Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Cuba, en met name die van 17 november 2004, 2 februari 2006 en 21 juni 2007, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het jaarlijks verslag over de mensenrechten in de wereld in 2004, 2005, 2006, 2007 en 2008 en het mensenrechtenbeleid van de EU, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 december 2006 over de follow-up van de Sacharov-prijs (1) , – gezien de verklaring van het voorzitterschap van de Raad van 14 december 2005 over de Damas de Blanco, alsook de eerdere verklaringen van 26 maart 2003 en 5 juni 2003 over de situatie in Cuba, – gezien Gemeenschappelijk Standpunt 96/697/GBVB van de Raad, dat op 2 december 1996 is aangenomen en vervolgens regelmatig is geactualiseerd, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 18 juni 2007, juni 2008 en 15 juni 2009 over Cuba, – gezien de verklaringen van de woordvoerder van Catherine Ashton, hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en vicevoorzitter van de Commissie, en van de Voorzitter van het Parlement over het overlijden van de politieke gevangene en gewetensgevangene Orlando Zapata in Cuba, – gelet op artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de bescherming van de universaliteit en de ondeelbaarheid van de mensenrechten, met inbegrip van burgerrechten en politieke, economische, sociale en culturele rechten, nog steeds een van de hoofddoelstellingen van de Europese Unie vormt, B. overwegende dat tientallen onafhankelijke journalisten, vreedzame dissidenten en verdedigers van de mensenrechten, voor het merendeel leden van de democratische oppositie, in Cuba nog steeds in de gevangenis zitten omdat zij hun grondrechten van vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vergadering hebben uitgeoefend, C. overwegende dat het Parlement de Sacharov-prijs 2005 voor de vrijheid van meningsuiting heeft toegekend aan de Damas de Blanco; overwegende dat de Cubaanse autoriteiten geweigerd hebben de Damas de Blanco naar de zetel van het Europees Parlement te laten gaan om hun prijs in ontvangst te nemen, hetgeen een schending vormt van een van de elementaire mensenrechten, namelijk de vrijheid om zijn land te verlaten en ernaar terug te keren, zoals vastgelegd in de Universele Verklaring van de rechten van de mens, D. overwegende de stappen die de EU-instellingen hebben ondernomen met het oog op de vrijlating en een menselijke behandeling van de politieke en gewetensgevangenen in Cuba, E. overwegende dat de dood van Orlando Zapata – de eerste keer in bijna veertig jaar dat een Cubaanse activist sterft ten gevolge van een hongerstaking tegen machtsmisbruik door de regering – wordt gezien als een ernstige achteruitgang van de mensenrechten in Cuba, op internationaal niveau een storm van protest heeft veroorzaakt, en ertoe heeft geleid dat ook andere Cubaanse politieke gevangenen en dissidenten in hongerstaking zijn gegaan, 1. veroordeelt met klem de onnodige en wrede dood, na een hongerstaking van 85 dagen, van de dissidente politieke gevangene Orlando Zapata Tamayo, en betuigt zijn solidariteit en medeleven met diens familie; 2. veroordeelt de preventieve aanhouding van activisten en de poging van de regering om de familie van Orlando Zapata Tamayo te beletten een begrafenisplechtigheid te houden en hem de laatste eer te bewijzen; 3. betreurt het uitblijven van noemenswaardige reacties van de Cubaanse autoriteiten op de oproepen van de EU en de rest van de internationale gemeenschap tot vrijlating van alle politieke gevangenen en volledige eerbiediging van de fundamentele vrijheden en rechten, in het bijzonder de vrijheid van meningsuiting en politieke vereniging; 4. vraagt de Cubaanse regering alle politieke en gewetensgevangenen onmiddellijk en onvoorwaardelijk in vrijheid te stellen; 5. uit zijn bezorgdheid over de situatie van de politieke gevangenen en dissidenten die na de dood van Orlando Zapata in hongerstaking zijn gegaan; is verheugd dat de meesten van hen reeds met hun hongerstaking zijn gestopt, maar vestigt de aandacht op de zorgwekkende toestand van de journalist en psycholoog Guillermo Fariñas, wiens aanhoudende hongerstaking fataal zou kunnen aflopen; 6. betreurt dat er geen gevolg is gegeven aan de herhaaldelijke verzoeken van de Raad en het Europees Parlement om onmiddellijke vrijlating van alle politieke en gewetensgevangenen, en wijst er andermaal op dat het opsluiten van Cubaanse dissidenten wegens hun idealen en hun vreedzame politieke activiteiten in strijd is met de Universele Verklaring van de rechten van de mens; 7. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan dat zij meer maatregelen nemen om de vrijlating van de politieke gevangenen te eisen en het werk van de verdedigers van de mensenrechten te bevorderen en te waarborgen, overeenkomstig de conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken van 8 december 2009; 8. verzoekt de Europese instellingen het opstarten van een vreedzaam politiek overgangsproces naar een meerpartijendemocratie in Cuba onvoorwaardelijk te steunen en zonder voorbehoud aan te moedigen; 9. geeft uitdrukking aan zijn diepe solidariteit met het hele Cubaanse volk en steunt het in zijn streven naar democratie en eerbiediging en bevordering van de fundamentele vrijheden; 10. vraagt de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de commissaris voor samenwerking onmiddellijk een gestructureerde dialoog aan te gaan met het Cubaanse maatschappelijke middenveld en die groepen die een vreedzaam overgangsproces op het eiland steunen, overeenkomstig de opeenvolgende conclusies van de Raad van de Europese Unie en met gebruikmaking van de EU-mechanismen voor ontwikkelingssamenwerking, met name het Europees initiatief voor de democratie en de bescherming van de mensenrechten; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het roulerend voorzitterschap van de EU, de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Euro-Latijns-Amerikaanse parlementaire vergadering en de regering en de volksmachtassemblee van de Republiek Cuba. Het Europees Parlement , – gezien de conclusies van de Raad van 28 februari 2008, – gezien de mededeling van de Commissie over investeren in de ontwikkeling van koolstofarme technologieën ( COM(2009)0519 ) en de werkdocumenten met de technologieroutekaarten 2010-2020 voor de uitvoering van het SET-Plan (SEC(2009)1295) en O&O-investeringen in prioritaire technologieën (SEC(2009)1296), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juli 2008 over het Europees strategisch plan voor energietechnologie ( 2008/2005(INI) ) (1) , – gezien Besluit nr. 1982/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 betreffende het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) (2) , – gezien Besluit nr. 1639/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 tot vaststelling van een kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (2007-2013) (3) , – gezien Verordening (EG) nr. 663/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 houdende vaststelling van een programma om het economisch herstel te bevorderen via financiële bijstand van de Gemeenschap aan projecten op het gebied van energie (4) , – gezien Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van Richtlijn 2001/77/EG en Richtlijn 2003/30/EG (5) , – gezien Richtlijn 2009/29/EC van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG teneinde de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten van de Gemeenschap te verbeteren en uit te breiden (6) , – gezien de mededeling van de Commissie van 10 januari 2007 getiteld „Een energiebeleid voor Europa” ( COM(2007)0001 ), waarin duurzaamheid, concurrentievermogen en voorzieningszekerheid worden genoemd als de kerndoelen van de EU op energiegebied, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 februari 2010 over de resultaten van de conferentie van Kopenhagen over de klimaatverandering (COP 15) (7) , – gezien de vragen van 12 februari 2010 over investeren in de ontwikkeling van koolstofarme technologieën (SET-Plan) ( O-0015/2010 – B7-0011/2010, O-0016/2010 – B7-0012/2010), – gelet op artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese Unie haar doelstelling, namelijk een vermindering van de broeikasgasuitstoot met 20% en met 30% in geval van een internationale overeenkomst, een vermindering van het verbruik van primaire energie met 20% ten opzichte van het geraamde niveau en ten minste 20% energie uit hernieuwbare bronnen tegen 2020, alleen kan halen als zij haar inspanningen vergroot met het oog op de ontwikkeling van een reeks betaalbare, schone, efficiënte en duurzame koolstofarme energietechnologieën, B. overwegende dat dergelijke technologieën deel kunnen uitmaken van de oplossing voor een goede aanpak van de uitdagingen in verband met klimaatverandering en het verzekeren van de energievoorziening van de EU en het concurrentievermogen van onze economieën, C. overwegende dat de budgetten voor energieonderzoek van overheid en particulieren sinds de jaren „80 zijn gekrompen; overwegende dat het huidige middelenniveau niet in overeenstemming is met de omvang van de problemen rond de overgang naar een duurzaam koolstofarm energiesysteem, D. overwegende dat de financiering een van de grootste uitdagingen vormt voor het stimuleren van de innovatie op energiegebied in de EU, E. overwegende dat de Commissie voor de komende 10 jaar binnen de zes Europese Industriële Initiatieven (EII's) de volgende behoefte aan overheids- en privé-investeringen ziet: 6 miljard EUR voor windenergie, 16 miljard EUR voor zonne-energie, 2 miljard EUR voor elektriciteitsnetten, 9 miljard EUR voor bio-energie, 13 miljard EUR voor koolstofafvang en –opslag, 7 miljard EUR voor kernsplijting en 5 miljard EUR voor het gemeenschappelijk technologie-initiatief inzake brandstofcellen en waterstof, F. overwegende dat het SET-Plan het doel en de mogelijkheid heeft de EU in een innovatieve economie te veranderen, en daardoor in de komende 10 jaar honderdduizenden nieuwe gekwalificeerde banen te creëren en een snelgroeiende industriële sector vooruit te helpen, G. overwegende dat de dringend noodzakelijke verschuiving in de energiepatronen een benadering vereist die op risicoverdeling berust, waarbij alle relevante actoren, overheid en particulieren, een gedeelde verantwoordelijkheid op zich moeten nemen, wat inhoudt dat er meer financiële steun van de overheid nodig is, maar ook dat bedrijfsleven, banken en particuliere investeerders een grotere verantwoordelijkheid voor het delen van technologische en marktrisico's op zich moeten nemen, H. overwegende dat er in de EU sprake is van een chronische onderfinanciering van onderzoek, 1. is verheugd over het SET-Plan, omdat het concrete maatregelen bevat ten behoeve van onderzoek op het gebied van schone, duurzame en efficiënte koolstofarme energietechnologie; onderstreept dat dit plan de mogelijkheid biedt de EU in een innovatieve economie te veranderen; benadrukt tevens dat de EU zonder deze nieuwe benadering haar energie- en klimaatdoelstellingen voor 2020 niet zal halen; 2. acht het noodzakelijk dat de overheids- en privé-investeringen in de ontwikkeling van duurzame koolstofarme energietechnologie substantieel worden verhoogd, om de ontwikkeling, de kostenefficiënte invoering en de snelle, brede toepassing van deze technologie in de komende 10 jaar te versnellen; 3. gelooft stellig dat aan de financieringsbehoefte voor de uitvoering van het SET-Plan alleen kan worden voldaan als overheid en particulieren extra middelen beschikbaar stellen, en dat het SET-Plan alleen geloofwaardig is als daaraan bijkomende gelden uit de EU-begroting worden toegekend; 4. doet een beroep op zowel openbare als particuliere belanghebbenden om onmiddellijk aanvullende middelen uit te trekken voor de uitvoering van de overeengekomen routekaarten, waarbij het grootste deel van de privé-sector moet komen en het aandeel aan overheidsinvesteringen zowel op EU- als op nationaal niveau aanzienlijk moet worden verhoogd; 5. onderstreept dat in het licht van de economische crisis investeringen in nieuwe technologieën die het meeste uitzicht op nieuwe banen bieden, prioriteit moeten krijgen; onderstreept dat dit zal leiden tot het ontstaan van nieuwe markten en nieuwe inkomstenstromen en een bijdrage zal leveren aan de ontwikkeling van de economie en het concurrentievermogen van de EU; benadrukt tenslotte dat hierdoor verder de energievoorziening van de EU zekerder zal worden en haar afhankelijkheid van een beperkt aantal energiebronnen, leveranciers en transportroutes zal afnemen; 6. herhaalt zijn verzoek om voor adequate financiering te zorgen ter ondersteuning van schone, duurzame en efficiënte koolstofarme energietechnologieën, waarmee – bovenop de uitgaven voor KP7 en KCI – vanaf 2010 in totaal ten minste 2 miljard EUR per jaar uit de EU-begroting gemoeid is; wenst in dit verband dat de Commissie en de lidstaten met spoed een tijdschema opstellen voor de middelen die zijn willen vastleggen, om te garanderen dat het geld nog in 2010 gaat stromen; 7. verzoekt voorts de Raad en de Commissie te profiteren van het debat over de tussentijdse herziening van de huidige financiële vooruitzichten en over de volgende financiële vooruitzichten om de huidige en toekomstige EU-begrotingen beter af te stemmen op de EU-beleidsprioriteiten, met name voor wat betreft onderzoek, klimaatmaatregelen en voorzieningszekerheid op energiegebied; 8. acht het absoluut noodzakelijk om snel gebruik te maken van de 300 miljoen euro aan rechten uit de reserve voor nieuwe deelnemers aan de EU-regeling voor emissiehandel (ETS) en daarmee koolstofafvang en –opslag alsmede innovatieve hernieuwbare energiebronnen te ondersteunen; dringt er bij de Europese Investeringsbank (EIB) op aan dat zij haar criteria voor leningverstrekking zodanig aanpast dat innovatieve installaties voor hernieuwbare energie voor een lening in aanmerking komen; 9. herinnert de lidstaten eraan dat vanaf 2013 de inkomsten uit de ETS-veiling een essentiële financieringsbron zijn voor maatregelen ter beperking van de klimaatverandering en de toepassing en ontwikkeling van duurzame koolstofarme energietechnologie; 10. wenst dat de rol van de EIB bij de financiering van energiegerelateerde projecten wordt versterkt, met name door haar streefcijfer voor leningen op energiegebied te verhogen, door haar mogelijkheden tot het verstrekken van kredietgaranties voor energieprojecten uit te breiden en door de coördinatie en de continuïteit van de financiering van riskantere O&O-projecten op energiegebied te verbeteren; 11. verzoekt de EIB voldoende prioriteit toe te kennen aan demonstratieprojecten die realistisch gezien de haalbaarheid van duurzame koolstofarme technologieën zullen vergroten (bijvoorbeeld de ontwikkeling van slimme netwerken en miniwaterkrachtinstallaties); 12. is verheugd over de momenteel bestaande initiatieven, zoals de Financieringsfaciliteit met risicodeling (RSFF), het 2020-„Marguerite Fund” (Europees kapitaalfonds voor energie, klimaatverandering en infrastructuur), risicokapitaal en de Faciliteit voor hoge groei en innovatieve kmo's (GIF), die een grotere rol moeten gaan spelen bij de financiering van de SET-Plan-initiatieven en halverwege de looptijd aan een behoorlijke evaluatie moeten worden onderworpen; 13. verzoekt de Commissie in nauwe samenwerking met de EIB onverwijld, en uiterlijk in 2011, met een compleet voorstel te komen voor een financieringsinstrument voor projecten inzake hernieuwbare energie en energie-efficiëntie en de ontwikkeling van slimme netwerken; 14. benadrukt dat de EU-onderzoekscapaciteit vergroot dient te worden en dat verder onderwijs en scholing essentieel is voor het leveren van genoeg gekwalificeerde mensen om de nieuwe technologiemogelijkheden die zich aandienen ten volle te kunnen benutten; 15. onderstreept dat de juiste voorwaarden en een stabiel en gunstig regelgevingskader moeten worden geschapen om de vorming van publiek-private partnerschappen te stimuleren, die een vereiste vormen voor de uitvoering van het SET-Plan en de Europese Industriële Initiatieven (EII's); 16. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat technologiefabrikanten rechtstreeks SET-Plan-financiering kunnen aanvragen en niet alleen als leden van een consortium met energiebedrijven, zoals het geval is bij het programma voor economisch herstel en NER300; 17. erkent dat kmo's een belangrijke stuwende kracht bij de ontwikkeling van veel duurzame koolstofarme energietechnologieën zijn, in het bijzonder meer decentrale energiesystemen, en onderstreept daarom dat de toegang tot overheidssubsidies en leningen, inclusief SET-Plan-financiering, kmo-vriendelijk moet zijn; wenst dat een zeer aanzienlijk deel van de EU-middelen die in het kader van het SET-Plan beschikbaar zijn, voor kmo's worden uitgetrokken; 18. is verheugd over het feit dat de financiering van demonstratieprojecten (grootschalig) een centraal punt is; onderstreept evenwel dat ook geld beschikbaar moet worden gesteld voor riskant fundamenteel en toegepast onderzoek op middellange en lange termijn; 19. verzoekt de Europese alliantie voor energieonderzoek (EERA) gezamenlijke programma's voor de uitvoering van het SET-Plan op te starten en uit te voeren door sterke banden met de EII's te smeden en de eigen activiteiten uit te breiden; onderstreept dat er, wil de EERA deze taak ten volle kunnen uitvoeren, voldoende middelen uit de EU-begroting en de nationale begrotingen moeten worden toegewezen; 20. spreekt er zijn bezorgdheid over uit dat de Europese Onderzoeksraad (ERC) geen plannen heeft voor specifieke energiegerelateerde programma's, waaruit blijkt dat er niet behoorlijk wordt geïnvesteerd in fundamenteel onderzoek; 21. juicht het initiatief van het Europees Instituut voor technologie en innovatie (EIT) toe om te beginnen met specifieke kennis- en innovatiegemeenschappen voor duurzame energie en aanpassing aan en beperking van de klimaatverandering; 22. is verheugd over het voorstel om het nieuwe Smart Cities-initiatief, dat zich richt op energie-efficiëntie in Europese steden (met name steden die het convenant van Mayors hebben ondertekend), toe te voegen aan de zes bestaande EII's, ten einde de startvoorwaarden te creëren voor de grootschalige marktinvoering van technologieën op het gebied van energie-efficiëntie en hernieuwbare energie alsmede slimme distributienetten in stedelijke gebieden; dringt bij de Commissie en de lidstaten aan op een snelle uitvoering van dit nieuwe initiatief, dat de lokale economie een impuls geeft en de sociale samenhang bevordert, met volledige betrokkenheid van de lokale en regionale overheden, die een cruciale rol spelen bij de bevordering en het gebruik van duurzame koolstofarme energietechnologieën; 23. herinnert de Commissie aan haar rapportageverplichtingen uit hoofde van de verordening economisch herstel en haar toezegging om met aanvullende voorstellen te komen om projecten op het gebied van energie-efficiëntie en hernieuwbare energiebronnen te kunnen financieren, als er na de oproep tot het indienen van voorstellen geld over is; verwacht dat er voor dergelijke projecten 116,19 miljoen EUR aan niet-vastgelegde middelen beschikbaar zal zijn; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten innovatieve benaderingen van de stadsplanning en -ontwikkeling nader te onderzoeken en te verspreiden, met name de geïntegreerde stadsplanning die inspeelt op de behoefte aan een sterkere sociale inclusie, territoriale integriteit en een sterk gebruik van duurzame energie- en schone vervoerssystemen ten einde robuuste stedelijke structuren op te bouwen; 25. dringt erop aan dat de Commissie met aanvullende initiatieven komt om het grote potentieel te benutten van andere technologische opties, zoals vermeld in haar mededeling over investeren in de ontwikkeling van koolstofarme technologieën (SET-Plan) van 7 oktober 2009, alsmede van de zoutgradiënt en geothermische energie; benadrukt dat in de EU-begroting aanvullende middelen moeten worden vrijgemaakt voor de financiering hiervan; 26. is verheugd over de keuze van de zes EII's en de opstelling van de technologieroutekaarten 2010-2020 met concrete doelstellingen voor het concurrerend maken van elke duurzame koolstofarme technologie, en verzoekt de Commissie van start te gaan met volwassen EII's en daarbij te zorgen voor een lichte, onbureaucratische en transparante bestuursstructuur en – als centraal gemeenschappelijk kenmerk – regelmatig contact met de SET-Plan-stuurgroep en de EIB; 27. verzoekt de SET-Plan-stuurgroep eenmaal per jaar verslag uit te brengen aan het Europees Parlement en naar een bredere deskundigheid toe te werken door technische werkgroepen op de relevante terreinen in te stellen om zo een groter aantal belanghebbenden bij de discussies en het besluitvormingsproces te betrekken; 28. verzoekt de Commissie de internationale samenwerking met andere belangrijke strategische partners in industrielanden, opkomende landen en ontwikkelingslanden te bevorderen op het gebied van de ontwikkeling, toepassing en verspreiding van duurzame koolstofarme energietechnologieën, met name via fondsen als GEEREF, dat zich richt op kleinschalige projecten; 29. is verheugd over stappen ter bevordering van de samenwerking op het gebied van energietechnologie, zoals de recente oprichting van de Energieraad EU-VS, verzoekt in dit verband de Energieraad gebruik te maken van synergieën met het oog op de uitvoering van het SET-Plan; 30. verzoekt de Commissie en de lidstaten de mondiale handel in koolstofemissierechten te bevorderen om een stabiele, eerlijke concurrentiesituatie te creëren voor de ontwikkeling en toepassing van duurzame koolstofarme technologieën; 31. verzoekt de Commissie de daadwerkelijke uitvoering van het SET-Plan te volgen, daartoe een begeleidend evaluatiesysteem in te voeren, eventuele moeilijkheden bij de uitvoering van de routekaarten te evalueren en het Parlement regelmatig op de hoogte te stellen van de vorderingen bij de uitvoering van het SET-Plan en de routekaarten; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 3 van het EU-Verdrag en de artikelen 191 en 349 van het Verdrag betreffende de werking van de EU, – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie ( COM(2005)0108 ) en het standpunt van het Parlement van 18 mei 2006 (1) , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 5 september 2002 over overstromingen in Europa (2) , van 8 september 2005 over natuurrampen (branden en overstromingen) in Europa (3) , van 7 september 2006 over bosbranden en overstromingen (4) en zijn resoluties van 18 mei 2006 over natuurrampen (bosbranden, droogtes en overstromingen) – landbouwaspecten (5) , regionale-ontwikkelingsaspecten (6) en milieuaspecten (7) , – gelet op het Witboek „Aanpassing aan de klimaatverandering: naar een Europees actiekader” ( COM(2009)0147 ) en de mededeling van de Commissie over een communautaire aanpak van de preventie van natuurrampen en door de mens veroorzaakte rampen ( COM(2009)0082 ), – gezien de verklaring van de Commissie over de grote natuurramp in de autonome regio Madeira op 24 februari 2010, – gelet op artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat op 20 februari 2010 op Madeira een grote natuurramp heeft plaatsgevonden met enorme en ongekende regens, sterke windstoten en zeer hoge golven, waardoor op Madeira ten minste 42 mensen zijn omgekomen, verschillende mensen worden vermist, honderden mensen dakloos zijn geworden en tientallen mensen zijn gewond; B. overwegende dat westelijk Frankrijk op 27 en 28 februari 2010 werd getroffen door de verwoestende storm Xynthia, met name de regio's Poitou-Charentes, Pays-de-la-Loire en Bretagne, waarbij bijna 60 mensen om het leven zijn gekomen, verschillende mensen worden vermist en honderden mensen dakloos zijn geworden; C. overwegende dat ook verschillende regio's in Spanje door noodweer en vooral de storm Xynthia zijn getroffen, met name de Canarische Eilanden en Andalusië, alsmede België, Duitsland, Nederland en Portugal, en dat daarbij een aantal mensen om het leven is gekomen en ernstige schade is veroorzaakt, D. overwegende dat de ramp omvangrijk menselijk leed heeft veroorzaakt onder de families van de slachtoffers en de getroffen bevolking, E. overwegende dat de ramp op grote schaal vernielingen heeft aangericht, met aanzienlijke schade aan de openbare infrastructuur – waaronder wegen, havens, watervoorziening, elektriciteit, riolering en telecommunicatie – en aan particuliere bouwwerken, commerciële inrichtingen, industrie en landbouwgrond, en eveneens aan het natuurlijke en culturele erfgoed; overwegende dat met name de schade aan de watervoorziening en de riolering gevaar voor de volksgezondheid kan opleveren, F. overwegende dat de ramp sommige mensen belet hun normale leven weer op te pakken, en waarschijnlijk economische en sociale gevolgen op lange termijn zal hebben, G. overwegende dat opruimen en wederopbouw van de getroffen gebieden nodig zal zijn, evenals herwinning van hun productieve potentieel en compensatie voor de sociale schade die de ramp heeft aangericht, H. overwegende dat het in de afgelopen jaren duidelijk is geworden dat problemen in verband met overstromingen, stormen en andere extreme weersverschijnselen naar alle waarschijnlijkheid steeds vaker zullen voorkomen; overwegende dat investeringen in het beperken van klimaatverandering ook belangrijk zijn om rampen te voorkomen, I. overwegende dat natuurrampen schadelijke economische en sociale gevolgen hebben voor regionale economieën, productiviteit, aquacultuur, toerisme, milieu en biodiversiteit, 1. betuigt zijn diepste sympathie en solidariteit met de getroffen regio's, betreurt de ernstige economische gevolgen van deze natuurrampen en spreekt in het bijzonder zijn innige medeleven uit met de families van de slachtoffers; 2. betuigt zijn respect voor de zoek- en reddingsteams die zich onafgebroken hebben ingezet om mensen te redden en de schade aan lijf en goed beperkt te houden; 3. vraagt de Commissie en de lidstaten steun te bieden aan degenen die zijn getroffen door de economische en sociale gevolgen van de ramp; 4. is van oordeel dat de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten zich moeten inzetten voor een doeltreffend preventiebeleid en meer aandacht moeten schenken aan adequate wetgeving en praktijken op het gebied van herbebossingsprogramma's , bodemgebruik, waterbeheer en doeltreffend risicobeheer, onder meer met betrekking tot stedelijke bebouwing aan de kust en dijkenaanleg, alsmede inzake land- en bosbouw; 5. verzoekt de Commissie onverwijld al het nodige te ondernemen zodra de betrokken regeringen daarom verzoeken, om zo snel en flexibel mogelijk middelen beschikbaar te stellen uit het Solidariteitsfonds van de EU en daarbij te streven naar een zo groot mogelijk bedrag; 6. verzoekt de Commissie rekening te houden met het specifieke karakter van de individuele getroffen regio's, met name met de kwetsbaarheid van de eilandgebieden en de ultraperifere regio's, teneinde de slachtoffers van de ramp zo goed mogelijk hulp te bieden; 7. verzoekt de Commissie om, naast het vrijmaken van middelen uit het Solidariteitsfonds, blijk te geven van bereidheid en flexibiliteit bij de onderhandelingen met de bevoegde autoriteiten over de herziening van de regionale operationele programma's Intervir+ (EFRO) en Rumos (ESF) en de equivalenten daarvan in Frankrijk, en over het onderdeel Madeira van het thematisch operationeel programma voor plattelandsontwikkeling, dat uit het Cohesiefonds wordt gefinancierd; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk met deze herziening te beginnen en om de mogelijkheid te bestuderen het medefinancieringspercentage van de EU in 2010 te verhogen voor specifieke projecten die onder deze operationele programma's vallen, overeenkomstig de bepalingen en plafonds zoals vastgelegd in de algemene verordening inzake structuurfondsen 2007-2013 (Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad), zonder dat daarbij het aan de betreffende lidstaten toegewezen jaarlijks financieel totaalbedrag ter discussie wordt gesteld, 8. wijst er andermaal op dat een nieuwe verordening voor het Solidariteitsfonds, gegrondvest op Commissievoorstel ( COM(2005)0108 ) onontbeerlijk is om de gevolgen van natuurrampen op een meer soepele en doeltreffende wijze aan te pakken; laakt het feit dat de Raad dit dossier blokkeert, ondanks het feit dat het Parlement zijn standpunt in mei 2006 in eerste lezing met een overweldigende meerderheid heeft vastgesteld; dringt er bij het Spaanse voorzitterschap en de Commissie op aan dat zij onverwijld een oplossing zoeken om het proces van herziening van deze verordening weer op gang te brengen teneinde een krachtiger en soepeler instrument in het leven te roepen waarmee doeltreffend kan worden gereageerd op de nieuwe uitdaging van de klimaatverandering; 9. verzoekt de lidstaten en de getroffen regio's duurzame herstel- en rehabilitatieplannen voor de getroffen gebieden op te zetten; roept de lidstaten op de noodzaak onder ogen te zien van lange-termijninvesteringen in beleid dat zulke rampen moet voorkomen en de schade ervan beperken; 10. verzoekt de lidstaten zich aan te passen aan de gevolgen van klimaatverandering door het uitvoeren van de bestaande wetgeving met een geïntegreerde aanpak op alle terreinen in kwestie; 11. dringt erop aan dat de aanbevelingen van het Witboek „Aanpassing aan de klimaatverandering” worden omgezet in concrete maatregelen en dat stappen worden ondernomen om te waarborgen dat aanpassing aan de klimaatverandering een realiteit wordt binnen de Europese Unie; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de EU-lidstaten, en de regeringen van Frankrijk en van de Autonome Regio Madeira. Het Europees Parlement , – gezien het derde Verdrag van Genève van 1949 en het gemeenschappelijke artikel 3 van de Verdragen van Genève van 1949, – gezien het Internationaal Verdrag tegen het nemen van gijzelaars van 1979, – gezien de verklaring van het voorzitterschap namens de Europese Unie van 18 november 2009 over de humanitaire situatie in Gaza, waarin hij degenen die de ontvoerde Israëlische soldaat Gilad Shalit vasthouden oproept hem onmiddellijk vrij te laten, – gezien resolutie 921 van het Amerikaanse Congres van 18 juli 2006, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in het Midden-Oosten, waarin werd opgeroepen tot vrijlating van Gilad Shalit, – gelet op artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat korporaal (nu sergeant) Gilad Shalit op 25 juni 2006 op Israëlisch grondgebied door Hamas is ontvoerd, B. overwegende dat sergeant Shalit Europees (Frans) en Israëlisch staatsburger is, C. overwegende dat sergeant Shalit sinds zijn gevangenneming in eenzame opsluiting in Gaza verkeert en dat hem de grondrechten overeenkomstig het gemeenschappelijke artikel 3 van de Verdragen van Genève van 1949 en het derde Verdrag van Genève van 1949 worden ontzegd, D. overwegende dat Hamas de verantwoordelijkheid heeft opgeëist voor het nog altijd vasthouden van sergeant Shalit, en heeft verklaard dat hij wordt vastgehouden onder omstandigheden die overeenstemmen met het derde Verdrag van Genève van 1949, E. overwegende dat het internationaal humanitair recht en de internationale mensenrechtenwetgeving door alle partijen bij het conflict in het Midden-Oosten en onder alle omstandigheden gerespecteerd moeten worden, F. overwegende dat vertrouwensvorming tussen de Israëliërs en de Palestijnen een belangrijk onderdeel vormt van het vredesproces dat ertoe moet leiden dat de twee staten vreedzaam en veilig naast elkaar kunnen bestaan, G. overwegende dat een videoband die in oktober 2009 werd ontvangen en waarop de gevangen genomen soldaat te zien is terwijl hij een krant uit Gaza van maandag 14 september 2009 vasthoudt, het overtuigendste bewijs is dat sergeant Shalit leeft, 1. dringt aan op onmiddellijke vrijlating van sergeant Shalit; 2. roept Hamas op zijn toezegging gestand te doen en alle rechten en privileges die sergeant Shalit op grond van het derde Verdrag van Genève van 1949 heeft te erkennen; 3. betreurt de voortdurende veronachtzaming van de fundamentele mensenrechten van sergeant Shalit en het feit dat zijn familie en de Israëlische en Franse autoriteiten alle informatie over zijn welbevinden wordt ontzegd; dringt er daarom bij Hamas op aan het Internationale Comité van het Rode Kruis toe te staan sergeant Shalit op zeer korte termijn te bezoeken en hem toestemming te verlenen overeenkomstig het derde Verdrag van Genève van 1949 contact met zijn familie te onderhouden; 4. benadrukt dat het belangrijk is te werken aan een tweestatenoplossing en is verheugd over de hervatting van de indirecte besprekingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit; 5. benadrukt dat maatregelen gericht op het kweken van wederzijds vertrouwen, waaronder de vrijlating van een aanzienlijk aantal Palestijnse gevangenen, zouden kunnen bijdragen aan een constructieve sfeer die zou kunnen leiden tot de vrijlating van sergeant Shalit; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de lidstaten, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regering van Israël, de Palestijnse Autoriteit en de Euro-Mediterrane Parlementaire Vergadering. Het Europees Parlement , – gezien de overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de Europese Unie en Mexico, – gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 12 maart 2009 over een strategisch partnerschap EU-Mexico, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement, van 15 juli 2008, „Naar een strategisch partnerschap EU-Mexico” ( COM(2008)0447 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad, van 30 september 2009, „De Europese Unie en Latijns-Amerika: een partnerschap van wereldspelers” ( COM(2009)0495 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 oktober 2007 over vrouwenmoorden in Mexico en Midden-Amerika en de rol van de Europese Unie in de strijd tegen dit fenomeen, – gezien de verklaring van de EU over de moorden op de journalisten José Luis Romero, Valentín Valdés Espinosa en Jorge Ochoa Martínez, – gezien de verklaringen van de vijf topconferenties van de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie, Latijns-Amerika en het Caribisch gebied (EU-ALAT), die plaats hadden in Rio de Janeiro (28 en 29 juni 1999), Madrid (17 en 18 mei 2002), Guadalajara (28 en 29 mei 2004), Wenen (12 en 13 mei 2006) en Lima (16 en 17 mei 2008), – gezien de gezamenlijke verklaring van de vierde topconferentie EU-Mexico in Lima, van 17 mei 2008, – gezien de gezamenlijke verklaring van de negende bijeenkomst van de Gezamenlijke Commissie EU-Mexico, die in november 2009 plaats had in Brussel, – gelet op artikel 122 van zijn Reglement, A. overwegende dat Mexico en de Europese Unie gemeenschappelijke waarden delen die tot uitdrukking komen in onze democratische, pluriforme samenlevingen waarin de fundamentele vrijheden, de mensenrechten, milieubescherming en duurzame ontwikkeling worden gewaarborgd, alsmede hun inzet voor handhaving van de democratie en rechtszekerheid, armoedebestrijding en een billijke economische en sociale ontwikkeling, B. overwegende dat onze democratische stelsels de plicht hebben het functioneren van de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten te waarborgen, en dat derhalve het genot en de uitoefening van de vrijheden, alsmede het recht op lichamelijke integriteit de pijlers van de rechtsstaat vormen, C. overwegende dat de oorzaken van het geweld en de onveiligheid in Mexico niet los gezien kunnen worden van het structurele armoedeprobleem, de ongelijkheid en de marginalisering die sinds het uitbreken van de wereldwijde economische crisis zijn verslechterd en dat er een integrale strategische visie op ontwikkeling, ook op lange termijn, nodig is ter bevordering van de sociale cohesie, D. overwegende het strategisch partnerschap EU-Mexico dat de deuren openzet voor een nauwere samenwerking tussen Mexico en de EU over onderwerpen van mondiaal belang en met name voor een brede dialoog en intensievere coördinatie en uitwisseling op gebieden als veiligheid, mensenrechten, hervorming van het kiesstelsel, regionale ontwikkeling, handelsbeleid en regulering, E. overwegende dat derhalve het strategisch partnerschap ook een intensievere samenwerking behelst op het gebied van de mensenrechten, en dat beide partijen de wil hebben geuit nauw met elkaar samen te werken met de gemeenschappelijke doelstelling om te voldoen aan hogere normen met betrekking tot de mensenrechten, F. overwegende dat Mexico deelneemt aan alle regionale en universele fora en dat het alle internationale overeenkomsten op het gebied van de mensenrechten en fundamentele vrijheden heeft ondertekend, waaronder uiteraard de bestrijding van geweld tegen vrouwen; tevens overwegende dat Mexico zich inzet voor wetgeving ter bevordering van gendergelijkheid, G. overwegende dat het samenwerkingsprogramma EU-Mexico op het gebied van de mensenrechten in 2008 in werking trad in het kader van het programma voor bilaterale samenwerking EU-Mexico 2007-2013, en dat de preventie van geweld tegen vrouwen en de bevordering van de rechten van de vrouw een van de prioriteiten was, met een reeks specifieke programma's op dit gebied, H. overwegende de oprichting van het Europees instrument ter ondersteuning van democratie en mensenrechten, met de volgende prioriteiten: bestrijding van geweld tegen vrouwen en kinderen, bevordering van de eerbiediging van de mensenrechten door de leden van de openbare veiligheidsdiensten, bestrijding van discriminatie en naleving van internationale normen op het gebied van de rechtspraak en de mensenrechten, I. overwegende dat het geweld in Mexico momenteel hoofdzakelijk escaleert vanwege de drugshandel, met name in de grensregio met de Verenigde Staten, en dat dit geweld in de eerste plaats het gevolg is van de strijd tussen criminele groeperingen over de controle van het aanbod, in termen van productie en handel, aan de enorme markt die de Verenigde Staten vormen, en in de tweede plaats het resultaat is van de impact van het optreden van de Mexicaanse regering tegen genoemde praktijken, J. overwegende het belang van het door de regering gelanceerd plan voor gezondheidszorg, onderwijs en sociale cohesie, alsmede de versterking van de politieke strategie om Ciudad Juárez te heroveren, tevens overwegende dat dit plan, waarmee 200 miljoen EUR is gemoeid, ertoe kan bijdragen dat de maatschappelijke oorzaken van het geweld worden weggenomen al is het van mening dat de inspanningen op dit gebied moeten worden verdubbeld, K. overwegende dat de Mexicaanse regering er blijk van gegeven heeft dat zij vastberaden is om de veiligheidssituatie in het land te verbeteren, o.a. door een aanzienlijke verhoging van de middelen voor de veiligheidstroepen en een hervorming van de openbare veiligheidsinstanties, met als doel een efficiëntere wetshandhaving en een efficiënter justitieel apparaat om de confrontatie met de georganiseerde misdaad aan te gaan, L. overwegende dat Mexico, volgens de gegevens van Internationale Federatie van Journalisten, een van de gevaarlijkste landen ter wereld is om journalistiek te bedrijven met tenminste 53 vermoorde journalisten sinds 2000 − alleen al 13 in 2009 −, zoals eveneens is gerapporteerd in de verslagen van de nationale mensenrechtencommissie van Mexico, M. overwegende dat leden van organisaties die zich inzetten voor de verdediging en de bevordering van de mensenrechten veelvuldig worden lastiggevallen en bedreigd en dat bij veel gerechtelijke vooronderzoeken naar gewelddadigheden jegens en moorden op verdedigers van de mensenrechten op landelijk en federaal niveau sprake is van onverantwoorde vertragingen, N. overwegende dat nationale en internationale mensenrechtenorganisaties aangifte hebben gedaan in verband met schendingen van de mensenrechten in bepaalde geledingen van de veiligheidstroepen, 1. deelt de bezorgdheid van de Mexicaanse autoriteiten over de escalatie van het geweld, en verklaart zich solidair met de Mexicaanse bevolking in haar strijd tegen de drugshandel; 2. geeft uiting aan zijn leedwezen en verklaart zich solidair met de nabestaanden en vrienden van de slachtoffers, alsmede met de Mexicaanse bevolking die het aanmoedigt om te blijven strijden voor de democratie en de rechtsstaat; 3. steunt de Mexicaanse regering in haar vastberadenheid om de georganiseerde misdaad te bestrijden, en uit tegelijkertijd zijn ernstige bezorgdheid over de toename van het geweld dat verband houdt met de drugshandel en het ontbreken van respect jegens iedere vorm van autoriteit en het gevoel van straffeloosheid dat de drugskartels uitstralen, met name in de Mexicaanse staten in de nabijheid van de grens met Verenigde Staten; 4. veroordeelt iedere vorm van geweld, met name het geweld en de aanhoudende doodsbedreigingen aan het adres van activisten die zich inzetten voor de bevordering en de verdediging van de mensenrechten in Mexico en dringt erop aan dat de Mexicaanse autoriteiten zich nog meer inspannen voor de verdediging en juridische en persoonlijke afscherming van genoemde groeperingen; verzoekt tegelijkertijd de EU de richtsnoeren ter bescherming van verdedigers van de mensenrechten op efficiënte wijze te implementeren; 5. moedigt de autoriteiten van Mexico aan zich te blijven inzetten voor de versterking van het institutioneel kader, met bijzondere aandacht voor de vrouwen, die het sterkst te lijden hebben van het geweld; is van mening dat het de taak van de regering is om op te treden tegen deze „vrouwenmoorden”, door ervoor te zorgen dat de daders en hun medeplichtigen worden voorgeleid en dat de regering moet blijven doorgaan met de implementatie van effectieve maatregelen ter voorkoming van dergelijke misdaden; 6. veroordeelt in dit verband het geweld tegen en de moorden op de medewerksters van de media en steunt de bevoegde autoriteiten bij de implementatie van alle maatregelen die nodig zijn voor de identificatie, arrestatie en voorgeleiding van degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan deze misdaden; staat positief tegenover de goedkeuring door de Mexicaanse wetgevende macht van wetgevings- en institutionele besluiten die erop gericht zijn de vrijheid van meningsuiting en de veiligheid van journalisten te waarborgen; 7. beveelt de regering van Mexico in dit verband aan te blijven werken aan de versterking van de rechtsstaat met als doel enkele structurele problemen aan te pakken die ten grondslag liggen aan de schendingen van de mensenrechten, en in concreto met betrekking tot de hervorming van het justitieel apparaat; wijst in dat verband op het belang van een onafhankelijke rechterlijke macht, om onpartijdigheid te waarborgen en straffeloosheid doortastend te bestrijden; 8. verzoekt de regeringen van de lidstaten, in het kader van hun bilaterale betrekkingen met de staten van Mexico, alsmede de Europese instellingen, hun steun ter verdediging van de mensenrechten te verdubbelen door middel van samenwerkingsprogramma's en financiële en technische bijstand; verzoekt hen tevens om meer begrotingsmiddelen te reserveren om mee te werken aan de versterking en de hervorming van de justitiële organen, de veiligheidskorpsen en de parketten om de daders te vervolgen en te straffen, alsmede te zorgen voor efficiënte regelingen ter bescherming van getuigen, slachtoffers en hun familieleden; 9. dringt aan op samenwerking van de Mexicaanse regering ter bevordering van een effectief multilateralisme en op versterking van de VN-capaciteit om de vrede te handhaven en te consolideren en de eerbiediging van de mensenrechten te waarborgen, zodat in één moeite door, in een internationaal juridisch kader, werk wordt gemaakt van de bedreigingen van de vrede en de veiligheid, zoals drugshandel, wapenhandel, georganiseerde misdaad, terrorisme en mensenhandel, in overeenstemming met de Verklaring van Lima; 10. dringt er op aan dat het strategisch partnerschap beschouwd wordt als een gelegenheid bij uitstek om te bespreken hoe we de clausule inzake de mensenrechten en democratie in alle akkoorden die beide partijen hebben ondertekend effectiever kunnen laten functioneren en de naleving ervan te evalueren − inclusief de ontwikkeling van de positieve aspecten − aangezien de mensenrechten en de democratie essentiële waarden vormen; 11. is van mening dat de sociale integratie van jongeren een van de fundamentele elementen vormt om ervoor te zorgen dat zij zich herkennen in het democratisch stelsel; dat hun frustratie een van de oorzaken is die er het meest toe bijdragen dat er geweld wordt gebruikt en dat om die reden de samenwerking van de EU op het gebied van sociale cohesie moet worden geïntensiveerd; verzoekt tegelijkertijd de Mexicaanse autoriteiten de nodige middelen uit te trekken om jongeren te helpen een positie in de samenleving te verwerven, alsmede programma's goed te keuren voor preventie, rehabilitatie en sociale herintreding van drugsverslaafden; 12. dringt er bij de Europese Commissie en de regering van Mexico op aan bij de tussentijdse herziening (2007-2013) van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (ICD) in concentratiegebied 1° („sociale cohesie”) veiligheid en versterking van de governance en de instanties als prioritair gebied aan te merken; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de lidstaten, de secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), de parlementaire vergadering EUROLAT, alsmede aan de president en het congres van de Verenigde Mexicaanse Staten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over de afschaffing van de doodstraf en de noodzaak van een onmiddellijk moratorium op terechtstellingen in landen waar de doodstraf nog uitgevoerd wordt, – gezien resolutie 62/149 van 18 december 2007 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties waarin een moratorium op de toepassing van de doodstraf wordt geëist (op basis van het verslag van de Derde Commissie (A/62/439/Add. 2)), – gezien de herziene en bijgewerkte versie van de EU-richtsnoeren inzake de doodstraf, die de Raad op 3 juni 1998 heeft goedgekeurd, – gezien de slotverklaring van het vierde wereldcongres tegen de doodstraf, dat heeft plaatsgevonden in Genève van 24 tot 26 februari 2010, waarin wordt opgeroepen tot de universele afschaffing van de doodstraf, – gelet op artikel 122, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese Unie groot belang hecht aan de afschaffing van de doodstraf en naar een wereldwijde aanvaarding hiervan streeft, B. overwegende dat het Grondwettelijk Hof van de Republiek Korea op 25 februari 2010 met een meerderheid van vijf tegen vier heeft besloten dat de doodstraf grondwettelijk is; overwegende niettemin dat de rechters hierbij benadrukten dat de kwestie van de instandhouding dan wel afschaffing van de doodstraf in het nationale parlement moet worden besproken, niet tijdens een constitutionele rechtszaak, C. overwegende dat het Grondwettelijk Hof deze uitspraak heeft gedaan met vijf stemmen vóór en vier stemmen tegen, terwijl de verhouding bij de uitspraak van 1996 zeven tegen twee was, D. overwegende dat het Grondwettelijk Hof dit oordeel heeft uitgesproken als reactie op een verzoekschrift van een 72-jarige Koreaan die in 2007 veroordeeld is voor de moord op vier toeristen en die beweert dat de doodstraf een inbreuk vormt op zijn grondwettelijke recht op waardigheid, E. overwegende dat in de Republiek Korea meer dan 55 gevangenen vastzitten die ter dood veroordeeld zijn, F. overwegende dat de laatste terechtstelling in de Republiek Korea plaatsvond in december 1997; overwegende dat op dat moment president Kim Dae-jung aan de macht kwam, die in 1980 zelf ter dood was veroordeeld en later gratie kreeg, en dat de doodstraf sindsdien niet meer is uitgevoerd, met als gevolg dat de Republiek Korea gedurende de voorbije 13 jaar tot de groep van landen heeft behoord die de doodstraf in de praktijk hebben afgeschaft, G. overwegende dat de nationale mensenrechtencommissie van de Republiek Korea in 2006 een wetsontwerp heeft voorgesteld ter afschaffing van de doodstraf, H. overwegende dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 18 december 2007 met een grote meerderheid van stemmen een resolutie heeft aangenomen waarin landen die de doodstraf hanteren gevraagd wordt een moratorium op terechtstellingen in te stellen met het oog op de afschaffing van de doodstraf, en overwegende dat de inhoud van deze resolutie herbevestigd is in een tweede resolutie van 18 december 2008, 1. erkent dat de Republiek Korea sinds 1998 geen terechtstellingen heeft uitgevoerd en daardoor in de praktijk geldt als een land dat de doodstraf heeft afgeschaft; is ingenomen met de vooruitgang op het vlak van de bescherming en bevordering van de mensenrechten in Zuid-Korea; 2. is diep ontgoocheld over de beslissing van het Grondwettelijk Hof van de Republiek Korea om de doodstraf te handhaven, maar stelt vast dat de uitspraak goedgekeurd is met een bijzonder kleine meerderheid, anders dan de met zeven stemmen tegen twee goedgekeurde uitspraak van 1996; 3. betuigt steun aan de groeperingen in de Republiek Korea die zich inzetten voor de afschaffing van de doodstraf; 4. geeft opnieuw uiting aan zijn algemene verzet tegen de doodstraf, die immers onverenigbaar is met een modern strafrechtsysteem aangezien zij – in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt − niet tot een daling van de misdaadcijfers leidt; 5. spoort de Republiek Korea ertoe aan een wettelijk moratorium in te stellen op alle terechtstellingen tot het parlement een wet heeft aangenomen die de doodstraf afschaft; 6. vraagt de regering van de Republiek Korea met aandrang zich achter de resolutie van de Verenigde Naties over de afschaffing van de doodstraf te scharen en mee te ijveren voor of te stemmen voor een resolutie die aan de Algemene Vergadering zal worden voorgelegd; 7. stelt met voldoening vast dat een duidelijke meerderheid van alle landen ter wereld − oftewel ruim twee derden van de internationale gemeenschap − de doodstraf de jure hebben afgeschaft of in de praktijk moratoria op terechtstellingen hebben ingesteld; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de vice-voorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de regering van de Republiek Korea en de nationale mensenrechtencommissie van de Republiek Korea.