(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2020)0726 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 168, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0366/2020), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Franse senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 27 april 2021 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 7 mei 2021 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 8 december 2021 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Begrotingscommissie, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A9-0253/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 851/2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2370.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2020)0727 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 168, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0367/2020), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Franse Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 27 april 2021 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 7 mei 2021 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 29 juni 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A9-0247/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad inzake ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen en tot intrekking van Besluit nr. 1082/2013/EU (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2371.) Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 mei 2021 over strategische richtsnoeren voor een duurzamere en concurrerendere EU-aquacultuur voor de periode 2021 tot en met 2030 ( COM(2021)0236 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 maart 2021 over een actieplan voor de ontwikkeling van de biologische sector ( COM(2021)0141 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “Een “van boer tot bord”-strategie voor een eerlijk, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem” ( COM(2020)0381 ) en zijn resolutie van 20 oktober 2021 (1) daarover, – gezien de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 getiteld “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 – De natuur terug in ons leven brengen” ( COM(2020)0380 ), en de resolutie van het Parlement van 9 juni 2021 (2) daarover, – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 getiteld “De Europese Green Deal” ( COM(2019)0640 ) en de resolutie van het Parlement van 15 januari 2020 (3) daarover, – gezien Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (4) , – gezien Verordening (EU) 2021/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 7 juli 2021 tot oprichting van het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en tot wijziging van Verordening (EU) 2017/1004 (5) , – gezien Richtlijn 2014/89/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 tot vaststelling van een kader voor maritieme ruimtelijke planning (6) , – gezien Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (7) (de vogelrichtlijn), – gezien Verordening (EG) nr. 1099/2009 van de Raad van 24 september 2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden (8) , – gezien Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten (9) , – gezien Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren (10) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 september 2021 over strategische richtsnoeren voor de duurzame ontwikkeling van de aquacultuur in de EU, – gezien het ontwerpadvies van het Comité van de Regio’s van 1-3 december 2021 over duurzame blauwe economie en aquacultuur, – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 17 december 2015 over de toekomst van de Europese aquacultuur, – gezien de Strategie 2030 voor duurzame visserij en aquacultuur in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee van de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN (FAO), – gezien de tussentijdse evaluatie van de open coördinatiemethode voor de EU-aquacultuur (11) , – gezien de speciale Eurobarometer 515 van 2021 over de consumptiegewoonten in de EU met betrekking tot visserij- en aquacultuurproducten, – gezien de op 7 juli 2021 gepubliceerde studie op verzoek van de Commissie visserij (PECH) over de gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de visserij en de aquacultuur in de EU, – gezien zijn resolutie van 12 juni 2018 over “Naar een duurzame en concurrerende Europese aquacultuursector: huidige stand van zaken en toekomstige uitdagingen” (12) , – gezien zijn resolutie van 4 december 2008 over het opstellen van een Europees Beheersplan voor aalscholvers om de toenemende door aalscholvers veroorzaakte schade aan visbestanden, visserij en aquacultuur te verminderen (13) , – gezien de artikelen 3, 4, 38 en 43 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A9-0215/2022 ), A. overwegende dat volgens het gemeenschappelijk visserijbeleid de aquacultuur op duurzame wijze moet bijdragen tot de instandhouding van het voedselproductiepotentieel in de hele EU, met als doel de voedselzekerheid, met inbegrip van de voedselvoorziening, alsook groei en werkgelegenheid voor de burgers van de Unie op lange termijn te waarborgen en tegemoet te komen aan de toenemende wereldwijde vraag naar aquatische levensmiddelen; overwegende dat de gezondheid van dieren, dierenwelzijn en de veiligheid van levensmiddelen en diervoeders in het gemeenschappelijk visserijbeleid ten volle in aanmerking moeten worden genomen; overwegende dat het van cruciaal belang is om de administratieve lasten te verminderen en het Unierecht toe te passen op een doeltreffendere wijze die beter aansluit op de behoeften van de belanghebbenden; B. overwegende dat de schaal- en schelpdierensector en de aquacultuursector in de EU een belangrijke en waardevolle rol spelen in economische, sociale en ecologische termen en bijdragen aan een betere kwaliteit van leven in de kuststreken, het achterland en de ultraperifere gebieden van de Unie; C. overwegende dat de voedselzekerheid en de bestaansmiddelen waarin de visserij en de aquacultuur voorzien van cruciaal belang zijn in veel kust-, rivier-, eiland-, lagune- en landinwaarts gelegen gebieden; D. overwegende dat de Europese Green Deal, de biodiversiteitsstrategie en de “van boer tot bord”-strategie erop gericht zijn om Europa tegen 2050 koolstofneutraal te maken en de voedselsystemen in de hele Unie eerlijk, gezond en milieuvriendelijk te maken; overwegende dat aquacultuur kan zorgen voor gezond voedsel met een kleinere klimaat- en milieuvoetafdruk dan de niet-aquatische landbouw; E. overwegende dat in de verklaring van de FAO over duurzame visserij en aquacultuur wordt erkend dat aquacultuur de afgelopen vijf decennia wereldwijd de snelst groeiende productiesector voor voedingsmiddelen is geweest, en dat deze sector verantwoordelijk is voor de verdubbeling van de wereldwijde visconsumptie per hoofd van de bevolking sinds 1960 en steeds meer voedsel en bestaansmiddelen heeft verschaft aan een groeiende bevolking; F. overwegende dat in de strategische EU-richtsnoeren voor een duurzamere en concurrerendere EU-aquacultuur, de Verklaring van Shanghai van de FAO van september 2021 over aquacultuur voor voedsel en duurzame ontwikkeling en de Gezondheidscode voor waterdieren van de Wereldorganisatie voor diergezondheid van 2021 doelstellingen op het gebied van dierenwelzijn zijn vastgesteld voor de aquacultuur om producenten en consumenten te ondersteunen; G. overwegende dat de aquacultuurproductie in de Unie volgens de meest recente cijfers uit 2018 (14) slechts 1,15 % van de mondiale productie vormt; H. overwegende dat voor het opstarten of uitbreiden van een aquacultuurbedrijf in de EU verschillende vergunningen en machtigingen vereist zijn en dat de procedure voor het verkrijgen daarvan doorgaans traag en complex is en in sommige gevallen wordt gekenmerkt door een gebrek aan rechtszekerheid en economische voorspelbaarheid; overwegende dat deze situatie de ontwikkeling van de sector belemmert, een ontmoedigend effect heeft op bedrijfsinvesteringen en buitensporige kosten voor de sector met zich meebrengt, alsook de invoer uit derde landen bevordert; I. overwegende dat uit het FAO-verslag uit 2020 over de toestand van de visserij en de aquacultuur in de wereld blijkt dat het aandeel van vrouwen dat werkzaam is in de aquacultuur (19 %) wereldwijd groter is dan in de visserij (12 %), dat vrouwen over het algemeen een cruciale rol spelen in de hele waardeketen van de visserij en de aquacultuur en zowel in de algemene commerciële visserij als in de ambachtelijke visserij worden ingezet; overwegende dat de aquacultuursector in de EU rechtstreeks werk verschaft aan meer dan 74 000 personen, bij meer dan 12 000 bedrijven (15) ; J. overwegende dat een op de vier in Europa geconsumeerde visserijproducten afkomstig is uit de aquacultuur; overwegende dat de zichtbare consumptie van gekweekte producten per hoofd van de bevolking tussen 2018 en 2019 met 2 % toenam; overwegende dat de EU in 2019 weliswaar voor 41,2 % zelfvoorzienend was op het gebied van vis en schaal- en schelpdieren, maar dat slechts 10 % van de consumptie van schaal- en schelpdieren in de EU afkomstig is uit de EU-aquacultuur, die minder dan 2 % van de wereldproductie voor haar rekening neemt; K. overwegende dat bijna 70 % van de aquacultuurproductie in de EU is geconcentreerd in vier lidstaten (Spanje, Frankrijk, Italië en Griekenland), waarbij mosselen, forel, zeebrasem, oesters, zeebaars, karper en kokkels het leeuwendeel van de productie uitmaken; overwegende dat er nog veel potentieel is voor verdere groei en diversificatie wat producerende landen en gekweekte soorten betreft; L. overwegende dat hoewel bijna twee derde van de Europeanen in 2021 ten minste eenmaal per maand thuis visserij- of aquacultuurproducten at, dit een neerwaartse trend is ten opzichte van 2018; overwegende dat de consumenten in 2021 verdeeld waren over hun voorkeur voor wilde of gekweekte producten, waarbij ongeveer een derde de voorkeur gaf aan wilde producten, een derde aan gekweekte producten en een derde geen voorkeur had; M. overwegende dat een aantal eerste ramingen wijzen op een afname van het verkoopvolume met 17 % en een vermindering van de totale inkomsten met 18 %, met een bijzonder zware impact op de sector schaal- en schelpdieren; N. overwegende dat de productie van schaal- en schelpdieren in de Unie hoofdzakelijk bestaat uit weekdieren, en meer specifiek uit mosselen, oesters en kokkels, en dat het over het algemeen een traditionele vorm van visserij betreft die in familieverband wordt bedreven, arbeidsintensief is en volledig is geïntegreerd in de lokale omgeving; O. overwegende dat in de strategie voor duurzame visserij en aquacultuur in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee voor 2030 van de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee wordt verklaard dat de aquacultuurproductie moet voldoen aan de vraag, op duurzame wijze moet groeien, moet profiteren van innovatie, digitalisering en kennisuitwisseling en aantrekkelijker moet worden gemaakt voor investeringen; overwegende dat in de strategie verder wordt gesteld dat het monitoren en verminderen van de milieuvoetafdruk van de sector, het aanpakken van klimaatverandering en vervuiling en het waarborgen van diergezondheid en dierenwelzijn cruciaal zijn voor het verwezenlijken van duurzaamheid; P. overwegende dat uit het economisch verslag 2020 van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij over de aquacultuursector in de EU blijkt dat bijna 80 % van alle aquacultuurbedrijven in de EU micro-ondernemingen zijn met minder dan tien werknemers; Q. overwegende dat in de tussentijdse evaluatie van de open coördinatiemethode is geconcludeerd dat de lidstaten meer inspanningen moeten leveren om bij te dragen aan de groei van een veerkrachtige en concurrerende aquacultuursector in de EU, in het bijzonder door de toegang tot ruimte en water te waarborgen en een transparant en doeltreffend regelgevings- en administratief kader te creëren; R. overwegende dat ondanks het potentieel van de sector, de ontwikkeling van de aquacultuur in de ultraperifere gebieden nog steeds ver achterblijft; S. overwegende dat uit het verslag over vismeel en visolie van september 2021 van de Waarnemingspost voor de Europese markt voor visserij- en aquacultuurproducten blijkt dat het meeste vismeel dat in aquacultuurvoeder wordt gebruikt in Azië wordt verbruikt, en dat in 2019 34 % van het vismeel werd gebruikt in China, 35 % in andere Aziatische landen en 9 % in Europa; overwegende dat er jaarlijks 20 miljoen ton wilde vis wordt gevangen voor niet-menselijke voederdoeleinden; overwegende dat er op de wereldmarkt voor diervoeders sprake is van een steeds grotere concurrentie tussen aquacultuur- en veehouderijbedrijven om vismeel; overwegende dat een stijging van de voederprijzen de behoefte aan verdere ontwikkeling van alternatieve voederproducten en voederefficiëntie vergroot om de winstgevendheid van hoogwaardige aquacultuurproducten te waarborgen; T. overwegende dat uit het technisch document van de FAO van 19 februari 2019 over visserij en aquacultuur getiteld “A third assessment of global marine fisheries discards”, blijkt dat de teruggooi in totaal 9,1 miljoen ton bedraagt, wat neerkomt op 10,8 % van de gemiddelde jaarlijkse vangsten tussen 2010 en 2014; U. overwegende dat in het verslag van de Waarnemingspost voor de Europese markt voor visserij- en aquacultuurproducten van mei 2017 over biologische aquacultuur in de EU wordt opgemerkt dat de biologische aquacultuurproductie in sommige lidstaten aanzienlijk toeneemt, terwijl andere lidstaten nog in de beginfase verkeren van de ontwikkeling van deze productiemethode; V. overwegende dat de aquacultuur bijzonder gevoelig is voor extreme weersomstandigheden in rivier- en kustgebieden, die als gevolg van de opwarming van de aarde steeds vaker voorkomen, zoals droogten, overstromingen, stormen en sterke golfslagen, die ernstige schade toebrengen aan de aquacultuurinfrastructuur en de gekweekte soorten; W. overwegende dat in het kader van Richtlijn 2014/89/EU over maritieme ruimtelijke planning wordt verlangd dat alle lidstaten met kustgebieden “zo snel mogelijk, maar uiterlijk op 31 maart 2021” nationale maritieme ruimtelijke plannen bij de Commissie indienen; X. overwegende dat de ultraperifere gebieden bovengemiddeld zijn blootgesteld aan niet-stabiele klimaten en ernstige weersomstandigheden, die het potentieel van de sector in deze gebieden in gevaar kunnen brengen; Y. overwegende dat de aalscholverpopulatie enorm is gegroeid; overwegende dat deze toename ernstige schade toebrengt aan veel mariene sectoren, met inbegrip van de aquacultuur; Z. overwegende dat het Parlement in zijn 13 jaar geleden aangenomen resolutie over het opstellen van een Europees beheersplan voor aalscholvers om de toenemende door aalscholvers veroorzaakte schade aan visbestanden, visserij en aquacultuur te verminderen, verschillende mogelijke maatregelen heeft voorgesteld om de problemen die aalscholvers blijven opleveren op te lossen; AA. overwegende dat in zijn resolutie over “Naar een duurzame en concurrerende Europese aquacultuursector: huidige stand van zaken en toekomstige uitdagingen” wordt gewezen op het belang, naast vele andere maatregelen, van het beperken van de toenemende impact van aalscholvers op de aquacultuur; AB. overwegende dat er voor exploitanten van de aquacultuur- en visserijsector compensatie beschikbaar is voor verliezen die het gevolg zijn van de interactie tussen aalscholvers en visserijen; AC. overwegende dat de stijging van de kosten voor elektriciteit en gas een belasting zal vormen voor de hele aquacultuursector in Europa, met nog slechtere verwachtingen wegens de stijging van de productiekosten en de onzekerheid over de vermarkting, ook als gevolg van de door de COVID-19-pandemie veroorzaakte crisis; AD. overwegende dat grote vis- en visproductproducenten in het nabuurschap van de EU van plan zijn hun aquacultuurproductie tegen 2030 te verdubbelen ten opzichte van het niveau van 2020, wat de druk op de productie van de EU zou kunnen opvoeren; AE. overwegende dat niet alle lidstaten voldoende aandacht besteden aan het potentieel van de ontwikkeling van de aquacultuur of de mogelijke sociaal-economische en milieugevolgen ervan; AF. overwegende dat de jaarlijkse consumptie van visproducten per hoofd van de bevolking in de EU zeer sterk varieert, van ongeveer 6 kg tot ongeveer 60 kg; overwegende dat de vraag naar aquacultuurproducten in de EU in de afzienbare toekomst derhalve zou kunnen toenemen; AG. overwegende dat het voor veel bedrijven moeilijk is hun marktaandeel te behouden, zowel in het binnen- als in het buitenland; AH. overwegende dat volgens de meest recente gegevens van Eurostat en de FAO, in 2019 ongeveer 76 % van de in de EU geconsumeerde vis uit wilde vis bestond, en 24 % uit gekweekte vis; AI. overwegende dat er slechts 62 producten met beschermde geografische aanduiding (BGA) geregistreerd staan onder categorie 1.7. – Verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren en producten op basis van verse vis en schaal-, schelp- en weekdieren – op een totaal van 1 382 BGA-producten; overwegende dat er voor 14 andere producten beschermingsprocedures lopen; overwegende dat het register van levensmiddelen met gegarandeerde traditionele specialiteit (GTS) slechts vier producten in die klasse bevat; overwegende dat enkele van de succesvolle registraties betrekking hadden op aquacultuurproducten; AJ. overwegende dat de visserijfondsen van de EU (het Europees Visserijfonds (EVF), het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV) en het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur (EFMZVA)) financiële steun hebben verstrekt aan de aquacultuursector van de EU; AK. overwegende dat ontsnapte exemplaren uit aquacultuurkwekerijen genetische veranderingen kunnen veroorzaken bij wilde populaties; Bijdrage van de aquacultuur aan de Europese Green Deal 1. is ingenomen met de mededeling van de Commissie over strategische richtsnoeren voor een duurzamere en concurrerendere EU-aquacultuur voor de periode 2021 tot en met 2030; beschouwt deze richtsnoeren als alomvattend, degelijk en geschikt voor het bevorderen van een duurzame en concurrerende aquacultuur in de EU, met de nadruk op de duurzaamheid van de aquacultuursector op de lange termijn en op de bijdrage van deze sector aan de Europese Green Deal; betreurt echter het feit dat deze richtsnoeren al te zeer zijn gericht op milieuaspecten, en constateert dat er een hoger ambitieniveau nodig is om de duurzame productie en de ontwikkeling van een daadwerkelijk welvarende en concurrerende EU-aquacultuursector te bevorderen; is van mening dat het belangrijk is in het kader van deze richtsnoeren kwantitatieve doelstellingen vast te stellen voor de groei van deze sector, zoals er ook in de biodiversiteitsstrategie, de “van boer tot bord”-strategie en andere strategieën in het kader van de Green Deal milieudoelstellingen worden vastgesteld; verzoekt de lidstaten en de adviesraad voor aquacultuur om de in de richtsnoeren aanbevolen maatregelen uit te voeren; verzoekt de Commissie om regelmatig toezicht te houden op de naleving van deze aanbevelingen en om het Parlement hiervan op de hoogte te houden; 2. beklemtoont het belang van een gedegen en gecoördineerde uitvoering van de richtsnoeren door de lidstaten om de doelstellingen van de richtsnoeren te verwezenlijken; wijst op het belang van de rol van de Commissie om de lidstaten te ondersteunen bij de uitvoering van de richtsnoeren en die uitvoering te coördineren teneinde een gelijk speelveld voor aquacultuurexploitanten in de EU te waarborgen; moedigt de Commissie aan om de uitvoering van deze richtsnoeren en andere wetgevingshandelingen die gevolgen hebben voor de aquacultuur, zoals de verordening inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten (16) , voortdurend op te volgen en in voorkomend geval wijzigingen van deze verordening, en mogelijk andere, voor te stellen met het oog op het aanpakken van de hindernissen die de verwezenlijking van de EU-doelstellingen op het gebied van biologische productie belemmeren, zoals die welke zijn vastgesteld in de “van boer tot bord”-strategie; 3. wijst op het potentieel van de bijdragen van de aquacultuursector aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Green Deal, en benadrukt dat de duurzaamheid en de veerkracht van de sector op lange termijn moeten worden gewaarborgd, met name in het licht van de COVID-19-crisis; is van oordeel dat bij de overgang naar een duurzaam voedselsysteem in Europa gebruik moet worden gemaakt van het nog niet aangeboorde potentieel van de aquacultuursector, aangezien deze sector een belangrijke en nog grotere rol kan spelen in de circulaire economie en als sector die netto bijdraagt aan de omzetting van een overmaat aan nutriënten in hoogwaardige eiwitten; 4. beklemtoont dat de EU-aquacultuur voldoet aan hoge normen op het gebied van productkwaliteit en diergezondheid, maar dat er nog ruimte voor verbetering is op het gebied van diversificatie, concurrentievermogen en milieuprestaties; merkt op dat aquacultuur met een kleine impact (zoals aquacultuur met een laag trofisch niveau, multitrofische aquacultuur en biologische aquacultuur) en milieudiensten in de aquacultuur, indien deze verder worden ontwikkeld, een grote bijdrage kunnen leveren aan de Europese Green Deal, aan de “van boer tot bord”-strategie en aan een duurzame blauwe economie (17) ; 5. wijst erop dat de aquacultuur naar verwachting zal bijdragen tot de voedselvoorziening en voedselzekerheid door de viskloof te dichten, aangezien de EU 70 % van alle aquatische levensmiddelen die zij consumeert invoert, wat een jaarlijks handelstekort van 21 miljard EUR (in 2019) veroorzaakt; is van oordeel dat de aquacultuur een aanzienlijk ontwikkelings- en groeipotentieel heeft dat moet worden versterkt, binnen de ecologische grenzen, zodat de sector duurzame en kwalitatief hoogwaardige levensmiddelen kan leveren, onze afhankelijkheid van de invoer van aquatische levensmiddelen kan verminderen en meer banen en andere sociaaleconomische mogelijkheden kan creëren, met name in kustgebieden, maar ook in plattelandsgebieden; verzoekt de Commissie en de lidstaten om te zorgen voor een robuust, betrouw- en voorspelbaar, gestroomlijnd en bedrijfsvriendelijk wettelijk kader, en om ten volle gebruik te maken van de financiële middelen die beschikbaar zijn in het kader van het EFMZVA, aangezien dat het financieringsinstrument is dat specifiek is gewijd aan de doelstellingen van het visserij- en aquacultuurbeheer van de EU; verzoekt de lidstaten om voldoende middelen uit de herstel- een veerkrachtfaciliteit te bestemmen voor ondersteuning van het innovatievermogen, de duurzaamheid en de veerkracht van de Europese aquacultuursector; 6. beklemtoont dat de aquacultuur ooit is ontwikkeld vanwege de maatschappelijke noodzaak om te zorgen voor een constante aanvoer van verse aquatische levensmiddelen in seizoenen en in gebieden waarin de visvangst daarin niet kon voorzien, en dat de aquacultuur derhalve een van de belangrijkste maatschappelijke functies vervulde: de aanvoer van gezonde, verse levensmiddelen, vooral voor de lokale of regionale markt; benadrukt derhalve dat de uitbreiding van de aquacultuur in Europa nauw samenhangt met traditionele culturele praktijken, die min of meer specifiek zijn voor hun eigen specifieke deel van het continent; 7. wijst op het belang van precieze gegevens en statistieken in verband met aquacultuurproducten, met name in verband met consumptie, invoer en uitvoer, om ervoor te zorgen dat we de streefcijfers en doelstellingen die we voor de sector vaststellen ook daadwerkelijk behalen; pleit ervoor dat er in dit verband meer gegevens beschikbaar en toegankelijk worden gemaakt; 8. benadrukt dat het gebrek aan evenwicht op de externe handelsbalans van aquatische producten van de Unie onaanvaardbaar is, zowel in economisch opzicht, vanwege het handelstekort dat dit impliceert, maar ook in sociaal opzicht omdat werkgelegenheidskansen niet worden benut; 9. beklemtoont dat alle vooruitgang bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Green Deal moet zijn afgestemd op het waarborgen van de voedselzekerheid van derde landen; 10. steunt de instelling van het nieuwe EU-mechanisme voor bijstand op het gebied van aquacultuur als innovatief instrument om de Commissie, de lidstaten, de regionale overheden, de sector en andere belanghebbenden te helpen bij de ontwikkeling van verdere richtsnoeren en de bestendiging van beste praktijken op verschillende relevante gebieden; is van oordeel dat alle relevante belanghebbenden, met inbegrip van het Parlement, moeten worden betrokken bij de instelling van dit mechanisme, met name alle leden van de adviesraad voor aquacultuur, in overeenstemming met artikel 11 VEU, waarin participatieve democratie is erkend als fundamenteel democratisch beginsel; roept op tot een zinvolle dialoog met het maatschappelijk middenveld; 11. benadrukt dat het groeipotentieel van de aquacultuursector van de EU op duurzame wijze moet worden ontwikkeld en dat daarbij rekening moet worden gehouden met alle drie de pijlers van duurzaamheid: de economische, de sociale en de ecologische pijler; wijst op de noodzaak van een aantrekkelijke en marktgerichte sector, ook voor nieuwe viskwekers, met een wettelijk kader voor het aantrekken van bedrijfsinvesteringen, het scheppen en handhaven van goede arbeidsomstandigheden, het beschermen van het milieu door het gebruik van duurzame voederbronnen, het verbeteren van de gezondheid van het aquatisch milieu, het welzijn van de dieren en de bioveiligheid, het terugdringen van het gebruik van antimicrobiële stoffen overeenkomstig het beste beschikbare wetenschappelijke advies, en het stimuleren van verantwoorde en verstandige praktijken in overeenstemming met de “van boer tot bord”-strategie; 12. is van oordeel dat de aquacultuursector een consistente bijdrage kan leveren aan ecosysteemdiensten voor de samenleving, en dat vijveraquacultuur en de kweek van algen en schelpdieren kunnen bijdragen aan het koolstofvrij maken van de EU-economie en het temperen van klimaatverandering; beklemtoont echter dat de koolstofvastlegging door de kweek van algen en schelpdieren beperkt is, afhankelijk van de productiemethode en de oogsttijd; steunt de voorgestelde acties inzake klimaatverandering, maar wijst op de noodzaak van een gemeenschappelijke methode om de koolstofvoetafdruk van individuele aquacultuurbedrijven te meten, en verzoekt om een effectbeoordeling voor alle voorgestelde maatregelen, met inbegrip van de impact ervan op individuele aquacultuursectoren; roept de lidstaten op om, waar passend, efficiënte korte bevoorradingsketens te bevorderen teneinde bij te dragen aan de bestrijding van klimaatverandering; 13. acht het noodzakelijk om op grote schaal te investeren in mitigatie- en aanpassingsmaatregelen om de gevolgen van rampen en extreme weersomstandigheden voor de visserij- en de aquacultuursectoren te voorkomen en te beperken, teneinde productieve en veerkrachtige aquatische ecosystemen te versterken en de voordelen voor de consument en het dierenwelzijn in stand te houden; 14. wijst erop dat bij de uitvoering van de strategische richtsnoeren meer aandacht moet worden besteed aan kleine en micro-ondernemingen in de aquacultuursector en aan hun specifieke behoeften; 15. dringt er bij de Commissie op aan om de invoering van beroepsopleidingscursussen voor de aquacultuursector te steunen door technische en financiële middelen ter beschikking te stellen, teneinde jongeren aan te trekken en vissers in staat te stellen zich om te scholen, hetgeen zal bijdragen tot het scheppen van banen in kust- en eilandgebieden die van oudsher meer afhankelijk zijn van visserijactiviteiten; 16. verzoekt de Commissie en de lidstaten om milieuvriendelijke aquacultuur, zoals biologische kwekerijen, aquacultuur in gesloten systemen, algen-, schelpdier- en vijverkweek en geïntegreerde multitrofische en aquaponische aquacultuursystemen, te faciliteren, aan te moedigen en adequaat te ondersteunen; 17. is van mening dat steun moet worden verleend voor de ontwikkeling van aquaponische systemen, dat wil zeggen gesloten productiesystemen op het land waarbij aquacultuur wordt gecombineerd met gewasteelt en deze laatste gebruikmaakt van het biologische materiaal in het water, waardoor de gevolgen van verontreiniging door een teveel aan biologische materialen worden verminderd; 18. is van mening dat zoetwateraquacultuur in tal van plattelandsregio’s in Europa van groot belang is en niet alleen levensmiddelen van hoge kwaliteit en werkgelegenheid oplevert, maar ook interessante ecosysteemdiensten levert; verzoekt de Commissie het gebruik van de term “aquatische levensmiddelen” te veralgemeniseren, omdat dit een meer alomvattende en inclusieve uitdrukking is en deze term zoetwaterviskwekerijen niet uitsluit; 19. wijst erop dat met name voor de zoetwateraquacultuur roofdieren en droogte ook uitdagingen vormen, die tot uiting komen in de hoeveelheid, de grootte en de kwaliteit van de gekweekte vis en die uiteindelijk een negatief effect hebben op de rentabiliteit van de sector; 20. wijst opnieuw op de noodzaak om te beschikken over een systeem voor de traceerbaarheid van levensmiddelen in de EU dat bijdraagt aan de duurzaamheid van de aquacultuursector en tegemoetkomt aan de eisen van consumenten door informatie te bieden over waar, wanneer en hoe de betreffende vis of aquatische levensmiddelen zijn gekweekt, teneinde in de eerste plaats bij te dragen aan de voedselzekerheid, maar ook om controles van de hele keten van zowel EU-producten als uit derde landen ingevoerde producten mogelijk te maken en fraude tegen te gaan; is van mening dat alle actoren in de waardeketen bij dit systeem moeten worden betrokken, zodat zij met elkaar kunnen samenwerken met behulp van digitale systemen, kunstmatige intelligentie en andere technologische innovaties; 21. wijst op de waarde die Europese consumenten hechten aan kwaliteitsaanduidingen, zowel oorsprongsbenamingen als beschermde geografische aanduidingen; verzoekt de Commissie en de lidstaten om het gebruik daarvan te bevorderen voor aquacultuurproducten die beschikken over de benodigde eigenschappen en voldoen aan de vereisten van de verordening inzake kwaliteitsregelingen van de EU, zoals BOB Mexillón de Galicia; 22. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om groene bedrijfsmodellen, zoals die welke zijn gebaseerd op koolstofvastlegging, te ondersteunen teneinde de voorzieningsketens duurzamer te maken; beklemtoont in dit opzicht dat bepaalde aquacultuurpraktijken, zoals de mossel- en oesterkweek en vijverpolycultuur, succesvolle modellen kunnen vormen voor toekomstige systemen met emissiekredieten in het kader van de EU-klimaatwetgeving; verzoekt de Commissie en de lidstaten dit soort groene bedrijven te steunen in het licht van de doelstellingen van de strategie; 23. benadrukt het belang van de toepassing van empirisch onderbouwde normen en maatregelen ter verbetering van het welzijn van vissen tijdens het houden, vervoeren en slachten, met inbegrip van de handhaving van de waterkwaliteit binnen welzijns- en milieurelevante grenzen, als manier om de prevalentie en de verspreiding van ziekten te verminderen en de behoefte aan antibiotica, die hoe dan ook verder moet worden teruggedrongen, verder te doen afnemen; dringt erop aan dat bijzondere aandacht wordt besteed aan de voedermethoden om de niveaus van organisch materiaal te beheersen, zowel in open als in gesloten circuits, met het oog op de handhaving en verbetering van goede milieupraktijken; wijst erop dat het van belang is de kweekmethoden te blijven verbeteren in overeenstemming met de meest recente beschikbare wetenschappelijke kennis, teneinde een vorm van dierenwelzijn te verwezenlijken die bijdraagt tot het behalen van betere milieuresultaten, het beter bestand zijn tegen klimaatverandering en het optimaliseren van het gebruik van hulpbronnen; 24. benadrukt opnieuw dat diverse aanbevelingen inzake dierenwelzijn vanwege hun aard niet van toepassing zijn op de visserij- en aquacultuursector; 25. verzoekt de lidstaten de bevordering van de algenkweek te blijven aanmoedigen en het gebruik en de ontwikkeling van algen als levensmiddel en voeder te faciliteren, onder meer door vergunningsprocedures te vergemakkelijken, zonder de andere met aquacultuur gekweekte soorten te verwaarlozen; beklemtoont dat algenkweek onaangeboord potentieel heeft voor het scheppen van nieuwe banen en het verstrekken van ecosysteemdiensten en milieuvriendelijkere levensmiddelen en milieuvriendelijker voeder; is van mening dat een beter beheer van de algenpopulaties tot op zekere hoogte een doeltreffende manier zou kunnen zijn om, naast het kweken ervan, eutrofiëring te helpen bestrijden en overtollige stikstof en fosfor uit het water te verwijderen, evenals overtollige koolstof indien de algen in het water blijven en afzettingen op de zeebodem kunnen vormen; is verheugd over het voornemen van de Commissie om te komen met een voorstel voor een specifiek initiatief ter ondersteuning van de consumptie van algen in de Unie; wijst erop dat zeewierpopulaties, wanneer ze beter worden beschermd, ecosysteemdiensten kunnen verschaffen, als koolstofput kunnen fungeren en kunnen bijdragen tot een grotere biodiversiteit; 26. is ingenomen met de rol van vrouwen in aquacultuurwaardeketens en dringt er daarom op aan dat zij fatsoenlijke arbeidsomstandigheden genieten en dat het beginsel van gelijk loon voor gelijk werk of gelijkwaardig werk wordt gerespecteerd; is voorts van mening dat zij zichtbaarder en beter vertegenwoordigd moeten zijn in besluitvormingsstructuren en -processen; Belangrijkste belemmeringen voor de aquacultuur in de Unie en mogelijke oplossingen 27. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om bij het opstellen van de nationale plannen voor duurzame ontwikkeling van de aquacultuur rekening te houden met de voornaamste belemmeringen voor de ontwikkeling van het potentieel van de sector en om de noodzaak van toewijzing van ruimte aan aquacultuur door middel van een passende ruimtelijke ordening te erkennen; benadrukt het belang van een transparant en participatief mechanisme, in overeenstemming met Richtlijn 2014/89/EU over maritieme ruimtelijke planning, voor het op billijke wijze toewijzen van ruimte aan alle belanghebbende partijen en gebieden, met inbegrip van bestaande en nieuwe visgronden, viskwekerijen, beschermde mariene gebieden en voor de visserij beperkte gebieden; betreurt dat sommige lidstaten hun nationale maritieme ruimtelijke plannen nog niet bij de Commissie hebben ingediend, hoewel de in de richtlijn vastgestelde uiterste datum daarvoor al is verstreken, en verzoekt die lidstaten om hun plannen zo spoedig mogelijk in te dienen; 28. ondersteunt de doelstelling van de Commissie om promotiecampagnes op te starten om de consumptie van producten van de aquacultuur van de EU aan te moedigen en de aquacultuur van de EU voor het voetlicht te plaatsen en de duurzame ontwikkeling ervan verder te ondersteunen; beklemtoont dat er in dit verband behoefte bestaat aan alomvattende en gemakkelijk toegankelijke consumenteninformatie, onder meer over gezonde voedingspatronen, milieuvoordelen en andere duurzaamheidsparameters, zoals de impact op het klimaat; 29. is van mening dat in open water geplande en aangelegde aquacultuurproductielocaties niet mogen samenvallen met of grenzen aan visserijzones; is voorts van mening dat de visserijsector en de exploitanten en vertegenwoordigers daarvan volledig bij dit proces moeten worden betrokken; 30. wijst erop dat de aquacultuurproductie in de EU nog steeds sterk geconcentreerd is, zowel wat de lidstaten van productie als wat de gekweekte soorten betreft, en dat er dus een aanzienlijk potentieel voor diversificatie bestaat; 31. wijst erop dat ruimtelijke ordening een van de belangrijkste instrumenten is voor het scheppen van de voorwaarden voor de langetermijnontwikkeling van de aquacultuur en moet zorgen voor geschikte locaties, waarbij rekening wordt gehouden met andere activiteiten in de betrokken gebieden; 32. benadrukt dat de ontwikkeling van de aquacultuur een robuust, betrouwbaar, duidelijk en administratief eenvoudig wettelijk kader voor het gebruik van de ruimte en de toekenning van vergunningen vereist, dat vertrouwen en zekerheid voor investeringen in de sector biedt; benadrukt dat ruimtelijke ordening moet resulteren in een doeltreffend en flexibel plan waarin rekening wordt gehouden met het steeds veranderende mariene en zoetwatermilieu waarbinnen de aquacultuur functioneert, en dat een al te restrictieve zonering investeringen en ontwikkeling kan ontmoedigen; 33. benadrukt het belang van rechtszekerheid en van voorspelbaarheid van investeringen voor de duurzame groei van de aquacultuursector in de Unie; benadrukt dat de maatregelen die door de verschillende overheidsinstanties van de lidstaten worden genomen moeten bijdragen aan de vereenvoudiging van de administratieve termijnen en procedures, opdat overheidsinstanties hun verplichtingen kunnen nakomen, binnen de gestelde termijnen een besluit kunnen nemen en onredelijke vertragingen bij de verlening van vergunningen of concessies kunnen vermijden; verzet zich tegen het met terugwerkende kracht beperken van de duur van concessies of verlengingen daarvan, en verzoekt de lidstaten om het vertrouwen en de legitieme verwachtingen van concessiehouders te honoreren; 34. wijst erop dat, wat vergunningen en planning betreft, de bestaande bureaucratische complexiteit en vertragingen resulteren in aanvullende kosten voor potentiële investeerders; roept de Commissie en de lidstaten op om ten behoeve van een beter investeringsklimaat te zorgen voor duidelijke en transparante vergunningsprocedures voor investeerders; 35. benadrukt dat de open coördinatiemethode verder moet worden toegepast om coördinatie met nationale, regionale en lokale overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor de aquacultuursector te bereiken; is van oordeel dat deze coördinatie absoluut noodzakelijk is om de nationale wetgeving te stroomlijnen en richting te geven aan het op de sector van toepassing zijnde regelgevingskader; verzoekt de Commissie de specifieke aanbevelingen die zij aan de lidstaten doet betreffende de ontwikkeling van de aquacultuur in de EU openbaar te maken; 36. vraagt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor een betere coördinatie met betrekking tot de gedeelde bevoegdheden van de EU en voor coördinatie tussen nationale, regionale en lokale overheden; 37. benadrukt het belang van duurzame voederingrediënten voor de aquacultuur in de Unie; is van mening dat de aquacultuur de viskloof alleen kan dichten als alle gekweekte soorten een nettowinst aan viseiwitten opleveren, dat wil zeggen dat de aquacultuur niet meer wilde vis uit de oceanen en andere wateren haalt voor voederdoeleinden dan zij eraan toevoegt; benadrukt dat wereldwijd een groot deel van de vis die voor de productie van vismeel en visolie wordt gebruikt wordt gevangen in de exclusieve economische zones van ontwikkelingslanden; benadrukt dat het gebruik als voeder van ecologisch duurzame mariene eiwitten en oliën in de vorm van bijproducten en afsnijdsels, van andere eiwitten en van innovatieve oplossingen, zoals insectenmeel en microalgen, moet worden bevorderd en dat mariene eiwitten en oliën gedeeltelijk moeten worden vervangen door niet-mariene alternatieven die op duurzame wijze worden geproduceerd; verzoekt de Commissie en de lidstaten te investeren in onderzoek en innovatie teneinde een overgang naar duurzame en nieuwe eiwitbronnen te bevorderen, en vraagt de Commissie te beoordelen of er in dit verband wetgevingswijzigingen nodig zijn; verzoekt de Commissie en de lidstaten om duurzame praktijken te bevorderen en het percentage onafhankelijk gecertificeerd vismeel en visolie in diervoeders te verhogen, waarbij certificering plaatsvindt op basis van betrouwbare en onafhankelijke ecologische en sociale certificeringsregelingen in het kader waarvan gebruikgemaakt wordt van beoordelingscriteria voor een lage trofische index en van de FAO-gedragscode; 38. erkent dat het momenteel niet mogelijk is om de aquacultuur van voldoende vismeel en visolie te voorzien met alleen de teruggooi en bijproducten van de visserijsector, onder andere vanwege de toenemende vraag op de vismeelmarkt; verzoekt de Commissie en de lidstaten om te zorgen voor duurzame productie van vismeel en visolie en gezamenlijk de inspanningen op het gebied van onderzoek en innovatie op te voeren teneinde het probleem van de toegenomen vraag op de vismeelmarkt op te lossen aan de hand van de ontwikkeling van duurzame alternatieven; 39. maakt zich zorgen over het groeiende aantal vismeel- en visoliefabrieken langs de West-Afrikaanse kust, die voornamelijk worden beheerd door Chinese bedrijven wier niet-duurzame productie existentiële problemen veroorzaakt voor de regionale en ambachtelijke visserij, en verzoekt de Commissie er daarom voor te zorgen dat er geen voeder van dergelijke productie wordt gebruikt in aquacultuurfaciliteiten in de EU; 40. verzoekt de Commissie gebruik te maken van digitale systemen en kunstmatige intelligentie om de traceerbaarheid en duurzaamheid van aquacultuurproducten te verbeteren en de traceerbaarheid ook uit te breiden naar de gebruikte voeders; 41. verzoekt de Commissie het belang van EU-brede communicatiecampagnes over duurzame aquacultuur in de EU te onderkennen, evenals het belang van productie met middelen onder rechtstreeks beheer, overeenkomstig de doelstellingen van de strategische richtsnoeren; verzoekt de lidstaten en de Commissie om overeenkomstig de doelstellingen van de strategische richtsnoeren de organisatie van voorlichtings- en communicatiecampagnes over specifieke subsectoren van de duurzame aquacultuur van de EU op te nemen in alle operationele programma’s; 42. verzoekt de Commissie met klem om in het kader van het EU-beleid inzake de bevordering van de afzet van landbouwproducten meer werk te maken van programma’s via welke aquacultuurproducten specifiek en individueel kunnen worden gepromoot; beklemtoont dat het belangrijk is dat gebruik wordt gemaakt van de huidige herziening van het beleid inzake de bevordering van de afzet van landbouwproducten om de bevordering van duurzame aquacultuurproducten beter te positioneren en moedigt de Commissie aan het beleid inzake de bevordering van de afzet van landbouwproducten te gebruiken ter ondersteuning van sectoren en exploitanten die inherent bijdragen tot of een leidende rol spelen bij de transitie naar de verwezenlijking van de doelstellingen van de Green Deal; 43. is ingenomen met de kwaliteit van het werk dat is uitgevoerd door de Waarnemingspost voor de Europese markt voor visserij- en aquacultuurproducten (Eumofa); roept de Commissie op te voorzien in extra gerichte financiering voor Eumofa om de verslagen van de Waarnemingspost in alle officiële talen van de EU te vertalen, aangezien deze vaak slechts in één of hooguit vijf officiële talen van de EU beschikbaar zijn; is van mening dat dergelijke informatie de aquacultuursector zal helpen om actuele en kwalitatieve informatie te verkrijgen waarmee de sector zijn marketingprestaties kan verbeteren; 44. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om de middelen voor onderzoek en innovatie in de aquacultuursector (zowel marien als zoetwater) aanzienlijk te verhogen, met name voor nieuwe kennisgebieden zoals de studie van het microbioom of de wetenschappelijke monitoring van milieudiensten in de aquacultuur; roept de lidstaten op om te voorzien in financiering voor onderzoek en ontwikkeling in de aquacultuursector of deze te verhogen, en om de overdracht van wetenschappelijk onderbouwde kennis aan de sector en andere belanghebbenden te verbeteren; 45. roept de lidstaten en hun overheidsdiensten op ervoor te zorgen dat het potentieel van de kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen in ruimere mate wordt benut voor aquacultuurproducten; herinnert aan de mogelijkheid van het optuigen van regionale of nationale kwaliteitsregelingen waarmee producenten hun zichtbaarheid kunnen vergroten en daarmee hun marketingprestaties kunnen verbeteren en hun inkomsten kunnen verhogen; 46. beklemtoont dat kennis en innovatie (met inbegrip van het gebruik van digitale technologie) essentieel zijn voor de verwezenlijking van de andere voor de EU-aquacultuursector vastgestelde doelstellingen, en dat Horizon Europa, het kaderprogramma van de EU voor onderzoek en innovatie, een belangrijk instrument kan vormen om op dit gebied stappen te zetten; 47. dringt er bij de Commissie op aan om informatie over het potentieel van de aquacultuursector in de ultraperifere gebieden te verbeteren en te verzamelen door middel van haalbaarheidsstudies en feedback, en om specifieke steun te verlenen aan startende bedrijven die in deze sector in die gebieden activiteiten willen ontplooien; 48. spreekt zijn onvoorwaardelijke steun uit voor innovatie en ontwikkeling bij de kweek van nieuwe soorten in de aquacultuursector; 49. merkt op dat een innovatieve aquacultuursector eveneens de ontwikkeling van gepaste vaardigheden vereist, wat wordt bereikt door middel van de bevordering van gespecialiseerde curricula en kennis omtrent aquacultuur (bv. gespecialiseerde opleidingen diergeneeskunde met betrekking tot vissen en opleidingen op het gebied van de gezondheid van vissen voor aquacultuurexploitanten), en met opleidingen gedurende het hele leven over innovatieve benaderingen voor de aquacultuursector voor kwekers; 50. verzoekt de Commissie verder te werken aan een gelijk speelveld voor de EU-aquacultuur en producenten uit derde landen, door middel van een herziening van internationale handelsovereenkomsten en de eventuele ondertekening van nieuwe overeenkomsten in de toekomst, met betrekking tot de invoer van producten waarvoor niet dezelfde normen inzake markttoegang, milieu- en sociale duurzaamheid of viswelzijn gelden als voor producten die in de EU worden geproduceerd, onder meer door de regels voor een betere toepassing van de etikettering van aquatische levensmiddelen te actualiseren; is van mening dat in specifieke gevallen, zoals dat van de etikettering van kaviaar, het wettelijk kader betreffende de voorlichting aan de consument moet worden herzien; verzoekt de Commissie om door middel van een effectbeoordeling na te gaan of duurzame aquacultuursectoren kunnen worden opgenomen in het EU-mechanisme voor koolstofgrenscorrectie, met als doel om voor de Europese sectoren en de handelspartners van de EU prikkels te creëren om hun activiteiten koolstofarm te maken ten gunste van de uitvoering van maatregelen die een positieve bijdrage zullen leveren tot de vermindering van broeikasgassen met als doel klimaatneutraliteit te bereiken en op die manier het Europese en het mondiale klimaatbeleid op weg naar het bereiken van broeikasgasneutraliteit te ondersteunen, zonder dat die prikkels discriminerend zijn of een verkapte beperking van de internationale handel inhouden; 51. herinnert aan de mogelijkheden voor de sector om de handel in aquacultuurproducten te bevorderen, met name in landen en gebieden waar consumptie van deze producten laag is; 52. verzoekt de Commissie en de lidstaten om wetenschappelijk onderzoek naar het welzijn van vissen te ondersteunen, beste aquacultuurpraktijken inzake het welzijn van vissen te bevorderen en de oprichting van EU-referentiecentra voor het welzijn van vissen te stimuleren; benadrukt dat goede praktijken op het gebied van dierenwelzijn de beste preventieve stap zijn om de behoeften aan geneesmiddelen te verminderen en de gezondheid en het welzijn van de vissen te waarborgen; spoort aan tot het verdere gebruik van technologieën en innovatie om ziekten gerichter aan te pakken, zodat er minder geneesmiddelen nodig zijn; benadrukt dat de beschikbaarheid van diergeneesmiddelen voor de aquacultuursector indien nodig moet worden verbeterd; 53. beveelt de Commissie aan wetgevingsvoorstellen uit te werken op basis van de meest recente wetenschappelijke kennis over de behoeften van vissen en andere waterdieren en over de methoden voor het vervoer daarvan, teneinde hun lijden tijdens het vervoer tot een minimum te beperken; benadrukt dat de nieuwe bepalingen moeten voorzien in een gedetailleerde checklist voor de planning en voorbereiding van transporten, specifieke bepalingen betreffende waterkwaliteitsparameters, dichtheid, behandeling tijdens het laden en lossen en dierenwelzijnsinspecties na aankomst; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de richtsnoeren die zij publiceert, worden bijgewerkt op basis van de meest recente wetenschappelijke gegevens en in overeenstemming zijn met Verordening (EG) nr. 1/2005, en dringt aan op specifieke voorschriften voor het commerciële verkeer van vis; benadrukt verder dat moet worden voorzien in specifieke opleiding en certificering met betrekking tot het vervoer van vis; 54. is voorstander van het vergroten van de capaciteit van Copernicus en het Europees marien observatie- en datanetwerk om waarnemingen te doen en modellen en prognoses op te stellen, zodat beter kan worden geanticipeerd op de gevolgen van extreme weersomstandigheden, zowel aan land als op zee, waarvoor aquacultuurvoorzieningen bijzonder gevoelig zijn; 55. beklemtoont het belang van passende opleidingen voor zowel bevoegde autoriteiten als kwekers inzake manieren om de milieu-impact van aquacultuurpraktijken te beperken en de naleving van hoge normen op het gebied van dierenwelzijn en diergezondheid te waarborgen; 56. verzoekt de Commissie een voorstel voor een EU-plan voor het beheer van de aalscholver op te stellen waarmee het probleem waarmee de aquacultuursector al jaren te kampen heeft naar behoren en definitief kan worden aangepakt, op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies en de ervaringen en praktijken die in de lidstaten reeds zijn beproefd; dringt erop aan dat het plan zodanig wordt opgezet dat het effect ervan op aquacultuurbedrijven doeltreffend wordt gemitigeerd en beheerst, zodat de economische, ecologische en sociale gevolgen voor de productie en de biodiversiteit worden beperkt; benadrukt dat het plan een lijst moet bevatten van de maatregelen die in aanmerking komen voor preventieve coëxistentieoplossingen en passende compensatie voor verliezen en maatregelen, gefinancierd met EU- of nationale middelen; benadrukt dat financiële steun voor onderzoek op maat naar het vinden en testen van preventieve maatregelen van essentieel belang is, maar ook voor een deugdelijke monitoring, met inbegrip van de registratie en een analyse van de effecten van de genomen maatregelen; verzoekt de lidstaten deze maatregelen per geval op lokaal niveau uit te voeren, en jaarlijks aan de Commissie verslag uit te brengen over de uitvoering van het plan, met inbegrip van de doeltreffendheid van de gekozen maatregelen; verzoekt de Commissie om het EU-plan voor het beheer van de aalscholver elke vijf jaar te evalueren en daarover verslag uit te brengen aan het Parlement; dringt er bij de Commissie op aan om als onmiddellijke actie een leidraad op te stellen over de toepassing van de afwijkingen waarin artikel 9 van de vogelrichtlijn voorziet, en om te beoordelen of de huidige wetgeving moet worden gewijzigd wanneer preventieve maatregelen ontoereikend zijn gebleken en de financiële en sociale impact geen coëxistentieoplossingen toelaat, op basis van het beste wetenschappelijke advies; 57. roept de Commissie en de lidstaten op om vergunningsprocedures te vereenvoudigen en verdere inspanningen te leveren en benodigde extra hulp te bieden om gebruikers van het EFMZVA toegang te geven tot financiering; Biologische aquacultuur 58. is ingenomen met de mededeling van de Commissie over een actieplan voor de ontwikkeling van de biologische productie en met de 23 acties die in de bijlage daarvan zijn opgenomen; wijst erop dat de biologische aquacultuur in aansluiting op de overgang naar een duurzaam voedselsysteem in Europa een sleutelrol moet spelen in de geplande groei van de aquacultuursector, gezien het grote onbenutte ontwikkelingspotentieel ervan, en dat deze sector via het EFMZVA moet worden gesteund; 59. is het ermee eens dat biologische aquacultuur potentieel heeft, maar benadrukt de verschillen in de biologische aquacultuurproductie tussen de lidstaten; 60. is het eens met de doelstelling om te streven naar een aanzienlijke toename van de biologische aquacultuur tegen 2030, zonder in het plan een concreet percentage vast te stellen, aangezien het om een betrekkelijk nieuwe sector gaat waarvan de groei niet gemakkelijk te voorspellen is; moedigt de lidstaten evenwel aan om, in voorkomend geval, streefcijfers vast te stellen, rekening houdend met hun kennis van de specifieke lokale en regionale kenmerken en de marktontwikkelingen; wijst erop dat de biologische aquacultuur in de EU de laatste jaren weliswaar een toename heeft laten zien, met name in de kweek van bepaalde soorten en in bepaalde landen (waaronder zalm in Ierland en mosselen in Denemarken en Ierland), maar dat de vraag naar biologische aquacultuur in de EU onzeker is en de economische prestaties van de biologische aquacultuur bovendien in sommige gebieden nog onvoldoende zijn; 61. is van mening dat duurzame aquacultuur in het algemeen, en de biologische aquacultuur in het bijzonder, een belangrijke rol zal spelen bij het verwezenlijken van de ambitie van de EU om tegen 2050 een koolstofneutraal Europa tot stand te brengen door de broeikasgasemissies terug te dringen en bij te dragen tot de matiging van de klimaatverandering, en tegelijk extra voordelen voor het milieu en de biodiversiteit zal opleveren; 62. wijst erop dat duurzame aquacultuur in het algemeen, en biologische aquacultuur in het bijzonder, kan helpen tegemoet te komen aan de vraag van de consument naar gediversifieerde levensmiddelen van hoge kwaliteit die worden geproduceerd op een wijze die het milieu respecteert en het welzijn van de vissen waarborgt, en daarmee de kloof tussen vraag en aanbod van visserijproducten in de EU kan overbruggen en de druk op de bestanden van wilde soorten kan verlichten; 63. verzoekt de Commissie en de lidstaten om binnen het kader van nationale plannen voor de duurzame ontwikkeling van aquacultuur te analyseren wat de belangrijkste belemmeringen voor de ontwikkeling van biologische aquacultuur zijn en om geschikte maatregelen voor te stellen; roept de lidstaten bovendien op om op basis van een ex-ante-effectbeoordeling de uitbreiding van de biologische aquacultuur op te nemen in de doelstellingen van hun herziene meerjarige nationale strategische plannen voor aquacultuur; is van mening dat het EFMZVA moet worden gebruikt om duurzame aquacultuurpraktijken, met inbegrip van biologische productie, te bevorderen en steun te verstrekken tijdens de omschakelingsperiode, waardoor het speelveld ten opzichte van andere biologische landbouwers gelijk kan worden getrokken; 64. benadrukt de noodzaak van meer steun voor onderzoek en innovatie met betrekking tot alternatieve bronnen van voedingsstoffen, behandelingen, kweekmethoden en dierenwelzijn in de aquacultuur; acht het noodzakelijk om investeringen in aangepaste polycultuur- en multitrofische aquacultuursystemen te bevorderen en broed- en kweekactiviteiten voor biologische jonge vis te stimuleren; is ingenomen met de open coördinatiemethode voor de uitwisseling van beste praktijken en innovatie in de biologische aquacultuur; 65. beklemtoont dat er sinds de goedkeuring van de verordening inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten innovaties zijn geweest, met inbegrip van verschillende soorten aquacultuur; wijst er in dit verband op dat sommige bepalingen, zoals die inzake reproductie, nog steeds slecht zijn toegerust voor de nieuw ontwikkelde innovatieve en duurzame aquacultuurmethoden; dringt er bij de Commissie op aan om deze verordening dienovereenkomstig te beoordelen en de nodige wijzigingen voor te stellen; 66. verzoekt de Commissie te analyseren hoe de regels voor biologische aquacultuur in elke lidstaat worden geïnterpreteerd, uitgevoerd en gecontroleerd; dringt er bij de Commissie op aan om op basis van de conclusies van die analyse richtsnoeren op te stellen voor de lidstaten, certificeringsinstanties en viskwekers, teneinde de uiteenlopendheid bij de uitvoering van de verordening inzake biologische productie te verminderen; 67. dringt er vanwege de beperkte beschikbaarheid en de hoge prijzen van biologisch diervoeder bij de Commissie op aan te overwegen om het gebruik van 30 % van het dagrantsoen vismeel en visolie uit afsnijdsels van niet-biologische aquacultuur of afsnijdsels van voor menselijke consumptie gevangen vis uit duurzame visserijproducten van de EU opnieuw toe te staan gedurende een overgangsperiode van vijf jaar voor alle nieuwkomers in de biologische aquacultuursector, gezien het positieve effect daarvan op de circulaire economie en als noodzakelijke steunmaatregel; verzoekt de Commissie om ook na te denken over het gebruik van soorten (die mogelijk niet natuurlijk kunnen paaien in Europa) waarvoor door de mens teweeggebrachte reproductie wordt toegepast met gebruik van hypofyse-extract, evenals van soorten die worden gebruikt bij polycultuurpraktijken om andere trofische niches van de omgeving te gebruiken en zo bij te dragen tot koolstofvastlegging, het matigen van eutrofiëring, het verhogen van de totale productiviteit van de vijver en het verminderen van de nutriëntenbelasting van de viskweek; 68. benadrukt dat de voorwaarden voor biologische landbouwers in de EU en voor ingevoerde biologische producten overal in de Unie gelijk moeten worden getrokken door te voorzien in dezelfde regels en steun en door de behandeling van ziekten die in de biologische aquacultuur en de biologische veeteelt worden gebruikt, te harmoniseren; 69. herinnert eraan dat in de resolutie van het Parlement over “Naar een duurzame en concurrerende Europese aquacultuursector: huidige stand van zaken en toekomstige uitdagingen” 92 acties worden voorgesteld om het potentieel van de aquacultuur in de EU te ontsluiten door: administratieve procedures te vereenvoudigen; gelijkheid in de interacties met andere sectoren te waarborgen; het concurrentievermogen van de aquacultuur van de EU zowel binnen als buiten onze grenzen te versterken; de consumentenvoorlichting te verbeteren; het welzijn van dieren en de beschikbaarheid van veterinaire producten te waarborgen; promotiecampagnes en de communicatie te verbeteren; onderzoek en innovatie te ondersteunen; scholing en werkgelegenheid te stimuleren; de duurzaamheid van de aquacultuursector in de EU te verbeteren; te zorgen voor toereikende financiering uit het EFMZV en andere structuurfondsen, en een harmonieuze symbiose met de visserij te verwezenlijken; dringt er bij de Commissie op aan nauw met de lidstaten samen te werken om deze acties uit te voeren; 70. wijst erop dat het tegenover elkaar zetten van extractieve visvangst en aquacultuur in de huidige situatie niet verstandig is, nu de vraag naar visserijproducten toeneemt en in de Unie wordt gestreefd naar een geleidelijke vermindering van de druk op wilde-visbestanden, en onderstreept dat beide activiteiten elkaar aanvullen; 71. benadrukt dat door middel van samenwerking tussen de aquacultuursector enerzijds en conserverende en verwerkende bedrijven anderzijds grote waarde kan worden toegevoegd aan aquacultuurproducten, mits deze samenwerking is gericht op het creëren van synergieën en beide vormen van bedrijvigheid bevordert; o o o 72. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de GVB-adviesraden. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 15 juli 2020, getiteld “Actieplan voor billijke en eenvoudige belastingheffing ter ondersteuning van de herstelstrategie” ( COM(2020)0312 ), – gezien het voorstel van de Commissie van 24 september 2020 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende markten in cryptoactiva ( COM(2020)0593 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 24 september 2020 over een EU-strategie voor het digitale geldwezen ( COM(2020)0591 ), – gezien het verslag van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) van 12 oktober 2020, getiteld “Taxing Virtual Currencies: An Overview of Tax Treatments and Emerging Tax Policy Issues”, – gezien de mededeling van de Commissie van 18 mei 2021, getiteld “Belastingheffing van ondernemingen in de 21e eeuw” ( COM(2021)0251 ), – gezien het werkdocument van 2021 van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie over belastingheffing en structurele hervormingen, getiteld “Cryptocurrencies: an empirical view from a tax perspective”, – gezien het voorstel van de Commissie van 20 juli 2021 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende bij geldovermakingen van geld en van bepaalde cryptoactiva te voegen informatie ( COM(2021)0422 ), – gezien het werkdocument van de Wereldbank, getiteld “Crypto-Assets Activity around the World: Evolution and Macro-Financial Drivers”, gepubliceerd op 8 maart 2022, – gezien het document voor openbare raadpleging van de OESO, gepubliceerd op 22 maart 2022 onder de titel: “Crypto-Asset Reporting Framework and Amendments to the Common Reporting Standard”, – gezien zijn studie van 15 oktober 2018, getiteld “VAT fraud: economic impact, challenges and policy issues”, zijn studie van juli 2018, getiteld “Cryptocurrencies and blockchain – Legal context and implications for financial crime, money laundering and tax evasion”, en zijn studie van 15 februari 2018, getiteld “Impact of Digitalisation on International Tax Matters”, – gezien zijn studie van 21 oktober 2021, getiteld “Exploring the opportunities and challenges of new technologies for EU tax administration and policy”, – gezien artikel 54 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9-0204/2022 ), A. overwegende dat het gebruik van nieuwe technologieën op de interne markt van de EU en de digitalisering van de belastingdiensten in heel Europa de relatie tussen belastingbetalers, dat wil zeggen burgers en bedrijven, enerzijds en de nationale belastingdiensten anderzijds veranderen; overwegende dat de EU een leidende rol kan spelen door te waarborgen dat de procedurele en technische aspecten van de digitalisering van de belastingdiensten worden gecoördineerd om te voorkomen dat de interoperabiliteit van nationale technische platforms wordt belemmerd; B. overwegende dat de verschillende kenmerken van de verschillende soorten cryptoactiva en de grens tussen de verschillende soorten cryptoactiva van belang kunnen zijn voor het bepalen van de fiscale behandeling ervan; C. overwegende dat uit de marktdynamiek van cryptoactiva blijkt dat er een duidelijk, stabiel en transparant rechtskader tot stand moet worden gebracht; D. overwegende dat de belastingdiensten vandaag de dag heel wat problemen moeten overwinnen om te komen tot een doeltreffende fiscale handhaving en in het bijzonder grensoverschrijdende samenwerking, gezien de versnelling van digitale transacties, de toenemende mobiliteit van belastingbetalers, het aantal grensoverschrijdende transacties, de internationalisering van economische activiteiten en bedrijfsmodellen en de risico’s van dubbele belasting of complexe, agressieve belastingregelingen; E. overwegende dat de belastingdiensten alert moeten blijven op mogelijke risico’s voor de houdbaarheid van belastingstelsels en op hun vermogen om de nationale en Europese wettelijke kaders inzake belastingheffing te handhaven; F. overwegende dat nieuwe technologische oplossingen, zoals blockchain, door belastingdiensten kunnen worden gebruikt om beter tegemoet te komen aan de behoeften van belastingbetalers, informatie uit te wisselen tussen jurisdicties, voor diverse soorten registratie, maar dat dergelijke technologieën ook misbruikt kunnen worden en kunnen dienen voor illegale activiteiten met de criminele intentie om geen belasting te betalen; overwegende dat met name de verhoogde zichtbaarheid van blockchaintransacties de belastingdiensten zou kunnen helpen bij het bestrijden van belastingfraude; G. overwegende dat verscheidene belastingdiensten in heel Europa nu al belangrijke stappen zetten op weg naar de digitalisering van processen – zij het niet in dezelfde mate – als gevolg waarvan de naleving van de belastingwetgeving gemakkelijker, sneller en doeltreffender wordt; overwegende dat het gebruik van nieuwe technologieën tussen de lidstaten onderling nog altijd sterk verschilt; overwegende dat de nationale belastingdiensten in het algemeen nog een zetje nodig hebben om meer stimulansen en bewustmakingsmaatregelen in het leven te roepen en zo het potentieel van de technologische en digitale transformatie te benutten; overwegende dat technologie de samenwerking tussen verschillende overheidsinstanties kan bevorderen, met name in belastingaangelegenheden; H. overwegende dat belastingdiensten de huidige belastingpraktijken binnen de interne markt moeten aanpassen wegens het toenemende gebruik van cryptoactiva; overwegende dat de identificatie van belastinggerelateerde activiteiten op de markt in cryptoactiva complex is, aangezien deze markt minder gebruikmaakt van traditionele financiële tussenpersonen die doorgaans informatie verstrekken voor belastingdoeleinden; I. overwegende dat vijf van de 27 lidstaten specifieke wettelijke bepalingen inzake de belastingheffing op cryptoactiva hanteren; overwegende dat 19 lidstaten specifieke administratieve richtsnoeren inzake de belastingheffing op cryptoactiva hanteren; J. overwegende dat de Common Reporting Standard (CRS) van de OESO de internationale fiscale transparantie ten goede is gekomen door van jurisdicties te verlangen dat zij informatie over buitenlandse activa bij financiële instellingen opvragen en die informatie jaarlijks automatisch uitwisselen met de jurisdicties van de woonplaats van belastingplichtigen; overwegende dat cryptoactiva echter in de meeste gevallen niet onder het toepassingsgebied van de CRS vallen, die geldt voor traditionele financiële activa en fiduciaire valuta; K. overwegende dat men zich internationaal inspant en zich ertoe verbindt om de gelijke fiscale behandeling van de digitale economie beter te reguleren; overwegende dat cryptoactiva volgens de OESO kunnen worden misbruikt om bestaande internationale initiatieven op het gebied van fiscale transparantie te ondermijnen; overwegende dat het in dit verband van cruciaal belang is dat de EU een leidende rol op zich neemt, met name in de vorm van nauwe samenwerking tussen de lidstaten om cryptoactiva op een eerlijke en transparante wijze te belasten; L. overwegende dat de wereldeconomie verandert en in toenemende mate gedigitaliseerd wordt en dat de beginselen die ten grondslag liggen aan het huidige internationaal belastingkader geleidelijk achterhaald raken en niet langer kunnen waarborgen dat de winst wordt belast in het land waar die winst uit economische activiteiten wordt gegenereerd en waar de waarde wordt gecreëerd; M. overwegende dat er geen internationaal instrument bestaat voor de belastingheffing op cryptoactiva en dat verschillende landen in dit kader een breed scala aan benaderingen hanteren; overwegende dat de EU op de desbetreffende internationale platforms het voortouw moet nemen bij de totstandbrenging van inclusievere financiële participatie van burgers, zowel binnen als buiten haar grenzen; N. overwegende dat de OESO in haar verslag uit 2020 over het belasten van virtuele valuta een aantal wezenlijke aspecten benoemt die aan de orde moeten worden gesteld: de definitie van “belastbare feiten”, de vormen van inkomsten die verbonden zijn aan virtuele valuta en de manier waarop de belastingheffing kan worden afgestemd op de aard en dynamiek van cryptoactiva teneinde winsten op eerlijke en doeltreffende wijze vast te leggen; O. overwegende dat de Unie al belangrijke stappen heeft gezet voor het opstellen van een duidelijke definitie van bepaalde cryptoactiva en aanbieders van cryptoactivadiensten en, in bredere zin, voor het tot stand brengen van een geschikt regelgevingskader voor cryptoactiva – de verordening betreffende markten in cryptoactiva (MiCA); overwegende dat dit kader en deze definities de eerlijke en eenvoudige belastingheffing op deze activa zullen bevorderen; overwegende dat de definities van dergelijke cryptoactiva moeten aansluiten bij internationale normen, met name de normen die ontwikkeld zijn door de OESO en de Financiële-actiegroep; P. overwegende dat de definities van cryptoactiva in de hele EU uniform moeten zijn en moeten worden afgestemd op internationale normen; overwegende dat hetzelfde cryptoactief overal in de EU op verschillende manieren als “belastingobject” kan worden aangemerkt, wat leidt tot een uiteenlopende fiscale behandeling; Q. overwegende dat bepaalde terreinen van het belastingbeleid een nationale bevoegdheid zijn en dat samenwerking tussen de lidstaten essentieel blijft en nodig is om de uitdagingen voor de integriteit van de interne markt aan te pakken, onder meer het toenemende gebruik van cryptoactiva; overwegende dat een kader van 27 sterk uiteenlopende benaderingen van de belastingheffing op cryptoactiva kan leiden tot aanzienlijke belemmeringen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de digitale eengemaakte markt; overwegende dat er derhalve duidelijk behoefte is aan coördinatie en samenwerking op EU-niveau; R. overwegende dat de EU en haar interne markt moeten zorgen voor een innovatievriendelijk klimaat voor bedrijven (met name voor kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) en startende ondernemingen) op het vlak van nieuwe technologieën voor financiële diensten en cryptoactiva; overwegende dat er voor het bereiken van dit hoofddoel behoefte is aan een krachtig engagement van de lidstaten om met name op fiscaal gebied beleidsmaatregelen te nemen die zorgen voor een stabiel, duidelijk en solide regelgevingskader waarbinnen ondernemingen kunnen gedijen en bijdragen tot economische groei; overwegende dat deze inspanningen tot slot vergen dat er een sterke motivatie aan de dag wordt gelegd om de rechten van de burgers als belastingbetalers en consumenten van financiële diensten te beschermen; S. overwegende dat duidelijke richtsnoeren cruciaal zijn voor een eerlijk en doeltreffend belastingstelsel dat, mits de lidstaten dat op efficiënte wijze ten uitvoer leggen, tot nuttige hervormingen kan leiden door te besparen op administratieve kosten en tijd, de toegangsbelemmeringen terug te dringen en de zekerheid en stabiliteit te waarborgen die vereist zijn voor het concurrentievermogen en voor het overbruggen van de kloof tussen ondernemingen, met name voor kmo’s; T. overwegende dat cryptovaluta snel evolueren en dat beleidsmakers onder gelijke voorwaarden moeten presteren; overwegende dat de gevolgen van het fiscaal beleid en belastingontduiking nog steeds nauwkeurig moeten worden onderzocht, aangezien zij een belangrijk aspect van het algemene regelgevingskader vormen; U. overwegende dat het Parlement al heeft benadrukt dat “de huidige internationale regels inzake vennootschapsbelasting niet langer geschikt zijn in de context van de digitalisering en mondialisering van de economie” en dat “de ontwikkelingen op het gebied van digitalisering en een groter gebruik van immateriële activa en de toename ervan in de waardeketens vooruitzichten en uitdagingen creëren op het gebied van de traceerbaarheid van economische verrichtingen en belastbare feiten, inclusief het mogelijk maken van praktijken op het gebied van belastingontwijking, met name wanneer deze verrichtingen grensoverschrijdend zijn of plaatsvinden buiten de Unie” (1) ; V. overwegende dat de cryptowereld in tegenstelling tot de traditionele financiële wereld soms op gedecentraliseerde wijze is ingericht waardoor het lastiger is om gebruik te maken van tussenpersonen om belastingdiensten bij te staan; overwegende dat dergelijke tussenpersonen vaak relevante informatie verstrekken bij traditionele fiscale rapportageregelingen van derden; overwegende dat waar de cryptosector en het traditionele financiële stelsel samenkomen meestal een tussenpersoon betrokken is voor de uitwisseling van deze informatie; Het potentieel van nieuwe technologieën zoals blockchain om belastingbetalers beter van dienst te zijn, corrupte praktijken te ontmoedigen, belastingdiensten slagvaardiger te maken en belastingfraude en -ontduiking aan te pakken 1. is van oordeel dat de nationale belastingdiensten beter toegerust moeten worden met de juiste middelen om efficiënte belastinginning te vergemakkelijken, de voorschriften te handhaven, belastingbetalers beter van dienst te zien en toe te zien op de naleving van de regels; verzoekt de lidstaten om zich met het oog op de toenemende uitdagingen in verband met de digitale transitie te verbinden tot toereikende investeringen in personele middelen, onder andere in opleidingen, digitale infrastructuur en gespecialiseerd personeel en apparatuur; 2. verzoekt de Commissie in toekomstige wetgevingsvoorstellen te verkennen hoe kan worden gewaarborgd dat de technologie achter de recentelijk aangenomen wetgeving onlosmakelijk verbonden is met de correcte uitvoering van de wetgeving; 3. wijst erop dat de aanpassing van de IT-capaciteiten van de belastingdiensten met behulp van opkomende technologieën – bijvoorbeeld “distributed ledger”-technologieën zoals blockchain of artificiële intelligentie – intelligente, doeltreffende en efficiënte belasting- en administratieve procedures zou bevorderen, corruptie zou ontmoedigen en terugdringen, de belastingnaleving door burgers en bedrijven zou vergemakkelijken en de traceerbaarheid en identificatie van belastbare transacties en de eigendom van materiële en immateriële activa zou verbeteren in een geglobaliseerde omgeving waar steeds meer grensoverschrijdende transacties plaatsvinden, en zodoende mogelijkheden zou creëren voor betere en eerlijker ingerichte belastingstelsels om zowel mobiele belastingbetalers als activa te belasten; verzoekt de Commissie de gevolgen voor de gegevensbescherming en voor de inkomsten van de invoering van een mogelijke belasting op de opslag van persoonsgegevens te analyseren en te evalueren; 4. benadrukt dat opkomende technologieën zoals “distributed ledger” en blockchain, door hun unieke kenmerken zoals traceerbaarheid en hun capaciteit om onveranderbare en betrouwbare gegevens op te slaan, waardoor de integriteit van die gegevens wordt beschermd, een nieuwe manier zouden kunnen zijn om de belastinginning te automatiseren; is van mening dat als dit werkelijkheid wordt mensen betalen wat zij verschuldigd zijn, de naleving van de belastingwetgeving efficiënt verloopt en dat de inning van belastinginkomsten aan de bron van de verschillende fasen van de levenscyclus van een product of dienst tijdig wordt vergemakkelijkt, terwijl de persoonsgegevens van burgers worden beschermd en een hoog niveau van gegevensbescherming wordt gewaarborgd; 5. benadrukt dat het noodzakelijk is na te gaan hoe technologie het best kan worden ingezet om de analytische capaciteit van de belastingdiensten te versterken (via betere gegevensanalyse), om gegevens te standaardiseren teneinde de naleving van de belastingwetgeving te vergemakkelijken voor kmo’s en belastingbetalers (onder andere door middel van gezamenlijke rapportagestandaarden) en om ervoor te zorgen dat de belastingheffing beter aansluit bij het ondernemingsklimaat in het digitale tijdperk terwijl tegelijkertijd een hoog niveau van gegevensbescherming gewaarborgd wordt; 6. neemt kennis van de oprichting van de EU-gemeenschap voor geavanceerde internationale administratieve samenwerking (EU AIAC Community) en van de waardevolle bijdrage van de EU-top inzake belastingdiensten (Tax Administrations EU Summit – TADEUS) aan het debat over de gevolgen van nieuwe technologieën voor het werk van de nationale belastingdiensten; verzoekt de Commissie dan ook deze fora te betrekken bij het opzetten van een speciaal opleidingsprogramma voor het personeel van belastingdiensten over het gebruik van nieuwe technologieën in de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking, en voort te bouwen op hun rol bij de verbetering van de interoperabiliteit van belastingstelsels wat betreft de standaardisering van gegevens en automatische gegevensuitwisseling in real time in een grensoverschrijdende context; herinnert eraan dat een dergelijk programma onderdeel moet zijn van de activiteiten in het kader van het Fiscalis-programma; 7. benadrukt echter dat het gebruik door de belastingdiensten van blockchain, artificiële intelligentie en andere digitale instrumenten voordelen en risico’s met zich meebrengt, hetgeen op passende wijze ondervangen moet worden, met name om inbreuken op de privacy en een vooringenomen en discriminerende behandeling van belastingbetalers te voorkomen; 8. wijst met name op de risico’s die verbonden zijn aan de kwaliteit van de gegevens; merkt in dit verband op dat een blockchain waarbij beperkte toestemming wordt verleend aan tussenpersonen van cruciaal belang is voor belastingdiensten en de integriteit van het systeem kan bevorderen, doordat belastinggegevens, maar ook andere gegevens, hiermee in een veilige omgeving kunnen worden gedeeld; 9. verzoekt de Commissie een beoordeling uit te voeren van de manieren waarop verschillende lidstaten cryptoactiva belasten en van de verschillende nationale beleidsmaatregelen voor de bestrijding van belastingfraude en belastingontduiking op het gebied van cryptoactiva, waarbij de nadruk wordt gelegd op beste praktijken en mogelijke mazen in de wet en slim gebruik wordt gemaakt van de samenwerkingsplatforms op het vlak van belastingen, zoals het Fiscalis-programma; verzoekt de Commissie, met de steun van de Groep gedragscode (belastingregeling ondernemingen), schadelijke belastingpraktijken op het gebied van cryptovaluta in de EU aan te pakken; 10. onderkent dat de impact van nieuwe technologieën als blockchain op belastingaangelegenheden op uiteenlopende manieren kan worden bekeken, afhankelijk van het feit of de nadruk ligt op directe belastingheffing (zoals bronbelasting), indirecte belastingheffing (btw of douanerechten) of naleving; wijst op het potentieel van “distributed ledger”-technologieën om het bronheffingssysteem in elk land efficiënter te maken, maar ook om naadloze grensoverschrijdende procedures te vergemakkelijken en frauduleuze activiteiten te voorkomen; adviseert de Commissie rekening te houden met de specifieke kenmerken van iedere dimensie; verzoekt de Commissie rekening te houden met de bestaande digitale oplossingen in de lidstaten en na te gaan of het mogelijk is om op blockchain gebaseerde oplossingen te integreren in platforms voor informatie-uitwisseling teneinde controles en uitwisseling van informatie in real time te bevorderen, met volledige inachtneming van de EU-regels inzake gegevensbescherming; 11. verzoekt de Commissie na te denken over de oprichting van een nieuw platform voor opleidingen en de uitwisseling van beste praktijken tussen nationale belastingdiensten in verband met de bestrijding van belastingfraude en belastingontduiking in de digitale economie, in het bijzonder door middel van het gebruik van cryptoactiva; begrijpt dat dit nieuwe platform geïntegreerd kan worden in lopende initiatieven, zoals het Fiscalis-programma; 12. verzoekt de Commissie de operationele gevolgen van de blockchain- en andere “distributed ledger”-technologieën en de aspecten hiervan die samenhangen met het bestuur in belastingzaken op de voet te blijven volgen, met name via het Fiscalis-programma; 13. wijst op zijn voorstel voor een initiatief van de Commissie voor “een norm voor onlinerapportering van gegevens voor (in eerste instantie) grensoverschrijdende handel in de Unie ontwerpen en voorstellen, bij voorkeur door gebruik te maken van gegevens afkomstig van e-facturering (of van een alternatief, maar met inachtneming van het beginsel dat de gegevens slechts één keer moeten worden verstrekt), met efficiënte en goed beveiligde gecentraliseerde/gedecentraliseerde gegevensverwerking voor het opsporen van fraude” (2) ; 14. hamert op zijn verzoek aan de lidstaten om “de hervorming van hun belastinginstanties voort te zetten, de digitalisering te versnellen en te beginnen met het treffen van strategische maatregelen om kmo’s te helpen met de fiscale naleving, alsmede onderzoek te doen naar mogelijkheden om de administratieve lasten te verlichten” (3) ; 15. verzoekt de Commissie alle mogelijkheden te verkennen die de Europese Blokchaininfrastructuur voor diensten (EBSI) – een peer-to-peernetwerk van onderling verbonden knooppunten die de infrastructuur voor op blockchain gebaseerde diensten exploiteren – de nationale belastingdiensten te bieden heeft, met name met betrekking tot de naleving van de btw-regels, met volledige inachtneming van de hoogste normen op het gebied van gegevensbescherming en privacy, met als doel meervoudige en innovatieve blockchainprotocollen beschikbaar te stellen en met als missie om de nationale belastingdiensten te ondersteunen bij hun aanpassing aan het gebruik van dergelijke technologieën; 16. herinnert aan het belang van het Europees fiscaal identificatienummer (FIN) en verzoekt de Commissie de meerwaarde van op blockchain gebaseerde technologieën te evalueren door een passende grensoverschrijdende fiscale identiteit te garanderen, met hoge normen op het gebied van gegevensbescherming en privacywaarborgen; Fiscale uitdagingen in verband met cryptoactiva 17. is van oordeel dat over cryptoactiva eerlijke, transparante en doeltreffende belasting moet worden geheven om te zorgen voor eerlijke concurrentie en een gelijk speelveld met betrekking tot de fiscale behandeling van activa en financiële producten en de aanbieders van financiële diensten; begrijpt dat beslissingen inzake de belastingheffing op cryptoactiva in overeenstemming met de Verdragen onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen; verzoekt de autoriteiten om een vereenvoudigde fiscale behandeling in overweging te nemen voor handelaren die op incidentele basis actief zijn, of voor kleine handelaren en kleine transacties; is voorstander van een innovatievriendelijk klimaat op de digitale eengemaakte markt, waar ondernemers, kmo’s en startende ondernemingen kunnen gedijen, groei kunnen genereren, banen kunnen scheppen en via belastinginkomsten kunnen bijdragen aan het economisch herstel op basis van een doeltreffend regelgevingskader; 18. stelt vast dat exploitanten in de digitale economie aanzienlijke bedrijfsactiviteiten kunnen ontplooien in een lidstaat zonder daar fysiek aanwezig te zijn, en dat de in een bepaalde jurisdictie betaalde belastingen niet noodzakelijkerwijs de daar gegenereerde waarde en winsten weerspiegelen; benadrukt derhalve dat het begrip “permanente vestiging” moet worden aangepast en wel met een duidelijke definitie van “virtuele permanente vestiging”, in overeenstemming met de internationale normen; herinnert derhalve aan het belang van een doeltreffende omzetting van pijler 1 van het inclusieve kader van de OESO/G20 inzake grondslaguitholling en winstverschuiving; 19. onderkent dat de definitie van de belastinggrondslag voor cryptoactiva een van de kernpunten van het belastingbeleid is; stelt vast dat er momenteel geen internationaal overeengekomen standaarddefinitie bestaat van cryptoactiva en van de soorten activa die daaronder moeten vallen; is zich ervan bewust dat een dergelijke definitie een hoofdprioriteit moet vormen in het Europese wetgevingskader teneinde een leidende positie van de Unie op internationaal niveau te waarborgen; begrijpt dat de OESO in opdracht van de G20 bezig is met het opstellen van een nieuw mondiaal kader voor fiscale transparantie met het oog op de rapportage en uitwisseling van informatie met betrekking tot cryptoactiva; 20. meent dat er uit fiscaal oogpunt een duidelijke, breed gedragen definitie van cryptoactiva moet worden vastgesteld; benadrukt dat deze definitie in overeenstemming moet zijn met de definitie in de verordening betreffende markten in cryptoactiva; hamert op systematische samenhang tussen de verschillende rechtsinstrumenten die cryptoactiva reguleren of zullen reguleren (bijvoorbeeld de MiCA-verordening, de verordening betreffende geldovermakingen (4) , de richtlijn administratieve samenwerking (5) en andere initiatieven ter bestrijding van het witwassen van geld) en vindt het bovenal van belang dat de rechtszekerheid en stabiliteit worden gewaarborgd; 21. wijst erop dat er bij cryptoactiva verschillende opties bestaan voor het definiëren van een relevant belastbaar feit, zoals het creëren van munten door middel van delving, de omwisseling van cryptoactiva voor fiduciaire valuta of andere cryptoactiva, “hard fork” of “crypto staking”; merkt op dat het noodzakelijk is een samenhangende definitie van een belastbaar feit vast te stellen teneinde een passend niveau van belastheffing te waarborgen waarbij gevallen van dubbele belasting worden voorkomen; 22. verzoekt de Commissie een beoordeling uit te voeren van de omwisseling van een bepaald soort cryptoactiva voor een ander soort cryptoactiva en te komen met opties voor het definiëren van belastbare feiten, waarbij het risico in het achterhoofd wordt gehouden dat het aantal belastbare feiten aanzienlijk zou toenemen en dat er grote problemen met betrekking tot de waardering ervan zouden ontstaan; verzoekt de Commissie de optie te onderzoeken dat het omwisselen van een cryptoactief voor fiduciaire valuta misschien een passendere keuze voor een belastbaar feit is indien er een meerwaarde is gerealiseerd; 23. merkt op dat elk land doorgaans zijn eigen terminologie gebruikt bij het ontwerpen van nationale regelgevingsoplossingen voor cryptoactiva, wat aanleiding kan geven tot rechtsonzekerheid voor burgers en bedrijven, een bedreiging kan vormen voor de integriteit van de interne EU-markt aangezien de grensoverschrijdende samenwerking ernstig kan worden belemmerd, onbedoeld mazen in de wet kan creëren waarmee de deur wordt opengezet voor belastingmisbruik en belastingontwijking en waarbij deze terminologie bovendien kan worden ingezet voor het ondermijnen van bestaande normen voor internationale fiscale transparantie zoals de CRS; 24. benadrukt dat de dynamiek van de markten in cryptoactiva (6) het noodzakelijk maakt dat er regels zijn waarmee het soort belastheffing moet worden gedefinieerd, er een definitie komt van belastbare feiten en dat het moment waarop zich een belastbaar feit voordoet en de waardering daarvan worden vastgelegd; 25. wijst erop dat de belastingheffing op cryptoactiva in grensoverschrijdende situaties is gekoppeld aan verscheidene dimensies van het belastingbeleid, zoals inkomstenbelasting en btw, en dat deze dimensies momenteel verdeeld zijn over nationale en Europese bevoegdheden, waarbij de voordelen van een gemeenschappelijke Europese aanpak misschien wel het meest in het oog springen op terreinen als administratieve samenwerking, informatie-uitwisseling en vennootschapsbelasting; 26. verzoekt de Commissie de dimensie van cryptoactiva, digitalisering en nieuwe technologieën in al haar geplande en toekomstige wetgevingsvoorstellen op fiscaal gebied in aanmerking te nemen, in het bijzonder het op stapel staande voorstel, getiteld “Business in Europe: Framework for Income Taxation” (Befit); verzoekt de lidstaten in dit verband ambitieus te zijn en het internationale debat te leiden; 27. roept de lidstaten ertoe op bij hun nationale belastinghervormingen rekening te houden met de specifieke kenmerken van het gebruik van cryptoactiva, en te overwegen doeltreffendere systemen in te voeren die lagere nalevingskosten en minder administratieve lasten met zich meebrengen maar toch een gelijke, transparante, evenredige en doeltreffende belasting op cryptoactiva waarborgen; benadrukt dat tijdelijke en gerechtvaardigde belastingvoordelen mogelijk passend zijn om technologische innovatie en ontwikkeling te stimuleren, in het bijzonder van de sector blockchaintechnologie; benadrukt het essentiële belang van gemeenschappelijke rapportagestandaarden voor aanbieders van cryptoactivadiensten, alsmede voor individuele personen en entiteiten; 28. verzoekt de lidstaten verschillende soorten cryptoactiva te behandelen op een wijze die overeenkomt met de fiscale behandeling van vergelijkbare niet-cryptoactiva; 29. verzoekt de lidstaten rekening te houden met de beleidsdoelstellingen van de EU zoals verankerd in artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name een zeer concurrerende sociale markteconomie en een hoog beschermingsniveau en een betere kwaliteit van het milieu, in het kader van hun wetgevingsopties met betrekking tot de fiscale behandeling van cryptoactiva; 30. verzoekt de Commissie te beoordelen of de fiscale behandeling van cryptoactiva in vergelijking met de fiscale behandeling van andere activa consistent en eerlijk is, met name waar het de btw-behandeling van die activa betreft; Voortzetting van de ontwikkeling van een doeltreffend regelgevend/wettelijk kader 31. wijst erop dat het landschap van de cryptoactiva mondiaal is en dat de fiscale behandeling van cryptoactiva een gecoördineerde internationale aanpak vereist; ziet in dit verband de noodzaak van verdere onderhandelingen over internationale instrumenten op dit gebied; is van mening dat de OESO, die reeds aanzienlijke inspanningen heeft geleverd met betrekking tot zowel de belastingheffing op als de fiscale behandeling van cryptoactiva, in dit opzicht een passend forum kan zijn, vooral voor de herziening van de CRS; 32. merkt op dat de OESO reeds is gestart met het opstellen van een nieuw rapportagekader voor cryptoactiva; 33. is van mening dat het ontbreken van een internationale overeenkomst over de belasting van cryptovaluta de EU en haar lidstaten geen grondslag biedt om een intelligente en toekomstgerichte aanpak te ontwikkelen; 34. verzoekt de Commissie een beoordeling uit te voeren van belangrijke belastbare feiten en vormen van inkomsten die verbonden zijn met cryptoactiva, waarbij de nadruk ligt op de fiscale gevolgen van een aantal belangrijke transacties, zoals de uitgifte van cryptoactiva, de omwisseling van cryptoactiva voor fiduciaire valuta, goederen of diensten, en giften via een schenking of erfenis, evenals verlies of diefstal enz.; 35. verzoekt de Commissie een effectbeoordeling uit te voeren van de beste praktijken die in kaart zijn gebracht om cryptovaluta eerlijk en doeltreffend te belasten, met inachtneming van de reeks bevoegdheden van de EU op belastinggebied, de rol van aanbieders van cryptoactivadiensten te onderzoeken en te bepalen in hoeverre cryptoactiva binnen het bestaande fiscale kader passen; is van mening dat het belastingbeleid in een deugdelijk regelgevingskader voor cryptoactiva moet worden geïntegreerd en consistent moet zijn met andere beleidsaspecten, met inbegrip van vereisten met betrekking tot fiscale transparantie, juridische en financiële bescherming en consumentenbescherming; 36. herhaalt dat een volledig geïntegreerde interne EU-markt een gemeenschappelijke aanpak van de belasting op cryptoactiva vereist, met inachtneming van de in de Verdragen vastgelegde bevoegdheden; verzoekt de Raad Economische en Financiële Zaken hierover met het Parlement een gestructureerde dialoog op te starten; dringt er bij de voorzitter van de Eurogroep tevens op aan om de belasting op cryptoactiva ter bespreking voor te leggen aan de ministers van Financiën van de eurozone; 37. acht het noodzakelijk om de werkingssfeer van de richtlijn administratieve samenwerking te wijzigen, zodat het systeem voor uitwisseling van informatie betreffende belastingen ook cryptoactiva en elektronisch geld beslaat; verzoekt de OESO zonder verdere vertraging een nieuwe definitie van een rapportagestandaard voor de uitwisseling van informatie vast te stellen; is van mening dat de herziening van de richtlijn administratieve samenwerking een prioriteit is op het vlak van belastingen; verzoekt de Commissie in haar toekomstige herziening van de richtlijn onverwijld de toekomstige OESO-aanbevelingen inzake de rapportage van cryptoactiva en herzieningen van de CRS op te nemen evenals de aanbevelingen van het Parlement, zoals uiteengezet in zijn resolutie over de toepassing van de EU-voorschriften voor de uitwisseling van belastinggegevens (7) ; verzoekt de Raad deze voorgestelde wijzigingen op korte termijn goed te keuren; 38. wijst erop dat moet worden gegarandeerd dat een toekomstige herziening van de richtlijn administratieve samenwerking als aanvulling op de rapportageverplichtingen krachtens andere rechtsinstrumenten zal fungeren, door de autoriteiten te helpen bij het automatisch uitwisselen van gegevens over cryptoactiva en elektronisch geld, zodat zij de inkomsten en opbrengsten uit beleggingen en betalingen met gebruik van cryptoactiva en elektronisch geld kunnen vaststellen; benadrukt het belang van het waarborgen van een systematische samenhang die marktdeelnemers van rechtszekerheid voorziet en de nationale belastingdiensten van technische richtsnoeren; 39. verzoekt de Commissie en de nationale overheidsinstanties erop toe te zien dat de blockchaintechnologie die wordt gebruikt voor de naleving van regels of het verlenen van openbare diensten in overeenstemming is met de grondrechten en normen in verband met cyberveiligheid en de bestrijding van witwaspraktijken en terrorismefinanciering; 40. spoort de Commissie aan rekening te houden met bestaande digitale oplossingen, wettelijke bepalingen en administratieve richtsnoeren die in de lidstaten worden gehanteerd, om te bepalen hoe blockchain- en andere “distributed ledger”-technologieën kunnen worden ingezet om belastingfraude en belastingontwijking te voorkomen; steunt de totstandbrenging van een Europese blokchaininfrastructuur voor diensten; 41. verzoekt de Commissie te evalueren hoe zij de naleving van de belastingwetgeving kan verbeteren, rekening houdend met de snel veranderende waarden van cryptoactiva en het zich in sommige gevallen voordoende gebrek aan doorzichtige omwisseling in fiduciaire valuta, maar ook met de uitdaging waarmee de belastingdiensten te maken hebben bij het verkrijgen van betrouwbare en tijdige informatie over deze transacties; 42. is van mening dat, aangezien de cryptosector momenteel in transitie is en naar verwachting in de nabije toekomst niet zal stabiliseren, de noodzaak om de situatie te beoordelen de EU-instellingen er niet van mag weerhouden met wetgeving te komen voor beter toezicht en betere belastingheffing op cryptoactiva; 43. wijst erop dat het belastingbeleid regelmatig moet worden geëvalueerd en aangepast zodat kan worden ingespeeld op de ontwikkelingen in de sector, en om de relevantie van het beleid te waarborgen ten aanzien van de technologische en marktontwikkelingen op het gebied van cryptovaluta en andere opkomende soorten activa; o o o 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0113 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0095/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 9 juni 2021 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 22 juni 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A9-0312/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van beheers-, instandhoudings- en controlemaatregelen die gelden in het bevoegdheidsgebied van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC), en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1936/2001, (EG) nr. 1984/2003 en (EG) nr. 520/2007 van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2343.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0325 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 177 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0218/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 20 juli 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A9-0232/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1303/2013 en (EU) 2021/1060 met het oog op extra flexibiliteit om de gevolgen van de militaire agressie van de Russische Federatie op te vangen FAST (Flexible Assistance for Territories) – CARE (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2039.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0547 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0366/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 8 december 2021 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 29 juni 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A9‑0129/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/53/EU betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van radioapparatuur (Voor de EER relevante tekst)(Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2022/2380.) Het Europees Parlement, – gezien artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien de artikelen 19 en 48, artikel 67, lid 4, en de artikelen 153, 165, 168 en 174 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met name de artikelen 3, 21, 24, 26, 34, 35, 41 en 47, – gezien het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (het Gehandicaptenverdrag), dat op 21 januari 2011 in werking is getreden, in overeenstemming met Besluit 2010/48/EG van de Raad van 26 november 2009 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap (1) , – gezien de algemene opmerkingen over het Gehandicaptenverdrag, opgesteld door het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap, als gezaghebbende leidraad voor de uitvoering ervan, en in het bijzonder algemene opmerking nr. 2 over artikel 9: Toegankelijkheid, vastgesteld op 11 april 2014, – gezien de gedragscode tussen de Raad, de lidstaten en de Commissie tot vaststelling van interne regelingen voor de uitvoering door en de vertegenwoordiging van de Europese Unie met betrekking tot het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap (2) , – gezien de slotopmerkingen van het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap van 2 oktober 2015 over het initiële verslag van de Europese Unie, – gezien het strategisch onderzoek van de Europese Ombudsman naar de wijze waarop de Commissie toezicht houdt op EU-middelen die worden gebruikt voor de bevordering van het recht op zelfstandig wonen van personen met een handicap en van ouderen, – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2021, getiteld “Een Unie van gelijkheid: Strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030” ( COM(2021)0101 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid ( COM(2008)0426 , “de antidiscriminatierichtlijn”), en het standpunt van het Parlement van 2 april 2009 hierover (3) , – gezien zijn resolutie van 18 juni 2020 over de Europese strategie inzake handicaps post‑2020 (4) , – gezien Verordening (EU) 2021/782 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2021 betreffende de rechten en verplichtingen van treinreizigers (5) , – gezien Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (6) (Europese toegankelijkheidswet), – gezien Richtlijn (EU) 2016/2102 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2016 inzake de toegankelijkheid van de websites en mobiele applicaties van overheidsinstanties (7) , – gezien Richtlijn (EU) 2018/1972 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 tot vaststelling van het Europees wetboek voor elektronische communicatie (8) , – gezien Verordening (EU) 2022/612 van het Europees Parlement en de Raad van 6 april 2022 betreffende roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Unie (herschikking) (9) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld “Digitaal kompas 2030: de Europese aanpak voor het digitale decennium” ( COM(2021)0118 ), – gezien Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (10) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit – Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” ( COM(2020)0789 ), – gezien de nieuwe consumentenagenda ( COM(2020)0696 ), die de specifieke behoeften van bepaalde groepen consumenten, waaronder personen met een handicap, onder haar vijf prioritaire gebieden rekent, – gezien Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van Richtlijn 2004/18/EG (11) (richtlijn overheidsopdrachten), – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (12) , – gezien Besluit (EU) 2018/254 van de Raad van 15 februari 2018 betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van het Verdrag van Marrakesh tot bevordering van de toegang tot gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben (13) , – gezien de toegankelijkheidsnormen die voortvloeien uit de mandaten 376, 554, 420 en 473 van de Commissie, – gezien Verordening (EU) nr. 181/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 (14) , – gezien Verordening (EU) nr. 1177/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende de rechten van passagiers die over zee of binnenwateren reizen en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 (15) , – gezien Verordening (EG) nr. 1107/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 inzake de rechten van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit die per luchtvervoer reizen (16) , – gezien Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 295/91 (17) , – gezien Verordening (EU) nr. 1300/2014 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit betreffende de toegankelijkheid van het spoorwegsysteem in de Unie voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit (18) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A9-0209/2022 ), A. overwegende dat personen met een handicap op alle gebieden van het leven op voet van gelijkheid met anderen gelijke rechten hebben en beschikken over het onvervreemdbare recht op waardigheid, gelijke behandeling, zelfstandig leven, autonomie en volledige participatie in de samenleving, hetgeen alle gelederen van de samenleving ten goede komt; B. overwegende dat meer dan 87 miljoen mensen in de Unie een handicap hebben en dat de vergrijzing van de bevolking in de Unie in aanmerking moet worden genomen; C. overwegende dat toegankelijkheid een essentiële randvoorwaarde is voor personen met een handicap om hun mensenrechten en fundamentele vrijheden ten volle uit te oefenen; overwegende dat, ingevolge artikel 9 van het Gehandicaptenverdrag betreffende toegankelijkheid, teneinde personen met een handicap in staat te stellen zelfstandig te leven en volledig deel te nemen aan alle facetten van het leven, de staten die partij zijn passende maatregelen moeten nemen om hen op voet van gelijkheid met anderen de toegang te garanderen tot de fysieke omgeving, tot vervoer, informatie en communicatie, met inbegrip van informatie- en communicatietechnologieën (ICT) en -systemen, en tot andere voorzieningen en diensten die openstaan voor of verleend worden aan het publiek, in zowel stedelijke als landelijke gebieden; D. overwegende dat lidstaten ervoor zorg moeten dragen dat toegankelijkheid gebruikelijk wordt op alle niveaus, niet alleen in openbare gebouwen en het openbaar vervoer, maar ook in de zorg en het onderwijs, alsmede dat de mobiliteit voor en de integratie van personen met een handicap wordt verhoogd; E. overwegende dat in het Gehandicaptenverdrag “universeel ontwerp” wordt gedefinieerd als het ontwerp van producten, omgevingen, programma’s en diensten waarvan iedereen in de grootst mogelijk mate gebruik kan maken, zonder dat er een aanpassing of speciaal ontwerp nodig is en zonder hulpmiddelen voor specifieke groepen personen met een handicap uit te sluiten; overwegende dat toegankelijkheid een van de algemene beginselen van het Gehandicaptenverdrag is en dat de EU en de lidstaten wettelijk gebonden zijn door het Gehandicaptenverdrag op grond van Besluit 2010/48/EG; overwegende dat algemene opmerking nr. 2 over het Gehandicaptenverdrag de verplichting van de verdragspartijen bespreekt om actieplannen en strategieën om bestaande toegankelijkheidsbelemmeringen vast te stellen, om tijdpaden met specifieke termijnen vast te stellen en om zowel de mensen als de middelen die benodigd zijn om de belemmeringen weg te werken, te leveren; overwegende dat toegankelijkheid van cruciaal belang is voor personen met een handicap om hun recht op privacy, non-discriminatie, arbeid, inclusief onderwijs, politieke participatie en andere in het Gehandicaptenverdrag verankerde rechten te genieten; F. overwegende dat lokale overheden een cruciale rol spelen bij de ondersteuning van de lidstaten bij de ontwikkeling van sociaal beleid, waaronder beleid betreffende handicaps en toegankelijkheid, via de analyse van de lokale behoeften en de uitvoering van specifieke maatregelen; G. overwegende dat het waarborgen van hoogwaardige en betaalbare hulptechnologieën de volledige inclusie van personen met een handicap in de samenleving zal bevorderen en zowel personen met een handicap als de aanbieders van deze technologieën, alsmede de gehele samenleving, ten goede zal komen; overwegende dat hulptechnologieën zullen bijdragen tot het verminderen van ongelijkheden tussen de lidstaten en dat deze technologieën alleen in toegankelijke omgevingen kunnen werken; H. overwegende dat een hoger werkgelegenheidsniveau voor personen met een handicap, een grotere toegankelijkheid en een bredere inclusie van deze groep in de beroepsbevolking duidelijke economische potentie hebben; I. overwegende dat de Unie een alomvattend rechtskader betreffende toegankelijkheid op de interne markt heeft opgezet, in het bijzonder door vaststelling van specifieke wetgeving betreffende toegankelijkheid, zoals de Europese toegankelijkheidswet, en dat verplichtingen over toegankelijkheid omvat in verschillende sectoriële wetgevingsinstrumenten, met inbegrip van de verordeningen betreffende de EU-fondsen; overwegende dat de Europese toegankelijkheidswet, die op 28 juni 2025 in werking treedt, belangrijke nieuwe vereisten ten aanzien van de toegankelijkheid tot producten en diensten zal invoeren; J. overwegende dat de daadwerkelijke uitvoering van beleid inzake handicaps een positieve bijdrage zal leveren aan het concurrentievermogen van de interne markt van de EU en dus een integrale hulpbron voor de economie van de EU vormt; K. overwegende dat uit de evaluatie van de Europese strategie inzake handicaps 2010-2020 is gebleken dat de bijdrage ervan de situatie op meerdere gebieden heeft verbeterd, maar ook dat personen met een handicap nog steeds aanzienlijke belemmeringen ondervinden op het gebied van toegang tot gezondheidszorg, onderwijs, vervoer, de bebouwde omgeving, ICT, arbeid, recreatie en participatie in de politiek en andere levensgebieden; 1. is ingenomen met de mededeling van de Commissie, getiteld “Unie van gelijkheid: Strategie inzake de rechten van personen met een handicap 2021-2030” (de Strategie), die tot doel heeft ervoor te zorgen dat alle personen met een handicap in Europa hun rechten kunnen uitoefenen, onder dezelfde voorwaarden deel kunnen nemen aan de samenleving en economie en niet langer slachtoffer zijn van discriminatie, en waarin de aanzienlijke belemmeringen worden aangepakt die in de evaluatie van de Europese strategie inzake handicaps 2010-2020 aan het licht zijn gekomen; 2. is ingenomen met het in de Strategie aangekondigde initiatief van de Commissie om het Centrum “AccessibleEU” (het Centrum) op te richten; erkent dat het Centrum tot doel heeft de samenhang van geharmoniseerd toegankelijkheidsbeleid te vergroten, de uitvoering ervan te ondersteunen en de toegang tot relevante kennis en vaardigheden te vergemakkelijken, door een cultuur van gelijke kansen en volledige participatie in de samenleving voor personen met een handicap te bevorderen, waaronder op beroepsniveau, in een collaboratieve ruimte tussen overheden, vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties op het gebied van handicap, deskundigen inzake toegankelijkheid en gebruikers; 3. merkt op dat er alleen betere resultaten op het gebied van toegankelijkheid in de samenleving kunnen worden geboekt als het Centrum de benadering van “universeel ontwerp” volgt; benadrukt dat deze alomvattende benadering van toegankelijkheid naar behoren in aanmerking moet worden genomen, met name met betrekking tot de fysieke omgeving, vervoer, informatie, communicatie, diensten, overheidsopdrachten en aanbestedingen; is van mening dat deze benadering tevens doeltreffende deelname van alle belanghebbenden en houders van rechten bij de procedures inhoudt; 4. benadrukt dat de EU op basis van het mandaat uit het Gehandicaptenverdrag een alomvattend rechtskader heeft vastgesteld voor toegankelijkheid op de interne markt, waaronder, onder meer, de Europese toegankelijkheidswet, de richtlijn inzake webtoegankelijkheid, richtlijnen audiovisuele mediadiensten en elektronische communicatie, en technische specificaties voor treinstations en spoorvoertuigen; herinnert eraan dat voor bepaalde aspecten van dit kader uitvoeringstermijnen in de toekomst gelden en spoort aan tot verdere inspanningen om tot een spoedige uitvoering te komen; betreurt het dat de uitvoering van dergelijke cruciale wetgeving, waar deze al vereist is, sterk verschilt tussen de lidstaten en in het algemeen nog niet bevredigend is geweest, voornamelijk als gevolg van het gebrek aan gekwalificeerde deskundigen op het vlak van toegankelijkheid; benadrukt derhalve dat de algemene kennis van, evenals de praktische en theoretische expertise over het toegankelijkheidsbeleid bij overheidsdiensten, marktdeelnemers en de samenleving in het algemeen moet worden verbeterd om naar geschikte, duurzame en betaalbare oplossingen te kunnen zoeken in elke lidstaat en aldus de uitvoering van bestaande en toekomstige toegankelijkheidsvereisten te verbeteren; wijst er in dit verband op dat het Centrum moet fungeren als een belangrijke bron om dergelijke kennis en ondersteuning aan de lidstaten te verstrekken in de uitvoeringsfase; 5. erkent de oprichting van ad-hocwerkgroepen voor de uitvoering van bepaalde toegankelijkheidswetgeving; is evenwel van mening dat het ontbreken van een kader voor coördinatie en samenwerking tussen de EU, de lidstaten, en in het bijzonder overheidsinstanties die de toegankelijkheidswetgeving reguleren of handhaven, en belanghebbenden die horizontale oplossingen ondersteunen, te weten, personen met een handicap via de organisaties die hen vertegenwoordigen, toegankelijkheidsprofessionals en de particuliere sector, een verdere belemmering vormt voor de uitvoering van toegankelijkheidswetgeving en de geharmoniseerde handhaving daarvan in de hele EU; 6. verzoekt de Commissie voldoende middelen beschikbaar te stellen, zowel qua financiering als qua personeel, voor de oprichting en de werking van het Centrum; verzoekt de lidstaten te zorgen voor de middelen die benodigd zijn voor de uitvoering en handhaving van het toegankelijkheidsbeleid, onder meer via EU-fondsen; wijst erop dat voldoende financiering noodzakelijk is voor het voeren van een doeltreffend openbaar beleid inzake toegankelijkheid alsook voor het boeken van vooruitgang in een breed scala aan onderwerpen, zoals bewustmaking door middel van communicatieacties, met name ten aanzien van organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen, erkenning van onzichtbare handicaps en harmonisatie van nationale gehandicaptenkaarten of toegankelijkheidsnormen; Opzet 7. verzoekt de Commissie een secretariaat en een forum op te zetten om de werkzaamheden van het Centrum te sturen en te leiden; onderstreept dat met dit forum een evenwichtige deelname moet worden gegarandeerd van belanghebbenden uit de publieke en particuliere sectoren en houders van rechten met passende ervaring op het gebied van toegankelijkheid; benadrukt dat een evenwichtige balans van mannen en vrouwen moet worden gewaarborgd; benadrukt dat de deelname van organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen moet worden gegarandeerd als een essentieel onderdeel van het werk van het Centrum, teneinde een zo groot mogelijke transparantie van diens activiteiten te waarborgen; is van mening dat het Centrum een jaarlijks werkprogramma moet publiceren en vertegenwoordigers onder de leden van het Europees Parlement in het forum moet opnemen; 8. wijst op de specifieke uitdagingen die zich voordoen op specifieke gebieden van het toegankelijkheidsbeleid, zoals de bebouwde omgeving, overheidsopdrachten, digitale technologieën, media en cultuur, vervoer, opkomende technologieën en hulptechnologieën, en de producten en diensten die voor het publiek beschikbaar zijn; verzoekt de Commissie om gespecialiseerde subgroepen van deskundigen in te stellen voor bepaalde gebieden; is ervan overtuigd dat deze groepen nauw moeten samenwerken met het Centrum, de lidstaten, personen met een handicap en organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen, om te zorgen voor een betere beoordeling, uitvoering, monitoring en handhaving van toegankelijkheidswetgeving; 9. verzoekt de lidstaten nationale toegankelijkheidshubs op te zetten, die uit contactpunten en onderling vergelijkbare deskundigengroepen kunnen bestaan, om samen te werken met het Centrum bij de uitvoering, monitoring en handhaving van de toegankelijkheidswetgeving; is van mening dat de nationale toegankelijkheidshubs de uitwisseling en coördinatie tussen belanghebbenden en houders van rechten, inclusief marktdeelnemers, organisaties van personen met een handicap en nationale overheden die verantwoordelijk zijn voor toegankelijkheid en de uitvoering van sectoriële wetgeving, moeten bevorderen; is ervan overtuigd dat de inhoudelijk deskundigen van het Centrum alle belanghebbenden moeten voorzien van begeleiding en opleiding; is van mening dat dergelijke groepen kunnen helpen om toegankelijkheidsoplossingen te vinden waarbij rekening wordt gehouden met specifieke nationale kenmerken; Mandaat 10. is van mening dat het Centrum moet fungeren als een hub die de relevante EU-instellingen en -organen en lidstaten bij de uitvoering van het recht van de Unie regelmatig bijstand en expertise verleent op het gebied van toegankelijkheidsbeleid en technische vereisten; is van mening dat binnen het Centrum een samenwerkingsverband moet worden opgezet en gecoördineerd waarin de relevante nationale en Unieorganen worden samengebracht met alle gebruikersgroepen, met name organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen, maatschappelijke organisaties, de academische wereld, bedrijven en professionals op alle gebieden van toegankelijkheid en consumentenrechten, teneinde een geharmoniseerde uitvoering en handhaving in de hele EU te ondersteunen, richtsnoeren en opleidingen aan te bieden en beleidsontwikkelingen en innovatie op nationaal en EU-niveau te stimuleren, onder meer door beste praktijken in verschillende sectoren in kaart te brengen en uit te wisselen, alsmede door instrumenten te ontwikkelen teneinde de uitvoering van Uniewetgeving te bevorderen; is van mening dat het Centrum bovendien de samenwerking tussen de voornoemde organen en organisaties met zeer innovatieve belanghebbenden kan versterken, teneinde de ontwikkeling van hulptechnologieën te bevorderen; is van mening dat het Centrum tevens advies, met inbegrip van richtsnoeren, moet verstrekken aan de betrokken instellingen en organen van de EU en haar lidstaten over hun interne toegankelijkheidsbeleid en -praktijken; 11. benadrukt de potentiële voordelen van het Centrum voor de ondersteuning van de werkzaamheden van de Commissie, onder meer door lacunes en inconsistenties in de huidige wetgeving in kaart te brengen en te helpen wegwerken, beleidsaanbevelingen te doen voor het actualiseren en opstellen van toegankelijkheidswetgeving, toegankelijkheid in al het relevante beleid dat de verantwoordelijkheid is van verschillende directoraten-generaal van de Commissie te mainstreamen, onder meer door prioriteitsgebieden vast te stellen waar toegankelijkheid moet worden verbeterd, projecten uit te voeren waarbij wordt gekeken naar innovatieve manieren om toegankelijkheid in praktijk te brengen, te helpen bij het opstellen van technische toegankelijkheidsspecificaties, en EU-agentschappen en -organen bij te staan in aangelegenheden die verband houden met toegankelijkheid; 12. is van mening dat het Centrum voor zowel de Commissie als de lidstaten waardevolle informatie over toegankelijkheid moet genereren door gebruik van onderzoek en studies, die het aan zowel de Commissie als de lidstaten moet verstrekken, en dat het gespecialiseerde en vergelijkbare informatie en geheel toegankelijke gegevens moet verzamelen en consolideren, met inbegrip van feedback over de uitvoering van de toegankelijkheidswetgeving; benadrukt dat deze maatregelen ertoe zullen bijdragen dat het toegankelijkheidsbeleid in grote mate uitgaat van de behoeften en ervaringen van de gebruikers; wijst erop dat het Centrum moet helpen hiaten binnen de verzameling statistische gegevens over de situatie van personen met een handicap op het nationale niveau te dichten en dat samenwerking met de betrokken statistische bureaus, in het bijzonder Eurostat, moet worden overwogen; 13. is van mening dat de rol van het Centrum van essentieel belang kan zijn om de Commissie en de lidstaten, belanghebbenden en houders van rechten kennis en ondersteuning te bieden bij de uitvoering, monitoring en handhaving van het toegankelijkheidsbeleid, onder meer door middel van opleidingen en richtsnoeren in alle officiële talen van de EU en die in toegankelijke, begrijpelijke en eenvoudig te lezen taal zijn opgesteld; 14. wijst erop dat het Centrum moet helpen inconsistenties tussen het Gehandicaptenverdrag en het EU-beleid weg te werken, en aldus de lidstaten moet helpen bij het verwezenlijken van het primaire doel, namelijk het vergroten van het werkgelegenheidsniveau van personen met een handicap; wijst erop dat de EU en de lidstaten bij deze mainstreamingactiviteit ook moeten worden betrokken door nauwe samenwerking met organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen en andere maatschappelijke organisaties, overheidsinstanties en de particuliere sector; 15. merkt op dat de uitvoering van toegankelijkheidsbeleid een hoge mate van technische deskundigheid vereist en onvoldoende is opgenomen in programma’s voor hoger onderwijs, wat bijdraagt tot een gebrek aan gekwalificeerde toegankelijkheidsdeskundigen op verschillende domeinen in de publieke en private sector; benadrukt dat het Centrum de lidstaten moet steunen bij het ontwikkelen van specifieke onderwijsprogramma’s voor aangelegenheden die verband houden met toegankelijkheid, en opleidingen moet aanbieden aan professionals, EU- en nationale ambtenaren, alsook aan belanghebbenden en houders van rechten, teneinde het bewustzijn over deze aangelegenheden te vergroten; 16. betreurt het dat het normalisatiesysteem personen met een handicap en de organisaties die hen vertegenwoordigen onvoldoende in staat stelt om op voet van gelijkheid met andere belanghebbenden deel te nemen aan de activiteiten van de Europese en nationale normalisatieorganisaties bij het formuleren van toegankelijkheidsnormen; dringt derhalve aan op een betere vertegenwoordiging binnen het normalisatiesysteem en op een evenwichtige vertegenwoordiging onder de aangewezen deskundigen, teneinde een billijk resultaat van de wetgeving en de normen van de Unie inzake toegankelijkheid te waarborgen; is van mening dat het Centrum een cruciale rol moet spelen in het normalisatiesysteem en expertise aan de Commissie kan verstrekken wanneer de Commissie deelneemt aan de werkzaamheden van de normalisatiecomités, onder meer door advies te verstrekken van de normalisatiedeskundigen van organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen, en, waar mogelijk, de Commissie bij te staan bij het opstellen van technische specificaties en verzoeken om Europese normen en producten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1025/2012 (19) , onder meer door alle belanghebbenden en houders van rechten erbij te betrekken; is van mening dat de betrokkenheid van het Centrum personen met een handicap duidelijke voordelen zou opleveren met betrekking tot verkeer in de EU en hen in staat zou stellen hun recht om vrij te werken, te wonen en te reizen uit te oefenen; 17. verzoekt de Commissie om binnen vijf jaar na de oprichting van het Centrum een evaluatie uit te voeren om zijn doeltreffendheid en toegevoegde waarde voor het verbeteren van het toegankelijkheidsbeleid binnen de EU te beoordelen; benadrukt dat de Commissie op basis van deze evaluatie passende maatregelen moet nemen om het Centrum aan te passen en te verbeteren, en onder meer moet nagaan of het mogelijk is een agentschap op te richten indien de in zijn mandaat genoemde doelstellingen niet worden verwezenlijkt; verzoekt de Commissie om het werk van het Centrum en zijn prestaties te volgen op basis van jaarlijkse verslagen die aan het Parlement moeten worden voorgelegd; o o o 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2020)0673 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 33, 114 en 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0338/2020), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 24 maart 2021 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 15 juni 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien de brief van de Commissie internationale handel, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A9-0279/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van de éénloketomgeving van de Europese Unie voor de douane en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 952/2013 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2399.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0037 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 338, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0009/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 17 juni 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A9-0285/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad die als bijlage bij deze resolutie is gevoegd en die in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden gepubliceerd; 3. neemt kennis van de verklaring van de Commissie die als bijlage bij deze resolutie is gevoegd en die in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden gepubliceerd; 4. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende statistieken over de landbouwinput en -output, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 617/2008 van de Commissie en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1165/2008, (EG) nr. 543/2009 en (EG) nr. 1185/2009 van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 96/16/EG van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2379.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE GEZAMENLIJKE VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD IN VERBAND MET VERORDENING (EU) 2022/2379 OVER HET BELANG VAN DE INSTELLING IN ALLE LIDSTATEN VAN EEN DOOR DE NATIONALE BEVOEGDE AUTORITEITEN BIJGEHOUDEN REGISTER VAN HET GEBRUIK VAN GEWASBESCHERMINGSMIDDELEN IN DE LANDBOUW In het kader van de Europese Green Deal wordt in de “van boer tot bord”-strategie en de biodiversiteitsstrategie benadrukt dat er een transitie naar een duurzaam voedselsysteem moet plaatsvinden, met name door het gebruik en het risico van pesticiden tegen 2030 met 50 % te verminderen en door de biologische landbouw en landschapselementen met een grote biodiversiteit op landbouwgrond te bevorderen. Uit hoofde van Verordening (EU) 2022/2379 van het Europees Parlement en de Raad (1) kan de volledige verzameling van gegevens over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen door professionele gebruikers in de landbouw, dat wil zeggen een dekking van 95 % van het gebruik in elke lidstaat, alleen worden verwezenlijkt wanneer professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen krachtens het Unierecht wettelijk verplicht zijn hun gegevens in elektronische vorm aan de bevoegde nationale autoriteiten toe te zenden. Het Europees Parlement en de Raad zijn zich bewust van het belang van de invoering van een dergelijke eis in de wetgeving van de Unie en verbinden zich ertoe om samen te werken aan de verwezenlijking van dat doel. VERKLARING VAN DE COMMISSIE MET BETREKKING TOT VERORDENING (EU) 2022/2379 OVER DE LOPENDE WERKZAAMHEDEN OM DE BESCHIKBAARHEID VAN DE REGISTERS DIE PROFESSIONELE GEBRUIKERS VAN GEWASBESCHERMINGSMIDDELEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 67, LID 1, VAN VERORDENING (EG) NR. 1107/2009 MOETEN BIJHOUDEN, IN ELEKTRONISCH FORMAAT TE VERZEKEREN In de Europese Green Deal en de “van boer tot bord”-strategie is een vermindering van het gebruik en de risico’s van chemische pesticiden een belangrijke doelstelling voor de Unie. Met het oog op een doeltreffend en invloedrijk beleid zijn robuuste en uitgebreide gegevens over het gebruik van pesticiden op bedrijfsniveau van cruciaal belang. De lopende werkzaamheden om ervoor te zorgen dat de door professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen bijgehouden registers in elektronische vorm beschikbaar zijn, is een belangrijke factor voor de uitvoering van de rapportageverplichtingen voor pesticiden die deel uitmaken van Verordening (EU) 2022/2379 van het Europees Parlement en de Raad (2) (SAIO). Daarom heeft de Commissie op basis van artikel 67, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (3) een ontwerp-uitvoeringsverordening van de Commissie opgesteld betreffende de inhoud en de vorm van de door professionele gebruikers bij te houden verslagen over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen overeenkomstig artikel 67, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009. Indien die uitvoeringsverordening wordt aangenomen zoals momenteel is gepland, regelt zij de krachtens Verordening (EG) nr. 1107/2009 vereiste registratie in detail, onder meer door de door de professionele gebruikers te registreren elementen vast te stellen en door ervoor te zorgen dat die registers uiterlijk vanaf 1 januari 2025 in elektronische vorm beschikbaar zijn. Het ontwerp van die uitvoeringsverordening wordt momenteel besproken in het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, afdeling Fytofarmaceutische producten – Wetgeving. De Commissie is voornemens het advies van het comité overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (4) in te winnen in de komende maanden. De Commissie is voornemens die uitvoeringsverordening vóór eind 2022 vast te stellen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0656 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0396/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 8 december 2021 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 29 juni 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A9-0092/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (2) ; 2. neemt kennis van de bij deze resolutie gevoegde verklaring van de Commissie; 3. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 4 oktober 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de bijlagen IV en V bij Verordening (EU) 2019/1021 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2400.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van de Commissie Verklaring van de Commissie ter gelegenheid van de vaststelling van Verordening (EU) 2022/2400 (3) , betreffende de opneming van afvalcode 17 05 04 “niet onder 17 05 03 vallende grond en stenen” in deel 2 van bijlage V bij Verordening (EU) 2019/1021 De opneming van de afvalcode voor “niet onder 17 05 03 vallende grond en stenen” in deel 2 van bijlage V mag, om afvalproductie te voorkomen, niet zodanig worden opgevat dat verwijdering van grond als afval de voorkeur zou genieten boven sanering. Als verwijdering vanuit milieuoogpunt de beste oplossing inzake afvalbeheer is, is de afwijking in uitzonderlijke gevallen van de verplichting tot vernietiging onderworpen aan de voorwaarden van artikel 7, lid 4, van Verordening (EU) 2019/1021.