(Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (05022/2021), – gezien de ontwerphandels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds (05198/2021), – gezien de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens (05203/2021), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 217 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, en artikel 218, lid 8, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9-0086/2021), – gezien zijn resolutie van 12 februari 2020 over het voorgestelde mandaat voor onderhandelingen over een nieuw partnerschap met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (1) , – gezien zijn aanbeveling van 18 juni 2020 betreffende de onderhandelingen voor een nieuw partnerschap met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (2) , – gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de gezamenlijke beraadslagingen van de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie internationale handel overeenkomstig artikel 58 van het Reglement, – gezien de brieven van de Commissie juridische zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie begrotingscontrole, de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie cultuur en onderwijs, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie constitutionele zaken, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie internationale handel ( A9‑0128/2021 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, en van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Verenigd Koninkrijk. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (“het Handvest”), – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (05022/2021), – gezien Besluit (EU) 2020/2252 van de Raad van 29 december 2020 betreffende de ondertekening, namens de Unie, en betreffende de voorlopige toepassing van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot‑Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, en van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens (1) , – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 217, artikel 218, lid 6, tweede alinea, en artikel 2018, lid 8, tweede alinea van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9-0086/2021), – gezien zijn resoluties van 5 april 2017 over onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk na de kennisgeving van het voornemen van dat land om zich uit de Europese Unie terug te trekken (2) , van 3 oktober 2017 over de stand van de onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk (3) , van 13 december 2017 over de stand van de onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk (4) , van 14 maart 2018 over het kader van de toekomstige betrekkingen tussen de EU en het VK (5) , van 18 september 2019 over de stand van zaken van de terugtrekking van het VK uit de Europese Unie (6) , van 15 januari 2020 over de uitvoering van en het toezicht op de bepalingen over burgerrechten in het terugtrekkingsakkoord (7) , van 12 februari 2020 over het voorgestelde mandaat voor onderhandelingen over een nieuw partnerschap met het Verenigd Koninkrijk van Groot‑Brittannië en Noord-Ierland (8) , en van 18 juni 2020 betreffende de onderhandelingen voor een nieuw partnerschap met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (9) , – gezien zijn wetgevingsresolutie van 29 januari 2020 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende de sluiting van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (10) , – gezien het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (11) (het “terugtrekkingsakkoord”), en de politieke verklaring waarin het kader wordt geschetst voor de toekomstige betrekkingen tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk (12) , die een bijlage vormt bij het terugtrekkingsakkoord (de “politieke verklaring”), – gezien de bijdragen van de Commissie buitenlandse zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie internationale handel, de Begrotingscommissie, de Commissie begrotingscontrole, de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie cultuur en onderwijs, de Commissie juridische zaken, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie constitutionele zaken, – gezien de aanbeveling voor een besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over een nieuw partnerschap met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, waarin de Commissie wordt aangewezen als onderhandelaar namens de Unie, en de bijlage daarbij met de richtsnoeren voor de onderhandelingen over een nieuw partnerschap ( COM(2020)0035 ) (“de onderhandelingsrichtsnoeren”), – gezien artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, 1. is zeer ingenomen met de sluiting van de nieuwe handels- en samenwerkingsovereenkomst door de Europese Unie (EU) en het Verenigd Koninkrijk (VK), omdat met deze overeenkomst de negatieve gevolgen van de terugtrekking van het VK uit de EU beperkt kunnen worden en een samenwerkingskader wordt vastgesteld dat moet dienen als grondslag voor een sterk en constructief toekomstig partnerschap, waarbij de sterkst verstorende onderdelen van een no deal-scenario werden vermeden, en gezorgd wordt voor rechtszekerheid op middellange tot lange termijn; prijst het harde werk dat de hoofdonderhandelaar van de EU en zijn team hebben verricht en benadrukt de centrale rol die zij hebben gespeeld bij het bereiken van dit resultaat; 2. benadrukt opnieuw van mening te zijn dat de terugtrekking van het VK uit de EU een historische vergissing is en herinnert eraan dat de EU het besluit van het VK altijd heeft gerespecteerd, maar er ook altijd op heeft gewezen dat het VK de gevolgen van het verlaten van de EU moet aanvaarden en dat een derde land niet dezelfde rechten en voordelen kan hebben als een lidstaat; wijst erop dat het Parlement tijdens het gehele proces van terugtrekking van het VK uit de EU altijd de bescherming van de rechten van de EU-burgers in het oog heeft gehouden, naast de bescherming van de vrede en welvaart van Ierland, de bescherming van visserijgemeenschappen, de handhaving van de rechtsorde van de EU, de waarborging van de autonomie van de besluitvorming van de EU, de handhaving van de integriteit van de douane-unie en de voorkoming van dumping op sociaal, milieu-, belasting- of regelgevingsgebied, omdat dit van essentieel belang is om de werkgelegenheid, de industrie en het concurrentievermogen van de EU te beschermen en de doelstellingen van de Europese Green Deal te verwezenlijken; 3. juicht toe dat deze doelstellingen grotendeels zijn bereikt met de sluiting van de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en het VK en het terugtrekkingsakkoord, omdat hiermee een afdwingbaar gelijk speelveld is bereikt, onder meer voor overheidssteun, sociale en milieunormen, alsmede een langetermijnregeling voor de visserij, een economisch akkoord dat veel van de negatieve gevolgen van de terugtrekking van het VK zal beperken, en een nieuw kader voor samenwerking op het gebied van justitie, politie en binnenlandse veiligheid, op basis van de volledige eerbiediging van het EVRM en de EU-regelgeving op het gebied van gegevensbescherming; betreurt desondanks dat het akkoord een beperkte reikwijdte heeft, omdat het VK niet de politieke wil toonde om te onderhandelen over belangrijke gebieden, in het bijzonder het buitenlands, defensie- en extern veiligheidsbeleid, terwijl in de politieke verklaring wel degelijk was gesteld dat ook deze onderwerpen aan bod moesten komen; betreurt bovendien het besluit van het VK om niet deel te nemen aan Erasmus+, waarmee veel jongeren de mogelijkheid wordt ontnomen om belangrijke levenservaring op te doen; 4. verwelkomt het feit dat het akkoord sterk gericht is op goederen, gezien de intensiteit van de handel in goederen tussen de EU en het VK, en merkt op dat de terugtrekking van het VK en in het bijzonder de beëindiging van het vrije verkeer, er logischerwijs toe leidt dat de mogelijkheden voor de grotendeels op diensten gebaseerde economie van het VK sterk beperkt zullen zijn, omdat er geen sprake meer zal zijn van toepassing van het land van herkomst-beginsel of paspoortprocedures of automatische erkenning van beroepskwalificaties, en omdat dienstverleners uit het VK mogelijk te maken krijgen met 27 verschillende sets regelgeving en dus meer bureaucratie; benadrukt dat dit de eerste overeenkomst is die de EU heeft gesloten waarvoor de onderhandelingen zijn gevoerd met het oog op het verwezenlijken van divergentie in plaats van convergentie en dat het onvermijdelijk is dat dit zal leiden tot meer wrijvingen, belemmeringen en kosten voor burgers en bedrijven; 5. verwelkomt het horizontale mechanisme voor geschillenbeslechting, dat een snelle oplossing van geschillen mogelijk moet maken en de mogelijkheid moet bieden voor kruislingse opschorting op alle economische gebieden, indien een van de partijen zich niet houdt aan hetgeen zij heeft ondertekend; is van mening dat dit mechanisme een voorbeeld en de norm kan worden voor alle toekomstige vrijhandelsovereenkomsten; 6. herinnert aan de verklaring van de VK-coördinatiegroep en de fractieleiders van 11 september 2020 en wijst erop dat het VK als ondertekenaar van het terugtrekkingsakkoord wettelijk verplicht is de bepalingen van dat akkoord volledig ten uitvoer te leggen en na te leven, en verwelkomt het schrappen van de strijdige bepalingen uit de Internal Market Bill van het VK; veroordeelt de meer recente unilaterale acties van het Verenigd Koninkrijk, in strijd met het terugtrekkingsakkoord, om de respijtperioden te verlengen waarbij de uitvoer uit Groot-Brittannië naar Noord-Ierland wordt vrijgesteld van het overleggen van gezondheidscertificaten voor de uitvoer van alle dierlijke producten, waarbij pakketten worden vrijgesteld van het doen van douaneaangiften, en waarbij wordt afgeweken van de EU-voorschriften die de invoer van grond op de interne markt en van paspoorten voor gezelschapsdieren beletten; is van oordeel dat deze acties een ernstige bedreiging vormen voor de integriteit van de interne markt; herhaalt dat al deze besluiten gezamenlijk moeten worden genomen door de bevoegde gemeenschappelijke instanties; doet een dringend beroep op de regering van het Verenigd Koninkrijk om te goeder trouw te handelen en de voorwaarden van de door haar ondertekende overeenkomsten volledig en onverwijld ten uitvoer te leggen, op basis van een geloofwaardig en alomvattend tijdschema dat samen met de Europese Commissie is opgesteld overeenkomstig de verplichting tot goede trouw uit hoofde van het terugtrekkingsakkoord; verzoekt de Commissie in dit verband de inbreukprocedure tegen het Verenigd Koninkrijk, die op 15 maart 2021 uit hoofde van artikel 12, lid 4, van het Protocol betreffende Ierland en Noord-Ierland is ingeleid, krachtdadig voort te zetten; herinnert eraan dat voortdurende niet-naleving van het resultaat van geschillenbeslechtingsprocedures in het kader van het terugtrekkingsakkoord ook kan leiden tot de opschorting van verplichtingen, met inbegrip van de beperking van de ongekende niveaus van markttoegang, in het kader van de handels- en samenwerkingsovereenkomst; is in dit verband van mening dat de ratificatie van de handels- en samenwerkingsovereenkomst het instrumentarium van de EU voor de handhaving van het terugtrekkingsakkoord versterkt; wijst erop dat een volledige en correcte tenuitvoerlegging en eerbiediging van het terugtrekkingsakkoord van cruciaal belang zijn voor de bescherming van de rechten van de burgers, het waarborgen van het vredesproces en het voorkomen van een harde grens in Ierland en de bescherming van de integriteit van de interne markt, en daarnaast van belang zijn om te waarborgen dat het VK zijn deel terugbetaalt van de schulden die zijn opgebouwd in de loop van zijn lidmaatschap, en daarom een essentiële voorwaarde blijven voor de toekomstige ontwikkeling van de betrekkingen tussen de EU en het VK; benadrukt dat goede trouw, wederzijds vertrouwen en geloofwaardigheid in dit verband van groot belang zijn; wijst erop dat het protocol inzake Ierland/Noord-Ierland en met name artikel 16 van dat protocol zijn opgesteld om recht te doen aan een uiterst kwetsbaar en gevoelig politiek evenwicht; is van mening dat voorstellen of maatregelen die dit evenwicht zouden kunnen verstoren niet te gemakkelijk of zonder behoorlijk voorafgaand overleg met de andere partij mogen worden goedgekeurd; onderstreept de unieke situatie waarin Noord-Ierland zich bevindt en de rol die de Assemblee voor Noord-Ierland in het protocol is toebedeeld, waaronder de bepaling dat de Assemblee over vier jaar moet instemmen met de voortzetting van de toepassing van het protocol; wijst op de noodzaak van een permanente en versterkte dialoog tussen politieke vertegenwoordigers en het maatschappelijk middenveld, ook met vertegenwoordigers van Noord-Ierland, over alle aspecten van het Protocol inzake Ierland en Noord-Ierland en het Noord-Ierse vredesproces in ruimere zin; is ernstig bezorgd over de recente spanningen in Noord-Ierland en herinnert eraan dat de EU een van de belangrijkste hoedsters van het Goede Vrijdagakkoord is en vastbesloten is het te beschermen; De rol van het Europees Parlement 7. betreurt dat de overeenkomsten op het allerlaatst mogelijke moment zijn gesloten, met tot gevolg grote onzekerheid, die hoge kosten voor de burgers en de marktdeelnemers met zich mee heeft gebracht en ook nadelige gevolgen had voor het recht van het Parlement om democratisch toezicht uit te oefenen en de definitieve tekst van de overeenkomsten te bestuderen alvorens er voorlopige goedkeuring aan te geven; benadrukt dat dit proces hoogst uitzonderlijk was, gezien de onverbiddellijke deadline voor het verstrijken van de overgangsperiode en het besluit van het VK om deze periode onder geen beding te willen verlengen, zelfs niet tijdens een pandemie; onderstreept dat dit proces in geen geval een precedent kan vormen voor toekomstige handelsovereenkomsten, omdat daarbij het gebruikelijke model van samenwerking en de verstrekking van informatie overeenkomstig artikel 218, lid 10, VWEU gewaarborgd moeten zijn, met inbegrip van het delen van alle onderhandelingsteksten, reguliere dialoog en voldoende tijd voor het Parlement om formele toetsing van en het voeren van een debat over de overeenkomsten mogelijk te maken; benadrukt dat overeenkomsten geen voorlopige toepassing mogen krijgen zonder goedkeuring van het Parlement; onderkent niettemin dat het Parlement op regelmatige basis zijn mening kenbaar kon maken dankzij het intensieve en frequente overleg en de dialoog met de hoofdonderhandelaar van de EU en de taskforce van de Commissie voor de betrekkingen met het VK, alsmede dankzij de aanneming van twee resoluties van het Parlement in februari en juni 2020, waarmee gewaarborgd werd dat de standpunten van het Parlement volledig werden opgenomen in het initiële mandaat van de EU en tijdens de onderhandelingen werden verdedigd door de hoofdonderhandelaar van de EU; 8. steunt de oprichting van een Parlementaire Partnerschapsassemblee voor leden van het Europees Parlement en van het parlement van het VK in het kader van de overeenkomst; is van mening dat deze Parlementaire Partnerschapsassemblee de taak moet krijgen om toezicht te houden op de volledige en correcte tenuitvoerlegging van de overeenkomst en het doen van aanbevelingen aan de Partnerschapsraad; is van mening dat de assemblee zich ook moet kunnen uitspreken over het terugtrekkingsakkoord, zonder afbreuk te doen aan de beheersstructuur en het mechanisme voor toezicht van elk akkoord, en dat de assemblee ook het recht moet hebben aanbevelingen te doen op gebieden waar versterkte samenwerking beide partijen ten goede zou kunnen komen, en gezamenlijke initiatieven te nemen om nauwe betrekkingen mogelijk te maken; 9. benadrukt dat het Parlement een volwaardige rol moet spelen bij het toezicht op en de tenuitvoerlegging van het akkoord, overeenkomstig de brief van 5 februari 2021 van EP-voorzitter Sassoli; verwelkomt, onverminderd de bestaande toezeggingen van de respectieve Commissieleden aan de bevoegde parlementaire commissies, de verklaring van de Commissie over de rol van het Parlement bij de uitvoering van het akkoord, met inbegrip van de volgende toezeggingen: verzoekt om consolidatie van deze verbintenissen in een Interinstitutioneel Akkoord waarover zo spoedig mogelijk moet worden onderhandeld; 10. verwelkomt de overeenkomst inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens; benadrukt dat deze overeenkomst, en met name artikel 3, geen afbreuk doet aan de rechten van het Parlement uit hoofde van artikel 218, lid 10, VWEU, met name in het licht van paragraaf 9 van deze resolutie; wijst erop dat de wijze waarop de Raad om goedkeuring van het Parlement heeft verzocht voor twee overeenkomsten in één procedure – de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en het VK en de overeenkomst tussen de EU en het VK inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens – niet strookt met de gangbare praktijk en dat dit geenszins een precedent mag worden, aangezien het Parlement voor elke internationale overeenkomst afzonderlijk, en niet als pakket, zijn goedkeuring moet kunnen geven voordat deze in werking treedt, omdat zijn prerogatieven anders ernstig zouden worden ondermijnd; 11. dringt erop aan de vakbonden in de EU en het VK en andere sociale partners en organisaties van het maatschappelijk middenveld nauw te betrekken bij het toezicht op en de uitvoering van de overeenkomst, onder meer door hen te raadplegen en eventueel zitting te laten nemen in de gespecialiseerde comités waar relevante aangelegenheden worden besproken, en door een speciaal arbeidsforum op te richten dat vóór elke zitting van de Partnerschapsraad bijeenkomt; stelt in het licht van het belang en de mogelijk verstrekkende gevolgen van de overeenkomst voor dat de binnenlandse adviesgroep wordt uitgebreid met meer vertegenwoordigers van de vakbonden en andere sociale partners, met name van de Europese sectorale bonden, en dat de maatschappelijke organisaties en de vakbonden en andere sociale partners de bevoegdheid krijgen om klachten bij de Commissie in te dienen, waarbij de Commissie verplicht wordt aan dergelijke klachten gevolg te geven; 12. is ingenomen met de inspanningen van de Commissie om belanghebbenden zoveel mogelijk bij het proces te betrekken, gezien de beperkte tijd die beschikbaar was, en is tevens ingenomen met de gedetailleerde aankondigingen van voorbereidingen die bedrijven hebben geholpen zich voor te bereiden op de onvermijdelijke veranderingen met ingang van 1 januari 2021, toen het Verenigd Koninkrijk de douane-unie en de interne markt verliet; roept op tot grotere inspanningen van alle EU-lidstaten en, waar van toepassing, regio’s om ervoor te zorgen dat deze eerste maanden onder het nieuwe regime met betrekking tot de nieuwe status van het VK zo soepel mogelijk verlopen voor alle economische actoren en burgers; onderkent dat de terugtrekking van het VK uit de EU aanzienlijke economische gevolgen op korte termijn heeft, en verzoekt de Commissie de reserve van 5 miljard EUR voor de aanpassing aan de brexit, zodra deze door de medewetgevers is goedgekeurd, volledig en tijdig aan te spreken om sectoren, bedrijven en werknemers, alsook de lidstaten die het meest te lijden hebben onder de negatieve en onvoorziene gevolgen van de nieuwe relatie tussen de EU en het VK, bij te staan; Handel 13. benadrukt dat de overeenkomst een ongekende reikwijdte heeft wat de handel in goederen betreft, waarbij de doelstelling van nulquota en nultarieven is bereikt als gevolg waarvan de handel met het Verenigd Koninkrijk zal worden vergemakkelijkt, een en ander in het kader van passende oorsprongsregels waarbij de belangen van de EU-producenten worden gevrijwaard, onder meer door bilaterale cumulatie, de zelfcertificering van de oorsprong door de exporteurs, alsmede de vrijstellingsperiode van 12 maanden voor sommige documenten; benadrukt het belang van een doeltreffend gelijk speelveld, met name wat betreft non-regressie en het vermijden van toekomstige verschillen, in combinatie met de ongekend omvangrijke werkingssfeer van deze overeenkomst; 14. benadrukt dat de verbintenissen van beide partijen op het gebied van de handel in diensten een niveau van liberalisering opleveren dat verder gaat dan de WTO-verbintenissen, onder meer door een toekomstgerichte “meest begunstigde natie”-clausule, een verbintenis tot herziening met het oog op toekomstige verbeteringen, en met speciale regels voor de mobiliteit van beroepsbeoefenaren voor zakelijke doeleinden (diensten van “modus IV”); herinnert er tegelijkertijd aan dat het VK, door de interne markt te verlaten, zijn automatisch onbeperkt recht op dienstverlening in de hele EU heeft verloren; onderkent de duidelijke bepalingen inzake beroepskwalificaties die anders zijn als gevolg van het feit dat het VK een derde land is; is niettemin ingenomen met het mechanisme waarin de overeenkomst voorziet, waarbij de EU en het VK later per geval en voor specifieke beroepen aanvullende regelingen kunnen overeenkomen; 15. is ingenomen met het hoofdstuk over digitale handel, met inbegrip van het expliciete verbod op eisen inzake lokalisatie van gegevens of verplichte openbaarmaking van broncode, hetgeen nieuw is voor de vrijhandelsovereenkomsten die de EU tot dusver heeft gesloten, terwijl tegelijkertijd het recht van de EU om te reguleren en de eisen inzake gegevensbescherming behouden blijven; is van mening dat dit digitale hoofdstuk kan dienen als model voor toekomstige handelsovereenkomsten; is ook ingenomen met de samenwerking inzake regelgeving op het gebied van opkomende technologieën, waaronder artificiële intelligentie; 16. verwelkomt het feit dat, ondanks de aanvankelijke terughoudendheid van Britse zijde, het meest ambitieuze overkoepelende hoofdstuk over overheidsopdrachten ooit tot stand is gekomen, dat verder gaat dan de Overeenkomst inzake overheidsopdrachten tot waarborging van gelijke behandeling van EU-bedrijven, alsook een hoofdstuk over de behoeften en belangen van micro-ondernemingen en kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s); herinnert eraan dat de bestaande lijst van geografische aanduidingen (GA’s) uit hoofde van het terugtrekkingsakkoord beschermd is, maar betreurt dat er geen regelingen met betrekking tot toekomstige GA’s zijn vastgesteld, ondanks de in de politieke verklaring gedane toezeggingen; neemt niettemin kennis van de rendez-vousclausule op grond waarvan de bescherming in de toekomst kan worden uitgebreid en dringt er bij beide partijen op aan deze clausule zo snel mogelijk te activeren; 17. dringt er met klem bij de Commissie en de lidstaten op aan relevante platforms voor de coördinatie van regelgeving op te zetten en hier actief gebruik van te maken en daarbij het Parlement volledige transparantie te bieden, om in de toekomst een hoge mate van convergentie van de regelgeving te realiseren, in overeenstemming met de Europese Green Deal, en onnodige conflicten te vermijden, en tegelijkertijd het recht van elke partij om regelgeving vast te stellen, zoals in de overeenkomst verankerd, te waarborgen; Gelijk speelveld 18. is ingenomen met de overkoepelende en moderne titel “Gelijk speelveld voor open en eerlijke mededinging en duurzame ontwikkeling” die als voorbeeld zou moeten dienen voor andere toekomstige vrijhandelsakkoorden waarover de EU onderhandelt en die onder meer het volgende omvat: 19. benadrukt dat gepaste monitoring en adequaat toezicht van cruciaal belang zijn om een goed inzicht te krijgen in zowel de resterende als de nieuwe belemmeringen waarmee bedrijven, en met name kmo’s, in de praktijk worden geconfronteerd; benadrukt dat het van belang is onnodige regelgevingsonzekerheid, administratieve lasten en procedurele complexiteit te vermijden, omdat die tot extra rompslomp en kosten zullen leiden; roept de Commissie en de lidstaten in dit verband op om samen te werken met het bedrijfsleven, in het bijzonder kmo’s, teneinde nieuwe knelpunten op handelsgebied te ondervangen; Bestuur 20. verwelkomt het horizontale bestuurlijke en institutionele kader dat in de overeenkomst is opgenomen, en dat ervoor zorgt dat alle hoofdstukken met elkaar overeenstemmen, onderling verband houden en op dezelfde wijze worden gehandhaafd, waardoor bijkomende parallelle structuren en bureaucratie worden vermeden en de partijen rechtszekerheid en solide garanties voor naleving worden geboden; wijst met name op het robuuste mechanisme voor de beslechting van geschillen die tussen de EU en het VK kunnen ontstaan over de uitlegging of de uitvoering van hun verbintenissen; 21. is ingenomen met de non-discriminatieclausule in het hoofdstuk inzake governance, die ervoor zorgt dat het Verenigd Koninkrijk in zijn nationale visumbeleid geen onderscheid mag maken tussen burgers van EU-lidstaten met het oog op de afgifte van visa voor korte bezoeken; veroordeelt het feit dat bepaalde EU-burgers (burgers uit Bulgarije, Estland, Litouwen, Roemenië en Slovenië) in verband met werkvisa of bewijzen van garantstelling geen gebruik kunnen maken van de regeling inzake leges voor visumaanvragen in het VK die geldt voor burgers van de overige 22 EU-lidstaten, hetgeen een discriminerende behandeling is; Veiligheid, buitenlandse zaken en ontwikkeling 22. betreurt dat het VK, in tegenstelling tot de politieke verklaring waarin een ambitieus, breed, diep en flexibel partnerschap op het gebied van buitenlands beleid, veiligheid en defensie werd voorzien, heeft geweigerd om in het kader van de overeenkomst over deze aspecten te onderhandelen; herinnert er desondanks aan dat het in het belang van beide partijen is om op deze gebieden nauwe en duurzame samenwerking te waarborgen, met name met het oog op de bevordering van vrede en veiligheid, met inbegrip van terrorismebestrijding, de bevordering van een op regels gebaseerde wereldorde, doeltreffend multilateralisme, het VN-Handvest, de consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, en de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden overeenkomstig artikel 21 VEU; stelt voor de toekomstige samenwerking en coördinatie tussen de EU en het VK te regelen aan de hand van een systemisch platform voor overleg en coördinatie op hoog niveau inzake vraagstukken van buitenlands beleid, waaronder de uitdagingen in verband met landen als Rusland en China, korte lijnen op het gebied van veiligheidskwesties, onder meer in het kader van de samenwerking tussen de EU en de NAVO, en een systematische preferentiële samenwerking met betrekking tot met name vredeshandhavingsoperaties; dringt in het bijzonder aan op diepgaande samenwerking en coördinatie tussen de EU en het VK op het gebied van sanctiebeleid, gezien de gedeelde waarden en belangen, en pleit in dit kader voor instelling van een coördinatiemechanisme; 23. betreurt in dit kader het besluit van het VK om de diplomatieke status van vertegenwoordigers van de Europese Unie te verlagen en verzoekt de bevoegde autoriteiten van het VK deze maatregel onverwijld ongedaan te maken en dringt er bij de Commissie op aan zich krachtig op te stellen als het gaat om de juiste tenuitvoerlegging van de Verdragen; 24. wijst erop dat het VK een belangrijke actor is op het gebied van ontwikkelingshulp en humanitaire hulp, gezien de omvang van zijn officiële ontwikkelingshulp (zelfs nu deze wordt teruggebracht van 0,7 naar 0,5 % van het bni), zijn deskundigheid, zijn capaciteit voor de uitvoering van projecten en zijn uitgebreide betrekkingen met het Gemenebest en ontwikkelingslanden; spoort het VK aan om de negatieve gevolgen van de terugtrekking van het VK uit de EU voor ontwikkelingslanden tot een minimum te beperken, en zijn voortrekkersrol op het gebied van ontwikkelingshulp en humanitaire hulp te blijven vervullen; dringt aan op nauwe donorcoördinatie en samenwerking tussen de EU en het VK, bijvoorbeeld door waar mogelijk een beroep te doen op elkaars capaciteiten, teneinde de efficiëntie, de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp en de vooruitgang op weg naar het bereiken van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties te maximaliseren; Specifieke sectorale kwesties en thematische samenwerking 25. is van mening dat de interne markt een van de grote successen van de Europese Unie is, zeer gunstig is geweest voor de economie van beide partijen en de basis heeft gelegd voor verbetering van de levenskwaliteit van de burgers; benadrukt dat het nieuwe tijdperk van economische samenwerking erop gericht moet zijn kansen te creëren die beide partijen voordelen bieden en zeker niet mag leiden tot een achteruitgang van de integriteit en werking van de interne markt en de douane-unie; is van mening dat de uitbreiding van de aan geautoriseerde marktdeelnemers toegekende faciliteiten een goede manier is om handelsverstoringen te voorkomen; 26. benadrukt dat de EU in het kader van het uitvoeringsproces bijzondere aandacht moet besteden aan de in de overeenkomst voorziene conformiteit van de douanecontroles die worden uitgevoerd voordat goederen de interne markt binnenkomen (vanuit het VK of vanuit andere derde landen via het VK), en benadrukt dat het van het grootste belang is ervoor te zorgen dat ingevoerde goederen aan de regels van de interne markt voldoen; wijst erop dat er meer geïnvesteerd moet worden in douanecontrolefaciliteiten en dat de coördinatie en informatie-uitwisseling tussen beide partijen verbeterd moet worden om verstoringen van de handel zoveel mogelijk te voorkomen en ervoor te zorgen dat de integriteit van de douane-unie behouden blijft, in het belang van consumenten en ondernemingen; is van mening dat een vlotte samenwerking tussen douane- en markttoezichtautoriteiten absoluut noodzakelijk is en maakt zich met name zorgen over de nodige operationele capaciteit van de EU-vertegenwoordigers in Noord-Ierland; 27. merkt op dat het koopgedrag en het vertrouwen van consumenten in grensoverschrijdend winkelen door de onzekerheid over de toepasselijke regels al negatief zijn beïnvloed, en verzoekt de regering van het VK, de Commissie en de lidstaten om snel uitvoering te geven aan de maatregelen ter bescherming van de consument die in de overeenkomst zijn opgenomen, en intensiever samen te werken op het gebied van de uiteenlopende sectorale beleidsmaatregelen betreffende duurzame productiemethoden en productveiligheid; dringt met het oog op de belangen van consumenten aan op transparantie in de hele toeleveringsketen van producten en diensten en wijst erop dat het belangrijk is dat prijzen de totale aankoopkosten weerspiegelen en dus ook alle relevante heffingen en rechten omvatten en dat consumenten duidelijkheid hebben over de toepasselijke consumentenrechten, om spanningen te voorkomen en het vertrouwen van consumenten in aankopen over de grens te bevorderen; 28. betreurt de negatieve gevolgen van de overeenkomst voor bepaalde visserijgemeenschappen, maar wijst erop dat de bepalingen inzake visserij, die voorzien in een vermindering van de visquota van 25 % en een overgangsperiode van 5½ jaar, minder schadelijk zijn dan een volledige sluiting van de Britse wateren; verzoekt de Commissie om er alles aan te doen om ervoor te zorgen dat deze reductiegrens van 25 % nooit wordt overschreden en dat wederzijdse toegang gewaarborgd blijft; is in dit verband bezorgd over het feit dat de partnerschapsraad de bijlagen 35, 36 en 37 mag wijzigen; dringt erop aan dat het Parlement voorafgaand aan dergelijke wijzigingen naar behoren wordt geraadpleegd; 29. maakt zich ernstige zorgen over de situatie na afloop van deze periode en herinnert het VK eraan dat het zijn toegang tot de EU-markten na afloop van deze periode slechts kan behouden als de EU-visserij toegang houdt tot de Britse wateren; herinnert eraan dat indien het VK overweegt om de toegang tot de Britse wateren na de eerste periode van 5½ jaar te beperken, de EU maatregelen zal kunnen nemen om haar belangen te beschermen, bijvoorbeeld in de vorm van het vaststellen van tarieven of quota voor de invoer van vis uit het VK of het opschorten van andere delen van de overeenkomst indien de visserijgemeenschappen in de EU in ernstige economische of sociale problemen dreigen te geraken; betreurt ten zeerste dat de rechten van de EU om te vissen op allerlei manieren worden ondermijnd, doordat het onmogelijk is om tijdig overeenstemming te bereiken over TAC’s en quota, door onacceptabele technische maatregelen en door een controversiële restrictieve uitlegging inzake de voorwaarden voor het verkrijgen van vergunningen; 30. geeft uiting aan zijn diepe bezorgdheid over de mogelijke gevolgen van afwijkingen door het VK van de verordeningen van de Unie inzake technische maatregelen en andere gerelateerde milieuwetgevingsinstrumenten van de Unie, die ertoe zouden kunnen leiden dat sommige Europese vissersvaartuigen in de praktijk geen toegang meer hebben tot de wateren van het VK; wijst erop dat de overeenkomst elke partij ertoe verplicht nauwkeurig te onderbouwen dat ontwikkelingen op dit gebied niet discriminerend van aard zijn en in het licht van wetenschappelijk verifieerbare gegevens noodzakelijk zijn om de duurzaamheid van het milieu op lange termijn te waarborgen; verzoekt de Commissie er nauwlettend op toe te zien dat aan deze voorwaarden wordt voldaan, en krachtig te reageren indien het VK discriminerend handelt; 31. uit zijn bezorgdheid over de gevolgen van verschillende regels die van toepassing zijn op gebieden met een bijzondere Britse status, met name de direct van de Kroon afhankelijke gebieden en overzeese gebieden; verzoekt de Commissie om bijzondere aandacht te schenken aan deze gebieden en hun bijzondere kenmerken; 32. maakt zich zorgen over de vraag hoe een mogelijke toekomstige unilaterale verlaging van de sociale en arbeidsnormen door het VK in het kader van de overeenkomst aangepakt en aangevochten kan worden; wijst er nogmaals op dat een unilaterale verlaging van de sociale en arbeidsnormen ten koste van Europese werknemers en ondernemingen snel moet worden aangepakt en verholpen om een gelijk speelveld te behouden; betreurt tevens dat het VK, ondanks de verplichting uit hoofde van artikel 127 van het terugtrekkingsakkoord om de richtlijn betreffende het evenwicht tussen werk en privéleven voor ouders en mantelzorgers en de richtlijn transparante en voorspelbare arbeidsvoorwaarden (13) tijdens de overgangsperiode om te zetten, nog niet de nodige stappen heeft ondernomen om deze richtlijnen in nationaal recht om te zetten en daarmee de werknemers in het VK bepaalde onlangs vastgestelde rechten onthoudt; 33. is ingenomen met het feit dat het nieuwe samenwerkingsmechanisme voor de coördinatie inzake sociale zekerheid grote overeenkomsten vertoont met de voorschriften van Verordening (EG) nr. 883/2004 (14) betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en Verordening (EG) nr. 987/2009 (15) tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004; is met name ingenomen met het feit dat de EU-bepalingen inzake non-discriminatie, gelijke behandeling en de samentelling van tijdvakken in de overeenkomst behouden zijn gebleven; betreurt niettemin de beperkingen van de materiële werkingssfeer en, in het bijzonder, dat gezinsbijslagen, uitkeringen bij langdurige zorg, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkeringen en de uitvoerbaarheid van werkloosheidsuitkeringen niet in de overeenkomst zijn opgenomen; roept partijen op de door beperkingen van het vrije verkeer getroffen burgers onmiddellijk te voorzien van gedegen en betrouwbare informatie over hun rechten op verblijf, werk en coördinatie van sociale zekerheid; 34. neemt kennis van de tijdelijke bepaling inzake de doorgifte van persoonsgegevens aan het VK; herinnert aan zijn resoluties van 12 februari 2020 en 18 juni 2020 waarin het Parlement het belang benadrukt van gegevensbescherming als grondrecht en als cruciale randvoorwaarde voor de digitale economie; herinnert er in verband met de adequaatheid van het gegevensbeschermingskader van het VK aan dat het beschermingsniveau van het VK volgens de jurisprudentie van het HvJ-EU “in wezen gelijkwaardig” moet zijn aan het niveau dat wordt geboden door het rechtskader van de EU, onder meer met betrekking tot verdere doorgifte van gegevens aan derde landen, zowel wanneer het gaat om doorgifte voor commerciële doeleinden als wanneer het gaat om doorgifte voor rechtshandhavingsdoeleinden; neemt kennis van de start van de procedure voor de vaststelling van de twee adequaatheidsbesluiten voor de doorgifte van persoonsgegevens aan het Verenigd Koninkrijk in het kader van de algemene verordening gegevensbescherming (16) (AVG) en de richtlijn wetshandhaving (17) op 19 februari 2021; verzoekt de Commissie geen positief adequaatheidsbesluit vast te stellen als de in het EU-recht en de jurisprudentie gestelde voorwaarden niet volledig worden nageleefd; benadrukt dat een adequaatheidsbesluit geen voorwerp van onderhandelingen tussen het VK en de EU mag zijn, aangezien een dergelijk besluit verband houdt met de bescherming van een grondrecht dat wordt erkend door het EVRM, het Handvest en de EU-Verdragen; 35. benadrukt dat de overeenkomst voorziet in samenwerking met het VK inzake rechtshandhaving en justitiële samenwerking in strafzaken van een voor samenwerking met een derde land ongekend nauwe aard; wijst erop dat deel III, titel III van de overeenkomst, als aanvullende waarborg, voorziet in een specifieke regeling voor geschillenbeslechting in het licht van de gevoelige materie die gereguleerd wordt; is ingenomen met de bepalingen van deel III inzake opschorting en opzegging, en met name met de bepaling dat het deel ophoudt van toepassing zijn bij opzegging van het EVRM (conditionaliteit); 36. betreurt dat geen opvolging is gegeven aan de verzoeken van het Parlement met betrekking tot een gemeenschappelijke EU-aanpak inzake asiel, migratie en grensbeheer en dat deze belangrijke kwesties, die ook gevolgen hebben voor de rechten van de meest kwetsbaren, zoals niet-begeleide minderjarigen, nu via bilaterale samenwerking moeten worden geregeld; roept de EU en het VK ertoe op snel tot overeenstemming te komen over een akkoord met betrekking tot deze kwesties ter vervanging van de Dublin-verordening (18) ; 37. betreurt het gebrek aan ambitie in de overeenkomst als het gaat om mobiliteitsbeleid en dringt aan op de ontwikkeling van veilige legale migratietrajecten tussen de EU en het VK; is ingenomen met de bepalingen inzake visa voor korte bezoeken en de vastlegging van het beginsel van non-discriminatie tussen de lidstaten; roept het VK op EU-burgers niet te discrimineren op grond van hun nationaliteit, noch wat betreft registratie in het kader van de EU-vestigingsregeling, noch als het gaat om kwesties op het gebied van mobiliteit en visa; verzoekt de Commissie toe te zien op de naleving van het beginsel van wederkerigheid; betreurt het discriminerende besluit van het VK om bij burgers van bepaalde EU-lidstaten andere tarieven te hanteren voor werkvisa, bijvoorbeeld voor visa voor seizoensarbeid en visa voor gezondheidswerkers en verzorgend personeel; benadrukt dat het belangrijk is dat de gelijke toegang van EU-burgers tot de arbeidsmarkt van het VK gewaarborgd wordt en dat dezelfde tarieven moeten worden gehanteerd voor alle EU-onderdanen en dringt er daarom bij het VK op aan dit besluit per direct terug te draaien; 38. verzoekt de Commissie om het Parlement volledig op de hoogte te houden van het toezicht op de tenuitvoerlegging van de overeenkomst door de Europese Centrale Bank, de Europese toezichthoudende autoriteiten, het Europees Comité voor systeemrisico’s en de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, alsook van de marktontwikkelingen op het gebied van financiële diensten, teneinde mogelijke marktverstoringen en dreigingen voor de financiële stabiliteit, de integriteit van de markt en de beleggersbescherming tijdig in kaart te kunnen brengen; 39. verzoekt de Commissie gebruik te maken van de beschikbare instrumenten, zich bij de komende herziening van het kader voor de bestrijding van witwaspraktijken te beraden op nieuwe instrumenten en te zorgen voor oprechte samenwerking inzake transparantie met betrekking tot de uiteindelijke begunstigde, een gelijk speelveld te waarborgen en de interne markt te beschermen tegen de gevaren van witwassen en terrorismefinanciering vanuit het Verenigd Koninkrijk; 40. stelt met voldoening vast dat de overeenkomst toezeggingen bevat inzake fiscale transparantie en eerlijke belastingconcurrentie, alsook een gezamenlijke politieke verklaring betreffende de bestrijding van schadelijke belastingregelingen; 41. is ingenomen met het feit dat het VK en de EU hebben meegedeeld overeenstemming te hebben bereikt over een memorandum van overeenstemming inzake financiële diensten, maar betreurt dat het VK tot nu toe alleen gelijkwaardigheidsbesluiten heeft toegekend aan afzonderlijke EER-staten, waaronder de lidstaten van de Europese Unie, en niet aan de Unie als geheel; herinnert eraan dat gelijkwaardigheidsbesluiten betrekking hebben op verschillende rechtsgebieden die op EU-niveau worden geharmoniseerd, en dat in sommige gevallen het toezicht rechtstreeks door EU-autoriteiten wordt uitgeoefend; verzoekt de Commissie derhalve om na te gaan of gelijkwaardigheidsbesluiten van het VK zich richten tot de EU in haar geheel, alvorens zelf besluiten te nemen over gelijkwaardigheid; 42. is van mening dat de reikwijdte van de non-regressieverplichting inzake belastingaangelegenheden nader verduidelijkt moet worden; vreest de gevolgen van uiteenlopende wetgeving op belastinggebied; is met name bezorgd over de vroegtijdige aankondiging van het VK dat het zich alleen zal verbinden tot verplichte openbaarmaking van meldingsplichtige constructies gebaseerd op zwakkere internationale normen en betreurt voorts de publieke verklaringen over de opening van vrijhavens in het VK; 43. waarschuwt dat onduidelijke terminologie en niet-bindende of onvoorspelbare wettelijke regels en toezichtsmechanismen op het gebied van belastingen in de overeenkomst het risico op fiscale dumping vergroten; merkt bovendien op dat vanwege een gebrek aan bepalingen met rechtstreekse werking, onder meer over schadelijke belastingpraktijken, het risico bestaat dat bij de handhaving van de overeenkomst onoplosbare geschillen ontstaan; stelt met bezorgdheid vast dat de voorwaarden voor fiscale staatssteun strenger zijn in de handelsovereenkomsten van de EU met Zwitserland en Canada; 44. wijst erop dat de overeenkomst niet van toepassing is op de van de Britse Kroon afhankelijke gebieden en de overzeese gebieden van het VK; is van mening dat grondig onderzoek moet worden verricht om ervoor te zorgen dat de overeenkomst geen lacunes bevat waardoor deze gebieden benut kunnen worden voor de ontwikkeling van nieuwe schadelijke belastingregelingen met gevolgen voor de werking van de interne markt; 45. verheugt zich over het feit dat de Overeenkomst van Parijs een essentieel onderdeel vormt van de overeenkomst; betreurt echter dat bij de vaststelling van het basisniveau van klimaatbescherming met betrekking tot broeikasgassen geen rekening is gehouden met de herziene emissiestreefcijfers voor 2030 voor de hele economie, die binnenkort zullen worden vastgesteld; benadrukt voorts dat de EU van plan is het systeem van de EU voor de handel in broeikasgasemissierechten verder te versterken en het toepassingsgebied ervan uit te breiden; is van mening dat dit, mochten er aanzienlijke verschillen ontstaan tussen het Europees emissiehandelssysteem en het emissiehandelssysteem van het VK, zou kunnen leiden tot verstoring van het gelijke speelveld, en dus in aanmerking zou kunnen worden genomen bij de toepassing van het EU-mechanisme voor koolstofcorrectie aan de grens, als dit eenmaal is ingevoerd; 46. is ingenomen met de bepalingen inzake samenwerking op het gebied van gezondheidsveiligheid, op grond waarvan partijen en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten relevante informatie kunnen uitwisselen, maar betreurt dat deze samenwerking zich beperkt tot de beoordeling van “aanzienlijke” volksgezondheidsrisico’s en het coördineren van de maatregelen die nodig zouden kunnen zijn ter bescherming van de volksgezondheid; 47. is ingenomen met het feit dat de voedselveiligheidsnormen van de EU ongewijzigd blijven en dat de overeenkomst tot doel heeft de strenge sanitaire en fytosanitaire normen van de EU te waarborgen; wijst er nogmaals op dat de handelsstromen tussen de EU en het VK van goederen die onderworpen zijn aan sanitaire en fytosanitaire maatregelen zeer omvangrijk zijn en dat de EU moet voorzien in een goed coördinatieproces, om inconsistente controles van goederen uit het VK in EU-havens te voorkomen; 48. is ingenomen met het omvattende hoofdstuk over luchtvervoer in de overeenkomst, dat de bescherming van de strategische belangen van de EU moet waarborgen en dat passende bepalingen bevat inzake markttoegang, vervoersrechten, gemeenschappelijke vluchtnummers en passagiersrechten; is ingenomen met de bijzondere bepalingen inzake een gelijk speelveld in het hoofdstuk over luchtvaart, die ervoor zullen zorgen dat luchtvaartmaatschappijen uit de EU en het VK op voet van gelijkheid zullen kunnen concurreren; neemt kennis van de oplossing die is gevonden voor de eigendoms- en controleregels, die de toegang tot de interne markt regelen en tegelijkertijd de mogelijkheid openlaten voor verdere liberalisering in de toekomst; is ingenomen met het specifieke hoofdstuk over luchtvaartveiligheid, dat voorziet in nauwe samenwerking op het gebied van luchtvaartveiligheid en luchtverkeersbeheer; is van mening dat deze samenwerking de EU niet mag belemmeren bij het bepalen van het beschermingsniveau dat zij passend acht voor de veiligheid; wijst op het belang van toekomstige nauwe samenwerking tussen de Civil Aviation Authority van het VK en het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart; 49. is ingenomen met het feit dat de overeenkomst zal zorgen voor quotavrije connectiviteit tussen de EU en het VK voor wegvervoerders en dat de overeenkomst volledige transitorechten over het grondgebied van beide partijen, de zogenaamde “landbrug”, zal waarborgen; is verheugd over het feit dat partijen er tijdens de onderhandelingen in geslaagd zijn om een sterk gelijk speelveld in de sector wegvervoer te realiseren en over de bepalingen die ter zake zijn vastgesteld, op grond waarvan het VK gehouden is de strenge EU-normen voor de sector wegvervoer te hanteren; benadrukt in dit verband dat de overeenkomst onder meer normen bevat inzake de toegang tot het beroep, de detachering van bestuurders, rij- en rusttijden, tachografen en gewichten en afmetingen van voertuigen; merkt op dat dergelijke normen niet alleen zullen zorgen voor eerlijke concurrentie, maar ook voor goede arbeidsomstandigheden voor bestuurders en een hoog niveau van verkeersveiligheid; is ingenomen met de bijzondere bepalingen inzake Noord-Ierland, waarmee de unieke situatie van Ierland wordt erkend en waardoor de verstoring van de economie van het hele eiland tot een minimum wordt beperkt; verzoekt de lidstaten meer inspanningen te leveren om belanghebbenden in de vervoerssector nauwkeurige en nuttige informatie te verstrekken, te zorgen voor goed werkende en robuuste IT-systemen in deze sector en alle documenten die nodig zijn voor doorvoer online ter beschikking te stellen; wijst op de noodzaak om na te denken over het verlenen van financiële steun aan bepaalde havens, om snel belemmeringen voor de fysieke infrastructuur ten gevolge van de toegenomen wachttijd voor vervoerders die de grens overschrijden weg te nemen; dringt aan op nauwe samenwerking tussen de EU en het VK om onnodige vertragingen en verstoringen van het vervoerssysteem te voorkomen en de connectiviteit zoveel mogelijk te behouden; 50. is verheugd over de voortzetting van de Europese samenwerking met het VK op het gebied van wetenschap, onderzoek, innovatie en ruimtevaart; benadrukt dat het van belang is dat de mobiliteit van onderzoekers wordt gesteund om ervoor te zorgen dat wetenschappelijke kennis en technologie vrijelijk circuleren; dringt er derhalve bij de providers van mobiele telefoondiensten op aan het beginsel “roam like at home” zowel in de EU als het VK te blijven toepassen; wijst erop dat het hoofdstuk over energie op 30 juni 2026 afloopt; benadrukt dat belangrijk is dat de samenwerking op het gebied van energie ook na die datum wordt voortgezet, gezien de verwevenheid van beide energiemarkten en het feit dat Noord-Ierland deel zal blijven uitmaken van de interne energiemarkt van de EU; neemt nota van de overeenkomst tussen de EU en het VK voor samenwerking op het gebied van het veilige en vreedzame gebruik van kernenergie; betreurt dat deze kwestie niet onderworpen was aan de goedkeuringsprocedure omdat het Euratom-Verdrag niet voorziet in een rol voor het Parlement; dringt aan op een memorandum van overeenstemming, gebaseerd op het North Seas Energy Cooperation (NSEC)-kader, dat gezamenlijke projecten, maritieme ruimtelijke planning en de integratie van offshore-energie in de energiemarkten omvat; 51. is ingenomen met de regels voor deelname van het VK aan programma’s van de Unie in het desbetreffende deel van de overeenkomst; is van mening dat deze regels in grote lijnen voldoen aan de verwachtingen van het Parlement, zoals door het Parlement uiteengezet in zijn aanbeveling van 18 juni 2020 voor de onderhandelingen over een nieuw partnerschap met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland; is met name van mening dat deze regels de financiële belangen van de Unie beschermen; is in dit verband ingenomen met het feit dat op het programma Horizon Europa een automatisch correctiemechanisme van toepassing is; 52. is verheugd over de associatie van het VK met Horizon Europa; is ingenomen met het feit dat het VK voornemens is deel te nemen aan het Euratom-programma voor onderzoek en opleiding, het Copernicusonderdeel van het ruimtevaartprogramma en ITER, en toegang zal hebben tot diensten voor ruimtebewaking en -monitoring in het kader van het ruimtevaartprogramma; is ingenomen met het feit dat voor het programma PEACE+ een afzonderlijke financieringsovereenkomst zal worden gesloten; 53. betreurt ten zeerste dat het VK heeft besloten om voor de periode van het meerjarig financieel kader (MFK) 2021-2027 niet deel te nemen aan het programma Erasmus+; onderstreept dat dit besluit alleen maar verliezers oplevert en mensen en organisaties in de EU en het VK berooft van de enorme kansen die uitwisselings- en samenwerkingsprojecten bieden; is met name verbaasd over het feit dat het VK als reden voor zijn besluit de zeer hoge deelnamekosten aanvoert; dringt er bij het VK op aan gebruik te maken van de afkoelingsperiode waarin de gezamenlijke verklaring inzake deelname aan programma’s van de EU voorziet, om zijn standpunt te herzien; is ingenomen met het genereuze aanbod van Ierland om te voorzien in een mechanisme en financiering om studenten uit Noord-Ierland in staat te stellen deel te blijven nemen aan het programma; 54. herinnert eraan dat zowel onderwijs als onderzoek integraal deel uitmaakt van academische samenwerking en dat synergieën tussen Horizon Europa en Erasmus+ een belangrijke dimensie vormen van de nieuwe generatie programma’s; onderstreept dat het de situatie nauwlettend zal volgen om ervoor te zorgen dat de gedifferentieerde benadering van de deelname van het VK aan de twee academische samenwerkingsprogramma’s van de EU de doeltreffendheid van deze programma’s of de resultaten van eerdere samenwerking niet ondermijnt; 55. onderstreept dat het belangrijk is de bescherming van de financiële belangen van de Unie in alle dimensies te waarborgen en dat het VK zijn financiële verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst volledig nakomt; wijst op de noodzaak van nauwe samenwerking op het gebied van btw en douanerechten om een correcte heffing en inning van rechten te waarborgen; wijst erop dat douaneprocedures zeer complex zijn en dat er permanent behoefte is aan snelle uitwisseling van informatie en nauwe samenwerking tussen de EU en het VK om te zorgen voor efficiënte controles en in- en uitklaring, en handhaving van de toepasselijke wetgeving; benadrukt tegelijkertijd dat douane- en btw-fraude, met inbegrip van illegale handel en smokkel, moeten worden voorkomen door middel van adequate controles, waarbij rekening wordt gehouden met de waarschijnlijkheid dat specifieke goederen het voorwerp zijn van illegale handel of smokkel en met de waarschijnlijkheid dat er met betrekking tot die specifieke goederen onjuiste verklaringen inzake de oorsprong of inhoud worden ingediend; 56. onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat de uitvoering van de overeenkomst en, overeenkomstig de bepalingen inzake nauwe samenwerking tussen partijen, het recht op toegang van de diensten van de Commissie, de Europese Rekenkamer, OLAF en het EOM, alsook het toetsingsrecht van het Europees Parlement, volledig geëerbiedigd worden; benadrukt voorts het belang van de bevoegdheid van het HvJ-EU inzake besluiten van de Commissie; 57. wijst op het belang van intellectuele eigendom en de noodzaak om te zorgen voor continuïteit van de regelgeving, waarbij toekomstige geografische aanduidingen echter buiten beschouwing worden gelaten; is in dit kader ingenomen met de verbeterde bescherming van intellectuele-eigendomsrechten, zoals in de overeenkomst vastgelegd, die alle soorten intellectuele-eigendomsrechten omvat, en met de bepalingen inzake handhaving en samenwerking, die een breed scala aan maatregelen bestrijken; 58. betreurt ten zeerste dat de bestaande vennootschapsvormen van partijen, zoals de Societas Europaea (SE) of vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid, niet door de overeenkomst worden bestreken en daarom niet langer door de respectieve wederpartij zullen worden erkend; is niettemin verheugd dat partijen hebben voorzien in bescherming van marktdeelnemers, maar tegelijkertijd rekening hebben gehouden met de noodzaak om te zorgen voor een duurzaam en competitief ontwikkelingsklimaat, door vast te leggen dat er geen sprake mag zijn van achteruitgang op het gebied van arbeids- en sociale normen en door bepalingen overeen te komen inzake verboden praktijken, handhaving en samenwerking op het gebied van mededingingsbeleid; 59. betreurt dat justitiële samenwerking in burgerlijke zaken geen deel uitmaakte van de onderhandelingen over het toekomstige partnerschap tussen de EU en het VK en benadrukt dat er met betrekking tot dit onderwerp zo snel mogelijk overeenstemming moet worden bereikt; herinnert er in dit verband aan dat de EU zeer zorgvuldig moet nadenken over haar besluit op het verzoek van VK om partij te blijven bij het Verdrag van Lugano van 2007, met name gelet op Protocol 2 betreffende de eenheid in de uitlegging van het verdrag en in het licht van de mogelijkheid om een algemeen evenwicht te bewaren wat betreft de betrekkingen met derde landen en internationale organisaties, en wijst erop dat een doeltreffende samenwerking en een doeltreffende dialoog tussen de Commissie en het Parlement, met name met de Commissie juridische zaken die belast is met de interpretatie en toepassing van het internationaal recht, voor zover dit de EU betreft, van het allergrootste belang is; 60. betreurt ten zeerste dat in de overeenkomst geen in detail uitgewerkte en zinvolle oplossing is bereikt met betrekking tot huwelijkszaken, ouderlijk gezag en andere familiezaken; is in dit verband ingenomen met de mogelijkheden voor nauwere samenwerking, ten minste op het gebied van belangrijke familierechtelijke kwesties en kwesties die in aanmerking komen voor praktische samenwerking op het gebied van ouderlijk gezag, kinderontvoering en onderhoudsverplichtingen, die geboden worden via de deelname van het VK als waarnemer bij de bijeenkomsten van het Europees justitieel netwerk inzake burgerlijke en handelszaken; 61. betreurt dat de overeenkomst niet voorziet in een rol voor het Hof van Justitie van de Europese Unie, ondanks de toezegging die partijen in de politieke verklaring hebben gedaan om te waarborgen dat het scheidsgerecht, als een geschil tussen partijen vragen van uitlegging van begrippen van het EU-recht zou doen rijzen, het HvJ-EU zou verzoeken om een bindende uitspraak; 62. wijst erop dat de overeenkomst niet van toepassing is op Gibraltar en geen gevolgen heeft op dat grondgebied; neemt kennis van het voorlopige akkoord tussen Spanje en het VK over een voorgesteld kader voor een overeenkomst tussen de EU en het VK over de toekomstige betrekkingen tussen Gibraltar en de EU, op grond waarvan de relevante bepalingen van het Schengenacquis in Gibraltar kunnen worden toegepast; o o o 63. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en aan de regering en het parlement van het Verenigd Koninkrijk. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2019)0619 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0188/2019), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A9-0149/2020 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 28 april 2021 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2021/... van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1936/2001, (EU) 2017/2107 en (EU) 2019/833 en tot intrekking van Verordening (EU) 2016/1627 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het doel van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) zoals omschreven in Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) is ervoor te zorgen dat de exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee tot duurzame economische, ecologische en sociale omstandigheden leidt. (2) Bij Besluit 98/392/EG van de Raad (4) heeft de Unie haar goedkeuring gehecht aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee en aan de Overeenkomst over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden, waarin beginselen en regels met betrekking tot de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee zijn vastgesteld. De Unie neemt in het kader van haar ruimere internationale verplichtingen deel aan de inspanningen die in internationale wateren worden geleverd om de visbestanden in stand te houden. (3) De Unie is partij bij het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (5) (hierna “het verdrag” genoemd). (4) De Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) heeft tijdens haar 21e bijzondere vergadering in 2018 Aanbeveling 18-02 tot vaststelling van een meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee (hierna “het beheersplan” genoemd) vastgesteld. Het beheersplan volgt op het advies van het Permanent Comité voor onderzoek en statistiek van de Iccat (SCRS), waarin staat dat de Iccat in 2018 een meerjarig beheersplan voor het bestand moet opstellen omdat de huidige toestand van het bestand niet langer lijkt te nopen tot de in het kader van het herstelplan voor blauwvintonijn (vastgesteld in Aanbeveling 17-07 tot wijziging van Aanbeveling 14-04) ingevoerde noodmaatregelen , zonder dat echter de bestaande monitoring- en controlemaatregelen worden verzwakt . (5) Aanbeveling 18-02 strekt tot intrekking van Aanbeveling 17-07, houdende wijziging van Aanbeveling 14-04 tot vaststelling van een herstelplan voor blauwvintonijn, dat in het Unierecht ten uitvoer is gelegd door middel van Verordening (EU) 2016/1627 van het Europees Parlement en de Raad (6) . (6) Tijdens zijn 26e gewone vergadering in 2019 heeft de Iccat Aanbeveling 19-04 tot wijziging van het bij Aanbeveling 18-02 vastgestelde meerjarig beheersplan goedgekeurd. Aanbeveling 19-04 van de Iccat trekt Aanbeveling 18-02 in en vervangt deze. Deze verordening moet Aanbeveling 19-04 in Unierecht omzetten. (7) Deze verordening moet ook , in voorkomend geval, de volgende aanbevelingen van de Iccat geheel of gedeeltelijk ten uitvoer leggen: 06-07 (7) , 18-10 (8) , 96-14 (9) , 13-13 (10) en 16-15 (11) . (8) De standpunten die de Unie inneemt in regionale organisaties voor visserijbeheer moeten op het beste beschikbare wetenschappelijke advies zijn gebaseerd, teneinde ervoor te zorgen dat de visbestanden overeenkomstig de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid worden beheerd, met name overeenkomstig de doelstelling van een geleidelijk herstel en behoud van de populaties van visbestanden boven een biomassaniveau dat de maximale duurzame opbrengst (MDO) kan opleveren, en overeenkomstig de doelstelling om de voorwaarden te creëren om de visserijsector en de verwerkende industrie, alsook visserijgerelateerde activiteiten aan land economisch levensvatbaar en concurrerend te maken. Volgens het door het SCRS uitgebrachte verslag van 2018 (12) zijn vangsten van blauwvintonijn met een visserijsterfte F 0,1 in lijn met een visserijsterfte die strookt met het bereiken van de maximale duurzame opbrengst (F mdo ). Er wordt van uitgegaan dat de biomassa van het bestand zich bevindt op een peil dat de maximale duurzame opbrengst (MDO) waarborgt. B 0,1 fluctueert in functie van de rekrutering: bij een gemiddeld en laag rekruteringsniveau ligt ze boven dat peil en bij een hoog rekruteringsniveau eronder. (9) Het beheersplan houdt rekening met de specifieke kenmerken van de verschillende soorten vistuig en visserijtechnieken. Bij de uitvoering van het beheersplan dienen de Unie en de lidstaten ▌ de kustvisserij en het gebruik van vistuigen en visserijtechnieken die selectief en minder milieubelastend zijn , in het bijzonder vistuig en technieken die in de traditionele en de ambachtelijke visserij worden gebruikt, te bevorderen om zo bij te dragen tot een redelijke levensstandaard voor de lokale economie. (10) Er moet rekening worden gehouden met de specifieke kenmerken en behoeften van de kleinschalige en de ambachtelijke visserij. Naast de relevante bepalingen van Iccat-aanbeveling 19-04 die belemmeringen voor de deelname van kleinschalige kustvaartuigen aan de blauwvintonijnvisserij wegnemen, moeten de lidstaten bijkomende inspanningen leveren om te zorgen voor een eerlijke en transparante verdeling van de vangstmogelijkheden over de kleinschalige, ambachtelijke en grotere vloten, overeenkomstig hun verplichtingen uit hoofde van artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1380/2013. (11) Ter waarborging van de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid is Uniewetgeving vastgesteld om een systeem voor controle, inspectie en handhaving op te zetten, dat onder meer illegale, ongemelde en ongereglementeerde (IOO) visserij bestrijdt. In het bijzonder is bij Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad (13) een Unieregeling voor controle, inspectie en handhaving vastgesteld die een alomvattende en geïntegreerde aanpak biedt en aldus naleving van alle regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid waarborgt. Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 van de Commissie (14) zijn uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 1224/2009 vastgesteld. Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad (15) is een communautair systeem opgezet om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. Deze verordeningen bevatten reeds bepalingen inzake bijvoorbeeld visvergunningen en -machtigingen en bepaalde regels inzake volgsystemen voor vaartuigen die betrekking hebben op een aantal van de in Iccat-aanbeveling 19-04 vastgestelde maatregelen. Die bepalingen hoeven daarom niet in de onderhavige verordening te worden opgenomen. (12) In Verordening (EU) nr. 1380/2013 is het begrip “minimuminstandhoudingsreferentiegrootte” vastgesteld. Omwille van de consistentie moet het Iccat-begrip “minimummaat” in het recht van de Unie worden omgezet als “minimuminstandhoudingsreferentiegrootte”. (13) Overeenkomstig Iccat-aanbeveling 19-04 moet blauwvintonijn die is gevangen en die de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte niet haalt, worden teruggegooid, en geldt hetzelfde voor de vangsten van blauwvintonijn die de in de jaarlijkse visserijplannen vastgestelde bijvangstlimieten overschrijden. Met het oog op de naleving door de Unie van haar internationale verplichtingen uit hoofde van de Iccat, voorziet artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 van de Commissie (16) in afwijkingen van de in artikel 15, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 bedoelde aanlandingsverplichting voor blauwvintonijn. Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 worden enkele bepalingen omgezet van Iccat-aanbeveling 19-04 die vaartuigen die hun toegewezen quotum en/of het toegestane maximum aan bijvangsten hebben overschreden, ertoe verplichten om hun vangsten van blauwvintonijn terug te gooien. Onder het toepassingsgebied van die gedelegeerde verordening vallen ook vaartuigen die aan recreatievisserij doen. Bijgevolg hoeven dergelijke teruggooi- en vrijlatingsverplichtingen niet in deze verordening te worden opgenomen en worden de overeenkomstige bepalingen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 onverlet gelaten. (14) Tijdens de jaarlijkse vergadering van 2018 erkenden de verdragsluitende partijen de noodzaak om de controles voor bepaalde activiteiten met betrekking tot blauwvintonijn te versterken. Daartoe is tijdens de jaarlijkse vergadering van 2018 overeengekomen dat de voor kwekerijen verantwoordelijke verdragsluitende partijen ervoor moeten zorgen dat kooiverrichtingen volledig traceerbaar zijn en dat zij aselecte controles op basis van een risicoanalyse moeten uitvoeren. (15) Verordening (EU) nr. 640/2010 van het Europees Parlement en de Raad (17) voorziet in een elektronisch vangstdocument voor blauwvintonijn (electronic bluefin tuna catch document – eBCD), waarmee Iccat-aanbeveling 09-11 tot wijziging van Aanbeveling 08-12 wordt omgezet. De aanbevelingen 17-09 en 11-20 over de toepassing van het eBCD zijn onlangs ingetrokken bij de aanbevelingen 18-12 en 18-13. Daarom is Verordening (EU) nr. 640/2010 achterhaald en heeft de Commissie ▌ een nieuwe verordening voorgesteld om uitvoering te geven aan de meest recente Iccat-voorschriften inzake het eBCD. Bijgevolg dient deze verordening niet te verwijzen naar Verordening (EU) nr. 640/2010, maar meer in het algemeen naar het door de Iccat aanbevolen vangstdocumentatieprogramma. (16) Rekening houdend met het feit dat bepaalde aanbevelingen van de Iccat frequent worden gewijzigd door de verdragsluitende partijen bij de Iccat en waarschijnlijk in de toekomst verder zullen worden gewijzigd, moet, om toekomstige Iccat-aanbevelingen tot wijziging of aanvulling van het Iccat-beheersplan snel in het recht van de Unie om te zetten, de bevoegdheid om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) handelingen vast te stellen aan de Commissie worden overgedragen voor de volgende zaken: ▌ termijnen voor het verstrekken van informatie, perioden voor visseizoenen; afwijkingen van het verbod op de overdracht van ongebruikte quota; minimuminstandhoudingsreferentiegrootten; percentages en parameters, de aan de Commissie te verstrekken informatie; taken van nationale waarnemers en regionale waarnemers, redenen voor het weigeren van de toestemming om vis over te hevelen; redenen om vangsten in beslag te nemen en de vrijlating van vis te bevelen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (18) . Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. (17) De Commissie, die de Unie in de vergaderingen van de Iccat vertegenwoordigt, stemt jaarlijks in met een aantal zuiver technische Iccat-aanbevelingen, met name betreffende capaciteitsbeperkingen, logboekvoorschriften, vangstaangifteformulieren, aangiften van overlading en van overheveling, minimuminformatie voor vismachtigingen, het minimumaantal vissersvaartuigen in het kader van de Iccat-regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie; specificaties van de inspectie- en waarnemersregeling, normen voor video-opname, vrijgaveprotocollen, normen voor de behandeling van dode vis, kooiverklaringen, of normen voor volgsystemen voor vaartuigen, die worden geïmplementeerd door de bijlagen I tot en met XV bij deze verordening. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging of aanvulling van de bijlagen I tot en met XV overeenkomstig de gewijzigde of aangevulde Iccat-aanbevelingen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. (18) De Iccat-aanbevelingen voor de visserij op blauwvintonijn (activiteiten in verband met de vangst, de overheveling, het vervoer, het kooien, de kweek, de oogst en de overdracht) zijn zeer dynamisch. Er worden constant nieuwe technologieën voor de controle en het beheer van de visserij (d.w.z. stereoscopische camera’s en alternatieve methoden) ontwikkeld die op uniforme wijze door de lidstaten moeten worden toegepast. Evenzo moeten waar nodig operationele procedures worden ontwikkeld, om de lidstaten te helpen de in deze verordening vastgelegde Iccat-regels na te leven. Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend met betrekking tot uitvoeringsbepalingen voor de overdracht van levende blauwvintonijn, overhevelingsverrichtingen en kooiverrichtingen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (19) . (19) De gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen waarin deze verordening voorziet, laten de omzetting van toekomstige Iccat-aanbevelingen in het recht van de Unie volgens de gewone wetgevingsprocedure onverlet. (20) Aangezien deze verordening in een nieuw en omvattend beheersplan voor blauwvintonijn zal voorzien, moeten de in de Verordeningen (EU) 2017/2107 (20) en (EU) 2019/833 (21) van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde bepalingen betreffende blauwvintonijn worden geschrapt. Het deel van artikel 43 van Verordening (EU) 2017/2107 dat op zwaardvis in de Middellandse Zee betrekking heeft, is opgenomen in Verordening (EU) 2019/1154 van het Europees Parement en de Raad (22) . Sommige bepalingen van Verordening (EG) nr. 1936/2001 van de Raad (23) moeten eveneens worden geschrapt. Verordening (EG) nr. 1936/2001, Verordening (EU) 2017/2107 en Verordening (EU) 2019/833 moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. (21) Iccat-aanbeveling 17-07 is ingetrokken bij Aanbeveling 18-02, aangezien de toestand van het bestand niet meer noopt tot de noodmaatregelen uit hoofde van het bij die aanbeveling vastgestelde herstelplan voor blauwvintonijn. Verordening (EU) 2016/1627, waarbij het herstelplan ten uitvoer is gelegd, moet derhalve worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp Bij deze verordening worden algemene regels vastgesteld voor de uniforme en doeltreffende uitvoering door de Unie van het meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn (Thunnus thynnus) in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, zoals vastgesteld door de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (hierna de “Iccat” genoemd). Artikel 2 Toepassingsgebied Deze verordening is van toepassing op: a) vissersvaartuigen van de Unie en recreatievisserijvaartuigen van de Unie die: – blauwvintonijn vangen in het verdragsgebied; en – in het verdragsgebied gevangen blauwvintonijn, ook buiten het verdragsgebied, overladen of aan boord hebben; b) kwekerijen van de Unie; c) vissersvaartuigen van derde landen en recreatievisserijvaartuigen van derde landen die actief zijn in wateren van de Unie en blauwvintonijn vangen in het verdragsgebied; d) vaartuigen van derde landen die in havens van lidstaten worden geïnspecteerd en die in het verdragsgebied gevangen blauwvintonijn of visserijproducten van in wateren van de Unie gevangen blauwvintonijn aan boord hebben die niet eerder in havens zijn aangeland of overgeladen. Artikel 3 Doelstelling De doelstelling van deze verordening bestaat erin het meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn, zoals vastgesteld door de Iccat, dat bedoeld is om de biomassa van blauwvintonijn boven een niveau te houden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren , uit te voeren . Artikel 4 Verband met andere wetgeving van de Unie Tenzij in deze verordening anders is bepaald, zijn de bepalingen van deze verordening van toepassing onverminderd andere handelingen van de Unie met betrekking tot de visserijsector, met name: 1) Verordening (EG) nr. 1224/2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen; 2) Verordening (EG) nr. 1005/2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen; 3) Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad (24) inzake het duurzame beheer van externe vissersvloten; 4) Verordening (EU) 2017/2107 tot vaststelling van in het verdragsgebied van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) geldende beheers-, instandhoudings- en controlemaatregelen. 5) Verordening (EU) 2019/1241 van het Europees Parlement en de Raad (25) betreffende de instandhouding van visbestanden en de bescherming van mariene ecosystemen door middel van technische maatregelen. Artikel 5 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1) “Iccat”: Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen; 2) “het verdrag”: het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen; 3) “vissersvaartuig”: een motorvaartuig dat wordt ingezet voor de commerciële exploitatie van blauwvintonijnbestanden, inclusief vangstvaartuigen, verwerkingsvaartuigen, ondersteuningsvaartuigen, sleepvaartuigen, vaartuigen waarop vangsten worden overgeladen, transportvaartuigen die zijn uitgerust voor het vervoer van tonijnproducten, en hulpvaartuigen, met uitzondering van containerschepen; 4) “levende blauwvintonijn”: blauwvintonijn die gedurende een bepaalde periode levend in een tonnara wordt gehouden, of die levend wordt overgeheveld naar een kweekvoorziening ▌ ; 5) “SCRS”: Permanent Comité voor onderzoek en statistiek van de Iccat; 6) “recreatievisserij”: niet-commerciële visserijactiviteiten waarmee de biologische rijkdommen van de zee worden geëxploiteerd ▌ ; 7) “sportvisserij”: niet-commerciële visserij door leden van een nationale sportorganisatie of houders van een nationale sportvergunning; 8) “sleepvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt voor het slepen van kooien; 9) “verwerkingsvaartuig”: een vaartuig aan boord waarvan visserijproducten een of meer van de volgende behandelingen ondergaan alvorens te worden verpakt: fileren of in moten verdelen, invriezen en/of verwerken; 10) “hulpvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt om (niet-verwerkte) dode blauwvintonijn van een transport-/kweekkooi, een ringzegen of een tonnara naar een aangewezen haven en/of naar een verwerkingsvaartuig te vervoeren; 11) “tonnara”: vast vistuig dat aan de bodem is verankerd en doorgaans een net heeft dat de blauwvintonijn naar vangkamers of een reeks vangkamers leidt waar hij wordt vastgehouden alvorens te worden geoogst of gekweekt; 12) “ringzegen”: ringnet waarvan de bodem aan de onderkant wordt samengetrokken door een sluitlijn die door een reeks ringen langs de onderpees loopt, waardoor het net kan worden samengetrokken en gesloten; 13) “kooien”: het verplaatsen van levende blauwvintonijn uit de transportkooi of de tonnara naar de kweek- of mestkooien ; 14) “vangstvaartuig”: een vaartuig dat wordt gebruikt voor de commerciële vangst van blauwvintonijn; 15) “kwekerij”: een marien gebied dat duidelijk wordt afgebakend door geografische coördinaten, dat wordt gebruikt voor het mesten of het kweken van blauwvintonijn die is gevangen door tonnara’s en/of ringzegenvaartuigen. Een kwekerij kan verscheidene kweeklocaties hebben, die elk worden afgebakend door geografische coördinaten, die duidelijk de lengte- en breedtegraad van elk van de punten van de veelhoek aangeven; 16) “kweken” of “mesten”: het kooien van blauwvintonijn in kwekerijen en het voeren ervan, met als doel de blauwvintonijn te mesten en de totale biomassa ervan te verhogen; 17) “oogsten”: het doden van blauwvintonijn in kwekerijen of tonnara’s; 18) “stereoscopische camera”: een camera met twee of meer lenzen, met een aparte beeldsensor of een apart filmframe voor elke lens, zodat driedimensionale beelden kunnen worden vastgelegd om de lengte van de vis te meten en het aantal of gemiddelde gewicht van de blauwvintonijn te helpen verfijnen ; 19) “kleinschalig kustvaartuig”: een vangstvaartuig met ten minste drie van de volgende vijf kenmerken: a) de lengte over alles is &lt; 12 m; b) het vaartuig vist uitsluitend in de wateren die onder de jurisdictie van de vlaggenlidstaat vallen; c) visreizen duren minder dan 24 uur; d) het maximale aantal bemanningsleden is vastgesteld op vier personen; of e) het vaartuig vist met technieken die selectief zijn en een verminderd milieueffect hebben; 20) “gezamenlijke visactie”: elke actie van twee of meer ringzegenvaartuigen waarbij de vangst van één ringzegenvaartuig volgens een vooraf overeengekomen verdeelsleutel aan een of meer ringzegenvaartuigen wordt toegewezen; 21) “actief vissen”: de gerichte visserij op blauwvintonijn door een vangstvaartuig gedurende een bepaald visseizoen; 22) “BCD”: vangstdocument voor blauwvintonijn; 23) “eBCD”: elektronisch vangstdocument voor blauwvintonijn; 24) “verdragsgebied”: het in artikel 1 van het verdrag afgebakende geografische gebied; 25) “overlading”: het overbrengen van alle aan boord van een vissersvaartuig aanwezige visserijproducten of een gedeelte daarvan naar een ander vissersvaartuig. Het overbrengen van dode blauwvintonijn van de ringzegen, de tonnara of het sleepvaartuig naar een hulpvaartuig wordt echter niet als een overlading beschouwd; 26) “controleoverheveling” elke aanvullende overheveling die op verzoek van de visserij-/kwekerijexploitanten of controleautoriteiten wordt verricht ter verificatie van de hoeveelheid vis die wordt overgeheveld; 27) “controlecamera”: stereoscopische camera en/of conventionele videocamera’s ten behoeve van de controles uit hoofde van deze verordening; 28) “CPC”: verdragsluitende partij bij het verdrag alsook een samenwerkende niet-verdragsluitende partij, entiteit of visserijentiteit; 29) “groot pelagisch beugvisserijvaartuig”: een pelagisch beugvisserijvaartuig met een lengte over alles van meer dan 24 meter; 30) “overheveling”: elke overheveling van: a) levende blauwvintonijn uit het net van het vangstvaartuig naar de transportkooi; b) levende blauwvintonijn uit de transportkooi naar een andere transportkooi; c) de kooi met levende blauwvintonijn van een sleepvaartuig naar een ander sleepvaartuig; d) de kooi met levende blauwvintonijn van een kwekerij naar een andere kwekerij en levende blauwvintonijn tussen verschillende kooien in dezelfde kwekerij; e) levende blauwvintonijn van de tonnara naar de transportkooi, onafhankelijk van de aanwezigheid van een sleepvaartuig; 31) “exploitant”: natuurlijke of rechtspersoon die een bedrijf exploiteert of bezit waarvan de activiteiten betrekking hebben op een stadium van de productie-, verwerkings-, afzet-, distributie- en detailhandelsketen voor visserij- en aquacultuurproducten; 32) “vistuiggroep”: een groep vissersvaartuigen die hetzelfde vistuig gebruiken en waaraan een groepsquotum is toegewezen; 33) “visserijinspanning”: het product van de capaciteit en de activiteit van een vissersvaartuig ; voor een groep vissersvaartuigen is dit de som van de visserijinspanning van alle vaartuigen in de groep ; 34) “verantwoordelijke lidstaat”: de vlaggenlidstaat of de lidstaat in de jurisdictie waarvan de betrokken kwekerij of tonnara zich bevindt. HOOFDSTUK II Beheersmaatregelen Artikel 6 Voorwaarden voor visserijbeheersmaatregelen 1. Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de visserijinspanning van zijn vangstvaartuigen en tonnara’s in verhouding staat tot de vangstmogelijkheden voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee waarover die lidstaat beschikt. De door de lidstaten genomen maatregelen omvatten de vaststelling van individuele quota voor hun vangstvaartuigen van meer dan 24 m die zijn opgenomen in de in artikel 26 bedoelde lijst van gemachtigde vaartuigen. 2. De lidstaten schrijven voor dat vangstvaartuigen zich onmiddellijk naar een door hen aangewezen haven begeven wanneer het individuele quotum van het vaartuig wordt geacht te zijn opgebruikt, overeenkomstig artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. 3. Charteractiviteiten zijn niet toegestaan in de blauwvintonijnvisserij. Artikel 7 Overdracht van niet-geoogste levende blauwvintonijn ▌ 1. ▌ De overdracht binnen een kwekerij van niet-geoogste levende blauwvintonijn uit de vangst van voorgaande jaren kan alleen worden toegestaan indien een versterkt controlesysteem wordt ontwikkeld en door de lidstaat aan de Commissie ▌wordt gemeld. Dat systeem maakt een integrerend deel uit van het in artikel 13 bedoelde inspectieplan van de lidstaat, en omvat ten minste de in de artikelen 53 en 61 vastgestelde maatregelen. 2. Vóór het begin van het visseizoen zorgen de voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten voor een grondige beoordeling van alle levende blauwvintonijn die wordt overgedragen na bulkoogsten in onder hun jurisdictie vallende kwekerijen. Daartoe wordt alle overgedragen levende blauwvintonijn van het vangstjaar waarin geen bulkoogst in kwekerijen heeft plaatsgevonden, naar andere kooien overgeheveld met gebruikmaking van stereoscopische camerasystemen of alternatieve methoden, mits deze hetzelfde niveau van precisie en nauwkeurigheid waarborgen, overeenkomstig artikel 51 . Te allen tijde moet volledig gedocumenteerde traceerbaarheid gewaarborgd zijn. De overdracht van blauwvintonijn van jaren waarin geen bulkoogst heeft plaatsgevonden , wordt jaarlijks gecontroleerd door toepassing van dezelfde procedure op passende monsters op basis van een risicobeoordeling. 3. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen met nadere regels voor de ontwikkeling van een versterkt controlesysteem voor de overdracht van levende blauwvintonijn. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 68 bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Artikel 8 Overdracht van ongebruikte quota De overdracht van ongebruikte quota is niet toegestaan. Artikel 9 Overdrachten van quota 1. De overdrachten van quota tussen de Unie en de andere CPC’s worden alleen verricht na voorafgaande machtiging door de betrokken lidstaten en/of CPC’s. De Commissie stelt het Iccat-secretariaat 48 uur op voorhand in kennis van de overdracht van quota. 2. De overdracht van quota binnen vistuiggroepen, van bijvangstquota en van individuele vangstquota van lidstaten is toegestaan, op voorwaarde dat de betrokken lidstaten de Commissie op voorhand in kennis stellen van dergelijke overdrachten, zodat de Commissie het Iccat-secretariaat op de hoogte kan brengen voordat de overdracht ingaat. Artikel 10 Quotaverlagingen in geval van overbevissing Wanneer de lidstaten de hun toegewezen quota overschrijden en deze situatie niet kan worden verholpen door het uitwisselen van quota overeenkomstig artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, zijn de artikelen 37 en 105 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van toepassing. Artikel 11 Jaarlijkse beheersplannen 1. Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks visserijplan op. Dat plan bevat ten minste de volgende informatie voor de vangstvaartuigen en tonnara’s : a) de aan elke vistuiggroep toegewezen quota, met inbegrip van de quota voor bijvangsten; b) in voorkomend geval, de voor de toewijzing en het beheer van de quota gebruikte methode; c) de maatregelen om de naleving van individuele quota te waarborgen; d) open visseizoenen voor elke vistuigcategorie; e) informatie over aangewezen havens; f) de regels inzake bijvangsten; en g) het aantal vangstvaartuigen van meer dan 24 m, met uitzondering van bodemtrawlers en ringzegenvaartuigen die gemachtigd zijn om in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee op blauwvintonijn te vissen. 2. De lidstaten met kleinschalige kustvaartuigen die gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen , proberen aan deze vaartuigen een specifiek sectoraal quota toe te wijzen en nemen een dergelijke toewijzing op in hun visserijplannen. Zij nemen in hun monitorings-, controle- en inspectieplannen ook aanvullende maatregelen op om de benutting van het quotum door die vloot nauwlettend te monitoren. De lidstaten kunnen een ander aantal vaartuigen machtigen om hun vangstmogelijkheden volledig te benutten, met behulp van de in lid 1 bedoelde parameters. 3. Portugal en Spanje kunnen sectorale quota toewijzen aan met de hengel vissende vaartuigen in de wateren van de Unie rond de eilandengroepen van de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden. Het sectorale quotum wordt opgenomen in hun jaarlijkse visserijplannen en in hun jaarlijkse monitoring-, controle- en inspectieplannen worden duidelijk aanvullende maatregelen vastgesteld om de benutting ervan te monitoren. 4. Indien de lidstaten overeenkomstig lid 2 of lid 3 sectorale quota toewijzen, is het minimumquotumvereiste van vijf ton, zoals vastgesteld in de voor de toewijzing van de vangstmogelijkheden van kracht zijnde handeling van de Unie, niet van toepassing. 5. Elke wijziging van het jaarlijkse visserijplan wordt door de betrokken lidstaat ten minste drie werkdagen vóór het begin van de visserijactiviteit waarop de wijziging betrekking heeft aan de Commissie doorgegeven. De Commissie zendt de wijziging ten minste één werkdag vóór het begin van de visserijactiviteit waarop de wijziging betrekking heeft door aan het Iccat-secretariaat. Artikel 12 Toewijzing van vangstmogelijkheden Overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 maken de lidstaten bij de toewijzing van de hun ter beschikking staande vangstmogelijkheden gebruik van transparante en objectieve criteria van onder meer ecologische, sociale en economische aard, verdelen zij ▌ de nationale quota eerlijk over de diverse vlootsegmenten, met bijzondere aandacht voor de traditionele en de ambachtelijke visserijen, en zorgen zij voor stimulansen voor vissersvaartuigen van de Unie die zijn uitgerust met selectief vistuig of die gebruikmaken van minder milieubelastende visserijtechnieken. Artikel 13 Jaarlijkse beheersplannen voor de vangstcapaciteit Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks beheersplan voor de vangstcapaciteit op. In dat plan passen de lidstaten het aantal vangstvaartuigen en tonnara’s aan op een wijze die waarborgt dat de vangstcapaciteit in verhouding staat tot de vangstmogelijkheden die zijn toegewezen aan vangstvaartuigen en tonnara’s voor de desbetreffende quotaperiode. De lidstaten passen de visserijcapaciteit aan met behulp van de parameters die zijn vastgesteld in de voor de toewijzing van de vangstmogelijkheden van kracht zijnde handeling van de Unie. De aanpassing van de vangstcapaciteit van de Unie voor ringzegenvaartuigen wordt beperkt tot een maximale variatie van 20 % ten opzichte van de basisvangstcapaciteit in 2018. Artikel 14 Jaarlijkse inspectieplannen Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks inspectieplan op om de naleving van deze verordening te waarborgen. De lidstaten dienen hun respectieve plannen in bij de Commissie. Deze plannen worden opgesteld in overeenstemming met: a) de doelstellingen, prioriteiten en procedures alsmede de ijkpunten voor inspectie-activiteiten zoals deze zijn opgenomen in het uit hoofde van artikel 95 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 vastgestelde speciale controle- en inspectieprogramma voor blauwvintonijn; b) het uit hoofde van artikel 46 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 vastgestelde nationale controleactieprogramma voor blauwvintonijn. Artikel 15 Jaarlijkse beheersplannen voor de kweek 1. Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, stelt een jaarlijks beheersplan voor de kweek op. 2. In het jaarlijkse beheersplan voor de kweek waarborgt elke lidstaat dat de totale capaciteit voor het binnenbrengen en de totale kweekcapaciteit in verhouding staan tot de geraamde hoeveelheid blauwvintonijn die beschikbaar is voor de kweek. 3. De lidstaten beperken hun capaciteit voor het kweken van tonijn tot de totale kweekcapaciteit zoals geregistreerd in het Iccat-register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn of zoals toegestaan en bij de Iccat aangemeld in 2018. 4. In de kwekerijen van een lidstaat mag niet meer in het wild gevangen blauwvintonijn worden binnengebracht dan het niveau van de binnengebrachte hoeveelheden die door de kwekerijen van die lidstaat in 2005, 2006, 2007 en 2008 bij de Iccat zijn geregistreerd in het “register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn”. 5. Indien een lidstaat de maximale hoeveelheid in het wild gevangen tonijn in een of meer van zijn tonijnkwekerijen moet verhogen, staat deze verhoging in verhouding tot de aan die lidstaat toegewezen vangstmogelijkheden, en alle invoer van levende blauwvintonijn uit een andere lidstaat of verdragsluitende partij . 6. De voor de kwekerijen verantwoordelijke lidstaten zorgen ervoor dat de wetenschappers die door het SCRS zijn belast met proeven om de groeisnelheid tijdens de mestperiode vast te stellen, toegang hebben tot de kwekerijen en worden bijgestaan bij de uitvoering van hun taken. 7. Indien nodig dienen de lidstaten uiterlijk op 15 mei van elk jaar bij de Commissie herziene beheersplannen voor de kweek in. Artikel 16 Toezending van de jaarlijkse plannen 1. Elke lidstaat met een quotum voor blauwvintonijn zendt elk jaar uiterlijk op 31 januari de volgende plannen aan de Commissie toe: a) het overeenkomstig artikel 11 vastgestelde jaarlijkse visserijplan voor de vangstvaartuigen en tonnara’s waarmee op blauwvintonijn wordt gevist in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee; b) het overeenkomstig artikel 13 opgestelde jaarlijkse beheersplan voor de vangstcapaciteit; c) het overeenkomstig artikel 14 opgestelde jaarlijkse inspectieplan; en d) het overeenkomstig artikel 15 opgestelde jaarlijkse beheersplan voor de kweek. 2. De Commissie bundelt de in lid 1 bedoelde plannen en gebruikt ze voor het opstellen van een jaarlijks plan van de Unie. De Commissie zendt het plan van de Unie elk jaar uiterlijk op 15 februari toe aan het Iccat-secretariaat ter bespreking en goedkeuring door de Iccat. 3. Indien een lidstaat een in lid 1 bedoeld plan niet binnen de in dat lid vastgestelde termijn bij de Commissie indient , kan de Commissie besluiten het plan van de Unie aan het Iccat-secretariaat toe te zenden zonder de plannen van de betrokken lidstaat . Op verzoek van de betrokken lidstaat probeert de Commissie rekening te houden met een van de in lid 1 bedoelde plannen dat is ingediend na de in dat lid vastgestelde termijn, maar vóór de termijn die is vastgesteld in lid 2. Indien een door een lidstaat ingediend plan niet voldoet aan de bepalingen van deze verordening met betrekking tot de jaarlijkse visserij-, capaciteits-, inspectie- en kweekplannen en een ernstige fout bevat die ertoe kan leiden dat het jaarlijks plan van de Unie niet wordt goedgekeurd door de Iccat-commissie, kan de Commissie besluiten ▌ het jaarlijks plan van de Unie aan het Iccat-secretariaat toe te zenden zonder de plannen van de betrokken lidstaat. De Commissie brengt de betrokken lidstaat zo spoedig mogelijk op de hoogte en probeert eventuele door die lidstaat ingediende herziene plannen op te nemen in het Unieplan of in wijzigingen van het Unieplan, mits zij voldoen aan de bepalingen van deze verordening met betrekking tot de jaarlijkse visserij-, capaciteits-, inspectie- en kweekplannen. HOOFDSTUK III Technische maatregelen Artikel 17 Visseizoenen 1. Ringzegenvaartuigen mogen van 26 mei tot en met 1 juli op blauwvintonijn vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. 2. In afwijking van lid 1 mogen Cyprus en Griekenland in hun in artikel 11 bedoelde jaarlijkse visserijplannen bepalen dat ringzegenvaartuigen die hun vlag voeren, van 15 mei tot en met 1 juli op blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Middellandse Zee (FAO-visgebied 37.3.1 en 37.3.2) mogen vissen. 3. In afwijking van lid 1 mag Kroatië in zijn in artikel 11 bedoelde jaarlijkse visserijplannen bepalen dat ringzegenvaartuigen die zijn vlag voeren, tot en met 15 juli voor kweekdoeleinden op blauwvintonijn in de Adriatische Zee (FAO-visgebied 37.2.1) mogen vissen. 4. In afwijking van lid 1 mogen lidstaten die aan de Commissie het bewijs leveren dat bepaalde van hun ringzegenvaartuigen die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee op blauwvintonijn vissen, vanwege de weersomstandigheden hun normale visdagen niet konden benutten in de loop van een jaar, besluiten dat het in lid 1 bedoelde visseizoen voor afzonderlijke ringzegenvaartuigen die door deze situatie getroffen zijn, wordt verlengd met een overeenkomstig aantal verloren dagen, met een maximum van tien ▌ dagen ▌ . De inactiviteit van de betrokken vaartuigen, en in het geval van een gezamenlijke visactie, van alle daarbij betrokken vaartuigen, wordt naar behoren gestaafd met weerberichten en VMS-posities. 5. Voor grote pelagische beugvisserijvaartuigen is de visserij op blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee toegestaan van 1 januari tot en met 31 mei. 6. De lidstaten nemen in hun jaarlijkse visserijplannen visseizoenen op voor hun vloten, met uitzondering van ringzegenvaartuigen en grote pelagische beugvisserijvaartuigen. Artikel 18 Aanlandingsverplichting De bepalingen van dit hoofdstuk doen geen afbreuk aan artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1380/2013, met inbegrip van de toepasselijke afwijkingen daarvan. Artikel 19 Minimuminstandhoudingsreferentiegrootte 1. Het is verboden om blauwvintonijn, met inbegrip van als bijvangst of in de recreatievisserij gevangen blauwvintonijn, met een gewicht van minder dan 30 kg of met een vorklengte van minder dan 115 cm te vangen, aan boord houden, over te laden, over te hevelen, aan te landen, te vervoeren, op te slaan, te verkopen, uit te stallen of te koop aan te bieden. 2. In afwijking van lid 1 geldt voor blauwvintonijn een minimuminstandhoudingsreferentiegrootte van 8 kg of 75 cm vorklengte wanneer het gaat om: a) blauwvintonijn die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan door met de hengel of met de sleeplijn vissende vaartuigen is gevangen; b) blauwvintonijn die in de Middellandse Zee in het kader van de kleinschalige kustvisserij op verse vis is gevangen door met de hengel, de beug of de handlijn vissende vaartuigen; en c) blauwvintonijn die in de Adriatische Zee wordt gevangen voor kweekdoeleinden door vaartuigen die de vlag van Kroatië voeren. 3. Specifieke voorwaarden die van toepassing zijn op de in lid 2 van dit artikel bedoelde afwijking, zijn vastgesteld in bijlage I. 4. De lidstaten geven een vismachtiging af aan vaartuigen die vissen onder de in de punten 2 en 3 van bijlage I bedoelde afwijkingen. De betrokken vaartuigen worden vermeld in de in artikel 26 bedoelde lijst van vangstvaartuigen. 5. Vis kleiner dan de in dit artikel vastgestelde minimuminstandhoudingsreferentiegrootten die dood wordt teruggegooid, wordt in mindering gebracht op het quotum van de lidstaat. Artikel 20 Incidentele vangsten onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte 1. In afwijking van artikel 19 , lid 1, zijn incidentele vangsten van maximaal 5 % blauwvintonijn met een gewicht tussen 8 en 30 kg of met een vorklengte tussen 75 en 115 cm toegestaan voor alle vangstvaartuigen en tonnara’s die actief op blauwvintonijn vissen. 2. Het in lid 1 genoemde percentage van 5 % wordt berekend op basis van de totale vangsten van blauwvintonijn die op enig moment na elke visserijactiviteit aan boord van een vaartuig of in de tonnara worden gehouden. 3. Incidentele vangsten worden in mindering gebracht op het quotum van de voor de vangstvaartuigen of de tonnara verantwoordelijke lidstaat. 4. Voor incidentele vangsten van blauwvintonijn onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte geldt het bepaalde in de artikelen 31 , 33 , 34 en 35 . Artikel 21 Bijvangsten 1. Elke lidstaat voorziet in de mogelijkheid van bijvangst van blauwvintonijn binnen zijn quotum en deelt dit aan de Commissie mee bij toezending van zijn visserijplan. 2. Het niveau van de toegestane bijvangsten, dat niet meer bedraagt dan 20 % van de totale vangsten die aan het einde van elke visreis aan boord aanwezig zijn, en de methode die wordt gebruikt voor de berekening van die bijvangsten in verhouding tot de totale vangst aan boord, wordt duidelijk gedefinieerd in het in artikel 11 bedoelde jaarlijkse visserijplan. Het percentage bijvangsten mag worden berekend op basis van het gewicht of het aantal exemplaren. De berekening op basis van het aantal exemplaren is alleen van toepassing op tonijn en tonijnachtigen die onder het beheer van de Iccat vallen. De omvang van de toegestane bijvangsten voor kleinschalige kustvaartuigen mag op jaarbasis worden berekend. 3. Alle bijvangsten van dode blauwvintonijn, aan boord gehouden of teruggegooid, worden in mindering gebracht op het quotum van de vlaggenlidstaat, en geregistreerd en gerapporteerd aan de Commissie, overeenkomstig de artikelen 31 en 32 . 4. Voor de lidstaten die geen blauwvintonijnquotum hebben, worden de betrokken bijvangsten in mindering gebracht op het specifieke quotum van de Unie voor bijvangst van blauwvintonijn dat is vastgesteld overeenkomstig artikel 43, lid 3, VWEU en artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1380/2013. 5. Indien het aan een lidstaat toegewezen quotum volledig is opgebruikt, wordt geen vangst van blauwvintonijn door vaartuigen die zijn vlag voeren, toegestaan en neemt die lidstaat de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de als bijvangst gevangen blauwvintonijn wordt vrijgelaten. Als het specifieke quotum van de Unie voor bijvangst van blauwvintonijn als vastgesteld overeenkomstig artikel 43, lid 3, VWEU en artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is opgebruikt, is de vangst van blauwvintonijn niet toegestaan door vaartuigen die de vlag voeren van lidstaten zonder quotum voor blauwvintonijn en nemen die lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de als bijvangst gevangen blauwvintonijn wordt vrijgelaten. In die gevallen worden de verwerking en het in de handel brengen van dode blauwvintonijn verboden en worden alle vangsten geregistreerd. De lidstaten verstrekken op jaarbasis informatie over dergelijke bijvangsten van dode blauwvintonijn aan de Commissie, die deze gegevens doorzendt aan het Iccat-secretariaat. 6. Vaartuigen die niet actief op blauwvintonijn vissen, houden aan boord gehouden hoeveelheden blauwvintonijn duidelijk gescheiden van andere soorten, zodat de controleautoriteiten de naleving van dit artikel kunnen monitoren. Dergelijke bijvangsten kunnen in de handel worden gebracht voor zover zij vergezeld gaan van het eBCD. Artikel 22 Gebruik van luchttuigen Het is verboden luchttuigen, inclusief vliegtuigen, helikopters of onbemande luchtvaartuigen, te gebruiken om naar blauwvintonijn te zoeken. HOOFDSTUK IV Recreatievisserij Artikel 23 Specifieke quota voor de recreatievisserij 1. Elke lidstaat die een quotum voor blauwvintonijn heeft, reguleert de recreatievisserij door een specifiek quotum ten behoeve van deze visserij toe te wijzen. Eventuele dode blauwvintonijn wordt in aanmerking genomen bij een dergelijke toewijzing, inclusief in het kader van de praktijk van vangen en terugzetten. De lidstaten stellen de Commissie bij de toezending van hun visserijplannen in kennis van het aan de recreatievisserij toegewezen quotum. 2. Vangsten van dode blauwvintonijn worden gerapporteerd en in mindering gebracht op het quotum van de lidstaat. Artikel 24 Specifieke voorwaarden voor de recreatievisserij 1. Elke lidstaat met een quotum voor blauwvintonijn dat is toegewezen aan recreatievisserij, reglementeert de recreatievisserij door vismachtigingen af te geven aan vaartuigen voor de recreatievisserij. Op verzoek van de Iccat stellen de lidstaten aan de Commissie de lijst beschikbaar van de recreatievaartuigen waaraan een vismachtiging is verleend voor de vangst van blauwvintonijn . Deze lijst , die de Commissie in elektronische vorm bij de Iccat moet indienen, bevat voor elk vaartuig de volgende informatie: a) naam van het vaartuig; b) registratienummer; c) Iccat-registratienummer (indien van toepassing); d) vroegere naam of namen (indien van toepassing); en e) naam en adres van de eigenaar(s) en de exploitant(en). 2. Het is in de recreatievisserij verboden om meer dan één blauwvintonijn per vaartuig per dag te vangen, aan boord te houden, over te laden of aan te landen. 3. Het op de markt brengen van in het kader van de recreatievisserij gevangen blauwvintonijn is verboden. 4. Elke lidstaat registreert de vangstgegevens van de recreatievisserij, met inbegrip van het gewicht en indien mogelijk de lengte van elke blauwvintonijn, en meldt de gegevens van het voorgaande jaar elk jaar uiterlijk op 30 juni aan de Commissie. De Commissie zendt die informatie door aan het Iccat-secretariaat. 5. Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om blauwvintonijnen, en met name jonge tonijnen, die levend zijn gevangen in het kader van de recreatievisserij, zoveel mogelijk vrij te laten. Alle aangelande blauwvintonijn bevindt zich in gehele staat of is ontdaan van kieuwen en/of ingewanden. Artikel 25 Vangen, merken en terugzetten 1. In afwijking van artikel 22 , lid 1, mogen lidstaten die “vangen en terugzetten” door vaartuigen voor de sportvisserij in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan toestaan, een beperkt aantal van die vaartuigen toestaan gericht te vissen op blauwvintonijn voor de doeleinden van “vangen, merken en terugzetten”, zonder dat daarvoor aan die vaartuigen een specifiek quotum hoeft te worden toegewezen. Deze vaartuigen opereren in het kader van een wetenschappelijk project van een onderzoeksinstituut dat deel uitmaakt van een wetenschappelijk onderzoeksprogramma. De resultaten van het project worden meegedeeld aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenlidstaat. 2. Vaartuigen die wetenschappelijk onderzoek verrichten in het kader van het Iccat-onderzoeksprogramma voor blauwvintonijn worden niet geacht de in lid 1 bedoelde activiteiten in het kader van “vangen, merken en terugzetten” te verrichten. 3. Lidstaten die activiteiten in het kader van “vangen, merken en terugzetten” toestaan: a) dienen een beschrijving van die activiteiten en van de daarvoor geldende maatregelen in als een integrerend deel van hun in de artikelen 12 en 15 bedoelde visserij- en inspectieplannen; b) monitoren nauwlettend de activiteiten van de betrokken vaartuigen om te waarborgen dat zij de bepalingen van deze verordening naleven; c) waarborgen dat de verrichtingen voor het merken en terugzetten worden verricht door daartoe opgeleid personeel, teneinde een hoge overleving van de exemplaren te garanderen; en d) dienen jaarlijks uiterlijk vijftig dagen vóór de SCRS-vergadering van het volgende jaar bij de Commissie een verslag over de verrichte wetenschappelijk activiteiten in. De Commissie zendt het verslag zestig dagen vóór de SCRS-vergadering van het volgende jaar door aan de Iccat. 4. Elke blauwvintonijn die sterft tijdens activiteiten in het kader van “vangen, merken en terugzetten” wordt gerapporteerd en op het quotum van de vlaggenlidstaat in mindering gebracht. HOOFDSTUK V Controlemaatregelen AFDELING 1 Lijsten en registers van vaartuigen en tonnara’s Artikel 26 Lijsten en registers van vaartuigen 1. De lidstaten dienen elk jaar een maand vóór het begin van de machtigingsperiode in elektronische vorm en in het in de laatste versie van de Iccat-richtsnoeren vastgestelde formaat (26) de volgende vaartuiglijsten bij de Commissie in: a) een lijst van alle vangstvaartuigen die gemachtigd zijn om actief op blauwvintonijn te vissen; en b) een lijst van alle andere vissersvaartuigen die worden gebruikt voor de commerciële exploitatie van blauwvintonijnbestanden. De Commissie zendt deze informatie 15 dagen vóór het begin van de visserijactiviteit toe aan het Iccat-secretariaat, zodat die vaartuigen in het Iccat-register van gemachtigde vaartuigen kunnen worden opgenomen en, indien van toepassing, in het Iccat-register van vaartuigen met een lengte over alles van 20 meter of meer die gemachtigd zijn om in het verdragsgebied te opereren. 2. Een vissersvaartuig mag tijdens een kalenderjaar in beide in lid 1 bedoelde lijsten worden opgenomen, op voorwaarde dat het niet in beide lijsten tegelijk is opgenomen. 3. De in lid 1, onder a) en b), bedoelde informatie over vaartuigen bevat de naam van het vaartuig en het nummer in het vlootregister van de Unie (CFR) zoals vastgesteld in bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/218 van de Commissie (27) . 4. Retroactieve opneming wordt niet aanvaard door de Commissie. 5. Latere wijzigingen die in de loop van een kalenderjaar worden aangebracht in de in de leden 1 en 3 bedoelde lijsten, worden slechts aanvaard indien een aangemeld vissersvaartuig om legitieme operationele redenen of vanwege overmacht niet aan de visserij kan deelnemen. De betrokken lidstaat brengt in dat geval de Commissie onmiddellijk op de hoogte, met opgave van: a) alle bijzonderheden over het vissersvaartuig dat/de vissersvaartuigen die dat vissersvaartuig zal/zullen vervangen; en b) een volledig overzicht van de reden voor de vervanging, alsmede alle relevante ondersteunende bewijsstukken of referenties. 6. Overeenkomstig artikel 7, lid 6, van Verordening (EU) 2017/2403 wijzigt de Commissie in de loop van het jaar indien nodig de in lid 1 bedoelde informatie over vangstvaartuigen door geactualiseerde gegevens te verstrekken aan het Iccat-secretariaat. Artikel 27 Vismachtigingen voor vaartuigen 1. De lidstaten geven vismachtigingen af aan vaartuigen die zijn opgenomen in een van de lijsten als bedoeld in artikel 26 , leden 1 en 5. Vismachtigingen bevatten ten minste de in bijlage VII vastgestelde informatie en worden afgegeven in het in die bijlage vastgestelde formaat. De lidstaten zien erop toe dat de in de vismachtiging opgenomen gegevens correct zijn en in overeenstemming zijn met de in deze verordening vastgestelde regels. 2. Onverminderd artikel 21 , lid 6, worden vissersvaartuigen van de Unie die niet in de in artikel 26 , lid 1, bedoelde Iccat-registers zijn opgenomen, geacht niet te zijn gemachtigd om in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee blauwvintonijn te bevissen, aan boord te houden, over te laden, te vervoeren, over te hevelen, te verwerken of aan te landen. 3. Wanneer het aan de vaartuigen toegewezen individuele quotum als opgebruikt wordt beschouwd, trekt de vlaggenlidstaat de aan een vaartuig afgegeven vismachtiging voor blauwvintonijn in en kan hij het vaartuig verzoeken zich onmiddellijk naar een door hem aangewezen haven te begeven. Artikel 28 Lijsten en registers van voor de blauwvintonijnvisserij gemachtigde tonnara’s 1. Elke lidstaat zendt aan de Commissie in elektronische vorm, in het kader van zijn visserijplan, een lijst toe van de tonnara’s met een machtiging om op blauwvintonijn te vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. De Commissie zendt die informatie toe aan het Iccat-secretariaat, zodat die tonnara’s kunnen worden opgenomen in het Iccat-register van voor de blauwvintonijnvisserij gemachtigde tonnara’s. 2. De lidstaten geven vismachtigingen af voor tonnara’s die zijn opgenomen in de in lid 1 bedoelde lijst. Vismachtigingen bevatten ten minste de in bijlage VII bedoelde informatie en worden afgegeven in het in die bijlage vastgestelde formaat. De lidstaten zien erop toe dat de in de vismachtiging opgenomen gegevens correct zijn en in overeenstemming zijn met de in deze verordening vastgestelde regels. 3. Tonnara’s van de Unie die niet zijn opgenomen in het Iccat-register van tonnara’s die gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen, worden niet geacht te zijn gemachtigd om op blauwvintonijn te vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Het is verboden door die tonnara’s gevangen blauwvintonijn aan boord te hebben, over te hevelen, te kooien of aan te landen. 4. De vlaggenlidstaat trekt de aan tonnara’s afgegeven vismachtiging voor blauwvintonijn in op het moment dat het aan die tonnara’s toegewezen quotum wordt geacht te zijn opgebruikt. Artikel 29 Informatie over visserijactiviteiten 1. Elke lidstaat verstrekt de Commissie elk jaar uiterlijk op 15 juli gedetailleerde informatie over de blauwvintonijnvangsten in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee in het voorgaande jaar. De Commissie zendt die informatie elk jaar uiterlijk op 31 juli door aan het Iccat-secretariaat. Deze informatie omvat: a) de naam en het Iccat-nummer van elk vangstvaartuig; b) de geldigheidsduur van de machtiging(en) voor elk vangstvaartuig; c) de totale vangsten van elk vangstvaartuig, inclusief nulvangsten, gedurende de hele geldigheidsduur van de machtiging(en); d) het totale aantal dagen dat elk vangstvaartuig in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee gedurende de hele geldigheidsduur van de machtiging(en) heeft gevist; en e) de totale vangst buiten de machtigingsperiode (bijvangst). 2. De lidstaten zenden de Commissie de volgende informatie toe voor onder hun vlag varende vissersvaartuigen die niet waren gemachtigd om actief op blauwvintonijn te vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, maar die blauwvintonijn als bijvangst hebben gevangen: a) de naam en het Iccat-nummer of, indien het vaartuig niet bij de Iccat is geregistreerd, het nationale registratienummer van het vaartuig; en b) de totale blauwvintonijnvangsten. 3. De lidstaten delen de Commissie alle informatie mee over niet onder de leden 1 en 2 vallende vaartuigen die zeker of vermoedelijk op blauwvintonijn hebben gevist in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. De Commissie geeft deze informatie door aan het Iccat-secretariaat zodra de informatie beschikbaar is. Artikel 30 Gezamenlijke visacties 1. Een gezamenlijke visactie voor blauwvintonijn wordt alleen toegestaan indien de deelnemende vaartuigen zijn gemachtigd door de vlaggenlidstaat/vlaggenlidstaten. Om te worden gemachtigd moet elk ringzegenvaartuig zijn uitgerust om op blauwvintonijn te vissen, een individueel quotum hebben en de in artikel 32 vastgestelde rapportageverplichtingen naleven. 2. Het aan een gezamenlijke visactie toegewezen quotum is gelijk aan het totaal van de aan de deelnemende ringzegenvaartuigen toegewezen quota. 3. Ringzegenvaartuigen van de Unie verrichten geen gezamenlijke visacties met ringzegenvaartuigen van andere CPC’s. 4. Het aanvraagformulier voor de machtiging om aan een gezamenlijke visactie deel te nemen is opgenomen in bijlage IV. Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om van zijn aan een gezamenlijke visactie deelnemende ringzegenvaartuig/ringzegenvaartuigen de volgende informatie te verkrijgen: a) de aangevraagde machtigingsperiode van de gezamenlijke visactie; b) de identiteit van de betrokken exploitanten; c) de quota van de individuele vaartuigen; d) de sleutel voor de verdeling van de betrokken vangsten tussen de vissersvaartuigen; en e) informatie over de kwekerijen van bestemming. 5. Ten minste tien dagen vóór het begin van de gezamenlijke visactie zendt elke lidstaat de in lid 4 bedoelde informatie toe aan de Commissie in het in bijlage IV vastgestelde formaat. De Commissie zendt die informatie ten minste vijf dagen vóór het begin van de visactie door aan het Iccat-secretariaat en aan de vlaggenstaat van de andere vissersvaartuigen die aan de gezamenlijke visactie deelnemen. 6. In geval van overmacht zijn de in lid 5 vastgestelde termijnen niet van toepassing op de informatie over de kwekerijen van bestemming. In zulke gevallen dienen de lidstaten zo snel mogelijk een actualisering van die informatie bij de Commissie in, samen met een beschrijving van de gebeurtenissen waardoor sprake is van overmacht. De Commissie zendt die informatie door aan het Iccat-secretariaat. AFDELING 2 Vangstregistratie Artikel 31 Registratievoorschriften 1. Kapiteins van vangstvaartuigen van de Unie houden een visserijlogboek van hun activiteiten bij overeenkomstig de artikelen 14, 15, 23 en 24 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 en van afdeling A van bijlage II bij deze verordening. 2. Kapiteins van sleepvaartuigen, hulpvaartuigen en verwerkingsvaartuigen van de Unie registreren hun activiteiten overeenkomstig de vereisten van de afdelingen B, C en D van bijlage II. Artikel 32 Vangstrapporten door kapiteins en exploitanten van tonnara’s 1. Kapiteins van actief vissende vangstvaartuigen van de Unie delen hun vlaggenlidstaat hun dagelijkse vangstaangiften mee langs elektronische weg gedurende de gehele periode waarin zij gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen. Die aangiften zijn niet verplicht voor vaartuigen in de haven, behalve als zij betrokken zijn bij een gezamenlijke visactie. De gegevens in de aangiften worden overgenomen uit de logboeken en omvatten de datum, het tijdstip, de locatie (lengte- en breedtegraad) en het gewicht en het aantal exemplaren van de in het verdragsgebied gevangen blauwvintonijnen, inclusief vrijlatingen en teruggooi van dode vis. De kapiteins versturen de aangiften volgens het model in bijlage III of in een door de lidstaat voorgeschreven formaat . 2. Kapiteins van ringzegenvaartuigen stellen voor elke visserijactiviteit de in lid 1 bedoelde dagelijkse aangiften op, ook in geval van nulvangsten. De aangiften met betrekking tot de voorgaande dag worden uiterlijk om 9.00 uur GMT door de kapitein van het vaartuig of zijn gemachtigde vertegenwoordigers aan de vlaggenlidstaat toegezonden. 3. Exploitanten van tonnara’s die actief op blauwvintonijn vissen of hun gemachtigde vertegenwoordigers stellen dagelijkse aangiften op die gedurende de gehele periode waarin zij gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen, binnen elke 48 uur langs elektronische weg aan de vlaggenlidstaat worden toegezonden. Deze aangiften bevatten het Iccat-registratienummer van de tonnara, de datum en het tijdstip van de vangst, het gewicht en het aantal exemplaren van de gevangen blauwvintonijnen, met inbegrip van nulvangsten, vrijlatingen en teruggooi van dode vis. Zij zenden die informatie toe in het in bijlage III vastgestelde formaat. 4. Kapiteins van andere vangstvaartuigen dan ringzegenvaartuigen zenden aan hun vlaggenlidstaat uiterlijk op dinsdag 12.00 uur GMT de in lid 1 bedoelde aangiften voor de voorgaande, op zondag eindigende week toe. AFDELING 3 Aanlandingen en overladingen Artikel 33 Aangewezen haven 1. Elke lidstaat waaraan een quotum voor blauwvintonijn is toegewezen, wijst havens aan waar verrichtingen voor het aanlanden of overladen van blauwvintonijn zijn toegestaan. De informatie over aangewezen havens wordt opgenomen in het in artikel 11 bedoelde jaarlijkse visserijplan. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van elke wijziging van de informatie over aangewezen havens. De Commissie deelt die informatie onverwijld mee aan het Iccat-secretariaat. 2. Lidstaten mogen een haven slechts als aangewezen haven aanmerken indien zij waarborgen dat aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) vaststaande tijdstippen van aanlanding en van overlading; b) vaststaande plaatsen van aanlanding en van overlading; en c) vaste inspectie- en bewakingsprocedures die waarborgen dat tijdens alle tijdstippen van aanlanding en overlading en op alle plaatsen van aanlanding en overlading inspecties worden verricht overeenkomstig artikel 35 . 3. In het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee gevangen blauwvintonijn mag door vangstvaartuigen, alsook door verwerkingsvaartuigen en hulpvaartuigen, uitsluitend worden aangeland en overgeladen in door de CPC’s en de lidstaten aangewezen havens. Dode blauwvintonijn die is geoogst uit een tonnara/kooi mag bij wijze van uitzondering door een hulpvaartuig naar een verwerkingsvaartuig worden vervoerd, voor zover dit gebeurt in aanwezigheid van de controleautoriteit. Artikel 34 Voorafgaande kennisgeving van aanlandingen 1. Artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 geldt voor kapiteins van vissersvaartuigen van de Unie met een lengte van minstens 12 meter die voorkomen op de in artikel 26 bedoelde lijst van vaartuigen. De voorafgaande kennisgeving uit hoofde van artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 wordt toegezonden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat (en van de vlaggenlidstaat) of de CPC waarvan zij de havens of aanlandingsvoorzieningen wensen te gebruiken. 2. Vóór het binnenvaren van de haven stellen de kapiteins, of hun vertegenwoordigers, van vissersvaartuigen van de Unie met een lengte van minder dan twaalf meter, alsook verwerkingsvaartuigen en hulpvaartuigen, die zijn opgenomen in de in artikel 26 bedoelde lijst van vaartuigen, ten minste vier uur vóór de verwachte tijd van aankomst in de haven de bevoegde autoriteit van de lidstaat (en van de vlaggenlidstaat) of de CPC waarvan zij de havens of aanlandingsvoorzieningen wensen te gebruiken, in kennis van ten minste de volgende informatie: a) de verwachte aankomsttijd; b) de geraamde hoeveelheid aan boord gehouden blauwvintonijn; c) informatie betreffende het geografische gebied waar de vangsten zijn gedaan; d) het externe identificatienummer en de naam van de vissersvaartuigen. 3. Indien de lidstaten krachtens het toepasselijke recht van de Unie gemachtigd zijn een kortere kennisgevingsperiode toe te passen dan de periode van vier uur vóór de verwachte tijd van aankomst, kan de geraamde hoeveelheid aan boord gehouden blauwvintonijn worden gemeld op het toepasselijke tijdstip van kennisgeving vóór aankomst. Als de visgronden zich op minder dan vier uur van de haven bevinden, kan de geraamde hoeveelheid aan boord gehouden blauwvintonijn te allen tijde worden gewijzigd vóór aankomst. 4. De autoriteiten van de havenlidstaat houden een register bij van alle tijdens het lopende jaar gedane voorafgaande kennisgevingen. 5. Alle aanlandingen in de Unie worden gecontroleerd door de bevoegde controleautoriteiten van de havenlidstaat en een percentage daarvan wordt geïnspecteerd op basis van een risicobeoordelingssysteem waarbij quota, omvang van de vloot en visserijinspanning in aanmerking worden genomen. Alle details van het door elke lidstaat vastgestelde controlesysteem worden opgenomen in het in artikel 14 bedoelde jaarlijkse inspectieplan. 6. Kapiteins van een vangstvaartuig van de Unie dienen, ongeacht de lengte over alles van het vaartuig, binnen 48 uur nadat de aanlanding is voltooid, een aangifte van aanlanding in bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat of CPC waar de aanlanding plaatsvindt en bij de vlaggenlidstaat. De kapitein van een vangstvaartuig is verantwoordelijk voor, en certificeert, de volledigheid en juistheid van de aangifte. De aangifte van aanlanding vermeldt ten minste de aangelande hoeveelheden blauwvintonijn en het gebied waar deze zijn gevangen. Alle aangelande vangsten worden gewogen. De havenlidstaat zendt 48 uur nadat de aanlanding is voltooid een aanlandingsrapport toe aan de vlaggenlidstaat of CPC. Artikel 35 Overladingen 1. Het is vissersvaartuigen van de Unie en vaartuigen van derde landen in wateren van de Unie onder alle omstandigheden verboden om blauwvintonijn op zee over te laden. 2. Onverminderd de vereisten van artikel 52, leden 2 en 3, artikel 54 en artikel 57 van Verordening (EU) 2017/2107 mogen vissersvaartuigen blauwvintonijnvangsten enkel overladen in aangewezen havens als bedoeld in artikel 33 van deze verordening. 3. De kapitein van het ontvangende vissersvaartuig, of zijn vertegenwoordiger, verstrekt de betrokken autoriteiten van de havenstaat ten minste 72 uur vóór de verwachte tijd van aankomst in de haven de informatie in het in bijlage V vastgestelde model voor de aangifte van overlading. Voor elke overlading is voorafgaande machtiging van de vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC van het betrokken overladende vissersvaartuig vereist. Voorts stelt de kapitein van het overladende vaartuig, ten tijde van de overlading, zijn vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC in kennis van de in bijlage V vereiste datums. 4. De havenlidstaat inspecteert het ontvangende vaartuig bij aankomst en controleert de hoeveelheden en de documentatie in verband met de overladingsverrichting. 5. Kapiteins van vissersvaartuigen van de Unie vullen de Iccat-overladingsaangifte in en zenden ze binnen 15 dagen na de voltooiing van de overlading toe aan hun vlaggenlidstaat. De kapiteins van de overladende vissersvaartuigen vullen de Iccat-overladingsaangifte in overeenkomstig bijlage V. De aangifte van overlading bevat het referentienummer van het eBCD om kruiscontroles van de daarin opgenomen gegevens te vergemakkelijken. 6. De havenstaat zendt binnen vijf dagen na de voltooiing van de overlading een rapport van de overlading toe aan de autoriteit van de vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC van het overladende vissersvaartuig. 7. Alle overladingen worden geïnspecteerd door de bevoegde autoriteiten van de aangewezen havenlidstaten. AFDELING 4 Rapportageverplichtingen Artikel 36 Wekelijkse rapporten inzake hoeveelheden Elke lidstaat zendt wekelijkse vangstrapporten toe aan de Commissie ▌. Die rapporten bevatten de krachtens artikel 32 vereiste gegevens met betrekking tot tonnara’s, ringzegenvaartuigen en andere vangstvaartuigen . De gegevens worden verstrekt per vistuigtype ▌. De Commissie zendt die informatie onverwijld door aan het Iccat-secretariaat. Artikel 37 Informatie over het opgebruiken van het quotum 1. Elke lidstaat leeft artikel 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 na en deelt daarnaast aan de Commissie mee wanneer het quotum dat is toegewezen aan een vistuiggroep wordt geacht voor 80 % te zijn opgebruikt. 2. Elke lidstaat leeft de bepalingen van artikel 35 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 na en deelt daarnaast aan de Commissie mee wanneer de quota die zijn toegewezen aan een vistuiggroep, of aan een gezamenlijke visactie, of aan een ringzegenvaartuig, worden geacht te zijn opgebruikt. Die informatie gaat vergezeld van officiële stukken waaruit blijkt dat de lidstaat een visserijstop heeft afgekondigd of een oproep tot terugkeer naar de haven heeft gedaan voor de vloot, de vistuiggroep, de gezamenlijke visactie of de vaartuigen met een individueel quotum, en waarin duidelijk de datum en het tijdstip van de sluiting worden vermeld. 3. De Commissie stelt het Iccat-secretariaat in kennis van de datums waarop het quotum van de Unie voor blauwvintonijn is opgebruikt. AFDELING 5 Waarnemersprogramma’s Artikel 38 Nationaal waarnemersprogramma 1. Elke lidstaat waarborgt dat met de inzet van nationale waarnemers, aan wie een officieel identificatiedocument wordt verstrekt, op vaartuigen en bij tonnara’s die actief zijn in de blauwvintonijnvisserij ten minste de volgende dekkingsgraad wordt bereikt: a) 20 % van zijn actieve pelagische trawlers (met een lengte van meer dan 15 m); b) 20 % van zijn actieve beugvisserijvaartuigen (met een lengte van meer dan 15 m); c) 20 % van zijn actieve met de hengel vissende vaartuigen (met een lengte van meer dan 15 m); d) 100 % van de sleepvaartuigen; e) 100 % van de oogstverrichtingen van tonnara’s. Lidstaten met minder dan vijf vangstvaartuigen van de in de eerste alinea, onder a), b) en c), vermelde categorieën die gemachtigd zijn om actief op blauwvintonijn te vissen, waarborgen dat ten minste 20 % van de tijd gedurende welke de vaartuigen actief zijn in de blauwvintonijnvisserij door de inzet van nationale waarnemers wordt gedekt. 2. De taken van de nationale waarnemers bestaan met name in het volgende: a) monitoren van de naleving van deze verordening door vissersvaartuigen en tonnara’s; b) registreren en rapporteren van de visserijactiviteit, met inbegrip van het volgende: a) de gevangen hoeveelheid (inclusief bijvangst), en de toestand van de vangst (aan boord gehouden of dood of levend teruggegooid); b) vangstgebied (lengte- en breedtegraad); c) omvang van de inspanning (bijvoorbeeld aantal trekken, aantal haken), zoals gedefinieerd in de Iccat-handleiding voor verschillende vistuigtypes; d) datum van de vangst. c) verifiëren van de in het logboek vermelde gegevens; d) observeren en registreren van vaartuigen die potentieel vissen op een wijze die indruist tegen de Iccat-instandhoudingsmaatregelen. 3. Naast de in lid 2 bedoelde taken verrichten nationale waarnemers wetenschappelijke werkzaamheden, met inbegrip van het verzamelen van de nodige gegevens, op basis van de richtsnoeren van het SCRS. 4. De in het kader van het waarnemersprogramma van elke lidstaat verzamelde gegevens en informatie worden aan de Commissie verstrekt, die deze, naargelang van het geval, toezendt aan het SCRS of het Iccat-secretariaat. 5. Voor de toepassing van de leden 1 tot en met 3 zorgt elke lidstaat voor: a) een representatieve dekking in tijd en ruimte, teneinde de Commissie te voorzien van adequate en nuttige gegevens en informatie over de vangst, de inspanning en andere wetenschappelijke en beheersaspecten, met inachtneming van de kenmerken van de betrokken vloot en visserij; b) degelijke protocollen voor gegevensverzameling; c) een degelijke opleiding en erkenning van waarnemers alvorens zij worden ingezet; d) een zo gering mogelijke verstoring van de werkzaamheden van de vaartuigen en tonnara’s die in het verdragsgebied actief zijn. Artikel 39 Regionaal waarnemersprogramma van de Iccat 1. De lidstaten zorgen voor de doeltreffende uitvoering van het regionale waarnemersprogramma van de Iccat zoals vastgesteld in dit artikel en in bijlage VIII. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat er een regionale Iccat-waarnemer aanwezig is: a) op alle ringzegenvaartuigen die gemachtigd zijn om op blauwvintonijn te vissen; b) bij alle overhevelingen van blauwvintonijn uit ringzegenvaartuigen; c) bij alle overhevelingen van blauwvintonijn uit tonnara’s naar transportkooien; d) bij alle overhevelingen uit een kwekerij naar een andere kwekerij; e) bij alle verrichtingen voor het kooien van blauwvintonijn in kwekerijen; f) bij alle verrichtingen voor het oogsten van blauwvintonijn in kwekerijen; en g) tijdens de vrijlating van blauwvintonijn uit kweekkooien in zee. 3. Ringzegenvaartuigen waarop geen regionale Iccat-waarnemer aanwezig is, worden niet gemachtigd om op blauwvintonijn te vissen. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat aan elke kwekerij voor de gehele periode van de kooiverrichtingen één regionale Iccat-waarnemer wordt toegewezen. In gevallen van overmacht, en nadat de ▌lidstaat van de kwekerij de als overmacht aangemerkte omstandigheden heeft bevestigd, mag een regionale Iccat-waarnemer door meer dan één kwekerij worden gedeeld om de continuïteit van de kweekverrichtingen te waarborgen , mits de waarnemerstaken gegarandeerd naar behoren worden uitgevoerd . De voor de kwekerijen verantwoordelijke lidstaat verzoekt echter onmiddellijk om de inzet van een extra regionale waarnemer. 5. De taken van de regionale Iccat-waarnemer behelzen met name het volgende: a) observeren en monitoren van de visserij- en kweekverrichtingen in overeenstemming met de desbetreffende instandhoudings- en beheersmaatregelen van de Iccat, waaronder door toegang tot beelden van stereoscopische camera’s op het ogenblik van het kooien zodat de lengte kan worden gemeten en het overeenkomstige gewicht kan worden geraamd; b) ondertekenen van de overhevelingsaangiften en BCD’s wanneer de daarin vervatte informatie overeenstemt met zijn eigen waarnemingen. Als dat niet het geval is, vermeldt de regionale Iccat-waarnemer op de overhevelingsaangiften en de BCD’s zijn aanwezigheid en de redenen voor het gebrek aan overeenstemming, met specifieke opgave van de regel(s) of procedure(s) die niet in acht is (zijn) genomen; c) verrichten van wetenschappelijke werkzaamheden, met inbegrip van het nemen van monsters, op basis van de richtsnoeren van het SCRS. 6. Regionale waarnemers worden tijdens de uitvoering van hun taken niet gehinderd, geïntimideerd of op enigerlei wijze beïnvloed door kapiteins, bemanningsleden en exploitanten van tonnara’s en vaartuigen. AFDELING 6 Overhevelingsverrichtingen Artikel 40 Overhevelingstoestemming 1. Vóór elke overhevelingsverrichting wordt door de kapitein van het vangst- of sleepvaartuig, of door de vertegenwoordigers daarvan, of door de exploitant van de kwekerij of tonnara waaruit wordt overgeheveld aan de vlaggenlidstaat, of aan de voor de kwekerij of tonnara verantwoordelijke lidstaat, een voorafgaande kennisgeving van overheveling toegezonden met: a) de naam van het vangstvaartuig of de kwekerij of de tonnara en het Iccat-registratienummer ervan; b) het verwachte tijdstip van overheveling; c) de geraamde hoeveelheid over te hevelen blauwvintonijn; d) informatie over de positie van overheveling (lengte- en breedtegraad) en de identificatienummers van de kooien; e) de naam van het sleepvaartuig, het aantal gesleepte kooien en in voorkomend geval, het Iccat-registratienummer; en f) de haven, de kwekerij of de kooi van bestemming van de blauwvintonijn. 2. Voor de toepassing van lid 1 kennen de lidstaten aan elke transportkooi een uniek nummer toe. Indien bij de overheveling van een vangst die met één visactie overeenkomt meerdere kooien nodig zijn, is slechts één overhevelingsaangifte vereist, maar worden de nummers van elke gebruikte transportkooi in de overhevelingsaangifte geregistreerd, met een duidelijke vermelding van de in elke kooi vervoerde hoeveelheid blauwvintonijn. 3. De kooinummers worden toegekend aan de hand van een uniek nummeringsysteem dat bestaat uit ten minste de drielettercode van de lidstaat van de kwekerij gevolgd door drie cijfers. De unieke kooinummers zijn permanent en niet-overdraagbaar van de ene naar de andere kooi. 4. Aan de kapitein van het vissersvaartuig, of aan de exploitant van de tonnara of kwekerij, wordt door de in lid 1 bedoelde lidstaat voor elke overhevelingsverrichting een toestemmingsnummer toegekend en meegedeeld. Het machtigingsnummer omvat de drielettercode van de lidstaat, vier cijfers voor het jaar en drie letters die aangeven of toestemming is verleend (AUT) of geweigerd (NEG), gevolgd door een volgnummer. 5. De in lid 1 bedoelde lidstaat verleent of weigert de toestemming voor de overheveling binnen 48 uur na de indiening van de voorafgaande kennisgeving van overheveling. De overhevelingsverrichting begint pas nadat daarvoor toestemming is gegeven. 6. De overhevelingstoestemming laat de bevestiging van de kooiverrichting onverlet. Artikel 41 Weigering van de overhevelingstoestemming en vrijlating van blauwvintonijn 1. De voor het vangstvaartuig, het sleepvaartuig, de tonnara of de kwekerij verantwoordelijke lidstaat weigert de overheveling wanneer hij na ontvangst van de voorafgaande overhevelingskennisgeving van oordeel is dat: a) het vangstvaartuig dat of de tonnara die volgens de aangifte de vis heeft gevangen, niet over een toereikend quotum beschikte; b) de hoeveelheid vis niet naar behoren door het vangstvaartuig of de tonnara is gemeld, of voor die hoeveelheid geen toestemming om te kooien is gegeven; c) het vangstvaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, niet beschikte over een geldige, overeenkomstig artikel 27 afgegeven machtiging om op blauwvintonijn te vissen; of d) het sleepvaartuig dat volgens de aangifte de overheveling zou ontvangen, niet in het in artikel 26 bedoelde Iccat-register van vissersvaartuigen is geregistreerd, of niet is uitgerust met een volledig functionerend VMS of gelijkwaardig traceersysteem. 2. Indien de overheveling niet wordt toegestaan, vaardigt de in lid 1 bedoelde lidstaat onmiddellijk een vrijlatingsbevel uit aan de kapitein van het vangst- of het sleepvaartuig of aan de exploitant van de tonnara of kwekerij, om hen ervan in kennis te stellen dat de overheveling niet wordt toegestaan en hen op te dragen de vis vrij te laten in zee overeenkomstig bijlage XII. 3. In het geval van een technisch mankement van zijn VMS tijdens het vervoer naar de kwekerij wordt het sleepvaartuig vervangen door een ander sleepvaartuig met een volledig functionerend VMS, of wordt een nieuw, operationeel VMS geïnstalleerd of gebruikt, en wel zo snel mogelijk en uiterlijk binnen 72 uur. Deze periode van 72 uur mag uitzonderlijk worden verlengd in geval van overmacht of gerechtvaardigde operationele beperkingen. Het technische mankement wordt onmiddellijk ter kennis gebracht van de Commissie, die het Iccat-secretariaat op de hoogte brengt. Vanaf het moment waarop het technische mankement is vastgesteld totdat het is verholpen, deelt de kapitein of zijn vertegenwoordiger door middel van passende telecommunicatiemiddelen om de vier uur aan de controleautoriteiten van de vlaggenlidstaat de geactualiseerde geografische coördinaten van het vissersvaartuig mee. Artikel 42 Overhevelingsaangifte 1. De kapiteins van de vangst- of sleepvaartuigen of de exploitanten van de kwekerij of tonnara vullen na de overhevelingsverrichting de Iccat-overhevelingsaangifte in en zenden deze door aan de verantwoordelijke lidstaat, overeenkomstig het in bijlage VI vastgestelde formaat. 2. De overhevelingsaangiften worden genummerd door de autoriteiten van de lidstaat die verantwoordelijk is voor het vissersvaartuig, de kwekerij of de tonnara waaruit wordt overgeheveld. Het nummer van het aangifteformulier bevat de drielettercode van de lidstaat, gevolgd door vier cijfers voor het jaar en een uit drie cijfers bestaand volgnummer, gevolgd door de drie letters “ITD” (LS-20**/xxx/ITD). 3. De overgehevelde vis gaat vergezeld van het origineel van de overhevelingsaangifte. Het vangstvaartuig of de tonnara en de sleepvaartuigen bewaren een kopie van de aangifte. 4. Kapiteins van vaartuigen die overhevelingsverrichtingen uitvoeren, rapporteren hun activiteiten overeenkomstig bijlage II. 5. Informatie over dode vis wordt geregistreerd overeenkomstig de in bijlage XIII vastgestelde procedures. Artikel 43 Monitoring met behulp van een videocamera 1. De kapitein van het vangst- of sleepvaartuig of de exploitant van de kwekerij of tonnara waarborgt dat de overheveling wordt gemonitord met behulp van een videocamera in het water om het aantal overgehevelde vissen te verifiëren. De video-opname wordt gemaakt overeenkomstig de in bijlage X vastgestelde minimumnormen en procedures. 2. Wanneer het SCRS de Commissie verzoekt kopieën van de video-opnamen te verstrekken, verstrekken de lidstaten verstrekken deze kopieën ▌aan de Commissie, die deze ▌doorzendt aan het SCRS. Artikel 44 Verificatie door regionale Iccat-waarnemers en uitvoering van onderzoeken 1. Regionale Iccat-waarnemers aan boord van het vangstvaartuig en de tonnara, als bedoeld in artikel 39 en bijlage VIII: a) registreren en rapporteren de uitgevoerde overhevelingsactiviteiten; b) observeren en ramen de overgehevelde vangsten; en c) verifiëren de vermeldingen in de in artikel 40 bedoelde voorafgaande overhevelingstoestemming en in de in artikel 42 bedoelde Iccat-overhevelingsaangifte. 2. Als de raming van het aantal exemplaren door de regionale waarnemer of de relevante controleautoriteiten meer dan tien procent afwijkt van de raming door de kapitein van het vangst- of sleepvaartuig, of door de exploitant van de tonnara of kwekerij, leidt de verantwoordelijke lidstaat een onderzoek in. Een dergelijk onderzoek wordt afgerond vóór het tijdstip van het kooien in de kwekerij en in elk geval binnen 96 uur nadat het onderzoek is ingeleid, behalve in gevallen van overmacht. Zolang de resultaten van dit onderzoek niet bekend zijn, is kooien niet toegestaan en wordt de desbetreffende rubriek van het BCD niet gevalideerd. 3. In gevallen waarin de kwaliteit of duidelijkheid van de video-opname ontoereikend is om de overgehevelde hoeveelheden te ramen, mag de kapitein van het vaartuig of de exploitant van de kwekerij of tonnara de autoriteiten van de bevoegde lidstaten toestemming vragen om een nieuwe overhevelingsverrichting uit te voeren en de video-opname daarvan aan de regionale waarnemer te verstrekken. Indien die vrijwillige controleoverheveling geen bevredigende resultaten oplevert, leidt de verantwoordelijke lidstaat een onderzoek in. Indien uit dat onderzoek blijkt dat de kwaliteit van de video-opname het niet mogelijk maakt de bij de overheveling betrokken hoeveelheden te ramen, gelasten de controleautoriteiten van de verantwoordelijke lidstaat nog een controleoverhevelingsverrichting en verstrekken zij de video-opname daarvan aan de regionale Iccat-waarnemer. Er worden nieuwe overhevelingen als controleoverheveling(en) verricht totdat de kwaliteit van de video-opname het mogelijk maakt de overgehevelde hoeveelheden te ramen. 4. Onverminderd de door de inspecteurs verrichte verificaties, ondertekent de regionale Iccat-waarnemer de overhevelingsaangifte enkel wanneer zijn waarnemingen in overeenstemming zijn met de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de Iccat en de in de overhevelingsaangifte vervatte informatie in overeenstemming is met zijn waarnemingen en een deugdelijke video-opname overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 omvat. De Iccat-waarnemer verifieert ook dat de Iccat-overhevelingsaangifte wordt doorgezonden aan de kapitein van het sleepvaartuig of de exploitant van de kwekerij of de verantwoordelijke van de tonnara, waar van toepassing. Indien de Iccat-waarnemer niet akkoord gaat met de overhevelingsaangifte, vermeldt hij op de overhevelingsaangiften en BCD’s zijn aanwezigheid en de redenen voor het gebrek aan overeenstemming, met specifieke opgave van de regel(s) of procedure(s) die niet in acht zijn genomen. 5. De kapitein van de vangst- of sleepvaartuigen of de exploitanten van de kwekerij of tonnara vullen na de overhevelingsverrichting de Iccat-overhevelingsaangifte in en zenden deze door aan de verantwoordelijke lidstaat, overeenkomstig het in bijlage VI vastgestelde formaat. De lidstaten zenden de overhevelingsaangifte door aan de Commissie ▌ . Artikel 45 Uitvoeringshandelingen De Commissie kan nieuwe uitvoeringshandelingen tot vaststelling van operationele procedures voor de toepassing van de in dit deel vastgestelde bepalingen goedkeuren. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 68 bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. AFDELING 7 Kooiverrichtingen Artikel 46 Toestemming om te kooien 1. Vóór het begin van kooiverrichtingen is het verboden transportkooien te verankeren binnen 0,5 zeemijl van kweekvoorzieningen. Daartoe worden in de in artikel 15 bedoelde beheersplannen voor de kweek de geografische coördinaten opgenomen die overeenkomen met de veelhoek waarbinnen de kwekerij zich bevindt. 2. Vóór elke kooiverrichting vraagt de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat toestemming om te kooien aan de lidstaat of CPC die verantwoordelijk is voor het vangstvaartuig of de tonnara waarmee de te kooien blauwvintonijn is gevangen. 3. De bevoegde autoriteit van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat weigert toestemming om te kooien te geven indien zij van oordeel is dat: a) het vangstvaartuig dat of de tonnara die de vis heeft gevangen geen toereikend quotum voor blauwvintonijn had; b) de hoeveelheid vis niet naar behoren door het vangstvaartuig of de tonnara is gemeld; c) het vangstvaartuig dat of de tonnara die volgens de aangifte de vis heeft gevangen, niet beschikt over een geldige, overeenkomstig artikel 27 afgegeven machtiging om op blauwvintonijn te vissen. 4. Indien de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat weigert toestemming om te kooien te geven: a) stelt hij de bevoegde autoriteit van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat of CPC daarvan in kennis; en b) verzoekt hij die bevoegde autoriteit over te gaan tot de inbeslagname van de vangsten en de vrijlating van de vis in zee. 5. Het kooien begint niet zonder de goedkeuring, die binnen een werkdag na het verzoek wordt verleend, van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC, of van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat, indien dit is overeengekomen met de autoriteiten van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC. Indien binnen een werkdag geen antwoord is ontvangen van de autoriteiten van de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC, mogen de bevoegde autoriteiten van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat toestemming voor de kooiverrichting geven. 6. De vis wordt elk jaar vóór 22 augustus gekooid, tenzij de bevoegde autoriteiten van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat of CPC naar behoren gemotiveerde redenen, met inbegrip van overmacht, opgeven, die samen met het kooirapport worden ingediend. De vis wordt in geen geval gekooid na 7 september van elk jaar. Artikel 47 Documentatie voor de vangst van blauwvintonijn De voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten verbieden dat voor kweekdoeleinden blauwvintonijn wordt gekooid die niet vergezeld gaat van de door de Iccat voorgeschreven documenten in het kader van het vangstdocumentatieprogramma van Verordening (EU) nr. 640/2010 van het Europees Parlement en de Raad. De documentatie is nauwkeurig en volledig en wordt gevalideerd door de voor de vangstvaartuigen of tonnara’s verantwoordelijke lidstaat of CPC. Artikel 48 Inspecties Voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten nemen de nodige maatregelen om elke kooiverrichting in de kwekerijen te inspecteren. Artikel 49 Monitoring met behulp van een videocamera De voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaten waarborgen dat alle kooiverrichtingen door hun controleautoriteiten worden gemonitord met behulp van een videocamera in het water. Voor elke kooiverrichting wordt een video-opname gemaakt overeenkomstig de procedures in bijlage X. Artikel 50 Instelling en uitvoering van onderzoeken Wanneer het verschil tussen de raming van het aantal blauwvintonijnen door de regionale Iccat-waarnemer, de bevoegde controleautoriteiten van de lidstaat en/of de exploitant van de kwekerij meer dan tien procent bedraagt, stelt de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat in samenwerking met de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC een onderzoek in. De lidstaten die het onderzoek verrichten mogen gebruikmaken van andere informatie waarover zijn beschikken, met inbegrip van de resultaten van de in artikel 51 bedoelde kooiprogramma’s. Artikel 51 Maatregelen en programma’s ter raming van het aantal en het gewicht van de te kooien blauwvintonijn 1. De lidstaten waarborgen dat op honderd procent van de kooiverrichtingen een programma wordt toegepast waarbij gebruik wordt gemaakt van stereoscopische camerasystemen of alternatieve methoden die dezelfde nauwkeurigheid waarborgen, om het aantal vissen en het gewicht ervan te ramen. 2. Dat programma wordt verricht overeenkomstig de in bijlage XI vastgestelde procedures. Alternatieve methoden worden enkel gebruikt indien zij door de Iccat zijn goedgekeurd tijdens de jaarlijkse vergadering. 3. De voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaten delen de resultaten van dit programma mee aan de voor de vangstvaartuigen verantwoordelijke lidstaat of CPC, en aan de entiteit die het regionale waarnemersprogramma uitvoert namens de Iccat. 4. Indien uit de resultaten van het programma blijkt dat de gekooide hoeveelheden blauwvintonijn afwijken van de gerapporteerde hoeveelheden gevangen en/of overgehevelde blauwvintonijn, stelt de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat, in samenwerking met de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat of CPC, een onderzoek in. Wanneer het vangstvaartuig of de tonnara onder de vlag van een andere CPC vaart, stelt de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat het onderzoek in in samenwerking met die vlaggen-CPC. 5. De voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat vaardigt een vrijlatingsbevel uit, overeenkomstig de in bijlage XII vastgestelde voorwaarden, voor de gekooide hoeveelheden die de volgens de aangiften gevangen en overgehevelde hoeveelheden overschrijden, indien: a) het in lid 4 bedoelde onderzoek niet binnen tien werkdagen na de mededeling van de resultaten van het programma is voltooid, voor een enkele kooiverrichting, of voor alle kooiverrichtingen van een gezamenlijke visactie; or b) uit het onderzoek blijkt dat het aantal of gemiddelde gewicht van de blauwvintonijn hoger is dan het als gevangen en overgeheveld aangegeven aantal of gewicht. De vrijlating van de boventallige hoeveelheden blauwvintonijn wordt verricht in aanwezigheid van de controleautoriteiten. 6. De resultaten van het programma worden gebruikt om te beslissen of er vrijlatingen nodig zijn en de kooiverklaring en de desbetreffende afdelingen van het BCD worden dienovereenkomstig ingevuld. Wanneer er een vrijlatingsbevel is uitgevaardigd, verzoekt de exploitant van de kwekerij om de aanwezigheid van een nationale controleautoriteit en een regionale Iccat-waarnemer om de vrijlating te monitoren. 7. De lidstaten dienen de resultaten van het programma elk jaar uiterlijk op 1 september bij de Commissie in. In geval van overmacht bij het kooien dienen de lidstaten deze resultaten in vóór 12 september. De Commissie zendt die informatie elk jaar uiterlijk op 15 september voor evaluatie door aan het SCRS. 8. De overheveling van levende blauwvintonijn van een kweekkooi naar een andere kweekkooi vindt niet plaats zonder de toestemming en de aanwezigheid van de controleautoriteiten van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat of CPC. Van elke overheveling wordt een opname gemaakt om het aantal exemplaren te controleren. De nationale controleautoriteiten monitoren die overhevelingen en waarborgen dat elke overheveling binnen een kwekerij in het eBCD-systeem wordt geregistreerd. 9. Is er tussen de hoeveelheden blauwvintonijn die als gevangen door het vaartuig/de tonnara zijn gerapporteerd, en de hoeveelheden die aan de hand van de controlecamera’s zijn geconstateerd, een verschil van 10 % of meer, dan is er sprake van een mogelijk geval van niet-naleving door het betrokken vaartuig/de betrokken tonnara. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om voor de passende follow-up te zorgen. Artikel 52 Kooiverklaring en kooirapport 1. Binnen 72 uur na afloop van elke kooiverrichting dient een exploitant van een kwekerij een kooiverklaring overeenkomstig bijlage XIV in bij zijn bevoegde autoriteit. ▌ 2. Naast de in lid 1 bedoelde kooiverklaring dient de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat binnen een week na de voltooiing van de kooiverrichting een kooirapport met de elementen als gepreciseerd in afdeling B van bijlage XI in bij de lidstaat of de CPC waarvan de vaartuigen of tonnara’s de blauwvintonijn hebben gevangen, en bij de Commissie. De Commissie zendt die informatie door aan het Iccat-secretariaat. 3. Voor de toepassing van lid 2 wordt een kooiverrichting geacht niet te zijn voltooid tot elk onderzoek dat is ingesteld en elke vrijlating die is bevolen, is afgerond. Artikel 53 Overhevelingen binnen kwekerijen en aselecte controles 1. De voor de kwekerijen verantwoordelijke lidstaten voeren een traceerbaarheidssysteem in, met inbegrip van de video-opname van interne overhevelingen. 2. De controleautoriteiten van de voor de kwekerijen verantwoordelijke lidstaten verrichten aselecte controles, op basis van een risicoanalyse, van in kwekerijen gehouden blauwvintonijn tussen het tijdstip van de voltooiing van de kooiverrichtingen in een jaar en het eerste kooien in het volgende jaar. 3. Voor de toepassing van lid 2 stelt elke voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaat een minimumpercentage te controleren vis vast. Dat percentage wordt vastgesteld in het in artikel 14 bedoelde jaarlijkse inspectieplan. Elke lidstaat deelt aan de Commissie de resultaten mee van de aselecte controles die elk jaar worden verricht. De Commissie zendt die resultaten in april van het ▌jaar na de periode van het desbetreffende quotum door aan het Iccat-secretariaat. Artikel 54 Toegang tot en vereisten inzake video-opnamen 1. Elke voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat waarborgt dat de in de artikelen 49 en 51 bedoelde video-opnamen op verzoek ter beschikking worden gesteld van de nationale inspecteurs, alsook van regionale en Iccat-inspecteurs en Iccat- en nationale waarnemers. 2. Elke voor kwekerijen verantwoordelijke lidstaat neemt de nodige maatregelen om vervanging, wijziging of manipulatie van de originele video-opnamen te voorkomen. Artikel 55 Jaarlijks kooirapport De lidstaten die vallen onder de verplichting om kooiverklaringen en -rapporten in te dienen uit hoofde van artikel 52 , zenden de Commissie elk jaar uiterlijk op 31 juli een kooirapport voor het voorgaande jaar toe. De Commissie zendt die informatie elk jaar uiterlijk voor 31 augustus toe aan het Iccat-secretariaat. Het rapport omvat de volgende informatie: a) de totale hoeveelheid gekooide blauwvintonijn per kwekerij, met inbegrip van het verlies per kwekerij in aantal en in gewicht tijdens het door vissersvaartuigen en tonnara’s verrichte vervoer naar de kooien; b) de lijst van de vaartuigen die blauwvintonijn voor kweekdoeleinden bevissen, leveren of vervoeren (naam van het vaartuig, vergunningsnummer, vistuigtype) en tonnara’s; c) de resultaten van het bemonsteringsprogramma voor de raming van het aantal gevangen blauwvintonijnen naar grootteklasse alsook de datum, het tijdstip en het gebied van de vangst en de gebruikte vismethode, om de statistieken voor bestandsbeoordelingsdoeleinden te verbeteren. Het bemonsteringsprogramma schrijft voor dat de bemonstering van de grootte (lengte of gewicht) in kooien op één monster (d.i. 100 exemplaren) voor elke 100 t levende vis moet worden verricht, of op een monster van 10 % van het totale aantal gekooide vissen. Groottemonsters worden verzameld tijdens de oogst in de kwekerij en bij de dode vis tijdens het vervoer, volgens de Iccat-richtsnoeren voor de indiening van gegevens en informatie. Voor vis die langer dan een jaar wordt gekweekt, worden aanvullende bemonsteringsmethoden vastgesteld. De bemonstering wordt verricht tijdens elke oogst, en ten aanzien van alle kooien; d) de in een kooi geplaatste hoeveelheden blauwvintonijn en een raming van de groei en sterfte in gevangenschap en van de verkochte hoeveelheden in ton. De informatie wordt per kwekerij verstrekt; e) de tijdens het voorgaande jaar gekooide hoeveelheden blauwvintonijn; en f) de hoeveelheden, uitgesplitst naar oorsprong, die tijdens het voorgaande jaar in de handel zijn gebracht. Artikel 56 Uitvoeringshandelingen De Commissie kan nieuwe uitvoeringshandelingen tot vaststelling van procedures voor de toepassing van de in deze afdeling vastgestelde bepalingen goedkeuren. Deze uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 68 bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. AFDELING 8 Monitoring en bewaking Artikel 57 Volgsysteem voor vaartuigen 1. In afwijking van artikel 9, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1224/2009 voeren de vlaggenlidstaten een volgsysteem voor vaartuigen (VMS) in voor hun vissersvaartuigen met een lengte over alles van 12 meter of meer overeenkomstig bijlage XV. 2. Vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter die zijn opgenomen in de in artikel 26 , lid 1, onder a), bedoelde lijst van vaartuigen of in de in artikel 26 , lid 1, onder b), bedoelde lijst van vaartuigen, beginnen ten minste vijf dagen vóór hun machtigingsperiode hun VMS-gegevens door te zenden aan de Iccat en blijven die ten minste vijf dagen na hun machtigingsperiode doorzenden, tenzij vooraf een verzoek aan de Commissie wordt gericht om het vaartuig te schrappen uit het Iccat-register van vaartuigen. 3. Voor controledoeleinden waarborgt de kapitein of zijn vertegenwoordiger dat de doorgifte van VMS-gegevens van vangstvaartuigen die zijn gemachtigd om actief op blauwvintonijn te vissen, niet wordt onderbroken wanneer de vaartuigen in de haven zijn , tenzij er een systeem voor melding van het binnenvaren of verlaten van de haven is . 4. De lidstaten waarborgen dat hun visserijcontrolecentra de VMS-boodschappen van onder hun vlag varende vissersvaartuigen, in realtime en in “https data feed”-formaat doorzenden aan de Commissie en aan een door haar aangewezen instantie. De Commissie zendt die boodschappen elektronisch door aan het Iccat-secretariaat. 5. De lidstaten zorgen ervoor dat: a) de VMS-boodschappen van onder hun vlag varende vissersvaartuigen ten minste om de twee uur aan de Commissie worden doorgezonden; b) bij een technisch mankement van het VMS, alternatieve boodschappen van onder hun vlag varende vissersvaartuigen die werden ontvangen overeenkomstig artikel 25, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011, binnen 24 uur na ontvangst ervan door hun visserijcontrolecentra worden doorgezonden aan de Commissie; c) de aan de Commissie doorgezonden boodschappen een volgnummer (met een unieke identificatiecode) krijgen om overlappingen te voorkomen; d) de aan de Commissie doorgezonden boodschappen in overeenstemming zijn met artikel 24, lid 3, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011. 6. De lidstaten zorgen ervoor dat alle aan hun inspectievaartuigen ter beschikking gestelde gegevens vertrouwelijk worden behandeld en enkel worden gebruikt voor inspectie op zee. AFDELING 9 Inspectie en handhaving Artikel 58 Iccat-regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie 1. Gezamenlijke internationale inspectieactiviteiten worden verricht overeenkomstig de Iccat-regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie (de Iccat-“regeling”) voor internationale controle buiten de wateren onder nationale jurisdictie, zoals vastgesteld in bijlage IX bij deze verordening. 2. De lidstaten waarvan de vissersvaartuigen zijn gemachtigd om actief op blauwvintonijn te vissen wijzen inspecteurs aan en verrichten inspecties op zee in het kader van de Iccat-regeling. 3. Wanneer in een bepaalde periode meer dan 15 onder de vlag van een lidstaat varende vissersvaartuigen bij de blauwvintonijnvisserij in het verdragsgebied zijn betrokken, zet die lidstaat, op basis van een risicobeoordeling, een inspectievaartuig in voor het verrichten van inspectie en controle op zee in het verdragsgebied gedurende de gehele periode waarin die vaartuigen daar aanwezig zijn. Aan die verplichting wordt geacht te zijn voldaan indien de lidstaten meewerken aan het inzetten van een inspectievaartuig of indien een inspectievaartuig van de Unie wordt ingezet in het verdragsgebied. 4. De Commissie of een door haar aangewezen instantie kan inspecteurs van de Unie voor de Iccat-regeling inzetten. 5. Voor de toepassing van lid 3 zorgt de Commissie of een door haar aangewezen instantie voor de coördinatie van de bewakings- en inspectiewerkzaamheden voor de Unie. De Commissie kan, in overleg met de betrokken lidstaten, gezamenlijke inspectieprogramma’s opstellen waarmee de Unie haar verplichtingen in het kader van de Iccat-regeling kan nakomen. De lidstaten waarvan de vissersvaartuigen bij de blauwvintonijnvisserij betrokken zijn, nemen de nodige maatregelen om de uitvoering van deze programma’s te vergemakkelijken, met name met betrekking tot de vereiste personele en materiële middelen, alsmede de perioden en geografische gebieden waarin die moeten worden ingezet. 6. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 1 april van elk jaar in kennis van de namen van de inspecteurs en de inspectievaartuigen die zij in de loop van het jaar voor de Iccat-regeling willen inzetten. Op basis van die gegevens stelt de Commissie, in samenwerking met de lidstaten, elk jaar een planning op voor de deelname van de Unie aan de regeling, die zij aan het Iccat-secretariaat en aan de lidstaten toezendt. Artikel 59 Inspecties in geval van inbreuken De vlaggenlidstaat ziet erop toe dat onder zijn gezag een fysieke inspectie van een onder zijn vlag varend vissersvaartuig in zijn havens wordt verricht of, wanneer het vaartuig zich niet in een van zijn havens bevindt, door een andere door hem aangewezen inspecteur wordt verricht, indien het vissersvaartuig: a) de in de artikelen 31 en 32 vastgestelde registratie- en rapportageverplichtingen niet is nagekomen; or b) de bepalingen van deze verordening heeft geschonden of een ernstige inbreuk als bedoeld in artikel 42 van Verordening (EG) nr. 1005/2008 of in artikel 90 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 heeft begaan. Artikel 60 Kruiscontroles 1. Elke lidstaat verifieert de informatie en de tijdige indiening van inspectieverslagen, waarnemingsverslagen en VMS-gegevens, en indien van toepassing eBCD’s, logboeken van zijn vissersvaartuigen, overhevelingen/overladingsdocumenten en vangstdocumenten, overeenkomstig artikel 109 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. 2. Telkens wanneer wordt aangeland, overgeladen of gekooid, verricht elke lidstaat kruiscontroles tussen de per soort in het logboek van het vissersvaartuig geregistreerde hoeveelheden of de per soort in de overladingsaangifte geregistreerde hoeveelheden en de hoeveelheden die zijn geregistreerd in de aanlandingsaangifte of de kooiverklaring, en elk ander relevant document zoals facturen en/of verkoopdocumenten. AFDELING 10 Handhaving Artikel 61 Handhaving Onverminderd de artikelen 89, 90 en 91 van Verordening (EG) nr. 1224/2009, en met name de verplichting van de lidstaten om passende handhavingsmaatregelen te nemen ten aanzien van een vissersvaartuig, neemt de voor een blauwvintonijnkwekerij verantwoordelijke lidstaat passende handhavingsmaatregelen ten aanzien van een kwekerij, wanneer overeenkomstig zijn recht is geconstateerd dat deze kwekerij de bepalingen van de artikelen 46 tot en met 56 van deze verordening niet naleeft. ▌Afhankelijk van de ernst van de inbreuk en overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het nationale recht kunnen deze maatregelen met name de schorsing of intrekking van de machtiging en/of boeten omvatten. De lidstaten delen elke schorsing of intrekking van een machtiging mee aan de Commissie, die het Iccat-secretariaat daarvan op de hoogte brengt met het oog op een dienovereenkomstige wijziging van het register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn. HOOFDSTUK VI Op de markt brengen Artikel 62 Marktmaatregelen 1. Onverminderd de Verordeningen (EG) nr. 1224/2009, (EG) nr. 1005/2008 en (EU) nr. 1379/2013 van het Europees Parlement en de Raad (28) , zijn het verhandelen, aanlanden, invoeren, uitvoeren, kooien voor mest- of kweekdoeleinden, wederuitvoeren en overladen van blauwvintonijn zonder accurate, volledige en gevalideerde documentatie zoals vastgesteld bij deze verordening ▌ en de wetgeving van de Unie tot uitvoering van de Iccat-regels inzake het documentatieprogramma voor de vangst van blauwvintonijn , in de Unie verboden. 2. Het verhandelen, invoeren, aanlanden, kooien voor mest- of kweekdoeleinden, verwerken, uitvoeren, wederuitvoeren en overladen van blauwvintonijn zijn in de Unie verboden indien: a) de blauwvintonijn is gevangen door vissersvaartuigen of tonnara’s waarvan de vlaggenstaat niet beschikt over een quotum of vangstbeperking ▌ voor blauwvintonijn, in het kader van de voorwaarden van de beheers- en instandhoudingsmaatregelen van de Iccat; of b) de blauwvintonijn is gevangen door een vissersvaartuig of een tonnara waarvan het individuele quotum op het tijdstip van de vangst was opgebruikt of waarvan de staat op het tijdstip van de vangst niet meer over vangstmogelijkheden beschikte. 3. Onverminderd Verordening (EG) nr. 1224/2009, Verordening (EG) nr. 1005/2008 en Verordening (EU) nr. 1379/2013 zijn het verhandelen, het invoeren, het aanlanden, het verwerken en het uitvoeren van blauwvintonijn door mestbedrijven of kwekerijen die niet voldoen aan de in lid 1 bedoelde verordeningen, in de Unie verboden. HOOFDSTUK VII Slotbepalingen Artikel 63 Evaluatie Op verzoek van de Commissie dienen de lidstaten onverwijld een gedetailleerd verslag over hun uitvoering van deze verordening in bij de Commissie. Op basis van de van de lidstaten ontvangen informatie dient de Commissie uiterlijk op de door de Iccat vastgestelde datum een gedetailleerd verslag over de uitvoering van Iccat-aanbeveling 19-04 in bij het Iccat-secretariaat. Artikel 64 Financiering Voor de toepassing van Verordening (EU) nr. 508/2014 van het Europees Parlement en de Raad (29) is deze verordening een meerjarig plan in de zin van artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1380/2013. Artikel 65 Vertrouwelijkheid In het kader van deze verordening verzamelde en uitgewisselde gegevens worden behandeld overeenkomstig de toepasselijke regels inzake vertrouwelijkheid uit hoofde van de artikelen 112 en 113 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. Artikel 66 Procedure in geval van wijzigingen 1. De Commissie is gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 67 inzake wijzigingen van deze verordening teneinde haar aan te passen aan door de Iccat vastgestelde maatregelen die bindend zijn voor de Unie en haar lidstaten op het gebied van: ▌ a) afwijkingen van het verbod overeenkomstig artikel 8 op de overdracht van ongebruikte quota ; b) termijnen voor het rapporteren van informatie zoals vastgesteld in artikel 24 , lid 4, artikel 26 , lid 1, artikel 29 , 1, artikel 32 , leden 2 en 3, artikel 35 , leden 5 en 6, artikel 36 , artikel 41 , lid 3, artikel 44 , lid 2, artikel 51 , lid 7, artikel 52 , lid 2 , artikel 55 , artikel 57 , lid 5, onder b), en artikel 58 , lid 6; c) perioden voor visseizoenen zoals vastgesteld in artikel 17 , leden 1 en 4; d) de in artikel 19 , leden 1 en 2, en in artikel 20 , lid 1, vastgestelde minimuminstandhoudingsreferentiegrootten; e) de in artikel 13 , artikel 15 , leden 3 en 4, artikel 20 , lid 1, artikel 21 , lid 2, artikel 38 , lid 1, artikel 44 , lid 2, artikel 50 en artikel 51 , lid 9, vastgestelde percentages en referentieparameters f) de bij de Commissie in te dienen informatie als bedoeld in de artikelen 11 , lid 1, artikel 24 , lid 1, artikel 25 , lid 3, artikel 29 , lid 1, artikel 30 , lid 4, artikel 34 , lid 2, artikel 40 , lid 1, en artikel 55 ; g) taken voor nationale waarnemers en regionale Iccat-waarnemers als bedoeld in respectievelijk artikel 38 , lid 2, en artikel 39 , lid 5 h) de in artikel 41 , lid 1, vastgestelde redenen voor het weigeren van de overhevelingstoestemming; i) de in artikel 46 , lid 4, vastgestelde redenen om vangsten in beslag te nemen en de vrijlating van de vis te bevelen; j) het aantal vaartuigen in artikel 58 , lid 3; k) de bijlagen I tot en met XV. 2. Wijzigingen die overeenkomstig lid 1 worden vastgesteld, hebben bij uitsluiting betrekking op de omzetting van wijzigingen van en/of op aanvullingen op de desbetreffende Iccat-aanbevelingen die bindend zijn voor de Unie. Artikel 67 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 66 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden vóór het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 66 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig artikel 66 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 68 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het in artikel 47 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 bedoelde Comité voor de visserij en de aquacultuur. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Artikel 69 Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1936/2001 Verordening (EG) 1936/2001 wordt als volgt gewijzigd: a) Artikel 3, onder g) tot en met j), artikel 4 bis, 4 artikel ter, artikel 4 quater en bijlage I bis worden geschrapt. b) In de bijlagen I en II worden de woorden “blauwvintonijn” en “Thunnus thynnus” geschrapt. Artikel 70 Wijzigingen van Verordening (EU) 2017/2107 In Verordening (EU) 2017/2107 wordt artikel 43 geschrapt. Artikel 71 Wijzigingen van Verordening (EU) 2019/833 In Verordening (EU) 2019/833 wordt artikel 53 geschrapt. Artikel 72 Intrekking 1. Verordening (EG) nr. 2016/1627 wordt ingetrokken. 2. Verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage XVI. Artikel 73 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de [twintigste] dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te …, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Specifieke voorwaarden die van toepassing zijn op de vangstvaartuigen uit hoofde van artikel 19 1. Elke lidstaat zorgt ervoor dat de volgende capaciteitsbeperkingen in acht worden genomen: — Het aantal van zijn met de hengel of met de sleeplijn vissende vaartuigen die gemachtigd zijn om actief op blauwvintonijn te vissen bedraagt niet meer dan het aantal vaartuigen dat in 2006 deelnam aan de gerichte visserij op blauwvintonijn. — Het aantal vaartuigen van zijn ambachtelijke vloot die gemachtigd zijn om actief op blauwvintonijn in de Middellandse Zee te vissen bedraagt niet meer dan het aantal vaartuigen dat in 2008 deelnam aan de visserij op blauwvintonijn. — Het aantal van zijn vangstvaartuigen die gemachtigd zijn om actief op blauwvintonijn in de Adriatische Zee te vissen bedraagt niet meer dan het aantal vaartuigen dat in 2008 deelnam aan de visserij op blauwvintonijn. Elke lidstaat wijst individuele quota toe aan de betrokken vaartuigen. 2. Elke lidstaat: — mag niet meer dan 7 % van zijn quotum voor blauwvintonijn toewijzen aan zijn met de hengel of met de sleeplijn vissende vaartuigen. In het geval van Frankrijk mag een maximum van 100 ton blauwvintonijn van niet minder dan 6,4 kg of 70 cm vorklengte worden gevangen door onder de vlag van Frankrijk varende vaartuigen met een lengte over alles van minder dan 17 m die in de Golf van Biskaje opereren; — mag niet meer dan 2 % van zijn quotum voor blauwvintonijn toewijzen aan zijn ambachtelijke kustvisserij op verse vis in de Middellandse Zee ; — mag niet meer dan 90 % van zijn quotum voor blauwvintonijn toewijzen voor kweekdoeleinden aan zijn vangstvaartuigen in de Adriatische Zee. 3. Voor maximaal 7 % van het gewicht van de door zijn vaartuigen in de Adriatische Zee voor kweekdoeleinden gevangen blauwvintonijn mag Kroatië een minimumgewicht van 6,4 kg of 66 cm vorklengte toepassen. 4. Lidstaten waarvan de met de hengel, de beug, de handlijn of de sleeplijn vissende vaartuigen zijn gemachtigd om op blauwvintonijn te vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee stellen de volgende voorschriften inzake het staartmerk vast: — op elke blauwvintonijn wordt onmiddellijk na het lossen een staartmerk aangebracht, — elk staartmerk heeft een uniek identificatienummer en wordt opgenomen in BCD’s en leesbaar en onuitwisbaar aangebracht op de buitenkant van elke verpakking die tonijn bevat. BIJLAGE II Logboekvoorschriften A. VANGSTVAARTUIGEN Minimumspecificaties voor visserijlogboeken: 1. De bladzijden van het logboek zijn genummerd. 2. Het logboek wordt elke dag ingevuld (middernacht) en in elk geval vóór aankomst in de haven. 3. In geval van inspecties op zee wordt het logboek aangevuld. 4. Eén kopie van de bladzijden blijft aan het logboek gehecht. 5. Logboeken worden aan boord bewaard en bestrijken een jaar. Minimumstandaardinformatie in visserijlogboeken: 1. Naam en adres van de kapitein. 2. Data en havens van vertrek, data en havens van aankomst. 3. Naam van het vaartuig, registratienummer, Iccat-nummer, internationale radioroepnaam en IMO-nummer (indien beschikbaar). 4. Vistuig: a) soort naar FAO-code; b) afmetingen (bv. lengte, maaswijdte, aantal haken). 5. Activiteiten op zee met (ten minste) één lijn per dag van de visreis: a) activiteit (bv. vissen, stomen); b) positie: exacte dagelijkse posities (in graden en minuten), voor elke visserijactiviteit of op het middaguur op dagen waarop niet is gevist; c) vangstgegevens, waaronder: – FAO-code; – levend gewicht (RWT) in kg per dag; – aantal stuks per dag. Voor ringzegenvaartuigen worden deze gegevens per visserijactiviteit geregistreerd, ook in geval van nulvangsten. 6. Handtekening kapitein. 7. Manier van wegen: schatten, wegen aan boord. 8. In het logboek wordt de hoeveelheid in equivalent levend gewicht genoteerd en worden de in de evaluatie gebruikte omrekeningsfactoren vermeld. Minimuminformatie in visserijlogboeken in geval van aanlanding of overlading: 1. Data en haven van aanlanding/overlading. 2. Producten: a) soorten en aanbiedingsvorm naar FAO-code; b) aantal vissen of dozen en hoeveelheid in kg. 3. Handtekening van de kapitein of de gemachtigde. 4. In geval van overlading: naam, vlag en Iccat-nummer van het ontvangende vaartuig. Minimuminformatie in visserijlogboeken in geval van overheveling naar kooien: 1. Datum, tijd en positie (breedtegraad/lengtegraad) van de overheveling. 2. Producten: a) identificatie van de soorten naar FAO-code; b) aantal en hoeveelheid in kg van de naar kooien overgehevelde vissen. 3. Naam, vlag en Iccat-nummer van het sleepvaartuig. 4. Naam en Iccat-nummer van de kwekerij van bestemming. 5. In het geval van een gezamenlijke visactie noteren de kapiteins, in aanvulling op de in de punten 1 tot en met 4 vermelde informatie, het volgende in het logboek: a) met betrekking tot het vangstvaartuig dat de vis naar kooien overhevelt: – de hoeveelheid aan boord genomen vangsten, – de hoeveelheid van de op het individuele quotum in mindering gebrachte vangsten, – de namen van de andere bij de gezamenlijke visactie (GVA) betrokken vaartuigen; b) met betrekking tot de andere vangstvaartuigen in dezelfde gezamenlijke visactie die niet bij de overheveling van de vis betrokken zijn: – de namen, internationale radioroepnamen en Iccat-nummers van die vaartuigen, – de vermelding dat geen vangsten aan boord zijn genomen of naar kooien zijn overgeheveld, – de hoeveelheid van de op hun individuele quota in mindering gebrachte vangsten, – de naam en het Iccat-nummer van het onder a) bedoelde vangstvaartuig. B. SLEEPVAARTUIGEN 1. De kapitein van een sleepvaartuig noteert in het dagelijkse logboek het volgende: de datum, tijd en positie van de overheveling, de overgehevelde hoeveelheden (aantal vissen en hoeveelheid in kg), het nummer van de kooi, evenals de naam, de vlag en het Iccat-nummer van het vangstvaartuig, de naam en het Iccat-nummer van het andere betrokken vaartuig of de andere betrokken vaartuigen, de naam en het Iccat-nummer van de kwekerij van bestemming, en het nummer van de Iccat-overhevelingsaangifte. 2. Verdere overhevelingen naar hulpvaartuigen of andere sleepvaartuigen worden gemeld, met dezelfde informatie als in punt 1, evenals de naam, de vlag en het Iccat-nummer van de hulpvaartuigen of andere sleepvaartuigen en het nummer van de Iccat-overhevelingsaangifte. 3. Het dagelijkse logboek bevat de gegevens van alle gedurende het visseizoen uitgevoerde overhevelingen. Het dagelijkse logboek wordt aan boord gehouden en is te allen tijde beschikbaar voor controledoeleinden. C. HULPVAARTUIGEN 1. De kapitein van een hulpvaartuig noteert de activiteiten dagelijks in het logboek, inclusief de datum, tijd en posities, de hoeveelheden aan boord genomen blauwvintonijn, en de naam van het vissersvaartuig, de kwekerij of de tonnara waarmee hij werkt. 2. Het dagelijkse logboek bevat de gegevens van alle gedurende het visseizoen uitgevoerde activiteiten. Het dagelijkse logboek wordt aan boord gehouden en is te allen tijde beschikbaar voor controledoeleinden. D. VERWERKINGSVAARTUIGEN 1. De kapitein van een verwerkingsvaartuig noteert in het dagelijkse logboek het volgende: de datum, tijd en positie van de activiteiten, de overgeladen hoeveelheden en het aantal en gewicht van de blauwvintonijn die het vaartuig heeft ontvangen van kwekerijen, tonnara’s of vangstvaartuigen, indien van toepassing. De kapitein noteert tevens de namen en Iccat-nummers van die kwekerijen, tonnara’s of vangstvaartuigen. 2. De kapitein van een verwerkingsvaartuig houdt een dagelijks logboek over de visverwerking bij, waarin het levend gewicht en het aantal vissen dat is overgeheveld of overgeladen, de gebruikte omrekeningsfactor, en de gewichten en hoeveelheden per aanbiedingsvorm van de producten worden gespecificeerd. 3. De kapitein van een verwerkingsvaartuig houdt een opslagschema bij met de locatie en de hoeveelheden van elke soort en de aanbiedingsvorm. 4. Het dagelijkse logboek bevat de gegevens van alle gedurende het visseizoen uitgevoerde overladingen. Het dagelijkse logboek, het logboek over de visverwerking, het opslagschema en de originelen van de Iccat-overladingsaangiften worden aan boord gehouden en zijn te allen tijde beschikbaar voor controledoeleinden. BIJLAGE III Vangstaangifteformulier Vangstaangifteformulier Vlag Iccat-nummer Naam vaartuig Startdatum aangifte Einddatum aangifte Duur aangifteperiode (dagen) Datum van de vangst Plaats van de vangst Vangst Toegewezen gewicht bij een gezamenlijke visactie (kg) Breedtegraad Lengtegraad Gewicht (kg) Aantal stuks Gemiddeld gewicht (kg) BIJLAGE IV Aanvraagformulier voor de machtiging om deel te nemen aan een gezamenlijke visactie Gezamenlijke visactie Vlaggenstaat Naam vaartuig Iccat-nummer Duur van de actie Identiteit van de exploitanten Individueel quotum van het vaartuig Sleutel voor verdeling per vaartuig Kweek- en mestbedrijf van bestemming CPC Iccat-nummer Datum … Validering door de vlaggenstaat: BIJLAGE V Iccat-overladingsaangifte BIJLAGE VI Iccat-overhevelingsaangifte BIJLAGE VII Minimuminformatie voor visserijmachtigingen (30) A. IDENTIFICATIE 1. Iccat-registratienummer 2. Naam van het vissersvaartuig 3. Extern registratienummer (letters en cijfers) B. VISSERIJVOORWAARDEN 1. Datum van afgifte 2. Geldigheidsperiode 3. Voorwaarden voor vismachtiging, met inbegrip van, in voorkomend geval, soort, gebied, vistuig en andere toepasselijke voorwaarden die voortvloeien uit deze verordening en/of nationale wetgeving. Van ../../.. Tot en met ../../.. Van ../../.. Tot en met ../../.. Van ../../.. Tot en met ../../.. Van ../../.. Tot en met ../../.. Van ../../.. Tot en met ../../.. Van ../../.. Tot en met ../../.. Gebieden Soort Vistuig Andere voorwaarden BIJLAGE VIII Regionaal Iccat-waarnemersprogramma AANWIJZING VAN REGIONALE ICCAT-WAARNEMERS 1. Voor de uitvoering van zijn taken beschikt elke regionale Iccat-waarnemer over de volgende kwalificaties: a) voldoende ervaring met het identificeren van vissoorten en vistuig; b) voldoende kennis van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de Iccat, die is gevalideerd aan de hand van een door de lidstaten beschikbaar gesteld certificaat en is gebaseerd op de opleidingsrichtsnoeren van de Iccat; c) de capaciteit tot accurate waarneming en registratie; d) voldoende kennis van de taal van de vlaggenstaat van het geobserveerde vaartuig of de geobserveerde kwekerij. VERPLICHTINGEN VAN DE REGIONALE ICCAT-WAARNEMERS 2. De regionale Iccat-waarnemers: a) hebben de technische opleiding gevolgd die volgens de door de Iccat opgestelde richtsnoeren is vereist; b) zijn onderdaan van een van de lidstaten en, voor zover mogelijk, niet van de lidstaat van de kwekerij of de tonnara of van de vlaggenstaat van het ringzegenvaartuig. Indien blauwvintonijn uit de kooi wordt geoogst en als vers product wordt verhandeld, mag de regionale Iccat-waarnemer die de oogst observeert echter een onderdaan zijn van de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat; c) zijn in staat de in punt 3 van deze bijlage vermelde taken uit te voeren; d) zijn opgenomen in de door de Iccat bijgehouden lijst van regionale Iccat-waarnemers; e) hebben geen lopende financiële belangen in, noch voordeel bij de blauwvintonijnvisserij. TAKEN REGIONALE ICCAT-WAARNEMERS 3. De taken van de regionale Iccat-waarnemers behelzen met name het volgende: a) op ringzegenvaartuigen zien de waarnemers toe op de naleving van de betrokken, door de Iccat vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen. Meer in het bijzonder doet de regionale waarnemer het volgende: 1. indien de regionale Iccat-waarnemer zaken constateert die erop kunnen wijzen dat de Iccat-aanbevelingen niet worden nageleefd, die informatie onverwijld indienen bij de uitvoerende onderneming van de regionale Iccat-waarnemer, die deze informatie onverwijld doorzendt aan de autoriteiten van de vlaggenstaat van het vangstvaartuig; 2. de visserijactiviteiten registreren en rapporteren; 3. vangsten observeren en ramen en de in het logboek vermelde gegevens verifiëren; 4. een dagelijks rapport van de overhevelingsverrichtingen van de ringzegenvaartuigen opstellen; 5. vaartuigen die mogelijk vissen op een wijze die indruist tegen de Iccat-instandhoudings- en beheersmaatregelen, observeren en registreren; 6. de uitgevoerde overhevelingsverrichtingen registreren en rapporteren; 7. de positie verifiëren van vaartuigen die overhevelingsverrichtingen uitvoeren; 8. de overgehevelde producten waarnemen en ramen, onder meer aan de hand van video-opnamen; 9. de naam en het Iccat-nummer van het betrokken vissersvaartuig waarnemen en registreren; 10. op verzoek van de Commissie wetenschappelijk werk verrichten, zoals het verzamelen van taak II-gegevens, op basis van richtsnoeren van het SCRS; b) wat kwekerijen en tonnara’s betreft, zien de regionale Iccat-waarnemers toe op de naleving van de desbetreffende, door de Iccat vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen. Meer in het bijzonder doen de regionale Iccat-waarnemers het volgende: 1. de gegevens in de overhevelingsaangifte, de kooiverklaring en het vangstdocument voor blauwvintonijn (Bluefin tuna Catch Document — BCD) verifiëren, onder meer aan de hand van video-opnamen; 2. de gegevens in de overhevelingsaangifte, de kooiverklaring en de BCD’s certificeren; 3. een dagelijks rapport van de overhevelingsverrichtingen van de kwekerijen en tonnara’s opstellen; 4. de overhevelingsaangifte, de kooiverklaring en de BCD’s alleen medeondertekenen als hij van oordeel is dat de daarin vermelde gegevens overeenstemmen met zijn waarnemingen, inclusief een video-opname die voldoet aan de voorschriften bedoeld in artikel 42 , lid 1, en artikel 43 , lid 1; 5. op verzoek van de Commissie wetenschappelijk werk verrichten, zoals het nemen van monsters op basis van richtsnoeren van het SCRS; 6. de aanwezigheid van alle soorten merken, met inbegrip van natuurlijke merken, registreren en verifiëren, en elke aanwijzing van recente merkverwijderingen melden; c) algemene rapporten opstellen aan de hand van de overeenkomstig dit punt verzamelde gegevens en de kapitein/exploitant van de kwekerij de gelegenheid geven daarin relevante informatie op te nemen; d) het onder punt c) bedoelde algemene rapport binnen 20 dagen na de waarnemingsperiode indienen bij het secretariaat; e) eventuele, andere, door de Iccat gedefinieerde taken uitvoeren. 4. Alle informatie over de visserijactiviteiten en de overhevelingsverrichtingen van de ringzegenvaartuigen en van de kwekerijen wordt door de regionale Iccat-waarnemers vertrouwelijk behandeld overeenkomstig de verbintenis die zij daartoe bij hun aanstelling als regionaal Iccat-waarnemer schriftelijk zijn aangegaan. 5. De regionale Iccat-waarnemers voldoen aan de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de vlaggenstaat of de staat van de kwekerij met jurisdictie over het/de aan hen voor waarneming toegewezen vaartuig/kwekerij. 6. De regionale Iccat-waarnemers eerbiedigen de hiërarchische verhoudingen en algemene gedragsregels die gelden voor alle bemanningsleden van het vaartuig en personeelsleden van de kwekerij, tenzij die regels de uitoefening van de taken van de regionale Iccat-waarnemers in het kader van dit programma in de weg staan en tenzij ze in strijd zijn met de in punt 7 van deze bijlage en artikel 39 bepaalde verplichtingen van de bemanningsleden van het vaartuig en de personeelsleden van de kwekerij. VERPLICHTINGEN VAN DE VLAGGENLIDSTATEN TEN AANZIEN VAN REGIONALE ICCAT-WAARNEMERS 7. Lidstaten die verantwoordelijk zijn voor een ringzegenvaartuig, kwekerij of tonnara, zorgen ervoor dat regionale Iccat-waarnemers: a) toegang wordt verleend tot het personeel van het vaartuig, de kwekerij en de tonnara, en tot het vistuig, de kooien en de apparatuur; b) indien zij daarom verzoeken, ook toegang wordt verleend tot de volgende apparatuur, als die aanwezig is op het vaartuig waarvoor zij zijn aangewezen, om de uitvoering van hun taken als bepaald in punt 3 van deze bijlage te vergemakkelijken: 1. satellietnavigatieapparatuur; 2. radarschermen, als die worden gebruikt; 3. elektronische-communicatieapparatuur; c) logies, maaltijden en adequate sanitaire voorzieningen van dezelfde kwaliteit als de officieren krijgen; d) voldoende ruimte op de brug of in het stuurhuis krijgen om hun administratieve werkzaamheden uit te voeren, evenals voldoende ruimte op het dek krijgen voor het uitoefenen van hun waarnemerstaken. KOSTEN DIE VOORTVLOEIEN UIT HET REGIONAAL ICCAT-WAARNEMERSPROGRAMMA 8. Alle kosten die voortvloeien uit de activiteiten van regionale Iccat-waarnemers zijn voor rekening van de exploitant van de kwekerij of de eigenaar van het ringzegenvaartuig. BIJLAGE IX Iccat-regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie Tijdens haar vierde gewone zitting (Madrid, november 1975) en haar jaarvergadering van 2008 in Marrakesh is de Iccat het volgende overeengekomen. Overeenkomstig lid 3 van artikel IX van het Iccat-verdrag beveelt de Iccat aan de volgende regelingen vast te stellen inzake internationale controle buiten de wateren onder nationale jurisdictie met het oog op de toepassing van het verdrag en de maatregelen in het kader daarvan: I. ERNSTIGE INBREUKEN 1. Voor de toepassing van deze procedures gelden de volgende inbreuken op de door de Iccat aangenomen instandhoudings- en beheersmaatregelen als ernstige inbreuken: a) het vissen zonder vergunning of machtiging van de vlaggen-CPC; b) het niet overeenkomstig de rapportagevoorschriften van de Iccat bijhouden van vangst- en vangstgerelateerde gegevens of het apert verkeerd rapporteren van dergelijke vangst- en/of vangstgerelateerde gegevens; c) het vissen in een gesloten gebied; d) het vissen tijdens een gesloten seizoen; e) het opzettelijk vangen of aan boord houden van soorten in strijd met door de Iccat aangenomen geldende instandhoudings- en beheersmaatregelen; f) het significant overschrijden van op grond van de Iccat-regels geldende vangstbeperkingen of quota; g) het gebruiken van verboden vistuig; h) het vervalsen of verbergen van de kentekens, de identiteit of het inschrijvingsnummer van een vissersvaartuig; i) het achterhouden, vervalsen of laten verdwijnen van bewijsmateriaal dat van belang is voor het onderzoek naar een inbreuk; j) het begaan van meerdere inbreuken die, samen, een ernstige schending van de geldende Iccat-maatregelen vormen; k) het belagen, weerstaan, intimideren, seksueel intimideren, beïnvloeden, hinderen of belemmeren van een erkende inspecteur of waarnemer; l) het knoeien met of onklaar maken van het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen (VMS-systeem); m) andere eventueel door de Iccat omschreven inbreuken zodra deze zijn opgenomen in een herziene versie van deze procedures en deze verspreid is; n) het vissen met behulp van verkenningsvliegtuigen; o) het verstoren van de werking van het VMS en/of het exploiteren van een vaartuig zonder VMS; p) het overhevelen van vis zonder overhevelingsaangifte; q) overlading op zee. 2. Indien de erkende inspecteur bij een inspectie aan boord van een vissersvaartuig een activiteit of toestand opmerkt die een in punt 1 gedefinieerde ernstige inbreuk kan vormen, stellen de autoriteiten van de vlaggenstaat van de inspectievaartuigen de vlaggenstaat van het vissersvaartuig daarvan onverwijld in kennis, zowel rechtstreeks als via het Iccat- secretariaat. In dergelijke situaties stelt de inspecteur tevens elk inspectievaartuig van de vlaggenstaat van het vissersvaartuig waarvan bekend is dat het zich in de buurt bevindt, daarvan in kennis. 3. De Iccat-inspecteur registreert de verrichte inspecties en alle eventueel geconstateerde inbreuken in het logboek van het vissersvaartuig. 4. De vlaggenlidstaat zorgt ervoor dat naar aanleiding van een in punt 2 bedoelde inspectie het betrokken vissersvaartuig elke visserijactiviteit stopzet. De vlaggenlidstaat verzoekt het vissersvaartuig zich binnen 72 uur naar een door hem aangewezen haven te begeven, waar een onderzoek wordt ingesteld. 5. Indien het vaartuig niet wordt verzocht zich naar een haven te begeven, motiveert de vlaggenlidstaat dat tijdig tegenover de Europese Commissie, die de informatie doorzendt aan het Iccat-secretariaat, dat deze motivering op verzoek ter beschikking stelt van de overige verdragsluitende partijen. II. UITVOERING VAN INSPECTIES 6. De inspecties worden uitgevoerd door inspecteurs die door de verdragsluitende partijen zijn aangewezen. De namen van de daartoe bevoegde overheidsinstanties en elke daartoe door hun respectieve overheden aangewezen inspecteurs worden aan de Iccat gemeld. 7. Vaartuigen die overeenkomstig deze bijlage internationale inspecties aan boord uitvoeren, voeren een speciale vlag of wimpel die door de Iccat is goedgekeurd en door het Iccat- secretariaat is verstrekt. De namen van de vaartuigen die hiervoor worden gebruikt, worden vóór aanvang van de inspectieactiviteiten zo spoedig als praktisch haalbaar aan het Iccat- secretariaat gemeld. Het Iccat-secretariaat stelt informatie betreffende de aangewezen inspectievaartuigen beschikbaar aan alle CPC’s, onder meer door deze informatie op zijn met een wachtwoord beveiligde website te publiceren. 8. Elke inspecteur is in het bezit van een passend, door de autoriteiten van de vlaggenstaat verstrekt identiteitsbewijs volgens het model in punt 21 van deze bijlage. 9. Onverminderd de in punt 16 bedoelde overeengekomen regelingen houdt een vaartuig dat de vlag voert van een verdragsluitende partij en dat in het verdragsgebied buiten de onder nationale jurisdictie vallende wateren op tonijn of tonijnachtigen vist, halt wanneer het desbetreffende sein uit het internationale seinboek is gegeven door een vaartuig dat onder de in punt 7 beschreven Iccat-wimpel vaart en dat een inspecteur aan boord heeft, tenzij het vaartuig op dat ogenblik visserijactiviteiten uitoefent, in welk geval het halt houdt zodra deze activiteiten zijn beëindigd. De kapitein van het vaartuig staat het inspectieteam, zoals gespecificeerd in punt 10, toe aan boord van het vaartuig te komen, en zorgt voor een loodsladder. De kapitein stemt in met alle controles van apparatuur, vangst, vistuig en relevante documenten die de inspecteur noodzakelijk acht om de naleving te verifiëren van de geldende aanbevelingen van de Iccat ten aanzien van de vlaggenstaat van het vaartuig dat wordt geïnspecteerd. Voorts mogen inspecteurs alle uitleg vragen die zij nodig achten. 10. De grootte van het inspectieteam wordt, rekening houdend met de relevante omstandigheden, bepaald door de commandant van het inspectievaartuig. Het inspectieteam moet zo klein mogelijk zijn om de in deze bijlage bepaalde taken veilig te kunnen uitvoeren. 11. Bij het aan boord komen leggen de inspecteurs het in punt 8 beschreven identiteitsbewijs over. De inspecteurs houden zich aan de algemeen geaccepteerde internationale regelgeving, procedures en praktijken met betrekking tot de veiligheid van het geïnspecteerde vaartuig en zijn bemanning, verstoren de visserijactiviteiten of het stuwen van producten zo min mogelijk en vermijden, voor zover praktisch mogelijk, handelingen die een negatief effect kunnen hebben op de kwaliteit van de vangst aan boord. Bij dit onderzoek gaat elke inspecteur uitsluitend na of de geldende aanbevelingen van de Iccat ten aanzien van de vlaggenstaat van het betrokken vaartuig worden nageleefd. Hierbij kan de inspecteur de kapitein van het vissersvaartuig verzoeken om alle nodige medewerking. De inspecteur stelt een inspectieverslag op in een door de Iccat goedgekeurde vorm. De inspecteur ondertekent het verslag in aanwezigheid van de kapitein van het vaartuig, die het recht heeft om opmerkingen die hij nuttig acht toe te voegen of te laten toevoegen, en ondertekent deze opmerkingen. 12. Een kopie van het verslag wordt verstrekt aan de kapitein van het vaartuig en aan de overheid van het inspectieteam, die op haar beurt een kopie bezorgt aan de bevoegde autoriteiten van de vlaggenstaat van het geïnspecteerde vaartuig en aan de Iccat. Indien een schending van de aanbevelingen van de Iccat wordt geconstateerd, stelt de inspecteur zo mogelijk ook elk inspectievaartuig van de vlaggenstaat van het vissersvaartuig waarvan bekend is dat het zich in de buurt bevindt, daarvan in kennis. 13. Verzet tegen een inspecteur of niet-uitvoering van zijn instructies wordt door de vlaggenstaat van het geïnspecteerde vaartuig op gelijke wijze behandeld als dergelijk gedrag ten opzichte van een nationale inspecteur. 14. De inspecteur voert de in het kader van deze regelingen aan hem toevertrouwde taken uit overeenkomstig de regels in deze verordening, doch blijft onder het operationele toezicht van zijn nationale autoriteiten staan en is aan hen verantwoording verschuldigd. 15. De verdragsluitende partijen geven aan inspectieverslagen, waarnemingsinformatiebladen overeenkomstig Aanbeveling 94-09 en verklaringen op grond van documentinspecties door inspecteurs van andere verdragsluitende partijen in het kader van deze regelingen, dezelfde waarde en hetzelfde gevolg als zij overeenkomstig hun nationale wetgeving doen ten aanzien van de door hun eigen inspecteurs opgemaakte verslagen. De bepalingen van dit punt verplichten de verdragsluitende partijen er niet toe aan een verslag dat is opgesteld door een inspecteur van een andere verdragsluitende partij, grotere bewijskracht toe te kennen dan het in het eigen land van de inspecteur zou hebben. De verdragsluitende partijen werken samen teneinde gerechtelijke of andere procedures die voortvloeien uit een in het kader van deze regelingen door een inspecteur ingediend rapport, te vergemakkelijken. 16. a) De verdragsluitende partijen stellen de Iccat uiterlijk op 15 februari van elk jaar in kennis van hun voorlopige plannen voor de uitvoering van inspectieactiviteiten uit hoofde van de bij deze verordening ten uitvoer gelegde aanbeveling in dat kalenderjaar. De Iccat kan aan de verdragsluitende partijen suggesties doen voor de coördinatie van nationale activiteiten op dit gebied, ook ten aanzien van het aantal inspecteurs en het aantal vaartuigen met inspecteurs aan boord. b) De in Iccat-aanbeveling 19-04 vastgestelde regelingen en de plannen voor deelname daaraan zijn van toepassing tussen de verdragsluitende partijen, tenzij deze onderling anderszins zijn overeengekomen, in welk geval de Iccat hiervan in kennis wordt gesteld. De uitvoering van de regeling tussen twee verdragsluitende partijen wordt echter geschorst indien één van hen de Iccat hiervan, in afwachting van de sluiting van een dergelijke overeenkomst, in kennis heeft gesteld. 17. a) Het vistuig wordt geïnspecteerd overeenkomstig de regelgeving die van toepassing is op de sector waarin de inspectie plaatsvindt. De inspecteur vermeldt de sector waarvoor de inspectie heeft plaatsgevonden en geeft een beschrijving van eventuele inbreuken die in het inspectieverslag zijn geconstateerd. b) De inspecteur heeft het recht om alle vistuig dat wordt gebruikt of dat zich aan boord bevindt, te inspecteren. 18. De inspecteur brengt een door de Iccat goedgekeurd identificatiemerk aan op elk geïnspecteerd vistuig dat in strijd met de geldende aanbevelingen van de Iccat ten aanzien van de vlaggenstaat van het betrokken vaartuig lijkt te zijn gebruikt en vermeldt dit in zijn verslag. 19. De inspecteur mag het vistuig, de apparatuur, de documentatie en elk ander element dat hij noodzakelijk acht, zodanig fotograferen dat kenmerken die volgens hem niet in overeenstemming zijn met de geldende regelgeving, zichtbaar zijn. In dat geval worden de gefotografeerde elementen vermeld in het verslag en worden kopieën van de foto’s aan de kopie van het verslag aan de vlaggenstaat gehecht. 20. De inspecteur inspecteert waar nodig de gehele vangst aan boord om vast te stellen of deze in overeenstemming is met de Iccat-aanbevelingen. 21. Het model voor de identiteitskaart van inspecteurs is als volgt: BIJLAGE X Minimumnormen voor video-opnameprocedures Overhevelingsverrichtingen 1. Het elektronische opslagmedium met de originele video-opname wordt na afloop van de overhevelingsverrichting zo snel mogelijk verstrekt aan de regionale Iccat-waarnemer, die het onmiddellijk parafeert om latere manipulatie te voorkomen. 2. De originele opname wordt gedurende de gehele machtigingsperiode bewaard aan boord van het vangstvaartuig of door de exploitant van de kwekerij of de tonnara. 3. Er worden twee identieke kopieën van de video-opname gemaakt. Eén kopie wordt aan de regionale Iccat-waarnemer aan boord van het ringzegenvaartuig verstrekt en één kopie wordt aan de nationale waarnemer aan boord van het sleepvaartuig bezorgd. Laatstgenoemde kopie wordt bij de overhevelingsaangifte en de daarbij behorende vangsten gevoegd. Deze procedure is slechts van toepassing voor nationale waarnemers in het geval van overheveling tussen sleepvaartuigen. 4. Aan het begin en/of het einde van elke video-opname wordt het nummer van de Iccat-overhevelingsvergunning getoond. 5. Bij elke video-opname worden het tijdstip en de datum van de opname permanent getoond. 6. Voordat de overheveling aanvangt, toont de video-opname het openen en sluiten van het net of de deur, en of de ontvangende kooien en overhevelende kooien al blauwvintonijn bevatten. 7. De video-opname is doorlopend, zonder onderbrekingen of uitgeknipte beelden, en beslaat de volledige overhevelingsverrichting. 8. De video-opname is van voldoende kwaliteit om het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te kunnen ramen. 9. Indien de video-opname van onvoldoende kwaliteit is om het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te kunnen ramen, wordt een controleoverheveling uitgevoerd . De exploitant kan de vlaggenautoriteiten van het vaartuig of de tonnara verzoeken een controleoverheveling uit te voeren. Als de exploitant niet om een dergelijke controleoverheveling verzoekt of het resultaat van die vrijwillige overheveling niet bevredigend is, verzoeken de controleautoriteiten om zoveel controleoverhevelingen als nodig totdat een video-opname van voldoende kwaliteit beschikbaar is. Bij ▌dergelijke controleoverhevelingen wordt alle blauwvintonijn in de ontvangende kooi naar een andere, lege kooi overgeheveld. Als de vis afkomstig is uit een tonnara, mag de blauwvintonijn die reeds is overgeheveld van de tonnara naar de ontvangende kooi, worden teruggestuurd naar de tonnara; in dat geval wordt de controleoverheveling onder toezicht van de regionale Iccat-waarnemer geannuleerd. Kooiverrichtingen 1. Het elektronische opslagmedium met de originele video-opname wordt na afloop van de kooiverrichting zo snel mogelijk verstrekt aan de regionale Iccat-waarnemer, die het onmiddellijk parafeert om latere manipulatie te voorkomen. 2. De originele video-opname wordt gedurende de gehele machtigingsperiode door, waar dit van toepassing is, de kwekerij bewaard. 3. Er worden twee identieke kopieën van de video-opname gemaakt. Eén kopie wordt verstrekt aan de regionale Iccat-waarnemer die in de kwekerij is ingezet. 4. Aan het begin en/of het einde van elke video-opname wordt het nummer van de Iccat-kooivergunning getoond. 5. Bij elke video-opname worden het tijdstip en de datum van de opname permanent getoond. 6. Voordat het kooien aanvangt, toont de video-opname het openen en sluiten van het net of de deur, en of de ontvangende kooien en overhevelende kooien al blauwvintonijn bevatten. 7. De video-opname is doorlopend, zonder onderbrekingen of uitgeknipte beelden, en beslaat de volledige kooiverrichting. 8. De video-opname is van voldoende kwaliteit om het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te kunnen ramen. 9. Indien de video-opname van onvoldoende kwaliteit is om het aantal overgehevelde blauwvintonijnen te kunnen ramen, verzoeken de controleautoriteiten om een nieuwe kooiverrichting. Bij een dergelijke nieuwe kooiverrichting wordt alle blauwvintonijn in de ontvangende kooi van de kwekerij naar een andere, lege kooi van de kwekerij overgeheveld. BIJLAGE XI Normen en procedures voor het gebruik van stereoscopische camerasystemen in de context van kooiverrichtingen A. Gebruik van stereoscopische camerasystemen Het gebruik van stereoscopische camerasystemen in de context van kooiverrichtingen, zoals vereist overeenkomstig artikel 51 , vindt plaats met inachtneming van de volgende punten: 1. De bemonsteringsintensiteit van levende vis bedraagt ten minste 20 % van de hoeveelheid vis die wordt gekooid. Wanneer dat technisch mogelijk is, geschiedt de bemonstering van de levende vis sequentieel, door een op vijf exemplaren te meten; die monsters worden genomen door de vis te meten op een afstand tussen 2 en 8 meter van de camera. 2. De doorgangssluis die de overhevelende kooi met de ontvangende kooi verbindt, is maximaal 10 meter breed en maximaal 10 meter hoog. 3. Wanneer de lengtemetingen van de vis een multimodale verdeling te zien geven (twee of meer groepen van verschillende grootte), dient het mogelijk te zijn voor dezelfde kooiverrichting meer dan een omrekeningsalgoritme te gebruiken; het/de meest actuele algoritme(n) dat/die door het SCRS is/zijn vastgesteld, wordt/worden gebruikt om vorklengten om te rekenen naar totaal gewicht, overeenkomstig de groottecategorie van de vis die tijdens de kooiverrichting wordt gemeten. 4. De validering van de stereoscopische lengtemetingen geschiedt voorafgaand aan elke kooiverrichting met gebruikmaking van een schaalstok op een afstand tussen 2 en 8 meter. 5. Wanneer de resultaten van het stereoscopische programma worden meegedeeld, wordt de foutenmarge die inherent is aan de technische specificaties van het stereoscopische camerasysteem vermeld; de marge mag ten hoogste +/- 5 % bedragen. 6. Het verslag over de resultaten van het stereoscopische programma omvat bijzonderheden over alle bovengenoemde technische specificaties, met inbegrip van de bemonsteringsintensiteit, de bemonsteringsmethode, de afstand tot de camera, de afmetingen van de doorgangssluis en de algoritmen (lengte-gewichtverhouding). Het SCRS beziet deze specificaties opnieuw en doet indien nodig aanbevelingen tot wijziging ervan. 7. In gevallen waarin de kwaliteit van het beeldmateriaal van de stereoscopische camera onvoldoende is om het gewicht van de blauwvintonijn die wordt gekooid, te ramen, geven de autoriteiten van de voor het vangstvaartuig, de tonnara of de kwekerij verantwoordelijke lidstaten opdracht tot een nieuwe kooiverrichting. B. Presentatie en gebruik van de resultaten van de programma’s 1. Besluiten betreffende verschillen tussen de vangstaangifte en de resultaten van het stereoscopische-systeemprogramma worden ten aanzien van de gezamenlijke visactie (GVA) of de totale tonnaravangsten genomen voor GVA’s en tonnaravangsten bestemd voor een kweekvoorziening waarbij één CPC en/of lidstaat betrokken is. Het besluit betreffende verschillen tussen de vangstaangifte en de resultaten van het stereoscopische-systeemprogramma wordt genomen ten aanzien van de kooiverrichtingen voor GVA’s waarbij meer dan een CPC en/of lidstaat betrokken is, tenzij door de autoriteiten van alle vlaggen-CPC’s/ vlaggenlidstaten van de bij de GVA betrokken vangstvaartuigen anders overeengekomen is. 2. Binnen 15 dagen na de kooidatum verstrekt de voor de kwekerij verantwoordelijke lidstaat ▌een verslag aan de voor het vangstvaartuig of de tonnara verantwoordelijke lidstaat of CPC en aan de Commissie, dat de volgende documenten omvat: a) een technisch verslag van het stereoscopische systeem met: – algemene informatie: soort, plaats, kooi, datum, algoritme; – statistische informatie over de groottesortering: gemiddeld gewicht en gemiddelde lengte, minimumgewicht en -lengte, maximumgewicht en -lengte, aantal bemonsterde exemplaren, gewichtsverdeling, grootteverdeling; b) gedetailleerde resultaten van het programma, met de grootte en het gewicht van elk bemonsterd exemplaar; c) een kooirapport met: – algemene informatie over de verrichting: nummer van de kooiverrichting, naam van de kwekerij, kooinummer, BCD-nummer (Bluefin tuna Catch Document – vangstdocument voor blauwvintonijn), ITD-nummer (Iccat Transfer Document), naam en vlag van het vangstvaartuig of de tonnara, naam en vlag van het sleepvaartuig, datum van de verrichting met het stereoscopische systeem en bestandsnaam van het filmmateriaal; – het algoritme voor de omrekening van lengte in gewicht; – de vergelijking tussen de in het BCD opgegeven hoeveelheden en de met het stereoscopische systeem geconstateerde hoeveelheden, uitgedrukt in aantal exemplaren, gemiddeld gewicht en totaal gewicht (formule voor de berekening van het verschil: (Stereoscopisch systeem – BCD) / Stereoscopisch systeem * 100); – de foutenmarge van het systeem; – voor kooirapporten met betrekking tot GVA’s/tonnara’s bevat het laatste kooirapport ook een samenvatting van alle informatie in voorgaande kooirapporten. 3. Bij ontvangst van het kooirapport treffen de autoriteiten van de lidstaat van het vangstvaartuig of de tonnara in de volgende situaties de volgende maatregelen: a) Het totale door het vangstvaartuig of de tonnara in het BCD opgegeven gewicht ligt binnen de schaal van de met het stereoscopische systeem geregistreerde meetwaarden: – er wordt geen bevel tot vrijlating gegeven; – in het BCD wordt zowel het aantal (aan de hand van het aantal exemplaren dat is geconstateerd met controlecamera’s of alternatieve technieken) als het gemiddelde gewicht gewijzigd, terwijl het totale gewicht niet wordt gewijzigd. b) Het totale door het vangstvaartuig of de tonnara in het BCD opgegeven gewicht ligt onder het laagste cijfer van de schaal van met het stereoscopische systeem geregistreerde meetwaarden: – er wordt bevel tot vrijlating gegeven met gebruikmaking van het laagste cijfer van de schaal van met het stereoscopische systeem geregistreerde meetwaarden; – de vis wordt vrijgelaten volgens de procedure van artikel 41 , lid 2, en bijlage XII; – in het BCD wordt na de vrijlating zowel het aantal (aan de hand van het aantal exemplaren dat is geconstateerd met controlecamera’s, verminderd met het aantal vrijgelaten exemplaren) als het gemiddelde gewicht gewijzigd, terwijl het totale gewicht niet wordt gewijzigd. c) Het totale door het vangstvaartuig of de tonnara in het BCD opgegeven gewicht ligt boven het hoogste cijfer van de schaal van met het stereoscopische systeem geregistreerde meetwaarden: – er wordt geen bevel tot vrijlating gegeven; – in het BCD wordt het volgende gewijzigd: totaal gewicht (aan de hand van het hoogste cijfer van de schaal van met het stereoscopische systeem geregistreerde meetwaarden), aantal exemplaren (aan de hand van de resultaten van de controlecamera’s) en, dienovereenkomstig, gemiddeld gewicht. 4. Voor elke relevante wijziging van het BCD stroken de in rubriek 2 (aantal en gewicht) ingevoerde waarden met die in rubriek 6 en mogen de waarden in de rubrieken 3, 4 en 6 niet hoger zijn dan die in rubriek 2. 5. In het geval van compensatie van in individuele kooirapporten geconstateerde verschillen tussen alle kooiverrichtingen van een GVA/tonnara, ongeacht of er een vrijlatingsverrichting vereist is, worden alle relevante BCD’s gewijzigd op basis van de laagste schaal van met het stereoscopische systeem geregistreerde meetwaarden. De BCD’s die de hoeveelheden vrijgelaten blauwvintonijn betreffen, worden ook gewijzigd om rekening te houden met het aantal/gewicht van de vrijgelaten vis. De BCD’s betreffende blauwvintonijn die niet is vrijgelaten maar waarvoor de resultaten van de stereoscopische systemen of alternatieve technieken verschillen van de als gevangen en overgeheveld gerapporteerde blauwvintonijn, worden ook gewijzigd om rekening te houden met deze verschillen. De BCD’s betreffende de vangsten waarvoor de vrijlatingsverrichting heeft plaatsgevonden, worden ook gewijzigd om rekening te houden met het aantal/gewicht van de vrijgelaten vis. BIJLAGE XII Vrijlatingsprotocol 1. De vrijlating van blauwvintonijn uit transport-/kweekkooien in zee wordt opgenomen met een videocamera en geobserveerd door een regionale Iccat-waarnemer, die een verslag opstelt en dit samen met de video-opnamen bij het Iccat-secretariaat indient. 2. Wanneer een vrijlatingsbevel is gegeven, verzoekt de exploitant van de kwekerij erom dat een regionale Iccat-waarnemer wordt ingezet. 3. De vrijlating van de blauwvintonijn uit tonnara’s in zee wordt geobserveerd door een nationale waarnemer, die een verslag opstelt en indient bij de controleautoriteiten van de verantwoordelijke lidstaat. 4. Voordat een vrijlatingsverrichting plaatsvindt, kunnen de controleautoriteiten van de lidstaat opdracht geven tot een controle-overheveling met gebruikmaking van standaard- en/of stereoscopische camera’s om het aantal en het gewicht van de vrij te laten vis te ramen. 5. De autoriteiten van de lidstaat kunnen alle extra maatregelen nemen die zij nodig achten om te waarborgen dat de vrijlatingsverrichtingen plaatsvinden op het moment dat en de plaats die het meest geschikt is om de kans te verhogen dat de vis terugkeert naar het bestand. De exploitant is verantwoordelijk voor de overleving van de vis totdat de vrijlatingsverrichting heeft plaatsgevonden. Deze vrijlatingsverrichtingen vinden plaats binnen drie weken na afloop van de kooiverrichtingen. 6. Na afloop van de oogstverrichtingen wordt vis die overblijft in een kwekerij en niet onder het BCD valt, vrijgelaten volgens de in artikel 41 , lid 2, en deze bijlage vastgelegde procedures. BIJLAGE XIII Behandeling van dode vis Tijdens visserijactiviteiten door ringzegenvaartuigen worden de hoeveelheden dood in de ringzegen aangetroffen vis in het logboek van het vissersvaartuig geregistreerd en in mindering gebracht op het quotum van de lidstaat. Registratie/behandeling van dode vis tijdens de eerste overheveling: 1. Het BCD wordt aan de exploitant van het sleepvaartuig verstrekt met rubriek 2 (totale vangst), rubriek 3 (verhandeling van levende vis) en rubriek 4 (overheveling – inclusief “dode” vis) ingevuld. De totale in de rubrieken 3 en 4 gerapporteerde hoeveelheden zijn gelijk aan de in rubriek 2 gerapporteerde hoeveelheden. Het BCD gaat vergezeld van de originele Iccat–overhevelingsaangifte (Iccat Transfer Declaration — ITD) overeenkomstig de bepalingen van deze verordening. De in de ITD gerapporteerde hoeveelheden (levend overgeheveld) zijn gelijk aan de in rubriek 3 van het begeleidende BCD gerapporteerde hoeveelheden. 2. Een deel van het BCD met rubriek 8 (handelsinformatie) wordt ingevuld en overhandigd aan de exploitant van het hulpvaartuig dat de dode blauwvintonijn naar de kust vervoert (of deze wordt aan boord van het vangstvaartuig gehouden in geval van rechtstreekse aanlanding aan de kust). Deze dode vis en dit deel van het BCD gaan vergezeld van een kopie van de ITD. 3. De hoeveelheden dode vis worden geregistreerd in het BCD van het vangstvaartuig dat de vangst heeft verricht of, in geval van GVA’s, in het BCD van de vangstvaartuigen of van een onder een andere vlag varend vaartuig dat aan de GVA deelneemt. BIJLAGE XIV Iccat-kooiverklaring (31) BIJLAGE XV Minimumnormen voor de invoering van een volgsysteem voor vaartuigen in het Iccat-verdragsgebied (32) 1. Onverminderd strengere vereisten die van toepassing kunnen zijn in specifieke Iccat-visserijen voert elke vlaggenlidstaat een volgsysteem voor vaartuigen (hierna “VMS” genoemd) in voor zijn vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter die gemachtigd zijn om in wateren buiten de jurisdictie van de vlaggenlidstaat te vissen en: a) verplicht hij zijn vissersvaartuigen te zijn uitgerust met een autonoom, manipulatieaantonend systeem dat continu, automatisch, en onafhankelijk van enige interventie door het vaartuig, boodschappen doorzendt aan het visserijcontrolecentrum van de vlaggenlidstaat (VCC) om de positie, koers en snelheid van een vissersvaartuig door de vlaggenlidstaat van dat vaartuig te volgen; b) waarborgt hij dat de satellietvolgapparatuur die aan boord van het vissersvaartuig is geïnstalleerd de volgende gegevens continu verzamelt en doorzendt aan het VCC van de vlaggenlidstaat: – de identificatiegegevens van het vaartuig; – de geografische positie van het vaartuig (lengtegraad, breedtegraad) met een foutenmarge van minder dan 500 meter, met een betrouwbaarheidsinterval van 99 %; en – de datum en het tijdstip. c) waarborgt hij dat het VCC van de vlaggenlidstaat een automatische kennisgeving ontvangt als de communicatie tussen het VCC en de satellietvolgapparatuur onderbroken is; d) waarborgt hij, in samenwerking met de kuststaat, dat de positieberichten die door zijn vaartuigen worden doorgegeven wanneer zij opereren in wateren onder de jurisdictie van die kuststaat ook automatisch en in realtime worden doorgezonden aan het VCC van de kuststaat die de activiteit heeft gemachtigd. Bij de uitvoering van deze bepaling wordt passende aandacht besteed aan het minimaliseren van de operationele kosten, technische moeilijkheden en administratieve lasten die met de doorzending van deze berichten gepaard gaan. (e) Om de verzending en ontvangst van positieberichten, zoals beschreven ▌ onder d), te faciliteren, wisselen het VCC van de vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC en het VCC van de kuststaat hun contactinformatie uit en stellen zij elkaar onverwijld in kennis van wijzigingen van deze informatie. Het VCC van de kuststaat stelt het VCC van de vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC in kennis van elke onderbreking in de ontvangst van de opeenvolgende positieberichten. De verzending van positieberichten tussen het VCC van de vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC, en dat van de kuststaat gebeurt elektronisch via een beveiligd communicatiesysteem. 2. Elke lidstaat neemt passende maatregelen om te waarborgen dat de VMS-berichten worden verzonden en ontvangen, zoals vastgesteld in punt 1, en gebruikt deze informatie om de positie van zijn vaartuigen continu te volgen. 3. Elke lidstaat waarborgt dat de kapiteins van de onder zijn vlag varende vissersvaartuigen ervoor zorgen dat de satellietvolgapparatuur permanent en continu operationeel is en dat de in punt 1, onder b), bedoelde informatie ten minste om het uur voor ringzegenvaartuigen en ten minste om de twee uur voor alle andere vaartuigen wordt verzameld en verzonden. Daarnaast vereisen de lidstaten dat hun vaartuigexploitanten waarborgen dat: a) op geen enkele wijze met de satellietvolgapparatuur wordt geknoeid; b) de VMS-gegevens op geen enkele wijze worden gewijzigd; c) de antenne van de satellietvolgapparatuur op geen enkele wijze wordt gestoord; d) de satellietvolgapparatuur in het vissersvaartuig is ingebouwd en de stroomtoevoer op geen enkele wijze opzettelijk wordt onderbroken; en e) de satellietvolgapparatuur niet uit het vaartuig wordt verwijderd, behalve om te worden gerepareerd of vervangen. 4. Wanneer de aan boord van een vissersvaartuig geïnstalleerde satellietvolgapparatuur defect is of anderszins niet functioneert, wordt de apparatuur binnen een maand gerepareerd of vervangen, tenzij het vaartuig, in voorkomend geval, van de lijst van gemachtigde grote vissersvaartuigen is geschrapt, of vervalt voor vaartuigen die niet in de Iccat-lijst van gemachtigde vaartuigen hoeven te zijn opgenomen, de geldigheid van de machtiging om in gebieden buiten de jurisdictie van de vlaggen-CPC te vissen. Het wordt het vaartuig niet toegestaan met defecte satellietvolgapparatuur een visreis te ondernemen. Wanneer apparatuur tijdens een visreis ophoudt met functioneren of met een technische storing kampt, vindt de reparatie of vervanging plaats zodra het vaartuig een haven binnenvaart; het vissersvaartuig mag geen visreis ondernemen voordat de satellietvolgapparatuur is gerepareerd of vervangen. 5. Elke lidstaat of CPC waarborgt dat een vissersvaartuig met defecte satellietvolgapparatuur ten minste dagelijks via andere communicatiemiddelen (radio, webgebaseerde rapportage, e-mail, telefax of telex) aan het VCC berichten met de in punt 1, onder b), bedoelde informatie toezendt. 6. Lidstaten of CPC’s mogen een vaartuig enkel toestaan zijn satellietvolgapparatuur uit te schakelen indien het vaartuig gedurende langere tijd niet zal vissen (bijvoorbeeld wegens reparatie in een droogdok), en het de bevoegde autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat of vlaggen-CPC daarvan op voorhand in kennis stelt. De satellietvolgapparatuur moet worden gereactiveerd en moet ten minste één bericht verzenden en de gegevens daarvoor verzamelen, voordat het vissersvaartuig de haven verlaat. BIJLAGE XVI Concordantietabel tussen Verordening (EU) 2016/1627 en deze verordening Verordening (EU) 2016/1627 Deze verordening Artikel 1 Artikel 1 Artikel 2 Artikel 1 Artikel 3 Artikel 5 Artikel 4 Artikel 5 Artikel 6 Artikel 6 Artikel 11 Artikel 7 Artikel 12 Artikel 8 Artikel 13 Artikel 9 Artikel 14 Artikel 10 Artikel 16 Artikel 11 Artikel 17 en bijlage I Artikel 12 Artikel 17 en bijlage I Artikel 13 Artikel 18 Artikel 14 Artikel 19 Artikel 15 Artikel 20 Artikel 16 Artikel 21 Artikel 17 Artikel 25 Artikel 18 Artikel 22 Artikel 19 Artikel 23 Artikel 20 Artikel 26 Artikel 21 Artikel 4 Artikel 22 Artikel 27 Artikel 23 Artikel 28 Artikel 24 Artikel 30 Artikel 25 Artikel 31 Artikel 26 Artikel 32 Artikel 27 Artikel 36 Artikel 28 Artikel 37 Artikel 29 Artikel 29 Artikel 30 Artikel 33 Artikel 31 Artikel 34 Artikel 32 Artikel 35 Artikel 33 Artikel 40 Artikel 34 Artikel 41 Artikel 35 Artikel 43 Artikel 36 Artikel 44 Artikel 37 Artikel 51 Artikel 38 Artikel 42 Artikel 39 Artikel 45 Artikel 40 Artikel 46 Artikel 41 Artikel 46 Artikel 42 Artikel 47 Artikel 43 Artikel 48 Artikel 44 Artikel 49 Artikel 45 Artikel 50 Artikel 46 Artikel 51 Artikel 47 Artikel 55 Artikel 48 Artikel 56 Artikel 49 Artikel 57 Artikel 50 Artikel 38 Artikel 51 Artikel 39 Artikel 52 Artikel 58 Artikel 53 Artikel 15 Artikel 54 Artikel 59 Artikel 55 Artikel 60 Artikel 56 Artikel 62 Artikel 57 Artikel 63 Artikel 58 Artikel 64 Artikel 59 Artikel 68 Artikel 60 Artikel 70 Artikel 61 Artikel 71 Bijlage I Bijlage I Bijlage II Bijlage II Bijlage III Bijlage V Bijlage IV Bijlage VI Bijlage V Bijlage III Bijlage VI Bijlage IV Bijlage VII Bijlage VIII Bijlage VIII Bijlage IX Bijlage IX Bijlage X Bijlage X Bijlage XI Bijlage XI Bijlage XII Bijlage XII Bijlage XIII Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met name artikel 191, – gezien de conclusies van de Europees Raad van 12 december 2019 over klimaatverandering, – gezien de conclusies van de Raad van 23 oktober 2020 “Biodiversiteit - dringend actie nodig”, – gezien Besluit nr. 1386/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 inzake een nieuw algemeen milieuactieprogramma voor de Europese Unie voor de periode tot en met 2020 “Goed leven, binnen de grenzen van onze planeet” (1) (het “7e MAP”), en gezien de visie van de EU voor 2050, – gezien Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu (2) , – gezien Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (3) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor de bescherming van de bodem en tot wijziging van Richtlijn 2004/35/EG ( COM(2006)0232 ), – gezien Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (4) , – gezien Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (5) , – gezien Richtlijn 86/278/EEG van de Raad van 12 juni 1986 betreffende de bescherming van het milieu, in het bijzonder de bodem, bij het gebruik van zuiveringsslib in de landbouw (6) , – gezien Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (7) (“de nitratenrichtlijn”), – gezien Richtlijn 2009/128/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden (8) , en de latere wijzigingen ervan, – gezien Richtlijn (EU) 2016/2284 van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 2016 betreffende de vermindering van de nationale emissies van bepaalde luchtverontreinigende stoffen (9) , – gezien Verordening (EU) 2017/852 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2017 betreffende kwik, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1102/2008 (10) , – gezien Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 inzake de opname van broeikasgasemissies en -verwijderingen door landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw in het klimaat- en energiekader 2030 (11) , – gezien Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (12) , – gezien de politieke richtsnoeren van de Europese Commissie voor 2019-2024, met name de ambitie om de vervuiling in Europa terug te brengen tot nul, – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van voorschriften inzake steun voor de strategische plannen die de lidstaten in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid opstellen (strategische GLB-plannen) en die uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) worden gefinancierd, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0392 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019, getiteld “De Europese Green Deal”( COM(2019)0640 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende een algemeen milieuactieprogramma voor de Europese Unie voor de periode tot en met 2030 (voor een 8e milieuactieprogramma – MAP) ( COM(2020)0652 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ), – gezien het verslag “Status of the World Soil Resources” dat in 2015 werd gepubliceerd door het Intergovernmental Technical Panel on Soils (ITPS), de Global Soil Partnership (GSP) en de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “Een “van boer tot bord”-strategie voor een eerlijk, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem” ( COM(2020)0381 ), – gezien het verslag van de Commissie van 13 februari 2021 over de tenuitvoerlegging van de Thematische strategie voor bodembescherming en lopende activiteiten ( COM(2012)0046 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 september 2011 getiteld “Stappenplan voor efficiënt hulpbronnengebruik in Europa” ( COM(2011)0571 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 maart 2020 getiteld “Een nieuw actieplan voor een circulaire economie – Voor een schoner en concurrerender Europa” ( COM(2020)0098 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 14 oktober 2020 getiteld “Strategie voor duurzame chemische stoffen. Op weg naar een gifvrij milieu” ( COM(2020)0667 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 16 april 2002 getiteld “Naar een thematische strategie inzake bodembescherming” ( COM(2002)0179 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 12 april 2012 getiteld “Richtsnoeren inzake goede praktijken voor het beperken, mitigeren of compenseren van bodemafdekking” (SWD(2012)0101), – gezien zijn resolutie van 19 november 2003 over de mededeling van de Commissie getiteld “Naar een thematische strategie inzake bodembescherming” (13) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 november 2007 over de thematische strategie inzake bodembescherming (14) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2020 over de 15e bijeenkomst van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag inzake biologische diversiteit (COP15) (15) , – gezien zijn resolutie van 28 november 2019 over de noodsituatie op het gebied van klimaat en milieu (16) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2019 over de toelatingsprocedure van de Unie voor pesticiden (17) , – gezien zijn resolutie van 10 juli 2020 over de strategie voor duurzaam gebruik van chemische stoffen (18) , – gezien zijn resolutie van 10 februari 2021 over het nieuwe actieplan voor de circulaire economie (19) , – gezien zijn resolutie van 15 januari 2020 over de Europese Green Deal (20) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 november 2007 over de thematische strategie inzake bodembescherming (21) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 19 januari 2013 over “De tenuitvoerlegging van de thematische strategie voor bodembescherming” (22) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s getiteld “Naar een thematische strategie inzake bodembescherming” ( COM(2002)0179 ) (23) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 5 februari 2021 inzake agro-ecologie (CDR 3137/2020), – gezien Speciaal verslag nr. 33/2018 van de Europese Rekenkamer, getiteld “Bestrijding van woestijnvorming in de EU: een groeiende bedreiging waartegen meer moet worden ondernomen, – gezien de geschiktheidscontrole van de EU-wetgeving op het gebied van water (SWD(2019)0439), – gezien de duurzameontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) 2030 van de Verenigde Naties, en met name SDG 15 inzake de bescherming, het herstel en de bevordering van het duurzaam gebruik van terrestrische ecosystemen, het duurzaam beheer van bossen, de bestrijding van woestijnvorming en het stoppen en omkeren van het proces van bodemaantasting en het tot staan brengen van het verlies van biodiversiteit, – gezien het nieuwe Handvest van Leipzig betreffende de transformatieve kracht van steden voor het algemeen belang, goedgekeurd tijdens de informele ministeriële bijeenkomst over stedelijke aangelegenheden van 30 november 2020, – gezien de Overeenkomst die op de 21e Conferentie van de Partijen (COP21) bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering op 12 december 2015 in Parijs werd goedgekeurd (de Overeenkomst van Parijs), – gezien het VN-Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming (UNCCD), – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties inzake biologische diversiteit (VBD), – gezien het beoordelingsverslag inzake bodemdegradatie en bodemherstel, dat op 23 maart 2018 door het intergouvernementeel platform voor wetenschap en beleid inzake biodiversiteit en ecosysteemdiensten (IPBES) is gepubliceerd, – gezien het verslag van het Europees Milieuagentschap (EEA) van 4 december 2019 getiteld “ Het Europese milieu – stand van zaken en vooruitzichten 2020 ” (SOER 2020), – gezien het verslag “The State of Soil in Europe – A contribution of the JRC to the European Environment Agency’s Environment State and Outlook Report – SOER 2010”, dat in 2012 door de Commissie en het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek werd gepubliceerd, – gezien het speciaal verslag over klimaatverandering en land van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) van 8 augustus 2019, – gezien het verslag van het Bureau van de Verenigde Naties voor rampenrisicovermindering (UNDRR) uit 2018, getiteld “Economic losses, poverty & disasters: 1998-2017”, – gezien de mondelinge vragen aan de Raad en de Commissie over bodembescherming ( O-000024/2021 – B9-0011/2021 en O-000023/2021 – B9‑0010/2021), – gezien artikel 136, lid 5, en artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, A. overwegende dat de bodem een essentieel, complex, multifunctioneel en levend ecosysteem is van cruciaal milieu- en sociaal-economisch belang, dat een groot aantal sleutelfuncties vervult en diensten levert die onmisbaar zijn voor het menselijk bestaan en de overlevingskansen van ecosystemen, zodat toekomstige generaties in hun behoeften kunnen voorzien; B. overwegende dat bodems de grootste terrestrische opslagplaats voor koolstof van de planeet zijn en grofweg 2 500 gigaton koolstof (1 gigaton = 1 miljard ton) bevatten, ten opzichte van 800 gigaton in de atmosfeer en 560 gigaton in levende dieren en planten; overwegende dat gezonde bodems cruciaal zijn voor mitigatie van de klimaatverandering aangezien zij het equivalent van ongeveer 25 % van de koolstof die jaarlijks wereldwijd wordt uitgestoten door fossiele brandstoffen, verwijderen; overwegende dat beteelde bodems wereldwijd 50-70 % van hun oorspronkelijke koolstofvoorraad zijn kwijtgeraakt (24) ; C. overwegende dat er in Europa meer dan 320 belangrijke bodemsoorten zijn aangetroffen en dat elke soort enorme fysische, chemische en biologische variaties vertoont; D. overwegende dat de bodem een centrale rol vervult als habitat en genenpool, aangezien het een thuis is voor 25 % van de mondiale biodiversiteit, belangrijke ecosysteemdiensten levert aan lokale gemeenschappen en in een mondiale context, zoals voedsel- en grondstoffenvoorziening, regulering van het klimaat door koolstofsequestratie, waterzuivering, voedingsstoffenregulering, en bestrijding van plagen, en dient als platform voor menselijke activiteiten en helpt bij het voorkomen van overstromingen en droogten; overwegende dat de vorming van bodems een van de ecosysteemprocessen is waarvan men weet dat die in Europa afneemt; E. overwegende dat bodems dan wel zeer dynamisch zijn, maar ook fragiel en dat ze een niet-hernieuwbare, eindige hulpbron vormen, aangezien de vorming van bodems enorm traag verloopt: de vorming van één centimeter teeltlaag duurt ongeveer 1 000 jaar; overwegende dat bodem hierdoor een zeer waardevolle natuurlijke hulpbron is; F. overwegende dat de bodem een belangrijke rol speelt in de schoonheid van onze Europese landschappen, net zoals bossen, kustlijnen, berggebieden en alle Europese ecosystemen; G. overwegende dat bodems onder graslanden en bossen netto-koolstofreservoirs zijn die naar schatting tot wel 80 miljoen ton koolstof per jaar verwijderen in de EU (25) ; overwegende dat akkerlanden en graslanden in de EU samen echter netto-emissiebronnen zijn die in 2017 ongeveer 75,3 miljoen ton kooldioxide-equivalent (MtCO2e) uitstootten (26) ; overwegende dat de landbouw- en de bosbouwsector zich derhalve in een ideale positie bevinden om bij te dragen aan de verwijdering van koolstof uit de atmosfeer door middel van de afvang en opslag van koolstof in bodems en biomassa; H. overwegende dat de bodemstructuur en -eigenschappen het product zijn van bodemvorming, geomorfologische en geologische processen die over duizenden jaren plaatsvinden, waardoor de bodem een niet-hernieuwbare hulpbron is; overwegende dat het bijgevolg veel rendabeler is elke schade aan bodemlagen (erosie, vernietiging, aantasting, verzilting enz.) en bodemverontreiniging te voorkomen dan te proberen de bodemfuncties te herstellen; I. overwegende dat bodemfuncties sterk afhankelijk zijn van de volledige aanvulling van bodembiodiversiteit; overwegende dat er belangrijke verbanden bestaan tussen de biodiversiteit boven en onder de grond en dat bodembiodiversiteit in belangrijke mate bijdraagt aan de lokale niveaus van plantdiversiteit; J. overwegende dat in de meeste wetgeving voor milieubescherming (zoals de habitatrichtlijn en Natura 2000) en in de belangrijkste wetgeving van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU niet wordt verwezen naar de bescherming van bodembiodiversiteit; overwegende dat het vergroten of handhaven van de bodembiodiversiteit een effectieve oplossing is die kan bijdragen aan het herstel van bodems en de sanering van vervuilde bodems; K. overwegende dat – zowel in de EU als wereldwijd – land en bodem nog altijd worden aangetast door een breed scala aan menselijke activiteiten, zoals slecht landbeheer, verandering in landgebruik, niet-duurzame landbouwpraktijken, buitengebruikstelling van grond, verontreiniging, niet-duurzame bosbouwpraktijken, bodemafdekking, verlies aan biodiversiteit en klimaatverandering, vaak in combinatie met andere factoren, waardoor hun vermogen om ecosysteemdiensten voor de hele samenleving te leveren wordt beperkt; L. overwegende dat het betreurenswaardig is dat de EU en haar lidstaten momenteel niet op schema liggen wat het nakomen van hun internationale en Europese toezeggingen met betrekking tot bodem en grond betreft, in het bijzonder de toezeggingen: M. overwegende dat bodems een cruciale rol spelen in waterbeheer, aangezien gezonde bodems met een hoog gehalte organisch materiaal gunstig zijn voor het waterstelsel en bijdragen aan de mitigatie van en adaptatie aan klimaatverandering; overwegende dat in wetlands en veengebieden en bij op de natuur gebaseerde oplossingen op het platteland en in steden regenwater wordt opgeslagen en in de bodem infiltreert, zodat de waterhoudende grondlagen kunnen worden bijgevuld en droge perioden kunnen worden overbrugd, en verbindingen met het riool kunnen worden voorkomen, waardoor tijdens hevige regenval minder ongezuiverd afvalwater in het grondwater terechtkomt; N. overwegende dat meerdere bedreigingen voor de bodem in de EU in kaart zijn gebracht: klimaatverandering, afdekking, verdichting, erosie, overstromingen en aardverschuivingen, droogten, hydro-ecologische instabiliteit, verlies van organisch materiaal in de bodem, branden, stormen, verzilting, contaminatie, verlies aan biodiversiteit in de bodem, verzuring, woestijnvorming; overwegende dat voor de meeste van deze voortdurende processen van aantasting geen geschikte of helemaal geen EU- en nationale wetgeving bestaat; O. overwegende dat bodemerosie negatieve gevolgen heeft voor 25 % van de landbouwgrond in de EU en tussen 2000 en 2010 met ongeveer 20 % is toegenomen; overwegende dat bodemerosie in de EU jaarlijks verliezen in de landbouwproductie van 1,25 miljard EUR veroorzaakt (27) ; overwegende dat de koolstofvoorraden in de bovenlaag van landbouwgronden in de EU slinken en wetlands en veengebieden gestaag verdwijnen; overwegende dat aanzienlijke landbouwarealen in de EU lijden onder verzilting en woestijnvorming en 32-36 % van de Europese bodems (28) zeer gevoelig is voor verdichting; P. overwegende dat erosie een natuurlijk fenomeen is dat tot uiting kan komen in modderstromen met soms rampzalige gevolgen, zoals het ontstaan van diepe ravijnen waardoor de vruchtbare bovenlaag van de bodem verloren gaat, en dat erosie op de lange termijn op minder zichtbare wijze tot bodemaantasting en een verlies aan landbouwgrond kan leiden; Q. overwegende dat het niet-duurzame beheer van grond en bodems verschillende negatieve effecten heeft, niet alleen op de terrestrische en zoetwaterbiodiversiteit, maar ook op de mariene biodiversiteit, waardoor veranderingen teweeg worden gebracht in de hydrografische omstandigheden, de concentratie voedingsstoffen en vervuilende stoffen te hoog wordt en mariene kustecosystemen vaker verloren gaan of aangetast raken; overwegende dat de bescherming van de kustlijn in Europa volgens voorspellingen zal afnemen, waardoor het natuurlijke vermogen van kustecosystemen om de effecten van klimaatverandering en extreme weersomstandigheden af te zwakken in de meest kwetsbare kustgebieden onder druk komt te staan; R. overwegende dat grondgebruik de kwaliteit en kwantiteit van ecosysteemdiensten beïnvloedt door het potentieel van grond en bodems om deze diensten te leveren te conditioneren; overwegende dat niet-duurzame landbouw- en bosbouwpraktijken, stedelijke groei en klimaatverandering de belangrijke rechtstreekse oorzaken van de aantasting van grond en bodems zijn (29) ; S. overwegende dat de informatie over bodems in Europa nog steeds onvolledig is en niet is geharmoniseerd; overwegende dat dit de goedkeuring van relevante besluiten inzake bodembescherming op regionaal en lokaal niveau belemmert; T. overwegende dat de verantwoordelijkheid van de EU voor bodembescherming niet ophoudt bij haar grenzen, aangezien de vraag naar grond voor nederzettingen en de productie van voedsel en biomassa wereldwijd toeneemt en klimaatverandering waarschijnlijk negatieve consequenties zal hebben voor de vraag naar en beschikbaarheid en aantasting van grond; overwegende dat de EU door de producten die zij invoert bijdraagt aan de aantasting van grond in derde landen en daardoor een netto-importeur van grond is; U. overwegende dat de aantasting van bodems de effecten van natuurrampen verergert en bijdraagt aan sociale problemen; V. overwegende dat zich, als geen doortastende maatregelen worden genomen, in grote delen van Zuid-Europa tegen 2050 waarschijnlijk een woestijn zal hebben gevormd als gevolg van klimaatverandering en ongeschikte landbouw- en agronomische praktijken; overwegende dat deze dreiging in de EU niet samenhangend, doeltreffend en doelmatig wordt aangepakt (30) ; overwegende dat 3,8 miljoen hectare grond in de EU worden aangetast door verzilting en de situatie aan de kust, met name in het Middellandse Zeegebied, ernstig is; W. overwegende dat bodembescherming in Europa op dit moment een afgeleide is van de bescherming van andere milieubronnen, en onvolledig en versnipperd is over een groot aantal beleidsinstrumenten zonder onderlinge coördinatie en vaak met een niet-bindend karakter, op EU-, lidstaat- en regionaal niveau; X. overwegende dat vrijwillige nationale initiatieven en bestaande nationale maatregelen belangrijk zijn voor het verwezenlijken van de doelstelling van grotere bodembescherming, maar dat de ervaring tot nu toe leert dat ze op zichzelf onvoldoende zijn, en overwegende dat er meer inspanningen moeten worden geleverd om een verdere achteruitgang van bodems, met inbegrip van ruimtebeslag, te voorkomen; overwegende dat de aantasting van bodems in de EU zich ondanks het bestaan van een thematische strategie voor bodembescherming heeft doorgezet; overwegende dat ook grensoverschrijdende maatregelen nodig zijn bij problemen die verband houden met verontreiniging of grote incidenten; Y. overwegende dat er in de periode 2000-2018 elf keer meer grond in gebruik is genomen dan er weer in cultuur werd gebracht (31) ; overwegende dat de doelstelling van een toestand zonder nettoruimtebeslag tegen uiterlijk 2050 onmogelijk kan worden verwezenlijkt zonder bindende maatregelen om het ruimtebeslag te beperken en herstel, hercultivering en hergebruik te bevorderen; Z. overwegende dat het ontbreken van een alomvattend, adequaat, coherent en geïntegreerd wettelijk EU-kader voor de bescherming van land en bodem in Europa geïdentificeerd is als een belangrijke leemte die bijdraagt aan de permanente aantasting van veel bodems binnen de Unie, de doeltreffendheid van de bestaande stimulansen en maatregelen reduceert, en ertoe leidt dat Europa minder goed in staat is haar milieu-, duurzameontwikkelings- en klimaatgerelateerde agenda te realiseren en haar internationale beloften na te komen; overwegende dat een eerdere poging om in de EU een kaderrichtlijn voor de bodembescherming in te voeren geen succes was en het voorstel in mei 2014 werd ingetrokken, na acht jaar door een minderheid van lidstaten geblokkeerd te zijn geweest in de Raad; herinnert aan het Europese burgerinitiatief “People4Soil” uit 2016, dat werd gesteund door 500 Europese instellingen en organisaties en in het kader waarvan de EU werd opgeroepen meer te doen om bodems te beschermen; AA. overwegende dat het huidige sectorale beleid, bijvoorbeeld het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), onvoldoende bijdraagt aan bodembescherming; overwegende dat het merendeel van het akkerland onder de GLB-regeling valt, maar dat gemiddeld op minder dan een kwart (32) van het akkerland doelmatige maatregelen worden getroffen om bodemerosie te voorkomen; AB. overwegende dat 80 % van de stikstof wordt verspild en in het milieu terechtkomt; overwegende dat een bovenmatige ophoping van stikstof een gevaar vormt voor de kwaliteit van lucht, water en bodems en voor de biodiversiteit, waaronder voor de interactie tussen en netwerken van planten en bestuivers, en leiden tot klimaatverandering door de uitstoot van stikstofoxide en tot aantasting van de stratosferische ozonlaag; overwegende dat een efficiënter gebruik van stikstof niet alleen zou bijdragen aan de verwezenlijking van doelstellingen op het gebied van klimaat, natuur en volksgezondheid, maar wereldwijd ook besparingen van 100 miljard USD per jaar zou kunnen opleveren; AC. overwegende dat de intensivering van landbouw en een bovenmatig gebruik van pesticiden leiden tot bodemverontreiniging door residuen van pesticiden, onder meer wegens de hoge mate van persistentie in bodems en toxiciteit voor niet-doelsoorten van bepaalde pesticiden, en langdurige effecten hebben op de gezondheidstoestand van bodems; overwegende dat diffuse verontreiniging door landbouwchemicaliën een gevaar vormt voor bodems; AD. overwegende dat de EU-wetgeving voor waterbescherming relatief uitgebreid is, maar dat de beheersing van verontreinigende stoffen in bodems wordt benaderd vanuit een perspectief van waterbescherming in plaats van een breder perspectief van milieubescherming dat de bescherming van de bodems zelf omvat; overwegende dat verontreinigende stoffen die in de atmosfeer en in water terechtkomen indirecte gevolgen kunnen hebben wanneer zij zich op de grond ophopen, hetgeen negatieve consequenties kan hebben voor de kwaliteit van bodems; AE. overwegende dat wetenschappelijk is aangetoond dat bodems en de organismen in bodems aanzienlijk worden blootgesteld aan een mengsel van chemische stoffen, met inbegrip van persistente en bioaccumulerende chemische stoffen, residuen van pesticiden, koolwaterstoffen, zware metalen en solventen, en mengsels daarvan, waardoor een grote kans ontstaat op chronische toxiciteit, die de biodiversiteit kan aantasten, het herstel van ecosystemen kan belemmeren en ecosysteemfuncties kan verstoren; overwegende dat in Europa ongeveer 3 miljoen locaties met potentieel verontreinigende activiteiten zijn gedetecteerd, waarvan er 340 000 (33) naar verwachting zullen moeten worden gesaneerd; overwegende dat er geen alomvattende informatie beschikbaar is over diffuse bodemverontreiniging; AF. overwegende dat het ontbreken van geschikte EU-wetgeving inzake bodems volgens het EEA bijdraagt aan de aantasting van bodems in Europa en overwegende dat geen vorderingen kunnen worden gemaakt met duurzame ontwikkeling in Europa en wereldwijd als niet naar behoren aandacht wordt besteed aan grond en bodems (34) ; AG. overwegende dat 95 % van ons voedsel direct of indirect afkomstig is van onze bodems; AH. overwegende dat op grond van de momenteel beschikbare informatie over de toestand van bodems in de EU kan worden geconcludeerd dat 60 tot 70 % van de bodems in de EU is aangetast als gevolg van de huidige beheerpraktijken en dat nog een deel – het exacte percentage is niet bekend – van de bodems is aangetast als gevolg van problemen met betrekking tot verontreiniging, die slecht zijn gekwantificeerd (35) ; AI. overwegende dat bodemerosie door water en wind naar schatting 22 % van de Europese grond aantast en overwegende dat de erosie van meer dan de helft van de landbouwgrond in de EU zodanig is dat de natuur de grond niet meer kan herstellen (per hectare gaat er jaarlijks een ton aan grond verloren (36) ), waaruit duidelijk blijkt dat het noodzakelijk is duurzame beheerstechnieken voor bodems toe te passen; AJ. overwegende dat ongeveer 25 % van het geïrrigeerde landbouwareaal in het Middellandse Zeegebied naar schatting is aangetast door verzilting, hetgeen van invloed is op het potentieel voor landbouw; overwegende dat voor het probleem van verzilting momenteel geen Europese wetgeving bestaat (37) ; AK. overwegende dat het verlies van vruchtbare grond als gevolg van stedelijke ontwikkeling afbreuk doet aan het potentieel om biogebaseerde materialen en brandstoffen te produceren voor een koolstofarme bio-economie; AL. overwegende dat investeringen in de preventie van bodemaantasting en het herstel van aangetaste bodems vanuit economisch perspectief zinvol zijn omdat de baten veel groter zijn dan de lasten; overwegende dat herstel naar schatting tien keer meer kost dan preventie (38) ; AM. overwegende dat grond in de EU hoofdzakelijk in particuliere handen is, hetgeen moet worden gerespecteerd, terwijl bodems tegelijkertijd een gemeenschappelijk goed zijn dat noodzakelijk is voor de productie van voedsel en essentiële ecosysteemdiensten levert voor de hele samenleving en de natuur; overwegende dat het in het publieke belang is dat grondgebruikers worden aangemoedigd voorzorgsmaatregelen te nemen om de aantasting van bodems te voorkomen, bodems te beschermen en ze duurzaam te beheren voor toekomstige generaties; overwegende dat derhalve steunmaatregelen en andersoortige financiële prikkels moeten worden overwogen om grondgebruikers aan te moedigen bodems en grond te beschermen; AN. overwegende dat bij slechts 13 % van de stedelijke ontwikkelingen in de EU grond wordt hergebruikt en overwegende dat de doelstelling om in 2050 een toestand zonder nettoruimtebeslag te bewerkstelligen waarschijnlijk niet zal worden verwezenlijkt, tenzij het jaarlijkse ruimtebeslag verder wordt teruggedrongen en/of meer grond wordt hergebruikt (39) ; AO. overwegende dat de aantasting van bodems en land inherente grensoverschrijdende aspecten heeft die bijvoorbeeld gerelateerd zijn aan klimaatverandering, de hoeveelheid en kwaliteit van water en verontreiniging, en een antwoord op EU-niveau, concrete maatregelen van de lidstaten en multilaterale samenwerking met derde landen behoeven; overwegende dat praktijken die de bodem aantasten in één land, kosten teweeg kunnen brengen in een andere lidstaat; overwegende dat verschillen tussen nationale regelingen voor de bescherming van bodems, bijvoorbeeld met betrekking tot de verontreiniging van bodems, zeer uiteenlopende verplichtingen kunnen opleggen aan marktdeelnemers en de concurrentie op de interne markt kunnen verstoren; AP. overwegende dat uitgegraven bodem in 2018 goed was voor meer dan 520 miljoen ton afval (40) en verreweg de grootste bron van afval in de EU is; overwegende dat uitgegraven bodem momenteel als afval wordt beschouwd op grond van de EU-wetgeving en derhalve wordt afgevoerd naar vuilstortplaatsen; overwegende dat het grootste deel van die bodems niet verontreinigd is en veilig kan worden hergebruikt als er een doelstelling voor terugwinning wordt geformuleerd, gekoppeld aan een uitgebreid traceerbaarheidssysteem; AQ. overwegende dat een coherent en adequaat Europees bodembeschermingsbeleid een conditio sine qua non is voor het verwezenlijken van de SDG’s, de Overeenkomst van Parijs en de Europese Green Deal, en, met name, de doelstelling inzake klimaatneutraliteit, de “van boer tot bord”-strategie, de biodiversiteitsstrategie, de ambitie inzake nulemissies, de strategie voor de bio-economie en andere belangrijke milieu- en maatschappelijke uitdagingen; AR. overwegende dat actuele, geharmoniseerde en open gegevens en informatie over bodems een voorwaarde zijn om beter gegevensgestuurd en op feiten gebaseerd beleid te kunnen vormen om de bodembronnen op EU- en nationaal niveau te beschermen; AS. overwegende dat het Europees Comité van de Regio’s de Commissie in zijn advies van 5 februari 2021 verzocht “met een nieuwe Europese richtlijn over landbouwgrond komen om een eind te maken aan de verdere daling van het gehalte aan organische stof, om erosie een halt toe te roepen en om een levende bodem prioriteit te geven in landbouwpraktijken” (41) ; AT. overwegende dat de voedselveiligheid afhankelijk is van de veiligheid van bodems en dat elke praktijk die schadelijk is voor de gezondheidstoestand van bodems een bedreiging voor de voedselzekerheid vormt; overwegende dat op gezondere bodems gezonder voedsel wordt geproduceerd; AU. overwegende dat in de artikelen 4 en 191 VWEU de elementaire beginselen van het milieubeleid van de EU zijn verankerd en wordt bepaald dat de bevoegdheden op dit terrein gedeeld zijn; AV. overwegende dat de helft van de bodems in de EU in bossen te vinden is en biodiverse en gezonde bossen aanzienlijk kunnen bijdragen aan de gezondheidstoestand van bodems; 1. beklemtoont het belang van de bescherming van bodems en van de bevordering van gezonde bodems in de Unie, wetend dat de aantasting van dit levende ecosysteem – een component van de biodiversiteit – en van deze niet-hernieuwbare hulpbron doorgaat, ondanks de beperkte en ongelijkmatige actie die in een aantal lidstaten wordt ondernomen; benadrukt de kosten van het niet aanpakken van bodemaantasting, met ramingen in de Unie van meer dan 50 miljard EUR per jaar; 2. onderstreept de multifunctionele rol van de bodem (voedselvoorziening, koolstofput, platform voor menselijke activiteiten, productie van biomassa, biodiversiteitspool, preventie van overstromingen en droogten, bron van grondstoffen, farmaceutische en genetische hulpbronnen, recyclage, opslag en filtering van water en voedingsstoffen, opslag van geologisch en archeologisch erfgoed enz.), en de daaruit voortvloeiende noodzaak om bodems te beschermen, duurzaam te beheren en te herstellen, en de capaciteit van bodems om hun diverse rollen te vervullen, te beschermen door middel van stabiele vormen van intracommunautaire samenwerking op Europees en grensoverschrijdend niveau en samenwerking met niet-EU-landen; 3. is van mening dat gezonde bodems de basis vormen voor voedzaam en veilig voedsel en een absolute voorwaarde zijn voor een duurzame voedselproductie; 4. benadrukt dat gezonde bodems essentieel zijn voor het verwezenlijken van de doelstellingen van de Europese Green Deal, zoals klimaatneutraliteit, herstel van de biodiversiteit, de ambitie van nul-verontreiniging voor een gifvrij milieu, gezonde en duurzame voedselsystemen en een veerkrachtig milieu; 5. is van mening dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan bodems bij de uitvoering van de “van boer tot bord”-strategie, de EU-bosbouwstrategie, de biodiversiteitsstrategie voor 2030 en het actieplan inzake nul-verontreiniging voor lucht, water en bodems; verzoekt de Commissie derhalve om in het aanstaande actieplan voor nul-verontreiniging en bij de herziening van de richtlijn industriële emissies aandacht te besteden aan alle vormen van bodemverontreiniging; 6. juicht het toe dat bodembescherming en -herstel in de thematische prioritaire doelstellingen van het 8e milieuactieprogramma zijn opgenomen; 7. erkent de grote verscheidenheid aan bodems in de Unie en de behoefte aan gerichte beleidsoplossingen en omgevingsspecifieke duurzame benaderingen van bodembeheer, teneinde hun bescherming te garanderen middels gemeenschappelijke inspanningen op het niveau van de Unie en de lidstaten, in overeenstemming met hun respectieve bevoegdheden, en rekening houdend met de specifieke omstandigheden op regionaal, lokaal en perceelniveau, de grensoverschrijdende gevolgen van de aantasting van de bodem en land en de noodzaak om een gelijk speelveld tot stand te brengen voor marktdeelnemers; 8. wijst met klem op de risico’s voor de werking van de interne markt die voortvloeien uit het ontbreken van een gelijk speelveld tussen de lidstaten en uit hun uiteenlopende regelingen voor de bescherming van bodems, en is van mening dat deze op Unieniveau moeten worden beheerst teneinde verstoring van de mededinging tussen marktdeelnemers te voorkomen; onderstreept dat het nieuwe kader het probleem van de gebrekkige rechtszekerheid voor bedrijven zal aanpakken en veel potentieel heeft om eerlijke mededinging in de particuliere sector te stimuleren, innovatieve oplossingen en knowhow te ontwikkelen en de export van technologieën naar landen buiten de Unie een impuls te geven; 9. beklemtoont dat voor de bodem, een gemeenschappelijke hulpbron, anders dan voor lucht en water geen specifieke wetgeving bestaat; juicht dan ook de ambitie van de Commissie toe om een coherent en geïntegreerd EU-kader voor bodembescherming voor te stellen; 10. verzoekt de Commissie, met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, een EU-breed gemeenschappelijk wettelijk kader voor de bescherming en het duurzame gebruik van bodems te ontwikkelen, en daarin aandacht te besteden aan alle belangrijke bedreigingen voor bodems, met onder andere: 11. verzoekt de Commissie bij haar wetgevingsvoorstel een grondige, op wetenschappelijke informatie gebaseerde effectbeoordeling te voegen waarin de kosten van wel en niet optreden worden geanalyseerd in termen van onmiddellijke en langetermijneffecten op het milieu, de volksgezondheid, de interne markt en duurzaamheid in het algemeen; 12. geeft aan dat het gemeenschappelijk kader ook bepalingen moet bevatten betreffende het in kaart brengen van risicogebieden en verontreinigde, “brownfield”- en in onbruik geraakte terreinen, en betreffende de decontaminatie van verontreinigde terreinen; verzoekt de Commissie en de lidstaten het beginsel “de vervuiler betaalt” toe te passen en een voorstel te doen voor een mechanisme voor de sanering van “weeslocaties”; is van mening dat de sanering van die locaties kan worden gefinancierd via Europese financieringsmechanismen; 13. verzoekt de Commissie te overwegen een open lijst voor te stellen van activiteiten waarbij de kans op bodemverontreiniging aanzienlijk is, gebaseerd op alomvattende lijsten op nationaal niveau; benadrukt dat deze lijst openbaar moet zijn en regelmatig moet worden bijgewerkt; verzoekt de Commissie voorts de harmonisering te bevorderen van risicobeoordelingsmethoden voor verontreinigde locaties; 14. is van mening dat eerdere inspanningen van de lidstaten om verontreinigde locaties in kaart te brengen, moeten worden benut; onderstreept dat de nationale inventarissen van locaties waarvan is vastgesteld dat ze verontreinigd zijn, regelmatig moeten worden bijgewerkt en openbaar beschikbaar moeten worden gesteld; is voorts van mening dat er bepalingen moeten worden aangenomen in de lidstaten om te garanderen dat partijen bij transacties met grond zich bewust zijn van de toestand van de bodem en een weloverwogen keuze kunnen maken; 15. verzoekt de Commissie in dit gemeenschappelijk kader ook doeltreffende maatregelen op te nemen voor preventie en/of het tot een minimum beperken van bodemafdekking en ander grondgebruik dat negatieve gevolgen heeft voor de werking van bodems, met toekenning van prioriteit aan recyclage van “brownfield”-grond en -bodems en van in onbruik geraakte terreinen boven het gebruik van niet-afgedekte bodem, met het oog op het verwezenlijken van de doelstelling van nulaantasting van land tegen 2030 en een toestand zonder nettoruimtebeslag tegen uiterlijk 2050, met een tussentijdse doelstelling voor 2030, teneinde een circulaire economie tot stand te brengen, en ook het recht van daadwerkelijke en inclusieve publieke participatie en raadpleging over planning van landgebruik op te nemen en, waar afdekking optreedt, maatregelen voor te stellen die voorzien in bouw- en afwateringstechnieken die het mogelijk maken zo veel mogelijk bodemfuncties in stand te houden; 16. verzoekt de Commissie de richtsnoeren inzake de beste praktijken om bodemafdekking te beperken, te mitigeren en te compenseren bij te werken in overeenstemming met de doelstellingen van de Europese Green Deal; 17. pleit voor het meten van de hoeveelheid grond die ingenomen en/of afgedicht is en van het hiermee samenhangende verlies aan ecosysteemdiensten en ecologische connectiviteit; pleit ervoor rekening te houden met deze aspecten en voor adequate compensatie te zorgen in het kader van de milieu- en strategie-effectbeoordelingen van projecten en programma’s; 18. beklemtoont dat bodembescherming, circulair en duurzaam gebruik van de bodem en bodemherstel geïntegreerd moeten worden in en aan moeten sluiten op elk relevant sectoraal EU-beleid, teneinde verdere aantasting te voorkomen, een consistent hoog niveau van bescherming – en waar mogelijk sanering – te garanderen, en overlappingen, incoherentie en inconsistenties tussen EU-wetgeving en -beleidsmaatregelen te vermijden; verzoekt de Commissie in dit opzicht het relevante beleid te herzien met het oog op het waarborgen van beleidssamenhang met betrekking tot bodembescherming (42) ; 19. is van mening dat het GLB voorwaarden moet scheppen die de productiviteit en ecosysteemdiensten van bodems waarborgen; moedigt de lidstaten aan om in hun nationale strategische GLB-plannen samenhangende maatregelen voor bodembescherming op te nemen en een breder gebruik te garanderen van agronomische praktijken op basis van agro-ecologie; verzoekt de Commissie te evalueren of de nationale strategische GLB-plannen een hoog niveau van bodembescherming garanderen en acties bevorderen om aangetaste landbouwgrond te herstellen; verzoekt om maatregelen ter bevordering van minder intensieve bewerkingsmethoden waarbij de bodem zo min mogelijk wordt verstoord, biologische landbouw en de toevoeging van organische materie aan bodems; 20. beklemtoont de belangrijke rol van bodems voor waterzuivering en -infiltratie en derhalve hun bijdrage aan de drinkwatervoorziening voor een groot deel van de Europese bevolking; wijst erop dat in de recente geschiktheidscontrole van het EU-waterbeleid werd erkend dat de koppelingen tussen de EU-wetgeving inzake water en de maatregelen om bodems te beschermen, beperkt zijn; beklemtoont dat de kwaliteit van bodems en de kwaliteit van en hoeveelheid grond- en oppervlaktewater moeten worden verbeterd teneinde de doelstellingen van de kaderrichtlijn water te kunnen verwezenlijken; 21. beklemtoont hoe belangrijk het is een maatschappij tot stand te brengen die slim omspringt met water, waarin het herstel en de bescherming van bodems worden bevorderd en het nauwe verband tussen de gezondheidstoestand van bodems en watervervuiling wordt bestudeerd; verzoekt de Commissie het gebruik aan te moedigen van de relevante digitale hulpmiddelen voor het monitoren van de toestand van water en bodems en van de doelmatigheid van beleidsinstrumenten; 22. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om in 2021 een wetgevingsvoorstel te presenteren voor een EU-plan voor het herstel van de natuur, en is er een voorstander van dat dit plan doelstellingen inzake het herstel van bodems omvat; onderstreept dat dit plan moet stroken met de herziene thematische strategie voor bodembescherming; 23. is van mening dat bij de herziening van de in de EU-wetgeving geformuleerde doelstellingen voor materiaalterugwinning voor bouw- en sloopafval en de bijbehorende materiaalspecifieke fracties in het kader van de herziening van de kaderrichtlijn afvalstoffen, een doelstelling voor materiaalterugwinning voor uitgegraven bodem wordt geformuleerd; verzoekt de Commissie en de lidstaten een systematische diagnose van de toestand en het potentieel voor hergebruik van uitgegraven bodem en een traceerbaarheidsysteem voor uitgegraven bodem op te zetten en regelmatige controles uit te voeren op stortplaatsen om het illegaal dumpen van verontreinigde bodem afkomstig van industriële “brownfield”-terreinen te voorkomen en te garanderen dat bodems compatibel zijn met de locaties van ontvangst; 24. beklemtoont dat de fragmentatie en het verlies van habitats in mariene kustecosystemen tot gevolg hebben dat zij minder goed in staat zijn kustlijnen te beschermen en te voorzien in duurzame inkomstenbronnen; erkent dat kustbescherming cruciaal is om de negatieve gevolgen van klimaatverandering in de EU te kunnen mitigeren en beklemtoont dat de Commissie kustbescherming en -herstel moet integreren in de nieuwe EU-bodemstrategie en het EU-plan voor het herstel van de natuur, samen met op ecosystemen gebaseerd beheer, zoals integraal beheer van kustgebieden en mariene ruimtelijke planning; verzoekt de Commissie in het EU-plan voor het herstel van de natuur prioriteit toe te kennen aan het herstel van kustgebieden die fungeren als natuurlijke bescherming tegen de zee en die negatieve gevolgen hebben ondervonden van de verstedelijking van kusten, in gebieden waar kusterosie en/of overstromingen een gevaar vormen; 25. beklemtoont dat bodembiodiversiteit de basis vormt van belangrijke ecologische processen en wijst bezorgd op de toenemende bodemaantasting en -afdichting en de dalende biodiversiteit in de bodems van het Europese landbouwareaal; verzoekt de Commissie daarom op basis van wetenschappelijke gegevens en beoordelingen van economische, milieu- en sociale effecten een gemeenschappelijk kader op de zetten voor de bescherming en de instandhouding van bodems en het herstel van de bodemkwaliteit, en concrete oplossingen te ontwikkelen voor de problemen van biodiversiteitshotspots in Europa, die zowel een rol spelen bij het herstel van de biodiversiteit als bij op de natuur gebaseerde mitigatie van en adaptatie aan klimaatverandering; is van mening dat een robuuste, EU-brede monitoring van bodemorganismen en van trends in hun bereik en volume moet worden uitgevoerd en gehandhaafd; verzoekt de Commissie en de lidstaten verder onderzoek te ondersteunen, onder meer op verschillende diepten en horizonten, alsmede gunstige landbouw- en bosbouwpraktijken te monitoren om te zorgen voor meer organische materie in bodems op grotere diepten; is in dat opzicht ingenomen met de doelstellingen die zijn vastgesteld in het kader van de “van boer tot bord”-strategie en de biodiversiteitsstrategie voor 2030; pleit voor de vaststelling van duidelijke trajecten met het oog op de geplande tussentijdse evaluaties van beide strategieën, met inachtneming van de verschillen in uitgangspositie tussen de lidstaten; 26. is van mening dat het buitengewoon belangrijk is een gezond bodemmicrobioom te bewerkstelligen; 27. wijst erop dat in de bossen in de EU ongeveer 2,5 keer meer koolstof wordt opgeslagen in de bodem dan in de biomassa van bomen (43) ; 28. onderstreept dat de bosbeheerpraktijk van kaalslag het symbiotische, onderling afhankelijke netwerk van bomen en zwammen vernietigt en dat dit netwerk zich na kaalslag praktisch nooit meer herstelt; benadrukt dat dit netwerk in boreale bossen het op één na belangrijkste mechanisme is voor de accumulatie van organische materie in bodems en derhalve cruciaal is voor de wereldwijde koolstofcyclus (44) ; wijst er wederom op dat met kaalslag geen natuurlijke verstoring door bosbranden wordt nagebootst, aangezien een locatie waar een bosbrand heeft gewoed wordt gekenmerkt door een zeer grote hoeveelheid dood hout en een bodem die openstaat voor de kolonisatie van soorten, hetgeen na kaalslag niet het geval is; 29. pleit voor een strikte handhaving van goede veehouderijpraktijken zodat de hoeveelheid gebruikte diergeneesmiddelen en de verspreiding ervan op het land via mest aanzienlijk kan worden teruggedrongen, en voor een strenge handhaving van de nitratenrichtlijn; 30. is ingenomen met de toezegging van de Commissie om in het kader van het actieplan voor een circulaire economie Richtlijn 86/278/EEG van de Raad betreffende zuiveringsslib te herzien; verzoekt de Commissie te garanderen dat deze herziening bijdraagt aan de bescherming van bodems door het gehalte organische materie in bodems te verhogen, het hergebruik van nutriënten te bevorderen, de erosie te verminderen, en de bodems en het grondwater tegelijkertijd te beschermen tegen verontreiniging; 31. verzoekt de Commissie de verzameling van gegevens over verdichting te bevorderen, evenals duurzame landbouwpraktijken waarmee het gebruik van zwaar materieel kan worden verminderd; 32. verzoekt de Commissie het European Soil Data Centre te belasten met het monitoren van residuen van pesticiden, het evalueren van de hoeveelheid koolstof die is opgeslagen in de Europese bodems en het formuleren van doelstellingen voor bodemherstel en verbetering van de bodemkwaliteit, onder meer door een hoger gehalte organische materie, in overeenstemming met de aanbevelingen van de IPCC en de SDG-vereisten; 33. is van mening dat een duurzaam beheer van bodems op de lange termijn een kerncomponent moet vormen van het landbouw- en voedselbeleid; erkent echter het belang van wettelijke bepalingen die bijdragen aan het herstel, de instandhouding en de strikte bescherming van intacte bodems, waarbij de nadruk onder meer moet liggen op wijzigingen in bodem- en grondgebruik in wetlands, veengebieden, permanente graslanden en weilanden; 34. pleit ervoor in het kader van de nieuwe EU-bodemstrategie goede en innovatieve landbouwpraktijken aan te merken en te bevorderen die het risico van bodemverzilting kunnen afwenden of beperken of de negatieve effecten ervan kunnen opvangen; 35. moedigt de Commissie en de lidstaten aan doelmatig bij te dragen aan een vermindering van het bovenmatige gebruikt van kunstmest, met name stikstof, door de drempels uit de nitratenrichtlijn naar beneden bij te stellen; verzoekt de Commissie voort te bouwen op de resolutie van het Milieuprogramma van de VN over duurzaam beheer van stikstof en op de doelstellingen uit hoofde van de Verklaring van Colombo om het stikstofafval uit alle bronnen tegen 2030 te halveren; verzoekt de Commissie en de lidstaten in alle relevante wetgeving duurzaam beheer van voedingsstoffen te garanderen, onder meer door middel van een efficiënter gebruik van stikstof, de extensivering van veeteelt in bepaalde gebieden, gemengde landbouw waarin veeteelt- en akkerbouwsystemen worden gecombineerd, een efficiënt gebruik van dierlijke mest en een intensiever gebruik van stikstofbindende gewassen als peulvruchten, met toepassing van vruchtwisseling; verzoekt de Commissie in de wereldwijde broeikasgassenboekhouding meer aandacht te besteden aan de uitstoot van stikstofoxide, zich integraler in te spannen om het stikstofoverschot, dat schadelijk is voor het klimaat, de natuur en de volksgezondheid, aan te pakken en maatregelen te treffen om een beter stikstofbeheer op het niveau van landbouwbedrijven te stimuleren; 36. pleit voor een herziening van Richtlijn 2004/35/EG betreffende milieuaansprakelijkheid teneinde de bepalingen inzake verontreinigde locaties aan te scherpen; 37. verzoekt de Commissie samenhang te garanderen tussen de nieuwe bodemstrategie en de aankomende bosbouwstrategie van de EU door vereisten met betrekking tot duurzaam bodembeheer, zoals agrobosbouwpraktijken, in de bosbouwstrategie op te nemen; 38. verzoekt de Commissie om de thematische strategie voor bodembescherming te herzien en het actieplan getiteld “Towards a Zero Pollution Ambition for air, water and soil – building a Healthier Planet for Healthier People” (“Naar een ambitie inzake nul-verontreiniging voor lucht, water en bodems – een gezondere planeet voor gezondere mensen tot stand brengen”) onverwijld goed te keuren; is in dit opzicht ingenomen met het voornemen van de Commissie om de rechtszekerheid voor bedrijven en burgers te vergroten door duidelijke doelstellingen, meetbare streefcijfers en een actieplan te formuleren; 39. benadrukt dat met agrobosbouwpraktijken op actieve wijze milieubaten en synergieën tot stand kunnen worden gebracht, bijvoorbeeld door erosie tegen te gaan, de biodiversiteit te vergroten, koolstof op te slaan en water te reguleren; 40. verzoekt de Commissie diffuse verontreiniging die wordt veroorzaakt door landbouwactiviteiten aan te pakken, in overeenstemming met de doelstellingen van de “van boer tot bord”-strategie; is in dit opzicht ingenomen met de aankondiging door de Commissie van de herziening van de richtlijn betreffende een duurzaam gebruik van pesticiden; herinnert eraan dat er al diverse alternatieven voor kunstmest, zoals geïntegreerde gewasbescherming (IPM), bestaan en dat het gebruik daarvan moet worden geïntensiveerd; verwacht dat de Commissie en de lidstaten onverwijld gehoor geven aan al zijn oproepen uit de resolutie van 16 januari 2019 over de toelatingsprocedure van de Unie voor pesticiden; 41. betreurt dat in de toelatingsprocedure voor chemische stoffen van de EU, waaronder in de milieueffectbeoordeling en de ecotoxicologische studies, niet naar behoren rekening wordt gehouden met de effecten die deze stoffen hebben op bodems; verzoekt de Commissie derhalve om in de nieuwe EU-bodemstrategie, in samenhang met de strategie voor duurzame chemische stoffen, regelgevingsmaatregelen vast te stellen voor de preventie en mitigatie van bodemverontreiniging door chemische stoffen, in het bijzonder persistente en bioaccumulerende chemicaliën (met inbegrip van kunststof en microplastics), en te garanderen dat wordt voldaan aan ecologisch relevante testvoorwaarden die representatief zijn voor de omstandigheden op het terrein; 42. verzoekt de Commissie onderzoek te bevorderen om de hiaten in de kennis over het potentieel van bodembiodiversiteit voor de aanpak van bodemverontreiniging en de effecten van verontreiniging op de biodiversiteit van bodems te dichten, en de hiaten in de wetgeving met betrekking tot de toxiciteit van biociden en diergeneeskundige producten voor bodems en bodemorganismen onverwijld te dichten; verzoekt de Commissie en de lidstaten de werkzaamheden van de verantwoordelijke agentschappen te ondersteunen teneinde de ontwikkeling en bevordering te garanderen van alternatieven voor de meest toxische biociden die worden gebruikt voor de diergeneeskundige bestrijding van plaagorganismen; verzoekt de Commissie in samenwerking met het Europees Agentschap voor chemische stoffen Europese limieten voor bodemverontreiniging door per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS) te ontwikkelen op basis van het voorzorgsbeginsel; 43. betreurt dat in de geschiktheidscontrole van de waterwetgeving van de EU niet wordt ingegaan op mogelijkheden voor een breder geïntegreerd milieubeheer in stroomgebieden door stroomgebiedbeheerplannen te koppelen aan bredere plannen voor bodembescherming; is van mening dat een dergelijke geïntegreerde analyse en besluitvorming gunstig zouden bijdragen aan diverse beleidsdoelstellingen van de EU en baten op lokale bestuursniveaus kunnen opleveren; 44. verzoekt de lidstaten water- en bodemplanning beter te integreren door middel van gecombineerde beoordelingen van drukfactoren en risico’s (onder meer in het kader van stroomgebiedbeheerplannen) en de toepassing van geïntegreerde maatregelen waarmee zowel water als bodems worden beschermd; 45. is het met het EEA eens dat een geharmoniseerde, representatieve monitoring van bodems in heel Europa vereist is zodat vroegtijdige waarschuwingen kunnen worden afgeven wanneer kritieke drempelwaarden worden overschreden en kan worden aangestuurd op duurzaam bodembeheer (45) ; verzoekt de lidstaten en de Commissie het verzamelen en integreren van gegevens over de toestand van bodems, de tendensen en de bedreigingen voor bodems op het niveau van de EU te verbeteren en te versnellen; verwelkomt in dit verband de oprichting van de EU-waarnemingspost voor de bodem, die voortbouwt op LUCAS voor bodems; verzoekt de Commissie de bruikbaarheid op de lange termijn van beide instrumenten te waarborgen, evenals voldoende middelen voor een optimale en regelmatige monitoring van de kenmerken en fysisch-chemische eigenschappen van bodems, waaronder de aanwezigheid van landbouwchemicaliën en andere verontreinigende stoffen, zoals opkomende contaminanten; is van mening dat dit cruciaal is om de hiaten in gegevens en indicatoren te dichten en de Europese Green Deal te ondersteunen; onderstreept dat het noodzakelijk is de processen die leiden tot bodemaantasting en woestijnvorming in de EU beter te begrijpen; roept de Commissie op een methode en relevante indicatoren vast te stellen om gegevens te evalueren en verzamelen over de mate van woestijnvorming en bodemaantasting in de EU; 46. merkt op dat 13 lidstaten in het kader van het Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming (UNCCD) al hebben verklaard getroffen partijen te zijn; verzoekt de Commissie in het Europees beleid de SDG’s met betrekking tot bodem op te nemen; 47. wijst op de uitdagingen op de gebieden governance, coördinatie en communicatie, en van financiële, technische en juridische aard die een belemmering vormen voor het verbeteren van de consistentie en de interoperabiliteit van bodemmonitoring en informatieverzameling op EU- en nationaal niveau; verzoekt de Commissie en de lidstaten deze uitdagingen gezamenlijk aan te pakken en de samenwerking, onder meer binnen de EU-deskundigengroep inzake bodembescherming, op te schroeven, teneinde een hoog niveau van bodembescherming te garanderen en dubbel werk en onnodige bureaucratische lasten en kosten voor de lidstaten en kmo’s te voorkomen; 48. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun inspanningen om de waarde van water volledig te benutten op te schroeven, met name zodat de nutriënten en waardevolle componenten in afvalwater volledig kunnen worden hergebruikt, de landbouw meer circulair kan worden gemaakt en het bovenmatige weglekken van nutriënten in het milieu kan worden voorkomen; 49. verzoekt de Commissie een jaarlijkse conferentie te verzorgen waaraan lidstaten en relevante belanghebbenden deelnemen, zodat zij door middel van dialogen over specifieke vraagstukken een aanzienlijke bijdrage kunnen leveren; 50. onderkent de belangrijke rol van gezonde bodems, als de grootste terrestrische koolstofput voor het afvangen en opslaan van koolstof, in het bijzonder samen met de gecombineerde baten van wetlands en op de natuur gebaseerde oplossingen, die een bijdrage moeten leveren aan de verwezenlijking van de klimaatdoelstellingen voor 2030, alsook van de Uniedoelstelling van klimaatneutraliteit tegen uiterlijk 2050; benadrukt dat de nieuwe bodemstrategie moet garanderen dat de bijdrage van bodems aan de mitigatie van en adaptatie aan klimaatverandering aansluit op de rest van de EU-architectuur voor klimaatbeleid; verzoekt de lidstaten dan ook het herstel en duurzame gebruik van bodems als een instrument voor klimaatbeleid in hun nationale energie- en klimaatplannen (NECP’s) en met name in maatregelen voor de landbouw en de sector landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw (LULUCF) uit te breiden, en koolstofputten in stand te houden, te herstellen en te bevorderen (met name in gebieden met koolstofrijke bodems, zoals graslanden en veengebieden), in aanvulling op maatregelen om een duurzaam gebruik van bodems in het landbouwbeleid te bevorderen en de uitstoot van de landbouw terug te dringen; is van mening dat maatregelen om de koolstofsequestratie in bodems te vergroten moeten worden ondersteund; is in het bijzonder verheugd over de aankondiging door de Commissie van een initiatief voor koolstoflandbouw en moedigt de Commissie aan meerdere opties te analyseren; 51. is van mening dat niet-duurzame praktijken die leiden tot het verloren gaan van organische koolstof in bodems en bijdragen aan klimaatverandering, moeten worden vermeden; betreurt dat ramingen van het koolstofgehalte beperkt worden tot de bovenste bodemhorizonten en verzoekt de lidstaten en de Commissie relevante gegevens te genereren over het koolstofgehalte in lager gelegen bodemlagen, zodat het potentieel van de hele bodem om koolstof vast te houden en het koolstofgehalte te verhogen, beter kan worden begrepen; 52. verzoekt de Commissie bij de aanstaande herziening van de LULUCF-verordening een streefdatum vast te stellen waarop alle landbouwgrond als netto-koolstofput moet fungeren, in overeenstemming met de doelstellingen van de EU om tegen 2050 klimaatneutraal te zijn; 53. beklemtoont dat met koolstoflandbouw diverse voordelen zijn gemoeid: mitigatie van de klimaatverandering, een betere productiecapaciteit en weerbaarheid van bodems, grotere biodiversiteit en het minder weglekken van voedingsstoffen; pleit voor het verbeteren van de capaciteitsopbouw, netwerkvorming en kennisoverdracht om koolstofsequestratie te versnellen en de hoeveelheid in bodems opgeslagen koolstof te vergroten, zodat oplossingen voor klimaatverandering kunnen worden geboden; 54. benadrukt dat bij niet-duurzaam landgebruik koolstof uit de bodem in de atmosfeer terechtkomt, na honderden of duizenden jaren lang deel te hebben uitgemaakt van het bodemecosysteem; 55. verzoekt de Commissie en de lidstaten te garanderen dat de multifunctionele rol van bodem in onderzoek naar behoren aan bod komt, meer aan bodemspecifieke onderzoeksinnovatie te doen en daar financiering voor ter beschikking te stellen en relevante bestaande financieringsprogramma’s aan te passen zodat die dergelijke onderzoeksprojecten kunnen ondersteunen, om ervoor te zorgen dat de specifieke kenmerken van bodems in al het verwante onderzoek tot uiting komen; is in dit opzicht ingenomen met de lancering van de Horizon Europa-missie op het gebied van bodemgezondheid en voedsel; pleit voor een grotere rol voor de EU-waarnemingspost voor de bodem en het European Soil Data Centre en voor de toewijzing van toereikende financiering om hun missie en de doelstellingen van de nieuwe bodemstrategie te verwezenlijken; verzoekt de Commissie en de lidstaten voorts taxonomische expertise te ontwikkelen op het gebied van bodembiodiversiteit, evenals kennis over de consequenties die de toestand van bodems heeft voor de interactie tussen ecosystemen; benadrukt de onderlinge afhankelijkheid tussen bodems en water en pleit voor het specifiek ondersteunen van onderzoek naar de positieve rol die gezonde bodems spelen bij de verdere vermindering van diffuse waterverontreiniging; 56. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor voldoende financiële ondersteuning en stimuleringsmaatregelen om bodembescherming, duurzaam bodembeheer en de instandhouding en het herstel van bodems, en innovatie en onderzoek te bevorderen via het gemeenschappelijk landbouwbeleid, het cohesiebeleid, Horizon Europa en andere beschikbare financieringsinstrumenten; moedigt de Commissie en de lidstaten aan gebieden te identificeren waar sprake is van erosie en waar het gehalte organische koolstof laag is en gebieden waar sprake is van verdichting, en die zou kunnen worden geholpen aan de hand van gerichte financiering; 57. verzoekt de Commissie en de lidstaten adequate niveaus van personele middelen en financiële duurzaamheid te garanderen voor de agentschappen die de werkzaamheden in het kader van de thematische strategie voor bodembescherming uitvoeren; wijst erop dat voldoende gekwalificeerd personeel een basisvoorwaarde is voor de succesvolle uitvoering van Uniebeleid; verzoekt de Commissie derhalve te zorgen voor voldoende personeel, in het bijzonder voor het directoraat-generaal Milieu; 58. verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te introduceren voor een geharmoniseerde en geïntegreerde verzameling van gegevens, een alomvattend monitoringsysteem en de uitwisseling van informatie en goede praktijken op het gebied van bodembescherming en het duurzaam beheer en herstel van bodems in de hele Unie, en tegelijkertijd de synergieën tussen bestaande monitoringsystemen en GLB-instrumenten te maximaliseren; 59. is van mening dat die maatregelen de basisvoorwaarden moeten vormen om in aanmerking te komen voor Unie- en nationale financiering; 60. is van mening dat lidstaten regelmatig, ten minste elke vijf jaar, rapporten over de toestand van bodems moeten opstellen en publiceren; is van mening dat alle verzamelde gegevens over bodems online openbaar beschikbaar moeten worden gesteld; 61. steunt initiatieven voor het verbeteren van het bewustzijn en het begrip bij het grote publiek van de positieve impact van bodemfuncties en bodembescherming, waaronder die op de gebieden duurzaam beheer, bescherming en herstel van bodems, volksgezondheid en milieuduurzaamheid; wijst erop dat het voor het succes van de nieuwe bodemstrategie en een gegarandeerde betrokkenheid van burgers, in het bijzonder grondeigenaren, landbouwers en boswachters, de primaire spelers op het gebied van bodembeheer, belangrijk is dat het publiek zich bewust is van de functies die bodems vervullen en deze functies begrijpt; pleit voor een grotere betrokkenheid van het algemene publiek bij de gezondheidstoestand van bodems en de milieucrisis, en voor het ondersteunen van gemeenschapsinitiatieven op het gebied van de bescherming en het duurzame gebruik van bodems; spreekt zijn steun uit voor de Wereldbodemdag en dringt aan op aanvullende acties om in dit opzicht bewustzijn te kweken; 62. beklemtoont dat bodemaantasting een van de milieurisico’s moet zijn waaraan aandacht wordt besteed in de aankomende wetgeving inzake verplichte due diligence op mensenrechten- en milieugebied, en dat de doelstellingen en streefcijfers van de nieuwe EU-bodemstrategie hiervoor als basis moeten dienen; 63. verzoekt de Commissie, als mondiaal leider op het gebied van milieu, in de nieuwe EU-strategie voor bodembescherming de bescherming en het duurzame gebruik van bodem in alle relevante aspecten van haar externe beleid op te nemen en, in het bijzonder, hiermee ten volle rekening te houden bij het sluiten van relevante internationale overeenkomsten en het herzien van bestaande overeenkomsten; 64. verzoekt de Commissie bodembescherming op te nemen in de hoofdstukken inzake handel en duurzame ontwikkeling van handelsovereenkomsten, door maatregelen te nemen om uit deze landen geïmporteerde bodemaantasting, met inbegrip van aantasting die wordt veroorzaakt door biobrandstoffen met zeer negatieve milieueffecten, aan te pakken, en geen bodemaantasting te exporteren; verzoekt de Commissie te garanderen dat producten uit derde landen die in de EU worden ingevoerd, voldoen aan dezelfde milieunormen en normen voor duurzaam landgebruik; 65. begrijpt het belang van samenwerking op alle niveaus om alle bedreigingen voor bodems doelmatig aan te pakken; verzoekt de lidstaten derhalve het goede voorbeeld te geven en te overwegen in VN-verband het initiatief te nemen voor een bodemverdrag; 66. uit zijn steun voor “Caring for Soil is Caring for Life”, de Horizon-missie die is voorgesteld door het Missiebestuur bodemgezondheid en voedsel, en de bijbehorende doelstellingen om te garanderen dat 75 % van de bodems tegen 2030 gezond is, zodat gezond voedsel, een gezonde bevolking, een gezonde natuur en een gezond klimaat kunnen worden gegarandeerd; 67. beveelt aan, met name in stedelijke gebieden, nieuwe groene, bosbouw- en landbouwgebieden te ontwikkelen ter compensatie van de negatieve effecten van het huidige hoge niveau van bodemafdekking in Europese steden; 68. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (14308/1/2020 – C9‑0113/2021), – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Tsjechische Kamer van Afgevaardigden, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien zijn in eerste lezing (1) geformuleerde standpunt inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0640 ), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 12 december 2018 (2) , – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord, – gezien artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0133/2021 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat de handeling is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter de handeling samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal de handeling te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen.