(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2008)0081 ), – gelet op artikel 80, lid 2 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin, van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0080/2009), – gelet op artikel 51, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0188/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Islamitische Republiek Pakistan. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2008)0675 – 7240/2009), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 42, lid 2,tweede streepje van het besluit van de Raad 97/836/EG (C6-0119/2009) (1) , – gelet op artikel 75, lid 1 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A6-0243/2009 ), 1. stemt in met het voorstel voor een besluit van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0715 ), – gelet op artikel 37 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0479/2008), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0248/2009 ), A. overwegende dat naar de mening van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie het voorstel in kwestie uitsluitend een codificatie van de bestaande teksten inhoudt, zonder enige inhoudelijke wijziging, 1. gaat akkoord met het voorstel van de Commissie zoals dit is aangepast aan de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0796 ), – gelet op de artikelen 37 en 133 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0018/2009), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0249/2009 ), A. overwegende dat naar de mening van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie het voorstel in kwestie uitsluitend een codificatie van de bestaande teksten inhoudt, zonder enige inhoudelijke wijziging, 1. gaat akkoord met het voorstel van de Commissie zoals dit is aangepast aan de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14518/1/2008 – C6-0003/2009), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0007 ) en ( COM(2007)0376 ), – gezien het gewijzigd voorstel van de Commissie ( COM(2008)0648 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0207/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, en tot vaststelling van de inhoud van de bijbehorende bijlagen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 988/2009.) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14516/4/2008 – C6-0006/2009), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0016 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2008)0647 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0204/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 987/2009.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0814 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en de artikelen 169 en 172, alinea 2, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0468/2008), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 april 2009, om het voorstel als geamendeerd goed te keuren, overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, eerste streepje, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0221/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2009/EG van het Europees Parlement en de Raad over de deelneming van de Gemeenschap aan een Europees programma voor metrologisch onderzoek en ontwikkeling dat door verschillende lidstaten is opgezet (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Beschikking nr. 912/2009/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0644 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1, van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0373/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie vervoer en toerisme en de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A6-0115/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de verplichtingen van marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt brengen (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Bossen bieden een grote variëteit aan ecologische, economische en sociale voordelen, waaronder hout, andere bosproducten, milieudiensten en leefgebieden van lokale gemeenschappen . (2) Het bos is een kostbaar erfgoed dat moet worden beschermd en in stand gehouden en, waar mogelijk, moet worden hersteld met het uiteindelijke doel om de biodiversiteit en het ecosysteem te bewaren, het klimaat te beschermen en de rechten van de inheemse bevolking en van plaatselijke gemeenschappen en gemeenschappen die voor hun overleven van het bos afhankelijk zijn, te waarborgen. (3) Bossen vormen een economische hulpbron. Het gebruik van bossen zorgt voor welvaart en werkgelegenheid. Het gebruik van bossen heeft tevens een gunstig effect op het klimaat, aangezien bosproducten de plaats kunnen innemen van producten die meer energie verbruiken. (4) Het is van groot belang − en dit niet in de laatste plaats vanwege het klimaat − dat onderleveranciers die werkzaam zijn op de Gemeenschapsmarkt, uitsluitend handelen in legaal gekapt hout. Dergelijke producten waarborgen immers dat de belangrijke rol die bossen vervullen als reservoir voor kooldioxide, niet wordt ontregeld. Verder draagt het gebruik van legaal gekapt hout als bouwmateriaal, bijvoorbeeld in houten huizen, bij tot een invanging van kooldioxide op lange termijn. (5) Het bos en de bosbouw zijn voor een zeer groot deel verantwoordelijk voor de maatschappelijke en economische ontwikkeling van ontwikkelingslanden en vormen voor velen in deze landen de primaire bron van inkomsten. Om die reden is het van belang deze ontwikkeling en bron van inkomsten niet te schaden, maar juist gericht te zijn op de vraag hoe wij mee een bijdrage kunnen leveren aan een duurzamer bosgebruik in deze landen. (6) Als gevolg van de wereldwijde, groeiende vraag naar hout en houtproducten en de tekortkomingen op institutioneel en bestuurlijk gebied die in de bosbouwsector van een aantal houtproducerende landen voorkomen, worden illegale houtkap en de daarmee samenhangende handel een steeds groter probleem. (7) Het is duidelijk dat de druk op de natuurlijke bosbestanden en de vraag naar hout en houtproducten vaak te hoog zijn en dat de Gemeenschap haar weerslag op de bosecosystemen moet verminderen, ongeacht waar deze zich doet gevoelen. (8) Illegale houtkap is , naast institutionele en bestuurlijke tekortkomingen in de bosbouwsector van een groot aantal houtproducerende landen, een zeer ernstig probleem van groot internationaal belang. Illegale houtkap vormt een belangrijke bedreiging voor de bossen, aangezien hij bijdraagt tot de ontbossing en de aantasting van bossen , die op hun beurt verantwoordelijk zijn voor 20% van de CO2-emissies, heeft invloed op woestijn- en steppevorming, vergroot de bodemerosie, versterkt extreme weersomstandigheden en de overstromingen die daarvan het gevolg kunnen zijn, bedreigt de biodiversiteit, schaadt de woonomgeving van inheemse volkeren en ondermijnt een duurzaam bosbeheer en duurzame bosontwikkeling. Bovendien heeft illegale houtkap ook sociale, politieke en economische implicaties en ondermijnt het het streven naar goed bestuur, en vormt het een bedreiging voor lokale gemeenschappen die voor hun overleven van het bos afhankelijk zijn en voor de rechten van de inheemse bevolking. (9) Het doel van deze verordening is een halt toe te roepen aan de handel in illegaal gekapt hout en houtproducten in de EU, en een bijdrage te leveren aan het stoppen van ontbossing en aantasting van bossen en de daarmee verbonden emissie van koolstofdioxide en het wereldwijde verlies aan biodiversiteit, en moet duurzame economische groei, duurzame humane ontwikkeling en inachtneming van het leefklimaat van inheemse en lokale volkeren bevorderen. Deze verordening moet bijdragen aan de nakoming van verplichtingen en toezeggingen, ondermeer opgenomen in het Verdrag inzake biologische diversiteit (CBD) van 1992; de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES) van 1973; de internationale overeenkomsten inzake tropisch hout (ITTA) van 1983, 1994 en 2006; het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) uit 2002; het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming van 1994; de Verklaring van Rio inzake milieu en ontwikkeling van 1992; de Verklaring van Johannesburg en het bijbehorende implementatieplan, goedgekeurd op de Wereldtop over duurzame ontwikkeling op 4 september 2002; de actievoorstellen van het Intergouvernementeel Panel van de VN inzake bossen zoals goedgekeurd door de bijzondere zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGASS) van 1997, en van het Intergouvernementeel Bossenforum van de VN; de juridisch niet-bindende beginselverklaring inzake een mondiale consensus aangaande het beheer, het behoud en duurzame ontwikkeling van alle soorten bossen van 1992, van de conferentie over milieu en ontwikkeling van de Verenigde Naties (UNCED); Agenda 21, aangenomen door de UNCED in juni 1992; de UNGASS-resolutie over het "Programma voor de verdere tenuitvoerlegging van Agenda 21", van 1997; de Millenniumverklaring van 2000; het Wereldnatuurhandvest van 1982; de verklaring van de conferentie van de Verenigde Naties over het menselijk leefmilieu van 1972; het actieplan voor het menselijk leefmilieu van 1972, resolutie 4/2 van het Intergouvernementeel Bossenforum van de Verenigde Naties; het Verdrag inzake het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijk milieu in Europa van 1979; het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van corruptie (UNCAC), van 2003. (10) In Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002, tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (4) worden volgende prioritaire acties vastgesteld: bestudering van de mogelijkheden om actieve maatregelen te nemen ter voorkoming en bestrijding van de handel in illegaal gekapt hout, en continuering van de actieve deelname van de Gemeenschap en de lidstaten in de uitvoering van de mondiale en regionale resoluties en overeenkomsten over kwesties die verband houden met bossen. (11) In de Mededeling van de Commissie van 21 mei 2003, getiteld "Wetshandhaving , governance en handel in de bosbouw (FLEGT) , voorstel voor een EU-actie-plan (5) , is een pakket maatregelen voorgesteld ter ondersteuning van de internationale inspanningen om het probleem van de illegale houtkap en de daarmee samenhangende handel uit de wereld te helpen en een bijdrage te leveren aan de ruimere doelstelling van duurzaam bosbeheer . (12) De Raad en het Europees Parlement hebben erkend dat de Gemeenschap moet bijdragen aan de wereldwijde inspanningen om het probleem van de illegale houtkap aan te pakken en duurzame legale houtkap te bevorderen in het kader van duurzame ontwikkeling , duurzaam bosbeheer en armoedevermindering, alsook sociale gelijkheid en nationale soevereiniteit, en zij hebben die mededeling derhalve verwelkomd. (13) In overeenstemming met het doel van die mededeling, namelijk ervoor zorgen dat alleen houtproducten die overeenkomstig de nationale wetgeving van het producerende land zijn geproduceerd, de Gemeenschap binnen kunnen komen, heeft de Gemeenschap met houtproducerende landen (partnerlanden) onderhandeld over vrijwillige partnerschapsovereenkomsten (Voluntary Partnership Agreements – VPA's) die de partijen wettelijk verplichten een vergunningenstelsel in te voeren en de handel in hout en houtproducten waarop die VPA's betrekking hebben, te reguleren. (14) In het kader van bilaterale besprekingen moet de Gemeenschap voorts belangrijke houtverbruikende landen zoals de VS, China, Rusland en Japan ertoe aansporen om het probleem van de illegale houtkap te bespreken, geharmoniseerde en adequate verplichtingen voor de marktdeelnemers op hun eigen houtmarkt vast te stellen en een onafhankelijk wereldwijd alarmsysteem en register voor illegale houtkap in te stellen, dat bijvoorbeeld uit Interpol en een bevoegde instantie van de VN bestaat en dat over de recentste satellietopsporingstechnologie beschikt. (15) Marktdeelnemers in landen met bossen die van internationaal ecologisch belang zijn, moeten een bijzondere verantwoordelijkheid hebben voor duurzame houtontginning. (16) Gezien de schaal en de urgentie van het probleem, moet de bestrijding van de illegale houtkap en de daarmee samenhangende handel actief worden gesteund, moet de schade die de Gemeenschap aan de bosecosystemen toebrengt, worden verminderd, moet het VPA-initiatief worden aangevuld en versterkt, en moet een grotere synergie tot stand worden gebracht tussen beleid dat erop gericht is armoede te bestrijden en de bossen in stand te houden en beleid dat streeft naar een hoog niveau van milieubescherming, onder meer door de klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit te bestrijden. (17) Met als uitgangspunt het beginsel van preventief optreden, dienen alle marktpartijen in de toeleveringsketen verantwoordelijkheid te nemen voor het uitbannen van illegaal gekapt hout en houtproducten op de markt. (18) De inspanningen van de landen die met de Gemeenschap een FLEGT- VPA hebben gesloten, en de in de VPA's vervatte beginselen, met name ten aanzien van de definitie van het begrip legaal geproduceerd hout, moeten worden erkend. Ook moet rekening worden gehouden met het feit dat in het kader van het FLEGT-vergunningenstelsel alleen overeenkomstig de betrokken nationale wetgeving gekapt hout en producten daarvan naar de Gemeenschap worden uitgevoerd. Daartoe moeten de in de bijlagen II en III bij Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad van 20 december 2005 inzake de opzet van een FLEGT-vergunningensysteem voor de invoer van hout in de Europese Gemeenschap (6) genoemde producten van oorsprong uit de in bijlage I bij die verordening genoemde partnerlanden worden beschouwd als legaal gekapt, op voorwaarde dat zij aan die verordening en de bepalingen ter uitvoering daarvan voldoen . De in de VPA's vervatte beginselen, met name ten aanzien van de definitie van het begrip "legaal geproduceerd hout", moeten onder meer omvatten en waarborgen, duurzaam bosbeheer, instandhouding van de biodiversiteit, bescherming van lokale gemeenschappen die voor hun overleven van het bos afhankelijk zijn en van de inheemse bevolking en waarborging van de rechten van deze gemeenschappen en volkeren. (19) Er moet rekening worden gehouden met het feit dat de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde dier- en plantensoorten (CITES) van de bij die overeenkomst aangesloten partijen eist dat zij alleen een CITES-uitvoervergunning afgeven wanneer een soort die in de CITES-lijst is opgenomen, met name overeenkomstig de wetgeving van het uitvoerende land is verzameld. Daartoe moeten de houtproducten die zijn opgenomen in de lijsten in de bijlagen A, B en C bij Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (7) worden beschouwd als legaal gekapt, mits zij aan die verordening en de bepalingen ter uitvoering daarvan voldoen. (20) Rekening houdend met de complexiteit van de onderliggende factoren en de effecten van illegale houtkap, moeten de prikkels die aanzetten tot illegaal gedrag, worden verminderd door het gedrag van de marktdeelnemers te beïnvloeden. Strengere eisen en verplichtingen en sterkere wettelijke middelen om marktdeelnemers die illegaal hout en illegale houtproducten bezitten, dan wel op de Gemeenschapsmarkt brengen of beschikbaar stellen, te bestraffen, behoren tot de meest effectieve oplossingen om marktdeelnemers ervan te weerhouden zaken te doen met illegale leveranciers. (21) Bij gebrek aan een internationaal overeengekomen definitie van illegale houtkap, moet in de eerste plaats op grond van de wetgeving van het land waar het hout is gekapt, worden bepaald of houtkap al dan niet illegaal is. Bij de toepassing van legaliteitsnormen moet voorts rekening worden gehouden met internationale normen, zoals onder meer die van de African Timber Organisation, de Internationale Organisatie voor Tropisch Hout, het proces van Montreal inzake criteria en indicatoren voor het behoud en duurzaam beheer van bossen in gematigde en boreale streken alsmede het pan-Europese bosproces inzake criteria en indicatoren voor duurzaam bosbeheer. Dergelijke toepassing van legaliteitsnormen dient tevens bij te dragen tot de tenuitvoerlegging van internationale toezeggingen, beginselen en aanbevelingen, met inbegrip van die welke betrekking hebben op de beperking van de klimaatverandering, het tegengaan van het verlies aan biodiversiteit, armoedevermindering, het terugdringen van woestijnvorming, en de bescherming en bevordering van de rechten van inheemse volkeren, plaatselijke gemeenschappen en gemeenschappen die voor hun overleven van het bos afhankelijk zijn. Het land waar het hout wordt gekapt moet een inventarisatie kunnen overleggen van het totaal aan legaal gekapt hout, met bijzonderheden over de boomsoorten en de maximale houtproductie. (22) Veel houtproducten ondergaan talrijke processen voordat en nadat zij voor de eerste maal op de markt zijn gebracht. Om onnodige administratieve lasten te voorkomen, hoeven alleen marktdeelnemers die hout en houtproducten voor de eerste maal op de markt brengen, en dus niet de hele distributieketen, te voldoen aan de eis om een alomvattend stelsel van maatregelen en procedures (stelsel van zorgvuldigheidseisen) in te voeren zodat het gevaar dat illegaal gekapt hout en producten daarvan op de markt worden gebracht, tot een minimum wordt beperkt. Alle exploitanten in de toeleveringsketen moeten evenwel gebonden zijn door het absolute verbod om hout of houtproducten van illegale oorsprong in de handel te brengen en moeten hiertoe de nodige zorgvuldigheid betrachten. (23) Alle exploitanten (handelaren en producenten) in de toeleveringsketen van hout en houtproducten op de Gemeenschapsmarkt dienen op de aangeboden producten duidelijk aan te geven uit welke bron of van welke toeleverancier het hout afkomstig is. ▌ (24) Marktdeelnemers die hout en houtproducten voor de eerste maal op de markt van de Gemeenschap brengen moeten de nodige zorgvuldigheid betrachten door een stelsel van zorgvuldigheidseisen om het risico dat zij illegaal gekapt hout en producten daarvan op de markt brengen, tot een minimum te beperken. (25) Het stelsel van zorgvuldigheidseisen moet toegang verschaffen tot de bronnen en leveranciers van hout en houtproducten die op de markt van de Gemeenschap worden gebracht en tot informatie ten aanzien van de naleving van de toepasselijke wetgeving. (26) Bij de uitvoering van deze verordening dienen de Commissie en de lidstaten in het bijzonder aandacht te hebben voor de kenmerkende risico's voor en beperkte middelen van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's). Het is uitermate belangrijk dat KMO's niet worden belast met ingewikkelde regels die hun ontwikkeling in de weg staan. De Commissie dient derhalve zoveel mogelijk – uitgaande van de mechanismen en beginselen die in de aanstaande Small Business Act zijn vastgesteld – vereenvoudigde systemen uit te werken voor de uit deze verordening voortvloeiende verplichtingen voor KMO's zonder het doel van de verordening in gevaar te brengen, en de KMO's goede alternatieven te bieden om hen toe te laten hun werkzaamheden conform de Gemeenschapswetgeving uit te voeren. (27) ▌Om de uitvoering van deze verordening te vergemakkelijken en om bij te dragen tot de ontwikkeling van goede praktijken, moet erkenning worden verleend aan organisaties die passende en doeltreffende eisen hebben opgesteld voor de invoering van stelsels van zorgvuldigheidseisen. Een lijst van dergelijke erkende organisaties wordt bekendgemaakt ▌. (28) Met hetzelfde doel voor ogen stimuleert de Europese Unie de samenwerking van bovengenoemde organisaties met milieuorganisaties en mensenrechten-organisaties ter ondersteuning van de stelsels van zorgvuldigheidseisen en de controle daarop. (29) De bevoegde autoriteiten moeten erop toezien dat de marktdeelnemers aan de in deze verordening vastgestelde eisen voldoen. Daartoe moeten de bevoegde autoriteiten officiële controles uitvoeren , met inbegrip van douanecontroles, en de marktdeelnemers verplichten zo nodig corrigerende maatregelen te nemen. (30) De bevoegde autoriteiten moeten de controles registreren en een samenvatting daarvan publiek toegankelijk maken overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (8) . (31) Gezien het internationale karakter van illegale houtkap, moeten de bevoegde autoriteiten onderling en met milieuorganisaties, mensenrechtenorganisaties en de overheden van derde landen en/of de Commissie samenwerken. (32) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat overtredingen van deze verordening met doeltreffende, evenredige en afschrikwekkende straffen worden bestraft. (33) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) . (34) In het bijzonder moet de Commissie ║ de bevoegdheid worden gegeven uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van zorgvuldigheidseisen goed te keuren, waaronder criteria voor de beoordeling van het risico dat illegaal gekapt hout op de markt wordt gebracht, ║ criteria vast te stellen voor de erkenning van stelsels van zorgvuldigheidseisen die door toezichthoudende organisaties zijn ontwikkeld, en ║ de lijst van hout en houtproducten waarop deze verordening van toepassing is, aan te passen wanneer de technische kenmerken, het eindgebruik of de productieprocessen van hout en houtproducten dergelijke aanpassingen noodzakelijk maken. Daar het ║ maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing. ▌ (35) De ontwikkeling van duurzame bosbouw is een voortdurend proces. Om die reden dient deze verordening regelmatig te worden geëvalueerd, geactualiseerd en gewijzigd, al naar gelang de uitkomsten van nieuw onderzoek. De Commissie dient derhalve regelmatig kennis te nemen van de meest recente beschikbare onderzoeken en ontwikkelingen, en haar daarop gebaseerde bevindingen samen met de voorgestelde wijzigingen te presenteren in een verslag aan het Europees Parlement. (36) Ter bescherming van een goed functionerende interne markt voor bosproducten dient de Commissie doorlopend de effecten van deze verordening te onderzoeken. Daarbij dient vooral te worden gelet op de gevolgen van de verordening voor KMO's die actief zijn op de Gemeenschapsmarkt. De Commissie dient derhalve in overeenstemming hiermee regelmatig een onderzoek uit te voeren naar en een effectbeoordeling te maken van de uitwerking van de verordening op de interne markt en dan met name voor KMO's, naast de gevolgen voor het duurzame bosbeheer. De Commissie dient vervolgens het Europees Parlement verslag uit te brengen van haar onderzoek, haar conclusies en haar aanbevelingen ten aanzien van maatregelen. (37) Aangezien de doelstelling van deze verordening, te weten het aanvullen en versterken van het bestaande beleidskader en de bestrijding van illegale houtkap en de daarmee samenhangende handel, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege haar reikwijdte, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap ║ overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel , maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp en doel Bij deze verordening worden de verplichtingen van marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt brengen of aanbieden , vastgesteld. De marktdeelnemers zien erop toe dat uitsluitend legaal gekapt hout en houtproducten op de markt worden aangeboden. Marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt brengen passen een stelsel van zorgvuldigheidseisen toe. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities: Artikel 3 Verplichtingen van de marktdeelnemers 1. De marktdeelnemers zorgen ervoor dat zij alleen legaal gewonnen hout en houtproducten op de markt brengen en aanbieden . 2. De marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt brengen, stellen zelf een stelsel van zorgvuldigheidseisen op waarin de in artikel 4 , bedoelde elementen zijn opgenomen, of zij maken gebruik van een stelsel van zorgvuldigheidseisen van een erkende toezichthoudende organisatie als bedoeld in artikel 6 , lid 1. Bestaande nationale stelsels van wettelijk toezicht en vrijwillige mechanismen voor doorlopende controle in de gehele toeleveringsketen, die voldoen aan de voorwaarden in deze verordening, kunnen als basis dienen voor het stelsel van zorgvuldigheidseisen. 3. Marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt aanbieden, moeten door de gehele toeleveringsketen heen in staat zijn: 4. De in de bijlagen II en III bij Verordening (EG) nr. 2173/2005 genoemde houtproducten die van oorsprong zijn uit de in bijlage I bij die verordening genoemde partnerlanden en die aan die verordening en de bepalingen ter uitvoering daarvan voldoen, worden voor de toepassing van deze verordening beschouwd als legaal gekapt. 5. Houtproducten van de in de bijlagen A, B en C bij Verordening (EG) nr. 338/97 opgenomen soorten, die aan die verordening en de bepalingen ter uitvoering daarvan voldoen, worden voor de toepassing van deze verordening beschouwd als legaal gekapt. Artikel 4 Stelsels van zorgvuldigheidseisen 1. Het in artikel 3, lid 2 , bedoelde stelsel van zorgvuldigheidseisen moet: 2. De Commissie stelt maatregelen vast voor de uitvoering van dit artikel, met het oog op de eenheid van interpretatie van de voorschriften en de concrete naleving ervan door de marktdeelnemers. De Commissie stelt met name criteria op voor de beoordeling of er een risico bestaat dat illegaal gekapt hout en producten daarvan op de markt worden gebracht . De Commissie schenkt in dit opzicht bijzondere aandacht aan de verschillende situaties en mogelijkheden van KMO's en zal, voor zover mogelijk, deze ondernemingen aangepaste en vereenvoudigde alternatieven aanbieden voor het rapportage- en controlesysteem om het risico te vermijden dat deze een te grote belasting zullen vormen. In verband met het producttype, de herkomst of de complexiteit van de toeleveringsketen, worden bepaalde houtsoorten en de producten daarvan en leveranciers worden beschouwd als "bijzonder risico" dat aan de marktdeelnemers extra zorgvuldigheidseisen stelt. Extra zorgvuldigheidseisen kunnen, onder meer, inhouden: Hout en houtproducten uit de volgende gebieden worden door de marktdeelnemers, in het kader van deze verordening, beschouwd als "bijzonder risico": De Commissie stelt een register ter beschikking van hout, houtproducten en leveranciers die als "bijzonder risico" moeten worden aangemerkt. Deze maatregelen, die beogen niet-essentiële onderdelen van deze verordening ║ te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 12 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Vóór de goedkeuring van aanvullende uitvoeringsmaatregelen worden de belanghebbenden geraadpleegd. 3. Afzonderlijke lidstaten mogen niet belemmerd worden om bij de toelating van hout en houtproducten op de markt, ten aanzien van de houtkap en herkomst strengere eisen te stellen dan in deze verordening zijn vastgesteld, betreffende duurzaamheid, de bescherming van het milieu, het behoud van de biodiversiteit en het ecosysteem, de bescherming van leefgebieden van lokale gemeenschappen, de bescherming van gemeenschappen die voor hun overleving van het bos afhankelijk zijn, de bescherming en rechten van de inheemse bevolking en mensenrechten. Artikel 5 Etikettering De lidstaten dragen er zorg voor dat uiterlijk ... (10) alle hout en houtproducten die op de markt worden gebracht en aangeboden, worden voorzien van etiketten met informatie als bedoeld in artikel 3, lid 3. Artikel 6 Erkenning van toezichthoudende organisaties 1. De Commissie erkent, overeenkomstig de in artikel 12, lid 3 bedoelde regelgevingsprocedure, als toezichthoudende organisatie een particuliere of publieke entiteit die een stelsel van zorgvuldigheidseisen heeft opgesteld dat de in artikel 4, lid 1, genoemde elementen bevat. 2. Een publieke entiteit die erkenning aanvraagt als bedoeld in lid 1, moet aan de volgende vereisten voldoen: 3. Een particuliere entiteit die erkenning aanvraagt als bedoeld in lid 1, moet aan de volgende vereisten voldoen: 4. De toezichthoudende organisatie verstrekt, samen met de erkenningsaanvraag, de volgende informatie aan de Commissie : 5. In overeenstemming met de in artikel 12, lid 3, bedoelde procedure besluit de Commissie binnen drie maanden na aanvraag door een toezichthoudende organisatie of de ontvangst van een aanbeveling van de bevoegde autoriteit van een lidstaat of zij die organisatie erkenning verleent . Het besluit om een toezichthoudende organisatie erkenning te verlenen wordt door de Commissie binnen 15 dagen na de datum van dat besluit meegedeeld aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat onder wiens gezag de toezichthoudende organisatie valt. De Commissie doet deze mededeling vergezeld gaan van een kopie van de aanvraag. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten voeren op regelmatige basis controles uit , met inbegrip van controles ter plaatse of op grond van door derden geuite gegronde bezwaren, om zich ervan te vergewissen dat de toezichthoudende organisaties nog steeds aan de in lid 1 vastgestelde eisen voldoen. Controleverslagen worden toegankelijk gemaakt voor het publiek. Indien de bevoegde autoriteiten na een dergelijke controle vaststellen dat een toezichthoudende organisatie niet aan de in leden 1 en 2 of leden 1 en 3 vastgestelde eisen voldoet, stellen zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis en overleggen zij aan de Commissie alle relevante bewijzen daarvoor. 6. In overeenstemming met de in artikel 12, lid 3, bedoelde procedure besluit de Commissie de erkenning van een toezichthoudende organisatie in te trekken , als is vastgesteld dat niet langer aan de in de leden 1 en 2 of leden 1 en 3 vastgestelde eisen wordt voldaan. 7. De bevoegde autoriteiten stellen de Commissie binnen twee maanden in kennis van elk besluit om een aanbeveling te doen tot erkenning van een toezichthoudende organisatie ▌, dan wel de erkenning te weigeren of in te trekken. 8. De Commissie stelt maatregelen vast voor de uitvoering van dit artikel. Deze maatregelen, die beogen niet-essentiële onderdelen van deze verordening ║ te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 12 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Artikel 7 Lijst van toezichthoudende organisaties De Commissie maakt de lijst van ▌erkende toezichthoudende organisaties bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie, reeks C, en op haar website. De lijst wordt regelmatig bijgewerkt. Artikel 8 Toezicht- en controlemaatregelen 1. De bevoegde autoriteiten voeren controles uit om na te gaan of de marktdeelnemers aan de in artikel 3, leden 1, 2 en 3 en artikel 4, lid 1 vastgestelde eisen voldoen. 2. Controles worden uitgevoerd volgens een daartoe vastgesteld jaarplan en/of op basis van door derden geuite gegronde bezwaren, of indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat beschikt over informatie waaruit zou kunnen blijken dat het twijfelachtig is of de exploitant de voorwaarden die in het systeem van zorgvuldigheidseisen die in deze verordening zijn opgenomen, naleeft. 3. Controles kunnen onder meer betrekking hebben op: 4. De bevoegde autoriteiten beschikken over een betrouwbaar traceerbaarheidssysteem om internationaal verhandelde houtproducten te kunnen opsporen en openbare controlestelsels om te kunnen beoordelen in hoeverre de exploitanten hun verplichtingen nakomen en exploitanten te helpen bij het identificeren van leveranciers van hout en houtproducten met bijzonder risico. 5. De marktdeelnemers moeten alle assistentie verlenen die nodig is om het verrichten van de in lid 1 bedoelde controles te vergemakkelijken, met name wat betreft de toegang tot bedrijfsruimten en het voorleggen van documentatie of gegevens. 6. Indien, naar aanleiding van de in lid 1 bedoelde controles, mag worden aangenomen dat de exploitant de voorwaarden in artikel 3 heeft niet in acht heeft genomen, kunnen de bevoegde autoriteiten, in overeenstemming met hun nationale wetgeving een diepgaand onderzoek over deze overtreding instellen en overeenkomstig de nationale wetgeving en afhankelijk van de ernst van de overtreding, onmiddellijke maatregelen nemen, die onder meer betrekking kunnen hebben op: 7. De onmiddellijke maatregelen van de bevoegde autoriteiten zijn van dien aard dat voortzetting van de betrokken inbreuk wordt voorkomen en het de bevoegde autoriteiten mogelijk wordt gemaakt het onderzoek ernaar te voltooien. 8. Indien de bevoegde autoriteiten van mening zijn dat de technische en beheerssystemen en de zorgvuldigheids- en risicobeoordelingsprocedures onvoldoende zijn, zullen ze de exploitant aansporen tot het nemen van corrigerende maatregelen. Artikel 9 Controlegegevens 1. De bevoegde autoriteiten registreren de in artikel 8 , lid 1, bedoelde controles, waarbij zij met name de aard en de resultaten van de controles aangeven, alsmede de te nemen corrigerende maatregelen waarom is gevraagd. De gegevens van alle controles worden ten minste 10 jaar bewaard. 2. ▌De in lid 1 bedoelde gegevens worden op Internet voor het publiek beschikbaar gesteld overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG. Artikel 10 Samenwerking 1. De bevoegde autoriteiten werken met elkaar, met de overheden van derde landen en met de Commissie samen om de naleving van deze verordening te garanderen. 2. De bevoegde autoriteiten wisselen met de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten en met de Commissie informatie uit over de resultaten van de in artikel 8 , lid 1, bedoelde controles. Artikel 11 Bevoegde autoriteiten 1. Elke lidstaat wijst één of meer voor de uitvoering van deze verordening bevoegde autoriteiten aan. Deze autoriteiten moeten voldoende bevoegdheden krijgen om deze verordening te handhaven door toezicht uit te oefenen op de toepassing ervan, vermoedelijke overtredingen te onderzoeken in samenwerking met de douanediensten en overtredingen tijdig te melden aan de vervolgende autoriteit. De lidstaten delen de Commissie uiterlijk op 31 december ... de naam en het adres van de bevoegde autoriteiten mee. De lidstaten stellen de Commissie ook in kennis van elke wijziging van de naam of het adres van de bevoegde autoriteiten. 2. De Commissie maakt de lijst van de bevoegde autoriteiten toegankelijk voor het publiek via Internet. Deze lijst wordt bijgewerkt. Artikel 12 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor de houthandel. ║ 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. Artikel 13 Ontwikkeling van duurzaamheidsvoorschriften Uiterlijk ... (11) zal de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een wetgevingsvoorstel indienen over een communautaire norm voor hout en houtproducten die afkomstig zijn uit natuurbossen en die het bereiken van de hoogst mogelijke duurzaamheid beoogt. Artikel 14 Adviesgroep 1. Er wordt een adviesgroep opgericht, bestaand uit vertegenwoordigers van geïnteresseerde belanghebbenden, zoals onder meer vertegenwoordigers van de houtverwerkende industrie, boseigenaren, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en consumentenverenigingen, en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Vertegenwoordigers van de lidstaten kunnen op eigen initiatief of op uitnodiging van de adviesgroep deelnemen aan zijn zittingen. 3. De adviesgroep stelt een reglement van orde vast, dat op de website van de Commissie wordt gepubliceerd. 4. De Commissie verleent de nodige technische en logistieke steun aan de adviesgroep en stelt het secretariaat voor zijn vergaderingen ter beschikking. 5. De adviesgroep onderzoekt en verstrekt adviezen over vraagstukken betreffende de toepassing van deze verordening die door de voorzitter, op eigen initiatief of op verzoek van de leden van de adviesgroep of de Commissie, aan de orde worden gesteld. 6. De Commissie deelt de in de adviesgroep geuite opvattingen mee aan het comité. Artikel 15 Wijzigingen De Commissie kan de in de bijlage vastgestelde lijst van hout en houtproducten aanvullen , rekening houdend met de technische kenmerken, het eindgebruik en de productieprocessen. Deze maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 12 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Artikel 16 Sancties De lidstaten stellen voorschriften vast inzake de sancties die van toepassing zijn bij overtreding van de bepalingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties ook worden toegepast. De sancties moeten van strafrechtelijke of administratieve aard zijn, doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn en kunnen onder andere omvatten: Bij hangende rechtsgedingen zullen marktdeelnemers de aanvoer van hout en houtproducten uit de gebieden in kwestie, opschorten. Boetes bedragen ten minste vijf keer de waarde van de houtproducten die door het plegen van de ernstige overtreding zijn verkregen. Bij herhaling van een ernstige overtreding binnen een periode van 5 jaar lopen de boetes geleidelijk op tot een bedrag dat tien keer zo hoog is als de waarde van de houtproducten die door het plegen van de ernstige overtreding zijn verkregen. Onverminderd de andere in het Gemeenschapsrecht vastgestelde bepalingen betreffende financiële middelen van de overheid, verlenen de lidstaten aan marktdeelnemers die zijn veroordeeld voor een ernstige overtreding van deze verordening, geen enkele overheidssteun in het kader van nationale steunregelingen of uit communautaire fondsen voordat er corrigerende maatregelen zijn genomen en doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties zijn opgelegd. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 31 december ... van deze bepalingen inzake sancties in kennis en delen haar onverwijld alle latere wijzigingen van die bepalingen mee. Artikel 17 Rapportage 1. Vanaf de datum van toepassing van deze verordening dienen de lidstaten voor de eerste keer uiterlijk op 30 april ... (12) en daarna om de twee jaar ║ bij de Commissie een verslag in over de toepassing van deze verordening in de voorgaande twee jaar. 2. Op basis van deze verslagen stelt de Commissie een verslag op dat om de twee jaar aan het Europees Parlement en de Raad moet worden voorgelegd. 3. Bij de opstelling van het in lid 2 bedoelde verslag houdt de Commissie rekening met de vorderingen die zijn gemaakt met betrekking tot de sluiting en toepassing van de vrijwillige FLEGT-VPA's die zijn aangenomen krachtens Verordening (EG) nr. 2173/2005. De Commissie overweegt of in het licht van de met de toepassing van de FLEGT-VPA's opgedane ervaringen en hun doeltreffendheid bij de bestrijding van het probleem van illegale houtkap, wijzigingen van deze verordening vereist zijn. Artikel 18 Wijziging van Richtlijn 2008/99/EG Richtlijn 2008/99/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 inzake de bescherming van het milieu door middel van het strafrecht (13) , wordt met ingang van ... (14) als volgt gewijzigd: 1. Het volgende punt wordt aan artikel 3 toegevoegd: " (i bis) het aanbieden op de markt van illegaal gewonnen hout of houtproducten. 2. Het volgende streepje wordt toegevoegd aan bijlage A: − "Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad van ... tot vaststelling van de verplichtingen van marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt brengen". Artikel 19 Toetsing De Commissie zal uiterlijk ... (15) * drie jaar na de inwerkingtreding van deze verordening, en nadien elke vijf jaar, een toetsing uitvoeren van het functioneren van deze verordening met het oog op het doel van de verordening, het Europees Parlement verslag uitbrengen van haar conclusies en, aan de hand daarvan, suggesties doen voor wijzigingen. De toetsing zal zich bovenal richten op het volgende: Artikel 20 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van … (16) . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Hout en houtproducten, zoals vastgesteld in de in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (17) vastgestelde gecombineerde nomenclatuur waarvoor het bepaalde in deze verordening geldt 1. De producten van de bijlagen II en III van Verordening (EG) nr. 2173/2005 van de Raad, waarop het FLEGT-vergunningensysteem van toepassing is; 2. Houtpulp en papier van de hoofdstukken 47, 48 en 49 van de gecombineerde nomenclatuur (GN) , met uitzondering van producten op basis van bamboe en door terugwinning (uit resten en afval) verkregen producten; 3. Houten meubels van de GN-codes 9403 30, 9403 40, 9403 50 00, 9403 60 en 9403 90 30; 4. Geprefabriceerde bouwwerken van GN-code 9406 00 20; 5. Brandhout, in de vorm van ronde of andere blokken, rijshout, takkenbossen en dergelijke; hout in plakjes, spanen of kleine stukjes; zaagsel, resten en afval, van hout, ook indien geperst tot blokken, briketten, pellets of dergelijke vormen, van GN-code 4401; 6. Schrijn- en timmerwerk voor bouwwerken, daaronder begrepen panelen met cellenstructuur, ineengezette panelen voor vloerbedekking en dakspanen ("shingles" en "shakes"), van hout, hout (niet-ineengezette plankjes voor parketvloeren daaronder begrepen), waarvan ten minste één zijde over de gehele lengte of uiteinde is geprofileerd (geploegd, van sponningen voorzien, afgerond met V-verbinding of dergelijke), ook indien geschaafd, geschuurd of met stuikverbinding, van GN-code 4418; 7. Spaanplaat, zogenaamd oriented strand board (OSB), en dergelijke plaat, van hout, ook indien samengeperst met harsen of met andere organische bindmiddelen, van GN-code 4410; 8. Vezelplaat van houtvezels of van andere houtachtige vezels, ook indien gebonden met harsen of met andere organische bindmiddelen, van GN-code 4411; 9. Verdicht hout, in blokken, in planken, in stroken of in profielen, van GN-code 4413 00 00; 10. Houten lijsten voor schilderijen, voor foto's, voor spiegels en dergelijke, van GN-code 4414 00; 11. Pakkisten, kratten, trommels en dergelijke verpakkingsmiddelen van hout; kabelhaspels van hout; laadborden, laadkisten en andere laadplateaus van hout; opzetranden voor laadborden, van hout; doodkisten, van GN-code 4415; 12. Vaten, kuipen, tobben en ander kuiperswerk, alsmede delen daarvan, van hout, duighout daaronder begrepen, van GN-code 4416 00 00. 13. De andere producten uit hout van de hoofdstukken 94 en 95 van de GN, inclusief speelgoed en sportartikelen uit hout, enzovoort. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0775 ), – gelet op artikel 100 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0511/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0214/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel als geamendeerd; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0676 ), – gelet op artikel 308 van het EG-verdrag en artikel 203 van het Euratom-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0399/2008), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0228/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt de Commissie na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, indien de Raad geen besluit genomen heeft ter zake, de mogelijkheden te onderzoeken artikel 196 (civiele bescherming) vast te stellen als rechtsgrondslag voor het onderhavige voorstel, en indien nodig opnieuw de indiening van een voorstel bij het Parlement te overwegen; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden (16437/2008), – gelet op artikel 30, lid 1, onder a) en c) en artikel 34, lid 2, onder c), van het EU­Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1, van het EU­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0029/2009), – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0193/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van het Koninkrijk der Nederlanden. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2009)0037 ), – gezien de Akte van Toetreding van 1979, en met name punt 6 van het daaraan gehechte Protocol nr. 4 betreffende katoen, – gelet op artikel 37, lid 2, derde alinea, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0063/2009), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0200/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2008)0895 ), – gelet op artikel 71 en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0073/2009), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0219/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2009, definitief vastgesteld op 18 december 2008 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2009 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2009, ingediend door de Commissie op 2 februari 2009 ( COM(2009)0032 ), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2009, opgesteld door de Raad op 26 februari 2009 (6953/2009 – C6-0077/2009), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0192/2009 ), A. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2009 de volgende punten omvat: de personeelsformaties van de gemeenschappelijke onderneming SESAR (Single European Sky ATM Research − onderzoek naar een gemeenschappelijk Europees luchtruim/ATM) en van het Europees Centrum voor ziektepreventie en –bestrijding (ECDC), de wijziging van de personeelsformatie van het Europees Spoorwegbureau (ERA) en de wijziging van de toelichting bij de begroting van de voorbereidende actie GMES (Global Monitoring for Environment and Security − wereldwijde monitoring van milieu en veiligheid), B. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2009 tot doel heeft deze budgettaire aanpassingen formeel te integreren in de begroting 2009, 1. neemt kennis van het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2009; 2. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2009 zoals ingediend; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2009, definitief vastgesteld op 18 december 2008 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2009 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2009, ingediend door de Commissie op 6 maart 2009 ( COM(2009)0110 ), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2009, opgesteld door de Raad op 30 maart 2009 (8153/2009 – C6-0118/2009), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0194/2009 ), A. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2009 de herordening met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2007 van het stelsel van eigen middelen overeenkomstig Besluit 2007/436/EG, Euratom van 7 juni 2007 betreft, B. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2009 tot doel heeft deze budgettaire aanpassingen formeel te integreren in de begroting 2009, 1. neemt kennis van het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2009; 2. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2009 zoals ingediend; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek van Aldo Patriciello om verdediging van zijn immuniteit in het kader van een strafrechtelijke procedure bij de rechtbank van Campobasso, dat op 11 november 2008 werd ingediend en waarvan op 20 november 2008 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Aldo Patriciello te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3, van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen ("het Protocol"), en op artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964, 10 juli 1986 en 21 oktober 2008 (1) , – gelet op artikel 6, lid 3, en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0196/2009 ), A. overwegende dat Aldo Patriciello een lid van het Europees Parlement is, wiens geloofsbrieven op 15 juni 2006 door het Parlement werden onderzocht, B. overwegende dat het Europees Parlement en de nationale gerechtelijke autoriteiten volgens het Hof van Justitie dienen samen te werken, teneinde elk conflict bij de uitlegging en toepassing van de bepalingen van het Protocol te voorkomen; overwegende bijgevolg dat, wanneer voor een nationale rechter een procedure is ingeleid tegen een lid van het Europees Parlement, en aan deze rechter wordt meegedeeld dat een procedure is gestart ter verdediging van de immuniteit en voorrechten van die afgevaardigde, zoals voorzien in artikel 6, lid 3, van het Reglement, hij de gerechtelijke procedure dient te schorsen en het Parlement dient te verzoeken onverwijld zijn advies uit te brengen (2) , C. overwegende dat, overeenkomstig artikel 10 van het Protocol, tijdens de zittingsduur van het Europees Parlement de leden op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend, en dat op deze immuniteit geen beroep kan worden gedaan in geval van betrapping op heterdaad; overwegende dat dit het Europees Parlement niet belet zijn recht uit te oefenen om de immuniteit van een van zijn leden op te heffen, D. overwegende dat op het onderhavige geval artikel 68, lid 2, van de Italiaanse Grondwet van toepassing is, op grond waarvan tegen parlementsleden zonder specifieke formaliteiten een strafrechtelijke procedure kan worden ingeleid, zij het dat een afgevaardigde niet mag worden gefouilleerd en dat geen huiszoeking bij hem mag worden verricht zonder toestemming van de Kamer waartoe hij behoort, en dat een afgevaardigde niet aangehouden mag worden of anderszins van zijn vrijheid mag worden beroofd of in hechtenis worden genomen, behalve ter executie van een rechterlijk vonnis dat in kracht van gewijsde is gegaan of bij betrapping op heterdaad op een misdrijf waarvoor aanhouding in dat geval dwingend is voorgeschreven, E. overwegende dat het Protocol in zijn huidige vorm het Europees Parlement niet de middelen biedt om bindende stappen te ondernemen teneinde Aldo Patriciello te beschermen, 1. besluit de immuniteit en de voorrechten van Aldo Patriciello niet te verdedigen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de terzake bevoegde autoriteiten van de Italiaanse Republiek. Het Europees Parlement , – gezien het verzoek van Renato Brunetta om verdediging van zijn immuniteit in het kader van een strafrechtelijke procedure bij de rechtbank van Florence, dat op 15 mei 2008 werd ingediend, en van de ontvangst waarvan op 4 juni 2008 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964, 10 juli 1986 en 21 oktober 2008 (1) , – gelet op artikel 6, lid 3, en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0195/2009 ), 1. besluit de immuniteit en voorrechten van Renato Brunetta te verdedigen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de terzake bevoegde autoriteiten van de Italiaanse Republiek. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek om overleg over de parlementaire immuniteit van Antonio Di Pietro, dat op 15 mei 2008 werd doorgestuurd door de bevoegde autoriteit van de Italiaanse Republiek en waarvan op 5 juni 2008 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Antonio Di Pietro te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3, van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964, 10 juli 1986 en 21 oktober 2008 (1) , – gelet op artikel 68, lid 1, van de Italiaanse Grondwet, – gelet op artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 13, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0197/2009 ), 1. besluit de immuniteit van Antonio Di Pietro niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van de bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de terzake bevoegde autoriteiten van de Italiaanse Republiek. Het Europees Parlement , – gezien het op 20 januari 2009 aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Hannes Swoboda, dat op 5 december 2008 werd ingediend door het Landgericht für Strafsachen (strafrechtbank) te Wenen, en van de ontvangst waarvan op 5 februari 2009 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Hannes Swoboda te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3, van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen en op artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 57 van de Oostenrijkse federale grondwet (Bundes-Verfassungsgesetz), – gelet op artikel 6, lid 2, en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0190/2009 ), 1. besluit de immuniteit van Hannes Swoboda niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteiten van de Republiek Oostenrijk. Het Europees Parlement , – gezien Verordening (EG) nr. 1085/2006 van de Raad van 17 juli 2006 tot invoering van een instrument voor pretoetredingssteun (IPA) (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 718/2007 van de Commissie van 12 juni 2007 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1085/2006 van de Raad tot invoering van een instrument voor pretoetredingssteun (IPA) (2) , – gezien de mededeling van de Commissie van 8 november 2006 getiteld "Instrument voor pretoetredingssteun (IPA) – Meerjarig indicatief financieel kader voor 2008-2010" ( COM(2006)0672 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 6 november 2007 getiteld "Instrument voor pretoetredingssteun (IPA) – Meerjarig indicatief financieel kader voor 2009–2011" ( COM(2007)0689 ), – gezien het verslag van de Commissie van 15 december 2008 getiteld "IPA-jaarverslag 2007" ( COM(2008)0850 en SEC(2008)3026), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 november 2008 getiteld "Uitbreidingsstrategie en voornaamste uitdagingen 2008-2009" en de bijbehorende voortgangsverslagen over de afzonderlijke landen voor 2008 ( COM(2008)0674 met SEC(2008)2692 tot en met SEC(2008)2699), – gezien het verslag van de Commissie van 22 juli 2008 getiteld "Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen – Fraudebestrijding – Jaarverslag 2007" ( COM(2008)0475 inclusief SEC(2008)2300), – gezien het verslag van de Commissie van 27 oktober 2008 getiteld "Jaarverslag van het pretoetredingsinstrument voor structureel beleid (ISPA) 2007" ( COM(2008)0671 en SEC(2008)2681), – gezien het verslag van de Commissie van 22 december 2008 getiteld "PHARE, pretoetredingsinstrument voor Turkije, CARDS en overgangsfaciliteit: jaarverslag 2007" ( COM(2008)0880 en SEC(2008)3075), – gezien het verslag van de Europese Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (3) , – gezien bijzonder verslag nr. 5/2007 van de Europese Rekenkamer over het beheer van het programma CARDS door de Commissie, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (4) , – gezien het jaarlijks activiteitenverslag 2007 van de directeur-generaal Uitbreiding van de Commissie (5) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over uitbreiding en in het bijzonder zijn resolutie van 10 juli 2008 betreffende het strategiedocument van de Commissie voor de uitbreiding 2007 (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2008 over het voortgangsverslag 2007 over Kroatië (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 april 2008 over het voortgangsverslag 2007 betreffende de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 mei 2008 inzake het voortgangsverslag 2007 over Turkije (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 januari 2009 over handel en economische betrekkingen met de westelijke Balkan (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 december 2008 over de situatie van vrouwen in de Balkan (11) , – onder verwijzing naar het bezoek van een onderzoeksmissie van de Commissie begrotingscontrole in Kosovo (12) van 22 tot 25 juni 2008 en het verslag van de desbetreffende missie (13) , – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en in het bijzonder artikel 53 van deze verordening, en haar uitvoeringsbepalingen, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0181/2009 ), A. overwegende dat het IPA het nieuwe financiële instrument is dat de instrumenten en programma's voor kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten – met name Phare, Sapard, Ispa, financiële pretoetredingssteun voor Turkije en Cards – vervangt en bedoeld is om de EU-steun op een flexibele manier efficiënt af te stemmen op de specifieke behoeften en beheerscapaciteit van deze landen, B. overwegende dat het IPA bestaat uit de volgende vijf afdelingen, in overeenstemming met de prioriteiten die al naar gelang de behoeften van de ontvangende landen zijn vastgelegd, te weten: I. Omschakeling en institutionele opbouw, II. Grensoverschrijdende samenwerking (CBC), III. Regionale ontwikkeling, IV. Ontwikkeling van het menselijk potentieel, V. Plattelandsontwikkeling, C. overwegende dat het IPA een belangrijke factor is om de levenskwaliteit van burgers, maatschappelijke normen, infrastructuur en regionale en grensoverschrijdende samenwerking te verbeteren, en om de eerbiediging van mensenrechten in kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten te bevorderen, D. overwegende dat parlementaire controle van de uitvoering van de begroting op het vlak van het uitbreidingsbeleid niet alleen ten doel heeft te verzekeren dat EU-steun in overeenstemming met de voorschriften en de beleidsterreinen van de EU is gebruikt, maar ook om te evalueren of de steun effectief ten behoeve van de in de strategie- en voortgangsverslagen over de ontvangende landen vastgelegde prioriteiten is toegekend en of hij de beoogde resultaten heeft opgeleverd met het oog op gemeenschappelijke EU-belangen, E. overwegende dat het cruciaal is om de uitvoering van het IPA rigoureus en al in een vroeg stadium te onderzoeken, om de problemen die bij de uitvoering van eerdere pretoetredingsinstrumenten te laat werden vastgesteld, te voorkomen, rekening houdende met het feit dat onregelmatigheden die niet tijdig worden onderkend zich zullen vermenigvuldigen en dat het erg moeilijk zal zijn ze in een later stadium aan te pakken, daar ze de vorm van permanente misstanden zullen aannemen, F. overwegende dat de bestrijding van corruptie en de sectorale hervormingen (in de sectoren justitie, politie en openbaar bestuur) niet alleen behoorlijk bestuur en de rechtsstaat maar ook het algemene ondernemingsklimaat beïnvloeden, G. overwegende dat het IPA, meer bepaald door de evaluatie van indicatieve meerjarenplannen (MIPD's), aanzienlijke flexibiliteit biedt, waardoor het aan de veranderende behoeften en beheerscapaciteit van de ontvangende landen aangepast kan worden, H. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EG) nr. 1085/2006 van de Raad ("de IPA-verordening") verplicht is uiterlijk 31 december 2010 een verslag over de tussentijdse evaluatie van de uitvoering van het IPA aan het Europees Parlement en de Raad voor te leggen, met, indien nodig, een wetgevingsvoorstel tot wijziging van die verordening, I. overwegende dat de Commissie op verzoek van het Parlement heeft toegezegd reeds in 2009 een tussentijdse beoordeling uit te voeren van het pakket instrumenten voor hulp aan derde landen, waaronder het IPA, J. overwegende dat het zaak is dat het Parlement zonder verder uitstel in verbinding treedt met de nationale parlementen van de landen die in aanmerking komen voor het instrument voor pretoetredingssteun, Algemene opmerkingen 1. verwelkomt de gestructureerde dialoog die met de Commissie is opgezet over de uitvoering van het IPA en roept haar standpunt in dit verband in herinnering, in het bijzonder de noodzaak om alle begunstigde landen gelijke toegang te bieden tot het volledige scala aan beleidsmiddelen dat uit hoofde van het instrument beschikbaar is, om voldoende prioriteit te geven aan de strijd tegen corruptie en georganiseerde misdaad en om meer aandacht te besteden aan institutionele capaciteitsopbouw, met name op parlementair niveau, de ontwikkeling van maatschappelijke organisaties, maatregelen ter bevordering van het principe van tolerantie en non-discriminatie, menselijke ontwikkeling en regionale samenwerking op belangrijke beleidsterreinen; 2. is tevreden over de hoge uitvoeringsgraad van de IPA-vastleggingen in 2007; betreurt evenwel dat de eerste IPA-programma's pas eind 2007 zijn goedgekeurd en dat de daadwerkelijke uitvoering pas in 2008 van start ging, ten dele als gevolg van de late goedkeuring van het nieuwe instrument en ten dele als gevolg van vertragingen in de begunstigde landen bij het opzetten van de vereiste structuren en beheersystemen; spoort de Commissie aan door te gaan met de uitvoering van projecten en toe te zien op de toewijzing van fondsen en de behaalde resultaten om ervoor te zorgen dat het IPA een zichtbare impact heeft in de desbetreffende landen; 3. merkt op dat, door de late vaststelling van de IPA-verordening en van Verordening (EG) nr. 718/2007 ("de IPA-uitvoeringsverordening") en bijgevolg van het eerste meerjarig indicatief financieel kader (MIFF) en de MIPD's, de monitoring en evaluatie van, alsmede de rapportage over de programma's en projecten van het IPA voor 2007 beperkt waren en nog geen resultaten hebben opgeleverd; benadrukt dat voor een vlotte overgang van vorige pretoetredingsinstrumenten naar het IPA ononderbroken programmering, adequate uitvoering van projecten en uitvoering van betalingen noodzakelijk zijn; 4. is van mening dat de nationale programma's van het IPA voor 2007 en het communautaire pretoetredingsbeleid toereikend coherent waren, omdat de meeste van de in de programma's vastgelegde doelstellingen spoorden met de in de respectieve voortgangsverslagen van de Commissie vastgelegde prioriteiten; 5. merkt op dat het accent voor de kandidaat-lidstaten hoofdzakelijk ligt op de toepassing van Europese normen, met name statistische, ecologische en fiscale normen, wat strookt met het uitbreidingsbeleid van de EU; wijst er echter op dat het belang van de politieke criteria, met name democratisch bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, godsdienstvrijheid, rechten van vrouwen en minderheden, en de rechtsstaat, niet mogen worden ondermijnd, omdat het niet aan deze criteria voldoet tot complicaties en vertraging in de onderhandelingen kan leiden; is van mening dat er een beter evenwicht zou moeten zijn tussen projecten gericht op het voldoen aan de politieke criteria en projecten gericht op de toepassing van het acquis; 6. herinnert de Commissie eraan dat de legitimiteit en het vermogen van de Unie om hervormingen te bevorderen aanzienlijk vergroot kunnen worden als het IPA zijn steun richt op terreinen die direct voordeel opleveren voor de burgers van de (potentiële) kandidaat-lidstaten, met name gelet op de behoeften en uitdagingen die voortvloeien uit de wereldwijde financiële crisis; 7. is derhalve van mening dat het IPA steun moet geven aan de inspanningen van de begunstigde landen om te voldoen aan de voorwaarden die zijn opgenomen in de routekaart voor visumliberalisering, opdat de burgers van de westelijke Balkan eindelijk kunnen profiteren van het vrije verkeer en volledig kunnen deelnemen aan EU-programma's en -regelingen; verheugt zich over het voornemen van de Commissie om de toewijzing van IPA-middelen aan de programma's Tempus, Erasmus Mundus en Jeugd in actie verder te verhogen; 8. neemt kennis van het feit dat de Commissie eind 2008 in een positie verkeerde om accreditatie voor gedecentraliseerd beheer toe te kennen aan Kroatië voor de Afdelingen I tot en met IV en aan Turkije voor de Afdelingen I en II; moedigt de Commissie aan om intensief met de kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten te blijven samenwerken om deze landen in de nabije toekomst in staat te stellen steun gedecentraliseerd te beheren en zodoende volledige toegang tot alle afdelingen van het IPA te verwerven; wijst er echter op dat de overdracht van beheersbevoegdheden aan voorwaarden en de effectieve uitoefening van de bevoegdheden is onderworpen; 9. benadrukt dat het gebruik van het IPA een gezamenlijke verantwoordelijkheid is van de Commissie en de nationale regeringen van de kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten; roept de Commissie op de samenwerking en communicatie tussen haar delegaties en de betreffende autoriteiten te verbeteren, permanent toe te zien op de bij de projectuitvoering gehanteerde procedures en te werken aan gemeenschappelijke maatregelen ter versterking van de bestuurlijke capaciteit van ontvangende landen; 10. benadrukt de noodzaak om het IPA transparant en doeltreffend te beheren en te controleren, rekening houdend met het specifieke karakter van de interne audit- en controlesystemen van elk land en de beste praktijken in de pretoetredingsprocedures van voormalige kandidaat-lidstaten; 11. verwacht van de Commissie dat zij jaarlijks aan het Parlement en zijn bevoegde Commissie begrotingscontrole rapporteert over betalingen en uitvoering van IPA-steun, evenals over de resterende middelen van ISPA, IPARD en SAPARD, waarbij zij voor elk ontvangend land details en voorbeelden van de beste praktijk geeft en rapporteert over alle problemen en onregelmatigheden die zich hebben voorgedaan; 12. merkt op dat horizontale kwesties, zoals milieueffectrapportage, behoorlijk bestuur, betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld, gelijke kansen en non-discriminatie, onvoldoende aan bod komen en zichtbaar zijn in de IPA-projecten voor 2007; vraagt de Commissie in het bijzonder regionale of horizontale programma's met meerdere begunstigden te ontwikkelen, in het bijzonder ter bestrijding van corruptie en georganiseerde misdaad, alsmede voor interculturele dialoog en gendergelijkheid; 13. merkt op dat beperkte steun is toegewezen aan grote geografische gebieden of veelomvattende beleidsterreinen en dat deze steun in vele kleine projecten versplinterd is in plaats van deze in een beperkt aantal projecten met een grotere zichtbaarheid te concentreren; wijst erop dat in de jaarlijkse nationale programma's een evenwicht dient te worden bereikt tussen een adequate reactie op de in de voortgangsverslagen vastgelegde hoofdprioriteiten en het vermijden van overdreven versplintering van de steun; Opmerkingen betreffende het beleid en individuele landen 14. benadrukt de uitermate dringende noodzaak om het IPA in alle ontvangende landen te gebruiken ter versterking van de bestrijding van corruptie en georganiseerde misdaad, met bijzondere aandacht voor witwaspraktijken, illegale migratie en mensenhandel; merkt op dat hoewel corruptie in alle voortgangsverslagen voor 2008 als een ernstig probleem en een hoofdprioriteit is aangemerkt, niet alle IPA-programma's voor 2007 voldoende aandacht schenken aan corruptie; stelt voor dat steun voor dit doel wordt gereserveerd, zoals in het geval van Kroatië (15) en Montenegro (16) , en roept de Commissie in dit opzicht op een meer coherente strategie uit te werken op basis van de uit de recentste uitbreidingsrondes getrokken lessen; 15. merkt op dat maatschappelijke organisaties in de ontvangende landen actiever betrokken zouden moeten worden bij de ontwikkeling en het opstarten van projecten, wijst erop dat toekomstige IPA-programma's iets zouden moeten doen aan de systematische afhankelijkheid van donoren van de maatschappelijke organisaties, om te vermijden dat deze "op aanvraag" bestaan, en tevens aandacht zouden moeten besteden aan de ontwikkeling van een aantal van de maatschappelijke organisaties langs etno-politieke conflictgrenzen, in het bijzonder in Bosnië en Herzegovina, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Kosovo (17) ; verwacht dat de nieuwe faciliteit voor het maatschappelijk middenveld vele van de problemen in verband met de diversiteit, complexiteit en versplintering van EU-programma's zal oplossen; 16. benadrukt dat voortdurende ondersteuning van maatschappelijke organisaties in kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten noodzakelijk is om tussen hen een concurrerende omgeving tot stand te brengen en om hun inspanningen voor een resultaat-gerichte IPA-uitvoering en actieve betrokkenheid bij projectbeheer een duurzaam karakter te geven; 17. merkt op dat via het IPA gefinancierde projecten en activiteiten slecht scoren wat betreft zichtbaarheid van de EU "ter plaatse" en geen "bottom-up" legitimiteit voor verdere toenadering tot de EU tot stand hebben gebracht; 18. is van mening dat onderwijs en werkgelegenheid voor jongeren als noodzakelijke voorwaarden voor stabiliteit en ontwikkeling op lange termijn niet adequaat aan bod zijn gekomen; benadrukt de noodzaak van de strijd tegen werkloosheid, in het bijzonder jeugdwerkloosheid en langdurige werkloosheid, als uiterst belangrijke transversale kwestie; stelt in dit opzicht voor dat de Commissie de mogelijkheid nagaat om een beter gebruik te maken van de door het IPA geboden flexibiliteit, zodat, in voorkomend geval, maatregelen in verband met afdeling III tot en met V via de eerste twee afdelingen kunnen worden gefinancierd; 19. merkt op dat de omvang van regionale financiële steun op basis van het IPA relatief klein is (ongeveer 10% van het totale IPA), temeer daar deze elf voor steun in aanmerking komende themagebieden – van onderwijs en jeugd tot nucleaire veiligheid – in zes landen omvat; 20. acht het zorgwekkend dat in 2007 de totale IPA-toewijzingen voor afdeling II slechts 38 800 000 EUR bedroegen op een totaal van 497 200 000 EUR (m.a.w. minder dan 8%); wijst erop dat dit in tegenspraak is met de verklaring van de Commissie dat grensoverschrijdende samenwerking verzoening en goede betrekkingen met de buurlanden bevordert en met name relevant is in een regio die een recente geschiedenis van conflicten kent; betreurt dat effectieve samenwerking in de praktijk bemoeilijkt is door een aantal factoren, waaronder niet op elkaar afgestemde structuren en procedures tussen sommige partnerlanden, maar ook politieke problemen; roept de ontvangende landen en de Commissie op in het kader van deze afdeling voort te bouwen op bestaande samenwerking en nieuwe samenwerkingsverbanden te ontwikkelen, overeenkomstig de doelstelling om betrekkingen van goed nabuurschap te stimuleren en economische integratie te bevorderen, in het bijzonder op het vlak van milieu, natuurlijk en cultureel erfgoed, en de bestrijding van corruptie en georganiseerde misdaad; 21. acht het voorts zorgwekkend dat in 2007 geen enkel door de ontvangende landen ingediend IPA-programma rechtstreeks betrekking had op de rechten van vrouwen en gendergelijkheid, hoewel gendervraagstukken zowel in voortgangsverslagen als in indicatieve meerjarenplannen als een belangrijke uitdaging zijn aangemerkt; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om pretoetredingssteun te verstrekken ter versterking van de rechten van vrouwen in de Balkan, in het bijzonder via NGO's van vrouwen en vrouwenorganisaties; verzoekt de Commissie dienovereenkomstig pretoetredingssteun te reserveren om genderbudgettering in het pretoetredingsbeleid te bevorderen en de ontvangende landen aan te moedigen relevante projectvoorstellen in te dienen; 22. benadrukt de noodzaak om steeds meer non-gouvernementele organisaties te betrekken bij de opzet en uitvoering van door het IPA gefinancierde projecten om ervoor te zorgen dat de IPA-steun tegemoetkomt aan reële behoeften en verwachtingen, om een bijdrage te leveren aan het vergroten van de zichtbaarheid van IPA-projecten en om in de begunstigde landen de ontwikkeling te bevorderen van een levendig en proactief maatschappelijk middenveld; 23. vraagt de Europese Rekenkamer om eind 2010 een speciaal tussentijds evaluatieverslag inzake de uitvoering van het IPA voor te leggen; o o o 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Rekenkamer, alsmede aan de regeringen, parlementen en nationale controle-instanties van de lidstaten die voor het instrument voor pretoetredingssteun in aanmerking komen. Het Europees Parlement, – gelet op artikel 65 van het EG-Verdrag, – gezien het Groenboek van de Commissie van 6 maart 2008 over een efficiëntere tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in de Europese Unie: transparantie van het vermogen van schuldenaars ( COM(2008)0128 ), – gezien het Groenboek van de Commissie van 24 oktober 2006 over een efficiëntere tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in de Europese unie: beslag op bankrekeningen ( COM(2006)0618 ) en de resolutie van het Parlement van 25 oktober 2007 daarover (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2008 met aanbevelingen aan de Commissie over e-justitie (2) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 3 december 2008, – gezien het advies van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming van 22 september 2008, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0252/2009 ), A. overwegende dat conform de beginselen van subsidiariteit en proportionaliteit de invoering van een communautair instrument op het gebied van justitiële samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende implicaties alleen in overweging kan worden genomen indien kan worden aangetoond dat het op nationaal niveau onmogelijk is een obstakel weg te nemen dat de totstandbrenging of de werking van de interne markt verhindert, B. overwegende dat de late betaling en de niet-betaling van schulden de belangen van ondernemingen en consumenten schaden, met name wanneer de schuldeiser en de tenuitvoerleggingsautoriteiten geen gegevens hebben over de verblijfplaats of het vermogen van de schuldenaar; overwegende dat dit probleem nog wordt verscherpt door het huidige economische klimaat, waarin cashflow essentieel is voor het overleven van ondernemingen, C. overwegende dat de problemen bij de grensoverschrijdende invordering van schuldvorderingen een ernstige belemmering kunnen vormen voor het vrije verkeer van betalingsopdrachten binnen de EU en de toegang tot de rechter kunnen belemmeren; overwegende dat, als rechterlijke uitspraken niet ten uitvoer kunnen worden gelegd, bovendien de rechtsbedeling wordt ondermijnd en de normen van moreel gedrag in handelszaken op de helling komen te staan, D. overwegende dat schuldvorderingen in het algemeen een groot probleem zijn, dat nog erger wordt als de vorderingen een grensoverschrijdend karakter hebben, met name voor kleine ondernemingen, die geen gespecialiseerde advocaten of speciaal hiervoor bedoelde schuldinvorderingsafdelingen ter beschikking hebben en die vaak in de weinig benijdenswaardige positie terechtkomen dat zij personeel, schaarse financiële middelen en vooral tijd voor dit probleem moeten inzetten, in plaats van voor productieve activiteiten, E. overwegende dat er aanwijzingen zijn dat de richtlijn betalingsachterstand (3) onvoldoende wordt nageleefd of onvoldoende bekend is; overwegende dat als deze richtlijn nu zou worden bijgewerkt en op de juiste wijze ten uitvoer zou worden gelegd, zij een aanmerkelijke invloed zou kunnen hebben op de terugdringing van late betalingen of niet-betalingen, F. overwegende dat er enorme verschillen bestaan in de diverse systemen van het nationale contract- en insolventierecht met betrekking tot de manier waarop schuldeisers contractueel de terugbetaling van schulden zeker kunnen stellen, in het bijzonder door het gebruik van clausules met betrekking tot het voorbehoud van eigendomsrecht of andere vergelijkbare mechanismen, die soms echter juist vanwege die verschillen worden ontdoken, G. overwegende dat de vaststelling van Gemeenschapswetgeving over de efficiënte tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen alle schuldenaars moet aangaan zonder a priori enig onderscheid te maken tussen schuldenaars te goeder trouw en schuldenaars te kwader trouw, H. overwegende dat ontwijking van betalingen, late betaling en niet-betaling van schulden vaker voorkomen als partijen onvoldoende aandacht besteden aan de precontractuele en contractuele afspraken; overwegende dat er meer nadruk moet worden gelegd op het zakelijk bewustzijn en de mogelijke aanwending van de in Europa gebruikelijke optionele clausules onder het gemeenschappelijk referentiekader (CFR), waardoor partijen aan het begin van hun zakelijke relatie beter over deze zaken zouden nadenken, I. overwegende dat het Parlement erop is gewezen dat er mogelijk een serieus probleem bestaat wat betreft grensoverschrijdende gevallen van onwillige schuldenaars, dat wil zeggen personen die hun schulden kunnen betalen of hun financiële verplichtingen kunnen nakomen maar dit niet doen, of personen ten aanzien waarvan het risico bestaat dat zij hun schulden niet zullen betalen, zelfs indien tegen hen een rechterlijk vonnis is uitgesproken; overwegende dat blijkt dat deze personen vaak aanzienlijke activa bezitten in verschillende entiteiten, bij verschillende gevolmachtigden en in verschillende trusts en dat geen geslaagde tenuitvoerlegging mogelijk is zonder de benodigde informatie; overwegende dat het vaak noodzakelijk is deze informatie te verkrijgen zonder dat de onwillige schuldenaar, die vaak de mogelijkheid heeft activa op korte termijn te verplaatsen naar een ander rechtsgebied, wordt gealarmeerd, J. overwegende dat het Parlement er voorts van op de hoogte is gebracht dat sommige soevereine staten scheidsrechterlijke uitspraken of uitspraken van rechtbanken van een ander land niet uitvoeren, met als gevolg dat "aasgierfondsen" ("vulture funds") zijn ontstaan die deze buitenlandse schuld tegen een veel lagere prijs opkopen en vervolgens proberen winst te maken met de tenuitvoerlegging; overwegende dat kan worden geargumenteerd dat het beter en eerlijker zou zijn de oorspronkelijke schuldeisers de middelen te geven om zelf verhaal te halen, K. overwegende dat wordt betoogd dat er weinig landen zijn die helemaal geen activa hebben buiten hun eigen grenzen en dat, als de schuldeiser er niet kan op rekenen tenuitvoerlegging te verkrijgen in zijn lidstaat (alleen) of in het land in kwestie, effectief redres alleen mogelijk is via buitenlandse rechtbanken, met name de rechtbanken van andere EU-lidstaten, L. overwegende dat elke lidstaat op grond van de Brussel I-verordening (4) zijn eigen voorlopige maatregelen heeft, die zijn vormgegeven naar en worden beheerst door zijn nationale recht, en dat overeenkomstig genoemde verordening voor ex parte-bevelen geen wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging geldt, terwijl aan inter partes-bevelen gevolg wordt gegeven door een ontvangende rechtbank, via het meest equivalente herstel dat van die rechtbank kan worden verkregen, M. overwegende dat voorlopige maatregelen bestaan uit: (i) bevelen tot vrijgave van informatie over activa waarop maatregelen tot tenuitvoerlegging van een uitspraak kunnen worden toegepast en (ii) bevelen tot beslaglegging op activa in afwachting van de tenuitvoerlegging, en (iii) kunnen ook de vorm aannemen van een voorlopige betalingsopdracht, waarbij de schuldeiser direct wordt betaald in afwachting van de beslechting van het onderliggende geschil, N. overwegende dat voor de toekenning van voorlopige maatregelen voorwaarden moeten gelden die vergelijkbaar zijn met de door het Hof van Justitie toegepaste voorwaarden, namelijk dat de schuldeiser de rechter ervan moet overtuigen dat hij een gerechtvaardigde aanspraak ten gronde heeft (een afdwingbaar recht in de vorm van een rechterlijk bevel of authentiek document, of het bewijs dat sprake is van een geval van fumus boni juris), en de urgentie moet kunnen aantonen (het reële risico dat de tenuitvoerlegging kan worden gefrustreerd indien de maatregel niet wordt toegekend ( periculum in mora )), en overwegende dat de toekenning van dergelijke maatregelen afhankelijk moet worden gesteld van het stellen van zekerheid, O. overwegende dat in zaken op kleine schaal, met name in gevallen waarin de gerechtskosten anders prohibitief zouden kunnen zijn, recht dat te lang uitblijft, onrecht is, en dat in zaken op grotere schaal het gebrek aan informatie over activa de grootste belemmering kan blijken te zijn; overwegende dat daarom een beroep op bevelen tot voorlopige maatregelen een geschikte oplossing kan vormen in beide soorten gevallen, P. overwegende dat elke communautaire actie om informatie beschikbaar te stellen ook moet worden bezien in het kader van dit soorten zaken, waar een gebrek aan informatie ernstig onrecht veroorzaakt; overwegende dat, tenzij de schuldeiser kan beschikken over informatie over de activa van een schuldenaar (en a fortiori een onwillige schuldenaar) die via de tenuitvoerlegging van een rechterlijke uitspraak in beslag kunnen worden genomen, de schuldeiser de tenuitvoerlegging van de uitspraak niet zal kunnen afdwingen, Q. overwegende dat dit probleem in de praktijk niet beperkt is tot gevallen waar er al een uitspraak is die niet is uitgevoerd: het kan ook ontstaan vóór eisers hun vordering instellen, R. overwegende evenwel dat het van essentieel belang is dat de voorgestelde maatregelen proportioneel zijn; tevens overwegende dat deze maatregelen niet louter een herhaling mogen vormen van wat al kan worden bovendien bereikt via de bestaande nationale maatregelen en dat zij beperkt moeten blijven tot grensoverschrijdende vorderingen, waarbij een onnodige en niet-passende harmonisatie moet worden voorkomen, S. overwegende dat enige bezorgdheid is gerezen over het feit dat sommige naar voren gebrachte ideeën over de effectieve tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in de Europese Unie door middel van de transparantie van het vermogen van schuldenaars een schending kunnen inhouden van grondrechten, inclusief het recht op een persoonlijke levenssfeer (gegevensbescherming), procedurele waarborgen kunnen ondermijnen en strijdig kunnen zijn met de constitutionele traditie van vele lidstaten, T. overwegende dat de voorstellen die worden ingediend kostenefficiënt moeten zijn en geïntegreerd moeten zijn in andere communautaire beleidsterreinen, om een onnodige overlapping van inspanningen te voorkomen, 1. verwelkomt het bovenvermelde Groenboek van de Commissie van 6 maart 2008, omdat het een bijdrage levert tot de Strategie van Lissabon; 2. verklaart dat het gebrek aan transparantie van de informatie die nodig is om de schuldenaar te dwingen zijn verplichtingen na te komen, in strijd is met de gemeenschappelijke beginselen van goede trouw en geldelijke aansprakelijkheid; verklaart dat een gebrek aan kennis van de nationale wetgevingen inzake tenuitvoerleggingsmethoden of de gebrekkige doelmatigheid tot vertraging leiden van de verwezenlijking van een eengemaakte interne markt en onnodige kosten met zich meebrengen; 3. wijst erop dat late betaling, niet-betaling en de moeilijkheid om schuldvorderingen te innen de belangen van ondernemingen en consumenten schaden, het vertrouwen in de interne markt doen afnemen en de justitiële actie ondermijnen; 4. is voorstander van een geïntegreerde en efficiënte strategie volgens de beginselen van "beter wetgeven", en is van mening dat het te bereiken doel moet zijn de betaling van schuldvorderingen, waarbij non-discriminatie, de bescherming van gevoelige gegevens en wettelijke garanties worden gewaarborgd door middel van evenredige maatregelen, die zorgen voor de noodzakelijke transparantie en de informatie- en beheerskosten aanzienlijk verminderen; 5. beklemtoont dat de schuldeiser, behalve tot de openbaar beschikbare informatie, onder toezicht of met bijstand van een bevoegde autoriteit toegang moet krijgen tot de gegevens die noodzakelijk zijn om de tenuitvoerleggingsprocedure te starten en de schulden ingelost te krijgen via procedures die in de hele interne markt gemakkelijk uitvoerbaar zijn; 6. is het er met de Commissie over eens dat de grensoverschrijdende invordering van schuldvorderingen via de tenuitvoerlegging van rechterlijke uitspraken een groot probleem in de interne markt is, maar is van mening dat de oplossingen die de Commissie voorstelt verder dienen te worden uitgewerkt, teneinde het moeilijkste probleem, dat van onwillige schuldenaars, adequaat te kunnen aanpakken; Voorstel om een handleiding met nationale tenuitvoerleggingsvoorschriften en -praktijken op te stellen 7. wijst erop dat de opstelling en bijwerking van een dergelijke handleiding veel werk en geld kan kosten en dat individuele personen die redres proberen te verkrijgen het wellicht gemakkelijker zullen hebben indien ze maar met één enkel systeem worden geconfronteerd, en dat in de meeste gevallen schuldeisers advies zullen willen inwinnen van advocaten binnen de relevante buitenlandse jurisdictie; is niettemin van oordeel dat een gestroomlijnde versie nuttig kan zijn bij gebreke van een werkbaar grensoverschrijdend systeem; 8. is ervan overtuigd dat de publicatie van nationale registers van buitenlandse advocaten die hun rechten op grond van de interne markt, overeenkomstig Richtlijn 77/249/EEG (5) en Richtlijn 98/5/EG (6) uitoefenen, nuttig zou zijn; wijst erop dat deze nationale registers kunnen worden verbonden met een website van de Commissie en een aanvulling kunnen vormen op de handleiding; Meer informatie beschikbaar stellen in openbare registers en de toegang tot deze registers verbeteren 9. is gekant tegen het verschaffen van ongerechtvaardigde, ongedifferentieerde en willekeurige toegang tot alle soorten gegevens over bevolking, sociale zekerheid en belastingregisters, en is voorstander van een adequaat en proportioneel kader teneinde een effectieve tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in de Europese Unie te garanderen; 10. stelt dat toegang tot bevolkingsregisters (waar deze bestaan) nuttig kan zijn voor de opsporing van ongelukkige individuen die onderhoudsgeld of persoonlijke leningen niet betalen, en om misbruiken te voorkomen; 11. erkent dat verbeterde toegang tot socialezekerheids- en belastingregisters in sommige jurisdicties een succesvolle innovatie is gebleken, maar onderstreept dat tevensdient te worden toegezien op de naleving van de regels inzake gegevensbescherming en vertrouwelijkheid; wijst erop dat dit een gevoelige materie is bij het publiek; merkt voorts op dat er juridische problemen kunnen zijn ten aanzien van het gebruik van informatie voor een ander doel dan dat waarvoor deze oorspronkelijk is verzameld; 12. merkt bovendien op dat belastingaangiften en socialezekerheidsgegevens in vele lidstaten vertrouwelijk zijn en dat het idee van een register, met alle daaraan verbonden risico's van gegevens die verloren gaan, daar niet goed zou worden onthaald en zou worden beschouwd als misbruik van de uitvoerende macht; 13. is van mening dat indien het voorstel disproportioneel is ten aanzien van het beoogde doel, het kan leiden tot misbruik en een schending van het recht op een persoonlijke levenssfeer kan vormen; Informatie-uitwisseling tussen tenuitvoerleggingsautoriteiten 14. is van mening dat het idee van intensievere samenwerking tussen openbare tenuitvoerleggingsinstanties de moeite van verder onderzoek waard kan zijn, maar wijst erop dat deze instanties niet in alle lidstaten bestaan; Verklaring van de schuldenaar 15. is van mening dat een verklaring van de schuldenaar een nuttig onderdeel van de procedure voor de tenuitvoerlegging van een uitspraak kan zijn, als er straffen op grond van de nationale wet aan kunnen worden gekoppeld; 16. is van mening dat communautair optreden op dit gebied niet nodig, is zolang niet is bewezen dat de bestaande instrumenten van de lidstaten niet doeltreffend zijn; Andere maatregelen 17. stelt voor dat het idee wordt onderzocht een vorm van communautaire voorlopige maatregel in te voeren bovenop die van de nationale rechtbanken; is van mening dat deze maatregel de vorm zou kunnen aannemen van een eenvoudige, soepele procedure die ten uitvoer kan worden gelegd in de hele EU, zodat vertraging en onnodige kosten worden voorkomen; is van mening dat zulks ook effectief en eerlijk zou zijn voor de partijen die niet bij de zaak zijn betrokken; 18. stelt voor om een dergelijke maatregel ook toe te passen op arbitragevorderingen en hiermee tevens rekening te houden in het kader van de komende herziening van de Brussel I-verordening; 19. verzoekt de Commissie deze kwestie als een prioriteit te behandelen en (a) een gedetailleerde evaluatie van het probleem, (b) een studie naar de haalbaarheid van mogelijke communautaire instrumenten en (c) een effectbeoordeling van mogelijke gemeenschapsrechtelijke maatregelen beperkt tot grensoverschrijdende aspecten, te verrichten; is van oordeel dat de studie van de Commissie er tevens op gericht moet zijn de adequate rechtsgrondslag voor een eventueel communautair instrument, dat beperkt moet blijven tot grensoverschrijdende zaken en de toepassing van louter nationale maatregelen op dit gebied niet in de weg mag staan, te bepalen en genoegzaam te motiveren; 20. dringt er bij de Commissie op aan precontractuele en contractuele maatregelen te overwegen die kunnen worden gekoppeld aan de ontwikkeling van het gemeenschappelijk referentiekader en alle andere optionele instrumenten die hieruit voortvloeien, zodat partijen die Europese grensoverschrijdende contracten aangaan zich bij het afsluiten van het contract al bezinnen op late betalingen of niet-betalingen; 21. ziet uit naar de herziening van de richtlijn betalingsachterstand en verzoekt de Commissie dringend om hier zo snel mogelijk een aanvang mee te maken, gezien het huidige economische klimaat; 22. stelt voor een studie uit te voeren over de verschillende nationale wettelijke benaderingswijzen van voorbehoud van eigendomsrecht en andere vergelijkbare mechanismen, met de bedoeling wederzijdse erkenning te garanderen; 23. pleit ervoor dat een partij die eigendomsrechten heeft verworven die in een rechterlijke beslissing zijn erkend, in staat moet zijn om die rechten onder dezelfde voorwaarden geldend te maken als de overdrager; o o o 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften, – gezien de resultaten van onderzoeksmissies ondernomen door de commissie in 2008 in Roemenië, Bulgarije en Frankrijk en de desbetreffende, door de commissie goedgekeurde verslagen en aanbevelingen, – gelet op de artikelen 21 en 194 van het EG-Verdrag, op grond waarvan alle burgers en ingezetenen van de EU het recht hebben een verzoekschrift tot het Europees Parlement te richten, – gelet op de artikelen 45 en 192, lid 6, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A6-0232/2009 ), A. onder erkenning van het belang van de verzoekschriftenprocedure en de specifieke kenmerken ervan, waardoor de bevoegde commissie in staat gesteld wordt naar oplossingen en verklaringen te zoeken ten behoeve van EU-burgers die een verzoekschrift aan het Parlement richten, B. gezien het toenemende aantal EU-burgers dat een verzoekschrift aan het Parlement richt en gezien de pogingen van de Commissie verzoekschriften om haar procedures te stroomlijnen en aldus de burgers die een beroep op haar doen, beter van dienst te kunnen zijn, C. overwegende dat verscheidene aanbevelingen, opgenomen in het Jaarverslag 2007, nog niet door de autoriteiten van het Parlement zijn uitgevoerd, met name het verzoek van de Commissie verzoekschriften om de administratieve middelen, ook op het gebied van taalkundige en juridische deskundigheid, spoedig te versterken, teneinde de capaciteiten van het Parlement voor het uitvoeren van onafhankelijke onderzoeken in verband met aan het Parlement gerichte verzoekschriften uit te breiden en zoals bijvoorbeeld de aanbevolen nauwere samenwerking met SOLVIT op het gebied van verzoekschriften en klachten betreffende de interne markt, en de aanbevolen oprichting van een gemeenschappelijk EU-portaal voor Europese burgers, D. in aanmerking nemende dat burgers, ondanks de aanzienlijke vooruitgang bij de ontwikkeling van de structuren en het beleid van de Unie in die periode, nog steeds rechtstreeks te maken hebben met vele tekortkomingen bij de tenuitvoerlegging van het beleid en de programma's van de Unie, omdat zij daar rechtstreeks de nadelige gevolgen van ondervinden en overwegende dat er vele verzoekschriften aan gewijd worden, E. overwegende dat de verankering van het "burgerinitiatief" in het Verdrag van Lissabon zal leiden tot een nog sterkere deelneming van de burgers aan de activiteiten en het werk van de Europese Unie, F. in overweging nemende dat het Parlement daarom de verantwoordelijkheid heeft ervoor te zorgen dat afzonderlijke lidstaten het Gemeenschapsrecht beter toepassen, in het belang van de burgers en ingezetenen van de EU, en dus met de lidstaten samenwerken om dit doel te bereiken, G. overwegende echter dat vele lidstaten zich nog steeds verzetten tegen actieve samenwerking met de bevoegde commissie, met name door vergaderingen van de commissie niet bij te wonen, en overwegende dat hieruit een gebrek aan loyale samenwerking met die instelling blijkt, H. overwegende dat het niet actief en bijtijds meewerken aan het werk van de bevoegde commissie in het belang van de juiste uitvoering van het Gemeenschapsrecht, twijfels oproept over de wens en de intentie van de betrokken lidstaten het beleid en de doelstellingen van de EU op de juiste wijze uit te voeren en daardoor de overheden blootstelt aan maatregelen in de vorm van sancties en straffen die op grond van de Verdragen ter beschikking staan, alsmede aan openbare kritiek, I. echter erkennende dat vele lidstaten een bevredigend niveau van samenwerking laten zien en er samen met het Parlement aan werken om tegemoet te komen aan de bezorgdheid van de burgers, die naar voren komt in de verzoekschriftenprocedures, J. onder erkenning van de constructieve bijdrage die geleverd wordt door de diensten van de Commissie, die geregeld, op verzoek van de bevoegde commissie, een voorafgaande beoordeling maakt van vele verzoekschriften die werden ontvangen, K. overwegende dat deze samenwerking verder kan en moet worden vergroot, met name in naar behoren gemotiveerde gevallen met betrekking tot procedures op basis van de artikelen 226 en 228 van het EG-Verdrag, L. overwegende dat het Parlement van mening is dat het legitiem zou zijn als het gebruik zou maken van de bevoegdheden als bedoeld in artikel 230 van het EG-Verdrag, indien dit noodzakelijk mocht blijken om een eind te maken aan een ernstige inbreuk op de Gemeenschapswetgeving die aan het licht is gekomen in de loop van een onderzoek in verband met een verzoekschrift, en waarover, ondanks bemiddelingspogingen, een verschil van mening blijft bestaan tussen het Parlement en de Commissie met betrekking tot de vraag welke maatregelen volgens de Gemeenschapswetgeving moeten worden getroffen om in het geval in kwestie de rechten van burgers te beschermen, M. overwegende dat de inbreukprocedure niet voorziet in een rechtsmiddel voor indieners van verzoekschriften, ook niet wanneer een lidstaat door het Hof van Justitie verplicht wordt zijn wetgeving te wijzigen teneinde deze in overeenstemming te brengen met EU-wetgeving, N. overwegende dat de onmogelijkheid rechtstreeks een buitengerechtelijke voorziening te bieden aan EU-burgers die slachtoffer zijn of zijn geworden van de onjuiste toepassing van EU-wetgeving, een fundamenteel onrecht betekent waar de EU-instellingen, vooral het Europees Parlement, verdere aandacht aan moeten besteden, O. overwegende dat het Parlement overeenkomstig artikel 230 van het EG-Verdrag onder dezelfde voorwaarden als de Raad en de Commissie een beroep kan instellen bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en overwegende dat het Parlement krachtens artikel 201 van dit Verdrag bevoegd is om de activiteiten van de Commissie te controleren en daarmee over de nodige juridische en politieke instrumenten beschikt om effectiever te reageren op legitieme zorgen van burgers, P. overwegende dat het Parlement zijn eigen procedures zou moeten herzien om rechtszaken, met name uit hoofde van artikel 121 van zijn Reglement, bij het Hof van Justitie mogelijk te maken wanneer de rechten van indieners van verzoekschriften op het spel staan, Q. overwegende dat erop moet worden gelet dat de Unie overeenkomstig artikel 6 van het EU-Verdrag is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, en dat deze beginselen ook een fundamenteel onderdeel vormen van de criteria van Kopenhagen voor toetreding tot de EU, en overwegende dat in artikel 7 van het EU-Verdrag specifieke procedures zijn vastgesteld die kunnen worden ingeleid in het geval van ernstige en aanhoudende inbreuken op de genoemde beginselen of in het geval van een duidelijk gevaar van een dergelijke schending, R. onder verwijzing naar de ontwerpresoluties die aan de plenaire vergadering zijn voorgelegd in 2008 en die met een overweldigende meerderheid van de leden zijn aangenomen, krachtens artikel 192, lid 1 van het Reglement, op basis van ontvangen verzoekschriften over het effect van de Nord Stream-gasleiding onder de Oostzee en over bedrijven die misleidende gegevensbankdiensten aanbieden, S. overwegende dat de toenemende bezorgdheid over de zekerheid van de energievoorziening tot projecten heeft geleid voor de aanleg van pijpleidingen voor aardgas en vloeibaar aardgas die, met name wanneer zij er zonder behoorlijke evaluatie van risico's en alternatieven doorheen worden gejaagd, bij indieners van verzoekschriften aanleiding geven tot de bezorgdheid, omdat zij vrezen dat in onvoldoende mate rekening wordt gehouden met potentiële risico's voor het milieu, de menselijke gezondheid en de veiligheid, met name met betrekking tot projecten in de Oostzee, in Wales en in Ierland, T. overwegende dat uit een bestudering van verzoekschriften duidelijk naar voren komt dat in de lijst van projecten in de bijlagen bij Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) , zoals gewijzigd, een aantal belangrijke installaties en activiteiten ontbreekt die sinds de laatste wijzigingen van de bijlagen zijn ontwikkeld, zoals hervergassingsinstallaties en biodieselfabrieken, U. overwegende dat de vele verzoekschriften met betrekking tot het Natura 2000-netwerk aantonen dat het tegengaan van het verlies aan biodiversiteit nog steeds een grote uitdaging voor de Unie vormt en dat de Habitatrichtlijn (2) en de Vogelrichtlijn (3) onmisbare basisinstrumenten zijn voor de verwezenlijking van de doelstelling van de EU om de afname van de biodiversiteit vóór 2010 een halt toe te roepen, V. overwegende dat uit de bestudering van verzoekschriften ook naar voren komt dat het gebrek aan toereikende zoetwaterbronnen dikwijls wordt verergerd door andere factoren, zoals een groeiende vraag naar water vanwege excessieve ruimtelijke en recreatieprojecten, slecht onderhoud van infrastructuur en onvoldoende lekkagepreventie, grootschalig waterverbruik door de intensieve landbouw en een prijsbeleid dat geen prikkels biedt voor duurzaam watergebruik, W. gezien de aanbevelingen van de Commissie verzoekschriften na een bezoek aan Fos-sur-Mer, Cyprus en Roemenië, X. gezien de door de Commissie verzoekschriften geuite zorg over bepaalde infrastructurele projecten in het Rilagebergte in Bulgarije, bezocht tijdens een studiereis in 2008, Y. overwegende dat mevrouw Ann Abraham, parlementaire ombudsman en ombudsman voor volksgezondheid van het VK, de bevindingen van haar vier jaar durende onderzoek in december 2008 aan de commissie heeft voorgesteld, en overwegende dat de regering van het VK in januari 2009 hierop geantwoord heeft door mogelijke ex gratia betalingen aan de onevenredig benadeelden voor te stellen maar dat dit niet kan beschouwd worden als een gepaste schadeloosstelling van vele van de slachtoffers, Z. gezien de goede en constructieve samenwerking met de Europese Ombudsman in 2008, de steun van de Commissie verzoekschriften voor zijn aanbevelingen zoals vervat in zijn Jaarverslag 2007 en zijn speciale verslagen naar aanleiding van de klachten 1487/2005/GG en 3453/2005/GG over respectievelijk het gebruik van talen door de Raad en de toepassing van de inbreukprocedure door de Commissie, en instemmende met de wijzigingen in zijn statuut, die door het Parlement zijn goedgekeurd, AA. overwegende dat de Commissie verzoekschriften in 2008 1 884 verzoekschriften heeft ontvangen, waarvan er 821 niet-ontvankelijk zijn verklaard en 1 065 ontvankelijk zijn verklaard en zijn afgesloten in het licht van eerder genomen besluiten, en overwegende dat het aantal verzoekschriften dat niet aan de voorwaarden van artikel 191, lid 1 van het Reglement voldoet, sinds het begin van 2007 sterk is toegenomen, 1. waardeert de betrokkenheid en de bijdrage van indieners van verzoekschriften bij iedere vergadering van de Commissie verzoekschriften, waardoor een rechtstreekse en open dialoog met afgevaardigden van het Europees Parlement mogelijk is, en blijft individuele burgers en verenigingen in de EU aanmoedigen onderwerpen aan te dragen die te maken hebben met het werkgebied van de Europese Unie en die hen rechtstreeks aangaan, en is van mening dat het Parlement, als instelling, daardoor een belangrijke rol kan spelen bij de controle op de tenuitvoerlegging van de Gemeenschapswetgeving door de lidstaten en in staat is de tenuitvoerlegging van de Gemeenschapswetgeving in de lidstaten te controleren en de grondrechten van alle EU-burgers beter te beschermen en te bevorderen, zoals verwoord in het EU-Verdrag; 2. dringt er bij de nationale en regionale parlementen als vertegenwoordigers van de EU-burgers op aan waakzaam te blijven waar het gaat om de manier waarop lidstaten de Verdragen en EU-wetgeving toepassen, met name op het gebied van het milieu, sociale rechten en arbeidsrechten, het vrije verkeer van personen, goederen en diensten, financiële diensten, de grondrechten van burgers – inclusief het recht op wettig verkregen eigendom –, erkenning van beroepkwalificaties en iedere vorm van discriminatie, en doet een oproep aan de Europese instellingen om doeltreffend met de burgers te communiceren opdat zij hun rechten en de plichten van nationale en lokale instanties kennen; 3. beklemtoont dat het Parlement, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, verzoekschriften waarmee gepoogd wordt beroep in te stellen tegen besluiten van bevoegde overheden of rechterlijke organen van lidstaten, niet als ontvankelijk kan beschouwen en dat de burgers hierover op een duidelijke en begrijpelijke manier worden ingelicht; benadrukt bovendien dat klachten aan de voorwaarden van artikel 192, lid 1 van het Reglement van het Parlement moeten voldoen om als verzoekschriften te kunnen worden geregistreerd; 4. verlangt dat de in het Jaarverslag 2007 vervatte aanbevelingen die nog niet ten uitvoer zijn gelegd, binnen een redelijke termijn worden geïmplementeerd; 5. doet een beroep op de Commissie, op alle lidstaten en de nationale, regionale en lokale instellingen en de Permanente Vertegenwoordigingen daarvan om volledig, op loyale en constructieve wijze, samen te werken met de bevoegde commissie van het Europees Parlement bij het onderzoek naar in verzoekschriften vervatte aanklachten of voorstellen, teneinde oplossingen te vinden voor problemen die in de verzoekschriftenprocedure naar voren zijn gebracht; 6. verzoekt de verantwoordelijke organen in het Europees Parlement, de Commissie en de Raad een volledige toetsing uit te voeren van mogelijke herstelprocedures voor EU-burgers en doet het verzoek om te onderhandelen over een nieuw interinstitutioneel akkoord met grotere bevoegdheden voor onderzoekscommissies, om de rechten van EU-burgers verder te versterken; 7. is van mening dat een dergelijke toetsing een uiteindelijke tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon zou aanvullen door te voorzien in extra waarborgen, gebaseerd op de aangegeven rechten en plichten van EU-burgers en -instellingen; 8. herinnert eraan dat het Parlement in zijn resolutie van 20 april 2004 over de mededeling van de Commissie over artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (4) heeft benadrukt dat het Parlement als rechtstreeks gekozen vertegenwoordiging van de Europese burgers een speciale verantwoordelijkheid heeft voor de eerbiediging en bevordering van de waarden waarop de Unie is gegrondvest, en bij de verdediging van de democratie, de rechtsstaat en de grondrechten, en dat het Parlement zich op het standpunt stelde "dat het niet behandelen van de eventuele noodzaak van sancties de indruk moet wekken dat de Unie niet bereid of in staat is om alle haar ter beschikking staande middelen ter bescherming van deze waarden aan te wenden"; 9. doet opnieuw een beroep op de Commissie ervoor te zorgen dat de verzoekschriftenprocedure een grotere erkenning en nadruk ten deel valt, met name met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de inbreukprocedures en het vereiste de Commissie verzoekschriften rechtstreeks en officieel mee te delen wanneer er een besluit wordt genomen een rechtsvordering in te stellen – krachtens artikel 226 en/of 228 – die betrekking heeft op de in de afzonderlijke verzoekschriften naar voren gebrachte onderwerpen; 10. herinnert eraan dat het Parlement van oordeel was dat aantijgingen met betrekking tot ernstige schendingen van het Gemeenschapsrecht die de Commissie verzoekschriften na bestudering van de verzoekschriften gegrond acht maar die de betrokken lidstaat weigert toe te geven en die op nationaal niveau tot precedentvorming zouden kunnen leiden, uiteindelijk door het Hof van Justitie onderzocht dienen te worden, teneinde voor consistentie en samenhang in het Gemeenschapsrecht te zorgen en de realiteit van de interne markt te waarborgen (5) ; 11. beseft dat inbreukprocedures, zelfs indien zij goed aflopen, de afzonderlijke indieners van verzoekschriften misschien geen onmiddellijk herstel kunnen bieden voor de door hen aan de orde gestelde vraagstukken en dat daardoor het vertrouwen van de burgers in het vermogen van de Europese instellingen om aan hun verwachtingen te voldoen, wordt aangetast; 12. stelt zich op het standpunt dat er duidelijke aanwijzingen zijn dat de doelstelling om de afname van biodiversiteit in de EU vóór 2010 een halt toe te roepen niet kan worden bereikt en dat daarom dringend actie moet worden ondernomen om de tenuitvoerlegging van de Habitatrichtlijn en de Vogelrichtlijn doeltreffender te maken en verzoekt de Commissie er alles aan te doen dat de richtlijnen door de lidstaten worden toegepast op een wijze die met die doelstelling strookt; 13. verzoekt de Commissie, in samenwerking met het Parlement, de lidstaten van het belang van een vooruitdenkend beleid te overtuigen – met name wat betreft de verstrekking van vergunningen voor ruimtelijke projecten – om zodoende bij te dragen tot het voorkomen van mogelijke inbreuken op bepalingen van het Gemeenschapsrecht die reeds zijn goedgekeurd, maar nog niet van kracht zijn; 14 erkent dat soms geen oplossingen voor de klachten van de indieners van verzoekschriften kunnen worden gevonden als gevolg van tekortkomingen in de desbetreffende Gemeenschapswetgeving; 15. is bezorgd over het grote aantal bij deze commissie ingediende verzoekschriften waarin ingezetenen die geen staatsburgers van Letland zijn om stemrecht bij lokale verkiezingen vragen; herinnert eraan dat de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties, de VN-Commissie voor de uitbanning van rassendiscriminatie, de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa, het Congres van plaatselijke en regionale autoriteiten van de Raad van Europa, de commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa, de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie en de Parlementaire Vergadering van de Organisatie voor veiligheid en samenwerking in Europa erop hebben aangedrongen dat ook niet-staatsburgers aan plaatselijke verkiezingen kunnen deelnemen; verzoekt de Europese Commissie met klem de normalisering van de status van niet-Letse staatsburgers, van wie velen in Letland zijn geboren, te bevorderen en te controleren; 16. constateert dat het Parlement van particulieren en verenigingen veel verzoekschriften ontvangt over problemen waarbij in veel gevallen geen sprake is van schending van het communautair recht; deze zouden dan ook moeten worden opgelost middels uitputting van de rechtsmiddelen in de betrokken lidstaat; wijst erop dat, eens alle mogelijke nationale rechtsmiddelen zijn benut, in hoger beroep kan worden gegaan bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens; 17. merkt op dat de 'één-zetel-petitie' die werd ondersteund door 1,5 miljoen burgers en waarin werd gepleit voor één vergaderplaats van het Europees Parlement, nog niet volledig is afgehandeld; beveelt aan dat de Commissie verzoekschriften deze kwestie tijdens de volgende zittingsperiode met prioriteit in behandeling neemt; 18. doet derhalve een beroep op de bevoegde wetgevende commissies om aandacht te schenken aan voorstellen of suggesties die in voorkomende gevallen door de Commissie verzoekschriften gedaan worden met betrekking tot de tenuitvoerlegging van specifieke EU-wetgeving door lidstaten, met het oog op een mogelijke herziening of nader onderzoek; 19. herinnert aan het verzoek van het Parlement aan de Commissie om het toezicht op de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (6) te verscherpen waar het gaat om ondernemingen achter bedrijvengidsen en verslag uit te brengen over de haalbaarheid en mogelijke gevolgen van een uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (7) , namelijk door de woorden "de consument" te vervangen door de formulering "het doelwit van de praktijk"; 20. steunt het verzoek van de Ombudsman aan de Raad om het taalaanbod op de internetsites van zijn voorzitterschappen uit te breiden tot de meest gesproken talen van de Europese Unie, teneinde te waarborgen dat burgers een rechtstreekse toegang hebben tot de activiteiten van de Raadsvoorzitterschappen; wijst in dit verband op het feit dat het Franse voorzitterschap zijn officiële website in overeenstemming met de aanbevelingen van de Ombudsman heeft gepubliceerd; 21. steunt het verzoek dat de Ombudsman in verband met de tenuitvoerlegging van de Arbeidstijdenrichtlijn (8) aan de Commissie heeft gericht om klachten van burgers op het gebied van de discretionaire bevoegdheden van de Commissie inzake het inleiden van inbreukprocedures in overeenstemming met de beginselen van goed bestuur af te handelen; 22. is verheugd over de constructieve samenwerking tussen de Ombudsman en de EU binnen het daarvoor opgezette institutionele kader; steunt het bij herhaling gehouden pleidooi van de Ombudsman voor een bestuurlijke gedragscode waaraan alle instellingen en organen van de EU gehouden zijn, in overeenstemming met de resolutie van het Parlement van 6 september 2001 over het speciaal verslag van de Europese ombudsman aan het Europees Parlement naar aanleiding van het onderzoek op eigen initiatief naar het bestaan, bij de verschillende instellingen en organen van de Gemeenschappen, van een code van goed administratief gedrag (9) ; is van mening dat de Ombudsman, de Commissie en het Parlement een gemeenschappelijk EU-portaal dienen te ontwikkelen voor de behandeling van klachten die bij de EU-instellingen worden ingediend; 23. dringt erop aan dat alle betrokken partijen resolutie 550(1984) van de VN-Veiligheidsraad inzake de kwestie-Cyprus, die in de volledige teruggave van bezittingen aan de rechtmatige eigenaren in Varosha voorziet, ten uitvoer leggen; beveelt aan dat de bevoegde commissie, indien er tegen eind 2008 geen zichtbare resultaten zijn, overweegt om de in verzoekschriften van indieners uit Famagusta aangekaarte kwestie in de plenaire vergadering te brengen; 24. roept de Roemeense overheid, onder verwijzing naar zijn verklaring van 11 oktober 2007 over de noodzaak van maatregelen tot bescherming van de rooms-katholieke Sint-Jozefkathedraal in Boekarest, een bedreigd historisch bouwwerk (10) , op maatregelen te treffen om het cultureel en architectonisch erfgoed van Roemenië in stand te houden en te beschermen in overeenstemming met artikel 151 van het EG-Verdrag; wijst er met betrekking tot de problemen met de restitutie van door het communistische regime onteigende bezittingen op dat het eigendomsrecht krachtens artikel 295 van het EG-Verdrag onder de bevoegdheid van de lidstaten valt; 25. verzoekt de Franse autoriteiten een epidemiologisch onderzoek uit te voeren naar het effect van de afvalverbrandingsinstallatie die in Fos-Berre wordt gebouwd, voor de nabije omgeving; erkent dat Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht (11) de bevoegde autoriteiten niet verbiedt om een verbrandingsinstallatie te vestigen in een gebied dat reeds met luchtvervuiling te kampen heeft, maar wijst erop dat krachtens Richtlijn 1999/30/EG en Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit (12) maatregelen dienen te worden genomen om ervoor te zorgen dat de Europese normen inzake luchtverontreiniging in acht worden genomen; 26. herinnert aan de aanbevelingen in het Jaarverslag 2007 van de commissie met betrekking tot een mogelijke herziening van de administratieve procedures voor de behandeling van verzoekschriften, zoals het overbrengen van de registratie van verzoekschriften naar het secretariaat van de Commissie verzoekschriften, nauwe samenwerking met SOLVIT, de uitbreiding van de databank van verzoekschriften, de ontwikkeling van een EU-portaal voor Europese burgers, enz.; is verheugd dat leden een gedragscode voor de behandeling van verzoekschriften hebben opgesteld die aan het begin van de volgende zittingsperiode in werking dient te treden; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, en het verslag van de Commissie verzoekschriften, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Ombudsman, de regeringen en parlementen van de lidstaten, hun verzoekschriftencommissies en hun nationale ombudsman of soortgelijke bevoegde organen. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 2, artikel 3, lid 2, artikel 13 en artikel 141, lid 4, van het EG-Verdrag, – gelet op het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, het herziene Europees Sociaal Handvest en de jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens, – gezien de werkzaamheden van het Directoraat-generaal voor de mensenrechten en het Directoraat-generaal juridische zaken van de Raad van Europa, en in het bijzonder de Stuurgroep voor gelijkheid tussen vrouw en man, – gelet op Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wĳziging van Richtlĳn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelĳke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2003 over de geïntegreerde benadering van de gelijkheid van vrouwen en mannen ("gendermainstreaming") in het Europees Parlement (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2007 over de geïntegreerde benadering van de gelijkheid van vrouwen en mannen in de werkzaamheden van de commissies (3) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0198/2009 ), A. overwegende dat de gelijkheid van mannen en vrouwen een fundamenteel beginsel van het Gemeenschapsrecht is en dat de bevordering daarvan volgens artikel 2 van het Verdrag een van de taken van de Gemeenschap is, B. overwegende dat het gendermainstreamingsbeginsel is neergelegd in artikel 3, lid 2, van het Verdrag, dat bepaalt dat de Gemeenschap er bij elk in dat artikel bedoeld optreden naar moet streven de ongelijkheden tussen mannen en vrouwen op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen, C. overwegende dat het percentage vrouwelijke leden van het Europees Parlement constant is gestegen van 17,5% in 1979 tot 31,08% in 2009, D. overwegende dat slechts een gering aantal vrouwelijke EP-leden hoge functies vervult in de organen van het Parlement (bijvoorbeeld het voorzitterschap of het lidmaatschap van commissies of delegaties), E. overwegende dat vrouwen binnen de Directoraten-generaal intern en extern beleid van het Europees Parlement oververtegenwoordigd zijn en respectievelijk 66,5% en 66% van het personeel uitmaken, en tevens wijzend op de grote vooruitgang die de afgelopen jaren is geboekt binnen het Directoraat-generaal intern beleid, waarvoor daaraan de "Gendergelijkheidsprijs 2007 – optimale praktijken" is toegekend, zowel voor het scheppen van een voor gendergelijkheid en gendermainstreaming gunstige arbeidsomgeving als voor de aanzienlijke uitbreiding van het aantal vrouwen in leidinggevende functies (sinds 2005 is bijvoorbeeld het aantal vrouwen dat aan het hoofd staat van een administratieve eenheid gestegen van 5% naar 30%), F. overwegende dat de meeste parlementaire commissies over het algemeen een zeker belang toekennen aan gendermainstreaming (bijvoorbeeld in het kader van hun wetgevingswerkzaamheden, in hun officiële betrekkingen met de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid of bij de opstelling van het actieplan inzake gelijkheid), terwijl slechts een klein aantal commissies hiervoor weinig of geen belangstelling aan de dag legt, G. overwegende dat het gebruik van het netwerk voor gendermainstreaming binnen de parlementaire commissies, dat bestaat uit EP-leden en personeel van het secretariaat, tot nu toe niet de verwachte resultaten heeft opgeleverd, H. overwegende dat de Groep op hoog niveau inzake gendergelijkheid en diversiteit heeft voorgesteld een soortgelijk netwerk op te richten binnen de interparlementaire delegaties, teneinde gendervraagstukken te kunnen integreren in de externe betrekkingen van de Europese Unie, 1. onderstreept dat de eis inzake gelijke behandeling van vrouwen en mannen dient te worden vertaald in een praktische benadering die mannen en vrouwen niet onderling verdeelt; 2. onderstreept dat gendermainstreaming zowel voor vrouwen als voor mannen een positieve ontwikkeling is; 3. wijst erop dat gendermainstreaming de reorganisatie, verbetering, ontwikkeling en evaluatie van beleidsprocessen impliceert, en wel zodanig dat de actoren die normaliter bij de politieke besluitvorming zijn betrokken, het gelijkekansenperspectief op alle niveaus en in alle stadia in alle beleidssectoren integreren; 4. wijst op de noodzaak een strategie met concrete doelstellingen voor gendermainstreaming te ontwikkelen en toe te passen in de communautaire beleidssectoren die vallen onder de bevoegdheid van de parlementaire commissies en delegaties; 5. onderstreept het belang van het mandaat van de Groep op hoog niveau inzake gendergelijkheid en diversiteit en roept deze Groep ertoe op dit proces in het gehele Parlement en in de betrekkingen en de samenwerking met de Commissie, de Raad en de andere instellingen te blijven bevorderen en aanmoedigen; 6. complimenteert de parlementaire commissies die gendermainstreaming daadwerkelijk toepassen in hun werkzaamheden, en roept de overige commissies en delegaties op hetzelfde te doen; 7. dringt erop aan dat bij interparlementaire delegaties en verkiezingswaarnemingsmissies meer gebruik wordt gemaakt van het gendermainstreamingsnetwerk; 8. spoort de secretaris-generaal ertoe aan prioriteit te geven aan scholing op het gebied van gendermainstreaming voor ambtenaren op elk niveau van de parlementaire commissies en delegaties; dringt er opnieuw op dat voor alle leden van het Parlement vanaf het begin van de volgende zittingsperiode in een gendergelijkheidstraining volgen; 9. blijft de vorming aanmoedigen van een netwerk van ambtenaren van de secretariaten van de parlementaire commissies en interparlementaire delegaties die binnen de Directoraten-generaal intern en extern beleid speciaal geschoold zijn in gendermainstreamingsaangelegenheden, waardoor geregeld optimale praktijken kunnen worden uitgewisseld; 10. onderstreept de noodzaak om binnen de parlementaire commissies en delegaties over passende instrumenten te beschikken teneinde een goede kennis te verwerven van gendermainstreaming, zoals naar geslacht uitgesplitste indicatoren, gegevens en statistieken, en de verdeling van de begrotingsmiddelen vanuit een oogpunt van gelijke behandeling van vrouwen en mannen; 11. onderstreept dat bij de uitvoering van het gendermainstreamingsbeleid rekening moet worden gehouden met het specifieke karakter van elke parlementaire commissie of delegatie; verzoekt de commissies en delegaties actief deel te nemen aan de evaluaties die geregeld onder auspiciën van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid worden uitgevoerd op basis van de vragenlijst die is voorgelegd aan de met gendermainstreaming belaste voorzitters en ondervoorzitters, waarbij ook aandacht moet worden besteed aan de tekortkomingen ter zake in de werkzaamheden van de commissies en delegaties, alsook aan de vorderingen die zijn geboekt bij de uitvoering van het gendermainstreamingsbeleid binnen de respectieve commissies; 12. onderstreept dat het voor de parlementaire commissies en delegaties van groot belang is dat hun rol en hun verantwoordelijkheden op het gebied van gendermainstreaming duidelijk worden gedefinieerd; 13. wijst op het belang van een doelmatige en gecoördineerde samenwerking tussen de Groep op hoog niveau inzake gendergelijkheid en diversiteit, het netwerk voor gendermainstreaming in de commissies en interparlementaire delegaties en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid; 14. verzoekt de secretaris-generaal om de toepassing van de geïntegreerde strategie om werk en gezin te kunnen combineren en de loopbaan van vrouwelijke ambtenaren te faciliteren, te continueren; 15. verzoekt de fracties te blijven streven naar een evenwichtige participatie van mannen en vrouwen aan het proces voor de selectie van hogere ambtenaren; 16. roept het Bureau van het Parlement op in zijn contacten met de parlementen van de lidstaten het positieve rolmodel van de Groep op hoog niveau inzake gendergelijkheid en diversiteit te beklemtonen; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Raad van Europa. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14539/2/2008 – C6-0024/2009), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0528 ), – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0216/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van Richtlijn 2003/54/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/72/EG.) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14541/1/2008 – C6-0020/2009), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0530 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2008)0908 ), – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0235/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot de oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 713/2009.) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14546/2/2008 – C6-0022/2009), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0531 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0213/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1228/2003 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 714/2009.) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14540/2/2008 – C6-0021/2009), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0529 ), – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0238/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van Richtlijn 2003/55/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/73/EG.) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14548/2/2008 – C6-0023/2009), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0532 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0237/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr . .../2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de voorwaarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1775/2005 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 715/2009.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0583 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 156 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0337/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0136/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2009/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake interoperabiliteitsoplossingen voor Europese overheidsdiensten (ISA) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Besluit nr. 922/2009/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0535 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0307/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A6-0137/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. neemt kennis van de verklaring van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/42/EG met betrekking tot machines voor de toepassing van pesticiden (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/127/EG.) BIJLAGE Verklaring van de Commissie over de normalisatie van machines voor de toepassing van pesticiden Ter ondersteuning van de in punt 2.4 van bijlage I opgenomen essentiële vereisten zal de Commissie het CEN opdragen om op basis van de best beschikbare technieken ter vermijding van de onopzettelijke verspreiding van pesticiden in het milieu geharmoniseerde normen uit te werken voor alle categorieën machines voor de toepassing van pesticiden. Deze opdracht zal in het bijzonder betrekking hebben op de normen voor de vastlegging van criteria en technische specificaties voor het monteren van mechanische beschuttingsschermen, sproeiapparatuur en sproeiapparatuur met luchtdruk alsook voor het vermijden van watervervuiling bij het vullen en leegmaken. Daarnaast zullen ook precieze aanwijzingen worden opgesteld voor de fabrikanten om het verwaaien (de drift) van pesticiden te vermijden, rekening houdend met alle relevante parameters, zoals spuitdoppen, druk, hoogte van de boom, windsnelheid, luchttemperatuur en -vochtigheid en rijsnelheid. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0779 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0411/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0218/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. …/2009 van het Europees Parlement en de Raad inzake de etikettering van banden met betrekking tot hun brandstofefficiëntie en andere essentiële parameters (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Gezien de klimaatverandering en de behoefte om het Europese concurrentievermogen te ondersteunen, zoals benadrukt in de mededeling van de Commissie van 8 juli 2008 over "Groener vervoer" (4) , is duurzame mobiliteit is een grote uitdaging voor de Gemeenschap. (2) In de mededeling van de Commissie van 19 oktober 2006, getiteld "Actieplan voor energie-efficiëntie – het potentieel realiseren" (5) is erop gewezen dat tegen 2020 het totale energieverbruik met 20% kan worden teruggedrongen door middel van een lijst gerichte acties, waaronder de etikettering van banden. (3) Banden veroorzaken 20 tot 30% van het brandstofverbruik van een voertuig, vooral door hun rolweerstand. Een beperking van de rolweerstand kan dus een aanzienlijke bijdrage leveren tot de energie-efficiëntie van het wegvervoer en tot de beperking van de emissies. (4) Banden hebben een aantal kenmerken die elkaar onderling beïnvloeden. Het verbeteren van één parameter, zoals de rolweerstand, kan nadelige gevolgen hebben voor een andere parameter, zoals de grip op nat wegdek, en het verbeteren van de grip op nat wegdek kan dan weer nadelige gevolgen hebben voor de rolgeluidemissies. De bandenfabrikanten moeten worden aangemoedigd om alle parameters te optimaliseren , zonder dat daarbij reeds gangbare veiligheidsnormen worden ondergraven . (5) Brandstofefficiënte banden zijn rendabel omdat de hogere aankoopprijs, die het gevolg is van hogere productiekosten, wordt gecompenseerd door de brandstofbesparing. (6) In ║ Verordening (EG) nr. …/ 2009 van het Europees Parlement en de Raad van ... [ betreffende typegoedkeuringseisen voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen , aanhangwagens daarvan en daarvoor bestemde systemen, onderdelen en technische eenheden ] (6) worden minimumeisen inzake de rolweerstand van banden vastgesteld. Door de ontwikkeling van de technologie is het mogelijk het energieverlies door de rolweerstand van banden nog sterker te beperken dan in deze minimumeisen is vastgesteld. Om de invloed van het wegvervoer op het milieu te beperken, moeten dan ook bepalingen worden vastgesteld om eindgebruikers aan te moedigen brandstofefficiëntere banden te kopen. Dit kan door hen geharmoniseerde informatie over deze parameter te verstrekken. (7) Ter vergroting van het inzicht in en de kennis omtrent de rolweerstand van banden zou het gebruik van een brandstofbesparingscalculator, zoals die reeds bestaat voor C3-banden, een nuttig instrument kunnen zijn om potentiële besparingen in termen van brandstofverbruik, kosten en CO 2 -uitstoot aanschouwelijk te maken. (8) Verkeerslawaai is hinderlijk en heeft schadelijke gevolgen voor de gezondheid. In ║ Verordening (EG) nr. …/ 2009 [ betreffende typegoedkeuringseisen voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen ... ] worden minimumeisen inzake de rolgeluidemissies van banden vastgesteld. Door de ontwikkeling van de technologie is het mogelijk de rolgeluiden van banden nog sterker terug te dringen dan in deze minimumeisen is vastgesteld. Om het verkeerslawaai terug te dringen, moeten dan ook bepalingen worden vastgesteld om eindgebruikers aan te moedigen banden met lage rolgeluidemissies te kopen. Dit kan door geharmoniseerde informatie over deze parameter te verstrekken. (9) Dankzij de bepaling inzake geharmoniseerde informatie over de rolgeluidemissies van banden kunnen ook gemakkelijker maatregelen worden genomen tegen verkeerslawaai. Bovendien doet deze bepaling het bewustzijn over het effect van banden op het verkeerslawaai toenemen in het kader van Richtlĳn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (7) . (10) In ║ Verordening (EG) nr. …/ 2009 [ betreffende typegoedkeuringseisen voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen ... ] worden minimumeisen inzake de grip van banden op nat wegdek vastgesteld. Door de ontwikkeling van de technologie is het mogelijk de grip op nat wegdek sterker te verbeteren dan in deze minimumeisen is vastgesteld en de remafstand op nat wegdek te verkorten. Om de verkeersveiligheid te verbeteren, moeten dan ook bepalingen worden vastgesteld om eindgebruikers aan te moedigen banden met goede grip op nat wegdek te kopen. Dit kan door geharmoniseerde informatie over deze parameter te verstrekken. (11) Andere bandenparameters, zoals aquaplaning of weggedrag in bochten, hebben eveneens een invloed op de verkeersveiligheid. Momenteel bestaan er echter nog geen geharmoniseerde beproevingsmethoden voor deze parameters. Daarom moet in de mogelijkheid worden voorzien om in een later stadium, voor zover nodig, bepalingen vast te stellen met betrekking tot het verstrekken van geharmoniseerde informatie over deze bandenparameters aan eindgebruikers. (12) Sneeuwbanden en Noordse winterbanden hebben specifieke parameters die niet volledig vergelijkbaar zijn met die van normale banden. Om te garanderen dat de eindgebruikers billijke en weloverwogen beslissingen nemen, moeten de parameters van die banden worden aangegeven op een manier die ze op gelijke voet plaatst met die van normale banden. (13) Informatie over bandenparameters in de vorm van een standaardetiket zal naar alle waarschijnlijkheid de aankoopbeslissingen van eindgebruikers beïnvloeden in de richting van veiligere, geluidsarmere en brandstofefficiëntere banden. Dit zal op zijn beurt de bandenfabrikanten ertoe aanzetten deze parameters te optimaliseren, wat de weg effent voor duurzamere consumptie en productie. (14) Bandenfabrikanten, -leveranciers en -distributeurs moeten worden aangemoedigd om uiterlijk tegen 2012 aan de bepalingen van deze verordening te voldoen, zodat men zich sneller bewust wordt van het bestaan van de regeling en zij sneller haar vruchten kan afwerpen. (15) Een grote verscheidenheid van regels betreffende de etikettering van banden in de lidstaten zou de intracommunautaire handel belemmeren en de administratieve lasten en beproevingskosten voor de bandenfabrikanten doen toenemen. (16) Vervangingsbanden vertegenwoordigen 78% van de bandenmarkt. Het is dan ook gerechtvaardigd de eindgebruiker te informeren over de parameters van zowel vervangingsbanden als banden die op nieuwe voertuigen zijn gemonteerd. (17) Het is van belang dat meer informatie over de brandstofefficiëntie en andere parameters van banden wordt verstrekt aan de consumenten, inclusief wagenparkbeheerders en vervoersbedrijven. Zonder etikettering en geharmoniseerde beproevingsmethoden is het voor hen immers niet gemakkelijk om de parameters van verschillende bandenmerken te vergelijken. Daarom moet deze verordening gelden voor C1-, C2- en C3-banden. (18) De consumenten zijn vertrouwd met het energie-etiket waarbij producten worden ingedeeld in een schaal van A tot G en dat wordt toegepast voor huishoudtoestellen overeenkomstig Richtlijn 1992 /75/ EG van de Raad van 22 september 1992 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van huishoudelijke apparaten (8) . Dit etiket heeft zijn nut bewezen bij het promoten van energiezuiniger toestellen. Voor de etikettering van de brandstofefficiëntie van banden moet dan ook hetzelfde ontwerp worden gebruikt. (19) Door in de verkooppunten een etiket aan te brengen op de banden en dit etiket ook in het reclamemateriaal op te nemen, krijgen distributeurs en potentiële eindgebruikers geharmoniseerde informatie over de brandstofefficiëntie, de grip op nat wegdek en de rolgeluidemissies van banden. (20) Sommige eindgebruikers kiezen hun banden alvorens zich naar een verkooppunt te begeven of kopen banden per postorder. Om ook deze eindgebruikers in staat te stellen een geïnformeerde keuze te maken op basis van geharmoniseerde informatie over de brandstofefficiëntie, de grip op nat wegdek en de rolgeluidemissies, moeten de etiketten worden opgenomen in alle technisch reclamemateriaal, met inbegrip van de documenten die op het internet beschikbaar zijn. (21) Potentiële kopers moeten aanvullende, gestandaardiseerde informatie ontvangen die uitleg verschaft over alle onderdelen van het etiket – brandstofefficiency, grip op nat wegdek en geluidemissies – en de relevantie daarvan, en die een brandstofbesparingscalculator omvat die de gemiddelde besparing aan brandstof, CO 2 en kosten aangeeft. Die informatie moet worden verstrekt op de EU-bandenetiketteringswebsite en via op alle verkooppunten verkrijgbare voorlichtingsfolders en -posters. Het adres van de website moet duidelijk worden aangegeven op het etiket en in alle technische reclameteksten. (22) Overeenkomstig de geharmoniseerde beproevingsmethoden die zijn vastgesteld in ║ Verordening (EG) nr. …/ 2009 [ betreffende typegoedkeuringseisen voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen ... ] moet informatie worden verstrekt die eindgebruikers in staat stelt verschillende banden te vergelijken en fabrikanten in staat stelt de beproevingskosten te beperken. (23) Om de uitdaging het hoofd te bieden de CO 2 -uitstoot van het wegverkeer te verminderen, is het wenselijk dat de lidstaten maatregelen nemen ten gunste van brandstofefficiënte banden. Dergelijke stimulansen moeten in overeenstemming zijn met de artikelen 87 en 88 van het Verdrag. Om een fragmentatie van de interne markt te voorkomen, moeten er klassen van minimale brandstofefficiëntie worden vastgesteld. (24) Het is van essentieel belang dat de fabrikanten, leveranciers en distributeurs de etiketteringsbepalingen naleven om het doel van die bepalingen te kunnen bereiken en gelijke mededingingsvoorwaarden binnen de Gemeenschap te verzekeren. De lidstaten moeten daarom effectieve maatregelen nemen, ondermeer op het gebied van markttoezicht en regelmatige controles achteraf , die voldoende zijn om toezicht te houden op de naleving van de bepalingen van deze verordening. (25) Bij de tenuitvoerlegging van de desbetreffende bepalingen van deze verordening moeten de lidstaten zich trachten te onthouden van maatregelen die kleine en middelgrote ondernemingen onredelijke, bureaucratische en moeilijk te vervullen verplichtingen opleggen en moeten zij, waar mogelijk, rekening houden met de specifieke behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen en met de financiële en administratieve beperkingen waaraan deze onderhevig zijn. (26) Voor de juiste evaluatie van de tenuitvoerlegging van deze verordening, moet een beoordeling plaatsvinden om na te gaan of wijzigingen nodig zijn. Deze beoordeling moet met name gericht zijn op de vraag of de consumenten het etiket begrijpen, met inbegrip van de geluidsparameter, en op de aanpassing aan technologische veranderingen. (27) De maatregelen die nodig zijn om deze verordening ten uitvoer te leggen, moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) . (28) In het bijzonder moet de Commissie ║ de bevoegdheid worden gegeven om eisen vast te stellen met betrekking tot de grip van C2- en C3-banden op nat wegdek en andere essentiële bandenparameters dan brandstofefficiëntie, grip op nat wegdek en rolgeluidemissies, en om de bijlagen aan te passen aan de technische vooruitgang. Daar het ║ maatregelen van algemene strekking betreft, tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen , moeten zij ║ worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing bepaald in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel en onderwerp Deze verordening heeft tot doel de veiligheid en de economische en ecologische efficiëntie van het wegvervoer te verbeteren door brandstofefficiënte, veilige en rustige banden aan te moedigen. Bij deze verordening wordt een kader vastgesteld om via etiketten geharmoniseerde informatie te verstrekken over bandenparameters waardoor de consumenten in staat bij de aankoop van banden een weloverwogen keuze te maken. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op C1-, C2- en C3-banden. 2. Bij wijze van uitzondering op lid 1 is deze verordening niet van toepassing op: Artikel 3 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 4 Verantwoordelĳkheden van de Commissie 1. Uiterlijk in september 2010 gaat de Commissie over tot de invoering en het beheer van de EU-website voor het etiketteren van banden, die zal fungeren als een centrale bron van nadere informatie over alle elementen van het etiket. 2. De website bevat de volgende informatie: Artikel 5 Verantwoordelijkheden van bandenleveranciers De lidstaten zien erop toe dat bandenleveranciers de volgende voorschriften naleven: Artikel 6 Verantwoordelijkheden van bandendistributeurs De lidstaten zien erop toe dat bandendistributeurs de volgende voorschriften naleven: Artikel 7 Verantwoordelijkheden van leveranciers en distributeurs van voertuigen De lidstaten zien erop toe dat leveranciers en distributeurs van voertuigen de volgende voorschriften naleven: Artikel 8 Geharmoniseerde beproevingsmethoden De bij de artikelen 5 , 6 en 7 vereiste informatie inzake de brandstofefficiëntieklasse, de klasse grip op nat wegdek en de rolgeluidemissiewaarde van banden wordt verkregen door de in bijlage I vermelde geharmoniseerde testmethoden toe te passen. Dankzij de geharmoniseerde testmethoden moeten de eindgebruikers kunnen beschikken over een betrouwbare en volledig representatieve classificatie van de geteste kenmerken. Artikel 9 Controleprocedure 1. Overeenkomstig de in bijlage IV vastgestelde procedure controleren de lidstaten of de vermelde brandstofefficiëntieklasse en klasse grip op nat wegdek conform zijn in de zin van bijlage I, delen A en B, en of de rolgeluidemissiewaarde conform zijn in de zin van bijlage I, deel C. 2. Dergelijke controles doen geen afbreuk aan een voertuig- of bandentypegoedkeuring die is verleend in overeenstemming met Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (10) of in overeenstemming met Verordening (EG) nr. …/2009 [betreffende typegoedkeuringseisen voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen ...]. Voor de conformiteitsbeoordeling maken de lidstaten in voorkomend geval ook gebruik van documentatie inzake de bandentypegoedkeuring en van relevante, door de leverancier verstrekte ondersteunende documentatie. 3. De lidstaten zien erop toe dat de bevoegde autoriteiten een systeem installeren van routinematige en incidentele inspecties van verkooppunten met als doel de naleving van de voorschriften in deze verordening te garanderen. Artikel 10 Interne markt 1. Als aan de voorschriften van deze verordening is voldaan, mogen de lidstaten het in de handel brengen van banden niet verbieden of beperken op grond van de onder deze verordening vallende productinformatie. 2. Tenzij zij beschikken over bewijsmateriaal dat het tegendeel aantoont, gaan lidstaten ervan uit dat de etiketten en de productinformatie voldoen aan de bepalingen van deze verordening . Zij mogen leveranciers vragen om, overeenkomstig artikel 5, punt 4, technische documenten ter beschikking te stellen teneinde de nauwkeurigheid van de vermelde waarden te kunnen beoordelen. Artikel 11 Verkoopbevorderende maatregelen De lidstaten mogen geen maatregelen nemen die het gebruik bevorderen van banden die niet voldoen aan klasse C inzake hetzij brandstofefficiëntie hetzij grip op nat wegdek , in de zin van bijlage I, respectievelijk delen A en B . Artikel 12 Wijzigingen en aanpassingen aan de technische vooruitgang De volgende maatregelen die niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen, onder meer door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 14 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing: Artikel 13 Handhaving en sancties 1. De lidstaten zorgen, middels een ononderbroken uitwisseling van informatie, voor nauwe samenwerking bij het toezicht op de markt in het belang van de consequente tenuitvoerlegging van deze verordening. De lidstaten nemen passende maatregelen voor geregelde controles achteraf ten einde ervoor te zorgen dat niet naar behoren geëtiketteerde banden conform worden of van de markt worden gehaald. 2. De lidstaten introduceren maatregelen waarin sancties zijn vastgelegd voor inbreuken op de bepalingen van deze verordening, met inbegrip van regels inzake sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen die overeenkomstig deze verordening worden vastgesteld en bepalingen die garanderen dat die sancties worden toegepast. 3. Deze maatregelen zijn doeltreffend, evenredig, en afschrikkend. 4. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van deze maatregelen en van eventueel later daarin aangebrachte wijzigingen ▌. Artikel 14 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. Artikel 15 Evaluatie 1. Uiterlijk drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening evalueert de Commissie de toepassing van deze verordening en let daarbij onder andere op: 2. Op basis van deze evaluatie en na een effectbeoordeling en een consumentenonderzoek legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor, zo nodig vergezeld van een voorstel houdende aanpassing van deze verordening. Artikel 16 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 november 2012 . De artikelen 5 en 6 zijn echter niet van toepassing op banden die zijn geproduceerd vóór 1 juli 2012. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Indeling van bandenparameters in klassen Deel A: Brandstofefficiëntieklassen De brandstofefficiëntieklassen worden vastgesteld op basis van de rolweerstandscoëfficiënt (RRC), volgens de hieronder gespecificeerde schaal van A tot G, en gemeten overeenkomstig ║ UNECE)-reglement ║ . ▌ C1-banden C2-banden C3-banden RRC in kg/t Energie-efficiëntieklasse RRC in kg/t Energie-efficiëntieklasse RRC in kg/t Energie-efficiëntieklasse RRC ≤6,5 A RRC ≤5,5 A RRC ≤4,0 A 6,6≤ RRC ≤7,7 B 5,6≤ RRC ≤6,7 B 4,1≤ RRC ≤5,0 B 7,8≤ RRC ≤9,0 C 6,8≤ RRC ≤8,0 C 5,1≤ RRC ≤6,0 C Leeg D Leeg D 6,1≤ RRC ≤7,0 D 9,1≤ RRC ≤10,5 E 8,1≤ RRC ≤9,2 E 7,1≤ RRC ≤8,0 E 10,6≤ RRC ≤12,0 F 9,3≤ RRC ≤10,5 F RRC ≥8,1 F RRC ≥12,1 G RRC ≥10,6 G Leeg G Deel B: Klassen grip op nat wegdek De klasse grip op nat wegdek van C1-banden wordt vastgesteld op basis van de index van grip op nat wegdek (G), overeenkomstig onderstaande schaal van A tot G, en wordt gemeten overeenkomstig UNECE-reglement 117 inzake Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van banden wat rolgeluidemissie en grip op nat wegdek betreft (11) . G Klassen grip op nat wegdek 155≤ G A 140≤ G ≤154 B 125≤ G ≤139 C Leeg D 110≤ G ≤124 E G ≤109 F Leeg G Deel C: Rolgeluidemissies De rolgeluidemissies worden uitgedrukt in decibel en gemeten overeenkomstig UNECE-reglement 117 inzake Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van banden wat rolgeluidemissie en grip op nat wegdek betreft. Deel D: laagrolgeluidteken Voor banden met een laag rolgeluid als gedefinieerd volgens onderstaande indeling moet de etikettering van de in decibel gemeten rolgeluidemissiewaarde worden aangevuld met het "laagrolgeluidteken': Klassen voor rolgeluidemissie (dB(A)) C1 C2 C3 Laagrol-geluidteken * ≤68 ≤69 ≤70 * Laagrolgeluidteken : BIJLAGE II Formaat van het etiket De in artikel 5 , lid 1, en artikel 6 , lid 1, vermelde sticker bestaat uit twee delen: (1) een gedrukt etiket met het onderstaande formaat en (2) een ruimte waarin de naam van de leverancier en het bandengamma, de bandenafmetingen, de belastingsindex, de snelheidscategorie en andere technische gegevens van de band zijn vermeld (hierna "ruimte voor het merk" genoemd). 1. Ontwerp van het etiket 1.1. Het in artikel 5 , lid 1, en artikel 6 , lid 1, vermelde gedrukte etiket op de sticker moet beantwoorden aan de onderstaande illustratie: 1.2. De volgende punten worden aan het "ontwerp toegevoegd: internetadres van de EU-website betreffende de etikettering van banden, in grote letters onderaan het etiket, 1.3. Hierna volgen de specificaties voor het etiket: 1.4. Het etiket moet minstens 75 mm breed en 110 mm hoog zijn. Als het etiket op groter formaat wordt afgedrukt, moet de inhoud in verhouding tot de bovenvermelde specificaties blijven. 1.5. Het etiket moet aan de volgende voorschriften beantwoorden: a) De gebruikte kleuren zijn: cyaan, magenta, geel en zwart – en worden volgens het volgende voorbeeld gebruikt: 00-70-X-00: 0 % cyaan, 70% magenta, 100% geel, 0% zwart; b) De onderstaande cijfers verwijzen naar de legende van punt 1.3 ; Brandstofefficiëntie Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 19,5 mm, hoogte: 18,5 mm – Kader rond het pictogram: lijndikte: 3,5 pt, breedte: 26 mm, hoogte: 23 mm – Kader rond de klasse-indeling: lijndikte: 1 pt – Einde van het kader: lijndikte: 3,5 pt, breedte: 36 mm – Kleur: X-10-00-05; Grip op nat wegdek Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 19 mm, hoogte: 19 mm – Kader rond het pictogram: lijndikte: 3,5 pt, breedte: 26 mm, hoogte: 23 mm – Kader rond de klasse-indeling: lijndikte: 1 pt – Einde van het kader: lijndikte: 3,5 pt, breedte: 26 mm – Kleur: X-10-00-05; Rolgeluidemissies Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 23 mm, hoogte: 15 mm – Kader rond het pictogram: lijndikte: 3,5 pt, breedte: 26 mm, hoogte: 24 mm – Kader rond de waarde: lijndikte: 1 pt – Einde van het kader: lijndikte: 3,5 pt, hoogte: 24 mm – Kleur: X-10-00-05; Rand van het etiket : lijndikte: 1,5 pt – Kleur: X-10-00-05; Schaal van A tot G Ÿ A: X-00-X-00; Ÿ B: 70-00-X-00; Ÿ C: 30-00-X-00; Ÿ D: 00-00-X-00; Ÿ E: 00-30-X-00; Ÿ F: 00-70-X-00; Ÿ G: 00-X-X-00. Indeling Lijnen in de klasse-indeling : lijndikte: 0,5 pt, interval stippellijn: 5,5 mm, 100% zwart; Tekst van de schaal : Helvetica Bold 11 pt, 100% zwart; Geluidswaarde EU-logo : breedte: 9 mm, hoogte: 6 mm; Verwijzing naar de verordening: Helvetica Regular 7,5 pt, 100% zwart; Vermelding van de bandenklasse : Helvetica Bold 7,5 pt, 100% zwart; c) De achtergrond moet wit zijn. 1.6. De bandenklasse (C1, C2 of C3) moet op het etiket vermeld zijn in het formaat dat in de illustratie van punt 1.3 is weergegeven. 2. Ruimte voor het merk ║ De leveranciers moeten hun naam, het bandengamma, de belastingsindex, de snelheidscategorie en andere technische gegevens op de sticker vermelden, in om het even welke kleur, formaat en lay-out, voor zover de proportionele grootte van de ruimte voor het merk niet meer is dan de verhouding 4:5 ten opzichte van de grootte van het etiket en de samen met het etiket vermelde mededeling de boodschap van het etiket niet verstoort. 3. Opmaak van het uitgebreide etiket met uitleg Het in artikel 6 vermelde etiket met uitleg moet beantwoorden aan de hieronder afgebeelde illustratie en de tekst moet vertaald zijn in de taal die in het verkooppunt wordt gebruikt. Dit uitgebreide etiket moet op de rekening of samen met de rekening aan de klant worden overhandigd, tenzij dit een te grote last betekent voor de distributeur; in dat geval wordt de informatie verstrekt in overeenstemming met punt 4 van bijlage II. 4. Opmaak van de informatie op het ontvangstbewijs Indien de kosten voor het printen van het in punt 3 van bijlage II beschreven etiket met uitleg een te hoge last met zich meebrengen voor de distributeur, wordt de informatie op het etiket meegedeeld zoals in de onderstaande illustratie: BIJLAGE III Informatie in de technische reclameteksten 1. De informatie over de banden wordt in de onderstaande volgorde weergegeven: 2. Deze informatie moet aan de volgende vereisten voldoen: 3. Leveranciers moeten eveneens het volgende vermelden op hun website: BIJLAGE IV Controleprocedure Voor elk bandentype of elke bandengroep dient te worden gecontroleerd of de door de fabrikant opgegeven brandstofefficiëntieklasse, klasse grip op nat wegdek en rolgeluidemissiewaarde correct zijn. Daarbij wordt gebruik gemaakt van de volgende procedure: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0580 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0333/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0138/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 717/2007 betreffende roaming op openbare mobiele telefoonnetwerken binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 2002/21/EG inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 544/2009.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0576 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 44, lid 2, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0330/2008), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 7 april 2009 om het voorstel als gewijzigd goed te keuren, overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, eerste streepje, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0247/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 77/91/EEG, 78/855/EEG en 82/891/EEG van de Raad en Richtlijn 2005/56/EG wat verslaggevings- en documentatieverplichtingen in geval van fusies en splitsingen betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/109/EG.) (Medebeslissingsprocedure: herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0361 ) en het gewijzigde voorstel ( COM(2008)0119 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 47, lid 2, van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0231/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 1 april 2009 om het voorstel als geamendeerd goed te keuren, overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, eerste streepje van het EG-Verdrag, – gelet op de artikelen 80 bis en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0413/2008 ), A. overwegende dat volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie het onderhavige voorstel geen substantiële amendementen bevat, behalve die in het voorstel als zodanig werden aangemerkt, en overwegende dat met de codificering van ongewijzigde bepalingen van eerdere legislatieve teksten tezamen met amendementen het voorstel dus een eenvoudige codificering van bestaande teksten vormt, zonder enige inhoudelijke wijziging, 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie, zoals aangepast aan de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Parlement, de Raad en de Commissie en zoals hieronder geamendeerd; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2009/138/EG.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie ( COM(1998)0617 ), – gezien de interimovereenkomst betreffende handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en Turkmenistan, anderzijds (5144/1999), – gelet op de artikelen 133 en 300, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG­Verdrag op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5–0338/1999), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 februari 2008 over een EU-strategie voor Centraal-Azië (1) , – gezien zijn standpunt van 22 april 2009 (2) over het reeds aangehaalde voorstel van de Commissie, – gelet op artikel 108, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de betrekkingen tussen de Europese Gemeenschappen en Turkmenistan momenteel worden geregeld door de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken inzake handel en commerciële en economische samenwerking die in december 1989 is afgesloten; overwegende dat deze overeenkomst geen bepalingen over mensenrechten bevat, B. overwegende dat de Raad zich momenteel buigt over de goedkeuring van de interim-overeenkomst betreffende handel en aanverwante zaken die op 2 december 1998 is afgesloten tussen de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie enerzijds en Turkmenistan anderzijds, C. overwegende dat een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) met Turkmenistan is geparafeerd in mei 1997 en dat de overeenkomst in 1998 is ondertekend; overwegende dat de PSO sindsdien is geratificeerd door 11 lidstaten – Frankrijk, Ierland, het Verenigd Koninkrijk en Griekenland moeten dit nog doen – en dat de 12 nieuwe lidstaten de overeenkomst door middel van één enkel protocol zullen ratificeren; overwegende dat Turkmenistan de PSO heeft geratificeerd in 2004, D. overwegende dat de PSO na de volledige ratificering ervan aanvankelijk zal worden afgesloten voor een periode van 10 jaar en daarna jaarlijks zal worden hernieuwd, op voorwaarde dat geen van de partijen de overeenkomst opzegt; overwegende dat de partijen de PSO kunnen uitbreiden, wijzigen of verder uitwerken om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen, E. overwegende dat Turkmenistan een belangrijke rol speelt in de Centraal-Aziatische regio en dat een nauwe samenwerking tussen Turkmenistan en de Europese Unie daarom wenselijk is, F. overwegende dat de toestand in Turkmenistan verbeterd is sinds het land een nieuwe president heeft; overwegende dat de bewindvoerders zich bereid hebben getoond belangrijke hervormingen door te voeren; overwegende echter dat er nog altijd aanzienlijke vorderingen nodig zijn in essentiële domeinen zoals de mensenrechten, de rechtsstaat, democratie en persoonlijke vrijheden, G. overwegende dat de voorgestelde interim-handelsovereenkomst (ITA) tussen de Europese Gemeenschappen en Turkmenistan de eerbiediging van de democratie en de mensenrechten vooropstelt als een voorwaarde voor samenwerking, H. overwegende dat de ITA daarom zou kunnen bijdragen tot de vordering van de huidige democratische hervormingen in Turkmenistan, I. overwegende dat de ITA voorziet in een mechanisme dat elke partij in staat stelt de overeenkomst op te zeggen door de andere partij hiervan in kennis te stellen, 1. stelt vast dat er sinds de verandering van president in Turkmenistan tekenen zijn van bereidheid om hervormingen door te voeren in essentiële domeinen; is bijzonder ingenomen met de oprichting van een Nationaal Instituut voor democratie en mensenrechten; neemt kennis van de aan de gang zijnde herziening van de grondwet, die erop gericht is meer belang toe te kennen aan de democratie, persoonlijke vrijheden en de rechtsstaat; neemt voorts kennis van de herziening van de kieswetgeving; verheugt zich over de toetreding van Turkmenistan tot internationale overeenkomsten zoals het tweede facultatieve protocol inzake de afschaffing van de doodstraf bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het Verdrag betreffende de politieke rechten van de vrouw; toont zich verheugd over de hervormingen in het onderwijssysteem, die gericht zijn op een hogere kwaliteit van het onderwijs en meer gelijkheid voor studenten; 2. vraagt dat de regering van Turkmenistan snel evolueert in de richting van de democratie en de rechtsstaat; vraagt in het bijzonder om open en democratische verkiezingen, godsdienstvrijheid, de ontwikkeling van een echt maatschappelijk middenveld, de vrijlating van alle politieke gevangenen en gewetensgevangenen, de opheffing van reisbeperkingen en de toelating van onafhankelijke toezichthouders; 3. benadrukt dat de Europese Unie deze ontwikkelingen verder moet aanmoedigen; beklemtoont dat de werkzaamheden van de Turkmeense regering nauwlettend en regelmatig moeten worden onderzocht; 4. vraagt dat de Raad en de Commissie het Parlement geregeld relevante informatie verschaffen over de mensenrechtensituatie in Turkmenistan; 5. betreurt dat de situatie op verscheidene vlakken nog niet is zoals het hoort, met name op het vlak van de mensenrechten en de democratie; wijst in het bijzonder op de noodzaak van onvoorwaardelijke vrijlating van alle politieke gevangenen; onderstreept het belang van de afschaffing van alle reisbeperkingen en het belang van vrije toegang voor onafhankelijke toezichthouders, onder wie het Internationale Rode Kruis; vraagt om verdere verbeteringen op het vlak van burgerlijke vrijheden, ook voor niet-gouvernementele organisaties; benadrukt de noodzaak om hervormingen door te voeren op alle niveaus en in alle domeinen van de administratie; 6. onderstreept het belang van economische en handelsbetrekkingen voor de openstelling van de Turkmeense samenleving en de verbetering van de democratische, economische en sociale situatie van de Turkmeense burgers; 7. beschouwt de ITA, die tevens regels vastlegt voor economische betrekkingen, als een potentiële opstap naar stabiele en duurzame betrekkingen tussen de Europese Unie en Turkmenistan en als een hefboom ter ondersteuning van het hervormingsproces in Turkmenistan; 8. onderstreept dat de ITA geen blanco cheque vormt voor Turkmenistan; vraagt daarom dat de ontwikkelingen op essentiële domeinen in Turkmenistan nauwkeurig worden opgevolgd en geregeld worden geëvalueerd, en, indien nodig, dat de overeenkomst wordt opgeschort indien niet aan de voorwaarden wordt voldaan; vraagt dat de Raad en de Commissie geregeld informatie verstrekken over het verloop van de opvolging; 9. vraagt de Raad en de Commissie een duidelijke, schorsende clausule betreffende de mensenrechten op te nemen in de PSO; benadrukt dat de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de VN moet worden geëerbiedigd; vraagt dat de Raad ingaat op een eventueel verzoek van het Parlement om de PSO op te schorten; 10. vraagt dat de Raad en de Commissie eveneens een herzieningsclausule opnemen in de PSO; wil geraadpleegd worden voor wat elke eventuele herziening van de PSO betreft; 11. brengt in herinnering dat het Europees Parlement zijn instemming moet geven wil, de PSO in werking treden; vraagt dat ten volle rekening wordt gehouden met de in deze resolutie aangekaarte punten − hoewel voor de ITA jammer genoeg niet de instemming van het Parlement vereist is − aangezien anders de instemming van het Parlement voor de PSO in het gedrang kan komen; zal zijn advies met betrekking tot de ITA daarom baseren op basis van de antwoorden in de verklaringen van de Raad en de Commissie; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van Turkmenistan. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie ( COM(1998)0617 ), – onder verwijzing naar de Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie enerzijds, en Turkmenistan anderzijds (5144/1999), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2001 over de situatie in Turkmenistan (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2003 over Turkmenistan en de andere landen van Centraal-Azië (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 februari 2008 over een EU-strategie voor Centraal-Azië (3) , – gelet op artikel 133 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea, van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0338/1999), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0085/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Turkmenistan. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0790 ), – gelet op de artikelen 31 en 32 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0026/2009), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0236/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 119, tweede alinea van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen en erop toe te zien dat aan de wettelijke voorschriften van het Euratom-Verdrag voor de aanneming van dit voorstel is voldaan, met name wat betreft de raadpleging van de groep van deskundigen overeenkomstig artikel 31 van het Euratom-Verdrag; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0721 ), – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0510/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0253/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter zijn standpunt te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Door de Commissie voorgestelde tekst Mate van overschrijding van de toegestane aanlanding Vermenigvuldigingsfactor tot en met 5% Overschrijding * 1.0 meer dan 5% tot en met 10% Overschrijding * 1,1 meer dan 10% tot en met 20% Overschrijding * 1,2 meer dan 20% tot en met 40% Overschrijding * 1,4 meer dan 40% tot en met 50% Overschrijding * 1,8 overschrijdingen met meer dan 50% Overschrijding * 2,0 Amendement Mate van overschrijding van de toegestane aanlanding Vermenigvuldigingsfactor De eerste 10% Korting = Overschrijding x 1,0 De volgende 10% tot in totaal 20% Korting = Overschrijding x 1,1 De volgende 20% tot in totaal 40% Korting = Overschrijding x 1,2 overschrijdingen met meer dan 40% Korting = Overschrijding x 1,4 Opmerking: De percentages van het voorstel van de Commissie worden vervangen door de in de tabel van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota vermelde cijfers. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0324 ), – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0282/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0206/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie van 17 juni 2008, getiteld "Een gemeenschappelijk immigratiebeleid voor Europa: beginselen, maatregelen en instrumenten" ( COM(2008)0359 ), – gezien het advies van het Comité van de Regio's over een gemeenschappelijk immigratiebeleid voor Europa van 26 november 2008 (1) , – gezien het Europees pact inzake immigratie en asiel, aangenomen door de Europese Raad op 15 en 16 oktober 2008 (2) , – gezien Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (Terugkeerrichtlijn) (3) , – gezien Verordening (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 tot instelling van een mechanisme voor de oprichting van snelle-grensinterventieteams (4) , – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (herschikking) ( COM(2008)0820 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 oktober 2008, getiteld "Eén jaar na Lissabon: het partnerschap van de EU en Afrika in de praktijk" ( COM(2008)0617 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 13 februari 2008 "De voorbereiding van de volgende stappen in het grensbeheer in de Europese Unie" ( COM(2008)0069 ), – gezien het werkdocument van de Commissie getiteld "Evaluatie en monitoring van de uitvoering van het EU-plan inzake de beste praktijken, normen en procedures bij de voorkoming en bestrijding van mensenhandel" ( COM(2008)0657 ), – gezien de gemeenschappelijke strategie Afrika-EU en het eerste actieplan daarvan (2008-2010) – het Strategisch Partnerschap – zoals overeengekomen tijdens de Afrikaans-Europese Top op 8 en 9 december 2007 in Lissabon (5) , – gezien de mededeling van de Commissie van 30 november 2006, getiteld "Eén jaar algehele aanpak van migratie: naar een alomvattend Europees migratiebeleid" ( COM(2006)0735 ), – gezien het Haags programma – Versterking van vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie, dat is aangenomen door de Europese Raad van 4-5 november 2004, – gezien het Tampere-programma dat is aangenomen door de Europese Raad van 15 en 16 oktober 1999, waarin een coherente aanpak op het gebied van immigratie en asiel is vastgesteld, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 maart 2009 over "De toekomst van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel" (6) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 19 februari 2009 over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad waarin sancties worden voorzien tegen werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 februari 2009 over de uitvoering in de Europese Unie van Richtlijn 2003/9/EG tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers en vluchtelingen: werkbezoeken van de Commissie burgerlijke vrijheden 2005-2008 (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2008 over de evaluatie en de toekomstige ontwikkeling van het Frontex-agentschap en over het Europese grensbewakingssysteem Eurosur (9) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 20 november 2008 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen met het oog op een hooggekwalificeerde baan (10) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 20 november 2008 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende één enkele aanvraagprocedure voor een gecombineerde vergunning voor onderdanen van derde landen om op het grondgebied van een lidstaat te verblijven en te werken en betreffende een gemeenschappelijk pakket rechten voor werknemers uit derde landen die legaal in een lidstaat verblijven (11) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 september 2008 over de evaluatie van het Dublin-systeem (12) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 23 april 2008 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/109/EG teneinde haar werkingssfeer uit te breiden tot personen die internationale bescherming genieten (13) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 september 2007 over het beleidsplan legale migratie (14) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 september 2007 over de beleidsprioriteiten in het kader van de strijd tegen de illegale immigratie van onderdanen van derde landen (15) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2006 over strategieën en middelen voor de integratie van immigranten in de Europese Unie (16) , – gelet op het Verdrag van Amsterdam op grond waarvan bevoegdheden en verantwoordelijkheden op het gebied van immigratie en asiel zijn verleend aan de Gemeenschap en gelet op artikel 63 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie cultuur en onderwijs en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0251/2009 ), A. overwegende dat migratie naar Europa een gegeven blijft zolang er tussen Europa en andere delen van de wereld grote verschillen bestaan op het gebied van welvaart en levenskwaliteit, B. overwegende dat een gemeenschappelijke aanpak van immigratie in de EU noodzakelijk is geworden, vooral in een gemeenschappelijk gebied zonder interne grenscontroles, waar het al dan niet handelen van de ene lidstaat rechtstreeks van invloed is op andere lidstaten en de EU in het algemeen, C. overwegende dat een slecht beheerde migratie de sociale cohesie in de landen van bestemming kan verstoren en tevens nadelige gevolgen kan hebben voor de landen van herkomst en de migranten zelf, D. overwegende dat reguliere migratie een kans vormt waarvan zowel migranten, hun landen van herkomst (omdat hun migranten geld opsturen naar huis), als lidstaten kunnen profiteren; overwegende echter dat vooruitgang op het gebied van reguliere migratie hand in hand moet gaan met effectieve maatregelen voor de bestrijding van niet-reguliere immigratie, omdat het vooral deze immigratie is die het bestaan van criminele mensenhandelorganisaties mogelijk maakt, E. overwegende dat een echt gemeenschappelijk communautair immigratiebeleid niet enkel gebaseerd mag zijn op de bestrijding van niet-reguliere migratie, maar ook op de samenwerking met derde landen en doorreislanden en op het bestaan van een adequaat integratiebeleid, F. overwegende dat het migratiebeleid in Europa moet voldoen aan de normen van het internationaal recht, in het bijzonder welke betrekking hebben op mensenrechten, menselijke waardigheid en het recht op asiel, G. overwegende dat de Europese Unie een gastvrije omgeving is en dat moet blijven voor hen die het recht verkrijgen er te verblijven, of het nu gaat om immigranten om redenen van arbeid, gezinshereniging of studie of om personen die internationale bescherming behoeven, H. overwegende dat migranten de voorbije decennia een heel belangrijke rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van de Europese Unie en van het Europees project en dat het van wezenlijk belang is dat te erkennen en tevens te erkennen dat de Europese Unie nog steeds migranten nodig heeft, I. overwegende dat volgens Eurostat de vergrijzing in de EU op de middellange termijn toeneemt, met als gevolg een verwachte vermindering van de beroepsbevolking met mogelijk bijna 50 miljoen tegen 2060, en dat immigratie kan fungeren als een belangrijke aanjager voor goede economische resultaten in de EU, J. overwegende dat de strategie van Lissabon in haar plannen voor groei en werkgelegenheid te kampen kan krijgen met schaarse arbeidskrachten dat het behalen van de doelstellingen in de weg kan staan, dat de werkloosheid momenteel toeneemt, en dat deze schaarste op korte termijn kan worden tegengegaan door een adequaat en gestructureerd beheer van de economische immigratie, K. overwegende dat immigranten vaak onzekere banen of kwalitatief mindere banen hebben, of banen waarvoor zij overgekwalificeerd zijn, L. overwegende dat de EU zich ook meer moet inspannen om problemen als gevolg van tekorten aan arbeidskrachten en vaardigheden intern aan te pakken, door sectoren aan te boren die momenteel een lage participatiegraad kennen, zoals mensen met een handicap of een onderwijsachterstand, of langdurig werkloze, reeds in de EU verblijvende asielzoekers, M. overwegende dat het aantal vrouwelijke immigranten in de EU voortdurend toeneemt en naar schatting 54% van het totale aantal immigranten uitmaakt, N. overwegende dat vrouwelijke immigranten aanzienlijke problemen bij de integratie en de toegang tot de arbeidsmarkt ondervinden ten gevolge van hun lage opleidingsniveau en de negatieve stereotypen en praktijken die zij uit het land van herkomst hebben meegebracht, evenals de negatieve stereotypen en de discriminatie die in de lidstaten bestaan; overwegende echter dat veel hoog opgeleide jonge vrouwen naar de EU komen en hier relatief ongeschoold werk verrichten, Algemene overwegingen 1. is een groot voorstander van de formulering van een gemeenschappelijk Europees immigratiebeleid dat is gebaseerd op een hoge mate van politieke en operationele solidariteit, wederzijds vertrouwen, transparantie, partnerschap, gedeelde verantwoordelijkheid en gezamenlijke inspanningen op basis van gemeenschappelijke waarden en concrete acties, alsook op de waarden die worden erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; 2. herhaalt dat het beheer van migratiestromen moet gebeuren op basis van een gecoördineerde aanpak die rekening houdt met de demografische en economische situatie van de EU en haar lidstaten; 3. is van mening dat de ontwikkeling van een gemeenschappelijk immigratiebeleid aanzienlijk gebaat zou kunnen zijn bij meer en regelmatig overleg met vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, zoals organisaties die werken voor en met migrantengemeenschappen; 4. betreurt dat tot dusverre te weinig is gedaan om een gemeenschappelijk beleid inzake legale immigratie te formuleren en verwelkomt de nieuwe wetgevingsinstrumenten die zijn aangenomen in het kader van het gemeenschappelijk Europees beleid voor legale immigratie; 5. benadrukt dat een coherent en evenwichtig gemeenschappelijk Europees immigratiebeleid de geloofwaardigheid van de EU in haar relatie met derde landen vergroot; 6. wijst er nogmaals op dat het doeltreffende beheer van migratie de betrokkenheid van regionale en lokale autoriteiten vereist en werkelijke partnerschappen en samenwerking met derde landen van herkomst of doorreis, die vaak de indruk hebben dat hun eenzijdig beslissingen worden opgelegd; benadrukt dat een dergelijke samenwerking alleen mogelijk is wanneer het derde land de internationale wetgeving inzake mensenrechten en bescherming respecteert en de Geneefse Conventie betreffende de status van vluchtelingen (1951) heeft ondertekend; 7. is van mening dat immigratie naar de EU niet de oplossing is voor de uitdagingen waarmee ontwikkelingslanden te maken hebben en dat een gemeenschappelijk immigratiebeleid moet worden gekoppeld aan een effectief ontwikkelingsbeleid van de landen van herkomst; 8. verwelkomt de sluiting van het hoger vermelde Europees pact inzake immigratie en asiel en de maatregelen, instrumenten en voorstellen die de Commissie heeft gepresenteerd in haar voornoemde mededeling "Een gemeenschappelijk immigratiebeleid voor Europa: beginselen, maatregelen en instrumenten"; verzoekt de Raad en de Commissie snel met de uitvoeringsfase van deze toezeggingen te beginnen; 9. verwelkomt de institutionele implicaties van het Verdrag van Lissabon, en in het bijzonder de uitbreiding van de medebeslissing en gekwalificeerde meerderheid van stemmen voor het hele immigratiebeleid, de verduidelijking van de Europese bevoegdheid inzake visa en grenscontroles, en de uitbreiding van de Europese bevoegdheid op het gebied van asiel en legale en niet-reguliere migratie; 10. is van mening dat een gemeenschappelijk immigratiebeleid ook de instelling van een gemeenschappelijk asielbeleid vereist en verwelkomt het verslag over de toekomst van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS) en het voorstel van de Commissie voor een verordening ter oprichting van een Europees bureau voor ondersteuning op asielgebied; Welvaart en immigratie Legale migratie 11. is van mening dat legale migratie nog steeds noodzakelijk is om te voorzien in de behoeften van Europa op het gebied van demografie, de arbeidsmarkt en kwalificaties als gevolg van het effect van demografische krimp en vergrijzing op de economie; het levert tevens een bijdrage aan de ontwikkeling van derde landen, door de uitwisseling van kennis en know how en door middel van betalingen door migranten; roept op tot de tenuitvoerlegging van veilige systemen om deze overschrijvingen naar derde landen te vereenvoudigen; 12. is van mening dat reguliere migratie het alternatief moet vormen voor niet-reguliere immigratie, aangezien het een legale, veilige en georganiseerde toegangsweg tot de Europese Unie vormt; 13. roept in herinnering dat er rond 2050 volgens de prognoses van de Commissie naar schatting 60 miljoen migrerende werknemers nodig zullen zijn, hetgeen de noodzaak met zich meebrengt om migratie langs legale weg mogelijk te maken; 14. onderstreept de noodzaak van een uitgebreide evaluatie van de markt- en vaardighedenbehoeften van de EU; is echter van mening dat elke lidstaat de controle moet behouden over het aantal personen dat nodig is op zijn arbeidsmarkt en rekening moet houden met het beginsel van communautaire preferentie zolang overgangsmaatregelen van toepassing zijn; 15. ondersteunt de ontwikkeling van nationale "immigratieprofielen" die op elk gewenst moment een totaalbeeld kunnen geven van de immigratiesituatie in een lidstaat en speciaal aandacht schenken aan de behoeften van de arbeidsmarkt; 16. wijst er nogmaals op dat het belangrijk is de aantrekkelijkheid van de EU voor hoogopgeleide werknemers te vergroten, ook door het beschikbaar stellen van informatie over de bestemming en de arbeidsmarkt van het gastland, waarbij rekening moet worden gehouden met de braindrain die dit tot gevolg kan hebben in de landen van herkomst; is van mening dat de braindrain zou kunnen worden verzacht door middel van tijdelijke of cirkelmigratie, door opleidingen te organiseren in de herkomstlanden zodat beroepen in belangrijke sectoren, met name onderwijs en gezondheidszorg, er kunnen blijven bestaan, en door middel van samenwerkingsovereenkomsten met de landen van herkomst; vraagt de lidstaten om niet actief personeel te werven in de ontwikkelingslanden waar in belangrijke sectoren zoals de gezondheidszorg en onderwijs een gebrek aan personele middelen is; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten om mechanismen, richtsnoeren en andere instrumenten uit te werken die tijdelijke en cirkelmigratie bevorderen, evenals maatregelen, in samenwerking met de landen van herkomst, om het verlies van personele middelen te compenseren door concrete steun te bieden bij de opleiding van vakmensen voor belangrijke sectoren die getroffen worden door het vertrek van talent; 18. juicht toe dat de tekst over de blauwe kaart de deur heeft opengezet voor een gemeenschappelijk beleid inzake legale immigratie, maar roept de lidstaten op om meer vooruitgang te boeken in de richting van een gemeenschappelijke normen inzake een immigratiebeleid dat niet beperkt is tot hoogopgeleide werknemers; 19. zegt tevreden te zijn over de aanneming van de blauwe kaart met betrekking tot de voorwaarden voor binnenkomst en verblijf voor hoogopgeleide onderdanen uit derde landen en dringt er bij de Commissie op aan om zo snel mogelijk initiatieven te ontplooien voor de overige arbeidscategorieën, onder meer om niet-reguliere immigratie en uitbuiting van immigranten zonder documenten beter te bestrijden; 20. roept op tot nieuwe maatregelen om de opvang van studenten en onderzoekers en hun verplaatsing binnen de EU te vergemakkelijken; 21. wijst erop dat het belangrijk is de vaardigheden van immigranten te erkennen, vooral met het oog op de formele, niet-formele en informele kwalificaties verkregen in het land van herkomst; is van mening dat door deze erkenning de verspilling van vaardigheden wordt tegengegaan die nu telkens weer optreedt onder immigranten, met name vrouwen, die vaak werk doen waarvoor veel lagere kwalificaties zijn vereist dan zij hebben; 22. verzoekt de Commissie in toekomstige documenten over deze materie rekening te houden met de kwestie van erkenning van vaardigheden, en met de stimulans voor een leven lang leren, waarbij tevens door de lidstaten wordt gegarandeerd dat immigranten mogelijkheden krijgen om de taal van het gastland te leren, als een vorm van sociale, beroepsmatige en culturele integratie in de Europese Unie en om hen beter in staat te stellen de ontwikkeling van hun kinderen te ondersteunen; verzoekt de Commissie eveneens om gebruik te maken van de resultaten van het beraad over het taalonderwijs aan migrantenkinderen en het onderwijs in het land van verblijf van de taal en de cultuur van het land van herkomst, en dringt erop aan dat bij het voor te stellen kader het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel in acht worden genomen; 23. bevestigt opnieuw dat het Europees netwerk voor werkgelegenheid en arbeidsmobiliteit (EURES) een geschikt instrument is om vraag en aanbod op de arbeidsmarkt op transparante, verantwoorde en doelmatige wijze op elkaar af te stemmen; stelt daarom een uitbreiding van EURES voor om contact mogelijk te maken tussen Europese werkgevers die mensen zoeken met bepaalde kwalificaties en sollicitanten afkomstig uit derde landen; stelt voor dat de speciale centra (al opgezet en nog op te zetten) of de vertegenwoordigingen van de EU in derde landen worden gebruikt als verlengstuk van EURES, en dat de continuïteit van het voorlichtingswerk wordt gegarandeerd en uitgebreid met instrumenten en ondersteuning voor zelfstandig ondernemen of toegang tot microkredieten; benadrukt dat de behoefte van Europa aan hoogopgeleide arbeidskrachten niet mag leiden tot een brain drain uit derde landen, met alle schadelijke gevolgen van dien voor hun opkomende economieën en sociale infrastructuur; 24. is van mening dat immigranten uit zogenaamde derde landen binnen de Unie het recht op mobiliteit toegekend moet worden, zodat zij − legaal wonend in een lidstaat − zonder tewerkstellingsvergunning in een andere lidstaat als grensarbeider mogen werken en dat het volledige recht op vrij verkeer van werknemers aan deze immigranten toegekend wordt na een periode van vijf jaar legaal verblijf in een lidstaat; 25. onderstreept de betekenis van coördinatie van de lokale en regionale instanties, waar de voornaamste verantwoordelijkheid voor het onderwijs ligt, en de nationale en Europese instanties bij het beheer van de behoeften van de arbeidsmarkt, in de geest van het principe van communautaire preferentie; onderstreept dat een dergelijke samenwerking onmisbaar is voor de doelmatige uitvoering van een immigratiebeleid dat geschikt is om het gebrek aan arbeidskrachten dat optreedt in bepaalde sectoren en lidstaten aan te vullen, en voor een doelmatige en adequate integratie van immigranten; 26. verzoekt de Commissie meer informatie te verstrekken in de landen van herkomst over de mogelijkheden van legale migratie alsmede over de rechten en plichten van migranten als zij in de EU aankomen; 27. verzoekt de lidstaten de communautaire financieringsmechanismen met betrekking tot het immigratiebeleid goed te gebruiken, opdat meer en betere banen voor immigranten kunnen worden gecreëerd; Integratie 28. benadrukt dat integratie bevorderlijk is voor de culturele diversiteit in de EU en gebaseerd zou moeten zijn op sociale insluiting, non-discriminatie en gelijke kansen, met name door de mogelijkheid van toegang tot gezondheidszorg, onderwijs, taalopleiding en werkgelegenheid; is van mening dat integratiebeleid ook gebaseerd moet zijn op geschikte innovatieve programma's en erkent de sleutelrol die lokale en regionale overheden, vakbonden, migrantenorganisaties alsook beroepsfederaties en -verenigingen spelen in de integratie van migranten; 29. steunt de integratie-inspanningen van de lidstaten en van reguliere migranten en degenen die recht hebben op internationale bescherming, waarbij rekening moet worden gehouden met respect voor de identiteit en waarden van de EU en haar lidstaten, waaronder respect voor de mensenrechten, de rechtsstaat, de democratie, tolerantie en gelijkheid, vrijheid van meningsuiting en leerplicht voor kinderen; herinnert eraan dat het integratieproces in twee richtingen moet verlopen en dat zulks aanpassingen vereist van zowel de immigranten als de bevolking van het gastland, zoals is vastgesteld in de door Raad aangenomen gemeenschappelijke basisprincipes (GBP's), en dat daarbij profijt kan worden getrokken uit de uitwisseling van goede praktijken; erkent dat integratie moeilijker te bereiken is in de lidstaten die te maken hebben met een significante migratiedruk als gevolg van hun bijzondere geografische ligging, maar is van mening dat het een doel is dat niettemin moet worden nagestreefd; verzoekt de andere lidstaten vanuit het oogpunt van solidariteit een bijdrage te leveren om deze druk te verlichten, zodat een betere integratie mogelijk is van mensen die internationale bescherming genieten en woonachtig zijn in een EU-lidstaat, terwijl legale migratie gelijktijdig wordt bevorderd; 30. benadrukt dat een goed integratieproces het beste instrument is om wantrouwen en verdenkingen tussen autochtone burgers en migranten weg te nemen en van fundamenteel belang is om xenofobische ideeën en acties de kop in te drukken; 31. ondersteunt de ontwikkeling van wederzijdse leermechanismen en de uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten om gastlanden beter in staat te stellen om te gaan met de groeiende diversiteit, alsmede het gebruik van gemeenschappelijke indicatoren en voldoende statistische capaciteit door de lidstaten om de resultaten van het integratiebeleid te evalueren; 32. roept in herinnering dat de betrokkenheid van migrantenorganisaties die een unieke rol spelen in het integratieproces van cruciaal belang is en migranten de mogelijkheid biedt tot democratische participatie; roept de lidstaten op om de maatschappelijke betrokkenheid bij het integratieproces te stimuleren door migranten te bewegen tot deelname aan het maatschappelijke en politieke leven in het gastland, lid te worden van politieke partijen en vakbonden, alsmede stemrecht te geven voor gemeenteraadsverkiezingen; 33. juicht het initiatief toe van de Commissie en van het Europees Economisch en Sociaal Comité om de samenhang tussen de integratiebeleidslijnen te versterken door de oprichting van een Europees Integratieforum waarbij sociale organisaties en immigrantenverenigingen betrokken zijn en dat tot doel heeft ervaringen uit te wisselen en aanbevelingen te doen; verzoekt de lidstaten om hun inspanningen op het gebied van integratie te coördineren met de uitwisseling van de in de nationale integratieplannen vervat zijnde beste praktijken; 34. verzoekt de Commissie om de nodige maatregelen te nemen om financiële steun te verzekeren voor de structurele en culturele integratie van immigranten, eveneens door middel van EU-programma's als "Een leven lang leren", "Europa voor de burger", "Jeugd in actie" en "Cultuur 2007"; stelt vast dat leraren meestal slecht voorbereid zijn op grote aantallen migrantenkinderen in de klas en verzoekt om betere scholing voor leraren en adequate financiële steun; 35. wijst erop dat programma's voor een leven lang leren een grote rol spelen in het integratieproces door middel van de ontwikkeling van vaardigheden, met name het leren van talen; beschouwt de onbelemmerde deelname aan opleidingsprogramma's en permanente educatie als een recht en een kans voor nieuwkomers; 36. verzoekt de Commissie en de lidstaten om beleid tegen discriminatie, met inbegrip van discriminatie van overheidswege, te blijven bevorderen; 37. verzoekt de lidstaten met klem de relevante richtlijnen na te leven en te ondersteunen, te weten de Richtlijnen 2000/78/EG (17) , 2000/43/EG (18) en 2004/113/EG (19) van de Raad, die discriminatie beogen te bestrijden; 38. roept de lidstaten op om het Internationale Verdrag ter bescherming van alle arbeidsmigranten en hun gezinsleden, dat op 18 december 1990 (20) door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen, te ratificeren; 39. verzoekt de Commissie om gendergerelateerde gegevens over immigratie in de EU te verzamelen en ervoor te zorgen dat deze door het Europees instituut voor gendergelijkheid worden geanalyseerd om de bijzondere behoeften en problemen van vrouwelijke immigranten beter in kaart te brengen, evenals de meest geschikte methodes om hen in de samenleving van de gastlanden te integreren; 40. roept de lidstaten op, bij de bepaling van hun integratiebeleid, ten volle rekening te houden met de genderdimensie en de specifieke situatie en behoeften van vrouwelijke immigranten; 41. verzoekt de lidstaten te garanderen dat de grondrechten van vrouwelijke immigranten worden geëerbiedigd, ongeacht de vraag of hun verblijfsstatus al dan niet legaal is; 42. verzoekt de lidstaten voorlichtingscampagnes voor vrouwelijke immigranten te ondersteunen met het doel hen te informeren over hun rechten, de mogelijkheden op het gebied van (taal)onderwijs, beroepsopleidingen en de toegang tot werkgelegenheid, en om gedwongen huwelijken, genitale verminking bij vrouwen en andere vormen van psychologische of lichamelijke dwang te voorkomen; Veiligheid en immigratie Geïntegreerd grensbeheer 43. benadrukt de behoefte aan een uitgebreid masterplan met een uiteenzetting van de algemene doelstellingen en architectuur van de Europese strategie voor grensbeheer, inclusief details over de wijze waarop alle betrokken programma's en regelingen kunnen worden geoptimaliseerd; is van mening dat de Commissie, vanuit het oogpunt van de architectuur van de Europese strategie voor grensbeheer, eerst een analyse dient te maken van de doelmatigheid van de bestaande grensbeheersystemen van de lidstaten, zodat op dit vlak een optimale synergie kan worden verkregen en in het kader van een geïntegreerd Europees grensbeheer aanvullende kennis wordt vergaard over kosteneffectiviteit van de voorgestelde nieuwe systemen, zoals een inreis-uitreisregistratie, elektronisch systeem voor reisvergunningen (ESTA), automatische grenscontrole en het programma betreffende geregistreerde reizigers; 44. benadrukt dat voor geïntegreerd grensbeheer een evenwicht moet worden gevonden dat enerzijds recht doet aan het vrij verkeer van een groeiende groep mensen en anderzijds de veiligheid van EU-burgers vergroot; ontkent niet dat het gebruik van gegevens duidelijke voordelen biedt, maar is tegelijkertijd van mening dat voor het behoud van het publieke vertrouwen in het regeringsoptreden moet worden voorzien in voldoende waarborgen voor de gegevensbescherming, toezicht en verhaalmechanismen; 45. roept op tot een haalbaarheidsonderzoek naar een integrale, vierledige aanpak waarbij immigranten die naar de EU reizen systematisch in elke fase van hun reis worden gecontroleerd; 46. benadrukt dat de Europese strategie voor grensbeheer in het kader van het partnerschap EU-Afrika en het Europees nabuurschapbeleid (Oostelijk Partnerschap, EUROMED) tevens moet worden aangevuld met concrete maatregelen gericht op versterking van de grenzen met derde landen; 47. roept op tot vervanging van de huidige nationale Schengen-visa door uniforme Europese Schengen-visa, waardoor gelijke behandeling van alle visumaanvragers mogelijk wordt; wenst geïnformeerd te worden over het exacte tijdschema en de details van zowel het beleidsonderzoek als het technisch onderzoek van de Commissie om de haalbaarheid, praktische gevolgen en impact te bepalen van een systeem dat staatsburgers van derde landen verplicht een elektronische reisvergunning aan te vragen voordat zij naar de EU reizen (elektronisch systeem voor reisvergunningen, ESTA); roept op tot een betere samenwerking tussen de consulaten van de lidstaten en een geleidelijke invoering van gezamenlijke consulaire diensten inzake visa; 48. vraagt de Raad om regelingen vast te stellen die gebaseerd zijn op solidariteit tussen de lidstaten om de kosten die voortvloeien uit grenscontroles te delen en de nationale beleidsmaatregelen van diezelfde lidstaten te coördineren; Niet-reguliere migratie 49. beschouwt de effectieve bestrijding van niet-reguliere immigratie als een cruciaal onderdeel van een allesomvattend Europees immigratiebeleid, en betreurt het derhalve dat een effectieve besluitvorming op dit vlak wordt gehinderd door het gebrekkige vermogen van de lidstaten tot een werkelijke samenwerking die wederzijdse belangen voor ogen heeft; 50. is geschokt door het menselijk leed dat wordt veroorzaakt door illegale migratieroutes over zee, met name aan de zuidelijke zeegrenzen van de Unie, waar mensen met bootjes gevaarlijke tochten naar Europa ondernemen vanaf de Afrikaanse kust; dringt aan op snelle maatregelen om voor eens en voor altijd een einde te maken aan dit menselijk leed en de dialoog en de samenwerking met de landen van herkomst te versterken; 51. herinnert aan het feit dat niet-reguliere immigratie vaak wordt uitgevoerd door criminele netwerken die tot nu toe efficiënter zijn gebleken dan gemeenschappelijke Europese actie; is ervan overtuigd dat deze netwerken verantwoordelijk zijn voor de dood van de honderden mensen die jaarlijks omkomen op zee; herinnert de lidstaten eraan dat zij door hun internationale verplichtingen een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid hebben om het leven van mensen op zee te redden; verzoekt daarom de Commissie en de Raad hun inspanningen in de strijd tegen georganiseerde misdaad, mensenhandel en -smokkel die zich voordoet in verschillende delen van de EU, te verdubbelen, en in het bijzonder om te trachten deze netwerken volledig te ontmantelen door niet alleen de mensensmokkelaars aan te pakken, die slechts de zichtbare spil zijn, maar ook degenen die bovenaan de ladder staan en het meeste profijt behalen uit deze criminele activiteiten; 52. roept de Commissie op om bewustwordingsprogramma's in landen van doorreis of herkomst meer toe te spitsen op de gevaren van niet-reguliere migratie; 53. verwelkomt de nieuwe richtlijn die sancties mogelijk maakt tegen werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen en beschouwt dit als een effectief instrument om de uitbuiting van migrerende werknemers tegen te gaan en de aanzuigingskracht van een van de belangrijkste factoren voor niet-reguliere migratie te verminderen; 54. dringt er bij de lidstaten op aan niet te dralen bij de omzetting van de nieuwe richtlijn, die sancties oplegt aan werkgevers die illegale immigranten in dienst nemen; 55. is van mening dat het absoluut noodzakelijk is om de dialoog met de landen van herkomst te versterken en om met die landen samenwerkingsovereenkomsten af te sluiten teneinde paal en perk te kunnen stellen aan niet-reguliere migratie, die onmenselijk is en waarvan de gevolgen dramatisch zijn; 56. is van mening dat het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (FRONTEX), ondanks herhaalde verhogingen van zijn begroting op aandringen van het Parlement, als gevolg van zijn beperkte mandaat nog steeds onvoldoende coördinatie van de controles aan de buitengrenzen van de Unie biedt, hetgeen te wijten is aan de gebrekkige inspanning om derde landen te bewegen tot betrokkenheid, met name op het vlak van maritieme operaties; 57. verwelkomt het initiatief van de Commissie tot een voorstel tot herziening van het mandaat van FRONTEX en is van mening dat de versterking daarvan dringend noodzakelijk is, met name door middel van de uitbreiding van zijn coördinatiecapaciteit en zijn vermogen permanente missies te coördineren in gebieden met een hoge migratiedruk op verzoek van de betrokken lidstaten en samen te werken met derde landen; is van mening dat er tevens nadruk moet worden gelegd op uitbreiding van het vermogen van FRONTEX om risicoanalyses te maken en inlichtingen te verzamelen; 58. is van mening dat FRONTEX adequate middelen vereist, niet alleen van financiële aard, om zijn mandaat op een zinvolle manier te kunnen vervullen en verzoekt om de inzet van nieuwe technologieën in de strijd tegen niet-reguliere migratie, waarbij het de lidstaten oproept om meer technische middelen bijeen te brengen en de Commissie om wetgevingsvoorstellen in te dienen voor de invoering van verplichte solidariteit op dezelfde manier als is voorzien voor de snelle-grensinterventieteams (RABIT's); 59. verzoekt FRONTEX en de Commissie een onderzoek inclusief ramingen uit te voeren naar de mogelijkheid dat FRONTEX eigen uitrusting krijgt en naar de vereisten voor een mogelijke opwaardering van de maritieme operaties van FRONTEX tot een EU-kustwacht, zonder de eigen grenscontroles van de lidstaten te ondermijnen; 60. is van mening dat FRONTEX alleen volledig effectief kan zijn als de inspanningen op het gebied van aanvullende handelingen, zoals overname en samenwerking met derde landen, worden geïntensiveerd; roept de Commissie op FRONTEX in dit opzicht te ondersteunen; 61. steunt de oprichting van gespecialiseerde FRONTEX-bureaus om specifieke situaties aan bijzonder gevoelige grenzen recht te doen en beter te beoordelen, in het bijzonder als het gaat om de oostelijke landsgrenzen en de zuidelijke zeegrenzen; 62. merkt op dat de FRONTEX-operaties worden gehinderd door verschillen in de interpretatie van juridische terminologie, de interpretatie van het internationaal zeerecht en verschillen in nationale wetgeving en procedures; roept op tot een uitgebreid onderzoek naar de mogelijkheden van een gezamenlijke aanpak en naar de verschillen tussen nationale wetgevingen en procedures die belemmerend werken; 63. roept op tot verdere, permanente samenwerking tussen FRONTEX en nationale organisaties en agentschappen; 64. roept op tot een verdere ontwikkeling van het concept EUROSUR, mede op basis van een betere coördinatie tussen de lidstaten; 65. merkt op dat illegale immigranten niet zozeer door de nationale marine worden aangetroffen als wel door vissers, particuliere boten en particuliere werknemers op zee; benadrukt de behoefte om deze partijen duidelijker te informeren over de plicht die zij uit hoofde van de internationale wetgeving hebben om hulp te bieden aan immigranten in nood en bepleit een regeling ter compensatie van de werktijd die verloren gaat als gevolg van reddingsoperaties; 66. onderstreept dat er grote behoefte bestaat aan betrouwbare statistieken om concrete instrumenten om niet-reguliere migratie op Europees niveau te bestrijden, en verzoekt de Commissie om de vereiste maatregelen te nemen om in deze statistieken te voorzien; Terugkeer 67. is van mening dat migranten die geen recht hebben op internationale bescherming of niet-regulier op het grondgebied van de lidstaten verblijven, moeten worden verplicht het grondgebied van de Europese Unie te verlaten; neemt in dit verband nota van de vaststelling van de Terugkeerrichtlijn en verzoekt de lidstaten om in het kader van de omzetting ervan ervoor te zorgen dat eventuele in hun interne recht vastgestelde gunstiger bepalingen bewaard blijven; verzoekt de lidstaten te garanderen dat bij de terugkeer van illegale migranten rekening wordt gehouden met de wet en met de waardigheid van de betrokken personen, waarbij de voorkeur dient uit te gaan naar vrijwillige terugkeer; 68. roept op tot de oprichting van een systeem voor terugkeerbegeleiding in gesloten en open opvangcentra, zodat een contactpunt ontstaat voor mensen die meer willen weten over hulp bij terugkeer; 69. roept de Commissie op om te voorzien in toezicht op en ondersteuning van regelingen voor sociale en beroepsmatige reïntegratie van teruggekeerde migranten in de landen van herkomst; 70. verzoekt de lidstaten om bij voorkeur hun overnamebeleid in te passen in een gemeenschappelijk beleid in plaats van in bilaterale akkoorden; 71. vraagt dat, wat betreft de overnameakkoorden, het Parlement en zijn bevoegde commissies geregeld op de hoogte worden gebracht van het verloop van de besprekingen met derde landen en van eventuele obstakels waarmee de onderhandelaars geconfronteerd worden; 72. roept de Commissie op om ervoor te zorgen dat de lidstaten alleen bilaterale overnameovereenkomsten sluiten met derde landen die de mensenrechten van teruggekeerde personen ten volle garanderen en het Verdrag van Genève (1951) hebben ondertekend; 73. verzoekt de Commissie te streven naar de effectieve handhaving van de verplichting van derde landen om hun staatsburgers die niet-regulier op het grondgebied van de EU verblijven terug te nemen, zoals is bepaald in artikel 13 van de Overeenkomst van Cotonou van 23 juni 2000; roept op tot versterking van deze bepalingen tijdens de onderhandelingen over de nieuwe ACS-overeenkomst (overeenkomst met de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan); 74. benadrukt de noodzaak van een werkelijke Europese dimensie van het terugkeerbeleid door middel van de wederzijdse erkenning van terugkeerbesluiten; dringt aan op meer samenwerking tussen de lidstaten bij de uitvoering van terugkeerbesluiten en op de versterking van de rol van FRONTEX in gezamenlijke terugkeeroperaties; 75. roept op tot versterking van de samenwerking, onder meer door middel van consulaire samenwerking, met landen van herkomst en van doorreis, om overnameprocedures te vereenvoudigen, en verzoekt de Commissie bestaande overnameovereenkomsten te evalueren om de tenuitvoerlegging ervan te bevorderen en er lering uit te trekken ten behoeve van de onderhandelingen over toekomstige overeenkomsten; 76. roept de Raad op om wettelijke regelingen uit te vaardigen behoeve van een Europees laissez-passer, dat wordt verstrekt aan illegaal verblijvende onderdanen van derde landen en bedoeld is om de overname door derde landen beter te laten verlopen; er dient actie te worden ondernomen om het Europese laissez-passer op te nemen in de overnameovereenkomsten van de EU, zodat het een bindend karakter krijgt voor de betrokken derde landen; Solidariteit en immigratie Coördinatie tussen lidstaten 77. betreurt het ten zeerste dat de lidstaten onvoldoende solidariteit hebben getoond als het gaat om de groeiende uitdaging van immigratie; roept op tot een dringende herziening van het kaderprogramma Solidariteit en beheer van de migratiestromen voor de periode 2007-2013 (21) en de vier financiële instrumenten daarvan om deze af te stemmen op de nieuwe realiteit die voortkomt uit de toenemende migratiedruk en ervoor te zorgen dat ze kunnen worden gebruikt voor het aanpakken van dringende behoeften, zoals in het geval van massale migratietoestromen; 78. neemt nota van de toezeggingen die de lidstaten in het voornoemde Europees pact inzake immigratie en asiel hebben gedaan met betrekking tot de noodzaak van solidariteit; verwelkomt met name de opname van een vrijwillig mechanisme voor lastendeling, dat het mogelijk maakt personen die recht hebben op internationale bescherming binnen de EU te verplaatsen van lidstaten die te maken hebben met specifieke en buitenproportionele druk op hun nationale asielstelsels, met name als gevolg van hun geografische ligging of bevolkingsopbouw, naar andere lidstaten, en roept de lidstaten op om deze toezeggingen gestand te doen; verwelkomt tevens het feit dat in de EU-begroting voor 2009 5 miljoen EUR voor dit doel is uitgetrokken in het kader van het Europees Vluchtelingenfonds; dringt echter aan op de invoering van bindende instrumenten; verzoekt de Commissie dit mechanisme direct ten uitvoer te leggen en onmiddellijk een wetgevingsinitiatief in te dienen om een dergelijk mechanisme op Europees niveau op permanente basis in te stellen; 79. verwelkomt de herschikking van de Dublin-verordening en de voorgestelde bepalingen voor een regeling om Dublin-overdrachten op te schorten, indien een overdracht tot gevolg heeft dat mensen die een verzoek hebben ingediend met ontoereikende beschermingsnormen te maken krijgen in de verantwoordelijke lidstaten, met name op het gebied van opvangvoorzieningen en toegang tot de asielprocedure, alsmede in gevallen waar Dublin-overdrachten een lastenverzwarend effect hebben op lidstaten die al te kampen hebben met een specifieke, onevenredige druk, die met name het gevolg is van hun geografische ligging of demografische situatie; benadrukt echter dat deze bepalingen zonder de invoering van een tweezijdig bindend instrument voor alle lidstaten, slechts de waarde van een politieke uitspraak zullen hebben en geen effectief instrument vormen om een lidstaat werkelijk te steunen; 80. verwelkomt het voorstel van de Commissie tot herschikking van de verordening inzake de instelling van "Eurodac" voor de vergelijking van vingerafdrukken en herinnert de lidstaten aan hun verplichtingen met betrekking tot het nemen van vingerafdrukken en het toezenden van gegevens onder de huidige Eurodac-verordening; is van mening dat biometrische gegevens, zoals vingerafdrukken, moeten worden benut om grenscontroles doeltreffender te maken; Samenwerking met derde landen 81. betreurt het dat de samenwerking met derde landen onvoldoende resultaten heeft opgeleverd, met uitzondering van de samenwerking van Spanje met derde landen zoals Senegal en andere landen van subsaharisch Afrika en Noord-Afrika; roept op tot gerichte steun aan derde landen van doorreis of herkomst om deze te helpen een effectief systeem voor grensbeheer op te bouwen, waarbij FRONTEX wordt ingezet voor bijstandsverlening bij het grensbeheer in deze landen; 82. herinnert de Commissie, de Raad en de lidstaten eraan dat het van wezenlijk belang is om in het verlengde van de ministerconferenties EU-Afrika van Tripoli, Rabat en Lissabon over migratie en ontwikkeling de dialoog met de landen van herkomst en van doorreis voort te zetten; 83. roept op tot de uitvoering van de beleidsinstrumenten die zijn ontwikkeld in het kader van "Een alomvattende aanpak van migratie" (22) , het "Rabat-proces" (2006) over migratie en ontwikkeling en het partnerschap EU-Afrika inzake migratie, mobiliteit en werkgelegenheid (Lissabon, december 2007); 84. benadrukt het belang van een ontwikkelingsbeleid in derde landen van herkomst of doorreis als middel om de uitdagingen van immigratie bij de wortels aan te pakken; roept op tot een betere coördinatie van het immigratie- en ontwikkelingsbeleid van de Unie, waarbij volledig rekening wordt gehouden met strategische doelstellingen zoals de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; 85. merkt echter op dat het ontwikkelingsbeleid niet het enige alternatief voor migratie kan zijn, want er kan geen ontwikkeling op basis van solidariteit zijn zonder permanente mobiliteit; 86. roept op tot een betere samenwerking met de Internationale Organisatie voor Migratie en andere internationale organisaties bij de oprichting van nieuwe regionale kantoren in kwetsbare gebieden waar praktische hulp gewenst is bij onder meer legale migratie of vrijwillige terugkeer van immigranten; 87. benadrukt het belang van de oprichting van informatie- en beheerscentra voor migratie, zoals de opening van het centrum in Mali in oktober 2008; is van mening dat deze centra de aanpak van migratieproblemen in belangrijke mate kunnen ondersteunen door de belangen van potentiële migranten, teruggekeerde migranten en migranten die in de EU verblijven, te behartigen; roept de Commissie op om de nodige informatie te verstrekken over de oprichting van andere centra in het kader van het partnerschap EU-Afrika en vraagt de Commissie te onderzoeken of dergelijke centra ook in de oostelijke buurlanden kunnen worden opgericht; 88. benadrukt dat alle overeenkomsten met landen van herkomst en doorreis hoofdstukken moeten bevatten over samenwerking op het gebied van immigratie en roept op tot een ambitieus beleid met derde landen met betrekking tot samenwerking van politie en justitie bij de bestrijding van internationale criminele organisaties die betrokken zijn bij mensensmokkel en berechting van de betrokken personen, in samenwerking met Europol en Eurojust; verzoekt de Commissie eveneens haar steun aan derde landen te intensiveren, inclusief financiële en technische hulp om een sociaal-economisch klimaat te creëren waarin niet-reguliere migratie, drugshandel en georganiseerde misdaad worden ontmoedigd; 89. verzoekt de Commissie om de onderhandeling over globale Europese overeenkomsten, zoals die welke werd ondertekend met Kaapverdië, te bevorderen, verder te onderhandelen met Marokko, Senegal en Libië, en de sluiting van overeenkomsten te bevorderen met de belangrijkste herkomstlanden; 90. roept op tot het ondersteunen van derde landen bij de ontwikkeling van hun nationale wetgevingskader en bij de oprichting van een immigratie- en asielstelsel dat volledig in overeenstemming is met de internationale wetgeving en roept derde landen van doorreis tevens op om de Geneefse Conventie van 1951 te ondertekenen en respecteren; 91. verzoekt de lidstaten na te denken over de kwestie van "milieuvluchtelingen", migranten die op dit moment niet kunnen worden aangemerkt als economische migranten en die ook niet erkend worden als vluchtelingen in de zin van de Geneefse Conventie; o o o 92. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 4 februari 2009 getiteld "Groenboek: TEN-T: Een beleidsevaluatie" ( COM(2009)0044 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 november 2008 getiteld "Een Europees economisch herstelplan" ( COM(2008)0800 ), – gezien de conclusies van de Raad inzake vergroening van het vervoer, zoals aangenomen door de Raad vervoer, telecommunicatie en energie op zijn zitting op 8 en 9 december 2008, – gezien de mededeling van de Commissie van 22 juni 2006 getiteld "Europa duurzaam in beweging – Duurzame mobiliteit voor ons continent – Tussentijdse evaluatie van het Witboek Vervoer van 2001 van de Commissie" ( COM(2006)0314 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 23 januari 2008 getiteld "Naar 2020 in 2020 – Kansen van klimaatverandering voor Europa" ( COM(2008)0030 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 18 oktober 2007 getiteld "Actieplan inzake goederenlogistiek" ( COM(2007)0607 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 14 mei 2008 getiteld "De resultaten van de onderhandelingen betreffende de cohesiebeleidsstrategieën en -programma's voor de programmeringsperiode 2007-2013 ( COM(2008)0301 ), – gezien het verslag van de Commissie van 20 januari 2009 over de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren voor trans-Europese vervoersnetwerken 2004-2005 ( COM(2009)0005 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 2009 over de strategie van Lissabon (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2007 over goederenlogistiek in Europa – sleutel tot duurzame mobiliteit (2) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0224/2009 ), A. overwegende dat de politieke vaststelling van het TEN-T-beleid zoals dat is neergelegd in Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (3) en Beschikking nr. 884/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (4) heeft geleid tot een "verlanglijstje" met dertig prioritaire projecten die hoofdzakelijk voortvloeiden uit nationale belangen, B. overwegende dat het noodzakelijk is om het externe concurrentievermogen van het spoor en de scheepvaart ten opzichte van het wegennet te verbeteren op het gebied van het goederenvervoer, teneinde een evenwichtige exploitatie van de maritieme snelwegen en de corridors voor goederenvervoer per spoor te waarborgen, C. overwegende dat de dertig prioritaire projecten hebben geleid tot een voorstel van de Commissie om binnen het financieel kader voor 2007-2013 circa 20 miljard EUR aan EU-financiering ter beschikking te stellen voor het trans-Europese vervoersnet in zijn geheel, welk bedrag uiteindelijk op aandringen van de Raad werd verlaagd tot circa 8 miljard EUR, waarvan slechts 5,3 miljard bestemd is voor de dertig prioritaire projecten, D. overwegende dat de Europese Unie, zoals bekend, volstrekt niet in staat blijkt te voldoen aan de financieringsvoorschriften voor het TEN-T zoals bepaald in Verordening (EG) nr. 680/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van de trans-Europese netwerken voor vervoer en energie (5) , waardoor onzekerheid ontstaat in de financieringsplannen van de projecten, E. overwegende dat moet worden voorzien in een versterking van de capaciteit van de Commissie om grote grensoverschrijdende projecten, met name op het gebied van het spoorwegvervoer, ten uitvoer te leggen die een nauwere en permanente coördinatie tussen de betrokken lidstaten vereisen, alsmede een meerjarige financiering die verder reikt dan de termijn van de financiële meerjarenvooruitzichten, F. overwegende dat uit de bijlagen bij de bovenvermelde mededeling van de Commissie van 14 mei 2008 blijkt dat in het kader van de vervoersprojecten ongeveer 49% wordt uitgetrokken voor wegen, ongeveer 31% voor het spoor en ongeveer 9% voor het stadsvervoer, maar dat niet precies duidelijk is welke concrete projecten voor medefinanciering in aanmerking komen, 1. onderkent dat de eerste pogingen om een EU-beleid op het terrein van vervoersinfrastructuur te ontwikkelen, die geïnspireerd waren door de 'missing links' van de Europese Rondetafel van Industriëlen (ERT), een impuls kregen door de mededeling van de Commissie van 2 december 1992 over "De toekomstige ontwikkeling van het gemeenschappelijk vervoersbeleid", waarin dit beleid werd gemotiveerd met de doelstellingen van economische groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid, en dat zij op de rails werden gezet door voormalig commissaris voor vervoer Karel Van Miert; merkt op dat met Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van trans-Europese netwerken (6) en Beschikking nr. 884/2004/EG werd gepoogd de bovenstaande doelstellingen te verwezenlijken; ook de impuls die voormalig vicevoorzitter van de Commissie en commissaris voor Energie en Vervoer Loyola de Palacio aan dit beleid heeft gegeven, verdient een bijzondere vermelding; 2. beschouwt de verslagen van de TEN-T-coördinatoren als interessante voorbeelden voor verdere coördinatie en integratie van een beperkte selectie belangrijke projecten; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve hun inspanningen om de bestaande prioritaire projecten te verbeteren, voort te zetten; is van mening dat de investeringen op de middellange en lange termijn in stand zouden moeten worden gehouden met het oog op de verwezenlijking van de doelstelling om het gehele netwerk te voltooien; 3. verheugt zich over de vroegtijdige presentatie van de bovenvermelde mededeling van de Commissie van 4 februari 2009, die tot doel heeft het EU-beleid inzake vervoersinfrastructuur en TEN-T grondig te herzien aan de hand van bestaande en toekomstige uitdagingen op het gebied van vervoer en grensoverschrijdende mobiliteit, alsmede op mobiliteits-, financieel, economisch, regionaal − met inbegrip van regio's met een permanente handicap − sociaal, veiligheids- en milieugebied; 4. ziet dan ook geen reden om het vage concept van een conceptuele TEN-T-pijler in te voeren die de prioriteitenlijst nog eens extra zou belasten; is van mening dat niettegenstaande de door de Commissie aangegeven doelstelling een conceptuele pijler die expliciet als zodanig wordt opgevat, niet zal bijdragen tot het versterken van de geloofwaardigheid van het TEN-T-beleid, die veeleer kan worden vergroot door concrete projecten te ontwikkelen; 5. stemt derhalve in met de ontwikkeling van een consistentere en beter geïntegreerde netwerkbenadering, die tegemoetkomt aan de behoeften aan intermodale verbindingen voor burgers en vracht; benadrukt daarom dat er bij infrastructurele verbindingen met en binnen nieuwe lidstaten prioriteit moet worden toegekend aan het spoor, havens, duurzame maritieme waterwegen en binnenwateren en hun verbindingen met het achterland of intermodale knooppunten in infrastructuurverbindingen met en tussen nieuwe lidstaten en dat bovendien bijzondere aandacht moet worden besteed aan grensoverschrijdende vervoersverbindingen, alsmede aan betere verbindingen met lucht- en zeehavens in de trans-Europese netwerken; onderstreept dat ook aandacht moet worden besteed aan de verschillende, maar complementaire behoeften van zowel passagiers als vracht; adviseert de lidstaten en regionale autoriteiten tussenstations en lokale interconnecties te verbeteren als aansluitmogelijkheden op de TEN-T, zodat de kosten die voortvloeien uit een perifere ligging tot een minimum beperkt blijven; 6. verzoekt de Commissie met name steun te verlenen aan prioritaire projecten met intermodale verbindingen en constante interoperabiliteit die verschillende lidstaten doorkruisen; benadrukt dat de totstandbrenging van verbindingen tussen economische gebieden die langs deze prioritaire projecten gelegen zijn een nationale taak is; 7. stelt met voldoening vast dat in de lijst van prioritaire projecten verhoudingsgewijs veel aandacht wordt besteed aan milieuvriendelijke vervoersmodaliteiten; verzoekt de Commissie in dit verband te waarborgen dat deze verhouding ook in de toekomst bij de tenuitvoerlegging van de projecten wordt geëerbiedigd; 8. benadrukt de noodzaak om klimaatbescherming en duurzame ontwikkeling voor alle vervoersmodaliteiten in het Europese infrastructuurbeleid te integreren met het oog op de verwezenlijking van de EU-doelstellingen om de CO2-uitstoot terug te dringen; 9. verzoekt de Commissie er bij de lidstaten op aan te dringen om Europese milieuwetgeving te integreren in de besluitvorming en planning inzake TEN-T-projecten, zoals de richtlijnen over Natura 2000, de strategische milieueffectbeoordeling, de milieueffectrapportage, de richtlijn inzake luchtkwaliteit, de kaderrichtlijn water, de habitatrichtlijn en de vogelrichtlijn, alsmede de verslagen van het transport- en milieurapportagemechanisme (TERM) over indicatoren voor vervoer en milieu van het Europees Milieuagentschap; 10. dringt er bij de Commissie op aan de strijd aan te binden met onduidelijke en tegenstrijdige voorschriften die verband houden met verklaringen van gemeenschappelijk belang en de toepassing van de milieuwetgeving; is voorts van mening dat de lidstaten, nadat aan projecten de TEN-T-status is verleend, geen misbruik dienen te maken van de in paragraaf 9 genoemde Europese wetgeving, ten einde de uitvoering van TEN-T-projecten te blokkeren; 11. roept de Commissie en de lidstaten ertoe op rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen, zoals de wereldwijde financiële crisis, demografische veranderingen, de uitbreiding, de nieuwe nabuurlanden en de intensievere verbindingen met Oost-Europese en mediterrane landen, als factoren die relevant zijn voor het Europese vervoersinfrastructuurbeleid; 12. onderstreept dat, vooral in de context van de economische crisis, de ontwikkeling van het trans-Europese transportnetwerk en de integratie van het Europese transport met dat van de EU-buurstaten, de meest zekere weg is om, op de lange termijn, te zorgen voor de duurzaamheid van de interne markt en de economische en sociale cohesie in de Europese Unie; 13. roept de Commissie ertoe op haar inspanningen ter verbetering van de Europese coördinatie van de ruimtelijke ordening (de Territoriale Agenda van de Europese Unie en het territoriale cohesiebeginsel) en de vervoersplanning te intensiveren door de regio's beter met elkaar te verbinden en op die manier de regionale bereikbaarheid te bevorderen; merkt op dat er rekening moet worden gehouden met zowel de grote verschillen tussen bergachtige, kust-/eiland-, centrale, perifere en andere grensoverschrijdende gebieden als met de noodzaak van een betere integratie van stedelijke mobiliteitssystemen in het TEN-T; 14. verzoekt de Commissie bijzondere voorrang te verlenen aan prioritaire projecten rond de voornaamste spoorlijnen, wegen en binnenwateren teneinde grensoverschrijdende verbindingen met de nieuwe lidstaten en derde landen tot stand te brengen; 15. wijst er in dit verband op dat ook het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP) hierbij moet worden betrokken als uitgangspunt voor het planningbeleid en dat de beschikbare ESPON-studies hierbij moeten worden betrokken als wetenschappelijke, planninggerelateerde achtergrondinformatie voor de ontwikkeling van de vervoersector; 16. benadrukt de noodzaak om de doelstellingen van zowel de Lissabon-strategie als het herstelplan in de ontwikkeling van het TEN-T-beleid te integreren, aangezien de mobiliteit, toegankelijkheid en logistiek ervan van essentieel belang zijn voor het concurrentievermogen van de EU en om de territoriale cohesie te versterken; 17. roept de Commissie en de lidstaten ertoe op groene corridors, spoorvrachtnetwerken, de corridors voor het Europees beheersysteem voor spoorvervoer (ERTMS), maritieme "snelwegen", zoals de kustvaart, bestaande binnenvaartroutes met beperkte capaciteit of sluizen met onvoldoende capaciteit, inlandterminals, logistieke centra en knooppunten voor stedelijke mobiliteit, alsmede de voorgenomen uitbreiding van het TEN-T-netwerk tot de landen van het Europese Nabuurschapsbeleid en de Oost-Europese en mediterrane landen, te integreren in een intermodaal TEN-T-concept, dat is gebaseerd op geplande acties ten gunste van milieuvriendelijker, minder olie verbruikende en veiliger vervoersmodaliteiten, teneinde een optimaal gebruik van alle vervoersmodaliteiten te waarborgen en de compatibiliteit van de verbindingen tussen de verschillende takken van vervoer – in het bijzonder spoorwegverbindingen met havens – te bevorderen; pleit bovendien voor samenhang tussen het huidige en het toekomstige TEN-T-kader en de wetgevingsvoorstellen inzake corridors voor goederenvervoer per spoor; 18. merkt op dat volgens de jongste studies tot voor kort slechts 1% van de Europese infrastructuurfondsen werd gebruikt voor de binnenwateren; is van mening dat voldoende Europese steun moet worden verleend om de infrastructuur van de binnenwaterwegen in Europa te ontwikkelen, teneinde het potentieel van de binnenwateren als duurzame en betrouwbare vervoersmodaliteit ten volle te benutten; 19. verzoekt de Commissie erop aan te sturen dat de uitbreiding van het goederenvervoer per spoor wordt geïntensiveerd, teneinde de efficiëntie van de netwerken en de snelheid van het vervoer te bevorderen; 20. is in dit verband ingenomen met het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake een Europees spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer ( COM(2008)0852 ) en met de bovengenoemde mededeling van de Commissie van 18 oktober 2007; 21. onderstreept dat het voor het intermodaal vervoer zeer belangrijk is dat informatie-uitwisseling mogelijk wordt gemaakt, ter bevordering en ondersteuning van de interactie tussen de zachte en de harde infrastructuur (informatiesystemen zoals ERTMS/RIS/ITS/SESAR/Galileo), en ter verbetering van de interoperabiliteit, het rollend materieel (hard- en software voor het ERTMS in treinen en geluidsreductie van vrachtwagons), de groene logistiek, de intermodale verbindingen en knooppunten, de gedecentraliseerde diensten ter zake van deur-tot-deur-toeleveringsketens en het mobiliteitsbeheer; 22. benadrukt dat het belangrijk is om in het kader van het TEN-T geharmoniseerde en gestandaardiseerde intelligente vervoerssystemen te ontwikkelen om een efficiënter, soepeler, veiliger en milieuvriendelijker vervoersbeheer tot stand te brengen; 23. beveelt aan om de tenuitvoerlegging van het TEN-T te bevorderen door de toegang tot informatie te verbeteren met behulp van systemen zoals het TENtec-informatiesysteem en door een open coördinatiemethode op basis van benchmarking en uitwisseling van optimale praktijken op te zetten; 24. benadrukt de noodzaak om de doelmatigheid van de bestaande infrastructuur binnen TEN-T-projecten op de korte termijn een impuls te geven, met name wanneer reeds een begin is gemaakt met de tenuitvoerlegging van dergelijke projecten, teneinde de corridors levensvatbaarder en doelmatiger te maken en nietzonder alleen maar te wachten op de verwezenlijking op lange termijn van zeer grote projecten binnen deze corridors; 25. ondersteunt de "structurele optie 3 voor de vormgeving van TEN-T" uit het Groenboek, d.w.z. een dubbele structuur, die bestaat uit een geïntegreerd netwerk op basis van de huidige TEN-T-kaarten, en een nader te bepalen intermodaal "kernnetwerk" waarin prioriteit wordt gegeven aan spoorwegen, duurzame waterwegen en havens en de verbindingen daarvan met de logistieke centra; 26. ondersteunt het idee van een "kernnetwerk" met een "geografische pijler" en een "conceptuele pijler", waarbij deze laatste voorziet in criteria en doelstellingen die het mogelijk moeten maken om gaandeweg en op flexibele wijze projecten, corridors en netwerkonderdelen vast te stellen en af te stappen van de strakke aanpak volgens welke al deze elementen aan het begin van de begrotingsperiode voor de gehele periode moeten worden gedefinieerd; is van mening dat het TEN-T gedurende de begrotingsperiode op flexibele wijze moet kunnen worden uitgebreid, zodat het kan worden aangepast aan de veranderende marktvoorwaarden; 27. onderkent de cruciale rol die de lidstaten, in samenspraak met hun regionale en lokale autoriteiten, de belanghebbenden van het maatschappelijk middenveld en de plaatselijke bevolking, spelen bij de besluitvorming over en de planning en financiering van vervoersinfrastructuur, met inbegrip van grensoverschrijdende coördinatie en samenwerking in Europa; verwacht meer samenhang van de zijde van de Raad tussen aanvragen voor TEN-T-projecten en besluiten over TEN-T-budgetten; verzoekt de lidstaten, met het oog op de tussentijdse herziening van het financiële kader van de EU en gelet op het huidige debat over het Europees herstelplan, om het punt van de noodzakelijke financiële ondersteuning van vervoersinfrastructuren die deel uitmaken van het TEN-T-netwerk als een prioritaire aangelegenheid te beschouwen overeenkomstig het tot dusver vastgestelde EU-beleid; 28. is het volledig eens met de doelstelling van de EU om de administratieve lasten te beperken, en spoort de Commissie daarom met klem aan de financiële kaders voor de prioritaire TEN-T-projecten te herzien, teneinde de bureaucratie nog verder te verminderen; 29. verzoekt de lidstaten en de Commissie de coördinatie van de op nationaal niveau ten uitvoer gelegde beleidsmaatregelen te versterken, teneinde consistentie te waarborgen bij de cofinanciering en uitvoering van het TEN-T-programma overeenkomstig de artikelen 154 en 155 van het EG-Verdrag; 30. onderstreept in dit opzicht dat de financiële crisis de Europese Unie, de lidstaten en de regio's nog zwaarder onder druk zet om besluiten over projecten op het gebied van de vervoersinfrastructuur te baseren op grondige kosten/batenanalyses, duurzaamheid en de grensoverschrijdende meerwaarde van Europa; 31. merkt evenwel op dat investeren in vervoersinfrastructuur een essentiëel middel is om de economische en financiële crisis aan te pakken, en roept de Commissie derhalve op vaart te maken met de infrastructuurprojecten die aan het TEN-T gekoppeld zijn en gefinancierd worden uit de structuurfondsen en/of het Cohesiefonds; roept de lidstaten ertoe op hun investeringsprioriteiten te herzien en daarbij rekening te houden met de genoemde benadering, teneinde de uitvoering van TEN-T-projecten die onder hun verantwoordelijkheid vallen, te versnellen, vooral waar het grensoverschrijdende onderdelen betreft; 32. herinnert de Commissie eraan dat de communautaire cofinanciering voor infrastructurele vervoersprojecten uit de TEN-T-budgetten, het Cohesiefonds, de regionale fondsen en door de EIB moet voldoen aan de volgende criteria: economische levensvatbaarheid, verbetering van het concurrentievermogen, bevordering van de interne markt, duurzaamheid op milieugebied, transparantie voor belastingbetalers en inspraak van burgers (partnerschapsbeginsel); onderstreept in dit verband het belang van de ontwikkeling van publiek-private partnerschappen voor de financiering van TEN-T-projecten, en de noodzaak om flexibele oplossingen aan te dragen voor de problemen die met dergelijke grootschalige projecten gemoeid zijn (geografische en technische problemen, protest van de bevolking, enzovoorts); 33. verzoekt de Commissie in dit verband te waarborgen dat bij projecten die in het kader van Europese financieringsprogramma's worden beoordeeld, rekening wordt gehouden met de mogelijke gevolgen ervan voor de nationale financiering van andere noodzakelijke investeringen die niet door Europese middelen worden ondersteund; is met name van mening dat de middelen die de lidstaten uittrekken om de EU-financiering bij te passen, geen risico mogen inhouden voor de instandhouding van of de investering in aanvoerlijnen; is daarom veeleer de mening toegedaan dat projecten in elk geval gedeeltelijk moeten worden vastgesteld en beoordeeld op basis van hun vermogen om de ontwikkeling en de instandhouding van de noodzakelijke, aanvullende aanvoerinfrastructuur in aanmerking te nemen (en niet te veronachtzamen); 34. onderstreept de sterk groeiende behoefte aan investeringen van de Europese markt voor luchtvervoer in het kader van zowel het tweede maatregelenpakket inzake het gemeenschappelijk Europees luchtruim als het voorstel voor een "alomvattende benadering van het luchtvaartsysteem"; roept de Commissie er derhalve toe op bij de herziening van het begrotingskader voor het TEN-T de mogelijkheid te overwegen om het aandeel van de beschikbare middelen voor luchthavens en ATM/ANS op te trekken; 35. merkt op dat er meer onderzoek en ontwikkeling nodig is ten aanzien van de optimale en meest efficiënte praktijken op het gebied van de financiering van vervoersinfrastructuur en de gunstige gevolgen daarvan voor het concurrentievermogen en de kwaliteit en kwantiteit van de werkgelegenheid, met inbegrip van de ervaringen met publiek-private partnerschappen in dit opzicht, waarmee de Commissie in het kader van haar lopende studies al een begin heeft gemaakt; 36. benadrukt de noodzaak om in het kader van het uitvoerend agentschap voor het TEN-T een task force op te zetten ter bevordering van enerzijds het gebruik van publiek-private partnerschappen voor de financiering van bepaalde prioritaire projecten of projectonderdelen en anderzijds de verspreiding van de aangedragen oplossingen als optimale praktijk; 37. onderstreept dat de grotere rol van publiek-private partnerschappen en van de Europese Investeringsbank geen vervangmiddel mag zijn voor de toekenning van een aanzienlijk percentage van de begrotingsmiddelen voor grootschalige projecten die pas rendabel zijn na meer dan één generatie; 38. geeft er de voorkeur aan dat de lidstaten in het kader van de tussentijdse herziening van de financiële vooruitzichten voor 2009-2010 het budget voor het TEN-T-beleid aanpassen teneinde af te stappen van het stevig te snoeien in andere projecten en de ambities voor de ontwikkeling van de aan deze projecten gekoppelde spoor- en scheepvaarttrajecten; 39. onderstreept de noodzaak om een bepaald percentage van de inkomsten uit tolwegen te gebruiken voor de financiering van TEN-T-projecten, teneinde het hefboomeffect op leningen te vergroten; 40. verzoekt de Commissie om een selectie van voorbeelden te publiceren van regionale grensoverschrijdende spoorverbindingen die zijn ontmanteld of buiten gebruik zijn gesteld, met bijzondere aandacht voor die welke aan het TEN-T kunnen worden gekoppeld; 41. verzoekt de Commissie en de lidstaten het Eurovelo-netwerk en het Iron Curtain Trail in aanmerking te nemen als mogelijkheden voor de bevordering van Europese grensoverschrijdende fietsnetwerken, ter ondersteuning van zachte mobiliteit en duurzaam toerisme; 42. verzoekt de Commissie om – voor het einde van haar mandaat – een wetgevingsvoorstel in te dienen om het nationale passagiersvervoer per spoor vanaf 1 januari 2012 open te stellen en zo het concurrentievermogen van het gehele spoornet van het TEN-T een stimulans te geven; 43. betreurt dat de tenuitvoerlegging van prioritaire projecten in grensgebieden zo traag vordert, met name die in de Pyreneeën, die van vitaal belang zijn voor het Iberisch schiereiland en Frankrijk; 44. spoort de Commissie ertoe aan het Parlement en de Europese Raad te blijven betrekken bij haar jaarlijkse en meerjarenvoorstellen en selecties betreffende de medefinanciering van TEN-T-projecten; 45. verzoekt de Commissie om over elk prioritair project regelmatig en minstens eenmaal per jaar verslag uit te brengen aan het Europees Parlement en de Raad, en daarbij met name aandacht te besteden aan de stand van zaken voor ieder project, de betrouwbaarheid van de kostenramingen, de levensvatbaarheid van ieder project en het tijdschema voor de tenuitvoerlegging ervan; 46. verzoekt de Commissie en de EIB om, zoals bij de cofinanciering van het TEN-T reeds gebeurt, ook bij de medefinanciering van TEN-T-projecten uit de regionale fondsen, het Cohesiefonds en door de EIB, jaarlijks aan het Parlement en de Raad een lijst van concrete gecofinancierde projecten voor te leggen; 47. stelt zich op het standpunt dat vanuit economisch en ecologisch oogpunt veelal alleen multimodale vervoersconcepten, waarbij op één transportroute verschillende vervoersmiddelen worden gebruikt, levensvatbaar en duurzaam zijn; 48. onderstreept dat in het zopas uitgebreide Schengen-gebied de transportinfrastructuur tussen West- en Oost-Europa van immens belang is, gelet op het ermee verbonden potentieel voor economische groei, met name in de nieuwe lidstaten; verzoekt de Commissie en de lidstaten om transnationale weg- en spoorverbindingen tussen Oost- en West-Europa te ontwikkelen en te bevorderen, met in het bijzonder steun daarbij voor grensoverschrijdende transportinfrastructuur via een speciaal actieprogramma dat in samenwerking met de lokale, regionale en nationale autoriteiten moet worden uitgevoerd; wijst er ook op dat een betere aansluiting van trans-Europese vervoersnetwerken en vervoersnetwerken van derde landen op elkaar, vooral de positie van grensregio's zou verbeteren en een meerwaarde zou bieden voor interregionale samenwerking en de gehele EU; 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de VN-Verklaring inzake de uitbanning van geweld tegen vrouwen van 20 december 1993 en de resolutie over de uitbanning van huiselijk geweld tegen vrouwen die op 22 december 2003 door de Algemene Vergadering van de VN is aangenomen en waarin erkend wordt dat het dringend noodzakelijk is het geweld tegen vrouwen uit te bannen, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 september 1997 over de noodzaak van een campagne in de gehele Europese Unie ter bestrijding van geweld tegen vrouwen (1) en van 2 februari 2006 over de huidige situatie ten aanzien van de bestrijding van geweld tegen vrouwen en mogelijke toekomstige acties (2) , – gezien de campagne "NEE tegen geweld tegen vrouwen" van het VN-Ontwikkelingsfonds voor vrouwen (UNIFEM) waarmee de noodzaak van acties en bescherming van vrouwen tegen geweld wordt onderstreept, – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat geweld tegen vrouwen en meisjes een universeel probleem van een pandemische omvang is, B. overwegende dat het Parlement in zijn bovengenoemde resoluties heeft gewezen op de noodzaak om in de gehele EU een nultolerantiecampagne tegen het geweld tegen vrouwen te voeren, C. overwegende dat de recentste campagne van de Raad van Europa "Stop huiselijk geweld tegen vrouwen" de noodzaak van acties en bescherming van vrouwen tegen geweld bevestigt, 1. verzoekt de Commissie binnen de komende vijf jaar een "Europees Jaar inzake nultolerantie voor geweld tegen vrouwen" uit te roepen, zoals het Parlement herhaaldelijk heeft gevraagd; 2. verzoekt de lidstaten de UNIFEM-campagne "NEE tegen geweld tegen vrouwen" door ondertekening van de bijbehorende petitie te steunen; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en UNIFEM. Lijst van ondertekenaars Adamos Adamou, Vittorio Agnoletto, Vincenzo Aita, Gabriele Albertini, Alexander Alvaro, Jan Andersson, Georgs Andrejevs, Roberta Angelilli, Rapisardo Antinucci, Kader Arif, Elspeth Attwooll, Marie-Hélène Aubert, Jean-Pierre Audy, Margrete Auken, Inés Ayala Sender, Liam Aylward, Mariela Velichkova Baeva, Katerina Batzeli, Edit Bauer, Jean Marie Beaupuy, Christopher Beazley, Zsolt László Becsey, Angelika Beer, Ivo Belet, Irena Belohorská, Monika Beňová, Maria Berger, Giovanni Berlinguer, Thijs Berman, Šarūnas Birutis, Sebastian Valentin Bodu, Herbert Bösch, Josep Borrell Fontelles, Costas Botopoulos, Catherine Boursier, John Bowis, Emine Bozkurt, Mihael Brejc, Frieda Brepoels, Hiltrud Breyer, André Brie, Danutė Budreikaitė, Kathalijne Maria Buitenweg, Wolfgang Bulfon, Nicodim Bulzesc, Colm Burke, Niels Busk, Cristian Silviu Buşoi, Simon Busuttil, Maddalena Calia, Mogens Camre, Luis Manuel Capoulas Santos, Marco Cappato, Marie-Arlette Carlotti, Carlos Carnero González, Giorgio Carollo, David Casa, Paulo Casaca, Michael Cashman, Françoise Castex, Giusto Catania, Jean-Marie Cavada, Giulietto Chiesa, Călin Cătălin Chiriţă, Ole Christensen, Sylwester Chruszcz, Fabio Ciani, Richard Corbett, Dorette Corbey, Giovanna Corda, Michael Cramer, Jan Cremers, Gabriela Creţu, Brian Crowley, Hanne Dahl, Daniel Dăianu, Dragoş Florin David, Bairbre de Brún, Arūnas Degutis, Jean-Luc Dehaene, Véronique De Keyser, Panayiotis Demetriou, Gérard Deprez, Proinsias De Rossa, Marie-Hélène Descamps, Harlem Désir, Christine De Veyrac, Mia De Vits, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Jolanta Dičkutė, Gintaras Didžiokas, Brigitte Douay, Den Dover, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Konstantinos Droutsas, Bárbara Dührkop Dührkop, Andrew Duff, Árpád Duka-Zólyomi, Constantin Dumitriu, Lena Ek, Saïd El Khadraoui, Edite Estrela, Harald Ettl, Jill Evans, Robert Evans, Göran Färm, Markus Ferber, Anne Ferreira, Elisa Ferreira, Ilda Figueiredo, Roberto Fiore, Věra Flasarová, Hélène Flautre, Alessandro Foglietta, Glyn Ford, Janelly Fourtou, Juan Fraile Cantón, Armando França, Monica Frassoni, Urszula Gacek, Kinga Gál, Milan Gaľa, Vicente Miguel Garcés Ramón, Iratxe García Pérez, Elisabetta Gardini, Evelyne Gebhardt, Eugenijus Gentvilas, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Claire Gibault, Neena Gill, Monica Giuntini, Robert Goebbels, Bogdan Golik, Ana Maria Gomes, Donata Gottardi, Hélène Goudin, Genowefa Grabowska, Luis de Grandes Pascual, Martí Grau i Segú, Louis Grech, Nathalie Griesbeck, Lissy Gröner, Elly de Groen-Kouwenhoven, Mathieu Grosch, Pedro Guerreiro, Umberto Guidoni, Zita Gurmai, Fiona Hall, Ioan Lucian Hămbăşan, David Hammerstein, Benoît Hamon, Małgorzata Handzlik, Malcolm Harbour, Marian Harkin, Rebecca Harms, Satu Hassi, Anna Hedh, Jacky Hénin, Erna Hennicot-Schoepges, Jeanine Hennis-Plasschaert, Edit Herczog, Esther Herranz García, Jim Higgins, Jens Holm, Mary Honeyball, Richard Howitt, Ian Hudghton, Stephen Hughes, Alain Hutchinson, Filiz Hakaeva Hyusmenova, Sophia in 't Veld, Mikel Irujo Amezaga, Marie Anne Isler Béguin, Ville Itälä, Lily Jacobs, Anneli Jäätteenmäki, Lívia Járóka, Dan Jørgensen, Pierre Jonckheer, Romana Jordan Cizelj, Madeleine Jouye de Grandmaison, Aurelio Juri, Jelko Kacin, Filip Kaczmarek, Gisela Kallenbach, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Piia-Noora Kauppi, Metin Kazak, Tunne Kelam, Glenys Kinnock, Evgeni Kirilov, Silvana Koch-Mehrin, Jaromír Kohlíček, Eija-Riitta Korhola, Magda Kósáné Kovács, Guntars Krasts, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Ģirts Valdis Kristovskis, Urszula Krupa, Wiesław Stefan Kuc, Aldis Kušķis, Sepp Kusstatscher, Joost Lagendijk, Alain Lamassoure, Jean Lambert, Stavros Lambrinidis, Vytautas Landsbergis, Raymond Langendries, Anne Laperrouze, Henrik Lax, Johannes Lebech, Stéphane Le Foll, Roselyne Lefrançois, Bernard Lehideux, Lasse Lehtinen, Jörg Leichtfried, Marie-Noëlle Lienemann, Peter Liese, Kartika Tamara Liotard, Alain Lipietz, Pia Elda Locatelli, Eleonora Lo Curto, Andrea Losco, Caroline Lucas, Sarah Ludford, Astrid Lulling, Nils Lundgren, Elizabeth Lynne, Marusya Ivanova Lyubcheva, Jules Maaten, Linda McAvan, Arlene McCarthy, Mary Lou McDonald, Mairead McGuinness, Edward McMillan-Scott, Jamila Madeira, Toine Manders, Ramona Nicole Mănescu, Erika Mann, Catiuscia Marini, Helmuth Markov, David Martin, Miguel Angel Martínez Martínez, Jiří Maštálka, Maria Matsouka, Iosif Matula, Mario Mauro, Erik Meijer, Willy Meyer Pleite, Rosa Miguélez Ramos, Marianne Mikko, Claude Moraes, Eluned Morgan, Luisa Morgantini, Roberto Musacchio, Cristiana Muscardini, Antonio Mussa, Riitta Myller, Pasqualina Napoletano, Alexandru Nazare, Catherine Neris, Ljudmila Novak, Péter Olajos, Gérard Onesta, Dumitru Oprea, Josu Ortuondo Larrea, Siiri Oviir, Reino Paasilinna, Athanasios Pafilis, Maria Grazia Pagano, Justas Vincas Paleckis, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Marco Pannella, Pier Antonio Panzeri, Dimitrios Papadimoulis, Atanas Paparizov, Neil Parish, Vincent Peillon, Alojz Peterle, Maria Petre, Tobias Pflüger, Sirpa Pietikäinen, Rihards Pīks, João de Deus Pinheiro, Józef Pinior, Gianni Pittella, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Zita Pleštinská, Anni Podimata, Samuli Pohjamo, Bernard Poignant, Lydie Polfer, Miguel Portas, Christa Prets, Pierre Pribetich, Vittorio Prodi, Jacek Protasiewicz, John Purvis, Miloslav Ransdorf, Poul Nyrup Rasmussen, Vladimír Remek, Karin Resetarits, Teresa Riera Madurell, Karin Riis-Jørgensen, Giovanni Rivera, Marco Rizzo, Maria Robsahm, Giovanni Robusti, Bogusław Rogalski, Zuzana Roithová, Raül Romeva i Rueda, Dariusz Rosati, Mechtild Rothe, Libor Rouček, Martine Roure, Heide Rühle, Flaviu Călin Rus, Leopold Józef Rutowicz, Eoin Ryan, Tokia Saïfi, Aloyzas Sakalas, Katrin Saks, María Isabel Salinas García, Antolín Sánchez Presedo, Daciana Octavia Sârbu, Amalia Sartori, Gilles Savary, Christel Schaldemose, Pierre Schapira, Lydia Schenardi, Carl Schlyter, Olle Schmidt, Elisabeth Schroedter, Inger Segelström, Esko Seppänen, Czesław Adam Siekierski, Eva-Riitta Siitonen, Brian Simpson, Kathy Sinnott, Peter Skinner, Nina Škottová, Alyn Smith, Csaba Sógor, Søren Bo Søndergaard, María Sornosa Martínez, Jean Spautz, Bart Staes, Grażyna Staniszewska, Peter Šťastný, Petya Stavreva, Dirk Sterckx, Catherine Stihler, Daniel Strož, Margie Sudre, Eva-Britt Svensson, Konrad Szymański, Csaba Sándor Tabajdi, Hannu Takkula, Charles Tannock, Andres Tarand, Michel Teychenné, Britta Thomsen, Marianne Thyssen, Gary Titley, Patrizia Toia, László Tőkés, Ewa Tomaszewska, Jacques Toubon, Georgios Toussas, Kyriacos Triantaphyllides, Helga Trüpel, Claude Turmes, Feleknas Uca, Vladimir Urutchev, Inese Vaidere, Anne Van Lancker, Daniel Varela Suanzes-Carpegna, Ari Vatanen, Yannick Vaugrenard, Donato Tommaso Veraldi, Bernadette Vergnaud, Alejo Vidal-Quadras, Kyösti Virrankoski, Oldřich Vlasák, Dominique Vlasto, Johannes Voggenhuber, Sahra Wagenknecht, Diana Wallis, Graham Watson, Henri Weber, Renate Weber, Åsa Westlund, Anders Wijkman, Glenis Willmott, Iuliu Winkler, Janusz Wojciechowski, Francis Wurtz, Anna Záborská, Jan Zahradil, Iva Zanicchi, Tatjana Ždanoka, Dushana Zdravkova, Roberts Zīle, Gabriele Zimmer, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka