Het Europees Parlement, - gelet op artikel 150, lid 2 van zijn Reglement, - gelet op zijn eerder aangenomen resoluties dienaangaande, - gezien advies nr. 15 van 14 november 2000 van de Europese ethische groep voor natuurwetenschappen en nieuwe technologieën bij de Commissie inzake de ethische aspecten van het onderzoek naar en het gebruik van menselijke stamcellen, - gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 19 oktober 2000 om de instelling van een tijdelijke commissie voor te stellen die tot taak krijgt de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de menselijke genetica en nieuwe medische technologieën te bestuderen, besluit als volgt: 1. Er wordt voor de duur van twaalf maanden, te rekenen vanaf de datum van aanneming van dit besluit, een tijdelijke commissie ingesteld die tot taak krijgt de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de menselijke genetica en andere nieuwe technologieën in de moderne geneeskunde te bestuderen en hierover verslag uit te brengen. 2. De tijdelijke commissie krijgt tot taak: 3. De bevoegdheden van zijn vaste commissies die betrokken zijn bij de follow-up en de toepassing van de Gemeenschapswetgeving op deze terreinen, blijven ongewijzigd. De tijdelijke commissie kan evenwel aanbevelingen doen of om andere maatregelen of initiatieven verzoeken. 4. De tijdelijke commissie zal bestaan uit 36 gewone leden en 36 plaatsvervangers, wier namen in de bijlage zijn vermeld. Leden van de Tijdelijke Commissie menselijke genetica en andere nieuwe technologieën in de moderne geneeskunde FRACTIE aantal GEWONE LEDEN PLAATSVERVANGERS PPE /DE 14 BUTTIGLIONE, Rocco BODRATO, Guido DOYLE, Avril SMET, Miet EVANS, Jonathan FLORENZ, Karl-Heinz FERRER, Concepció GROSSETÊTE, Françoise FIORI, Francesco MARTENS, Maria FLEMMING, Marialiese MOREIRA DA SILVA, Jorge GIL-ROBLES GIL-DELGADO, José María NISTICO', Giuseppe KORHOLA, Eija-Riitta Anneli POSSELT, Bernd LIESE, Peter RÜBIG, Paul MÜLLER, Emilia Franziska SOMMER, Renate OOMEN-RUIJTEN, Ria HELMER, Roger PURVIS, John AYUSO GONZÁLEZ, María del Pilar SUDRE, Margie GUTIÉRREZ-CORTINES, Cristina TRAKATELLIS, Antonios WIJKMAN, Anders PSE 11 BOWE, David BERENGUER FUSTER, Luis CANDAL, Carlos CORBEY, Dorette CAUDRON, Gérard KARLSSON, Hans DEHOUSSE, Jean Maurice KOUKIADIS, Ioannis GEBHARDT, Evelyne MILLER, Bill GOEBBELS, Robert MYLLER, Riitta McNALLY, Eryl SACCONI, Guido PACIOTTI, Elena SORNOSA MARTÍNEZ, María ROTH-BEHRENDT, Dagmar THORNING-SCHMIDT, Helle SCHEELE, Karin ZIMERAY, François VALENCIANO, Elena MALLIORI, Minerva ELDR 3 SBARBATI, Luciana DE CLERCQ, Willy WALLIS, Diana DYBKJAER, Lone THORS, Astrid MAATEN, Jules VERTS/ALE 3 BREYER, Hiltrud AHERN, Nuala EVANS, Jillian SCHÖRLING, Inger ROD, Didier LANNOYE, Paul GUE/NGL 2 FRAISSE, Geneviève ALYSSANDRAKIS, Kostantinos MARSET CAMPOS, Pedro MEIJER, Erik UEN 1 BERLATO, Sergio MONTFORT, Elizabeth TDI 1 MARTINEZ, Jean Claude DELL'ALBA, Gianfranco EDD 1 BLOKLAND, Johannes SANDBÆK, Ulla Margrethe Totaal… 36 (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het gemeenschappelijk standpunt wordt goedgekeurd; het besluit wordt derhalve overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn vastgesteld. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het gemeenschappelijk standpunt wordt goedgekeurd; het besluit wordt derhalve overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn vastgesteld. (Raadplegingsprocedure) (Raadplegingsprocedure) (Raadplegingsprocedure) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (9448/1/2000 - C5-0431/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 594 (3) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 428 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0348/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 448 ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 152 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0400/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0377/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. wenst opnieuw te worden geraadpleegd indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8129/1/2000 - C5-0327/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1995) 655 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1997) 565 (3) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0368/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7484/1/2000 - C5-0422/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1996) 97 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1998) 78 (3) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0370/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie ten aanzien van Rusland die op 4 juni 1999 door de Europese Raad van Keulen is aangenomen (1) , - gezien de werkprogramma's van het Finse, het Portugese en het Franse voorzitterschap van de Raad (1999-2000) met het oog op de uitvoering van de strategie, en de door het Finse en het Portugese voorzitterschap ingediende uitvoeringsrapporten, - gezien de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (OPS) tussen de Europese Unie en Rusland, die op 1 december 1997 in werking is getreden, - gezien de conclusies van de Europese Raden van Keulen (3-4 juni 1999), Helsinki (10-11 december 1999) en Santa Maria da Feira (19-20 juni 2000), - gezien de mededeling van de Commissie "Een noordelijke dimensie voor het beleid van de Unie” ( COM(1998) 589 - C4-0067/1999 ) en het actieplan voor de Noordelijke dimensie, waarvoor in Feira steun is uitgesproken, - gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 10-11 juli 2000, - gezien de voorstellen van de Commissie voor de zitting van de Europese Raad van 13-14 oktober 2000 in Biarritz om op lange termijn de onafhankelijkheid van de EU op energiegebied te waarborgen, - gezien de gezamenlijke verklaringen van de Topconferenties EU-Rusland van 22 oktober 1999 in Helsinki en van 29 mei 2000 in Moskou, - gezien de Russische middellangetermijnstrategie voor de ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Russische Federatie en de Europese Unie (2000-2010), die werd gepresenteerd op de Topconferentie EU-Rusland in Helsinki, - gezien de evaluatie die de Commissie namens de evaluatie-eenheid EG-SCR heeft gemaakt van het Tacis-landprogramma in Rusland (januari 2000), en de evaluatie die de Commissie heeft gemaakt van het European Senior Service Network van Tacis (oktober 1999), - gelet op de Stichtingsakte NAVO-Rusland, die op 27 mei 1997 in Parijs in aangenomen, - gezien zijn talloze resoluties over de oorlog in Tsjetsjenië, - gezien zijn resolutie van 4 mei 1999 over de mededeling van de Commissie "Een noordelijke dimensie voor het beleid van de Unie” ( COM(1998) 589 - C4-0067/1999 ) (2) , - gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 5 mei 1999 over de gemeenschappelijke strategie ten opzichte van de Russische Federatie (3) , - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0363/2000 ), A. overwegende dat de uitgebreide samenwerking tussen de Europese Unie en Rusland in het niet langer gedeelde Europa in belangrijke mate bijdraagt tot de veiligheid en stabiliteit in dit werelddeel en dat de strategie van de EU ter verdieping van de betrekkingen met Rusland en het actieplan daarom van bijzondere betekenis zijn, B. overwegende dat de erkenning van het democratisch bestel en de bescherming van de mensenrechten en rechten van minderheden de basis voor dergelijke diepergaande betrekkingen vormen en dat de ontwikkeling en de consolidering van de democratie en de rechtstaat in Rusland daarom voorrang moeten genieten, C. overwegende dat de betrekkingen van de Unie met Rusland van cruciaal belang zijn met het oog op het streven naar sociale, economische en politieke zekerheid in Europa en overwegende dat een aantal gezamenlijke waarden, waaraan ook Rusland getoetst wil worden, het mogelijk maken om deze betrekkingen aanzienlijk te verdiepen, D. overwegende dat de lidstaten en het Tacis-comité door de gemeenschappelijke strategie zijn gebonden, dat de lidstaten hun beleid ten aanzien van Rusland in overeenstemming moeten brengen met de gemeenschappelijke strategie, en dat een nauwe coördinatie tussen de EU-instellingen en de lidstaten strikt noodzakelijk is, E. overwegende dat overeenkomstig artikel 23, lid 2 van het EU-Verdrag alle besluiten inzake de toepassing van de gemeenschappelijke strategie, ongeacht de pijler waaronder zij vallen, in de Raad met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen moeten worden genomen, F. vaststellend dat de goedkeuring van de gemeenschappelijke strategie niet vergezeld is gegaan van enig besluit om in het licht van de nagestreefde doelstellingen ook de daarvoor beschikbare financiële middelen te verhogen, G. overwegende dat Tacis vrijwel het enige EU-instrument blijft dat ter beschikking van de Russische Federatie staat; dat de invloed van Tacis op een in sociaal-economisch opzicht evenwichtige ontwikkeling in het land miniem is en dat de betekenis van de uitbreiding van programma's voor opleiding en wetenschap voor de consolidering van de democratie tot dusver niet voldoende is onderzocht, H. overwegende dat de in het kader van het Tacis-programma voor Rusland beschikbaar gestelde middelen in de eerste plaats moeten worden bestemd voor de totstandbrenging en stabilisering van een maatschappelijk middenveld en voor mechanismen van "checks and balances” in deze nog onstabiele samenleving, I. overwegende dat de steun voor de totstandkoming en volledige tenuitvoerlegging van de beginselen van de rechtsstaat en een goed functionerende democratie, behoorlijk bestuur in een federale structuur en de totstandkoming van een maatschappelijk middenveld een belangrijk probleem vormen dat in het kader van het Tacis-programma moet worden aangepakt, J. overwegende dat het European Senior Service Network (ESSN), in het kader waarvan gepensioneerde EU-managers en -ambtenaren op een rechtstreekse en snelle manier kennis en know-how hebben overgedragen naar de nieuw geprivatiseerde sector in Rusland, zich heeft doen kennen als een zeer doeltreffend Tacis-programma, maar dat voor dit programma niet de middelen beschikbaar zijn die het verdient, K. overwegende dat de middelen die in het kader van het Tacis-programma voor Rusland beschikbaar zijn, geconcentreerd dienen te worden op projecten die doeltreffend gebleken zijn of waarvoor een goede kosten-batenverhouding op sociaal, democratisch of economisch gebied wordt verwacht, waarbij ten volle gebruik moet worden gemaakt van de bepalingen in de nieuwe Tacis-verordening over het dialoogmechanisme, L. overwegende dat de mogelijkheden van de delegatie van de Commissie in Moskou om in het kader van de EU-steunprogramma's in Rusland een doeltreffende rol te spelen ernstig worden belemmerd door lange administratieve procedures en misverstanden die het gevolg zijn van verschillende factoren zoals het aan beide kanten bestaan van al te zeer gecentraliseerde besluitvormingsprocedures die resulteren in vertragingen en leiden tot niet-optimale besluiten, M. overwegende dat Rusland en de Unie niet alleen in vergaande mate gemeenschappelijke belangen hebben op het gebied van handel, investeringen, grondstoffen, energie, wetenschap, cultuur, massacommunicatie, technologie, infrastructuur, milieu, nucleaire veiligheid en de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, maar ook in die zin dat zij streven naar een bepaalde mate van convergentie van hun respectieve beleid op het gebied van buitenlandse, veiligheids- en defensiezaken, met name in de Balkan, de republieken in de zuidelijke Kaukasus, Centraal-Azië en het Midden-Oosten, N. overwegende dat de gemeenschappelijke strategie met Rusland een reeks gemeenschappelijke instrumenten omvat voor een Europees veiligheidsconcept, vormen van dialoog, gemeenschappelijke maatregelen ter voorkoming van conflicten alsmede gesprekken over ontwapening, met inbegrip van bijzondere mechanismen ter ontwikkeling van gezamenlijke initiatieven ten aanzien van derde landen en regio's, en dat deze mogelijkheden tot nog toe nauwelijks tot concrete activiteiten hebben geleid, O. overwegende dat het EU-beleid inzake de noordelijke dimensie tot dusverre onderbenut is gebleven, hoewel dit belangrijke aanknopingspunten biedt met betrekking tot het vraagstuk van partnerschap en samenwerking met Rusland betreffende de enclave Kaliningrad en de grensoverschrijdende samenwerking tussen Rusland en de Baltische landen; overwegende dat het EU-beleid inzake de noordelijke dimensie volledig moet worden benut ter bevordering van welvaart, stabiliteit en veiligheid en ter bescherming van het milieu in het gebied van Oostzee en Barentszzee en in het Noordpoolgebied; overwegende dat met name de regio Kaliningrad geen armoedige en onstabiele enclave binnen een uitgebreide Unie mag blijven, P. overwegende dat de ontwikkeling van de enorme olie- en gasreserves in het Noordwesten van Rusland en het gebied van de Barentszzee en de ontwikkeling van de infrastructuur voor het vervoer van de olie en het aardgas naar de Europese markt als onderdeel van het beleid inzake de noordelijke dimensie een belangrijke bijdrage zouden leveren aan de veiligheid van de energievoorziening van de EU; overwegende dat hierbij rekening moet worden gehouden met de rechten van de inheemse volkeren en dat milieubeschermende maatregelen moeten worden genomen, Q. overwegende dat de veiligheid van burgers van Rusland, de EU en derde landen alsmede van de natuur en met name de wereldzeeën, dringende maatregelen noodzakelijk maakt om de gevaren die verbonden zijn aan de slecht onderhouden nucleaire installaties, onderzeeërs en het gedumpte afval in het noordwesten van Rusland onder controle te krijgen, en overwegende dat de "Koersk”-tragedie deze gevaren uiterst goed illustreert; overwegende dat voor de samenwerkingsactiviteiten op dit gebied een passende rechtsgrondslag vereist is, alsmede een passend niveau van middelen, een verdergaande bereidheid en belangstelling van Russische kant en een verdergaande coördinatie tussen donors, R. van mening zijnde dat de Russische technische structuur, gelet op de ongevallen met de kernonderzeeboot Koersk en de Moskouse televisietoren, een radicale opknapbeurt nodig heeft en zo de mogelijkheden voor samenwerking doet toenemen, S. overwegende dat in het kader van het VS-ontwapeningsprogramma "Cooperative Threat Reduction” (CTR) specifieke programma's voor het ontmantelen van met raketsystemen uitgeruste onderzeeërs zijn ontwikkeld, alsmede mogelijkheden voor een uitbreiding van het CTR tot voor algemene doeleinden uitgeruste onderzeeërs die voor Noord-Europa een nog grotere milieubedreiging vormen; overwegende dat het VS-Congres bereid is om slechts de helft van de voor voortzetting van het CTR noodzakelijke middelen beschikbaar te stellen, T. overwegende dat de EU een aantal studies heeft uitgevoerd om de omvang van de stralingsproblemen in Noordwest-Rusland vast te stellen en hoe deze het best kunnen worden verholpen, U. overwegende dat de EU de mogelijkheden onderzoekt die de nieuwe Tacis-verordening biedt voor de financiering of cofinanciering van grote investeringsprojecten met het oog op de vermindering van deze stralingsrisico's, V. overwegende dat de voorstellen zoals die zijn gedaan in het Nida-initiatief Rusland-Litouwen van groot belang zijn voor het actieplan voor de noordelijke dimensie, W. overwegende dat de voorzitter van de Commissie op de Europese Raad in Biarritz een versterkte samenwerking EU/Rusland op energiegebied heeft voorgesteld, in het kader waarvan de onafhankelijkheid van de EU op energiegebied wordt gewaarborgd terwijl Rusland een sleutelrol wordt aangeboden in de toekomstige EU-strategie betreffende energievoorziening, X. overwegende dat vice-premier Christenko en minister van Buitenlandse Zaken Ivanov positief op de energievoorstellen van de Commissie hebben gereageerd, mits de Russische inspanningen om de energieproductie en de export naar Europa op te voeren worden ondersteund door Europese investeringen en overdracht van technologie, met name in de Barentszzee, de regio Komi en het gebied van de Kaspische Zee, Y. overwegende dat door de gemeenschappelijke verklaring van de Gemeenschap en de drie Kaukasus-republieken naar aanleiding van hun Topconferentie van 22 juni 1999, de samenhang tussen voortzetting van de steun door de EU en bijlegging van het conflict duidelijk gemaakt werd en in de hoop dat de Gemeenschap op vastberaden wijze deze kans aangrijpt om haar omvangrijke instrumentarium en middelen voor een nog belangrijkere rol bij de diverse vredesinspanningen in te zetten, Z. overwegende dat president Poetin en de nieuwe regering de aanzet hebben gegeven tot belangrijke hervormingen om de Federatie te versterken; dat het evenwel de vraag blijft of het gedecentraliseerde karakter van de Federatie en de constitutionele rol van de federale rechtbanken geëerbiedigd worden; dat derhalve de tenuitvoerlegging van deze hervormingen en de coherentie daarvan in een later stadium zullen moeten worden beoordeeld, AA. in dit verband opmerkend dat de onafhankelijkheid van het rechtssysteem strikt moet worden nageleefd als zijnde een van de vereisten van een moderne staat, BB. overwegende dat het Finse voorzitterschap tijdens de topconferentie EU-Rusland in Helsinki (22 oktober 1999) en op een conferentie EU-Rusland in Moskou (16 december 1999) over samenwerking in de strijd tegen georganiseerde grensoverschrijdende criminaliteit de aanzet heeft gegeven tot een structurele samenwerking tussen de Unie en Rusland op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, CC. overwegende dat de burgermaatschappij in Rusland gebukt gaat onder concentratietrends in de nationale televisie en zo onder het eenzijdiger worden van de informatie, DD. overwegende dat de burgermaatschappij in Rusland zich na een lange periode van totalitarisme en onvrijheid in een opbouwproces bevindt, gebukt gaat onder belangrijke tekortkomingen en beperkingen van het rechtssysteem en het politieke en economische systeem, waarbij met name kerken en godsdienstige (liefdadigheids-) organisaties een kwetsbare positie innemen ten aanzien van registratie, belastingheffing, eigendommen en een vrije toegang tot het publieke leven, EE. overwegende dat het EU-beleid erop gericht is om regionale samenwerking te ondersteunen als instrument om een rechtvaardige internationale orde en goede nabuurbetrekkingen op basis van gemeenschappelijke beginselen, normen en waarden tot stand te brengen, FF. overwegende dat het echter noodzakelijk is ervoor te zorgen dat de samenwerking geheel vrijwillig is en dat geen enkel land op welke wijze dan ook onder druk wordt gezet, wanneer het samenwerkingsvormen in overweging neemt, daarmee instemt of deze ten uitvoer legt, GG. overwegende dat in een verklaring van de GOS-top van Moskou van 21 juni 2000 de wens werd uitgesproken dat vóór het einde van 2000 een vrijhandelszone binnen het GOS tot stand moet worden gebracht, maar dat hierover tot dusver geen enkele maatregel is genomen, HH. overwegende dat Rusland in het kader van zijn militaire campagne in Tsjetsjenië de beginselen van het humanitair recht heeft geschonden en toezeggingen die in het kader van de OVSE en de Raad van Europa zijn gedaan, niet is nagekomen, II. overwegende dat, terwijl een volledig en onafhankelijk onderzoek ontbreekt, nieuwe schokkende rapporten over het gedrag van de Russische troepen in Tsjetsjenië opduiken, JJ. overwegende dat na zijn resolutie van 18 november 1999 (4) waarin werd voorgesteld de Tacis-steun te bevriezen, met uitzondering van projecten ter bevordering van de democratische waarden, na het verzoek om opschorting van de ratificatie van de overeenkomst tussen de EU en Rusland op het gebied van wetenschappelijke en technologische samenwerking en na het overeenkomstige beginselbesluit van de Europese Raad van Helsinki, deze maatregelen ook werden uitgevoerd; overwegende dat de praktische gevolgen van deze maatregelen jammer genoeg beperkt zijn geweest en de gevolgen daarvan voor de Russische besluitvorming waarschijnlijk onbeduidend geweest zijn; overwegende dat de beperkende maatregelen thans worden ingetrokken, KK. overwegende dat er over het algemeen sprake is van weinig coherentie tussen het beleid van de EU en haar lidstaten ten aanzien van Rusland en dat van andere belangrijke actoren zoals de VS en Japan, LL. acht het, mede gezien de politieke unie van Rusland met Wit Rusland, van belang voor de Russische democratische legitimiteit dat president Poetin en de regering van Rusland op duidelijke en krachtige wijze de nadruk leggen op de grote behoefte aan democratische vooruitgang en hervormingen in Wit Rusland, met name in het licht van het verslag dat op 16 oktober 2000 in Minsk is ingediend door de parlementaire trojka van de EU, de Raad van Europa en de Organisatie voor Samenwerking en Veiligheid in Europa (OVSE); MM. overwegende dat het van wezenlijk belang is om een bijdrage te blijven leveren aan het Internationaal Centrum voor wetenschap en technologie (ISTC) in Moskou, teneinde Rusland te helpen zo goed mogelijk gebruik te maken van de kennis van zijn wetenschappers en te voorkomen dat er sprake is van een overdracht van know-how op het gebied van massavernietigingswapens naar landen die een internationaal veiligheidsrisico vormen, NN. overwegende dat de tekortschietende informatie over de EU, haar beleid en het uitbreidingsproces kan leiden tot achterdocht en misverstanden, terwijl de mogelijkheden van grondige informatie aan politici en opiniemakers alsmede aan het grote publiek (b.v. door de Europese radio- en televisie-uitzendingen in het Russisch) vaak worden veronachtzaamd, OO. overwegende dat studie-uitwisselingen tussen Russische en EU-universiteiten van groot belang zijn voor toekomstig wederzijds begrip en overwegende dat de bestaande regelingen voor visa (Schengen) dergelijke uitwisselingen ernstig belemmeren, Beginselen en instrumenten 1. verklaart vastbesloten te zijn om het strategische partnerschap EU-Rusland in weerwil van crises en tegenslagen optimaal te blijven verdiepen en verbreden; 2. benadrukt dat de EU-strategie ten aanzien van Rusland geconcentreerd moet zijn op de bevordering van het democratiseringsproces van staat en samenleving, van een politiek stelsel dat gebaseerd is op de rechtsstaat en op de eerbiediging van de mensenrechten, van de persvrijheid en ook van de federalisering van de Russische overheidsdiensten; 3. spreekt zijn bezorgheid uit over het geval van de journalist Grigori Pasko na de uitspraak van de militaire afdeling van het Hooggerechtshof om hem voor een militaire rechtbank in Vladivostok opnieuw te berechten wegens spionnage en hoogverraad op grond van zijn berichten over het dumpen van kernafval door de Russische marine in de Japanse Zee; 4. steunt een tweesporenstrategie in het kader waarvan met Rusland wordt samengewerkt om de rechtsstaat en de democratische structuren van de staat en de samenleving te versterken, daarbij gebruik makend van alle instrumenten die ter beschikking staan, zoals de Gemeenschappelijke Strategie, het Actieplan en TACIS, en de Russische partner ertoe aan te zetten zijn bijdrage te leveren tot het welslagen, terwijl waar nodig schendingen van de mensenrechten en aanwending van buiten-proportioneel geweld, zoals in het geval van Tsjetsjenië, uitdrukkelijk worden veroordeeld; 5. verzoekt de Russische regering het Internationaal Comité van het Rode Kruis en ECHO vrije en daadwerkelijke toegang te verlenen tot alle detentiecentra in Tsjetsjenië en de omliggende gebieden, met name in de zogenaamde "filtratiekampen”, om ervoor te zorgen dat alle gedetineerden behandeld worden overeenkomstig de internationale regels; 6. stelt met voldoening vast dat de Russische autoriteiten er steeds meer van overtuigd raken dat er geen louter militaire oplossing voor het Tsjetsjeense conflict bestaat en dat oorlogsmisdadigers moeten worden berecht; 7. moedigt de Russische regering en de Doema aan het onderzoek naar alle schendingen van de mensenrechten die tijdens het conflict hebben plaatsgehad, voort te zetten; 8. doet een dringende oproep aan het voor humanitaire hulp bevoegde lid van de Commissie om zich onverwijld naar Tsjetsjenië te begeven en een precieze en volledige analyse te verrichten van de humanitaire noden van de burgerbevolking; 9. verzoekt de Raad zich bewust te zijn van de rol die de Unie moet spelen bij het herstel van de rechtsstaat, de levensomstandigheden en de stabiliteit in het Kaukasusgebied; 10. verzoekt de Commissie en de lidstaten om, na de instemming van het Parlement met de ratificatie van de overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking met Rusland, wetenschappelijke en technologische projecten te bevorderen, omdat daarmee nauwe banden tussen de Unie en Rusland worden gesmeed; 11. wenst dat de voor Rusland bestemde begrotingsmiddelen op een efficiënte besteding worden getoetst en dat de begroting, als dit na de nodige bijstellingen noodzakelijk wordt geacht, wordt aangepast aan zowel de doelstellingen van de gemeenschappelijke strategie als de prioriteit die aan Rusland is toegekend als zijnde een echte strategische partner van de Unie; 12. verzoekt de Commissie om van het beleid inzake de noordelijke dimensie van de EU een coherent programma met een eigen begrotingslijn te maken; 13. verzoekt de Commissie in het kader van de noordelijke dimensie een speciaal concept te creëren voor de regionale en grensoverschrijdende samenwerking met Rusland ten aanzien van de regio Kaliningrad en de oostgrens van de Oostzeestaten, en op deze wijze een oplossing te vinden voor de situatie in verband met de grensverdragen, en tevens de enclave Kaliningrad te ontwikkelen tot een proefproject voor de grensoverschrijdende samenwerking met Rusland; 14. verzoekt de Commissie en de voor externe betrekkingen verantwoordelijke commissaris, die overeenkomstig Verklaring 32 bij het Verdrag van Amsterdam vice-voorzitter van de Commissie moet zijn, met grote vastbeslotenheid inhoud te geven aan de rol van de Commissie als beleidsinitiator, waarbij de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB verantwoordelijk moet zijn voor de coördinatie met de Raad en de lidstaten; 15. verzoekt de Commissie en de Raad bijzondere aandacht te besteden aan de Russische strategie op middellange termijn voor de ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Russische Federatie en de Europese Unie (2000-2010); Tacis en samenwerking betreffende specifieke vraagstukken 16. verzoekt de Commissie de huidige Tacis-steun - vooral bij de invoering en versterking van structuren van de "civil society”, de onafhankelijke media en de structuren op sociaal gebied - te richten op een op nauwe samenwerking gebaseerd partnerschap in plaats van op hulp, en de steun voor een volledige verwezenlijking van de rechtsstaat, voor een functionerende democratie, voor een democratische federale staat, met inachtneming van het zeer doeltreffende European Senior Service Network uit te breiden; 17. verzoekt de Commissie weer meer aandacht te schenken aan de sociale dimensie van het Tacis-programma, zodat rekening kan worden gehouden met de meest benadeelde bevolkingsgroepen in Rusland, bejaarden, wezen, jeugdige delinquenten en jongeren, waarbij in het bijzonder nauwer wordt samengewerkt bij de totstandbrenging van programma's voor sociale bescherming en armoedebestrijding; 18. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te schenken aan projecten die Rusland op lange termijn tastbare economische voordelen opleveren; 19. verzoekt de Commissie snel en doeltreffend uitvoering te geven aan de instrumenten en programma's voor samenwerking en uitwisseling tussen NGO's, maatschappelijke groeperingen, universiteiten, enz. teneinde de totstandkoming van een open samenleving, gemeenschappelijke waarden en de uitwisseling van ideeën en ervaringen te bevorderen; 20. dringt er bij de Commissie en de Russische regering op aan gezamenlijk te zoeken naar verdere instrumenten voor samenwerking op het gebied van de uitbanning van nucleaire gevaren, passende rechtsgrondslagen te vinden of te creëren en te streven naar een snelle afsluiting van de onderhandelingen over een internationale overeenkomst tot vaststelling van het multilaterale nucleaire milieuprogramma in de Russische Federatie (MNEPR); 21. verzoekt de Commissie en de Raad aanzienlijk bij te dragen aan de gezamelijke inspanningen op het gebied van de ontmanteling van verouderde duikboten van de Russische Noordelijke Vloot; 22. juicht het toe dat op initiatief van de regering van de Russische Federatie de "Koersk-Stichting” is opgericht waarin Russische en internationale deskundigheid zal worden samengebracht om alle potentiële milieugevaren die van de onderzeeër uitgaan, te neutraliseren; 23. verzoekt de Commissie en de Raad de mogelijkheden te onderzoeken voor het bieden van meer hulp voor de opslag van kernafval op het schiereiland Kola en ook voor het moderniseren van kernreactoren volgens de normen van het IAEA, ingeval geen alternatieven bestaan; 24. onthaalt gunstig de voorstellen van de Commissie voor meer samenwerking op het gebied van het herstel van de productie- en vervoersinstallaties in de regio van Komi en de Kaspische Zee en ook met betrekking tot de ontginning van de gasreserves in de Barentszzee; is van mening dat de nieuwe energiestrategie in nauwe samenwerking met alle betrokken landen moet worden gepland en uitgevoerd; 25. verzoekt de Commissie de EU-steun voor centra voor Europees recht op Russische universiteiten en academische instituten uit te breiden, en meer voorlichting te geven over de gevolgen van de EU-uitbreiding voor de structuur van de handels- en overige betrekkingen tussen Rusland en de LMOE; 26. vraagt de Commissie en de lidstaten om via hun bilaterale programma's de gevoeligheid voor het milieu te verhogen en Rusland te helpen om een dergelijk beleid voorrang te geven; 27. roept de Commissie op de mogelijkheden te onderzoeken voor het promoten van Russisch gesproken radio- en televisieprogramma's over de EU, haar beleid en haar uitbreiding, in de Russische Federatie; 28. roept de Commissie en de Raad op om het huidige visabeleid (in het kader van de Schengenovereenkomst) aan te passen, zodat Russische studenten voldoende tijd krijgen om deel te nemen aan uitwisselingsprogramma's en zodat de kansen om in de EU-lidstaten te studeren aanzienlijk worden verruimd; 29. verzoekt de voor uitbreiding en externe betrekkingen verantwoordelijke commissarissen de aanzet te geven tot projecten inzake economische samenwerking tussen Kaliningrad en omringende regio's; 30. verzoekt de Russische, Litouwse en Poolse autoriteiten met de Commissie samen te werken om creatieve oplossingen te vinden voor de wettelijke en juridische problemen die een belemmering vormen bij de uitwerking van een passende regeling voor het verkeer van personen en goederen tussen een uitgebreide Unie, Kaliningrad en andere regio's; 31. roept de Commissie op de Tacis-steun voort te zetten om ambtenaren op te leiden op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, om de rechtsstaat en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te versterken; Delegatie van de Commissie in Rusland 32. verzoekt de Commissie haar delegatie in Rusland op te waarderen zodat zij haar steunprogramma's kan uitvoeren met meer efficiëntie en met inachtneming van de specifieke kenmerken van de betrekkingen van de Unie met Rusland; 33. verzoekt de Commissie de mogelijkheden te onderzoeken tot een verregaande delegering van bevoegdheden, met inbegrip van een intensiever gebruik van forfaitaire begrotingen, met name voor projecten inzake het maatschappelijk middenveld en het democratiseringsproces, aan deze delegatie van de Commissie, overwegende dat de delegatie voldoende EU-ambtenaren moet hebben om deze begrotingen te beheren; Administratieve hervormingen in Rusland 34. steunt de inspanningen van president Poetin om het staatsgezag te herstellen en de federatie te hervormen; pleit echter voor een adequaat evenwicht tussen de wetgevende en uitvoerende macht en voor de toepassing van juiste middelen, waarbij onder meer de bevoegdheden van de federale rechtbanken worden gerespecteerd, evenals het beginsel van gedecentraliseerd bestuur, in plaats van de bevoegdheden van de president verder uit te breiden; 35. betuigt zijn instemming met de belastinghervormingen, die van cruciaal belang zijn voor de verwezenlijking en de handhaving van een evenwicht in de overheidsfinanciën; 36. steunt elk initiatief van Russische zijde - en verzoekt actief daartoe bij te dragen - voor een doeltreffende bestrijding van de georganiseerde misdaad en de corruptie, die in Rusland welig tiert en die een hinderpaal vormt voor de economische ontwikkeling van het land en zijn betrekkingen met de Europese Unie; 37. verzoekt Rusland de ratificatie te voltooien en te zorgen voor de volledige implementatie van de internationale overeenkomsten opgesomd in het Actieplan van de Europese Unie voor een gemeenschappelijke actie ten aanzien van de Russische Federatie ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit; 38. wijst erop dat de Russische strafwet op het gebied van het witwassen van geld moet worden herzien en efficiënter moet worden geïmplementeerd; 39. verzoekt de Russische regering en de Doema een adequaat en eerlijk rechtskader tot stand te brengen voor de vrijheid van activiteiten, registratie en fiscale behandeling van NGO's en kerken, en de vrije toegang van godsdienstige organisaties tot het publieke leven te waarborgen; Buitenlandse politiek 40. is van mening dat moet worden gestreefd naar meer overeenstemming tussen het buitenlands beleid van de EU en dat van Rusland op basis van gemeenschappelijke waarden, beginselen en verantwoordelijkheden; 41. verzoekt de Commissie voor de Kaukasus een Zuidoostelijke-dimensiebeleid uit te werken, waarbij de belangen van Rusland en ook van alle nieuwe staten in het Kaukasusgebied, die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie zijn ontstaan, op adequate wijze in aanmerking worden genomen, teneinde een stabiele en rechtvaardige internationale orde in het gebied te herstellen; 42. dringt bij de Russische regering aan op opschorting van de toepassing van de nieuwe visumbepalingen ten aanzien van Georgië, omdat daarmee de Georgische economie ongetwijfeld een zware klap wordt toegebracht en de bilaterale betrekkingen onder druk worden gezet; 43. steunt regionale samenwerking die werkelijk op vrijwilligheid is gebaseerd, in het voordeel is van de wederzijdse partijen en in overeenstemming is met de legitieme belangen van derde landen; 44. roept Rusland op de reeds ondertekende grensovereenkomst met Litouwen te ratificeren en de grensovereenkomsten met Estland en Letland, die geïnitialiseerd zijn, te ondertekenen en te ratificeren; 45. beschouwt Rusland als een belangrijke partner op de Balkan en verzoekt het land een constructieve rol te spelen bij de ontwikkeling en stabilisering van dat gebied; 46. is ingenomen met de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Feira, waarin wordt onderstreept dat Rusland net zoals andere landen kan worden verzocht deel te nemen aan door de EU geleide operaties; 47. verzoekt de Raad Russische voorstellen die een versterking van de gemeenschappelijke veiligheid op het continent beogen, te bestuderen, met handhaving van de volledige solidariteit en de gemeenschappelijke veiligheid in het kader van de NAVO; 48. verzoekt de Commissie en de Raad steun te blijven verlenen aan het Russische streven naar lidmaatschap van de WTO; 49. wenst te worden geraadpleegd alvorens de Raad de Europese Raad voorstelt deze gemeenschappelijke strategie te verlengen of deze op enigerlei wijze te herzien of aan te passen; o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten alsmede aan de Doema en de federale regering van Rusland. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2000) 311 - C5-0506/2000 ), - gezien de aanbeveling van de Commissie betreffende het besluit van de Raad de Commissie toestemming te verlenen onderhandelingen aan te gaan voor een stabilisatie- en associatieovereenkomst met de Republiek Kroatië (SEC(2000) 1215 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0364/2000 ), A. overwegende dat de Commissie overduidelijk heeft erkend dat de Republiek Kroatië voldoet aan de voorwaarden om onderhandelingen voor een stabiliatie- en associatieovereenkomst te openen, B. overwegende dat de opening van de onderhandelingen met Kroatië over een stabilisatie- en associatieovereenkomst op de Top van Zagreb op 24 november jl., de betrekkingen tussen de Europese Unie en Kroatië op een ander contractueel niveau plaatsen met het oog op de toenadering van dit land tot de Europese Unie en zijn toekomstige toetreding tot de Unie, C. onderstrepend dat de opening van deze onderhandelingen heeft plaatsgevonden in de marge van de Europese Top van Zagreb, waar duidelijk is geworden dat grote behoefte bestaat aan een garantie van samenhang en doelmatigheid van de steun van de Europese Unie aan de betrokken landen, D. onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van Keulen, waarin de inzet van de Europese Unie voor een toenadering van de westelijke Balkanlanden tot de Europese Unie wordt bevestigd; onderstrepend dat op de Europese Raad van Santa Maria da Feira werd bevestigd dat alle landen die deelnemen aan het stabilisatie- en associatieproces potentiële kandidaten zijn voor toetreding tot de Europese Unie, E. rekening houdend met de belangrijke rol die Kroatië speelt in het verloop van het stabilisatie- en associatieproces in de regio en met zijn inzet voor de regionale samenwerking, met name in het kader van het stabiliteitspact, F. onderstrepend dat de snelle vorderingen die Kroatië heeft gemaakt in het kader van het stabilisatie- en associatieproces zullen worden vergemakkelijkt en extra gestimuleerd door het sluiten van een stabilisatie- en associatieovereenkomst, die bovendien zal bijdragen aan de verbetering van de situatie met betrekking tot de terugkeer van vluchtelingen en ontheemden, G. kennis nemend van de verbetering van de betrekkingen tussen Kroatië en de buurlanden, en erop wijzende dat het land vrijhandelsakkoorden heeft gesloten met Slovenië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en zeer onlangs met Bosnië-Herzegovina, H. met klem wijzende op het belang van de houding van Kroatië ten opzichte van de consolidatie en ontwikkeling van de democratische instellingen in Bosnië-Herzegovina, I. overwegende dat de terugkeer van Kroatische burgers van Servische afkomst die uit Krajina zijn verdreven en naar huis willen terugkeren, geen uitstel gedoogt, J. erop wijzende dat geen enkel land door de politieke en economische ontwikkelingen in landen in de regio mag worden belemmerd in het proces van toenadering en integratie tot de Europese Unie, K. overwegende dat de samenwerking met het Internationaal tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië een van de basisvoorwaarden is voor de verbetering van de betrekkingen met de Europese Unie, 1. is verheugd dat op de Top van Zagreb de onderhandelingen zijn geopend voor het sluiten van een stabilisatie- en associatieovereenkomst met de Republiek Kroatië en is ervan overtuigd dat deze onderhandelingen spoedig kunnen worden afgerond; 2. is verheugd over de belangwekkende vorderingen die Kroatië heeft gemaakt met betrekking tot het nakomen van zijn verplichtingen als lid van de internationale gemeenschap, en met name met betrekking tot de ratificatie door Kroatië van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, het Europees Verdrag ter voorkoming van foltering, onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing, het kaderverdrag ter bescherming van nationale minderheden, het Europees Handvest voor lokale autonomie en het Europees Handvest voor regionale of minderheidstalen; 3. is verheugd over de gewijzigde houding van de recentelijk gekozen Kroatische autoriteiten ten opzichte van het Internationaal Tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië en ondersteunt hun recente pogingen om samen te werken teneinde allen die ervan worden verdacht in de oorlog misdrijven te hebben gepleegd, voor het gerecht te brengen; 4. beveelt aan dat de stabilisatie- en associatieovereenkomst de vorm verkrijgt van een gemengde overeenkomst krachtens artikel 310 van het Verdrag; 5. beveelt aan dat zolang de kwestie van de juridische persoonlijkheid van de Europese Unie nog niet is opgehelderd, geen beroep wordt gedaan op de artikelen 24 en 38 van het Verdrag betreffende de Europese Unie als rechtsgrondslag voor de stabilisatie- en associatieovereenkomst, in combinatie met elke andere bepaling als bedoeld door het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap; 6. dringt erop aan dat in de evolutieve clausule waarover in het kader van de stabilisatie- en associatieovereenkomst moet worden onderhandeld, de beleidslijn die op de Europese Raad van Santa Maria da Feira werd bevestigd, wordt vermeld en dat geen extra voorwaarden worden opgenomen naast die welke tot nu toe zijn vastgesteld voor de kandidaat-landen die deelnemen aan een pretoetredingsstrategie (criteria van Kopenhagen); 7. wijst erop dat Kroatië nu al deelneemt aan bepaalde communautaire programma's (LIFE, 5e Kaderprogramma Onderzoek) en verzoekt de Commissie meer actief de regionale en grensoverschrijdende samenwerking te bevorderen, ook met de landen die deelnemen aan INTERREG, en de deelneming aan andere communautaire programma's aan te moedigen; 8. stelt met voldoening vast dat het TEMPUS-programma is opengesteld voor Kroatië en dat het nieuwe voorstel betreffende het CARDS-programma ook de financiering dekt van TEMPUS voor de westelijke Balkanlanden, hetgeen de banden tussen Kroatië en de aan dit programma deelnemende landen zou kunnen verstevigen; 9. is van mening dat de stabilisatie- en associatieovereenkomst, het CARDS-programma en de interventie van de Europese Investeringsbank de belangrijkste instrumenten zullen zijn voor de bijdrage van de Europese Unie aan de economische en sociale ontwikkeling van Kroatië; 10. onderstreept niettemin het belang van een aanzienlijke verhoging van de jaarlijkse steun aan dit land in het kader van het CARDS-programma, die in ieder geval niet minder mag bedragen dan gemiddeld € 50 miljoen per jaar; hoopt dat de Raad en het Europees Parlement spoedig een akkoord bereiken over de meerjarige financiële middelen voor de gehele regio (CARDS) en over de bijbehorende herziening van de financiële vooruitzichten, zodat bovengenoemde behoeften kunnen worden gefinancierd; 11. is anderzijds verheugd over het recente besluit van de Raad om het mandaat van de Europese Investeringsbank ook tot Kroatië uit te breiden; 12. neemt kennis van de verklaringen van de Kroatische regering die de bereidheid van het land bevestigen om de transparantie en zichtbaarheid van zijn financiële steun aan Bosnië-Herzegovina te garanderen en is verheugd over de in de afgelopen lente ondertekende overeenkomst tussen de autoriteiten van Kroatië en de autoriteiten van Bosnië-Herzegovina, waarin de financiële steun wordt geregeld van de Kroatische regering aan het Kroatische onderdeel van het federale leger van Bosnië-Herzegovina; 13. verwelkomt in dit verband de recente verklaringen van de autoriteiten in Zagreb dat zij zich distantiëren van de pogingen van sommige vertegenwoordigers van de Kroatische gemeenschap in Bosnië om het tijdens de oorlog gevormde staatje Herzeg-Bosna opnieuw op te richten, en dringt er bij de Kroatische regering op aan actief samen te werken met de regering van Sarajevo om de zwakke structuren van de Bosnische staat te versterken en de multi-etnische, multiculturele en multireligieuze kenmerken ervan in stand te houden; 14. feliciteert de Kroatische regering met de vooruitgang die is geboekt met de terugkeer van de vluchtelingen en moedigt haar aan haar activiteiten voort te zetten, in het bijzonder door: 15. verwelkomt de deelname van Kroatië aan de lopende initiatieven in het kader van het stabiliteitspact betreffende systemen voor wapenexportcontrole en specifieke handhavingsmaatregelen, alsmede maatregelen ter bestrijding van illegale transacties met kleine en lichte wapens (SALW), en verzoekt de Kroatische regering duidelijk aan te geven waar zij in dit verband behoefte aan heeft, zodat de internationale donors, waaronder de Europese Unie, op basis hiervan doeltreffende hulpprogramma's kunnen opzetten en uitvoeren; 16. verwelkomt de deelname van Kroatië aan het lopende initiatief in het kader van het stabiliteitspact betreffende het opbouwen van institutionele voorzieningen en het doorvoeren van wetgevende hervormingen op het gebied van vluchtelingenbescherming, asiel en migratie, dat mede zou moeten leiden tot verwezenlijking van de doelstelling van asiel-en migratieregelingen die verenigbaar zijn met internationale en Europese normen, en verzoekt de Commissie dit initiatief te ondersteunen door ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een programma op maat, afgestemd op de specifieke belangen, behoeften en capaciteiten van Kroatië; 17. wijst er met klem op dat voor deze overeenkomst geen extra voorwaarden dan die welke in het kader van het toetredingsproces worden geeist, mogen worden gesteld; 18. moedigt de Kroatische regering aan de nodige herzieningen in te voeren in de wetgeving inzake de rechten van de minderheden, de media en de rechterlijke macht; 19. is van mening dat de toepassing van de stabilisatie- en associatieovereenkomst elke twee jaar moet worden onderzocht, teneinde vast te stellen hoezeer Kroatië tot de Europese Unie is genaderd; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering en het parlement van de Republiek Kroatië. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 50 - C5-0288/2000 ), - gezien de verklaringen en de conclusies van de Raad inzake Indonesië, in het bijzonder gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 20 maart 2000, - gezien de in Luxemburg opgestelde gezamenlijke verklaring EU-Indonesië van 14 juni 2000, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Indonesië, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0323/2000 ), A. overwegende dat sinds de Commissie haar mededeling over de betrekkingen tussen de EU en Indonesië uitbracht de situatie in Indonesië ten dele is verbeterd, zij het dat veel problemen nog niet zijn opgelost; overwegende dat het Europees Parlement de soevereiniteit en de integriteit van de grenzen van Indonesië erkent, B. overwegende dat Indonesië een belangrijk land is in de ASEAN en de ASEM-groep en dat het van belang is de relatie tussen de EU en Indonesië na het langjarige conflict over Timor te verbeteren; overwegende dat in dit verband steun moet worden gegeven aan het Commissievoorstel voor een nieuw partnerschap tussen de EU en Indonesië, en dat de positieve rol die de respectieve parlementen en NGO's bij dit partnerschap kunnen spelen, moet worden benadrukt, C. overwegende dat de Europese Unie volgens de Indonesian Investment Coordinating Board sedert 1967 de grootste investeerder in Indonesië is geweest, en dat nu op de lidstaten van de Europese Unie de speciale verantwoordelijkheid rust bij te dragen tot vrede, veiligheid en economische en sociale ontwikkeling in deze regio, D. overwegende dat de situatie op de Molukken en in de vluchtelingenkampen in West-Timor nog steeds zeer ernstig is, terwijl in Irian Jaya/Papoea de spanningen toenemen en de voorlopige vrede in Atjeh nog niet duurzaam is, E. overwegende dat deze problemen in de regio al bijna 10.000 doden en gewonden hebben gekost en dat zich in Indonesië zelf thans bijna 1 miljoen vluchtelingen bevinden, waarvan circa 300.000 op de Molukken en circa 120.000 in West-Timor (situatie in september 2000), F. overwegende dat de Indonesische regering die in augustus in vernieuwde samenstelling is aangetreden verklaard heeft het voornemen te hebben Indonesië om te vormen tot een stabiele democratische rechtsstaat, maar dat de tegenkrachten nog zeer sterk zijn en trachten het land te destabiliseren, G. overwegende dat deze tegenkrachten vooral te vinden zijn onder deloyale elementen in het leger, onder paramilitaire groeperingen, in extreemfundamentalistische organisaties en bij groeperingen uit de militaire, politieke en zakenwereld die van het corrupte bewind van Soeharto hebben geprofiteerd; overwegende dat deze krachten een groot gevaar betekenen voor de ontwikkeling van een stabiele democratische rechtsstaat, alsook voor de vrede, stabiliteit en nationale veiligheid van Indonesië en zijn regio's, H. overwegende dat het jaarlijkse Volkscongres in augustus belangrijke besluiten heeft genomen die hebben geleid tot een vernieuwde regering, maar dat er ook twee besluiten zijn genomen die internationaal grote twijfel hebben gezaaid, namelijk de voortzetting van de vertegenwoordiging van militairen in het Volkscongres tot 2009 (in plaats van tot 2004) en de goedkeuring van een amendement op de grondwet waarin wordt gesteld dat misdaden niet kunnen worden bestraft indien er op het moment van de misdaad geen toepasselijke wetgeving bestond, I. overwegende dat het leger deloyale en ondemocratische krachten bevat die steun verlenen aan milities in West-Timor en aan Jihad-strijders op de Molukken en dat de operatie om een einde te maken aan de politieke, economische en maatschappelijke machtspositie van het leger te traag verloopt, J. overwegende dat de regering een beleid in werking heeft gezet om de oude praktijk te corrigeren waarbij de perifere regio's als wingewesten voor het centrale regime in Jakarta werden geëxploiteerd; overwegende dat er wetgeving voor regionale autonomie wordt opgesteld alsmede een herziening van de verdeling van de opbrengsten van olie en andere grondstoffen ten gunste van de perifere regio's, K. overwegende dat de situatie op de Molukken desondanks dramatisch is verslechterd, zeker na de komst van de Jihad-strijders en dat stabilisatie en herstel nog jaren extra steun zullen vergen; overwegende dat de problemen van de vluchtelingen in West-Timor zeer ernstig zijn, mede vanwege de milities die gewelddadig optreden in de vluchtelingenkampen, dat de rust in Atjeh nog steeds niet geheel is teruggekeerd en dat de spanningen in Irian Jaya/Papoea toenemen, L. overwegende dat twee leden van het VN-vredeskorps eerder dit jaar op Oost-Timor om het leven zijn gebracht en drie medewerkers van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen op 6 september 2000 door milities in West-Timor zijn vermoord; ermee ingenomen dat een delegatie van de VN-Veiligheidsraad in november 2000 Oost- en West-Timor heeft bezocht; overwegende dat de Indonesische autoriteiten zich actiever dienen op te stellen ten aanzien van het onderzoek naar de dood van de Nederlandse journalist Sander Thoemes en deze kwestie tot op de bodem dienen uit te zoeken zodat ook hier de schuldigen kunnen worden gestraft; M. overwegende dat een actievere rol voor de internationale gemeenschap, rekening houdend met de soevereiniteit van Indonesië, nodig is wanneer de Indonesische regering zelf de rust in de regio's, met name op de Molukken en Papoea, niet kan herstellen, N. overwegende dat de ECHO-inspanningen onder vluchtelingen en ontheemden in Indonesië reeds omvangrijk zijn en nog lange tijd nodig zullen blijven, O. overwegende dat de Indonesische regering actief bezig is de taken van politie en leger te scheiden, de mensenrechtenwetgeving te verbeteren en speciale rechtbanken voor mensenrechtenschendingen op te zetten; overwegende dat veroordelingen in het Atjeh-conflict reeds zijn gestart en dat 22 mensen in Indonesië zijn aangeklaagd wegens mensenrechtenschendingen in Timor, hetgeen een goed begin is, P. overwegende dat de nieuwe clausule in de Indonesische grondwet zorgen baart ten aanzien van een effectieve aanpak van een aantal mensenrechtenschendingen, onder meer in Atjeh, Timor, de Molukken en Irian Jaya/Papoea, Q. overwegende dat de EU de noodzaak van democratie en eerbiediging van de mensenrechten in ASEAN- en ASEM-verband nadrukkelijk aan de orde dient te stellen, ook tegenover het militaire regime in Birma, daar dit land de militaire macht zoals voorheen georganiseerd onder het Soeharto-regime min of meer heeft gekopieerd, R. overwegende dat de bestrijding van de corruptie wel wordt aangepakt, maar dat veroordelingen nog nauwelijks hebben plaatsgevonden, en dat in de zaak-Soeharto reeds op voorhand een schikking is getroffen, hetgeen geen goed teken is, S. overwegende dat het programma voor good governance goed van start is gegaan en dat de EU daartoe een substantiële bijdrage levert, T. overwegende dat de economie van Indonesië enige vooruitgang heeft geboekt, maar de sociale problemen en de kloof tussen rijk en arm nog zeer groot zijn, U. overwegende dat de Europese Unie een goed gebaar heeft gemaakt met meer faciliteiten voor de handel tussen Indonesië en de EU, om de economie van Indonesië verder te helpen, V. overwegende dat de ontwikkelingshulp van de EU en de lidstaten tezamen nu al groter is dan die van Japan en de VS, maar dat deze hulp versplintert door gebrek aan coördinatie en dus niet erg zichtbaar is in Indonesië, 1. is van mening dat Indonesië met de regering onder leiding van president Wahid en vice-president Megawati Soekarnoputri op weg is naar een democratische rechtsstaat, maar dat de problemen die moeten worden overwonnen nog groot zijn; 2. stelt vast dat met name de deloyaliteit van elementen in het leger, het optreden van paramilitaire milities in Timor, de Laskar Jihad-strijders op de Molukken en krachten uit het oude regime-Soeharto een negatieve invloed uitoefenen op het proces dat moet leiden tot een democratische rechtsstaat; is van oordeel dat internationale steun voor de nieuwe regering noodzakelijk is om bij te dragen tot de afschaffing van de politieke en civiele privileges van het leger; 3. is van mening dat de toewijzing van parlementszetels aan vertegenwoordigers van de strijdkrachten onverenigbaar is met het beginsel van de democratische rechtsstaat; 4. acht de situatie op de Molukken met meer dan 5000 doden en circa 300.000 vluchtelingen zo ernstig dat niet alleen internationale hulp vereist is, maar dat, indien de regering onvoldoende kans ziet de rust te doen terugkeren, een actievere rol van de internationale gemeenschap niet kan worden uitgesloten; 5. stelt vast dat de situatie in de vluchtelingenkampen in West-Timor door het optreden van paramilitaire milities zodanig is geëscaleerd dat een goede en snelle oplossing voor deze vluchtelingen dringend noodzakelijk is; roept de Indonesische regering ertoe op deze milities te ontmantelen en ervoor te zorgen dat de VN-instanties en plaatselijke en internationale niet-gouvernementele organisaties vrije toegang krijgen tot de vluchtelingenkampen; 6. steunt pogingen om een duurzamer vrede in Atjeh te bewerkstellingen, maar staat erop dat de mensenrechtenschendingen in Atjeh worden berecht en alle schuldige partijen worden gestraft; 7. verklaart dat de toenemende onrust in Irian Jaya/Papoea grote zorgen baart; doet daarom een beroep op de EU een begin te maken met het nemen van conflictpreventiemaatregelen; keurt het recente militaire geweld, in december 2000, tegenover de bevolking, waarbij opnieuw doden zijn gevallen, ten sterkste af; 8. stelt vast dat Indonesië als gevolg van de regionale conflicten bijna een miljoen vluchtelingen kent; dringt aan op versterking van de inspanningen van ECHO in de regio's waar dit nodig is en op absolute veiligheid voor hulpverleners en vluchtelingen, zonodig met behulp van internationale waarnemers; 9. steunt het voornemen van de Indonesische regering om regionale autonomie te verlenen aan een aantal perifere regio's en een substantieel deel van de opbrengsten van grondstoffen ten goede te laten komen aan de regio's waar deze grondstoffen worden gewonnen; 10. steunt het voornemen van de Indonesische regering om de mensenrechtensituatie te verbeteren door verbetering van de wetgeving en versterking van de Nationale Mensenrechtencommissie KomNasHAM, alsook door het instellen van speciale rechtbanken voor mensenrechten; verzoekt de Indonesische regering internationale waarnemers tot deze rechtbanken toe te laten; verzoekt voorts om zo spoedig mogelijke duidelijkheid omtrent de reikwijdte van het amendement inzake de terugwerkende-krachtclausule in de grondwet; 11. wijst erop dat bewerkstelliging van politieke stabiliteit en eerbiediging van de mensenrechten en de beginselen van een constitutionele rechtsstaat dé voorwaarden zijn voor het herstel van de Indonesische economie van de gevolgen van de financiële crisis in Azië en eveneens voor een nauwere samenwerking tussen de EU en Indonesië; 12. is bezorgd over de nog steeds grote omvang van corruptie en nepotisme in de Indonesische economie, waarin nog steeds tal van leden van de vroegere heersende clans verwikkeld zijn en die een grote belemmering zijn voor economisch herstel en maatschappelijke stabiliteit; roept derhalve de Indonesische regering ertoe op de corruptie nog krachtiger te bestrijden en hoopt dat de daders worden berecht en veroordeeld; acht het onjuist dat bij voorbaat een schikking is getroffen - zoals in het geval van ex-president Soeharto - omdat dit het des te moeilijker maakt andere gevallen te berechten; juicht het toe dat het Hooggerechtshof het besluit dat voormalig President Soeharto niet capabel zou zijn om voor de rechter te verschijnen, ongedaan gemaakt heeft en dringt erop aan dat deze alsnog berecht wordt; 13. wijst erop dat een toestroom van investeringskapitaal uit de industrielanden van cruciaal belang is voor het economische hervormingsproces in Indonesië, maar is van opvatting dat geen enkel bedrijf uit de EU mag meewerken aan corruptie, en verzoekt de Commissie een wettelijk verbod, met inbegrip van strafmaatregelen, te ontwikkelen voor medewerking aan corruptie, zowel binnen als buiten de Europese Unie, door bedrijven uit de EU; 14. is ingenomen met de bijdrage van de EU als onderdeel van haar financiële steunverlening aan de Aziatische landen om de gevolgen van de financiële crisis op te vangen; is van oordeel dat de EU-hulpverlening gericht moet zijn op leniging van de armoede, op steun aan maatschappelijke groeperingen die het meest onder de gevolgen van de Aziatische crisis te lijden hebben, op een duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen en op toepassing van behoorlijk bestuur op centraal en regionaal niveau; 15. doet een beroep op de Indonesische regering haar voortgezette beleid tot uitbreiding van de oliepalmplantages ten koste van beboste gebieden radicaal te wijzigen en het in 1995 afgekondigde afbrandverbod ter winning van landbouwgrond op doeltreffende wijze af te dwingen; 16. stelt vast dat de economie van Indonesië zich verbetert; verzoekt de Unie initiatieven te nemen om de economie van Indonesië verder te steunen via betere handelsregelingen, te meer daar dit een belangrijke stimulans is voor het democratisch proces; 17. neemt met voldoening kennis van het economisch herstel van Indonesië in de eerste helft van 2000, dat voornamelijk het gevolg is van een toename van de export na de forse devaluatie van de roepia, en van de aanzienlijke verhoging van de prijs voor ruwe aardolie, waardoor de inkomstenderving in 1998 en 1999 grotendeels gecompenseerd is; 18. wijst op het belang van een herstructurering van de particuliere bankensector voor het economisch herstel in Indonesië, daar waar de Indonesian Banking Restructuring Agency (IBRA) er tot dusver niet in geslaagd is de mogelijkheid van de commerciële banken tot het verstrekken van leningen in toereikende mate te herstellen; doet een beroep op de IBRA de bedrijven die bij de herkapitalisatie van de bankensector in haar bezit kwamen, te privatiseren door rechtstreekse buitenlandse investeringen in Indonesië aan te moedigen; 19. ziet de herkapitalisatie van de Indonesische economie als een kans om bij de productie en exploitatie van natuurlijke hulpbronnen meer rekening te houden met milieuaspecten; 20. verzoekt Indonesië zich verder in te zetten voor toepassing van de normen van de ITTO (International Tropical Timber Organisation) inzake duurzaam beheer van tropische bossen; 21. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te bestuderen met Indonesië een bilateraal handels- en samenwerkingsakkoord te sluiten; 22. wijst op de voordelen van nauwere regionale economische samenwerking tussen de ASEAN-landen, waarvoor vóór alles de oprichting van een regionale vrijhandelszone van voordeel zou kunnen zijn; 23. is ingenomen met de belangstelling van de Commissie voor nauwere samenwerking met Indonesië binnen de WTO op gebieden van gemeenschappelijk belang, en steunt de Indonesische regering in haar wens dat nieuwe handelsgesprekken niet alleen de industrielanden ten goede mogen komen, maar ook de ontwikkelingslanden; 24. verzoekt de Commissie binnen de WTO samen met Indonesië aan te dringen op een spoedig begin van breed opgezette handelsgesprekken; verzoekt Indonesië alles in het werk te stellen om te voldoen aan zijn verplichtingen die het is aangegaan in het tijdens de Uruguay-ronde bereikte akkoord inzake de handelsaspecten van intellectuele eigendom, door desbetreffende wetgeving goed te keuren en ten uitvoer te leggen; 25. is ingenomen met het meest recente akkoord over hulpverlening van het IMF aan Indonesië, waardoor Indonesië in staat zal zijn zijn hervormingsproces voort te zetten en zijn lasten door de aflossing van schulden aan het buitenland te verlichten; 26. steunt de Indonesische regering in haar beleid om de opbrengsten van de economie ten goede te laten komen aan de gehele bevolking en dringt aan op meer maatregelen om de armoede te bestrijden; vindt dat de EU de Indonesische regering ertoe moet aanmoedigen de uitgaven voor sociale doeleinden te stimuleren, en is in dit verband van mening dat door corruptie verkregen rijkdommen moeten worden opgespoord en dat dit geld ook ten goede moet komen aan het Indonesische volk, met name aan het armste deel van de bevolking; 27. verzoekt de Commissie in overweging te nemen Indonesië weer deel te laten nemen aan het Algemeen Preferentiestelsel van de EU (APS), gezien de daling van 's lands inkomsten in de afgelopen twee jaar; 28. steunt verdere hulpverlening door de EU aan Indonesië mits het proces van democratisering wordt voortgezet, de hulp in de eerste plaats bestemd is voor de armste bevolkingsgroepen in Indonesië, de problemen in de Molukken, Timor, Atjeh en Irian Jaya/Papoea beter worden aangepakt, de mensenrechtensituatie substantieel verbetert en corruptiegelden worden opgespoord en ten goede komen aan de bevolking; 29. wenst, conform de recente afspraken van de informele Raad van Evian, dat de hulp van de EU en de EU-lidstaten ten gunste van Indonesië op beter gecoördineerde wijze en afhankelijk van de behoeften wordt verstrekt en dat de EU-delegatie in Jakarta wordt versterkt om deze coördinatie te leiden; 30. is ingenomen met het streven van de Commissie naar een intensievere dialoog met Indonesië, met name in de vorm van bijeenkomsten van hoge ambtenaren (SOM - Senior Official Meetings), en vestigt in het bijzonder de aandacht op samenwerking op cultureel gebied en op de toegenomen uitwisseling tussen universiteiten; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de nationale parlementen van de EU, de regering en het parlement van Indonesië, de Verenigde Naties, de UNHCR en de secretariaten van de ASEAN en de ASEM. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 358 - C5-0578/2000 ), - gelet op artikel 280, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van respectievelijk 19 januari 2000 houdende zijn aanbevelingen aan de Commissie inzake de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de Unie (1) , van 13 april 2000 met zijn voorstellen voor de Intergouvernementele Conferentie (14094/1999-C5-0341/1999 - 1999/0825(CNS) (2) , en van 16 mei 2000 over het jaarverslag 1998 van de Commissie over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en fraudebestrijding, (3) ( COM(1999) 590 --C5-0058/2000 -- 2000/2032(COS) ) - gezien de bijdrage van de Rekenkamer aan de Intergouvernementele Conferentie betreffende de verbetering van de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie d.d. 18 april 2000, - gezien de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, met name wat betreft de misdaadpreventie op het niveau van de Europese Unie, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0376/2000 ), A. overwegende dat de fraude ten nadele van de communautaire financiële belangen een plaag is die door alle lidstaten van de Europese Unie erkend en aan de kaak gesteld wordt, en waarvan de omvang door de uitbreiding van het communautaire grondgebied en door de invoering van de euro dreigt toe te nemen, B. overwegende dat de Europese belastingplichtige het uiteindelijke slachtoffer is van deze fraude, C. overwegende dat de politiële, administratieve en strafrechtelijke middelen gezamenlijk ingezet moeten worden bij de bestrijding van fraude ten nadele van de communautaire financiële belangen, D. vaststellend dat het in de meeste gevallen niet mogelijk is de ten onrechte ontvangen bedragen terug te vorderen en evenmin om de verantwoordelijke personen te straffen, E. overwegende dat er ingevolge de inwerkingtreding van artikel 280 van het EG-Verdrag met ingang van mei 1999 en de oprichting van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) vorderingen zijn geboekt, maar dat dit juridische en institutionele kader niet toereikend is om de fraude ten nadele van de financiële belangen van de Gemeenschappen doeltreffend te bestrijden, F. constaterende dat de Overeenkomst van 1995 aangaande de bescherming van de financiële belangen en de bijbehorende protocollen nog altijd niet door alle lidstaten zijn geratificeerd, hetgeen de inwerkingtreding ervan belet en verhindert dat de communautaire begroting (ontvangsten en uitgaven) daadwerkelijk wordt beschermd, G. constaterende dat het beginsel van nationale territorialiteit van het rechtsstelsel van elk van de lidstaten, alsmede de verschillen tussen deze stelsels het grootste obstakel vormen voor een Europese strafrechtelijke samenwerking, H. kennis nemend van de constateringen van de juridische en gerechtelijke kringen, volgens welke deze gerechtelijke samenwerking in de praktijk ernstige problemen oplevert (duur van de internationale rogatoire commissies, weigering tot samenwerking op grond van de toepassing van het beginsel van dubbele tenlastelegging, verschillen inzake de bewijslast, enz.), I. overwegende dat het de taak van de wetgever is om dit probleem op te lossen en dat de verklaringen van de staatshoofden en regeringsleiders tot aanmoediging van de gerechtelijke samenwerking niet volstaan om een Europese strafrechtelijke ruimte tot stand te brengen, 1. van mening dat de mededeling van de Commissie over de strategische aanpak van de fraudebestrijding voornamelijk bestaat uit een opsomming van richtsnoeren die een goede samenwerking vergt tussen de diverse nationale en communautaire instanties en tussen deze instanties onderling teneinde fraude te voorkomen en te bestrijden; onderschrijft de wens van de Commissie om de kandidaatlanden nu reeds te betrekken bij deze strategische aanpak; 2. neemt kennis van de interne hervormingen binnen de Commissie wat het financiële beheer betreft van de verschillende beleidsterreinen, zoals vervat in het Witboek over de hervorming van de Commissie ( COM (2000) 200 ); 3. stelt vast dat de Commissie het OLAF (Bureau voor fraudebestrijding) centraal stelt in haar strategie voor de fraudebestrijding en is het met haar eens dat de nationale instanties en het OLAF moeten samenwerken, aangezien deze samenwerking bepalend is voor het welslagen en de geloofwaardigheid van het OLAF; 4. wijst er evenwel op dat het werkterrein van het OLAF binnen de communautaire instellingen, organen en instanties zich uitstrekt tot de administratieve onderzoeken met het oog op het "opsporen van ernstige feiten in verband met de uitoefening van werkzaamheden in dienstverband die onverenigbaar kunnen zijn met de plichten van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Gemeenschappen en aanleiding kunnen geven tot disciplinaire en, in voorkomend geval, strafrechtelijke sancties, dan wel onverenigbaar kunnen zijn met de analoge verplichtingen van de leden van instellingen, organen en instanties, de hoofden van instanties of personeelsleden van instellingen, organen en instanties die niet vallen onder het Statuut” en tot de controles en inspecties ter plaatse in de lidstaten, ook al moeten de door het OLAF vergaarde inlichtingen aan de nationale gerechtelijke autoriteiten worden doorgegeven wanneer deze inlichtingen betrekking hebben op feiten die strafbaar zijn; 5. stelt vast dat de huidige patstelling bij de opbouw van OLAF is ontstaan doordat nog geen gevolg is gegeven aan de paragrafen 20 en 21 van zijn resolutie van 16 mei 2000 over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap; bekrachtigt de daarin vervatte eisen 6. bekrachtigt zijn reeds enkele malen geponeerde eis, dat de beschikbare posten bij OLAF prioritair moeten worden bezet met ervaren speurders, opsporingsambtenaren en strafvervolgers van de desbetreffende diensten van de lidstaten; onderstreept dat dit vooral voor leidinggevende posities moet gelden; 7. dringt erop aan dat de door de wetgever gewenste onafhankelijkheid van het OLAF -zowel qua personeel als qua operationele activiteiten (verzamelen van inlichtingen, verrichten van onderzoeken, follow-up) - ten opzichte van de instellingen, regeringen en instanties, en in de eerste plaats ten opzichte van de Commissie, zo spoedig mogelijk een feit wordt; 8. bekrachtigt paragraaf 4 van zijn bovengenoemde resolutie van 16 mei 2000 en verzoekt de Commissie opnieuw voorstellen te doen ter versterking van de rol van het Toezichthoudend Comité van OLAF, bijvoorbeeld door opneming van een raadadviseur-auditeur naar het model van de raadadviseur-auditeur in mededingingsprocedures voor de Commissie (4) ; deze raadadviseur-auditeur moet met name tot taak hebben erop toe te zien dat bij het onderzoek de rechten op het vlak van de verdediging van de betrokkenen gehandhaafd blijven en hij moet deze functie volstrekt onafhankelijk van de directeur van het Bureau uitoefenen; 9. is van oordeel dat de doeltreffendheid en de legitimiteit van het OLAF - dat voornamelijk een onderzoekinstantie is en vóór de instelling van een concrete gerechtelijke ruimte is opgericht - beperkt zijn, omdat het materieel en formeel recht nl. nog altijd van lidstaat tot lidstaat verschilt en het waarborgen van de individuele rechten niet blijkt te volstaan; 10. verlangt dus dat de wetgever aanstuurt op meer globale oplossingen die de invoering van sterker bindende procedures vergen; 11. is bijgevolg verheugd over de stap van de Commissie die, in navolging van het Europees Parlement en de Rekenkamer (zie bijdrage aan de IGC), aan de Intergouvernementele Conferentie een voorstel heeft voorgelegd tot wijziging van het EG-Verdrag, nl. opneming van het artikel 280 bis, teneinde de aanstelling mogelijk te maken van een Europese procureur die bevoegd is voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen, waardoor gezorgd zou kunnen worden voor de coherentie van de opsporingen op het gehele grondgebied van de Europese Gemeenschap; 12. bekrachtigt paragraaf 2 van zijn bovengenoemde resolutie van 16 mei 2000 over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en verzoekt de Commissie ter voorbereiding van de grondslag van het huidig artikel 280 van het EG-Verdrag een voorstel inzake aanvulling van Verordening (EG) nr.1073/1999 betreffende OLAF voor te leggen (5) waardoor zo'n procureur snel kan worden benoemd wiens bevoegdheid tot het van kracht worden van de nagestreefde verdragswijziging beperkt blijft tot strafbare feiten van leden en de ambtenaren van de EU-instellingen tegen de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen en die de taak zou krijgen om de desbetreffende onderzoeken van OLAF te leiden en de vervolging van dit soort strafbare feiten door de adequate nationale gerechtelijke instanties te vergemakkelijken; 13. is van mening dat de strategie van de Commissie voor de bestrijding van fraude ten nadele van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen met de volgende elementen aangevuld zou moeten worden: Terstond: Wat OLAF betreft: In het vooruitzicht van de aanstelling van een Europese procureur: 14. verzoekt de lidstaten die de Overeenkomst van 1995 over de bescherming van de financiële belangen nog niet hebben geratificeerd (België, Ierland, Luxemburg en Nederland) dit zo snel mogelijk te doen; 15. betreurt ten zeerste dat de Europese Raad van Nice geen besluit heeft genomen over concrete stappen in verband met de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie en dat met name niet werd overgegaan tot aanneming van het voorstel van de Commissie een artikel 280 bis, dat voorziet in de aanstelling van een Europese officier van justitie, temeer daar de overeenkomst van 1995 nog niet door alle lidstaten werd geratificeerd, daarom nog steeds niet ten uitvoer kan worden gelegd en inmiddels de gebreken van deze overeenkomst aan de dag zijn getreden; 16. verwacht dat thans alles in het werk wordt gesteld om een effectieve, uitgebreide bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie met behulp van een Europees openbaar ministerie bij de eerstkomende gelegenheid te verwezenlijken; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de staatshoofden en regeringsleiders, in het kader van de Intergouvernementele Conferentie bijeen. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gelet op artikel 93 en bijlage V van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0383/2000 ), A. overwegende dat de Commissie krachtens artikel 274 van het EG-Verdrag de verantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de begroting overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer, niettegenstaande het feit dat de begroting feitelijk voor ca. 85% door de nationale autoriteiten wordt uitgevoerd, B. overwegende dat het Parlement de Commissie overeenkomstig artikel 276 van het EG-Verdrag voor de uitvoering van de begroting kwijting dient te verlenen en aldus ervoor instaat dat de Commissie haar in het Verdrag verankerde taken volledig vervult, C. overwegende dat het Parlement aldus ten overstaan van de burgers van de Unie de verantwoordelijkheid ervoor draagt dat met hun geld economisch en doelmatig wordt omgegaan en dat de instellingen van de Unie alles doen wat in hun macht ligt om het aantal fouten bij de uitvoering van de begroting te beperken en een zo groot mogelijke bescherming tegen fraude, corruptie en georganiseerde criminaliteit tot stand te brengen, D. overwegende dat, in overeenstemming met het Verdrag en het Financieel Reglement, de kwijtingsprocedure in de eerste plaats een rechtshandeling is waarbij de rekeningen van een gegeven begrotingsjaar worden afgesloten; dat de procedure de politieke autoriteiten daarbij de gelegenheid biedt het beheer van de middelen van de Europese Unie te evalueren, maatregelen tot verbetering daarvan voor te stellen en een algeheel politiek oordeel te vellen over de kwaliteit ervan, E. overwegende dat de essentie van de kwijtingsprocedure is om aan de hand van concrete gevallen en gebeurtenissen de problemen te signaleren die tot wanbeheer en een gebrek aan financiële controle leiden; voorts overwegende dat in de kwijtingsprocedure moet zijn gewaarborgd dat de Commissie de nodige stappen onderneemt om de vastgestelde tekortkomingen en nalatigheden duurzaam te verhelpen; overwegende tot slot dat in de kwijtingsprocedure moet worden vastgesteld dat ten onrechte betaalde of niet geheven bedragen moeten worden ingevorderd, De Rekenkamer 1. onderstreept dat de Rekenkamer, bij het vaststellen van haar prioriteiten voor het jaar, in haar werkprogramma en binnen de grenzen van de statutaire voorschriften bijzondere aandacht moet schenken aan zeer risicovolle uitgavengebieden en aan de sectoren waar het risico het meest relevant is, waarbij tevens moet zijn gewaarborgd dat alle uitgavengebieden op gezette tijden worden gecontroleerd; 2. merkt op dat in het verleden de structuur van het jaarverslag van de Rekenkamer een afspiegeling was van de algemene begroting, die werd onderverdeeld overeenkomstig de rubrieken van de financiële vooruitzichten en merkt voorts op dat de invoering van op activiteiten gebaseerde budgettering en jaarlijkse activiteitenverslagen voor elk directoraat-generaal, een nieuwe benadering van de presentatie van het jaarverslag vereisen en doet derhalve een beroep op de Rekenkamer haar jaarverslag zodanig aan te passen dat voortaan de activiteiten van ieder directoraat-generaal worden geëvalueerd; 3. verzoekt de Rekenkamer: 4. dringt erop aan dat de speciale verslagen worden gepubliceerd zodra ze voltooid zijn, zodat de Commissie begrotingscontrole en de gespecialiseerde commissies tijd hebben om daaraan de aandacht en de prioriteit te geven die zij verdienen; 5. wijst erop dat de Rekenkamer krachtens artikel 248, lid 2 van het EG-Verdrag gehouden is over alle gevallen van onregelmatigheden verslag uit te brengen; verzoekt de Rekenkamer de door haar vastgestelde gevallen en de specifieke problemen die zij in de lidstaten heeft gesignaleerd in de toekomst in een bijlage bij haar jaarverslag op te sommen en per land te rubriceren en daarbij steeds te vermelden om welke bedragen het gaat; verzoekt bovendien dat de bedragen die elke lidstaat aan inningen in het desbetreffende jaar heeft betaald op te nemen in een aanvullende bijlage; 6. verzoekt de Rekenkamer, wanneer zij commentaar levert op specifieke actoren, zoals individuele lidstaten, specifieke overheidsinstanties in de lidstaten, particuliere ondernemingen of andere relevante actoren, deze zo duidelijk mogelijk te benoemen; is van mening dat omwille van de transparantie algemene verwijzingen naar de verantwoordelijken, zoals "een aantal lidstaten”, niet kunnen worden geaccepteerd; 7. verzoekt de Rekenkamer haar jaarverslag vergezeld te doen gaan van een betrouwbaarheidsverklaring (DAS) per uitgavenrubriek van de financiële vooruitzichten; 8. beklemtoont dat de contradictoire procedure een uitdrukking is van het grondbeginsel van het recht van antwoord; dringt erop aan dat de Rekenkamer en de Commissie alsmede de lidstaten het deel van de procedure dat verloopt tijdens de controle, intensiveren door beantwoording van de sectorbrieven; meent dat een dergelijke intensivering de officiële contradictoire procedure over het ontwerpverslag van de Rekenkamer kan bekorten; beklemtoont dat het enige doel van de contradictoire procedure het vaststellen en de juiste interpretatie en presentatie van feiten is; 9. verzoekt de Rekenkamer haar interne procedure te bekorten, teneinde haar verslag zo spoedig mogelijk na de afsluiting van de enquêtes waarop het gebaseerd is, te kunnen publiceren; 10. herinnert eraan dat artikel 39 van zijn Reglement bepaalt dat de voorzitter van de Rekenkamer in het kader van de kwijtingsprocedure of de werkzaamheden van het Parlement in verband met de begrotingscontrole kan worden verzocht in de plenaire vergadering het woord te voeren; acht het noodzakelijk dat in de toekomst ook gebruik wordt gemaakt van de in lid 2 van artikel 39 vervatte mogelijkheid om over kwesties die in de verklaringen van de voorzitter van de Rekenkamer aan de orde komen een apart debat met deelname van de Commissie en de Raad te houden, in het bijzonder wanneer onregelmatigheden zijn geconstateerd in het financieel beheer; 11. verzoekt de voorzitter en de leden van de Rekenkamer tijdens plenaire vergaderingen en beraadslagingen in de Commissie begrotingscontrole feiten te presenteren en zich te onthouden van politieke uitspraken; 12. beveelt de gespecialiseerde commissies aan: 13. dringt er bij de Rekenkamer op aan ervoor te zorgen dat in de betrouwbaarheidsverklaring duidelijk: Het kwijtingsverslag 14. verlangt dat bij het kwijtingsverslag/de kwijtingsverslagen een lijst van alle documenten die van de Commissie zijn ontvangen, alsmede van alle gevraagde maar niet ontvangen documenten, als bijlage wordt bijgevoegd; 15. herinnert aan de uitdrukkelijke intentie van de Commissie om meer de nadruk te leggen op de verantwoordingsplicht van haar leden en haar hoge ambtenaren voor de beleidsgebieden en beheerstaken die onder hun bevoegdheid vallen; is derhalve van mening dat het kwijtingsverslag/de kwijtingsverslagen ook concrete verwijzingen naar prestaties en fouten van verantwoordelijke diensten (zonder namen) moet(en) bevatten; is bovendien van mening dat het kwijtingsverslag/de kwijtingsverslagen verwijzingen naar relevante generieke termen moet(en)bevatten (zoals de Commissie, de administratie, het agentschap) en bij voorkeur gericht moet(en) zijn op systemen waar hervormingen nodig zijn, en niet op personen; 16. verklaart dat gevallen van voorheen niet ontdekte onregelmatigheden, wanbeheer en fraude die geheel plaats hebben gehad in een ander begrotingsjaar dan het jaar dat wordt behandeld, indien zij aan het licht komen, geen invloed dienen te hebben op de geldigheid van reeds genomen kwijtingsbesluiten; in dergelijke gevallen beraadslaagt de Commissie begrotingscontrole na raadpleging van de betrokken gespecialiseerde commissie(s) over eventuele passende maatregelen in het kader van de lopende kwijtingsprocedure, zonder dat deze van invloed zijn op het definitieve besluit hierover. Deze maatregelen nemen de vorm aan van een of meer van de volgende niet uitputtende lijst van opties, afhankelijk van de ernst van de feiten die aan het licht zijn gebracht: 17. is van mening dat het kwijtingsverslag de volgende elementen dient te bevatten: wijst erop dat verslagen over uitstel van het verlenen van kwijting krachtens artikel 89, lid 4 van het Financieel Reglement uitsluitend de redenen voor het uitstel van het verlenen van kwijting moeten bevatten en moeten aangeven op welke wijze de Commissie deze belemmeringen kan verhelpen; 18. verzoekt zijn Voorzitter de Commissie constitutionele zaken te vragen voorstellen te formuleren voor nieuwe procedurele bepalingen in het Reglement over de kwijting aan alle instellingen en organen, in het licht van de aanbevelingen in dit verslag en na raadpleging van de Commissie begrotingscontrole; de nieuwe bepalingen hebben betrekking op de volgende punten: 19. dringt erop aan dat een besluit tot weigering van de kwijting wordt gevolgd door een debat over de politieke positie van de Commissie, naar aanleiding van een verklaring van laatstgenoemde overeenkomstig artikel 37 van zijn Reglement; 20. benadrukt dat contacten met de verschillende instellingen en organen in het kader van de kwijtingsprocedure op het geëigende niveau moeten worden gelegd, zoals bepaald in de algemene richtsnoeren over de delegatie van de vertegenwoordigingsbevoegdheden van de Voorzitter, aangenomen door de Conferentie van voorzitters op 11 maart 1998; herinnert in het bijzonder met betrekking tot de Commissie aan artikel 17 van het kaderakkoord van 5 juli 2000 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie (1) ; waarin het Parlement en de Commissie zijn overeengekomen dat de Commissie in het kader van de jaarlijkse kwijting krachtens artikel 276 van het EG-Verdrag alle informatie die nodig is voor de controle op de uitvoering van de begroting van het desbetreffende jaar overlegt waarom de voorzitter van de krachtens bijlage VI bij het Reglement van het Europees Parlement met de kwijtingsprocedure belaste parlementaire commissie verzoekt; deze verzoeken om informatie van de Commissie worden door de voorzitter aan de commissie meegedeeld; 21. herinnert de Commissie aan haar plicht de Commissie begrotingscontrole alle informatie (met inbegrip van vertrouwelijke documenten) te verstrekken die nodig wordt geacht in het kader van de kwijtingsprocedure, overeenkomstig artikel 276 van het EG-Verdrag; beveelt de Commissie aan erop toe te zien dat al haar ambtenaren van het niveau "hoofd administratieve eenheid” en daarboven gedetailleerde instructies ontvangen inzake de levering aan de Commissie begrotingscontrole van documenten die nodig zijn voor de uitoefening van haar taak en dat een afschrift van deze instructies aan de bewuste commissie wordt toegezonden; de documenten moeten tijdig aan de leden worden verstrekt, zodat er een zinnig debat in de commissie kan worden gehouden; beklemtoont dat de procedure aangaande de kwijting op geen enkele wijze inbreuk mag maken op de rechten van de leden van het Europees Parlement informatie te vragen krachtens artikel 197, derde alinea van het EG-Verdrag, waaronder zo nodig vertrouwelijke informatie; 22. is van mening de Commissie begrotingscontrole, indien zij van oordeel is dat de Commissie informatie achterhoudt, de aard van de betreffende informatie moet specificeren om de Commissie in staat te stellen aan het verzoek te voldoen; indien de Commissie informatie waarop de Commissie begrotingscontrole recht heeft bewust achterhoudt, leidt dit tot uitstel van de verlening van kwijting; 23. verzoekt de gespecialiseerde commissies vóór 5 februari hun definitieve advies over de kwijting uit te brengen, zodat de rapporteur van de Commissie begrotingscontrole dit kan betrekken in zijn verslag; is van mening dat de adviezen bij het kwijtingsverslag moeten worden gevoegd, maar dat de Commissie begrotingscontrole de algemene politieke conclusies formuleert; Dienst interne audit 24. merkt op dat het Europees Parlement krachtens zijn op 5 oktober 2000 (2) voorgestelde nieuwe tekst van artikel 24 van het Financieel Reglement een interne auditor moet aanstellen; is van mening dat de Commissie begrotingscontrole bij de uitvoering van haar werkzaamheden zeer geholpen is bij de benoeming van een interne auditor; gelast zijn Bureau ervoor te zorgen dat er per 1 januari 2002 een volledig operationele Dienst interne audit is opgericht; Speciale verslagen van de Rekenkamer 25. is van mening dat, in het licht van de hoge prioriteit die aan de speciale verslagen moet worden gegeven, de betreffende gespecialiseerde commissies moet worden verzocht een rapporteur voor advies te benoemen; van de betrokken commissies wordt een nauwe samenwerking verwacht bij de behandeling van de speciale verslagen en de rapporteur van de desbetreffende gespecialiseerde commissies wordt verzocht de vergaderingen van de Commissie begrotingscontrole waarin het betreffende speciaal verslag wordt behandeld bij te wonen; 26. verzoekt de Rekenkamer in de gevallen waarin zij of de kwijtingsautoriteit het noodzakelijk heeft geacht dat de gecontroleerde (zij het een instelling/orgaan van de Gemeenschap of een lidstaat) specifieke maatregelen tot verbetering neemt of waarin de gecontroleerde heeft beloofd deze maatregelen te zullen nemen, haar huidige praktijk, i.e. nagaan of deze maatregelen het gewenste resultaat hebben opgeleverd, voort te zetten en verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit; 27. verwacht dat de speciale verslagen binnen vijf maanden vanaf de datum van verwijzing door de Voorzitter naar de betrokken commissies door de plenaire vergadering worden behandeld; na het verstrijken van deze termijn kunnen de speciale verslagen niet meer worden behandeld; Lidstaten 28. verzoekt alle lidstaten het voorbeeld te volgen dat sommige van hen al geven door hun antwoord op het jaarverslag van de Rekenkamer in januari van het daarop volgende jaar aan het Europees Parlement te laten weten; in dit antwoord dienen zij hun aandacht te richten op de maatregelen die zij hebben getroffen in reactie op de kritiek van de Rekenkamer; de Rekenkamer moet niet schromen om de lidstaten die niet snel reageren op de kritische kanttekeningen in de verslagen en sectorbrieven van de Kamer, met naam en toenaam te noemen; Follow-up van het kwijtingsverslag 29. gelast de Commissie begrotingscontrole de follow-up van de aanbevelingen in het kwijtingsbesluit binnen zes maanden na goedkeuring van het kwijtingsverslag op haar agenda te plaatsen; de commissie moet rekening houden met een schriftelijk verslag van de Commissie en de lidstaten over de genomen maatregelen, gevolgd door een gelegenheid voor de rapporteur voor kwijting om de vertegenwoordiger van de Commissie in de commissie vragen te stellen; 30. verzoekt het Comité follow-up audits van de Commissie gehoor te geven aan de voor zijn mandaat relevante aanbevelingen die door het Parlement in het kader van de kwijting worden gedaan; o o o 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer.