(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2008)0668 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0513/2008), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Parlement en de Raad, getiteld „Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon voor de lopende interinstitutionele besluitvormingsprocedures” ( COM(2009)0665 ), – gelet op artikel 294, lid 3, artikel 114 en artikel 168, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 juli 2009 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 7 oktober 2009 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 21 december 2010 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7-0148/2010 ), 1. keurt zijn onderstaand standpunt in eerste lezing goed; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 februari 2011 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2011/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, om te verhinderen dat vervalste geneesmiddelen in de legale distributieketen belanden (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2011/62/EU.) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de 23 miljoen kleine en middelgrote ondernemingen (mkb-bedrijven) in de Europese Unie, die circa 99% van het bedrijfsleven vertegenwoordigen en zorgen voor meer dan 100 miljoen banen, een cruciale rol spelen bij economische groei, sociale cohesie en het scheppen van banen, een belangrijke bron van innovatie zijn en een groot gewicht in de schaal leggen bij het ondersteunen en verruimen van de werkgelegenheid, B. overwegende dat het beperkte vermogen van mkb-bedrijven om toegang te krijgen tot financiering een belangrijke hinderpaal vormt voor de oprichting en groei daarvan, en dat de heersende financiële en economische crisis dit probleem alleen maar erger heeft gemaakt, C. overwegende dat de Europese financiële markten in velerlei opzicht en om uiteenlopende redenen momenteel niet in staat zijn om mkb-bedrijven van voldoende financiële middelen te voorzien, ook al zijn de traditionele vormen van mkb-kredietverschaffing gedurende de gehele crisis behoorlijk stabiel gebleven; voorts overwegende dat de nodige inspanningen moeten worden geleverd om een eventuele verslapping in de toekomst van de bereidheid van banken om mkb-bedrijven te financieren als gevolg van de lopende hervormingen van de internationale bancaire regelgeving en de implementatie daarvan in Europa uit te sluiten, D. overwegende dat de Europese mkb-sector zeer heterogeen is samengesteld en bestaat uit een groot aantal micro-ondernemingen, familiebedrijven die met succes werkzaam zijn in traditionele sectoren, en een groeiend aantal nieuwe starters en snel groeiende hightech- en sterk innovatiegerichte bedrijven; overwegende dat al deze respectieve businessmodellen met verschillende problemen te kampen hebben, en dus ook uiteenlopende behoeften hebben ten aanzien van de toegang tot financiering; overwegende dat mkb-bedrijven met een hoge leverageratio (hoge mate van financiering met vreemd vermogen) veel kwetsbaarder zijn in geval van een crisis of als hun meer risicovolle projecten in moeilijkheden geraken, E. overwegende dat een in toenemende mate kapitaal- en risicogevoelige banksector striktere voorwaarden oplegt voor de financiering van leningen, met inbegrip van hogere zekerheidsvereisten en risicopremies, en overwegende dat banken steeds terughoudender worden om onder gebruikmaking van traditionele leningen risicovollere zakelijke projecten te financieren waarbij starters, innovatiegerichte producten of zelfs bedrijfsoverdrachten zijn betrokken, F. overwegende dat sterk innovatiegerichte en snelgroeiende bedrijven van cruciale betekenis zijn voor het toekomstige concurrentievermogen van de Europese economie en voor het scheppen van banen, vooral op markten die als drijvende kracht fungeren voor de omschakeling naar een hulpbronnenefficiënte economie, G. overwegende dat de statistieken uitwijzen uit dat Europese mkb-bedrijven nog steeds minder geneigd zijn gebruik te maken van de mogelijkheid tot aandelenfinanciering dan bijvoorbeeld hun Amerikaanse tegenhangers, H. overwegende dat veel financiële intermediairs op Europees en nationaal niveau worden afgeschrikt door de administratieve lasten die het gevolg zijn van complexe Europese financiële regelgeving en door de beleids- en operationele richtsnoeren voor Europese financieringsprogramma's, I. overwegende dat de Europese instellingen nu zelf de beschikbare instrumenten voor ondersteuning van mkb-financiering zullen moeten beoordelen en herzien, in het perspectief van de volgende programmeringsperiode in het kader van het volgende meerjarig financieringskader, Beter functionerende mbk-financieringsregelingen 1. merkt op dat een groot aantal mkb-bedrijven voor hun externe financiering voornamelijk aangewezen zullen blijven op kredieten en leningen; constateert met bezorgdheid dat de bankensector, die steeds kapitaal- en risicogevoeliger wordt, meer zekerheden en hogere risicopremies verlangt, en dat een en ander resulteert in ontoereikende financieringsmogelijkheden en gemiste kansen op het punt van zakelijke en werkgelegenheidsperspectieven in deze buitengewoon omvangrijke sector van de economie; beschouwt de beschikbaarheid van krediet- en leninggarantieregelingen derhalve als cruciaal voor de benutting van het groei- en werkgelegenheidspotentieel dat mkb-bedrijven te bieden hebben; onderkent de behoefte aan hefboomfinanciering voor de op nationaal en EU-niveau bestaande programma's en erkent de belangrijke rol die EIB-leningen voor de mkb-sector hierin te vervullen hebben; 2. wijst erop dat bij de vaststelling van hogere kapitaalvereisten voor banken zoals die door het comité van Bazel worden voorgesteld ook recht moet worden gedaan aan de belangen van mkb-bedrijven; 3. is verheugd over de oprichting van een nieuwe microfinancieringsfaciliteit van de EU ten behoeve van de werkgelegenheid (Progress-microfinancieringsfaciliteit), waardoor degenen die ergens in de EU een nieuw bedrijf willen opstarten meer mogelijkheden krijgen; merkt op dat er in termen van vraag en aanbod in de EU een potentieel gat in de markt is voor microkredieten; onderkent de noodzaak tot subsidiëring van microkredietverstrekkers, aangezien financiële steunverlening ertoe zou bijdragen dat deze activiteit een duurzaam karakter krijgt en de faciliteit daardoor in staat zou worden gesteld in te gaan op de groeiende vraag van de zijde van microkredietnemers; onderstreept dat de Unie kleinschalige investeringen moet aanmoedigen, micro-ondernemingen de kans moet bieden om te groeien, en met name categorieën van bijvoorbeeld jonge ondernemers moet steunen die op problemen stuiten om voor hun zakelijke ideeën de nodige financieringsmiddelen te vinden; 4. pleit krachtig voor voortgezette implementatie van de garantie-instrumenten in de context van het Kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP), de in het kader van KP7 opgezette Risicodelende Financieringsfaciliteit en de structuurfondsen (JEREMIE), zodat de kredietverlening aan het MKB kan worden verruimd, alsmede van de uit hoofde van het JASMINE-initiatief bestaande faciliteiten ter ondersteuning van microkredietinstellingen; wijst erop dat de correcte implementatie hiervan momenteel wordt belemmerd door al te complexe administratieve procedures; verzoekt de Commissie het gebruik van de structuurfondsen ten behoeve van mkb-financieringsinstrumenten te vereenvoudigen, met name voor revolverende fondsen ter financiering van garantieregelingen, en tegelijkertijd te voorkomen dat er structuren ontstaan die bestaande regelingen op bv. nationaal niveau repliceren; 5. is van mening dat met name het CIP ontoereikend wordt gefinancierd en dat het programma moet worden beoordeeld op de terreinen die het bestrijkt; verzoekt de Commissie en de lidstaten in effectievere financieringsfaciliteiten te voorzien voor innovatiegerichte financiële instrumenten in het kader van het volgende meerjarig financieel kader; 6. dringt aan op een aanzienlijke uitbreiding van de financieringsmogelijkheden voor innovatiegerichte financiële instrumenten die in het kader van de EU-begroting kunnen worden aangeboord om te voorzien in de financieringsbehoeften van mkb-bedrijven, en pleit in het licht van de EU-strategie voor 2020 en de sectoroverschrijdende vlaggenschipinitiatieven voor implementatie van in samenwerking met de EIB-Groep ontwikkelde instrumenten, met name onder gebruikmaking van risicodelingsregelingen; dringt erop aan dat bij de ontwikkeling van programma's in de toekomst de flexibiliteit aan de dag wordt gelegd die nodig is om te vermijden dat men zijn toevlucht neemt tot inopportune, pasklare oplossingen; Marktfalen corrigeren 7. benadrukt dat starters en innovatiegerichte bedrijven beter toegang moeten kunnen krijgen tot equity- en quasi-equityfinancieringsinstrumenten waarin de markt nog niet in voldoende mate voorziet; verzoekt de Commissie om bij de volgende programmageneratie meer plaats in te ruimen voor mezzaninefinancieringsinstrumenten en deze te ondersteunen met behulp van op risicodeling gebaseerde fondsen en faciliteiten; 8. merkt op dat sterk innovatiegerichte en snelgroeiende bedrijven toegang moeten kunnen krijgen tot breder opgezette Europese durfkapitaal- en obligatiemarkten, en verzoekt de Commissie het initiatief te nemen tot opheffing van de belemmeringen voor de ontwikkeling van Europese durfkapitaal- en obligatiemarkten, de voor aandeleninvesteringen bestaande risicodelingsfaciliteiten te verruimen, de gezamenlijke uitgifte van bedrijfsobligaties te ondersteunen en de lidstaten aan te moedigen om de activiteiten van business angels te steunen door het verstrekken van fiscale prikkels voor investeerders; 9. merkt op dat de bestaande structuur voor mkb-financiering in veel Europese landen aan zowel de vraag- als aanbodzijde sterk wordt beïnvloed door de vigerende belasting- en subsidiestelsels, waarvan krachtige prikkels uitgaan vóór schuldfinanciering en tegen aandelenfinanciering; verzoekt de Commissie met initiatieven te komen om de bekendheid te vergroten met de problemen die worden veroorzaakt door verkeerde regelgevingsprikkels en om de lidstaten ertoe aan te moedigen de noodzakelijke hervormingen door te voeren; Opheffing van administratieve hinderpalen 10. is verontrust over de complexiteit van de financiële regelgevingssystemen van de EU en de richtsnoeren voor Europese financieringsinstrumenten, vooral met betrekking tot Europese fondsen en programma's die worden gebruikt ter ondersteuning van individuele bedrijven door middel van relatief kleine subsidiebedragen; is van mening dat de kosten in termen van tijd en geld om aan deze reguleringen te voldoen volstrekt niet in verhouding staan tot de voordelen voor de uiteindelijke subsidieontvangers; dringt aan op een gestroomlijnd beheer en op een efficiënt en kosteneffectief administratie- en rapportagesysteem voor innovatiegerichte financieringsinstrumenten; dringt erop aan banken, intermediairs en rechthebbenden niet te ontmoedigen of de lust te ontnemen tot het gebruik van programma's of fondsen door de administratieve lasten die daaraan zijn verbonden; verzoekt de Commissie eenvoudigere en minder kostbare reguleringen en richtsnoeren voor te stellen, met name voor programma's die zich richten op laagdrempelige mkb-financiering in de vorm van garanties en mezzanine- of aandelenfinancieringsinstrumenten; 11. is ingenomen met de oprichting van het MKB-Financieringforum in 2010 en dringt er bij de Commissie op aan nog nauwer samen te werken met de nationale ontwikkelings- en handelsbanken om ervaringen te bundelen, optimale praktijken uit te wisselen, synergieën te ontwikkelen en methoden in kaart te brengen om de mkb-financieringsprogramma's van de EU te vereenvoudigen en te stroomlijnen; 12. wijst erop dat de bestaande mkb-subsidiefinancieringsregelingen ressorteren onder een groot aantal EU-programma's, zoals het CIP, de structuurfondsen (JEREMIE), KP7 en andere, en constateert een gebrek aan samenhang tussen deze programma's; roept de Commissie ertoe op meer consistentie aan te brengen tussen de verschillende garantieprogramma's en een evenwichtige balans te creëren tussen nationale en EU-subsidieregelingen ter ondersteuning van innovatiefinanciering of het verstrekken van durfkapitaal aan mkb-bedrijven; dringt er bij de Commissie op aan een onestopshop te creëren voor de verschillende mkb-financieringsinstrumenten van de EU; o o o 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de horizontale sociale clausule in artikel 9 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het Groenboek van de Commissie van 7 juli 2010 getiteld „Naar adequate, houdbare en zekere Europese pensioenstelsels” ( COM(2010)0365 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 november 2010 over demografische vraagstukken en de solidariteit tussen de generaties (1) , – gezien het verslag van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het Groenboek van de Commissie van 7 juli 2010 getiteld „Naar adequate, houdbare en zekere Europese pensioenstelsels” (2) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten: Deel II van de geïntegreerde richtsnoeren van Europa 2020 ( COM(2010)0193 ), en onder verwijzing naar zijn desbetreffend standpunt van 8 september 2010 (3) , – gezien de mededeling van de Commissie van 29 april 2009 getiteld „Opvangen van de gevolgen van de vergrijzing in de EU (Vergrijzingsverslag 2009)” ( COM(2009)0180 ), en onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 september 2010 (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 mei 2009 over de actieve inclusie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 mei 2009 over de vernieuwde sociale agenda (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2008 over de toekomst van socialezekerheidsstelsels en pensioenen: financiering en ontwikkeling in de richting van individualisering (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 oktober 2008 over de bevordering van sociale integratie en bestrijding van armoede, met inbegrip van armoede onder kinderen, in de EU (8) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbetering van de meeneembaarheid van aanvullende pensioenrechten ( COM(2005)0507 ), en onder verwijzing naar zijn standpunt van 20 juni 2007 (9) , – gelet op de strategie die de Europese Raad in 2001 te Stockholm heeft uitgestippeld met als doel hervorming van de pensioenstelsels in Europa, – gelet op het besluit dat de Europese Raad in 2001 te Laken heeft genomen inzake gemeenschappelijke doelstellingen voor pensioenen om deze adequaat, houdbaar en flexibel te maken, – gelet op het Handvest van de grondrechten en met name artikel 23, – gelet op artikel 48 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0025/2011 ), A. overwegende dat men ten gevolge van werkloosheid, die met name laaggeschoolde jongeren treft, of door langere en soms hogere opleidingen tegenwoordig pas op latere leeftijd de arbeidsmarkt betreedt en dat men gemiddeld de arbeidsmarkt vóór het bereiken van de wettelijke pensioenleeftijd verlaat, dat het beroepsleven wordt onderbroken door perioden van inactiviteit en dat de mensen steeds ouder worden, B. overwegende dat de financieel-economische crisis de onderliggende demografische uitdaging waar de EU zich voor gesteld ziet, significant heeft vergroot, C. overwegende dat volgens de huidige cijfers het aantal mensen dat de arbeidsmarkt betreedt, dalende is (de beroepsbevolking in de EU zal vanaf 2012 beginnen te krimpen) en dat het aantal gepensioneerden toeneemt (in 2008 waren er in de EU vier werkenden per 65-plusser, in 2020 zal de verhouding vijf op een zijn en in 2060 twee op een); overwegende dat deze ontwikkeling als gevolg van demografische verschillen per lidstaat varieert, D. overwegende dat het aanbieden van adequate, houdbare en zekere pensioenen onlosmakelijk verbonden is met een hogere arbeidsparticipatie, een grotere productiviteit en economische groei, E. overwegende dat bij het economisch bestuur van de Europese Unie rekening moet worden gehouden met de holistische benadering die in het Groenboek wordt uiteengezet, F. overwegende dat de financiële crisis heeft geleid tot toename van werkloosheid, armoede en sociale uitsluiting, tot een toenemend begrotingstekort in veel lidstaten en tot problemen bij de financiering van de pensioenen (of deze nu via belastingen of anderszins worden gefinancierd), en dat de crisis heeft aangetoond hoe wankel bepaalde pensioenfondsstelsels zijn, G. overwegende dat het in de EU 2020-strategie gestelde doel van een arbeidsparticipatiegraad van 75% moet bijdragen tot de duurzaamheid van de pensioenstelsels, H. overwegende dat het toenemende aantal tijdelijke en onzekere banen ertoe leidt dat minder bijdragen aan pensioenstelsels worden betaald, waardoor de stabiliteit van die stelsels en de toereikendheid van de pensioenen in de toekomst in gevaar komen, I. overwegende dat het verminderen van risico's en het opvangen van schokken factoren zijn waarmee bij het ontwerp van pensioenstelsels rekening dient te worden gehouden, J. overwegende dat degenen die hun tijd en capaciteiten besteden aan de opvoeding van kinderen of aan de verzorging van ouderen, door de maatschappij erkend moeten worden en dat dit kan worden bewerkstelligd door deze mensen eigen rechten toe te kennen, met name wat pensioenen betreft, K. overwegende dat gelijkheid van mannen en vrouwen een waarde, een doelstelling en een grondrecht in de Unie is, en dat de EU-instellingen de plicht hebben gendergelijkheid in al hun handelen een plaats te geven, L. overwegende dat vrouwen in de Europese Unie te maken hebben met directe en indirecte discriminatie op verschillende punten van de pensioenstelsels, M. overwegende dat bij de raming van de gevolgen van pensioenhervormingen gewoonlijk wordt uitgegaan van een man met een volledige, voltijdse loopbaan en een gemiddeld inkomen en dat genderspecifieke actuariële tabellen een negatief effect hebben op de pensioenberekeningen voor vrouwen en een lager vervangingspercentage voor vrouwen opleveren, N. overwegende dat oudere vrouwen zich in een bijzonder moeilijke positie bevinden wanneer hun recht op een pensioen wordt afgeleid van hun gehuwde status (pensioen voor echtgenote of weduwe) en wanneer zij als gevolg van loopbaanonderbrekingen onvoldoende eigen pensioenrechten hebben opgebouwd, Algemeen EU en lidstaten 1. apprecieert de holistische benadering van het groenboek die tot nieuwe impulsen op nationaal en EU-niveau moet leiden om tot bestendige, langdurig adequate, houdbare en zekere pensioenstelsels te komen, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel; wijst erop dat de historische achtergronden, de economische en demografische situatie en de specifieke kenmerken van de arbeidsmarkt verschillen naar gelang van de lidstaat en dat de beginselen van subsidiariteit en solidariteit, op grond waarvan de lidstaten volledig verantwoordelijk blijven voor de organisatie van hun pensioensysteem, in acht moeten worden genomen; 2. onderstreept dat alle lidstaten geconfronteerd worden met enorme uitdagingen om ervoor te zorgen dat voldaan wordt aan de verwachtingen die burgers hebben ten aanzien van adequate en houdbare pensioenen, in een tijd dat de sociaal-economische omstandigheden over het algemeen moeilijk zijn en ook nog uiteenlopen al naar gelang de lidstaat en het rechtsstelsel; 3. beklemtoont dat het midden- en kleinbedrijf als een van de grootste werkgevers en generatoren van groei in de EU een belangrijke bijdrage zal blijven leveren aan de houdbaarheid en adequaatheid van pensioenstelsels in de lidstaten; verlangt derhalve dat er bedrijfstakspecifieke, dan wel bedrijfstakoverkoepelende en/of geografisch georganiseerde fondsen worden opgericht om te bereiken dat meer werknemers in het midden- en kleinbedrijf bij een pensioenfonds aangesloten zijn, hetgeen een voorbeeldfunctie kan vervullen; 4. wijst erop dat omwille van de voltooiing van de interne markt een gezond economisch en sociaal beleid dat rekening houdt met de uitdagingen van solidariteit tussen de generaties een belangrijke bijdrage levert tot een duurzaam werkgelegenheidsbeleid en tot groei en stabiliteit, en wel met name door behoud van de sociale saamhorigheid; wijst erop dat er daarbij een belangrijke rol voor de sociale partners weggelegd is; 5. is van mening dat langetermijninvesteringen en -besparingen voor de toekomstbestendigheid van de pensioenstelsels van eminent belang zijn en in het kader van het macro-economisch toezicht meegenomen moeten worden; 6. merkt op dat de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en het stabiliteits- en groeipact verwijzen naar leeftijdsgebonden overheidsuitgaven; is van mening dat een correcte verwerking van de directe openbare pensioenverplichtingen in de berekening van het overheidsdeficit een van de vele voorwaarden voor duurzaamheid is; verlangt dat bij de hervorming van het economisch bestuur met deze dimensie rekening wordt gehouden door te zorgen voor een adequate behandeling van de verschillende pijlers van de pensioenstelsels en de nadruk te leggen op de houdbaarheid ervan; 7. verzoekt de Commissie en de Raad – omdat een houdbaar en goed functionerend pensioenstelsel uitermate belangrijk is voor de stabiliteit van de overheidsfinanciën – ervoor te zorgen dat men rekening blijft houden met de kosten van pensioenhervormingen bij de beoordeling van de vraag of een buitensporigtekortprocedure tegen een lidstaat wordt ingeleid, en beveelt aan de nadruk te leggen op de houdbaarheid van het pensioenstelsel in plaats van op een bepaald soort pensioenhervorming; merkt op dat systemische pensioenhervormingen aanzienlijke omschakelingskosten met zich meebrengen, waar bij de berekening van de staatsschuld en het begrotingstekort rekening mee moet worden gehouden; 8. benadrukt dat de houdbaarheid van de overheidsfinanciën vereist dat de totale publieke en private schuld in de beoordeling wordt opgenomen; wijst erop dat pensioensparen meer is dan louter sparen met pensioen als specifieke bestemming; wenst dat de volledige omvang van de niet-gedekte directe pensioenverplichtingen in de overheidssector doorzichtig wordt gemaakt en expliciet wordt bekendgemaakt met het oog op de houdbaarheid van de overheidsfinanciën op lange termijn; 9. onderstreept dat pensioenen en pensioenstelsels onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten vallen; beseft dat de economieën van de lidstaten met elkaar verweven zijn en verlangt daarom dat de EU en de lidstaten hun pensioenbeleid terdege coördineren en door gebruikmaking van de open coördinatiemethode tot adequate, houdbare en zekere pensioenstelsels komen; 10. stelt vast dat de nationale pensioenstelsels van de eerste, tweede en derde pijler onderling sterk verschillen en dat het in de EU ontbreekt aan gemeenschappelijke criteria, definities en een grondige analyse waarmee inzicht kan worden verkregen in de diverse pensioenstelsels en hun vermogen om in de behoeften van de burgers te voorzien, en dat het dus ook ontbreekt aan transparant toezicht dat voor elk stelsel geldt; beklemtoont dat de EU de in de eerste plaats de vergelijkbaarheid van pensioenstelsels zou moeten vergroten en de uitwisseling van goede praktijken zou moeten bevorderen; stelt dat de Commissie derhalve het nodige moet doen om te komen met een typologie van de pensioenstelsels in de lidstaten en met een gemeenschappelijke reeks definities om de stelsels vergelijkbaar te maken; Gender 11. betreurt dat het groenboek onvoldoende aandacht besteedt aan het gendervraagstuk; is van oordeel dat de huidige verschillen in toereikendheid tussen de pensioenen van mannen en vrouwen voortvloeien uit de aanhoudende ongelijke situatie op de arbeidsmarkt ten gevolge van perioden van werkloosheid, ziekte, zorgtaken, de salariskloof tussen mannen en vrouwen, het feit dat vrouwen vaker tijdelijke banen en deeltijdwerk hebben, en de belemmeringen voor het combineren van werk en gezin; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom voort te gaan met hun inspanningen om deze ongelijkheden uit de weg te ruimen en voor langdurige gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van het pensioen te zorgen, bijvoorbeeld door moederschapsverlof en verzorging van oudere familieleden mee te laten tellen voor de opbouw van pensioenrechten voor mannen en vrouwen; 12. benadrukt het belang van de individualisering van pensioenrechten en dringt erop aan dat de criteria voor de berekening van pensioenen van vrouwen zodanig worden toegepast dat economische onafhankelijkheid van zowel mannen als vrouwen gerealiseerd wordt; verzoekt de lidstaten te overwegen een levensloopbenadering van de pensioenen te volgen om in te spelen op de uitdagingen van een hedendaags arbeidsleven; 13. wijst erop dat een eerlijke verdeling tussen de generaties en de belangen van de jongere generaties de belangrijkste aspecten moeten zijn van een sterkere coördinatie tussen de lidstaten voor de verdere ontwikkeling van het pensioenbeleid van de lidstaten op basis van onderlinge samenwerking; 14. dringt erop aan dat de Commissie en de lidstaten de aanbieders van bedrijfs- en andere aanvullende pensioenen ertoe verplichten om bij de berekening van de pensioenuitkeringen gebruik te maken van genderneutrale mortaliteitstabellen, om te voorkomen dat vrouwen de dupe worden van hun hogere levensverwachting; Adequaatheid 15. is van mening dat de hoogte van een adequaat pensioen door de EU niet vast te stellen is omdat dit zeer sterk afhankelijk is van de specifieke omstandigheden in de lidstaten; verzoekt de Commissie niettemin richtsnoeren op te stellen aan de hand waarvan de lidstaten criteria voor een minimumpensioenniveau kunnen vaststellen; is van mening dat de lidstaten een „adequaat pensioen” moeten definiëren als de voorwaarde voor een waardige oude dag; 16. is van mening dat lidstaten zelf verantwoordelijk zijn voor de vaststelling van een adequate pensioenvoorziening voor hun burgers in het kader van het sociaal-economisch beleid; dringt er bij de lidstaten op aan dat zij het meest geschikte stelsel invoeren om een redelijke levensstandaard voor iedereen te garanderen, met bijzondere aandacht voor de zwaksten in de samenleving; 17. wijst erop dat binnen de verscheidenheid aan pensioensystemen diversifiëring van het pensioeninkomen uit een mix van een publiek stelsel (eerste pijler) en een arbeidsgerelateerd stelsel (veelal tweede pijler) de beste garantie geeft voor een adequate pensioenvoorziening; 18. wijst erop dat in de meeste lidstaten de eerste pijler de belangrijkste is en op het solidariteitsbeginsel berust en dat de financiering van de eerste pijler minder onder druk zal staan naarmate er meer mensen werken en zwart werk aangepakt wordt, en dat de lidstaten met de open coördinatiemethode alternatieve vormen van financiering van de eerste pijler kunnen bespreken; onderstreept dat de via een omslagregeling gefinancierde overheidspensioenstelsels in de stresstest van de financiële en economische crisis hun stabiliteit en betrouwbaarheid hebben bewezen; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat pensioenen van de eerste pijler boven de armoedegrens liggen; 19. onderstreept dat voor de houdbaarheid en toereikendheid van pensioenstelsels in een aantal lidstaten de spaarregelingen van de derde pijler een rol spelen; onderstreept evenwel dat deze optie alleen toegankelijk is voor mensen die over een adequaat inkomen beschikken dat hen in staat stelt om aan dergelijke stelsels bij te dragen, zodat het slechts een beperkte rol kan spelen om een redelijk inkomen te garanderen; 20. is van oordeel dat een betere uitwisseling van informatie tussen lidstaten over de kosten en doeltreffendheid van vormen van belastingvoordelen voor particuliere pensioenen zeer nuttig zou zijn; 21. is van oordeel dat de krappe begrotingsmiddelen tot doelmatigheid bij de sociale uitgaven nopen; is van mening dat tegen de achtergrond van de huidige begrotingskrapte de sociale uitgaven een belangrijke rol hebben gespeeld als sociaal-economische schokbreker; meent dat gebleken is dat de omslagstelsels van fundamenteel belang zijn voor de solidariteit tussen de generaties; is overigens van mening dat de tweede en derde pijler een aanvullende rol te vervullen hebben om de druk te verlichten; verzoekt de lidstaten te zorgen voor een zo goed mogelijke mix van pensioenvormen om de pensioenen voor de toekomst veilig te stellen; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat meer mensen van private spaarregelingen gebruik kunnen maken; wijst erop dat vanwege de financiële crisis meerdere lidstaten plannen maken voor het doorvoeren van wijzigingen in hun pensioenstelsels; verzoekt deze lidstaten evenwel met klem erop toe te zien dat alle pensioenstelsels stabiel, betrouwbaar en houdbaar blijven, en dat wijzigingen pas worden doorgevoerd na een serieuze sociale dialoog en op basis van voldoende informatie; is van oordeel dat indien werknemers een keuzemogelijkheid wordt geboden zij over voldoende tijd moeten beschikken om met kennis van zaken een goed doordacht besluit te nemen; 22. benadrukt dat economische groei en hoge werkgelegenheid bevorderlijk zijn voor een houdbaar en adequaat pensioensysteem, maar dat een hoge inflatie daar afbreuk aan doet; 23. is van oordeel dat belastingontduiking een zorgwekkend verschijnsel is dat zo doeltreffend mogelijk moet worden aangepakt, aangezien het de toekomstige toereikendheid en stabiliteit van pensioenstelsels ondermijnt; Pensioenleeftijd 24. is van mening dat het vanwege de demografische ontwikkeling en de financierbaarheid van de pensioenen nodig is dat meer mensen participeren op de arbeidsmarkt en dit ook langer doen, maar wijst erop dat de levensverwachting toeneemt en dat een betere arbeidsgezondheid een voorwaarde is om langer te kunnen werken; verzoekt de lidstaten het mogelijk te maken dat mensen desgewenst door kunnen werken; verzoekt de landen die de wettelijke pensioenleeftijd hebben verhoogd of gaan verhogen, het langer doorwerken van ouderen te bevorderen met behulp van vrijstellingen op het gebied van belasting- en premieheffing; verzoekt de lidstaten tevens aangepaste en soepele arbeidsovereenkomsten en pensioenregelingen voor ouderen te ontwerpen en het combineren van werk en pensioen te bevorderen, en maatregelen te nemen die het voor ondernemingen lastiger maken om ouderen te ontslaan; verzoekt de Commissie een studie te verrichten om na te gaan hoe de welvaartsverdeling de levensverwachting in de lidstaten beïnvloedt; 25. stelt vast dat er grote verschillen zijn in wettelijke pensioenleeftijd en de feitelijke uittreding van ouderen uit de arbeidsmarkt en beveelt aan dat er prioriteit wordt gegeven aan maatregelen om te bereiken dat werknemers tot de wettelijke pensioenleeftijd kunnen doorwerken; constateert dat deze verschillen met name erg groot zijn bij werknemers in de zwaarste beroepen; verzoekt derhalve lidstaten en sociale partners om goede praktijken uit te wisselen; verzoekt ze voorts afspraken te maken die een positieve impact op houdbare pensioenen hebben en op flexibele wijze tot verlenging van het beroepsleven tot aan de pensioenleeftijd leiden, bijvoorbeeld het ontwikkelen van alomvattende strategieën voor leeftijdbeheer op nationaal en bedrijfsniveau, het ontwikkelen van nieuwe modellen voor het combineren van werk en privéleven die toegesneden zijn op de behoeften van oudere werknemers en het belonen van mensen die langer doorwerken; 26. onderstreept dat een oudere beroepsbevolking en langere loopbanen een positieve bijdrage tot het herstel en groei in de toekomst kunnen leveren; is van mening dat voor (oudere) werknemers die fysiek en/of mentaal zwaar werk doen, een dynamische arbeidsmarkt creatieve oplossingen moet bieden, zoals flexibilisering van de wettelijke pensioenleeftijd, deeltijdpensioen, aangepaste arbeidsomstandigheden, bevordering van levenslang leren, verbetering van arbeidsbemiddeling en arbeidsmobiliteit, als duurzaam evenwicht tussen de eisen van het werk en de capaciteiten van de werknemers; meent dat er behoefte bestaat aan een actief beleid tegen leeftijdsdiscriminatie middels toezicht op de correcte uitvoering van de Richtlijnen 2000/78/EG en 2006/54/EG en bevordering van een Europese cultuur van actief ouder worden zodat ouderen een leven in vitaliteit en waardigheid kunnen leiden; verzoekt de lidstaten om sancties voor discriminatie op de arbeidsmarkt te koppelen aan stimulansen voor werkgevers om een inclusieve arbeidsmarkt tot stand te brengen; verzoekt de lidstaten in het kader van de hervormingen en de verlenging van het werkzame leven en met de hulp van de Commissie een doeltreffender uitvoering te geven aan de richtlijnen inzake gezondheid en veiligheid op het werk; EU 2020-strategie 27. is verheugd over het feit dat in de 2020-strategie gesproken wordt over de integratie van oudere werknemers in de arbeidsmarkt; betreurt dat in de EU 2020-strategie expliciete aandacht voor fatsoenlijke, houdbare en adequate pensioensystemen ontbreekt, hoewel de verwezenlijking van enkele van de in de 2020-strategie gepresenteerde doelstellingen daarvan afhankelijk is; stelt daarom voor dat de doelstellingen van het groenboek in de 2020-strategie worden opgenomen; 28. is van mening dat het welslagen van de EU 2020-strategie betekent dat er meer zekere, hoogwaardige banen worden gecreëerd en dat er meer mensen tegen een adequate beloning en op adequate arbeidsvoorwaarden aan het werk zullen zijn, waardoor de afdracht van de verplichte sociale premies zal toenemen en de economische groei gestimuleerd wordt en de pensioensystemen toekomstbestendiger en adequater worden; 29. ondersteunt, in overeenstemming met de EU 2020-strategie, een gericht en actief arbeidsmarktbeleid dat zorgt voor een hogere arbeidsparticipatiegraad van de thans ondervertegenwoordigde categorieën, met name de zwaksten in de samenleving; is van oordeel dat de EU nieuwe indicatoren zou moeten ontwikkelen voor het monitoren van de impact van pensioenhervorming op kwetsbare groepen; wijst erop dat zwartwerk in de Europese Unie nog steeds veel voorkomt, waardoor de mogelijkheden van het sociaal beleid worden ingeperkt; doet een beroep op de bevoegde instellingen in de lidstaten om de sociale integratie te bevorderen en zwartwerken te bestrijden om de pensioenstelsels meer in evenwicht te brengen; IBPV-richtlijn 30. wijst op de over het algemeen trage uitvoering van de IBPV-richtlijn door de lidstaten; vraagt de Commissie zo nodig actie tegen lidstaten te ondernemen om een correcte en tijdige omzetting van de IBPV-richtlijn te verzekeren; 31. onderschrijft dat gestreefd moet worden naar een hoge mate van zekerheid voor de toekomstige gepensioneerden tegen redelijke kosten voor de bijdragende ondernemingen en in het kader van duurzame pensioenstelsels; 32. merkt op dat in artikel 15, lid 6, van de IBPV-richtlijn met betrekking tot de berekening van technische bepalingen wordt bepaald: „De Commissie stelt alle maatregelen voor die noodzakelijk zijn ter voorkoming van mogelijke verstoringen die worden veroorzaakt door verschillen in de hoogte van de rentevoeten, en ter bescherming van de belangen van de pensioengerechtigden en de deelnemers aan enigerlei regeling”; verzoekt de Commissie een effectenbeoordeling uit te voeren alvorens de IBPV-richtlijn te herzien en rekening te houden met de tendens naar meer toegezegdepremieregelingen en minder toegezegdpensioenregelingen; 33. herinnert eraan dat in de IBPV-richtlijn wordt bepaald: „Een echte interne markt voor financiële diensten is voor de economische groei en de schepping van werkgelegenheid in de Europese Unie van wezenlijk belang'en ”Deze richtlijn vormt aldus een eerste stap op de weg naar een op Europese schaal georganiseerde interne markt voor bedrijfspensioenvoorziening„; 34. benadrukt dat de nieuw opgerichte Europese toezichtautoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) haar bevoegdheden ten volle moet benutten en een belangrijke rol moet spelen in de voorbereidende fase van een herziening van de IBPV-richtlijn en bij de ontwikkeling van wetsbepalingen zoals voorstellen voor technische normen, richtsnoeren en aanbevelingen voor een solvabiliteitsregeling; herinnert eraan dat de IBPV-richtlijn niet van toepassing mag zijn op openbare pensioenverplichtingen en werkgerelateerde pensioenstelsels in de eerste pijler; 35. is van mening dat de kwalitatieve onderdelen van Solvabiliteit II waardevolle uitgangspunten zijn voor de versterking van het toezicht op IBPV's; merkt op dat dit in het bijzonder van toepassing is op de vereisten voor goed risicobeheer; Mobiliteit en overdracht 36. onderstreept dat mobiliteit op de arbeidsmarkt in de EU de komende jaren van cruciaal belang zal zijn voor nieuwe banen en economische groei; is derhalve van mening dat het vertrouwen bij de burgers zal toenemen als belemmeringen voor binnenlandse en grensoverschrijdende mobilliteit worden weggenomen; wijst erop dat problemen zoals gebrek aan overdraagbaarheid, lange wachttijden, behoud van slapende rechten, non-regressie en verschillen in fiscale behandeling en actuariële beginselen moeten worden aangepakt vanwege de gevolgen ervan voor de pensioenstelsels; onderstreept het positieve effect dat een dynamischer arbeidsmarkt op het pensioenstelsel zou kunnen hebben; 37. stelt vast dat pensioenaanspraken in de eerste pijler geregeld zijn via de desbetreffende coördinatieverordening, maar dat voor de andere pijlers vereenvoudigde oplossingen nodig zijn; 38. stelt vast dat er een tendens is naar meer toegezegdepremieregelingen en minder toegezegdpensioenregelingen; stelt vast dat pensioenaanbieders hierdoor het risico van de beleggingen afwentelen op de deelnemers; is van mening dat door de verscheidenheid en complexheid van de verschillende bedrijfspensioensystemen er randvoorwaarden gesteld moeten worden voor de overdraagbaarheid van opgebouwde pensioenen, in die zin dat de overdraagbaarheid start bij nieuwe contracten, waarbij een verzoek om overdracht pas gehonoreerd wordt als de overdracht bestemd is voor een fonds met een oudedagsvoorziening als doel; dringt aan op een grondig onderzoek naar de fiscale aspecten van kapitaalgedekte bedrijfspensioenfondsen en levensverzekeringen; is van oordeel dat de EU zich ten aanzien van de grensoverschrijdende kwesties vooral moet richten op het ontwikkelen van minimumnormen voor het verwerven en behouden van pensioenrechten, en op het scheppen van voorwaarden voor het ontwikkelen van nationale traceringssystemen voor die rechten; 39. staat positief tegenover de instelling van nationale traceersystemen voor uit verschillende bronnen in alle EU-lidstaten verworven pensioenrechten, en verzoekt de Commissie met voorstellen voor een Europees traceersysteem te komen; Herziening van de EU-wetgeving 40. stelt vast dat in veel EU-lidstaten het belang van bedrijfspensioenfondsen onderkend wordt, dat de EU voor toegevoegde waarde kan zorgen door de coördinatie van de verschillende stelsels op zich te nemen en de lidstaten aan te sporen te garanderen dat er een sociaal, wettelijk en economisch verantwoord kader is dat leden van pensioenstelsels op adequate wijze beschermt en toegang tot begrijpelijke pensioeninformatie waarborgt; wijst erop dat in gevallen waarin lidstaten door particuliere instellingen beheerde verplichte pensioenfondsen hebben, die stelsels ook getoetst moeten worden op naleving van de Europese voorwaarden en criteria inzake zekerheid, en beleggingen en classificatie van de activa; beklemtoont dat alle voorstellen inzake bedrijfspensioenfondsen uit principe volledig moet worden doorgelicht om met name de bijkomende kosten en administratieve lasten te kwantificeren; 41. is van mening dat in lidstaten waar verplichte bedrijfspensioenfondsen worden opgericht die niet in hoofdzaak tot de eerste pijler behoren, deze tweedepijlervoorzieningen beschikbaar moet zijn voor alle werknemers als een recht en zonder enige discriminatie op grond van geslacht, bedrijfstak of arbeidsovereenkomst; 42. verzoekt de Commissie de lidstaten aan te sporen om na te gaan hoe het recht van werknemers om aan de tweede pijler deel te nemen bevorderd kan worden door een intensievere sociale dialoog, en voorstellen te doen ter bevordering van zo'n pijler waar deze nog niet bestaat; verzoekt de lidstaten voorts een bestuursvorm te ontwikkelen die een paritair beheer waarborgt, met name ten aanzien van de beleggingsstrategie voor de ingelegde gelden; 43. verzoekt de lidstaten de ontwikkeling van een sociale en maatschappelijke dialoog betreffende de oudedagsvoorziening te ondersteunen en ten volle rekening te houden met de resultaten van deze dialoog; 44. is van mening dat de regels op EU-niveau met betrekking tot de derde pijler en het probleemloos grensoverschrijdend functioneren ervan, nader bekeken moeten worden in het licht van het goed functioneren van de interne markt, met name voor financiële producten, en dat er een level playing field moet komen; onderstreept dat bij deze toetsing van de regelgeving rekening moet worden gehouden met het belang van de aangeslotenen; 45. is van mening dat, om tot consistentie van de prudentiële regelingen van de verschillende verleners van financiële diensten te komen, het principe „zelfde risico's, zelfde regels, zelfde kapitaal” moet gelden, rekening houdend met de kenmerken van elk pensioenproduct en -stelsel; 46. onderkent dat er voor individuele pensioenregelingen die (in het kader van de derde pijler) op internationale basis worden aangeboden nog steeds obstakels blijven bestaan; verzoekt de Commissie suggesties te doen voor mogelijke oplossingen daarvoor en voor een algemeen kader om deze activiteiten te reguleren; 47. stelt vast dat daar waar de Europese Unie op pensioengebied bevoegd is, de Europese wetgeving zeer versnipperd is; vraagt de Commissie te onderzoeken of in het kader van betere regelgeving een rationalisatie van dit regelgevend kader aangewezen is; Europese wetgeving/goede praktijken 48. herinnert aan de reeds besloten oprichting van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (EAVB); onderstreept de noodzaak om deze zo toe te rusten dat zij effectief uitvoering kan geven aan haar taken en daarbij met name ook op gepaste wijze rekening kan houden met de bijzonderheden en speciale kenmerken van de bedrijfspensioenvoorziening; 49. wijst erop dat pensioenfondsen, met inbegrip van IBPV's, nog steeds worden gereguleerd en gecontroleerd als autonome financiële entiteiten, maar dat de activiteiten in de praktijk door conglomeraten worden ondernomen; Kapitaalvereisten 50. is van mening dat bij voorstellen voor een solvabiliteitsregeling voor IBPV's rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van pensioenen, waarbij in gedachte moet worden gehouden dat de risico's in de verzekeringssector verschillen van die waarmee IBPV's te maken krijgen, in het bijzonder wat betreft de voorwaardelijkheid van pensioenrechten, de duur van pensioenportefeuilles en het feit dat IBPV's special purpose vehicles zijn die een homogene productportfolio beheren; benadrukt dat een dergelijke regeling vooral tot doel zou hebben de huidige en toekomstige gepensioneerden meer bescherming te bieden; is van mening dat het effect van dergelijke voorstellen ten volle moet worden beoordeeld, met name om de bijkomende kosten en administratieve lasten te kwantificeren; is van mening dat een eventuele herziening van de solvabiliteitsregels voor IBPV's moet worden uitgevoerd binnen het kader van de bestaande IBPV-richtlijn; benadrukt dat de aanpak van de vragen in verband met een regeling inzake kapitaalvereisten voor pensioenfondsen nauw verbonden is met een afdoende oplossing voor de kwesties betreffende artikel 8 van de insolventierichtlijn; 51. benadrukt, aansluitend bij de verklaring van de Commissie in het groenboek, dat de IBPV-richtlijn gebaseerd is op een minimumharmonisatieaanpak volgens Solvabiliteit I, terwijl verzekeringsondernemingen in de nabije toekomst zelfs voor hun activiteit op het gebied van bedrijfspensioenen de op risico gebaseerde Solvabiliteit II-regeling zullen toepassen; 52. benadrukt dat de financiële markten alleen efficiënt kunnen werken als er vertrouwen is, en is van mening dat voor vertrouwen degelijke prudentiële regels voor financiële instellingen vereist zijn en dat IBPV's hierop geen uitzondering mogen vormen; 53. verzoekt de Commissie voorstellen te formuleren voor besluitvorming met betrekking tot de solvabiliteitsregeling voor IBPV's en met name, zoals zij in het groenboek heeft aangekondigd, zo spoedig mogelijk een effectbeoordeling uit te voeren over de toepassing van een solvabiliteitsregeling als Solvabiliteit II; EU-wetgeving inzake insolventie 54. neemt terdege nota van de grote verschillen in omzetting en toepassing van de insolventierichtlijn; merkt op dat de desbetreffende wettelijke voorschriften wellicht redelijk toereikend zijn, maar dat de resultaten toch ontoereikend kunnen zijn, en dus niet aan de doelstelling van de richtlijn beantwoorden; verwijst naar de conclusie van de Commissie dat, op sommige punten in verband met de uitvoering van de verplichtingen ingevolge artikel 8 van de richtlijn, de vraag rijst of sommige van de maatregelen afdoende zijn om de belangen van werknemers en gepensioneerden te beschermen in geval van insolventie van de werkgever en dat er een aantal vraagstukken moeten worden aangepakt; 55. verzoekt de Commissie de uitvoering van deze richtlijn nauwlettend in het oog te houden, actie te ondernemen tegen lidstaten wanneer dat gerechtvaardigd is en bij elke herziening van deze richtlijn rekening te houden met de specifieke situatie wat betreft de financieringsverplichtingen van de werkgever ten opzichte van de werknemers of het pensioenfonds; 56. is van mening dat de EU-wetgeving inzake insolventie van werkgevers moet worden aangescherpt om te zorgen voor gelijke bescherming van de inleg van alle werknemers, ongeacht de aard van het pensioenstelsel van hun werkgever; 57. verlangt dat wordt nagegaan of Pensions-Sicherungs-Vereine zoals die in Luxemburg en Duitsland bestaan ter bescherming van regelingen op basis van boekreserve (in het kader van de tweede pijler) aan andere lidstaten kunnen worden aanbevolen als bescherming van het veiligheidsmechanisme; Informatie / participatie en belegging 58. is verontrust over het gebrek aan voorlichting van overheden en pensioenuitvoerders aan burgers over vereisten, opties, mogelijkheden, opgebouwde rechten, te verwachten rendement en feitelijke stand van zaken met betrekking tot hun oudedagsvoorziening; onderstreept dat burgers informatie moet worden gegeven over de feitelijke kosten en lasten wanneer ze contracten voor aanvullende pensioenregelingen ondertekenen, waaronder optimale informatie over de stand van zaken rond hun pensioen; onderstreept het belang van goede financiële voorlichting vanaf een vroeg stadium; 59. merkt op dat er behoefte is aan meer transparantie en openbaarmaking van de kosten van vermogensbeheer, met name bij alle vormen van beleggingen door particuliere pensioenaanbieders; is van mening dat de in lidstaten en door fondsen gegeven informatie aan de burgers over opgebouwde rechten deel moet uitmaken van een operationeel, transparant en toegankelijk systeem op Europees niveau; 60. is van mening dat burgers tijdig en volledig geïnformeerd moeten worden over de consequenties op lange termijn van hervormingen van het pensioenstelsel, met name wat betreft de hoogte van hun pensioen en het totale aantal vereiste pensioenjaren; wijst erop dat bij hervormingen moet worden voorzien in een doeltreffende, vloeiende overgangsregeling; verzoekt de lidstaten met acties te komen die burgers in staat stellen en ertoe aanzetten om zich op de hoogte te stellen van de gevolgen van beslissingen over hun pensioen en voor een adequate pensioenvoorziening te zorgen; Beleidscoördinatie 61. is van mening dat het bij de verdere discussie over een adequaat, houdbaar en zeker pensioenstelsel nuttig zou zijn een Europees pensioenplatform samen te stellen met vertegenwoordigers van de EU-instellingen, de sociale partners en belanghebbenden om informatie over best practices uit te wisselen en beleidsinitiatieven te helpen voorbereiden, een en ander onder eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel; is van mening dat, ter voorkoming van overlap, rekening moet worden gehouden met het reeds bestaande Raadgevend Comité voor aanvullende pensioenen (het „Pensioenforum”); 62. verzoekt de Commissie de oprichting te overwegen van een speciale taskforce voor pensioenen waaraan alle DG's met bevoegdheden inzake pensioenaangelegenheden deelnemen; o o o 63. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het besluit van de Raad van 3 oktober 2005 om toetredingsonderhandelingen met Kroatië te beginnen, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 februari 2010 over het voortgangsverslag 2009 betreffende Kroatië (1) , – gezien het voortgangsverslag 2010 over Kroatië, dat de Commissie op 9 november 2010 heeft gepubliceerd (SEC(2010)1326), – gezien de aanbevelingen van de 11de zitting van het Paritaire Parlementaire Comité EU-Kroatië, die op 29 maart 2010 in Zagreb werden goedgekeurd en van de 12de zitting van het Paritaire Parlementaire Comité EU-Kroatië, die op 30 november 2010 in Brussel werden goedgekeurd, – gelet op artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het Europees Parlement het EU-lidmaatschap van Kroatië ten volle blijft steunen en vastbesloten is te helpen het toetredingsproces van Kroatië tot een spoedig en succesvol einde te brengen, B. overwegende dat de toetredingsonderhandelingen met Kroatië zeer goed zijn gevorderd en thans in hun eindfase belanden, overwegende dat vooral aanmerkelijke vooruitgang is geconstateerd met betrekking tot het voldoen aan de ijkpunten in de verschillende hoofdstukken van de onderhandelingen, C. overwegende dat de toetredingsonderhandelingen met Kroatië in het eerste semester van 2011 afgerond kunnen zijn, mits het land de noodzakelijke hervormingen vastbesloten blijft doorvoeren door onder meer het openbaar bestuur en het gerechtelijk apparaat te versterken, door de corruptie te bestrijden, door te zorgen voor duurzame terugkeer van vluchtelingen, door volledig samen te werken met het Internationaal Straftribunaal voor het voormalige Joegoslavië (ICTY), door het privatiseringsproces voort te zetten en door herstructureringsplannen voor noodlijdende scheepswerven goed te keuren, D. overwegende dat het streven naar hervormingen ook na beëindiging van de toetredingsonderhandelingen moet worden voortgezet, zodat het land en zijn burgers ten volle kunnen profiteren van EU-lidmaatschap, E. overwegende dat het uitzicht op EU-lidmaatschap voor andere landen op de westelijke Balkan die op weg zijn naar Europese integratie, een sterke prikkel is om de noodzakelijke politieke, economische en wettelijke hervormingen door te voeren, alsook voor de consolidatie van vrede, stabiliteit en vreedzame co-existentie in het gebied op basis van goede nabuurschapsbetrekkingen; overwegende dat de EU het Europees perspectief van Kroatiës buurlanden die deel uitmaken van het proces van Thessaloniki, moet versterken, Algemene opmerkingen 1. feliciteert Kroatië met de aanmerkelijke vooruitgang die het land heeft geboekt bij het voldoen aan de ijkpunten, hetgeen noodzakelijk is om de toetredingsonderhandelingen te kunnen afronden; vraagt Kroatië de noodzakelijke hervormingen vastbesloten door te voeren, zodat het land kan voldoen aan de sluitingsijkpunten en de onderhandelingen beëindigd kunnen worden; vraagt de Commissie dat zij de Kroatische inspanningen om aan de ijkpunten te voldoen op alle mogelijke manieren ondersteunt; 2. verwelkomt het voornemen van het Hongaarse voorzitterschap om de onderhandelingen in de eerste helft van 2011 af te ronden mits aan alle criteria en ijkpunten is voldaan; 3. is ervan overtuigd dat een snelle toetreding van Kroatië zowel een Europese als een regionale dimensie heeft en de rest van de landen op de westelijke Balkan stimuleert om vastbesloten een begin te maken met toetredingsgerelateerde hervormingen en deze uit te voeren; 4. blijft verontrust over de uitkomst van de recentste Eurobarometer-enquête, waaruit blijkt dat de meerderheid van de Kroatische burgers denkt dat het EU-lidmaatschap hun land niet ten goede zal komen; moedigt de Kroatische autoriteiten en het maatschappelijk middenveld aan om met behulp van de Commissie acties te stimuleren die ervoor zorgen dat de Kroaten het Europees project ook als het hunne gaan beschouwen; verzoekt de Kroatische regering veel meer politieke steun te verlenen aan maatschappelijke organisaties die het EU-lidmaatschap van Kroatië willen bevorderen en deze niet-gouvernementele actoren beter bij het toetredingsproces te betrekken; vindt het essentieel dat de burgers heldere en op feiten gebaseerde informatie krijgen over de gevolgen van de toetreding van Kroatië tot de EU; Politieke criteria 5. is ermee ingenomen dat de overgrote meerderheid van het Kroatische parlement in juni 2010 heeft ingestemd met de substantiële grondwetswijzigingen die vereist zijn om tot de EU te kunnen toetreden; meent dat de grondwetswijzigingen de weg zullen effenen voor het aannemen van overige wetgeving; vindt het jammer dat het parlement en de regering de kans hebben gemist om een betere bescherming voor minderheidsgroepen, zoals LGBT, en het beginsel van ecologische duurzaamheid in de grondwet te verankeren; 6. onderstreept dat weliswaar stappen zijn ondernomen ter versterking van het openbaar bestuur, maar dat bestuurlijke procedures significante zwakheden blijven vertonen en dat de capaciteit van bestuursinstellingen onvoldoende blijft, vooral tegen de achtergrond van de complexiteit van de hervorming van het openbaar bestuur; moedigt de Kroatische regering aan om ook de grote vertragingen in het decentralisatieproces aan te pakken door een decentralisatiestrategie te ontwikkelen en uit te voeren, en door verdere stappen te ondernemen om het openbaar bestuur te depolitiseren en de vakkundigheid en de ethiek ervan verder te ontwikkelen; meent dat het in dit verband van essentieel belang is werk te maken van een duidelijke strategie voor bevorderingen op grond van verdienste en een herzien beloningsbeleid; 7. merkt op dat corruptie kennelijk wijdverbreid is in Kroatië en nog steeds een ernstig algemeen probleem is; is ingenomen met het streven van de Kroatische regering om krachtig stelling te nemen tegen alle vormen van corruptie; onderstreept dat de regering speciale aandacht heeft besteed aan het wettelijke en institutionele kader van de corruptiebestrijding, waaronder onderzoek, vervolging, onderlinge samenwerking tussen instanties en internationale samenwerking; is op de hoogte van de lopende anticorruptiezaken waarbij vooraanstaande personen zijn betrokken, te weten een voormalig premier, twee oud-ministers, hoge ambtenaren en diverse algemeen directeuren van staatsbedrijven; verwacht transparante en eerlijke processen en herinnert de Kroatische autoriteiten eraan dat het corruptie-onderzoek tegen politieke inmenging moet worden beschermd; is zeer te spreken over de oprichting van speciale afdelingen binnen de vier grootste rechtbanken van het land die speciaal zijn gericht op de bestrijding van corruptie en de georganiseerde misdaad, en waar rechters worden gescreend en aanvullende training krijgen; verzoekt OLAF nauw samen te werken met de Kroatische autoriteiten om licht te werpen op de mogelijke gevolgen van het genereren van secundaire corruptie binnen de Europese instellingen; 8. merkt op dat corruptiebestrijding weliswaar een van de prioriteiten van de regering is, maar dat weinig corruptiezaken voor de rechter zijn gekomen en dat de meeste blijven steken in het onderzoeksstadium; verzoekt de Kroatische overheid de administratieve capaciteit van de anticorruptielichamen verder op te voeren, in het bijzonder de capaciteit van de Dienst voor de bestrijding van corruptie en georganiseerde criminaliteit (USKOK), en zich in te zetten voor een cultuur van politieke verantwoording; neemt kennis van de inspanningen van de Kroatische autoriteiten om corruptie te voorkomen door rechters en andere overheidsambtenaren op te leiden en de gehele maatschappij voor te lichten; onderstreept dat in dit verband nog meer moet worden gedaan, met name door de overheidsuitgaven transparanter te maken; is ingenomen met de inspanningen van de regering om tekorten te verhelpen op het gebied van de financiering van politieke activiteiten en verkiezingscampagnes; 9. is met het oog op een onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke macht zeer te spreken over de grote inspanningen die zijn geleverd ter hervorming van de rechterlijke macht, vooral over de goedkeuring van het herziene actieplan voor hervorming van de rechterlijke macht; is ingenomen met de geboekte vooruitgang bij het verder terugdringen van de achterstand in te behandelen zaken, vooral bij zaken die meer dan drie jaar duren, en bij het rationaliseren van de rechterlijke organisatie door grotere rechtbanken, districtsrechtbanken en handelsrechtbanken op te richten en rechters de mogelijkheid tot specialisatie te geven; neemt nota van de positieve stappen, onder meer met betrekking tot de nationale raad voor de rechterlijke macht, de onafhankelijkheid van de gerechtelijke academie en de oprichting van de school voor rechterlijke ambtenaren, die gericht zijn op meer onafhankelijkheid van juridische benoemingen, betere loopbaanontwikkeling en meer tuchtrechtelijke aansprakelijkheid van belangrijke rechters, en de vaststelling van algemene waarborgen voor meer onafhankelijkheid van de rechterlijke macht; 10. benadrukt dat de rechtsstaat en het vertrouwen van burgers in de rechterlijke macht nog altijd lijden onder de grote achterstand in te behandelen zaken en de extreme duur van gerechtelijke procedures, ook al hebben de rechtbanken het aantal onbehandelde zaken weten terug te dringen; moet helaas opmerken dat het aantal rechters weliswaar groot is, maar dat rechtbanken over onvoldoende ondersteunend personeel beschikken en verzoekt de Kroatische autoriteiten derhalve deze discrepantie op te heffen; onderstreept dat de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen een probleem blijft; 11. merkt op dat de Commissie nog niet voldoende vorderingen heeft gemaakt op het gebied van de infrastructuur en uitrusting van de rechtbanken, vooral wegens een gebrek aan adequate financiering; hoopt dat dit systeem zo snel mogelijk functioneel is teneinde de gerechtelijke achterstand in Kroatië weg te werken en te verzekeren dat rechtspraak niet met vertraging komt maar efficiënt en tijdig wordt verleend; spoort de Kroatische overheid aan de onafhankelijkheid, de efficiëntie en de financiering van de rechterlijke macht verder te verbeteren; vraagt de Commissie dat zij ervoor zorgt dat de hervormingen van de overheidsadministratie en het gerechtelijk apparaat succesvol zijn afgerond voordat Kroatië tot de Unie toetreedt; vraagt de Commissie dat zij een evaluatie maakt van het effect en de resultaten die zijn behaald door middel van de toekenning van EU-middelen voor de hervorming van het gerechtelijk apparaat en de corruptiebestrijding; 12. neemt kennis van de verklaring die de openbare aanklager van het ICTY op 6 december 2010 heeft afgelegd voor de VN-Veiligheidsraad; is tevreden over het feit dat de Kroatische autoriteiten over het algemeen gevolg geven aan verzoeken om hulp van de openbare aanklager, dat het land verzoeken om hulp adequaat beantwoordt en toegang verschaft tot getuigen en bewijs; vraagt de Kroatische regering evenwel dat zij haar administratieve onderzoek naar de gevraagde militaire documenten intensiveert en dat zij opheldering geeft bij de tegenstrijdigheden in haar verslagen aan het openbaar ministerie die in de laatste verklaring van de openbare aanklager aan de VN-veiligheidsraad vermeld worden en die nog niet zijn opgelost; 13. is ingenomen met de inspanningen van de Kroatische Inter-Agency Task Force om volledige rekenschap af te leggen over de plaats waar de gevraagde documenten zich bevinden; verzoekt de Raad anderzijds ook het standpunt van de strafkamer van het ICTY in overweging te nemen, namelijk dat niet met voldoende zekerheid kan worden vastgesteld of de gevraagde artillerielogboeken nog bestaan; 14. merkt tevreden op dat Kroatië actief en op eigen initiatief doorgaat met het berechten van oorlogsmisdaden en dat openbare aanklagers zijn doorgegaan met de herziening van hangende zaken betreffende oorlogsmisdaden en veroordelingen bij verstek, en standaardmaatregelen toepassen om te komen tot een uniforme aanpak, ongeacht de nationale afkomst van de verdachte; wijst er evenwel op dat de berechting van oorlogsmisdaden op belangrijke punten nog verder verbeterd moet worden teneinde volledig objectieve, onpartijdige processen te waarborgen, straffeloosheid tegen te gaan en de bescherming van getuigen te verbeteren; moedigt de Kroatische overheid aan op dit gebied meer dialoog en samenwerking met de buurlanden aan te gaan; looft de Kroatische regering voor haar programma voor het opruimen van de landmijnen die na de vijandelijkheden van de jaren „90 zijn overgebleven en dringt er bij de autoriteiten op aan het programma verder uit te voeren met extra aandacht voor de meest oostelijke gebieden waar de meeste mijnen liggen; 15. onderstreept, met het oog op de aanpak van de overblijvende tekortkomingen van de binnenlandse vervolging van oorlogsmisdaden, de noodzaak om vaart te maken met zulke vervolging; dringt aan op actualisering van het wetboek van strafrecht in overeenstemming met de hoogste internationale rechtsnormen, in het bijzonder met betrekking tot de definitie van misdaden tegen de menselijkheid, bepalingen inzake commandoverantwoordelijkheid en de wetten inzake misdaden in de vorm van seksueel geweld; dringt daarnaast aan op verbetering van de maatregelen op het gebied van getuigenbescherming; 16. verwelkomt de vooruitgang die geboekt is bij de terugkeer van vluchtelingen en is ermee ingenomen dat de publieke vijandigheid tegen terugkerende Serven in het grootste deel van het land is verminderd; merkt evenwel op dat er nog steeds problemen zijn voor de vluchtelingen en repatrianten en vraagt de Kroatische autoriteiten dan ook de herintegratie van repatrianten te vergemakkelijken door de obstakels voor het verkrijgen van een permanente verblijfstitel verder uit de weg te ruimen, het programma voor de wederopbouw van huizen adequaat te financieren en te bespoedigen en sociale en economische herstelprojecten te starten; verzoekt de Kroatische autoriteiten de resterende aanvragen kordaat te behandelen en voorrang te geven aan de herziening van beroepen, zich te blijven inspannen voor economisch herstel van door de oorlog geteisterde achtergestelde gebieden en voor meer duurzame terugkeer en interetnische verzoening binnen een klimaat van etnische tolerantie en erkenning van etnische en culturele diversiteit te blijven bevorderen; 17. merkt op dat de vrijheid van meningsuiting, ook de vrijheid en het pluralisme van de media, in de Kroatische wetgeving is opgenomen en over het algemeen geëerbiedigd wordt in het land; vraagt evenwel de Kroatische overheid dat zij verdere inspanningen levert om de onafhankelijkheid van de media te verzekeren en de voorwaarden te creëren voor hun vakkundigheid, alsook dat zij blijk blijft geven van haar engagement om ervoor te zorgen dat de mediasector opereert zonder politieke inmenging en dat de onafhankelijkheid van regelgevende instanties gewaarborgd is; spoort de Kroatische autoriteiten voorts aan gevallen van intimidatie en politieke druk op journalisten, alsook van commerciële beïnvloeding doortastend te onderzoeken en grondiger onderzoek te verrichten naar bedreigingen van journalisten die zich bezighouden met gevallen van corruptie, georganiseerde misdaad en andere illegale handelingen; verwelkomt in dit verband de uitspraak van de rechtbank van Zagreb in de moordzaak van een weekbladredacteur; 18. neemt er voorts kennis van dat de openbare Kroatische radio- en televisiezender (HRT) nog steeds ernstige beheersproblemen kent na diverse vruchteloze pogingen van de HRT-programmaraad om een nieuwe HRT-directeur te kiezen, wat de goede werking van de HRT in de weg staat; verwelkomt de inwerkingtreding van de nieuwe radio- en televisiewet en verwacht dat de bestuursraad van de HRT gedepolitiseerd en de redactionele onafhankelijkheid verzekerd wordt; 19. verwelkomt de relatieve vorderingen in het gebied van vrouwenrechten en gelijkheid van man en vrouw; merkt op dat ongeveer 25% van de parlementaire zetels alsook bijna de helft van de administratieve posten in de openbare sector door vrouwen bezet zijn, wat toont dat er vooruitgang is geboekt op de weg naar gelijkheid van mannen en vrouwen; wijst erop dat de werkgelegenheidsgraad van vrouwen wel een positief aspect vormt van Kroatiës economie maar dat het percentage vrouwen dat topfuncties in bedrijven bekleedt nog steeds laag is en dat de loonverschillen blijven bestaan; vraagt daarom dat de deelname van vrouwen in economische en politieke besluitvormingsorganen verder actief wordt bevorderd en dat de Wetgeving inzake Gendergelijkheid, met inbegrip van het beginsel van gelijk loon, snel wordt uitgevoerd; meent dat de sociale bescherming voor vrouwen momenteel beter ontwikkeld is dan in de buurlanden; verzoekt de Kroatische autoriteiten meer aandacht te besteden aan de bestrijding van huiselijk geweld; 20. is tevreden over het feit dat Kroatië tot de eerste landen behoorde die partij werden bij het Internationale Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap: spoort de Kroatische overheid aan de bestaande maatregelen uit te voeren en aanvullende, concrete en transparante plannen te ontwikkelen voor de hervorming van de institutionalisering en handelingsbevoegdheid van gehandicapten, en iets te doen aan het groeiende aantal geestelijk gehandicapten dat niet in gemeenschappen maar in overbevolkte instellingen woont, zodat de wettelijke en mensenrechten van gehandicapten ten volle worden gewaarborgd; beveelt de Kroatische overheid aan, overwegende dat het Verdrag het grondrecht van geestelijk gehandicapten om in een gemeenschap te leven uitdrukkelijk erkent, hervormingen door te voeren die conform zijn met deze bepaling, door te zorgen voor opties voor alternatieve zorg; moedigt Kroatië aan te blijven toezien op de naleving van de relevante wettelijke bepalingen inzake de toegang tot openbare gebouwen voor personen met een handicap; 21. neemt kennis van de grote vorderingen op het gebied van eerbiediging en bescherming van minderheden, met een sterker accent op minderhedenkwesties in een context van betere betrekkingen in de regio; is tevreden over de versterking van de grondwettelijke bepalingen inzake minderheden en het feit dat het niveau van financiering voor minderhedenorganisaties ondanks de bezuinigingsmaatregelen, slechts weinig verlaagd is; onderstreept evenwel de noodzaak van passende maatregelen ter bescherming van de Romaminderheid; 22. benadrukt het belang van dialoog met de maatschappelijke organisaties en onderstreept de belangrijke rol die deze organisaties spelen bij het vastleggen van beleidsprioriteiten; erkent dat de Kroatische regering inspanningen levert om de maatschappelijke organisaties te raadplegen; dringt er bij de autoriteiten op aan verdere stappen te ondernemen om de deelname van maatschappelijke organisaties aan het beleidsvormingsproces en de controle op de activiteiten van de autoriteiten te formaliseren en te intensiveren; beklemtoont de cruciale rol van de maatschappelijke organisaties voor het verbeteren van de regionale samenwerking op sociaal en politiek gebied; 23. is tevreden over de vorderingen in het gevangenissysteem, met name de start van de bouw van nieuwe penitentiaire inrichtingen alsook de uitvoering van een nieuw systeem van voorwaardelijke invrijheidstelling; merkt evenwel op dat als gevolg van het probleem van overbevolking nog niet volledig is voldaan aan de behoeften van gedetineerden op het gebied van gezondheidszorg, hygiëne, ruimte en open lucht, en toegang tot werk; 24. is ingenomen met de verbeteringen op het gebied van de vervolging van zogenaamde haatdelicten door de bevoegde autoriteiten; dringt er bij de autoriteiten op aan een stap verder te gaan door een adequate classificatie en definitie van haatdelicten vast te stellen, met name met betrekking tot misdrijven die gepleegd zijn wegens de seksuele geaardheid, culturele achtergrond of etnische afkomst van het slachtoffer; 25. is ingenomen met de vorderingen in de toepassing van de wetgeving inzake haatdelicten; merkt evenwel op dat de autoriteiten meer vastberaden moeten optreden tegen gevallen van racistische bedreigingen en onverdraagzaamheid tegen seksuele minderheden; Economische criteria 26. neemt er kennis van dat de economische teruggang weliswaar is vertraagd, maar dat de Kroatische economie nog altijd een daling van het reële BBP vertoont; is tevreden over de economische herstelplannen, maar roept de regering op haar aanbevelingen te vertalen in krachtige beleidsmaatregelen; 27. roept de Kroatische regering op de structurele zwakheden van de economie aan te pakken, en haar herverdelingsrol terug te dringen door middel van structurele hervormingen die concurrentie stimuleren; onderstreept dat de publieke sector gerationaliseerd moet worden en dat verdere fiscale consolidatie en hervormingen noodzakelijk zijn om de overheidsuitgaven te kunnen indammen; merkt voorts op dat serieuze inspanningen moeten worden geleverd ter hervorming van de Kroatische gezondheidssector, de sociale stelsels en het beleid inzake staatssteun, met het oog op kosteneffectiviteit en om de overheidsuitgaven constant te houden binnen een kader van degelijk fiscaal beleid; 28. moedigt de Kroatische regering aan de zeer lage arbeidsparticipatie aan te pakken, verdere inspanningen te leveren ter verhoging van de arbeidsparticipatie door inflexibele regelgeving voor de arbeidsmarkt en de negatieve prikkels voor participatie op de arbeidsmarkt weg te nemen, en door beroepsonderwijs en -opleiding en een leven lang leren te stimuleren; Vermogen om de verplichtingen van het lidmaatschap na te komen 29. stelt tot zijn genoegen vast dat Kroatië steeds beter in staat is te voldoen aan de verplichtingen van het EU-lidmaatschap en dat het zich op de meeste terreinen goed aan het acquis communautaire heeft aangepast; dringt er evenwel bij de Kroatische overheid op aan dat zij bijzondere aandacht besteedt aan de bestuurlijke slagkracht zodat het acquis op de juiste wijze kan worden toegepast en het land na de toetreding ten volle profijt van het lidmaatschap kan trekken; 30. neemt nota van de verkoopprocedure van de noodlijdende scheepswerven in mei 2010; verzoekt de Kroatische regering het herstructureringsproces van de scheepsbouw zo spoedig mogelijk af te ronden zodat het land kan voldoen aan een belangrijk ijkpunt van de toetredingsonderhandelingen en het hoofdstuk mededinging voorlopig kan worden gesloten; 31. is ingenomen met de krachtige inspanningen die worden geleverd voor het verbeteren van de administratieve en institutionele capaciteit en het versterken van het algemeen beheerssysteem voor de pretoetredingssteun, zodat Kroatië bij zijn toetreding tot de EU voldoende is voorbereid om het cohesie- en landbouwbeleid toe te passen; 32. roept de Kroatische regering op de coördinatie van de voor milieubeheer bevoegde centraleoverheidsinstellingen te verbeteren, in het bijzonder van de instellingen die verantwoordelijk zijn voor ruimtelijke ordening, afval- en waterbeheer en lucht, zodat het unieke milieu voldoende kan worden beschermd en een hoog niveau van biodiversiteit in stand kan worden gehouden; dringt er bij de regering op aan dat zij, als een eerste stap en met spoed, een diepgaande evaluatie uitvoert van haar huidige administratieve structuur op het gebied van milieubeleidsvorming en -beheer; 33. stelt tevreden vast dat de ligging van Kroatië en de drie Europese vervoerscorridors die het land doorkruisen op kostenefficiënte wijze toegang bieden tot de Centraal-Europese markten voor goederenvervoer in en uit het Oosten en het Verre Oosten, en onderstreept dat een geïntegreerde ontwikkeling van havens, spoorweg- en wegverbindingen naar Europese corridors noodzakelijk is wanneer het land een aantrekkelijke locatie wil blijven voor vervoersdiensten; 34. merkt op dat Kroatië aanzienlijke vorderingen heeft gemaakt met de aanpassing van zijn beleid, wetgeving en regelgeving aan het acquis inzake elektronische communicatie en informatietechnologie en spoort de Kroatische autoriteiten ertoe aan de internettoegang zoveel mogelijk te bevorderen; is tevreden over het geslaagde verloop van de overgang naar digitale televisie-uitzendingen; betreurt evenwel dat ondanks de bestaande regelingen, de mededinging in de markt voor vaste breedband nog steeds beperkt is; 35. merkt op dat binnen de landbouw nog structurele uitdagingen bestaan en dat particuliere boerenbedrijven nog steeds kleine, gefragmenteerde stukken land bewerken en weinig mogelijkheden hebben om van schaalvoordelen te profiteren; 36. is ingenomen met de deelname van Kroatië aan de operaties en missies van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB), met name de militaire operatie EU NAVFOR Atalanta en de civiele EU-missies EUPOL Afghanistan en EULEX Kosovo, alsook met de bijdrage van Kroatië voor de EU-gevechtsgroepen via actieve deelname aan de Noordse gevechtstroep en aan de door de Duitsers geleide gevechtstroep; neemt voorts met voldoening kennis van het feit dat Kroatië zich systematisch en regelmatig aansluit bij de verklaringen en gemeenschappelijke standpunten in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) telkens wanneer daartoe een verzoek wordt gedaan, zowel in Brussel als op het niveau van internationale organisaties; Regionale samenwerking 37. moedigt Kroatië aan zijn inspanningen voor het behoud en de verdere ontwikkeling van goede nabuurschapsbetrekkingen voort te zetten en zich krachtig en proactief te blijven inzetten voor regionale samenwerking op alle niveaus; feliciteert de Kroatische president omdat hij tijdens zijn officieel bezoek aan Sarajevo in april 2010 zijn diep respect heeft uitgesproken voor de Bosnische slachtoffers van oorlogsmisdaden; ziet dit initiatief en dit gebaar als een belofte van Kroatië om historische kwesties met zijn buren op een eerlijke, oprechte en waardige manier op te lossen; verwelkomt ook de gemeenschappelijke verklaring van de president en de premier van Kroatië over de ondersteuning van de territoriale integriteit en soevereiniteit van Bosnië-Herzegovina en zijn toetreding tot de EU en de NAVO; merkt op dat er op het gebied van regionale samenwerking geen sprake is geweest van gelijkmatige vooruitgang en dringt er daarom bij de regeringen van Kroatië en de buurlanden op aan dat zij de onderlinge dialoog intensiveren met het oog op verzoening tussen de burgers van deze regio en om definitieve en wederzijds acceptabele oplossingen te vinden voor alle hangende bilaterale geschillen, met name wat betreft definitieve overeenkomsten inzake staatsgrenzen, vermiste personen, teruggave van eigendommen, de terugkeer van vluchtelingen en de uitwijzing van personen die verdacht worden van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; 38. verwelkomt de inwerkingtreding van de arbitrageovereenkomst tussen Kroatië en Slovenië inzake het grensgeschil op 29 november 2010; is van oordeel dat de oplossing van het aanslepende grensgeschil tussen de buurlanden een belangrijk signaal is voor het hele gebied om een cultuur van dialoog en compromis te bevorderen; herinnert aan de bepalingen van artikel 10 van de arbitrageovereenkomst, volgens dewelke beide partijen zich dienen te onthouden van elke handeling of verklaring die het geschil kan verscherpen of de werkzaamheden van de arbitragerechtbank in het gedrang kan brengen; 39. dringt aan op vooruitgang in de oplossing van bilaterale geschillen met buurlanden, zoals de grensgeschillen met Servië, Montenegro en Bosnië-Herzegovina, om te voorkomen dat deze geschillen een obstakel worden voor de verdere uitbreiding van de EU na de toetreding van Kroatië; 40. feliciteert Kroatië en Servië met hun ambities en hun inspanningen om de verzoening tussen hun burgers in een sfeer van wederzijds vertrouwen te bestendigen; is verheugd over het bezoek van de Servische president Tadić samen met de Kroatische president aan Vukovar, waar de Servische president hulde heeft gebracht en zijn excuses heeft aangeboden voor de misdaden die begaan zijn in Ovčara bij Vukovar, alsook over hun gezamenlijke belofte om een onderzoek in te stellen naar het lot van de vermisten en een oplossing te vinden voor de problemen van de vluchtelingen en repatrianten, en beschouwt deze als belangrijke stappen in de richting van verzoening; is ermee ingenomen dat de Kroatische president Josipovic hulde heeft gebracht aan de Servische slachtoffers van de oorlog in Kroatië; verwelkomt de ondertekening op 29 juni 2010 van de overeenkomst tussen Kroatië en Servië inzake de uitlevering van personen die verdacht zijn van of veroordeeld zijn wegens misdrijven die verband houden met georganiseerde misdaad en corruptie, alsook de sluiting van de uitleveringsovereenkomst tussen de Republiek Kroatië en Montenegro op 1 oktober 2010 als een belangrijke stap om de bestrijding van corruptie en georganiseerde criminaliteit efficiënter te maken en de straffeloosheid in het gebied terug te dringen; 41. is ingenomen met het regionaal initiatief „het Brdo-proces”, dat in maart 2010 door Kroatië en Slovenië gelanceerd is, met name de overeenkomst tussen Kroatië, Slovenië en Servië over een gezamenlijk bedrijf voor goederenvervoer per spoor, waarmee het goederenvervoer via de drie landen van en naar West-Europa, Turkije en Griekenland wordt verbeterd; meent dat hiermee niet alleen de vervoerskosten en de reistijden aanzienlijk worden teruggebracht door vereenvoudigde grens- en douanecontroles, maar dat deze onderhandelingen ook een weerspiegeling zijn van de bereidheid de verzoeningspogingen te vertalen in praktische stappen die voor iedereen economisch nut hebben; 42. is van mening dat de economische ontwikkeling van het gebied versneld kan worden door nauwe samenwerking van Servië en Kroatië in het kader van de Donaustrategie, aangezien deze landen zodoende nauwere aansluiting bij de EU kunnen vinden door middel van diverse vormen van samenwerking op het gebied van vervoer, milieu en economische ontwikkeling binnen het kader van de macroregio van het Donaugebied; 43. acht het noodzakelijk dat de bouw van centrales en de kanalisatiewerkzaamheden langs de Donau met de allergrootste zorgvuldigheid en volgens de nieuwste stand van de milieutechnologie worden uitgevoerd; dringt erop aan dat daarbij rekening wordt gehouden met de voor Europa unieke landschappelijke waarde en dat vanaf het begin de EU-vergunningsregels worden nageleefd; is van oordeel dat deze beginselen ook moeten gelden voor vergelijkbare bouwtechnische veranderingen in het verloop van rivieren; o o o 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van Kroatië. Europees Parlement , – gezien het schrijven van 15 februari 2011 van de voorzitter van de Commissie constitutionele zaken, – gelet op artikel 211 van zijn Reglement, 1. besluit de volgende interpretatie op te nemen in artikel 50:" Het besluit van de Conferentie van voorzitters om de procedure met medeverantwoordelijke commissies toe te passen geldt voor alle stadia van de betreffende procedure. De rechten die verbonden zijn aan de status van „bevoegde commissie” worden uitgeoefend door de ten principale bevoegde commissie. Bij de uitoefening van deze rechten moet de ten principale bevoegde commissie de prerogatieven van de medeverantwoordelijke commissie eerbiedigen, met name de verplichting om loyaal samen te werken bij het opstellen van het tijdschema en het recht van de medeverantwoordelijke commissie om te bepalen welke amendementen die onder haar exclusieve bevoegdheid vallen aan het Parlement worden voorgelegd. In geval van niet-eerbiediging door de ten principale bevoegde commissie van de prerogatieven van de medeverantwoordelijke commissie, blijven de door de ten principale bevoegde commissie genomen besluiten geldig, maar kan de medeverantwoordelijke commissie rechtstreeks bij het Parlement amendementen indienen, voor zover deze onder haar exclusieve bevoegdheid vallen. 2. besluit de volgende interpretatie op te nemen in artikel 56, lid 3:" Na een terugverwijzing uit hoofde van lid 3 moet de ten principale bevoegde commissie, alvorens haar besluit te nemen over de procedure, een medeverantwoordelijke commissie overeenkomstig artikel 50 een keuze laten maken voor wat betreft de amendementen die onder haar exclusieve bevoegdheid vallen, en haar met name laten bepalen welke amendementen opnieuw aan het Parlement moeten worden voorgelegd. De in lid 3, tweede alinea, vastgestelde termijn geldt voor de mondelinge of schriftelijke indiening van het verslag van de bevoegde commissie. Het Parlement is niet gebonden aan deze termijn voor het bepalen van het geschikte tijdstip om de behandeling in het kader van de betreffende procedure voort te zetten. 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie.