(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0348 ) (1) , – gezien de richtsnoeren van de Raad (SN 2057/2004), – gelet op de artikelen 60 en 301 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0041/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0006/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de oriëntatie van de Raad die is gebaseerd op het voorstel van de Commissie ( COM(2004)0348 ); 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de aanstaande 35e bijeenkomst van de Vergadering van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) van 28 september tot 8 oktober 2004 in Montreal (Canada), – gezien ontwerptekst A35-WP/77 ter vervanging van Resolutie A33 - 7, bijlage I van de ICAO- Vergadering inzake marktmaatregelen inzake uitstoot van vliegtuigmotoren, – gezien de mededeling van de Commissie COM(1999)0640 en de desbetreffende resolutie van het Europees Parlement van 7 september 2000 (1) over luchtvervoer en milieu, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. bezorgd over de snel toenemende effecten van de mondiale emissies van het luchtvervoer op de klimaatverandering, B. overwegende dat het voorgestelde amendement op resolutie A33-7 van de ICAO-Vergadering eenzijdig optreden met het oog op de invoering van een aan uitstoot gekoppelde heffing voor de luchtvaart uitdrukkelijk verbiedt, ondanks de bestaande ICAO-richtsnoeren terzake; dat dit contraproductief zou zijn voor een geïntegreerd milieu- en vervoersbeleid en de EU zou beroven van de vrijheid om wetgeving op dit terrein te initiëren; C. uitgaande van de werkzaamheden van het Comité luchtvaart en milieubescherming van de ICAO in februari 2004, 1. is van mening dat het voorgestelde amendement op resolutie A33-7 met het oog op het volledig uitsluiten van de internationale luchtvaart van emissieheffingen onaanvaardbaar is, voor de ICAO een stap terug betekent en de geloofwaardigheid van de organisatie met betrekking tot emissies zou ondergraven; steunt de Europese Raad, de lidstaten en de Commissie bij het kenbaar maken van een voorbehoud tegen het uitsluiten van economische maatregelen voor het ontwikkelen van een duurzamer luchtvaartbeleid; dringt er bij de Vergadering op aan het amendement te verwerpen en roept alle leden van de ICAO op zich in te zetten voor een constructieve bijdrage aan de 10e bijeenkomst van de Conferentie van de partijen bij het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering (COP 10, 6-17 december 2004); 2. dringt er bij de vertegenwoordigers van de EU-lidstaten in de ICAO-vergadering op aan druk uit te oefenen om op korte termijn extra vooruitgang van de ICAO te bewerkstelligen bij milieubeschermingsmaatregelen in de luchtvaart, in de vorm van: 3. is de mening toegedaan dat de Europese Commissie een zetel in de ICAO- Vergadering dient te krijgen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen, de regering van de Verenigde Staten van Amerika alsmede aan de voorzitter en de leden van de ICAO- Vergadering. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Wit-Rusland, – onder verwijzing, in het bijzonder, naar zijn resolutie van 24 oktober 1996 over de situatie in Wit-Rusland (1) , waarin hij besloot dat er geen verdere stappen zullen worden ondernomen voor de ratificatie van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Wit-Rusland totdat door de Wit-Russische autoriteiten duidelijke signalen zijn gegeven dat zij bereid zijn de fundamentele democratische en mensenrechten ten volle te eerbiedigen, – onder verwijzing, in het bijzonder, naar zijn resolutie van 5 juli 2001 over Wit-Rusland (2) , aangenomen aan de vooravond van de presidentsverkiezingen van 2001, en naar de verslagen van de parlementaire trojka (Parlementaire Vergadering van de OVSE, Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa en Europees Parlement) die werden uitgebracht na de parlementsverkiezingen van 2000 (30 januari 2001) en de presidentsverkiezingen van 2001 (4 oktober 2001), – onder verwijzing, in het bijzonder, naar zijn resolutie van 11 februari 2003 (3) over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Wit-Rusland: naar een toekomstig partnerschap, – gelet op de verklaring van de OVSE op de Top van Istanboel van 1999 (4) , – gelet op de resoluties van de Raad van Europa over de situatie in Wit-Rusland en in het bijzonder naar diens resolutie van 28 april 2004 (5) over onder meer de vervolging van de pers in de Republiek Wit-Rusland, – gelet op de recente verklaring van het hoofd van het OVSE-kantoor in Minsk die de gevangenisstraffen die zijn opgelegd aan twee leden van de Wit-Russische oppositie die ervan werden beschuldigd de president van Wit-Rusland te hebben belasterd, becritiseerd, – gelet op de verklaring gedaan door het Nederlandse voorzitterschap op 30 juli 2004 namens de Europese Unie over de onaanvaardbare druk die door de Wit-Russische autoriteiten wordt uitgeoefend op de European Humanities University in Minsk (6) , – gezien de mededeling van de Commissie van 11 mei 2004 over het Europese nabuurschapsbeleid ( COM(2004)0373 ), – gelet op de resoluties van de VN-Commissie voor mensenrechten en haar besluit een speciale rapporteur voor Wit-Rusland te benoemen, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat in Wit-Rusland op 17 oktober 2004 parlementsverkiezingen zullen worden gehouden, B. overwegende dat president Loekasjenko heeft besloten dat er tegelijkertijd een referendum zal worden gehouden over de schrapping van een grondwetsartikel waarin de ambtstermijn van de president wordt beperkt tot maximaal twee opeenvolgende termijnen van vijf jaar, C. overwegende dat de parlementaire trojka heeft vastgesteld dat noch de parlementsverkiezingen noch de presidentsverkiezingen in respectievelijk 2000 en 2001 vrij en eerlijk waren en dat zij vooraf werden gegaan door willekeurig optreden van de regering tegen de politieke oppositie, onafhankelijke media en organisaties van verkiezingswaarnemers, D. overwegende dat de situatie in Wit-Rusland in plaats van verbeterd verder is verslechterd tot een toestand waarin mensenrechten met minachting worden geschonden, het parlement zijn wetgevende rechten zijn ontnomen en de president het bevel voert over de economie; overwegende dat deze schendingen onder meer opsluiting van leden van de democratische oppositie en het gebruik van andere vormen van onderdrukking tegen hen betreffen, alsook het ongedaan maken van de registratie van politieke partijen in de aanloop naar de verkiezingen, het lastigvallen en intimideren van oppositiekandidaten en het weren van vertegenwoordigers van oppositiepartijen bij stembureaus, E. overwegende dat de EU de arrestatie van vooraanstaande leiders van de oppositie door de regering-Loekasjenko herhaaldelijk heeft veroordeeld en overwegende dat er geen vooruitgang is geboekt in een aantal onopgeloste zaken van verdwenen personen, F. overwegende dat in de afgelopen paar jaar meer dan 50 democratische NGO's van verschillende niveaus en politieke richtingen, meer dan 20 onafhankelijke media-organisaties, diverse onderwijsinstellingen en diverse politieke partijen om "technische" redenen zijn gesloten, terwijl het in alle gevallen duidelijk was dat deze organisaties werden gestraft voor kritiek op de president en zijn beleid, G. overwegende dat er in Wit-Rusland voortdurend politiek gemotiveerde arrestaties en processen tegen activisten van de democratische beweging en onafhankelijke journalisten plaatsvinden, alsmede uitzettingen van buitenlandse burgers; overwegende dat slechts enkele dagen geleden twee leden van de Wit-Russische oppositie, Valery Levonevski en Alexander Vasilyev, zijn veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf op beschuldiging van het belasteren van de president van Wit-Rusland, H. uiterst bezorgd over het besluit van de Wit-Russische autoriteiten tot intrekking van de werkingsvergunning van de internationaal erkende European Humanities University in Minsk, die een opmerkelijk voorbeeld is van academische vrijheid en het nastreven van echte Europese waarden in onderwijs- en onderzoeksprogramma's, hetgeen zeer ernstige gevolgen heeft voor de academische toekomst van honderden studenten en docenten, I. overwegende dat de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa op 28 april 2004 een resolutie heeft aangenomen waarin het bewijs van betrokkenheid van hooggeplaatste staatsfunctionarissen bij de ontvoering van en de vermeende moord op vooraanstaande leden van de oppositie in 1999 wordt erkend, J. benadrukkend dat de politieke isolatie van Wit-Rusland steeds verder toeneemt en het land het enige Oost-Europese land is waarmee de EU nog geen partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst heeft gesloten, K. benadrukkend dat Wit-Rusland onderdeel is van het Europese nabuurschapsbeleid maar momenteel vanwege de tekortschietende democratie en rechtsstaat in het land geen profijt trekt van het aanbod tot grotere samenwerking, ondanks de hoop van de Wit-Russische burgers op meer samenwerking met de Europese Unie, 1. veroordeelt ten zeerste de ongedifferentieerde aanvallen van het Wit-Russische regime op de media, journalisten, leden van de oppositie, mensenrechtenactivisten en ieder ander die tracht vrijelijk kritiek te uiten op de president en het regime, die tot uiting komen in willekeurige arrestaties, slechte behandeling van gevangenen, verdwijningen, politiek gemotiveerde vervolging en andere repressieve handelingen waaruit minachting blijkt voor de basisbeginselen van democratie en de rechtsstaat; 2. roept de Wit-Russische autoriteiten ertoe op te waarborgen dat de parlementsverkiezingen van 17 oktober 2004 vrij, eerlijk, rechtvaardig, verantwoord en transparant zullen zijn, en ervoor te zorgen dat het aldus gekozen parlement zinvolle rechten krijgt; verwerpt als volstrekt ondemocratisch de stappen die worden ondernomen om belangrijke democratische oppositiepartijen te elimineren, waaronder het illegaal verklaren van de Arbeiderspartij en de officiële "waarschuwing" voor het Nationaal Front van Wit-Rusland, hetgeen mogelijk de eerste stap is op weg naar zijn delegalisatie; 3. roept de bevolking van Wit-Rusland ertoe op deel te nemen aan de aanstaande parlementsverkiezingen; dringt er bij het centrale verkiezingscomité met kracht op aan alle politieke bewegingen in het land gelijke toegang tot het comité en gelijke kansen voor het nomineren van kandidaten te geven; doet een beroep op de Wit-Russische regering om internationale waarnemers toe te staan de verkiezingen van nabij te volgen, teneinde te waarborgen dat deze op vrije en eerlijke wijze plaatsvinden; erkent het grote belang van deze verkiezingen voor het herstel van de democratie in Wit-Rusland en heropneming van Wit-Rusland in de internationale democratische gemeenschap; 4. ziet in de pogingen van president Loekasjenko om zijn ambtstermijn per referendum te verlengen een verdere bevestiging van de autoritaire wijze waarop hij het land leidt; dringt er bij president Loekasjenko op aan de bepalingen van de grondwet van Wit-Rusland inzake de maximale ambtstermijn voor de president van de republiek te eerbiedigen en af te zien van het houden van een referendum over deze kwestie; 5. roept de Wit-Russische autoriteiten ertoe op onmiddellijk een einde te maken aan het lastigvallen van alle onderwijsinstellingen in het land en de basisbeginselen van academische vrijheid, leerplanautonomie en tolerantie in het onderwijs te eerbiedigen; 6. geeft uiting aan zijn diepste bezorgdheid over de sluiting van de European Humanities University, een goed gestructureerde academische instelling die zeer belangrijke culturele samenwerkingsactiviteiten met EU-landen tot stand heeft gebracht en gestalte geeft aan de beginselen van academische vrijheid en leerplanautonomie; uit dezelfde bezorgdheid over de sluiting van de Jakub Kolas-school, de enige middelbare school waar alle lessen in de Wit-Russische taal werden gegeven; 7. roept de Wit-Russische autoriteiten ertoe op Valery Levonevski, Alexander Vasilyev, Mikhail Larinich en alle andere gedetineerde politieke tegenstanders van het regime onverwijld vrij te laten; 8. is ingenomen met het besluit van de VN-Commissie voor mensenrechten om een speciale rapporteur voor de situatie van de mensenrechten in Wit-Rusland te benoemen, alsook met de doelstelling een programma op te stellen met het oog op voorlichting over mensenrechten voor alle geledingen van de maatschappij; 9. roept de Wit-Russische autoriteiten ertoe op de vakbondsrechten te eerbiedigen, met name de vrijheid van vereniging, die is gewaarborgd in de door Wit-Rusland geratificeerde IAO-Conventies; 10. benadrukt andermaal dat de verdere ontwikkeling van de betrekkingen van de EU met Wit-Rusland afhankelijk zullen blijven van de vooruitgang die wordt geboekt op weg naar democratisering en hervorming van het land; 11. verzoekt het voorzitterschap van de Raad druk uit te oefenen om de Wit-Russische autoriteiten ertoe te bewegen een delegatie van het Europees Parlement toe te staan de verkiezingen van 17 oktober 2004 van nabij te volgen, en de omstandigheden te creëren voor onafhankelijke waarneming; 12. dringt er bij de Commissie op aan de huidige spontane "mens tot mens" uitwisselingsprogramma's tussen Wit-Russische gemeenschappen van Tsjernobyl-kinderen en enkele gemeenten uit EU-lidstaten maximaal te benutten; verzoekt in verband hiermee om het opzetten van een ad hoc-kader om Wit-Russische gemeenten die de democratische waarden echt onderschrijven, te ondersteunen; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de regering en het parlement van Wit-Rusland, de Parlementaire Vergadering van de OVSE en de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de ACS en de EG die op 23 juni 2000 te Cotonou is ondertekend (1) , – gezien de Grondwet van de Republiek Soedan die op 30 juni 1998 is aangenomen, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten dat op 16 december 1966 is goedgekeurd en op 18 juni 1986 door de Republiek Soedan is geratificeerd, – gezien het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten dat op 16 december 1966 is goedgekeurd en op 18 juni 1986 door de Republiek Soedan is geratificeerd, – gezien de Verdrag inzake de rechten van het kind dat op 20 november 1989 is goedgekeurd en op 2 september 1990 door de Republiek Soedan is geratificeerd, – gezien het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie dat op 21 december 1965 is goedgekeurd en op 20 april 1977 door de Republiek Soedan is geratificeerd, – gezien het Afrikaans Handvest inzake de rechten van de mens en van de volkeren dat op 27 juni 1981 is goedgekeurd en op 18 februari 1986 door de Republiek Soedan is geratificeerd, – gezien het Verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van genocide dat op 9 december 1948 is goedgekeurd, – gezien het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof dat op 12 september 2003 is goedgekeurd, – gezien de resoluties van de VN-Veiligheidsraad nr. 1547 (2004), goedgekeurd op 11 juni 2004, en nr. 1556 (2004), goedgekeurd op 30 juli 2004, betreffende het rapport van de secretaris-generaal over Soedan, en resolutie nr. 1502 (2003) van 26 augustus 2003 inzake de bescherming van het VN-, geassocieerd en humanitair personeel in conflictzones, – gezien het Actieplan betreffende Darfur dat op 5 augustus 2004 tussen de VN en de regering van Soedan is overeengekomen, – gezien het rapport van de secretaris-generaal van de VN van 1 september 2004, – gezien Verordening (EG) nr. 131/2004 van de Raad van 26 januari 2004 betreffende bepaalde restrictieve maatregelen ten aanzien van Soedan (2) , – gezien het protocol tussen de regeringen van Soedan en het Soedanese volksbevrijdingsleger (SPLM/A) van 26 mei 2004, – gezien de humanitaire wapenstilstandsovereenkomst die op 8 april 2004 in N'djamena in Tsjaad werd ondertekend en de Overeenkomst inzake de modaliteiten voor de oprichting van de Wapenstilstandscommissie en het plaatsen van waarnemers in de regio Darfur, die op 28 mei 2004 onder auspiciën van de Afrikaanse Unie te Addis Abeba is overeengekomen, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat het een delegatie heeft afgevaardigd naar Khartoum in de regio Darfur in Soedan en naar Abéché in Tsjaad van 2 tot 7 september 2004, B. overwegende dat de regio Darfur kampt met voortdurende onderontwikkeling en economische en politieke marginalisering, C. overwegende dat in februari 2003 in Darfur een opstand tegen de regering werd begonnen onder leiding van het Soedanese Bevrijdingsleger (SLA) en de Beweging voor rechtvaardigheid en gelijkheid (JEM), en dat de regering, bij wijze van tegenmaatregel, burgers van bepaalde nomadenstammen is gaan bewapenen en luchtaanvallen heeft uitgevoerd; overwegende dat de gevechten, waaronder aanvallen op burgers en willekeurige bombardementen, tot gevolg hebben gehad dat tenminste 30.000 mensen omkwamen, meer dan 1 miljoen mensen in Soedan binnen de grenzen van hun eigen land op de vlucht zijn gegaan (IDP's) en meer dan 200.000 mensen naar Tsjaad zijn gevlucht, D. overwegende dat er berichten zijn als zou de Eritrese regering helpen om de SLA en de JEM op te leiden en te bewapenen, E. overwegende dat ondanks de op 8 april 2004 ondertekende wapenstilstand de regering van Soedan milities en de zogenaamde "Popular Defence Forces" is blijven steunen ondanks het doden van burgers, seksueel geweld tegen vrouwen, plundering en algemene intimidatie, F. overwegende dat regeringstroepen nog altijd de luchtmacht gebruiken, waaronder rakethelikopters en Antonov- en MIG-vliegtuigen, in strijd met de wapenstilstandsovereenkomst, om zo de op de grond vechtende milities te steunen en burgers in dorpen en IDP-kampen te terroriseren door laag over te vliegen en zelfs te schieten; overwegende dat zijn delegatie twee recente inslagen van helikopterraketten op de grond heeft gezien nabij het dorp Gallab in Noord-Darfur in een door het SLA beheerst gebied, G. overwegende dat de vluchtelingen en de IDP's die zijn delegatie in Tsjaad heeft ontmoet, verklaarden dat zij allen tot niet-Arabische stammen behoorden, wat werd bevestigd door rapporten van ter plaatse werkzame internationale NGO's, H. overwegende dat volgens artikel II van het Verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van genocide, genocide wordt omschreven als ieder van de volgende daden met het doel een nationale, etnische, raciale of religieuze groep, geheel of gedeeltelijk, te vernietigen: het doden van leden van de groep; het veroorzaken van ernstige lichamelijke of geestelijke schade aan leden van de groep; het opzettelijk zorgen voor levensomstandigheden van de groep die berekend zijn om de, volledige of gedeeltelijke, fysieke vernietiging ervan teweeg te brengen; het opleggen van maatregelen bedoeld om geboorten binnen de groep te voorkomen; het met geweld overplaatsen van kinderen van de groep naar een andere groep, I. overwegende dat de regering van Soedan nieuwe troepenbewegingen en versterkte inzet van troepen rechtvaardigt door de bewering dat het VN-actieplan toestaat om "veilige gebieden" te creëren, maar dat deze troepenbewegingen in feite in strijd zijn met de Wapenstilstandsovereenkomst, J. overwegende dat de regering van Soedan onlangs MIG-vliegtuigen heeft geïmporteerd en buitensporige militaire uitgaven heeft gedaan, ten nadele van investeringen in sociale diensten en in humanitaire hulp, K. overwegende dat bij ontmoetingen tussen zijn delegatie en de Wapenstilstandscommissie is gebleken dat het aantal waarnemers van de wapenstilstand aanzienlijk moet worden uitgebreid en niet de militaire bescherming van de waarnemers, L. overwegende dat de EU financiële middelen beschikbaar heeft gesteld voor humanitaire hulp, het politieke proces en de waarnemingsmissie in Darfur voor een totaal van € 287,8 miljoen: € 107 miljoen uit communautaire middelen en € 180,8 miljoen aan door de lidstaten beschikbaar gestelde bilaterale bijdragen, M. overwegende dat de Afrikaanse Unie een zeer positieve rol heeft gespeeld door te trachten een eind aan het conflict te maken, en een wapenstilstandsovereenkomst en een overeenkomst inzake humanitaire kwesties te bereiken die nog altijd moet worden ondertekend, N. overwegende dat toegang tot hulp in door de regering beheerste gebieden over het algemeen is verbeterd, met name door het wegnemen van een aantal administratieve belemmeringen, maar dat een groot percentage van de bevolking in Darfur, met name in gebieden die in handen van de rebellen zijn, niet door humanitaire hulpverleners kan worden bereikt vanwege de onveiligheid, het ontbreken van garanties, ontbrekende logistieke capaciteit en zware regenval, O. overwegende dat de vluchtelingen en de IDP's die zijn delegatie in Tsjaad heeft ontmoet, de Soedanese autoriteiten wantrouwen en bang zijn om terug te keren zolang hun veiligheid niet is gegarandeerd, P. overwegende dat traditionele mechanismen voor het oplossen van conflicten tussen stammen niet geschikt zijn vanwege de wreedheden die in Darfur hebben plaatsgevonden, Q. overwegende dat inheemse traditionele mechanismen niet langer zoals vroeger functioneren, wat het bijleggen van conflicten verhindert, omdat de regering van Soedan deze mechanismen door een eigen bewind heeft vervangen, R. overwegende dat de door de regering van Soedan opgezette procedures voor vrouwen die in Darfur slachtoffer van seksueel geweld zijn, onvoldoende zijn, 1. veroordeelt de regering van Soedan voor haar opzettelijke steun in Darfur aan het gericht geweld tegen burgers van bepaalde gemeenschappen - in dorpen en ook later in centra voor ontheemden -, waaronder moorden, het gebruik van seksueel geweld tegen vrouwen, plundering en algemene intimidatie; 2. is van mening dat het bestuur van Soedan al tientallen jaren lang wordt gekenmerkt door voortdurend wanbestuur, onderontwikkeling en economische en politieke marginalisering van bepaalde gemeenschappen en regio's, en dat deze situatie, alsmede het ondemocratische karakter van het huidige regime, aan het conflict in Darfur ten grondslag liggen; 3. dringt aan op een politieke in plaats van een militaire oplossing als de enige manier om een eind aan het conflict te maken; 4. verzoekt de regering van Soedan, de SLM/A en de JEM om actiever deel te nemen aan het vredesproces in Abuja (Nigeria) onder auspiciën van de Afrikaanse Unie, en om zich strikt te houden aan de Wapenstilstandsovereenkomst; 5. vestigt de aandacht op het politieke belang van het vredesproces van Naivasha (Kenia) tussen de regering van Soedan en de SPLM/A dat een eind moet maken aan een van de langstdurende conflicten in Afrika, die bijna twee miljoen levens heeft geëist en waardoor vier miljoen mensen zijn ontheemd; dringt er derhalve bij de regering van Soedan op aan om deze vredesovereenkomst af te ronden op basis van de aanzienlijke, reeds gemaakte vorderingen; 6. dringt aan op het coördineren van de vredesprocessen van Abuja en Naivasha die uiteindelijk tot een algehele alomvattende overeenkomst onder auspiciën van de internationale gemeenschap moeten leiden door te zorgen voor democratie en het delen van de macht en middelen in geheel Soedan; 7. complimenteert de Commissie en de Raad voor het feit dat zij voorgegaan zijn bij de internationale actie om het hoofd te bieden aan de crisis in Darfur, met name door bij de Wapenstilstandsovereenkomst te bemiddelen, deel te nemen aan de door de Afrikaanse Unie geleide missie voor het waarnemen van de wapenstilstand, het leveren van humanitaire hulp en het opzetten van een politiek proces om tot een oplossing van het conflict te komen; 8. beklemtoont de noodzaak van snelle besteding van de EU-financiering ten behoeve van de humanitaire steunoperatie en de Afrikaanse Unie; 9. is verheugd over de bemiddeling van de Speciale Vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties naar Soedan om toezicht te houden op de situatie in Darfur, waarop het in de resolutie van het Europees Parlement over Soedan van 31 maart 2004 (3) heeft aangedrongen; 10. verzoekt de VN en de Afrikaanse Unie om hun plannen beter te coördineren om te voorkomen dat de inrichting van de zogenaamde "veilige gebieden" die in het kader van het actieplan van de VN zijn opgezet, bewegingen van regeringstroepen mogelijk maken en zo de Wapenstilstandsovereenkomst in gevaar kan brengen; meent tevens dat iedere troepenbeweging in ieder geval moet worden beschouwd als een overtreding van de Wapenstilstandsovereenkomst; 11. verzoekt de VN ervoor te zorgen dat bij het opstellen van eventuele toekomstige plannen of maatregelen voor Darfur alle partijen bij het conflict worden geraadpleegd, waaronder de SPLM/A en de JEM, en tevens te zorgen voor raadpleging en coördinatie met de Wapenstilstandscommissie; 12. verzoekt om een aanzienlijke uitbreiding van het aantal waarnemers van de wapenstilstand als eerste stap tot verbetering van de toezichthoudende capaciteit van de Wapenstilstandscommissie van de Afrikaanse Unie; 13. verzoekt de Raad en de Commissie om het militaire en burgerpersoneel van de Afrikaanse Unie in Addis Abeba uit te breiden - waaronder aanwerving en opleiding van planningsfunctionarissen en verbetering van de hiërarchie - alsmede van het verbindingsbureau in Khartoum; 14. verzoekt de regering van Soedan om onmiddellijk alle militaire vliegtuigen in Darfur aan de grond te zetten; 15. verzoekt de regering van Soedan onmiddellijk alle politieke gevangenen vrij te laten, met inbegrip van de leden van de oppositie en de activisten voor de mensenrechten die worden genoemd in de brief die de delegatie van het Europees Parlement aan de minister van Binnenlandse Zaken heeft overhandigd; 16. dringt er bij de Soedanese autoriteiten op aan om een einde te maken aan de straffeloosheid en om de beramers en daders van misdaden tegen de menselijkheid, oorlogsmisdaden en schendingen van de mensenrechten die met genocide kunnen worden gelijkgesteld onmiddellijk voor het gerecht te brengen; meent dat de internationale gemeenschap, mocht Soedan zijn soevereine jurisdictie niet uitoefenen, een manier moet vinden om te zorgen dat deze personen, inclusief de verantwoordelijken van het huidige Soedanese regime, terechtstaan, en verzoekt de Raad en de lidstaten om de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties te vragen gebruik te maken van zijn bevoegdheid tot verwijzing, overeenkomstig artikel 13, sub b van het Statuut van Rome betreffende het Internationale Strafhof; 17. verzoekt de regering van Soedan om artikel 48 van de strafwet in te trekken en te zorgen dat vrouwen die verkracht zijn, voor of bij aangifte van het incident behandeling krijgen en te zorgen dat alles in het werk wordt gesteld om politiemensen op te leiden als het gaat om seksueel en op gender gebaseerd geweld; 18. verzoekt de VN-Veiligheidsraad om een algeheel wapenembargo voor Soedan te overwegen, alsmede andere doelgerichte sancties tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor de massale schendingen van de mensenrechten en andere wreedheden en ervoor te zorgen dat dergelijke sancties het leed van de Soedanese bevolking niet verergeren; 19. verzoekt de regering van Soedan om in te stemmen met uitbreiding van het aantal waarnemers van de UNHCR inzake de mensenrechten; 20. verzoekt de regering van Soedan om in te stemmen met oprichting van een internationale commissie inzake de mensenrechten die zich een onafhankelijk oordeel kan vormen over de misdaden die sinds april 2003 in de regio Darfur zijn begaan; 21. vraagt dat de oprichting van een internationale politiemacht in overweging wordt genomen, om te zorgen voor betere bescherming en meer zekerheid voor de burgers die gevaar lopen en om de Soedanese politie te adviseren en te steunen en het vertrouwen en het gevoel van veiligheid onder de burgers te herstellen; 22. verzoekt de regering van Soedan om haast te maken met de uitgifte van visa's voor militaire hulpverleners die naar Khartoum en verder reizen; 23. veroordeelt de kidnapping van zes hulpverleners door de SLA tussen 28 augustus en 6 september en dringt er bij alle gewapende groeperingen in de regio op aan om degenen die bij het humanitaire werk in de regio zijn betrokken, niet langer als doel te kiezen en hen in staat te stellen om zonder vrees voor intimidatie hun plicht te doen; 24. is verheugd over de overeenkomst tussen de UNHCR en de regering van Tsjaad om politiemensen te posteren rond de vluchtelingenkampen in Tsjaad teneinde voor hun veiligheid te zorgen; 25. verzoekt de lidstaten van de EU hun aanbiedingen van steun aan de Afrikaanse Unie te coördineren in plaats van bilateraal op te treden, teneinde aldus de bureaucratische last voor de Afrikaanse Unie in deze tijd van grote druk te verlichten; 26. verzoekt alle bij het conflict betrokken partijen om zich te onthouden van het aanwerven en gebruiken van kindsoldaten onder de leeftijd van 18 jaar en verzoekt de Soedanese autoriteiten om jonge ontheemden, met name minderjarige kinderen zonder begeleiding, te beschermen, zoals in de desbetreffende Verdragen is vastgelegd; 27. verzoekt de regering van Eritrea om zich te onthouden van het verlenen van directe of indirecte steun aan degenen die bij het conflict in Darfur zijn betrokken; 28. verzoekt de regeringen van Tsjaad, Libië en de Centraal Afrikaanse Republiek om strikter toezicht te houden op de handel in klein wapentuig in de regio; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Soedan, de Afrikaanse Unie, de regeringen van de EU-lidstaten, de Verenigde Staten van Amerika, Noorwegen, Tsjaad, Libië, Eritrea, Egypte en China, de secretaris-generaal van de VN, de co-voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en aan de Raad van de ACS. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties van 16 mei 2002 over de situatie in Irak elf jaar na de Golfoorlog (1) en 30 januari 2003 over de situatie in Irak (2) , zijn aanbeveling van 24 september 2003 aan de Raad betreffende de situatie in Irak (3) en Besluit 2004/155/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2003 over het gebruik van het flexibiliteitsinstrument voor herstel en wederopbouw in Irak overeenkomstig punt 24 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (4) , – gezien de resoluties 1483 (5) , 1500 (6) , 1502 (7) , 1511 (8) en 1546 (9) van de VN-Veiligheidsraad, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat resolutie 1546 van de VN-Veiligheidsraad, waarin de soevereine status van de op 30 juni 2004 geïnstalleerde Iraakse interim-regering wordt bevestigd, unaniem is goedgekeurd, en zijn instemming betuigend met de implementatie daarvan, B. overwegende dat de Europese Raad op 17-18 juni 2004 opnieuw heeft toegezegd zich sterk te zullen maken voor een veilig, stabiel, verenigd, welvarend en democratisch Irak en overwegende de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 13 september 2004, C. met voldoening kennis nemend van de mededeling ( COM(2004)0417 ) van de Commissie over de Europese Unie en Irak en het daarin voorgestelde raamwerk voor engagement, D. overwegende dat de politieke en veiligheidssituatie in Irak nog steeds instabiel is, hetgeen tal van doden en gewonden tot gevolg heeft onder de aldaar aanwezige Europeanen, onder het Iraakse volk en onder de internationale troepen die er zijn gestationeerd, 1. spreekt zijn scherpe veroordeling uit over alle vormen van blind geweld, en met name over alle terroristische aanslagen tegen burgers, religieuze minderheden, politiepersoneel en militairen van de multinationale strijdmacht, over het nemen van gijzelaars, met inbegrip van journalisten en NGO-personeel, en over de afschuwelijke moorden die er zijn gepleegd en nog steeds niet zijn bestraft; bevestigt dat alles in het werk moet worden gesteld om een halt toe te roepen aan dergelijke pogingen om de vastberaden wil van de Iraakse regering en de internationale gemeenschap om door te gaan met het democratiseringsproces, te ondermijnen door gebruikmaking van geweld; 2. spreekt met name in de scherpst mogelijke bewoordingen zijn veroordeling uit over de ontvoering van de Franse journalisten Christian Chesnot en Georges Malbrunot, alsmede van de Italiaanse hulpverleensters Simona Torretta en Simona Pari en van een Brits onderdaan, en dringt aan op hun onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating, alsook van alle andere gegijzelden, ongeacht hun nationaliteit; is verheugd over de vele steunbetuigingen voor de gegijzelden van de zijde van Iraakse burgers en vanuit de islamitische wereld; verzoekt de Iraakse autoriteiten en alle betrokken instanties al het mogelijke te doen om de gegijzelden vrij te krijgen en hiervoor geen hindernissen op te werpen; verlangt dat alles in het werk wordt gesteld om het stoffelijk overschot van de Italiaanse journalist Enzo Baldoni te repatriëren; 3. dringt er bij de voorzitter van de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB en de Commissie op aan initiatieven van de betrokken lidstaten in dit verband te steunen; 4. dringt er bij de nieuwe Iraakse regeringsautoriteiten en de religieuze gemeenschappen in het land, en met name bij alle religieuze instanties op aan iedere vorm van terrorisme in krachtige, duidelijke en niet mis te verstane termen te veroordelen; 5. bevestigt nogmaals de vastbeslotenheid van de Europese Unie om de transformatie van Irak en zijn reïntegratie in de internationale gemeenschap als een soeverein, onafhankelijk en democratisch partnerland te ondersteunen; spreekt zijn krachtige steun uit voor de door de Europese Commissie conform deze beginselen geformuleerde strategie voor de middellange termijn; 6. verlangt dat de in januari 2005 te houden verkiezingen voor een nationaal overgangsparlement, die worden beschouwd als een belangrijke stap op weg naar de vestiging van een democratisch Irak, onder vrije en eerlijke omstandigheden en met inachtneming van deelneming door vrouwen kunnen plaatsvinden; 7. steunt het voorstel van de Europese Commissie om namens de EU een extra bijdrage van 200 miljoen euro uit te trekken voor de wederopbouw van Irak in 2005, en dringt er bij de Raad op aan deze toezegging concreet gestand te doen door gebruikmaking van het flexibiliteitsinstrument, zonder dat de uitgaven voor andere externe beleidsterreinen van de EU daaronder te lijden hebben; onderstreept dat het proces van wederopbouw in alle opzichten, met name waar het de politieke, economische en financiële aspecten betreft, transparant dient te zijn; 8. beveelt aan dat zijn Commissie buitenlandse zaken een uitvoerig verslag opstelt over de situatie in Irak, met inachtneming van de gevolgen van de oorlog en van alle problemen die zijn verbonden aan het herstel, de wederopbouw en de stabilisatie van het land; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de Iraakse interim-regering, het Iraakse interim-parlement, de secretaris-generaal van de VN en de VN-Veiligheidsraad. Het Europees Parlement , – gezien de 13de bijeenkomst van de conferentie van de partijen (COP) bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantesoorten (CITES), die van 2 t/m 14 oktober 2004 in Bangkok, Thailand, zal worden gehouden, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat CITES de meest uitgebreide wereldwijde overeenkomst tot behoud van in het wild levende planten en dieren is en de overexploitatie door de internationale handel van in het wild levende dier- en plantesoorten voorkomt, met 166 overeenkomstsluitende partijen, waaronder de 25 lidstaten, B. overwegende dat het gebruik door de mens van de natuurlijke hulpbronnen, de vernietiging van habitats, klimaatverandering, de overexploitatie van in het wild levende dier- en plantesoorten en de illegale handel daarin de belangrijkste oorzaken zijn van de verschraling van de biodiversiteit op aarde, C. overwegende dat een sensibilisering van het publiek in de consumentenlanden essentieel was en is voor het toezicht op stropen en de illegale internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantesoorten, D. overwegende dat CITES bij de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) en andere visserij-organen een aanvullende rol speelt bij het behoud van zeevissoorten die door de internationale handel bedreigd kunnen worden, E. overwegende dat de International Commissie voor de Walvisvaart (IWC), erkend door CITES als het gezaghebbende orgaan voor de regulering van het behoud en beheer van walvissen, een wereldomspannend moratorium op de walvisvangst voor commerciële doeleinden heeft afgekondigd, F. overwegende dat het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (CMS) de grote witte haai in de CMS-bijlagen I en II heeft opgenomen; dat Australië de soort in 2001 in de CITES-bijlage III heeft opgenomen, met voorbehoud van Noorwegen en Japan; en dat de Internationale Unie voor het Behoud van de Natuur (IUCN) sinds 1996 de soort als kwetsbaar in de rode IUNC-lijst van bedreigde soorten heeft vermeld, G. overwegende dat de partijen, in tegenstelling tot de aanbeveling in de resolutie van het Europees Parlement van 24 oktober 2002 inzake de 12de bijeenkomst van de partijen bij deOvereenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantesoorten (CITES) (1) , op de 12de bijeenkomst van de COP een voorstel goedkeurden om de handel in ivoor door Botswana, Namibië en Zuid-Afrika toe te staan en dat niettemin binnen de door de 12de bijeenkomst van de COP gestelde tijdslimiet niet werd voldaan aan de voorwaarden die in dat besluit werden vastgelegd, 1. doet een beroep op de Europese Commissie en de lidstaten zich bij al hun besluiten over werkdocumenten en voorstellen voor opneming in een lijst te laten leiden door het voorzorgsbeginsel; 2. verzoekt de Europese Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat besluiten ter versterking van de coördinatie tussen CITES en andere overeenkomsten inzake de biodiversiteit niet leiden tot ondermijning van CITES als een wereldomspannende beschermingsovereenkomst en de strikte beschermingsmaatregelen van CITES; 3. is sterk gekant tegen het houden van geheime stemmingen en is er teleurgesteld over dat het Permanent Comité van CITES geen voorstellen heeft gedaan om de mogelijkheid van het gebruik van geheime stemmingen in het besluitvormingsproces van de Overeenkomst uit te sluiten; 4. is verheugd over de voorstellen van Kenia tot instelling van moratorium van twintig jaar op alle handel in ivoor, dat onder meer wordt gesteund door twaalf Centraal- en Westafrikaanse staten in het olifantengebied, waardoor de internationale gemeenschap het kernpunt in het huidige debat zou kunnen verschuiven van de handel in ivoor naar de werkelijke bedreigingen voor olifanten, hun leefgebieden en de middelen van bestaan van de bevolking; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan deze voorstellen te steunen; 5. is verheugd over het Australische voorstel om de grote witte haai met een quotum van nul op te nemen in Bijlage II van CITES; is van oordeel dat het voorzorgsbeginsel vaststelling van een quotum van nul gebiedt totdat er voldoende gegevens over de behoudsstatus van deze soort beschikbaar zijn om enig quotum te rechtvaardigen; 6. geeft, overeenkomstig het voorstel van de Commissie voor een mandaat voor de 13de bijeenkomst van de COP, zijn steun aan: 7. dringt er bovendien bij de Commissie en de lidstaten op aan hun steun te geven aan: 8. dringt bij de Commissie en de lidstaten aan op verwerping van: 9. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten de internationale samenwerking bij de tenuitvoerlegging van de CITES-Overeenkomst te versterken door extra stimulansen en financiële steun te leveren voor met name opleiding en technische bijstand op het gebied van de identificatie van soorten en handhavingsmaatregelen; 10. herinnert eraan dat de Europese Unie een van de grootste markten voor de illegale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantesoorten is en dat de toepassing van CITES per lidstaat verschilt en verzoekt de Commissie en de lidstaten de coördinatie van hun streven naar handhaving van de EU-wetgeving op het gebied van de handel in wilde dier- en plantesoorten te versterken; 11. dringt er bij de partijen bij CITES die zulks nog niet hebben gedaan op aan het amendement van Gaborone te ratificeren, waardoor de Europese Gemeenschap overeenkomstsluitende partij bij CITES zou kunnen worden; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de partijen bij CITES en het secretariaat van CITES. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie over het werkdocument van de Commissie: Perspectieven en prioriteiten voor het ASEM-proces (ontmoeting Azië-Europa) in het nieuwe decennium, van 13 juni 2001 (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie over de mededeling van de Commissie Europa en Azië: een strategisch kader voor versterkt partnerschappen, van 5 september 2002 (2) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Birma, met name die van 11 april 2002 (3) , 13 maart 2003 (4) , 5 juni 2003 (5) , 4 september 2003 (6) en 11 maart 2004 (7) , – gezien de verklaring van het voorzitterschap over de vierde Azië-Europa bijeenkomst (ASEM IV) te Kopenhagen van 23-24 september 2002, – gezien de verklaring van het voorzitterschap over de tiende vergadering van het ASEAN (Association of South East Asian Nations) regionaal forum van 18 juni 2003, – gezien de verklaring van de derde vergadering van het partnerschap Azië-Europa (ASEP III) te Hue op 25 en 26 maart 2004, – gezien het feit dat Birma lid is van ASEAN en in 2006 het voorzitterschap van ASEAN zal bekleden, – gezien de verklaring van het voorzitterschap over de zesde ASEM-bijeenkomst van ministers van Buitenlandse Zaken te Kildare, op 17 en 18 april 2004, – gezien de verklaring van het voorzitterschap over de elfde vergadering van het ASEAN regionaal forum van 2 juli 2004, – gezien het gemeenschappelijk standpunt 96/635/GBVB van de Raad van 28 oktober 1996 betreffende Birma, door de Raad vastgesteld op grond van artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals verlengd en gewijzigd bij gemeenschappelijk standpunt 2003/297/GBVB van de Raad van 28 april 2003 betreffende Birma (8) , – gezien het resultaat van de besprekingen tijdens de bijeenkomst van ministers van Buitenlandse Zaken te Gymnich op 3 en 4 september 2004, – gezien de conclusies van de Raad van 13 september 2004, – gezien de komende ASEM V-top die op 8 en 9 oktober 2004 te Hanoi zal plaatsvinden, - gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de ASEM V-top deel uitmaakt van het ASEM proces dat het de EU- lidstaten en Aziatische landen de mogelijkheid biedt een evenwichtig Azië-Europa partnerschap op te bouwen op de drie pijlers van politieke, economische en culturele dialoog, B. overwegende dat volgens berichten de leiders van de ASEAN-landen te kennen hebben gegeven dat Birma zou moeten worden toegelaten tot deelname aan de ASEM V- top, C. overwegende dat de State, Peace and Development Council (SPDC) de uitslag heeft genegeerd van de in 1990 voor het laatst in Birma gehouden verkiezingen, waarbij de National Leage for Democracy (NLD) 82% van de stemmen heeft behaald, en de NLD heeft belet de regering over te nemen, ondanks hun wettig recht daartoe, D. overwegende dat de bevolking van Birma aan schendingen van de mensenrechten blootstaat, waaronder dwangarbeid, vervolging van dissidenten, marteling, dienstplicht van kindsoldaten, ernstige mishandeling door regeringstroepen van tot minderheden behorende vrouwen en kinderen, en gedwongen migratie, E. overwegende dat Daw Aung San Suu Kyi nog steeds onder huisarrest staat, zonder telefonische verbinding, en dat bezoekers toestemming van de regering nodig hebben om haar te bezoeken; dat de National Leage for Democracy (NLD) voortdurende intimidaties te verduren heeft en het Nationale Congres een werkelijk open debat niet toestaat, F. overwegende dat de vrijlating van Daw Aung San Suu Kyi en andere gedetineerde NLD-leiders een essentiële voorwaarde is voor iedere zinvolle dialoog met het regime, G. overwegende dat in Birma meer dan 1.000 politieke gevangenen vastzitten, en dat de Birmese regering de gevangenen adequate medische zorg in de gevangenis nog steeds ontzegt, H. overwegende dat de toetreding van 10 nieuwe lidstaten tot de EU ook uitbreiding van de ASEAN nodig maakt, en dat Cambodja, Laos en Birma aanvragen hebben ingediend voor het lidmaatschap van de ASEM, I. overwegende dat gedurende de zesde ASEM-bijeenkomst van de ministers van buitenlandse zaken in Kildare in april 2004 duidelijke voorwaarden zijn gesteld voor de toetreding van Birma tot de ASEM, waaronder de vrijlating van Aung San Suu Kyi als minimumvoorwaarde, vrijheid van werken voor de NLD, en het aangaan van een oprechte politieke dialoog met democratisch gezinde en etnische groeperingen in Birma, J. overwegende dat het Birmese regime aan geen van deze voorwaarden heeft voldaan, K. overwegende dat de NLD aangedrongen heeft op tegen Birma gerichte investeringssancties, L. overwegende dat de EU-lidstaten nog steeds tot de grootste investeerders in en handelspartners van Birma behoren, M. overwegende dat de ministers van Buitenlandse Zaken van de 25 EU-landen tijdens hun informele bijeenkomst te St. Gerlach op 3 september 2004 hebben ingestemd met deelname van Birma aan de aanstaande ASEM-top, maar alleen op het niveau beneden dat van staatshoofd/regeringsleider, N. N overwegende dat de Raad heeft besloten dat wanneer de Birmese regering op het moment van de ASEM V-top niet heeft voldaan aan de volgende drie voorwaarden: vrijlating van Daw Aung San Suu Kyi en andere NLD-leiders, de vrije hand voor de NLD en een uitnodiging aan de NLD en andere politieke partijen tot vrije deelname aan het nationaal congres, tot verdere stappen te zullen besluiten in zijn volgende vergadering van 11 oktober, 1. betreurt de beslissing van de EU-ministers van Buitenlandse Zaken om Birma toe te staan aan de ASEM V-top deel te nemen en het nemen van verdere maatregelen uit te stellen tot na die top; 2. meent dat het Birmese regime deze beslissing zou kunnen opvatten als signaal dat de EU verminderde prioriteit toekent aan de vrijlating van Daw Aung San Suu Kyi, en zich daardoor aangemoedigd zou kunnen voelen tot verdere harde maatregelen tegen de NLD en haar leiders; 3. blijft bij zijn standpunt dat Birma niet aan de ASEM V-top mag deelnemen en geen lid mag worden van de ASEM zolang er van onomkeerbare politieke veranderingen op de weg naar democratie in dat land geen sprake is; 4. verlangt de onmiddellijke vrijlating van en volledige bewegings- en meningsvrijheid voor Daw Aung San Suu Kyi en andere leidende NLD-leden en de andere politieke gevangenen die door de SPDC worden vastgehouden; 5. dringt erop aan dat de tot dusver gesloten NLD-kantoren alle weer worden opengesteld; doet een beroep op de SPDC onmiddellijk een zinvolle dialoog met de NLD en etnische groeperingen aan te gaan om herstel van de democratie en eerbiediging van de mensenrechten, met inbegrip van de rechten van etnische minderheden, in Birma te bewerkstelligen; 6. dringt erop aan dat de SPDC haar greep op de macht opgeeft en dat de uitslag van de laatste verkiezingen volledig wordt geëerbiedigd, dat de procedures van het nationaal congres worden gewijzigd en er een tijdschema voor de voltooiing daarvan wordt opgesteld; 7. dringt erop aan het gemeenschappelijk EU-beleid inzake Birma onmiddellijk te verscherpen en naast de door de Raad voorgestelde maatregelen ook een verbod uit te vaardigen op invoer van goederen en diensten van ondernemingen die in handen zijn van de krijgsmacht, van militair personeel en hun medewerkers alsmede een verbod op invoer van strategisch belangrijke goederen uit economische monopolistische sectoren, zoals de edelsteen- en timmerhoutsector, en doet verder een beroep op reisbureaus en onafhankelijke touroperators in de EU om af te zien van het aanbieden en verkopen van vakantiereizen naar Birma; 8. bepleit de aanstelling van een EU-gezant die zich moet inspannen voor vrijlating van Aung San Suu Kyi en vrijheid voor de NLD; 9. dringt erop aan dat de VN gerichte sancties tegen Birma uitvaardigt, dat de VN-Veiligheidsraad zich met spoed over de situatie in Birma buigt, en dat speciaal VN-gezant Razali Ismail, onbeperkte toegang krijgt tot Aung San Suu Kyi; 10. verlangt dat de aanbevelingen in het verslag van de speciaal rapporteur van de VN van januari 2004 ten uitvoer worden gelegd; 11. verzoekt de ASEAN-landen om samen met de EU grotere druk op de SPDC uit te oefenen om Aung San Suu Kyi en andere gevangen genomen NLD-leden onmiddellijk vrij te laten, zinvolle maatregelen te nemen om hun invloed op het Birmese regime aan te wenden om democratische veranderingen ten goede in Birma tot stand te brengen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten van ASEAN en ASEM, Daw Aung San Suu Kyi, de NLD, de SPDC en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Servië en Montenegro en Joegoslavië, – onder verwijzing naar zijn resoluties betreffende de jaarverslagen van de Commissie over het stabilisatie- en associatieproces voor Zuidoost-Europa van 7 november 2002 (1) en 20 november 2003 (2) , – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. gelet op het streven van de Europese Unie tot bevordering van de democratisering en de naleving van de mensenrechten en de rechten van minderheden in de Republiek Servië en de Unie van Servië en Montenegro, B. gelet op het feit dat er in de afgelopen maanden doorlopend sprake was van vervolging van de minderheden in Vojvodina, en met name van de Hongaarse minderheid, C. overwegende dat er in diverse steden van de provincie Vojvodina duidelijke aanwijzingen zijn voor recente geweldpleging jegens Servische burgers van Hongaarse oorsprong, zoals schending van grafstenen in een groot aantal steden, een groot aantal anti-Hongaarse opschriften, het in brand steken van de nationale vlag van de Republiek Hongarije en het gewelddadig optreden door de politie tegen een burgemeester die de Hongaarse minderheid vertegenwoordigt, D. overwegende dat men deze feiten misschien zou kunnen opvatten als geïsoleerde lokale incidenten, maar dat er wel degelijk een gevaar bestaat dat zij in bepaalde richtingen zouden kunnen escaleren, E. overwegende dat de centrale en plaatselijke overheden van Servië in het afgelopen anderhalf jaar hebben nagelaten de naleving van de fundamentele mensenrechten te garanderen, waaronder die van etnische en nationale minderheden, en ook hebben nagelaten de personen die deze overtredingen begaan hebben voor de rechter te brengen, F. ernstig verontrust over het feit dat de Servische autoriteiten doorgaans de andere kant uitkijken wanneer er sprake is van geweld, waarbij zij veinzen dat het om eenvoudig vandalisme gaat en weigeren zich rekenschap te geven van de nationalistische of sektarische beweegredenen, G. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten voortdurend hebben aangedrongen op de eerbiediging van de fundamentele waarden en de rechten van de minderheden in de gehele regio, H. kennis nemend van recente maatregelen van de autoriteiten van Belgrado om iets te doen aan deze ernstige situatie en de verwachting uitsprekend dat zij verdere concrete maatregelen zullen nemen, 1. spreekt zijn diepe verontrusting uit over de herhaalde schendingen van mensenrechten in de provincie Vojvodina; 2. doet een beroep op de autoriteiten van de Republiek Servië en de Unie van Servië en Montenegro om zich rekenschap te geven van het criminele karakter van dit gewelddadig optreden en in verband daarmee maatregelen te nemen op grond van de vigerende wetgeving, en dringt aan op het belang dat er met onmiddellijke ingang effectieve maatregelen worden genomen, omdat soortgelijke gebeurtenissen niet ongestraft mogen blijven en in de toekomst moeten worden verhinderd; 3. herinnert de regeringen van de Republiek Servië en van de Unie van Servië en Montenegro eraan dat de naleving van de beginselen van vrijheid, democratie, naleving van de mensenrechten, minderheidsrechten en fundamentele vrijheden en respect voor de rechtsstaat tot de grondbeginselen van het stabilisatie- en associatieproces behoren en een absolute voorwaarde vormen voor een toekomstige relatie met de Europese Unie, welke ook fatsoenlijke betrekkingen met alle nabuurlanden vereist; 4. doet een beroep op de regionale vergadering van Vojvodina om met spoed oplossingen te vinden voor deze kwesties en een politiek klimaat te scheppen dat behulpzaam is bij het tegemoetkomen aan de zorgen en aspiraties van alle burgers bij het garanderen van de veiligheid en de rechtsstaat in de gehele regio; 5. verzoekt de Conferentie van voorzitters de Delegatie voor de betrekkingen met Albanië, Bosnië-Herzegovina en Servië en Montenegro (inclusief Kosovo) toestemming te verlenen om een onderzoeksmissie naar de provincie Vojvodina te zenden, die over haar bevindingen verslag uitbrengt aan de Commissie buitenlandse zaken en haar Subcommissie mensenrechten, met het oog op nader te nemen stappen; 6. doet een beroep op de Raad en de Commissie om de ontwikkelingen in Vojvodina nauwgezet te volgen en de politieke invloed van de Europese Unie aan te wenden om deze kwestie aan de orde te stellen bij alle autoriteiten van de Republiek Servië en de Unie van Servië en Montenegro; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de regeringen en de parlementen van de Republiek Servië en de Unie van Servië en Montenegro, de autoriteiten van de provincie Vojvodina, de bijzondere coördinator voor het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa en de OVSE. Het Europees Parlement , – verwijzend naar het bezoek van een EU-onderzoeksmissie aan de Malediven naar aanleiding van het afkondigen van de noodtoestand aldaar, – gelet op het VN-Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing (CAT) dat de Malediven in mei van dit jaar hebben getekend, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de afkondiging van de noodtoestand en de daarop volgende arrestaties op grote schaal (194 personen, waaronder 10 parlementsleden) een buitenproportionele reactie is van de autoriteiten op wat in wezen een vreedzame demonstratie was, B. vaststellend dat president Gayoom opsluiting hanteert als middel om de parlementaire democratie te onderdrukken en dat hij momenteel de gehele leiding van de Democratische partij van de Malediven achter de tralies heeft laten zetten, met inbegrip van de parlementsleden Dr. Mohamed Munavvar (voormalig advocaat-generaal), Ali Faiz, Ilyas Hussein, Ahmed Shafeeq, Ahmed Adil, Dr. Hussein Rasheed Hassan (lid van de nationale commissie voor mensenrechten), de heer Ibrahim Hussain Zaki (de alom gerespecteerde diplomaat en voormalig secretaris-generaal van de Associatie voor Zuidaziatische regionale samenwerking (SAARC), de parlementsleden Ibrahim Ismail, Mohammed Naseem, Ahmed Athif en Gasim Ibrahim (voormalig voorzitter van de Kamer van Koophandel en van de SAARC en hervormingsgezinde kandidaat voor de post van parlementsvoorzitter in het Maledivische parlement), C. overwegende dat de volgende publieke personen in volstrekte isolatie gevangen worden gehouden en naar verluidt zijn gefolterd: Husnoo Alsnood (advocaat en lid van de nationale commissie voor mensenrechten), Fathimeen Nisreen, Mohammed Niyaz, Ahmed Ibrahim Didi, Mohamed Zaki, Ibrahim Zaki, Maria Manike, Jennifer Latheef, Aminath Najeeb, Mohammed Naseem en Asad Whaeed, D. overwegende dat in het meest recente strategisch landenverslag van de Commissie de volgende problemen worden gesignaleerd op de Malediven: "willekeurige arrestaties", "geïsoleerde opsluiting" en het "ontbreken van een onafhankelijke rechterlijke macht" en dat hierin wordt vastgesteld dat "de individuele vrijheden zijn ingeperkt", E. overwegende dat de protestbetoging tot doel had constitutionele hervormingen en de vrijlating van politieke gevangenen te eisen, F. overwegende dat deze kleine eilandstaat in de Indische Oceaan al sinds 26 jaar zucht onder een zeer streng totalitair regime, G. overwegende dat er iets fundamenteel mis is met het kiesstelsel van de Malediven, vanwege het eenpartijsysteem en het feit dat ook de rechterlijke macht partijdig is, H. overwegende dat het hervormingsproces op de Malediven zich in een cruciale fase bevindt, I. overwegende dat president Gayoom heeft voorgesteld de grondwet zodanig te wijzigen dat zijn bevoegdheden worden ingeperkt en de vorming van politieke partijen in het land mogelijk wordt, maar dat de tegenstanders van het regime zeer sceptisch staan tegen alle tot dusver voorgestelde wijzigingen, J. overwegende dat de EU-delegatie die een bezoek heeft gebracht aan de Malediven, de toegang tot de gevangenen is geweigerd, K. vaststellend dat de Malediven het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind op 13 maart 1991 hebben ondertekend doch dat dit land nog steeds minderjarigen in zijn gevangenissen heeft, L. vaststellend dat de Malediven zich internationaal hebben verbonden tot de beëindiging van alle vormen van discriminatie op grond van geslacht, door de ondertekening van het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) op 31 juli 1993, M. overwegende dat de burgers van de Malediven in deze sfeer van intimidatie geen vrijheid van meningsuiting hebben en dat de president de media controleert, N. overwegende dat de Malediven een bijzondere band hebben met de Europese Unie en ontwikkelingshulp ontvangen, O. overwegende dat de handel met de Malediven is toegenomen en dat de import vanuit de Malediven naar de EU in 2002 een waarde vertegenwoordigde van 38 miljoen euro, P. vaststellend dat de Europese Commissie voor de Malediven een ontwikkelingssamenwerkingsbudget beschikbaar heeft gesteld ten bedrage van 2 miljoen euro, Q. overwegende dat de Malediven deel uitmaken van de groep van "minst ontwikkelde landen" en voor hun ontwikkeling in belangrijke mate afhankelijk zijn van het buitenland, R. overwegende dat geen EU-steun wordt verstrekt aan corrupte regimes die hun internationale verplichtingen aan hun laars lappen, en dat deze steun afhankelijk wordt gesteld van de staat van dienst van het ontvangende land op het gebied van behoorlijk bestuur, de rechtsstaat, de mensenrechten en zijn bereidheid tot hervorming, S. overwegende dat de EU de toekomstige ontwikkelingen nauwlettend zal volgen, overeenkomstig de mensenrechtenbepalingen die zijn vastgelegd in de Overeenkomst van Cotonou en hiermee verband houdende overeenkomsten, T. overwegende dat president Gayoom in het verleden met succes een toeristische industrie op poten heeft weten te zetten, doch tevens een bloeiend familiebedrijf en een hecht politiek netwerk over het gehele land heeft opgezet, U. overwegende dat het afgelopen jaar 106.451 Italianen, 77.642 Duitsers, 71.440 Britten, alsmede toeristen van andere lidstaten de Malediven hebben bezocht zonder zich bewust te zijn van het feit dat de Malidivische autoriteiten de fundamentele mensenrechten onvoldoende eerbiedigen en een aantal mensen zonder vorm van proces gevangen wordt gehouden, 1. verzoekt president Gayoom onmiddellijk de noodtoestand op de Malediven in te trekken, de fundamentele mensenrechten van zijn burgers te waarborgen en de democratische hervormingsgezinden die hij op 14 augustus 2004 arresteerde, vrij te laten; 2. maant de regering aan werk te maken van een open en grondig hervormingsproces als de beste manier om de stabiliteit in het land te waarborgen; 3. wenst dat een begin wordt gemaakt met de toegezegde democratisering, in het bijzonder de totstandbrenging van politiek pluralisme en de vrijheid de regering van het land te kiezen; 4. pleit voor een spoedig akkoord met het Internationale Comité van het Rode Kruis (ICRC) inzake toezicht op de gevangenissen; 5. roept de Commissie en de lidstaten op onmiddellijk alle niet-humanitaire steun aan de Malediven te staken en met onmiddellijke ingang een reisverbod in te stellen teneinde te voorkomen dat leden van de regering en andere gezagsdragers van de Malediven afreizen naar de lidstaten van de Europese Unie; 6. verzoekt de EU en de regeringen van de lidstaten vast te stellen naar welke buitenlandse banken Maledivisch overheidsgeld is doorgesluisd; 7. verzoekt de Europese Unie alle toeristen die plannen maken om een bezoek te brengen aan de Malediven te waarschuwen voor de staat van dienst van dit land op het gebied van mensenrechten; 8. verzoekt de Europese Commissie de aanzet te geven tot een officieel EU-voorlichtingsprogramma op de lange termijn, in het kader waarvan toeristen bij het maken van hun reisplannen worden gewezen op de staat van dienst van bepaalde landen op het gebied van mensenrechten en waarbij toeristen worden gewaarschuwd voor landen die op dit vlak de internationale normen niet eerbiedigen; 9. verzoekt de regering van de Malediven toestemming te geven voor een ontmoeting tussen een delegatie van de Europese Unie en militanten die voor democratie hebben betoogd; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, het Gemenebest, de regering van de Verenigde Staten, de Wereldtoerisme-autoriteit en alle toeristische organen, de IATA- en ATOL-reisorganisaties en luchtvaartmaatschappijen, de regering van India en de regeringen van de SAARC-landen.