Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie betreffende de verbetering van het communautair mechanisme voor civiele bescherming ( COM(2005)0137 ), – gezien de Beschikking 2007/162/ΕG, Εuratom van de Raad van 5 maart 2007 tot instelling van een financieringsinstrument voor civiele bescherming (1) , – gezien de mededeling van de Commissie betreffende overstromingsrisicobeheer - preventie van, bescherming tegen en verzachting van de gevolgen van overstromingen ( COM(2004)0472 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 september 2007 over natuurrampen (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2006 over natuurrampen (branden, droogtes en overstromingen) - regionale-ontwikkelingsaspecten (3) , – gezien de regelgevende bepalingen die van toepassing zijn op de structuurfondsen voor de periode 2007-2013, – gezien zijn in eerste lezing op 18 mei 2006 vastgestelde standpunt met het oog op de aanneming van een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 september 2003 over de gevolgen van de hete zomer (5) , – gezien het verslag van Michel Barnier van mei 2006 "For a European civil protection force: Europe aid", – gelet op het werkprogramma voor 2007 in het kader van de Europees-Mediterrane Overeenkomst inzake grote risico's (European and Mediterrean Major Hazards Agreement - EUR-OPA) dat op 13 maart 2007 door de Raad van Europa is goedgekeurd, – gezien de door zijn Begrotingscommissie op 5 juni 2007 gehouden openbare hoorzitting over de begrotingsaspecten van natuurrampen, – gezien de bevindingen van de in 2000 door de Commissie georganiseerde studiebijeenkomst over beperking van het seismisch risico, alsook van de studiebijeenkomst over het terugdringen van het aardbevingsrisico in Europa van de European Association for Earthquake Engineering in 2005 in Lissabon, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0388/2007 ), A. overwegende dat aardbevingen in de 20ste eeuw wereldwijd tot de dood van 1,5 miljoen mensen hebben geleid en de economische kosten ervan in de laatste 25 jaar van de vorige eeuw op 75 000 000 000 EUR worden geraamd, B. overwegende dat een groot deel van de Europese Unie aardbevingsrisico loopt, de meest aardbevingsgevoelige gebieden Italië, Griekenland, Roemenië, Bulgarije, Cyprus en Slovenië zijn, maar dat ook andere lidstaten, zoals Duitsland, Oostenrijk, de Tsjechische Republiek, Frankrijk, Spanje, Portugal en Malta, een aanzienlijk aardbevingsrisico lopen, C. overwegende dat het merendeel van de kandidaat-lidstaten, van de landen van het Europees nabuurschapsbeleid en van de landen van het Euromediterraan partnerschap uitermate aardbevingsgevoelig is, D. overwegende dat in de periode 2002-2007 aardbevingen op de vierde plaats kwamen van de meest voorkomende natuurrampen in de lidstaten en kandidaat-lidstaten, doch dat dit natuurverschijnsel op EU-niveau zeer ondergeschikt wordt behandeld aan andere natuurverschijnselen waarvoor sprake is van een meer geïntegreerde aanpak, met als gevolg dat de Europese regio's verstoken blijven van EU-hulp en het Solidariteitsfonds van de Europese Unie in totaal slechts eenmaal voor een aardbeving is ingezet, E. overwegende dat bij de nationale, regionale en plaatselijke actoren die rechtstreeks met het verschijnsel van aardbevingen worden geconfronteerd, alsook bij wetenschappers, ingenieurs en belangrijke sectoren van de samenleving de opvatting leeft dat de Europese Unie een grotere rol bij de bescherming tegen aardbevingen en de beperking van de impact moet spelen, F. overwegende dat de tektonische bewegingen zich niet alleen voordoen in de vorm van aardbevingen, maar ook van vulkaanuitbarstingen en dat de gevolgen van deze onverwachte natuurverschijnselen nog verergerd kunnen worden, met name door aardverschuivingen en vloedgolven waarmee de gebieden die hiervan regelmatig het slachtoffer worden, zoals de ultraperifere regio's van de Europese Unie, een zeer belangrijke ervaring hebben opgebouwd op het stuk van waarneming, voorkoming en reactie, G. overwegende dat aardbevingen ernstige korte- en langetermijngevolgen hebben voor de regionale economieën, alsmede nadelige gevolgen voor de infrastructuur, de werkgelegenheid, het natuurlijk en cultureel erfgoed, het milieu en het toerisme, kortom voor de gehele economische en sociale cohesie, H. overwegende dat regionale en plaatselijke actoren een doorslaggevende rol vervullen bij de preventie van, de bescherming tegen en de verzachting van de gevolgen van aardbevingen en overwegende dat bijgevolg maatregelen moeten worden genomen met het oog op hun mobilisering alsook de voorlichting en informatie van de bevolking, I. overwegende dat diverse communautaire instrumenten, zoals de structuurfondsen of de communautaire instrumenten voor burgerbescherming, kunnen worden ingezet met het oog op betere preventieve maatregelen in verband met aardbevingen en op herstelmaatregelen, J. overwegende dat de EU het bijzondere karakter van aardbevingen in het Middellandse-Zeegebied en omstreken moet onderkennen en dat preventie, onderzoek en beheersing van aardbevingen, alsmede het beschermingsbeleid en solidariteitsinstrumenten daarop afgestemd moeten worden, K. overwegende dat Europa, in vergelijking met andere regio's in de wereld, zeer kwetsbaar is voor aardbevingen en een verhoogd aardbevingsrisico loopt, alsmede tevens over hoogwaardige technische kennis ter zake beschikt, doch in vergelijking met Japan, de Verenigde Staten of zelfs China veel minder investeert in onderzoek en ontwikkeling van nieuwe technologieën en dat er geen Europese agenda voor onderzoek op het gebied van aardbevingsrisico's bestaat, L. overwegende dat er op Europees niveau geen uniform mechanisme voor optreden bij een natuurramp bestaat, M. overwegende dat het van groot belang is de technische kennis van de EU op aardbevingsgebied, die een succesvol en nuttig exportproduct kan worden, te behouden en verder te ontwikkelen, waarbij aardbevingsgevoelige regio's als natuurlijke laboratoria kunnen worden gebruikt om aldus profijt te trekken uit hun handicap, N. overwegende dat grote gebieden in de EU blootstaan aan de vernietigende gevolgen van bevingen in de gesteentemassa ten gevolge van mijnbouwactiviteiten die leiden tot schade die vergelijkbaar is met die van een aardbeving, O. overwegende dat het aardbevingsrisico in de meeste lidstaten onvoldoende in kaart is gebracht, P. overwegende dat schade door aardbevingen door de traditionele verzekeringspolissen niet gedekt is, Maatregelen : preventie, reactie en herstel 1. verzoekt de Commissie onverwijld met een mededeling te komen waarin de aardbevingsrisico's, de preventie, het beheer, en de maatregelen voor de opvang en het herstel van de gevolgen van aardbevingen worden geëvalueerd; 2. is van mening dat de Commissie een technisch protocol voor gezamenlijk optreden van de EU moet opstellen bij grote rampen als gevolg van aardbevingen, waarbij met name gelet wordt op kwetsbare vervoersinfrastructuur, energie, telecommunicatie, gezondheidszorg en de rol die verschillende nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten kunnen spelen; 3. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan terdege rekening te houden met aardbevingen bij de definitieve uitwerking en tenuitvoerlegging van het herzien wetgevingskader inzake burgerbescherming; 4. dringt er bovendien bij de lidstaten op aan om de kwestie van aardbevingen op te nemen in nationale en regionale strategieën voor duurzame ontwikkeling en om nationale platformen in het leven te roepen voor het bespreken van het beheer van aardbevingsrisico's en burgerbescherming op basis van een geïntegreerde analyse van de kwetsbaarheid, waarbij diverse institutionele actoren en de relevante partners uit het maatschappelijk middenveld betrokken worden; 5. erkent dat het Middellandse-Zeegebied een bijzonder karakter heeft en dringt er bij de Commissie op aan dat zij haar aandacht concentreert op de instrumenten voor preventie, voorlichting, onderzoek, risicobeheer,bescherming en solidariteit op communautair niveau teneinde tot bevredigender reacties op de veelvuldige rampen in dit gebied te komen; 6. onderstreept de noodzaak van voorlichtingscampagnes voor het publiek met de nadruk op preventieve maatregelen en de bereidheid tot actie, van onderwijsprogramma's met inbegrip van universiteitsleergangen, masterprogramma's en promotieplaatsen in relevante studierichtingen, zoals ingenieurswetenschappen, en van speciale opleidingen in daarmee verband houdende beroepen in de gehele EU; 7. verzoekt de lidstaten in het kader van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling vaart te zetten achter onderzoek gericht op preventie, crisisbeheer en minimalisering van de schade en verzoekt de Commissie mee te werken aan het opstellen van een specifieke Europees onderzoeksagenda voor aardbevingen; 8. wenst dat de Commissie en de lidstaten bevorderen dat er toponderzoekscentra komen voor wetenschappelijke, technologische en architectonische innovatie, teneinde enerzijds de veiligheid van de bevolking te garanderen en anderzijds een duurzame ruimtelijke ordening mogelijk te maken middels interregionale samenwerking en koppeling van onderzoeksinstituten, midden- en kleinbedrijf en plaatselijke overheden in de betrokken gebieden, met inbegrip van de ultraperifere regio's; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten zich met name te buigen over de kwestie van de renovatie en behoud van oude gebouwen en monumenten die voor talrijke regio's van de EU van belangrijke historische, culturele, toeristische en daarmede economische betekenis zijn, van openbare gebouwen die van strategische belang zijn voor de civiele bescherming, alsook van andere kritische infrastructuur; doet te dien einde een beroep op de lidstaten om dergelijke gebouwen en infrastructuur te registreren en met de Commissie te overleggen over bestaande of nodige projecten en beleidsmaatregelen waarmee voor de bescherming ervan tegen aardbevingen wordt gezorgd; 10. dringt er bij de Commissie op aan dat zij aanbeveelt de voorschriften van Eurocode 8 in de stedenbouwkundige regelingen van alle risicolanden op te nemen en verzoekt de bevoegde autoriteiten op communautair en nationaal niveau te overwegen of Eurocode 8, naast op nieuwe bouwwerken, ook niet op oude bouwwerken van toepassing moet zijn; Financiering 11. is van oordeel dat de toekomstige financiering van infrastructuur uit de structuurfondsen in de komende programmeringsperioden afhankelijk dient te zijn van de uitvoering van preventieve maatregelen ten aanzien van aardbevingen en van het vaststellen van dergelijke maatregelen door de lidstaten in hun respectieve operationele programma's; moedigt de lidstaten bovendien aan om, waar mogelijk, te beginnen met de financiering van beschermingsmaatregelen tegen aardbevingen in het kader van hun huidige operationele programma's; 12. dringt er met klem bij de Commissie en de lidstaten op aan specifieke Europese programma's voor training en uitwisseling van beste praktijken en speciale vaardigheden voor preventie en aanpak van aardbevingen te bevorderen, en verzoekt de lidstaten daartoe van het Europees Sociaal Fonds gebruik te maken; 13. verzoekt de Raad de medebeslissingsprocedure onverwijld af te ronden met het oog op de aanneming van de verordening betreffende het nieuwe Solidariteitsfonds van de Europese Unie, aangezien het Europees Parlement zich in zijn bovenvermeld standpunt van 18 mei 2006 reeds heeft uitgesproken over de tijdslimieten en de subsidiabele acties, ten einde het nieuwe solidariteitsfonds in staat te stellen efficiënt, soepel en tijdig bij te dragen aan de vergoeding van de schade, onder meer door de vereenvoudiging van de bestaande procedure voor steunverlening in geval van aardbevingen; 14. onderstreept dat ook andere beschikbare middelen moeten worden ingezet, zoals regionale overheidssteun of leningen van de Europese Investeringsbank, voor preventie en herstel van schade als gevolg van aardbevingen, enerzijds, en ter bevordering van adequate verzekeringen, anderzijds; Coördinatie 15. pleit voor mechanismen ter coördinatie van de acties op communautair, nationaal, regionaal en plaatselijk niveau in de geest van voornoemd verslag-Barnier; dringt te dien einde aan op nauwere samenwerking tussen de lidstaten op basis van een bindend coördinatiesysteem inzake preventie-, beheers- en beschermingsmaatregelen, met inbegrip van systemen voor observatie en vroegtijdige waarschuwing, databanken en de uitwisseling van beste praktijken; doet met het oog op de vergemakkelijking van dit proces een dringend beroep op elke lidstaat om één enkel, gecoördineerd beheerssysteem voor de burgerbescherming in het leven te roepen; 16. betuigt andermaal zijn steun voor de oprichting van een Europese eenheid voor civiele bescherming en verzoekt de Commissie een desbetreffend voorstel in te dienen; 17. beklemtoont dat een Europese civielebeschermingseenheid pas zinvol is als de nationale civiele bescherming en de grensoverschrijdende instrumenten voor coördinatie tussen de lidstaten verbeterd zijn; 18. onderstreept het belang van samenwerking met aangrenzende derde landen, ook met derde landen die aardbevingsrisico lopen en met name zij die gespecialiseerde technische kennis in dezen hebben opgedaan; 19. verzoekt de Commissie een evaluatie te maken van alle bestaande instrumenten voor de preventie, het beheer van en de civiele bescherming tegen natuurrampen in het kader van de verschillende beleidsterreinen van de Europese Unie (milieu, cohesiebeleid, onderzoek, enz.) en met het oog op vereenvoudiging en betere coördinatie voorstellen te doen voor een centraal preventie- en beheersinstrument; o o o 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, alsmede aan het Comité van de Regio's. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad getiteld "Naar een Europese consensus over humanitaire hulp" ( COM(2007)0317 ), – gezien het bij de hiervoor genoemde mededeling van de Commissie gevoegde werkdocument van de Commissie getiteld "Verslag over de raadpleging betreffende een consensus over het Europees beleid inzake humanitaire hulp" (SEC(2007)0782), – gezien het bij de hiervoor genoemde mededeling gevoegde werkdocument van de Commissie getiteld "Verslag over reacties op crisissituaties – DRK, Pakistan, Libanon en Birma/Myanmar" (SEC(2007)0781), – gelet op het EG-verdrag, en in het bijzonder artikel 179 daarvan, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 21 en 22 juni 2007 in Brussel waarin het mandaat is vastgesteld voor de Intergouvernementele Conferentie van Lissabon, – gelet op Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad van 20 juni 1996 betreffende humanitaire hulp (1) , – gelet op Besluit 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming (2) , – gezien de Evaluatie van het directoraat-generaal humanitaire hulp van de Europese Commissie (DG ECHO) 2000 - 2005 (2006), – gezien de Collegiale toetsing van de Beleidslijnen en programma's inzake samenwerking op ontwikkelingsgebied van de Europese Gemeenschap (2007) door de Commissie voor ontwikkelingsbijstand van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO/DAC), – gezien het verslag van Michel Barnier getiteld "Op weg naar een Europese civiele bescherming: Europe aid" van mei 2006, – gezien de Richtsnoeren van de Europese Unie inzake de bevordering van de naleving van het internationaal humanitair recht (IHR) van 23 december 2005 (3) , – gezien de Gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie: De Europese consensus (4) (de Europese consensus over ontwikkeling), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "De Europese Unie en de Verenigde Naties: kiezen voor multilateralisme" ( COM(2003)0526 ), waarin wordt gepleit voor een omvattende versterking en integratie van de betrekkingen tussen de EU en de VN door middel van een stelselmatige beleidsdialoog, hechtere samenwerking "in het veld", beter crisisbeheer en crisispreventie, en strategische partnerschappen tussen de Commissie en bepaalde VN-organisaties, – gezien de Universele verklaring van de rechten van de mens, aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN op 10 december 1948, – gezien de Verdragen van Genève van 1949 en de aanvullende protocollen van 1977, – gezien het Verdrag inzake de rechten van het kind en het daaraan gehechte Facultatief Protocol inzake kinderen in gewapende conflicten, aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN op 20 november 1989, – gezien het Voedselhulpverdrag, ondertekend in Londen op 13 april 1999, op grond waarvan de Gemeenschap zich verplicht te reageren op noodvoedselsituaties en andere voedingsnoden van ontwikkelingslanden (5) , – gezien de op 17 juni 2003 in Stockholm aanvaarde Beginselen en goede werkwijzen voor humanitair donorschap (GHD), – gezien de Gedragscode voor het Internationale Rode Kruis en de Rode Halve Maan en voor NGO's bij rampenbestrijdingsprogramma's van 1994, – gezien het humanitaire handvest en de minimumnormen voor hulpverlening bij rampen van de organisatie SPHERE, zoals herzien in 2004, – gezien de Beginselen van partnerschap van het Global Humanitarian Platform van 12 juli 2007, – gezien de Richtsnoeren inzake het gebruik van militaire en civiele defensiemiddelen ter ondersteuning van humanitaire VN-activiteiten bij natuurrampen (de Oslo-richtsnoeren), herzien op 27 november 2006, – gezien de Richtsnoeren inzake het gebruik van militaire en civiele defensiemiddelen ter ondersteuning van humanitaire VN-activiteiten in complexe noodsituaties (de MCDA-richtsnoeren) van maart 2003, – gezien het Actiekader van Hyogo 2005–2015 (HFA), aangenomen tijdens de Wereldconferentie voor rampenbestrijding in Kobe, Hyogo, Japan, van 18-22 januari 2005, – gezien het rapport van de International Commission on Intervention and State Sovereignty getiteld "The responsibility to protect" van december 2001, – gezien het rapport getiteld "A more secure world: our shared responsibility" van het Panel op hoog niveau inzake dreigingen, uitdagingen en verandering van 1 december 2004, – gezien het rapport getiteld "In larger freedom: towards development, security and human rights for all" van de secretaris-generaal van de VN van 21 maart 2005, – gezien Resolutie 60/1 van de Algemene Vergadering van de VN van 24 oktober 2005, waarin wordt erkend dat elke staat de verantwoordelijkheid heeft om zijn bevolking te beschermen tegen genocide, oorlogsmisdaden, etnische zuiveringen en misdaden tegen de menselijkheid, en dat de internationale gemeenschap de verantwoordelijkheid heeft om de veiligheid van mensen te helpen beschermen alsook bij te dragen aan het bespreken en definiëren van wat onder menselijke veiligheid moet worden verstaan, – gezien het communiqué en het Actiekader van het forum van Fribourg, Zwitserland, 15-16 juni 2000, – gezien de Toetsing van de humanitaire hulp (Humanitarian Response Review), gepubliceerd door het Bureau voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden (OCHA) van de Verenigde Naties in augustus 2005, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het verstrekken van humanitaire hulp in derde landen, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 februari 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over "Samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling – Evaluatie (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 mei 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "Ontwikkeling van een daadwerkelijk partnerschap met de Verenigde Naties op het gebied van ontwikkeling en humanitaire zaken" (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 januari 2003 over het Jaarverslag van de Commissie over humanitaire hulp 2000 (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2000 over de mededeling van Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de evaluatie en toekomst van de humanitaire activiteiten van de Gemeenschap (artikel 20 van Verordening (EG) nr. 1257/96) (9) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 24 oktober 2006 over het voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautair mechanisme voor civiele bescherming (Herschikking) (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over de hervorming van de Verenigde Naties (11) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0372/2007 ), De Europese consensus over humanitaire hulp 1. verwelkomt de bovengenoemde mededeling getiteld "Naar een Europese consensus over humanitaire hulp" en het initiatief voor een gemeenschappelijke verklaring (de Consensus) inzake de beginselen, doelstellingen en strategieën van de EU voor het verstrekken van humanitaire hulp in derde landen; 2. beklemtoont dat de Consensus duidelijker en specifieker dient te zijn teneinde het Europees humanitair beleid te versterken en ervoor te zorgen dat de EU haar potentieel als humanitaire donor ten volle kan benutten, en is van mening dat het engagement van de EU voor de cohesie tussen humanitaire hulp, herstel en ontwikkelingshulp door de Consensus moet worden versterkt, met erkenning van de verschillende aard van de aan elk daarvan ten grondslag liggende beginselen; 3. is van oordeel dat de Consensus duidelijk moet maken hoe de verschillende middelen van de EG en de lidstaten het best gecombineerd en gecoördineerd kunnen worden, in het licht van hun respectieve comparatieve voordelen; 4. merkt op dat er steeds meer verschillende actoren betrokken zijn bij humanitaire crisissituaties en is van mening dat de Consensus een leidraad en antwoorden dient te geven met betrekking tot de nieuwe risico's en uitvoerings- en coördinatieproblemen, en opnieuw dient te bevestigen dat de EU zich wil inzetten voor humanitaire beginselen en het IHR; herinnert eraan dat de EU de grootste donor van humanitaire hulp in de wereld is; is voorts van mening dat de conclusies van de Europese Raad van 21-22 juni 2007, volgens welke humanitaire hulp in het toekomstige ontwerp-verdrag van Lissabon is erkend als een zelfstandig beleidsterrein van de EU, een welkome erkenning van dat feit zijn; Deel I: de visie van de EU op humanitaire hulp a) Gemeenschappelijke doelstellingen 5. is van oordeel dat de Consensus een gedetailleerde definitie van de doelstellingen van de humanitaire hulp van de EU dient te bevatten, die is gebaseerd op de bovengenoemde Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad en op de hiervoor genoemde beginselen en goede werkwijzen voor humanitair donorschap (GHD), en dat tot die doelstellingen dient te behoren dat er bijzondere aandacht wordt geschonken aan de kwetsbaarste groepen, zoals vrouwen, kinderen, gehandicapten, ouderen en etnische minderheden, met inbegrip van vluchtelingen uit conflictgebieden; 6. benadrukt dat effectieve humanitaire actie, waaronder noodvoedselhulp, op de situatie en de behoeften gebaseerd en op resultaat gericht dient te zijn, alsmede dient uit te gaan van het beginsel dat veilig stellen van het levensonderhoud levens redt; benadrukt voorts dat humanitaire hulp geen instrument voor crisisbeheersing is en op een transparante manier en uitsluitend op grond van de geconstateerde behoeften, onafhankelijk van welke politieke overwegingen ook, moet worden verleend; benadrukt in het bijzonder dat bij de verstrekking van voedselhulp met alle middelen moet worden geprobeerd elk schadelijk gevolg voor de lokale markt of toekomstige afhankelijkheid te vermijden en dat de verstrekking moet bijdragen tot continuïteit van de voedselzekerheid op lange termijn; steunt internationale inspanningen ter hervorming van het Voedselhulpverdrag om eerbiediging van deze beginselen te waarborgen; 7. benadrukt dat humanitaire hulp zelfontwikkeling en zelfvoorziening voor ogen moet houden en er niet op gericht mag zijn de landen of regio's waaraan de hulp wordt verleend te zeer afhankelijk te maken van verder verleende hulp of externe bijstand; b) Gemeenschappelijke waarden, beginselen en goede werkwijzen 8. onderstreept dat humanitaire actie van de EU dient uit te gaan van de humanitaire beginselen zoals vastgelegd in de beginselen en goede werkwijzen voor humanitair donorschap (GHD): meent bovendien dat de uitvoering van de humanitaire actie twee prioriteiten moet hebben: is van oordeel dat de EU gezien haar politieke gewicht en haar invloed als belangrijkste internationale donor deze beginselen consequent dient te bevorderen om enerzijds de toegang tot de door crises getroffen bevolkingsgroepen en anderzijds de eerbiediging van de humanitaire ruimte te waarborgen; 9. verwelkomt het initiatief van de Commissie om te komen tot een Goed humanitair partnerschap, dat mondiale humanitaire hervormingen versterkt door donoren, uitvoeringspartners en begunstigden te verenigen in een gezamenlijk platform, en het aannemen door de EU in 2005 van de richtsnoeren inzake de bevordering van de naleving van het IHR); wil dat de EU een vooraanstaande rol speelt in de bewaking, de verdediging, de bevordering, de verspreiding en de handhaving van de eerbiediging van het IHR, ook door niet-statelijke actoren, teneinde de humanitaire ruimte te handhaven; wil dat alle lidstaten die dit nog niet hebben gedaan alsnog zonder voorbehoud de bovengenoemde beginselen en goede werkwijzen voor humanitair donorschap (GHD) onderschrijven; onderstreept de noodzaak dat deze beginselen in de praktijk worden gebracht en dat hun naleving op regelmatige (halfjaarlijkse) basis wordt beoordeeld door de EU-instellingen en de vaste rapporteur van het Parlement inzake humanitaire hulp; 10. vindt dat er meer aandacht moet worden besteed aan de veiligheid en bescherming van hulpverleners, die zich regelmatig in gevaarlijke gebieden moeten wagen; betreurt dat zij jammer genoeg nog veel te vaak het slachtoffer worden van zinloos geweld, gevangenneming of gijzelingen; veroordeelt scherp elke actie die tegen hulpverleners wordt ondernomen; 11. constateert dat in bovengenoemde VN-Resolutie 60/1 het concept is erkend van "beschermingsverantwoordelijkheid", vanwege de toename van schendingen van het IHR en de mensenrechten en de onmacht of de onwil van regeringen om hun eigen burgers te beschermen; herinnert eraan dat humanitaire hulp een van de middelen is die de internationale gemeenschap ter beschikking staan om bedreigde bevolkingsgroepen te helpen beschermen en onderstreept de bezorgdheid van de EU dat tegen dergelijke schendingen niet wordt opgetreden; pleit voor een grondig politiek debat in de lidstaten en de EU-instellingen over het recht – of zelfs de plicht – van interventie in geval van ernstige schending van het IHR en/of de mensenrechten, waarbij rekening dient te worden gehouden met de conclusies en aanbevelingen in het bovengenoemde rapport "The responsibility to protect" van de International Commission on Intervention and State Sovereignty van december 2001; 12. is van mening dat de EU initiatieven dient te ontplooien om het concept van de "beschermingsverantwoordelijkheid" waar te maken en daarbij voorrang dient te geven aan preventieve actie, civiele middelen en steun aan regeringen van derde landen bij de vervulling van de beschermingsplicht ten opzichte van hun bevolking; benadrukt dat dwangmaatregelen, met inbegrip van militair ingrijpen, slechts als laatste redmiddel en strikt in overeenstemming met het internationaal recht mogen worden toegepast; herhaalt in het bijzonder zijn standpunt dat, wanneer de Veiligheidsraad de inzet van geweld overweegt, hij altijd rekening moet houden met de vijf criteria van legitimiteit die in het bovengenoemde rapport van de secretaris-generaal van de VN van 21 maart 2005 zijn voorgesteld en die het Parlement heeft onderschreven: de ernst van de bedreiging, de juistheid van het doel, het laatste redmiddel, de evenredigheid van de middelen en een redelijke kans van slagen; is het ermee eens dat de beginselen die verband houden met het gebruik van geweld en de toestemming daartoe moeten worden neergelegd in een resolutie van de Veiligheidsraad; Deel II: omzetten van beginselen in de praktijk: een gemeenschappelijk kader voor de humanitaire hulp van de EU a) Coördinatie, coherentie en complementariteit binnen de EU 13. is van oordeel dat in de Consensus de beginselen van coördinatie, beleidscoherentie, complementariteit en harmonisatie van procedures tussen de lidstaten dienen te worden opgenomen, zoals reeds uiteengezet in de bovengenoemde Europese ontwikkelingsconsensus, en dat de Gemeenschap ten volle gebruik dient te maken van artikel 10 van bovengenoemde Verordening (EG) nr. 1257/96 en van de mogelijkheden van DG ECHO in zijn verbindende rol; benadrukt niettemin dat EU-coördinatiemechanismen internationale coördinatie-inspanningen van de Verenigde Naties, in het bijzonder van het OCHA, moeten versterken en niet dupliceren, en dat daarbij ook nationale en lokale autoriteiten een rol moeten spelen; roept de EU op een communautaire humanitaire atlas van hulpdonoren op te stellen, analoog aan wat er is ondernomen op het gebied van de EU-ontwikkelingshulp; 14. verwelkomt de erkenning, in de conclusies van het voorzitterschap van de op 21 en 22 juni 2007 in Brussel gehouden Europese Raad , dat het noodzakelijk is het beleid inzake humanitaire hulp te zien als een geheel zelfstandig EU-beleid, en is derhalve van oordeel dat de Gemeenschap en de lidstaten strategische beleidsdiscussies over humanitaire actie dienen te bevorderen in een daartoe geëigend forum van de Raad door het creëren van een specifieke Werkgroep van de Raad (bijvoorbeeld een COHUMA, d.w.z. een werkgroep van de Raad voor humanitaire hulp), zodat het mogelijk zal zijn samenhangende methoden te ontwerpen waarmee snelle en consequente actie wordt gewaarborgd; b) Adequate en doeltreffende hulpverlening 15. is van oordeel dat de EU zich in de Consensus krachtig dient uit te spreken voor goede humanitaire hulpverlening en voor voldoende voorspelbaarheid en flexibiliteit in de financiering ervan door daarvoor vooraf een adequaat jaarlijks budget vrij te maken; benadrukt dat de EU prioriteit dient te geven aan die humanitaire crises die te weinig financiering ontvangen dan wel genegeerd of vergeten worden, en dat moet worden gezocht naar innovatieve mechanismen om het gat tussen de benodigde en de bestaande middelen te kwantificeren en te waarborgen dat in de mondiale humanitaire behoeften wordt voorzien; 16. is van oordeel dat de EU zich duidelijk dient te profileren in het wereldwijde humanitaire hervormingsproces, en vooral het VN-noodhulpfonds (CERF) dient te steunen als nuttige aanvulling op een scala van beschikbare financieringsinstrumenten, aangezien het fonds aanvullende financiering vertegenwoordigt die niet in de plaats komt van steun aan andere humanitaire operaties en partners, de "clusterbenadering" dient te verwelkomen en de integratie dient te bevorderen van een breed scala van humanitaire actoren; 17. verwelkomt het voorstel van de Commissie om te komen tot een gemeenschappelijk EU-kader voor het vaststellen van de behoeften en voor het delen van deskundige analyse; herinnert eraan dat de EU waar mogelijk de voorkeur dient te geven aan gebruikmaking van lokale en regionale bronnen; 18. onderstreept dat in noodsituaties, en vooral in geval van noodtoestanden als gevolg van natuurrampen, de eerste 48 uur van cruciaal belang zijn om levens te redden en dat de internationale gemeenschap heeft aangetoond dat haar onmiddellijke reactie onvoldoende doelmatig is; meent dat de EU deze uitdaging dient aan te gaan door enerzijds het plaatselijke preventie-, voorbereidings- en reactievermogen te versterken en anderzijds de coördinatie, de tijdige waarschuwingsmechanismen en de adequate positionering vooraf van materiaal en voorraden op internationaal niveau te verbeteren; roept de EU op de internationale inspanningen onder leiding van OCHA en de VN te steunen en te complementeren om de mogelijkheden tot snelle reactie te versterken, met inbegrip van directe toegang tot financiering en teams die stand-by zijn voor noodoperaties; 19. is van mening dat de EU meer dient te investeren in kennis en monitoring van de risicofactoren onder de bevolking; roept de EU in het bijzonder op te waarborgen dat bij alle humanitaire operaties wordt voldaan aan de medische eisen die een noodsituatie stelt, in het bijzonder ten aanzien van de reproductieve gezondheidszorg, overeenkomstig de respectieve Sphere-normen; 20. ondersteunt de inspanningen van de Internationale Federatie en de nationale Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen om de problemen vast te stellen en te komen met aanbevelingen met betrekking tot het IDRL (International Disaster Response Laws, Rules and Principles)-project en kijkt uit naar de resultaten van de 30ste Internationale Conferentie van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan, die in november 2007 gehouden zal worden; c) Diversiteit en kwaliteit van het partnerschap 21. verwelkomt de voorstellen van de Commissie om de steun van de EU te onderstrepen voor een verscheidenheid aan uitvoeringspartners, vooral NGO's, de VN en het Rode Kruis en de Rode Halve Maan, en steunt haar voorgestelde criteria voor partnerselectie; verzoekt de Commissie uitvoeringsinstanties uit de nieuwe lidstaten (de EU-12, d.w.z. de tien nieuwe lidstaten die in 2004 zijn toegetreden, en Bulgarije en Roemenië die in 2007 zijn toegetreden) te helpen bij hun volledige integratie in de humanitaire hulpverleningsactiviteiten; is van oordeel dat de Consensus de verschillende rollen, mandaten en comparatieve voordelen van de verschillende humanitaire actoren dient te erkennen en nader dient te definiëren, teneinde conflicterende mandaten en concurrentie om middelen te voorkomen, en dat de EU capaciteitsopbouw binnen de humanitaire gemeenschap dient te ondersteunen met bijzondere aandacht voor lokale en regionale capaciteit; is van mening dat er speciale aandacht dient te worden geschonken aan de rol van NGO's, de nationale Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen en het maatschappelijke middenveld, zowel uit het Zuiden als het Noorden, niet alleen wat betreft het verstrekken van hulp maar ook wat betreft de ontwikkeling van beleid dat geënt is op de echte behoeften en problemen van lokale partners in het Zuiden en wat betreft het verkrijgen van steun van de Europese burgers; 22. is van mening dat de EU strategieën dient te ontwikkelen om aansluiting te zoeken bij niet-traditionele donoren wier fondsen vaak aan een bepaalde bestemming en/of voorwaarde gebonden zijn, teneinde een model van hulp op basis van behoeften, de beginselen van het IHR en het concept van partnerschap te bevorderen; benadrukt echter dat deze nieuwe financieringsbronnen niet mogen leiden tot een vermindering van de fondsen afkomstig van de EU-lidstaten en de Commissie; 23. is van mening dat de humanitaire hulp van de EU dient te worden verleend via humanitaire hulporganisaties die zich volledig houden aan goede werkwijzen en streven naar de bevordering van verantwoordelijkheid, doelmatigheid en doeltreffendheid bij de uitvoering van humanitaire actie; d) Doeltreffendheid, kwaliteit en verantwoordingsplicht 24. is van mening dat verantwoordingsplicht aan door rampen getroffen gemeenschappen als primaire begunstigden centraal dient te staan bij elke evaluatie van de doeltreffendheid van humanitaire hulp, en dat de Consensus dit beginsel naar behoren dient te weerspiegelen; is vooral van oordeel dat de EU initiatieven van NGO's dient aan te moedigen die erop zijn gericht om te komen tot verantwoording op vrijwillige basis; 25. is van mening dat de EU de toepassing dient te bevorderen van richtsnoeren en beginselen voor humanitaire activiteiten van het Permanent Comité van VN-organisaties, de leidende beginselen van de VN inzake binnenlandse ontheemden, de gedragscode uit 1994 voor de internationale beweging van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) bij hulpverlening na rampen, en het humanitaire handvest van Sphere; e) Inzet van civiele bescherming en militaire middelen en capaciteit buiten het gebied van de EU 26. herinnert eraan dat civiele beschermings- en verdedigingsmiddelen en militaire middelen en manschappen van de EU moeten worden ingezet op een wijze die het werk van humanitaire organisaties aanvult en ondersteunt en dat hun inzet beperkt moet blijven tot gevallen of gebieden waar zij werkelijk toegevoegde waarde kunnen bieden, op basis van een grondige voorafgaande analyse van de situatie; 27. is van mening dat de EU de taken en bevoegdheden van civiele en militaire beschermingseenheden in humanitaire operaties helder dient te definiëren en moet waarborgen dat deze in acht worden genomen, in het bijzonder in conflictsituaties waar onpartijdigheid en onafhankelijkheid cruciaal zijn voor het waarborgen van veilige toegang tot slachtoffers van rampen en doelmatige humanitaire hulpverlening; 28. is van mening dat de EU zich er actief voor dient in te zetten dat alle actoren die betrokken zijn bij humanitaire operaties, de MCDA- en Oslo-richtsnoeren toepassen en dat er geen afbreuk wordt gedaan aan de belangrijkste beginselen daarvan; 29. is van mening dat de toevlucht tot civiele beschermingseenheden van de staat zich in complexe noodgevallen, in overeenstemming met internationale richtsnoeren, dient te beperken tot uitzonderingsgevallen terwijl militaire eenheden en capaciteiten alleen als "laatste redmiddel" mogen worden ingezet ter ondersteuning van humanitaire operaties, en in beide gevallen altijd onder leiding van humanitaire VN-organisaties en volgens het beginsel van conflictgevoeligheid; f) Bevordering van rampenpreventie door risicobeperking en van rampenparaatheid 30. constateert dat natuurrampen in aantal en frequentie toenemen en dat hun gevolgen vernietigend zijn; erkent evenzeer dat het in toenemende mate moeilijk is om natuurrampen te onderscheiden van door de mens veroorzaakte rampen; erkent dat risico's net zo vaak worden bepaald door menselijke activiteiten en gebrek aan planning als door natuurlijke gevaren; pleit voor een tijdgebonden strategie om rampenpreventie door risicobeperking (Disaster Risk Reduction (DRR)) te integreren in alle humanitaire en ontwikkelingshulp van de EU op basis van het Actiekader van Hyogo; erkent dat ontwikkelingsinterventies zonder integratie van rampenpreventie door risicobeperking onbedoeld het risico van rampen zouden kunnen vergroten; 31. neemt nota van de immense uitdagingen die de klimaatverandering in de toekomst zal opleveren in de vorm van extreme weersomstandigheden en slinkende natuurlijke rijkdommen, met ernstige gevolgen voor veiligheid en ontwikkeling, uiteenlopend van toenemende kwetsbaarheid van de armen tot gewelddadige conflicten om afnemende natuurlijke rijkdommen en grootschalige migratiestromen; onderstreept de bedreiging die de klimaatverandering vormt voor de armoedebestrijding en de haalbaarheid van de millenniumdoelstellingen en pleit voor de integratie van rampenpreventie door risicobeperking en aanpassingsmaatregelen in strategiedocumenten voor armoedebestrijding; benadrukt dat interventies in het kader van rampenpreventie door risicobeperking die zijn gericht op bestrijding van de oorzaken van kwetsbaarheid, alleen doeltreffend kunnen zijn als deze in aanzienlijke mate samenvallen met maatregelen tot aanpassingen aan en bestrijding van klimaatverandering; 32. benadrukt dat strategieën voor rampenpreventie door risicobeperking die zijn gebaseerd op het Actiekader van Hyogo ondersteuning dienen te bieden aan acties door lokale gemeenschappen en autoriteiten in het kader van een langetermijnbenadering van de bestrijding van de kwetsbaarheid voor rampen, zoals blijkt uit de ervaringen met het -financieringsmechanisme en -programma inzake rampenparaatheid van DG-ECHO (DIPECHO); 33. roept de EU op ten minste 10% van haar aanvullende nieuwe fondsen toe te wijzen aan humanitaire hulpbudgetten voor de bestrijding van de risico's van rampen en de middelen voor rampenpreventie door risicobeperking binnen de begroting voor ontwikkelingshulp aanzienlijk te verruimen; wijst op de noodzaak van aanpassing van de internationale humanitaire hulp op middellange tot lange termijn met een duidelijke versterking van de rampenpreventie door risicobeperking; g) Versterking van de koppeling met andere hulpinstrumenten 34. vraagt de EU in samenwerking met de internationale humanitaire actoren richtsnoeren te ontwikkelen om de koppeling van noodhulp, herstel en ontwikkeling (LRRD) te versterken teneinde mogelijke lacunes te vermijden tussen noodhulpverlening en de herstel- en ontwikkelingsfasen, uitgaande van de goede werkwijzen en uit de praktijk getrokken lessen; is van mening dat de EU haar benadering dient te baseren op de beginselen van "niet schaden" en op de tien beginselen van "beter herbouwen"; onderstreept de doelstelling om de kloof tussen humanitaire hulp en ontwikkelingshulp te dichten door zo goed mogelijk gebruik te maken van de verschillende financieringsinstrumenten van de EU; 35. onderkent verder een gebrek aan kennis en bewustzijn van de verbanden tussen humanitaire hulp en ontwikkeling bij zowel ontwikkelingswerkers als humanitaire hulpverleners; verzoekt de EU prioriteit te geven aan opleidingsprogramma's voor medewerkers op dit gebied; 36. onderstreept de noodzaak om de relaties te verduidelijken tussen de acties die door de Commissie worden gesteund via het stabiliteitsinstrument en die betrekking hebben op de preventie, beheersing en beëindiging van crises (zoals ontwapening, demobilisatie, ruimen van mijnen, reïntegratie van ontheemden/vluchtelingen, enz.), en de begeleidende acties die DG ECHO overeenkomstig zijn mandaat en de humanitaire beginselen uitvoert; h) Tenuitvoerlegging van de Consensus over humanitaire hulp 37. verzoekt in de Consensus een brede en concrete routekaart op te nemen ten aanzien van de tenuitvoerlegging, waaronder tijdschema's voor belangrijke projecten en initiatieven die gedurende de komende vijf jaar door alle EU-donoren moeten worden uitgevoerd; 38. verzoekt om een regelmatige evaluatie van de tenuitvoerlegging en vooruitgang van de Consensus , waarbij het Parlement volledig en op basis van gelijkwaardigheid met de overige instellingen is betrokken; pleit voor de oprichting van een passende interinstitutionele structuur en een gestructureerde dialoog met het Parlement op dit gebied; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0232 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0307/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie juridische zaken ( A6-0410/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor de bescherming van de bodem ▐ (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De bodem is in wezen een niet-hernieuwbare hulpbron: hij kan namelijk snel worden aangetast, terwijl de vormings- en herstelprocessen uiterst traag verlopen. Het is een zeer dynamisch systeem dat vele functies vervult en diensten verleent die van vitaal belang zijn voor menselijke activiteiten en voor het voortbestaan van ecosystemen. Die functies zijn de productie van biomassa, de opslag, filtering en transformatie van voedingsstoffen en water, het verschaffen van een habitat voor biota die een reservoir van biodiversiteit vormen, het bieden van een draagvlak voor de meeste menselijke activiteiten, het leveren van grondstoffen, het fungeren als koolstofreservoir en de bewaring van het geologisch en archeologisch erfgoed. (2) Bodemaantasting en bodemverbetering zijn van grote invloed op andere gebieden van communautair belang, zoals de kwaliteit van oppervlaktewater en grondwater, de volksgezondheid, het menselijk leven, klimaatverandering, de aantasting en bescherming van natuur en biodiversiteit en de voedselveiligheid. (3) De bodem is een natuurlijke hulpbron van algemeen belang die in toenemende mate onder ecologische druk komt te staan en die als zodanig voor aantasting moet worden behoed. Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (4) omvat als doelstelling onder meer de bescherming van de natuurlijke hulpbronnen en de bevordering van duurzaam bodemgebruik. (4) In de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad getiteld "Naar een thematische strategie inzake bodembescherming" (5) worden de tien belangrijkste processen van bodemaantasting aangegeven waaraan bodems in de EU blootstaan. Dit zijn erosie, verlies van organische stof, verontreiniging, verzilting, verdichting, diversiteitsverlies van de bodembiota, bodemafdekking, woestijnvorming, aardverschuivingen en overstromingen. ▐ (5) De Gemeenschap kent een bijzonder grote verscheidenheid aan bodems, en zowel binnen de individuele bodemprofielen als tussen verschillende bodems bestaan enorme contrasten wat betreft structurele, fysische, chemische en biologische eigenschappen. Met deze diverse omstandigheden en behoeften in de Gemeenschap moet rekening worden gehouden omdat zij verschillende specifieke oplossingen vereisen om bodemaantasting tegen te gaan . (6) De communautaire wetgeving, bijvoorbeeld op het gebied van afvalstoffen, chemische stoffen, preventie en beheersing van industriële verontreiniging, klimaatverandering, water en landbouw en plattelandsontwikkeling, draagt al bij tot de bodembescherming en kan een aanvulling vormen op dit kader met gemeenschappelijke beginselen en doelstellingen met het oog op de bescherming en het duurzame gebruik van de bodem in de Gemeenschap. ▐ (7) Deze richtlijn heeft ten doel de bescherming van de bodem te garanderen op basis van gemeenschappelijke doelstellingen en onder naleving van de bestaande nationale en communautaire wetgeving, zodat de bodem op een duurzame manier kan worden gebruikt en zowel de huidige als de toekomstige generaties in hun ecologische, economische en maatschappelijke behoeften kunnen voorzien . (8) Een gemeenschappelijk kader stelt de lidstaten en de regionale en lokale overheden in staat hun bodem te beschermen zonder dat er concurrentiedistorsie ontstaat tussen economische actoren. Tegelijkertijd biedt het garanties en transparantie voor de binnenlandse bodemmarkt in de lidstaten. Dit kader dient te worden vastgesteld op grond van een brede inventarisatie van de toestand van de bodem en de maatregelen die in de lidstaten reeds zijn genomen. (9) Aangezien bodemaantasting ernstige gevolgen kan hebben op het gebied van natuur , water , voedselveiligheid, klimaatverandering, landbouw en ▐volksgezondheid, en aangezien de aantasting van de bodem, in weerwil van de bestaande Gemeenschapswetgeving, wellicht nog zal toenemen, is er behoefte aan een richtlijn waardoor bodembescherming in alle lidstaten mogelijk wordt, maar alleen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel als omschreven in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (10) Aangezien bepaalde sectorale beleidsoriëntaties de processen van bodemaantasting hetzij kunnen intensiveren, hetzij kunnen temperen, is een verdere integratie van bodembeschermingsaspecten in de betrokken beleidsvelden noodzakelijk. Deze richtlijn moet voorzien in de mogelijkheid voor de lidstaten om de gevolgen van deze beleidsoriëntaties voor de preventie van processen van bodemaantasting en de bescherming van de bodemfuncties te signaleren en te evalueren. (11) De landbouw heeft altijd een positieve bijdrage geleverd aan de instandhouding van de structuur en de kenmerken van de bodem en is onontbeerlijk voor het behoud van de organische bodemkwaliteit en de humuslaag en de preventie van woestijnvorming . (12) Bij de tussentijdse herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid dienen streefmaatregelen te worden vastgesteld voor de instandhouding en verbetering van de bodemvruchtbaarheid, het gehalte aan organische stof en het vermogen tot koolstofvastlegging. (13) Om overlapping met bestaande landbouw- en milieuwetgeving te vermijden en ter wille van de toepassing van het subsidiariteisbeginsel in het kader van de ecoconditionaliteit, moet elke lidstaat kunnen besluiten bij de tenuitvoerlegging van de ecoconditionaliteit rekening te houden met de kenmerken van zijn eigen klimaat, landbouw en bodemkarakteristieken. (14) In tegenstelling tot lucht en water is de bodem in de Gemeenschap hoofdzakelijk particulier bezit. Toch is het een natuurlijke hulpbron van gemeenschappelijk belang die ten behoeve van toekomstige generaties moet worden beschermd. Bijgevolg moeten grondgebruikers er in het algemeen belang toe worden aangemoedigd voorzorgsmaatregelen te treffen om bodemaantasting tegen te gaan . (15) De bodemvruchtbaarheid is het fundament van het leven. Bij elke landbouwactiviteit moet er dan ook naar worden gestreefd deze vruchtbaarheid in stand te houden en te verbeteren. (16) Bodemafdekking is een punt van toenemende zorg omdat daardoor voor menselijke activiteiten en voor het overleven van ecosystemen essentiële bodemfuncties kunnen worden aangetast, zonder dat het bijdraagt aan een duurzame ontwikkeling in de zin van de vernieuwde EU-strategie inzake duurzame ontwikkeling zoals die is aangenomen door de Europese Raad van 15-16 juni 2006 . Dit maakt een duurzamere benutting van de bodem noodzakelijk. Om bodemafdekking als gevolg van ontwikkelingsprojecten waardoor bodemfuncties wellicht worden belemmerd en die niet bijdragen aan een duurzame ontwikkeling te beperken zijn derhalve passende maatregelen vereist. De lidstaten moeten door middel van stimulerende maatregelen ervoor zorgen dat de industriële en stedelijke ruimtelijke ontwikkeling plaatsvindt op terreinen die al voor industriële en stedelijke doeleinden worden gebruikt, en moeten het gebruik van ongebruikte terreinen beperken. Ook moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de regelgeving voor de ruimtelijke ordening bevorderlijk is voor het herstel, en moeten zij de instelling van versnelde procedures voor de afgifte van vergunningen voor herstelwerkzaamheden in overweging nemen. Waar afdekking in dergelijke omstandigheden optreedt, dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat de gevolgen daarvan worden getemperd, door bijvoorbeeld te voorzien in de toepassing van bouw- en afwateringstechnieken die het mogelijk maken zo veel mogelijk bodemfuncties in stand te houden en te bewerkstelligen dat daardoor geen milieuschade wordt veroorzaakt waardoor de voordelen ervan te niet worden gedaan . (17) Bodemverzuring is in bepaalde delen van de Gemeenschap een groot probleem dat moet worden aangepakt. De lidstaten moeten daarom passende maatregelen treffen om te voorkomen dat verkeerd grondgebruik tot een daling van de pH-waarde in de bodem leidt. Tegelijkertijd mogen de kenmerken van bodems die van nature zuur zijn (bijv. veenland) of speciale natuurlijke habitats vormen, geen verandering ondergaan . (18) Een doelgericht en doeltreffend bodembeschermingsbeleid noopt tot de vaststelling van gemeenschappelijke doelstellingen voor bodembescherming. Tegelijk moeten de lidstaten en de regionale en plaatselijke overheden echter in staat zijn op het juiste niveau en op adequate schaal maatregelen te treffen en prioritaire gebieden in kaart te brengen op basis van wetenschappelijke kennis omtrent plaatselijke bodemkenmerken, bodemdegradatieprocessen en heersende milieu-, economische en maatschappelijke omstandigheden. Er is behoefte aan effectieve uitwisseling van informatie over de nieuwste stand van de wetenschap in de lidstaten, de beste praktijken voor het in kaart brengen van prioritaire gebieden en de gangbare gedragscodes . ▐ (19) ▐ Maatregelenprogramma's en gedragscodes moeten rekening houden met de maatschappelijke en economische effecten van de geplande maatregelen; zij moeten periodiek worden getoetst en kunnen in voorkomend geval steunen op verplichtingen, plannen en programma's die reeds uit hoofde van het Gemeenschapsrecht en met middelen van de Gemeenschap of uit hoofde van internationale overeenkomsten zijn ingevoerd. (20) Deze richtlijn moet ertoe bijdragen dat een halt wordt toegeroepen aan verwoestijning en het verlies van biodiversiteit , en dient bevorderlijk te zijn voor de afremming van en de aanpassing aan de klimaatverandering, fenomenen die te beschouwen zijn als internationale milieuproblemen met vergaande plaatselijke en regionale gevolgen, waarbij bodemaantasting een gewichtige rol speelt; zij moet tevens de samenwerking versterken bij de tenuitvoerlegging van het VN-Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming , het Verdrag inzake biologische diversiteit, het Raamverdrag inzake klimaatverandering en het Protocol van Kyoto, waarbij de Gemeenschap partij is, en zij zal de tenuitvoerlegging van deze internationale milieuverdragen bevorderen. (21) Overeenkomstig het beginsel van preventief handelen zoals neergelegd in artikel 174 van het EG-Verdrag moet deze richtlijn bijdragen tot de preventie en de vermindering van de introductie van gevaarlijke stoffen in de bodem, teneinde bodemverontreiniging te vermijden en de bodemfuncties in stand te houden. (22) Eerdere industrialisatie en verkeerde of onaangepaste beheerpraktijken hebben geresulteerd in een erfenis van honderdduizenden verontreinigde locaties in de Gemeenschap, waardoor er behoefte is aan een gemeenschappelijke strategie voor het beheer van historische bodemverontreiniging om de schadelijke effecten daarvan op de volksgezondheid en het milieu te voorkomen dan wel te beperken. (23) Teneinde de door bodemverontreiniging veroorzaakte risico's voor de volksgezondheid en het milieu met succes te voorkomen en te beperken, moet prioriteit worden gegeven aan de inventarisatie en sanering van locaties die naar het oordeel van de lidstaten in dit opzicht een ernstig risico vormen. De lidstaten moeten een procedure - met inbegrip van een tijdschema - vaststellen voor de evaluatie van risico's, de inventarisatie van locaties, de voorlichting van het publiek, de informatieverstrekking aan eventuele kopers bij grondverkooptransacties, de vaststelling van de prioriteitenvolgorde en de financiering van saneringen. Deze procedure dient om eventuele overlapping met bestaande nationale of communautaire wetgeving te voorkomen en mag uitsluitend aanvullende eisen omvatten indien de bestaande wetgeving naar het oordeel van de betrokken lidstaat ontoereikend is. Er dient een uitvoerige uitwisseling van informatie plaats te vinden om de beste praktijken voor risico-evaluatie, inventarisering, voorlichting van het publiek en sanering te bevorderen. ▐ (24) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Met name wordt zo gestreefd naar de integratie in het communautaire beleid van een hoog niveau van milieubescherming overeenkomstig het beginsel van duurzame ontwikkeling zoals neergelegd in artikel 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. (25) De maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van deze richtlijn dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6) , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied 1. Het doel van deze richtlijn is een kader vast te stellen voor de bescherming en het duurzame gebruik van de bodem , vanwege de noodzaak aantasting van de bodem te voorkomen, in het bijzonder ten gevolge van klimaatverandering, de gevolgen hiervan af te zwakken en aangetaste bodem te herstellen of te saneren, rekening houdend met de specifieke omstandigheden van de locatie, en in het besef dat de bodem, net als water een gemeenschappelijke hulpbron voor de mensheid, een ecosysteem en een niet-hernieuwbare hulpbron is, en als platform fungeert voor de hierna genoemde ecologische, economische, maatschappelijke en culturele functies: Te dien einde legt zij maatregelen vast ter preventie van en controle op vermijdbare ernstige bodemaantasting - die door een breed spectrum van menselijke activiteiten worden veroorzaakt , waarbij ook terdege gelet wordt op natuurlijke oorzaken - die het vermogen van een bodem om die functies te vervullen, ondermijnen. Voorts stelt zij maatregelen vast om bodemkenmerken en -functies waar mogelijk te verbeteren. De maatregelen omvatten zowel het temperen van de effecten van bodemaantastingsprocessen als het herstel en de sanering van aangetaste bodems tot een niveau van functionaliteit dat tenminste verenigbaar is met het huidige en het goedgekeurde toekomstige duurzame gebruik ervan.. 2. Deze richtlijn is van toepassing op de bodem die de bovenste laag van de aardkorst vormt , met inbegrip van de vloeibare en gasbestanddelen, mits deze de in lid 1 genoemde functies vervullen . 3 . De richtlijn geldt niet voor oppervlakten waarvoor voor ... (7) in overeenstemming met de bevoegde autoriteiten saneringsregelingen zijn getroffen of reeds zijn uitgevoerd, zodat hiervan geen significante gevaren uitgaan voor de mens en het milieu. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Beleidsintegratie Bij de ontwikkeling van sectoraal beleid waarvan kan worden verwacht dat het de processen van bodemaantasting zal intensiveren of verminderen, identificeren, omschrijven en evalueren de lidstaten de effecten van dat beleid op deze processen, met name op het stuk van regionale en stedelijke ruimtelijke ordening, vervoer, energie, landbouw, plattelandsontwikkeling, bosbouw, winning van grondstoffen, handel en industrie, productbeleid, toerisme, klimaatverandering, milieu, natuur en landschap. De lidstaten maken hun bevindingen terzake bekend. Waar nodig trachten de lidstaten maatregelen of beleidsinstrumenten tot instandhouding of verbetering van de functie van de bodem als koolstofreservoir op basis van de recentste onderzoekresultaten en technologische verbeteringen in hun toekomstige bodembeleidsprogramma's of -strategieën te integreren. Artikel 4 Voorzorgsmaatregelen 1. De lidstaten zien erop toe dat grondgebruikers die activiteiten ontplooien die duurzame en substantiële schade aan een of meer van de in artikel 1, lid 1, genoemde bodemfuncties kunnen toebrengen , verplicht worden evenredige voorzorgen te nemen om deze schadelijke effecten te voorkomen , te verminderen of onder controle te houden, voor zover dit in het licht van het huidige en goedgekeurde toekomstige gebruik redelijk is . 2 . Voor de toepassing van lid 1 en uiterlijk op ... (10) ontwikkelen de lidstaten met betrekking tot de bescherming van de bodem vrijwillige gedragscodes voor activiteiten waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht dat zij de in artikel 1, lid 1 genoemde bodemfuncties ernstig belemmeren. Deze gedragscodes kunnen gebaseerd zijn op de bestaande nationale of communautaire codes en mogen elementen omvatten als vermeld in bijlage I. Uiterlijk op ... (11) * bevordert de Commissie de verspreiding en uitwisseling van informatie over de in de lidstaten reeds bestaande wetgeving of gedragscodes met betrekking tot de in artikel 1, lid 1 genoemde bodemfuncties, met inbegrip van cultureel erfgoed, natuurparken en geologisch waardevolle gebieden. Artikel 5 Bevordering van bepaalde producten De Commissie bevordert het gebruik van bepaalde producten die het meest bijdragen tot de instandhouding en toename van organisch materiaal in de bodem en tot het voorkomen van woestijnvorming. De lidstaten bevorderen tevens het gebruik van groenbemesting en compost, die de vruchtbaarheid en de biologische activiteit van de bodem vergroten. Artikel 6 Bodemafdekking 1. Met het oog op de instandhouding van de in artikel 1, lid 1, genoemde bodemfuncties nemen de lidstaten geschikte maatregelen om bodemafdekking te beperken en de effecten daarvan zoveel als nodig te verminderen , in het bijzonder wanneer een voorgesteld ontwikkelingsproject bodemafdekking inhoudt, en wanneer : Dit maakt het mogelijk ▐zo veel mogelijk van deze functies te handhaven. 2. De lidstaten beslissen welke maatregelen passend zijn, in het bijzonder de in lid 3 genoemde maatregelen, met inachtneming van de kosten en voordelen daarvan. 3. Aangezien bodemafdekking een onomkeerbaar proces is, ontwikkelen de lidstaten gedragscodes inzake bodemafdekking met het oog op: Artikel 7 Methoden 1. Bij het controleren van de bodemgesteldheid moet rekening worden gehouden met beschikbare informatie en moeten waar nodig nieuwe gegevens worden gegenereerd door gebruikmaking van nieuwe technologieën, zoals GMES (Global Monitoring for Environment and Security) en INSPIRE (13) . De lidstaten moedigen met name het gebruik aan van digitale technologieën en digitale kartering. 2. Bij de aanwijzing van prioritaire gebieden overeenkomstig artikel 8 kunnen de lidstaten zich baseren op bestaande empirische gegevens of op modellering. Indien gebruik wordt gemaakt van modellering, moeten deze worden gevalideerd door vergelijking van de resultaten daarvan met empirische wetenschappelijke gegevens die niet voor de opstelling van het model zelf zijn gebruikt. De lidstaten kunnen bij de aanwijzing van prioritaire gebieden gebruik maken van de informatie die met behulp van de in lid 1 vermelde nieuwe technologieën is verkregen. 3. De bij controles te hanteren schaal wordt door de lidstaten naar eigen inzicht vastgesteld. HOOFDSTUK II RISICOPREVENTIE, TEMPERENDE MAATREGELEN EN HERSTEL DEEL 1 AANWIJZING VAN PRIORITAIRE GEBIEDEN Artikel 8 Aanwijzing van prioritaire gebieden die speciale bescherming vereisen tegen erosie, verlies van organische stof, diversiteitsverlies van de bodembiota , verdichting, verzilting , aardverschuivingen, woestijnvorming en verzuring 1. Uiterlijk op ... (14) wijzen de lidstaten op hun nationale grondgebied de prioritaire gebieden, als gedefinieerd in artikel 2, punt 6 aan die volgens hun oordeel speciale bescherming vereisen tegen een of meer van de hierna genoemde processen van bodemaantasting: (c) ▐toename van de volumieke massa en een afname van de porositeit van de bodem (verdichting) ; Met het oog hierop bepalen de lidstaten het meest geschikte bestuurlijke en geografische niveau, voeren evaluaties uit, indien relevant met gebruikmaking van de criteria van bijlage II, en verstrekken informatie over de gebruikte evaluatiemethoden door middel van de procedure van artikel 19 . Bij de aanwijzing van gebieden houden zij rekening met de effecten van bodemaantastingsprocessen op de intensivering van broeikasgasemissies en woestijnvorming , het verlies van menselijk leven en welzijn en de schade aan het cultureel erfgoed. De lidstaten houden rekening met bestaande vormen van landgebruik die reeds gericht zijn op het tegengaan van bodemaantasting . 2. De overeenkomstig lid 1 aangewezen gebieden worden bekendgemaakt en tenminste elke tien jaar herzien. 3 . Uiterlijk op ... (15) zal de Commissie overeenkomstig de in artikel 22, lid 3 bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing op basis van positieve praktijkvoorbeelden richtsnoeren opstellen voor de definitie en de aanwijzing van prioritaire gebieden. ▐ DEEL 2 VASTSTELLING VAN DOELSTELLINGEN EN MAATREGELENPROGRAMMA'S Artikel 9 Maatregelenprogramma's ter bestrijding van erosie, verlies aan organische stof, verdichting, verzilting en aardverschuivingen 1. Met het oog op de instandhouding van de in artikel 1, lid 1, genoemde bodemfuncties zorgen de lidstaten met betrekking tot de overeenkomstig artikel 8 aangewezen prioritaire gebieden ervoor dat op het passende geografische en bestuurlijke niveau risicobeperkingsdoelstellingen worden opgesteld voor de aanpak van bodemaantastingsprocessen en dat de vereiste maatregelen worden genomen, waaronder geïntegreerde territoriale beschermingsstrategieën of maatregelenprogramma's en zo mogelijk hersteldoelen , maatregelen indien gewettigde vermoedens bestaan dat een of meer processen van bodemaantasting zijn opgetreden of in de nabije toekomst zouden kunnen optreden , een tijdschema voor de uitvoering van die maatregelen en een raming van de toe te wijzen private of publieke middelen ter financiering van die maatregelen. 2 . Om dubbel werk te voorkomen kunnen de lidstaten bij de opstelling van de in lid 1 genoemde maatregelenprogramma's zich baseren op reeds in de nationale of communautaire wetgeving vastgelegde verplichtingen, plannen en programma's, met inbegrip van die waarin overeenkomstig het gemeenschappelijk landbouwbeleid is voorzien, o.a. in bijlage IV van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (16) , in Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (17) , dan wel op internationale verdragen, en kunnen zij zich richten naar de in bijlage III bij deze richtlijn genoemde maatregelen. 3 . Bij de opstelling en implementatie van hun maatregelenprogramma's overeenkomstig lid 1 kunnen de lidstaten naar gelang van de ernst van het op hun nationale grondgebied optredende degradatieproces en van de gevolgen daarvan, zoals klimaatverandering en woestijnvorming, prioriteiten voor de te nemen maatregelen vaststellen. De lidstaten zien erop toe dat de maatregelen kosteneffectief en technisch haalbaar zijn en zij voeren een effectbeoordeling, inclusief een kosten-batenanalyse, uit alvorens zij het maatregelenprogramma invoeren. De lidstaten verstrekken informatie, overeenkomstig artikel 19 over de doelen van instandhouding van de in artikel 1, lid 1 genoemde bodemfuncties en over de genomen maatregelen. De keuze van de maatregelen wordt overgelaten aan de lidstaten. 4 . De lidstaten besteden passende aandacht aan de sociale en economische gevolgen van maatregelen die overeenkomstig lid 1 worden vastgesteld. 5 . Wanneer gebieden speciale bescherming vereisen tegen verscheidene tegelijk optredende processen van bodemaantasting, mogen de lidstaten passende risicobeperkingsdoelstellingen vaststellen voor alle geïdentificeerde risico's, tezamen met passende maatregelen om die doelstellingen te bereiken. 6 . De maatregelenprogramma's dienen uiterlijk op ... (18) te worden opgesteld en zijn uiterlijk op ... (19) * van toepassing. De maatregelenprogramma's dienen te worden bekendgemaakt en worden tenminste om de vijf jaar herzien. 7. Lidstaten die reeds beschikken over specifieke nationale wetgeving ter bescherming van hun bodem, worden vrijgesteld van de verplichtingen van onderhavig artikel, op voorwaarde dat hun wetgeving minimaal een gelijkwaardig beschermingsniveau waarborgt. Artikel 10 Agrarisch bodemgebruik 1. Elke lidstaat kan al naar gelang zijn klimaat, bodem- en landbouwkenmerken en volgens zijn beste agrarische praktijken zijn eigen landbouwbeleid met betrekking tot de bodem vaststellen. 2. Met betrekking tot het agrarisch bodemgebruik bevorderen de lidstaten teeltkeuzes en bebossingsmethoden en -programma's die een gunstig effect hebben op in de bodem aanwezig organisch materiaal en op de vruchtbaarheid van de bodem en waardoor aardverschuivingen en woestijnvorming kunnen worden tegengegaan. 3. Tevens ondersteunen de lidstaten landbouwpraktijken waardoor het filtratie- en waterhoudend vermogen van de bodem wordt bevorderd ten einde verdichting en erosie te voorkomen. 4. De Commissie en de lidstaten bevorderen en benutten wetenschappelijk onderzoek naar met name de functies van verschillende gewassen in relatie tot klimaatverandering en koolstofvastlegging, ten einde de aldus verkregen wetenschappelijke kennis in het te ontwikkelen bodembeleid te integreren. 5. Het gebruik van compost wordt bevorderd ten einde de vruchtbaarheid van de bodem in stand te houden, het gehalte aan organische stof in de bodem te verhogen en erosie te bestrijden. Met dat doel stellen de lidstaten kwaliteitsnormen voor compost vast. 6. Uiterlijk op ... (20) dient de Commissie een voorstel in voor een bio-afvalrichtlijn, waarin kwaliteitsnormen worden opgenomen voor het gebruik van bio-afval als bodemverbeteraar. 7. Bij de ontwikkeling van normen met betrekking tot cross compliance en agrarisch- ecologische maatregelen in het kader van de plattelandsontwikkeling ter bescherming van de bodem in de gebieden die overeenkomstig artikel 8 worden aangewezen dient rekening te worden gehouden met eventuele inspanningen en lasten die deze met zich mee kunnen brengen. HOOFDSTUK III BODEMVERONTREINIGING DEEL 1 PREVENTIE EN INVENTARISATIE Artikel 11 Preventie van bodemverontreiniging 1. Met het oog op de instandhouding van de in artikel 1, lid 1, genoemde bodemfuncties zorgen de lidstaten ervoor dat op het juiste bestuurlijke niveau passende en evenredige maatregelen worden getroffen: 2. Om aan dit artikel te voldoen, treffen de lidstaten voorzieningen om het storten van gevaarlijke stoffen op het land via voor irrigatiedoeleinden bestemd water, door het gebruik van meststoffen en het lozen van afval op het land te beperken, overeenkomstig de bestaande relevante communautaire wetgeving op deze gebieden. 3 . Volgens communautaire of nationale goedkeuringsprocedures genomen maatregelen gericht op bodembescherming worden gezien als voorzorgsmaatregelen in de zin van lid 1. 4 . De lidstaten waarborgen dat de verontreinigde bodem met inachtneming van het voorzorgsbeginsel, het duurzaamheidsbeginsel, het beginsel dat de vervuiler betaalt en het proportionaliteitsbeginsel, wordt gesaneerd. 5 . Met het oog op de instandhouding van de functies en de gesteldheid van de bodem die nodig zijn ter verzekering van de bescherming van het milieu en de volksgezondheid, duurzame economische activiteiten, de voedselveiligheid en de instelling van hoge kwaliteitsnormen en/of certificering voor landbouwproducten en productiesystemen, nemen de lidstaten passende maatregelen met het oog op: 6 . De lidstaten nemen passende maatregelen om een hiërarchie aan te brengen in de maatregelen ter bescherming van de bodem tegen verontreiniging, waarbij prioriteit wordt toegekend aan preventie. Uiterlijk op ... (21) stelt de Commissie volgens de in artikel 22, lid 3 bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing een prioritaire lijst vast van gevaarlijke stoffen op of in de bodem die persistente en bioaccumulerende en toxische eigenschappen of zeer persistente en zeer bioaccumulerende eigenschappen hebben, onomkeerbare of negatieve gevolgen op lange termijn hebben of de endocriene functies verstoren. Op basis van een risicobeoordeling voor deze stoffen worden Europese referentiewaarden vastgesteld. Artikel 12 Procedure voor identificatie, onderzoek en beoordeling van mogelijk verontreinigde locaties 1. De lidstaten verzekeren dat de verontreinigde locaties op hun grondgebied worden geïnventariseerd. Met het oog op de toepassing van lid 1 stellen de lidstaten: ▐ Bij hun onderzoek kunnen de lidstaten vrijstelling van de inventarisatieprocedures verlenen aan installaties die een exploitatievergunning hebben kregen die verplichtingen inhoudt om bodemverontreiniging te voorkomen en de bodemtoestand regelmatig te controleren. Informatie over deze vrijstellingen moet ter beschikking worden gesteld van de bevoegde instanties. Voor de inventarisatie kunnen de lidstaten bovendien ook de lijst van activiteiten in bijlage IV gebruiken. Er vindt een periodieke aanpassing van de inventarisatie plaats; De lidstaten dienen zich voor de beoordeling van de risico's die stoffen op of in de bodem opleveren voor de volksgezondheid of het milieu te baseren op methodieken die rekening houden met: 3. De identificatiestappen waarin lid 2 voorziet, worden, indien dit nog niet gebeurd is, ondernomen overeenkomstig het volgende tijdschema : 4 . De lidstaten stellen een nationale of regionale lijst op van verontreinigde locaties. De lijst wordt openbaar gemaakt en ten minste om de zeven jaar aangepast, op basis van informatie die hen wordt verstrekt of namens hen gegenereerd, in het bijzonder om nieuwe verontreinigde locaties die zijn aangetroffen op de lijst te plaatsen en gesaneerde locaties die niet langer een significant risico voor de volksgezondheid of het milieu vormen, te schrappen. Bij het samenstellen van de inventaris kunnen de lidstaten gebruik maken van de op nationaal niveau reeds beschikbare gegevens en informatie. 5 . Waar nodig besteden de lidstaten bijzondere aandacht aan het onderscheid tussen antropogene vervuiling en geogene verontreiniging. Geogeen verontreinigde bodems als omschreven in artikel 2, lid 7 worden beoordeeld op basis van de risico's die er voor de volksgezondheid en het milieu aan verbonden zijn. 6 . Indien een locatie wordt verkocht en indien er wijzigingen zijn opgetreden in het bodemgebruik van een locatie waarop een in lid 2, onder b) genoemde activiteit plaatsvindt of waarop volgens officiële documenten zoals nationale registers zo'n activiteit heeft plaatsgevonden, zien de lidstaten erop toe dat: De bevoegde instanties gebruiken de overeenkomstig de leden 4 en 5 verkregen informatie om verontreinigde locaties te inventariseren. Indien vereist, stellen de bevoegde instanties de reeds bestaande informatie over de in lid 1 vermelde locaties ter beschikking van de eigenaar of de potentiële koper van de locatie. 7 . De overeenkomstig de leden 3 en 6, onder a) op te stellen onderzoeksrapporten worden aan de bevoegde instantie ter beschikking gesteld. Artikel 13 Bodemrapport 1. Wanneer een locatie wordt verkocht waar een in bijlage IV genoemde potentieel verontreinigende activiteit plaatsvindt of volgens officiële documenten zoals nationale registers heeft plaatsgevonden, zien de lidstaten erop toe dat de eigenaar van die locatie of de potentiële koper een bodemrapport ter beschikking stelt van de in artikel 12 bedoelde bevoegde instantie en van de andere partij bij de transactie. 2. Het bodemrapport wordt opgesteld door een daartoe bevoegde instantie of persoon die door de lidstaat wordt aangewezen. Het omvat tenminste de volgende bijzonderheden: 3. De lidstaten stellen de vereiste methodiek vast voor het bepalen van de in lid 2, onder b), bedoelde concentratieniveaus. 4. De in het bodemrapport vervatte informatie wordt door de bevoegde instanties gebruikt bij de inventarisatie van de verontreinigde locaties overeenkomstig artikel 12 , lid 1. DEEL 2 SANERING Artikel 14 Sanering 1. Uiterlijk op ... (31) zorgen de lidstaten ervoor dat er op het door hen als passend beschouwde administratieve niveau een saneringsstrategie of -strategieën worden opgesteld en openbaar gemaakt, die op zijn minst een procedure dienen te omvatten voor de vaststelling van algemene saneringsdoelstellingen, alsmede een procedure voor de vaststelling van een prioriteitenvolgorde, een tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de saneringsmaatregelen voor de verontreinigde locaties, en een financieringsmechanisme in de zin van lid 6 . De lidstaten stellen de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 18 in kennis van de saneringsstrategie of -strategieën. 2 . De lidstaten zien erop toe dat de verontreinigde locaties op hun grondgebied worden gesaneerd , overeenkomstig de prioriteitstelling die ze zelf daartoe maken of hebben gemaakt . De lidstaten zien er tevens op toe dat er tijdelijke en urgente veiligheidsmaatregelen worden genomen wanneer er sprake is van een ernstig risico van verspreiding van de verontreiniging met gevaar voor de gezondheid van de mens en het milieu. 3 . De sanering omvat behandelingen van de bodem die gericht zijn op de verwijdering, beheersing, inperking of vermindering van verontreinigende stoffen, zodat de verontreinigde locatie, rekening houdend met het huidige en het goedgekeurde toekomstige gebruik ervan, niet langer enig beduidend risico voor de volksgezondheid of het milieu veroorzaakt. De lidstaten moedigen aan dat bij saneringsmaatregelen van de beste beschikbare technieken gebruik wordt gemaakt. 4 . De lidstaten stellen passende maatregelen vast, waarbij onder meer rekening wordt gehouden met de kosten en voordelen van de beoogde maatregel. 5 . Indien de voor sanering benodigde middelen technisch niet beschikbaar zijn of in verhouding tot de verwachte milieuvoordelen onevenredig hoge kosten met zich brengen, kunnen de locaties op een zodanige wijze worden ingericht dat zij geen beduidend risico inhouden voor het milieu of de volksgezondheid, onder meer door ze slechts beperkt toegankelijk te maken of natuurlijk herstel mogelijk te maken. Indien de lidstaten voor een van deze beide oplossingen kiezen, moeten zij toezicht houden op eventuele risico's voor de volksgezondheid of het milieu. 6 . De lidstaten ontwikkelen op nationaal niveau passende mechanismen (waaronder fondsen, investeringssteun, belastingvrijstelling of -verlaging, belastingrestitutie, regelingen voor directe steun) ter financiering van de sanering of om te zorgen voor de sanering, van die verontreinigde locaties waarvoor, zonder afbreuk te doen aan het beginsel dat de vervuiler betaalt, de persoon die voor de verontreiniging verantwoordelijk is hetzij niet kan worden geïdentificeerd, hetzij krachtens de communautaire of nationale wetgeving niet aansprakelijk kan worden gesteld, hetzij niet tot het dragen van de kosten kan worden verplicht. Om sanering te bevorderen, zien de lidstaten erop toe dat de mechanismen goed functioneren, hetgeen het vertrouwen van investeerders zal bestendigen en bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van deze richtlijn. De lidstaten ontwikkelen processen voor het beheer van gevallen waarin de aansprakelijkheid voor het financieren van de sanering (of een deel ervan) van de ene potentieel verantwoordelijke persoon op de andere moet worden overgedragen. Bestaande financieringsmechanismen in de lidstaten worden in stand gehouden voor zover ze deugdelijk zijn gebleken. Artikel 15 Nationale saneringsstrategie 1. De lidstaten stellen op basis van de in artikel 12, lid 4 bedoelde inventaris en uiterlijk op ... (32) een nationale saneringsstrategie op, die tenminste saneringsdoelstellingen, een prioritisering waarbij voorrang wordt verleend aan de locaties die een ernstig risico vormen voor de volksgezondheid, een tijdschema voor de tenuitvoerlegging alsmede de door de bevoegde begrotingsautoriteiten van de lidstaten overeenkomstig hun nationale procedures toegewezen financiële middelen omvat. Indien gebruik wordt gemaakt van isolatie of natuurlijke afbraak van de verontreiniging, dient het verloop van het risico voor de volksgezondheid of het milieu te worden bewaakt. 2. De nationale saneringsstrategie dient uiterlijk op ... (33) * van toepassing te zijn en bekend te zijn gemaakt. Zij wordt tenminste elke vijf jaar herzien. HOOFDSTUK IV BEWUSTMAKING, RAPPORTAGE EN UITWISSELING VAN INFORMATIE Artikel 16 Bewustmaking en participatie van het publiek 1. De lidstaten nemen passende maatregelen om het publiek beter bewust te maken van het belang van de bodem voor het voortbestaan van de mens en de ecosystemen en om de overdracht van kennis en ervaring met het oog op duurzaam bodemgebruik te bevorderen. 2. Het bepaalde in artikel 2, leden 1, 2, 3 en 5, van Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu (34) is van toepassing op de opstelling, wijziging en toetsing van de in artikel 9 bedoelde maatregelenprogramma's met betrekking tot prioritaire gebieden en de in artikel 14 bedoelde saneringsstrategieën. Artikel 17 Samenwerking tussen de lidstaten Wanneer een lidstaat weet dat één van zijn prioritaire gebieden of verontreinigde locaties mogelijkerwijs ernstige negatieve gevolgen voor de gezondheid van de mens of het milieu in een andere lidstaat kan hebben, of wanneer een lidstaat die mogelijkerwijs ernstig zal worden getroffen daarom vraagt, informeert de lidstaat op wiens grondgebied de prioritaire gebieden of de verontreinigde locaties zich bevinden de andere lidstaat en voert het overleg met die andere lidstaat over de maatregelen die moeten worden genomen voor het voorkomen of verminderen van dergelijke negatieve gevolgen. Artikel 18 Rapportage 1. De lidstaten verlenen de Commissie volgens een procedure overeenkomstig artikel 19 toegang tot de gegevens die ten grondslag liggen aan de in de artikelen 6, 8, 12 en 14 bedoelde informatie , alsmede tot een samenvatting van de overeenkomstig artikel 16 getroffen bewustmakingsmaatregelen. 2. De lidstaten kunnen voor de in lid 1 bedoelde informatieverstrekking ook gebruikmaken van hun eigen systemen . 3 . Succesvolle en overeenkomstig dit artikel geëvalueerde en beschikbaar gemaakte maatregelenprogramma's kunnen worden opgenomen in Bijlage I. Artikel 19 Uitwisseling van informatie 1. Uiterlijk op ... (35) voorziet de Commissie in een platform voor de uitwisseling van informatie en coördinatie tussen de lidstaten , regionale en lokale instanties en de belanghebbende partijen over: 2 . Bij de instelling van het platform houdt de Commissie rekening met de systemen die in de lidstaten bestaan en de verenigbaarheid met nationale informatiesystemen. De regels van Richtlijn 2007/2/EG blijven ongewijzigd. De lidstaten steunen de Commissie wat betreft de kwaliteit van gegevens en metagegevens, alsmede de toepassing van gegevens uit het verleden. 3 . Wanneer op grond van de in lid 1 genoemde informatie-uitwisseling blijkt dat de methoden voor risicobeoordeling van verontreinigde bodem bodemvervuiling overeenkomstig artikel 12 moet worden geharmoniseerd of een aanpassing van de richtlijn aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang geboden is, stelt de Commissie overeenkomstig artikel 251 van het Verdrag gezamenlijke criteria voor de risicobeoordeling van bodemverontreiniging ofwel voor uitvoering van de noodzakelijke aanpassingen voor. Artikel 20 Financiering Maatregelen die overeenkomstig deze richtlijn door de lidstaten moeten worden genomen, worden door de lidstaten gefinancierd. Medefinanciering door de Gemeenschap is enkel mogelijk wanneer de bestaande bepalingen van huidige programma's dit toelaten. HOOFDSTUK V SLOTBEPALINGEN Artikel 21 Tenuitvoerlegging en aanpassing aan de technische vooruitgang 1. De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 22 , lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing bijlage II aanpassen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang. 2. Wanneer op basis van de in artikel 19 bedoelde uitwisseling van informatie de noodzaak wordt vastgesteld om de risicobeoordelingsmethodieken met betrekking tot bodemverontreiniging te harmoniseren, stelt de Commissie volgens de in artikel 22 , lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing gemeenschappelijke criteria voor de risicobeoordeling van bodemverontreiniging vast. 3. Uiterlijk op ... (36) stelt de Commissie volgens de in artikel 22 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure de noodzakelijke bepalingen vast betreffende de kwaliteit van gegevens en metadata, het gebruik van historische gegevens, de methoden, de toegankelijkheid en de formats voor gegevensuitwisseling met het oog op de uitvoering van artikel 18 . Artikel 22 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, hierna "het comité" genoemd. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing , met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. 4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Dit reglement geeft de vertegenwoordigers van de betrokken partijen het recht deel te nemen aan de beraadslagingen van het comité. 5 . Alvorens besluiten te nemen, raadpleegt het comité de betrokken economische betrokkenen en milieuverenigingen. Artikel 23 Verslag van de Commissie 1. De Commissie publiceert binnen twee jaar na de ontvangst van de maatregelenprogramma's en de nationale saneringsstrategieën een eerste evaluatieverslag over de uitvoering van deze richtlijn. De Commissie publiceert vervolgens elke vijf jaar een voortgangsverslag. Zij dient deze verslagen in bij het Europees Parlement en de Raad. 2. De in lid 1 bedoelde verslagen omvatten een beoordeling van de voortgang bij de uitvoering van deze richtlijn op basis van de door de Commissie overeenkomstig artikel 18 uitgevoerde beoordelingen. Artikel 24 Toetsing De Commissie herbeziet deze richtlijn uiterlijk op ... (37) en stelt, indien passend, de eventueel noodzakelijke wijzigingen voor. Artikel 25 Sancties De lidstaten stellen de regels vast betreffende de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en zij treffen alle nodige maatregelen om de daadwerkelijke toepassing van die sancties te garanderen. De sancties waarin wordt voorzien, moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk tegen de in artikel 26 vastgestelde datum in kennis van die bepalingen en delen haar onverwijld alle latere wijzigingen van die bepalingen mee. ▐ Artikel 26 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (38) * aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Wanneer bestaande nationale voorschriften ongewijzigd van kracht blijven, is publicatie van overeenstemming voldoende. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 27 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 28 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Elementen die deel kunnen uitmaken van de gedragscodes voor bescherming en verbetering van de bodem De gedragscodes voor de diverse in artikel 4, lid 2 bedoelde landgebruikactiviteiten kunnen de volgende elementen bevatten: BIJLAGE II DEEL 1 GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN EROSIERISICO BESTAAT Bodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Bodemtextuur (STU-niveau) Bodemdichtheid, hydraulische eigenschappen (STU-niveau) Gehalte aan organische stof Topografische situatie, m.i.v. de gradiënt en de lengte van hellingen Bodembedekking Grondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw) Klimaat (m.i.v. neerslagverdeling en windregime) Hydrologische en hydrogeologische omstandigheden Agro-ecologische zone Antropogene factoren (bijv. waterbouwwerken, enz.) pH-waarde DEEL 2 GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN RISICO VOOR VERLIES AAN ORGANISCHE STOF BESTAAT Bodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Bodemtextuur/kleigehalte Organische koolstof in de bodem (totaalgehalte en humusgehalte) Organische koolstof in de bodem (reservoir) Klimaat (m.i.v. neerslagverdeling en windregime) Topografische situatie Bodembedekking Grondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw) DEEL 3 GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN VERDICHTINGSRISICO BESTAAT Bodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Textuur van bovengrond en ondergrond (STU-niveau) Volumieke dichtheid van bovengrond en ondergrond (STU-niveau) Organisch materiaal in de bodem (STU-niveau) Klimaat Bodembedekking Grondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw) Topografische situatie DEEL 4 GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN VERZILTINGSRISICO BESTAAT Bodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Bodemtextuur (STU-niveau) Hydraulische eigenschappen van de bodem Irrigatiegebieden, chemische eigenschappen van het irrigatiewater en type irrigatietechnieken Nabijheid van wegen Informatie over het grondwater Klimaat DEEL 5 GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN AARDVERSCHUIVINGSRISICO BESTAAT Bodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Frequentie/dichtheid van daadwerkelijk optredende aardverschuivingen Onderliggend gesteente Topografische situatie Bodembedekking Grondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw) Klimaat Seismisch risico DEEL 6 GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN VERZURINGSRISICO BESTAAT pH-waarde Bodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Bodemtextuur Klimaat Gebruik van de grond Organische materie Kationenuitwisselingsvermogen (CEC) BIJLAGE III Mogelijke maatregelen overeenkomstig artikel 9 MOGELIJKE MAATREGELEN OM EROSIE TEGEN TE GAAN Omzetting van akkerland in grasland Aanplant van heggen, groepen bomen en bossen Beperking van bouwwerkzaamheden op zeer kwetsbare locaties Adequate gewasaanplant/gewasrotatie en toepassing van vang- en tussengewassen Aanbrengen van compost Weinig grondbewerking Mulchen Gebruik van winterbedekking, bufferstroken en heggen Correct gebruik van machines Aanleg en onderhoud van terrassen Brandpreventie Beperking van onaangepaste bewerkingsmethoden op heuvelhellingen Kustbeheertechnieken MOGELIJKE MAATREGELEN OM VERLIES VAN ORGANISCHE STOF TEGEN TE GAAN Omzetting van akkerland in grasland Aanplant van bomen Aanbrengen van compost Beperking van bouwwerkzaamheden op zeer kwetsbare locaties Adequate gewasaanplant/gewasrotatie en toepassing van vang- en tussengewassen Herinbreng van gewas- en oogstresten in de bodem Weinig grondbewerking Mulchen Drooglegging van wetlands tegengaan om veengrond te beschermen MOGELIJKE MAATREGELEN OM VERDICHTING TEGEN TE GAAN Omzetting van akkerland in grasland Weinig grondbewerking Aanbrengen van compost Grondbewerking wanneer de bodemvochtigheid optimaal is Beperking van het gebruik van zeer zware machines Contactdruk gering houden en gebruik van lagedrukbanden Adequate afwatering Veebezettingsgraad en begrazingsduur op een adequaat niveau houden MOGELIJKE MAATREGELEN OM VERZILTING TEGEN TE GAAN Omzetting van akkerland in grasland Adequate gewasaanplant/gewasrotatie Gebruik van geschikte irrigatietechnieken en -materiaal Gebruik van water van adequate kwaliteit Adequate afwatering van bevloeide grond Gebruik van organische meststoffen (bijvoorbeeld mest of compost) Wassen van de grond MOGELIJKE MAATREGELEN OM AARDVERSCHUIVINGEN TEGEN TE GAAN Beperking van bouwwerkzaamheden waardoor het risico voor aardverschuivingen wordt vergroot, vooral op steile hellingen Tegengaan van ontbossing en aanplant van bomen om de bodem op zijn plaats te houden Preventie van landverwaarlozing Inrichting en onderhoud van landschapselementen zoals terrassen, heggen en bosjes BIJLAGE IV Activiteiten als bedoeld in artikel 12 ▐ 1 . Locaties op luchthavens waar gevaarlijke stoffen zijn gebruikt, verwerkt of opgeslagen. 2 . Locaties aan land in havens waar gevaarlijke stoffen worden of zijn gebruikt, verwerkt of opgeslagen. 3 . Locaties op voormalige militaire terreinen waar gevaarlijke stoffen worden of zijn gebruikt, verwerkt of opgeslagen. 4 . Benzinetankstations. 5 . Industriële chemische wasserijen. ▐ 6. Afvalwaterzuiveringsinstallaties voor meer dan 2 000 inwoners . 7 . Pijpleidingen voor het vervoer van gevaarlijke stoffen. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0925 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 47, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0008/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0236/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 20087/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 91/675/EEG van de Raad tot oprichting van een Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/21/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0909 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 44 en 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0026/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0418/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2004/109/EG betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/22/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0901 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0001/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0419/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/49/EG inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/23/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0902 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de eerste en derde zin van artikel 47, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0023/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0420/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/48/EG betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/24/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0917 ), – gelet op artikel 251, lid 2, artikel 47, lid 2 en artikel 55 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0028/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0421/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlĳn 2002/83/EG betreffende levensverzekering, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/19/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0916 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0014/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0422/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/25/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0913 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0016/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0423/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/6/EG betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik), wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/26/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0910 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0018/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0424/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/10/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0911 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 44 en 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0020/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0425/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlĳn 2003/71/EG betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/11/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0904 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 62, lid 1, en lid 2, onder a) van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0015/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0289/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 296/2008.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0920 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0031/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0292/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/27/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0923 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0007/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0344/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG betreffende het op de markt brengen van biociden, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/31/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0903 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 44, lid 2, sub (g) van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0024/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0374/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/30/EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0918 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0029/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0370/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging, indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1606/2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 297/2008.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0906 ), – gelet op artikel 251, lid 2, artikel 47, lid 2, eerste en derde zin en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0022/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0225/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 november 2007 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2005/60/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/20/EG.) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie ( COM(2007)0430 ), – gelet op artikel 34, lid 2, onder c) van het EU­Verdrag, – gelet op artikel 39, lid 1 van het EU­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0285/2007), – gelet op de artikelen 93 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0417/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. maakt de Commissie en de Raad opmerkzaam op het ontbreken van doorslaggevend wetenschappelijk bewijs in het risicobeoordelingsverslag waarop het voorstel van de Commissie gebaseerd is, met name wat de totale risico's en de schade betreft die deze stof veroorzaakt, en benadrukt dat meer onderzoek nodig is; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (1) , – gezien de ontwerpverordening van de Commissie tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1725/2003 tot goedkeuring van bepaalde internationale standaarden voor jaarrekeningen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad wat International Financial Reporting Standard (IFRS) 8 betreffende 'disclosure of operating segments' (informatieverschaffing operationele segmenten) betreft, – gezien artikel 8 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2) , – gezien Besluit 2006/512/EG van de Raad van 17 juli 2006 tot wijziging van Besluit 1999/468/EG (3) , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 24 oktober 2006 over de uitvoeringsmaatregelen van de transparantierichtlijn (4) en de prospectusrichtlijn (5) – gezien het debat ter plenaire vergadering van 25 april 2007 waarin werd besloten de stemming over de ontwerpresolutie over International Financial Reporting Standard (IFRS) 8 uit te stellen omdat de diensten van de Commissie toezegden een effectbeoordeling te zullen uitvoeren en deze op 10 september 2007 aan de Commissie economische en monetaire zaken te zullen voorleggen, – gezien het verslag van de diensten van de Commissie getiteld "Endorsement of IFRS 8 Operating Segments - Analysis of Potential Effects" van 3 september 2007, – gelet op artikel 81 van zijn Reglement, A. overwegende de Europese Unie heeft besloten voor de geconsolideerde jaarrekening van EU-ondernemingen die in de EU op de beurs zijn genoteerd internationaal aanvaarde standaarden voor jaarrekeningen toe te passen; overwegende dat deze standaarden door middel van comitologie in het EU-recht worden opgenomen, B. overwegende dat convergentie van standaarden voor financiële verslaglegging het mogelijk moet maken financiële verslagen van een betere kwaliteit te produceren, C. overwegende dat gesegmenteerde verslaglegging volgens het nagestreefde ondernemingsmodel van belang is om financiële verslagen te kunnen begrijpen, met inbegrip van adequate geografische informatie, D. overwegende dat gesegmenteerde informatie vergelijkbaar moet zijn, E. overwegende dat de International Accounting Standards Board twee jaar na de invoering van IFRS 8 een evaluatie moet verrichten, F. overwegende dat alle EU-ondernemingen die in de EU op de beurs zijn genoteerd, ongeacht hun omvang, zich aan de EU-wetgeving moeten houden, met inbegrip van IFRS zoals aanvaard door de Europese Unie, G. overwegende dat de Commissie heeft toegezegd een beoordeling van het effect van IFRS 8 te zullen uitvoeren, 1. accepteert het voorstel van de Commissie om IFRS 8 te aanvaarden, waardoor US Statement of Financial Accounting Standard nr. 131 in de EU-wetgeving wordt opgenomen, hetgeen inhoudt dat EU-ondernemingen die in de EU op de beurs zijn genoteerd gesegmenteerde informatie bekend moeten maken volgens de "managementbenadering"; 2. betreurt dat in de door de Commissie uitgevoerde effectbeoordeling niet voldoende rekening is gehouden met de belangen van gebruikers noch met de behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen die in meer dan een lidstaat gevestigd zijn, en van ondernemingen die uitsluitend lokaal opereren; 3. herinnert eraan dat convergentie geen eenzijdig proces is waarbij een partij eenvoudigweg de standaarden voor financiële verslaglegging van de andere partij kopieert; 4. staat sceptisch tegenover de analyse van de Commissie dat er uit hoofde van IFRS 8 in de praktijk niet minder geografische informatie zal worden bekendgemaakt dan het geval was met International Accounting Standard 14; acht het van essentieel belang dat de directie voldoende gesegmenteerde informatie verstrekt om gebruikers in staat te stellen de risico's en kansen van de onderneming in geografisch opzicht te beoordelen, indien nodig per land, en vraagt de Commissie dat zij binnen een termijn van zes maanden na aanneming van deze resolutie bij het Parlement verslag uitbrengt over de resultaten van het overleg met de IASB; 5. stelt vast dat het concept "chief operating decision maker" kan worden beschouwd als een functie, en als zodanig aansluit bij de gedachte dat een bestuur collectief verantwoordelijk is, zoals neergelegd in de Europese wetgeving; 6. verzoekt de Commissie de toepassing van IFRS 8 nauwlettend te volgen en uiterlijk in 2011 verslag uit te brengen aan het Parlement, onder meer met betrekking tot verslaglegging over geografische segmenten, winst of verlies per segment, en gebruikmaking van niet-IFRS-maatregelen; onderstreept dat indien de Commissie lacunes vaststelt in de toepassing van IFRS 8, zij deze dient te rectificeren; 7. onderstreept dat het Parlement actief gebruik zal maken van zijn controlerecht; wijst er dan ook op dat de IASB/International Accounting Standards Committee Foundation en de Commissie in het bijzonder het Parlement en de Europese belanghebbenden nauwer bij de zaak moeten betrekken dan tot nu toe het geval is geweest, aangezien het gebrek aan overleg ernstige problemen heeft veroorzaakt, bijvoorbeeld met IFRS 8; meent dat het van bij het begin moet worden betrokken bij de procedure voor het vastleggen van een standaard om te voorkomen dat het goedkeuringsproces al te lang aansleept; 8. vraagt derhalve dat de Commissie verder gaat dan niet-bindende richtsnoeren en steun verleent aan de ontwikkeling van een passende standaard voor jaarrekeningen die de winningsindustrieën verplicht een verslag per land voor te leggen; 9. onderstreept dat de Commissie in alle gevallen haar eigen beginselen van betere regelgeving dient te volgen, en dat zij met name wat betreft internationale standaarden voor jaarrekeningen moet waarborgen dat effectbeoordeling in een zo vroeg mogelijk stadium van de ontwikkeling van internationale standaarden voor jaarrekeningen of de interpretatie hiervan plaatsvindt, en hiervoor de nodige steun moet verlenen; onderstreept dat dergelijke effectbeoordelingen kwantitatieve informatie moeten bevatten en een evenwicht tussen de belanghebbenden moeten weergeven; 10. onderstreept het belang van adequate handhaving van standaarden voor jaarrekeningen, hetgeen met name inhoudt dat het Parlement zijn recht van controle naar behoren kan uitvoeren; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten (1) , inzonderheid op artikel 7, lid 1 daarvan, – gelet op Richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (2) , inzonderheid artikel 23, lid 4 punt (i), – gelet op Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (3) , – gelet op de ontwerpverordening van de Commissie tot wijziging van Verordening (EG) nr. 809/2004 ten aanzien van de standaarden voor jaarrekeningen die worden gebruikt om historische informatie in prospectussen op te stellen, – gelet op het ontwerpbesluit van de Commissie inzake het gebruik dat effectenuitgevende instellingen uit derde landen maken van informatie die is opgesteld volgens internationaal aanvaarde standaarden voor jaarrekeningen, – gezien zijn resoluties van 24 oktober 2006 over de uitvoeringsmaatregelen van de transparantierichtlijn (4) en de prospectierichtlijn (5) , – gelet op Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6) , – gezien de verklaring aan het Parlement van de heer Prodi, voorzitter van de Commissie, van 5 februari 2002, – gezien zijn resolutie van 5 februari 2002 over de tenuitvoerlegging van de financiële-dienstenwetgeving (7) , – gelet op artikel 81 van zijn Reglement, Ontwerpuitvoeringsverordening 1. neemt nota van de vooruitgang die de Commissie heeft geboekt op het vlak van de eliminatie van de afstemmingsvereisten ten aanzien van Europese uitgevende instellingen in derde landen; steunt de stappen die gezet worden om tegen 2009 te komen tot erkenning in beide jurisdicties zonder afstemming van de EU-standaarden gebaseerd op de US Generally Accepted Accounting Principles (GAAP en de International Financial Reporting Standards (IFRS); 2. is van oordeel dat de GAAP's van derde landen als gelijkwaardig aan de IFRS zullen worden beschouwd wanneer beleggers tot hetzelfde besluit komen ongeacht de vraag of de jaarrekeningen die zij te zien krijgen op de IFRS of op de GAAP's van derde landen zijn gebaseerd, en wanneer de controlezekerheid en de handhaving op het niveau van de entiteiten voor beleggers voldoende betrouwbaar zijn; 3. wijst erop dat de IFRS kwalitatief hoogwaardige op beginselen gebaseerde standaarden zijn; is van oordeel dat de regelgevers een actieve dialoog met hun internationale tegenhangers dienen te blijven voeren over de toepassing en de consistente handhaving van de IFRS, en de samenwerking en de uitwisseling van informatie dienen te bevorderen; 4. stemt in met het besluit van de Commissie om het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) advies te vragen over een passend mechanisme voor het bepalen van de gelijkwaardigheid van de GAAP's van derde landen en/of geëigende voorwaarden voor de wederzijdse erkenning van standaarden voor jaarrekeningen; verzoekt de Commissie het mandaat van het CEER uit te breiden tot het geven van technisch advies over geëigende voorwaarden voor de erkenning van wederzijdse standaarden; 5. is verheugd over de steun van het CEER aan de EU en de nationale autoriteiten met het oog op het bereiken van consistentie bij de beoordeling van de gelijkwaardigheid van de GAAP's van afzonderlijke landen; 6. wijst erop dat IFRS die door de International Accounting Standards Board (IASB) zijn bekrachtigd een goede basis vormen voor het werk van de regelgevers ten aanzien van de wereldwijde afstemming van de standaarden voor jaarrekeningen; is van oordeel dat het gebruik van wereldwijd geaccepteerde standaarden voor jaarrekeningen de transparantie en de vergelijkbaarheid van de financiële overzichten ten goede zou komen, en zowel bedrijven als beleggers veel voordeel kan opleveren; 7. is van mening dat bij de afstemming van de standaarden voor jaarrekeningen niet overhaast te werk moet worden gegaan, maar dat gekozen dient te worden voor het te zijner tijd indien noodzakelijk ondertekenen van een kaderovereenkomst met de IASB over de eliminatie van verschillen; benadrukt dat een inconsistente aanpassing van de door de EU bekrachtigde IFRS veel kosten en een intellectuele investering voor in de EU genoteerde ondernemingen (met name de kleine en middelgrote) met zich mee zal brengen, en tot verwarring bij de beleggers op de financiële markten van de EU zal leiden; 8. verzoekt de Commissie met klem ervoor te zorgen dat de verlenging van de termijn voor toepassing van de IFRS door effectenuitgevende instellingen van derde landen tot 2011 er niet toe leidt dat reeds bestaande equivalentieprocedures worden vertraagd, in gevallen dat al een vroegere ingangsdatum is vastgesteld. 9. verzoekt de Commissie in een vroeg stadium overleg te plegen met vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en beleidsmakers over de afstemming van de standaarden voor jaarrekeningen, en te bekijken of de EU wel voldoende is vertegenwoordigd in de IASB; 10. stelt de volgende wijzigingen van de ontwerpverordening voor:" Overweging 3 (3) Teneinde ervoor te zorgen dat in alle voor de markten van de Gemeenschap relevante gevallen een besluit over de gelijkwaardigheid van standaarden voor jaarrekeningen van een derde land wordt genomen, dient de Commissie ofwel op verzoek van de bevoegde autoriteit van een lidstaat of van een voor standaarden voor jaarrekeningen of markttoezicht verantwoordelijke autoriteit van een derde land, ofwel op eigen initiatief, de gelijkwaardigheid van standaarden voor jaarrekeningen van een derde land te beoordelen. De Commissie dient eerst het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) te raadplegen over de toetsing van de gelijkwaardigheid van de standaarden voor jaarrekeningen in kwestie. Voorts dient de Commissie actief te controleren in hoeverre de autoriteiten uit de betrokken derde landen vorderingen maken bij hun werkzaamheden om ervoor te zorgen dat uitgevende instellingen uit de Gemeenschap die zich op de financiële markten van een dergelijk derde land begeven, hun overeenkomstig de IFRS opgestelde financiële overzichten niet meer hoeven aan te passen. Het besluit van de Commissie moet er in alle gevallen in resulteren dat communautaire uitgevende instellingen in alle derde landen door de EU goedgekeurde IFRS kunnen gebruiken. Overweging 3 bis (3 bis) Is verheugd over de inspanningen die de Commissie heeft ondernomen om met de VS tot een akkoord te komen op grond waarvan EU-ondernemingen die conform de IFRS rapporteren door Amerika als gelijkwaardig worden erkend, waarmee dure afstemmingsvereisten, die niet van toepassing zijn op Amerikaanse ondernemingen in de EU, overbodig worden; spoort de Commissie aan om vóór eind 2008 vergelijkbare akkoorden te sluiten met andere derde landen waar EU-ondernemingen zijn genoteerd. Artikel 2 Gelijkwaardigheid De algemeen aanvaarde grondslagen voor de financiële verslaggeving van een derde land mogen worden geacht gelijkwaardig te zijn aan de door de EU goedgekeurde IFRS indien de in overeenstemming met de grondslagen van het betrokken derde land opgestelde financiële overzichten beleggers in staat stellen om tot eenzelfde oordeel over het vermogen, de financiële positie, de resultaten en de vooruitzichten van een uitgevende instelling te komen als conform de IFRS opgestelde financiële overzichten, met als gevolg dat beleggers veelal dezelfde beslissingen over de aankoop, het behoud of de verkoop van effecten van een uitgevende instelling nemen. Artikel 4 Voorwaarden voor de aanvaarding voor beperkte tijd van standaarden voor jaarrekeningen van een derde land 1. Tijdens een periode die na 31 december 2008 aanvangt en die uiterlijk op 31 december 2011 afloopt, kan het uitgevende instellingen van derde landen in de volgende gevallen worden toegestaan van conform de standaarden voor jaarrekeningen van een derde land opgestelde financiële overzichten gebruik te maken om aan de verplichtingen van Richtlijn 2004/109/EG te voldoen en om, in afwijking van artikel 35, lid 5 van Verordening (EG) nr. 809/2004, historische financiële informatie uit hoofde van deze verordening te verstrekken: 2. Elk besluit uit hoofde van lid 1 om toe te staan dat conform de standaarden voor jaarrekeningen van een derde land opgestelde financiële overzichten aanvaard worden, moet worden genomen volgens de procedure als bedoeld in artikel 24 van Richtlijn 2003/71/EG en artikel 27, lid 2 van Richtlijn 2004/109/EG. 3. Als de Commissie overeenkomstig lid financiële overzichten verder aanvaard worden, dient zij regelmatig na te gaan of nog steeds voldaan wordt aan de voorwaarden genoemd onder (a) dan wel (b) en brengt zij hierover verslag uit aan het Europees Comité voor het effectenbedrijf en het Europees Parlement. 4. Indien niet langer aan de voorwaarden van lid 1, onder (a) en (b), wordt voldaan, neemt de Commissie een besluit volgens de procedure als bedoeld in artikel 24 van Richtlijn 2003/71/EG en artikel 27, lid 2 van Richtlijn 2004/109/EG tot wijziging van haar besluit uit hoofde van lid 1 ten aanzien van deze financiële overzichten. 5. Overeenkomstig dit artikel raadpleegt de Commissie eerst het Comité van Europese effectenregelgevers inzake het afstemmingsprogramma dan wel de voortgang die is gemaakt met de overgang op de IFRS. o o o 11. aanvaardt de uitvoeringsmaatregelen op voorwaarde dat bovengenoemde opmerkingen door de Commissie in aanmerking worden genomen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de Overeeenkomst inzake partnerschaps en samenwerking (PSO) tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds (1) , die in 1997 in werking is getreden en in 2007 afloopt, – gezien de doelstelling van de EU en Rusland, omschreven in de gemeenschappelijke verklaring die is afgegeven na de 11de Top EU/Rusland van 31 mei 2003 in Sint-Petersburg, betreffende de instelling van een gemeenschappelijke economische ruimte, een gemeenschappelijke ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, een gemeenschappelijke ruimte van samenwerking op het gebied van de externe veiligheid en een gemeenschappelijke ruimte van onderzoek en onderwijs, met inbegrip van culturele aspecten, – gezien het resultaat van de 20e Top EU/Rusland, die heeft plaatsgevonden op 26 oktober 2007 in het Portugese Mafra, – gelet op het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland, – gezien zijn eerdere resoluties over de betrekkingen van de EU met Rusland, en met name die van 10 mei 2007 over de Top EU/Rusland in Samara op 18 mei 2007 (2) en van 19 juni 2007 over de economische en handelsbetrekkingen met Rusland (3) , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat versterkte samenwerking en goede nabuurschapsbetrekkingen tussen de EU en Rusland van essentieel belang zijn voor de stabiliteit, veiligheid en welvaart van heel Europa, B. overwegende dat de Russische Federatie een volwaardig lid is van de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en zich daarmee heeft verplicht tot naleving van de beginselen van democratie en democratische verkiezingen die door deze organisaties zijn vastgelegd, C. overwegende dat er grote zorgen bestaan over de ontwikkelingen in de Russische Federatie ten aanzien van de eerbiediging en de bescherming van de rechten van de mens en de naleving van algemeen aanvaarde democratische beginselen, regels en procedures, met name in verband met de aanstaande verkiezingen voor de Staatsdoema (2 december 2007) en voor het presidentschap van de Russische Federatie (maart 2008), D. overwegende dat de komende parlements- en presidentsverkiezingen daarom van essentieel belang zijn voor de ontwikkeling van democratie en de rechtstaat in Rusland, E. overwegende dat Rusland de laatste maanden een steeds luidruchtiger campagne voert tegen verkiezingswaarnemers van de OVSE en hen beschuldigt van vooringenomenheid en vrijwel uitsluitende aandacht voor verkiezingen "ten oosten van Wenen"; overwegende dat de Russische diplomatieke vertegenwoordiging bij het hoofdkwartier van de OVSE in Wenen vorige maand voorstellen in omloop heeft gebracht om teams van het OVSE-Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten (ODIHR) te beperken tot 50 personen en hen te verbieden onmiddellijk na verkiezingen evaluaties bekend te maken; overwegende dat Rusland volgens Vladimir Tsjoerov, hoofd van de centrale kiescommissie, "300 tot 400 buitenlandse waarnemers" zal uitnodigen voor de verkiezingen op 2 december 2007 - een fractie van de 1 165 tijdens de laatste parlementsverkiezingen in maart 2003, F. overwegende dat de sluiting van een strategische partnerschapsovereenkomst tussen de EU en de Russische Federatie nog altijd van het allergrootste belang is voor de verdere ontwikkeling en intensivering van de samenwerking tussen beide partners, G. overwegende dat de opening van de onderhandelingen over de nieuwe PSO is uitgesteld en gekoppeld is aan de voorwaarde dat de Russische regering haar verbod van 2005 op de invoer van Poolse landbouwproducten opheft; overwegende dat de EU en Rusland proberen tot een vergelijk te komen over de invoer uit Polen om uit dit politieke slop te raken, en over de afsluiting van de "Druzjba"-pijpleiding naar Litouwen, die kennelijk is ingegeven door politieke motieven, H. overwegende dat Rusland tijdens de Topontmoeting tussen de EU en Rusland in Samara van 18 mei 2007 duidelijk heeft toegezegd de overeenkomst inzake vluchten over Siberië te zullen ondertekenen, maar dat de kans dat dit in de nabije toekomst gebeurt, uiterst gering lijkt; overwegende dat er recentelijk problemen zijn ontstaan met betrekking tot de rechten van Lufthansa Cargo om over Russisch grondgebied te vliegen op vliegroutes van Europa naar Zuid-Oost-Azië, I. overwegende dat de spoedige toetreding van de Russische Federatie tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) een grote bijdrage zou leveren aan de verdere verbetering van de economische betrekkingen tussen Rusland en de Europese Unie, afhankelijk van volledige naleving en tenuitvoerlegging van de toezeggingen en verplichtingen in WTO-verband, J. overwegende dat een snelle tenuitvoerlegging van de vier gemeenschappelijke ruimten, namelijk een gemeenschappelijk economisch ruimte, een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, een ruimte van externe veiligheid en een ruimte van onderzoek, onderwijs en cultuur, centraal dient te staan in de onderhandelingen over een nieuwe strategische partnerschapsovereenkomst, K. overwegende dat Rusland onlangs een aantal van de grootste energiebedrijven uit de EU heeft opgenomen in een strategisch samenwerkingsverband met betrekking tot een aantal belangrijke energieprojecten of heeft toegestaan dat bedrijven uit de EU strategische aandelen kopen in Russische ondernemingen, maar dat de ontmanteling van Yukos en de veiling van de activa van het bedrijf niet zorgen voor een doorzichtig bedrijfsklimaat; voorts kennis nemend van het recent arrest van 13 augustus 2007 van het Zwitserse Bondsgerechtshof dat de vervolging van Michail Chodorkovsky en Yukos door de Russische instanties onwettig was en ingegeven werd door politieke motieven, L. overwegende dat het garanderen van de energievoorziening één van de grootste uitdagingen voor Europa vormt en één van de belangrijkste gebieden van samenwerking met Rusland; overwegende dat gemeenschappelijke inspanningen moeten leiden tot een volledig en doeltreffend gebruik van de energietransportsystemen, zowel van bestaande als verder te ontwikkelen systemen; M. overwegende dat geschillen over de voorwaarden voor de levering en de aanvoer van energie via onderhandelingen, zonder discriminatie en op transparante wijze moeten worden opgelost en nooit mogen worden geïnstrumentaliseerd voor het uitoefenen van politieke druk op de EU-lidstaten en de gezamenlijke buurlanden, N. overwegende dat een toekomstige overeenkomst tussen de Europese Unie en de Russische Federatie de beginselen van het Verdrag inzake het Energiehandvest moet omvatten, O. overwegende dat de Europese Unie en de Russische Federatie samen een actieve rol kunnen en moeten spelen bij de totstandbrenging van vrede en stabiliteit in Europa, met name in de gezamenlijke buurlanden, en in andere delen van de wereld, o.m. in Iran en het Midden-Oosten; overwegende dat er nieuwe spanningen zijn ontstaan in Abchazië en Zuid-Ossetië en dat er geen vooruitgang is geboekt bij het oplossen van de andere "bevroren conflicten" zoals dat in Transnistrië, P. overwegende dat door beide partners absolute voorrang moet worden gegeven aan het vinden van een oplossing voor het probleem van de toekomstige status van Kosovo die voor beide bij het conflict betrokken partijen aanvaardbaar is, Q. overwegende dat de verklaringen van de Russische autoriteiten naar aanleiding van de plannen van de VS om onderdelen van hun raketschild te plaatsen in Polen en de Tsjechische Republiek, en het ongepaste Russische dreigement zich terug te trekken uit het Verdrag inzake conventionele strijdkrachten in Europa (CFE-Verdrag) hebben geleid tot ernstige verontrusting over de handhaving van vrede en stabiliteit in Europa, R. overwegende dat het van belang is dat de EU met één stem spreekt en solidariteit en eendrachtigheid aan de dag legt in haar betrekkingen met de Russische Federatie en dat deze betrekkingen gebaseerd zijn op gemeenschappelijke belangen en waarden, 1. bevestigt zijn overtuiging dat Rusland een belangrijke partner in de opbouw van een strategische samenwerking op basis van gemeenschappelijke waarden blijft, waarmee de EU niet alleen economische en handelsbelangen gemeen heeft, maar ook de doelstelling van nauwe samenwerking op het internationale toneel; 2. doet een beroep op de Russische regering om samen met de Europese Unie de noodzakelijke voorwaarden te scheppen voor een spoedig begin van de onderhandelingen voor een nieuwe PSO tussen de EU en Rusland; beklemtoont het belang van eendracht en solidariteit tussen de EU-lidstaten in hun betrekkingen met Rusland; onderstreept in dit verband opnieuw dat democratie en mensenrechten de kern moeten vormen van elke toekomstige overeenkomst met de Russische Federatie; 3. is in dit verband, ondanks de beperkte resultaten die op de Top in Mafra werden bereikt, verheugd over de sfeer op de bijeenkomst en de daaropvolgende bemoedigende verklaringen, die tot deblokkering van de situatie in de nabije toekomst zouden kunnen leiden; stelt vast dat de huidige werkzaamheden met betrekking tot de praktische tenuitvoerlegging van de routekaarten voor de vier gezamenlijke ruimten een positieve dynamiek vertonen en wijst erop dat verdere verdieping van het partnerschap beide partijen voordeel zou opleveren; 4. spreekt zijn waardering uit voor de vooruitgang die op de Top in Mafra is geboekt ten aanzien van de toetreding van Rusland tot de WTO, waardoor gelijke mededingingsomstandigheden worden geschapen voor het zakenleven aan beide zijden en waardoor de Russische inspanningen om een moderne, gediversifieerde en technologisch hoogwaardige economie op poten te zetten in hoge mate worden gesteund; verzoekt Rusland de nodige maatregelen te nemen om de resterende hindernissen weg te nemen in het toetredingsproces, dat zich in een kritische fase bevindt, en om de toezeggingen en verplichtingen van het WTO-lidmaatschap volledig te kunnen naleven en ten uitvoer te kunnen leggen; 5. spreekt de hoop uit dat spoedig een akkoord kan worden bereikt over de voorwaarden voor een snelle toetreding van de Russische Federatie tot de WTO; 6. neemt kennis van de voortdurende uitwisseling van standpunten over de mensenrechten in Rusland als onderdeel van het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland; benadrukt echter dat de huidige situatie in Rusland aanleiding geeft tot ernstige bezorgdheid met betrekking tot de eerbiediging van de mensenrechten, democratie, vrijheid van meningsuiting en het recht van burgerorganisaties en individuele personen om de gezagsinstanties aan de kaak te stellen en verantwoordelijk te stellen voor hun daden; is uiterst bezorgd over het uitblijven van een inhoudelijke reactie van de Russische autoriteiten naar aanleiding van de talrijke blijken van deze verontrusting; wijst erop dat de tenuitvoerlegging van de huidige NGO-wetgeving het werk van tal van NGO's in ongunstige zin heeft beïnvloed en steunt de huidige initiatieven tot vereenvoudiging van de procedures voor de registratie van NGO's; 7. benadrukt dat de situatie in Tsjetsjenië nog steeds voor een meningsverschil zorgt in de betrekkingen tussen de EU en Rusland en blijft zorgen voor vertraging in de ontwikkeling van deze betrekkingen; herhaalt zijn scherpe kritiek op het beleid van Rusland in Tsjetsjenië en zijn veroordeling van de talrijke mensenrechtenschendingen in Tsjetsjenië; verzoekt de Russische Federatie met spoed concrete maatregelen te nemen om een einde te maken aan foltering en andere mishandeling, willekeurige detentie en "verdwijningen" in de Republiek Tsjetsjenië en de straffeloosheid met betrekking tot deze schendingen aan te pakken; 8. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan dat zij de Russische Federatie oproepen tot ratificatie van Aanvullend Protocol 14 bij het Europese Verdrag inzake de rechten van de mens; 9. dringt aan op intensivering van de mensenrechtendialoog tussen de EU en Rusland en op openstelling van dit proces voor inhoudelijke input van het Europees Parlement, de Staatsdoema, het maatschappelijk middenveld en mensenrechtenorganisaties; hamert op opname op de agenda van de mensenrechtendialoog van het onderwerp van de minderheden in Rusland; verzoekt Rusland zich volledig te houden aan zijn verplichtingen als lid van de Raad van Europa, waaronder de eerbiediging van het recht van vereniging en het recht om geweldloos te demonstreren; 10. vestigt er de aandacht op dat de werkomstandigheden van journalisten, waaronder de buitenlandse correspondenten, in de Russische Federatie moeilijk zijn en dat zij blootstaan aan pressie en intimidatie; 11. spreekt zijn bezorgdheid uit over de beperking van de democratische vrijheden in de aanloop naar de verkiezingen van de Doema in december 2007 en de presidentsverkiezingen in maart 2008; vraagt de Russische autoriteiten om een eerlijk en vrij verloop van beide verkiezingen te waarborgen, zodat de oppositiepartijen de mogelijkheid krijgen om eraan deel te nemen en een serieuze verkiezingscampagne te voeren, met volledige eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting; benadrukt dat het bestaan van vrije media een van de belangrijkste voorwaarden is om de verkiezingen als vrij en eerlijk te kunnen bestempelen; beklemtoont het belang van NGO's die onafhankelijk zijn van nationale regeringen, voor de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld; 12. betreurt in dit verband dat de Russische autoriteiten hebben getalmd de OVSE uit te nodigen waarnemers naar de te houden verkiezingen te zenden, waardoor een langdurige waarnemingsmissie niet mogelijk is, en dat zij slechts een beperkt aantal OVSE-waarnemers toestaan de parlementsverkiezingen te volgen; wijst erop dat het beperkte aantal waarnemers een ernstige ondermijning van de kwaliteit van de uit te voeren taak en van de geloofwaardigheid van deze missie in het algemeen betekent; dringt er bij de Russische autoriteiten op aan dat zij op korte termijn de nodige visa voor de internationale waarnemers afgeven; 13. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de pogingen van de Russische Federatie om langs diplomatieke weg tot breideling van de activiteiten van het ODIHR te komen, door aan de OVSE voorstellen te doen om de omvang van waarnemingsmissies bij verkiezingen te beperken en publicatie van hun rapporten onmiddellijk na een verkiezing te verbieden; benadrukt de onvervangbare sleutelrol die deze organisatie bij de overgang van totalitaire regimes naar democratische systemen speelt; onderstreept dat een eerlijk verkiezingsproces de kern vormt van een werkelijke, rijpe en volledig functionerende democratie en dat de OVSE-waarnemingsmissies een beslissende bijdrage in deze richting kunnen leveren; 14. herhaalt bovendien het belang van de instelling van een gemeenschappelijke economische ruimte (GER) en de verdere ontwikkeling van de doelstellingen die zijn overeenkomen op de routekaart voor de GER, met name wat betreft de verwezenlijking van een open markt tussen de EU en Rusland; 15. beklemtoont het belang van de verbetering van het klimaat voor Europese investeringen in Rusland, wat alleen kan worden bereikt door het bevorderen en faciliteren van doorzichtige handelsvoorwaarden zonder discriminatie, minder bureaucratie en wederzijdse investeringen; is bezorgd over het ontbreken van voorspelbaarheid bij de toepassing van regels door de autoriteiten; 16. is ingenomen met de intensievere dialoog tussen de EU en Rusland over energiekwesties; beklemtoont het belang van de invoer van energie voor de Europese economieën, die zeker de mogelijkheid biedt voor nauwere samenwerking tussen de EU en Rusland op economisch en handelsgebied; wijst erop dat de beginselen van onderlinge afhankelijkheid en transparantie het fundament moeten zijn van een dergelijke samenwerking, evenals gelijke toegang tot markten, infrastructuur en investeringen; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan ervoor te zorgen dat de beginselen van het Verdrag inzake het Energiehandvest, dat overeenkomstig artikel 45 voor Rusland zelfs vóór ratificatie door de Doema bindend is, het eraan gehechte Transitprotocol en de conclusies van de G8 worden opgenomen in een nieuwe PSO tussen de EU en Rusland, met nauwere samenwerking op het terrein van energie-efficiëntie, energiebesparing en hernieuwbare energie; wijst erop dat deze beginselen toegepast moeten worden bij grootschalige energie-infrastructuurprojecten, zoals de gaspijpleiding in de Oostzee; roept de Europese Unie op om tegenover Rusland met één stem te spreken inzake deze gevoelige materie; 17. verzoekt de Russische Federatie op grote schaal te investeren in maatregelen ter bevordering van efficiënt energiegebruik, gezien de ernst van het probleem van de klimaatverandering en de maatschappelijke voordelen die zulke investeringen opleveren; herinnert er in dit verband aan dat het flexibiliteitsmechanisme waarin het Kyoto-protocol voorziet, investeringen zou kunnen aantrekken voor de modernisering van de energiesector en de sector energie-eindgebruik in Rusland; 18. spreekt zijn waardering uit voor de intensivering van de samenwerking tussen de EU en Rusland in het kader van het Driepartijenoverleg inzake de Ruimte dat in maart 2006 is overeengekomen door de Commissie, het Europees Ruimteagentschap en Roscosmos, waaronder vallen toepassingen in de ruimte (satellietnavigatie, waarneming van de aarde en communicatie per satelliet), toegang tot de ruimte (lanceerinrichtingen en toekomstige systemen voor vervoer in de ruimte), ruimtewetenschap en de ontwikkeling van ruimtetechnologie; stelt vast dat samenwerking in de ruimte in de GER is uitgeroepen tot een sector die voorrang verdient; 19. juicht het toe dat op de Top in Mafra een overeenkomst is gesloten over de handel in bepaalde staalproducten, waardoor de quota voor platstaal en langstaal worden verhoogd om rekening te houden met de uitbreiding van de EU met Bulgarije en Roemenië en om te voorzien in de leverantie aan dienstencentra voor staal in lidstaten van de EU; 20. verzoekt beide partijen een met de WTO-regels strokende oplossing te vinden voor het probleem van de uitvoerheffingen op hout; 21. is verheugd over de vooruitgang die is geboekt op het gebied van de tenuitvoerlegging van programma's voor grensoverschrijdende samenwerking op basis van het beginsel van gezamenlijke financiering en gelijke status bij de keuze van prioritaire projecten; spreekt er met name zijn waardering voor uit dat van Russische zijde op de Top in Mafra is aangekondigd dat men bereid is aan deze programma's de noodzakelijke kredieten toe te wijzen en te beginnen met een eerste tranche van 122 000 000 EUR; 22. wijst erop dat rijen vrachtwagens van niet minder dan 50 km aan de EU-zijde van de grens onaanvaardbaar zijn en verzoekt Rusland dan ook zijn grensprocedures te stroomlijnen en de met de EU voor het terugdringen van deze knelpunten overeengekomen maatregelen ten uitvoer te leggen; 23. vraagt daarom de Raad en de Commissie hun inspanningen te verdubbelen om de problemen bij het oversteken van de grens tussen de EU en Rusland op te lossen, en concrete projecten aan te vatten en bij de grensoverschrijdende samenwerking volledig gebruik te maken van het nieuwe Nabuurschaps- en Partnerschapsinstrument en de Interreg-fondsen; 24. betreurt dat Rusland niet zijn toezegging is nagekomen de betalingen voor vluchten boven Siberië geleidelijk af te schaffen, verzoekt Rusland de overeenkomst te tekenen die terzake op de laatste Top is bereikt en wijst erop dat een positieve stap van Rusland de EU in staat zou stellen deel te nemen aan de Luchtvaarttop die voor het voorjaar 2008 in Moskou op de agenda staat, om de omvangrijke mogelijkheden voor samenwerking in deze cruciale sector te benoemen; 25. dringt bij de regeringen van Rusland en de Verenigde Staten aan op intensivering van de gesprekken over defensie- en veiligheidskwesties waarbij de lidstaten van de EU direct of indirect zijn betrokken; dringt er bij de regeringen van beide staten op aan de Europese Unie en haar lidstaten nauw bij deze gesprekken te betrekken en zich te onthouden van stappen en besluiten die kunnen worden gezien als een bedreiging voor vrede en stabiliteit op het Europese continent; 26. verzoekt Rusland met klem het voornemen te heroverwegen de naleving van het CFE-Verdrag op te schorten, zijn wettige belangen via onderhandelingen te beschermen en uitholling van het CFE-Verdrag te voorkomen, daar dit een nieuwe wapenwedloop en nieuwe tegenstellingen tot gevolg kan hebben; 27. dringt er bij de Russische regering op aan een positieve bijdrage te leveren aan de inspanningen van de contactgroep voor Kosovo en de EU om een duurzame politieke oplossing te vinden voor de toekomstige status van Kosovo, die aanvaardbaar is voor de bij het conflict betrokken partijen; 28. doet een beroep op de EU en op Rusland als lid van de VN-Veiligheidsraad om hun inspanningen om een oplossing te vinden voor de Iraanse nucleaire kwestie voort te zetten; 29. is tevreden dat de eerste bijeenkomst van de Permanente Partnerschapsraad voor cultuur is gehouden; onderstreept dat rechtstreekse contacten tussen mensen belangrijk zijn; neemt er nota van dat de recente overeenkomst tussen de EU en Rusland over een versoepeling van de visumregeling enigszins heeft bijgedragen tot het overwinnen van de bestaande moeilijkheden op dit gebied, maar benadrukt dat er behoefte is aan een ambitieuzere versoepeling van de visumregeling die ook betrekking heeft op gewone bona fide-reizigers die niet behoren tot een vooraf bepaalde categorie, en aan liberalisering op lange termijn; 30. is ingenomen met de initiatieven om te komen tot visumvrij reizen tussen de EU en Rusland; dringt aan op nauwere samenwerking op het gebied van illegale immigratie, een betere controle van identiteitspapieren en een betere informatieuitwisseling inzake terrorisme en georganiseerde misdaad; beklemtoont dat de Raad en de Commissie ervoor moeten zorgen dat Rusland aan alle voorwaarden voldoet die worden vastgesteld in een eventuele overeenkomst tussen beide zijden over de afschaffing van visa, zodat inbreuken op de veiligheid of de democratie in Europa worden voorkomen; 31. wijst erop dat het belangrijk is de corruptie te blijven bestrijden; spreekt zijn waardering uit voor de deelname van de Russische Federatie aan de Groep van Landen tegen Corruptie van de Raad van Europa, maar wijst erop dat internationale verdragen, nationale wetgeving en gedragscodes onvoldoende zijn indien in aansluiting hierop geen daadwerkelijke tenuitvoerlegging plaatsvindt; 32. is verheugd over de ondertekening van een gemeenschappelijke intentieverklaring tussen de Russische federale dienst drugsbeheersing en het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, waarin wordt aangedrongen op uitbreiding van de samenwerking tussen EU en Rusland in alle sectoren van drugsbestrijding, van geneeskundige bijstand aan verslaafden tot het werk aan preventieve maatregelen met media en overheidsorganisaties; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Russische Federatie, de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de beraadslagingen van de Commissie verzoekschriften, – gelet op de artikelen 21 en 194 van het EG-Verdrag, – gelet op de artikelen 45 en 192, lid 6 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A6-0392/2007 ), A. overwegende dat het recht van petitie een fundamenteel recht is dat onlosmakelijk is verbonden met het burgerschap van de Europese Unie, B. overwegende dat het recht van petitie is neergelegd in het EG-Verdrag sedert 1992 en wordt bevestigd in artikel 44 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 191 van het Reglement van het Europees Parlement, C. overwegende dat zowel het Parlement als de Raad en de Commissie gebonden zijn aan de bepalingen in de verdragen inzake het recht van petitie en ermee hebben ingestemd om waarborging te geven voor de interinstitutionele follow-up van verzoekschriften, D. overwegende dat de uitoefening van dit recht aanzienlijk bijdraagt aan het streven van de Europese Unie aansluiting te vinden bij haar burgers en inzicht te geven in de verwachtingen van de Europese publieke opinie, E. overwegende dat verzoekschriften nog steeds een middel zijn waarmee de burger kan bijdragen aan de controle op de omzetting en implementatie van Gemeenschapswetgeving door nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten, F. overwegende dat verzoekschriften een instrument vormen om de gevolgen te evalueren van Europese wetgeving en beleid voor individuen en om het Europees Parlement attent te maken op dubbelzinnigheden en foute interpretaties van die wetten en dit beleid die rechtstreekse gevolgen voor de doelstellingen hebben, G. overwegende dat het aantal verzoekschriften dat niet-ontvankelijk wordt verklaard, in 2006 constant is gebleven: ongeveer een op de drie van alle verzoekschriften; dit duidt erop dat het nog steeds nodig is ervoor te zorgen dat de EU-burgers naar behoren worden geïnformeerd over de bevoegdheden van de Europese Unie en haar instellingen, H. overwegende dat natuurlijk niet alle ontvankelijke verzoekschriften die zijn ontvangen en uitgezocht, de EU-burger tevreden stellen, maar dat een redelijke hoeveelheid van de verzoekschriften ertoe bijdragen dat een specifiek probleem wordt opgelost of dat een bezorgdheid onder de aandacht komt, hetgeen het Parlement eventueel later kan helpen bij het onderhandelen over nieuwe communautaire wetgeving, I. overwegende dat tijdens de behandeling van verzoekschriften is gebleken dat het Gemeenschapsrecht door de lidstaten nog steeds niet naar behoren ten uitvoer wordt gelegd, overwegende dat er zich structurele problemen lijken voor te doen bij de uitvoering van bepaalde milieunormen, met name artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1) (Habitatrichtlijn) en artikel 4 van Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2) , zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (3) , J. overwegende dat bij de follow-up van verzoekschriften over bepaalde grote infrastructuurprojecten is gebleken dat een consequenter toezicht door de Commissie op de naleving van de Habitatrichtlijn door de lidstaten noodzakelijk is, met name in die gevallen waarin artikel 6, lid 4 van die richtlijn niet wordt nagekomen of waarin beschermde gebieden niet worden gespaard terwijl er alternatieven zijn voor projecten die volgens het beste beschikbare wetenschappelijke advies naar alle waarschijnlijkheid aanzienlijke negatieve gevolgen hebben voor de integriteit van een door de Habitatrichtlijn of Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand beschermd gebied (4) , K. overwegende dat in andere gevallen de maatregelen van de Commissie in het kader van haar in artikel 211 van het EG-Verdrag omschreven taak als "bewaakster van de verdragen" – zoals de snelle beslissing om een procedure in te leiden tegen Spanje wegens het schenden van het Gemeenschapsrecht inzake openbare aanbestedingen en haar tijdige maatregelen om onomkeerbare schade aan het milieu in Polen te voorkomen - prijzenswaardig zijn, L. overwegende dat de samenwerking tussen de Commissie verzoekschriften en de Europese Commissie van essentieel belang blijft bij het efficiënt omgaan met verzoekschriften en wanneer men de rekwestrant een optimale behandeling van zijn problemen wil garanderen, M. overwegende dat het belangrijk is dat in geval van verkeerde toepassing van Gemeenschapswetgeving de burger snel verhaal kan halen en dat de specifieke omstandigheden van elk geval verdisconteerd moeten worden bij het zoeken naar een oplossing, N. overwegende dat in het kader van artikel 230 van het EG-Verdrag het Parlement het recht heeft om een geding aan te spannen bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen onder dezelfde voorwaarden als de Raad en de Commissie en overwegende dat overeenkomstig artikel 201 van dit Verdrag het Parlement bevoegd is om de activiteiten van de Commissie te controleren en dat het daarmee beschikt over zowel de juridische als de politieke instrumenten die nodig zijn om effectiever te reageren op legitieme zorgen van burgers, O. overwegende dat het Parlement evenwel voortdurend uit is geweest op loyale samenwerking, vooral met de Commissie als hoeder van de Verdragen, als een effectieve methode om de problemen op te lossen waarvoor de burger hulp heeft gezocht, P. overwegende dat het Parlement verzoekschriften blijft ontvangen over vermeende schendingen door de lidstaten van de mensenrechten en de grondrechten van de indieners, overwegende dat overeenkomstig artikel 6, lid 1 van het EU-Verdrag de Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van mensenrechten en fundamentele vrijheden, alsmede de rechtstaat, en overwegende dat artikel 7, lid 1 van het EU-Verdrag het Parlement het recht geeft een procedure in te leiden om na te gaan of er al dan niet sprake is van een duidelijk gevaar voor een ernstige schending door een lidstaat van de in artikel 6, lid 1 genoemde beginselen, Q. overwegende dat het Parlement erkent dat sommige zaken gevoelig liggen en vastbesloten is om alle nodige stappen te nemen ter bescherming van de rechten van rekwestranten en het vertrouwelijke karakter van hun persoonlijke gegevens zonder af te doen aan de transparantie van het verzoekschriftenproces zelve, 1. benadrukt het belang van de verzoekschriftenprocedure om ervoor te zorgen dat individuele Europese burgers die zich zorgen maken of hun rechten onder het Verdrag en de Gemeenschapswetgeving wel gerespecteerd worden gepaste reacties en oplossingen krijgen; 2. benadrukt de belangrijke bijdrage die de Commissie verzoekschriften levert aan de werkzaamheden van het Europees Parlement die gericht zijn op aansluiting met de burgers van de EU en versterking van de legitimiteit, transparantie en verantwoording van de besluitvormingsprocedure van de EU; 3. is van mening dat verzoekschriften een instrument bieden om te meten wat het Europese publiek van de Europese Unie verwacht en tot in hoeverre de Europese Unie daaraan weet te voldoen; 4. herinnert aan de rol van verzoekschriften als middel om EU-burgers in staat te stellen zowel hiaten in de Gemeenschapswetgeving te signaleren als de Europese instellingen te wijzen op eventuele inbreuken daarop of onjuiste toepassingen daarvan; 5. onderstreept de kans die verzoekschriften het Europees Parlement bieden om dubbelzinnigheden in de toepassing en implementatie van de Gemeenschapswetgeving op Europees, nationaal, regionaal en lokaal niveau vast te stellen en zo nodig actie te ondernemen om dit op te lossen; 6. benadrukt het belang van samenwerking met de Commissie bij het vinden van geschikte oplossingen voor bezorgdheden die Europese burgers onder de aandacht van de Commissie verzoekschriften brengen, aangezien deze de rechtstreekse invloed van de Gemeenschapswetgeving, het Gemeenschapsbeleid en de activiteiten van de EU op individuen weerspiegelen; 7. betreurt dat veel lidstaten de communautaire milieunormen niet correct uitvoeren en is van mening dat er consequenter toezicht moet worden gehouden op met name de eerbiediging van de bepalingen van het Gemeenschapsrecht inzake de bescherming van biodiversiteit en de beoordeling van de gevolgen van bepaalde openbare en particuliere projecten en plannen voor het milieu; 8. verwelkomt het 23ste jaarlijks verslag van de Commissie over de controle op de toepassing van het Gemeenschapsrecht ( COM(2006)0416 ), waarin de rol van de verzoekschriftenprocedure bij het identificeren van inbreuken wordt erkend; 9. verzoekt de Commissie opnieuw om beslissingen tot het starten van een inbreukprocedure, zodra een besluit hiertoe is genomen, en tevens de relevante beslissingen van het Hof van Justitie mede te delen, met name wanneer over de desbetreffende kwestie bij het Europees Parlement een verzoekschrift is ingediend, en merkt op dat de Commissie niet is tegemoetgekomen aan het herhaaldelijk aandringen terzake door de Commissie verzoekschriften; 10. roept de Commissie verzoekschriften op om haar beslissingen inzake de verzoekschriften die zij tijdens haar vergaderingen behandelt, schriftelijk en op korte termijn mee te delen, teneinde misverstanden en verkeerde interpretaties bij de massamedia en indieners te voorkomen; 11. herhaalt het belang van coördinatie bij het behandelen van kwesties die zowel in een verzoekschrift aan het Parlement als in een klacht aan de Commissie aan de orde gesteld zijn, gezien het feit dat het petitierecht een grondrecht is dat door het Verdrag gewaarborgd is, dat het Parlement een doorzichtig kader biedt voor besprekingen, hetgeen een eerste vereiste is voor een betere openbare verantwoording, en dat in deze context voorrang aan de verzoekschriftenprocedure moet worden verleend; 12. herinnert aan de bezorgdheid van de Commissie verzoekschriften over de onredelijk en buitengewoon lange duur – vaak wel een aantal jaar – voor het instellen en afhandelen van inbreukprocedures door de Commissie, en aan zijn ontevredenheid met de regelmatig voorkomende gevallen waarin lidstaten zich niet houden aan de beslissingen van het Hof van Justitie; meent dat dit de geloofwaardigheid van de formulering en coherente toepassing van de Gemeenschapswetgeving ondermijnt, en dat het de doelstellingen van de EU in diskrediet brengt; 13. bevestigt nogmaals de noodzaak dat de Commissie gebruikmaakt van de mogelijkheid onder artikel 228 van het EG-Verdrag om lidstaten voor het Hof van Justitie te dagen, zodat boeten in de vorm van een forfaitaire of dwangsom kunnen worden opgelegd wanneer lidstaten arresten van het Hof van Justitie in inbreukprocedures niet tijdig implementeren; 14. is van mening dat het voor de geloofwaardigheid van het Gemeenschapsrecht en de waarborging van gelijke concurrentievoorwaarden binnen de interne markt noodzakelijk is dat de Commissie krachtdadig optreedt tegen schendingen van het Gemeenschapsrecht, ten minste in zaken van nationaal belang die een precedent voor de nationale rechtspraak vormen, en is van mening dat door dergelijk optreden de behoefte van burgers om een klacht in te dienen bij de Commissie en een verzoekschrift te richten tot het Europees Parlement aanzienlijk zou kunnen afnemen; 15. verwelkomt de voortdurende dialoog tussen de Commissie verzoekschriften en de Europese ombudsman; wijst erop dat de Commissie verzoekschriften haar steun heeft betuigd aan de speciale verslagen over de Europese Scholen en over de doorzichtigheid van de vergaderingen van de Raad; is verheugd over de goede oplossing die gevonden is door de wijze waarop de Commissie klachten over vermeende inbreuken behandelt, en steunt het verzoek van de ombudsman om een verhoging van zijn begroting; 16. merkt op dat, gezien het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 oktober 2006 in zaak T-193/04, Tillack/Commissie (5) , waarin is vastgesteld dat er bij het optreden van OLAF geen sprake was van een wetsovertreding, de beraadslagingen van het Parlement betreffende het uitstaande speciale verslag van de ombudsman over klacht 2485/2004/GG moeten worden afgesloten; 17. bevestigt dat het noodzakelijk is dat de Raad, als instelling, meer betrokken is bij de activiteiten van de Commissie verzoekschriften, en moedigt haar deelname op een passend niveau aan in vergaderingen van de Commissie verzoekschriften, zoals vermeld in het Interinstitutioneel Akkoord "Beter wetgeven" (6) , dat op 16 december 2003 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie werd aangenomen; 18. herhaalt het voorstel om de Raad een hoge ambtenaar te laten aanwijzen voor het coördineren van zaken die verband houden met verzoekschriften, gezien het feit dat er bij veel verzoekschriften politiek gevoelige kwesties betreffende de omzetting door lidstaten van Gemeenschapswetgeving aan de orde komen; 19. benadrukt nogmaals de essentiële rol van de lidstaten in het correct implementeren van de Gemeenschapswetgeving, en onderstreept dat de toepassing daarvan in de praktijk beslissend is om de relevantie van de Europese Unie voor haar burgers te verhogen; benadrukt de noodzaak van een betere deelname van vertegenwoordigers van de lidstaten en hun parlementen aan de besprekingen van de Commissie verzoekschriften; 20. herinnert eraan dat het EU-Verdrag het Parlement de bevoegdheid geeft om de procedure van artikel 7, lid 1 van het EU-Verdrag in te leiden, op grond waarvan onafhankelijke personen kunnen worden benoemd om verslag uit te brengen over de vraag of er gevaar bestaat voor een ernstige schending van de beginselen waarop de Europese Unie is gegrondvest, waaronder met name de eerbiediging van de mensenrechten, zoals gewaarborgd door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; 21. verwelkomt het onderzoek van de Tijdelijke Enquêtecommissie crisis bij de Equitable Life Assurance Society en de bijdrage van de leden van de Commissie verzoekschriften en haar secretariaat die rechtstreeks hebben deelgenomen aan de werkzaamheden van deze enquêtecommissie; meent dat de beslissing deze commissie op te zetten om verder in te gaan op ontvangen verzoekschriften de pogingen om de correcte toepassing van de Gemeenschapswetgeving in alle lidstaten te waarborgen, heeft verbeterd; 22. moedigt het uitvoeren van reizen volgens artikel 192 van zijn Reglement naar verschillende lidstaten van de EU om door indieners naar voren gebrachte kwesties ter plaatse vast te stellen, aan, als middel om effectieve en pragmatische oplossingen in het belang van de burger te faciliteren; 23. benadrukt het belang van dergelijke reizen bij de activiteiten ter verbetering van de communicatie met burgers en ter verhoging van het bewustzijn in de lidstaten van de werkzaamheden van het Europees Parlement in het algemeen en met name de Commissie verzoekschriften; 24. benadrukt dat een beter inzicht in de functie van verzoekschriften als middel om burgers in staat te stellen rechtzetting te verkrijgen in nauw verband staat tot de kwaliteit van de informatie die in Europa voor het algemeen publiek beschikbaar is over de Gemeenschapswetgeving, het Gemeenschapsbeleid en de doelstellingen van de EU; 25. merkt op dat, gedurende het tweede jaar sinds de uitbreiding van de EU naar 25 lidstaten, het aantal verzoekschriften dat het Parlement ontvangen heeft vrij constant is gebleven; merkt echter op dat de toetreding van Roemenië en Bulgarije in januari 2007 waarschijnlijk tot een aanzienlijk aantal verzoekschriften van de burgers uit die landen zal leiden; 26. verwelkomt de overeenstemming binnen de Commissie verzoekschriften die geresulteerd heeft in een stijging van haar ledental tot 40 gewone leden, en meent dat dit er waarschijnlijk voor zal zorgen dat Europese burgers en mensen die op het grondgebied van de EU woonachtig zijn een nog beter inzicht krijgen in hun zaken die in behandeling zijn, waardoor het Parlement beter kan inspelen op de verwachtingen van indieners; 27. onderstreept de noodzaak het secretariaat van de Commissie verzoekschriften te versterken teneinde aan de behoefte aan taalkundige, juridische en politieke expertise te kunnen voldoen, zodat de wachttijden korter en de onderzoeken effectiever kunnen worden en zodat de diensten die zij biedt voor alle burgers van de EU in dezelfde mate beschikbaar kunnen zijn; 28. herhaalt de noodzaak om de benodigde financiële middelen te vinden om voort te gaan met de ontwikkeling van het softwaresysteem E-petition, dat zowel een database als een beheerinstrument vormt met gegevens over de werkstroom van de verzoekschriften, en zodoende de doorzichtigheid en efficiency van de werkzaamheden van de Commissie verzoekschriften verhoogt, 29. verzoekt de Secretaris-generaal om een spoedige herziening uit te voeren van het 'Citizens Portal' op de website van het Europees Parlement teneinde de zichtbaarheid van het portal ten aanzien van het petitierecht te verhogen, en de presentatie ervan te verbeteren zodat deze vergelijkbaar en compatibel is met de website van de Europese ombudsman die, in tegenstelling tot de Commissie verzoekschriften, specifiek betrekking heeft op klachten van burgers over vermeend wanbeheer binnen de instellingen of organen van de EU; 30. herinnert eraan dat het Europees Parlement sinds 1998 heeft verzocht om een evaluatie van het Interinstitutioneel Akkoord van 1989 over de versterking van het petitierecht (7) ; herhaalt zijn dringende verzoeken aan de Raad en de Commissie om die evaluatie uit te voeren teneinde een effectiever rechtsmiddel te verkrijgen en een duidelijk, samenhangend kader te definiëren voor de essentiële samenwerking tussen de instellingen op het desbetreffende gebied; 31. verwelkomt het besluit een evaluatie uit te voeren van de huidige regels die de verzoekschriftenprocedure bepalen teneinde verduidelijking te verkrijgen betreffende de vaststelling van de ontvankelijkheid van verzoekschriften, en procedures met betrekking tot gegevensbescherming en geheimhouding te versterken zonder af te doen aan de noodzakelijke transparantie van de verzoekschriftenprocedure zelf; 32. benadrukt het belang van bescherming van de rechten van rekwestranten als essentieel onderdeel van de verzoekschriftenprocedures en is verheugd dat binnen de commissie een consensus is bereikt over de behandeling van de nog lopende verzoekschriften inzake Lloyd vooral door haar volledige steun te betuigen aan mevrouw X wier naam tegen haar wens opnieuw naar buiten is gebracht; 33. benadrukt het belang van milieubescherming en verwelkomt de zeer grote interesse van de Commissie verzoekschriften in verzoekschriften die betrekking hebben op het milieu welke zij tijdens haar vergaderingen behandelt; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en het verslag van de Commissie verzoekschriften te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese ombudsman en de regeringen en parlementen van de lidstaten en hun commissies verzoekschriften en ombudsmannen of soortgelijke bevoegde organen.