(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien de Verdragen, de bijgevoegde protocollen en verklaringen, en vooral artikel 39 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de andere bepalingen over de toepassing van het Gemeenschapsrecht, A. overwegende dat het jaarlijks debat tot doel heeft om na te gaan welke vooruitgang er gemaakt is in de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (RVVR) en de nakoming van de verbintenissen die aangegaan zijn op grond van de Verdragen, internationale overeenkomsten, het afgeleid recht en de beleidskeuzen van de Europese Raad, B. onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 januari 1999 over de vorderingen van 1998 in de samenwerking voor justitie en binnenlandse zaken, volgens titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie (1) , en de andere resoluties over de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid die sindsdien aangenomen zijn, C. overwegende dat de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid niet op de juiste wijze en met de vereiste waarborgen tot stand kan komen zolang het Europees Parlement geen medebeslissingsrecht krijgt en het Hof van Justitie niet op alle aspecten van deze ruimte rechterlijke controle mag uitoefenen, D. overwegende dat de ontwikkeling van het juridisch kader van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid momenteel vrij gecompliceerd verloopt en weinig transparant en begrijpelijk is voor de burger, waardoor het beginsel van de rechtszekerheid zelf dreigt te worden ondermijnd, E. overwegende dat voor het jaar 1999 de volgende feiten het meest in het oog springen: F. overwegende dat acute problemen (zoals problemen met de beschikbaarheid van juridische bijstand) als gevolg van een moeizame toegang tot de rechter en de overvolle rol van de rechtbanken eerst moeten worden opgelost, vooraleer het handvest de hierin impliciet vervatte belofte kan vervullen dat het als een bolwerk voor een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid kan fungeren, G. gezien de antwoorden van de Raad en de Commissie op de vragen die hun toegestuurd zijn, de lijst van rechtsinstrumenten die in 1999 aangenomen zijn, samen met degene waarvoor het Europees Parlement niet geraadpleegd of waarover het niet ingelicht is, de lijst van lopende procedures bij de Raad en het programma van maatregelen die de voorzitter van de Raad in overweging heeft in aansluiting op de Europese Raad van Tampere, H. gezien de opmerkingen van de vertegenwoordigers van de parlementen van de lidstaten en het maatschappelijk middenveld op de hoorzitting van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken op 30 november 1999, vooral wat betreft het voortbestaan van een dubbel democratisch deficit zolang de medebeslissingsprocedure geen vast gebruik is, I. gezien het wetgevend programma van de Commissie voor het jaar 2000, interinstitutionele betrekkingen 1. betreurt dat het jaarlijkse debat over de vorderingen in de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid wordt gehouden zonder dat een door de Raad opgesteld en tevoren aan het Europees Parlement doorgezonden schriftelijk verslag voorhanden is; 2. verzoekt de nationale en Europese instellingen de democratisering van de ruimte van vrij-heid, veiligheid en rechtvaardigheid op de agenda van de komende IGC te plaatsen, om het Parlement medebeslissingsrecht en het Hof van Justitie toetsingsbevoegdheid te verlenen; 3. maakt zich ongerust over het feit dat de Raad, ondanks alle toezeggingen op het hoogste politiek en institutioneel niveau, er in 1999 niet in geslaagd is om de besluiten te nemen die hij zelf in het vooruitzicht gesteld had, en dat de verwezenlijking van de RVVR alsmaar vaker vastloopt en in gevaar komt door problemen met de uitvoering van het recht van de Unie op bepaalde delen van haar grondgebied; 4. spreekt er zijn wrevel over uit dat de rechten van het Europees Parlement met voeten worden getreden door het gebrekkige voorlichtingsbeleid van de Raad, met name in de sectoren betreffende de vooruitgang van de integratie uit hoofde van Schengen en de doelmatigheid in de omzetting samen met de LMOE van de programma's van de Unie op het gebied van interne veiligheid en justitie; verzoekt de Raad dringend om verbetering van de betrekkingen met het Parlement inzake: is van mening dat verwezenlijking van de RVVR uitsluitend met succes zal worden bekroond als alle organen van de EU dit doel nastreven in een geest van onderling respect en met inachtneming van de respectieve bevoegdheden; de ontwikkeling van de RVVR 5. is verheugd over het uitdrukkelijke voornemen van het Portugese voorzitterschap de doelstelling om de Unie te ontwikkelen tot een RVVR boven op de agenda te houden en nauw samen te werken met het Europees Parlement, en verzoekt het Portugese en het daaropvolgende Franse en Zweedse voorzitterschap dit voornemen uit te voeren; vraagt het voorzitterschap om in overleg met de Commissie een taakgroep op te richten die zorgt voor het opstellen, bespreken en aannemen - met inachtneming van de principes van subsidiariteit en evenredigheid - van de maatregelen die het beleidsplan van de Europese Raad van Tampere voor midden 2001 vastlegt; 6. beklemtoont dat de in het handvest vervatte rechten in principe onder de jurisdictie van het Hof van Justitie dienen te vallen, waarbij zorgvuldig onderzoek nodig is en preventief passende wettelijke maatregelen moeten worden genomen om te voorkomen dat er een veelvoud aan mogelijk conflicterende jurisdicties ontstaat tussen het Europees Hof voor de rechten van de mens, het Europees Hof van Justitie en het hoogste rechtscollege, c.q. het grondwettelijk hof van de lidstaten; 7. herhaalt zijn kritiek op het versnipperd optreden van de Unie voor de verwezenlijking van de RVVR en stelt nogmaals, in afwachting van de hervorming van de Verdragen, dat er "gemeenschappelijke strategieën” (art. 13 VEU) gevolgd worden voor het asiel- en immigratiebeleid, het witwassen van geld, de strijd tegen verdovende middelen en de georganiseerde misdaad, en bij de onderhandelingen over internationale overeenkomsten volgens artikel 38 VEU; 8. is verheugd over het feit dat de Europese Raad van Tampere de Commissie heeft opgedragen verschillende wetgevingsinitiatieven te nemen en een programmerings- en controlesysteem (“scoreboard”) te ontwikkelen voor de verwezenlijking van de ruimte voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (RVVR); stemt in met de keuze om de bevoegdheden voor de verwezenlijking van de RVVR en voor de eerbiediging van de fundamentele rechten binnen de Unie toe te kennen aan één enkele Commissaris; wijst desalniettemin nogmaals op de noodzaak: 9. juicht het feit toe dat het document "Voorkoming en bestrijding van de georganiseerde misdaad: Een strategie van de Europese Unie voor het begin van de nieuwe eeuw” is gepresenteerd en dat de komende maanden hierover een interinstitutionele conferentie wordt georganiseerd; het Parlement zal de Raad ter zake tijdig voorstellen een aanbevelingen doen toekomen; het immigratie- en asielbeleid en het vrij verkeer van personen 10. spreekt zijn verontrusting uit over de aanneming door de Raad, zonder raadpleging van het EP, van een besluit over de overnameclausules in de overeenkomsten met de Gemeenschap of de gemengde overeenkomsten; is van oordeel dat het beginsel van niet-uitzetting door dergelijke clausules niet mag worden ondergraven; 11. vraagt de Commissie om een scorebord op te stellen aan de hand van de termijnen van de Verdragen en de beleidsplannen van Wenen en Tampere, zodat voor elke doelstelling zowel de maatregelen binnen de Unie als de overeenkomsten en conventies met internationale organisaties en derde landen (meer bepaald de kandidaat-lidstaten, de landen in Midden- en Oost-Europa en rond de Middellandse Zee) bekend zijn en in de rekening betrokken kunnen worden; vraagt de lidstaten om hun eigen aanvullend scorebord bij het Europees scorebord op te stellen, zoals dat al het geval is voor de beleidsplannen voor de werkgelegenheid (en te zorgen dat ze uitgaan van meetbare indicatoren), zodat ze het effect van de beleidsvoering kunnen evalueren; 12. verzoekt de Commissie, in afwachting van een besluit over het Handvest van grondrechten, om doortastende maatregelen met betrekking tot: 13. verzoekt de Commissie in het kader van de opstelling van haar aanstaande voorstel over de toegang tot documenten (art. 255 EGV) de vrijheid van informatie zo groot mogelijk te maken overeenkomstig artikel 1 VEU, uit hoofde waarvan besluiten "zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen”; verzoekt de Raad eveneens af te stappen van de gebruikelijke geheimhouding wanneer hij optreedt als wetgever; dringt erop aan dat eveneens voorrang wordt gegeven aan andere maatregelen die de vrijheden van de burgers bevorderen, zoals die in de vorige paragraaf zijn genoemd, alsmede het stemrecht, dat ook onder passende voorwaarden wordt toegekend aan legaal verblijvende staatsburgers van derde landen, en tevens het recht overeenkomstig artikel 13 van het EG-Verdrag gevrijwaard te zijn van discriminatie; 14. verheugt zich over het voornemen van het Portugese voorzitterschap om een onderzoek in te stellen naar het migratiebeleid van de Unie, rekening houdend met de demografische vooruitzichten voor de komende jaren in de lidstaten van de Unie; verzoekt de Raad en de Commissie vóór het einde van het eerste halfjaar 2000, in samenhang met de conclusies van de Europese Raad van Tampere, de nieuwe strategie en de dienovereenkomstige wetgevende maatregelen inzake de harmonisatie van de asielprocedures in te dienen, een systeem vast te stellen voor tijdelijke bescherming en het Verdrag van Dublin om te zetten in een communautair instrument; verzoekt de Commissie binnen dezelfde termijn voorstellen te doen voor een richtlijn betreffende het beleid inzake de toelating, het verblijf en de gezinshereniging in verband met onderdanen van derde landen, alsmede verslag uit te brengen over de daadwerkelijke uitvoering van de conclusies van Tampere met betrekking tot de toekenning van met de rechten van de onderdanen van de lidstaten vergelijkbare rechten; 15. stelt vast dat de tot dusver gevonden uitgangspunten in de sector asielbeleid slechts duidelijk maken welke problemen de Raad heeft om tot een uniforme benadering te komen en verzoekt Commissie en Raad de aanzet te geven tot een gezamenlijke asielprocedure en een rechtvaardige verdeling van de lasten en financiële solidariteit over de lidstaten van de EU wanneer de-facto vluchtelingen (personen die vluchten voor oorlogsgeweld) worden opgenomen; 16. bevestigt nogmaals dat een uniform Europees asielstelsel gebaseerd moet zijn op volledige en inclusieve toepassing van het Vluchtelingenverdrag van Genève en dat tijdelijke bescherming de mogelijkheid van evaluatie van individuele asieltoepassingen niet mag uitsluiten; 17. dringt aan op overeenstemming in de Unie over het voorstel voor het vluchtelingenfonds en spreekt zich uit voor EU-financiering in geval van een massale toestroom van vluchtelingen die tijdelijke bescherming zoeken; 18. beklemtoont dat een tijdelijke-beschermingsregeling de uitzondering dient te zijn en enkel dient te worden toegepast in noodsituaties van plotselinge en massale instroom zoals duidelijk omschreven in overleg met internationale organen, de UNHCR inbegrepen; 19. verzoekt de Commissie eveneens vóór eind juni 2000 maatregelen voor te stellen die consulaire bescherming van Unieburgers in het buitenland waarborgen (art. 20 EGV); 20. doet een beroep op de Raad een gemeenschappelijk standpunt goed te keuren op grond van de medebeslissingsprocedure, en daarbij rekening te houden met de amendementen van het Parlement over volgende punten: 21. doet een beroep op de Raad een gemeenschappelijk standpunt goed te keuren waarin rekening wordt gehouden met de amendementen die door het Parlement zijn voorgelegd, inzake het voorstel voor een Verordening van de Raad (EG) tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1408/71 over de uitbreiding van de werkingssfeer tot onderdanen van derde landen ( COM(1997) 561 - C4-0012/1998 - 1997/0320(CNS) ); wenst dat de parlementen uitdrukkelijk blijk geven van hun verplichting en wil vastbesloten op te treden tegen discriminatie in al haar vormen, met name van de zwakste lagen van de Europese bevolking zoals minderjarigen; 22. verwacht dat de rechtspraak van het Europees Hof van Justitie inzake sociale en belastingvoordelen voor migrerende werknemers, alsmede de bijzondere situatie van grensarbeiders ten aanzien van de sociale bescherming van hun gezin en de fiscus, aanleiding zullen zijn om desbetreffende richtlijnen uit te vaardigen om het vrije verkeer van de burgers te waarborgen; Europese juridische ruimte 23. meent dat de Europese Unie als RVVR onverwijld verbetering moet aanbrengen in de samenwerking tussen de rechtbanken, en derhalve moet streven naar vereenvoudiging en versoepeling waardoor een einde komt aan tekortkomingen en achterstand; 24. verlangt dat er een systeem van wederzijdse erkenning van gerechtelijke maatregelen ingesteld wordt, eventueel vergezeld van de strikt onontbeerlijke maatregelen voor harmonisatie van de wetgeving, en verbindt zich ertoe om in de eerste maanden van 2000 de kaderbesluiten goed te keuren voor de bestrijding van kinderpornografie op het Internet, namaak van de euro, en uitwisseling van gegevens voor de strijd tegen het witwassen van geld; wenst voorlegging van een wetgevend voorstel voor de strijd tegen mensenhandel; 25. is van mening dat de harmonisatie van het strafrecht en het strafprocesrecht in de vorm van een Europees strafrecht en strafprocesrecht niet kan plaatsvinden zonder medebeslissingsrecht van het EP en toetsingsbevoegdheid van het Hof van Justitie; voorkoming en bestrijding van criminaliteit 26. beklemtoont het belang van transparantie in de bestrijding van corruptie in openbare en particuliere organisaties en instanties; 27. wenst samenwerking tussen de lidstaten om de criminaliteit te voorkomen en de beste werkwijzen bekend te maken en te verspreiden door een gecoördineerd optreden bij de Verenigde Naties en de Raad van Europa; wenst betrokken te worden bij het afsluiten van conventies voor de strijd tegen de georganiseerde misdaad (VN) en de misdaad via het elektronisch netwerk; 28. verbindt zich ertoe om de komende strategie voor de strijd tegen de georganiseerde misdaad in de jaren 2000-2004 te bespreken en wenst dat daarvoor in 2000 haalbare doelstellingen en doelmatige vormen van samenwerking vastgelegd worden, zowel in het kader van het Akkoord van Schengen als voor alle 15 lidstaten; verzoekt om een initiatief van de Commissie ter herziening van het Europol-Verdrag en ter oprichting van een Commissie Informatica en Europese Vrijheid om een adequaat rechterlijk en parlementair toezicht van de Unie en inschakeling van de bevoegde rechterlijke instanties van de lidstaten in het Europees gerechtelijk netwerk en EUROJUST te verzekeren; is van mening dat de uitbreiding van de taken van Europol, waartoe in Tampere is besloten, eveneens gepaard dient te gaan met uitbreiding van het personeel en verdieping van de taken; 29. meent dat de samenwerking tussen de politie-autoriteiten van de EU-lidstaten moet worden geïntensiveerd en versterkt, met name bij grensoverschrijdende delicten, bijvoorbeeld georganiseerde illegale immigratie, terrorisme, witwassen van geld of drugshandel; volgende Intergouvernementele Conferentie 30. verzoekt de lidstaten tijdens de volgende Intergouvernementele Conferentie te streven naar uitbreiding van het medebeslissingsrecht van het Parlement en consolidatie van de parlementaire controle over de diverse vormen van beleid in verband met de RVVR, aangezien dit doel uitsluitend kan worden verwezenlijkt als het door de Europese burger wordt aanvaard; o o o 31. constateert met tevredenheid dat de Raad zich, bij monde van het Portugese voorzitterschap, bereid heeft verklaard tot overeenstemming te komen met het Parlement, hetgeen ongetwijfeld ertoe zal bijdragen de vorming van de ruimte voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een solide basis te verschaffen; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen en regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de ontwerpmededeling van de Commissie ( COM(1999) 477 - C5-0242/1999 ), - gezien verordening (EG) van de Raad 1260/1999 van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 november 1998 (2) en zijn besluit van 6 mei 1999 (3) over de algemene regeling van de Structuurfondsen, - gezien verordening (EG) nr. 1783/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 1999 over het Regionaal Ontwikkelingsfonds (4) , - gezien de gedragscode van 6 mei 1999 van het Europees Parlement en de Commissie over de tenuitvoerlegging van de diverse sectoren van het structuurbeleid door de Commissie (5) , - gezien de verordeningen tot wijziging tot vaststelling van de toepassings- en financiële bepalingen met betrekking tot de structuurfondsen tot 1999, en met name gezien verordening (EEG) nr. 2083/1993 van 20 juli 1993 over de hervorming van het EFRO (6) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 oktober 1993 over de toekomst van de communautaire initiatieven in het kader van de structuurfondsen (7) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 3 mei 1994 over een ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten over stedelijke gebieden (URBAN) (8) en 28 maart 1996 (9) over het communautair initiatief voor stedelijke gebieden (URBAN), - onder verwijzing naar zijn resoluties van 4 mei 1999 over duurzame stadsontwikkeling (10) en van 2 juli 1998 "Aanzet tot een actieve benadering van de steden in de Europese Unie” (11) , - gelet op artikel 160 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0026/2000 ), 1. is verheugd over de voortzetting van een nieuw communautair initiatief URBAN om het vraagstuk van de stadsvernieuwing aan te pakken; 2. beklemtoont de noodzaak van een geïntegreerde aanpak van het stedelijk beleid, volgens de huidige inzichten de enige manier om de economische, sociale en milieuproblemen in stedelijke gebieden aan te pakken, 3. is verheugd over het voorstel in de richtsnoeren om de coördinatie van de structuurfondsen met communautaire financiële regelingen in voor URBAN in aanmerking komende gebieden te verbeteren; benadrukt dat deze coördinatie gericht moet zijn op het bevorderen van geïntegreerde beleidsmaatregelen voor duurzame ontwikkeling tussen de betreffende stadsgebieden en de regio's; 4. gezien de beperkte toewijzing voor URBAN vergeleken met de andere communautaire initiatieven Leader, Equal en Interreg, verzoekt de Commissie er bij de lidstaten op aan te dringen ruimere middelen aan URBAN toe te kennen en de mogelijkheden tot private financiering optimaal te benutten; is van mening dat de beschikbare financiële middelen geconcentreerd en doelmatig besteed dienen te worden; 5. herinnert de Commissie en de lidstaten eraan dat de middelen voor het URBAN-initiatief alleen maar als katalysator kunnen werken voor de vereiste actie in de in aanmerking komende gebieden en onderstreept de noodzaak om voor de betrokken plaatselijke gemeenschappen naar extra middelen te kijken, zoals leningen en risicodragend kapitaal ter stimulering van het initiatief; 6. is verheugd over de vermindering van het aantal programma's voor het nieuwe URBAN-initiatief teneinde in een gezamenlijke poging een ethische massa te bereiken, maar meent dat de willekeurige hoogste grens van 50 projecten moet worden opgetrokken om rekening te houden met regionale en plaatselijke factoren met vasthouding van de financiële toewijzingen aan de lidstaten; acht vanwege deze concentratie op een klein aantal projecten publicatie en verspreiding van de resultaten van het nieuwe communautaire initiatief URBAN van bijzonder belang om een multiplicatoreffect teweeg te brengen; 7. verzoekt de Commissie, in verband met de inschrijvings- en selectieprocedures voor het nieuwe URBAN-initiatief mogelijkheden te zoeken voor technische bijstand en vermindering van bureaucratische belemmeringen; 8. is van mening dat het minimumbedrag van 500 euro per inwoner niet als automatisch toe te passen doelstelling moet gelden maar gehanteerd moet worden in relatie tot de in de doelregio heersende omstandigheden; 9. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat bij de selectieprocedures voor het URBAN-initiatief de allergrootste prioriteit wordt gegeven aan de fundamentele beginselen als langdurige werking en overdraagbaarheid van de modellen; 10. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat bij de selectieprocedures voor het URBAN-initiatief rekening wordt gehouden met de nuttige synergie-effecten van andere programma's gericht op het stedelijk milieu, en tevens wordt voorkomen dat programma's dubbel worden uitgevoerd en gefinancierd; 11. beklemtoont dat inspraak in een vroeg stadium van de plaatselijke partners bij de opzet en uitvoering van het programma voorwaarde moet zijn om voor selectie in aanmerking te komen, teneinde de rol van de particuliere sector in de stadsontwikkeling te versterken en zo gebruik te maken van nieuwe mogelijkheden voor stadsvernieuwing op basis van partnerschap; beklemtoont de noodzaak de plaatselijke overheid meer zelfstandigheid te geven op het stuk van het management van de met dit initiatief gesteunde projecten; 12. stelt vast dat het tijdschema voor indiening van programma's onvoldoende gelegenheid laat voor het vormen van partnerschappen en opbouw van capaciteit en kwaliteitsprogramma's en dringt er derhalve op aan dat dit tijdschema ruimer en realistischer wordt gemaakt; 13. verlangt dat de Commissie de vigerende verordeningen op een soepele manier interpreteert en sommige procedures vereenvoudigt, zodat bijvoorbeeld de lidstaten de mogelijkheid wordt geboden tegelijkertijd en in één enkel document hun PCI en het programmacomplement in te dienen; 14. wijst erop dat immigranten, vluchtelingen en etnische minderheden vaak in verhoogde mate van sociale uitsluiting te lijden hebben en verzoekt de Commissie in de programma's ervoor te zorgen dat een gelijke toegang van deze groepen tot werk, opleiding, huisvesting, sociale voorzieningen en culturele activiteiten mogelijk is, om te komen tot een actieve integratie in het stedelijk milieu; 15. meent dat rekening moet worden gehouden met extra plaatselijke deprivatiecriteria bij het aanwijzen van in aanmerking komende gebieden, zoals specifieke problemen in verband met structurele lage betaling of hachelijke werkgelegenheidssituaties, armoede en sociale uitsluiting, alsmede slechte gezondheid en slecht woningbestand en afhankelijkheid van verdovende middelen; 16. acht het van groot belang dat in het kader van het URBAN-initiatief geïntegreerde modellen worden uitgewerkt voor de preventie en de bestrijding van de kleine criminaliteit in de steden en de specifieke problematiek van de criminaliteit in verband met de drugshandel op plaatselijk niveau met als centraal doel de verbetering van de levenskwaliteit in de steden; 17. is van mening dat mogelijke maatregelen voor criminaliteitsbestrijding deel moeten uitmaken van een geïntegreerde strategie ter bestrijding van sociale uitsluiting en verval van stadsgebieden; merkt op dat voor innovatieve en doeltreffende acties ter bestrijding en voorkoming van criminaliteit op lokaal niveau een reeks maatregelen nodig is, waaronder het besteden van aandacht aan de voorkoming van criminaliteit bij stadsplanning, acties ter voorkoming van jeugdcriminaliteit, de herintegratie van daders en modellen voor doeltreffende samenwerking op lokaal niveau tussen de verschillende betrokken partijen (politie, rechtbanken, sociale diensten, enz.); 18. meent dat maatregelen in verband met armoede en sociale uitsluiting zich ook moeten uitstrekken tot gezondheid en maatregelen ter bestrijding van discriminatie overeenkomstig artikelen 13 en 152 van het EG-Verdrag; 19. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat bij de selectie niet alleen wordt gekeken naar projecten ter bescherming van het milieu maar ook naar sociale en economische aspecten; 20. meent dat in aanmerking komende vrouwenorganisaties hierbij in een vroeg planningsstadium moeten worden betrokken; dat het communautair initiatief scholingscursussen voor vrouwen dient te omvatten; 21. meent dat voorrang moet worden gegeven aan maatregelen voor het behoud of voor het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen die een combinatie van huishoudelijke en beroepstaken mogelijk maken; meent dat ook maatregelen ter verbetering van de beroepskwalificaties van vrouwen dienen te worden gesteund; 22. onderstreept dat gesteunde projecten moeten worden beoordeeld in het licht van de vereisten van gelijke kansen en van aspecten die specifiek voor vrouwen gelden; meent dat ervaring moet worden uitgewisseld en dat succesvolle projecten publiciteit moeten krijgen om het communautair initiatief zoveel mogelijk navolging te doen vinden; 23. meent dat het nieuwe initiatiefprogramma URBAN moet blijk geven van een geïntegreerde aanpak met meer instanties van de meervoudige problemen die zich in de in aanmerking komende gebieden voordoen en niet, zoals in de richtsnoeren, een enkele oplossing voor een apart probleem; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor een uitgebreide publiciteits- en voorlichtingscampagne ten behoeve van het nieuwe URBAN-initiatief; 25. verzoekt de Commissie en de lidstaten volledige en duidelijke informatie te verstrekken over de selectieprocedures en de methodiek voor het URBAN-initiatief en het Parlement regelmatig op de hoogte te brengen van de uitvoering van URBAN; 26. is verheugd over het creëren van een horizontaal mechanisme in het fonds om de uitwisseling van goede praktijkregels mogelijk te maken en te wijzen op innovatieve benaderingen van stadsherstel; 27. verzoekt de Commissie het Parlement in het kader van de Gedragscode mee te delen welke instanties bij dit werk worden betrokken; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de ontwerpmededeling van de Commissie ( COM(1999) 479 - C5-0243/1999 ), - gelet op artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op verordening (EG) nr. 1260/1999 van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen 1 (1) , - gelet op verordening (EG) nr. 1783/1999 van 12 juli 1999 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 2 (2) , - gelet op de gedragscode van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement en de Commissie voor de tenuitvoerlegging van de diverse sectoren van het structuurbeleid door de Commissie 3 (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 mei 1994 over een initiatief van de Gemeenschap betreffende de grensoverschrijdende samenwerking en geselecteerde energienetten INTERREG II 4 (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 maart 1996 over het communautaire initiatief INTERREG betreffende de transnationale samenwerking op het gebied van de ruimtelijke ontwikkeling (INTERREG II C) 5 (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 mei 1997 over grensoverschrijdende en interregionale samenwerking 6 (6) , - gezien zijn resolutie van 2 juli 1998 over de ruimtelijke ordening en het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief 7 (7) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Berlijn van 24 en 25 maart 1999 volgens welke tenminste 50% van de voor communautaire initiatieven bestemde vastleggingskredieten aan het INTERREG-initiatief moeten worden toegewezen in het kader van de bijzondere aandacht die moet worden besteed aan de grensoverschrijdende activiteiten, met name met het oog op de uitbreiding en ten behoeve van de lidstaten die lange grenzen hebben met de kandidaatlanden en landen die grenzen delen met de Unie, alsmede aan een betere coördinatie met de PHARE-, TACIS- en MEDA-programma's, - gelet op het interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure 8 (8) , alsmede de financiële vooruitzichten die hiervan volledig deel uitmaken, - gezien de akkoorden van de Raad van ministers van ruimtelijke ordening en stedelijk en regionaal beleid van 4 en 5 oktober 1999 in Tampere, - gelet op het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1998 9 (9) , - gelet op artikel 160 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0028/2000 ), A. overwegende dat de grensregio's, zowel in het binnenland als aan zee, in het verleden met problemen werden geconfronteerd, aangezien zij economisch, sociaal en cultureel werden gescheiden door bepaalde grenzen en perifeer werden in de landen waarvan zij deel uitmaakten, B. overwegende dat de nationale grenzen geen hinderpaal mogen vormen voor de evenwichtige ontwikkeling, de territoriale samenhang en de integratie van het Europese grondgebied, C. overwegende dat de grensregio's problemen hebben ondervonden bij de tenuitvoerlegging van een gemeenschappelijk milieubeleid waardoor het coherente beheer van de ecosystemen extra werd en wordt bemoeilijkt, D. overwegende dat de grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking vanuit institutioneel, economisch en sociaal (migraties) oogpunt belangrijk is voor de Europese eenwording en dat zij tevens een bijdrage kan leveren aan de vrede, de veiligheid, de stabiliteit, de territoriale samenhang en de eerbiediging van de rechten van de minderheden, E. overwegende dat de invoering van de interne markt en van de Economische en Monetaire Unie, alsmede de komende uitbreiding van de Unie met de landen van Midden- en Oost-Europa, Malta en Cyprus een nieuwe situatie voor de grensgebieden creëren, en dat de lijst van voor grensoverschrijdende steunverlening in aanmerking komende regio's aan deze nieuwe feiten dient te worden aangepast, F. overwegende dat de uitbreiding van de Europese Unie met nieuwe landen een maatschappelijke, sectorale en territoriale integratie dient te omvatten, G. overwegende dat de Europese ruimte als één geheel dient te worden beschouwd met het oog op een harmonieuze ontwikkeling van de Unie en dat de integratie van de grensgebieden een essentieel onderdeel vormt van de uitwerking van een toekomstig beleid inzake de Europese ruimtelijke ordening, dat is gebaseerd op de polycentristische benadering van het Europees Ruimtelijk Ontwikkelingsperspectief, H. overwegende dat de interregionale samenwerking een belangrijke bijdrage levert aan de opneming van de lokale en regionale openbare bestuursrechtelijke lichamen in het Europese integratieproces, I. overwegende dat een actievere deelneming van de plaatselijke en regionale overheden, alsmede een opwaardering in het algemeen van hun rol bij de communautaire initiatieven moeten worden gestimuleerd, rekening houdend met het feit dat de plaatselijke en regionale overheden als gevolg van de verschillende juridische kaders en de uiteenlopende ontwikkelingsniveaus aan weerszijden van de grens vaak zeer beperkte mogelijkheden tot samenwerking hebben, J. overwegende dat met behulp van de communautaire initiatieven slechts die maatregelen moeten worden gefinancierd, die op communautair niveau een toegevoegde waarde bieden of die gericht zijn op het oplossen van problemen die in het kader van de communautaire bestekken (CB) worden aangepakt, K. overwegende dat nadelige effecten als gevolg van de gelijktijdige ontwikkeling van verschillende infrastructuurprojecten aan weerszijden van de grens moeten worden voorkomen en dat gemeenschappelijke ontwikkelingsstrategieën met een innovatieve benadering van de beheersorganen moeten worden gewaarborgd, L. overwegende dat het communautaire initiatief INTERREG II veel instemming heeft gevonden en dat het erkende succes ervan kan bijdragen tot de totstandbrenging van een waarachtig communautair ruimtelijke ordeningbeleid, 1. is verheugd over de voortzetting van INTERREG en constateert met tevredenheid dat de Commissie in het ontwerp van richtsnoeren belangrijke aanbevelingen heeft overgenomen, die het Parlement in vorige verslagen over INTERREG heeft gedaan; stemt in met de aan INTERREG III verleende prioriteit en de financiële middelen die bijgevolg hiervoor worden uitgetrokken; 2. betreurt het dat de Commissie haar ontwerp zo laat heeft ingediend; constateert dat noch de regio's, noch de representatieve regionale organisaties bij de uitwerking van het ontwerp betrokken werden; verzoekt in dit verband de Commissie voortaan met name in het kader van de programmering en omzetting van de drie onderdelen van INTERREG een nauwere betrokkenheid van de regionale overheden te waarborgen; 3. stelt met bezorgdheid vast dat het niet mogelijk is een direct verband tussen INTERREG II en INTERREG III te leggen vanwege de late indiening van het ontwerp door de Commissie; betreurt het feit dat hierdoor onzekerheid is ontstaan over de planning, alsmede een gebrek aan continuïteit in de financiering; dringt er voor de toekomst op aan dat de tijdschema's voor de planning precies samenvallen met de inwerkingtreding van de communautaire initiatieven teneinde meer continuïteit in de programmering te waarborgen; 4. acht het noodzakelijk de in het kader van INTERREG II reeds gelanceerde initiatieven te blijven steunen om de resultaten van de eerste INTERREG-programma's te gelde te maken en de reeds aangevangen samenwerkingsprojecten tussen bedrijven en besturen te kunnen voltooien; 5. betreurt het feit dat de Commissie voorafgaand aan de raadpleging van het Parlement over de richtsnoeren van INTERREG III niet eerst nauwkeurig de balans heeft opgemaakt van Interreg II, om hieruit lering te trekken voor de nieuwe versie van het programma; 6. wenst dat het Parlement een balans van INTERREG II krijgt voorgelegd op een zodanig tijdstip dat deze nuttig is voor de parlementaire behandeling na de halve looptijd van INTERREG III; 7. is verontrust over de gevolgen van de late inwerkingtreding van INTERREG III voor de begunstigde regio's, met name over het risico dat geen middelen beschikbaar zijn tijdens de periode tussen het einde van INTERREG II en het daadwerkelijke begin van INTERREG III en verzoekt de Commissie de gevolgen van haar ingebreke blijven op te vangen; 8. wenst dat het Europees Parlement zo snel mogelijk op de hoogte wordt gesteld van de bestedingsgraad van de kredieten van INTERREG II; 9. meent dat de voor grensoverschrijdende samenwerking in aanmerking komende gebieden ook alle regio's rond de Adriatische Zee moeten omvatten, mede om INTERREG te gebruiken als instrument ter versterking van de samenwerking met de regio's rond de Adriatische Zee en op de Balkan, en om de economische, sociale en politieke stabiliteit van deze regio's te consolideren; 10. hoopt, met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie met Malta en in het licht van het proces van Barcelona, dat op de lijst van voor grensoverschrijdende samenwerking in aanmerking komende regio's ook de Siciliaanse provincies die over zee grenzen aan Malta, worden opgenomen; 11. deelt de mening van de Commissie over het feit dat de grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking verder dient te worden versterkt; constateert dat de opgedane ervaring voldoende garantie moet bieden dat in het kader van INTERREG III sprake is van daadwerkelijke grensoverschrijdende samenwerking 12. is tevreden over het feit dat de INTERREG-PHARE CBC-samenwerking is ontwikkeld op regionale en meerjarige grondslag, met een belangrijke rol voor plaatselijke autoriteiten, en hoopt dat er een gelijksoortige samenwerking zal worden ontwikkeld in het kader van de programma's INTERREG en TACIS (CBC); 13. is ingenomen met het feit dat de toezichthoudende comités, de stuurcomités, en de voor het beheer en de betalingen verantwoordelijke instanties werkelijk grensoverschrijdend of transnationaal moeten zijn; 14. geeft in overweging dat de besluiten van de lidstaten ter verbetering van de klimaatsituatie en ter vermindering van de CO2-uitstoot hun weerslag moeten vinden in de via INTERREG III gestimuleerde grensoverschrijdende en transnationale samenwerking; 15. is verheugd over de gevolgde koers in drie onderdelen die voortvloeien uit de hergroepering van de overeenkomende prioriteiten van de lopende programmaperiode; maakt echter een voorbehoud totdat de evaluatie van de resultaten van INTERREG II bekend is; 16. is ingenomen met de vaststelling van financiële quota's voor de verschillende onderdelen en met de indicatieve verdeling per lidstaat en acht het verstandig om voor de onderdelen IIIA en IIIB in een aanpasbare marge te voorzien; verzoekt de Commissie echter ervoor te zorgen dat de lidstaten de middelen in het kader van INTERREG niet louter en alleen gebruiken voor de tenuitvoerlegging van de nationale beleidssnoeren, en verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de ontwikkeling van de begunstigde regio's billijk wordt bevorderd door de quota's te verdelen volgens een rechtvaardige afstemming van de kredieten op de in aanmerking komende regio's waarbij met name rekening wordt gehouden met de behoeften van deze regio's en hun vermogen om projecten op te zetten; 17. is van oordeel dat de indicatieve lijst van samenwerkingsterreinen voor onderdeel IIIA voldoende elementen omvat voor grensoverschrijdende projecten van grote kwaliteit; beseft dat de lijst van in aanmerking komende regio's is afgeleid van de huidige samenwerkingsgebieden; laakt het feit dat in onderdeel IIIA de insulaire en ultraperifere regio's onvoldoende aan bod komen, hoewel is erkend dat deze gebieden bijzondere aandacht vergen; verzoekt de Commissie derhalve duidelijke en onschendbare geschiktheidsprincipes op te stellen, maar de lidstaten binnen de bestaande begrotingstoewijzingen meer flexibiliteit toe te staan bij het aanwijzen van samenwerkingsterreinen in het kader van onderdeel IIIA; 18. is van mening dat binnen de grensoverschrijdende samenwerking meer aandacht moet worden geschonken aan het verbeteren van de voorwaarden voor de economische activiteit van kleine en middelgrote ondernemingen, met name van zeer kleine en ambachtelijke bedrijven, daar zij de meeste werkgelegenheid scheppen en in economisch moeilijke periodes een stabiliserende factor vormen; 19. is verheugd over de mogelijkheid om netten voor lokale dienstverlening en ontwikkelings- en werkgelegenheidsinitiatieven door middel van onderdeel A te ondersteunen en verwacht dat hiermee in voldoende mate rekening wordt gehouden; 20. onderstreept tevens het centrale belang van de bevordering van lokale verkeersverbindingen en energievoorzieningsprojecten in de grensregio's binnen de Europese Unie en aan haar externe grenzen; 21. vreest dat het bereik en de kredieten van onderdeel IIIB te beperkt zijn en stelt voor om voor dit onderdeel tevens een niet-limitatieve lijst op te stellen van maatregelen die voor communautaire cofinanciering in aanmerking komen; wenst dat de terreinen voor samenwerking in het kader van onderdeel IIIB dezelfde zijn als die van het huidige IIC, opdat de thans tussen de regio's bestaande samenwerking geen gevaar loopt, waarbij speciale aandacht moet worden besteed aan de ultraperifere regio's; verzoekt de Commissie opheldering te verschaffen over de mate waarin activiteiten in het kader van onderdeel IIIA kunnen worden uitgevoerd om de samenwerking tussen maritieme en eilandregio's te verbeteren; 22. stemt in met de opvatting van de Commissie dat de in het kader van onderdeel IIIB gekozen acties concrete, zichtbare en innovatieve resultaten te zien moeten geven; 23. hecht veel belang aan onderdeel C in het licht van de toegevoegde waarde die het communautair initiatief moet bieden; betreurt de ontoereikende begrotingsmiddelen ten behoeve van onderdeel IIIC; verzoekt de Commissie de modaliteiten van de tenuitvoerlegging van dit onderdeel te verduidelijken; verzoekt de Commissie de regionale autoriteiten te betrekken bij de uitwerking, het beheer en de tenuitvoerlegging van dit onderdeel en met name samenwerking tussen regio's uit verschillende samenwerkingsgebieden toe te staan binnen het kader voor regionale samenwerking; 24. is verheugd over de eerste stap die de Commissie heeft gezet naar de ondersteuning van netwerken voor interregionale en intercommunale samenwerking; onderstreept hier nog eens de coherentie tussen INTERREG IIIC en de EU-programma's voor een gedecentraliseerde samenwerking op het gebied van het buitenlands beleid alsmede de mogelijkheden voor Europese lokale gemeenten om een geïntegreerde internationale uitwisseling van ervaringen en samenwerking te ontwikkelen; 25. is van mening dat de samenwerking langs de binnengrenzen moet uitmonden in een eenvoudige afwikkeling van aangelegenheden waarmee de burgers dagelijks te maken hebben; verwacht derhalve dat de projecten van het programma tevens in dienst staan van de verwezenlijking van de grondrechten van werknemers, de sociale bescherming en de ziekteverzekeringen, alsmede van het vrij verkeer van personen; 26. verzoekt de diensten van de Commissie om INTERREG beter te coördineren met de diverse in derde landen voor samenwerkingsprojecten gebruikte instrumenten, te weten ISPA, MEDA, PHARE, SAPARD, TACIS en het EOF; onderstreept dat deze coördinatie van de instrumenten een conditio sine qua non is voor daadwerkelijke samenwerking; verzoekt de Commissie andermaal zich te buigen over het opzetten van een enkel gemeenschappelijk fonds; verzoekt de Commissie het verslag over de maatregelen ter verbetering van de coördinatie tussen INTERREG en de genoemde communautaire instrumenten vóór 1 juni 2000 aan het Parlement te doen toekomen; 27. is van mening dat meer flexibiliteit noodzakelijk is gezien de uiteenlopende juridische en politieke situatie in de Europese Unie voor wat betreft de bevoegdheden van regio's en gemeenten; verzoekt de Commissie derhalve met het oog op doeltreffende samenwerking om steun voor het opzetten van gemeenschappelijke transnationale en grensoverschrijdende beheersorganen; 28. is van mening dat de Commissie er voor de toepassing van de richtsnoeren van de algemene regeling voor moet zorgen dat de lidstaten en territoriale overheden de economische en sociale partners daadwerkelijk bijeenbrengen en controleren of zij niet alleen beginselverklaringen afleggen maar daadwerkelijk betrokken zijn bij het programma, vanaf het ontstaan tot en met de uitvoering ervan; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de rol en de verantwoordelijkheid van de regio's aan de EU-grenzen niet alleen door het opstellen van regionale ontwikkelingsconcepten, maar ook door de omzetting van hun bevoegdheden te versterken; dit betekent ook dat een deel van de technische hulp daarvoor aan de regio's ter beschikking moet worden gesteld; 30. constateert dat transnationale projecten met derde landen in het kader van INTERREG vaak mislukken vanwege het ontbreken van financieringsmogelijkheden in deze landen; 31. verzoekt de Commissie dringend ervoor te zorgen dat de procedurele onverenigbaarheden - bij voorbeeld tussen de PHARE-CBC verordening en de INTERREG-richtsnoeren - niet leiden tot een blokkering van de door het EFRO gecofinancierde projecten; 32. herinnert eraan dat 50% van de werkloosheid van structurele aard is, en verwacht derhalve dat de ter beschikking gestelde Interreg-middelen de nationale maatregelen ter bevordering van de werkgelegenheid aanvullen; onderstreept het belang van het gemeenschapsinitiatief voor de verbetering van de werkgelegenheid in de dun bevolkte gebieden; 33. verzoekt de Commissie de in de lidstaten ten uitvoer gelegde maatregelen waarvoor INTERREG-middelen worden verleend, nauwgezet te bestuderen, strikt toe te zien op de complementariteit met andere interventies van de structuurfondsen en controlemaatregelen te nemen; 34. verzoekt de Commissie er nadrukkelijk op toe te zien dat de uitvoering van projecten in het kader van INTERREG niet strijdig is met de algemene Gemeenschapswetgeving; 35. wijst erop dat het EFRO via de eventuele nieuwe aspecten van INTERREG moet laten zien waartoe het op het gebied van het beheer in staat is op terreinen waar het tot dusverre geen ervaring had zoals menselijk potentieel, gelijke kansen, toerisme, plattelandsontwikkeling of bevordering van de werkgelegenheid; 36. wijst het beroep op een externe aanbieder van diensten als een bureau voor technische bijstand door de Commissie strikt van de hand; 37. verzoekt de Commissie zich ten aanzien van de financiering van de technische bijstand te houden aan het in artikel 23 van verordening (EG) nr. 1260/1999 bepaalde; 38. is verheugd over het gebruik van een Europese waarnemingspost voor grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking en de ontwikkeling van de territoriale cohesie, ruimtelijke ordening en de relatie tussen centrum en periferie in het oog te houden en vast te stellen welke onevenwichtigheden er zijn; 39. acht de financiële inschakeling van de regionale en lokale actoren, resp. een sterkere deelname van plaatselijke instanties en de particuliere sector, absoluut noodzakelijk; 40. verzoekt de Commissie en de lidstaten de plaatselijke en regionale overheden, alsmede het Europees Parlement en het Comité van de regio's te betrekken bij de uitwerking van een werkprogramma voor de waarnemingspost; 41. betreurt het feit dat de mededeling van de Commissie geen aanbevelingen bevat aan de lidstaten ter vereenvoudiging van de nationale wetgeving en procedures inzake het indienen van projecten en de behandeling ervan door de nationale instanties, noch met betrekking tot financiering, uitvoering en controle; 42. verzoekt de nationale en territoriale autoriteiten degenen die voor steun in aanmerking komen zo spoedig mogelijk te betalen; 43. verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig op de hoogte te houden van de tenuitvoerlegging van INTERREG, vooral omdat haar voorstel nog niet volledig is; 44. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de ontwerpmededeling van de Commissie ( COM(1999) 475 - C5-0259/1999 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 1994 over de toekomst van de communautaire initiatieven in het kader van de Structuurfondsen (LEADER II) (1) , - gelet op verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (2) voor de periode vanaf het jaar 2000, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 november 1998 (3) en zijn besluit van 6 mei 1999 (4) betreffende de verordening houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, - gelet op de gedragscode voor de tenuitvoerlegging van de diverse sectoren van het structuurbeleid van de Commissie (5) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Berlijn van 24 en 25 maart 1999, - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (6) en de financiële vooruitzichten die daarvan een integrerend bestanddeel vormen, - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0024/2000 ), A. ingenomen met de voortzetting van het LEADER-programma, waarvan de eerste en tweede fase positieve resultaten hebben opgeleverd, B. overwegende dat het LEADER-programma in zijn fasen LEADER I en LEADER II veel weerklank heeft gevonden en heeft bijgedragen tot de versterking van het zelfbewustzijn van het plattelandsmilieu, C. overwegende dat met het plusteken achter LEADER expliciet wordt aangegeven dat dit nieuwe programma innoverender is dan de voorgaande fasen, D. overwegende dat alle strategieën voor plattelandsontwikkeling gericht moeten zijn op een versterking van de landbouwactiviteit, aangezien een platteland zonder landbouw en landbouwers niet bestaat, E. overwegende dat bij alle projecten in het kader van LEADER ten volle rekening moet worden gehouden met de problematiek van milieu en economische en sociale samenhang van het platteland, in het kader van een zeer innoverende strategische zienswijze, F. overwegende dat het dienstig is het LEADER-experiment voort te zetten omdat het bijdraagt aan de verbetering van het vermogen van de plattelandsgebieden om in te spelen op de door de hervorming van het GLB teweeggebrachte veranderingen, op de daarmee samenhangende valorisatie van de kwaliteit van de producten, op de versterkte aandacht voor de milieubescherming, de globalisering van de economie en de verbreiding van nieuwe technologieën, G. overwegende dat het hoofddoel van LEADER+ bestaat in het aanmoedigen van originele economische strategieën voor een geïntegreerde en duurzame ontwikkeling, gebaseerd op nieuwe vormen van valorisatie van het natuurlijke en culturele erfgoed, verbetering van de werkgelegenheid en van verbetering van het organisatievermogen van de plaatselijke gemeenschappen, H. overwegende dat de samenwerking als een essentieel onderdeel van het programma moet worden beschouwd, I. overwegende dat in tegenstelling tot LEADER I en II, waarvoor uitsluitend gebieden van de doelstellingen 1/6 en 5b in aanmerking kwamen, LEADER+ bestemd is voor alle gebieden van de Unie, ook al blijven de lidstaten de mogelijkheid behouden om de toepassing van het programma tot enkele plattelandsgebieden te beperken, J. overwegende dat in tegenstelling tot LEADER I en II, waarvoor ook openbare of particuliere collectieve plattelandsactoren in aanmerking konden komen, LEADER+ alleen toegankelijk zal zijn voor de "Plaatselijke Groepen” (PG's), K. overwegende dat de PG's bij het partnerschap vand e verschillende sociaal-economische sectoren van het gebied een evenwichtige en representatieve groepering moeten vormen, L. overwegende dat op het niveau van de besluitvorming de sociaal-economische partners en de verenigingen tenminste 50% van het plaatselijke partnerschap moeten uitmaken, M. overwegende dat het initiatief LEADER+ operationeel gezien drie onderdelen omvat: N. gezien de algehele samenhang van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, waarin LEADER+ moet worden geïntegreerd in het licht van Agenda 2000, van de invoering van een tweepijlermodel ter bevordering van de landbouw, van de in het kader van de nieuwe WTO-ronde te sluiten overeenkomsten inzake landbouw en platteland en van de geplande uitbreiding van de EU, 1. acht het positief dat het LEADER-programma in de innoverende vorm van LEADER+ wordt voortgezet en beschouwt het als essentieel dat na de ervaringen met de projecten LEADER I en II ook bij LEADER+ de deelname van een zo groot mogelijk aantal uiteenlopende organisaties gewaarborgd wordt; 2. is van mening dat een doelmatige strategie voor de ontwikkeling van het platteland, waarvan het communautaire initiatief LEADER+ deel uitmaakt, moet uitgaan van de ontwikkeling van de landbouwactiviteit in alle gebieden van de Gemeenschap met alle rechtstreekse gevolgen van dien voor het bedrijfsleven in alle stadia op het gebied van de werkgelegenheid en de instandhouding van de voornaamste openbare diensten en er zodoende toe kan bijdragen de leegloop van het platteland een halt toe te roepen; 3. is ingenomen met het feit dat de Commissie, zonder afbreuk te doen aan de specifieke regionale kenmerken, prioritaire beleidsgebieden vaststelt; wijst er echter op dat niet alleen specifiek en intensief de nadruk moet worden gelegd op de gebruikmaking van nieuwe technologieën in plattelandsgebieden, de verbetering van de levenskwaliteit op het platteland, de valorisatie van plaatselijke producten, strategieën voor een zo optimaal mogelijk gebruik van natuurlijke en culturele hulpbronnen, gelijke kansen voor vrouwen en mannen en de verbetering van mogelijkheden voor jonge starters op het platteland, maar ook op algemene sociale en werkgelegenheid scheppende maatregelen in gebieden met een zwakke structuur; is in dit verband van mening dat de programma's gericht moeten zijn op de ontwikkeling van regio's met een in hoofdzaak landelijke structuur, om aldaar de economische ontwikkeling in innovatieve en werkgelegenheid scheppende sectoren te initiëren en zo met name in deze gebieden het groeiende gebrek aan plaatselijke arbeidskrachten een halt toe te roepen en deze tendens te keren; 4. acht het nuttig dat het initiatief LEADER+, om overlappingen van de diverse initiatieven en subsidies te voorkomen, daar wordt toegepast waar de traditionele plattelandsontwikkelingsprogramma's ophouden, en dus hetzelfde aanvullende karakter vertoont dat ook de nieuwe verordening (EG) 1257/1999 inzake plattelandsontwikkeling en de initiatieven INTERREG en EQUAL kenmerkt; 5. acht het nuttig dat het communautaire initiatief de overige structuurfondsinitiatieven in het kader van de programma's voor doelstelling 1- en 2-regio's aanvult en van toepassing blijft op de plattelandssector in zijn geheel; acht het derhalve essentieel dat de programma's die in het kader van de communautaire initiatieven worden uitgevoerd worden gecoördineerd met de programmeringsdocumenten van de lidstaten en de operationele programma's; 6. neemt met genoegen kennis van de specifieke bepalingen met betrekking tot het opzetten van een netwerk voor het uitwisselen van ervaringen, informatie en knowhow en is van mening dat de deelname van LEADER+ aan een Europees netwerk van plattelandsregio's noodzakelijk is en dat bij een dergelijk netwerk ook regio's betrokken moeten zijn die niet aan LEADER+ deelnemen; 7. benadrukt dat het interterritoriale en transnationale karakter en de zogeheten "bottom-up”-benadering, waarbij de plaatselijke bevolking in een van onderen naar boven gerichte aanpak een voorname rol speelt bij de ontwikkeling en uitvoering van programma's, in wezen goed heeft gefunctioneerd, met enig verschil tussen de verschillende regio's, en is van mening dat deze werkwijze op intensievere wijze moet worden voortgezet; 8. stelt het bijzonder op prijs dat de Commissie, ook al staat het de lidstaat vrij te kiezen, met betrekking tot de goedkeuring van de maatregelen voorstander is van de globale subsidie als bedoeld in artikel 9, sub i) en artikel 27 van de algemene verordening; 9. betwijfelt of de geplande financiering toereikend is, gezien het feit dat het programma tot het gehele grondgebied van de Europese Unie, en de programmeringsperiode van zes tot zeven jaar wordt uitgebreid en vreest dat het financieel kader van LEADER+ ter hoogte van 2.020 miljoen euro voor de periode 2000-2006 wellicht te gering is; 10. is ingenomen met het feit dat het LEADER+-programma in de lidstaten selectief kan worden toegepast, zodat versnippering van de financiële middelen wordt voorkomen; 11. benadrukt dat actieplannen een grote hoeveelheid initiatieven en projecten dienen te omvatten, om tegemoet te kunnen komen aan de lokale problemen en verwachtingen en in het betreffende gebied resultaat te kunnen boeken, om zo een bijdrage te kunnen leveren aan een versterking van de lokale ontwikkeling; 12. verzoekt de Commissie en de nationale en regionale overheden hun boekhoudkundige behoeften kenbaar te maken, teneinde het financiële beheer van LEADER+ te vereenvoudigen; 13. acht het noodzakelijk dat de Commissie op meer gedetailleerde wijze voor iedereen bindende voorwaarden, termijnen en procedures vaststelt waarmee de nalatigheden en vertragingen, die grotendeels aan gebrekkige efficiëntie van de tusseninstanties te wijten zijn, kunnen worden tegengegaan, en dat zij er tevens op let dat direct uit te voeren innovatieve en veeleisende projecten niet tot een buitensporig hoge mate van bureaucratie ter plaatse voeren; gaat ervan uit dat de Commissie bij de toekenning van middelen voor de drie belangrijkste soorten te steunen acties de nadruk legt op evenwichtigheid en daarbij niemand voortrekt of benadeelt; verzoekt in dit verband de selectiecriteria voor de afzonderlijke modelprojecten helder en eenduidig te formuleren; 14. beveelt aan de in LEADER II ingebouwde flexibiliteit en soepelheid te behouden en toe te laten dat de LEADER+-actieplannen tijdens de uitvoering worden bijgesteld; 15. verzoekt de Commissie om zo spoedig mogelijk een evaluatieverslag over LEADER II voor te leggen aan het Europees Parlement, waaraan zij tevens de overwegingen en consequenties voorlegt die hieruit voortvloeien voor LEADER+, met name om in de toekomst te kunnen profiteren van de opgedane ervaringen en om succesvol verlopen LEADER-projecten verder uit te bouwen en te integreren in specifieke EU-programma's; 16. stelt vast dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid na de vaststelling van Agenda 2000 steeds meer in het ruimere kader van een duurzame ontwikkeling van het platteland moet worden gezien en dat het derhalve noodzakelijk lijkt dat de Gemeenschap zich ertoe verplicht meer middelen te reserveren voor initiatieven en netwerken die aan dit concept bijdragen; is derhalve van mening dat de toepassing van strategieën voor de ontwikkeling van het platteland en de gebruikmaking van lokale hulpbronnen op duurzame en milieuvriendelijke wijze binnen de EU verder ontwikkeld moet worden en onderstreept de noodzaak om ervoor te zorgen dat LEADER+ in het kader van een multisectorale aanpak kan bijdragen tot de diversificatie van economische activiteiten op het platteland; 17. beveelt aan dat de PG's technische bijstand kunnen verkrijgen voor het opzetten van de programma's en dat zij geïnformeerd worden over de beste praktijken en de innoverende acties die in het kader van LEADER I en II zijn verwezenlijkt; 18. is van mening dat de Commissie de taken waarmee het waarnemingscentrum voor het platteland zou worden belast op zich dient te nemen en dat zij de controle op het verloop van LEADER+ moet waarborgen; 19. stelt de Commissie voor om de positieve acties die in het kader van LEADER I en II zijn verwezenlijkt te verwerken in een soort compendium of handleiding; 20. hoopt dat in het kader van de uitvoeringsprojecten van LEADER+ de structurele hervormingen in de landbouw positief begeleid worden, dat speciale aandacht zal worden geschonken aan de werklozen en dat actief zal worden gezocht naar werkgelegenheidsperspectieven voor jongeren, met inachtneming van het beginsel van gelijke kansen voor mannen en vrouwen; 21. verzoekt de Commissie de volgende voorstellen tot wijziging van haar mededeling in overweging te willen nemen: 22. benadrukt dat de richtsnoeren voor LEADER+ nu op zo kort mogelijke termijn moeten worden vastgesteld, zodat plaatselijke groepen in de lidstaten hun projecten kunnen ontwikkelen en op tijd een verzoek tot goedkeuring bij de Commissie kunnen indienen, teneinde te waarborgen dat er reeds dit jaar in voldoende mate gebruik wordt gemaakt van de middelen die hiervoor op de begroting gereserveerd zijn; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten.