Het Europees Parlement,, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Kosovo en voormalig Joegoslavië, - gezien de conclusies van de voorzitter van de Europese Raad van Keulen op 3 en 4 juni 1999, - gezien resolutie 1244 (1999) van de Veiligheidsraad van de VN, de volledige terugtrekking van alle Servische veiligheidstroepen, het einde van de luchtaanvallen van de NAVO, evenals de oprichting van KFOR (internationale veiligheidsmacht) en van de UNMIK (voorlopige administratieve opdracht van de Verenigde Naties in Kosovo), - gezien de militair-technische overeenkomst tussen KFOR en de regeringen van de Federale Republiek Joegoslavië en de Republiek Servië, ondertekend op 9 juni 1999, - gezien het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa, ondertekend door de Raad op 10 juni 1999, - gezien het hoofdstuk "Westelijke Balkan” in de conclusies van de Raad Algemene Zaken van de EU, gehouden in Luxemburg op 21 en 22 juni 1999, - gezien het verslag van de evaluatiegroep van de verschillende agentschappen van de Verenigde Naties om de behoeften vast te stellen (16-27 mei 1999) en de verslagen van IMF en Wereldbank over de economische gevolgen van de Kosovo-crisis, - gezien de aankondiging van de oprichting van een Europees Bureau voor Wederopbouw in Kosovo door de Commissie, A. met veel tevredenheid overwegende dat nauwe samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, de Verenigde Staten en de Russische Federatie het mogelijk heeft gemaakt om een overeenkomst te bereiken die een eind heeft gemaakt aan de oorlog in Kosovo, B. gezien het onmetelijk menselijk lijden dat dit conflict heeft veroorzaakt, vooral de genadeloze etnische zuivering tegen de bevolking van Kosovo met als gevolg de gewelddadige vernietiging van menselijk leven en eigendom en het gedwongen vertrek van honderdduizenden, C. onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 april 1999 (1) over de resultaten van de Top van Berlijn en de financiële vooruitzichten, en van 6 mei 1999 (2) over de financiële vooruitzichten; overwegende dat de Commissie overeenkomstig de verklaring over titel 4 van de interinstitutionele overeenkomst van 6 mei 1999, op grond van de geschatte behoeften voor de Balkan en met name voor Kosovo, een ontwerpprogramma moet indienen met de nodige begrotingsvoorstellen en een voorstel voor een herziening van de financiële vooruitzichten, 1. meent dat de wederopbouw van Kosovo, en de ontwikkeling van een alomvattend beleid van de EU, tezamen met een uitgebreid Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa aangemerkt moet worden als absolute prioriteit voor de EU, aangezien de regio hiermee deel zou uitmaken van de "Zone van Europese vrede in de Balkan”, 2. verzoekt alle partijen om de KFOR ten volle bij te staan bij de tenuitvoerlegging van resolutie 1244 (1999) van de Veiligheidsraad en roept daarom op tot algehele stopzetting van het etnisch geweld; 3. verzoekt het UCK om zich te houden aan zijn toezeggingen aan de NAVO en derhalve te voldoen aan het verzoek van de internationale gemeenschap om samen met alle inwoners van Kosovo te werken aan een betere toekomst voor de regio en aan de opbouw van een democratisch, multi-etnisch Kosovo; 4. dringt er bij de Raad op aan om de nodige druk uit te oefenen, opdat KFOR volledig gebruik maakt van zijn mandaat om alle militaire en paramilitaire groepen te ontwapenen, in het bijzonder de UCK, en geleidelijk aan gezamenlijke politie-eenheden op te richten; 5. doet een beroep op de Commissie en de Raad om met de nodige voorstellen te komen voor forse financiële en andere steun voor hulp bij de veilige terugkeer van vluchtelingen en verdrevenen naar hun huizen in Kosovo; 6. erkent de dringende noodzaak tot het veroordelen van degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan wreedheden, etnische zuivering en genocide, teneinde in de regio de rechtstaat te herstellen en te zorgen voor respect voor de mensenrechten, orde en rechtvaardigheid voor de slachtoffers, om zo de grondslag te leggen voor een proces van verzoening tussen de verschillende etnische groepen; 7. verzoekt de Raad en de lidstaten mee te werken aan het onderzoek dat wordt verricht door het Internationale Tribunaal voor voormalig Joegoslavië en tevens alle passende middelen in te zetten om de belangrijkste misdadigers, waaronder president Milosevic, voor het Tribunaal in Den Haag te brengen, in overeenstemming met het arrestatiebevel van 24 mei 1999; 8. verzoekt alle belanghebbende partijen in de regio om een speciale onderzoekscommissie op te zetten met het oog op de identificatie van de lichamen die in tientallen massagraven zijn gevonden, teneinde het verdriet van de nabestaanden te verzachten en eer te betonen aan de slachtoffers; 9. verheugt zich over het voorstel van de Raad en de Commissie om de economische en maatschappelijke wederopbouw in Kosovo op gang te brengen en dringt er bij hen op aan de voorstellen zo spoedig mogelijk aan het Europees Parlement voor te leggen zodat er snel een besluit kan worden genomen; verzoekt daarom de EU en de andere geldschieters om de nodige middelen ter beschikking te stellen voor de wederopbouw van Kosovo, maar te vermijden om dit uitsluitend te doen door een andere bestemming te geven aan middelen die voor andere ontvangers van buitenlandse hulp bedoeld waren; 10. verzoekt de Raad en de lidstaten hun aandeel te leveren om zo spoedig mogelijk alle relevante maatregelen ten uitvoer te leggen overeenkomstig de politieke regeling in het vredesplan voor Kosovo, en de nodige financiële middelen vrij te maken, waarbij de hoogste prioriteit wordt gegeven aan de wederopbouw van Kosovo en de terugkeer van de mensen die de provincie ontvlucht zijn en aan de Kosovaarse gevangenen die naar Servië zijn overgebracht; 11. stelt vast dat de Europese Unie een belangrijke rol speelt bij de wederopbouw van Kosovo; toont zich bezorgd over het grote aantal internationale organisaties dat bij deze uitgebreide taak is betrokken; verlangt dat in het begin van de herfst samen met de Commissie buitenlandse zaken en de Begrotingscommissie een hoorzitting wordt georganiseerd om te bepalen hoe de voor het herstel van Kosovo voorgestelde middelen het best kunnen worden gebruikt; 12. doet een beroep op de Raad en de Commissie om, in samenwerking met andere donoren, te streven naar een nauwe coördinatie van alle steunverlening aan Kosovo en de andere landen in de regio, zodat de gezamenlijke inspanning voor de regio zo efficiënt en zo doeltreffend mogelijk verloopt; verwerpt daarom het besluit van de Raad om het Agentschap voor de wederopbouw van Kosovo in Thessaloniki (Griekenland) te vestigen; 13. steunt ten volle het Europees Agentschap voor de wederopbouw (EAFR) dat in Kosovo wordt opgezet, maar is van mening, gelet op wat er in Bosnië-Herzegovina gebeurd is, dat het agentschap een gedecentraliseerde en flexibele structuur moet krijgen om zijn doelmatigheid te verbeteren, de participatie van plaatselijke bedrijven te stimuleren en de ontwikkeling van een zelfstandige en duurzame eigen economie te vergemakkelijken; onderstreept dat alle procedures transparant dienen te zijn en dat er adequate maatregelen moeten worden genomen om wanbeheer van financiële middelen te vermijden; 14. benadrukt de dringende noodzaak om in de steden en dorpen tijdelijke bestuursapparaten op te richten in samenwerking met de inwoners van Kosovo, en een internationale politiemacht en een gerechtelijk apparaat op te richten in Kosovo; 15. verwelkomt het besluit van de secretaris-generaal van de VN om een EU-burger tot civiel bestuurder van Kosovo te benoemen en dringt er bij alle Europese instellingen op aan nauw samen te werken met Bernard Kouchner bij de uitvoering van zijn taken; 16. onderstreept het belang van de aanwezigheid van Ibrahim Rugova in Kosovo, en verzoekt de etnisch Albanese leiders een einde te maken aan de verlammende interne verdeeldheid teneinde een stabiele burgerdemocratie in Kosovo te verwezenlijken met het oog op algemene verzoening en in de toekomst opnieuw vrije verkiezingen in de provincie; 17. is van mening dat Servië geen steun voor de wederopbouw mag ontvangen zolang president Milosevic aan de macht blijft, met uitzondering van humanitaire hulp, maar dringt aan op creatieve manieren om de politieke krachten te ondersteunen die proberen om Joegoslavië weer deel te laten uitmaken van de gemeenschap van democratische staten; 18. benadrukt het belang van initiatieven voor democratisering in alle landen van de regio, waaronder de Federale Republiek Joegoslavië, vooral op plaatselijk niveau, door de samenwerking tussen de lokale autoriteiten te stimuleren; wenst de regering van Joegoslavië andermaal duidelijk te maken dat het opheffen van de EU-sancties direct afhankelijk is van het nakomen van de resoluties van de VN, onder andere volledige samenwerking met het Internationale Tribunaal voor oorlogsmisdaden; 19. verzoekt de Raad nogmaals zijn steun uit te spreken voor de democratische regering van Montenegro en zijn president Djukanovic, en wijst op de juridische positie van Montenegro als soevereine republiek binnen de Joegoslavische Federatie, en eist dat de Servische autoriteiten en het leger van de Federale Republiek Joegoslavië de autonomie van Montenegro respecteren; 20. verzoekt de Raad en de Commissie om compensatie te bieden voor de economische en financiële verliezen die ten gevolge van de oorlog in Kosovo zijn geleden door de omringende landen Macedonië, Albanië, Bulgarije, Roemenië en Bosnië-Herzegovina, en rekening te houden met de speciale behoeften van Montenegro; 21. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om de landen van de regio volledig te betrekken bij alle aspecten van de voorbereiding en tenuitvoerlegging van het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa; en dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om spoedig een voorstel aan het Europees Parlement voor te leggen voor een gemeenschappelijke strategie tegenover Oost-Europa om de betrekkingen tussen de Europese Unie en de landen van Zuidoost-Europa en tussen de landen van de regio onderling te verstevigen; 22. is van mening dat de recente crisis tevens aantoont dat de voorbereidingen voor de uitbreiding van Unie moeten worden bespoedigd; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de VN, het voorlopig burgerbestuur van de Verenigde Naties in Kosovo, de president en de regering van de Federale Republiek Joegoslavië, de overgangsraad voor Kosovo, en aan de regeringen van Albanië, Montenegro, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Bulgarije, Roemenië, Bosnië-Herzegovina en Kroatië. Het Europees Parlement,, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Turkije en de Koerdische kwestie, met name die van 25 februari 1999 (1) en 6 mei 1999 (2) , - gezien het verslag van 21 juni 1999 aan de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa van de ad hoc commissie voor de aanwezigheid van vertegenwoordigers van de Assemblee op het proces van Abdullah Öcalan, - gezien de verklaring van het EU-voorzitterschap van 29 juni 1999, A. overwegende dat het Hof in Ankara Öcalan ter dood heeft veroordeeld, B. overwegende dat de advocaten van de heer Öcalan tegen dit vonnis in beroep zijn gegaan en dat, indien dit beroep wordt verworpen, de Turkse Grote Nationale Vergadering een wet zal moeten uitvaardigen om het vonnis ten uitvoer te doen leggen, C. overwegende dat Turkije de facto sinds 1984 een moratorium op de doodstraf in acht heeft genomen en dat ministers van de Turkse regering de laatste maanden verklaard hebben dat Turkije de doodstraf zou moeten afschaffen, D. overwegende dat de juridische commissie van het Turkse parlement momenteel een wetsontwerp in behandeling heeft om het wetboek van strafrecht te hervormen en de doodstraf in vredestijd af te schaffen, E. overwegende dat de ad hoc commissie van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa erop gewezen heeft dat de aanwezigheid van een militaire rechter in het Staatsveiligheidshof een inbreuk vormt op het recht op een eerlijk proces en dat de Parlementaire Assemblee het voltrekken van het doodvonnis als een ernstige zaak zou beschouwen, F. overwegende dat alle staten die wensen toe te treden tot de EU, moeten voldoen aan de criteria van Kopenhagen, zoals stabiliteit van de instellingen, waarborging van de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten, eerbiediging en bevordering van minderheden en overwegende dat Turkije lid is van de Raad van Europa en het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en het Internationaal Verdrag tegen foltering heeft ondertekend, G. overwegende dat de fundamentele rechten van de Koerdische minderheid in Turkije niet worden geëerbiedigd, H. overwegende dat de PKK ook geweld en terreur heeft gebruikt als instrumenten van politieke actie, I. overwegende dat de voorzitter van de Vereniging voor Mensenrechten, Akin Birdal, en de uitgever Muzaffer Ilhan Erdost gevangen worden gehouden op grond van artikel 8 van de anti-terrorismewet, 1. veroordeelt het vonnis tegen de heer Öcalan, en herhaalt dat het sterk gekant is tegen de toepassing van de doodstraf; 2. doet een beroep op de Turkse autoriteiten het vonnis niet uit te voeren; 3. verwacht van het Hoogste Hof van beroep dat het de veroordeling van de heer Öcalan ongedaan zal maken, omdat zij een schending vormt van de wettelijke toezeggingen die Turkije op internationaal niveau in het kader van het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens heeft gedaan; 4. dringt er bij de Turkse Grote Nationale Vergadering op aan het huidige de facto moratorium op executies om te zetten in een officiële afschaffing van de doodstraf in Turkije; 5. dringt er nogmaals bij de Turkse autoriteiten op aan garanties te geven voor een eerlijke behandeling van Öcalan; 6. betwijfelt de eerlijkheid van het proces tegen Öcalan vanwege de door het Hof voor de staatsveiligheid aangewende procedure en onderstreept dat een militaire rechter betrokken was bij nagenoeg het hele proces tegen de heer Öcalan en dat vele Turkse burgers - niet alleen Koerden - in de gevangenis zitten als gevolg van processen waarbij militaire rechters betrokken waren; 7. verwelkomt de stappen die zijn genomen om het functioneren van de Turkse instellingen aan te passen aan de Europese praktijk, zoals de recente herziening van de Turkse grondwet met betrekking tot de samenstelling van Turkse Hoven voor de staatsveiligheid; 8. verzoekt Turkije een eventuele uitspraak van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens inzake het vonnis tegen Öcalan te respecteren; 9. is van oordeel dat de executie van de heer Öcalan ernstige gevolgen zou hebben voor de veiligheid en de stabiliteit in Europa en het integratieproces van Turkije in de EU zou schaden; 10. verzoekt de Turkse regering de oorzaken van het conflict in Turkije aan te pakken door een oplossing te vinden waarmee de politieke, maatschappelijke en culturele rechten van de Koerdische bevolking worden erkend en is van oordeel dat in deze context democratische hervormingen, die onontbeerlijk zijn, moeten worden gerealiseerd; 11. doet ook een beroep op de PKK een einde te maken aan het geweld en de terreur en mee te werken aan het streven naar vrede in Turkije; 12. doet opnieuw een beroep op de Raad en de lidstaten al het mogelijke te doen om bij te dragen aan een politieke oplossing van de Koerdische kwestie in Turkije; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Turkse regering, de Turkse Grote Nationale Vergadering, de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa en de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 213 van het EG-Verdrag, - gelet op de code met regels voor gedrag in het openbare leven, aangekondigd door de Commissie op 17 juli 1999, - gezien de plechtige belofte van de heer Martin Bangemann bij zijn aantreden als commissaris voor industrie, informaticatechnologie en telecommunicatie, dat hij zowel tijdens als na afloop van zijn ambtsperiode zich zou houden aan de hieruit voortvloeiende verplichtingen, inzonderheid zijn verplichting om zich integer en discreet op te stellen ten aanzien van het na zijn aftreden aanvaarden van bepaalde aanstellingen of voordelen, - gelet op de verklaringen die de Commissie en de Raad op 21 juli 1999 ten overstaan van het Parlement hebben afgelegd, - gezien de opmerkingen over het gebrek aan persoonlijke verantwoordelijkheid in het eerste verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen, A. overwegende dat commissaris Martin Bangemann op 1 juli 1999 zijn voornemen bekend heeft gemaakt om af te treden zodat hij onmiddellijk een post kon aanvaarden in de raad van bestuur van de onderneming Telefonica in Spanje; van mening dat deze handelwijze met name betreurenswaardig is in de context van de crisis die de communautaire instellingen onlangs hebben doorgemaakt, B. overwegende dat de heer Bangemann op uitgebreide schaal officiële betrekkingen heeft onderhouden met bedrijven in de telecommunicatiesector tijdens zijn ambtsperiode, C. overwegende dat er in brede kring bij het publiek verontrusting bestaat over het tekortschieten van de Commissie-Santer waar het gaat om de naleving van regels in de openbaarheid, en dat het publiek zich zorgen maakt over functionarissen die bij hun aftreden in dienst treden van bedrijven waar zij officieel mee te maken hebben gehad; overwegende dat het openbaar belang beschermd moet worden, D. overwegende dat de Commissie voorop moet staan bij het handhaven en eerbiedigen van regels in de openbaarheid, 1. veroordeelt het optreden van de heer Bangemann bij het aanvaarden van een betrekking in een deel van de particuliere sector waar hij primaire verantwoordelijkheid droeg voor het beleid van de Commissie zonder zich te houden aan de noodzaak van een ”afkoelingsperiode” na zijn aftreden; verzoekt de heer Bangemann op zijn besluit om in dienst te treden van Telefonica terug te komen; 2. verzoekt alle andere vertrekkende leden van de Commissie-Santer deze nieuwe gedragscode vrijwillig na te leven; 3. verzoekt de Commissie-Prodi ervoor te zorgen dat de bepalingen van de op 17 juli 1999 aangekondigde gedragscode, in bijzonder waar het gaat om de verklaring van financiële belangen, het verbod op het aanvaarden van betaling door derde partijen, de bepalingen over het aanvaarden van banen in de particuliere sector na aftreden en de instelling van een ethisch comité strikt en rigoureus worden nageleefd; 4. verzoekt de Commissie en de Raad ervoor te zorgen dat ten aanzien van de heer Bangemann artikel 213 van het EG-Verdrag streng wordt nageleefd; steunt in dit verband ten volle het besluit van de Raad om de zaak van de heer Bangemann aanhangig te maken bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en in het bijzonder de opschorting van de pensioenrechten van de heer Bangemann voor de periode dat hij bij Telefonica een betrekking vervult, omdat hij wegens de uit zijn taak voortvloeiende verplichting tot kiesheid de post had moeten weigeren welke hij heeft aanvaard in de onderneming Telefonica en zich zeker niet kandidaat had mogen stellen voor een functie waarvan de werkingssfeer binnen zijn portefeuille van commissaris valt; 5. dringt erop aan dat aan de heer Bangemann zijn recht op pensioen en alle overige voordelen van zijn functie als commissaris wordt ontzegd; 6. verzoekt de komende Intergouvernementele Conferentie in overweging te nemen artikel 213 zodanig te herzien dat de bepalingen over het aanvaarden van betrekkingen door Commissarissen na hun aftreden, transparanter en nauwkeurig worden gemaakt en beantwoorden aan de hoogst mogelijke normen in de openbaarheid; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op de beschikkingen 1999/363/EG en 1999/389/EG van de Commissie van 3 juni 1999 tot vaststelling van beschermende maatregelen met betrekking tot dioxineverontreiniging van voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde dierlijke producten, en op beschikking 1999/368/EG van 4 juni 1999 tot vaststelling van beschermende maatregelen met betrekking tot dioxineverontreiniging van voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde van runderen en varkens verkregen producten, - gelet op de beschikkingen van de Commissie van 11 juni 1999 tot vaststelling van beschermende maatregelen met betrekking tot dioxineverontreiniging van voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde dierlijke producten, en tot wijziging van de beschikkingen 1999/363/EG en 1999/389/EG, en op de beschikking tot vaststelling van beschermende maatregelen met betrekking tot dioxineverontreiniging van voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde van runderen en varkens verkregen producten en houdende intrekking van beschikking 1999/368/EG, - gelet op richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, gewijzigd bij richtlijn 92/118/EEG , - gelet op richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, gewijzigd bij richtlijn 92/118/EEG , - gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 95/53/EG tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding ( COM(98)0602 ), - onder verwijzing naar de verklaringen die de voor landbouw en milieu bevoegde Commissarissen hebben afgelegd op de door de desbetreffende commissies van het Europees Parlement op 16 en 17 juni 1999 georganiseerde hoorzittingen, - onder verwijzing naar de verklaring van de Raad en de Commissie van 22 juli 1999, A. gezien de recente dioxineverontreiniging van pluimveeproducten in België en gelet op de ernstige schandalen in verband met levensmiddelen die zich in de lidstaten van de Gemeenschap steeds vaker voordoen, B. overwegende dat dioxinen, voorzover bekend, tot de voor de mens meest toxische stoffen behoren; dat zij bekend staan als kankerverwekkend voor de mens en als persistente krachtige endocriene verstorende stoffen die zich als gevolg van hun bio-accumulatieve aard in de voedselketen ophopen, C. overwegende dat een preventieve bescherming van de volksgezondheid en van de consument absolute voorrang moet hebben bij alle maatregelen in verband met de veiligheid van voedsel, en dat dit beginsel niet is toegepast door de toenmalige terzake bevoegde Belgische autoriteiten, die de commerciële en handelsbelangen zwaarder hebben laten wegen, D. overwegende dat de Europese Unie de bepalingen van Verdragsartikel 152 betreffende volksgezondheid en van artikel 153 betreffende consumentenbescherming in acht moet nemen en dat de Commissie in dit verband tijdig gereageerd heeft met de vaststelling van beschermende maatregelen met betrekking tot dioxineverontreiniging van voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde dierlijke producten, E. overwegende dat alle burgers het recht hebben op gezonde en voor de gezondheid niet-schadelijke levensmiddelen, F. gezien de toenemende bezorgdheid van de consument over op de markt verkrijgbare levensmiddelen, wiens vertrouwen reeds ernstig geschokt is door de BSE-crisis, en gelet op de onzekerheid over mogelijke schadelijke gevolgen voor de gezondheid van producten met genetisch gemanipuleerde organismen, van een bovenmatig gebruik van pesticiden in de landbouw en van voedermiddelen die antibiotica bevatten of buitensporig zijn verrijkt, G. overwegende dat het gevaar voor mens en dier als gevolg van verhoogde dioxinewaarden in levensmiddelen veroorzaakt is door verontreinigde voedermiddelen, maar dat de eigenlijke oorzaak toe te schrijven is aan een ondeskundige productie en een criminele handelwijze en overwegende dat het aantal giftige stoffen die bij productie en vervoer ontstaan, voortdurend toenemen en op verschillende niveaus in de voedselketen terecht komen zonder als zodanig ontdekt te worden, H. gezien de economische en financiële gevolgen die dit soort schandalen zonder uitzondering voor producenten, handelaren en de gehele landbouw- en voedselindustrie in de Unie heeft, I. overwegende dat de bio-accumulatie en concentratie van bepaalde giftige stoffen met name hoog is in vlees en melkproducten, die een belangrijk onderdeel vormen van het dagelijks voedsel van de gemiddelde Europeaan; overwegende dat het in de communautaire wetgeving ontbreekt aan het nodige rechtskader en de nodige middelen om deze giftige stoffen aan de bron te beperken, J. overwegende dat wordt vermoed dat het veevoeder een van de voornaamste oorzaken is van de verslechtering van de voedselveiligheid, aangezien is bewezen dat het recycleren van diervetten, slachtafval en vele andere organische afvalproducten heeft geleid tot verschillende vormen van fraude en misbruik en tot een onaanvaardbare accumulatie van giftige stoffen, 1. verzoekt de Commissie door herziening van de bestaande wettelijke bepalingen en de werking ervan en met inachtneming van de noodzakelijke wijzigingen onverwijld een regelgeving inzake levensmiddelen uit te werken ter bescherming van de gezondheid van de Europese consument; 2. meent dat het dioxineschandaal een nieuw bewijs is voor de noodzaak van een communautaire kwaliteitskeur om de consument vertrouwen te geven in de kwaliteit en de veiligheid van voedingsmiddelen die in de lidstaten te koop worden aangeboden, zoals bepleit in de resolutie van 9 oktober 1998 (1) en betreurt het dat dit parlementaire initiatief nooit gevolgd is door enig voorstel tot wetgeving van de zijde van de Commissie; 3. verzoekt de Commissie om in samenwerking met het wetenschappelijk comité minimum kwaliteitsnormen vast te stellen voor voedermiddelen en producten die voor vervoedering bestemd zijn, en een lijst op te stellen van verboden stoffen die voor de menselijke gezondheid schadelijk kunnen zijn; 4. onderstreept dat het huidige controlesysteem van de Gemeenschap voor voedermiddelen ontoereikend is; is van oordeel dat de controlebevoegdheden van de Commissie versterking behoeven, zodat een passende controle kan worden uitgevoerd wanneer en waar dit noodzakelijk wordt geacht; 5. onderstreept de noodzaak dat de Europese Unie in elke lidstaat over een gemeenschappelijk systeem voor controle en toezicht op levensmiddelen beschikt; 6. verzoekt de Commissie de routinecontroles op voedermiddelen te intensiveren en het Parlement een verslag voor te leggen over het resultaat van de bestudering van de nationale controleprogramma"s die door de lidstaten vóór 1 oktober 1998 hadden moeten worden ingediend en verlangt met name een efficiënt systeem van vroegtijdige waarschuwing voor eventueel gevaarlijk voedsel en veevoer, alsook een verbeterd systeem van toezicht op de bijproducten van de voedselverwerking; 7. herhaalt zijn steun voor het oude Commissievoorstel betreffende de herziening van richtlijn 95/53/EG ( COM(98)0602 ) tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding, namelijk om communautaire inspecteurs toe te staan steekproeven te nemen wanneer zij dit nodig achten en niet alleen in noodgevallen, zoals nu het geval is; en dringt er dan ook bij de Raad op aan eindelijk de nodige wetgeving goed te keuren; 8. verlangt verder dat op basis van het gewijzigde artikel 22 van richtlijn 95/53/EG tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding onverwijld de aangekondigde specifieke controleprogramma"s op communautair niveau worden voorgelegd; 9. verzoekt de Commissie voorstellen te doen inzake bekendmaking van de samenstelling van voedermiddelen; 10. verzoekt de Commissie en de Raad om het onderzoek te stimuleren om betrouwbare testmethodes vast te stellen voor het identificeren van giftige stoffen die in het milieu en in de voedselketen worden gevonden; 11. herinnert de lidstaten aan hun verplichting om uitgebreide inspecties en hygiëne-controlemaatregelen uit te voeren; dringt er bij hen op aan de doorzichtigheid te bevorderen door de inspectierapporten snel aan het publiek beschikbaar te stellen; verwacht van de lidstaten dat zij hun controlecapaciteiten opnieuw bezien en zonodig het aantal gespecialiseerde personeelsleden uitbreiden; 12. verzoekt de Commissie om een onderzoek in te stellen naar praktijken in de lidstaten waarbij wordt toegelaten dat sterk verontreinigd voedsel wordt vermengd met niet-verontreinigd voedsel om een gemiddeld verontreinigingsgehalte te verkrijgen dat lager ligt dan de toegestane maximumresten en om een einde aan dergelijke praktijken te maken; 13. verzoekt de Commissie de productie van natuurlijke en biologische levensmiddelen en natuurlijke voedermiddelen te stimuleren; 14. betreurt het gebrek aan transparantie en zorgvuldigheid waarvan de toenmalige terzake bevoegde Belgische regering bij de crisis in verband met de dioxineverontreiniging van bepaalde voor menselijke consumptie of vervoedering bestemde dierlijke producten blijk heeft gegeven, zulks met name als men bedenkt dat de eerdere BSE-crisis een goede les had moeten zijn; 15. is tevens bezorgd over de mogelijke langetermijneffecten voor de export van Europese landbouwproducten; constateert dat een groot aantal landen een tijdelijk verbod op de invoer van vlees en zuivelproducten uit de EU heeft ingesteld; wijst erop dat deze maatregelen niet alleen op België van invloed waren, maar verstrekkende gevolgen hadden voor de gehele Europese Unie en het patroon van haar handel in landbouwproducten; 16. verzoekt de Commissie in een uitvoerig verslag nauwkeurig uiteen te zetten welke verplichtingen tot bescherming van de consument zij België en andere lidstaten bij soortgelijke problemen heeft opgelegd, en welke maatregelen door de betrokken lidstaten getroffen en uitgevoerd zijn; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio"s en de regeringen en parlementen van de lidstaten.