Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Categorie voorschakel-apparaat Nominaal lampvermogen Maximaal toegestaan opgenomen vermogen 50 Hz HF 1 15 W 18 W 30 W 36 W 38 W 58 W 70 W 13,5 W 16 W 24 W 32 W 32 W 50 W 60 W ≤ 18 W ≤ 21 W ≤ 33 W ≤ 38 W ≤ 40 W ≤ 59 W ≤ 72 W 2 18 W 24 W 36 W 16 W 22 W 32 W 40 W 55 W ≤ 21 W ≤ 27 W ≤ 38 W ≤ 46 W ≤ 63 W 3 18 W 24 W 36 W 16 W 22 W 32 W ≤ 21 W ≤ 27 W ≤ 38 W 4 10 W 13 W 18 W 26 W 9,5 W 12,5 W 16,5 W 24 W ≤ 13 W ≤ 16 W ≤ 21 W ≤ 29 W 5 18 W 26 W 16 W 24 W 32 W 42 W ≤ 21 W ≤ 29 W ≤ 39 W ≤ 49 W 6 10 W 16 W 21 W 28 W 38 W 9 W 14 W 19 W 25 W 34 W 55 W ≤ 13 W ≤ 19 W ≤ 24 W ≤ 31 W ≤ 40 W ≤ 63 W Categorie voorschakel-apparaat Nominaal lampvermogen Maximaal toegestaan opgenomen vermogen 50 Hz HF 1 15 W 18 W 30 W 36 W 38 W 58 W 70 W 13,5 W 16 W 24 W 32 W 32 W 50 W 60 W ≤ 21 W ≤ 24 W ≤ 36 W ≤ 41 W ≤ 43 W ≤ 64 W ≤ 77 W 2 18 W 24 W 36 W 16 W 22 W 32 W ≤ 24 W ≤ 30 W ≤ 41 W 3 18 W 24 W 36 W 16 W 22 W 32 W ≤ 24 W ≤ 30 W ≤ 41 W 4 10 W 13 W 18 W 26 W 9,5 W 12,5 W 16,5 W 24 W ≤ 14 W ≤ 17 W ≤ 24 W ≤ 32 W 5 18 W 26 W 16 W 24 W ≤ 24 W ≤ 32 W 6 10 W 16 W 21 W 28 W 38 W 9 W 14 W 19 W 25 W 34 W ≤ 14 W ≤ 21 W ≤ 27 W ≤ 34 W ≤ 43 W (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 296 ) (2) , - gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0010/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0102/1999 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de artikelen 70, 80 en 174 van het EG-Verdrag, - onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties van 21 januari 1993 over de ramp met de olietanker Braer (1) , van 27 oktober 1994 over het weglekken van ruwe olie voor de Noordkust van Portugal ten gevolge van het ongeval met de Cercal (2) , van 27 oktober 1994 (3) en 1 februari 1996 (4) over de veiligheid op zee en van 27 maart 1996 over de door de Sea Empress veroorzaakte zeeramp (5) en over scheepsverzekeringen (6) , - gezien het Internationale Verdrag van 18 december 1971 inzake de vorming van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie (FIPOL) en het protocol daarbij van 27 november 1992, - gezien richtlijn 76/464/EEG van de Raad betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd, - gezien richtlijn 93/75/EEG van de Raad betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen, - gezien richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord, - gezien de mededeling van de Commissie "Naar een nieuwe maritieme strategie” ( COM(1996) 81 ), - gezien het voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende instelling van een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen ( COM(1998) 769 ) en zijn desbetreffend advies van 16 september 1999 (7) , - gezien besluit nr. 2179/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 betreffende de herziening van het beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling "Op weg naar duurzame ontwikkeling”, en in het bijzonder artikel 2, lid 4, sub d) betreffende de aankondiging door de Commissie van een witboek over milieuaansprakelijkheid, A. overwegende dat er op 12 december 1999 een tanker is vergaan voor de Bretonse kust, de Erika, en dat dit helaas geen op zichzelf staand geval is, daar ook Turkije regelmatig dergelijke rampen kent, zoals onlangs nog, B. overwegende dat de kust van Bretagne en de Vendée de laatste vijfentwintig jaar vijf maal ernstig is vervuild, C. overwegende dat de visserij, de oester- en schelpkwekerij en het toerisme bijzonder zwaar zijn getroffen en dat bij de beoordeling van de maatregelen die moeten worden genomen, rekening dient te worden gehouden met de behoeften van deze sectoren, D. overwegende dat de Erika onder Maltese vlag vaart, dat het voor het laatst op de helling is gecontroleerd door een classificatiebureau in Italië en in de vaart door de Russische haveninstanties, en wel in november 1999, E. overwegende dat meestal gebruik wordt gemaakt van schepen die onder goedkope vlag varen om de kosten zo laag mogelijk te houden en via gecompliceerde juridische constructies bepaalde belastingregels te ontduiken, en dat dit tot gevolg heeft dat de aansprakelijkheid bij een ongeval moeilijk is vast te stellen, F. overwegende dat het leegpompen op zee belemmerd werd door de slechte weersomstandigheden en onbekendheid met de kenmerken van de olie die de Erika vervoerde, G. overwegende dat nauwelijks meer dan 10% van de olie die uit de Erika is weggelekt, op zee teruggewonnen kon worden, H. overwegende dat het op 120 meter diepte liggende wrak met 20.000 ton olie een groot gevaar vormt voor nieuwe vervuiling, I. overwegende dat deze milieuramp een ernstige aantasting van het mariene ecosysteem, de biodiversiteit, in het bijzonder van de vogelpopulaties, en de visbestanden vormt in een uit ecologisch oogpunt zeer belangrijk gebied en grote schade toebrengt aan de economische en toeristische bedrijvigheid van dit kustgebied, J. overwegende dat niet alle aan zee grenzende lidstaten bij gebrek aan middelen in staat zijn de doelstelling te halen om ten minste 25% van de buitenlandse schepen die Europese havens aandoen te inspecteren, K. overwegende dat andere schepen van de rampzalige vervuiling door de Erika hebben geprofiteerd om in dit zeegebied op grote schaal hun schip te ontgassen, een praktijk die verboden is krachtens richtlijn 76/464/EEG , L. verontrust over de veroudering van de handelsvloot in de hele wereld, 1. betuigt zijn solidariteit met en steun aan de slachtoffers van deze olieramp, spreekt zijn waardering uit voor de efficiënte medewerking van NGO's en voor de spontane hulp van duizenden vrijwilligers en is verheugd over het initiatief om de stranden onmiddellijk door deskundigen te laten onderzoeken teneinde de schadeloosstelling van de slachtoffers te vergemakkelijken; 2. roept op tot een aanzienlijke en snelle versterking van de inspectie-instrumenten en verplichte communautaire minimale veiligheidsvoorschriften en verzoekt de lidstaten en de Europese Unie in samenwerking met de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) de internationale veiligheids- en controlevoorschriften over de hele linie te versterken; 3. verwacht van de twee volgende landen die het voorzitterschap van de Europese Unie zullen bekleden, dat zij zullen samenwerken aan strengere internationale en Europese regels voor het maritiem transport; 4. wenst dat er een op lange termijn duurzaam Europees vervoerbeleid wordt ingevoerd dat het risico van olierampen uit de weg ruimt; 5. spreekt zijn voldoening uit over het initiatief om een communautair kader voor samenwerking op het gebied van de verontreiniging van de zee door ongevallen in te stellen ( COM(1998) 769 ), maar wenst wel dat hierover zo snel mogelijk een besluit wordt genomen zodat crisissituaties als ten gevolge van het vergaan van de Erika onder optimale voorwaarden aangepakt kunnen worden; 6. is van mening dat het beginsel “de vervuiler betaalt” op zowel de eigenaars van de in Malta geregistreerde tanker als op de eigenaars van de lading moet worden toegepast; 7. verzoekt de Commissie om een duidelijkere vaststelling van de verdeling van de aansprakelijkheid tussen reder en eigenaar van het schip bij ongevallen op zee, uitgaande van het beginsel dat de vervuiler betaalt; 8. verzoekt de Europese Unie regelgeving op te stellen en spoedig ten uitvoer te leggen om te voorkomen dat schepen die varen onder een goedkope vlag zich onttrekken aan de strenge regels en controles, zowel op het gebied van maritieme veiligheid en milieubescherming als wat betreft de sociale voorschriften, waarvan de naleving eveneens een veiligheidswaarborg vormt; 9. verzoekt de Commissie prioriteit te verlenen aan communautaire acties ter verzekering van een effectieve en uniforme tenuitvoerlegging van normen voor classificatiebureaus en verzoekt de Raad en de Commissie ervoor te zorgen dat de lopende behandeling van het voorstel voor een richtlijn betreffende havenontvangstfaciliteiten voor scheepsafval en ladingresiduen ( COM(1998) 452 ) resulteert in een spoedige en bevredigende regeling waarmee het dumpen van afvalstoffen op zee daadwerkelijk wordt ontmoedigd en overtreders worden bestraft; 10. is van oordeel dat de Europese Unie zich ook ernstige zorgen dient te maken over de hoeveelheden olie en andere afvalstoffen die opzettelijk vanuit schepen in zee worden gepompt en waarbij een aanzienlijk grotere mariene en kustvervuiling wordt aangericht dan in het geval van rampen zoals met de Erika; 11. verzoekt de Commissie en de Raad nogmaals de implicaties te onderzoeken van een Europees scheepsregister naast havenstaatcontrole; 12. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om de datum te vervroegen waarop alle olietankers verplicht van het dubbele-romptype dienen te zijn en ervoor te zorgen dat in haar werkprogramma voor 2000 speciale aandacht wordt besteed aan de veiligheid op zee en vervuiling van de zee; 13. wenst dat de internationale voorschriften betreffende het opleidingsniveau van bemanningen en de arbeids- en leefomstandigheden aan boord van schepen rigoureus worden toegepast en worden herzien in de zin van een hoger beschermingsniveau; 14. constateert en betreurt dat er onvoldoende technieken beschikbaar zijn om de gevolgen van het vergaan van de Erika te bestrijden en bepleit de ontwikkeling van industrieel onderzoek ter zake; 15. wenst dat het onderzoek de verantwoordelijkheid volledig aan het licht brengt en tevens leidt tot een billijke vergoeding van de ecologische, economische en sociale schade die door deze olieramp is veroorzaakt; 16. wenst dat onverwijld financiële steun uit de Europese fondsen wordt verleend om, ook in het kader van partnerschappen tussen de lidstaten, hulp te bieden bij: - het schoonmaken van de kust, - de begeleiding van de getroffen ondernemingen van de betrokken regio's, - het opvoeren van de opslagcapaciteit voor het verzamelde afval, - de totstandbrenging van faciliteiten om het afval te verwerken of te recycleren; 17. wenst dat uit hoofde van artikel 83, lid 2, sub b) van het EG-Verdrag zo snel mogelijk middelen gedeblokkeerd kunnen worden om de schade die door deze ramp is toegebracht te verlichten; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en van de kandidaatlanden, alsook aan alle bevoegde maritieme autoriteiten. Het Europees Parlement, A. gezien de buitengewone klimatologische omstandigheden en de uitzonderlijk zware stormen die tussen 24 en 27 december 1999 over verschillende regio's van Europa - het zuiden van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk - zijn geraasd en ook Zwitserland, Spanje, Italië en Ierland hebben getroffen, B. overwegende dat meer dan 90 mensen hierbij de dood hebben gevonden, C. gezien de bijzonder precaire situatie waarin zich duizenden gezinnen bevonden die verstoken waren van elektriciteit, telefoon, en verwarming en geen toegang hadden tot het wegennet, essentiële infrastructuurvoorzieningen en openbare diensten, D. gezien de verwoesting van woningen en productiemiddelen, de schade aan landbouw, bosbouw en oesterteelt, het MKB, het verlies van arbeidsplaatsen en de hieruit voortvloeiende economische en sociale gevolgen, E. gezien de blijvende schade aan het architectonisch erfgoed, de bossen, het landschap, de beschermde gebieden en de flora en fauna, F. overwegende dat de omvang van de vernielingen aan het stroomverzorgingsnet op de eerste plaats te wijten is aan een beleidsvoering die stroomvervoer over grote afstanden met hoogspanningslijnen wil aanmoedigen, G. gezien de ongeëvenaarde omvang van de ramp, de Europese solidariteit, en de enorme financiële middelen die moeten worden ingezet om de verwoeste gebieden te herstellen en de bevolking weer normale leefomstandigheden te bieden, gelet op de maatregelen die met spoed genomen moeten worden om fytosanitaire verontreiniging en watervervuiling te voorkomen en het risico van branden als gevolg van houtopslag uit te sluiten, H. overwegende dat een groot gedeelte van de getroffen gebieden in aanmerking komt voor steun uit hoofde van de structuurfondsen van de Gemeenschap, met name het EFRO, het EOGFL, afdeling Garantie, en het FIOV, I. overwegende dat te vrezen valt dat door de te verwachten klimaatveranderingen het gevaar bestaat dat natuurrampen van een dergelijke omvang zich opnieuw zullen voordoen, 1. betuigt zijn medeleven aan de familieleden van de slachtoffers en geeft uiting aan zijn oprechte solidariteit met de mensen die door de ramp zijn getroffen; 2. verzoekt de Commissie en de niet door het slechte weer getroffen lidstaten zo spoedig mogelijk concrete maatregelen te overwegen waaruit de solidariteit van de Gemeenschap blijkt en vaktechnisch personeel en technische middelen te mobiliseren in het kader van het door de Raad op 9 december 1999 goedgekeurde vijfjarenprogramma tot invoering van een communautair actieprogramma voor civiele bescherming (beschikking 1999/847/EG); 3. verzoekt de Commissie spoedhulp voor de slachtoffers van deze natuurramp beschikbaar te stellen en de financiële middelen van de nationale en plaatselijke autoriteiten aan te vullen, een en ander in het kader van de mogelijkheden die worden geboden door het beleid op het gebied van de economische en sociale samenhang en het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met name door een aanzienlijke mobilisering van de kredieten die zijn toegewezen aan de plattelandsontwikkeling overeenkomstig de bepalingen van artikel 33 van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit hoofde van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van bepaalde verordeningen die voorzien in maatregelen in geval van een natuurramp; 4. verzoekt de lidstaten, zodra de Commissie de kaart van de gebieden van doelstelling 2 heeft goedgekeurd, zo spoedig mogelijk ontwikkelings- en omschakelingsplannen op te stellen zodat geen vertraging ontstaat bij de toewijzing van middelen uit hoofde van de structuurfondsen aan de getroffen regio's; 5. verzoekt de Commissie artikel 83, lid 2 van het EG-Verdrag toe te passen opdat alle getroffen gebieden passende financiële steun kan worden verleend; 6. verzoekt de Commissie in het bijzonder te kijken naar de schade aan de Franse, Duitse en Oostenrijkse bossen en een aanzienlijke herschikking van de kredieten ten behoeve van de plattelandsontwikkeling te overwegen overeenkomstig de bepalingen van artikel 30 van bovengenoemde verordening (EG) nr. 1257/1999, alsook de inzet te overwegen van vaktechnisch personeel en technische middelen in de Europese bosbouw in het kader van voornoemd vijfjarenprogramma, teneinde snel forse steun te verlenen voor het noodzakelijke kappen en wegslepen van de bomen; 7. wenst dat het herbebossingbeleid wordt uitgevoerd met inachtneming van de plaatselijke soorten, de verscheidenheid van de ecosystemen en het karakter van het landschap in plattelandsgebieden, en de noodzakelijke diversificatie van de afzetmogelijkheden van de houtverwerkende nijverheid; 8. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan projecten die haar worden voorgelegd in het kader van het LIFE-programma teneinde weer een kwalitatief goed milieu in kwetsbare gebieden tot stand te brengen; 9. verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te nemen opdat de getroffenen met spoed worden geïnformeerd over de steun die zij van de Europese fondsen zullen ontvangen en opdat de steun onverwijld wordt toegekend; verzoekt de Commissie concrete voorstellen aan het Europees Parlement en de Raad voor te leggen indien zij vaststelt dat de beschikbare kredieten voor deze hulp onvoldoende zijn; 10. verwacht dat de Commissie en de Europese Unie uitvoering geven aan de maatregelen die verband houden met een algehele strategie inzake de bestrijding van het broeikaseffect; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over het vredesproces in het Midden-Oosten, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 oktober 1999 over het akkoord van Sharm el-Sheikh en de hervatting van het vredesproces in het Midden-Oosten (1) , - gezien de Syrisch-Israëlische vredesonderhandelingen, die van 3 tot 10 januari 2000 in Shepherdstown (VS) hebben plaatsgehad, - gezien de resoluties 242, 338, 425 en 520 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, A. overwegende dat het vredesproces een nieuwe impuls heeft gekregen door het besluit van de regeringen van Israël en Syrië om de in maart 1996 afgebroken onderhandelingen te hervatten, B. overwegende dat de onderhandelingen betrekking hebben op de belangrijkste kwesties, zoals terugtrekking van Israël uit de Golan-hoogvlakte, veiligheid, water, normalisering van de betrekkingen tussen beide landen en het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van het vredesplan, C. overwegende dat het akkoord van Sharm el-Sheikh positieve gevolgen heeft voor het vredesproces, D. overwegende dat de Europese Unie dit overleg ten volle steunt en bereid is de onderhandelaars bij te staan indien zij dat wensen, E. overwegende dat de Voorzitter van het Europees Parlement binnenkort een bezoek zal brengen aan dit gebied, 1. verwelkomt het akkoord van Sharm el-Sheik; wenst dat de onderhandelingen tussen Israëliërs en Palestijnen worden voortgezet volgens de in de akkoorden overeengekomen tijdschema's; 2. heeft lof voor de krachtige vredesimpuls die alle partijen hebben gegeven; herbevestigt de noodzaak om te komen tot een rechtvaardige, algemene en duurzame vrede in het gebied, die de waarborg vormt voor de legitieme aspiraties van alle landen in de regio, met name Israël, inzake veiligheid en onderstreept daarbij dat een toekomstige Palestijnse Staat levensvatbaar moet zijn om de veiligheid van Israël ten volle te garanderen; 3. herinnert eraan dat nog steeds vele problemen een duurzame vrede in de weg staan, zoals de oprichting van een Palestijnse staat, het definitief vastleggen van de grenzen, het statuut van Jeruzalem, de terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen, de waterdistributie en de Israëlische nederzettingen; hoopt dat de politieke wil die beide partijen tot nu toe hebben betoond, deze obstakels kan overwinnen en dat de internationale gemeenschap haar volledige steun verleent om de beide partijen te helpen en bij te staan; belooft van zijn kant alle mogelijke steun aan beide partijen in het vredesproces; 4. gelooft dat de onderhandelingen die in Shepherdstown op uitnodiging van president Clinton zijn opgestart tussen premier Barak en de minister van Buitenlandse Zaken, de heer Faruk al-Shara een cruciale stap zijn in de richting van een blijvende vrede in het Midden-Oosten en hoopt vooruitgang te zien in de humanitaire kwesties die de twee landen verdelen; 5. verwelkomt het feit dat Israël en Syrië trachten in de nabije toekomst tot een vredesakkoord te komen en hun conflicten op te lossen zodat normale vreedzame relaties tussen de twee landen tot stand kunnen worden gebracht, en hoopt dat de Libanese regering spoedig mede zal plaatsnemen aan de onderhandelingstafel; vindt dat alle niet-Libanese strijdkrachten zich om de regionale stabiliteit te verzekeren uit Libanon moeten terugtrekken, zoals dat nadrukkelijk wordt gevraagd in de VN-resoluties 425 en 520; 6. roept alle landen in het gebied op om het vredesproces te steunen en iedere vorm van geweld, en met name het terrorisme, welke deze inspanningen zou kunnen ondermijnen, te bestrijden; 7. verwelkomt de aanstaande conferentie van de Multilaterale Stuurgroep vredesproces, die op 1 februari 2000 in Moskou moet plaatsvinden, en hoopt dat dit een krachtig instrument zal zijn om tot een duurzame vrede in het Midden-Oosten te komen; 8. merkt op dat de financiële toezeggingen van de Europese Unie in het gebied moeten samengaan met een duidelijke aanwezigheid op het politieke vlak, zonder dat dit afbreuk doet aan de discrete en doeltreffende inspanningen van EU-vertegenwoordiger Moratinos; gelooft in die zin dat de Europese Unie moet worden betrokken bij alle onderhandelingen in het kader van het vredesproces; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten elk project dat begrip en partnerschap tussen de volkeren in de regio kan helpen kweken, actief te bevorderen; 10. benadrukt het belang van democratisering, eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat, alsook van regionale samenwerking en integratie overeenkomstig de geest van het Barcelona-proces, in het kader waarvan de Middellandse-Zeelanden en de Europese landen samenwerken in regionale projecten met het doel duurzame vrede en stabiliteit in het Middellandse-Zeebekken te bevorderen; 11. wijst er tot slot nogmaals op dat een definitief vredesakkoord niet alleen door de betrokken partijen, maar ook door de internationale gemeenschap moet worden gegarandeerd; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Israëlische regering, de Knesset, de Syrische regering, de Palestijnse Autoriteit en de Palestijnse Wetgevende Raad, de Libanese regering, de Jordaanse regering en de Egyptische regering. Het Europees Parlement, - gezien het jaarlijks verslag van de Commissie ( COM(1999) 175 - C5-0109/1999 ), - gelet op artikel 160 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0096/1999 ), A. overwegende dat een passend beleid voor instandhouding van de visstanden een onontbeerlijke voorwaarde is om het voortbestaan van een rendabele en concurrerende communautaire visserij te garanderen, B. overwegende dat de meerjarige oriëntatieprogramma's (MOP's) tot hoofddoel hebben een evenwicht tot stand te brengen tussen de beschikbare bestanden en de visserij-inspanning van de huidige communautaire vloot, C. overwegende dat het bereiken van de doelstellingen van de meerjarige oriëntatieprogramma's, die voorzien in een redelijke vermindering van de vangstcapaciteiten van de vloten van de lidstaten voor de diverse segmenten daarvan een noodzakelijke voorwaarde is om een blijvende ontwikkeling van de sector te verzekeren, D. overwegende dat deze vermindering van de capaciteit van de vloot een sociaal-economisch offer vraagt en dat, wil de visserijsector dit begrijpen en aanvaarden, een en ander in alle lidstaten op een evenwichtige wijze moet plaatsvinden, E. overwegende dat als deze capaciteitsvermindering niet op een evenwichtige wijze plaatsvindt, het gevaar bestaat dat de landen die zich wel aan de vastgelegde doelstellingen houden, geconfronteerd worden met de wenselijkheid van een beleid dat hoge sociale kosten vergt en waarvan de doelmatigheid twijfelachtig is doordat de andere lidstaten zich hier niet aan houden, F. overwegende dat het niet-naleven van de in de meerjarige oriëntatieprogramma's vastgelegde doelstellingen voor bepaalde vlootsegmenten van enkele lidstaten voor concurrentievervalsing kan zorgen en daarmee ernstige schade toebrengt aan de vissers in deze sectoren in de lidstaten die wel de in de meerjarige oriëntatieprogramma's vastgestelde capaciteitsvermindering hebben gerealiseerd, G. overwegende dat ondanks de verrichte inspanningen in de periode van het MOP III (1992-1996) en in 1997, het eerste jaar van de toepassing van MOP IV, er nog geen harmonisatie heeft plaats gevonden van de meeteenheden van de schepen van alle lidstaten, H. in het besef dat door de wijziging van de criteria bij de indeling in vlootsegmenten die zich heeft voltrokken bij de overgang van MOP III naar MOP IV, de vergelijkbaarheid van de verkregen gegevens wordt bemoeilijkt, omdat nieuw elementen werden ingevoerd zoals de samenstelling van de vangsten, I. in het besef dat de tot dusver bestaande maatregelen om de naleving van de doelstellingen van de meerjarige oriëntatieprogramma's af te dwingen, zoals het aanspannen van een inbreukprocedure en het niet-verlenen van steun voor herstructurering en modernisering van de vloot, niet doeltreffend zijn gebleken, daar zij geen aansporing zijn geweest voor de vloten van de lidstaten om de vastgelegde doelstellingen na te leven, J. bezorgd over het gedrag van bepaalde lidstaten, die nalatig zijn gebleken bij het verstrekken van betrouwbare gegevens over de toestand van hun vloot en die weinig belangstelling tonen voor het nemen van passende maatregelen opdat de capaciteitsvermindering voldoet aan de in de meerjarige oriëntatieprogramma's vastgelegde doelstellingen, 1. verzoekt de Commissie en de lidstaten vaste criteria vast te stellen die mettertijd permanent zullen worden, voor de meting van schepen en de indeling in segmenten van de vloten, zodanig dat duidelijk en exact kan worden gecontroleerd hoe de respectieve vloten en de inhoud van het communautaire scheepsregister zich gedurende de looptijd van de opeenvolgende meerjarige oriëntatieprogramma's hebben ontwikkeld, aangezien de uiterst hoge verscheidenheid van die criteria, die kenmerkend was voor de meest recente periode, het niet-naleven van de doelstellingen van de MOP's vergemakkelijkt; 2. verzoekt de Commissie haar pogingen om te komen tot harmonisatie van de door iedere lidstaat aangewende criteria voor de meting van het tonnage en de capaciteit van de schepen, tot het uiterste op te voeren, opdat de capaciteitsvermindering voor de diverse visserijvloten van de Europese Unie op evenwichtige wijze plaatsvindt; 3. verzoekt de lidstaten dringend over te gaan tot het meten van de capaciteit van de vloot overeenkomstig de criteria die zijn vastgelegd in verordening (EG) nr. 3259/94 van de Raad en beschikking 95/84/EG van de Commissie, hetgeen reeds in 1995 had moeten geschieden; 4. verzoekt de Commissie met spoed voorstellen in te dienen voor de harmonisatie van de bepalingen betreffende het motorvermogen van de schepen zodat er een vergelijking kan plaatsvinden van de situatie van alle vloten op basis van homogene criteria; 5. verzoekt de Commissie, conform het unaniem advies van het Raadgevend Comité voor de Visserij in zijn rapport over “herziening van het visserijbeleid na 2002”, aan één of meerdere onafhankelijke certificeringsinstituten de opdracht te geven om de gegevens van de lidstaten over tonnage en motorvermogen te verifiëren; 6. verzoekt de Commissie de reeds gestarte acties om de lidstaten te dwingen de in de MOP's vastgestelde bepalingen betreffende de inkrimping van de vloot na te leven, voort te zetten, zowel die welke de weigering betreffen van overheidsgelden voor de renovatie en modernisering van de vloot als die welke verband houden met de procedures die bij het Europees Hof van Justitie werden aangespannen; 7. verzoekt de Raad en de Commissie dringend om het huidige systeem van sancties voor het niet-naleven van de doelstellingen van de meerjarige oriëntatieprogramma's en voor herhaaldelijke vertragingen of het niet-verstrekken van de gegevens over de vloten van de lidstaten zodanig te herzien dat er doeltreffende sancties vastgesteld kunnen worden, zoals bijvoorbeeld een tijdelijke quotaverlaging voor de lidstaat die zich niet houdt aan de doelstellingen of de termijnen voor het verstrekken van de gegevens, waarbij het vasthouden aan het beginsel van relatieve stabiliteit niet als excuus kan dienen voor het niet-nakomen door de lidstaten van de desbetreffende verplichtingen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties over de situatie in Tsjetsjenië van 18 november 1999 (1) en 16 december 1999 (2) , - onder verwijzing naar zijn instemming op 30 november 1995 met de sluiting van een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds (3) , zijn instemming op 11 juni 1997 met de ondertekening van het protocol bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds (4) , en gezien de gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie inzake Rusland, aangenomen door de Raad op 4 juni 1999 (5) , - gezien de verklaring van de Europese Raad in Helsinki op 10 december 1999, - gezien zijn besluit tot het uitstellen van zijn advies over de overeenkomst met Rusland inzake samenwerking op het gebied van wetenschap en technologie, met het oog op de gebeurtenissen in Tsjetsjenië, A. ernstig bezorgd over de voortdurende escalatie van het gewapende conflict in Tsjetsjenië, en met name over het toenemend aantal slachtoffers onder de burgerbevolking en onder soldaten van het Russische leger, alsmede over de voortdurend verslechterende omstandigheden van de burgers die zich nog in Tsjetsjenië bevinden, in het bijzonder de burgers in Grozny, waarvan er nog duizenden zijn, B. verontrust over berichten over misdragingen van de Russische federale troepen tegenover de burgerbevolking, zoals aframmelingen van vluchtelingen langs vertrekroutes, vernieling en plundering van huizen, standrechtelijke executies en willekeurige detentie van mannelijke Tsjetsjeense vluchtelingen tussen tien en zestig jaar oud in zogeheten "filtratiekampen”, C. ernstig bezorgd over de situatie van ontheemde Tsjetsjenen die door kampautoriteiten in Ingoesjetië door middel van het weigeren van voedselrantsoenen onder druk worden gezet om naar huis terug te keren, D. bezorgd dat internationale hulporganisaties nog geen veilige toegang tot het gebied hebben, ook al heeft Rusland tijdens de OVSE-top toegezegd een dergelijke toegang mogelijk te maken, E. wijzend op de herhaalde verzoeken van de Tsjetsjeense president Aslan Maschadov aan Moskou om te streven naar een politieke oplossing van het conflict, F. eraan herinnerend dat op de OVSE-top in Istanbul in november 1999 Rusland aanvaardde dat een politieke oplossing van het conflict essentieel is, en de bereidheid van de OVSE om bij te dragen aan een hernieuwde politieke dialoog verwelkomde, G. overwegende dat het gebrek aan onafhankelijke informatie over de situatie in Tsjetsjenië een ernstige bedreiging vormt voor de democratie en de rechtsstaat in de Russische Federatie, terwijl veel internationale waarnemers en vertegenwoordigers van de media de toegang tot de regio wordt geweigerd, H. de nadruk leggend op de territoriale integriteit van de Russische Federatie en op zijn recht om het terrorisme te bestrijden, maar tegelijkertijd wijzend op de verplichtingen van de Russische Federatie, niet alleen in het kader van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, maar ook als lid van de VN-veiligheidsraad, de Raad van Europa en de OVSE, om de democratische waarden en de mensenrechten te eerbiedigen, I. geschokt door de veroordeling van de wiskundige Dimitri Neverovski tot twee jaar gevangenisstraf wegens het protesteren tegen de oorlog in Tsjetsjenië, hetgeen volgens de Russische grondwet is toegestaan, 1. verzoekt de Russische en Tsjetsjeense autoriteiten al het mogelijke te doen om de burgers in Grozny de mogelijkheid te bieden de stad op veilige en waardige wijze te verlaten; 2. veroordeelt het besluit van de Russische autoriteiten om alle mannen die tot vechten in staat zijn te verbieden Tsjetsjenië binnen te komen of te verlaten, aangezien dit een schending is van de internationale gedragscodes, en benadrukt dat het scheiden van kinderen van hun families niet gezien kan worden als onderdeel van de strijd tegen het terrorisme; 3. verzoekt de Russische regering opdracht te geven tot een ogenblikkelijk staakt-het-vuren en zo haar verplichtingen in het kader van het internationale recht na te komen, de veilige verstrekking van humanitaire hulp in de regio mogelijk te maken en te streven naar een politieke oplossing voor het conflict, en tegelijkertijd een dialoog te starten met de gekozen Tsjetsjeense vertegenwoordigers; merkt op dat Rusland het internationale recht en de democratische waarden moet naleven indien het land erkend wil worden als volwaardig en gerespecteerd lid van de internationale gemeenschap; 4. veroordeelt ten sterkste Tsjetsjeense strijders die het leven van de burgers bedreigen en in gevaar brengen en verzoekt de Tsjetsjeense autoriteiten de regels en beginselen van het humanitaire recht na te leven, terrorisme te veroordelen, terroristische activiteiten te voorkomen en bij te dragen aan de vrijlating van alle gijzelaars en aan een door onderhandelingen te bereiken vreedzame oplossing van het conflict; 5. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan het besluit van de Europese Raad van Helsinki om middelen van Tacis te bestemmen voor humanitaire bijstand uit te voeren, alsmede te overwegen middelen van Tacis te bestemmen voor steun voor de wederopbouw van de Noord-Kaukasische regio en andere passende maatregelen; 6. verzoekt de Russische regering om het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor vluchtelingen en de OVSE de mogelijkheid te bieden permanente posten in te richten bij grensovergangen om het gedrag van de politie bij deze overgangen tegenover Tsjetsjeense vluchtelingen te controleren en hen toe te staan de gevangenkampen voor mannelijke Tsjetsjeense vluchtelingen te bezoeken, en verzoekt de Raad de waarneming van de grensovergangen te bevorderen met behulp van de missies van de lidstaten in Moskou, teneinde informatie te verkrijgen over de levering van humanitaire hulp; 7. verzoekt andere internationale organisaties en met name het IMF gebruik te maken van de beschikbare middelen om een bijdrage te leveren aan een vreedzame oplossing van de crisis en roept in het bijzonder de OVSE en de Raad van Europa op om er bij Rusland op aan te dringen de verplichtingen die voortvloeien uit het lidmaatschap van deze organisaties na te leven; 8. herhaalt zijn voorstel om samen met de OVSE een conferentie over de stabiliteit in de Kaukasus te organiseren voor alle betrokken partijen, teneinde bij te dragen aan de totstandbrenging van een forum om de problemen in de regio op te lossen; 9. verzoekt de Russische autoriteiten de zaak van Dimitri Neverovski zo spoedig mogelijk te herzien tegen de achtergrond van de Russische grondwet; 10. verzoekt de Commissie en de Raad de politieke dialoog met de Russische Federatie voort te zetten; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de OVSE, de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten, de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen, het IMF, de Raad van Europa, de president, de regering en het parlement van de Russische Federatie en de autoriteiten van Tsjetsjenië, Dagestan en Ingoesjetië. Het Europees Parlement, - gelet op zijn voorgaande resoluties over Ivoorkust, - gezien de verklaring van het voorzitterschap van de Raad van 30 december 1999 over de situatie in Ivoorkust, A. overwegende dat er een staatsgreep is gepleegd door generaal Robert Guei, die op 24 december 1999 president Henri Kon Bedié heeft afgezet, B. overwegende dat er na de staatsgreep een overgangsregering is gevormd en dat de nieuwe leiders van het land hebben aangekondigd nieuwe vrije en eerlijke verkiezingen te zullen organiseren, C. overwegende dat het herstel van de democratische rechtsstaat van fundamenteel belang is voor de samenwerking van de EU met Ivoorkust, en kennis nemend van het voorstel van de Commissie van 7 januari 2000 aan de Raad om overleg te openen met de ACS-landen over een eventuele opschorting van de samenwerking met dit land, overeenkomstig artikel 366 bis van de Overeenkomst van Lomé, D. overwegende dat corruptie een van de meest destabiliserende factoren is in Afrikaanse landen, E. overwegende dat schendingen van de mensenrechten en militaire pogingen tot omverwerping van de democratische instellingen een groeiend gevaar vormen in vele West-Afrikaanse landen, F. erop wijzend dat de Top van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid van juli 1999 militaire staatsgrepen krachtig veroordeeld heeft en zich heeft uitgesproken voor isolering van regimes die met geweld aan de macht zijn gekomen, 1. veroordeelt de militaire staatsgreep van 24 december 1999 in Ivoorkust; 2. verzoekt de overgangsregering in juni 2000 vrije en transparante verkiezingen te organiseren, zoals de ECOWAS heeft gevraagd, in aanwezigheid van internationale waarnemers en op basis van betrouwbare kieslijsten, teneinde de democratische legitimiteit van de instellingen in Ivoorkust te herstellen; 3. neemt kennis van de wens van de nieuwe autoriteiten om de veiligheid van personen en bezittingen te waarborgen, het staatsgezag te herstellen, de democratie te versterken en de interetnische spanningen, die de situatie in het land mede verslechterd hebben, te kalmeren; spoort de autoriteiten van Ivoorkust aan deze toezeggingen na te komen; 4. dringt in het bijzonder aan op waarborging in Ivoorkust van de vrijheid van meningsuiting en de eerbiediging van de mensenrechten; 5. wijst erop dat bestrijding van corruptie een prioriteit moet zijn in Ivoorkust en een hoofddoelstelling van het partnerschap EU/ACS, die mede door het opzetten van specifieke EU/ACS-samenwerkingsprogramma's voor de aanpak van corruptie moet worden nagestreefd; 6. neemt kennis van het voorstel van de Commissie aan de Raad krachtens artikel 366 bis van de Overeenkomst van Lomé en verzoekt om de opening van een ACS/EU-overleg met het oog op de eventuele opschorting van de samenwerking EU/Ivoorkust; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Ivoorkust, de ACS-Raad, de secretaris-generaal van de OAE en de covoorzitters van de Paritaire Vergadering ACS-EU. Het Europees Parlement, - gezien artikel 18 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948, - gezien de Verklaring van de Verenigde Naties betreffende de rechten van personen die behoren tot nationale, etnische, religieuze of taalminderheden, - gezien de Kaderovereenkomst van de Raad van Europa van 1995 ter bescherming van nationale minderheden, - gezien de Verklaring van Barcelona die op de Europees-mediterrane conferentie van 27 en 28 november 1995 werd goedgekeurd, - gezien het samenwerkingsakkoord tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte van 27 september 1978, waarin de wens wordt uitgedrukt hun vriendschappelijke betrekkingen aan te halen en daarbij de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties na te leven, A. overwegende dat op 1 en 2 januari 2000 meer dan twintig Egyptische burgers in diverse dorpen in Opper-Egypte het slachtoffer zijn geworden van de recente conflicten tussen fanatieke kopten en moslims in Egypte, B. overwegende dat deze gewelddaden volgen op tal van aanslagen tegen Egyptische en buitenlandse burgers, meer bepaald in maart 1992 en februari en augustus 1997, en dat deze alleen maar schadelijk kunnen zijn voor een harmonieuze economische en sociale ontwikkeling van de Egyptische bevolking, C. overwegende dat religieuze haat in tal van landen waar ook ter wereld tot geweld leidt, D. overwegende dat een van de basisdoelstellingen van de Verklaring van Barcelona betrekking heeft op de versterking van de democratie en de eerbiediging van de mensenrechten, en dat de Arabische Republiek Egypte deze verklaring heeft ondertekend, E. overwegende dat de Egyptische grondwet eenieder volkomen gelijke rechten en plichten waarborgt, evenals de vrijheid om zonder discriminatie zijn godsdienst te belijden, 1. neemt kennis van de inspanningen van de Egyptische regering in haar strijd tegen het fundamentalisme en alle vormen van extremisme; verzoekt de staat Egypte in dit opzicht de bevolking verder bewust te maken van religieuze verdraagzaamheid, eerbiediging van de mensenrechten en de rechten van minderheden door een campagne tegen fanatieke haat en geweld te lanceren, en initiatieven te overwegen om de doodstraf af te schaffen; 2. steunt de inspanningen van de Egyptische regering om de nationale eenheid te versterken; 3. steunt de inspanningen van de Egyptische autoriteiten om een volledig onderzoek naar de gebeurtenissen in te stellen, verzoekt hen de verantwoordelijken voor het geweld voor de rechter te brengen en verheugt zich over de beslissing van de Egyptische regering om de burgers die door dit geweld schade hebben geleden, een vergoeding te geven; 4. verzoekt de Raad in het kader van het MEDA-programma te voorzien in bewustmakingsacties ter bevordering van de democratie, de mensenrechten en de religieuze verdraagzaamheid; 5. verzoekt de Verenigde Naties informatie te verstrekken over en te pleiten voor verdraagzaamheid tussen etnische en religieuze minderheden waar ook ter wereld; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Egyptische regering en alle partners bij de Europees-mediterrane samenwerking. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 11, lid 1 van het EU-Verdrag en artikel 177 van het EG-Verdrag, waarin de bevordering van de mensenrechten wordt aangemerkt als een van de doelstellingen van het GBVB, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 juni 1997 inzake een beleid op lange termijn voor de betrekkingen tussen China en Europa (1) , en van 8 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad betreffende de Europese Unie en Hongkong: 1997 en verder (2) , - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over schendingen van de rechten van de mens en van de minderheden, en van de vrijheid van godsdienst in China, - gelet op de conclusies van de Europees-Chinese top van 21 december 1999 in Beijing, A. overwegende dat de situatie van de mensenrechten in China blijft verslechteren, met al maar meer terechtstellingen, voortdurende onderdrukking van de politieke oppositie, al maar strengere controles op de niet-erkende kerkgemeenschappen, de inmenging in de benoeming van rooms-katholieke bisschoppen, het van overheidswege verbieden van de Falun Gong-beweging, de pesterijen tegen de etnische minderheden, met name de Tibetanen, de Mongolen en de Oeigoeren, B. overwegende dat China geen voortgang heeft geboekt bij de ratificatie van de Internationale Overeenkomst inzake civiele en politieke rechten, noch met de Internationale Overeenkomst inzake economische, sociale en culturele rechten, C. overwegende dat, wat Hongkong betreft, China zich niet heeft gehouden aan zijn in de basiswet van Hongkong en bij de machtsoverdracht gedane plechtige beloften inzake de vrijheid van meningsuiting, de politieke vrijheden en de rechtsstaat; dit blijkt uit het verzoek aan de vaste commissie van het Nationaal Volkscongres om sommige delen van de basiswet te herinterpreteren in het licht van het arrest van het Hoger Beroepshof van Hongkong, D. overwegende dat de vlucht van de Karmapa Lama uit Tibet naar Dharmshala een sprekend bewijs is van de religieuze onderdrukking, E. overwegende dat de Chinese vice-premier Wu Bangguo en onderminister Long Yongtu op 25 januari 2000 een bezoek brengen aan Brussel voor gesprekken met vertegenwoordigers van de EU over de toetreding van China tot de WTO, F. overwegende dat de 56ste zitting van de VN-Commissie voor de rechten van de mens plaats heeft op 20 maart 2000 in Genève, 1. verzoekt de Chinese regering gehoor te geven aan de oproepen van de internationale gemeenschap om verbetering te brengen in 's lands mensenrechtensituatie en garanties te bieden voor democratie, vrijheid van meningsuiting, persvrijheid, politieke en godsdienstvrijheid in China, en meer bepaald in Hongkong, Macau en Tibet; 2. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten pressie te blijven uitoefenen op China opdat het zijn reputatie op het gebied van de mensenrechten verbetert en in overeenstemming brengt met de internationale norm, alsook de Chinese regering op het hart te drukken dat eventuele voortgang in de betrekkingen tussen China en de EU en onder meer ook de toetreding van het land tot de WTO daarvan afhangen; 3. dringt er bij de Commissie, de Raad en de lidstaten op aan dat zij specifiek de kwestie van de godsdienstvervolging aan de orde stellen, gezien de duidelijk stijgende trend in het aantal schendingen van de godsdienstvrijheid; 4. verzoekt de Raad samen te werken met de Verenigde Staten en op de aanstaande vergadering van de VN-Commissie voor de rechten van de mens een resolutie over China te ondersteunen, alsook door diplomatiek lobbyen op hoog niveau de overige leden van de VN-Commissie ertoe te brengen hetzelfde te doen, en bovendien de in Genève aanwezige landen ertoe aan te zetten niet in te stemmen met een resolutie jegens China die geen maatregelen inhoudt, waardoor de mensenrechtencommissie elke kans zou worden ontnomen om de situatie in dat land zelfs maar ter sprake te brengen; 5. dringt er bij de Chinese regering op aan de Internationale Overeenkomsten respectievelijk inzake de civiele en politieke rechten, en inzake de economische, sociale en culturele rechten te ratificeren; 6. verzoekt de Raad het Parlement en diens Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid op de hoogte te houden van de gevolgde strategie en over de resultaten die de EU op de bijeenkomst van de VN-Commissie voor de rechten van de mens heeft kunnen boeken; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de leden van de VN-Commissie voor de rechten van de mens, alsook aan de regering van de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement, - gezien zijn eerdere resoluties over Irak, - gezien de resoluties 686 en 687 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die Irak ertoe verplichten ten volle samen te werken met het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRC) in verband met de vrijlating van alle Koeweitse en andere krijgsgevangenen, alsook in verband met de oprichting van de Tripartiete Commissie en de Technische Subcommissie voor dit doel, A. gezien het feit dat Irak de vergaderingen van de Tripartiete Commissie sinds september 1998 en de vergaderingen van de Technische Subcommissie sinds december 1998 boycot en gezien het feit dat Irak van oktober 1991 tot juli 1994 ook reeds vergaderingen van de Tripartiete Commissie heeft geboycot, waardoor het opsporingsproces gedurende bijna drie jaar op willekeurige wijze werd vertraagd, B. teleurgesteld dat er geen overtuigende reactie is ontvangen op de 605 dossiers die via het ICRC aan Irak waren overgedragen, 1. dringt er bij alle betrokken partijen op aan samen te werken om onderzoek te verrichten en antwoorden te vinden met betrekking tot het lot van alle 605 dossiers, in overeenstemming met de toepasselijke internationale wetgeving, te weten de Verdragen van Genève van 1949, waarbij ook Irak partij is; 2. verlangt met name dat Irak: - alle gevangenen vrijlaat, de namen bekendmaakt van degenen die in gevangenschap zijn overleden en alle noodzakelijke bewijzen van dergelijke overlijdensgevallen verschaft, teneinde zo spoedig mogelijk de angst en de onzekerheid op te heffen waarin families reeds negen jaar lang leven; - alle nog niet gesloten en individuele dossiers die het ICRC de afgelopen zes jaar heeft overgedragen serieus en onverwijld onderzoekt; - onmiddellijk zijn deelname aan de vergaderingen van zowel de Tripartiete Commissie als de Technische Subcommissie hervat en een actieve bijdrage levert om de doelen van deze commissies te bereiken; 3. verzoekt de Europese Unie en haar lidstaten ervoor te zorgen dat uitleg van de Irakese regering over het lot van de krijgsgevangenen in Irak een van de voorwaarden wordt voor normalisering van hun betrekkingen met Irak; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de regering van Koeweit, de regering van Irak en het Internationaal Comité van het Rode Kruis. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over de situatie in Tsjaad, en met name zijn resolutie van 18 juni 1998 (1) over het aardoliewinning- en pijplijnproject van Tsjaad en Kameroen en de schendingen van de mensenrechten die zich in de periode van oktober 1997 tot maart 1998 voorgedaan hebben, A. overwegende dat Kameroen vorderingen gemaakt heeft op essentiële terreinen van het macro-economische beheer en de ontwikkeling van de particuliere sector, maar dat volgens Transparency International de corruptie er nog steeds welig tiert, B. overwegende dat het aardoliewinning- en pijplijnproject van Tsjaad en Kameroen, dat door een internationaal consortium wordt geleid, nog moet worden goedgekeurd door de Wereldbank, C. overwegende dat de milieueffectbeoordeling van het project op verzoek van de Wereldbank werd overgedaan, D. overwegende dat de Wereldbank zich ten aanzien van Tsjaad en Kameroen in de eerste plaats tot taak heeft gesteld de armoede te helpen terugdringen, een basis voor duurzame groei te creëren en beide landen een unieke kans te bieden om hun ontwikkelingsvooruitzichten te verbeteren, E. overwegende dat het internationale consortium publiekelijk verklaard heeft dat het zijn project niet ten uitvoer zal leggen zonder medewerking van de Wereldbank, F. met voldoening vaststellende dat de Wereldbank, in haar Globaal Ontwikkelingskader, pleit voor inbreng van de maatschappelijke krachten en voor democratisch pluralisme in de landen die zij financieel steunt, een standpunt waarmee rekening moet worden gehouden bij het project voor Tsjaad en Kameroen, G. overwegende dat de Europese Investeringsbank overweegt het pijplijnproject financieel te steunen door een kredietverlening van 44 miljoen euro in het kader van de Overeenkomst van Lomé, H. overwegende dat Tsjaad een van de armste landen ter wereld is en dat werd berekend dat, indien dit project ten uitvoer wordt gelegd, zijn BBP met 10% zal stijgen, I. overwegende dat 115 religieuze, milieu-, ontwikkelings- en mensenrechtenorganisaties uit 29 landen in een gezamenlijke brief de Wereldbank ertoe oproepen haar medewerking aan het aardoliewinning- en pijplijnproject van Tsjaad en Kameroen op te schorten totdat de eerbiediging van de mensenrechten en de naleving van de door de Wereldbank gehanteerde milieu- en andere beleidsnormen volledig kunnen worden gegarandeerd, en dat 128 plaatselijke milieu-, mensenrechten-, vrouwen-, vakbonds- en ontwikkelings-NGO's een document hebben ondertekend waarin ze ervoor pleiten dat de Wereldbank een moratorium van minimaal twee jaar in acht neemt, 1. uit zijn diepe bezorgdheid over de mensenrechtensituatie in beide landen en het destabiliserende effect dat het project zowel in Tsjaad als in Kameroen kan hebben; 2. doet een beroep op de Raad, de Commissie en de lidstaten om druk uit te oefenen op de regering van Tsjaad om de rechtsstaat in het land te bevorderen en een einde te maken aan de schendingen van de mensenrechten, met name ten aanzien van de tegenstanders van het pijpleidingproject; 3. dringt er bij de regering van Tsjaad op aan het democratische debat over de situatie in dit land en over het aardolieproject voor de Doba-regio te respecteren; 4. doet een beroep op de regering van Tsjaad en het internationale consortium om het oliewinningproject niet ten uitvoer te leggen indien het oordeel van de Wereldbank negatief is; 5. dringt er bij de EIB op aan niet bij te dragen aan de financiering van het project door de geplande kredietverlening van 44 miljoen euro aan Kameroen en Tsjaad, in het kader van de Overeenkomst van Lomé, tenzij zij van oordeel is dat aan de sociale en milieuvereisten is voldaan; 6. doet een beroep op de regeringen van Tsjaad en Kameroen en het internationale consortium om, indien het oordeel van de Wereldbank positief is, onder meer het volgende te garanderen: - bescherming van de inheemse bevolking en passende compensatie voor degenen die hun woonplaats moeten verlaten, onder strikte inachtneming van de mensenrechten; - zo streng mogelijke voorschriften voor de milieubescherming, onder meer wat betreft het weglekken van aardolie, het pijplijntracé, de luchtkwaliteit, maatregelen tegen ziekten en de preventie van ongevallen; - plaatselijke herinvestering van een adequaat deel van de opbrengsten van het project; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regeringen en parlementen van Tsjaad en Kameroen, en de Wereldbank. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Indonesië, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 oktober 1999 over de ernstige schendingen van de mensenrechten op de Molukken (1) , - gezien de verklaringen van juli en september 1999 van het voorzitterschap van de Europese Unie over Indonesië, - gelet op verordening (EG) nr. 2158/1999 van de Raad van 11 oktober 1999 betreffende een verbod op de levering aan Indonesië van uitrusting die voor binnenlandse repressie of terrorisme kan worden gebruikt, A. overwegende dat in zijn bovengenoemde resolutie van 7 oktober 1999 werd gewezen op de verslechtering van de situatie op de Molukken, waar in de periode van november 1998 tot september 1999 honderden mensen om het leven zijn gekomen en tienduizenden mensen op de vlucht zijn geslagen, B. overwegende dat de nieuwe Indonesische regering oprecht bereid lijkt te zijn om de democratie en de eerbiediging van de mensenrechten in het gehele land te bevorderen en te dien einde reeds concrete stappen heeft ondernomen, C. overwegende dat desondanks de situatie op de Molukken helaas nog meer is verslechterd, dat rond de eeuwwisseling duizenden mensen zijn omgekomen, dat er duizenden gewonden zijn gevallen en dat momenteel wederom tienduizenden mensen naar de naburige eilanden vluchten en hun toevlucht in vluchtelingenkampen zoeken, D. overwegende dat dit conflict economische, etnische en religieuze aspecten heeft die zowel voortvloeien uit de langetermijneffecten van het transmigratiebeleid van het vroegere Soeharto-regime, als uit de algemene economische verwaarlozing van dit gebied, gekoppeld aan de conflicten tussen de oorspronkelijke christelijke bevolkingsgroep en een groeiende moslim-bevolkingsgroep, waaronder vele immigranten, 1. veroordeelt de bloedbaden waarvan de burgerbevolking van de Molukken het slachtoffer is geweest, alsmede de aansporingen tot religieuze haat die door de voorzitter van de wetgevende vergadering zijn geuit; 2. heeft kritiek op het feit dat de Europese Unie tot dusverre te terughoudend is geweest wat politieke druk en humanitaire hulp betreft, ondanks het desbetreffende verzoek van het Parlement in oktober 1999; 3. verlangt dat de internationale gemeenschap de Indonesische regering steun verleent, opdat deze zich ervoor inzet om het geweld terug te dringen en de mensenrechten op de Molukken te herstellen; 4. neemt kennis van de toezeggingen van de Indonesische president Abdurrahman Wahid en zijn regering om de bescherming van het Molukse volk ten volle te waarborgen en dringt erop aan dat het Indonesische leger zich strikt houdt aan het regeringsbeleid en geen destabiliserende rol in dit gebied speelt; 5. doet een beroep op de Indonesische regering om agressieve provocateurs en militiegroepen in hechtenis te nemen en te straffen, en om een vreedzame dialoog te bevorderen tussen de christenen en de moslims op de Molukken; 6. verzoekt de Indonesische media en de regering om heel duidelijk te stellen dat zowel de christenen als de moslims grote verliezen hebben geleden, en om niet alleen bronnen van één van beide conflictpartijen aan te halen, teneinde het aanwakkeren van de onderlinge haat te voorkomen; 7. wijst op de dubieuze rol die gespeeld wordt door het Indonesische leger, dat al te vaak de zijde schijnt te kiezen van agressieve moslimgroeperingen en er niet in slaagt doeltreffend op te treden tegen provocateurs; dringt er derhalve nogmaals bij de Raad op aan dat de export van wapens en andere verboden uitrusting, alsook militaire samenwerking niet hervat mogen worden; 8. betreurt dan ook ten zeerste dat de Raad niet besloten heeft om de duur van het gemeenschappelijke standpunt 1999/624/GBVB en verordening (EG) nr. 2158/1999 te verlengen tot na het verlopen ervan op 17 januari 2000; verzoekt de Raad met klem terug te komen op zijn standpunt en dringt erop aan dat in de tussentijd geen enkele lidstaat de wapenexport en/of de militaire samenwerking hervat; 9. verzoekt de Commissie en de Raad om: - een delegatie naar Indonesië te zenden om de situatie met de Indonesische regering te bespreken en oplossingen te helpen vinden, met inbegrip van een samen met de VN en de Indonesische regering op te stellen programma voor de wederopbouw van een maatschappij die het etnische en religieuze evenwicht op de Molukken eerbiedigt, - er opnieuw bij de Indonesische regering op aan te dringen de aanwezigheid van internationale waarnemers op de Molukken toe te staan teneinde een onafhankelijke verslaggeving over de situatie te waarborgen, - de humanitaire hulp van de Europese Unie aan de Molukken sterk op te voeren en ervoor te zorgen dat deze hulp bij alle noodlijdende bevolkingsgroepen terecht komt; 10. verlangt dat de UNHCR en andere humanitaire NGO's vrijelijk toegang krijgen tot de vluchtelingen en verzoekt de Indonesische regering hun bescherming ten volle te waarborgen in overeenstemming met de "Guiding Principles on Internal Displacement” (richtsnoeren voor ontheemden) die zijn opgesteld door het VN-bureau voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden; 11. is voornemens een eigen parlementaire delegatie naar Indonesië te zenden; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten en de Indonesische regering. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de noodlottige overstromingen eind vorig jaar in Venezuela niet alleen duizenden mensen het leven hebben gekost en groot menselijk leed hebben veroorzaakt maar dat zij ook enorme materiële schade hebben aangericht waarbij honderdduizenden dakloos werden en belangrijke vervoers- en communicatieinfrastructuren zijn vernield, B. overwegende dat de regering van Venezuela zich voor de enorme taak ziet gesteld een deel van het land weer op te bouwen en bovendien onmiddellijk een oplossing te vinden voor de sanitaire, de huisvestings- en gezondheidsproblemen van honderdduizenden mensen, C. overwegende dat de Europese Unie over de middelen en de technische capaciteiten beschikt om de regering van Venezuela hulp te bieden bij deze humanitaire actie en de herstelwerkzaamheden, D. overwegende dat deze natuurramp zonder precedent werd verergerd door een ongebreidelde stadsontwikkeling en door inbreuken op de milieuvoorschriften en de stedenbouwkundige normen, E. verontrust over de telkens terugkerende klimaatrampen die het resultaat zouden kunnen zijn van klimaatveranderingen ten gevolge van de invloed van menselijke activiteiten op het milieu, F. gezien het steunbedrag van 3,6 miljoen euro dat reeds door de Commissie is aangekondigd als eerste urgente humanitaire hulpverlening, 1. betuigt zijn medeleven met de nabestaanden van de slachtoffers en steunt de inspanningen die de autoriteiten en de bevolking van Venezuela hebben ondernomen om het hoofd te bieden aan de overstromingen; 2. verzoekt de Commissie in samenwerking met de regering van Venezuela te onderzoeken welke urgente maatregelen het meest noodzakelijk zijn om de normale toestand in het land te herstellen en de hopeloze situatie van de overlevenden in de gebieden die door overstromingen zijn getroffen, te verzachten; 3. verzoekt de Commissie voorts de Venezolaanse regering haar hulp aan te bieden bij de wederopbouw van de getroffen gebieden en voor zover mogelijk gebruik te maken van de aanvullende financiële middelen en technische hulpmogelijkheden die bij deze operatie kunnen worden ingezet, naar het voorbeeld van de actie na de verwoestingen veroorzaakt door de orkaan Mitch; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten actief deel te nemen aan het initatief tot en de organisatie van een internationale donorconferentie die tezamen met derde landen en multilaterale organisaties de internationale hulp coördineert met het oog op de herstelwerkzaamheden in de geteisterde gebieden; 5. wenst dat bij elk wederopbouwproject ervan wordt uitgegaan dat een ommekeer in de huidige destructieve ontwikkeling van de ecosystemen teweeg moet worden gebracht, dat op lange termijn een sanering van het milieu wordt bereikt, inclusief de rivieren en hun beddingen, de irrigatiesystemen, en de ontwikkeling van een duurzame landbouw met productiemethoden die erosie voorkomen; 6. verzoekt zijn Voorziter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en aan de regering van Venezuela.