(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie ( COM(2005)0333 ) (1) , – gelet op artikel 170 en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0345/2005), – gelet op de artikelen 51, 83, lid 7 en 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0337/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0427 ) (1) , – gelet op artikel 93 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0302/2005), – gelet op de artikelen 51 en 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0322/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0141/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0345/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en informatienetwerk wat betreft de ambtstermijn van de uitvoerend directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap op voordracht van de Commissie wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (4) Verordening (EEG) nr. 1210/90 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 9, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1210/90 wordt de eerste zin vervangen door: 1. Het Agentschap staat onder leiding van een uitvoerend directeur, die op voordracht van de Commissie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger door de raad van bestuur wordt benoemd voor een periode van vijf jaar. Na evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger, kan de raad van bestuur de ambtstermijn van de uitvoerend directeur eenmaal verlengen met maximaal vijf jaar. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: De evaluatie wordt onverwijld aan de Commissie en het Europees Parlement voorgelegd. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te [...] Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 150 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0142/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0347/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, wat betreft de ambtstermijn van de directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 150, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger wordt benoemd. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EEG) nr. 337/75 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 337/75 wordt vervangen door: 1. De Directeur van het Centrum wordt na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger door de Commissie benoemd aan de hand van een kandidatenlijst die door de raad van bestuur wordt ingediend. 2. De ambtstermijn van de directeur bedraagt vijf jaar. Op voordracht van de raad van bestuur kan deze termijn, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger en na evaluatie, eenmaal met maximaal vijf jaar worden verlengd. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te [...] Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 137, lid 1, letters a) en b) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0143/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0349/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, wat betreft de ambtstermijn van de directeur en de adjunct-directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 137, lid 1, onder a) en b), Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de directeur en de adjunct-directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger worden benoemd. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de vertegenwoordiger van het Europees Parlement . (4) Verordening (EEG) nr. 1365/75 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 8 van Verordening (EEG) nr. 1365/75 wordt lid 3 vervangen door: 3. De directeur en de adjunct-directeur worden na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger voor maximaal vijf jaar door de Commissie benoemd. Op voordracht van de raad van bestuur kan deze termijn na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger en na evaluatie, eenmaal met maximaal vijf jaar worden verlengd. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te [...] Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 150 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0144/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0351/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 1360/90 van de Raad tot oprichting van een Europese Stichting voor opleiding wat betreft de ambtstermijn van de directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 150, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de directeur van de Europese Stichting voor opleiding op voordracht van de Commissie wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EEG) nr. 1360/90 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 7, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1360/90 wordt de eerste alinea vervangen door: 1. De directeur van de Stichting wordt door de raad van bestuur op voordracht van de Commissie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger benoemd voor een ambtstermijn van vijf jaar. Op voordracht van de Commissie , na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger, en na evaluatie kan deze termijn eenmaal worden verlengd met maximaal vijf jaar. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te [...], Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 152 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0145/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0352/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 302/93 van de Raad tot oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving wat betreft de ambtstermijn van de directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 152, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving op voordracht van de Commissie wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EEG) nr. 302/93 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 9, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 302/93 wordt de eerste zin vervangen door: 1. Het Waarnemingscentrum staat onder leiding van een directeur, die op voordracht van de Commissie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger door de raad van bestuur wordt benoemd voor een periode van vijf jaar, welke periode op voordracht van de Commissie, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger en na evaluatie eenmaal kan worden verlengd met maximaal vijf jaar. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te […] , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 37, 95, 133 en 152, lid 4, letter b) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0146/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0354/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 178/2002 wat betreft de ambtstermijn van de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 37, 95, 133 en artikel 152, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid op basis van een door de Commissie voorgestelde kandidatenlijst wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 26, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002 wordt vervangen door : 1. De uitvoerend directeur wordt door de raad van bestuur benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger, op basis van een lijst van kandidaten die de Commissie opstelt en na een open sollicitatieprocedure waarvoor in het Publicatieblad van de Europese Unie en op andere plaatsen een oproep tot het tonen van belangstelling is verschenen, voor een periode van vijf jaar. Alvorens te worden benoemd, wordt de door de raad van bestuur voorgedragen kandidaat onverwijld verzocht voor het Europees Parlement een verklaring af te leggen en vragen van leden van deze instelling te beantwoorden. De uitvoerend directeur kan door een meerderheid van de raad van bestuur van zijn functie worden ontheven. Na evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger kan de raad van bestuur de ambtstermijn van de uitvoerend directeur eenmaal verlengen met maximaal vijf jaar. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: De evaluatie wordt onverwijld aan de Commissie en het Europees Parlement voorgelegd. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te […], Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 152, lid 4 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0147/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0357/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 851/2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding wat betreft de ambtstermijn van de directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 152, lid 4, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding op basis van een door de Commissie voorgestelde kandidatenlijst wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EG) nr. 851/2004 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 17 van Verordening (EG) nr. 851/2004 wordt lid 1 vervangen door: 1. De directeur wordt door de raad van bestuur benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger, op basis van een lijst van kandidaten die de Commissie opstelt en na een open sollicitatieprocedure waarvoor in het Publicatieblad van de Europese Unie en op andere plaatsen een oproep tot het tonen van belangstelling is verschenen, voor een periode van vijf jaar, welke periode , na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger en na evaluatie eenmaal kan worden verlengd met maximaal vijf jaar. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: De evaluatie wordt onverwijld aan de Commissie en het Europees Parlement voorgelegd. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te [...] Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 95 en 152, lid 4, letter b) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0148/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0359/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 726/2004 wat betreft de ambtstermijn van de directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau (voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95 en artikel 152, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de directeur van het Europese Geneesmiddelenbureau op voordracht van de Commissie wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 64, lid 1, van Verordening (EG) nr. 726/2004 wordt als volgt vervangen : 1. De directeur wordt op voorstel van de Commissie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger door de raad van beheer voor vijf jaar benoemd op basis van een lijst van kandidaten die de Commissie opstelt nadat in het Publicatieblad van de Europese Unie en elders een oproep tot het tonen van belangstelling is verschenen. Alvorens te worden benoemd, wordt de door de raad van beheer voorgedragen kandidaat onverwijld verzocht voor het Europees Parlement een verklaring af te leggen en vragen van de parlementsleden te beantwoorden. Op voorstel van de Commissie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger kan de raad van beheer de directeur van zijn functie ontheffen. Na evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger kan de raad van beheer de ambtstermijn van de directeur eenmaal verlengen met maximaal vijf jaar. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van beheer met name: De evaluatie wordt onverwijld aan de Commissie en het Europees Parlement voorgelegd. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te […] , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 137, lid 1, letter a) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0149/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0360/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk wat betreft de ambtstermijn van de directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 137, lid 1, onder a), Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk op voordracht van de Commissie wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EG) nr. 2062/94 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 11 van Verordening (EG) nr. 2062/94 wordt lid 1 vervangen door: 1. Het Agentschap staat onder leiding van een directeur, die op voordracht van de Commissie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger door de raad van bestuur wordt benoemd voor een periode van vijf jaar, welke periode op voordracht van de Commissie , na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger en na evaluatie eenmaal kan worden verlengd met maximaal vijf jaar. In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te […] Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0150/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0361/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1406/2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid wat betreft de ambtstermijn van de uitvoerend directeur (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat kandidaten voor de post van uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid kunnen worden voorgedragen door de Commissie, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EG) nr. 1406/2002 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 16 van Verordening (EG) nr. 1406/2002 wordt als volgt gewijzigd: In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te […] , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0151/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0362/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1592/2002 wat betreft de ambtstermijn van de uitvoerend directeur en de directeuren van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart op voordracht van de Commissie wordt benoemd, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EG) nr. 1592/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 30 van Verordening (EG) nr. 1592/2002 wordt als volgt gewijzigd: In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van beheer met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te […] , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0152/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0363/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau wat betreft de ambtstermijn van de uitvoerend directeur HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De regels met betrekking tot de voorwaarden en de procedures die van toepassing zijn op de verlenging van de ambtstermijn van de directeur, de adjunct-directeur of, in voorkomend geval, de voorzitter van bepaalde communautaire agentschappen moeten worden geharmoniseerd. (2) Het is dienstig te bepalen dat kandidaten voor de post van uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau kunnen worden voorgedragen door de Commissie, na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger. (3) Het is dienstig te bepalen dat deze ambtstermijn eenmaal kan worden verlengd na een passende evaluatie en na raadpleging van de door het Europees Parlement aangewezen vertegenwoordiger . (4) Verordening (EG) nr. 881/2004 (5) dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 31 van Verordening (EG) nr. 881/2004 wordt als volgt gewijzigd: In het kader van deze evaluatie beoordeelt de raad van bestuur met name: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de […] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te […] , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0208/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0346/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0207/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0348/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0206/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0350/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 284 en artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0205/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0353/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0204/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0355/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0190 ) (1) , – gelet op de artikelen 62, lid 2, letter a) en 66 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0203/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0358/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0225 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 13, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0178/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0366/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. onderstreept dat de kredieten die in het wetgevingsvoorstel zijn vermeld voor de periode na 2006 afhankelijk zijn van het besluit over het volgende meerjarig financieel kader; 3. verzoekt de Commissie om zodra het volgende meerjarig financieel kader is goedgekeurd, indien nodig een voorstel in te dienen tot aanpassing van het financieel referentiebedrag van het Europees Jaar; 4. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen (2007) Voor een rechtvaardige samenleving (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 13, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Non-discriminatie is een grondbeginsel van de Europese Unie. In alle beleidsmaatregelen van de Europese Unie moet rekening worden gehouden met dit beginsel. (2) Op grond van artikel 13 van het Verdrag heeft de Raad de volgende richtlijnen vastgesteld: Richtlijn 2000/43/EG van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, onder meer in arbeid, beroepsopleiding, onderwijs, goederen en diensten en sociale bescherming (5) , Richtlijn 2000/78/EG van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, die discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid verbiedt (6) , en Richtlijn 2004/113/EG van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (7) . (3) In artikel 2 van het Verdrag wordt bepaald dat de bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen een van de wezenlijke taken van de Gemeenschap is. Daarnaast wordt in artikel 3, lid 2, van het Verdrag bepaald dat de Gemeenschap er bij elk optreden naar moet streven de ongelijkheden tussen mannen en vrouwen op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen. (4) De artikelen 21 en 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bevatten een verbod op discriminatie op grond van diverse redenen, alsook de vereiste dat de gelijkheid van mannen en vrouwen op alle gebieden moet worden gewaarborgd. (5) De Europese wetgeving inzake gelijke behandeling en non-discriminatie heeft betrekking op alle personen in de Europese Unie. (6) De sociale agenda 2005-2010, die de strategie van Lissabon aanvult en ondersteunt, vervult een essentiële rol in de bevordering van de sociale dimensie van de economische groei. Een van de prioriteiten van de sociale agenda is de bevordering van gelijke kansen voor iedereen als een middel om tot een sociaal beter integrerende samenleving te komen . (7) In 2007 is het 10 jaar geleden dat het Europees Jaar tegen racisme werd georganiseerd; dat Europees Jaar heeft aanzienlijke vooruitgang mogelijk gemaakt bij de uitroeiing van discriminatie op grond van ras. (8) De Europese wetgeving heeft het niveau van gewaarborgde gelijkheid en bescherming tegen ongelijkheid en discriminatie in de EU aanzienlijk verhoogd en werkte als een katalysator voor de ontwikkeling van een coherentere, op rechten gebaseerde benadering van gelijkheid en non-discriminatie. Desondanks worden personen in de EU in hun dagelijks leven nog steeds met discriminatie en ongelijke behandeling geconfronteerd. (9) Het Europees Jaar zou een dynamiek moeten doen ontstaan die ondersteuning biedt aan de inspanningen van de lidstaten gericht op tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving op het gebied van gelijke behandeling en non-discriminatie. (10) Het is van wezenlijk belang dat bij maatregelen op het gebied van leeftijd, handicap, godsdienst of overtuiging, ras en seksuele geaardheid volledig rekening wordt gehouden met genderverschillen. (11) De raadpleging die door de Commissie werd georganiseerd middels het Groenboek "Gelijkheid en non-discriminatie in de uitgebreide Europese Unie", dat op 28 mei 2004 werd goedgekeurd, toont aan dat de grote meerderheid der ondervraagden van mening is dat de Europese Unie haar activiteiten ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid moet opvoeren. (12) In zijn resolutie van 28 april 2005 over de situatie van de Roma in Europa (8) wijst het Europees Parlement op de wijde verbreiding van zigeunerhaat en het discriminatoire effect daarvan op de kansen van deze meest benadeelde etnische minderheidsgroep van de Europese Unie op het gebied van tewerkstelling, onderwijs en sociale diensten. (13) De brede steun die het communautaire wetgevingskader inzake non-discriminatie bij de bevolking geniet en een werkelijke politieke bereidheid zijn de sleutel voor het succes ervan. In dit verband hebben de sociale partners, de plaatselijke en regionale besturen en de NGO's een belangrijke rol te spelen. Het Europees Jaar moet een katalyserende rol vervullen bij het bewustmakings- en activeringsproces. Het moet ertoe bijdragen de politieke aandacht in alle lidstaten toe te spitsen en alle betrokkenen te mobiliseren om de nieuwe raamstrategie voor non-discriminatie en gelijke kansen van de Europese Unie vooruit te helpen , ook na 2007 . (14) In het Europees Jaar zal ook een oplossing worden gezocht voor kwesties van meervoudige discriminatie, dat wil zeggen discriminatie op twee of meer van de gronden die genoemd worden in artikel 13 van het Verdrag. Ook zal worden gestreefd naar bevordering van een evenwichtige aanpak van alle gronden van discriminatie die daarin worden genoemd. (15) Gezien de uiteenlopende niveaus van vooruitgang in de verschillende landen bestaat er dringend behoefte aan maatregelen op het gebied van kansengelijkheid en non-discriminatie op Europees en nationaal niveau; met het oog op het subsidiariteitsbeginsel moet het merendeel van de activiteiten van het Europees Jaar op nationaal niveau worden gedecentraliseerd . (16) Deelname aan het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen moet open staan voor de lidstaten, de EVA/EER-landen overeenkomstig de voorwaarden die bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) zijn vastgesteld, toetredende landen en kandidaat-lidstaten waarvoor een pretoetredingsstrategie geldt en de landen van de Westelijke Balkan, overeenkomstig de voorwaarden in de respectieve overeenkomsten, en de landen die onder het Europees nabuurschapsbeleid vallen, overeenkomstig de bepalingen van het strategiedocument van mei 2004 en de nationale actieplannen. (17) Er is behoefte aan samenhang en complementariteit met andere communautaire acties, in het bijzonder acties op het gebied van de bestrijding van discriminatie en sociale uitsluiting en ter bevordering van grondrechten, onderwijs en opleiding, cultuur en interculturele dialoog, jeugd, burgerschap, immigratie en asiel en gelijkheid van vrouwen en mannen. (18) Dit besluit stelt voor de gehele duur van het programma de financiële middelen vast die in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormen in de zin van punt 33 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (9) . (19) De voor de uitvoering van het onderhavige besluit vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (10) . (20) Aangezien de doelstellingen van het voorgestelde Europees Jaar niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de behoefte aan onder meer multilaterale partnerschappen, transnationale informatie-uitwisseling en de verspreiding van goede werkwijzen in de gehele Gemeenschap, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel , gaat dit besluit niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. BESLUITEN: Artikel 1 De uitroeping van het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen 2007 wordt uitgeroepen tot het "Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen" (hierna "het Europees Jaar" te noemen). Artikel 2 Doelstellingen Dit zijn de doelstellingen van het Europees Jaar: a) Rechten – Voorlichting over het recht op gelijkheid en non-discriminatie en over de problematiek van de meervoudige discriminatie - Het Europees Jaar zal de boodschap verspreiden dat iedereen recht heeft op gelijke behandeling , ongeacht geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. Het Europees Jaar zal bevolkingsgroepen die het slachtoffer van discriminatie zijn de gelegenheid moeten bieden meer te weten te komen over hun rechten en de bestaande Europese wetgeving inzake non-discriminatie. b) Vertegenwoordiging – Een debat stimuleren over de wijze waarop de participatie in de samenleving kan worden vergroot van groepen die het slachtoffer zijn van discriminatie, alsmede over een evenwichtige participatie van mannen en vrouwen – Tijdens het Europees Jaar zal de bevolking worden aangemoedigd na te denken en te debatteren over de behoefte om hun grotere participatie in de samenleving, in alle sectoren en op alle niveaus, te bevorderen , alsmede over manieren om hen te betrekken bij de activiteiten die als opzet hebben om deze vormen van discriminatie te bestrijden . c) Erkenning – Diversiteit en gelijkheid vergemakkelijken en toejuichen – Tijdens het Europees Jaar zal de aandacht worden gevestigd op de positieve bijdrage die mensen, ongeacht geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid, kunnen leveren tot de samenleving als geheel, in het bijzonder door de voordelen van diversiteit te benadrukken. d) Respect – Het bevorderen van een hechtere samenleving – Tijdens het Europees Jaar zal de bevolking worden voorgelicht over het belang van het wegnemen van stereotypen, vooroordelen en geweld, het bevorderen van goede betrekkingen tussen allen in de samenleving, en in het bijzonder tussen jongeren, en het propageren en verspreiden van de waarden die aan de bestrijding van discriminatie ten grondslag liggen. Artikel 3 Inhoud van de acties 1. De acties voor het verwezenlijken van de in artikel 2 genoemde doelstellingen kunnen de ontwikkeling van of steun voor omvatten met name : 2. Bijzonderheden over de in lid 1 genoemde acties worden vermeld in de bijlage. Artikel 4 Gendermainstreaming Het Europees Jaar houdt rekening met de verschillende manieren waarop vrouwen en mannen discriminatie op grond van ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd en seksuele geaardheid ervaren. Artikel 5 Samenwerking en uitvoering op communautair niveau De Commissie zorgt voor de uitvoering van de onder dit besluit vallende communautaire acties in overeenstemming met de bijlage , met name door ervoor te zorgen dat alle vormen van discriminatie zoals bedoeld in artikel 13 van het Verdrag en artikel 2 van het onderhavige besluit, op evenwichtige wijze worden aangepakt . De Commissie doet met name het nodige om de samenhang en de complementariteit van de communautaire actie en de initiatieven bedoeld in artikel 10 te verzekeren teneinde de doelstellingen in artikel 2 te helpen verwezenlijken. Zij organiseert met name op Europees niveau geregeld een gedachtewisseling met de betrokkenen , de NGO's die de slachtoffers van discriminatie vertegenwoordigen en het maatschappelijke middenveld over de vormgeving, de uitvoering, de follow-up en de evaluatie van het Europees Jaar. Daartoe stelt zij alle relevante informatie ter beschikking van die betrokkenen. De Commissie brengt het uit hoofde van artikel 7 , lid 1, opgerichte comité op de hoogte van hun standpunt. Artikel 6 Samenwerking en uitvoering op nationaal niveau 1. Door elke lidstaat wordt een nationaal uitvoeringsorgaan ingesteld of aangewezen, dat de deelname aan het Europees Jaar organiseert. Uiterlijk ... (11) stelt elke lidstaat de Commissie van zijn keuze in kennis. Het is verantwoordelijk voor het vaststellen van de nationale strategie en prioriteiten voor het Europese Jaar, alsook voor de selectie van individuele activiteiten waarvoor zal worden voorgesteld om ze voor communautaire financiering in aanmerking te laten komen. De nationale strategie en de prioriteiten voor het Europese Jaar worden vastgesteld overeenkomstig de doelstellingen genoemd in artikel 2, waarbij ernaar gestreefd wordt te zorgen voor een evenwichtige behandeling van alle vormen van discriminatie, zoals genoemd in artikel 2. De procedure voor de toewijzing van communautaire financiering voor activiteiten op nationaal vlak wordt uiteengezet in deel II van de bijlage. 2. Voor het uitvoeren van zijn taken pleegt dat orgaan regelmatig overleg met de maatschappelijke organisaties die de belangen van de potentieel aan discriminatie en ongelijke behandeling blootgestelde mensen verdedigen of vertegenwoordigen en met andere belanghebbenden, en werkt nauw daarmee samen. Artikel 7 Raadgevend Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een raadgevend comité dat bestaat uit een vertegenwoordiger per lidstaat en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie. De vertegenwoordiger wordt bij voorkeur aangewezen uit de leden van het nationale uitvoeringsorgaan als bedoeld in artikel 6, lid 1 . 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 daarvan. 3. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 8 Financiële aspecten 1. Maatregelen op het niveau van de Gemeenschap, zoals beschreven in deel I van de bijlage, kunnen voor maximaal 80% gesubsidieerd worden of aanleiding geven tot overheidsopdrachten die met middelen van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen worden gefinancierd. 2. Plaatselijke, regionale of nationale maatregelen, zoals beschreven in deel II, punt 5 van de bijlage, kunnen uit de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen worden medegefinancierd voor maximaal 50% van de totale geconsolideerde kosten van de op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau uitgevoerde acties, overeenkomstig de procedure van deel II van de bijlage . Artikel 9 Procedure voor de indiening en selectie van aanvragen 1. Besluiten betreffende de financiering van maatregelen uit hoofde van artikel 8 , lid 1, worden genomen door de Commissie, overeenkomstig de in artikel 7 , lid 2, bedoelde procedure. 2. Verzoeken om financiële steun voor maatregelen uit hoofde van artikel 8 , lid 2, worden overeenkomstig de in deel II van de bijlage uiteengezette procedure bij de Commissie ingediend door de door de lidstaten ingestelde nationale uitvoeringsorganen . Artikel 10 Samenhang en complementariteit De Commissie zorgt samen met de lidstaten voor samenhang tussen de in dit besluit opgenomen maatregelen en andere communautaire, nationale en regionale acties en initiatieven. Zij verzekeren een volledige complementariteit tussen het Europees Jaar en andere bestaande communautaire, nationale en regionale initiatieven en middelen, waar dat ertoe kan bijdragen de doelstellingen van het Europees Jaar te verwezenlijken. Artikel 11 Deelname van niet-lidstaten Het Europees Jaar staat open voor de deelname van: Artikel 12 Begroting Het financiële kader voor de uitvoering van de in dit besluit bedoelde activiteiten voor de periode van 1 januari 2006 tot en met 31 december 2007 bedraagt 15 miljoen EUR, waarvan 6 miljoen EUR bestemd is voor de periode tot 31 december 2006 . Voor de periode na 31 december 2006 is het bedrag indicatief en wordt het geacht te zijn bekrachtigd, indien het voor deze fase in overeenstemming is met het financiële meerjarenkader dat geldt voor de periode die op 1 januari 2007 begint. Artikel 13 Internationale samenwerking In het kader van het Europees Jaar kan de Commissie samenwerken met relevante internationale organisaties , en met name de Raad van Europa en de Organisatie der Verenigde Naties . Artikel 14 Toezicht en evaluatie De Commissie dient uiterlijk op 31 december 2008 een verslag in bij het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de tenuitvoerlegging, de resultaten en de algehele beoordeling van de in dit besluit vastgestelde maatregelen. Artikel 15 Inwerkingtreding Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Aard van de in artikel 3 genoemde acties (I) I Acties op communautair niveau 1. Bijeenkomsten en manifestaties 2. Voorlichtings- en promotiecampagnes, onder meer bestaande uit: 3. Overige acties Onderzoeken en studies op communautair niveau, met name een reeks vragen om de invloed van het Europees Jaar te beoordelen, ten behoeve van een Eurobarometer-enquête en een evaluatieverslag over de doeltreffendheid en de invloed van het Europees Jaar 4. Deze financiering kan bestaan uit: De Commissie kan gebruik maken van technische en/of administratieve bijstand die zowel de Commissie als de lidstaten ten goede komt, bijvoorbeeld voor de financiering van externe deskundigen op een specifiek gebied. (II) II Acties op nationaal niveau 1. Acties op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau kunnen in aanmerking komen voor financiering uit de communautaire begroting ten belope van maximaal 50% van de totale kosten per lidstaat. 2. Na de vaststelling van dit besluit doet de Commissie een oproep tot het indienen van voorstellen uitgaan, uitsluitend gericht aan de door de lidstaten aangewezen nationale uitvoeringsorganen. 3. Naar aanleiding van de oproep tot het indienen van voorstellen dient ieder nationale uitvoeringsorgaan één aanvraag voor communautaire financiering in. In deze subsidieaanvraag worden de nationale strategie en prioriteiten voor het Europees Jaar uiteengezet, de voor financiering in de desbetreffende lidstaat voorgestelde activiteiten, alsmede de organisaties die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van elk van de afzonderlijke activiteiten. De subsidieaanvraag gaat vergezeld van een gedetailleerde begroting waarin de totale kosten van de voorgestelde activiteiten uiteengezet worden, alsmede het bedrag en de bronnen van cofinanciering. Voor vergoeding in aanmerking komende kosten kunnen ook een voorziening omvatten voor personeel en door het nationale uitvoeringsorgaan gemaakte administratiekosten. 4. De nationale strategie en prioriteiten voor het Europees Jaar worden uiteengezet overeenkomstig de algemene doelstellingen als genoemd in artikel 2, waarbij wordt getracht te zorgen voor een evenwichtige behandeling van alle gronden van discriminatie als bedoeld in dat artikel. 5. De Commissie beoordeelt en vraagt zo nodig om wijzigingen van de door de nationale uitvoeringsorganen ingediende aanvragen voor communautaire financiering. De nationale uitvoeringsorganen zijn verantwoordelijk voor de coördinatie van en de controle op de tenuitvoerlegging van de verschillende nationale activiteiten. 6. Bij acties op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau kan het gaan om: (III) III Acties die niet voor financiële steun uit de communautaire begroting in aanmerking komen De Gemeenschap biedt morele ondersteuning, met inbegrip van de schriftelijke toestemming tot het gebruik van het logo en ander materiaal met betrekking tot het Europees Jaar, aan initiatieven van overheids- of particuliere organisaties, wanneer die organisaties de Commissie ervan kunnen overtuigen dat de desbetreffende initiatieven momenteel of tijdens het Europees Jaar worden uitgevoerd en naar verwachting een aanzienlijke bijdrage leveren tot de verwezenlijking van één of meer doelstellingen van het Europees Jaar. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0594 ) (1) , – gezien de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken (14787/1/2004), – gelet op artikel 63, alinea 1, punt 1, letter a) en artikel 300, lid 2, alinea 1 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, alinea 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Europees Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0198/2005), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0379/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2005)0131 ) (1) , – gezien het protocol bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen (8479/2005), – gelet op artikel 63, eerste alinea, punt 1, letter a) en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Europees Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0197/2005), – gezien de bevoegdheden die dit protocol toekent aan het gemengd comité dat is ingesteld bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen, – gezien het feit dat dit gemengd comité "een specifiek institutioneel kader" vormt in de zin van artikel 300, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken, die artikel 300, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag, dat voorziet in toepassing van de instemmingsprocedure, als de gepaste rechtsgrondslag beschouwt, – gelet op artikel 51, artikel 83, lid 7 en artikel 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0380/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van het protocol; 2. houdt zich het recht om zijn door het Verdrag verleende prerogatieven te verdedigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0238 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0201/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0387/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0321 ) (1) , – gelet op artikel 181 bis, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0283/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0388/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6919/1/2005 – C6-0269/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2003)0767 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0325/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5694/5/2005 – C6-0268/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0723 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken van 29 november 2005 over de rechtsgrondslag, – gelet op artikel 62 en artikel 35, lid 3 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0335/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's en tot intrekking van Richtlijn 91/157/EEG (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name artikel 175, lid 1, en artikel 95, lid 1, voor wat betreft de artikelen 4, 5 en 18 van deze richtlijn, Gezien het voorstel van de Commissie (3) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (5) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het is wenselijk de nationale maatregelen betreffende batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's te harmoniseren. Hoofddoel van deze richtlijn is het negatieve effect van batterijen en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's op het milieu te minimaliseren en zo bij te dragen aan de bescherming, instandhouding en verbetering van de kwaliteit van het milieu. Artikel 175, lid 1 van het Verdrag vormt daarom de rechtsgrondslag. Op communautair niveau moeten echter, op basis van artikel 95, lid 1 van het Verdrag, ook maatregelen worden genomen om de vereisten inzake het gehalte aan zware metalen en de markering van batterijen en accu's te harmoniseren en zo een vlot functioneren van de interne markt te verzekeren en verstoring van de concurrentie in de Gemeenschap te vermijden. (2) In de Mededeling van de Commissie van 30 juli 1996 betreffende de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer werden richtsnoeren vastgesteld voor het toekomstige afvalbeleid van de Gemeenschap. Die mededeling benadrukt hoe noodzakelijk het is de hoeveelheden gevaarlijke stoffen in het afval te reduceren en wijst op de potentiële voordelen van voor de gehele Gemeenschap geldende regels ter beperking van de aanwezigheid van dergelijke stoffen in producten en in productieprocédés. Verder wordt verklaard dat niet te vermijden afval opnieuw zou moeten worden gebruikt of nuttig toegepast met het oog op de herwinning van zijn samenstellende materialen of het energiegehalte ervan. (3) In de resolutie van de Raad van 25 januari 1988 betreffende een communautair actieprogramma tegen milieuverontreiniging door cadmium (7) werd de beperking van het gebruik van cadmium tot gevallen waarvoor geen geschikte alternatieven bestaan, aangemerkt als een van de belangrijkste onderdelen van de strategie voor het terugdringen van vervuiling door cadmium in het belang van de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu. (4) De Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten (8) heeft de wetgevingen van de lidstaten op dit gebied dichter bij elkaar gebracht. De doelstellingen van die richtlijn zijn evenwel niet volledig verwezenlijkt. Ook in Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (9) en in Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (10) is onderstreept dat Richtlijn 91/157/EEG moet worden herzien. Richtlijn 91/157/EEG is dus aan herziening toe en moet omwille van de duidelijkheid worden vervangen. (5) Teneinde de milieudoelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken wordt het op de markt brengen van bepaalde kwik of cadmium houdende batterijen en accu's verboden. Ook wordt met deze richtlijn gestreefd naar een hoog niveau van inzameling en recycling van afgedankte batterijen en accu's en naar verbetering van de milieuprestatie van alle actoren die betrokken zijn bij de levenscyclus van batterijen en accu's, zoals producenten, distributeurs en eindgebruikers en in het bijzonder de actoren die rechtstreeks betrokken zijn bij de verwerking en recycling van afgedankte batterijen en accu's. De specifieke voorschriften die nodig zijn om dit te bereiken, vormen een aanvulling op de bestaande communautaire wetgeving inzake afval, in het bijzonder Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (11) , Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afval (12) en Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (13) . (6) Om te voorkomen dat batterijen en accu's zo worden afgedankt dat zij het milieu verontreinigen, en om te vermijden dat de eindgebruiker geen weg meer weet met de verschillende afvalbeheersvereisten voor verschillende batterijen en accu's, moet deze richtlijn gelden voor alle batterijen en accu's die in de Gemeenschap op de markt worden gebracht. Zo'n ruime opzet zal ook schaalvoordelen opleveren qua inzameling en recycling en een optimale besparing van hulpbronnen mogelijk maken. (7) Betrouwbare batterijen en accu's zijn van fundamenteel belang voor de veiligheid van vele producten, apparaten en diensten en vormen in onze samenleving een essentiële bron van energie. (8) Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen, enerzijds, draagbare batterijen en accu's en, anderzijds, industriële en autobatterijen en -accu's. Het verwijderen van industriële en autobatterijen en -accu's op stortplaatsen of middels verbranding moet worden verboden. (9) Voorbeelden van industriële batterijen en accu's zijn batterijen en accu's die in ziekenhuizen, luchthavens of kantoorgebouwen worden gebruikt voor nood- en back-upstroomvoorziening, batterijen en accu's die worden gebruikt in treinen of vliegtuigen, en batterijen en accu's die worden gebruikt op booreilanden of in vuurtorens. Andere voorbeelden zijn batterijen en accu's die uitsluitend zijn ontworpen voor mobiele betaalterminals in winkels en restaurants, streepjescodelezers in winkels, professionele video-uitrusting voor TV-zenders en professionele studio's, mijnlampen en duiklampen die aan mijn- of duikhelmen voor professioneel gebruik zijn bevestigd, back-upbatterijen en -accu's voor elektrische deuren om te voorkomen dat mensen worden tegengehouden of verwond en batterijen en accu's die worden gebruikt voor instrumentatie of in diverse soorten meet- en instrumentatieapparatuur en batterijen en accu's die worden gebruikt in combinatie met zonnepanelen, fotovoltaïsche en andere toepassingen van hernieuwbare energie. Weer andere voorbeelden van industriële batterijen en accu's zijn batterijen en accu's die worden gebruikt in elektrische voertuigen, zoals elektrische auto's, rolstoelen, fietsen, luchthavenvoertuigen en automatische transportvoertuigen. In aanvulling op deze niet-uitputtende lijst van voorbeelden moet voorts elke batterij of accu die niet is afgedicht en geen autobatterij of -accu is, als industrieel worden beschouwd. (10) Voorbeelden van draagbare batterijen en accu's, d.w.z. alle afgedichte batterijen en accu's die door een doorsneepersoon zonder probleem met de hand kunnen worden gedragen, maar geen autobatterijen of -accu's, noch industriële batterijen of accu's, zijn ééncellige batterijen (zoals AA- en AAA-batterijen) en batterijen en accu's die door consumenten of beroepshalve worden gebruikt in mobiele telefoons, draagbare computers, draadloos elektrisch gereedschap, speelgoed en huishoudapparaten zoals elektrische tandenborstels, scheerapparaten en handstofzuigers (met inbegrip van vergelijkbare apparaten die in scholen, winkels, restaurants, op luchthavens, kantoren of ziekenhuizen worden gebruikt) en elke andere batterij die door consumenten normaal in het huishouden kan worden gebruikt. (11) De Commissie moet de noodzaak van een aanpassing van deze richtlijn beoordelen, met inachtneming van het beschikbare technische en wetenschappelijke feitenmateriaal. De Commissie moet in het bijzonder de vrijstelling van het cadmiumverbod voor draagbare batterijen en accu's voor gebruik in draadloos elektrisch gereedschap herzien. Onder draadloos elektrisch gereedschap valt ook gereedschap dat consumenten en vaklieden gebruiken voor het draaien, frezen, schuren, slijpen, zagen, snijden, afsnijden, boren, maken van gaten, ponsen, hameren, klinken, schroeven, polijsten of soortgelijke bewerkingen van hout, metaal en andere materialen, of voor maaien, snoeien en andere tuinwerkzaamheden. (12) De Commissie moet tevens toezien op technologische ontwikkelingen waardoor de milieuprestaties van batterijen en accu's gedurende hun volledige levenscyclus beter worden. De lidstaten moeten dit aanmoedigen, onder andere via deelname aan een communautair milieubeheer- en milieu-auditsysteem (EMAS). (13) Ter bescherming van het milieu moeten afgedankte batterijen en accu's worden ingezameld. Voor draagbare batterijen en accu's moeten er inzamelingssystemen komen met een hoog inzamelingspercentage. Dit betekent dat er inzamelingssystemen moeten worden opgezet met behulp waarvan alle eindgebruikers zich gemakkelijk en kosteloos kunnen ontdoen van alle draagbare afgedankte batterijen en accu's. Bij de verschillende batterij- en accutypes passen verschillende inzamelingssystemen en financieringsregelingen. (14) Het is wenselijk dat er in de lidstaten hoge inzamelings- en recyclingspercentages voor afgedankte batterijen en accu's worden bereikt teneinde overal in de Gemeenschap de milieubescherming en de terugwinning van materialen op een hoog peil te brengen. In deze richtlijn moeten derhalve minimale inzamelingsdoelstellingen en minimale recyclingsrendementen voor de lidstaten worden vastgesteld. Het inzamelingspercentage moet worden berekend op basis van de gemiddelde jaarverkoop in voorgaande jaren, zodat er voor alle lidstaten vergelijkbare doelstellingen komen die evenredig zijn aan het nationale niveau van batterijverbruik. (15) Er moeten specifieke recyclingvereisten worden vastgesteld voor cadmium- en loodbatterijen en -accu's, om overal in de Gemeenschap de terugwinning van materialen op een hoog peil te brengen en verschillen tussen de lidstaten te voorkomen. (16) Alle belanghebbende partijen moeten aan de inzamelings-, verwerkings- en recyclingsystemen kunnen deelnemen. Deze systemen moeten zo worden ontworpen dat discriminatie van ingevoerde producten, handelsbelemmeringen of concurrentieverstoringen wordt vermeden. (17) Inzamelings- en recyclingsystemen zouden moeten worden geoptimaliseerd, in het bijzonder om de kosten en het negatieve milieu-effect van het vervoer tot een minimum te beperken. In verwerking- en recyclingsystemen dient gebruik te worden gemaakt van de beste beschikbare technieken, zoals omschreven in artikel 2, lid 11, van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (14) . (18) Op communautair niveau moeten er grondbeginselen voor de financiering van het beheer van afgedankte batterijen en accu's worden vastgesteld. Met financieringsregelingen moet worden bijgedragen tot het bereiken van een hoog inzamelings- en recyclingpercentage en tot de uitvoering van het beginsel "producentenverantwoordelijkheid". Alle producenten, zoals in deze richtlijn gedefinieerd, zouden moeten worden geregistreerd. De kosten van het inzamelen, verwerken en recycleren van alle ingezamelde batterijen en accu's, minus de winst uit de verkoop van de teruggewonnen materialen, moeten door de producenten worden gefinancierd. (19) Het verstrekken van voorlichting aan de eindgebruiker over de wenselijkheid van gescheiden inzameling, de bestaande inzamelingssystemen en de rol van de eindgebruiker bij het beheer van afgedankte batterijen en accu's is een noodzaak, wil de inzameling succesvol verlopen. Er moeten gedetailleerde voorzieningen worden getroffen voor een markeringssysteem waarmee aan de eindgebruiker transparante, betrouwbare en duidelijke informatie wordt verschaft over batterijen en accu's en eventuele zware metalen die deze bevatten. (20) Indien de lidstaten, om de doelstellingen van deze richtlijn te kunnen verwezenlijken, en, in het bijzonder om tot een hoog percentage van gescheiden inzameling en van recycling te komen, gebruik maken van economische instrumenten, zoals gedifferentieerde belastingtarieven, moeten zij de Commissie hiervan in kennis stellen. (21) Om te meten of de doelstellingen van deze richtlijn zijn verwezenlijkt, zijn er betrouwbare en vergelijkbare gegevens nodig over de hoeveelheden batterijen en accu's die op de markt zijn gebracht, zijn ingezameld en gerecycleerd. (22) De lidstaten dienen regels vast te stellen inzake sancties op inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn en ervoor te zorgen dat deze regels worden toegepast. Deze sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn. (23) In overeenstemming met punt 34 van het interinstitutioneel akkoord "Beter wetgeven" (15) dient de Raad de lidstaten aan te sporen om, voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap, hun eigen tabellen op te stellen waarin, voor zover mogelijk, het verband tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen is weergegeven, en deze tabellen openbaar te maken. (24) De voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn nodige maatregelen moeten worden goedgekeurd in overeenstemming met Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (16) . (25) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, te weten de bescherming van het milieu en een vlotte werking van de interne markt, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en daarom beter door de Gemeenschap op kunnen worden verwezenlijkt vanwege de aldus qua schaal en effect verkregen voordelen, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag, maatregelen aannemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken. (26) Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de communautaire wetgeving inzake veiligheid, kwaliteits- en gezondheidsvereisten, en de specifieke communautaire wetgeving op het gebied van afvalbeheer, in het bijzonder Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken (17) en Richtlijn 2002/96/EG. (27) Wat betreft de verantwoordelijkheid van de producent zijn producenten van batterijen en accu's en producenten van andere producten die een batterij of een accu bevatten verantwoordelijk voor het afvalbeheer van batterijen en accu's die zij op de markt brengen. Een flexibele aanpak is aangewezen opdat de financieringsregelingen kunnen worden aangepast aan de uiteenlopende nationale omstandigheden en aan de bestaande regelingen, met name de regelingen die zijn ingesteld om te voldoen aan de Richtlijnen 2000/53/EG en 2002/96/EG, en tegelijkertijd dubbele kosten worden vermeden. (28) Richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende de beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (18) geldt niet voor batterijen en accu's die in elektrische en elektronische apparaten worden gebruikt. (29) Auto- en industriële batterijen en -accu's die in voertuigen worden gebruikt moeten voldoen aan de vereisten van Richtlijn 2000/53/EG, en in het bijzonder aan artikel 4 van die richtlijn. Daarom wordt het gebruik van cadmium in industriële batterijen en accu's voor elektrische voertuigen verboden, tenzij voor deze batterijen en accu's een beroep kan worden gedaan op een vrijstelling op basis van bijlage II van bovengenoemde richtlijn, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel van de richtlijn Doel van deze richtlijn is in de eerste plaats het voorkomen van het gebruik van zware metalen in batterijen en accu's , en daarnaast de inzameling, verwerking, recycling en verwijdering van alle afgedankte batterijen en accu's teneinde de verwijdering van batterijen die gevaarlijke stoffen bevatten, te vermijden en de nuttige stoffen daarin te recycleren . Tevens wordt met deze richtlijn gestreefd naar verbetering van de milieuprestatie van batterijen en accu's alsmede van de activiteiten van alle actoren die betrokken zijn bij de levenscyclus van elektrische en elektronische apparaten, te weten producenten, distributeurs en consumenten, en met name de actoren die rechtstreeks betrokken zijn bij de verwerking van afgedankte batterijen en accu's . Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op alle typen batterijen en accu's, ongeacht hun vorm, volume, gewicht, samenstelling of gebruik. Zij is van toepassing onverminderd Richtlijn 2000/53/EG en Richtlijn 2002/96/EG. 2. Deze richtlijn is niet van toepassing op batterijen en accu's die worden gebruikt in: Artikel 3 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 4 Verbodsbepalingen 1. Onverminderd Richtlijn 2000/53/EG verbieden de lidstaten het in de handel brengen van: 2. Het verbod als bedoeld in lid 1, onder a), is echter niet van toepassing op knoopcellen met een kwikgehalte van ten hoogste 2 gewichtsprocent. 3. Het verbod als bedoeld in lid 1, onder b), is niet van toepassing op draagbare batterijen en accu's die zijn bestemd voor gebruik in: 4. De Commissie beziet de in lid 3, onder c), bedoelde vrijstelling opnieuw en dient uiterlijk op … (20) bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in met, indien passend, relevante voorstellen met het oog op het verbieden van cadmium in batterijen en accu's. Artikel 5 Verbetering van de milieuprestatie De lidstaten bevorderen het onderzoek en moedigen de producenten aan tot het verbeteren van de algehele milieuprestaties van batterijen en accu's gedurende hun gehele levenscyclus, en stimuleren de ontwikkeling en het in de handel brengen van batterijen en accu's die kleinere hoeveelheden gevaarlijke stoffen bevatten of die minder verontreinigende stoffen bevatten, in het bijzonder als substituten voor kwik, cadmium en lood. De lidstaten bevorderen het onderzoek en de ontwikkeling op deze gebieden om het bereiken van deze doelstellingen te ondersteunen. Artikel 6 Op de markt brengen 1. Het is de lidstaten niet toegestaan om op de in deze richtlijn genoemde gronden het op hun grondgebied op de markt brengen van batterijen en accu's die aan de in deze richtlijn vastgestelde bepalingen voldoen te verbieden, te beperken of te verhinderen. 2. De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat batterijen en accu's die niet aan de in deze richtlijn vastgestelde bepalingen voldoen, niet op de markt worden gebracht, of van de markt worden genomen. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat batterijen en accu's niet in apparaten kunnen worden ingebouwd, tenzij de consument deze na gebruik gemakkelijk kan verwijderen. Deze bepaling geldt niet voor de in bijlage III vermelde categorieën apparaten. Alle apparaten met ingebouwde batterijen en accu's gaan vergezeld van een gebruiksaanwijzing waarin wordt uiteengezet hoe deze veilig kunnen worden verwijderd, en waarin de gebruiker, waar van toepassing, informatie vindt over de inhoud van de ingebouwde batterijen en accu's. Artikel 7 Overkoepelende doelstelling De lidstaten nemen met inachtneming van de milieugevolgen van het vervoer de nodige maatregelen om een zo hoog mogelijk niveau van gescheiden inzameling van afgedankte batterijen en accu's te bereiken en de definitieve verwijdering van batterijen en accu's te voorkomen, teneinde een maximale graad van recycling tot stand te brengen voor alle afgedankte batterijen en accu's waarvan het gebruik niet is verboden op grond van artikel 4 . Artikel 8 Inzamelingssystemen 1. De lidstaten zorgen ervoor dat geschikte inzamelingssystemen worden opgezet voor draagbare afgedankte batterijen en accu's. Dergelijke systemen: Artikel 10 van Richtlijn 75/442/EEG is niet van toepassing op inzamelpunten die worden ingesteld om te voldoen aan punt a). 2. Op voorwaarde dat de systemen voldoen aan de in lid 1 vermelde criteria, kunnen de lidstaten: 3. De lidstaten zorgen ervoor dat producenten van industriële batterijen en accu's, of namens hen optredende derden, niet weigeren om industriële afgedankte batterijen en accu's, ongeacht hun chemische samenstelling en herkomst, van de eindgebruikers terug te nemen. Onafhankelijke derden kunnen ook industriële batterijen en accu's inzamelen. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de producenten van autobatterijen en -accu's, of derden, systemen opzetten voor de inzameling van afgedankte autobatterijen en -accu's bij de eindverbruikers of op een toegankelijk inzamelpunt in hun nabijheid, wanneer geen inzameling plaatsvindt in het kader van de in artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2000/53/EG bedoelde systemen. In geval van autobatterijen of -accu's van particuliere, niet-commerciële voertuigen, brengen dergelijke systemen geen kosten met zich mee voor de eindgebruikers wanneer deze zich ontdoen van afgedankte batterijen of -accu's, en houden zij evenmin de verplichting in om een nieuwe batterij of accu te kopen. 5. De lidstaten zorgen ervoor dat distributeurs die draagbare batterijen leveren, verplicht zijn afgedankte draagbare batterijen kosteloos van de eindgebruikers terug te nemen. Artikel 9 Economische instrumenten 1. De lidstaten kunnen economische instrumenten hanteren ter bevordering van de inzameling van afgedankte batterijen en accu's, of ter bevordering van het gebruik van batterijen en accu's die stoffen bevatten die minder verontreinigend zijn, bijvoorbeeld door de invoering van gedifferentieerde belastingtarieven. In dat geval doen zij de Commissie mededeling van de met de uitvoering van deze instrumenten verband houdende maatregelen. De lidstaten zorgen ervoor dat dergelijke maatregelen: 2. De lidstaten stellen de Commissie, overeenkomstig Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (22) , in kennis van de ontwerpmaatregelen die zij uit hoofde van lid 1 willen aannemen. Artikel 10 Inzamelingsdoelstellingen 1. De lidstaten berekenen het inzamelingspercentage , zoals gedefinieerd in punt 17 van artikel 3, voor het eerst voor het vierde volledige kalenderjaar volgend op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. Onverminderd Richtlijn 2002/96/EG worden in de jaarlijkse inzamelings- en verkoopcijfers de in apparaten ingebouwde batterijen en accu's opgenomen. 2. De lidstaten moeten de volgende minimuminzamelingspercentages bereiken: 3. De lidstaten zien op jaarbasis toe op de inzamelingspercentages overeenkomstig het in bijlage I vermelde schema. Onverminderd Verordening (EG) nr. 2150/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2002 betreffende afvalstoffenstatistieken (25) , dienen de lidstaten binnen zes maanden te rekenen vanaf het einde van het betrokken kalenderjaar verslagen in bij de Commissie. In de verslagen wordt aangegeven hoe de voor de berekening van het inzamelingspercentage benodigde gegevens zijn verkregen. 4. Volgens de procedure van artikel 22 , lid 2: Artikel 11 Verwerking en recycling 1. De lidstaten zorgen ervoor dat uiterlijk op … (27) : Met inachtneming van het Verdrag mogen de lidstaten evenwel ingezamelde draagbare batterijen en accu's die cadmium, kwik of lood bevatten, op stortplaatsen of ondergronds opslaan, als onderdeel van een strategie om het gebruik van zware metalen in fasen volledig te beëindigen wanneer er geen levensvatbare eindmarkt is. De lidstaten stellen de Commissie overeenkomstig Richtlijn 98/34/EG in kennis van de ontwerpmaatregelen. 2. De verwerking voldoet aan de minimumvereisten in bijlage IV , deel A. 3. Recyclingprocessen voldoen uiterlijk op … (28) * aan de recyclingsrendementen en daarmee verband houdende bepalingen van bijlage IV , deel B. 4. Onder verwijzing naar de al dan niet bereikte recyclingsrendementen van bijlage IV , deel B, brengen de lidstaten verslag uit over de in elk kalenderjaar bereikte recyclingniveaus; binnen zes maanden te rekenen vanaf het einde van het betrokken kalenderjaar doen zij de Commissie deze gegevens toekomen. 5. Bijlage IV kan volgens de procedure van artikel 22 , lid 2, gewijzigd of aangevuld worden om rekening te houden met de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Met name: 6. Alvorens eventuele wijzigingen in bijlage IV voor te stellen, raadpleegt de Commissie de belanghebbenden, met name producenten, inzamelaars, recyclers, verwerkers, milieuorganisaties, consumentenverenigingen en werknemersverenigingen. Zij stelt het in artikel 22 , lid 1, bedoelde comité van het resultaat van deze raadpleging in kennis. Artikel 12 Nieuwe recyclingtechnologieën 1. De lidstaten bevorderen de ontwikkeling van nieuwe recycling- en verwerkingstechnologieën, en ondersteunen onderzoek naar milieuvriendelijke en kosteneffectieve recyclingmethoden aangepast aan alle typen batterijen en accu's. 2. De lidstaten moedigen exploitanten van verwerkingsfaciliteiten ertoe aan gecertificeerde milieubeheersystemen in te voeren in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 761/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) (30) . Artikel 13 Verwijdering De lidstaten verbieden de verwijdering van afgedankte industriële en autobatterijen en -accu's door storting op stortplaatsen of door verbranding. De resten van alle batterijen en accu's die overeenkomstig artikel 11 , lid 1, zijn verwerkt én gerecycleerd, mogen echter wel worden verwijderd door storting op stortplaatsen of door verbranding. Artikel 14 Uitvoer 1. De verwerking en recycling mag buiten de lidstaat in kwestie of buiten de Gemeenschap plaatsvinden, mits de verzending van de afgedankte batterijen en accu's in overeenstemming met Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap geschiedt (31) . 2. Afgedankte batterijen en accu's die in overeenstemming met Verordening (EEG) nr. 259/93, Verordening (EG) nr. 1420/1999 van de Raad van 29 april 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de overbrenging van bepaalde soorten afvalstoffen naar een aantal niet OESO- landen (32) en Verordening (EG) nr. 1547/1999 van de Commissie van 12 juli 1999 tot vaststelling van de controleprocedures, overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad, die moeten worden toegepast voor de overbrenging van bepaalde soorten afvalstoffen naar bepaalde landen waarvoor besluit C(92)39 definitief van de OESO niet geldt (33) , naar bestemmingen buiten de Gemeenschap worden uitgevoerd, worden alleen geacht bij te dragen tot de naleving van de verplichtingen en de rendementen als bepaald in bijlage IV bij deze richtlijn, indien er harde bewijzen zijn dat de recycling heeft plaatsgevonden in omstandigheden die stroken met de eisen van deze richtlijn. 3. Nadere bepalingen voor de uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 22 , lid 2. Artikel 15 Financiering 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de producenten, of namens deze optredende derden, alle nettokosten financieren die voortvloeien uit: 2. De lidstaten zorgen ervoor dat bij de uitvoering van lid 1 wordt voorkomen dat aan producenten dubbele kosten worden aangerekend in het geval van batterijen of accu's die uit hoofde van overeenkomstig Richtlijn 2000/53/EG of Richtlijn 2002/96/EG ingestelde systemen zijn ingezameld. 3. De verantwoordelijkheid voor de kosten van de inzameling, verwerking, recycling en niet-verontreinigende verwijdering van afgedankte batterijen en accu's die voor de inwerkingtreding van deze richtlijn in de handel worden gebracht (het zogenoemde historisch afval) berust bij de producenten. 4. Bij de verkoop van nieuwe draagbare batterijen en accu's worden de kosten van de inzameling, de verwerking en de recycling voor de eindgebruikers niet afzonderlijk vermeld. 5. De producenten en de gebruikers van industriële en autobatterijen en -accu's mogen overeenkomsten sluiten waarin andere dan de in lid 1 bedoelde financieringsregelingen worden gestipuleerd. Artikel 16 Registratie De lidstaten zorgen ervoor dat elke producent wordt geregistreerd . Artikel 17 Participatie 1. De lidstaten zorgen ervoor dat alle economische actoren en alle bevoegde overheidsinstanties deel kunnen nemen in de artikelen 8 en 11 bedoelde systemen voor inzameling, verwerking en recycling. 2. Deze systemen zijn ook onder niet-discriminerende voorwaarden van toepassing op producten die uit derde landen worden ingevoerd, en worden op zodanige wijze ontworpen dat handelsbelemmeringen of concurrentieverstoringen worden vermeden. Artikel 18 Informatie voor de eindgebruikers 1. De lidstaten zorgen ervoor, in het bijzonder door middel van voorlichtingscampagnes, dat de eindgebruikers volledig worden geïnformeerd over: 2. De lidstaten kunnen de economische actoren verplichten de in lid 1 genoemde informatie geheel of gedeeltelijk te verstrekken. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de distributeurs van draagbare batterijen en accu's de eindgebruikers op de hoogte stellen van de mogelijkheid afgedankte draagbare batterijen en accu's op hun verkooppunten in te leveren. Artikel 19 Markering 1. De lidstaten zien erop toe dat alle batterijen, accu's en batterijpakken op passende wijze worden voorzien van het in bijlage II afgedrukte symbool. De lidstaten zorgen ervoor dat op alle batterijen, accu's en batterijpakken de capaciteit ervan zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar wordt vermeld. 2. Batterijen, accu's en knoopcellen die meer dan 0,0005% kwik, meer dan 0,002% cadmium of meer dan 0,004% lood bevatten, worden voorzien van het chemische symbool van het metaal in kwestie: Hg, Cd of Pb. Het symbool voor het gehalte aan zware metalen wordt onder het in bijlage II afgebeelde symbool afgedrukt en beslaat een oppervlakte van minstens een kwart van de afmetingen van dat symbool. 3. Het in bijlage II afgebeelde symbool beslaat ten minste 3% van de oppervlakte van de grootste zijde van de batterij, de accu of het batterijpak, tot maximaal 5 x 5 cm. In het geval van cilindrische cellen beslaat het symbool ten minste 1,5% van de oppervlakte van de batterij of de accu, tot maximaal 5 x 5 cm. 4. Indien de afmetingen van de batterij, de accu of het batterijpak dusdanig zijn dat het symbool kleiner zou zijn dan 0,5 x 0,5 cm, behoeft de batterij, de accu of het batterijpak niet te worden gekenmerkt, maar wordt een symbool van ten minste 1 x 1 cm op de verpakking afgedrukt. 5. De symbolen worden op zichtbare, leesbare en onuitwisbare wijze aangebracht. 6. Vrijstellingen van de markeringsvoorschriften van dit artikel kunnen worden verleend volgens de procedure van artikel 22 , lid 2. Artikel 20 Nationale uitvoeringsverslagen 1. De lidstaten doen de Commissie om de drie jaar een verslag over de uitvoering van deze richtlijn toekomen. Het eerste verslag heeft echter betrekking op de periode tot … (34) . 2. Deze verslagen worden opgesteld aan de hand van een vragenlijst of schema die volgens de procedure van artikel 22 , lid 2, wordt opgesteld. De vragenlijst of het schema wordt zes maanden vóór de aanvang van de eerste verslagperiode aan de lidstaten toegezonden. 3. De lidstaten brengen tevens verslag uit over maatregelen die zij nemen ter bevordering van ontwikkelingen die gevolgen hebben voor het effect van batterijen en accu's op het milieu, met name: 4. Het verslag wordt uiterlijk negen maanden na het einde van de betrokken periode van drie jaar, of in het geval van het eerste verslag uiterlijk op … (35) , aan de Commissie ter beschikking gesteld. 5. De Commissie publiceert uiterlijk negen maanden na ontvangst van de verslagen van de lidstaten overeenkomstig lid 4, een verslag over de uitvoering van deze richtlijn en over het effect van deze richtlijn op het milieu, alsook op het functioneren van de interne markt. Artikel 21 Evaluatie 1. De Commissie evalueert na de tweede ontvangst van de verslagen van de lidstaten overeenkomstig artikel 20 , lid 4, de uitvoering van deze richtlijn en het effect van deze richtlijn op het milieu, alsook op het functioneren van de interne markt. 2. Het tweede verslag dat de Commissie overeenkomstig artikel 20 , lid 5, publiceert, bevat een evaluatie van de volgende aspecten van deze richtlijn: 3. Indien nodig, gaat het verslag vergezeld van voorstellen voor de herziening van de betrokken bepalingen van deze richtlijn. Artikel 22 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat is ingesteld bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG. 2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bepaalde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 23 Sancties De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, en nemen de nodige maatregelen om de toepassing van die sancties te verzekeren. De beoogde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op … (36) in kennis van deze maatregelen, en stellen haar onmiddellijk in kennis van eventuele wijzigingen hiervan. Artikel 24 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk …* aan deze richtlijn te voldoen. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van alle bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die op het onder deze richtlijn vallende gebied zijn aangenomen. Artikel 25 Vrijwillige overeenkomsten 1. Mits de in deze richtlijn aangegeven doelstellingen worden bereikt, mogen de lidstaten de bepalingen van de artikelen 8, 14 en 18 omzetten door middel van overeenkomsten tussen de bevoegde autoriteiten en de betrokken economische actoren. Dergelijke overeenkomsten voldoen aan de volgende voorschriften: 2. De bereikte resultaten worden geregeld gecontroleerd, aan de bevoegde autoriteiten en de Commissie gemeld, en ter beschikking van het publiek gesteld op de in de overeenkomst aangegeven voorwaarden. 3. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat de met de overeenkomst gemaakte vooruitgang wordt onderzocht. 4. In gevallen van niet-naleving van de overeenkomsten voeren de lidstaten de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn uit door middel van wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen. Artikel 26 Intrekking Richtlijn 91/157/EEG wordt ingetrokken met ingang van … (37) . Verwijzingen naar Richtlijn 91/157/EEG worden beschouwd als verwijzingen naar deze richtlijn. Artikel 27 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 28 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I TOEZICHT OP DE NALEVING VAN DE INZAMELINGSDOELSTELLINGEN VAN ARTIKEL 10 Jaar Gegevensverzameling Berekening Verslagleggings-vereisten X (38) +1 - X+2 Verkoop in jaar 2 (S2) - - X+3 Verkoop in jaar 3 (S3) - - X+4 Verkoop in jaar 4 (S4) Inzameling in jaar 4 (C4) Inzamelingspercentage (CR4) = 3*C4/(S2+S3+S4) (Percentage vastgesteld op 25%) X+5 Verkoop in jaar 5 (S5) Inzameling in jaar 5 (C5) Inzamelingspercentage (CR5) = 3*C5/(S3+S4+S5) CR4 X+6 Verkoop in jaar 6 (S6) Inzameling in jaar 6 (C6) Inzamelingspercentage (CR6) = 3*C6/(S4+S5+S6) CR5 X+7 Verkoop in jaar 7 (S7) Inzameling in jaar 7 (C7) Inzamelingspercentage (CR7) = 3*C7/(S5+S6+S7) CR6 X+8 Verkoop in jaar 8 (S8) Inzameling in jaar 8 (C8) Inzamelingspercentage (CR8) = 3*C8/(S6+S7+S8) (Percentage vastgesteld op 45%) CR7 X+9 Verkoop in jaar 9 (S9) Inzameling in jaar 9 (C9) Inzamelingspercentage (CR9) = 3*C9/(S7+S8+S9) CR8 X+10 Verkoop in jaar 10 (S10) Inzameling in jaar 10 (C10) Inzamelingspercentage (CR10) = 3*C10/(S8+S9+S10) CR9 X+11 Enz. Enz. Enz. CR10 Enz. BIJLAGE II SYMBOLEN VOOR BATTERIJEN, ACCU'S EN BATTERIJPAKKEN MET HET OOG OP GESCHEIDEN INZAMELING Voor de "gescheiden inzameling" van alle batterijen en accu's wordt het onderstaande symbool, een doorgestreepte vuilnisbak op wieltjes, gebruikt: BIJLAGE III LIJST VAN DE CATEGORIEËN APPARATEN DIE ZIJN UITGESLOTEN VAN DE WERKINGSSFEER VAN ARTIKEL 6 1. Apparaten waarvan de batterijen zijn vastgesoldeerd of met andere middelen zijn vastgemaakt aan contactpunten met het oog op een aanhoudende elektrische stroomtoevoer voor intensief industrieel gebruik en om het geheugen en de gegevens van de informatica-apparatuur en apparatuur die gebruikt wordt in ondernemingen te bewaren, wanneer het gebruik van genoemde batterijen en accu's technisch noodzakelijk is. 2. Referentiecellen van wetenschappelijke en professionele apparaten alsmede batterijen en accu's die zijn aangebracht in medische apparaten ter instandhouding van de vitale functies en in pacemakers, wanneer hun continue werking noodzakelijk is en de batterijen en accu's slechts door geschoold personeel verwijderd kunnen worden. 3. Draagbare apparaten, wanneer de vervanging van de batterijen door onbevoegd personeel voor de gebruiker een gevaar zou kunnen vormen of de werking van het apparaat zou kunnen schaden, en professionele apparatuur die bestemd is om gebruikt te worden in een zeer gevoelige omgeving, bij voorbeeld in een ruimte met vluchtige stoffen. BIJLAGE IV GEDETAILLEERDE VERWERKINGS- EN RECYCLINGVOORSCHRIFTEN DEEL A: VERWERKING 1. De verwerking houdt minimaal de verwijdering in van alle vloeistoffen en zuren. 2. Verwerking en opslag, tijdelijke opslag daaronder begrepen, in verwerkingsfaciliteiten vinden plaats op locaties met ondoorlaatbare oppervlakken en passende weerbestendige afdekkingen of in hiertoe geschikte containers. DEEL B: RECYCLING 3. De lidstaten zorgen ervoor dat in recyclingprocessen de volgende minimale recyclingrendementen worden bereikt: De voorgestelde minimale recyclingrendementen worden volgens de in artikel 22 vermelde procedure regelmatig geëvalueerd en aan de beste beschikbare technologie en de wetenschappelijke en technische vooruitgang aangepast. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (10721/3/2005 – C6-0298/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0739 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0343/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het europees parlement in tweede lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energie-efficiëntiediensten en houdende intrekking van Richtlijn 93/76/EEG van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In de Europese Gemeenschap bestaat er behoefte aan een betere energie-efficiëntie bij het eindgebruik, moet de vraag naar energie worden beheerst en moet de productie van hernieuwbare energie worden bevorderd, aangezien er relatief beperkte mogelijkheden zijn om de condities van de levering en distributie van energie op korte tot middellange termijn op een andere wijze te beïnvloeden, door nieuwe capaciteit op te bouwen of door het transport en de distributie te verbeteren. Deze richtlijn is derhalve een bijdrage tot een betere zekerheid van de levering. (2) Een betere energie-efficiëntie bij het eindgebruik zal ook bijdragen tot een beperking van het verbruik van primaire energie , tot het terugdringen van de emissie van CO2 en andere broeikasgassen en daarmee tot voorkoming van gevaarlijke klimaatveranderingen . De emissie van deze gassen blijft verder stijgen, waardoor het steeds moeilijker wordt aan de afspraken van Kyoto te voldoen. Menselijke activiteiten in het kader van de energiesector veroorzaken 78% van de emissie van broeikasgassen in de Gemeenschap. In het Zesde Milieuactieprogramma van de Gemeenschap zoals neergelegd in Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) wordt gesteld dat een verdere daling nodig is om de doelstelling op lange termijn van het Raamverdrag van de verenigde naties inzake klimaatverandering te verwezenlijken, namelijk dat de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer wordt gestabiliseerd op een niveau waarbij een gevaarlijke ontregeling van het klimaatsysteem door de mens wordt voorkomen. Derhalve zijn een concreet beleid en maatregelen noodzakelijk. (3) Een betere energie-efficiëntie bij het eindgebruik zal de mogelijkheid bieden om op een economisch efficiënte manier potentiële kosteneffectieve energiebesparingen te benutten. Deze energiebesparingen zouden kunnen worden gerealiseerd met maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie en aldus de Europese Gemeenschap helpen haar afhankelijkheid van de invoer van energie te verkleinen. Bovendien kan de stap naar meer energie-efficiënte technologieën het innovatie- en concurrentievermogen van de Europese Gemeenschap, waarop in de Lissabonstrategie de nadruk wordt gelegd, stimuleren. (4) In de mededeling van de Commissie over de uitvoering van de eerste fase van het Europees programma inzake klimaatverandering wordt een richtlijn inzake de beheersing van de vraag naar energie vermeld als een prioritaire maatregel inzake klimaatverandering op communautair niveau. (5) Deze richtlijn is in overeenstemming met Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (7) en met Richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas (8) die de mogelijkheid bieden om energiebesparing en vraagsturing te gebruiken als alternatieven voor nieuwe capaciteit en ten behoeve van milieubescherming, waardoor de instanties van de lidstaten onder andere de mogelijkheid hebben nieuwe capaciteit aan te besteden of kunnen kiezen voor maatregelen voor energie-efficiëntie en beheersing van de vraag, mede door middel van systemen voor "witte certificaten". (6) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan artikel 3 van Richtlijn 2003/54/EG waarin is bepaald dat de lidstaten waarborgen dat alle huishoudelijke afnemers en, wanneer de lidstaten dit dienstig achten, kleine ondernemingen, aanspraak kunnen maken op universele dienstverlening, dat wil zeggen het recht op levering op hun grondgebied van elektriciteit van een bepaalde kwaliteit tegen redelijke, eenvoudig en duidelijk vergelijkbare en doorzichtige prijzen. (7) Het doel van deze richtlijn is derhalve niet alleen de aanbodzijde van energiedienstensector verder te bevorderen, maar ook om sterkere prikkels voor de vraagzijde te creëren. Om deze reden dient de publieke sector in alle lidstaten te worden verplicht het voortouw te nemen met goede voorbeelden op het gebied van investeringen, onderhoud en andere uitgaven voor energieverbruikende apparatuur, energiediensten en andere maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie. Derhalve dient de publieke sector te worden aangemoedigd overwegingen ten aanzien van de verbetering van energie-efficiëntie in aanmerking te nemen bij investeringen, afschrijvingen en exploitatiebegrotingen. Verder dient de publieke sector ernaar te streven energie-efficiëntiecriteria toe te passen bij aanbestedingsprocedures voor overheidsopdrachten, een praktijk die mogelijk is op grond van Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (9) , en Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (10) . Het beginsel van deze praktijk werd bevestigd in het arrest van 17 september 2002 van het Europees Hof van Justitie in zaak C-513/99, Concordia Bus Finland (11) . Gezien het feit dat er grote verschillen in administratieve structuren tussen de lidstaten zijn, moeten de verschillende soorten door de publieke sector te nemen maatregelen plaatsvinden op het geschikte nationale, regionale en/of lokale niveau. (8) Er zijn een groot aantal verschillende manieren waarop de publieke sector zijn tot voorbeeld dienende rol kan spelen: afgezien van de in aanmerking komende maatregelen die in de Bijlagen III en VI zijn opgesomd, kunnen bij voorbeeld proefprojecten op het gebied van energie-efficiëntie worden geïnitieerd, kan energie-efficiënt gedrag van werknemers worden aangemoedigd, enz.. Om het gewenste versterkende effect te bereiken, moet aan een aantal van dergelijke acties tegenover individuele burgers en/of bedrijven op doeltreffende wijze bekendheid te worden gegeven, waarbij de nadruk op de kostenvoordelen moet worden gelegd. (9) De liberalisering van de detailhandelsmarkt voor eindafnemers van elektriciteit, aardgas, steenkool en bruinkool, verwarming en in sommige gevallen zelfs stadsverwarming en -koeling heeft in vrijwel alle gevallen geleid tot een verhoging van de efficiëntie en tot lagere kosten bij de opwekking, de omzetting en de distributie van energie. Deze liberalisering heeft niet geleid tot significante concurrentie in producten en diensten, die een verbetering van de energie-efficiëntie aan de vraagzijde met zich mee had kunnen brengen. (10) In zijn Resolutie van 7 december 1998 inzake energie-efficiëntie in de Europese Gemeenschap (12) spreekt de Raad zijn steun uit voor een streefdoel voor de Gemeenschap als geheel om de energie-intensiteit van het eindverbruik tot het jaar 2010 per jaar met gemiddeld één extra procentpunt te verbeteren. (11) De lidstaten dienen derhalve nationale indicatieve streefwaarden vast te stellen om de energie-efficiëntie bij het eindgebruik te bevorderen en om een blijvende groei en levensvatbaarheid van de markt voor energiediensten te waarborgen en zo bij te dragen tot de uitvoering van de Lissabonstrategie. De vaststelling van nationale indicatieve streefwaarden ter bevordering van een efficiënt eindgebruik van energie, zorgt voor effectieve synergie met andere communautaire wetgeving die, wanneer ze wordt toegepast, zal bijdragen tot het bereiken van die nationale streefwaarden. (12) Deze richtlijn vergt maatregelen van de lidstaten, waarbij de mate waarin haar doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt, afhankelijk is van de gevolgen van deze maatregelen voor de eindverbruikers van energie. Het eindresultaat van de maatregelen van de lidstaten hangt af van een groot aantal externe factoren die van invloed zijn op het gedrag van de verbruikers wat betreft energiegebruik, en van hun bereidheid om energiebesparende methoden toe te passen en gebruik te maken van energiebesparende voorzieningen. Daarom is de nationale energiebesparingsstreefwaarde indicatief van aard en houdt ze voor de lidstaten geen juridisch afdwingbare verplichting in om het streefwaardecijfer van 9% te halen, ook al zeggen de lidstaten toe zich te zullen inspannen om die streefwaarde te bereiken. (13) Er zij aan herinnerd dat de lidstaten in hun streven hun nationaal indicatief streefcijfer te bereiken voor zichzelf een streefcijfer dat hoger is dan 9% kunnen vaststellen. (14) Aan de verbetering van de energie-efficiëntie kan een grote bijdrage worden geleverd door het uitwisselen van informatie, ervaringen en optimale praktijken op alle niveaus, waaronder met name in de publieke sector. Daarom moeten de lidstaten in het kader van deze richtlijn genomen maatregelen registreren en hun effect zoveel mogelijk in actieplannen voor energie-efficiëntie evalueren. (15) Wanneer naar energie-efficiëntie door technologische, gedrags- en/of economische veranderingen wordt gestreefd, moeten omvangrijke negatieve milieueffecten worden voorkomen en dienen sociale prioriteiten in acht te worden genomen. (16) De financiering van het aanbod en de kosten voor de vraagzijde spelen bij energiediensten een belangrijke rol. Het instellen van fondsen waaruit de uitvoering van programma's ter verbetering van de energie-efficiëntie en andere maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie worden gesubsidieerd en waarmee de ontwikkeling van een markt voor energiediensten wordt bevorderd, kan derhalve een belangrijk instrument zijn voor een niet-discriminerende opstartfinanciering op een dergelijke markt. (17) Een verbetering van de energie-efficiëntie bij het eindgebruik kan worden verwezenlijkt door de beschikbaarheid van en de vraag naar energiediensten te vergroten of door andere maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie. (18) Met het oog op de verwezenlijking van het energiebesparingspotentieel voor bepaalde marktsegmenten waarin energieaudits in het algemeen niet in de handel worden verkocht, zoals huishoudens, dienen de lidstaten ervoor zorgen dat dergelijke audits beschikbaar zijn. (19) In de conclusies van de Raad van 5 december 2000 wordt de bevordering van energiediensten via de ontwikkeling van een communautaire strategie vermeld als een van de prioriteiten voor maatregelen tot verbetering van de energie-efficiëntie. (20) Energiedistributeurs, distributienetbeheerders en detailhandelaars in energie kunnen de energie-efficiëntie in de Europese Gemeenschap verbeteren als in de energiediensten die zij verkopen een efficiënt eindgebruik is opgenomen, zoals diensten op het gebied van warmtecomfort binnenshuis, warmwatervoorziening voor huishoudens, koeling, vervaardiging van producten, verlichting en aandrijfkracht. Een maximalisering van de winst wordt voor energiedistributeurs, distributienetbeheerders en detailhandelaars in energie daarmee sterker gekoppeld aan de verkoop van energiediensten aan een zo groot mogelijk aantal afnemers dan aan de verkoop van zo veel mogelijk energie aan elke afnemer. Teneinde dezelfde marktvoorwaarden voor alle leveranciers van energiediensten te waarborgen, dienen de lidstaten ernaar te streven iedere concurrentievervalsing op dit terrein te vermijden; zij kunnen echter deze taak aan de nationale regelgever delegeren. (21) De lidstaten dienen, met volledige inachtneming van de nationale organisatie van marktdeelnemers in de energiesector en met het oog op de implementatie van energiediensten en de in deze richtlijn vastgelegde maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie, over de mogelijkheid te beschikken om de energiedistributeurs, distributienetbeheerders of detailhandelaars in energie of, in voorkomend geval, twee van deze of al deze marktdeelnemers, te verplichten dergelijke diensten te verlenen en aan dergelijke maatregelen deel te nemen. (22) Het gebruik van financieringsregelingen via derden is een innovatieve praktijk die gestimuleerd dient te worden. Met die regeling behoeft de begunstigde geen investeringskosten te maken door een deel van de financiële waarde van de door de investering van derden gerealiseerde energiebesparing te gebruiken om de investerings- en rentekosten van derden terug te betalen. (23) Teneinde ervoor te zorgen dat tarieven en andere regelingen voor net-gebonden energie een energie-efficiënt eindverbruik bevorderen, dienen niet te rechtvaardigen stimuleringsmaatregelen die aan het energievolume zijn gerelateerd, te worden ingetrokken. (24) De bevordering van de markt voor energiediensten kan met verscheidene middelen worden bereikt, waaronder niet-financiële. (25) Energiediensten, programma's ter verbetering van de energie-efficiëntie en andere maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie die worden uitgevoerd om de streefwaarde voor energiebesparing te bereiken, kunnen worden ondersteund en/of uitgevoerd via vrijwillige overeenkomsten tussen belanghebbenden en organen van de publieke sector die door de lidstaten worden aangewezen. (26) De vrijwillige overeenkomsten die vallen onder deze richtlijn dienen transparant te zijn en, in voorkomend geval, informatie over tenminste de volgende punten te bevatten: gekwantificeerde en gefaseerde doelstellingen, houden van toezicht en verslaglegging. (27) De motorbrandstof- en vervoerssector komt een belangrijke rol toe op het gebied van energie-efficiëntie en energiebesparingen. (28) Bij de vaststelling van maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie, dient rekening te worden gehouden met de efficiëntiewinst dankzij het wijdverbreide gebruik van kosteneffectieve technologische innovaties, zoals elektronische meteropneming. In de context van deze richtlijn worden onder concurrerend geprijsde individuele meters ook accurate calorimeters verstaan. (29) Om de eindverbruikers in staat te stellen met kennis van zaken beslissingen te nemen over zijn individueel energieverbruik, moet hem terzake een redelijke hoeveelheid informatie ter beschikking worden gesteld, samen met andere relevantie informatie zoals informatie over beschikbare maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie, vergelijkende eind¬verbruikersprofielen of objectieve technische specificaties van energieverbruikende apparaten, waaronder "factor vier"- of vergelijkbare apparaten. Er zij aan herinnerd dat een deel van deze informatie reeds op grond van artikel 3, lid 6 van Richtlijn 2003/54/EG aan eindafnemers ter beschikking moet worden gesteld. Bovendien moeten verbruikers er actief toe worden aangemoedigd hun meterstanden zelf regelmatig te controleren. (30) Alle soorten informatie in verband met energie-efficiëntie moeten in een geschikte vorm, onder meer via de facturering, op grote schaal onder de in aanmerking komende doelgroepen worden verspreid. Deze informatie kan omvatten: gegevens over over financiële en wettelijke kaders, communicatie- en promotiecampagnes alsmede een uitgebreide uitwisseling van informatie over optimale praktijken op alle niveaus. (31) Met de vaststelling van deze richtlijn worden alle materiële bepalingen van Richtlijn 93/76/EEG van de Raad van 13 september 1993 tot beperking van kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-efficiëntie (SAVE) (13) door andere communautaire wetgeving bestreken; Richtlijn 93/76/EEG dient derhalve te worden ingetrokken. (32) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de bevordering van energie-efficiëntie bij het eindgebruik en de ontwikkeling van een markt voor energiediensten, niet in voldoende mate door de lidstaten kunnen worden gerealiseerd en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 5 van het Verdrag, maatregelen nemen . Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (33) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I DOEL EN WERKINGSSFEER Artikel 1 Doel Het doel van deze richtlijn is de energie-efficiëntie bij het eindgebruik in de lidstaten op kosteneffectieve wijze te verbeteren door: Artikel 2 Werkingssfeer Deze richtlijn is van toepassing op Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: HOOFDSTUK II STREEFWAARDEN VOOR ENERGIEBESPARING Artikel 4 Algemene streefwaarde 1. De lidstaten stellen een algemene nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde van 9% vast, en streven ernaar die voor het negende toepassingsjaar van deze richtlijn te bereiken, die wordt verwezenlijkt door energiediensten en andere maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie. De lidstaten nemen kosteneffectieve, uitvoerbare en redelijke maatregelen die erop gericht zijn ertoe bij te dragen dat deze streefwaarde wordt bereikt. Deze nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde wordt vastgesteld en berekend volgens de in bijlage I vermelde bepalingen en methode. Voor de vergelijking van energiebesparingen en voor omrekening in een vergelijkbare eenheid worden de in bijlage II vermelde omrekeningsfactoren gebruikt, tenzij het gebruik van andere omrekeningsfactoren kan worden gerechtvaardigd. Voorbeelden van mogelijke maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie staan in bijlage III. Een algemeen kader voor meting en controle van de energiebesparing is weergegeven in bijlage IV. De nationale energiebesparing in verhouding tot de nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde wordt vanaf 1 januari 2008 gemeten. 2. Met het oog op het eerste actieplan voor energie-efficiëntie (APEE) dat overeenkomstig artikel 14 moet worden ingediend , stelt elke lidstaat een tussentijdse nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde op voor het derde toepassingsjaar van deze richtlijn en een overzicht van hun strategie met betrekking tot het bereiken van de tussentijdse en algemene streefwaarden . Deze tussentijdse streefwaarde is realistisch en spoort met de algemene nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde bedoeld in lid 1. De Commissie brengt een advies uit over de vraag of de tussentijdse nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde realistisch is en spoort met de algemene streefwaarde. 3. Elke lidstaat legt programma's en maatregelen vast ter verbetering van de energie-efficiëntie. 4. De lidstaten belasten een of meer nieuwe of bestaande instanties of agentschappen met het algehele toezicht en de verantwoordelijkheid voor de bewaking van het kader dat is opgezet in verband met de in lid 1 vermelde streefwaarde; deze organen controleren vervolgens de energiebesparingen ten gevolge van energiediensten en andere maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie, waaronder ook de bestaande nationale maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie, en brengen verslag uit over de resultaten. 5. Nadat de Commissie de eerste drie toepassingsjaren van deze richtlijn heeft geëvalueerd en hierover verslag heeft uitgebracht, gaat zij na of het wenselijk is een voorstel voor een richtlijn in te dienen teneinde de marktbenadering met het oog op de verbetering van de energie-efficiëntie door middel van "witte certificaten" verder te ontwikkelen. Artikel 5 Energie-efficiëntie bij eindgebruik in de publieke sector 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de publieke sector in het kader van deze richtlijn een voorbeeldrol vervult. Hiertoe geven zij tegenover burgers en/of bedrijven in voorkomende gevallen op doeltreffende wijze bekendheid aan de tot voorbeeld dienende rol en acties van de publieke sector. De lidstaten zorgen ervoor dat de publieke sector een of meer maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie neemt, en zich richt op kosteneffectieve maatregelen die de grootste energiebesparing in de kortst mogelijke tijd realiseren. Deze maatregelen worden op elk passend nationaal, regionaal en/of lokaal niveau genomen, en kunnen wetgevende initiatieven en/of vrijwillige overeenkomsten of andere regelingen met een vergelijkbaar effect omvatten. Onverminderd de nationale en communautaire wetgeving inzake overheidsopdrachten worden: De lidstaten vergemakkelijken en scheppen de mogelijkheden voor de uitwisseling van optimale praktijken tussen organen van de publieke sector, bijvoorbeeld over op energie-efficiëntie gerichte praktijken voor het plaatsen van overheidsopdrachten, zowel op nationaal als op internationaal niveau; daartoe werkt de in lid 2 bedoelde organisatie met de Commissie samen in verband met de uitwisseling van optimale praktijken zoals bedoeld in artikel 7, lid 3. 2. De lidstaten belasten een of meer nieuwe of bestaande organisaties met de administratieve, beheerstechnische en uitvoerende taken met betrekking tot de integratie van eisen inzake de verbetering van energie-efficiëntie, als bepaald in lid 1. Hierbij kan het gaan om dezelfde instanties of agentschappen van de publieke sector als die welke in artikel 4 , lid 4 , worden bedoeld. HOOFDSTUK III BEVORDERING VAN ENERGIE-EFFICIËNTIE BIJ HET EINDGEBRUIK EN ENERGIEDIENSTEN Artikel 6 Energiedistributeurs, distributienetbeheerders en detailhandelaars in energie 1. De lidstaten zorgen ervoor dat energiedistributeurs en/of distributienetbeheerders en detailhandelaars in energie: 2. De lidstaten: Hiertoe voorzien de vrijwillige overeenkomsten in duidelijke en ondubbelzinnige doelstellingen en toezichts- en verslagleggingsvoorschriften die gekoppeld zijn aan procedures die kunnen leiden tot herziene en/of extra maatregelen, wanneer de doelstellingen niet worden gehaald of waarschijnlijk niet zullen worden gehaald. Om transparantie te garanderen worden de vrijwillige overeenkomsten beschikbaar gesteld aan het publiek en gepubliceerd vóór de uitvoering ervan, voorzover de geldende bepalingen inzake het vertrouwelijke karakter dit mogelijk maken, en omvatten zij een verzoek aan de belanghebbenden om opmerkingen te formuleren. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat er voldoende stimulansen, eerlijke concurrentie en gelijke kansen zijn voor andere marktdeelnemers dan energiedistributeurs, distributienetbeheerders en detailhandelaars in energie - bv. leveranciers van energiediensten, installateurs van energieapparatuur, energie-adviseurs en energie-consultants - om onafhankelijk de energiediensten, energie-audits en de in lid 2, punt a), onder i) en ii ), omschreven maatregelen aan te bieden en te implementeren. 4. Krachtens de leden 2 en 3, kunnen de lidstaten distributienetbeheerders alleen verantwoordelijkheden opleggen indien daarbij de voorschriften inzake scheiding van de boekhouding van Richtlijn 2003/54/EG en Richtlijn 2003/55/EG in acht genomen worden. 5. Dit artikel wordt toegepast onverminderd de ontheffingen of vrijstellingen die worden verleend krachtens de Richtlijnen 2003/54/EG en 2003/55/EG. Artikel 7 Beschikbaarheid van informatie 1. De lidstaten zorgen ervoor dat informatie over mechanismen voor energie-efficiëntie en financiële en juridische kaders die worden vastgesteld ter verwezenlijking van de nationale indicatieve streefwaarde voor energiebesparing, transparant is en ruime verspreiding krijgt onder de betrokken marktdeelnemers. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de energie-efficiëntie bij het eindgebruik sterker wordt gestimuleerd. De lidstaten zorgen voor de geschikte randvoorwaarden en prikkels voor meer informatie- en adviesverstrekking door de marktdeelnemers aan de eindafnemers over energie-efficiëntie bij het eindgebruik. 3. De Commissie ziet erop toe dat informatie over optimale energiebesparingspraktijken in de lidstaten wordt uitgewisseld en ruime verspreiding vindt. Artikel 8 Beschikbaarheid van regelingen voor kwalificatie, erkenning en certificering De lidstaten zorgen ervoor, wanneer zij het nodig achten, dat adequate regelingen beschikbaar zijn voor kwalificaties, erkenning en/of certificering voor leveranciers van energiediensten die de in artikel 6, lid 2, punt a), onder i) en ii) , bedoelde energie-audits en/of maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie leveren, teneinde de technische deskundigheid, objectiviteit en betrouwbaarheid op een hoog niveau te handhaven. Artikel 9 Financiële instrumenten voor energiebesparing 1. Nationale wetgeving en regelgeving, behalve die welke duidelijk van fiscale aard is, die een onnodige of onevenredige belemmering of beperking vormt voor het gebruik van financiële instrumenten voor energiebesparing op de markt voor energiediensten of andere maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie, wordt door de lidstaten ingetrokken of gewijzigd. 2. De lidstaten stellen modelcontracten voor deze financiële instrumenten beschikbaar aan bestaande en potentiële afnemers van energiediensten en andere maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie in de publieke en private sector. Die contracten kunnen worden afgegeven door de instantie of het agentschap bedoeld in artikel 4 , lid 4 . Artikel 10 Tarieven en andere regelgeving inzake energie-efficiëntie van toepassing op netgebonden energie 1. De lidstaten zorgen ervoor dat stimulansen in de transmissie- en de distributietarieven die leiden tot een onnodige verhoging van de hoeveelheid gedistribueerde of getransporteerde energie, worden weggenomen. Overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2003/54/EG en artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2003/55/EG, mogen de lidstaten in dit verband verplichtingen inzake openbare dienstverlening op het gebied van energie-efficiëntie opleggen aan ondernemingen die respectievelijk in de gas- en elektriciteitssector actief zijn. 2. De lidstaten kunnen onderdelen van regelingen en tariefstructuren met een sociaal doel toestaan, mits de verstorende effecten voor het transport- en distributienet minimaal zijn en niet onevenredig zijn ten opzichte van het sociale doel. Artikel 11 Fondsen en financieringsmechanismen 1. Onverminderd de artikelen 87 en 88 van het Verdrag kunnen de lidstaten een of meer fondsen oprichten voor de subsidiëring van de levering van programma's ter verbetering van de energie-efficiëntie en van andere maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie en voor de stimulering van de ontwikkeling van een markt voor maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie. Deze maatregelen omvatten de stimulering van energie-audits, financiële instrumenten voor energiebesparing en, indien van toepassing, verbeterde meteropnemingstechnieken en transparante facturering. De fondsen zijn ook gericht op sectoren van eindverbruik met hogere transactiekosten en hogere risico's. 2. De fondsen kunnen na hun oprichting, subsidies, leningen, financiële garanties en/of andere vormen van financiering aanbieden waarmee resultaten worden gegarandeerd. 3. De fondsen staan open voor alle aanbieders van maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie, zoals leveranciers van energiediensten, onafhankelijke energie-adviseurs, energiedistributeurs, distributienetbeheerders, detailhandelaars in energie en installateurs. De lidstaten kunnen besluiten de fondsen open te stellen voor alle eindafnemers. Aanbestedingen of gelijkwaardige methoden die volledige transparantie garanderen worden met volledige inachtneming van de toepasselijke voorschriften inzake overheidsopdrachten uitgevoerd. De lidstaten zorgen ervoor dat deze fondsen een aanvulling vormen op en geen concurrentie opleveren voor commercieel gefinancierde maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie. Artikel 12 Energie-audits 1. De lidstaten zorgen ervoor dat regelingen voor efficiënte, kwalitatief hoogwaardige energie-audits die bedoeld zijn om mogelijke maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie te signaleren en die onafhankelijk worden uitgevoerd, beschikbaar zijn voor alle eindafnemers, inclusief kleinere huishoudelijke, commerciële en in het midden- en kleinbedrijf actieve industriële afnemers. 2. Marktsegmenten die hogere transactiekosten en niet-complexe inrichtingen hebben, kunnen worden bereikt door andere maatregelen zoals vragenlijsten en computerprogramma's die op het internet worden geplaatst en/of per post naar de afnemers worden gestuurd. Voor marktsegmenten waarin geen energie-audits in de handel verkocht worden, zorgen de lidstaten ervoor dat deze beschikbaar zijn, met inachtneming van artikel 11, lid 1. 3. Certificaten die in overeenstemming zijn met artikel 7 van Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (17) worden beschouwd als gelijkwaardig aan een energie-audit die voldoet aan de in de leden 1 en 2 van dit artikel vastgestelde eisen en als gelijkwaardig aan de energie-audit genoemd in bijlage VI, punt e) . Voorts worden audits die het resultaat zijn van regelingen gebaseerd op vrijwillige overeenkomsten tussen organisaties van belanghebbenden en een door de betrokken lidstaat aangewezen, gecontroleerd en gevolgd orgaan eveneens geacht te voldoen aan de in de leden 1 en 2, vermelde eisen. Artikel 13 Meteropneming en informatieve facturering van het energieverbruik 1. De lidstaten zorgen ervoor dat eindafnemers voor elektriciteit, aardgas, stadsverwarming en/of stadskoelingen en warm water voor huishoudelijke doeleinden, voorzover dit technisch mogelijk en financieel redelijk is en voorzover dit in verhouding staat tot de potentiële energiebesparingen, tegen concurrerende prijzen de beschikking krijgen over individuele meters die het actuele energieverbruik van de eindafnemer nauwkeurig weergeven en informatie geven over de tijd waarin sprake was van daadwerkelijk verbruik. Wanneer een bestaande meter wordt vervangen, worden deze individuele meters tegen concurrerende prijzen altijd ter beschikking gesteld, tenzij dit technisch onmogelijk is of niet kostenefficiënt in verhouding tot de geraamde potentiële besparingen op lange termijn. Wanneer een nieuwe aansluiting wordt gemaakt in een nieuw gebouw of in geval van een ingrijpende renovatie overeenkomstig Richtlijn 2002/91/EG, worden deze individuele meters tegen concurrerende prijzen altijd ter beschikking gesteld. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat, indien van toepassing, de facturering door energie-distributeurs, distributienetbeheerders en detailhandelaars in energie gebaseerd is op het actuele energieverbruik en in duidelijke en begrijpelijke taal gesteld is. De eindafnemer krijgt samen met de rekening de nodige informatie zodat hij over een volledig overzicht van de huidige energiekosten beschikt. De facturering op basis van het daadwerkelijke verbruik is frequent genoeg om de afnemers in staat te stellen hun eigen energieverbruik te regelen. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat, indien van toepassing, de energiedistributeurs, distributienetbeheerders of detailhandelaars in energie in of bij rekeningen, contracten, transacties en/of ontvangstbewijzen bij distributiestations in duidelijke en begrijpelijke taal de volgende informatie aan de eindafnemers beschikbaar stellen: HOOFDSTUK IV SLOTBEPALINGEN Artikel 14 Verslagen 1. De lidstaten die, ongeacht de reden, bij de inwerkingtreding van deze richtlijn voor het meten van energiebesparingen reeds gebruik maken van berekeningsmethoden die vergelijkbaar zijn met die van bijlage IV, kunnen bij de Commissie informatie indienen en daarbij, zo nodig, details verstrekken. Deze informatie wordt zo spoedig mogelijk ingediend, bij voorkeur uiterlijk … (18) . De informatie zal de Commissie in staat stellen naar behoren rekening te houden met de bestaande praktijken. 2. Uiterlijk op 30 juni 2007 dienen de lidstaten bij de Commissie een eerste actieplan voor energie-efficiëntie (APEE) in. Uiterlijk op 30 juni 2011 dienen de lidstaten bij de Commissie een tweede APEE in. Uiterlijk op 30 juni 2014 dienen de lidstaten bij de Commissie een derde APEE in. Alle APEE's bevatten een omschrijving van maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie die zijn gepland om de in artikel 4, leden 1 en 2, genoemde streefwaarden te bereiken, en te voldoen aan de bepalingen inzake de bedoelde voorbeeldrol van de publieke sector en de informatie- en adviesverstrekking aan de eindverbruiker, bedoeld in artikel 5, lid 1 respectievelijk 7, lid 2. Het tweede en het derde APEE: 3. Uiterlijk ... (19) publiceert de Commissie een impact- en kosten-batenanalyse waarin het verband tussen EU-normen, -regelingen, -beleid en -maatregelen op het gebied van energie-efficiëntie bij het eindgebruik wordt onderzocht. 4. De APEE's worden geëvalueerd overeenkomstig de in artikel 16, lid 2 bedoelde procedure. Het eerste APEE wordt voor 1 januari 2008 herzien. Het tweede APEE wordt voor 1 januari 2012 herzien. Het derde APEE wordt voor 1 januari 2015 herzien. 5. Op basis van de APEE's evalueert de Commissie in hoeverre de lidstaten vorderingen hebben geboekt bij het bereiken van hun nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde. De Commissie publiceert verslagen over de APEE's met haar conclusies, en wel : Deze verslagen bevatten informatie over aanverwant optreden op Europees niveau, inclusief informatie over bestaande en toekomstige regelgeving. Het verslag besteedt aandacht aan het benchmarking-systeem bedoeld in artikel 15, lid 4, wijst de beste praktijken aan, signaleert de gevallen waar de lidstaten en/of de Commissie niet voldoende vooruitgang boeken, en doet eventuele aanbevelingen. Na het tweede rapport worden, indien van toepassing en waar nodig, voorstellen voor aanvullende maatregelen bij het Europees Parlement en de Raad ingediend, waaronder een mogelijke verlenging van de toepassingsduur voor de streefwaarden. Indien het verslag concludeert dat onvoldoende vooruitgang is gemaakt bij het behalen van de nationale indicatieve streefwaarden, behandelen deze voorstellen het niveau en de aard van de streefwaarden. Artikel 15 Herziening en aanpassing van het kader 1. De in de bijlagen II, III, en IV vermelde waarden en berekeningsmethoden worden volgens de procedure van artikel 16, lid 2, aan de technische vooruitgang aangepast. 2. Voor 1 januari 2008 werkt de Commissie de punten 2 tot en met 6 van bijlage IV nader uit en vult zij die aan, volgens de procedure van artikel 16, lid 2, en met inachtneming van het algemeen kader bedoeld in bijlage IV. 3. Voor 1 januari 2012 besluit de Commissie, volgens de procedure van artikel 16, lid 2, tot een verhoging van het percentage van geharmoniseerde bottom-up-berekeningen dat in de in bijlage IV, punt 1, bedoelde geharmoniseerde berekeningsmethode wordt gehanteerd, onverminderd de regelingen in de lidstaten die reeds een hoger percentage kennen. Het nieuwe geharmoniseerde berekeningsmodel met een aanzienlijk hoger percentage van bottom-up-berekeningen wordt voor het eerst gebruikt vanaf 1 januari 2012. Waar mogelijk en doenlijk, wordt voor het meten van de totale besparing over de gehele periode van toepassing van de richtlijn het geharmoniseerde berekeningsmodel gebruikt, onverminderd de regelingen in die lidstaten die reeds een hoger percentage bottom-up-berekeningen gebruiken. 4. Tegen 30 juni 2008 werkt de Commissie volgens de in artikel 16, lid 2 bedoelde procedure een reeks geharmoniseerde energieefficiëntie-indicatoren uit en daarop gebaseerde benchmarks, rekening houdende met beschikbare gegevens of gegevens die op kostenefficiënte wijze voor elke lidstaat kunnen worden verzameld. Voor het uitwerken van deze geharmoniseerde energieefficiëntie-indicatoren en benchmarks gebruikt de Commissie de indicatieve lijst in bijlage V als leidraad. De lidstaten verwerken deze indicatoren en benchmarks geleidelijk in de statistische gegevens van hun APEE'S, zoals bedoeld in artikel 14, en gebruiken deze als een van de instrumenten waarover zij beschikken bij hun beslissing omtrent toekomstige prioriteitsgebieden in hun APEE's. De Commissie legt aan het Europees Parlement en de Raad uiterlijk ... (20) een verslag voor over de vorderingen die bij het vastleggen van de indicatoren en benchmarks zijn geboekt. Artikel 16 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 17 Intrekking Richtlijn 93/76/EEG wordt ingetrokken. Artikel 18 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden binnen ... (21) , met uitzondering van de bepalingen van artikel 14, leden 1, 2 en 4, die uiterlijk op ... (22) * moeten zijn omgezet. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 19 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 20 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Methode voor de berekening van de nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde De methode die wordt gebruikt voor de berekening van de in artikel 4 genoemde nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde is de volgende: 1. De lidstaten berekenen het gemiddeld jaarlijks verbruik aan de hand van het jaarlijkse binnenlandse energie-eindverbruik voor de onder deze richtlijn vallende energiegebruikers voor de recentste periode van vijf jaar voorafgaand aan de tenuitvoerlegging van deze richtlijn waarvoor officiële gegevens beschikbaar zijn. Het energie-eindverbruik behelst de gedistribueerde of aan de eindafnemers verkochte energie gedurende deze vijf jaar , zonder aanpassing voor graaddagen, structurele veranderingen of wijzigingen van de productie. Aan de hand van dit gemiddeld jaarlijks verbruik wordt de nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarden eenmalig berekend en wordt de daaruit voortvloeiende absolute hoeveelheid te besparen energie toegepast voor de volledige looptijd van deze richtlijn. De nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde: Deze methode voor het meten van energiebesparing zorgt ervoor dat de door de richtlijn voorgeschreven totale energiebesparing een vaste hoeveelheid is, en dus los staat van toekomstige groei van het BBP en van toekomstige stijgingen van het energieverbruik. 2. De nationale indicatieve energiebesparingsstreefwaarde wordt uitgedrukt in absolute termen in GWh (Gigawattuur) of equivalent, berekend overeenkomstig bijlage II. 3. Bij de berekening van de jaarlijkse energiebesparing mogen energiebesparingen die in een bepaald jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn gerealiseerd zijn en die resulteren uit maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie die in een voorafgaand jaar (niet eerder dan 1995) zijn getroffen en een duurzaam effect hebben, worden meegerekend. In bepaalde gevallen, wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen, mogen maatregelen worden meegerekend die voor 1995 maar niet eerder dan 1991 zijn getroffen. Maatregelen van technologische aard moeten ofwel worden aangepast aan eventuele nieuwe technische ontwikkelingen, ofwel worden getoetst aan de benchmark voor zulke maatregelen. De Commissie verschaft richtsnoeren voor de wijze waarop het effect van zulke maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie kan worden gemeten of geschat, uitgaande van bestaande gemeenschapswetgeving zoals Richtlijn 2004/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake de bevordering van warmtekrachtkoppeling op basis van de vraag naar nuttige warmte binnen de interne energiemarkt (23) en Richtlijn 2002/91/EG. In elk geval moeten de resulterende energiebesparingen meetbaar en controleerbaar of raambaar zijn, in overeenstemming met het algemene kader van bijlage IV. BIJLAGE II Energie-inhoud van geselecteerde brandstoffen voor het eindgebruik - omzettingstabel (24) Energiedrager kJ (NCV) kgoe (NCV) kWh (NCV) 1 kg cokes 28500 0.676 7.917 1 kg steenkool 17200 - 30700 0.411 - 0.733 4.778 - 8.528 1 kg geperste bruinkool 20000 0.478 5.556 1 kg zwart ligniet 10500 - 21000 0.251 - 0.502 2.917 - 5.833 1 kg bruinkool 5600 - 10500 0.134 - 0.251 1.556 - 2.917 1 kg olieleisteen 8000 - 9000 0.191 - 0.215 2.222 - 2.500 1 kg turf 7800 - 13800 0.186 - 0.330 2.167 - 3.833 1 kg turfbriketten 16000 - 16800 0.382 - 0.401 4.444 - 4.667 1 kg zware stookolie 40000 0.955 11.111 1 kg gasolie 42300 1.010 11.750 1 kg benzine 44000 1.051 12.222 1 kg paraffine 40000 0.955 11.111 1 kg LPG 46000 1.099 12.778 1 kg aardgas (25) 47200 1.126 13.10 1 kg LNG 45190 1.079 12.553 1 kg hout (25% vochtigheidsgraad) (26) 13800 0.330 3.833 1 kg pellets/houtbriketten 16800 0.401 4.667 1 kg afval 7400 - 10700 0.177 - 0.256 2.056 - 2.972 1 MJ afgeleide warmte 1000 0.024 0.278 1 kWh elektrische energie 3600 0.086 1 (27) BIJLAGE III Indicatieve lijst van voorbeelden van mogelijke maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie In deze bijlage worden voorbeelden gegeven van gebieden waarop programma's en andere maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie in de context van artikel 4 kunnen worden ontwikkeld en uitgevoerd. Om te kunnen worden meegeteld moeten deze maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie resulteren in energiebesparingen die duidelijk meetbaar en controleerbaar of raambaar zijn volgens de richtsnoeren in bijlage IV, en hun effect op energiebesparingen mag niet reeds meegerekend zijn in andere specifieke maatregelen. De volgende lijsten zijn niet limitatief maar bedoeld als richtsnoer. Voorbeelden van mogelijke maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie: Huisvesting en tertiaire sector Industriële sector Vervoerssector Sectoroverschrijdende maatregelen Horizontale maatregelen BIJLAGE IV Algemeen kader voor de meting en controle van de energiebesparing 1. Energiebesparingsmetingen en -berekeningen en hun normalisatie 1.1 Meten van de energiebesparing Algemeen Bij het meten van de verwezenlijkte energiebesparing als omschreven in artikel 4 wordt, ten einde de algehele verbetering van de energie-efficiëntie vast te leggen en het effect van de afzonderlijke maatregelen na te gaan, een geharmoniseerd berekeningsmodel met een combinatie van top-down- en bottom-up-berekeningsmethoden gebruikt om de jaarlijkse verbetering van de energie-efficiëntie te meten ten behoeve van de in artikel 14 bedoelde APEE's. Bij het ontwikkelen van een geharmoniseerd berekeningsmodel overeenkomstig artikel 15, lid 2, gebruikt het comité, voorzover mogelijk, gegevens die al routinematig door Eurostat en/of de nationale bureaus voor de statistiek worden verstrekt. Top-down-berekeningen Een top-down-berekeningsmethode houdt in dat de omvang van de energiebesparing wordt berekend door de nationale of de op grotere schaal geaggregeerde sectorale niveaus van energiebesparingen als uitgangspunt te nemen. De jaarlijkse gegevens worden dan aangepast voor externe factoren zoals graaddagen, structurele veranderingen, productmix enz. om tot een maatstaf te komen die een goede indicatie geeft van de totale verbetering van de energie-efficiëntie, als omschreven in punt 1.2. Deze methode levert geen gedetailleerde exacte metingen op en legt ook geen oorzakelijk verband bloot tussen de maatregelen en de daaruit voortvloeiende energiebesparingen. Het is gewoonlijk echter een eenvoudiger en minder kostbare methode (vaak bestempeld als "energie-efficiëntie-indicator", omdat ze een idee geeft van de ontwikkelingen). Bij het ontwikkelen van de top-down-berekeningsmethode die in dit geharmoniseerde berekeningsmodel wordt gebruikt, baseert het comité zijn werkzaamheden zoveel mogelijk op bestaande methodes zoals het ODEX-model (28) . Bottom-up-berekeningen Voor 1 januari 2008 ontwikkelt de Commissie een geharmoniseerd bottom-up-model. Dit model moet een peil van tussen 20 en 30% van het jaarlijkse binnenlandse energie-eindverbruik dekken voor de sectoren die onder de werkingssfeer van de richtlijn vallen, met inachtneming van de hieronder in de punten (a), (b) en (c) genoemde factoren. Tot 1 januari 2012 blijft de Commissie dit geharmoniseerde bottom-up-model ontwikkelen, dat een aanzienlijk hoger peil van het jaarlijkse binnenlandse energie-eindverbruik moet dekken voor de sectoren die onder de werkingssfeer van de richtlijn vallen, met inachtneming van de hieronder in de punten (a), (b) en (c) genoemde factoren. Bij de ontwikkeling van het geharmoniseerde bottom-up-model houdt de Commissie rekening met de volgende factoren en motiveert zij haar besluit overeenkomstig: De lidstaten die dat wensen, kunnen naast het door het geharmoniseerde bottom-up-model voorgeschreven deel, nog meer bottom-up-metingen toepassen nadat de Commissie daarmee heeft ingestemd overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 16, lid 2, en op basis van een beschrijving van de door de betrokken lidstaat voorgestelde methode. Een bottom-up-berekeningsmethode houdt in dat de energiebesparing die wordt bereikt door toepassing van een specifieke maatregel ter verbetering van de energie-efficiëntie wordt gemeten in kilowattuur (kWh), in Joule (J) of in kilogram aardolie-equivalent (kgoe) en wordt samengeteld met de energiebesparingsresultaten van andere specifieke maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie De in artikel 4, lid 4 , bedoelde instanties of agentschappen moeten voorkomen dat energiebesparingen ten gevolge van een combinatie van maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie (waaronder mechanismen) dubbel worden geteld. Voor de bottom-up-berekeningsmethode kunnen de in de punten 2.1 en 2.2 bedoelde gegevens en methoden worden gebruikt. Indien voor bepaalde sectoren geen bottom-up-berekeningen beschikbaar zijn, kunnen in de rapporten aan de Commissie top-down-indicatoren of een combinatie van top-down- en bottom-up-berekeningen worden gebruikt, met instemming van de Commissie, overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 16, lid 2. Wanneer zij in de context van het in artikel 14, lid 2, genoemde eerste APEE een verzoek beoordeelt, legt de Commissie de passende soepelheid aan de dag. Er zullen bepaalde top-down-berekeningen nodig zijn om de invloed te meten van de na 1995 (en in sommige gevallen 1991) uitgevoerde, maar nog steeds effect sorterende maatregelen. 1.2 Hoe de meting van energiebesparing moet worden genormaliseerd De hoeveelheid bespaarde energie wordt vastgesteld door de meting en/of raming van het verbruik voor en ná toepassing van de maatregel, onder toepassing van aanpassingen en normalisatie om rekening te houden met eventuele externe omstandigheden die het energieverbruik gewoonlijk beïnvloeden. Omstandigheden die het energieverbruik gewoonlijk beïnvloeden kunnen ook in de tijd variëren. Dergelijke omstandigheden kunnen het waarschijnlijke effect zijn van één of meerdere plausibele factoren zoals: 2. Gegevens en methoden die kunnen worden gebruikt (meetbaarheid) Er bestaan diverse methoden om gegevens in te zamelen die dienen om de energiebesparing te meten en/of te ramen. Op het tijdstip dat een energiedienst of een maatregel ter verbetering van de energie-efficiëntie wordt geëvalueerd, zal het vaak niet mogelijk zijn om alleen op metingen te vertrouwen. Daarom wordt een onderscheid gemaakt tussen methoden om de energiebesparing te meten en methoden om die te ramen, waarbij dat laatste het meest gebruikelijk is. 2.1 Op metingen gebaseerde gegevens en methoden Facturen van distributiemaatschappijen of detailhandelaars De op meteropneming gebaseerde facturen kunnen de basis vormen voor de meting gedurende een representatieve periode vóór de invoering van de maatregel ter verbetering van de energie-efficiëntie. Deze facturen kunnen dan worden vergeleken met de op meteropneming gebaseerde facturen betreffende de periode na de invoering en het gebruik van die maatregel, eveneens gedurende een representatieve periode. De resultaten moeten zo mogelijk worden vergeleken met die van een controlegroep (geen deelnemende groep) of anders worden genormaliseerd als omschreven in punt 1.2 van deze bijlage. Verkoopgegevens voor energie Het verbruik van de verschillende soorten energie (b.v. elektriciteit, gas, stookolie) kan worden gemeten door de verkoopgegevens van de verdeler of detailhandelaar in een periode vóór de invoering van de maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie te vergelijken met de verkoopgegevens in de periode na die invoering. Daarbij kan een controlegroep worden gebruikt of kunnen de gegevens worden genormaliseerd. Verkoopgegevens voor uitrusting en apparatuur De prestaties van uitrusting en apparaten kunnen worden berekend op basis van direct van de fabrikant verkregen informatie. Gegevens over de verkoop van uitrusting en apparaten kunnen over het algemeen worden verkregen bij de detailhandelaars. Ook speciale studies en metingen kunnen worden uitgevoerd. Om de omvang van de energiebesparing te bepalen, kunnen de beschikbare gegevens worden vergeleken met de verkoopcijfers. Als deze methode wordt gebruikt, moet een correctie worden aangebracht voor wijzigingen in het gebruik van de uitrusting en apparatuur. Laadgegevens met betrekking tot het eindgebruik Het energiegebruik van een gebouw of inrichting kan volledig worden gemonitord om de energievraag vóór en na de invoering van een maatregel ter verbetering van de energie-efficiëntie te registreren. Belangrijke relevante factoren (bv. productieproces, speciale apparatuur, verwarmingsinstallaties) kunnen meer in detail worden gemeten. 2.2 Op ramingen gebaseerde gegevens en methoden Eenvoudige technische ramingsmethode, zonder inspectie Berekening volgens een eenvoudige technische ramingsmethode zonder inspectie ter plaatse is de meest gebruikelijke methode om gegevens te verkrijgen voor het meten van vermeende energiebesparingen. De gegevens kunnen worden geraamd met gebruikmaking van technische principes, zonder gebruik van ter plaatse ingewonnen gegevens, maar met behulp van aannamen die gebaseerd zijn op de specificaties van de apparatuur, prestatiekenmerken, gebruiksinstructies voor uitgevoerde maatregelen en statistieken. Verfijnde technische ramingsmethode, met inspectie Energiegegevens kunnen worden berekend op basis van de informatie die door een externe deskundige wordt verkregen gedurende een audit van, of ander type bezoek aan, een of meer gerichte locaties. Op deze basis kunnen meer verfijnde algoritmen/simulatiemodellen worden ontwikkeld en toegepast op een groter aantal locaties (bv. gebouwen, inrichtingen, voertuigen). Dit soort meting kan vaak worden gebruikt in aanvulling op en ter ijking van de eenvoudige technische ramingsmethode. 3. Hoe onzekerheden in te calculeren Alle in punt 2 vermelde methoden kunnen een bepaalde onzekerheid inhouden. Die onzekerheid kan het gevolg zijn van (29) : Onzekerheid kan ook voortvloeien uit bepaalde geplande of ongeplande aannamen, die in het algemeen verbonden zijn met schattingen, bepalingen en/of het gebruik van technische gegevens. De fouten in kwestie houden ook verband met het gekozen dataverzamelingssysteem als geschetst onder de punten 2.1 en 2.2. Het is dan ook aanbevelenswaardig de desbetreffende onzekerheid nader te specificeren. De lidstaten mogen ervoor kiezen om, wanneer zij verslag uitbrengen over de in deze richtlijn omschreven streefwaarden, de methode van gekwantificeerde onzekerheid te hanteren. Die gekwantificeerde onzekerheid wordt dan op een statistisch betekenisvolle wijze uitgedrukt, waarbij zowel de nauwkeurigheid als het betrouwbaarheidsniveau wordt aangegeven. Bijvoorbeeld: "De kwantificeerbare fout bedraagt ± 20% met 90% betrouwbaarheid". Als de methode van de gekwantificeerde onzekerheid wordt gebruikt, houden de lidstaten er ook rekening mee dat het niveau van onzekerheid dat bij de berekening van de energiebesparing kan worden aanvaard, een afgeleide is van het energiebesparingsniveau en van de kosteneffectiviteit van vermindering van de onzekerheid. 4. Looptijd van maatregelen ter verbetering van energie-efficiëntie in bottom-up-berekeningen Sommige maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie hebben een looptijd van decennia, andere duren korter. De onderstaande lijst bevat enkele voorbeelden van de gemiddelde looptijd van maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie: Isolatie van zolders particuliere woningen 30 jaar Isolatie van spouwmuren - particuliere woningen 40 jaar Beglazing E- tot C-kwaliteit (in m²) 20 jaar Boilers B- tot A-kwaliteit 15 jaar Bedieningssystemen verwarming - modernisering door vervanging boilers 15 jaar CFL's - detailhandel 16 jaar Bron: Energy Efficiency Commitment 2005 - 2008, UK Om ervoor te zorgen dat alle lidstaten dezelfde looptijd voor soortgelijke maatregelen hanteren, zullen deze op Europees niveau worden geharmoniseerd. De Commissie, bijgestaan door het krachtens artikel 16 ingestelde Comité, vervangt derhalve uiterlijk ... (30) , de bovengenoemde lijst door een overeengekomen voorlopige lijst met de gemiddelde looptijd van de verschillende maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie. 5. Hoe om te gaan met multiplicatoreffecten van energiebesparing en hoe te voorkomen dat bij gemengde top-down- en bottom-up-berekeningsmethoden dubbel wordt geteld De toepassing van een maatregel ter verbetering van de energie-efficiëntie, bv. warmwaterketel en isolatie van de leidingen in een gebouw, of een andere maatregel met een vergelijkbaar effect, kan in de toekomst leiden tot multiplicatoreffecten op de markt, wat betekent dat de markt een maatregel automatisch zal uitvoeren zonder inmenging van de instanties of agentschappen bedoeld in artikel 4, lid 4 , of een particuliere leverancier van energiediensten. Een maatregel met een potentieel multiplicatoreffect zou in de meeste gevallen kosteneffectiever zijn dan maatregelen die regelmatig moeten worden herhaald. De lidstaten ramen het energiebesparingspotentieel van dergelijke maatregelen, inclusief hun multiplicatoreffect, en gaan het totale effect na in een ex-post evaluatie met in voorkomend geval gebruik van indicatoren. Bij de evaluatie van horizontale maatregelen kan gebruik worden gemaakt van energie-efficiëntie-indicatoren, mits het mogelijk is de trendontwikkeling daarvan, die zonder de horizontale maatregelen zou zijn opgetreden, te bepalen. Het moet daarbij echter grotendeels mogelijk zijn dubbeltellingen met besparingen als gevolg van gerichte energie-efficiëntieprogramma's, energiediensten en andere beleidsinstrumenten zoveel mogelijk uit te sluiten. Dit geldt met name bij energie- of CO 2 -belastingen en voorlichtingscampagnes. Er zullen correcties worden aangebracht voor het dubbel tellen van energiebesparing. Het gebruik van matrixen om het totale effect van maatregelen te ramen wordt aangemoedigd. Een potentiële energiebesparing die zich voordoet na de doelperiode wordt niet in aanmerking genomen wanneer de lidstaten verslag uitbrengen over de in artikel 4 vermelde algemene streefwaarde. Maatregelen die markteffecten op de lange termijn stimuleren moeten in elk geval worden aangemoedigd, en maatregelen die reeds hebben geleid tot energiebesparing met een multiplicatoreffect moeten in aanmerking worden genomen bij het uitbrengen van een verslag over de in artikel 4 vermelde streefwaarden, mits zij kunnen worden gemeten en gecontroleerd met gebruikmaking van de in deze bijlage verstrekte richtsnoeren. 6. Hoe de energiebesparing te controleren Als dit kosteneffectief en noodzakelijk wordt geacht, moet de energiebesparing die dankzij een specifieke energiedienst of een andere maatregel ter verbetering van de energie-efficiëntie wordt bereikt, worden gecontroleerd door een derde partij. Dit kan gebeuren door onafhankelijke consultants, leveranciers van energiediensten of andere marktdeelnemers. De in artikel 4, lid 4 , bedoelde instanties of agentschappen van de lidstaten kunnen op dit gebied nadere instructies geven. Bronnen: A European Ex-post Evaluation Guidebook for DSM and EE Service Programmes; IEA, INDEEP database; IPMVP, Volume 1 (Versie maart 2002). BIJLAGE V Indicatieve lijst van markten en deelmarkten voor energieomzetting waarvoor benchmarks kunnen worden uitgewerkt 1. Markt voor huishoudelijke apparaten/informatietechniek en verlichting: 1. 1 keukenapparatuur (witgoed) 1. 2 amusements-/informatietechniek 1. 3 verlichting 2. Markt voor huisverwarmingstechniek: 2. 1 verwarming 2. 2 warmwatervoorziening 2. 3 klimatisering 2. 4 ventilatie 2. 5 warmteisolatie 2. 6 vensters 3. Markt voor industriële ovens 4. Markt voor motoraandrijving in de industrie 5. Markt voor openbare inrichtingen 5. 1 scholen/openbaar bestuur 5. 2 ziekenhuizen 5. 3 zwembaden 5. 4 straatverlichting 6. Markt voor vervoerdiensten BIJLAGE VI Lijst van in aanmerking komende maatregelen voor energie-efficiëntie bij overheidsopdrachten Onverminderd de nationale en communautaire wetgeving op de overheidsopdrachten, zorgen de lidstaten ervoor dat de publieke sector in het kader van de voorbeeldrol van de publieke sector bedoeld in artikel 5, ten minste twee voorschriften toepast uit de volgende lijst: Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, en met name op artikel 272, lid 4, voorlaatste alinea daarvan, – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 177 daarvan, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, definitief vastgesteld op 16 december 2004 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 8/2005 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, ingediend door de Commissie op 5 oktober 2005 (SEC(2005)1226), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 8/2005, opgesteld door de Raad op 1 december 2005 (14861/2005 – C6-0412/2005), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0397/2005 ), A. overwegende dat de Commissie in haar nota van 16 november 2005 haar op 5 oktober 2005 oorspronkelijk ingediende voorstel voor het voorontwerp van gewijzigde begroting (VOGB) nr. 8/2005 aanzienlijk heeft gewijzigd, B. overwegende dat, in tegenstelling tot het oorspronkelijke voorstel, in de definitieve versie van het VOGB nr. 8/2005, zoals gewijzigd door de Commissie, niet meer wordt verzocht om verhoging van de betalingskredieten voor rubriek 2, C. overwegende dat de goedkeuring van de herziene versie van VOGB nr. 8/2005 zou leiden tot een vermindering met 3 868 434 942 EUR van de bijdrage van de lidstaten aan de begroting 2005 op basis van het BNI, 1. keurt het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 8/2005 van de Raad ongewijzigd goed; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0253 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0191/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0334/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten met betrekking tot bepaalde termijnen (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de Richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad (4) voert een allesomvattend regelgevingskader in om te garanderen dat de uitvoering van transacties van beleggers aan de hoogste normen beantwoordt. (2) Richtlijn 2004/39/EG bepaalt dat de lidstaten uiterlijk op 30 april 2006 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen moeten vaststellen om aan die richtlijn te voldoen. Om een uniforme toepassing in de lidstaten te garanderen, moet een groot aantal complexe bepalingen van de desbetreffende richtlijn worden aangevuld met uitvoeringsmaatregelen die door de Commissie dienen te worden vastgesteld tijdens de periode waarbinnen de lidstaten de richtlijn in nationaal recht moeten omzetten. Aangezien de lidstaten hun nationale wetten pas volledig kunnen opstellen en in definitieve vorm kunnen gieten wanneer duidelijkheid bestaat over de inhoud van de uitvoeringsmaatregelen, kunnen zij moeite hebben om de huidige omzettingstermijn in acht te nemen. (3) Beleggingsondernemingen en andere gereglementeerde entiteiten kunnen zich verplicht zien nieuwe informatietechnologiesystemen, nieuwe organisatiestructuren en nieuwe procedures voor het rapporteren en het bijhouden van gegevens in te voeren, dan wel bestaande systemen en werkwijzen ingrijpend te wijzigen teneinde aan de vereisten van Richtlijn 2004/39/EG en van de nationale uitvoeringswetgeving te voldoen. Dit is alleen mogelijk wanneer de inhoud van zowel de door de Commissie vast te stellen uitvoeringsmaatregelen als de nationale wetgeving tot omzetting van de richtlijn definitief vaststaan. (4) Opdat Richtlijn 2004/39/EG ten volle effect sorteert, is het tevens noodzakelijk dat de richtlijn en de uitvoeringsmaatregelen daarvan gelijktijdig in nationaal recht worden omgezet of rechtstreeks toepasselijk zijn in de lidstaten. (5) Het is bijgevolg aangewezen de termijn waarbinnen de lidstaten Richtlijn 2004/39/EG in nationaal recht moeten omzetten te verlengen. Ook de termijn waarbinnen beleggingsondernemingen en kredietinstellingen aan de nieuwe vereisten moeten voldoen, dient te worden verlengd tot na de volledige omzetting van de richtlijn in nationaal recht door de lidstaten. (6) Gezien de wisselwerking tussen de diverse bepalingen van Richtlijn 2004/39/EG verdient het aanbeveling dat elke eventuele termijnverlenging geldt voor alle bepalingen van deze richtlijn. Elk eventueel uitstel van de omzettings- en de toepassingsdatum moet in verhouding staan tot en mag niet verder gaan dan de behoeften van de lidstaten en de gereglementeerde entiteiten. Om elke vorm van fragmentatie te vermijden die de goede werking van de interne effectenmarkt zou kunnen belemmeren, dienen de lidstaten de bepalingen van Richtlijn 2004/39/EG vanaf hetzelfde tijdstip toe te passen. (7) Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 5 februari 2002 (5) over de tenuitvoerlegging van de financiële-dienstenwetgeving de wens uitgesproken dat het Parlement en de Raad in gelijke mate betrokken worden bij het toezicht op de wijze waarop de Commissie zich van haar uitvoerende bevoegdheden kwijt, teneinde de wetgevingsbevoegdheden van het Parlement ingevolge artikel 251 van het Verdrag tot gelding te laten komen. De voorzitter van de Commissie heeft dit verzoek gesteund in een plechtige verklaring die hij op dezelfde dag ten overstaan van het Parlement heeft afgelegd. Op 11 december 2002 heeft de Commissie wijzigingen voorgesteld op Besluit 1999/468/EG (6) ( COM(2002)0719 ), en diende vervolgens een gewijzigd voorstel in op 22 april 2004 ( COM(2004)0324 ). Het Europees Parlement is van mening dat zijn wetgevingsperogatieven in dit voorstel niet worden gegarandeerd. Het Europees Parlement is van opvatting dat het Europees Parlement en de Raad de kans zouden moeten hebben de toekenning van uitvoerende bevoegdheden aan de Commissie binnen een bepaalde termijn te evalueren. Daarom is het wenselijk dat de termijn waarbinnen de Commissie uitvoeringsmaatregelen kan nemen, wordt beperkt. (8) Het Europees Parlement dient over een termijn van drie maanden te beschikken, te rekenen vanaf de eerste indiening van ontwerpamendementen en -uitvoeringsmaatregelen, om deze te bestuderen en advies uit te brengen. In urgente en naar behoren gemotiveerde gevallen moet deze termijn echter ingekort kunnen worden. Indien binnen die termijn door het Europees Parlement een resolutie wordt aangenomen, moet de Commissie de ontwerpamendementen of -maatregelen opnieuw onderzoeken. (9) Er zijn verdere overeenkomstige wijzigingen noodzakelijk om de data van de intrekking van Richtlijn 93/22/EEG en van de in Richtlijn 2004/39/EG vervatte overgangsbepalingen naar later te verschuiven en het tijdsbestek waarbinnen de Commissie haar verslagen moet indienen te verruimen. (10) Wegens de verschuiving in tijd tussen de datum waarop de lidstaten Richtlijn 2004/39/EG in nationaal recht moeten hebben omgezet, en de datum met ingang waarvan de beleggingsondernemingen en kredietinstellingen aan de nieuwe vereisten moeten voldoen, zullen de bepalingen van Richtlijn 2004/39/EG buiten toepassing blijven tot 1 november 2007; daarom is het gepast dat Richtlijn 93/22/EEG per 1 november 2007 wordt ingetrokken. (11) Richtlijn 2004/39/EG dient bijgevolg dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 2004/39/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) Overweging 69 wordt vervangen door: (69) Het Europees Parlement dient over een termijn van drie maanden te beschikken, te rekenen vanaf de eerste indiening van ontwerpamendementen en -uitvoeringsmaatregelen, om deze te bestuderen en advies uit te brengen. In urgente en naar behoren gemotiveerde gevallen kan deze termijn echter worden ingekort. Indien binnen die termijn door het Europees Parlement een resolutie wordt aangenomen, moet de Commissie de ontwerpamendementen of -maatregelen opnieuw onderzoeken. 2) Artikel 64 wordt als volgt gewijzigd: a) een nieuw lid 2 bis wordt ingevoegd: 2 bis. De vastgestelde uitvoeringsmaatregelen mogen de essentiële bepalingen van deze richtlijn niet wijzigen. b) lid 3 wordt vervangen door: 3. Onverminderd de reeds vastgestelde uitvoeringsmaatregelen wordt uiterlijk op 1 april 2008 de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn die volgens de in lid 2 bedoelde procedure de vaststelling vereisen van technische voorschriften, wijzigingen en besluiten, opgeschort. Op voorstel van de Commissie kunnen het Europees Parlement en de Raad de desbetreffende bepalingen volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag verlengen, maar daartoe dienen zij die bepalingen vóór de hierboven genoemde datum opnieuw te bezien. 3) Artikel 65 wordt als volgt gewijzigd: 5) In artikel 70 wordt de eerste alinea vervangen door : De lidstaten stellen uiterlijk op 31 januari 2007 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 1 november 2007. 6) In artikel 71 worden de leden 1 tot en met 5 vervangen door : Beleggingsondernemingen die reeds vóór 1 november 2007 in hun lidstaat van herkomst over een vergunning beschikten om beleggingsdiensten te verrichten, worden geacht over een vergunning in de zin van deze richtlijn te beschikken wanneer volgens de in deze lidstaat vigerende wetgeving de toegang tot die werkzaamheden onderworpen is aan voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die welke in de artikelen 9 tot en met 14 zijn omschreven. 2. Een gereglementeerde markt of een marktexploitant die reeds vóór 1 november 2007 in zijn lidstaat van herkomst over een vergunning beschikte, wordt geacht over een vergunning in de zin van deze richtlijn te beschikken wanneer de gereglementeerde markt, of de marktexploitant (al naargelang het geval) volgens de in deze lidstaat vigerende wetgeving moet voldoen aan voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die welke bij Titel III worden opgelegd. 3. Verbonden agenten die reeds vóór 1 november 2007 in een openbaar register waren ingeschreven, worden geacht in de zin van deze richtlijn in een openbaar register te zijn ingeschreven indien de verbonden agenten volgens de in deze lidstaat vigerende wetgeving moeten voldoen aan voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die welke bij artikel 23 worden opgelegd. 4. Vóór de datum van 1 november 2007 doorgegeven informatie voor de toepassing van de artikelen 17, 18 of 30 van Richtlijn 93/22/EEG wordt geacht te zijn doorgegeven voor de toepassing van de artikelen 31 en 32 van deze richtlijn. 5. Een bestaand systeem dat valt onder de definitie van een MTF en wordt geëxploiteerd door een marktexploitant van een gereglementeerde markt, ontvangt op verzoek van de marktexploitant van de gereglementeerde markt een vergunning als MTF, mits het voldoet aan voorschriften die gelijkwaardig zijn aan de voorschriften in deze richtlijn voor de vergunningverlening en exploitatie van MTF's en mits het desbetreffende verzoek binnen achttien maanden na de datum van 1 november 2007 wordt ingediend. Artikel 2 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 januari 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede. Zij zullen die bepalingen vanaf 1 november 2007 toepassen. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0173 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 61, onder c) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0006/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0240/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 61, onder c), Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De Gemeenschap heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te handhaven en te ontwikkelen waarin het vrije verkeer van personen is gewaarborgd. Met het oog daarop moet de Gemeenschap onder meer de maatregelen op het gebied van de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken nemen die nodig zijn voor de goede werking van de interne markt. (2) De Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999 heeft de Raad en de Commissie verzocht nieuwe wetgeving uit te werken betreffende kwesties die een soepele justitiële samenwerking en een betere toegang tot het recht bevorderen, en heeft in deze context uitdrukkelijk verwezen naar het betalingsbevel. (3) Op 30 november 2000 heeft de Raad een gezamenlijk programma van de Commissie en de Raad aangenomen betreffende maatregelen voor de uitvoering van het beginsel van wederzijdse erkenning van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (4) . Dit programma voorziet in de mogelijkheid om in de Gemeenschap een specifieke, eenvormige of geharmoniseerde procedure in te voeren om op bepaalde gebieden, waaronder dat van de niet-betwiste schuldvorderingen, een rechterlijke beslissing te verkrijgen. (4) Op 20 december 2002 heeft de Commissie een Groenboek betreffende een Europese procedure inzake betalingsbevelen en maatregelen ter vereenvoudiging en bespoediging van de procesvoering over geringe vorderingen aangenomen. Het groenboek heeft een raadpleging op gang gebracht over de mogelijke doelstellingen en kenmerken van een eenvormige of geharmoniseerde Europese procedure voor de invordering van niet-betwiste schuldvorderingen. (5) De snelle en efficiënte invordering van openstaande schulden die niet het voorwerp van een rechtsgeschil zijn, is van het grootste belang voor het bedrijfsleven in de Europese Unie aangezien betalingsachterstanden een belangrijke oorzaak zijn van insolventie die het voortbestaan van bedrijven, vooral kleine en middelgrote bedrijven, in gevaar brengt en tot een groot verlies aan banen leidt. (6) Hoewel alle lidstaten de kwestie van de invordering van het grote aantal niet-betwiste schuldvorderingen proberen aan te pakken, waarbij de meeste lidstaten een vereenvoudigde betalingsbevelprocedure uitwerken, verschilt zowel de inhoud van de nationale wetgeving als de doeltreffendheid van de interne procedures aanzienlijk. Bovendien zijn acties op grond van de huidige regelgeving in grensoverschrijdende geschillen vaak niet-ontvankelijk of in de praktijk niet haalbaar. (7) De daaruit voortvloeiende belemmeringen voor de toegang tot efficiënte verhaalmogelijkheden, met name in grensoverschrijdende geschillen , en de verstoring van de mededinging in de interne markt ten gevolge van de ongelijke doeltreffendheid van de procedurele middelen die de schuldeisers in de verschillende lidstaten ter beschikking staan, maken gemeenschapswetgeving noodzakelijk die schuldeisers en schuldenaren in de gehele Europese Unie gelijke concurrentievoorwaarden waarborgt. (8) De bij deze verordening ingestelde procedure dient als aanvullende en optionele mogelijkheid voor de eiser aan wie het vrij blijft staan om een procedure op grond van het interne recht in te leiden. Dientengevolge vervangt noch harmoniseert deze verordening de bestaande mechanismen voor de invordering van niet-betwiste schuldvorderingen . (9) Het Europese betalingsbevel moet voor alle contractuele en niet-contractuele civiele geldvorderingen beschikbaar zijn, met uitzondering van vorderingen in verband met de vermogensrechtelijke gevolgen van een huwelijk , testament en successie , aangezien rechterlijke instanties - zelfs ingeval de vordering niet wordt betwist - in dat soort zaken vaak niet mogen voortgaan op beweringen van de eiser maar ambtshalve de feiten moeten onderzoeken. De procedure mag niet worden beperkt tot vorderingen onder een bepaald maximumbedrag. De procedure mag evenwel niet gelden voor vorderingen die op het ogenblik van het verzoek nog niet opeisbaar zijn, en met name toekomstige periodieke betalingen. (10) In het kader van de procedure moet voor de communicatie tussen de rechterlijke instantie en de partijen zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van standaardformulieren, teneinde de afhandeling ervan te vergemakkelijken en het gebruik van automatische gegevensverwerking mogelijk te maken. (11) De eiser moet worden verplicht om in het verzoek om een Europees betalingsbevel gegevens te verstrekken die het mogelijk maken de vordering en de gronden ervoor duidelijk te identificeren, waardoor de verweerder met kennis van zaken kan beslissen of hij de vordering al dan niet wil betwisten. In deze context moet de eiser ook verplicht zijn enig bewijs aan te voeren waarop hij zou kunnen steunen om de juistheid van zijn beweringen aan te tonen, zonder dat hij daadwerkelijk een schriftelijk bewijsstuk moet overleggen aan de rechterlijke instantie. (12) De rechterlijke instantie onderzoekt de aanvraag, met inbegrip van het vraagstuk van de bevoegde rechter en de beschrijving van de bewijsmiddelen, op basis van de in het formulier verstrekte informatie. Aldus kan het gerecht prima facie de gronden van de vordering beoordelen en onder andere duidelijk ongegronde of niet ontvankelijke vorderingen uitsluiten. Het onderzoek hoeft niet noodzakelijkerwijs te worden uitgevoerd door een rechter . (13) Hoewel er geen rechtsmiddel openstaat tegen afwijzing van een verzoek om een Europees betalingsbevel, sluit dit niet de mogelijkheid uit van herziening van het besluit door dezelfde instantie. (14) Herziening in uitzonderlijke gevallen betekent niet dat de verweerder een tweede kans krijgt om bezwaar te maken tegen de vordering. Tijdens de herzieningsprocedure dienen alleen de gronden van de vordering te worden beoordeeld die voortvloeien uit de door de verweerder aangegeven uitzonderlijke omstandigheden. (15) In de Europese uitnodiging tot betaling moet de verweerder ervan in kennis worden gesteld dat hij ofwel de openstaande schuld aan de eiser kan betalen, ofwel binnen een termijn van drie weken een verweerschrift kan indienen, indien hij de vordering wil betwisten. Naast volledige informatie over de vordering, die door de eiser wordt verstrekt, moet de verweerder op de hoogte worden gebracht van de juridische betekenis van de uitnodiging tot betaling en met name van de gevolgen van het niet betwisten van de vordering. (16) Een tijdig ingediend verweerschrift moet een einde stellen aan de Europese betalingsbevelprocedure en moet de zaak automatisch doen overgaan naar een gewone burgerrechtelijke procedure, tenzij de eiser uitdrukkelijk heeft verzocht om de procedure in dat geval stop te zetten. (17) Het bij gebreke van verweerschrift af te geven Europees betalingsbevel moet onmiddellijk uitvoerbaar zijn tegen de verweerder. Het moet evenwel mogelijk zijn daartegen verzet aan te tekenen, dat in wezen dezelfde gevolgen moet hebben als een verweerschrift. Wanneer geen verzet wordt aangetekend, moet het betalingsbevel dezelfde status hebben als een eindvonnis dat wordt gewezen in gewone burgerrechtelijke procedures. (18) Met het oog op de berekening van de termijnen is Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende vaststelling van de regels die van toepassing zijn op termijnen, data en aanvangs- en vervaltijden (5) van toepassing. (19) Via het standaardformulier moet de verweerder worden meegedeeld dat de termijnen moeten worden berekend overeenkomstig Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71, rekening houdend met de feestdagen in de lidstaat waar de rechterlijke instantie is gevestigd. (20) Indiening van een verzoek om een Europees betalingsbevel impliceert de betaling van alle toepasselijke gerechtskosten. (21) De rechterlijke instanties moeten rekening houden met alle andere schriftelijke vormen van verzet indien deze duidelijk zijn geformuleerd. (22) Het concept "gewone burgerrechtelijke procedure" in deze verordening dient niet noodzakelijkerwijs te worden geïnterpreteerd in de zin van het nationale recht. (23) De totale gerechtskosten van een Europees betalingsbevel en van de gewone burgerrechtelijke procedurein geval van verzet mogen de gerechtskosten van de gewone burgerrechtelijke procedurezonder een voorafgaand Europees betalingsbevel niet overschrijden; deze kosten omvatten bijvoorbeeld niet de kosten van een advocaat of de kosten voor betekening van documenten door een ander orgaan dan een rechterlijke instantie. (24) Bij het besluit over de vraag welke rechterlijke instanties bevoegd zijn om een Europees betalingsbevel uit te vaardigen, dienen de lidstaten naar behoren rekening te houden met de noodzaak te zorgen voor toegang tot de rechter. (25) Deze verordening doet geen afbreuk aan de toepassing van zowel Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (6) als Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (7) . (26) Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk de invoering van een eenvormig, snel en efficiënt mechanisme voor de invordering van niet-betwiste geldvorderingen binnen de Europese Unie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van de verordening beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt , kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken; en beperkt zij met name de ingrepen in het nationale procesrecht tot een minimum aangezien zij de nationale vereenvoudigde procedures niet vervangt maar daaraan een extra mogelijkheid toevoegt. (27) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht. Deze verordening beoogt meer bepaald te waarborgen dat het recht op een eerlijk proces, zoals dat wordt erkend in artikel 47 van het Handvest, volledig wordt geëerbiedigd. (28) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) . (29) Overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is gehecht, hebben het Verenigd Koninkrijk en Ierland schriftelijk kenbaar gemaakt dat zij wensen deel te nemen aan de aanneming en de toepassing van deze verordening. (30) Denemarken neemt overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gevoegd bij het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, niet deel aan de aanneming van deze verordening, zodat deze niet verbindend voor , noch van toepassing op Denemarken is, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstelling 1. Doel van deze verordening is: 2. Deze verordening belet een eiser niet een vordering in de zin van artikel 5 geldend te maken door gebruik te maken van een andere procedure op grond van het recht van een lidstaat of van communautair recht. Artikel 2 Werkingssfeer 1. Deze verordening is in grensoverschrijden geschillen van toepassing op burgerlijke en handelszaken, ongeacht de aard van de betrokken rechterlijke instantie. Zij heeft met name geen betrekking op fiscale zaken, douanezaken of administratiefrechtelijke zaken of de aansprakelijkheid van de staat voor handelen en nalaten bij de uitoefening van het staatsgezag ("acta iure imperii") . 2. Deze verordening is niet van toepassing op : 3. In deze verordening wordt onder 'lidstaat' verstaan: alle lidstaten behalve Denemarken . Artikel 3 Grensoverschrijdende geschillen 1. Voor de toepassing van deze verordening is sprake van een grensoverschrijdend geschil wanneer tenminste een van de partijen zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat van de rechterlijke instantie waar de zaak aanhanging is. 2. De woonplaats wordt vastgesteld overeenkomstig de artikelen 59 en 60 van Verordening (EG) nr. 44/2001. 3. Het geschikte moment om vast te stellen of sprake is van een grensoverschrijdend geschil is het moment waarop het verzoek om een Europees betalingsbevel overeenkomstig deze verordening wordt ingediend. Artikel 4 Definities Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities: 1. "lidstaat van oorsprong": de lidstaat waar een Europees betalingsbevel wordt uitgevaardigd; 2. "lidstaat van tenuitvoerlegging": de lidstaat waar wordt verzocht om tenuitvoerlegging van het Europees betalingsbevel; Artikel 5 Europese betalingsbevelprocedure Er wordt een Europese betalingsbevelprocedure ingevoerd voor de invordering van liquide geldvorderingen die opeisbaar zijn op het ogenblik waarop het verzoek om een Europees betalingsbevel wordt ingediend . Artikel 6 Bevoegde rechterlijke instantie 1. Voor de toepassing van deze verordening wordt de bevoegde rechterlijke instantie vastgesteld overeenkomstig de desbetreffende regels van het Gemeenschapsrecht, met name Verordening (EG) nr. 44/2001. 2. Indien de vordering echter betrekking heeft op een overeenkomst gesloten door een persoon, de consument, voor een gebruik dat als niet bedrijfs- of beroepsmatig kan worden beschouwd, en indien de consument verweerder is, zijn alleen de rechterlijke instanties bevoegd in de lidstaat waar de verweerder zijn woonplaats heeft in de zin van artikel 59 van Verordening (EG) nr. 44/2001. Artikel 7 Verzoek om een Europees betalingsbevel 1. Een verzoek om een Europees betalingsbevel wordt ingediend aan de hand van het in de bijlage opgenomen standaardformulier. 2. In het verzoek wordt vermeld: 3. In het verzoek geeft de eiser aan dat hij de informatie naar beste weten en naar waarheid heeft verstrekt en hij erkent dat het opzettelijk verstrekken van valse informatie kan leiden tot passende sancties op grond van het recht van de lidstaat van oorsprong. 4. In een bijlage bij het verzoek kan de eiser de rechterlijke instantie meedelen dat hij bezwaar maakt tegen de overgang naar de gewone burgerrechtelijke procedure in de zin van artikel 17 in geval van verzet van de verweerder. Dit belet de eiser niet de rechterlijke instantie hierover vervolgens te informeren, maar in ieder geval vóór het bevel wordt uitgevaardigd. 5. Het verzoek wordt ingediend op papier of via enig ander communicatiemiddel, onder meer langs elektronische weg, dat door de lidstaat van oorsprong wordt geaccepteerd en waarover de rechterlijke instantie van oorsprong beschikt. 6. Het verzoek moet door de eiser of , indien van toepassing, door zijn vertegenwoordiger worden ondertekend. Indien het verzoek overeenkomstig lid 5 in elektronische vorm wordt ingediend, wordt het ondertekend overeenkomstig artikel 2, punt 2 van Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (9) . De ondertekening wordt door de lidstaat van oorsprong erkend en mag geen voorwerp zijn van bijkomende vereisten. Een dergelijke elektronische handtekening is echter niet vereist indien en voorzover een alternatief elektronisch communicatiesysteem bij de rechterlijke instanties van de lidstaat van oorsprong bestaat dat beschikbaar is voor een bepaalde groep van tevoren geregistreerde geauthentiseerde gebruikers en dat veilige identificatie van deze gebruikers mogelijk maakt. De lidstaten dienen de Commissie in kennis te stellen van een dergelijk communicatiesysteem. Artikel 8 Onderzoek van het verzoek 1. De rechterlijke instantie waarbij een verzoek om een Europees betalingsbevel is ingediend, onderzoekt zo spoedig mogelijk en op basis van het aanvraagformulier of is voldaan aan de in de artikelen 2, 3, 5, 6 en 7 bedoelde vereisten en of de vordering gegrond en ontvankelijk voorkomt. Dit onderzoek kan geschieden via een geautomatiseerde procedure . 2. Wanneer de rechterlijke instantie overweegt het verzoek af te wijzen wegens niet-naleving van de vereisten van artikel 7 , kan zij de eiser de mogelijkheid bieden om het verzoek aan te vullen of te corrigeren. Artikel 9 Aanvulling en correctie van het verzoek 1. Indien niet wordt voldaan aan de vereisten van artikel 7 en tenzij het verzoek duidelijk ongegrond of niet-ontvankelijk is, geeft de rechterlijke instantie de eiser de gelegenheid zijn verzoek aan te vullen of te corrigeren. De rechterlijke instantie maakt gebruik van het in de bijlage opgenomen standaardformulier. 2. Indien de rechterlijke instantie de eiser verzoekt het verzoek aan te vullen of te corrigeren, stelt deze een termijn vast die het in deze omstandigheden passend acht. De rechterlijke instantie kan de termijn naar eigen goeddunken verlengen. Artikel 10 Wijziging van het verzoek 1. Indien slechts voor een gedeelte van het verzoek is voldaan aan de vereisten van artikel 8, stelt de rechterlijke instantie de eiser hiervan in kennis met gebruikmaking van het in de bijlage opgenomen standaardformulier. De eiser wordt verzocht het voorstel voor een Europees betalingsbevel voor het door de rechterlijke instantie gespecificeerde bedrag te aanvaarden of af te wijzen en wordt in kennis gesteld van de gevolgen van zijn besluit. De eiser reageert door terugzending van het door de rechterlijke instantie toegezonden standaardformulier binnen de door de rechterlijke instantie overeenkomstig artikel 9, lid 2 aangegeven termijn. 2. Indien de eiser het voorstel van de rechterlijke instantie aanvaardt, vaardigt de rechterlijke instantie een Europees betalingsbevel uit overeenkomstig artikel 12 voor het gedeelte van het verzoek dat door de eiser wordt aanvaard. De gevolgen met betrekking tot het resterende gedeelte van de oorspronkelijke vordering worden beheerst door nationaal recht. 3. Indien de eiser zijn antwoord niet binnen de door de rechterlijke instantie aangegeven termijn terugstuurt of het voorstel van de rechterlijke instantie afwijst, wijst de rechterlijke instantie het verzoek om een Europees betalingsbevel in zijn geheel af in overeenstemming met artikel 11. Artikel 11 Afwijzing van het verzoek 1. De rechterlijke instantie wijst het verzoek af indien: De eiser wordt via het in de bijlage opgenomen standaardformulier in kennis gesteld van de redenen voor afwijzing. 2. Tegen de afwijzing van het verzoek kan geen rechtsmiddel worden ingesteld. 3. De afwijzing van het verzoek belet de eiser niet een vordering in te stellen via een hernieuwd verzoek om een Europees betalingsbevel of enige andere procedure op grond van het recht van een lidstaat . Artikel 12 Uitvaardiging van een Europees betalingsbevel 1. Indien wordt voldaan aan de voorwaarden van artikel 8, vaardigt de rechterlijke instantie zo spoedig mogelijk en normaal gesproken binnen 30 dagen na indiening van het verzoek een Europees betalingsbevel uit met gebruikmaking van het in de bijlage opgenomen standaardformulier. De periode van 30 dagen omvat niet de tijd die de eiser nodig heeft om het verzoek aan te vullen, te corrigeren of te wijzigen. 2. Het Europese betalingsbevel wordt uitgevaardigd samen met een afschrift van het aanvraagformulier. Het omvat niet de door de eiser overeenkomstig artikel 7, lid 4 verstrekte informatie. 3. In het Europese betalingsbevel wordt de verweerder in kennis gesteld van zijn mogelijkheden om: 4. In het Europese betalingsbevel wordt de verweerder meegedeeld dat: 5. De rechterlijke instantie zorgt ervoor dat het bevel aan de verweerder wordt betekend of dat hem er kennis van wordt gegeven in overeenstemming met het nationale recht via een methode die voldoet aan de minimumnormen als bedoeld in de artikelen 13 tot en met 15 hierna. Artikel 13 Betekening ok kennisgeving met bewijs van ontvangst door de verweerder Betekening ok kennisgeving van het Europees betalingsbevel aan de verweerder kan overeenkomstig het nationale recht van de betrokken lidstaat op een van de volgende manieren gebeuren: Artikel 14 Betekening of kennisgeving zonder bewijs van ontvangst door de verweerder 1. Betekening of kennisgeving van het Europees betalingsbevel aan de verweerder kan overeenkomstig het nationale recht van de betrokken lidstaat ook op een van de volgende manieren gebeuren: 2. Voor de toepassing van deze verordening is betekening of kennisgeving overeenkomstig lid 1 niet toegestaan indien het adres van de verweerder niet met zekerheid bekend is. 3. Betekening of kennisgeving overeenkomstig lid 1, onder a) tot en met d), blijkt uit: Artikel 15 Betekening of kennisgeving aan een vertegenwoordiger De betekening of kennisgeving overeenkomstig de artikelen 13 en 14 mogen ook geschieden aan een vertegenwoordiger van de verweerder. Artikel 16 Verzet tegen het Europese betalingsbevel 1. De verweerder kan verzet aantekenen tegen het Europese betalingsbevel bij de rechterlijke instantie van oorsprong door middel van het in de bijlage opgenomen standaardformulier, dat hem wordt verstrekt samen met het Europese betalingsbevel . 2. Het verzetschrift wordt toegezonden binnen 30 dagen na betekening of kennisgeving van het bevel aan de verweerder. 3. Bij het aantekenen van verzet moet de verweerder vermelden dat hij de betrokken vordering betwist zonder dat hij hiervoor de redenen hoeft aan te geven . 4. Het verzetschrift wordt ingediend op papier of via enig ander communicatiemiddel, onder meer langs elektronische weg, dat door de lidstaat van oorsprong wordt geaccepteerd en waarover de rechterlijke instantie van oorsprong beschikt. 5. Het verzetschrift moet door de verweerder of, indien van toepassing, door zijn vertegenwoordiger worden ondertekend. Indien het verzetschrift overeenkomstig lid 4 in elektronische vorm wordt ingediend, wordt het ondertekend overeenkomstig artikel 2, punt 2 van Richtlijn 1999/93/EG. De ondertekening wordt door de lidstaat van oorsprong erkend en mag geen voorwerp zijn van bijkomende vereisten. Een dergelijke elektronische handtekening is echter niet vereist indien en voorzover een alternatief elektronisch communicatiesysteem bij de rechterlijke instanties van de lidstaat van oorsprong bestaat dat beschikbaar is voor een bepaalde groep van te voren geregistreeerde en geauthentiseerde gebruikers. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van dergelijke communicatiesystemen. Artikel 17 Gevolgen van het aantekenen van verzet 1. Indien verzet wordt aangetekend binnen de in artikel 16, lid 2, vastgestelde termijn, wordt de procedure voor de bevoegde rechterlijke instanties van de lidstaat van oorsprong voortgezet overeenkomstig de regels van de gewone burgerrechtelijke procedure , tenzij de eiser uitdrukkelijk heeft verzocht om de procedure in dat geval stop te zetten overeenkomstig artikel 7, lid 4 . Indien de eiser zijn vordering inleidde via de Europese betalingsbevelprocedure, is geen enkele bepaling krachtens nationaal recht nadelig voor zijn positie in de daaropvolgende gewone burgerrechtelijke procedure. 2. De overgang naar de gewone burgerrechtelijke procedure in de zin van lid 1 wordt beheerst door het recht van de lidstaat van oorsprong . 3. Aan de eiser wordt meegedeeld of de verweerder verzet heeft aangetekend en of wordt overgegaan op de gewone burgerrechtelijke procedure. Artikel 18 Uitvoerbaarheid 1. Indien binnen de in artikel 16, lid 2 vastgestelde termijn, rekening houdend met een passende periode voor verzending van het verzet, geen verzet is aangetekend, verklaart de rechterlijke instantie het Europese betalingsbevel onverwijld uitvoerbaar met gebruikmaking van het in de bijlage opgenomen standaardformulier. De rechterlijke instantie van oorsprong controleert de datum van betekening of kennisgeving. 2. Onverminderd lid 1 worden de formele uitvoerbaarheidsvereisten beheerst door het recht van de lidstaat van oorsprong. 3. De rechterlijke instantie zendt het uitvoerbare Europese betalingsbevel aan de eiser toe. Artikel 19 Afschaffing van de exequatur Een Europees betalingsbevel dat uitvoerbaar is geworden in de lidstaat van oorsprong wordt erkend en ten uitvoer gelegd in de andere lidstaten zonder dat een verklaring van uitvoerbaarheid nodig is en zonder dat het mogelijk is bezwaar te maken tegen de erkenning ervan. Artikel 20 Herziening in uitzonderlijke gevallen 1. Na het verstrijken van de in artikel 16, lid 2 vastgestelde termijn, kan de verweerder bij de bevoegde rechterlijke iunstantie in de lidstaat van oorsprong om herziening van het betalingsbevel verzoeken indien: mits hij in beide gevallen onmiddellijk handelt. 2. Na het verstrijken van de in artikel 16, lid 2 vastgestelde termijn, kan de verweerder bij de bevoegde rechterlijke instantie in de lidstaat van oorsprong eveneens om herziening van het betalingsbevel verzoeken indien het Europese betalingsbevel duidelijk op verkeerde wijze werd toegestaan gelet op de vereisten als bedoeld in deze verordening of als gevolg van andere uitzonderlijke omstandigheden. 3. Indien de rechterlijke instantie het verzoek afwijst op basis van het feit dat geen van de gronden voor herziening als bedoeld in de leden 1 en 2 van toepassing zijn, blijft het Europese betalingsbevel van kracht. 4. Indien de rechterlijke instantie beslist dat herziening gerechtvaardigd is wegens een van de gronden als bedoeld in de leden 1 en 2, is het Europese betalingsbevel nietig. Artikel 21 Tenuitvoerlegging 1. Onverminderd de bepalingen van deze verordening worden de tenuitvoerleggingsprocedures beheerst door het recht van de lidstaat van tenuitvoerlegging. Een Europees betalingsbevel dat uitvoerbaar is geworden wordt op dezelfde voorwaarden tenuitvoergelegd als een uitvoerbare beslissing die is uitgevaardigd in de lidstaat van tenuitvoerlegging. 2. Met het oog op de tenuitvoerlegging in een andere lidstaat legt de eiser aan de bevoegde tenuitvoerleggingsinstanties van die lidstaat het volgende voor: 3. Van een eiser die in een lidstaat verzoekt om tenuitvoerlegging van een Europees betalingsbevel dat in een andere lidstaat is uitgevaardigd, kan geen zekerheidsstelling, borg of onderpand, worden verlangd op grond van het feit dat hij een buitenlands onderdaan is of zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats niet in de lidstaat van tenuitvoerlegging heeft. Artikel 22 Weigering van tenuitvoerlegging 1. Op verzoek van de verweerder kan de tenuitvoerlegging door de bevoegde rechterlijke instantie in de lidstaat van tenuitvoerlegging worden geweigerd indien het Europese betalingsbevel onverenigbaar is met een eerdere beslissing of bevel in een lidstaat of derde land, op voorwaarde dat: 2. Op verzoek wordt de tenuitvoerlegging eveneens geweigerd indien en voorzover de verweerder aan de eiser het in het Europese betalingsbevel toegekende bedrag heeft betaald. 3. In geen geval kan het Europese betalingsbevel inhoudelijk worden herzien in de lidstaat van tenuitvoerlegging. Artikel 23 Opschorting of beperking van de tenuitvoerlegging Wanneer de verweerder overeenkomstig artikel 20 om herziening heeft verzocht, kan de bevoegde rechterlijke instantie in de lidstaat van tenuitvoerleggingop verzoek van de verweerder: Artikel 24 Procesvertegenwoordiging Vertegenwoordiging door een advocaat of een andere beoefenaar van een juridisch beroep is niet verplicht Artikel 25 Gerechtskosten 1. De totale gerechtskosten van een Europese betalingsbevelprocedure en van de gewone burgerrechtelijke procedure die volgt op het indienen van een verweerschrift of het aantekenen van verzet tegen het Europese betalingsbevel in een lidstaat , zijn niet hoger dan de gerechtskosten van een gewone burgerrechtelijke procedure waaraan geen Europese betalingsbevelprocedure in die lidstaat is voorafgegaan. 2. Voor de toepassing van deze verordening omvatten de gerechtskosten aan de rechterlijke instantie te betalen kosten en lasten waarvan de hoogte overeenkomstig het nationale recht wordt vastgesteld. Artikel 26 Verhouding tot het nationale procesrecht Alle procedurekwesties die niet specifiek worden geregeld in deze verordening, worden beheerst door nationaal recht . Artikel 27 Verhouding tot Verordening (EG) nr. 1348/2000 Deze verordening laat de toepassing van Verordening (EG) nr. 1348/2000 onverlet. Artikel 28 Gegevens over kosten voor betekening of kennisgeving, en de tenuitvoerlegging De lidstaten werken samen, met name via het Europese justitiële netwerk in burgerlijke en handelszaken zoals opgericht krachtens Beschikking 2001/470/EG van de Raad van 28 mei 2001 (10) , om het publiek en de beroepskringen informatie te verstrekken over Artikel 29 Informatie over rechterlijke bevoegdheid, herzieningsprocedures, communicatiemiddelen en talen 1. Uiterlijk ... delen de lidstaten de Commissie het volgende mee: De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle latere wijzigingen van deze informatie. 2. De Commissie maakt de overeenkomstig lid 1 medegedeelde informatie bekend via publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie en via elk ander passend middel. Artikel 30 Wijzigingen van de bijlage De in de bijlage opgenomen standaardformulieren worden bijgewerkt of technisch aangepast, met inachtneming van de bepalingen van deze verordening, overeenkomstig de in artikel 31 bedoelde procedure . Artikel 31 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het in artikel 75 van Verordening (EG) nr. 44/2001 bedoelde comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. Artikel 32 Verslaglegging Uiterlijk ... (11) legt de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een uitvoerig verslag voor inzake de werking van de Europese betalingsbevelprocedure. Dit verslag bevat een beoordeling van de tot dusverre gehanteerde procedure en een uitgebreide effectbeoordeling voor elke lidstaat. Met het oog hierop en om ervoor te zorgen dat naar behoren rekening wordt gehouden met de beste praktijken in de Europese Unie waarin de beginselen van een betere wetgeving tot uiting komen, verstrekken de lidstaten de Commissie gegevens over de grensoverschrijdende werking van het Europese betalingsbevel. Deze gegevens hebben betrekking op de gerechtskosten, de snelheid van de procedure, de efficiëntie, het gebruiksgemak en de interne betalingsbevelprocedures van de lidstaten. Het verslag van de Commissie gaat zonodig vergezeld van voorstellen tot aanpassing. Artikel 33 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op .... Zij is van toepassing met ingang van ..., met uitzondering van de artikelen ..., ... en ... die van toepassing zijn met ingang van .... Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE VERZOEK OM EEN EUROPEES BETALINGSBEVEL [Artikel 7, lid 1 van Verordening (EG) nr. ..../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure] BERICHT AAN DE VERZOEKER 1. U kunt dit formulier invullen in uw eigen taal of in een van de talen die wordt gebruikt door de rechterlijke instantie waar het verzoek wordt ingediend. 2. Indien de verweerder verzet tegen uw vordering aantekent, wordt de procedure voortgezet voor de bevoegde rechterlijke instanties in overeenstemming met de regels van de gewone burgerrechtelijke procedure. Indien u de procedure in een dergelijk geval wenst stop te zetten, dient u ook bijlage A bij dit formulier te ondertekenen. Deze informatie wordt niet aan de verweerder meegedeeld. 1. Rechterlijke instantie 1.1 Naam: 1.2 Adres: 1.2.1 Straat en nummer/postbus: 1.2.2 Stad: 1.2.3 Postcode: 1.2.4 Land: 2. Eiser 2.1 Naam: 2.2 Voornaam: 2.3 Naam van het bedrijf/activiteit (**): 2.4 Adres: 2.4.1 Straat en nummer/postbus: 2.4.2 Stad: 2.4.3 Postcode: 2.4.4 Land: 2.5 Telefoon(*): 2.6 Fax (*): 2.7 E-mail(*): 3. Vertegenwoordiger van de eiser (**) 3.1 Naam: 3.2 Voornaam: 3.3 Naam van het bedrijf/activiteit (**): 3.4 Adres: 3.4.1 Straat en nummer/postbus: 3.4.2 Stad: 3.4.3 Postcode: 3.4.4 Land: 3.5 Telefoon(*): 3.6 Fax (*): 3.7 E-mail(*): 4. Bankgegevens met het oog op betaling 4.1 Rekeninghouder: 4.2 Rekeningnummer: 4.2.1 IBAN(**) 4.3 Naam en adres van de bank: 4.4 Bankidentificatiecode (bijv.BIC of een andere relevante bankcode)(**): 5. Verweerder(s) 5.1 Naam: 5.2 Voornaam: 5.3 Naam van het bedrijf/activiteit (**): 5.4 Adres: 5.4.1 Straat en nummer/postbus: 5.4.2 Stad: 5.4.3 Postcode: 5.4.4 Land: 5.5 Telefoon(*): 5.6 Fax (*): 5.7 E-mail(*): 6. Vertegenwoordiger van de verweerder (indien van toepassing) 6 .1 Naam: 6.2 Voornaam: 6.3 Naam van het bedrijf/activiteit (**): 6.4 Adres: 6.4.1 Straat en nummer/postbus: 6.4.2 Stad: 6.4.3 Postcode: 6.4.4 Land: 6.5 Telefoon(*): 6.6 Fax (*): 6.7 E-mail(*): 7 . Vordering 7.1 De vordering heeft betrekking op: 7.1.1 Verkoopovereenkomst □ 7.1.2 Huurovereenkomst - roerend goed □ 7.1.3 Huurovereenkomst - onroerend goed □ 7.1.4 Huurovereenkomst - bedrijfshuur □ 7.1.5. Dienstencontract – elektriciteit, gas water, telefoon □ 7.1.6 Dienstencontract – medische diensten □ 7.1.7 Dienstencontract – vervoer □ 7.1.8 Dienstencontract – juridisch, belasting, technisch advies □ 7.1.9 Dienstencontract – hotel, restaurant □ 7.1.10 Dienstencontract – reparatie □ 7.1.11 Dienstencontract –makelarij □ 7.1.12 Dienstencontract – andere gevallen □ 7.1.13 Bouwcontract □ 7.1.14 Verzekeringscontract □ 7.1.15 Lening □ 7.1.16 Garantie of andere zekerheid □ 7.1.17 Schade - verkeersongeval □ 7.1.18 Schade - contract □ 7.1.19 Schade - andere gevallen □ 7.1.20 Abonnement (krant, tijdschrift) □ 7.1.21 Lidmaatschapskosten □ 7.1.22 Arbeidscontract □ 7.1.23 Minnelijke schikking □ 7.1.24 Schade - ongerechtvaardigde verrijking □ 7.1.25 Ander (nader aangeven) □ 7.2 Heeft de vordering betrekking op zaken in verband met consumentencontracten?: Ja □ Nee □ 7.2.1 Zo ja, Is de verweerder de consument ? Ja □ Nee □ 7.2.2 Zo ja, Heeft verweerder zijn woonplaats in de lidstaat waar de rechtelijke instantie wordt ingeschakeld (in de zin van artikel 59 van Verordening (EG) nr. 44/2001) ? Ja □ Nee □ 7.3 Aangevoerde omstandigheden 7.3.1 Datum waarop het probleem/de problemen zich voordeed/voordeden (dag/maand/jaar): ___/___/_____ Geef aan of het probleem zich voor het eerst heeft voorgedaan: Ja □ Nee □ 7.3.2. Problemen in verband met: 7.3.2.1 Niet-betaling □ 7.3.2.2 Onvoldoende betaling □ 7.3.2.3 Te late betaling □ Betalingsachterstand: __jaren ____maanden ____dagen 7.3.2.4 Niet-levering van goederen of diensten □ 7.3.2.5 Levering van goederen met gebreken of diensten van slechte kwaliteit □ 7.3.2.6 Details: ___________________ Gedeeltelijke levering van goederen of diensten □ 7.3.2.7 Details: ____________________ 7.3.2. 7 Te late levering van goederen of diensten □ 7.3.2.8 Achterstand: jaren :_____ maanden ____ dagen ____ 7.3.2.8 Product of dienst niet in overeenstemming met de bestelling 7.3.2.9 Niet bestelde producten of diensten 7.3.2.10 Weigering om de garantie te erkennen 7.3.2.11 Weigering om te verkopen 7.3.2.12 Weigering om de dienst te verlenen 7.3.2.13 Onjuiste informatie verstrekt 7.3.2.14 Inadequate informatie verstrekt 7.3.2.15 Onjuiste prijs 7.3.2.16 Niet juiste betalingregelingen 7.3.2.17 Voorschot en aanbetaling 7.3.2.18 Bijkomende kosten 7.3.2.19 Ongerechtvaardigde kosten 7.3.2.20 Contractvoorwaarden 7.3.2.21 Dekking van het contract 7.3.2.22 Beoordeling van de schade 7.3.2.23 Weigering om compensatie te betalen 7.3.2.24 Inadequate compensatie 7.3.2.25 Wijziging van het contract 7.3.2.26 Slechte uitvoering van het contract 7.3.2.27 Opzegging/herroeping van het contract 7.3.2.28 Opzegging van de dienst 7.3.2.29 Terugbetaling van de lening 7.3.2.30 Gevraagde rente 7.3.2.31 Afspraken niet nagekomen 7.3.2.32 Ander soort probleem (nader aangeven) □ 7.4 Andere gegevens over de vordering (nader aangeven) 7.4.1 Plaats van aankoop 7.4.2 Plaats van levering 7.4.3 Datum van aankoop: (datum/maand/jaar): __/__/____ 7.4.4 Datum van levering: (datum/maand/jaar): __/__/____ 7.4.5 Adres van het onroerend goed of gebouw: 7.4.6 Soort goed(eren) of vervoerd/verzekerd/gerepareerd goed 7.4.7 In gevallen met betrekking tot telecommunicatie, het desbetreffende telefoonnummer 7.4.8 In gevallen met betrekking tot medische diensten, de naam van de arts, de specialist of het ziekenhuis: 7.4.9 In gevallen met betrekking tot makelarij, de desbetreffende goederen: 7.4.10 In geval van garantie of andere zekerheid, de desbetreffende goederen: 7.4.11 In geval van een lening, het doel van de lening: 7.4.11.1 Consumentenkrediet 7.4.11. 3 ____ 7.4.11.4 Ander: 7.4.12 In geval van een abonnement, krant, tijdschrift, ... aangeven: 7.4.13 In geval van lidmaatschap, club, vereniging, organisatie, .... aangeven: In geval van geschillenbeslechting, het onderwerp van het geschil: 7.5 ………… 7.5 De vordering is opeisbaar geworden op(datum/maand/jaar): __/__/____ 7.6 De vordering is gecedeerd aan de eiser door (**) □ 7.6.1 Naam: 7.6.2 Voornaam: 7.6.3 Naam van het bedrijf/activiteit (**): 7.6.4 Adres: 7.6.4.1 Straat en nummer: 7.6.4.2 Stad: 7.6.4.3 Postcode: 7.6.4.4 Land: 7.6.5 Telefoon(*): 7.6.6 Fax (*): 7.6.7 E-mail(*): 7.7 Bedrag van de vordering 7.7.1 Hoofdsom 7.7.1.1 Bedrag (rente en kosten uitgezonderd) Munteenheid CYP (Cyprisch pond) □ CZK (Tsjechische kroon) □ EEK (Estlandse kroon) □ EUR (Euro) □ GBP (pond sterling) □ HUF (forint) □ LTL (litas) □ LVL (lati) □ MTL (Maltese lire) □ PLN (zloty) □ SEK (Zweedse kroon) □ SIT (tolar) □ SKK (Slowaakse kroon) □ 7.7.2 Andere (toe te lichten) □ 7.7.2 Rente 7.7.2.1. 2 % boven de rentevoet van de ECB (12) 7.7.2.1. 3 wettelijke rentevoet (13) □ 7.7.2.2 Rente te innen vanaf (datum aangeven): 7.7.2.3 Korte beschrijving van de grondslag van de gevraagde rentevoet: 7.7.2.3.1 Wettelijke rentevoet □ 7.7.2.3.2 Door partijen overeenkomen rentevoet □ 7.7.2.3.4 Andere (nader aangeven) □ 7.7.4 Totaalbedrag van de vordering (nader aangeven) 8. Kosten (bedrag en munteenheid aangeven) 8.1 Kosten in verband met deze procedure 8.1.1 Kosten van het verzoek: □ 8.1.2 Kosten van de vertegenwoordiger van eiser: □ 8.1.3 Andere (nader aangeven) □ 8.2 Pre-contentieuze kosten(nader aangeven): □ 9. Beschikbaar bewijs om de vordering te staven: Schriftelijk bewijs (bijv. contract, rekening, schriftelijke erkenning) □ Datum: van het document __/__/____ Referentie/identificatienummer: Op de rekening vermeld bedrag: In geval van een contract, het ondertekende contract Persoonlijk □ Per post □ 9.2 Elektronisch □ Getuigenbewijs □ 9.3 Naam van de getuige: Deskundigenbewijs □ Naam van de deskundige of de organisatie 9.4 Datum van het verslag __/__/____ Inspectie van een voorwerp of locatie □ Locatie van het voorwerp Datum van inspectie: 9.5 Naam/instantie die de inspectie heeft uitgevoerd 9.5 Andere (nader aangeven) □ 10. Gronden voor de bevoegdheid van de rechterlijke instantie 10.1 Woonplaats van de (mede)verweerder □ 10.2 Plaats van naleving van de desbetreffende verplichting □ 10.3 Woonplaats van de onderhoudsgerechtigde □ 10.4 Plaats waar het tot schade leidende feit plaatsvond □ 10.5 Indien een geschil voortvloeit uit activiteiten van een filiaal, agentschap of andere vestiging, de plaats waar het filiaal, het agentschap of de andere vestiging is gevestigd: □ 10.6 Woonplaats van de trust □ 10.7 Indien een geschil ontstaat over de betaling van een beloning voor de redding van een lading of vracht, de plaats van de rechterlijke instantie op gezag waarvan de lading of de vracht is of kon worden tegengehouden □ 10.8 Woonplaats van de polishouder, verzekerde of begunstigde in verzekeringszaken □ 10.9 Woonplaats van de consument □ 10.10 Plaats waar de werknemer gewoonlijk zijn werkzaamheden verricht □ 10.11 Plaats van vestiging van het bedrijf waar de werknemer werkzaam is □ 10.12 Plaats waar het onroerend goed is gelegen □ 10.13 Door partijen overeengekomen forumkeuze □ 10.14 Andere (nader aangeven) □ Grensoverschrijdend karakter van de zaak 12. .......................................... Verdere informatie aan de rechterlijke instantie (**) .......................................... Hierbij verklaar ik dat de informatie naar beste weten en naar waarheid is verstrekt. Ik ben mij ervan bewust dat de verstrekking van valse informatie kan leiden tot sancties. Gedaan te .............................. Datum: ............................................ ................................... Handtekening en/of stempel BIJLAGE BIJ HET VERZOEK OM EEN EUROPEES BETALINGSBEVEL Indien de verweerder verzet aantekent, wens ik de procedure stop te zetten. Gedaan te ....................... Datum ........................ .............................................. Handtekening en/of stempel (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0532 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0100/2004), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0304/2005 ), 1. verwerpt het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad geen gemeenschappelijk standpunt vast te stellen en verzoekt de Commissie haar voorstel in te trekken; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0337/2005), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in artikel 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0367/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Olavi Ala-Nissilä voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0338/2005), – gezien het feit de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0368/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Máire Geoghegan-Quinn voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0339/2005), – gezien het feit de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0369/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Lars Heikensten voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0340/2005), – gezien het feit de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0370/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Morten Louis Levysohn voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0341/2005), – gezien het feit de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0371/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Karel Pinxten voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0342/2005), – gezien het feit de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0372/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Juan Ramallo Massanet voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0343/2005), – gezien het feit de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0373/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Vítor Manuel da Silva Caldeira voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 247, lid 3 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 3 van het Euratom-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0344/2005), – gezien het feit de Commissie begrotingscontrole op haar vergadering van 24 november 2005 de door de Raad voorgedragen kandidaat voor het lidmaatschap van de Rekenkamer heeft gehoord en de kwalificaties van de kandidaat heeft beoordeeld in het licht van de criteria die zijn vastgelegd in 247, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160 B, lid 2 van het Euratom-Verdrag, – gelet op artikel 101 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0374/2005 ), 1. brengt positief advies uit over de voordracht van Massimo Vari voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de andere instellingen van de Europese Gemeenschappen en de rekenkamers van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het schriftelijke verzoek van Luca Romagnoli d.d. 7 april 2005 om verdediging van de immuniteit van Bruno Gollnisch, van de ontvangst waarvan op 14 april 2005 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Bruno Gollnisch te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen en artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 26 van de Grondwet van de Franse Republiek, – gelet op artikel 6, lid 3 en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0376/2005 ), 1. besluit de immuniteit en voorrechten van Bruno Gollnisch niet te verdedigen; Het Europees Parlement , – gelet op artikel 6 van het EU-Verdrag waarin de bepalingen van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) worden omgezet, en op artikel 7 van het EU-Verdrag dat voorziet in een procedure om vast te stellen of er sprake is van ernstige en voortdurende schending van de in artikel 6 genoemde beginselen , – gelet op de Richtlijnen 92/50/EEG (1) en 93/37/EEG (2) inzake openbare aanbestedingen, 85/337/EEG (3) , 97/11/EG (4) en 2001/42/EG (5) inzake milieu-effectrapportage, en 2000/60/EG (6) inzake waterbeleid, – gezien het recht verzoekschriften in te dienen volgens de artikelen 21 en 194 van het EG-Verdrag, – gezien de verzoekschriften 609/2003, 732/2003, 985/2002, 1112/2002, 107/2004 en andere, – gelet op artikel 192, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A6-0382/2005 ), A. overwegende dat het van personen en verenigingen die duizenden in de autonome regio Valencia (Comunidad Valenciana) gevestigde Europese burgers vertegenwoordigen, een groot aantal verzoekschriften (ongeveer 15 000) heeft ontvangen waarin deze klagen over uiteenlopende aspecten van ruimtelijke ontwikkeling, o.m. milieuvernietiging en buitensporigheden in de bouw en waarin zij vaak protesteren tegen de schending van hun wettelijk verkregen eigendomsrechten, als gevolg van een verkeerde toepassing van de Wet op de reglementering van urbanisatieprojecten (Ley reguladora de la actividad urbanística – LRAU), B. overwegende dat de Commissie verzoekschriften in mei 2004 ter zake een verslag met concrete gevallen heeft opgesteld ter illustratie van de ernstige schendingen van de mensenrechten en het gemeenschapsrecht, C. overwegende dat een nieuwe, door de Commissie verzoekschriften benoemde delegatie ter aanvulling van de onderzoeksmissie van mei 2004 in juni 2005 met name in Madrid en in Valencia onderzoek heeft gedaan om zich op de hoogte te stellen en met de betrokkenen en hoofdverantwoordelijken te overleggen, D. overwegende dat de leden van deze onderzoeksmissie aldus de gelegenheid hebben gehad de betrokken partijen te horen, o.m.: E. overwegende dat de bevoegdheid en verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten van Spanje en van de autonome regionale autoriteiten in dit verband duidelijk zijn en volledig erkend worden en dat zij worden bekrachtigd door de bepalingen van de Spaanse Grondwet van 1978 en wat de onderhavige kwestie betreft met name door de artikelen 10, 18, 33, 45, 47, 54, 93 en 105, F. overwegende dat de instellingen van de Europese Unie de plicht hebben te waken over de naleving van de bepalingen van de verdragen en van de daaruit voortgekomen wetten, met name wat de rechten en plichten van het Europees burgerschap betreft, en derhalve de verantwoordelijkheid hebben om samen met de lidstaten problemen waarmee Europese burgers worden geconfronteerd, op te lossen, G. overwegende dat de huidige Spaanse wetgeving inzake grondbezit grondeigenaars 90% van de bouwrechten toekent, en dat de LRAU eigenaars van onroerend goed specifiek verplicht om bij goedkeuring van een urbanisatieproject ( plan de actuación integrada - PAI) door de plaatselijke autoriteiten, zonder enige compensatie minimaal 10 % van hun perceel aan de gemeente af te staan als gemeentelijk grondpatrimonium en voorts ook nog grond ter beschikking te stellen voor de aanleg van wegen, parkeerplaatsen,openbare ruimten en voorzieningen... enz, of mee te betalen aan de door de projectontwikkelaar vastgestelde kosten van deze nieuwe voorzieningen, waarbij de eigenaar geen enkele controle heeft over de hierbij gevolgde procedure, H. overwegende dat sommige eigenaren door dit urbanisatieproces overduidelijk zijn benadeeld, wat zowel uit de verzoekschriften als ter plaatse is gebleken, dat deze feiten door alle plaatselijke overheden worden erkend en dat de regionale regering van Valencia bijgevolg een nieuwe wet voorbereidt om de gevolgen van de toepassing van de vorige wet voortaan te voorkomen, I. overwegende dat de voornaamste klachten betrekking hebben op de soms eenzijdig bevoordelende onteigeningsmethodes met naar de mening van betrokkenen bijzonder lage schattingen van de waarde van het onroerend goed en een latere doorverkoop voor een hoge marktprijs, en op de gebrekkige informatievoorziening waardoor de betrokkenen niet konden reageren, zodat dit alles in tal van gevallen een materieel en moreel nadeel vormde, J. overwegende dat door het gebrek aan doorzichtigheid en duidelijke, vooraf bepaalde normen blijkt dat de methodes waarmee de opdrachten zijn toegewezen, niet aan de Europese wetgeving beantwoorden, hetgeen voor de Commissie aanleiding is geweest aan Spanje een schriftelijke aanmaning te doen toekomen, en dat het aantal gevallen waarin corruptie is aangetoond of waarin hiervan momenteel sprake zou zijn de tekortkomingen van de wet en de toepassing ervan benadrukt, K. overwegende dat de voornaamste problemen die voortkomen uit toepassing van de LRAU betrekking hebben op de rol van de "urbanisator", de inadequate middelen voor vaststelling en publicatie van te gunnen overeenkomsten, onvoldoende voorlichting aan grondeigenaren en het ontbreken van heldere omschrijvingen van openbaar belang en afdoende vergoeding; in al deze aangelegenheden moet de wet stroken met o.m. de eisen die zijn geformuleerd in de jurisprudentie van het Hof van Justitie (HvJ) en het Europees Hof van de rechten van de mens (EHRM), L. overwegende dat de plechtige afkondiging van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en de verklaringen van de voorzitters van de Europese instellingen dat deze instellingen het Handvest zullen naleven, inhouden dat de burgers, gezien de jurisprudentie van het HvJ, gevoeglijk mogen verwachten dat zij aanspraak kunnen maken op de in het Handvest verankerde rechten, M. overwegende dat de lidstaten verplicht zijn het Handvest na te leven als zij de Gemeenschapswetgeving toepassen of verplicht zijn toe te passen in omstandigheden dat de bepalingen van het Handvest relevant zijn; overwegende dat er een nauw verband bestaat tussen de methode voor de gunning van overeenkomsten en de toepassingsvoorwaarden voor onteigening en vaststelling van de vergoeding daarvoor, N. overwegende dat sommige urbanisatieprojecten rampzalige gevolgen hebben gehad voor het milieu en de ecologie van veel kustgebieden en met name voor de toekomstige drinkwatervoorziening, een onderwerp dat de Europese Unie na aan het hart gaat, O. overwegende dat in Richtlijn 2001/42/EG de uitvoering wordt geëist van een strategische milieubeoordeling in verband met alle plannen en programma's die worden opgesteld voor o.m. toerisme, planning van steden en platteland en landgebruik en die belangrijke gevolgen voor het milieu kunnen hebben en die het kader bepalen voor in de toekomst te verlenen vergunning voor ontwikkelingsprojecten opgenomen in de bijlagen I en II bij Richtlijn 85/337/EEG, P. overwegende dat in Richtlijn 2000/60/EG waarin een kader wordt bepaald voor het waterbeleid wordt geëist dat de lidstaten o.m. verslechtering van landoppervlaktewateren, overgangswateren, kustwateren en grondwater voorkomen en zij worden verplicht te zorgen voor een gecoördineerd beleid met betrekking tot het gehele stroomgebied van een rivier, Q. overwegende dat de Confederación Hidrográfica del Júcar (waterschap van de Júcar) bezwaar heeft aangetekend tegen ten minste 30 nieuwe urbanisatieprojecten in Valencia en dat de Commissie aan Spanje een met redenen omkleed advies heeft doen toekomen wegens onvoldoende tenuitvoerlegging van de kaderrichtlijn water, R. overwegende dat het feit dat al deze kwesties en incidenten op alle politieke niveaus een onderwerp van discussie zijn geworden er extra nadruk op legt dat alle hoofdgeschilpunten verstandig en objectief moeten worden bezien, 1. stelt vast dat tienduizenden Europese burgers reeds tientallen jaren in de autonome regio Valencia wonen en voor het grootste deel tevreden zijn met hun leven aldaar, terwijl er steeds meer vraag is van burgers van de Gemeenschap die zich permanent in deze Europese regio wensen te vestigen; stelt echter eveneens vast dat het aantal klachten over misbruiken inzake stedelijke planning de laatste drie jaar aanzienlijk is gestegen; 2. is van mening dat de hoofdproblemen die door de burgers te berde zijn gebracht zich richten op onjuiste toepassing van de LRAU door hen die bij het stedelijke-ontwikkelingsproces betrokken zijn en op het beheer door bevoegde overheidsinstanties, met name enkele plaatselijke instanties en de regionale regering van Valencia; 3. is gezien deze omstandigheden ingenomen met het besluit van de regionale regering van Valencia om nieuwe wetgeving te concipiëren en uit te vaardigen die de LRAU zal vervangen en waardoor de geconstateerde gevolgen van de toepassing van de LRAU voortaan worden voorkomen en met name het verzoek van de president van de regio aan het Europees Parlement om aanbevelingen in te dienen; 4. moedigt de autonome regio Valencia aan te trachten het probleem sneller op te lossen dan tot dusverre het geval is geweest en aldus aan te tonen dat zij werkelijk oog heeft voor de zorgen van de burger; 5. meent dat het niet tot zijn verantwoordelijkheid behoort dit nieuwe wetsontwerp te wijzigen, maar dringt erop aan dat toekomstige onteigeningsvoorschriften zowel qua vorm als inhoud de rechten van eigenaren eerbiedigen en dat bij urbanisatieprojecten rekening wordt gehouden met duurzame ontwikkeling, het milieu en de ecologie, aangezien deze van fundamentele EU-beleidsdomeinen uitmaken; 6. verzoekt de bevoegde instanties onderstaande voorstellen in overweging te nemen om de problemen op te lossen die door de huidige wetgeving zijn ontstaan met betrekking tot de aspecten van de bescherming van eigendomsrechten die vragen inzake mensenrechten en grondrechten opwerpen, alsook met betrekking tot de Gemeenschapswetgeving inzake openbare aanbestedingen: 7. verzoekt de bevoegde Valenciaanse en Spaanse instanties erop toe te zien dat algemene plannen voor ontwikkeling en urbanisatie die waarschijnlijk gevolgen van betekenis hebben voor het milieu en die het kader bepalen voor in de toekomst te verlenen vergunning voor ontwikkelingsprojecten onderworpen worden aan een strategische milieu-effectrapportage overeenkomstig Richtlijn 2001/42/EG; 8. wijst er nogmaals op dat de op nationaal niveau bevoegde instanties verplicht zijn een milieu-effectrapportage uit te voeren met betrekking tot geplande activiteiten die behoren tot een categorie die is opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG, en dat de keuze van in bijlage II bij Richtlijn 85/337/EEG opgenomen projecten moet worden gemaakt op de grondslag van transparante selectieprocedures en -criteria; 9. verzoekt de bevoegde Valenciaanse en Spaanse instanties erop toe te zien dat alle besluiten inzake toekomstige ontwikkelingen verenigbaar zijn met de in Richtlijn 2000/60/EG gestelde eisen inzake verantwoord gebruik en bescherming van waterreserves, en met name toe te zien op coördinatie van de op het niveau van het district van het stroomgebied van de Jucár genomen maatregelen voor de verwezenlijking van de in artikel 4 van bedoelde richtlijn vastgestelde milieudoelen; 10. dringt aan op het opzetten van reclameringskantoren, onder verantwoordelijkheid van de plaatselijke besturen en regionale regering, teneinde de personen bij te staan die in bestuurlijk opzicht door de LRAU zijn benadeeld, en wel door deze personen alle informatie te verstrekken die zij nodig hebben om een besluit te kunnen nemen over het al dan niet ondernemen van gerechtelijke stappen; 11. maakt zich zorgen over de risico's in verband met de ontwikkeling van projecten die wel zijn opgezet, maar nog niet zijn uitgevoerd, en over de mogelijk hieruit voortvloeiende gevolgen (aangezien er overhaast nieuwe projecten worden opgezet om de nieuwe en noodzakelijkerwijs veel strengere wet voor te zijn) en dringt in afwachting van de inwerkingtreding van de herziene wetgeving met klem aan op de opschorting van zowel de vergunningsprocedures als de uitvoering van nieuwe of reeds lopende projecten en ontwikkelingsplannen die mede betrekking hebben op niet voor bebouwing gereserveerde gronden; 12. wijst er andermaal op dat de Europese Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, welke beginselen alle lidstaten gemeen hebben, en dat artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie voorziet in het initiatiefrecht van het Europees Parlement ten aanzien van de procedure die de Raad hanteert om een duidelijk gevaar voor een ernstige schending van deze beginselen vast te stellen en dat de Commissie of een derde van de lidstaten een procedure op gang kunnen brengen om een lidstaat te straffen indien deze schending aanhoudt; 13. eist dat de Commissie haar zorgvuldige controle en onderzoeken voortzet om ervoor te zorgen dat de nieuwe Ley Urbanística Valenciana (LUV) in overeenstemming is met de Gemeenschapswetgeving in de sector openbare aanbestedingen en op verwante gebieden, en dat zij het Parlement en zijn bevoegde commissie volledig op de hoogte houdt van de ontwikkelingen in dit opzicht; 14. verzoekt de Commissie waakzaam te blijven controleren of de hand wordt gehouden aan aanbestedingsprocedures; 15. wenst dat de informatie over de inhoud van zijn onderzoek en over zijn aanbevelingen wijd wordt verspreid, gezien het grote aantal betrokken Europese burgers (naast de Spaanse burgers ook Engelsen, Duitsers, Fransen, Belgen en Nederlanders); 16. verzoekt de Commissie uit deze ervaring lering te trekken en, gezien het grote aantal EU-burgers dat momenteel onroerend goed koopt in andere lidstaten van de EU dan hun land van oorsprong, te overwegen welke - wetgevende, niet-wetgevende of louter adviserende - waarborgen noodzakelijk kunnen zijn ter bescherming en ondersteuning van burgers die dit soort belangrijke transacties en investeringen verrichten buiten de jurisdictie van hun land van herkomst, en het Parlement op de hoogte te stellen van de resultaten van dit overleg; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering, het parlement en de ombudsman van de autonome regio Valencia alsmede aan, de Spaanse regering aan en de rekwestranten. Het Europees Parlement , – gezien de non-papers van de Commissie 'A Common Consolidated EU Corporate Tax Base' en 'Home State Taxation for Small and Medium-Sized Enterprises', die op 7 juli 2004 zijn uitgebracht en aan de informele Raad Ecofin van 10 en 11 september 2004 zijn voorgelegd, – gezien de resultaten van de informele Raad Ecofin van 10 en 11 september 2004 in Scheveningen, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité - Naar een interne markt zonder belastingbelemmeringen - Een strategie voor het verschaffen van een geconsolideerde heffingsgrondslag aan ondernemingen voor de vennootschapsbelasting op hun activiteiten in de gehele EU ( COM(2001)0582 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité - Een interne markt zonder belemmeringen op het gebied van de vennootschapsbelasting: verwezenlijkingen, lopende initiatieven en resterende uitdagingen ( COM(2003)0726 ), – gezien de mededeling van 2 februari 2005 van Commissievoorzitter Barosso met instemming van vice-voorzitter Verheugen, aan de Europese Voorjaarsraad - Samen werken aan werkgelegenheid en groei - Een nieuwe start voor de Lissabon-strategie ( COM(2005)0024 ), – gezien de mededeling van 12 april 2005 van Commissievoorzitter Barosso met instemming van vice-voorzitter Verheugen en commissarissen Almunia en Spidla, over geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid (2005-2008), met een aanbeveling van de Commissie betreffende de Globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Gemeenschap en een voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten ( COM(2005)0141 - 2005/0057(CNS) ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité over het fiscaal beleid in de Europese Unie (1) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 16 december 2003 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 90/435/EEG betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (2) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 10 maart 2004 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 90/434/EEG van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (3) , – gezien Verordening (EG) nr. 2157/2001 van de Raad van 8 oktober 2001 betreffende het statuut van de Europese vennootschap (SE) (4) , – gezien Richtlĳn 2001/86/EG van de Raad van 8 oktober 2001 tot aanvulling van het statuut van de Europese vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers (5) , – gezien de studie van 18 augustus 2004 van de Deloitte EU Tax Group "Study on analysis of potential competition and discrimination issues relating to a pilot project for an EU tax consolidation scheme for the European Company Statute" (Taxud/2003/DE/305), – gezien de European Tax Survey van de Commissie van 10 september 2004 (6) , – gezien de studie 'Effects of the proposed Directive on Services in the Internal Market on Tax Collection and Tax Revenue in the EU Member States', die door het Österreichische Institut für Wirtschaftsforschung is verricht in opdracht van het Europees Parlement, Directoraat-generaal Intern beleid van de Unie, Directoraat A – Economie en wetenschapsbeleid (Projectnr. IP/A/ECON/ST/2004-33), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0386/2005 ), A. overwegende dat het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap in artikel 94 de onderlinge aanpassing eist van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van lidstaten die rechtstreeks van invloed zijn op de werking van de gemeenschappelijke markt, B. overwegende dat de Europese Unie tijdens de Europese Voorjaarsraad in maart 2005 de basisrichtsnoeren heeft vastgelegd voor een nieuwe start voor de Lissabon-strategie op basis van kennis, concurrentievermogen, groei en werkgelegenheid, C. overwegende dat volgens de nieuwe 'geïntegreerde richtsnoeren' het wegnemen van alle belemmeringen voor een goede werking van de interne markt die voortvloeien uit de heffingsgrondslag voor de belasting van vennootschappen, belangrijk is voor het concurrentievermogen van Europese bedrijven, D. overwegende dat zaken als economische integratie, herstructurering, grensoverschrijdende fusies en toegenomen internationale concurrentie het noodzakelijk maken alle fiscale belemmeringen weg te nemen die de voltooiing van de interne markt en de economische groei beletten, E. overwegende dat de nog altijd bestaande situatie van uiteenlopende heffingsgrondslagen waarmee ondernemingen worden geconfronteerd, enorme hindernissen opwerpt voor grensoverschrijdende activiteiten van ondernemingen en in termen van administratieve en economische lasten veel efficiencyverlies met zich meebrengt, F. overwegende dat het bestaan van 25 verschillende belastingstelsels niet alleen kosten en efficiencyverlies met zich meebrengt voor Europese ondernemingen met grensoverschrijdende activiteiten, maar ook verliezen voor de lidstaten omwille van fraude, transfertprijzen voor fiscale doeleinden en belastingontduiking, evenals diverse problemen met betrekking tot de belastingwetgeving G. overwegende dat factoren die leiden tot een verstoring van de mededinging, moeten worden aangepakt, en dat met een goed werkende gemeenschappelijke markt de omstandigheden moeten worden gecreëerd waarbij bedrijven gelijke mededingingsvoorwaarden genieten, H. overwegende dat de kwestie van vennootschapsbelasting in de interne markt ook juridisch gezien belangrijk is, zoals blijkt uit het toenemende aantal van rechtsgeschillen en gerechtelijke procedures; overwegende dat in de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ten aanzien van de regelingen van de lidstaten voor vennootschapsbelasting altijd is bevestigd dat discriminerende en restrictieve regelingen niet zijn toegestaan; voorts overwegende dat het noodzakelijk is iets tegen de rechtsonzekerheid te doen die voortkomt uit het feit dat de gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor vennootschapsbelasting (Common Consolidated Corporate Tax Base – CCCTB) (zoals deze mogelijkerwijs in de toekomst in het kader van een nauwere samenwerking wordt vastgesteld) ook van toepassing zou kunnen zijn op ondernemingen en filialen die zijn gevestigd in een land dat de CCCTB niet wil hanteren, I. overwegende dat de aanpak die de Commissie voorstelt betreffende de invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting een zeer evenwichtige is, de meest passende oplossing voor grote ondernemingen is en moet worden behandeld als een prioritaire, op Europees niveau uit te voeren maatregel op het gebied van de vennootschapsbelasting; overwegende dat de optie van belastingheffing volgens het stelsel van de thuisstaat voor kleine en middelgrote ondernemingen een vereenvoudiging kan betekenen voor de ondernemers, vooropgesteld dat de lidstaten de nodige bilaterale of multilaterale overeenkomsten sluiten, J. overwegende dat het doel van de gemeenschappelijke geconsolideerde belastinggrondslag in de vennootschapsbelasting moet zijn op Europees niveau een gemeenschappelijke belastinggrondslag in te voeren voor bedrijven met grensoverschrijdende activiteiten die in op zijn minst twee lidstaten zijn gevestigd, waardoor deze gemeenschappelijke belastinggrondslag efficiënter en transparanter zal zijn en investeringen meer zal bevorderen in het kader van een goed werkende gemeenschappelijke Europese markt, K. overwegende dat het voorstel van de Commissie voor een proef met het systeem van belastingheffing volgens het stelsel van de thuisstaat ('Home State Taxation') een realistische en effectieve methode zou kunnen zijn om in gebieden met een in de verschillende lidstaten vergelijkbaar niveau van effectieve belastingheffingen de nalevingskosten te verminderen en de fiscale en administratieve obstakels voor de activiteiten van KMO's weg te nemen; overwegende dat een dergelijk systeem een aanzienlijke vereenvoudiging inhoudt, waarbij de eigenaar van een kleine of middelgrote onderneming die elders binnen de interne markt wil opereren, alleen de belastingregels van het eigen land hoeft te kennen en toe te passen, L. overwegende dat het tot stand brengen van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag alleen zin heeft als deze doeltreffend, transparant en concurrentieel is, 1. stelt vast dat Europese ondernemingen die actief zijn op de interne markt, bij investeringen of activiteiten in een andere lidstaat worden gehinderd door fiscale belemmeringen, problemen met dubbele belastingheffing en hoge nalevingskosten; 2. wijst erop dat de belemmeringen die worden veroorzaakt doordat voor bedrijven met grensoverschrijdende activiteiten in de Europese Unie sterk uiteenlopende nationale heffingsgrondslagen voor ondernemingsbelastingen gelden, een negatief effect hebben op de economische groei en het concurrentievermogen van het bedrijfsleven, zowel op de interne markt als op de internationale markt; 3. wijst er nogmaals op dat een nauwere samenwerking tussen de lidstaten ten aanzien van de heffingsgrondslagen voor vennootschapsbelastingen noodzakelijk is teneinde de fiscale belemmeringen op specifieke punten weg te nemen, zoals: 4. bevestigt de noodzaak van een hervorming van de heffingsgrondslagen voor de belasting van ondernemingen die op de interne markt opereren, ter bevordering van de nieuwe strategie van Lissabon, opdat gezorgd wordt voor gelijke behandeling van ondernemingen, administratieve vereenvoudiging en kostenreductie, en voor de stimulering van investeringen, het concurrentievermogen van ondernemingen, groei en nieuwe werkgelegenheid; 5. is verheugd over de nieuwe voorstellen van de Commissie betreffende de invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor vennootschapsbelasting op Europees niveau voor grote ondernemingen en de invoering op experimentele basis van het stelsel van heffing volgens de thuisstaat ('home state taxation') voor kleine en middelgrote ondernemingen, en neemt nota van de oprichting van de CCCTB-werkgroep; 6. betreurt het dat sommige lidstaten nog altijd de noodzaak van de hand wijzen van meer samenwerking over belastingzaken, in het bijzonder ten aanzien van de heffingsgrondslagen die op ondernemingen van toepassing zijn, mede gezien het feit dat coördinatie tussen de lidstaten op het gebied van vennootschapsbelasting een van de instrumenten is die zijn vastgelegd in de geïntegreerde richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van de nieuwe strategie van Lissabon; Een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor vennootschapsbelasting op Europees niveau 7. onderstreept het belang van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag die voldoet aan de eis van grotere integratie op de interne markt; steunt het voorstel van de Commissie en is ervan overtuigd dat de invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor ondernemingen die in ten minste twee lidstaten zijn gevestigd - een heffingsgrondslag aan de hand waarvan het belastbaar inkomen zal kunnen worden bepaald volgens een reeks gemeenschappelijke regels die op Europees niveau zijn vastgesteld en die van toepassing zijn op een afzonderlijke groep van ondernemingen – de beste manier is om op doeltreffende wijze de fiscale belemmeringen voor grensoverschrijdende activiteiten van ondernemingen aan te pakken; 8. bevestigt opnieuw dat de invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde belastinggrondslag voor ondernemingen op geen enkele manier de fundamentele rechten van de lidstaten zal aantasten in belastingzaken, met name hun recht om de tarieven van de nationale vennootschapsbelasting vast te stellen; is evenwel van mening dat met de harmonisering van de belastinggrondslag voor ondernemingen de voorwaarden worden ingesteld voor een transparanter overheids- en fiscaal beleid en mogelijk wordt gemaakt dat kapitaal op de best mogelijke manier wordt gebruikt, zodat een bijdrage wordt geleverd tot het halen van de doelstellingen van Lissabon; 9. wijst er nogmaals op dat het tot stand brengen van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting als doel heeft: 10. is van mening dat een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting op Europees niveau het best tot stand kan worden gebracht door een kader van gemeenschappelijke standaarden vast te stellen in een verordening die op twee essentiële, elkaar aanvullende elementen is gebaseerd: de instelling van een gemeenschappelijke heffingsgrondslag in overeenstemming met de Europese regels en de ontwikkeling van een consolidatiemethode, alsmede van een methode voor de verdeling van de belastinginkomsten onder de betrokken lidstaten, op grond waarvan ondernemingen winsten en verliezen binnen de gehele Europese Unie met elkaar kunnen verrekenen en consolideren; 11. is van mening dat de invoering van een CCCTB op Europees niveau ook door middel van nauwere samenwerking kan worden nagestreefd, mochten de lidstaten het niet met elkaar eens worden; onderstreept dat het mechanisme van nauwere samenwerking – ofschoon dit slechts een tweede optie is en de beste oplossing nog steeds zou zijn dat de lidstaten het wel met elkaar eens zouden worden – de meeste Europese landen in staat stelt verdere stappen voor de verwezenlijking van een gemeenschappelijk kader voor ondernemingsbelastingen op de interne markt te ondernemen en tegelijk de overige lidstaten de mogelijkheid biedt om zich daar later bij aan te sluiten; 12. pleit voor een stapsgewijze aanpak, waarbij in eerste instantie een facultatieve gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag wordt ingevoerd, zodat bedrijven kunnen kiezen tussen bestaande nationale heffingsgrondslagen en een Europese heffingsgrondslag, gevolgd op middellange termijn door een evaluatie om te onderzoeken of het wenselijk is over te stappen op een stelsel met een verplichte gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag; 13. is van mening dat in de wetgeving van de Europese Unie ter invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag ten minste moet worden vastgelegd: 14. dringt erop aan dat de lidstaten meer gaan samenwerken op het gebied van belastingen en erkent dat het belangrijk is ernaar te streven dat de legitieme financiële belangen van de lidstaten, in het bijzonder de mogelijkheid om belastinginkomsten te verkrijgen, naar behoren worden gewaarborgd door een rechtvaardig, transparant, evenredig en aanvaard verdelingssysteem; 15. verzoekt de Commissie in een later stadium en na een inventarisatie van de gevolgen te beoordelen of het wenselijk is een belastingsstelsel op basis van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag toe te passen op het statuut voor een Europese vennootschap; Belastingheffing volgens het stelsel van de thuisstaat ('home state taxation') voor kleine en middelgrote ondernemingen 16. merkt op dat kleine en middelgrote ondernemingen er niet in slagen ten volle te profiteren van de interne markt en dat het groeipotentieel van deze bedrijven, in termen van markten, grensoverschrijdende activiteiten en de mogelijkheid om zich te vestigen in andere lidstaten, wordt ondermijnd door belemmeringen die het gevolg zijn van ingewikkelde administratieve vereisten en de hoge kosten van het naleven van de verschillende nationale belastingstelsels, die naar verhouding veel grotere gevolgen hebben voor kleine en middelgrote ondernemingen dan voor grote ondernemingen; 17. is van mening dat belastingheffing volgens het stelsel van de thuisstaat grensoverschrijdende activiteiten van kleine en middelgrote ondernemingen veel gemakkelijker zou kunnen maken, vooropgesteld dat de lidstaten bilaterale of multilaterale overeenkomsten sluiten waarin alle technische zaken worden geregeld en die voorzien in een mechanisme voor de verdeling van de belastinginkomsten onder de belastingdiensten van de betrokken lidstaten teneinde schadelijke belastingconcurrentie te vermijden; steunt het voorstel van de Commissie voor een proef met dit stelsel, waarbij kleine en middelgrote ondernemingen het belastbare inkomen van het moederbedrijf en alle filialen en dochterondernemingen in andere lidstaten die deelnemen aan het project kunnen berekenen door toepassing van de belastingregels die gelden in hun thuisstaat; 18. wijst erop dat steun voor kleine en middelgrote ondernemingen een prioritaire doelstelling is in de nieuwe strategie van Lissabon en in het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (2007-2013) en is ervan overtuigd dat de proef een positieve uitwerking kan hebben op het overlevingspercentage van kleine en middelgrote ondernemingen en het concurrentievermogen van deze bedrijven op Europees en internationaal niveau; 19. betreurt het dat de lidstaten onvoldoende belangstelling en inzet tonen voor het wegnemen van fiscale belemmeringen voor de activiteiten van kleine en middelgrote ondernemingen, en dat zij zich niet inspannen om de door de Commissie voorgestelde proef uit te voeren; dringt er bij de lidstaten, in bijzonder de lidstaten met economisch geïntegreerde grensoverschrijdende regio's, op aan zich aan te sluiten bij de proef om op die manier nuttige, reproduceerbare ervaring op te doen; o o o 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.