Dit voorstel wordt met de in de vergadering van 16 mei 2000 (1) aangenomen amendementen en met de volgende compromisamendement goedgekeurd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 576 ) (3) , - gelet op artikel 36 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0280/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0124/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt geopend ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt met de in de vergadering van 16 mei 2000 (1) aangenomen amendementen en met de volgende compromisamendement goedgekeurd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 576 ) (3) , - gelet op artikel 36 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0281/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0124/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van richtsnoeren (C5-0235/2000 ), - gezien verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 (1) houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen en in het bijzonder artikel 22 daarvan, - gezien verordening (EG) nr. 1784/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 (2) over het Europees Sociaal Fonds en in het bijzonder artikel 6 daarvan, - gezien de besluiten van de Europese Raad van Berlijn van 24 en 25 maart 1999 over de financiële toewijzing aan de Structuurfondsen voor de periode 2000-2006, - onder verwijzing naar de Gedragscode voor de tenuitvoerlegging van de diverse sectoren van het structuurbeleid door de Commissie, van 6 mei 1999 (3) , - gezien artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0182/2000 ), A. overwegende dat innovatieve acties in het systeem van de Structuurfondsen een belangrijke functie vervullen daar zij tot doel hebben voorbeeldige praktijken te identificeren welke dan naderhand in het kader van de overige acties uit hoofde van de Structuurfondsen alsook in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie een ruimere toepassing kunnen vinden, B. overwegende dat een systematische evaluatie van de resultaten van de gefinancierde maatregelen een voorwaarde voor het bereiken van een zo groot mogelijk multiplicatoreffect in het kader van de innovatieve acties vormt, C. overwegende dat de kredieten voor innovatieve maatregelen voor de programmeringsperiode 2000-2006 in vergelijking met de voorafgaande programmeringsperiode aanzienlijk besnoeid zijn en dat derhalve een zo groot mogelijke doeltreffendheid bij de besteding van de middelen geboden is, D. overwegende dat in de relevante bepalingen van de structuurfondsverordeningen het begrip innovatieve acties niet voldoende gedefinieerd wordt en dat het derhalve in de richtsnoeren een eerste doel moet zijn het begrip innovatieve actie in samenhang met de structuurfondsen nader te omschrijven, 1. is van mening dat de door de Commissie voorgelegde tekst geenszins voldoet aan de criteria die aan richtsnoeren gesteld moeten worden en verzoekt de Commissie derhalve meer duidelijkheid in haar ontwerp te brengen met name op het punt van de inhoudelijke definitie van innovatie, de beheersmodaliteiten, de evaluatie van de uitgevoerde maatregelen en de strategie ter verspreiding van de resultaten; 2. is van mening dat het zoeken naar nieuwe ideeën op het gebied van het werkgelegenheidsbeleid een zo breed mogelijke raadpleging van betrokkenen vereist; keert zich derhalve in het algemeen tegen de praktijk van beperkte oproepen tot het indienen van voorstellen en verzoekt de Commissie integendeel verder te gaan dan het publiceren van oproepen tot het indienen van voorstellen in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en een grootscheepser en breder voorlichtingsbeleid ter mobilisatie van een zo breed mogelijke kring van belangstellenden uit te voeren; 3. verzoekt de Commissie bij het vastleggen van punten waarop de steun geconcentreerd moet worden en bij de selectie van projecten de volgende criteria in aanmerking te nemen: 4. verzoekt de Commissie overeenkomstig paragraaf 1.3, tweede en derde alinea van de Gedragscode voor de uitvoering van het structuurbeleid door de Commissie informatie over de uitgevoerde modelprojecten en studies te verstrekken; verzoekt tevens 5. verzoekt de Commissie het Parlement jaarlijks in kennis te stellen van haar prioriteiten voor steunverlening bijvoorbeeld door middel van een mededeling door de bevoegde commissaris in de bevoegde commissie; behoudt zich het recht voor de Commissie in het kader van zijn resolutie inzake de richtsnoeren voor de begroting voorstellen voor prioriteiten voor steunverlening te doen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 272 daarvan, - gezien het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG, EGKS, EURATOM) nr. 2673/1999 (1) , inzonderheid artikel 15 daarvan, - gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2000, definitief vastgesteld op 16 december 1999 (2) , - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (3) , - gezien het voorontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting 2/2000 van de Commissie (SEC(2000) 1095 ), - gezien het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 2 voor het begrotingsjaar 2000 van de Raad (9779/2000 - C5-0342/2000 ), - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0192/2000 ), A. overwegende dat de marge van rubriek 5 van de financiële vooruitzichten voor het begrotingsjaar 2000 € 90,7 miljoen bedraagt, B. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 2 betrekking heeft op de vereisten van de Raad die voortvloeien uit de conclusies van de Europese Raad van Helsinki van 10 en 11 december 1999, en met name dient ter versterking van het gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid, C. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 2 tevens betrekking heeft op behoeften van het Parlement in verband met zijn gebouwen in Brussel, 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van gewijzigde en aanvullende begroting nr. 2 in ongewijzigde vorm; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op zijn Reglement en met name artikel 184, lid 3, - gelet op artikel 77 van het Financieel Reglement en artikel 13 van de interne voorschriften voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 april 2000 over uitstel van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting voor het begrotingsjaar 1998 - Afdeling I - Europees Parlement/Bijlage ombudsman (SEC(1999) 414 - C5-0008/1999 - 1999/205(DEC)) (1) , - onder verwijzing naar de informatie die zijn secretaris-generaal heeft verstrekt naar aanleiding van de specifieke instructies in paragraaf 33 van bovengenoemde resolutie, - gezien het feit dat de verlening van kwijting gekoppeld is aan de kwestie van de financiering van de fracties en politieke partijen, hetgeen buiten het administratieve mandaat van de secretaris-generaal valt, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A5-0189/2000 ), 1. herinnert eraan dat: 2. neemt kennis van de informatie die ter beschikking is gesteld van de Commissie begrotingscontrole, die een uiteenzetting geeft van de genomen maatregelen en gedane toezeggingen, die moeten zorgen voor een efficiënter gebruik van de kredieten voor de instelling; ziet zich bevestigd in zijn oordeel dat het uitstel van de kwijting voor 1998 een constructief effect heeft gehad en de administratie van het Parlement aanzet tot grotere inspanningen om efficiënter om te gaan met het geld van de belastingbetaler; 3. gelast zijn Commissie begrotingscontrole om bij de kwijting voor het begrotingsjaar 1999 terug te komen op de centrale thema's die bij het uitstel van de kwijting over 1998 aan de orde zijn gesteld: tekortkomingen bij aanbestedingen, in het gebouwenbeleid, in het personeelsbeleid en bij de inventarislijst; Openbare aanbestedingen - gunning van opdrachten 4. neemt nota van het actieplan ter vergemakkelijking van openbare aanbestedingen volgens de voorwaarden die zijn vastgelegd in de geldende regels; dringt aan op een optimale planning van de gunning van opdrachten en verwacht een strikte controle over de uitvoering van die planning, alsmede de invoering van administratieve maatregelen die dit mogelijk maken; herinnert eraan dat vrije concurrentie tussen aanbieders van goederen en diensten tot de basisbeginselen van het Gemeenschapsrecht behoort, dat het Parlement op dit gebied een goed voorbeeld moet geven en dat derhalve opdrachten voortaan alleen nog bij uitzondering onderhands mogen worden gegund, zoals overigens uitdrukkelijk in het Financieel Reglement is vastgesteld; wenst uiterlijk op 31 januari 2001 een verslag over de stand van zaken bij de omzetting alsmede een eerste evaluatie te ontvangen; 5. steunt ten volle het idee van interinstitutionele samenwerking, waar mogelijk, bij de gunning van opdrachten; staat achter het voornemen van de secretaris-generaal om in samenwerking met zijn tegenhangers de noodzakelijke stappen hiertoe te nemen; verwacht dat nauwkeurige informatie wordt overlegd als onderdeel van de jaarrekening en de balans, met inbegrip van vergelijkbare statistische gegevens van de verschillende instellingen en adviserende organen, ten behoeve van een grotere mededinging en de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie; Inventaris 6. gelast zijn bevoegde commissie nauwkeurig toezicht te blijven houden op de inventarisatie en na te gaan of het nieuwe systeem voor beheer van de eigendommen van het Parlement (ELS) behoorlijk en doeltreffend wordt gehanteerd; dringt erop aan dat een gedetailleerde beschrijving gemaakt wordt van de permanente actuele inventaris, als onderdeel van de jaarrekening en de balans voor elk begrotingsjaar; verwacht in het bijzonder dat in de jaarrekening en de balans voor 2000 de volledige uitvoering van de nog hangende maatregelen wordt aangegeven; verwacht maatregelen die een toepassing waarborgen die in overeenstemming is met het nieuwe systeem; 7. gelast zijn secretaris-generaal het initiatief te nemen om samen met zijn collega's regels op te stellen voor het beheer van de inventaris op interinstitutionele basis, waaronder ook gemeenschappelijke regels voor afschrijving; Verloren processen in verband met benoemingen van ambtenaren in hoge rangen 8. neemt nota van de mededeling van zijn secretaris-generaal dat er momenteel in de parlementaire Administratie geen tuchtrechtelijke procedures aanhangig zijn; juicht het toe dat het Bureau reeds op 1 december 1999, dus al vóór de beraadslagingen over de kwijting voor 1998, op voorstel van de secretaris-generaal een bestuurlijk onderzoek heeft ingesteld; neemt kennis van het besluit van het Bureau van 13 juni 2000 om in verband met de zaak-Frederiksen geen eis tot schadevergoeding uit hoofde van artikel 22 van het Ambtenarenstatuut in te stellen; neemt er nota van dat dit besluit berust op het feit dat bij het bestuurlijk onderzoek geen aanknopingspunten konden worden vastgesteld voor "grove schuld” van afzonderlijke personen, als bedoeld in artikel 22 van het Ambtenarenstatuut; wijst er evenwel op dat het bestuurlijk onderzoek zowel problemen bij de interne besluitvorming aan het licht heeft gebracht als de neiging om procesrisico's in relatie tot zogenaamde "principiële” overwegingen te veronachtzamen; trekt uit het bovenstaande de conclusie dat een hernieuwde beoordeling van de zaak en een nieuwe inschatting van de procesrisico's op een aanzienlijk eerder tijdstip op hun plaats zouden zijn geweest; herinnert aan paragraaf 23 van voornoemde resolutie van 13 april 2000, waarin de Juridische Dienst wordt verzocht het Bureau voorafgaande aan diens besluiten te informeren over procesrisico's, met name in het licht van reeds gewezen arresten in personeelskwesties; juicht het besluit van het Bureau van 13 juni 2000 toe om ondervoorzitters Lienemann en Provan opdracht te geven na te gaan of verdere interne bestuurlijke hervormingen noodzakelijk zijn om soortgelijke procesontwikkelingen te voorkomen; gelast zijn Bureau de bevoegde commissies op de hoogte te stellen van zijn conclusies terzake; Gebouwenbeleid 9. betreurt de geografische verspreidheid van de vergaderplaatsen van het Parlement, alsmede van zijn diensten, waarvoor de instelling zelf niet verantwoordelijk is, omdat dit een gevolg is van het Verdrag dat de regeringen van de lidstaten hebben gesloten; onderstreept dat verdere logistieke ongemakken in het kader van de toekomstige behoeften aan gebouwen in verband met de komende uitbreiding zoveel mogelijk beperkt moeten worden; dringt er derhalve op aan dat toekomstige besluiten inzake het gebouwenbeleid gebaseerd worden op het principe van functionaliteit, in het bijzonder wat betreft de bundeling van de diensten van het Parlement in elke vergaderplaats, en op een optimaal gebruik van de financiële middelen; 10. verwacht van de landen waar het Parlement is gehuisvest dat zij elk vergelijkbare bijdragen leveren tot de aankoop van onroerend goed; 11. herhaalt zijn principiële standpunt dat als financieringsmethode voor toekomstige aankopen, met inbegrip van de aankoop van het Louise-Weissgebouw in Straatsburg, een directe financiering moet worden toegepast, ten einde een zo groot mogelijke transparantie te waarborgen en maximale waar voor het geld van de Europese belastingbetalers te krijgen; dringt er derhalve sterk bij de Raad op aan zijn standpunt terzake te herzien; Administratieve hervormingen 12. neemt met voldoening nota van het ingediende tijdschema; gelast het Bureau en de secretaris-generaal de desbetreffende commissies van het Parlement op de hoogte te houden van de stand van uitvoering van de interne administratieve hervorming; benadrukt dat het personeel actief bij dit proces betrokken moet worden; 13. herhaalt zijn eis met betrekking tot een gemeenschappelijke gebouwenbegroting en een gemeenschappelijk gebouwenbeheer voor de instellingen en adviesorganen van de Europese Unie; Veiligheid 14. neemt kennis van de terzijdestelling door het Bureau, in zijn hoedanigheid van het hoogste gezag, van de visumweigering nr. 00/05 van de financieel controleur; betreurt het dat er geen poging is ondernomen om het contract voor de bewaking van zijn gebouwen in Straatsburg voor een kortere overbruggingsperiode te gunnen en deze tijd te benutten om de aanbestedingsprocedure volledig in overeenstemming met de vigerende communautaire voorschriften voor de gunning van openbare opdrachten opnieuw uit te voeren; Financiering van fracties en politieke partijen 15. neemt uitdrukkelijk nota van het feit dat alleen de fracties zelf verantwoordelijk zijn voor de besteding van de middelen die hen op grond van hoofdstuk 37 beschikbaar zijn gesteld; 16. neemt met voldoening nota van de antwoorden van de instelling op de voorlopige opmerkingen van de Rekenkamer, en verwacht dat de maatregelen voor een radicale herziening van het desbetreffend juridische kader onverwijld worden uitgevoerd in overeenstemming met de financiële voorschriften en het principe van transparantie; 17. is erover verheugd dat alle vijf fracties die momenteel actief zijn in het Parlement en die ook tijdens de voorgaande zittingsperiode actief zijn geweest, hun specifieke antwoorden op de voorlopige opmerkingen van de Rekenkamer hebben verstrekt; 18. betreurt de tegenzin van de Rekenkamer om expliciet de namen te noemen van de fracties waarvan de twijfelachtige financiële praktijken specifiek in het centrale deel van het verslag worden genoemd; 19. erkent de bevindingen van de Rekenkamer en naar aanleiding daarvan: De zaak in verband met de Ledenkas 20. verwacht van de bevoegde autoriteiten, in het licht van de uitspraak van 29 maart 2000 van het Luxemburgse Hof van beroep in de zaak van het Europees Parlement tegen Royale Belge S.A., dat zij de procedure van artikel 22 van het Statuut in gang zetten, ten einde vast te stellen wie verantwoordelijk is in verband met het verschil van 4.136.125 BEF tussen de huidige kassituatie en de overeenkomstige rekeningen over 1982; o o o 21. verleent zijn secretaris-generaal kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 1998; 22. geeft toestemming voor het verlenen van kwijting aan de rekenplichtige voor het begrotingsjaar 1998; 23. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de Europese ombudsman. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8251/1/2000 - C5-0270/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 487 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 301 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0193/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (10677/2/1999 - C5-0098/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 622 ) (3) , - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 313 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0165/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5860/1/2000 - C5-0182/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 591 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 223 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0166/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5684/1/2000 - C5-0181/2000 ), (1) - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 772 ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 652 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0164/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2000 over de voorbereiding van de Europese Raad in Feira op 19 en 20 juni 2000 (1) , - onder verwijzing naar het verslag van het Voorzitterschap aan de Europese Raad over de Intergouvernementele Conferentie (CONFER 4750/00), - onder verwijzing naar de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Santa Maria da Feira op 19 en 20 juni 2000, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 maart 1999 over een versterkt partnerschap met India en de resultaten van de topontmoeting EU/India van 28 juni 2000 (2) , A. overwegende dat de Europese Raad opnieuw de prioriteit van het uitbreidingsproces voor de Unie heeft bevestigd en andermaal heeft verklaard dat de Unie ernaar streeft om de dynamiek van het toetredingsproces vol te houden, hetgeen moet resulteren in een spoedige uitbreiding van de Unie, en rechtsstaat, democratie en eerbiediging van de rechten van de mens aldus naar een groter Europa worden uitgebreid, Intergouvernementele Conferentie en Handvest van de grondrechten 1. betreurt dat de Europese Raad de IGC geen nieuwe politieke impuls heeft weten te geven om de Europese Unie in staat te stellen zich volledig voor te bereiden op een spoedige toetreding van nieuwe lidstaten; 2. acht het absoluut noodzakelijk dat de onderhandelingen in de IGC over een substantiële uitbreiding van het stemmen met gekwalificeerde meerderheid in de Raad en de medebeslissing met het Parlement met succes worden afgerond omdat de voorbereiding van de Europese Unie op de uitbreiding hiermee staat of valt; 3. betreurt dat de staatshoofden of regeringsleiders op de agenda geen plaats hebben gemaakt voor andere door het Parlement, de Commissie en enkele lidstaten voorgestelde punten die nochtans van wezenlijk belang zijn om de IGC in staat te stellen een resultaat te behalen wat belangrijk is voor een ambitieuze institutionele hervorming die vereist is met het oog op de komende uitbreiding, waaronder een betere afbakening van de bevoegdheden van de Unie; 4. neemt nota van het feit dat de Europese Raad van mening is dat de bepalingen inzake nauwere samenwerking deel moeten uitmaken van de toekomstige werkzaamheden van de Conferentie, waarom in meerdere van zijn resoluties is gevraagd; waarschuwt ervoor de nauwere samenwerking of het vooruitzicht van een vervolg-IGC als voorwendsel te gebruiken om geen vorderingen te maken met het verbreden en verdiepen van de Unie; 5. is verheugd over de oproep, in de conclusies van het voorzitterschap, aan de Conventie waaraan de opstelling van een ontwerphandvest van grondrechten van de Europese Unie is toevertrouwd, om voorafgaand aan de Europese Raad van Biarritz in oktober 2000 een ontwerphandvest voor te leggen; herhaalt zijn overtuiging dat deze rechten ondeelbaar zijn en dat ze moeten worden opgenomen in de Verdragen; Gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid 6. verwelkomt de besluiten van de Europese Raad inzake de verdere ontwikkeling van het GBVB, in het bijzonder wat betreft de vaststelling van de civiele en militaire instrumenten die noodzakelijk zijn voor crisisbeheersing; dringt aan op verstrekkende hoofddoelstellingen op het gebied van civiele acties met passende financiële regelingen en in samenwerking met het maatschappelijke middenveld; 7. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de steeds complexer wordende interinstitutionele betrekkingen met betrekking tot het buitenlands en veiligheidsbeleid, daar de interactie tussen de Commissie, de Raad en de secretaris-generaal/Hoge Vertegenwoordiger van de Raad onderling en met het Parlement afbreuk zou kunnen doen aan de in het Verdrag vastgelegde gemeenschappelijke EU-bevoegdheden; 8. dringt er in elk geval bij de Raad op aan om het Europees Parlement volledig te betrekken bij het bepalen van de prioriteiten met betrekking tot het extern beleid van de Europese Unie en wijst nogmaals op de voorstellen in zijn bovengenoemde resolutie van 15 juni 2000; 9. stelt met voldoening vast dat met de toezegging om een gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid te ontwerpen waarmee het externe beleid van de Unie kan worden versterkt door middel van de ontwikkeling van een militair crisisbeheersingsvermogen de functies van de WEU met betrekking tot de Petersbergtaken worden overgenomen; benadrukt dat bij deze opname ook rekening moet worden gehouden met de daaraan verbonden budgettaire gevolgen; benadrukt de noodzaak van een positief resultaat van de Capabilities Commitment Conference op 20 november 2000; 10. verwelkomt het besluit om nauw samen te werken bij het opbouwen van een onafhankelijke Europese defensiecapaciteit met de NAVO en is verheugd dat is overeengekomen om Europese lidstaten van de NAVO die geen EU-lid zijn, alsmede niet-leden van de NAVO, zoals Oekraïne en Rusland, uit te nodigen om deel te nemen aan operaties onder leiding van de EU; Belastingheffing 11. verwelkomt het akkoord over belasting op spaargelden en het voortgangsverslag over het belastingpakket van de Commissie als een bemoedigende stap naar de nodige fiscale coördinatie in Europa; betreurt dat de urgentie van de zaak niet tot uiting komt in het tijdschema voor de uitvoering van het akkoord inzake de belasting op spaargelden en dringt erop aan dat er in het kader van de geplande onderhandelingen met derde landen een werkbare oplossing wordt gevonden; verzoekt de Raad concrete maatregelen te nemen ter voorkoming van schadelijke belastingconcurrentie op basis van het verslag over de Gedragscode; Follow-up van Lissabon 12. is verheugd over het feit dat er tussen de instellingen en organen van de Europese Unie en met de sociale partners een hoge mate van overeenstemming bestaat over de strategie van Lissabon voor economsiche hervorming en sociale samenhang en over de duurzame impuls die is gegeven aan de hervormingen van de interne markt; 13. benadrukt de cruciale coördinerende rol van de brede richtsnoeren voor het economische beleid bij het implementeren van een doeltreffende macro-economische policy mix met het oog op duurzame groei, concurrentievermogen, investeringen, werkgelegenheid en sociale samenhang; dringt erop aan dat in deze aangelegenheden door middel van een interinstitutioneel akkoord rekening wordt gehouden met het standpunt van het Europees Parlement; 14. verwelkomt het Europees Handvest voor kleine ondernemingen, maar verlangt een concrete toezegging om de bureaucratie te verminderen, de arbeidsmarkten te hervormen en belastingsystemen in te voeren die succes belonen; benadrukt evenwel dat het verlichten van de lasten voor deze ondernemingen er niet toe mag leiden dat de rechten van de werknemers in gevaar worden gebracht; 15. is verheugd over het feit dat de Raad het belang erkent van openbare diensten van algemeen belang en dringt erop aan dat deze diensten door betere Verdragsbepalingen worden gehandhaafd en verbeterd; steunt het verzoek van de Raad aan de Commissie om een snelle actualisering van haar mededeling van 1996; 16. bevestigt andermaal dat het zich zal inzetten voor de armoedebestrijding door het ontwikkelen van een substantiële Europese sociale agenda die bijdraagt tot het scheppen van werkgelegenheid, de sociale bescherming moderniseert en de sociale insluiting bevordert; 17. onderstreept het belang van grotere publieke en private investeringen in Europa om te komen tot een hogere, krachtens de in Kyoto aangegane verplichtingen uit milieuoogpunt duurzame groei, waaronder investeringen in menselijk potentieel die zijn gericht op het ontwikkelen van een op kennis gebaseerde samenleving; 18. verzoekt de Commissie meer maatregelen te nemen om de consument vertrouwen te geven in e-Europa, waaronder verbetering van de toegang voor de consument tot de rechter; 19. is verheugd over het feit dat Griekenland per 1 januari 2001 tot het eurogebied toetreedt; Voedselveiligheid 20. verwelkomt het belang dat de Raad hecht aan de kwestie voedselveiligheid en de vooruitgang die is geboekt met betrekking tot de instelling van een Europese voedselautoriteit vóór het einde van 2000; herinnert de Raad eraan dat hij in ieder geval het advies van het Europees Parlement dient af te wachten alvorens gedetailleerde plannen en tijdschema's vast te leggen, in het bijzonder met betrekking tot deze nieuwe autoriteit inzake voedselveiligheid; Buitenlandse zaken India 21. herhaalt zijn oorspronkelijke voorstel om op het hoogste niveau een geregelde dialoog tussen de EU en India in te stellen; is verheugd over de eerste Top tussen de EU en India, welke een mijlpaal is voor het versterken van hun betrekkingen, gebaseerd op democratische waarden en eerbiediging van de rechtsstaat; 22. onderschrijft het besluit om op gezette tijden nog meer topontmoetingen te organiseren en neemt nota van de vaststelling van een omvattende "Agenda voor actie”, waaronder een dialoog op het gebied van veiligheidsvraagstukken; is verheugd over de oproep van India tot nucleaire ontwapening, maar herhaalt zijn oproep aan India om het Verdrag tot een volledig verbod op kernwapentests te ondertekenen en ratificeren; 23. verzoekt de Raad te bewerkstelligen dat India wordt betrokken bij het lopende ASEM-proces; Westelijke Balkan 24. verwelkomt het besluit om de samenwerking met de landen van de Westelijke Balkan te versterken en om andermaal te bevestigen dat alle betrokken landen potentiële kandidaten voor het lidmaatschap van de EU zijn, steunt het sluiten van regionale handelsovereenkomsten; is van mening dat onduidelijke besluitvormingsprocedures en doublures vermeden dienen te worden, zowel op administratief gebied als bij de tenuitvoerlegging van alle steun- en wederopbouwactiviteiten op de Balkan; 25. verzoekt de Raad om onmiddellijk onderhandelingen aan te knopen met Kroatië over een stabilisatie- en associatieovereenkomst teneinde de hele regio een positief signaal te geven; Middellandse-Zeegebied 26. feliciteert het Portugese voorzitterschap met zijn bijdrage aan een gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie voor de mediterrane regio; is van mening dat goedkeuring van deze strategie een beslissende stap voorwaarts betekent voor de versterking van het mediterrane beleid van de Europese Unie en de Verklaring van Barcelona; verwacht volledig te worden betrokken bij de uitvoering van deze strategie in al haar facetten; neemt zich voor een actieve rol in het vredesproces in het Midden-Oosten te blijven spelen; 27. verzoekt het Franse voorzitterschap een kritisch, diepgaand onderzoek in te stellen naar de balans van 5 jaar partnerschap teneinde het Euro-mediterrane beleid en zijn instrumenten doeltreffender te maken; Noordelijke dimensie 28. is ingenomen met de steun van de Europese Raad voor het actieplan voor de Noordelijke dimensie en met zijn verzoek aan de Commissie om een leidende rol op zich te nemen bij de tenuitvoerlegging ervan en om geschikte vervolgvoorstellen in te dienen; ziet uit naar het volledige verslag van het Zweedse voorzitterschap over het Noordelijke-dimensiebeleid ter voorbereiding van de Europese Raad te Göteborg in juni 2001; Rusland 29. is ingenomen met het pleidooi van de Europese Raad voor een krachtig en gezond partnerschap tussen de Unie en Rusland, gebaseerd op gemeenschappelijke waarden, met name de eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; 30. betreurt dat de houding van de autoriteiten in Moskou ten aanzien van Tsjetsjenië, waar het nog steeds aan een vredesstrategie ontbreekt, niet werkelijk is gewijzigd; bevestigt opnieuw zijn overtuiging dat een vreedzame oplossing voor het conflict in Tsjetsjenië absoluut noodzakelijk is; steunt de activiteiten van de Raad en de lidstaten die daartoe in samenwerking met de Raad van Europa, de OVSE en de humanitaire organisaties ontwikkeld worden; o o o 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de regeringen van de kandidaat-landen en de voorzitter van de Conventie voor het Handvest. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de situatie in Zimbabwe (1) , - gelet op het besluit van de Raad van 22 mei 2000 om een onder leiding van het Europees-Parlementslid Pierre Schori staande afvaardiging te zenden voor verkiezingswaarneming in Zimbabwe, en gelet op zijn eigen besluit tot het zenden van een delegatie van parlementsleden voor assistentie, A. overwegende dat op 24 en 25 juni 2000 in Zimbabwe parlementsverkiezingen hebben plaatsgevonden in aanwezigheid van circa 190 EU-waarnemers, waarnemers en toezichthouders van andere organisaties zoals de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid (OAE), de Southern-African Development Community (SADC) en het Gemenebest, en enkele duizenden plaatselijke Zimbabwaanse toezichthouders, B. overwegende dat zich, hoewel de verkiezingen over het algemeen rustig verliepen en goed georganiseerd waren, ernstige problemen hebben voorgedaan ten aanzien van de kiesregisters en dat binnenlandse toezichthouders en internationale waarnemers hindernissen in de weg werden gelegd, met name wat betreft hun accreditering, C. overwegende dat de periode vóór de verkiezingen en de verkiezingscampagne ontsierd werden door geweld, intimidatie en onderdrukking op grote schaal, waarvoor voornamelijk de regeringspartij Zimbabwe African National Union - Patriotic Front (ZANU-PF) verantwoordelijk is, en dat tenminste 30 mensen om het leven kwamen, voor het merendeel aanhangers van de oppositie, D. overwegende dat dit in belangrijke mate bijdroeg tot het klimaat van angst dat tijdens de verkiezingscampagne zo duidelijk tot uitdrukking kwam, E. overwegende dat in veel plattelandsgebieden de intimidatie door ZANU-PF zo groot was dat het voor de oppositie in feite onmogelijk was een verkiezingscampagne te voeren, F. overwegende dat de door de regering gecontroleerde media, met name de radio en televisie, werden ingezet om het beleid van de regeringspartijen uit te dragen en tegelijkertijd te voorkomen dat de opvattingen van de oppositie op eerlijke wijze werden gepresenteerd; dat Zimbabwe evenwel een energieke pers kent die in staat is gebleken de mening van de oppositie te verwoorden, G. overwegende dat door de algemene houding van de regering de rechtsstaat in het geding kwam en de ordehandhavingsorganen werden ondermijnd, met name in de aanloop naar de verkiezingen, H. overwegende dat de inbeslagneming van boerenbedrijven een verdere schending van de rechtsstaat in Zimbabwe is en dat het belangrijke probleem van een eerlijke landverdeling slechts kan worden opgelost door een democratisch en geweldloos proces op basis van de rechtsstaatbeginselen en op grond van de verzekering dat land wordt toegekend aan de arme bevolking op het platteland, I. overwegende dat ook na de verkiezingen helaas nog altijd sprake is van geweld en intimidatie, 1. is ingenomen met de indrukwekkende verkiezingsopkomst, waardoor de bevolking van Zimbabwe blijk heeft gegeven van haar democratische volwassenheid en vastbeslotenheid het lot in eigen handen te nemen; 2. is evenwel van oordeel dat de verkiezingen niet vrij en eerlijk kunnen worden genoemd vanwege de gewelddadigheden en intimidatie op grote schaal die aan de verkiezingen vooraf gingen; 3. is vol lof over het werk van de waarnemersmissie van de EU die ertoe bijdroeg dat het geweld werd beteugeld en dat de verkiezingen - zij het met tekortkomingen - op georganiseerde wijze konden plaatsvinden; 4. is ingenomen met het op 4 juli 2000 aan het Europees Parlement voorgelegd eindverslag met conclusies van de heer Schori; 5. veroordeelt met klem de gewelddadigheden en intimidatie tijdens de periode vóór de verkiezingen en tot op zekere hoogte zelfs tijdens de verkiezingen, alsmede het doelbewuste beleid van de regering om de rassenkwestie te polariseren door de inbeslagneming van boerderijen van blanke eigenaren; 6. doet een beroep op de regering van Zimbabwe om voor herstel van de rechtsorde te zorgen en de naleving van de mensenrechten en democratische beginselen te garanderen; dringt in dit verband aan op een grondig en onafhankelijk onderzoek naar alle gevallen van schending van de mensenrechten in verband met de verkiezingen; 7. betreurt de onregelmatigheden, en met name de ondeugdelijkheid van de kiesregisters, en het ontbreken van duidelijke instructies tijdens de verkiezingen, waardoor een aanzienlijk percentage van de kiesgerechtigde bevolking niet kon stemmen; 8. verzoekt de regering van Zimbabwe de ernstige tekortkomingen in het verkiezingsproces onverwijld aan te pakken en niet te proberen eventuele door de oppositie bij het Hooggerechtshof ingestelde beroepen te blokkeren; 9. doet een beroep op de regering van Zimbabwe gevolg te geven aan de uitspraak van het Hooggerechtshof dat een eind moet worden gemaakt aan de illegale bezetting van boerenland en met inachtneming van de rechtsstaatbeginselen en uitgaande van de beginselen en conclusies van de Landconferentie van 1998 tot nieuwe vestigingen op het platteland over te gaan; 10. doet een beroep op de president van Zimbabwe zich bewust te zijn van zijn grote persoonlijke verantwoordelijkheid om actief een beleid van nationale verzoening te voeren en daartoe van zijn grote gezag gebruik te maken; 11. is van oordeel dat - ondanks zeer ernstige onregelmatigheden tijdens de verkiezingsperiode, waaronder soms dodelijk geweld, de verkiezingsuitslag, hoewel die zeker niet nauwkeurig de wil van de bevolking weergeeft, niettemin betekent dat er thans een belangrijke oppositie in het parlement vertegenwoordigd is, wat de hoop doet rijzen dat er een echt democratisch meerpartijensysteem zal ontstaan; 12. wijst erop dat de periode onmiddellijk na de verkiezingen niet geheel zonder geweld is geweest en doet derhalve een beroep op de regering van Zimbabwe en met name op de Zimbabwaanse president ervoor te zorgen dat de plegers van gewelddadigheden aan de rechter worden voorgeleid, gevolg te geven aan uitspraken van de rechter in verband met klachten over het verloop van de verkiezingen en met name aan uitspraken ter herziening van de verkiezingsuitslag of tot het houden van nieuwe verkiezingen in bepaalde kiesdistricten, en verder een beleid te voeren dat gebaseerd is op consensus, met name bij het beleid inzake landhervorming; 13. wijst erop dat de vervolging van aanhangers van het Movement for Democrate Change (MDC) onmiddellijk moet worden gestaakt en veroordeelt in het bijzonder de tegen bepaalde personen, waaronder aartsbisschop Pius A. Ncube van Bulawayo, gerichte bedreigingen met de dood; 14. acht het van vitaal belang dat de Commissie en de Raad een actieve dialoog blijven voeren met de regering, de oppositie en het maatschappelijk middenveld in Zimbabwe; 15. besluit de komende maanden de ontwikkelingen in Zimbabwe op de voet te volgen, en wijst erop dat het niet voeren van het bovenbedoelde verzoeningsbeleid ertoe kan leiden dat de betaalbaarstelling van de tweede tranche (van € 30 miljoen) van het 8ste EOF bij de besprekingen daarover op 20 september 2000 wordt geweigerd en dat eveneens de procedure van artikel 366 A van de Overeenkomst van Lomé wordt toegepast, met als gevolg opschorting van alle uit de Overeenkomst van Lomé voortvloeiende voordelen voor Zimbabwe; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de kandidaatlanden voor het EU-lidmaatschap, de Paritaire Vergadering ACS-EU, de OAE en de regering en het parlement van Zimbabwe. Het Europees Parlement, - gelet op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, van 10 december 1948, - gelet op het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen, van 28 juli 1951, zoals gewijzigd bij het Protocol van New York van 31 januari 1967, - gelet op het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, van 4 november 1950, - gelet op zijn resolutie van 8 oktober 1998 over samenwerking met de mediterrane landen op het punt van immigratie (1) , - gelet op Titel IV, artikelen 61 en volgende van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, - gelet op de artikelen 2 en 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gelet op zijn resolutie van 15 juni 2000 over het werkdocument van de Commissie "Naar gemeenschappelijke normen voor asielprocedures” (2) , A. ontzet over de afschuwelijke tragedie die leidde tot het verlies van 58 mensenlevens, wier stoffelijke overschotten op de ochtend van maandag 19 juni 2000 in Dover ontdekt werden, B. overwegende dat aan de grenzen van de Unie dagelijks vergelijkbare incidenten plaatsvinden, waarbij tal van immigranten en vluchtelingen het leven verliezen bij hun pogingen illegaal een land van de Unie binnen te komen; tevens gelet op de honderden mensen die zijn omgekomen op weg van de Afrikaanse kust naar de kusten van Europa, waarbij zij in het merendeel der gevallen het slachtoffer werden van mensensmokkelaars en -handelaren, C. walgend van de praktijk van de mensenhandel, die de wanhoop exploiteert van mensen in Oost-Europa, Afrika en Azië om met minachting voor de menselijke waardigheid munt te slaan uit het netwerk van clandestiene immigratie, D. bezorgd over de opleving in Europa van de clandestiene immigratie, zoals blijkt uit het aantal slachtoffers van dit weerzinwekkende misdrijf van de mensenhandel, E. overwegende dat de immigranten, ongeacht of zij reeds vele jaren legaal in de lidstaten wonen dan wel onlangs zijn aangekomen, aanzienlijk hebben bijgedragen aan de Europese economie en haar sociale ontwikkeling; F. overwegende dat de misdadigers die actief zijn op het terrein van de illegale smokkel van immigranten naar de EU over tal van technische en economische middelen beschikken die hen gemakkelijk in staat stellen om de controles aan de externe grenzen van de Unie te mijden; overwegende derhalve dat dit probleem moet worden opgelost door alle preventie- en afweermaatregelen die daartoe noodzakelijk zijn; G. overwegende dat de inefficiëntie van de asielwetgeving en de desbetreffende administratieve procedures de omvang van de illegale immigratie en de betrokkenheid van de georganiseerde criminaliteit doet toenemen, H. overwegende dat vluchtelingen door deze immigratiebelemmeringen vaak het slachtoffer worden van georganiseerde bendes van mensensmokkelaars die voor hun diensten grote bedragen eisen, I. overwegende dat volgens de Internationale Organisatie voor migratie de internationale mensenhandel een snel groeiend, goed georganiseerd en zeer winstgevend bedrijf geworden is, 1. is geschokt over de gebeurtenissen in Dover en uit zijn medeleven met de nabestaanden; 2. geeft uitdrukking aan zijn leedwezen voor alle slachtoffers van deze onduldbare menselijke tragedie; 3. betreurt dat er nog geen waarachtig Europees asiel- en immigratiebeleid dat tevens een Europese migratiestrategie zou moeten omvatten, ten uitvoer gelegd is; 4. dringt er bij de Raad op aan om maatregelen te nemen ter regulering van de migratie, en met name om misdaadorganisaties die zich bezighouden met mensenhandel, te bestrijden, ook al bepaalt artikel 63 van het EG-Verdrag dat de EU binnen vijf jaar gemeenschappelijke wetgeving inzake immigratie moet goedkeuren; 5. herinnert de Europese Raad aan de op de Europese Raad te Tampere op 15 en 16 oktober 1999 gedane toezeggingen inzake de plicht van de Europese Unie om een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid te ontwikkelen, daarbij rekening houdend met de noodzaak om een coherente en doeltreffende controle aan haar buitengrenzen uit te oefenen, teneinde de clandestiene immigratie een halt toe te roepen; doet een beroep op het Franse voorzitterschap om dit onderwerp prioritair in zijn werkprogramma op te nemen; 6. dringt bij alle betrokken instanties aan op intensivering van de samenwerking tussen Europol en de nationale autoriteiten, met name op het terrein van de snelle uitwisseling van informatie, en wenst dat aan Europol alle financiële en personele middelen worden verschaft die nodig zijn ter bestrijding van de mensenhandel; 7. herinnert eraan dat de formulering van het asiel- en immigratierecht van de EU niet losgekoppeld kan worden van de totstandbrenging van een gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de Unie, waardoor ook de democratische waarden en het beginsel van de rechtsstaat buiten haar grenzen kunnen worden bevorderd; 8. herinnert aan de conclusies van de recente Europese Raad te Feira en bevestigt nogmaals de essentiële noodzaak om op het terrein van de samenwerking tussen de lidstaten vorderingen te boeken, teneinde deze weerzinwekkende mensenhandel doeltreffender te bestrijden; 9. onderstreept de belangrijke verantwoordelijkheid die de ambassades in de landen van herkomst van de migranten dragen als instanties die visumaanvragen als eerste moeten beoordelen; dringt aan op meer overleg tussen de Europese ambassadeurs in landen waaruit grote aantallen illegale immigranten afkomstig zijn en roept deze ambassades met klem op voorlichtingscampagnes te voeren waarin gewaarschuwd wordt tegen de gevaren van de mensenhandel; 10. doet een beroep op de lidstaten om hun wetgeving aan te scherpen en strengere straffen uit te vaardigen tegen werkgevers als middel om tewerkstelling van illegale immigranten te bestrijden; 11. verzoekt de Raad en de Commissie specifieke voorstellen te formuleren ter verbetering van de integratie van legale immigranten in de EU op basis van optimale praktijken in de lidstaten; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, A. ernstig bezorgd over de politieke crisis in Fiji na de staatsgreep op 19 mei 2000, die geleid heeft tot de schorsing van het parlement, de buitenwerkingstelling van de grondwet, het aftreden van de democratisch gekozen minister-president en van de president, en tot de afkondiging van de staat van beleg op 29 mei 2000 door het leger van Fiji, B. overwegende dat op 3 juli 2000 een voorlopig burgerlijk bestuur in Fiji werd geïnstalleerd onder de nieuwe minister-president Laisenia Qarase, maar de uitvoerende macht in handen van de militairen bleef, C. ernstig bezorgd over het lot van 27 gegijzelden, waaronder de afgezette minister-president Mahendra Chaudry en andere kabinetsleden, die nog altijd worden vastgehouden in de parlementsgebouwen die op 2 juli 2000 tot verboden militair gebied werden verklaard en over de herhaalde dreigementen van de leider van de staatsgreep, George Speight, tegen hun leven, D. ernstig bezorgd over de toenemende spanningen tussen autochtone Fidji's en de Indiërs op Fidji, en tussen de autochtone bewoners van Fidji zelf, en over de anti-Indische retoriek van de leider van de staatsgreep, George Speight, die al geleid heeft tot vernieling van winkels van Indiërs en tot een oproer van soldaten op het op één na grootste eiland van Fidji, Vanua Levu; E. overwegende dat Fiji al in 1987 het toneel was van een staatsgreep door kolonel Rabuka om soortgelijke redenen, wat de uitsluiting van het land voor 10 jaar uit het Gemenebest tot gevolg had en het vertrek heeft ingeluid van duizenden Indiërs, F. overwegende dat de multiraciale grondwet van 1997 ontworpen was om de etnische problemen op de eilanden, waaronder het landeigendom, op te lossen, en dat deze grondwet unaniem werd goedgekeurd door een door etnische Fiji's gedomineerd parlement en de zegen kreeg van de grote raad van stamhoofden, G. overwegende dat ook de Salomonseilanden op 5 juni 2000 te maken kregen met een poging tot staatsgreep op Guadalcanal, die leidde tot het aftreden van de democratisch gekozen minister-president en de ineenstorting van de rechtsorde, H. overwegende dat het parlement van de Salomonseilanden op 30 juni 2000 met 23 tegen 21 stemmen oppositieleider Mannasseh Sogavare als nieuwe minister-president koos, en dat Sogavare zijn toezegging nationale eenheid en verzoening tot stand te zullen brengen, dient na te komen, I. herinnerend aan de sleutelrol van de missie van de Paritaire Vergadering ACS-EU naar de Salomonseilanden, waarvan twee leden van het EP deel uitmaakten, die bemiddeld heeft tussen de strijdende partijen en erin slaagde te spanning te verminderen, J. overwegende dat het zich voortslepende conflict op de Salomonseilanden tussen de Malaita Eagle-strijders en de Isatabu Freedom Movement van Guadalcanal ook zijn oorsprong vindt in etnische tegenstellingen en niet langer beperkt blijft tot Honiara en dat op 2 juli 2000 nieuwe gevechten zijn uitgebroken waarbij een aantal doden zijn gevallen, K. overwegende dat de Salomonseilanden sinds ze in 1978 de onafhankelijk van Groot-Brittannië werden, hebben geprobeerd een parlementair systeem op te bouwen om eenheid te brengen in het land dat uit meer dan 1.000 eilanden bestaat waar 70 verschillende talen worden gesproken, L. overwegende dat Fidji en de Salomonseilanden de nieuwste voorbeelden zijn van etnische spanningen in het zuidelijk deel van de Stille Oceaan; M. gezien de maatregelen die het Gemenebest tijdens de vergadering van de ministeriële actiegroep van het Gemenebest in Londen op 6 juni 2000, heeft genomen, 1. spreekt een krachtige veroordeling uit van de staatsgreep door George Speight en de buitenwerkingstelling van alle democratische instellingen in Fiji, zoals de grondwet van 1997, de regering en het parlement; 2. dringt aan op onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van alle gegijzelden die op Fiji door de leider van de staatsgreep, George Speight, worden vastgehouden; 3. dringt erop aan dat degenen die betrokken zijn bij de gijzelneming volgens de internationale maatstaven voor de rechter worden gebracht; 4. veroordeelt het aanwakkeren van etnische spanningen en de vernieling van eigendommen van Indiërs op Fiji krachtig, en wijst erop dat Indiërs 44% uitmaken van de bevolking van Fiji, die 800.000 zielen telt; 5. doet een beroep op alle partijen in de constitutionele en politieke crisis om de veiligheid en de mensenrechten van de burgerbevolking te waarborgen, met name van de etnische Indiërs op Fiji en de autochtone Fiji's die de staatsgreep niet te steunen, en voorts op alle partijen op de Salomonseilanden om eventuele amnestie- en staakt-het-vuren-overeenkomsten na te leven; 6. is ingenomen met het initiatief van de Nationale vrouwenraad op Fiji, en in het bijzonder met hun oproep tot eenheid en een vreedzame oplossing van de crisis; 7. wijst op de benoeming van een voorlopig burgerbestuur door de militairen op Fiji en geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de grondwettelijke en democratische status van een dergelijke regeling; 8. doet een krachtig beroep op het voorlopige burgerbestuur en op Fiji's nieuwe minister-president Laisenia Qarase om zich in te zetten voor de terugkeer van Fiji tot een volwaardige democratie en een eind te maken aan de huidige crisis, die een aanslag is op de economie van Fiji: de suikerproductie loopt terug, de toeristische sector lijdt ernstige schade en duizenden raken hun werk kwijt als gevolg van een recente handelsboycot; 9. dringt er bij de Commissie op aan een begin te maken met de geëigende procedures tot opschorting van de ontwikkelingssamenwerking met Fiji als de terugkeer naar de democratie binnen een bepaalde termijn uitblijft, zelfs als de gegijzelden worden vrijgelaten; 10. veroordeelt krachtig de poging tot een staatsgreep door de Malaita Eagle-strijders op de Salomonseilanden en de recente toename van het geweld; 11. ondersteunt alle inspanningen om nationale eenheid en verzoening tot stand te brengen, ook die van de nieuwe minister-president van de Salomonseilanden, Mannasseh Sogavare; 12. veroordeelt de etnische onverdraagzaamheid en de vernieling van eigendommen op de Salomonseilanden krachtig en dringt aan op een onverwijld herstel van recht en orde; 13. doet een beroep op de Commissie om ontwikkelingen op de Salomonseilanden die tot democratie kunnen leiden op de voet te volgen, vooral gezien de sleutelrol die EU-middelen (het afgelopen jaar 60 miljoen euro) op de Salomonseilanden spelen, en waarschuwt dat de Europese hulp kan worden opgeschort als democratie, vrede en stabiliteit niet snel terugkeren; 14. dringt er bij alle partijen in beide landen krachtig op aan de democratische normen en de grondwettelijke procedures in acht te nemen; 15. doet een beroep op de Commissie om de ontwikkelingen, niet alleen in Fiji en op de Salomonseilanden, maar in het gehele zuidelijke deel van de Stille Oceaan nauwgezet te volgen, gelet op de toename van de religieuze en etnische spanningen; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, en aan de constitutionele autoriteiten in Fiji en op de Salomonseilanden. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Tibet, A. overwegende dat vorderingen in de dialoog tussen de EU en China over de mensenrechten ontbreken, B. overwegende dat de Wereldbank op 7 juli 2000 een definitief besluit moet nemen over zijn steun aan het project om de armoede in westelijk China terug te dringen, C. overwegende dat de Chinese strijdkrachten in 1949 en 1950 Tibet zijn binnengevallen en hebben bezet, D. erop wijzend dat het "zeventienpuntenakkoord” dat de Tibetaanse autoriteiten in Peking onder druk hebben ondertekend, weliswaar de annexatie van Tibet door de Volksrepubliek China bekrachtigde, maar tevens borg stond voor de volledige autonomie van Tibet en in het bijzonder voor het voortbestaan van zijn politiek bestel en voor volledige eerbiediging van de godsdienstvrijheid, E. onder verwijzing naar de opstand van Lhassa van 10 maart 1959 tegen de bezetting door het regime in Peking, die heeft geleid tot de dood en de opsluiting van duizenden Tibetanen alsook tot de ballingschap van de Dalai Lama en tienduizenden andere Tibetanen, F. onder verwijzing naar de oprichting in 1965 van de "Autonome Regio Tibet” (ART) door de autoriteiten in Peking, en overwegende dat er daar sinds de bezetting van het grondgebied door China geenszins van echte autonomie sprake is, G. onder verwijzing naar de herhaalde pogingen om de dialoog met de autoriteiten in Peking opnieuw op gang te brengen, met name door de Dalai Lama in het "vijfpuntenplan” dat in 1987 aan het Amerikaans Congres werd voorgelegd en in het "voorstel van Straatsburg” dat in 1988 aan het Europees Parlement werd voorgelegd, H. verontrust over de vaststelling dat China zich geenszins bereid toont deel te nemen aan een dialoog om over de toekomst van Tibet te onderhandelen, I. onder verwijzing naar de toekenning van de Nobelprijs voor de vrede aan de Dalai Lama in 1989 en naar diens oproep aan de internationale gemeenschap om een vreedzame regeling voor de kwestie-Tibet te bevorderen, J. onder verwijzing naar de omvorming in 1992 van Tibet tot een "speciale economische zone” en naar de massale overbrenging van Chinese kolonisten naar Tibet die daarop is gevolgd en ertoe heeft geleid dat de Tibetanen in enkele jaren een minderheid in eigen land zijn geworden, K. overwegende dat het voorgestelde project om de armoede in westelijk China terug te dringen, tot de hernieuwde vestiging van etnische Chinezen in Tibetaans gebied kan leiden en het beleid van de Wereldbank inzake de inheemse bevolking, onvrijwillige overbrenging en het milieu kan schenden, 1. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat de regering van de Volksrepubliek China en de Dalai Lama onderhandelen over een nieuw statuut voor Tibet, dat voor de Tibetanen volledige autonomie waarborgt in alle sectoren van het politieke, economische, sociale en culturele leven, met als enige uitzonderingen het defensiebeleid en het buitenlands beleid; 2. verzoekt de regeringen van de lidstaten in dit opzicht ernstig de mogelijkheid te onderzoeken om de Tibetaanse regering in ballingschap als wettelijke vertegenwoordiger van het Tibetaanse volk te erkennen indien de autoriteiten in Peking en de Tibetaanse regering in ballingschap binnen de drie jaar geen akkoord hebben bereikt over een nieuw statuut voor Tibet; 3. verzoekt de Commissie en de Raad de Wereldbank onmiddellijk te vragen zijn besluit over het project om de armoede in westelijk China terug te dringen, op te schorten en na te gaan welke gevolgen dit project op het etnisch, cultureel en sociaal evenwicht van Tibet zou kunnen hebben; 4. verzoekt de Wereldbank met klem het rapport en de aanbeveling van het inspectieteam over het project om de armoede in westelijk China terug te dringen, te publiceren vooraleer de raad van gouverneurs van de Wereldbank hierover stemt; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten, de regeringen en de parlementen van de kandidaatlanden, de president en de premier van de Volksrepubliek China, de Dalai Lama en de Tibetaanse regering en het Tibetaanse parlement in ballingschap. Het Europees Parlement, - gezien het Verdrag inzake de rechten van het kind, de facultatieve protocollen daarbij, het Verdrag van de ILO van 1999 betreffende het verbod van de ergste vormen van kinderarbeid en inzake de onmiddellijke actie tot uitbanning van deze vormen, het Statuut van Rome van het Internationale Strafhof en de Aanvullende protocollen van 1977 bij de Conventies van Genève, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over kindsoldaten, A. overwegende dat er in Noord-Oeganda sinds 1986 een gewapende groep rebellen actief is, onder de huidige naam Lord's Resistance Army (LRA), B. overwegende dat het LRA wordt bewapend door het Sudanese regeringsleger, dat het LRA tevens voorziet van voedsel en logistieke ondersteuning, als vergelding voor de steun van de Oegandese regering aan het SPLA, C. overwegende dat volgens Unicef het LRA in Noord-Oeganda meer dan 14 000 kinderen van 7 jaar en ouder heeft ontvoerd, vooral in de districten Gulu en Kitgum; overwegende dat er sindsdien ongeveer 5000 kinderen zijn teruggekeerd of ontsnapt, dat van duizenden kinderen het lot onbekend is, en dat er van hen waarschijnlijk niet meer dan 2000 nog in leven zijn, D. overwegende dat deze kinderen naar kampen in Zuid-Sudan worden gebracht, vanwaaruit zij op pad worden gestuurd om strijd te leveren met zowel het Ugandese regeringsleger op Oegandees grondgebied als met het Sudan People's Liberation Army (SPLA) in Zuid-Sudan, E. overwegende dat de door het LRA ontvoerde kinderen worden blootgesteld aan extreme wreedheden en gedwongen worden een schrikbewind uit te oefenen tegen hun eigen volk, de Acholi, door onschuldigen om het leven te brengen en ledematen, oren en lippen af te hakken, waarbij het totale aantal doden wordt geschat op ruim 100 000 en het totale aantal ontheemden momenteel op ruim 300 000, F. overwegende dat de ontvoerde meisjes vaak worden blootgesteld aan seksueel misbruik en seksuele wreedheden door de LRA-leiders, hetgeen het best is gedocumenteerd in het geval van de meisjes van Aboke, G. overwegende dat duizenden kinderen reeds in gevangenschap zijn gestorven, door honger en ziektes, tijdens gevechtshandelingen, of zijn doodgeslagen en -gestoken als straf voor ontsnappingspogingen, H. overwegende dat er in Nairobi op 8 december 1999 een vredesakkoord is gesloten tussen Oeganda en Sudan, waarin onder andere de Sudanese regering de toezegging deed de steun aan het LRA stop te zetten en de veilige terugkeer te garanderen van de ontvoerde Oegandese kinderen die worden vastgehouden in de rebellenkampen in Sudan, I. overwegende dat het aan beide zijden heeft ontbroken aan de politieke wil om het vredesakkoord uit te voeren, dat beide landen de steun aan elkaars rebellenlegers hebben voortgezet en dat slechts een zeer klein aantal ontvoerde kinderen door Sudan is vrijgelaten, J. overwegende dat ondanks het vredesakkoord van Nairobi volgens Unicef sinds het begin van dit jaar wederom circa 300 kinderen zijn ontvoerd door het LRA, waarvan er 143 zijn ontsnapt, K. overwegende dat het Oegandese Parlement op 6 december 1999 een amnestiewet heeft goedgekeurd, maar dat de uitvoering ervan ernstig is vertraagd; overwegende dat LRA-leider Joseph Kony de amnestie heeft afgewezen, maar dat een aantal van zijn soldaten er reeds om heeft verzocht, L. overwegende dat vertegenwoordigers van het LRA binnen de EU gelden bijeen mogen brengen, openbare verklaringen mogen afleggen en vrij activiteiten mogen ontplooien, en ongehinderd binnen de EU en tussen de EU en Sudan hebben gereisd, 1. veroordeelt het onophoudelijk ontvoeren van kinderen in Noord-Oeganda door het LRA en de inzet van deze kinderen in de gewapende strijd ten zeerste, als flagrante schending van een aantal VN-verdragen en van het internationale humanitaire recht; 2. verzoekt de Sudanese regering de steun aan het Lord's Resistance Army te stoppen en mee te werken aan de ogenblikkelijke en onvoorwaardelijke vrijlating van alle ontvoerde kinderen, zoals vastgelegd in het vredesakkoord van Nairobi; 3. veroordeelt het feit dat in Sudan het gebruik van kindsoldaten en de slavernij van kinderen voorduurt, en ondersteunt het actieplan van Unicef om deze praktijken uit te roeien; 4. verzoekt de Sudanese regering de kwestie van de ontvoerde kinderen te beschouwen als humanitaire aangelegenheid en het te scheiden van de bredere politieke problemen in de regio; 5. verzoekt de Sudanese regering humanitaire organisaties als het Internationale Rode Kruis en Unicef vrije en volledige toegang te verschaffen tot de LRA-kampen om de identiteit van de ontvoerde kinderen vast te stellen en hun veilige terugkeer naar de gemeenschappen waar zij vandaan komen te waarborgen; 6. verzoekt de Oegandese regering zich te blijven inzetten voor een vreedzame oplossing van het conflict in Noord-Oeganda en de uitvoering van de amnestiewet te versnellen, ondanks de verwerping ervan door LRA-leider Joseph Kony; 7. verzoekt alle bij het conflict in Zuid-Sudan betrokken partijen de besprekingen voor een vreedzame oplossing van het conflict te hervatten; 8. verzoekt de internationale oliemaatschappijen die in Sudan opereren, zoals het Canadese Talisman Energy Inc., hun activiteiten stop te zetten zolang de ontvoeringen van kinderen en de slavernij voortduren en er geen vreedzame oplossing voor het conflict is gevonden; verzoekt ondernemingen uit de EU zich te onthouden van investeringen in olie in Sudan en verzoekt de lidstaten van de EU hun invloed aan te wenden om dit te bereiken; 9. verzoekt de Raad een actievere rol te spelen om de uitvoering van het vredesakkoord van Nairobi te bespoedigen; 10. verzoekt de Commissie alle inspanningen te ondersteunen voor de rehabilitatie en herintegratie van de teruggekeerde kinderen en de getroffen gemeenschappen in Noord-Oeganda te ondersteunen; 11. verzoekt de Raad initiatieven te steunen om het gebruik van kindsoldaten te verbieden en dringt aan op de ratificatie van het facultatieve protocol bij het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, waarmee de minimumleeftijd voor het rekruteren van soldaten op 18 wordt gesteld; 12. verzoekt de individuele lidstaten de activiteiten van het LRA en het reizen van vertegenwoordigers van het LRA binnen de EU en tussen lidstaten van de EU en derde landen te verbieden; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de ACS-EU-Raad, Unicef, in Sudan opererende internationale oliemaatschappijen en de regeringen van Oeganda en Sudan. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Indonesië en de toestand op de Molukken, A. overwegende dat op 19 juni 2000 meer dan honderd mensen werden gedood en enkele honderden werden gewond in een bloedbad dat door moslimextremisten werd aangericht in het door christenen bewoonde dorp Doema op het eiland Halmahera, B. overwegende dat op 30 juni 2000 een schip met vijfhonderd vluchtelingen aan boord - meer dan de helft van hen afkomstig van het verwoeste dorp Doema - op weg naar Manado is gezonken, C. overwegende dat de huidige Indonesische regering het democratiseringsproces moedig heeft ondersteund, maar met een sterke oppositie wordt geconfronteerd, D. overwegende dat negatieve krachten vanuit het oude regime op een destabilisering van de regering-Wahid/Soekarnopoetri lijken aan te sturen, E. overwegende dat de Molukken lang als positief voorbeeld van een vreedzaam samenleven van christenen en moslims werden beschouwd, F. overwegende dat duizenden Islamitische Jihadstrijders naar de Molukken zijn gegaan, daar zijn bewapend en nog niet eerder voorgekomen provocaties hebben veroorzaakt, die tot een bloedig conflict tussen moslims en de christelijke bevolking hebben geleid, G. overwegende dat het optreden van deze milities en de moeilijk te duiden houding van leger en politie in het betrokken gebied aan de op Oost-Timor waargenomen patronen doet denken, H. overwegende dat ook in de afgelopen weken weer velen - bijvoorbeeld op Ambon - gedood of gewond zijn, waardoor het totale aantal personen dat in de afgelopen achttien maanden op de Molukken de dood vond op meer dan 3.000 is gekomen, en het aantal vluchtelingen en ontheemden op meer dan 100.000, I. overwegende dat de milities een sfeer van terreur hebben geschapen als gevolg van gewelddadigheid, verkrachting, moord, brandstichting en het op grote schaal toebrengen van schade, J. overwegende dat de regering van Indonesië nog steeds aarzelt hulp en ingrijpen van internationale organisaties te aanvaarden, 1. verzoekt de Commissie en de Raad steun te geven aan het proces van herstel van de democratie in Indonesië en aan het oprechte streven van de huidige regering naar eerbiediging van democratie en mensenrechten; 2. verzoekt de Commissie en de Raad de krachten die de huidige regering trachten te destabiliseren te waarschuwen dat de internationale gemeenschap een terugval in Indonesië niet zal dulden; 3. verzoekt de Commissie en de Raad een beroep op de Indonesische regering te doen alles in het werk te stellen om een einde te maken aan het geweld op de Molukken om opnieuw tot een vreedzaam samenleven van moslims en christenen op deze eilanden te komen - wat gedurende vele jaren mogelijk bleek; 4. verzoekt de Commissie en de Raad de Indonesische autoriteiten te verzoeken corridors voor humanitaire hulp open te stellen, zodat deze de mensen die als gevolg van de vijandelijkheden ontheemd zijn geraakt en andere hulpbehoevenden kan bereiken; wenst dat in contacten met de Indonesische regering het belang wordt onderstreept van een strikt toezicht op de havens en luchthavens op de Molukken, waaronder een nauwgezette controle op wapens die de Molukken binnenkomen of verlaten; 5. verzoekt de Commissie en de Raad bij Echo aan te dringen op meer steun aan maatregelen ter leniging van de nood, gezien de recente verslechtering van de toestand op de Molukken; 6. verzoekt de Commissie en de Raad na te gaan hoe de internationale gemeenschap kan helpen om de rust op de eilanden te herstellen, bijvoorbeeld door het zenden van internationale waarnemers, 7. verzoekt de Commissie en de Raad er bij de Indonesische regering op aan te dringen leden van de veiligheidskrachten die ervan verdacht worden direct dan wel indirect partij in het conflict te kiezen van hun functie te ontheffen en allen die zich aan provocaties en geweld schuldig hebben gemaakt te berechten en te bestraffen, zo nodig door instelling van een speciale nationale of internationale rechtbank; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de kandidaatlanden en aan de Indonesische regering. Het Europees Parlement, - verwijzend naar vorige resoluties waarin het Parlement protest aantekent tegen de doodstraf in de VS en elders, en met name zijn resolutie van 8 oktober 1998 (1) , van 18 november 1999 (2) en 13 april 2000 (3) , A. overwegende dat de Raad Algemene Zaken op 29 juni 1998 heeft besloten de internationale actie van de Europese Unie tegen de doodstraf te versterken "als integraal onderdeel van haar mensenrechtenbeleid” met het fundamentele doel dat de doodstraf wereldwijd wordt afgeschaft, B. ontsteld over de terechtstelling door dodelijke injectie van Gary Graham op donderdag 22 juni 2000 in Huntsville, Texas, C. verbijsterd over het feit dat in Texas gedurende de laatste vijf jaar 131 executies hebben plaatsgevonden, D. overwegende dat de Unie zich er herhaaldelijk toe heeft verbonden alles in het werk te zullen stellen opdat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een resolutie aanneemt tot instelling van een universeel moratorium van terechtstellingen als eerste stap naar de universele en definitieve afschaffing van de doodstraf; betreurt dat het gebrek aan coördinatie in de Unie en tussen de lidstaten tijdens de laatste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties tot mislukking van een dergelijk initiatief heeft geleid; E. ernstig bezorgd over het trieste record dat de staat Texas op zijn naam heeft staan sinds de Verenigde Staten in 1976 de doodstraf opnieuw hebben ingevoerd en over het feit dat Texas sedertdien nog zeven jeugdige delinquenten heeft terechtgesteld, meer dan in enige andere Amerikaanse staat, F. overwegende dat Derek Rocco Barnabei in 1993 in de staat Virginia, Verenigde Staten, ter dood is veroordeeld voor de moord op een jonge vrouw en in augustus 2000 zal worden terechtgesteld, G. overwegende dat er dikwijls rechterlijke dwalingen plaatsvinden, hetgeen nog onlangs werd erkend in de zaak-Joaquin José Martinez die recht heeft op een nieuw proces nadat de uitvoering van het doodvonnis maandenlang was uitgesteld, H. overwegende dat het vooronderzoek geen duidelijke bewijzen heeft kunnen brengen van zijn schuld en dat de verdediging van de heer Barnabei onjuist en onvoldoende was, I. overwegende dat volgens belangrijke gerechtelijke instanties in de VS in dit geval een grove rechterlijke dwalingen had plaatsgevonden, J. overwegende dat midden in de Amerikaanse verkiezingscampagne voor de eerste keer een breed nationaal debat over de doodstraf op gang is gebracht; verheugd kennis nemend van het besluit van de gouverneur van Illinois tot een moratorium op alle terechtstellingen, 1. bevestigt zijn innige overtuiging dat de afschaffing van de doodstraf een fundamentele stap is om de menselijke waardigheid te vergroten, de rechten van de mens verder te ontwikkelen en deze rechten meer in acht te nemen en vraagt de Raad opnieuw actie te voeren voor een universeel moratorium op de uitvoering van doodvonnissen; 2. roept nogmaals op tot afschaffing van de doodstraf en een onmiddellijk moratorium in landen waar de doodstraf nog immer bestaat; 3. is hevig verontrust over de executie van Gary Graham die was veroordeeld omdat hij 19 jaar geleden in Houston een man had doodgeschoten, alhoewel er nog steeds twijfel bestaat over de veroordeling; wijst er voorts op dat in nog andere gevallen ernstige twijfel is gerezen omtrent doodvonnissen nadat de terechtstelling reeds had plaatsgevonden, hetgeen betekent dat wellicht onschuldige mensen ter dood zijn gebracht; 4. verzoekt de gouverneur van de staat Virginia het executiebevel tegen de heer Barnabei op te schorten en verzoekt, gezien de talrijke bewijselementen die het gewezen oordeel kunnen beïnvloeden, de bevoegde gerechtelijke instanties de heer Barnabei de mogelijkheid te bieden opnieuw te worden berecht aangezien met het ophelderen van de waarheid en het verzet tegen de veroordeling van onschuldigen het belang van de gerechtigheid zelve wordt gediend; 5. vraagt de presidentskandidaat het voorbeeld te volgen van de gouverneur van Illinois Georges Ryan, en een moratorium te gelasten op terechtstellingen in zijn staat vanwege verschillende rechterlijke dwalingen en het Amerikaanse Hooggerechtshof aan te manen zijn verplichtingen uit hoofde van het Internationale Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten na te komen en de doodstraf af te schaffen; 6. dringt er nogmaals bij de Amerikaanse regering op aan gevolg te geven aan het verzoek van de Inter-Amerikaanse Mensenrechtencommissie van 27 januari 2000 dat geen doodvonnissen worden uitgevoerd totdat de commissie zich over deze zaak heeft uitgesproken; 7. doet een beroep op de gouverneur van de staat Virginia James Gilmore de terechtstelling van Derek Rocco Barnabei op te schorten en het doodvonnis in gevangenisstraf om te zetten; 8. verzoekt de bevoegde gerechtshoven Derek Rocco Barnabei de mogelijkheid te bieden van een nieuw proces zodat nieuwe feiten die zijn onschuld zouden kunnen aantonen, onderzocht kunnen worden; 9. roept in dit verband de Raad op de politieke dialoog met de Amerikaanse leiders over de afschaffing van de doodstraf op Amerikaans grondgebied te intensiveren; verzoekt het Franse voorzitterschap zo spoedig mogelijk duidelijke initiatieven in deze richting te ontplooien; 10. besluit de doodstraf een vast punt te maken op de agenda van elke bijeenkomst van de parlementaire delegatie EU/VS; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de lidstaten van de EU, de regering van de VS, de gouverneur van Texas, de gouverneur van Virginia en aan alle regeringen die in deze resolutie worden genoemd. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de Belgische en Nederlandse autoriteiten erin geslaagd zijn een groot voetbaltoernooi met de daaraan verbonden randevenementen te organiseren, B. overwegende dat de Belgische en Nederlandse autoriteiten de openbare orde volledig onder controle hebben gehad en structurele ordeverstoringen gedurende de voetbalevenementen van Euro 2000 hebben kunnen voorkomen, C. gelet op het gezamenlijk optreden van de Belgische en de Nederlandse minister van Binnenlandse Zaken om na te gaan of een reisverbod voor veroordeelde hooligans om naar een ander land te reizen haalbaar is, D. overwegende dat de overgrote meerderheid van de voetbalsupporters door hun gedrag een vreedzaam verloop van Euro 2000 hebben bevorderd, E. overwegende dat het voetbalvandalisme een steeds groter probleem lijkt te worden dat een aanzienlijke kostprijs voor de samenleving met zich meebrengt en geheel onaanvaardbare proporties heeft aangenomen en dat elke vorm van voetbalgeweld moet worden veroordeeld, F. overwegende dat de EU en de lidstaten dit fenomeen radicaal moeten aanpakken, daar het soms een grensoverschrijdend probleem vormt en de Europese idee en de solidariteit binnen de EU ondermijnt, G. overwegende dat er tijdens Euro 2000 in Brussel herhaaldelijk ernstige rellen zijn geweest en op de dag van de wedstrijd tussen Duitsland en Engeland ook in Charleroi, waarbij steeds Engelse supporters betrokken waren, H. overwegende dat de Britse autoriteiten erkennen dat er problemen zijn geweest om Engelse hooligans te verhinderen om naar België te reizen en dat de autoriteiten van andere lidstaten wel de nodige preventieve maatregelen hebben genomen om hun "harde kern” binnen hun landsgrenzen te houden, 1. verheugt zich over de maatregelen van de Belgische en de Nederlandse regering die van Euro 2000 een succes hebben gemaakt; 2. verheugt zich over het gedrag van de overgrote meerderheid van de voetbalsupporters en over de praktische maatregelen van de UEFA; 3. stelt vast dat het geweld van de hooligans vaak een racistisch, xenofoob en homofoob karakter heeft; 4. roept alle regeringen van landen met voetbalteams die aan een Europees toernooi meedoen, op het nodige te doen om voetbalgeweld te voorzien en te voorkomen en samen te werken bij het nemen van doeltreffende maatregelen om het voetbalgeweld te bestrijden zodra een toernooi gestart is; 5. roept de regeringen in kwestie ertoe op in de toekomst voldoende preventieve maatregelen te nemen om te beletten dat hooligans die al eerder bij rellen betrokken zijn geweest, afreizen naar een land waar hun nationaal team of hun club speelt en steunt het Belgisch-Nederlandse initiatief voor een verbod voor gearresteerde hooligans om naar een risicowedstrijd te reizen; 6. verzoekt de Britse regering te overwegen een gedeelte van de kosten van het terugsturen van Engelse hooligans met Belgische C 130-vliegtuigen voor haar rekening te nemen; 7. verzoekt de UEFA en de overige organisatoren al het nodige te doen om iedereen in staat te stellen in alle veiligheid en waardigheid sportevenementen bij te wonen; 8. betreurt het gebruik van geweld jegens mensen van de media die hun werk wilden doen en verzoekt de Nederlandse autoriteiten een grondig onderzoek naar een incident te laten verrichten ten einde vast te stellen wie verantwoordelijk is; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, alsook aan de voorzitter van de UEFA. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Irak, met name die van 13 april 2000 (1) , A. gelet op de verplichting voor de regering van Irak om de controle van de VN op de vernietiging van nucleaire- en chemische wapens te blijven aanvaarden en bevorderen, alsmede om medewerking te verlenen aan het Internationaal Comité van het Rode Kruis, dat tot taak heeft om al degenen die in samenhang met de bezetting van Koeweit door Irak verdwenen zijn, op te sporen en te repatriëren, B. gelet op de dramatische situatie waarin het Irakese volk zich als gevolg van de toepassing van het embargo bevindt, C. overwegende dat deze sancties hebben bijgedragen aan de vernietiging van een oude beschaving en van de levensstandaard van 22 miljoen Irakezen, D. overwegende dat door het intellectuele embargo de vorderingen van de technologie, onbereikbaar zijn geworden voor academici, medici en wetenschapsmensen, E. overwegende dat de sociale structuur van een traditionele samenleving verscheurd is, F. overwegende dat er aan Irak een no-fly zone is opgelegd teneinde het gebruik van de Irakese luchtmacht tegen de bevolking van Koerdische afkomst en die van Zuid-Irak te voorkomen, G. overwegende dat de handhaving van de no fly zone aanleiding is tot een reeks militaire acties die slachtoffers vergen en veel onschuldige mensen leed bezorgen, 1. herhaalt zijn standpunt in zijn bovengenoemde resolutie van 13 april 2000 en verzoekt de Veiligheidsraad van de VN een dialoog te beginnen met het oog op de opheffing van het economisch embargo met handhaving van een strikt wapenembargo tegen Irak; 2. stelt voor parlementaire onderzoeksdelegaties te sturen teneinde een dialoog te openen om vast te stellen hoe het programma "olie voor voedsel” kan worden uitgebreid ter verbetering van de leefomstandigheden van het Irakese volk; 3. geeft uiting aan zijn overtuiging dat de EU-diplomatie zal moeten trachten een opheffing van de no fly zone alsmede een formeel afzien door de Irakese regering van het gebruik van militair geweld als antwoord op verzoeken om autonomie van het Koerdische volk, te bewerkstelligen; 4. herhaalt dat de VN, de WHO en het Rode Kruis toezicht zullen moeten blijven uitoefenen op de invoer en de billijke verdeling van goederen en diensten zodat daarvan de meest berooide en kwetsbare mensen in Irak profiteren; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten, de secretaris-generaal van de VN en de regering van Irak. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 januari 2000 over de catastrofale overstromingen in Venezuela (1) , met het verzoek aan de Commissie na te gaan wat de meest dringende behoeften van Venezuela zijn, A. gezien de zwaarwegende gevolgen van de noodlottige overstromingen die zijn geconstateerd door een delegatie ad hoc die van 25 tot 28 februari 2000 een bezoek heeft gebracht aan Venezuela en ter plaatse de enorme verwoestingen veroorzaakt door deze ramp, met name in de staat Vargas, heeft geëvalueerd, B. overwegende dat tienduizenden mensen om het leven zijn gekomen waarvan het precieze aantal nog onbekend is, en gezien de omvangrijke materiële schade en schade aan de infrastructuur, C. gezien de problemen op het gebied van huisvesting, gezondheid, voeding en onderwijs van honderdduizenden mensen die hun huizen en bezittingen door de ramp hebben verloren, D. overwegende dat de Europese Unie onmiddellijk haar solidariteit heeft betuigd doordat de Europese Commissie op 22 december 1999 heeft besloten spoedhulp ten bedrage van 400.000 euro via het Duitse en het Spaanse Rode Kruis te verlenen en de terbeschikkingstelling op korte termijn van gelden door ECHO die NGO's in staat stellen om de noodlijdende bevolking direct hulp te bieden, E. overwegende dat de Venezolaanse overheid zich enorme inspanningen heeft getroost om de verwoestingen die de ramp heeft veroorzaakt te herstellen en het leed en de nood van de bevolking te verzachten, F. overwegende dat een dergelijke ramp niet alleen ernstige gevolgen heeft voor de allerarmsten, maar ook de middenstand in de getroffen gebieden ruïneert, zoals ook de kleine en middelgrote ondernemingen die van een situatie van beginnende economische ontwikkeling weer in armoede terugvallen, G. overwegende dat nadat door middel van spoedhulp is voorzien in de fundamentele behoeften van de bevolking, de regering van Venezuela haar inspanningen richt op de uitwerking van een algemeen programma voor wederopbouw en herstel van de getroffen gebieden, H. overwegende dat Venezuela en Europa verenigd zijn door sterke culturele en historische banden, I. overwegende dat de EU een fundamentele rol heeft gespeeld in andere situaties waarbij hulp werd geboden voor de wederopbouw nadat zich natuurrampen hadden afgespeeld, zoals bijvoorbeeld de wervelstorm die Centraal-Amerika heeft verwoest en de overstromingen die Mozambique hebben geteisterd, J. overwegende hoe belangrijk een volledige consolidering van de democratie in Venezuela is waarvan het politieke momentum doorslaggevend zal zijn in het kader van zijn betrekkingen met de Europese Unie die verankerd zijn in een algemene samenwerkingsovereenkomst waarin de democratieclausule is opgenomen, 1. uit zijn ontsteltenis over de tragedie en betuigt zijn solidariteit met de autoriteiten en de bevolking van Venezuela, en met name met de nabestaanden van de slachtoffers van deze overstromingen; 2. erkent dat de autoriteiten van Venezuela alles in het werk hebben gesteld om in de behoeften van de door de ramp geteisterde bevolking te voorzien onder vermijding van een "sociale explosie” en het uitbreken van epidemieën; 3. is verheugd dat de Europese Commissie, de lidstaten en de NGO's snel en zonder dralen Venezuela te hulp zijn gekomen, gezien het verlies aan mensenlevens, de materiële schade en de schade aan infrastructuur, welke door de natuurramp zijn veroorzaakt; 4. dringt er bij de Europese Commissie op aan dat zij op de grondslag van de door de autoriteiten van Venezuela voorgelegde gekwantificeerde behoeften 250 miljoen euro voor een periode van vijf jaar uittrekt als bijdrage van de Europese Unie aan het herstel en de wederopbouw van het land en als teken van solidariteit met de Venezolaanse bevolking; 5. vraagt de Commissie de regering van Venezuela de helpende hand te bieden bij de vaststelling van duurzame milieunormen voor de wederopbouw; 6. wijst op het belang dat in de eerste plaats de minst begunstigde bevolkingsgroepen moeten worden geholpen die thans in armoede verkeren, en ook de middenstand evenals kleine en middelgrote ondernemingen die werkgelegenheid en rijkdommen scheppen en die omvangrijke schade hebben geleden en zich bevinden in een situatie die aan armoede grenst; wijst erop dat de getroffen bevolking deel moet hebben aan de maatregelen tot wederopbouw; 7. neemt ter kennis dat de verkiezingen in Venezuela werden uitgesteld aangezien de noodzakelijke technische voorwaarden niet zijn vervuld en de tien leden van de Nationale Kiesraad later en bloc zijn teruggetreden; beschouwt het voorts van essentieel belang dat transparante democratische verkiezingen worden gehouden met de volledige garantie dat alle politieke krachten op gelijke voet daaraan kunnen deelnemen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en aan de regering van Venezuela. Het Europees Parlement, A. bezorgd over de ontslagbrief van de heer Anton Pelinka, de vertegenwoordiger van Oostenrijk in de Raad van Bestuur van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, alsmede over de omstandigheden die daartoe hebben geleid, 1. verzoekt de bondsregering van Oostenrijk, de regeringen van de lidstaten alsmede de instellingen van de Europese Unie alle steun te verlenen aan de werkzaamheden van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, overeenkomstig de door hen in de beginfase aangegane verplichtingen; 2. verzoekt de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken de verdere ontwikkelingen met betrekking tot het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat op de voet te volgen; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 577 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0276/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0149/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 379 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0076/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0152/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 379 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0077/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0152/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 658 ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 150 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0059/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0186/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 658 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 157, lid 3 van het EG-Verdrag (C5-0119/2000 ), - van mening dat de door de Commissie voorgestelde rechtsgrondslag niet volledig is en dat ook moeten worden verwezen naar artikel 151, lid 5 juncto artikel 151, lid 2, vierde streepje, - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de rechtsgrondslag van het Commissievoorstel, - gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0186/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 709 ), - gelet op artikel 251, lid 2, artikel 149, lid 4 en artikel 150, lid 4 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0053/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0185/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het tweede verslag van de Commissie over de stand van zaken bij de liberalisering van de energiemarkten ( COM(1999) 198 ), het tweede verslag van de Commissie over de harmonisatiebehoeften op de interne markt voor elektriciteit ( COM(1999) 164 ), het verslag van de Commissie over de harmonisatiebehoeften op de interne markt voor aardgas ( COM(1999) 612 ) en de mededeling van de Commissie over de recente vooruitgang bij de totstandbrenging van de interne markt voor elektriciteit ( COM(2000) 297 ) (C5-0163/2000 ), - gelet op de titels over mededinging en milieu in het EG-Verdrag, als gewijzigd ingevolge het Verdrag van Amsterdam, en artikel 6 van het EG-Verdrag, - gelet op richtlijn 96/92/EG betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit, en op richtlijn 98/30/EG betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 maart 2000 over elektriciteit uit duurzame bron en de interne markt voor elektriciteit (1) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0180/2000 ), A. overwegende dat de concurrentie op de elektriciteitsmarkt betrekking heeft op de opwekking, transmissie en distributie, en die op de markt voor aardgas op de levering, transmissie, opslag en distributie, B. overwegende dat de concurrentie voor de economie en de consument over het geheel genomen een aanzienlijk effect sorteert, zoals dalende energieprijzen, dalende productiekosten, meer kansen op nieuwe banen, en op middellange termijn in macro-economisch opzicht ook positieve gevolgen heeft voor de arbeidsmarkt, C. overwegende dat de leveranciers zich structureel beginnen aan te passen aan de Europese interne markt en voortaan eerder bereid zijn een grotere rol te spelen op de wereldmarkt voor energie, D. overwegende dat bedrijven die niet tijdig op de concurrentie inspelen, deels met bijzondere werkgelegenheidsproblemen geconfronteerd worden, E. overwegende dat concurrentie ook een efficiënte energieproductie in de hand werkt en dat prijs- en tariferingsstelsels kunnen bijdragen tot een besparing van hulpbronnen, F. overwegende dat concurrentie voor de lidstaten geen belemmering vormt om de marktdeelnemers in het algemeen belang (milieubelangen, gegarandeerde voorziening, regelmatige en kwalitatief adequate levering, prijsvorming), algemene verplichtingen op het gebied van openbare dienstverlening op te leggen, dat er echter voor deze verplichtingen in de lidstaten geen uniform concept bestaat, G. overwegende H. overwegende dat - zolang er geen sprake is van een volledige scheiding van de branches naar vennootschapsrecht en eigendomsrecht - I. overwegende dat voor de EU-markt voor de van netsystemen afhankelijke energiebronnen elektriciteit en gas als voorwaarde geldt dat de doelstellingen van de desbetreffende EG-richtlijnen conform het Europees recht en ter stimulering van de concurrentie worden omgezet en toegepast, J. overwegende dat een EU-markt voor van netsystemen afhankelijke energiebronnen alleen dan kan worden voltooid als een eind wordt gemaakt aan knelpunten in die netten en aan discriminerende transmissie- en transportprijzen tussen de lidstaten en netmonopolisten, K. overwegende dat verandering van leverancier, alsmede concurrentie tussen gasbedrijven met een eigen gasnet en andere gasbedrijven op de markt voor aardgas onproblematisch is als het daarbij om aardgas gaat dat qua veiligheid, toepassing en afrekeningsmethode (gebaseerd op de calorische waarde van aardgas) compatibel is, L. overwegende dat de vrije keuze, door de afnemer, uit diverse aardgasleveranciers ook bij incompatibel aardgas (uitgaande van de calorische waarde) met name dan kan worden bewerkstelligd als het gasbedrijf met een eigen gasnetsysteem uiteenlopende aardgaskwaliteiten kan mengen (met name importbedrijven), als het tot opsplitsing van het net kan overgaan indien dat zinvol is, of als op diverse punten van het net op doeltreffende wijze de calorische waarde kan worden gemeten, M. overwegende dat de benadering van de Commissie, die erop gericht moet zijn een evenwicht tussen liberalisering en milieubescherming tot stand te brengen, zoals thans vereist op grond van artikel 6 van het EG-Verdrag, nadere toelichting vereist; N. overwegende dat de lidstaten erop moeten toezien dat de samenwerking tussen de nationale overheid en de bestaande regulatoren en operatoren wordt geoptimaliseerd, 1. is van oordeel dat de lidstaten en de Commissie verantwoordelijk zijn voor de juiste omzetting en praktische toepassing van de richtlijnen; 2. verwacht dat de Commissie bij aanvragen om tijdelijke uitzonderingen op de mededingingsregels van de interne energiemarkt erop toeziet: 3. is van oordeel dat een niet-tijdige omzetting van de EU-richtlijnen in de diverse lidstaten voor de gehele EU-markt van nadeel is en derhalve niet kan worden geaccepteerd; dit zou ook moeten gelden voor de kandidaatlanden die enerzijds reeds elektriciteit naar de lidstaten uitvoeren en anderzijds hun eigen markt gesloten houden; 4. betreurt dat sommige landen slechts naar een zo gering mogelijke liberalisering streven en spreekt de hoop uit dat zij in de toekomst meer ambitie aan de dag zullen leggen; 5. wijst erop dat de kandidaatlanden extra steun nodig hebben voor de tijdige omzetting van de richtlijn betreffende de interne markt, daar overgangsperioden bij de omzetting zouden moeten worden vermeden, vooral met het oog op de versnelde liberalisering van de markt waarop dit jaar door de Europese Raad te Lissabon is aangedrongen; 6. doet een beroep op de Commissie om een gedetailleerd tijdschema vast te leggen binnen de welke nauwkeurig omschreven doelstellingen dienen gerealiseerd te worden om uiteindelijk te komen tot een geleidelijke maar volledige vrijmaking van de energiemarkten, 7. doet een beroep op de lidstaten op evenwichtige wijze zorg te dragen voor de openstelling van marktenom het recht van de burgers van de Unie op vrije vestiging en op een vrij verkeer van diensten en goederen, energie-efficiëntie, gegarandeerde voorziening en milieubescherming sterker te doen gelden; 8. onderstreept dat de liberalisering van de markten moet worden beschouwd als een eerste stap op de weg naar de totstandbrenging van een interne energiemarkt en vraagt de Commissie derhalve concrete voorstellen in te dienen om de bestaande obstakels in het intracommunautaire handelsverkeer te kunnen overwinnen en in het bijzonder stappen te ondernemen tegen de lidstaten die verzuimen de richtlijnen ten uitvoer te leggen; 9. onderstreept dat de samenvoeging van de nationale markten voor van netwerken afhankelijke energiebronnen juist ook in de grensoverschrijdende handel gebaseerd moet zijn op de beginselen van duurzaamheid, non-discriminatie, mededinging en interoperabiliteit van netten; 10. is ingenomen met de conclusies van het voorzitterschap van de op 24 maart 2000 in Lissabon bijeengekomen Europese Raad, waarin het "van essentieel belang” wordt genoemd dat "in het kader van de interne markt en van een kenniseconomie, ten volle rekening wordt gehouden met de verdragsbepalingen inzake diensten van algemeen economisch belang en ondernemingen die met het verlenen van die diensten zijn belast”; 11. neemt kennis van de conclusie van de voorzitter van de in Lissabon bijeengekomen Europese Raad om vaart te zetten achter de liberalisering van de elektriciteits- en gasmarkt en ernaar te streven in deze sectoren een optimaal werkende interne markt te realiseren; 12. onderstreept daarbij tevens dat voor een volledig geslaagde liberalisering van deze markten een harmonisering vereist is van de energiebeleidskaders in de lidstaten; 13. dringt erop aan de toerekening van externe kosten van energiewinning consequent voort te zetten en toe te passen, dus de last en schade voor de samenleving of het milieu, veroorzaakt door de verschillende omzettingsprocédés en toepassingen, te herleiden tot de desbetreffende energiebron, om tot een rechtvaardigere mededinging tussen de verschillende energiebronnen te komen; 14. dringt erop aan ter bescherming van de consument consequent te voorkomen dat nieuwe monopolies van aanbieders ontstaan en haaks op de concurrentievoorschriften staande overheidssteun wordt verleend, dus nationaal en Europees mededingingsrecht streng toe te passen, en met name ook geen juridische hindernissen op te werpen voor de toegang van nieuwe marktdeelnemers; 15. stelt vast dat de kleine consument het best aan de concurrentie kan deelnemen wanneer reguleringsorganen in de lidstaten ervoor hebben gezorgd dat de technische processen en contracten die bij een verandering van leverancier nodig zijn, gestandaardiseerd zijn, zodat de klant de essentiële informatie over zijn huismeter via een individueel Supply Number aan iedere leverancier kan meedelen; 16. dringt erop aan de consument niet slechts in staat te stellen van leverancier te veranderen, maar door aan te geven uit welke energiebron de stroom afkomstig is de consument ook de keuze te bieden stroom al naar gelang van de herkomst te kopen; 17. stelt vast dat de als gevolg van de concurrentie gedaalde prijzen, de winstmarges van voormalige monopoliehouders ten voordele van de consument verkleinen, maar niet de oorspronkelijke prijsverschillen voor het gebruik voor uiteenlopende energiebronnen wegnemen; 18. wijst erop dat de lidstaten voorzorgsmaatregelen moeten treffen om te voorkomen dat de concurrentie niet ten koste van de continuïteit van de voorziening gaat; 19. dringt er bij de Commissie op aan na te gaan of de lage prijzen van ingevoerde stroom uit Oost-Europa niet op dumping duiden; 20. verzoekt de Commissie op het gebied van het Gemeenschapsrecht voorstellen ter bespoediging van dit proces te doen; verzoekt de Commissie verder om in deze voorstellen mechanismen op te nemen ter stimulering van nieuwe ondernemingen voor nieuwe energiediensten, en de consumenten op de interne markt voor elektriciteit de noodzakelijke informatie-, certificatie- en etiketteringsystemen te bieden; 21. wijst erop dat de totstandbrenging van een interne energiemarkt moet worden verzoend met de voortschrijdende penetratie van onze samenleving met duurzame energiebronnen en een garantie moet zijn voor gelijke voorwaarden op de toekomstige energiemarkt in Europa voor alle ondernemingen in de lidstaten; 22. neemt met voldoening kennis van de door de Commissie in Mededeling COM(2000) 297 aangekondigde voornemens, namelijk 23. dringt er bij de Commissie op aan zijn commissie mede te delen hoe de invoer van energie uit kandidaatlanden en andere derde landen moet worden beoordeeld (WTO, energiehandvestverdrag, toetredingsperspectieven) en hoe hiermee vanuit markteconomisch oogpunt moet worden omgegaan; 24. juicht het verder toe dat de Commissie verzocht is haar mededeling uit 1996 over diensten van algemeen economisch belang te herzien om die in overeenstemming te brengen met het Verdrag; 25. dringt erop aan te waarborgen dat de in de lidstaten bestaande systemen betreffende de plicht tot verlening van diensten van algemeen belang in het concurrentiesysteem gehandhaafd worden, maar dat deze overeenkomstig de richtlijnen inzake de interne markt voor elektriciteit en aardgas voor alle concurrenten op transparante en openbare wijze verplicht worden gesteld; 26. constateert dat het gebruik van de energienetten in geheel Europa (bij aardgas met inbegrip van alle overige noodzakelijke faciliteiten: opslag, menging, "balancing” en "linepack”) hét middel is om de concurrentie tussen de leveranciers van energie op gang te brengen; 27. verlangt derhalve dat 28. stelt vast dat niet-discriminerende voorwaarden voor de toegang tot het net het gemakkelijkst kunnen worden toegepast wanneer het vervoer in verticaal geïntegreerde ondernemingen niet alleen in bedrijfsadministratief opzicht is losgekoppeld van productie en distributie, maar eventueel ook vanuit het oogpunt van ondernemingsrecht of zelfs eigendomsrecht op zichzelf staat; 29. verlangt derhalve dat de nationale voorwaarden voor het gebruik van netten de grensoverschrijdende handel in elektriciteit en gas niet mogen belemmeren; wijst op de belangrijke rol en grote verantwoordelijkheid van de netbeheerders wat betreft de stimulering van deze grensoverschrijdende handel; 30. wenst dat speciale aandacht wordt besteed aan de koppelnetten tussen continentaal Europa en Scandinavië enerzijds en continentaal Europa en het Verenigd Koninkrijk anderzijds om tot één Europese elektriciteitsmarkt te komen en verstoring van de grensoverschrijdende handel te voorkomen; 31. doet een beroep op de Commissie om, in gevallen waarin een uitzondering niet gerechtvaardigd is, de nationale prijs- en tariferingsstelsels, waaronder het referentiemarktbeginsel, die de handel nog steeds belemmeren, mededingingsrechtelijk te verbieden of de Raad en het Europees Parlement passende communautaire wettelijke regelingen voor te stellen (richtlijn); 32. wijst er in dit verband op dat het van mening is dat overgangsregelingen in de nieuwe richtlijn voor de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen moeten worden opgenomen met het oog op de bestaande marktverstoringen die worden veroorzaakt door het niet toerekenen van de externe kosten, in welk verband een gepast belastingmechanisme vereist is; wijst tevens op de aanzienlijke directe en indirecte subsidies voor fossiele brandstoffen en kernenergie, die transparant moeten worden gemaakt, zodat herziening mogelijk is; is voorts van mening dat op deze markten mechanismen moeten worden ingevoerd die de lidstaten ertoe aanzetten op het vlak van energie-efficiëntie en besparingen vooraf bepaalde doelstellingen te halen, gezien het feit dat er als gevolg van de liberalisering afnemende stimulansen zijn om zuinig met energie om te gaan; 33. verzoekt de Commissie alle lidstaten te verplichten tot instelling van volledig onafhankelijke nationale reguleringsinstanties met de bevoegdheid om een volledige concurrentie te stimuleren en de belangen te bevorderen van de consumenten op een geliberaliseerde energiemarkt; 34. juicht het toe 35. doet een aanbeveling om aan de hand van empirische gegevens deze besluiten van Florence te toetsen en eventueel te verbeteren; verzoekt de Commissie en de Raad om voor grotere prijstransparantie te zorgen en structuren te ontwerpen waarmee reguleringsinstanties in de lidstaten informatie en toegangsgegevens kunnen uitwisselen en hun activiteiten kunnen harmoniseren; wenst ook dat het Europees Parlement een rol in het proces van Florence krijgt; 36. verzoekt de Commissie om onverwijld met voorstellen te komen om de toegang van derde landen tot de interne markten voor gas en elektriciteit te regelen, ter voorkoming van "energiedumping”; wenst met name dat in dergelijke voorstellen wordt voorgeschreven dat bij enige vorm van invoer van elektriciteit op de interne markt normen voor de productie en distributie moeten gelden die vergelijkbaar zijn met die in de EU, met name als het gaat om maatschappelijke normen en milieunormen; 37. acht de definiëring van prijs- en tariferingsbeginselen voor het grensoverschrijdend gebruik van netten middels de vaststelling van communautaire regelgeving (richtlijn) niet nodig zolang er in het kader van het proces van Florence aan haalbare oplossingen wordt gewerkt; 38. verzoekt de Commissie om samen met de lidstaten en de netbeheerders te studeren op innoverende technische oplossingen waarmee de capaciteit van de bestaande grensoverschrijdende elektriciteitsleidingen ingrijpend kan worden verhoogd; 39. verlangt dat de verplichting tot aanpassing van de capaciteit van transmissienetten en de technische voorschriften voor deze transmissienetten zodanig worden vastgesteld dat hieruit geen belemmering voor de Europese interne markt voor energie voortvloeit; 40. verzoekt de Commissie om voorstellen ter verhoging van de capaciteit van koppelverbindingen onderzee voor elektriciteit en gas, zodat een volledig vrij verkeer van deze energiedragers mogelijk is naar en vanaf lidstaten die door wateren van de rest van de EU zijn gescheiden; 41. juicht het toe dat de lidstaten, de nationale reguleringsorganen, de gasbedrijven met eigen netten en de vertegenwoordigers van de diverse marktdeelnemers samen met de Commissie in Madrid aan de totstandbrenging van een interne markt voor gas werken ("proces van Madrid”); 42. verwacht dat in het kader van het proces van Madrid haalbare en niet-discriminerende oplossingen worden uitgewerkt voor grensoverschrijdende prijs- en tarieferingsbeginselen, knelpunten, de toegang tot overige faciliteiten en de interoperabiliteit van gasnetten op de interne markt voor aardgas; is van oordeel dat hierop regelgeving voor de uitvoering dient te volgen, waarmee ook een eind zou moeten worden gemaakt aan de discriminatie van warmte/krachtkoppeling op de interne gasmarkt en een eerlijke en doorzichtige toegang voor warmte/krachtkoppeling tot het nertwerk zou moeten worden vergemakkelijkt; 43. spreekt de aanbeveling uit een organisatie van Europese aardgasnetexploitanten op te richten; 44. verzoekt de Commissie om elk half jaar een verslag te publiceren over de consumentenprijzen voor elektriciteit en gas in de Europese Unie, zodat rechtstreeks kan worden nagegaan in hoeverre de liberalisering van de energiemarkten gevolgen heeft gehad voor de consument; verzoekt tevens om richtsnoeren voor de harmonisering van de criteria voor het meten van de prijzen en de verwerking van de ingezamelde gegevens, opdat de vergelijkingen tussen de situaties in de afzonderlijke lidstaten zo betekenisvol mogelijk kunnen zijn; 45. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het jaarverslag 1999 van de Europese Centrale Bank (C5-0195/2000 ), - gelet op artikel 113 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 15 van het statuut van het Europees Stelsel van Centrale Banken en de Europese Centrale Bank, - gelet op artikel 40 van zijn Reglement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 april 1998 over de democratische verantwoording in de derde fase van de EMU (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 oktober 1999 over het jaarverslag 1998 van de Europese Centrale Bank (2) , - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0169/2000 ), A. overwegende dat het door de Europese Centrale Bank gepresenteerde verslag het eerste verslag is dat betrekking heeft op de tijd na de invoering van de euro en dat tegelijkertijd het eerste volledige kalenderjaar na de oprichting van de Europese Centrale Bank beslaat, B. overwegende dat de prijsstijging in 1999 gemiddeld krap 1% bedroeg en aldus aanzienlijk onder de door de ECB als met het stabiliteitsdoel verenigbaar beschouwde bovengrens van 2% lag, C. overwegende dat de gemeenschappelijke munt tot een duurzame verbetering van de transparantie en convergentie van de prijzen in de deelnemende lidstaten heeft geleid, D. overwegende dat het EG-Verdrag het ESCB bij de uitoefening van zijn stabiliteitstaak politieke onafhankelijkheid toekent en zowel de ECB als de nationale centrale banken in dit opzicht vrijstelt van instructies, E. overwegende dat onafhankelijkheid niet mag worden gelijkgesteld met ontbrekende verantwoording, maar juist een hoog niveau van informatie en transparantie vereist, F. overwegende dat het niet aan instructies gebonden zijn gerechtvaardigd is omdat het ESCB een duidelijke taak heeft, namelijk handhaving van de prijsstabiliteit, G. overwegende dat zowel de stijging van de olieprijzen als de waardedaling van de euro een steeds groter gevaar voor de prijsstabiliteit vormen, H. overwegende dat de bijdrage van de ECB tot de bevordering van groei en werkgelegenheid in de eerste plaats bestaat uit een geloofwaardige en duurzame handhaving van de prijsstabiliteit en dat de coördinatiemechanismen van het economisch beleid in de EU niet tot een vervaging van de politieke verantwoordelijkheid mogen leiden, I. overwegende dat een belangrijke reden voor de invoering van de euro de bescherming van de economie in de eurozone tegen de effecten van veranderlijke wisselkoersen was, en erop wijzend dat de waarde van de voorlopers van de euro varieerde van 69 dollarcent in 1985 tot $ 1,70 in 1979, J. overwegende dat het ESCB overeenkomstig het EG-Verdrag bijzondere verantwoordelijkheid draagt voor de stabiliteit van het financiële bestel, die nauw verbonden is met zijn taak ter handhaving van de prijsstabiliteit, K. overwegende dat het toezicht op afzonderlijke financiële instellingen, dat onder nationale verantwoordelijkheid blijft vallen, in toenemende mate met aspecten van systeemstabiliteit is verbonden, L. overwegende dat het EG-Verdrag de ECB in staat stelt specifieke taken te verrichten betreffende het beleid op het gebied van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en andere financiële instellingen met uitzondering van verzekeringsondernemingen; overwegende dat het nuttig zou zijn mocht de ECB een belangrijker coördinerende rol bij dit toezicht vervullen, M. overwegende dat de opmars van elektronisch geld de handhaving van de prijsstabiliteit niet in gevaar mag brengen en dat de centrale banken daarom greep moeten blijven houden op de emittenten van elektronisch geld, ook als het daarbij om andere instellingen dan banken gaat, N. overwegende dat de Commissie en het Europees Parlement voorstander zijn van de opname van Griekenland in de Monetaire Unie per 1 januari 2001, O. overwegende dat een nog jonge instelling als de ECB bij uitstek is aangewezen op het vertrouwen van de burger in de consequente voortzetting van het stabiliteitsbeleid, en dat de opbouw van dit vertrouwen een fundamentele voorwaarde vormt voor zowel de interne als de externe stabiliteit van de euro, P. overwegende dat de verantwoordingsplicht van de ECB tegenover het Europees Parlement een bijzondere rol vervult, daar het Parlement als enige van de in het EG-Verdrag genoemde instellingen over een rechtstreekse democratische legitimatie beschikt, Q. overwegende dat de monetaire dialoog tussen de president van de ECB en de Economische en Monetaire Commissie van het Europees Parlement zich tot een hoeksteen van de verantwoordingsplicht van de ECB heeft ontwikkeld en dat daardoor de democratische waarborging van haar politieke onafhankelijkheid wordt beschermd, 1. feliciteert de ECB met haar overtuigende stabiliteitsbeleid, dat ertoe heeft geleid dat het prijsstijgingspercentage in de eurozone reeds in het eerste jaar van haar bestaan tot een historisch laag peil is gedaald; 2. wijst erop dat het succes van het beleid van de ECB bij het behalen van haar doelstelling van prijsstabiliteit en het bewerkstelligen van geloofwaardigheid op de markten blijkt uit het constant lage rentepeil waartegen de regeringen in de eurozone geld kunnen lenen voor een periode van tien jaar, een peil dat voortdurend circa 1 procentpunt lager ligt dan het peil waartoe de financiële markten de regering van de Verenigde Staten dwingen; 3. acht het een goede zaak dat de ECB haar taak op het gebied van het stabiliteitsbeleid niet eenzijdig opvat, maar behalve de inflatie ook nog eventuele deflatoire tendensen in het oog houdt; 4. spreekt zijn voldoening uit over de verbetering van het informatiebeleid door de publicatie van discussienota's en verslagen over bepaalde onderwerpen; 5. verwelkomt de toezegging van de ECB om zowel regelmatig economische vooruitzichten te publiceren, waaronder een voorspelling van de inflatie, als details te publiceren van haar economische modellen of modellen van de economie in de eurozone, en verzoekt de ECB op korte termijn maatregelen te nemen om deze toezeggingen waar te maken; 6. verzoekt de ECB twee aanvullende maatregelen op het gebied van doorzichtigheid te nemen die worden gesteund door het Europees Parlement: de publicatie van een nota kort na elke vergadering waarin de motivaties voor of tegen een monetaire beleidsmaatregel worden uiteengezet (zonder de stemming weer te geven), en de regelmatige publicatie van een verslag over de economische situatie (inclusief groei van productiviteit en duurzame inkomensgroei) in elke lidstaat van de eurozone; 7. acht met het oog op de totstandbrenging van een algemene Europese cultuur van stabiliteit intensivering van de rechtstreekse dialoog met de burger wenselijk; 8. verzoekt de ECB haar koers op het gebied van het stabiliteitsbeleid voort te zetten, ter vermijding van de inflatierisico's; 9. dringt er bij de lidstaten op aan overeenkomstig hun uit het stabiliteits- en groeipact voortvloeiende verplichtingen gebruik te maken van de opleving van de conjunctuur om de begrotingstekorten terug te dringen en de schulden versneld af te lossen en het stabiliteitsbeleid van de ECB via een bespoediging van de structurele hervormingen op het gebied van de markten voor goederen, diensten en kapitaal, alsmede op het gebied van de arbeidsmarkten en socialezekerheidsstelsels te ondersteunen; 10. verzoekt de lidstaten in dit verband gebruik te maken van de momenteel gunstige inkomenssituatie om reeds komend jaar, dus eerder dan oorspronkelijk gepland, evenwichtige begrotingen dan wel overschotten te bereiken; 11. is niet zozeer bezorgd om de waardedaling van de euro als wel om de redenen van de zwakheid van de euro, zoals de structurele economische problemen in de eurozone; is van mening dat de verzwakking van de euro een gevolg is van de interne structurele problemen en het gebrek aan dynamiek in de EMU-economie; benadrukt dat de concurrentiepositie van de eurozone versterkt moet worden; 12. spreekt zijn voldoening uit over het tot dusver gematigde loonbeleid in de eurozone en dringt er bij de sociale partners op aan deze koers te handhaven, teneinde de huidige fase van groei te gebruiken om nieuwe banen te scheppen en het ontstaan van een loon-prijsspiraal te voorkomen; 13. verwelkomt de vooruitgang die de lidstaten in de eurozone hebben geboekt bij het beperken van hun kortetermijnschulden en daarmee hun kwetsbaarheid voor financiële schokken, en verzoekt de lidstaten met hoge kortetermijnschulden door te gaan met het verlagen van deze schulden tot de lage niveaus in de meeste lidstaten in de eurozone; 14. dringt er bij de ECB op aan mogelijke stabiliteitsrisico's zoals de ontwikkeling van de energieprijzen, de wisselkoers van de euro en de ontwikkeling van de prijs van aandelen en onroerend goed zorgvuldig in het oog te houden, maar tegelijkertijd ook rekening te houden met het mogelijk ontlastende effect van grotere efficiency op het gebied van de zogenaamde "new economy” en de verbetering van de prijstransparantie en de liberalisering van de markt (met name op het gebied van energie, vervoer en telecommunicatie); 15. dringt er bij de ECB op aan zich met het oog op betere acceptatie van de euro door het publiek actief in te zetten voor de verbetering van het grensoverschrijdende kleine betalingsverkeer en detailbetalingen voor zover op dit punt tot eind van het jaar nog geen blijvende vooruitgang is geboekt, en dringt andermaal aan op regelmatige voortgangsrapportage; 16. wijst erop dat de toetreding tot de Monetaire Unie in verband met de uitbreiding van de EU een proces in drie fasen is, dat van het lidmaatschap van de EU via de deelname aan het wisselkoersmechanisme naar het volledige lidmaatschap van de Monetaire Unie kan lopen en dat dit proces niet automatisch verloopt, maar dat het er uitsluitend om gaat of de in het Verdrag verankerde convergentiecriteria worden nageleefd in de geest die ten grondslag lag aan de overgang naar de derde fase van de EMU in het jaar 1998; 17. wijst er in verband met de uitbreiding van de Monetaire Unie op dat er een hoge mate van reële convergentie moet zijn om de belasting voor de Gemeenschap en de toetredingskandidaten binnen de perken te houden; 18. verwelkomt de door het Eurosysteem getroffen voorzorgsmaatregelen om liquiditeitsproblemen in de eurozone op te lossen en sluit zich aan bij het standpunt van de ECB dat tijdelijke liquiditeitssteun wegens het moral hazard alleen in uitzonderlijke gevallen en na onderzoek van ieder individueel geval ter overbrugging van een tijdelijke liquiditeitskrapte wordt toegekend; 19. stelt vast dat verschillende internationale instellingen in het kader van de multilaterale samenwerking permanent aan verdere verbetering van de uitwisseling van informatie werken; acht verdere intensivering van de multilaterale samenwerking echter met name in verband met de steeds belangrijker wordende vraag van de systeemstabiliteit noodzakelijk; 20. verwelkomt de door het Comité voor bankentoezicht van het ESCB opgestelde verslagen die de samenhang tussen micro- en macroprudentiële aspecten van het bankentoezicht verduidelijken en dringt er bij de ECB op aan haar werkzaamheden overeenkomstig het uit het EG-Verdrag voortvloeiende mandaat op het gebied van de macroprudentiële analyse verder uit te breiden, om aldus bij te dragen tot de stabiliteit van het financiële stelsel; 21. acht verdere intensivering van de samenwerking tussen toezichthouders en centrale banken in alle EU-landen - met inbegrip van de ECB - noodzakelijk om gebruik te kunnen maken van onderlinge synergie tussen de activiteiten van de Centrale Bank als verantwoordelijke instantie voor de systeemstabiliteit en als marktwaarnemer en toezichthouder op de betalingsverkeerssystemen, en die van de bankentoezichthouders; meent dat de ECB tot taak moet krijgen het nationale controlebeleid te coördineren; 22. verzoekt de ECB zich er bij het Bazelse Comité van toezichthouders voor in te zetten dat in de nieuwe versie van de overeenkomst over eigen kapitaal rekening wordt gehouden met de heterogene structuur van het Europese bankenstelsel, dat de mededingingsneutraliteit zowel voor banken in verschillende landen als voor kleinere lokaal en regionaal actieve instellingen blijft bestaan en dat de geplande nieuwe regeling niet tot een verslechtering van de financieringsvoorwaarden voor kleine en middelgrote ondernemingen leidt; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Centrale Bank, de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 57 - C5-0104/2000 ), - gezien zijn resolutie van 13 januari 1998 over "De euro en de consument” (1) , - gezien zijn resolutie van 10 maart 1998 over de praktische aspecten van de invoering van de euro en over het werkdocument van de Commissie over de voorbereiding van de overheidsinstanties op de overschakeling naar de euro (2) , - gezien zijn resolutie van 16 december 1998 over de te volgen strategie bij de voorlichting over de euro (3) , - gezien zijn resolutie van 2 december 1999 over de duur van de overgangsperiode in verband met de invoering van de euro (4) , - gezien zijn standpunt van 17 februari 2000 over het ontwerpkaderbesluit van de Raad tot versterking van de bescherming tegen valsemunterij met het oog op het in omloop brengen van de euro (5) , - gezien zijn resolutie van 18 mei 2000 over de jaarlijkse evaluatie van de uitvoering van de stabiliteits- en convergentieprogramma's (6) , - gezien zijn standpunt van 18 mei 2000 over het voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de aanneming van de ene munt door Griekenland op 1 januari 2001 (7) , - gezien de aanbeveling 98/287/EG van de Commissie betreffende de dubbele aanduiding van prijzen en andere geldbedragen (8) , - gezien de afspraken over de voorlichting over de invoering van de euro die door 13 lidstaten, de Commissie en het Parlement werden gemaakt, - gezien de hoorzittingen van zijn Economische en Monetaire Commissie over de praktische aspecten van de invoering van de euro en over het voorlichtingsbeleid op 22 februari 2000, 3 april 2000, 17 april 2000 en 5 juni 2000, - gezien de informatiecampagne van de Europese Centrale Bank, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie alsmede de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0170/2000 ), A. overwegende dat de gemeenschappelijke Europese munteenheid een essentiële en identiteitsvormende factor vormt in het Europese integratieproces, B. overwegende dat sinds de invoering van de euro per 1 januari 1999 sprake is van aantoonbare positieve gevolgen voor de Europese interne markt, de prijsstabiliteit en de monetaire stabiliteit alsmede de economische groei en werkgelegenheid, C. overwegende dat de euro sinds zijn invoering ook verscheidene malen bij internationale monetaire crises een stabiliserende factor is gebleken en aldus zijn waarde heeft bewezen, D. overwegende dat iedere burger van de EU, ook zij die in lidstaten wonen welke niet aan de monetaire unie deelnemen, aanzienlijke gevolgen zal ondervinden van de invoering van de eurobankbiljetten en euromunten, evenals burgers die in de kandidaatlanden wonen, E. overwegende dat de wisselkoers van de euro ten opzichte van de dollar psychologische effecten voor het vertrouwen van de burgers in de gemeenschappelijke munteenheid heeft, F. overwegende dat een groot aantal EU-burgers nog onvoldoende op de hoogte is van de gevolgen van de invoering van de eurobankbiljetten en euromunten, G. overwegende dat zowel ondernemingen als particulieren thans nog te weinig gebruik maken van de euro, H. overwegende dat het grootste deel van het midden- en kleinbedrijf (MKB) nog niet is overgegaan tot de technische overschakeling op de euro of zich vaak nog niet bewust is van de noodzaak van de tijdige overschakeling en dat in deze sector de strategische uitdaging van de euro vaak wordt onderschat, I. overwegende dat de informatiecampagne van de Europese Unie ten doel heeft vertrouwen van de burgers in de euro te scheppen en te zorgen voor een probleemloze invoering van de munten en bankbiljetten vanaf 1 januari 2002, J. overwegende dat de bepaalde bevolkingsgroepen die bijzonder moeilijk toegang tot informatie krijgen, zoals ouderen, blinden, slechtzienden, slechthorenden, geestelijk gehandicapten, analfabeten of in sociaal opzicht achtergestelde personen op een bijzondere manier door middel van de informatiecampagne moeten worden benaderd, K. overwegende dat jongeren, met name scholieren, met het oog op hun hogere leer- en aanpassingsvermogen alsmede hun emotionele multiplicatorfunctie een belangrijke doelgroep vormen, L. overwegende dat de informatiecampagne door middel van overeenkomsten tussen de Commissie en de lidstaten op nationaal niveau wordt omgezet om zo rekening te houden met de diverse nationale en culturele kenmerkende eigenschappen, M. overwegende dat dank zij de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel een doeltreffende samenwerking kan plaatsvinden met regionale en lokale actoren alsmede met bemiddelende instanties als bedrijfs- en consumentenorganisaties of vakverenigingen, alsmede organisaties die zich inzetten voor bevolkingsgroepen welke bijzonder moeilijk toegang tot informatie krijgen, N. overwegende dat bij het gebruik van de euro door de diverse overheidsinstanties in de meeste lidstaten slechts langzaam vooruitgang wordt geboekt, en dat de voorbereidingen voor gedegen voorlichting en communicatie eveneens achterblijven, O. overwegende dat met het naderbij komen van de datum van invoering van de eurobankbiljetten en -munten de belangstelling voor praktische vraagstukken in verband met de euro enorm zal toenemen, P. overwegende dat ook de kandidaat-lidstaten - hoewel zij niet op het moment van toetreding tot de EU eveneens tot de EMU kunnen toetreden - toch bij de gemeenschappelijke munt betrokken zijn en dat er derhalve grote behoefte aan voorlichting ter zake bestaat, Q. overwegende dat bij veel burgers ook na de invoering van het contante geld een grote behoefte aan informatie zal blijven bestaan en dat de informatiecampagne derhalve tot het midden van 2002 moet worden voortgezet, R. overwegende dat de campagne rond de euro het EP de gelegenheid biedt nauwere banden te smeden met de burger door ervoor te zorgen dat de vragen van de burger naar behoren worden beantwoord en dat zijn problemen in behandeling worden genomen, S. overwegende dat de interinstitutionele werkgroep die bestaat uit leden van het Europees Parlement en van de Commissie in de eindfase de voorlichtingscampagne coördineert, T. overwegende dat de laatste fase van de euroinformatiecampagne van het Europees Parlement, de Commissie en de lidstaten in dezelfde periode plaatsvindt als de informatiecampagne van de Europese Centrale Bank, die erop gericht is de burgers te laten wennen aan de eurobankbiljetten en -munten en die zich tevens richt op de beveiligingsmaatregelen tegen valsemunterij, U. overwegende dat een tijdige coördinering van de beide campagnes noodzakelijk is om voor coherentie en kostendoelmatigheid te zorgen, V. overwegende dat het in de Commissie voor een informatiecampagne van deze betekenis ter beschikking gesteld personeel niet toereikend lijkt om een professioneel en goed gecoördineerd verloop alsmede het vereiste financiële en inhoudelijke toezicht te garanderen, W. overwegende dat, gezien het belang van de euro voor de Europese identiteit en een geslaagde voortzetting van het integratieproces, de kredieten voor de campagne in de jaren 2001 en 2002 dienovereenkomstig moeten worden verhoogd, 1. juicht de mededeling van de Commissie toe, daar hierin wordt gestreefd naar opvoering van de voorlichtingscampagne rond de euro tijdens de laatste fase van omschakeling op de euro; 2. begroet met instemming het werk dat de Commissie, het Parlement en de lidstaten in het kader van het PRINCE-programma tot dusverre hebben verzet om de burger in verband met de euro voor te lichten en voor te bereiden; 3. begroet met instemming het voorgestelde doel, de nadruk op een groter eurobewustzijn bij het midden- en kleinbedrijf (MKB) en de publieke opinie te leggen; 4. ondersteunt het tijdschema van de campagne, waarvan het zwaartepunt - met het oog op de langere voorbereidingstijd die in deze sector vereist is - in 2000 op het MKB moet liggen, die zich in 2001 in versterkte mate op alle doelgroepen moet richten en die vanaf september 2001 bewust het brede publiek moet aanspreken; 5. acht het een goede zaak dat de voorlichtingsstrategie van de EU ook gericht is op de lidstaten die niet aan de monetaire unie deelnemen, alsmede op de kandidaatlanden, daar ook zij te maken krijgen met de invoering van de gemeenschappelijke munt en daarom toegang moeten hebben tot adequate en objectieve informatie; 6. benadrukt dat de campagne ook informatie moet bevatten over het economische en monetaire beleid van de Unie; 7. verlangt dat bevolkingsgroepen die moeilijk toegang tot informatie krijgen, zoals ouderen, blinden, slechtzienden, slechthorenden, geestelijke gehandicapten, analfabeten of in sociaal opzicht achtergestelde personen ook in de toekomst met bijzondere aandacht worden voorbereid op de omgang met de euro, aangezien deze groepen personen veeleer behoefte hebben aan soort opleiding dan aan uitsluitend informatie en beveelt aan met onmiddellijke ingang de vorming van opleiders in versterkte mate voort te zetten en hen, evenals de fabrikanten van muntautomaten, vanaf het laatste kwartaal van 2001 overeenkomstig de veiligheidsvoorzieningen aangepaste modelsets eurobiljetten en -munten ter beschikking te stellen; 8. wijst er in dit verband nadrukkelijk op dat het van belang is met name vrouwen als doelgroep uitgebreid te informeren via vrouwenorganisaties en vrouwenbladen, aangezien in het bijzonder vrouwen nog bedenkingen hebben tegen de invoering van de euro; 9. dringt er met name bij de lidstaten op aan in hun informatiecampagnes rekening te houden met deze bevolkingsgroepen volgens de lijn die de Commissie gedurende het gehele proces heeft gevolgd, 10. dringt er om deze reden op aan het Commissieprogramma "Euro gemakkelijk gemaakt” voort te zetten en op sociaal en gezondheidsgebied werkzame organisaties - maar ook NGO's en stichtingen - bij de campagne te betrekken; 11. wenst dat nog in dit jaar versterkte pogingen worden ondernomen om bij het MKB een geslaagde technische overschakeling en specifiek op de bedrijfstak afgestemde strategische overwegingen over de gevolgen van de euro te bevorderen; 12. beveelt aan de informatie en ondersteuning voor ondernemingen voornamelijk te laten plaatsvinden via hun beroepsorganisaties, zoals verenigingen voor industrie, handel en economie, alsmede accountants en auditors, aangezien deze het beste op de hoogte zijn van de behoefte van de ondernemingen; 13. stelt voor regelmatig evenementen te organiseren voor het uitwisselen van gegevens en ervaringen tussen multiplicatoren uit verschillende landen en tussen ondernemingen die de overstap op de euro reeds hebben afgerond en ondernemingen die dit nog moeten doen; 14. is van mening dat bovengenoemde sectoren moeten worden uitgebreid tot organisaties die culturele, jeugd- en sportverenigingen bundelen en die een uitermate belangrijke rol kunnen spelen bij het verspreiden van informatie; 15. onderstreept de bijzondere rol die kinderen en jongeren kunnen spelen bij het verspreiden van informatie; beveelt daarom aan in de schooljaren 2000/2001 en 2001/2002 op alle scholen van de eurolanden activiteiten in het kader van de invoering van de euro te laten plaatsvinden en de euro bij het onderwijs en de leermiddelen te betrekken; met name moeten alle schoolboeken uiterlijk aan het begin van het schooljaar 2001/2002 op de nieuwe munteenheid worden ingesteld; 16. beveelt aan in die schooljaren op lokaal, nationaal en uiteindelijk op EU-niveau bijvoorbeeld opstel-, spreekbeurt-, schilder- en tekenwedstrijden rondom de euro op de scholen te organiseren met als doel dat zoveel mogelijk scholieren zich bezighouden met het onderwerp "Overschakeling op de euro”; op de verschillende niveaus moeten in het openbaar de prijzen worden uitgereikt en uiteindelijk moet een prijs in euro worden verleend; 17. beveelt aan de werkgroep Opleiding/euro weer nieuw leven in te blazen om een algemene strategie op te stellen voor de eurocampagne in de opleidingssector. In dit kader moeten verenigingen en -organisaties van leraren in de campagne worden betrokken omdat zij een belangrijke intermediaire rol spelen; 18. is principieel verheugd over de doelgerichte maatregelen van de Commissie ter voorbereiding van de toeristensector op de overschakeling op de euro, acht het evenwel noodzakelijk de horecasector, die de sector is die het eerst rechtstreeks met de nieuwe valuta wordt geconfronteerd, intensief op de euro voor te bereiden; 19. beveelt aan om in het kader van de bij banken plaatsvindende Wereldspaarweek de invoering van een "Eurospaardag” te organiseren, waarop uitgebreid informatie wordt verstrekt over de euro en waarop het openen van een eurospaarbankboekje wordt begunstigd; een dergelijk spaarbankboekje zou eveneens automatisch kunnen worden geopend voor ieder kind dat in 2001 geboren wordt; 20. beveelt aan ervoor te zorgen dat de burgers reeds vroegtijdig, vanaf de herfst in 2001, hun tegoeden aan contant geld op eurospaarbankboekjes storten of vanaf 15 december eurostarterkits aanschaffen om aldus te voorkomen dat in de eerste dagen van 2002 een enorme druk vanwege de vele wisseltransacties ontstaat; 21. beveelt aan dat alle verzend- en handelsketens in het jaar waarin de euro wordt ingevoerd een overzichtstabel publiceren en distribueren van de prijzen van de 50 belangrijkste voedingsmiddelen en consumptiegoederen in euro en in nationale munt om zo voor zekerheid, oriënteringhulp en gewenning bij de burgers te zorgen; 22. is verheugd over het feit dat de Commissie in haar voorlichting ook rekening houdt met het feit dat de bevolking vertrouwen moet hebben dat ze niet wordt opgelicht bij de omzetting van de bedragen; verzoekt de Commissie om op basis van de beste praktijken concrete voorstellen te doen en de nationale, plaatselijke en regionale overheden ertoe aan te moedigen om lokale meldpunten uit te bouwen waar iedereen melding kan maken van eventuele misbruiken zoals onterechte prijsverhogingen; 23. ziet aanduidingen dat het prijsniveau in de eurozone als gevolg van de toegenomen concurrentie lager ligt dan in andere Europese landen en verzoekt de Commissie over dit verschijnsel een studie uit te voeren; 24. verzoekt de Commissie haar actie tot voorkoming van hoge bankkosten bij grensoverschrijdende overmaking van geldsommen, hoge wisselkosten in de eurozone en ter verbetering van de doorzichtigheid van de kosten te versnellen en in het bijzonder de resultaten van het in haar opdracht uitgevoerde onderzoek naar de bankkosten te publiceren en daarbij te verwijzen naar de bestaande, sterke verschillen, en voorts het onderzoek in het jaar 2001 opnieuw uit te laten voeren; 25. onderstreept nadrukkelijk dat de overheid bij het gebruik van de euro een toonaangevende rol zou moeten spelen en dringt aan op dienovereenkomstige initiatieven om deze rol zowel op nationaal als lokaal niveau te garanderen; 26. beveelt aan om met het oog op het steeds meer uitdijende debat over de externe waarde van de euro in het kader van de campagne onverwijld concreet en nadrukkelijk te wijzen op de reeds aantoonbare effecten van de gemeenschappelijke valuta op de Europese interne markt, de stabiliteit van de prijzen en de monetaire stabiliteit alsmede op economische groei en werkgelegenheid; 27. verzoekt de Commissie in haar voorlichtingscampagne adequaat en snel in te spelen op actuele ontwikkelingen zoals bijvoorbeeld grote koersschommelingen om op die manier het vertrouwen in de euro van de Europese burger te behouden; 28. beveelt aan dat met name de EMU-lidstaten die grenzen aan een kandidaat-lidstaat met deze landen samenwerkingspartnerschappen sluiten; 29. herinnert de Commissie en de autoriteiten in de lidstaten eraan dat aan de leden van het Europees Parlement op grond van hun democratische legitimatie een belangrijke rol bij de informatievoorziening over de euro kan toekomen, bijvoorbeeld de voorlichting van de bezoekersgroepen in de vergaderplaatsen van het Europees Parlement; 30. beveelt de Commissie en de nationale overheden eveneens aan alle openbare ambtsdragers op nationaal en regionaal niveau bij de campagne te betrekken; met het oog hierop moeten aan alle openbare ambtsdragers via e-mail en Internet de meest recente gegevens ter beschikking worden gesteld, opdat ook deze openbare ambtsdragers in hun kiesdistricten deze gegevens rechtstreeks aan de burgers kunnen doorgeven; voorwaarde hiervoor is dat alle openbare ambtsdragers een e-mailadres hebben en dat deze in de nationale parlementen en in het Europees Parlement kunnen worden opgeslagen; 31. dringt erop aan dat de reeds bestaande euro-homepage op Internet, met het oog op doelmatig gebruik van de nieuwe technologie, wordt uitgebreid tot een algemeen, actueel en slagvaardig voorlichtingsinstrument; 32. dringt erop aan dat in alle EP-kantoren in de gehele Unie een telefoondienst wordt opgezet en dat de burger wordt uitgenodigd hier zijn vragen te stellen; spreekt de aanbeveling uit dat de antwoorden op de meest gestelde vragen aan een breder publiek worden bekend gemaakt; 33. onderstreept dat het voorlichtingsbeleid volgens paragraaf 37, sub b) van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 een zelfstandige beleidsvorm is waarvoor geen rechtsgrondslag is vereist; 34. brengt in herinnering dat het Parlement in 1996 via een begrotingsinitiatief de aanzet heeft gegeven tot het PRINCE-programma, waarbij de financiering van informatiecampagnes over aangelegenheden die voor de EU van prioritair belang zijn duidelijk als doel vooropstond en dat het Parlement als zodanig sedertdien voor vier soorten campagnes steun heeft toegekend; memoreert tevens dat het besluit over de verdeling van het krediet en de richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging daarvan alsmede van de gezamenlijke acties telkenjare worden vastgesteld aan de hand van het advies van de interinstitutionele werkgroep waarvan gewag wordt gemaakt in de toelichting bij begrotingspost B3-306 ; 35. dringt erop aan voor de euroinformatiecampagne in 2001 kredieten ten bedrage van ten minste 38 miljoen euro ter beschikking te stellen; 36. wenst dat een deel van het beschikbare geld wordt aangewend voor informatie-evenementen die door het Europees Parlement en de Commissie samen worden georganiseerd; 37. dringt er met het oog op het besluit van de ECOFIN-Raad om de dubbele looptijd tot 2 maanden te verkorten op aan de informatiecampagne tot midden 2002 te verlengen en voor de campagne in dit jaar een budget van ten minste 20 miljoen euro ter beschikking te stellen; 38. wenst dat voor ieder betrokken directoraat-generaal van de Commissie, met name voor het directoraat-generaal onderwijs en cultuur, voldoende en voor de toekomstige taken geschikt personeel ter beschikking wordt gesteld; 39. dringt aan op een nauwe coördinatie van de informatiecampagnes van het Europees Parlement, de Commissie en de lidstaten en de campagne van de Europese Centrale Bank, om tot een duidelijke en kostenefficiënte werkverdeling te komen en een overlappende dan wel tegenstrijdige informatievoorziening te voorkomen; 40. beveelt aan, vooral in het laatste halfjaar voor de invoering van de euro, in samenwerking tussen het Europees Parlement, de Commissie en de Europese Centrale Bank gemeenschappelijke acties uit te voeren, met name door het combineren van de maatregelen voor gedepriveerde groepen in het kader van het programma "Euro gemakkelijk gemaakt”; 41. verzoekt de Commissie vastberaden en onmiddellijk op te treden tegen dubbele kosten die aan klanten in rekening worden gebracht en de hoge bankkosten voor grensoverschrijdende overmakingen in de eurozone te verlagen; 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 175, lid 5 van zijn Reglement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de verzoekschriften, waarvan de jongste die van 15 april 1999 over de werkzaamheden van de Commissie verzoekschriften in het parlementaire jaar 1998-1999 (1) - gelet op de artikelen 21 en 194 van het EG-Verdrag, - gezien het jaarlijks verslag van de Europese ombudsman over 1999 (C5-0303/2000 ), - gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A5-0162/2000 ), A. overwegende dat het petitierecht een fundamenteel recht is dat nauw verbonden is met het burgerschap van de Europese Unie (EU) (zie de artikelen 17, 21 en 194 van het EG-Verdrag), B. overwegende dat het petitierecht het Europees Parlement in staat stelt controle uit te oefenen op ernstige gevallen van nalatigheid van de overheden van de Europese Unie of de lidstaten bij de naleving van het primaire of afgeleide Gemeenschapsrecht, C. overwegende dat de kwaliteit en de kwantiteit van de ontvangen verzoekschriften het recht van de in de EU wonende burgers illustreren om betrokken te worden bij de tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht, maar dat hieraan voor het Europees Parlement de verplichting is gekoppeld de verzoekschriften doeltreffend te behandelen, D. overwegende dat de goede samenwerking die op gang is gekomen tussen de Europese Ombudsman en het Parlement, een voorwaarde blijft om ervoor te zorgen dat de burgers ongehinderd gebruik kunnen maken van hun grondrechten in verband met het burgerschap van de Unie, E. overwegende dat nauwe en doeltreffende samenwerking met de andere instellingen van de Gemeenschap, met name de Commissie en de Raad, de gespecialiseerde agentschappen en de verschillende overheden van de lidstaten noodzakelijk blijkt om ervoor te zorgen dat de verzoekschriften doeltreffend worden behandeld, F. overwegende dat de permanente vertegenwoordigingen van de lidstaten bij de Europese Unie en het fungerend voorzitterschap van de Europese Unie een bijzondere plicht hebben om burgers te garanderen dat afgeleid Gemeenschapsrecht, dat is opgesteld dankzij de wetgevingsarbeid van de voor dat doel gekozen Europese instellingen, door de nationale, regionale en plaatselijke overheden wordt nageleefd, 1. bevestigt opnieuw dat de Commissie verzoekschriften samen met de Europese Ombudsman een van de belangrijkste organen van het Europees Parlement is voor de uitoefening van parlementaire controle op de EU-instellingen en op de nationale, regionale en plaatselijke overheden en maatschappelijke instanties ten einde de transparantie bij de tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht in individuele gevallen te waarborgen; 2. wijst er met nadruk op dat de bij het Europees Parlement ingediende verzoekschriften inzicht geven in de problemen waarmee de burgers bij de Europese en nationale overheden worden geconfronteerd en illustreren vaak oneigenlijk gebruik van discretionaire bevoegdheden bij de besluitvorming alsook bureaucratisch optreden dat afstand tot de mensen schept; 3. herinnert eraan dat uit veel verzoekschriften de tekortkomingen in de wetgeving blijken en de tekortschietende relatie tussen Europese integratie en betrokkenheid van de Europese burgers in de steeds hechtere Europese Unie; 4. stelt vast dat de inbreuken op de beginselen en regels van het Gemeenschapsrecht door de overheidsinstanties van de lidstaten, die via verzoekschriften aan het licht komen, de Commissie ertoe verplichten een procedure wegens schending van het Gemeenschapsrecht tegen de betrokken lidstaat te openen overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag; 5. wijst met nadruk op de positieve rol die de Commissie heeft gespeeld bij de behandeling van verzoekschriften en acht de samenwerking met de Commissie in het algemeen bevredigend; verzoekt de Commissie nogmaals in haar jaarlijks verslag over de toepassing van het Gemeenschapsrecht te wijzen op gevallen waarin inbreukprocedures op gang zijn gebracht naar aanleiding van door Europese burgers ingediende verzoekschriften; 6. beseft dat uit de ongeveer 500 in 1999/2000 behandelde verzoekschriften waarvan sommige tot een procedure wegens inbreuk op het Gemeenschapsrecht hebben geleid, blijkt dat het petitierecht een belangrijke schakel is in de relatie tussen de burgers van de Unie en de wetgevende en bestuurlijke activiteiten van de Europese Unie en de lidstaten; 7. wijst er met nadruk op dat doeltreffende samenwerking tussen het Europees Parlement, de andere EU-instellingen en agentschappen en de bevoegde autoriteiten in de lidstaten met het oog op een doeltreffende behandeling van de verzoekschriften op een wijze die voor de burgers toegankelijk en begrijpelijk is, een van de belangrijkste voorwaarden voor de juiste toepassing van het Gemeenschapsrecht blijft; 8. wijst er met nadruk op dat de aanwezigheid van een vertegenwoordiger van de betreffende Raad of permanente vertegenwoordiging op de commissievergaderingen tijdens de behandeling van de verzoekschriften van wezenlijke betekenis is, met name wanneer het verzoekschrift betrekking heeft op terreinen waar het afgeleide recht nauw gekoppeld is aan het nationale recht van een bepaalde lidstaat of verband houdt met voor de lidstaat politiek gevoelige onderwerpen; 9. acht het van essentieel belang op communautair niveau nieuwe wegen en middelen te vinden voor de behandeling en verwerking van het voortdurend toenemend aantal verzoekschriften en de tijd voor behandeling ervan te beperken; 10. herinnert eraan dat het ontbreken van snelle antwoorden van de instellingen of overheden van de lidstaten op vragen die namens de Commissie verzoekschriften worden gesteld door de Commissie - die in het kader van een over het algemeen bevredigende samenwerking de gemeenschapsrechtelijke aspecten van het verzoekschrift behandelt - een probleem blijft en het gehele proces van beantwoording van de afzonderlijke verzoekschriften verlengt; 11. wijst er met nadruk op dat, aangezien in de verzoekschriften concrete zorgen van de burgers tot uiting komen over hun werkelijke rechten en hun verwachtingen ten aanzien van de Europese integratie, het des te belangrijker is om binnen het verantwoordelijke directoraat-generaal van het Europees Parlement een gemoderniseerde databank in te voeren alsook het gebruik van Internet dat openstaat voor de Europese burger, en om een voorlichtingscampagne over het petitierecht te starten, zoals reeds in de bovengenoemde resolutie van 15 april 1999 werd gevraagd; 12. beveelt aan dat een seminar wordt gehouden waar men zich opnieuw dient te buigen over de samenwerking tussen het Parlement en de andere Europese instellingen, met name de Commissie en de Raad, op basis van het herziene Interinstitutionele Akkoord van 12 april 1989 (2) ; 13. wenst dat een Europees netwerk van de parlementaire commissies verzoekschriften tot stand komt ter behandeling van klachten met het oog op de uitwisseling van informatie over in de lidstaten en op communautair niveau ontvangen verzoekschriften over de toepassing van de EU-wetgeving; 14. onderstreept het nut van regelmatige vergaderingen van een delegatie van de Commissie verzoekschriften met de betreffende nationale of regionale commissies voor verzoekschriften, zoals in april 2000 plaatsvond in Berlijn bij de Commissie voor verzoekschriften van de Bundestag, waarbij de deelstaat Berlijn en de deelstaat Brandenburg een inbreng hadden in de paragrafen van deze resolutie die betrekking hebben op de verbetering van de werkmethoden; 15. benadrukt de nuttige samenwerking die op gang is gekomen dankzij de op 14 juli 1998 (3) goedgekeurde richtsnoeren voor de behandeling van verzoekschriften door permanente commissies aan welke de Commissie verzoekschriften bepaalde verzoekschriften ter informatie, voor verdere actie of voor advies doet toekomen en verzoekt deze commissies die specifieke wetgeving opstellen op het terrein dat onder hun verantwoordelijkheid valt, de Commissie verzoekschriften om advies te vragen; 16. is voorstander van een vergadering twee keer per jaar van de Commissie verzoekschriften en de overeenkomstige commissies van de lidstaten, met name aan het begin van een nieuw voorzitterschap van de Raad, ter behandeling van specifieke vraagstukken die in de verzoekschriften van de betreffende lidstaat aan de orde komen; voor deze vergadering moeten de commissaris die verantwoordelijk is voor de betrekkingen met het Parlement, de vertegenwoordiger van het voorzitterschap van de Raad en de Europese Ombudsman worden uitgenodigd; 17. verzoekt de Commissie verzoekschriften in voorkomende gevallen op haar vergaderingen regelmatige contacten te onderhouden met de leden van de Commissie die verantwoordelijk zijn voor de betrekkingen met het Europees Parlement, het Europa van de burgers, milieu en vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, die werden ondervraagd door een delegatie van de Commissie verzoekschriften toen de Commissie-Prodi aantrad; 18. is het eens met de suggestie dat jaarlijks in samenwerking met de betreffende parlementaire commissies twee initiatiefverslagen door de Commissie verzoekschriften moeten worden opgesteld over de belangrijkste terreinen die in de verzoekschriften aan de orde worden gesteld, namelijk sociale zekerheid, milieu- en consumentenbescherming, vrij verkeer, erkenning van diploma's en andere relevante onderwerpen van het Gemeenschapsrecht; 19. is voorstander van de methode volgens welke de Commissie verzoekschriften voor de belangrijkste terreinen van haar werkzaamheden algemene rapporteurs benoemt die eveneens dienen op te treden als woordvoerders van de Commissie verzoekschriften in hun eigen commissies, zodat gebruik kan worden gemaakt van hun lidmaatschap van verschillende parlementaire commissies; 20. onderschrijft de gedachte dat de indiener van het verzoekschrift aanwezig dient te zijn indien het Bureau en de coördinatoren van de Commissie verzoekschriften hiertoe besluiten en dat de noodzakelijke reiskosten worden vergoed; 21. gelast zijn diensten: 22. dankt de bemiddelaar van het Parlement voor internationale ontvoeringen van kinderen voor haar doeltreffende werkzaamheden; 23. gelast zijn diensten, met name DG I - Presidium, DG II - Commissies en delegaties, DG III - Voorlichting en DG VII - Vertaling en Algemene Diensten, aan de Commissie verzoekschriften op haar vergadering van februari 2001 verslag uit te brengen over de follow-up van deze resolutie; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van de commissie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Europese Ombudsman en de betreffende commissies voor verzoekschriften of andere betrokken commissies alsmede de ombudsmannen in de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op het jaarverslag van de Europese ombudsman over 1999 (C5-0303/2000 ), - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid de artikelen 21 en 195, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid artikel 20 D, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid artikel 107 D, - gelet op zijn resolutie van 17 november 1993, inzonderheid het besluit inzake het Statuut van de Europese ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (1) , - gelet op zijn besluit van 9 maart 1994 inzake het Statuut van de Europese ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt, inzonderheid artikel 3, lid 8 (2) , - gelet op zijn resolutie van 14 juli 1995 over de rol van de Europese ombudsman (3) , - gelet op zijn resolutie van 15 juli 1997 over het jaarverslag van de Europese ombudsman over 1996 (4) , - gelet op zijn voorgaande resoluties over verzoekschriften, inzonderheid die van 16 juli 1998 over de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften in het parlementaire jaar 1997-1998 (5) , - gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A5-0181/2000 ), A. overwegende dat de Europese ombudsman overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap de opdracht heeft om door hem gerechtvaardigd geacht onderzoek te verrichten naar gevallen van wanbeheer bij het optreden van de communautaire instellingen of organen, hetzij op basis van aan hem voorgelegde klachten, hetzij op eigen initiatief, met uitzondering van het Hof van Justitie en het Gerecht van Eerste Aanleg bij de uitoefening van hun gerechtelijke taak, B. overwegende dat de opbouw van de Europese Unie in de ogen van de burgers pas een werkelijke rechtvaardiging krijgt als zij in het genot worden gesteld van rechten op grond waarvan zij actief kunnen deelnemen aan de maatschappelijke en politieke dialoog in de Europese Unie, dat een dergelijke mondigheid het recht op informatie en de toegang tot documenten impliceert en dat de standpunten van de burgers serieus moeten worden genomen en moeten worden gehoord, C. overwegende dat de toename van het aantal klachten bij de Europese ombudsman erop wijst dat de burgers een overheid wensen die efficiënter en transparanter werkt, D. overwegende dat de onafhankelijkheid van de Europese ombudsman een groot goed is, E. overwegende dat de onafhankelijkheid van de Europese ombudsman impliceert dat hij het recht heeft zijn standpunt kenbaar te maken ten aanzien van de manier waarop de Europese Unie wordt bestuurd en haar beleid wordt ontwikkeld, aangezien zijn belangrijkste opdracht de verdediging van de rechten van de burger is; overwegende dat er met het oog op de door de Verdragen gegarandeerde rechten van de Europese burgers nauw moet worden samengewerkt tussen het Europees Parlement, de Commissie en de Europese ombudsman, F. overwegende dat - onverlet de onafhankelijkheid van de Europese ombudsman - het Europees Parlement van oordeel is dat de minnelijke schikkingen, de opmerkingen en ontwerpaanbevelingen van de Europese ombudsman van groot nut zijn geweest voor de ontwikkeling van de beginselen van goed bestuur van de Europese Unie, G. overwegende dat de opstelling van een Handvest van grondrechten van de Europese Unie in de toekomst zou moeten leiden tot regels waaraan de burgers een recht op goed bestuur kunnen ontlenen, H. overwegende dat de Europese ombudsman een belangrijke rol moet spelen bij de toepassing van het toekomstige Handvest van grondrechten in de instellingen, organen en gedecentraliseerde bureaus, 1. feliciteert de Europese ombudsman met zijn duidelijke, nauwgezette en gedetailleerde jaarverslag over 1999; 2. erkent dat het werk van de Europese ombudsman bijzonder nuttig en vruchtbaar is geweest, met name voor burgers en organisaties, ondanks het feit dat dit instituut nog maar betrekkelijk kort bestaat; 3. steunt de inspanningen van de Europese ombudsman op het gebied van transparantie en openheid; 4. wijst op het belang om de diensten van de Europese ombudsman te voorzien van de nodige middelen om het almaar groeiende aantal klachten te kunnen behandelen; 5. bevestigt zijn reeds in de voorgaande resolutie uitgesproken vastberaden voornemen om artikel 3, lid 2 van het Statuut van de Europese ombudsman te wijzigen opdat deze toegang kan verkrijgen tot alle documenten en tot alle zonder beperkingen of dwang door Europese ambtenaren afgelegde getuigenissen die in het kader van zijn onderzoek naar klachten moeten worden geraadpleegd en opdat hij tevens kan rekenen op vrijelijk gegeven en niet langs hiërarchieke weg beïnvloede antwoorden van personen wier getuigenis vereist is voor een juiste en verantwoorde beoordeling van de aan hem voorgelegde klachten; 6. onderstreept dat de interpretatie van het door de instellingen toegepaste Gemeenschapsrecht behoort tot het mandaat van de Europese ombudsman en dat de Europese ombudsman de plicht heeft een onderzoek in te stellen naar gevallen van wanbeheer overeenkomstig de geldende definitie, volgens welke "wanbeheer zich voordoet wanneer een overheidsinstantie niet handelt in overeenstemming met een regel of een beginsel waaraan zij gehouden is”; 7. verzoekt de Commissie zich te houden aan de definitie van wanbeheer en deze ook toe te passen, zoals in haar naam werd toegezegd door commissaris Gradin op 14 juli 1998 en werd bevestigd in een schrijven van de secretaris-generaal van de Commissie van 15 juli 1999; 8. wijst op de dringende noodzaak van de opstelling van een code van behoorlijk bestuur die van toepassing is op de betrekkingen van de ambtenaren van de Europese Unie met het publiek; 9. onderschrijft het door de Europese ombudsman gehanteerde beginsel dat behoorlijk bestuur impliceert dat de Europese instellingen een besluit ten aanzien van een bepaalde burger motiveren; 10. steunt de inspanningen van de Europese ombudsman om alle communautaire instellingen en organen ervan te overtuigen de indieners van een klacht altijd inzage te verlenen in alle documenten die nodig zijn voor de behandeling van de te onderzoeken gevallen; 11. verzoekt de Commissie in haar jaarverslag over het Gemeenschapsrecht een hoofdstuk op te nemen waarin wordt ingegaan op de bij de Commissie, het Parlement en de ombudsman ingediende verzoekschriften en klachten die hebben geleid tot een inbreukprocedure tegen lidstaten; 12. verzoekt de Commissie, de Raad van de Europese Unie en de Europese ombudsman samen met het Parlement te werken aan een nieuw interinstitutioneel akkoord dat moet leiden tot een efficiëntere en snellere afhandeling van door Europese burgers ingediende verzoekschriften en klachten; 13. wijst op de noodzaak het Statuut van de Europese ombudsman zodanig te wijzigen dat het publiek in de regel toegang verkrijgt tot documenten met betrekking tot door de ombudsman ontvangen klachten en dat vertrouwelijkheid slechts van toepassing is in gevallen waarin de bescherming van de indiener van de klacht zulks vereist; 14. prijst de ombudsman voor de goede en vruchtbare samenwerking die hij tot stand heeft gebracht met de ombudsmannen en soortgelijke instituties in de lidstaten en in de kandidaatlanden; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van de Commissie verzoekschriften te doen toekomen aan de Europese Ombudsman en aan alle instellingen en organen van de Europese Unie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de nationale ombudsmannen of soortgelijke instellingen en de nationale parlementaire commissies verzoekschriften of soortgelijke organen in de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 614 - C5-0085/2000 ), - gezien zijn resoluties van 17 januari 1997 over het luchtverkeerbeheer (ATM) - openstelling van het Europees luchtruim (1) , 16 november 1995 over congestie en crisissituaties in het luchtverkeer (2) , 27 september 1994 over de luchtverkeersleiding in Europa (3) en 18 september 1992 over de verzadiging en de controle van het luchtverkeer (4) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie) ( A5-0141/2000 ), A. overwegende dat veiligheid voorop staat en van het allerhoogste belang is en dat tal van elementen zoals capaciteit van luchthavens, procedures voor operationele gronddiensten, toenemend gebruik van het luchtruim en beperkingen van de luchtverkeersleiding een gevaar voor de veiligheidsnormen kunnen vormen, B. overwegende dat in het EG-Verdrag verklaard wordt dat verbetering van de veiligheid van het vervoer een van de belangrijkste doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoersbeleid is, C. overwegende dat ruim 80% van de vliegtuigongelukken plaatsvinden bij landing of vertrek en daarom met nadruk wijzend op het toenemende belang van maatregelen ter verbetering van de veiligheid in en rondom de luchthavens wanneer het luchtverkeer toeneemt, D. overwegende dat luchtverkeersleidingsdiensten relatief vaak worden genoemd als oorzaak van vertragingen in het luchtvervoer en betreurend dat de reden voor deze vertragingen niet wordt onderzocht, E. overwegende dat de opeenvolgende liberaliseringen van het luchtverkeer niet gepaard gingen met de nodige aanpassingen in de organisatie van het Europees luchtruim, F. overwegende dat de Gemeenschap de oorzaken van de vertragingen in het luchtverkeer in hun totaliteit moet onderzoeken en dus ook aandacht moeten schenken aan de ontwikkeling van de capaciteit van luchthavens en de landingsbanen, aan de planning van de vluchten, aan het gedrag van luchtvaartmaatschappijen en de passagiers en aan de luchthaveninfrastructuur, G. overwegende dat het percentage vertragingen van 15 minuten of meer in het Europese luchtruim gestegen is van 12,7% in 1991 tot 30,3% in 1999 en dat deze stijging in de afzienbare toekomst zal doorgaan, H. overwegende dat er volgens huidige schattingen in de Europese Unie een tekort van ongeveer 1.000 luchtverkeerscontroleurs bestaat en dat de investeringen in ATC-systemen onvoldoende zijn, I. overwegende dat de voortdurend toenemende vraag naar luchtvervoer, die naar verwachting in het komende decennium zal verdubbelen, het luchtverkeersbeheer onder druk zal zetten op een wijze die geen precedent heeft, J. gezien de mobiliteit van, en de economische, financiële en maatschappelijke kosten voor EU-onderdanen als gevolg van vertraagde vluchten, K. gezien de nadelige meerkosten voor het toerisme, zakenleven en handel en het milieu ten gevolge van de congestie in het luchtruim, L. gezien de gevolgen voor de werkgelegenheid en de voldoening van het werk in de luchtvaartindustrie, M. overwegende dat Eurocontrol niet in staat is de nodige verbeteringen en veranderingen tot stand te brengen om iets aan deze situatie te doen, N. overwegende dat de luchtmachten grote delen van het luchtruim voor hun eigen gebruik opeisen, O. overwegende dat de in "ATM strategie voor 2000+ (5) " gedane voorstellen onvoldoende zijn om de situatie verder te verbeteren dan het niveau van 1997/98, P. overwegende dat het met deze kwestie belaste lid van de Commissie een werkgroep op hoog niveau heeft opgezet om de Commissie te helpen en te adviseren bij het formuleren van de nodige beleidswijzigingen, 1. is verheugd over de mededeling van de Commissie en beschouwt deze als een belangrijke bijdrage tot bestrijding van de overbelasting van het luchtruim; 2. is echter van mening dat de inrichting van één enkel Europees luchtruim op de grondslag van een adequate gezamenlijke regelgeving en van scheiding van functies geen afbreuk mag doen aan de plicht tot openbare dienstverlening, die de luchtverkeersleiding heeft en de lidstaten de vrije keuze moet laten met betrekking tot de status van de instanties c.q. luchtverkeersleiders die deze dienst verlenen; 3. verzoekt de Raad het politieke besluit te nemen om de Commissie te verzoeken één enkel luchtruim voor de interne markt te laten inrichten met het oog op een optimaal gebruik van het Europese luchtruim en tegelijkertijd het subsidiariteitsbeginsel en de gelijke toegang tot het luchtruim voor alle gebruikers te handhaven; 4. wijst nogmaals met klem op het verzoek in zijn resoluties van 18 november 1999 (6) en 13 april 2000 (7) over de intergouvernementele conferentie, het Verdrag van Amsterdam aan te vullen met een bepaling tot inrichting van een enkele Europese luchtverkeersleiding; 5. specificeert dit verzoek in die zin dat uitsluitend de regelgevende bevoegdheden voor de luchtverkeersleiding aan de Europese Unie worden overgedragen en dat de Europese luchtverkeersleiding van de Europese Unie overeenkomstig de Europese Economische Ruimte openstaat voor deelname door de andere staten van de EER; 6. is van mening dat de luchtvaart moet worden gezien als een coherent systeem van ondernemingen, luchthavens en luchtverkeersleidingsdiensten, daar alle bestanddelen rechtstreeks van elkaar afhankelijk zijn en dat de capaciteit van het luchtruim uitsluitend kan worden aangepakt door middel van een analyse van de hele keten; 7. meent dat de Commissie in de Raad van Eurocontrol de belangen van de EU-lidstaten moet vertegenwoordigen en tezamen met alle lidstaten van Eurocontrol moet werken aan de hervorming en heroprichting van Eurocontrol als Regelgevende en Technische Autoriteit; 8. meent dat Eurocontrol derhalve moet worden ontheven van zijn taak van dienstverlening en dat onmiddellijke stappen moeten worden genomen om het leveren van luchtverkeersleidingsdiensten te liberaliseren door de luchtvaartindustrie uit te nodigen om deel te nemen en in te schrijven op dergelijke aanbestedingen; verzoekt de lidstaten derhalve: 9. meent dat dringend moet worden overwogen de technische infrastructuur te vernieuwen om de nodige verbeteringen van de ATM-methodologie te ondersteunen en meent dat hoge prioriteit moet worden toegekend aan de interoperabiliteit van nieuwe technologie en aan het, met steun van de Commissie en de Europese industrie, op gang brengen van onderzoek- en ontwikkelingsinitiatieven van Europese omvang, zoals bij voorbeeld Galileo, die de ontwikkeling van intelligente systemen van luchtvervoer mogelijk kunnen maken in termen van beheer van de stromen, gegevens en communicatie; 10. is van mening dat allereerst de problemen moeten worden aangepakt die de luchtverkeersleidingsdiensten hebben met hun capaciteit; 11. meent dat de instantie die de regelingen formuleert moet zijn gescheiden van de instantie die dergelijke regelingen toepast en toeziet op de naleving ervan, en meent dat de betrokkenen de mogelijkheid moeten krijgen om tegen laatstgenoemde instantie in beroep te gaan; 12. meent dat er objectieve en onafhankelijke criteria dienen te zijn voor het beoordelen van verbeteringen en welslagen en dat er voor succesvolle gevallen stimuli dienen te zijn maar dat onderhoud of operationele veiligheidsnormen niet mogen worden teruggebracht; 13. meent dat er een reeks straffen, die de veiligheid niet in gevaar mogen brengen, goed toezicht op de naleving en doeltreffende sancties moeten zijn tegen luchtvaartmaatschappijen en dienstverleners die de regels overtreden en dat er niet alleen een verplicht systeem voor de vertrouwelijke en vrijwillige rapportage van incidenten en ongevallen, maar ook gegevensbestanden moeten komen, die niet zozeer extra kosten veroorzaken alswel de situatie verbeteren; 14. is van mening dat passagiers schadeloosstelling moeten krijgen voor ongerechtvaardigde vertragingen en dat hun rechten in dit soort gevallen duidelijk geformuleerd en algemeen bekend moeten zijn; 15. doet een beroep op de Commissie om er bij nationale regeringen die toelaten dat binnenlandse arbeidsgeschillen het luchtverkeer ontwrichten, op aan te dringen dit probleem met spoed aan te pakken; 16. verzoekt de Raad de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de besluiten die genomen zijn op het gebied van de luchtverkeersleiding daadwerkelijk door alle bij het Eurocontrol-verdrag aangesloten landen worden toegepast; 17. meent dat de Raad van Ministers de Commissie dringend moet verzoeken om paragraaf 2.1.1 van bijlage 11 van de Overeenkomst van Chicago aan te wenden - die specificeert dat iedere willekeurige staat, op grond van wederzijdse overeenstemming en overeenkomstig artikel 28, een andere staat mag verzoeken het luchtverkeer in een deel of het geheel van zijn luchtruim te beheren - om voor een zo efficiënt mogelijk gebruik van het Europese luchtruim te zorgen; 18. verzoekt de Raad van Ministers toe te zeggen de afbakening, bescherming en het gebruik van het militaire luchtruim dringend te herzien om een soepele samenwerking te verwezenlijken tussen civiele en militaire luchtverkeersleidingsdiensten, en te eisen dat het militair vervoer, zoveel mogelijk en in alle gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van civiele luchtcorridors, de praktijk van het civiele luchtvervoer volgt; 19. meent dat een noodactieplan moet worden opgezet en verfijnd voor onmiddellijk gebruik in geval van een internationale crisis (zoals het conflict op de Balkan); 20. dringt er bij de Commissie op aan de nationale regeringen ertoe te verplichten ernstige aandacht te schenken aan de grote bezorgdheid die binnen de luchtvaartindustrie bestaat met betrekking tot de radiofrequenties, die thans een schaars goed zijn. Zonder deze frequenties is er geen technologische vooruitgang mogelijk om het hoofd te bieden aan de voorspelde toeneming van het luchtvervoer. De meeste technologieën die in staat zijn om de problemen van het luchtverkeersbeheer (ATM) in Europa te verbeteren, zijn op enigerlei wijze afhankelijk van de elektronische transmissie van data. Moderne navigatie per satelliet, communicatie tussen piloot en controletoren (per satelliet), systemen ter vermijding van botsingen in de lucht, automatische landingssystemen, al deze systemen hebben behoefte aan ongestoorde en betrouwbare radiofrequenties; 21. verzoekt de Commissie de op korte termijn uitvoerbare maatregelen te beoordelen die beschikbaar zijn om de oorzaken van vertragingen te beteugelen, zoals de kwestie van de horizontale en verticale verkeersscheiding; 22. meent dat al deze voorstellen uiterlijk in december 2000, zo niet eerder, dienen te zijn uitgewerkt en ten uitvoer gelegd; 23. verzoekt de Raad van Ministers om in zijn zitting van 16 juni 2000 een besluit over bovenstaande voorstellen te nemen; 24. is van mening dat dergelijke voorstellen voor ATM op de juiste wijze dienen te worden ontwikkeld in samenhang met die voor een Europese Autoriteit voor veiligheid in het luchtverkeer, teneinde te garanderen dat er zo hoog mogelijke normen voor de veiligheid van het luchtverkeer worden gehandhaafd; 25. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de nationale regeringen ernst maken met de veiligheid van kleine vliegtuigen; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, de Europese Burgerluchtvaartconferentie en Eurocontrol. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(1999) 100 - C5-0158/1999 ), - gelet op de Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (1) , de zogeheten kaderrichtlijn, - gelet op de Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (2) , - gelet op Verdrag nr. 103 van de Internationale Arbeidsorganisatie over de bescherming van het moederschap, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0155/2000 ), A. overwegende dat het verslag van de Commissie werd gepubliceerd met een grote achterstand op het tijdschema dat is vastgesteld in artikel 14 van richtlijn 92/85/EEG , B. overwegende dat artikel 14, lid 6 van de richtlijn met name preciseert dat de richtlijn na vijf jaar aan een nieuw onderzoek wordt onderworpen, d.w.z. vóór oktober 1997. C. overwegende dat het verslag van de Commissie zich beperkt tot een technische, feitelijke opsomming van de legislatieve omzetting van de richtlijn in de lidstaten in plaats van te beoordelen of de richtlijn effectief haar doel, nl. een verbetering van de veiligheid en de gezondheid van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, heeft bereikt; overwegende dat het verslag van de Commissie dus een onvoldoende basis vormt voor een nieuw onderzoek van de richtlijn, D. overwegende dat de diensten van het Directoraat-generaal werkgelegenheid en sociale zaken van de Commissie de verantwoordelijkheid voor de controle op de richtlijn hebben verdeeld tussen de in Brussel gevestigde unit voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen en de unit voor gezondheid, veiligheid en hygiëne op het werk in Luxemburg, E. overwegende dat Richtlijn 92/85/EEG een van de eerste richtlijnen was op het gebied van gezondheid en veiligheid op het werk waarin een clausule was opgenomen inzake non-regressie houdende minimumeisen waaraan moet worden voldaan, F. overwegende dat verschillende artikelen van de richtlijn onvoldoende duidelijk zijn gesteld hetgeen uiteenlopende interpretaties bij de omzetting door de lidstaten en in latere arresten van het Europees Hof van Justitie tot gevolg heeft waardoor nog steeds een aanzienlijke marge bestaat voor een verkeerde uitleg van de bepalingen van de richtlijn, G. overwegende dat zwangerschap en moederschap geen ziektes zijn, maar een bron van maatschappelijke rijkdom en een natuurlijke toestand van de vrouw/moeder die moet worden gerespecteerd en maatschappelijk in ere moet worden gehouden en moet worden beschermd, H. overwegende dat veel zwangere vrouwen in de praktijk gedwongen zijn eerder dan gewenst met werken op te houden om hun veiligheid en gezondheid te beschermen omdat de aanpassing van de arbeidsomstandigheden en/of werktijden overeenkomstig artikel 5 van de richtlijn niet naar behoren heeft plaatsgevonden, I. overwegende dat zwangerschap en moederschap niet mogen worden gebruikt als voorwendsel om vrouwen van de arbeidsmarkt uit te sluiten of ze op grond hiervan direct of indirect als werkneemsters te discrimineren, J. overwegende met name dat het feit dat een zwangere vrouw wegens een aan haar zwangerschap gekoppeld wettelijk werkverbod vanaf het eerste moment geen arbeid meer mag verrichten, geen beletstel mag vormen om haar in dienst te nemen, daar dit strijdig zou zijn met de gelijke behandeling van man en vrouw, K. overwegende dat het moederschapsbeleid een coherent geheel moet vormen met het geboorte- en gezinsbeleid en dat met name de vergrijzing van de Europese bevolking tot een versterking van deze beleidsvormen in de lidstaten noopt, L. overwegende dat de eerste weken van de zwangerschap dikwijls de gevaarlijkste zijn voor de foetus en de gezondheid van de vrouw, mogelijkerwijs voordat de vrouw zelf weet dat zij in verwachting is, M. overwegende dat anders dan in andere richtlijnen op het gebied van de gezondheid en veiligheid op het werk hier geen verplichting bestaat de vertegenwoordigers van de werknemers te raadplegen inzake preventieve maatregelen met als risico dat de bescherming van de gezondheid en veiligheid van werkneemsters tijdens de zwangerschap als een individuele aangelegenheid in een ongewone toestand kan worden beschouwd in plaats van een collectieve zaak die het hele personeel aangaat, N. overwegende dat de richtlijn voor alle werknemers in het algemeen geen rekening houdt met nieuwe risico's in verband met de organisatie van het werk, intensiever werk of minder veiligheid op de arbeidsplaats, terwijl deze factoren echter rechtstreekse en ernstigere gevolgen hebben voor de gezondheid en de veiligheid van vrouwen die in verwachting zijn of werkneemsters na de bevalling of tijdens de lactatie, O. overwegende dat het ILO-Verdrag nr. 103 momenteel wordt herzien en de huidige versie van het verdrag in sommige opzichten gunstiger is voor werkneemsters dan de richtlijn 92/85/EEG (bewijslast bij ontslag tijdens het moederschapsverlof; werkpauzes voor lactatie), maar dat uit de discussies bij de ILO is gebleken dat druk wordt uitgeoefend om talloze bepalingen van het verdrag minder strikt te maken, P. overwegende dat uit onderzoek is gebleken dat kinderen die borstvoeding krijgen in hun latere leven een grotere weerstand tegen ziekte ontwikkeld hebben en dat lactatie daarom moet worden beschouwd als een investering in de toekomst, 1. betreurt dat het verslag van de Commissie te laat is gepubliceerd, met name omdat in artikel 14 van de richtlijn een duidelijk tijdschema is vastgelegd; 2. is van opvatting dat het verslag van de Commissie, dat zich bepaalt tot de wettelijke en technische omzetting van de richtlijn door de lidstaten, ontoereikend is voor de noodzakelijke beoordeling van de praktische tenuitvoerlegging en de doeltreffendheid van de richtlijn als basis voor een hernieuwd onderzoek van deze richtlijn van de Raad; 3. uit zijn verbijstering over het feit dat de Commissie, alhoewel zij op de hoogte is van de noodzaak tot verbeteringen, in plaats van een wijzigingsvoorstel in te dienen de dringend vereiste wetgevingsprocedure tot aanpassing van de richtlijn door de indiening van dit verslag uitstelt; 4. verzoekt de Commissie om in aanvulling op het ingediende verslag, vóór eind 2000 nog een ander verslag te publiceren waarin zij een gedetailleerd en onderbouwd overzicht geeft van de mate waarin de richtlijn ten uitvoer is gelegd en doeltreffend is, zodat een gedegen inventaris kan worden gemaakt van de problemen die in de praktijk zijn gerezen wegens eventuele gebreken of tekortkomingen van de richtlijn; 5. maakt er opmerkzaam op dat de richtlijn slechts minimumbepalingen zonder terugwerkende kracht omvat en stelt derhalve vast dat talrijke lidstaten die wetten hebben uitgevaardigd die in bijzondere mate op het vraagstuk van het moederschap zijn afgestemd, als referentie moeten dienen zodat minder geavanceerde landen ook naar een dergelijke wetgeving kunnen streven; 6. stelt vast dat ingevolge de onduidelijke definities in de richtlijn en de gebrekkige toepassing van de nationale wetgeving het doel van een communautaire harmonisatie van de bescherming van de betrokken groep personen slechts in zeer geringe mate werd bereikt; 7. is van mening dat specifieke maatregelen ter bescherming van de werkneemster tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie niet kunnen worden beschouwd als een inbreuk op het beginsel van gelijkheid van mannen en vrouwen aangezien het moederschap alleen door de vrouw kan worden vervuld; 8. wijst op het grote belang dat de periode sinds aanneming van de richtlijn heeft gehad voor de toegang van de vrouw tot de arbeidsmarkt en op de toenemende betekenis van de desbetreffende regelgeving in het licht van het nieuwe, actieve werkgelegenheidsbeleid voor vrouwen; wijst er in dit verband op dat de gebreken en tekortkomingen van deze regelgeving negatieve gevolgen kunnen hebben voor de lage geboortecijfers in Europa en wellicht tot gevolg hebben dat jonge vrouwen afzien van het moederschap; 9. geeft zich er rekenschap van dat de noodzakelijke bescherming van deze bevolkingsgroep niet mag leiden tot discriminatie ervan noch tot verminderde kansen op de arbeidsmarkt; 10. verzoekt de Commissie om tegen het einde van het jaar 2000 een voorstel tot herziening van richtlijn 92/85/EEG in te dienen daar de praktische toepassing ervan veelal tekort schiet; 11. dringt er bij de Commissie op aan dat zij een voorstel doet om de maatregelen ter bescherming van de gezondheid en veiligheid van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie als volgt te verbeteren: 12. verzoekt de Commissie het Parlement recente gegevens te verstrekken over met name de voorwaarden en de hoogte van de in artikel 11 genoemde bezoldiging, zodat een grondslag voor de besluitvorming voor het voorstel tot wijziging van richtlijn 92/85/EEG kan worden gelegd; 13. herinnert de Commissie aan het tijdschema voor de herziening, evaluatie en verslaggeving over de tenuitvoerlegging van alle richtlijnen op het gebied van de gezondheid en veiligheid op het werk, waarvan een groot aantal nog niet wordt toegepast; 14. wenst dat de Commissie meer aandacht besteedt aan het gebruik en de terbeschikkingstelling van middelen door de lidstaten voor de inspecteurs die verantwoordelijk zijn voor een controle ter plaatse op de praktische tenuitvoerlegging in de lidstaten van de richtlijnen betreffende de gezondheid en veiligheid; 15. doet een beroep op de Commissie, met name ook gezien richtlijn 92/85/EEG , een betere coördinatie tussen de betrokken diensten te verzekeren met het oog op een maximale controle op de richtlijn en, indien nodig, een optimale synergie tussen verschillende categorieën van wetgeving; 16. onderstreept dat kaderrichtlijn 89/391/EEG ten doel heeft een verbetering van de veiligheid en de gezondheid van alle werknemers te bevorderen en dat de werkgever derhalve verplicht is de risico's voor werkneemsters tijdens de zwangerschap te evalueren; 17. wijst erop dat sommige lidstaten bij de toepassing van de richtlijn 92/85/EEG blijkbaar de werkgevers niet hebben verplicht tot enige preventieve maatregelen tot op het moment waarop zij in kennis worden gesteld van de zwangerschap van een werkneemster, hetgeen een duidelijke inbreuk vormt op de kaderrichtlijn; 18. spoort de Commissie aan zonder verder uitstel de richtsnoeren voor de beoordeling van risico's voor de werkneemsters die onder deze richtlijn vallen, te publiceren daar deze richtsnoeren een essentieel werktuig zijn voor de werkgevers die in het ongewisse verkeren hoe zij de richtlijn moeten uitvoeren; 19. betreurt dat de lidstaten niet met één enkele stem namens de EU hebben gesproken tijdens debatten en stemmingen in de ILO over de wijziging van het verdrag nr. 103 en betreurt voorts dat niet alle lidstaten bij de recente zitting van de Algemene Vergadering in die zin hebben gestemd dat ten minste het niveau van bescherming dat door de richtlijn 92/85/EEG wordt geboden, wordt gehandhaafd; 20. verzoekt de Commissie en de sociale partners bij besprekingen over de toekomstige wetgeving inzake atypische arbeid, en met name telewerken en thuisarbeid, speciale aandacht te schenken aan de extra risico's waarmee zwangere vrouwen en vrouwen die onlangs bevallen zijn in deze sectoren worden geconfronteerd; constateert echter dat atypische werkneemsters, voorzover zij in vaste dienst zijn, reeds gedekt worden door richtlijn 92/85/EEG ; 21. verzoekt de Commissie in haar toekomstige evaluatieverslagen over de wetgeving op het gebied van gezondheid en veiligheid zich te richten naar de aanbevelingen van het Europees Comité voor normalisatie (ECS/CENELEC) omdat deze in het bijzonder zijn toegespitst op de ergonomische maatregelen op arbeidsplaatsen en kunnen bijdragen aan een betere bescherming van de veiligheid en de gezondheid van zwangere vrouwen en van het ongeboren kind; 22. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten te overwegen welke acties mogelijk zijn ter vermindering van risico's op arbeidsplaatsen die onvruchtbaarheid bij vrouwen of mannen en ook miskramen of te vroege geboorten kunnen veroorzaken; 23. wijst erop dat een formele omzetting van de bepalingen van de richtlijn in de kandidaat-landen geen problemen zal opleveren, maar dat in deze landen de praktische uitvoering van de richtlijn wel moet worden geëvalueerd; 24. wenst dat in het kader van het thema levenskwaliteit en beheer van de menselijke hulpbronnen van het vijfde O&TO-kaderprogramma diepgaand onderzoek wordt verricht te doen naar de gunstige gevolgen die lactatie op langere termijn kan hebben voor de gezondheid en het immuniteitssysteem; herinnert eraan dat de Wereldgezondheidsorganisatie minstens tijdens de eerste zes maanden lactatie aanbeveelt juist om de immuniteit tegenover tal van ziekten te versterken, maar ook om de band tussen moeder en kind te stimuleren en de verstandelijke ontwikkeling te bevorderen; herinnert er voorts aan dat ook de gezondheid van de vrouw baat heeft bij lactatie, omdat deze natuurlijke fase in de voortplantingscyclus niet wordt verstoord; 25. dringt er bij de Commissie op aan dat zij zich in de komende sociale beleidsagenda ertoe verbindt een voorstel tot herziening van de richtlijn 92/85/EEG in te dienen en wenst dat de rechten van vrouwen tijdens de zwangerschap zoals omschreven in de onderhavige richtlijn en Richtlijn 76/207/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling vanmannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (3) opnieuw worden geëvalueerd in het aangekondigde vijfde actieprogramma voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen; wenst dat de voorgestelde maatregelen worden uitgebreid tot opvangsituaties in de pre-adoptiefase, adoptie- en pleegkinderen; 26. verzoekt de Commissie om in het verlengde van de herziening van de richtlijn een programma voor te bereiden om werkgevers in het bijzonder en de gemeenschap in het algemeen bewust te maken van de eerbiedwaardige rol van de zwangere vrouw en de moeder en het belang van hun specifieke maatschappelijke bescherming, en een algemene voorlichtingscampagne te organiseren over de belangrijkste maatregelen die op dit gebied op communautair niveau zijn goedgekeurd; 27. wenst dat er bij de uitvoering van de wetgeving op veiligheid en gezondheid rekening gehouden wordt met de speciale behoeften van de KMO's; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de sociale partners, de ILO en de lidstaten.