( Medebeslissingsprocedure: eerste lezing ) Dit voorstel wordt goedgekeurd. ( Medebeslissingsprocedure: eerste lezing ) Dit voorstel wordt goedgekeurd. ( Raadplegingsprocedure ) Dit gewijzigd voorstel wordt goedgekeurd. ( Raadplegingsprocedure ) Dit gewijzigd voorstel wordt goedgekeurd. ( Raadplegingsprocedure ) Dit gewijzigd voorstel wordt goedgekeurd. ( Raadplegingsprocedure ) Dit gewijzigd voorstel wordt goedgekeurd. ( Raadplegingsprocedure ) Dit gewijzigd voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 777 ), – gezien het aanvullende protocol bij de overeenkomst inzake een associatie tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Malta, om de Republiek Malta te associëren met het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 170, lid 2 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin en artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0041/2002), – gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0104/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het aanvullende protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Malta. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (13382/1/2001 – C5&nbhy;0696/2001) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 595 (3) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0093/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 9 april 2002, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid artikel 80, lid 2, Gelet op het voorstel van de Commissie (4) , Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal Comité (5) , Na raadpleging van het Comité van de regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In de burgerluchtvaart dient te allen tijde een hoog, uniform niveau van bescherming van de Europese burger te zijn gewaarborgd door de vaststelling van gemeenschappelijke veiligheidsregels en door maatregelen waarmee wordt gegarandeerd dat de producten, personen en organisaties in de Gemeenschap voldoen aan deze regels en aan de regels die zijn vastgesteld ter bescherming van het milieu, zulks als bijdrage aan de bevordering van het vrije verkeer van goederen, personen en organisaties in de interne markt. (2) Luchtvaartproducten dienen derhalve te worden onderworpen aan certificering, teneinde te waarborgen dat zij aan essentiële luchtwaardigheids- en milieubeschermingseisen in de burgerluchtvaart voldoen. Binnen een jaar na de inwerkingtreding van deze verordening dienen passende essentiële eisen te zijn ontwikkeld voor de verlening van vergunningen voor luchtvaartuigen en vliegtuigbemanningen, en de toepassing van de verordening op luchtvaartuigen van derde landen, en vervolgens voor andere aspecten van de veiligheid van de burgerluchtvaart. (3) Als reactie op de toenemende bezorgdheid over de gezondheid en het welzijn van de passagiers gedurende de vlucht is het noodzakelijk vliegtuigontwerpen te ontwikkelen die de veiligheid en de gezondheid van de passagiers beter beschermen. (4) Naar aanleiding van resultaten van onderzoek naar luchtvaartongelukken, in het bijzonder als er verbanden bestaan met vliegtuigontwerpfouten en/of operationele aangelegenheden, moet met spoed worden ingegrepen om het vertrouwen van de consumenten in het luchtvervoer te behouden. (5) Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, dat op 7 december 1944 te Chicago is ondertekend ("Verdrag van Chicago"), waarbij alle lidstaten partij zijn, voorziet reeds in minimumnormen om de veiligheid van de burgerluchtvaart en de daarmee verband houdende milieubescherming te waarborgen. De essentiële communautaire eisen en regels voor de implementatie daarvan moeten ervoor zorgen dat de lidstaten de uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen, met inbegrip van die tegenover derde landen, nakomen. (6) Luchtvaartproducten, onderdelen en uitrustingsstukken dienen te worden gecertificeerd zodra zij voldoen aan essentiële luchtwaardigheids&nbhy; en milieubeschermingseisen die door de Gemeenschap zijn opgesteld overeenkomstig de door het Verdrag van Chicago vastgestelde normen; de Commissie dient de bevoegdheid te krijgen om de noodzakelijke uitvoeringsvoorschriften op te stellen. (7) Teneinde de communautaire doelstellingen met betrekking tot het vrije verkeer van goederen, personen en diensten, alsmede de doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoersbeleid te verwezenlijken, dienen de lidstaten de in overeenstemming met deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde uitvoeringsvoorschriften gecertificeerde producten, onderdelen en uitrustingsstukken, organisaties of personen zonder verdere eisen of beoordeling te aanvaarden. (8) Er dient voor voldoende flexibiliteit te worden gezorgd om het hoofd te kunnen bieden aan bijzondere omstandigheden, zoals urgente veiligheidsmaatregelen en onvoorziene of beperkte operationele behoeften, terwijl tevens moet worden voorzien in de mogelijkheid om met andere middelen tot een gelijkwaardig veiligheidsniveau te komen. De lidstaten dienen gerechtigd te zijn vrijstellingen te verlenen ten aanzien van de eisen van deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde uitvoeringsvoorschriften, mits deze vrijstellingen een strikt beperkte draagwijdte hebben en zijn onderworpen aan passende communautaire controle. (9) De doelstellingen van deze verordening kunnen op doelmatige wijze worden verwezenlijkt door middel van samenwerking met derde landen. In dat geval kunnen de bepalingen van deze verordening en van de desbetreffende uitvoeringsvoorschriften worden aangepast door middel van overeenkomsten die door de Gemeenschap met deze landen worden gesloten. Zolang dergelijke overeenkomsten ontbreken, dient het de lidstaten evenwel vrij te staan de door een derde land afgegeven goedkeuringen voor buitenlandse producten, onderdelen en uitrustingsstukken, organisaties en personeel te erkennen, zulks onder passende communautaire controle. (10) Er moeten passende maatregelen worden genomen om de nodige bescherming van gevoelige veiligheidsgegevens te waarborgen en het publiek passende informatie te verschaffen over het veiligheidsniveau van de burgerluchtvaart en de daarmee verband houdende milieubescherming, waarbij rekening moet worden gehouden met zowel Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (7) als met de nationale wetgeving ter zake. (11) Er is behoefte aan betere regelingen op alle gebieden die onder deze verordening vallen, waarbij bepaalde taken die momenteel op communautair of nationaal niveau worden verricht door één gespecialiseerd deskundig orgaan moeten worden uitgevoerd; er is binnen de bestaande institutionele structuur en binnen de bestaande bevoegdheidsverdeling in de Gemeenschap dan ook behoefte aan een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, dat onafhankelijk is met betrekking tot technische aangelegenheden en dat juridisch, administratief en financieel autonoom is. Te dien einde is het noodzakelijk en gepast dat daartoe wordt voorzien in een orgaan van de Gemeenschap dat rechtspersoonlijkheid bezit en de uitvoeringsbevoegdheden uitoefent die hem bij deze verordening worden verleend. (12) Teneinde de Gemeenschap naar behoren te kunnen bijstaan, dient het agentschap zijn deskundigheid met betrekking tot alle onder deze verordening vallende aspecten van de veiligheid in de burgerluchtvaart en de milieubescherming te kunnen ontwikkelen. Het dient de Commissie bij te staan bij de voorbereiding van de noodzakelijke wetgeving en de lidstaten en de luchtvaartsector bij te staan bij de uitvoering van deze wetgeving; het dient in staat te zijn certificeringsvoorschriften vast te stellen en richtsnoeren te verstrekken; het dient ook in staat te zijn tot technische bevindingen te komen en de vereiste certificaten af te geven; het dient de Commissie bij te staan bij het toezicht op de toepassing van deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde uitvoeringsvoorschriften en dient over het hiervoor vereiste gezag te beschikken. (13) De Commissie en de lidstaten moeten zijn vertegenwoordigd in een raad van beheer, opdat zij daadwerkelijk toezicht kunnen uitoefenen op de activiteiten van het agentschap. Dit agentschap moet beschikken over de noodzakelijke bevoegdheden om de begroting vast te stellen, de uitvoering van de begroting te verifiëren, de passende financiële voorschriften vast te stellen, doorzichtige werkprocedures voor de besluitvorming door het agentschap tot stand te brengen en de uitvoerend directeur te benoemen; voorts moet het agentschap onderzoek kunnen verrichten en kunnen zorgen voor passende coördinatie met de Commissie en de lidstaten; het is wenselijk dat het agentschap de Gemeenschap en haar lidstaten bijstaat op het gebied van internationale betrekkingen, waaronder begrepen de harmonisering van voorschriften, en de erkenning van goedkeuringen en technische samenwerking, en dat het gerechtigd is de passende betrekkingen tot stand te brengen met de luchtvaartautoriteiten van derde landen en de internationale organisaties die bevoegd zijn ter zake van de onder deze verordening vallende aangelegenheden. (14) Met het oog op het algemeen belang dient het agentschap zich in zijn met de veiligheid verband houdende activiteiten uitsluitend op onafhankelijke deskundigheid te baseren, onder strikte toepassing van deze verordening en van de voor de toepassing daarvan door de Commissie vastgestelde voorschriften. Te dien einde dienen alle met de veiligheid verband houdende besluiten van het agentschap te worden genomen door zijn uitvoerend directeur, die dient te beschikken over een grote mate van vrijheid om advies in te winnen en het interne functioneren van het agentschap te organiseren. Wanneer het agentschap echter ontwerp-teksten van regels van algemene aard dient op te stellen die door de nationale autoriteiten moeten worden uitgevoerd, dienen de lidstaten bij het besluitvormingsproces te worden betrokken. (15) Er moet worden gewaarborgd dat partijen die gevolgen ondervinden van door het agentschap genomen besluiten, over de nodige rechtsmiddelen beschikken en zulks op een wijze die strookt met het speciale karakter van de luchtvaartsector. Er dient een passend beroepsmechanisme te worden ingesteld, opdat besluiten van de uitvoerend directeur kunnen worden aangevochten bij een gespecialiseerde kamer van beroep, tegen welks beslissingen vervolgens beroep mogelijk is bij het Hof van Justitie. (16) Om de volledige autonomie en onafhankelijkheid van het agentschap te waarborgen, dient aan het agentschap een eigen budget te worden toegekend dat hoofdzakelijk wordt betaald uit een bijdrage van de Gemeenschap en uit vergoedingen betaald door de gebruikers van het systeem. De begrotingsprocedure van de Gemeenschap dient van toepassing te zijn voorzover het gaat om de bijdrage van de Gemeenschap en andere subsidies die ten laste komen van de algemene begroting van de Europese Unie. De controle van de rekeningen dient te worden verricht door de Rekenkamer. (17) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) . (18) Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk de vaststelling en eenvormige toepassing van gemeenschappelijke regels inzake de veiligheid van de burgerluchtvaart en milieubescherming, niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en derhalve &nbhy; aangezien geheel Europa onder de werkingssfeer van deze verordening valt &nbhy; beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (19) Vóór de oprichting van plaatselijke kantoren van agentschappen dient met een generieke regeling duidelijk te worden aangegeven aan welke voorwaarden moet zijn voldaan en wat de bijdrage van de betrokken lidstaat moet zijn. (20) Ingezien wordt dat de betrokkenheid van Europese landen die geen lid zijn van de Europese Unie nodig is om ervoor te zorgen dat de pan&nbhy;Europese dimensie groot genoeg is om de verbetering van de veiligheid van de burgerluchtvaart in geheel Europa te vergemakkelijken. Europese landen die met de Gemeenschap overeenkomsten hebben gesloten om het acquis communautaire op het onder deze verordening vallende gebied over te nemen en toe te passen, moeten bij de communautaire werkzaamheden worden betrokken overeenkomstig de in het kader van deze verdragen overeen te komen voorwaarden. (21) Een algemene doelstelling is dat de overdracht van functies en taken van de lidstaten, waaronder functies en taken die voortvloeien uit hun samenwerking via de gezamenlijke luchtvaartautoriteiten aan het agentschap op een doeltreffende wijze plaatsvinden, zonder dat dit ten koste gaat van de huidige hoge veiligheidsniveaus en zonder negatieve gevolgen voor de certificeringsschema's. Voor de noodzakelijke overgang moeten passende maatregelen worden getroffen. (22) In deze verordening wordt een geschikter en ruimer kader vastgelegd voor de milieucertificering van luchtvaartproducten en voor de vaststelling en toepassing van gemeenschappelijke technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart. Richtlijn 80/51/EEG van de Raad van 20 december 1979 inzake de beperking van geluidshinder door subsonische luchtvaartuigen (9) en bijlage II van Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991 inzake de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart (10) dienen derhalve te gepasten tijde te worden ingetrokken, met dien verstande dat zulks de reeds overeenkomstig deze wetgevingsbesluiten verrichte certificeringen van producten, personen en organisaties onverlet laat, (23) Deze verordening zal, op basis van een toekomstig voorstel in overeenstemming met het Verdrag, van toepassing zijn op ieder ander gebied dat verband houdt met de veiligheid van de burgerluchtvaart. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I BEGINSELEN Artikel 1 Werkingssfeer 1. Deze verordening is van toepassing op: 2. Deze verordening is niet van toepassing op de in lid 1 bedoelde producten, onderdelen, uitrustingsstukken, personeelsleden en organisaties wanneer zij bij militaire diensten, douanediensten, politiediensten of dergelijke diensten zijn betrokken. De lidstaten verbinden zich ertoe ervoor te zorgen dat de doelstellingen van deze verordening bij dergelijke diensten voorzover mogelijk naar behoren in aanmerking worden genomen. Artikel 2 Doelstellingen 1. De belangrijkste doelstelling van deze verordening is de totstandbrenging en instandhouding van een hoog uniform veiligheidsniveau in de burgerluchtvaart in Europa. 2. Bijkomende doelstellingen, op de onder de onderhavige verordening vallende gebieden, zijn: 3. De middelen om de in de leden 1 en 2 genoemde doelstellingen te verwezenlijken zijn: Artikel 3 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: HOOFDSTUK II ESSENTIËLE EISEN Artikel 4 Beginselen en toepasselijkheid 1. Luchtvaartuigen, waaronder begrepen gemonteerde producten, onderdelen en uitrustingsstukken, moeten voldoen aan deze verordening, tenzij het wettelijk veiligheidstoezicht is gedelegeerd aan een derde land en de betrokken luchtvaartuigen niet worden gebruikt door een exploitant uit de Gemeenschap. 2. Lid 1 is niet van toepassing op de in bijlage II bedoelde luchtvaartuigen. 3. Deze verordening laat de rechten van derde landen die zijn vastgelegd in internationale verdragen, met name in het Verdrag van Chicago, onverlet. Artikel 5 Luchtwaardigheid 1. Luchtvaartuigen als bedoeld in artikel 4, lid 1, dienen te voldoen aan de in bijlage I vastgestelde essentiële eisen voor luchtwaardigheid. 2. Voor in een lidstaat geregistreerde luchtvaartuigen en de daarop gemonteerde producten, onderdelen en uitrustingsstukken, wordt de overeenstemming als volgt aangetoond: Bovendien: 3. In afwijking van de leden 1 en 2: 4. De Commissie stelt de uitvoeringsvoorschriften voor de toepassing van dit artikel vast volgens de procedure van artikel 54, lid 3, met in het bijzonder vermelding van: 5. Bij de vaststelling van de in lid 4 bedoelde uitvoeringsvoorschriften draagt de Commissie er in het bijzonder zorg voor dat: Artikel 6 Essentiële milieueisen 1. Producten, onderdelen en uitrustingsstukken moeten voldoen aan de milieubeschermingseisen van bijlage 16 bij het Verdrag van Chicago als uitgevaardigd in november 1999, met uitzondering van de aanhangsels. 2. Lid 1 kan in overeenstemming met de procedure van artikel 54, lid 3, worden aangepast om het in overeenstemming te brengen met latere wijzigingen van het Verdrag van Chicago en de bijlagen daarbij, die na de vaststelling van deze verordening in werking treden en in alle lidstaten toepasselijk worden, mits die aanpassingen de werkingssfeer van deze verordening niet verruimen. 3. De Commissie stelt overeenkomstig de procedure van artikel 54, lid 3, de noodzakelijke uitvoeringsvoorschriften vast voor de toepassing van lid 1, zo nodig met gebruikmaking van de inhoud van de bovengenoemde aanhangsels. Artikel 7 Vergunningen voor vliegbewegingen en vliegtuigbemanningen Met betrekking tot de beginselen, de toepasselijkheid en de essentiële eisen inzake de in artikel 1, lid 1, onder b), gereguleerde gebieden dient de Commissie zo spoedig mogelijk voorstellen terzake in bij het Europees Parlement en de Raad. Artikel 8 Erkenning van certificaten 1. De lidstaten erkennen de in overeenstemming met deze verordening afgegeven certificaten, zonder nadere technische eisen te stellen of een beoordeling uit te voeren. Wanneer de oorspronkelijke erkenning een bijzonder doel of bijzondere doelen dient, is elke latere erkenning slechts van toepassing op hetzelfde doel of dezelfde doelen. 2. In afwachting van de vaststelling van de uitvoeringsvoorschriften zoals omschreven in artikel 5, lid 4, en onverminderd artikel 57, lid 2, mogen certificaten die niet kunnen worden afgegeven in overeenstemming met deze verordening, worden afgegeven op grond van de toepasselijke nationale regelgeving. Artikel 9 Aanvaarding van goedkeuringen van derde landen 1. In afwijking van de bepalingen van deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde voorschriften kunnen het agentschap of de luchtvaartautoriteiten in de lidstaat certificaten afgeven op basis van door luchtvaartautoriteiten van een derde land afgegeven certificaten, indien zulks geregeld is in erkenningsovereenkomsten tussen de Gemeenschap en dat land. 2. a) Indien de Gemeenschap geen overeenkomst heeft gesloten, kan een lidstaat of het agentschap certificaten afgeven op basis van certificeringen door de bevoegde instanties van een derde land op grond van een overeenkomst die voorafgaand aan de inwerkingtreding van de desbetreffende bepalingen van deze verordening door die lidstaat met het betrokken land is gesloten, en waarvan kennis is gegeven aan de Commissie en de andere lidstaten. Het agentschap kan ook namens een lidstaat dergelijke certificaten afgeven uit hoofde van een door een van de lidstaten met het betrokken land gesloten overeenkomst. b) Indien de Commissie van mening is dat: kan zij volgens de procedure van artikel 54, lid 2, de betrokken lidstaat overeenkomstig artikel 307 van het Verdrag verzoeken de overeenkomst te wijzigen of de toepassing ervan op te schorten, dan wel de overeenkomst op te zeggen. c) De lidstaten nemen de nodige maatregelen om overeenkomsten zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van de overeenkomst tussen de Gemeenschap en het betrokken derde land op te zeggen, voor wat betreft de gebieden die door laatstgenoemde overeenkomst worden bestreken. Artikel 10 Flexibiliteitsregeling 1. De bepalingen van deze verordening en van de voor de toepassing daarvan vastgestelde voorschriften beletten een lidstaat niet onmiddellijk te reageren op een veiligheidsprobleem waarbij een aan de bepalingen van deze verordening onderworpen product, persoon of organisatie betrokken is. Indien het veiligheidsprobleem het gevolg is van: stelt de lidstaat het agentschap, de Commissie en de andere lidstaten onverwijld in kennis van de getroffen maatregelen en de redenen daarvoor. 2. De Commissie besluit volgens de in artikel 54, lid 3, genoemde procedure of een ontoereikend veiligheidsniveau of een tekortkoming in deze verordening en de voor de uitvoering daarvan vastgestelde voorschriften de voortgezette toepassing van de ingevolge lid 1 van dit artikel getroffen maatregelen rechtvaardigen. In een dergelijk geval neemt de Commissie ook de noodzakelijke stappen om het desbetreffende voorschrift aan te passen. Als de door de lidstaat getroffen maatregelen niet gerechtvaardigd worden geacht, dient de lidstaat de maatregelen in te trekken of te wijzigen. 3. De lidstaten kunnen in geval van onvoorziene dringende operationele omstandigheden of operationele behoeften van beperkte duur vrijstelling verlenen ten aanzien van de in deze verordening en in de ter uitvoering daarvan vastgestelde regels voorgeschreven essentiële eisen , mits de veiligheid daardoor niet in het gedrang komt . Het agentschap, de Commissie en de andere lidstaten worden van deze vrijstellingen in kennis gesteld zodra die bij herhaling worden verleend of wanneer zij voor langer dan twee maanden worden verleend. 4. Indien de maatregelen waartoe door een lidstaat is besloten minder restrictief zijn dan de toepasselijke communautaire bepalingen, onderzoekt de Commissie of de vrijstellingen in overeenstemming zijn met de algemene veiligheidsdoelstelling van deze verordening en met de andere regels van het Gemeenschapsrecht. Indien de verleende vrijstellingen niet in overeenstemming zijn met de algemene veiligheidsdoelstellingen van deze verordening of met een andere regel van het Gemeenschapsrecht, neemt de Commissie een besluit volgens de procedure van artikel 54, lid 4; in een dergelijk geval trekt de lidstaat de vrijstelling in. 5. Indien met andere middelen een beschermingsniveau kan worden bereikt dat gelijkwaardig is aan het niveau dat wordt bereikt door de toepassing van de ter toepassing van de artikelen 5 en 6 vastgestelde uitvoeringsvoorschriften, kunnen de lidstaten, zonder discriminatie op grond van nationaliteit goedkeuring verlenen in afwijking van die uitvoeringsvoorschriften. In deze gevallen stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van zijn voornemen een dergelijke goedkeuring te verlenen onder opgave van de redenen waaruit de noodzaak tot afwijking van de betrokken regel blijkt en van de voorwaarden die zijn vastgesteld om te waarborgen dat een gelijkwaardig beschermingsniveau wordt bereikt. 6. Binnen drie maanden na ontvangst van de kennisgeving van een lidstaat overeenkomstig lid 5, leidt de Commissie de procedure van artikel 54, lid 3, in teneinde te beslissen of de overeenkomstig lid 5 voorgestelde goedkeuring voldoet aan de in dat lid vastgelegde voorwaarden en mag worden verleend. In dat geval doet de Commissie kennisgeving van haar besluit aan alle lidstaten, die eveneens gerechtigd zijn die maatregel toe te passen. De bepalingen van artikel 8 zijn op betrokken maatregel van toepassing. Ook kunnen de desbetreffende uitvoeringsvoorschriften worden gewijzigd om ze aan te passen aan een dergelijke maatregel; daarbij worden transparante procedures toegepast, overeenkomstig artikel 43. Artikel 11 Informatienetwerk 1. De Commissie, het agentschap en de nationale luchtvaartautoriteiten wisselen alle informatie uit waarover zij in het kader van de toepassing van deze verordening en de ter uitvoering ervan vastgestelde voorschriften beschikken. De instanties die zijn belast met het onderzoek naar ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart, of met de analyse van voorvallen, hebben recht op toegang tot die informatie. 2. Onverminderd het recht van het publiek op toegang tot de documenten van de Commissie, als neergelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001, stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 54, lid 3, maatregelen vast voor de verspreiding, op initiatief van de Commissie, van de in lid 1 bedoelde informatie onder de belanghebbende partijen. Deze maatregelen, die algemeen of individueel van aard kunnen zijn, zijn gebaseerd op de noodzaak: 3. De nationale luchtvaartautoriteiten nemen volgens hun nationale regelgeving de nodige maatregelen om passende geheimhouding van de informatie die zij uit hoofde van lid 1 ontvangen te waarborgen. 4. Door het agentschap wordt jaarlijks een veiligheidsoverzicht gepubliceerd om het publiek van het algemene veiligheidsniveau in kennis te stellen. HOOFDSTUK III HET EUROPEES AGENTSCHAP VOOR DE VEILIGHEID VAN DE LUCHTVAART AFDELING I Taken Artikel 12 Oprichting en taken van het agentschap 1. Ten behoeve van de uitvoering van deze verordening wordt een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, hierna "het agentschap" genoemd, opgericht. 2. Om een voldoende mate van veiligheid van de burgerluchtvaart te waarborgen en ervoor te zorgen dat deze nog verder wordt ontwikkeld, dient het agentschap: Artikel 13 Maatregelen van het agentschap Het agentschap neemt in voorkomend geval de volgende maatregelen: Artikel 14 Adviezen, certificeringsspecificaties en richtsnoeren 1. Om de Commissie bij te staan bij de voorbereiding van de voorstellen voor beginselen, toepasselijkheid en essentiële eisen die aan het Europees Parlement en aan de Raad moeten worden voorgelegd, alsmede bij de vaststelling van de uitvoeringsvoorschriften, stelt het agentschap ontwerpen van deze voorstellen op. Deze ontwerpteksten worden door het agentschap als adviezen bij de Commissie ingediend. 2. Het agentschap stelt, in overeenstemming met artikel 43 en de door de Commissie vastgestelde uitvoeringsvoorschriften, voor gebruik in het certificeringsproces de volgende teksten op: Deze documenten zijn in overeenstemming met de stand van de techniek en de beste praktijken op de betrokken gebieden, en worden geactualiseerd aan de hand van de wereldwijde ervaringen met vliegtuigonderhoud en de vooruitgang van wetenschap en techniek. Artikel 15 Luchtwaardigheids&nbhy; en milieucertificering Met betrekking tot producten, onderdelen en uitrustingsstukken als bedoeld in artikel 4, lid 1, verricht het agentschap in voorkomend geval, overeenkomstig het bepaalde in het Verdrag van Chicago of de bijlagen daarbij, namens de lidstaten de taken van het land van ontwerp, vervaardiging of registratie, voorzover deze verband houden met de goedkeuring van ontwerpen. Daartoe doet het met name het volgende: a) voor ieder product waarvoor een typecertificaat of een wijziging in een typecertificaat wordt aangevraagd, bepaalt het agentschap de typecertificeringsgrondslag en stelt het de aanvrager daarvan in kennis. De certificeringsgrondslag bestaat uit de toepasselijke luchtwaardigheidscode, de bepalingen waarvoor een gelijkwaardig veiligheidsniveau is aanvaard, en de speciale gedetailleerde technische specificaties die nodig zijn wanneer de bepalingen van de luchtwaardigheidscode vanwege de kenmerken van het ontwerp van een bepaald product of gezien de onderhoudservaringen ontoereikend of ongeschikt zijn om conformiteit aan de essentiële eisen te waarborgen; a) het agentschap voert zelf of met behulp van de nationale luchtvaartautoriteiten of gekwalificeerde instanties inspecties en audits uit bij de organisaties die het certificeert; Toezicht op de toepassing van regels Het agentschap voert normalisatie-inspecties uit op de door artikel 1, lid 1, bestreken gebieden om toezicht te houden op de toepassing van deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde uitvoeringsvoorschriften door de nationale luchtvaartautoriteiten, en brengt verslag uit aan de Commissie. 2. Het agentschap voert technisch onderzoek uit om toezicht te houden op de doeltreffendheid van de toepassing van deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde uitvoeringsvoorschriften, waarbij het uitgaat van de in artikel 2 genoemde doelstellingen. 3. Het agentschap wordt geraadpleegd en geeft zijn advies aan de Commissie voor de toepassing van artikel 10. 4. De werkmethodes van het agentschap bij het uitvoeren van de in de leden 1, 2 en 3 genoemde taken zijn onderworpen aan eisen die worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 54, lid 2, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de in de artikelen 43 en 44 neergelegde beginselen. 1. Artikel 17 Onderzoek Het agentschap kan onderzoek ontplooien en financieren voorzover dit strikt verband houdt met de verbetering van de activiteiten die tot zijn bevoegdheid behoren, onverminderd het Gemeenschapsrecht. 2. Het agentschap coördineert zijn onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten met die van de Commissie en de lidstaten, teneinde te waarborgen dat het beleid en het optreden met elkaar in overeenstemming zijn. 3. De resultaten van de door het agentschap gefinancierde onderzoeksactiviteiten worden openbaar gemaakt, voorzover deze door het agentschap niet als vertrouwelijk worden aangemerkt. 1. Artikel 18 Internationale betrekkingen Het agentschap staat de Gemeenschap en haar lidstaten bij in hun betrekkingen met derde landen in overeenstemming met de desbetreffende communautaire wetgeving. Het verleent in het bijzonder bijstand bij de harmonisatie van de relevante regels en de wederzijdse erkenning van goedkeuringen waaruit blijkt dat de regels bevredigend worden toegepast. 2. Het agentschap kan met de luchtvaartautoriteiten van derde landen en de internationale organisaties die bevoegd zijn ter zake van de onder deze verordening vallende aangelegenheden samenwerken in het kader van met deze organen gemaakte werkafspraken, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het Verdrag. 3. Het agentschap staat de lidstaten bij in het nakomen van hun internationale verplichtingen, met name die uit hoofde van het Verdrag van Chicago. 1. AFDELING II INTERNE STRUCTUUR Artikel 19 Rechtspersoonlijkheid, vestigingsplaats, plaatselijke kantoren Het agentschap is een orgaan van de Gemeenschap. Het agentschap heeft rechtspersoonlijkheid. 2. In elk van de lidstaten geniet het agentschap de meest uitgebreide handelingsbevoegdheid welke aan rechtspersonen krachtens de wetgeving in de betreffende lidstaat wordt verleend. Het agentschap kan in het bijzonder roerende en onroerende zaken verwerven of vervreemden en kan in rechte optreden. 3. Het agentschap kan in de lidstaten &nbhy; met hun toestemming &nbhy; zijn eigen plaatselijke kantoren vestigen. 4. Het agentschap wordt vertegenwoordigd door zijn uitvoerend directeur. 1. Artikel 20 Personeel Het Statuut van de Ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen en de regels die gezamenlijk door de instellingen van de Europese Gemeenschappen zijn vastgesteld ter uitvoering van genoemd Statuut en van genoemde regeling zijn van toepassing op het personeel van het agentschap; dit doet niet af aan de toepassing van artikel 33 van deze verordening ten aanzien van de leden van de kamer van beroep. 2. Onverminderd artikel 30 oefent het agentschap met betrekking tot zijn personeel de bevoegdheden uit die het statuut en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden toekennen aan het tot aanstelling bevoegde gezag. 3. Het personeel van het agentschap bestaat uit een strikt beperkt aantal ambtenaren die voor het uitvoeren van leidinggevende taken door de Commissie of lidstaten worden toegewezen of gedetacheerd. Het overige personeel bestaat uit andere medewerkers die door het agentschap worden aangeworven naargelang zijn werkzaamheden zulks vereisen. 1. Artikel 21 Voorrechten en immuniteiten Het Protocol inzake voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen is van toepassing op het agentschap. Artikel 22 Aansprakelijkheid De contractuele aansprakelijkheid van het agentschap wordt beheerst door het recht dat van toepassing is op het desbetreffende contract. 2. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is bevoegd uitspraak te doen krachtens arbitrageclausules die in een door het agentschap gesloten contract zijn opgenomen. 3. In geval van niet-contractuele aansprakelijkheid dient het agentschap in overeenstemming met de algemene beginselen welke de rechtsstelsels der lidstaten gemeen hebben, alle door zijn afdelingen of door zijn personeelsleden bij de uitoefening van hun werkzaamheden veroorzaakte schade te vergoeden. 4. Het Hof van Justitie heeft rechtsmacht voor geschillen over de vergoeding van de in lid 3 bedoelde schade. 5. De persoonlijke aansprakelijkheid van de personeelsleden jegens het agentschap wordt beheerst door de bepalingen van het Statuut of de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden. 1. Artikel 23 Openbaarmaking van documenten Onverminderd de besluiten die op grond van artikel 290 van het Verdrag worden genomen, worden de volgende documenten in ieder geval in alle officiële talen van de Gemeenschap overgelegd: a) het veiligheidsoverzicht als bedoeld in artikel 11, lid 4; 1. Artikel 24 Instelling en bevoegdheden van de raad van beheer Het agentschap heeft een raad van beheer. 2. De raad van beheer: a) benoemt overeenkomstig artikel 30 de uitvoerend directeur en eveneens, op voorstel van de uitvoerend directeur, de directeuren; 4. De raad van beheer stelt een adviesorgaan van belanghebbende partijen in, welk orgaan hij raadpleegt alvorens besluiten op de in lid 2, onder c), e), f) en i), genoemde gebieden dient te nemen. De raad van beheer kan ook besluiten het adviesorgaan te raadplegen over andere in de leden 2 en 3 bedoelde aangelegenheden. De raad van beheer is niet gebonden aan het advies van het adviesorgaan. 1. Artikel 25 Samenstelling van de raad van beheer De raad van beheer bestaat uit één vertegenwoordiger van elke lidstaat en één vertegenwoordiger van de Commissie. Iedere lidstaat en de Commissie benoemen daartoe een persoon tot lid van de raad van beheer, alsmede een plaatsvervanger die dat lid bij afwezigheid vertegenwoordigt. De duur van de ambtstermijn bedraagt vijf jaar. Deze ambtstermijn kan worden hernieuwd. 2. In voorkomend geval worden de deelneming van vertegenwoordigers van Europese derde landen en de voorwaarden daarvoor vastgesteld in de regelingen als bedoeld in artikel 55. 1. Artikel 26 Voorzitterschap van de raad van beheer De raad van beheer kiest uit zijn midden een voorzitter en een vice-voorzitter. De vice-voorzitter vervangt ambtshalve de voorzitter wanneer deze is verhinderd zijn taken te verrichten. 2. De ambtstermijn van de voorzitter of de vice-voorzitter loopt af wanneer hun respectieve lidmaatschap van de raad van beheer eindigt. Onverminderd deze bepaling is de duur van de ambtstermijn van de voorzitter of de vice-voorzitter drie jaar. Deze ambtstermijnen kunnen worden hernieuwd. 1. Artikel 27 Vergaderingen De voorzitter roept de raad van beheer in vergadering bijeen. 2. De uitvoerend directeur van het agentschap neemt deel aan de beraadslagingen. 3. De raad van beheer houdt ten minste twee gewone vergaderingen per jaar; daarnaast komt de raad van beheer op initiatief van de voorzitter of op verzoek van ten minste een derde van zijn leden bijeen. 4. De raad van beheer kan personen wier mening van belang kan zijn, uitnodigen de vergaderingen als waarnemer bij te wonen. 5. De leden van de raad van beheer kunnen zich laten bijstaan door adviseurs of deskundigen, behoudens de bepalingen van het reglement van orde. 6. Het secretariaat voor de raad van beheer wordt verzorgd door het agentschap. 1. Artikel 28 Stemming Onverminderd artikel 30, lid 1, neemt de raad van beheer besluiten met een meerderheid van twee derden van zijn leden. Op verzoek van een lid van de raad van beheer wordt de in artikel 24, lid 2, onder k), bedoelde beslissing met eenparigheid van stemmen genomen. 2. Elk lid heeft één stem. De uitvoerend directeur van het agentschap neemt niet aan de stemming deel. Bij afwezigheid van een lid is zijn plaatsvervanger gerechtigd zijn stemrecht uit te oefenen. 3. Het reglement van orde bepaalt de nadere bijzonderheden van de stemprocedure en in het bijzonder onder welke voorwaarden een lid namens een ander lid kan handelen, alsmede de quorumvoorschriften, indien van toepassing. 1. Artikel 29 Taken en bevoegdheden van de uitvoerend directeur Het agentschap wordt geleid door zijn uitvoerend directeur, die volledig onafhankelijk is in de uitoefening van zijn taken. Onverminderd de respectieve bevoegdheden van de Commissie en de raad van beheer dient de uitvoerend directeur van geen enkele regering of van enige andere instantie instructies te verlangen of te aanvaarden. 2. Het Europees Parlement of de Raad kunnen op verzoek de uitvoerend directeur horen over de wijze waarop hij zijn taken heeft uitgevoerd. 3. De uitvoerend directeur heeft de volgende taken en bevoegdheden: a) hij keurt de in de artikelen 13 en 15 omschreven maatregelen van het agentschap vast binnen de grenzen die in deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde voorschriften en in enig toepasselijk recht zijn voorgeschreven; Benoeming van hoger personeel De uitvoerend directeur van het agentschap wordt door de raad van beheer op voorstel van de Commissie benoemd op grond van verdienste en door bewijsstukken aangetoonde bekwaamheid en ervaring die relevant zijn voor de burgerluchtvaart of wordt door de raad van beheer op voorstel van de Commissie ontslagen . De raad van beheer neemt zijn besluit met een meerderheid van drie vierden van zijn leden. 2. De uitvoerend directeur kan worden bijgestaan door een of meer directeuren. Indien de uitvoerend directeur afwezig is of niet in staat is aanwezig te zijn, neemt een van de directeuren zijn plaats in. 3. De directeuren van het agentschap worden door de raad van beheer, op voorstel van de uitvoerend directeur, benoemd op grond van beroepsbekwaamheid die relevant is voor de burgerluchtvaart, of ontslagen. 4. De ambtstermijn van de uitvoerend directeur is vijf jaar. Deze ambtstermijn kan worden hernieuwd. 1. Artikel 31 Bevoegdheden van de kamers van beroep Binnen het agentschap worden een of meer kamers van beroep ingesteld. 2. De kamer of kamers van beroep beslissen op beroepen tegen de in artikel 35 genoemde besluiten. 3. De kamer of kamers van beroep komen bijeen indien zulks noodzakelijk is. Het aantal kamers van beroep en de toewijzing van het werk worden door de Commissie bepaald overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 54, lid 3. 1. Artikel 32 Samenstelling van de kamers van beroep Een kamer van beroep bestaat uit een voorzitter en twee andere leden. 2. De voorzitter en de twee leden hebben plaatsvervangers die hen in hun afwezigheid vertegenwoordigen. 3. De voorzitter, de andere leden en hun respectieve plaatsvervangers worden benoemd door de raad van beheer uit een lijst met kandidaten die wordt vastgesteld door de Commissie. 4. Wanneer de kamer van beroep van oordeel is dat de aard van het beroep dit vereist, kan de kamer voor die zaak een beroep doen op nog eens twee leden van de vorengenoemde lijst. 5. De voor de leden van elke kamer van beroep vereiste kwalificaties, de bevoegdheden van afzonderlijke leden in de voorbereidende fase van de beslissingen en de voorwaarden waaronder stemming plaatsvindt, worden overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 54, lid 3, door de Commissie bepaald. 1. Artikel 33 Leden van de kamers van beroep De ambtstermijn van de leden van de kamers van beroep, van hun voorzitter en van hun respectieve plaatsvervangers, is vijf jaar. De ambtstermijn kan worden hernieuwd. 2. De leden van de kamers van beroep zijn onafhankelijk. Bij het nemen van beslissingen zijn zij niet gebonden aan enige instructie. 3. Het is de leden van de kamers van beroep niet toegestaan enige andere taken binnen het agentschap uit te oefenen. De functie van de leden van de kamers van beroep kan een deeltijdfunctie zijn. 4. De leden van de kamers mogen tijdens hun respectieve ambtstermijn niet van hun functie worden ontheven, noch van de lijst worden verwijderd, tenzij er ernstige gronden zijn voor deze ontheffing of verwijdering en de Commissie na advies van de raad van beheer hiertoe besluit. 1. Artikel 34 Uitsluiting, verschoning en wraking De leden van de kamers van beroep kunnen niet aan een beroepsprocedure deelnemen wanneer zij daarbij enig persoonlijk belang hebben of voordien betrokken zijn geweest als vertegenwoordiger van een van de partijen in de procedure, dan wel wanneer zij hebben deelgenomen aan het bestreden besluit. 2. Indien een lid van een kamer van beroep om een van de in lid 1 genoemde redenen of om enige andere reden van mening is dat hij niet aan een beroepsprocedure zou moeten deelnemen, stelt hij de kamer van beroep daarvan in kennis. 3. Leden van de kamers van beroep kunnen om een van de in lid 1 genoemde redenen of indien aan hun onpartijdigheid wordt getwijfeld, door enige partij in de beroepprocedure worden gewraakt. Wraking is niet ontvankelijk indien de partij in de beroepprocedure, ofschoon zij op de hoogte is van een reden tot het maken van het bezwaar, reeds een proceshandeling heeft verricht. Wraking kan niet zijn gegrond op de nationaliteit van leden. 4. De kamers van beroep beslissen in de in de leden 2 en 3 genoemde gevallen zonder de deelneming van het betrokken lid over de te ondernemen actie. Ten behoeve van het nemen van deze beslissing wordt het betrokken lid in de kamer van beroep vervangen door zijn plaatsvervanger. 1. Artikel 35 Voor beroep vatbare besluiten Beroep kan worden ingesteld tegen besluiten van het agentschap ingevolge de artikelen 15, 46 of 53. 2. Een overeenkomstig lid 1 ingesteld beroep heeft geen schorsende werking. Het agentschap kan echter, indien het van oordeel is dat de omstandigheden dit toestaan, de toepassing van het bestreden besluit opschorten. 3. Een beroep tegen een besluit waarbij de procedure ten aanzien van een van de partijen niet wordt afgesloten, kan slechts tezamen met een beroep tegen het eindbesluit worden ingesteld, tenzij tegen dat besluit afzonderlijk beroep openstaat. 1. Artikel 36 Personen die beroep kunnen instellen Elke natuurlijke of rechtspersoon kan beroep instellen tegen een tot hem gericht besluit of tegen een besluit dat, ofschoon in de vorm van een besluit gericht tot een andere persoon, hem rechtstreeks en individueel raakt. De partijen in een procedure kunnen partij zijn in de beroepsprocedure. Artikel 37 Termijn en vorm Het beroep dient tezamen met de uiteenzetting van de gronden voor het beroep binnen twee maanden na de kennisgeving van de maatregel aan de betrokken persoon, dan wel bij gebreke daarvan, binnen twee maanden na de dag waarop het aan die persoon ter kennis kwam, schriftelijk bij het agentschap te worden ingediend. Artikel 38 Prejudiciële herziening Indien de uitvoerend directeur het beroep ontvankelijk en gegrond acht, herziet hij het besluit. Dit is niet van toepassing indien tegenover de appellant een andere partij in de beroepsprocedure staat. 2. Indien het besluit niet binnen een maand na ontvangst van de uiteenzetting van de gronden voor het beroep wordt herzien, dient het agentschap onverwijld te besluiten of het de toepassing van het besluit al dan niet opschort overeenkomstig artikel 35, lid 2, tweede zin, en dient het het beroep voor te leggen aan de kamer van beroep. 1. Artikel 39 Onderzoek van het beroep Indien het beroep ontvankelijk is, onderzoekt de kamer van beroep of het beroep gegrond is. 2. De kamer van beroep gaat bij het onderzoek voortvarend te werk. De kamer nodigt zo vaak als noodzakelijk is de partijen in de beroepsprocedure uit om binnen een bepaalde termijn opmerkingen te maken naar aanleiding van de kennisgevingen van de kamer of de mededelingen van de andere partijen in de beroepsprocedure. Het is partijen in de beroepsprocedure toegestaan mondelinge uiteenzettingen te geven. 1. Artikel 40 Beslissingen op het beroep De kamer van beroep kan elke bevoegdheid uitoefenen die binnen de competentie van het agentschap valt, dan wel de zaak terugverwijzen naar het bevoegde orgaan van het agentschap. Dit bevoegde orgaan van het agentschap is gebonden aan de beslissing van de kamer van beroep. Artikel 41 Beroep bij het Hof van Justitie Tegen beslissingen van de kamers van beroep kan overeenkomstig de in artikel 230 van het Verdrag neergelegde voorwaarden beroep worden ingesteld bij het Hof van Justitie. 2. Indien het agentschap nalaat een besluit te nemen, kan overeenkomstig de in artikel 232 van het Verdrag neergelegde voorwaarden een beroep wegens nalaten worden ingesteld. 3. Het agentschap treft de noodzakelijke maatregelen ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie. 1. Artikel 42 Rechtstreeks beroep Lidstaten en de instellingen van de Gemeenschap kunnen tegen besluiten van het agentschap rechtstreeks beroep instellen bij het Hof van Justitie. AFDELING III WERKMETHODEN Artikel 43 Procedures voor de opstelling van adviezen, certificeringsspecificaties en richtsnoeren De raad van beheer stelt zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van deze verordening doorzichtige procedures vast voor het uitbrengen van adviezen, certificeringsspecificaties en richtsnoeren als bedoeld in artikel 13, onder a) en b). Deze procedures dienen te waarborgen dat: a) gebruik wordt gemaakt van de bij de regelgevende luchtvaartautoriteiten van de lidstaten beschikbare deskundigheid; b) waar nodig, deskundigen van de betrokken belanghebbenden worden ingeschakeld; 4. Er worden speciale procedures vastgesteld waarmee het agentschap onmiddellijke actie kan ondernemen in geval van een veiligheidsprobleem en het de betrokken belanghebbende partijen kan informeren over de door hen te nemen maatregel of maatregelen. 3. Artikel 44 1. Besluitvorming De raad van beheer stelt transparante procedures vast voor het nemen van afzonderlijke besluiten als bedoeld in artikel 13, onder c). Deze procedures dienen te waarborgen dat: a) de natuurlijke persoon of rechtspersoon tot wie het besluit wordt gericht en iedere andere partij die er een rechtstreeks en individueel belang bij heeft, wordt gehoord; b) wordt voorzien in kennisgeving van een besluit aan een natuurlijke of rechtspersoon, alsmede in de bekendmaking ervan; 2. Artikel 45 1. Inspectie van lidstaten Onverminderd de door het Verdrag aan de Commissie toegekende uitvoeringsbevoegdheden verleent het agentschap de Commissie bijstand bij het toezicht op de toepassing van deze verordening en de uitvoeringsvoorschriften ervan door normalisatie-inspecties te verrichten van de bevoegde instanties van de lidstaten als bedoeld in artikel 16, lid 1. Te dien einde zijn de krachtens deze verordening gemachtigde ambtenaren bevoegd om met de nationale autoriteiten en in overeenstemming met de wetsbepalingen van de betrokken lidstaat: a) de desbetreffende archieven, gegevens, procedures en enig ander materiaal te onderzoeken dat relevant is voor het bereiken van een veiligheidsniveau in de luchtvaart in overeenstemming met deze verordening; b) kopieën of uittreksels te maken van dergelijke archieven, gegevens, procedures en ander materiaal; 4. Wanneer voor een inspectie krachtens dit artikel een onderneming of een groep van ondernemingen dient te worden geïnspecteerd is artikel 46 van toepassing. Wanneer een onderneming zich tegen de inspectie verzet, verleent de lidstaat de door het agentschap gemachtigde ambtenaren de noodzakelijke bijstand, opdat zij de inspectie kunnen verrichten. 5. Ter toepassing van dit artikel opgestelde verslagen worden beschikbaar gesteld in de officiële taal/talen van de lidstaat waar de inspectie plaatsvond. 4. Artikel 46 1. Onderzoek van ondernemingen Voor de toepassing van artikel 15 kan het agentschap het nodige onderzoek bij ondernemingen verrichten of dat door de nationale luchtvaartautoriteiten of gekwalificeerde instanties laten doen. Het onderzoek wordt verricht overeenkomstig de wettelijke bepalingen van de lidstaten waar het moet worden uitgevoerd. Te dien einde zijn de krachtens deze verordening gemachtigde personen bevoegd: a) de desbetreffende archieven, gegevens, procedures en enig ander materiaal te onderzoeken dat van belang is voor de uitvoering van de taken van het agentschap; b) kopieën of uittreksels te maken van dergelijke archieven, gegevens, procedures en ander materiaal; 2. Artikel 47 2. Transparantie en communicatie Bij de behandeling van verzoeken om toegang tot documenten in zijn bezit past het agentschap de beginselen toe van Verordening (EG) nr. 1049/2001. Het agentschap kan op eigen initiatief communiceren op de gebieden die onder zijn taken vallen. Het draagt er met name zorg voor dat, naast de in artikel 43, lid 3, genoemde publicatie, het publiek en alle belanghebbende partijen snel objectieve, betrouwbare en begrijpelijke informatie omtrent zijn werk ontvangen. 3. De raad van beheer stelt de praktische regelingen voor de toepassing van de leden 1 en 2 vast. 4. Elke natuurlijke of rechtspersoon heeft het recht zich in één van de in artikel 314 van het Verdrag genoemde talen tot het agentschap te richten. De natuurlijke of rechtspersoon heeft het recht een antwoord in dezelfde taal te ontvangen. 3. AFDELING IV 1. FINANCIËLE EISEN Artikel 48 Begroting De ontvangsten van het agentschap bestaan uit: a) een bijdrage van de Gemeenschap en van de Europese derde landen waarmee de Gemeenschap de in artikel 55 bedoelde overeenkomsten heeft gesloten; b) de door aanvragers en houders van door het agentschap afgegeven certificaten en goedkeuringen betaalde tarieven; en 4. De ontvangsten en uitgaven moeten in evenwicht zijn. 5. De raad van beheer stelt uiterlijk op 31 maart de ontwerpraming, met inbegrip van het voorlopige organigram en werkprogramma, vast en zendt deze naar de Commissie en de staten waarmee de Commissie de in artikel 55 bedoelde overeenkomsten heeft gesloten. 4. Op basis van deze ontwerp-begroting stelt de Commissie de relevante ramingen vast in het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Unie, dat zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag voorlegt aan de Raad. De omvang van de goedgekeurde begrotingsperspectieven van de Gemeenschap voor de komende jaren moet worden geëerbiedigd. 7. Na ontvangst van de ontwerp-begroting zullen de in de eerste alinea bedoelde staten hun eigen voorontwerp van begroting vaststellen. Na vaststelling van de algemene begroting door de begrotingsautoriteit, stelt de raad van beheer de definitieve begroting en het werkprogramma van het agentschap vast en past deze waar nodig aan de bijdrage van de Gemeenschap aan. Hij doet deze onverwijld aan de Commissie en de begrotingsautoriteit toekomen. Voor elke wijziging van de begroting, met inbegrip van het organigram, wordt de procedure van lid 5 gevolgd. 6. Artikel 49 2. Uitvoering en controle van de begroting De uitvoerend directeur voert de begroting van het agentschap uit. De controle op het aangaan van betalingsverplichtingen en alle uitgaven, alsmede de controle op de vaststelling en de inning van alle ontvangsten van het agentschap geschieden door de Financieel Controleur van de Commissie. 3. Uiterlijk op 31 maart van elk jaar legt de uitvoerend directeur aan de Commissie, de raad van beheer en de Rekenkamer de gedetailleerde rekeningen van alle ontvangsten en uitgaven over het voorgaande boekjaar voor. 2. De Rekenkamer onderzoekt deze rekeningen overeenkomstig artikel 248 van het Verdrag. De Rekenkamer publiceert elk jaar een verslag van de activiteiten van het agentschap. 4. Het Europees Parlement verleent op aanbeveling van de Raad de uitvoerend directeur van het agentschap kwijting met betrekking tot de uitvoering van de begroting. Artikel 50 2. Fraudebestrijding Met het oog op de bestrijding van fraude, corruptie en andere illegale handelingen zijn de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (11) onverminderd van toepassing. Het agentschap treedt toe tot het Interinstitutioneel akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (12) en stelt onverwijld de dienovereenkomstige voorschriften vast, die op alle medewerkers van het agentschap van toepassing zijn. 3. De financieringsbesluiten, alsmede alle contracten en uitvoeringsinstrumenten die uit die besluiten voortvloeien, stipuleren uitdrukkelijk dat de Rekenkamer en het OLAF, indien nodig, bij de begunstigden van middelen van het agentschap en bij de tussenpersonen die deze middelen verdelen, tot controle ter plaatse kunnen overgaan. 2. Artikel 51 2. Evaluatie Binnen drie jaar na de datum waarop het agentschap zijn taken op zich neemt en vervolgens telkens om de vijf jaar geeft de raad van beheer opdracht tot een onafhankelijke externe evaluatie van de uitvoering van deze verordening. Aan de hand van de evaluatie wordt nagegaan hoe doelmatig het agentschap zijn taken verricht en wordt het effect geëvalueerd dat deze verordening, het agentschap en zijn werkmethoden hebben gehad op de totstandkoming van een hoog niveau van veiligheid in de burgerluchtvaart. In de evaluatie wordt rekening gehouden met de standpunten van de betrokkenen, zowel op Europees als nationaal niveau. 3. De raad van beheer ontvangt de conclusies van de evaluatie en doet aanbevelingen betreffende wijzigingen van deze richtlijn, het agentschap en zijn werkmethoden aan de Commissie, die deze , vergezeld van haar advies en passende voorstellen, aan het Parlement en de Raad kan doorgeven. Indien nodig, wordt een werkprogramma met tijdschema opgenomen. Zowel de conclusies van de evaluatie als de aanbevelingen worden openbaar gemaakt. 2. Artikel 52 2. Financiële bepalingen De raad van beheer stelt, na verkrijging van de goedkeuring van de Commissie en het advies van de Rekenkamer, het Financieel Reglement van het agentschap vast, waarin met name de wijze van opstelling en uitvoering van de begroting van het agentschap wordt geregeld, in overeenstemming met artikel 142 van het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen. Artikel 53 Tarieven- en vergoedingsregeling De Commissie stelt, handelend overeenkomstig de procedure van artikel 54, lid 3, na raadpleging van de raad van beheer de tarieven- en vergoedingsregeling vast. Deze tarieven- en vergoedingsregeling bepaalt in het bijzonder de zaken waarvoor de in artikel 48, lid 1, bedoelde tarieven en vergoedingen verschuldigd zijn, de hoogte van de tarieven en vergoedingen en de wijze waarop zij moeten worden betaald. 3. Tarieven en vergoedingen worden in rekening gebracht voor: a) de afgifte en vernieuwing van certificaten en voor de hiermee verband houdende taken van voortdurend toezicht; b) de levering van diensten; de vergoedingen moeten de werkelijke kosten van elke afzonderlijke levering weergeven; De in artikel 48, lid 1, genoemde bijdrage kan gedurende een overgangsperiode die eindigt op 31 december van het vierde jaar na de inwerkingtreding van deze verordening, de met de aanloopfase van het agentschap verband houdende uitgaven dekken. Deze periode kan indien nodig volgens de procedure van artikel 54, lid 3, met ten hoogste een jaar worden verlengd. 2. HOOFDSTUK IV SLOTBEPALINGEN Artikel 54 Comité De Commissie wordt bijgestaan door een Comité. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op een maand. 4. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 6 van Besluit 1999/468/EG van toepassing. Voordat zij haar besluit vaststelt, raadpleegt de Commissie het in lid 1 van dit artikel genoemde comité. 5. artikel 6, onder b), van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. Wanneer een besluit van de Commissie door een lidstaat wordt voorgelegd aan de Raad, kan de Raad binnen drie maanden met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 55 2. Deelname van Europese derde landen Het agentschap staat open voor deelname van Europese landen die Verdragsluitende Partij bij het Verdrag van Chicago zijn en die met de Europese Gemeenschap overeenkomsten hebben gesloten waarbij zij op het onder deze verordening en de voor de toepassing daarvan vastgestelde voorschriften vallende gebied het Gemeenschapsrecht hebben overgenomen en toepassen. Krachtens de desbetreffende bepalingen van deze overeenkomsten zullen regelingen worden uitgewerkt die onder meer de aard en de omvang van en de nadere regels voor de deelname van deze landen aan de werkzaamheden van het agentschap vastleggen, met inbegrip van bepalingen ten aanzien van financiële bijdragen en personeel. Artikel 56 Aanvang van de werking van het agentschap Het agentschap vangt de ingevolge artikel 15 op het agentschap rustende certificeringstaken aan op ... * (13) . Tot die datum blijven de lidstaten de toepasselijke wetgeving en voorschriften uitvoeren. Gedurende een aanvullende overgangsperiode van 42 maanden na de in lid 1 bedoelde datum kunnen de lidstaten in afwijking van het bepaalde in de artikelen 5, 6, 9 en 15 certificaten en goedkeuringen blijven verlenen onder de voorwaarden die de Commissie preciseert in de voor de toepassing ervan vastgestelde uitvoeringsvoorschriften. Wanneer de lidstaten in dat kader certificaten afgeven op basis van door derde landen afgegeven certificaten, wordt in de uitvoeringsvoorschriften van de Commissie naar behoren rekening gehouden met de beginselen van artikel 9, lid 2, onder b) en c). 3. In afwijking van het bepaalde in artikel 43 kunnen, in afwachting van de vaststelling van essentiële eisen overeenkomstig artikel 7, voor de uitoefening van de desbetreffende taken door het agentschap met de gezamenlijke luchtvaartautoriteiten (JAA) overeengekomen werkprocedures gelden. 2. Artikel 57 2. Intrekking Richtlijn 80/51/EEG en bijlage II bij Verordening (EEG) nr. 3922/91 worden per ............ * ingetrokken. De bepalingen van artikel 8 van de onderhavige verordening zijn van toepassing op producten, onderdelen, uitrustingsstukken, organisaties en personen die in overeenstemming met de in lid 1 bedoelde regelgeving zijn gecertificeerd. 1. Artikel 58 1.a. Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. De artikelen 5 en 6 zijn van toepassing vanaf de data bepaald in de uitvoeringsvoorschriften. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te voor het Europees Parlement voor de Raad de Voorzitter de Voorzitter BIJLAGE I ESSENTIËLE EISEN INZAKE LUCHTWAARDIGHEID 1.Productintegriteit: de productintegriteit moet voor de levensduur van het luchtvaartuig gewaarborgd zijn voor alle voorziene vluchtomstandigheden. De conformiteit met alle voorschriften moet aangetoond worden door middel van beoordeling of analyse, zo nodig ondersteund door tests. Structuren en materialen: De integriteit van de structuur moet worden gewaarborgd, voor het gehele gebruiksgebied van het luchtvaartuig met inbegrip van het aandrijfsysteem, met een voldoende ruime marge, en gehandhaafd blijven tijdens de levensduur van het luchtvaartuig. 1.a.1. Alle onderdelen van het luchtvaartuig waarvan een storing de structurele integriteit zou kunnen aantasten, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden zonder dat schadelijke vervormingen of storingen optreden. Dit heeft mede betrekking op alle onderdelen met een significante massa en de bevestigingsmiddelen daarvan. a. Alle belastingscombinaties die redelijkerwijze te verwachten zijn binnen en in voldoende mate ook buiten de gewichten, het zwaartepuntbereik, het gebruiksgebied en de levensduur van het luchtvaartuig, moeten in aanmerking worden genomen. Dit heeft mede betrekking op belasting door windvlagen, manoeuvres, drukverandering, beweegbare oppervlakken, regelsystemen en aandrijfsystemen, zowel tijdens de vlucht als op de grond. 1.a.1. b. Belastingen en storingen die kunnen optreden bij noodlandingen op land of water moeten in aanmerking worden genomen. c. Voor de structurele reactie op die belastingen moet rekening worden gehouden met dynamische effecten. 1.a.2. Het luchtvaartuig mag geen aero-elastische instabiliteit of buitensporige vibraties vertonen. 1.a.3. Bij de bouw van het luchtvaartuig moeten fabricagemethoden, procédés en materialen worden gebruikt die resulteren in bekende, reproduceerbare structurele eigenschappen. Met veranderingen in de materiaalprestaties naar gelang van de gebruiksomgeving moet rekening worden gehouden. 1.a.4. De effecten van cyclische belasting, verslechtering van de gebruiksomgeving, schade door ongevallen en diverse bronnen mogen de structurele integriteit niet zozeer aantasten dat een aanvaardbaar sterkteniveau niet meer bereikt wordt. In dit verband moeten de nodige instructies worden gegeven om permanente luchtwaardigheid te garanderen. 1.b. Aandrijving: 1.a.2. De integriteit van het aandrijfsysteem (d.w.z. de motor en, waar van toepassing, de propeller) moet worden aangetoond voor het gehele gebruiksgebied van het aandrijfsysteem, met een voldoende ruime marge, en gehandhaafd blijven tijdens de levensduur van het aandrijfsysteem. 1.b.1. Het aandrijfsysteem moet onder alle vluchtomstandigheden binnen de opgegeven grenzen zijn stuwkracht of vermogen leveren, de effecten en omstandigheden van de omgeving in aanmerking genomen. 1.b.2. Het fabricageprocédé en de voor de bouw van het aandrijfsysteem gebruikte materialen moeten resulteren in een bekend, reproduceerbaar structureel gedrag. Veranderingen in de materiaalprestaties in verband met de gebruiksomgeving moeten worden opgegeven. 1.b.4. De effecten van cyclische belasting, verslechtering van de gebruiksomgeving en de operationele omstandigheden, en eventueel daarna optredende storingen aan onderdelen mogen de integriteit van het aandrijfsysteem niet zozeer aantasten dat aanvaardbare niveaus niet meer worden bereikt. In dit verband moeten de nodige instructies worden gegeven om permanente luchtwaardigheid te garanderen. Voor een veilig en juist interface tussen aandrijfsysteem en luchtvaartuig moeten de nodige instructies, gegevens en voorschriften worden verstrekt. 1.c. Systemen en apparatuur: 1.c.1. Het luchtvaartuig mag geen ontwerpeigenschappen of kenmerken hebben waarvan gebleken is dat zij gevaarlijk zijn . 1.c.2. Het luchtvaartuig, met inbegrip van de systemen, apparatuur en uitrusting die vereist zijn voor de typecertificatie, of op grond van de gebruiksvoorschriften, moeten onder alle verwachte gebruiksomstandigheden de bedoelde werking hebben in het gehele gebruiksgebied van het luchtvaartuig, met een voldoende ruime marge, waarbij terdege rekening moet worden gehouden met de gebruiksomgeving van het systeem, de apparatuur en de uitrustingsstukken. Andere systemen, apparatuur en uitrustingsstukken die niet vereist zijn voor de typecertificatie of op grond van de gebruiksvoorschriften, mogen de veiligheid bij juiste of onjuiste werking niet aantasten, en de goede werking van andere systemen, apparatuur en uitrustingsstukken niet nadelig beïnvloeden. De systemen, apparatuur en uitrustingsstukken moeten bediend kunnen worden zonder dat daarvoor buitengewone vaardigheid of kracht nodig is. 1.c.3. De systemen, de apparatuur en de uitrustingsstukken van het luchtvaartuig moeten afzonderlijk en in hun onderlinge samenhang op zodanige wijze ontworpen zijn dat een ernstige storingstoestand niet het gevolg kan zijn van één storing waarvan niet is aangetoond dat die uiterst onwaarschijnlijk is, en er moet een verband van omgekeerde evenredigheid bestaan tussen de kans op een storingstoestand en de ernst van de gevolgen daarvan voor het luchtvaartuig en de inzittenden. Met betrekking tot bovengenoemd criterium van één enkele storing wordt aanvaard dat naar behoren rekening moet worden gehouden met de afmetingen en brede configuratie van het luchtvaartuig, en dat daardoor voor sommige onderdelen en sommige systemen van helikopters en kleine luchtvaartuigen wellicht niet aan dit criterium van één enkele storing kan worden voldaan. 1.c.4. De informatie die nodig is voor een veilig vluchtverloop en de informatie over onveilige factoren moet op duidelijke, consistente en ondubbelzinnige wijze aan de bemanning, dan wel, waar van toepassing, het onderhoudspersoneel, worden verstrekt. De systemen, apparatuur en bedieningsinrichtingen, met inbegrip van aanwijzingen en mededelingen, moeten zodanig ontworpen en geplaatst zijn dat er een zo gering mogelijke kans is op vergissingen die tot het ontstaan van gevaren zouden kunnen leiden. 1.c.5. Er moeten in het ontwerp voorzorgsmaatregelen worden genomen om gevaren waarop een redelijke kans bestaat, zowel in als buiten het luchtvaartuig, voor het luchtvaartuig en de inzittenden zo gering mogelijk te maken, hetgeen mede betrekking heeft op bescherming tegen de mogelijkheid van een significante storing aan, of de uitval van, enig uitrustingsstuk van het luchtvaartuig. 1.d. Permanente luchtwaardigheid 1.d.1. Er worden instructies voor de permanente luchtwaardigheid vastgesteld om te garanderen dat de luchtwaardigheidsnorm van de typecertificatie van het luchtvaartuig gedurende de gehele operationele levensduur van het luchtvaartuig bereikt wordt. 1.d.2. Er moeten middelen worden geboden om inspectie, afstelling, smering en demontage of vervanging van onderdelen en uitrustingsstukken mogelijk te maken wanneer dat nodig is voor de permanente luchtwaardigheid. 1.d.3. De instructies voor de permanente luchtwaardigheid moeten worden verstrekt in de vorm van een handboek of meerdere handboeken, naar gelang van de hoeveelheid te verstrekken gegevens. De handboeken moeten onderhouds- en herstellingsinstructies, informatie inzake het servicen, probleemoplossing en inspectieprocedures omvatten, in een presentatie die is afgestemd op een praktische afhandeling. 1.d.4. De instructies voor de permanente luchtwaardigheid moeten luchtwaardigheidsbeperkingen behelzen die alle verplichte termijnen voor vervanging, inspectiefrequenties en inspectieprocedures vastleggen. 2. Luchtwaardigheidsaspecten van productgebruik 2.a. Aangetoond moet worden dat aan het volgende voldoende is gedaan om tijdens het gebruik van het product een bevredigend veiligheidsniveau voor de personen aan boord of op de grond te waarborgen. 2.a.1. De soorten gebruik waarvoor het luchtvaartuig is goedgekeurd moeten bepaald worden, en vastgesteld moet worden welke beperkingen en gegevens nodig zijn voor een veilig gebruik, hetgeen mede betrekking heeft op beperkingen om milieutechnische redenen en op de prestaties. 2.a.2. Het luchtvaartuig moet onder alle verwachte gebruiksomstandigheden, ook na het uitvallen van een of indien van toepassing meer aandrijfsystemen, veilig bestuurd en gemanoeuvreerd kunnen worden. Er moet naar behoren rekening worden gehouden met de kracht van de piloot, de inrichting van de cockpit, de belasting van de piloot en andere menselijke factoren, en met de vluchtfase en de duur van de vlucht. 2.a.3. Een vloeiende overgang van de ene vluchtfase naar de andere moet mogelijk zijn zonder dat daarvoor onder aannemelijke vluchtomstandigheden een buitengewone vaardigheid, oplettendheid, kracht of belasting van de piloot vereist is. 2.a.4. Het luchtvaartuig moet zo stabiel zijn dat er geen buitensporige eisen aan de piloot worden gesteld, de vluchtfase en de duur van de vlucht in aanmerking genomen. 2.a.5. Er moeten procedures zijn vastgesteld voor normale omstandigheden, storingen en noodgevallen. 2.a.6. Er moet voorzien zijn in waarschuwingssignalen of in andere tegenmaatregelen om abnormale vluchtomstandigheden te voorkomen, naar gelang van het type. 2.a.7. Het luchtvaartuig en de systemen daarvan moeten zodanige eigenschappen hebben dat zij extreme vluchtomstandigheden veilig kunnen doorstaan. 2.b. Informatie over het gebruiksgebied en andere informatie die nodig is voor een veilig gebruik moeten ter beschikking van de bemanningsleden staan. 2.c. De producten mogen bij het gebruik niet blootstaan aan gevaar ten gevolge van ongunstige externe en interne omstandigheden, met inbegrip van omgevingsomstandigheden. 2.c.1. Er mag in het bijzonder geen onveilige toestand ontstaan als gevolg van blootstelling aan verschijnselen, onder andere, als ongunstige weersomstandigheden, bliksem, botsing met vogels, gebieden met hoogfrequente straling, ozon en dergelijke , waarvan redelijkerwijs verwacht mag worden dat zij gedurende het gebruik van het product zullen optreden . 2.c.2. Cabineruimten bieden de passagiers behoorlijke vervoersomstandigheden en passende bescherming tegen alle te voorziene gevaren die kunnen voortvloeien uit de vlucht of uit noodsituaties, met inbegrip van vuur, rook en giftige gassen en de gevolgen van een snelle drukverlaging. Er moeten voorzieningen worden getroffen om inzittenden een redelijke kans te geven ernstig letsel te vermijden en het luchtvaartuig snel te verlaten en om hen te beschermen tegen de gevolgen van de remmende krachten in geval van een noodlanding op land of water. Er moet gezorgd worden voor duidelijke, ondubbelzinnige tekens of mededelingen, voorzover nodig, om de inzittenden te wijzen op het juiste veilige gedrag en de plaats en het juiste gebruik van veiligheidsvoorzieningen. De vereiste veiligheidsvoorzieningen moeten onmiddellijk toegankelijk zijn. 2.c.3. Cockpits moeten zijn ingericht met het oog op het vergemakkelijken van de voor de vlucht vereiste handelingen, onder meer door middelen die situationeel bewustzijn verschaffen, en van de beheersing van alle te voorziene situaties en noodgevallen. De omgeving van de cockpits mag het vermogen van de bemanning om haar taken uit te voeren niet in gevaar brengen, en het ontwerp moet zodanig zijn dat storingen tijdens de bediening en onjuiste bediening van de besturingsorganen wordt voorkomen. 3. Organisaties en natuurlijke personen die een ontwerp-, vervaardigings- of onderhoudsactiviteit uitoefenen. 3.a. Aan organisaties worden goedkeuringen verleend wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan: 3.a.1. De organisatie beschikt over alle middelen die voor de uitvoering van haar werk nodig zijn. Die middelen omvatten onder meer: faciliteiten; personeel; uitrusting, werktuigen en materiaal; documentatie van de taken, verantwoordelijkheden en procedures; toegang tot de relevante gegevens, en gegevensregistratie. 3.a.2. Er wordt door de organisatie een managementsysteem toegepast en in stand gehouden om inachtneming van de essentiële eisen voor luchtwaardigheid te garanderen, en er wordt naar voortdurende verbetering van dat systeem gestreefd. 3.a.3. De organisatie treft regelingen met andere relevante organisaties, voorzover nodig, om permanente inachtneming van de essentiële eisen voor luchtwaardigheid te garanderen. 3.a.4. De organisatie voert een systeem van rapportage en/of afhandeling van voorvallen in, dat in het managementsysteem, bedoeld in 3.a.2., en de regelingen, bedoeld in 3.a.3., wordt gebruikt om bij te dragen tot de voortdurende verbetering van de productveiligheid. 3.b. De voorwaarden onder de punten 3.a.3. en 3.a.4 zijn niet van toepassing op organisaties voor onderhoudsscholing. 3.a.2. BIJLAGE II 3.a.3. Luchtvaartuigen bedoeld in artikel 4, lid 2 3.a.4. Artikel 4, lid 1, is niet van toepassing op luchtvaartuigen waarvoor geen typecertificaat of luchtwaardigheidscertificaat is afgegeven op basis van deze verordening en de uitvoeringsvoorschriften ervan, en die onder één van de volgende categorieën vallen: a) luchtvaartuig met een duidelijk historisch belang, dat verband houdt met : i) de deelneming aan een opmerkelijke historische gebeurtenis; of ii) een belangrijke stap in de ontwikkeling van de luchtvaart; of iii) een belangrijke rol in de strijdkrachten van een lidstaat; Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 139 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0116/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0099/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt de Raad zich op het gebied van milieu te onthouden van initiatieven met betrekking tot strafrechtelijke maatregelen zolang deze richtlijn niet is goedgekeurd. 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (1) P5_TC1-COD(2001)0076 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: Ingevolge artikel 174, lid 2, van het Verdrag streeft de Gemeenschap in haar milieubeleid naar een hoog niveau van bescherming. (2) De Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999 heeft in punt 48 van de conclusies van het voorzitterschap te kennen gegeven van mening te zijn dat, wat het nationale strafrecht betreft, de inspanningen om overeenstemming te bereiken over gemeenschappelijke definities, stafbaarstellingen en straffen in eerste instantie geconcentreerd moeten worden op een beperkt aantal sectoren van bijzonder belang, waaronder milieucriminaliteit. (3) Ingevolge artikel 175, lid 1 van het Verdrag stelt de Raad volgens de medebeslissingsprocedure van artikel 251 activiteiten vast die de Gemeenschap moet ondernemen om de doelstellingen van het milieubeleid zoals omschreven in artikel 174 te verwezenlijken. (4) Ingevolge de artikelen 29 en 47 van het EU-Verdrag primeert het EG-Verdrag boven het EU-Verdrag en de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, bijvoorbeeld in de zaken C-170/96 en C-333/99, sluit niet uit dat de maatregelen ter waarborging van de toepassing en doelmatigheid van communautaire wetgeving ook strafrechtelijke sancties kunnen omvatten. (5) Dit betekent dat alle maatregelen kunnen worden getroffen die dienstbaar zijn aan de milieudoelstellingen van artikel 174 van het Verdrag, mits het subsidiariteitsbeginsel zich daartegen niet verzet. (6) Onverminderd eventuele aanvullende maatregelen in het kader van de justitiële samenwerking uit hoofde van het EU-Verdrag, heeft de Gemeenschap op het gebied van milieubescherming de bevoegdheid te bepalen dat voor bepaalde activiteiten op nationaal niveau strafrechtelijke sancties gelden. (7) Deze richtlijn sluit aan op reeds bestaande milieurichtlijnen en verordeningen en voegt daaraan slechts een instrument toe om handhaving van deze wetgeving beter te garanderen. (8) Deze richtlijn is niet gebaseerd op specifieke bepalingen in het strafrecht, maar zorgt ervoor dat strafrechtelijke bepalingen op nationaal niveau worden ingezet om een effectief milieubeleid te voeren. (9) Artikel 31 van het EU-Verdrag geeft een bevoegdheid tot gezamenlijk optreden op het terrein van justitiële samenwerking; met name letter e) van dat artikel voorziet in het geleidelijk aannemen van maatregelen tot opstelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen o.a. op het gebied van de georganiseerde criminaliteit. (10) Deze richtlijn omvat slechts minimumnormen en laat aldus aan lidstaten de mogelijkheid om voor andere dan in de richtlijnen genoemde strafbare feiten uit hoofde van milieubescherming, verdergaande straffen in te zetten of te handhaven. Een ontwerpkaderbesluit van de Raad gebaseerd op de artikelen 31 en 34, lid 2 van het EU-Verdrag kan op dit gebied een aanvulling vormen op de richtlijn gebaseerd op artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag. (11) Er moet rekening worden gehouden met de aanbeveling van het Europees Parlement van 15 november 2001 inzake strafmaatregelen en Gemeenschapsrecht (6) . (12) Het advies van de Afdeling landbouw, plattelandsontwikkeling en milieu van het Economisch en Sociaal Comité (CES 463/2001), met name punt 3.2 hiervan, moet in aanmerking worden genomen. (13) De inzet van strafrechtelijke sancties is onmisbaar voor de handhaving van milieuregels en het Verdrag biedt de mogelijkheid van strafrechtelijke sancties. (14) Aangezien er naar soort en hoogte geen expliciete straffen worden aangegeven, maar enkel het kader wordt vastgesteld voor de strafrechtelijke sancties, is voldaan aan het subsidiariteitsbeginsel. (15) De Gemeenschap is bezorgd over de toeneming van het aantal milieudelicten en de gevolgen daarvan, die zich in toenemende mate uitstrekken over de grenzen van de staten waar de misdrijven worden gepleegd. Dergelijke misdrijven vormen een bedreiging op voor het milieu en dienen derhalve op passende wijze te worden bestreden. (16) Activiteiten waardoor inbreuk wordt gemaakt op het Gemeenschapsrecht en/of de door de lidstaten getroffen bepalingen ter uitvoering daarvan dienen in de gehele Gemeenschap te worden onderworpen aan doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties op nationaal niveau. (17) Gebleken is dat de bestaande stelsels van sancties niet volstaan om een volledige naleving van het Gemeenschapsrecht te verzekeren. De naleving ervan wordt verbeterd door het inzetten van strafrechtelijke sancties, die een vorm van sociale afkeuring vertegenwoordigen van een kwalitatief andere orde dan administratieve sancties of een civielrechtelijke vergoedingsregeling. (18) De communautaire wetgeving maakt het de communautaire wetgever mogelijk ervoor te zorgen dat verplichtingen die hij oplegt, worden nageleefd, door de lidstaten te verplichten tot het instellen van passende sancties om ervoor te zorgen dat de verplichtingen worden nageleefd. Wanneer de communautaire wetgever van mening is dat naleving van communautaire regels alleen kan worden gegarandeerd door strafrechtelijke sancties op te leggen, heeft hij de wettelijke bevoegdheid om de lidstaten tot het treffen van dergelijke sancties te verplichten. (19) Gemeenschappelijke bepalingen inzake strafrechtelijke sancties zouden het mogelijk maken doeltreffender methoden inzake onderzoek en bijstand binnen en tussen de lidstaten toe te passen dan die welke in het kader van de administratieve samenwerking mogelijk zijn. (20) Doordat het opleggen van sancties wordt opgedragen aan rechterlijke in plaats van aan administratieve instanties wordt de verantwoordelijkheid voor het onderzoek en de controle op de naleving van de milieubepalingen toegewezen aan autoriteiten die onafhankelijk zijn van die welke exploitatie- en lozingsvergunningen afgeven. (21) Teneinde een doeltreffende bescherming van het milieu te verzekeren, is er in het bijzonder behoefte aan afschrikkende sancties op activiteiten die in het algemeen significante aantasting van het milieu veroorzaken of kunnen veroorzaken. (22) Deze activiteiten dienen daarom in de gehele Gemeenschap strafbaar te worden gesteld voor zover zij opzettelijk of uit grove nalatigheid worden begaan en zij dienen te worden onderworpen aan strafrechterlijke sancties en in ernstige gevallen aan vrijheidsstraffen. (23) Medeplichtigheid aan en uitlokking tot dergelijke activiteiten dient eveneens strafbaar te worden gesteld om tot doeltreffende bescherming van het milieu te komen. Dit geldt eveneens voor niet-nakoming van een wettelijke verplichting om te handelen, omdat zulks hetzelfde effect kan hebben als actieve handelingen en daarom dient te worden onderworpen aan overeenkomstige sancties. (24) Ook rechtspersonen dienen in de gehele Gemeenschap te worden onderworpen aan doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties omdat inbreuken op het Gemeenschapsrecht in vele gevallen worden gepleegd in het belang of ten gunste van rechtspersonen. (25) De lidstaten dienen de Commissie van zodanige informatie betreffende de tenuitvoerlegging van deze richtlijn te voorzien dat zij in staat is het effect ervan te evalueren. (26) In deze richtlijn worden de grondrechten en beginselen geëerbiedigd zoals deze met name worden erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, (26) HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Het doel van deze richtlijn is een doeltreffender toepassing van het Gemeenschapsrecht op het gebied van de milieubescherming te verzekeren door voor de gehele Gemeenschap minimumnormen inzake strafbare feiten vast te stellen. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: a) "rechtspersoon": ieder lichaam dat deze rechtspositie uit hoofde van de toepasselijke nationale wetgeving geniet, behalve staten en andere publiekrechtelijke lichamen die handelen in de uitoefening van hun soevereine rechten, evenals openbare internationale organisaties; Strafbare feiten De lidstaten zorgen ervoor dat de volgende activiteiten als strafbare feiten worden aangemerkt wanneer zij opzettelijk of uit grove nalatigheid worden verricht, in zoverre zij een overtreding inhouden van voorschriften en verbodsbepalingen van het Gemeenschapsrecht ter bescherming van het milieu en/of de bepalingen die de lidstaten hebben getroffen teneinde het Gemeenschapsrecht terzake toe te passen: a) de lozing van koolwaterstoffen, afgewerkte olie of zuiveringsslib in water; Sancties De lidstaten zorgen ervoor dat op de in artikel 3 genoemde misdrijven en op de medeplichtigheid aan of uitlokking van deze misdrijven doeltreffende, afschrikkende en evenredige straffen worden gesteld. Ten aanzien van natuurlijke personen voorzien de lidstaten in strafrechtelijke sancties, welke in ernstige gevallen kunnen gaan tot vrijheidsstraffen die tot uitlevering of overlevering kunnen leiden indien in deze mogelijkheid wordt voorzien door de nationale wetgeving van een lidstaat. Ten aanzien van natuurlijke en rechtspersonen voorzien de lidstaten in voorkomend geval in geldboetes, uitsluiting van het voordeel van een gunstige regeling van de overheid of van overheidssteun, tijdelijk of blijvend verbod om commerciële activiteiten uit te oefenen, plaatsing onder toezicht van de rechter of rechterlijke bevelen tot ontbinding . Artikel 5 Verslagen Om de drie jaar brengen de lidstaten aan de Commissie verslag uit betreffende de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Op basis van deze verslagen dient de Commissie een communautair verslag in bij het Europees Parlement en de Raad. Artikel 6 Omzetting De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op [1 september 2003] aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. 3. Artikel 7 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 8 Geadresseerden Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten . Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Dit ontwerp wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het ontwerpbesluit van de Raad inzake veiligheid naar aanleiding van voetbalwedstrijden met een internationale dimensie (12175/1/2001 - C5&nbhy;0067/2002 – 2001/0824(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk België (11316/1/2001) (1) , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (12175/1/2001), – gelet op artikel 34, lid 2, onder c) van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag (C5&nbhy;0067/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport (A5&nbhy;0047/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het besluit van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in zijn ontwerpbesluit; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van het Koninkrijk België. Het initiatief wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden met het oog op de aanneming van een besluit van de Raad tot instelling van een Europees netwerk van aanspreekpunten inzake personen die verantwoordelijk zijn voor genocide, misdrijven tegen de menselijkheid en oorlogsmisdrijven (11658/2001 - C5&nbhy;0499/2001 – 2001/0826(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden (11658/01) (2) , – gezien artikel 34, lid 2, sub c) van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0499/2001), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0036/2002 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk der Nederlanden; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van het Koninkrijk der Nederlanden. 4. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van een kaderprogramma op basis van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken ( COM(2001) 646 – C5&nbhy;0694/2001 – 2001/0262(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 646 (2) ), – gelet op de artikelen 31 en 34, lid 2 van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag (C5&nbhy;0694/2001), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0082/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit ontwerp wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het ontwerpkaderbesluit van de Raad inzake de bescherming van het milieu door het strafrecht (15525/2001 – C5&nbhy;0022/2002 – 2000/0801(CNS) ) (Raadplegingsprocedure – Hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpkaderbesluit van de Raad (15525/2001), – gezien het initiatief van het Koninkrijk Denemarken met het oog op de aanneming van het kaderbesluit van de Raad ter bestrijding van ernstige milieucriminaliteit (5343/2000) (1) , – gelet op zijn standpunt van 7 juli 2000 (2) , – gezien zijn aanbeveling van 15 november 2001 betreffende strafmaatregelen en Gemeenschapsrecht (3) , – gelet op de artikelen 29, 31, letter e) en 34, lid 2, letter b) van het EU-Verdrag, – hernieuwd geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU-Verdrag (C5&nbhy;0022/2002), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0080/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde ontwerpkaderbesluit van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. verzoekt de Raad dit kaderbesluit pas goed te keuren na de goedkeuring van Richtlijn .../.../EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de bescherming van het milieu door het strafrecht (4) , zoals voorgesteld door de Commissie; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd inzake dit kaderbesluit ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de tekst van de Raad of in het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de bescherming van het milieu door het strafrecht waarnaar dit kaderbesluit verwijst; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een actieprogramma voor administratieve samenwerking op het gebied van buitengrenzen, visa, asiel en immigratie (ARGO) ( COM(2001) 567 – C5&nbhy;0553/2001 – 2001/0230(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 567 (2) ), – gelet op artikel 66 van het EG-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0553/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie verzoekschriften (A5&nbhy;0085/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend ( COM(2001) 447 – C5&nbhy;0403/2001 – 2001/0182(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 447 (2) ), – gezien artikel 63 van het EG-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67, lid 1, van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0403/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie verzoekschriften (A5&nbhy;0081/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het initiatief wordt als volgt gewijzigd: Wetgevingsresolutie>\*MERGEFORMATWetgevingsresolutie van het Europees Parlement over een initiatief van het Koninkrijk België, het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek met het oog op de aanneming door de Raad van het besluit houdende wijziging van artikel 40, leden 1 en 7, van de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord van 14 juni 1985 betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (11896/2001 – C5-0563/2001 – 2001/0828(CNS) ) ( Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk België, het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek (11896/2001) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0563/2001) – gelet op artikel 67 en artikel 106 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0078/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van het Koninkrijk België, het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad het Parlement op de hoogte te stellen ingeval hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van het Koninkrijk België, het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van het Koninkrijk België, het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek;