(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0154 ), – gelet op artikel 133, leden 1 en 5 en artikel 300, lid 2, van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0239/2007), – gelet op de artikelen 43, lid 1, 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel ( A6-0340/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst en; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van derde landen die aangesloten zijn bij bovengenoemde akkoorden. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien de aanbeveling van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0217 ), – gelet op het EG-Verdrag, – gelet op het Toetredingsverdrag van Bulgarije en Roemenië, – gelet op artikel 3, lid 4 van de Toetredingsakte van Bulgarije en Roemenië (1) , op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0157/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0319/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de aanbeveling van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de aanbeveling van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0369 ), – gelet op artikel 37 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0235/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A6-0317/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0122 ), – gelet op artikel 37, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0116/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole ( A6-0321/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie in het kader van de Raad bijeen ( COM(2006)0169 ), – gezien het besluit van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, inzake de ondertekening en voorlopige toepassing van de Overeenkomst inzake luchtvervoer tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Verenigde Staten van Amerika anderzijds, met inbegrip van de ontwerpovereenkomst die op 30 april 2007 door de delegaties van de EU en de VS is ondertekend (8044/3/2007), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 januari 2006 over de ontwikkeling van de agenda voor het externe luchtvaartbeleid van de Gemeenschap (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 maart 2007 over de sluiting van de Overeenkomst inzake luchtvervoer tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Verenigde Staten van Amerika anderzijds (2) , – gelet op artikel 80, lid 2 en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0210/2007), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0320/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 juli 2007 over de bijeenroeping van de Intergouvernementele Conferentie (IGC): advies van het Europees Parlement (artikel 48 van het EU-Verdrag) (1) , – gelet op artikel I-20, lid 2 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa van 29 oktober 2004 en Protocol 34 bij dit Verdrag (2) , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel op 21 en 22 juni 2007 (3) , – gelet op artikel 1, punt 15 van het ontwerpverdrag tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (wijzigingsverdrag) (4) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A6-0351/2007 ), A. overwegende dat de Europese Raad van 21 en 22 juni 2007 het Europees Parlement heeft verzocht tegen oktober 2007 een ontwerp in te dienen van een initiatief betreffende een besluit inzake de toekomstige samenstelling van het Europees Parlement, zoals bepaald in het tijdens de IGC van 2004 overeengekomen protocol 34, B. overwegende dat de verdeling van de zetels voor de zittingsperiode 2009-2014 momenteel is vastgelegd in artikel 9, lid 2 van de Akte van 25 april 2005 betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, C. overwegende dat in het ontwerpwijzingingsverdrag wordt voorgesteld het Verdrag betreffende de Europese Unie (nieuw artikel [9 A]) te wijzigen met de introductie van een nieuwe procedure voor de samenstelling van het Europees Parlement volgens welk het totale aantal zetels maximaal 750 mag bedragen, met een maximum van 96 en een minimum van 6 zetels per lidstaat, volgens het beginsel van "degressieve proportionaliteit", D. overwegende dat het beginsel van degressieve proportionaliteit niet is gedefinieerd in het verdrag en op heldere en objectieve wijze nader moet worden omschreven zodat het kan dienen tot leidraad voor een eventuele herverdeling van de zetels in het Europees Parlement, E. overwegende dat het beginsel van degressieve proportionaliteit, als beginsel dat in het primaire recht is verankerd en zoals in deze resolutie gedefinieerd, zal dienen als parameter voor de beoordeling van de conformiteit van het besluit dat de bevoegde instellingen zullen moeten nemen om de samenstelling van het Europees Parlement vast te leggen, F. overwegende dat schending van dit beginsel zelfs door het Hof van Justitie kan worden veroordeeld, G. overwegende dat het in de huidige omstandigheden belangrijk is ervoor te zorgen dat geen enkele lidstaat wordt geconfronteerd met een verdere verlaging van het aantal zetels in vergelijking met het aantal zetels na de laatste uitbreiding, H. overwegende dat in dit stadium geen rekening kan worden gehouden met het effect van toekomstige uitbreidingen waarop niet kan worden vooruitgelopen en waarvan de gevolgen naar behoren kunnen worden opgevangen in de desbetreffende toetredingsakten door een voorlopige overschrijding van het plafond van 750 zetels, zoals is geschied bij de laatste uitbreiding, I. overwegende dat een duidelijk, inzichtelijk en transparant stelsel zich moet kunnen aanpassen aan de ontwikkeling der bevolkingscijfers in de toekomst, zonder dat daarvoor nieuwe onderhandelingen over de grond van de zaak nodig worden, J. overwegende dat een rechtvaardig, inzichtelijk en duurzaam stelsel voor de zetelverdeling in het Europees Parlement noodzakelijk is voor de versterking van de democratische legitimering van de volksvertegenwoordiging en een voorwaarde vormt voor de rol en de bijdrage van het Europees Parlement in het Europese meningvormings- en wetgevingsproces, K. overwegende dat het op grond van de huidige zetelaantallen in het Europees Parlement gepast, maar ook redelijk lijkt om voor het in 2009 te kiezen Parlement zetelaantallen vast te stellen die een overgang vormen van de huidige situatie naar die welke ontstaat door een stabielere regeling die uitgaat van de degressieve proportionaliteit, 1. deelt de wens van de Europese Raad om nu reeds tot een politiek akkoord te komen over de aanpassing van de samenstelling van het Europees Parlement overeenkomstig de letter en de geest van het nieuwe verdrag en dit akkoord onmiddellijk te formaliseren na de inwerkingtreding van het nieuwe verdrag, tijdig vóór de verkiezingen voor het Europees Parlement van 2009; 2. is van oordeel dat de vastlegging van een nieuwe samenstelling van het Europees Parlement, dichter bij de demografische realiteit en daardoor het Europees burgerschap op een betere manier weerspiegelend, de democratische legitimiteit van het Europees Parlement zal versterken op het moment dat het de extra in het nieuwe verdrag toegekende bevoegdheden zal uitoefenen, 3. stelt vast dat de samenstelling van het Europees Parlement zoals vastgelegd in de Akte van toetreding van Bulgarije en Roemenië hoe dan ook onmiddellijk na de inwerkingtreding van het wijzigingsverdrag zal moeten worden gewijzigd; 4. stelt vast dat in artikel [9 A] van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dat is opgenomen in het ontwerpwijzigingsverdrag, een kader wordt vastgelegd met een plafond van 750 zetels in totaal, een maximum van 96 zetels voor de lidstaat met de meeste inwoners en een minimum van 6 zetels voor de lidstaat met de minste inwoners en met het beginsel dat de Europese burgers worden vertegenwoordigd volgens degressieve proportionaliteit, zij het zonder nadere omschrijving van dit begrip; 5. merkt op dat dankzij het kader van het voornoemde artikel [9 A], drie beginselen worden samengebracht: het beginsel van doeltreffendheid door het aantal leden te beperken tot een maximum dat nog verenigbaar is met de rol van een wetgevende vergadering, het beginsel van pluralisme door elke lidstaat in staat te stellen dat het scala van de belangrijkste politieke stromingen en met name de regeringspartijen en de oppositiepartijen worden vertegenwoordigd, en het beginsel van solidariteit omdat de meest bevolkte landen aanvaarden dat zij worden ondervertegenwoordigd om de minst bevolkte landen beter vertegenwoordigd te laten zijn; 6. is van oordeel dat het beginsel van degressieve proportionaliteit inhoudt dat de verhouding tussen de bevolking en het aantal zetels van elke lidstaat moet variëren naar gelang hun respectieve bevolking, zodat elke afgevaardigde van een meer bevolkte lidstaat meer burgers vertegenwoordigt dan elke afgevaardigde van een minder bevolkte lidstaat en omgekeerd, maar ook dat geen enkele minder bevolkte lidstaat meer zetels heeft dan een meer bevolkte lidstaat; 7. onderstreept, gezien de huidige ontoereikende harmonisatie van het begrip burgerschap tussen de lidstaten, dat waar het gaat om de bevolking van elke lidstaat moet worden uitgegaan van de cijfers van het Bureau voor de Statistiek van de Europese Unie (Eurostat), die ook worden gebruikt door de Raad van de Europese Unie als hij bij besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid het percentage van de totale bevolking van de Unie moet nagaan; 8. acht het op dit moment van de Europese integratie wenselijk om voor geen enkele lidstaat een verlaging van het aantal zetels ten opzichte van het in het toetredingsverdrag van Bulgarije en Roemenië toegekende aantal voor te stellen, met uitzondering van de uit het mandaat voor het wijzigingsverdrag voortvloeiende verlaging van 99 naar 96 zetels voor Duitsland, de meest bevolkte lidstaat; 9. is voorts van mening dat onder de huidige omstandigheden het aantal zetels in het Europees Parlement, en dus de vertegenwoordiging van de Europese burgers, niet reeds vooruitlopend op toekomstige uitbreidingen waarvan het tijdstip nog helemaal niet vaststaat, gereduceerd dient te worden; 10. stelt bijgevolg voor het aantal zetels van het toekomstige Europees Parlement te verdelen op basis van 750 leden en is van mening dat toekomstige toetredingen een tijdelijke overschrijding van dit plafond tot aan het einde van de lopende zittingsperiode tot gevolg kunnen hebben, net zoals is geschied voor Bulgarije en Roemenië, gevolgd door een algehele herziening van de zetelverdeling voor de eerstvolgende verkiezingen voor het Europees Parlement na de uitbreiding; 11. wijst erop dat niet-naleving van het beginsel van degressieve proportionaliteit, zoals gedefinieerd in deze resolutie, in de toekomst kan worden veroordeeld door het Hof van Justitie, als de akte waarin de samenstelling van het Europees Parlement wordt vastgelegd eenmaal een akte van afgeleid recht is geworden waarin de in het verdrag vastgelegde grenzen en beginselen moeten worden geëerbiedigd; 12. verzoekt de Intergouvernementele Conferentie het als bijlage 1 bij deze resolutie gaande ontwerpbesluit van de Europese Raad tot vaststelling van de samenstelling van het Europees Parlement op te nemen in een aan de Slotakte van de genoemde Conferentie te hechten verklaring ad artikel [9 A], lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals opgenomen in het ontwerpwijzigingsverdrag, met de bepaling dat het onmiddellijk na de inwerkingtreding van het wijzigingsverdrag overeenkomstig de procedure van het voornoemde artikel [9 A], lid 2 zal worden geformaliseerd; zegt van zijn kant toe onverwijld actie te zullen ondernemen zodra het wijzigingsverdrag in werking is getreden; verzoekt de Europese Raad gevolg te geven aan voornoemde verklaring zodra het wijzigingsverdrag in werking treedt en overeenkomstig de bepalingen daarvan, zodat de lidstaten tijdig de nodige binnenlandse voorzieningen kunnen treffen voor de organisatie van de verkiezingen van het Europees Parlement voor de zittingsperiode 2009-2014; 13. dringt erop aan dat van de in artikel 3 van het voornoemde ontwerpbesluit van de Europese Raad bedoelde herziening gebruik wordt gemaakt voor het bestuderen van de technische en politieke mogelijkheid het aantal inwoners, zoals jaarlijks vastgesteld door Eurostat, te vervangen door het aantal Europese burgers; verzoekt te dien einde zijn vertegenwoordigers in de intergouvernementele conferentie deze Conferentie de ontwerpverklaring te doen toekomen betreffende artikel 2 van ontwerpprotocol nr. 10 betreffende de overgangsbepalingen (Titel I: Bepalingen inzake het Europees Parlement), zoals in bijlage 2 bij deze resolutie weergegeven, en verzoekt de Conferentie deze verklaring bij haar Slotakte te voegen; 14. wijst op het politieke verband tussen de voorgestelde nieuwe verdeling van de zetels overeenkomstig het beginsel van degressieve proportionaliteit en het algemene hervormingspakket voor de instellingen van de Unie, met name het beginsel van de 'dubbele meerderheid' voor de vaststelling van een meerderheid in de Raad (artikel [9 C], lid 4 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zoals opgenomen in het ontwerpwijzigingsverdrag) en de samenstelling van de Commissie (artikel [9 D], lid 5 van voornoemd verdrag) en onderstreept dat dit pakket samenhangend moet zijn zonder het specifieke juridische karakter van elke instelling te verloochenen; is het erover eens dat de herziening van de meerderheidsbesluitvorming in de Raad en van de samenstelling van de Commissie niet vóór 2014 in werking moet treden, maar dat de nieuwe verdeling van de zetels in het Europees Parlement in 2009 moet ingaan; behoudt zich evenwel het recht voor om zijn goedkeuring van het besluit van de Europese Raad overeenkomstig artikel [9 A] van het Verdrag betreffende de Europese Unie over de verdeling van de zetels in het Europees Parlement te bekijken in het licht van de hervormingen van de EU-instellingen zoals voorzien in het wijzigingsverdrag; 15. is zich ervan bewust dat de aldus voorgestelde samenstelling van het Europees Parlement een objectieve toepassing is van de bepalingen van het ontwerpwijzigingsverdrag, maar dat in de toekomst inspanningen zullen moeten worden gedaan tot aanpassing om de nieuwe uitdagingen op de lange termijn het hoofd te kunnen bieden, met name bij nieuwe toetredingen; is van oordeel dat bij een dergelijke toekomstige hervorming in elk geval ook eventuele om historische redenen ontstane ongelijke behandelingen moeten worden gecorrigeerd; 16. stelt de Europese Raad voor om samen met het Europees Parlement, tijdig vóór iedere nieuwe verkiezing voor het Europees Parlement, de bevolkingscijfers te verifiëren om de berekeningsgrondslag vast te stellen; 17. neemt zich in dit verband voor om na te gaan of het mogelijk is om een deel van de Europese Parlementsleden te laten kiezen op transnationale lijsten; is van mening dat dit het verkiezingsdebat een werkelijk Europese dimensie zou kunnen geven, met name door Europese politieke partijen een centrale rol toe te bedelen, 18. benadrukt dat dit voorstel nauw verband houdt met de inwerkingtreding van het wijzigingsverdrag; gaat ervan uit dat indien de ratificatie van het wijzigingsverdrag niet vóór de verkiezingen voor het Europees Parlement van 2009 met succes kan worden afgesloten, de in de bestaande verdragen vastgelegde zetelverdeling in het Europees Parlement van kracht dient te blijven; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en voornoemd verslag van de Commissie constitutionele zaken te doen toekomen aan de intergouvernementele conferentie, de Europese Raad, de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de kandidaat-toetredingslanden. BIJLAGE 1 Ontwerpbesluit van de Europese Raad tot vaststelling van de samenstelling van het Europees Parlement DE EUROPESE RAAD, gelet op artikel [9A], lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, gezien het initiatief van het Europees Parlement, gezien de goedkeuring door het Europees Parlement, overwegende hetgeen volgt: (1) Het is aangewezen om zo spoedig mogelijk het in artikel [9A], lid 2, alinea 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie voorziene besluit te nemen zodat de lidstaten de nodige interne maatregelen kunnen treffen voor het organiseren van de verkiezingen voor het Europees Parlement voor de zittingsperiode 2009-2014. (2) Dit besluit dient de in lid 2, eerste alinea, van hetzelfde artikel vastgelegde criteria in acht te nemen, te weten een totaal aantal vertegenwoordigers van de burgers van de Unie van maximaal zevenhonderdvijftig, waarbij de vertegenwoordiging degressief evenredig is, met een minimumdrempel van zes leden per lidstaat en geen enkele lidstaat met meer dan zesennegentig zetels. (3) Het is niet aangewezen om in dit stadium rekening te houden met het effect van mogelijke toekomstige uitbreidingen dat kan worden opgevangen in de desbetreffende toetredingsakten door een voorlopige overschrijding van het plafond van zevenhonderdvijftig zetels, zoals is geschied bij de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie. BESLUIT: Artikel 1 Het beginsel van degressieve proportionaliteit als bedoeld in artikel [9 A] van het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt als volgt toegepast: Artikel 2 In toepassing van artikel 1, wordt vanaf de aanvang van de zittingsperiode 2009-2014 het aantal in elke lidstaat gekozen vertegenwoordigers in het Europees Parlement als volgt vastgesteld: België 22 Bulgarije 18 Tsjechië 22 Denemarken 13 Duitsland 96 Estland 6 Griekenland 22 Spanje 54 Frankrijk 74 Ierland 12 Italië 72 Cyprus 6 Letland 9 Litouwen 12 Luxemburg 6 Hongarije 22 Malta 6 Nederland 26 Oostenrijk 19 Polen 51 Portugal 22 Roemenië 33 Slovenië 8 Slowakije 13 Finland 13 Zweden 20 Verenigd Koninkrijk 73 Artikel 3 Het onderhavige besluit zal voldoende lang vóór het begin van de zittingsperiode 2014-2019 worden herzien met het doel om in de toekomst vóór elke nieuwe verkiezing voor het Europees Parlement op objectieve wijze de zetels onder de lidstaten te kunnen verdelen op grond van het in artikel 1 vastgestelde beginsel van de degressieve proportionaliteit, de eventuele toename van de omvang en de demografische ontwikkeling van hun bevolking in aanmerking nemend. Artikel 4 Dit besluit treedt in werking op dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Gedaan te Brussel, Voor de Europese Raad De Voorzitter BIJLAGE 2 Ontwerpverklaring bij artikel 2 van protocol nr. 10 betreffende de overgangsbepalingen (Titel I: bepalingen inzake het Europees Parlement) Onverminderd het besluit van de Europese Raad tot vaststelling van de samenstelling van het Europees Parlement voor de zittingsperiode 2009-2014, nodigt de Conferentie het Parlement uit een ontwerp op te stellen inzake de verkiezing van zijn leden door middel van rechtstreekse, algemene verkiezingen overeenkomstig artikel 190, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarin een nauwkeuriger definitie van het in artikel [9 A], lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie bedoelde begrip "burgers" wordt opgenomen. Dit ontwerp dient tijdig vóór de volgende verkiezingen in 2014 te worden ingediend. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over het Midden-Oosten, met name die van 2 februari 2006 over de uitslag van de Palestijnse verkiezingen en de situatie in Oost-Jeruzalem (1) , 1 juni 2006 over de humanitaire crisis in de Palestijnse gebieden en de rol van de EU (2) , 7 september 2006 over de situatie in het Midden-Oosten (3) , 16 november 2006 over de situatie in de Gazastrook (4) , 21 juni 2007 over MEDA en financiële steun voor Palestina: evaluatie, implementatie en controle (5) , en die van 12 juli 2007 over het Midden-Oosten (6) , – gezien de resoluties van de VN-Veiligheidsraad nrs. 242 (1967) en 338 (1973), – gezien de verklaring van het Kwartet van 23 september 2007, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 23 en 24 juli 2007, – gezien de verklaring van 21 september 2007 over het Midden-Oosten van de Hoge commissaris voor de mensenrechten van de VN, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat de humanitaire crisis in de Gazastrook ten gevolge van de belemmering van het verkeer van personen en goederen, de grootschalige vernietiging van openbare infrastructuur en particuliere huizen, de onderbreking van de dienstverlening in ziekenhuizen, klinieken en scholen, de gedeeltelijke ontzegging van de toegang tot schoon drinkwater, voedsel en elektriciteit, en de verwoesting van landbouwgronden, een rampzalig peil heeft bereikt, B. overwegende dat de grensposten Karni en Rafah al maanden gesloten zijn, dat de economie door de belemmering van het verkeer van personen en goederen verder is verlamd en dat de buitengewoon hoge werkloosheid in de Gazastrook o.m. daardoor aanzienlijk is toegenomen, C. overwegende dat de sectoren water en afvalwater in een kritieke toestand verkeren, en dat deze situatie door tekort aan water en mogelijke overstroming van afvalwater, aanleiding kan zijn tot nog meer humanitaire en milieucrises, D. overwegende dat de gezondheidszorg zwaar onder druk staat en dat een groot deel van de bevolking gebrek heeft aan dringend noodzakelijke behandeling geneesmiddelen, E. overwegende dat het onderwijsstelsel kampt met ernstige tekortkomingen door het ontbreken van fundamentele hulpmiddelen en dat de kwaliteit van het onderwijs daalt; dat deze situatie ernstige gevolgen zal hebben voor de toekomst van de jonge generatie in de Gazastrook woonachtige Palestijnen, F. overwegende dat de Europese Unie de Palestijnen de afgelopen jaren in ruime mate financieel heeft gesteund, dat het Tijdelijk Internationaal Mechanisme en de projectfinanciering door de EU sinds 2006 een belangrijke rol hebben gespeeld bij het afwenden van een humanitaire ramp in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever, G. overwegende dat de belemmering van het verkeer van personen en goederen, en de binnenlandse onveiligheid in de Gazastrook een ernstige hindernis vormen voor de werkzaamheden van het Directoraat-Generaal humanitaire hulp van de Commissie, de VN-agentschappen, het Rode Kruis en de Rode Halve Maan en andere humanitaire organisaties die aan de bewoners van de Gazastrook hulp en steun bieden; overwegende dat de Europese Commissie, het VN-Ontwikkelingsprogramma, het VN relief and Works Agency en de Wereldbank een aantal infrastructuurprojecten hebben opgeschort doordat zij geen grondstoffen konden invoeren; overwegende dat deze humanitaire bureaus, agentschappen en organisaties hun werkzaamheden voortzetten ondanks alle belemmeringen; met klem erop wijzend dat de financiële toezeggingen die door de EU en haar lidstaten in verband met deze werkzaamheden zijn gedaan, moeten worden nagekomen, H. overwegende dat het Kwartet in zijn verklaring van 23 september 2007 ernstige verontrusting heeft geuit over de toestand in de Gazastrook, tot een besluit is gekomen over het belang van voortzetting van onbelemmerde humanitaire en noodhulp, en heeft aangedrongen op voortzetting van de levering van vitale diensten, I. overwegende dat verbetering van de levensomstandigheden van de Palestijnen die in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever wonen, in combinatie met het opnieuw op gang brengen van het vredesproces en het opzetten van functionerende Palestijnse instellingen, een sleutelelement is in het streven naar totstandbrenging van een rechtvaardige en duurzame vrede tussen Israëliërs en Palestijnen, 1. geeft uiting aan de meest ernstige verontrusting over de humanitaire crisis in de Gazastrook en de eventuele ernstige gevolgen daarvan; wijst erop dat de mensenrechten en het internationaal humanitair recht in het gebied ten volle moeten worden geëerbiedigd; verzoekt alle partijen andermaal af te zien van geweld; 2. roept Israël ertoe op zijn internationale verplichtingen overeenkomstig de conventies van Genève na te komen om te waarborgen dat humanitaire hulp, humanitaire steun en vitale diensten zoals elektriciteit en brandstof de Gazastrook bereiken; dringt aan op opheffing van de blokkade van de Gazastrook; dringt er bij Israël op aan ervoor te zorgen dat het verkeer van personen en goederen bij Rafah, overeenkomstig de Overeenkomst inzake verkeer en toegang en de EU-missie voor bijstandsverlening inzake grensbeheer, alsook het verkeer van goederen bij Karni, mogelijk zijn; verzoekt de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en de Commissie de volledige verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst te aanvaarden; roept Israël ertoe op de toevoer van financiële middelen naar de Gazastrook, die sinds 25 september 2007 is opgeschort, te waarborgen en is van mening dat het ontbreken van toegang tot financiële middelen ernstige gevolgen heeft voor het economische, sociale en dagelijkse leven van het Palestijnse volk; 3. verzoekt de Palestijnse Autoriteit en Hamas ondanks de politieke impasse het functioneren te vergemakkelijken van de overheidsinstellingen die vitale diensten leveren, alsmede van de internationale humanitaire agentschappen, bureaus en organisaties die streven naar verbetering van de levensomstandigheden van alle Palestijnen die in het gebied wonen; 4. verzoekt de Raad en de Commissie samen met de internationale gemeenschap essentiële humanitaire hulp aan de Palestijnse bevolking te blijven waarborgen, en met name te letten op de specifieke behoeften van bijzonder kwetsbare groepen; verzoekt de Raad en de Commissie er, overeenkomstig de Euro-mediterrane associatieovereenkomst met de Staat Israël (7) en de Euro-mediterrane Interim-associatieovereenkomst met de Palestijnse Nationale Autoriteit (8) , op toe te zien dat het internationaal humanitair recht en de mensenrechten in het gebied ook door niet tot de overheid behorende partijen ten volle worden geëerbiedigd om aldus een humanitaire ruimte te scheppen; 5. spreekt de wens uit dat het streven naar het bijeenroepen van een internationale vredesconferentie bijdraagt tot de totstandbrenging van een rechtvaardige en duurzame vrede tussen Israëliërs en Palestijnen op basis van de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad, het recht van de Staat Israël te bestaan binnen veilige en erkende grenzen en het recht van de Palestijnen op een levensvatbare staat; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de gezant van het Kwartet in het Midden-Oosten, de fungerend voorzitter van de Euromediterrane Parlementaire Vergadering, de voorzitter van de Palestijnse Autoriteit, de Palestijnse Wetgevende Raad, de Israëlische regering en de Knesset en de regering en het parlement van Egypte. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 1948, – onder verwijzing naar het Internationale Verdrag inzake burgerlijke en politieke rechten en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, beide van 1966, – onder verwijzing naar het Protocol inzake de voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, in het bijzonder vrouwenhandel en kinderhandel, tot aanvulling van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad van 2003 (Protocol van Palermo), – onder verwijzing naar het Inter-Amerikaanse Verdrag ter voorkoming, bestraffing en uitbanning van geweld tegen vrouwen (Verdrag van Belém do Pará) van 1994, – onder verwijzing naar het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing van 1984 en het bijbehorende Facultatief Protocol van 2002 en gezien de wenselijkheid van een betere uitvoering hiervan;, – onder verwijzing naar het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen van 1979 (CEDAW) en het bijbehorende Facultatief Protocol van 1999, – onder verwijzing naar de Amerikaanse Verklaring inzake de Rechten en Plichten van de Mens van 1948 en de aanbevelingen uit het verslag van de Inter-Amerikaanse Commissie voor de rechten van de mens van 7 maart 2003 over de situatie van de rechten van vrouwen in Ciudad Juárez (Mexico): het recht gevrijwaard te zijn van geweld en discriminatie, – onder verwijzing naar het derde rapport van de Mexicaanse Commissie ter voorkoming en uitroeiing van geweld tegen de vrouwen in Ciudad Juárez (Mexico) voor mei 2005 tot september 2006, – onder verwijzing naar de aanbevelingen uit het verslag van 12 mei 2005 over de verdwijning van en moord op talloze vrouwen en meisjes in Mexico, opgesteld door de Commissie gelijke kansen voor vrouwen en mannen van de Raad van Europa, alsook de aanbevelingen vervat in resolutie 1454 (2005) van de Parlementaire Vergadering van de de Raad van Europa over hetzelfde onderwerp, en in het door het Comité van ministers van de Raad van Europa op 28 september 2005 vastgestelde antwoord, – onder verwijzing naar de aanbevelingen uit het verslag van 13 januari 2006 over de integratie van de mensenrechten van vrouwen en een seksespecifieke benadering: geweld tegen vrouwen, waarin de bevindingen werden weergegeven van de speciale rapporteur van de Verenigde Naties inzake geweld tegen vrouwen, de oorzaken en gevolgen ervan, mevrouw Yakın Ertürk, in aansluiting op haar missie naar Mexico. – onder verwijzing naar de aanbevelingen uit het verslag van 10 februari 2005 over de integratie van de mensenrechten van vrouwen en een seksespecifieke benadering: geweld tegen vrouwen, waarin de bevindingen werden weergegeven van mevrouw Yakın Ertürk, in aansluiting op haar missie naar Guatamala, – onder verwijzing naar de gezamenlijke openbare hoorzitting over vrouwenmoorden: de situatie in Mexico en Guatamala, welke de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en de Subcommissie mensenrechten van het Parlement op 19 april 2006 hebben gehouden, – onder verwijzing naar de Overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds en de Verenigde Mexicaanse staten, anderzijds (1) , de Overeenkomst inzake politieke dialoog en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de republieken Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Panama, anderzijds van 2003 en de Raamovereenkomst inzake samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de republieken Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Panama (2) , – onder verwijzing naar respectievelijk het regionale strategiedocument van de Commissie voor Midden-Amerika en haar landenstrategiedocument voor Mexico betreffende de periodes 2001-2006 en 2007-2013, – onder verwijzing naar de derde millenniumdoelstelling voor ontwikkeling (MDO), ter bevordering van gendergelijkheid en vergroting van de zeggenschap van vrouwen, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0338/2007 ), A. overwegende dat Mexico en de landen van Midden-Amerika de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens hebben ondertekend en bekrachtigd, B. overwegende dat Mexico ook gekozen is tot voorzitter van de Raad voor de mensenrechten van de Verenigde Naties, C. overwegende dat Mexico sinds 1999 de status van waarnemer in de Raad van Europa heeft gehad en uit hoofde van deze status deelneemt aan de vergaderingen van het Comité van Ministers en het Comité van Ambassadeurs; overwegende dat Mexico ook het Protocol van Palermo heeft bekrachtigd; D. overwegende dat Mexico het statuut van Rome inzake het Internationale Strafhof heeft bekrachtigd, E. overwegende dat de term "vrouwenmoord" afkomstig is uit de juridische definitie van geweld tegen vrouwen, zoals die in artikel 1 van het Verdrag van Belém do Pará als volgt is neergelegd: "alle handelingen of gedragingen, op grond van het geslacht van de vrouw, die de dood tot gevolg hebben of fysieke, seksuele of psychische pijn of leed bij de vrouw veroorzaken, zowel in haar openbare als in haar privéleven", en overwegende dat de bestraffing en uitbanning ervan een verplichting vormt en voor iedere rechtsstaat prioriteit moet hebben, F. overwegende dat de voorliggende resolutie bedoeld is als uitnodiging om de weinig bevredigende situatie in de landen doelmatig te verbeteren en dat de bevindingen en voorstellen welke erin vervat zijn derhalve in geen enkel opzicht een beschuldiging of een eisenpakket vormen ten aanzien van de regeringen van soevereine staten die erkend zijn als gelijke partners op het terrein van de internationale politiek, G. overwegende dat geweld tegen vrouwen niet slechts een regionale maar ook een mondiale dimensie heeft en alle landen betreft, met inbegrip van die in Europa; overwegende dat dit verslag past in het kader van een globale strategie gericht op het in gezamenlijk verband, door de Europese Unie en de betreffende landen, verrichten van acties en doen van inspanningen teneinde de gewelddadige dood van vrouwen uit te bannen en te voorkomen, ongeacht de plaats waar deze misstanden plaatsvinden en overwegende dat het in dat opzicht ook nodig is om de dialoog, de samenwerking en de wederzijdse uitwisseling van goede praktijken tussen de landen van Latijns-Amerika en die van Europa te bevorderen, H. overwegende dat de vrouwenmoorden in Ciudad Juárez (Mexico) en Guatemala worden gekenmerkt door het gebruik van extreem geweld en dat talloze vrouwen het slachtoffer zijn geworden van seksueel geweld, wat op zich een vorm van wrede, onmenselijke of onterende behandeling is; overwegende dat in het geval van Ciudad Juárez (Mexico) een combinatie van factoren een rol speelt, waaronder bevolkingsgroei, migratie en de aanwezigheid van georganiseerde misdaad en dat een belangrijk deel van deze moorden is gepleegd daar waar Mexicaanse productiebedrijven die als maquiladoras bekend staan, functioneren en dat deze bedrijven de middelen missen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van vrouwen; overwegende dat, zoals in het bovengenoemde rapport van de speciale rapporteur van de VN, mevrouw Yakın Ertürk is aangetoond, het essentieel is om ervoor te zorgen dat deze gebieden over de voor een veiliger vervoer van werknemers noodzakelijke infrastructuur; I. overwegende dat de vrouwenmoorden die het onderwerp van deze resolutie vormen niet kunnen worden verklaard op grond van een "algemeen klimaat van gewelddadigheid", maar dat er veeleer rekening dient te worden gehouden met discriminatie en met een voor vrouwen ongunstige lokale sociaal-economische context – met name voor inheemse vrouwen –, alsmede grote armoede, de economische afhankelijkheid van vrouwen, het optreden van straatbendes en het feit dat illegale veiligheidstroepen en clandestiene beveiligingsapparaten niet worden ontmanteld, J. overwegende dat in resolutie 1454 (2005) vastgesteld wordt dat de Mexicaanse autoriteiten momenteel op alle niveaus aanzienlijke inspanningen leveren om de sociale structuur van de steden in kwestie te herstellen en het geweld tegen vrouwen te bestrijden, en ook om onderzoek in te stellen naar de moorden op en de verdwijningen van vrouwen, en daarbij niet alleen de plegers van deze misdaden voor het gerecht zullen brengen maar ook de ambtenaren die aanvankelijk geknoeid hebben met het onderzoek en de rechtsgang hebben belemmerd, K. overwegende dat er op dit gebied een aantal gevallen van straffeloosheid is vastgesteld, dat wil zeggen het ontbreken van de strafrechtelijke, administratieve, disciplinaire of civielrechtelijke aansprakelijkheid – feitelijk dan wel rechtens – van de individuen die voor genoemde daden verantwoordelijk zijn, het achterwege blijven van onderzoek of veroordeling, het tekort aan financiële middelen en de veelvuldige obstakels die vrouwelijke slachtoffers en hun familieleden ondervinden als zij de rechter willen adiëren. L. overwegende dat een rechtsstaat beleid moet bevorderen dat vrouwen in het algemeen – en de minst begunstigden onder hen in het bijzonder – een goede bescherming garandeert tegen discriminatie, geweld en uiteindelijk vrouwenmoorden, en dat het passend is in eerste instantie de overheid op alle niveaus en de hele samenleving van de ernst van dit probleem bewust te maken, M. overwegende dat in de strijd tegen vrouwenmoorden en tegen de straffeloosheid de aandacht zowel moet uitgaan naar de versterking van de preventieve maatregelen, het opheffen van iedere vorm van discriminatie op wetgevend niveau, vereenvoudigde aangifteprocedures en maatregelen ter bescherming van degenen die aangifte doen, als naar de versteviging van het rechtssysteem en de gerechtelijke procedures (in het bijzonder in de strijd tegen de georganiseerde misdaad), vanaf het justitieel onderzoek tot de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen, N. overwegende dat de reconstructie of versterking van instellingen van essentieel belang zijn om het geweld tegen vrouwen doelmatig te bestrijden en voldoende financiële en personele middelen vereist, O. overwegende dat in punt 9 van de mission statement van het actieplatform dat is voortgekomen uit de vierde wereldconferentie over vrouwen in 1995 te Beijing, een grondbeginsel dat gold voor alle internationale conferenties van het afgelopen decennium als volgt is geformuleerd: "De uitvoering van dit Slotdocument, mede door middel van nationale wetten en de vaststelling van strategieën, beleid, programma's en ontwikkelingsprioriteiten, is de soevereine verantwoordelijkheid van elke staat, in overeenstemming met alle mensenrechten en fundamentele vrijheden, en het belang en de volledige eerbiediging van verschillende godsdienstige en morele waarden, culturele achtergronden en levensbeschouwingen van mensen en hun samenlevingen moeten ertoe bijdragen dat vrouwen volledig gebruik kunnen maken van hun fundamentele rechten, teneinde te komen tot gelijkheid, ontwikkeling en vrede", P. overwegende dat het onacceptabel is dat tot marteling wordt overgegaan voor het verkrijgen van bekentenissen van vermoedelijke daders van vrouwenmoorden, Q. overwegende dat er twee Nederlandse burgers slachtoffer zijn geworden van vrouwenmoord: Hester Van Nierop (vermoord in 1998) en Brenda Susana Margaret Searle (vermoord in 2001, de twee daders werden op 26 februari 2007 (3) tot 33 en 39 jaar gevangenisstraf veroordeeld; het betreft echter geen definitieve uitspraak, aangezien er beroep werd ingesteld), R. overwegende dat de problematiek van vrouwenmoorden en, in sommige gevallen, van de straffeloosheid van de plegers van misdaden tegen vrouwen blijft bestaan S. overwegende dat het geweld een steeds terugkerend fenomeen is in landen waar de sociale stereotypes van de samenleving ertoe leiden dat vrouwen herhaaldelijk slachtoffer worden van diverse vormen van dit geweld, T. zijn voldoening uitsprekend over de in Mexico aangenomen wettelijke maatregelen, in het bijzonder de algemene wet inzake het recht van vrouwen op een leven zonder geweld, aangenomen in februari 2007, alsook over de oprichting van gespecialiseerde instellingen op federaal en lokaal niveau, zoals onder andere het in 2006 opgerichte bureau van de speciaal openbaar aanklager belast met geweldsmisdrijven tegen vrouwen, de Commissie voor Juárez en het Nationaal Vrouweninstituut, U. erkennend dat er in de landen in Midden-Amerika inspanningen zijn geleverd met betrekking tot wetgeving ter erkenning van de rechten van vrouwen binnen hun rechtsorden, maar nog steeds bezorgd over de moeilijkheden en de vertraging waarmee de tenuitvoerlegging van die wetgeving gepaard gaat, V. overwegende dat de Interparlementaire Unie voor dialoog en samenwerking werd opgericht om Spaanse, Mexicaanse en Guatemalteekse parlementsleden bijeen te brengen teneinde wetgevingsinitiatieven voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen te bevorderen, W. overwegende dat de ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede de eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden een integraal deel uit dienen te maken van het buitenlandse optreden van de Europese Unie, X. overwegende dat de mensrechten- en democratieclausule van de Overeenkomst tussen de EG en Mexico inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking juridisch bindende en wederkerige gevolgen heeft, Y. overwegende dat het de verantwoordelijkheid van de Europese Unie en haar partners is om bij de ondertekening van een overeenkomst waarin bepalingen zijn opgenomen met betrekking tot mensenrechten en democratie met een derde land, ervoor te zorgen dat het derde land in kwestie de internationale normen inzake de mensenrechten eerbiedigt, en dat dergelijke bepalingen een wederzijds karakter hebben, 1. verlangt van de regeringen van de regio en van de Europese instellingen dat de aanbevelingen, zoals geformuleerd in de verschillende internationale rapporten en instrumenten inzake de bescherming van de mensenrechten, en in het bijzonder de bovengenoemde aanbevelingen die zich specifiek richten op de mensenrechten van vrouwen, volledig worden opgevolgd; erkent in dit opzicht dat Mexico op het gebied van wetgeving vooruitgang heeft geboekt met betrekking tot de gelijkheid tussen vrouwen en mannen, verheugt zich over de federale wet inzake de preventie en uitroeiing van discriminatie, en spoort Mexico aan op deze wijze door te gaan; 2. verzoekt de regeringen van Mexico en Midden-Amerika met klem alle nodige maatregelen te treffen om de MDO's van de Verenigde Naties te behalen; 3. verzoekt de regeringen van de lidstaten om in het kader van hun bilaterale betrekkingen met de landen van Latijns-Amerika, en verzoekt de instellingen van de Europese Unie in het kader van hun strategisch partnerschap met diezelfde landen, via samenwerkingsprogramma's en financiële en technische middelen, het preventie- en beschermingsbeleid inzake geweld tegen vrouwen te ondersteunen, zoals het genereren van bewustmakings- en opleidingsprogramma's op het gebied van genderproblematiek, het budget van de instanties belast met het onderzoek naar de moorden te verhogen, doelmatige systemen ter bescherming van de getuigen, de slachtoffers en hun familie te creëren, en de capaciteit van de rechtbanken, de veiligheidsdiensten en de procureurs-generaal te vergroten teneinde de vervolging en bestraffing van de daders alsmede de strijd tegen de drugshandel en de georganiseerde misdaad te vergemakkelijken; verzoekt tevens een betere institutionele coördinatie tussen alle regeringsniveaus op deze terreinen te bevorderen; 4. vraagt de Europese instellingen om de samenwerking en de dialoog tussen de Europese Unie en haar de lidstaten enerzijds en Mexico en de landen van Midden-Amerika anderzijds te bevorderen, door de initiatieven te ondersteunen die op elke niveau worden ondernomen om het geweld tegen vrouwen uit te roeien en om doelmatige maatregelen ter bescherming van de slachtoffers en hun familieleden te stimuleren; 5. verzoekt de Europese Unie de institutionele samenwerking met Mexico en de landen van Midden-Amerika te bevorderen door steun te verlenen aan het opstellen van een uitwisselings- en samenwerkingsprogramma op het gebied van de strijd tegen seksegebonden geweld, en door de samenwerking te stimuleren tussen de overheidsinstellingen van de lidstaten en hun partners om in dit opzicht wederzijdse bijstands- en leerprojecten uit te voeren; 6. onderkent de duidelijke wil om op te treden tegen de straffeloosheid, die de politieke partijen vertegenwoordigd in het Congres van Guatemala aan de dag hebben gelegd, en die tot uiting komt in de oprichting van de Internationale Commissie tegen de straffeloosheid in Guatemala (CICIG); verzoekt de regering die in dit land wordt gekozen met klem hun inspanningen om straffeloosheid te bestrijden voort te zetten door te zorgen voor de institutionele voorwaarden die nodig zijn voor de uitvoering van het mandaat van de internationale commissie, en roept de internationale gemeenschap op om toe te zien op de uitvoering van deze inspanningen; 7. spoort de landen van Midden-Amerika aan alle noodzakelijke maatregelen te nemen voor een efficiënte bestrijding van het geweld tegen vrouwen; verlangt dat deze maatregelen de volledige eerbiediging waarborgen van de mensenrechten zoals deze gedefinieerd zijn in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en het Amerikaanse Verklaring inzake de Rechten en Plichten van de Mens, zoals bijvoorbeeld het verzekeren van gratis rechtsbijstand voor vrouwelijke slachtoffers en hun familieleden, en verzoekt de federale regering van Mexico de successieve bestuursorganen daartoe doortastende acties te laten ondernemen; 8. roept de regeringen van Mexico en de landen van Midden-Amerika op alle discriminerende verwijzingen met betrekking tot vrouwen uit de nationale wetgevingen te verwijderen, erkent dat Mexico in dit opzicht vooruitgang heeft geboekt door de Federale wet inzake de preventie en uitroeiing van discriminatie en de Algemene wet inzake gelijkheid tussen mannen en vrouwen aan te nemen, en verzoekt de autoriteiten van deze landen wetgevingsinitiatieven te bevorderen betreffende de kwalificatie als specifieke delicten van huiselijk geweld en seksuele intimidatie op de werkplek en op elk gebied van het openbare leven, en beleid en regels ter bestrijding van straffeloosheid en bevordering van gendergelijkheid op te stellen die gebaseerd zijn op de conclusies en aanbevelingen van de maatschappelijke organisaties die zich bekommeren om vrouwenmoorden en de slachtoffers daarvan; 9. verzoekt de regeringen van Mexico en de landen van Midden-Amerika dringend de rol te respecteren en ondersteunen van NGO's en van maatschappelijke organisaties die zich inzetten om de familieleden van de slachtoffers van vrouwenmoorden alsook mensenrechtenverdedigers te steunen door doelmatige maatregelen te treffen voor de bescherming van getuigen en door mechanismen voor schadeloosstelling van de familieleden van de slachtoffers te bevorderen, waardoor zij niet alleen een financiële schadevergoeding krijgen maar ook psychologische bijstand en toegang tot de rechtspraak, en om een dialoog met deze partijen tot stand te brengen en hun cruciale rol in de samenleving te erkennen; 10. spoort de regeringen van de Mexico en de landen van Midden-Amerika aan de inachtneming van de rechten van vrouwelijke werknemers in de nationale wetgeving en op elk overheidsniveau te garanderen en roept ertoe op bedrijven aan te moedigen om in het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen de integriteit, de veiligheid, het lichamelijk en geestelijk welzijn en de arbeidsrechten van hun werknemers te respecteren; 11. verzoekt de regeringen van Belize, Honduras en Nicaragua dringend het Facultatief Protocol bij de CEDAW te ratificeren; 12. verzoekt de Commissie te overwegen om bij toekomstige strategische onderhandelingen een wederzijdse verplichting op te leggen gericht op de invoering van mechanismen om de mensenrechten- en democratieclausule toe te passen, waarbij de juridische formulering moet uitgaan van de verplichtingen die voortvloeien uit de internationale verdragen en de overeenkomsten die zijn ondertekend door de lidstaten van de Europese Unie, Mexico en de landen van Midden-Amerika, waarbij bijzondere aandacht moet worden gegeven aan de eerbiediging van de rechten van de vrouw en aan de gelijkheid tussen vrouwen en mannen, zoals voorzien in het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen en het bijbehorende Facultatief Protocol, alsook aan de Amerikaanse Verklaring inzake de Rechten en Plichten van de Mens; 13. verzoekt de Commissie en de lidstaten om in het kader van hun samenwerking met Mexico en de landen van Midden-Amerika prioriteit te verlenen aan de reconstructie en versterking van het rechts- en strafstelsel van de regio, door de uitwisseling van goede praktijken te bevorderen, bewustmakingscampagnes te organiseren en beschermingsmechanismen in het leven te roepen voor slachtoffers, getuigen en familieleden, in het bijzonder wanneer het om de aangifte van vrouwenmoorden gaat; meent tevens dat bij deze samenwerking andere partijen zouden kunnen worden betrokken, zoals het Internationaal Arbeidsbureau en met name het OESO-contactpunt in Mexico, teneinde zonodig programma's op te stellen en mechanismen in het leven te roepen om vrouwen veiligheid, waardige arbeidsvoorwaarden en gelijke behandeling op het werk te garanderen; 14. verzoekt de Commissie een voorstel voor werkmethoden op te stellen, dat onder meer binnen de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering en op de in mei 2008 in Lima te houden Euro-Latijns-Amerikaanse en Caribische (LAC) top kan worden besproken, met betrekking tot de coördinatie van de verschillende Europese initiatieven om op te treden tegen vrouwenmoorden en de straffeloosheid van de daders, in samenwerking met de plaatselijke instellingen en organisaties, en het personeel van deze instellingen en organisaties bewust te maken van gendervraagstukken en het probleem van geweld tegen vrouwen; dringt er tevens op aan dat deze initiatieven regelmatig worden geagendeerd en besproken in haar Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid, in samenspraak met haar delegatie voor de betrekkingen met de landen in Midden-Amerika en haar delegatie bij de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Mexico; 15. verzoekt de Mexicaanse delegatie van de Commissie om zo spoedig mogelijk een nieuw programma voor de mensenrechten op te stellen om de werkzaamheden die gedurende de laatste jaren op dat gebied zijn verricht voort te zetten en dat drie speerpunten heeft: ten eerste de harmonisatie van de Mexicaanse wetgeving met de verbintenissen die aangegaan zijn op internationaal niveau aangaande de mensenrechten, ten tweede de uitroeiing van het geweld tegen vrouwen en ten derde de hervorming van het gerechtelijk systeem; 16. verzoekt de Commissie te waarborgen dat aan de programma's inzake de mensenrechten in Mexico en de landen van Midden-Amerika een onafhankelijke begrotingslijn uit de begroting voor de bilaterale samenwerking wordt toegekend, zodat de uitvoering van de programma's niet drukt op de schaarse financiële middelen die hen zijn toegekend; 17. verzoekt de Commissie en de regeringen van de lidstaten met klem erop toe te zien dat de kwestie inzake het geweld tegen vrouwen – en met name de vrouwenmoorden – en de toegang tot de rechtspraak voor de families van slachtoffers en de hulporganisaties, systematisch wordt opgenomen in zowel hun politieke dialoog met de regeringen van Mexico en de landen van Midden-Amerika als in hun dialoog met de maatschappelijke organisaties; 18. is voldaan over de inspanningen die zijn geleverd op het gebied van gendergelijkheid en verzoekt de betrokken communautaire instanties met klem steun en medewerking te verlenen aan de totstandbrenging van een permanente dialoog en aan de uitwisseling van positieve ervaringen op dat gebied; verzoekt de Commissie niettemin in de landenstrategiedocumenten voor de periode 2007-2013 meer aandacht te besteden aan de vrouwenmoorden, aan geweld tegen en discriminatie van vrouwen, en een actieplan voor te stellen; 19. verzoekt de lidstaten hun steun te geven aan de stappen die zijn ondernomen op het gebied van non-discriminatie tussen mannen en vrouwen en bij te dragen aan de invoering van een gestructureerde dialoog die gericht is op de uitwisseling van goede praktijken op dit gebied; 20. verlangt dat de Commissie de effecten voor duurzame ontwikkeling evalueert, welke evaluatie zo snel mogelijk en in samenhang met de onderhandelingen over de te sluiten associatieovereenkomst tussen de EG en Midden-Amerika, moet worden aangevuld met een evaluatie van de effecten voor gendergelijkheid, waarvan de resultaten in de onderhandelingen zullen worden meegenomen; 21. nodigt de Commissie uit gegevens te verstrekken over de op dit gebied geboekte vooruitgang in het kader van de onderhandelingen over de te sluiten associatieovereenkomst tussen Midden-Amerika en de Europese Gemeenschap, en wel vóór de sluiting van de onderhandelingen of, in ieder geval, vóór de EU-LAC-top. 22. spoort de permanente vertegenwoordigingen van lidstaten bij de Europese Unie en hun ambassades aan een ronde tafel op mondiaal niveau te organiseren over van geweld tegen vrouwen en de verschillende uitingen daarvan, en vooral over vrouwenmoorden en straffeloosheid in het algemeen, met inbreng van de diverse parlementaire netwerken en initiatieven, onderzoekscentra, organisaties voor de verdediging van mensenrechten en de gendergelijkheid en de families van de slachtoffers; 23. verzoekt de delegatie voor de betrekkingen met de landen van Midden-Amerika en de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Mexico het thema "geweld tegen vrouwen, vrouwenmoorden en straffeloosheid in Mexico, Midden-Amerika en Europa" op systematische wijze op te nemen in het programma voor hun respectieve parlementaire missies, alsook tijdens de bezoeken van Mexicaanse en Midden-Amerikaanse parlementaire delegaties aan Europa, om de systematische controle van de toestand van de mensenrechten te garanderen, zoals is voorzien in de normen die zijn goedgekeurd door de Conferentie van voorzitters van de delegaties van het Parlement in 2006; 24. stelt voor om vóór de top EU-ALC in Lima in 2008 een gezamenlijke hoorzitting te organiseren met de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid, de Subcommissie mensenrechten en de bevoegde delegaties, teneinde de balans op te maken van de genomen maatregelen in het kader van de bestrijding van geweld tegen vrouwen in zowel de Europese Unie als in Latijns-Amerika, met inbegrip van de ervaringen die de op dat gebied gecreëerde instanties hebben opgedaan; 25. verzoekt in deze evaluatie alle gevallen te betrekken waarin de slachtoffers ingezetene van een lidstaat zijn; 26. verzoekt de Raad en de toekomstige voorzitterschappen van de Raad dringend om, op grond van in deze resolutie uiteengezette redenen, richtlijnen inzake de rechten van vrouwen aan te nemen die een significante bijdrage zullen leveren aan de versteviging van de inhoud van het cohesiebeleid van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Raad van Europa, en de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Verenigde Mexicaanse Staten en Belize en van de republieken van Guatamala, Costa Rica, El Salvador, Honduras, Nicaragua en Panama. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn aanbeveling van 13 maart 1997 (1) , waarin het verslag van de Enquêtecommissie communautair douanevervoer en haar 38 aanbevelingen worden bekrachtigd, – onder verwijzing naar de overeenkomst ter bestrijding van de smokkel en namaak van sigaretten tussen de Commissie, tien lidstaten en Phillip Morris International van 9 juli 2004, – onder verwijzing naar het Speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 11/2006 over het systeem van het communautair douanevervoer, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (2) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0337/2007 ), A. overwegende dat de communautaire douanevervoersregeling het verkeer van communautaire en niet-communautaire goederen die worden geïmporteerd uit of geëxporteerd naar derde landen op communautair grondgebied vergemakkelijkt door tijdelijke opschorting van de douanerechten en andere heffingen, totdat de goederen hun eindbestemming hebben bereikt, B. overwegende dat het Europees Parlement op basis van de resultaten van de reeds vermelde Enquêtecommissie met de steun van de Raad en de Rekenkamer had aanbevolen dat ter voorkoming van fraude het douanevervoer zou worden geïnformatiseerd, het wettelijke kader zou worden herzien en de Commissie en de lidstaten de fysieke controle zouden verbeteren op basis van een gemeenschappelijk systeem voor risicoanalyse, C. overwegende dat de reeds vermelde Enquêtecommissie, die de eerste enquêtecommissie van het Europees Parlement was, erin is geslaagd het thema van het douanevervoer uit de administratieve sfeer te halen en in de politieke arena te brengen, een snelle reactie heeft teweeggebracht bij de belanghebbenden en heeft bewezen dat enquêtecommissies aanzienlijke toegevoegde waarde in het politieke proces kunnen hebben, en de EU-burgers voordeel brengen, 1. is tevreden met het reeds aangehaalde Speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 11/2006; neemt er nota van dat de Europese Rekenkamer controlebezoeken heeft afgelegd in elf lidstaten, die goed zijn voor 80 % van de douanevervoertransporten; herinnert eraan dat fraudeurs bij lichte producten die zwaar worden belast, zoals sigaretten, enorm veel winst kunnen maken met een klein aantal transporten; verzoekt de Europese Rekenkamer een follow-up van zijn bevindingen uit te voeren, niet alleen bij de elf bezochte lidstaten, maar ook bij andere lidstaten; Informatisering van de douanevervoerprocedure 2. neemt er nota van dat het nieuw geautomatiseerd systeem voor douanevervoer (NCTS) sinds januari 2006 in alle lidstaten operationeel is, waarbij de prestaties evenwel verschillen van de ene lidstaat tot de andere; beschouwt dit als een enorme verandering ten opzichte van de oude, archaïsche procedure op papier; neemt er nota van dat de Commissie de invoering van het NCTS in de lidstaten technisch gezien met succes heeft gecoördineerd; 3. neemt er nota van dat het NCTS in tegenstelling tot de oude procedure op papier onregelmatige afwikkeling van een douanevervoerstransactie door middel van vervalste documenten of nagemaakte stempels voorkomt; herinnert eraan dat het NCTS ook moet helpen om in real time gevallen te detecteren waarbij goederen aan douanetoezicht worden onttrokken voordat zij hun eindbestemming bereiken en om onmiddellijk een onderzoek op gang te brengen; neemt nota van de bevindingen van de Europese Rekenkamer en betreurt dat geen van de elf bezochte lidstaten de vastgestelde termijnen voor het beginnen van een onderzoek in acht heeft genomen; verzoekt de Commissie aandacht te besteden aan het feit dat het NCTS geen valse aangifte van goederen kan voorkomen en adequate maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat valse aangiften van goederen kunnen worden aangepakt; Ernstige tekortkomingen bij de toepassing van de nieuwe regels voor douanevervoer door de lidstaten 4. is bezorgd over de talrijke tekortkomingen die de Europese Rekenkamer heeft vastgesteld bij de toepassing van het herziene wettelijke kader door de lidstaten, met name wat de controle van vereenvoudigde procedures, nasporingsprocedures en invorderingsprocedures betreft; neemt er nota van dat de Rekenkamer een gedetailleerde lijst van tekortkomingen en lidstaten waar deze zijn geconstateerd, heeft opgesteld ; 5. herinnert eraan dat de lidstaten overeenkomstig de Verordening betreffende de eigen middelen (3) verplicht zijn vastgestelde rechten in de A-boekhouding op te nemen en ze na aftrek van de inningskosten in de loop van de tweede maand die volgt op de maand waarin de rechten zijn vastgesteld, ter beschikking te stellen van de Commissie; neemt er nota van dat de lidstaten rechten die niet zijn betaald, waarvoor geen zekerheid is gesteld of die worden betwist bij wijze van uitzondering in de B-boekhouding mogen opnemen; is bezorgd over de bevinding van de Rekenkamer dat in Duitsland, Spanje, Frankrijk, België en Hongarije rechten met betrekking tot niet-gezuiverde douanevervoerstransacties zijn opgenomen in de B-boekhouding, hoewel er zekerheden voor waren gesteld; neemt er nota van dat de praktijk van de administraties met betrekking tot de B-boekhouding in sommige lidstaten bedenkelijk is; 6. verzoekt de Commissie inbreukprocedures tegen lidstaten te starten, wanneer fouten met betrekking tot de B-boekhouding niet eenmalig, maar systematisch en structureel zijn; is tevreden dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen als gevolg van inbreukprocedures van de Commissie tegen diverse lidstaten de laatste twee jaren een aantal belangrijke uitspraken heeft gedaan waarin het Hof de interpretatie die de Commissie aan de regels geeft, bevestigt; is van mening dat de behoorlijke werking van het systeem van A- en B-boekhoudingen na 2009 opnieuw moet worden bekeken; 7. merkt op dat volgens het Britse Hogerhuis (House of Lords) (4) jaarlijks ongeveer 4% van de potentiële BTW-inkomsten van het Verenigd Koninkrijk verloren gaat als gevolg van carrouselfraude; neemt nota van de bevindingen van het House of Lords dat het weliswaar lucratiever is gebleken om BTW-fraude te plegen in de intracommunautaire handel, maar dat deze fraude ook kan voorkomen in de handel met derde landen; is zeer bezorgd over de verklaringen van het House of Lords dat het misbruik van het communautair douanevervoer in het laatste geval deel van het klassieke patroon van carrouselfraude uitmaakt; 8. is gealarmeerd over het feit dat het House of Lords bewijzen heeft verzameld over cargovliegtuigen die wekelijks worden gecharterd om elektronische goederen uit de EU te vliegen, als onderdeel van een carrouselfraude; merkt op dat het House of Lords, rekening houdend met het reeds aangehaalde Speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 11/2006, heeft geconcludeerd dat dit soort fraude kan bestaan door slecht beheer en slechte controle van de communautaire douanevervoersregeling door de lidstaten; 9. is dankbaar dat het House of Lords zich over de fraudegevoeligheid van het communautair douanevervoer heeft gebogen, hoewel de Europese Rekenkamer haar onderzoek niet specifiek op het Verenigd Koninkrijk had gericht; is zeer tevreden met de aanbeveling van het House of Lords dat de regering dient samen te werken met andere lidstaten om ervoor te zorgen dat de veranderingen in het communautair douanevervoer die de Rekenkamer voorstelt, prioriteit krijgen, opdat de bevoorradingsketen voor deze fraudevariant kan worden aangepakt; verzoekt de andere lidstaten met de regering van het Verenigd Koninkrijk samen te werken, om de communautaire douanevervoersregeling eindelijk fraudebestendig te maken; verzoekt de Commissie deze operatie te coördineren; 10. is van mening dat nieuwe manieren moeten worden onderzocht om de strijd tegen belastingfraude op EU-niveau beter te coördineren; is tevreden met de initiatieven van de Commissie op dit gebied, met name de mededeling van de Commissie van 31 mei 2006 over de noodzaak om een gecoördineerde strategie te ontwikkelen ter verbetering van de bestrijding van belastingfraude ( COM(2006)0254 ); neemt er nota van dat de Raad Economische en Financiële Zaken van 5 juni 2007 de Commissie op basis van de voorstellen van de Commissie niet alleen heeft verzocht wetgevingsvoorstellen inzake conventionele fraudebestrijdingsmaatregelen in te dienen, maar ook de meer verregaande fraudebestrijdingsmaatregelen te bespreken als belastingheffing in de lidstaat van vertrek of invoering van een facultatieve verleggingsregeling; merkt op dat de belastingschuld in het kader van een verleggingsregeling van de leverancier naar de afnemende ondernemer wordt verlegd; 11. is tevreden met het feit dat de Raad Economische en Financiële Zaken van 5 juni 2007 de Commissie heeft verzocht de gevolgen van een facultatief verleggingsmechanisme te analyseren en haar bevindingen uiterlijk eind 2007 aan de Raad voor te leggen; neemt er met name nota van dat de Raad de Commissie heeft verzocht de mogelijkheid te onderzoeken van een proefproject in Oostenrijk; verzoekt de Commissie haar bevindingen ook voor te leggen aan het Parlement; 12. neemt er nota van dat met ingang van juni 2007 aan het Verenigd Koninkrijk een afwijking van de BTW-regels is toegestaan waarbij het een verleggingsregeling mag toepassen voor de BTW op draagbare telefoons en computerchips; verzoekt de Commissie haar voor 2009 geplande evaluatie van de doeltreffendheid van deze maatregel ook voor te leggen aan het Parlement; 13. benadrukt dat met uitzonderingsmaatregelen die van de algemene communautaire regels betreffende BTW-heffing afwijken, steeds het risico verbonden is dat frauduleuze activiteiten er niet door worden tegengegaan, maar alleen verplaatst naar andere economische sectoren of landen; 14. onderstreept dat het primaire doel moet blijven op communautair niveau een gemeenschappelijke strategie voor de bestrijding van belastingfraude vast te stellen; 15. verzoekt de Europese Rekenkamer om een standpunt over de wetgevingsvoorstellen van de Commissie die voor eind 2007 door de Raad worden verwacht; 16. is geschokt door de bevinding van de Rekenkamer dat de Commissie tussen 2001 en 2005 geen op douanevervoer gerichte inspecties met betrekking tot de eigen middelen heeft uitgevoerd en dit pas heeft gedaan in 2006; verzoekt de Commissie het Parlement te informeren over de manier waarop het ontbreken van inspecties zal worden opgelost in de toekomst; Kosten en baten van het NCTS met betrekking tot fraudebestrijding 17. neemt er nota van dat de reeds vermelde Enquêtecommissie de investering in het NCTS beschouwde als relatief beperkt; wijst erop dat zij zich hierbij baseerde op de ramingen van de Commissie volgens welke het NCTS de fraude aanzienlijk zou terugdringen en een winst zou opleveren van 5-10 miljard EUR over een periode van vijf jaar; neemt er nota van dat in een externe studie waartoe de Commissie opdracht heeft gegeven in 2006, de totale kosten van het NCTS werden geraamd op 359 000 000 EUR; betreurt dat erg weinig gegevens beschikbaar waren en helemaal geen gegevens over door fraudedetectie teruggewonnen bedragen; 18. neemt voorts nota van de volgende bevinding van de Rekenkamer (5) : "Ter beoordeling van de doeltreffendheid van de hervorming van de regeling douanevervoer uit een oogpunt van beperking van fraude bij douanevervoerstransacties zou het dienstig zijn, betrouwbare en tegelijkertijd volledige gegevens voorhanden te hebben over fraude op het niveau van de EU. De controle heeft echter aangetoond dat de betrouwbaarheid en volledigheid van de voornaamste beschikbare gegevensbronnen over fraude en onregelmatigheden in verband met douanevervoerstransacties op het niveau van de EU niet zijn gewaarborgd"; is er niet toe bereid de verhouding tussen de kosten en de baten van het NCTS als positief te beschouwen tot de Commissie gegevens voorlegt over de vraag in hoeverre het NCTS fraude terugdringt en verlies van eigen middelen voorkomt; Rationalisering van concurrerende informatie-uitwisselingssystemen en fysieke controles 19. neemt nota van het verzoek van de Europese Rekenkamer de Commissie volledige toegang te verlenen tot de informatiesystemen die reeds geïmplementeerd zijn of die gepland zijn voor allerlei goederen – niet uitsluitend fraudegevoelige goederen – met het oog op operationele en strategische analyse en risicobeheer, met waarborging van een adequate bescherming van persoonsgegevens (6) ; neemt er nota van dat de Rekenkamer als voorbeelden het NCTS, het ECS (Export Control System, exportcontrolesysteem), het AIS (Automated Import System, geautomatiseerd invoersysteem) en het EMCS (Excise Movement and Control System, geïntegreerd computersysteem betreffende het verkeer van en de controle op accijnsgoederen) noemt; 20. verzoekt de Commissiediensten die bevoegd zijn voor de informatie-uitwisselingssystemen in verband met onregelmatigheden en fraude, namelijk DG Belastingen en douane-unie (TAXUD), DG Begroting (BUDG) en het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), de gegevensbanken in kwestie te consolideren, de Gemeenschap te voorzien van betrouwbare en volledige statistieken over de vraag in hoeverre haar activiteiten eigenlijk onregelmatigheden en fraude beperken, een gemeenschappelijke kijk op risicoanalyse op communautair en nationaal niveau te bepalen en de fysieke controles dienovereenkomstig te coördineren; vraagt de Commissie uiterlijk eind 2008 over haar bevindingen verslag te doen aan het Parlement en zijn Commissie begrotingscontrole; 21. betreurt het feit dat, hoewel de reeds vermelde Enquêtecommissie al in 1997 bij de Commissie erop had aangedrongen een gemeenschappelijk beleid inzake risicoanalyse te bepalen, een gemeenschappelijk kader voor risicobeheer voor douanevervoer en andere douaneprocedures voor het eerst in het Gemeenschapsrecht werd vastgelegd in Verordening (EG) nr. 648/2005 (7) , die voorziet in lange overgangsperioden tot de lidstaten daadwerkelijk geautomatiseerd risicobeheer moeten toepassen; 22. merkt op dat overeenkomstig de communautaire wetgeving de definitie van risico in het douanevervoer en andere douaneprocedures uitdrukkelijk feiten omvat die de financiële belangen van de Gemeenschap en de lidstaten schaden; merkt op dat de Commissiediensten het frauderisico bij douanevervoer volgens het reeds aangehaalde Speciaal verslag van de Europese Rekenkamer nr. 11/2006 nog niet adequaat hebben aangepakt; 23. is van mening dat het werk van OLAF dringend verder moet worden vergemakkelijkt, om het bureau in staat te stellen de financiële belangen van de Gemeenschap doeltreffend te beschermen; verzoekt de begrotingsautoriteit bijgevolg de financiering van het NCTS te bevriezen tot OLAF in de praktijk volledige toegang tot de NCTS-gegevens heeft, hetgeen een overzicht zal opleveren van de getraceerde trajecten van kwetsbare goederen in douanevervoer en ook mogelijk zal maken dat voor deze goederen een strategische en operationele analyse wordt uitgevoerd; herinnert eraan dat deze toegang van OLAF tot de gegevens ook gegarandeerd moet zijn op het ogenblik van de inwerkingtreding van de door de Commissie voorgestelde beschikking van het Europees Parlement en de Raad betreffende een papierloze omgeving voor douane en bedrijfsleven ( COM(2005)0609 ); 24. feliciteert OLAF, dat met succes de douaneautoriteiten van alle 27 lidstaten heeft gecoördineerd bij de operatie Diabolo in februari 2007, die heeft geleid tot de inbeslagname van 135 miljoen nagemaakte sigaretten en andere namaakproducten en waarmee een potentieel verlies voor de begroting van de Gemeenschap en de lidstaten van 220 000 000 EUR is voorkomen; 25. merkt op dat in het reeds aangehaalde Speciaal verslag van de Europese Rekenkamer nr. 11/2006 met betrekking tot risicobeheer in de lidstaten wordt geconcludeerd: "Het systematische risicobeheer op het terrein van douanevervoer verkeert in een rudimentair stadium of ontbreekt in tal van lidstaten, en slechts een klein aantal hiervan heeft risicoprofielen in het NCTS opgenomen" (8) ; is tevreden met het feit dat sommige lidstaten al op de bevindingen van de Europese Rekenkamer hebben gereageerd en momenteel risicobeheersinstrumenten in hun nationale NCTS-applicatie opnemen; moedigt de Europese Rekenkamer aan om voor elke lidstaat een follow-up van zijn bevindingen op het gebied van risicobeheer uit te voeren; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat zij voldoen aan de communautaire wetgeving inzake risicobeheer in douanevervoer en andere douaneprocedures; 26. neemt er nota van dat de douaneautoriteiten van sommige lidstaten geavanceerdere technologie gebruiken dan andere, bijvoorbeeld voor het scannen van containers die de EU-havens binnenkomen; vreest dat fraudeurs zullen focussen op havens waar minder geavanceerde technologie wordt gebruikt; verzoekt de Commissie de technologische ontwikkelingen te volgen en de modernste technologie in de hele EU te bevorderen; Samenwerking met derde landen 27. wijst erop dat een grensoverschrijdend informatie-uitwisselingssysteem alleen werkt, als de douaneadministraties goed zijn uitgerust en de douaneambtenaren goed opgeleid; is daarom tevreden met de verlenging van het communautair actieprogramma voor douane tot 2013; verzoekt de Raad de wetgevingsprocedure betreffende de verlenging tot 2013 van het Fiscalis-programma ter verbetering van het functioneren van de belastingstelsels in de interne markt te versnellen; wijst erop dat bijzondere aandacht moet gaan naar de deelname aan de programma's van kandidaat-lidstaten, buurlanden en andere derde landen, niet het minst om het probleem aan te pakken van belastingsparadijzen; 28. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de samenwerking met de buurlanden van de Unie op het gebied van douanekwesties verder wordt geïntensiveerd; is van mening dat de situatie aan de grens van Kaliningrad is verbeterd, maar dat er nog steeds aanzienlijke illegale invoer van sigaretten en andere goederen is; Nieuwe aanpak in de strijd tegen de smokkel en namaak van sigaretten : het akkoord met Philip Morris en wat daarna komt 29. vindt de conclusie van de Commissie alarmerend dat tabaksproducten, net als de vorige jaren, nog steeds behoren tot de goederen die het ergst door fraude en onregelmatigheden worden getroffen (9) ; verzoekt de Commissie bijgevolg erop toe te zien dat de kleinhandelsprijzen in de nu uitgebreide Unie binnen een kleiner bereik worden gebracht, zodat sigarettensmokkel minder lonend wordt; verzoekt voorts OLAF niet alleen de bedragen van inbeslagnames bekend te maken, maar ook de merken waarom het gaat; 30. is bezorgd over het toenemende aantal namaaksigaretten dat op de Europese markt wordt aangetroffen; is van mening dat het probleem niet alleen het inkomstenverlies aan belastingen en heffingen is, maar ook het feit dat de productie en het op de markt brengen van deze producten een groeiende bron van inkomsten is voor criminele organisaties; verzoekt de Commissie bij het Parlement verslag uit te brengen over de vraag welke acties zij onderneemt om dit soort criminaliteit in het bijzonder aan te pakken; Het akkoord met Philip Morris 31. herinnert eraan dat het akkoord met Philip Morris om de gedingvoering tussen de partijen te staken, waarmee Philip Morris verplicht werd over een periode van 12 jaar 1,25 miljard USD te betalen en dat bedoeld was om fraude en illegale sigarettenhandel te bestrijden, een belangrijkste stap voorwaarts was; neemt er nota van dat Philip Morris overeenkomstig het akkoord de tracering en opsporing van zijn producten zal verbeteren, om de rechtshandhavingsinstanties in de strijd tegen illegale handel bij te staan; neemt er nota van dat Philip Morris overeenkomstig het akkoord een vergoeding moet betalen voor verloren douanerechten in geval van een inbeslagname van sigaretten die het Philip Morris-handelsmerk dragen; verzoekt de regering van het Verenigd Koninkrijk zich bij het akkoord aan te sluiten, aangezien het Verenigd Koninkrijk de enige lidstaat is die dit nog niet heeft ondertekend; vraagt het House of Lords, gelet op zijn werk met betrekking tot fraude in de EU, dit verzoek te steunen; 32. is zeer teleurgesteld door de manier waarop de Commissie de verdeling van de betalingen krachtens het akkoord met Philip Morris over de tien lidstaten en de Gemeenschap heeft aangepakt, waarbij de Gemeenschap maar 9,7% heeft gekregen en de rest rechtstreeks en ongereserveerd naar de ministers van Financiën van de lidstaten is gegaan; is van mening dat deze verdeling indruist tegen de letter en de geest van het akkoord, dat is gesloten op basis van de afspraak dat de 1,25 miljard USD moesten worden gebruikt voor fraudebestrijding; 33. is van mening en begrijpt dat de onverstandige verdeling van de betalingen die Philip Morris overeenkomstig het akkoord heeft gedaan, een grote afschrikking vormen voor andere fabrikanten om soortgelijke akkoorden te sluiten of regelingen te treffen en wijst de Commissie en de lidstaten erop dat het, vóór andere akkoorden worden ondertekend, voor alle partijen duidelijk moet zijn dat toekomstige betalingen worden gebruikt voor fraudebestrijding; Onderhandelingen over bijkomende akkoorden 34. betreurt dat tot dusver geen enkele andere sigarettenfabrikant een soortgelijk akkoord heeft gesloten; verzoekt de Commissie de onderhandelingen met alle grote spelers op de markt voort te zetten, met het oog op de sluiting van akkoorden, waarbij het Philip Morris-akkoord, afgezien van de hoofdbetaling, de minimumnorm is; steunt de Commissie in haar recente verzoeken aan het adres van Japan Tobacco en Reynolds American om soortgelijke akkoorden te ondertekenen in ruil voor de stopzetting door de EU van de gerechtelijke procedures tegen hen; 35. is evenwel van mening dat de Commissie al haar wettelijke bevoegdheden moet gebruiken om een substantiële vergoeding te krijgen voor de verliezen die de Unie en de lidstaten hebben geleden door bedrijven die rechtstreeks of onrechtstreeks zijn betrokken bij het faciliteren van illegale handel in sigaretten of andere tabaksproducten, zowel in het verleden als in de toekomst; 36. verzoekt de Commissie, en met name OLAF, om de bevoegde commissie van het Parlement met regelmaat en op vertrouwelijke wijze te informeren over de vooruitgang die met betrekking tot de sluiting van akkoorden met fabrikanten van tabaksproducten wordt geboekt, inclusief eventuele gerechtelijke procedures tegen deze bedrijven; 37. is van mening dat het akkoord met Philip Morris als voorbeeld moet dienen voor akkoorden met bedrijven die andere producten met een hoog risico produceren of die met deze producten te maken hebben, bijvoorbeeld alcohol, textiel, minerale-olieproducten of zelfs andere landbouwproducten; verzoekt de Commissie daarom het Parlement te informeren over de stappen die zij zal ondernemen met betrekking tot de ontwikkeling van standaardakkoorden in andere sectoren en het voeren van onderhandelingen over de sluiting hiervan; 38. is van mening dat dit soort van akkoorden ook moet worden gesloten met de producenten van en handelaars in ruwe tabak, met name wat het tracerings- en opsporingsaspect betreft; is van mening dat deze akkoorden moeten bijdragen tot een verbetering van de transparantie en de totstandbrenging van een eerlijke verdeling van de lasten, wat de financiële risico's betreft, over alle personen of bedrijven die een financieel belang bij de sigarettenhandel hebben; 39. merkt op dat het hoge risico van douanevervoersfraude bij gevoelige producten als sigaretten of alcohol een verandering heeft teweeggebracht op de markt van vervoer en logistiek; stelt vast dat vele transportbedrijven tegenwoordig weigeren met deze producten te werken; stelt vast dat andere transportbedrijven zich in het vervoer van deze goederen hebben gespecialiseerd, waarbij zij zich specifiek tegen fraude beschermen, bijvoorbeeld door hun klanten te vragen het financiële risico te dragen dat aan het douanevervoer van de goederen in kwestie is verboden; 40. verzoekt de logistiekbedrijven en de producenten, importeurs en exporteurs van gevoelige goederen – niettegenstaande de lopende onderhandelingen over soortgelijke akkoorden als het akkoord met Philip Morris – hun fraudebestrijdingsmaatregelen in samenwerking met de Commissie en de nationale douaneautoriteiten te versterken; Bijkomende maatregelen ter bestrijding van de illegale handel in sigaretten 41. dringt er bij de Commissie op aan om, ondanks de vertraging in de wetgevingsprocedure, voor de volledige uitvoering van het Hercules II-programma te zorgen; neemt er nota van dat de financiële enveloppe voor de periode 2007 tot 2013 in totaal 98 500 000 EUR bedraagt en dat de Commissie van plan is 44 000 000 EUR voor de nieuwe prioriteit van de strijd tegen de illegale handel in sigaretten uit te geven; 42. steunt krachtig de activiteiten van de Commissie om de principes van het Philip Morris-akkoord te verankeren in het protocol inzake illegale handel bij de Kaderovereenkomst van 2005 van de Wereldgezondheidsorganisatie voor de bestrijding van tabaksgebruik; 43. suggereert de Commissie een laboratorium op te zetten waar het personeel van rechtshandhavingsdiensten kan controleren of sigaretten echt zijn of niet en de resultaten van deze controles te verzamelen in een gegevensbank betreffende de herkomst van de tabak en andere in de sigaretten gebruikte componenten; is van mening dat de sigarettenfabrikanten moet worden verzocht dit project financieel te steunen; 44. verzoekt de Commissie een onderzoek en eventueel een proefproject te starten om de best mogelijke technische oplossing voor de identificatie van originele sigaretten te bepalen, teneinde de consumenten te garanderen dat zij echte sigaretten kopen, waarbij tegelijk de hoogst mogelijke fraudebestendigheid moet zijn gewaarborgd; is van mening dat, als deze technische oplossingen mogelijk zijn, de Commissie in samenwerking met de tabaksindustrie en de lidstaten moet voorstellen dat de Europese regels en normen op dit gebied dienovereenkomstig worden aangepast; 45. dringt er bij de Commissie op aan ter bestrijding van de namaak van sigaretten wetgeving voor te stellen om een vergunningssysteem in te voeren voor de aankoop van machines en andere apparatuur voor de productie van sigaretten, alsmede een verbod op handel in tweedehandsmachines; 46. verzoekt de Commissie een forum op te richten voor alle betrokken partijen, inclusief het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties, om voor de bestrijding van de illegale handel in tabaksproducten, met inbegrip van namaaksigaretten, doeltreffender methoden te vinden en tot een gecoördineerde aanpak te komen; 47. verzoekt de Commissie tot besluit (a) het gebrek aan inspecties bij douanevervoer op te lossen; (b) de gegevensbanken te consolideren, ervoor te zorgen dat de gegevens over fraude en onregelmatigheden betrouwbaar zijn en een gemeenschappelijke kijk op risicoanalyse en fysieke controles te vinden en (c) de verwezenlijkingen van het Philip Morris-akkoord te blijven promoten op Europees en internationaal niveau; 48. verzoekt de lidstaten voorts (a) de IT-toepassingen waarmee het NCTS wordt geïmplementeerd, te harmoniseren, zoals de Commissie in haar wetgevingsvoorstel betreffende een papierloze omgeving voor douane en bedrijfsleven ("e-douanebeschikking") suggereert; (b) de ambigue praktijken met betrekking tot de B-boekhouding in sommige lidstaten stop te zetten en (c) dringend de door de Europese Rekenkamer opgesomde tekortkomingen aan te pakken, met name wat de controle van vereenvoudigde procedures, nasporingsprocedures en invorderingsprocedures betreft; 49. verzoekt de Commissie uiterlijk eind 2008 een algemeen rapport over het gevolg dat de Commissie en de lidstaten aan deze resolutie geven, aan de bevoegde Commissie van het Parlement voor te leggen. 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's "Actieplan inzake de capaciteit, efficiëntie en veiligheid van de Europese luchthavens" ( COM(2006)0819 ), – gezien het verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 ( COM(2006)0821 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0349/2007 ), A. overwegende dat de mondialisering en de snelle economische groei zullen resulteren in een groei binnen de EU van de vraag naar luchtvervoer (luchtverkeer zonder beperkingen als gevolg van de luchthavencapaciteit) met gemiddeld 4,3%, en zeer waarschijnlijk zelfs 5,2% per jaar, B. overwegende dat dit tegen 2025 zal resulteren in een vraag naar luchtvervoer die 2,5 maal zo hoog is als die in 2003, C. overwegende dat, zelfs wanneer met alle nieuwe investeringen rekening wordt gehouden, moet worden verwacht dat in 2025 meer dan 60 luchthavens niet in staat zullen zijn de vraag die doorgaans tijdens de piekuren optreedt af te handelen zonder dat er vertragingen ontstaan of aan de vraag niet kan worden voldaan (jaarlijks zou er voor 3,7 miljoen vluchten geen accommodatie beschikbaar zijn), D. overwegende dat aangezien de bestaande luchthavens niet naar behoren kunnen uitbreiden en derhalve een van de wijzen om het voor 2025 voorspelde grote aantal vluchten waarvoor geen accommodatie beschikbaar is op te vangen, gelegen kan zijn in de aanleg van luchthavens in de nabijheid van de bestaande vliegvelden, zodat kan worden uitgeweken als deze met congestie te kampen hebben, E. overwegende dat het gebrek aan luchthavencapaciteit en de toenemende vraag naar luchtvervoer waarschijnlijk een vraag zullen genereren naar nieuwe grote luchthavens (maximaal 10 volgens een studie van Eurocontrol) en middelgrote luchthavens (maximaal 15 volgens Eurocontrol), F. overwegende dat deze trends in de sector van het vliegverkeer in Europa de noodzaak beklemtonen om vooruit te lopen op de stappen die op EU-niveau dienen te worden genomen ten behoeve van zowel de burgers van de Unie als de economie van de EU in haar totaliteit, G. overwegende dat efficiënte voorzieningen voor grondafhandeling ook van belang zijn voor een beter gebruik van de bestaande luchthavencapaciteit doordat daarmee een betere doorstroming op de luchthavens mogelijk wordt, H. overwegende dat een volledige uitvoering van Richtlijn 96/67/EG betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (1) en mogelijke wijzigingen in deze richtlijn ook aan een optimaal gebruik van de luchthavencapaciteit kunnen bijdragen door de efficiency in de verlening van deze diensten te verbeteren, I. overwegende dat de vereisten in termen van luchthavendiensten en toekenning van slots verschillen voor traditionele luchtvaartmaatschappijen, low-cost luchtvaartmaatschappijen, chartermaatschappijen, vrachtmaatschappijen en businessvluchten, J. overwegende dat adequate vervoersinfrastructuur voor dienstverlening naar en vanaf luchthavens, met name in de vorm van een geïntegreerd passagiersvervoersysteem, een essentieel onderdeel is van de luchthaveninfrastructuur, 1. verwelkomt de bovengenoemde mededeling van de Commissie als een eerste stap om het probleem van de luchthavencapaciteit aan te pakken, ondanks het feit dat de planning van nieuwe infrastructuur tot de bevoegdheden van elk van de lidstaten blijft behoren; verzoekt de Commissie terzelfder tijd de nodige aandacht te besteden aan het luchtverkeer als centraal element van het goederen- en passagiersvervoer in Europa; verzoekt voorts de Commissie controle uit te oefenen en precieze statistieken met betrekking tot de huidige situatie ter zake van de luchthavencapaciteit te verschaffen, teneinde dit probleem beter aan te pakken; 2. merkt op dat adequate luchthavencapaciteit met inbegrip van het gebruik van bestaande capaciteit, en efficiënte grondafhandeling van cruciaal belang zijn voor de Europese economie en derhalve moeten worden gewaarborgd; 3. verwelkomt de door de Commissie in haar mededeling gedane voorstellen en onderstreept het belang van het luchtvervoer voor de territoriale, economische en maatschappelijke cohesie in de Unie, met name ten aanzien van afgelegen, perifere en eilandregio's; 4. is van mening dat de 14 maatregelen die de Commissie in een bijlage bij haar mededeling voorstelt tezamen een coherente aanpak vormen om te komen tot een beter gebruik van de bestaande capaciteit; verzoekt de Commissie niettemin concretere termijnen te bepalen voor de tenuitvoerlegging ervan en dringt aan op de naleving van deze termijnen; Het scheppen van nieuwe capaciteit 5. is evenwel van mening dat de Commissie nog niet volledig de mogelijkheden heeft onderzocht voor een globale EU-benadering wat betreft de behoefte aan extra capaciteit, de restricties voor toekomstige investeringen in aanvullende capaciteit en de strategische assen die het niet alleen mogelijk maken op de risico's van een mogelijke capaciteitsschaarste te anticiperen, maar ook te garanderen dat de EU een samenhangend en concurrerend platform voor luchtvervoer op mondiaal niveau wordt; 6. geeft in overweging om een studie uit te voeren over de huidige vraag naar infrastructuur, die een toekomstig alomvattend plan voor de Europese luchtvaartcapaciteit zou verbeteren en een aanvaard mechanisme kan worden voor prognoses op het gebied van het luchtvervoer op communautair niveau; onderstreept dat een dergelijk mechanisme door luchthavens kan worden gebruikt als kader voor de planning van capaciteitsverbetering en dat een prognose op basis van de vraag het voordeel heeft dat een realistisch beeld wordt gegeven van de markt wat betreft de toekomstige ontwikkelingen in de sector van het luchtvervoer; 7. merkt op dat een van de grootste barrières voor de liberalisering van de grondafhandelingsdiensten en voor efficiëntie volgens veel vertegenwoordigers van communautaire luchthavens het gebrek aan ruimte is, maar is van oordeel dat dit standpunt eerst moet worden geverifieerd en dat vervolgens, waar nodig, moet worden gezocht naar oplossingen; 8. wijst met nadruk op de noodzaak om gezamenlijke definities en gezamenlijke analytische instrumenten voor de evaluatie van de luchthavencapaciteit te ontwikkelen en om procedures uit te werken waarbij iedereen wordt betrokken die belang heeft bij het bepalen van de luchthavencapaciteit op middellange en lange termijn; wijst erop dat deze op samenwerking gebaseerde benadering vergezeld kan gaan van een uitwisseling van goede praktijken op gebieden als milieueffecten en kostenefficiëntie, de voorfinanciering van nieuwe infrastructuur, de planning dan wel het beheer van landgebruik, de integratie van alle vervoermodaliteiten, alsmede van instrumenten voor modellering en simulatie waarmee de planning en de aanleg van nieuwe capaciteit kunnen worden versneld; onderstreept dat deze initiatieven een aanvulling kunnen vormen op het SESAR-programma (Single European SKY AIR traffic management Research) en op hun beurt kunnen worden aangevuld met nieuwe institutionele instrumenten die bijdragen aan de verhoging van de luchthavencapaciteit; 9. verzoekt de Commissie vóór 2009 het Parlement verslag uit te brengen over een structuurplan voor versterkte luchthavencapaciteit in Europa; onderstreept dat een dergelijk verslag de lidstaten een samenhangende aanpak moet voorstellen om alle nationale en grensoverschrijdende initiatieven voor de aanleg van nieuwe luchthavencapaciteit bestemd voor internationaal verkeer te bevorderen en te coördineren, en een beter gebruik te maken van de bestaande capaciteit, alsmede om de secundaire luchthavencapaciteit te beheren, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de lidstaten en de Gemeenschap wat de toewijzing van luchthavencapaciteit betreft; onderstreept dat de hubs en de regionale luchthavens via punt-tot-punt reizen, elk op hun manier en rekening houdend met de specifieke beperkingen van de diverse lidstaten, een antwoord kunnen zijn op de milieuproblemen, de congestieproblemen en de uitdagingen met betrekking tot toegankelijkheid, en dat alleen het naast elkaar bestaan van diverse luchthavenmodellen conform nationale specificiteiten de EU in staat zal stellen in haar behoeften op dit gebied te voorzien; herinnert er in dit verband aan dat de toegankelijkheid van luchthavens van groot belang is en dat hun succesvolle integratie in het vervoersnetwerk een essentiële voorwaarde is voor comodaliteit; 10. dringt er bij de lidstaten en de regionale en de lokale autoriteiten op aan ervoor te zorgen dat de luchthavens, ongeacht de aard van hun bestuursorganen, worden opgenomen in de plannen voor de ruimtelijke ontwikkeling van de regio en dat er rekening mee wordt gehouden in strategieën voor regionale ontwikkeling; wijst erop dat de uitbreiding en de aanleg van nieuwe grote infrastructuur zoals luchthavens moeten worden onderworpen aan een beoordeling van het territoriale effect; 11. steunt het streven van de Commissie naar vergroting van de interne logistieke efficiëntie van luchthavens, maar stelt voor zich hierbij te beperken tot het natrekken van bagage en vracht; 12. meent dat voorfinanciering van de ontwikkeling van infrastructuur voor luchthavens een reële optie is om de capaciteit te vergroten; wijst erop dat een dergelijk financieringsschema zowel de luchtvaartmaatschappijen als de luchthavens voordelen biedt, doordat daarmee de totale kosten van de financiering van infrastructuur worden verlaagd, zodat gelijkmatiger prijzenprofiel voor luchtlijnen wordt gewaarborgd en het risico voor luchthavens wordt verminderd, omdat de luchtvaartmaatschappijen hun investeringen eerder bekostigen; 13. onderstreept het economische belang van luchthavens voor het creëren van nieuwe arbeidsplaatsen, in het bijzonder op regionaal niveau; wijst erop dat de Europese luchthavenexploitanten, de luchtvaartmaatschappijen, de onderhoudsbedrijven en de caterbedrijven een aanzienlijk aantal arbeidsplaatsen kunnen scheppen en daardoor kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de strategie van Lissabon; 14. dringt er bij de lidstaten en de regionale en lokale autoriteiten op aan om bij de aanwijzing van luchthavenlocaties rekening te houden met milieuaspecten, waaronder geluidsoverlast, emissies, densiteit van het wegverkeer in de nabijheid van de luchthaven, nabijheid van brandstoftanks, enz., alsmede met meteorologische aspecten; Bevordering van milieuvriendelijke groei 15. merkt op dat door de betere prestaties van vliegtuigmotoren de uitstoot van CO2 door vliegtuigen de laatste 40 jaar met 70% per kilometer is verminderd en dat deze beperking van emissies in de toekomst zal doorgaan; beklemtoont dat de industrie zich tot doel heeft gesteld de uitstoot tegen 2020 met nog eens 50% te beperken; 16. wijst er evenwel op dat ondanks deze vorderingen de groei van het luchtverkeer, die de laatste jaren aanzienlijk is toegenomen, geleid heeft tot een sterke toename van het totale volume aan door deze sector veroorzaakte broeikasgasemissies (+ 100% ten aanzien van 1990, volgens schattingen van het Europees Milieuagentschap), en dat de luchthavencongestie daar aanzienlijk toe bijdraagt; 17. wijst erop dat de groei van het luchtvervoer vergezeld dient te gaan van een technische en regelgevende planning die de externe kosten van deze vervoerswijze beperkt; verwelkomt daarom het initiatief van de Commissie om het vliegverkeer in de Gemeenschapsregeling voor de handel in broeikasgasemissierechten op te nemen; wijst erop dat de doeltreffendheid van maatregelen die erop gericht zijn het milieueffect van het luchtvervoer te beperken tevens afhangt van de beleidsmaatregelen van de landen op mondiaal niveau, en onderstreept dan ook de noodzaak van de opstelling van gemeenschappelijke programma's met derde landen; 18. is evenwel van mening dat de emissie van broeikasgassen een kwestie is die op Europees zowel als op internationaal niveau, daar waar zulks mogelijk is, vastberadener moet worden aangepakt, teneinde het concurrentievermogen van een duurzamer luchtvervoersector in de EU, dat reeds wordt bedreigd door de snelle ontwikkeling van grote hubs in aangrenzende Europese niet-EU-regio's, te versterken; vraagt de Commissie en de lidstaten alle beschikbare middelen aan te wenden om op internationaal niveau ter zake tot een akkoord te komen; 19. wijst in het bijzonder op de noodzaak een regelgevende en financiële planning uit te werken om het opknappen en vernieuwen van luchtvloten te stimuleren en de milieuprestaties van de motoren te verbeteren, door ze stiller, energie-efficiënter en minder vervuilend te maken; Correcte implementatie en aanpassing van het regelgevingskader 20. is van mening dat de toename van het vliegverkeer een vollediger implementatie van het rechtskader dat op het luchtvervoer van toepassing zal vergen; 21. verzoekt de Commissie de volledige naleving te waarborgen van Verordening (EEG) nr; 95/93 van de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van "slots" op communautaire vliegvelden (2) en meer sturing en uitleg bij de tekst te verschaffen; dringt in het bijzonder aan op de noodzaak een betere coördinatie en afstemming te waarborgen tussen de toewijzing van slots door de diensten van het beheer van luchtverkeersstromen (ATFM) en de toewijzing van luchthavenslots, effectievere slotcoördinatiecomités en betere coördinatie van vertrek en aankomst, en onderstreept tevens de noodzaak te komen tot een harmonisering van definities, toleranties en de manier waarop de luchthaven- en de AFTM-slots worden toegewezen; 22. wijst opnieuw op de noodzaak marktgebaseerde mechanismen in de procedure voor de toewijzing van slots in te voeren, teneinde tot een optimaal gebruik van de schaarse luchthavencapaciteit te komen; onderstreept evenwel dat conform Verordening (EEG) nr. 95/93, als gewijzigd in 2004, de Commissie het Parlement en de Raad uiterlijk in april 2007 een verslag diende voor te leggen over de tenuitvoerlegging van deze verordening en dat de invoering van een marktgebaseerd mechanisme alleen in overweging kan worden genomen op basis van een dergelijk verslag; 23. merkt evenwel op dat de toepassing van marktgebaseerde mechanismen, zoals de toewijzing van slots teneinde een beter gebruik te maken van de bestaande luchthavencapaciteit, de tekortkomingen op het niveau van de infrastructuur niet zal verhelpen, omdat daardoor geen enkel aanvullend slot zal worden gecreëerd; is bovendien van oordeel dat de voordelen van coherentie tussen de luchthavenslots en de ATFM-slots uiterst beperkt zijn en dat deze coherentie geen oplossing vormt voor het capaciteitsprobleem, dat altijd zal bestaan; 24. dringt er bij de Raad op aan om teneinde de samenwerking tussen de burgerluchtvaartautoriteiten van naburige lidstaten te verbeteren, een tijdschema en termijnen voor te stellen om zo vóór 2008 te verzekeren dat een belangrijke stap voorwaarts wordt gezet bij de opbouw van functionele luchtruimblokken (FAB's); 25. beklemtoont de noodzaak van een precies tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de FAB's en constateert dat sommige lidstaten, met name in Noord- en Midden-Europa, ter zake positieve stappen ondernomen hebben, bijvoorbeeld het Northern Upper Area Control (NUAC)-programma en de nieuwe FAB Europe Central-projecten; 26. dringt er bij de Commissie op aan om indien tegen 2008 ter zake geen belangrijke vorderingen zijn gemaakt door de lidstaten, een aanpak van bovenaf te hanteren teneinde substantiële verbeteringen te garanderen; 27. beklemtoont het belang van het Galileo-project voor de optimalisering van het gebruik van bestaande en toekomstige capaciteiten van het luchtverkeersbeheer en wijst erop dat de juiste lessen dienen te worden getrokken uit de huidige financiële moeilijkheden met Galileo voor de tenuitvoerlegging van het SESAR-project; 28. is erover bezorgd dat het tempo waarin innovatie plaatsvindt en nieuwe technologieën ingang vinden veel lager kan zijn dan het groeitempo van het luchtverkeer; onderstreept bovendien dat er behoefte zal zijn aan nieuwe en internationaal aanvaarde normen voor de vermindering van geluidsoverlast en een nieuwe benadering om het aantal mensen dat te kampen heeft met geluidsoverlast te beperken; Nauwere samenwerking inzake capaciteit tussen luchthavenregio's 29. is van mening dat een toename van de luchthavencapaciteit niet mogelijk zal zijn zonder effectieve samenwerking tussen luchthavenautoriteiten en de relevante regionale en plaatselijke instanties, op voorwaarde dat deze samenwerking niet indruist tegen de communautaire mededingingsregels; 30. verwelkomt elk initiatief van de luchthavenregio's dat kan leiden tot een dialoog op Europees niveau over de onderwerpen met betrekking tot de ontwikkeling van extra luchthavencapaciteit, in het bijzonder de coördinatie of integratie van capaciteiten, de milieugevolgen voor de omwonenden, de planning van het landgebruik, en groei en werkgelegenheid; 31. verzoekt de Commissie de lidstaten ertoe aan te sporen de urbanisatie- en bouwregels te verscherpen teneinde de geluids- en andere hinder die luchthavens voor hun omgeving veroorzaken, te kunnen voorkomen; 32. verzoekt de Commissie en de lidstaten de uitwisseling van de beste praktijken betreffende het openbaar beheer van deze luchthavenregio's te vergemakkelijken en financiële steun te verlenen voor proefprojecten en onderzoeksprogramma's die verband houden met de problemen rond de effecten van luchthavens op de omringende gebieden en hun bewoners; 33. wenst dat de "ruimtelijke ontwikkeling"-luchthavens in geïsoleerde, perifere of ultraperifere regio's kunnen blijven rekenen op overheidssteun in verhouding tot de taken van algemeen belang die zij vervullen; 34. is van oordeel dat de luchtvaartmaatschappijen adequate garanties moeten bieden en verantwoordelijkheid moeten nemen voor de afschrijving van luchthavenfaciliteiten die zij van luchthavenbeheerders eisen, teneinde deze niet in moeilijkheden te brengen in geval van onvoorziene terugtrekking vóór de volledige afschrijving; Grondafhandelingsdiensten 35. neemt kennis van het bovengenoemde verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 96/67/EG van de Raad; 36. neemt met voldoening kennis van de positieve effecten die de richtlijn volgens het verslag van de Commissie heeft gehad, maar tekent daarbij aan, dat de positieve beoordeling steunt op de bevindingen van de studie van 2002 die niet op de hele, uitgebreide Unie betrekking hadden, en dit terwijl erop werd gewezen dat de tenuitvoerlegging van de richtlijn in de lidstaten die nadien tot de EU zijn toegetreden een voorwerp van bijzondere zorg is, en voorts dat er wat de tenuitvoerlegging betreft moeilijkheden en onzekerheden blijven bestaan, met name ten aanzien van de criteria waaraan aan concurrerende aanbestedingen deelnemende dienstverleners dienen te voldoen; verzoekt de Commissie ter zake gedetailleerde richtsnoeren op te stellen, of, waar nodig, nieuwe voorstellen in te dienen om de regels inzake aanbestedingen te verduidelijken; 37. verzoekt de Commissie een nieuwe analyse te verrichten van het effect van de tenuitvoerlegging van de richtlijn en de voordelen en/of nadelen die ze uiteindelijk voor gebruikers, werknemers en passagiers heeft opgeleverd, alvorens een voorstel te doen dat leidt tot verdere liberalisering; 38. is van mening dat de Commissie op basis van deze nieuwe effectbeoordeling indien nodig extra sturing kan geven bij de interpretatie van sommige bepalingen die anders door de luchthavens te vrij zouden kunnen worden geïnterpreteerd en kunnen leiden tot ongewenste effecten voor de mogelijkheden voor grondafhandelingsbedrijven om een plaats op de markt te verwerven; 39. is anderzijds van mening dat voor sommige bepalingen, zoals de bepalingen betreffende de bescherming van werknemers in geval overdracht van een onderneming en toegangsrechten, dringend verduidelijking nodig is; verzoekt de Commissie dan ook zo spoedig mogelijk richtsnoeren voor de interpretatie van deze bepalingen te verschaffen; 40. beveelt aan dat men zich bij elke nieuwe poging om de richtlijn te wijzigen allereerst richt op de kwaliteit van de grondafhandelingsdiensten en de kwaliteit van de werkgelegenheid grondafhandelingsdienstensector; verzoekt de Commissie met name: 41. wijst erop dat luchthavens bij de keuze van grondafhandelingsbedrijven die beperkte diensten verlenen niet altijd even zorgvuldig rekening houden met de mening van luchthavengebruikers, en herinnert eraan dat er gevallen zijn geweest waarin voor grondafhandelingsbedrijven die beperkte diensten verlenen werd gekozen tegen de bijna unanieme mening van het comité van gebruikers in; 42. wijst met nadruk op de noodzaak van meer transparantie en van strengere, op de gebruikers afgestemde bepalingen inzake de keuze van grondafhandelingsbedrijven die beperkte diensten verlenen; dringt er in het bijzonder op aan dat de mogelijkheid in aanmerking wordt genomen dat inzake het comité van luchthavengebruikers aanvullende regels worden vastgesteld, bijvoorbeeld de verplichting om de redenen op te geven waarom de keuze die door de luchthaven werd gemaakt niet conform het advies van het comité is; wijst erop dat een dergelijke beslissing in dit geval ook kan worden overgelaten aan een autoriteit die niet afhankelijk is van de luchthavenbeheerder; stelt ten slotte voor dat de Commissie bij ieder toekomstig voorstel voor een wijziging van Richtlijn 96/67/EG overweegt of luchtvaartmaatschappijen die op de luchthaven reeds grondafhandelingsdiensten verrichten via derden, niet van stemming moeten worden uitgesloten wanneer het gaat om de selectie van een nieuwe gegadigden; 43. constateert dat sinds de aanneming van Richtlijn 96/67/EG de concurrentie zich duidelijk heeft verscherpt en dat de prijzen voor grondafhandelingsdiensten in bijna alle "oude" EU-lidstaten zijn gedaald; 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Gemeenschap volgens de Verdragen een actieve rol moet spelen op het vlak van gezondheid, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, B. overwegende dat kanker nog steeds de belangrijkste doodsoorzaak is in Europa, C. overwegende dat we vandaag weten dat een derde van alle kankers te voorkomen is en dat een derde van alle kankers in een vroeg stadium kan worden opgespoord en bijgevolg ook succesvol kan worden behandeld, 1. is ervan overtuigd dat kanker spoedig niet langer de belangrijkste doodsoorzaak zal zijn in Europa indien deze ziekte door middel van een omvattende strategie wordt aangepakt; 2. vraagt de Raad en de Commissie een omvattende strategie op te stellen die de vier fundamentele elementen van kankerbestrijding omvat: 3. vraagt de Commissie de Gemeenschapswetgeving en communautaire acties te verbeteren en te wijzigen op basis van de recente wetenschappelijke ontwikkelingen; 4. verzoekt de Commissie: 5. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie: Lijst van ondertekenaars Adamou, Agnoletto, Albertini, Allister, Anastase, Andrejevs, Andria, Andrikienė, Arif, Arnaoutakis, Ashworth, Aubert, Audy, Aylward, Ayuso, Badia i Cutchet, Bărbuleţiu, Barsi-Pataky, Battilocchio, Batzeli, Beaupuy, Beer, Belohorská, Bennahmias, Berlinguer, Blokland, Bonde, Bonsignore, Bourzai, Bowis, Braghetto, Brejc, Brepoels, Breyer, Brie, Brok, Brunetta, van Buitenen, Bullmann, Burke, Bushill-Matthews, Buşoi, Busquin, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Camre, Cappato, Carnero González, Casa, Casaca, Cashman, Casini, del Castillo Vera, Chatzimarkakis, Chichester, Christensen, Chruszcz, Cocilovo, Coelho, Cohn-Bendit, Corbett, Corda, Correia, Coşea, Cottigny, Cramer, Creţu Gabriela, Crowley, Czarnecki Marek Aleksander, Czarnecki Ryszard, Daul, Davies, De Blasio, Degutis, De Keyser, Demetriou, Deprez, De Rossa, Descamps, Désir, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dičkutė, Didžiokas, Dimitrakopoulos, Doorn, Douay, Dover, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Estrela, Ettl, Evans Jill, Falbr, Fatuzzo, Fernandes, Fernández Martín, Ferreira Anne, Figueiredo, Flasarová, Florenz, Foglietta, Fontaine, Ford, Fourtou, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote, Ganţ, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Giertych, Gklavakis, Goebbels, Gomes, Gomolka, Gottardi, Grabowska, Graça Moura, de Grandes Pascual, Grech, Griesbeck, de Groen-Kouwenhoven, Grosch, Grossetête, Gruber, Guellec, Guerreiro, Gutiérrez-Cortines, Handzlik, Harbour, Harkin, Harms, Hasse Ferreira, Hassi, Hatzidakis, Hazan, Hegyi, Hellvig, Henin, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Higgins, Honeyball, Hybášková, Iacob-Ridzi, in 't Veld, Isler Béguin, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Jeleva, Jöns, Jørgensen, Jonckheer, Jordan Cizelj, Kacin, Kaczmarek, Karas, Karatzaferis, Karim, Kasoulides, Kaufmann, Kauppi, Kelam, Kelemen, Kinnock, Kirkhope, Klamt, Klaß, Klich, Klinz, Koch, Kónya-Hamar, Korhola, Kósáné Kovács, Koterec, Krasts, Kratsa-Tsagaropoulou, Kristovskis, Kuc, Kudrycka, Kusstatscher, Laignel, Lamassoure, Lambrinidis, Landsbergis, Lax, Le Foll, Lefrançois, Lehne, Leinen, Lewandowski, Libicki, Lienemann, Liese, Liotard, Lipietz, Locatelli, Losco, Louis, Lucas, Ludford, Lulling, Lynne, Lyubcheva, Maaten, McAvan, McCarthy, McDonald, McGuinness, McMillan-Scott, Madeira, Maldeikis, Mann Thomas, Manolakou, Mantovani, Marinescu, Marques, Martens, Martin David, Martinez, Masiel, Masip Hidalgo, Maštálka, Mathieu, Mato Adrover, Matsakis, Matsis, Matsouka, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Medina Ortega, Meijer, Méndez de Vigo, Menéndez del Valle, Mikko, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Mladenov, Mohácsi, Moraes, Morgantini, Morillon, Morin, Mulder, Musacchio, Muscardini, Muscat, Nassauer, Navarro, Nicholson, van Nistelrooij, Novak, Occhetto, Öger, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Őry, Ouzký, Oviir, Paasilinna, Pafilis, Paleckis, Panayotopoulos-Cassiotou, Pannella, Panzeri, Papadimoulis, Paparizov, Papastamkos, Parish, Patriciello, Peterle, Petre, Pinheiro, Pinior, Pirker, Pleštinská, Podestà, Podgorean, Podkański, Pöttering, Poignant, Polfer, Poli Bortone, Pomés Ruiz, Popeangă, Portas, Posselt, Prets, Pribetich, Prodi, Protasiewicz, Purvis, Queiró, Rack, Raeva, Ransdorf, Rasmussen, Remek, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Rivera, Rizzo, Rocard, Roithová, Romagnoli, Romeva i Rueda, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Rudi Ubeda, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Saïfi, Sakalas, Salafranca Sánchez-Neyra, Samaras, Sánchez Presedo, dos Santos, Sartori, Saryusz-Wolski, Schaldemose, Schapira, Scheele, Schierhuber, Schmidt Olle, Schmitt, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schuth, Seeber, Seeberg, Şerbu, Sifunakis, Silva Peneda, Sinnott, Skinner, Smith, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Spautz, Staes, Stănescu, Staniszewska, Starkevičiūtė, Stauner, Sterckx, Stevenson, Stihler, Stoyanov, Strož, Sturdy, Sudre, Surján, Susta, Svensson, Szabó, Szájer, Tajani, Takkula, Tannock, Tarabella, Thyssen, Ţicău, Ţîrle, Toia, Toma, Tomaszewska, Toubon, Toussas, Trakatellis, Triantaphyllides, Turmes, Tzampazi, Ulmer, Urutchev, Vaidere, Vakalis, Van Hecke, Van Lancker, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Vaugrenard, Veraldi, Vergnaud, Vidal-Quadras, Vlasák, Vlasto, Weber Henri, Weisgerber, Wijkman, Willmott, Wojciechowski Bernard, Wortmann-Kool, Wurtz, Xenogiannakopoulou, Záborská, Zaleski, Zani, Ždanoka, Zīle, Zvěřina, Zwiefka Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat artikel 151 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat de grondslag vormt voor communautair optreden op cultuurgebied, de bevordering en bescherming van het cultureel erfgoed van de lidstaten beoogt, B. overwegende dat op een afstand van slechts acht meter van de Sint-Jozefkathedraal in Boekarest, in een krachtens de Roemeense wetgeving beschermde zone rond dit historische bouwwerk, een wolkenkrabber met 4 ondergrondse en 20 bovengrondse verdiepingen wordt gebouwd, C. overwegende dat de bevoegde autoriteiten in Roemenië in deze zaak stelselmatig weigeren uitvoering te geven aan de nationale wettelijke voorschriften inzake monumentenzorg alsook aan de communautaire regelgeving inzake bescherming van het cultureel en architectonisch erfgoed, 1. spreekt zijn stellige veroordeling uit over de illegale bouw van de genoemde wolkenkrabber, waardoor twee bouwwerken van het rooms-katholieke aartsbisdom Boekarest bedreigd worden, te weten de Sint-Jozefkathedraal en het rooms-katholieke aartsbisschoppelijk paleis, die beide op de Roemeense monumentenlijst staan; 2. verzoekt de Commissie en de Raad de houding van de Roemeense autoriteiten scherp te veroordelen en de nodige juridische stappen te ondernemen om de betrokken autoriteiten ertoe te brengen hun gemeenschapsrechtelijke verplichtingen op het gebied van de instandhouding en bescherming van het cultureel erfgoed na te komen, overeenkomstig artikel 151 van het EG-Verdrag; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Roemeense regering, alsmede aan de instellingen die belast zijn met de bescherming van het Europees cultureel erfgoed: Lijst van ondertekenaars Agnoletto, Aita, Albertini, Andrejevs, Andria, Andrikienė, Angelilli, Antoniozzi, Athanasiu, Audy, Auken, Aylward, Ayuso, Baco, Bărbuleţiu, Battilocchio, Bauer, Beaupuy, Beazley, Becsey, Belohorská, Berend, Berlato, Berlinguer, Bielan, Binev, Bloom, Bonsignore, Borghezio, Borrell Fontelles, Bossi, Bourzai, Braghetto, Brejc, Breyer, Březina, Brie, Brok, Brunetta, van Buitenen, Burke, Buruiană-Aprodu, Bushill-Matthews, Busk, Buşoi, Busuttil, Buzek, Camre, Cappato, Carlotti, Carollo, Casa, Casaca, Cashman, Casini, Castiglione, del Castillo Vera, Catania, Cavada, Chiesa, Chmielewski, Christensen, Chruszcz, Ciornei, Claeys, Cocilovo, Corbett, Corbey, Correia, Coşea, Costa, Cottigny, Coûteaux, Cramer, Creţu Corina, Creţu Gabriela, Crowley, Czarnecki Marek Aleksander, Czarnecki Ryszard, Daul, De Blasio, de Brún, Degutis, De Keyser, Demetriou, De Michelis, Deprez, De Rossa, Descamps, Deß, Díaz de Mera García Consuegra, Dillen, Dîncu, Doorn, Dover, Dührkop Dührkop, Duka-Zólyomi, Dumitrescu, Ebner, Ehler, Esteves, Estrela, Ettl, Falbr, Fatuzzo, Ferber, Fernandes, Fernández Martín, Ferrari, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Figueiredo, Flasarová, Foglietta, Foltyn-Kubicka, Fontaine, Fourtou, Frassoni, Friedrich, Gál, Gaľa, Ganţ, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gauzès, Gawronski, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Giertych, Gklavakis, Glattfelder, Gobbo, Golik, Gollnisch, Gomes, Gomolka, Grabowska, Grabowski, Graça Moura, Graefe zu Baringdorf, Gräßle, de Grandes Pascual, Griesbeck, de Groen-Kouwenhoven, Grossetête, Gruber, Guellec, Gurmai, Gutiérrez-Cortines, Guy-Quint, Handzlik, Harbour, Harkin, Harms, Hassi, Hatzidakis, Hegyi, Hellvig, Hennicot-Schoepges, Herczog, Herranz García, Herrero-Tejedor, Higgins, Hudacký, Hutchinson, Irujo Amezaga, Iturgaiz Angulo, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Jöns, Jonckheer, Kacin, Kaczmarek, Kallenbach, Karas, Kauppi, Kelam, Kelemen, Kirilov, Kirkhope, Klamt, Klich, Koch, Kónya-Hamar, Korhola, Kósáné Kovács, Krasts, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kudrycka, Kułakowski, Kusstatscher, Kuźmiuk, Lambert, Landsbergis, Lang, Laperrouze, La Russa, Lavarra, Lax, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Lewandowski, Liberadzki, Libicki, Liese, Lombardo, Losco, Louis, Lucas, Lulling, Lynne, McAvan, McDonald, McGuinness, Madeira, Maňka, Mann Thomas, Mantovani, Markov, Marques, Martens, Martin David, Martinez, Martínez Martínez, Masiel, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Medina Ortega, Meijer, Méndez de Vigo, Mihăescu, Mihalache, Mikko, Mikolášik, Mitchell, Mölzer, Moisuc, Montoro Romero, Morgantini, Morillon, Morţun, Musacchio, Muscardini, Musotto, Mussolini, Musumeci, Napoletano, Nattrass, Navarro, Nicholson, Nicholson of Winterbourne, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Occhetto, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Őry, Ouzký, Oviir, Pack, Paleckis, Panayotopoulos-Cassiotou, Pannella, Panzeri, Paparizov, Parish, Paşcu, Patriciello, Peterle, Pīks, Pinior, Piotrowski, Pirilli, Piskorski, Pittella, Pleštinská, Plumb, Podestà, Podgorean, Podkański, Pohjamo, Poignant, Polfer, Poli Bortone, Pomés Ruiz, Popeangă, Posdorf, Posselt, Prets, Pribetich, Prodi, Protasiewicz, Queiró, Raeva, Remek, Resetarits, Reul, Ribeiro e Castro, Ries, Rivera, Rogalski, Roithová, Romagnoli, Rosati, Roszkowski, Roth-Behrendt, Rudi Ubeda, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Sacconi, Saïfi, Sakalas, Samaras, Sánchez Presedo, dos Santos, Sârbu, Sartori, Saryusz-Wolski, Savary, Savi, Scheele, Schenardi, Schierhuber, Schlyter, Schmidt Olle, Schmitt, Schöpflin, Schwab, Şerbu, Severin, Siekierski, Silva Peneda, Simpson, Sinnott, Siwiec, Skinner, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Spautz, Speroni, Stănescu, Staniszewska, Starkevičiūtė, Šťastný, Stauner, Stihler, Stoyanov, Strož, Sturdy, Sudre, Surján, Susta, Szabó, Szájer, Szejna, Szent-Iványi, Szymański, Tabajdi, Tajani, Takkula, Tannock, Tarand, Tatarella, Ţicău, Toia, Toma, Tomaszewska, Tomczak, Toubon, Trakatellis, Turmes, Ulmer, Vaidere, Vakalis, Vălean, Vanhecke, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Veneto, Ventre, Veraldi, Vernola, Vidal-Quadras, Vigenin, de Villiers, Virrankoski, Vlasák, Voggenhuber, Weber Henri, Willmott, Wojciechowski Bernard, Wojciechowski Janusz, Yañez-Barnuevo García, Záborská, Zaleski, Zani, Zapałowski, Zatloukal, Ždanoka, Zīle, Zimmer, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka