Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Conferentie van voorzitters, – gezien zijn besluiten van 15 juli 2009 (1) en 14 december 2011 (2) over het aantal leden van de vaste commissies, – gezien artikel 183 van zijn Reglement, 1. besluit het aantal leden van de parlementaire commissies als volgt te wijzigen: Commissie buitenlandse zaken: 76 leden, Commissie ontwikkelingssamenwerking: 30 leden Commissie internationale handel: 31 leden Begrotingscommissie: 43 leden Commissie begrotingscontrole: 30 leden Commissie economische en monetaire zaken: 48 leden Commissie werkgelegenheid en sociale zaken: 49 leden Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid: 69 leden Commissie industrie, onderzoek en energie: 61 leden Commissie interne markt en consumentenbescherming: 41 leden Commissie vervoer en toerisme: 47 leden Commissie regionale ontwikkeling: 50 leden Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling: 44 leden Commissie visserij: 25 leden Commissie cultuur en onderwijs: 31 leden Commissie juridische zaken: 25 leden Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken: 60 leden Commissie constitutionele zaken: 24 leden Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid: 35 leden Commissie verzoekschriften: 35 leden, en het aantal leden van de parlementaire subcommissies als volgt te wijzigen: Subcommissie mensenrechten: 31 leden Subcommissie veiligheid en defensie: 31 leden; Het Europees Parlement , – gezien de conclusies van de bijeenkomst van de Europese Raad op 8 en 9 december 2011, – gezien de verklaring die de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone op 9 december 2011 hebben afgelegd, – gezien het „sixpack” en de twee Commissievoorstellen voor verdere versterking van de begrotingsdiscipline (1) , – gezien de stand van zaken bij de onderhandelingen over het ontwerp van internationale overeenkomst over een versterkte economische unie, – gezien de inbreng die het Parlement via zijn vertegenwoordigers heeft gehad in de ad hoc werkgroep, – gezien artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, 1. uit zijn twijfels over de noodzaak van zo'n internationale overeenkomst, waarvan de meeste hoofddoelen beter kunnen worden verwezenlijkt via EU-wetgeving, om zo een vastberaden antwoord voor de korte en de lange termijn te geven op de huidige financiële en economische crisis en de sociale crisis in vele lidstaten van de EU; blijft niettemin bereid aan een constructieve oplossing te werken; 2. bevestigt zijn steun aan de bijdrage die aan de ad hoc werkgroep is geleverd door de leden die door de Conferentie van voorzitters waren benoemd om het Parlement te vertegenwoordigen; betreurt het dat het ontwerp van internationale overeenkomst van 10 januari 2012 tot dusverre de voorstellen van het Parlement niet weerspiegelt; wijst op de steun van talrijke lidstaten voor sommige voorstellen die het op de vergadering van 12 januari 2012 heeft gedaan; zal zich beraden over zijn standpunt, zodra het de voor 18 januari 2012 verwachte definitieve versie van het ontwerp heeft ontvangen; 3. is er vast van overtuigd dat de Monetaire Unie alleen via de communautaire methode kan uitgroeien tot een echte economische en begrotingsunie; herinnert eraan dat de EU een politiek project is dat stoelt op gemeenschappelijke waarden, sterke gemeenschappelijke instellingen en eerbiediging van gemeenschappelijke regels; 4. dringt er dus met name op aan dat: 5. roept andermaal op tot het verwezenlijken van een Unie van zowel stabiliteit als duurzame groei; meent dat begrotingsdiscipline weliswaar de basis vormt voor duurzame groei, maar op zich niet kan zorgen voor herstel, en dat het met de overeenkomst voor iedereen duidelijk moet worden dat de Europese leiders op beide fronten even hard zullen vechten; dringt er derhalve op aan dat de overeenkomstsluitende partijen zich verplichten tot maatregelen ten behoeve van de convergentie en het concurrentievermogen, alsook tot het indienen van voorstellen voor een aflossingsfonds, projectobligaties, een heffing op financiële transacties binnen het EU-recht en, met inachtneming van begrotingsdiscipline, een routekaart voor stabiliteitsobligaties; 6. benadrukt dat dezelfde institutionele, juridische en politieke argumenten gelden voor andere multilaterale overeenkomsten met betrekking tot de financiële crisis, bijvoorbeeld het Europees Stabiliteitsmechanisme; wenst daarom op dezelfde wijze bij de onderhandelingen daarover te worden betrokken; 7. behoudt zich het recht voor om alle politieke en juridische instrumenten waarover het beschikt in te zetten om het EU-recht en de rol van de EU-instellingen te verdedigen, in het bijzonder als bepaalde elementen van de definitieve overeenkomst niet verenigbaar zouden zijn met het EU-recht; 8. herinnert de Commissie eraan dat zij de plicht heeft haar institutionele rol als hoedster van de Verdragen volledig te vervullen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de staatshoofden en regeringsleiders, de voorzitter van de Europese Raad, de voorzitter van de Eurogroep, de Commissie en de Europese Centrale Bank.