(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2023)0074 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 212 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0015/2023), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 31 mei 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien de brief van de Begrotingscommissie, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A9-0203/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van de Republiek Noord-Macedonië. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 juni 2023 met het oog op de vaststelling van Besluit (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan de Republiek Noord-Macedonië (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit (EU) 2023/1461.) Het Europees Parlement, – gezien artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (1) , en met name artikel 44, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2023, definitief vastgesteld op 23 november 2022 (2) , – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021‑2027 (3) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (4) , – gezien Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 van de Raad van 14 december 2020 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie, en tot intrekking van Besluit 2014/335/EU, Euratom (5) , – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023, goedgekeurd door de Commissie op 16 maart 2023 ( COM(2023)0150 ), – gezien het standpunt inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023, vastgesteld door de Raad op 16 mei 2023 en toegezonden aan het Europees Parlement op 17 mei 2023 (08566/2023 – C9‑0173/2023), – gezien de artikelen 94 en 96 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A9‑0209/2023 ), A. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023 in hoofdzaak bedoeld is om de nodige technische aanpassingen in de begroting 2023 aan te brengen naar aanleiding van de politieke akkoorden die over verschillende wetgevingsvoorstellen zijn bereikt, inzonderheid met betrekking tot REPowerEU, het mechanisme voor koolstofgrenscorrectie (Carbon Border Adjustment Mechanism, CBAM) en het programma van de Unie voor beveiligde connectiviteit; B. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023 ook aanpassingen bevat met betrekking tot de bijdrage van de Unie en het aantal personeelsleden van verschillende agentschappen om rekening te houden met wijzigingen in hun mandaat, alsook de personeelsformatie van het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en digitaal beleid en een verhoging van de toewijzing voor de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) voor de financiering van gerechtskosten als gevolg van een toename van het aantal rechtszaken in verband met de toepassing van de algemene verordening gegevensbescherming (AVG); C. overwegende dat het totale netto-effect van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023 op de uitgaven neerkomt op een stijging van 52,6 miljoen EUR aan vastleggingskredieten en dat er geen aanvullende betalingskredieten worden gevraagd; 1. neemt kennis van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023 zoals ingediend door de Commissie; 2. herhaalt dat de Commissie, om de prerogatieven van de begrotingsautoriteit beter te eerbiedigen, ontwerpen van gewijzigde begroting met slechts één doel zou moeten indienen en niet verschillende doelstellingen in één ontwerp van gewijzigde begroting zou mogen combineren; 3. herinnert eraan dat de Commissie gedetailleerde informatie moet verstrekken over de verschillende voorgestelde wijzigingen, zoals financiële memoranda, om de begrotingsautoriteit in staat te stellen de begrotingswijzigingen naar behoren te beoordelen; 4. is ingenomen met het feit dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023 in overeenstemming is met het herziene financieel memorandum dat voortvloeit uit het besluit van de wetgever over een meer gecentraliseerd governancemodel voor het CBAM; is van mening dat een dergelijk model een duidelijk voorbeeld van Europese meerwaarde vormt, en erkent dat dit een bepaald niveau van extra personele en budgettaire middelen vereist; maakt zich zorgen over het feit dat de desbetreffende kredieten een deel van de reeds zeer krappe niet-toegewezen marge van rubriek 3 gebruiken, waardoor de begrotingslijnen onder deze rubriek, met inbegrip van zijn reeds lang bestaande prioriteiten zoals het LIFE-programma, meer concurrentie en nadeel zullen ondervinden; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat hier in het op handen zijnde voorstel voor de herziening van het meerjarig financieel kader rekening mee wordt gehouden, en dienovereenkomstig extra middelen voor te stellen voor de rubriek in kwestie; 5. neemt kennis van de unilaterale verklaring van de Commissie over de financiering van de personele middelen voor het CBAM, waarin de Commissie stelt dat zij extra middelen nodig zal hebben; herinnert eraan dat de instellingen van de Unie over voldoende personeel en voldoende middelen moeten beschikken om hun taken te kunnen uitvoeren, en dat het door de wetgever gekozen model over het geheel genomen waarschijnlijk goedkoper is voor de lidstaten dan het door de Commissie voorgestelde gedecentraliseerde model; is ingenomen met het feit dat het gemeenschappelijk belang van de Unie om te zorgen voor voldoende personeel en middelen door de medewetgevers werd aanvaard; 6. benadrukt dat het belangrijk is de correcte en consequente toepassing van de AVG te waarborgen, en is daarom ingenomen met het voorstel om de kredieten voor de EDPS te verhogen; 7. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2023; 8. verzoekt zijn Voorzitter te constateren dat de gewijzigde begroting nr. 1/2023 definitief is vastgesteld, en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Het Europees Parlement, – gezien de brief van zijn Voorzitter van 12 oktober 2022, – gezien de artikelen 236 en 237 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A9-0198/2023 ), 1. besluit onderstaande wijzigingen in zijn Reglement op te nemen; 2. wijst erop dat de wijzigingen op de eerste dag van de eerstvolgende vergaderperiode in werking treden; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0226 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 53 en 62 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0154/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 12 juli 2018 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 25 januari 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0257/2020 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 juni 2023 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van geharmoniseerde regels inzake de aanwijzing van aangewezen vestigingen en de aanstelling van wettelijke vertegenwoordigers ten behoeve van de vergaring van elektronisch bewijsmateriaal in strafprocedures (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2023/1544.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0225 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 82, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0155/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 12 juli 2018 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 25 januari 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0256/2020 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 juni 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees verstrekkingsbevel en het Europees bewaringsbevel voor elektronisch bewijsmateriaal in strafzaken en de tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen als gevolg van een strafprocedure (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/1543.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0018 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 168, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0010/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 mei 2022 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 19 april 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Begrotingscommissie, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0289/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 juni 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Drugsagentschap van de Europese Unie (EUDA) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1920/2006 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/1322.) Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 101 tot en met 109, – gezien de relevante richtsnoeren, resoluties, openbare raadplegingen, mededelingen, documenten en regels van de Commissie over mededinging, – gezien het Commissieverslag van 14 juli 2022 over het mededingingsbeleid 2021 ( COM(2022)0337 ) en het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2022)0188), – gezien zijn resolutie van 5 mei 2022 over het mededingingsbeleid – jaarverslag 2021 (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 getiteld “De Europese Green Deal” ( COM(2019)0640 ), – gezien Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (2) , waarin de doelstelling van klimaatneutraliteit van de hele economie tegen 2050 is bepaald en een bindende verbintenis van de Unie om de uitstoot van broeikasgassen tegen 2030 te verminderen met ten minste 55 % ten opzichte van het niveau van 1990 is vastgesteld, – gezien de mededeling van de Commissie van 6 december 2021 over de herziene richtsnoeren inzake staatssteun ter bevordering van risicofinancieringsinvesteringen (3) , – gezien Flash Eurobarometer 510 van oktober 2022 getiteld “SMEs’ expectations for an effective competition policy” (Verwachtingen van kmo’s inzake een doeltreffend mededingingsbeleid), – gezien Flash Eurobarometer 511 van oktober 2022 getiteld “Citizens’ perceptions about competition policy” (Perceptie van het mededingingsbeleid door de burgers), – gezien het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) in zaak T-791/19 (4) , – gezien het arrest van het HvJ-EU in zaak T-227/21 (5) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld “Tijdelijk crisiskader voor staatssteunmaatregelen ter ondersteuning van de economie na de Russische agressie tegen Oekraïne” (6) , – gezien Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de “EG-concentratieverordening”) (7) , – gezien Verordening (EU) 2022/1925 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2022 over betwistbare en eerlijke markten in de digitale sector, en tot wijziging van Richtlijnen (EU) 2019/1937 en (EU) 2020/1828 (digitalemarktenverordening) (8) , – gezien Richtlijn (EU) 2019/1 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 tot toekenning van bevoegdheden aan de mededingingsautoriteiten van de lidstaten voor een doeltreffendere handhaving en ter waarborging van de goede werking van de interne markt (ECN+-richtlijn) (9) , – gezien Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (10) , – gezien Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (11) , – gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (12) , – gezien de mededeling van de Commissie van 29 september 2022 over de richtsnoeren betreffende de toepassing van het mededingingsrecht van de EU op collectieve overeenkomsten, – gezien het verslag van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) getiteld “Report on CRA Market Share Calculation” van 15 december 2022, – gezien de mededeling van de Commissie getiteld “Richtsnoeren staatssteun ten behoeve van klimaat, milieubescherming en energie 2022” (13) , – gezien de mededeling van de Commissie van 12 december 2022 getiteld “Richtsnoeren voor staatssteun aan breedbandnetwerken” (14) , – gezien het ontwerp van bekendmaking van de Commissie inzake de bepaling van de relevante markt voor het gemeenschappelijke mededingingsrecht, – gezien de ontwerprichtsnoeren van de Commissie betreffende de toepassing van de uitsluiting overeenkomstig artikel 101 VWEU voor duurzaamheidsovereenkomsten van landbouwbedrijven op grond van artikel 210 bis van Verordening (EU) nr. 1308/2013, – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 1 december 2022 getiteld “Evaluation of the State subsidy rules for health and social services of general economic interest (“SGEIs”) and of the SGEI de minimis Regulation” (Evaluatie van de regels inzake overheidssubsidies voor sociale en gezondheidsdiensten van algemeen economisch belang en van de verordening inzake de-minimissteun voor diensten van algemeen economisch belang) (SWD(2022)0388), – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien de “Competition State aid Brief”, uitgave 1/2022 (15) , – gezien het advies van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9-0183/2023 ), A. overwegende dat uit de recente Eurobarometer-enquêtes (16) over het mededingingsbeleid van de EU blijkt dat burgers en kleine en middelgrote ondernemingen sterk voorstander zijn van het mededingingsbeleid en de handhaving ervan; B. overwegende dat het mededingingsbeleid gericht moet zijn op de ondersteuning van de doelstellingen van de Europese Green Deal en van het digitaal kompas en op de opbouw van de veerkracht van de interne markt van de EU; wijst op de noodzaak van een mondiaal gelijk speelveld, ook met betrekking tot de voorstellen in het kader van het “Fit for 55”-pakket; C. overwegende dat het mededingingsbeleid rechtszekerheid moet bieden en dat regelingen die meer flexibiliteit mogelijk maken, tijdelijk en doelgericht moeten zijn en de integriteit van de interne markt niet in gevaar mogen brengen; D. overwegende dat internationale samenwerking van essentieel belang is om wereldwijd een levensvatbaar gelijk speelveld tot stand te brengen en de groene en de digitale transitie te realiseren; overwegende dat Europese afhankelijkheid van derde landen en wereldmachten op gebieden als energie, geneesmiddelen, technologie of grondstoffen zwakke plekken creëert en het vermogen van de Europese Unie om op te treden kan beperken; Algemene overwegingen 1. is van mening dat het mededingingsbeleid van de EU marktstructuren beschermt tegen concurrentieverstorend gedrag, kartels en de accumulatie van marktmacht, en dat efficiënte marktstructuren en het consumenten- en het algemeen welzijn erdoor worden bevorderd, zodat innovatie wordt bevorderd, de prijzen worden gehandhaafd op een eerlijk en concurrerend niveau en er keuze wordt gegarandeerd aan de consument; benadrukt dat de invloed en het belang van de interne markt van de EU op wereldschaal voortvloeien uit haar interne concurrentievermogen en gelijke speelveld; 2. is van oordeel dat de op de Verdragen stoelende mededingingsregels moeten worden geïnterpreteerd in het licht van de ruimere Europese waarden die ten grondslag liggen aan de sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen van de EU; herhaalt dat het mededingingsbeleid niet afzonderlijk mag worden gevoerd, als doel op zich, zonder verwijzing naar de juridische, internationale, economische of politieke context, noch zonder interactie en complementariteit met andere strategische beleidsdoelstellingen van de EU, noch met de nieuwe concurrentiedynamiek op de markt, en dat het zich inzet voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de EU zoals vastgelegd in artikel 3 VEU; 3. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het regelgevingskader geschikt is om op technologische ontwikkelingen in te spelen en de doelstellingen van digitale connectiviteit van de EU te realiseren, door te zorgen voor toereikende en doeltreffende financiering van kritieke infrastructuur zonder de mededingingsregels in gevaar te brengen; 4. is ingenomen met het arrest van het Gerecht in de zaak Sped-Pro (zaak T-791/19), waarin wordt bevestigd dat de bescherming van de rechtsstaat een relevante factor is bij de toepassing van het mededingingsrecht; 5. neemt kennis van het ontwerp van bekendmaking van de Commissie betreffende de afbakening van de relevante markt ten behoeve van het mededingingsrecht van de Unie; is ingenomen met de verduidelijking van de Commissie in dit ontwerp van bekendmaking dat de afbakening van de relevante markt niet alleen gebaseerd mag zijn op de prijs van een product, maar ook op het innovatieniveau ervan; is ingenomen met de aanstaande goedkeuring van het ontwerp van bekendmaking, die gepland staat voor het derde kwartaal van 2023; is van mening dat innovatieconcurrentie een essentiële factor is bij de bepaling van de relevante markt en verzoekt de Commissie in haar concurrentiebeoordelingen rekening te houden met een langetermijnvisie die de mondiale dimensie en potentiële toekomstige concurrentie omvat; onderstreept dat bij het afbakenen van de relevante productmarkt een analyse van het consumentengedrag moet worden uitgevoerd; waardeert met name alle nieuwe bijdragen aan het aanpakken van belangrijke kwesties in verband met marktafbakening in bepaalde snel evoluerende sectoren, zoals de digitale sector; 6. merkt op dat de drie grootste ratingbureaus een marktaandeel hebben van meer dan 90 %; betreurt de aanhoudende hoge mate van marktconcentratie van ratingbureaus; concludeert dat de bestaande maatregelen ter bevordering van de mededinging op deze markt ontoereikend zijn; 7. neemt kennis van het tijdelijk crisis- en transitiekader van de Commissie als onderdeel van het Green Deal-plan voor de industrie voor het klimaatneutrale tijdperk; is ingenomen met de benadering van de Commissie volgens welke de goedkeuring van staatssteun voor individuele ondernemingen binnen dit kader alleen kan worden verleend voor grensoverschrijdende investeringen of investeringen in steungebieden; is van mening dat aan te melden nationale subsidies een Europese meerwaarde moeten hebben; wijst nogmaals op de cruciale rol van kritieke grondstoffen voor het behoud van de industriële basis van Europa; is van mening dat de voorstellen voor een Europese verordening inzake kritieke grondstoffen (17) en een verordening voor een nettonulindustrie (18) en de herziening van de interne elektriciteitsmarkt van de EU de gelegenheid bieden om het concurrentievermogen van de Europese industrie te ondersteunen; wijst op de mogelijkheden voor de EU om haar binnenlandse bronnen van kritieke grondstoffen te gebruiken met inachtneming van haar milieunormen; is ingenomen met de herziening van de algemene groepsvrijstellingsverordening (19) om de lidstaten in staat te stellen meer te investeren in belangrijke sectoren voor de transitie naar een klimaatneutrale economie, zoals koolstofarme waterstof en onderzoek en ontwikkeling (O&O), alsmede in begeleidende maatregelen om de digitale transitie voor alle sectoren te vergemakkelijken; 8. onderstreept het feit dat een evenwichtige afstemming van de mededingingsregels van de Unie op haar industriebeleid en haar internationalehandelsbeleid van essentieel belang is voor het terughalen van de activiteiten in de waardeketen en het versterken van het mondiale concurrentievermogen; 9. wijst erop dat een robuust mededingingsbeleid de veerkracht van de interne markt van de EU zal verbeteren, met name voor kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s); merkt op dat kmo’s door de grote bijdrage die zij leveren aan de werkgelegenheid en door hun toegevoegde waarde van cruciaal belang zijn voor het garanderen van economische groei en sociale integratie in de EU; is in dit verband ingenomen met de herziene richtsnoeren inzake staatssteun ter bevordering van risicofinancieringsinvesteringen, die de regels op grond waarvan de lidstaten de toegang van kmo’s tot financiering kunnen ondersteunen, verduidelijken en vereenvoudigen; 10. is van mening dat niet protectionistische maatregelen, maar het waarborgen van wederzijdse markttoegang voor EU-uitvoer bevorderlijk zou zijn voor herstel en duurzame groei op de interne markt; Beleidsrespons op de oorlog in Oekraïne en de wet ter verlaging van de inflatie 11. is ingenomen met de snelle goedkeuring van de tijdelijke kaderregeling voor crisissteun om de economie te ondersteunen tegen de achtergrond van de Russische invasie van Oekraïne, en de daaropvolgende verlengingen daarvan; benadrukt dat het belangrijk is de acties in het kader van de tijdelijke crisiskaders die de afgelopen drie jaar zijn ingevoerd, te coördineren; neemt kennis van het voorstel van de Commissie om het kader om te zetten in een tijdelijk crisis- en transitiekader, door het toepassingsgebied ervan uit te breiden om alle mogelijke hernieuwbare energiebronnen te ondersteunen; benadrukt dat elke vorm van flexibiliteit doelgericht, tijdelijk en evenredig moet zijn, moet stroken met de beleidsdoelstellingen van de EU en niet tot permanente verstoringen op de interne markt mag leiden; is van mening dat het tijdelijk crisis- en transitiekader tot doel heeft de voorwaarden te scheppen waaronder ondernemingen concurrerend kunnen zijn ten dienste van het algemeen belang; 12. benadrukt dat in rechtszaken is bepaald dat er geen staatssteun mag worden verleend als de begunstigde de milieuvoorschriften overtreedt (20) en benadrukt dat de Commissie staatssteun door de lidstaten alleen mag toestaan als deze een doelstelling van algemeen belang dient; moedigt de lidstaten aan bijkomende bindende voorwaarden voor het ontvangen van staatssteun in te voeren; 13. begrijpt dat er extra publieke en private investeringen nodig zijn om sociale en regionale ongelijkheid te bestrijden, de industrie koolstofvrij te maken en te digitaliseren en de autonomie in belangrijke economische sectoren te versterken; verzoekt de Commissie de integriteit van de interne markt te waarborgen en te zorgen voor een gelijk speelveld; is ernstig bezorgd door het risico van toenemende fragmentering op de interne markt als gevolg van de buitensporige versoepeling van de regels inzake staatsteun en het gebruik van subsidies als reactie op de Amerikaanse wet ter verlaging van de inflatie; waarschuwt de Commissie voor internationale subsidieconcurrentie en verzoekt de Commissie gebruik te maken van de haar ter beschikking staande instrumenten om oneerlijke subsidieconcurrentie te voorkomen en te bestraffen; verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan het feit dat de lidstaten in verschillende mate beschikken over budgettaire ruimte, teneinde steun te bieden en mogelijke verstorende effecten scherp in het oog te houden; benadrukt dat nieuwe politieke initiatieven, doelstellingen en taken die uit de EU-begroting worden gefinancierd, met inbegrip van zowel EU-brede als grensoverschrijdende projecten, met aanvullend vers geld moeten worden gefinancierd; verzoekt de Commissie een onderzoek uit te voeren naar het gebrek aan harmonisatie van de terugvorderingsmechanismen in de lidstaten; 14. herhaalt dat de reactie van de EU op de Amerikaanse wet ter verlaging van de inflatie niet uitsluitend gebaseerd mag zijn op staatssteun, maar ook andere gebieden van het mededingingsbeleid moet omvatten, zoals het toezicht op fusies; is ingenomen met de meest recente conclusies van de Europese Raad, waarin wordt opgeroepen de regels voor overheidsopdrachten te moderniseren om te helpen bij het bevorderen van een groenere industrie en het verspreiden van de Europese normen, teneinde de snelle uitrol van sleuteltechnologieën te vergemakkelijken; onderstreept dat een vernieuwd mededingingskader moet leiden tot een voorspelbaar en vereenvoudigd regelgevingskader, dat moet zorgen voor meer vertrouwen, snelheid en flexibiliteit en tot lagere administratieve lasten voor bedrijven die investeren en eerlijk concurreren in Europa; wijst op het belang van een gecoördineerde respons die verstoring van de interne markt van de EU voorkomt; verzoekt de Commissie te zorgen voor meer transparantie in de procedure voor de toetsing van staatssteun en benadrukt dat controles achteraf moeten worden uitgevoerd van de effectieve uitvoering van staatssteun die is goedgekeurd; verzoekt de Commissie rekening te houden met de criteria inzake duurzaamheid en Europese soevereiniteit voor de regels inzake overheidsopdrachten; herinnert eraan dat buitengewone niveaus van ondersteuning door de overheid niet het nieuwe normaal mogen worden en niet alleen ten goede mogen komen aan grote ondernemingen en hun aandeelhouders; benadrukt dat belastingkredieten niet uitsluitend tot doel mogen hebben de belastingverplichtingen van grote ondernemingen te verlagen; dringt er bij de lidstaten op aan fiscale stimulansen zorgvuldig te ontwerpen om strategische autonomie te bevorderen zonder de kosten voor de schatkist onevenredig te verhogen; 15. merkt op dat het mededingingsbeleid van de EU rekening moet houden met het vermogen van Europese bedrijven om te concurreren op de wereldmarkten; benadrukt dat het belangrijk is een structurele mondiale dialoog te voeren en voor de handhaving van het mededingingsbeleid samen te werken met de EU’s gelijkgestemde partners; wijst op het potentieel van samenwerkingsovereenkomsten met derde landen; is ingenomen met de uitvoering van de verordening betreffende buitenlandse subsidies; onderstreept dat alle bedrijven die actief zijn op de interne markt van de EU zich moeten houden aan dezelfde regels; verzoekt de Commissie te streven naar specifiekere mededingingsovereenkomsten die een betere uitwisseling van informatie tussen mededingingsautoriteiten mogelijk maken; 16. meent dat mededinging het crisisherstel waarschijnlijk veeleer zal bespoedigen dan verhinderen en de veerkracht van de interne markt zal verbeteren, en wijst erop dat het argument dat een versoepeling van het EU-mededingingsbeleid het economisch herstel zou bevorderen, in een recente studie (21) is weerlegd; betreurt dat volgens een analyse uit de periode vóór de crisis (22) de staatssteun in de EU er niet in slaagde economische groei en investeringen te bevorderen; spoort de Commissie ertoe aan om aan de hand van meetbare indicatoren de bijdrage te beoordelen van staatssteun in de EU aan economische groei en productiviteitsstijging, en systematisch te toetsen wat de resultaten en effecten zijn; 17. herinnert eraan dat we van eerdere crises moeten leren als we echte, meetbare resultaten en effecten, herstel en een gelijk speelveld willen realiseren; herinnert aan de les van de financiële crisis dat acties die worden ingegeven door dringende behoeften een slecht substituut zijn voor beleidsinterventie op basis van degelijke economische analyse; betreurt dat meerdere voorstellen niet vergezeld gingen van effectbeoordelingen vanwege de urgentie die in de toelichting van de Commissie werd aangevoerd; verzoekt de Commissie urgentie niet als rechtvaardiging te gebruiken voor het indienen van wetgevingsvoorstellen zonder effectbeoordeling; verzoekt de Commissie voor elk voorstel een grondige analyse uit te voeren van de effecten op de mededinging, de productiviteit en efficiënte investeringen; 18. onderstreept dat een nieuw Europees soevereiniteitsfonds de industriestrategie van de EU kan ondersteunen; is van mening dat het gebruik van Europese investeringsfondsen naast wijzigingen in de staatssteunregels een manier kan zijn om een fragmentering van de interne markt te voorkomen; 19. beschouwt de stijgende energie- en voedselprijzen, die tot buitensporige bedrijfswinsten leiden, als de belangrijkste aanjagers van de huidige stijging van de inflatie; benadrukt dat de stijgende energiekosten, vergeleken met die in andere delen van de wereld, een van de belangrijkste factoren zijn geweest die een negatieve invloed hebben gehad op het vermogen van de Europese industrie om op de wereldmarkt te concurreren; wijst er nogmaals op dat de Commissie alle in het kader van het mededingingsbeleid ter beschikking staande instrumenten moet gebruiken om marktverstoringen en oneerlijke prijsstelling op de energie- en voedselmarkten op onpartijdige wijze aan te pakken; dringt erop aan dat bij de beoordeling of een gedraging van een onderneming met een machtspositie misbruik is, rekening wordt gehouden met de kwetsbaarheid van consumenten; 20. verzoekt de Commissie te voorzien in een reeks doeltreffende instrumenten, ook voor een permanent mechanisme voor marktonderzoek, dat automatisch in werking moet treden wanneer aan bepaalde voorwaarden, zoals een specifieke prijsstijging, is voldaan, om eventuele toekomstige meelifteffecten te voorkomen; dringt met name aan op monitoring van de prijsverschillen tussen groothandels- en detailhandelsprijzen voor levensmiddelen, diervoeders en meststoffen; is ernstig bezorgd over de buitensporige concentratie in bepaalde delen van de voedselvoorzieningsketen, hetgeen ten koste gaat van consumenten en landbouwers; Concentratiecontrole 21. wijst erop dat zelfs wanneer producten en diensten gratis worden aangeboden consumenten soms oneerlijk gedrag moeten accepteren, zoals een lagere kwaliteit of uitbuiting; dringt daarom aan op de formulering van een “schadetheorie”, die prijsgerichte benaderingen moet overstijgen en waarin rekening moet worden gehouden met bredere overwegingen zoals de gevolgen voor de privacy van burgers; is van mening dat concentratiedrempels op basis van omzet niet geschikt zijn voor de digitale economie, waarin de waarde vaak door andere factoren wordt bepaald, en is tevens van mening dat concentratiecontroles door de Commissie niet alleen gericht moeten zijn op prijzen; benadrukt dat een “eerlijke prijs” van een product niet de laagst mogelijke prijs is voor de consument; 22. steunt de invoering van een weerlegbaar vermoeden dat daadwerkelijke mededinging aanzienlijk wordt belemmerd door concentraties die leiden tot een machtspositie van een onderneming op een relevante markt of concentraties waarbij een dominante marktspeler of poortwachter betrokken is, zoals bepaald in de digitalemarktenverordening; merkt op dat er ruimte is voor de lidstaten om op te treden op grond van “niet-concurrentieoverwegingen”, en vraagt dat de Commissie dezelfde mogelijkheid krijgt bij het onderzoeken van de gevolgen van een concentratie voor de interne markt; verzoekt de Commissie de richtsnoeren voor fusies te herzien om een meer omvattende beoordeling van de efficiëntie van concentratiecontrole en -samenwerking vast te stellen; merkt op dat bij de beoordeling van horizontale samenwerking ook het belang moet worden erkend van samenwerking op markten die door digitale poortwachters worden gedomineerd; erkent dat de samenwerking tussen spelers op zowel traditionele als digitale markten moet worden bevorderd door in de relevante antitrustanalyse de juiste relevantie te vinden voor de positieve effecten, zoals efficiëntie en voordelen; pleit ervoor herzieningsclausules op te nemen in besluiten tot goedkeuring van een concentratie met het oog op de invoering van meer geschikte voorwaarden, zonder dat dit gevolgen heeft voor het eigenlijke besluit; dringt er bij de Commissie op aan een bredere benadering toe te passen bij de evaluatie van digitale fusies en de schadelijke effecten van gegevensconcentratie te beoordelen; wijst erop dat het “internet der dingen” (IoT) een groeiende markt is waar een grote hoeveelheid consumentengegevens wordt verzameld; 23. dringt er bij de Commissie op aan om op grond van artikel 22 van de EG-concentratieverordening doortastend op te treden tegen overnames van opkomende concurrenten (“killer acquisitions”) die aan de Commissie moeten worden gemeld in het kader van de digitalemarktenverordening, en bij fusies in andere strategische sectoren; is ingenomen met het arrest van het Gerecht in de zaak Ilumina/Grail (zaak T-227/21), waarin de richtsnoeren van de Europese Commissie voor de toepassing van het in artikel 22 van Verordening (EG) nr. 139/2004 (23) bedoelde verwijzingsmechanisme op bepaalde categorieën zaken worden bevestigd, waardoor de Commissie fusies onder de kwantitatieve jurisdictionele drempels van de concentratieverordening kan onderzoeken en mogelijkerwijs kan verhinderen; dringt er bij de Commissie op aan een herziening van de EG-concentratieverordening op gang te brengen ingeval het Hof van Justitie het arrest van het Gerecht in hogere voorziening intrekt en de richtsnoeren van de Commissie nietig verklaart; is ingenomen met de nieuwe richtsnoeren van de Europese Commissie inzake het gebruik van artikel 22 van de EG-concentratieverordening door de lidstaten om een transactie te herzien; onderstreept het belang van de bevestiging van deze nieuwe toepassing door het Europees Hof van Justitie om “killer acquisitions” effectief aan te pakken; 24. dringt erop aan de procedure van de Commissie voor het onderzoek van een concentratie te verkorten door ten volle gebruik te maken van digitalisering; 25. herinnert eraan dat de huidige de-minimisverordening inzake staatssteun (24) eind 2023 verstrijkt; neemt kennis van de oproep van de Commissie tot het indienen van feitelijke gegevens over haar herziening van de regels inzake diensten van algemeen economisch belang en de de-minimisverordening (Verordening (EU) nr. 360/2012 (25) ); benadrukt dat voor diensten van algemeen economisch belang specifieke regels en duidelijke drempelwaarden gelden om de toegang van burgers tot elementaire openbare diensten te waarborgen; verzoekt de Commissie na te gaan hoe de EU-mededingingsbeginselen van invloed zijn geweest op het aanbod van diensten van algemeen economisch belang, ook in het licht van de COVID-19-crisis en de gestegen kosten van levensonderhoud, en vraagt aandacht voor de sociaaleconomische realiteit van de verschillende EU-regio’s, met name in de context van overheidssteun aan perifere en insulaire regio’s in de EU; is van mening dat het EU-beleid meer gericht moet zijn op het verbeteren van regionale productiespecialisatie, en dat contraproductieve effecten zoals steun aan inefficiënte bedrijven moeten worden voorkomen; Antitrustbeleid 26. is ingenomen met de bereidheid van de Commissie om bij het vaststellen van de mededingingsverstorende werking van onderling afgestemde gedragingen uit hoofde van artikel 101, lid 1, VWEU, rekening te houden met de gevolgen voor de arbeidsmarkten en de lonen, zoals blijkt uit haar verwijzing naar zogenoemde niet-wervingsovereenkomsten (“no-poach agreements”) (26) ; verzoekt de Commissie de mogelijke gevolgen voor de lonen zorgvuldig af te wegen tegen de noodzaak een concurrerende markt te waarborgen; 27. is ingenomen met de mededeling van de Commissie over de richtsnoeren betreffende de toepassing van het mededingingsrecht van de EU op collectieve overeenkomsten (27) , waarin wordt verduidelijkt dat het mededingingsrecht van de EU zelfstandigen niet belet collectieve onderhandelingen te voeren; herinnert eraan dat zelfstandigen vaak beperkte of geen toegang hebben tot collectieve onderhandelingen, hetgeen kan leiden tot onzekere arbeidsomstandigheden; 28. is ingenomen met de door de Commissie gestarte evaluatie van Verordening (EG) nr. 1/2003 en Verordening (EG) nr. 773/2004; acht een herziening van deze verordeningen noodzakelijk; dringt erop aan dat er meer gebruik wordt gemaakt van structurele maatregelen en dat maatregelen ter correctie van gedragingen daarom niet langer het primaat krijgen in Verordening (EG) nr. 1/2003; verzoekt de Commissie vaart te zetten achter antitrustprocedures en uiterste termijnen in te voeren om de werking van de interne markt te waarborgen; 29. erkent het bestaan van een rechtsgrondslag voor structurele scheiding; verzoekt de Commissie de voordelen van de rechtsgrondslag voor de ontvlechting van ondernemingen als structurele maatregel in laatste instantie bij schendingen van de mededingingsregels te analyseren; betreurt de terughoudendheid van de Commissie om marktdominantie door middel van structurele scheiding aan te pakken; beschouwt ontvlechting ook als een structurele maatregel wanneer misbruik van een machtspositie op een bepaalde markt niet kan worden vastgesteld, maar de mededingingsvoorwaarden aanzienlijk zouden verbeteren als ontvlechtingsmaatregelen zouden worden toegepast; 30. wijst erop dat het aanpakken van de bestaande regelgevende belemmeringen en het verminderen van de bureaucratische rompslomp om de intrede van nieuwe concurrenten te vergemakkelijken, vaak een effectievere manier kan zijn om het hoofd te bieden aan marktverstoringen (28) ; 31. onderstreept dat er voorlopige maatregelen moeten worden vastgesteld met het oog op de handhaving van het mededingingsrecht om praktijken die de mededinging ernstig zouden verstoren een halt toe te roepen, met name op dynamische en snelgroeiende markten, zoals digitale markten; acht het daarom een goede zaak dat de Commissie meer gebruikmaakt van voorlopige maatregelen in het kader van de bestaande Verordening (EG) nr. 1/2003; dringt aan op wetgevingsmaatregelen om voor de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten de lasten in verband met het gebruik van voorlopige maatregelen te verminderen; 32. verzoekt de Commissie een openbaar toegankelijke databank op te zetten van alle Europese en nationale mededingingszaken, met samenvattingen in het Engels; benadrukt de noodzaak en het belang van de onafhankelijkheid van de nationale autoriteiten en wijst nogmaals op de toenemende noodzaak om ter waarborging van transparantie voor meer samenwerking en uitwisseling van informatie over beste praktijken tussen de nationale autoriteiten te zorgen; 33. onderstreept het belang van schadevergoeding wegens inbreuken op het mededingingsrecht; acht het noodzakelijk dat de last voor benadeelde partijen om met succes schadevergoeding te vorderen, wordt verlicht door het invoeren van een verplichting voor de bevoegde mededingingsautoriteit om de omvang van de schade in het openbare handhavingsbesluit te vermelden of door het invoeren van een vermoeden van een minimumbedrag aan schadevergoeding dat is berekend met betrekking tot de inbreuk op het mededingingsrecht; 34. betreurt het feit dat zeven lidstaten de uitvoering van de ECN+-richtlijn nog steeds niet hebben voltooid, hoewel de omzettingstermijn reeds op 4 februari 2021 is verstreken; verzoekt de Commissie om de mate van uitvoering van de richtlijn oneerlijke handelspraktijken in de lidstaten te beoordelen en verslag uit te brengen over de resultaten die de toepassing van deze richtlijn heeft opgeleverd; wijst op de belangrijke rol van de nationale mededingingsautoriteiten bij de handhaving van het mededingingsrecht en bij het nemen van voorlopige maatregelen; Mededingingsbeleid in het digitale tijdperk 35. is ingenomen met de oprichting van nieuwe directoraten van de Commissie voor de handhaving van de digitalemarktenverordening; wijst op het wezenlijke verschil tussen de handhaving achteraf van antitrustregels en de handhaving vooraf van de digitalemarktenverordening; benadrukt in dit verband hoe belangrijk het is om de middelen voor deze twee instrumenten binnen de Commissie apart te houden, hoewel coördinatie tussen deze instrumenten van essentieel belang is; roept de lidstaten op extra financiële middelen beschikbaar te stellen zodat de Commissie meer gedragseconomen, specialisten op het gebied van algoritmen en personeel op het gebied van gegevenswetenschap en -technologie in dienst kan nemen; verzoekt de lidstaten bovendien extra personeel en nationale deskundigen voor deze taak bij de Commissie te detacheren; dringt er bij de Commissie op aan een hogere begroting voor de correcte uitvoering en handhaving van deze verordening toe te wijzen; is ingenomen met de nauwe samenwerking met de nationale mededingingsautoriteiten bij de handhaving van de digitalemarktenverordening; 36. benadrukt dat de wereldwijde markt voor appwinkels wordt gedomineerd door twee aanbieders, die elk in feite als de enige poortwachter voor hun klanten fungeren; merkt op dat appwinkels hun positie als poortwachter kunnen gebruiken om hun zakelijke gebruikers oneerlijke en concurrentiebeperkende voorwaarden op te leggen; verzoekt de Commissie snel en doeltreffend op te treden tegen concurrentiebeperkende poortwachterpraktijken van appwinkels, in het kader van lopende antitrustzaken en de toepassing van de digitalemarktenverordening; benadrukt dat de digitalemarktenverordening de mogelijkheid biedt de moeilijkheden op te lossen die zich voordoen met die antitrustzaken – die als basis dienden voor de artikelen 5 en 6 van de digitalemarktenverordening – waarin krachtige besluiten van de Commissie nog steeds niet tot doeltreffende rechtsmiddelen hebben geleid; 37. benadrukt dat het mededingingsrecht ondanks de inwerkingtreding van de digitalemarktenverordening relevant blijft voor digitale markten, met name in antitrustprocedures tegen poortwachters, die moeten worden versneld; is van mening dat schendingen van privacyrechten misbruik kunnen vormen; herinnert eraan dat tegen sommige ondernemingen die waarschijnlijk als poortwachter zijn aangewezen, eerdere antitrustrulings zijn ingesteld, die niet tot wezenlijke gedragsveranderingen hebben geleid, met name wat betreft voorkeursbehandelingen voor eigen producten of diensten, en vindt dat hier rekening mee moet worden gehouden bij de aanscherping van de digitalemarktenverordening; 38. verzoekt de Commissie voort te bouwen op bestaande initiatieven om de samenwerking tussen toezichthouders op het gebied van antitrust en gegevensbescherming te intensiveren en zo het misbruik van bedrijfsgegevens te controleren en te voorkomen dat bedrijven consumentengegevens gebruiken om een oneerlijk concurrentievoordeel te behalen; verzoekt de Commissie persoonsgegevens en de potentiële waarde daarvan op te nemen als een verplicht criterium bij de beoordeling van goedkeuringen van fusies en overnames in de digitale sector en zich in voorkomend geval te buigen over overnames onder de drempels van de EG-concentratieverordening overeenkomstig artikel 14 van de digitalemarktenverordening; benadrukt voorts dat gegevensconsolidatie door fusies en overnames een machtspositie kan versterken; 39. merkt met bezorgdheid op dat poortwachters die, vanwege de hoeveelheid gegevens die zij controleren, een voordeel ontwikkelen ten opzichte van hun rivalen, kritieke schaalvoordelen kunnen behalen, die bijdragen tot een verdere verschuiving van het concurrentie-evenwicht op digitale markten en een rem zetten op innovatie; verwacht dat dit met de digitalemarktenverordening wordt aangepakt; Sectoraal beleid 40. juicht toe dat de looptijd van de horizontale groepsvrijstellingsverordeningen is verlengd voor onderzoeks- en ontwikkelingsovereenkomsten en specialisatieovereenkomsten; verheugt zich over de herziening van de verticale groepsvrijstellingsverordening (VBER); 41. is ingenomen met de presentatie door de Commissie van de ontwerprichtsnoeren voor duurzaamheidsovereenkomsten; onderstreept dat consumentenwelzijn ruim moet worden opgevat, en dat daarbij niet alleen rekening moet worden gehouden met de prijsniveaus, maar ook met duurzaamheidsoverwegingen; onderstreept in dit verband dat de mededingingsregels van de EU horizontale coördinatie moeten aanmoedigen om de ecologische en sociale duurzaamheid van de toeleveringsketens te verbeteren; merkt op dat de voordelen die met dergelijk akkoorden op een bepaalde markt tot stand worden gebracht, voldoende groot moeten zijn om als tegengewicht te dienen voor mededingingsverstorende gevolgen die zij hebben op hetzij dezelfde, hetzij een totaal andere geografische markt; 42. wijst erop dat het mededingingsbeleid het scheppen van banen, duurzame groei zoals nagestreefd door de Green Deal, innovatie, consumentenwelzijn en de integriteit van de interne markt moet bevorderen; is van mening dat duurzaamheid niet alleen moet worden nagestreefd met afwijkingen van het mededingingsrecht, maar ook met de toepassing van bepalingen van het mededingingsrecht ter bevordering van duurzaamheid; dringt aan op de presentatie van ontwerprichtsnoeren over misbruik, met name met betrekking tot de verwezenlijking van duurzaamheidsdoelstellingen; 43. merkt op dat banken nog altijd belangrijke begunstigden van staatssteun zijn; dringt er bij de Commissie op aan haar langverwachte herziening van de bankenmededeling van 2013 (29) te vervroegen; 44. is van mening dat de economische duurzaamheid van telecommunicatienetwerken essentieel is om de connectiviteitsdoelstellingen van het digitaal kompas voor 2030 te verwezenlijken en te komen tot hoogwaardige connectiviteit voor alle burgers binnen de EU zonder de mededingingsregels in gevaar te brengen; dringt er bij de Commissie op aan hardnekkige asymmetrieën in de onderhandelingspositie, zoals vastgesteld in de Europese Verklaring over digitale rechten en beginselen voor het digitale decennium (30) , aan te pakken en te beperken; roept op tot de vaststelling van een beleidskader waarin veroorzakers van grote verkeersstromen een billijke bijdrage leveren aan de passende financiering van telecommunicatienetwerken, zonder dat dit afbreuk doet aan netneutraliteit; 45. is van mening dat de tijd die nodig is voor het proces van belangrijke projecten van gemeenschappelijk Europees belang (IPCEI) aanzienlijk moet worden verkort door een termijn van zes maanden vast te stellen zodra een passend voorstel is ingediend, en dat het ook voor kmo’s gemakkelijker moet worden gemaakt om aan dergelijke projecten deel te nemen; Voor het beoogde doel geschikte staatssteun 46. betreurt de vervalsende effecten van agressieve fiscale planning en van belastingstelsels van bepaalde lidstaten op eerlijke concurrentie, aangezien die innovatie kunnen belemmeren en de concurrentieverhoudingen, met name voor kmo’s, in gevaar kunnen brengen; dringt erop aan dat bedrijven die belasting ontwijken door gebruik te maken van belastingparadijzen buiten de EU, worden uitgesloten van aanbestedingsprocedures en staatssteun, aangezien deze bedrijven onder oneerlijke voorwaarden concurreren met bedrijven die gevestigd zijn in niet-belastingparadijzen; is ingenomen met de aanbeveling van de Commissie (31) van 14 juli 2020 om geen financiële steun te verlenen aan bedrijven die banden hebben met belastingparadijzen, en om tegelijkertijd eerlijke belastingbetalers te beschermen; verzoekt de Commissie de effecten van belastingvoordelen voor fossiele brandstoffen te onderzoeken; Betrokkenheid van het Parlement 47. benadrukt dat het Parlement naar behoren moet worden betrokken bij de vormgeving van het mededingingsbeleid; is van mening dat het Parlement gebruik moet maken van zijn recht op tussenkomst in gerechtelijke procedures met betrekking tot het mededingingsrecht wanneer belangrijke juridische problemen die ook relevant zijn voor het Parlement op het spel staan, zowel in wetgeving als bij de toetsing van besluiten van de Commissie; merkt op dat het Parlement nauwer moet worden betrokken bij de activiteiten van werk- en deskundigengroepen, zoals het International Competition Network (ICN) en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), om als waarnemer een betere kennis ter zake te krijgen en op de hoogte te blijven van mogelijke ontwikkelingen; wijst op het belang van de werkgroep Mededinging; verzoekt de Commissie onderhandelingen te starten over een interinstitutioneel akkoord over het mededingingsbeleid; verzoekt de Europese Raad overeenkomstig artikel 48, lid 7, tweede alinea, VEU een besluit goed te keuren op grond waarvan wetgevingshandelingen op het gebied van het mededingingsbeleid volgens de gewone wetgevingsprocedure kunnen worden vastgesteld; o o o 48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en de mededingingsautoriteiten van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) waaraan de ultraperifere gebieden van de EU hun status ontlenen, – gezien de artikelen 174 en 355 VWEU, waarin onder meer het territoriale toepassingsgebied van de Verdragen en de specifieke bepalingen die van toepassing zijn op de ultraperifere gebieden van de Unie worden gespecificeerd, – gezien artikel 107, lid 3, punt a), VWEU waarin wordt bepaald dat steunmaatregelen die vastgesteld worden om de economische ontwikkeling van de ultraperifere gebieden te bevorderen, verenigbaar kunnen zijn met de interne markt, – gezien artikel 7 VWEU, waarin wordt bepaald dat de Unie moet toezien “op de samenhang tussen haar verschillende beleidsmaatregelen en optredens, rekening houdend met het geheel van haar doelstellingen en met inachtneming van het beginsel van bevoegdheidstoedeling”, – gezien titel XVIII van het VWEU waarin de doelstelling van economische, sociale en territoriale samenhang wordt vastgelegd en de structurele financieringsinstrumenten voor de verwezenlijking van die doelstelling nader worden omschreven, – gezien het arrest van de Grote kamer van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) van 15 december 2015 (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 3 mei 2022 getiteld “Mensen vooropstellen, zorgen voor duurzame en inclusieve groei en het potentieel van de ultraperifere regio’s van de EU ontsluiten” ( COM(2022)0198 ), – gezien de slotverklaring van de 27e Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, die plaatsvond in het Europees Parlement in Brussel op 15 en 16 november 2022, – gezien de slotverklaring van de 26e Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, die plaatsvond van 17 tot en met 20 november 2021 in Ponta Delgada, op de Azoren, – gezien de gezamenlijke verklaring van de Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, naar aanleiding van de tussentijdse bijeenkomst van 3 mei 2021, – gezien de slotverklaring van de 25e Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie, die plaatsvond in Mayotte op 26 en 27 november 2020, – gezien Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (2) , – gezien Richtlijn 2014/89/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 tot vaststelling van een kader voor maritieme ruimtelijke planning (3) , – gezien de conclusies van de Raad van 1 december 2022 over een Europese agenda voor toerisme 2030, – gezien het jaarlijks verslag over de staat van de regio’s en steden in de EU, gepubliceerd door het Europees Comité van de Regio’s in oktober 2022, – gezien het 8e milieuactieprogramma en de daarin vervatte concepten, – gezien de studie over de gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de ultraperifere gebieden, die in januari 2022 door de Commissie is gepubliceerd (4) , – gezien de studie getiteld “Cohesion Policy and Climate Change”, die op 15 april 2021 werd gepubliceerd door zijn directoraat-generaal Intern Beleid (5) , – gezien het verslag van de Commissie van 9 februari 2022, getiteld “Naar cohesie in Europa in 2050 – Achtste verslag over de economische, sociale en territoriale samenhang”, – gezien de mededeling van de Commissie van 9 december 2020 getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit – Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” ( COM(2020)0789 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 19 november 2020 getiteld “EU-strategie over de benutting van het potentieel van hernieuwbare offshore-energie met het oog op een klimaatneutrale toekomst” ( COM(2020)0741 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ) en de resolutie van het Parlement van 9 juni 2021 daarover (6) , – gezien de mededeling van de Commissie van 24 oktober 2017 getiteld “Een nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU” ( COM(2017)0623 ), – gezien het verslag van de Commissie van 23 maart 2020 betreffende de uitvoering van de mededeling van de Commissie over een nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU ( COM(2020)0104 ), – gezien het advies van het Europees Comité van de Regio’s van 10 december 2020 over het verslag van de Commissie betreffende de uitvoering van de mededeling van de Commissie over een nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden van de Europese Unie (2021/C 37/10), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 juni 2012, getiteld “De ultraperifere regio’s van de Europese Unie: naar een samenwerkingsverband voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2012)0287 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 oktober 2008, getiteld “De ultraperifere regio’s: een troef voor Europa” ( COM(2008)0642 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 12 september 2007, getiteld “De strategie voor de ultraperifere regio’s: verwezenlijkingen en toekomstperspectieven” ( COM(2007)0507 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 mei 2004 getiteld “Een versterkt partnerschap voor de ultraperifere regio’s” ( COM(2004)0343 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende natuurherstel ( COM(2022)0304 ), – gezien zijn resolutie van 3 mei 2022 getiteld “Naar een duurzame blauwe economie in de EU: de rol van de visserij- en de aquacultuursector” (7) , – gezien zijn resolutie van 14 september 2021 over een nieuwe aanpak van de maritieme strategie voor het Atlantische gebied (8) , – gezien zijn resolutie van 14 september 2021 over een sterker partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU (9) , – gezien zijn resolutie van 6 juli 2017 over de bevordering van cohesie en ontwikkeling in de ultraperifere gebieden van de EU: uitvoering van artikel 349 VWEU (10) , – gezien zijn resolutie van 27 april 2017 over het beheer van de visserijvloten in de ultraperifere gebieden (11) , – gezien zijn resolutie van 26 februari 2014 over de optimalisering van het potentieel van ultraperifere gebieden door middel van het scheppen van synergieën tussen de EU-structuurfondsen en andere EU-programma’s (12) , – gezien zijn resolutie van 18 april 2012 over de rol van het cohesiebeleid voor de ultraperifere gebieden van de Europese Unie in de context van “Europa 2020” (13) , – gezien zijn aanbeveling van 20 januari 2022 aan de Raad en de Commissie naar aanleiding van het onderzoek van vermeende inbreuken op of gevallen van wanbeheer bij de toepassing van het Unierecht in verband met de bescherming van dieren tijdens het vervoer binnen en buiten de Unie (14) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie vervoer en toerisme en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A9-0156/2023 ), A. overwegende dat de ultraperifere gebieden – Frans-Guyana, Guadeloupe, Martinique, Mayotte, Réunion en Saint Martin (Frankrijk), de Azoren en Madeira (Portugal) en de Canarische Eilanden (Spanje) – vijf miljoen Europese burgers herbergen en belangrijke geostrategische troeven vormen voor de Europese Unie (EU) en haar lidstaten; overwegende dat deze gebieden troeven met enorm potentieel in handen hebben, hetgeen de Commissie onderkent, in het bijzonder hun jonge bevolking, uitgestrekte maritieme economische zones, een rijke biodiversiteit en een grote verscheidenheid aan hernieuwbare energiebronnen, die belangrijk zijn voor de verwezenlijking van de klimaatdoelstellingen van de EU, alsook het vermogen om de activiteiten van de EU op het gebied van ruimtewetenschappen en -technologie te ontwikkelen; B. overwegende dat de ultraperifere gebieden ook kampen met chronische structurele problemen die een gevolg zijn van hun insulaire karakter (met uitzondering van Frans-Guyana), geografische spreiding, afgelegen ligging, kleine oppervlakte, ruige landschap en moeilijke klimaatomstandigheden; overwegende dat de huidige demografische indicatoren wijzen op een dramatische bevolkingsafname in de ultraperifere gebieden (15) , en dat deze gebieden onderhevig zijn aan een hoge seizoensgebonden demografische druk; overwegende dat de lokale markten er over het algemeen klein zijn en dat de ultraperifere gebieden economisch afhankelijk zijn van een beperkt aantal lokale producten en van de invoer van tal van andere producten, hetgeen aanzienlijke handelstekorten veroorzaakt; C. overwegende dat deze structurele problemen een ernstige handicap vormen voor de ontwikkeling van de ultraperifere gebieden en dat de EU daarom specifieke maatregelen heeft genomen op het gebied van het douane-, handels- en fiscaal beleid, vrije zones, het GLVB, voorwaarden voor de aanvoer van grondstoffen en essentiële consumptiegoederen, staatssteun en de voorwaarden voor toegang tot de structuurfondsen en de horizontale programma’s van de Unie; overwegende dat er aanvullende specifieke maatregelen nodig zijn om ervoor te zorgen dat de Verdragen en het gemeenschappelijk beleid op harmonieuze wijze kunnen worden toegepast, zonder dat hierdoor afbreuk wordt gedaan aan de samenhang van de rechtsorde van de Unie en zodat de economische, sociale en territoriale cohesie binnen de EU wordt versterkt; D. overwegende dat in het arrest van de Grote Kamer van het HvJ-EU van 15 december 2015 het ruime toepassingsgebied van de artikelen 349 en 355 VWEU voor de ultraperifere gebieden is gespecificeerd; E. overwegende dat de ultraperifere gebieden in het kader van de verordening gemeenschappelijke bepalingen beschikken over specifieke aanvullende toewijzingen in het kader van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds Plus (ESF+), de herstelbijstand voor cohesie en de regio’s van Europa (React-EU), een specifieke component in het kader van het Interreg-programma voor de programmeringsperiode 2021-2027 en een specifieke toewijzing in het kader van de verordening betreffende het Fonds voor een rechtvaardige transitie; F. overwegende dat de invoering van beperkende maatregelen in het kader van de pandemie in maart 2020 zware gevolgen heeft gehad voor de economieën van de ultraperifere gebieden (16) ; overwegende dat het bruto binnenlands product (bbp) per hoofd van de bevolking in de ultraperifere gebieden onder het EU-gemiddelde ligt en ook onder het gemiddelde van hun eigen land, en overwegende dat de armoedecijfers in sommige ultraperifere gebieden tot de hoogste in Europa behoren; G. overwegende dat jongeren een essentiële troef zijn voor het herstel en de ontwikkeling van alle Eu-regio’s en in het bijzonder de ultraperifere gebieden; overwegende dat de helft van de bevolking in Mayotte jonger is dan 18 jaar en dat in Frans Guyana de helft van alle inwoners jonger is dan 25 jaar; overwegende dat er in de ultraperifere gebieden veel jongeren zijn die geen onderwijs of opleiding volgen en geen baan hebben (17) (NEET’s), en er ook veel voortijdige schoolverlaters zijn, met name in het middelbaar onderwijs; overwegende dat deze percentages hoger liggen dan het gemiddelde voor de EU en de lidstaat waartoe de ultraperifere gebieden behoren; H. overwegende dat de langdurige werkloosheid in de ultraperifere gebieden kan worden verklaard door de mismatch tussen vaardigheden en de verwachtingen van de arbeidsmarkt, met te weinig en ongeschikte baan- en opleidingskansen in deze gebieden; overwegende dat ervoor moet worden gezorgd dat opleidingen aansluiten bij de behoeften van bedrijven in de ultraperifere gebieden; I. overwegende dat jongeren uit de ultraperifere gebieden vaak naar andere regio’s moeten reizen en verhuizen om bepaalde opleidingen en onderwijs te kunnen volgen; overwegende dat het gebrek aan werkgelegenheidskansen in de ultraperifere gebieden heeft geleid tot een massale exodus van jongeren, met grote gevolgen voor de demografie en ontwikkeling van deze gebieden (18) ; overwegende dat een groot deel van degenen die verhuizen, later niet terugkeert; J. overwegende dat de ontwikkeling van digitale vaardigheden in de ultraperifere gebieden een voorwaarde is om een digitale transitie tot stand te brengen waarbij niemand uit de boot valt; K. overwegende dat het gebrek aan infrastructuur en de lage digitaliseringsgraad in de ultraperifere gebieden belemmeringen vormen voor de doeltreffende invoering van afstandsonderwijs, telewerken of de digitale verlening van overheidsdiensten op het gebied van arbeid en sociaal welzijn; L. overwegende dat de toewijzingen uit het ESF voor de periode 2014-2020 in de ultraperifere gebieden niet volledig zijn benut, en dat deze programmeringsperiode ten einde loopt; M. overwegende dat slechts 28 500 personen in de ultraperifere gebieden gebruik hebben gemaakt van de door het Erasmus+-programma geboden mobiliteit tijdens de periode 2014-2020; N. overwegende dat nog niet alle inwoners van de ultraperifere gebieden toegang hebben tot essentiële diensten als drinkwater, fatsoenlijke huisvesting, elektriciteit, onderwijs, gezondheidszorg, openbaar vervoer en internet; O. overwegende dat de arbeidsparticipatie van vrouwen in de ultraperifere gebieden aanzienlijk lager ligt dan het gemiddelde van de EU en de nationale gemiddelden (47 %, vergeleken met 62 % in de EU-27) (19) ; overwegende dat vrouwen in de ultraperifere gebieden vaak onzeker en kortdurend werk hebben; overwegende dat de werkloosheid onder vrouwen in alle ultraperifere gebieden hoger is dan onder mannen, met uitzondering van Réunion (20) ; P. overwegende dat doelgericht gebruik van het ESF+ noodzakelijk is om de hoge werkloosheid in de ultraperifere gebieden, met name onder jongeren, het hoofd te bieden; Q. overwegende dat het probleem van drugsverslaving bijdraagt tot sociale en economische uitsluiting en inactiviteit op de arbeidsmarkt in de ultraperifere gebieden en een bedreiging vormt voor de gezondheid van jongeren en de veiligheid van de bevolking (21) ; R. overwegende dat de COVID-19-pandemie de kwetsbaarheid van de economie in de ultraperifere gebieden, die het gevolg is van hun insulaire karakter en/of geografische ligging, nog duidelijker aan het licht heeft gebracht, met name voor wat betreft de werking van de toeleverings- en verbruiksketens; overwegende dat de COVID-19-pandemie ook de kwetsbaarheid heeft blootgelegd van de openbare sector, met name de ziekenhuissector, in de ultraperifere gebieden; overwegende dat de Russische invasie in Oekraïne de gevolgen van de pandemie, waaronder de stijgende werkloosheid, in het bijzonder bij jongeren, en de toenemende inflatie, heeft verergerd, namelijk door de prijsstijgingen voor brandstof, zeevracht, voeding, meststoffen en bepaalde grondstoffen zoals granen voor diervoeder; overwegende dat de impact van deze crisissen, met name op de werkgelegenheid in de ultraperifere gebieden, nog niet volledig bekend is; S. overwegende dat de Europese economieën als gevolg van het heersende economische klimaat kampen met een tekort aan arbeidskrachten en grondstoffen en met algemene prijsstijgingen; overwegende dat deze situatie in de ultraperifere gebieden zorgwekkende proporties aanneemt; T. overwegende dat het economisch herstel na COVID-19 in de ultraperifere gebieden volgens de Commissie trager zal verlopen in vergelijking met het nationale macro-economische gemiddelde (22) ; overwegende dat de EU de ultraperifere gebieden moet ondersteunen en helpen bij hun reactie op de voortdurende stijging van de inflatie, die de primaire economische sector van de ultraperifere gebieden zwaar treft; U. overwegende dat het van groot belang is de begrotingskredieten voor de ultraperifere gebieden te verhogen en de procedures voor toegang tot financiering te vereenvoudigen; V. overwegende dat lucht- en zeevervoer essentieel zijn om de territoriale continuïteit te garanderen en om de ultraperifere gebieden te verbinden met het Europese vasteland, met elkaar en met de rest van de wereld, in het bijzonder de omliggende landen en gebieden; overwegende dat deze vervoerswijzen in de ultraperifere gebieden niet kunnen worden vervangen door alternatieven en duurder zijn dan op het vasteland; overwegende dat de afhankelijkheid van de ultraperifere gebieden van deze vervoerswijzen extra kosten veroorzaakt die verband houden met de in- en uitvoer van goederen en diensten, en aldus rechtstreekse gevolgen heeft voor hun concurrentievermogen en voor het leven van hun inwoners; overwegende dat de uitdagingen voor archipels gezien hun dubbele insulaire ligging nog groter zijn; overwegende dat de ultraperifere gebieden sterk afhankelijk zijn van het fatsoenlijke onderhoud en de duurzame ontwikkeling van havens, aangezien deze een cruciale rol spelen in de connectiviteit, economie en samenhang van deze gebieden; overwegende dat in de regels van de financieringsinstrumenten en -programma’s van de EU meer rekening moet worden gehouden met de problemen van de ultraperifere gebieden op het vlak van mobiliteit, bereikbaarheid en connectiviteit; W. overwegende dat de economie van de ultraperifere gebieden onlosmakelijk verbonden is met de primaire sector, in het bijzonder de landbouw en de visserij, die niet alleen bevorderlijk zijn voor de voedselzekerheid en de voedselvoorziening, maar ook zorgen voor banen en bijdragen aan het behoud van de landschappelijke, ecologische en territoriale verscheidenheid van deze gebieden; X. overwegende dat de primaire sector, met name de landbouw, veeteelt en visserij, van groot belang is voor de ultraperifere gebieden; overwegende dat de landbouwregeling Posei, het programma van speciaal op een afgelegen en insulair karakter afgestemde maatregelen, bijgevolg cruciaal is voor de sociaal-economische ontwikkeling en territoriale cohesie van deze gebieden, zoals ook het geval was met de eerdere regeling (23) voor compensatie van extra kosten in verband met visserij voor bepaalde ultraperifere gebieden, beter bekend als de Posei-visserijregeling, die sindsdien eerst is opgenomen in het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV) en vervolgens in het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij, en aquacultuur (EFMZVA); Y. overwegende dat landbouwbedrijven in ultraperifere gebieden voor uitdagingen worden gesteld door de afgelegen ligging, een beperkte productiediversiteit vanwege plaatselijke en klimatologische omstandigheden en historische ontwikkelingen, een grote afhankelijkheid van de lokale markten, de klimaatcrisis, aantasting van het milieu, verlies aan biodiversiteit en een gebrek aan energie, en vaak ook worden geconfronteerd met een gebrek aan zoet en schoon water; Z. overwegende dat de ultraperifere gebieden vanwege hun geografische kenmerken zich moeten kunnen richten op voedselautonomie op basis van duurzame cycli en autonomie op energiegebied via hernieuwbare energie; AA. overwegende dat de ultraperifere gebieden goed zijn voor ongeveer 80 % van de biodiversiteit van de Europese Unie en zich onderscheiden door unieke natuurlijke hulpbronnen en ecosystemen in de Unie, die grotendeels inheems zijn en bijgevolg des te kwetsbaarder; overwegende dat de ecosystemen van de ultraperifere gebieden in hoge mate worden bedreigd door de impact van de klimaatverandering en de vervuiling van zeeën en kustgebieden, en een gemakkelijk doelwit vormen voor illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij); overwegende dat zij beter tegen deze bedreigingen moeten worden beschermd om de negatieve gevolgen ervan voor de werkgelegenheid, kleinschalige visserij en plaatselijke bevolking te beperken; overwegende dat de ultraperifere gebieden toegang moeten hebben tot specifieke financiering ter bescherming van hun biodiversiteit; AB. overwegende dat de ultraperifere gebieden als eersten te maken krijgen met de gevolgen van de klimaatverandering, met name de stijgende zeespiegel en de opwarming en verzuring van de oceanen, en bijzonder weerloos staan tegen steeds vaker voorkomende extreme klimaatverschijnselen zoals cyclonen, tropische stormen, overstromingen, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen; AC. overwegende dat de gevaren van ernstige/regionale natuurrampen en noodsituaties op het gebied van gezondheid systemisch zijn geworden en dat de minst ontwikkelde en vaak kwetsbaarste gebieden, zoals de ultraperifere gebieden, vaak het zwaarst door dergelijke rampen worden getroffen; AD. overwegende dat de meeste ultraperifere gebieden vulkanisch zijn en dat deze vulkanische activiteit verwoestende gevolgen kan hebben voor het milieu en de economie, zoals het geval was met de uitbarsting op het eiland La Palma op de Canarische Eilanden in 2021; AE. overwegende dat de economie van de ultraperifere gebieden over het algemeen in geringe mate gediversifieerd is, en met name op het toerisme is gericht, waardoor deze markten kwetsbaarder zijn in het licht van sociaaleconomische crises en natuurrampen; AF. overwegende dat de ultraperifere gebieden, om economische ontwikkeling te combineren met het behoud van kwetsbare ecosystemen, gebruik moeten maken van hun grote potentieel, voortvloeiend uit hun natuurlijke ligging, om belangrijke sectoren te ontwikkelen, zoals ecotoerisme en andere subsectoren van toerisme, duurzame mobiliteit, de circulaire economie en hernieuwbare energie; AG. overwegende dat de ultraperifere gebieden de Unie geostrategische posities bieden in de Indische Oceaan, de Atlantische Oceaan, het Caribisch gebied en het Amazonebekken, en dat zij helpen om van de Europese Unie de grootste exclusieve economische zone ter wereld te maken; AH. overwegende dat de ultraperifere gebieden dankzij hun unieke biodiversiteit heuse natuurlijke laboratoria vormen en bijgevolg van cruciaal belang zijn voor de bevordering van het onderzoek en de instandhouding van mariene hulpbronnen; AI. overwegende dat het verlies aan mariene biodiversiteit grote ecologische en sociaal-economische gevolgen heeft voor de visserijsector in de EU en dan vooral in de ultraperifere gebieden, en dat het daarom dringend noodzakelijk is dit verlies om te buigen; AJ. overwegende dat er beschermde mariene gebieden (MPA’s) moeten worden afgebakend, rekening houdend met openbare raadplegingen met plaatselijke autoriteiten en belanghebbenden, met name vissers, om te zorgen voor een correcte uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de kaderrichtlijn mariene strategie; overwegende dat de afbakening van deze gebieden moet worden beschouwd als een instrument om de bescherming van habitats en ecosystemen te verzoenen met de sociaal-economische duurzaamheid van de blauwe economie; AK. overwegende dat de ultraperifere gebieden door hun geografische ligging het voortouw kunnen nemen in de blauwe economie; overwegende dat de ultraperifere gebieden voor hun sociaal-economische ontwikkeling sterk afhankelijk zijn van de sectoren van de blauwe economie, met name visserij en duurzaam toerisme; overwegende dat de duurzame ontwikkeling van de sectoren van de blauwe economie in de ultraperifere gebieden nieuwe banen zou kunnen scheppen en hun economische groei zou kunnen bevorderen; overwegende dat kust- en maritiem toerisme 60 % van de werkgelegenheid in de blauwe economie vertegenwoordigt en hooggekwalificeerde en geschoolde professionals nodig heeft; AL. overwegende dat de ultraperifere gebieden de mondiale dimensie van de EU versterken doordat hun grenzen zich uitstrekken tot diverse continenten, waardoor hun belang voor het uitdragen van de waarden en beginselen van de EU in de regio’s waar zij gelegen zijn des te groter is; overwegende dat samenwerking van de ultraperifere gebieden met hun buurlanden en met de lidstaten waarvan zij deel uitmaken, van groot belang is voor hun regionale integratie en economische ontwikkeling; AM. overwegende dat het verkleinen van de ontwikkelingskloof tussen de ultraperifere gebieden en de rest van de Europese Unie een topprioriteit voor de Europese Unie en de Europese Commissie moet blijven; AN. overwegende dat veel ultraperifere gebieden worstelen met een sterke migratiedruk, die bijzonder ernstige gevolgen heeft voor hun bevolking en een grote aanslag pleegt op hun eigen middelen; Betere toepassing van artikel 349 VWEU 1. is ingenomen met de zichtbare vooruitgang die is geboekt met de EU-strategieën voor de ultraperifere gebieden, hetgeen het bewijs vormt van de vruchtbare samenwerking tussen de Commissie, het Parlement en de Raad, de regionale en lokale overheden van de ultraperifere gebieden en het maatschappelijk middenveld, inclusief ngo’s; betreurt niettemin het gebrek aan inzet van de Commissie in deze nieuwe strategie met betrekking tot domeinen die essentieel zijn voor de ultraperifere gebieden, en met name de versterking van hun concurrentievermogen, met als doel de positie van de EU als een maritieme macht te versterken; dringt erop aan dat in het kader van de eventuele tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader (MFK) en in het MFK voor de periode na 2027 rekening wordt gehouden met deze strategie; 2. benadrukt de dringende noodzaak om veel van de in deze strategie vastgestelde maatregelen door te voeren, die, in deze tijden van crisis, van bijzonder belang zijn, met het oog op het waarborgen van het duurzaam (economisch, sociaal, territoriaal en ecologisch) herstel in deze gebieden; 3. brengt in herinnering dat artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) de Commissie de rol van hoedster van de Verdragen toekent; benadrukt dat de ultraperifere gebieden volledig bij de Europese Unie horen en hetzelfde rechtsbestel hebben, en dat hun specifieke situatie wordt erkend in de Verdragen, en met name in artikel 349 VWEU, waarin een beginsel van en een recht op aanpassing is vastgelegd met betrekking tot verschillende beleidsdomeinen van de Unie; 4. betreurt het dat artikel 349 VWEU nog steeds niet automatisch wordt toegepast op elk wetgevingsinitiatief van de Commissie, maar ziet wel dat er enige vooruitgang is geboekt bij het in aanmerking nemen van de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden; is van mening dat artikel 349 VWEU op beperkte wijze is gebruikt en op een meer innovatieve en positieve manier kan worden geïnterpreteerd, met name met het oog op het opzetten van ad-hocprogramma’s en specifieke nieuwe beleidsmaatregelen; benadrukt dat artikel 349 VWEU, waar passend, op horizontale wijze moet worden toegepast op alle beleidsmaatregelen en initiatieven van de Unie, en herinnert aan de eis van het Europees Parlement in zijn resolutie van 14 september 2021 dat de Commissie en de Raad een “reflex om rekening te houden met de ultraperifere gebieden” moeten aannemen, hetgeen inhoudt dat er systematisch rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden in wetgevingsvoorstellen van de EU en in interinstitutionele onderhandelingen, onder meer, waar toepasselijk, middels specifieke effectbeoordelingen, teneinde de EU-wetgeving af te stemmen op de specifieke uitdagingen en lokale realiteit van de ultraperifere gebieden; suggereert dat de Commissie overweegt een toetsingsmechanisme voor de ultraperifere gebieden in te voeren, vergelijkbaar met het mechanisme dat is voorgesteld voor plattelandsgebieden; 5. benadrukt dat artikel 349 moet worden toegepast om de investeringen van de Unie, lidstaten, territoriale overheden en publieke en particuliere actoren in de ultraperifere gebieden te verhogen, en niet op een negatieve manier, namelijk door specifieke maatregelen te nemen die het wegwerken van achterstanden en het verkleinen van ontwikkelingsverschillen zouden belemmeren; 6. dringt er in de context van de aanstaande conventie voor de hervorming van de Verdragen van de Europese Unie met klem op aan de huidige specifieke status van de ultraperifere gebieden, zoals beschreven in de artikelen 355, lid 1, artikel 349 en artikel 107, lid 3, punt a), VWEU, te waarborgen of, in voorkomend geval, uit te breiden; 7. herinnert eraan dat het Hof heeft benadrukt dat de “voorwaarden voor de toepassing van de Verdragen” in de zin van artikel 349 VWEU aldus moeten worden begrepen dat zij zowel betrekking hebben op de voorwaarden voor de toepassing van het primaire recht van de Unie als op de toepassing van afgeleid recht dat op grond van dat primaire recht is vastgesteld; herinnert er tevens aan dat het Hof heeft geoordeeld dat uit de tekst en doelstellingen van artikel 349 VWEU en de opzet van de Verdragen volgt dat, wat de ultraperifere gebieden betreft, het territoriale toepassingsgebied van het acquis van het Unierecht als geheel wordt gedefinieerd, onder meer door artikel 52 VEU gelezen in samenhang met artikel 355, lid 1, VWEU en door de op grond van artikel 349 VWEU genomen maatregelen; 8. wijst nogmaals op de noodzaak om gecoördineerd optreden op EU-, nationaal, regionaal en lokaal niveau te handhaven en te versterken; is voorstander van de algehele betrokkenheid van regionale en lokale overheden in de ultraperifere gebieden bij het uitstippelen van EU-beleid; benadrukt dat deze betrokkenheid voordelen oplevert voor alle belanghebbende partijen en de legitimiteit van het besluitvormingsproces van de EU versterkt; onderstreept dat een dergelijke bottom-upbenadering elke regio in staat stelt haar eigen belangen te verdedigen; benadrukt in dit verband de positieve bijdragen van de Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden bij het in kaart brengen van prioriteiten en uitdagingen voor deze gebieden en het stimuleren van verdere actie, zoals de uitwisseling van goede praktijken; wijst op de belangrijke werkzaamheden van de commissaris voor cohesie en hervormingen ter verdediging van de belangen van de ultraperifere gebieden binnen het college van commissarissen; stelt in dit verband voor dat de volgende Commissie het toezicht op de duurzame en inclusieve ontwikkeling van de ultraperifere gebieden voortzet en versterkt, in hun eigen belang, en dit op het hoogste niveau, met name door de vooruitgang te meten die binnen de Commissie wordt geboekt op het vlak van de volledige toepassing van artikel 349; 9. herhaalt dat de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden in elke jaarlijkse cyclus van het Europees Semester in aanmerking moeten worden genomen en dat die kenmerken in de landspecifieke aanbevelingen voor Portugal, Spanje en Frankrijk tot uiting moeten komen; 10. verzoekt de Commissie om de instrumenten van het Europees Semester en de landspecifieke aanbevelingen ten volle te benutten om het overheidsbeleid in de ultraperifere gebieden te analyseren en hierover adviezen te verstrekken, teneinde een opwaartse sociale convergentie te bewerkstelligen; 11. is van mening dat de EU meer ambitie moet tonen in verband met de verdieping van het geïntegreerd beleid voor de ultraperifere gebieden aan de hand van een proactieve en consistente EU-aanpak en duidelijke en degelijke ondersteuning voor de duurzame endogene ontwikkeling van elk van deze gebieden; 12. verzoekt de Commissie het Posei-model te kopiëren voor andere economische sectoren in de ultraperifere gebieden, bij voorrang op het gebied van visserij, vervoer, connectiviteit, energie en de digitale transitie; wijst erop dat deze specifieke maatregelen van fundamenteel belang zijn voor de bevordering van de duurzame groene en blauwe economie in de ultraperifere gebieden; 13. is ingenomen met de toezegging van de Commissie om de dialoog met de ultraperifere gebieden te intensiveren en deze gebieden geïndividualiseerde steun te verlenen, maar betreurt het feit dat de Commissie in haar mededeling slechts gedeeltelijk ingaat op een aantal van de bezorgdheden van deze gebieden; verzoekt de Commissie een actieplan voor deze strategie vast te stellen en merkt op dat in dit plan specifieke en toereikende financiële middelen moeten worden uitgetrokken, rekening moet worden gehouden met de kenmerken, troeven en problemen van elk ultraperifeer gebied, en, indien de ultraperifere gebieden dit wensen, een afzonderlijk actieplan voor elk gebied moet omvatten; is van mening dat het actieplan voor de strategie gebaseerd moet zijn op een bottom-upbenadering en een meerlagig bestuurskader; benadrukt dat de Commissie door middel van openbare raadplegingen moet samenwerken met de lidstaten, regionale en lokale overheden en betrokken bevolking, en op verzoek van de autoriteiten van de gebieden zelf aanvullende steun en/of adviseringsinstrumenten moet verstrekken; vraagt dat deze actieplannen worden bekendgemaakt vooraleer de voorstellen voor de nieuwe programmeringsperiode na 2027 worden ingediend; 14. pleit ervoor bij de herziening van het MFK 2021-2027 rekening te houden met de gevolgen van de heersende crisis in de ultraperifere gebieden; 15. verzoekt DG REGIO bij zijn controles rekening te houden met de specifieke moeilijkheden waarmee de ultraperifere gebieden worden geconfronteerd, met name bij aanbestedingen of termijnen voor het verkrijgen van informatie van begunstigden van de structuurfondsen; 16. beveelt aan dat de lidstaten met ultraperifere gebieden deze strategie omarmen, om op die manier de territoriale, sociale en economische cohesie voor deze gebieden te waarborgen; 17. wijst nogmaals op de noodzaak de regelingen inzake staatssteun voor ondernemingen in de ultraperifere gebieden opnieuw tegen het licht te houden; vestigt in dit verband de aandacht op de lopende herziening van de de-minimisverordening en de algemene groepsvrijstellingsverordening (AGVV), waarbij bepaalde steuncategorieën verenigbaar worden verklaard met de interne markt en waarin zeer lage drempels zijn vastgesteld; dringt aan op een aanzienlijke verhoging van de de-minimis- en AGVV-drempels en op een positieve differentiatie voor ultraperifere gebieden, met als doel rekening te houden met de extra exploitatiekosten die door ondernemingen in de ultraperifere gebieden worden gedragen; 18. herinnert eraan dat de ultraperifere gebieden door hun insulaire en afgelegen karakter structurele en permanente nadelen ondervinden; verzoekt de Commissie daarom compensaties voor insulair en afgelegen karakter, met name op het gebied van vervoer, niet als staatssteun op te nemen; 19. onderstreept dat de continuïteit van alle bestaande belastingregelingen in de ultraperifere gebieden gewaarborgd moet worden, gezien de impact ervan op de lokale economie; 20. benadrukt dat er geactualiseerde, geharmoniseerde gegevens over de ultraperifere gebieden moeten worden geproduceerd zodat de gevolgen van het Europees beleid naar behoren kunnen worden vastgesteld; pleit ervoor de gegevens van Eurostat uit te splitsen naar ultraperifeer gebied; 21. is van mening dat de ultraperifere gebieden zich pas echt deel kunnen voelen van de EU en pas echt kunnen worden ingebed in het politieke optreden van de EU als de EU proactiever te werk gaat op politiek gebied en in specifieke maatregelen voorziet om de duurzame groei van de ultraperifere gebieden te ondersteunen; Investeren in mensen 22. is ingenomen met het feit dat de Commissie prioriteit geeft aan “mensen vooropstellen”; herinnert er echter aan dat het aantal personen dat in de ultraperifere gebieden met armoede wordt bedreigd, tot het hoogste in de EU behoort (24) ; herinnert er voorts aan dat het bbp per inwoner van de ultraperifere gebieden aanzienlijk lager ligt dan dat van het gemiddelde van de EU en van de respectieve nationale gemiddelden (25) , en dat Mayotte een van de armste regio’s van de EU is, met een bbp per inwoner dat slechts 30 % van het EU-gemiddelde bedraagt; verzoekt de Commissie en de lidstaten hun uiterste best te doen om de toegang tot essentiële diensten in deze gebieden te waarborgen, aangezien dit de cruciale factor is bij de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; herinnert aan de toezegging van de lidstaten om de ontwikkeling van de ultraperifere gebieden volledig te ondersteunen door middel van de nodige investeringen, met name in de armste gebieden; wijst op het belang van de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten in de ultraperifere gebieden om meer solidariteit tussen de generaties te waarborgen, sociale bescherming en inclusie te bevorderen en hoogwaardige banen te creëren die aansluiten bij de groene en digitale transitie; 23. beklemtoont de noodzaak maatregelen te nemen ter bevordering en ondersteuning van de aanstelling van leraren, met name in de STEM-disciplines (wetenschap, technologie, engineering en wiskunde), die belangrijk zijn om de dubbele transitie te ondersteunen, de geletterdheid op deze gebieden te bevorderen en de belangstelling van jongeren voor die disciplines te wekken; 24. wijst erop dat er in de ultraperifere gebieden nog steeds een aanzienlijke behoefte aan sociale woningen bestaat, waarvan de infrastructuur ook moet voldoen aan een reeks duurzaamheidsvereisten overeenkomstig de doelstellingen voor het bereiken van klimaatneutraliteit; is van mening dat dergelijke vereisten geen belemmering mogen vormen voor de bestrijding van ongelijkheden of voor de sociale rechtvaardigheid in deze gebieden, en dat het derhalve de taak is van de EU-lidstaten en de regionale overheden om de totstandbrenging van de nodige instrumenten aan te moedigen en deze ter beschikking te stellen; 25. steunt het opzetten van een proefproject voor een vereenvoudigd, rechtstreeks toegankelijk EU-programma dat is gericht op particuliere instellingen voor sociale dienstverlening in de ultraperifere gebieden, met niet-terugvorderbare financieringslijnen voor kleinschalige projecten, steun voor de opleiding van technisch en ondersteunend personeel op de verschillende actiegebieden, medefinanciering voor grootschalige projecten waarbij grensoverschrijdende partnerschappen betrokken zijn en steun voor initiatieven om beste praktijken te delen; 26. verzoekt de Commissie een sociale top in de ultraperifere gebieden te organiseren om de doelstellingen van Porto en de Europese pijler van sociale rechten in deze gebieden te bespreken en uit te voeren; wijst op het belang om belanghebbenden uit de ultraperifere gebieden hierbij te betrekken teneinde hun verantwoordelijkheid voor en een goede uitvoering van het sociaal beleid te waarborgen; 27. vraagt de Commissie om met de betrokken lidstaten te werken aan de totstandbrenging en ontwikkeling van “specifiek op werkgelegenheid gerichte activiteiten” in de ultraperifere gebieden, onder meer via vrije zones, teneinde het economisch herstel, het scheppen van banen en de ontwikkeling van vaardigheden in deze regio’s te ondersteunen, met name voor jongeren en vrouwen; benadrukt dat dergelijke activiteiten toegespitst moeten zijn op de meest kwetsbare en/of meest veelbelovende sectoren, waarbij fatsoenlijke arbeidsomstandigheden en toepasselijke regels inzake gezondheid en veiligheid op het werk moeten worden gewaarborgd; beklemtoont dat de lokale markten moeten worden gestimuleerd, de productie van lokale producten moet worden bevorderd, de duurzaamheid van de economische activiteiten, met inbegrip van toerisme, moet worden verbeterd en het vermogen om economische innovatie te stimuleren moet worden vergroot; 28. wijst erop dat de steunmaatregelen voor de economie en de arbeidsmarkt die werden genomen in reactie op de COVID-19-pandemie, zoals de versoepeling van de staatssteunregeling en de pakketten React-EU (herstelbijstand voor cohesie en de regio’s van Europa) en CRII en CRII+ (corona-investeringsinitiatief (plus)), verder banenverlies hebben voorkomen; benadrukt dat de nationale beleidsmaatregelen en steunprogramma’s die in de ultraperifere gebieden zijn ingevoerd om de effecten van de COVID-19-pandemie op de werkgelegenheid te beperken, grondig moeten worden geëvalueerd teneinde vast te stellen welke instrumenten doeltreffend gebruikt kunnen blijven worden, ook met het oog op de toekomst; 29. wijst op het belang van het Europees netwerk van diensten voor arbeidsvoorziening (Eures) en vestigt met name de aandacht op de prioritaire behoeften van de arbeidsmarkt in het kader van de Eures-activiteiten, met als doel werklozen weer aan een baan te helpen en het vrije verkeer van werknemers naar de ultraperifere gebieden te faciliteren; 30. beklemtoont de belangrijke rol die in de ultraperifere gebieden wordt vervuld door de sociale economie als partner van de regionale en lokale overheden bij het aanpakken van de belemmeringen die verband houden met hun afgelegen ligging en van armoede en sociale uitsluiting, alsook bij het creëren van werkgelegenheid en het ontwikkelen van initiatieven in deze gebieden; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de ultraperifere gebieden worden opgenomen in het Europees netwerk van steden en regio’s voor de sociale economie; 31. betreurt de cijfers op het gebied van werkloosheid, schoolverlaters en armoede in de ultraperifere gebieden, die in vergelijking met andere EU-gebieden in een bijzonder kwetsbare situatie verkeren, wat nog wordt verergerd door de huidige context van meerdere en complexe crises die tot grotere Europese solidariteit noopt; 32. verzoekt de Commissie en de Raad ten volle en optimaal gebruik te maken van de in het kader van het MFK 2021-2027 beschikbare financiële middelen, zonder afbreuk te doen aan de reeds in het kader van het ESF+ vastgestelde programma’s, naar aanleiding van structurele problemen met betrekking tot jeugdwerkloosheid en armoede; herinnert eraan dat de ultraperifere gebieden in sterke mate met deze problematiek te kampen hebben en om die reden specifieke steun nodig hebben; 33. benadrukt de moeilijkheden die zich voordoen bij het aantrekken en behouden van professionals in bepaalde sectoren; dringt daarom aan op concrete maatregelen waarmee dit probleem doeltreffend kan worden aangepakt, onder meer door de toewijzing van extra begrotingsmiddelen voor het ESF+; 34. is in dit verband verheugd over de middelen die in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit (RRF) beschikbaar zijn voor maatregelen ten behoeve van kinderen en jongeren, en verwacht dat hierdoor aanzienlijke kansen worden gecreëerd voor jongeren in Europa; roept ertoe op de sociale partners en jongerenorganisaties te betrekken bij het toezicht op en de evaluatie van de nationale herstel- en veerkrachtplannen; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat het Fonds voor een rechtvaardige transitie en het ESF+ ondersteuning bieden voor geïntegreerde plannen op lokaal niveau om bij- en omscholing te bevorderen, met name voor de meest kwetsbare groepen die met de transitie te maken krijgen; 35. herinnert eraan dat jongeren een groot deel van de bevolking van de ultraperifere gebieden uitmaken; beklemtoont het belang van jongeren voor de revitalisering van traditionele sectoren in de ultraperifere gebieden, zoals de visserij, aangezien er voor een concurrerende, veerkrachtige en vanuit sociaal oogpunt eerlijke visserijsector nood is aan gekwalificeerde en geschoolde professionals; verzoekt de Commissie en de lidstaten om jongeren warm te maken voor de primaire sector door te zorgen voor nieuwe arbeidsmogelijkheden en bijbehorende financiering en door het treffen van maatregelen ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden, zoals specifieke opleidingscursussen, eerlijke en behoorlijke salarissen, en maatregelen ter bevordering van gendergelijkheid en een goed evenwicht tussen werk en privéleven; verzoekt de lidstaten de toegang tot land voor jonge landbouwers te faciliteren in de ultraperifere gebieden; benadrukt dat het belangrijk is om groene vaardigheden en duurzame werkgelegenheidsmogelijkheden te ontwikkelen in een koolstofneutrale, energie-efficiënte en circulaire economie; 36. wijst erop dat de informele economie in de ultraperifere gebieden welig tiert, wat het lastig maakt om cijfers over de werkgelegenheid nauwkeurig te analyseren en sociale beleidsmaatregelen doeltreffend uit te voeren; verzoekt de Commissie en de lidstaten om zwartwerk te bestrijden door middel van bijvoorbeeld stimuleringsregelingen en vereenvoudigde aangifte-instrumenten; 37. vraagt de Commissie verbeterde mobiliteitsmogelijkheden te scheppen door middel van een blauw en groen Erasmus-project, naar het model van Erasmus+, opdat jongeren gebruik kunnen maken van de mogelijkheden die, op het vlak van opleiding en nieuwe beroepen, ontstaan in de sectoren van de blauwe economie, de circulaire economie en de groene transitie meer in het algemeen; 38. benadrukt dat het van cruciaal belang is de deelname van de ultraperifere gebieden aan Erasmus+ te vergroten, en beklemtoont dat de Commissie en de nationale entiteiten bijzondere aandacht moeten besteden aan het potentieel van de ultraperifere gebieden om jongeren via mobiliteitsprogramma’s in deze sectoren onder te brengen, onder meer door middel van gerichte communicatiecampagnes en specifieke steuncampagnes bij de uitwisseling van deelnemers; is ingenomen met het feit dat de Commissie gebruik zal maken van Interreg om regionale leermobiliteitsprogramma’s verder te ontwikkelen in synergie met Erasmus+; verzoekt de Commissie en de bevoegde agentschappen voorts om in het kader van het Erasmus+-programma samenwerkingspartnerschappen op te zetten met derde landen die grenzen aan de ultraperifere gebieden, teneinde uitwisselingen tussen universiteiten en contacten tussen bedrijven met de ultraperifere gebieden verder te bevorderen; 39. verzoekt de Commissie eveneens samen te werken met de lidstaten en de nationale Erasmus+-agentschappen om jongeren uit ultraperifere gebieden die in andere gebieden van de EU deelnemen aan het mobiliteitsprogramma Erasmus+ beter te beschermen en te begeleiden, in overeenstemming met hoofdstuk V, “Inclusie”, van de verordening tot vaststelling van Erasmus+ (26) , onder meer door voorfinanciering voor mobiliteit, aanvullende specifieke subsidies en versterkte steun; 40. dringt aan op een grotere deelname van jongeren uit de ultraperifere gebieden aan vrijwilligerswerk en de lokale solidariteitsprojecten die door het Europees Solidariteitskorps mogelijk worden gemaakt; 41. steunt de bevordering van maatregelen inzake actief ouder worden in deze gebieden, zoals het verbreden van het toepassingsgebied van de “sport”-acties van het Erasmus+-programma tot initiatieven ter bevordering van lichaamsbeweging voor ouderen en intergenerationele sportactiviteiten; steunt voorts, in het kader van een aanpak van een leven lang leren, stimulansen voor het tot stand brengen van een Europees netwerk van universiteiten voor senioren in de ultraperifere gebieden, met specifieke leerinstrumenten en toegang tot informatie, waarbij beste praktijken worden gedeeld en studenten worden uitgewisseld; 42. verzoekt de Commissie om de lidstaten of de ultraperifere gebieden, of beide, naargelang het geval, te ondersteunen bij het zo spoedig mogelijk opstellen van een actieplan om voortijdig schoolverlaten in de ultraperifere gebieden te bestrijden, alsmede om de onderliggende oorzaken van dit probleem aan te pakken en de uitwisseling van goede praktijken aan te moedigen met het oog op concrete oplossingen; wijst op het door het ESF gesteunde “tweedekansonderwijs”-model, dat heeft aangetoond doeltreffend te zijn om jonge schoolverlaters weer op het spoor van opleiding en werk te brengen; pleit voor het opzetten van proefprojecten in de ultraperifere gebieden waarbij niet alleen deze aandachtspunten, maar ook de blauwe economie en opleiding centraal staan en innovatie en onderzoek worden ondersteund, teneinde deze regio’s een leidende positie in oceaangovernance te geven; 43. beklemtoont dat de bevordering van opleiding en certificering in de ultraperifere gebieden meer hooggekwalificeerde en geschoolde beroepsmensen kan opleveren die normaal gezien ontvankelijker en meer geneigd zijn om gedragsveranderingen door te voeren, bijvoorbeeld door meer open te staan voor het gebruik van nieuwe technologieën; herinnert eraan dat de digitale transitie en het gebruik van nieuwe technologieën naar behoren vergezeld moeten gaan van een passende opleiding voor iedereen, de lokale en regionale overheden en het maatschappelijk middenveld; 44. verzoekt de Commissie de deelname van de burgers, met name van jongeren, uit de ultraperifere gebieden aan Europese programma’s op doeltreffende wijze te bevorderen en haar voorlichtingscampagnes op afgelegen plekken op te voeren; 45. is van mening dat ondernemerschap werkgelegenheidskansen kan scheppen in de ultraperifere gebieden; betreurt in dit verband dat de oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van “Jongeren mondiger maken in de ultraperifere gebieden van de EU” minder respons opleverde dan verwacht; pleit voor betere communicatiecampagnes over dergelijke voorstellen en voor een uitbreiding van het initiatief naar mensen tot 30 jaar, en dringt er bij de lokale en regionale overheden op aan meer informatie te verstrekken over de huidige specifieke initiatieven ten gunste van de ultraperifere gebieden, met name voor jongeren, die door de EU worden gesteund; 46. benadrukt dat de sociale situatie van jongeren een centraal punt van zorg is in de ultraperifere gebieden en is ingenomen met de toezegging van de Commissie om het ESF + aan te wenden voor een verbetering van het onderwijs, de opleiding, de mobiliteit en de werkgelegenheid van jongeren; verzoekt de Commissie derhalve in deze gebieden specifieke acties te ontwikkelen op het vlak van opleiding, onderwijs, ontwikkeling en omscholing, met name in het kader van het Europees Jaar van de vaardigheden in 2023, en ervoor te zorgen dat de versterkte jongerengarantie op hun grondgebied naar behoren wordt ingezet; beklemtoont hoe belangrijk het is dat met gebruikmaking van EU-fondsen, met name het ESF+, programma’s voor leerlingplaatsen en beroepskeuzevoorlichtingsdiensten voor jongeren worden opgezet, en roept de werkgevers op meer doelgerichte leerlingplaatsen aan te bieden in overeenstemming met het Europees kader voor hoogwaardige en doeltreffende leerlingplaatsen; wijst in dit verband op het belang van programma’s voor de validatie van eerder opgedane ervaring in het kader van een leven lang leren; 47. is ingenomen met de totstandkoming van het initiatief ALMA (Aim, Learn, Master, Achieve) voor de actieve inclusie van kansarme jongeren; wijst erop dat dit initiatief van bijzonder belang is voor de ultraperifere gebieden, waar het aantal NEET’s hoog is; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat dit initiatief vergezeld gaat van passende financiële middelen om te zorgen voor een zo groot mogelijk aantal begunstigden; is van mening dat positieve maatregelen moeten worden ondernomen om de deelname van jongeren uit de ultraperifere gebieden te waarborgen; 48. benadrukt dat er strategieën moeten worden vastgesteld om de braindrain tegen te gaan en de ultraperifere gebieden aantrekkelijker te maken, met name voor jongeren; wijst daarom op het bijzondere belang van de mededeling van de Commissie van 17 januari 2023, getiteld “Het benutten van talent in Europa’s regio’s” (27) , voor de ultraperifere gebieden; pleit er dan ook voor de steun en bijstand voor hogeronderwijsinstellingen in deze gebieden alsook voor de aldaar gevestigde beroepsscholen te verhogen, zodat deze zich beter kunnen toerusten en de kwaliteit van hun opleidingsaanbod kunnen verbeteren; verzoekt de Commissie en de lidstaten samen te werken met lokale belanghebbenden – waaronder de particuliere sector, universiteiten, maatschappelijke organisaties en lokale overheden – om digitale éénloketsystemen op te zetten en zo jonge werkzoekenden te helpen; benadrukt de noodzaak om werkgelegenheid te ontwikkelen en te diversifiëren die een fatsoenlijk levensstandaard mogelijk maakt; 49. wijst erop dat gendergelijkheid en de sociale, economische en politieke emancipatie van vrouwen in de ultraperifere gebieden moeten worden gewaarborgd, onder meer via het cohesiebeleid, door de toegang tot hoogwaardige banen met gelijke en eerlijke beloning te bevorderen; beklemtoont het belang van betaalbare kinderopvang en van de bestrijding van discriminatie, gendergerelateerd geweld en seksuele intimidatie, met name op het werk; wijst er voorts op dat de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt moet worden bevorderd teneinde de werkgelegenheidscijfers te verhogen; 50. benadrukt dat de daadwerkelijke uitvoering van de Europese kindergarantie van cruciaal belang is voor de bestrijding van kinderarmoede in de ultraperifere gebieden, met name om de toegang tot gezondheidszorg te waarborgen en de vicieuze cirkel van intergenerationele armoede te doorbreken; verzoekt de lidstaten om specifieke maatregelen voor de ultraperifere gebieden op te nemen in hun nationale uitvoeringsplannen voor de Europese kindergarantie en de herziene versies daarvan; beklemtoont het belang van schoolkantines om ervoor te zorgen dat kinderen in de ultraperifere gebieden goede voeding krijgen en in veel gevallen een regelmatige maaltijd; bevestigt derhalve nogmaals het belang van de EU-schoolregeling voor groenten, fruit en melk, in het kader waarvan rekening moet worden gehouden met de kwetsbaarheid van deze gebieden; pleit er met name voor dat de nationale strategieën inzake de schoolregeling worden aangepast om beter in te spelen op de behoeften van de ultraperifere gebieden; 51. benadrukt dat de vergrijzing, de stijging van de gemiddelde levensverwachting en de daling van het geboortecijfer ook in de ultraperifere gebieden zorgwekkend zijn, aangezien zij leiden tot een krimpende beroepsbevolking en aanzienlijke uitdagingen voor de socialezekerheidsstelsels; gelooft in de voordelen van het creëren van intergenerationele banden die door middel van mentorschapprogramma’s kunnen worden versterkt, teneinde de uitwisseling van kennis en de individuele ondersteuning van jongeren en werkzoekenden te versterken; merkt op dat de ultraperifere gebieden geschikte gebieden zijn om vernieuwend sociaal beleid te ontwikkelen, zoals “derdekanstrajecten” die zijn gericht op de sociale re-integratie en de re-integratie op de arbeidsmarkt van werkenden van alle leeftijden of op de zorg voor ouderen, gezien de vergrijzing; spoort de nationale, regionale en lokale autoriteiten die zich bezighouden met onderwijs en een leven lang leren, alsmede de sociale partners, aan een rechtskader te scheppen teneinde bedrijven ertoe aan te zetten te investeren in programma’s en maatregelen die gericht zijn op professionele integratie en op de integratie van kwetsbare groepen die wellicht extra gerichte maatregelen nodig hebben; 52. verzoekt de Commissie zich bij de uitvoering van de drugsstrategie van de EU te richten op preventie, sociale re-integratie en terugkeer op de arbeidsmarkt; vraagt de Commissie onderzoek te doen naar de mogelijkheden om Europese financiering te verstrekken aan in de ultraperifere gebieden gevestigde therapeutische centra, met het oog op de verzorging en rehabilitatie van drugsverslaafden en hun re-integratie op de arbeidsmarkt; waarschuwt dat er nieuwe verslavingen zijn vastgesteld in de ultraperifere gebieden, met name de toename van het gebruik van synthetische drugs die ernstige risico’s met zich meebrengen voor de geestelijke gezondheid van jongeren, hetgeen bijzondere aandacht verdient (28) ; 53. benadrukt het belang van een goed gecoördineerd, humanitair, doeltreffend en veilig migratiebeleid van de EU, waarin rekening wordt gehouden met de specifieke omstandigheden van de ultraperifere gebieden, met name die welke te kampen hebben met de aanzienlijke gevolgen van een grote en aanhoudende toestroom van migranten; vestigt in het bijzonder de aandacht op de behoeften van ultraperifere gebieden die te maken krijgen met migratie, met inbegrip van mensen in kwetsbare situaties zoals niet-begeleide minderjarigen, wat het geval is op de Canarische Eilanden, waarvoor specifieke behoeften bestaan ter ondersteuning van hun sociale insluiting; 54. dringt erop aan dat de EU passende en op maat gesneden financiering verstrekt om deze specifieke migratie-uitdagingen aan te gaan, en stelt voor de middelen van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) in te zetten om de inspanningen van de lidstaten op het gebied van migratie naar behoren te ondersteunen; pleit in dit verband voor geografisch afgebakende maatregelen om de toegang van ultraperifere gebieden tot het AMIF te vergemakkelijken; is voorstander van het opzetten van proefprojecten voor integratie, inclusie, opleiding en dienstverlening in die ultraperifere gebieden waar de migratiedruk bijzonder hoog is; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de relevante programma’s van de lidstaten in het kader van het instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid voorzien in passende steun voor de ultraperifere gebieden; 55. beklemtoont hoe belangrijk het is de ultraperifere gebieden te helpen bij het beheer van irreguliere migratie aan hun grenzen; verzoekt de Commissie en de lidstaten de mogelijkheid te overwegen om operationele steun te vragen van EU-agentschappen, onder meer in Mayotte en Frans-Guyana, teneinde de lokale autoriteiten bij te staan, met name op plaatsen waar de meeste irreguliere migranten aankomen; 56. dringt aan op uitvoering van Richtlijn 2001/55/EG (29) en de nieuwe op grond van de CARE-verordening ingevoerde maatregelen (30) met het oog op daadwerkelijke solidariteit bij het opvangen van migratiestromen uit met name door conflicten getroffen gebieden; Oceaangovernance en het potentieel van de blauwe economie voor de ultraperifere gebieden 57. verzoekt de Commissie met klem de ultraperifere gebieden te hanteren als benchmark voor de Europese Unie op het gebied van oceaangovernance, kennis van de oceanen, de blauwe economie en visserij; 58. herinnert eraan dat de vissersvloot van de ultraperifere gebieden verouderd is en in bepaalde gevallen sterke slijtage vertoont en een gevaar vormt voor de vissers en het milieu; benadrukt dat het noodzakelijk is te blijven investeren in de modernisering van de vissersvloot, met inbegrip van de traditionele kleinschalige vissersvloot, teneinde de veiligheid en de arbeidsomstandigheden van de vissers te verbeteren, nieuwe mensen, met name jongeren, voor de visserijsector warm te maken, de CO2-uitstoot te verminderen en de opslag- en bewaaromstandigheden van de vangsten te verbeteren; wijst erop dat deze maatregelen essentieel zijn om de visserijsector in staat te stellen veilig en zeker gezond voedsel te blijven leveren en een ommekeer naar voedselautonomie in deze regio’s mogelijk te maken, met minder nadelige gevolgen voor het milieu; 59. betreurt het feit dat het EFMZVA de renovatie van vloten nog steeds niet ondersteunt door de aanschaf van nieuwe vaartuigen voor zijn rekening te nemen; herinnert eraan dat in het EFMZVA middelen zijn voorzien voor de actieplannen van de lidstaten ten behoeve van de ultraperifere gebieden, waaronder structurele steun voor de visserij- en de aquacultuursector; brengt in herinnering dat het EFMZVA het mogelijk maakt steun te verlenen voor de aankoop van vissersvaartuigen voor jonge vissers; 60. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan nauwer samen te werken teneinde snel middelen vrij te maken om de vissersvloten in de ultraperifere gebieden te vernieuwen, rekening houdend met het evenwicht tussen vangstcapaciteit en vangstmogelijkheden in de ultraperifere gebieden, en de groene en digitale transitie van de visserijsectoren van deze regio’s te ondersteunen door gebruik te maken van visserijtechnieken met een lage impact; verzoekt de Commissie de ecologische, economische en technische indicatoren die zijn vastgesteld om te komen tot een evenwicht tussen vlootcapaciteit en vangstmogelijkheden nogmaals te toetsen, rekening houdend met de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden, en bij de herziening van haar richtsnoeren inzake staatssteun voor de visserij- en aquacultuursector steun mogelijk te maken voor de in de ultraperifere gebieden toegepaste ambachtelijke viskweekvoorzieningen; benadrukt voorts de noodzaak om sneller de wetenschappelijke gegevens te vergaren die van belang zijn voor de ultraperifere gebieden; 61. herinnert eraan dat de Commissie heeft toegezegd een tussentijds verslag over het EFMZVA-hoofdstuk met betrekking tot de ultraperifere gebieden te schrijven en de behoefte van de ultraperifere gebieden aan een aparte verordening inzake de visserij te analyseren; verzoekt de Commissie na 2027 een specifiek financieel operationeel programma voor de visserij- en aquacultuursector in de ultraperifere gebieden op te zetten, met een vergelijkbare werking als het Posei-programma; wijst erop dat een dergelijke regeling de extra kosten en structurele moeilijkheden van vissers in de ultraperifere gebieden moet compenseren en tegelijkertijd structurele investeringen voor de ontwikkeling van de sector moet financieren; 62. merkt op dat de EU haar status als wereldleider op maritiem gebied grotendeels te danken heeft aan de EEZ’s in de ultraperifere gebieden; betreurt dat het EFMZVA in dit opzicht te weinig op maritieme zaken is gericht en dringt aan op het versterken van deze component; 63. pleit ervoor de vissers van de ultraperifere gebieden doeltreffend te compenseren voor de inspanningen die zij leveren ter verwezenlijking van de doelstelling van de Commissie om 30 % van de mariene gebieden van de EU te beschermen tegen 2030; is van mening dat de beschermde mariene gebieden moeten fungeren als middel om de bescherming van habitats en ecosystemen te verzoenen met de sociaal-economische levensvatbaarheid van de visserijsector; 64. wijst erop dat de afbakening van beschermde mariene gebieden lokale vissers ertoe in staat heeft gesteld hun inkomen te verhogen, wat heeft geleid tot een toename van de lokale werkgelegenheid in de visserijsector en van de recreatie, hetgeen op zijn beurt stimulansen heeft geboden voor groei in sectoren zoals duurzaam toerisme; benadrukt dat de afbakening van deze beschermde gebieden van fundamenteel belang is voor de bescherming en het herstel van soorten, evenals voor de sectoren aan de kust die ervan afhankelijk zijn, op voorwaarde dat die afbakening correct gebeurt, met de nodige openbare raadpleging van lokale overheden en belanghebbenden, met name vissers (31) ; 65. herinnert eraan dat de ultraperifere gebieden in het bijzonder worden getroffen door de gevolgen van klimaatverandering, mariene verontreiniging en illegale visserij; benadrukt de rol die de ultraperifere gebieden kunnen vervullen bij de bestrijding van illegale visserij en oceaanverontreiniging, bij het behoud van de mariene biodiversiteit en bij de overgang naar een duurzame blauwe economie; 66. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om een oproep te doen tot het indienen van voorstellen voor strategieën ter bevordering van de blauwe economie in de ultraperifere gebieden, en dringt er nogmaals bij de Commissie op aan deze oproep zo spoedig mogelijk te plaatsen; benadrukt in dit verband de sleutelrol van de visserij- en aquacultuursector voor de duurzame sociaal-economische ontwikkeling van de ultraperifere gebieden; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan alle nodige maatregelen te treffen om de oorzaken van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij), verontreiniging en klimaatverandering in de ultraperifere gebieden aan te pakken gezien die factoren bijdragen tot het ernstige verlies aan mariene biodiversiteit, en hun sectorale beleid dienovereenkomstig te hervormen; verzoekt de Commissie duurzame investeringen te financieren ter bestrijding van de enorme woekering van Sargassumwier dat vooral deze gebieden treft, met enorme ecologische en sociaal-economische gevolgen; verzoekt de Commissie voorts een Europees centrum op te zetten in de autonome regio Madeira om plasticvervuiling van de zee te bestrijden; 67. benadrukt het belang van een op samenwerking gebaseerde, inclusieve en sectoroverschrijdende maritieme ruimtelijke planning in de ultraperifere gebieden, waarbij rekening wordt gehouden met sociaal-economische, milieu- en biodiversiteitsoverwegingen; Landbouw als een van de pijlers van ontwikkeling in de ultraperifere gebieden 68. is van mening dat het Posei-programma als een permanent EU-programma gekoppeld aan het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) en met financiering uit EU-middelen moet worden gehandhaafd; herinnert eraan dat de begrotingstoewijzing voor de Posei-landbouwregeling sinds 2009 niet is verhoogd en evenmin is aangepast aan de inflatie, wat heeft geleid tot chronische onderfinanciering, die nog wordt verergerd door het feit dat de bevolking in tal van ultraperifere gebieden gestaag toeneemt; vindt het tevens jammer dat de Posei-toewijzing niet is verhoogd nu Mayotte een ultraperifeer gebied is geworden; is van mening dat deze verhoging zo snel mogelijk moet plaatsvinden en betreurt het dat de ultraperifere gebieden nadelig zijn behandeld bij de herziening van de financiering van de landbouwsteun; pleit derhalve voor een aanzienlijke verhoging van de huidige toewijzingen voor de Posei-landbouwregeling, met inbegrip van steun uit hoofde van de specifieke voorzieningsregelingen, in het kader van de tussentijdse herziening van het MFK of in het MFK voor de periode na 2027, om de lokale productie in de ultraperifere gebieden beter te ondersteunen gelet op de stijgende extra kosten, en om de voorzieningsketens te consolideren en veerkrachtiger te maken, alsook om de landbouwdiversificatie-inspanningen te ondersteunen, onder meer voor lokale consumptie, teneinde de ultraperifere gebieden te helpen tot een grotere voedselautonomie te komen; is van mening dat bij deze verhoging rekening moet worden gehouden met alle bovengenoemde factoren; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat het Posei-programma en de regionale ontwikkelingsmaatregelen nauw bij elkaar blijven aansluiten, gezien de sterke verwevenheid tussen deze twee typen van steun; acht het van fundamenteel belang de complementariteit, transparantie en samenhang tussen Posei en andere EU-fondsen te blijven verbeteren; 69. dringt erop aan dat Posei wordt gebruikt om regionale gewassen en producten te erkennen en te promoten als onderdeel van het historisch en cultureel erfgoed en de identiteit van de ultraperifere gebieden; 70. betoogt dat de ultraperifere gebieden hun eigen maatregelen voor plattelandsontwikkeling moeten blijven opstellen, uitvoeren en beheren, en dat een geregionaliseerde structuur derhalve van het allergrootste belang is, zodat gebieden (met name voor de periode na 2028) hun eigen maatregelen kunnen ontwikkelen, met een regionale beheersautoriteit en regionale comités voor toezicht; pleit ervoor een direct communicatiekanaal op te zetten tussen de regionale overheden en de Commissie zodat het GLB naar behoren, doelmatig en doeltreffend wordt uitgevoerd en gehandhaafd; 71. herhaalt dat de medefinancieringspercentages voor de ultraperifere gebieden opnieuw moeten worden verhoogd tot 85 % in het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), hetgeen van cruciaal belang is voor agrarische familiebedrijven en kleine landbouwbedrijven; 72. pleit voor een verhoging van de financiële middelen ten behoeve van de promotie van producten uit de ultraperifere gebieden en voor een medefinancieringspercentage van 90 % voor dergelijke reclamecampagnes; 73. beklemtoont dat de ultraperifere gebieden vaak te kampen hebben met ongunstige weersomstandigheden die bijdragen tot de verandering van het landschap, wat leidt tot kleinere landbouwbedrijven, waardoor ook de productiekosten oplopen en geen schaalvoordelen kunnen worden behaald; dringt er dan ook bij de Commissie op aan om met het oog op deze uitdagingen gekoppelde steun toe te kennen aan lokale producenten teneinde de gehele waardeketen in moeilijke omstandigheden zoals deze te versterken, en tegelijkertijd de financieringsprocedures in geval van ernstige ongunstige omstandigheden snel aan te passen; 74. benadrukt het belang van geïntegreerde territoriale ontwikkeling in de ultraperifere gebieden, zoals coördinatie door de gemeenschap van investeringen en lokale ontwikkeling, en de bevordering van initiatieven zoals “slimme dorpen” ter ondersteuning van duurzame landbouw en duurzame voedselproductie; 75. is ingenomen met de toezegging van de Commissie in haar mededeling over de langetermijnvisie voor plattelandsgebieden (32) om de analyse van de ultraperifere gebieden op te nemen in de werkingssfeer van de EU-waarnemingspost voor het platteland; is van mening dat de waarnemingspost voor het platteland een waardevol hulpmiddel kan zijn om lacunes in de gegevens op te sporen en de statistische databanken over de ultraperifere gebieden te verbeteren, zodat een volledig beeld kan worden verkregen van de behoeften van hun plattelandsbevolking; 76. beklemtoont dat de uitvoering van de nieuwe biodiversiteitsstrategie in de ultraperifere gebieden moet worden gecoördineerd met inspanningen ter versterking van de duurzame ontwikkeling van de land- en bosbouwsector en dat daarbij rekening moet worden gehouden met de specifieke geografische en klimatologische kenmerken van deze gebieden; wijst erop dat in deze afgelegen gebieden de landbouw de steunpilaar van de plaatselijke economie vormt, en dat de “groene” eisen van de Commissie het concurrentievermogen van landbouwers in de weg kunnen staan; herinnert eraan dat de Commissie heeft toegezegd dat “de vooruitgang die wordt geboekt om het streefcijfer te bereiken, [...] voortdurend [zal] worden geëvalueerd en [dat er] indien nodig zal [...] worden bijgestuurd om negatieve gevolgen voor de biodiversiteit, de voedselzekerheid en het concurrentievermogen van de landbouwers tegen te gaan” (33) ; dringt aan op sterkere steun voor landbouwers met het oog op de ontwikkeling van agro-ecologische en biodiversiteitsvriendelijke praktijken, onder meer door hogere financierings- en medefinancieringspercentages; verzoekt de lidstaten om de in het kader van het LIFE‑programma beschikbare middelen optimaal te benutten; 77. wijst erop dat de ultraperifere gebieden ecosystemen met een hoge ecologische waarde herbergen, maar dat dit niet mag worden gezien als een bedreiging voor de evenwichtige ontwikkeling van productieve werkzaamheden in de landbouwsector; 78. merkt op dat de EU in het voorstel voor een “van boer tot bord” -strategie wordt verzocht het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen verder te beperken; benadrukt in dit verband dat rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van het tropische en subtropische klimaat in de ultraperifere gebieden; wijst erop dat sommige ultraperifere gebieden zich bevinden in tropische, subtropische en vochtige equatoriale omgevingen, die bijzonder bevorderlijk zijn voor de ontwikkeling van ziekten, en dat zij derhalve in vergelijking met het vasteland en derde landen ernstig benadeeld zijn wat betreft de dekking van hun behoeften aan gewasbeschermingsmiddelen ter bestrijding van plaagorganismen; wijst daarom op de noodzaak om onderzoek naar nieuwe alternatieve oplossingen die aangepast zijn aan deze gebieden te bevorderen en daarvoor meer middelen uit te trekken, teneinde de landbouwproductie veilig te stellen en de levensvatbaarheid van landbouwers in de ultraperifere gebieden te waarborgen; beklemtoont in dit verband het belang van de bevordering van agro-ecologische praktijken en de toepassing van innovatieve productietechnieken, met inbegrip van nieuwe genomische technieken; neemt kennis van de moeilijke verkrijgbaarheid van bepaalde landbouwproductiemiddelen in sommige ultraperifere gebieden, met name milieuvriendelijke producten; benadrukt dat de toegang tot EU-markten moet worden verboden voor producten die niet aan de EU-normen voldoen en de gezondheidsbeveiliging en voedselveiligheid en -zekerheid in de gehele EU in gevaar kunnen brengen, zoals bananen uit derde landen waar massaal gebruik wordt gemaakt van gewasbeschermingsmiddelen die in de EU niet zijn toegestaan; 79. verzoekt de Commissie nieuwe genomische technieken (NGT) te reguleren om zo snel mogelijk in te spelen op de noodzaak het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen te verminderen en er alternatieven voor te vinden, met het oog op de transitie naar agro-ecologie; 80. wijst erop dat het gebruik van nieuwe technologieën, zoals een succesvolle uitbreiding van digitale netwerken met hoge capaciteit en precisielandbouw, de overgang naar een efficiëntere, modernere en meer concurrerende landbouw kan vergemakkelijken, waarbij kosten worden bespaard, de prestaties worden verbeterd en de milieueffecten tot een minimum worden beperkt; 81. beklemtoont de noodzaak steun te verlenen aan rendabele en milieuvriendelijke korte toeleveringsketens en aan de ontwikkeling van een landbouwsector die in de eerste plaats gericht is op traditionele producten met een hoge toegevoegde waarde, op lokale consumptie en op groene oplossingen; 82. herhaalt dat voedselautonomie een prioriteit blijft voor de ultraperifere gebieden en dat, naast de instandhouding van de traditionele sectoren, ook de diversificatie van de productie moet worden versterkt en ondersteund; 83. benadrukt het belang van de structuur van de lokale ketens om de voedselzekerheid in de vaak geïsoleerde ultraperifere gebieden te waarborgen, en moedigt de belanghebbenden en beleidsmakers aan gebruik te maken van alle bepalingen van de gemeenschappelijke marktordening (GMO), met inbegrip van die welke specifiek voor de ultraperifere gebieden bedoeld zijn; is ingenomen met de aanpassing van sommige bepalingen van de GMO aan de specifieke behoeften van de ultraperifere gebieden en verzoekt de Commissie zo nodig te voorzien in verdere aanpassingen in het kader van de volgende herziening van de GMO; verzoekt de Commissie na te gaan of het haalbaar en wenselijk is om de bepalingen van artikel 22 bis van Verordening (EU) nr. 228/2013 met betrekking tot de Posei-programma’s (34) uit te breiden tot alle ultraperifere gebieden, voor wat betreft de uitbreiding van de voorschriften en bijdragen van brancheorganisaties tot marktdeelnemers die niet bij deze organisaties zijn aangesloten, teneinde de voedselzekerheid en de zelfvoorziening te waarborgen; 84. merkt op dat melk en aanverwante upstream- en downstreamproducten een van de fundamentele pijlers van de economie van de autonome regio Azoren vormen; erkent dat het sociaal-economisch belang ervan en het aantal directe en indirecte banen en diensten dat deze leveren onmisbaar zijn om de economische en sociale cohesie te waarborgen; 85. is van mening dat de producenten in de ultraperifere gebieden de laatste jaren, net als tienduizenden melkproducenten in de hele EU, gedwongen zijn hun productie op te geven vanwege de spotprijzen die aan de producenten worden betaald en die de productiekosten niet compenseren; is van mening dat de ongunstige situatie van de melkproductie onlosmakelijk verbonden is met de liberalisering van de melkmarkt en het einde van de productiequota, en dat hiervoor alleen een oplossing kan worden gevonden door middel van marktreguleringsmechanismen; 86. herinnert aan de gezamenlijke verklaring van het Parlement, de Raad en de Commissie die aan Verordening (EU) 2017/540 (35) betreffende het stabilisatiemechanisme voor bananen is gehecht en werd herzien toen Ecuador toetrad tot de handelsovereenkomst tussen de EU en Colombia/Peru, waarin staat dat: “De Commissie na het verstrijken van het stabilisatiemechanisme regelmatige analyses [zal] blijven uitvoeren van de situatie van de markt en de bananenproducenten van de Unie. Indien wordt vastgesteld dat sprake is van een ernstige verslechtering van de situatie van de markt of de bananenproducenten van de Unie, zal de Commissie, gezien het belang van de bananensector voor de ultraperifere gebieden, de situatie samen met de lidstaten en de betrokken partijen onderzoeken en beslissen of passende maatregelen overwogen moeten worden. De Commissie kan ook regelmatige monitoringbijeenkomsten beleggen met de lidstaten en de betrokken partijen”; wijst de Commissie op haar toezegging om de geleidelijke verlaging van het douanetarief een halt toe te roepen door het residuele tarief van 75 EUR/ton dat geldt voor derde landen waarmee de EU handelsovereenkomsten heeft gesloten, permanent aan banden te leggen; 87. benadrukt dat er weliswaar geen rechten worden geheven op de rechtstreekse invoer uit derde landen in de ultraperifere gebieden van landbouwproducten die van essentieel belang zijn voor menselijke consumptie, voor de vervaardiging van andere producten of als productiemiddel in de landbouw, maar dat bij de toepassing van deze “specifieke voorzieningsregeling” met name rekening moet worden gehouden met het feit dat de bestaande lokale productie niet mag worden gedestabiliseerd en evenmin in haar ontwikkeling mag worden belemmerd; 88. wijst erop dat niet-concurrerende prijzen en een gebrek aan concurrentie in de vervoerssector in de ultraperifere gebieden, met name in het goederenvervoer, hun landbouwsectoren onder druk zetten; 89. beklemtoont het gebrek aan duurzame oplossingen voor het vervoer van landbouwproducten tussen de meeste eilanden en het vasteland en voor de uitvoer en invoer van landbouwproducten van en naar de eilanden, en verzoekt de Commissie en de lidstaten om vernieuwende projecten voor groenere verbindingen te ondersteunen in hun ontwikkelingsplannen voor de eilanden; 90. herinnert eraan dat de ultraperifere gebieden, met kleine en afgelegen eilanden, archipels en een afgelegen ligging, sterk afhankelijk zijn van zeevervoer; waarschuwt er dan ook voor dat wijzigingen in de huidige bepalingen betreffende het vervoer van dieren grotere gevolgen hebben voor deze regio’s, met name gezien het belang van de landbouw voor hun economie en hun afhankelijkheid daarvan; benadrukt dat overeenkomstig artikel 349 VWEU in het kader van de komende herziening van de Europese voorschriften inzake dierenwelzijn rekening moet worden gehouden met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de ultraperifere gebieden; wijst erop dat onafgebroken inspanningen moeten worden geleverd om de noodzaak van het vervoer van levende dieren te verminderen, overeenkomstig de conclusies van de Enquêtecommissie bescherming van dieren tijdens het vervoer, en dat meer belang moet worden gehecht aan het vervoer van alternatieven voor levende dieren; Mobiliteit, vervoer en toerisme 91. is voorstander van de invoering van een specifiek financieel operationeel programma voor vervoer en connectiviteit in de ultraperifere gebieden, een “Posei-vervoersregeling”, vergelijkbaar met het Posei voor de landbouw en als aanvulling op de structuurfondsen, om de extra kosten als gevolg van de afgelegen en/of insulaire ligging te compenseren, gezien de noodzaak van territoriale continuïteit binnen de ultraperifere gebieden en de structurele uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd op het gebied van vervoersinfrastructuur, mobiliteit en digitale connectiviteit; wijst op het belang van deze regeling voor deze gebieden, bijvoorbeeld de Azoren-archipel, die door zijn fysieke samenstelling te kampen heeft met een dubbel insulair karakter – de grote afstand tot het vasteland en de afstand tussen de eilanden – dat de vervoerskosten voor personen en goederen in doorvoer tussen de eilanden onderling en tussen de eilanden en het vasteland aanzienlijk verhoogt, met als duidelijk gevolg dat de kosten van de productiemiddelen stijgen; 92. herinnert eraan dat stabiliteit in de vervoerssector en adequate infrastructuur in de ultraperifere gebieden essentieel zijn voor hun voornaamste sectoren zoals toerisme, landbouw en visserij; wijst er bovendien op dat havens, luchthavens, zeevaartroutes en regelmatige vliegverbindingen de ultraperifere gebieden met het Europese continent, de landen om hen heen en de rest van de wereld verbinden; benadrukt in dit verband dat de Commissie in het licht van artikel 349 VWEU ten volle rekening moet houden met het belang van vervoer en connectiviteit voor de ultraperifere gebieden; herhaalt daarom dat een verzwakking van de vervoerssector in de ultraperifere gebieden het risico van isolement, economische vertraging en stijgende kosten van levensonderhoud vergroot; is van mening dat concurrentie niet het enige beginsel mag zijn dat wordt toegepast op de zee- en luchtvaartsector van de ultraperifere gebieden; 93. wijst op de moeilijkheden die de ultraperifere gebieden ondervinden om toegang te krijgen tot de mogelijkheden van de Connecting Europe Facility (CEF); verzoekt de Commissie verslag uit te brengen in het kader van een tussentijdse evaluatie van de projecten waarvoor in de ultraperifere gebieden CEF-financiering is aangevraagd en de mogelijkheid te overwegen om in de CEF een specifieke begrotingslijn voor de ultraperifere gebieden op te nemen; 94. verzoekt de Commissie om in het kader van de door haar beheerde EU-programma’s, zoals de CEF, specifiek voor ultraperifere gebieden oproepen tot het indienen van voorstellen uit te schrijven, alsook om andere acties uit te voeren in deze gebieden, zoals voorlichtingsdagen en roadshows, om bestaande kansen voor de ultraperifere gebieden te bevorderen; 95. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om de verordening betreffende het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T) te herzien (36) ; wijst op de voordelen van het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T), met name wat betreft connectiviteit en toegang tot financiering; verzoekt de Commissie en de lidstaten om, wanneer dit in het belang van de ultraperifere gebieden is, in het kader van deze herziening de integratie van meer infrastructuur van de ultraperifere gebieden in de kern- of uitgebreide TEN-T-netwerken te bevorderen, zodat deze infrastructuur in aanmerking komt voor steun uit de CEF, met het bijbehorende maximale medefinancieringspercentage van 70 %, en deel gaat uitmaken van de Europese vervoerscorridors, en de ultraperifere gebieden steun kunnen ontvangen voor onder meer infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, uitbreiding en onderhoud van havens, stedelijke mobiliteit, luchtvaart en het wegennet; 96. betreurt het dat het veel mensen in deze gebieden ontbreekt aan basisdiensten, waaronder toegang tot openbaar vervoer, met alle gevolgen van dien voor de toegang tot andere diensten, onderwijs en economische kansen; wijst erop dat aan de ontwikkeling van efficiënte openbaarvervoerssystemen in de ultraperifere gebieden moet worden gewerkt; beklemtoont dat de vervoerswijzen van de ultraperifere gebieden en de bijbehorende infrastructuur moeten worden gediversifieerd om duurzame mobiliteit te bevorderen die het milieu beschermt en de luchtkwaliteit garandeert; herinnert eraan dat fietsinfrastructuur of elektrische laadpalen de ultraperifere gebieden zouden helpen de broeikasgasemissies en de luchtverontreiniging terug te dringen en hen zouden ondersteunen bij hun duurzame transitie; dringt er bij de Commissie op aan om, in nauwe samenwerking met de lokale en regionale autoriteiten, proefprojecten en voorbereidende acties te ontwikkelen, geïnspireerd op beleid en initiatieven zoals duurzame stedelijke mobiliteitsplanning (voor stedelijke mobiliteit) en slimme vervoersgebieden op het platteland (voor mobiliteit op het platteland), die erop gericht zijn belanghebbenden samen te brengen om zinvolle en consistente duurzame vervoersopties voor burgers en bezoekers tot stand te brengen; 97. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken van een speciale behandeling voor de ultraperifere gebieden met betrekking tot staatssteun voor luchthaven-, haven- en wegeninfrastructuur met een zuiver lokale impact die niet tot een verstoring van de intracommunautaire concurrentie leidt; 98. wijst op de cruciale rol van duurzaam toerisme voor de ontwikkeling van de ultraperifere gebieden, die in hoge mate worden blootgesteld aan de effecten van de klimaatverandering, natuurrampen en gezondheidscrises; dringt er bij de Commissie op aan een echt Europees duurzaam toerismebeleid te ontwikkelen, met name door de invoering van één keurmerk voor duurzaam toerisme; beklemtoont dat de ultraperifere gebieden maatregelen moeten nemen met het oog op duurzaam toerisme, waarbij zij hun natuurlijk kapitaal zo goed mogelijk moeten benutten, hun toeristisch aanbod moeten verbeteren en tegelijkertijd het milieu en de biodiversiteit moeten beschermen; 99. beklemtoont dat het belangrijk is EU-financiering te gebruiken om veerkrachtig en duurzaam toerisme te ontwikkelen dat bestand is tegen toekomstige crises, aangezien deze regio’s voor hun economische, sociale en culturele ontwikkeling sterk afhankelijk zijn van toerisme; verzoekt de Commissie, de lidstaten en de regionale en lokale autoriteiten noodplannen op te stellen voor cruciale sectoren in de ultraperifere gebieden, zoals toerisme en vervoer, om beter om te kunnen gaan met mogelijke toekomstige crises zoals de COVID-19-pandemie, die bepaalde kwetsbaarheden in deze gebieden aan het licht heeft gebracht; verzoekt de Commissie een specifieke begrotingslijn voor toerisme op te nemen in het volgende MFK, teneinde in de jaarlijkse begrotingen van de Unie middelen voor het toeristische ecosysteem uit te trekken; 100. verzoekt de Commissie en de lidstaten verdere maatregelen te treffen om het herstel van de toeristische sector in de ultraperifere gebieden te bevorderen en de digitale en ecologische transformatie ervan te stimuleren, met bijzondere aandacht voor kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) en de gebieden die het afhankelijkst zijn van toerisme; verzoekt de Commissie en de lidstaten gebruik te maken van bestaande EU-fondsen om proefprojecten op te zetten voor toeristische bestemmingen die in de ultraperifere gebieden liggen, met inbegrip van projecten die gericht zijn op de ontwikkeling van nieuwe beroepen in verband met blauw en groen toerisme; verzoekt de Commissie derhalve initiatieven te ontplooien voor nautisch en kusttoerisme, met name de ontwikkeling en verspreiding van een netwerk van maritieme routes voor dergelijke initiatieven; verzoekt de Commissie voorts het overgangstraject voor het toerisme te volgen en een reeks bindende en concrete acties en tussentijdse doelstellingen voor de ultraperifere gebieden voor te stellen, onder meer op gebieden zoals onderzoek en innovatie, infrastructuur, technologische ontwikkeling en vaardigheden, om de sector uiteindelijk in staat te stellen de doelstelling van klimaatneutraliteit te verwezenlijken; 101. verzoekt de Commissie een Europees agentschap voor toerisme op te richten met antennes in elk van de geografische regio’s van de ultraperifere gebieden, zodat de ervaring en dynamiek van de sector in deze gebieden ten goede komen aan de gehele EU, overeenkomstig de slotverklaring van de 26e Conferentie van voorzitters van de ultraperifere gebieden van de Europese Unie; 102. benadrukt dat de ultraperifere gebieden het culturele en taalkundige erfgoed van de Europese Unie verrijken; benadrukt dat de culturele sector in de ultraperifere gebieden harder is getroffen door de recente gezondheids- en economische crises dan in gebieden op het Europese continent; verzoekt de Commissie de culturele rijkdom van de ultraperifere gebieden te vergroten en uitwisselingen met professionals uit de cultuursector in de ultraperifere gebieden aan te moedigen, met name door nieuwe proefprojecten op te zetten naar het voorbeeld van Archipel.eu; dringt aan op aanvullende specifieke instrumenten, die zijn aangepast aan de kenmerken van de culturele sector in de ultraperifere gebieden, ter ondersteuning en bevordering van de kunstenaars en het materieel en immaterieel cultureel erfgoed van de ultraperifere gebieden en ter bescherming van de regionale talen; Maatregelen op het gebied van klimaat, biodiversiteit, energieonafhankelijkheid en hernieuwbare energie 103. wijst er wat biodiversiteit betreft op dat doelgericht regionaal beleid en actie gericht op de bescherming van de ecosystemen van ultraperifere gebieden en het herstel van hun unieke en uitzonderlijk rijke biodiversiteit noodzakelijk zijn om de natuurlijke hulpbronnen en bestaansmiddelen van die gebieden te behouden; herhaalt dat de maatregelen voor de bescherming en het herstel van de biodiversiteit moeten worden voortgezet en verbeterd; verzoekt de Commissie en de lidstaten erop toe te zien dat in de regelgeving over natuurherstel rekening wordt gehouden met de specifieke situatie van de ultraperifere gebieden, dat de nationale plannen worden opgesteld in samenwerking met de autoriteiten van de ultraperifere gebieden en dat deze worden ontworpen met een passend evenwicht tussen de economische, de sociale en de ecologische dimensie; herinnert eraan dat het belangrijk is een lokale afvalbeheerstrategie te ontwikkelen waarin rekening wordt gehouden met de ecologische en energietransitie en de bescherming van de biodiversiteit, en die bijdraagt tot de versterking van de circulaire economie in de ultraperifere gebieden; 104. wijst er nogmaals op dat de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden in aanmerking moeten worden genomen in de regelgeving, om het juiste evenwicht te treffen tussen de ecologische noodzaak, de toegankelijkheidsbehoeften en de hoge sociale en economische kosten die door hun bevolking worden gedragen; betreurt het dat in het door de Europese Commissie voorgestelde “Fit for 55”-pakket maar in beperkte mate rekening is gehouden met de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden; verzoekt de Commissie daarom hun specifieke kenmerken beter te weerspiegelen in toekomstige klimaat- en energiepakketten; 105. beklemtoont dat de lidstaten en het Europees Parlement een actieve en reactieve rol moeten blijven spelen om de bescherming van de ultraperifere gebieden te verzekeren en hun specifieke kenmerken te weerspiegelen; 106. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om in het kader van de lopende interinstitutionele onderhandelingen de voorstellen van het Parlement te steunen om beter rekening te houden met de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden in de teksten van het “Fit for 55”-pakket; dringt erop aan de gevolgen van de uitvoering van dit wetgevingspakket voor de ultraperifere gebieden te evalueren en het pakket zo nodig aan te passen aan de realiteit in deze gebieden; verzoekt de Commissie en de lidstaten de ultraperifere gebieden onverwijld te ondersteunen bij de koolstofneutrale transitie, onder meer door middel van nieuwe begrotingstoewijzingen; benadrukt dat het belangrijk is om in het kader van het Sociaal Klimaatfonds, het moderniseringsfonds, het Innovatiefonds, het oceaanfonds, de klimaatinvesteringsfondsen en andere financieringsinstrumenten die mogelijk worden opgezet specifiek rekening te houden met de kwetsbare situatie van de ultraperifere gebieden, om ervoor te zorgen dat burgers, gezinnen en bedrijven in deze gebieden toegang hebben tot deze fondsen en tot steun voor kleinschalige projecten; 107. benadrukt dat de territoriale samenhang en het beginsel van territoriale continuïteit moeten worden gewaarborgd om sociale cohesie mogelijk te maken; wijst erop dat in de milieudoelstellingen en -streefcijfers van de EU altijd rekening moet worden gehouden met het afgelegen, geïsoleerde en/of insulaire karakter van de ultraperifere gebieden, met name ten aanzien van de behoeften op het gebied van het vervoer naar en van elk ultraperifeer gebied; wijst op het fundamentele belang van een afwijking voor de ultraperifere gebieden zodat het zeevervoer kan worden uitgesloten van het ETS; betreurt het resultaat van het interinstitutioneel akkoord dat in het kader van de herziening van het ETS voor de luchtvaart voor de ultraperifere gebieden is bereikt en dat slechts tijdelijk, tot 2030, betrekking heeft op vluchten tussen de ultraperifere gebieden en hun lidstaat; roept de Commissie daarom op om voor het einde van de overeengekomen tijdelijke afwijking een gedetailleerde analyse voor te leggen van de gevolgen van het feit dat vluchten van en naar ultraperifere gebieden niet worden uitgesloten van het ETS; is van mening dat het van fundamenteel belang is een EU-strategie te ontwikkelen in verband met mobiliteit en vervoer in de ultraperifere gebieden, waarin rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van elk ultraperifeer gebied; 108. dringt erop aan dat de mogelijkheden voor koolstofopslag in de ultraperifere gebieden in overweging worden genomen, met name blauwe koolstof die verband houdt met de biodiversiteit in zee en aan de kust of groene koolstof uit afvang uit bossen; 109. onderstreept dat de ultraperifere gebieden kwetsbaar zijn voor de gevolgen van klimaat- en geologische veranderingen, met name voor extreme weersverschijnselen en aardbevingen; betreurt het feit dat het jaarlijkse plafond van de reserve voor solidariteit en noodhulp niet toereikend is om te reageren op noodsituaties, met name in de ultraperifere gebieden, waardoor de EU-steun veel lager uitvalt dan het potentiële steunbedrag dat nodig zou kunnen zijn; is er dan ook voorstander van om het Solidariteitsfonds van de EU te herzien om het mogelijk te maken passend, sneller, flexibeler en alerter te reageren, zelfs op kleinschaligere rampen, onder meer in de ultraperifere gebieden, en rekening te houden met de kosten in verband met preventie, naleving van de regelgeving, evacuatie en de verstoring van lokale economieën in het geval van rampen zoals overstromingen, cyclonen, bosbranden of langdurige seismische of vulkanische activiteit; verzoekt de Commissie voorts alles in het werk te stellen om snel middelen in te zetten om het hoofd te kunnen bieden aan de gevolgen van natuurrampen; 110. stelt voor dat de Commissie een studie verricht naar de mogelijke oprichting van een EU-fonds voor aanpassing aan de klimaatverandering in de volgende programmeringsperiode, zonder afbreuk te doen aan de structuur of de financiering van het cohesiebeleid, teneinde de Europese regio’s, met inbegrip van de ultraperifere gebieden, te helpen hun infrastructuur aan te passen en preventieve acties uit te voeren om hun bestendigheid tegen klimaatschokken te verbeteren; 111. wijst erop dat bijna alle ultraperifere gebieden uit vulkanische eilanden of archipels bestaan; verzoekt de Commissie om, op basis van het Europees netwerk van waarnemingsposten en onderzoeksinfrastructuur voor vulkanologie (Eurovolc), een grootschalig EU-programma op te zetten dat gericht is op het potentieel van vulkanische gebieden, alsmede een Europees onderzoekscentrum dat in een ultraperifeer gebied zou kunnen worden gevestigd; 112. wijst nogmaals op het potentieel van de ultraperifere gebieden voor de ontwikkeling van innovatieve proefprojecten op het gebied van hernieuwbare energie, waarbij moet worden gewaarborgd dat zij ten volle kunnen profiteren van het daaruit voortvloeiende beleid; herhaalt voorts dat er meer steun nodig is, zoals gecoördineerde investeringen; verzoekt de Commissie voort te bouwen op het potentieel van de ultraperifere gebieden en hernieuwbare energie te ondersteunen, onder meer in Frans-Guyana, onder de voorwaarden die het Parlement in het kader van zijn mandaat voor de interinstitutionele onderhandelingen over de herziening van de richtlijn hernieuwbare energie (RED III) is overeengekomen; benadrukt dat deze gebieden moeten worden ondersteund bij de transitie naar koolstofvrije energie-autonomie die is afgestemd op de lokale realiteit; benadrukt in dit verband het enorme potentieel van de ultraperifere gebieden voor de energie-autonomie van de EU en de verwezenlijking van de doelstelling om uiterlijk in 2050 klimaatneutraal te zijn; 113. wijst op het belang van samenwerking voor de ontwikkeling van hernieuwbare energie en is ingenomen met de samenwerkingsovereenkomst inzake innovatie, ontwikkeling en duurzame energie tussen de Azoren en de Canarische Eilanden; 114. wijst op het toegenomen risico van energiearmoede in de ultraperifere gebieden als gevolg van de hogere kosten van levensonderhoud en de hogere energieprijzen; herhaalt dat de ultraperifere gebieden te maken hebben met zeer specifieke beperkingen als gevolg van hun geïsoleerde elektriciteitsopwekkingssystemen, die op geen enkele wijze met andere gebieden kunnen worden verbonden; pleit daarom voor de aanneming van specifieke maatregelen om deze situatie te voorkomen en aan te pakken door de toegang tot essentiële energiediensten te waarborgen; dringt erop aan het moderniseringsfonds toe te passen op de ultraperifere gebieden om de energiearmoede waaronder deze bijzonder kwetsbare gebieden lijden aan te pakken; 115. verzoekt de Commissie via Horizon 2020 en de EFRO-fondsen voor alle ultraperifere gebieden en alle Europese eilanden een groot programma op te zetten dat is gericht op de ontwikkeling van groene waterstof; 116. beklemtoont dat de herstel- en veerkrachtplannen belangrijk zijn voor de verwezenlijking van een reeks investeringen ten behoeve van de opwekking van hernieuwbare energie, waardoor de ecologische voetafdruk verkleint en de uitstoot van broeikasgassen vermindert; De digitale transitie 117. verzoekt de Commissie haar steun aan de lidstaten te garanderen zodat er snel gebruik kan worden gemaakt van alle mogelijkheden om digitale infrastructuur en connectiviteit te financieren; onderstreept dat sommige onderzeese kabels die de ultraperifere gebieden verbinden dringend aan vervanging toe zijn en dat deze werkzaamheden moeten bijdragen tot het stimuleren van de lokale digitale economie; verzoekt de lidstaten voor deze projecten gebruik te maken van financiering uit de CEF; 118. verzoekt de Commissie werk te maken van de uitbreiding van het glasvezelnetwerk en de modernisering van het hele mobiele netwerk in alle ultraperifere gebieden, zelfs in de meest afgelegen gebieden; 119. verzoekt de Commissie regelmatig bijeenkomsten van het Europees forum voor digitaal en inclusief onderwijs te organiseren, waaraan ook de autoriteiten van de ultraperifere gebieden deelnemen, waarbij de bevordering van onderwijs in digitale aangelegenheden voor alle leeftijdsgroepen wordt gewaarborgd en de aandacht vooral wordt gericht op groepen die in de digitale en de AI-sector ondervertegenwoordigd zijn; roept op om doelstellingen vast te stellen en de doeltreffendheid van programma’s voor digitale vaardigheden te monitoren om ervoor te zorgen dat de middelen efficiënt worden gebruikt; De ultraperifere gebieden in een Europese gezondheidsunie 120. wijst op de kwetsbaarheid van de gezondheidsstelsels van de ultraperifere gebieden, die in sommige gevallen worden gekenmerkt door een gebrek aan infrastructuur en gezondheidswerkers; merkt op dat deze kwetsbaarheid sinds de COVID-19-pandemie nog is verergerd; 121. pleit ervoor rekening te houden met de situatie van de ultraperifere gebieden en de toestand van hun gezondheidsstelsels, met name in het kader van de verbeterde en doeltreffendere gezondheidscoördinatie die de EU na de pandemie nastreeft; 122. verzoekt de Commissie de lidstaten en de regionale en lokale autoriteiten te ondersteunen bij het opstellen en financieren van plannen om gezondheidswerkers, met name jonge artsen, aan te trekken en te behouden, teneinde de verschillen in de gezondheidsdiensten te verkleinen; 123. wijst erop dat er in de gezondheidszorg in de EU nog steeds aanzienlijke ongelijkheden bestaan, met name in de ultraperifere gebieden, ook op het gebied van kankerpreventie en -bestrijding; is van mening dat de kwetsbaarheid van de sector in deze gebieden het des te noodzakelijker maakt de nadruk te leggen op preventie en vroegtijdige opsporing; wijst er derhalve op dat er speciale aandacht moet worden besteed aan de inwoners van de ultraperifere gebieden om ervoor te zorgen dat zij naar behoren toegang hebben tot diensten voor kankerpreventie en -bestrijding, door de totstandkoming van overheidsbeleid in het kader van het Europees kankerbestrijdingsplan aan te moedigen en te ondersteunen; 124. wijst nogmaals op het belang van het EU4Health-programma voor het verminderen van ongelijkheden in de gezondheidszorg; benadrukt dat de nationale contactpunten proactief voorlichtingsbijeenkomsten moeten organiseren in alle ultraperifere gebieden om de bekendheid met het programma te vergroten; 125. betreurt het dat de Commissie de autoriteiten van de ultraperifere gebieden nog niet heeft betrokken bij de vaststelling van de jaarlijkse werkprogramma’s van EU4Health en verwacht van de Commissie dat zij dit onverwijld doet en dat zij de ultraperifere gebieden betrekt bij besprekingen over beleidsinitiatieven van specifiek belang, zoals vaccinatie, kanker, geestelijke gezondheid, klimaatverandering en langdurige zorg; 126. verzoekt de Commissie de lidstaten en de ultraperifere gebieden aan te moedigen om de ontwikkeling van de gezondheidsstelsels en de toegang tot zorg (met inbegrip van gezondheidsbevordering, preventieve zorg en langdurige zorg) te ondersteunen, e-gezondheidsoplossingen te ontwikkelen en in te zetten om tekorten aan gezondheidswerkers en het gebrek aan digitalisering van de gezondheidsstelsels aan te pakken, en daarbij te investeren in digitale vaardigheden, competenties en geletterdheid, met name van de kwetsbaarste bevolkingsgroepen en van de gezondheidswerkers; verzoekt de Commissie voorts de lidstaten en de ultraperifere gebieden aan te moedigen om deel te nemen aan acties in het kader van het EU4Health-programma (met inbegrip van de gezamenlijke acties), met name in verband met het wegwerken van ongelijkheden op het gebied van gezondheid, crisisparaatheid en -respons, ook in verband met de klimaatnoodtoestand, e-gezondheid, gezondheidsbevordering en ziektepreventie, toegang tot gezondheidszorg, met inbegrip van geestelijke gezondheid en langdurige zorg, en de behandeling van tropische ziekten; 127. moedigt de ultraperifere gebieden aan om deel te nemen aan acties in het kader van het Horizon Europa-programma, en samen te werken met de Autoriteit voor paraatheid en respons inzake noodsituaties op gezondheidsgebied van de Commissie, teneinde de levering van cruciale medische uitrusting te waarborgen en tijdens crises over voldoende gezondheidswerkers te beschikken, en moedigt hen tevens aan samen te werken met het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding op het gebied van de paraatheid bij en respons op gezondheidsbedreigingen, onder meer in verband met de geestelijke gezondheid en de klimaatnoodtoestand; 128. stelt voor een onderzoekscentrum op te richten dat zich toelegt op tropische infectieziekten en medische aandoeningen die in de ultraperifere gebieden bijzonder vaak voorkomen, zoals diabetes, obesitas of bepaalde vormen van kanker; Het belang van de ultraperifere gebieden in de ruimtewedloop en de Europese wetenschappelijke ontwikkeling 129. wijst op de bevoorrechte ligging en de beschikbare infrastructuur in sommige ultraperifere gebieden voor ruimtevaartactiviteiten, met name om ervoor te zorgen dat de Unie autonome toegang tot de ruimte heeft; betreurt het gebrek aan specifieke toezeggingen van de Commissie op dit gebied; verzoekt de Commissie meer steun te verlenen aan de nationale plannen om de ruimtevaartactiviteiten, die een belangrijke bron van innovatie en Europese soevereiniteit zijn, nieuw leven in te blazen; 130. dringt aan op coördinatie tussen de EU-fondsen voor het ruimtevaartbeleid van de EU en die voor regionale ontwikkeling, met als doel de lokale bijdrage aan en het lokale rendement van de ruimte-ecosystemen die worden ontwikkeld rondom de infrastructuur in Frans-Guyana en de Azoren te verhogen; onderstreept dat moet worden gezorgd voor scholings- en bijscholingsmogelijkheden voor de mensen die wonen in de gebieden waar de grondsegmenten van de ruimte-infrastructuur zich bevinden, en dat hun levensomstandigheden moeten worden verbeterd; 131. pleit voor betere milieueffectbeoordelingen van de ruimtegerelateerde activiteiten die plaatsvinden in de ultraperifere gebieden en voor de ontwikkeling van passende duurzaamheidsmaatregelen die ervoor zorgen dat nadelige gevolgen zoveel mogelijk worden voorkomen en, indien dat niet mogelijk is, worden gecompenseerd; 132. wijst op het belang van geactualiseerde en op maat gemaakte strategieën voor slimme specialisatie om onderzoek en innovatie in de ultraperifere gebieden te stimuleren; 133. is ingenomen met de verdere aanpassing van de werkprogramma’s van Horizon Europa aan de ultraperifere gebieden om lokale onderzoeks- en innovatiegemeenschappen aan te moedigen; 134. wijst nogmaals op het belang van de deelname van instellingen voor hoger onderwijs en centra voor marien onderzoek aan en de betrokkenheid van maritieme scholen in de ultraperifere gebieden en aldaar gevestigde bedrijven bij Europese en internationale onderzoeksnetwerken, gezien hun kennis van de unieke dynamiek en kenmerken van deze gebieden, met het oog op het versterken van hun innovatiesystemen en het scheppen van meer “blauwe banen”; Beter gebruik van Europese fondsen, partnerschappen en handelsovereenkomsten 135. erkent het belang van de herstel- en veerkrachtfaciliteit en het programma React-EU voor een doeltreffend herstel in de ultraperifere gebieden; wijst er echter op dat het belangrijk is de uitvoeringstermijnen van de herstel- en veerkrachtfaciliteit te heroverwegen om het economisch herstel in de ultraperifere gebieden te stimuleren, rekening houdend met de huidige context van oorlog, inflatie en tekorten aan arbeidskrachten en grondstoffen in fundamentele sectoren, waardoor het moeilijk is om structurele projecten voor deze gebieden uit te voeren; verzoekt de Commissie daarom te anticiperen op toekomstige crises in de ultraperifere gebieden door instrumenten te bevorderen die de gevolgen van crises voor de bevolking in deze gebieden compenseren en ervoor te zorgen dat de doelstellingen van de nationale plannen voor herstel en veerkracht worden behaald en dat een gedetailleerd verslag met de definitieve toewijzingen aan het Parlement wordt voorgelegd; 136. wijst op de sleutelrol van het cohesiebeleid bij het ontsluiten van het potentieel van de ultraperifere gebieden, het compenseren van de gevolgen van hun permanente beperkingen en het verkleinen van de economische en sociale kloven tussen deze gebieden en de rest van de EU; benadrukt dat de programmering van de cohesiefondsen beter moet worden afgestemd op de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden en dat er tegelijkertijd voor moet worden gezorgd dat zij ten volle gebruik kunnen maken van bepalingen die meer flexibiliteit mogelijk maken, met name hogere medefinancieringspercentages en toegang tot voorfinanciering; benadrukt dat de lidstaten en de ultraperifere gebieden verantwoordelijk zijn voor het uitstippelen en uitvoeren van hun respectieve ontwikkelingsstrategieën en -prioriteiten en voor het volledig benutten van het potentieel dat door EU-middelen wordt geboden; 137. betreurt dat het reeds geringe aantal specifieke programma’s, beleidsmaatregelen en fondsen voor de ultraperifere gebieden is verdwenen ten gunste van de integratie ervan in horizontale Europese programma’s, waardoor de op maat gesneden aanpak die nodig is voor de ultraperifere gebieden verwatert; 138. verzoekt de Commissie steun te verlenen aan het voortzetten van de werkzaamheden die in het kader van het vlaggenschipproject FORWARD werden aangevat, zodat de gedane inspanningen en de inmiddels in de negen ultraperifere gebieden bereikte resultaten niet verloren gaan; 139. is ingenomen met de aankondiging van de Commissie om een portaalsite te creëren over alle beschikbare EU-fondsen, programma’s en beleidsinitiatieven voor de ultraperifere gebieden, waarmee zij ingaat op een verzoek dat het Parlement in zijn resolutie van 14 september 2021 over een nieuwe aanpak van de maritieme strategie voor het Atlantische gebied heeft gedaan; spoort de Commissie aan deze portaalsite onverwijld te creëren en waar nodig steun te blijven verlenen, zodat de lidstaten en de regionale autoriteiten de middelen beter leren kennen en er beter gebruik van maken; verzoekt de Commissie om in al haar directoraten-generaal de specifieke kenmerken van de ultraperifere gebieden onder de aandacht te brengen, de administratieve lasten te verminderen en deze gebieden bij te staan bij hun procedures, zodat zij gemakkelijker toegang krijgen tot EU-fondsen en -programma’s; verzoekt de Europese instellingen hun aanwezigheid ter plaatse te versterken door fysieke kantoren in de ultraperifere gebieden te vestigen; roept de ultraperifere gebieden op gebruik te maken van alle beschikbare Europese fondsen en programma’s; stelt voor een Europees Jaar van de Ultraperifere Gebieden in te stellen; 140. moedigt de Commissie en de nationale en regionale autoriteiten aan te komen tot een goed evenwicht tussen essentiële controles op het gebruik van EU-middelen enerzijds, en de eenvoudigere en flexibelere administratieve regels die nodig zijn voor het optimale gebruik van deze middelen anderzijds, teneinde de lokale initiatieven te ondersteunen, met name in de ultraperifere gebieden; 141. benadrukt dat het handelsbeleid van de Europese Unie grote economische gevolgen heeft voor de ultraperifere gebieden; benadrukt dat de belangen van de ultraperifere gebieden moeten worden beschermd in de door de Europese Unie gesloten internationale overeenkomsten (vrijhandelsovereenkomsten, economische partnerschapsovereenkomsten en officiële ontwikkelingshulp); uit zijn ernstige bezorgdheid over de invoer van producten uit derde landen die niet voldoen aan de EU-normen op sociaal gebied en op het gebied van arbeid, milieu, voedselveiligheid, kwaliteit en dierenwelzijn, met inbegrip van normen voor producten met een biologisch keurmerk; herinnert eraan dat veel van deze ingevoerde goederen rechtstreeks concurreren met de voor uitvoer bestemde productie van de ultraperifere gebieden op de gehele EU-markt of zelfs met lokale productie op de eigen regionale markt; 142. verzoekt de Commissie de producten uit de ultraperifere gebieden een preferentiële behandeling toe te kennen, zowel op hun lokale markten als op de EU-markt, teneinde gevoelige landbouwproducten, zoals bananen, tomaten, suiker en melk, volledig te beschermen in het kader van de onderhandelingen voor vrijhandelsovereenkomsten en economische partnerschapsovereenkomsten en ervoor te zorgen dat de invoer uit niet-EU-landen in overeenstemming is met de EU-normen; dringt er bij de Commissie op aan procedures in te voeren om rekening te houden met gevoelige producten uit de ultraperifere gebieden en zo nodig te voorzien in overgangsperiodes, passende invoerquota en douanetarieven, vrijwaringsclausules en toezicht- en sanctiemechanismen; verzoekt de Commissie bovendien systematisch regionale effectbeoordelingen in deze regio’s uit te voeren, in partnerschap met regionale en lokale overheden en andere belanghebbenden, alvorens overeenkomsten te sluiten, en spiegel- en opschortingsclausules op te nemen in de overeenkomsten; wijst erop dat de huidige handelsovereenkomsten met niet-EU-landen moeten worden herzien om deze clausules erin op te nemen; 143. dringt aan op de oprichting van een taskforce voor handelsovereenkomsten binnen de Commissie met vertegenwoordigers van de betrokken lidstaten en de economische sectoren van de ultraperifere gebieden, met inbegrip van vertegenwoordigers van de landbouw en andere relevante belanghebbenden, om onder meer de problemen te analyseren waarmee deze gebieden worden geconfronteerd als gevolg van de toenemende externe concurrentie, ook van producten uit derde landen die als biologisch zijn aangemerkt; verzoekt de Commissie voorts een verslag op te stellen over het cumulatieve effect van vrijhandelsovereenkomsten op de landbouwsector in de ultraperifere gebieden; 144. is ingenomen met het feit dat de Commissie de ultraperifere gebieden erkent als een unieke troef voor de externe betrekkingen van de EU; 145. benadrukt dat de ultraperifere gebieden voorposten van de Europese Unie zijn en de contacten van de Unie met buurlanden in hun regionale gebieden versterken; verzoekt de Commissie en de lidstaten samen te werken met de lokale en regionale autoriteiten in de ultraperifere gebieden om ontwikkelingsstrategieën met betere regionale integratie en samenwerking uit te voeren; dringt er met name bij de Commissie en de lokale en regionale autoriteiten op aan synergieën te bevorderen tussen de acties die worden ondersteund door het instrument voor internationale samenwerking – Europa in de wereld (NDICI) en de Interreg-fondsen voor de ultraperifere gebieden; 146. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor grotere synergieën en gecoördineerd beheer van de Europese fondsen, met name het EFRO, Europa in de wereld en het besluit van de Raad inzake de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie (37) , om met name voor de ultraperifere gebieden te zorgen voor meer en doeltreffendere territoriale samenwerking en betere financiering, met name voor hun bedrijven en burgers; 147. wijst op het belang van uitwisselingsprogramma’s voor studenten, in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid, voor de opleiding van jonge professionals uit de deelnemende landen; roept op om voor studenten uit de ultraperifere gebieden een vergelijkbaar uitwisselingsprogramma op te zetten met de landen en regio’s die aan deze gebieden grenzen; 148. herinnert eraan dat de samenwerking tussen de ultraperifere gebieden en naburige landen en gebieden verbeterd moet worden in het licht van de huidige realiteit, en dat daarom actie moet worden ondernomen met betrekking tot de regelgevende, administratieve, budgettaire en politieke regels en voorschriften die op deze samenwerking van toepassing zijn; o o o 149. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (1) , – gezien Verordening (EU) 2021/241 van het Europees Parlement en de Raad van 12 februari 2021 tot instelling van de herstel- en veerkrachtfaciliteit (2) , – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (3) (Financieel Reglement), – gezien Verordening (EU) 2021/1153 van het Europees Parlement en de Raad van 7 juli 2021 tot vaststelling van de Connecting Europe Facility en tot intrekking van Verordeningen (EU) nr. 1316/2013 en (EU) nr. 283/2014 (4) , – gezien Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk en tot intrekking van Besluit nr. 661/2010/EU (TEN-T-verordening) (5) , – gezien het voorstel van de Commissie van 14 december 2021 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk, tot wijziging van Verordening (EU) 2021/1153 en Verordening (EU) nr. 913/2010 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1315/2013 ( COM(2021)0812 ), – gezien speciaal verslag nr. 10/2020 van de Europese Rekenkamer van 16 juni 2020, getiteld “Vervoersinfrastructuren in de EU: megaprojecten moeten sneller worden uitgevoerd zodat de netwerkeffecten tijdig worden gerealiseerd”, – gezien analyse nr. 05/2021 van de Europese Rekenkamer van 25 november 2021, getiteld “Het EU-kader voor grote vervoersinfrastructuurprojecten: een internationale vergelijking”, – gezien zijn vorige besluiten en resoluties over het verlenen van kwijting aan de Commissie voor de jaren 2017 (6) , 2018 (7) , 2019 (8) en 2020 (9) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie vervoer en toerisme, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9-0181/2023 ), A. overwegende dat het gemeenschappelijk vervoerbeleid van de EU is opgezet om in heel Europa een gemeenschappelijke vervoersruimte tot stand te brengen; overwegende dat de prioritaire operationele doelstelling van dat beleid er sinds 2013 in bestaat om tegen 2030 een “kernnetwerk” en tegen 2050 een “uitgebreid netwerk” tot stand te brengen; overwegende dat deze netwerken alle vervoerswijzen omvatten, waaronder zee-, spoor-, weg- en luchtvervoer; B. overwegende dat de lidstaten de verantwoordelijkheid dragen voor de uitvoering van projecten in het netwerk en dat dit wordt geregeld door de TEN-T-verordening; overwegende dat op EU-niveau de verantwoordelijkheid voor het uitstippelen en uitvoeren van het vervoerbeleid bij de Commissie ligt; Grote vervoersprojecten in de EU 1. benadrukt dat het vervoerbeleid van de Unie beoogt te zorgen voor een vlot, efficiënt, veilig en vrij verkeer van personen en goederen in de hele EU door middel van geïntegreerde netwerken die gebruikmaken van alle vervoerswijzen, met als doel efficiënte, interoperabele, veilige en milieuvriendelijke mobiliteitsoplossingen in de EU te verschaffen en de voorwaarden te scheppen voor een concurrerende industrie die groei en werkgelegenheid oplevert; benadrukt dat het beleid inzake het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T) van essentieel belang is voor de goede werking van de interne markt en de sociaaleconomische en territoriale samenhang van de EU, alsook voor het bevorderen van de connectiviteit en toegankelijkheid van alle regio’s in de EU en het verwezenlijken van de doelstellingen van de Europese Green Deal; herinnert eraan dat grote infrastructuurprojecten een grote rol spelen bij de uitvoering van het TEN-T-beleid en bij het wegwerken van knelpunten en ontbrekende schakels, ook op grensoverschrijdende trajecten; herinnert eraan dat grote vervoersinfrastructuur ook kan bijdragen tot de duurzame ontwikkeling van Europese regio’s door de groene connectiviteit te verbeteren, hetgeen bijdraagt tot de bescherming van het milieu door de vermindering van de CO 2 -uitstoot; benadrukt dat de voltooiing van het TEN-T de groei, de werkgelegenheid en de cohesie in de hele Unie zal bevorderen en haar zal helpen haar sociaal-economische en klimaatdoelstellingen te verwezenlijken; 2. erkent dat grote projecten een sleutelrol spelen in vervoersnetwerken en grote sociaal-economische voordelen opleveren, werkgelegenheid scheppen en in stand houden, de productiviteit en het concurrentievermogen verbeteren, de infrastructuur verbeteren en van invloed zijn op het dagelijkse leven van de burgers; merkt op dat investeringen in infrastructuur min of meer equivalent zijn met investeringen in mensen, en dat grote vervoersprojecten tastbare voorbeelden zijn van het effect en de solidariteit van de EU-begroting; wijst er derhalve op dat doeltreffend toezicht, doeltreffende controle en een goed financieel beheer van dit soort projecten van cruciaal belang zijn voor de geslaagde uitvoering ervan; is verheugd over de herziening van het TEN-T, met als doel een doeltreffend, duurzaam en multimodaal vervoersnetwerk in heel Europa tot stand te brengen; 3. begrijpt dat er noch op wereldvlak, noch op EU-niveau een algemeen aanvaarde definitie bestaat van wat een groot vervoersproject is; erkent dat door de EU medegefinancierde vervoersprojecten een regionale, nationale of grensoverschrijdende dimensie kunnen hebben en dat de totale bedragen die erin worden geïnvesteerd, sterk uiteenlopen; 4. benadrukt dat de vervoersnetwerken van de lidstaten niet afzonderlijk kunnen worden bekeken, aangezien een vervoersnetwerk dat heel Europa bestrijkt, duidelijk is erkend als een visie met voordelen die verder gaan dan afzonderlijke nationale maatregelen; benadrukt dat goede verbindingen binnen en tussen Europese regio’s van cruciaal belang zijn, vooral vanwege de COVID-19-pandemiecrisis, de illegale en ongerechtvaardigde aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne en de cruciale noodzaak om alternatieve logistieke routes aan te leggen met gebruikmaking van verschillende vervoerswijzen; wijst verder op de gevolgen die de oorlog heeft gehad voor de inflatieniveaus in de Unie, met name door de gestegen brandstof‑ en energieprijzen; onderstreept in dit verband dat de hoge inflatie de financiële soliditeit van vervoersprojecten belemmert; vreest dat de huidige sociale en politieke vooruitzichten na de pandemie, in combinatie met de gevolgen van de oorlog, een verdere bedreiging vormen voor de tijdige voltooiing en ontwikkeling van grote projecten en met name het TEN-T kernnetwerk; benadrukt derhalve dat de uitbreiding van de corridors van het Europese vervoersnetwerk naar naburige partnerlanden buiten de EU (zoals Oekraïne, Moldavië, Noord-Macedonië, Albanië enz.) de naadloze werking van het TEN-T-netwerk aanzienlijk zou verbeteren; dringt erop aan dat Bulgarije en Roemenië snel in het Schengengebied worden geïntegreerd, aangezien dit de noord-zuidverbindingen in Oost-Europa aanzienlijk zou verbeteren; verzoekt de Commissie Oekraïne en zijn inspanningen ter versterking van de spoorwegverbindingen tussen Oekraïne en de EU te ondersteunen met het oog op de toekomstige integratie van de Oekraïense vervoersinfrastructuur in het TEN-T; 5. onderstreept dat het succes van grote vervoersinfrastructuurprojecten in de EU grotendeels zal afhangen van de mate waarin de EU erin slaagt de infrastructuur van de oostelijke lidstaten te verbinden met die van de westelijke lidstaten; wijst op de belangrijke rol van financiering uit de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen (CEF) bij grote infrastructuurprojecten; benadrukt met name dat het belangrijk is het TEN-T uit te breiden tot de partnerlanden van de EU in het Oostelijk Nabuurschap, met name Oekraïne en de Republiek Moldavië, en de begrotingstoewijzing voor militaire mobiliteit te verhogen; 6. merkt op dat de EU er met haar TEN-T-beleid naar streeft een doeltreffend vervoersinfrastructuurnetwerk in de hele EU tot stand te brengen met behulp van financieringsprogramma’s en ‑initiatieven van de EU, waaronder de CEF, het Europees Fonds voor strategische investeringen, Horizon 2020, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling; vestigt de aandacht op de verschillende beheersmethoden van de verschillende EU-instrumenten en op de verschillende verantwoordelijke directoraten-generaal (DG’s) bij de Commissie, waardoor een aanzienlijke mate van coördinatie en gedeeld beheer tussen de lidstaten en de Commissie (DG Regionaal Beleid en Stadsontwikkeling) nodig is voor de fondsen van het cohesiebeleid, en rechtstreeks beheer door de Commissie van het TEN-T en de CEF onder de verantwoordelijkheid van het Europees Uitvoerend Agentschap klimaat, infrastructuur en milieu (CINEA) namens het DG Mobiliteit en Vervoer; EU-financiering en uitvoering 7. benadrukt dat er, aangezien grote vervoersprojecten niet als aparte categorie in het EU-rechtskader zijn gedefinieerd, geen volledige gegevens beschikbaar zijn over het bedrag van de EU-medefinanciering van dergelijke projecten; merkt op dat in de periode 2007-2020 in de EU-begroting meer dan 109 miljard EUR is uitgetrokken voor vervoersinfrastructuurprojecten op het TEN-T-netwerk, ongeacht de omvang ervan; merkt voorts op dat, naast deze uit de EU-begroting gefinancierde programma’s, de Europese Investeringsbank voor de periode 2007-2020 ongeveer 151 miljard EUR aan leningen voor vervoersprojecten in de EU heeft verstrekt; 8. benadrukt dat de EU zich momenteel in een ongekende situatie bevindt waarin talrijke financieringsbronnen tegelijk moeten worden geabsorbeerd, en dat de lidstaten vaak niet over de administratieve capaciteit beschikken om alle beschikbare financiering uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit via de nationale herstel- en veerkrachtplannen te verwerken terwijl zij proberen om vóór eind 2027 392 miljard EUR aan financiering uit het cohesiebeleid te absorberen; is bezorgd over de duidelijke concurrentie tussen de Cohesiefondsen 2021-2027 en NextGenerationEU, aangezien de lidstaten de financieringsinstrumenten moeten prioriteren op basis van de uiterste datum voor subsidiabiliteit; pleit voor synergieën tussen de cohesiefinanciering en de herstel- en veerkrachtfaciliteit (het grootste instrument van het NextGenerationEU-pakket), met samenhang, convergentie en coördinatie tussen beide, teneinde het effect van de investeringen op het terrein te vergroten en dubbele financiering te voorkomen; 9. benadrukt voorts dat FAST-CARE (flexibele bijstand aan gebieden) de mogelijkheid biedt om projecten van de periode 2014-2020 die vertraging hebben opgelopen, geleidelijk over te hevelen naar de periode 2021-2027; wijst er niettemin op dat de mogelijke nettoverlaging van de respectieve toewijzingen in de huidige periode de EU-begroting en de uitvoering ervan in gevaar brengt; 10. is ingenomen met het aantal succesvolle projecten met een grote impact die uit de EU-begroting worden medegefinancierd; neemt in het bijzonder nota van de impact van projecten zoals: de aanleg van een hogesnelheidsperron (Spanje, 749 miljoen EUR); de aanleg van dubbelspoor op spoortraject “Bari-S. Andrea-Bitetto” (Italië, 421 miljoen EUR); de aanleg van een nieuwe “Route du Littoral” (Frankrijk, 304 miljoen EUR); de modernisering van het traject Elin Pelin-Kostenets op de spoorlijn Sofia-Plovdiv (Bulgarije, 553 miljoen EUR); de aanleg van een snelweg tussen Craiova en Pitești (Roemenië, 832 miljoen EUR); de aanleg van de S7-snelweg tussen Gdańsk en Elbląg en tussen Thorns en Elbląg (Polen, 504 miljoen EUR); de verbetering van de connectiviteit van de TEN-T-wegen met Zuid-Dalmatië (Kroatië, 418 miljoen EUR); de werkzaamheden op het traject MÚK Opatovice-Časy-Ostrov op de snelweg D35 (Tsjechië, 384 miljoen EUR); de aanleg van de snelweg Patras-Pyrgos (Griekenland, 355 miljoen EUR); de modernisering van de spoorlijn tussen Púchov en Žilina (Slowakije, 349 miljoen EUR); de verbetering van de bestaande spoorlijn Maribor-Šentilj (Slovenië, 195 miljoen EUR); de modernisering van de spoorlijn Ovar-Gaia (Portugal, 140 miljoen EUR); de aanleg van fase III van de westelijke ringweg rond Vilnius (Litouwen, 92 miljoen EUR); de werkzaamheden op rijksweg nr. 2, Tallinn-Tartu-Võru-Luhamaa Võõbu-Mäo (Estland, 59 miljoen EUR); de aanleg van de belangrijkste rijkssnelweg, A2 Riga-Sigulda-Estse grens (Letland, 44 miljoen EUR); en de aanleg van een ongelijkvloerse kruising bij EA20A en EA21 langs de TEN-T (Malta, 41 miljoen EUR); wijst voorts op de rol die de Europese Investeringsbank speelt bij de ondersteuning van innovatieve en duurzame infrastructuurprojecten in de lidstaten, zowel op nationaal als op lokaal niveau; Vastgestelde tekortkomingen van en uitdagingen voor het beleid 11. herinnert eraan dat in de EU de bevoegdheid om projecten uit te voeren bij de lidstaten ligt; benadrukt dat de Commissie daartoe Europese coördinatoren heeft aangesteld om de uitvoering van alle infrastructuurprojecten langs elk van de negen kerncorridors van het vervoersnetwerk die in de TEN-T-verordening zijn vastgesteld, te faciliteren; is bezorgd over het risico dat de strategische prioriteiten van de EU en de lidstaten niet op elkaar aansluiten, en vraagt dat de Europese coördinatoren een grotere rol krijgen om de uitvoering van infrastructuurprojecten langs de TEN-T-corridors te faciliteren en te zorgen voor samenwerking en een vlotte uitvoering van grensoverschrijdende projecten; onderstreept dat elke uitbreiding van het TEN-T-netwerk, zowel op zee, op de binnenwateren als op de weg, moet plaatsvinden in coördinatie met de betrokken landen; herinnert er voorts aan dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat hun nationale vervoers- en investeringsplannen stroken met de vervoersdoelstellingen van de EU om de uitvoering van grote vervoersinfrastructuurprojecten en de voltooiing van het TEN-T te versnellen; benadrukt dat projecten in het kader van de nationale plannen van de lidstaten hand in hand gaan met projecten die aansluiten bij de vervoersdoelstellingen van de Unie; verzoekt de lidstaten eerder voorrang te geven aan de voltooiing van het TEN-T-kernnetwerk in zijn geheel tegen 2030 dan aan de voltooiing van de uitgebreide netwerken; herinnert aan het belang van een betere connectiviteit van het netwerk en aan de noodzaak om goede samenwerking tussen de autoriteiten op alle niveaus van de verschillende lidstaten te stimuleren om vertragingen en kosten te beperken wanneer de tijdschema’s en prioriteiten niet goed op elkaar aansluiten; 12. verzoekt de Commissie bij het Europees Parlement en de nationale parlementen jaarlijks een uitvoeringsverslag in te dienen met een overzicht van de voortgang bij de voltooiing van het TEN-T; 13. benadrukt dat de Commissie een prominentere rol moet spelen bij het toezicht op de projectplanning en -uitvoering langs corridors van het vervoersnetwerk, aangezien de prioriteiten van de lidstaten vaak hoofdzakelijk door hun nationale context worden bepaald en er dus mogelijk geen rekening wordt gehouden met grensoverschrijdende trajecten waar zich door de EU medegefinancierde grote infrastructuurprojecten bevinden; wijst op het risico dat het gebruik van EU-middelen minder nut heeft indien geen adequate prestaties worden geleverd; is van mening dat om dit probleem aan te pakken, de samenhang tussen de nationale vervoersplannen en ‑investeringen en de EU-prioriteiten moet worden versterkt, en dat aan EU-financiering de voorwaarde moet worden verbonden dat de vervoersinfrastructuur wordt uitgerold overeenkomstig de prioriteiten van de EU; 14. herinnert eraan dat de Commissie in het kader van de CEF de infrastructuurprojecten selecteert die voor medefinanciering door de EU in aanmerking komen en de financiële bijdrage van de EU vaststelt op basis van vergelijkende periodieke oproepen tot het indienen van voorstellen; is bezorgd over het risico dat kosten-batenanalyses onvoldoende worden gecontroleerd bij de selectie van projecten; is ingenomen met het feit dat de Commissie sinds 2015 een specifieke beoordeling van de kosten-batenanalyse van elk project laat uitvoeren door speciale externe deskundigen; betreurt dat deze beoordeling soms louter gebaseerd is op de informatie die in het projectvoorstel staat; verzoekt de Commissie initiatiefnemers van grote vervoersprojecten te verplichten de in hun kosten-batenanalyses gebruikte ruwe gegevens en analyses over te leggen als onderdeel van hun aanvraag, teneinde een adequate besluitvorming en een adequaat gebruik van EU-middelen te waarborgen; 15. neemt er nota van dat grote vervoersprojecten volgens de Europese Rekenkamer een aanzienlijke uitvoeringstijd vergen en dat de gemiddelde verwachte bouwtijd voor de gecontroleerde door de EU medegefinancierde grote vervoersprojecten tot 2020 15 jaar bedroeg, met een gemiddelde vertraging van 11 jaar; betreurt dat door de EU medegefinancierde grote infrastructuurprojecten gemiddeld meer vertraging oplopen dan vergelijkbare vervoersprojecten wereldwijd; benadrukt dat dit tijdsbestek exclusief de planningsperiode is, waarin projecten ook medefinanciering van de EU kunnen ontvangen voor activiteiten zoals studies; merkt op dat, aangezien de medefinanciering van de EU is georganiseerd rond de zevenjarige periode van het meerjarig financieel kader (MFK), grote vervoersprojecten vaak worden medegefinancierd met verschillende opeenvolgende subsidies, die telkens een nieuw projectvoorstel en een nieuwe selectieprocedure vergen; vreest dat dit leidt tot dubbel werk voor de projectontwikkelaars en overheidsdiensten, waardoor de administratieve lasten toenemen; constateert met bezorgdheid dat dergelijke vertragingen de efficiëntie van de medefinanciering door de EU in gevaar brengen; dringt er bij de lidstaten op aan de slimme TEN-T-richtlijn (10) ten uitvoer te leggen om vereenvoudigde en geharmoniseerde vergunningsprocedures mogelijk te maken en vertragingen bij de projecten te voorkomen; 16. dringt er bij de lidstaten op aan de slimme TEN-T-richtlijn doeltreffender ten uitvoer te leggen, met name wat grensoverschrijdende trajecten betreft, om te voorkomen dat die knelpunten worden en om vertragingen bij de voltooiing van de Europese vervoerscorridors en het TEN-T te voorkomen; benadrukt dat de lidstaten en de projectontwikkelaars zich aan de slimme TEN-T-richtlijn moeten houden om vertragingen en kostenoverschrijdingen te voorkomen en de tijdige voltooiing van het TEN‑T te waarborgen; vraagt in dit verband dat de vergunningsprocedures, met inbegrip van de milieubeoordelingen, worden uitgevoerd in overeenstemming met de maatregelen en kortere termijnen van de richtlijn; 17. wijst er daarnaast op dat veel door de EU medegefinancierde projecten kampen met kostenoverschrijdingen ten opzichte van de oorspronkelijke ramingen in de planningsfase van het project; benadrukt dat dit nog problematischer zal worden in de situatie na COVID-19 en in de context van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne; wijst met name op de stijgende inflatiecijfers en de toenemende kosten van bouwmaterialen en grondstoffen, en de gevolgen daarvan voor de projectbegrotingen; vestigt de aandacht op het feit dat de inflatie een enorm risico vormt voor lopende en toekomstige infrastructuurprojecten, die kunnen vastlopen door de sterk gestegen prijzen van bouwmaterialen en grondstoffen; vraagt dat de CEF-begroting wordt verhoogd om de extra kosten als gevolg van de inflatie te dekken en om rekening te houden met andere geopolitieke en transitiebehoeften en ‑uitdagingen die van invloed zijn op de tenuitvoerlegging van het TEN-T, met inbegrip van grensoverschrijdende trajecten; 18. neemt nota van de aanzienlijke vertragingen bij de vaststelling van partnerschapsovereenkomsten en programma’s in het kader van de uitvoering van het cohesiebeleid in de huidige programmeringsperiode 2021-2027; merkt op dat de programma’s sinds januari 2021 operationeel hadden moeten zijn; is bezorgd over het trage tempo van de uitvoering; erkent evenwel dat we een nieuwe fase van uitvoering zijn ingegaan en dat de Commissie tot dusverre 25 partnerschapsovereenkomsten heeft goedgekeurd; is verheugd dat er sinds 25 oktober 2022 in het kader van het cohesiebeleid ten minste 142 programma’s zijn ingediend en dat dit een aanzienlijke stap voorwaarts betekent (11) ; 19. wijst op het risico dat niet-afgewikkelde vastleggingen zwaar op de begroting van de Unie drukken en ook tot aanzienlijke vrijmakingen kunnen leiden, die op hun beurt het effect van de EU-begroting verminderen en de geplande doelstellingen van de Unie inzake vervoersinfrastructuur belemmeren; wijst op de specifieke negatieve gevolgen van onderbesteding van betalingen en vertragingen bij de uitvoering van grote vervoersinfrastructuurprojecten; verzoekt de Commissie de begrotingsautoriteit te informeren over de factoren die tot dit probleem bijdragen en de maatregelen die zij heeft genomen om het aan te pakken; 20. acht het van groot belang dat in het MFK en in de nationale herstelplannen meer prioriteit wordt gegeven aan investeringen in infrastructuur en de voltooiing van het TEN-T-kernnetwerk; betreurt de grote verschillen tussen de lidstaten wat betreft de geplande investeringen in vervoersinfrastructuur; herinnert eraan dat de begroting voor militaire mobiliteit is verlaagd van 5,9 miljard EUR tot 1,69 miljard EUR; is van mening dat, gezien de beperkte administratieve capaciteit van de lidstaten, aanvullende financiering moet worden uitgetrokken voor technische bijstand op nationaal en regionaal niveau om grootschalige vervoersinfrastructuurprojecten te ontwikkelen; is van mening dat de CEF een doeltreffende financiële stimulans moet geven om de kloof tussen nationale belangen en Europese vervoersprioriteiten te overbruggen; 21. verzoekt de Commissie en de lidstaten snel een financieel kader vast te stellen dat meer mogelijkheden biedt om particuliere investeringen in infrastructuurprojecten te stimuleren en aan te trekken en innovatieve financiële regelingen te ontwikkelen, met name door middel van mechanismen voor gemengde financiering; vraagt dat in het volgende MFK voor de periode 2028-2035 wordt voorzien in een begrotingspost voor “extern vervoer” in het kader van CEF III om de samenwerking met niet-EU-partners bij grensoverschrijdende projecten en de aanleg van infrastructuur te intensiveren; is van mening dat, gezien de huidige geopolitieke situatie, voor de nieuwe prioriteiten van de EU extra geld moet worden uitgetrokken en dat dit niet ten koste mag gaan van andere vervoersprogramma’s en prioriteiten; Prestaties, verantwoording en toezicht 22. benadrukt dat het projecttoezicht door het Cinea vooral gericht is op financiële aspecten en outputs, en niet op de bredere resultaten en effecten van projecten, zoals onder meer de effecten op de plaatselijke bevolking of het milieu; verzoekt de Commissie en het Cinea te overwegen meer resultaatgerichte doelstellingen en indicatoren te gebruiken om het potentieel voor synergieën tussen verschillende financieringsprogramma’s te verbeteren en de projectresultaten beter te kunnen monitoren; 23. is ingenomen met het feit dat in de nieuwe CEF transparante, verantwoorde en adequate toezichts- en rapportagemaatregelen, met meetbare indicatoren, zijn opgenomen; benadrukt dat prestatierapportagesystemen ervoor moeten zorgen dat de gegevens die via het toezicht op de uitvoering en de resultaten van de CEF worden verzameld, kunnen worden gebruikt voor een grondige analyse van de geboekte vooruitgang, ook voor het traceren van klimaatuitgaven, en dat die gegevens efficiënt, effectief en tijdig worden verzameld; 24. stelt met bezorgdheid vast dat de Unie weliswaar systematische evaluaties achteraf van programma’s uitvoert, maar dat de Commissie geen systematische beoordelingen achteraf van afzonderlijke door de EU medegefinancierde grote vervoersprojecten heeft uitgevoerd, noch van projectontwikkelaars heeft geëist dat zij die uitvoeren; merkt op dat zij daartoe momenteel niet wettelijk verplicht zijn; benadrukt dat deze beoordelingen achteraf de transparantie over de doeltreffendheid van de projecten zouden kunnen vergroten en het mogelijk zouden maken lessen te trekken uit toekomstige grote infrastructuurprojecten; beveelt de Commissie aan om, aangezien er noch op wereldvlak, noch op EU-niveau een algemeen aanvaarde definitie bestaat van wat een groot vervoersproject is, indicatieve definities voor te stellen voor grote regionale, nationale en grensoverschrijdende infrastructuurprojecten die in aanmerking komen voor EU-financiering, teneinde de concurrerende projectvoorstellen meer focus te geven, de gegevensverzameling voor goedgekeurde projecten duidelijker te maken, en de monitoring, controle en evaluatie verder te vergemakkelijken; Belangrijkste prioriteiten en aanbevelingen 25. is van mening dat de internationale ervaring met de financiering en uitvoering van grote infrastructuurprojecten het analyseren waard is, en vraagt dat de lessen uit deze analyse in aanmerking worden genomen bij de opzet van toekomstig beleid (na 2027); wijst in dit verband op voorbeelden van financiële steun op lange termijn voor grote vervoersprojecten (Australië en Zwitserland), risicogebaseerde toezichtsystemen voor grote vervoersprojecten (Verenigde Staten en Zwitserland) en evaluaties achteraf van projecten op basis van gestandaardiseerde indicatoren op het niveau van de projectontwikkelaars (Verenigde Staten en Noorwegen); 26. is met name van mening dat een systematisch, risicogebaseerd toezichtsysteem voor grote vervoersprojecten zou helpen om de aanzienlijke vertragingen bij grote vervoersinfrastructuurprojecten in de EU beter aan te pakken en zou bijdragen tot verdere verbeteringen bij het beheer van kostenoverschrijdingen; 27. is bezorgd over de administratieve last die het opvragen van aanvullende informatie en analyses voor het selectieproces met zich mee kan brengen voor de projectontwikkelaars; is van mening dat voor de toekomstige programmeringsperiode een aanpak in twee fasen kan worden overwogen, waarbij projectontwikkelaars pas na goedkeuring van hun blijk van belangstelling wordt verzocht een volledig projectvoorstel in te dienen; 28. moedigt de Commissie aan om na te denken over hoe zij zichtbaarder zou kunnen zijn in het proces van betrokkenheid van belanghebbenden, hetgeen uiterst nuttig zou kunnen zijn voor het bevorderen van de EU-meerwaarde van grote vervoersprojecten; 29. is ervan overtuigd dat adequate controle op de uitvoering van de fondsen noodzakelijk is, aangezien infrastructuurprojecten vatbaar zijn voor onregelmatigheden, waaronder corruptie; verzoekt de Commissie en de lidstaten verplicht gebruik te maken van één geïntegreerd, interoperabel informatie- en toezichtsysteem, met inbegrip van één instrument voor datamining en risicoscoring om toegang te krijgen tot en een analyse te verrichten van de betreffende gegevens, waaronder informatie over de uiteindelijke begunstigden, en de betrouwbaarheid van de controles te vergroten, met het oog op een algemene toepassing, onder meer met behulp van het instrument voor technische ondersteuning; benadrukt dat die gegevens het mogelijk moeten maken de controle- en auditprocessen te versterken, met name wat fraude en belangenconflicten betreft; 30. merkt op dat een doeltreffende controle afhankelijk is van nauwe samenwerking tussen de bij fraudebestrijding betrokken partijen in de EU; vraagt om verdere samenwerking tussen het Europees Openbaar Ministerie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding, teneinde de toezicht- en controlesystemen bij gedeeld beheer te verbeteren en mogelijkheden voor wanbeheer van middelen te voorkomen; 31. spreekt zijn bezorgdheid uit over het gebrek aan systematische evaluatie van grote vervoersprojecten in de EU en over het feit dat het bestaande toezicht vooral gericht is op financiële inputs en outputs in plaats van op de resultaten; wenst dat de resultaten van dergelijke projecten meer zichtbaarheid krijgen, aangezien ze een belangrijke rol spelen bij het tot stand brengen van sociaal-economische en milieuvoordelen op lange termijn; vraagt bovendien om een evaluatie van de langetermijnvoordelen van grote vervoersprojecten en een evaluatie van alle voordelen die bovenop de directe voordelen van dergelijke projecten komen (12) ; 32. verzoekt de Commissie de indicatoren voor de evaluatie achteraf waar mogelijk verder te versterken door bijvoorbeeld de volgende criteria in te voeren: verkeersveiligheid; vermindering van het aantal doden en ernstige letsels; vermindering van de emissies, waardoor de luchtkwaliteit zou verbeteren; vermindering van geluidsoverlast; vermindering van andere milieuhinder; toename van de economische activiteit in termen van meer inkomsten en werkgelegenheid voor de plaatselijke bevolking en bedrijven; tijdswinst en minder transportkosten voor personen en goederen; en andere maatschappelijke voordelen; merkt in dit verband op dat het gebrek aan effectieve handhaving in verband met de kwaliteit van de infrastructuur een belangrijke extra bijdrage levert aan de slechte verkeersveiligheid, met doden en gewonden tot gevolg; is van mening dat het meten van de economische effecten aan de hand van regionale of nationale macro-economische modellen ertoe kan bijdragen dat eventuele risico’s als gevolg van het gebrek aan controle worden verminderd (13) ; erkent dat er behoefte is aan gestroomlijnde regelgevingsprocessen om een passende openbare raadpleging en milieueffectbeoordelingen te waarborgen en er tegelijkertijd voor te zorgen dat kritieke infrastructuurprojecten niet onnodig worden geblokkeerd; benadrukt dat het belangrijk is om voor groot vervoersinfrastructuurproject een grondige sociaal-economische kosten-batenanalyse en een milieueffectbeoordeling te verrichten aan de hand van gestandaardiseerde methoden en de levenscyclusbenadering; 33. vraagt dat de strategische prioriteiten van de EU en de lidstaten nauw op elkaar worden afgestemd; pleit voor meer toezicht van de Commissie op de planning en uitvoering van projecten langs corridors van het vervoersnetwerk; merkt op dat in veel lidstaten bepaalde projectcategorieën op grond van hun strategisch belang een prioritaire behandeling krijgen, die wordt gekenmerkt door kortere termijnen en gelijktijdige en/of vereenvoudigde procedures; is van mening dat wanneer er binnen het nationaal rechtskader een dergelijke voorrangsregeling bestaat, die automatisch moet gelden voor TEN-T-projecten; verzoekt de lidstaten waarvan het nationale rechtskader niet in een dergelijke prioritaire behandeling voorziet, die in te voeren voor vervoersprojecten teneinde de administratieve lasten voor projectontwikkelaars te beperken en te zorgen voor een meer naadloze en efficiënte procedure; concludeert dat dit een positief effect kan hebben op het versnellen van grote vervoersinfrastructuurprojecten; benadrukt dat het bestaan van meerdere, verschillende en complexe vergunningsprocedures, grensoverschrijdende aanbestedingsprocedures en andere procedures een ernstige belemmering vormt voor de tijdige uitvoering van projecten en vaak leidt tot aanzienlijke vertragingen en hogere kosten; wijst in dit verband op de voordelen van één aangewezen autoriteit voor het stroomlijnen van de administratieve procedures op nationaal niveau; 34. verzoekt de Commissie zich te concentreren op de ontwikkeling van grensoverschrijdende vervoersinfrastructuur om te zorgen voor betere en groenere verbindingen in Europa; beveelt aan om de beschikbaarheid van internationale nachttreinen te vergroten teneinde duurzame vervoersalternatieven te bieden; 35. is bezorgd dat lange wachttijden aan de binnengrenzen van de EU een negatieve invloed hebben op door de EU gefinancierde infrastructuur en de algemene bruikbaarheid ervan verminderen, met gevolgen voor steden en burgers, de luchtkwaliteit en geluidshinder, alsmede een verhoogd risico op verkeersongevallen, terwijl de arbeidsomstandigheden voor chauffeurs in het gedrang komen; dringt er daarom op aan dat er een EU-brede norm van gemiddeld één minuut wordt vastgesteld voor de verwerking en controle van in de EU ingeschreven zware voertuigen aan de EU-grenzen, teneinde een optimaal gebruik van de vervoersinfrastructuur en ‑netwerken te helpen bevorderen; vraagt voorts dat er voorrang wordt gegeven aan grensoverschrijdende interconnectiviteitsprojecten die beogen knelpunten weg te nemen, ontbrekende schakels aan te pakken, strategische segmenten in kaart te brengen en de grensoverschrijdende connectiviteit en projecten voor interconnectiviteit te bevorderen, alsook aan verschillende vervoerswijzen om multimodaliteit en duurzaamheid te bevorderen; is van mening dat grensoverschrijdende projecten en projecten die ontbrekende schakels aanpakken, de grootste Europese meerwaarde bieden, en benadrukt dat de dringende verwezenlijking daarvan de hoogste prioriteit heeft; vraagt de lidstaten voorts om bij het overwegen van nieuwe, door de EU gefinancierde infrastructuurprojecten gebruik te maken van de lessen die uit lopende TEN-T-projecten zijn getrokken en tijdig en doeltreffend beste praktijken en relevante informatie uit te wisselen, met als uiteindelijk doel de uitvoering van vervoersinfrastructuurprojecten te verbeteren; 36. vraagt dat het Europees grensoverschrijdend mechanisme snel wordt goedgekeurd, aangezien het de doeltreffendheid van EU-investeringen in grensoverschrijdende vervoersinfrastructuur zou verbeteren; 37. verzoekt de Commissie een Europese versnelde procedure in te stellen voor de infrastructuurprojecten langs het kernnetwerk en het uitgebreide TEN-T-netwerk; is van mening dat deze versnelde procedure uit drie pijlers moet bestaan: 38. vraagt dat de specifieke toegevoegde waarde wordt erkend van projecten die bijdragen tot de broodnodige harmonisatie van de aanleg van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de hele Unie; dringt aan op een spoedig akkoord over en de uitvoering van de voorgestelde verordening inzake infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (14) ; 39. stelt voor om noodmaatregelen en flexibele financiering te overwegen teneinde de verdere uitvoering en voltooiing van belangrijke projecten mogelijk te maken in geval van overmacht of crisissituaties, rekening houdend met de algemene projectduur; stelt voor om de nodige indexering of andere modellen in te voeren om de bouw- en grondstoffenkosten aan te passen aan het inflatiepercentage; o o o 40. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Co Het Europees Parlement, – gezien artikel 10, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), – gezien artikel 11, lid 4, VEU en artikel 24, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) 2019/788 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 betreffende het Europees burgerinitiatief (1) (herziene EBI-verordening), – gezien Verordening (EU) 2020/1042 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2020 tot vaststelling, in het licht van de COVID-19-uitbraak, van tijdelijke maatregelen inzake de termijnen voor de verzameling, de verificatie en het onderzoek als vastgesteld in Verordening (EU) 2019/788 betreffende het Europees burgerinitiatief (2) (tijdelijke EBI-verordening), – gezien artikel 222 van zijn Reglement, – gezien zijn resolutie van 17 december 2020 over het Europees burgerinitiatief “Minority SafePack – één miljoen handtekeningen voor verscheidenheid in Europa” (3) , – gezien zijn resolutie van 7 juli 2021 over burgerdialogen en burgerparticipatie in de besluitvorming van de EU (4) , – gezien zijn resolutie van 9 maart 2022 over het in gesprek gaan met burgers: het petitierecht, het recht zich te wenden tot de Europese Ombudsman en het Europees burgerinitiatief (5) , – gezien de voorstellen 36 en 37 uit het verslag over het eindresultaat van de Conferentie over de toekomst van Europa, en met name de aanbevelingen van Europees burgerpanel 2 over Europese democratie / Waarden en rechten, rechtsstaat, veiligheid, – gezien artikel 54 van zijn Reglement en artikel 1, lid 1, punt e), van en bijlage 3 bij het besluit van de Conferentie van voorzitters van 12 december 2002 betreffende de procedure inzake het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A9-0182/2023 ), A. overwegende dat artikel 10, lid 3, VEU bepaalt dat iedere burger het recht heeft aan het democratisch bestel van de Unie deel te nemen en dat de besluitvorming op een zo open mogelijke wijze plaatsvindt, en zo dicht bij de burgers als mogelijk is; B. overwegende dat uit hoofde van artikel 11, lid 4, VEU, wanneer ten minste één miljoen burgers van de Unie, afkomstig uit een significant aantal lidstaten, van oordeel zijn dat inzake een aangelegenheid een rechtshandeling van de Unie nodig is ter uitvoering van de Verdragen, zij het initiatief kunnen nemen de Europese Commissie te verzoeken binnen het kader van de haar toegedeelde bevoegdheden een passend voorstel daartoe in te dienen; C. overwegende dat het Europees burgerinitiatief (EBI) een van de belangrijkste nieuwe elementen is die met het Verdrag van Lissabon werden geïntroduceerd voor wat betreft democratische participatie, en wereldwijd het eerste transnationale mechanisme voor een burgerinitiatief vormt; overwegende dat het Parlement er steeds vurig voor heeft gepleit om van het EBI een krachtig en gebruiksvriendelijk instrument te maken waarmee burgers op democratische wijze de EU-agenda mede kunnen bepalen; overwegende dat het EBI een belangrijk instrument is om het debat binnen de EU-instellingen te stimuleren; D. overwegende dat EBI’s tot dusver weinig zichtbaar waren en weinig doeltreffend zijn gebleken in termen van voorstellen van de Commissie voor rechtshandelingen van de Unie, hetgeen een risico inhoudt dat dit participatiemechanisme wordt verzwakt; overwegende dat het EBI versterkt moet worden zodat het een volwaardig instrument wordt om EU-wetgevingsinitiatieven vanuit de maatschappij te lanceren; E. overwegende dat, overeenkomstig artikel 11, lid 7, van de herziene EBI-verordening, de mogelijkheid om steunbetuigingen te verzamelen via een individueel online verzamelsysteem beperkt is tot EBI’s die vóór eind 2022 werden geregistreerd, en daardoor niet beschikbaar is voor later geregistreerde EBI’s; F. overwegende dat het voor organisatoren van EBI’s essentieel is online campagne te voeren en steunbetuigingen te verzamelen; overwegende dat van de 101 EBI’s die sinds de invoering van het instrument werden geregistreerd, 17 EBI’s werden beheerd met behulp van een individueel online verzamelsysteem, waarvan er vijf meer dan een miljoen handtekeningen hebben verzameld, en dat 74 EBI’s van de 100 werden beheerd met behulp van het centrale online verzamelsysteem, waarvan er acht meer dan een miljoen handtekeningen hebben verzameld; G. overwegende dat de uitvoeringsvoorschriften in sommige lidstaten onvoldoende transparant zijn; overwegende dat het welslagen van een EBI tevens afhangt van het resultaat van de verificatie- en certificeringsprocedure in de lidstaten; H. overwegende dat op grond van artikel 15, lid 2, van de herziene EBI-verordening de Commissie wettelijk verplicht is, binnen zes maanden na de publicatie van de EBI en nadat door het Parlement een publieke hoorzitting is gehouden, in een mededeling haar juridische en politieke conclusies over een geldig EBI bekend te maken, waarbij zij tevens vermeldt waarom zij al dan niet maatregelen neemt, en zo ja, welke maatregelen zij van plan is te nemen; I. overwegende dat het antwoord van de Commissie op een geldige EBI duidelijk en concreet moet zijn; overwegende dat voorstellen voor rechtshandelingen na een mededeling van de Commissie tijdig moeten volgen; J. overwegende dat artikel 14, lid 3, en artikel 16 van de herziene EBI-verordening een wettelijke verplichting voor het Parlement bevatten om respectievelijk de politieke steun voor het EBI en de maatregelen die de Commissie op grond van haar mededeling heeft genomen, te beoordelen; K. overwegende dat het politieke aspect van dit instrument in de herziene EBI-verordening meer gewicht heeft gekregen vanwege de invoering van een verplicht plenair debat in het Parlement en de mogelijkheid tot aanname van een resolutie; L. overwegende dat volgens de vijfde overweging de herziene EBI erop gericht is het EBI toegankelijker, minder omslachtig en gebruiksvriendelijker te maken voor organisatoren en medestanders, de follow-up ervan te versterken en zo veel mogelijk burgers de mogelijkheid te geven in het democratisch besluitvormingsproces van de Unie te participeren; M. overwegende dat dankzij de herziene EBI-verordening het EBI-instrument weliswaar aanzienlijk is verbeterd, maar dat er nog steeds zwakke punten zijn wat betreft de zichtbaarheid en de mate van bekendheid bij de burgers, de mate waarin er een debat plaatsvindt, de digitale en financiële aspecten en de juridische en politieke impact; N. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 25 van de herziene EBI-verordening de werking van het EBI op gezette tijden moet toetsen en bij het Parlement en de Raad een verslag moet indienen over de toepassing van de verordening; overwegende dat het eerste verslag uiterlijk op 1 januari 2024 moet worden ingediend en betrekking zal hebben op een periode die in het teken stond van de COVID-19-pandemie; O. overwegende dat het Parlement van plan is bij te dragen aan de aanstaande herziening van het EBI door de Commissie, zodat het burgerinitiatief als uniek grensoverschrijdend instrument voor participatieve democratie verder kan worden verbeterd; P. overwegende dat tijdens de COVID-19-pandemie is gebleken dat het EBI-instrument kwetsbaar is voor externe crises; overwegende dat in de tijdelijke EBI-verordening, die van toepassing was tot eind 2022, de termijnen voor de verschillende fasen van het EBI-proces in verband met de COVID-19-pandemie werden verlengd; Q. overwegende dat de Commissie sinds de invoering van het EBI-instrument 127 EBI-verzoeken heeft ontvangen, waarvan er 101 werden geregistreerd; overwegende dat de Commissie sinds de inwerkingtreding van de herziene EBI-verordening 33 EBI-verzoeken heeft ontvangen, waarvan er 30 werden geregistreerd en twee momenteel nog worden beoordeeld; overwegende dat 21 EBI-verzoeken vóór het aflopen van de verzamelperiode door de organisatoren werden ingetrokken; overwegende dat 55 EBI’s tegen het einde van hun verzamelperiode niet de drempel van het benodigde aantal handtekeningen hadden bereikt; R. overwegende dat tot dusver slechts negen EBI’s de drempel van één miljoen handtekeningen hebben bereikt (“Right2Water”, “Eén van ons”, “Stop vivisectie”, “Verbied glyfosaat”, “Minority SafePack”, “End the Cage Age”, “Red de bijen en de boeren!”, “Stop het ontvinnen van haaien – Stop de handel”, en “Voor cosmetica zonder dierenleed”), waarvan de eerste zeven een antwoord van de Commissie hebben ontvangen; overwegende dat het initiatief “Minority SafePack” het eerste EBI was dat in het Parlement werd besproken op basis van de herziene EBI-verordening; S. overwegende dat slechts een kleine minderheid van EU-burgers afweet van het bestaan van het EBI en actief aan een EBI heeft deelgenomen; overwegende dat het gebrek aan bekendheid met dit instrument het voor organisatoren lastiger maakt om één miljoen handtekeningen voor een EBI te verzamelen; T. overwegende dat in de eindconclusies van de Conferentie over de toekomst van Europa wordt aanbevolen de bestaande instrumenten voor burgerparticipatie doeltreffender te maken middels een betere informatievoorziening en middels het verbeteren van de veiligheid, toegankelijkheid, zichtbaarheid en inclusiviteit van deze instrumenten; overwegende dat vanuit Europees burgerpanel 2 een aanbeveling aan de EU is gedaan om op een meer proactieve manier de afstand tot de burger te verkleinen en het gebruik van mechanismen voor burgerparticipatie te stimuleren; Belangrijkste conclusies 1. wijst erop dat het EBI een belangrijk instrument voor participerende democratie op EU-niveau is, dat mogelijk in een voorstel voor een rechtshandeling van de Unie kan uitmonden; betreurt echter dat het totale aantal geldige EBI’s en de impact van het EBI-instrument op de besluitvorming in de EU nog altijd zeer gering is; herinnert er derhalve aan dat zowel de regelgevende en institutionele kaders als het gebruik van het EBI-instrument moeten worden versterkt middels een verbetering van de zichtbaarheid, toegankelijkheid en juridische doeltreffendheid van het instrument; acht het van belang de participatie van burgers, en met name jongeren, binnen het democratisch bestel van de Unie aanzienlijk te versterken; is van mening dat het EBI het democratisch gehalte van de EU kan versterken door actief burgerschap te bevorderen; 2. is ingenomen met de mogelijkheid, sinds de invoering van de herziene EBI-verordening, van gedeeltelijke registratie van EBI’s, aangezien dit een eerste stap vormt om meer EBI’s toe te laten en op institutioneel niveau doeltreffender gevolg te geven aan EBI’s; herinnert eraan dat EBI’s de waarden van de Unie zoals vastgelegd in artikel 2 VEU moeten eerbiedigen; 3. benadrukt dat het online verzamelen van steunbetuigingen van fundamenteel belang is voor het welslagen van EBI’s; ziet in dat het centrale online verzamelsysteem voordelen heeft in termen van financiën en timing en is ingenomen met de verbeteringen die door de Commissie zijn aangebracht, met inbegrip van de mogelijkheid om bepaalde onderdelen aan te passen en burgers statistieken te laten zien; onderkent tegelijkertijd ook de voordelen van individuele online verzamelsystemen die organisatoren meer vrijheid bieden om een online verzamelsysteem te gebruiken dat aansluit bij hun behoeften; is daarom bezorgd dat de afschaffing van individuele online verzamelsystemen een negatief effect kan hebben; 4. wijst erop dat het tot dusver mogelijk is geweest individuele online verzamelsystemen op te nemen op de websites van de verschillende maatschappelijke organisaties die een specifiek EBI steunen zonder verdere certificeringsverplichtingen; herinnert eraan dat individuele online verzamelsystemen een belangrijke motor voor innovatie vormen en het draagvlak voor EBI’s flink hebben doen toenemen; 5. is verheugd over het feit dat een aantal lidstaten heeft besloten tot het verlagen van de vereiste minimumleeftijd voor het steunen van een EBI; 6. benadrukt dat het belangrijk is systemen voor elektronische identificatie (eID) te integreren in de verzameling van handtekeningen voor EBI’s en moedigt het gebruik ervan aan, met inbegrip van de e-identificatiemethoden die in het kader van het nog vast te stellen Europese eID-systeem gelanceerd zullen worden; 7. neemt er nota van dat het in sommige lidstaten lastig is handtekeningen te verzamelen vanwege het soort gegevens dat ondertekenaars moeten verstrekken; 8. benadrukt dat de verificatie- en certificeringsprocedures in bepaalde lidstaten onvoldoende transparant zijn; 9. is ingenomen met de snelle reactie van de Commissie, die de verzamelperioden voor EBI’s na de uitbraak van de COVID-19-pandemie heeft verlengd; 10. benadrukt dat het organiseren van een EBI een veeleisend en kostbaar proces is; betreurt dat het voor individuele burgers dan ook erg moeilijk is een EBI in goede banen te leiden zonder de steun van verenigingen met sterke organisatorische capaciteiten en financiële middelen; benadrukt daarom dat het aantal regelgevende, administratieve en financiële belemmeringen voor het organiseren van een EBI door individuele burgers zoveel mogelijk moet worden teruggedrongen; merkt op dat de financiële middelen die beschikbaar zijn voor de verschillende EBI’s sterk uiteenlopen; beklemtoont daarom de noodzaak van financiële steun voor de organisatie van EBI’s; 11. wijst op de wanverhouding tussen de verwachtingen van burgers, de enorme inspanningen en omvangrijke middelen die nodig zijn om een EBI te organiseren en de geringe juridische en politieke effecten ervan, zelfs wanneer de vereiste drempel van één miljoen handtekeningen is bereikt, hetgeen burgers kan ontmoedigen om een EBI te starten en hun vertrouwen in de EU-instellingen kan doen verzwakken; benadrukt dat de regelgevende belemmeringen tijdens de registratieperiode zoveel mogelijk moeten worden weggenomen, zodat het potentieel van het EBI om onderwerpen op de agenda te zetten volledig kan worden benut; 12. is ingenomen met de langere termijn waarbinnen in het kader van de herziene EBI-verordening op geldige EBI’s moet worden gereageerd, waardoor de Commissie ten volle rekening kan houden met de inzichten en standpunten over de EBI’s die tijdens de onderzoeksfase naar voren zijn gebracht; 13. betreurt de geringe juridische en politieke impact van geldige EBI’s; benadrukt dat, om de doelstellingen van de herziene EBI-verordening te verwezenlijken en het volledige potentieel van dit instrument tot uiting te laten komen, de Commissie geldige EBI’s op gepaste wijze in overweging dient te nemen en tijdig dient te reageren; benadrukt dat de Commissie ook terdege rekening moet houden met de argumenten van het Parlement wanneer het middels een resolutie zijn steun betuigt voor de eisen die in een geldige EBI zijn vervat; 14. betreurt dat de Commissie het niet nodig vond bijkomende rechtshandelingen of amendementen op de huidige wetgeving voor te stellen om gevolg te geven aan het EBI “Minority SafePack – één miljoen handtekeningen voor verscheidenheid in Europa”; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om gevolg te geven aan dit EBI door rechtshandelingen voor te stellen; benadrukt dat het versterken van de rechten van minderheden, zoals gevraagd door het EBI “Minority SafePack”, ook belangrijk is in de context van toekomstige uitbreidingen van de EU; 15. is ingenomen met de oprichting van de EBI-deskundigengroep; acht het echter van belang dat binnen de deskundigengroep naar behoren rekening wordt gehouden met de standpunten van relevante maatschappelijke organisaties en dat vertegenwoordigers uit het maatschappelijk middenveld worden uitgenodigd voor vergaderingen wanneer hun deelname een meerwaarde zou kunnen betekenen voor de werkzaamheden van de deskundigengroep; 16. herinnert aan de verplichting van het Parlement om elk geldig EBI en de door de Commissie overeenkomstig artikel 222, leden 8 en 9, van zijn Reglement genomen maatregelen te beoordelen, met name wanneer de Commissie geen voorstellen indient of uitvoert; 17. is van mening dat er behoefte is aan een diepgaander debat over de in geldige EBI’s geuite punten van zorg, dat verder gaat dan het debat in het Parlement; is van mening dat een mogelijke manier om het debat aan te jagen en de follow-up te versterken erin bestaat de in de EBI’s vervatte onderwerpen toe te voegen aan de besprekingen die in burgerpanels over aanverwante kwesties worden gehouden; Aanbevelingen 18. verzoekt de Commissie brede meertalige informatiecampagnes te lanceren om het EBI-instrument te promoten en beter te communiceren over de impact van EBI’s, door burgers ook te informeren over succesverhalen en resultaten; moedigt de lidstaten aan om op nationaal niveau bewustmakingscampagnes over het EBI-instrument te coördineren; is er stellig van overtuigd dat het Parlement en zijn liaisonbureaus bij de voorlichtingscampagnes betrokken moeten zijn; wijst erop dat regionale en lokale overheden betrokken moeten worden bij de communicatiecampagnes, die zich ook moeten richten op specifieke groepen burgers die in afgelegen gebieden wonen of slechte internettoegang hebben; 19. benadrukt dat actieve en effectieve burgerparticipatie in de democratie van de EU, onder meer door het EBI, nauw verband houdt met onderwijs over burgerschap; wijst er nog eens op dat overal in de EU in onderwijs- en opleidingsprogramma’s meer aandacht moet worden besteed aan Europese beleidsvorming; 20. benadrukt dat alle beschikbare middelen moeten worden ingezet om het EBI voor burgers toegankelijker te maken; onderstreept de noodzaak om voortdurend de aandacht te blijven vestigen op dit participatie-instrument, met name via promotie op sociale media en in onderwijs- en opleidingsprogramma’s, zodat zoveel mogelijk burgers bereikt worden, en vooral jongeren; wijst op de rol van scholen en universiteiten op het vlak van burgerschapsvorming, en moedigt de lidstaten aan dat zij stimuleren dat burgerparticipatie in de besluitvorming van de EU een plek krijgt in lesmateriaal en bij buitenschoolse activiteiten van scholen en universiteiten; is in dat verband ingenomen met de door de Commissie gepromote leermodule over het EBI voor middelbare scholen; 21. is van mening dat EBI’s veel meer steun en publiciteit zouden kunnen krijgen als ze ook op nationaal niveau op relevante platforms zouden worden gepromoot; spoort de Commissie aan om de EU-website over het EBI te koppelen aan op nationaal niveau relevante onlineplatforms over burgerparticipatie, teneinde de zichtbaarheid van het EBI te vergroten; pleit ervoor een centraal punt op te richten van alle participatie-instrumenten die in de EU worden gebruikt, met als doel synergieën op te bouwen en ervoor te zorgen dat deze instrumenten meer worden gebruikt, en versnippering van de infrastructuur voor burgerparticipatie tegen te gaan; 22. verzoekt de Commissie duidelijke en simpele procedures in te voeren, en uitvoerige antwoorden en mogelijke oplossingen aan te reiken wanneer initiatieven gedeeltelijk of volledig onontvankelijk worden verklaard zodat de organisatoren hun EBI in aangepaste vorm opnieuw kunnen indienen; verzoekt de Commissie te bekijken op welke manieren er effectiever gereageerd kan worden op EBI’s met een onderwerp dat buiten de bevoegdheden van de EU valt, door middel van een gestructureerde samenwerking met de relevantie instanties van de lidstaten; 23. verzoekt de Commissie te overwegen of het mogelijk is organisatoren opnieuw de keuze te bieden gebruik te maken van individuele online verzamelsystemen, en daarbij ook de aspecten veiligheid en gegevensbescherming mee te nemen, met als doel dat de digitale dimensie van het EBI sterker wordt en dat organisatoren de mogelijkheid hebben hun campagnes op te zetten en uit te voeren op een manier die rekening houdt met de meertalige en multiculturele context in de verschillende lidstaten en regio’s; 24. verzoekt de Commissie de lidstaten ertoe aan te moedigen bij nationale wet de minimumleeftijd voor het steunen van een EBI te verlagen; 25. verzoekt de Commissie de lidstaten ertoe aan te moedigen voor handtekeningen gebruik te maken van het eID; 26. verzoekt de Commissie en de lidstaten stappen te ondernemen ten behoeve van een verdere vereenvoudiging en harmonisatie van nationale normen inzake gegevensverzameling, en ervoor te zorgen dat de organisatoren van EBI’s toegang krijgen tot het dossier van de bevoegde instantie zodat ze de mogelijkheid hebben om onwettige besluiten inzake certificering op effectieve wijze bij de rechter aan te vechten; 27. verzoekt de Commissie te zorgen voor een evenwichtige en transparante samenstelling van de EBI-deskundigengroep, met inbegrip van met name de permanente betrokkenheid van deskundigen uit maatschappelijke organisaties, teneinde rekening te houden met alle relevante aspecten bij de voorbereiding van rechtshandelingen en de transparantie en democratische participatie te verbeteren; 28. vraagt de Commissie om geldige EBI’s die de drempel van één miljoen handtekeningen bereiken financieel te ondersteunen; vraagt de Commissie om tevens te overwegen of het mogelijk is progressieve financiële ondersteuning te bieden aan EBI’s die bepaalde aantallen handtekeningen onder één miljoen bereiken; 29. roept de Commissie op een gedegen dialoog aan te gaan met organisatoren over hun doelstellingen en de best mogelijke middelen om deze te bereiken, zodat de inbreng van burgers serieus en doeltreffend wordt beoordeeld; wijst erop dat een dergelijke dialoog, die op open en onpartijdige wijze moet worden gevoerd, reeds tijdens de verzamelperiode kan worden opgestart, tijdens de onderzoeksperiode moet worden geïntensiveerd en na de mededeling van de Commissie over het EBI moet worden voortgezet; 30. verzoekt de Commissie voor elke geldige EBI de daarin vervatte voorstellen grondig te beoordelen en volledig te voldoen aan haar wettelijke verplichting om op heldere, begrijpelijke en uitgebreide wijze te vermelden waarom zij al dan niet maatregelen neemt; herinnert eraan dat alle EBI’s gedurende de gehele procedure onpartijdig moeten worden behandeld; 31. roept de Commissie op na de publicatie van haar mededeling het contact met de organisatoren van geldige EBI’s te onderhouden, waardoor op langere termijn de kans op een vervolg in de vorm van een wetgevingsinitiatief wordt vergroot; 32. verbindt zich ertoe na elk geldig EBI en na elke mededeling van de Commissie waarin zij haar juridische en politieke conclusies over een specifiek EBI uiteenzet, een parlementaire resolutie in stemming te brengen, hetgeen een wijziging van artikel 222, leden 8 en 9, van het Reglement van het Parlement zou vereisen; is van mening dat een dergelijke resolutie ook gevolgd moet worden door een initiatiefverslag van wetgevende aard; 33. verbindt zich ertoe verder te bestuderen, onder meer in het kader van een toekomstige herziening van de Verdragen, hoe het EBI binnen het huidige en toekomstige rechtskader van de EU qua toepassingsgebied, toegankelijkheid en effectiviteit uitgebreid en versterkt kan worden; 34. verbindt zich ertoe artikel 11, lid 4, VEU te herzien om de toegankelijkheid en de juridische effectiviteit van het EBI te vergroten door de rol van het Parlement te versterken; o o o 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.