Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2015)0013 – C8-0010/2015), – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (1) (EGF-Verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12 hiervan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) , en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure waarin is voorzien in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien de brief van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0036/2015 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om gebruik te maken van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat deze aanvraag een van de twee laatste aanvragen is die in behandeling wordt genomen volgens de EFG-Verordening uit 2006, en dat de vaststelling van Verordening (EU) nr. 1309/2013 (4) de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad weerspiegelt om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60 % van de totale geschatte kosten van de voorgestelde maatregelen, de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, het aantal subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; D. overwegende dat Polen aanvraag EGF/2013/009 PL/Zachem voor een bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 615 ontslagen bij Zaklady Chemiczne Zachem en twee leveranciers als gevolg van de stopzetting van de productie en de reorganisatie van Zachem, opererend in de sector van de NACE Rev. 2-afdeling 20 "Vervaardiging van chemicaliën en chemische producten", gevestigd in een NUTS II-regio, de provincie Kujawsko-Pomorskie; overwegende dat 404 van de 615 ontslagen medewerkers zich als werkzoekende hebben ingeschreven bij het districtsarbeidsbureau in Bydgoszcz; overwegende dat de gedwongen ontslagen plaatsvonden in de referentieperiode van 31 maart 2013 tot 31 juli 2013 en verband houden met de daling van het marktaandeel van de Unie in de chemische industrie; E. overwegende dat een financiële bijdrage uit het EFG wordt gevraagd ter hoogte van 115 205 EUR (50 % van de totale kosten); F. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan is aan de voorwaarden van artikel 2, onder a), van de EFG-verordening en dat Polen bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. stelt vast dat de Poolse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op woensdag 9 oktober 2013 hebben ingediend uit hoofde van de EFG-verordening, die geen maximumtermijn voor de instructie voorschrijft, en dat de Commissie haar beoordeling op 21 januari 2015 heeft bekendgemaakt; 3. spreekt zijn bezorgdheid uit over de duur van de procedure vanaf de datum van de eerste ontslagen tot de beoordeling van de aanvraag; herinnert eraan dat het doel van het EFG is ontslagen werknemers zo snel mogelijk hulp te bieden; 4. is ingenomen met het feit dat de Poolse autoriteiten op 4 maart 2013 hebben besloten te beginnen met de uitvoering van de individuele diensten voor de getroffen werknemers om hun snel te kunnen helpen, ruimschoots vooruitlopend op het besluit over en de aanvraag voor toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 5. constateert dat het aandeel van de Unie op de wereldmarkt van chemicaliën tussen 1992 en 2012 drastisch is geslonken: van 35,2 % in 1992 naar 17,8 % in 2012 (5) ; merkt op dat de tendens de afgelopen jaren duidt op de migratie van chemische productie naar Azië, en dan met name naar China, waar het aandeel van de productie van chemicaliën is gestegen van 8,7 % in 2002 naar 30,5 % in 2012, als gevolg van stijgende verkoop in de opkomende markten, lagere arbeidskosten, toegang tot markten, subsidies, belastingen en regelgeving; is dan ook van mening dat de ontslagen in Zachem en bij zijn twee leveranciers verband houden met door de globalisering veroorzaakte grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen; 6. onderstreept dat Zachem de grootste werkgever in de regio was en dat in de referentieperiode de werknemers die direct of indirect ontslagen waren bij Zachem 60 % uitmaakten van alle nieuw geregistreerde werklozen in het districtsarbeidsbureau in Bydgoszcz; 7. merkt op dat de ontslagen bij Zachem en zijn leveranciers naar verwachting negatieve gevolgen zullen hebben voor de provincie Kujawsko-Pomorskie, die het hoogste werkloosheidspercentage van het land kende, nl. 17,4 % in juli 2013, ondanks de economische expansie waar de regio van heeft geprofiteerd; 8. stelt vast dat de door het EFG gesteunde maatregelen gericht zijn op de vijftig meest benadeelde werknemers en de volgende twee maatregelen omvatten: aanmoedigingspremies voor het aanwerven van werknemers en bemiddelingswerkzaamheden; 9. wijst erop dat het grootste deel van de kosten voor de individuele dienstverlening bestaat uit aanmoedigingspremies voor het aanwerven van 45 werknemers, bedoeld om werkgevers te stimuleren om deze werknemers voor tenminste 24 maanden in dienst te nemen; 10. wijst erop dat steun op kleinere schaal wordt verleend aan 5 ontslagen werknemers die ouder zijn dan 50 jaar, ter dekking van hun sociale zekerheidsbijdragen; wijst erop dat deze leeftijdsgroep een groter gevaar loopt op langdurige werkloosheid en uitsluiting van de arbeidsmarkt; 11. is ingenomen met de complementariteit van de EFG-maatregelen met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; merkt in het bijzonder op dat het gecoördineerde pakket van individuele diensten gericht is op de aanvulling van de diverse lopende maatregelen voor de ontslagen werknemers in het kader van het operationele programma "Menselijk Kapitaal", dat wordt medegefinancierd door het Europees Sociaal Fonds, en van de andere maatregelen die worden genomen door de arbeidsbureaus in de regio; wijst erop dat dubbele financiering bij dergelijke aanvullende acties moet worden voorkomen; 12. merkt op dat de individuele dienstverlening volgens de planning vóór 30 september 2015 ten uitvoer moet zijn gelegd, en dat blijkens voorlopige gegevens 36 personen werk hebben gevonden dankzij deelname aan de in het pakket geboden diensten; merkt op dat aan het eind van het jaar 2014 59 % van de geplande begroting was uitgevoerd; 13. is ingenomen met het feit dat het Comité voor de maatschappelijke dialoog in de provincie de mogelijkheden heeft besproken van hulp aan werknemers die ontslagen zijn door Zachem en diens leveranciers, en dat het voorgestelde pakket van individuele maatregelen was besproken tijdens een vergadering van de raad voor de werkgelegenheid in Bydgoszcz, met vakbonden en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en lokale en regionale overheden; 14. herinnert eraan dat de inzetbaarheid van alle werknemers verbeterd moet worden door middel van aangepaste opleidingen en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; 15. is ingenomen met het feit dat het beginsel van gelijkheid tussen vrouwen en mannen, alsmede van non-discriminatie, toegepast wordt tijdens de verschillende stadia van uitvoering van en toegang tot de EFG-maatregelen, en dat dat ook in de toekomst het geval zal blijven; 16. benadrukt dat met de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kunnen worden medegefinancierd die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 17. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 18. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, samen met de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2013/009 PL/Zachem, ingediend door Polen) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2015/469.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0726 – C8-0012/2015), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12 hiervan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) , en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure waarin is voorzien in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien het schrijven van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het schrijven van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0030/2015 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om gebruik te maken van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat de vaststelling van de nieuwe EFG-verordening een neerslag is van de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60% van de totale geraamde kosten van de voorgestelde maatregelen, de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad te vergroten door verkorting van de termijn voor beoordeling en goedkeuring, de subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden tot zelfstandigen en jongeren en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; D. overwegende dat Duitsland aanvraag EGF/2014/014 DE/Aleo Solar voor een bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 657 ontslagen, waarvan 390 bij Aleo Solar AG, een bedrijf dat is ingedeeld in NACE 2-afdeling 26 "Vervaardiging van informaticaproducten en van elektronische en optische producten", en 267 bij de twee dochterondernemingen, waarvan 476 personen naar verwachting aan de maatregelen zullen deelnemen, gedurende en na de referentieperiode van 7 maart 2014 tot 7 juli 2014, in verband met de daling van het marktaandeel van de Unie in zonnepanelen; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. merkt op dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 4, lid 1, onder a), van de EFG-verordening en dat Duitsland bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. stelt vast dat de Duitse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 29 juli 2014 hebben ingediend, aanvullende informatie tot 23 september 2014 hebben verstrekt, en dat de Commissie haar beoordeling op 16 december 2014 bekend heeft gemaakt; 3. is ingenomen met het feit dat de Duitse autoriteiten op 11 april 2014 hebben besloten met de uitvoering van de individuele diensten voor de getroffen werknemers te beginnen om de werknemers snel bijstand te verlenen, ruimschoots vooruitlopend op het besluit over en de aanvraag voor toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 4. is van mening dat de ontslagen bij Aleo Solar AG verband houden met door de globalisering veroorzaakte grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, waarbij het aandeel van China is gestegen van 11% naar 45%, terwijl het aandeel van Duitsland in de periode van 2005-2001 is gedaald van 64% naar 21%; merkt op dat als gevolg van de enorme Chinese overcapaciteit in de productie van zonnepanelen, die noch de Chinese consumenten, noch de wereldmarkt kunnen absorberen, de prijzen in de EU in 2011 met 40% zijn gedaald ten opzichte van 2010, tot een niveau dat onder de productiekosten van Aleo Solar AG ligt; merkt op dat de EU in 2013 extra rechten heeft ingesteld op zonnemodules uit China, alsook een minimumprijs, die echter nog steeds onder de productiekosten van de Duitse producenten ligt; 5. merkt op dat Aleo Solar AG in 2011 nog een omzet van 550 miljoen EUR en een winst van 43 miljoen EUR had en dat er vanaf 2011 een snelle daling is ingezet naar een verlies van 92 miljoen EUR in 2013; benadrukt dat er diverse pogingen zijn gedaan om te herstructureren en de efficiëntie te verbeteren, maar dat het bedrijf er helaas niet in is geslaagd om weer winstgevend te worden; 6. merkt op dat dit de tweede EFG-aanvraag met betrekking tot de productie van zonnepanelen is en dat dit niet de laatste zal zijn; 7. merkt op dat de ontslagen bij Aleo Solar AG naar verwachting een negatief effect zullen hebben op de regio Prenzlau/Brandenburg, waar het inkomen per hoofd van de bevolking ver onder het nationale gemiddelde ligt en de werkloosheid het hoogst van Duitsland is, met 15,5 % respectievelijk 16,4 %; wijst erop dat dit percentage door de ontslagen bij Aleo Solar AG met 0,9 % zou toenemen; betreurt dat de ontslagen werknemers op korte termijn geen uitzicht hebben op het vinden van soortgelijk nieuw werk, vanwege een relatief lage bevolkingsdichtheid en het ontbreken van potentiële werkgevers; in de regio zijn vooral kleine en middelgrote ondernemingen gevestigd, en slechts 10 ondernemingen (0,3 %) hebben meer dan 249 werknemers (Aleo Solar AG was één van die grotere werkgevers); 8. stelt vast dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening waarvoor medefinanciering wordt aangevraagd, de volgende maatregelen omvat voor de terugkeer van 476 ontslagen werknemers naar de arbeidsmarkt: beroepsopleiding, loopbaanadvies en begeleiding, peer groups/workshops, ondernemerschapsadvies, interregionaal advies voor mobiliteit, het zoeken naar werk door een professioneel bureau, begeleiding voor werknemers die een nieuwe baan hebben gevonden maar wellicht advies nodig hebben om die baan te houden of omdat zij voor die baan moeten verhuizen, een opleidingsvergoeding van 60% van het vorige netto-inkomen van de werknemer, overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van de EFG-verordening; 9. merkt op dat de autoriteiten voornemens zijn gebruik te maken van het maximaal toegestane percentage van 35 % van alle kosten voor toelagen en stimulansen in de vorm van opleidingsvergoedingen (Transferkurzarbeitergeld), overeenkomend met 60 % van het vorige netto-inkomen van een werknemer, afhankelijk van de huiselijke situatie van de ontvanger, hetgeen in overeenstemming is met de gangbare praktijk in Duitsland bij het ontslag van werknemers; merkt op dat de opleidingsvergoeding geen vervanging is van passieve socialebeschermingsmaatregelen en gekoppeld is aan strikte voorwaarden met betrekking tot het volgen van de opleiding en andere georganiseerde activiteiten; 10. is ingenomen met het feit dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening is opgesteld in overleg met de vertegenwoordigers van de werknemers voor wie steun wordt aangevraagd, rekening houdend met de mogelijkheden van de regio en de zakelijke omgeving; 11. herinnert eraan dat de inzetbaarheid van alle werknemers verbeterd moet worden door middel van aangepaste opleidingen en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verwacht dat de opleiding die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige bedrijfsklimaat; 12. wijst erop dat 164 van de bij Aleo Solar AG in Prenzlau ontslagen werknemers weer in dienst zijn genomen door een Aziatisch consortium, dat de fabriek heeft gekocht van de vereffenaar; wijst erop dat de Duitse autoriteiten als reden voor de gebruikmaking door deze werknemers van de door het EFG gefinancierde maatregelen aangaven dat hun nieuwe arbeidsplaatsen op dat moment nog onzeker waren; 13. wijst erop dat de 104 bij het administratieve centrum in Oldenburg ontslagen werknemers niet in aanmerking komen voor de maatregelen die moeten worden gefinancierd door het EFG; wijst erop dat de werkgelegenheidssituatie in deze regio aanmerkelijk veelbelovender is; 14. betreurt dat het gevaar op langdurige werkloosheid voor de ontslagen werknemers groot is en benadrukt daarom het belang van maatregelen om de werknemers ertoe aan te moedigen verder te kijken dan hun eigen streek en aanbiedingen voor werk aan te nemen in andere regio's; 15. wijst erop dat werknemers in de leeftijdsgroepen 55 tot 64 jaar en 15 tot 29 jaar een groter risico lopen op langdurige werkloosheid en uitsluiting van de arbeidsmarkt; is daarom van mening dat deze werknemers specifieke behoeften hebben waar bij de individuele dienstverlening aandacht aan moet worden besteed; 16. herinnert eraan dat in artikel 7 van de EFG-verordening is bepaald dat bij het samenstellen van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening rekening moet worden gehouden met toekomstperspectieven op de arbeidsmarkt en de vereiste vaardigheden, en dat het gecoördineerde pakket gericht moet zijn op de overgang naar een grondstoffenefficiënte en duurzame economie; 17. benadrukt dat met de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kunnen worden medegefinancierd die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 18. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 19. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (aanvraag EGF/2014/014 DE/Aleo Solar AG, ingediend door Duitsland) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2015/473.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0725 – C8-0013/2015), – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12 hiervan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) , en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien de brief van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0031/2015 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om gebruik te maken van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat de vaststelling van Verordening (EU) nr. 1309/2013 (4) vorm geeft aan de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60% van de totale geschatte kosten van de voorgestelde maatregelen, de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, de subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden tot zelfstandigen en jongeren en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; D. overwegende dat België aanvraag EGF/2013/007 BE/Henegouwen steel voor een bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 708 ontslagen bij twee bedrijven in verband met de sluiting van Duferco en personeelsvermindering bij NLMK, opererend in de sector van de NACE 2, Afdeling 24 "Vervaardiging van metalen in primaire vorm" en beide gevestigd in La Louvière in Henegouwen; overwegende dat de gedwongen ontslagen plaatsvonden in de referentieperiode van 22 januari 2013 tot 22 oktober 2013, en verband houden met de daling van het marktaandeel van de Unie in de sector van de metaalproductie; E. overwegende dat een financiële bijdrage uit het EFG wordt gevraagd ter hoogte van 981 956 EUR (50 % van de totale kosten); F. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. merkt op dat is voldaan is aan de voorwaarden van artikel 2, onder b), van de EFG-verordening en dat België bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. stelt vast dat de Belgische autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 27 september 2013 hebben ingediend uit hoofde van de EFG-verordening, die geen maximumtermijn voor de instructie voorschrijft, en dat de Commissie haar beoordeling op 9 december 2014 bekend heeft gemaakt; 3. spreekt zijn bezorgdheid uit over de duur van de procedure vanaf de datum van de eerste ontslagen tot de beoordeling van de aanvraag; herinnert eraan dat het doel van het EFG is ontslagen werknemers zo snel mogelijk hulp te bieden; benadrukt dat de EFG-aanvraag is ingediend op 27 september 2013 en dat er dus op het moment van stemming in de Begrotingscommissie bijna anderhalf jaar is verstreken; 4. is ingenomen met het feit dat de Belgische autoriteiten op 1 juni 2013 hebben besloten met de uitvoering van de individuele diensten voor de getroffen werknemers te beginnen om de werknemers snel bijstand te verlenen, ruimschoots vooruitlopend op het besluit over en de aanvraag voor toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 5. is van mening dat de ontslagen bij Duferco en NLMK verband houden met de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen als gevolg van de globalisering, gezien het feit dat de sector van de staalproductie economisch ernstig is ontwricht, met name door een snelle afname van het marktaandeel van de EU; bovendien zijn als gevolg van de economische crisis en een relatieve stijging van de productiekosten de wereldhandelspatronen nog sterker veranderd door andere factoren, zoals een daling van de vraag naar staal in de automobiel- en bouwsector; 6. merkt op dat volgens gegevens waarnaar wordt verwezen door de Belgische autoriteiten (5) tussen 2006 en 2011 de productie van ruw staal in de EU-27 is gedaald van 206,9 miljoen ton tot 177,7 miljoen ton (- 14,1%; - 3,0% jaarlijkse groei (6) ), terwijl mondiaal de productie is gestegen van 1 249 miljoen ton naar 1 518,3 miljoen ton (+ 21,6%; + 4,0% jaarlijkse groei); begrijpt dat dit heeft geleid tot een daling van het marktaandeel van de EU-27 in de productie van ruwstaal, gemeten in volume, van 16,6% in 2006 tot 11,7% in 2011 (− 29,4 %; - 6,7 % jaarlijkse groei) en wijst ter vergelijking op de stijging van het Chinese marktaandeel van 33,7% naar 45,0% in dezelfde periode; 7. constateert dat dit de vijfde EFG-aanvraag is voor de staalsector, waarvan er drie waren ingediend vanwege de globalisering en één vanwege de wereldwijde financiële en economische crisis; benadrukt dat er op Unieniveau een efficiënte en gecoördineerde benadering moet worden gevolgd om de werkloosheid in de staalsector tegen te gaan; 8. merkt op dat de ontslagen bij Duferco en NLMK naar verwachting een negatief effect zullen hebben op de regio Henegouwen, een voormalig kolenmijnbouw- en staalindustriegebied waar de werkgelegenheid sterk afhankelijk is van de traditionele zware industrie en de publieke sector, en waar de werkloosheid in 2012 17,7%, bedroeg, tegenover een gemiddeld werkloosheidscijfer van 15,8% in Wallonië en 11,2% in heel België (7) , en een piek van 39% bereikte voor de personen van 18-25 jaar; benadrukt dat de lage kwalificaties van werkzoekenden (51% heeft geen hoger secundair onderwijs gevolgd, tegenover 47% in Wallonië) een extra obstakel vormt voor het zoeken naar een baan; 9. merkt op dat, in de context van de economische situatie van de regio en het aantal ontslagen in de metaalindustrie in de regio, de werknemers van Duferco en NLMK die een nieuwe baan in de regio willen vinden, zich zullen moeten omscholen voor werk in een ander beroep en een andere sector; 10. stelt vast dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening waarvoor medefinanciering wordt aangevraagd, de volgende maatregelen omvat voor de terugkeer van 701 ontslagen werknemers naar de arbeidsmarkt (per categorie): (1) individuele hulp bij het zoeken van een baan, casemanagement en algemene voorlichting, (2) opleiding en omscholing en (3) bevordering van ondernemerschap; 11. is ingenomen met het feit dat de verschillende sociale partners en organisaties betrokken waren bij de algemene coördinatie en uitvoering van de maatregelen, zoals de vakbonden (FGTB, CSC), FOREM (de Waalse Dienst voor beroepsopleiding en arbeidsbemiddeling), de sectorale centra voor beroeps- en technologische opleiding die actief zijn in het Waalse Gewest, het Agentschap voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) van de Franstalige Gemeenschap van België en de Waalse regering; waardeert het bovendien dat de vakbonden rechtstreeks betrokken zijn bij het beheer van de twee omscholingscellen die speciaal zijn opgericht voor elk afzonderlijk bedrijf; 12. is verheugd over de actieve arbeidsmarktmaatregelen die zijn voorgesteld om de inzetbaarheid van de ontslagen werknemers te verbeteren; herinnert eraan dat de gepersonaliseerde diensten die moeten worden ondersteund door het EGF geen uitkeringen inhouden; 13. herinnert eraan dat de inzetbaarheid van alle werknemers verbeterd moet worden door middel van aangepaste opleidingen en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verwacht dat de opleiding die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op de huidige ondernemingsomgeving, en het potentieel van het gebied; 14. merkt op dat de voorgestelde maatregelen ook gericht zijn op een groep managers van de betrokken ondernemingen; 15. verwelkomt het feit dat het beginsel van gelijkheid tussen vrouwen en mannen, alsmede van non-discriminatie, wordt en zal worden toegepast tijdens de verschillende stadia van uitvoering van en toegang tot de EFG-maatregelen; 16. benadrukt dat de EFG-steun alleen kan worden gebruikt voor de medefinanciering van actieve arbeidsmarktmaatregelen die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 17. merkt op dat maatregelen die verplicht zijn in het kader van de procedures voor collectieve ontslagen in België en die worden uitgevoerd als onderdeel van de standaardactiviteiten van de omscholingscellen (zoals outplacement, opleiding, hulp bij het zoeken van een baan, loopbaanadvies enz.) niet in deze EFG-aanvraag zijn opgenomen; merkt op dat meer dan de helft van de totale geraamde uitgaven zal gaan naar diensten gericht op herinzetbaarheid, te weten ondersteunings-, begeleidings- en integratiemaatregelen; 18. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 19. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2013/007 BE/Hainaut steel (Duferco-NLMK, ingediend door België) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2015/468.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0734 – C8-0014/2015), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) , – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12 hiervan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) , en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien het schrijven van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het schrijven van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0035/2015 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om gebruik te maken van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat de vaststelling van de nieuwe EFG-verordening vorm geeft aan de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60 % van de totale geraamde kosten van de voorgestelde maatregelen, de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, de subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; D. overwegende dat België aanvraag EGF/2014/012 BE/ArcelorMittal voor een bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 1 285 ontslagen werknemers bij ArcelorMittal Liège S.A., een bedrijf dat is ingedeeld in NACE 2-afdeling 24 "vervaardiging van metalen in primaire vorm", van wie 910 personen naar verwachting aan de maatregelen zullen deelnemen, gedurende en na de referentieperiode van 1 januari 2014 tot 1 mei 2014, in verband met een ernstige ontwrichting van de economie, en met name een snelle afname van het marktaandeel van de EU; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. merkt op dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 4, lid 1, onder a), van de EFG-verordening en dat België bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. stelt vast dat de Belgische autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 22 juli 2014, binnen 12 weken na de datum waarop aan de criteria voor steunverlening was voldaan, hebben ingediend, dat aan de aanvraag tot en met 16 september 2014 aanvullende informatie werd toegevoegd, en dat de Commissie haar beoordeling op 9 december 2014 bekend heeft gemaakt; 3. is ingenomen met het feit dat de Belgische autoriteiten op 1 januari 2014 hebben besloten met de uitvoering van de individuele diensten voor de getroffen werknemers te beginnen om de werknemers snel bijstand te verlenen, ruimschoots vooruitlopend op het besluit over en de aanvraag voor toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 4. is van mening dat de gedwongen ontslagen bij ArcelorMittal Liège S.A. in verband kunnen worden gebracht met grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen als gevolg van de globalisering, aangezien de productie van ruw staal in de EU-27 tussen 2007 en 2013 afnam van 210,1 miljoen ton tot 166,2 miljoen ton (4) (−20,9 %; −3,8 % groei per jaar (5) ), overwegende dat de productie wereldwijd steeg van 1 348,1 miljoen ton tot 1 649,3 miljoen ton (+ 22,3 %, + 3,4 % groei per jaar); merkt op dat de daling van het aandeel van de EU in de wereldwijde productie van staal, van 16 % in 2007 tot 10 % in 2013 groter is dan die van de Verenigde Staten en Rusland, terwijl er een zeer sterke stijging was van het aandeel van Azië, van 56 % tot 67 % in dezelfde periode en, als gevolg daarvan, de metaalverwerkende sector in Luik in de afgelopen jaren is gekrompen, van 6 193 banen in 40 ondernemingen in 2007 tot 4 187 banen in 35 ondernemingen in 2012, een vermindering van 32 % van de werkgelegenheid in de sector; 5. benadrukt dat de gevolgen van deze veranderingen in de handelspatronen nog versterkt zijn door andere factoren zoals een daling van de vraag naar staal in de automobielsector en de bouwsector in de EU ten gevolge van de economische crisis en een relatieve stijging van de productiekosten (grondstoffen, energie, beperkingen op milieugebied enz.). Deze factoren hebben het concurrentievermogen van de staalindustrie van de EU geschaad en hebben ertoe geleid dat er de afgelopen jaren in de staalsector een groot aantal ontslagen heeft plaatsgevonden omdat staalproducenten in Europa zich genoodzaakt zagen fabrieken te sluiten of tot herstructurering over te gaan; 6. benadrukt dat er op het niveau van de Unie een efficiënte en gecoördineerde benadering moet worden gevolgd om het teruglopende concurrentievermogen van de staalsector van de Unie om te buigen; benadrukt dat er substantiële en gerichte investeringen nodig zijn om te zorgen voor innovatie omdat dat de belangrijkste aanjager is van het mondiale concurrentievermogen van de staalsector van de Unie en een waarborg om de banen in Europa te behouden; 7. neemt kennis van het voortgangsverslag over de tenuitvoerlegging van het actieplan voor een concurrerende en duurzame staalindustrie in Europa van 11 juni 2013, waarin geconcludeerd wordt dat de helft van de in de mededeling geplande maatregelen is uitgevoerd; benadrukt dat er gezorgd moet worden voor een juiste tenuitvoerlegging om concrete resultaten te boeken die zullen leiden tot een opleving van de staalsector van de Unie; 8. constateert dat dit de vierde EFG-aanvraag is voor de staalsector, waarvan er drie waren ingediend vanwege grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ten gevolge van de globalisering (6) en één vanwege de wereldwijde financiële en economische crisis (7) ; dringt er bij de Commissie op aan te voorkomen dat verdere ontslagen in deze sector door de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van preventieve en simulatieve maatregelen; 9. merkt op dat de ontslagen bij ArcelorMittal Liège S.A. waarschijnlijk zeer negatieve gevolgen zullen hebben voor de regio Luik, een regio die sterk afhankelijk is van de metaalverwerkende sector, en dat de gevolgen van de inkrimping van ArcelorMittal des te ingrijpender zijn omdat ArcelorMittal goed is voor 78,9 % van de werkgelegenheid in de metaalsector en voor 14,3 % van de werkgelegenheid in de verwerkende industrie; 10. merkt op dat het gecoördineerde pakket van individuele diensten dat medegefinancierd moet worden drie belangrijke terreinen betreft: omscholing, opleiding en herscholing en bevordering van ondernemerschap; benadrukt dat ervoor gezorgd moet worden dat de herscholingsactiviteiten worden uitgevoerd overeenkomstig de werkelijke behoeften van de arbeidsmarkt in de betrokken regio; 11. pleit ervoor om in de toekomst gebruik te maken van de bepalingen van de EFG-verordening om jongeren die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen (NEET's) in deze regio te steunen; 12. is ingenomen met het feit dat het gecoördineerde pakket van individuele diensten werd opgesteld in overleg met beoogde begunstigden en de sociale partners; 13. merkt op dat meer dan de helft van de totale geraamde kosten moet worden besteed aan replacementdiensten, met name ondersteuning, begeleiding en integratiemaatregelen; merkt op dat deze diensten zullen worden verleend door FOREM (Office wallon de la formation professionnelle et de l'emploi - de dienst voor arbeidsbemiddeling en beroepsopleiding van het Waalse Gewest), die als bemiddelingsorgaan optreedt bij de tenuitvoerlegging van deze aanvraag; 14. herinnert eraan dat de inzetbaarheid van alle werknemers verbeterd moet worden door aangepaste opleidingen en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verwacht dat de opleiding die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige bedrijfsklimaat; 15. herinnert eraan dat in artikel 7 van de EFG-verordening is bepaald dat bij het samenstellen van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening rekening moet worden gehouden met toekomstperspectieven op de arbeidsmarkt en de vereiste vaardigheden, en dat het gecoördineerde pakket gericht moet zijn op de overgang naar een grondstoffenefficiënte en duurzame economie; 16. benadrukt dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 17. merkt op dat maatregelen die verplicht zijn in het kader van de procedures voor collectieve ontslagen in België en die worden uitgevoerd als onderdeel van de standaardactiviteiten van de omscholingscellen (zoals outplacement, opleiding, hulp bij het zoeken van een baan, loopbaanadvies enz.) niet in deze EFG-aanvraag zijn opgenomen; 18. is verheugd dat in het verleden financiële steun uit het Europees Sociaal Fonds is verleend aan een project (EnTrain – En Transition-Reconversion-Accompagnement) dat tot doel had pedagogische methoden voor omscholingscellen in het algemeen te ontwikkelen en dat de resultaten van dit project waarschijnlijk nuttig zullen zijn voor de uitvoering van de geplande maatregelen; 19. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 20. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (aanvraag EGF/2014/012 BE/ArcelorMittal, ingediend door België) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2015/472.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2014)0735 – C8-0015/2015), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12 hiervan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) , en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure waarin is voorzien in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien de brief van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0033/2015 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om gebruik te maken van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat de vaststelling van de nieuwe EFG-verordening vorm geeft aan de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad om het criterium "crisisafwijking" opnieuw in te voeren, de financiële bijdrage van de Unie te verhogen tot 60 % van de totale geraamde kosten van de voorgestelde maatregelen, de efficiëntie voor de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad te verhogen door de termijn voor beoordeling en goedkeuring te verkorten, de subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; D. overwegende dat België aanvraag EGF/2014/011 BE/Caterpillar voor een bijdrage uit het EFG heeft ingediend naar aanleiding van 1030 ontslagen werknemers bij Caterpillar Belgium S.A., een bedrijf dat is ingedeeld in NACE 2-afdeling 28 "Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g." van wie 630 personen naar verwachting aan de maatregelen zullen deelnemen, gedurende en na de referentieperiode van 1 januari 2014 tot 30 april 2014, in verband met de afnemende vraag in Europa; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. merkt op dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 4, lid 1, onder a), van de EFG-verordening en dat België bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. stelt vast dat de Belgische autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 22 juli 2014 hebben ingediend, tot en met 16 september 2014 aanvullende informatie hebben verstrekt, en dat de Commissie haar beoordeling op 9 december 2014 bekend heeft gemaakt; 3. wijst erop dat de totale begroting 2 038 090 EUR bedraagt, waarvan 73 378 EUR bestemd is voor de implementatie, en dat de financiële bijdrage van het EFG 1 222 854 EUR bedraagt, wat goed is voor 60 % van de totale kosten van de voorgestelde maatregelen; 4. is ingenomen met het feit dat de Belgische autoriteiten op 1 april 2014 hebben besloten met de uitvoering van de individuele diensten voor de getroffen werknemers te beginnen om de werknemers snel bijstand te verlenen, ruimschoots vooruitlopend op het besluit over en de aanvraag voor toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; wijst erop dat de individuele dienstverlening die al is aangeboden in aanmerking komt voor EFG-financiering; 5. is van mening dat de ontslagen bij Caterpillar Belgium S.A. verband houden met grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering, omdat het fabriceren en importeren van werktuigen vanuit Azië naar Europa goedkoper is geworden dan produceren in Europa voor een afnemende markt; merkt op dat de vestiging Gosselies te lijden heeft gehad van de negatieve upstream- en downstream-effecten voor staal- en metaalproducten in Europa door de concurrentie van opkomende economieën en de crisis van 2009 waardoor de Europese bouw- en mijnbouwsector, de belangrijkste klanten van Caterpillar, is afgezwakt; 6. wijst erop dat de vraag naar werktuigen voor de bouw is afgenomen vanwege dalende particuliere en publieke investeringen in infrastructuur, veroorzaakt door het inzakken van de wereldwijde economie; 7. merkt op dat dit de twaalfde EGF-aanvraag is uit de "Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g."-sector, waarbij de eerdere aanvragen gelijkelijk waren verdeeld tussen de criteria handel en economische crisis; 8. betreurt dat een groot deel van de werklozen in de regio Charleroi laagopgeleid is (59% heeft geen hoger middelbaar onderwijs genoten) en dat 43% langer dan 2 jaar werkloos is; betreurt dat het werkgelegenheidspercentage in Charleroi met 52,26% tot de laagste in Wallonië behoort; is daarom ingenomen met het feit dat de autoriteiten hebben besloten EFG-financiering aan te vragen om de ontslagen werknemers te helpen; 9. merkt op dat de ontslagen bij Caterpillar naar verwachting enorme negatieve gevolgen zullen hebben voor de regio van Charleroi, die al kampt met een zeer moeilijke arbeidsmarktsituatie omdat zij te afhankelijk is van traditionele industriële werkgelegenheid en er te weinig nieuwe industrieën zijn; wijst erop dat het geringe vaardigheidsniveau van de ontslagen werknemers het voor hen moeilijk maakt om een nieuwe baan te vinden in een negatieve economische context; beveelt de Commissie aan onderzoek te doen naar succesvolle ondernemers in de regio om ontslagen werknemers stimulerende ideeën voor projecten aan de hand te doen op basis van succesverhalen in de regio; 10. wijst erop dat 18 % van de beoogde ontslagen werknemers die naar verwachting aan de maatregelen zullen deelnemen het gevaar loopt van uitsluiting van de arbeidsmarkt, aangezien ze deel uitmaken van de leeftijdsgroep 55 tot 64 jaar; 11. merkt op dat het gecoördineerde pakket van individuele diensten dat gemedefinancierd moet worden drie belangrijke terreinen betreft: omscholing, opleiding en herscholing en bevordering van ondernemerschap; 12. wijst erop dat ruim de helft van de totale geraamde kosten besteed zullen worden aan diensten gericht op herinzetbaarheid, te weten ondersteunings-, begeleidings- en integratiemaatregelen; wijst erop dat deze diensten verleend zullen worden door FOREM (de Waalse Dienst voor beroepsopleiding en arbeidsbemiddeling), die bij de uitvoering van deze aanvraag zal fungeren als bemiddelende instantie; 13. is ingenomen met het feit dat het gecoördineerde pakket van individuele diensten werd opgesteld in overleg met beoogde begunstigden en de sociale partners, rekening houdend met de mogelijkheden van de regio en het ondernemingsklimaat; 14. herinnert eraan dat de inzetbaarheid van alle werknemers verbeterd moet worden door middel van aangepaste opleidingen en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verwacht dat de opleiding die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 15. pleit ervoor om in de toekomst gebruik te maken van de bepalingen van de EFG-verordening ter ondersteuning van jongeren in deze regio die geen werk hebben en geen onderwijs of een opleiding volgen (NEET's); 16. herinnert eraan dat in artikel 7 van de EFG-verordening is bepaald dat bij het samenstellen van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening rekening moet worden gehouden met toekomstperspectieven op de arbeidsmarkt en de vereiste vaardigheden, en dat het gecoördineerde pakket gericht dient te zijn op de overgang naar een grondstoffenefficiënte en duurzame economie; 17. benadrukt dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 18. verwelkomt het feit dat financiële steun van het Europees Sociaal Fonds in het verleden is verleend aan een project (En Train – En Transition-Reconversion-Accompagnement) dat tot doel had pedagogische methoden voor omscholingscellen in het algemeen te ontwikkelen, en is van mening dat de resultaten van dit project waarschijnlijk nuttig zullen zijn voor de uitvoering van de geplande maatregelen; 19. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 20. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (aanvraag EGF/2014/011 BE/Caterpillar, ingediend door België) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2015/471.) (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (11296/3/2014 – C8-0294/2014), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2013 (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2013)0195), – gezien de door de Commissie tijdens de plenaire zitting van het Parlement gedane toezegging het standpunt van het Parlement in tweede lezing over te nemen, en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van18 december 2014 gedane toezegging dit standpunt overeenkomstig artikel 294, lid 8, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 69 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme (A8-0032/2015), 1. stelt onderstaand standpunt in tweede lezing vast; 2. neemt kennis van de verklaring van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd; 3. stelt voor om te verwijzen naar de handeling als "de Richtlijn Leichtfried-Lupi over de gewichten en afmetingen van bedrijfsvoertuigen" (3) ; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 10 maart 2015 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2015/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 96/53/EG van de Raad houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2015/719.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van de Commissie inzake de herziening van het kader voor typegoedkeuring De uitzondering betreffende de maximumlengte van aerodynamische cabines en aerodynamische voorzieningen aan de achterzijde van vrachtwagens, zoals voorzien in de nieuwe richtlijn betreffende maximumgewichten en -afmetingen van vrachtwagens (wijziging van Richtlijn 96/53/EG), vereist dat er wijzigingen worden aangebracht in het juridisch kader voor typegoedkeuring (Verordening (EG) nr. 661/2009 en Verordening (EU) nr. 1230/2012). Momenteel herziet de Commissie Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad met het oog op verbetering van de algemene veiligheid van voertuigen. Zoals voorgeschreven in artikel 17 van Verordening (EG) nr. 661/2009 zal de Commissie in 2015 bij het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag indienen, in voorkomend geval met voorstellen tot wijziging van deze verordening of andere relevante Uniewetgeving met betrekking tot het opnemen van nieuwe veiligheidsvoorzieningen voor met name vrachtwagens. De Commissie is voornemens uiterlijk in 2016 de nodige wijzigingen voor te stellen, na de belanghebbenden te hebben geraadpleegd en na in voorkomend geval een effectbeoordeling te hebben uitgevoerd. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0462 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0209/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 oktober 2013 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 30 januari 2014 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 10 december 2014 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 en artikel 61, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Begrotingscommissie ( A7‑0211/2014 ), – gezien de op zijn plenaire vergadering van 17 april 2014 aangenomen amendementen (3) , – gezien het besluit van de conferentie van voorzitters van 18 september 2014 over onafgedane zaken van de zevende zittingsperiode, – gezien het aanvullend verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0021/2015 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 10 maart 2015 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2015/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende Europese langetermijnbeleggingsinstellingen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2015/760.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0550 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114, lid 1 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0241/2013), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – Gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 5 februari 2014 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 december 2013 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 21 januari 2015 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 59 en artikel 61, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7‑0167/2014 ), – gezien de op zijn plenaire vergadering van 3 april 2014 aangenomen amendementen (3) , – gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 18 september 2014 inzake onafgedane zaken van de zevende zittingsperiode, – gezien het aanvullend verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0022/2015 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 10 maart 2015 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2015/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende afwikkelingsvergoedingen voor op kaarten gebaseerde betalingstransacties (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2015/751.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2015)0009 – C8-0011/2015), – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (1) (EFG-verordening), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (2) , en met name artikel 12, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) (IIA van 2 december 2013), en met name punt 13 hiervan, – gezien de trialoogprocedure zoals geregeld in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien de brief van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0034/2015 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, dramatisch verergerd door de economische, financiële en sociale crisis, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers adequaat moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 2 december 2013 met betrekking tot het nemen van besluiten om gebruik te maken van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG); C. overwegende dat dit de laatste aanvraag is die volgens de verordening van 2006 wordt behandeld; D. noemt het verheugend dat de doelstellingen van en de criteria voor de EFG-verordening in december 2013 zijn uitgebreid teneinde aanvragen van landen met een lagere bevolkingsdichtheid te integreren en te vergemakkelijken; E. is verheugd over het feit dat de behandeling van EFG-aanvragen in de Commissie en door het Parlement en de Raad efficiënter is gemaakt door de termijn voor de beoordeling en goedkeuring te verkorten, het aantal subsidiabele maatregelen en begunstigden uit te breiden door zelfstandigen en jongeren toe te voegen en stimuleringsmaatregelen voor de oprichting van een eigen bedrijf te financieren; F. overwegende dat België aanvraag EGF/2013/011 BE/Saint-Gobain Sekurit heeft ingediend voor een financiële bijdrage van het EFG naar aanleiding van 257 gedwongen ontslagen die verband houden met de sluiting van de fabriek van de groep Saint-Gobain Sekurit Saint-Gobain Sekurit (SGS) in Auvelais, die veiligheidsglas voor de automobielindustrie produceerde; overwegende dat de gedwongen ontslagen plaatsvonden in en na de referentieperiode van 31 augustus 2013 tot 31 december 2013 en verband houden met een daling van de productie van veiligheidsglas voor de automobielindustrie in de EU; G. overwegende dat een financiële bijdrage uit het EFG wordt gevraagd ter hoogte van 1.339.928 EUR (50 % van de totale kosten); H. overwegende dat de aanvraag weliswaar niet voldoet aan de criteria van artikel 2, onder a) en b), van de EFG-verordening, maar wel valt onder de categorie "uitzonderlijke omstandigheden" die het mogelijk maken middelen uit het EFG beschikbaar te stellen; 1. is het eens met de conclusie van de Commissie dat de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG die België op 19 december 2013 heeft ingediend, voor een financiële bijdrage in aanmerking komt uit hoofde van artikel 2, onder c), dat vereist dat er uitzonderlijke omstandigheden worden aangetoond, ook al wordt er niet aan de voorwaarden van artikel 2, onder a) en b), van de EFG-verordening voldaan; onderstreept evenwel dat de gebruikmaking van artikel 2, onder c), per geval moet worden geëvalueerd en geen algemene methode voor beschikbaarstelling van middelen uit het EFG mag worden wanneer niet aan de basisvoorwaarden wordt voldaan; 2. benadrukt dat het EFG een speciaal instrument is dat de Unie in staat stelt op bepaalde onvoorziene omstandigheden te reageren, en zijn hoofddoel moet behouden, namelijk steun verlenen wanneer tijdens een referentieperiode een groot aantal werknemers (minimum 500) wordt ontslagen als gevolg van door de globalisering en de wereldwijde financiële en economische crisis veroorzaakte grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen; benadrukt dat het EFG niet mag dienen als vervanging van andere Europese structuur- en investeringsfondsen, zoals het Europees Sociaal Fonds, maar ter aanvulling van die fondsen moet worden gebruikt; benadrukt dat de uitzonderlijke omstandigheden die het mogelijk maakt middelen uit het EFG beschikbaar te stellen, niet van bovengenoemd toepassingsgebied mogen afwijken; 3. stelt vast dat de Belgische autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 19 december 2013 hebben ingediend uit hoofde van de EFG-verordening, die geen maximumtermijn voor de instructie voorschrijft, en dat de Commissie haar beoordeling op 21 januari 2014 bekend heeft gemaakt; betreurt dat er onvoldoende informatie is gegeven over de aangevoerde uitzonderlijke omstandigheden; onderstreept dat dergelijke uitzonderlijke omstandigheden naar behoren moeten worden geëvalueerd om een afwijking van de voorwaarden van artikel 2, onder a) en b), van de EFG-verordening te kunnen krijgen; 4. spreekt zijn bezorgdheid uit over de duur van de procedure vanaf de datum van de eerste ontslagen tot de beoordeling van de aanvraag; herinnert eraan dat het doel van het EFG is ontslagen werknemers zo snel mogelijk hulp te bieden; 5. dringt er bij de lidstaten en alle betrokken instellingen op aan de nodige inspanningen te leveren om de procedurele en begrotingsregelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; wijst in dit opzicht op de verbeterde procedure die de Commissie heeft ingesteld naar aanleiding van het verzoek van het Parlement om snellere toekenning van subsidies, met als doel de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag het Europees Parlement en de Raad voor te leggen samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, en neemt nota van de vaststelling van de nieuwe EFG-verordening (Verordening (EU) nr. 1309/2013), die de efficiëntie, transparantie, verantwoordingsplicht en zichtbaarheid van het EFG helpt vergroten; 6. dringt er bij de lidstaten op aan de uitwisseling van best practices te benutten en met name te leren van de ervaringen van die lidstaten en regionale en lokale autoriteiten die reeds nationale informatienetwerken op het gebied van het EFG hebben opgezet, waarbij de sociale partners en de belanghebbenden op lokaal en regionaal niveau betrokken zijn, teneinde over een goede structuur voor steunverlening te beschikken als zich een situatie voordoet die binnen het toepassingsgebied van het EFG valt; 7. begroet met instemming dat de Belgische autoriteiten op 31 augustus 2013 besloten reeds aan te vangen met de uitvoering van de individuele diensten voor de getroffen werknemers, om de werknemers snel bijstand te bieden, geruime tijd voordat er een besluit was genomen of zelfs maar een aanvraag was ingediend voor toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 8. neemt er nota van dat de sector die veiligheidsglas voor de automobielindustrie produceert, economisch ernstig is ontwricht ingevolge verschillende factoren, zoals een daling van de productie van veiligheidsglas voor de automobielindustrie in de Unie, een stijging van het marktaandeel van concurrenten uit niet-lidstaten en een stijging van de invoer van deze producten in de Unie; neemt er nota van dat de activiteiten van SGS Benelux nauw verband hielden met de productietrends in de automobielindustrie, en dat de productie van personenauto's in de EU-27 tussen 2007 en 2012 is gedaald van 21,9 tot 19,5 miljoen eenheden, terwijl de wereldwijde productie tijdens dezelfde periode is gestegen van 47,5 tot 60,6 miljoen eenheden; stelt voorts vast dat er bij producenten en leveranciers in de automobielindustrie een algemene trend is om de productie binnen de EU van West-Europa (met name Frankrijk, België en Spanje) naar Oost-Europa te verplaatsen; 9. neemt er nota van dat er geen andere EFG-aanvragen zijn ingediend die specifiek betrekking hadden op de sector die glas voor de automobielsector produceert (4) , maar wel een reeks aanvragen die verband hielden met producenten van motorvoertuigen of leveranciers van uitrusting voor de automobielsector (5) ; 10. stelt vast dat de ontslagen bij SGS vooral bandwerkers betreffen (83% van de desbetreffende werknemers hebben het arbeidersstatuut); is van mening dat de ontslagen werknemers, gezien de situatie van de arbeidsmarkt in de getroffen regio, zullen moeten worden omgeschoold om werk te vinden in andere beroepen en/of sectoren; 11. betreurt dat, gezien de sociaaleconomische situatie van de betrokken regio en van de aangrenzende regio's (Charleroi en Namen), de kansen op werk in de regio voor de ontslagen werknemers van SGS Benelux beperkt zijn, omdat zij waarschijnlijk voor een beperkt aantal banen in de glassector met veel andere werknemers met vergelijkbare kwalificaties en ervaring moeten concurreren; herinnert eraan dat de structurele werkloosheid in de regio relatief hoog is, dat er relatief veel langdurig werklozen zijn en dat de kwalificatie- en vaardigheidsniveaus relatief laag zijn; onderstreept dat de ontslagen bij SGS Benelux bijgevolg moeten worden gezien tegen de moeilijke plaatselijke sociaaleconomische achtergrond; 12. stelt vast dat de in de aanvraag vermelde individuele dienstverlening bestaat uit verscheidene maatregelen om de werknemers te helpen met hun terugkeer op de arbeidsmarkt of met administratieve procedures, waarvan de meeste naar verwachting alle werknemers ten goede zullen komen; 13. stelt vast dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening waarvoor medefinanciering wordt aangevraagd, de volgende maatregelen omvat voor de terugkeer van de 257 ontslagen werknemers naar de arbeidsmarkt (per categorie): (1) individuele hulp bij het zoeken van een baan, casemanagement en algemene voorlichting, (2) opleiding en omscholing en (3) bevordering van ondernemerschap; 14. juicht toe dat de sociale partners en organisaties betrokken waren bij de algemene coördinatie en uitvoering van de maatregelen: de vakbonden (FGTB, CSC), Forem (de Waalse Dienst voor beroepsopleiding en arbeidsbemiddeling), de sectorale centra voor beroeps- en technologische opleiding die actief zijn in het Waalse Gewest, het Agentschap voor het Europees Sociaal Fonds (ESF) van de Franstalige Gemeenschap van België en de Waalse regering; waardeert het bovendien dat de vakbonden rechtstreeks betrokken zijn bij het beheer van de twee omscholingscellen die speciaal zijn opgericht voor elk afzonderlijk bedrijf; 15. wijst erop dat steun met autonomie en toegankelijkheid op regionaal niveau moet worden opgevoerd en aangemoedigd teneinde een bottom-up ethos te bewerkstellingen en plaatselijke oplossingen op regionaal niveau mogelijk te maken als zich een situatie voordoet die binnen het toepassingsgebied van het EFG valt; 16. neemt nota van de maatregelen die zijn voorgesteld om de inzetbaarheid van de ontslagen werknemers te verbeteren; herinnert eraan dat de gepersonaliseerde diensten die moeten worden ondersteund door het EFG geen uitkeringen inhouden; 17. neemt er nota van dat maatregelen die krachtens de Belgische federale wetgeving verplicht zijn in het kader van de procedures voor collectieve ontslagen en die worden uitgevoerd als onderdeel van de standaardactiviteiten van de omscholingscellen (zoals outplacement, opleiding, hulp bij het zoeken van een baan, loopbaanadvies enz.) niet in deze EFG-aanvraag zijn opgenomen; 18. herinnert eraan dat de inzetbaarheid van alle werknemers verbeterd moet worden door aangepaste opleidingen en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verwacht dat de opleiding die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige bedrijfsklimaat; 19. verwelkomt dat het beginsel van gelijkheid tussen vrouwen en mannen, alsmede van non-discriminatie, wordt en zal worden toegepast tijdens de verschillende stadia van uitvoering van en toegang tot de EFG-maatregelen; 20. is verheugd dat de sociale partners bij de opstelling van het sociaal plan en de uitvoering van de maatregelen betrokken waren; 21. benadrukt dat met de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kunnen worden medegefinancierd die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren; 22. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 23. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2013/011 BE/Saint-Gobain Sekurit, België) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2015/470.) Het Europees Parlement, – gezien artikel 2 en artikel 3, lid 3, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en artikel 8 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties van 18 december 1979 inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW), – gezien het VN-verdrag van 1949 ter bestrijding van de handel in personen en van de exploitatie van prostitutie door anderen, – gezien de Verklaring en het Actieprogramma van Peking die op 15 september 1995 tijdens de vierde wereldvrouwenconferentie werden aangenomen, alsmede de daaruit voortkomende documenten die tijdens de bijzondere VN-zittingen Peking +5 (2000), Peking +10 (2005) en Peking +15 (2010) werden aangenomen, – gezien Verordening (EU) nr. 606/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 betreffende de wederzijdse erkenning van beschermingsmaatregelen in burgerlijke zaken (1) , – gezien Richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten, en ter vervanging van Kaderbesluit van de Raad 2001/220/JBZ (2) , – gezien het VN-Verdrag van 13 december 2006 inzake de rechten van personen met een handicap en met name artikel 6 betreffende vrouwen met een handicap, – gezien Richtlijn 2011/99/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende het Europees beschermingsbevel (3) , – gezien Richtlijn 2011/36/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 5 april 2011 betreffende het voorkomen en tegengaan van mensenhandel en het beschermen van de slachtoffers, en ter vervanging van Kaderbesluit 2002/629/JBZ van de Raad (4) , – gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de verbetering van de man-vrouwverhouding bij niet-uitvoerende bestuurders van beursgenoteerde ondernemingen en daarmee samenhangende maatregelen (richtlijn vrouwelijke bestuurders ( COM(2012)0614 )), – gezien het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld (Overeenkomst van Istanbul), – gezien het Europees Pact voor gendergelijkheid (2011-2020) van 7 maart 2011 (5) , – gezien de mededeling van de Commissie van 5 maart 2010 getiteld "Een grotere inzet voor de gelijkheid van vrouwen en mannen: Een vrouwenhandvest" ( COM(2010)0078 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 21 september 2010 getiteld "Strategie voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2010-2015" ( COM(2010)0491 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Europa 2020: een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei" ( COM(2010)2020 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 16 september 2013 getiteld "Tussentijdse herziening van de strategie voor gelijkheid van vrouwen en mannen 2010-2015" (SWD(2013)0339), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van woensdag 8 mei 2013 getiteld "Report on Progress on equality between women and men in 2012" (SWD(2013)0171), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 november 2013 getiteld "Vrouwelijke genitale verminking uitbannen" ( COM(2013)0833 ), – gezien het verslag van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE) van 2012 getiteld "Evaluatie van de uitvoering door de EU-lidstaten van het actieprogramma van Peking: Geweld tegen vrouwen – slachtofferhulp", – gezien de conclusies van de Raad van 5 en 6 juni 2014 over de preventie en bestrijding van alle vormen van geweld tegen vrouwen en meisjes, met inbegrip van vrouwelijke genitale verminking, – gezien zijn resolutie van 6 februari 2014 over het uitbannen van vrouwelijke genitale verminking (6) , – gezien het bestaan sinds 1975 van EU-richtlijnen inzake verschillende aspecten van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen (Richtlijn 2010/41/EU (7) , Richtlijn 2010/18/EU (8) , Richtlijn 2006/54/EG (9) , Richtlijn 2004/113/EG (10) , Richtlijn 92/85/EEG (11) , Richtlijn 86/613/EEG (12) en Richtlijn 79/7/EEG) (13) , – gezien zijn resolutie van 12 september 2013 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers voor gelijke of gelijkwaardige arbeid (14) , – gezien zijn resolutie van 12 maart 2013 over de gevolgen van de economische crisis voor de gendergelijkheid en de rechten van de vrouw (15) , – gezien zijn resolutie van 11 juni 2013 over onderwijs- en beroepsmobiliteit van vrouwen in de EU (16) , – gezien zijn resolutie van 12 maart 2013 over de uitbanning van genderstereotypen in de EU (17) , – gezien zijn resolutie van 6 februari 2013 over de 57ste zitting van de VN-Raad voor de rechten van de Mens: uitbanning en preventie van alle vormen van geweld jegens vrouwen en meisjes (18) , – gezien zijn resolutie van 11 september 2012 over de arbeidsomstandigheden van vrouwen in de dienstensector (19) , – gezien zijn resolutie van 24 mei 2012 met aanbevelingen aan de Commissie betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers voor gelijke of gelijkwaardige arbeid (20) , – gezien zijn resolutie van 10 februari 2010 over gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie – 2009 (21) , van 8 maart 2011 over gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie – 2010 (22) , en van 13 maart 2012 over gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie – 2011 (23) , – gezien zijn resolutie van 6 juli 2011 over vrouwen en leidinggevende functies in het bedrijfsleven (24) , – gezien zijn resolutie van 5 april 2011 over de prioriteiten en het ontwerp van een nieuw beleidskader van de EU voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen (25) , – gezien zijn resolutie van 8 maart 2011 over armoede bij vrouwen in de Europese Unie (26) , – gezien zijn resolutie van 17 juni 2010 over de genderaspecten van de economische neergang en de financiële crisis (27) , – gezien zijn resolutie van 3 februari 2009 over de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht en solidariteit tussen de generaties (28) , – gezien zijn resolutie van 26 februari 2014 over seksuele uitbuiting en prostitutie en de gevolgen daarvan voor de gendergelijkheid (29) , – gezien zijn resolutie van 13 oktober 2005 over vrouwen en armoede in de Europese Unie (30) , – gezien zijn resolutie van 25 februari 2014 over het bestrijden van geweld tegen vrouwen (31) , – gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 92/85/EEG van de Raad inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (de richtlijn moederschapsverlof ( COM(2008)0637 )), – gezien de conclusies van de Raad van 20 mei 2014 over gendergelijkheid in de sport, – gezien Richtlijn 2006/54/EG betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (32) , – gezien het voortgangsverslag van de Commissie van 3 juni 2013 over de doelstellingen van Barcelona met als titel "Ontwikkeling van opvangdiensten voor jonge kinderen in Europa met het oog op een duurzame en inclusieve groei", – gezien het verslag van de Commissie uit september 2014 getiteld "Statistical Data on Women Entrepreneurs in Europe", – gezien het onderzoek van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) van maart 2014 getiteld "Violence against women: an EU-wide survey", waarin voor de eerste keer gegevens werden gepresenteerd betreffende de omvang, de aard en de gevolgen van verschillende vormen van geweld tegen vrouwen, alsook de reactie van slachtoffers op gewelddadige incidenten en hun bewustzijn van hun rechten, – gezien artikel 168 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie inzake volksgezondheid en in het bijzonder lid 7 van dit artikel, waarin staat dat "het optreden van de Unie [...] de verantwoordelijkheden van de lidstaten [eerbiedigt] met betrekking tot de bepaling van hun gezondheidsbeleid, alsmede de organisatie en de verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging", – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A8-0015/2015 ), A. overwegende dat gelijkheid tussen vrouwen en mannen een grondrecht is dat wordt erkend in de Verdragen sinds het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap uit 1957 en in het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie; overwegende dat de geboekte vooruitgang onvoldoende blijft en er veel ongelijkheden tussen vrouwen en mannen blijven bestaan, ondanks het feit dat de Europese Unie veel teksten heeft aangenomen om een gelijke behandeling van mannen en vrouwen te waarborgen en iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht te bestrijden en ondanks het feit dat de Unie de taak op zich heeft genomen om het beginsel van gelijkheid tussen mannen en vrouwen in al haar activiteiten te integreren; B. overwegende dat het beginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen de afwezigheid van directe of indirecte discriminatie veronderstelt, waaronder op grond van moederschap, vaderschap en wat betreft de verdeling van gezinstaken; C. overwegende dat het van cruciaal belang is rekening te houden met de meervoudige en elkaar overlappende vormen van discriminatie die veel vrouwen en meisjes in Europa ondervinden (op grond van handicap, migrantenachtergrond, etnische afkomst, leeftijd, seksuele gerichtheid, genderidentiteit, zwangerschap, huisvestingsstatus, een laag opleidingsniveau, als slachtoffers van geweld, enz.) en het feit dat hun situatie er de laatste jaren op achteruit is gegaan; D. overwegende dat de Europa 2020-strategie voor een slimme, duurzame en inclusieve economie ambitieuze doelstellingen bevat, waaronder een arbeidsparticipatie van 75% en een vermindering met ten minste 20 miljoen van het aantal mensen dat zich in een situatie van armoede of sociale uitsluiting bevindt of dreigt daarin terecht te komen tegen 2020, die enkel kunnen worden bereikt indien de lidstaten innovatief beleid ten uitvoer leggen met het oog op daadwerkelijke gelijkheid van vrouwen en mannen; E. overwegende dat de door de lidstaten genomen beleidsmaatregelen ter consolidatie van de begroting hoofdzakelijk de openbare sector treffen, waarin voornamelijk vrouwen werkzaam zijn en waarvan de voorzieningen het vaakst door vrouwen worden gebruikt, en dus een dubbele straf inhouden, en overwegende dat dit beleid leidt tot een grote stijging van de onzekerheid op arbeidsgebied, met name door een toename van deeltijds werk (32% bij vrouwen, tegenover 8,2% bij mannen) en het aantal tijdelijke contracten, om het nog niet te hebben over een daling van de lonen; F. overwegende dat er meer vrouwen dan mannen in armoede leven en uitgesloten zijn, en met name oudere vrouwen, van wie het pensioen gemiddeld 39% lager is dan dat van mannen, en alleenstaande moeders; overwegende dat vrouwen omwille van hun gezin vaker halftijds of met een tijdelijk contract of een contract van bepaalde duur werken dan mannen, en dat de armoede onder vrouwen grotendeels te wijten is aan hun onzekere tewerkstelling; G. overwegende dat de strijd tegen armoede een van de vijf meetbare doelstellingen vormt die de Commissie heeft voorgesteld in het kader van de Europa 2020-strategie; overwegende dat geïntegreerd richtsnoer 10 van de Europa 2020-strategie (bevordering van sociale integratie en bestrijding van armoede) de lidstaten ertoe zou kunnen aanzetten nationale beleidsmaatregelen te nemen die met name vrouwen beschermen tegen het risico om tot armoede te vervallen en eenoudergezinnen en oudere vrouwen een inkomen garanderen; H. overwegende dat er binnen de EU sprake is van een dalend geboortecijfer, wat nog versterkt wordt door de crisis, omdat stellen, en met name jongere vrouwen, vanwege de werkloosheid, marginalisering en onzekerheid over de toekomst en de economie, het besluit om kinderen te krijgen uitstellen, waardoor de vergrijzing binnen de EU nog verder toeneemt; I. overwegende dat de huidige belastingstelsels in bepaalde lidstaten gebaseerd zijn op een beperkte opvatting van het gezin, en gezinnen die afhankelijk zijn van één inkomen begunstigen, vaak arbeid van vrouwen ontmoedigen en eenoudergezinnen, kroostrijke gezinnen en gezinnen met afhankelijke familieleden ten laste onvoldoende ondersteunen; J. overwegende dat, hoewel 60% van de afgestudeerden in de EU vrouw is, hun vertegenwoordiging in hogere bestuurlijke en leidinggevende functies onevenredig laag is, en minder dan 33% van de wetenschappers en ingenieurs in de EU vrouw is, terwijl bijna 80% van de werknemers in de gezondheids-, onderwijs- en welzijnssector vrouw is; K. overwegende dat er een sterke horizontale segregatie of genderkloof bestaat op de arbeidsmarkt: ongeveer de helft van de vrouwen met een baan is terug te vinden in 10 van de 130 beroepen die zijn opgenomen in de internationale standaardberoepenclassificatie (ISCO) van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), en slechts 16% van de werknemers is actief in een sector waarin de verhouding tussen mannen en vrouwen paritair is; L. overwegende dat de rol van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), die 99% van de Europese ondernemingen uitmaken en goed zijn voor twee op de drie banen in de particuliere sector, cruciaal is voor de verwezenlijking van de Europa 2020-strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei; overwegende dat slechts 31% van de ondernemers in de EU vrouw is; overwegende dat 10% van de vrouwen in de EU ondernemer is tegenover 19% van de mannen; overwegende dat de stijging van het aantal vrouwelijke ondernemers moet worden aangemoedigd en ondersteund; M. overwegende dat ongeveer 42% van diegenen die actief zijn in de landbouw in de EU vrouwen zijn en dat drie op tien Europese landbouwbedrijven worden beheerd door vrouwen; overwegende dat de bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen, waarbij de deelname van vrouwen aan het economische en sociale leven wordt bevorderd, met name in de landbouw, een voortdurende bekommernis in Europa moet zijn; N. overwegende dat de arbeidsparticipatie van vrouwen 63% bedraagt, dat het loonverschil tussen vrouwen en mannen 16,4% bedraagt, dat 73% van de nationale parlementsleden man is, dat de raden van bestuur van de grote bedrijven voor 17,8% uit vrouwen bestaan en dat vrouwen per week bijna drie keer meer tijd besteden aan huishoudelijke taken dan mannen (bv. zorgen voor kinderen, ouderen en personen met een handicap en zich bezighouden met het huishouden); O. overwegende dat 37% van de leden van het nieuwe Europees Parlement, 9 van de 28 nieuwe commissarissen en 7 van de 28 rechters van het Hof van Justitie van de Europese Unie vrouwen zijn; P. overwegende dat de werkloosheid bij vrouwen onderschat wordt, aangezien veel vrouwen niet als werkloze zijn ingeschreven, met name vrouwen die in landelijke of afgezonderde gebieden wonen en zich vaak enkel bezighouden met het huishouden en de zorg voor de kinderen; overwegende dat deze situatie aanleiding geeft tot een ongelijke toegang tot openbare diensten (subsidies, pensioenen, moederschapsverlof, ziekteverlof, toegang tot sociale zekerheid, enz.); Q. overwegende dat het aan het huidige tempo tot 2038 zal duren om de doelstelling van een arbeidsparticipatiegraad van 75% te bereiken voor vrouwen, en dat gelijke beloning pas in 2084 een realiteit zal zijn; overwegende dat pariteit in de nationale parlementen, de Europese instellingen en de raden van bestuur van Europese bedrijven mogelijk zal zijn in 2034, maar dat het tot 2054 zal duren vooraleer de huishoudelijke taken gelijk verdeeld zijn; R. overwegende dat het gebrek aan bevordering van beleid om werk en privéleven beter te combineren in het algemeen en het ontbreken van betaalbare en kwalitatief hoogstaande diensten voor kinderopvang en bijstand voor ouderen en personen die bijzondere zorg nodig hebben in het bijzonder een ernstig obstakel vormen voor de economische onafhankelijkheid van vrouwen en voor hun doorstroming naar verantwoordelijke posities, en voor de gelijke deelname van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt, ook als manier om armoede te bestrijden en te voorkomen; S. overwegende dat de verdeling van de gezins- en huishoudelijke taken tussen mannen en vrouwen, met name dankzij het beter benutten van ouderschaps- en vaderschapsverlof, een conditio sine qua non is voor de verwezenlijking van gelijkheid tussen vrouwen en mannen; overwegende dat er in een kwart van de lidstaten geen regelingen zijn voor vaderschapsverlof; T. overwegende dat de traditionele genderrollen en stereotypen nog steeds een aanzienlijke invloed hebben op de taakverdeling tussen mannen en vrouwen in het huishouden, op het werk en in de samenleving in het algemeen en daardoor de arbeidskansen en de persoonlijke en professionele ontwikkeling van vrouwen hinderen, waardoor vrouwen zich niet volledig kunnen ontplooien als persoon en als deelnemer aan de economie; U. overwegende dat de media een rol kunnen spelen zowel in de verspreiding van stereotypen, de aantasting van het beeld van de vrouw en de overseksualisering van meisjes als in de bestrijding van genderstereotypen, de bevordering van de deelname van vrouwen aan de besluitvorming en de bevordering van gendergelijkheid; V. overwegende dat de Raad nog steeds geen officieel standpunt heeft ingenomen over de twee wetgevingsresoluties van het Europees Parlement over onderwerpen die van fundamenteel belang zijn voor de gelijkheid tussen vrouwen en mannen, te weten zijn resolutie van 20 oktober 2010 over het voorstel voor een richtlijn inzake moederschapsverlof en zijn resolutie van 20 november 2013 over het voorstel voor een richtlijn inzake de verbetering van de man-vrouwverhouding bij niet-uitvoerende bestuurders van beursgenoteerde ondernemingen en daarmee samenhangende maatregelen; W. overwegende dat de Commissie in haar verslag over de toepassing van Richtlijn 2006/54/EG van 6 december 2013 vraagtekens heeft geplaatst bij de overeenstemming van de nationale wetgeving van 26 lidstaten met de nieuwe bepalingen van deze richtlijn (33) ; X. overwegende dat, volgens het onderzoek van het FRA van maart 2014, een op de drie vrouwen in de EU het slachtoffer is geworden van fysiek en/of seksueel geweld, een op de vijf vrouwen fysiek geweld heeft ondergaan na de leeftijd van 15 jaar, en bijna een op de twee vrouwen het slachtoffer is geworden van psychologisch geweld; overwegende dat geweld tegen vrouwen een schending van de grondrechten inhoudt met mogelijk ernstige psychologische gevolgen, alle lagen van de samenleving treft, ongeacht leeftijd, opleidingsniveau, inkomen, sociale positie of land van afkomst of verblijf, en een van de minst gemelde misdrijven is; overwegende dat geweld tegen vrouwen een van de grootste belemmering vormt voor daadwerkelijke gelijkheid tussen vrouwen en mannen; Y. overwegende dat het geweld tegen vrouwen en meisjes op internet toeneemt en dat minderjarigen in dit verband buitengewoon zorgwekkend gedrag vertonen op sociale netwerken; Z. overwegende dat de EU-strategie voor de uitroeiing van mensenhandel afloopt in 2016; overwegende dat de overgrote meerderheid (80%) van de geregistreerde slachtoffers van mensenhandel in de EU, volgens het verslag van Eurostat van 2014 inzake mensenhandel, vrouwen en meisjes zijn; AA. overwegende dat zes lidstaten het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld (de Overeenkomst van Istanbul) nog steeds niet hebben ondertekend en dat slechts acht lidstaten dit verdrag hebben geratificeerd; AB. overwegende dat de verzameling van betrouwbare, vergelijkbare en naar geslacht gedifferentieerde gegevens met name belangrijk is in het kader van de uitwerking van nationaal en Europees overheidsbeleid, in het bijzonder met betrekking tot geweld tegen vrouwen; AC. overwegende dat vrouwen te maken hebben met specifieke gezondheidsproblemen en minder vaak dan mannen het onderwerp van klinische proeven zijn, en dat deze verschillen grote gevolgen hebben voor de gezondheid van vrouwen; AD. overwegende dat meisjes en vrouwen minder vaak aan lichaamsbeweging doen dan jongens en mannen, met name in de leeftijdscategorie van 15 tot 24 jaar, en dat sport een middel is om jezelf te uiten en te ontplooien en burgerschap en solidariteit tot uiting helpt brengen en dat regelmatig sporten de fysieke en psychische gezondheid verbetert; overwegende dat geweld tegen vrouwen, stereotypen, loonverschillen en belemmeringen voor de vertegenwoordiging van vrouwen in bestuursfuncties eveneens voorkomen in de sport; AE. overwegende dat seksuele en reproductieve rechten fundamentele mensenrechten zijn en dat hiermee rekening moet worden gehouden in het actieprogramma van de EU op het gebied van gezondheid; AF. overwegende dat de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten tot de bevoegdheid van de lidstaten behoren; AG. overwegende dat het door de Commissie opgestelde jaarverslag betreffende de gelijkheid van vrouwen en mannen een uiterst belangrijk instrument is om de evolutie van de situatie van vrouwen in Europa te evalueren; Gelijkheid van vrouwen en mannen in het Europa 2020-kader 1. vraagt de EU-instellingen en de lidstaten om rekening te houden met het genderperspectief, met de rechten van vrouwen en met gelijke kansen bij de uitwerking van hun beleid, in het kader van hun begrotingsprocedures en bij de toepassing van EU-programma's en -acties, door middel van proactieve maatregelen, en met name in de context van stimuleringsprogramma's, door stelselmatig gendereffectbeoordelingen uit te voeren; 2. betreurt dat de doelstellingen van de Strategie voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2010-2015 dreigen te mislukken, in het bijzonder wat de economische onafhankelijkheid betreft, onder meer doordat het voorstel voor een richtlijn betreffende moederschapsverlof werd ingetrokken; wijst er tegelijkertijd op dat de economische verschillen tussen mannen en vrouwen geleidelijk aan toenemen; 3. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten een genderpijler op te nemen in de Europa 2020-strategie om te meten hoe de vermindering van het verschil in werkgelegenheid tussen mannen en vrouwen vordert en om de beleidsmaatregelen in het kader van de jaarlijkse groeianalyse om te zetten in de landenspecifieke aanbevelingen; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten een algemeen investeringsplan voor de sociale infrastructuur te ontwikkelen, aangezien het Europese bruto binnenlands product (bbp) met een gendergerelateerd investeringsplan naar schatting geleidelijk zal stijgen, en tegen 2018 2,4% hoger zal liggen dan zonder een investeringsplan; 5. merkt op dat een gelijke deelname van vrouwen en mannen aan het arbeidsproces het economisch potentieel van de EU aanzienlijk zou kunnen verhogen en tegelijkertijd ervoor zou kunnen zorgen dat dit een eerlijk en inclusief karakter krijgt; wijst erop dat een volledige convergentie van de arbeidsparticipatiecijfers zich, volgens prognoses van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), zou vertalen in een stijging van het bbp per inwoner met 12,4% tegen 2030; 6. benadrukt dat het belangrijk is om armoede onder vrouwen te bestrijden, en met name onder oudere vrouwen, vrouwen die het slachtoffer zijn geweest van gendergeweld, vrouwen met een handicap, migrantenvrouwen, vrouwen die tot een minderheid behoren en alleenstaande moeders; verzoekt de lidstaten dus krachtigere inclusiestrategieën ten uitvoer te leggen en de middelen die worden uitgetrokken voor sociaal beleid op een meer doeltreffende manier aan te wenden, met name in het kader van het Europees Sociaal Fonds en de structuurfondsen; 7. betreurt het feit dat de doeltreffendheid van het sociale beleid met betrekking tot de vermindering van de armoede in 2012 met 50% gedaald is in vergelijking met 2005 in huishoudens met slechts één volwassene, een situatie waarin de meeste weduwen en alleenstaande moeders zich bevinden; uit zijn bezorgdheid over het feit dat de doeltreffendheid van het sociale beleid dat in sommige lidstaten wordt gevoerd slechts een derde van het Europese gemiddelde bedraagt; verzoekt de lidstaten bijgevolg hun sociale beleid, met name gericht op werklozen, te versterken teneinde de toenemende armoede, in het bijzonder onder vrouwen, tegen te gaan; 8. roept de Raad en de Commissie op de genderdimensie van armoede en sociale uitsluiting aan te pakken; betreurt het dat de landenspecifieke aanbevelingen die tot nu toe zijn aangenomen als onderdeel van de jaarlijkse cycli van het Europees semester niet voldoende zijn afgestemd op de werkgelegenheids- en sociale doelstellingen van de Europa 2020-strategie; vraagt dat de structurele oorzaken van armoede bij vrouwen stelselmatig worden aangepakt in het kader van de landenspecifieke aanbevelingen; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten rekening te houden met de evolutie van de gezinsstructuren bij de uitwerking van hun belasting- en uitkeringsstelsels, door met name eenoudergezinnen en ouderen financieel te ondersteunen door middel van belastingkortingen of steun voor gezondheidszorg; 10. verzoekt de lidstaten en de Commissie erop toe te zien dat de gelijkheid van mannen en vrouwen en de integratie van het genderperspectief worden meegewogen in de cohesiebeleidsfondsen en worden bevorderd tijdens de voorbereiding en uitvoering van de programma's in het kader daarvan, onder meer op het vlak van toezicht, rapportage en evaluatie; 11. betreurt dat het jaarverslag nog slechts een werkdocument is dat als bijlage bij het verslag over de toepassing van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is gevoegd en vraagt de Commissie onverwijld de volledige politieke legitimiteit van dit verslag te erkennen door te zorgen voor een officiële en afzonderlijke goedkeuring ervan; Gelijkheid van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt en in de besluitvorming 12. staat erop dat het absoluut noodzakelijk is het verschil in beloning en het verschil in pensioenen tussen vrouwen en mannen te verminderen, eveneens door het aanhoudend grote aantal vrouwen met een deeltijdse, laagbetaalde of onzekere baan aan te pakken en door kwalitatief voldoende hoogstaande opvangvoorzieningen voor kinderen en andere afhankelijke personen te waarborgen; veroordeelt in de scherpste bewoordingen dat meer dan een derde van de oudere vrouwen in de EU geen enkel pensioen krijgt; vraagt de lidstaten bijgevolg er onmiddellijk voor te zorgen dat de rechten die zijn vervat in Richtlijn 2006/54/EG, en met name het beginsel van gelijke beloning en de transparantie van de lonen, volledig ten uitvoer worden gelegd, alsook hun nationale regelgeving op het vlak van gelijke behandeling te herzien om deze te vereenvoudigen en te moderniseren; vraagt de Commissie regelmatig de omzetting van richtlijnen met betrekking tot de gelijkheid tussen vrouwen en mannen te blijven evalueren en vraagt de Commissie zo spoedig mogelijk een herschikking van Richtlijn 2006/54/EG voor te stellen overeenkomstig artikel 32 van die richtlijn en op basis van artikel 157 van het VWEU, met inachtneming van de gedetailleerde aanbevelingen zoals opgenomen in de bijlage bij de resolutie van het Parlement van 24 mei 2012; 13. veroordeelt in de scherpste bewoordingen dat vrouwen niet hetzelfde loon ontvangen wanneer zij hetzelfde werk of gelijkwaardig werk doen als mannen, en veroordeelt eveneens zowel horizontale als verticale segregatie; beklemtoont voorts dat de overgrote meerderheid van de lage lonen en vrijwel alle zeer lage lonen voor deeltijdwerk worden betaald, en dat 80% van die arme loontrekkenden vrouwen zijn; benadrukt dat een afname van de loonkloof met 1 procentpunt volgens de conclusies van de beoordeling van de Europese meerwaarde een economische groei van 0,1% zal opleveren, wat betekent dat het dichten van de loonkloof bijgevolg van cruciaal belang is in de huidige economische crisis; dringt er bijgevolg bij de lidstaten, werkgevers en vakverenigingen op aan om bruikbare en concrete jobevaluatie-instrumenten te ontwikkelen en toe te passen die kunnen helpen bepalen wat gelijkwaardig werk is en zodoende gelijk loon voor vrouwen en mannen kunnen helpen verzekeren; 14. vraagt de Commissie en de lidstaten proactief beleid ten uitvoer te leggen ten gunste van kwalitatief hoogstaande banen voor vrouwen, om zo de Europa 2020-doelstellingen te kunnen bereiken, met name door stereotypen en verticale en horizontale segregatie op de arbeidsmarkt te bestrijden en door de overgang van deeltijds werk naar voltijds werk te ondersteunen en door zich met name te richten op de categorie personen die niet werken en geen onderwijs of opleiding volgen; verzoekt de lidstaten in het kader van hun nationale hervormingsprogramma's specifieke streefdoelen inzake werkgelegenheid vast te stellen teneinde ervoor te zorgen dat vrouwen dezelfde kansen krijgen als mannen om de arbeidsmarkt te betreden en er te blijven; 15. spoort de Commissie en de lidstaten ertoe aan om proactief beleid ten uitvoer te leggen en vrouwen aan te sporen om loopbanen in de wetenschap na te streven, en om de participatie van vrouwen in sectoren die traditioneel als 'mannelijk' worden beschouwd te bevorderen, in het bijzonder door voorlichtings- en bewustmakingscampagnes, en dan vooral in de wetenschappelijke sector en de sector van de nieuwe technologieën, om zo ten volle te profiteren van het menselijke kapitaal dat de Europese vrouwen vertegenwoordigen; benadrukt dat met name de informatie- en communicatietechnologie nieuwe mogelijkheden bieden en roept de Commissie op ervoor te zorgen dat ten volle rekening wordt gehouden met het genderperspectief bij het bepalen van de prioriteit voor de digitale agenda de komende vijf jaar; 16. onderstreept dat financiële onafhankelijkheid een belangrijke manier is om gelijkheid te bereiken en dat het potentieel dat ondernemerschap bij vrouwen heeft voor groei en concurrentievermogen in de EU wordt onderschat en onvoldoende wordt uitgebuit; vraagt het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE) bijgevolg meer en betere gegevens te verzamelen over ondernemerschap bij vrouwen; verzoekt de lidstaten, de Commissie, andere relevante organen, zoals kamers van koophandel, en de industrie ondernemerschap bij vrouwen aan te moedigen, te bevorderen en te steunen door de toegang tot krediet te vergemakkelijken, bureaucratische rompslomp en andere belemmeringen voor startende vrouwelijke ondernemers te verminderen, een genderperspectief op te nemen in het relevante beleid, de totstandbrenging van een enkelvoudig, meertalig en elektronisch gegevensuitwisselingsplatform voor vrouwelijke ondernemers te bevorderen, en regionale en Europese mentoring- en "peer-to-peer"-netwerken te ondersteunen; 17. is van mening dat, om de herintreding van vrouwen op de arbeidsmarkt te bevorderen, veelzijdig beleid nodig is (met inbegrip van beroepsonderwijs en een leven lang leren, en de bevordering van stabielere werkgelegenheid en op maat gemaakte arbeidspatronen), en vestigt de aandacht op het feit dat het concept flexibele werkuren steeds meer gemeengoed wordt; wijst erop dat er meer behoefte is aan flexibiliteit bij deeltijdse werknemers, en dat meer vrouwen deeltijds werken dan mannen; dringt er bijgevolg op aan dat het recht op collectieve onderhandelingen zoveel mogelijk moet worden verdedigd, aangezien dit bijdraagt tot de bestrijding van discriminatie en de verdediging en versterking van de rechten; 18. benadrukt dat flexibelere werkregelingen vrouwen meer mogelijkheden kunnen bieden om actief deel te nemen aan de arbeidsmarkt, maar wijst er tegelijkertijd op dat deze flexibiliteit negatieve gevolgen kan hebben voor de lonen en pensioenen van vrouwen; benadrukt bijgevolg dat er specifieke voorstellen nodig zijn om een beter evenwicht tussen werk en privéleven te creëren, en moedigt mannen en vrouwen aan te zorgen voor een evenwichtigere verdeling van beroeps- en gezinstaken en sociale verantwoordelijkheden, met name op het gebied van hulp aan afhankelijke personen en kinderopvang; 19. vraagt de lidstaten om in de programma's voor plattelandsontwikkeling strategieën op te nemen die het scheppen van banen voor vrouwen in landelijke gebieden stimuleren, om hen zo een fatsoenlijk pensioen te garanderen, naast beleid om de vertegenwoordiging van vrouwen in de politieke, economische en sociale fora van deze sector te verbeteren en gelijke kansen te bevorderen in landelijke gebieden, rekening houdend met het multifunctionele karakter van de landbouw; 20. benadrukt dat er een toenemende consensus bestaat binnen de EU over de noodzaak om gelijkheid tussen vrouwen en mannen te bevorderen door onder meer de participatie van vrouwen in het economische en politieke besluitvormingsproces te bevorderen, wat een kwestie is die zowel de grondrechten als de democratie raakt, aangezien dit momenteel een democratisch deficit inhoudt; is bijgevolg ingenomen met de wettelijk vastgelegde pariteitssystemen en genderquota die bepaalde lidstaten hebben ingevoerd, en vraagt de Raad een standpunt in te nemen over de richtlijn inzake de verbetering van de man-vrouwverhouding bij niet-uitvoerende bestuurders van beursgenoteerde ondernemingen om het wetgevingsproces zo spoedig mogelijk te kunnen voortzetten; vraagt de Raad en de Commissie de nodige maatregelen te nemen om de lidstaten ertoe aan te zetten maatregelen te nemen die de evenwichtige deelname van mannen en vrouwen in de verschillende domeinen van de besluitvorming mogelijk maken; verzoekt de EU-instellingen eveneens al het mogelijke te doen om de gendergelijkheid te waarborgen in het college van commissarissen en in de hoge functies van alle instellingen, agentschappen, instituten en organen van de EU; 21. roept de Commissie en de lidstaten ertoe op de mogelijkheid te bestuderen om in openbare aanbestedingen genderclausules op te nemen om ondernemingen ertoe aan te zetten om binnen hun organisatie te streven naar gendergelijkheid; erkent dat het mededingingsrecht van de EU moet worden geëerbiedigd bij de uitwerking van dit idee; Het combineren van werk en privéleven 22. feliciteert Zweden, België, Frankrijk, Slovenië, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk met het bereiken van de doelstellingen van Barcelona en vraagt de andere lidstaten zich te blijven inzetten; vraagt de lidstaten verder te gaan dan de doelstellingen van Barcelona, door te opteren voor een meer systematische en geïntegreerde aanpak op het vlak van onderwijs en diensten voor voorschoolse opvang tussen de nationale en plaatselijke autoriteiten, met name voor zeer jonge kinderen jonger dan 3 jaar; vraagt de Commissie financiële steun te blijven verlenen aan de lidstaten om betaalbare kinderopvang en met name kinderdagverblijven aan te bieden aan ouders, onder meer door ervoor te zorgen dat deze structuren voorhanden zijn op de werkplek; is van mening dat er alleen een juist evenwicht tussen gezinsplanning, privéleven en professionele ambities kan worden bereikt als de betrokkenen zowel in economisch als in maatschappelijk opzicht daadwerkelijk vrij zijn in hun keuze en door de politieke en economische besluitvorming op Europees en nationaal niveau worden ondersteund, zonder dat daaruit nadelen voortvloeien, en als de noodzakelijke infrastructuur voorhanden is; verzoekt de lidstaten meer middelen voor kinderen te begroten, met name door het openbaar netwerk van kleuterscholen, crèches en openbare diensten voor vrijetijdsactiviteiten voor kinderen uit te breiden; roept de Commissie tevens op het gebrek aan betaalbare kinderopvang aan te pakken in de landenspecifieke aanbevelingen; 23. veroordeelt in de scherpste bewoordingen dat, ondanks de beschikbare EU-financiering (er werd 3,2 miljard EUR uit de structuurfondsen voor 2007-2013 toegewezen aan ondersteuning van de lidstaten bij de ontwikkeling van voorzieningen voor kinderopvang en de bevordering van de werkgelegenheid voor vrouwen), sommige lidstaten bezuinigingen hebben doorgevoerd die gevolgen hebben voor de beschikbaarheid (bijvoorbeeld door de sluiting van crèches), kwaliteit (bijvoorbeeld als gevolg van een tekort aan personeel) en de prijs van de kinderopvang; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten te zorgen voor betaald vaderschapsverlof met een minimumduur van tien werkdagen en wetgevings- en niet-wetgevingsmaatregelen te stimuleren die het voor mannen, en met name voor vaders, mogelijk maken hun recht op het combineren van privéleven en beroep uit te oefenen, bijvoorbeeld door ouderschapsverlof te bevorderen dat zowel door de moeder als door de vader kan worden opgenomen, maar niet kan worden overgedragen, tot de kinderen een bepaalde leeftijd hebben bereikt; 25. betreurt de impasse in de Raad met betrekking tot de richtlijn moederschapsverlof; verzoekt de lidstaten de onderhandelingen hierover opnieuw op te starten en herhaalt zijn bereidheid samen te werken; 26. verzoekt de lidstaten te voorzien in betaalbare, flexibele, kwaliteitsvolle en toegankelijke diensten voor personen die hulp nodig hebben bij hun dagelijkse activiteiten omdat zij onvoldoende zelfstandig zijn, opdat zij privéleven, gezin en werk kunnen combineren; Bestrijden van geweld tegen vrouwen 27. verzoekt de Commissie de ratificaties op nationaal niveau te stimuleren en de procedure voor de toetreding van de EU tot de Overeenkomst van Istanbul zo snel mogelijk op te starten; onderstreept dat de onmiddellijke toetreding van alle lidstaten tot de Overeenkomst van Istanbul een wezenlijke bijdrage zal leveren aan de totstandkoming van een geïntegreerd beleid en de bevordering van de internationale samenwerking bij de bestrijding van elke vorm van geweld tegen vrouwen; 28. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om op basis van artikel 84 van het VWEU een voorstel voor een wettekst in te dienen dat maatregelen omvat ter bevordering en ondersteuning van de acties die de lidstaten ondernemen om geweld tegen vrouwen en meisjes te voorkomen, door een alomvattend en doeltreffend beleidskader voor gendergeweld te ontwikkelen, dat gericht is op preventie, vervolging van daders, bescherming van slachtoffers, passende en toereikende dienstverlening en onderwijs over gelijkheid, en door sancties in te voeren voor de discriminatie van en het geweld tegen vrouwen; verzoekt de lidstaten bovendien systematisch te werken aan het verbeteren van de positie van vrouwen bij het melden van geweld aan de autoriteiten, alsook aan de opleiding en training van deskundigen die met de slachtoffers werken; 29. verzoekt de Commissie haar mededeling getiteld "Vrouwelijke genitale verminking uitbannen" doeltreffend ten uitvoer te leggen en daar voldoende middelen beschikbaar voor te stellen; 30. vraagt de Raad de passerelle-clausule toe te passen en een unaniem besluit vast te stellen waarin gendergeweld wordt gedefinieerd als een van de vormen van criminaliteit die zijn vastgelegd in artikel 83, lid 1, van het VWEU, zoals dat nu reeds het geval is voor mensenhandel en de seksuele uitbuiting van vrouwen en kinderen; 31. verzoekt de Commissie de digitale markt beter te reguleren om vrouwen en meisjes te beschermen tegen geweld op internet; 32. beveelt de lidstaten aan om in hun nationale actieplannen ter bestrijding van huiselijk geweld te vermelden dat migrantenvrouwen zonder papieren precies dezelfde hulp moeten krijgen als vrouwen die legaal in het land verblijven en om instellingen niet te verplichten om dit soort gevallen aan de autoriteiten te melden; 33. verzoekt de lidstaten te investeren in gratis openbare gezondheidsdiensten ter ondersteuning van alle vrouwen die het slachtoffer zijn van geweld, met inbegrip van vluchtelingen, onder meer door de capaciteit te vergroten en gespecialiseerde steun te verlenen aan vrouwen van verschillende nationaliteiten en vrouwen met een handicap; 34. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie en de lidstaten om een Europees Jaar voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen in te stellen in 2016 en voldoende middelen uit te trekken voor het uitvoeren van bewustmakingsacties; benadrukt dat met het oog daarop gezorgd moet worden voor gepaste educatie van alle betrokken autoriteiten, diensten en beroepen, zoals politieagenten, artsen, rechters, advocaten, leerkrachten en alle anderen die vanuit hun positie hulp kunnen bieden aan vrouwen die het slachtoffer zijn van geweld; 35. verzoekt de Commissie om, rekening houdend met het feit dat de termijn voor de omzetting van Richtlijn 2011/99/EU betreffende het Europees beschermingsbevel door de lidstaten op 11 januari 2015 verstreken is, werk te maken van een Europees register van Europese beschermingsbevelen; 36. erkent dat geweld tegen vrouwen in oorlogsgebieden een flagrante schending is van de grondrechten van vrouwen en denigrerend en vernederend is voor vrouwen; benadrukt dat gelijkheid van vrouwen en mannen een wezenlijke factor is bij vredesopbouw en uiting geeft aan de noodzaak soortgelijke, tegen vrouwen gerichte verschijnselen te voorkomen en te bestrijden; 37. verzoekt het EIGE, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten en Eurostat vergelijkbare gegevens te blijven verzamelen, en met name geharmoniseerde gegevens over geweld, om de lidstaten en de Commissie de nodige instrumenten te bieden om doeltreffend beleid uit te werken; roept de Commissie en de lidstaten verder op hun aandacht te vestigen op de institutionele mechanismen voor gendergelijkheid in de lidstaten, teneinde ervoor te zorgen dat de economische crisis en de hervormingen die als gevolg daarvan worden doorgevoerd daaraan geen afbreuk doen, want zonder deze mechanismen levert de horizontale prioritering van gendergelijkheid in alle beleid, en de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering daarvan, geen resultaat op; 38. vraagt de Commissie om het DAPHNE-programma te handhaven in het programma Rechten en burgerschap, zowel wat de financiering als de zichtbaarheid ervan betreft, opdat de verenigingen die geweld tegen vrouwen bestrijden hun werk kunnen voortzetten; 39. verzoekt de Commissie nogmaals een Europees Waarnemingscentrum voor gendergeweld op te richten (naar het voorbeeld van het huidige Europees Instituut voor gendergelijkheid), dat onder leiding moet staan van een Europees coördinator voor de preventie van geweld tegen vrouwen en meisjes; 40. dringt er bij de Commissie op aan mediacampagnes en andere uitingen waarin slachtoffers van seksueel geweld verantwoordelijk worden gesteld voor dat geweld, krachtig te veroordelen, aangezien dergelijke aannames tegen alle basisbeginselen van de gelijkheid van vrouwen en mannen indruisen; Bestrijden van op gender gebaseerde stereotypen 41. onderstreept dat onderwijs een beslissende rol speelt in de strijd tegen genderstereotypen en om een einde te maken aan discriminatie op grond van geslacht; onderstreept dat jongens en mannen bij de bevordering van de rechten van vrouwen en de gelijkheid van mannen en vrouwen moeten worden betrokken; verzoekt de Commissie en de lidstaten bijgevolg serieus te werken aan het bestrijden van genderstereotypen en de lidstaten voor te stellen bewustwording te creëren omtrent gelijke rechten en kansen voor mannen en vrouwen in hun onderwijsstelsels; 42. roept de Raad en de Commissie op maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de media taal op een niet-seksistische manier gebruiken en ervoor zorgen dat vrouwen actief deelnemen en op een evenwichtige manier vertegenwoordigd zijn, en zorgen voor diverse beelden van beide geslachten, die verder gaan dan de algemene schoonheidsidealen en seksistische stereotypen over rollen die worden vervuld op verschillende levensterreinen, met name wanneer het gaat om inhoud die gericht is op kinderen en jongeren; 43. roept de lidstaten en hun regelgevingsinstanties voor de media op aandacht te besteden aan de plaats van de vrouw in de media, met name op televisie, zowel kwantitatief als kwalitatief, met name door erop toe te zien dat de waardigheid van de vrouw wordt geëerbiedigd, dat er geen genderstereotypen worden uitgedragen en dat er niet wordt meegewerkt aan de overseksualisering van meisjes; 44. vraagt de lidstaten om, naar aanleiding van de aanname van de conclusies van de Raad over gendergelijkheid in de sport, de mogelijkheden die sport biedt om de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen ten volle te benutten, met name door concrete actieplannen uit te werken om stereotypen en geweld te bestrijden, de gelijkheid van mannen en vrouwen die beroepshalve met sport bezig zijn te stimuleren en de vrouwensport te promoten; Maatschappelijke uitdagingen 45. wijst erop dat uit verschillende studies is gebleken dat de abortuscijfers vergelijkbaar zijn in landen waar deze ingreep wettig is en in landen waar hij verboden is, en dat er zelfs meer abortussen zijn in die laatste landen (Wereldgezondheidsorganisatie, 2014); 46. wijst erop dat de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten en op het gebied van seksuele voorlichting tot de bevoegdheid van de lidstaten behoren; benadrukt niettemin dat de EU kan bijdragen aan de bevordering van optimale werkwijzen in de lidstaten; 47. wijst er met nadruk op dat vrouwen zeggenschap moeten hebben over hun seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, met name door gemakkelijke toegang tot contraceptie en abortus; ondersteunt daarom maatregelen en acties om de toegang van vrouwen tot diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid te verbeteren en hen meer bewust te maken van hun rechten en de beschikbare diensten; verzoekt de lidstaten en de Commissie maatregelen en acties uit te voeren die ertoe moeten leiden dat mannen zich meer bewust worden van hun verantwoordelijkheid ten aanzien van seksuele en reproductieve kwesties; 48. wijst op het belang van een actief beleid inzake preventie, opleiding en voorlichting gericht op adolescenten, jongeren en volwassenen, om te waarborgen dat de burgers een goede seksuele en reproductieve gezondheid kunnen genieten en om zo seksueel overdraagbare aandoeningen en ongewenste zwangerschappen te voorkomen; 49. verzoekt de lidstaten, wanneer zij Verordening (EU) nr. 536/2014 toepassen in klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik, te zorgen voor een gelijke vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in die proeven en bijzondere aandacht te schenken aan transparantie met betrekking tot de man-vrouwverhouding bij deelnemers; verzoekt de Commissie bij de beoordeling van de juiste tenuitvoerlegging van deze verordening specifiek te kijken naar aspecten van de gelijkheid tussen vrouwen en mannen; 50. wijst erop dat de EU op 22 januari 2011 het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap heeft geratificeerd, waarin is vastgelegd dat de verdragslanden moeten waarborgen en bevorderen dat alle personen met een handicap al hun mensenrechten en fundamentele vrijheden volledig kunnen uitoefenen zonder enige vorm van discriminatie op grond van handicap, en zich moeten onthouden van elke handeling of praktijk die niet verenigbaar is met dit verdrag; Gelijkheid van vrouwen en mannen in de externe betrekkingen van de EU 51. verzoekt de Commissie de gelijkheid van vrouwen en mannen op vastberaden wijze te bevorderen in de externe betrekkingen van de EU met derde landen en zodoende bij te dragen aan een alomvattende strategische benadering op het gebied van gelijkheid; belangrijk hierbij is tevens de versterking van de samenwerking met internationale en regionale organisaties om de gelijkheid van vrouwen en mannen te bevorderen en de voorlichting over vrouwenrechten te verbeteren; 52. verzoekt de EU beleidsmaatregelen die voor afhankelijkheid van gezinsleden in het kader van gezinshereniging zorgen te beëindigen en verzoekt de EU en haar lidstaten migrantenvrouwen een autonoom verblijfsrecht te verlenen, vooral in geval van huiselijk geweld; 53. verzoekt de Commissie de gelijkheid van vrouwen en mannen en vrouwenrechten op te nemen in alle partnerschapsovereenkomsten en alle onderhandelingen met derde landen; o o o 54. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het Commissieverslag van 6 mei 2014 over het mededingingsbeleid 2013 ( COM(2014)0249 ) en het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2014)0148), – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met name op de artikelen 101 t/m 109 daarvan, – gezien Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 169/2009 van de Raad van 26 februari 2009 houdende de toepassing van mededingingsregels op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (2) , – gezien Richtlijn 2014/104/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 november 2014 betreffende bepaalde regels voor schadevorderingen volgens nationaal recht wegens inbreuken op de bepalingen van het mededingingsrecht van de lidstaten en van de Europese Unie (3) , – gezien de mededeling van de Commissie van 11 juni 2013 over de kwantificering van de schade in schadevergoedingsacties n.a.v. overtreding van de artikelen 101 en 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (4) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 4 februari 2011 getiteld "Openbare hoorzitting: op weg naar een samenhangende Europese aanpak van collectieve verhaalmechanismen" (SEC(2011)0173), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 juni 2013 met als titel "Naar een Europees horizontaal kader voor collectief verhaal" ( COM(2013)0401 ), – gezien Aanbeveling 2013/396/EU van de Commissie van 11 juni 2013 over gemeenschappelijke beginselen voor mechanismen voor collectieve vorderingen tot staking en tot schadevergoeding in de lidstaten betreffende schendingen van aan het EU-recht ontleende rechten (5) , – gezien de studie van juni 2012 van de beleidsondersteunende afdeling van het directoraat-generaal Intern Beleid met als titel "Collectief verhaal in antitrust", – gezien de mededeling van de Commissie van 11 juni 2013 overeenkomstig artikel 27, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1/2003 in zaak AT.39740 – Google (6) , – gezien de door de Commissie aangeboden toezeggingen overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad in zaak COMP/39.398 – Visa MIF, – gezien Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de "EG-concentratieverordening") (7) , – gezien de raadpleging van de Commissie van 27 maart 2013 over de concentratiecontrole van de EU – ontwerpherziening van de vereenvoudigde procedure en de concentratie-uitvoeringsverordening, – gezien de mededeling van de Commissie van 13 oktober 2008 over de toepassing van de staatssteunregels op maatregelen in het kader van de huidige wereldwijde financiële crisis genomen met betrekking tot financiële instellingen (8) (de mededeling over het bankwezen), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 december 2008 getiteld "De herkapitalisatie van financiële instellingen in de huidige financiële crisis: beperking van steun tot het noodzakelijke minimum en bescherming tegen buitensporige mededingingsverstoringen" (9) (de herkapitalisatiemededeling), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 februari 2009 over de behandeling van aan een bijzondere waardevermindering onderhevige activa in de communautaire banksector (10) (de mededeling over aan bijzondere waardevermindering onderhevige activa), – gezien de mededeling van de Commissie van 23 juli 2009 betreffende het herstel van de levensvatbaarheid en de beoordeling van de herstructureringsmaatregelen in de financiële sector in de huidige crisis met inachtneming van de staatssteunregels (11) (de herstructureringsmededeling), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 december 2008 over een tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis (12) (de oorspronkelijke tijdelijke kaderregeling), – gezien de mededeling van de Commissie van 1 december 2010 over een tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis (13) (de tijdelijke kaderregeling tot vervanging van de op 31 december 2010 verstreken kaderregeling), – gezien de mededeling van de Commissie over de toepassing, vanaf 1 augustus 2013, van de staatssteunregels op steunmaatregelen ten voordele van banken in het kader van de financiële crisis (de mededeling over het bankwezen) (14) , – gezien de puntennota van de Commissie ter attentie van het EFC over de herziening van de richtsnoeren inzake staatssteun voor de herstructurering van banken, – gezien de studie van juni 2011 van de beleidsondersteunende afdeling van het directoraat-generaal Intern Beleid met als titel "Staatssteun – Crisisregels voor de financiële sector en de reële economie", – gezien de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de staatssteunregels van de Europese Unie op voor het verrichten van diensten van algemeen economisch belang verleende compensatie (15) , – gezien Besluit 2012/21/EU van 20 december 2011 betreffende de toepassing van artikel 106, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst, verleend aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen (16) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "EU-kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (2011)" (17) , – gezien Verordening (EU) nr. 360/2012 van de Commissie van 25 april 2012 betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun verleend aan diensten van algemeen economisch belang verrichtende ondernemingen (18) , – gezien zijn resolutie van 15 november 2011 over de hervorming van de EU-staatssteunregels voor diensten van algemeen economisch belang (19) , – gezien de mededeling van de Commissie van 9 februari 2012 met als titel "De modernisering van het EU-staatssteunbeleid" ( COM(2012)0209 ), – gezien zijn resolutie van 17 januari 2013 over modernisering van het staatssteunbeleid (20) , – gezien het voorstel van de Commissie van 30 juli 2012 voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 994/98 van 7 mei 1998 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen en Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg ( COM(2012)0730 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad van 5 juli 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag ( COM(2012)0725 ), – gezien de communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun aan spoorwegondernemingen (21) , – gezien zijn resolutie van 12 juni 2013 over regionaal beleid als onderdeel van bredere regelingen inzake staatssteun (22) , – gezien de kaderovereenkomst van 20 oktober 2010 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie (23) (hierna "de kaderovereenkomst" genoemd), en met name de paragrafen 9, 12, 15 en 16 daarvan, – gezien zijn resoluties van 22 februari 2005 over het 33e verslag van de Commissie inzake het mededingingsbeleid 2003 (24) , van 4 april 2006 over het Commissieverslag inzake het mededingingsbeleid 2004 (25) , van 19 juni 2007 over het verslag inzake het mededingingsbeleid 2005 (26) , van 10 maart 2009 over de verslagen inzake het mededingingsbeleid 2006 en 2007 (27) , van 9 maart 2010 over het verslag inzake het mededingingsbeleid 2008 (28) , van 20 januari 2011 over het verslag inzake het mededingingsbeleid 2009 (29) , van 2 februari 2012 over het jaarverslag inzake het mededingingsbeleid van de EU (30) en van 12 juni 2013 over het jaarverslag over het mededingingsbeleid van de EU (31) , en van 11 december 2013 over het jaarverslag over het mededingingsbeleid van de EU (32) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 20 juni 2013 getiteld "Towards more effective merger control", – gezien het Witboek van de Commissie van 9 juli 2014 getiteld "Towards more effective merger control", – gezien zijn resolutie van 5 februari 2014 over EU-samenwerkingsovereenkomsten over handhaving van het mededingingsbeleid – de toekomst (33) , – gezien de verklaring van 6 november 2014 van de Europees commissaris voor Mededingingsbeleid, Margrethe Vestager, over onderzoeken naar staatssteun en belastingheffing, – gezien het digitale scorebord voor het jaar 2014 van de Commissie, – gezien artikel 52 en artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A8-0019/2015 ), A. overwegende sommige sectoren in de interne markt nog te kampen hebben met obstakels zoals nationale grenzen en kunstmatige barrières, en dat tegelijkertijd onrustbarende praktijken zoals sociale dumping of misbruik van de Structuurfondsmiddelen aanleiding geven tot bezorgdheid en ook dienen te worden aangepakt binnen het kader van het EU-mededingingsbeleid; overwegende dat de mededinging niet in alle lidstaten naar even grote tevredenheid functioneert; B. overwegende dat het mededingingsbeleid een instrument ter bescherming van de Europese democratie is, omdat het een buitensporige concentratie van de economische en financiële macht in de handen van slechts enkelen onmogelijk maakt, hetgeen een bedreiging zou vormen voor de onafhankelijkheid van de Europese politieke macht ten aanzien van de grote industriële en bankconcerns; C. overwegende dat een mededingingsbeleid dat is gebaseerd op totstandbrenging van gelijke randvoorwaarden in alle sectoren een hoeksteen van de Europese sociale markteconomie is en een sleutelrol vervult bij het garanderen van de goede werking van een dynamische, efficiënte, duurzame en innovatieve interne markt, en bij het aanzwengelen van economische groei en nieuwe werkgelegenheid, en bij het waarborgen van mondiaal concurrentievermogen; overwegende dat de economische en financiële crisis derhalve geen voorwendsel mag zijn om de handhaving van de mededingingsregels te versoepelen; D. overwegende dat elk jaar verliezen van 181-320 miljard EUR – ongeveer 3 % van het bbp van de EU – te wijten zijn aan het bestaan van kartels; E. overwegende dat van 2008 tot einde 2011 het equivalent van 1 600 miljard EUR in de vorm van staatssteun aan banken in de EU is toegekend; F. overwegende dat de belastingbetaler in de EU jaarlijks wordt geconfronteerd met een verlies aan belastinginkomsten van naar schatting 1 000 miljard EUR ten gevolge van belastingontwijking, belastingfraude en belastingparadijzen, en dat deze praktijken leiden tot concurrentievervalsing op de interne markt, waarbij sommige bedrijven wel en andere geen belasting betalen; G. overwegende dat de Europese burgers verzorgd willen worden met kwalitatief hoogwaardige en betaalbare openbare diensten; H. overwegende dat de strikte toepassing van de aan het mededingingsrecht ten grondslag liggende beginselen vooral de consument ten goede komt, terwijl een gebrek aan concurrentie tot een verkeerde inzet van middelen en een lagere productiviteit leidt; I. overwegende dat wat betreft energiekosten de Europese interne markt slechter presteert dan de Amerikaanse, aangezien de prijsspreiding op de Europese markt 31 % bedraagt, tegen 22 % op de Amerikaanse markt; J. overwegende dat de invoering van een "administratief paspoort voor de interne markt" zou leiden tot minder concurrentieverstoring en fragmentatie van de interne markt en op die manier tot versterking van het groeipotentieel van de Europese economie; K. overwegende dat de succesvolle ontwikkeling van het midden- en kleinbedrijf (mkb) in een klimaat van vrije concurrentie een essentiële voorwaarde is voor nieuwe banen, duurzame groei, innovatie en investeringen; overwegende dat de kmo's, die 98 % van het Europese bedrijfsleven uitmaken, in veel lidstaten gebukt gaan onder een ernstige kredietcrisis; L. overwegende dat het vrije verkeer van goederen, diensten, personen en kapitaal van essentieel belang is voor groei; overwegende dat protectionisme schadelijk kan zijn voor de binnenlandse groeivooruitzichten op de lange termijn; M. overwegende dat de aan het licht gebrachte kartels reeds 6 tot 14 jaar blijken te bestaan en al die tijd schade aan de economie toebrengen, waardoor eerst hun klanten, en uiteindelijk alle consumenten, meer kosten moeten maken; N. overwegende dat het EU-eenheidsoctrooi een stap in de richting van de voltooiing van de interne markt is en dat alle lidstaten eraan zouden moeten deelnemen; O. overwegende dat de publicatie van de zogenaamde "Luxleaks"-documenten door het Internationaal Consortium van onderzoeksjournalisten de noodzaak heeft aangetoond van een gedegen en onafhankelijk onderzoek naar de in de lidstaten gehanteerde praktijk van belastingbeslissingen ("tax rulings") en hun verenigbaarheid met de EU-regels inzake controle op overheidssteun; overwegende dat de onafhankelijkheid van het DG Mededinging van cruciaal belang is hiervoor alsook voor het behalen van zijn andere doelstellingen; Algemene opmerkingen 1. is verheugd over het feit dat de economische dimensie van de EU in de Verdragen wordt opgevat als een "openmarkteconomie met vrije mededinging"; benadrukt dat er voor het verwezenlijken van de ambitieuze doelstellingen op het gebied van werkgelegenheid, groei, investeringen en het concurrentievermogen van de Europese economie op de wereldmarkt hernieuwd aandacht moet worden besteed aan stimulering van de mededinging, aangezien duurzame en doeltreffende mededinging een aandrijver is voor investeringen, voordelen biedt voor eindgebruikers en een impuls geeft aan de economie; onderstreept de cruciale rol van de handhaving van het mededingingsbeleid voor het tot stand brengen van gelijke randvoorwaarden dat goed is voor innovatie, productiviteit, nieuwe banen en investeringen voor alle actoren op de interne markt en in alle bedrijfsmodellen, waaronder het mkb, met volledige inachtneming van de verschillen tussen de lidstaten; verzoekt de Commissie om de regels inzake de controle op trustvorming, staatssteun en fusies te handhaven teneinde een goed functionerende interne markt en sociale vooruitgang te verwezenlijken; 2. is van oordeel dat het waarborgen van gelijke mededingingsvoorwaarden voor ondernemingen in de interne markt ook het bestrijden van sociale dumping omvat, alsook de implementatie van de Europese sociale en milieuwetgeving; verzoekt de Commissie een beoordeling te maken van de sociale en werkgelegenheidsgevolgen van haar interventies op staatssteungebied met name in regio's met een hoog werkloosheidspercentage, en deze analyse mee te wegen in haar besluitvorming; 3. onderstreept dat de Europese industriële groepen en het MKB middels aangepaste mededingings- en belastingmaatregelen in de uitdagingen van mondialisering moeten worden ondersteund; 4. verzoekt de Commissie vast te stellen welke mogelijke onevenwichtigheden er zijn tussen de lidstaten die de mededinging zouden kunnen verstoren, alsmede de oorzaken en economische gevolgen ervan; 5. benadrukt dat het mededingingsbeleid een beslissende rol speelt bij een versterkte holistische aanpak van de interne markt en bij de aanpak van de uitdagingen waar Europa zich op economisch, sociaal en milieugebied mee geconfronteerd ziet; verzoekt de Commissie effectief aan de behoeften van burgers, consumenten en kmo's tegemoet te komen en hun belangen centraal te stellen in het besluitvormingsproces, zodat de voorstellen voor het mededingingsbeleid meerwaarde kunnen creëren voor de Europese burgers; 6. herhaalt dat de Commissie zou moeten overwegen kredieten van in onbruik geraakte of onderbenutte begrotingsposten naar DG Mededinging over te hevelen; is van oordeel dat er passende personele middelen aan de Commissie ter beschikking moeten worden gesteld om haar in staat te stellen haar onderzoeken naar fiscale staatssteun, zoals "tax rulings" en belastingontwijking, uit te breiden en te verdiepen, zodat de mededinging afdoende proactief kan worden gestimuleerd; is van oordeel dat de Commissie ook voldoende juridische middelen moet hebben om meer onderzoek te doen naar leemtes die aan het licht zijn gekomen bij de bedoelde belastingregelingen in de lidstaten; beveelt hiertoe aan, gelet op de LuxLeaks-onthullingen, om met name de dienst fiscale staatssteun van DG Mededinging uit te breiden; 7. kijkt uit naar de inventarisatie (door de Commissie) van tien jaar Verordening (EG) nr. 1/2003 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels en roept de Commissie op het Parlement te betrekken bij alle daaruit volgende initiatieven; roept de Commissie op gepaste maatregelen te nemen om de verordening aan te passen aan de nieuwe juridische situatie, met name na de aanneming van de richtlijn inzake schadevergoedingsacties; 8. herinnert de Commissie eraan dat de kwestie van de onafhankelijkheid van de nationale mededingingsautoriteiten de grootst mogelijke aandacht moet krijgen; 9. benadrukt dat de instrumenten van het mededingingsbeleid niet moeten worden verdraaid ten behoeve van belastingmaatregelen; moedigt de Commissie aan haar zorgen op het vlak van fiscaliteit duidelijk te formuleren; 10. is van mening dat de fundamenten en de belangrijkste richtsnoeren van het mededingingsbeleid in de toekomst in nauwere samenwerking met het Parlement uitgewerkt en vastgesteld moeten worden om de democratische legitimiteit van de mededingingsautoriteiten te vergroten; 11. is het eens met de gemeenschappelijke aanpak die bij de modernisering van de staatssteun wordt gehanteerd om de overheidsuitgaven doeltreffender te maken in een context van beperkte begrotingen, met name in de lidstaten die het zwaarst getroffen zijn door de crisis; 12. erkent dat voor een doeltreffende uitvoering van het mededingingsbeleid een coherente en consistente juridische interpretatie nodig is; 13. merkt op dat de Commissie haar beleid in toenemende mate laat afhangen van toewijzingsbesluiten; is evenwel van mening dat er meer transparantie nodig is over de gronden van beschuldigingen en dat er meer juridische precedenten dienen te worden geschapen; acht dit met name van toepassing op gevallen waarin antitrustkwesties in nieuwe sectoren worden aangepakt, zoals in de digitalegoederenmarkt, waar bedrijven moeite hebben om in te schatten of een bepaalde praktijk een schending van de mededingingsregels inhoudt; 14. is van mening dat, met het oog op het verwezenlijken van meer transparantie en het beperken van een aantal negatieve gevolgen van toewijzingsbesluiten, waarbij hun voordelen behouden moeten blijven, alle details over de bezwaren van de Commissie tegen de verweerders dienen te worden gepubliceerd; Staatssteun en diensten van algemeen economisch belang 15. merkt op dat diensten van algemeen economisch belang een belangrijk aandeel van alle in de lidstaten verrichte diensten uitmaken, en is van oordeel dat indien deze diensten efficiënter worden verricht (in vergelijking met andere diensten) significante voordelen kunnen worden behaald; bevestigt nogmaals het belang om algemeen toegankelijke diensten van cruciale betekenis voor Europese burgers aan te merken als diensten van algemeen belang, zoals gezondheidszorg, sociale zekerheid en huisvesting; onderstreept tegelijkertijd dat het de verantwoordelijkheid van de Commissie is ervoor te zorgen dat de compensatie die aan diensten van algemeen economisch belang wordt toegekend, met de EU-regels inzake staatssteun verenigbaar is; 16. herhaalt dat EU-Structuurfondsen niet mogen worden gebruikt om direct of indirect steun te verlenen aan het naar andere lidstaten verplaatsen van dienstverlening of productieactiviteiten; 17. is van mening dat er meer onderzoek moet worden verricht naar sportclubs (met name voetbalclubs), omdat zij miljoenen aan socialezekerheidspremies verschuldigd zijn, zonder dat deze bedragen worden overgemaakt of door regeringen worden teruggevorderd, aangezien dit de facto als staatssteun kan worden aangemerkt; 18. benadrukt dat het goed zou zijn de cumulatieve effecten van de belastingdruk op bedrijven en de steun te beoordelen; Antitrust en kartels 19. roept de Commissie op nauwlettend toe te zien op de omzetting van deze richtlijn door de lidstaten en in de hele Unie een gelijke toepassing van de voorschriften te waarborgen; 20. herhaalt zijn bezorgdheid over het feit dat het gebruik van boetes als enige vorm van sancties niet doeltreffend genoeg is; dringt eens te meer aan op de ontwikkeling van verfijndere instrumenten ter vergroting van de doeltreffendheid van het sanctiesysteem; dringt er opnieuw bij de Commissie op aan de voorschriften betreffende de richtsnoeren voor de vaststelling van boetes te herzien en de herziening op te nemen in Verordening (EG) nr. 1/2003; verzoekt de Commissie de mogelijkheid te overwegen om de boetes voor kartelvorming aan te vullen met persoonlijke sancties, zoals boetes voor individuen en intrekking van leidinggevende bevoegdheden; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat ondernemingen die de wet overtreden geen andere negatieve gevolgen ondervinden dan een evenredige straf voor de gepleegde inbreuk; 21. roept de Commissie op speciale DG-overschrijdende taskforces op te zetten voor de controle van sectoren waarin er vanwege structurele eigenschappen (zoals een hoge toegangsdrempel of hoge kosten voor klanten om over te stappen) meer kans bestaat op antitrustschendingen; 22. verzoekt de Commissie steun te verlenen aan de invoering van een institutioneel mechanisme dat ervoor zorgt dat na ieder antitrustbesluit van een nationale instantie een automatische follow-upcontrole wordt uitgevoerd waarbij de Commissie onderzoekt of vergelijkbare kwesties zich in andere geografische markten van Europa voordoen waar de bedrijven waarvoor sancties zijn ingesteld, ook actief zijn; 23. ondersteunt de permanente samenwerking binnen het Europees concurrentienetwerk (ECN), dat EU-brede, coherente handhaving van de mededingingsregels mogelijk maakt en de verdere ontwikkeling ervan bevordert; 24. dringt bij de Commissie aan op de uitwerking van duidelijke richtsnoeren betreffende tijdschema's en deadlines, teneinde het onderzoeksproces te versnellen en onterechte verlengingen te vermijden; dringt aan op formele rechten van alle bij antitrust- en kartelzaken betrokken slachtoffers en partijen, met voldoende aandacht voor het beginsel van het vermoeden van onschuld; 25. dringt bij de Commissie aan op een uitvoerige juridische en economische beoordeling van gevallen van trust- en kartelvorming, met name in snel veranderende markten, om een duidelijk beeld te krijgen van de marktstructuur en de marktontwikkelingen, en vraagt haar passende maatregelen te treffen ter bescherming van de consument; 26. merkt op dat het mededingingsbeleid met name dient te zijn gericht op bescherming van de consument, verbetering van het consumentenwelzijn, bevordering van innovatie en stimulering van de economische groei; 27. vraagt in dit verband dat de voorwaarden worden vastgesteld waaronder een moederonderneming, die een bepaalde invloed heeft op haar dochteronderneming, maar die niet rechtstreeks betrokken is bij de inbreuk, hoofdelijk aansprakelijk gesteld kan worden voor inbreuken op de mededingingsregels die zijn begaan door haar dochteronderneming; 28. herhaalt wat betreft recidive dat een duidelijk verband gelegd moet worden tussen enerzijds de onderzochte inbreuk en anderzijds de inbreuken die de desbetreffende onderneming in het verleden begaan heeft; 29. stelt vast dat het aantal aanvragen voor een verlaging van de boetegelden wegens insolventie is toegenomen, met name voor monoproducenten en mkb's; wijst andermaal op de noodzaak om de boeterichtsnoeren met betrekking tot monoproducenten en mkb's aan te passen; 30. is van mening dat marktdominantie door groei, innovatie en succes op zich geen mededingingsprobleem is; het misbruik van een machtspositie is daarentegen wel degelijk een ernstig mededingingsprobleem; roept de Commissie daarom op de onafhankelijkheid en objectiviteit van de procedures te bewaren; 31. roept de Commissie op vastberaden iets te doen aan alle bekommernissen die in het kader van lopende antitrust- en kartelzaken aan het licht zijn gekomen en alle nodige maatregelen te nemen om een einde te maken aan schadelijke praktijken en de eerlijke concurrentie te herstellen; Concentratiecontrole 32. onderschrijft dat een doeltreffende concentratiecontrole een belangrijk instrument van de handhaving van de mededingingsregels is, aangezien het ertoe bijdraagt dat marktdeelnemers met concurrentiedruk geconfronteerd blijven worden; 33. dringt aan bij de Commissie op aan om waakzaam te zijn op gevallen waarbij na de goedkeuring van een fusie de prijzen voor consumenten worden verhoogd of de kwaliteit van een product aanzienlijk verslechtert; 34. verwelkomt het voorstel betreffende concentratievereenvoudiging van de Commissie van 5 december 2013, alsmede de voorstellen uit haar meest recente Witboek (34) , maar vraagt om een betere definitie van marktaandeel, marktmacht en marktafbakening; 35. benadrukt de noodzaak na te gaan of de huidige praktijk van controles op concentraties rekening houdt met de internationalisering van de markt, met name wat betreft geografische afbakening; is van mening dat de Commissie rekening moet houden met de resultaten van een dergelijk onderzoek bij de herziening van de controles op concentraties; 36. roept de Commissie op zorgvuldig te onderzoeken of er werkelijk sprake is van een wetgevingslacune wat betreft de bevoegdheid van de Commissie om onderzoek in te stellen naar niet-controlerende minderheidsbelangen; Sectorale ontwikkelingen Energie en milieu 37. onderstreept dat de betaalbaarheid, duurzaamheid en veiligheid van de energievoorziening essentieel zijn voor de Europese economie en het Europese concurrentievermogen; is van oordeel dat hiermee in het kader van het mededingingsbeleid rekening moet worden gehouden bij het aanpakken van de huidige marktfragmentatie, bij de juiste en tijdige implementatie van het derde liberaliseringspakket voor gas en elektriciteit, bij het realiseren van de ontbundeling van groothandels- en detailhandelsdiensten ter voorkoming van concurrentiebelemmerende praktijken, en bij het aanbieden van betaalbare energie voor huishoudens en ondernemingen; onderkent dat de nieuwe "Richtsnoeren voor staatssteun voor milieubescherming en energie" van de Commissie een spaak in de wielen zouden kunnen steken van de inspanningen van sommige lidstaten gericht op het bevorderen van hernieuwbare energie; onderstreept dat de regulering van de staatssteun voor duurzame energiebronnen zoveel mogelijk in dezelfde geest moet plaatsvinden als in de andere sectoren, terwijl rekening moet worden gehouden met de EU 2030-streefdoelen voor het klimaat en energie, alsook met verschillen tussen lidstaten; 38. onderstreept het belang om monopolistische praktijken te vermijden teneinde een volledig eerlijke en concurrerende Europese energiemarkt te verwezenlijken; dringt in dit verband aan op het elimineren van monopolistische leveranciers en discriminerende praktijken voor gebruikers; meent dat de Europese gasmarkt zich door een betere diversificatie van de energiebronnen en een betere toegang tot strategische infrastructuren zou moeten ontwikkelen tot een energie-unie met eerlijke en stabiele prijzen; 39. verzoekt de Commissie om bestaande elektriciteitsnetkoppelingen te onderzoeken en de noodzakelijke stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat de transmissiesysteembeheerders (TSO's) hiertoe volledige toegang verlenen aan deelnemers van de elektriciteitsmarkt, ter verbetering van de werking van de interne elektriciteitsmarkt en ter ondersteuning van de verwezenlijking van de EU 2030-streefdoelen voor het klimaat en energie voor zo min mogelijk sociaaleconomische kosten op EU-niveau; 40. dringt er bij de Commissie op aan beursgenoteerde bedrijven en bedrijven die naar de beurs willen gaan in de interne markt te verplichten verslag te doen van fossiele brandstofreserves en potentiële CO2-emissies, alsook aan correcte en betrouwbare geaggregeerde verslaglegging over het milieu te doen en de omvang van de reserves en emissies te publiceren met gebruikmaking van passende boekhoudkundige richtlijnen, opdat gelijke randvoorwaarden tot stand kunnen worden gebracht in de duurzame-investeringsmarkt; 41. verzoekt de Commissie te onderzoeken in welke mate een concentratie van leveranciers van essentiële grondstoffen kan leiden tot ongelijke randvoorwaarden en nadelig kan zijn voor de activiteiten in klantensectoren en voor een ecologisch verantwoorde economie; is van oordeel dat een aantal van deze grondstoffen onmisbaar is voor de ontwikkeling van de ecologisch verantwoorde technologieën en vernieuwingen die nodig zijn om de milieudoelstellingen te verwezenlijken; 42. herhaalt dat het mededingingsbeleid moet bijdragen tot de bevordering van transparantie, open normen en interoperabiliteit, om te vermijden dat consumenten en klanten op het gebied van de gebruikte technologie in de greep van een van de marktdeelnemers in de energiesector terechtkomen; dringt er bij de Commissie op aan om nauw toe te zien op de mate van concurrentie, omdat de drie grootste spelers nog steeds ongeveer 75 % (elektriciteit) en meer dan 60 % (gas) van de markt uitmaken, ondanks de geleidelijke openstelling van de markten sinds het midden van de jaren negentig; verzoekt de Commissie te zorgen voor fatsoenlijke concurrentie op de energiemarkt teneinde de nationale steun voor vernieuwing te vergroten en de toegang tot hernieuwbare energiebronnen te verbeteren; 43. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat energieverordeningen en -richtlijnen in alle lidstaten correct worden omgezet en toegepast; verzoekt de Commissie om bijzonder waakzaam te zijn wanneer prijzen boven het EU-gemiddelde uitkomen, omdat hoge prijzen de mededinging verstoren en consumenten schaden; Informatie- en communicatietechnologieën (ICT) en media 44. is van mening dat waarborging van de interne digitale markt als kernwaarde moet blijven gelden bij de inspanningen van de EU om de doelstellingen op het gebied van het creëren van werkgelegenheid, groei en investeringen te verwezenlijken; erkent het belang van de rol van het mededingingsbeleid bij de totstandbrenging van de digitale interne markt; is van mening dat het Europese wetgevingskader snel moet worden aangepast aan de ontwikkelingen van de markt; roept de Commissie op na te gaan of de beschikbare instrumenten van het mededingingsrecht nog wel geschikt zijn voor het digitale tijdperk; is van mening dat de prioriteiten die in het verslag "Priorities towards a Digital Single Market in the Baltic Sea Region" worden genoemd, ambities voor de hele EU zouden kunnen zijn; 45. verheugt zich over de aankondiging van de commissaris voor mededinging dat de Commissie verder onderzoek zal verrichten naar de praktijken van Google in de mobiele sector en in de digitale markt in het algemeen; betreurt het dat de Commissie, na vier jaar van onderzoek en drie pakketten met voorstellen, nauwelijks vooruitgang heeft geboekt in haar antitrustzaak tegen Google, d.w.z. de zaak waarbij Google er van wordt beschuldigd zijn eigen diensten prioritair te behandelen bij het weergeven van zoekresultaten; benadrukt dat de Commissie de antitrustzaak met Google zo snel mogelijk dient op te lossen, indien zij geloofwaardig wil blijven overkomen bij het nastreven van haar digitale agenda; dringt er bij de Commissie op aan om krachtdadig te handelen ten aanzien van alle vastgestelde punten van zorg, stevige maatregelen te nemen op basis van het non-discriminatiebeginsel tegen inbreuken op de mededingingsregels in de snel veranderende en dynamische digitale markten, zoals die van de onlinezoekdiensten en onlinereclamediensten, en een langetermijnoplossing te vinden voor een evenwichtige, billijke en open zoekstructuur op het internet; 46. verzoekt de Commissie zich toe te spitsen op het beschikbaar stellen van instrumenten van het mededingingsbeleid en marktdeskundigheid, opdat zij waar nodig kunnen bijdragen aan de agenda voor werkgelegenheid en groei, waaronder op het gebied van de interne digitale markt; acht het in dit verband van belang dat zowel de economische als de juridische dimensie van de beoordeling van mededingingskwesties verder worden ontwikkeld, en dat de controle op de markt verder wordt uitgewerkt ter ondersteuning van de uitbreiding van de activiteiten van de Commissie; 47. onderstreept dat in het breedbandnetwerk van de volgende generatie de voormalige monopolisten een enorm marktaandeel van meer dan 80% hebben; brengt in herinnering dat doeltreffende concurrentie de beste aanjager is van doelgerichte investeringen en de consument de meeste voordelen biedt waar het gaat om keuze, prijs en kwaliteit; verzoekt de Commissie derhalve om zowel ex-post- als ex-antecontroles uit te voeren, opdat de EU-mededingingsregels correct worden nageleefd en buitensporige marktconcentratie en misbruik van machtsposities worden voorkomen, aangezien de druk van mededinging er in belangrijke mate voor zorgt dat de consument het meeste profijt heeft van diensten van hoge kwaliteit voor een betaalbare prijs; 48. benadrukt dat beperking van de mededinging waarschijnlijk niet tot meer breedbandinvesteringen zal leiden, zelfs niet in afgelegen gebieden, aangezien de volledige dekking van basisbreedbanddiensten in Europa is verwezenlijkt krachtens een regelgevingskader dat ervoor heeft gezorgd dat toegang werd verleend tot de netwerken van dominante telecomexploitanten; 49. merkt op dat het duidelijk is dat investeringen in de breedbandinfrastructuur van de volgende generatie essentieel zijn voor de verwezenlijking van een digitale economie en maatschappij, maar dat, om investeringen te kunnen maximaliseren, het telecombeleid alle marktdeelnemers de mogelijkheid moet bieden om doeltreffende investeringen te plegen door doeltreffende toegang te verschaffen tot niet-kopieerbare netactiva en tot voor het beoogde doel geschikte toegangsproducten voor grootgebruik; 50. verzoekt de Commissie haar besluitvorming en beleidsvoorstellen te baseren op een gedegen en onpartijdige analyse van correcte, relevante en onafhankelijke datasets; benadrukt met name de twijfels over de juistheid van de gegevens die de basis vormden voor de slechte prestaties van de EU op het gebied van breedband met hoge snelheid, zoals een door eindgebruikers ondervonden lage snelheid, investeringen in infrastructuur en de financiële status van de sector in vergelijking met de rest van de wereld; 51. brengt in herinnering dat netneutraliteit van het grootste belang is om ervoor te zorgen dat er geen discriminatie tussen internetdiensten plaatsvindt en dat de mededinging volledig wordt gewaarborgd; 52. onderstreept dat het ter bevordering van de mededinging en met het oog op meer groei, concurrentievermogen en consumentenvertrouwen in de digitale sector essentieel is om de versnippering van de interne digitale markt tegen te gaan, onder meer door onderzoek te verrichten naar de aard van de huidige belemmeringen voor belangrijke sectoren van die markt, een open internet te garanderen en netneutraliteit in de EU-wetgeving te verankeren, opdat alle internetverkeer gelijk wordt behandeld, zonder discriminatie, beperking of inmenging; is van mening dat open normen en interoperabiliteit bijdragen tot eerlijke concurrentie; benadrukt dat het mededingingsbeleid toekomstbestendig moet zijn en rekening moet houden met nieuwe methoden voor onlineverkoop; 53. benadrukt dat de inspanningen ter bevordering van eerlijke en vrije mededinging, onder meer door de ontwikkeling van de digitale interne markt, alsook andere aspecten van de dienstensector, de belangen van de consumenten en de kmo's moeten dienen; herhaalt dat deze inspanningen de consumenten meer keuze zullen bieden en een omgeving tot stand zullen brengen waarin kleine, middelgrote en micro-ondernemingen meer blijk kunnen geven van creativiteit en innovatie; is van mening dat snel optreden van de regelgevings- en handhavingsinstanties tegen misleidende en oneerlijke praktijken essentieel is voor de uitvoering van het mededingingsbeleid; Economie van het delen 54. verzoekt de Commissie te analyseren op welke wijze de "economie van het delen" in Europese wetgeving kan worden geïntegreerd; is van mening dat een dergelijke aanpassing nodig is om gelijke randvoorwaarden en eerlijke mededinging voor alle betrokken marktdeelnemers te kunnen waarborgen; 55. is van mening dat bedrijven die deelnemen aan de zogenaamde "economie van het delen" net zozeer belasting moeten betalen en aan regelgeving moeten voldoen als traditionele bedrijven, aangezien dit niet doen niet alleen concurrentievervalsing zou inhouden, maar ook negatieve fiscale gevolgen zou kunnen hebben voor de financiën van de lidstaten; 56. onderstreept dat doeltreffend toezicht op het gedrag van dominante bedrijven, alsmede een snelle reactie op vastgesteld misbruik, uitermate belangrijk zijn, aangezien illegale praktijken ertoe kunnen leiden dat kleine en innovatieve concurrenten zich in een vroeg stadium van de markt terugtrekken; 57. merkt op dat door een gebrek aan regulering van de "economie van het delen" sommige bedrijven hieruit oneerlijk voordeel behalen, terwijl er als gevolg hiervan tevens minder aandrang bestaat om in de betrokken sectoren te investeren; Openbare aanbestedingen 58. vraagt de lidstaten de nieuwe EU-regels inzake overheidsopdrachten tijdig om te zetten, met inbegrip van de bepalingen betreffende criteria in verband met het voorwerp van de opdracht, zoals sociale, milieu- en innovatieve kenmerken, en betreffende e‑overheid, e‑aanbesteding en splitsing in percelen, teneinde eerlijke mededinging te bevorderen en overheden de beste prijs-kwaliteitsverhouding te garanderen; vraagt de Commissie met aandrang erop toe te zien dat deze regels zo volledig mogelijk worden toegepast teneinde concurrentieverstoring door manipulatie van aanbestedingsprocedures, misbruik van machtspositie, discriminatie en gebrekkige toegang voor kmo's tegen te gaan; vraagt de Commissie haar acties in een alomvattend kader op te nemen door het mededingingsbeleid van de EU binnen Europa te koppelen aan het pleiten voor de openstelling van de markten voor overheidsopdrachten buiten de EU; 59. benadrukt dat de Commissie moet voorzien in gedetailleerde en duidelijke richtsnoeren voor bedrijven, met name kmo's, en voor overheden, opdat deze de onlangs aangenomen wetgeving inzake overheidsopdrachten en met name de nieuwe vormen van de daarin opgenomen flexibiliteit beter leren begrijpen; 60. vraagt de Commissie nauwlettend toezicht te houden op de centralisatie van aankopen op de markten voor overheidsopdrachten teneinde buitensporige concentratie van koopkracht en collusie te voorkomen en kmo's toegang tot de markt te blijven bieden overeenkomstig de Europese Small Business Act; 61. verzoekt de Commissie om bij haar openbare aanbestedingen via haar directoraten-generaal en uitvoerende agentschappen het aantal aanbestedingen via opdrachten met een geringe waarde en opdrachten van meer dan EUR 193 000 te verhogen in plaats van bijna uitsluitend gebruik te maken van kadercontracten, die een belemmering vormen voor de openstelling van de markt voor overheidsopdrachten voor Europese kmo's en enkel grote ondernemingen en consortia die zich dicht bij de besluitvormingscentra bevinden ten goede komen; Financiële diensten 62. dringt voor de vierde achtereenvolgende keer aan op een snelle stopzetting van de crisisregeling voor staatssteun voor de bankensector; erkent dat de bankenmededeling van de Commissie van augustus 2013 niet toereikend is voor het beschermen van de Europese belastingbetalers en het beperken van het steunbedrag dat banken kunnen krijgen, en derhalve bijdraagt aan het doorbreken van de solidariteit tussen burgers en banken; benadrukt dat de staatssteun aan het bankensysteem niet heeft geleid tot meer kredietverlening of herstel van het vertrouwen; dringt er bij de Commissie op aan de bankensector nauwlettend te blijven controleren teneinde de mededinging op de Europese bankenmarkten te stimuleren en zodoende de voordelen voor de burgers in de Unie te maximaliseren; benadrukt dat het noodzakelijk is naar het traditionele toezicht op staatssteun terug te keren zodra dit voor de bankensector mogelijk is; 63. onderstreept dat handhaving van de kartelwetgeving bijdraagt aan de totstandbrenging van een transparantere sector van financiële diensten; 64. betreurt dat de Commissie geen actie heeft ondernomen om de gevallen van misbruik aan te pakken die tijdens de herstructurering van private banken hebben plaatsgevonden, waaronder schendingen ten nadele van eigenaren van kleine deposito's en kleine financiële producten, zoals preferente aandelen, die in veel gevallen werden verhandeld zonder dat de EU-wetgeving volledig werd nageleefd; 65. verzoekt de Commissie de financiële sector nauwkeurig te monitoren ter stimulering van de mededinging en verbetering van de bescherming van investeerders en consumenten in de Europese banken- en investeringsmarkt; merkt op dat door de consolidatie in de bankensector sommige financiële instellingen een groter marktaandeel hebben weten te bemachtigen dan vóór de crisis en dat de financiële investeringssector tegelijkertijd in omvang is toegenomen zonder dat de reële economie hieraan binnen de Unie enig profijt van heeft ondervonden; is van mening dat om een volledig functionerende interne markt te behouden gelijke randvoorwaarden voor alle marktdeelnemers in de financiële sector tot stand moeten worden gebracht en maatregelen genomen moeten worden om de vorming van kartels en vermindering van de transparantie te voorkomen; 66. onderkent de belangrijke rol die het toezicht op staatssteun sinds het begin van de crisis speelt als herstructurerings- en beslechtingsmechanisme voor noodlijdende banken; 67. is van mening dat de controle op staatssteun zich tijdens de crisis moet toespitsen op zowel de stabilisering van het bankensysteem als de aanpak van oneerlijke segmentatie van de kredietvoorwaarden voor en discriminatie van mkb's in de interne markt; 68. is van mening dat de Commissie dient te overwegen de mogelijkheid voor staatssteun aan banken onderhevig te maken aan de voorwaarde om krediet te verlenen aan het mkb; 69. is van mening dat in de regelgeving inzake bankdiensten in aanmerking moet worden genomen dat kleine instellingen minder middelen ter beschikking hebben om aan de regelgeving te voldoen en dat deze regelgeving derhalve zo eenvoudig mogelijk moet zijn om verstoring ten voordele van grote banken te voorkomen; 70. dringt er bij de Commissie op aan om markten in de banksector waarin concentraties talrijk zijn en toenemen, in het bijzonder ten gevolge van herstructureringen als antwoord op de crisis, nauwgezet te controleren; herinnert eraan dat oligopolistische markten bijzonder gevoelig zijn voor concurrentiebeperkende praktijken; vreest dat deze concentratie uiteindelijk consumenten kan schaden; 71. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat banken, voordat zij staatssteun ontvangen, hun aandelen in andere bedrijven verkopen en zo de last voor de belastingbetaler verminderen; 72. is van mening dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan de fragmentering van de markt voor elektronische betalingen met kaart, inclusief situaties zoals de stopzetting van de dienstverlening wanneer de consument naar een andere lidstaat verhuist; 73. is verheugd over het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 11 september 2014 inzake concurrentievervalsende vergoedingen voor kredietkaarten en over de geslaagde stappen die de Commissie heeft ondernomen om ervoor te zorgen dat de standaardiseringsprocessen in het betaalverkeer geen invloed hebben op markttoegang en innovatie; herhaalt zijn standpunt dat er voor vergoedingen voor kaartbetalingen een maximum moet worden vastgesteld om consumenten onnodige kosten te besparen; vraagt de Commissie in dit verband sneller werk te maken van het in kaart brengen van de standaardiseringswerkzaamheden voor mobiele betalingen en er daarbij op toe te zien dat als er maatregelen worden genomen, nieuwe marktdeelnemers niet worden uitgesloten, dominante marktdeelnemers niet worden voorgetrokken en het wetgevingskader technologisch neutraal is om toekomstige technologische ontwikkelingen te vergemakkelijken; 74. is van oordeel dat de externaliteiten van de ontwikkelingen in deze sector nauwgezet in de gaten moeten worden gehouden; is bezorgd over de ontwikkeling van verschillende standaarden tussen gelijke concurrenten ten gevolg van de standaardisering van de financiële regelgeving; 75. wijst op de aanzienlijke vooruitgang die sinds 2008 is geboekt op het gebied van verbetering van de regulering van de financiële sector; benadrukt dat het probleem van financiële instellingen die te groot zijn om failliet te gaan, en daardoor nog steeds profiteren van impliciete subsidies, nog steeds moet worden aangepakt; is van oordeel dat de concurrentie-aspecten van nieuwe EU-regelgeving voor de financiële sector in het aanstaande ECON-verslag over de effectbeoordeling en inventarisatie van de wetgeving voor de financiële diensten aan een alomvattende analyse onderworpen moet worden om het mededingingsvermogen van EU-banken in alle concurrentiesituaties met internationale instituten te waarborgen; Fiscale staatssteun 76. uit zijn bezorgdheid over mogelijke illegale praktijken inzake bedrijfsbelasting in sommige lidstaten en verzoekt de Commissie haar onderzoek naar dergelijke praktijken zo snel mogelijk af te ronden met gebruikmaking van al het beschikbare bewijsmateriaal; eist dat de onderzoeken naar belastingverlagingen die kunnen wijzen op ongeoorloofde staatssteun, met prioriteit worden behandeld; benadrukt dat een eerlijke belastingconcurrentie onontbeerlijk is voor de integriteit van de interne markt, de houdbaarheid van de openbare financiën en gelijke concurrentievoorwaarden; 77. wijst op de publicatie van de zogenaamde "LuxLeaks"-documenten door het Internationaal Consortium van onderzoeksjournalisten; verheugt zich over de toezegging van de commissaris voor mededinging om een grondig en onafhankelijk onderzoek in te stellen naar de in de lidstaten gehanteerde praktijk van "tax rulings" en hun verenigbaarheid met de EU-mededingingsregels; wijst erop dat de belastingontwijking door sommige ondernemingen leidt tot verstoring van de mededinging in de interne markt, moedigt de Commissie aan alert te zijn bij de handhaving van de EU-regels inzake controle op staatssteun; 78. verzoekt de Voorzitter van de Commissie te waarborgen dat de lopende en toekomstige onderzoeken naar de in de lidstaten gehanteerde praktijk van "tax rulings" onder leiding van de commissaris voor mededinging op onafhankelijke wijze worden verricht; dringt er op aan dat het Parlement in grote lijnen op de hoogte wordt gehouden van deze onderzoeken, teneinde te waarborgen dat zij op transparante en onafhankelijke wijze worden verricht; verzoekt de Commissie zo snel mogelijk een verslag te presenteren over haar bevindingen; brengt in herinnering dat de commissaris voor mededinging heeft toegezegd haar onderzoek uit te breiden tot de verdergaande implicaties voor mededinging van aggressieve belastingontwijkingspraktijken van ondernemingen met hulp van staten, en de onderzoeken uit te breiden indien hier na het verzamelen van de feiten aanleiding toe is; Agrovoedingssector 79. verzoekt de Commissie in het kader van de op stapel staande toetsing van de hervorming van het GLB te kijken naar de medefinanciering voor overgeschreven financiële middelen, te zorgen voor een vereenvoudiging van de maatregelen voor ecologische aandachtsgebieden die op concurrentievermogen gericht zijn en aan te dringen op een mededingingsneutrale toetsing - in het kader van de regeling voor ecologische aandachtsgebieden - voor tussengewassen en gewassen die stikstof uit de lucht binden; 80. verzoekt de Commissie, in navolging van haar verslag over de economische gevolgen van moderne handelspraktijken voor de keuzemogelijkheden en innovatie in de EU-voedselsector, aandacht te besteden aan de gevolgen van het feit dat grote winkelketens op de markt een dusdanige positie hebben ingenomen dat zij door de omvang van hun collectieve aankopen, zowel in Europa als in ontwikkelingslanden, de concurrentie tussen toeleveringsketens verstoren; Farmaceutische sector en de sector gezondheidsdiensten 81. stelt vast dat deze sectoren ten gevolg van nationale regelgeving gefragmenteerd zijn; is verheugd over de rol die het EU-mededingingsbeleid speelt bij het aanpakken van de kunstmatige obstakels voor toegang tot deze sectoren; 82. verzoekt om bij de beoordeling van de tijdelijke prijszetting in het bijzonder rekening te houden met innovatieve geneesmiddelen en behandelingen; 83. merkt op dat het mededingingsbeleid een rol kan spelen bij de verbetering van de toegang tot generieke geneesmiddelen; Vervoer- en postdiensten 84. verzoekt de Commissie en de lidstaten in alle verschillende vervoersvormen gelijke randvoorwaarden tot stand te brengen die voorzien in vrije én eerlijke concurrentie; erkent in dit verband dat naar behoren rekening dient te worden gehouden met het grote aantal nationale bijzonderheden van het verkeersrecht; onderstreept dat vervoersinfrastructuur essentieel is voor het overleven en het welzijn van natuurlijke en rechtspersonen, met name in dunbevolkte regio's en perifere eilanden; 85. roept de Commissie en de lidstaten op meer inspanningen te leveren om voor eerlijke concurrentie en een betere dienstverlening in de spoorvervoerssector te zorgen, alsook het beheer van havens en luchthavens te verbeteren, met name wanneer het beheer een monopolie van de centrale overheid is; onderstreept dat mededinging niet noodzakelijkerwijs privatisering van de bestaande diensten inhoudt; verzoekt de Commissie ook ervoor te zorgen dat luchtvaartmaatschappijen hun dominante positie op bepaalde luchthavens niet misbruiken; 86. is van mening dat de Commissie de samenhang tussen het mededingingsbeleid en het vervoersbeleid moet versterken teneinde het concurrentievermogen van de Europese vervoersector te verbeteren en vooruitgang moet blijven boeken op de weg naar voltooiing van de interne markt voor de vervoerssector; 87. dringt er bij de Commissie op aan de uitvoering van één Europese spoorwegruimte te voltooien, te zorgen voor volledige transparantie in de geldstromen tussen infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen en te controleren dat elke lidstaat een sterke en onafhankelijke nationale regelgevende instantie heeft; 88. onderstreept dat de interne markt op het vlak van goederenvervoer per spoor wordt getroffen door een incorrecte of onvolledige omzetting van EU-wetgeving door de lidstaten en door knelpunten voor grensoverschrijdende mobiliteit die de groei en mededinging schaden; vraagt de Commissie te onderzoeken of technische of marktbelemmeringen die van de ene lidstaat tot de andere verschillen, zoals de spoorwijdte of systemen voor energietoevoer en signalisatie, als inbreuken op de mededingingsregels kunnen worden beschouwd; 89. verzoekt de Commissie een gestaafd overzicht te leveren om na te gaan welke luchtvaartmaatschappijen via speciale voorwaarden of vermeend misbruik van machtsposities in bepaalde luchthavens van voordelen genieten boven andere dienstverleners; 90. maakt zich er zorgen over dat de lidstaten de regelgeving voor het internationale wegvervoer, bijvoorbeeld de cabotageverordening en de rij-en rusttijdenregeling, verschillend uitvoeren en handhaven, en maakt zich zorgen over de risico's van sociale dumping bij meerdere vervoersdiensten, en is van oordeel dat deze problemen aangepakt moeten worden; 91. is tevreden over het initiatief van de Commissie om een halt toe te roepen aan de praktijken van internationale autoverhuurbedrijven om consumenten op grond van hun land van verblijf de toegang te beletten tot de beste beschikbare prijs; benadrukt dat consumenten niet mag worden belet gebruik te maken van de best beschikbare prijs bij de aankoop van goederen of diensten binnen de interne markt; 92. verzoekt de Commissie actie te ondernemen om de fragmentatie in de autoverhuursector te verminderen, aangezien de huidige nationale regelgevingen zorgen voor een aanzienlijke verhoging van de kosten voor grensoverschrijdende bewegingen, waarvan de interne markt schade ondervindt; 93. benadrukt dat inspanningen ter stimulering van de mededinging in de EU te allen tijde het openbaar belang moeten dienen; erkent dat er een relatie bestaat tussen een doeltreffend EU-mededingingsbeleid en de behoefte aan grootschalige investeringen in essentiële openbare diensten, waaronder vervoersdiensten; Cultuur en sport 94. dringt er bij de Commissie op aan de restrictieve en oneerlijke praktijken van internationale sportfederaties te onderzoeken, zoals het ontnemen van het recht van leden om deel te nemen aan alternatieve sportevenementen die door de respectieve federaties niet zijn goedgekeurd, en het aan atleten, officials en trainers opleggen van een verbod voor het leven om deel te nemen aan wedstrijden als de Olympische Spelen en wereldkampioenschappen indien hieraan niet wordt voldaan; Internationale dimensie 95. steunt de toevoeging - aan de partnerschapsovereenkomst over trans-Atlantische handel en investeringen - van een mededingingshoofdstuk, met bepalingen betreffende antitrust, fusies, staatsbedrijven, subsidies en ongelijke markttoegang; vraagt om objectieve rapportage over maatregelen, problemen en vooruitgang in het kader van deze overeenkomsten; 96. erkent en steunt de behoefte van de Commissie om de rol van het mededingingsbeleid in internationale economische samenwerking te vergroten, ook door middel van samenwerking met mededingingsautoriteiten in de rest van de wereld; herinnert eraan dat dergelijke samenwerking op het vlak van regulering en handhaving bijdraagt aan het tot stand brengen van gelijke randvoorwaarden voor Europese bedrijven in de wereldmarkten; 97. benadrukt dat voor een doeltreffende toepassing van de beginselen van het mededingingsrecht in het tijdperk van de globalisering internationale samenwerking onontbeerlijk is; roept de Europese Commissie daarom op de internationale samenwerking bij vraagstukken op het gebied van het mededingingsrecht te versterken; 98. roept de Commissie op na te gaan of het mogelijk is met meer derde landen mededingingsovereenkomsten te sluiten die de uitwisseling van informatie tussen de bij een onderzoek betrokken mededingingsautoriteiten mogelijk maken; benadrukt dat de onlangs met Zwitserland gesloten mededingingsovereenkomst in dit verband als voorbeeld kan dienen voor andere, gelijksoortige overeenkomsten; Rol van het Europees Parlement 99. wijst op het feit dat in de kaderovereenkomst voorzien wordt in gelijke behandeling van het Parlement en de Raad wat de toegang tot vergaderingen en de verstrekking van informatie in het kader van de voorbereiding van wetgeving of niet-dwingende wetgevingsinstrumenten op het gebied van mededinging betreft; 100. onderstreept dat het Europees Parlement een cruciale rol speelt bij het vertegenwoordigen van de belangen van de Europese consument met betrekking tot de correcte handhaving van de mededingingsregels; 101. is verheugd over de rol die het Parlement als medewetgever speelt bij de richtlijn inzake schadevergoedingsacties in verband met inbreuken op de mededingingsregels en is van mening dat de werkzaamheden die zijn verricht voor de richtlijn model kunnen staan voor de toekomstige interinstitutionele samenwerking op het gebied van het mededingingsrecht; 102. herhaalt dat de Commissie de volle verantwoordelijkheid dient te dragen voor het uitwerken van het mededingingsbeleid en navolging moet geven aan de resoluties van het Parlement; 103. verzoekt de commissaris in te stemmen met regelmatige ontmoetingen met de hierbij betrokken commissie(s) van het Parlement, alsmede met de werkgroep mededinging van de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement; 104. is van mening dat het EP medebeslissingsbevoegdheid moet hebben op het vlak van mededingingsbeleid; betreurt het dat in de artikelen 103 en 109 VWEU alleen wordt voorzien in raadpleging van het Parlement; is van mening dat deze democratische tekortkoming onaanvaardbaar is; stelt voor deze leemte zo snel mogelijk op te vullen met behulp van interinstitutionele regelingen op het vlak van mededingingsbeleid en te corrigeren bij de volgende wijziging van het Verdrag; Prioriteiten van de Commissie op het gebied van het mededingingsbeleid 105. benadrukt de rol die de commissaris voor mededinging speelt bij het aanzwengelen van nieuwe banen en groei, alsook bij het boeken van vooruitgang bij de totstandbrenging van de digitale interne markt, het energiebeleid, financiële diensten, het industriebeleid en de bestrijding van belastingontduiking; 106. dringt er bij de Commissie op aan om in het kader van het ECN richtsnoeren en procedures uit te werken die zorgen voor een doeltreffend toezicht op de in de lidstaten gehanteerde praktijk van "tax rulings" en de verenigbaarheid daarvan met de regels inzake staatssteun; 107. is er verheugd over dat de Commissie zich krachtdadig inzet voor een doeltreffende handhaving van de mededingingsregels op de gebieden antitrust en kartels, fusies en staatssteun, en in dat verband zorgt voor een constante afstemming van de mededingingsinstrumenten op de ontwikkelingen op de markt, en tegelijkertijd werkt aan een innovatieve concurrentiecultuur, zowel in de EU, als op mondiaal niveau; 108. verzoekt de Commissie haar aanpak van recente antitrustdossiers nog eens tegen het licht te houden en iets te doen aan de tot uitdrukking gebrachte formalistische zorgen; 109. verzoekt de Commissie om op gecoördineerde wijze voorstellen op het gebied van belastingconcurrentie uit te werken en aan de Raad voor te leggen; 110. verzoekt de Commissie het Parlement jaarlijks verslag te blijven uitbrengen van de ontwikkelingen in en de gevolgen van de uitvoering van het mededingingsbeleid; 111. is verheugd over de toezeggingen die de commissaris tijdens haar hoorzitting heeft gedaan, met name wat betreft de toekomstige samenwerking en de versterking van de banden met het Europees Parlement; 112. roept de Commissie op om krachtiger te pleiten voor een actief mededingingsbeleid als pijler van de sociale markteconomie; 113. is van mening dat consumenten en ondernemingen onverwijld een overzicht met concurrentiegevallen ter beschikking gesteld moet worden bij wijze van concurrentiescorebord; 114. wijst erop dat het op dit moment in vele lidstaten onduidelijk is of de steun aan Europese centra voor consumentenbescherming als ongerechtvaardigde overheidssteun wordt beschouwd; is bezorgd over het feit dat de steun aan de Europese centra voor consumentenbescherming daardoor op de helling komt te staan; roept de Commissie op de lidstaten zo spoedig mogelijk informatie te verschaffen over de noodzaak van kennisgeving van deze steunmaatregelen, opdat de steunverlening aan de Europese centra voor consumentenbescherming ook in de toekomst kan worden gewaarborgd; 115. roept de Europese Commissie en de lidstaten op om ervoor te zorgen dat met name alle politieke niveaus de voorschriften inzake staatssteun nauwgezet naleven; 116. roept op een gemeenschappelijk orgaan van het Parlement, de Raad, de Commissie en de wetenschap op te richten en te belasten met een analyse van de langetermijnoriëntatie en de verdere ontwikkeling van het mededingingsbeleid in sectoren van de toekomst, zoals de digitale economie of de energiesector; 117. roept op tot een grondige analyse van het nationaal te verantwoorden belastingbeleid, gelet op oneerlijke belastingbeleidsvormen en concurrentievervalsende belastingregelingen en -uitzonderingen, teneinde daar in de toekomst doeltreffende maatregelen tegen te kunnen nemen; o o o 118. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien het jaarverslag 2013 van de Europese Centrale Bank), – gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid artikel 15, – gezien artikel 284, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikelen 126 en 132, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0011/2015 ), A. overwegende dat het bbp in de eurozone volgens de voorjaarsprognose 2014 van de diensten van de Commissie in 2013 met 0,4% is teruggelopen, nadat het in 2012 een daling van 0,7% te zien had gegeven, en dat de diensten van de Commissie een herstel verwachten, waarbij het bbp in 2014 met 1,2% en in 2015 met 1,7% zal toenemen; overwegende dat in de najaarsprognose 2014 van de diensten van de Commissie de groeiprognoses naar beneden zijn bijgesteld, waarbij het bbp in 2014 met slechts 0,8% en in 2015 met 1,1% zal toenemen en de neerwaartse risico's overheersen; B. overwegende dat volgens dezelfde prognose de werkloosheid in de eurozone van 11,3% aan het eind van 2012 is gestegen naar 11,9% aan het eind van 2013, en in 2014 hoog zal blijven; C. overwegende dat er tussen de werkloosheidscijfers in de respectieve lidstaten grote verschillen zijn, waarbij de cijfers variëren van 5% tot 26%; overwegende dat de jeugdwerkloosheidscijfers zelfs nog hoger uitvallen en in sommige lidstaten tot ongeveer 50% zijn opgelopen; overwegende dat door de verschillen in werkloosheidscijfers een verdere economische divergentie tussen de lidstaten in de hand wordt gewerkt; D. overwegende dat de lidstaten het succes dat werd geboekt met de aankondiging van het OMT-programma (rechtstreekse monetaire transacties) bij het verminderen van de rentetarieven voor leningen, niet mogen aangrijpen als een gelegenheid om zich te onttrekken aan structuurhervormingen ter stimulering van het groeipotentieel en ter verwezenlijking van begrotingsduurzaamheid op de middellange termijn; overwegende dat gezien de tendens met betrekking tot werkgelegenheid en armoedebestrijding het gevaar bestaat dat de nationale Europa 2020-doelstellingen niet worden gehaald; E. overwegende dat de Europese Centrale Bank (ECB) haar belangrijkste rentetarieven in mei 2013 en later opnieuw in november heeft verlaagd, waardoor de rente voor de basisherfinancieringstransacties terugliep tot 0,25%; overwegende dat de basisherfinancieringsrente als gevolg van de sedert begin 2014 aangekondigde aanvullende monetaire beleidsmaatregelen inmiddels op 0,05% staat en de rente voor de depositofaciliteit op -0,20%; F. overwegende dat de daling van de reële rentepercentages zich niet heeft vertaald in een hogere kredietverlening aan gezinnen en bedrijven of in een stijging van het bbp of het aantal banen; G. overwegende dat het geconsolideerd financieel overzicht van het Eurosysteem eind 2013 uitkwam op een bedrag van 2 285 miljard euro, wat overeenkwam met een daling met circa 25% in de loop van 2013; H. overwegende dat niet-verhandelbare activa het grootste deel uitmaakten van de activa die in 2013 bij wijze van onderpand aan het Eurosysteem zijn aangeboden, en wel ongeveer 25% van het totaal; overwegende dat niet-verhandelbare waardepapieren samen met door activa gedekte waardepapieren ongeveer 40% uitmaken van de totale activa die als onderpand zijn aangeboden; I. overwegende dat het gemiddelde inflatiepercentage in de eurozone volgens de najaarsprognose 2014 van de diensten van de Commissie in 2013 bij 1,4% lag, terwijl het in 2012 nog 2,5% bedroeg; overwegende dat de inflatie in de eurozone sinds begin 2014 een neergaande lijn heeft gevolgd, voor 2014 op 0,5% wordt geraamd en in september een laagtepunt van 0,3 % heeft bereikt; overwegende dat de globale inflatie volgens het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen (GICP) in september 2014 in sommige lidstaten is gedaald tot 0% of nog lager en ook in 2015 onder het streefcijfer zal blijven; J. overwegende dat de lage energieprijzen, en met name die van aardolie, tot de belangrijkste factoren behoorden die hebben bijgedragen tot de daling van de inflatiecijfers in de eurozone; K. overwegende dat de omvang van de overheids- en particuliere investeringen in de eurozone sedert enige tijd stagneert op een niveau dat beduidend lager ligt dan vóór de aanvang van de crisis het geval was; overwegende dat veel grote ondernemingen de mogelijkheden voor goedkope financiering benutten om uit eigenbelang terugkopen te realiseren, in plaats van nieuwe investeringen te doen; overwegende dat het relatieve aandeel van investeringen in het bbp ook vóór de crisis al gestaag terugliep en dus dringend moest worden opgetrokken; L. overwegende dat de groei op jaarbasis van M3 verder is blijven dalen, van 3,5% in december 2012 naar 1% in december 2013; M. overwegende dat de kredietverlening aan de particuliere sector zich in negatieve zin is blijven ontwikkelen en in december 2013 een daling van 2,3% op jaarbasis te zien gaf, tegenover -0,7% in december 2012; overwegende dat de gebrekkige kredietverlening aan het mkb in sommige lidstaten een van de voornaamste oorzaken is waardoor het economisch herstel uitblijft; overwegende dat de afname van de kredietverlening aan het mkb tussen 2008 en 2013 ongeveer 35% bedroeg; overwegende dat stimulering van de kredietverlening aan het mkb van cruciaal belang is, aangezien 72% van de beroepsbevolking van de eurozone werkzaam is in het mkb en de bruto banengroei er hoger ligt dan bij grote ondernemingen; N. overwegende dat de fragmentatie van de financiële markten nog steeds een groot probleem is, waardoor mkb-bedrijven – met name in landen van de eurozone die al gebukt gaan onder ernstige economische omstandigheden – geconfronteerd worden met veel hogere financieringskosten, en er binnen de interne markt distorsies ontstaan, het herstel wordt vertraagd en de verschillen tussen landen steeds groter worden; overwegende dat de resultaten van de alomvattende beoordeling van de Europese banken een positief effect zouden moeten hebben op het huidige monetaire beleid en de bereidheid van de banken om hun kredietactiviteiten uit te breiden, met name in de reële economie; O. overwegende dat de balansomvang van het Eurosysteem in de loop van 2013 als gevolg van de door banken terugbetaalde LTRO-middelen (langerlopende herfinancieringstransacties) gestaag is teruggelopen; P. overwegende dat de Raad van Bestuur van de ECB in juli 2013 heeft besloten prognosegestuurde beleidsprojecties te verstrekken, waarin stond dat hij verwachtte dat de voornaamste rentetarieven zich gedurende langere tijd op de bestaande of nog lagere niveaus zouden handhaven; Q. overwegende dat de effecten van een eventuele kwantitatieve versoepeling in de eurozone waarschijnlijk zouden worden afgezwakt door de buitensporige kredietbemiddeling van de bankensector; R. overwegende dat artikel 282 VWEU bepaalt dat de primaire doelstelling van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) erin bestaat de prijsstabiliteit te handhaven; overwegende dat artikel 127 VWEU bepaalt dat het ESCB onverminderd deze primaire doelstelling het algemene economische beleid in de Unie ondersteunt; overwegende dat artikel 123 VWEU en artikel 21 van de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank het de nationale centrale banken en de ECB verbieden door EU- of nationale overheden of overheidsinstanties uitgegeven schuldinstrumenten rechtstreeks aan te kopen; overwegende dat diverse lidstaten dit als een absolute voorwaarde beschouwden voor hun toetreding tot de economische en monetaire unie; overwegende dat dergelijke aankopen op secundaire markten wel toegestaan zijn; Monetair beleid 1. is verheugd over de snelle reactie van de ECB, in weerwil van de zeer moeilijke situatie waarmee zij zich geconfronteerd zag, en over het feit dat het monetaire beleid erop gericht was de gespannen situatie op de financiële markten van de eurozone tot bedaren te brengen en het vertrouwen van de beleggers in de gemeenschappelijke munt te herstellen; is ingenomen met de bereidheid van de ECB om al het nodige te doen om de euro te redden; neemt kennis van de positieve algehele verlaging van de nationale langetermijnrentes– met name in de eurolanden met de hoogste schuldenlast – tot niveaus die sinds het begin van de crisis niet meer waren voorgekomen; merkt op dat de lage rentes niet hebben geleid tot meer werkgelegenheid en groei, en dat het uitblijven hiervan een bedreiging vormt voor de financiële stabiliteit; 2. merkt op dat het gebruik van basisherfinancieringstransacties, herfinancieringstransacties voor de middellange en lange termijn met volledige toewijzing tegen vaste rentes, de marginale beleningsfaciliteit, noodliquiditeitssteun (ELA) en de depositofaciliteit zich in 2013 op een zeer hoog niveau handhaafde, hetgeen erop wijst dat het monetaire transmissiemechanisme en de interbancaire kredietmarkt in de eurozone onder druk bleven staan, ofschoon de situatie vergeleken met voorgaande jaren aanzienlijk verbeterde, blijkens de stabilisering van de spreads, de geleidelijke normalisering van de interbancaire markten en de afname van het aantal onevenwichtigheden binnen Target II; 3. vindt het bemoedigend dat de omvang van de Target II-onevenwichtigheden gedurende 2003 is gestabiliseerd; onderstreept dat het Target II-vereveningssysteem van cruciaal belang is geweest voor het behoud van de integriteit van het financieel systeem van de eurozone; 4. is nog steeds ernstig bezorgd over het feit dat de economische activiteit maar moeizaam op gang komt en dat de groei van het bbp in de eurozone in 2013 voor het tweede jaar op rij negatief is uitgevallen en in de eerste drie kwartalen van 2014 zwak was, terwijl de hoge werkloosheidscijfers in veel eurolanden niveaus bereiken die een bedreiging vormen voor de stabiliteit van de eurozone en het draagvlak voor het Europese project onder de bevolking en in de politiek ondermijnen; 5. constateert grote bezorgdheid dat de inflatie in de eurozone sinds 2011 onverminderd een neergaande lijn volgt en tussen de lidstaten verschilt; wijst met nadruk op de aanzienlijke discrepantie die momenteel zichtbaar is tussen het expliciete streefdoel van de ECB om de inflatie op middellange termijn onder, maar dicht bij 2% te houden en de huidige inflatiepercentages, die bijna tot 0% zijn gedaald en in sommige lidstaten van de eurozone zelfs onder de 0% liggen; vindt het zorgwekkend dat, zoals ook werd erkend door de president van de ECB, de huidige deflatoire ontwikkelingen ertoe zouden kunnen leiden dat de inflatieverwachtingen voor de middellange tot langere termijn op drift raken; 6. erkent dat de voortdurende aanpassing van de balansen in de financiële en niet-financiële sectoren, in combinatie met de hoge werkloosheid, een domper bleef zetten op de economische bedrijvigheid in de eurozone in 2013; 7. houdt mogelijke deflatierisico's nauwlettend in het oog; wijst er nogmaals op dat een inflatie van bijna nul in de eurozone ten koste gaat van de effectiviteit van het monetaire beleid; neemt ter kennis dat de ECB de zeer lage inflatie toeschrijft aan kortetermijneffecten, en hoopt dat de doelstelling voor de middellange termijn zonder deflatoire fase kan worden gehaald; merkt echter op dat de ECB de inflatieramingen voor 2015 en 2016 verder naar beneden heeft bijgesteld (met 0,1% à 0,2%); 8. wijst erop dat voor de komende jaren wordt verwacht dat het inflatieniveau onder het streefdoel zal blijven, en dat dit van invloed zal zijn op de schuldverminderingsprogramma's van meerdere lidstaten; 9. wijst erop dat het, met het vooruitzicht van verdere stimuleringsmaatregelen, zoals kwantitatieve versoepeling, en gelet op de huidige juridische stappen tegen het OMT-programma, van cruciaal belang is om voor juridische duidelijkheid en rechtszekerheid te zorgen zodat deze instrumenten doeltreffend kunnen worden ingezet, met inachtneming van de voorstellen die de advocaat-generaal van het Hof van Justitie van de Europese Unie Pedro Cruz Villalon op 14 januari 2015 heeft gedaan in zaak C-62/14; 10. benadrukt dat de lage financieringskosten voor de lidstaten gepaard gaan met een stijgende overheidsschuld, die in veel gevallen bijna of meer dan 100% van het bbp bedraagt, en waarschuwt dat bij een nieuwe crisis de financiële markten tot een herwaardering van de risico's zouden kunnen overgaan; 11. wijst erop dat de ECB in haar in 2013 gepubliceerde prognoses niet heeft voorzien dat, zoals thans het geval is, vlakke groei zou samenvallen met zeer lage inflatie en zelfs tekenen van deflatie; dringt er tegen deze achtergrond op aan de huidige prognoses, waarbij wordt uitgegaan van een sterkere economische groei en een hogere inflatie in 2015 en 2016, met de nodige voorzichtigheid te hanteren; 12. is van mening dat zwakke balansen niet alleen gevolgen hebben voor banken, maar ook een negatief domino-effect hebben op bedrijven en andere particuliere actoren, aangezien bedrijven door een gebrek aan kapitaal en financiering niet in staat zijn concurrerend te blijven en te groeien en uiteindelijk banen te behouden en te creëren; 13. acht het van het grootste belang de voorwaarden te creëren voor een herstel van zowel de openbare als de particuliere investeringen in de eurozone, rekening houdend met het feit dat ondanks de inzet van de ECB voor het behoud van gunstige financieringsvoorwaarden, de investeringen nog niet zijn toegenomen; dringt er in dit verband bij de lidstaten op aan de onderliggende oorzaken van de financiële fragmentatie aan te pakken, zoals verschillen in risicostructuren waardoor de kredietverstrekking in de desbetreffende landen duurder wordt; verzoekt de lidstaten voorts passende structurele hervormingen door te voeren om weer een gunstig ondernemersklimaat te creëren, met name door de landenspecifieke aanbevelingen uit te voeren; 14. moedigt de ECB aan in het kader van haar beleid tot verruiming van haar balans de aankoop te overwegen van EIB-projectobligaties, waarmee enkele van de productievere investeringen in de eurozone worden gefinancierd, met name als het gaat om projecten die door de Commissie zijn geselecteerd omdat ze volgens de kosten-batenanalyse een Europese meerwaarde hebben, in het bijzonder TEN-T-projecten in de energie- en vervoerssector en projecten die verband houden met de digitale interne markt; 15. constateert dat ECB-president Draghi in zijn toespraak op de jaarlijkse conferentie van centrale banken in Jackson Hole op 22 augustus 2014 heeft verklaard dat er zowel aan de vraag- als aan de aanbodzijde maatregelen nodig zijn, en op het volgende heeft gewezen: dat beleidsmaatregelen gericht op de totale vraag gepaard moeten gaan met nationale structuurhervormingen en -maatregelen; dat het monetaire beleid aan de vraagzijde een centrale rol kan en moet vervullen, hetgeen in de huidige context betekent dat er voor langere tijd behoefte is aan een soepel monetair beleid; dat er, naast het monetaire beleid, ruimte is voor een belangrijkere rol voor het begrotingsbeleid, waarbij rekening dient te worden gehouden met de duurzaamheid van de overheidsschulden; en dat enerzijds de overheidsinvesteringen op een nieuwe leest moeten worden geschoeid om extra particuliere investeringen uit te lokken en de structuurhervormingen soepeler te laten verlopen, maar dat anderzijds het accent ook moet liggen op adequate begrotingsmaatregelen; 16. is het met president Draghi eens dat de flexibiliteit die momenteel wordt geboden door de regels van het Stabiliteits- en groeipact, kan worden benut om het zwakke herstel beter het hoofd te bieden en ruimte te creëren voor de kosten van de noodzakelijke structuurhervormingen; 17. is het met president Draghi eens dat er ruimte is om het geheel van budgettaire beleidsmaatregelen op een groeivriendelijkere manier samen te stellen en om de belastingdruk op een begrotingsneutrale wijze te verlagen; 18. is het met president Draghi eens dat er ook aanvullend optreden op EU-niveau nodig lijkt te zijn om voor een passende geaggregeerde positie te zorgen en een groot programma voor overheidsinvesteringen te realiseren; 19. merkt op dat de ECB, afgezien van de verlaging van haar voornaamste rentetarieven en de uitbreiding van haar herfinancieringstransacties, innovatieve instrumenten, zoals gerichte langer lopende herfinancieringstransacties (TLTRO's), en nieuwe communicatiestrategieën, zoals prognosegestuurde beleidsprojecties, heeft ingevoerd; 20. is van mening dat het transmissiemechanisme niet goed functioneert, en dat de monetaire beleidsinstrumenten die sedert het begin van de crisis door de ECB worden gebruikt weliswaar een welkome steun betekenen voor de noodlijdende financiële markten, maar op zichzelf niet effectief kunnen zijn bij het tegengaan van de financiële fragmentatie, het stimuleren van de groei of de verbetering van de situatie op de arbeidsmarkt; spoort de ECB ertoe aan erop toe te zien dat haar beleid beter is afgestemd op de reële economie, met name ten behoeve van het mkb; 21. is van mening dat door het slechte functioneren van het monetaire transmissiemechanisme ook de positieve effecten van de beslissingen om de rentetarieven van de ECB te verlagen beperkt zijn; wijst erop dat zeer lage rentetarieven op de lange termijn leiden tot scheve ontwikkelingen in het bedrijfsleven en schadelijk kunnen zijn voor particuliere spaartegoeden en pensioenvoorzieningen; 22. is ingenomen met de door de ECB in juni 2014 aangekondigde maatregelen met het oog op een beter functionerend mechanisme voor de transmissie van het monetaire beleid; merkt op dat met het TLTRO-instrument voor het eerst een verband wordt gelegd tussen de door banken aan de niet-financiële particuliere sector verstrekte leningen en het herfinancieringsbedrag waarop de banken aanspraak kunnen maken; hoopt dat dankzij de uitkomst van de evaluatie van de activakwaliteit (AQR) de Europese banken sterker gebruik zullen maken van TLTRO's en daarmee de overdracht van liquiditeit naar de reële economie zullen stimuleren; 23. merkt op dat de ECB heeft aangekondigd dat zij zal overgaan tot de aankoop van effecten met activa als onderpand (ABS) en gedekte obligaties om het kredietversoepelingseffect van TLTRO's te faciliteren; benadrukt dat dergelijke interventies op de ABS-markt omvangrijk genoeg moeten zijn om de financieringsrente voor het mkb te beïnvloeden en de fragmentatie te verminderen, en op een transparante manier moeten worden uitgevoerd, zodat er voor de balans van de ECB geen excessieve risico's worden gecreëerd; 24. geeft met nadruk uiting aan zijn bezorgdheid omtrent de vergaande fragmentatie van de kredietvoorwaarden voor mkb-bedrijven in alle landen van de eurozone, en omtrent de bestaande divergentie tussen de financieringstarieven die gelden voor mkb'ers en die welke worden toegekend aan grotere bedrijven; stelt dat de onlangs door de ECB aangekondigde maatregelen om banken tot meer kredietverlening aan te zetten, geen adequate oplossing bieden voor deze al lang bestaande problemen en dat de ECB zou moeten onderzoeken welke onderliggende factoren de toegang tot krediet voor mkb-bedrijven bemoeilijken; dringt er bij de ECB op aan te onderzoeken of deze divergentie enig verband houdt met de concentratie in de bankensector; 25. wijst er nadrukkelijk op dat de balans van de ECB, als gevolg van de in juni en september 2014 aangekondigde maatregelen, naar verwachting de omvang zal aannemen die deze begin 2012 had; merkt op dat de aldus verwachte uitbreiding noopt tot hoge waakzaamheid van de zijde van de ECB met betrekking tot de kredietrisico's die zij uiteindelijk te dragen krijgt; 26. is van oordeel dat het tot dusver verstrekte totale bedrag aan impliciete subsidies geleidelijk ten behoeve van de belastingbetaler dient te worden teruggevorderd, zodra de economische situatie zich normaliseert; 27. merkt op dat de ECB zich herhaaldelijk bereid heeft verklaard om binnen de grenzen van haar mandaat bijkomende onconventionele instrumenten in te zetten en de omvang of de samenstelling van haar interventies aan te passen in geval van een buitensporig langdurige periode van lage inflatie; staat nog steeds open voor bijkomende onconventionele maatregelen, maar onderstreept dat deze maatregelen niet voldoende zullen zijn zonder de juiste mix van begrotingsbeleid, investeringen en structuurhervormingen; 28. wijst er met nadruk op dat het effect op de reële economie van de onconventionele monetaire beleidsmaatregelen die momenteel worden toegepast niet mag worden overschat; onderstreept dat deze maatregelen van tijdelijke aard zijn en erop gericht zijn de lidstaten tijd te geven om hun begroting te consolideren en de nodige structuurhervormingen door te voeren teneinde stimulansen te kunnen bieden voor economische groei en verbetering van de arbeidsmarkt; 29. merkt op dat het gedurende langere tijd toepassen van ongebruikelijke monetaire beleidsmaatregelen de verstoringen op de kapitaalmarkt zouden kunnen verergeren; verzoekt de ECB het juiste evenwicht te vinden tussen het risico van vroegtijdige beëindiging van haar soepele monetaire beleid en de risico's en kosten die voortvloeien uit de verstoringen die door een dergelijk beleid kunnen worden veroorzaakt; verzoekt de ECB derhalve ongebruikelijke beleidsmaatregelen zodanig af te stemmen dat dergelijke verstoringen beperkt blijven; 30. merkt op dat de totale vraag niet uitsluitend met monetaire maatregelen kan worden gestimuleerd, tenzij zij worden aangevuld met adequate begrotings- en structuurhervormingen en -maatregelen op nationaal niveau; 31. benadrukt dat de ervaring uit de aan de crisis voorafgaande jaren heeft aangetoond dat een stabiele inflatie in lijn met de door de ECB opgestelde doelstelling voor de middellange termijn in verband kan worden gebracht met een niet-duurzame dynamiek van particuliere schulden; dit maakt duidelijk hoe belangrijk het is dat financiële zeepbellen en de groei van de kredietverstrekking goed worden beheerd, zelfs wanneer prijsstabiliteit is gewaarborgd; 32. wijst er nogmaals op dat de onafhankelijkheid van de ECB in het door haar gevoerde monetaire beleid, zoals die in de Verdragen is neergelegd, onontbeerlijk is om prijsstabiliteit als doelstelling te kunnen waarborgen, d.w.z. de inflatie onder en dichtbij 2% te houden; wijst erop dat alle regeringen en nationale overheidsinstanties zich ook dienen te onthouden van verzoeken aan de ECB om maatregelen te nemen; 33. brengt in herinnering dat alle leden van de Algemene Raad van de ECB achter de genomen besluiten staan, die vertrouwelijk blijven, tenzij is besloten om deze openbaar te maken; 34. dringt er bij de ECB op aan een stap terug te doen in haar rol binnen de trojka, om zo haar onafhankelijkheid ten opzichte van de politieke besluitvorming te versterken; 35. brengt in herinnering dat artikel 127 VWEU bepaalt dat de ECB, onverminderd haar primaire doelstelling, het algemene economische beleid in de Unie moet ondersteunen, zoals ook vermeld staat in artikel 282 VWEU; onderstreept in dit verband het belang van de monetaire dialoog; 36. benadrukt dat een duidelijke scheiding tussen monetair en begrotingsbeleid inhoudt dat de monetaire autoriteit geen subsidies mag verstrekken aan instellingen die profiteren van liquiditeitsverschaffing, omdat dit soort subsidieverlening neerkomt op begrotingsbeleid; 37. betreurt het dat de ECB haar in het Verdrag vastgelegde mandaat te buiten is gegaan, zoals wordt geïllustreerd in de brieven van de voormalige ECB-president aan de Spaanse, de Italiaanse en de Ierse regering; 38. is ingenomen met het feit dat de ECB een stap vooruit heeft gezet en de beknopte notulen van haar vergaderingen gaat publiceren, en kijkt uit naar het begin van deze praktijk in januari 2015; juicht het toe dat de Raad van Bestuur van de ECB daarmee gevolg heeft gegeven aan het verzoek dat het Parlement in al zijn jaarlijkse verslagen betreffende de ECB heeft geformuleerd; 39. is van mening dat alle centrale banken ter wereld actief moeten samenwerken om te voorkomen dat beleid wordt gevoerd met voor anderen negatieve overloopeffecten; merkt op dat sommige centrale banken lange tijd nadat zij zelf eenzijdig eigen beleidsmaatregelen hebben genomen, andere centrale banken verzoeken om de eventuele negatieve overloopeffecten van dit monetaire beleid voor hun rekening te nemen; 40. is van mening dat uit de onlangs in de openbaarheid gekomen informatie duidelijk blijkt dat een prudent gebruik van noodliquiditeitssteun in de toekomst van groot belang is. onderstreept dat voortaan niet meer kan worden aanvaard dat de bankensector van een lidstaat zich op deze wijze voor een aanzienlijk percentage van het bbp in de schulden steekt; 41. moedigt de ECB aan haar genderbeleid bij benoemingen te blijven verbeteren teneinde de huidige kloof te dichten; is ingenomen met de benoeming van Danièle Nouy tot hoofd toezicht op de Europese bankensector, met name gezien haar grote verdiensten en haar sterke curriculum vitae; 42. is van mening dat een grotere nadruk op groei en overheidsinvesteringen (zoals het door de voorzitter van de Commissie, Jean-Claude Juncker, voorgestelde investeringspakket van 300 miljard EUR) een aanvulling zou zijn op de beleidsinspanningen van de ECB om de werkgelegenheid en de groei in Europa te vergroten; Financiële stabiliteit 43. ervaart het als positief dat het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (GTM), de eerste pijler van de bankenunie, op 4 november 2014 volledig in werking is getreden; merkt op dat deze belangrijke stap in de Europese financiële integratie te danken is aan de succesvolle afronding van de voorbereidende werkzaamheden, met inbegrip van de activakwaliteitsbeoordeling (AQR); dankt de ECB voor het feit dat zij haar geloofwaardigheid heeft aangewend om het Europese bankensysteem te ondersteunen; benadrukt dat de functies van de ECB op prudentieel en monetair gebied niet met elkaar vermengd mogen worden; 44. merkt op dat de door de Europese Bankautoriteit (EBA) in samenwerking met het GTM uitgevoerde AQR en stresstest aan het licht hebben gebracht dat het Europese bankensysteem op een aantal punten nog steeds kwetsbaar is; spreekt de hoop uit dat bij de evaluaties afdoende rekening is gehouden met alle risico's, teneinde te voorkomen dat de Europese bankensector "gejapaniseerd" wordt en evergreening van nooit meer terug te betalen leningen ontstaat; 45. is van mening dat de ECB een grote verantwoordelijkheid toekomt omdat zij ervoor moet zorgen dat in de toekomst, wanneer de toegang tot de markt moeilijk of onmogelijk is, herkapitalisatie van banken geschiedt via de inbreng van de particuliere sector; 46. verzoekt de ECB ervoor te zorgen dat in de dagelijkse werkzaamheden het monetaire beleid volledig wordt afgeschermd van de taken die zij moet vervullen als bankentoezichthouder; 47. benadrukt dat het GTM tot doel heeft het vertrouwen in het bankwezen in de eurozone, en daarmee de financiële stabiliteit te waarborgen; herinnert eraan dat de democratische verantwoordingsplicht van het nieuwe GTM jegens het Europees Parlement van cruciaal belang is voor het waarborgen van de geloofwaardigheid van het nieuwe toezichtstelsel; benadrukt dan ook het belang van het in november 2013 tussen het Parlement en de ECB gesloten interinstitutioneel akkoord inzake de praktische modaliteiten voor de uitoefening van democratische controle op het GTM, en van de volledige uitvoering daarvan; 48. ondersteunt het idee dat de Europese wetgeving verder moet worden ontwikkeld om risicovollere investeringsactiviteiten te scheiden van traditionele bankdiensten en aldus de inbreng van de particuliere sector geloofwaardiger en doeltreffender te maken; 49. is van oordeel dat de meest recente stresstests duidelijk hebben aangetoond wat de beperkingen zijn van het huidige interinstitutionele bestel, aangezien in de stresstest geen deflatiescenario in ogenschouw is genomen, ook al zijn deflatierisico's verre van imaginair; 50. merkt op dat de banken in de eurozone, in weerwil van hun relatief geringe winstgevendheid, hun kapitaalpositie hebben weten te versterken door middel van een combinatie van kapitaalverhogingen en vermindering van hun risicogewogen activa en ook de overheidssteun; beseft dat in diverse gevallen kapitaalverhogingen werden verricht in het kader van financiële steunprogramma's van de lidstaten; 51. stelt met bezorgdheid vast dat veel banken in de eurozone nog steeds zijn aangewezen op centralebankfinanciering; acht het van essentieel belang om een kapitaalmarktunie op te zetten om de buitensporige afhankelijkheid van de economieën in de eurozone van de bankensector terug te dringen; 52. wijst erop dat een versterking van goed bestuur van banken het vertrouwen in de bancaire sector vergroot en daarmee ook bijdraagt aan de financiële stabiliteit; 53. wijst erop dat de handel in overheidspapier nog steeds een van de voornaamste winstbronnen is voor de banken in de eurozone, terwijl de kredietverlening aan de niet-financiële particuliere sector maar niet van de grond komt; is van mening dat meer vaart moet worden gezet achter de technische en wetgevende werkzaamheden met betrekking tot de met staatsschuld verband houdende risico's; verzoekt de ECB een waarschuwing uit te spreken aan het adres van banken die hun portefeuilles met staatsobligaties blijven uitbreiden en tegelijkertijd de kredietverlening aan de particuliere sector verminderen; 54. is ingenomen met het wetgevingsvoorstel van de Europese Commissie inzake de structurele hervorming van de bankensector; merkt op dat in diverse lidstaten al vergelijkbare hervormingen zijn doorgevoerd; verzoekt de ECB met de andere relevante instellingen samen te werken in de richting van duurzame structurele hervormingen op Europees niveau die een einde maken aan subsidies voor handelsactiviteiten van grote financiële instellingen en een gelijk speelveld voor financiële diensten creëren; 55. brengt in herinnering dat het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme (GAM), de tweede pijler van de bankenunie, begin 2015 in werking treedt; benadrukt dat ook werk moet worden gemaakt van de ontwikkeling van de derde pijler van het bankenunie; o o o 56. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Centrale Bank.