(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) (Raadplegingsprocedure) Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 550 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37, juncto artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0305/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkleingssamenwerking ( A5-0106/1999 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5563/1/1999 - C5-0208/1999 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 174 ) (2) , - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1998) 803 ) (3) , - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0105/1999 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 158 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1, sub c) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0004/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0104/1999 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 344 - C5-0122/1999 ), - gelet op het EU-Verdrag, met name artikel 2, en het EG-Verdrag, met name artikel 158 e.v. alsook artikel 299, lid 2, - gezien de verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad (1) over de algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, met name artikel 10, lid 3 en artikel 11, lid 3, sub b), - gezien de verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad (2) inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), met name artikel 1, - gezien het Eerste driejaarlijkse verslag van de Commissie over de economische en sociale cohesie ( COM(1996) 542 - C4-0016/1997 ), - gezien het Zesde periodieke verslag over de sociale en economische situatie en ontwikkeling van de regio's in de Europese Unie (SEC(1999) 66 - C5-0120/1999 ), - gezien de in het Commissiedocument "Agenda 2000: naar een sterkere en grotere Unie” ( COM(1997)2000 ) gedane voorstellen ter versterking van de economische en sociale samenhang, en onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 juni 1998 (3) over Agenda 2000 - naar een sterkere Europese Unie - Deel 1 - Hoofdstuk II - “Economische en sociale samenhang”, - gezien de richtsnoeren van de Commissie betreffende de prioriteiten voor de aanpassing van de Structuurfondsprogramma's in de resterende looptijd tot eind 1999 (C4-0640/1997 ), - gezien zijn resolutie van 19 november 1998 (4) en zijn besluit van 6 mei 1999 (5) over de algemene verordening inzake de structuurfondsen, - gezien het in mei 1999 goedgekeurde Europese ruimtelijke ordeningsperspectief EROP en onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 juli 1998 (6) over ruimtelijke ordening en het Europese ruimtelijke ordeningsperspectief en het door de ministers voor Regionaal Beleid en Ruimtelijke Ordening in Tampere op 4 en 5 oktober 1999 goedgekeurde actieplan, - gezien het Vijfde milieuprogramma en onder verwijzing naar zijn resolutie hierover van 22 april 1993 (7) , - gezien het Vierde communautaire actieprogramma inzake de gelijke behandeling van mannen en vrouwen (1996-2000) ( COM(1995) 381 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie hierover van 17 november 1995 (8) , - gezien de mededeling van de Commissie inzake het Actiekader voor duurzame stedelijke ontwikkeling in de Europese Unie ( COM(1998) 605 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie hierover van 4 mei 1999 (9) , - gezien de mededeling van de Commissie over de coördinatie van de activiteiten ten behoeve van het MKB en het ambacht ( COM(1997) 610 ) en de mededeling van de Commissie over Europese kapitaalmarkten voor het MKB: vooruitzichten en eventuele belemmeringen van de vooruitgang ( COM(1997) 187 ) alsook zijn resoluties hierover van 5 november (10) en 17 september 1998 (11) , - gezien de mededeling van de Commissie inzake een Europese strategie ter stimulering van plaatselijke initiatieven voor ontwikkeling en werkgelegenheid ( COM(1995) 273 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie hierover van 6 september 1996 (12) , - gezien de mededeling van de Commissie inzake werkgelegenheid en milieu ( COM(1997) 592 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie hierover van 16 juli 1998 (13) , - gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's ( COM(1996) 511 ) en onder verwijzing naar zijn advies hierover van 20 oktober 1998 (14) , - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie externe handel, onderzoek en energie en de Commissie visserij ( A5-0108/1999 ), A. overwegende dat de economische activiteit zich door de interne markt steeds meer concentreert in de stedelijke agglomeraties ten koste van de benadeelde regio's en het milieu, dat niet iedereen even sterk profiteert van de voordelen van de integratie en dat derhalve de Structuurfondsen en het Cohesiefonds de aangewezen instrumenten zijn voor het verkleinen van de regionale verschillen en voor een harmonieuze ontwikkeling van de Gemeenschap als geheel; B. overwegende dat de nadruk die in de richtsnoeren wordt gelegd op de bevordering van duurzame ontwikkeling en een verbeterde concurrentiepositie met het oog op het scheppen van werkgelegenheid verwelkomd wordt, C. overwegende dat de minder begunstigde eilanden zijn opgenomen onder de regio's die een absolute prioriteit dienen te krijgen in het cohesiebeleid van de Europese Unie, als bedoeld in artikel 158, eerste alinea van het EG-Verdrag; en dat aan deze gebieden dezelfde aandacht moet worden geschonken in de voorgestelde richtsnoeren die de Commissie aan de lidstaten zal voorleggen; D. overwegende dat zowel de Commissie als de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het "Europa van de burger”, dat eenieder gelijke kansen biedt, ongeacht regio of sociaal milieu, zonder tegelijkertijd het risico te lopen dat volgende generaties niet meer in hun behoeften kunnen voorzien; E. overwegende dat er in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, naast geografische doelstellingen ook inhoudelijke doelstellingen voor de Europese fondsen zijn vastgelegd, dat hiervoor een geïntegreerde aanpak benadering van de programmering vereist is en dat het horizontale communautaire beleid in de programma's moet worden opgenomen; F. van mening dat het regionaal beleid van de Europese Unie de tweede begrotingspost is via de structuurfondsen en het Cohesiefonds, en dat de door de Commissie opgestelde richtsnoeren moeten garanderen dat bij structurele acties rekening wordt gehouden met de communautaire prioriteiten willen de door de lidstaten in overleg met de plaatselijke en regionale partners voorgedragen programma's in aanmerking komen, G. overwegende dat zowel de inhoud als de conclusies van het zesde periodiek rapport over de regio's van de Commissie uiterst waardevol en belangrijk zijn - vooral de analyse van de factoren die werkelijk bepalend zijn voor de concurrentiepositie van de regio's in Europa - juist nu wordt vastgesteld op welke prioriteiten van de Gemeenschap de structuuracties zich moeten richten ter wille van de efficiency en nu de Commissie duidelijk laat weten dat zij bij de opstelling van deze richtlijnen hier ten volle rekening mee wil houden; overwegende dat deze vier terreinen van belang voor de regionale ontwikkeling waar de structurele investeringen zich op moeten richten, zijn: H. overwegende dat in het kader van Agenda 2000 concentratie, doelmatigheid en vereenvoudiging van de beheersstructuren de communautaire hervormingsdoelstellingen van de Europese Structuurfondsen zijn en dat de Commissie verplicht is deze doelstellingen te verwezenlijken in het evaluatieproces; I. overwegende dat de Commissie aan de Europese Raad een mededeling heeft doen toekomen over een strategie voor de integratie van het milieu in het EU-beleid (juni 1998) ( COM(1998) 333 ) en waarin met name wordt geconcludeerd dat milieu-integratie geen keuze maar een vereiste is, J. overwegende dat in de communautaire strategie voor de biodiversiteit ( COM(1998) 42 ) en speciaal in paragraaf 25 daarvan, de doelstelling wordt uitgelicht om een duurzame regionale ontwikkeling te vormen binnen de operationele programma's van de structuurfondsen, K. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 10, lid 3 van bovengenoemde Verordening (EG) nr. 1260/1999 tot taak heeft na de inwerkingtreding van de verordening en vóór de in artikel 42 bedoelde evaluatie halverwege de looptijd, algemene indicatieve richtsnoeren, die gebaseerd zijn op de relevante overeengekomen communautaire beleidsmaatregelen bekend te maken, en dat deze richtsnoeren een wezenlijke factor in de onderhandelingen over de programma's en hun herziening zijn; L. overwegende dat het niet tijdig geraadpleegd is over de richtsnoeren en dat het de richtsnoeren niet inhoudelijk kon analyseren alvorens zij in werking traden; M. overwegende dat de nieuwe doelstelling 1-programma's reeds waren opgesteld vóór de ingebruikname van de richtsnoeren, 1. benadrukt het belang van de richtsnoeren, die voor de verwezenlijking van de communautaire hervormingsdoelstellingen concentratie, doelmatigheid en vereenvoudiging van de beheersstructuren noodzakelijk zijn en benadrukt verder de Europese dimensie van het structuurbeleid, en is in dit verband verheugd over de tijdige bekendmaking door de Commissie; 2. beschouwt de richtsnoeren als belangrijk indicatief hulpmiddel voor de lidstaten en de regio's bij de vaststelling van prioriteiten gedurende het programmeringsproces en bij de verwezenlijking van de algemene doelstelling van duurzame ontwikkeling van achterstandsregio's respectievelijk regio's met ontwikkelingsmoeilijkheden, alsmede van actieve en preventieve stimulering van de werkgelegenheid; verwacht daarom optimale synergie van alle instrumenten en financiële middelen en onderlinge afstemming van de beleidsmaatregelen op milieu-, economisch en sociaal terrein; 3. acht het een positieve ontwikkeling dat de indicatieve richtsnoeren voor de structurele steun per thema zijn ingedeeld, omdat alleen zo een geïntegreerde aanpak kan worden bevorderd in de nieuwe plannen en programma's, die gebaseerd dienen te zijn op decentraal opgestelde ontwikkelings- en omschakelingsplannen; 4. wijst op het gebrek aan informatie over de wijze waarop deze richtsnoeren in de overgangsprogramma's geïnterpreteerd moeten worden; 5. benadrukt het belang van de richtsnoeren als instrument voor een gedecentraliseerd, efficiënt en breed opgezet partnerschap, dat gebaseerd dient te zijn op de bevoegdheden en het engagement van alle actoren in de regionale en lokale overheden, wier kwalificaties door middel van technische bijstand dringend verbeterd moeten worden; en dringt derhalve aan op verdere ontwikkeling van het indicatieve instrument, omdat het op procedureel gebied tot dusverre geen minimale betrokkenheid en richtsnoeren van partners verplicht stelt; 6. is verder van mening dat het beheer van de financiële middelen van de structuurfondsen om die reden moet worden gedecentraliseerd, rekening houdend met zowel de mogelijkheden die het partnerschap biedt als met de bevoegdheden van de regionale en lokale autoriteiten, uitgaand van een strengere controle op het gebruik van de middelen en eerbiediging van de door de Unie vastgestelde doelstellingen; 7. betreurt dat het document van de Commissie geen enkele aanbeveling aan de lidstaten bevat ter vereenvoudiging van de nationale procedures en juridische bepalingen voor indiening en behandeling van de projecten door de nationale autoriteiten, evenmin als voor financiering, tenuitvoerlegging en controle; meent dat regels en administratieve voorschriften van sommige lidstaten soms in ernstige mate de toegang van de marktdeelnemers tot de structuurfondsen belemmeren, vooral voor KMO's, zeer kleine ondernemingen en ambachtslieden; 8. verzoekt de Commissie om tijdens de onderhandelingen met de lidstaten over de nieuwe plannen en programma's aandacht te besteden aan de bevordering van een gunstige omgeving voor arbeidsintensieve kleine en middelgrote ondernemingen, door het formuleren van duidelijke doelstellingen voor alternatieve financieringsbronnen, waaronder stelsels voor de verstrekking van risicokapitaal en particuliere financiering, zakelijke dienstverlening, waaronder nieuwe informatietechnologieën, en investeringen op innovatieve gebieden; 9. meent dat de Commissie aan de hand van de vastgelegde richtsnoeren een document moet uitgeven dat de meest vernieuwende projecten (de beste werkwijzen) beoordeelt en analyseert, en het in ruime kring moet verspreiden onder de belanghebbende partijen in het structuurbeleid; verzoekt de Commissie derhalve de uitwisseling te steunen van ervaringen tussen lidstaten en regio's, ter verbetering van de beste praktijken op innovatief en administratief gebied en de mogelijkheid te onderzoeken van de opzet van een databank ten behoeve van de demonstratie van dergelijke projecten; 10. is van mening dat de richtsnoeren op dit moment niet meer alleen beoordeeld moeten worden op hun inhoudelijke structuur, maar ook op hun bruikbaarheid als beoordelingsinstrument voor de Commissie bij de onderhandelingen over de programma's; benadrukt hier dat horizontaal communautair beleid moet worden gehandhaafd en dat de programma's efficiënt en snel moeten worden goedgekeurd, waarbij ervoor wordt gezorgd dat plaatselijke verenigingen in de particuliere sector worden ingeschakeld in de plannings- en de implementatiefase en dat advies wordt verstrekt over beëindigingsstrategieën op het eind van de programmeringsperiode; 11. constateert dat de indicatieve richtsnoeren alleen dan een minimum aan oriëntatie kunnen bieden als aan de hand van controleerbare doelstellingen en strategieën van communautair beleid kan worden vastgesteld welke vooruitgang is geboekt; betreurt echter dat dit in het onderhavige document slechts in aanzet het geval is en acht het dringend noodzakelijk dat de evaluatie wordt verbeterd; 12. betreurt het dat de richtsnoeren geen specifieke bepalingen of nadere informatie bevatten inzake de implicaties van de uitbreiding voor de regionale en nationale autoriteiten die programma's in het kader van de structuurfondsen uitvoeren enerzijds en voor de kandidaat-lidstaten anderzijds, en vraagt de Commissie met klem dit punt tijdens de tussentijdse herziening van het programma uit te werken; 13. benadrukt dat de coördinatie van de bestede middelen alleen succesvol kan zijn wanneer ook in de Commissie een eind wordt gemaakt aan de verkokering in de verschillende diensten en het horizontale communautaire beleid niet langer uitsluitend sectorieel wordt beoordeeld; herinnert in dit verband in het bijzonder aan de duurzaamheid van de ontwikkeling van stedelijke en plattelandsgebieden; 14. beveelt aan om in het kader van de aanbevelingen van de Commissie inzake duurzame ontwikkeling het integratiebeleid van de lidstaten af te stemmen op de richtsnoeren die zijn goedgekeurd in het ontwikkelingsprogramma van de communautaire ruimte; 15. bekritiseert het feit dat in de richtsnoeren slechts zijdelings aandacht wordt besteed aan het stedenbeleid; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat er in alle regionale programma's en doelstellingsgebieden van de lidstaten ruimte is voor financiering van stedelijke projecten, waarbij rekening wordt gehouden met de oriëntaties van het actiekader voor duurzame stedelijke ontwikkeling, en waarbij door middel van alomvattende subsidie afdoende financiering wordt geboden; 16. kritiseert dat het via het instrument van de richtsnoeren niet gelukt is de dubbelfunctie van de plattelandsontwikkeling -een bijdrage leveren aan de hervorming van het Europese landbouwmodel én aan de economische en sociale samenhang- goed uit de verf te laten komen en dringt er bij de Commissie op aan zowel bij de ontwikkeling van de plattelandsregio's als bij de regio's die afhankelijk zijn van de visserij versterkt gebruik te maken van decentrale stimuleringsinstrumenten en de stimulering van modelregio's niet alleen te beperken tot het communautaire LEADER-initiatief; 17. wenst dat de Commissie er in samenwerking met de lidstaten op toeziet dat in de plannen meer aandacht besteed wordt aan geïntegreerde concepten voor de revitalisering van de betrekkingen tussen stad en platteland; en benadrukt opnieuw het fundamentele belang van het Europese ruimtelijke ordeningsperspectief E.R.O.P.; 18. benadrukt dat een betere samenhang en coördinatie tussen programma's voor regionale ontwikkeling, het Cohesiefonds en communautaire initiatieven voor wat betreft beleidsdoelstellingen, financiële coördinatie en de tenuitvoerlegging van het partnerschap moet worden gewaarborgd; 19. pleit ervoor om te streven naar een evenwichtiger verdeling van de middelen uit de structuurfondsen en het Cohesiefonds met het oog op de balans tussen de takken van vervoer en benadrukt hierbij met name het duurzaamheidscriterium, de verkeersveiligheid en de integratie van de takken van vervoer, en roept de Commissie op in het bijzonder rekening te houden met dit criterium bij de toekenning van ondersteunende financiering; 20. dringt er bij de Commissie op aan alvorens de onderhandelingen met de lidstaten over de planningsdocumenten af te sluiten verslag uit te brengen aan het Parlement over de wijze waarop de richtsnoeren in de plannen gestalte hebben gekregen, met name met betrekking tot het horizontale communautaire beleid, resp. over mogelijke problemen met dit nieuwe instrument; 21. dringt er bij de Commissie op aan om de voorstellen van het Parlement inzake de eindevaluatie van de richtsnoeren halverwege de looptijd van de programma's over te nemen en herinnert de Commissie aan de gedragscode en aan de verplichtingen die daaruit voortvloeien; 22. wenst dat bij de tussentijdse herziening, de toekenning van de prestatiereserve en de eindbeoordeling wordt uitgegaan van objectieve en pragmatische criteria die recht kunnen doen aan de ingewikkelde manier waarop structuuracties en programma's op elkaar inspelen die q.q. rijk geschakeerd zijn, zodat niet alleen rekening wordt gehouden met kwantitatieve indicatoren maar kwalitatieve factoren, waaronder de menselijke ontwikkeling, zoals vastgesteld door de Verenigde Naties, en de gevolgen voor de werkgelegenheid ("employment benchmarking”) evenveel gewicht in de schaal leggen. 23. herinnert de Commissie eraan dat zij het Parlement reeds in de ontwerpfase dient te betrekken bij alle richtsnoeren die zij opstelt; Werkgelegenheid en sociale zaken 24. betreurt dat doelstelling 3, nu de schikkingen voor de nieuwe programmeringsperiode 2000-2006 getroffen moeten worden, niet haar functie van referentiekader voor werkgelegenheidsmaatregelen in het structuurbeleid kan vervullen omdat de plannen daarvoor nog niet afgewerkt zijn; wenst dat de coördinatie en strategische samenhang tussen doelstellingen 1, 2 en 3 bij de uitwerking van de nieuwe plannen en programma's gewaarborgd worden; 25. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de territoriale pacten op plaatselijk en regionaal niveau te gebruiken als kader voor overleg en coördinatie van de structurele maatregelen tussen de belanghebbende partijen, aangezien een systematische uitbreiding van het model van het territoriaal pact de juiste toepassing van het partnerschapsprincipe waarborgt; 26. wenst dat de stimuleringsmaatregelen ter ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen worden aangepast aan de behoeften en groeimarkten van de toekomst; verlangt derhalve dat er meer gedaan wordt om de toekomstige behoeften aan dienstverlening vast te stellen waar speciale bekwaamheden voor nodig zijn en om de overdracht van technologie aan de KMO's te ondersteunen; 27. wijst op het belang dat programma's worden gestimuleerd door middel van specifieke maatregelen die werkgelegenheid moeten helpen scheppen voor 40-plussers die als groep moeilijk kunnen omgaan met de nieuwe technologie en de huidige eisen van het bedrijfsleven; Industrie 28. acht het van belang dat met name in de cohesielanden de onderzoekinfrastructuur wordt verbreed door te investeren in hogescholen en andere onderwijsinrichtingen, zodat deze beter dan voorheen de bewoners van minder ontwikkelde regio's dienen en het voor opgeleide mensen makkelijker maken in eigen regio te blijven; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten om meer aandacht te schenken aan de programma's die energie met weinig energiegebruik mogelijk maken en die investeringen doen in hernieuwbare energiebronnen ter wille van een duurzame ontwikkeling van de regio; Mededingingsbeleid 30. herhaalt dat programma's die door de nationale en regionale autoriteiten worden voorgesteld absoluut en volledig moeten voldoen aan de regels van het mededingingsbeleid van de Europese Unie, en in het bijzonder wat betreft de toepassing van dit beleid en de voorschriften inzake overheidssteun; o o o 31. verzoekt zijn Voorzitter deze ontwerpresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het zesde periodieke verslag (SEC(1999) 66 - C5-0120/1999 ), - gelet op artikel 8 van verordening (EEG) nr. 2083/93 van 20 juli 1993 betreffende de hervorming van het EFRO (1) , - gelet op de verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993 houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4253/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (2) , - gelet op verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (3) voor de periode vanaf 2000, - gelet op de artikelen 2 en 3, lid 2 van het EG-Verdrag waarin is bepaald dat de Gemeenschap tot taak heeft de gelijkheid van vrouwen en mannen te bevorderen en de ongelijkheid tussen hen op te heffen, en gelet op het vierde communautaire actieprogramma inzake gelijke kansen voor vrouwen en mannen (1996-2000) ( COM(1995) 381 ) en zijn desbetreffende resolutie van 17 november 1995 (4) , - gezien het eerste verslag over de economische en sociale cohesie ( COM(1996) 542 - C4-0016/1997 ) en zijn desbetreffende resolutie van 19 november 1997 (5) , - gelet op het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (EROP) en gezien zijn resolutie van 2 juli 1998 over de ruimtelijke ordening en het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief (6) , - gelet op artikel 160 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie visserij ( A5-0107/1999 ), A. overwegende dat de versterking van de economische en sociale samenhang overeenkomstig artikel 2 en artikel 158 van het EG-Verdrag een van de hoofddoelstellingen van de Europese Unie is, die wordt ondersteund door de totstandbrenging van de interne markt alsmede de instelling van een economische en monetaire unie, B. overwegende dat het structuurbeleid met het oog op de concentratie, vereenvoudiging en doelmatigheid hervormd is en dat de verantwoordelijkheid van de lidstaten en de regio's vergroot is, C. overwegende dat het communautaire regionale en structuurbeleid op de lange termijn is toegespitst en dat rekening moet worden gehouden met het voor deze beleidssector vastgestelde financiële kader, D. overwegende dat steun voor duurzame ontwikkeling van de ultraperifere gebieden, het ondersteunen van de opkomst van concurrerende innoverende sectoren in deze regio's, het verhelpen van hun ontwikkelingsachterstand en het compenseren van de blijvende en cumulatieve nadelen waarmee zij te kampen hebben overeenkomstig artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag voor de Unie een verplichting blijft in het streven naar economische en sociale samenhang, 1. neemt met tevredenheid nota van het zesde periodieke verslag, dat samen met het vijfde periodieke verslag en het eerste cohesieverslag 1996 een alomvattende en gedetailleerde beschrijving geeft van de economische en sociale situatie in de regio's van de Unie en hun ontwikkeling en een solide basis vormt voor de uitwerking van structuurpolitieke prioriteiten op het niveau van de Unie; 2. spreekt zijn voldoening uit over het feit dat deze verslagen wat betreft de kwaliteit van de beschreven en geanalyseerde ontwikkelingsfactoren van jaar tot jaar beter worden en dat met name ook de analyse van moeilijk meetbare, "zachte” factoren is opgenomen; acht het een goede zaak dat de verslagperiode is uitgebreid, waardoor rekening kan worden gehouden met conjuncturele schommelingen; 3. stelt vast dat in het verslag op diverse plaatsen op de onnauwkeurigheid van de statistische parameters wordt gewezen en dringt er andermaal op aan dat de inspanningen ten behoeve van het definiëren, verzamelen en analyseren van representatieve indicatoren met name op regionaal niveau en voor de Midden- en Oost-Europese landen worden opgevoerd; betreurt dat de wisselwerking tussen de afzonderlijke factoren niet wordt geanalyseerd en stelt gezien de complexe samenhang tussen oorzaak en gevolg voor in het vervolg sterker rekening te houden met dit aspect; 4. neemt met voldoening kennis van het feit dat er bij de analyse van de regionale gegevens een kwalitatieve drempel is overschreden, maar moet niettemin vaststellen dat er nog meer kennis nodig is; betreurt daarentegen de afwezigheid van een afzonderlijke analyse van de eilanden en ultraperifere regio's die in uiteenlopende mate specifieke omstandigheden kennen; wijst in dit verband op de betekenis van de tenuitvoerlegging van het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief voor de totstandkoming van een evenwichtige ruimtelijke ontwikkeling, met name wat betreft de eilanden en perifere regio's van de Europese Unie; 5. spreekt zijn voldoening uit over de algemene kwaliteit van het tweede deel van het periodieke verslag over de concurrentiefactoren, dat nieuwe en zeer interessante perspectieven biedt voor een evenwichtige en polycentrische ontwikkeling van het Europese grondgebied, en het aspect centrum t.o.v. periferie in Europa op uitmuntende wijze weet te koppelen aan het concurrentieaspect; 6. stelt met tevredenheid vast dat een aantal in zijn resolutie van 29 juni 1995 (7) over het vijfde periodieke verslag gedane aanbevelingen in het zesde verslag van de Commissie ten uitvoer zijn gelegd, waaronder met name de aanbeveling betreffende concurrentiekracht en uitbreiding; is zich ervan bewust dat de gevraagde analyses van de effecten van overheidssubsidies en nationale en communautaire beleidsvormen zijn opgenomen in het eerste cohesieverslag 1996; 7. is van mening dat de samenvoeging van het cohesieverslag en het periodieke verslag in een om de drie jaar verschijnend verslag over de economische en sociale samenhang niet ten koste mag gaan van de inhoudelijke kwaliteit; verzoekt de Commissie in haar volgende verslag de analyses met betrekking tot de concurrentiekracht van de regio's uit te breiden tot de landen in Midden- en Oost-Europa; dringt er bij de Commissie nogmaals op aan om het herwinnen van de controle op en het uit de schaduw halen van de schaduweconomie als essentieel voor de economische situatie van een regio te beschouwen; 8. vraagt zich af welke gevolgen de uitbreiding voor de verdeling van de structuurfondsen zal hebben en is met name bezorgd over het effect op de ultraperifere regio's; verzoekt de Commissie bovendien in haar volgende verslag over de economische en sociale samenhang een hoofdstuk te wijden aan onderzoek naar de invloed van de uit hoofde van artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag getroffen maatregelen op de economische en sociale ontwikkeling van de ultraperifere regio's; 9. stelt met tevredenheid vast dat een groot aantal van de zogenaamde armere regio's in Europa de afgelopen jaren vooruitgang heeft weten te boeken - waarbij het hoofdzakelijk om regio's gaat die zich op een zeer laag uitgangsniveau bevonden en tijdens de statistische verslagperiode hebben kunnen profiteren van de Europese integratie; wijst erop dat de krachtige toename van het BBP per hoofd van de bevolking tussen 1991 en 1996 (van 45 naar 59 bij een index van 100) tevens toe te schrijven is aan het inhaalproces van de Duitse deelstaten die in aanmerking komen voor doelstelling 1 en dat deze groei gematigder is wanneer de deelstaten buiten beschouwing worden gelaten (van 56 naar 61 bij een index van 100); 10. stelt met tevredenheid vast dat qua BBP per hoofd van de bevolking sprake is van een inhaalproces in de armste regio's; stelt met bezorgdheid vast dat deze ontwikkeling in geheel Europa vooral plaatsvindt door een toeneming van de productiviteit en slechts in geringe mate door een groei van de werkgelegenheid; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan bij de keuze van ontwikkelingsstrategieën op passende wijze aandacht te schenken aan de werkgelegenheidseffecten van de goedgekeurde maatregelen; 11. stelt vast dat de ontwikkelingen in de richting van een nominale convergentie op nationaal niveau nog niet in alle sectoren gepaard gaat met een reële convergentie op regionaal niveau; wijst erop dat de verschillen zich in toenemende mate voordoen tussen de regio's en dat de verschillen tussen de armste en de rijkste regio's nog steeds erg groot zijn; stelt met bezorgdheid vast dat de toeneming van de werkloosheid van regio tot regio behoorlijk verschilt; vindt het onrustbarend dat de werkloosheid in de 25 meest getroffen regio's 23,7% bedraagt tegen slechts 4% in de 25 minst getroffen regio's en stelt vast dat er een correlatie is tussen werkloosheid en een laag inkomen per hoofd en dat werkloosheid niet langer samenvalt met herstructureringsprocessen in de industrielanden; wenst dat in versterkte mate rekening wordt gehouden met de specifieke omstandigheden van elke regio, onder andere wat betreft de lange afstanden, de geringe bevolkingsdichtheid en het onvriendelijke klimaat, en in het bijzonder de oorzaken van de werkloosheid; verlangt dat het thema van de territoriale samenhang op nationaal, interregionaal en grensoverschrijdend niveau in de toekomstige driejaarlijkse verslagen over de economische en sociale samenhang aan de orde wordt gesteld; 12. wijst er met nadruk op dat een ruimtelijke analyse van de ontwikkeling van het regionale BBP duidelijk laat zien dat er veel complexere regionale verschillen bestaan die voortvloeien uit drie verschijnselen welke een sterkere territoriale cohesie in Europa vereisen: - het streven naar een uitermate krachtige groei in het centrum van Europa en dus een versterking van de meest dynamische Europese centra die boven het communautaire gemiddelde ligt; - het inhaalproces van bepaalde Iberische regio's alsmede regio's in Ierland en de onder doelstelling 1 vallende Duitse deelstaten, dat een scherp contrast vormt met de geringe groei van de meeste Griekse eilanden, een groot deel van de Mezzogiorno, de eilanden en de overige Iberische regio's; - de geringe groei - beduidend lager dan het communautaire gemiddelde - van veel perifere regio's die niet onder doelstelling 1 vallen; dit is met name het geval in de Scandinavische landen, in Frankrijk en in mindere mate in het Verenigd Koninkrijk en Italië; 13. wijst op de constatering in het verslag dat 50% van de werkloosheid een structureel karakter heeft; is het eens met de vaststelling van de Commissie dat een brede economische basis voorwaarde is voor de positieve ontwikkeling van een regio en het creëren en instandhouden van arbeidsplaatsen; wijst erop dat de bevordering van de concurrentiekracht en de milieuvriendelijkheid van het bedrijfsleven en de verbetering van de infrastructurele bereikbaarheid bij het structuurbeleid centraal moeten staan; 14. wijst met nadruk op het feit dat de situatie inzake de werkgelegenheid in de diverse regio's van de lidstaten dermate specifiek is dat de overheden binnen de lidstaten de eerst aangewezen organen zijn om werkgelegenheidsbevorderende maatregelen te treffen; wenst dat de Commissie haar programma's als aanvulling op het nationale beleid hanteert; 15. wijst met nadruk op de noodzaak van geïntegreerde maatregelen ter bestrijding van de structurele werkloosheid; wijst met name op de noodzaak van maatregelen voor omscholing en bijscholing van werknemers; 16. wijst op de positieve werkgelegenheidseffecten van het midden- en kleinbedrijf; wijst erop dat aandacht moet worden geschonken aan de versterking van het ondernemerspotentieel van de KMO's en dat de dienstverlening aan KMO's verder moet worden ontwikkeld; wijst erop dat de steunmaatregelen ter wille van een efficiënt gebruik van de desbetreffende middelen moeten worden afgestemd op de rijkgeschakeerde steunmaatregelen voor het midden- en kleinbedrijf en het opstarten van nieuwe bedrijven; is van mening dat minder ontwikkelde regio's de mogelijkheid moeten hebben niet-concurrentievervalsende economische steunmaatregelen te treffen teneinde gelijke concurrentievoorwaarden voor bedrijven te creëren, bijvoorbeeld teneinde problemen op te lossen die worden veroorzaakt door lange afstanden; is van mening dat op deze wijze de vestiging van ondernemingen in deze regio's gesteund kan worden; 17. wijst erop dat een ongelimiteerde migratie in veel regio's een verergering veroorzaakt van de regionale verschillen; wijst erop dat regio's met een dalend inwonertal in een neerwaartse spiraal terechtkomen en dat de aldaar bestaande infrastructuur wordt onderbenut, terwijl in regio's met een groeiende bevolking problemen optreden vanwege een ondercapaciteit bij de verlening van basisdiensten; 18. wijst met nadruk op de noodzaak dat Commissie en lidstaten de beleidsstrategieën afstemmen op de economische behoeften van de bedrijven, heel in het bijzonder wanneer deze een banenscheppende rol spelen; 19. stelt met verontrusting vast dat bepaalde personen in toenemende mate van de arbeidsmarkt worden uitgesloten en dat met name het werkloosheidspercentage onder vrouwen en jongeren buitenproportioneel hoog is; herinnert de lidstaten en de Commissie aan hun plicht om in het kader van de structuurfondsbepalingen voor gelijke kansen te zorgen; steunt het streven van de Commissie om de op deze groepen gerichte beleidsmaatregelen in andere beleidsterreinen te integreren; acht het noodzakelijk de analyse van de voorwaarden voor betere integratie van deze groepen in sterkere mate te gebruiken als basis voor succesvolle strategieën; 20. spreekt zijn ernstige verontrusting uit over het grote gebrek aan evenwicht op het gebied van onderzoek en ontwikkeling; wijst in dit verband op de betekenis van de overdracht van technologie en knowhow als stimulans voor de innovatieactiviteit van ondernemingen en als voorwaarde voor de omzetting van O&O-resultaten in innoverende producten; stelt de Commissie en de lidstaten voor de kennisoverdracht tussen de regio's te verbeteren om het spill-over-effect van de wetenschappelijke en technologische vooruitgang te maximaliseren en de integratie in het productieproces te bevorderen; 21. wijst in dit verband met name op de mogelijkheden van telecommunicatie; onderstreept hoe belangrijk de uitbreiding van de aansluitingen juist in achterstandsgebieden en afgelegen regio's is; 22. acht de invloed van "zachte” factoren op groei en werkgelegenheid van groot belang; deelt het standpunt van de Commissie dat het structuurbeleid positieve stimulansen voor de efficiency van de nationale overheden biedt; hecht in dit verband grote waarde aan de door de Commissie verrichte monitoring en controle; 23. wijst eens te meer op de belangrijke rol van plaatselijke en regionale autoriteiten en actoren en de vrijwilligerssector bij de terugdringing van regionale en sociale onevenwichtigheden; is ingenomen met de plannen betreffende partnerschap in het kader van het structuurbeleid; wijst met nadruk op het belang van institutionele en sociale netwerken voor de concurrentiekracht; wijst op de positieve effecten van het structuurbeleid met betrekking tot de totstandkoming van een cultuur van samenwerking; 24. dringt er bij de Commissie op aan de rechtsgrondslagen voor samenwerking tussen de regio's in de lidstaten en de toetredingskandidaten te verbeteren; 25. beklemtoont dat in het kader van de cofinanciering de financiële bijdrage van de Gemeenschap slechts langzaam kan leiden tot een terugdringing van de economische en sociale onevenwichtigheden; dringt er bij de Commissie op aan de steunmaatregelen van de lidstaten in regio's waarvoor kredieten uit de structuurfondsen zijn toegewezen, nauwkeurig te evalueren en de controlemaatregelen streng toe te passen; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de financiële of beleidsondersteunende maatregelen in de voor steun in aanmerking komende regio's de doelstelling van economische en sociale samenhang versterken en daarvoor mede de basis vormen; 26. wijst op de bijzondere noodzaak van consolidering van de begroting als voorwaarde voor het welslagen van de Economische en Monetaire Unie en de uitbreiding van de Unie naar het oosten; 27. dringt er bij de lidstaten die nog geen toereikende kaart van te steunen gebieden hebben ingediend, dit onverwijld te doen en verzoekt de Commissie de operationele programma's van de regio's voor de nieuwe programmaperiode (2000-2006) in het licht van de resultaten van het zesde periodieke verslag met spoed te toetsen en alles in het werk te stellen opdat deze periode zonder vertraging van start kan gaan; 28. betreurt dat de Commissie in haar zesde periodieke verslag geen aandacht besteedt aan de visserijsector als endogene sociaal-economische ontwikkelingsfactor die, om doeltreffend te kunnen bijdragen tot de economische en sociale samenhang van de regio's van de Unie, als zodanig behoefte heeft aan de handhaving van een structuurbeleid dat op zijn specifieke kenmerken is toegesneden; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het Witboek van de Commissie betreffende de modernisering van de regels inzake de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag (1) ( COM(1999) 101 - C5-0105/1999 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 juli 1997 (2) over het Groenboek van de Commissie betreffende verticale afspraken in het concurrentiebeleid van de Europese Unie, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 februari 1999 (3) over het XXVIIste verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid, - onder verwijzing naar zijn adviezen van 15 april 1999 (4) over het voorstel voor een verordening tot wijziging van verordening 19/65/EEG betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3 van het Verdrag op groepen van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen en over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening nr. 17 van de Raad, eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag, - gezien de resultaten van een hoorzitting in de Economische en Monetaire Commissie op 22 september 1999 over dit onderwerp, - gelet op artikel 160 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0069/1999 ), A. overwegende dat het mededingingsbeleid een fundamenteel element van de sociale markteconomie is, B. overwegende dat een doeltreffend concurrentiebeleid het concurrentievermogen van de Europese ondernemingen bevordert, C. overwegende dat een goed functionerend mededingingsbeleid met name ook in het belang van de consument is, omdat mededinging de ondernemingen voortdurend dwingt tot het beschikbaar stellen van betere en goedkopere producten en dienstverlening, D. overwegende dat het bestaande systeem voor de tenuitvoerlegging van de Europese mededingingsregels sedert de instelling ervan in de beginjaren van de Gemeenschap ondanks sterk gewijzigde algemene omstandigheden bijna onveranderd is gebleven, E. overwegende dat het bestaande systeem vroeger zeker was gerechtvaardigd en een belangrijke bijdrage heeft geleverd tot het ontstaan van een Europese mededingingscultuur, F. overwegende dat het aanmeldings- en machtigingssysteem onder de huidige omstandigheden langzaam en moeizaam werkt en de Commissie sinds verordening 17 van 1962 bij jaarlijks honderden aanmeldingen slechts in negen gevallen een verbod heeft uitgesproken, G. overwegende dat de mogelijke toepassing van het communautaire mededingingsrecht door de rechterlijke instanties de ondernemingen de kans zal geven om hun particuliere geschillen snel op te lossen en tegelijkertijd de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten de nodige ruimte zal geven om zich te concentreren op de belangrijkste gevallen, waarbij het algemeen belang in het geding is, H. overwegende dat het liberaliserings- en privatiseringsproces in de openbare diensten geen einde heeft gemaakt aan de monopoliepositie van bepaalde ondernemingen, die nu in particuliere handen zijn en zich vanuit hun machtspositie kunnen gedragen alsof zij geen concurrentie hebben, dit ten koste van hun concurrenten, hun leveranciers, hun klanten en de consumenten, 1. acht modernisering van de Europese mededingingsregels, gezien de tekortkomingen op essentiële kwesties van het bestaande systeem en gezien de belangrijke wijzigingen die zich in de economische realiteit hebben voorgedaan, dringend noodzakelijk; 2. verwelkomt de voorstellen van de Commissie als goede, zij het nog onvoldoende, discussiebasis voor de komende hervormingen; 3. wijst erop dat de voorstellen alleen de voorschriften voor overeenkomsten tussen ondernemingen betreffen, die de mededinging op de gemeenschappelijke markt beperken, en onderstreept dat volgens de mening van de Commissie het aanmeldingssysteem op het gebied van “overheidssteun” en “bedrijfsconcentraties” moet worden gehandhaafd; 4. steunt in principe de essentiële punten van het Witboek, d.w.z. de afschaffing van het aanmeldings- en machtigingssysteem van artikel 81 (ex 85) van het Verdrag, alsmede de decentrale toepassing van de mededingingsregels, door versterking van de rol van de instanties en rechtbanken in de lidstaten, aangezien dit een belangrijke bijdrage kan leveren tot de versterking van de Europese mededingingscultuur; 5. verzoekt de Commissie een conferentie te houden over mededingingskwesties in de EU; 6. onderstreept dat de modernisering van het bestaande systeem niet ten koste van de rechtszekerheid en de coherentie bij de toepassing van de concurrentiebepalingen in de Gemeenschap mag gaan en herinnert in dat opzicht aan zijn standpunten in zijn bovengenoemde resolutie van 18 juli 1997 en zijn adviezen van 15 april 1999 ten aanzien van het Groenboek van de Commissie betreffende de verticale afspraken en de daaruit voortvloeiende verordeningen; 7. acht het derhalve noodzakelijk dat de Commissie de nationale instanties en rechtbanken terzijde staat met verordeningen betreffende groepsgewijze vrijstellingen, richtsnoeren en mededelingen; 8. verzoekt de Commissie toe te zien op de kwaliteit van de mededingingswetgeving in de lidstaten, teneinde op de interne markt een speelveld van niveau te scheppen; 9. constateert dat het Witboek geen bijdrage van betekenis levert tot de modernisering van de toepassing van artikel 82 en verzoekt de Commissie meer aandacht te besteden aan de preventie van misbruik van machtsposities; 10. dringt bij de Commissie aan op maatregelen tot modernisering van de toepassing van artikel 82, door bij de bepaling van de machtspositie rekening te houden met economische analyse en met markinvloeden; meent dat meer aandacht moet worden besteed aan de vervolging van misbruiken die gericht zijn tegen de leveranciers, de klanten en de consumenten; 11. wenst meer duidelijkheid over gevallen waarin een zaak door een specifieke nationale autoriteit moet worden onderzocht om te voorkomen dat de betrokken partijen kiezen voor een instantie die hen zou kunnen begunstigen; 12. is van mening dat voor de ondernemingen in het geval dat er behoefte is aan opheldering in het algemene belang, de mogelijkheid moet worden gehandhaafd dat de Commissie o.a. in gemotiveerde adviezen opheldering vooraf geeft, hoewel deze procedure beperkt moet blijven tot uitzonderlijke gevallen waarbij twijfels moeten worden weggenomen, om te voorkomen dat de opeenstapeling van aanmeldingen die het vorige systeem ondoeltreffend heeft gemaakt zich herhaalt; 13. acht het wenselijk dat de Commissie duidelijker dan in het Witboek aantoont dat de hervormingsvoorstellen de controle op de mededinging niet zullen beperken tot louter controle achteraf en dat dezelfde betrokkenheid van de Commissie in alle lidstaten wordt gewaarborgd; 14. wijst erop dat tranparantie en de rechtsorde voor alle partijen moet worden gewaarborgd en meent dat verordening 17/62 volledig en grondig moet worden herzien, omdat zij niet meer beantwoordt aan de huidige behoeften; verzoekt de Raad een nieuwe procedureverordening vast te stellen, waarin aandacht wordt besteed aan de rechten van de verdediging, een onderscheid wordt gemaakt tussen de verschillende fasen van de procedure, termijnen voor de procedure worden vastgesteld - ook voor de Commissie - en de legitimatie en de toegang tot het dossier van de betrokkenen wordt geregeld; 15. is het eens met de Commissie dat in het nieuwe systeem meer belang moet worden gehecht aan klachten en meent dat dit grotere belang in de verordening zelf moet worden vastgelegd; meent tevens dat consumentenverenigingen gemakkelijker als eiser moeten kunnen optreden; 16. onderstreept dat hervormingsvoorstellen niet mogen leiden tot renationalisering van het mededingingsbeleid en dat de voorrang van het Gemeenschapsrecht niet in twijfel mag worden getrokken; 17. verzoekt de lidstaten die tot nu toe hun mededingingsautoriteiten en rechterlijke instanties nog niet hebben gemachtigd om het Gemeenschapsrecht toe te passen dit zo spoedig mogelijk te doen; 18. dringt er met het oog op een coherente toepassing van de rechtsregels in mededingingszaken op aan dat in alle EU-lidstaten gespecialiseerde rechtbanken worden aangewezen, teneinde de rechtszekerheid te waarborgen; 19. acht het noodzakelijk om in verband met de komende hervorming van de Europese mededingingsregels het subsidiariteitsbeginsel opnieuw na te gaan en vindt het vooral van doorslaggevend belang duidelijke criteria te geven voor de verwijzing van gevallen binnen het netwerk van de mededingingsautoriteiten en rechterlijke instanties in de lidstaten; 20. roept de lidstaten op om een netwerk van mededingingsinstanties uit te bouwen en, voor zover dit nog niet gebeurd is, de noodzakelijke voorwaarden te scheppen om de onmiddellijke gedecentraliseerde toepassing van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag en de oprichting van onafhankelijke mededingingsinstanties mogelijk te maken; 21. wijst erop dat de centrale rol van de Commissie als hoedster van de Verdragen niet op losse schroeven mag worden gesteld; 22. acht intensivering van de samenwerking tussen de Commissie en de nationale controle-instanties, alsmede tussen de nationale controle-instanties onderling, noodzakelijk en dringt er in dit verband op aan de uitwisseling van ambtenaren en de organisatie van gemeenschappelijke bijeenkomsten zoals bijvoorbeeld studiedagen, waarbij ideeën en ervaringen kunnen worden uitgewisseld, te bevorderen en de nationale concurrentieautoriteiten, die het voordeel van een communautaire groepsvrijstelling willen afschaffen, te verplichten de Commissie en de andere nationale concurrentieautoriteiten hierover in te lichten; 23. vraagt de Commissie na te gaan welke factoren de toepassing van het communautaire mededingingsrecht door de rechterlijke instanties van de lidstaten hebben bemoeilijkt en verzoekt haar de nodige maatregelen te nemen om de bestaande moeilijkheden uit de weg te ruimen; 24. acht het van belang dat mededingingsbesluiten ook in de toekomst moeten worden gebaseerd op de transparantie van het beleid en het nut ervan voor de consumenten, teneinde duidelijk te maken in hoeverre bij deze besluiten rekening is gehouden met "een billijk aandeel in de daaruit voortvloeiende voordelen dat de gebruikers ten goede komt”; 25. vindt dat de regels voor kleine en middelgrote ondernemingen nader moeten worden gepreciseerd en acht het noodzakelijk deze ondernemingen vooral tegen eventuele dubieuze boeteprocedures te beschermen, zodat alleen nog maar opzettelijke en aan schuldige nalatigheid te wijten overtredingen van het kartelverbod door middel van boetes worden gesanctioneerd, en dat de gevallen waarin de samenwerking tussen dergelijke ondernemingen niet wordt beschouwd als inbreuk op artikel 81 moeten worden uitgebreid, met name indien deze samenwerking plaatsvindt met het oog op de concurrentie met marktdeelnemers met een aanzienlijke machtspositie of op onderhandelingen over eenvormige voorwaarden met leveranciers of klanten die een dergelijke positie bezitten; 26. meent dat een eventuele uitbreiding van de controlebevoegdheden van de Commissie voor betrokkenen niet mag leiden tot een vermindering van de rechten van de verdediging; 27. constateert met het oog op de toekomstige uitbreiding van de Europese Unie dat de kandidaatlanden die alle worden gekenmerkt door een lange fase van planeconomie, bij de totstandbrenging van een goed functionerend mededingingssysteem met bijzondere problemen hebben te kampen; 28. verzoekt derhalve de Commissie deze landen meer met informatie en samenwerking terzijde te staan, teneinde te waarborgen dat de vereiste instellingen en het benodigde personeel tijdig ter beschikking staan; 29. is van mening dat de toepassing door de Commissie van de mededingingsregels als onderdeel van het moderniseringsproces verder aan efficiëntie en samenhang zou winnen, wanneer mededingingskwesties op alle gebieden zouden worden behandeld door één directoraat-generaal en verzoekt derhalve ook mededingingskwesties in de sectoren landbouw, visserij, vervoer, kolen en energie over te hevelen naar het Directoraat-generaal mededinging; 30. onderstreept dat het jaarverslag van de Commissie over de mededinging ook na de hervorming van het Europese mededingingsstelsel het centrale document van het Europese mededingingsbeleid moet blijven en dat hierin alle ontwikkelingen en besluiten moeten worden opgenomen die na de decentralisatie in de lidstaten plaatsvinden en die van wezenlijk belang zijn voor de Gemeenschap; 31. is van oordeel dat de modernisering van het Europese mededingingsstelsel, zoals voorgesteld in het Witboek, binnen het kader van de bestaande bepalingen van het EG-Verdrag mogelijk is; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie, alsmede aan de regeringen, parlementen en nationale concurrentieautoriteiten van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het XXVIIIste verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid (1998) (SEC(1999) 743 - C5-0121/1999 ), - gezien het zevende overzicht van de Commissie over steunmaatregelen van de lidstaten voor de nijverheid en andere sectoren in de Europese Unie ( COM(1999) 148 ), - onder verwijzing naar zijn advies van 1 april 1998 (1) over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag op bepaalde soorten horizontale steunmaatregelen ( COM(1997) 396 ), - onder verwijzing naar zijn advies van 14 januari 1999 (2) over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag ( COM(1998) 73 ), - onder verwijzing naar zijn advies van 15 april 1999 (3) over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening nr. 19/65/EEG betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3 van het Verdrag op groepen van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen ( COM(1998) 546 ), - onder verwijzing naar zijn advies van 15 april 1999 (4) over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening nr. 17 van de Raad, eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag ( COM(1998) 546 ), - gelet op de schriftelijke antwoorden van de Commissie op zijn resolutie van 9 februari 1999 (5) over het XXVIIste verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid - 1997 (SEC(1998) 636 - C4-0379/1998 ), - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0078/1999 ), A. overwegende dat het Europese mededingingsbeleid niet los gezien kan worden van andere beleidssectoren van de Europese Unie, zoals het sociaal beleid of het milieubeleid, B. overwegende dat het mededingingsbeleid een bijdrage moet leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de EU, zoals economische groei, concurrentievermogen, voldoende werkgelegenheid, milieubescherming, consumentenbescherming alsmede economische en sociale cohesie, C. overwegende dat het Europese mededingingsbeleid op de economische ontwikkelingen, zoals het naar elkaar toegroeien van de interne markt, de mundialisering en de snelle technologische vooruitgang, afgestemd en gemoderniseerd moet worden, D. overwegende dat in de Economische en Monetaire Unie met het oog op de handhaving van een functionerende interne markt een hoge mate aan mededingingscontrole nodig is, E. overwegende dat een functionerende mededingingscontrole in de EU vereist dat de Commissie nauw samenwerkt met de mededingingsautoriteiten van de lidstaten, F. overwegende dat het door de modernisering en de striktere toepassing van de concurrentievoorschriften, met name de controle op de steunverlening, steeds belangrijker wordt dat de gronden voor het mededingingsbeleid bekendgemaakt en toegelicht worden aan het brede publiek, de deskundigen en de economische actoren in de regio's, G. overwegende dat de werklast van het Directoraat-generaal mededinging van de Commissie in de afgelopen jaren door nieuwe taken, zoals bijvoorbeeld de liberalisering van de telecom- en energiesector, of een grotere internationale samenwerking, enorm is toegenomen, H. overwegende dat een doeltreffend mededingingsbeleid bevorderlijk is voor de concurrentiepositie van de Europese ondernemingen, 1. juicht het XXVIIIste verslag over het mededingingsbeleid toe en beschouwt dit als een belangrijk document waarmee de Commissie haar in het Verdrag verankerde verantwoordingsplicht nakomt; 2. is ingenomen met de nieuwe opzet in de tekst, waardoor het mededingingsverslag toegankelijker en het mededingingsbeleid bijgevolg transparanter wordt; is van mening dat het zeer belangrijk is dat de gronden en de inhoud van het mededingingsbeleid aan een zo groot mogelijk publiek worden bekendgemaakt, omdat de tenuitvoerlegging van de maatregelen ook afhankelijk is van het begrip van de betrokken bevolkingscategorieën; 3. prijst nogmaals de uitstekende kwaliteit van de dialoog met de Commissie, met name met de vorige commissaris; dringt aan op verdere uitbreiding van de democratische controle op het mededingingsbeleid van de Europese Unie; verzoekt het nieuwe Commissielid, belast met mededingingsbeleid, de terzake bevoegde commissie regelmatig persoonlijk te informeren en met name ook van gedachten te wisselen over de belangrijke actuele mededingingskwesties; 4. wijst op het belang van de schriftelijke antwoorden van de Commissie op zijn bovengenoemde resolutie van 9 februari 1999 over het XXVIIste mededingingsverslag en verzoekt zijn eigen instanties dit document als belangrijk element voor de dialoog over het mededingingsbeleid te gebruiken; 5. verzoekt de lidstaten en de Commissie ervoor te zorgen dat de wetgeving in de lidstaten op uniforme wijze wordt toegepast, daar dit onontbeerlijk is voor het soepele functioneren van controle op de mededinging volgens het Gemeenschapsrecht; 6. verzoekt de Commissie zich te verplichten het Parlement zoveel mogelijk bij de verdere ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het mededingingsbeleid te betrekken; 7. is van mening dat de verdere ontwikkeling van het mededingingsbeleid gepaard moet gaan met een uitgebreid beleid ter bescherming van de consumenten en meer betrokkenheid van consumentenorganisaties; 8. is van mening dat concurrentievoorschriften geen onnodige belemmering mogen vormen voor lidstaten die ter verwezenlijking van de in artikel 6 van het EG-Verdrag gestelde doelen vooruitstrevende milieuwetgeving wensen vast te stellen; 9. juicht het feit toe dat de Commissie in 1998 in vier gevallen in haar mededingingsanalyse in het kader van artikel 81 (ex 85), lid 3 van het EG-Verdrag milieukwesties positief heeft benaderd; stelt met voldoening vast dat de Commissie in haar onlangs gepubliceerde mededingingsverslag haar reeds in 1995 ingenomen standpunt bevestigt dat verbetering van het milieu moet worden gezien als een factor die de economische of technische vooruitgang stimuleert; 10. verzoekt de Commissie er zorgvuldig op te letten dat bij de verschillende modaliteiten van het betalingsverkeer, met name in de eurozone, geen concurrentievervalsende afspraken door banken worden gemaakt; 11. verlangt dat rekening wordt gehouden met de grotere personeelsbehoefte van het Directoraat-generaal mededinging door meer personeel aan te trekken, zodat de Commissie volledig kan voldoen aan haar uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen; 12. is ingenomen met het moderniseringsstreven van de Commissie op het gebied van het mededingingsrecht; verlangt echter ook dat de hervormingsplannen niet leiden tot renationalisatie of verzwakking van het Europese mededingingsbeleid; aan de regio's moet echter met het oog op de subsidiariteit de ruimte worden gelaten hun eigen vormgeving te bepalen; 13. is van mening dat een consequente toepassing van het mededingingsbeleid de doelstellingen van de werkgelegenheidsrichtsnoeren kan ondersteunen; verzoekt de Commissie dan ook de machtigingsverordening betreffende de vrijstelling van bepaalde categorieën onverwijld uit te voeren, waardoor met name bij kleine en middelgrote ondernemingen (KMO) en op het gebied van de opleidingen een positieve dynamiek op gang kan worden gebracht; 14. verlangt dat met het oog op de over het algemeen nog altijd te hoge niveaus van staatssteun en de onverenigbaarheid daarvan met een goede werking van de interne markt, het Europese mededingingsbeleid rekening houdend met het subsidiariteitsbeginsel een grotere prioriteit krijgt dan nationale steunregelingen; 15. bevestigt dat nog meer monopolies moeten worden vervangen door concurrentiële structuren om Europa te moderniseren en een meer competitieve ruimte voor consumenten en ondernemingen te ontwikkelen; 16. verzoekt de Commissie in verband met de terugbetaling van ten onrechte verleende overheidssteun doelmatige maatregelen te nemen ter harmonisering van de regels voor terugbetaling; 17. benadrukt echter dat steunmaatregelen van de overheid noodzakelijk blijven om bepaalde tekortkomingen van de markt recht te trekken en de bredere doelen van het EG-Verdrag te steunen; 18. is van mening dat het thans jaarlijks uitgebrachte verslag over "steunmaatregelen van de lidstaten voor de nijverheid en andere sectoren in de Europese Unie” als een goed uitgangspunt kan dienen om meer transparantie op het gebied van overheidssteun te creëren; suggereert dat in dit verslag meer aandacht wordt besteed aan de kwaliteit van de steunmaatregelen; 19. verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen voor een openbaar en regelmatig bijgewerkt register van overheidssteun, waarin rekening wordt gehouden met de kwalitatieve verschillen van de verleende subsidies; o.a. wordt de Commissie verzocht eveneens aandacht te besteden aan steun die via open procedures wordt verleend; 20. verzoekt de Commissie een "scorebord” in te stellen naar analogie van het scorebord voor de interne markt; op deze wijze wordt onder de aandacht gebracht welke lidstaten het hoogste en laagste niveau van overheidssteun hebben; 21. stelt voor dat de Commissie jaarlijks een document publiceert waarin de gevolgen van de steunmaatregelen voor de concurrentiepositie, het prijsniveau en de mobiliteit van productiefactoren worden geanalyseerd; 22. bekrachtigt opnieuw zijn positie als pleitbezorger voor overheidssteun die wordt beschouwd als een gemeenschappelijk belang, bijvoorbeeld op de gebieden O&O, MKB, opleiding, energiebesparing en milieubescherming, maar acht het belangrijk dat de Commissie uniforme normen en voorwaarden voorstelt voor dit soort overheidssteun; 23. verzoekt de lidstaten ter verwezenlijking van de doelstellingen van het Protocol van Kyoto meer steun te verlenen op de gebieden energiebesparing en milieubescherming, omdat deze slechts 3% van alle steunmaatregelen uitmaken; 24. verzoekt de Commissie eveneens intensiever dan tot dusverre te onderzoeken in hoeverre belastingconstructies en overheidssteun mededingingsvervalsende effecten hebben; 25. verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig verslag uit te brengen van de stand van de invoering van het mededingingsbeleid in de staten die tot de EU wensen toe te treden; 26. is van mening dat het bestaande rechtskader voor het EU-mededingingsrecht door alle toetredingskandidaten volledig moet worden overgenomen; dat de mededingingsvoorschriften echter in sommige gevallen in een overgangsperiode flexibel moeten worden toegepast; sterkt de Commissie in haar opvatting dat de toetredingskandidaten voldoende steun moeten krijgen om hun mededingingsvoorschriften aan te passen; 27. verzoekt de Commissie het Parlement een verslag over haar ideeën betreffende de toekomstige opzet van de internationale dimensie van het mededingingsbeleid voor te leggen; 28. pleit voor een grotere rol van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in het internationale mededingingsbeleid; verzoekt de Raad derhalve de Commissie een mandaat te geven om onderhandelingen te voeren die erop gericht zijn multilaterale afspraken te maken over het internationale mededingingsrecht in het kader van de WTO; verzoekt de Commissie ook om in de concepten ter bestrijding van concurrentievervalsende praktijken die het handelsverkeer en de investeringen verstoren uniforme minimumnormen voor mededingingsbeleid en de instelling van onafhankelijke mededingingsinstanties in alle lidstaten van de WTO op te nemen; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gezien het overzicht van de Commissie ( COM(1999) 148 - C5-0107/1999 ), - gezien het XXVIIIste verslag van de Commissie over het mededingingsbeleid (1998) (SEC(1999)743 - C5-0121/1999 ), - gelet op de artikelen 2, 6, 87, 88 en 127, lid 2 van het EG-Verdrag, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 november 1997 (1) over het eerste driejaarlijkse verslag van de Commissie inzake de economische en sociale cohesie ( COM(1996) 542 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 november 1996 (2) over herstructurering en verplaatsing van industriële activiteiten in de Europese Unie, - gelet op artikel 160 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0087/1999 ), A. overwegende dat de toepassing van duidelijke regels voor het concurrentiebeleid essentieel is voor de goede werking van de interne markt, B. overwegende dat het volgens het EG-Verdrag in eerste instantie aan de Commissie is om te beoordelen in hoeverre staatssteun zich verdraagt met de interne markt, C. overwegende dat het bepaalde in artikel 87, leden 2 en 3 inzake de verenigbaarheid van sommige vormen van overheidssteun met de gemeenschappelijke markt onder andere bedoeld is ter bevordering van de economische en sociale ontwikkeling, belangrijke projecten van gemeenschappelijk Europees belang, de ontwikkeling van bepaalde economische sectoren en van de cultuur, het behoud van het culturele erfgoed en de kwaliteit van het milieu, D. overwegende dat het totale bedrag dat jaarlijks door de lidstaten van de Unie aan steun voor de betrokken sectoren is besteed, voor de periode 1995-97 gemiddeld 95 miljard euro bedroeg, en dat de steun aan de nijverheid circa 40% van dit bedrag uitmaakte, E. overwegende dat het jaarlijks door de lidstaten in de vorm van zowel algemene steun als van steun voor de nijverheid gespendeerde bedrag aan subsidies fors is teruggelopen ten opzichte van de voorgaande periode 1993-95 (minus 13% voor de algemene steun en van 3,8 tot 2,6% als percentage van de toegevoegde waarde in de nijverheid), F. overwegende dat de geconstateerde vermindering echter voornamelijk verband hield met de verlaging van de steun voor de nieuwe Duitse deelstaten, G. overwegende dat er nog steeds sprake is van aanzienlijke - zij het teruglopende - ongelijkheden in staatssteun per hoofd van de bevolking tussen de lidstaten en dat deze ongelijkheden op zijn minst ten dele te wijten zijn aan cyclische en structurele economische verschillen, H. overwegende dat de staatssteun per hoofd van de bevolking voor de nijverheid het hoogst is in Italië, de nieuwe Duitse deelstaten (in verband met de nog niet volledig doorgevoerde noodzakelijk aanpassingen) en Ierland, maar dat Ierland duidelijk de kroon spant wanneer nationale en communautaire steun worden samengeteld, I. overwegende dat bij de artikelen 7 respectievelijk 28 van de verordeningen van de Raad (EG) nr. 994/98 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag op bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen (3) en nr. 659/99 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (4) een "Raadgevend Comité inzake overheidssteun” is opgericht, dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de Commissie, maar waarin het Europees Parlement niet is vertegenwoordigd, J. overwegende dat de Commissie krachtens bovengenoemde verordening van de Raad (EG) nr. 994/98 gemachtigd is om regels vast te stellen voor generieke vrijstellingen binnen de grenzen van de artikelen 1 en 2 van de desbetreffende verordening, K. overwegende dat er vele uiteenlopende vormen van overheidssteun bestaan, die niet alle bij het onderhavige overzicht van de Commissie zijn betrokken, Algemene opmerkingen met betrekking tot overheidssteun 1. is van mening dat een effectief concurrentiebeleid een onontbeerlijke voorwaarde is voor de goede werking van de interne markt en de Economische en Monetaire Unie; erkent dat controle op overheidssteun een belangrijk aspect van het concurrentiebeleid vormt en spreekt derhalve zijn steun uit voor het werk dat de Commissie op dit terrein verricht, waardoor de controleinstrumenten aanzienlijk konden worden verbeterd; 2. onderstreept evenwel dat overheidssteun volgens artikel 87, leden 2 en 3 van het EG-Verdrag onder bepaalde voorwaarden wèl als verenigbaar met de interne markt wordt beschouwd en dat artikel 87, lid 3, sub e) tevens bepaalt dat bij besluit van de Raad, op voorstel van de Commissie, andere soorten steunmaatregelen kunnen worden aangewezen die verenigbaar kunnen zijn met de gemeenschappelijke markt; dringt er bij de Raad op aan, het Parlement meer te betrekken bij alle besluiten in het kader van de wetgevingsprocedures en stelt voor, deze artikelen - voor besluiten van de Raad die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen worden genomen - op de volgende intergouvernementele conferentie onder de medebeslissingsprocedure te rangschikken; 3. benadrukt dat overheidssteunmaatregelen noodzakelijk zullen blijven ter ondersteuning van algemene doelstellingen van het EG-Verdrag met inbegrip van de doelstellingen van artikel 6 (duurzame ontwikkeling), artikel 16 (diensten van algemeen belang) en artikel 158 (economische en sociale samenhang); 4. waarschuwt in het bijzonder voor de mogelijke schadelijke invloed van staatssteun wanneer dit erop neerkomt dat het bedrijven aanzet om zich van de ene naar de andere lidstaat te verplaatsen, met als mogelijk gevolg dat de bedrijven op subsidiejacht gaan zonder dat de gemeenschappelijke doelstellingen van de Europese Unie naderbij komen; 5. verzoekt om van de met bovengenoemde verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad doorgevoerde reorganisatie van de controle op steunmaatregelen gebruik te maken om toekomstige steunmaatregelen en de bijbehorende procedures beter af te stemmen op het beginsel van doelmatigheid; 6. wenst dat het volledig op de hoogte gehouden wordt van de goedkeuring van verordeningen die bepaalde categorieën steunmaatregelen vrijstellen van de verplichting tot bekendmaking zoals vastgelegd in artikel 88, lid 3 van het EG-Verdrag ("groepsvrijstellingen”); dringt er in dezelfde zin op aan om regelmatig op de hoogte gehouden te worden van de adviezen van het Raadgevend comité voor staatssteun en eventuele afwijkende standpunten van de lidstaten; 7. acht het nodig dat in de toekomst werkwijzen worden opgesteld die moeten verzekeren dat de steun gebruikt wordt voor de specifieke doeleinden waarvoor hij verleend is; 8. roept op tot beëindiging van de illegale staatssteun die in heel de Europese Unie wordt verleend en betreurt dat er in bepaalde lidstaten op grote schaal illegale staatssteun gegeven wordt; deze illegale steun verschaft de ontvangende bedrijven een oneerlijk voordeel en vervalst de concurrentie, zodat de schaarse middelen ondoelmatig aangewend en verkwist worden; 9. is zich bewust van de personeelsproblemen bij het Directoraat-generaal concurrentie waardoor dit DG moeite heeft om zijn huidige en toekomstige opdrachten te vervullen; acht het noodzakelijk dat ongebruikte middelen worden gebruikt, dat de personeelsstructuur doorgelicht wordt en dat de middelen bij de Commissie herverdeeld worden om te zorgen dat het Directoraat-generaal concurrentie op volle kracht kan werken; Algemene opmerkingen met betrekking tot het zevende overzicht 10. betuigt zijn tevredenheid over het zevende overzicht inzake staatssteun in de EU en over het feit dat dit overzicht voortaan jaarlijks verschijnt; waardeert het tevens dat het Directoraat-generaal concurrentie op zijn website algemene en specifieke informatie voor het publiek ter beschikking stelt; hoopt echter dat de omvang en de kwaliteit van de informatie die het publiek via Internet kostenloos ter beschikking wordt gesteld verder worden ontwikkeld; 11. betreurt het dat gegevens over staatssteun meestal uitsluitend in extreem gecondenseerde vorm worden verstrekt en dat onvoldoende gedetailleerde informatie wordt gegeven over de doelstellingen van de verstrekte steun en de betrokken sectoren en bedrijven die steun ontvangen; dergelijke informatie is echter noodzakelijk om daarvan een bevredigende politieke evaluatie te kunnen opmaken; 12. merkt op dat de gepresenteerde cijfers niet alle vormen van overheidssteun omvatten, en met name in gebreke blijven voor wat betreft O&O-contracten voor militaire doeleinden en steun voor O&O in de nucleaire energiesector, hetgeen uit politiek oogpunt een essentiële tekortkoming is die zo snel mogelijk moet worden gecorrigeerd; 13. verzoekt de Commissie derhalve, gezien de diverse tekortkomingen met betrekking tot de in dit overzicht verstrekte gegevens, zich in nauwe samenwerking met de lidstaten te beraden over de mogelijkheden om de kwaliteit van deze informatie nog vóór het negende overzicht tijdig te verbeteren; verzoekt de lidstaten alle verlangde gegevens tijdig te verstrekken en een complete registratie bij te houden van alle toegekende overheidssteun; 14. uit er zijn voldoening over dat bijzondere belastingregelingen in het overzicht voor het eerst worden beschouwd als een vorm van overheidssteun en spoort de Commissie ertoe aan de in de lidstaten bestaande belastingregelingen op dit punt kritisch te blijven volgen; 15. verheugt zich over het feit dat de Commissie, eveneens voor de eerste keer, een voorlopig overzicht van de staatssteun in heel de Europese Unie voorlegt, dat bedoeld is om directe investeringen uit het buitenland te ondersteunen; deelt de zienswijze van de Commissie dat staatssteun bedrijfsverplaatsing kan aanmoedigen en daarmee tegen het werkgelegenheidsbeleid in de Europese Unie kan ingaan; wenst dat het overzicht van de staatssteun dat in voorbereiding is een evaluatie van de weerslag van de staatssteun op de EU-bedrijven en de werkgelegenheid in de Europese Unie bevat, en op de industriële en ambachtelijke sector in de ontvangende landen; 16. verzoekt de Commissie zich bij haar activiteiten in te zetten voor het gebruik van steuninstrumenten uit groep C en D, die van de ontvangers van steun terugbetalingen of andere vormen van actieve eigen inzet vereisen; 17. betreurt dat de hoeveelheid op ad hoc-basis verleende steun aan individuele bedrijven in verschillende lidstaten sterk is gestegen, omdat dergelijke steun gemakkelijk een ongewenste, concurrentievervalsende invloed kan hebben op de werking van de interne markt; 18. wijst speciaal op de noodzaak de cijfers betreffende de steun die is verstrekt in het kader van communautaire programma's en instrumenten op te nemen in het centrale deel van het overzicht (en niet alleen in de bijlage, zoals thans het geval is), zodat het totale bedrag aan overheidsgelden dat voor bedrijfssubsidies is gespendeerd, zichtbaar wordt gemaakt; 19. dringt er opnieuw op aan dat de Commissie binnen afzienbare tijd met een voorstel komt voor een overheidssteunregister waarin alle vormen van overheidssteun voor bedrijven worden opgenomen en waarin op zijn minst de omvang en de namen van de bedrijven die het grootste deel van de steun hebben ontvangen, worden vermeld; dit register moet regelmatig, maar in ieder geval jaarlijks worden bijgewerkt en openbaar worden gemaakt; 20. vraagt de Commissie om in het overheidssteunregister een resultatentabel (“scoreboard”) op te nemen naar het model van die voor de interne markt, zodat duidelijk blijkt welke lidstaten het hoogste en het laagste niveau van staatssteun hebben; 21. vraagt de Commissie er actief voor te ijveren om het register van de staatssteun en de resultatentabel onder de publieke aandacht te brengen om de lidstaten die hun eigen binnenlandse bedrijven illegale subsidies toekennen ten nadele van het bedrijfsleven en de verbruikers in heel Europa aan te wijzen en aan de kaak te stellen; vraagt de Commissie om de Europese burgers en bedrijven via Internet gemakkelijk inzage van het register te geven; 22. verzoekt de Commissie het vraagstuk van de overheidssteun vanuit een meer "evaluatieve” invalshoek te benaderen en een analyse op te maken van de door de lidstaten bij de verlening van overheidssteun gevolgde praktijken en deze in het overzicht op te nemen, in het licht van de algemene doelstellingen van de Unie zoals omschreven in de artikelen 2 en 6 van het EG-Verdrag; 23. verzoekt de Commissie tevens in haar jaarverslag aan het Parlement om de twee jaar een diepgaande economische, sociale en milieu-evaluatie op te nemen van de door de lidstaten toegepaste steunpraktijken (een zgn. “interdisciplinaire analyse”) wordt opgemaakt; wijst er in dit verband met name op dat de verschillende diensten van de Commissie nauwer moeten samenwerken bij de evaluatie van de economische en andere gevolgen die aan overheidssteun zijn verbonden; 24. vraagt de Commissie om haar conclusie (par. 82) dat de kandidaat-lidstaten zich in ieder geval al geruime tijd voor hun toetreding moeten houden aan de verworvenheden van de Gemeenschap voor wat betreft staatssteun, in nader detail uit te werken, omdat er in het vooruitzicht van toetreding misschien specifieke regelingen en overgangsperioden nodig zullen zijn om in die landen een gediversifieerde, competitieve en in milieuopzicht leefbare economische structuur te laten ontstaan; 25. dringt er bij de Commissie op aan dat ze voor de terugbetaling van onwettige staatssteun afdoende regelingen treft om de regels voor de terugbetalingen te harmoniseren; Met betrekking tot specifieke sectoren 26. geeft uiting aan zijn bezorgdheid omtrent het bedrag aan overheidssteun dat is besteed aan de automobielsector, die - tegen de algemene tendens voor overheidssteun in - met 24% is gestegen ten opzichte van de voorgaande periode; vraagt zich in het licht van de groeiende overcapaciteit in deze sector en de milieuconsequenties van het steeds verder uitdijende wagenpark af of deze steunmaatregelen wel kunnen worden beschouwd als verenigbaar met artikel 6 van het EG-Verdrag; 27. acht het zorgwekkend dat de steun aan het scheepvaartverkeer in bepaalde afzonderlijke gevallen is gemengd met steun aan de scheepsbouw, die deel uitmaakt van de industriële sector, en waarvan de maximale hoeveelheden steun zijn vastgelegd in een afzonderlijke richtlijn; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Comité van de regio's en het Economisch en Sociaal Comité. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(1999) 94 - C5-0104/1999 ), - gelet op artikel 8 van beschikking nr. 2496/96/EGKS van 18 december 1996 (1) , - gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, dat in 2002 afloopt, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0073/1999 ), A. overwegende dat het onderhavige verslag betrekking heeft op het tweede jaar waarin de zesde staalsteuncode wordt toegepast, B. overwegende dat scheeftrekking van de concurrentievoorwaarden en ernstige verstoringen van het evenwicht op de markten ook in de toekomst moeten worden vermeden, C. overwegende dat in artikel 4, sub c) van het EGKS-Verdrag is bepaald dat door de staten verleende subsidies of hulp, of door deze opgelegde lasten, voor de ijzer- en staalindustrie, in welke vorm ook, verboden is, D. overwegende dat overeenkomstig de regels steunverlening aan de staalindustrie in bepaalde, nauwkeurig omschreven gevallen bij wijze van uitzondering mogelijk is, 1. is ingenomen met het verslag van de Commissie over de toepassing van de staalsteuncode in het jaar 1998; constateert echter dat hierin niet alle aspecten van de staalsteun aan de orde zijn gekomen; 2. onderstreept dat beperking van staatssteun tot steun voor onderzoek en ontwikkeling, milieubescherming, sluitingen en speciale steun voor Griekenland een rationeel kader vormt ter voorkoming van concurrentieverstoringen; 3. steunt de beslissing van de Commissie van 9 december 1998 om overeenkomstig artikel 88 van het EGKS-Verdrag een procedure op grond van beschikking 2496/96/EGKS in te leiden; 4. roept de lidstaten ertoe op voortaan de termijnen voor de verplichte kennisgeving beter in acht te nemen; 5. bekritiseert het feit dat de Commissie ondanks de eenduidige formulering van de staalsteuncode, die betrekking heeft op alle vormen van steun, diverse malen toestemming heeft verleend voor steun aan staalondernemingen die niet onder de categorieën van de code vallen; 6. verzoekt om een grondige evaluatie van deze ongelijke behandeling, mede in het licht van de arresten van het Europese Hof van Justitie; 7. wijst in verband hiermee op de beschikking van het Hof van 3 mei 1996, waarin wordt vastgesteld dat de staalindustrie bijzonder gevoelig is voor concurrentieverstoringen en dat het doel van steunmaatregelen ten behoeve van deze sector erin is gelegen het voortbestaan van productieve ondernemingen te verzekeren; onderstreept dat deze strikte steunregeling in de huidige steuncode voor de staalindustrie, die ook na afloop van het EGKS-Verdrag van kracht zal blijven, nauwgezet is vastgelegd; 8. wenst dat duidelijk wordt gemaakt of alle vormen van steun onder de steuncode vallen; 9. wenst ten aanzien van een aantal beschikkingen dat wordt onderzocht of toestemming overeenkomstig artikel 95 van het EGKS-Verdrag in overweging zou kunnen worden genomen; 10. wenst dat de Commissie in het verslag voor 1999 de actieve rol die zij speelt bij het uitwerken van herstructureringsplannen en toegestane uitzonderingen, toelicht; 11. is van mening dat de Commissie rechtvaardige en evenwichtige besluiten dient te nemen wanneer zij in afzonderlijke gevallen uitzonderingen van het steunverbod toestaat of deze zelf voorstelt, maar in andere gevallen de toepassing van artikel 95 van het EGKS-Verdrag zelfs niet in overweging neemt; 12. verlangt een objectieve beoordeling van steunverlening in het kader van de privatisering van in overheidshanden zijnde staalbedrijven; 13. acht, voorzover de Commissie andere dan de in de huidige steuncode genoemde steunmaatregelen wil toestaan, een herziening en wijziging van de steuncode met het oog op gelijke behandeling zinvol; 14. verzoekt de Commissie te komen met daartoe strekkende wijzigingsvoorstellen voor de regelingen die vanaf 2002 in de plaats van het EGKS-Verdrag zullen treden; 15. is van mening dat alleen een verordening van de Raad na het aflopen van het EGKS-Verdrag de noodzakelijke rechtszekerheid en het bindende karakter van het strikte verbod op alle steun die niet door de code wordt gedekt, kan waarborgen; 16. dringt derhalve op aan op regeling van de staalsteun door middel van een verordening van de Raad krachtens artikel 94 van het EG-Verdrag; 17. deelt de opvatting van het Raadgevend Comité van de EGKS dat de EU-staalsector via de toegelaten steunmaatregelen voordelen dient te ontvangen die vergelijkbaar zijn met die voor andere industriële sectoren, maar dat daarbij elke vorm van concurrentieverstoring tussen bedrijven in de staalsector van de EU dient te worden vermeden; is derhalve van mening dat de regels voldoende streng moeten zijn, teneinde te waarborgen dat de steun niet kan worden gebruikt voor andere dan de in de code nauwkeurig omschreven doeleinden; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten.