Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 121 (2) ), - gelet op de artikelen 251, lid 2 en 80, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan de Commissie het voorstel bij het Parlement heeft ingediend (C5-0170/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0393/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie, indien de vertegenwoordigers van de luchtvaartmaatschappijen en de werknemers vóór 1 mei 2001 een akkoord bereiken over beperkingen van de vlieg- en diensttijden en voorschriften inzake rusttijden voor stuurhut- en kajuitpersoneel, op basis van dat akkoord een voorstel tot wijziging van deze verordening in te dienen; 3. verzoekt de Commissie, indien de vertegenwoordigers van de luchtvaartmaatschappijen en de werknemers voor 1 mei 2001 geen akkoord kunnen bereiken over beperkingen van de vlieg- en diensttijden en voorschriften inzake rusttijden, uiterlijk op 1 juli 2001 een voorstel in te dienen met beperkingen van de vlieg- en diensttijden en voorschriften inzake rusttijden voor stuurhut- en kajuitpersoneel; 4. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op de nieuwe samenwerkingsovereenkomst EG-Bangladesh, - gezien zijn standpunt van 17 januari 2001 over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van een samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Volksrepubliek Bangladesh (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 1997 over de situatie in de heuvels van Chittagong (2) , - onder verwijzing naar de mondelinge vraag aan de Commissie die op 20 oktober 2000 door de Commissie ontwikkelingssamenwerking is ingediend (B5-0004/2001 ), A. overwegende dat eerbiediging van de mensenrechten een absolute voorwaarde is voor iedere vorm van samenwerking tussen de EU en Bangladesh; dat de regering van Bangladesh daarom alles moet doen om te zorgen dat maatregelen ter bescherming van de mensenrechten ten uitvoer worden gelegd, met inbegrip van maatregelen ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, etnische afkomst, godsdienst enz. en dat de Commissie erop moet toezien dat de situatie van de mensenrechten in Bangladesh wordt gevolgd en dat het Europees Parlement hiervan op de hoogte wordt gehouden, B. overwegende dat de nieuwe overeenkomst een bevestiging is van de huidige goede betrekkingen tussen de Europese Unie en Bangladesh en een kader biedt voor verdere uitbreiding, C. vaststellend dat Bangladesh een minst ontwikkeld land (MOL) blijft, maar dat er sprake is van bemoedigende economische groei, een daling van het geboortecijfer, een stijging van het percentage mensen dat kan lezen en schrijven, een stijgend aantal vrouwen dat aan de verkiezingen deelneemt, en dat in de afgelopen tien jaar een ontwikkeling op gang is gekomen van autocratisch bewind naar democratische regering, D. overwegende dat diverse rampen het land veelvuldig teisteren, E. verontrust over het politieke geweld dat in Bangladesh de afgelopen tijd toeneemt en de slechter wordende situatie ten aanzien van handhaving van de wet, in het kader waarvan op grote schaal klachten over politiegeweld worden gemeld, F. verontrust over het gebrek aan dialoog tussen de regering en de voornaamste oppositiepartij, met het gevolg dat deze laatste de zittingen van het parlement boycot, waardoor het land thans niet beschikt over een doelmatige en verantwoordelijke parlementaire oppositie, G. op de hoogte van het feit dat vóór november 2001 algemene verkiezingen worden gehouden, H. eraan herinnerend dat de vorige algemene verkiezingen van juni 1996 in het oog werden gehouden door de EU die enkele onregelmatigheden opmerkte maar tot de slotsom kwam dat de verkiezingen in grote lijnen overeenkomstig de regels verliepen en dat de burgers van Bangladesh in staat waren hun democratische keuze te bepalen, I. overwegende dat de regering en oppositie van Bangladesh de EU hebben verzocht waarnemers naar de algemene verkiezingen te sturen, J. er nogmaals op wijzend dat het reeds een aantal jaren probeert te waarborgen dat de stammen in de heuvels van Chittagong worden beschermd, 1. verzoekt de voornaamste politieke partijen in Bangladesh hun oude geschillen opzij te zetten en samen te werken om het parlementair stelsel te laten functioneren en het land een basis te verschaffen voor de bescherming van de mensenrechten, de rechtsstaat, behoorlijk bestuur en democratische vrijheid; 2. verzoekt de regering van Bangladesh erop toe te zien dat de voorbereidingen voor de komende verkiezingen, met name de benoemingen van de verkiezingscommissarissen en van de voorzitters van de stembureaus, alsook de opstelling van het kiesregister objectief verlopen, zo mogelijk in samenwerking met de oppositie; 3. verzoekt de oppositie het bijwonen van parlementszittingen te hervatten en af te zien van mogelijk gewelddadige buitenparlementaire activiteiten zoals het aanzetten tot boycots of algemene stakingen; 4. verzoekt de regering de oppositie aan te moedigen tot hervatting van verantwoorde volledige parlementaire activiteiten door af te zien van provocatieve maatregelen gericht op vervolging of intimidatie van politici en activisten van niet-regeringspartijen; 5. gaat ervan uit dat de voorlopige regering die wordt gevormd als de huidige regering aftreedt en die in de periode van drie maanden tot de algemene verkiezingen in functie blijft, de voorbereidingen van de verkiezingen neutraal en doelmatig uitvoert; 6. verzoekt alle politieke partijen de periode vóór de komende algemene verkiezingen te gebruiken om een verantwoord politiek debat te voeren, hun beleid om Bangladesh vooruit te helpen toe te lichten en af te zien van mogelijk gewelddadige of ontwrichtende activiteiten; 7. acht het, gezien de mogelijk onstabiele politieke situatie en het aanhalen van de betrekkingen met Bangladesh, hetgeen blijkt uit de nieuwe samenwerkingsovereenkomst, raadzaam dat de EU een afvaardiging stuurt om de komende algemene verkiezingen in het oog te houden en verzoekt de Raad en de Commissie ter zake in de nabije toekomst een besluit te nemen; 8. is om dezelfde reden en onder verwijzing naar het feit dat EP-leden als waarnemers in Bangladesh aanwezig waren tijdens de verkiezingen van 1991 en 1996, van mening dat het een delegatie van waarnemers naar de volgende verkiezingen moet sturen; 9. geeft uitdrukking aan zijn verontrusting over het feit dat van verschillende kanten druk wordt uitgeoefend om de historische seculiere tradities van het land te ondergraven en verzoekt de regering van Bangladesh ervoor te zorgen dat organisaties en personen die zich ervoor inspannen de seculiere cultuur van het land te beschermen zonder vrees voor onderdrukking kunnen werken; 10. steunt in aansluiting op zijn resolutie van 21 april 1994 (3) de pogingen die de regering van Bangladesh in het werk stelt om Golam Asam en andere vooraanstaande politici die zich tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van het land in 1971 schuldig hebben gemaakt aan oorlogsmisdaden voor een internationale rechtbank te brengen; 11. juicht het feit toe dat de nieuwe samenwerkingsovereenkomst verdieping van de politieke dialoog mogelijk maakt, in het kader waarvan volledig rekening wordt gehouden met de clausule inzake mensenrechten en democratische vrijheden, en de uitbreiding van handel en investeringen, de voortzetting van humanitaire hulp en intensivering van ontwikkelingswerk worden bevorderd, 12. dringt er met name op aan dat projecten worden ontwikkeld waarbij vrouwen betrokken zijn zowel met betrekking tot onderwijs als andere ter zake dienende projecten die ertoe kunnen bijdragen dat vrouwen worden betrokken bij het gemeenschapsleven en het plaatselijk bestuur; 13. stelt vast dat de armoede in Bangladesh gepaard gaat met problemen naar aanleiding van overstromingen en erosie, waardoor mensen dakloos worden en het leven verliezen, een onderwijsstelsel dat nog niet waarborgt dat iedereen kan lezen en schrijven en dat de jongeren van het land niet in staat stelt hun mogelijkheden ten volle te ontplooien; 14. spreekt zijn ernstige verontrusting uit over de arsenicumvergiftiging van het drinkwater in Bangladesh dat via geslagen putten wordt geleverd en waarvan maximaal 80 miljoen mensen, d.w.z. meer dan de helft van de bevolking, schadelijke gevolgen kunnen ondervinden; dit is door de WHO de meest omvangrijke massavergiftiging van een bevolking in de geschiedenis genoemd; verzoekt de regering van Bangladesh alles te doen wat in haar macht ligt om de levering van arsenicumvrij water aan de getroffen gemeenschappen te versnellen en het slaan van nieuwe putten onmiddellijk te bevriezen; 15. verzoekt de regering van Bangladesh beslissende maatregelen te nemen ter verbetering van de situatie van mensen zonder land en met name de bepalingen van het "landhandboek” van 1987 in de praktijk te brengen zodat aan landloze mannen en vrouwen een terrein 4000 m2 oppervlakte ter beschikking wordt gesteld en aldus het recht van vrouwen op landbezit wordt geëerbiedigd; 16. wijst in dit verband nogmaals op het precaire geologische en milieutechnische evenwicht in de delta van de Bramapoetra dat in het verleden voor regeringen van Bangladesh reeds aanleiding is geweest tot voorzichtigheid ten aanzien van de door internationale donoren zoals de Wereldbank en de Europese Unie voorgestelde technologische geavanceerde oplossingen van problemen zoals ondervoeding en overstromingen, zoals het thans opgegeven actieprogramma overstromingen; 17. is dan ook verontrust over de mededeling dat de regering van Bangladesh naar verluidt een overeenkomst zal ondertekenen voor de bouw van de eerste kernreactor in het land; 18. spreekt zijn instemming uit over de grote verbeteringen die Bangladesh de afgelopen jaren heeft verwezenlijkt om de verwoestende gevolgen van de regelmatig voorkomende overstromingen, met name het aantal doden, te beperken door de nadruk te leggen op paraatheid ten aanzien van rampen en op het vermogen met de overstromingen te leven; 19. verzoekt de Europese Unie in het belang van landen zoals Bangladesh een krachtig standpunt in te nemen en het voortouw te nemen in de onderhandelingen tot beperking van de uitstoot van broeikasgassen en de klimaatverandering tot staan te brengen tijdens de zesde conferentie van de partijen van het protocol van Kyoto en de steun aan ontwikkelingslanden uit te breiden; 20. wijst op het feit dat internationale ondernemingen zijn begonnen met de exploitatie van de aardgasreserves van Bangladesh en verzoekt de Europese Unie de regering van Bangladesh te steunen in haar poging deze reserves zodanig te exploiteren dat zij het belang van de bevolking optimaal dienen en in het kader daarvan, alvorens over te gaan tot export, voorrang te geven aan de binnenlandse behoeften; 21. betreurt het feit dat de Internationale Juteorganisatie die in 1984 onder auspiciën van de Conferentie van de Verenigde Naties inzake handel en ontwikkeling (UNCTAD) is opgericht haar werkzaamheden in april 2000 heeft gestaakt wegens gebrek aan politieke steun en financiering; verzoekt de Commissie en de lidstaten van de EU met klem alles te doen wat in hun macht ligt om de organisatie nieuw leven in te blazen daar naar schatting 30 miljoen mensen in Bangladesh, de voornaamste juteproducent, al dan niet rechtstreeks afhankelijk zijn van het product en overwegende dat gediversifieerde jute in de toekomst een belangrijke milieuvriendelijke vezel zou kunnen worden; 22. spreekt zijn instemming uit met het voorstel van 20 september 2000 van de Commissie om de invoer van alle producten uit minst ontwikkelde landen naar de Europese markt vrij van invoerrechten mogelijk te maken (met uitzondering van wapens), hetgeen hopelijk positieve gevolgen heeft voor de uitvoer van Bangladesh naar de Europese Unie; 23. verzoekt de regering van Bangladesh alles in het werk te stellen om de gevaarlijke en ongezonde werksituatie van de werknemers te verbeteren, met name in de kledingindustrie die zorgt voor twee derden van de uitvoer van het land en waar 85% van de arbeiders vrouwen zijn; in deze sector is schending van de vrijheden van de vakbonden via pesterij en ontslag van werknemers die lid van een vakbond blijken te zijn nog steeds gebruikelijk; 24. juicht het feit toe dat Bangladesh de afgelopen jaren blijft streven naar bestrijding van kinderarbeid, wijst er echter met nadruk op dat in de toekomst nog veel vooruitgang moet worden geboekt; 25. juicht het feit toe dat in de samenwerkingsovereenkomst wordt verwezen naar de beginselen van het VN-Handvest en naar diverse verklaringen van de rechten van de mens; steunt in dit verband het feit dat Bangladesh beschikt over de mogelijkheid overeenkomstig het protocol inzake bioveiligheid maatregelen te nemen tegen de invoer van genetisch gemodificeerde zaden en voedingsmiddelen; 26. steunt het recht van Bangladesh een sui generis stelsel voor intellectueel-eigendomrechten aan te nemen, zoals het ontwerp voor een sui generis wet dat door de OAE-Commissie is voorgesteld ter beperking van de mogelijkheid van biopiraterij (onder verwijzing naar art. 27, lid 3 van de TRIPS-Overeenkomst van de WTO); 27. verzoekt de regering van Bangladesh de werkzaamheden van kleine NGO's te vergemakkelijken door de procedures van registratie, regelgeving en veiligheidsonderzoeken minder beperkend te maken; 28. wijst op de noodzaak een evenwichtige en democratische NGO-sector te bevorderen door kleinschalige initiatieven aan de basis rechtstreeks te steunen; 29. is van mening dat microkredieten weliswaar een belangrijke manier van responsabilizering blijven, maar dat het tijd is om het proces en het systeem te voorzien van microfinanciering om de grondslag te leggen van een op landbouw gebaseerde microindustrie op basisniveau; 30. verzoekt de regering van Bangladesh en de Commissie in nauwe samenwerking met andere donoren o.a. navolgende projecten voor de duurzame ontwikkeling van het land te ontwikkelen en te financieren: 31. stelt vast dat de terbeschikkingstelling van kredieten die beschikbaar moeten zijn voor ontwikkelingsprojecten in Bangladesh veelal ernstig vertraagd wordt en dat in sommige gevallen gereserveerde kredieten in het geheel niet worden uitgekeerd; is van mening dat o.a. de volgende factoren tot dit probleem bijdragen: gebrek aan voldoende personeel ter plaatse, met name voor wat betreft ontwikkelingsdeskundigen, langdurige procedures, de ingewikkelde aard van het besluitvormingsproces in de verantwoordelijke diensten van de Commissie, en een overdosis voorzichtigheid bij de werkelijke terbeschikkingstelling van geld; 32. is van mening dat het gebrek aan personeel eveneens problemen schept voor toezicht op en controle van projecten; 33. is van mening dat er in het kader van de huidige hervorming van de Commissie voor dient te worden gezorgd dat deze problemen worden weggenomen door de personeelssterkte en de procedures te verbeteren; 34. verzoekt de regering van Bangladesh voordat haar huidige mandaat afloopt, de voorheen geplande nationale mensenrechtencommissie van Bangladesh op te richten, en haar adequate bevoegdheden en voldoende personeel ter beschikking te stellen om zich doelmatig en naar behoren van haar taken te kwijten; 35. wijst erop dat het reeds 30 jaar niet opgeloste vluchtelingenprobleem nog steeds niet in zijn geheel is geregeld, met name de resterende Rohingya uit Birma (Myanmar) en de Biharis; 36. stelt vast dat er enkele gunstige ontwikkelingen zijn geweest sinds in december 1997 een vredesovereenkomst is getekend door de regering van Bangladesh en de Mukhti Bahini in de heuvels van Chittagong, maar dat er nog veel te doen valt en dat de tenuitvoerleggingsprocedure aanzienlijk dient te worden versneld; 37. dringt erop aan dat de Land Commission haar werkzaamheden onmiddellijk daadwerkelijk aanvangt en beslist over geschillen over landrechten tussen stamleden en Bengaalse landverhuizers; in het kader hiervan moeten voldoende middelen ter beschikking worden gesteld opdat deze uiterst moeilijke taak snel kan worden uitgevoerd; 38. dringt erop aan dat de bevoegdheden van de aangestelde voorlopige Regionale Raad aanzienlijk worden uitgebreid en dat regelingen worden getroffen voor verkiezing van een Regionale Raad voordat het mandaat van de huidige regering afloopt; acht het van belang dat de in de vredesovereenkomst vastgelegde terugtrekking van de veiligheidstroepen voordien wordt afgerond; 39. dringt erop aan dat in samenwerking met de parlementaire oppositie projecten worden opgezet met het oog op volledige hervestiging van gevluchte stamleden en ontheemden in de heuvels van Chittagong, op mogelijke hervestiging van de 400.000 Bengaalse landverhuizers buiten het gebied van de heuvels van Chittagong afhankelijk van het overleg in de Land Commission, en dringt aan op duurzame ontwikkeling van het gebied op een manier dat de cultuur van de stamleden behouden blijft; is van mening dat de EU -kredieten ten behoeve van dergelijke projecten afhankelijk dient te worden gesteld van aanzienlijke vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van de vredesovereenkomst; 40. moedigt de regering van Bangladesh aan tot intensievere pogingen tot nauwere regionale samenwerking en handelssamenwerking in het kader van SAARC; 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van Bangladesh. Het Europees Parlement, - gelet op het EU-Verdrag en de daarin vervatte bepalingen inzake de mensenrechten, - gezien de verordeningen (EG) nrs. 975/1999 en 976/1999 van de Raad van 29 april 1999 inzake de ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede van de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden krachtens de artikelen 179 en 308 van het EG-Verdrag, die de rechtsgrondslag vormen voor alle democratiserings- en mensenrechtenactiviteiten van de EU onder hoofdstuk B7-70 van de begroting, - gezien de 57ste bijeenkomst van de VN-Commissie voor de rechten van de mens, die van 19 maart tot 27 april 2001 in Genève wordt gehouden, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 27 maart 1996 (1) , van 20 februari 1997 (2) , van 23 oktober 1997 (3) , van 19 februari 1998 (4) , van 11 maart 1999 (5) en van 16 maart 2000 (6) over de VN-Commissie voor de rechten van de mens, A. overwegende dat de eerbiediging en de bescherming van de mensenrechten een belangrijke prioriteit van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en een van de grondbeginselen van de Unie zijn, B. overwegende dat de Europese Unie naar aanleiding van het vijftigjarig bestaan van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens een verklaring heeft goedgekeurd, waarin staat dat het EU-beleid op het gebied van de mensenrechten voortgezet en zo nodig versterkt en verbeterd moet worden, C. overwegende dat de vijftien lidstaten van de Europese Unie met de ratificatie van de vier verdragen van Genève en de aanvullende protocollen van 1977 de verplichting zijn aangegaan om het internationale humanitaire recht na te leven en te doen naleven, D. overwegende dat het ernaar streeft duidelijk zijn stempel te drukken op de strategie en prioriteiten van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten, zowel ten aanzien van specifieke onderwerpen als ten aanzien van bepaalde regio's en landen, E. overwegende dat het Bureau van de Hoge Commissaris voor de rechten van de mens van de VN blijk heeft gegeven van een onpartijdige en voortdurende inzet voor de eerbiediging en bevordering van de mensenrechten van alle individuen en groeperingen in de wereld, F. overwegende dat de VN-Commissie voor de rechten van de mens het forum bij uitstek is om in het kader van de Verenigde Naties over de mensenrechten van gedachten te wisselen, en dat schendingen van de mensenrechten in bepaalde landen een legitieme bekommernis zijn van dit orgaan, G. overwegende dat een negatieve situatie op het gebied van de mensenrechten veelal het gevolg is van en/of nog toegespitst wordt door gebrek aan democratie en ondoelmatige en door corruptie gekenmerkte bestuursstructuren, H. overwegende dat in een fors aantal landen de kloof tussen de ondertekende en geratificeerde mensenrechtenovereenkomsten en de behandeling die de burgers ondergaan steeds groter wordt, I. verheugd over het feit dat steeds meer volkeren in de gehele wereld vrijheid en democratie verlangen, maar betreurend dat in vele landen nog altijd sprake is van ernstige schendingen van de mensenrechten, J. overwegende dat een permanente en constructieve dialoog met de vertegenwoordigers van de burgermaatschappij, NGO's en basisorganisaties, met name mensenrechtenorganisaties, van essentieel belang is voor een doeltreffende actie ter bevordering en bescherming van de mensenrechten in de hele wereld, 1. bevestigt opnieuw dat eerbiediging, bevordering en bescherming van de mensenrechten de ethische verworvenheden van de Europese Unie vormen en een van de hoekstenen van de Europese samenwerking zijn; 2. is verheugd dat steeds meer landen overgaan tot ondertekening en ratificatie van mensenrechtenverdragen, maar wijst op de in sommige landen steeds groter wordende kloof tussen de rechtstoestand en de dagelijkse praktijk; onderstreept de noodzaak van een stipte toepassing van internationale overeenkomsten en van een doeltreffend inspectie- en controlesysteem; 3. verzoekt de Raad en de lidstaten te ijveren voor de algemene ratificatie van de belangrijkste internationale instrumenten op het gebied van de mensenrechten, met name het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, het Verdrag inzake de rechten van het kind, het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie en het Verdrag ter voorkoming van foltering, en roept alle regeringen op om deze verdragen spoedig en zonder voorbehoud te ratificeren en toe te passen; 4. verzoekt de lidstaten een oproep te doen aan alle VN-lidstaten om het Verdrag tot oprichting van het Internationaal Strafgerechtshof te ondertekenen en te ratificeren; 5. verzoekt de Raad en de lidstaten hun inzet voor de afschaffing van de doodstraf te bevestigen en verwelkomt de diplomatieke inspanningen van de EU en haar lidstaten om te komen tot een algemeen moratorium op en de definitieve afschaffing van de doodstraf; verzoekt de Europese Unie opnieuw stappen te ondernemen bij de Verenigde Naties opdat de Algemene Vergadering zich uitspreekt voor een algemeen moratorium en afschaffing van de doodstraf; 6. wenst dat onverwijld maatregelen worden genomen om homoseksuelen te beschermen tegen de vernederende en onmenselijke behandeling waarvan zij in bepaalde delen van de wereld nog steeds het slachtoffer zijn; 7. doet een beroep op de EU om vastberaden te blijven optreden tegen alle vormen van mensenhandel, met name de handel in vrouwen en het misbruik van kinderen en minderjarigen; dringt er bij de Hoge Commissaris van de VN voor de rechten van de mens op aan een speciale workshop te organiseren om geweld tegen kinderen te onderzoeken; 8. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens zich ten volle in te zetten voor de aanneming van een resolutie ter ondersteuning van het Protocol inzake het inzetten van kinderen bij gewapende conflicten, waarin alle betrokken staten met klem wordt verzocht een einde te maken aan de werving en/of inzet van personen jonger dan 18 jaar bij gewapende conflicten; 9. is verheugd over de inwerkingtreding van de 182ste IAO-Overeenkomst inzake kinderarbeid en verzoekt de Raad er bij alle landen op aan te dringen deze overeenkomst zo spoedig mogelijk te ratificeren; 10. verzoekt de EU zich ten volle in te zetten voor dringende maatregelen in ingewikkelde aangelegenheden zoals de bescherming van vluchtelingen en asielzoekers, in overeenstemming met het 4de Verdrag van Genève; 11. verzoekt de EU om de Hoge Commissaris van de VN voor de rechten van de mens en de andere internationale organisaties en NGO's te steunen in de strijd tegen de repressie van onafhankelijke media, journalisten en schrijvers, om alle staten met klem te verzoeken een eind te maken aan censuur, om het recht op toegang tot officiële informatie te beschermen en de beperkingen van de toegang tot de moderne informatietechnologie op te heffen; 12. stelt zijn Voorzitter voor de nodige maatregelen te nemen om een delegatie van het Europees Parlement te laten deelnemen aan de 57ste vergadering van de VN-Commissie voor de rechten van de mens; 13. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens zich ten volle in te zetten voor de opstelling van een internationaal verdrag voor de bescherming van eenieder tegen "gedwongen verdwijning”; 14. spreekt zijn veroordeling uit over de aanhoudende en ernstige schending van de mensenrechten in Tibet en over de voortdurende discriminatie, op grond van ras, etnische afstamming of religieuze, culturele of politieke denkbeelden, van het Tibetaanse volk door de autoriteiten van de Volksrepubliek China; 15. verzoekt de Raad de in de VN-Commissie voor de rechten van de mens vertegenwoordigde landen ervan te weerhouden voor een resolutie te stemmen waarin van maatregelen tegen China wordt afgezien, en zijn bezorgdheid over de wijdverspreide mensenrechtenschendingen in China tot uitdrukking te brengen; 16. dringt er bij de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens op aan de stelselmatige discriminatie en voortdurende onderdrukking, met name van vrouwen, door het Taliban-regime in Afghanistan te veroordelen; 17. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens de aanneming van een resolutie te steunen waarin bezorgdheid wordt geuit over de ernstige en systematische schendingen van de mensenrechten in Saudi-Arabië; 18. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens de aanneming van een resolutie te steunen waarin foltering en mishandeling van politieke gevangenen en etnische minderheden in Myanmar wordt veroordeeld en er bij de regering in Rangoon op aan te dringen alle politieke gevangenen onvoorwaardelijk vrij te laten en Aung San Suu Kyi bewegingsvrijheid toe te staan; 19. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens de aanneming van een resolutie over Indonesië te steunen, waarin er bij de Indonesische autoriteiten op wordt aangedrongen zich in te zetten voor duurzame vrede in Timor, Atjeh, de Molukken en Irian Jaya/Papoea, de mensenrechten in deze regio's te herstellen en ervoor te zorgen dat alle partijen die zich aan mensenrechtenschendingen schuldig hebben gemaakt, worden gestraft; 20. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens een grondig onderzoek te steunen naar stelselmatige en grove schendingen van de mensenrechten in Soedan, de Democratische Republiek Congo en Sierra Leone, met name wat betreft oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid; 21. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens de aanneming van een resolutie over de toenemende schendingen van de mensenrechten en de zich verdiepende humanitaire crisis in Colombia te steunen; 22. verzoekt de Raad en de VN-Commissie voor de rechten van de mens de aanneming van een resolutie te steunen waarin bezorgdheid tot uitdrukking wordt gebracht over de schending van de beginselen van het humanitaire recht door Rusland bij zijn militaire campagne in Tsjetsjenië; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, de VN-Commissie voor de rechten van de mens en de regeringen van de in de resolutie genoemde landen. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad ( COM (2000) 125 - C5-0248/2000 , - gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de toegestane maximale alcoholconcentratie in het bloed van voertuigbestuurders ( COM(1988) 707 (1) ), - gezien zijn vorige resoluties over verkeersveiligheid en met name zijn resolutie van 11 maart 1998 over "Een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie: programma voor de periode 1997-2001" (2) , - gezien de resolutie van de Raad van 26 juni 2000 over de vergroting van de verkeersveiligheid, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0381/2000 ), A. overwegende dat 95% van alle verkeersongevallen op de weg plaatsvindt; overwegende dat als gevolg van verkeersongevallen in de Europese Unie jaarlijks meer dan 42.000 doden vallen en 1,7 miljoen gewonden vallen terwijl duizenden ongevallen tot ernstige invaliditeit leiden, hetgeen volkomen onaanvaardbaar is; overwegende dat het absoluut nodig is dat deze plaag wordt ingedamd, B. overwegende dat de ontoereikende verkeersveiligheid moet worden beschouwd als een enorm volksgezondheidsprobleem, gezien het aantal doden en gewonden als gevolg van verkeersongelukken die tot ernstige fysieke, psychologische en materiële schade leiden bij de slachtoffers, hun gezinnen en de samenleving als geheel, C. overwegende dat het aantal ernstige en fatale ongevallen in de EU in het afgelopen decennium is gedaald, maar dat deze tendens lijkt te verzwakken; verder overwegende dat het wegverkeer de komende jaren nog aanzienlijk zal toenemen, hetgeen een reden is om meer maatregelen te nemen, D. overwegende dat verkeersongelukken de gebruikelijkste doodsoorzaak van kinderen, jongeren en in feite voor alle EU-burgers onder de leeftijd van 45 jaar vormen, hetgeen niet alleen voor hun gezinnen, maar ook voor de gehele samenleving verwoestende gevolgen heeft, E. overwegende dat de meest kwetsbare groep weggebruikers, zoals jongere en oudere personen, voetgangers, fietsers en motorfietsers de grootste risico's lopen; overwegende dat door de scheiding tussen gemotoriseerd verkeer enerzijds, en voetgangers en fietsers anderzijds, deze ongevalrisico's kunnen worden verminderd, F. gezien de bijzonder tragische verkeersongelukken van de laatste jaren in tunnels, zoals in de Mont Blanc-tunnel en de Tauern in Oostenrijk, die een complete heroverweging van de actieve en passieve veiligheidsmaatregelen noodzakelijk heeft gemaakt om ervoor te zorgen dat de doorgang van de bestaande en de nieuwe verkeerstunnels veilig kan verlopen; G. overwegende dat de belangrijkste problemen waarop de verkeersveiligheidsstrategieën zich moeten richten voor alle lidstaten dezelfde zijn; overwegende dat er tussen de lidstaten significante verschillen in het aantal verkeersdoden zijn en dat het daarom mogelijk is belangrijke verbeteringen te bereiken door een progressieve vermindering van deze cijfers in de richting van de landen met de gunstigste niveaus; overwegende dat er ook bij het aantal dodelijke ongelukken in het wegverkeer enerzijds en in andere vormen van vervoer anderzijds sprake is van significante verschillen en dat de wegverkeerssector hetzelfde veiligheidsniveau moet zien te benaderen als in de andere vormen van vervoer gangbaar is, H. overwegende dat de EU uit hoofde van de Verdragen expliciete verplichtingen en exclusieve bevoegdheden heeft om een hoog niveau van bescherming te verzekeren op het gebied van de technische normen voor auto's en motorfietsen (artikel 95 van het EG-Verdrag) en bevoegdheden om op te treden op andere gebieden die de verkeersveiligheid betreffen, indien de EU een toegevoegde waarde kan leveren aan de inspanningen van de lidstaten (artikel 71 van het EG-Verdrag) en dat bovendien sinds de jaren "80 haar bevoegdheid erkend is op andere gebieden, zoals het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en dat van de rijbewijzen, I. overwegende dat de vaststelling door de EU van maatregelen ter verhoging van de verkeersveiligheid een uitgesproken doel vormt van het gemeenschappelijk vervoersbeleid en dat dit doel als een volwaardig element van het vervoersbeleid moet worden geïntegreerd in het gemeenschappelijk beleid ten behoeve van een duurzame mobiliteit, J. overwegende dat de meest exacte ramingen van de totale sociaal-economische kosten van verkeersongelukken in de EU (met inbegrip van ramingen in verband met een te lage rapportage van niet-noodlottige ongelukken) een bedrag van € 160 miljard jaarlijks te boven gaan, bijna 2% van het BNP; overwegende dat bij toerekening van de economische kosten als gevolg van dodelijke verkeersongelukken en schade de kosten van het voorkomen van ongelukken veel geringer blijken te zijn dan deze economische kosten van ongelukken en dat daarom aanvullende middelen, zowel in de zin van personeel als begrotingsmiddelen, volledig gerechtvaardigd zouden zijn op lokaal, nationaal en EU-niveau, K. overwegende dat voor een dergelijk beleid wellicht omvangrijke investeringen vereist zijn voor het plannen en bouwen van veilige verkeerssystemen; in dit verband echter ook overwegende dat technische ingrepen in wegen tegen geringe kosten, zoals vluchtstroken, snel uitvoerbaar zijn en tot een aanzienlijke verbetering van de verkeersveiligheid kunnen bijdragen en dat dit ook geldt voor de opstelling en bevordering van technische richtsnoeren van de EU, gebaseerd op de beste praktijken; dat de vangrails moeten beantwoorden aan de specifieke veiligheidsvereisten voor motorrijders, L. overwegende dat verkeersongelukken worden veroorzaakt door feilen in het verkeerssysteem als geheel; overwegende dat een dergelijk systeem zodanig moet worden ontworpen dat rekening wordt gehouden met de behoeften, fouten en kwetsbaarheden van de weggebruikers alsook de infrastructuur waarvoor de systeemontwerpers verantwoordelijk zijn; M. overwegende dat de verantwoordelijkheid voor de verbetering van de verkeersveiligheid moet worden gedeeld tussen de EU, de nationale, regionale en lokale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het ontwerpen, functioneren en het gebruik van de verkeerssystemen; overwegende dat ook de automobielindustrie, vervoersondernemingen en verzekeringsbedrijven en vooral de weggebruikers zelf in het bijzonder verantwoordelijk zijn voor de vergroting van de verkeersveiligheid, N. overwegende dat voor een doeltreffend verkeersveiligheidsbeleid behoefte is aan een sterke politieke leiding op alle niveaus, vanaf gemeentelijk niveau tot aan EU-niveau, O. gelet op de algemeen erkende schadelijke gevolgen van een te hoge en niet aangepaste snelheid op de verkeersveiligheid, P. overwegende dat alcohol verantwoordelijk is voor ten minste 20% van de ernstige en dodelijke verkeersongevallen en voor het feit dat ieder jaar in de EU 9.000 personen in verband met alcoholgebruik de dood in het verkeer vinden, Q. overwegende dat gebleken is dat het innemen van medicijnen en drugs net als alcohol verantwoordelijk is voor veel ongelukken, R. overwegende dat doeltreffende maatregelen in verband met de veiligheid van voertuigen en met name minder agressieve voorkanten van voertuigen voor voetgangers en fietsers voorrang in de Europese Unie moeten krijgen, aangezien dit een gebied is waar uitsluitend de Europese Unie bevoegd is en aangezien hier mogelijkheden zijn om het aantal verkeersongevallen met dodelijke afloop in iedere lidstaat aanzienlijk omlaag te brengen, S. overwegende dat een strategische planning met het oog op de verkeersveiligheid met in cijfers uitgedrukte doelstellingen essentieel is ter verhoging van de aandacht van de politiek en om een aangrijpingspunt te bieden aan al degenen die maatregelen kunnen nemen; overwegende dat zowel in de EU als op nationaal, regionaal of lokaal niveau dezelfde behoefte bestaat aan de vaststelling van cijfermatige doelstellingen, T. overwegende dat het eerste en tweede actieprogramma tot een groot aantal nuttige maatregelen hebben geleid maar dat de tot nu toe genomen maatregelen meestal ad hoc zijn geweest en niet waren afgestemd op de omvang en de betekenis van het verkeersveiligheidsvraagstuk, 1. bevestigt dat de verhoging van de veiligheid van alle wijzen van vervoer en de verstrekking van de vereiste financiële middelen hiervoor de belangrijkste punten van het vervoersbeleid moeten worden; 2. betreurt het dat zo weinig van de maatregelen uit het tweede actieprogramma voor de verkeersveiligheid zijn uitgevoerd en dat de lijst van prioriteiten is voorgelegd terwijl er uiterst weinig programmalooptijd resteert; 3. is van mening dat alle volgende maatregelen als prioriteiten moeten worden beschouwd in de zeer beperkte tijd die nog over is: 4. acht een EU-aanbeveling over maximale alcoholconcentraties in het bloed niet het juiste antwoord op de noodzaak de sterke verschillen op dit terrein tussen de lidstaten te verkleinen en neemt deze gelegenheid te baat om zijn steun te herhalen voor het bestaande voorstel voor een maximale gemeenschappelijke limiet van 0,5 promille; verzoekt de lidstaten een strikter toezicht te houden op de naleving van de alcohollimiet en onderstreept nogmaals de behoefte tot standaardisering van de apparatuur voor het testen van de alcoholconcentratie in het bloed; is van oordeel dat het onderzoek en de ontwikkeling van apparatuur die voorkomt dat een voertuig kan worden gestart als een bepaald alcoholpromillage in het bloed wordt overschreden, ook moet worden gestimuleerd; 5. benadrukt de noodzaak dat de Commissie tot een besluit komt over de verplichting voor motorfietsers en automobilisten om ook overdag hun lichten te laten branden; 6. is van oordeel dat geen enkel sterfgeval op de Europese wegen gerechtvaardigd is en dat daarom als doelstelling op de lange termijn moet gelden dat geen enkele Europese burger gedood of ernstig gewond mag worden in het wegverkeer; wijst erop dat het risico te worden gedood of te worden verwond in het wegverkeer veel hoger is dan in andere vervoerssectoren en dat daarom met het nieuwe actieprogramma hetzelfde veiligheidsniveau als van andere vormen van vervoer moet worden benaderd; is van oordeel dat zo spoedig mogelijk moet worden begonnen met de werkzaamheden aan een nieuw actieprogramma voor de verkeersveiligheid op de lange termijn voor de periode 2002-2010, met duidelijk omschreven doelstellingen; 7. benadrukt dat de EU, overeenkomstig de bovengenoemde resolutie van het Europees Parlement van 11 maart 1998, voor het volgende programma inzake veiligheid in het wegvervoer (2002-2010), een gemeenschappelijk streefcijfer voor de vermindering van het aantal verkeersdoden moet vaststellen, dat ambitieus maar realiseerbaar is en dat rekening houdt met de bestaande nationale streefcijfers voor 2010 en de toegevoegde waarde van maatregelen die op EU-niveau worden genomen. Ingeval er een herziening van de streefcijfers en programma's van de lidstaten plaatsvindt, zou zo'n EU-streefcijfer halverwege de looptijd van het programma kunnen worden herzien. Bij de streefcijfers moet ook rekening worden gehouden met de uitbreiding van de Europese Unie; 8. is van oordeel dat bij het volgende programma voor verkeersveiligheid voor de periode 2002-2010 de voornaamste prioriteiten duidelijk moeten worden omschreven, dat een systematische benadering moet worden gekozen van het verkeersveiligheidsprobleem en dat gebruik moet worden gemaakt van alle strategieën: voorkoming van ongevallen, voorkoming van letsel en nazorg; er moeten niet alleen maatregelen worden omschreven die binnen de exclusieve bevoegdheid van de EU vallen, maar ook maatregelen die waarde toevoegen aan hetgeen door de lidstaten afzonderlijk kan worden bereikt; verzoekt de Commissie verder om elke drie jaar een verslag uit te brengen, waarin geëvalueerd wordt in welke mate deze hoofddoelen werden gerealiseerd; 9. verzoekt de Commissie zich te verdiepen in de werkomstandigheden van beroepschauffeurs en in het nieuwe programma aandacht te besteden aan punten als bijvoorbeeld cumulatieve vermoeidheid door het rijden, werktijden, alcohol en verdovende middelen; meent dat de thans vigerende wetgeving inzake rijtijden en rustperioden niet voldoende is om voor de chauffeurs aanvaardbare werktijden te waarborgen; onderstreept dat toezicht op en toepassing van de wet in de EU eveneens moeten worden verbeterd en geharmoniseerd; 10. is van oordeel dat het harmonisatieproces moet worden voortgezet om te komen tot regels voor de bouw en de exploitatie van tunnels en voor het veilig maken van de al bestaande kunstwerken, zodanig dat de veiligheid van de gebruikers wordt gewaarborgd, onder meer door middel van informatiecampagnes en alarmeringsmaatregelen die een snel ingrijpen van de nooddiensten mogelijk maken, alsook door middel van strengere regels inzake classificatie van de gevaarlijks stoffen die via de tunnels worden vervoerd; 11. is van oordeel dat de lidstaten en kandidaat-lidstaten nationale verkeersveiligheidsprogramma's moeten opzetten met strategieën over de wijze waarop zij hun doelstellingen willen bereiken; de Commissie dient de resultaten van de lidstaten te coördineren en te rapporteren en jaarlijks te publiceren; 12. is van oordeel dat in het volgende verkeersveiligheidsprogramma de voornaamste problemen op het gebied van de verkeersveiligheid die alle lidstaten gemeen hebben aan de orde moeten komen, namelijk: te hoge en onaangepaste snelheid, te veel alcohol of andere stoffen die de rijvaardigheid kunnen aantasten, groot gevaar voor ongelukken voor jonge chauffeurs die net hun rijbewijs hebben, voortdurende opleiding in goed weggedrag, die op jonge leeftijd begint, training, achterwege laten van het gebruik van beschermingsuitrusting zoals veiligheidsgordels en helmen, te veel niet-aangepaste punten met een hoog ongelukkenrisico, onvoldoende bescherming bij ongelukken van voertuigen en infrastructuur; 13. is van mening dat naast de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid van de verkeersinfrastructuur en van de voertuigen ook een beter veiligheidsbewust gedrag bij de verkeersgebruikers moet worden bevorderd, met name wat het rijgedrag betreft; stelt daarom voor hiertoe op alle niveaus met verdubbelde energie maatregelen te nemen en campagnes te voeren ; stelt voor deze maatregelen te richten op die groepen personen, die in bijzondere mate bij verkeersongelukken betrokken zijn; 14. is van mening dat wat de maatregelen betreft om de gevolgen van ongevallen te verminderen het gebruik van een helm moet worden bevorderd voor motorrijders en dat dit de grootste prioriteit moet krijgen op communautair niveau, zoals dat nu al geldt voor veiligheidsgordels en kinderzitjes; is daarom van mening dat de voorlichtings- en promotiecampagne voor jeugdige motorrijders in Europa gepaard moet gaan met een aanbeveling aan de lidstaten om in de diverse nationale wetgevingen na te denken over het verplichten tot het dragen van een helm voor motorrijders, ongeacht de leeftijd van de motorrijder en het type voertuig; 15. is van oordeel dat een EU-beleid voor de verkeersveiligheid ook moet omvatten: reddings-, zorg- en revalidatiemaatregelen en richtsnoeren ter verbetering van de medische bijstand aan slachtoffers en het bieden van een betere juridische en sociale bijstand aan slachtoffers en hun gezinnen; 16. de niet-naleving van snelheidslimieten is een zo wijdverbreid probleem dat een strenger optreden hiertegen vereist is om de verkeersveiligheid te verbeteren ; de Commissie wordt verzocht te onderzoeken met wat voor controles en substantiële sancties een significant betere naleving van de snelheidslimieten zou kunnen worden bereikt; op grond van dit onderzoek dient de Commissie concrete aanbevelingen te doen aan de lidstaten als onderdeel van het nieuwe actieprogramma; 17. benadrukt dat ervaring en rijvaardigheid bevorderlijk zijn voor een veilig verkeersgedrag; constateert verder dat er in de EU 10.000 doden zijn te betreuren in de leeftijdsgroep van 15-24 jaar oud en verzoekt de Commissie om in haar komende voorstel inzake rijbewijzen, de noodzaak te benadrukken van een kwalitatief hoogstaande opleiding over de hele EU, een gefaseerd rijbewijzensysteem te overwegen, waarbij naarmate het onderwijs vordert strengere eisen aan de nieuwe verkeersdeelnemers worden gesteld totdat zij uiteindelijk een volledige rijbevoegdheid krijgen; 18. herinnert aan zijn in vorige resoluties gedane verzoek dat de EU bij alle door haar gefinancierde vervoersinfrastructuren de eis van een verplicht veiligheidsonderzoek en een verplichte veiligheidsbeoordeling moet stellen; 19. steunt de aanbeveling van de Commissie de lidstaten, en de regionale en lokale autoriteiten aan te moedigen hun uitgaven aan maatregelen ter verhoging van de verkeersveiligheid te berekenen en hierop toezicht te houden om een vergelijking mogelijk te maken met besparingen dankzij vermeden ongelukken, en ook hun investeringen op dit gebied te verhogen; is verder van oordeel dat de EU op dit gebied met haar begrotingslijn voor de verkeersveiligheid een voorbeeld moet geven; 20. verzoekt de lidstaten die reeds partij zijn bij het Schengen-akkoord om afronding van de reeds aangevangen werkzaamheden, die gericht zijn op het opstellen van een samenwerkingsovereenkomst over de vervolging van verkeersovertredingen en de bekrachtiging van sancties in dit verband; 21. is van mening dat het verkeersveiligheidsbeleid gezien moet worden in het kader van het algemene beleid inzake duurzame mobiliteit, dat een beter geïntegreerd gebruik van alle vormen van vervoer omvat, evenals de bevordering van milieuvriendelijker vormen van verkeer, zoals verkeer per spoor, over de binnenwateren en korte zeetrajecten en het gecombineerd vervoer, en de bevordering van het openbare personenvervoer, teneinde de nadelige gevolgen van het gemotoriseerde verkeer binnen de perken te houden; acht het noodzakelijk dat in het EU-beleid inzake verkeersveiligheid ook milieuaspecten worden opgenomen, waarbij de gezondheidsgevolgen en het effect op het stedelijke milieu van de geluids- en luchtverontreiniging worden geëvalueerd, en dat het verkeersveiligheidsbeleid wordt aangepast in het licht van de resultaten daarvan; 22. verzoekt de autofabrikanten om voertuigen te onderwerpen waarbij veiligheidsapparatuur tot de standaarduitrusting behoort; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 519 - C5-0084/2000 ), - gezien het witboek van de Commissie “Een eerlijke vergoeding voor het infrastructuurgebruik: een gefaseerde aanpak van een gemeenschappelijk kader voor het in rekening brengen van het gebruik van vervoersinfrastructuur in de EU” ( COM(1998) 466 ), - gezien de recente mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de regio's “De ontwikkeling van de korte vaart in Europa - Een dynamisch alternatief in een duurzame vervoersketen - Tweede tweejaarlijks voortgangsrapport” ( COM(1999) 317 ), - gezien de werkzaamheden die in het Europees Parlement op dit terrein momenteel aan de gang zijn, - gezien de bestaande voorstellen tot liberalisering van de spoorwegsector, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0358/2000 ), A. overwegende dat intermodaliteit - d.i. de integratie van op zijn minst twee verschillende vervoermodi in een keten voor het vervoer van laadeenheden van deur tot deur - een fundamenteel element is om tot een rationeler gebruik van de beschikbare vervoermiddelen te komen en bestaat in de integratie, op operationeel gebied en op het gebied van het beheer, van de verschillende vervoermodi, via de aaneenschakeling ervan tot een keten en met inachtneming van de eenheid van de vervoerde vracht, d.i. zonder dat deze hoeft te worden opgedeeld, gewijzigd of aan een andere bewerking onderworpen, B. overwegende dat de ontwikkeling van een multimodaal vervoerssysteem voor de gehele Europese Unie en aangrenzende gebieden van vitaal belang is om te zorgen voor een efficiënt, rendabel en duurzaam verkeer van goederen en daarmee voor het concurrentievermogen van de Europese verwerkende industrie en distributie binnen een scherper concurrerende wereldmarkt, C. overwegende dat intermodaliteit fundamenteel verschilt van multimodaliteit - het gecombineerd gebruik van verschillende modi, D. overwegende dat intermodaal vervoer van laadeenheden in de EU op dit ogenblik beperkt blijft en volgens berekeningen niet hoger ligt dan 8% van het totale aantal tonkilometers, E. erop wijzend dat door het toenemend gebruik van elektronisch handelsverkeer (e-commerce) en door de uitbreiding van de Europese Unie het goederenvervoer de komende jaren bovenproportioneel zal toenemen, F. overwegende dat door de uitbreiding van de Europese Unie de routes langer worden, hetgeen een gunstige uitwerking kan hebben op de ontwikkeling van het intermodaal vervoer, wanneer de juridische, technische en commerciële randvoorwaarden worden gecreëerd, G. overwegende dat intermodaal vervoer op dit ogenblik gekenmerkt wordt door zijn technische karakter en de daaruit voortvloeiende kosten, die in vergelijking met monomodaal vervoer hoog liggen, en dat de hoge frictiekosten, die zowel het gevolg zijn van tekortkomingen op het gebied van infrastructuur als van ondoelmatigheden op het gebied van beheer en informatie, vanzelfsprekende gevolgen hebben voor de functionaliteit en de competitiviteit van het intermodale model, H. overwegende dat het intermodaal vervoer in de concurrentieslag in het nadeel is en dat het wegvervoer fiscaal wordt bevoordeeld, waardoor de invoering van het principe "de vervuiler betaalt” in de vorm van vergelijkbare lasten voor het gebruik van alle vervoermiddelen nog meer moet worden gestimuleerd, I. overwegende dat een verandering van modus op dit ogenblik veeleer neerkomt op een verandering van systeem dan op een louter technisch overladen, als gevolg van de knelpunten in het intermodale systeem, die de optimale werking en het veelvuldiger gebruik ervan in de weg staan, J. overwegende dat intermodaliteit bijdraagt tot een betere kwaliteit en een grotere doelmatigheid van de diensten die er een beroep op doen en dat de vraag naar pan-Europees intermodaal vervoer zal toenemen, K. overwegende dat de algemene doelmatigheid van het systeem wordt gerealiseerd op basis van een geïntegreerd geheel van vervoersdiensten en logistiek, aan de hand waarvan de informatie in real time kan worden uitgewisseld en de vracht rechtstreeks aan de eindgebruiker kan worden bezorgd, L. overwegende dat de ontwikkeling van de korte vaart als middel kan dienen om de integratie van logistieke systemen te verbeteren en oplossingen te vinden voor algehele Europese vervoersproblemen, M. overwegende dat het nodig is de verschillende onderdelen van het systeem, zowel op het gebied van infrastructuur en hardware (voertuigen, laadeenheden, telecommunicatie) als op het punt van diensten, wettelijke regels en contractuele verplichtingen, via een betere samenwerking tussen de verschillende vervoermodi te optimaliseren, teneinde de toegevoegde waarde die van het gebruik van verschillende vervoermodi het gevolg is, te verhogen, N. overwegende dat de omslag van lading (in intermodale transporteenheden (ITU, Intermodal Transport Units)) investeringen vereist voor het opsporen en toewijzen van geschikte uitgeruste terreinen, voor het opnieuw in gebruik nemen van logistieke spoorplatforms die grotendeels in onbruik zijn geraakt, voor de inzet van specifieke machines voor de omslag van intermodale transporteenheden, voor de bouw van rollend materieel en speciale voertuigen en ook voor de opleiding van personeel, teneinde de frictiekosten te verminderen, O. overwegende dat intermodaliteit een sleutelfactor is voor duurzame mobiliteit, omdat het milieuvriendelijker is dan wegvervoer en zorgt voor een beter gebruik van de bestaande infrastructuur, met name spoorwegen, P. overwegende dat de nieuwe technologieën en de gevolgen die de telematicatoepassingen in termen van doelmatigheid hebben door ononderbroken vervoersstromen te garanderen, talrijke mogelijkheden bieden; dat de verschillende schakels van de intermodale keten veilig zijn en goed op elkaar aansluiten, met name met betrekking tot de controle en lokalisering van de lading (tracking en tracing), het toezicht erop, de controle op de automatische toegang tot de machines en het beheer ervan, tot en met het geïntegreerde beheer van de vrachtinformatie, Q. overwegende dat het nodig is Verordening (EEG)nr. 1107/70 betreffende de steunmaatregelen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (1) bij te werken, om rekening te houden met de ontwikkelingen op het terrein en met de toenemende liberalisering van de vervoerssector tijdens de jongste dertig jaar, R. overwegende dat intermodaliteit een sleutelelement vormt voor de totstandbrenging van een nieuw evenwicht tussen de verschillende vervoerssystemen, 1. herinnert opnieuw aan de noodzaak een trans-Europees vervoersnetwerk tot stand te brengen in de vorm van een multimodaal infrastructuurnetwerk, waarin de verschillende vervoermodi kunnen worden gecombineerd en geïntegreerd, teneinde voor elk onderdeel de modus te kunnen gebruiken die uit milieuoogpunt en qua doelmatigheid het meest geschikt is, zodat kan worden gestreefd naar een betere werking van de interne markt, verbetering van de mobiliteit in het goederenverkeer, een reële concurrentie en versterking van de economische en sociale cohesie; 2. verzoekt de Commissie de juridische, technische en commerciële randvoorwaarden van intermodaal vervoer in het oog te houden bij de toetredingsonderhandelingen en bij besluiten over het verdelen van ISPA-gelden, enz. en om bij het goederenvervoer met de kandidaat-landen aan te sturen op een zo hoog mogelijk aandeel voor intermodaal vervoer; 3. wijst er met name op dat intermodaliteit de sleutel vormt voor duurzame mobiliteit en via verhoging van de doelmatigheid van het vervoer bijdraagt tot een betere kwaliteit en hogere rentabiliteit van de dienstverlening, de veiligheid, de milieuvriendelijkheid van het vervoer, vermindering van de vervuiling, een vlottere doorstroming van het verkeer in grote verstedelijkte gebieden en op de grote verkeersaders en tevens tot de optimalisering van de humane dimensie; 4. verzoekt de Commissie om bij haar inspanningen steeds te blijven hameren op gelijke concurrentievoorwaarden voor alle vervoerswijzen door gemeenschappelijke principes voor het doorberekenen van infrastructuur- en externe kosten aan de gebruiker; verzoekt de lidstaten tevens aan te sturen op een gelijkwaardige fiscale belasting voor alle vervoerswijzen; 5. wil dat binnen het ontwikkelingsoriëntatieschema van de communautaire ruimte een Europees schema wordt opgezet voor intermodaal vervoer, waardoor de overheids- en particuliere investeringen kunnen worden gemobiliseerd en kunnen worden gericht op die knooppunten waardoor de groei van het vrachtverkeer over de weg voor lange afstanden kan worden beperkt en daarmee de aanslag op het milieu, vooral in de transitolanden; 6. stelt met voldoening vast dat de Commissie de task force “Transport Intermodality” heeft opgericht en verzoekt haar door te gaan met haar inspanningen om zich het intermodaliteitsconcept eigen te maken; 7. spreekt de hoop uit dat regelmatig een balans wordt opgemaakt van de ontwikkeling van het intermodaal vervoer en voorgelegd aan het Europees Parlement en de Raad; 8. pleit met name voor verlenging van het PACT-programma (Pilot Actions in Combined Transport - pilootacties voor gecombineerd vervoer), dat ertoe bijdraagt de competitiviteit van het gecombineerd vervoer te verbeteren via omschakeling van vervoer over de weg naar ecologisch meer verantwoorde modi; wil tevens dat het nieuwe PACT-programma ook projecten stimuleert in landen waarmee de Europese Unie over toetreding onderhandelt; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten er alles aan te doen opdat er aandacht wordt geschonken aan de intermodale vervoersinfrastructuur bij bestemmingsplannen van de structuurfondsen en bij de nationale operationele programma's; 10. betuigt zijn instemming met het beleid van Zwitserland dat gericht is op de ontwikkeling van het spoorwegnet in de Alpen, waarbij rekening wordt gehouden met de intermodale opzet in het kader van de betrekkingen met de Europese Unie, en stelt met bezorgdheid vast dat er sprake is van achterstand bij de aanleg van het trans-Europese spoornet door de Alpen (Brenner, Turijn-Lyon) en bij het uitstippelen van eventuele nieuwe spoorlijnen in de Alpen (Aosta-Martigny), die bedoeld zijn om het drukke verkeer door de Alpen te ontlasten; 11. verzoekt de Commissie en de Europese Investeringsbank te garanderen dat er binnen het medefinancieringsbeleid ten behoeve van de trans-Europese vervoersnetten (TEN-T) voldoende plaats wordt ingeruimd voor intermodale investeringsprojecten, vooral wanneer geïnvesteerd wordt in lokaliserings- en beheerstechnologie; 12. verzoekt de Commissie om de ISPA-gelden op vervoersgebied in belangrijke mate te richten op de spoorwegen, zodat de vroeger zeer sterke positie van de spoorwegen in Midden- en Oost-Europa bij het goederenvervoer althans voor een deel gehandhaafd blijft; 13. verzoekt de Commissie de samenwerking van de nationale organisaties voor het intermodaal goederenvervoer te steunen met het doel om informatie te vergaren, de beste praktijken op te sporen en de aanvaarding van innovatie door de markt te versnellen door de exploitanten in de sector ertoe aan te zetten optimaal voordeel te halen uit de resultaten van onderzoeksprojecten en door ze bij de uitwerking van voorstellen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het actieprogramma te betrekken; 14. steunt het initiatief van de Commissie voor de medefinanciering van het INTERACT-project, dat ten doel heeft een open Europees netwerk op te richten van universiteiten en onderzoeksinstellingen die zullen bijdragen aan de totstandbrenging van een algemene gegevensbank over het Europees onderzoek in de sector intermodaal vrachtvervoer; 15. verzoekt de Commissie om in het komende zesde kaderprogramma voor onderzoek het zwaartepunt bij het verkeersonderzoek nog meer te verleggen in de richting van intermodaliteit van het verkeersnet; 16. nodigt de lidstaten uit tot het opzetten van rondetafelgesprekken over intermodaliteit met de exploitanten en gebruikers uit de sector, teneinde een informeel netwerk op te richten om tekortkomingen in de sector op te sporen, mogelijke oplossingen voor te stellen en in de opleiding van gespecialiseerd personeel te voorzien; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten samenwerkingsprojecten tussen MKB's uit de sector van het wegvervoer, spoorwegbedrijven en havens te bevorderen en te voorzien in stimuleringsmaatregelen en voordelen ten behoeve van vervoersbedrijven die aan een intermodale keten deelnemen; 18. spreekt de hoop uit dat een werkgroep bedrijven en uitvoerders kan omvatten uit de sector wegvervoer, havens en spoorwegen om na te denken over de voorwaarden en regels die nodig zijn om een beter niveau van intermodale interoperabiliteit te garanderen; 19. wenst dat de recente voorstellen van de Commissie voor de liberalisering van de spoorwegsector gunstige omstandigheden kunnen creëren voor investeringen in deze sector, zodat de sector deel kan hebben aan het intermodale vervoer van de toekomst en niet langer de zwakke schakel in de keten hoeft te zijn; roept ook de spoorwegmaatschappijen in het kader hiervan op om dringend orde op zaken te stellen; 20. onderstreept het belang van nieuwe technologieën die de informatiemaatschappij biedt en de noodzaak geïntegreerde informatie- en beheerssystemen en gestandaardiseerde administratieve procedures te ontwerpen en op te richten, zoals bijvoorbeeld EDI (Electronic Data Interchange-elektronische gegevensuitwisseling); 21. verzoekt de Raad om een besluit te nemen over installatie van het satellietnavigatiesysteem GALILEO, omdat deze geavanceerde techniek een sleuteltechnologie vormt voor het intermodaal vervoer; 22. pleit voor de totstandbrenging van een elektronische markt voor het intermodale vrachtvervoer, waarbij de transportgebruiker de optimale route voor de vracht kan kiezen en on line de geselecteerde diensten kan bestellen, zodat de markt transparant wordt en mogelijkheden worden gecreëerd voor nieuwe exploitanten; 23. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de oprichting van bedrijven te steunen die gespecialiseerd zijn in intermodale dienstverlening (bijvoorbeeld toegevoegde waarde), omdat zulke bedrijven bij uitstek geschikt zijn om het intermodale informatie- en vervoersaanbod daadwerkelijk op de markt te positioneren; 24. vestigt er de aandacht op dat prioriteit moet worden gegeven aan de totstandbrenging van trans-Europese railvervoercorridors die operatief zijn in een intermodale omgeving; 25. meent dat de korte vaart een milieuvriendelijk en veilig alternatief is voor het wegvervoer en vindt het daarom essentieel dat het aandeel van de korte vaart in het vervoer van goederen stijgt; verzoekt de nationale regeringen om die redenen maatregelen te nemen om het gebruik van de korte vaart te bevorderen, onder meer door investeringssteun te geven aan kortevaartprojecten die het belang kunnen aantonen van korte vaart voor de doeltreffendheid van intermodale vervoerssystemen en door alle belemmeringen uit de weg te ruimen; verzoekt de Commissie om lanceringssteun te verstrekken uit de reeds bestaande Europese fondsen voor het bevorderen van de korte vaart en de voor het gecombineerd vervoer geplande steunmaatregelen zodanig vorm te geven dat deze zonder problemen ook voor de korte vaart kunnen gelden; 26. hoopt dat in het kader van een algemene stimulering van het gebruik van de intermodale vervoersketen door het creëren van nieuwe doorvoerhavens de steunmaatregelen gericht worden op havens in perifere regio's opdat ook deze kunnen beschikken over een adequate concurrerende structuur; 27. herhaalt de noodzaak om prioriteit toe te kennen aan de vereisten en omstandigheden van de perifere en insulaire regio's en ook aan de gebieden met een ontwikkelingsachterstand, die te lijden hebben onder ernstige structurele tekortkomingen, vooral in de sector van de trans-Europese netwerken; 28. wijst erop dat een efficiënt en duurzaam beheer van het bijeenbrengen en distribueren van goederen bij de polen van intermodale vervoersoperaties een essentieel onderdeel is van het gehele intermodale vervoersstelsel waar speciale aandacht aan moet worden besteed, vooral wanneer het gaat om grote of overbelaste stedelijke gebieden; 29. verzoekt de lidstaten en de Commissie voor het intermodale vervoer een transparant en eenvoudig toe te passen juridisch eenheidsstelsel te ontwerpen, teneinde de totstandkoming van een dergelijk vervoerssysteem te vergemakkelijken en te bevorderen; 30. spreekt de hoop uit dat de kandidaat-landen worden betrokken bij het definiëren van beleid, prioriteiten en initiatieven van de Unie op het gebied van intermodaliteit; 31. verzoekt de Commissie om speciale aandacht te schenken aan het opstellen van een intermodale aansprakelijkheidsregeling en een hierbij behorend vervoersdocument; 32. verzoekt de Commissie met een programma te komen naar het model van het KAROLUS-programma dat de internationale uitwisseling van personeel tussen de vervoersmiddelen tot doel heeft om de wederzijdse kennis van de werknemers supermodaal en grensoverschrijdend te vergroten; 33. verzoekt de autoriteiten in de lidstaten en de kandidaat-landen om het intermodaal vervoer een plaats te geven op het lesrooster voor diegenen die een (vervolg)opleiding volgen in verkeers-, vervoers- of expeditietechniek; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Investeringsbank en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op het Groenboek van de Commissie "Naar een eerlijke en doelmatige prijsstelling in het vervoer - Mogelijke beleidskeuzen voor het internaliseren van de externe kosten van vervoer in de Europese Unie ( COM(1995) 691 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 januari 1997 (1) over dit Groenboek, - gelet op de werkgroep op hoog niveau over het doorberekenen van de vervoersinfrastructuur en de eindrapporten van deze werkgroep van 2 juni 1988 over doorberekeningsprincipes en van 26 mei 1999 over raming van vervoerskosten, - gelet op het Witboek van de Commissie "Een eerlijke vergoeding voor het infrastructuurgebruik: Een gefaseerde aanpak van een gemeenschappelijk kader voor het in rekening brengen van het gebruik van vervoersinfrastructuur in de EU ( COM(1998) 466 ) en zijn resolutie van 15 april 1999 (2) over dit Witboek, - gelet op het eindrapport van de werkgroep over opties om operationele kosten voor de vervoersinfrastructuur direct door te berekenen (9 september 1999), - gelet op verzoekschrift 656/1999 over billijke prijzen in het goederenvervoer - heffing zwaar goederenvervoer voor Europa, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0345/2000 ), A. overwegende dat het huidige stelsel van heffingen en tarieven voor toegang en gebruik van de infrastructuur van land tot land en per vervoermiddel sterk verschilt, B. overwegende dat in de lidstaten de lastenheffing op het gebruik van de vervoersinfrastructuur vaak los wordt gezien van het verband met de kosten en dat de inkomsten uit de fiscale belasting van diensten en gebruik van de vervoersinfrastructuur voornamelijk worden beschouwd als een instrument van het algemeen belastingbeleid, C. overwegende dat de verschillen tussen de lidstaten in tarifaire en fiscale structuur bepaalde vervoerswijzen en bedrijven ten koste van andere in de kaart spelen, D. overwegende dat een nieuwe methode voor de tarifering van de vervoersinfrastructuur in de eerste plaats gebaseerd moet zijn op een efficiëntere prijsstructuur en niet op een algemene verhoging van de vervoerprijzen; overwegende dat de implementatie van een billijk systeem voor vervoerprijzen geleidelijk en in fasen moet gebeuren, om economische schokken te voorkomen en een bijdrage te leveren aan de verbetering van de economische efficiëntie, E. overwegende dat de instelling van een doorberekeningsmechanisme naar de gebruikers toe van de kosten van de vervoersinfrastructuur inter alia vereist is om verstoring van de mededinging tussen bedrijven en tussen bepaalde vervoerstakken weg te nemen, F. overwegende dat zowel de interne als de externe kosten die het gevolg zijn van het gebruik van de vervoersinfrastructuur, expliciet moeten worden erkend, G. overwegende dat het gebruik van vervoersinfrastructuur zowel externe kosten als voordelen kan teweegbrengen, H. overwegende dat er verschillende gebieden zijn (b.v. veiligheid en milieu) waarop de vervoerssector externe kosten teweegbrengt, die in een toekomstige methode voor tarifering van de infrastructuur nog duidelijker moeten worden gekwantificeerd, I. overwegende dat op dit ogenblik onduidelijkheid bestaat over de raming van de kosten en inkomsten en de kostentoewijzing op het gebied van vervoer; overwegende dat de Commissie, alvorens een methode voor de tarifering van de vervoersinfrastructuur goed te keuren, betrouwbare gegevens moet verschaffen, ook op basis van de werkzaamheden van de werkgroep op hoog niveau (High Level Group), gebruik makend van de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën, en tevens op basis van studies en pilotprojecten op het gebied van telematica voor vervoer, daarbij rekening houdend met de gevolgen van een dergelijke tarifering, J. overwegende dat de verdeling van de mobiliteit per vervoermiddel mede afhankelijk is van het plaatselijk, nationaal en communautair beleid om diensten en infrastructuren aan te bieden, K. overwegende dat de toepassing van de principes van "de gebruiker betaalt” en "de vervuiler betaalt” op de tarifering voor het gebruik van de vervoersinfrastructuur het mogelijk maakt de tarieven naar gelang van de gevolgen voor het milieu vast te stellen, en tegelijk de democratische toegang tot mobiliteit in acht te nemen en er rekening mee te houden dat "dubbele belastingheffing” dient te worden vermeden, L. overwegende dat methoden voor de vermindering van de externe kosten moeten worden bevorderd door de verspreiding van best-practices, M. overwegende dat niettemin dient te worden erkend dat de toegang tot vervoersinfrastructuur en -diensten in de Gemeenschap zeer ongelijk is en in vele gevallen voor bewoners van afgelegen plattelands- en insulaire gebieden uiterst beperkt is; N. overwegende dat vervoerstakken die minder externe kosten teweegbrengen, alleen met andere vervoermiddelen kunnen concurreren als zij een hoog niveau van kwaliteit van de dienstverlening en capaciteit van het aanbod bieden, waarbij toegang tot de markt wordt gegarandeerd, en, waar nodig, via een reeks maatregelen van regelende aard en door investeringssteun met het oog op vernieuwing en een grotere interoperabiliteit, O. overwegende dat de ontwikkeling van het gecombineerd vervoer duurzaam kan bijdragen tot vermindering van de externe transportkosten en dat hiervoor een tarievenstelsel moet gelden dat de voor een snelle ontwikkeling van dit soort vervoer vereiste investeringen verzekert, P. overwegende dat het lopende uitbreidingsproces de noodzaak van een snelle aanpassing van de Europese infrastructuurnetwerken alleen maar zal vergroten, waarbij voorrang moet worden gegeven aan de milieuvriendelijkste vervoermiddelen, 1. is van mening dat het nodig is dat de gebruiker van het vervoer betaalt voor de kwantificeerbare componenten van de vervoerskosten als gevolg van het gebruik, de kwaliteit en de veiligheid van de infrastructuur en dat in de eerste plaats aan alle gebruikers vervoersinfrastructuurkosten moeten worden aangerekend (kosten voor bouw, onderhoud, uitbreiding en verbetering) waartoe zij aanleiding geven; 2. is van mening dat een algemeen stelsel voor de aanrekening van vervoersinfrastructuurkosten zo accuraat mogelijk moet zijn gebaseerd op de kostenramingen en een onderwerp vormt dat nader moet worden onderzocht om best-practices te veralgemenen, inter alia rekening houdend met maatstaven voor een volledige betaling van de kosten, gemeenschappelijke procedures voor de kosten/batenanalyse, toekenning van verantwoordelijkheden en toewijzing van inkomsten; 3. is van oordeel dat het nieuwe systeem van doorberekening van de infrastructuurkosten zo ontworpen moet zijn dat een netto belastingverhoging voor de gehele economie wordt voorkomen, en voorts tot doel moet hebben de verstoring van de mededinging tussen de lidstaten geleidelijk weg te werken en zo eerlijke voorwaarden tot stand te brengen voor de vervoerbedrijven; daarnaast moet het rekening houden met de mogelijke verstoring van de mededinging als gevolg van de toepassing van heffingen uitsluitend op EU-niveau; 4. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een algemene methodologie voor te stellen om deze nieuwe benadering van de vervoertarifering voor de gebruikers en het publiek begrijpelijk en aantrekkelijk te maken; benadrukt dat een dergelijke methodologie een geleidelijke en stapsgewijze uitvoering vereist, op basis van transparantie en voldoende informatie; 5. is van mening dat de totale vervoersinfrastructuurkosten aan de gebruiker moeten worden doorberekend door een combinatie van heffingen en tarieven, ermee rekening houdend dat dubbele belastingheffing moet worden vermeden; erkent evenwel dat sommige van deze kosten de gebruikers al worden aangerekend; 6. wijst erop dat de bij de verkeersdeelnemers geïnde heffingen op motorrijtuigenbelasting en op aardolieproducten, alsmede een deel van de algemene heffingen en belastingen) niet eerlijk worden geheven en in sommige landen niet altijd voldoende worden aangewend voor het onderhoud en de verbetering van de vervoersinfrastructuur; 7. onderstreept dat de voorgestelde methode voor de tarifering van de vervoersinfrastructuur een prijsstelling moet signaleren die evenredig is aan het gebruik dat wordt gemaakt van de infrastructuur, de kosten die dit gebruik met zich meebrengt voor de gehele samenleving, het "betalingscapaciteitsbeginsel” en de noodzaak afgelegen, rurale en insulaire gemeenschappen te ondersteunen en met de bijzondere behoeften van gehandicapten rekening houden; 8. erkent dat een dergelijke methode voor vervoertarifering in de richting van milieuduurzaamheid moet gaan en toch het recht op mobiliteit van alle burgers en de toegang tot vervoerdiensten die het algemeen belang dienen, moet handhaven en versterken; 9. is van mening dat de nieuwe methode voor vervoertarifering dynamisch en flexibel genoeg moet zijn om stimulansen voor technologische verbeteringen te bieden; verzoekt de Commissie ook het effect van een dergelijke methode met betrekking tot de keuze van het vervoermiddel en de vraag naar vervoer te onderzoeken; 10. is van mening dat de externe kosten van vervoer en de kosten als gevolg van het gebruik van de infrastructuur moeten worden gedekt overeenkomstig de methode die op een gemeenschappelijke, uitvoerbare en algemene manier door de Commissie wordt bepaald, op voorwaarde dat dit gebeurt voor alle sectoren van de industrie, om verstoring van de mededinging tussen de verschillende vervoerstakken te voorkomen; 11. is van mening dat de lidstaten of de bevoegde regionale en lokale overheden moeten beslissen hoe het systeem voor tarifering van de vervoersinfrastructuur moet worden geïmplementeerd, er rekening mee houdend dat de kosten voor milieuschade als gevolg van vervoer alleen aan vervoerbedrijven kunnen worden aangerekend als deze objectief worden geïdentificeerd; 12. herinnert eraan dat de component van de externe kosten ten aanzien van ongevallen in sommige lidstaten al wordt gedekt door de privé-sector, namelijk door de verzekeringssector; 13. is van mening dat het doorberekenen van de kosten voor de bouw en het onderhoud van de infrastructuur als component van de tarieven kan beantwoorden aan het doel om ook particulier kapitaal te betrekken bij de aanleg van de infrastructuur, gebruik makend, inter alia, van het Ontwerp-, bouw-, financierings- en exploitatiebeginsel (DBFO, Design, Build, Finance and Operate); als openbare financiële steun voor de aanleg van infrastructuur nodig is, moet erin op een transparante manier worden voorzien; 14. is van mening dat men kan afwijken van het doorberekenen aan de gebruiker door gebruik te maken van de algemene belastingmiddelen in geval er maatschappelijke voordelen mee gemoeid zijn, bij voorbeeld om problemen in randgebieden aan te pakken of sociale uitsluiting te voorkomen; een zodanig besluit moet worden genomen door plaatselijke, regionale en nationale overheden; 15. wijst erop dat bij de ontwikkeling van de methode voor de tarifering van de vervoersinfrastructuur moet worden overwogen dat als er een eventueel overschot van de inkomsten bestaat ten opzichte van de kosten voor de bouw en het onderhoud van de infrastructuur, de inkomsten kunnen worden gebruikt voor de vermindering van de externe kosten binnen de vervoerstak waaruit zij voortvloeien of voor andere vervoerstakken, op een manier die bijdraagt aan het doel van een duurzame vervoerssector; 16. wijst erop dat de levensvatbaarheid van mechanismen om middelen op een sociaal en economisch rendabele wijze over te hevelen naar op milieugebied duurzamere vervoerssectoren voor een belangrijk deel afhangt van het bestaan van gelijke concurrentievoorwaarden voor de verschillende vervoerstakken en levensvatbare alternatieven voor gebruikers; 17. wijst op aan de gang zijnde processen van geleidelijke liberalisering van de vervoerstakken, bijvoorbeeld van het vervoer per spoor, en op de noodzaak maatregelen van regelende aard te nemen en investeringssteun te verstrekken met het oog op vernieuwing en een grotere interoperabiliteit van de betrokken netten en op een hogere kwaliteit van de dienstverlening; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2000) 120 - C5-0210/2000 ), - gezien de aanbeveling van de Raad 96/694/EG, - gelet op de artikelen 2, 3, lid 2, 13, 137, lid 1 en 141, lid 4 van het EG-Verdrag, - onder verwijzing naar zijn resoluties bij de verslagen van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen sinds 1984 en met name naar zijn resolutie van 2 maart 2000 (1) over vrouwen in de besluitvorming, - gezien de slotverklaring van de VN-Conferentie in 1975 in Mexico, - gezien de Conferentie van Wenen over mensenrechten en het Actieplatform van de Vierde Wereldvrouwenconferentie in Beijing op 15 september 1995, - gelet op de resolutie van de Raad van 27 maart 1995 (2) over evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan de besluitvorming, - gelet op de ministeriële verklaring van 17 april 1999 in Parijs over vrouwen en mannen in leidinggevende functies, - gezien zijn resolutie van 11 februari 1994 (3) en zijn advies van 24 mei 1996 (4) over deelneming van vrouwen aan de besluitvorming gebaseerd op verslagen van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen, - gezien de gedurende de jaren 1992-1996 verrichte werkzaamheden van het Europees Netwerk “Vrouwen in het besluitvormingsproces”, - gezien het Europese Derde en Vierde Actieprogramma (1991-2000) voor gelijke kansen van mannen en vrouwen, - gezien het slotdocument van de VN-Conferentie “Beijing +5” in New York in juni 2000, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0373/2000 ), A. overwegende dat de rechten van de vrouw een onlosmakelijk deel zijn van de rechten van de mens, B. overwegende dat ondanks het feit dat vrouwen in bijna alle landen tenminste de helft van het electoraat uitmaken en in bijna alle lidstaten van de VN het kiesrecht en het recht een openbaar ambt te bekleden hebben verworven, nog steeds in ernstige mate zijn ondervertegenwoordigd als kandidaten voor een openbaar ambt, C. overwegende dat niet alleen meer vrouwen moeten deelnemen aan het besluitvormingsproces, maar dat ook hun rol in de maatschappij moet worden opgewaardeerd, D. overwegende dat vrouwen met een dubbele belasting te kampen hebben omdat zij enerzijds hun taken en plichten in het gezin moeten vervullen en anderzijds een beroep uitoefenen, E. overwegende dat de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen, net als de huidige rollenpatronen, haar wortels vindt in verouderde structuren en traditionele standpunten, F. overwegende dat wordt erkend dat de ondervertegenwoordiging van vrouwen in de besluitvormingsorganen een belangrijk obstakel is voor de democratische ontwikkeling van de Europese Unie, voor haar samenhang en, op wereldniveau, voor haar concurrentievermogen, G. overwegende dat het percentage vrouwen met een leidende positie in het Europese bedrijfsleven en de vakbeweging beangstigend laag is, hetgeen uiteraard bijdraagt tot ongelijkheid op de arbeidsmarkt, H. overwegende dat de noodzaak van de bevordering van de deelneming van vrouwen aan het besluitvormingsproces als een onderdeel van de democratie, op nationaal zowel als op Europees niveau volledig is erkend, I. overwegende dat openbare en particuliere instellingen realistische streefcijfers voor de correctie van het gebrek aan evenwicht in de deelneming van mannen en vrouwen zouden moeten vaststellen en de gelijke kansen voor vrouwen en mannen zouden moeten ondersteunen, J. diep betreurend dat deze ongelijkheid en discriminatie zowel in de politiek als in openbare en particuliere instellingen blijft voortduren, ondanks de talloze politieke verklaringen, proclamaties en beloftes die op nationaal, Europees en internationaal niveau zijn afgelegd, K. erop wijzende dat het Verdrag van Amsterdam heeft voorzien in de wettelijke basis en de mogelijkheid van positieve acties en horizontale gender-mainstreamingmaatregelen teneinde de bestrijding van ongelijkheden in alle beleidsectoren voort te zetten, L. overwegende dat de salarissen van vrouwen nog steeds lager zijn dan die van mannen voor gelijkwaardig werk, M. overwegende dat de vertegenwoordiging van vrouwen in gekozen politieke vergaderingen gunstiger blijkt te worden beïnvloed door het kiesstelsel van evenredige vertegenwoordiging dan door het meerderheidsstelsel, N. overwegende dat op Europees niveau de evenwichtige deelneming van mannen en vrouwen in machtsposities en in besluitvormingscentra aan de orde wordt gesteld als een kwestie van democratische principes en wordt opgenomen in het Handvest van fundamentele rechten, O. overwegende dat de vertegenwoordiging van vrouwen in de politiek sinds de Europese verkiezingen van 1999 op bescheiden schaal is toegenomen, maar dat vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in zowel de administratieve als politieke besluitvorming van de EU-instellingen, P. verheugd over het voorbeeld van het Europees Parlement, waar de vrouwelijke vertegenwoordiging onder de leden gestaag toeneemt en sinds de laatste verkiezingen bijna 30% bedraagt, Q. overwegende dat een van de voorwaarden voor volledige democratisering is dat de twee geslachten op alle gebieden gelijkwaardig en solidair samenwerken en samen beslissen, R. overwegende dat de gelijke vertegenwoordiging van vrouwen in de besluitvorming niet alleen een eis van rechtvaardigheid en democratie is, maar ook een noodzakelijke voorwaarde om ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met het belang voor vrouwen dat specifieke seksebepaalde interesses en ervaringen van vrouwen worden aangesproken, S. overwegende dat tussen vrouwen en mannen evenwichtiger gedeelde beroeps- en ouderverantwoordelijkheden grotere deelneming van vrouwen aan het openbare leven bevorderen, T. erop wijzende dat het laten meewegen van de specifieke beginselen, ideeën, waarden en ervaringen van vrouwen kan bijdragen aan een aanpassing van de politieke prioriteiten, het plaatsen van nieuwe onderwerpen op de politieke agenda en nieuwe uitgangspunten kan bieden voor politieke onderwerpen met betrekking tot mainstreaming, 1. herhaalt de aanbeveling van de Raad van 2 december 1996 over de noodzaak van een geïntegreerde actie ter bestrijding van ongelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in de EU-instellingen en in elk besluitvormingsorgaan, alsmede de uitnodiging om een geïntegreerde en specifiek Europese strategie en gemeenschappelijke aanpak te ontwikkelen om dit te bereiken; 2. herhaalt zijn bovengenoemde resolutie van 11 februari 1994, zijn advies van 24 mei 1996 en zijn resolutie van 2 maart 2000; 3. wijst nogmaals op de noodzaak van een algehele geïntegreerde strategie voor de EU en positieve maatregelen voor de bevordering van een evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen in de democratische instellingen en in alle besluitvormingsorganen; 4. wijst nogmaals op de noodzaak alle deelnemers aan het economische en sociale leven te mobiliseren voor het bereiken van een gelijke verdeling van de verantwoordelijkheid tussen mannen en vrouwen in overheids- en particuliere sectoren, in het economische, politieke en gezinsleven; 5. wijst nogmaals op het belang van het bereiken van de doelstelling van gelijke deelneming van vrouwen en mannen in het besluitvormingsproces, teneinde de democratie te versterken, door rekening te houden met de belangen van de gehele samenleving en bij te dragen aan het juiste functioneren daarvan; 6. verzoekt om bevordering en systematische verzameling en publicatie van vergelijkbare statistische gegevens op nationaal en Europees niveau alsook om harmonisatie van de onderzoeksmethoden van de EU-lidstaten om een duidelijker beeld te krijgen van de verhouding mannen/vrouwen in de vertegenwoordiging in het besluitvormingsproces, aangezien verspreiding van deze gegevens bijdraagt aan de ontwikkeling van het bewustzijn van seksegerelateerde onderwerpen en aan de vooruitgang; 7. verzoekt om bevordering van een genderevenwicht op alle beleidsterreinen en in alle commissies op EU-, nationaal en internationaal niveau, waarbij het vertegenwoordigingspercentage van elke sekse niet lager mag zijn dan 40%; 8. wijst nogmaals op het belang van de bestrijding van genderstereotypen op zeer jonge leeftijd zodat zowel jongens als meisjes tijdens hun schoolopleiding de mogelijkheid krijgen rollenpatronen te bespreken, alsmede op het belang van de training van vrouwen in leiderschap en besluitvorming, spreken in het openbaar en zelfbewustzijn; wijst er eveneens op dat campagnes moeten worden gevoerd om het publiek bewust te maken en dat de deelname van vrouwen aan het politieke leven moet worden gestimuleerd; 9. wijst erop dat het belangrijk is mannen bij de activiteiten ten behoeve van meer gelijkheid te betrekken, daar gelijkheid in het besluitvormingsproces alleen tot stand kan komen door samenwerking tussen de beide geslachten; 10. wijst op de noodzaak gemeenschappelijke structuren en strategieën vast te stellen om gelijke kansen af te dwingen (bijv. een Ministerie voor gelijke kansen); 11. wijst er andermaal op dat er meer vrouwen in leidende posities in bedrijven en vakbonden moeten komen; dringt er daarom bij het Europese bedrijfsleven en de vakbeweging op aan actief deel te nemen aan activiteiten ten behoeve van vrouwen die carrière willen maken, alsmede de traditionele rollenpatronen in de arbeidswereld te bestrijden; 12. wenst dat een Europees netwerk ter bevordering van de deelneming van vrouwen aan het besluitvormingsproces en een netwerk van nationale commissies voor gelijke kansen worden opgezet; 13. verzoekt de regeringen van met name die landen waar de deelneming van vrouwen in besluitvormingsorganen lager is dan 30%, de verschillende invloeden van de kiesstelsels op de politieke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in gekozen organen te onderzoeken, de aanpassing of herziening van deze systemen te overwegen en, zo nodig, wettelijke maatregelen te treffen of politieke partijen te stimuleren quotasystemen in te voeren, zoals het ritssysteem, en/of andere maatregelen te treffen om een evenwicht in deelneming te bevorderen; 14. wijst op de noodzaak de partijstructuren en -procedures te herzien om alle hindernissen die direct of indirect de deelneming van vrouwen in de weg staan, op te heffen; 15. erkent dat landen met een overgangseconomie en een prille democratische cultuur, zoals vele kandidaatlanden, bijzondere aandacht en steun vereisen wegens de onevenredige negatieve gevolgen van het overgangsproces op het leven van de vrouwen; 16. verzoekt de regeringen alsook de instellingen van de EU ernstig rekening te houden met het evenwicht tussen de geslachten bij het benoemen van vertegenwoordigers en het samenstellen van internationale organismen of bemiddelings- en onderhandelingscomités, met name in vredes- of geschillenbeslechtingsprocedures; 17. wijst op de absolute noodzaak om aangepaste maatregelen te treffen zodat gezins- en beroepsleven door mannen en vrouwen kunnen worden gecombineerd door middel van soepele werktijdregelingen en betere opvang voor kinderen en andere afhankelijke personen; 18. verzoekt de sociale partners de deelneming van vrouwen in hun mechanismen en op topposities bevorderen; 19. verzoekt de lidstaten van de EU op de agenda van de volgende IGC wijzigingen op het Verdrag op te nemen om een evenwicht tussen mannen en vrouwen in de EU-instellingen en in alle besluitvormingsorganen te bevorderen; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de andere EU-instellingen, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 457 - C5-0306/2000 ), - gelet op artikel 157 van het EG-Verdrag, dat bepaalt dat de Gemeenschap en de lidstaten er zorg voor dragen dat de omstandigheden nodig voor het concurrentievermogen van de industrie van de Gemeenschap aanwezig zijn, - gezien de conclusies van de Raad Industrie van 9 november 1999 over de concurrentiepositie van de op bosbouw gebaseerde en aanverwante bedrijfstakken in de EU, waarin wordt erkend dat de in de mededeling gehanteerde aanpak ruimer is dan een traditionele sectoriële aanpak (1) , - gezien de mededeling van de Commissie met de titel "Een bosbouwstrategie voor de Europese Unie” ( COM(1998) 649 ) en de resolutie van de Raad van 15 december 1998 over hetzelfde onderwerp, die een antwoord zijn op het verzoek van het Europees Parlement en waarin de strategie wordt gepresenteerd, waarbij hoofdzakelijk wordt gefocust op bossen en bosbouw, en onder verwijzing naar de meer gedetailleerde analyse van de houtverwerkende industrie in de mededeling van de Commissie (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 januari 1997 over de bosbouwstrategie van de Europese Unie (3) , - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 24 april 1997 over de "Situatie en problemen van de bosbouw in de Europese Unie en mogelijkheden voor ontwikkeling van het bosbeleid” (4) , - gezien het advies van het Comité van de regio's van 19 november 1997 over "Beheer, gebruik en bescherming van bossen in de EU” (5) , - gezien het proces waarbij wordt gestreefd naar een internationale overeenkomst over bossen in het kader van het Intergouvernementele Forum over bossen (Intergouvernmental Forum on Forests, IFF), - gezien het Protocol van Kyoto en de resultaten van de post-Kyotoconferenties, waarvan de jongste plaatshad in Den Haag van 13 tot 24 november 2000, - gezien het Groenboek van de Commissie over de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende een meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap (2001-2005) ( COM(2000) 256 (6) ) en "Op weg naar de 'Onderneming Europa' - Werkprogramma voor het ondernemingenbeleid 2000-2005", - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0384/2000 ), A. overwegende dat de houtverwerkende en aanverwante industrie (HV-IND) in de EU vijf sectoren omvat: houtbewerking; pulp-, papier- en kartonproductie; papier- en kartonverwerking; verpakking; en voorlopig ook drukkerijen en uitgeverijen, B. overwegende dat de HV-IND in de EU ook de kern vormt van de in de mededeling van de Commissie gedefinieerde houtverwerkingscluster waarmee zij in een relatie van onderlinge afhankelijkheid staat, en overwegende dat de clusterindustrieën zorgen voor de bouw van sectorspecifieke machines en uitrusting, de fabricage van processturingssytemen, meubelen en houten constructie-elementen, en dat zij advies verstrekken ten behoeve van de HV-IND, C. overwegende dat de EU-HV-IND op de wereldmarkt te maken heeft met harde concurrentie en dat zij ondanks haar permanente groei gekenmerkt wordt door hoge conjunctuurgevoeligheid, zeer variabele inkomsten en overcapaciteit, D. overwegende dat de houtverwerkingscluster als geheel uiteenlopende industrieën omvat: de toename van het papierverbruik staat in nauw verband met de algemene economische groei, pulp- en papierindustrie zijn kapitaal- en energie-intensief, houtbewerking en ook drukkerijen en uitgeverijen zijn meer arbeidsintensief, terwijl traditionele drukkerijen en van reclame afhankelijke uitgeverijen worden omgevormd tot informatie- en kennisindustrieën, nu wetenschappelijke, technische en medische tijdschriften reeds 30% van hun publicaties in elektronische versie produceren, E. overwegende dat de bosbouw integraal deel uitmaakt van de HV-IND, aangezien bossen de grondstof leveren voor de industrie, en bosbouw dus kan worden beschouwd als de eerste schakel van een op het bos gebaseerde industrieketen, overwegende ook dat twee derden van de bossen in de EU in handen zijn van 12 miljoen particuliere boseigenaars, die persoonlijk of als gezin belang hebben bij duurzame bosbouw, die hun bossen van generatie op generatie op duurzame wijze hebben beheerd en voor wie de rendabiliteit van de bosbouw onmisbaar is voor een duurzaam bosbeheer, overwegende eveneens dat deze eigendomsstructuur moet worden beschouwd als een positieve factor voor het concurrentievermogen van de industrie, F. overwegende dat inhoud die geproduceerd wordt via traditioneel drukwerk, kan worden gereorganiseerd, herverpakt en gepresenteerd in verschillende vormen, en overwegende dat vele uitgevers zichzelf veeleer beschouwen als scheppers van inhoud dan als uitgevers die werken op basis van papier, G. overwegende dat uitgeverijen en de belangrijkste factoren die de concurrentiekracht ervan bepalen in de mededeling van de Commissie onvoldoende aan bod komen, H. overwegende dat gedrukte en elektronische media elkaar aanvullen, hoewel informatie, en niet hout, het basisgoed is van de informatie-economie, I. overwegende dat de bossen een van de belangrijkste hernieuwbare bronnen zijn waarover Europa beschikt en dat de bosbouwstrategie dient te berusten op de erkenning van de diversiteit van de Europese bossen en van de talrijke functies die ze vervullen en op ecologische, economische en sociale duurzaamheid, J. overwegende dat de Europese bossen sneller groeien dan er wordt omgehakt, waardoor de mogelijkheid ontstaat het Europese bosbestand in grotere mate aan te wenden voor productie, met inachtneming van de ecologische beperkingen en de economische, technische en sociaal-economische grenzen, K. overwegende dat bossen een hernieuwbare bron van grondstoffen zijn, die houtvezels leveren voor de productie van schrijnwerk, pulp en papier, en ook energie, en overwegende dat het economisch gezien rationeel is hernieuwbare energie te produceren met delen van grondstoffen die voor niets anders kunnen dienen, L. overwegende dat bio-energie (met inbegrip van andere gewassen dan hout) op dit ogenblik de tweede belangrijkste op zonne-energie gebaseerde commerciële hernieuwbare energiebron is na waterkracht, en mogelijk de belangrijkste, als rekening wordt gehouden met het niet-commerciële gebruik, overwegende dat het Witboek van de Commissie over hernieuwbare energie als doelstelling de verdubbeling van het aandeel van hernieuwbare energiebronnen tot 12% in 2010 bepaalt, en overwegende dat het aandeel van hout in de energieproductie naar verwachting zal verdriedubbelen, M. overwegende dat de coördinatie van de nationale maatregelen inzake bosbouw gebaseerd moet zijn op het subsidiariteitsbeginsel, met eerbiediging van de plaatselijke biodiversiteit en het traditionele landschap, en overwegende dat de Verdragen niet voorzien in een specifiek communautair bosbouwbeleid, N. overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het bosbouwbeleid bij de lidstaten ligt, al moet rekening worden gehouden met het feit dat de Gemeenschap, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel en de idee van gedeelde verantwoordelijkheid, positief tot de uitvoering van duurzaam bosbeheer kan bijdragen, O. overwegende dat programma's inzake ecomanagement, zoals EMAS (Energy Management Assistance Scheme) en de ISO 14001-norm, zeer geschikt zijn voor de HV-IND in de EU, wegens het kapitaalintensieve karakter van de industrie en omdat een groot aantal van haar producten vooral tussen bedrijven onderling wordt verhandeld, en overwegende dat het communautaire programma voor de toekenning van ecolabels voor papierproducten niet succesvol gebleken is, P. overwegende dat bosbouw en op bosbouw gebaseerde commerciële activiteiten tot de open sector van de economie behoren en dat aspecten die verband houden met bosbouw niet onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen, Q. overwegende dat het nodig kan zijn een internationaal verdrag te sluiten over de bescherming en het duurzame beheer van bossen, dat kan voorzien in de nodige financiële steun en technische bijstand ter ondersteuning van de inspanningen van de betreffende landen voor het duurzame behoud en beheer van hun bossen, met eerbiediging van de rechten en behoeften van de autochtone en inheemse volken die vanaf de aanvangsfase betrokken moeten worden bij de planning van bosbouwprojecten, en moeten profiteren van programma's voor bosbouwontwikkeling, R. overwegende dat de onderzoeksactiviteiten van de lidstaten al worden gecoördineerd binnen de Europese samenwerking op het gebied van het wetenschappelijk en technisch onderzoek (COST, Cooperation européenne dans le domaine de la recherche scientifique et technique), een samenwerking die erg nuttig is gebleken door het voorkomen van talrijke overlappingen via de rationele toewijzing van middelen aan onderzoeksprogramma's; 1. onthaalt gunstig dit belangrijke initiatief waarmee de Commissie een ruimere aanpak hanteert dan een traditionele sectoriële aanpak, wat wijst op een nieuwe manier van denken met betrekking tot het industriebeleid, waarbij echter niet voldoende rekening wordt gehouden met de specificiteit van de verschillende sectoren; 2. herinnert eraan dat turf algemeen wordt gebruikt als houtvervangende brandstof in de gecombineerde warmte-elektriciteitsproductie (W/K) en als meststof, en dat veengebieden worden bebost voor de productie van ruw hout ten behoeve van de houtverwerkende industrie en wenst dat ook de turfindustrie in de houtverwerkingscluster wordt opgenomen; 3. herinnert aan de conclusies van Lissabon, waarin voor de EU de doelstelling werd geformuleerd om 's werelds meest concurrerende en dynamische economie te worden; is van mening dat dit doel ook in de bosbouwsector gerealiseerd moet worden; 4. benadrukt dat de houtverwerkende industrie kan en moet gaan dienen als voorbeeldsector op het gebied van duurzame ontwikkeling, omdat deze sector opereert op basis van hernieuwbare natuurlijke hulpbronnen, dat dankzij deze sector de koolstof in de lucht op effectieve wijze in bossen en houtproducten wordt gebonden en dat ook het materiaalbeheer van deze sector, indien op effectieve wijze toegepast, op een vanuit milieuoogpunt duurzame wijze plaatsvindt; 5. merkt op dat in zijn bovengenoemde resolutie over de bosbouwstrategie wordt gesteld dat de bossen een van de belangrijkste hernieuwbare hulpbronnen van Europa zijn, dat de commerciële benutting van bossen in het kader van de bosbouwstrategie van de EU een prioriteit moet vormen die moet worden geïntegreerd met het gebruik van de bossen voor andere doelen, en dat de bosbouwstrategie dient te berusten op erkenning van de diversiteit van de Europese bossen, van de talrijke functies die ze vervullen en van de noodzaak van ecologische, economische en sociale duurzaamheid; dringt er bij de Commissie op aan deze strategie actief uit te voeren; 6. verzoekt de Commissie onverwijld haar interne coördinatie op het vlak van bosbouwkwesties conform de over de bosbouwstrategie van de Raad te versterken, waarbij de hoofdverantwoordelijkheid komt te liggen bij het Directoraat-generaal landbouw, en ervoor te zorgen dat dit beschikt over voldoende personeel voor deze sector; 7. verzoekt de Commissie de coördinatie en de coherentie op de sectoriële communautaire beleidsterreinen die gevolgen hebben voor de bosbouwsector en de HV-IND, te verbeteren, om het concurrentievermogen van de EU-HV-IND te verbeteren; 8. onderstreept het belang dat kleine en middelgrote bedrijven uit de houtverwerkende industrie en de bosbouw op het gebied van regionaal beleid hebben, met name als werkgever in plattelandsgebieden, en formuleert de aanbeveling dat de Commissie een onderzoek instelt naar de beschikbare communautaire middelen op het gebied van regionaal beleid, waarmee de mogelijkheden van de houtverwerkende industrie kunnen worden uitgebreid om in schaars bevolkte gebieden personen zo kostenefficiënt mogelijk tewerk te stellen; 9. herinnert de Commissie eraan dat de bosbouw, die de eerste schakel van de houtketen vormt, duurzaam en rendabel moet zijn om een positieve bijdrage te kunnen leveren aan de concurrentiepositie van de houtverwerkende en aanverwante industrieën en aan een duurzame ontwikkeling; 10. herinnert eraan dat de essentie van een krant, tijdschrift, boek of register niet slechts papier is, maar tevens inhoud, en dat de inhoud biedende industrieën uit de houtverwerkingscluster het grootste groeipotentieel hebben; 11. wijst op het enorme aantal kleine en middelgrote ondernemingen in de HV-IND, in het bijzonder in de sectoren houtbewerking, drukkerij en uitgeverij, die derhalve een belangrijke positieve bijdrage leveren aan de werkgelegenheid, in het bijzonder in plattelandsgebieden; 12. verzoekt de Commissie bij het uitwerken van de voorgestelde streefdoelen per lidstaat voor de hernieuwbare energiebronnen de gegevens per lidstaat over de beschikbaarheid van hout niet buiten beschouwing te laten; 13. verzoekt de Commissie te erkennen en er rekening mee te houden dat de EU-HV-IND binnen het raam van het e-Europa-initiatief een van de industriële sectoren is die een sleutelpositie innemen, en bijzonder goed geplaatst om de door informatietechnologie geboden mogelijkheden te benutten voor bosbeheer, aankoop van hout, industriële processen, producten en handelmethodes; 14. dringt er bij de Commissie op aan zonder uitstel een doeltreffende interne coördinatie tot stand te brengen ter behandeling van kwesties met betrekking tot de bosbouwsector, in overeenstemming met de bovengenoemde resolutie van de Raad voor een bosbouwstrategie van de EU, en te waarborgen dat zij over voldoende middelen voor deze sector beschikt; 15. adviseert de Gemeenschap te streven naar een snelle start van het bosbouwforum van de Verenigde Naties (UNFF) en een doeltreffend functioneren daarvan, om ervoor te zorgen dat wereldwijde minimumcriteria voor duurzaam bosbeheer worden opgesteld, om te voorkomen dat exploitanten in concurrerende regio's op oneerlijke wijze gebruik maken van lagere normen; 16. moedigt de Commissie aan bij de opstelling van de opvolger van het Vijfde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie bijzondere aandacht te besteden aan de mogelijkheid financiële steun te verlenen om in de behoeften van de EU-houtverwerkingscluster te voorzien, met name in verband met levensgroot demonstreren en testen; benadrukt dat het Kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie ten volle rekening moet houden met de volledige productieketen van hout; 17. verzoekt de Commissie ook aandacht te besteden aan de mogelijkheid om in het kader van de onderzoeksactiviteiten van de EU en de lidstaten projecten te steunen die gericht zijn op veelzijdige en nieuwe manieren om gebruik te maken van uit bossen afkomstige grondstoffen, in het bijzonder voor de productie van zeer waardevolle grondstoffen, bijvoorbeeld voor geneeskundige doeleinden; 18. moedigt de Commissie aan middelen uit te trekken voor onderzoek inzake nieuwe manieren om hout te gebruiken als hernieuwbare en milieuvriendelijke grondstof en materiaal; 19. is van mening dat oceanen en bossen belangrijke reservoirs en opslagplaatsen van koolstof zijn, die het koolstofgehalte in de atmosfeer verlagen en koolstof stockeren en dat de koolstofopnamecapaciteit van bosbodems nog groter is dan die van bomen; 20. merkt op dat bij de berekening van de hoeveelheid koolstof die in bossen is opgeslagen ook rekening moet worden gehouden met de veranderingen in het huidige groeiende bosbestand, en niet alleen met veranderingen in de bestemming van de grond na 1990, omdat anders het grootste deel van de voor de levering van hout beschikbare openbare en particuliere bossen in de berekeningen niet als compensatie voor de broeikasgasemissies worden opgenomen; 21. is van mening dat hout- en papierproducten, met name de meer duurzame producten, een belangrijke rol spelen bij de klimaatverandering, omdat ze net als bossen als koolstofreservoir fungeren; 22. verzoekt de Gemeenschap bij onderhandelingen op mondiaal niveau en in haar eigen beleid aandacht te besteden aan de belangrijke rol van bossen en houtproducten als reservoir en opslagplaats van koolstof; dringt er bij de Gemeenschap op aan bij de mondiale onderhandelingen over de implementatie van het Protocol van Kyoto duurzaam bosbeheer en meer gebruik van houten en op hout gebaseerde producten te promoten, met name bij de bespreking van de definities in de artikelen 3, lid 3 en 3, lid 4 van het Protocol; 23. is van mening dat, aangezien het potentieel voor bebossing in Europa niet groot is, met het oog op de uitvoering van het Protocol van Kyoto op lange termijn geen alternatief bestaat voor de netto terugdringing van de uitstoot; 24. herinnert eraan dat de EU-HV-IND is de grootste industriële afnemer van op hout gebaseerde bio-energie in de Gemeenschap en dat de Commissie in haar voorstel over de bevordering van hernieuwbare energiebronnen heeft voorgesteld dat het gebruik van hernieuwbare energiebronnen voor elektriciteitsproductie in de lidstaten aanzienlijk wordt opgevoerd; 25. herinnert eraan dat gecombineerde warmte-elektriciteitsproductie een efficiënte manier is om brandstof aan te wenden en de uitstoot van koolstofdioxide terug te dringen en dat heffingen op energieproducten gecombineerde warmte-elektriciteitsproductie economisch niet oninteressant mogen maken; 26. adviseert de Commissie te zoeken naar een mogelijkheid om de toepassing van Richtlijn 75/442/EEG over afval, als gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG , op producten, nevenproducten, residuen en procesafval van de EU-HV-IND te herzien, teneinde hinderpalen uit de weg te ruimen die door deze richtlijn op het gebied van de efficiënte terugwinning van producten, nevenproducten, residuen en procesafval van de EU-HV-IND ontstaan; 27. acht het belangrijk dat de Gemeenschap het afvalbeheer verbetert via een alomvattende benadering, met inbegrip van een kostenefficiënte recyclage, de terugwinning van energie en nieuwe oplossingen voor de uiteindelijke opruiming, door de beste middelen en vorm voor afvalopruiming (vloeibaar, gasvormig of vast afval) op te sporen, met het oog op een efficiënte terugdringing van de uitstoot; is van mening dat het papier dat wordt verzameld voor recyclage niet onder de wettelijke definitie van afval mag vallen; 28. herinnert eraan dat de terugwinning van papier ertoe bijdraagt dat minder afval van gezinnen en commercieel afval op stortterreinen terechtkomt en zo een verlaging van de methaanuitstoot als gevolg heeft en doet de aanbeveling dat het aan de pulp- en papierindustrie wordt overgelaten te besluiten hoe de productie en het gebruik van gerecycleerde vezels moet worden beheerd; 29. herinnert eraan dat vakbonden vaak bezorgd zijn over de onderwaardering van investeringen in vaardigheden ten opzichte van investeringen in machines, dat levenslang leren een van de voorwaarden is voor duurzaam concurrentievermogen, dat hogere lonen in verband kunnen worden gebracht met hogere productiviteit en dat de schaarste aan geschoolde arbeidskrachten in de zeer nabije toekomst een ernstige bedreiging kan vormen voor het succes van de HV-IND in de EU; 30. herinnert eraan dat mensen die kennis creëren, verwerken en verdelen de belangrijkste troeven zijn van bedrijven in kennisindustrieën, en verzoekt de Commissie zorgvuldig na te gaan waar binnen haar eigen diensten de toekomstige ontwikkeling van de uitgeverijenindustrie optimale aandacht krijgt; 31. verzoekt de Commissie en de lidstaten een evenwichtig rechtskader voor het auteursrecht in het leven te roepen; 32. moedigt de Commissie aan om haar inspanningen voort te zetten voor een harmonisering van dwingende regels in verband met auteursrechten in de Europese Unie ter bescherming van de Europese inhoud en zo bij te dragen tot de bescherming van de eigenaars van inhoud via een adequate harmonisatie van de regels inzake intellectuele-eigendomsrechten in de informatiemaatschappij zonder grenzen; 33. is van mening dat, aangezien massamedia de ruggengraat vormen van een open en democratische samenleving, net als geletterdheid en culturele diversiteit, algemeen een nieuwe geletterdheid nodig is inzake het gebruik van informatietechnologie en de nieuwe toepassingen en oplossingen die deze aanbiedt, want mediabekwaamheid zal spoedig net zo belangrijk zijn als lezen en schrijven; 34. is van mening dat de kosten van telecommunicatiediensten op de interne markt dringend omlaag moeten, omdat de hoge kosten van grensoverschrijdende verbindingen hoogst nadelig zijn voor Europese bedrijven die behoren tot de sectoren die worden omgevormd tot informatie- en kennisindustrieën; 35. herinnert eraan dat de factoren die de concurrentiekracht van Europese uitgeverijen bepalen, o.a. zijn: de liberalisering van de markt voor postdiensten, de BTW-harmonisatie, problemen inzake auteursrecht en de schending ervan, convergentie op het gebied van multimedia en elektronische handel; 36. vraagt de Commissie ervoor te zorgen dat de Europese uitgeversindustrie kan profiteren van gunstige papierprijzen; 37. herinnert eraan dat uitgevers voor de bestelling van via een abonnement verkochte publicaties een beroep doen op postdiensten en dat de richtlijnen inzake postdiensten opmerkelijke gevolgen hebben voor het concurrentievermogen van de uitgeverssector, en verzoekt de Commissie binnen het directoraat-generaal Ondernemingenbeleid meer aandacht te besteden aan de uitgeverssector en eventueel met vertegenwoordigers van de industriële sector van de inhoud een hoorzitting te organiseren; 38. herinnert aan de uitstekende mogelijkheden die hout als bouwmateriaal biedt en zet de Gemeenschap ertoe aan deze mogelijkheden te promoten; 39. herinnert aan de noodzaak spoedig en correct de richtlijn uit te voeren inzake voor de bouw bestemde producten; 40. wenst dat met de specifieke problemen van de bosbouwsector rekening wordt gehouden in het algemene handelsbeleid van de Unie en bij alle onderhandelingen inzake handel; 41. herinnert eraan dat het Parlement de Commissie heeft verzocht een doeltreffend actieplan in te dienen om ecologische en sociale dumping op het gebied van de invoer van schrijnwerk in de EU te bestrijden en dat, aangezien de wegruiming van handelsbelemmeringen voor producten uit de Europese houtbewerkingssector belangrijk is, de Commissie in alle onderhandelingen moet streven naar eerlijke handel, wat douanebarrières en andere belemmeringen betreft, en ijveren voor de harmonisering van internationale normen, certifiëring en tests en aan de onderlinge erkenning hiervan; 42. herinnert eraan dat de landen van Midden- en Oost-Europa die om toetreding tot de EU verzoeken duurzame bosbouw en houtverwerkende industrie tot stand moeten brengen en dat EU-hulp niet mag leiden tot een verstoring van de omstandigheden inzake mededinging in de bosbouw en op de houtmarkt; 43. is van mening dat de landen in Midden- en Oost-Europa veel potentieel hebben in de houtverwerkende en aanverwante industrie; is tegelijkertijd van mening dat de EU aandacht moet geven aan de sociale gevolgen van bedrijfsverplaatsingen naar landen in Midden- en Oost-Europa, bijvoorbeeld door de ontwikkeling van programma's voor omscholing van werknemers of het stimuleren van de omschakeling op nieuwe producten en/of diensten; 44. verzoekt de Gemeenschap daadwerkelijk de uitvoering van deze maatregelen na te streven; 45. is van mening dat onderwerpen die betrekking hebben op de houtsector en de houtverwerkende industrie overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel moeten worden opgenomen in het lesprogramma van lagere en beroepsscholen, opdat informatie wordt verspreid over verschillende mogelijkheden inzake beroepsopleiding en herscholing en aldus wordt bijgedragen tot levenslang leren; 46. is van mening dat een forum voor de houtverwerkende industrie een belangrijk kanaal kan zijn voor de verspreiding van informatie over de bedrijfsvoorwaarden van de houtverwerkende industrie, maar verzoekt de Gemeenschap tevens een campagne op te zetten om het gebruik van hout en houtproducten te bevorderen alsmede samen te werken met internationale organisaties als de FAO, om ervoor te zorgen dat initiatieven ter verbetering van de bedrijfsvoorwaarden en het imago van de bosbouwsector elkaar zo effectief mogelijk aanvullen; 47. steunt de actieve werking van het raadgevend comité voor de houtverwerkende industrie en onderstreept de behoefte aan samenwerking met dit en de andere raadgevende comités van de Commissie voor de bosbouwsector; 48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, A. gezien de noodzaak alle leiders van Democratisch Kampuchea voor de rechter te roepen, die verantwoordelijk zijn voor de dood van ca. 2 miljoen Cambodjanen gedurende de periode 1975-1979, B. gelet op de overeenkomst van juli 2000 tussen de VN en de Cambodjaanse regering om een uit Cambodjaanse en buitenlandse rechters bestaand speciaal tribunaal op te richten ter berechting van degenen die verantwoordelijk zijn voor de in de periode 1975-1979 om het leven gebrachte Cambodjanen, C. ervan overtuigd dat het democratisch proces in Cambodja, de stabiliteit van de nieuwe staatsorganen en het herstel van de civil society alleen werkelijkheid kan worden als degenen die voor deze volkerenmoord verantwoordelijk zijn voor de rechter moeten verschijnen, D. overwegende dat de amnestiewet alle Rode Khmers die aan het regime gelieerd waren, ongestraft laat voor de door hen begane misdaden, E. overwegende dat de belangrijkste daders nog steeds in alle rust in het land wonen, en wel in de aan Thailand grenzende grensgebieden, F. overwegende dat slechts twee van hen op dit ogenblik in de gevangenis zitten: Ta Mok, die in 1997 Pol Pot verdrong binnen de Rode Khmer-beweging door hem tot levenslange gevangenisstraf te laten veroordelen alvorens hij zelf in maart 1999 gevangen werd genomen, en Kang Kek Leu, voormalig hoofd van het foltercomplex Tuol Sleng, 1. herdenkt bewogen de slachtoffers van de ontstellende volkerenmoord in Cambodja; 2. juicht het toe dat de Nationale Vergadering en de Senaat van Cambodja op respectievelijk 2 januari 2001 en 15 januari 2001 unaniem een wetsontwerp hebben aangenomen inzake de terechtstelling van de Rode Khmers, 3. juicht het toe dat het in Phnom Penh te houden tribunaal zowel uit Cambodjaanse als buitenlandse rechters en openbare aanklagers zal bestaan en zich zal bezighouden met de misdaden die door de leiders van de Rode Khmers in de periode van april 1975 tot januari 1979 zijn begaan; 4. verzoekt de Constitutionele Raad het wetsontwerp zo spoedig mogelijk goed te keuren zodat het, na ondertekening door koning Sihanouk, tot wet wordt verheven; 5. verzoekt de Cambodjaanse regering, zodra de wet in werking is getreden, met VN-functionarissen bijeen te komen om een samenwerkingsovereenkomst te ondertekenen en de procedure op gang te brengen; 6. wenst dat de rechtszaken zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk voor het eind van dit jaar kunnen beginnen en dat zij niet beperkt blijven tot de twee leiders die momenteel gevangen zitten; 7. herinnert eraan dat een transparant en onpartijdig rechtsstelsel, internationale juridische samenwerking en eerbiediging van de democratische beginselen essentiële voorwaarden zijn om de betrekkingen tussen de EU en Cambodja nieuw leven in te blazen; 8. is verheugd over het einde van een cultuur van straffeloosheid, waarvan al te vaak dictatoriale regimes profiteerden die de mensenrechten aantastten; 9. wijst op de ruime hulpverlening van de EU aan Cambodja, die in de periode 1992-1998 bijna 786 miljoen US$ beliep, waarvan 67,1 miljoen euro voor het Europees Programma voor herstel van Cambodja; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Verenigde Naties, de ASEAN en aan de regering en het parlement van Cambodja. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de toestand in Georgië en Rusland, met name zijn resolutie van 13 december 2000 (1) , - onder verwijzing naar de verklaring van de Parlementaire Samenwerkingscommissie EU-Georgië van 9 mei 2000, - onder verwijzing naar de verklaring van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 14 november 2000, - onder verwijzing naar de verklaring van het voorzitterschap van de Europese Unie van 23 november 2000, - onder verwijzing naar de verklaring van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Georgië van 7 december 2000, A. ernstig bezorgd over het feit dat het nog steeds onmogelijk blijkt tot een veelomvattende politieke regeling te komen voor de interne conflicten in Georgië, in de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië, B. overwegende dat de onopgeloste conflicten in de regio van de Kaukasus een belemmering vormen voor de economische ontwikkeling en politieke stabiliteit in Georgië en in de regio als geheel, C. overwegende dat alle partijen en bemiddelaars in de conflicten in de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië hun inspanningen dienen te intensiveren om tot een politieke oplossing te komen voor de conflicten, met volledige eerbiediging van de soevereiniteit en territoriale onschendbaarheid van Georgië, D. gezien het belang van veiligheidswaarborgen voor de vluchtelingen en in hun eigen land ontheemden die hun onvoorwaardelijke recht op terugkeer naar hun huis uitoefenden, E. betreurende dat het grondgebied van de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië de facto buiten de jurisdictie van het Georgisch recht liggen, en dat de beginselen van democratie, mensenrechten en de rechtsstaat die Georgië als volwaardig lid van de Raad van Europa onderschrijft in deze afgescheiden gebieden niet volledig worden geëerbiedigd, F. in dit verband bezorgd over de veiligheidssituatie in de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië en met name over de veiligheid van de internationale hulpverleners en het personeel van de waarnemingsmissie van de Verenigde Naties in Georgië (UNOMIG), G. verheugd over de inspanningen van de Europese Commissie om bij te dragen tot het vergroten van het vertrouwen tussen de partijen bij de conflicten, met name door het herstelprogramma in de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en het geplande herstel van de waterkrachtcentrale van Inguri op de grens met Abchazië, H. alle initiatieven steunend die gericht zijn op het bestendigen van vriendschappelijke en constructieve nabuurbetrekkingen en regionale samenwerking in de regio van de Kaukasus, I. overwegende dat een latere toenadering van Georgië tot de Europese Unie een doeltreffende bijdrage zou kunnen leveren tot de politieke en economische ontwikkeling van het land en de stabiliteit van de gehele Kaukasus-regio, J. onder verwijzing naar de verklaring van de OVSE van Istanboel van 1999 over de conventionele strijdkrachten in Europa en de overeenkomst die is bereikt over de terugtrekking van de Russische troepen van het grondgebied van Georgië, K. ernstig bezorgd over de unilaterale instelling van een visumregeling ten aanzien van Georgië door de Russische Federatie met ingang van 5 december 2000, die de ontwikkeling van vriendschappelijke nabuurbetrekkingen moeilijker zal maken, de economische betrekkingen zal belemmeren en het leven bemoeilijkt van burgers van Georgië die op het grondgebied van de Russische Federatie wonen en van de Georgiërs die in Georgië zelf wonen, die voor hun overleven afhankelijk zijn van de verdiensten van hun familieleden die in de Russische Federatie werken, 1. wijst erop dat de invoering van een visumplicht met inachtneming van het internationaal recht weliswaar tot de soevereine rechten van een land behoort, maar beschouwt de plannen om de bewoners van de afgescheiden Georgische gebieden Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië vrij te stellen van de visumregeling die voor Georgische burgers geldt als een aantasting van de territoriale onschendbaarheid en soevereiniteit van Georgië, die de regering van de Russische Federatie officieel steunt, en verzoekt de regering van de Russische Federatie deze plannen opnieuw af te wegen omdat zij zouden neerkomen op een de facto annexatie van deze onbetwistbaar Georgische gebieden; 2. verzoekt de regering van de Russische Federatie de tenuitvoerlegging van de visumregeling voor Georgië op te schorten, gezien de problemen die deze veroorzaakt voor de gewone burgers; 3. wijst erop dat een besluit over de unilaterale invoering door de Russische Federatie van een vereenvoudigde procedure voor de grensoverschrijding van inwoners van de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië haar rol als bemiddelaar in deze conflicten in gevaar zou brengen; 4. verzoekt alle partijen zich te onthouden van onnodige vergeldingsacties die de precaire situatie zouden kunnen verergeren, en om blijk te geven van de noodzakelijke politieke wil om in de onderhandelingen snel tot wezenlijke resultaten te komen, onder volledige eerbiediging van de soevereiniteit en territoriale onschendbaarheid van Georgië; 5. verzoekt de Russische Federatie dringend eindelijk te voldoen aan de toezeggingen die zij in 1999 in het kader van de OVSE in Istanboel heeft gedaan om haar troepen van het grondgebied van Georgië terug te trekken; 6. steunt het vredesproces onder leiding van de VN in Abchazië en de inspanningen van de OVSE om de dialoog en rechtstreekse contacten tussen de partijen in het conflict in de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië te versterken; 7. verzoekt het Zweedse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie actieve steun te verlenen aan alle inspanningen om tot een politieke regeling te komen voor de conflicten in de regio Zuid-Ossetië/Tschinvali en Abchazië, en ziet uit naar het verslag van het Zweedse voorzitterschap aan de derde bijeenkomst van de Parlementaire Samenwerkingscommissie EU/Georgië die in Brussel wordt gehouden, en verzoekt haar voorstellen te doen voor een latere toenadering van Georgië tot de Europese Unie; 8. verzoekt in dit verband de Raad om rekening te houden met de mogelijkheid een speciale gezant voor de Kaukasus te benoemen om de zichtbaarheid van de EU in de regio te vergroten en de dialoog tussen alle partijen in de lopende conflicten te vergemakkelijken; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de OVSE en aan de regering en het parlement van Georgië en van de Russische Federatie. Het Europees Parlement, A. overwegende dat Turkije het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en internationale verdragen tegen martelingen en over de politieke, burgerlijke, maatschappelijke en culturele rechten heeft ondertekend, B. overwegende dat blijkens berichten ongeveer duizend gevangenen hebben deelgenomen aan hongerstakingen uit protest tegen onder andere hun overplaatsing naar de nieuwe gevangenissen van het type F die thans worden gebouwd, C. overwegende dat de operatie "Terug naar het leven” die op 19 december 2000 door de veiligheidstroepen tegen de hongerstakers in twintig gevangenissen werd uitgevoerd, heeft geleid tot de dood van ten minste 31 gevangenen en twee leden van de veiligheidstroepen, en meer dan 130 ernstig gewonden, D. overwegende dat de Turkse autoriteiten hebben erkend dat gevangenishervormingen noodzakelijk zijn, zowel in het belang van de gevangenen zelf als om het gezag van de autoriteiten te herstellen in gevangenisafdelingen waar groepen gevangenen de macht hadden overgenomen, E. overwegende dat gevangenishervormingen noodzakelijk zijn als onderdeel van de verantwoordelijkheden die Turkije heeft als kandidaat voor het lidmaatschap van de Europese Unie, 1. betreurt het recente geweld in Turkse gevangenissen en deelt het verdriet van de nabestaanden van de slachtoffers, en veroordeelt ieder buitensporig gebruik van geweld door de veiligheidstroepen wanneer die ingrijpen in het gevangenisstelsel, en verzoekt de Turkse regering en het parlement een onafhankelijke onderzoekscommissie in te stellen; 2. verzoekt de Turkse autoriteiten onmiddellijk adequate, niet-gewelddadige maatregelen te treffen om te voorkomen dat nog meer tragedies plaatsvinden; 3. steunt de eisen om de gevangenen professioneel te laten onderzoeken door onafhankelijke artsen, aangewezen door de orde van geneesheren; 4. verzoekt de Turkse autoriteiten een nieuwe maatschappelijke en politieke consensus over gevangenishervormingen tot stand te brengen, gebaseerd op vreedzame methoden, eerbiediging van de mensenrechten en de internationaal gezien beste praktijken; 5. is verheugd over de uitnodigingen van de Turkse autoriteiten aan het Comité ter voorkoming van martelingen van de Raad van Europa om Turkse gevangenissen te komen bezoeken, en dringt aan op de spoedige afronding en publicatie van het rapport van de voorzitter van dit comité naar aanleiding van de bezoeken in december 2000 en januari 2001; 6. verzoekt de Turkse regering een delegatie van leden van het Europees Parlement toe te staan de gevangenissen te bezoeken waarheen gedetineerden zijn overgeplaatst; 7. stelt vast dat deze gebeurtenissen duidelijk maken hoe noodzakelijk het is de werkzaamheden aan de hervorming van het Wetboek van Strafrecht voort te zetten en met spoed de hervormingen in werking te stellen die noodzakelijk zijn voor de verbetering van het gevangeniswezen en het rechtsstelsel; 8. betreurt het selectieve karakter van de recente amnestiewet en verlangt dat inhoudelijke stappen worden genomen met het oog op de vrijlating van politieke gevangenen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Turkije, de Turkse Grote Nationale Vergadering en de Raad van Europa. Het Europees Parlement, A. ontzet over de recente slachtpartijen in Algerije, waarbij terroristen niet hebben geaarzeld om kinderen te vermoorden, B. overwegende dat het beleid van nationale verzoening ("concorde civile”), ondanks de inspanningen van president Bouteflika, het geweld in Algerije niet heeft kunnen uitbannen, C. overwegende dat de internationale mensenrechtenorganisaties gewag maken van duizenden verdwijningen sinds 1992 en dat tot dusver geen enkele concrete maatregel is genomen om deze verdwijningen op te helderen, D. overwegende dat de feitelijke straffeloosheid een ernstig probleem vormt voor de daadwerkelijke vestiging van de rechtsstaat in Algerije, E. overwegende dat het risico van een onstabiele situatie in de Maghreblanden consequenties heeft voor de veiligheid van de burgers in deze landen en in Europa, 1. betuigt zijn medeleven en zijn solidariteit met het Algerijnse volk; 2. veroordeelt met klem de moorden, slachtpartijen en verdwijningen waarvan burgers in Algerije regelmatig het slachtoffer worden; verzoekt de Algerijnse autoriteiten zich tot het uiterste in te spannen om de noodzakelijke onderzoeken in te stellen en de daders van deze misdaden voor de rechter te brengen; 3. richt een oproep tot alle Algerijnse politieke en religieuze leiders die enige macht of invloed kunnen uitoefenen op de daders van de moordpartijen en vraagt hun al het mogelijke te doen om een einde te maken aan het geweld in Algerije; 4. roept de Algerijnse regering op tot een intensievere dialoog met alle politieke en democratische krachten, ook uit het maatschappelijk middenveld, die het gebruik van geweld verwerpen, teneinde het herstel van de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten mogelijk te maken; 5. verzoekt de Algerijnse autoriteiten hun volledige medewerking te verlenen aan de Werkgroep van de VN over gedwongen en onvrijwillige verdwijningen; 6. is zeer bezorgd over het feit dat talrijke Algerijnse burgers die door terroristische groeperingen worden bedreigd nog steeds moeilijkheden ondervinden om voorlopig asiel te krijgen in een lidstaat; wijst erop dat het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in dit verband nieuwe mogelijkheden biedt, maar wijst tevens op de noodzaak van een grotere waakzaamheid bij het verlenen van politiek asiel aan Algerijnse onderdanen wanneer blijkt dat zij deze gastvrijheid misbruiken om operationele steunpunten voor terroristische groeperingen te organiseren; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering en het parlement van Algerije. Het Europees Parlement, A. overwegende dat op 17 juli 1998 het Statuut van het permanente Internationaal Strafgerechtshof (International Criminal Court (ICC)), dat gemachtigd is recht te spreken over oorlogsmisdaden, genocide en misdaden tegen de menselijkheid, te Rome werd goedgekeurd met 120 stemmen voor en 7 tegen bij 19 onthoudingen, B. overwegende dat voor de eerste maal een rechtbank met internationale jurisdictie onafhankelijk recht kan spreken over personen die verantwoordelijk zijn voor bovengenoemde misdaden, C. eraan herinnerend dat in de afgelopen eeuw miljoenen kinderen, vrouwen en mannen het slachtoffer zijn geworden van onvoorstelbare gruwelen, die het geweten van de mensheid diep schokken, D. vastbesloten om een einde te maken aan de straffeloosheid voor de bedrijvers van deze misdaden en ertoe bij te dragen dat herhaling van dergelijke misdaden wordt voorkomen, E. gelet op het belang dat het Europees Parlement hecht aan deze zaak en de vastbeslotenheid die het aan de dag heeft gelegd om deze te volgen, zoals onder meer blijkt uit de goedkeuring van tot de diplomatieke conferentie gerichte krachtige standpunten over kernpunten van het Statuut, welke uiteindelijk ook zijn opgenomen in de definitieve tekst van het te Rome goedgekeurde Statuut van het ICC, F. ingenomen met het feit dat 139 regeringen het Verdrag van Rome hebben ondertekend en dat 27 het hebben geratificeerd, maar opmerkend dat ten minste 60 ratificaties vereist zijn voordat het Verdrag in werking kan treden en het Gerechtshof kan worden opgericht, G. overwegende dat de voorbereidingscommissie van de VN op 30 juni 2000 bij consensus het Reglement voor de Procesvoering en het Bewijsmateriaal en de definitie van een strafbaar feit voor het Gerechtshof heeft goedgekeurd, overeenkomstig het door de diplomatieke conferentie verstrekte mandaat, H. overwegende dat de VN-Voorbereidingscommissie van de diplomatieke conferentie een mandaat heeft gekregen om de laatste hand te leggen aan de Overeenkomst inzake de betrekkingen met de VN, het Financieel Reglement en het Reglement van orde, de Overeenkomst inzake privileges en immuniteiten, de definitie van agressie, het reglement van orde van de Vergadering van Verdragsluitende Staten, de begroting van het Gerechtshof voor het eerste jaar en het akkoord inzake het hoofdkwartier, 1. spreekt zijn gelukwensen uit aan de 27 staten die het Verdrag van Rome al hebben ondertekend, waaronder acht lidstaten van de Europese Unie: Italië, Frankrijk, België, Luxemburg, Spanje, Duitsland, Oostenrijk en Finland; 2. dringt er bij de EU-lidstaten en kandidaat-landen die het Verdrag van Rome nog niet hebben geratificeerd op aan om zo spoedig mogelijk hiertoe over te gaan, zonder op grond van artikel 124 van het Verdrag een voorbehoud te maken ten aanzien van oorlogsmisdaden; 3. is ingenomen met het feit dat de Amerikaanse president Bill Clinton het Verdrag op 31 december 2000 heeft ondertekend en dat ook de Joegoslavische Federatie dat op 19 december 2000 heeft gedaan; doet een beroep op beide parlementen om het Verdrag te ratificeren; 4. verzoekt de EU-lidstaten om binnen alle daarvoor in aanmerking komende fora maatregelen te nemen om de integriteit van het te Rome goedgekeurde Statuut van de ICC te handhaven en te beschermen, en elk amenderingsvoorstel te verwerpen dat afbreuk zou doen aan de eerlijkheid, doelmatigheid en onpartijdigheid van het toekomstige ICC; 5. dringt er bij alle andere staten op aan om zo spoedig mogelijk tot ratificatie over te gaan, opdat het minimumaantal van 60 ratificaties nog voor eind 2001 zal zijn bereikt, zodat het Gerechtshof kan beginnen te functioneren; 6. dringt er bij alle staten op aan de werkzaamheden van de Internationale Gerechtshoven voor Rwanda en het voormalige Joegoslavië te blijven steunen; 7. verzoekt de Raad om de ratificatie van het Verdrag van Rome tot oprichting van het Internationaal Strafgerechtshof tot prioriteit te maken voor zijn activiteiten in het jaar 2001, met name in het licht van zijn bilaterale betrekkingen; 8. neemt met voldoening kennis van de financiële bijdrage die de EU en haar lidstaten geleverd hebben aan het trustfonds dat door de Verenigde Naties is opgericht ter ondersteuning van de minst ontwikkelde landen bij hun deelname aan de lopende onderhandelingen met betrekking tot het ICC en de internationale campagnes van NGO's ter ondersteuning van de spoedige en effectieve inwerkingtreding van het te Rome goedgekeurde Statuut van het ICC, en verzoekt de EU en haar lidstaten om hun inspanningen op dit gebied voort te zetten en te intensiveren; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de regeringen en parlementen van de kandidaat-landen en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, A. overwegende dat een aardbeving in Midden-Amerika met name in de Republiek El Salvador een enorme catastrofe veroorzaakt heeft, met een groot aantal doden, vermisten, gewonden en daklozen en aanzienlijke materiële schade, 1. betuigt zijn solidariteit met de nabestaanden en deelt in het leed van de Salvadoraanse en Midden-Amerikaanse bevolking bij deze verschrikkelijke tragedie; 2. deelt de verslagenheid en de vertwijfeling van het Salvadoraanse volk, dat na erin te zijn geslaagd een vreedzame en democratische samenleving tot stand te brengen, en nog niet bekomen van de gevolgen van de orkaan Mitch, zijn hoop op economische en sociale ontwikkeling alweer verijdeld ziet; 3. uit zijn voldoening over de spontane en snelle reactie van de internationale gemeenschap en de maatschappelijke organisaties, en dringt er bij de lidstaten van de Europese Unie op aan onverwijld de mechanismen op gang te brengen die kunnen helpen het leed van de getroffen bevolking enigszins te verzachten; 4. uit zijn voldoening over de snelheid waarmee de Commissie op de catastrofe gereageerd heeft en verzoekt haar in samenwerking met de Salvadoraanse autoriteiten voldoende humanitaire hulp ter beschikking te stellen om in de dringendste behoeften van de slachtoffers te kunnen voorzien; 5. verzoekt de Commissie, zodra de omvang van de schade zal zijn geëvalueerd, als solidaire reactie van de Europese Unie een plan voor de wederopbouw in het getroffen gebied uit te werken, op basis van concrete doelstellingen, en de nodige middelen ter beschikking te stellen om dit plan zo doeltreffend en zo snel mogelijk ten uitvoer te kunnen leggen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de president van de Republiek El Salvador, de Nationale Wetgevende Vergadering, het Midden-Amerikaanse Parlement (PARLACEN), de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Dit initiatief wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Franse Republiek (9667/2000) (2) , - van oordeel dat de voorgestelde rechtsgrondslag niet juist is en dat moet worden verwezen naar artikel 62, lid 3 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67 van het EG-Verdrag (C5-0374/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de voorgestelde rechtsgrondslag, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie verzoekschriften ( A5-0388/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde initiatief van de Franse Republiek; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Franse Republiek; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en de regering van de Franse Republiek.