Het Europees Parlement , – gezien de op 15 september 2005 door de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika geparafeerde bilaterale Overeenkomst inzake de handel in wijn, – gezien het landbouwhoofdstuk van de lopende onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), – gelet op Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (1) , – gelet op het kaderakkoord van 26 mei 2005 inzake de betrekkingen tussen de Commissie en het Europees Parlement (2) , waarin wordt gesteld dat met betrekking tot internationale overeenkomsten, met inbegrip van handelsakkoorden, de Commissie het Parlement zowel tijdens de voorbereiding van de overeenkomsten als tijdens het verloop en de afsluiting van internationale onderhandelingen onverwijld duidelijke informatie moet verstrekken, onder meer de ontwerprichtsnoeren voor de onderhandelingen, de vastgestelde onderhandelingsrichtsnoeren, het onderhandelingsverloop en de afsluiting van de onderhandelingen, - gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de politieke en economische betrekkingen de basis vormen van de relaties tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten, waarvan de reikwijdte blijft toenemen, B. overwegende dat deze eerste overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten, waaraan twintig jaar van vruchteloos onderhandelen voorafging, een zeer beperkte reikwijdte heeft, dat niet alle kwesties die betrekking hebben op de bilaterale wijnhandel op bevredigende wijze zijn geregeld, en dat de resterende kwesties in een tweede fase zullen worden behandeld, C. overwegende dat deze bilaterale overeenkomst nog geratificeerd moet worden, met name door het Congres van de Verenigde Staten, D. overwegende dat de onbeperkte wederzijdse erkenning van oenologische procédés negatieve gevolgen heeft voor de Europese wijnindustrie, E. overwegende dat het onrechtmatig gebruik dat derde landen maken van geografische herkomstbenamingen van de Europese Unie in strijd is met de intellectuele-eigendomsrechten en de legitieme gebruikers van deze benamingen economisch schaadt, omdat hun marktaandeel daardoor kleiner wordt, F. overwegende dat het wettelijke kader van geografische aanduidingen een belangrijk onderdeel is van het EU-beleid, waarin het belang van multifunctionele landbouw wordt erkend, alsook de sociale en ecologische impact van de wijnproductie in berggebieden en minder ontwikkelde regio's, G. overwegende dat valse benamingen authentieke benamingen vaak sterk beconcurreren, en dat de Verenigde Staten de bescherming van wijnen met een oorsprongsbenaming niet respecteren en deze slechts beschouwen als semi-generieke producten op hun binnenlandse markten, H. overwegende dat de wijnsector in Europa een belangrijke bron is van werkgelegenheid en inkomen in kleine familiebedrijven en kleine wijnbedrijven, gebaseerd op de territoriale aanpak van het Europees wijnbeleid, I. overwegende dat werd afgeweken van de benadering die vroeger voor bilaterale overeenkomsten gold en van het door de Internationale Organisatie voor de wijnstok en wijn (IWO) geopperde idee van een internationale norm voor wijn en de vervaardiging ervan, J. overwegende dat het merendeel van de wijnen met een oorsprongsbenaming wordt geproduceerd met kostbare traditionele procédés en volgens kwaliteitscriteria, en dat deze procédés niet vergeleken kunnen worden met industriële procédés die gebruikt worden bij de productie van Amerikaanse wijnen die naast de wijnen met Europese oorsprongsbenamingen bestaan, K. overwegende dat deze overeenkomst een precedent zou vormen in het kader van de clausule van meest begunstigde natie van de WTO, L. overwegende dat de definitie van de term "wijn" op de Europese wijnmarkt nadelen heeft voor speciale wijnen, 1. constateert dat deze bilaterale overeenkomst, die werd gesloten na twintig jaar onderhandelen, noodzakelijk is voorzover ze ertoe bijdraagt de export naar de Verenigde Staten, die de grootste markt is voor de Europese wijnsector, veilig te stellen, opnieuw een klimaat van vertrouwen te scheppen en de wederzijdse handel vlot te laten verlopen; 2. onderschrijft de noodzaak van een bilaterale overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over de wijnhandel, en hoopt dat de volgende onderhandelingsfase bevredigende resultaten zal opleveren voor de traditionele productiemethoden, de familiale wijnbouw en de kwaliteit van onze wijnen; onderstreept dat de overeenkomst slechts een eerste, zij het ontoereikende en inadequate stap betekent op weg naar erkenning op internationaal niveau van de door de EU beschermde, traditionele benamingen; 3. heeft kritiek op de Commissie omdat zij een bilaterale overeenkomst heeft gesloten met de Verenigde Staten zonder het Parlement tijdig te informeren, zodat het zijn standpunt kon formuleren en zodat de Commissie het standpunt van het Parlement in aanmerking kon nemen, zoals vastgelegd in punt 19 van bovenvermeld kaderakkoord; 4. wijst op de gevolgen die de nieuwe overeenkomst kan hebben voor het EU-beleid inzake de handel in wijn en de traditionele productiemodellen, waarop de erkenning van het communautaire kwaliteitsbeleid steunt; 5. betreurt dat deze overeenkomst de positie van de EU in de landbouwonderhandelingen in het kader van de WTO aanzienlijk zal verzwakken, aangezien ze de territoriale en op kwaliteit gerichte aanpak ondergraaft die in een groot deel van de wijnsector wordt gevolgd; 6. verzoekt de Commissie de dialoog in de onderhandelingen met de Verenigde Staten en andere partners in het kader van de WTO voort te zetten met het oog op het opstellen van een register van internationaal erkende geografische benamingen - een doelstelling die een van haar hoofdprioriteiten bij de multilaterale WTO-onderhandelingen op landbouwgebied moet worden-, en teneinde een gezamenlijke commissie voor wijnkwesties op te richten en duidelijkheid te scheppen wat betreft wijnprocédés, certificering en het gebruik van traditionele benamingen, met het oog op de tweede onderhandelingsfase; 7. verzoekt de Commissie de start van de volgende onderhandelingsfase waarin in de overeenkomst met de Verenigde Staten is voorzien, te versnellen om er met name voor te zorgen dat de 17 in de bijlage II vermelde oorsprongsbenamingen worden erkend, zodat alle Europese oorsprongsbenamingen voor wijn zo spoedig mogelijk door de Amerikaanse autoriteiten op hun eigen markt voldoende zullen worden beschermd; 8. acht het noodzakelijk dat binnen de in de bilaterale overeenkomst aangegeven termijn van twee jaar een definitief compromis wordt gesloten, om voorgoed een einde te maken aan het ongeoorloofde gebruik in de Verenigde Staten van door de communautaire wetgeving beschermde communautaire benamingen, gezien de toegevoegde waarde ervan voor de Europese wijnbouw; 9. wenst dat een positieve lijst van in de handel met derde landen toegestane oenologische procédés wordt opgesteld, in het kader van het IWO en met het oog op het vooraf evalueren van toekomstige nieuwe vergunningen; 10. verzoekt de Commissie met aandrang onderhandelingen op internationaal niveau te stimuleren over een bindende definitie van wijn die de ontwikkeling van bepaalde oenologische praktijken afremt, teneinde de inspanningen die in de Europese Unie op het niveau van de kwaliteit worden geleverd te beschermen, en om oneerlijke concurrentie voor communautaire producenten en marktverstoringen te voorkomen; 11. erkent de noodzaak van een kader voor de voortzetting van de onderhandelingen in de wijnsector, met name in het licht van de komende hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor wijn, die voor 2006 is gepland; 12. acht het onontbeerlijk dat de communautaire maatregelen ter verbetering en bevordering van de kwaliteit van de communautaire producten in het kader van de toekomstige hervorming van de gemeenschappelijke marktordening worden versterkt, teneinde de toenemende concurrentie van derde landen het hoofd te kunnen bieden; 13. acht het wenselijk dat wordt beschikt over een juridisch advies over de verenigbaarheid van deze bilaterale overeenkomst met de communautaire wetgeving; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en het Congres van de Verenigde Staten van Amerika. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, 1. neemt met bezorgdheid nota van de recente en voortdurende stijging van de prijs van ruwe olie en van het mogelijke effect daarvan op het concurrentievermogen van ondernemingen en op de algemene economische situatie van de burger en dat zulks de groeicijfers negatief beïnvloedt, waardoor de verwezenlijking van de Lissabon-doelstellingen wordt belemmerd; 2. beschouwt de afhankelijkheid van Europa van aardolie en de invoer van aardolie als zorgwekkend; is van oordeel dat Europa met het oog op de verzekering van de energievoorziening de energiebronnen en de herkomst van de aanvoer moet diversifiëren en haar strategie ter bevordering van maatregelen voor de instandhouding van energie en gedecentraliseerde hernieuwbare energiebronnen moet versterken; 3. pleit voor een allesomvattende en samenhangende wereldwijde strategie ter bevordering van energiebesparingen en energie-efficiëntie en het gebruik van alternatieve energiebronnen, aangezien het verbruik van olie in de VS zeer hoog is en het verbruik van olie vooral in grote opkomende economieën als China en India toeneemt; doet een beroep op de EU om snel initiatieven te ontplooien voor een wereldtop van de grotere olieverbruikende en olieproducerende landen; 4. verzoekt de Commissie de ontwikkelingslanden en de opkomende economieën te helpen door duurzame energievoorziening te integreren in haar beleid voor ontwikkelingssamenwerking, teneinde hun afhankelijkheid van invoer van fossiele brandstoffen te verminderen en de millenniumdoelstellingen te verwezenlijken; dringt er bij de EU op aan om te zorgen voor een goed evenwicht tussen de energiebehoefte en milieu-eisen door de overdracht van nieuwe technologieën voor energiebesparing en hernieuwbare energie te bevorderen; 5. onderstreept de geostrategische aspecten van de afhankelijkheid van Europa van energie-invoer; pleit ervoor dat de dialoog met alle Europese energiepartners wordt geïntensiveerd om de continuïteit van de voorziening, de markttransparantie en verdere investeringen te bevorderen; herinnert eraan dat het Europees nabuurschapsbeleid de gelegenheid biedt om een allesomvattende overeenkomst te sluiten met diverse landen die bij dit probleem zijn betrokken; 6. erkent dat het meest voor de hand liggen antwoord op de hogere olieprijzen de overstap is op alternatieve energiebronnen en beklemtoont derhalve het belang van maatregelen ter vermindering van de energie-intensiteit door het gebruik van minder energie voor dezelfde economische output (onder verwijzing naar het reductiepercentage in Europa sinds de jaren '70); 7. onderschrijft volledig de noodzaak tot voortzetting van de strategieën en concrete maatregelen ter bevordering van onderzoek en ontwikkeling, ter verhoging van het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en ter bevordering van de energie-efficiëntie om de economie minder afhankelijk te maken van fossiele brandstoffen; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de EU in 2020 de meest energie-efficiënte economie is die het minst afhankelijk is van fossiele brandstoffen; 8. neemt met bezorgdheid kennis van het feit dat de consument hogere prijzen moet betalen, hetgeen niet alleen komt door een hogere kost van ruwe olie, maar ook door hogere BTW-bedragen en energieheffingen op eindproducten, en dat deze belastingen in de EU van lidstaat tot lidstaat sterk verschillen en de marktwerking kunnen verstoren, maar onderschrijft de conclusies van de informele ECOFIN-bijeenkomst in Manchester op 9 en 10 september 2005, waarop de ministers overeenkwamen dat verstorende fiscale en andere beleidsmaatregelen die de nodige aanpassingen in de weg staan, moeten worden vermeden; 9. verzoekt de Commissie met voorstellen te komen over hoe het beleid op EU-niveau inzake de sociale verantwoordelijkheid van ondernemingen te gebruiken om meer particuliere investeringen, te financieren uit de huidige onverhoopte winsten van de olie-industrie, te kanaliseren in energiebesparingsprogramma's en alternatieve energietechnologieën en gerelateerd O&O; is van mening dat dit zou moeten worden gerealiseerd op basis van een vrijwillig akkoord met de oliemaatschappijen of anders via een op EU-niveau gecoördineerd beleidsinitiatief; 10. stelt vast dat speculatie over hogere prijzen in de toekomst de olieprijs verder opjaagt; verzoekt de Commissie de hedge funds in het oog te houden en te onderzoeken hoe meer transparantie tot stabielere oliemarkten kan leiden; 11. wijst op het belang van de bestaande wetgeving inzake de verlaging van de energievraag in de EU en merkt op dat als de bestaande en nog komende wetgeving volledig wordt toegepast minstens 23% energiebesparing kan zijn gerealiseerd in 2020; 12. verzoekt de Commissie om dringend te komen met maatregelen voor de vervoerssector, die goed is voor 70% van het totale olieverbruik in de EU, niet alleen met het oog op de veiligstelling van de aanvoer voor aardolieproducten maar ook op grond van milieuoverwegingen, zoals het gebruik van meer brandstofefficiënte motoren en de omschakeling op alternatieve brandstoffen en aandrijvingstechnologieën; 13. is het eens met de Commissie dat biobrandstoffen onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zullen terugdringen en dringt er bij de Commissie op aan de productie van grondstoffen voor biobrandstoffen te bevorderen; 14. spoort de Commissie en de lidstaten aan de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en waterstofcellen te versnellen; 15. verzoekt de Commissie derhalve 16. betreurt evenwel dat de Commissie in haar mededeling van 6 september 2005 over het vijfpuntenplan als reactie op de stijging van de olieprijzen volledig voorbij is gegaan aan de vervoerssector; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien zijn resolutie over de rol van de Europese Unie bij de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDO's) van 12 april 2005 (1) , alsook zijn resolutie over de hervorming van de Verenigde Naties van 9 juni 2005 (2) en zijn resolutie over de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Naties van 29 januari 2004 (3) , – gezien de millenniumverklaring van 8 september 2000, met daarin de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling zoals gezamenlijk vastgesteld door de internationale gemeenschap als een middel voor het elimineren van de armoede in de wereld, – gezien het rapport 'In Larger Freedom: Towards Development, Security and Human Rights for All' van de secretaris-generaal van de VN van 21 maart 2005, – gezien het rapport 'Investing in Development: a Practical Plan to Achieve the Millennium Development Goals' van het millenniumproject van de VN van 17 januari 2005, – gezien het rapport 'A More Secure World: Our Shared Responsability' van het panel op hoog niveau over bedreigingen, uitdagingen en verandering van 1 december 2004, – gezien de verklaringen van de voorzitter van de Europese Commissie en van de commissaris voor Externe Betrekkingen in de plenaire vergadering op hoog niveau van de Algemene Vergadering van de VN, – gezien het document met resultaten van de mondiale Top van de VN van 2005, zoals goedgekeurd in New York op 16 september 2005, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de staats- en regeringsleiders tijdens de Wereldtop van de VN in New York (14-16 september 2005) bijeenkwamen om te beslissen over verdere maatregelen voor het bestrijden van de armoede in de wereld, het waarborgen van vrede en menselijke veiligheid, het versterken van de mensenrechten en de rechtsstaat, en om nadere concrete maatregelen te nemen voor het hervormen van de VN, B. overwegende dat het goedgekeurde slotdocument van die Wereldtop het resultaat is van een lastig onderhandelingsproces dat verschillende keren bijna op de klippen is gelopen, C. herinnerend aan het belang van een intensiever en uitgebreider partnerschap tussen de VN- en de EU-instellingen ter wille van een betere coördinatie tussen nationale of regionale eenheden alsook internationale organisaties en donoren bij de praktische implementatie van wereldbeleid, D. overwegende dat de Verenigde Naties de meest geschikte en enige mondiale instelling vormen die potentieel in staat is de oplossing van mondiale problemen te bevorderen op een wijze die zowel legitiem als efficiënt is; overwegende dat de organisatie aangepast moet worden aan de nieuwe uitdagingen, dat echter de hervorming niet als een doel op zich moet worden beschouwd, maar als een noodzakelijk onvermijdelijk gevolg van een grondige analyse van de betreffende parameters en factoren op politiek en veiligheids-, sociaal en economisch gebied, 1. bevestigt zijn toegewijdheid aan een sterke VN en herhaalt dat werkelijk multilateralisme het meest geschikte instrument is voor het aangaan van de uitdagingen en het oplossen van de problemen en de bedreigingen waar de internationale gemeenschap mee wordt geconfronteerd; spreekt de hoop uit dat de resultaten van bovenvermelde Wereldtop een belangrijke mijlpaal zullen zijn op de weg naar de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDO's) vóór 2015 en de noodzakelijke hervorming, die succesvol moet worden afgerond teneinde ervoor te zorgen dat de VN een voortrekkersrol kan blijven vervullen in het huidige internationale systeem; neemt kennis van de toezeggingen die worden gedaan in het slotdocument en ziet dit document als de grondslag voor verdere verbeteringen die de 60ste Algemene Vergadering van de VN in de diverse sectoren in kwestie kan aanbrengen; 2. is verheugd over het besluit om een vredestichtingscommissie in het leven te roepen die landen behulpzaam moet zijn bij de overgang van oorlog naar vrede en erkent dat voor vrede stichten heel andere vaardigheden vereist zijn dan voor het vrede bewaren; is van mening dat er behoefte bestaat aan regionale en wereldwijde vredestichtingscommissies om de nodige kennis en capaciteiten te ontwikkelen, gesteund door een ondersteunend kantoor en een permanent fonds waardoor het profiel van de VN kan worden verhoogd in crises en post-conflictgebieden; verzoekt de 60e Algemene Vergadering om deze bepalingen snel te implementeren; is uitermate verheugd over de opname van het concept van menselijke veiligheid in het officiële VN-kader; 3. is verheugd met de erkenning van de verantwoordelijkheid van de internationale gemeenschap om bevolkingen te beschermen tegen genocide, oorlogsmisdaden, etnische zuiveringen en misdaden tegen de menselijkheid, alsook van de duidelijke verantwoordelijkheid van elke afzonderlijke staat om zijn eigen burgers te beschermen tegen deze misdaden, onder meer door de preventie ervan; onderstreept verder het belang van het Internationaal Strafhof als een essentieel lichaam voor het vervolgen van de verantwoordelijken voor dergelijke misdaden; 4. zwaait de secretaris-generaal van de VN, Kofi Annan, de voorzitter van de 59ste Algemene Vergadering van de VN, en zijn team, alsook het secretariaat van de Verenigde Naties lof toe voor hun grote inspanningen en waardevolle bijdrage aan de totstandkoming van een akkoord over de goedkeuring van bovenvermeld slotdocument; roept in het bijzonder alle leden van de VN op om zich nauwgezet aan hun beloften te houden en deze snel te vertalen in concrete maatregelen; 5. is verheugd over de hernieuwde verbintenis van de internationale gemeenschap om de millenniumontwikkelingsdoelstellingen en de duurzame ontwikkeling te blijven nastreven; herinnert eraan dat het terugdringen van bittere armoede en de kindersterfte, het bieden van onderwijs en toegang tot schoon water, alsmede de bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen de kern van de ontwikkelingsagenda moeten blijven; betreurt het ontbreken van een precies tijdschema waaraan alle industrielanden gebonden zijn bij het nastreven van de middellange en uiteindelijke millenniumontwikkelingsdoelstellingen; 6. betreurt in hoge mate dat bovenvermelde Wereldtop geen hernieuwde oproep heeft gedaan aan die donorlanden die zich niet formeel hebben vastgelegd op de doelstelling om tegen 2015 0,7% van het bruto nationaal inkomen (BNI) aan officiële ontwikkelingshulp te besteden; prijst de EU voor haar voortrekkersrol met betrekking tot dit thema en verzoekt haar de druk op alle donoren te handhaven om tijdschema's vast te stellen, en de naleving daarvan te controleren; 7. staat volledig achter de specifieke oproep van de VN secretaris-generaal een duidelijk tijdschema op te stellen voor de ontwikkelde landen om het streefcijfer van 0,7% van het BNI voor officiële ontwikkelingshulp te halen, en de bijzondere noden van Afrika te erkennen; 8. spreekt zijn waardering uit voor de overeenkomst om onverwijld steun te bieden aan initiatieven met onmiddellijke resultaten (quick wins) om malariabestrijding, onderwijs en gezondheidszorg te steunen; 9. is verheugd over het hoofdstuk in het slotdocument getiteld 'Meeting the Special Needs of Africa' en verzoekt de Commissie de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling een centrale plaats toe te kennen in haar op stapel staande strategie voor Afrika en in haar herziening van de verklaring over het ontwikkelingsbeleid; 10. wijst erop dat de lidstaten waar zij een gemeenschappelijk standpunt hebben ingenomen in de onderhandelingen betere resultaten hebben weten te behalen; benadrukt evenwel dat de resultaten van de Top achter zijn gebleven bij de gepubliceerde ambities van het Europees Parlement met betrekking tot de hervorming van de VN; 11. wijst er met nadruk op dat de hervormingspogingen moeten doorgaan en verzoekt de Raad van de Europese Unie en de lidstaten hun invloed te doen gelden om in de 60ste Algemene Vergadering vóór het eind van volgend jaar tastbare resultaten te boeken; 12. bekrachtigt ten volle de duidelijke veroordeling van terrorisme door bovenvermelde Werreldtop; beschouwt het niet bereiken van een akkoord over een alomvattende definitie van terrorisme evenwel als een ernstige mislukking en spoort de leden van de VN aan dit onverwijld recht te zetten; 13. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat tijdens de Top is toegezegd de rol van het kantoor van de Hoge Commissaris voor mensenrechten uit te breiden en zijn middelen te verdubbelen, hetgeen een betere monitoring en tenuitvoerlegging van goedgekeurde resoluties mogelijk zal maken; 14. betreurt evenwel de vage bewoordingen in de opdracht en het ontbreken van een duidelijk tijdschema, mandaat, werkmethoden en samenstelling van de Raad van de mensenrechten; roept de 60ste Algemene Vergadering op dit te beschouwen als een punt dat voorrang verdient; 15. verzoekt de Algemene Vergadering om vaststelling van heldere normen voor het gebruik van geweld door de Veiligheidsraad volgens de in het bovenvermelde verslag van het panel op hoog niveau voorgestelde richtsnoeren; 16. is van mening dat de leden van de nieuwe Raad mensenrechten de hoogst mogelijke normen inzake mensenrechten moeten toepassen en dat het lidmaatschap van de Raad een voorrecht is en geen recht; dat de Raad mensenrechten permanent bijeen moet zijn waardoor lange vertragingen en politiek manoeuvreren door staten waartegen klachten zijn ingediend onmogelijk worden; 17. betreurt ten zeerste het feit dat de Top geen akkoord heeft weten te bereiken over maatregelen voor nucleaire non-proliferatie en ontwapening, en wijst er met klem op dat het werk en de inspanningen gericht op progressie ten aanzien van deze thema's aanzienlijk moeten worden geïntensiveerd, waarbij in eerste instantie gezorgd moet worden voor eerbiediging van de bestaande verdragen, met name het non-proliferatieverdrag; 18. herhaalt zijn overtuiging dat het vermogen van de VN om snel en effectief te reageren bij humanitaire rampen waarvoor wereldwijd leiderschap vereist is, opnieuw moet worden overwogen en verbeterd; is evenwel verheugd over de belofte om een mondiaal systeem voor vroegtijdige waarschuwing voor alle natuurrampen op te richten; 19. betreurt het feit dat er geen harde toezegging is gedaan om meer gezag toe te kennen aan de secretaris-generaal van de VN als administratief leider van zijn secretariaat; roept de 60ste Algemene Vergadering op hier nog eens naar te kijken; 20. betreurt het dat geen overeenkomst is bereikt over de hervorming van de Veiligheidsraad van de VN, maar is verheugd over het feit dat de Algemene Vergadering tegen het einde van 2005 verslag moet uitbrengen aan de Veiligheidsraad op basis van nieuwe voorstellen, die rekening houden met het doel van waarborging van een betere vertegenwoordiging, transparantie in, en effectiviteit van de Veiligheidsraad; herhaalt dat het Parlement vasthoudt aan het vooruitzicht van een gemeenschappelijke Europese zetel in de Veiligheidsraad zodra aan de politieke, constitutionele en wettelijke voorwaarden voor een dergelijke zetel voldaan is; 21. steunt en verwelkomt de nieuwe toezegging van de VN inzake het Fonds voor de democratie als een belangrijk instrument voor de bevordering van de democratie in de hele wereld, en verzoekt de Commissie en de lidstaten om dit in politiek en financieel opzicht volledig te steunen; bevestigt zijn overtuiging dat de VN het democratisch gehalte in haar eigen structuren zelf aanzienlijk dient te verhogen, en onderstreept derhalve zijn oproep om te komen tot een caucus van democratieën binnen de Algemene Vergadering van de VN; 22. herhaalt zijn standpunt dat de diplomatieke vertegenwoordiging van de EU bij de VN van het allergrootste belang is voor de verbetering van de betrekkingen tussen beide organisaties en voor de invloed van de EU op het internationale toneel; moedigt derhalve de Raad en de Commissie aan om actief te streven naar het samenvoegen van hun verbindingskantoren en delegaties tot een gemeenschappelijke externe delegatie in elk van de volgende hoofdkwartieren van de VN: New York, Genève, Wenen en Nairobi; 23. juicht het toe dat wordt opgeroepen tot nauwere samenwerking tussen de Verenigde Naties en de nationale en regionale parlementen, hetgeen een erkenning betekent van de specifieke rol van parlementen in het ontwikkelings- en democratiseringsproces; 24. spreekt zijn waardering uit voor de toezegging die is gedaan tijdens de boven vermelde Wereldtop van de Wereldbank, Internationaal Monetair Fonds en Afrikaanse Ontwikkelingsbank 18 van de schulden van de armste landen met de hoogste schulden voor 100% kwijt te schelden; 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten van de EU, de secretaris-generaal van de VN, de voorzitter en de leden van de VN-Veiligheidsraad, de voorzitter van de 60ste Algemene Vergadering van de VN en de voorzitter van het Economische en Sociale Raad van de VN. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over de situatie in Wit-Rusland, – onder verwijzing naar met name zijn resolutie van 10 maart 2005 over Wit-Rusland (1) , en zijn resolutie van 7 juli 2005 over de politieke situatie en onafhankelijkheid van de media in Wit-Rusland (2) , – gezien de Sacharov-prijs voor de vrijheid van denken, die in december 2004 wordt toegekend aan de Vereniging van journalisten van Wit-Rusland, – gezien de resolutie van de Verenigde Naties van 12 april 2005 over de mensenrechtensituatie in Wit-Rusland, – gezien in het bijzonder het EU-actieplan voor het bevorderen van democratie in Wit-Rusland, dat op 23 februari 2005 werd goedgekeurd door de EP-delegatie voor betrekkingen met Wit-Rusland, – gezien de mededeling van de Commissie van 12 mei 2004 over het Europees nabuurschapsbeleid ( COM(2004)0373 ), – onder verwijzing naar de resoluties van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa over de situatie in Wit-Rusland, met name de resolutie van 28 april 2004 over de onderdrukking van de pers in de Republiek Wit-Rusland, – gezien de op 2 juli 2004 goedgekeurde EU-sancties ten aanzien van Wit-Russische functionarissen, naar aanleiding van de verdwijning van drie Wit-Russische oppositieleiders en één journalist, – gezien de verklaringen die het EU-voorzitterschap op 2 augustus, 12 augustus en 30 augustus 2005 over Wit-Rusland heeft afgelegd, – gezien het besluit van de Commissie om een contract ten belope van € 138.000 te gunnen aan de radiozender Deutsche Welle voor onafhankelijke uitzendingen via de radio en het internet in Wit-Rusland voor de periode van een jaar, met ingang van 1 november 2005, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de situatie in Wit-Rusland niet is verbeterd, maar verder is verslechterd en dat er nu sprake is van een toestand waarin de mensenrechten met voeten worden getreden, het lagerhuis zijn wetgevingsrechten zijn ontnomen en het economische leven wordt bepaald door de president; verder overwegende dat deze schendingen onder andere bestaan uit de gevangenneming van en andere vormen van repressie tegen leden van de democratische oppositie, B. overwegende dat de afgelopen jaren meerdere politieke partijen, 22 onafhankelijke kranten en meer dan 50 NGO's die zich voor democratie inzetten op uiteenlopende niveaus en met uiteenlopende politieke oriëntaties, alsmede verscheidene onderwijsinstellingen om 'technische' redenen gedwongen zijn hun activiteiten te beëindigen, terwijl het in alle gevallen duidelijk was dat ze werden gestraft voor het leveren van kritiek op de president en zijn beleid, C. overwegende dat Viktar Halavanau, minister van Justitie van Wit-Rusland, een decreet heeft uitgevaardigd over de verplichte registratie van bondgenootschappen van politieke partijen, vakbonden, coalities, burgerinitiatieven en bewegingen, met het doel een vereniging van politieke krachten waarmee een uitdager van Aleksandr Loekasjenko bij de presidentsverkiezingen van het volgend jaar kan worden gesteund, te belemmeren, D. overwegende dat president Loekasjenko op 13 september 2005 een decreet heeft uitgevaardigd dat hem het recht verleend om gratie te verlenen voor eigendomsdelicten in een zoveelste poging om alle bevoegdheden in het land nog verder naar zich toe te trekken, met inbegrip van de rechterlijke bevoegdheden, E. overwegende dat in april 2005 de VN-mensenrechtencommissie kritiek heeft geuit op Wit-Rusland in verband met aanhoudende meldingen van intimidatie en verboden van NGO's, nationale minderhedenorganisaties, onafhankelijke media, oppositiepartijen, onafhankelijke vakbonden en godsdienstige organisaties, en intimidatie van individuen die betrokken waren bij democratische activiteiten, waaronder onafhankelijke media, F. overwegende dat de sluiting van onafhankelijke universiteiten in Wit-Rusland heeft geleid tot de oprichting van de Europese Universiteit voor menswetenschappen voor Wit-Russische studenten in ballingschap in Vilnius, G. overwegende dat in Wit-Rusland activisten van de democratiseringsbeweging en onafhankelijke journalisten voortdurend om politieke redenen worden gearresteerd en dat buitenlandse burgers in Wit-Rusland voortdurend worden gedeporteerd, H. overwegende dat er geen vooruitgang is geboekt in de nog hangende zaken betreffende een aantal verdwenen personen; I. overwegende dat de Unie van Polen in Wit-Rusland op 12 mei 2005 door het Wit-Russische ministerie van Justitie werd beschouwd als een illegale organisatie en dat een drukkerij op last van de regering weigerde het Poolstalige weekblad "Glos znad Niemna" te drukken en dat er namaaknummers werden gedrukt onder het toeziend oog van de regering, J. overwegende dat het regime-Loekasjenko op 27 augustus 2005 een vergadering van het bestuur van de Unie van Polen in Wit-Rusland belegde om het democratisch en wettelijk gekozen bestuur te dwingen af te treden en te vervangen door een bestuur dat het regime welgevallig is, K. overwegende dat de situatie van andere minderheden, waaronder de Roma, en religieuze minderheden gestaag verslechterd is, dat protestante kerken worden gesloten en dat evangelische kerken worden verboden, L. overwegende dat het recht op vrije nieuwsgaring niet bestaat omdat alle televisieprogramma's, zowel nationaal als regionaal, in handen van de overheid zijn, en alle internetaansluitingen verlopen via een staatsonderneming die talloze accounts en websites heeft geblokkeerd, M. overwegende dat kabelexploitanten worden vervolgd omdat zij zonder goedkeuring van de Wit-Russische regering buitenlandse kanalen hebben doorgegeven en dat Wit-Russische kabelexploitanten als gevolg hiervan geen enkel Oekraïens kanaal mogen doorgeven noch het Poolse kanaal Polonia, N. overwegende dat de overheidsautoriteiten de registratie van alle nieuwe dagbladen hebben stopgezet, dat elke dag rechtzaken over kranten en journalisten plaatsvinden en dat vele bestaande dagbladen zware boetes hebben gekregen waardoor zij niet langer kunnen uitkomen, O. overwegende dat president Loekasjenko het vrijwel onmogelijk heeft gemaakt voor het internationale netwerk van NGO's in Europa en Wit-Rusland om hulp te bieden aan kinderen die te lijden hebben van de gevolgen van de ramp in Tsjernobyl zodat zij naar verschillende andere landen kunnen reizen om te herstellen, P. overwegende dat Polen zijn ambassadeur tijdelijk uit Minsk heeft teruggeroepen na een reeks uitwijzingen van diplomaten en de beschuldigingen van president Loekasjenko van de hand heeft gewezen dat Polen zich mengt in de aangelegenheden van zijn land, Q. overwegende dat tijdens de topconferentie van de Verenigde Naties in New York op 15 september 2005 de president van Wit-Rusland, Loekasjenko, de organen voor de mensenrechten van de VN ervan beschuldigde zich te laten misbruiken voor het controleren van andere landen, R. overwegende dat de benadering van Wit-Rusland door de Raad weinig besluitvaardigheid en vastberadenheid vertoonde, 1. spreekt zijn scherpe veroordeling uit over de arbitraire aanvallen van het Wit-Russische regime op media, minderheden en mensenrechtenactivisten, leden van de oppositie, religieuze leiders en iedereen die probeert vrijelijk kritiek uit te oefenen op de president en het regime, zoals blijkt uit willekeurige arrestaties, slechte behandeling van arrestanten, verdwijningen, politieke vervolging en andere repressieve handelingen die in strijd zijn met de grondbeginselen van de democratie en de rechtsstaat, 2. laakt het amendement van het Wit-Russische regime op decreet 460 inzake de voorschriften met betrekking tot het aanvaarden van buitenlandse steun van 17 augustus 2005 waardoor de lijst van bezwaren op grond waarvan buitenlandse hulp niet mag worden aanvaard wordt verlengd en waardoor het nu verboden is om internationale hulp te aanvaarden en te gebruiken voor 'onconstitutionele doeleinden' zoals het omverwerpen van de regering, inmenging in de binnenlandse zaken van Wit-Rusland, het treffen van voorbereiding voor verkiezingen of referenda, en er geen vergaderingen, betogingen, protesten of stakingen mogen worden georganiseerd of propagandamateriaal mag worden gemaakt en verspreid noch conferenties, seminars en vergaderingen mogen worden georganiseerd waarbij gebruik wordt gemaakt van buitenlandse fondsen; 3. veroordeelt het besluit van 22 augustus 2005 van het Wit-Russische regime om de Hervormde Evangelische Kerk die al meer dan 400 jaar in Wit-Rusland bestaat te verbieden; merkt op dat de kerk werd verboden omdat de kerkgemeenschap geen officieel adres had maar dit ook niet kon laten registreren omdat de autoriteiten de kerk uit alle gebedshuizen hadden verwijderd, hetgeen in strijd is met de Wit-Russische wet op de vrijheid van godsdienst; 4. veroordeelt het optreden van de regering tegen de Unie van Polen in Wit-Rusland (ZPB) als een schending van de fundamentele beginselen van het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden van de Raad van Europa en als een poging om de grootste NGO te muilkorven, een van de weinige die niet onder de controle staan van de regering; benadrukt dat eerbiediging van de rechten van minderheden ook de vrijheid van vereniging omvatten en de erkenning van de statutaire lichamen van de organisaties; betreurt dat de regering de krant "Glos znad Niemna" onder haar controle pogen te brengen; 5. veroordeelt de aanhoudende vervolging van activisten van de Poolse minderheid die zich blijven inzetten voor de onafhankelijkheid van hun organisatie; wijst erop dat de meest actieve onder hen worden gedwarsboomd door herhaalde dagvaardingen van de openbare aanklager en de politie, dat Angelika Borys, de leider van de ZPB, in de afgelopen weken meer dan 50 keer is verhoord en dat Tadeusz Gawin, een van de oprichters en de huidige vice-voorzitter van de ZPB, werd veroordeeld tot 30 dagen gevangenisstraf; 6. spreekt zijn afkeuring uit over het feit dat de ZPB-activisten Jozef Parzecki, Wieslaw Kiewlak, Andrzej Pisalnik en Andrzej Poczobut op basis van valse beschuldigingen zijn veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf; 7. laakt de volledige marginalisering door het Wit-Russische regime van de Roma-minderheid in Wit-Rusland, wier grondrechten zijn beperkt en veroordeelt de artikelen in de officiële media tegen de Roma-bevolking scherp; 8. veroordeelt de Wit-Russische autoriteiten omdat zij geen visa hebben verstrekt aan leden van het Europees Parlement die op 8 augustus jl. een onderzoeksmissie wilden uitvoeren in het land; 9. verzoekt de Raad en de Commissie een programma voor studiebeurzen, bezoeken en stages voor NGO's, mensenrechten- en minderheidsactivisten op te zetten; 10. is van oordeel dat, indien de Wit-Russische autoriteiten de situatie ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering en de vrijheid van godsdienst niet verbeteren en deze situatie verder verslechtert, de Commissie, Raad en het Parlement de procedure moeten starten voor het opnemen van meer namen op de lijst van Wit-Russische autoriteiten die bij vervolging betrokken zijn en waaraan geen visum wordt verleend; is van oordeel dat de sancties tegen het bewind van Loekasjenko tevens het bevriezen van de tegoeden van de Wit-Russische autoriteiten in het buitenland dienen te omvatten; 11. benadrukt eens te meer dat de verdere ontwikkeling van de EU-betrekkingen met Wit-Rusland zal blijven afhangen van de vooruitgang die geboekt wordt op het gebied van democratisering en hervorming in het land van de toegang voor Wit-Russische burgers tot objectieve, vrije en transparante media, alsmede van het eerbiedigen van de rechten en vrijheden van minderheden en godsdiensten; 12. is verheugd over het feit dat de Commissie meer steun uittrekt voor onafhankelijke radio- en tv.-zenders in Wit-Rusland en onderstreept het belang van zeer gedegen en onafhankelijke informatie aan de Wit-Russische bevolking; dringt er nogmaals bij de Raad en de Commissie op aan hun verantwoordelijkheid in het kader van de nabuurschapsstrategie ter ondersteuning van de Wit-Russische samenleving te nemen en voorzieningen te treffen voor een financieel programma dat betrekking heeft op de doelstellingen van het Europese nabuurschapsbeleid en de steunmaatregelen aan te passen aan de situatie in Wit-Rusland; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan zo spoedig mogelijk nog ruimere steun te verlenen aan de vrije media en onafhankelijke NGO's in Belarus en de initiatieven ten gunste van radio- en tv-stations uit te breiden; 13. doet een beroep op de Commissie om ervoor te zorgen dat pseudo-NGO's, die door de Wit-Russische autoriteiten zijn opgezet om geld van buitenlandse donoren binnen te halen, geen middelen van de EU of enige andere bijdragen uit de begroting van de EU ontvangen; 14. verzoekt de Commissie en de Raad om het democratisch gekozen bestuur van de ZPB en dat van andere democratisch verkozen besturen van NGO's die door het regime-Loekasjenko worden onderdrukt te steunen; 15. dringt aan op de oprichting van een delegatie-op-hoog-niveau die een onderzoeksmissie in Wit-Rusland moet uitvoeren en die over haar bevindingen verslag moet uitbrengen aan het Parlement; 16. ondersteunt met klem de aankondiging van de voorzitter van de Commissie om een speciale diplomaat in Wit-Rusland te stationeren om de situatie inzake de mensenrechten in de gaten te houden; en dringt er bij de Commissie op aan spoed te zetten achter de opening van een permanente vertegenwoordiging van de Europese Unie in Minsk, zodat beter voorlichting kan worden gegeven, projecten beter gecoördineerd kunnen worden en de situatie in Wit-Rusland beter gevolgd kan worden; 17. verzoekt de Raad en de Commissie om de kwestie Wit-Rusland met de Russische autoriteiten op te nemen om een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid te formuleren met het oog op concrete democratische veranderingen in dat land; 18. verzoekt alle EU-lidstaten een procedure op gang te zetten voor het verstrekken van kosteloze visa aan Wit-Russische burgers; 19. verzoekt de Europese politieke partijen en fracties in het Europees Parlement om hun contacten met en politieke steun aan de Wit-Russische oppositie te intensiveren; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten, en de parlementaire vergaderingen van de OVSE en de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gezien het document van 12 december 2003 van de Hoge Vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid getiteld "A secure Europe in a better world. European security strategy" (Een veilig Europa in een betere wereld. Europese veiligheidsstrategie), – gezien de mededeling van de Commissie van 16 juni 2004 over 'een strategisch partnerschap tussen de EU en India' ( COM(2004)0430 ) en op het antwoord van India op de mededeling in zijn strategiedocument van augustus 2004, – gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 28 oktober 2004 over de relaties tussen de EU en India (1) , en onder verwijzing naar al zijn recente resoluties over India en de regio, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 11 oktober 2004 met betrekking tot de mededeling van de Commissie, – gezien de vijfde top EU-India op 8 november 2004 in Den Haag, – gezien de zesde top EU-India die op 7 september 2005 in New Delhi werd gehouden, – gezien het gezamenlijk persbericht dat op 8 november 2004, aan het einde van de bovengenoemde vijfde top, door de EU en India werd gepubliceerd, en de gezamenlijke verklaring van dezelfde datum inzake culturele betrekkingen, alsook het duidelijke voornemen van de EU en India om een actieplan EU-India voor een strategische associatie op te stellen en een nieuwe gezamenlijke politieke verklaring goed te keuren, – gezien het actieplan EU-India voor een strategisch partnerschap en de nieuwe gezamenlijke politieke verklaring die tijdens de bovengenoemde zesde top werden goedgekeurd, – gezien de zeven vergaderingen van de rondetafelconferentie EU-India, die naar aanleiding van de agenda die tijdens de top EU-India in 2001 in Lissabon werd opgesteld, werden georganiseerd, met als doel de maatschappelijke organisaties in Europa en India dichter bij elkaar te brengen en een netwerk van EU-India-onderzoekscentra op te richten, – gezien bovengenoemde conclusies van de Raad van 11 oktober 2004 met verwijzing naar de dialoog tussen de EU en India over mensenrechten, – gezien de bewustmakingsactiviteiten en -projecten rond mensenrechten die door het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR) worden ondersteund, om goed bestuur en lokale participatie aan het besluitvormingsproces op stads- en dorpsniveau te stimuleren, alsook andere aanverwante projecten, – gezien het bezoek dat de delegatie van het Europees Parlement voor de betrekkingen met de Zuid-Aziatische landen en de Associatie voor Regionale Samenwerking (SAARC) in november 2004 aan New Delhi heeft gebracht, – gezien het bezoek dat de commissaris die verantwoordelijk is voor handel, Peter Mandelson, in januari 2005 aan India bracht en in het bijzonder de conferentie in Kolkata waar hij sprak over "The Global Economic Agenda: Europe and India's Challenge" ("de wereldwijde economische agenda: de uitdaging van Europa en India"), – gezien de bijeenkomst van de G20 die in februari 2005 door India werd georganiseerd, en de deelname van dat land als waarnemer bij de laatste vergadering van de G7, – gezien het Indo-US Parliamentary Forum dat in maart 2005 in de hoofdzetel van de Federation of Indian Chambers of Commerce and Industry in New Delhi werd gehouden, – gezien het bezoek in maart 2005 van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleeza Rice, aan de regio en dat in april van de eerste minister van China, Wen Jiabao, aan Pakistan, Bangladesh, Sri Lanka en India, – gezien de op 14 november 2001 aangenomen WTO-Verklaring van Doha over de handelsgebonden aspecten van intellectuele eigendomsrechten (TRIPS) en volksgezondheid, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en de standpunten van de Commissie internationale handel en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0256/2005 ), A. overwegende dat de EU en India de grootste democratieën ter wereld zijn en dat hun gezamenlijk engagement voor democratie, pluralisme, de rechtsstaat en multilateralisme in internationale relaties bijdraagt aan wereldwijde vrede en stabiliteit, B. overwegende dat India en de EU een gemeenschappelijke visie hebben waarbij handel, investeringen en vrije concurrentie sleutelfactoren zijn voor economische ontwikkeling; voorts overwegende dat zij allebei erkennen dat sociaal-economische cohesie, milieubescherming en consumentenrechten dienen te worden gewaarborgd om een dergelijke ontwikkeling te bevorderen, C. overwegende dat de EU de grootste handelspartner en de grootste bron van directe buitenlandse investeringen in India is, D. overwegende dat de Congrespartij, die in mei 2004 de verkiezingen heeft gewonnen, veel stemmen heeft gehaald bij de bevolkingsgroepen op het platteland, die zichzelf buitengesloten voelden van de voordelen van de technologische explosie in India, E. overwegende dat er enorme linguïstische, sociale en religieuze diversiteit is in India, een land van paradoxen met een bevolking van 1,069 miljard, een open samenleving die voor de uitdaging staat om 370 miljoen mensen uit de armoede te halen; een wereldleider op het gebied van informatietechnologie, maar een land waar 550 miljoen mensen van de landbouw leven, F. overwegende dat 34,7% van de bevolking van India onder de armoedegrens leeft, een vierde daarvan in stedelijke gebieden; overwegende dat de armoedebestrijdingsprogramma's derhalve moeten worden voortgezet, teneinde ertoe bij te dragen de millenniumdoelstellingen te behalen, G. overwegende dat de Europese Unie en India allebei democratieën en open samenlevingen zijn, H. overwegende dat India na Indonesië het land met de grootste moslimbevolking ter wereld is en overwegende dat in de Europese Unie enkele miljoenen mensen wonen die deel uitmaken van die geloofsgemeenschap en cultuur, I. overwegende dat de EU en India het potentieel hebben om inzake internationale betrekkingen een bevoorrechte relatie uit te bouwen; dat echter de EU en haar democratisch systeem te weinig bekendheid in India genieten; het potentieel benadrukkend dat India als partner van de EU heeft als het erom gaat nieuwe en jonge democratieën te steunen, J. overwegende dat India en Pakistan sinds begin 2004 voortdurend met elkaar praten om een einde te maken aan enkele van de geschillen die tussen de twee landen bestaan, K. overwegende dat echter een nieuwe crisis in Kashmir zou kunnen dreigen, evenals in de Indiase deelstaten Punjab en Haryana en in de Pakistaanse provincies Punjab en Sindh, als gevolg van de daar in toenemende mate heersende waterschaarste die nieuwe en gevaarlijke conflicten zou kunnen aanwakkeren, L. overwegende dat, met het oog op de slinkende voorraden, de wereldwijde vraag naar olie een bron van strategische en politieke spanningen is, M. overwegende dat 70% van de in India verbruikte energie wordt ingevoerd, N. overwegende dat op 1 april 2005 de meest uiteenlopende lokale belastingen zijn vervangen door een nationale belasting op de toegevoegde waarde, door middel waarvan men hoopt jaarlijks tientallen miljoenen dollar te kunnen innen; overwegende dat de meeste Indiase deelstaten, ofschoon niet alle, deze nieuwe wet hebben ingevoerd, Binnenlandse situatie 1. verwelkomt het democratiseringsproces in India en het engagement van India t.o.v. democratie in internationale context; 2. uit zijn voornemen om bij te dragen aan een uitbreiding van de betrekkingen tussen de EU en India in overeenstemming met bovengenoemde mededeling van de Commissie, de conclusies van de bovengenoemde vijfde top EU-India en bovengenoemde aanbeveling van het Europees Parlement, evenals zijn aanhoudend verlangen om de bilaterale betrekkingen te ontwikkelen en uit te breiden; 3. is verheugd over de goedkeuring, op de bovengenoemde zesde top EU-India, van een gezamenlijk actieplan ter uitvoering van het strategisch partnerschap EU-India, samen met de gezamenlijke politieke verklaring, waarmee de betrekkingen tussen de EU en India op een nieuw, hoger en intensiever niveau worden gebracht, met name wat betreft internationale vrede en veiligheid, multilateralisme, onderzoek, ontwikkeling, milieu, wetenschap, technologie en mensenrechten; is met name verheugd over de instelling van een groep op hoog niveau voor handel en investeringen; is van mening dat deze overeenkomsten een keerpunt zijn in de betrekkingen tussen de twee economische machtsblokken en dat deze ten uitvoer moeten worden gelegd met de actieve deelname en inzet van India; 4. onderstreept het uitzonderlijke culturele, politieke en inmiddels ook economische belang van India dat in het verleden slechts onvoldoende werd afgespiegeld in de verdragsbetrekkingen tussen India en Europa; 5. verwelkomt nadrukkelijk de overeenkomst inzake een strategisch partnerschap tussen de EU en India, waardoor de betrekkingen tussen de EU en India even belangrijk worden als de betrekkingen met China, Rusland, Japan, de VS en Canada; 6. acht het van belang dat de Commissie, met het oog op de duidelijke wens van de kant van niet-Europese regeringen en de publieke opinie in buiten-Europese landen om strategische overeenkomsten met India aan te gaan, zich bijzondere inspanningen getroost om de zichtbaarheid van de Europese Unie in India te verbeteren en het bewustzijn ten aanzien van haar instellingen, beginselen, waarden en doelstellingen te vergroten; 7. erkent dat het gewenste wederzijds begrip tussen de EU en India baat zal hebben bij een versterking van de geprivilegieerde betrekkingen, die een aantal lidstaten reeds onderhouden met bepaalde regio's in India om historische redenen en die een meerwaarde vormen die beide partijen nader tot elkaar kan brengen en tot werkelijke sociale, technische en economische samenwerking kan leiden; 8. wijst op de noodzaak om partnerschappen tussen de EU en India te ontwikkelen om de bestudering, ontsluiting, verspreiding en het herstel van het gemeenschappelijk linguïstisch, historisch en cultureel erfgoed te bevorderen; 9. steunt volledig de doelstellingen die de Commissie stelt in haar Mededeling "Strategisch partnerschap EU-India"; 10. is echter van oordeel dat voor de gepaste financiering van de doelstellingen die omlijnd zijn in het baanbrekende strategisch partnerschap zoals voorgesteld door de Commissie, nieuwe middelen dienen te worden uitgetrokken, opdat wij in staat zijn te voldoen aan onze verplichtingen en aspiraties; verzoekt erom dat eventuele extra middelen die voor het bereiken van de doelen van het strategisch partnerschap nodig zouden kunnen zijn, niet uit, maar naast de begroting van bestaande EU-projecten en -programma's in India worden verstrekt; 11. begrijpt en steunt het feit dat de politieke dialoog bij het strategische partnerschap op de voorgrond komt te staan; wijst er evenwel op dat de verwezenlijking van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen en een doeltreffende bestrijding van de armoede in het strategisch partnerschap EU-India belangrijke elementen moeten blijven; 12. erkent dat India gemeten naar indicatoren op het gebied van menselijke ontwikkeling in de afgelopen decennia aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt en van een ontvanger van ontwikkelingshulp ten dele veranderd is in een donor van ontwikkelingshulp; toont zich echter bezorgd over het nog altijd grote aantal Indiërs dat nog steeds in absolute armoede en rechteloosheid moet leven; 13. verzoekt de Raad en de Commissie met de Indische regering zo spoedig mogelijk samen te werken om de situatie van de minder geprivilegieerde lagen van de bevolking, met name vrouwen, kinderen en kansarme groepen van personen zoals Dalits en Adivasis te verbeteren, en vraagt dat elke van deze toekomstige activiteiten bijdraagt aan het beëindigen van discriminatie op grond van geslacht of kaste, waar deze ook plaatsvinden; 14. toont zich verheugd over de vooruitgang die tijdens de bovengenoemde zesde top is bereikt op de verschillende gebieden die in het gezamenlijk actieplan aan bod komen, met name de deelneming van India aan het Europese kernfusieproject ITER (International Experimental Fusion Reactor), en over de vooruitgang bij de onderhandelingen over de deelneming van India aan de kaderovereenkomst betreffende het navigatiesysteem Galileo; 15. merkt op dat de bilaterale betrekkingen tussen India en China zich aan het ontwikkelen zijn, met als voorlopig hoogtepunt de topconferentie die beide landen op 11 april 2005 in New Delhi hebben gehouden; verwelkomt het feit dat volgens de gezamenlijke verklaring van die top "de leiders van beide landen overeengekomen zijn tussen India en China een strategisch en op samenwerking gebaseerd partnerschap voor vrede en welstand te sluiten"; verwelkomt het feit dat er blijkbaar een oplossing gevonden wordt voor het grensgeschil tussen India en China; merkt op dat een overeenkomst aanzienlijk zou bijdragen tot de stabiliteit in de regio, zodat beide partijen minder voor de verdediging van hun grenzen hoeven uit te geven en de kansen gereduceerd worden dat spanningen tussen de twee grote Aziatische mogendheden door derden worden uitgebuit; 16. verwelkomt het feit dat de "cricket-diplomatie" heeft geleid tot een op 17 april 2005 gehouden topconferentie in New Delhi tussen de Indische premier en de president van Pakistan; verwelkomt het feit dat beide partijen vooruitgang boeken bij het consolideren van vertrouwen opbouwende maatregelen door middel van geleidelijke bilaterale normalisatie, die tot een politieke regeling van het geschil over Kashmir zou kunnen leiden; stelt met voldoening vast dat de gemeenschappelijke Handelscommissie nieuw leven is ingeblazen en stelt vast dat beide landen zijn overeengekomen het project voor de aanleg van een gaspijpleiding van Iran naar India te ondersteunen die over Pakistaans grondgebied loopt, wat ongetwijfeld positieve banden tussen de partijen zal creëren; 17. erkent de gerechtvaardigde ambities van de VS om een strategische alliantie met India tot stand te brengen, maar ook de noodzaak van een multipolaire wereld, en is overtuigd van de aanzienlijke voordelen die de Europese knowhow en het Europese waarnemingsvermogen India kunnen bieden; beveelt de EU dan ook aan haar uiterste best te doen om snel verder te gaan met de versterking van de strategische partnerschap tussen de EU en India; is van mening dat er nieuwe middelen ter beschikking moeten worden gesteld teneinde de doelstellingen van dat strategisch partnerschap te verwezenlijken; 18. is van oordeel dat systematische en structurele dialoog tussen de beide partijen over economische vraagstukken en handelskwesties een belangrijk bestanddeel van het strategisch partnerschap vormt, dat de EU evenwel speciale aandacht moet besteden aan de uitbreiding en verbetering van de samenwerking op politiek en strategisch terrein, gezien de door de EU en India gedeelde vaste overtuiging dat de wereld veiliger gemaakt kan worden door op multilateralisme gebaseerde internationale betrekkingen en eerbiediging van het volkenrecht en de filosofie, het Handvest en de resoluties van de Verenigde naties; 19. dringt er bij de EU en India op aan om, ter verwezenlijking van het door beide bepleite multilaterisme in de internationale betrekkingen, een wederzijds consultatiemechanisme in het leven te roepen dat voorafgaand aan internationale besprekingen of conferenties in werking treedt, met het doel om gezamenlijke initiatieven voor te stellen of gemeenschappelijke reacties op de bij die gelegenheden opgeworpen vraagstukken aan te nemen; 20. is van oordeel dat, aangezien grote delen van het Indiase publiek en bedrijfsleven de EU niet als een entiteit, maar als een verzameling van 25 staten zien, de instellingen van de EU een communicatie- en zichtbaarheidsstrategie dienen aan te nemen dat de samenleving en de overheid in India zal helpen een betere kijk te krijgen op de vooruitgang in de ontwikkeling van de Unie, ook wat betreft de vorderingen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid die de inwerkingtreding van de nieuwe Europese Grondwet zou kunnen meebrengen; 21. dringt aan op de organisatie van een jaarlijkse parlementaire top gelijktijdig met of direct voorafgaand aan de jaarlijkse top EU-India die momenteel plaatsvindt zonder de formele deelname van het Europees Parlement; is van mening dat een dergelijke top een manier zou zijn om banden tussen de parlementaire organen te ontwikkelen en het begrip voor de standpunten en democratische systemen van beide partijen te verbeteren; 22. is verheugd over de belangrijke en positieve stappen die de nieuwe regering van Manmohan Singh met betrekking tot de noodzakelijke sociaal-economische hervormingen heeft ondernomen; 23. verwelkomt het feit dat de democratische cultuur en ontwikkeling in India een hoog niveau hebben bereikt, zoals blijkt uit het feit dat coalitieregeringen op federaal niveau en in de deelstaten goed functioneren en dat dit gelegenheid biedt tot vooruitgang ten aanzien van hervormingen op economisch en sociaal terrein die anders niet tot de mogelijkheden zou hebben behoord; 24. is niettemin van oordeel dat dit, gezien de enorme complexiteit en verscheidenheid van de sociale, economische en politieke structuur van India, geen volledige garantie biedt dat het proces geen moeilijkheden en tegenspoed zal ondervinden; 25. verwelkomt de vrijlating van 450 kinderen van 6 tot 14 jaar die in Mumbai in slavernij werden gehouden en door de politie in juni 2005 in verzekerde bewaring waren genomen, en de arrestatie van de 42 gewetenloze zakenmensen die hen uitbuitten; uit niettemin zijn ontsteltenis over berichten van UNICEF volgens welke 17,5 miljoen kinderen (volgens sommige NGO's zijn het er zelfs twee keer zoveel), meestal onder onmenselijke omstandigheden, tewerkgesteld zijn; prijst de nieuwe aanpak die de politie en de arbeidsinspectie in India blijkbaar bij de vervolging van de uitbuiters hanteren en verzoekt hen om te waarborgen dat genoeg middelen en de blijvende politieke wil voorhanden zijn om de samenleving te kunnen bevrijden van deze schandelijke gesel; Economische kwesties 26. merkt op dat de regering op structurele veranderingen in de economie aanstuurt en dat ze vooruitgang heeft geboekt met de deregulering van verscheidene sectoren (mobiele telefonie, verzekeringen, energie, luchtvaart, enz.); verwelkomt de structurele verbeteringen, tariefverminderingen en opheffing van beperkingen op buitenlands bezit waarin de eerste begroting van de nieuwe regering voorziet en is tevreden dat de regering werk maakt van de privatisering van staatsbedrijven; 27. gezien het feit dat India en de EU beide van mening zijn dat handel, investeringen en vrije mededinging sleutelfactoren van de economische ontwikkeling vormen, maar ook dat voor een harmonieuze en rechtvaardige economische ontwikkeling rekening gehouden moet worden met fundamentele sociale behoeften, wat ten goede komt aan de economische en sociale cohesie, het milieu en de consumentenrechten; verzoekt de Indiase regering op deze aspecten te letten wanneer zij aan haar enorme ontwikkelingstaak begint; 28. verzoekt de EU en India, met het oog hierop en gezien deze gemeenschappelijke visie, om aspecten van industriële, ecologische en ontwikkelingssamenwerking, handel, investeringen en goed bestuur aan te pakken die in het gemeenschappelijk belang van beide partijen zijn; 29. verzoekt de Indiase particuliere sector, die het volledige vertrouwen van de regering geniet en een sleutelrol speelt in de door de regering opgestelde maatregelen en plannen die van cruciaal belang zijn voor de duurzame ontwikkeling van het land, om de grootst mogelijke sociale sensibiliteit aan de dag te leggen bij het participeren in deze plannen; 30. neemt nota van de door het Indiase Ministerie van Handel en Industrie aangekondigde maatregelen ter vergemakkelijking van de export, met inbegrip van de invoering van één uniform aanvraagformulier dat er aanzienlijk toe zou kunnen bijdragen de momenteel heersende buitensporige bureaucratische rompslomp te reduceren; 31. verwelkomt tevens de beslissing om de wachttijden in de verstopte havens van het land te verkorten, wat samen met de financiële maatregelen ten behoeve van havens en andere belangrijke infrastructuur die op initiatief van de Minister van Financiën in de in februari 2005 goedgekeurde begroting zijn opgenomen, grote voordelen voor de in- en uitvoer met zich mee kan brengen; 32. verwelkomt et feit dat beiden, de EU en India besloten hebben hun maatregelen inzake geografische aanduidingen te coördineren en dat zij zijn overeengekomen seminars te organiseren om een strategie op dit terrein uit te stippelen; 33. staat positief tegenover de op de bovengenoemde vijfde top bereikte overeenstemming over de vergemakkelijking en verdere ontwikkeling van de bilaterale handel en investeringen, in aanmerking genomen dat de omvang van het bilaterale handelsverkeer duidelijk beneden het potentieel blijft; wijst er echter op dat juist op het punt van de investeringen behoefte aan groei bestaat en dat het van essentieel belang is dat India zijn markt nog meer openstelt en economische hervormingen doorvoert die moeten zijn gericht op het verder afbouwen van de invoerrechten en van de niet-fiscale beperkingen en op een doelmatige bescherming van intellectuele eigendomsrechten; 34. gelooft dat de EU en India veel belang hebben bij gemeenschappelijke samenwerking naar een succesvolle afloop van de onderhandelingen voor de ontwikkelingsagenda van Doha (DDA) en dat beide partijen daarom moeten streven naar een zo groot mogelijke convergentie van standpunten ten aanzien van de cruciale thema's van de DDA; is van mening dat meer contact tussen leden van het Europees Parlement en leden van het parlement van India daartoe uiterst nuttig zou zijn; 35. hoopt dat India in de lopende Wereldhandelsorganisatie (WTO)-onderhandelingen zijn sleutelrol waarneemt en krachtig meewerkt aan een oplossing van de problemen vooral waar het gaat om markttoegang voor niet-agrarische goederen; roept in dit verband de EU en India op de komende drie maanden vóór de ministeriële bijeenkomst van de WTO in Hong Kong te gebruiken voor reflectie en krachtdadig optreden en zich in te zetten voor grotere openheid jegens de andere leden van de WTO; 36. erkent de noodzaak van versterkte bilaterale samenwerking op het gebied van technische en sanitaire voorschriften die het handelsverkeer belemmeren, en van dialoog over handelsbescherming en meer in het algemeen over naleving van de WTO-regels; 37. bepleit dat in de dialoog EU-India over investeringen rekening wordt gehouden met de sociaal-politieke verantwoordelijkheid van buitenlandse investeerders in het ontvangende land; benadrukt tevens dat tegenover de rechten die voor ondernemingen worden geschapen, ook verplichtingen moeten komen te staan en dat investeerders ten minste de belangrijkste arbeidsnormen van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) in het ontvangende land moeten toepassen; 38. juicht de beslissing van de regering in New Delhi toe om speciale economische zones in het leven te roepen met het oog op het aantrekken van buitenlandse investeringen en dringt er bij India op aan zijn wetgeving op dit gebied bij te werken en stappen te ondernemen om de uitbuiting van werknemers te voorkomen, waarbij de rechten en plichten van zowel werkgevers als werknemers gewaarborgd blijven; 39. is van oordeel dat de toewijzing van frequenties voor mobiele communicatie van cruciaal belang is voor de EU, daar dit ernstige gevolgen heeft voor de mobiele telefonie (gsm's); roept India op de nodige aandacht te besteden aan de aanpassing van de frequenties van mobiele communicatie aan de normen van de Internationale Telecommunicatie Unie; 40. roept India op om positief te reageren op voorstellen zoals dat van Maleisië, India's belangrijkste handelspartner binnen de ASEAN, om een vrijhandelszone in te stellen, aangezien dergelijke voorstellen kunnen bijdragen tot de stabiliteit, ontwikkeling en welvaart van de verschillende volkeren en staten in de regio; 41. stelt vast dat in India een brede en groeiende middenklasse aan het opkomen is, een bevolkingsdeel dat niet alleen als positieve doelgroep voor bepaalde handelsproducten kan worden beschouwd, maar dat daarnaast en vooral openstaat voor de Europese cultuur; 42. verzoekt de EU en India om in het kader van het geplande strategisch partnerschap in sterke mate stimulansen te bieden voor de consolidering en constante vernieuwing van een specifiek cultureel programma; acht dit gezien de beiderzijdse rijke culturele verscheidenheid van belang en is van mening dat de vergroting van het wederzijds bewustzijn voor en de verspreiding van de beide culturen onder de Indiase en Europese burgers ertoe zullen bijdragen een steviger fundament voor dit partnerschap te leggen; 43. verwelkomt de recente ondertekening door de Commissie en de Indiase regering van een overeenkomst krachtens welke eerstgenoemde duizend studiebeurzen (ter waarde van 33 miljoen EUR) ter beschikking stelt om Indiase studenten in staat te stellen in het kader van het Erasmus Mundus-programma aan Europese universiteiten te studeren, wat ongetwijfeld zal bijdragen tot het bereiken van de in de vorige paragraaf uiteengezette doelstellingen; merkt op dat de Indiase Raad voor Culturele Betrekkingen Europese studenten de mogelijkheid biedt om aan Indiase universiteiten te studeren, maar vraagt om hiervoor meer blijk van interesse te geven, teneinde een actievere bijdrage tot de consolidering van de fundamenten van het strategisch partnerschap te kunnen leveren; 44. hoopt dat India, evenals andere begunstigde landen, zal ingaan op de uitnodiging van andere ontwikkelingslanden om oplossingen te vinden voor de problemen die de afschaffing van de kwantitatieve beperkingen op de invoer van textiel en kleding ongetwijfeld met zich zullen brengen, in aanmerking genomen dat India naar verwachting bijzonder profijt van deze maatregel zal hebben; hoopt evenzeer dat India zich zal onthouden van oneerlijke handelspraktijken jegens de Europese industrie, zodat de EU niet op haar beurt zal zijn genoopt tot de passende handelsbeschermingsmaatregelen die zich met de WTO-regels verdragen; 45. wijst erop dat India reeds een reusachtige geopolitieke kracht bezit die is gebaseerd op haar economische kracht met name op het terrein van nieuwe technologieën, en stelt vast dat India daardoor als mondiaal erkend "global player" te beschouwen is, hetgeen voor India ook een grotere maatschappelijke verantwoordelijkheid met zich brengt; 46. benadrukt dat de EU India ook moet bijstaan in zijn strijd tegen de armoede en bij het bereiken van zijn ontwikkelingsdoelstellingen in het algemeen; wijst voorts op de noodzaak dat de EU met India samenwerkt op een groot aantal terreinen waaronder ontwikkelingsbeleid, bestuur, ecologische duurzaamheid en sociale en economische cohesie; 47. benadrukt bovendien dat de EU erop attent moet zijn India te steunen en aan te moedigen waar het gaat om de uitvoering en blijvende aanvaarding van internationale arbeidsnormen, met name door de ILO-verdragen te ratificeren en in praktijk om te zetten, alsmede, gezien de noodzaak de kinderarbeid te bestrijden, die in India ook tegenwoordig nog steeds een groot probleem vormt, de conventie inzake de minimumleeftijd voor toelating tot de arbeidsmarkt (C138); 48. is verheugd over de sluiting van het Airbus-contract ten bedrage van 1 800 miljoen EUR tijdens de commerciële top EU-India van 7 september 2005, hetgeen een teken is voor de ontwikkeling van de bilaterale betrekkingen en het succes van het Europese consortium bevestigt; Ontwikkeling 49. is ernstig bezorgd over de verspreiding van aids in het land, die zich in de regio tot een epidemie zou kunnen ontwikkelen, tenzij dit vastberaden wordt tegengegaan, en verzoekt de Indiase regering te verklaren zich te engageren om dit probleem met prioriteit aan te pakken, en met andere betrokken landen informatie uit te wisselen en gemeenschappelijke strategieën te ontwikkelen; 50. begrijpt dat de onlangs door het Indiase parlement aangenomen wetten inzake intellectuele eigendomsrechten een nadelig effect op de productiecapaciteit van de Indiase farmaceutische industrie zouden kunnen hebben, die een bron van betrouwbare en betaalbare medicijnen vormt, met name voor aids, voor vele patiënten in de hele wereld; is er dan ook stellig van overtuigd dat de wet afwijkingen moet toestaan voor geneesmiddelen van publiek belang, zoals de geneesmiddelen die worden gebruikt om onder andere aids, kanker, malaria, tuberculose en hepatitis te bestrijden; is van mening dat de toegang tot betrouwbare en betaalbare medicijnen, met name voor aids, van cruciaal belang is; roept de Indiase overheid op om te waarborgen dat internationale normen inzake het welzijn van dieren worden nageleefd bij het gebruik van levende dieren voor wetenschappelijke experimenten en dat zulke experimenten tot een minimum worden beperkt en daarvoor alternatieven worden gevonden; 51. wijst erop dat de helft van de patiënten in arme landen die antivirale medicijnen innemen, in India geproduceerde geneesmiddelen gebruiken; verzoekt de EU om India te steunen om zijn wetten inzake intellectueel eigendom dusdanig in te voeren dat belemmeringen van de productie, marketing en uitvoer van onontbeerlijke medicijnen kunnen worden vermeden en zodoende een omgeving te scheppen waarin ook in de toekomst investeringen door de Indiase producenten van generieke geneesmiddelen in de vervaardiging van onontbeerlijke medicijnen voor de ontwikkelingslanden aangemoedigd en bevorderd worden; 52. herinnert eraan dat de WHO zulke afwijkingen toestaat en dat de Verklaring van Doha over TRIPS nog steeds van kracht is en stipuleert dat 'de overeenkomst kan en moet worden geïnterpreteerd en uitgevoerd op een manier die de rechten van WHO-leden om de volksgezondheid te beschermen, en in het bijzonder de toegang tot geneesmiddelen voor iedereen, ondersteunt'; 53. moedigt de Commissie en India aan om, op basis van permanente en continue contacten, samen te werken om de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA) voort te zetten teneinde tot een definitieve en geslaagde conclusie te komen, waar alle betrokken partijen baat bij hebben; 54. is met het oog hierop van mening dat het de onderhandelaars van India en de EU mogelijk zou moeten zijn om directe en permanente contacten op te bouwen teneinde bilaterale en multilaterale kwesties aan de orde te stellen, wat ertoe zal bijdragen evenwichtige en voor beiden kanten voordelige vooruitgang te boeken wat betreft de belangrijkste punten van de ontwikkelingsagenda van Doha; 55. verzoekt de EU en India zo snel mogelijk de mogelijkheden voor een gezamenlijke actie in coöperatieve ontwikkelingsprojecten in derde landen te bestuderen en de nodige stappen te ondernemen om deze ten uitvoer te leggen, zodra de haalbaarheid ervan is bevestigd; 56. verwelkomt het feit dat de beide partijen zijn overeengekomen de eerste bijeenkomst van het Milieuforum EU-India in oktober/november 2005 te zullen houden en verzoekt de Commissie om speciale aandacht te besteden aan de gebieden die voor India prioriteit hebben, zoals hernieuwbare energiebronnen, schone technologie en afvalverwerking, en alle mogelijke ondersteuning te verlenen; 57. verzoekt de regering van India om vastberaden en doeltreffend op te treden tegen het fenomeen van dumping in zijn handel met de EU; Milieu en landbouw 58. wijst erop dat de toenemende vernietiging van het milieu in India een steeds groter probleem vormt, met name voor de arme bevolking, voor wat betreft watervervuiling, onvruchtbaar worden van land, luchtvervuiling, klimaatverandering en verlies van biodiversiteit; onderstreept dat het bijzonder dringend is de samenwerking tussen de EU en India op dit gebied te stimuleren; 59. dringt er bij India, dat het protocol van Kyoto heeft ondertekend, maar een tijdelijke vrijstelling van bepaalde engagementen geniet, op aan meer gevoeligheid aan de dag te leggen met betrekking tot de kwestie van de opwarming van de aarde, en op het gebied van ontwikkeling in zijn behoeften te voorzien en zijn doelstellingen te verwezenlijken op een redelijke manier die verenigbaar is met duurzame ontwikkeling; 60. is bezorgd over de verontrustende daling van het aantal tijgers dat in de grote natuurreservaten te vinden is, en verzoekt de Indiase autoriteiten om hun inspanningen ter bestrijding van corruptie en incompetentie, die voor deze achteruitgang verantwoordelijk zijn, te versterken; 61. is van oordeel dat de toezichts- en controlemaatregelen ter bescherming van deze diersoort geïntensiveerd dienen te worden, met name in de deelstaten Rajasthan, Madhya Pradesh en Bihar; dringt er met het oog hierop op aan, het onlangs opgerichte National Wildlife Crime Prevention Bureau (nationale bureau ter voorkoming van jachtmisdrijven) de nodige middelen te geven en in staat te stellen zijn werk doeltreffend te doen; 62. verzoekt de Commissie om zich over dit vraagstuk te buigen en de nodige samenwerking te waarborgen, aangezien tijgers niet alleen waardevol zijn voor India's ecosysteem en belangrijk voor de toeristische sector van het land, maar ook als een deel van het erfgoed van de mensheid kunnen worden beschouwd; 63. roept de lidstaten die potentieel in staat zijn samen te werken op het gebied van kernenergie voor civiele doeleinden, op de nodige aandacht te schenken aan de enorme en toenemende energievereisten van India en een beslissing te nemen over de mogelijkheid om de samenwerking met India op dit gebied op te voeren; dringt er bij de Commissie, de lidstaten en India op aan om de samenwerking op het gebied van hernieuwbare energie te intensiveren; 64. is bezorgd over de ernstige landbouwcrisis die volgens verschillende deskundigen binnen vijf jaar ernstige gevolgen zou kunnen hebben vanwege de waterschaarste in verschillende delen van het land, en roept de Raad en de Commissie op om nauwlettend aandacht te besteden aan deze kwestie; 65. stelt vast dat twintig jaar nadat giftige gassen uit de bestrijdingsmiddelenfabriek van de Union Carbide Corporation in Bhopal, Madhya Pradesh, ontsnapten, waardoor meer dan 22 000 mensen de dood vonden en tienduizenden anderen chronische en slopende ziekten kregen, het betreffende terrein nog steeds niet gereinigd is en giftig afval het milieu en het grondwater nog steeds vervuilt; roept de Indiase autoriteiten en Dow Chemicals op om het terrein en de vervuilde omgeving onmiddellijk te reinigen, de slachtoffers schadeloos te stellen en de verantwoordelijken strafrechtelijk te vervolgen; 66. verzoekt de EU het strategisch partnerschap dusdanig toe te passen dat ter plekke een duidelijk verschil te bespeuren valt en dat mensen aangemoedigd worden om over de hele wereld partnerschappen aan te gaan teneinde hun werkomstandigheden en levenskwaliteit te verbeteren en ideeën en beste praktijken op allerlei gebieden uit te wisselen, vooral in de industrie en de landbouw; 67. meent dat verdere steun moet worden gegeven aan synergieën op terrein van wetenschap en technologie, aangezien een van de hoofddoelen bestaat uit de stimulering van de dialoog - op alle niveaus -, met nadruk op onderwerpen van gemeenschappelijk belang, zoals informatietechnologie, ruimtetechnologie, biotechnologie, elektronische handel, textielindustrie; wijst op het belang van uitbreiding van de middelen voor universitaire uitwisselingen en contacten; Mensenrechten 68. is van mening dat een echt partnerschap gekenmerkt wordt door een open en eerlijke dialoog over alle kwesties van wederzijds belang, en is derhalve ingenomen met het feit dat het strategische partnerschap uitbreiding en institutionalisering van de mensenrechtendialoog behelst; 69. is verheugd over de beslissing van het Indiase hooggerechtshof, dat meer dan tweeduizend door de politie afgewezen klachten en circa tweehonderd met vrijspraak afgesloten zaken die in verband staan met de massamoord op tweeduizend moslims in 2002 in de staat Gujarat; feliciteert de Indiase nationale mensenrechtencommissie met haar onafhankelijke en strenge werk betreffende deze en andere kwesties, zoals de discriminatie op grond van kasten en de discriminatie van onder andere Dalits en Adivasis, en is van mening dat de gerechtelijke en politieke instanties voldoende tijd moeten krijgen om hun werk af te maken zonder tussenkomst van buitenaf, wat uiteindelijk contraproductief zou kunnen zijn; en roept ertoe op om op dit gebied met mensenrechtenorganisaties samen te werken; 70. is verheugd over het rapport van de commissie-Nanavati en het regeringsrapport over de genomen maatregelen naar aanleiding van het geweld tegen Sikhs in 1984, en verzoekt de regering van India haar beloften om de daders prompt en met ernstige inzet terecht te doen staan, gestand te doen; 71. dringt er, gezien de discriminatie van en het geweld tegen vrouwen, bij de regering op aan om haar specifieke maatregelen voort te zetten die ten doel hebben huiselijk geweld uit te bannen en hulp te bieden aan de slachtoffers; roept er tevens toe op de inspanningen voort te zetten om het onderwijs aan van meisjes te bevorderen en aldus te voldoen aan de millenniumdoelstellingen 2 en 3; 72. erkent dat India op zijn grondgebied sinds eeuwen een multi-etnische, multireligieuze, multiculturele en veeltalige samenleving heeft weten te handhaven en daarmee een voorbeeld voor het Westen en voor Europa vormt, en roept de Indiase regering op om opkomende interetnische, interreligieuze en interculturele spanningen tussen verschillende gemeenschappen te beteugelen, die de seculiere traditie van tolerantie en coëxistentie anders in gevaar zouden brengen; 73. is zich bewust van de wil waarvan de nieuwe regering blijk geeft om te moderniseren, en dringt erop aan de hervorming van het uiterst trage en verouderde rechtswezen resoluut verder te zetten; stelt vast dat bij gelegenheid de trage werking van het rechtswezen of bepaalde gevallen van wangedrag of nalatigheid door de politie, met name wat betreft bepaalde verkrachtingszaken, tot frustratie onder de bevolking leiden en deze ertoe kunnen aanzetten het recht in eigen hand te nemen; verwelkomt niettemin het feit dat dit een publiek debat op gang heeft gebracht over deze kwesties in het bijzonder en over de situatie van het rechtswezen in het algemeen; 74. roept de regering in New Delhi op om de toepassing van de doodstraf in haar rechtswezen af te schaffen; 75. vestigt de aandacht op het feit dat India één van de weinige democratische landen is dat het in 1987 van kracht gegane Verdrag van de Verenigde Naties tegen foltering niet heeft bekrachtigd, en merkt op dat bovengenoemde bekrachtiging een cruciale voorwaarde is voor de versterking van de betrekkingen tussen de EU en India; roept India op om ook de Verdragen met betrekking tot de afschaffing van kinderarbeid en het Verdrag betreffende de bevordering van collectieve onderhandelingen te ratificeren; 76. benadrukt dat de EU India moet aansporen de aanbevelingen van het Comité van de Verenigde Naties voor de uitbanning van rassendiscriminatie volledig na te leven; 77. dringt er bij India op aan zich bij het Internationaal Strafhof aan te sluiten; 78. verzoekt de Raad en de Commissie met India een dialoog aan te gaan over de ratificering van het statuut van Rome van het Internationale Strafhof, de afschaffing van de doodstraf, de ratificering van met name de verdragen tegen folter en kinderarbeid alsmede de protocollen bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen; Internationale situatie 79. merkt op dat de geplande strategische associatie tussen Washington en New Delhi voorziet in de verkoop van Amerikaanse vliegtuigen en in de uitwisseling van nucleaire technologie voor de ruimtevaart en civiele doeleinden; 80. erkent dat India een belangrijke rol heeft gespeeld op het gebied van conflictpreventie en vredeshandhaving, bijvoorbeeld in Afghanistan; neemt nota van de reactie van India op de recente koninklijke staatsgreep in Nepal en de nasleep daarvan; roept India op om, als grootste lid van de SAARC, de regionale samenwerking in het kader van de SAARC verder te ontwikkelen; 81. merkt op dat de EU de regionale samenwerking in Zuid-Azië moet aanmoedigen en ook naar een strategische toenadering moet werken teneinde de betrekkingen van de EU met de SAARC te intensiveren; 82. neemt nota van een herstel van de betrekkingen tussen Iran, Pakistan en India op grond waarvan wordt overwogen een gaspijpleiding van Iran naar India aan te leggen die over Pakistaans grondgebied loopt; is van oordeel dat ondersteuning dient te worden verleend aan dit soort projecten die geheel op vrede gericht zijn, ten goede komen aan de volkeren in de regio en een netwerk van wederzijdse belangen creëren dat de kansen op onderlinge conflicten doet slinken en de stabiliteit van de regio bevordert; 83. verwelkomt de tekenen van vooruitgang in de bilaterale gesprekken tussen India en Pakistan over Kasjmir en andere wederzijdse blijken van soepelheid, zoals de onlangs in gebruik genomen buslijn tussen de twee delen van het grondgebied, het Indiase en het Pakistaanse, en het bezoek van de Indiase minister van Buitenlandse Zaken aan Pakistan en van de president van Pakistan aan India; 84. veroordeelt de terroristische aanslagen die op de dag van de inhuldiging op 7 april 2005 tegen de buslijn werden gepleegd; 85. juicht de door India's premier afgelegde, en door de Pakistaanse president Musharraf ondersteunde, verklaring toe dat de Siachen-gletsjer in Kashmir als een "vredesberg" dient te worden beschouwd en als een nieuw symbool op weg naar een volledige verzoening tussen India en Pakistan inzake Kashmir, en roept de EU op deze positieve stap te steunen om zo snel mogelijk een definitief akkoord tussen de partijen te bereiken, dat ook de herschikking en terugtrekking van de in het gebied gestationeerde strijdkrachten behelst; 86. roept de Raad en de Commissie op India en zijn bevoegde veiligheidsdiensten en rechtshandhavingsautoriteiten te steunen in hun verzoek om een bevoorrechte partner van Europol te worden teneinde het internationale terrorisme en de georganiseerde criminaliteit doeltreffender te kunnen bestrijden; 87. dringt er bij India, evenals bij Pakistan en Israël, op aan om tot het Verdrag inzake de niet-proliferatie van nucleaire wapens toe te treden, dat een onmisbaar multilateraal instrument ter handhaving en consolidering van internationale vrede, veiligheid en stabiliteit vormt en een wettelijk kader biedt ter voorkoming van de verdere verspreiding van kernwapens; 88. dringt er bij de regering van India op aan om toe te treden tot het Verdrag inzake het verbod op het gebruik, de opslag, de productie en de overdracht van antipersoonsmijnen en inzake de vernietiging ervan (Ottowa-verdrag); 89. geeft uiting aan zijn diepe droefheid over de slachtoffers en het verlies van eigendommen als gevolg van de tsunami in december 2004 en feliciteert de Indiase regering met de solidariteit waarvan zij blijk heeft gegeven door haar snelle reactie op de ramp, en in het bijzonder de Indiase zeemacht die de volgende dag reeds verscheidene eenheden naar de getroffen gebieden stuurde; roept de Commissie op te waarborgen dat India wordt opgenomen in haar programma voor wederopbouw na de tsunami; 90. dringt er bij zijn Conferentie van voorzitters op aan tijdens de tweede helft van de zittingsperiode te overwegen een specifieke interparlementaire delegatie Europees Parlement-India te creëren om nauwere banden aan te knopen tussen de parlementen van de twee grootste democratieën ter wereld; o o o 91. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten van de Europese Unie, de regering en het parlement van India, alsook aan de regeringen en parlementen van de lidstaten van de SAARC. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over het aandeel van hernieuwbare energie in de EU ( COM(2004)0366 ), – gezien Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (1) , – gezien Richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer (2) (de biobrandstoffen-richtlijn), – gezien de Mededeling van de Commissie, getiteld 'Energie voor de toekomst: duurzame energiebronnen - Witboek voor een communautaire strategie en een actieplan' ( COM(1997)0599 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 april 2004 over de internationale conferentie over hernieuwbare energie (Bonn, juni 2004) (3) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0227/2005 ), 1. verwelkomt de bovengenoemde mededeling van de Commissie over het aandeel van hernieuwbare energie in de EU en moedigt de Commissie aan haar werk aan concepten voor een ambitieuze en tegelijk realistische strategie op het gebied van hernieuwbare energiebronnen voort te zetten; 2. erkent het uitzonderlijk belang van hernieuwbare energiebronnen, in combinatie met energie-efficiëntie en energiebehoud, niet alleen om iets te doen aan de verslechtering van de volksgezondheid en het milieu en om duurzame energie te waarborgen die tegemoetkomt aan de klimaatdoelstellingen van Europa, maar ook om bij te dragen aan innovatie, regionale en nationale ontwikkeling, handelsmogelijkheden en het creëren van banen overeenkomstig de agenda van Lissabon; 3. benadrukt bovendien dat hernieuwbare energiebronnen in combinatie met maatregelen om energie te behouden Europa minder afhankelijk maken van ingevoerde energie en bijgevolg de politieke en economische risico's verkleinen die met deze invoer gepaard gaan; 4. verzoekt de Commissie ambitieuze maar realistische doelstellingen vast te stellen voor ultralage of geen CO2 uitstotende en CO2-neutrale energietechnologieën om tegen 2020 te voorzien in 60% van de elektriciteitsvraag in de EU ter ondersteuning van de Europese klimaat- en voorzieningszekerheidsdoelstellingen; 5. wijst erop dat de term "hernieuwbare energieën" niet alleen betrekking heeft op windenergie en dat ook andere hernieuwbare energieën, zoals waterkrachtcentrales, zonnecel-centrales, geothermische installaties en biomassa kunnen worden aangewend om de stabiliteit van de netwerken te verbeteren; Eénentwintig hernieuwbare energiebronnen voor de 21 ste eeuw 6. erkent het potentieel van een grote verscheidenheid van meer dan 21 verschillende hernieuwbare energietechnologieën die principieel niet alleen alle geografische gebieden omvatten, maar ook alle relevante vormen van energiegebruik; 7. erkent dat hernieuwbare energiebronnen niet alleen in Europa maar ook wereldwijd de snelst groeiende sector van de energie-industrie zijn, met een groeipercentage van meer dan 20% per jaar in windenergie en zon-fotovoltaïsche energie, en dat de ontwikkeling van hernieuwbare energietechnologieën meer dan 300.000 banen heeft gecreëerd; 8. erkent dat voor de verschillende hernieuwbare energietechnologieën indrukwekkende kostenverlagingen, van ten dele wel 50% binnen 15 jaar, tot stand zijn gekomen, maar wijst erop dat verdere kostenverlagingen moeten worden geboekt en dat hiervoor stimulansen dienen te worden geboden; 9. ziet uit naar de goedkeuring van het actieplan inzake biomassa zoals aangekondigd, de sterkere ondersteuning van thermodynamische zonnecentrales in het zuiden van de EU en een gecoördineerd grootschalig project voor windenergie in de Noordzee, teneinde de spoedige uitbreiding van deze hernieuwbare energiebronnen te bevorderen; 10. is verheugd over het feit dat de EU voor de meeste hernieuwbare energietechnologieën wereldleider is als gevolg van de inspanningen in sommige lidstaten en nodigt uit tot het indienen van nieuwe EU-initiatieven en richtlijnen; 11. wijst op het potentieel van biomassa, dat door een systematische benadering van gebruik en geïntegreerd natuurbeheer te nutte gemaakt dient te worden; 12. erkent voorts het potentieel van geothermische energie, zowel voor de productie van warmte als voor de productie van elektriciteit, en vraagt dat meer politieke aandacht aan het potentieel van geothermische energie wordt besteed; 13. is tevreden met de stappen ter bevordering van waterstoftechnologie en een op waterstof gebaseerde economie en benadrukt dat waterstof een energiedrager is waarvan de voordelen met name duidelijk worden wanneer hij geproduceerd wordt uit hernieuwbare energiebronnen, zodat tegelijk milieubescherming, duurzame ontwikkeling en de bestrijding van het broeikaseffect effectief worden bevorderd; De weg effenen voor de EU als wereldmarktleider voor hernieuwbare energiebronnen 14. onderstreept het belang van het opstellen van bindende doelstellingen voor 2020 om een duidelijk signaal aan marktdeelnemers te geven, zoals aan grootschalige energiebedrijven en de financiële gemeenschap alsook aan nationale beleidsvormers, dat hernieuwbare energiebronnen de toekomst voor de energie van de EU zijn en deel uitmaken van haar milieu- en industriestrategie; 15. roept de Commissie op om de verwezenlijking van de indicatieve nationale doelstellingen door de lidstaten verder streng te controleren en een EU-strategie voor de middellange termijn inzake hernieuwbare energiebronnen vanaf 2010 voor te bereiden; is bovendien van oordeel dat er een gedetailleerde evaluatie van de volgende gebieden dient te worden gemaakt: de vorderingen bij de omzetting van de doelen voor 2010, de verhouding tussen kosten en baten voor de consument (externe kosten in aanmerking nemend) alsmede de vorderingen met betrekking tot energie-efficiëntie; 16. herinnert aan zijn bovengenoemde resolutie van 1 april 2004, waarin een overweldigende meerderheid van het Parlement pleit voor een doelstelling van 20% hernieuwbare energie ten opzichte van de gehele energieconsumptie in de EU tegen 2020; 17. wijst erop dat nieuwe studies, met name indien rekening wordt gehouden met scenario's voor energie-efficiëntie in alle sectoren, aantonen dat met betere voorwaarden voor hernieuwbare energie en energie-efficiëntie een ambitieuzere doelstelling haalbaar is; 18. verzoekt de Commissie bijgevolg vraag-efficiëntiescenario's te ontwikkelen die leiden tot de globale klimaatveranderingsdoelstelling van een wereldwijde temperatuur die maximaal 2°C meer bedraagt dan in het pre-industriële tijdperk, evenals een betere basis aan te reiken voor het vaststellen van langetermijndoelstellingen voor hernieuwbare energie; 19. stelt vast dat met een systematischere aanpak die energiebeleidslijnen integreert en ook het grootschalige potentieel van energiebehoud, energie-efficiëntie en hernieuwbare energie versnelt, onder meer via grotere stimuli, hernieuwbare energiebronnen in 2020 een aandeel van 25% van de gehele energieconsumptie van de EU kunnen vormen; is van mening dat een verdere verlaging van de relatieve kosten van hernieuwbare technologieën een belangrijke rol zou spelen bij het behalen van een dergelijk aandeel, met name door stimulering van de vraag en O&O; 20. stelt dat, om de noodzakelijke signalen te bereiken voor zodanig gedifferentieerde energiemarkten als de sectoren elektriciteit, transportbrandstoffen, verwarming en koeling, de EU-doelstelling in zowel sectorale als nationale doelstellingen moet worden uiteengesplitst, teneinde uniformere en economisch aantrekkelijkere voorwaarden voor investeringen in onderzoek naar en het gebruik van hernieuwbare energiebronnen te scheppen; roept de Commissie derhalve op om voor elk van deze drie sectoren bindende doelstellingen op te stellen; 21. is van oordeel dat stimulansen in de vorm van belastingkortingen in het algemeen een doeltreffend middel ter bevordering van hernieuwbare energiebronnen zijn; moedigt de lidstaten aan om van deze instrumenten gebruik te maken en de Commissie om alle hindernissen die in dit verband voor de lidstaten bestaan, uit de weg te ruimen; Verwarming en koeling: een belangrijke markt voor hernieuwbare energiebronnen met een lage temperatuur 22. wijst erop dat de verwarming en koeling van gebouwen ongeveer 40% van het gehele energieverbruik in de Europese Unie uitmaakt en pleit voor een systematische aanpak waarbij de beste beschikbare technologie ter vermindering van de behoefte aan verwarming en koeling geïntegreerd wordt met energie van lage dichtheid uit hernieuwbare energiebronnen met een lage temperatuur of uit co- of trigeneratie-installaties; 23. uit zijn voldoening over de vooruitgang in het energieontwerp van nieuwe gebouwen, waar de integratie van zonnearchitectuur, isolatie en hernieuwbare energiebronnen leidt tot gebouwen met lage energie, passieve energie en zelfs een overschot aan energie, die in een jaar meer energie produceren dan verbruiken; 24. benadrukt de enorme productiviteitswinsten die door een versterkte integratie van energiebehoud en hernieuwbare energiebronnen in geprefabriceerde bouwmaterialen zoals daken en gevels kunnen ontstaan; 25. onderstreept dat vooruitgang op het gebied van verwarming met zonne-energie wordt geboekt, maar betreurt de enorme kloof die bestaat tussen de huidige capaciteit per hoofd in een aantal leidende lidstaten (Cyprus, Oostenrijk, Griekenland en Duitsland) en de capaciteit in de meeste andere lidstaten, en stelt vast dat in de EU een groot potentieel op het gebied van verwarming met zonne-energie bestaat; 26. benadrukt het belang van marktpenetratie van koeling, met name met warmte aangedreven koeling op basis van warmte uit zonne-energie, biomassa of een input van geothermische energie, en merkt op dat een toename van hernieuwbare koeling een noodzakelijk antwoord op de marktdruk als gevolg van de stijgende vraag naar koeling is; 27. benadrukt het marktpotentieel van hernieuwbare energiebronnen zoals biomassa en geothermische energie voor de groeiende sector van centrale stadsverwarming of –koeling door de productie van groene elektriciteit en het gebruik van energie uit afvalstoffen met een lage temperatuur om gebouwen te verwarmen of te koelen; 28. wijst op het potentieel van centrale stadsverwarming en –koeling, die met hun infrastructuur de optimale benutting en combinatie van een breed scala aan niet-fossiele energie-inputs mogelijk maken: uit elektriciteitsopwekking afkomstige warmteoverschotten, verschillende vormen van warmte uit hernieuwbare energiebronnen (bijv. aardwarmte, warmte en koude uit zee- en binnenwateren of biomassa) warmtepompen, alsmede warmte uit bioafbreekbare vuilverbranding en/of industriële processen; 29. stelt vast dat investeringen in duurzame woningbouw meerkosten bij de aanvankelijke investeringen met zich meebrengen, maar de exploitatiekosten doen dalen; benadrukt dat energiebesparende bedrijven (ESCO's) de kloof tussen investeerder en consument moeten overbruggen en roept de Europese instellingen op om van de voorgestelde richtlijn inzake efficiënt eindgebruik van energie en energiediensten gebruik te maken, teneinde een stabiele markt voor zulke investeringen te creëren; 30. vraagt de Commissie om de doelstelling van Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (4) (bouwrichtlijn) uit te breiden tot alle commerciële gebouwen van meer dan 250m² en om een richtlijn voor hernieuwbare energie voor de sector van verwarming en koeling voor te stellen; 31. benadrukt dat de Europese Unie - in tegenstelling tot wat de aanpak is in de sectoren elektriciteit en brandstof - geen systematische aanpak heeft ten aanzien van het ondersteunen van hernieuwbare energieën voor verwarmings- en koelingsdoeleiden, ook al is zij op dit gebied in hoge mate afhankelijk van gas- en aardolie-importen en ook al zijn de kosten verbonden aan een opvoering van het aandeel van de hernieuwbare energieën hier relatief laag; dringt daarom aan op een EU-wijde strategie om met hernieuwbare energie werkende verwarmings- en koelingsinstallaties concurrerend te maken door de productie ervan op te voeren; merkt in dit verband op dat bureaucratische voorschriften op EU-niveau die aan huiseigenaars en bouwers worden opgelegd niet de juiste benadering vormen om dit doel te bereiken, maar dat er eerder behoefte bestaat aan een richtlijn die zich realistische, maar wel ambitieuze doeleinden stelt en de maatregelen van de lidstaten coördineert, op basis van voor een beperkte periode geldende maatregelen om toegang tot de markt te stimuleren; 32. is in dit verband van oordeel dat de Commissie een voorstel voor een richtlijn inzake verwarming en koeling moet indienen, dat dezelfde lijnen volgt als het voorstel van de Commissie voor een richtlijn inzake biobrandstoffen ( COM(2001)0547 ); 33. verzoekt de Commissie om met de lidstaten samen te werken om ten laatste in 2012 minimum bouwnormen voor alle woonhuizen in te voeren die op passieve energienormen (minder dan 10kW/m²) zijn gebaseerd; 34. verzoekt de Commissie en ECOFIN om snelle en effectieve maatregelen te nemen om milieuschadelijke subsidies op het gebied van verwarming en koeling af te schaffen; verzoekt de lidstaten om doeltreffende stimulansen in de vorm van belastingkortingen toe te passen, teneinde het gebruik van hernieuwbare energiebronnen voor de sector van verwarming en koeling te bevorderen, en alle belemmeringen die voor het gebruik van dergelijke energie bestaan uit de weg te ruimen; Elektriciteit: eerlijke marktvoorwaarden voor de productie van hernieuwbare elektriciteit 35. herinnert aan de doelstelling van 21% hernieuwbare energie ten opzichte van de gehele elektriciteitsmix van de EU, zoals vastgesteld in Richtlijn 2001/77/EG; 36. 36 herinnert eraan dat deze doelstelling een percentage van het gehele elektriciteitsverbruik is en verzoekt alle instellingen van de EU niet het enorme potentieel te vergeten van vermindering van het elektriciteitsverbruik door een actief beleid, dat op alle gebruikers van elektriciteit is gericht; 37. merkt op dat de Commissie toejuicht dat een aantal lidstaten, met name Duitsland en Spanje, een gepast politiek kader hebben ingevoerd om hun nationale doelstellingen te bereiken en wijst erop dat andere regeringen naar verwachting de nationale doelstellingen waartoe zij zich hebben verbonden, niet zullen halen; maant de Commissie aan om gebruik te maken van de mogelijkheden in Richtlijn 2001/77/EG om bindende nationale doelstellingen in te voeren; 38. roept de Commissie op om in haar verslag van 2005 over Richtlijn 2001/77/EG verdere bepalingen op te nemen over het wegnemen van alle belemmeringen (bijvoorbeeld van administratieve of politieke aard) die de uitbreiding van de stroomproductie uit hernieuwbare energiebronnen in verschillende lidstaten in de weg staan, alsmede over de eerlijke en vrije toegang tot het net en niet-discriminatoire tarieven; 39. wijst erop dat de Commissie de administratieve belemmeringen in de zin van artikel 6, lid 1 van Richtlijn 2001/77/EG zoals die in diverse landen bestaan, als aanmerkelijk heeft bestempeld, en roept de Commissie op om de nodige maatregelen tegen deze lidstaten te treffen; 40. wijst erop dat de Commissie bovendien heeft vastgesteld dat ongelijke behandeling bij het verlenen van toegang tot het net de verdere ontwikkeling van projecten voor stroom uit hernieuwbare bronnen in diverse lidstaten onmogelijk maakt; roept de Commissie op om de tenuitvoerlegging van artikel 7 van Richtlijn 2001/77/EG zorgvuldig te controleren en maatregelen tegen deze lidstaten te treffen; 41. stelt vast dat op de elektriciteitsmarkt nog steeds geen gelijke mededingingsvoorwaarden voor vroegere monopolistisch gestructureerde stroomproducenten en distributeurs en kleine en middelgrote leveranciers van hernieuwbare energie bestaan en roept de Commissie op om hiermee bij de evaluatie van Richtlijn 2001/77/EG rekening te houden; 42. verzoekt de lidstaten om voort te gaan met het ontwikkelen van nationale strategieën en structuren voor de bevordering van hernieuwbare energiebronnen teneinde de bureaucratische rompslomp bij de planning en afgeven van vergunningen te beperken, de toegang tot het net te vergemakkelijken en te zorgen voor garanties van oorsprong met behoud van de stabiliteit van het netwerk en herziening van voor het milieu schadelijke subsidies; 43. roept de Commissie en de Raad op om bij alle energiehulpbronnen rekening te houden met het beginsel dat de vervuiler betaalt, en met de internalisering van de externe kosten; 44. merkt op dat de ontwikkeling van windenergie in een aantal Europese landen met een installatie van meer dan 34 600 MW aan het eind van 2004 indrukwekkend was en zo alle voorspellingen heeft overtroffen, en dringt aan op nader onderzoek om de problemen in verband met de energieregulatie en de netwerkstabiliteit op te lossen; merkt op dat de installatie van windkrachtcentrales op een intelligente wijze moet worden geregeld, zodat de problemen voor de bevolking van de betrokken gebieden tot een minimum worden beperkt; en betreurt dat het volledige potentieel van de elektriciteitsopwekking uit biomassa zich niet heeft ontwikkeld zoals voorzien; is in dit opzicht verheugd over de aankondiging van de Commissie van een biomassa-actieplan; 45. wijst erop dat de elektriciteitsmarkt binnen de Europese Unie nog steeds onder tal van ernstige verstoringen lijdt, zoals ontoereikende voorschriften wat betreft de ontvlechting van eigendom, niet functionerende wholesale-markten, toenemende marktconcentratie, hoge directe en indirecte subsidies, gebrek aan gelijke toegang tot opslagcapaciteiten zoals grote installaties voor hydro-energieopslag, geen aparte begrotingen voor de stillegging van installaties en gebrek aan internalisering van externe kosten, en verzoekt de Commissie om deze problemen aan het eind van dit jaar in haar verslagen over de elektriciteits- en de interne gasmarkt te behandelen en nieuwe wetgevingsinitiatieven te nemen om een eind te maken aan deze enorme marktverstoringen waardoor de energieproductie uit hernieuwbare bronnen wordt benadeeld; 46. betreurt dat de Europese Unie de marktintroductie van de technologie van thermodynamische zonnecentrales nog niet voldoende heeft ondersteund; roept de Commissie op om ertoe bij te dragen dat het grote potentieel van deze techniek in sterkere mate wordt benut; 47. is van mening dat hoogspanningslijnen voor gelijkstroom een substantiële impuls voor het gebruik van hernieuwbare energiebronnen kunnen vormen; 48. wijst op het reusachtige potentieel voor offshore-windenergie in de Noordzee en dringt erop aan dat de Europese instellingen via de TEN-E-fondsen tot een doeltreffende coördinatie tussen de aan de Noordzee, de Oostzee en de Ierse Zee liggende staten bijdragen, teneinde dit potentieel zo kosteneffectief mogelijk aan te sluiten op het Europese stroomnet; wijst erop dat in Zuid-Marokko een soortgelijk potentieel voor windenergie bestaat en roept de Commissie op om de mogelijkheden voor een strategisch partnerschap met de Maghreb-landen op het gebied van hernieuwbare energiebronnen te verkennen; 49. dringt erop aan dat op de lange termijn een geharmoniseerd Europees stimulansenstelsel in het leven wordt geroepen dat aan de volgende criteria moet voldoen: en is van oordeel dat op basis van deze criteria een uniforme communautaire regelgeving inzake Europese aanvoersystemen op de lange termijn zinvol kan zijn, maar dat eveneens kan worden gedacht aan een quota- of aanbestedingsmodel, op voorwaarde dat de huidige zwakke punten van dergelijke modellen, die in enkele lidstaten aan het licht zijn gekomen, kunnen worden weggewerkt; 50. vestigt de aandacht op het bestaan binnen de Europese Unie van eilanden met bijvoorbeeld onafhankelijke elektriciteitscentrales die vooral gebruik maken van geavanceerde hybride opwekkingstechnologie, waarbij hernieuwbare energiebronnen worden gecombineerd met opslagtechnologie, om de effectiviteit ervan te vergroten; verzoekt de lidstaten en de Commissie bijkomende initiatieven in die richting te nemen; verzoekt de Commissie een onderzoek naar beste praktijken op het gebied van netwerkadministratie te voeren, om de problemen met betrekking tot de aansluiting met hernieuwbare energiebronnen, met name netwerken voor wind- en zonne-energie, op te lossen; 51. stelt vast dat de stroomproductie met behulp van technologieën voor hernieuwbare energiebronnen, voornamelijk fotovoltaïsche energie, ten dele nog steeds duur is; moedigt de Commissie en de lidstaten aan om maatregelen tot vermindering van de kosten, vooral door middel van onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten (O&O), voor te stellen en stimulansen dusdanig te concipiëren dat zij bijdragen tot verdere technologische verbeteringen en kostendalingen; Transport: Eerst efficiëntie, dan hernieuwbare brandstoffen 52. stelt vast dat de transportsector een grote importafhankelijkheid van olie aan sterk schommelende prijzen veroorzaakt, enorme gezondheidsproblemen door luchtvervuiling creëert en verantwoordelijk is voor de snelst groeiende CO2-uitstoot; 53. stelt vast dat in de transportsector verhoogde efficiëntie door structurele maatregelen, zoals betere stedelijke en regionale planning, modale verschuiving in goederen- en personenvervoer, en geleidelijk meer efficiëntie van de prestatienormen voor voertuigen en vliegtuigen essentieel zijn voor en een aanvulling vormen op hernieuwbare brandstofstrategieën; 54. dringt er bij de Commissie op aan gebruik te maken van de analyses van de totale effecten van brandstoffen op het milieu – de zogenaamde well-to-wheel-energieketens– zoals die door het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie in zijn CONCAWE-studie werden ontwikkeld, alvorens verregaande EU-beleidsmaatregelen op dit gebied te nemen; 55. verzoekt de lidstaten om de doelstellingen in de richtlijn inzake biobrandstoffen te verwezenlijken en om de fiscale prikkels te geven die worden toegestaan overeenkomstig Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (5) ; is van mening dat het bevorderen van het gebruik van biobrandstoffen nieuwe mogelijkheden zal creëren voor duurzame plattelandsontwikkeling en nieuwe perspectieven zal openen voor vernieuwende landbouwproducten; hoopt dat de resultaten van de evaluatie van de technische specificaties van het mengen van ethanol met conventionele brandstoffen bevredigend zullen zijn en dat het zo spoedig mogelijk realiseerbaar zal zijn om over te gaan tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG van de Raad (6) ; 56. verzoekt de Commissie om in haar biomassa-actieplan een bindende verplichting voor brandstofbedrijven op te nemen om het mengen van op biomassa gebaseerde brandstoffen in hun verkoop geleidelijk te verhogen; 57. benadrukt dat het gebruik van ethanol als brandstof ertoe zal bijdragen agrarische gebieden in de Europese Unie te doen opleven en landbouwgrondstoffen ten nutte te maken; is van oordeel dat, gezien de huidige hervormingen en kortingen van de financiële ondersteuning (GLB, suiker), de bevordering van het gebruik en de productie van ethanol als brandstof nieuwe afzetmogelijkheden voor deze sector kan creëren; 58. verzoekt de Commissie om, in het licht van de nieuwe technologieën, het potentieel te benutten van bio-energie en biobrandstoffen in combinatie met duurzame landbouw en bosbouw en een duurzaam afvalbeheer, in het kader van het GLB en de EU-strategie voor afvalbeheer; Biomassa: de slapende reus onder de hernieuwbare energievormen 59. wijst erop dat het gebruik van biomassa ettelijke voordelen ten opzichte van conventionele en ook bepaalde hernieuwbare energiebronnen biedt, met name relatief lage kosten, minder afhankelijkheid van plotselinge weersveranderingen, bevordering van regionale economische structuren en de creatie van nieuwe inkomstenbronnen voor boeren; 60. betreurt daarom dat het enorme potentieel van biomassa op het gebied van hernieuwbare energiebronnen niet in die mate is benut die inzake draagbare kosten mogelijk was geweest; verwelkomt daarom de aankondiging dat de Commissie een actieplan inzake biomassa zal voorleggen, en roept de Commissie op om een ambitieuze tekst te ontwerpen die concrete en wettelijk bindende voorstellen omvat; 61. onderstreept dat de voordelen van biomassa op het gebied van elektriciteit vooral tot hun recht komen als de installaties zo zijn ontworpen dat zowel stroom, warmte als koeling worden benut; 62. roept de Commissie en de lidstaten op om de structuur- en cohesiefondsen te benutten voor de bevordering van het gebruik van biomassa; 63. verzoekt de Commissie en de lidstaten om het enorme potentieel van de tweede pijler van het GLB (plattelandsontwikkeling) te benutten om het duurzame gebruik van biomassa te bevorderen; 64. roept de Commissie op om het ecologisch doeltreffende gebruik van biomassa op te nemen onder haar prioriteiten voor de specifieke programma's van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (FP7); 65. benadrukt het geweldige potentieel van de gelijktijdige verbranding van biomassa en fossiele brandstoffen (bijv. steenkool), waarbij het aandeel van de hernieuwbare energie op korte termijn en op kostenefficiënte wijze kan worden verhoogd, terwijl op de lange termijn installaties dienen te worden gebouwd die uitsluitend met biomassa worden gestookt; 66. verzoekt de lidstaten met klem ervoor te zorgen dat het nationale belastingbeleid de ontwikkeling van de productie van biomassa niet belemmert; 67. dringt er bij de lidstaten op aan om hun belastingstelsels te onderzoeken, alle onnodige lasten voor de gebruikers van biomassa af te schaffen en belastingkortingen als doeltreffende stimulans voor het gebruik van biomassa te beschouwen; 68. is verheugd over het initiatief van de Commissie ter invoering van een biomassa-actieplan; verzoekt de Commissie evenwel, aangezien het om een complexe en controversiële kwestie gaat, uitvoerig te overleggen met de bevolking en alle betrokkenen om een evenwichtig en ambitieus werkschema voor de toekomst vast te stellen; 69. is van oordeel dat de inspanningen voor meer gebruik van biomassa bij de productie van hernieuwbare energie in het kader van duurzame productiemethoden, de Unie er niet mag van weerhouden haar onderzoek voort te zetten naar meer energie-efficiëntie (minder energieverbruik voor brandstof, verwarming, elektriciteit, ...), die een bron kan zijn van minder lasten voor de landbouwers; 70. dringt erop aan dat de regels inzake coëxistentie en aanduiding die gelden voor de teelt en het gebruik van genetisch gewijzigde organismen bij de productie van levensmiddelen, ook op het gebied van hernieuwbare energie gelden; 71. erkent de bijdrage die het GLB levert tot de productie van hernieuwbare energie via biomassa en biobrandstoffen, en dringt erop aan de verdere ontwikkeling en het gebruik ervan aan te moedigen; is van oordeel dat de mogelijkheden tot medefinanciering van investeringsprojecten door het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en de andere Structuurfondsen moeten worden uitgebreid om te komen tot een evenwichtige en echte ontwikkeling en aanwending van hernieuwbare energie, op voorwaarde dat de energie- en de milieubalans van dergelijk gebruik positief blijken en passen in het kader van duurzame productiemethodes; 72. wenst dat het gebruik van nevenproducten van land- en bosbouw - planten die worden verbouwd op grond met een marginale opbrengst, snoeiafval en bosbouwproducten (afvalhout) - voor energieopwekking bij voorkeur bevorderd wordt om concurrentie met de noodzakelijke productie van voedingsmiddelen grotendeels uit te sluiten; 73. erkent het potentieel van de productie van hernieuwbare energie om niet alleen het landbouwinkomen doeltreffend te diversifiëren en veilig te stellen, maar ook om banen te creëren, de natuur te beschermen en schone energie te produceren; wijst er evenwel op dat de gewaarborgde voorziening van levensmiddelen voorrang moet blijven hebben op de productie van energie; acht bijgevolg maatregelen noodzakelijk die verhinderen dat de teelt van levensmiddelen op goede landbouwgrond wordt verdrongen door de productie van energie en dat de invoer van levensmiddelen in de EU verder toeneemt; 74. stelt vast dat de sector bosbouw een niet benutte bron is die een rol van belang kan spelen indien niet alleen de markt voor biomassa verder ontwikkeld en uitgebreid wordt, maar de energiebron ook onder de consumenten zou worden gepromoot; Innovatie: het belang van een betere coördinatie tussen Europese, nationale, lokale en regionale niveaus 75. dringt erop aan dat een coherente Europese strategie voor hernieuwbare energie en energie-efficiëntie alleen bereikbaar is als er een betere interactie tussen alle relevante marktdeelnemers plaatsvindt; onderstreept met name het belang van een lokaal en regionaal niveau in deze strategie; 76. uit zijn wens voor een nieuw Intelligent Energy for Europe-programma onder de financiële vooruitzichten 2007-2013 met aanzienlijk meer middelen , om het netwerken rond de beste werkwijzen te bevorderen en om 100% hernieuwbare gemeenschappen te stimuleren; 77. onderstreept de opvatting van de Commissie dat de bevordering van hernieuwbare energiebronnen in de toekomst een essentieel bestanddeel van het Europese structuurbeleid dient te zijn, en wijst erop dat daaruit met name voor de nieuwe lidstaten nieuwe kansen voor de versterking van hun kleine en middelgrote ondernemingen ontstaan; Onderzoek en ontwikkeling: prioriteit voor hernieuwbare energiebronnen en energie-efficiëntie 78. stelt vast dat de langs thermodynamische weg gewonnen zonne-energie, de met de zee samenhangende hernieuwbare energiebronnen zoals zeestromingen, golf- en getijdenenergie en uit osmose gewonnen energie nieuwe potentiële gebieden voor de opwekking van elektriciteit met behulp van hernieuwbare energiebronnen zijn en dat daarin in het kader van de O&O-activiteiten van de Europese Unie behoorlijk dient te worden geïnvesteerd; 79. juicht de rol van de EU als wereldleider op het gebied van hernieuwbare energietechnologieën toe; 80. stelt vast dat op energiegebied alle niet-rijpe energietechnologieën in de eerste jaren van hun ontwikkeling enige hulp nodig hebben en benadrukt het feit dat het International Energy Agency vaststelt dat tussen 1974 en 2001 slechts 8,2% van de totale onderzoeks- en ontwikkelingsfondsen van de OESO-landen aan hernieuwbare energiebronnen werd toebedeeld; 81. dringt erop aan dat in de komende specifieke FP7-programma's een substantieel bedrag aan hernieuwbare energiebronnen wordt besteed, gelet op de vele voordelen van hernieuwbare energiebronnen met betrekking tot klimaatverandering, onafhankelijkheid van energie en de continuïteit van de voorziening; 82. benadrukt dat in het FP7 in meer financiële middelen voor hernieuwbare energiebronnen en energie-efficiëntie moet worden voorzien; wijst erop dat meer belang moet worden gehecht aan het overbruggen van de overgang tussen de fases van demonstratie, verspreiding en aankoop van technologieën voor hernieuwbare energiebronnen; benadrukt dat het onderzoek met betrekking tot offshore-windparken een grotere rol moet spelen; 83. dringt erop aan dat de belangrijkste financiële instrumenten van de Gemeenschap – met name de structuur- en cohesiefondsen alsmede de financiële middelen die voor internationale samenwerkingsprogramma's, met name het Europese nabuurschaps-en partnerschapsintrument , beschikbaar zijn – worden aangewend voor omvangrijke investeringen in de meest efficiënte nieuwe technologieën voor hernieuwbare energiebronnen en energiebehoud; 84. roept de Europese Investeringsbank (EIB) en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO) op om voor het aandeel van hernieuwbare energiebronnen in hun kredieten met betrekking tot energie trapsgewijs te verhogen doelstellingen vast te leggen en om het voorkomen van de uitstoot van broeikasgassen tot een vereiste te maken bij de selectie van de projecten waaraan ondersteuning wordt verleend; 85. 85 is van oordeel dat er technologische platforms moeten worden voorzien voor de elektriciteitsopwekking uit zonne-energie, voor windkracht, biomassa en voor de integratie van hernieuwbare energiebronnen in de bouwsector, met inbegrip van warmtekrachtkoppeling (WWK) en plaatselijke verwarming en koeling (DHC) op basis van hernieuwbare energiebronnen; 86. dringt er bij de lidstaten op aan om te investeren in onderwijs over hernieuwbare energiebronnen opdat de professionele actoren en het publiek beter zijn geïnformeerd; 87. is van oordeel dat er dringend behoefte bestaat aan onderzoek, met name op het gebied van de prognose en voorlopige opslag van de energieproductie uit wisselvallige energiebronnen zoals wind- en zonne-energie; 88. dringt aan op een uitbreiding van de bestaande informatie-uitwisselingsprocedures en op een grotere transparantie van databanken om meer multilaterale samenwerking op het gebied van milieuonderzoek en -planning mogelijk te maken; Exportstrategie, ontwikkelingsbeleid 89. wijst met nadruk op de verantwoordelijkheid van de EU om de minst ontwikkelde landen, de ontwikkelingslanden en de nieuwe industrielanden te ondersteunen bij de ontwikkeling, bevordering en financiering van aangepaste hernieuwbare technologieën; 90. verzoekt de EU om haar mondiale leidende rol en de toezeggingen gedaan op de Wereldtop over duurzame ontwikkeling te Johannesburg, gehouden van 26 augustus tot en met 4 september 2002 te verdedigen en om haar invloed in internationale organen aan te wenden ter versterking van het beleid inzake een efficiënt gebruik van hernieuwbare energie; 91. beklemtoont het belang van hernieuwbare energiebronnen bij de ontwikkelingssamenwerking en in het kader van het Euro-mediterrane partnerschap; 92. roept de Commissie op om het gebruik van de technologie voor thermodynamische zonnecentrales in het zuidelijke en oostelijke Middellandse-Zeegebied sterker te ondersteunen; 93. wijst erop dat er een reusachtig potentieel bestaat voor samenwerking met landen in Noord-Afrika en het Middellandse-Zeegebied bij de winning van zonne- en geothermische energie alsmede windenergie en dat dit in het belang is van de verdere ontwikkeling van deze regio's en bovendien van de uitvoer van technologie vanuit de Europese markt en van de invoer van stroom naar deze markt; 94. verzoekt de EU het gebruik van hernieuwbare energiebronnen in de ontwikkelingslanden te helpen bevorderen in het belang van armoedevermindering, conflictpreventie en duurzame ontwikkeling; 95. verzoekt de Commissie en de Raad bij de ontwikkelingshulp en met name bij de strategieën ter bestrijding van armoede, prioriteit te verlenen aan de bevordering van duurzame energievoorziening en de grote financiers zoals de EIB, de EBWO, de Wereldbank en de nationale agentschappen voor exportkredieten op te roepen om voorrang te geven aan investeringen in hernieuwbare energiebronnen en energie-efficiëntie, teneinde een dergelijke ontwikkeling te bevorderen en te vergemakkelijken; De EU- instellingen als vlaggeschepen voor hernieuwbare energie 96. verzoekt de EU- instellingen positieve en zichtbare voorbeelden te stellen voor de Europese burgers, door in hun eigen gebouwen en voor hun eigen vervoer hernieuwbare energiebronnen te gebruiken; 97. verzoekt zijn Bureau een langetermijnverplichting aan te gaan met betrekking tot een geleidelijke omschakeling naar hernieuwbare energiebronnen voor de behoeften van het Parlement op het gebied van elektriciteit, verwarming, koeling en vervoer, en deze inspanning te combineren met maatregelen om de energie-efficiëntie bij de werking van het Parlement te verbeteren; o o o 98. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Witboek van de Commissie 'het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen' ( COM(2001)0370 ) en onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 februari 2003 hierover (1) , – gezien de mededeling van de Commissie 'Informatie- en communicatietechnologieën voor veilige en intelligente voertuigen' ( COM(2003)0542 ), – gezien de mededeling van de Commissie "Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid – Terugbrenging van het aantal verkeersslachtoffers met de helft in de periode tot 2010: een gedeelde verantwoordelijkheid" ( COM(2003)0311 ) en meer recentelijk haar publicatie '20 000 levens redden op onze wegen' van oktober 2004, – gezien Aanbeveling 2004/345/EG van de Commissie van 6 april 2004 inzake handhaving op het gebied van verkeersveiligheid (2) , – gezien de verklaring van Verona over verkeersveiligheid van 24 oktober 2003 evenals de conclusies over de tweede conferentie van Verona van 25 - 26 oktober 2004 en de daaropvolgende toezegging gedaan door de ministers van Vervoer van de EU om de verkeersveiligheid als een prioriteit te beschouwen, – gezien het Europees Handvest over de verkeersveiligheid, als bijlage gevoegd bij de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie over het Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0225/2005 ), A. overwegende dat het doel van de halvering van het aantal dodelijke verkeersslachtoffers in de EU tegen 2010, evenals de lopende tussentijdse evaluaties door de Commissie van het Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid, moeten worden toegejuicht, B. overwegende dat er heel wat werk wordt verzet door het e-Safety Forum, met deelneming van een indrukwekkend aantal belanghebbenden, C. overwegende dat de handhaving van de wetten inzake snelheid, alcohol en het dragen van de veiligheidsgordel op de uitwisseling van beste werkwijzen moeten zijn gebaseerd, D. overwegende dat algemeen wordt erkend dat het overschrijden van de snelheidsbeperkingen of het rijden met een snelheid die niet is afgestemd op de toestand van de weg, het rijden onder invloed van alcohol, drugs of bepaalde medicijnen, en het niet dragen van veiligheidsgordels de verkeersveiligheid ernstig in gevaar brengen, gezien het hierdoor veroorzaakte aantal dodelijke slachtoffers, gewonden en gehandicapten; overwegende dat hoewel reeds vele inspanningen zijn gedaan, het hoge aantal dodelijk slachtoffers aangeeft dat veel meer moet worden gedaan om de voor 2010 gestelde doelstelling te verwezenlijken, E. overwegende dat, wat de verkeersveiligheid betreft, de EU specifieke verplichtingen heeft die in de Verdragen zijn vastgelegd, en gemachtigd is om op te treden op gebieden waar het optreden van de EU voor toegevoegde waarde kan zorgen bovenop de door de lidstaten genomen maatregelen, evenals in andere cruciale aangelegenheden zoals het dragen van de veiligheidsgordel en inzake het rijbewijs; terwijl daarenboven de draagwijdte van het optreden van de EU is verruimd en aldus 80 miljoen extra burgers omvat, F. overwegende dat er voor de uitwisseling van de beste werkwijzen een bijzonder belangrijke rol is weggelegd bij het voorkomen van verkeersongevallen, waarvan 65% zich in de stad voordoet, 30% buiten de stad en slechts 5% op de autosnelwegen, G. gezien het feit dat er in de EU jaarlijks meer dan 40.000 mensen bij verkeersongevallen sterven en er, naast het onaanvaardbare menselijke lijden, ook de bijbehorende rechtstreekse en onrechtstreekse kosten zijn, die op 180 miljard EUR worden geraamd, of 2% van het BNP van de EU, H. met voldoening vaststellend dat voertuigen nu vier maal veiliger zijn dan in 1970, een feit dat in grote mate heeft bijgedragen tot een vermindering met 50% van het aantal verkeersdoden in de EU van 15 lidstaten sinds 1970, in een periode waarin het verkeersvolume is verdrievoudigd, I. bezorgd over de slechte toestand van de verkeersveiligheid in sommige lidstaten, vooral in veel van de 10 nieuwe lidstaten; constaterend dat, indien alle lidstaten dezelfde resultaten als het Verenigd Koninkrijk en Zweden zouden behalen, het aantal dodelijke slachtoffers met 17.000 per jaar zou dalen in de EU van 25 lidstaten hetgeen op een vermindering van 39% zou neerkomen en dus een grote stap voorwaarts zou zijn, waarmee echter het streefdoel van 50% niet zou worden gehaald, 1. onderstreept de gedeelde verantwoordelijkheid van alle belanghebbenden, te weten de EU, de lidstaten, de regionale en plaatselijke overheden, het bedrijfsleven, organisaties en individuen, om concrete, positieve en samenhangende maatregelen te nemen om de verkeersveiligheid te verbeteren en het aantal verkeersslachtoffers tegen 2010 te halveren, waardoor het gemeenschappelijke doel wordt verwezenlijkt; onderstreept dat het subsidiariteitsbeginsel ten volle moet worden nageleefd zonder dit als een excuus te gebruiken voor zelfgenoegzaamheid of dadeloosheid in het licht van de belangrijke verantwoordelijkheid van Europa om het noodzakelijke beleidskader in het leven te roepen; 2. verwelkomt de geplande tussentijdse evaluatie door de Commissie van de door de lidstaten geboekte vorderingen bij de tenuitvoerlegging van het Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid; 3. dringt er bij de Commissie op aan dat zij in haar tussentijdse evaluatie een allesomvattend en permanent EU-kader voor verkeersveiligheid voorstelt waarin alle relevante gebieden van de verkeersveiligheid gedetailleerd zijn beschreven, doelstellingen en begeleidende maatregelen voor de EU en de lidstaten worden voorgesteld en vooruitgang wordt gemeten ten opzichte van de streefdoelen en jaarlijks bij een ruim publiek wordt bekendgemaakt; 4. betreurt dat de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie over het Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid geen evaluatie van het tweede Actieprogramma voor verkeersveiligheid (1997-2001) omvat, aangezien een evaluatie essentieel is om de herhaling van fouten te vermijden; betreurt bovendien dat in de mededeling geen melding van de specifieke problemen in stedelijke gebieden wordt gemaakt; 5. verzoekt de Commissie een plan voor verkeersveiligheid op lange termijn uit te werken, dat verder gaat dan 2010 en waarin de vereiste stappen worden beschreven om alle, door verkeersongevallen veroorzaakte overlijdens en ernstige verwondingen volledig te vermijden ('Vision Zero'); 6. is van mening dat de Commissie de verschuiving naar het gebruik van openbare vervoersmiddelen en zachte manieren van niet-gemotoriseerd wegvervoer moet promoten, met het oog op het verbeteren van de verkeersveiligheid, en dat hiervoor een duidelijk ondersteunend beleidskader nodig is; 7. is van oordeel dat voor de uitwisseling van de beste werkwijzen en de coördinatie van gemeenschappelijke beleidsterreinen veel meer beleidscoördinatie nodig is, alsmede de verspreiding van onweerlegbare gegevens om slechte presteerders onder druk te zetten om orde op zaken te stellen, en een gestructureerder aanpak dan tot dusverre; is van mening dat tot de fundamentele taken die een gemeenschappelijke benadering vergen, onder andere de volgende behoren: 8. verzoekt de Commissie binnen twee jaar aan het Europees Parlement verslag uit te brengen over het, uit het oogpunt van onafhankelijkheid en deskundigheid, meest geschikte institutionele kader om de vooruitgang inzake verkeersveiligheidsmaatregelen te evalueren en te bevorderen; 9. roept het voorzitterschap van de Raad op om de derde conferentie van Verona in 2005 te organiseren en van start te gaan met het proces van Verona, en het te laten samengaan met het voorgestelde EU-kader voor verkeersveiligheid; verwacht van het proces van Verona dat het ertoe bijdraagt het noodzakelijke politieke leiderschap in het leven te roepen, zoals de processen van Cardiff of Lissabon hebben gedaan, door politieke beleidsmakers van topniveau aan te moedigen zich in te zetten voor het verminderen van het aantal verkeersongevallen; is verder van mening dat door de lidstaten uitgevoerde prestatie-indicatoren en wederzijdse beoordelingen efficiënt kunnen zijn als ze worden gebruikt om de dingen openlijk bij de naam te noemen en met de vinger te wijzen ("name, shame and fame"), en op die manier politieke druk uit te oefenen om streefdoelen inzake veiligheid te behalen; 10. wijst erop dat inspanningen op hoog niveau met betrekking tot verkeersveiligheid op korte tijd aanzienlijke resultaten kunnen opleveren- zoals onlangs is aangetoond in Frankrijk, waar dankzij een in 2002 gelanceerde campagne het aantal dodelijke slachtoffers in twee jaar tijd met 30% is verminderd; roept op tot een hoger niveau van politiek engagement voor verkeersveiligheid in heel de EU; 11. is erover verheugd dat het Europees Handvest over de verkeersveiligheid zo duidelijk aantoont dat de verkeersveiligheid een gedeelde verantwoordelijkheid is en een middel voor de geïnteresseerde belanghebbenden om toezeggingen te doen; is echter bezorgd dat het Handvest niet zoveel instemming of publiciteit heeft gekregen als oorspronkelijk was verwacht; stelt voor het Handvest te bevorderen door een campagne die op Europees en nationaal niveau gezamenlijk wordt georganiseerd, om de opgenomen verbintenissen publiek te maken; dringt erop aan dat ook door de instellingen van de Gemeenschap adequate financiële middelen worden toegezegd en een versterkte communicatiestrategie wordt ontwikkeld om meer actoren hiervoor te interesseren, zoals het midden- en kleinbedrijf, en de beste werkwijzen op elk gebied te verspreiden; dringt erop aan in het kader van openbare plechtigheden waaraan veel aandacht wordt besteed, jaarlijkse verkeersveiligheidsprijzen uit te reiken aan degenen die de beste resultaten hebben bereikt; verzoekt de Commissie om na te gaan of het mogelijk is individuele burgers te bereiken via persoonlijke verkeersveiligheidsstreefdoelen; 12. beklemtoont het belang van de actieve betrokkenheid van de koper van vervoersdiensten bij de taak om de verkeersveiligheid te verbeteren, en vraagt de Commissie alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat kopers van vervoersdiensten vereisten betreffende verkeersveiligheid voor hun leveranciers vastleggen; roept de verantwoordelijke autoriteiten - Europese, nationale, regionale en plaatselijke - op om een actieprogramma voor verkeersveiligheid te eisen van de onderneming waarvan zij een vervoersdienst kopen; roept de Commissie op alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat het Europees handvest voor verkeersveiligheid kan worden gebruikt om aan vervoersondernemingen een getuigschrift uit te reiken dat bewijst dat de betrokken onderneming aan de vereisten inzake verkeersveiligheid voldoet; 13. is ervan overtuigd dat alleen een geïntegreerde systeembenadering waarbij alle gebieden van de verkeerveiligheid zijn betrokken, namelijk alle weggebruikers en alle gebruikers en kopers van vervoersdiensten en vooral de bestuurders (lichamelijk conditie, opleiding, gedrag), het voertuig (de uitrusting, veiligheidsvoorschriften, onderhoud) en de infrastructuur (toestand en onderhoud van de wegen, de intensiteit van het weggebruik, wegenbouw, verkeerstekens) - samen met stimulansen om meer gebruik te maken van het openbaar vervoer - en een doelmatige wetgeving in de lidstaten kunnen leiden tot aanzienlijke en blijvende resultaten; 14. roept de Commissie, de lidstaten en hun regionale autoriteiten op om hun onderricht, wetgeving en controlemaatregelen op het vlak van verkeersveiligheid op risicogroepen toe te spitsen; 15. is van mening dat een gedegen en goede opleiding van bestuurders, instructeurs en wetshandhavers van groot belang is; verzoekt de Commissie om onderricht dat al op basisscholen begint om het sterftecijfers onder jongeren terug te dringen, alsmede een levenslang onderricht voor bestuurders waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de behoeften van specifieke groepen zoals bejaarden, gehandicapten of immigranten, te bevorderen; steunt campagnes in de gehele Gemeenschap die speciaal zijn toegespitst op hardnekkige overtreders en waarbij de nadruk wordt gelegd op de meest voorkomende oorzaken van dodelijke gevallen, zoals te snel rijden, rijden onder invloed of het niet-gebruik van veiligheidsgordels; dringt aan op de snelle invoering van het Europees rijbewijs niet in de laatste plaats om de fysieke en geestelijke vermogens van bestuurders en hun rijvaardigheden regelmatig te kunnen controleren; 16. ondersteunt nadrukkelijk het voornemen van de Commissie om voor het beroepsgoederenvervoer het effect van het toenemend gebruik van kleine vrachtwagens op de verkeersveiligheid, met name ten aanzien van opleiding, rij- en rusttijden en snelheidsbegrenzers, te onderzoeken; verzoekt de Commissie het Europees Parlement zo spoedig mogelijk in kennis te stellen van de resultaten van dit onderzoek, eventueel vergezeld van een wetgevingsvoorstel; 17. herinnert eraan dat vele dodelijke ongevallen worden veroorzaakt door moeheid achter het stuur, zoals is gebleken uit een Brits onderzoek (3) dat heeft aangetoond dat moeheid de oorzaak is van circa 20% van de ongevallen tijdens lange reizen over hoofdwegen en autosnelwegen; verzoekt de Commissie om statistieken te publiceren over de situatie in Europa en maatregelen te steunen om dit probleem aan te pakken; 18. roept de Commissie, de lidstaten en hun regionale autoriteiten op om bijzondere aandacht te besteden aan de bescherming en veiligheid van kwetsbare weggebruikers, zoals voetgangers en fietsers; 19. is bezorgd over de veiligheid van deze zwakke weggebruikers, met inbegrip van jonge mensen voor wie het sterftecijfer zeer hoog ligt; constateert dat het risico van dodelijke ongevallen met motoren en bromfietsen 17 keer hoger ligt dan met auto's, en dat lopen of fietsen negen maal gevaarlijker is; onderstreept dat de veiligheid aanzienlijk moet worden verbeterd, niet alleen voor inzittenden van auto's, maar ook voor kwetsbare weggebruikers zoals voetgangers, fietsers en motorrijders; onderstreept de noodzaak om bij onderwijs, wetgeving en controlemaatregelen inzake de verkeersveiligheid de nadruk te leggen op risicogroepen via een meer holistische aanpak; verzoekt de Commissie om doelmatige maatregelen voor te stellen om ervoor te zorgen dat alle kwetsbare weggebruikers een maximale bescherming genieten, zoals gevarenwaarschuwingslichten voor de veiligheid van tweewielers; blijft bij zijn oordeel dat alle weggebruikers bewust dienen te worden gemaakt van de risico's en de manieren om deze te verkleinen; is verheugd over het door de EU gefinancierde Nieuwe programma voor de beoordeling van kinderzitjes (NPACS) waarin een geharmoniseerde test en classificatieprotocollen worden vastgelegd; doet een beroep op de Commissie om na te gaan of de veiligheid van kinderen een hogere prioriteit kan krijgen in het communautaire beleid inzake verkeersveiligheid en of extra aandacht voor de veiligheid van voetgangers tot uiting kan komen in de Euro NCAP-crash tests (European New Car Assessment Programme) en in het begin van de tweede fase van Richtlijn 2003/102/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 betreffende de bescherming van voetgangers en andere kwetsbare weggebruikers voor en bij een botsing met een motorvoertuig en houdende wijziging van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad (4) ; 20. is van mening dat een goede en regelmatige handhaving cruciaal is voor het verbeteren van de verkeersveiligheid; 21. wijst erop dat het toezien op de naleving van de bestaande regels van het wegverkeer zou leiden tot een aanzienlijke verbetering van de verkeersveiligheid, aangezien de meeste ongevallen het gevolg zijn van het niet naleven van de verkeersregels; onderstreept met name het belang van de naleving van de snelheidsbeperkingen en grenswaarden voor de percentages van alcohol, geneesmiddelen en drugs in het bloed, alsmede van de regels inzake het gebruik van veiligheidsgordels en helmen; constateert dat deze vooral onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, maar dat hiervoor coördinatie en de verspreiding van beste werkwijzen dringend noodzakelijk zijn; is vooral verheugd over de Aanbeveling van de Commissie van 17 januari 2001 betreffende de maximaal toegestane alcoholconcentratie in het bloed bij bestuurders van motorvoertuigen (5) , waarin een maximum alcoholpercentage van 0,5 mg/l wordt voorgesteld, en verzoekt alle lidstaten deze maximumgrens over te nemen; verzoekt de lidstaten om de aanbeveling van de Commissie van 6 april 2004 inzake handhaving (6) uit te voeren; verzoekt de Commissie om toezicht te houden op de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling en, indien nodig, steun aan de lidstaten te verlenen die er niet in slagen de aanbeveling ten uitvoer te leggen; verzoekt de Commissie tijdens haar tussentijdse evaluatie van het actieprogramma verslag over de mate van tenuitvoerlegging uit te brengen; dringt er bij de Commissie, in het licht van bovengenoemde beoordeling, ook op aan de noodzakelijke bindende wetgevingsmaatregelen betreffende maximum alcoholpercentages (in overeenstemming met de aanbeveling van het Europees Parlement van 0,5 mg/ml voor volwassenen en 0,2 mg/ml voor onervaren bestuurders) en het dragen van de veiligheidsgordel, voor te stellen; 22. is zich ervan bewust dat de grensoverschrijdende handhaving van wegverkeerswetgeving nog steeds zeer te wensen overlaat ten gevolge van het ontbreken van een uniform systeem waarmee de autoriteiten van de ene lidstaat de overtreders uit een andere lidstaat kunnen vervolgen (7) ; verzoekt de Commissie een voorstel voor een bruikbare communautaire campagne te schetsen om ervoor te zorgen dat bestuurders de verkeersregels respecteren in elke lidstaat van de EU waarin zij rijden; doet een beroep op de Commissie om een voorstel voor een bruikbare communautaire benadering te schetsen om lidstaten in staat te stellen overtredingen te vervolgen en opgelegde boetes te innen; constateert dat ten aanzien van de geldboetes zowel de basis voor mogelijke wetgeving (8) als het noodzakelijke kader voor een systeem inzake de uitwisseling van informatie (9) zijn voorbereid; 23. verwelkomt het idee om verplichte geharmoniseerde pictogrammen op medische verpakkingen in te voeren, die zijn gebaseerd op de Europese classificatie van geneesmiddelen volgens hun effecten; 24. wijst op het gevaar van dode hoeken; roept op tot snelle, goedkope maatregelen om vrachtwagens met dodehoekspiegels uit te rusten; roept de Commissie op de noodzaak en haalbaarheid van een herziening van de communautaire wetgeving in overweging te nemen teneinde fabrikanten in staat te stellen centrale A-zuilen in te voeren die een beter gezichtsveld bieden; dringt er op aan dat gelede vrachtwagens worden voorzien van een "vooruitkijkspiegel" met name om de dode hoek voor chauffeurs weg te nemen bij zebrapaden; 25. herinnert eraan dat een nieuwer wagenpark ook een veiliger park zou zijn; betreurt dat de mededeling van de Commissie over de belasting van personenauto's in de Europese Unie ( COM(2002)0431 ) en de daaropvolgende resolutie die door het Europees Parlement werd goedgekeurd (10) , niet hebben geleid tot de voorgestelde vervanging van de registratiebelasting door een jaarlijkse wegenbelasting, waardoor een verbeterde werking van de interne markt en een snellere invoering van nieuwere en veiliger auto's er niet zijn gekomen; dringt er bij de Commissie op aan programma's voor te stellen die stimulansen bieden om voertuigen met inbegrip van landbouwvoertuigen te vervangen door nieuwe voertuigen, wat niet alleen voor de verkeersveiligheid en het milieu, maar ook voor de industriële ontwikkeling zeer gunstig zou zijn; roept de Commissie ertoe op na te gaan hoe het ongevallenpercentage wordt beïnvloed door het toenemend gebruik van auto's met vierwielaandrijving en andere prototypes die zijn ontworpen voor andere doeleinden (quads, buggy's, enz.), en maatregelen voor te stellen om het risico dat zij meebrengen, te verminderen; 26. wil graag het cultureel erfgoed beschermen dat door historische voertuigen wordt vertegenwoordigd; dringt er daarom op aan dat bij de geplande wetgeving rekening wordt gehouden met eventuele onbedoelde, maar mogelijk negatieve gevolgen voor het gebruik - en dus ook de bescherming - van historische voertuigen; 27. wijst erop dat een wegennet dat gemakkelijk leidt tot ongevallen en een wegennet dat de gevolgen van ongevallen niet tot een minimum beperkt, een groot gevaar voor de veiligheid betekent; erkent dat wegen moeten worden gemoderniseerd om de huidige verkeerstromen aan te kunnen en dat zij moeten worden aangelegd overeenkomstig normen die rekening houden met de behoeften van alle weggebruikers, met inbegrip van de meest kwetsbare; is een groot voorstander van de inspanningen van de Commissie om een geharmoniseerde definitie van black spots (plaatsen waar vele ongevallen gebeuren), communautaire bewegwijzering, informatie voor de autobestuurder en tegenmaatregelen in te voeren; 28. beschouwt een kaderrichtlijn over veilig infrastructuurbeheer als een nuttig instrument om de systeembenadering van verkeersveiligheid ten uitvoer te leggen; is van mening dat een dergelijke richtlijn moet vastleggen welke operationele procedures zijn vereist in de ontwerp-, aanleg- en operationele fasen van nieuwe en bestaande wegen om ervoor te zorgen dat zij voldoen aan alle veiligheidsnormen, nationale programma's moet aanmoedigen om iets te doen aan wegvakken met een hoog ongevalrisico, vooral door overwegen te verwijderen, en moet bijdragen tot de totstandbrenging van netwerken van deskundigen die "beste in Europa"-benaderingen voor het ontwerp en beheer van veilige wegen mogelijk maken; benadrukt dat de lidstaten bij het ontwerp en de aanleg van wegen systematisch rekening moeten houden met de veiligheid van alle bestuurders (van motoren, fietsen, zware voertuigen, enz.) en met ongevallenpreventie; 29. verzoekt de Commissie meer aandacht te schenken aan de integratie van het Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid met het milieuactieprogramma, en stelt de opname van veiligheidscriteria en milieucriteria in beoordelingen voor financiering van het trans-Europese vervoersnet (TEN-T) voorop; stelt de basisharmonisatie van verkeerstekens en informatie voor, als eerste stap naar een uniforme Europese signalisatie qua kleur, vorm, formaat, lettertype en symbolen, gevolgd door de uitrusting van wegen met intelligente systemen van verkeersbeheer en informatiesystemen; 30. vestigt de aandacht op het potentieel van het EuroTest-platform om de ontwikkeling van een reeks communautaire programma's voor mobiliteitsbeoordeling en -standaardisering voor mobiliteitsinfrastructuurproducten en -diensten te stimuleren en de burgers meer bewust te maken; is met name verheugd over EuroRAP (Europees wegenevaluatieprogramma) en EuroTAP (Europees tunnelevaluatieprogramma); dringt aan op de snelle uitbreiding van EuroRAP en EuropTAP tot alle lidstaten van de EU en alle belangrijke wegen en tunnels, alsmede op de publicatie van richtsnoeren voor de beste werkwijzen; staat achter het idee om aan alle grote wegen in de EU volgens de EU-richtsnoeren 'veiligheidspunten' toe te kennen; 31. neemt nota van de bevindingen van de EuroTest 2005-enquête over verkeerstekens, waaruit bleek dat 91% van de automobilisten een betere harmonisatie van verkeerstekens in heel Europa wil om de verkeersveiligheid te verbeteren; roept de Commissie op om te reageren door doeltreffende maatregelen te nemen ter verbetering van de systemen van verkeerstekens, het gedrag van de bestuurders en het verstrekken van informatie aan bestuurders in dit opzicht; roept de Commissie op om een initiatief te lanceren om een uniforme interpretatie van het VN-Verdrag inzake het wegverkeer van 8 november 1968 binnen de Europese Unie tot stand te brengen; dringt er bij de Commissie op aan geïdentificeerde problemen te onderzoeken, zoals de overvloed aan verkeerstekens en het gebrekkige begrip van verkeerstekens; is voorstander van de verstrekking van gebruikersvriendelijke en actuele informatie over de verkeerstekensystemen die in de lidstaten worden gebruikt; blijft erbij dat die informatie toegankelijk moet worden gemaakt via een EU-website die in alle officiële talen van de EU beschikbaar is; 32. betreurt het feit dat het gemeenschappelijk noodnummer 112 niet bij alle Europeanen bekend is; roept de Commissie en de lidstaten op tot een evaluatie van de huidige bekendheid bij het publiek van het enig Europees noodnummer en van de kwaliteit van de via dit nummer verleende diensten aan burgers in nood; verzoekt de Commissie en de lidstaten om op basis van die evaluatie maatregelen te nemen ter verbetering van de situatie in de EU; 33. roept op tot het uitvoeren van een kosten-efficiëntieanalyse vooraf voor elke actie die een aanzienlijke financiële impact heeft en voor elke te ondernemen belangrijke actie; beveelt aan dat, wanneer het voordeel waarschijnlijk onbeduidend zal zijn, de Commissie moet uitleggen hoe ze tot haar conclusie is gekomen; merkt op dat het verstandig is de lidstaten te betrekken bij de beoordeling van de vraag of een maatregel moet worden ingevoerd; 34. vestigt de aandacht op de rol die verzekeringsmaatschappijen kunnen spelen in de vermindering van het aantal verkeersongevallen in het commercieel verkeer; is van mening dat differentiële premies een goede manier zijn om transportbedrijven te motiveren om van verkeersveiligheid een prioriteit te maken en zo het aantal verkeersongevallen te verminderen; 35. betreurt het feit dat in het derde actieprogramma voor verkeersveiligheid geen speciale aandacht wordt besteed aan de problemen van de verkeersveiligheid in dichtbevolkte gebieden en dat geen gewag wordt gemaakt van de wijze waarop het openbaar vervoer kan bijdragen tot de vermindering van het aantal verkeersongelukken; is ervan overtuigd dat het delen van de beste werkwijzen enorme voordelen voor de stadsgebieden kan opleveren; onderstreept in dit verband de belangrijke bijdrage van het ontwikkelen van gemeenschappelijke normen voor de vormgeving van wegen, het ontwerp van de infrastructuur en de verkeerstekens voor de verkeersveiligheid; 36. is zich ervan bewust dat de invoering van talrijke veelbelovende technologieën niet onmiddellijk kan gebeuren; roept de Commissie daarom op om een lijst van prioritaire gebieden op te stellen waar de nadruk op technologisch onderzoek ligt, evenals een stappenplan voor de invoering ervan; dringt erop aan dat zowel de prioriteitenlijst als het stappenplan pas mogen worden opgesteld nadat een grondige kosten-batenanalyse is uitgevoerd; vraagt dat deze prioritaire activiteiten zowel de korte, middellange als lange termijn bestrijken en naadloos in het Verona-proces worden opgenomen; 37. is van mening dat technologieën zoals telematica op lange termijn de mogelijkheid bieden dodelijke ongevallen bijna volledig te elimineren; roept daarom op tot intensief onderzoek en intensieve samenwerking tussen alle belanghebbenden teneinde de snelle invoering van de meest veelbelovende technologieën te bevorderen; 38. is zich bewust van het feit dat het introduceren van vele nieuwe technologieën duur kan uitkomen en dat kopers van nieuwe auto's niet altijd in staat of bereid zijn de volledige kostprijs te betalen, ook al zouden de sociale en economische besparingen groter zijn dan de extra kosten voor het voertuig; roept de Commissie op om, samen met de lidstaten, fiscale en andere stimulansen te definiëren (en tegelijkertijd de werking van de interne markt te vrijwaren) om de invoering van doeltreffende oplossingen te versnellen en ze via een hervormd en vollediger EuroNCAP te verbeteren; 39. is van oordeel dat uit de enorme keuze aan technologieën de volgende oplossingen bijzondere aandacht verdienen en moeten worden overwogen: 40. ondersteunt de invoering van een herzien, allesomvattend EuroNCAP door de samenwerking met de Commissie te versterken via bijkomende financiële steun en een actievere deelname aan het werk van het programma; wenst dat het EuroNCAP andere passieve veiligheidsaspecten opneemt, zoals bescherming tegen whiplash en de compatibiliteit van voertuigen in geval van botsing tussen auto's; merkt verder op dat actieve veiligheidssystemen (zoals ESC) nog steeds grotendeels onontgonnen gebied zijn met een groot potentieel voor de verbetering van de verkeersveiligheid en dat de meest belovende oplossingen in de EuroNCAP-procedure moeten worden ingebouwd; 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien zijn vorige resolutie over Nepal van 24 februari 2005 (1) , waarin het de machtsgreep van koning Gyanendra veroordeelde en een beroep op hem deed om de noodtoestand op te heffen en de bevoegdheden van het parlement en de democratische instellingen te herstellen, – gezien de verklaring van 6 september 2005 van het Voorzitterschap namens de Europese Unie, waarin de afkondiging van een wapenstilstand door de leider van de Communistische Partij van Nepal (Maoïsten) -CPN(M), Prachanda, wordt verwelkomd, – gezien het bezoek van de speciale adviseur van de Secretaris-generaal van de VN, Lakhar Brahimi, aan Nepal in juli 2005, – gezien het op handen zijnde bezoek van de Trojka aan Nepal van 4 tot en met 6 oktober 2005, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat koning Gyanendra op 1 februari 2005 in strijd met de grondwet de regering naar huis heeft gestuurd, de macht aan zich heeft getrokken en de noodtoestand heeft uitgeroepen, B. overwegende dat het geweld sindsdien is geëscaleerd en dat er bij ontstentenis van een gekozen regering geen enkele controle is op het optreden van het Koninklijke Nepalese Leger, C. overwegende dat de machtgreep van de koning de positie van de maoïstische rebellen heeft versterkt, die met 15 000 gewapende strijders grote delen van het land controleren, D. overwegende dat een alliantie van zeven partijen, grotendeels uit het politieke midden, die samen meer dan 190 zetels hadden in het ontbonden parlement van 205 leden, oproept om het Huis van afgevaardigden van 1999 opnieuw bijeen te roepen en vredesonderhandelingen met de maoïsten te beginnen, E. overwegende dat vertegenwoordigers van de partijen in mei 2005 in New Delhi bijeen zijn gekomen en dat de alliantie van zeven partijen in augustus 2005 is overeengekomen een gemeenschappelijk team te benoemen om formele onderhandelingen te beginnen, F. overwegende dat onlangs in Kathmandu 30 000 mensen een vredesoptocht hebben gehouden waarin werd opgeroepen een eind te maken aan het langdurige conflict dat al 12 000 mensen het leven heeft gekost, G. overwegende dat Nepal met een bevolking van 23 miljoen mensen een van de armste en minst ontwikkelde landen van de wereld is, dat 42% van de bevolking onder de armoedegrens leeft, 80% op het platteland woont en 47% geen werk heeft, H. overwegende dat de rechten van de mens er voortdurend worden geschonden, dat leiders van democratische partijen worden opgejaagd, personen die zich inzetten voor politieke en mensenrechten gevangen worden gezet, 140 journalisten zijn gearresteerd bij demonstraties waarin democratie werd geëist en de vrijheid van meningsuiting voor vakbondsleiders wordt beknot, I. overwegende dat nog steeds sprake is van censuur op de media, dat de mensenrechten door de politie, het Koninklijke Nepalese Leger en de maoïstische rebellen op grote schaal worden geschonden met folteringen, aanhoudingen, verdwijningen, ontvoeringen en standrechtelijke executies en dat nog steeds honderden strijders voor politieke en mensenrechten, journalisten en vakbondsmensen gevangen zitten, J. overwegende dat Nepal het grootste aantal "verdwijningen" van alle landen in de wereld heeft en dat overtredingen vaak ongestraft blijven; overwegende dat het gevaar van een humanitaire crisis steeds groter wordt gezien het toenemende aantal ontheemden in het land, K. overwegende dat de meest elementaire rechten van kinderen dagelijks met voeten worden getreden door alle bij het conflict betrokken partijen, L. overwegende dat de EU de maoïstische rebellen in Nepal veroordeeld heeft vanwege het inzetten van kindsoldaten, 1. verwelkomt de afkondiging van een staakt-het-vuren door de CPN(M) en de eerste stappen van de alliantie van zeven partijen om het gewapende conflict langs politieke weg op te lossen; roept de maoïsten op hun staakt-het-vuren voor onbepaalde tijd te verlengen en koning Gyanendra om ook een staakt-het-vuren af te kondigen en constructieve onderhandelingen met politieke groeperingen, waaronder de maoïstische rebellen, te beginnen ten einde de democratie in Nepal te herstellen; 2. roept de Nepalese autoriteiten op met spoed maatregelen te nemen in het vooruitzicht op het aanstaande bezoek van de Trojka en verzoekt hen op deze bijeenkomsten samen te werken om een vruchtbare discussie mogelijk te maken die het vredesproces vooruitbrengt en resulteert in het herstel van de democratie met steun en onder aanmoediging van de internationale gemeenschap; 3. doet een beroep op koning Gyanendra om de soevereiniteit van de parlementaire democratische instellingen ten volle te garanderen; 4. verzoekt de internationale gemeenschap om een Contactgroep in het leven te roepen die is samengesteld uit Nepal's belangrijkste partners en internationale organisaties (EU, VS, India en de VN) om de internationale bemoeienis met Nepal te coördineren; stelt voor dat het Europees Parlement een speciale rapporteur benoemt om de situatie te volgen; 5. verwelkomt het initiatief van de VN om een speciale rapporteur en een VN-bureau voor de mensenrechten naar Nepal te sturen om nauwgezet toe te zien op de mensenrechtensituatie in het land; 6. wenst dat de Contactgroep van belangrijkste partners een vervolg op de internationale conferentie van 2002 in Londen organiseert, waar de beginselen en waarden ter ondersteuning van het vredesproces in Nepal worden vastgesteld en waaraan wordt deelgenomen door alle belangrijke internationale partners, koning Gyanendra, de maoïstische rebellen en de belangrijkste politieke partijen; 7. roept de Raad en de lidstaten op om de opschorting van de militaire hulp te verlengen en wenst dat alle hulp aan Nepal wordt gecontroleerd en dat weldoordachte sancties worden opgelegd om de koninklijke regering onder druk te blijven zetten en aan te sporen om het democratisch bestuur te herstellen en alle mogelijkheden te onderzoeken om vredesbesprekingen te openen; 8. verzoekt de Commissie en de overheden van de lidstaten om alle ontwikkelingshulp voor Nepal strikt te controleren en ervoor te zorgen dat deze gebruikt wordt voor het verlichten van de armoede en het aanpakken van de onderliggende oorzaken van het conflict in het land; 9. wijst erop dat in april 2006 gemeenteraadsverkiezingen zullen worden gehouden; dringt erop aan dat tegelijkertijd parlementsverkiezingen plaatsvinden; verzoekt de EU om waarnemers te sturen om toe te zien op deze verkiezingen; dringt erop aan dat alle politieke partijen ten volle aan de verkiezingen kunnen deelnemen; 10. veroordeelt ten sterkste alle vormen van geweld door welke partij dan ook; benadrukt dat de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in Nepal geëerbiedigd moeten worden en verzoekt daarom zowel de koning als de maoïsten om de akkoorden inzake mensenrechten te ondertekenen om overtredingen van deze rechten te beteugelen; 11. stelt vast dat enkele politieke gevangenen zijn vrijgelaten, maar is zeer bezorgd over het feit dat andere politieke leiders, studenten en strijders voor de mensenrechten nog steeds vastzitten; 12. benadrukt dat alle beperkingen op de vrijheid van de media onmiddellijk opgeheven moeten worden en dat alle politieke gevangenen vrijgelaten moeten worden dan wel in staat van beschuldiging gesteld; 13. verzoekt de koning om de 30 000 dorpsbewoners van Kapilvastu die door het gewelddadige conflict zijn verdreven, te rehabiliteren; 14. dringt er opnieuw met klem bij de Nepalese regering op aan toestemming te geven voor heropening van het Tibetan Refugee Welfare Office in Kathmandu en van de vertegenwoordiging van de Dalai Lama, zodat deze haar werkzaamheden kan hervatten en als uitvoerende partner van de Hoge Commissaris van de VN voor Vluchtelingen hulp kan bieden aan Tibetaanse vluchtelingen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, koning Gyanendra, de regeringen van India en andere lidstaten van de South Asian Association for Regional Cooperation, de Secretaris-generaal van de VN en de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten. Het Europees Parlement , - gezien de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds en de Republiek Tunesië (1) anderzijds, met name artikel 2 ervan, - gezien de verslagen 2002, 2003 en 2004 van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties over de menselijke ontwikkeling in de Arabische wereld, - gezien de mededeling van de Commissie van 21 mei 2003 getiteld "Een nieuwe impuls geven voor EU-maatregelen inzake mensenrechten en democratisering met mediterrane partners" ( COM(2003)0294 ), - gezien de mededeling van de Commissie van 12 april 2005 over de tiende verjaardag van het euromediterrane partnerschap: een werkprogramma om de uitdagingen van de komende vijf jaar het hoofd te bieden ( COM(2005)0139 ), - gezien de op 15 maart 2005 in Cairo aangenomen resolutie van de Euromediterrane Parlementaire Vergadering, - gezien de verklaring van de Voorzitter van het Europees Parlement van 7 september 2005 over de opschorting van het Congres van de Tunesische Liga voor de mensenrechten (LTDH), - gezien de verklaring van het voorzitterschap van de Europese Unie van 13 september 2005 over de hinderpalen die de activiteiten van de LTDH in de weg worden gelegd, - gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat het euromediterrane partnerschap met name tot doel heeft een zone van vrede en stabiliteit tot stand te brengen op grond van de beginselen van de mensenrechten, de fundamentele vrijheden en de democratie, B. overwegende dat het nabuurschapsbeleid van de EU steunt op de wederzijdse erkenning en eerbiediging van gemeenschappelijke waarden zoals democratie, rechtsstaat, goed bestuur en eerbiediging van de mensenrechten, C. overwegende dat Tunesië en de EU wat dat betreft gezamenlijk een actieplan hebben uitgewerkt waarvan de prioriteit de versterking is van de hervormingen die de democratie en de rechtsstaat garanderen, met name het bevorderen van de vrijheid van meningsuiting, opinie, vereniging en vergadering, D. overwegende dat de Delegatie van het Europees Parlement voor de betrekkingen met de Maghreb-landen onlangs naar Tunis is gereisd met het doel de parlementaire betrekkingen tussen Tunesië en de EU te versterken, E. overwegende dat Tunesië ongetwijfeld een van de meest geavanceerde landen van de regio is op economisch, sociaal en gezondheidsgebied, en bovendien zeer vroeg het beginsel van gelijkheid tussen mannen en vrouwen en het niet-confessionele karakter van de staat heeft erkend, F. ten zeerste verontrust over de opschorting, op 5 september 2005, van het congres van de LTDH, dat van 9 tot 11 september 2005 in Tunis had moeten plaatsvinden, G. overwegende dat Tunesië, als eerste mediterrane land dat een associatieovereenkomst met de EG en haar lidstaten heeft gesloten, een primordiale rol speelt in het euromediterrane integratieproces, H. gezien de aanbevelingen van de speciale rapporteur van de Verenigde Naties voor de bevordering en de bescherming van de vrijheid van opinie en meningsuiting, 1. juicht de aanzienlijke economische en sociale vooruitgang in Tunesië toe, met name op het gebied van onderwijs en opleiding, gezondheidszorg en sociale zekerheid, en uit de wens dat deze evolutie gepaard zal gaan met vorderingen op het gebied van de versterking van de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten, inzonderheid inzake vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging en onafhankelijkheid van de rechtspraak, die een onderdeel zijn van het acquis van het proces van Barcelona; 2. wenst dat de politieke dialoog tussen de EU en Tunesië in het kader van hun associatieovereenkomst een instrument bij uitstek blijft voor het bevorderen van de mensenrechten en het verbeteren van de situatie op dit gebied; 3. uit zijn bezorgdheid over de zaak-Abbou en vraagt dat meester Mohammed Abbou onmiddellijk wordt vrijgelaten; 4. vraagt de Tunesische autoriteiten volledige duidelijkheid te verschaffen over de internauten van Zarsis; 5. verzoekt de Tunesische autoriteiten de LTDH, de Vakbond van Tunesische journalisten en de Vereniging van Tunesische magistraten toe te staan hun activiteiten vrij te ontplooien en hun congres te houden; 6. uit zijn bezorgdheid over het gebrek aan vooruitgang wat betreft de toekenning van EU-kredieten bestemd voor de financiële ondersteuning van door de LTDH opgezette projecten, het IMED (Instituto per il Mediterraneo)/AFTURD (Association des femmes tunisiennes pour la recherche et le développement )-project voor positieve acties ter bevordering van de burgerrechten van vrouwen en gelijke kansen voor vrouwen en mannen in de Maghreb, het project van Santé Sud en het project voor de modernisering van het rechtsstelsel; 7. verzoekt de Tunesische regering de voor bovengenoemde projecten bestemde communautaire kredieten onmiddellijk te deblokkeren en zo spoedig mogelijk tot een akkoord te komen over het plan voor de modernisering van het rechtsstelsel; 8. verzoekt de Raad en de Commissie maatregelen te treffen om het beheer van projecten in het kader van het MEDA-programma en het Europees Initiatief voor de democratie en de mensenrechten te verbeteren, en vraagt de Commissie met aandrang te voorzien in adequate maatregelen ingeval geen enkele vooruitgang wordt geconstateerd wat het vrijmaken van de kredieten betreft; 9. verzoekt de Raad en de Commissie met aandrang hun politieke dialoog met Tunesië te intensiveren op basis van wederzijds begrip en respect, met het oog op het bevorderen van de democratie, de eerbiediging van de mensenrechten, de rechtsstaat en het goede bestuur, waarbij dient te worden gevraagd dat de gecreërde subcommissie mensenrechten EU-Tunesië volledig operationeel wordt, teneinde te discussiëren over de algemene mensenrechtensituatie, en met name over individuele gevallen; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten, en de Tunesische regering en parlement. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 2004 over de vervolging van minderheden in Vojvodina (1) , – gezien het verslag van 2 maart 2005 van een onderzoeksmissie ter plaatse door zijn delegatie ad hoc naar de Vojvodina en Belgrado, – gezien de mededeling van 12 april 2005 van de Commissie betreffende de stand van de voorbereidingen van Servië en Montenegro op de onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst met de Europese Unie ( COM(2005)0476 ), – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese unie en haar lidstaten de democratisering en eerbied voor de rechten van de mens en minderheidsrechten in de republiek Servië en de statenbond Servië en Montenegro wensen te ondersteunen, B. overwegende dat er uit politieke kringen en het maatschappelijk middenveld berichten blijven komen over schendingen van de rechten van de mens en de minderheidsrechten in Vojvodina, o.a. pesterijen en fysiek geweld tegen andere nationaliteiten als etnische Serviërs en dreigementen aan het adres van de politieke leiders van de etnische Hongaren, C. overwegende dat de centrale en plaatselijke autoriteiten van Servië de eerbied voor de rechten van de mens en minderheidsrechten de voorbije jaren niet verbeterd hebben, noch de daders van geweld en pesterijen voor de rechter gebracht hebben, D. overwegende dat zowel zijn resolutie van 16 september 2004 als zijn onderzoeksmissie een gunstige uitwerking op de toestand in de Vojvodina te zien gegeven hebben, E. overwegende dat er geen echte vooruitgang te bespeuren is in het kenteren van de verslechtering van de leefomstandigheden van de nationale en etnische minderheden in de Vojvodina, waardoor hun toekomst in de regio in het gedrang komt, noch in de bevordering van de aanwezigheid van de minderheden in het onderwijs, hun vertegenwoordiging bij overheidsdiensten, gerecht en politiemacht en hun gelijke toegang tot de rechtbanken en de instellingen van een rechtstaat, F. overwegende dat de regering van Servië, in strijd met de verklaringen van M. Kostunica in september 2004, niet 2 commissies ingesteld heeft die respectievelijk afzonderlijke incidenten met etnische drijfveren en de relaties tussen de etnische groepen in het algemeen zouden onderzoeken, G. overwegende dat de statenbond Servië en Montenegro gebonden is door de internationale en Europese verdragen inzake de rechten van de mens en voor hun volledige tenuitvoerlegging moet zorgen, als voorwaarde voor verdere stappen in de richting van opname in de Europese Unie, 1. spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over de herhaalde inbreuken op de rechten van de mens en de aanhoudende verstoring van rust en orde in de provincie Vojvodina; 2. doet een oproep tot de overheden van de republiek Servië en de statenbond Servië en Montenegro om de gewelddaden als misdaden in de zin van de geldende wetgeving te erkennen en wijst er nadrukkelijk op dat het van belang is om onmiddellijk en doeltreffend op te treden zodat dat soort gebeurtenissen in de toekomst voorkomen wordt en de gevolgen ervan niet ongestraft blijven; 3. neemt zich voor om op de toestand in de Vojvodina te blijven toezien met speciale aandacht voor de princiepen en bepalingen van de stabilisatie- en associatieovereenkomst, en vraagt in de loop hiervan regelmatig overleg met de Europese commissie en de Raad; 4. spreekt zijn steun uit voor het initiatief van zijn interparlementaire delegatie voor de betrekkingen met de landen van Zuidoost-Europa, om een openbare hoorzitting over de situatie van de minderheden en de politieke toestand in de Vojvodina te organiseren; 5. verklaart zich nogmaals bereid om gebruik te maken van zijn bevoegdheid met betrekking tot de begroting om Servië-Montenegro zowel te helpen als onder druk te zetten zodat het aangemoedigd wordt om zich naar de grondrechten en vrijheden van de mens, met inbegrip van de rechten van de minderheden, te voegen; 6. vraagt de autoriteiten van de republiek Servië en de statenbond Servië en Montenegro om de autonomie te herstellen die de Vojvodina tot 1990 genoten heeft, het regionaal parlement van de Vojvodina zijn reële bevoegdheden inzake onderwijs en media terug te geven en het aldus in staat te stellen om een degelijke beleidsvoering voor dit multi-etnische gebied te ontwikkelen; 7. dringt er bij de Commissie, de Raad en de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid op aan om de ontwikkelingen in de Vojvodina van nabij op te volgen, met grotere aandacht voor het hoog veiligheidsrisico dat de pesterijen tegen minderheden in de Vojvodina betekenen, en vraagt daarom dat de Europese Unie waarnemers naar de provincie stuurt; 8. herinnert er de regering van de statenbond Servië en Montenegro en de Servische regering aan dat de princiepen van vrijheid, democratie, eerbied voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, de basisprincipes van de stabilisatie- en associatieprocedure en de rechtstaat, voorafgaande voorwaarden voor de instemming van het Parlement met de sluiting van de stabilisatie- en associatieovereenkomst en het toekomstig partnerschap met de Europese Unie in het algemeen vormen; 9. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de Commissie, de regering van Servië, de regering van de statenbond Servië en Montenegro, en de autoriteiten van de Vojvodina.