegende dat een onderbreking van de aanvoer van deze producten door een minieme aanwezigheid van niet-toegestane ggo's zeer dure gevolgen voor de Europese veevoederindustrie en voor de veehouders heeft (bijvoorbeeld 1 miljard EUR indien de onderbreking zes maanden duurt), E. overwegende dat de invoer uit derde landen een steeds groter marktaandeel in de EU heeft en de marktprijzen van veehouderijproducten nog meer onder druk zet, F. overwegende dat de mondiale vraag naar vlees en andere veehouderijproducten de komende decennia zal toenemen door een groeiende wereldbevolking en een stijgende koopkracht in de ontwikkelingslanden, waardoor het voedingspatroon zal verwesteren, G. overwegende dat de grote investeringen die in de veehouderij nodig zijn, deze sector bijzonder kwetsbaar maken voor marktcrisissen, H. overwegende dat in bepaalde nieuwe lidstaten zeer weinig veehouders rechtstreekse betalingen genieten en dat zij daardoor meer moeilijkheden hebben om te voldoen aan de strenge Europese normen, die dure investeringen vergen, I. overwegende dat de varkens- en de pluimveesector geen rechtstreekse steun van het GLB krijgen, geen veiligheidsnet hebben om de gevolgen van de marktvolatiliteit te verlichten en moeten voldoen aan de strengste EU-regels wat milieu en dierenwelzijn betreft, J. overwegende dat de kloof tussen de prijzen die de consumenten betalen en de prijzen die de producenten ontvangen, merkbaar groter is geworden, K. overwegende dat primaire producenten in de tang zitten tussen grote multinationale voedselverwerkende bedrijven die hun producten kopen en grote multinationale leveranciers die hun productiemiddelen leveren, L. overwegende dat de kleine veehouderijen in de EU onlosmakelijk met de Europese plattelandseconomie verbonden zijn en aanzienlijke milieuvoordelen opleveren, en dat veel kleine veehouderijen zich in achtergestelde gebieden bevinden waar er geen levensvatbare productiealternatieven zijn, M. overwegende dat de situatie op de rundvleesmarkt nauw verband houdt met de ontwikkelingen in de zuivelsector, aangezien 60% van de EU-productie van rood vlees afkomstig is van melkkoeien, N. overwegende dat de EU-zuivelsector sinds 2007 te maken heeft met een extreme marktvolatiliteit, hetgeen negatieve gevolgen heeft gehad voor de inkomens van de zuivelboeren en voor de mogelijkheid om op duurzame wijze kwaliteitsvoedsel voor de Europese consumenten te produceren, O. overwegende dat de gegevens van de Commissie over de werking van de voedselvoorzieningsketen aantonen dat meer transparantie en meer informatie over productie- en marktontwikkelingen nodig zijn, 1. verzoekt de Commissie en de Raad ervoor te zorgen dat het GLB na 2013 adequaat gefinancierd wordt, om de levensvatbaarheid van alle EU-landbouwbedrijven, inclusief de veehouderijen, te garanderen; benadrukt in verband hiermee dat eerlijke concurrentie tussen de landbouwers in de lidstaten moet worden gegarandeerd; 2. verzoekt de Commissie dringend efficiënte en flexibele marktmechanismen in te voeren in de veehouderijsector en de nodige maatregelen vast te stellen om de gevolgen van prijsvolatiliteit en speculatie voor de landbouwsector als geheel te beperken; 3. verzoekt de Commissie gebruik te maken van de beschikbare marktmechanismen om de huidige crisis in de varkensvleessector en andere veehouderijsectoren te verlichten; 4. neemt kennis van het voornemen van de Commissie om eind november via een aanbestedingsprocedure 2,8 miljoen ton graan vrij te geven die thans in het kader van de interventieregeling zijn opgeslagen; 5. verzoekt de Commissie marktinstrumenten voor te stellen om een toereikend aanbod aan graan voor de veehouderij te waarborgen; is van mening dat er een veiligheidsnet moet komen voor alle graansectoren, met een minimuminterventieprijs voor het aanbestedingssysteem; 6. verzoekt de Commissie de nodige stappen te nemen om buitensporige speculatie op de EU-markt en de wereldmarkt te bestrijden, met name in het kader van de nieuwe richtlijn betreffende de markten voor financiële instrumenten; 7. verzoekt de Commissie flexibele marktmechanismen voor te stellen opdat de EU binnen de gemeenschappelijke marktordening (hoofdstuk II – afdeling 1: noodmaatregelen) sneller op hachelijke situaties kan reageren; 8. steunt de spoedige invoering van een eiwittenplan voor de EU om de teelt van eiwithoudende gewassen en peulvruchten te bevorderen, hetgeen ook een belangrijke rol kan spelen bij de vermindering van de broeikasgasemissies; 9. uit zijn ernstige bezorgdheid over de recente fusies in de meststoffenindustrie, waardoor op veel nationale markten een situatie is ontstaan waarbij er maar één leverancier is, en geen concurrentie; dringt er derhalve op aan dat de Commissie de mededingingsautoriteiten verzoekt een onderzoek in te stellen en de nodige maatregelen te nemen om prijsafspraken en misbruik van machtspositie te voorkomen; 10. verzoekt de Commissie in de context van toenemende fusies te zorgen voor een vrije markt voor productiemiddelen, met inbegrip van meststoffen, aangezien energie en meststoffen essentieel zijn voor de landbouwproductie en de voedselzekerheid; 11. verzoekt de Commissie bij de volgende GLB-hervorming rekening te houden met de bijzondere kwetsbaarheid van bepaalde veehouderijsectoren – bijvoorbeeld de weiderundveeproductie – en de oneerlijke omstandigheden waaronder deze met derde landen concurreren; 12. verzoekt de Commissie bij de volgende GLB-hervorming specifieke maatregelen te overwegen om te voorkomen dat veehouders die duurzame productiemethoden hanteren, veel EU-steun verliezen; 13. verzoekt de Commissie de maatregelen ter ondersteuning van de veehouderij in achtergestelde gebieden te versterken; 14. verzoekt de Commissie er actief naar te streven de bureaucratische last die veehouders wordt opgelegd, te vereenvoudigen en te verminderen; 15. acht het nodig de EU uit te rusten met een instrument om tendensen op de wereldmarkt te voorspellen; 16. verzoekt de Commissie en de lidstaten rekening te houden met de hoge kosten van de naleving van de wetgeving inzake dierenwelzijn, vooral omdat deze kosten niet weerspiegeld worden in de verkoopprijzen; verzoekt de Commissie daarom ervoor te zorgen dat de invoer uit derde landen aan de EU-normen inzake dierenwelzijn voldoet, om oneerlijke concurrentie te voorkomen; benadrukt het feit dat de varkensvlees- en de pluimveesector de komende jaren aan nog strengere eisen zullen moeten voldoen, zonder financiële ondersteuning van de EU; 17. verzoekt de Commissie de economische gevolgen van de invoering van nieuwe regels inzake dierenwelzijn te beoordelen, en benadrukt dat de bestaande (algemene of specifieke) regels naar behoren moeten worden gehandhaafd alvorens nieuwe wetgeving wordt opgesteld; 18. meent dat primaire producenten in de verdrukking komen door hoge grondstofprijzen en lage productieprijzen, als gevolg van de sterke positie van voedselverwerkende bedrijven, handelaars en grondstoffenleveranciers in de voedselvoorzieningsketen, en daardoor niet ten volle kunnen profiteren van de gestegen afzetprijzen; 19. verzoekt de Commissie een versterking van de producentenorganisaties in alle veehouderijsectoren voor te stellen, om hen in staat te stellen betere prijzen voor hun producten te bedingen, rekening houdend met de productiekosten; 20. vraagt de Commissie ervoor te zorgen dat haar maatregelen op het gebied van handel en landbouw op elkaar afgestemd zijn, en te erkennen dat evenwichtige doelstellingen moeten worden vastgesteld om vooruitgang te boeken op handelsgebied en tegelijk een duurzame toekomst voor de Europese veehouderij te verzekeren; 21. verzoekt de Commissie de belangen van de Europese producenten in de bilaterale handelsbesprekingen met de Mercosur en andere derde landen volledig te vrijwaren door geen toegevingen te doen die de productie van de EU-veehouderij in gevaar kunnen brengen; 22. verzoekt de Commissie te zorgen voor rechtszekerheid voor de invoer van soja en maïs uit derde landen, door de invoering van een pragmatische drempel voor de accidentele aanwezigheid van ggo's die in de EU nog niet zijn toegestaan, maar die wetenschappelijk gevolgd worden; 23. verzoekt de Commissie het huidige verbod op vlees- en beendermeel voor niet-herkauwers te herzien en de mogelijkheid te onderzoeken om de beperkingen op te heffen onder voorwaarden die een maximaal niveau van voedselveiligheid garanderen; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.