(Raadplegingsprocedure) Het voorstel wordt goedgekeurd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2003) 825 ) (1) , – gelet op artikel 93 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C5-0653/2003), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 4 december 2003 over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG om een verlaagd BTW-tarief toe te passen op bepaalde arbeidsintensieve diensten (2) , – gelet op de artikelen 67 en 158, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0001/2004 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003) 446 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0370/2003), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0466/2003 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Nice van 7 - 10 december 2000, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Stockholm van 23 en 24 maart 2001, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 20-21 maart 2003, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003, – gezien de mededeling van de Commissie "Een internemarktstrategie voor de dienstensector" ( COM(2000) 888 ), – gezien de mededeling van de Commissie "Strategie voor het consumentenbeleid 2002-2006" ( COM(2002) 208 ) (1) , – gezien het verslag van de Commissie "De toestand van de interne markt voor diensten" ( COM(2002) 441 ), – gezien de mededeling van de Commissie "De toekomst van de Europese werkgelegenheidsstrategie (EWS): "Een strategie voor volledige werkgelegenheid en beter werk voor allen" ( COM(2003) 6 ), – gezien het verslag van de Commissie "Uitvoering van het Handvest voor Kleine Ondernemingen " ( COM(2003) 21 ), – gezien het groenboek van de Commissie "Ondernemerschap in Europa" ( COM(2003) 27 ), – gezien het groenboek van de Commissie "Diensten van algemeen belang" ( COM(2003) 270 ), – gezien het verslag van de Commissie "XXXIIe Verslag over het Mededingingsbeleid 2002" (SEC(2003) 467), – gezien de mededeling van de Commissie "Innovatie in een kenniseconomie" ( COM(2000) 567 ), – gelet op de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2000 (2) , 2001 (3) , 2002 (4) en 2003 (5) , – gezien de nationale actieplannen van de lidstaten voor 2000, 2001 en 2002, – gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten in 2000" ( COM(1999) 441 ), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0479/2003 ), A. overwegende dat in de Europese Raden van Nice en van Stockholm is benadrukt dat het terrein van diensten van algemeen economisch belang niet mag achterblijven, maar moet beantwoorden aan de snelle veranderingen in het economische, wetenschappelijke en technologische klimaat, B. benadrukkend dat de Europese Raad van Brussel (maart 2003) het belang heeft erkend van innovatie voor de ontwikkeling van nieuwe producten, diensten en methoden voor ondernemingsactiviteit, C. overwegende dat de Europese Raad van Thessaloniki heeft aangedrongen op vergroting van concurrentievermogen en concurrentiekracht, door investeringen in menselijke en materiële hulpbronnen, betere toepassing van de technologie en betere benutting van de researchresultaten in de gehele economie, D. overwegende dat in de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten in 2000 expliciet is gesteld dat de lidstaten een kader moeten ontwikkelen voor de volledige benutting van het arbeidspotentieel in de dienstensector en de sector van met de industrie verbonden diensten, E. overwegende dat volgens het Groenboek voor ondernemerschap in Europa, de steun en de bevordering van ondernemerschap een beslissende rol spelen voor de ontwikkeling en de verstrekking van diensten, vooral in de sectoren van het onderwijs, de gezondheidszorg en de sociale zekerheid, F. overwegende dat het verslag van de Commissie inzake het mededingingsbeleid voor 2002 benadrukt dat de sector van vrije beroepen (waarvan de meeste zich bezighouden met dienstverrichting) wordt gekenmerkt door veel regelgeving, die ofwel wordt opgelegd door nationale overheden of bij wijze van zelfregulering door de beroepsorganisaties zelf, G. overwegende dat de schepping van arbeidsplaatsen in de dienstensector aanpassing vereist van de interne markt aan de fundamentele beginselen van vraag en aanbod op de dienstenmarkt, afstemming met het mededingingsbeleid en verdere versterking van de interne markt, waarbij rekening moet worden gehouden met nieuwe consumptiemodellen met een steeds grotere rol voor de dienstensector, H. overwegende dat in het Groenboek voor diensten van algemeen belang wordt aangegeven dat de diensten die betrekking hebben op de staat, sociale zekerheid en de sociale bescherming de aangelegenheid zijn van nationale, regionale en lokale overheden, maar tevens de eigen rol van de Gemeenschap wordt erkend bij het bevorderen van de samenwerking en de coördinatie in die sectoren, I. overwegende dat de Commissie zich voor de toepassing van het Europees Handvest voor de kleinere ondernemingen heeft vastgelegd op nauwe samenwerking met de lidstaten voor een beter functioneren van kleinere ondernemingen d.m.v. een meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap, hetgeen een directe weerslag heeft op de dienstensector, J. overwegende dat de dienstensector thans tweemaal zo groot is als de industriële sector in termen van BNP, en driemaal zo groot wanneer men de sociale en openbare diensten meerekent, komende op 70% van het BNP, met 65% van alle arbeidskrachten, K. overwegende dat in de EU thans een aanzienlijk potentieel onbenut blijft voor het scheppen van arbeidsplaatsen in milieusparende maatschappelijke en openbare dienstverlening, de sociale economie en de ontwikkeling van de dienstverlening in de tertiaire sector, L. overwegende dat de EU intelligente oplossingen moet vinden voor en de mens centraal moet stellen in de arbeidsorganisatie en -productiviteit in de dienstensector, met enerzijds een betere verhouding tussen technologie en arbeidsorganisatie, en anderzijds een verbetering van de vaardigheden, kwalificaties, salarisstructuren en benutting van de menselijke hulpbronnen als doelstelling, zodat nieuwe technologieën toegankelijk worden voor alle werknemers, M. overwegende dat in de nieuwe lidstaten de diensten bijzonder schaars zijn, met een gemiddeld werkgelegenheidsaanbod dat nog lager ligt dan het laagste percentage van de lidstaten van de EU, waarbij de aanpassing van deze sector aan de behoeften van de mondialisering bijzondere aandacht vergt wegens de bijzonder gecompliceerde problemen die deze landen ondervinden, N. overwegende dat het ontwikkelingstempo van de verschillende dienstensectoren uiteenloopt, met de grootste uitschieter bij de diensten op basis van de nieuwe technologieën, de communicatie en de informatica, alsmede bij diensten als toerisme, restauratiewezen, de gezondheidszorg, schoonheidsverzorging, enz., waar onder de werknemers een hoge specialisatiegraad aanwezig is, O. overwegende dat er tussen en binnen deze sectoren grote salarisverschillen bestaan, P. overwegende dat er geografische verschillen bestaan in de ontwikkeling en beschikbaarheid van diensten, met een aanzienlijke achterstand in de perifere gebieden, een omstandigheid die problemen veroorzaakt in de regionale en sociale samenhang van de EU, Q. overwegende dat de Commissie erkent dat er tien jaar na de beoogde voltooiing van de interne markt nog een groot aantal verschillende hinderpalen (vooral van juridische aard) bestaat dat een belemmering vormt voor het vrij verkeer van werknemers en het grensoverschrijdend aanbieden van diensten in alle lidstaten, R. lettend op de steeds toenemende betekenis in de dienstensector van de beroepsmobiliteit en arbeid voor bepaalde tijd, en overwegende dat deze sector een reservoir vormt van een belangrijk arbeidspotentieel voor de overige sectoren van de economie, die daaruit in hun tijdelijke behoeften kunnen voorzien, S. overwegende dat de beschikbaarheid van diensten van hoge kwaliteit voor alle industriële sectoren moet worden vergroot, aangezien zulke diensten niet alleen aan de secundaire (verwerkende) sector maar ook aan de primaire sector (landbouw) meerwaarde geven en de belangrijkste factor vormen voor verbetering van de levenskwaliteit, T. overwegende dat onder de consumentgerichte dienstverleners in de regel ondernemingen van geringe omvang aan te treffen zijn, met een hoge arbeidsintensiteit, en traditioneel meer vrouwen onder hun personeel, U. overwegende dat 80% van de werkgelegenheid van vrouwen te vinden is in de dienstensector, die wordt gekenmerkt door horizontale segregatie : o.a. 90,4% van de werkers in de huishoudelijke dienstverlening; 71,8% van de werknemers in de gezondheidszorg en 65,4% van de werknemers in het onderwijs is vrouw; dat ook banen die met technologie samenhangen, worden gekenmerkt door segregatie tussen de geslachten, V. overwegende dat openbare diensten in het algemeen en met name zorgverstrekkende diensten (voor kinderen, bejaarden of personen met bijzondere behoeften) die thans onder druk staan wegens bezuinigingen op de overheidsuitgaven, moeten worden versterkt en vernieuwd met nieuwe activiteiten en vormen van dienstverlening, ook in de tertiaire sector, met name in het kader van de zogenoemde "sociale economie", W. overwegende dat de groei van de dienstensector in de afgelopen decennia het banenverlies in de industriële sector niet heeft gecompenseerd, omdat ook de dienstensector een rationaliseringsproces heeft doorgemaakt; overwegende dat het afdwingen van lage lonen in de dienstensector leidt tot lage kwaliteit, geringe vaardigheden en een lage productiviteit, waardoor de mogelijkheden van de economie om te zorgen voor innovatie, duurzame welvaart en sociale samenhang worden ondergraven; 1. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een witboek uit te brengen over de totstandbrenging van een doelmatige Europese dienstensector, zodat per dienstensector een concreet beleid kan worden voorgesteld dat gunstige voorwaarden biedt voor de schepping van arbeidsplaatsen in alle onderdelen van de dienstensector (particuliere zakelijke dienstverlening, diensten van algemeen belang, openbare diensten, sociale economie), in het bijzonder voor de sectoren van activiteiten die beantwoorden aan de uitdagingen van de toekomst; de Commissie moet rekening houden met de uitdaging waarvoor de dienstensector in de nieuwe lidstaten van de EU zal komen te staan in verband met de bevordering van duurzame ontwikkeling en maatschappelijk welzijn; 2. roept de Commissie op om tezamen met de lidstaten binnen de bestaande coördinatiemethode voor de werkgelegenheid ook te werken aan een open methode van coördinatie van het nationale beleid m.b.t. de werkgelegenheid in de dienstensector, met als doel de uitwisseling van informatie en goede praktijken ter bepaling van geschikte middelen voor een volledige benutting op Europees vlak van de arbeidsreserves en het economisch potentieel waarover de dienstensector beschikt, en wel in de hele uitgebreide Unie, inclusief de achterblijvende gebieden; 3. constateert dat het beginsel voor wederzijdse erkenning en vrijheid van vestiging broodnodig is voor een dynamische Europese dienstenmarkt en verzoekt de lidstaten dit beginsel te verankeren in hun eigen economische hervormingsprogramma's; 4. verzoekt de regeringen van de lidstaten om in samenwerking met de sociale partners een volwaardig en duidelijk politiek kader te ontwikkelen voor de diensten en te zorgen voor toepassing van adequaat beleid (wetgeving, informatie, toegangsvoorwaarden voor de arbeidsmarkt, enz.); 5. doet een beroep op de mededingingsraad om veel grotere prioriteit toe te kennen aan het creëren van een interne dienstenmarkt en ervoor te zorgen dat voorstellen zoals de verkoopbevorderingsverordening en de oneerlijke praktijkenrichtlijn hoge prioriteit krijgen; 6. herinnert eraan dat binnen het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie, de nationale en plaatselijke actieplannen moeten worden gecoördineerd om het hoge potentieel voor het creëren van arbeidsplaatsen op plaatselijk niveau aan te boren, waar innovatieve arbeidspraktijken en beroepen kunnen worden bevorderd met verbetering van de kwaliteit van het werk, waarbij men niet mag vergeten dat plaatselijke arbeidsmarkten beter toegankelijk zijn voor marginale groepen op de arbeidsmarkt zoals vrouwen; 7. onderstreept dat ter wille van de ontwikkeling van de dienstensector de overheden (zowel nationaal als plaatselijk) de genderimpact van hun overheidsbeleid moeten evalueren door een nationaal en plaatselijk partnerschap aan te gaan met de economische en sociale actoren, waaronder vrouwenorganisaties; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten zo spoedig mogelijk een richtlijn inzake diensten op de interne markt voor te stellen respectievelijk uit te voeren om de ernstige belemmeringen voor het verkeer van werknemers en de dienstverlening in de EU aan te pakken, die ook een grote rem zetten op de ontwikkeling van de kleine en middelgrote ondernemingen en hen van de mogelijkheden beroven om de werkgelegenheid in de dienstensector uit te breiden; 9. vraagt de Commissie zorg te dragen voor beleid en programma's die de lidstaten aanmoedigen tot het formuleren en uitvoeren van beleid op het gebied van onderwijs, kwalificaties, specialisatie, beroepsoriëntatie, opleiding en het vaststellen en verhelpen van achterstanden in het vaardigheidsniveau, mede rekening houdend met de banden tussen de dienstensectoren in de economie, in het bijzonder de "sociale economie", met het oog op de voorbereiding van een geschikt en gespecialiseerd arbeidspotentieel voor de dienstensector, die zich voortdurend ontwikkelt in een klimaat van snelle technologische, sociale en economische veranderingen; 10. constateert dat een sterk concurrerende communicatiesector een van de hoekstenen is van een paneuropese dienstensector; verzoekt de lidstaten de elektronische communicatieverordeningen van de Europese Unie onverwijld te implementeren; maakt zich zorgen over het feit dat zoveel lidstaten al zijn achtergeraakt op de omzettingsdeadline voor dit uiterst belangrijke wetgevingspakket; 11. meent dat initiatieven moeten worden ontplooid, vooral door herziening van de financiering uit de structuurfondsen, ter bevordering van de research voor de introductie van nieuwe dienstenproducten, stimulering van scholingsprogramma's voor het personeel in de dienstensector, verlaging van de kosten van doorgifte en ontvangst van informatie over geïntroduceerde nieuwe diensten en versnelling van het tempo waarmee de innovatie in de dienstensector verbreiding vindt, een en ander met het oog op een groter marktaandeel van nieuwe producten; 12. wenst dat de structuurfondsen en met name het Europees Sociaal Fonds worden gebruikt ter ondersteuning van de ontwikkeling van de dienstensector, en is tevens van mening dat, uitgaande van de topconferenties in Lissabon en Feira, de Europese Investeringsbank, die zich ertoe heeft verplicht zich te richten op innovatieondersteunende projecten in de Europese Unie en de vorming van menselijk kapitaal, onderzoek en ontwikkeling, ICT-netwerken en verspreiding van innovatie heeft goedgekeurd als operationele beginselen, de dienstensector en zijn banenscheppend potentieel dient te steunen; 13. aanvaardt als gegeven dat de werkgelegenheid in de dienstensector vaak een gevarieerd geheel vormt (het voorbeeld bij uitstek is het toerisme, een sector waar tweeërlei soorten personeel werkt: vaste krachten en seizoenkrachten, met beperkte investeringsmogelijkheden in menselijk kapitaal); vraagt de lidstaten positieve maatregelen te nemen om deze beroepen in de dienstensector op te waarderen, teneinde banen van goede kwaliteit met redelijke salaris- en arbeidsvoorwaarden aan te bieden; 14. roept de lidstaten op tot beperking van de tijdrovende, bureaucratische rompslomp bij de oprichting en exploitatie van ondernemingen, of deze nu uit eigen land zijn of uit andere lidstaten komen (procedures voor de afgifte van vergunningen, registratie, belastingheffing), waardoor de ontwikkeling van het midden- en kleinbedrijf en de oprichting van nieuwe dienstverlenende ondernemingen worden ontmoedigd; 15. meent dat het beleid voor zelfstandige werkzaamheid en ondernemerschap moet worden gekoppeld met de introductie van nieuwe dienstenproducten, aangezien voor groei in de dienstensector initiatief en risicobereidheid nodig zijn; 16. meent dat het beleid tot vergroting van vraag en aanbod in de dienstensector op de interne markt gepaard moet gaan met een hoog beschermingsniveau voor de consument, hoofdzakelijk door middel van initiatieven die bijdragen tot de veiligheid van de consument op Europees niveau en door te zorgen voor een doelmatige, snelle en goedkope geschillenregeling; 17. benadrukt dat er kwaliteitsbanen moeten worden gecreëerd, vooral in nieuwe en concurrerende dienstensectoren zodat de arbeidsparticipatie van vrouwen kan worden vergroot en de discriminatie op de arbeidsmarkt kan worden verkleind, vooral wat de ongelijke betaling tussen man en vrouw en de toegang tot de arbeidsmarkt en promotie betreft; 18. wijst op het belangrijke gebrek aan innovatie in de dienstensector, verzoekt de Commissie om te zorgen voor programma's die de lidstaten aanmoedigen tot actief beleid waardoor research, ontwikkeling en innovatie ook in de dienstensector toepassing vinden, waar research en ontwikkeling in de regel een "privilege" is geweest van de industriële sector; 19. verzoekt de lidstaten om de innovatie te bevorderen op die terreinen binnen de dienstensector waar de staat in de regel optreedt als belangrijkste regelgever voor organisatie en ontwikkeling, zoals het openbaar onderwijs, de gezondheidszorg, het vervoer, e.d.; 20. is van mening dat niet bij de belasting aangegeven werk (zwart werk) in de dienstensector moet worden omgezet in regulier werk, teneinde het algemene bedrijfsklimaat en de belastingmoraal te verbeteren en concurrentie tegen gelijke voorwaarden tot stand te brengen; vindt dat de EU meer moet samenwerken bij de bestrijding van zwartwerken; 21. wijst de lidstaten erop dat de demografische ontwikkeling in de meeste lidstaten dusdanig is dat werk in de ouderenzorg meer waardering moet krijgen, met name onder jongeren; 22. roept de lidstaten en de Commissie op verbetering te brengen in de kwaliteit en de beschikbaarheid van statistische gegevens, die nodig zijn voor vergelijkende evaluatie in gemeenschappelijk aangewezen sectoren en die van vitaal belang zijn voor het beleid op het gebied van diensten; de aanvaarding van gemeenschappelijke indicatoren op Europees niveau zal het nauwkeurig volgen en plannen van het beleid op het gebied van werkgelegenheid, productiviteit en bevordering in ruime zin van de dienstensector vergemakkelijken; 23. wijst op de bijdrage van de nieuwe vormen van werkgelegenheid ook in de dienstensector (deeltijd en tijdelijke arbeid, telewerken, thuiswerken, ...); verzoekt de lidstaten de kwaliteit van deze nieuwe arbeidsvormen, met name het deeltijdwerk, te verhogen, door te waarborgen dat alle werknemers verzekerd zijn van hetzelfde hoge niveau van bescherming en werkzekerheid, en door de arbeidsomstandigheden voor vrouwen te verbeteren; 24. wijst op de situatie van vrouwen in de dienstensector, die vaak wordt gekenmerkt door onzekere arbeidsbetrekkingen, lage salariëring, gebrek aan scholings- en opleidingsmogelijkheden, enz, en op de aanwezigheid van vrouwen in de traditionele activiteiten (onderwijs, zorgsector , gezondheidszorg, toerisme, restauratiewezen) alsmede in nieuwe en nog steeds groeiende branches (schoonheidsverzorging, recreatie); roept de lidstaten op om in hun beleid de rechten van de vrouwelijke werknemers te bevorderen en te beschermen (pensioen, sociale zekerheid, vorming, loopbaanontwikkeling, gelijke beloning, combinatie beroeps- en gezinsleven ...), en vraagt de lidstaten met name diensten op het gebied van kinder- en ouderenzorg tot stand te brengen om de combinatie van gezins- en beroepsleven daadwerkelijk aan te moedigen; 25. acht het dringend noodzakelijk dat zowel publieke als private bedrijven maatregelen nemen voor een betere vertegenwoordiging van vrouwen in besluitvorming en management; acht het verder belangrijk dat de voorwaarden voor uitoefening van een vrij beroep worden verbeterd om vrouwen te stimuleren die kant op te gaan; 26. dringt er bij de lidstaten op aan dat zij de uitbreiding en de verbetering van de kwaliteit van buurtdiensten en huishoudelijke arbeid bevorderen alsook maatregelen nemen om een betere verdeling van de huishoudelijke taken tussen mannen en vrouwen te bereiken, waardoor de arbeidsparticipatie van vrouwen zal toenemen en dat de lidstaten daartoe huishoudelijk werk verricht door derden als een volwaardig beroep erkennen; verzoekt de lidstaten in het bijzonder om het aanbod aan kinder- en bejaardenverzorging te vergroten zodat gezins- en beroepsleven met elkaar gecombineerd kunnen worden, en onderstreept de verantwoordelijkheid van de overheid voor controle op en garanties voor kwaliteit en betaalbaarheid van dergelijke diensten; 27. wijst erop hoe belangrijk het is dat de lidstaten gehandicapten en legale immigranten meer mogelijkheden bieden voor toegang tot de arbeidsmarkt in de dienstensector en met name mogelijkheden scheppen voor ondernemerschap en ondernemingsgeest; dergelijke verbeteringen zijn nodig met het oog op de toekomstige behoeften in de zorgsector, bijvoorbeeld om voor deze groepen een grotere deelname aan en integratie in de arbeidsmarkt en de samenleving te bewerkstelligen; 28. meent dat de lidstaten behoren in te zien dat een ontwikkelde en dynamische coöperatieve diensten- en bedrijfssector een waardevolle bijdrage kan leveren tot de productie van diensten; 29. roept de Commissie op goede praktijken in de lidstaten te verzamelen en te verspreiden voor ontwikkelingsvormen en -mogelijkheden voor ondernemingen in de dienstensector, zoals de per bedrijfstak gesloten collectieve overeenkomsten m.b.t. de sociale rechten van werknemers in de dienstensector; 30. is van mening dat de dienstensector een belangrijke bijdrage kan leveren aan de nagestreefde bevordering van "actief ouder worden" en verzoekt de lidstaten dit in aanmerking te nemen bij de uitvoering van dit aspect van de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2003; 31. verzoekt de Commissie om bij de diensten die deel uitmaken van een netwerk van diensten van algemeen belang, de effecten die de liberalisering tot dusver heeft gehad stelselmatig in kaart te brengen, op het punt van de extra arbeidsplaatsen die zij heeft opgeleverd en de mate waarin de behoeften van de maatschappij als geheel zijn gediend, om een samenhangende strategie uit te zetten voor de toekomst van de diensten van algemeen belang; 32. wijst op de betekenis van diensten voor de plaatselijke economie en de regionale samenhang en op het belang van de "sociale economie" als instrument van maatschappelijke integratie en werkgelegenheid en roept de lidstaten op in hun beleid steun te geven aan bepaalde dienstenbranches, rekening houdende met de voordelen (geografie, milieu, infrastructuur, cultuur) en de plaatselijke en regionale behoeften; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op de mededeling van de Commissie ( COM(2003) 336 ), – gelet op de conclusies van de bijeenkomsten van de Europees Raad in Tampere (15-16 oktober 1999) en Lissabon (23-24 maart 2000), – gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , welke bepalingen van toepassing zijn op alle personen in de Europese Unie ongeacht hun nationaliteit, en met name de artikelen 4, 5, 14, 15, 20, 21 en 23, – gezien Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (2) en Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (3) , gebaseerd op artikel 13 van het EG-Verdrag, – gelet op de mededeling van de Commissie over de integratie van migratievraagstukken in de betrekkingen van de Europese Unie met ontwikkelingslanden ( COM(2002) 703 ), – gelet op de conferentie van het Griekse voorzitterschap over het "Managen van migratie ten gunste van Europa" (Athene, mei 2003), – gezien het op eigen initiatief uitgebrachte advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over "De rol van de georganiseerde civiele samenleving bij immigratie en maatschappelijke integratie" (4) en de conferentie die vervolgens aan dit onderwerp is gewijd (Brussel, september 2002), – gelet op de artikelen 47, lid 2 en 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en de Commissie verzoekschriften ( A5-0445/2003 ), A. overwegende dat de op de bijeenkomst van de Europese Raad in Tampere gedefinieerde belangrijkste componenten van het immigratiebeleid (partnerschap met de landen van herkomst, een gemeenschappelijk Europees asielbeleid, rechtvaardige behandeling van burgers van derde landen en een doeltreffend beheer van de migratiestromen) ook nu nog gelden; dat het dringend noodzakelijk is deze op grond van het in de artikelen 61 t/m 69 van het Verdrag voorgeschreven rechtskader, waarop de Commissie zich bij de indiening van de reeds uitgewerkte voorstellen heeft gebaseerd, met inachtneming van het standpunt van het Parlement verder te ontwikkelen, B. overwegende dat de burgers van derde landen die naar de EU-lidstaten emigreren voor het overgrote deel extreme armoedesituaties in hun landen van herkomst ontvluchten en niet als potentiële delinquenten, maar als slachtoffers moeten worden behandeld, C. overwegende dat de kwalitatieve en kwantitatieve vaststelling, respectievelijk opneming van arbeidskrachten uit derde landen onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, ten einde de migratie naar de EU naargelang van de mogelijkheden en de behoeften te sturen; overwegende dat de nationale wetgeving en het nationaal beleid in verband met de toegenomen migratie naar de EU van lidstaat tot lidstaat verschillen; overwegende dat alle lidstaten te maken hebben met de gemeenschappelijke uitdaging om de migratiestromen beter te managen, het integratiebeleid tegenover en samen met nieuwe en gevestigde migranten beter te integreren en te streven naar partnerschap met de landen van herkomst en de dialoog met de derde landen van herkomst te verbeteren in de alomvattende gezamenlijke aanpak waarvan de contouren op de Europese Raad in Tampere zijn vastgelegd, en daarbij altijd te overwegen dat de immigranten niet moeten worden beschouwd als "wegwerp"-werknemers die na gebruik aan de kant worden gezet, D. overwegende dat de Europese Raad van Tampere expliciet heeft gevraagd om een krachtiger integratiebeleid dat gericht moet zijn op het verlenen van met die van de EU-burgers vergelijkbare rechten en plichten aan burgers van derde landen, E. overwegende dat het, met het oog op een gemanagede immigratie van arbeidskrachten naar de lidstaten, de taak van de EU dient te zijn gemeenschappelijke voorwaarden en voorschriften voor binnenkomst en verblijf van arbeidsmigranten uit te werken; dat daarbij tevens een coherent concept voor verstrekking van visa moet worden ontwikkeld; overwegende dat beter management van migratiestromen en uitwisseling van de beste praktijken bij het integratiebeleid plaats moeten vinden in de context van belangwekkend onafhankelijk onderzoek dat aantoont wat de positieve economische baten alsook de kosten zijn van immigratie voor de lidstaten; overwegende dat de betere en volledige integratie van nieuwe en gevestigde migranten, vooral op de EU-arbeidsmarkt, het economisch potentieel van migranten aanboort, de sociale cohesie bevordert alsmede eerbiediging van de verscheidenheid en bijdraagt aan de doelstellingen van de Europese Raad van Lissabon: een concurrerende dynamische op kennis gebaseerde economie te creëren die economisch duurzaam kan groeien met meer en betere werkgelegenheid en grotere sociale cohesie, F. overwegende dat onderscheid moet worden gemaakt tussen de aspecten van het immigratiebeleid die verband houden met de opname van nieuw aangekomen personen met het oog op een verbetering van hun integratie en de aspecten die immigranten van de tweede en derde generatie betreffen, die nog altijd te kampen hebben met sociale, economische en politieke uitsluiting, G. overwegende dat de op handen zijnde uitbreiding van de EU de migratiedynamiek in Europa zal veranderen - wellicht dat de Europese arbeidsmarkten daar beter van worden hetgeen zou moeten leiden tot grotere bewegingsvrijheid tussen de bestaande en de nieuwe lidstaten; overwegende dat landen buiten de EU nu aan de EU gaan grenzen; overwegende dat de (kandidaat-) uitbreidingslanden, waarvan er vele voor de uitbreiding buurland waren, meer aandacht zullen moeten schenken aan migratie; overwegende dat integratiemaatregelen ook ten goede komen aan migranten binnen de EU, o.a. uit de nieuwe lidstaten, H. overwegende dat in de meeste gevallen het probleem van het illegale verblijf ontstaat uit het feit dat personen die legaal op het grondgebied van de Unie zijn binnengekomen, hun verblijfsvergunning hebben verloren, I. overwegende dat een resoluut optreden tegen illegale werkgelegenheid en degenen die hiervan profiteren een vast onderdeel van de strijd tegen illegale immigratie is; dat een gemakkelijker legale toegang voor immigranten tot de arbeidsmarkt wellicht tot gevolg zou kunnen hebben dat zowel het aanbod als de vraag naar illegale werkgelegenheid teruglopen, J. overwegende dat vrouwen een belangrijke en niet te verwaarlozen meerderheid van de immigranten vormen, waaronder die van de tweede en de derde generatie, alsmede van de asielzoekers en de illegale immigranten, K. overwegende dat vrouwen het slachtoffer zijn van discriminatie, zowel op grond van hun geslacht als van hun herkomst; overwegende dat deze discriminatie tevens immigrantes van de tweede en derde generatie betreft, ongeacht de mate waarin ze zijn geïntegreerd, L. overwegende dat een Europees migratie- en integratiebeleid consistent moet zijn met het bredere sociaal, economisch, buitenlands en ontwikkelingsbeleid van de EU en moet sporen met de centrale Europese waarden zoals gelijke kansen, mensenrechten, waardigheid, verdraagzaamheid en eerbiediging van de verscheidenheid, bestrijding van discriminatie en deelname aan het cultureel en politiek leven als staatsburger, 1. stelt vast dat het initiatief van de Commissie overeenstemt met de nadruk die de Europese Raad van Tampere heeft gelegd op het ontwikkelen van een effectiever migratie- en integratiebeleid ten aanzien van burgers van derde landen in de EU; het is voor het eerst dat er evenwichtig aandacht is geschonken aan drie vitale kwesties die met elkaar samenhangen: het managen van de migratie naar de EU toe in een context van een vergrijzende bevolking; verbetering van de integratie van migranten in de EU; de noodzaak van samenwerking met de landen van herkomst; is van mening dat de strijd tegen illegale immigratie en mensenhandel niet mag leiden tot een repressief beleid dat gericht is tegen immigranten zonder verblijfsvergunning, maar wel tegen mensenhandelaren en werkgevers die van deze situatie profiteren; 2. constateert dat deze kwesties centraal stonden op de agenda van Lissabon en de visie op een wederzijds ondersteunende werkgelegenheid, sociaal en economisch beleid: enerzijds zijn migratie en maximale werkgelegenheid steeds belangrijker voor de EU-arbeidsmarkten en economische groei; anderzijds is integratie van nieuwe migranten, gevestigde burgers van derde landen en EU-burgers die tot een etnische minderheid behoren, een sleutelfactor voor maatschappelijke cohesie; in die zin zijn arbeidsmarktkwesties van cruciaal belang, maar zij mogen niet geïsoleerd worden bekeken: integratie hangt tevens af van een heel scala aan andere factoren, o.a. de maatschappelijke context, onderwijs en taalvaardigheid, participerend burgerschap, de inschakeling van de civil society en de sociale partners, effectieve implementatie van EU-financieringsprogramma's om nadelen op de arbeidsmarkt aan te pakken, zoals het Europees Sociaal Fonds, EQUAL, het Europees integratiefonds, het Europees vluchtelingenfonds alsook het juridisch kader (bijvoorbeeld een geëigende implementatie van de artikel 13-antidiscriminatierichtlijnen); een geslaagde integratie van migranten is één factor om maatschappelijke aansluiting te bereiken ten gunste van de betrokken personen alsook van de plaatselijke gemeenschappen en de samenleving in het algemeen; 3. benadrukt dat verschillende groepen migranten verschillende integratiebeleidsvormen vereisen; benadrukt dat het bij integratie niet alleen gaat om de nieuwkomers maar ook om burgers van derde landen die al langer aanwezig zijn, en om tweede en derde generatie migranten; hiermee moet bij de beleidsmaking rekening worden gehouden; 4. benadrukt dat bij alle factoren die integratie van migranten begunstigen, de kwestie van de taalbeheersing door mennen en vrouwen, los van de werkgelegenheidskwestie, centraal staat, wat alleen maar de positie op de arbeidsmarkt vergemakkelijkt: de denkstructuur, zelfstandigheid, een beter doorschouwen van de maatschappij en hoe zij in elkaar zit, alsook ontwikkeling en verbetering van de omgang met anderen waardoor de maatschappelijke cohesie wordt bevorderd; 5. wijst op het cruciale belang van genderspecifieke perspectieven voor aangelegenheden als immigratie en integratie, alsmede voor de werkgelegenheid; onvoldoende aandacht voor genderspecifieke problemen die zich voordoen in verband met immigratie en integratie, kan ingrijpende gevolgen hebben voor de betrokken vrouwen, alsmede voor de samenleving als zodanig, met name voor de samenlevingen waarvan deze vrouwen deel uitmaken; De demografische/arbeidsmarkt-uitdaging voor de EU: gemanagede migratie als deel van het antwoord 6. wijst op belangwekkend internationaal onderzoek dat laat zien dat de demografische migratietrends de belangrijkste component zijn van bevolkingsveranderingen in de ontwikkelde wereld; constateert dat de arbeidsbevolking in de EU met 25 leden zal dalen van 303 naar 297 miljoen in 2020 - en dan naar 280 miljoen in 2030, waarbij het percentage ouderen bijna verdubbelt; daarbij kan de achteruitgang van de globale werkgelegenheidssituatie negatieve gevolgen voor de economische groei hebben, aangezien die groei voortvloeit uit de toename van werkgelegenheid en productiviteit; 7. onderstreept het belang van aandacht voor immigranten, met name vrouwen, als een hulpbron en aanwinst voor de arbeidsmarkt om een pluriforme arbeidsmarkt te hebben en een goed gebruik te maken van de beschikbare menselijke hulpbronnen; 8. geeft toe dat de migratiestromen een onontkoombare realiteit zijn die kunnen en moeten worden ingezet voor wederzijds voordeel van de gastlanden en de landen van herkomst; geeft toe dat beheerste migratie, o.a. tijdelijke migratiemechanismen, een onderdeel moeten zijn van de reactie op de demografische en economische trends in de EU en hun impact op de sociale zekerheidsstelsels, maar niet de enige oplossing kunnen zijn - ook beduidend hogere geboortecijfers zijn een belangrijke factor; benadrukt dat migratiebeleid moet worden ontwikkeld naast aanvullende integratiemaatregelen; beklemtoont dat migratie niet alleen mag worden beschouwd in termen van economisch potentieel en dat een alomvattend beleid ook de maatschappelijke, culturele, godsdienstige en politieke dimensies moet bestrijken; 9. beklemtoont dat een goed beleid voor migratiemanagement onder meer kan omvatten: 10. legt er de nadruk op dat gemanagede migratie niet kan betekenen: 11. is van mening dat in het grijze circuit werkzame legale immigranten met het oog op de verwerking van klachten over illegale arbeid net zo behandeld moeten worden als EU-burgers; 12. wijst met nadruk op de buitengewoon kwetsbare situatie van illegale immigrantes, die op illegale wijze, in verborgenheid en onder onduldbare omstandigheden hun werk doen, hetgeen hen belet de gevallen van geweldpleging of discriminatie, seksueel of anderszins waarvan zij het slachtoffer zijn, te rapporteren, daar zij totaal afhankelijk zijn van hun werkgever, degenen die hen binnengesmokkeld hebben en andere personen; 13. is van mening dat de lidstaten dringend maatregelen moeten nemen om de illegale werkgelegenheid, met name in de sector huishoudelijk werk, te onderzoeken, waarin volgens zijn resolutie van 30 november 2000 over de normalisering van huishoudelijk werk in de informele economie (5) een groot aantal vrouwelijke migranten werkzaam zijn; is van mening dat een nieuwe oplossing moet worden gevonden om het gezinnen die dergelijke werknemers in dienst hebben, mogelijk te maken een legaal arbeidscontract op te stellen waardoor deze werknemers aanspraak hebben op de sociale zekerheid; 14. benadrukt dat vrouwen en minderjarigen de belangrijkste slachtoffers van mensenhandel en/of seksuele uitbuiting zijn en dat zij derhalve adequate bescherming en hulp behoeven; wijst op de noodzaak deze kwestie aan te pakken, maatregelen te bevorderen ter voorkoming van mensenhandel, uitbanning van seksuele uitbuiting en de integratie van de slachtoffers ervan te waarborgen; dringt erop aan dat de lidstaten maatregelen treffen en adequate wetgeving uitvaardigen die de slachtoffers ervan niet benadeelt; 15. is van mening dat het gemanagede migratiebeleid van de lidstaten het hele scala van migratie moet bestrijken: van seizoens/tijdelijke migratie tot en met permanente vestiging; zoals de Commissie aangeeft, kan tijdelijke migratie een permanent karakter krijgen en komt de grootste economische maatschappelijke culturele bijdrage van permanente, zich aanpassende en goed geïntegreerde migranten; 16. signaleert echter dat in de huidige situatie migranten die eenmaal toegelaten zijn vaak uitsluitend in de richting van permanente vestiging gedreven worden: aanpassingen in onderdelen van bijvoorbeeld arbeids- en sociale wetgeving kunnen wenselijk zijn om de optie van tijdelijkheid en terugkeer naar het land van herkomst aantrekkelijker te maken, hetgeen ook de ontwikkeling in de landen van herkomst ten goede kan komen ("brain circulation" in plaats van "brain drain"); Integratie en werkgelegenheid 17. benadrukt dat integratie een zaak voor de gehele samenleving is en dat zowel migranten als allochtonen zich moeten inspannen om werkelijke maatschappelijke cohesie te bereiken; legt vooral de nadruk op de cruciale van de plaatselijke en regionale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor onder meer planning, huisvesting, onderwijs en de arbeidsmarkt rechtstreeks van invloed zijn op integratie en de maatschappelijke cohesie, maatschappelijke aanpassing en duurzame gemeenschappen kunnen helpen bevorderen; legt de nadruk op het belang van ondersteuning van dergelijke werk via de structuurfondsen van de EU en initiatieven zoals EQUAL en Urban, terwijl ook plaatselijke en regionale autoriteiten meer inspraak moeten krijgen in het Europees debat; 18. benadrukt dat een betere kennis van andere culturen van essentieel belang is in een Europa dat steeds gedifferentieerder wordt en dat alle deelnemers aan de maatschappij moeten leren hoe te werk te gaan in heterogene en wisselende omgevingen; verzoekt de lidstaten betere kennis van andere culturen te promoten als een norm in het onderwijs en het openbaar leven (politiek, arbeidsmarkt, dienstverlening); 19. constateert dat het toelatingsbeleid een belangrijke impact kan hebben op een succesvolle integratie van migranten; roept in dit verband nadrukkelijk op tot een consistente definitie van "gezin/familie" bij alle Tampere-initiatieven; betreurt de inhoud van Richtlijn nr. 2003/86/EG van de Raad (6) inzake gezinshereniging die inbreuk maakt op het recht om in gezinsverband te leven en is van mening dat het van fundamenteel belang is een richtlijn in de door het Europees Parlement gedefinieerde zin goed te keuren; verzoekt de lidstaten het internationaal verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden te ratificeren dat middels resolutie nr. 45/158 op 18 december 1990 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties is goedgekeurd; 20. is ervan overtuigd dat een Europese benadering van migratie, integratie en werkgelegenheid moet erkennen hoe ingewikkeld het totaalbeeld is, bijvoorbeeld: 21. wijst erop dat veel immigrantes slechts afgeleide rechten hebben via hun echtgenoten in hun landen van herkomst; het is derhalve van cruciaal belang te waarborgen dat de rechten en uitkeringen van immigrantes geïndividualiseerd worden, hen een individuele wettelijke status te geven en om immigrantes gedegen informatie, opleiding en mondigheidsstrategieën inzake hun rechten en kansen te verstrekken teneinde de mogelijkheid tot integratie in de samenleving en op de arbeidsmarkt te bevorderen; 22. maakt zich zorgen dat de huidige werkeloosheidspercentages in de EU voor immigranten laten zien dat hun potentiële economische en maatschappelijke bijdrage lang niet altijd wordt gerealiseerd; is van mening dat werkgelegenheid centraal staat bij de vraag of migranten integreren; steunt voorstellen om succesvolle stabiele werkgelegenheid te verbeteren, o.a. uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten op het gebied van onderwijs, beroepsbekwaamheid met speciale nadruk op taalcursussen voor nieuwe migranten, het voortborduren op ieders persoonlijke vaardigheden en bevoegdheden alsook hun binnen en buiten de EU verkregen ervaring en vakbekwaamheid, zodat de bekwaamheden van personen en de behoeften van de arbeidsmarkt veel beter op elkaar kunnen worden afgestemd; 23. dringt krachtig aan op maatregelen voor het opheffen van belemmeringen zoals discriminatie op de werkvloer; o.a. het gebruik van succesvolle management van verscheidenheid op de werkvloer, zoals nu al in praktijk wordt gebracht door sommige grote ondernemingen en overheidsinstellingen als garantie voor eerlijke aanwerving, een vaste aanstelling en bevordering op het werk, gebaseerd op verdiensten en zonder rekening te houden met raciale of etnische herkomst; bepleit speciale aandacht voor de werkgelegenheid van immigrantenvrouwen en het opstellen van statistieken, opgesplitst naar gender; 24. is van mening dat een actief immigratiebeleid van legaal in de EU verblijvende onderdanen van derde landen het volgende moet behelzen: 25. is van mening dat op de hiervoor genoemde gebieden programma's moeten worden opgesteld voor de opvang van personen die in een EU-lidstaat aankomen en is van mening dat de bepalingen in verband met de bovengenoemde gebieden op het gebied van het integratiebeleid voor tweede en derde generatie immigranten moet worden herzien om deze af te stemmen op de in deze resolutie vastgelegde doelstellingen; 26. 26 verzoekt de lidstaten over te gaan tot regularisering van immigrerende werknemers die weliswaar niet over een verblijfsvergunning beschikken, maar wel belastingen en socialezekerheidspremies in het gastland betalen; 27. is van mening dat de goedkeuring van de richtlijn over personen die een langdurig recht op verblijf hebben met het oog op de integratie van burgers van derde landen een essentieel belang heeft; 28. omdat de werkloosheid vaak groter is onder vrouwelijke dan onder mannelijke immigranten moet de nadruk speciaal worden gelegd op hoe deze vrouwen beter te integreren, betere kinderopvang, speciale culturele en educatieve ontmoetingsplaatsen enz.; wanneer gender verdisconteerd wordt, komt de nadruk meer te liggen op betere integratie van immigranten en wordt er efficiënter gewerkt; 29. wijst op het belang van de beschikbaarheid van gratis hulpverlening voor immigrantes, met name advies- en hulpcentra, speciaal voor vrouwen, ter behartiging van hun problemen inzake gezondheid, voortplanting, rechten, werkgelegenheid, enz., en onderstreept dat de hulpverlening vrouwvriendelijk en cultuurbewust dient te zijn (b.v. verstrekt door vrouwen met kennis van emigratielanden in termen van cultuur, familierelaties, enz.); 30. hamert met name op het belang van onvoorwaardelijke en zelfs prioritaire toegang van immigrantes tot onderwijs en beroepsopleidingen, die onontbeerlijk is voor een werkelijke integratie in de samenleving en de arbeidsmarkt; 31. geeft te bedenken dat in de lidstaten, vooral op regionaal en lokaal niveau, diverse actieprogramma's zijn opgesteld, die zich bezighouden met de steeds pluralistischer maatschappijen van dit moment, en is van mening dat de door de verschillende autoriteiten in dit verband opgedane ervaring in een gemeenschappelijke ervaringslijst moeten worden samengevat, om de uitwisseling van beproefde procedures, de vergelijking van resultaten en de beschikbaarheid van informatie voor de lidstaten, de EU-instellingen, de regionale en lokale en andere betrokken partijen te vergemakkelijken; 32. steunt de voorstellen, overeenkomstig de open coördinatiemethode, om de uitwisseling te bevorderen van informatie, ideeën en ervaring met integratie en werkgelegenheid van zowel nieuwe als reeds gevestigde migranten; constateert dat het Europees Parlement een krachtiger rol hierbij moet spelen en dat alle betrokkenen moeten worden ingeschakeld, ook migrantenorganisaties; dringt tevens aan op een ambitieuzer actiepakket, bijvoorbeeld een meer gedetailleerd bestrijken van kwesties rond migratie in de EES, bewustwording van rechten en verantwoordelijkheden van migranten, actie door de sociale partners van de EU om migrerende werknemers beter vertegenwoordigd en betrokken te krijgen in de particuliere en overheidssector, bij vakbonden en ondernemingsraden alsook maatregelen om de etnische diversiteit van het personeel bij de EU-instellingen en elders bij de overheid te verbeteren; 33. is verheugd dat in de mededeling ook wordt ingegaan op het begrip burgerschap, zodat wettelijk in de EU verblijvende burgers van derde landen een status genieten die hun economische, sociale rechten en plichten verschaft, o.a. het stemrecht bij plaatselijke en Europese verkiezingen, maar benadrukt dat dit meer inhoudt dan het implementeren van wetsinitiatieven; benadrukt hoe belangrijk burgerschap is wil men het gevoel hebben tot een gemeenschap te behoren, en dus voor integratie; verzoekt de Commissie de nadruk erop te blijven leggen dat lidstaten ervoor moeten zorgen dat hun burgerschapsbepalingen niet-discriminerend zijn, vooral door rekening te houden met de in artikel 13 van het Verdrag genoemde rechtsgrondslagen; 34. benadrukt dat werkgelegenheid weliswaar centraal staat bij integratie, maar dat er ook andere maatregelen nodig zijn voor diegenen die niet meedoen op de arbeidsmarkt zoals kinderen of de gezinsverzorger, alsook mensen met gezondheidsproblemen; beklemtoont dat er veel andere manieren zijn om deelname aan het maatschappelijk leven en integratie te bevorderen, o.a. het promoten van vrijwilligerswerk; De noodzaak van een alomvattende gecombineerde aanpak 35. is van mening dat EU-samenwerking bij het managen van migratie, vooral in verband met de arbeidsmarkt, noodzakelijk is maar daarvoor zijn politieke inzet en leiderschap vereist; ziet het huidige politieke klimaat ten aanzien van asielzoekers en illegale immigratie als een mogelijke belemmering om samenwerking van de grond te krijgen ten aanzien van gemanagede migratie en integratiebeleid; maar vindt dat EU-samenwerking en het uitwisselen van beste praktijken buitengewoon wenselijk is om de doelstellingen van Tampere en Lissabon te verwezenlijken, met erkenning van het gezag van de individuele lidstaten op het terrein van asiel- en immigratiebeleid; 36. dringt er bij de Raad en de lidstaten op aan om zich sterk te maken voor gemanagede migratie, in het bijzonder door vooruitgang te boeken bij alle punten van de evenwichtige agenda die is opgesteld door de Europese Raad van Tampere, o.a. die punten die op de achtergrond zijn geraakt (b.v. de verbindingen met de ontwikkelingslanden en het integratiebeleid) door de nadruk die recentelijk meer is komen te liggen op illegale immigratie en asielzoekers; benadrukt dat de tot nog toe als onderdeel van de Tampere-agenda goedgekeurde richtlijnen de in Tampere gedane beloften niet nakomen en constateert dat dit belangrijke gevolgen heeft voor de integratie en roept de lidstaten op om zich te verdiepen in argumenten van organisaties zoals de internationale organisatie voor migratie die stellen dat gemanaged migratiebeleid, o.a. op het gebied van werkgelegenheid, nodig is als tegenwicht voor hervorming van het asielstelsel en actie tegen illegale immigratie - zonder meer kansen op legitieme economische migratie zal het misbruik van en de druk op het asielbeleid en op alle illegale vormen van migratie niet afnemen; 37. is van mening dat de strijd tegen illegale immigratie en mensenhandel niet mag resulteren in een repressief beleid tegen immigranten in een onregelmatige situatie, maar wèl tegen mensenhandelaren en degenen die van de situatie profiteren; 38. wijst op de noodzaak om de oorzaken en de consequenties van illegale en legale immigratie en vlucht na te gaan, met name bij immigrantes en asielzoeksters, die wellicht geëmigreerd zijn wegens seksuele discriminatie of vervolging; 39. verzoekt de lidstaten om regelmatig studies te verrichten en de Commissie te informeren over het zwarte en grijze arbeidscircuit, over de gevolgen hiervan voor de economische activiteit van het land en over de aanwezigheid van immigranten op de arbeidsmarkt, omdat het uitzicht op een arbeidsplaats ongetwijfeld een prikkel is voor illegale immigratie; 40. dringt aan op studies, naar gender uitgesplitste statistieken en thematisch onderzoek naar, bijvoorbeeld, de feminisering van de migratie, de rol van de vrouw in de integratie en de sociaal-economische discriminatie van immigrantes, om Europees en nationaal overheidsbeleid te kunnen uitstippelen waarin rekening wordt gehouden met de genderspecifieke aspecten van immigratie; 41. is zich ervan bewust dat de lidstaten voor de vaststelling van het aantal ingezetenen van derde landen op hun grondgebied bevoegd zijn, maar steunt het idee om algemene schattingen te doen waarbij ook personen worden meegerekend wier verblijf om andere redenen dan die van een economische activiteit werd toegestaan, zoals bijvoorbeeld vluchtelingen, personen die subsidiaire bescherming genieten en personen die met het oog op gezinshereniging inreizen, waartoe ook minderjarigen die in het arbeidsproces kunnen worden ingeschakeld behoren, en die toegang tot de arbeidsmarkt moeten krijgen; 42. juicht het toe dat zijn Voorzitter een procedure voor het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft ingeleid tegen Richtlijn 2003/86/EG teneinde ervoor te zorgen dat de bepaling die de lidstaat het recht geeft geïmmigreerde kinderen van ten minste 12 jaar oud aan een test te onderwerpen alvorens te besluiten of zij zich bij hun ouders mogen voegen, wordt geannuleerd; Samenwerking en dialoog met derde landen 43. verzoekt de Raad en de lidstaten om de dialoog met de derde landen te verbeteren o.a. om ervoor te zorgen dat de diepere oorzaken van economische immigratie worden aangepakt en dat het beleid de ontwikkelingsdoeleinden ondersteunt; 44. verzoekt de regeringen van de lidstaten om definities en samenwerking bij reguleringsstelsels (zowel kwalitatief als kwantitatief) voor legale toelating tot Europa opdat de landen van herkomst en transit die het meest te maken hebben met illegale immigratiestromen, partnerschappen kunnen opbouwen om overeenkomsten over terugneming, het beheersen van migratiestromen en bestrijding van illegale immigratie, af te sluiten; 45. verzoekt de lidstaten overeenkomsten met de landen van herkomst van de immigranten te sluiten om de overdracht van de verworven socialezekerheidsrechten van immigranten te waarborgen; 46. bepleit om de nodige politieke en economische instrumenten waarover de EU beschikt, effectief in te zetten om de onderliggende oorzaken van migratiestromen aan te pakken en de samenwerking te ondersteunen met derde landen die een sleutelrol moeten vervullen bij het managen van de migratie; 47. herinnert aan de mededeling van de Commissie over de integratie van migratievraagstukken in de betrekkingen van de Europese Unie met ontwikkelingslanden, namelijk: 48. vindt dat het uitgangspunt bij arbeidsmigratie het streven naar rechtvaardige nationale en internationale arbeidsverhoudingen moet zijn; is van mening dat overleg met de landen van herkomst en de plaatselijke vakbonden daarom noodzakelijk is; stelt voor om een en ander te reguleren door een internationale wetgeving te ontwikkelen; het ligt voor de hand dat de ILO (Internationale Arbeidsorganisatie) hierbij een belangrijke rol moet worden toegekend; 49. verzoekt de regeringen van de lidstaten om een van verantwoordelijkheidsbesef getuigend en evenwichtig debat te voeren dat gebaseerd is op nauwkeurige onafhankelijk vergaarde informatie over migratie, de positieve economische en maatschappelijke bijdragen van migranten alsook de kosten, alsook de manier waarop migratie een van de vele oplossingen kan zijn voor de trend in de EU met haar afnemende arbeidspopulatie; aan dit debat moeten politieke leiders, de media, sociale partners en de civil society meedoen; 50. wijst op het enorme belang van de integratie van gelijke kansen op alle EU-beleidsterreinen en pleit voor een veel ruimere erkenning van de specifieke en vaak ingrijpende problemen waarmee vrouwen geconfronteerd worden bij immigratie en integratie in een vreemd land; o o o 51. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2003) 323 ), – gezien het plan voor de bescherming van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, dat door de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op 13 juni 2002 is aangenomen, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 21 en 22 juni 2002 (Sevilla) over de geleidelijke invoering van een gecoördineerde en geïntegreerde bewaking van de buitengrenzen, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 19 en 20 juni 2003 in Thessaloniki over de ontwikkeling van een gemeenschappelijk beleid inzake illegale immigratie, buitengrenzen, de terugkeer van illegale immigranten en de samenwerking met derde landen, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 16 en 17 oktober 2003 in Brussel, – gelet op het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een programma voor financiële en technische bijstand aan derde landen op het gebied van migratie en asiel ( COM(2003) 355 ) en het standpunt van het Parlement van 4 december 2003 (1) daarover, – gelet op het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 1683/95 betreffende de invoering van een uniform visummodel en het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 1030/2002 betreffende de invoering van een uniform model voor verblijfstitels voor onderdanen van derde landen ( COM(2003) 558 ), – gelet op de artikelen 47, lid 2 en 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0419/2003 ), A. overwegende dat de binnenlandse veiligheid als gevolg van de bestrijding van terrorisme, georganiseerde misdaad en mensen- en drugshandel een zeer belangrijk onderwerp in de EU is geworden, B. overwegende dat uit het resultaat van de werkzaamheden van de Europese Conventie duidelijk blijkt welke rol de Unie speelt bij de waarborging van de interne en externe veiligheid, niet in de laatste plaats door middel van de stapsgewijze invoering van een geïntegreerd stelsel van bescherming aan de buitengrenzen, en dat de rol van het Europees Parlement in dit kader onmiskenbaar wordt uitgebreid, C. overwegende dat doelmatige bestrijding van mensenhandel, bijvoorbeeld door te eisen dat de profiteurs die grof geld verdienen met mensenhandel verantwoording afleggen, een eerste stap is in de strijd tegen illegale immigratie naar de EU, D. overwegende dat de illegale immigratie en de illegale arbeid een sociaal probleem vormen dat niet alleen de afzonderlijke lidstaten maar de EU als geheel betreft, en dat vooruitgang op het gebied van het asiel- en immigratiebeleid daarom op EU-niveau moet worden bereikt, teneinde de menselijke tragedies die zich dagelijks in de Europese Unie voordoen te voorkomen, E. overwegende dat een persoon die zijn land verlaat om naar de Europese Unie te emigreren een persoon is die, in zijn eigen ogen, serieuze, vaak vitale redenen heeft om dit te doen; dat ieder van ons in dezelfde economische, sociale, psychologische en emotionele omstandigheden hetzelfde zou doen, F. overwegende dat een beleid van legale immigratie, vooral in de landbouw-, de bosbouw-, de gastronomie- en de bouwsector, gepaard gaande met de systematische bestrijding van illegale arbeid in deze sectoren, de aanzuigende werking van de op illegale immigratie steunende economische sectoren kan verminderen, G. overwegende dat het van het grootste belang is dat de slachtoffers van mensenhandel niet worden beschouwd als misdadigers maar als slachtoffers van misdaad, H. overwegende dat coherente maatregelen van de EU op het gebied van illegale immigratie en grensbewaking noodzakelijk zijn in het kader van de voortgezette ontwikkeling van de zone van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, I. overwegende dat verscherpte controles aan de buitengrenzen van de EU de activiteiten van mensensmokkelaars kunnen terugdringen en derhalve, naast andere maatregelen, preventief werken tegen deze mensensmokkel, J. overwegende dat een communautair repatriëringsbeleid, preventieve maatregelen bij de samenwerking met derde landen en een geïntegreerd plan voor maatregelen tegen mensensmokkelaars slechts doeltreffend kunnen zijn indien zij gepaard gaan met een actief beleid van legale immigratie en een coherent gemeenschappelijk asielbeleid, K. overwegende dat doelgerichte stabiliseringsprogramma's in de landen van herkomst en doorreis de economische, politieke of sociale omstandigheden, die door potentiële migranten als "push-factoren" worden ervaren, kunnen verbeteren, L. overwegende dat een betere voorlichting in de landen van herkomst en doorreis over de gevolgen van illegale immigratie in de EU alsmede over de mogelijkheden van legale immigratie een tegenwicht kunnen vormen voor de beloftes van mensensmokkelaars en op deze wijze illegale immigratie zou kunnen voorkomen, 1. onderschrijft de conclusies van de Europese Raden van Tampere, Brussel en Thessaloniki en het door de Commissie ingediende wetgevingspakket; Beheer van de buitengrenzen van de EU 2. is van mening dat de dringende behoefte aan dezelfde hoge veiligheidsnormen aan alle buitengrenzen van de grotere EU zowel een verdeling van de verantwoordelijkheid bij de bewaking van bijzonder gevoelige grenssegmenten alsook een verhoging van de doeltreffendheid door gezamenlijk optreden of coördinatie vereist; 3. bekrachtigt het standpunt in zijn resolutie van 15 januari 2003 (2) over geïntegreerd beheer van de buitengrenzen met betrekking tot de omzetting van een gemeenschappelijk programma voor opleiding en voortgezette opleiding ten behoeve van de gemeenschappelijke grensbeveiliging, o.m. door programma's voor voortgezette opleiding in het kader van ARGO en de oprichting van een Europees college voor leidinggevende ambtenaren; 4. bekrachtigt zijn wens betreffende de opbouw van een Europese, uit speciale eenheden bestaande grenswacht die uit de Gemeenschapsbegroting wordt betaald en zo nodig en op verzoek van de lidstaten voor riskante segmenten aan de buitengrenzen tijdelijk ter beschikking van de nationale autoriteiten wordt gesteld, zonder evenwel de bevoegdheden van de lidstaten over te nemen; 5. neemt kennis van het voorstel van de Commissie om een operationele communautaire structuur in het kader van de Commissie ter verbetering van de samenwerking bij het beheer van de buitengrenzen in het leven te roepen; wijst de oprichting van een eigen agentschap voor grenscontroles af; 6. merkt op dat de oprichting van een Europese grenswacht een nieuwe wettelijke grondslag zou vereisen; 7. verwacht dat de nieuwe lidstaten de hun in het kader van de Schengen-faciliteit ter beschikking gestelde EU-middelen zo inzetten, dat de Schengen-normen aan de nieuwe buitengrenzen van de EU zo spoedig mogelijk worden bereikt; 8. onderstreept de noodzaak om het Schengen-handboek te herzien en verzoekt de Commissie hiertoe zo spoedig mogelijk voorstellen in te dienen; 9. is ervan overtuigd dat de grenzen open moeten blijven voor personen die repressie proberen te ontvluchten en in de lidstaten van de Unie een asielaanvraag indienen; eist dat in het kader van het asielbeleid ten volle rekening wordt gehouden met het Verdrag van Genève inzake de status van vluchtelingen; Operationele samenwerking en informatie-uitwisseling 10. spreekt zijn waardering uit voor de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement met het oog op de presentatie van een actieplan voor de verzameling en analyse van communautarie statistieken over migratie ( COM(2003) 179 ); pleit voor snelle en volledige omzetting van het actieprogramma voor statistieken, opdat de Unie beter in staat is over illegale immigratie, en met name vrouwen- en kinderhandel, gegevens te verzamelen, uit te wisselen en te verwerken, rekening houdend met het standpunt van het Parlement ten aanzien van de mededeling; 11. verlangt dat de samenwerking tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie door een gestandaardiseerd systeem van dataverstrekking en -analyse betreffende illegale en legale immigratie wordt verbeterd; 12. acht het noodzakelijk dat ook de samenwerking en de informatie-uitwisseling met de landen van herkomst en doorreis verbeterd en uitgebreid worden; 13. steunt de initiatieven van de Commissie op het gebied van het asiel- en immigratiebeleid, en verzoekt de Raad deze voorstellen aan te nemen en rekening te houden met de resoluties en standpunten van het Europees Parlement daarover; Asiel-, immigratie- en terugkeerbeleid 14. herhaalt dat alleen de lidstaten het recht hebben kwantitatieve en kwalitatieve regelingen betreffende legale immigratie vast te stellen; is er evenwel van overtuigd dat een gemeenschappelijk beleid van sociale integratie onontbeerlijk is in het kader van een gemeenschappelijk beleid op sociaal, economisch en juridisch gebied; 15. onderstreept de noodzaak een gemeenschappelijk Europees asiel- en immigratiebeleid algemeen en samenhangend te blijven benaderen. Dit beleid moet omvatten: 16. onderstreept dat de lidstaten onverwijld maatregelen moeten treffen om een doeltreffend beleid van legale immigratie te kunnen voeren; 17. steunt het besluit van de Raad om de lidstaten contingenten voor legale immigratie bekend te laten maken, die op EU-niveau voor een gemeenschappelijke onderhandelingspositie bij onderhandelingen over terugnameovereenkomsten kunnen worden gebruikt; 18. is van mening dat de hoogste voorrang moet worden gegeven aan een vrijwillig terugkeerbeleid, maar wijst erop dat in het kader van iedere beleidsontwikkeling ten volle het beginsel van niet-uitwijzing en het recht asiel te vragen dienen te worden geëerbiedigd; 19. acht het noodzakelijk bestaande terugnameovereenkomsten met landen van herkomst en doorreis voort te zetten en de huidige onderhandelingen over nieuwe akkoorden snel af te ronden; 20. is van mening dat bilaterale terugnameovereenkomsten van de lidstaten met landen van herkomst en doorreis zo mogelijk dienen te worden vervangen door communautaire akkoorden; 21. is van mening dat het ILO-netwerk, gezien zijn unieke kennis en contacten, een rol moet spelen bij de geslaagde repatriëring en herintegratie van illegale immigranten in hun landen van herkomst; 22. is van mening dat de terugnameovereenkomsten tussen de EU en derde landen voor beide zijden verplichtingen met zich meebrengen, die ook door beide zijden moeten worden nageleefd; 23. is van mening dat de repatriëring van illegale immigranten met inachtneming van de grondrechten en de hoogste veiligheidsnormen moet verlopen, zoals in de desbetreffende internationale overeenkomsten is neergelegd; 24. verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat personen die legaal hun grondgebied hebben betreden niet in de illegaliteit terechtkomen als gevolg van slechte praktijken van hun eigen nationale autoriteiten; 25. onderstreept nogmaals dat overeenkomstig artikel 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en overeenkomstig het Europees Verdrag inzake de rechten van de mens collectieve uitzettingen verboden zijn en dat niemand mag worden verwijderd, uitgezet of uitgeleverd indien hij een serieus risico loopt in het land van bestemming de doodstraf te krijgen, te worden gefolterd of andere onmenselijke of vernederende straffen of behandelingen te ondergaan; Invoering van fraudebestendige documenten 26. neemt kennis van de voorstellen van de Commissie voor de opneming van biometrische identificatiekenmerken en biometrische gegevens in de visa en verblijfstitels van burgers van derde landen en als tweede fase in de paspoorten voor EU-burgers; dit dient echter zodanig te gebeuren dat zo veel mogelijk rekening wordt gehouden met eisen ten aanzien van de bescherming van gegevens; 27. verzoekt de Commissie in dit verband zo spoedig mogelijk informatie over de langetermijndoelstellingen, de juridische en technische voorwaarden alsmede de financiële gevolgen van de ontwikkeling van het visuminformatiesysteem (VIS) ter beschikking te stellen; 28. verzoekt de Raad in deze context te zorgen voor de nodige controle op het verzamelen van informatie over burgers, en de ontwikkeling en aanpassing van structuren die deze controle mogelijk maken te bevorderen, met het oog op de verwerking van het gestaag toenemende aantal gegevens; Voorlichting door landen van herkomst en doorreis 29. acht het noodzakelijk in de landen van herkomst en doorreis door meer informatie in de vorm van voorlichtingscampagnes, met name via de audiovisuele media, over de gevolgen van illegale immigratie, en weigering van een verblijfsvergunning of asielaanvraag de ter plaatse heersende denkbeelden betreffende illegale immigratie te bestrijden; 30. verzoekt elke maatregel te steunen die meer voorlichting in de landen van herkomst en doorreis over de gevolgen van illegale immigratie en de activiteiten van mensensmokkelaars ten doel heeft, met name maatregelen die via de televisie een groot publiek kunnen bereiken; 31. acht het zinvol met het oog hierop ook de informatie over mogelijkheden en perspectieven van legale immigratie als reëel alternatief voor illegale immigratie te verbeteren; 32. is in dit verband verheugd over het voorstel van de Commissie inzake een programma voor financiële en technische hulp aan derde landen in de sectoren migratie en asiel, met name inzake de uitvoering van voorlichtingscampagnes over de gevolgen van illegale immigratie en zwartwerken in de Europese Unie, het bepalen van een doelmatig preventief beleid tegen illegale migratie door de derde landen, dat met name de bestrijding van mensenhandel en het binnensmokkelen van migranten omvat, alsmede de verspreiding van gegevens over de mogelijkheden om in de Europese Unie op legale wijze te werken en de met het oog hierop te volgen procedures; spreekt de hoop uit dat de verordening tijdens de eerste lezing kan worden aangenomen; Financiële aspecten 33. steunt het voorstel van de Commissie voor de periode 2004-2006 meer middelen voor de ontwikkeling van het VIS, voor een geïntegreerd terugkeerprogramma en voor de invoering van een communautair solidariteitsinstrument in het kader van de Commissie voor het beheer van de buitengrenzen beschikbaar te stellen; in dit verband stemt het Europees Parlement er principieel mee in het genoemde bedrag ieder jaar ter beschikking te stellen, op voorwaarde echter dat het ieder jaar nauwkeurig wordt geïnformeerd en volledig bij de procedure wordt betrokken; dit houdt met name in dat het Europees Parlement een relevant, doorzichtig overzicht ontvangt; 34. verwelkomt het feit dat het toenemend belang van het politieke doel om een zone van vrijheid, veiligheid en recht in het leven te roepen, ook in de begroting van de Europese Unie tot uiting zal komen; wijst erop dat deze maatregel reeds lang geleden had moeten worden genomen; acht aanvullende maatregelen de komende jaren, met name in het kader van de vaststelling van de nieuwe financiële vooruitzichten voor 2007, absoluut noodzakelijk; o o o 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van Commissie ( COM(2003) 458 ), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0448/2003 ), A. overwegende dat het vrije verkeer van diensten in het kader van de interne markt een nieuwe vorm van mobiliteit van werknemers mogelijk maakt die duidelijk verschilt van de mobiliteit van migrerende werknemers, omdat zij allen betrekking heeft op het tijdelijk verrichten van werk in een andere lidstaat dan de lidstaat waarvan het recht van toepassing is op het arbeidscontract, B. overwegende dat moet worden herinnerd aan het drievoudige uitgangspunt voor toepassing van de richtlijn, d.w.z. terbeschikkingstelling in het kader van een overeenkomst gesloten tussen de onderneming van herkomst en de ontvanger van de dienst, terbeschikkingstelling van werknemers aan een vestiging of een tot hetzelfde concern behorende onderneming en terbeschikkingstelling van werknemers door een uitzendbedrijf aan een ontvangende onderneming die actief is op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat van herkomst, C. overwegende dat het vrije verkeer van diensten wordt vergemakkelijkt als de lidstaten een gemeenschappelijke "harde kern" van dwingende minimale beschermende bepalingen voor het ter beschikking stellen van werknemers overeenkomen, die gezien de ervaringen tot dusver beslist dient te worden verbeterd, D. overwegende dat werknemers in de betrokken sectoren vaak aan buitengewoon gevaarlijke arbeidsomstandigheden zijn blootgesteld, E. overwegende dat Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (1) een dergelijke lijst van Gemeenschapsrechtelijke minimale beschermende bepalingen bevat, en tot doel heeft de rechtszekerheid te vergroten en de arbeidsvoorwaarden van toepassing op werknemers die tijdelijk werkzaamheden verrichten in een andere lidstaat dan de lidstaat waarvan het recht van toepassing is op het dienstverband, F. overwegende dat punten van contact bestaan tussen de richtlijn en de nationale tenuitvoerlegging, G. overwegende dat de onderhandelingen over de vaststelling van Richtlijn 96/71/EG meer dan vijf jaar hebben geduurd (eerste Commissievoorstel van 28 juni 1991 en definitieve vaststelling van de richtlijn op 16 december 1996), H. overwegende dat de termijn voor de omzetting van de richtlijn door de lidstaten pas op 16 december 1999 was afgelopen, I. overwegende dat Richtlijn 96/71/EG geen betrekking heeft op de sociale zekerheid, J. overwegende dat het Besluit 2002/260/EG van de Commissie van 27 maart 2002 (2) een groep van directeuren-generaal voor arbeidsverhoudingen in het leven riep die reeds een werkgroep van deskundigen heeft ingesteld om problemen in verband met de omzetting en de tenuitvoerlegging van de richtlijn in de lidstaten te bespreken, K. overwegende dat eind oktober 2003 een eerste bijeenkomst van deze werkgroep van deskundigen met vertegenwoordigers van 15 lidstaten, 10 toekomstige lidstaten en drie kandidaat-lidstaten heeft plaatsgevonden, L. overwegende dat er volgens tot dusver opgedane ervaringen in de praktijk vaak niets komt van de beoogde toepassing van essentiële arbeidsnormen in het vrije verkeer van diensten en de voorkoming van sociale dumping, vooral in de bouw en de gebouwenservice, 1. is van mening dat de richtlijn nog altijd nodig is om te zorgen voor de rechtszekerheid van de ter beschikking gestelde werknemers en de betrokken ondernemingen; 2. is van oordeel dat niet alleen de adequate juridische omzetting van de richtlijn, maar ook de toepassing ervan op de werkvloer alsmede de controle op de uitvoering van essentieel belang zijn om de effectiviteit van wetgeving te beoordelen en dat het belang hiervan toeneemt in het licht van de uitbreiding van de Unie; vraagt de Commissie om hierover diepgaand en bijkomend onderzoek te laten uitvoeren en dit in samenwerking met de sociale gesprekspartners uit de meest betroffen sectoren; 3. is van oordeel dat een aantal problemen met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de richtlijn eveneens door betere voorlichting en bestuurlijke en operationele samenwerking tussen de instanties van de lidstaten (administraties, inspecties, sociale gesprekspartners) kunnen worden opgelost; vraagt de Commissie om concrete voorstellen te doen om deze samenwerking te versterken vooral met het oog op het bestrijden van zwart werk en andere vormen van misbruik; 4. verzoekt de Commissie betere en meer concrete gegevens te verzamelen over de gevolgen van de nationale tenuitvoerlegging; 5. verzoekt de Commissie om problemen te onderzoeken ten gevolge van de verschillende opties die door de richtlijn zijn toegelaten, b.v.: 6. verzoekt de Commissie om constructieve legislatieve oplossingen te onderzoeken die kunnen leiden tot voorkoming en uitbanning van oneerlijke concurrentie en sociale dumping ten gevolge van misbruik bij terbeschikkingstelling van werknemers; meent voorts dat behalve een Europees wetgevend kader of andere soorten voorschriften ook aansprakelijkheid bij onderaanneming dient te worden onderzocht; 7. verzoekt de Raad te zorgen dat het kaderbesluit over de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning van financiële sancties het grensoverschrijdende toezicht op de tenuitvoerlegging van geldelijke sancties d.m.v. een simpel en doelmatig systeem vergemakkelijkt. 8. verzoekt de Commissie om de werkzaamheden van de werkgroep van deskundigen te steunen en om het Europees Parlement, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de sociale partners, zowel op Europees als op als nationaal, maar ook interprofessioneel en sectorieel niveau bij deze werkzaamheden te betrekken; verzoekt de Commissie om het Europees Parlement (respectievelijk de terzake bevoegde commissie) regelmatig in te lichten over de vordering van de werkzaamheden; 9. vraagt een grondige evaluatie - mede in het licht van zowel de nationale als de Europese jurisprudentie - van de tenuitvoerlegging van de richtlijn, met name wat betreft de praktische invulling van bepaalde begrippen en definities uit de richtlijn (zoals minimumlonen inclusief overwerk, minimum aantal betaalde vakantiedagen en werk- en rusttijden, terbeschikkinggestelde werknemer) en van de omzetting van de richtlijn via CAO's en het effect hiervan op de concurrentieverhoudingen tussen bedrijven en werknemers uit verschillende lidstaten; vraagt dat hierbij ook wordt gekeken naar het effect van oplossingen die in de lidstaten voor bepaalde problemen in verband met onderaanneming worden aangedragen zoals het systeem van de ketenaansprakelijkheid; 10. verzoekt de Commissie om in nauwe samenwerking met de sociale partner diepgaander onderzoek te doen en voorstellen in te dienen ter vereenvoudiging en verbetering van de bestaande richtlijn om te komen tot een betere tenuitvoerlegging en toepassing van de richtlijn in de praktijk en om de doelstellingen van de richtlijn dichter te benaderen (d.w.z. het tweeledig doel van eerlijke concurrentie en naleving van de rechten van werknemers binnen de EU-15 en de EU-25); 11. verzoekt de Commissie om na te gaan in hoeverre haar diensten door een beter aanbod van informatie, vooral in de vorm van websites met de nodige links, overeenkomstig de aanbevelingen van de werkgroep van deskundigen, het werk van de terzake bevoegde autoriteiten in de lidstaten kunnen verlichten; 12. verzoekt de Commissie om de gevolgen van de uitbreiding in de 15 lidstaten en de toetredende landen te bezien; 13. verzoekt de Commissie om de nodige aanacht te besteden aan de uitspraken van het Hof van Justitie van de EG en om ook de arresten van betrokken nationale rechtbanken in haar analyses op te nemen; 14. verzoekt de Commissie de Raad en het Parlement een tweede verslag over de tenuitvoerlegging van de richtlijn voor te leggen zodra concrete, door de werkgroep van deskundigen, de sociale partners en de Commissie opgetekende resultaten beschikbaar zijn en opgestelde maatregelen voor een betere bestuurlijke samenwerking in nationaal recht zijn omgezet, echter uiterlijk vóór eind 2004; 15. verzoekt de lidstaten om de Conventie inzake migrerende werknemers (C143: "Conventie betreffende Migraties in Verkeerde Omstandigheden en de Promotie van Gelijke Kansen en Behandeling van Arbeidsmigranten") van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) te ratificeren om de fundamentele mensenrechten van alle migrerende werknemers te verzekeren; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, aan het Europees Economisch en Sociaal Comité en aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de uitvoering van het actieplan voor financiële diensten, in het bijzonder Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten (1) , Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (machtsmisbruik) (2) en het standpunt van het Europees Parlement van 25 september 2003 inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende beleggingsdiensten en gereglementeerde markten (3) , – gelet op de Richtlijnen 2001/107/EG (4) en 2001/108/EG (5) van het Europees Parlement en de Raad van 21 januari 2002 betreffende instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE's) en in het bijzonder artikel 2 van Richtlijn 2001/108/EG en artikel 19, lid 1 van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/108/EG, – gelet op Richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen evenals van banken en andere financiële instellingen (6) , – gelet op Richtlijn 2003/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2003 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, banken en andere financiële instellingen, en verzekeringsondernemingen (7) , – gezien de regels met betrekking tot kapitaaltoereikendheid en de huidige herziening daarvan, – gezien het IOSCO (8) -verslag over uit de participatie van eindbeleggers in (fondsen van) risicodekkingsfondsen voortvloeiende kwesties met betrekking tot regelgeving en bescherming van beleggers, – gezien het onderzoek naar derivaten door de werkgroep van de Europese Centrale Bank over kredietrisicotransfer, het Basel Committee on the Global Financial System en de werkgroep van het Joint Forum (9) over sectoroverschrijdende coördinatie van toezicht, – gezien de huidige ontwikkelingen in nationale wetgeving in Europa, de VS en Azië met betrekking tot risicodekkingsfondsen en derivaten, – onder verwijzing naar de resolutie van het Europees Parlement van 22 september 1995 inzake financiële derivaten: hun huidige rol op de kapitaalmarkten, hun voordelen en risico's (10) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0476/2003 ), Over risicodekkingsfondsen A. overwegende dat de term "risicodekkingsfondsen" betrekking heeft op een groot aantal financiële producten, die misschien beter "verfijnde alternatieve beleggingsvehikels" (SAIV's) worden genoemd, B. overwegende dat SAIV's echte alternatieve middelen voor beleggingen verstrekken die gebruik maken van verfijnde technieken en absoluut rendement in alle marktomstandigheden nastreven, maar dat ze gebruik maken van een variabele hefboomwerking die zeer sterk kan zijn en ook het risico op grote verliezen kunnen inhouden, C. overwegende dat regelgevende en fiscale omstandigheden in de EU zulke ondernemingen in EU-jurisdicties hebben ontmoedigd, en die daarom meestal offshore zijn gevestigd; D. overwegende dat een SAIV-regelgeving een geschikt regelgevend kader kan vormen voor andere alternatieve beleggingsfondsen die niet noodzakelijkerwijs absoluut rendement nastreven, op gebieden zoals eigendom, valuta of goederen, en die op de Europese markt in opkomst zijn maar op dit ogenblik niet van één enkele regelgeving in de gehele EU kunnen profiteren, E. overwegende dat de sector alternatieve beleggingsfondsen een flinke ontwikkeling heeft doorgemaakt sinds de crisis met LTCM in 1998, gekenmerkt door een snelle groei van het geïnjecteerde kapitaal en de activa, een sterke toename van het aantal kleinere fondsen, ook in Europa, en een groot aantal vestigingen in fiscale en reglementaire paradijzen, F. overwegende dat discriminerende belastingen en regelgeving in sommige lidstaten potentiële investeringen in offshore gevestigde risicodekkingsfondsen hebben ontmoedigd, waaronder die in andere lidstaten, G. overwegende dat het beleggingspubliek en institutionele beleggers groeiende belangstelling tonen in toegang tot zulke investeringsopties, waarbij ze over de juistheid en het goede beheer daarvan wensen te worden gerustgesteld, H. overwegende dat de door SAIV's geboden innovatieve beleggingsproducten en de toenemende keuzemogelijkheden voor de belegger dienen te worden toegejuicht en aangemoedigd, I. overwegende dat veel van de vereiste beleggingsvaardigheden in de EU beschikbaar zijn en vaak in het beheer van offshore SAIV's worden ontplooid, en dat de ontwikkeling van zulke vaardigheden dient te worden aangemoedigd, J. overwegende dat sommige lidstaten speciale regelgevingen overwegen om het opzetten van zulke ondernemingen onder hun jurisdictie aan te moedigen, en consistentie tussen zulke nationale regelgeving, die tot een gemeenschappelijk EU-paspoort kan leiden, wenselijk is, K. overwegende dat sommige risicodekkingsfondsen toch rechtstreeks toegankelijk kunnen zijn voor eindbeleggers zonder enige specifieke bescherming via Europese beursnoteringen of jurisdicties van derde landen, dan wel onrechtstreeks via dakfondsen of gestructureerde effecten, L. overwegende dat succes bij het aantrekken van SAIV's onshore afhankelijk is van de instelling van een soepeler regelgeving dan voor conventionele ICBE's en dat zulke regelgeving zich moet toespitsen op de verstrekking van voldoende en begrijpelijke informatie aan de belegger in plaats van op al te voorschrijvende regelgeving, M. overwegende dat minder verfijnde beleggers over de verschillende soorten en risico's van dit type belegging dienen te worden geïnformeerd en dat ze er in het bijzonder volledig bewust van moeten worden gemaakt dat deze beleggingen duidelijk van ICBE's moeten worden onderscheiden, N. overwegende dat dakfondsen in gediversifieerde toegang tot de sector voorzien, maar te gepasten tijde ook rechtstreekse beleggingen in de onderliggende fondsen mogelijk moeten zijn, O. overwegende dat het risico van systemische schade aan het wereldwijde financiële systeem bestaat als deze beleggingsvormen zich zonder kwantificering of controle verspreiden, P. gezien de al in 2001 door het Forum voor financiële stabiliteit gedane aanbevelingen betreffende de behoefte aan transparantie en regelgeving inzake risicodekkingsfondsen en de behoefte aan financiële regelgeving in offshore centra, en gezien de uitvoering van de aanbevelingen, die tussen de lidstaten uiteenloopt, maar over het algemeen ontoereikend is, Q. overwegende dat met de naderende afronding van het actieplan voor financiële diensten de Commissie haar aandacht kan richten op de vaststelling van een passend juridisch kader voor risicodekkingsfondsen en andere SAIV's, waarvoor momenteel geen Europees rechtskader bestaat, Over derivaten R. overwegende dat derivaten steeds meer in voor het algemene publiek beschikbare beleggingsproducten worden gebruikt, en daarom in alle bovenvermelde richtlijnen een relevante overweging worden, S. overwegende dat derivaten de afgelopen 20 jaar een wezenlijke rol hebben gespeeld op het gebied van financiële innovatie, door de invoering van een reeks nieuwe producten (waaronder een groot aantal producten met een laag risico) en een verbreding van de keus voor investeerders te stimuleren, T. overwegende dat derivaten zowel een middel voor risicobeperking als voor het speculatief nemen van risico's kunnen zijn en een macro-economisch voordeel kunnen bieden door risico's te verdelen over degenen die ze het best kunnen dragen, U. overwegende dat grondstoffenderivaten een belangrijke rol kunnen spelen bij risicodekking en het waarborgen van een doeltreffende benutting van hulpbronnen op bijvoorbeeld de energie- of de landbouwmarkten, en overwegende dat het belang ervan waarschijnlijk zal toenemen met de verdere liberalisering van de energie- en landbouwmarkten, V. overwegende dat het zeer belangrijk is dat op zulk risico, zowel het risico voor individuen als het systemisch risico voor het financiële systeem, goed wordt toegezien en dat het goed wordt gecontroleerd, W. overwegende dat het van belang is te waarborgen dat de regelgeving voor derivaten evenredig is ten opzichte van de risico's die ze met zich meebrengen voor individuele investeerders en voor de algemene financiële stabiliteit, en overwegende dat het van wezenlijk belang is om een brede en doeltreffende kosten-batenanalyse uit te voeren alvorens nieuwe wet- of regelgeving toe te voegen aan de bestaande regelgeving met betrekking tot deze financiële producten, X. overwegende dat de verspreiding van kredietderivaten problemen oproept met het volgen van de wereldwijde blootstelling aan risico, Y. overwegende dat de OTC ("over-the-counter")-derivaten die niet gereguleerd zijn, tot een gevaarlijke overhang in financiële markten kunnen aangroeien, Z. overwegende dat de validiteit van derivaten afhankelijk is van de zekerheid van volledige vereffening op de vervaldag en daarom van de creditstatus en het vermogen van uiteindelijke tegenpartijen om hun verplichtingen na te komen, AA. overwegende dat verfijnde types van derivaten niet-liquide kunnen zijn en houders daarom moeilijkheden kunnen hebben om posities te sluiten of te taxeren, in het bijzonder in moeilijke marktomstandigheden, AB. overwegende dat derivaten een gebruikelijk mechanisme worden in het financiële beheer van ondernemingen, beleggingsmaatschappijen en kleinere banken en dat deze gebruikers over de nodige competentie dienen te beschikken om de blootstelling aan risico te controleren, AC. overwegende dat kennis en competentie zelfs bij regelgevende autoriteiten op dit snel bewegende en voortdurend veranderende gebied vaak onvoldoende zijn, AD. overwegende dat financiële derivaten aan eindbeleggers kunnen worden verhandeld in verschillende vormen, zoals beursgenoteerde producten en spread betting, op voorwaarde dat ze onder de nationale financiële regelgeving vallen. Over risicodekkingsfondsen ("hedge funds") 1. herinnert de Commissie eraan dat ze overeenkomstig artikel 2 van Richtlijn 2001/108/EG is verzocht tegen 13 februari 2005 een uitvoerig verslag over dit gebied van de beleggingspraktijk voor te bereiden, en stelt voor dat dit, gezien de potentiële systemische risico's en de toegenomen belangstelling binnen de algemene beleggersgemeenschap, veel eerder wordt voorgelegd; 2. verzoekt de Commissie - gelet op het feit dat veel hedge funds offshore opereren en niet aan EU-regelgeving onderworpen zijn - EU-wetgeving in te voeren teneinde de verstrekking van leningen door financiële instellingen in de EU aan offshore gevestigde hedge funds transparanter te maken; 3. vindt het raadzaam de toegang tot SAIV's voor de middelgrote investeerder en, te gepaste tijde, de eindbelegger mogelijk te maken, als de verschillende regelgevende instanties op Europees niveau een positieve aanbeveling doen, en dat gereglementeerde fondsen van hedge funds bij dit geleidelijke proces een waardevolle rol kunnen spelen; 4. vindt dat het ogenblik is aangebroken om in de gehele EU een soepele en deugdelijke regelgeving voor SAIV's in te stellen, die hen ertoe zal aanmoedigen zich in de EU te vestigen en de voordelen van een gemeenschappelijk Europees paspoort door wederzijdse erkenning te verstrekken; 5. wijst erop dat een regelgeving voor SAIV's voldoende soepel moet zijn om niet in te gaan tegen hun rol als alternatief beleggingsinstrument of de vrijheid van beleggingsbeheerders (inter alia) niet te beperken om: op voorwaarde dat hun beleggings- en werkmethoden naar behoren worden bekendgemaakt aan wie rechtstreeks of onrechtstreeks bij hen belegt; 6. is van mening dat de regelgevende instantie door controle ervan overtuigd moet zijn dat de ontwikkelaars, directeurs en beheerders van een SAIV geschikte personen zijn om verantwoordelijkheid voor het spaargeld en de beleggingsfondsen van derden te worden toevertrouwd, voldoende deskundig en goed geïnformeerd zijn met betrekking tot de gebruikte beleggingstechnieken en instrumenten bij die onderneming, dat de aan elk SAIV inherente risico's duidelijk worden vermeld en aan beleggers worden meegedeeld, dat het vermelde beleggingsgenre en risiconiveau niet worden overschreden en dat op het risico goed wordt toegezien en dat het goed wordt gecontroleerd; 7. beklemtoont dat de SAIV-regelgeving zich vooral op de gebruikte verdelings- en verkoopmethoden moet toespitsen om beleggingen door personen voor wie ze niet geschikt zijn, te vermijden; 8. is van mening dat beleggingsfondsen moeten kunnen kiezen of ze onder de ICBE- of de SAIV-regelgeving vallen en door de vereisten van die regelgeving worden gebonden; 9. spoort de beleggingsbranche en de nationale regelgevende instanties ertoe aan campagnes te sponsoren om potentiële beleggers over SAIV's, hun kenmerken en risico's te informeren; 10. vindt het zeer wenselijk dat verdelers uitdrukkelijke toestemming krijgen om SAIV's te verdelen en dat die toestemming van hun eerlijkheid en mate van kennis van SAIV-producten afhankelijk en regelmatig hernieuwbaar moet zijn; 11. vindt het van wezenlijk belang dat personen die in SAIV's investeren, een duidelijke en eenvoudige beschrijving van de risico's en waarschuwing krijgen, die ze moeten accepteren om hun begrip van de betrokken risico's te erkennen; 12. spoort de branche aan een zelfregulerende gedragscode te ontwikkelen die aspecten bevat die in het kader van de soepele formele regelgeving niet uitdrukkelijk worden behandeld, in het bijzonder met betrekking tot geschikte verkoop- en verdelingsmethoden; 13. aanvaardt dat, zolang het begrip van het publiek slecht is, voor beleggingen in zulke fondsen een minimumgrens kan worden opgelegd, maar vindt dat deze, naarmate het bewustzijn toeneemt, stapsgewijze moet worden bijgesteld en tenslotte verwijderd; 14. stelt voor dat SAIV's met beleggingshorizonten op lange termijn de periodiciteit van vensters voor verkopen, afkopen, transacties en taxatie van netto activa moeten kunnen beperken; 15. is van mening dat SAIV's verplicht moeten zijn dagelijks strenge risicocontroles uit te voeren om te garanderen dat ze binnen hun aangekondigde risicoparameters blijven; 16. spoort de branche aan in overleg met de regelgevende autoriteiten gemakkelijk te begrijpen en consistente risicomaatstelsels of indices te ontwikkelen, die regelmatig dienen te worden gepubliceerd om de beleggers duidelijk te maken dat de aangekondigde risicogrenzen in acht worden genomen; 17. dringt erop aan dat er in het Lamfalussy-proces een EU-reguleringssysteem voor SAIV's komt en dat de gedetailleerde vereisten op niveau 2 worden vastgesteld en regelmatig herzien, maar aan nauw toezicht en terugroeping door het Europees Parlement worden onderworpen; 18. verzoekt de Commissie te onderzoeken of regelgeving voor SAIV's als apart onderdeel van een herziene ICBE-richtlijn of in een afzonderlijke richtlijn dient te worden vastgesteld, en vindt dat zulke regelgeving risicodekkingsfondsen en andere alternatieve beleggingsfondsen moet bestrijken; 19. vindt dat de toezichthoudende autoriteiten wereldwijd een doeltreffend middel moeten ontwikkelen - wellicht in de vorm van een gecentraliseerd kredietregister bij de Bank voor Internationale Betalingen, zoals het Forum voor financiële stabiliteit in april 2000 heeft voorgesteld - om toe te zien op de mate van krediet-, beheers- en operationeel risico van deze sector voor het mondiale financiële systeem en dat te controleren, en spoort de Commissie ertoe aan de aanzet te geven tot een dergelijk mechanisme, dat ook een doeltreffender handhaving van bestaande bepalingen moet omvatten; 20. verzoekt de Commissie in samenwerking met nationale regelgevende instanties onderzoek te doen naar de praktijk (vooral van Amerikaanse arbitrage-risicodekkingsfondsen) om van tijdzoneverschillen en de invloed van Wall Street op andere markten gebruik te maken om door market timing te profiteren van Aziatische en Europese beleggingsfondsen, en na te gaan of dit langetermijnbeleggers in die fondsen ernstig schaadt, en of stappen moeten worden ondernomen om de situatie recht te zetten; 21. verwacht van de Commissie dat zij actie onderneemt tegen lidstaten die door differentiële belasting, bijkomende regelgevende vereisten of anderszins in andere lidstaten gevestigde SAIV's discrimineren; 22. verzoekt de Commissie met klem met de wetgevende en regelgevende autoriteiten in de VS, Japan, Zwitserland en andere relevante jurisdicties te overleggen om een zo consistent mogelijke internationale benadering van dit beleggingsgebied te ontwikkelen, en verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging in de verschillende lidstaten en in derde landen van de aanbevelingen van het Forum voor financiële stabiliteit, met name voor wat betreft de alternatieve beleggingsfondsen en de regelgeving voor offshore-centra, en aan te geven welke initiatieven zij denkt te nemen teneinde de nodige regelgeving op internationaal niveau ten uitvoer te leggen; Over derivaten 23. benadrukt dat derivaten betrekking hebben op een heel andere thematiek en daarom een andere regelgeving behoeven dan risicodekkingsfondsen; 24. verzoekt de Commissie de verslagen voor te leggen die worden gevraagd in bovengenoemde resolutie van het Europees Parlement van 22 september 1995 inzake financiële derivaten; 25. verzoekt de Commissie bij het ontwerpen van nieuwe of gewijzigde richtlijnen betreffende financiële diensten en in de uitvoeringsfase in het kader van het Lamfalussy-proces bijzondere aandacht aan derivaten te besteden; onderstreept dat deze financiële instrumenten niet alleen nuttig, maar soms ook risicovol zijn, de volatiliteit doen toenemen en de financiële stabiliteit in gevaar kunnen brengen; 26. vraagt de Commissie dat zij ten behoeve van de samenhang in de regelgeving inzake effecten de verschillende relevante bepalingen van de communautaire wetgeving samenbrengt, zodat het gemakkelijker wordt een globale wetgevende benadering (onder meer) van derivaten tot stand te brengen; 27. verzoekt de Commissie samen met nationale en relevante internationale instellingen het initiatief te nemen om een middel te vinden om de wereldwijde blootstelling in derivaten en, in het bijzonder, het totale kredietrisico (waaronder het vereffeningsrisico) van kredietderivaten te meten; benadrukt dat alleen diegenen die over voldoende vermogendekking beschikken in derivaten mogen handelen zodat in crisisperiodes de verliezer niet door de belastingbetalers moeten worden gedragen; 28. erkent dat er al uitvoerige regelgeving en regelgevende structuren bestaan in verband met derivaten; vindt het belangrijk dat gegarandeerd wordt dat de verslagen adequaat aansluiten op de productgroep en dat ervoor gezorgd wordt dat alle relevante regelgevers de middelen en de ervaring hebben om deze gegevens doeltreffend te evalueren; 29. wijst op de rechtsonzekerheid die het gebruik van derivaten in een aantal lidstaten zeer moeilijk maakt, en dringt er bij de beleidsmakers op aan dat zij een oplossing voor dit probleem aandragen; 30. verzoekt de Commissie te onderzoeken of in de context van Bazel II verdere stappen dienen te worden ondernomen om in het banksysteem en bij individuele banken in adequate reserves te voorzien om te voldoen aan elke waarschijnlijke liquiditeitsvraag door blootstelling aan derivaten; 31. verzoekt de Commissie verder te onderzoeken of de afwenteling van kredietrisico's door banken op niet-banken in de context van Bazel II een beperking mogelijk moet maken van de kapitaalvereisten en, indien dat het geval is, hoe de blootstelling in niet-banken (in het bijzonder off shore risicodekkingsfondsen) kan worden beoordeeld, hoe erop kan worden toegezien en hoe ze kan worden gecontroleerd; 32. verzoekt boekhoudings- en beleggingsbeheersondernemingen als onderdeel van hun kwalificatiecriteria een grote kennis van derivaten, hun mechanismen en risico's te eisen; 33. verzoekt de International Accounting Standards Board samen te werken met de relevante marktoperatoren om zo snel mogelijk passende normen te ontwikkelen met betrekking tot de definitie, kwantificering en boekhouding van derivaten en derivaatposities in rekeningen van ondernemingen, en benadrukt dat het belangrijk is een prudentieel gezond compromis te vinden dat zoveel mogelijk in overeenstemming is met de marktpraktijk; 34. dringt erop aan de openbaarmaking van derivatenblootstelling (waaronder tijdsverschillen), een eerlijke en consistente indicatie van de echte toestand van een onderneming, in de rekening van Europese ondernemingen verplicht te stellen; 35. vindt dat bij de waardebepaling van derivaten, als reserve voor onvoorziene uitgaven, rekening moet worden gehouden met de extra risico's die in moeilijke marktomstandigheden kunnen bestaan en verband kunnen houden met de kredietstatus van tegenpartijen; 36. eist dat de Commissie en de lidstaten via het Lamfalussy-proces hun benadering coördineren van derivaten die op Europese markten worden aangeboden en tegelijk rekening houden met de noodzaak van het behoud van flexibiliteit voor diverse derivaatproducten en -markten; 37. vraagt de Commissie dat zij garandeert dat de Europese derivatenbeurzen eerlijke en evenwaardige toegang hebben tot de buitenlandse markten en vindt de recente protectionistische maatregelen van de Amerikaanse concurrenten onaanvaardbaar; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regelgevende autoriteiten in alle lidstaten en kandidaat-lidstaten, de Europese Economische Ruimte, de regeringen van Zwitserland, Japan en de VS en de International Accounting Standards Board. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2001 over de betrekkingen tussen de EU en de Islamitische Republiek Iran (1) , – gelet op zijn vroegere resoluties over Iran, – gezien de aardbeving die de provincie Kerman heeft verwoest, – gelet op de verklaring van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties van 26 december 2003, – gelet op de boodschap van de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie voor het GBVB van 27 december 2003, – gezien de Humanitarian Aid Office (ECHO) Aid Strategy 2004, – gezien de Global Echo Index for humanitarian Needs Assessment (GINA) 2004, – gezien het feit dat Iran onlangs het aanvullend protocol bij het Non-proliferatieverdrag van 1986 heeft ondertekend, hetgeen een belangrijke stap is naar de volledige nakoming door Iran van zijn internationale verplichtingen in het kader van het Non-proliferatieverdrag, – gezien het besluit van de Raad van de Hoeders van de Grondwet om meer dan 2000 kandidaten te diskwalificeren, waaronder meer dan 80 zittende parlementsleden, – gezien de verklaring van de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie voor het GBVB, Javier Solana, dat het verkiezingsproces in Iran van groot belang is voor de EU en dat het helder en doorzichtig dient te verlopen. – gezien de zitdemonstratie die voor de tweede achtereenvolgende dag door hervormingsgezinde parlementsleden in het parlementsgebouw werd gehouden, – gezien het voornemen van een groot aantal gouverneurs en regeringsleden om af te treden, – gezien artikel 37, lid 4 van het Reglement, A. overwegende dat zich op de morgen van 26 december 2003 een zware aardbeving met een kracht van 6.6 op de schaal van Richter heeft voorgedaan in de provincie Kerman in Zuid-Iran, waarbij ongeveer 30.000 mensen omkwamen, ongeveer 30.000 mensen werden gewond en 45.000 tot 75.000 mensen dakloos werden, B. overwegende dat ongeveer 1.850 kinderen werden opgegeven als alleenstaand en dakloos en dat dit aantal waarschijnlijk nog zal toenemen en 5.000 andere kinderen één ouder hebben verloren, C. overwegende dat in de stad Bam meer dan 85% van de gebouwen volledig werd verwoest, waaronder alle scholen in en rond de stad en dat in de omliggende dorpen meer dan 18.000 huizen in 250 dorpen volledig werden verwoest en herbouwd moeten worden. D. overwegende dat in Bam de lokale administratieve infrastructuur en de communicatiemiddelen volledig zijn vernield en de elektriciteits- en watertoevoer en de meeste gezondheidsdiensten volledig tot stilstand zijn gekomen, E. overwegende dat de regering van de Islamitische Republiek Iran zich erkentelijk heeft getoond voor de hulpverleningsoperaties en aanbiedingen heeft gekregen voor assistentie uit bijvoorbeeld de Europese Unie, de Verenigde Staten en Israël, maar niet op alle aanbiedingen is ingegaan, F. overwegende dat de Commissie op 27 december 2003 via ECHO 2.3 miljoen EUR ter beschikking heeft gesteld om de dringendste humanitaire nood te lenigen en verdere hulpverzoeken in behandeling heeft, waaraan tegemoet zal worden gekomen zodra meer duidelijkheid bestaat over de behoefte, G. overwegende dat het VN-bureau voor de coördinatie van humanitaire zaken (OCHA) heeft berekend dat de financiële hulp en de hulp in natura op 6 januari 2004 80.3 miljoen dollar bedroegen, en dat volgens de eerste ramingen de herstelwerkzaamheden op lange termijn een bedrag van tussen 700 en 1000 miljoen dollar zullen vergen, H. overwegende dat het Amerikaanse Ministerie van Financiën op aanwijzing van de Amerikaanse president de restricties voor humanitaire hulpverlening aan de slachtoffers van de aardbeving in Iran heeft verzacht en dat op 7 januari 2004 het totaalbedrag aan hulp van de Amerikaanse regering 4.797.600 dollar bedroeg, I. overwegende dat de VN en de nationale autoriteiten op 8 januari 2004 een "flash appeal" hebben gelanceerd voor 31.3 miljoen dollar, voor de dringendste behoefte in de komende drie maanden, teneinde de overgang van noodhulp naar herstelwerkzaamheden soepel te doen verlopen, J. overwegende dat de internationale federatie van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan op 8 januari 2004 heeft aangekondigd 33.119.207 EUR nodig te hebben om een nieuwe humanitaire catastrofe in Bam te voorkomen. K. overwegende dat de EU een zeer actieve rol heeft gespeeld bij de ondertekening door Iran van het aanvullend protocol bij het Non-proliferatieverdrag, L. zijn onverminderde steun aan het hervormingsproces in Iran bevestigend alsmede zijn bereidheid om de politieke en economische betrekkingen tussen de EU en Iran aan te halen, M. aandringend op de noodzaak van een algemene mensenrechtendialoog tussen de EU en Iran maar betreurend dat deze dialoog nog niet verder is gegaan dan een hoofdzakelijk academische gedachtewisseling, N. bezorgd over de verslechtering van de situatie van de mensenrechten in Iran waar veel mensen thans gevangen zitten omdat ze gebruik hebben gemaakt van hun recht op vrije meningsuiting, O. overwegende dat het besluit van de Raad van Hoeders van de Grondwet om een kwart van de kandidaten voor de komende verkiezingen uit te sluiten, het gehele verkiezingsproces op losse schroeven zet, 1. is ingenomen met het besluit van de Commissie om 2.3 miljoen EUR beschikbaar te stellen voor de dringendste humanitaire nood; 2. is ingenomen met de steun van de internationale gemeenschap aan de hulpverlening voor de slachtoffers van de aardbeving en met het besluit van het Amerikaanse Ministerie van Financiën om op aanwijzing van de Amerikaanse president de restricties op humanitaire hulpverlening voor de slachtoffers van de aardbeving in Iran te verzachten; 3. dringt er bij de Commissie, de lidstaten van de Europese Unie en de rest van de internationale gemeenschap op aan meer steun te bieden aan de hulpverlening in en rond Bam en een bijdrage te leveren aan de overgang van noodhulp naar hersteloperaties; 4. doet een beroep op de Iraanse regering om te zoeken naar methoden om de beveiliging van gebouwen in het gehele land tegen aardbevingen te verbeteren en doet een beroep op de Commissie om hierbij steun te verlenen; 5. dringt er bij de Voorzitter van de Europese Commissie en het Ierse Voorzitterschap op aan zo spoedig mogelijk een bezoek te brengen aan Bam om hun solidariteit met de slachtoffers van de aardbeving tot uiting te brengen; 6. is voorts ingenomen met het optreden van het Italiaanse Voorzitterschap dat onmiddellijk een aantal C-130 militaire transportvliegtuigen zond met deskundigen op het terrein van de bescherming van de burgerbevolking en medische teams, en met dat van de andere EU-lidstaten die snel hulp verleenden aan de getroffen streek; 7. is ingenomen met de ondertekening door Iran van het aanvullend protocol bij het Non-proliferatieverdrag en is van mening dat dit een bijdrage kan leveren aan het vertrouwen van de internationale gemeenschap in de verzekering van Iran dat zijn kernprogramma van vredelievende aard is en dat het de non-proliferatie onderschrijft; 8. is van mening dat ratificatie en tenuitvoerlegging nu van vitaal belang is in afwachting van de inwerkingtreding van het aanvullend protocol dat volledige helderheid moet verschaffen over het Iraanse kernprogramma; is voorts van mening dat de ratificatie van het aanvullend protocol het IAEA nieuwe middelen verschaft om onafhankelijk onderzoek in te stellen naar de Iraanse verklaringen over zijn nucleaire materieel en activiteiten, zoals bijvoorbeeld onbeperkte toegang tot alle bekende nucleaire installaties en tot alle nodige informatie; 9. vertrouwt erop dat de verzekering van Iran inzake de vreedzame aard van het nucleair programma van het land de weg zal effenen voor betere beschikbaarheid van moderne technologie en modern materieel in een aantal sectoren en voor samenwerking met Iran bij bevordering van veiligheid en stabiliteit in de regio, met inbegrip van de vestiging van een zone die vrij is van massavernietigingswapens in het Midden-Oosten, overeenkomstig de doelen van de Verenigde Naties; 10. verzoekt de Raad en de Commissie de eerste drie bijeenkomsten in het kader van de mensenrechtendialoog tussen de EU en Iran te evalueren op grond van de benchmarks die in de richtsnoeren van de EU inzake de mensenrechtendialoog van 13 december 2001 zijn gedefinieerd om de vooruitgang van Iran op het gebied van de mensenrechten te beoordelen; en dringt erop aan Iran nauwer bij de mensenrechtendialoog te betrekken; 11. verzoekt de Raad om de mogelijkheid onder ogen te zien een ontwerpresolutie over de situatie van de mensenrechten in Iran in te dienen op de zestigste bijeenkomst van de mensenrechtencommissie van de VN die van 15 maart t/m 24 april 2004 in Genève zal plaatsvinden; 12. geeft uiting aan zijn diepe bezorgdheid over het besluit van de Hoeders van de Grondwet, dat de jongste stappen in de richting van een meer democratische samenleving in gevaar brengt, en dringt aan op onmiddellijke herziening van dit besluit om het Iraanse volk in staat te stellen tot een waarlijk democratische keuze; 13. beklemtoont dat de solidariteit van de internationale gemeenschap ook een uiting van steun is aan degenen in Iran die zich ervoor inzetten dat het land de weg naar verdere democratisering blijft volgen; wijst erop dat als het besluit om talrijke hervormingsgezinde kandidaten van de verkiezingen voor het parlement uit te sluiten niet tijdig voor de verkiezingen ongedaan wordt gemaakt, dit ongetwijfeld de betrekkingen tussen de Unie en Iran zal schaden; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Iran en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – gelet op zijn eerdere resoluties over de situatie in Zimbabwe, – gelet op artikel 50, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat het regime van de ZANU(PF) thans een afschuwelijk voorbeeld is van genadeloze onderdrukking van een verarmd en hongerlijdend volk, de systematische uitholling van het rechtsbestel en van de persvrijheid en de individuele vrijheden en de vernietiging van een eens succesvolle economie, B. overwegende dat de leider van de oppositie - de Beweging voor democratische verandering (MDC) - Morgan Tsvangirai, terechtstaat op grond van uiterst twijfelachtige beschuldigingen inzake verraad, die alleen bedoeld zijn om de MDC schade te berokkenen, C. overwegende dat de reeds belabberde economische situatie van Zimbabwe nog verder verslechterd is, met een daling van het BNP van ongeveer 40% over de afgelopen 4 jaar, een jaarlijkse inflatie die nu 620 % bedraagt (en waarschijnlijk in 2004 de 1.000 % zal overschrijden), een werkeloosheid van 70 %, en overwegende dat thans 6,5 miljoen mensen zijn aangewezen op voedselhulp, waaronder ook grote aantallen mensen die leven in de vroeger relatief welvarende stedelijke gebieden, D. overwegende dat de HIV-Aids-epidemie een enorm menselijk lijden blijft veroorzaken en de economische problemen nog verscherpt; overwegende dat 33 % van de volwassen bevolking van Zimbabwe met HIV is besmet en de Wereldgezondheidsorganisatie onlangs heeft geraamd dat 4.000 burgers van Zimbabwe elke week aan deze ziekte overlijden, E. overwegende dat de repressie in het kader van de wet inzake openbare orde en veiligheid (Public Order and Security Act) en de wet inzake de toegang tot informatie en de bescherming van privacy (Access to Information and Protection of Privacy Act) in de loop van 2003 een alarmerend niveau heeft bereikt en overwegende dat de toegang tot het rechtsbestel en de naleving van de mensenrechten in snel tempo verslechteren, F. overwegende dat de gevolgen van de steeds erger wordende humanitaire ramp in Zimbabwe nog verscherpt worden door de teruggang van de steun uit het Wereldvoedselprogramma van de VN, die ten dele te wijten is aan de bezorgdheid van de donors over beschuldigingen betreffende politisering van de voedselhulp die via regeringskanalen wordt verstrekt, zodat voor 2,6 miljoen mensen het beschikbare graanrantsoen moest worden gehalveerd, G. gelet op berichten als zouden veel mensen, en voornamelijk kinderen overleden zijn aan ondervoeding en met honger samenhangende oorzaken, alleen al in de regio van Bulawayo tussen augustus en december 2003, H. overwegende dat het rampzalige "landhervormingsprogramma" van de ZANU (PF) vernietigende gevolgen heeft gehad voor de bevolking van Zimbabwe, doordat de commerciële landbouwsector werd ontwricht, zonder dat daarvoor een andere vorm van efficiënte en effectieve voedselproductie in de plaats kwam, I. overwegende dat de commerciële runderstapel van Zimbabwe sinds het van start gaan van het "landhervormingsprogramma" met 90 % verminderd is, van 1.400.000 drie jaar geleden tot 120.000 thans, waarbij een geheel genenreservoir, dat goed aangepast is aan plaatselijke situatie, met uitsterving wordt bedreigd, J. overwegende dat de Daily News, het enige onafhankelijke dagblad van Zimbabwe, nog steeds gesloten blijft ondanks een beslissing van de rechtbank in december, waarbij de sluiting onwettig werd verklaard en de politie opdracht kreeg zich niet langer meer met de werkzaamheden van het dagblad te bemoeien; overwegende dat de uitgever, de hoofdredacteur en de redactiechef van het weekblad Zimbabwe Independent op 10 januari 2004 gearresteerd werden op grond van de Access to Information and Protection of Privacy Act, K. overwegende dat de regering van Zimbabwe van plan is nieuwe maatregelen in te voeren om alle uitzendingen en alle informatie over het Internet te controleren, L. overwegende dat Zimbabwe zijn geschoolde en gekwalificeerde beroepsbevolking aan andere landen verliest, vanwege de economische crisis, en dat deze brain drain ernstige negatieve gevolgen zal hebben voor de ontwikkeling van het land, M. overwegende dat de Conferentie van regeringsleiders van de Gemenebest-landen, die op 7 december 2003 te Abuja werd gehouden, besloten heeft tot verlenging van de schorsing van Zimbabwe en de instelling van een commissie die aanbevelingen moet doen over verdere stappen die in deze kwestie moeten worden genomen, N. overwegende dat Zimbabwe op 11 december 2003 zijn lidmaatschap van het Gemenebest heeft opgezegd, O. overwegende dat de leiders van de landen van zuidelijk Afrika er met de voortzetting van hun beleid van "stille diplomatie" niet in geslaagd zijn tastbare resultaten te bereiken, P. overwegende dat de Afrikaanse landen hun betrekkingen met de landen van de EU hebben laten verslechteren als gevolg van hun houding ten opzichte van het ZANU(PF)-regime en dat het in het belang van de Afrikaanse Unie en de SADC (Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika) is om dringend tezamen met de rest van de internationale gemeenschap stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat er spoedig een keer ten goede komt in Zimbabwe, Q. overwegende dat in het gemeenschappelijk standpunt van de EU van 18 februari 2002, dat op 18 februari 2003 aan een herziening werd onderworpen, gerichte maatregelen tegen het ZANU(PF)-regime werden ingevoerd en overwegende dat dit gemeenschappelijk standpunt op 20 februari 2004 opnieuw aan een herziening zal worden onderworpen, R. overwegende dat het Europees Parlement aanhoudend heeft aangedrongen op uitbreiding van de gerichte sancties en een strikte naleving ervan, alsook op de invoering van aanvullende maatregelen, teneinde de internationale actie tegen het ZANU(PF)-regime effectiever te maken, S. overwegende dat de cricket teams van het Verenigd Koninkrijk en Nederland tijdens de wereldcup van 2003 geen wedstrijden in Zimbabwe hebben gespeeld, T. overwegende dat de 7de vergadering van de Paritaire Vergadering EU-ACS op 16-19 februari 2004 plaats zal vinden te Addis Abeba, U. overwegende dat de vergadering van de Troika van ministers van Buitenlandse Zaken van de EU en de Afrikaanse Unie gepland is voor 1 april 2004, 1. doet een beroep op de Raad om meer doortastendheid en haast te betrachten bij de aanpak van de catastrofale situatie in Zimbabwe, en daarbij ook de gerichte sancties aan een herziening te onderwerpen; deze zouden kunnen worden uitgebreid met een intrekking van het recht om in de EU te wonen voor de onder de boycot vallende personen en een ontzegging van de toegang tot werkgelegenheid en onderwijsinstellingen in de EU aan hun familieleden; het schrappen van goed zichtbare economische banden met Zimbabwe, waaraan het regime een zeker prestige ontleent; en de identificering van de personen die financiële steun verlenen aan de anti-democratische activiteiten van het ZANU(PF)-regime, waarbij ook maatregelen tegen deze personen zouden moeten worden genomen; 2. benadrukt dat de beschuldigingen tegen Morgan Tsvangirai uiterst twijfelachtig zijn en iedere substantie ontberen, en dat de systematische aanwending van geweld en intimidatie tegen tegenstanders van het ZANU(PF)-regime moeten worden beëindigd; 3. dringt aan op een duidelijke verscherping van alle EU-sancties tegen het ZANU(PF)-regime en een krachtiger optreden van de EU, de ACS-partners en de internationale gemeenschap in het algemeen, om kracht bij te zetten aan deze sancties, met inbegrip van de door MDC-voorzitter Morgan Tsvangirai verlangde strikte toepassing van de visum-weigering; 4. spreekt zijn dank uit aan het Gemenebest voor zijn principiële standpunt om de opschorting van Zimbabwe te handhaven en vindt ook dat erkentelijkheid moet worden betuigd en steun moet worden verleend aan die Afrikaanse landen die stelling hebben durven nemen tegen de tirannie en de chaos in Zimbabwe; 5. betreurt het dat de Raad van de EU er niet in geslaagd is om enige effectieve invloed, in welke vorm dan ook, uit te oefenen op het beleid van de buurlanden van Zimbabwe, zowel in zijn contacten met de SADC als in die met de individuele landen; 6. uit scherpe kritiek op het nalaten van sommige zuidelijke Afrikaanse landen om enige druk uit te oefenen op het ZANU(PF)-regime, dat zijn bevolking zo zwaar onderdrukt en de betrekkingen tussen Afrika en de algemene internationale gemeenschap ondermijnt; en doet met name een beroep op Zuid-Afrika om effectief op te treden om verandering te bewerkstelligen in Zimbabwe; 7. dringt erop aan dat de Afrikaanse landen en de Afrikaanse Unie het bewijs leveren dat hen werkelijk iets gelegen is aan de beginselen van het NEPAD (nieuw partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika) - te weten goed bestuur, democratie, naleving van de mensenrechten en de rechtsstaat; 8. dringt er bij de buurlanden van Zimbabwe op aan om de gelegenheid die door de komende vergaderingen van EU-ACS en EU-Afrikaanse Unie geboden wordt aan te grijpen om hun betrekkingen met de EU te verbeteren door hun veroordeling uit te spreken over de mensenrechtenschendingen van het ZANU(PF)-regime en andere regimes die zich schuldig maken aan schending van de fundamentele burgerrechten, zodat het mogelijk wordt ook weer de kwesties aan de orde te stellen waarover men zich in Afrika algemeen zorgen maakt, zoals goed bestuur, economische ontwikkeling, HIV-Aids, een goede rechtsorde en eerlijke handel; 9. dringt er bij oudere regeringsleiders en hoge ambtenaren met een goede reputatie in Zimbabwe op aan dat zij zich uitspreken voor het aftreden van Mugabe en zijn naaste medewerkers, om hun landgenoten hun voortzetting van de ontberingen te besparen en de rehabilitatie van Zimbabwe in de internationale gemeenschap mogelijk te maken; 10. dringt erop aan dat er met spoed officiële besprekingen op gang worden gebracht tussen de regering van Zimbabwe en vertegenwoordigers van de oppositie in dat land, met het oog op de vorming van een respectabele interim-coalitie van nationale eenheid, die de overgang moet verzekeren naar een representatieve regering, welke gebaseerd moet zijn op vrije en eerlijke verkiezingen, die op correcte wijze moeten worden georganiseerd onder internationaal toezicht; 11. spreekt zijn lof uit over verklaringen van kerkleiders zoals aartbisschop Desmond Tutu, die na de vergadering van de regeringsleiders van het Gemenebest in Nigeria over deze kwestie zijn stem verheven heeft, maar doet een beroep op eminente persoonlijkheden in zuidelijk Afrika, die in hun strijd om de vrijheid gevochten hebben tegen alles waar Mugabe nu voor staat, opdat zij hun invloed aanwenden om een keer ten goede in Zimbabwe te bewerkstelligen; 12. doet een beroep op alle vertegenwoordigers van de lidstaten van de EU om te weigeren enige ontmoeting te hebben met leden van het ZANU(PF)-regime en andere personen voor wie een reisverbod naar de EU geldt, ongeacht de plaats van zo'n ontmoeting; 13. doet een beroep op de sportfederaties van de lidstaten van de EU die dit jaar wedstrijden in Zimbabwe zouden moeten spelen, om in de huidige situatie te weigeren deel te nemen aan enige sportmanifestatie in dat land; 14. doet een beroep op de internationale donorgemeenschap om ten spoedigste voldoende middelen beschikbaar te stellen voor het wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties, dat via internationale agentschappen actief is bij het verlichten van de humanitaire ontberingen in Zimbabwe die door het optreden van Mugabe zijn veroorzaakt; 15. verzoekt de lidstaten van de EU die een zetel in de Veiligheidsraad van de VN hebben om de internationale gemeenschap tot gecoördineerde en effectieve actie aan te zetten om een oplossing te vinden voor de ten hemel schrijdende situatie in Zimbabwe; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, de EU-ACS-Raad, de regering en het parlement van Zimbabwe, de regering en het parlement van Zuid-Afrika, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de voorzitters van de Commissie en de Raad van de Afrikaanse Unie, de secretaris-generaal van de SADC, de secretaris-generaal van het Gemenebest, de voormalige Zuid-Afrikaanse president Nelson Mandela, aartsbisschop Desmond Tutu en de voorzitters van de betrokken sportfederaties. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 50, lid 5 van zijn Reglement, – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Boeroendi, met name die van 23 oktober 2003 over de schendingen van de mensenrechten in Boeroendi (1) , – gezien de verklaring van het voorzitterschap van de EU van 19 november 2003, A. geschokt door de meedogenloze moord op monseigneur Michael Courtney, pauselijke nuntius in Boeroendi, in een hinderlaag in de provincie Boeroeri op 29 december 2003, B. overwegende dat, hoewel deze moord niet is opgeëist, de verdenking valt op het FLN, de enige rebellenbeweging die nog niet de wapens heeft neergelegd, C. overwegende dat deze beweging de bisschop van Boejoemboera, die haar van de moord op de pauselijke nuntius heeft beschuldigd, met de dood heeft bedreigd, D. overwegende dat deze beweging heeft ontkend de moord te hebben begaan, dat zij het ultimatum aan de aartsbisschop van Boejoemboera om het land te verlaten heeft ingetrokken en zich voor het eerst bereid heeft verklaard de president van de republiek te ontmoeten om onderhandelingen te beginnen, E. overwegende dat monseigneur Courtney op discrete en doelmatige wijze heeft bijgedragen tot het vredesproces in Boeroendi na vele jaren toegewijde dienst voor de Heilige Stoel op vele moeilijke posten die een uitdaging vormden, en een rol heeft gespeeld bij het overtuigen van een aantal rebellengroeperingen om hun gewapende strijd op te geven, F. overwegende dat het vredesproces onlangs nieuwe impulsen heeft gekregen doordat op 16 november 2003 het vredesakkoord is getekend tussen de overgangsregering van Boeroendi en de Strijdkrachten voor de Verdediging van de Democratie (FDD) onder leiding van Pierre Nkurunziza, dat volgt op het Protocol van Pretoria dat op 8 oktober 2003 door de CNDD-FDD-beweging werd ondertekend, en de daaropvolgende akkoorden van 2 november 2003 die door de FDD werden ondertekend, G. betreurende echter dat de gevechten in een aantal provincies voortduren, met name in de streek rond Boejoemboera, en met name betreurende dat op 5 januari 2004 vijf mensen zijn gedood in het district Gihosha in oostelijk Boejoemboera, H. wijzende op de verklaringen van de Secretaris-generaal van de VN dat verbetering moet komen in de levensomstandigheden van de Boeroendesen, wil het ontluikende vredesproces niet in gevaar komen, I. ernstig bezorgd over de verslechtering van de situatie inzake de mensenrechten, die Oxfam ertoe genoopt heeft zijn activiteiten in het land stop te zetten, ondanks de bittere nood aldaar, 1. veroordeelt met klem de meedogenloze moord op monseigneur Courtney die als diplomaat recht had op speciale bescherming door de overheid, en dringt aan op een volledig en onafhankelijk onderzoek om de daders op te sporen en voor een gerecht te brengen; betuigt zijn medeleven aan zijn familie en vrienden en de Heilige Stoel; 2. erkent en waardeert de discrete en doelmatige wijze waarop aartsbisschop Courtney een bijdrage leverde tot het vredesproces en het verlichten van het lijden van de Boeroendese bevolking; 3. doet een beroep op alle partijen om snel de recente vredesakkoorden uit te voeren en tijdens de onderhandelingen een volledig staakt-het-vuren in acht te nemen; 4. verzoekt het FNL van Agathon Rwasa ter gelegenheid van de komende besprekingen met president Ndayizeye elke militaire optie te laten varen en aan het vredesproces deel te nemen, en verzoekt de Boeroendese autoriteiten alles in het werk te stellen om onderhandelingen met deze beweging te stimuleren; 5. wenst dat de Afrikaanse Unie en haar lidstaten alle mogelijke druk op het FNL uitoefenen om het tot onderhandelen te bewegen met het oprechte voornemen tot een vreedzame politieke oplossing te komen; 6. doet een beroep op de Veiligheidsraad van de VN om de snelle oprichting en inzet van een VN-vredesmacht te overwegen, het vredesproces op dit hachelijke moment te steunen en de reeds aanwezige vredesmacht van de Afrikaanse Unie te versterken en aan te vullen; doet tevens een beroep op de Raad en de Commissie van de EU om hun bijdrage aan het proces van vrede en wederopbouw in Boeroendi te vergroten; 7. veroordeelt de aanhoudende vijandelijkheden en schendingen van de mensenrechten, met name jegens vrouwen en kinderen, en verklaart andermaal dat oorlogsmisdaden niet ongestraft mogen blijven, met name wanneer het gaat om misdrijven tegen burgers; 8. doet te dien einde een beroep op de regering van Boeroendi om de in de akkoorden van Arusha opgenomen juridische hervormingen door te voeren, een einde aan de straffeloosheid te maken en het Statuut van het Internationaal Strafhof te ratificeren; 9. verzoekt alle landen die aan de donorconferentie voor Boeroendi deelnemen, te zorgen voor toereikende middelen ter bevordering en bescherming van de mensenrechten; 10. is van oordeel dat initiatieven van de internationale gemeenschap met het oog op een politieke oplossing slechts kans van slagen hebben, indien de belangrijke kwesties inzake de mensenrechten tijdens alle stadia van het vredes- en democratiseringsproces aan de orde worden gesteld; 11. doet een beroep op alle partijen om de burgerbevolking een onbelemmerde toegang tot humanitaire steun te bieden en de activiteiten van NGO's aan te moedigen en te vergemakkelijken, met name op medisch gebied; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Commissie en Uitvoerende Raad van de Afrikaanse Unie, en de regeringen van Boeroendi, Tanzania, Zuid-Afrika en de Heilige Stoel. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de bijzonder afgezant van de secretaris-generaal van de VN voor de situatie van de mensenrechten in Haïti, – gezien de verklaringen inzake Haïti die het voorzitterschap van de EU in 2003 heeft afgelegd, – gezien het feit dat de hernieuwing van EU -samenwerking met Haïti in januari 2003 ten dele is opgeschort, – gelet op artikel 50, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat Haïti het feit herdenkt dat het tweehonderd jaar geleden zijn bitter bevochten onafhankelijkheid verwierf, een symbool van de overwinning op onderdrukking en slavernij, B. overwegende dat felle botsingen de 200ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Haïti hebben overschaduwd en dat sinds september 2003 een aantal mensen is gedood bij diverse protesten tegen de regering, C. overwegende dat Haïti het armste land van Noord- en Zuid-Amerika is en dat 80% van de bevolking onder de armoede grens leeft, dat de levensverwachting, de indicatoren voor alfabetisering en gezondheid de laagste in de regio zijn, en dat de politieke, sociale en economische crisis in Haïti sinds 2000 slechts ernstiger zijn geworden, D. overwegende dat de helft van de bevolking van Haïti volgens de VN en FAO lijdt aan ondervoeding en dat tal van mensen slechts moeilijk kunnen beschikken over schoon drinkwater, dat de uitvoer van traditionele producten is teruggelopen terwijl de illegale drugshandel en corruptie welig tieren, E. overwegende dat de oogsten regelmatig worden vernietigd door overstromingen die nog ernstiger worden door de ontbossing, F. overwegende dat het door het UNDP gelanceerde verzoek om humanitaire noodhulp slechts de helft van de verwachte steun heeft opgeleverd, G. overwegende dat de onlangs opgerichte Nationale Politie van Haïti niet in staat is de wet te handhaven en onderhevig is aan felle kritiek van mensenrechtengroeperingen omdat zij zich te buiten is gegaan tegenover mensen die demonstreerden tegen de regering van president Aristide, en dat zij deze mensen niet heeft beschermd tegen de met kapmessen en geweren gewapende aanhangers van de regering, H. overwegende dat de oppositiepartijen, omdat zij van mening waren dat de parlementsverkiezingen van mei 2002 van twijfelachtige waarde zijn geweest, ervoor hebben gekozen de presidentsverkiezingen van oktober 2000 te boycotten, dat zij hebben opgeroepen tot algemene stakingen tegen het bewind van president Aristide, en dat zij erop aandringen dat de president opstapt als voorwaarde voor deelname aan de parlementsverkiezingen, maar dat president Aristide heeft gezworen zijn termijn, die in 2006 afloopt, uit te zitten, I. overwegende dat de door president Aristide toegezegde parlementsverkiezingen die voor 2004 op het programma staan momenteel worden tegengehouden door een politiek meningsverschil over de benoemingen voor de Kiesraad, J. overwegende dat de oppositie geen verkiezingen wil zolang zij niet beschikt over garanties ten aanzien van het politieke geweld dat wordt uitgelokt door gewapende benden in dienst van de machthebbers, daar er geen democratische verkiezingen mogelijk zijn zonder dat de bescherming van iedereen wordt gewaarborgd door een politiemacht die niet uitsluitend in dienst staat van de zittende machthebbers, K. overwegende dat alle politieke partijen niet in staat zijn de geschillen in verband met de kiesprocedure op te lossen; dat het land door dit onvermogen verlamd blijft, terwijl het niet in staat is het grote aantal problemen waarmee de bevolking van Haïti kampt op te lossen, L. overwegende dat Haïti uitsluitend de politieke stabiliteit zal vinden waaraan het land voor zijn economische en sociale ontwikkeling behoefte heeft indien de democratische beginselen en de mensenrechten worden geëerbiedigd, die wezenlijke factoren zijn indien de huidige crisis moet worden opgelost, M. overwegende dat CARICOM poogt te bemiddelen in het politieke meningsverschil tussen regering en oppositie van Haïti, ondanks het voorbehoud van deze laatste, en dat VN-secretaris-generaal Kofi Annan eveneens heeft toegezegd een rol te zullen spelen bij het oplossen van de crisis, N. ernstig verontrust over de situatie van de mensenrechten die sinds 2000 slechter is geworden en overwegende dat de bedreigingen en intimidatie van tot de oppositie behorende politici en media zijn toegenomen, O. overwegende dat de EU de samenwerking met Haïti na overleg overeenkomstig artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou heeft opgeschort, maar tegelijkertijd de humanitaire hulp heeft opgevoerd, 1. veroordeelt alle vormen van politiek geweld en de politieke aanslagen die het land reeds jarenlang teisteren en dringt er bij alle betrokken partijen op aan de mensenrechten te eerbiedigen; 2. verzoekt de regering, de oppositie en het maatschappelijk middenveld in Haïti op een constructieve dialoog aan te gaan, eventueel in het kader van een "nationale conferentie", ten einde de weg te effenen voor parlementsverkiezingen; 3. verzoekt de Raad en de Commissie alle politieke en diplomatieke middelen in te zetten om de instanties, oppositiepartijen en het maatschappelijk middenveld in Haïti aan te moedigen deze dialoog te vergemakkelijken; 4. beveelt aan dat de VN bemiddelaars benoemt in het belang van een duurzame politieke overeenkomst en verzoekt de regering en oppositie van Haïti met klem een begin te maken met de vorming van de voorlopige Kiesraad; 5. betreurt dat politie en rechterlijke macht de activisten van de regeringspartij die verantwoordelijk zijn voor het politiek geweld niet aanpakken; 6. verzoekt om een onafhankelijk en openbaar onderzoek naar alle beweerde schendingen van de mensenrechten door politie, veiligheidsdiensten, politieke activisten en milities; 7. verzoekt de regering van Haïti de milities en gewapende benden die terreur zaaien te ontbinden, een eind te maken aan de corruptie en de strijd tegen de drugshandel aan te binden; 8. verzoekt alle gespecialiseerde internationale agentschappen hun strijd tegen de drugshandel via Haïti op te voeren; 9. verzoekt de politie en de regeringsinstanties zich in het openbaar te verplichten het recht op vreedzame vergadering en vereniging te eerbiedigen en een eind te maken aan moorden, martelingen, intimidatie en andere grove schendingen van de mensenrechten; 10. verzoekt om wederoprichting van de VN-missie die samenwerkte met de politiemacht in Haïti, ontbinding van de zogeheten "speciale brigades" (waarop is aangedrongen door de speciaal gezant van de VN) en ontwapening van de milities; 11. verzoekt de Commissie haar humanitaire en gezondheidshulp aan Haïti op te voeren en met name steun te bieden aan de slachtoffers van de geweldplegingen; 12. verzoekt om totstandbrenging van samenwerking, met name in de sectoren onderwijs en gezondheid, zodra is voldaan aan de in de Overeenkomst van Cotonou bepaalde voorwaarden; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de ACS-Raad, de covoorzitters van de Paritaire Vergadering ACS-EU, de secretaris-generaal van de VN, de Organisatie van Amerikaanse Staten, de Caricom en de autoriteiten in Haïti. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid de artikelen 95 en 151, – gelet op de artikelen 17, 22 en 41 van het Handvest van grondrechten van de Europese Unie, – gelet op artikel III-181 van het ontwerpverdrag tot vaststelling van de Grondwet voor Europa, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 mei 2003 over de bescherming van artiesten in de audiovisuele sector (1) , – gelet op de verschillende op dit gebied van kracht zijnde internationale overeenkomsten, met name het Verdrag van Rome van 26 oktober 1961 inzake de bescherming van uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en omroeporganisaties, de Berner Conventie van 24 juli 1971 ter bescherming van werken van letterkunde en kunst, de Overeenkomst van Genève van 29 oktober 1971 ter bescherming van producenten van fonogrammen tegen het ongeoorloofd kopiëren van hun fonogrammen, het WIPO-Verdrag inzake auteursrecht van 20 december 1996, het WIPO-Verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen van 20 december 1996 en de WTO-Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS) van 15 april 1994, – gezien de vigerende communautaire wetgeving op dit gebied, namelijk Richtlijn 91/250/EEG (2) betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma's, Richtlijn 92/100/EEG (3) betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, Richtlijn 93/83/EEG (4) tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel, Richtlijn 93/98/EEG (5) betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, Richtlijn 96/9/EG (6) betreffende de rechtsbescherming van databanken, Richtlijn 2001/29/EG (7) betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij en Richtlijn 2001/84/EG (8) betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk, – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie en van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0478/2003 ), 1. stelt vast dat er op EU-niveau sinds 1995 beraadslaagd wordt over de bescherming en het beheer van auteursrechten en naburige rechten; 2. beklemtoont dat collectief beheer sinds 1992 door de EG-wetgever wordt erkend en gesanctioneerd als legitieme vorm van het beheer van rechten; merkt op dat Richtlijn 92/100/EEG auteurs en uitvoerende kunstenaars uitdrukkelijk de mogelijkheid biedt het beheer van hun onvervreemdbare rechten op een billijke vergoeding voor huur toe te vertrouwen aan maatschappijen voor collectieve belangenbehartiging (MCB's) die hen vertegenwoordigen; merkt op dat in Richtlijn 93/83/EEG wordt voorzien in verplicht collectief beheer voor rechten op het gebied van doorgifte via de kabel en dat in Richtlijn 2001/84/EG uitdrukkelijk wordt verwezen naar de mogelijkheid dat de lidstaten bepalen dat het beheer van het recht van auteurs van een oorspronkelijk kunstwerk op royalty's verplicht of vrijwillig collectief gebeurt; overwegende dat deze richtlijnen vigerende wetgeving vormen; 3. stelt vast dat het beheer van auteursrechten en naburige rechten met de erkende rechten en bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging ervan, de derde, onmisbare pijler op het gebied van het auteursrecht en naburige rechten is; 4. wijst erop dat ongeveer 5 à 7% van het bruto binnenlands product van de EU wordt verkregen door producten en diensten die door auteursrecht en naburige rechten zijn beschermd; 5. stelt vast dat Richtlijn 2001/29/EG een belangrijke stap is in de richting van de totstandkoming van de interne markt voor auteursrecht, waarbij de door de digitalisering noodzakelijk geworden aanpassingen ook aanleiding kunnen zijn tot een aanpassing op het gebied van de belangenbehartiging, waarbij evenwel steeds rekening moet worden gehouden met de inhoud van de rechten en vooral aandacht moet worden geschonken aan de bescherming van naburige rechten door middel van systemen voor het beheer van digitale rechten; 6. wijst erop dat op het gebied van het auteursrecht en naburige rechten een adequate en billijke participatie van alle betrokkenen bij de gehele keten van het artistieke scheppen, alsmede een snelle, billijke en professionele verwerving van rechten van beslissende betekenis zijn voor zowel economisch als cultureel succes; 7. steunt de eis dat elk gebruik overeenkomstig de toepasselijke wetgeving en de drie-fasetest op adequate wijze moet worden vergoed, met name in gevallen van gebruik die wettelijk zijn toegestaan en recht geven op een vergoeding (dwanglicentie, kopieën voor privé-gebruik, bibliotheekroyalty's); 8. stelt vast dat op het gebied van het collectieve beheer van rechten, ook vanwege de uitbreiding van de EU, passende maatregelen en acties nodig kunnen zijn; 9. herinnert eraan dat de programma's voor technische bijstand PHARE en TACIS, die door de EU zijn ingesteld op het gebied van de intellectuele eigendom, de ontwikkeling van MCB's in de landen van Midden- en Oost-Europa en het GOS en met name, in het kader van de pretoetredingsstrategie, in de nieuwe lidstaten mogelijk hebben gemaakt; 10. vestigt de aandacht op het feit dat er in de nieuwe lidstaten nog steeds niet in alle sectoren, voor alle rechthebbenden en voor alle repertoires MCB's bestaan; dat de bestaande maatschappijen nog steeds een kwetsbaar karakter hebben en problemen hebben bij de inning van de vergoedingen waarop hun leden recht hebben; dat de specifieke steunprogramma's ten behoeve van de maatschappijen in die landen, zoals deze in het kader van PHARE en TACIS als onderdeel van de pretoetredingsstrategie zijn gecreëerd, moeten worden voortgezet om de circulatie van werken, de valorisatie van het Europese erfgoed en de rechtszekerheid te bevorderen; verzoekt de Commissie een daartoe strekkende voorstel in te dienen; 1. Interne markt 11. beklemtoont dat de bescherming en het beheer van rechten gebaseerd zijn op het territorialiteitsbeginsel en volkenrechtelijke verdragen; wijst er tevens op dat de door de digitalisering (vooral mondiale distributiemechanismen) noodzakelijk geworden en tot dusverre doorgevoerde aanpassingen op het gebied van de belangenbehartiging nog tekortschieten; 12. is van mening dat iedere communautaire maatregel inzake de uitoefening en het beheer van auteursrechten en naburige rechten, met name een doeltreffend collectief beheer van rechten op de interne markt, moet worden gebaseerd op de inachtneming van de beginselen van het auteursrecht en het mededingingsrecht en moet beantwoorden aan de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid; 13. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat, voorzover MCB's dienstverleners zijn wier activiteiten zijn vervat in het komende voorstel betreffende de interne markt voor diensten, naar behoren rekening wordt gehouden met hun rol als gemachtigde en hun bijzondere verantwoordelijkheid voor culturele en sociale aspecten en voor de samenleving als zodanig; 2. Mededinging 14. stelt vast dat de de jure en de facto monopolies die in de regel worden uitgeoefend door MCB's, in beginsel geen mededingingsprobleem vormen, mits daardoor geen onredelijke beperkingen worden opgelegd aan hun leden of met betrekking tot de toegang van toekomstige klanten tot de rechten; erkent dat de MCB's taken in het openbaar belang en in het belang van de rechthebbenden en ook van de gebruikers vervullen en derhalve een zekere mate van regulering behoeven; onderstreept het belang van het mededingingsrecht om in individuele gevallen eventueel misbruik van een monopoliepositie door MCB's te onderzoeken ten einde te waarborgen dat de rechten ook in de toekomst met succes kunnen worden beheerd; 15. stelt daartegen vast dat de toenemende verticale mediaconcentratie de eigenlijke uitdaging is op het gebied van de toegang tot en de verspreiding van door auteursrechten en naburige rechten beschermde werken en diensten, alsmede de bescherming en het beheer en de exploitatie van de rechten met betrekking tot deze werken en diensten; dringt er derhalve bij de Commissie op aan toezicht uit te oefenen op de verticale mediaconcentratie en de invloed ervan op het beheer van de rechten en eventueel de nodige maatregelen te nemen; 16. is van mening dat een eenvoudige, snelle en betrouwbare verduidelijking van de rechten in het belang van rechthebbenden, gebruikers en consumenten is en dat in het kader van een communautaire aanpak ten volle rekening moet worden gehouden met de bijzonderheden van het bezit en het beheer van auteursrechten en naburige rechten om verkeerde economische en culturele keuzen te vermijden; 17. dringt derhalve, onder voorbehoud van de invoering van de noodzakelijke transparantie en de controle daarop, aan op een beperking van de toepassing van het mededingingsrecht tot gevallen van misbruik, teneinde ook in de toekomst te kunnen waarborgen dat rechten met succes kunnen worden beheerd; 3. Informatiemaatschappij 18. stelt vast dat de momenteel plaatsvindende beraadslagingen over collectieve compensatieaanspraken en systemen voor het beheer van digitale rechten (DRM's) gevolgen hebben voor de bescherming en het beheer van rechten; stelt verder vast dat systemen voor het beheer van digitale rechten een nuttig instrument kunnen zijn voor een beter beheer van rechten; 19. is zich ervan bewust dat de invoering van DRM's tot meer individueel toe te wijzen inkomsten kan leiden, maar voorlopig niet automatisch de collectieve vergoeding voor verveelvoudiging door particulieren zal vervangen; stelt verder vast dat een groot deel van de activiteiten van de MCB's niet door DRM's kan worden vervangen; 20. bevestigt met betrekking tot de DRM's dat deze slechts met succes kunnen worden ingezet, wanneer beginselen met betrekking tot het auteursrecht en naburige rechten en interoperabiliteit de basis vormen voor de toepassing ervan, waarbij met name de gelijke kansen van de houders van rechten beschermd moeten worden en er behoefte bestaat aan een geharmoniseerde coderingsnorm en de strikte toepassing van de desbetreffende bepalingen op het gebied van de gegevensbescherming; 21. is van mening dat er met betrekking tot de compensatieaanspraken waarbij het onmogelijk is een systeem van toestemming of vergunningen toe te passen, behoefte bestaat aan marktonderzoek overeenkomstig Richtlijn 2001/29/EG, met name om verwarring en onnodige administratieve lasten voor de consument te voorkomen en te waken voor een rechtvaardig evenwicht tussen de verschillende sectoren; 4. Maatschappijen voor collectieve belangenbehartiging (MCB's) 22. wijst erop dat de bescherming en het collectieve beheer van intellectuele eigendomsrechten belangrijke factoren zijn om de culturele creativiteit te stimuleren en de culturele en taalkundige diversiteit bevorderen; 23. benadrukt dat er een evenwicht gevonden moet worden tussen de rechten en belangen van auteurs en rechthebbenden enerzijds en een optimale verspreiding van hun werken ten behoeve van hun potentiële publiek anderzijds; erkent dat in dit opzicht MCB's beter toegerust zijn om de toegang van de gebruikers tot de inhoud en de verspreiding van werken te vereenvoudigen, in het belang van de gehele keten; 24. wijst op het feit dat het auteursrecht twee belangrijke soorten rechten omvat: economische rechten, waaronder het reproductierecht, de verspreiding onder het publiek (inclusief omroep), distributie, enz. en morele rechten, waaronder het recht van de auteur en de vertolker om bezwaar aan te tekenen tegen verdraaiing, verminking of andere wijziging van zijn werk; 25. erkent de belangrijke rol van MCB's die een onmisbare schakel vormen tussen auteurs en gebruikers van door auteursrecht beschermd werk omdat zij ervoor zorgen dat de auteurs en rechthebbenden betaling ontvangen voor het gebruik van hun werk, aangezien technologische ontwikkelingen geleid hebben tot nieuwe vormen van beschermd werk, met name in de multimediasector, en de mogelijkheden van internationale exploitatie van intellectuele eigendomsrechten zijn vergroot en individuele auteurs en rechthebbenden tegen de nieuwe problemen die daaruit voortvloeien, niet zijn opgewassen; 26. verzoekt de Commissie bij de bestudering van de MCB's op gepaste wijze rekening te houden met de culturele dimensie van het collectief beheer van rechten, aangezien de rechten van auteurs en rechthebbenden worden beschermd door nationale wetgeving, internationale verdragen zoals de Berner Conventie, het TRIPS- en het WIPO-verdrag en door verschillende EU-richtlijnen, terwijl de MCB's vallen onder de bestaande nationale, Europese en internationale wetgeving en de regelgeving inzake MCB's per EU-lidstaat verschilt op grond van de historische, juridische, economische en vooral culturele diversiteit van de lidstaten; 27. wijst erop dat de praktijk van bepaalde MCB's (vooral in de muzieksector) om via de distributieregelgeving niet-commerciële maar cultureel waardevolle werken te steunen, bijdraagt tot ontwikkeling van de cultuur en van de culturele verscheidenheid; erkent tevens de culturele en sociale rol van MCB's, waardoor deze mede openbare macht uitoefenen; 28. wijst erop dat in toekomstige Europese richtlijnen inzake televisie, radio, communicatie, transmissie en digitale telecommunicatie, intellectuele eigendom en de bescherming ervan moeten worden erkend en daarin bepalingen dienaangaande moeten worden opgenomen, ten einde de Europese kunst en cultuur te bevorderen en het vertrouwen van auteurs - inclusief schrijvers, musici en filmmakers - te vergroten door te bevorderen dat hun nieuwe werken naar behoren worden beschermd tegen piraterij door hun morele rechten te waarborgen en hun financiële prikkels te geven; 29. wijst erop dat het gebrek aan procedurele middelen voor MCB's en het ontbreken van structuren om snel geschillen op te lossen, een ondoeltreffende bescherming van de auteurs en een stijging van de beheerkosten met zich brengen; benadrukt dat de aard en de rol van MCB's het noodzakelijk maken dat deze door de rechthebbenden worden geadministreerd en gecontroleerd; 30. benadrukt dat MCB's de belangrijkste optie zijn voor een efficiënte bescherming van het auteursrecht en dat deze gebaseerd moeten zijn op de beginselen van transparantie, democratie en participatie van de auteurs; benadrukt dat de invoering van een redelijke beloning in ruil voor vrije reproductie voor persoonlijk gebruik het enige middel is om een billijke vergoeding voor auteurs en een gemakkelijke toegang voor gebruikers tot werken van intellectuele eigendom te waarborgen en niet kan worden vervangen door systemen voor het beheer van digitale rechten (DRM's); 31. juicht initiatieven toe als het door de ISO erkende ISAN (International Standard Audiovisual Number), dat een programma toepast waarmee de tijd en de plaats kunnen worden vastgesteld waarop audiovisueel werk wordt gebruikt en dat over het algemeen de internationale samenwerking op dit gebied bevordert; 32. wijst erop dat een belangrijk, maar niet het enige criterium voor de vertegenwoordiging van de rechthebbenden in de bestuurs- en controleorganen van de MCB's de financiële waarde van de rechten moet zijn die elke rechthebbende in de MCB inbrengt, alsook het feit dat de auteur de wettelijk beschermde vrijheid moet genieten om zelf te beslissen welke rechten hij aan een MCB toevertrouwt en welke hij zelf beheert; 33. stelt in dat opzicht voor de mogelijkheden van de nieuwe technologieën en verkoopnetwerken creatief te benutten met het oog op de bescherming van het auteursrecht; 34. acht het dringend noodzakelijk dat, om de volgens het mededingingrecht vereiste transparantie te waarborgen, de MCB's op het gebied van auteursrechten adequaat worden gereguleerd wanneer zij vanuit een monopoliepositie openbare taken vervullen; 35. is van mening dat de verschillen tussen de wettelijke en uitvoerende bepalingen en statuten en methoden van de MCB's voortvloeien uit uiteenlopende tradities en specifieke nationale gegevenheden van historische, juridische, culturele en economische aard; 36. wijst erop dat de rechthebbenden met inachtneming van de wettelijke en contractuele bepalingen vrij zijn in de keuze van het type beheer, individueel of collectief, en dat in dit kader ook overwegingen inzake een geschikte aanpak een rol kunnen spelen; 37. is van mening dat MCB's met betrekking tot hun organisatievorm naar gelang van de categorie van rechthebbenden, van sector tot sector en van land tot land sterk verschillen, waarbij het voor het beheer van rechten op de interne markt primair bepalend is dat de maatschappijen hun functie als gemachtigde vervullen; 38. dringt met het oog op een betere samenwerking tussen de MCB's en teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, aan op ontwikkeling van gemeenschappelijke instrumenten, vergelijkbare parameters en coördinatie van de terreinen van activiteit; 39. bevestigt dat een interne democratische structuur van MCB's voor de legitimering van hun activiteiten en voor een optimaal functioneren van fundamenteel belang is; dringt derhalve aan op vaststelling van minimumnormen voor organisatiestructuren, transparantie, financiële verantwoording en rechtsmiddelen; 40. wenst dat alle rechthebbenden vertegenwoordigers van hun keuze met stemrecht kunnen afvaardigen naar de ledenvergadering en dat met hun adviezen rekening gehouden wordt bij de bezetting van de leidinggevende organen; 41. dringt aan op een gelijkwaardige rol van de verschillende ledengroepen en - met het oog op de verticale mediaconcentratie - op bijzondere aandacht voor deze rol bij de bezetting van de leidinggevende organen; wijst erop dat deze bepalingen verenigbaar moeten zijn met de tenuitvoerlegging van interne normen op het gebied van de werking en het beheer van de MCB's, waarbij rekening moet worden gehouden met andere objectieve criteria (aantal werken of vertolkingen, bedragen van vergoedingen enz.) voor de deelneming in dergelijke organen, met als resultaat de toepassing van het beginsel van de gelijke behandeling in gelijke situaties; 42. dringt aan op uitbanning van belangenverstrengeling (rechthebbende en gebruiker een en dezelfde persoon) bij de activiteiten van MCB's; 43. erkent dat wederkerigheidsovereenkomsten tussen MCB's in de jurisprudentie uitdrukkelijk toelaatbaar zijn bevonden, mits zij niet in strijd zijn met bepalingen op het gebied van het mededingingsrecht; onderkent echter ook het gevaar dat het op een billijke manier functioneren van één enkel aanspreekpunt in gevaar komt wanneer er sprake is van ongelijke rechten tussen groepen rechthebbenden die deze voorziening in het leven geroepen hebben; is van mening dat onder dergelijke omstandigheden de afzonderlijke groepen rechthebbenden de mogelijkheid moeten hebben afzonderlijk onderhandelingen te voeren over het afgeven van vergunningen en afzonderlijk het beheer te voeren over de inning en verdeling van de inkomsten die voortvloeien uit de exploitatie van hun rechten; 44. dringt aan op beëindiging van de bevoordeling van nationale repertoires tegenover "non qualified recordings", onverminderd de toepasselijke internationale verdragen, met name het Verdrag van Rome en de Berner Conventie; 45. dringt aan op het laten aflopen van "B-overeenkomsten"; 46. gaat er vanuit dat culturele en sociale activiteiten, alsmede taken die een algemeen nut dienen, gerechtvaardigd zijn voorzover zij binnen de maatschappij democratisch gelegitimeerd en/of wettelijk voorgeschreven zijn en voorzover deze activiteiten op een billijke wijze ten goede komen aan alle ledengroepen, welke vertegenwoordigd moeten zijn; 47. stelt vast dat er met betrekking tot de controlemechanismen inzake MCB's enerzijds tussen de EU-lidstaten onderling vrij grote structurele verschillen bestaan, en dat anderzijds de doelmatigheid van deze controles zeer uiteenloopt; 48. dringt aan op de tenuitvoerlegging van doelmatige, onafhankelijke, regelmatige, transparante en deskundige controlemechanismen in alle lidstaten - met inachtneming van alle juridische, sociale, economische en culturele aspecten; 49. dringt voor de gehele EU aan op vergelijkbare en compatibele en ook voor kleine gebruikers en auteurs betaalbare arbitragemechanismen voor het beslechten van geschillen tussen rechthebbenden en MCB's, tussen MCB's onderling en tussen MCB's en gebruikers; 50. dringt er bovendien op aan dat wordt gestreefd naar invoering van een adequate procedure voor de grensoverschrijdende oplossing van problemen die ontstaan wanneer in de lidstaten onderling tegenstrijdige uitspraken worden gedaan; 51. verlangt invoering van een gestaffelde informatieplicht voor de MCB's, zowel intern als extern, en dringt derhalve aan op openbaarmaking van tarieven, verdeelsleutels en jaarrekening, alsmede van informatie over wederkerigheidsovereenkomsten - ook op Internet; 52. acht het noodzakelijk dat in geval van een communautaire aanpak een kader van minimumnormen voor de berekening van tarieven wordt gecreëerd teneinde aldus de vanuit het oogpunt van het mededingingsrecht noodzakelijke transparantie tot stand te brengen; 53. verlangt een voor de rechthebbenden inzichtelijk weergegeven overzicht van de relevante beheerkosten; 54. dringt aan op een uniforme coderingsnorm voor werken die het rechtenbeheer vereenvoudigt en een doelmatiger controle mogelijk maakt, alsmede op interoperabiliteit op de markt, mede tussen de MCB's; stelt vast dat de MCB's betrokken zijn bij de werkzaamheden van internationale fora ter bevordering van de ontwikkeling van gemeenschappelijke, interoperabele en veilige normen; 55. steunt de wens inzake EU-steun voor de tenuitvoerlegging van een uniforme coderingsnorm; 56. dringt aan op een efficiënte uitwisseling van informatie tussen MCB's en daarbij tevens vast te stellen dat de MCB's met betrekking tot de bepalingen betreffende de vertrouwelijkheid van gegevens toegang hebben tot elkaars financiële gegevens, alsmede kunnen vragen om onderzoeken ter uitvoering van overeenkomsten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging en om de transparantie met betrekking tot hun beheer te versterken; 57. steunt de eis tot centralisering van de noodzakelijke informatie over de feitelijke bevoegdheid van de MCB's, d.w.z. de door hen vertegenwoordigde rechthebbenden en de door de rechthebbenden verleende rechten resp. handelingen van beheer, en de materiële bevoegdheid, d.w.z. de werken en de overige onder de naburige rechten vallende zaken; is van mening dat dit een verdere bijdrage betekent tot transparantie, rechtszekerheid en praktische toegang tot het beheer; 58. wenst dat de houder van een licentie wettelijk verplicht wordt relevante informatie over het gebruik ervan te verstrekken; 59. verlangt van de lidstaten en de Commissie strengere regels voor de naleving van en de controle op de nationale wetgeving inzake auteursrechten en naburige rechten, vooral in gevallen waarin voor het gebruik van beschermde werken en diensten geen overeenkomstige vergoeding wordt betaald; 60. dringt er bij de Commissie op aan controle uit te oefenen op de tenuitvoerlegging en de gemeenschapsrechtconforme toepassing van de vigerende communautaire wetgeving op het gebied van het auteursrecht; 61. dringt er bij de Commissie op aan om drie jaar na de aanneming van deze resolutie te bezien of de beoogde harmonisatie, democratie en transparantie van het beheer van auteursrechten en naburige rechten door MCB's bereikt is en, zo niet, aanvullende maatregelen te nemen; 62. dringt aan op een bindende definitie van de werken die onder de bescherming van het auteursrecht vallen, mede gelet op de invoering van nieuwe media en audiovisuele producten, mits het daarbij gaat om originele artistieke werken; 63. dringt, naar het voorbeeld van het MEDIA+-programma, aan op invoering van een vaste termijn voor de inning van rechten (3 jaar), met name op het gebied van televisie, ter versterking van de positie van onafhankelijke producenten en met het oog op een betere circulatie van Europese werken; 64. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de lidstaten.