(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 259 /2 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 44 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0233/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0432/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 januari 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG, 86/635/EEG en 91/674/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen , banken en andere financiële instellingen en verzekeringsondernemingen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 44, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Teneinde de voltooiing van de interne markt voor financiële diensten te versnellen, heeft de Europese Raad van Lissabon van 23-24 maart 2000 bepaald dat het Actieplan voor financiële diensten vóór 2005 moet worden uitgevoerd en er tevens op aangedrongen dat de nodige maatregelen worden genomen om de vergelijkbaarheid van de jaarrekeningen van communautaire vennootschappen waarvan de effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (hierna "beursgenoteerde vennootschappen" genoemd), te verbeteren. (2) Op 13 juni 2000 heeft de Commissie haar mededeling "Strategie van de EU inzake financiële verslaglegging: verdere maatregelen" (5) gepubliceerd, waarin wordt voorgesteld dat alle beursgenoteerde vennootschappen uiterlijk in 2005 hun geconsolideerde jaarrekening opstellen overeenkomstig een enkel stelsel van standaarden voor jaarrekeningen, namelijk de International Accounting Standards (IAS). (3) Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (6) (hierna "de IAS-verordening" genoemd) verplicht alle beursgenoteerde vennootschappen ertoe om vanaf 2005 hun geconsolideerde jaarrekening op te stellen overeenkomstig de IAS die voor toepassing binnen de Gemeenschap zijn goedgekeurd. De IAS-verordening biedt de lidstaten tevens de mogelijkheid om de toepassing van goedgekeurde IAS bij de opstelling van jaarrekeningen toe te staan of te verplichten, alsook om de toepassing van goedgekeurde IAS door niet-beursgenoteerde vennootschappen toe te staan of te verplichten. (4) Om te worden goedgekeurd voor toepassing in de Gemeenschap moet een internationale standaard voor jaarrekeningen in de eerste plaats beantwoorden aan de basisvereisten van Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (7) en van Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 betreffende de geconsolideerde jaarrekening (8) , wat inhoudt dat de toepassing van de standaard een getrouw beeld van de financiële positie en het resultaat van een onderneming moet opleveren, waarbij dit beginsel moet worden gezien in het licht van deze richtlijnen en geen strikte overeenstemming met elke afzonderlijke bepaling van die richtlijnen behoeft te impliceren. (5) Aangezien Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG vallen, deze richtlijnen als de primaire basis van de communautaire verslagleggingsvoorschriften zullen blijven fungeren voor de niet overeenkomstig de IAS-verordening opgestelde enkelvoudige en geconsolideerde jaarrekeningen van ondernemingen die onder deze richtlijnen vallen , is het van belang dat gelijke concurrentievoorwaarden bestaan voor communautaire vennootschappen die de IAS toepassen en vennootschappen die dat niet doen. (6) Zowel voor de invoering van de IAS als voor de toepassing van de Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG is het wenselijk dat deze richtlijnen de ontwikkelingen in de internationale financiële verslaglegging weerspiegelen. In dit verband dringt de Commissie er in haar mededeling "Harmonisatie van de jaarrekeningen: een nieuwe strategie ten aanzien van internationale harmonisatie" (9) op aan dat de Europese Unie de communautaire jaarrekeningenrichtlijnen in overeenstemming zou houden met de internationale ontwikkelingen op het gebied van de vaststelling van standaarden voor jaarrekeningen, met name in de International Accounting Standards Board (IASB) . (7) De lidstaten moeten de presentatie van de winst- en verliesrekening kunnen wijzigen overeenkomstig de internationale ontwikkelingen, zoals deze worden weerspiegeld in de standaarden van de IASB. (8) De lidstaten moeten de toepassing van herwaarderingen en van vaststelling van de waarde in het economisch verkeer kunnen toestaan of voorschrijven overeenkomstig de internationale ontwikkelingen, zoals deze worden weerspiegeld in de standaarden van de IASB. (9) Het jaarverslag en het geconsolideerde jaarverslag zijn belangrijke aspecten van de financiële verslaglegging. In overeenstemming met de thans gangbare optimale werkwijzen dient het bestaande vereiste dat deze verslagen een getrouw overzicht van de gang van zaken en de positie van de vennootschap, overeenkomstig de omvang en complexiteit van de activiteit ervan, moeten geven, te worden versterkt teneinde een grotere eenvormigheid te bewerkstelligen en aanvullende richtsnoeren te geven met betrekking tot de informatie die een getrouw overzicht geacht wordt te bevatten. De opgenomen informatie mag niet beperkt blijven tot de financiële aspecten van de bedrijfsuitoefening van de onderneming. Verwacht wordt dat dit waar nodig zal leiden tot een analyse van de ecologische en sociale aspecten die noodzakelijk zijn voor een goed begrip van de ontwikkeling, resultaten of positie van de vennootschap. Dit sluit eveneens aan bij Aanbeveling 2001/453/EG van de Commissie van 30 mei 2001 betreffende de verantwoording, waardering en vermelding van milieuaangelegenheden in de jaarrekeningen en jaarverslagen van ondernemingen (10) . Gezien de evolutieve aard van dit type financiële verslaglegging en de mogelijke belasting die dit voor kleinere bedrijven meebrengt moeten de lidstaten evenwel kunnen besluiten deze bedrijven te ontslaan van de verplichting om niet-financiële informatie in het jaarverslag op te nemen. (10) Verschillen in de opstelling en vormgeving van het accountantsverslag doen afbreuk aan de vergelijkbaarheid en maken het moeilijker voor de gebruiker om dit essentiële onderdeel van de financiële verslaglegging te begrijpen. De aangebrachte wijzigingen, die met de gangbare optimale internationale werkwijzen in overeenstemming zijn, zorgen voor een grotere consistentie van de specifieke vereisten betreffende de vormgeving en inhoud van een accountantsverslag. De fundamentele eis dat een accountantsverklaring moet aangeven of de jaarrekening of de geconsolideerde jaarrekening een getrouw overzicht geeft volgens het daarvoor geldende kader voor financiële verslaglegging vormt geen beperking van de reikwijdte van die verklaring, maar verduidelijkt de context waarin deze wordt afgegeven. (11) De Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG dienen dienovereenkomstig te worden gewijzigd. Voorts dient Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 december 1986 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen (11) te worden aangepast. (12) De IASB ontwikkelt en verfijnt de standaarden voor financiële verslaglegging welke voor verzekeringsactiviteiten gelden. (13) Ook verzekeringsmaatschappijen zouden moeten kunnen boekhouden op basis van de waarde in het economisch verkeer ("fair value accounting"), zoals dit wordt weerspiegeld in de desbetreffende standaarden van de IASB. (14) Het is bijgevolg ook nodig Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (12) aan te passen. (15) Deze wijzigingen zullen alle tegenstrijdigheden tussen de Richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG, 86/635/EEG en 91/674/EEG en de per 1 mei 2002 bestaande IAS wegnemen. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 78/660/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) in artikel 2 wordt aan lid 1 de volgende alinea toegevoegd: De lidstaten kunnen toestaan of voorschrijven dat de geconsolideerde jaarrekening andere stukken bevat ter aanvulling van die bedoeld in de eerste alinea". 2) in artikel 4 wordt het volgende lid 6 toegevoegd: 6. "6. De lidstaten kunnen toestaan of voorschrijven dat de vermelding van bedragen in posten op de winst- en verliesrekening en de balans betrekking heeft op het wezen van de gerapporteerde transactie of overeenkomst. Een dergelijke toelating of verplichting kan worden beperkt tot bepaalde categorieën vennootschappen en/of tot de geconsolideerde jaarrekening zoals gedefinieerd in Richtlijn 83/349/EEG .* * PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1 . Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 283 van 27.10.2001, blz. 28) 3) in artikel 8 wordt de volgende alinea toegevoegd: De lidstaten kunnen vennootschappen toestaan de balans op te stellen volgens het in artikel 10 bis bedoelde schema als alternatief voor de anders voorgeschreven of toegestane schema's. 4) in artikel 9 wordt de benaming van post B van de passiva, "Voorzieningen voor risico's en verplichtingen", vervangen door "Voorzieningen". 5) in artikel 10 wordt de benaming van post J, "Voorzieningen voor risico's en verplichtingen", vervangen door "Voorzieningen". 6) het volgende artikel 10 bis wordt ingevoegd: Artikel 10 bis De lidstaten kunnen toestaan of voorschrijven dat alle vennootschappen of bepaalde categorieën vennootschappen de balans niet volgens de in de artikelen 9 en 10 bedoelde schema's opstellen, maar in plaats daarvan bij de opstelling van de balans onderscheid maken tussen vlottende en niet-vlottende posten, op voorwaarde dat de verstrekte informatie ten minste gelijkwaardig is aan hetgeen anders vereist zou zijn op grond van de artikelen 9 en 10. 7) artikel 20 wordt als volgt gewijzigd: a) lid 1 wordt vervangen door: 1. De voorzieningen beogen een dekking te vormen voor naar hun aard duidelijk omschreven risico's die op de balansdatum als waarschijnlijk of als vaststaand worden beschouwd, doch waarvan niet bekend is in welke omvang of wanneer zij zullen ontstaan. b) lid 3 wordt vervangen door: 3. Voorzieningen mogen niet worden gebruikt voor waardecorrecties op activa. 8) in artikel 22 wordt de volgende alinea toegevoegd: In afwijking van artikel 2, lid 1, kunnen de lidstaten toestaan of voorschrijven dat alle vennootschappen of bepaalde categorieën vennootschappen een overzicht van hun resultaten opstellen in plaats van een overeenkomstig de artikelen 23 tot en met 26 opgestelde winst- en verliesrekening, op voorwaarde dat de verstrekte informatie ten minste gelijkwaardig is aan hetgeen anders vereist zou zijn op grond van deze artikelen. 9) artikel 31 wordt als volgt gewijzigd: bb) alle risico's die hun oorsprong hebben in het boekjaar of in een vorig boekjaar, moeten in aanmerking worden genomen, ook als deze risico's pas bekend worden tussen de balansdatum en de datum waarop de balans wordt opgesteld; b) het volgende lid 1 bis wordt ingevoegd: 1 bis. De lidstaten kunnen toestaan of voorschrijven dat benevens de overeenkomstig lid 1, onder c) bb), geboekte bedragen ook rekening wordt gehouden met alle voorzienbare risico's en mogelijke verliezen die hun oorsprong hebben in het boekjaar of in een vorig boekjaar, ook als deze risico's en verliezen pas bekend worden tussen de balansdatum en de datum waarop de balans wordt opgesteld. 10) artikel 33, lid 1, onder c), wordt vervangen door: c) vaste activa worden geherwaardeerd. 11) in artikel 42 wordt de eerste alinea vervangen door: Het bedrag van de voorzieningen mag niet hoger zijn dan noodzakelijk is. 12) de volgende artikelen 42 sexies en 42 septies worden ingevoegd: Artikel 42 sexies In afwijking van artikel 32 kunnen de lidstaten voor alle vennootschappen of bepaalde categorieën vennootschappen toestaan of voorschrijven dat bepaalde andere categorieën activa dan financiële instrumenten worden gewaardeerd op basis van de waarde in het economisch verkeer. Een dergelijke toelating of verplichting kan worden beperkt tot de geconsolideerde jaarrekening in de zin van Richtlijn 83/349/EEG. Artikel 42 septies Onverminderd het bepaalde in artikel 31, lid 1, onder c), kunnen de lidstaten voor alle vennootschappen of bepaalde categorieën vennootschappen toestaan of voorschrijven dat, wanneer een activum overeenkomstig artikel 42 sexies wordt gewaardeerd, een verandering in de waarde in de winst- en verliesrekening wordt opgenomen. 13) in artikel 43, lid 1, punt 6), wordt de verwijzing naar "de artikelen 9 en 10" vervangen door een verwijzing naar "de artikelen 9, 10 en 10 bis." 14) artikel 46 wordt als volgt gewijzigd: 1. Het jaarverslag geeft ten minste een getrouw overzicht van de gang van zaken, de resultaten en de positie van de vennootschap , en bevat een beschrijving van de belangrijkste risico's en onzekerheden waarmee de vennootschap geconfronteerd wordt. Het overzicht bestaat uit een evenwichtige en grondige analyse van de gang van zaken , de resultaten en de positie van de vennootschap , overeenkomstig de omvang en complexiteit van de activiteiten ervan . Voorzover nodig voor een goed begrip van de ontwikkeling, resultaten of positie van de vennootschap bevat de analyse de voornaamste financiële en eventueel ook niet-financiële voortgangsindicatoren die voor deze vennootschap relevant zijn, met inbegrip van informatie over milieu- en personeelsaangelegenheden. Deze in het jaarverslag opgenomen analyse bevat, waar zulks passend wordt geacht, verwijzingen naar en aanvullende uitleg betreffende de bedragen in de jaarrekening. 4. De lidstaten kunnen besluiten vennootschappen die onder artikel 27 van deze richtlijn vallen, te ontslaan van de verplichting in lid 1, alinea 3 voor wat betreft de niet-financiële informatie". 15) in artikel 48 wordt de derde volzin geschrapt. 16) in artikel 49 wordt de derde volzin vervangen door: "De verkorte versie gaat niet vergezeld van het verslag van de met de wettelijke controle belaste persoon of personen (hierna "de externe accountants" genoemd), maar wel moet worden vermeld of de externe accountants een verklaring met of zonder voorbehoud of een negatieve verklaring hebben afgegeven, dan wel of zij geen oordeel konden uitspreken. Ook moet worden vermeld of de externe accountants in hun verslag bijzondere aandacht hebben gevestigd op bepaalde aangelegenheden, zonder een verklaring met voorbehoud af te geven. 17) artikel 51, lid 1, wordt vervangen door: 1. De jaarrekening van een vennootschap moet worden gecontroleerd door een persoon (personen) die op grond van Richtlijn 84/253/EEG* door de lidstaten is (zijn) gemachtigd om wettelijke controles te verrichten. De externe accountants verklaren eveneens of het jaarverslag al dan niet in overeenstemming is met de jaarrekening van hetzelfde boekjaar. * PB L 126 van 12.5.1984, blz. 20 18) het volgende artikel 51 bis wordt ingevoegd: Artikel 51 bis 1. Het verslag van de externe accountants moet de volgende elementen bevatten: 2. Het verslag moet door de externe accountants ondertekend en gedagtekend zijn. 19) artikel 53, lid 1, wordt geschrapt. 20) het volgende artikel 53 bis wordt ingevoegd: Artikel 53 bis De lidstaten mogen de ontheffingen waarin de artikelen 11, 27, 46, 47 en 51 voorzien, niet toestaan aan vennootschappen waarvan de effecten in een lidstaat zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in de zin van artikel 1, punt 13, van Richtlijn 93/22/EEG *. * PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27. 21) in artikel 56, lid 1, wordt de verwijzing naar "de artikelen 9, 10" vervangen door een verwijzing naar "de artikelen 9, 10, 10 bis." 22) in de eerste alinea van artikel 60 wordt de zinsnede "op basis van de marktwaarde" vervangen door "op basis van de waarde in het economisch verkeer." 23) in artikel 61 bis wordt de verwijzing naar "de artikelen 42 bis tot en met 42 quinquies" vervangen door een verwijzing naar "de artikelen 42 bis tot en met 42 septies". Artikel 2 Richtlijn 83/349/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 1, lid 2, wordt vervangen door: 2. Naast de in lid 1 genoemde gevallen kunnen de lidstaten een onder hun nationaal recht vallende onderneming verplichten een geconsolideerde jaarrekening en een geconsolideerd jaarverslag op te stellen indien: 2) in artikel 3, lid 1, wordt de verwijzing naar "de artikelen 13, 14 en 15" vervangen door een verwijzing naar "de artikelen 13 en 15". 3) artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: 4. Dit artikel is niet van toepassing wanneer een in de consolidatie op te nemen onderneming een vennootschap is waarvan de effecten in een lidstaat zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in de zin van artikel 1, punt 13, van Richtlijn 93/22/EEG *. * PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27. 4) artikel 7 wordt als volgt gewijzigd: a) in lid 1, onder b), wordt de tweede volzin geschrapt. b) in lid 2, onder a), wordt de verwijzing naar "de artikelen 13, 14 en 15" vervangen door een verwijzing naar "de artikelen 13 en 15". c) lid 3 wordt vervangen door: 3. De lidstaten behoeven de leden 1 en 2 niet toe te passen op vennootschappen waarvan de effecten in een lidstaat zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in de zin van artikel 1, punt 13, van Richtlijn 93/22/EEG. 5) in artikel 11, lid 1, onder a), wordt de verwijzing naar "de artikelen 13, 14 en 15" vervangen door een verwijzing naar "de artikelen 13 en 15". 6) artikel 14 wordt geschrapt. 7) in artikel 16, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd: De lidstaten kunnen toestaan of voorschrijven dat de geconsolideerde jaarrekening andere stukken bevat ter aanvulling van die bedoeld in de eerste alinea". 8) in artikel 17, lid 1, wordt de verwijzing naar "de artikelen 3 tot en met 10" vervangen door een verwijzing naar "de artikelen 3 tot en met 10 bis". 9) in artikel 34, lid 2, onder b), wordt de zinsnede "de artikelen 13 en 14 buiten de consolidatie zijn gelaten; tevens moet, onverminderd artikel 14, lid 3, de reden" vervangen door "artikel 13 buiten de consolidatie zijn gelaten; tevens moet de reden". 10) in artikel 34, lid 5, wordt de zinsnede "en de uit hoofde van artikel 14 buiten de consolidatie gelaten ondernemingen" geschrapt. 11) artikel 36 wordt als volgt gewijzigd: 1. "1. Het geconsolideerde jaarverslag geeft ten minste een getrouw overzicht van de gang van zaken , de resultaten en de positie van de gezamenlijke in de consolidatie opgenomen ondernemingen , en bevat een beschrijving van de belangrijkste risico's en onzekerheden waarmee de vennootschap geconfronteerd wordt . Het overzicht bestaat uit een evenwichtige en grondige analyse van de gang van zaken , de resultaten en de positie van de gezamenlijke in de consolidatie opgenomen ondernemingen, overeenkomstig de omvang en complexiteit van de activiteit ervan . Voor zover nodig voor een goed begrip van de ontwikkeling, resultaten of positie van de vennootschap bevat de analyse de voornaamste financiële en eventueel ook niet-financiële voortgangsindicatoren die voor deze vennootschap relevant zijn, met inbegrip van informatie over milieu- en personeelsaangelegenheden. Deze in het geconsolideerde jaarverslag opgenomen analyse bevat, waar zulks passend wordt geacht, verwijzingen naar en aanvullende uitleg betreffende de bedragen in de geconsolideerde jaarrekening. 3. Wanneer benevens een jaarverslag ook een geconsolideerd jaarverslag is vereist, mogen beide verslagen worden samengevoegd tot één enkel verslag. Bij de opstelling van dit ene verslag kan het aangewezen zijn meer de nadruk te leggen op aangelegenheden die relevant zijn voor alle ondernemingen die in de gezamenlijke consolidatie zijn opgenomen. (12) Artikel 37 wordt vervangen door: 1. De geconsolideerde jaarrekening van een vennootschap moet worden gecontroleerd door een persoon (of personen) die op grond van Richtlijn 84/253/EEG * door de lidstaat onder wiens nationale recht de moederonderneming valt, is (zijn) gemachtigd om wettelijke controles te verrichten. De met de wettelijke controle van de jaarrekening belaste perso(o)n(en) (hierna "de externe accountants" genoemd) verklaart (verklaren) eveneens of het geconsolideerde jaarverslag al dan niet in overeenstemming is met de geconsolideerde jaarrekening van hetzelfde boekjaar. 2. Het verslag van de externe accountants moet de volgende elementen bevatten: 3. Het verslag moet door de externe accountants ondertekend en gedagtekend zijn. 4. Ingeval de jaarrekening van de moederonderneming aan de geconsolideerde jaarrekening is gehecht, mag het krachtens dit artikel vereiste verslag van de externe accountants worden gecombineerd met het krachtens artikel 51 van Richtlijn 78/660/EEG vereiste verslag van de externe accountants betreffende de jaarrekening van de moederonderneming. * PB L 126 van 12.5.1984, blz. 20."; 13) in artikel 38 wordt het volgende lid 7 toegevoegd: 7. "7. De leden 2 en 3 van dit artikel zijn niet van toepassing op vennootschappen waarvan de effecten in een lidstaat zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in de zin van artikel 1, punt 13, van Richtlijn 93/22/EEG. Artikel 3 Richtlijn 86/635/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) in artikel 1 worden de leden 1 en 2 vervangen door: 1. De artikelen 2 en 3, artikel 4, leden 1, 3, 4, 5 en 6, de artikelen 6, 7, 13 en 14, artikel 15, leden 3 en 4, de artikelen 16 tot en met 21, 29 tot en met 35 en 37 tot en met 41, artikel 42, eerste zin, de artikelen 42 bis tot en met 42 septies, artikel 45, lid 1, artikel 46, leden 1 en 2, de artikelen 48 tot en met 50, artikel 50 bis, artikel 51, lid 1, artikel 51 bis, de artikelen 56 tot en met 59 en de artikelen 61 en 61 bis van Richtlijn 78/660/EEG zijn, tenzij in deze richtlijn anders is bepaald, van toepassing op de in artikel 2 van deze richtlijn bedoelde ondernemingen. Artikel 35, lid 3, de artikelen 36 en 37 en artikel 39, leden 1 tot en met 4 van deze richtlijn zijn echter niet van toepassing op activa en passiva die overeenkomstig afdeling 7 bis van Richtlijn 78/660/EEG worden gewaardeerd. 2. Wanneer in Richtlijn 78/660/EEG en Richtlijn 83/349/EEG wordt verwezen naar de artikelen 9, 10 en 10 bis (balans) of de artikelen 23 tot en met 26 (winst- en verliesrekening) van Richtlijn 78/660/EEG, dienen deze verwijzingen te worden aangemerkt als verwijzingen naar artikel 4 en 4 bis (balans), respectievelijk naar de artikelen 26, 27 en 28 (winst- en verliesrekening) van deze richtlijn. 2) in artikel 4 wordt de eerste volzin vervangen door: Voor de opstelling van de balans schrijven de lidstaten het onderstaande schema voor. Bij wijze van alternatief kunnen de lidstaten kredietinstellingen toestaan of voorschrijven de in artikel 4 bis beschreven presentatie van de balans te hanteren. 3) in artikel 4 wordt de benaming van punt 6 van de passiva, "Voorzieningen voor risico's en verplichtingen" vervangen door "Voorzieningen". (4) Het volgende artikel 4 bis wordt ingevoegd: Artikel 4 bis De lidstaten kunnen toestaan of voorschrijven dat alle kredietinstellingen of bepaalde categorieën kredietinstellingen de balans niet volgens het in artikel 4 bedoelde schema opstellen, maar in plaats daarvan posten opvoeren naar gelang van hun aard en in orde van liquiditeit, op voorwaarde dat de verstrekte informatie ten minste gelijkwaardig is aan hetgeen anders vereist zou zijn op grond van dat artikel. (5) In artikel 26 wordt de volgende alinea toegevoegd: In afwijking van artikel 2, lid 1 van Richtlijn 78/660/EEG, kunnen de lidstaten toestaan of voorschrijven dat alle kredietinstellingen of bepaalde categorieën kredietinstellingen een overzicht van hun resultaten opstellen in plaats van een overeenkomstig de artikelen 27 of 28 opgestelde winst- en verliesrekening, op voorwaarde dat de verstrekte informatie ten minste gelijkwaardig is aan hetgeen anders vereist zou zijn op grond van deze artikelen. (6) Artikel 43, lid 2, letter f) wordt geschrapt. Artikel 4 Richtlijn 91/674/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) in artikel 1 worden de leden 1 en 2 vervangen door: 1. De artikelen 2 en 3, artikel 4, leden 1, 3, 4 , 5 en 6 , de artikelen 6, 7, 13 en 14, artikel 15, leden 3 en 4, de artikelen 16 tot en met 21, 29 tot en met 35 en 37 tot en met 41, artikel 42, de artikelen 42 bis tot en met 42 septies , artikel 43, lid 1, punten 1 tot en met 7 en 9 tot en met 14, artikel 45, lid 1, artikel 46, leden 1 en 2, de artikelen 48 tot en met 50, artikel 50 bis, artikel 51, lid 1, artikel 51 bis, de artikelen 56 tot en met 59 en de artikelen 61 en 61 bis van Richtlijn 78/660/EEG zijn, tenzij in de richtlijn anders is bepaald, van toepassing op de in artikel 2 van deze richtlijn bedoelde ondernemingen. De artikelen 46, 47, 48, 51 en 53 van deze richtlijn zijn echter niet van toepassing op activa en passiva die overeenkomstig afdeling 7 bis van Richtlijn 78/660/EEG worden gewaardeerd. 2. Wanneer in de Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG wordt verwezen naar de artikelen 9, 10 en 10 bis (balans) of naar de artikelen 22 tot en met 26 (winst- en verliesrekening) van Richtlijn 78/660/EEG, dienen die verwijzingen te worden aangemerkt als verwijzingen naar artikel 6 (balans) respectievelijk artikel 34 (winst- en verliesrekening) van deze richtlijn. (2) Artikel 4 wordt vervangen door: Artikel 4 1. Deze richtlijn is van toepassing op de vereniging van "underwriters" die bekend is onder de naam "Lloyd's". Voor de toepassing van deze richtlijn worden zowel Lloyd's als de syndicaten van Lloyd's als verzekeringsondernemingen beschouwd. 2. In afwijking van artikel 65, lid 1 dient Lloyd's in de plaats van de bij Richtlijn 83/349/EEG voorgeschreven geconsolideerde rekening een samengevoegde rekening op te stellen. Samengevoegde rekeningen worden opgesteld door middel van cumulatie van alle syndicaatsrekeningen. 3) in artikel 6 wordt de benaming van post E van de passiva, "Voorzieningen voor andere risico's en verplichtingen", vervangen door "Voorzieningen". 4) artikel 46 wordt als volgt gewijzigd: a) in lid 5 wordt de volgende volzin toegevoegd: De lidstaten kunnen afwijkingen toestaan van deze verplichting . b) lid 6 wordt vervangen door: 6. De voor elke post van de beleggingen toegepaste methode(n) wordt (worden) samen met de aldus vastgestelde bedragen in de toelichting vermeld. (5) Het volgende artikel 46 bis wordt ingevoegd: Artikel 46 bis 1. Wanneer activa en passiva worden gewaardeerd overeenkomstig afdeling 7 bis van Richtlijn 78/660/EEG, zijn de leden 2 tot en met 6 van dit artikel van toepassing. 2. De onder actiefpost D bedoelde beleggingen worden gewaardeerd op basis van hun waarde in het economisch verkeer. 3. Wanneer de beleggingen tegen aanschaffingskosten gewaardeerd zijn, wordt in de toelichting de waarde in het economisch verkeer vermeld. 4. Wanneer de beleggingen op basis van hun waarde in het economisch verkeer worden gewaardeerd, worden de aanschaffingskosten in de toelichting vermeld. 5. Dezelfde waarderingsmethode wordt toegepast voor alle beleggingen die onder een met een Arabisch cijfer aangeduide post of onder actiefpost C I staan. De lidstaten mogen uitzonderingen op deze verplichting toestaan. 6. De voor elke post van de beleggingen toegepaste methode wordt in de toelichting vermeld, tezamen met de aldus bepaalde bedragen. (6) De bijlage wordt geschrapt. Artikel 5 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 6 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 7 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 110 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0133/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0439/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 januari 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende bescherming tegen aan communautaire luchtvaartmaatschappijen berokkende schade door subsidiëring en oneerlijke tariefpraktijken bij de levering van luchtdiensten vanuit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) ; Overwegende hetgeen volgt: (1) De concurrentiepositie van communautaire luchtvaartmaatschappijen bij de levering van luchtdiensten naar , via of vanuit de Gemeenschap zou een nadelige invloed kunnen ondervinden van oneerlijke en discriminerende praktijken van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen die soortgelijke diensten leveren. (2) Dergelijke oneerlijke praktijken kunnen het gevolg zijn van subsidie(s) of andere vormen van steun verleend door de overheid , een regionale instantie of een andere publiekrechtelijke organisatie van een land dat geen lid is van de Gemeenschap of door bepaalde tariefpraktijken van (een) onder overheidscontrole staande luchtvaartmaatschappij (en) uit (een) derde land (en). (3) Vastgesteld moet worden welke corrigerende maatregelen tegen dergelijke oneerlijke praktijken moeten worden genomen. (4) Binnen de Gemeenschap gelden strenge regels inzake de verlening van overheidssteun aan luchtvaartmaatschappijen, en om te voorkomen dat communautaire luchtvaartmaatschappijen concurrentienadeel ondervinden en schade lijden, dient te worden voorzien in een instrument dat bescherming biedt tegen luchtvaartmaatschappijen uit derde landen die worden gesubsidieerd of andere door de overheid verleende voordelen genieten. (5) Het zou de voorkeur verdienen om luchtdiensten te integreren in de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS) van de Wereldhandelsorganisatie, zodat concurrentie en subsidiëring in deze sector eerlijk en mondiaal kunnen worden geregeld. (6) De Gemeenschap moet intussen corrigerende maatregelen kunnen nemen tegen oneerlijke praktijken die het gevolg zijn van subsidies die worden verleend door de overheid van een derde land. (7) De Gemeenschap moet ook kunnen optreden tegen oneerlijke tariefpraktijken wanneer het een luchtvaartmaatschappij betreft die onder de controle van de overheid van een derde land staat. (8) Doeltreffend optreden op dit terrein kan alleen volledig tot stand worden gebracht in het kader van een ruimere bevoegdheid van de Gemeenschap op het gebied van de externe betrekkingen in de luchtvervoerssector. (9) Bepaald dient te worden wanneer wordt geacht dat er sprake is van subsidiëring en volgens welke beginselen daartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen (i.e. of deze specifiek en discriminerend is, de handel verstoort en aanmerkelijke schade veroorzaakt voor een of meer communautaire luchtvaartmaatschappijen). (10) Om het bestaan van een subsidie te kunnen vaststellen is het noodzakelijk aan te tonen dat een overheid een financiële bijdrage heeft verstrekt in de vorm van een kredietoverschrijving of dat de overheid schulden van welke aard dan ook kwijtscheldt of niet int en aldus afstand doet van inkomsten die haar normaal toekomen, en dat de begunstigde onderneming daarmee een voordeel heeft verkregen en dat schade is toegebracht aan een of meer communautaire luchtvaartmaatschappijen . (11) Bepaald dient te worden wanneer wordt geacht dat er sprake is van oneerlijke tariefpraktijken. (12) Er moet duidelijk worden gemaakt dat oneerlijke tariefpraktijken alleen geacht kunnen worden te bestaan in gevallen waarin de oneerlijke tariefpraktijken duidelijk te onderscheiden zijn van een normaal concurrerend prijsbeleid, met inbegrip van promotieactiviteiten en andere speciale aanbiedingen. (13) Het is wenselijk duidelijke nadere richtsnoeren vast te stellen ten aanzien van de factoren die van belang kunnen zijn voor de vaststelling of de door luchtvaartmaatschappijen uit derde landen geleverde gesubsidieerde of oneerlijk geprijsde luchtdiensten aanmerkelijke schade hebben veroorzaakt dan wel deze dreigen te veroorzaken; om aan te tonen dat de subsidies en tariefpraktijken van die luchtdiensten schade toebrengen aan de communautaire bedrijfstak , dient aandacht te worden geschonken aan de gevolgen van andere factoren, omdat immers gekeken moet worden naar alle factoren en economische indicatoren die een rol spelen bij de criteria voor het beoordelen van de situatie in de betrokken sector, en met name de in de Gemeenschap heersende marktomstandigheden. (14) Het is van essentieel belang de begrippen "communautaire luchtvaartmaatschappij", "communautaire bedrijfstak", "soortgelijke luchtdienst" en "overheidscontrole" te omschrijven. (15) Het is noodzakelijk te specificeren wie een klacht mag indienen en welke informatie een dergelijke klacht dient te bevatten. (16) Bepaald moet worden dat een klacht wordt verworpen wanneer er onvoldoende bewijs van schade is om een procedure te starten en dat de procedure moet worden beperkt tot luchtvaartmaatschappijen van derde landen waarvan de diensten aanzienlijke gevolgen voor de communautaire markt hebben. (17) Het is wenselijk de procedure vast te stellen die moet worden gevolgd bij het onderzoek naar oneerlijke tariefpraktijken van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen. Deze procedure moet aan een termijn worden gebonden. (18) Het is noodzakelijk te bepalen op welke wijze aan de belanghebbende partijen moet worden medegedeeld welke informatie de autoriteiten verlangen; voorts moeten de belanghebbende partijen volop de gelegenheid krijgen alle relevant bewijsmateriaal over te leggen en hun belangen te verdedigen; ook dienen de tijdens het onderzoek in acht te nemen regels en procedures te worden vastgesteld, met name de regels op grond waarvan de belanghebbende partijen zich binnen een bepaalde termijn kenbaar moeten maken, hun standpunt naar voren brengen en inlichtingen verstrekken indien hun standpunt en inlichtingen tijdens het onderzoek in aanmerking dienen te worden genomen; belanghebbenden moeten toegang krijgen tot alle informatie met betrekking tot het onderzoek die relevant is voor de behartiging van hun zaak; het is noodzakelijk te bepalen dat wanneer belanghebbenden onvoldoende medewerking verlenen, andere informatie kan worden gebruikt om tot vaststellingen te komen en dat dergelijke informatie voor de betrokken belanghebbenden minder gunstig kan zijn dan het geval zou zijn geweest wanneer zij wel medewerking hadden verleend. (19) Het is noodzakelijk te bepalen onder welke voorwaarden voorlopige maatregelen kunnen worden opgelegd; dergelijke maatregelen dienen door de Commissie normaal gesproken uiterlijk zes maanden na de start van de procedure en slechts voor een periode van zes maanden te worden opgelegd. (20) Een onderzoek of procedure dient te worden beëindigd wanneer de noodzaak ontbreekt maatregelen te nemen, bij voorbeeld indien het subsidiebedrag, de mate waarin oneerlijke tariefpraktijken zijn toegepast en de hieruit voortvloeiende schade te verwaarlozen zijn ; een procedure dient alleen met duidelijke opgaaf van redenen te worden beëindigd; het in het kader van een maatregel toegepaste recht moet lager zijn dan het bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie of het met de mate van oneerlijke tariefstelling overeenkomende bedrag indien een lager recht toereikend zou zijn om de schade weg te nemen. (21) Bepaald dient te worden dat in het kader van maatregelen toegepaste rechten niet hoger mogen zijn dan de waarde van de verleende subsidies of niet-commerciële voordelen, al naar gelang van het geval , of dan de waarde van de berokkende schade, indien deze lager is . (22) Bepaald dient te worden dat maatregelen slecht zolang van kracht blijven als nodig is om op te treden tegen de subsidies of oneerlijke tariefpraktijken die schade veroorzaken. (23) Het is noodzakelijk sancties vast te stellen voor gevallen waarin luchtvaartmaatschappijen uit derde landen zich niet houden aan de corrigerende maatregelen die hun krachtens deze verordening worden opgelegd. (24) Bepaald moet worden dat luchtvaartmaatschappijen uit derde landen terugbetaald moeten worden in gevallen waarin het niveau van de hun opgelegde corrigerende maatregel hoger is dan het niveau van de schade die door hun oneerlijke tariefpraktijken aan de communautaire luchtvaartmaatschappijen is berokkend. (25) Het is noodzakelijk procedures vast te stellen voor de aanvaarding van verbintenissen die de gevolgen van de subsidies of oneerlijke tariefpraktijken of van de schade compenseren of wegnemen, waardoor de instelling van voorlopige of van definitieve rechten overbodig wordt; het is tevens dienstig te bepalen welke consequenties aan de schending of aan de opzegging van verbintenissen zijn verbonden. (26) De mogelijkheid dient te worden gecreëerd om, wanneer voldoende wordt aangetoond dat de omstandigheden veranderd zijn, bestaande maatregelen te herzien. (27) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie (6) verleende uitvoeringsbevoegdheden moeten maatregelen ter uitvoering van deze verordening worden vastgesteld volgens de in artikel 6 van dat besluit vermelde vrijwaringsprocedure . (28) Er moet voor worden gezorgd dat alle krachtens deze verordening genomen maatregelen volledig in overeenstemming zijn met het communautaire belang, met name wat betreft de belangen van de bedrijfstak en de gebruikers en consumenten van luchtvervoerdiensten. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstelling In deze verordening wordt de procedure vastgelegd die moet worden gevolgd om te reageren op oneerlijke tariefpraktijken van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen die concurreren met communautaire luchtvaartmaatschappijen op specifieke routes naar of van de Gemeenschap en die door deze tariefpraktijken aanmerkelijke schade toebrengen aan communautaire luchtvaartmaatschappijen op deze routes en aan de belangen van de Gemeenschap. Artikel 2 Beginselen 1. Een corrigerende maatregel kan worden ingesteld om: bij de levering van luchtdiensten op bepaalde routes naar en van de Gemeenschap die aanmerkelijke schade veroorzaken voor de communautaire bedrijfstak. 2. De corrigerende maatregelen worden in eerste instantie genomen in de vorm van de heffing van rechten bij de luchtvaartmaatschappij uit een derde land die in strijd met de regels handelt. Indien verdere sancties noodzakelijk worden geacht, kunnen ook beperkingen met betrekking tot de start- en landingsrechten worden opgelegd. Artikel 3 Subsidiëring 1. Van subsidie wordt geacht sprake te zijn indien: 2. Ten aanzien van subsidies kunnen alleen corrigerende maatregelen worden genomen indien die subsidies: Artikel 4 Oneerlijke tariefpraktijken 1. Van oneerlijke tariefpraktijken wordt geacht sprake te zijn wanneer onder overheidscontrole staande luchtvaartmaatschappijen uit derde landen die een niet-commercieel voordeel genieten voor een bepaalde luchtdienst van of naar de Gemeenschap voortdurend luchttarieven in rekening brengen die voldoende onder het normale tarief liggen om aanhoudende en aanmerkelijke schade voor concurrerende communautaire luchtvaartmaatschappijen te veroorzaken . 2. Dergelijke praktijken moeten duidelijk worden onderscheiden van het normale beleid inzake concurrerende prijzen. Om vast te stellen of dit het geval is, moet rekening worden gehouden met de volgende elementen: 3. Onder "normaal tarief" wordt verstaan: 4. Een luchtvaartmaatschappij uit een derde land wordt geacht onder "overheidscontrole" te staan indien de overheid of een overheidsinstantie op het grondgebied van een derde land rechtstreeks of indirect meer dan 50% van het vermogen of van de specifieke rechten op het merendeel van de passiva van die maatschappij bezit, in de positie is haar tarieven en inkomstenposten vast te stellen, of gemachtigd is de meerderheid van de directie daarvan te benoemen dan wel anderszins wettelijk bevoegd is voor de bedrijfsvoering of –controle. Artikel 5 Schadevaststelling 1. Voor de doeleinden van deze verordening wordt verstaan onder: 2. De schadevaststelling dient op positief bewijsmateriaal te berusten in aansluiting op een voorafgaand objectief onderzoek van zowel: Deze indicatoren worden samen in aanmerking genomen en geen enkele indicator mag de doorslag geven. 3. Aan de hand van alle overgelegde bewijsmateriaal als bedoeld in lid 2 moet worden aangetoond dat de betrokken luchtdiensten schade in de zin van deze verordening veroorzaken. 4. Behalve de betrokken luchtdiensten moeten andere factoren die de communautaire bedrijfstak schade toebrengen , eveneens worden onderzocht om te voorkomen dat de door die factoren veroorzaakte schade aan de betrokken luchtdiensten wordt toegeschreven. 5. Dreiging van aanmerkelijke schade wordt slechts vastgesteld en corrigerende maatregelen worden alleen opgelegd indien alle in overweging genomen factoren tot de conclusie leiden dat duidelijk aanmerkelijke schade zal optreden, tenzij corrigerende maatregelen worden genomen. Artikel 6 Inleiding van de procedure 1. Een onderzoek krachtens deze verordening wordt geopend naar aanleiding van een schriftelijke klacht die namens de communautaire bedrijfstak door een natuurlijke of rechtspersoon of een vereniging of op eigen initiatief door de Commissie zelf wordt ingediend, indien er voldoende bewijsmateriaal voorhanden is betreffende het bestaan van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies (en, zo mogelijk, de hoogte ervan) of oneerlijke tariefpraktijken in de zin van deze verordening, de schade en het oorzakelijke verband tussen de beweerde gesubsidieerde luchtdiensten en de beweerde schade. 2. De klacht kan bij de Commissie worden ingediend en moet voldoende bewijzen bevatten voor oneerlijke tariefpraktijken en de hieruit voortvloeiende schade. Ook indien geen klacht is ingediend, stelt een lidstaat die over voldoende bewijzen beschikt voor de toekenning van subsidies en hieruit voortvloeiende schade voor de communautaire bedrijfstak, de Commissie onmiddellijk in kennis van deze bewijzen. 3. Indien blijkt dat er voldoende bewijsmateriaal is om inleiding van een procedure te rechtvaardigen, gaat de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 15 , lid 2, binnen 45 dagen nadat de klacht is ingediend daartoe over en maakt zij dit bekend in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Wanneer het ingediende bewijsmateriaal ontoereikend is, stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 15 , lid 2, de klager daarvan binnen 45 dagen na de datum waarop de klacht bij de Commissie werd ingediend in kennis. De klacht wordt verworpen indien er onvoldoende bewijs is voor schade of dreiging van schade om een procedure in de betreffende zaak te rechtvaardigen. 4 . In het bericht van inleiding van de procedure wordt de opening van een onderzoek aangekondigd en worden de reikwijdte van het onderzoek, de luchtdiensten op de betrokken routes, alsmede de landen waarvan de overheid de beweerde subsidies heeft verleend of de controle heeft over de luchtvaartmaatschappijen die de beweerde oneerlijke tariefpraktijken toepassen, bekendgemaakt; tevens worden in dit bericht de termijnen bekendgemaakt waarbinnen belanghebbenden zich kenbaar kunnen maken, schriftelijk hun standpunt naar voren kunnen brengen en inlichtingen kunnen verstrekken indien hun standpunt tijdens het onderzoek in aanmerking dient te worden genomen. Ook wordt daarin de termijn bekendgemaakt waarbinnen belanghebbenden kunnen verzoeken door de Commissie overeenkomstig artikel 7, lid 2 te worden gehoord. 5. De Commissie stelt de luchtvaartmaatschappijen die de betrokken luchtdiensten leveren, de betrokken overheid en de klagers ervan in kennis dat de procedure werd ingeleid. 6. De Commissie kan te allen tijde voorafgaand aan de inleiding van de procedure en ook daarna de betrokken overheid van het derde land uitnodigen voor overleg ten einde duidelijkheid te verkrijgen over de in lid 3 bedoelde elementen om te trachten een wederzijds aanvaardbare oplossing te vinden. Artikel 7 Het onderzoek 1. Na de inleiding van de procedure maakt de Commissie een aanvang met het onderzoek, dat zowel betrekking heeft op de subsidiëring of oneerlijke tariefpraktijken bij door luchtvaartmaatschappijen uit derde landen op bepaalde routes geleverde luchtdiensten, als op de schade. Dit onderzoek moet onverwijld worden verricht en normaal gesproken binnen drie maanden worden beëindigd, behalve onder de volgende omstandigheden waarin de termijn kan worden verlengd: 2. De belanghebbenden die zich binnen de in het bericht van inleiding van de procedure vermelde termijnen kenbaar hebben gemaakt, kunnen worden gehoord indien zij bijtijds een daartoe strekkend schriftelijk verzoek indienen waarin zij aantonen dat zij belanghebbenden zijn voor wie de resultaten van de procedure consequenties kunnen hebben en dat er bijzondere redenen zijn om hen te horen. 3. Indien belanghebbenden binnen de gestelde termijnen geen toegang geven tot de nodige informatie of deze anderszins niet verstrekken of het onderzoek aanmerkelijk belemmeren, kunnen aan de hand van de beschikbare gegevens voorlopige of definitieve conclusies, in zowel positieve als negatieve zin, worden getrokken. Blijkt dat een belanghebbende onjuiste of misleidende informatie heeft verstrekt, dan wordt deze buiten beschouwing gelaten en kan van de beschikbare gegevens gebruik worden gemaakt. Artikel 8 Voorlopige maatregelen 1. Normaal gesproken uiterlijk zes maanden na het begin van de procedure kunnen voorlopige maatregelen worden opgelegd, indien er een voorlopige, positieve vaststelling is geschied dat de betrokken luchtvaartmaatschappijen subsidies ontvangen of oneerlijke tariefpraktijken toepassen en daaruit schade voortvloeit voor de communautaire bedrijfstak en dat het belang van de Gemeenschap vergt dat maatregelen worden genomen om verdere schade te voorkomen. 2. Voorlopige maatregelen kunnen worden getroffen volgens de procedure van artikel 15 , lid 2. 3. Voorlopige maatregelen worden voor ten hoogste zes maanden opgelegd. Artikel 9 Beëindiging zonder maatregelen 1. Wanneer de klacht wordt ingetrokken, kan de procedure door de Commissie worden beëindigd, tenzij die beëindiging niet het belang van de Gemeenschap dient. 2. Wanneer blijkt dat beschermende maatregelen onnodig zijn wordt de procedure beëindigd volgens de procedure van artikel 15 , lid 2. Het besluit om een procedure te beëindigen moet naar behoren worden gemotiveerd. Artikel 10 Opleggen van definitieve maatregelen 1. Wanneer uit de definitief vastgestelde feiten het bestaan blijkt van subsidies of oneerlijke tariefpraktijken en blijkt dat deze schade veroorzaken en dat het in het belang van de Gemeenschap is maatregelen in de zin van artikel 16 te nemen, wordt een definitieve maatregel opgelegd volgens de procedure van artikel 15 , lid 2. 2. Het recht dat wordt toegepast in het kader van de ter compensatie van subsidies opgelegde maatregelen mag niet hoger zijn dan de aan de luchtvaartmaatschappijen uit derde landen verleende subsidies die de begunstigden tot voordeel strekken en is lager dan het totale bedrag van de subsidies, indien een lager bedrag toereikend zou zijn om de schade voor de communautaire bedrijfstak weg te nemen. 3. Het recht dat wordt toegepast in het kader van de maatregelen die worden opgelegd ter compensatie van oneerlijke tariefpraktijken waarbij een niet-commercieel voordeel wordt genoten mag niet hoger zijn dan het verschil tussen de door de betrokken luchtvaartmaatschappijen uit derde landen gehanteerde tarieven en het overeenkomstig artikel 4 bepaalde normale tarief en is lager dan dit verschil, indien een lager recht toereikend zou zijn om de schade voor de communautaire bedrijfstak weg te nemen. Het recht dat in het kader van de maatregelen wordt toegepast mag in geen geval hoger zijn dan de waarde van de aan de luchtvaartmaatschappij uit een derde land verleende niet-commerciële voordelen. 4. 4 Een corrigerende maatregel wordt op niet&nbhy;discriminerende basis opgelegd, in de vorm van een per geval te bepalen redelijk en evenredig recht, voor luchtdiensten die worden geleverd door alle luchtvaartmaatschappijen uit derde landen waarvan gebleken is dat zij subsidies genieten of oneerlijke tariefpraktijken toepassen op de desbetreffende routes, behalve luchtdiensten die worden geleverd door luchtvaartmaatschappijen uit derde landen waarvan verbintenissen krachtens deze verordening zijn aanvaard. 5. Een maatregel blijft slechts zolang en in zoverre van kracht als nodig is om op te treden tegen de subsidies of oneerlijke tariefpraktijken die schade veroorzaken. Artikel 11 Sancties Bij niet-naleving van de krachtens deze verordening vastgestelde corrigerende maatregelen kunnen de start- en landingsrechten van de betrokken luchtvaartmaatschappijen uit derde landen worden beperkt. Artikel 12 Terugbetaling 1. Indien de betrokken luchtvaartmaatschappij uit een derde land kan aantonen dat het recht waarin de toegepaste corrigerende maatregelen voorzien hoger is dan het bedrag van de schade voor de communautaire luchtvaartmaatschappijen, wordt het teveel terugbetaald. 2. Om de terugbetaling te waarborgen dient de luchtvaartmaatschappij uit een derde land bij de Commissie een verzoek in binnen drie maanden nadat de bevoegde autoriteiten het met de corrigerende maatregelen gemoeide bedrag hebben vastgesteld. Dit verzoek wordt met bewijsmateriaal gestaafd. 3. Het uiteindelijke besluit over de gegrondheid van het in lid 1 bedoelde verzoek tot terugbetaling wordt genomen volgens de procedure van artikel 15, lid 2. Artikel 13 Verbintenissen 1. Een onderzoek kan zonder het opleggen van voorlopige of van definitieve maatregelen worden beëindigd na bevredigende verbintenissen op vrijwillige basis of na het bereiken van akkoorden met de gesubsidieerde ondernemingen en/of de betrokken derde landen , die resulteren in dergelijke ondernemingen, op grond waarvan: 2. Indien verbintenissen worden aanvaard volgens de procedure van artikel 15 , lid 2 , wordt het onderzoek beëindigd. De Commissie dient onmiddellijk bij de Raad een verslag in over de resultaten van het overleg. 3. Wanneer een verbintenis door een partij wordt geschonden of wordt opgezegd, wordt op basis van de bij het onderzoek dat tot de verbintenis heeft geleid, vastgestelde feiten overeenkomstig artikel 10 een definitieve maatregel opgelegd, op voorwaarde dat dit onderzoek met een definitieve vaststelling van subsidiëring werd afgesloten en de betrokken luchtvaartmaatschappij uit een derde land of de overheid die de subsidie verleent, behalve in geval van opzegging van de verbintenis door die luchtvaartmaatschappij uit een derde land of die overheid, de gelegenheid is geboden om opmerkingen te maken. Artikel 14 Nieuwe onderzoeken 1. De noodzaak tot handhaving van maatregelen in hun oorspronkelijke vorm dient aan een nieuw onderzoek te worden onderworpen, hetzij op initiatief van de Commissie, hetzij op verzoek van een lidstaat, hetzij, op voorwaarde dat sedert het opleggen van de definitieve maatregel een redelijke termijn van ten minste één jaar is verstreken, op naar behoren gemotiveerd verzoek van een luchtvaartmaatschappij uit een derde land ten aanzien waarvan maatregelen gelden, dan wel van communautaire luchtvaartmaatschappijen. 2. Een nieuw onderzoek wordt door de Commissie ingesteld volgens de procedure van artikel 15 , lid 2. De desbetreffende bepalingen van de artikelen 6 en 7 zijn van toepassing op nieuwe onderzoeken als bedoeld in lid 1. Wanneer nieuwe onderzoeken daartoe aanleiding geven worden maatregelen naar gelang het geval ingetrokken, gewijzigd of gehandhaafd volgens de procedure van artikel 15 , lid 2. Artikel 15 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 ingestelde comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de procedure van artikel 6 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 7 en artikel 8 van dat besluit. 3. De termijn als bedoeld in artikel 6, letter b) van Besluit 1999/468/EG bedraagt een maand. 4. Overeenkomstig artikel 6, letter c) van Besluit 1999/468/EG kan de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen het besluit van de Commissie bevestigen, wijzigen of intrekken. Indien de Raad binnen twee maanden geen besluit heeft genomen, wordt het besluit van de Commissie geacht te zijn ingetrokken. Artikel 16 Belang van de Gemeenschap De vaststelling of in het belang van de Gemeenschap moet worden opgetreden, wordt gebaseerd op een beoordeling van alle onderscheiden belangen als geheel genomen , met inbegrip van de belangen van de binnenlandse bedrijfstak en van gebruikers en consumenten . Bij dit onderzoek wordt in het bijzonder aandacht besteed aan de noodzaak de handelverstorende gevolgen van schadeveroorzakende subsidiëring of oneerlijke tariefpraktijken weg te nemen en een daadwerkelijke mededinging te herstellen. Maatregelen mogen alleen worden toegepast indien de autoriteiten op basis van alle verstrekte informatie tot de duidelijke gevolgtrekking kunnen komen dat toepassing van deze maatregelen in het belang van de Gemeenschap is. Artikel 17 Algemene bepalingen 1. Voorlopige of definitieve corrigerende maatregelen worden bij verordening opgelegd en door de lidstaten gehandhaafd in de vorm en ter inning van het bedrag als in die verordening vermeld en met inachtneming van de andere daarin vermelde criteria. Indien andere maatregelen dan rechten worden opgelegd wordt in de verordening nauwkeurig de vorm van de maatregelen omschreven overeenkomstig de bepalingen van de onderhavige verordening. 2. Verordeningen betreffende het opleggen van voorlopige of van definitieve corrigerende maatregelen en verordeningen of besluiten tot aanvaarding van verbintenissen of tot opschorting of beëindiging van onderzoeken of procedures worden in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt. 3. Deze verordening vormt geen beletsel voor de toepassing van eventuele bijzondere regels die zijn opgenomen in tussen de Gemeenschap en derde landen gesloten overeenkomsten. Artikel 18 Evaluatie Binnen twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een evaluatie voor van de uitvoering ervan en de daaruit voortvloeiende gevolgen voor de communautaire luchtvervoerssector, met inbegrip van dienstverleners, gebruikers en consumenten. Indien de Commissie dit dienstig acht met het oog op wijzigingen van de draagwijdte van de wettelijke bevoegdheid van de Gemeenschap in deze sector, met name gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de arresten van 5 november 2002 (C-466/98, C-467/98, C-468/98, C-469/98, C-471/98, C-472/98, C-475/98 en C-476/98), gaat deze evaluatie vergezeld van een voorstel tot wijziging van deze verordening. Artikel 19 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op 1 april 2003 . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europese Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie ( COM(2001) 307 – C5&nbhy;0397/2001), – gezien het jaarverslag (2001) van de Commissie over het Bureau voor humanitaire hulp - ECHO ( COM(2002) 322 ), – gelet op het Verdrag van Genève van 12 augustus 1949 betreffende de bescherming van burgers in oorlogstijd en de toegevoegde protocollen van 8 juni 1977, – gelet op het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen, – gelet op het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer van 18 april 1961, – gelet op Verordening (EG) nr. 1257/96 van de Raad van 20 juni 1996 betreffende humanitaire hulp (1) , – gelet op Verordening (EG) nr.1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2000 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: evaluatie en toekomst van de humanitaire activiteiten van de Gemeenschap (artikel 20 van Verordening (EG) nr. 1257/96) (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 februari 2002 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling (LRRD) - evaluatie (5) , - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties, overeenkomstig het vroegere artikel 50 van het Reglement, met betrekking tot humanitaire hulp, - gezien het Jaarverslag over het begrotingsjaar 2000 van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen van 10 oktober 2001 (6) , - onder verwijzing naar de bijdragen die geformuleerd zijn tijdens de openbare hoorzitting van de Commissie ontwikkelingssamenwerking over de hulp aan Afghanistan op 7 november 2001, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid (A5&nbhy;0433/2002), A. overwegende dat er steeds meer mensen het slachtoffer zijn van humanitaire rampen die het gevolg zijn van natuurverschijnselen of veroorzaakt door menselijk toedoen, en dat het aantal vluchtelingen in 2001 11,7 miljoen personen bedroeg, het aantal ontheemden in eigen land 21 miljoen, en dat vooral de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, jonge kinderen, bejaarden en vrouwen het zwaarst worden getroffen, B. overwegende dat de Europese burgers de humanitaire acties van de Europese Unie steunen, zoals blijkt uit de enquête van Eurobarometer 2001, C. overwegende dat er steeds meer langdurige crisissituaties ontstaan en dat deze in de vergetelheid dreigen te raken; D. overwegende dat berekend naar de gezamenlijke hulp van de Europese Unie en de lidstaten deze de verreweg de grootste donor ter wereld zijn, E. overwegende dat rubriek 4 van de Financiële Vooruitzichten een verzameling van uiteenlopende beleidslijnen omvat en hierin ook de pretoetredingsuitgaven voor Turkije, Cyprus en Malta zijn opgenomen, terwijl deze uitgaven voor de andere landen onder rubriek 7 vallen, F. overwegende dat het verzoek om gebruikmaking van de reserve voor het jaar 2002 ten behoeve van Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten en zuidelijk Afrika een totaalbedrag van 80 miljoen EUR behelst, waarvan tot dusver slechts 65 miljoen EUR is toegekend; dat de totale uitgaven voor humanitaire acties voor 2002 derhalve 530 miljoen EUR bedragen, hetgeen een vermindering van 13,7 miljoen EUR ten opzichte van het jaar 2001 zou betekenen, G. overwegende dat er tegenwoordig systematisch gebruik wordt gemaakt van de reserve, en dat deze wordt beschouwd als een tweede begrotingsvoorziening, en dat terwijl door de complexe aard en de onzekerheid van deze procedure de financiering van levensreddende noodhulp op het spel wordt gezet, H. overwegende dat ECHO een spoedprocedure heeft ingesteld waarmee binnen maximaal 72 uur geldelijke middelen kunnen worden vrijgemaakt, I. overwegende dat het personeel van humanitaire organisaties aan grote, zelfs levensbedreigende gevaren blootstaat, J. overwegende dat de controle van begunstigde organisaties is versterkt, met name door de invoering van een tussentijdse audit bij de belangrijkste partners van ECHO, K. overwegende dat DIPECHO over weinige middelen beschikt in verhouding tot de totale activiteiten van ECHO, ondanks de doelstelling (artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1257/96) die uitdrukkelijk voorziet in acties ter voorbereiding op gevaren, L. overwegende dat de vermindering van gevaren door een versterking van de capaciteiten echter de mogelijkheid geeft om levens te redden en minder kost dan noodhulp, 1. beveelt de begrotingsautoriteit aan zich te beijveren voor een adequate verhoging van de oorspronkelijke begroting van ECHO tot een bedrag van 500 à 550 miljoen EUR voor de komende jaren, zodat gebruikmaking van de reserve weer een incidenteel en uitzonderlijk karakter krijgt, en beveelt daarnaast aan het personeel uit te breiden om de kwaliteit van de uitvoering van de hulp te handhaven; 2. wijst erop dat ECHO in de eerste plaats is opgezet voor de verlening van noodhulp gericht op het onmiddellijk redden van levens, en juicht het toe dat het bureau zich weer op deze kerntaken concentreert; 3. is van mening dat humanitaire hulp, die getuigt van het belang dat de Unie hecht aan solidariteit met andere volkeren, niet gebonden zou moeten zijn aan de politieke voorwaarden die in andere vormen van ontwikkelingshulp voorop staan; 4. wijst erop dat preventie en wederopbouw ook tot de taken van het bureau behoren maar dat deze op de tweede plaats komen, en dat de activiteit van ECHO op dit gebied zich zou moeten beperken tot werkzaamheden die nodig zijn voor een doorlopende en geleidelijke overgang tussen de verschillende fasen van interventie van de Europese Unie, in een geest van samenwerking met de andere diensten van de Commissie; 5. verzoekt de Commissie ter wille van een optimale samenhang tussen noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling (LRRD) meer gebruik te maken van de andere ontwikkelingsinstrumenten en is van mening dat de "landenstrategieën" daarbij een nuttige rol kunnen vervullen; 6. dringt erop aan dat preventie van en voorbereiding op rampen worden beschouwd als prioriteiten, zodat er een "preventiecultuur" ontstaat die de kern vormt van de externe acties van de Europese Unie, en verzoekt de Commissie de voorbereiding op rampen te integreren in alle programma's voor technische en ontwikkelingssamenwerking; 7. pleit voor een intensiever gebruik van nieuwe technologieën bij de preventie van en voorbereiding op rampen; 8. verzoekt de begrotingsautoriteit meer middelen uit te trekken voor beperking van gevaren en beveelt aan de aldus verhoogde kredieten te gebruiken voor een consequente uitbreiding van de middelen - tot 5% van de humanitaire uitgaven in 2005 - voor dit soort acties, zowel in het kader van de humanitaire operaties in de eigenlijke zin van het woord, als operaties ter versterking van de capaciteit, bewustmaking en opleiding van DIPECHO; 9. verzoekt ECHO de in 2001 ontwikkelde methode om meer aandacht te besteden aan "vergeten crisissituaties" op korte termijn operationeel te maken; 10. complimenteert ECHO met de strakkere aanpak van de uitvoering van de hulp, zoals met name blijkt uit: 11. acht de invoering van doeltreffende controlemechanismen noodzakelijk om de traceerbaarheid van humanitaire hulp te garanderen en misbreuk tegen te gaan en te vermijden dat de hulp in handen van gewapende bendes of corrupte autoriteiten valt; 12. verlangt dat op de middellange termijn elke partnerorganisatie om de drie à vier jaar maximaal wordt doorgelicht op haar functioneren; 13. complimenteert de Commissie dat zij een vereenvoudiging heeft doorgevoerd van de procedures voor versnelde besluitvorming om binnen uiterlijk 72 uur over financiële middelen voor hulp te kunnen beschikken; 14. verzoekt ECHO deze stap te consolideren en te verbeteren door een snellere hervorming van de kaderpartnerschapsovereenkomsten (FPA); 15. spoort de Commissie aan haar inspanningen voort te zetten voor een betere coördinatie tussen de verschillende Directoraten-generaal, naar het voorbeeld van de Task Force "Afghanistan", die in september 2001 is opgezet; 16. herhaalt zijn verzoek aan de Raad en de Commissie ECHO tot coördinatieplatform te maken voor alle diensten voor noodhulp van de lidstaten in geval van grote humanitaire rampen; 17. verzoekt de lidstaten onderling en met de Commissie hun activiteiten te coördineren op alle terreinen, met name wat betreft het veldwerk, de beleidsinitiatieven en de berichtgeving in de media, daar anders de doeltreffendheid van de hulpverlening geschaad wordt; 18. verzoekt de gespecialiseerde organisaties van de Verenigde Naties - HCR, WFP, UNICEF - meer werk te maken van de onderlinge coördinatie, onder auspiciën van het Bureau voor coördinatie van humanitaire zaken (OCHA); 19. verzoekt de Commissie vanaf 2003 een operationele samenwerkingsvorm in te voeren, naar het voorbeeld van de FPA, om een duidelijker kader te geven aan de partnerschapsbetrekkingen tussen ECHO en de gespecialiseerde organisaties van de Verenigde Naties, het internationaal Comité van het Rode kruis (CICR), de Internationale Federatie van het Rode-Kruis- en Halvemaanverenigingen (FICR) en de Internationale organisatie voor migratie (IOM); 20. hecht grote waarde aan een steviger aanpak van het communicatiebeleid ten aanzien van het grote publiek over de humanitaire acties van de Europese Unie en wijst erop dat dit een zaak is van democratische verantwoordelijkheid; 21. stimuleert ECHO erop toe te zien dat de met Europees geld gesteunde partners bijdragen aan dit communicatiebeleid, door bij contractuele projecten te werken met specifieke bestekken, zodat enerzijds de effectieve betrokkenheid van ECHO bij het project stelselmatig onder de aandacht wordt gebracht en anderzijds adequate communicatiestrategieën worden ontwikkeld; 22. verzoekt de Raad en de regeringen van de lidstaten het humanitaire beleid van de Europese Unie en van de acties van ECHO een duidelijker gezicht te geven, door in de Europese en internationale statistieken systematisch de gecumuleerde actie van de lidstaten en de Unie op het gebied van humanitaire hulp te vermelden; 23. dringt erop aan dat jaarlijks een presentatie van de acties en de strategie van ECHO wordt georganiseerd ten overstaan van de Commissie ontwikkelingssamenwerking van het Europees Parlement; 24. verzoekt de Commissie een voorstel te lanceren om in 2003 een gezamenlijke studiedag van ECHO en het Parlement te organiseren om met name de Europese jongeren bewust te maken van en te mobiliseren voor het humanitaire optreden van de EU en de waarden die zij uitdraagt en om de doeltreffendheid van ECHO zo groot mogelijk te maken; 25. beveelt aan de nadruk te leggen op een versterking van de capaciteit door meer te investeren in de opleiding van hulpverleners; 26. steunt versterking van de bescherming van hulpverleners via de volgende maatregelen: 27. steunt het programma voor subsidiëring van initiatieven inzake opleiding, onderzoek en netwerken op humanitair gebied en het netwerk voor humanitaire assistentie (NOHA), en dringt erop aan dat deze initiatieven worden verbreed om in de komende jaren een groter publiek te bereiken; 28. verzoekt alle donorlanden om zich te houden aan de in de loop van jarenlange ervaring gegroeide werkwijzen van een geleidelijke aanpak van de hulp ter plaatse, steunend op de ontwikkeling van vertrouwensbanden met de plaatselijke bevolking en rekening houdend met hun voedingsgewoonten; betreurt in dit opzicht het desastreuze effect van een "bombardement" van voedselpakketten in Afghanistan door de militaire luchtmacht van de VS in de winter 2001-2002; 29. wijst erop dat de humanitaire hulp politiek neutraal is en verzoekt derhalve alle regeringen de aanvoer van humanitaire hulp onder alle omstandigheden toe te laten; betreurt met name de problemen en obstakels die werden opgeworpen in door conflicten verscheurde en politiek instabiele landen en verzoekt de Commissie en de lidstaten toe te zien op een veilige aanvoer van humanitaire hulp; 30. hecht een groot belang aan de parlementaire controle op de humanitaire hulp van de Unie en dringt er, in het kader van de op 12 juni 2002 goedgekeurde herziening van het Reglement op aan alle reglementaire middelen hiertoe te gebruiken, met name het buitengewoon debat en mondelinge en schriftelijke vragen; 31. neemt zich voor dat het zich in de toekomst hierover zal uitspreken vóór de maand september, op basis van een omstreeks 31 maart door ECHO uit te brengen jaarverslag; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de gespecialiseerde organen van de Verenigde Naties, de Internationale Federatie van het Rode-Kruis- en Halvemaanvereningingen, het Internationaal Comité van het Rode Kruis en aan een breed NGO-platform. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 25 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0038/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0417/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 januari 2003, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap en Richtlijn 2001/14/EG inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede veiligheidscertificering HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In Richtlijn 91/440/EEG van 29 juli 1991 van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (6) wordt bepaald dat spoorwegondernemingen die houder zijn van een vergunning, toegangsrechten verkrijgen voor het trans-Europese netwerk voor goederenvervoer per spoor en uiterlijk vanaf 2008 voor het gehele net van internationale goederendiensten. (2) Door deze toegangsrechten overeenkomstig het dienstverleningsbeginsel uit te breiden tot alle soorten goederendiensten per spoor wordt het spoorwegvervoer efficiënter ten opzichte van andere vervoerswijzen. Duurzaam vervoer tussen en binnen de lidstaten wordt dan gemakkelijker, doordat de concurrentie wordt bevorderd en nieuw kapitaal en nieuwe ondernemingen worden aangetrokken. (3) Goederendiensten per spoor bieden grote mogelijkheden voor de totstandbrenging van nieuwe vervoersdiensten en de verbetering van bestaande diensten op nationaal en Europees niveau. (4) Om volledig concurrerend te zijn, moet het goederenvervoer per spoor een compleet dienstenpakket aanbieden, inclusief het vervoer tussen en binnen de lidstaten. (5) Door de uitbreiding van de toegangsrechten tot alle soorten goederendiensten per spoor moet de beperking van de toegang voor internationale goederendiensten tot het trans-Europese netwerk voor goederenvervoer per spoor, die hoe dan ook slechts voor een overgangsperiode van kracht was en voor die periode beslist zinvol is, voor alle betrokkenen een duidelijk voorlopig karakter hebben. (6) Om het spoorwegverkeer nieuw leven in te blazen en in het bijzonder met het oog op het Witboek van de Commissie "Het Europees vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen" (7) , moet bovendien aan spoorwegondernemingen die houder zijn van een vergunning, ook wat het reizigersvervoer per spoor betreft, het recht op toegang tot het gehele netwerk worden verleend. Dit geldt zowel voor grensoverschrijdende als voor binnenlandse vervoerdiensten, voor het binnenlandse reizigersvervoer evenwel op een later tijdstip. Tot de grensoverschrijdende reizigersvervoerdiensten behoort ook het recht om passagiers op te nemen op alle punten tussen de plaats van vertrek en de plaats van bestemming. (7) Met het oog op de efficiënte exploitatie van het vervoer per spoor dient naast de spoorwegondernemingen die houder zijn van een vergunning, ook andere personen het recht op aanvraag om toewijzing van spoorwegcapaciteit te worden verleend. Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede veiligheidscertificering (8) dient daarom dienovereenkomstig te worden gewijzigd. (8) Aangezien de veiligheid en het onderzoek van ongevallen en incidenten op het spoorwegnet van de Gemeenschap worden geregeld in Richtlijn 2003/…/EG van het Europees Parlement en de Raad van [datum] [betreffende de spoorwegveiligheid] (9) als onderdeel van een nieuw samenhangend communautair regelgevingskader voor de spoorwegsector, dienen de veiligheidsbepalingen in Richtlijn 91/440/EEG te worden geschrapt. (9) Richtlijn 91/440/EEG en Richtlijn 2001/14/EG dienen derhalve in deze zin te worden gewijzigd. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 91/440/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 3, vijfde streepje, wordt geschrapt. 2) Artikel 7, lid 2, wordt geschrapt. 3) Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 2 wordt vervangen door: 2. De spoorwegondernemingen die onder de werkingssfeer van artikel 2 vallen, krijgen onder billijke voorwaarden recht op toegang tot de infrastructuur van alle lidstaten met het oog op de exploitatie van goederendiensten op het spoor , gecombineerde goederenvervoerdiensten , grensoverschrijdende spoorwegvervoerdiensten voor reizigers en uiterlijk op 1 januari 2008 binnenlandse spoorwegvervoerdiensten voor reizigers . Dit impliceert voor de spoorwegondernemingen en de overige aanvragers als bedoeld in artikel 2, letter b) van Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorwegeninfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede veiligheidscertifiëring het recht om aanspraak te maken op spoortracés*. _________________ * PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29. 3. Ongeacht hun exploitatiewijze krijgen spoorwegondernemingen die onder de werkingssfeer van artikel 2 vallen, onder billijke voorwaarden de door hen verlangde toegang tot het in artikel 10 bis en bijlage I gedefinieerde trans-Europese netwerk voor goederenvervoer per spoor en in ieder geval uiterlijk op 1 januari 2006, tot het gehele netwerk, met het oog op de exploitatie van internationaal goederenvervoer. c) Lid 8 wordt geschrapt. Artikel 2 Richtlijn 2001/14/EG wordt als volgt gewijzigd: Artikel 2, letter b) wordt vervangen door: ___________________ * Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (PB L 156 van 28.6.1969, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1893/91 (PB L 169 van 29.6.1991, blz. 1). Artikel 3 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2006 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 21 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0039/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0424/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 januari 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/…/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen en van Richtlijn 2001/14/EG inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Teneinde door te gaan met de inspanningen om een interne markt voor spoorwegvervoersdiensten tot stand te brengen, die in gang zijn gezet door Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (6) , is het noodzakelijk een gemeenschappelijk regelgevingskader voor de veiligheid op het spoor te creëren. Tot nu toe hebben de lidstaten hoofdzakelijk veiligheidsvoorschriften en –normen voor nationale lijnen ontwikkeld, op grond van nationale technische en operationele concepten. Tegelijkertijd hebben de verschillen in beginselen, aanpak en cultuur ervoor gezorgd dat het moeilijk is technische obstakels te overwinnen en internationale vervoersactiviteiten te verrichten. (2) Richtlijn 91/440/EEG, Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (7) en Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur en veiligheidscertificering (8) vormen de eerste stap naar regulering van de Europese spoorwegvervoersmarkt door de markt open te stellen voor internationale goederenvervoersdiensten per spoor. De veiligheidsbepalingen blijken evenwel ontoereikend te zijn en de verschillende veiligheidseisen blijven een belangrijke belemmering vormen voor een consistent spoorwegvervoer in de Gemeenschap. Het is van bijzonder belang de regelgevingsstructuur in de lidstaten, de inhoud van de veiligheidsvoorschriften, de veiligheidscertificering voor spoorwegondernemingen, de taken en functies van de veiligheidsinstanties en het onderzoek naar ongevallen te harmoniseren. (3) In vele lidstaten zijn op metro's, trams en andere lightrailsystemen lokale of regionale veiligheidsvoorschriften van toepassing. Het toezicht op deze systemen wordt vaak uitgeoefend door lokale of regionale instanties en de eisen met betrekking tot interoperabiliteit of vergunningverlening in de Gemeenschap gelden daar niet voor. Voorts vallen trams vaak onder de veiligheidswetgeving voor wegen en derhalve kunnen de voorschriften op het gebied van de veiligheid op het spoor daarop niet volledig worden toegepast. Daarom en volgens het in artikel 5 van het Verdrag beschreven subsidiariteitsbeginsel moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen lokale spoorwegsystemen die geen gebruik maken van de conventionele spoorweginfrastructuur buiten de werkingssfeer van deze richtlijn te laten vallen. (4) Het veiligheidsniveau van het communautaire spoorwegsysteem is doorgaans hoog, vooral vergeleken met het wegvervoer. Belangrijk is dat in de huidige herstructureringsfase de veiligheid over de gehele linie ten minste blijft gehandhaafd. In deze fase worden de functies van voorheen geïntegreerde spoorwegondernemingen gescheiden, wordt de spoorwegsector minder zelfregulerend en gaat daarvoor meer publieke regelgeving gelden. Om dit proces te vergemakkelijken dient bij de infrastructuurbeheerders en de eigenaren en exploitanten van de netwerken advies te worden ingewonnen over alle onderdelen van de certificering (in het bijzonder de certificering van het rollend materieel en de toestemming voor het gebruik). Alle desbetreffende informatie moet aan de infrastructuurbeheerders ter beschikking worden gesteld. Naar gelang de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied moet de veiligheid verder worden verbeterd, wanneer dat redelijkerwijs haalbaar is en daarbij moet rekening worden gehouden met het concurrentievermogen van het spoorwegvervoer. (5) Allen die het spoorwegsysteem exploiteren, de infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen, dragen de volle verantwoordelijkheid voor de veiligheid van het systeem, elk voor zijn deel. De lidstaten moeten een duidelijk onderscheid maken tussen deze directe verantwoordelijkheid voor de veiligheid en de taak van de veiligheidsinstanties om een regelgevingskader te bieden en toezicht te houden op de prestaties van de exploitanten. (6) Eisen aangaande de veiligheid van de subsystemen van de Trans-Europese spoorwegnetten zijn vastgelegd in Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het Trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (9) en Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele Trans-Europese spoorwegsysteem (10) . In deze richtlijnen worden echter geen gemeenschappelijke eisen op systeemniveau vermeld en er wordt niet uitvoerig ingegaan op veiligheidsregelgeving, -beheer en -toezicht. Wanneer de technische specificaties inzake interoperabiliteit (TSI's) minimale veiligheidsniveaus van de subsystemen bevatten, wordt het nog belangrijker ook op systeemniveau veiligheidsdoelen te formuleren. (7) Geleidelijk moeten gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en -methoden worden geïntroduceerd om een hoog veiligheidsniveau te waarborgen en om hulpmiddelen aan te reiken voor de beoordeling van het veiligheidsniveau en de prestaties van de exploitanten op Europees niveau en in de lidstaten. (8) Informatie over de veiligheid van het spoorwegsysteem is schaars en niet algemeen voor het publiek toegankelijk. Er moeten dus gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren worden vastgesteld om na te gaan of het systeem conform de gemeenschappelijke veiligheidsdoelstelling is en om de bewaking van de veiligheidsprestaties op het spoor te vergemakkelijken. (9) Nationale veiligheidsvoorschriften, die vaak gebaseerd zijn op nationale technische normen, moeten geleidelijk worden vervangen door voorschriften die op gemeenschappelijke normen zijn gebaseerd en door middel van TSI's worden vastgelegd. Het invoeren van nieuwe nationale voorschriften moet zoveel mogelijk worden beperkt. Deze nieuwe voorschriften moeten in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving en ze moeten een gemeenschappelijke aanpak van de veiligheid op het spoor eenvoudiger maken. Zij moeten derhalve door de Gemeenschap worden goedgekeurd. (10) De huidige situatie waarin nationale veiligheidsvoorschriften nog steeds een rol spelen, moet worden gezien als een overgang naar een situatie op termijn waar enkel Europese voorschriften gelden. (11) Om gemeenschappelijke veiligheidsdoelen, -methoden en-indicatoren te ontwikkelen en een gemeenschappelijke aanpak van de veiligheid op het spoor dichterbij te brengen, is technische ondersteuning op communautair niveau vereist. Het Europees Spoorwegbureau ingesteld bij Verordening (EG) nr. ... /2003 van het Europees Parlement en de Raad van ... (11) , moet aanbevelingen doen voor gemeenschappelijke veiligheidsdoelen, -methoden en –indicatoren, verdere harmoniseringsmaatregelen treffen en de ontwikkeling van de veiligheid op het spoor in de Gemeenschap bewaken. (12) Bij de vervulling van hun taken en verantwoordelijkheden moeten infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen een veiligheidsbeheersysteem implementeren, dat aan communautaire eisen voldoet. Dergelijke systemen dienen gemeenschappelijke elementen te bevatten. Informatie over veiligheid en de implementatie van het veiligheidsbeheersysteem moeten aan de veiligheidsinstantie in de lidstaat worden overgelegd. (13) Wat betreft het veiligheidsbeheersysteem moet er rekening mee worden gehouden dat de bepalingen van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (12) en de relevante afzonderlijke richtlijnen volledig van toepassing zijn op de bescherming van de gezondheid en veiligheid van werknemers in het spoorwegvervoer. (14) Het veiligheidsbeheersysteem dient tevens rekening te houden met de bepalingen van Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor (13) . (15) Om een hoog veiligheidsniveau op het spoor en gelijke voorwaarden voor alle spoorwegondernemingen te garanderen, moeten zij aan dezelfde veiligheidseisen voldoen. Het veiligheidscertificaat moet aangeven dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem tot stand heeft gebracht en zich aan de relevante veiligheidsnormen en –voorschriften kan houden. Voor internationale vervoersdiensten moet het genoeg zijn om het veiligheidsbeheersysteem in een van de lidstaten goed te keuren en deze goedkeuring in de gehele Gemeenschap te laten gelden, terwijl er in geval van nationale voorschriften in elke lidstaat aanvullende certificering nodig is. Maatregelen inzake de rijtijden van de treinen die leiden tot een verbetering van de veiligheid op de spoorwegen, alsmede de nationale veiligheidsregels waarvan de eerbiediging aan certificering is onderworpen, kunnen bepalingen omvatten waarin dit geregeld wordt. Een latere harmonisatie van de regels inzake de besturingstijden in het spoorwegvervoer is wenselijk, teneinde de concurrentievoorwaarden van de spoorwegbedrijven en het veiligheidsniveau op de spoorwegen te verbeteren. Het uiteindelijke doel moet zijn een gemeenschappelijk veiligheidscertificaat te ontwerpen dat in de gehele Gemeenschap geldig is. (16) De lidstaten moeten hun best doen spoorwegondernemingen die de markt willen betreden, te helpen. Met name dienen zij informatie te verschaffen en onmiddellijk te reageren op verzoeken om veiligheidscertificering. Voor spoorwegondernemingen die internationale vervoersdiensten verlenen, is het van belang dat de procedures in de verschillende lidstaten gelijk zijn. Hoewel het veiligheidscertificaat voor de nabije toekomst nationale elementen bevat, moet het mogelijk zijn de gemeenschappelijke elementen te harmoniseren en de vervaardiging van een gemeenschappelijk model te vergemakkelijken. (17) De certificering van treinpersoneel en operationeel rollend materieel voor de diverse nationale netten vormt vaak een onoverkomelijk beletsel voor nieuwkomers. De lidstaten moeten de opleiding en de certificering van het treinpersoneel verzorgen en van de basiseisen voor treinpersoneel dienen wederzijds te worden geaccepteerd. Er moet een gemeenschappelijke procedure worden vastgesteld voor de wederzijdse acceptatie van operationeel rollend materieel. (18) Als onderdeel van het nieuwe gemeenschappelijke regelgevingskader voor veiligheid moeten in alle lidstaten nationale instanties worden opgezet die zich met veiligheidsregelgeving en –toezicht bezighouden. Om de onderlinge samenwerking op communautair niveau te vergemakkelijken, moeten zij dezelfde minimumtaken en -verantwoordelijkheden krijgen. De veiligheidsinstanties moeten in sterke mate onafhankelijk opereren. Zij moeten hun taken open en op niet-discriminerende wijze uitvoeren om te helpen één communautair spoorwegsysteem tot stand te brengen. Zij moeten samenwerken om hun besluitvormingscriteria op elkaar af te stemmen, met name als het gaat om de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen die internationale vervoersactiviteiten verrichten. (19) Ernstige ongevallen op het spoor komen zelden voor. Zij kunnen echter rampzalige gevolgen hebben en bij het publiek onrust veroorzaken als het gaat om de veiligheidsprestaties van het spoorwegsysteem. Daarom moet uit het oogpunt van veiligheid onderzoek naar zulke ongevallen worden gedaan om herhaling te vermijden, en de uitkomsten van het onderzoek moeten openbaar worden gemaakt. Bijna-ongelukken en andere incidenten zijn belangrijke voorlopers van ernstige ongevallen en dienen eveneens aan een veiligheidsonderzoek te worden onderworpen. (20) Een veiligheidsonderzoek moet gescheiden worden uitgevoerd van het gerechtelijk onderzoek naar hetzelfde incident en bewijsmateriaal en getuigen moeten daarbij kunnen worden geraadpleegd. Het moet worden verricht door een permanent orgaan, dat onafhankelijk opereert van de actoren, inclusief de veiligheidsinstantie. Hierbij moet een zo groot mogelijke openheid worden betracht. Voor elk voorval moet het onderzoeksorgaan een relevante groep onderzoekers samenstellen die over de nodige deskundigheid beschikt om de directe en onderliggende oorzaken van het incident te vinden. (21) De onderzoeksrapporten en de bevindingen en aanbevelingen verschaffen cruciale informatie voor de verdere ontwikkeling van de veiligheid op het spoor en moeten op communautair niveau voor het publiek beschikbaar komen. Aanbevelingen op veiligheidsgebied moeten door de betrokkenen in acht worden genomen en de getroffen maatregelen moeten aan het onderzoeksorgaan worden gemeld. (22) Aangezien de doelstellingen van de voorgestelde actie niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en wegens de omvang van de actie beter op communautair niveau kunnen worden gerealiseerd, kan de Gemeenschap maatregelen treffen die in overeenstemming zijn met het in artikel 5 van het Verdrag beschreven subsidiariteitsbeginsel. Het betreft de volgende doelstellingen: het coördineren van activiteiten in de lidstaten met het oog op veiligheidsregelgeving en –toezicht en om ongevallen te onderzoeken en op communautair niveau gemeenschappelijke veiligheidsdoelen, -methoden en indicatoren en gemeenschappelijke eisen voor veiligheidscertificaten te formuleren. Overeenkomstig het in artikel 5 beschreven evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om de gestelde doelen te bereiken. (23) Aangezien de meeste maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn een algemene strekking hebben in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) , moeten deze worden vastgesteld via de regelgevingsprocedure die in artikel 5 van dat besluit vermeld wordt. Volgens artikel 2 van Besluit 1999/468/EG moeten sommige maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn worden vastgesteld via de raadplegingsprocedure als genoemd in artikel 3 van dat besluit. (24) Omdat sommige bepalingen van Richtlijn 95/18/EG en Richtlijn 2001/14/EG door deze richtlijn worden vervangen, moeten die richtlijnen worden gewijzigd. (25) De lidstaten moeten vaststellen welke sancties gelden voor overtredingen van deze richtlijn en erop toezien dat de sancties worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I INLEIDENDE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp Deze richtlijn beoogt de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op de communautaire spoorwegen en de verbetering van de markttoegang voor dienstverlening per spoor te waarborgen via: Artikel 2 Werkingssfeer 1. Deze richtlijn is van toepassing op het spoorwegsysteem in de lidstaten, dat kan worden onderverdeeld in subsystemen voor gebieden van structurele en functionele aard. Zij behelst veiligheidseisen voor het systeem als geheel, inclusief het veilige beheer van de infrastructuur en het verkeer en de interactie tussen spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders. Veiligheidskwesties in verband met het vervoer van gevaarlijke stoffen alsmede arbeidsveiligheid vallen buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn. 2. De lidstaten kunnen van het toepassingsgebied van deze richtlijn uitsluiten: Artikel 3 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: HOOFDSTUK II VEILIGHEIDSONTWIKKELING EN BEHEER Artikel 4 Ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op het spoor 1. De lidstaten zien erop toe dat de veiligheid op het spoor over de gehele linie wordt gehandhaafd en waar dat redelijkerwijs mogelijk is, voortdurend verbeterd, met inachtneming van de ontwikkeling van de communautaire wetgeving en de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Daarbij wordt voorrang gegeven aan het voorkomen van ongevallen . De lidstaten zien erop toe dat veiligheidsvoorschriften op open en niet-discriminerende wijze worden vastgelegd, toegepast en gehandhaafd, waarbij de ontwikkeling van één Europees spoorwegvervoerssysteem wordt bevorderd. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat bij maatregelen inzake de ontwikkeling en verbetering van de veiligheid op de spoorwegen rekening wordt gehouden met een systeemgerichte benadering en de noodzaak van een totale controle van de dagelijkse veilige werking. De lidstaten zien erop toe dat de verantwoordelijkheid voor een veilige werking van het spoorwegsysteem en de risicobeheersing duidelijk wordt verdeeld over de infrastructuurbeheerders , spoorwegondernemingen en de nationale en Europese autoriteiten en dat de nodige maatregelen op het gebied van risicobeheersing worden getroffen. De infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen moeten nationale veiligheidsvoorschriften en –normen toepassen en veiligheidsbeheersystemen creëren, overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn. Elke infrastructuurbeheerder en spoorwegonderneming moet de verantwoordelijkheid krijgen voor zijn deel van het systeem waarbij de veiligheid van gebruikers, afnemers , de betrokken werknemers en derden moet worden gewaarborgd, ook tijdens de levering van materiaal en het uitbesteden van diensten. Hierdoor onverlet blijft echter de verantwoordelijkheid van elke fabrikant en elke dienstverrichter om rollend materieel, installaties, toebehoren en materialen te leveren, alsmede diensten te verrichten, die voldoen aan de vastgelegde eisen en gebruiksvoorwaarden, zodat zij door de spoorwegondernemingen en/of infrastructuurbeheerders bij de exploitatie veilig kunnen worden ingezet. 3. De lidstaten zijn aansprakelijk voor de risico's die niet met het vervoer verband houden (b.v. het waarborgen van de veiligheid bij het transport van nucleair materiaal, bescherming tegen terroristische aanslagen, enz.). Artikel 5 Gemeenschappelijke veiligheidsdoelen, gemeenschappelijke veiligheidsmethoden 1. De Commissie legt uiterlijk ... (15) een voorstel voor het gemeenschappelijk veiligheidsdoel en de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden voor aan Europees Parlement en Raad. Voorafgaand aan de goedkeuring van de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en –methoden kunnen niet-bindende richtsnoeren met betrekking tot deze doelen en methoden worden aangenomen overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 3 . Zij worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen . 2. Het Bureau stelt een ontwerp van de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en –methoden op. Hieraan ligt een mandaat ten grondslag dat overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 2 , wordt uitgevaardigd. Het ontwerp van de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en –methoden is gebaseerd op een onderzoek van bestaande doelen en methoden in de lidstaten en daarbij wordt rekening gehouden met de geraamde kosten en baten. De mogelijke uitwerking op de TSI's voor de subsystemen wordt geanalyseerd en het ontwerp zal, waar nodig, vervolgvoorstellen bevatten voor wijzingen in de TSI's. 3. Het gemeenschappelijk veiligheidsdoel behelst met name het veiligheidsniveau dat moet worden gehaald door de verschillende onderdelen van het spoorwegsysteem en door het systeem als geheel in de vorm van criteria voor risico- beheer voor: 4. Het gemeenschappelijke veiligheidsdoel en de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden zijn gebaseerd op een onderzoek naar bestaande doelen en methoden in de lidstaten, waarbij rekening wordt gehouden met de geraamde kosten en baten. De mogelijke uitwerking op de TSI's voor de subsystemen wordt geanalyseerd en het gemeenschappelijke veiligheidsdoel en de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden zullen, waar nodig, voorstellen bevatten voor wijzingen in de TSI's. 5. De gemeenschappelijke veiligheidsmethoden beschrijven hoe conformiteit met de veiligheidsdoelen wordt beoordeeld door de uitwerking en omschrijving van: 6. Het Bureau evalueert de gevolgen en uitwerking van deze gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en -methoden op het totale niveau van de veiligheid van het spoorwegsysteem. 7. De gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en –methoden worden regelmatig herzien, overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 2 , en met inachtneming van de algehele ontwikkeling van de veiligheid op het spoor en de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied. Artikel 6 Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren 1. Opdat het Bureau de opstelling van een duidelijk, nauwkeurig en concreet gemeenschappelijk veiligheidsdoel kan voorbereiden en teneinde vervolgens de algehele ontwikkeling van de veiligheid op het spoor te kunnen volgen en de beoordeling van de conformiteit met het gemeenschappelijk veiligheidsdoel te vergemakkelijken moeten de lidstaten informatie over de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren verzamelen via de in artikel 18 bedoelde jaarverslagen van de veiligheidsinstanties. Het eerste referentiejaar voor de gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren is ... (16) , waarover in het jaarverslag van het daaropvolgende jaar moet worden gerapporteerd. De gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren worden volgens de in bijlage I beschreven procedure vastgesteld. 2. Uiterlijk ... (17) * wordt bijlage I herzien overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 2 , en daarbij worden in het bijzonder de gemeenschappelijke definities van de veiligheidsindicatoren opgenomen alsmede de gemeenschappelijke methoden om de kosten van ongevallen te berekenen. Artikel 7 Nationale veiligheidsvoorschriften 1. De lidstaten zien erop toe dat de nationale veiligheidsvoorschriften worden gepubliceerd en beschikbaar komen voor alle infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen en aanvragers van een veiligheidscertificaat in een eenvoudige en heldere taal die voor alle betrokkenen begrijpelijk is. 2. De lidstaten zien erop toe dat de nationale veiligheidsvoorschriften door de veiligheidsinstanties of door de tot regelgeving bevoegde instanties worden goedgekeurd. 3. Uiterlijk ... (18) melden de lidstaten alle relevante geldende veiligheidsvoorschriften overeenkomstig bijlage II bij de Commissie aan en beschrijven zij het toepassingsgebied ervan. Voorts wordt in de aanmelding informatie verstrekt over de hoofdinhoud van de voorschriften met verwijzingen naar de desbetreffende rechtsteksten en over de vraag welke instantie of organisatie verantwoordelijk is voor de publicatie ervan. 4. Uiterlijk ... (19) * beoordeelt het Bureau de wijze waarop de nationale veiligheidsvoorschriften worden gepubliceerd en beschikbaar worden gesteld in overeenstemming met lid 1, en doet het de Commissie een aanbeveling inzake de te nemen maatregelen met het oog op het ontwikkelen van één standaardformulier voor de publicatie van deze voorschriften en het bepalen van een taalregime teneinde deze informatie gemakkelijker toegankelijk te maken voor de gebruikers. Artikel 8 Goedkeuring van nieuwe nationale veiligheidsvoorschriften 1. Om te voorkomen dat verdere obstakels worden opgeworpen en met het oog op de geleidelijke harmonisering van de veiligheidsvoorschriften, ziet de Commissie erop toe dat de lidstaten de invoering van nieuwe nationale voorschriften zoveel mogelijk beperken en neemt zij de nodige initiatieven om de totstandkoming van voorschriften op Europees niveau te bevorderen. 2. Behoudens voor voorschriften die volledig verband houden met de uitvoering van TSI's, kan een lidstaat enkel nieuwe nationale veiligheidsvoorschriften of wijzigingen op bestaande voorschriften als bedoeld in bijlage II introduceren, na goedkeuring door de Commissie. Hiertoe zendt hij het ontwerpvoorschrift aan de Commissie en motiveert de noodzaak voor een nationale benadering. Als het ontwerpvoorschrift niet in overeenstemming met vigerende of in voorbereiding zijnde communautaire wetgeving is, wordt overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 2 , een besluit genomen dat tot de desbetreffende lidstaat is gericht; Als binnen zes maanden na de indiening van het ontwerp nog geen besluit is genomen, mag de lidstaat het voorschrift van kracht laten worden. 3. Lid 2 is niet van toepassing wanneer om veiligheidsredenen met spoed een nieuw voorschrift moet worden goedgekeurd. In dat geval deelt de lidstaat aan de Commissie mee dat hij van plan is het voorschrift goed te keuren zonder de procedure van lid 2 in acht te nemen en geeft hij de redenen voor het spoedeisende karakter van de getroffen maatregelen. De Commissie maakt haar standpunt hierover zo snel mogelijk kenbaar. Artikel 9 Veiligheidsbeheersystemen 1. Infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen moeten hun veiligheidsbeheersystemen tot stand brengen om ervoor te zorgen dat het spoorwegsysteem de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen haalt en aan de in TSI's vastgelegde veiligheidseisen voldoet en dat de relevante gemeenschappelijke veiligheidsmethoden worden toegepast. Bij afwezigheid van TSI's en gemeenschappelijke veiligheidsdoelen en –methoden moet het veiligheidsbeheersysteem voldoen aan de eisen die zijn vastgelegd in nationale veiligheidsvoorschriften, zoals omschreven in artikel 7 en bijlage II. 2. Het veiligheidsbeheersysteem voldoet aan de eisen en bevat de onderdelen die in bijlage III worden vermeld, aangepast aan de aard, de omvang en andere condities van de verrichte activiteit. Het zorgt voor de beheersing van alle risico's die door de activiteit van de infrastructuurbeheerder of spoorwegonderneming ontstaan, inclusief onderhoud en materiaalvoorziening en het gebruik van aannemers, en waar mogelijk, de risico's die door andere partijen worden veroorzaakt. 3. In het veiligheidsbeheersysteem van een infrastructuurbeheerder wordt rekening gehouden met de effecten van activiteiten van verschillende spoorwegondernemingen op het net en alle spoorwegondernemingen moeten in de gelegenheid worden gesteld overeenkomstig TSI's en nationale veiligheidsvoorschriften en de in hun veiligheidscertificaat genoemde voorwaarden te handelen. Voorts wordt het systeem ontwikkeld met als doel de noodprocedures van de infrastructuurbeheerder af te stemmen op alle spoorwegondernemingen die op zijn infrastructuur opereren. 4. Elk jaar dienen alle infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen uiterlijk 30 juni bij de veiligheidsinstantie een veiligheidsrapport in dat betrekking heeft op het voorafgaande jaar. Het veiligheidsrapport bevat: HOOFDSTUK III VEILIGHEIDSCERTIFICERING Artikel 10 Veiligheidscertificaten 1. Om toegang tot de spoorweginfrastructuur te krijgen, moet een spoorwegonderneming in het bezit zijn van een veiligheidscertificaat als beschreven in dit hoofdstuk. Het veiligheidscertificaat kan betrekking hebben op het gehele spoorwegnet van een lidstaat of slechts op een afgebakend deel daarvan. Het doel van het veiligheidscertificaat is aan te tonen dat de spoorwegonderneming een veiligheidsbeheersysteem tot stand heeft gebracht en kan voldoen aan de in TSI's en andere relevante communautaire wetgeving en in nationale veiligheidsvoorschriften vastgelegde eisen teneinde risico's te beheersen en veilig op het net te opereren. 2. Het veiligheidscertificaat omvat: 3. De veiligheidsinstantie in de lidstaat waar de spoorwegonderneming of de infrastructuurbeheerder het eerst actief wordt, verleent certificering overeenkomstig lid 2, onder a) en b) na te hebben vastgesteld dat aan de bij deze richtlijn gestelde eisen is voldaan. Bij de certificering overeenkomstig lid 2, onder a), moeten de soort en de omvang van de desbetreffende spoorwegactiviteiten worden vermeld. De certificering is in de gehele Gemeenschap geldig voorzover het gelijkwaardige spoorwegvervoersactiviteiten betreft. 4. De veiligheidsinstantie in de lidstaat waar de spoorwegonderneming van plan is extra spoorwegvervoersdiensten te verlenen, zorgt voor de aanvullende nationale certificering die volgens lid 2, onder b), nodig is en controleert de gelijkwaardigheid van de vereisten met de specifieke nationale vereisten voor de certificering overeenkomstig lid 2, onder a). 5. Het veiligheidscertificaat wordt om de vijf jaar vernieuwd. Het wordt geheel of gedeeltelijk bijgewerkt wanneer de soort of omvang van de activiteit wezenlijk verandert. De houder van het veiligheidscertificaat stelt de bevoegde veiligheidsinstantie onverwijld in kennis van alle belangrijke veranderingen in de voorwaarden van het veiligheidscertificaat. Voorts neemt hij met de bevoegde veiligheidsinstantie contact op wanneer nieuwe categorieën personeel of nieuwe soorten rollend materieel worden geïntroduceerd. De veiligheidsinstantie kan verlangen dat het veiligheidscertificaat wordt bijgewerkt na substantiële veranderingen in het regelgevingskader voor veiligheid. Als de veiligheidsinstantie vaststelt dat de houder van een veiligheidscertificaat niet langer aan de certificaateisen voldoet, trekt zij onder vermelding van de redenen het certificaat onmiddellijk in. Met name indien deze intrekking de gedeelten betreft van de veiligheidscertificaten als genoemd in lid 2, onder a), kan alleen de veiligheidsinstantie van de lidstaat die het certificaat oorspronkelijk heeft afgegeven, dit intrekken. Zij gaat onverwijld over tot intrekking van het certificaat, in voorkomend geval na door de veiligheidsinstantie van een andere lidstaat op de hoogte te zijn gesteld van het feit dat de houder niet langer aan de vereiste voorwaarden voldoet. Indien de veiligheidsinstantie van de lidstaat die het certificaat oorspronkelijk heeft afgegeven geen aanleiding ziet om het veiligheidscertificaat na indiening van een klacht in te trekken, wordt de Commissie daarvan in kennis gesteld en heeft zij de bevoegdheid om daarover een beslissing te nemen. 6. De veiligheidsinstantie informeert het Bureau over de in lid 2, onder a), bedoelde veiligheidscertificaten wanneer deze worden afgegeven, vernieuwd, bijgewerkt of ingetrokken. Daarbij worden de naam en het adres van de spoorwegonderneming vermeld, de afgiftedatum, de werkingssfeer en de geldigheid van het veiligheidscertificaat en – in geval van intrekking – de redenen voor dit besluit. 7. Uiterlijk ... (20) beoordeelt het Bureau de wijze waarop de veiligheidscertificering zich ontwikkelt, en legt het aan de Commissie een verslag over met daarin aanbevelingen voor een strategie voor de overgang op één veiligheidscertificaat in de Gemeenschap. De Commissie formuleert naar aanleiding van de aanbevelingen concrete voorstellen. Artikel 11 Veiligheidsdossier 1. De lidstaten verlangen van de infrastructuurbeheerders dat zij een veiligheidsdossier bijhouden om aan te tonen dat zij over systemen beschikken ter beheersing van de risico's op hun spoorweginfrastructuur. Dit veiligheidsdossier wordt door de veiligheidsinstantie afgegeven. 2. Het veiligheidsdossier wordt om de vijf jaar vernieuwd. Het wordt geheel of gedeeltelijk bijgewerkt wanneer de infrastructuur, seingeving of energievoorziening wezenlijk verandert. De beheerder van de infrastructuur stelt de veiligheidsinstantie onverwijld op de hoogte van alle belangrijke veranderingen in de voorwaarden van het veiligheidsdossier. De veiligheidsinstantie verlangt dat het veiligheidsdossier wordt bijgewerkt na belangrijke veranderingen van het kader van de veiligheidsvoorschriften. Als de veiligheidsinstantie vaststelt dat een beheerder van de infrastructuur niet langer voldoet aan de voorwaarden voor een veiligheidsdossier, trekt zij onder vermelding van de redenen het certificaat onmiddellijk in. 3. De veiligheidsinstantie informeert het Bureau over de veiligheidsdossiers die zijn afgegeven, vernieuwd of gewijzigd, dan wel ingetrokken. Deze informatie vermeldt de naam en adres van de beheerder van de infrastructuur, alsmede de datum van afgifte, het toepassingsgebied en de geldigheid van het veiligheidsdossier en, ingeval van intrekking, de redenen voor dit besluit. Artikel 12 Voorschriften voor het aanvragen van een certificaat 1. De veiligheidsinstantie neemt onverwijld een besluit over een aanvraag om veiligheidscertificering, nadat alle in dit artikel verlangde informatie en de door de veiligheidsinstantie gevraagde aanvullende informatie is overgelegd. Als de aanvrager aanvullende informatie moet overleggen, moet het verzoek daartoe zonder uitstel worden gedaan. Door de veiligheidsinstantie wordt aan de hand van de voorstellen van het Spoorwegbureau een redelijke en passende termijn voor de behandeling van certificeringsaanvragen vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 2. Er kunnen verschillende soorten termijnen worden vastgesteld, al naargelang zij gelden voor de behandeling van een aanvraag voor een eerste veiligheidscertificaat, dan wel voor de verlenging of wijziging van een aanvraag met het oog op veranderingen in activiteit. Het Spoorwegbureau ziet erop toe dat de veiligheidsinstantie de behandelingstermijn(en) niet gebruikt om de zaak op de lange baan te schuiven. 2. Om de vestiging van nieuwe spoorwegondernemingen en de indiening van aanvragen door spoorwegondernemingen uit andere lidstaten te vergemakkelijken, geeft de veiligheidsinstantie gedetailleerde aanwijzingen over hoe het veiligheidscertificaat kan worden verkregen. Zij geeft een opsomming van alle eisen die met het oog op artikel 10, lid 2, zijn vastgelegd en stelt alle relevante documenten ter beschikking van de aanvrager. Er worden speciale aanwijzingen gegeven aan spoorwegondernemingen die een veiligheidscertificaat aanvragen dat betrekking heeft op diensten die op een afgebakend onderdeel van de infrastructuur worden verleend. Daarbij moeten specifiek de voorschriften worden vermeld die voor het onderdeel in kwestie gelden. 3. Aan de aanvragers wordt kosteloos een aanvraaginstructiedocument ter beschikking gesteld waarin de gestelde eisen worden beschreven en verklaard en de over te leggen documenten worden genoemd. Een samenvatting van de in dit artikel genoemde informatie dient beschikbaar te zijn in tenminste het Engels, Frans en Duits. Artikel 13 Opleiding en certificering van spoorpersoneel 1. Treinbestuurders , personeel op de treinen van een spoorwegonderneming en personeel van een spoorwegonderneming of van een infrastructuurbeheerder dat essentiële veiligheidstaken verricht zoals seingevers en stationschefs , die aan de basiseisen voldoen inzake minimum- of maximumleeftijd, elementaire vermogens, fitheid en gezondheid en overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder b), in één lidstaat zijn gecertificeerd , worden door de andere spoorwegondernemingen en lidstaten aanvaard in zoverre er voor die eisen nog geen specificaties zijn opgesteld in de desbetreffende TSI. 2. De lidstaten zien erop toe dat spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders die een veiligheidscertificaat aanvragen, eerlijke en niet-discriminerende toegang hebben tot opleidingsfaciliteiten voor treinbestuurders, personeel op de treinen en personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht , wanneer dergelijke opleidingen noodzakelijk zijn om het veiligheidscertificaat te verkrijgen. De lidstaten zien erop toe dat de verplichting tot eerste en voortgezette opleiding voor treinbestuurders en treinpersoneel dat essentiële veiligheidstaken verricht, van alle spoorwegondernemingen die een veiligheidscertificaat aanvragen , niet tot concurrentievervalsing leidt. Het Bureau bestudeert de verschillende mogelijkheden voor toegang van de spoorwegondernemingen tot de bestaande opleidingsfaciliteiten en doet een desbetreffend voorstel aan het overeenkomstig artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG ingestelde Comité. De geboden diensten moeten de nodige kennis van trajecten en krachtvoertuigen , kennis van de te gebruiken taal, codes en communicatiemiddelen, de exploitatievoorschriften, procedures en het seingevings- en besturingssyteem omvatten alsmede de noodprocedures die voor de geëxploiteerde trajecten gelden. De lidstaten zien erop toe dat treinbestuurders, personeel op de treinen en personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht de codes, woordenlijst en taalkennis die noodzakelijk zijn voor de procescommunicatie voor de geëxploiteerde trajecten en procedures, voldoende beheersen. Als de opleidingsdiensten geen examens en certificering omvatten, zien de lidstaten erop toe dat de spoorwegondernemingen toegang tot een dergelijke certificering krijgen wanneer het veiligheidscertificaat dat vereist. De veiligheidsinstantie ziet erop toe dat de verlening van opleidingsdiensten of, waar van toepassing, van certificering voldoet aan de veiligheidseisen die zijn vastgelegd in TSI's of nationale veiligheidsvoorschriften als beschreven in artikel 7 en bijlage II. 3. Als de opleidingsfaciliteiten uitsluitend via één enkele spoorwegonderneming of de infrastructuurbeheerder beschikbaar zijn, zien de lidstaten erop toe dat de toegang tot deze faciliteiten: 4. Elke spoorwegonderneming is volledig verantwoordelijk voor de opleiding en certificering (bekwaamheidserkenning) van haar treinbestuurders en personeel op de treinen als voorwaarde voor het verkrijgen en behouden van haar vergunningen en veiligheidscertificaten. 5. De lidstaten zien erop toe dat de certificaten van treinbestuurders, personeel op de treinen en personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht, afgeleverd overeenkomstig lid 1, gelden voor het spoorwegnet of het traject waarvoor zij oorspronkelijk zijn toegekend, onafhankelijk van de spoorwegonderneming waarvoor de gecertificeerde werkt. Artikel 14 Certificering van operationeel rollend materieel 1. Spoorwegondernemingen die rollend materiaal gebruiken dat overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder b), in één lidstaat is gecertificeerd en niet geheel aan een TSI voldoet, wordt in andere lidstaten gecertificeerd. 2. De spoorwegonderneming die in andere lidstaten een certificaat aanvraagt, moet aan de relevante veiligheidsinstantie technische gegevens overleggen over het rollend materieel of het soort rollend materieel, met vermelding van het beoogde gebruik van het materieel op het net. De gegevens moeten de volgende informatie bevatten: 3. De veiligheidsinstantie kan verlangen dat er op het net tests worden verricht om na te gaan of voldaan wordt aan de in lid 2, onder c), bedoelde beperkende parameters; in dat geval stelt zij de omvang en inhoud van de tests vast in overleg met de infrastructuurbeheerder. 4. De veiligheidsinstantie neemt overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 2 aan de hand van de voorstellen van het Bureau onverwijld een besluit over een aanvraag als bedoeld in dit artikel nadat alle technische gegevens, inclusief de documentatie over de verrichte tests, zijn overgelegd. Het certificaat kan gebruiksvoorwaarden en andere beperkingen bevatten. Artikel 15 Harmonisering van veiligheidscertificaten 1. Uiterlijk ... (21) worden overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder b), en bijlage IV besluiten over gemeenschappelijke geharmoniseerde eisen genomen en krachtens de procedure van artikel 27, lid 2 , wordt een gemeenschappelijke vormgeving voor aanvraaginstructiedocumenten goedgekeurd. 2. Voorafgaand aan de goedkeuring van geharmoniseerde eisen en een gemeenschappelijke vormgeving voor aanvraaginstructiedocumenten kunnen overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 3 , niet-bindende richtsnoeren worden aangenomen. 3. Het Bureau doet aanbevelingen voor geharmoniseerde eisen en een gemeenschappelijke vormgeving voor aanvraaginstructiedocumenten, krachtens een mandaat dat wordt uitgevaardigd volgens de procedure van artikel 27, lid 2 . HOOFDSTUK IV VEILIGHEIDSINSTANTIE Artikel 16 Taken van de veiligheidsinstantie 1. Iedere lidstaat roept een veiligheidsinstantie in het leven die zich met veiligheidsregelgeving en –toezicht moet bezighouden. De lidstaten kunnen ook multinationale veiligheidsinstanties instellen om te zorgen voor doeltreffend en samenhangend toezicht en regulering van de veiligheid van spoorwegen via gespecialiseerde grensoverschrijdende infrastructuur zoals lange tunnels. Een veiligheidsinstantie is wat betreft haar organisatie, wettelijke structuur en besluitvorming onafhankelijk van enige spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder en aanvrager. Bij de praktische uitvoering van haar taken overeenkomstig lid 3 kan deze instantie gebruik maken van de middelen van de infrastructuurbeheerder. 2. De veiligheidsinstantie wordt in ieder geval met de volgende regelgevingstaken belast: 3. De veiligheidsinstantie wordt met de volgende toezichthoudende taken belast: 4. Voor de uitvoering van de in lid 2 en 3 bedoelde taken raadpleegt de nationale veiligheidsinstantie de betrokken infrastructuurbeheerder en eigenaar of exploitant van de netwerken. Artikel 17 Besluitvormingsbeginselen van de veiligheidsinstantie 1. De veiligheidsinstantie verricht haar taken op een open, niet-discriminerende en transparante wijze. Met name worden alle partijen gehoord en motiveert zij haar besluiten. Zij reageert onmiddellijk op verzoeken en aanvragen en maakt haar verzoeken om informatie en besluiten zonder onnodig uitstel kenbaar. Tijdens de ontwikkeling van het nationale regelgevingskader raadpleegt de veiligheidsinstantie alle betrokken en belanghebbende partijen, inclusief infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, fabrikanten en onderhoudsbedrijven, gebruikers en vertegenwoordigers van het personeel. 2. De veiligheidsinstantie mag alle inspecties en onderzoeken verrichten die nodig zijn om haar toezichthoudende functie te vervullen en zij krijgt toegang tot alle relevante documenten en tot de terreinen, installaties en uitrusting van infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen. 3. De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de door de veiligheidsinstantie genomen besluiten door de rechter worden getoetst. 4. De veiligheidsinstanties wisselen actief meningen en ervaringen uit om hun besluitvormingscriteria in de gehele Gemeenschap te harmoniseren. De samenwerking heeft in het bijzonder ten doel de veiligheidscertificering van spoorwegondernemingen te vergemakkelijken en te coördineren, die volgens de procedure van artikel 15 van Richtlijn 2001/14/EG internationale treintrajecten toegewezen hebben gekregen. Het Bureau ondersteunt hen in deze taken. Artikel 18 Jaarverslag Elk jaar publiceert de veiligheidsinstantie een jaarverslag over haar activiteiten in het voorafgaande jaar en zendt het uiterlijk 30 september aan het Bureau. Het verslag bevat informatie over: HOOFDSTUK V ONDERZOEK NAAR ONGEVALLEN EN INCIDENTEN Artikel 19 Te onderzoeken voorvallen 1. De lidstaten zien erop toe dat er na ernstige ongevallen en incidenten op het spoor onderzoek plaatsvindt, met als doel de veiligheid op het spoor mogelijk te verbeteren en in de toekomst ongevallen en incidenten te voorkomen. 2. De te onderzoeken voorvallen zijn: 3. De omvang van de onderzoeken en de daarbij te volgen procedure worden vastgesteld door het in artikel 21 bedoelde onderzoeksorgaan, met inachtneming van de beginselen en doelstellingen van de artikelen 20 en 22 en afhankelijk van de lessen die het orgaan met het oog op de verbetering van de veiligheid, van het ongeval of incident verwacht te leren. Het onderzoeksorgaan bepaalt of een voorval als bedoeld in lid 2, onder b), wordt onderzocht. Bij de besluitvorming houdt het rekening met: 4. Het onderzoek geeft in geen geval antwoord op de vraag wie schuldig of aansprakelijk is. Artikel 20 Status van het onderzoek 1. De lidstaten formuleren in het kader van hun respectieve interne rechtssystemen een wettelijke status voor het onderzoek waardoor aangewezen onderzoekers hun taak zo efficiënt en snel mogelijk kunnen uitvoeren. 2. Overeenkomstig de geldende wetgeving in de lidstaten en waar nodig in samenwerking met de instanties die voor het gerechtelijk onderzoek verantwoordelijk zijn, krijgen de onderzoekers zo snel mogelijk: 3. Het onderzoek staat los van elk gerechtelijk onderzoek en de voortgang van het werk mag in geen geval door de gerechtelijke procedures worden vertraagd of belemmerd. Artikel 21 Onderzoeksorgaan 1. Elke lidstaat ziet erop toe dat de in artikel 19, lid 2 , bedoelde onderzoeken naar ongevallen en incidenten door een permanent orgaan worden verricht. Dit orgaan is wat betreft zijn organisatie, wettelijke structuur en besluitvorming onafhankelijk van infrastructuurbeheerders, spoorwegondernemingen, heffingsinstanties, toewijzende instanties en aangemelde instanties. Voorts is het bij zijn besluitvorming onafhankelijk van de veiligheidsinstantie of andere partijen waarvan de belangen kunnen conflicteren met de taken die aan het onderzoeksorgaan zijn toevertrouwd. 2. Aan het onderzoeksorgaan worden de middelen verschaft die het nodig heeft om zijn taken onafhankelijk van de in lid 1 bedoelde organisaties te verrichten en het krijgt daartoe voldoende mogelijkheden. De onderzoekers wordt een status toegekend op grond waarvan zij, zoals vereist wordt, gegarandeerd onafhankelijk zijn. Bij een ongeval of incident treedt ten minste één onderzoeker als aangewezen onderzoeker op. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en waar nodig de veiligheidsinstantie verplicht zijn de in artikel 19, lid 2 , bedoelde ongevallen en incidenten onmiddellijk bij het onderzoeksorgaan te melden. Het onderzoeksorgaan moet in staat zijn op zulke meldingen te reageren en de nodige maatregelen te treffen om het onderzoek onverwijld te kunnen uitvoeren. 4. Het onderzoeksorgaan mag naast de in deze richtlijn beschreven taken ook onderzoeken naar andere voorvallen dan spoorwegongevallen en –incidenten verrichten zolang de onafhankelijkheid van het orgaan door dergelijke onderzoeken niet in gevaar komt. 5. Zo nodig kan het orgaan onderzoeksorganen uit andere lidstaten of het Bureau verzoeken deskundigheid te verschaffen of technische inspecties, analyses of beoordelingen te verrichten. 6. De lidstaten kunnen het onderzoeksorgaan opdragen onderzoeken naar andere dan de in artikel 19, lid 2 , bedoelde spoorwegongevallen en –incidenten te verrichten. 7. De onderzoeksorganen wisselen actief meningen en ervaringen uit met het oog op de ontwikkeling van gemeenschappelijke onderzoeksmethoden, waarbij gemeenschappelijke beginselen worden uitgewerkt voor het volgen van de veiligheidsaanbevelingen. Zij passen zich aan de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied aan. Het Bureau ondersteunt hen in deze taak. Artikel 22 Onderzoeksverrichtingen 1. Een ongeval of incident als bedoeld in artikel 19, lid 2 , wordt onderzocht door het onderzoeksorgaan van de lidstaat waarin het heeft plaatsgevonden. Als niet kan worden vastgesteld in welk land het heeft plaatsgevonden, als het heeft plaatsgevonden op de grens van twee lidstaten of als er verschillende lidstaten bij betrokken zijn , spreken de relevante organen af wie het onderzoek gaat verrichten of dat zij gezamenlijk deze taak op zich nemen. In elk geval moeten de relevante organen van de betrokken lidstaten kunnen deelnemen aan het onderzoek en worden zij volledig op de hoogte gehouden van de uitkomsten ervan. Dit artikel laat de mogelijkheid onverlet dat lidstaten besluiten dat deze instanties in andere omstandigheden dit onderzoek in samenwerkingsverband verrichten. 2. Voor elk ongeval of incident draagt het onderzoeksorgaan zorg voor de juiste middelen en de operationele en technische deskundigheid die nodig is om de taak uit te voeren. Het in elke bij een incident of ongeval betrokken locomotief verplicht aanwezige registratieapparaat zal systematisch worden geanalyseerd door de onderzoeksorgaan van de lidstaat. 3. Het onderzoek wordt met de grootst mogelijke openheid verricht, waarbij alle partijen worden gehoord en van de uitkomsten op de hoogte worden gesteld. De relevante infrastructuurbeheerder en spoorwegondernemingen, de veiligheidsinstantie, slachtoffers en hun familieleden, de eigenaren van beschadigde eigendommen, fabrikanten, de betrokken noodhulpdiensten en vertegenwoordigers van personeel en gebruikers worden over het onderzoek en de uitkomsten ervan geïnformeerd en krijgen voorzover dat haalbaar is, de mogelijkheid om daarin te participeren. Artikel 23 Verslagen 1. Naar aanleiding van een onderzoek naar een ongeval of incident als bedoeld in artikel 19, lid 2 , worden er verslagen opgesteld die wat de vorm betreft zijn afgestemd op het type en de ernst van het ongeval of incident en het belang van de bevindingen. In de verslagen worden de in artikel 19, lid 1 , bedoelde doelstellingen van de onderzoeken vermeld en waar nodig veiligheidsaanbevelingen gegeven. 2. Het onderzoeksorgaan maakt het eindverslag zo spoedig mogelijk openbaar, doch gewoonlijk niet later dan 12 maanden na de datum waarop het voorval heeft plaatsgevonden. In het verslag wordt de in bijlage V beschreven verslagleggingsstructuur zo nauwgezet mogelijk gevolgd. Het verslag, inclusief de veiligheidsaanbevelingen, wordt aan de in artikel 22, lid 3 , bedoelde relevante partijen gezonden en aan betrokken instanties en partijen in andere lidstaten. 3. Elk jaar publiceert het onderzoeksorgaan uiterlijk 30 september een jaarverslag waarin het verantwoording aflegt over de onderzoeken die het voorgaande jaar zijn verricht, de veiligheidsaanbevelingen die zijn gedaan en de acties die zijn ondernomen naar aanleiding van eerdere aanbevelingen. Artikel 24 Aan het Bureau te zenden informatie 1. Binnen één week na het besluit een onderzoek in te stellen, brengt het onderzoeksorgaan het Bureau daarvan op de hoogte. Hierbij worden de datum, tijd en plaats van het voorval aangegeven, alsmede het type voorval en de gevolgen ervan als het gaat om het verlies van mensenlevens, verwondingen en schade. 2. Het onderzoeksorgaan zendt het Bureau een afschrift van de eindverslagen als bedoeld in artikel 23, lid 2 , en van het jaarverslag als bedoeld in artikel 23, lid 3. Artikel 25 Veiligheidsaanbevelingen 1. Een veiligheidsaanbeveling, die door een onderzoeksorgaan is opgesteld, mag in geen geval aanleiding geven tot vermoedens over wie aan een ongeval of incident schuldig of daarvoor aansprakelijk is. 2. Aanbevelingen moeten tot de veiligheidsinstantie worden gericht en, als de aard van de aanbeveling dat vereist, tot andere organen of instanties in de lidstaat of tot andere lidstaten. De lidstaten en hun veiligheidsinstanties nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de door de onderzoeksorganen opgestelde aanbevelingen naar behoren in aanmerking worden genomen. Waar nodig komt men op grond van deze aanbevelingen in actie. 3. De veiligheidsinstantie en andere instanties of organen of waar nodig andere lidstaten tot welke de aanbevelingen zijn gericht, laten het onderzoeksorgaan binnen zes maanden na ontvangst van de aanbeveling weten welke maatregelen zij naar aanleiding van die aanbeveling hebben genomen of gepland. HOOFDSTUK VI UITVOERINGSBEVOEGDHEDEN Artikel 26 Aanpassing van bijlagen De bijlagen worden aangepast aan de vooruitgang op technisch en wetenschappelijk gebied overeenkomstig de procedure van artikel 27, lid 2 . Artikel 27 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat op grond van artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG in het leven is geroepen. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, geldt de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG, overeenkomstig de artikelen 7 en 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG genoemde periode is drie maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, geldt de raadplegingsprocedure van artikel 3 van Besluit 1999/468/EG, overeenkomstig de artikelen 7 en 8 van dat besluit. HOOFDSTUK VII ALGEMENE BEPALINGEN EN SLOTBEPALINGEN Artikel 28 Wijzigingen op Richtlijn 95/18/EG Richtlijn 95/18/EG wordt als volgt gewijzigd: (1) Artikel 8 wordt vervangen door de volgende tekst: Artikel 8 Aan de eisen inzake beroepsbekwaamheid is voldaan indien de vergunningaanvragende spoorwegonderneming beschikt of zal beschikken over een bestuurlijke organisatie en de nodige kennis en/of ervaring bezit om de operationele controle en het toezicht op de in de vergunning omschreven activiteiten veilig en betrouwbaar te kunnen uitoefenen. (2) In de bijlage wordt deel II geschrapt. Artikel 29 Wijzigingen op Richtlijn 2001/14/EG Richtlijn 2001/14/EG wordt als volgt gewijzigd: (1) De titel wordt als volgt gewijzigd: Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur. (2) In artikel 30, lid 2, wordt punt f) geschrapt. (3) Artikel 32 wordt geschrapt. (4) In artikel 34 wordt lid 2 vervangen door de volgende tekst: 2. Op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief stelt de Commissie in specifieke gevallen een onderzoek in naar de toepassing en naleving van bepalingen betreffende tarifering en capaciteitstoewijzing; binnen twee maanden vanaf de ontvangst van een dergelijk verzoek besluit de Commissie volgens de raadplegingsprocedure van artikel 35, lid 2, of de betrokken maatregel verder kan worden toegepast. De Commissie deelt haar besluit mee aan het Europees Parlement, de Raad en de lidstaten. Onverminderd artikel 226 van het Verdrag kan iedere lidstaat het besluit van de Commissie binnen een maand aan de Raad voorleggen. De Raad kan in uitzonderlijke omstandigheden met gekwalificeerde meerderheid van stemmen binnen een maand een andersluidend besluit nemen. Artikel 30 Verslag en verdere communautaire actie De Commissie dient uiterlijk ... (22) en vervolgens om de vijf jaar bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van deze richtlijn. Waar nodig gaat het verslag vergezeld van voorstellen voor verdere communautaire actie. Uiterlijk ... (23) * dient de Commissie, in het geval dat de Europese sociale partners van het Comité van de sociale dialoog geen akkoord hebben gesloten, bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor de invoering van een Europees rijbewijs voor treinbestuurders die grensoverschrijdende vervoerdiensten verrichten en formuleert zij concrete voorstellen inzake de harmonisering van rij- en rusttijden voor treinbestuurders en personeel dat essentiële veiligheidstaken verricht; Indien de Europese sociale partners op dit punt al een akkoord hebben gesloten, zal de Commissie voorstellen deze akkoorden kracht van wet te verlenen door een richtlijn op basis van artikel 139 van het Verdrag . Uiterlijk ... (24) geeft de Commissie de opdracht aan het Bureau voor het opstellen en ontwikkelen van TSI's voor de overgang naar één regeling voor operationele mededelingen in de Europese spoorwegsector, zoals nu reeds het geval is in de scheep- en luchtvaart. Artikel 31 Sancties De lidstaten stellen vast welke sancties gelden voor overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze sancties worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig, niet-discriminerend en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 32 vermelde datum in kennis van die bepalingen en stellen haar zo spoedig mogelijk in kennis van eventuele latere wijzigingen daarop. Artikel 32 Tenuitvoerlegging De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ...* aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 33 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking twintig dagen na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 34 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren die aan de veiligheidsinstanties moeten worden gemeld: Indicatoren met betrekking tot de in artikel 2, lid 2, onder a) en b), bedoelde activiteiten moeten apart worden genoemd, als zij bekend worden gemaakt. Als er na de indiening van het verslag nieuwe feiten of fouten aan het licht komen, worden de indicatoren voor een specifiek jaar bij de eerste passende gelegenheid en uiterlijk in het volgende jaarverslag door de veiligheidsinstantie gewijzigd of verbeterd. Als ongevallenindicatoren (kopje 1) worden communautaire statistieken uit Verordening (EG) nr. .../ 2003 van het Europees Parlement en de Raad van ... [ betreffende de statistiek van het vervoer per spoor gebruikt ] (25) , voorzover de informatie beschikbaar is. 1. Indicatoren met betrekking tot ongevallen 1. Het totale en relatieve (ten opzichte van de hoeveelheid afgelegde kilometers) aantal ongevallen en uitsplitsing naar veroorzaker van de ongevallen en de volgende soorten ongevallen: Alleen het primaire ongeval wordt aangegeven, ook al zijn de gevolgen van het secundaire ongeval ernstiger, bijv. brand na een ontsporing. 2. Het totale en relatieve (ten opzichte van de hoeveelheid afgelegde kilometers) aantal personen dat per soort ongeval ernstig gewond is geraakt of omgekomen met onderverdeling naar veroorzaker van de ongevallen en naar de volgende categorieën: 2. Indicatoren met betrekking tot incidenten en bijna-ongelukken 1. Het totale en relatieve (ten opzichte van de hoeveelheid afgelegde kilometers) aantal gebroken rails, knikken in het spoor en foutieve seingevingen. 2. Het totale en relatieve (ten opzichte van de hoeveelheid afgelegde kilometers) aantal seinen dat bij gevaar wordt gepasseerd. 3. Het totale en relatieve (ten opzichte van de hoeveelheid afgelegde kilometers) aantal gebroken wielen en assen van operationeel rollend materieel. 3. Indicatoren met betrekking tot de gevolgen van ongevallen 1. De totale en relatieve (ten opzichte van de hoeveelheid afgelegde kilometers) kosten in euro van alle ongevallen, waarbij zo mogelijk de volgende kosten moeten worden berekend en inbegrepen: Van de kosten worden afgetrokken schadevergoedingen of compensatie die worden teruggevorderd van derden zoals eigenaren van motorvoertuigen die bij ongevallen op spoorwegovergangen zijn betrokken. Compensatie die wordt betaald uit verzekeringen van spoorwegondernemingen of infrastructuurbeheerders, wordt niet afgetrokken. 2. Het totale en relatieve (ten opzichte van de hoeveelheid gewerkte uren) aantal arbeidsuren van personeel en aannemers dat als gevolg van ongevallen verloren is gegaan. 4. Indicatoren met betrekking tot de veiligheid van de infrastructuur op technisch gebied 1. Het percentage sporen met het automatische beveiligingssysteem voor treinen (ATP) (26) en het percentage treinkilometers op met ATP uitgeruste sporen. 2. Het aantal spoorwegovergangen (totaal en per kilometer spoor). Het percentage overgangen met automatische of handmatige beveiliging. 5. Indicatoren met betrekking tot het veiligheidsbeheer Afgeronde interne controles door infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen als beschreven in de documentatie over het veiligheidsbeheersysteem. Het totale aantal voltooide controles en het aantal als percentage van de vereiste (en/of geplande) controles. 6. Definities De rapporterende instanties mogen gebruik maken van nationale definities van de indicatoren en kostenberekeningsmethoden wanneer de in deze bijlage genoemde gegevens worden overgelegd. Alle gebruikte definities en rekenmethoden worden uiteengezet in een bijlage bij het in artikel 18 beschreven jaarverslag. BIJLAGE II Aanmelding van nationale veiligheidsvoorschriften Nationale voorschriften die overeenkomstig de procedure van artikel 7 bij de Commissie moeten worden aangemeld: BIJLAGE III Veiligheidsbeheersystemen 1. Eisen voor het veiligheidsbeheersysteem Alle relevante onderdelen van het veiligheidsbeheersysteem moeten worden gedocumenteerd. Het beschrijft in het bijzonder hoe de verantwoordelijkheden binnen de organisatie van de infrastructuurbeheerder of de spoorwegonderneming zijn verdeeld. Het geeft aan hoe het beheer op verschillende niveaus wordt gecontroleerd, hoe het personeel en de vertegenwoordigers ervan op alle niveaus worden betrokken en hoe het veiligheidsbeheersysteem voortdurend wordt verbeterd. Er moeten voldoende middelen worden toegekend om ervoor te zorgen dat deskundig en ervaren personeel op het gebied van veiligheidsbeheer de belangrijkste taken kan blijven verrichten. 2. Basiselementen van het veiligheidsbeheersysteem De basiselementen van het veiligheidsbeheersysteem zijn: BIJLAGE IV Over te leggen documentatie over het netwerkspecifieke deel van het veiligheidscertificaat De volgende documenten moeten bij de veiligheidsinstantie worden ingediend zodat zij het netwerkspecifieke deel van het veiligheidscertificaat kan afgeven. Om overlapping van werkzaamheden te voorkomen en de hoeveelheid informatie te beperken, moet uitsluitend beknopte documentatie worden overgelegd aangaande elementen die voldoen aan de TSI's en aan andere eisen van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/14/EG: BIJLAGE V Kernpunten van het verslag over het onderzoek naar ongevallen en incidenten 1. Samenvatting De samenvatting behelst een korte beschrijving van het voorval. Wanneer en waar vond het plaats en wat waren de gevolgen? Vermeld worden de directe oorzaken, de factoren die een bijdrage hebben geleverd, en de onderliggende oorzaken zoals deze tijdens het onderzoek zijn vastgesteld. De belangrijkste aanbevelingen worden genoemd en er wordt informatie verstrekt over degenen tot wie de aanbevelingen zijn gericht. Waar nodig wordt in het verslag een vertaling van de samenvatting in een van de werktalen van het Bureau opgenomen. 2. Feiten met betrekking tot het voorval 1. Het voorval: 2. De situatie tijdens het voorval: 3. Doden, gewonden en materiële schade: 4. Uiterlijke omstandigheden: 3. Rapportage van onderzoeken 1. Samenvatting van getuigenissen (volgens de regels voor de bescherming van de persoonlijke identiteit): 2. Het veiligheidsbeheersysteem: 3. Wet- en regelgeving: 4. Werking van rollend materieel en technische installaties: 5. Documentatie over het operationele systeem: 6. Interface mens-machine-organisatie: 7. Eerdere voorvallen van soortgelijke aard. 4. Analyse en conclusies 1. Eindverslag van de reeks gebeurtenissen: 2. Discussie: 3. Conclusies: 4. Aanvullende waarnemingen: 5. Genomen maatregelen Rapportage van maatregelen die naar aanleiding van het voorval reeds genomen of vastgesteld zijn. 6. Aanbevelingen (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 22 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 71 en 156 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0045/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0418/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 januari 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/…/EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 96/48/EG van de Raad en van Richtlijn 2001/16/EG betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 71 en 156, Gelet op het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig de artikelen 154 en 155 van het Verdrag draagt de Gemeenschap bij tot de totstandbrenging en de ontwikkeling van trans-Europese netwerken op het gebied van vervoer. Om deze doelstellingen te verwezenlijken treft de Gemeenschap alle maatregelen die nodig kunnen blijken om de interoperabiliteit van de netwerken te verzekeren, met name op het gebied van de harmonisatie van de technische normen. (2) Met betrekking tot de spoorwegsector is op 23 juli 1996 een eerste maatregel genomen door de vaststelling van Richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem (6) . Om de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken, zijn door de Europese Associatie voor spoorweginteroperabiliteit (AEIF) ontwerpteksten opgesteld voor Technische Specificaties voor Interoperabiliteit (TSI). De AEIF is aangewezen als representatieve gemeenschappelijke instantie in het kader van deze richtlijn. (3) De Commissie heeft op 10 september 1999 een verslag aan de Raad en het Europees Parlement vastgesteld (7) . In dit verslag wordt een eerste evaluatie gegeven over de voortgang die is geboekt bij de totstandbrenging van de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem. In zijn resolutie van 17 mei 2000 (8) heeft het EP de Commissie verzocht voorstellen te doen voor een herziening van Richtlijn 96/48/EG aan de hand van het in aanmerking genomen model voor de toekomstige richtlijn over de interoperabiliteit van het conventionele spoorwegsysteem. (4) In Richtlijn 2001/16/EG van het Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele spoorwegsysteem (9) zijn evenals Richtlijn 96/48/EG communautaire procedures opgenomen voor de voorbereiding en vaststelling van TSI's, alsmede gemeenschappelijke voorschriften voor de beoordeling van de overeenstemming met deze specificaties. Een opdracht voor de ontwikkeling van de eerste groep TSI's is gegeven aan de AEIF, die tevens is aangewezen als gemeenschappelijke representatieve instantie. (5) De ontwikkeling van TSI's op het gebied van hoge snelheid, de toepassing van Richtlijn 96/48/EG bij de concrete projecten en het werk van het Comité dat is ingesteld overeenkomstig genoemde richtlijn leveren een aantal bruikbare gegevens op en brengen de Commissie ertoe om voor te stellen de beide richtlijnen betreffende spoorweginteroperabiliteit op een aantal punten te wijzigen. (6) De vaststelling van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau] (10) enerzijds en van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [betreffende de spoorwegveiligheid] (11) anderzijds maakt het noodzakelijk om een aantal bepalingen uit beide richtlijnen over spoorweginteroperabiliteit opnieuw te formuleren. Met name zal het Bureau zodra het is opgericht van de Commissie de opdrachten krijgen voor het opstellen van alle nieuwe ontwerp-TSI's en voor het wijzigen van bestaande TSI's. (7) Een absolute voorwaarde voor revitalisering van de spoorwegsector is een vloeiend verloop van het internationaal verkeer, dat weer alleen kan worden verwezenlijkt door interoperabiliteit. Deze heeft alleen een optimaal effect als zij van toepassing is op alle spoorwegnetten en voorziet in volledige onderlinge koppeling van de verschillende subsystemen. Derhalve dient de interoperabiliteit op het gehele net te worden geïmplementeerd . (8) In het Witboek over het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen (12) wordt deze richtlijn aangekondigd. Die richtlijn is een onderdeel van de strategie van de Commissie om in het streven om de congestie op de Europese wegen te verminderen het railvervoer te revitaliseren en daardoor te komen tot een nieuw evenwicht tussen vervoersmodaliteiten. (9) De TSI's die werden ontwikkeld in het kader van Richtlijn 96/48/EG hebben niet expliciet betrekking op de vernieuwing van infrastructuurvoorzieningen en rollend materieel, noch op vervanging die plaatsvindt in het kader van preventief onderhoud. Deze toepassing is voorzien in het kader van Richtlijn 2001/16/EG betreffende het conventionele spoor, en de beide richtlijnen dienen op dit punt te worden geharmoniseerd. (10) Bij de ontwikkeling van TSI's op het gebied van hoge snelheid is gebleken dat de verhouding tussen de essentiële eisen uit Richtlijn 96/48/EG en de TSI's enerzijds en de Europese normen en andere documenten met een normatief karakter anderzijds moet worden verduidelijkt. Met name dient een goed onderscheid te worden gemaakt tussen de normen of delen van normen die in ieder geval een verplichtend karakter dienen te krijgen om de doelstellingen van de richtlijn te verwezenlijken en de "geharmoniseerde" normen die zijn ontwikkeld in de geest van de nieuwe benadering op het gebied van technische harmonisatie (13) . (11) In het algemeen worden Europese specificaties ontwikkeld in de geest van de nieuwe benadering op het gebied van technische harmonisatie en normalisatie. Op grond van deze specificaties kan worden verondersteld dat sprake is van overeenstemming met bepaalde essentiële eisen uit deze richtlijn, met name in het geval van interoperabiliteitsonderdelen en interfaces. Deze Europese specificaties (of de van toepassing zijnde delen daarvan) hebben geen verplichtend karakter en in de TSI's dient geen enkele expliciete verwijzing te worden opgenomen. De referenties van deze Europese specificaties worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en de lidstaten publiceren de referenties van de nationale normen waarin de Europese normen worden omgezet. (12) Wanneer dat in bepaalde gevallen strikt noodzakelijk is om te voldoen aan de doelstellingen van deze richtlijn, kan in TSI's expliciet worden verwezen naar Europese normen of specificaties. Deze expliciete verwijzing heeft gevolgen die nader dienen te worden omschreven. Met name deze Europese normen en specificaties worden verplicht vanaf het moment waarop de TSI van toepassing is. (13) In een TSI worden alle bepalingen opgenomen waaraan een interoperabiliteitsonderdeel dient te voldoen, alsmede de met het oog op de beoordeling van de overeenstemming te volgen procedure. Voorts dient te worden opgemerkt dat voor elk onderdeel de in de TSI's omschreven procedure dient te worden gevolgd voor beoordeling van de overeenstemming en van de geschiktheid voor gebruik en dat voor dat onderdeel het desbetreffende certificaat dient te zijn afgegeven. (14) Om redenen van veiligheid dient de lidstaten te worden verzocht een identificatiecode toe te kennen aan elk in dienst gesteld rijtuig. Het rijtuig wordt vervolgens geregistreerd in een nationaal register. De nationale registers dienen door alle lidstaten en door een aantal marktpartijen in de EU te kunnen worden geraadpleegd. Met betrekking tot het formaat van de gegevens dienen zij samenhangend te zijn. Daarom dienen voor deze registers gemeenschappelijke functionele en technische specificaties te worden opgesteld. (15) Er dient een nadere omschrijving te worden opgesteld van de procedure die moet worden gevolgd wanneer essentiële eisen wel van toepassing zijn op een subsysteem maar er voor die eisen nog geen uitgebreide specificaties zijn opgesteld in de desbetreffende TSI. In dergelijke gevallen is het wenselijk dat de instanties die zijn belast met de procedures voor beoordeling van de overeenstemming en de keuringsprocedures de instanties zijn die reeds werden aangemeld in het kader van artikel 20 van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG. (16) De voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) . (17) De definitie van rollend materieel die is opgenomen in bijlage I van Richtlijn 96/48/EG dient nader te worden uitgewerkt. Deze richtlijn dient ook betrekking te hebben op rollend materieel dat is ontworpen om met snelheden van circa 200 km/u uitsluitend te rijden op voor hoge snelheden aangepast spoor. (18) Bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn dienen werkzaamheden die reeds zijn aangevangen in het kader van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG zo veel mogelijk doorgang te vinden. Dat geldt eveneens voor de toepassing van deze richtlijnen door de lidstaten in het kader van projecten die zich bij het van kracht worden van deze richtlijn in een gevorderd stadium van ontwikkeling bevinden. (19) Aangezien de doelstellingen van de beoogde maatregelen, te weten de interoperabiliteit van het trans-Europese spoorwegsysteem, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege hun in het Verdrag erkende trans-Europese aard beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (20) De Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG dienen in deze zin te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 96/48/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 1 wordt vervangen door de navolgende tekst: Artikel 1 1. Deze richtlijn beoogt de voorwaarden vast te stellen waaraan dient te worden voldaan om op het grondgebied van de Gemeenschap de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem zoals omschreven in bijlage I te verwezenlijken. Deze voorwaarden betreffen het ontwerp, de aanleg, de ingebruikneming, de herinrichting, de vernieuwing, de exploitatie en het onderhoud van de onderdelen van dit systeem die na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn in dienst zullen worden gesteld, alsmede de kwalificaties van, en de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor het personeel dat bij de exploitatie en het onderhoud betrokken is. 2. Dit moet resulteren in de vaststelling van een hoog niveau van technische harmonisatie en moet het mogelijk maken dat: 2) Aan artikel 2 worden de navolgende punten toegevoegd: j) "fundamentele parameter": elke wettelijke, technische of operationele voorwaarde die vanuit een oogpunt van interoperabiliteit kritiek van aard is en waarover vóór de uitwerking van volledige ontwerp-TSI's een besluit moet worden genomen of een aanbeveling moet worden opgesteld volgens de procedure van artikel 21, lid 2; 3) Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 1 wordt vervangen door de navolgende tekst: 1. Voor elk subsysteem geldt één of meer TSI's. Voor de subsystemen betreffende het milieu of de gebruikers wordt slechts een TSI opgesteld indien zulks noodzakelijk blijkt. Een aanvullende TSI kan noodzakelijk blijken te zijn, met name om het gebruik te bevorderen van het hogesnelheidsspoorwegsysteem voor het goederenvervoer met hoge toegevoegde waarde of voor toepassingen die noodzakelijk zijn met het oog op de aansluiting van het hogesnelheidsspoorwegsysteem op luchthavens. In dat geval gelden de bepalingen van dit artikel tevens voor het betrokken deel van het subsysteem. b) Lid 3 wordt als volgt gewijzigd: 6. Wanneer dat strikt noodzakelijk is om te voldoen aan de doelstellingen van deze richtlijn kunnen TSI's expliciet en met vermelding van een datum verwijzen naar Europese normen of specificaties. In dat geval worden die Europese normen of specificaties (of de bedoelde delen daarvan) beschouwd als een bijlage van de desbetreffende TSI en krijgen zij een verplichtend karakter op het moment dat de TSI van toepassing is. Indien Europese specificaties ontbreken en nog ontwikkeld dienen te worden, kan worden verwezen naar andere documenten met een normatief karakter: in dat geval betreft het eenvoudig toegankelijke documenten uit het openbare domein. 4) Artikel 6 wordt vervangen door de navolgende tekst: Artikel 6 1. De ontwerp-TSI's worden in opdracht van de Commissie - welke opdracht wordt bepaald volgens de procedure van artikel 21, lid 2 - opgesteld door het Europese Spoorwegbureau, hierna te noemen "het Bureau". De ontwerp-TSI's worden opgesteld en herzien volgens de procedure als bedoeld in artikel 21, lid 2. Zij worden door de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt. 2. Het Bureau wordt ermee belast de herziening en de bijwerking van de TSI's voor te bereiden en aanbevelingen ter zake aan het in artikel 21 bedoelde comité te doen, teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de techniek en de maatschappelijke eisen. 3. Bij de opstelling, aanneming en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met de kostenraming voor de technische oplossingen waarmee aan de TSI's kan worden voldaan, teneinde de meest rendabele oplossingen te bepalen en uit te voeren. Met het oog daarop voegt het Bureau bij elke ontwerp-TSI een evaluatie van de te verwachten voordelen in termen van marktaandeel en stimulering van het vervoer, op het gebied van milieu en veiligheid en in maatschappelijk opzicht, alsmede een evaluatie van de te verwachten kosten en baten van deze technische oplossingen voor alle betrokken exploitanten en marktpartijen. 4. Het in artikel 21 bedoelde comité wordt door het Bureau regelmatig op de hoogte gebracht van de werkzaamheden in verband met het opstellen van de TSI's . Het comité kan ten behoeve van het Bureau de nodige opdrachten of aanbevelingen formuleren betreffende de opzet van de TSI's, op basis van de essentiële eisen, alsmede betreffende de evaluatie van de kosten. 5. Bij de aanneming van elke TSI wordt volgens de procedure van artikel 21, lid 2, de datum vastgesteld waarop deze van kracht wordt. 6. Bij de opstelling en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met de mening van de gebruikers ten aanzien van eigenschappen die rechtstreeks van invloed zijn op het gebruik van de subsystemen door die gebruikers. Daartoe pleegt het Bureau bij de opstelling en de herziening van de TSI's overleg met de representatieve gebruikersverenigingen en -organisaties. Een verslag van de uitkomst van dit overleg wordt bij de ontwerp-TSI gevoegd. De lijst van de verenigingen en organisaties waarmee overleg gepleegd moet worden, wordt door het in artikel 21 bedoelde comité opgesteld voordat opdracht wordt gegeven tot herziening van de TSI en kan op verzoek van een lidstaat of de Commissie worden herzien en geactualiseerd. 7. Bij de opstelling en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met het advies van de sociale partners ten aanzien van de voorschriften van artikel 5, lid 3, onder g). Daartoe worden de sociale partners geraadpleegd voordat de ontwerp-TSI met het oog op de aanneming of herziening ervan bij het Comité van artikel 21 wordt ingediend. De sociale partners worden geraadpleegd in het kader van het Comité voor de sectoriële dialoog, opgericht bij Besluit 98/500/EG*. De sociale partners brengen hun advies binnen een termijn van drie maanden uit. ________________________ * Besluit 98/500/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende de oprichting van Comités voor de sectoriële dialoog tussen de sociale partners op Europees niveau (PB L 255 van 12.8.1998, blz. 27). 5) Aan artikel 9 wordt het navolgende lid toegevoegd: In het bijzonder mogen zij geen verificaties verlangen die al zijn verricht in het kader van de procedure die tot de EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid voor gebruik heeft geleid. 6) Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 2 wordt vervangen door de navolgende tekst: 2. Voor elk onderdeel dient de procedure te worden gevolgd voor beoordeling van de overeenstemming en de geschiktheid voor gebruik zoals omschreven in de desbetreffende TSI, en voor dat onderdeel dient het desbetreffende certificaat te zijn afgegeven. b) De leden 3, 4 en 5 komen te vervallen. 7) Artikel 11 wordt vervangen door de navolgende tekst: Artikel 11 Wanneer een lidstaat of de Commissie van mening is dat bepaalde Europese specificaties die rechtstreeks of indirect worden gebruikt ten behoeve van deze richtlijn niet aan de essentiële eisen voldoen, kan volgens de procedure van artikel 21, lid 2, na overleg met het comité dat is ingesteld bij Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften* worden besloten deze specificaties geheel of gedeeltelijk te verwijderen uit de publicaties waarin zij zijn opgenomen, of ze te wijzigen. ________________________ * PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/48/EG (PB L 217 van 5.8.1998, blz. 18). 8) Artikel 14 wordt vervangen door de navolgende tekst: Artikel 14 1. Het is aan elke lidstaat toestemming te geven voor de ingebruikneming van de zich op zijn grondgebied bevindende of aldaar geëxploiteerde subsystemen van structurele aard, die van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem deel uitmaken. Te dien einde nemen de lidstaten alle dienstige maatregelen opdat deze subsystemen alleen in gebruik kunnen worden genomen indien zij zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en geïnstalleerd dat de inachtneming van de desbetreffende essentiële eisen niet in het gedrang komt wanneer zij in het hogesnelheidsspoorwegsysteem worden opgenomen. Zij controleren met name of deze subsystemen aansluiten bij het systeem waarin ze worden opgenomen. 2. Het is aan elke lidstaat om bij de ingebruikneming, en daarna op gezette tijden, te verifiëren dat deze subsystemen overeenkomstig de desbetreffende essentiële eisen worden geëxploiteerd en onderhouden. Hiertoe wordt gebruik gemaakt van de beoordelings- en keuringsprocedures die zijn omschreven in de desbetreffende structurele en functionele TSI's. 3. In geval van vernieuwing of herinrichting dient de infrastructuurbeheerder of de spoorwegonderneming bij de betrokken lidstaat een dossier in waarin het project beschreven wordt. De lidstaat bestudeert dit dossier en besluit, mede in het licht van de uitvoeringsstrategie in de desbetreffende TSI, of de omvang van de werkzaamheden het nodig maakt dat er opnieuw toestemming voor ingebruikneming in de zin van deze richtlijn wordt gegeven. De hernieuwde toestemming voor ingebruikneming is altijd vereist wanneer de voorgenomen werkzaamheden gevolgen kunnen hebben voor de veiligheid. 4. Indien de lidstaten toestemming geven voor de ingebruikneming van rollend materieel, kennen zij aan elk rijtuig een alfanumerieke identificatiecode toe. Deze code dient op elk rijtuig te worden aangebracht en te worden opgenomen in een nationaal register dat aan de navolgende eisen voldoet: 5. De Gemeenschappelijke Specificaties van het register worden bepaald volgens de procedure van artikel 21, lid 2 op basis van een voorstel van het Bureau. In dit register worden in ieder geval de navolgende gegevens opgenomen: __________________________ * PB L …. ** PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29. 9) Aan artikel 15 wordt het navolgende lid toegevoegd: In het bijzonder mogen zij geen verificaties verlangen die al zijn verricht in het kader van de procedure die tot de EG-keuringsverklaring heeft geleid. 10) Aan artikel 16, lid 3, wordt de navolgende alinea toegevoegd: Bij deze gelegenheid wijzen de lidstaten tevens de instanties aan die, in het geval van deze technische voorschriften, worden belast met de uitvoering van de procedures voor beoordeling van de overeenstemming of van de geschiktheid voor gebruik als bedoeld in artikel 13 en van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18. 11) Aan artikel 17 wordt de navolgende alinea toegevoegd: In dergelijke gevallen worden de TSI's herzien overeenkomstig artikel 6, lid 2. Indien bepaalde technische aspecten die overeenkomen met essentiële eisen niet onmiddellijk en uitdrukkelijk aan de orde kunnen komen in een TSI, worden zij duidelijk omschreven in een bijlage van de TSI. Op deze aspecten is artikel 16, lid 3 van toepassing. 12) Aan artikel 18, lid 2, wordt de navolgende alinea toegevoegd: Tot die taak behoort ook de verificatie van de interfaces van het betrokken subsysteem met het systeem waarvan het deel uitmaakt, gebaseerd op de informatie in de desbetreffende TSI en in de registers bedoeld in artikel 22 bis. 13) In artikel 20 wordt lid 5 vervangen door de navolgende tekst: 5. De Commissie stelt een coördinatiegroep voor aangemelde instanties in (hierna te noemen "de coördinatiegroep), waarbinnen alle aangelegenheden worden besproken die verband houden met de toepassing van de procedures voor beoordeling van de overeenstemming en van de geschiktheid voor gebruik als bedoeld in artikel 13 en van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18, of met de toepassing van de TSI op dit gebied. De Commissie stelt het in artikel 21, lid 1 bedoelde comité in kennis van de werkzaamheden die plaatsvinden in het kader van de coördinatiegroep. De vertegenwoordigers van de lidstaten kunnen als waarnemer deelnemen aan de werkzaamheden van de coördinatiegroep. 14) Artikel 21 wordt vervangen door de navolgende tekst (15) : Artikel 21 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de Lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie (hierna te noemen: "het comité"). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 7 en 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. 4. Het comité kan in voorkomend geval werkgroepen oprichten om zich te laten assisteren bij de vervulling van zijn taken, met name met het oog op de coördinatie van de aangemelde instanties. 15) De navolgende artikelen 21 bis, 21 ter en 21 quater worden ingevoegd: Artikel 21 bis 1. Het comité kan elke kwestie bespreken die betrekking heeft op de interoperabiliteit van het trans-Europese spoorwegsysteem, waaronder begrepen kwesties inzake de interoperabiliteit van het trans-Europese spoorwegsysteem met dat van derde landen. 2. Het comité kan elke kwestie bespreken die betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Indien nodig, stelt de Commissie betreffende de tenuitvoerlegging een aanbeveling vast op de wijze die is omschreven in artikel 21, lid 2. Artikel 21 ter 1. Op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat kan de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2, een TSI opstellen voor een aanvullend onderwerp mits deze een in bijlage II bedoeld subsysteem betreft. 2. Het comité stelt volgens de procedure van artikel 21, lid 2 een werkprogramma op dat overeenkomstig de doelstellingen van deze richtlijn en Richtlijn 2001/16/EG is. Artikel 21 quater De bijlagen kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 21, lid 2. 16) Het navolgende artikel 22 bis wordt ingevoegd: Artikel 22 bis 1. De lidstaten zien erop toe dat er elk jaar een register van infrastructuurvoorzieningen (respectievelijk register van rollend materieel) gepubliceerd en geactualiseerd wordt. In dat register worden voor elk betrokken subsysteem of deel daarvan de belangrijkste kenmerken aangegeven, waaronder de fundamentele parameters, en de mate waarin deze overeenstemmen met de kenmerken die zijn voorgeschreven in de desbetreffende TSI's. Met het oog daarop wordt in elke TSI nauwkeurig vermeld welke gegevens dienen te worden opgenomen in de registers van infrastructuurvoorzieningen en de registers van rollend materieel. 2. Een kopie van deze registers wordt toegezonden aan de betrokken lidstaten en aan het Bureau, en wordt ter beschikking gesteld aan het publiek. 17) Bijlage I wordt vervangen door de tekst uit bijlage I van deze richtlijn. 18) Bijlage II wordt vervangen door de tekst uit bijlage II van deze richtlijn. 19) Bijlage III wordt als volgt gewijzigd: Treinen moeten worden uitgerust met een registratieapparaat. De met dit apparaat verkregen gegevens en de verwerking ervan moeten worden geharmoniseerd. Het op elkaar afstemmen van de regels en procedures die gehanteerd worden door de verschillende netten en het ontwikkelen van een code of woordenlijst voor procescommunicatie voor en tussen de bestuurders, de verkeersleiding en al het spoorpersoneel dat veiligheidstaken verricht, moeten de doeltreffendheid en veiligheid van de exploitatie op het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem waarborgen. 20) Aan bijlage VII wordt onder 2 de navolgende alinea toegevoegd: Met name dienen de instantie en het met de keuringen belaste personeel vanuit arbeidsrechtelijk, hiërarchisch en functioneel oogpunt onafhankelijk te zijn van de overheden die zijn aangewezen voor de afgifte van vergunningen voor ingebruikneming in het kader van deze richtlijn, van vergunningen in het kader van Richtlijn 2001/13/EG en van veiligheidscertificaten in het kader van Richtlijn 2003 /.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [ betreffende de spoorwegveiligheid ]* , alsmede van de diensten die belast zijn met inspecties bij ongevallen ____________________ * PB L ... Artikel 2 Richtlijn 2001/16/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) De titel wordt vervangen door de navolgende titel: "Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele spoorwegsysteem". 2) Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 1 komt als volgt te luiden: 1. Deze richtlijn heeft tot doel vast te stellen aan welke voorwaarden moet worden voldaan om op communautair grondgebied de interoperabiliteit van het trans- Europese conventionele spoorwegsysteem, zoals omschreven in bijlage I, tot stand te brengen. Deze voorwaarden betreffen het ontwerp, de aanleg, de inwerkingtreding, de herinrichting, de vernieuwing, de exploitatie en het onderhoud van deze onderdelen van dit systeem die na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn in dienst zullen worden gesteld, alsmede de kwalificaties van, en de gezondheids- en veiligheidsvoorschriften voor het personeel dat bij de exploitatie en het onderhoud betrokken is. b) Lid 2, inleidende formule komt als volgt te luiden: 2. De verwezenlijking van dit doel moet resulteren in de vaststelling van een hoog niveau van technische harmonisatie en moet het volgende mogelijk maken: 3) Aan artikel 1 wordt het navolgende lid 3 toegevoegd: 3. Met ingang van 1 januari 2008 wordt het toepassingsgebied van deze richtlijn uitgebreid tot het gehele spoorwegsysteem, met uitzondering van infrastructuurvoorzieningen en rollend materieel die uitsluitend zijn bestemd voor lokaal, historisch of toeristisch gebruik en niet in verbinding staan met de rest van het spoorwegsysteem. Voorts zijn van de werkingsfeer van de richtlijn uitgesloten het rollend materieel en de infrastructuurvoorzieningen die voor strikt plaatselijk gebruik zijn bestemd, ook als zij fysiek niet van de rest van het spoorwegsysteem zijn gescheiden. 4) Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: a) De punten l) en m) worden vervangen door de navolgende tekst: l) "herinrichting": belangrijke werkzaamheden waarbij een subsysteem of deel van een subsysteem wordt gewijzigd en die een wijziging van de eigenschappen van het subsysteem tot gevolg hebben; b) De navolgende punten o), p) en q) worden toegevoegd: o) "vervanging in het kader van onderhoud": vervanging van onderdelen door onderdelen met een identieke functie en identieke prestaties in het kader van preventief onderhoud of herstelwerkzaamheden; 5) Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd: a) In lid 3 wordt punt e) vervangen door de navolgende tekst: b) Het navolgende lid 7 wordt toegevoegd: 7. "7. Wanneer dat strikt noodzakelijk is om te voldoen aan de doelstellingen van deze richtlijn, kunnen TSI's expliciet en onder vermelding van een datum verwijzen naar Europese normen of specificaties. In dat geval worden die Europese normen of specificaties (of de bedoelde delen daarvan) beschouwd als een bijlage van de desbetreffende TSI en krijgen zij een verplichtend karakter op het moment dat de TSI van toepassing is. Indien Europese specificaties ontbreken en nog ontwikkeld dienen te worden, kan worden verwezen naar andere documenten met een normatief karakter: in dat geval betreft het eenvoudig toegankelijke documenten uit het openbare domein. 6) Artikel 6 wordt vervangen door de navolgende tekst: Artikel 6 1. De ontwerp-TSI's worden in opdracht van de Commissie - welke opdracht wordt bepaald volgens de procedure van artikel 21, lid 2 - opgesteld door Bureau. De TSI's worden volgens dezelfde procedure aangenomen en herzien. Zij worden door de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt. 2. Het Bureau wordt ermee belast de herziening en de bijwerking van de TSI's voor te bereiden en aanbevelingen ter zake aan het in artikel 21 bedoelde comité te doen, teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de techniek of de maatschappelijke eisen. 3. Elke ontwerp-TSI wordt in twee fasen opgesteld. 4. Eerst bepaalt het Bureau de fundamentele parameters voor deze TSI, alsmede de interfaces met de andere subsystemen en alle andere noodzakelijke specifieke gevallen. Voor elk van deze parameters en interfaces worden de meest gunstige alternatieve oplossingen, vergezeld van technische en economische bewijsstukken, gepresenteerd. Overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2, wordt een besluit genomen; indien nodig worden specifieke gevallen vermeld. Daarna werkt het Bureau op basis van deze fundamentele parameters de ontwerp-TSI uit. Eventueel houdt het Bureau rekening met de vooruitgang van de techniek, reeds uitgevoerde normalisatiewerkzaamheden, de bevindingen van bestaande werkgroepen en aanvaarde onderzoeksresultaten. Elke ontwerp-TSI gaat vergezeld van een volledige raming van de te verwachten kosten en baten van de toepassing van de TSI's; daarin worden de verwachte gevolgen voor alle betrokken exploitanten en marktpartijen vermeld. 5. Bij de opstelling, de aanneming en de herziening van elke TSI (met inbegrip van de fundamentele parameters) wordt rekening gehouden met de kostenraming voor alle voorgestelde technische oplossingen en van de onderlinge interfaces, teneinde in termen van marktaandeel en stimulering van het vervoer, op het gebied van milieu en veiligheid en in maatschappelijk opzicht, de meest gunstige oplossingen te bepalen en uit te voeren. De lidstaten leveren een bijdrage aan deze raming door de benodigde gegevens te verstrekken. 6. Het in artikel 21 bedoelde comité wordt regelmatig op de hoogte gebracht van de werkzaamheden in verband met het opstellen van de TSI's . Het comité kan gedurende deze werkzaamheden de nodige opdrachten of aanbevelingen formuleren betreffende de opzet van de TSI's, alsmede betreffende de raming van de kosten en baten. Het comité kan met name op verzoek van een lidstaat verzoeken om alternatieve oplossingen te bestuderen en de raming van de kosten en baten van deze alternatieve oplossingen op te nemen in het verslag bij de ontwerp-TSI. 7. Bij de aanneming van elke TSI wordt volgens de procedure van artikel 21, lid 2, de datum vastgesteld waarop deze van kracht wordt. Wanneer verschillende subsystemen om redenen van technische compatibiliteit tegelijkertijd in gebruik moeten worden genomen, moeten de data van inwerkingtreding van de desbetreffende TSI's overeenstemmen. 8. Bij de opstelling en de herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met de mening van de gebruikers ten aanzien van kenmerken die rechtstreeks van invloed zijn op het gebruik van de subsystemen door die gebruikers. Daartoe pleegt het Bureau bij de opstelling en de herziening van de TSI's overleg met de representatieve gebruikersverenigingen en -organisaties. Een verslag van de uitkomst van dit overleg wordt bij de ontwerp-TSI gevoegd. De lijst van de verenigingen en organisaties waarmee overleg gepleegd moet worden, wordt door het in artikel 21 bedoelde comité opgesteld voordat opdracht wordt gegeven tot herziening van de eerste TSI en kan op verzoek van een lidstaat of de Commissie worden herzien en geactualiseerd. 9. Bij de opstelling en herziening van de TSI's wordt rekening gehouden met het advies van de sociale partners ten aanzien van de voorschriften van artikel 5, lid 3, onder g). Daartoe worden de sociale partners geraadpleegd voordat de ontwerp-TSI met het oog op de aanneming of herziening ervan bij het Comité van artikel 21 wordt ingediend. De sociale partners worden geraadpleegd in het kader van het Comité voor de sectoriële dialoog, opgericht bij Besluit 98/500/EG*. De sociale partners brengen hun advies binnen een termijn van drie maanden uit. ______________________ * Besluit 98/500/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende de oprichting van Comités voor de sectoriële dialoog tussen de sociale partners op Europees niveau (PB L 255 van 12.8.1998, blz. 27). 7) Aan artikel 7 wordt de volgende alinea 2 bis toegevoegd: Het is een lidstaat toegestaan één of meer TSI's, met uitzondering van TSI's die betrekking hebben op het rollend materieel, niet toe te passen ten aanzien van een project voor hernieuwing of herinrichting van een bestaande lijn die geen deel uitmaakt van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem. 8) Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 2 wordt vervangen door de navolgende tekst: Voor elk onderdeel dient de procedure te worden gevolgd voor beoordeling van de overeenstemming en van de geschiktheid voor gebruik zoals omschreven in de desbetreffende TSI, en voor dat onderdeel dient het desbetreffende certificaat te zijn afgegeven. b) De leden 4, 5 en 6 komen te vervallen. 9) Artikel 11 wordt vervangen door de navolgende tekst: Artikel 11 Wanneer een lidstaat of de Commissie van mening is dat bepaalde Europese specificaties die rechtstreeks of indirect worden gebruikt ten behoeve van deze richtlijn niet aan de essentiële eisen voldoen, kan volgens de procedure van artikel 21, lid 2 indien sprake is van Europee normen na overleg met het comité dat is ingesteld bij Richtlijn 98/34/EG * worden besloten deze specificaties geheel of gedeeltelijk te verwijderen uit de publicaties waarin zij zijn opgenomen, of ze te wijzigen. ______________________ * PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37. 10) Artikel 13, lid 2 wordt als volgt gewijzigd: 2. Wanneer de TSI's dit voorschrijven, wordt de beoordeling van de conformiteit of de geschiktheid voor gebruik van een interoperabiliteitsonderdeel uitgevoerd door de aangemelde instantie waarbij de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde daartoe een aanvraag heeft ingediend. 11) Artikel 14 wordt als volgt gewijzigd: a) Aan lid 2, wordt de navolgende alinea toegevoegd: Hiertoe wordt gebruik gemaakt van de beoordelings- en keuringsprocedures die zijn omschreven in de desbetreffende structurele en functionele TSI's. b) De navolgende leden 4 en 5 worden toegevoegd: 4. Indien de lidstaten toestemming geven voor de ingebruikneming van rollend materieel, kennen zij aan elk rijtuig een alfanumerieke identificatiecode toe. Deze code dient op elk rijtuig te worden aangebracht en te worden opgenomen in een nationaal register dat aan de navolgende eisen voldoet: 5. De gemeenschappelijke specificaties van het register worden bepaald volgens de procedure van artikel 21, lid 2 op basis van een voorstel van het Bureau. In het nationale register worden in ieder geval de volgende gegevens opgenomen: __________________________ * PB L … ** PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29. 12) Aan artikel 16, lid 3, wordt de navolgende alinea toegevoegd: Bij deze gelegenheid wijzen de lidstaten tevens de instanties aan die, in het geval van technische voorschriften, worden belast met de uitvoering van de procedures voor beoordeling van de overeenstemming of van de geschiktheid voor gebruik als bedoeld in artikel 13 en van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18. 13) Aan artikel 17 wordt de navolgende alinea toegevoegd: In dergelijke gevallen worden de TSI's herzien overeenkomstig artikel 6, lid 2. Indien bepaalde technische aspecten die overeenkomen met essentiële eisen niet uitdrukkelijk worden behandeld in een TSI, worden zij duidelijk omschreven in een bijlage van de TSI. Op deze aspecten is artikel 16, lid 3 van toepassing. 14) In artikel 20 wordt lid 5 vervangen door de navolgende tekst: 5. De Commissie stelt een coördinatiegroep voor aangemelde instanties in, waarbinnen alle aangelegenheden worden besproken die verband houden met de toepassing van de procedures voor beoordeling van de overeenstemming of van de geschiktheid voor gebruik als bedoeld in artikel 13 en van de keuringsprocedure als bedoeld in artikel 18, of met de toepassing van de TSI terzake. De Commissie stelt het in artikel 21, lid 1 bedoelde comité in kennis van de werkzaamheden die plaatsvinden in het kader van de coördinatiegroep. De vertegenwoordigers van de lidstaten kunnen als waarnemer deelnemen aan de werkzaamheden van de coördinatiegroep. 15) De navolgende artikelen 21 bis en 21 ter worden ingevoegd: Artikel 21 bis De Commissie kan aan het Comité elke aangelegenheid voorleggen die verband houdt met de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Indien nodig, stelt de Commissie betreffende de tenuitvoerlegging een aanbeveling vast op de wijze die is omschreven in artikel 21, lid 2. Artikel 21 ter De bijlagen kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 21, lid 2. 16) In Bijlage III worden de volgende punten toegevoegd: a) Punt 2.4.4 komt als volgt te luiden: 2.4. 4: Controle Treinen moeten worden uitgerust met een registratieapparaat. De met dit apparaat verkregen gegevens en de verwerking ervan moeten worden geharmoniseerd. b) Punt 2.6.4 komt als volgt te luiden: Het op elkaar afstemmen van de regels en procedures die gehanteerd worden door de verschillende netten en het ontwikkelen van een code en woordenlijst voor procescommunicatie voor en tussen de bestuurders, de verkeersleiding en al het spoorpersoneel dat veiligheidstaken verricht, moeten de doeltreffendheid en veiligheid van de exploitatie op het conventionele trans-Europees spoorwegsysteem waarborgen. Hierbij moet rekening worden gehouden met de verschillende eisen en noden van (taal)grensoverschrijdende en binnenlandse diensten. 17) Aan bijlage VII wordt onder 2 de navolgende alinea toegevoegd: Met name dienen de instantie en het met de keuringen belaste personeel vanuit arbeidsrechtelijk, hiërarchisch en functioneel oogpunt onafhankelijk te zijn van de overheden die zijn aangewezen voor de afgifte van vergunningen voor ingebruikneming in het kader van deze richtlijn, van vergunningen in het kader van Richtlijn 2001/13/EG en van veiligheidscertificaten in het kader van Richtlijn 2003/.../EG [ betreffende de spoorwegveiligheid ] , alsmede van de diensten die belast zijn met inspecties bij ongevallen. 18) Bijlage VIII komt te vervallen. Artikel 3 De Commissie treft alle maatregelen die noodzakelijk zijn om bij de uitvoering van deze richtlijn zo veel mogelijk recht te doen aan het ontwikkelingswerk van een TSI waarvoor reeds opdracht is gegeven in het kader van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG, alsmede aan de tenuitvoerlegging van deze richtlijnen door de lidstaten in het kader van projecten die zich in een gevorderd stadium van uitvoering bevinden op de dag waarop deze richtlijn van kracht wordt. Artikel 4 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op [...] (16) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 5 Deze richtlijn treedt in werking op de [...] dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad Voorzitter Voorzitter BIJLAGE I HET TRANS-EUROPESE HOGESNELHEIDSSPOORWEGSYSTEEM 1. Infrastructuur De infrastructuren van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem vallen samen met de lijnen van het trans-Europese vervoersnetwerk die zijn omschreven in Beschikking nr . 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnetwerk (17) , of zijn overgenomen in elke wijziging van deze beschikking ten gevolge van de herziening als bedoeld in artikel 21 van deze richtsnoeren. Het hogesnelheidsnet omvat: Deze infrastructuren omvatten verkeersleidings-, plaatsbepalings- en navigatiesystemen: technische installaties voor gegevensverwerking en telecommunicatie ten behoeve van het reizigersvervoer op deze lijnen, om een veilige en soepele exploitatie van het net en een efficiënte verkeersleiding te waarborgen. 2. Rollend materieel Het in deze richtlijn bedoelde rollend materieel bestaat uit de treinen die zijn ontworpen om te rijden: 3. Samenhang van het Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem Voor een kwalitatief hoogwaardig Europees spoorvervoer is onder andere een sterke samenhang tussen de kenmerken van de infrastructuur (in de brede zin van de term, dus inclusief de vaste componenten van alle betrokken subsystemen) en het rollend materieel (inclusief de in alle subsystemen opgenomen delen) een randvoorwaarde. Deze samenhang is bepalend voor het niveau van de prestaties, de veiligheid, de kwaliteit van de dienstverlening en de kosten daarvan. BIJLAGE II SUBSYSTEMEN 1. Lijst van subsystemen Voor de toepassing van deze richtlijn wordt het systeem dat het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem vormt, onderverdeeld in subsystemen die overeenkomen met: 2. Te bestrijken gebieden Voor elk van de subsystemen wordt in de opdrachten die aan het Bureau worden gegeven voor de uitwerking van ontwerp-TSI's de lijst opgenomen van de aspecten die verband houden met de interoperabiliteit. Volgens artikel 6, lid 1, worden deze opdrachten bepaald overeenkomstig de procedure van artikel 21, lid 2. In voorkomende gevallen wordt de in de opdrachten opgenomen lijst van aspecten die met de interoperabiliteit verband houden door het Bureau gepreciseerd overeenkomstig het bepaalde in artikel 5, lid 3, onder c). 3. Fundamentele parameters Overeenkomstig artikel 5, lid 3, onder b), worden met name de volgende elementen beschouwd als fundamentele parameters voor de verwezenlijking van de interoperabiliteit (18) : (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 23 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0046/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0441/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. meent dat dit een nieuwe actie is waarvan de financiering verenigbaar is met de maxima van rubriek 3 van de huidige Financiële Vooruitzichten zonder een vermindering van andere beleidsgebieden; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 januari 2003, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 71, lid 1, gelet op het voorstel van de Commissie (2) , gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Met het oog op de geleidelijke totstandkoming van een Europese spoorwegruimte zonder grenzen zijn communautaire maatregelen noodzakelijk op het gebied van de technische regelgeving voor de spoorwegen, zowel met betrekking tot technische aspecten als tot veiligheidsaspecten, die overigens niet los van elkaar kunnen worden gezien. (2) Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (6) voorziet in de verlening van toegangsrechten tot de infrastructuur aan elke spoorwegonderneming uit de Gemeenschap die beschikt over een vergunning en internationale diensten in het goederenvervoer wil verrichten. (3) In Richtlijn 95/18/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen (7) wordt bepaald dat elke spoorwegonderneming in het bezit dient te zijn van een vergunning en dat een in een lidstaat verleende vergunning geldig is op het gehele grondgebied van de Gemeenschap. (4) In Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (8) wordt een nieuw kader vastgesteld, dat is gericht op de vorming van een Europese spoorwegruimte zonder grenzen. (5) De verschillen op technisch en operationeel gebied tussen de spoorwegsystemen van de lidstaten hebben de nationale spoorwegmarkten van elkaar gescheiden en een dynamische ontwikkeling van deze sector op Europees niveau belemmerd. In Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (9) en in Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (10) zijn de essentiële eisen omschreven en is een systeem ingevoerd voor het opstellen van verplichte technische specificaties voor interoperabiliteit. (6) Om gelijktijdig doelstellingen te kunnen nastreven op het gebied van veiligheid en interoperabiliteit, dienen omvangrijke technische werkzaamheden te worden verricht, die begeleid dienen te worden door een gespecialiseerde instantie. Derhalve dient binnen het bestaande institutionele kader en met eerbiediging van het evenwicht tussen bevoegdheden binnen de Gemeenschap een Europees Spoorwegbureau voor veiligheid en interoperabiliteit te worden opgericht. Door de oprichting van een dergelijk Bureau kan gezamenlijk en op een hoog deskundigheidsniveau rekening worden gehouden met de doelstellingen van veiligheid en interoperabiliteit van het Europese spoorwegnetwerk en een bijdrage worden geleverd aan de revitalisering van de spoorwegsector en aan de algemene doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoersbeleid. (7) Teneinde de totstandbrenging van een Europese spoorwegzone zonder grenzen te begeleiden en te bevorderen, en ertoe bij te dragen dat de spoorwegsector nieuw leven wordt ingeblazen en tegelijkertijd de onontbeerlijke veiligheidsvoordelen van de sector te consolideren, moet het Europees Spoorwegbureau bijdragen tot de ontwikkeling van een werkelijke Europese spoorwegcultuur en een wezenlijk instrument vormen voor dialoog, overleg en uitwisseling tussen alle actoren uit de spoorwegsector, terwijl de bevoegdheden van alle partners worden gerespecteerd. (8) In de zin van deze verordening dienen de organisaties die de bedrijfstak vertegenwoordigen de vertegenwoordigers van de spoorwegondernemingen, van de beheerders van de spoorweginfrastructuur, van de spoorwegindustrie, van het personeel van de spoorwegondernemingen en van de gebruikers van het vrachtvervoer per spoor te omvatten. (9) Richtlijn 2003/…/EG van het Europees Parlement en de Raad van … [betreffende de spoorwegveiligheid] (11) voorziet in de ontwikkeling van gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren, gemeenschappelijke veiligheidsdoelstellingen en gemeenschappelijke veiligheidsmethoden. Voor de ontwikkeling van deze instrumenten is onafhankelijke technische deskundigheid benodigd. (10) Om de procedures voor de afgifte van veiligheidscertificaten aan spoorwegondernemingen te vereenvoudigen en in een streven naar wederzijdse erkenning op termijn van deze certificaten, is het noodzakelijk om geleidelijk te werken aan wederzijdse erkenning van zo veel mogelijk onderdelen daarvan. (11) Richtlijn 2003/…/EG [betreffende de spoorwegveiligheid] voorziet in een onderzoek van nationale veiligheidsmaatregelen vanuit een oogpunt van interoperabiliteit. Met het oog daarop is een op onafhankelijke en onpartijdige deskundigheid gebaseerd advies onmisbaar. (12) Op het gebied van de veiligheid is het van belang om een zo groot mogelijke transparantie en doelmatige gegevensstromen te waarborgen. Een analyse van prestaties die is ontwikkeld op basis van gemeenschappelijke indicatoren en alle betrokkenen uit de sector met elkaar in verbinding brengt, bestaat op dit moment niet en er is aanleiding om een dergelijk instrument wel tot stand te brengen. Met betrekking tot de statistische aspecten is een nauwe samenwerking met EUROSTAT noodzakelijk. (13) Nationale instanties voor spoorwegveiligheid, verkeersleidingsinstanties en overige nationale overheden dienen een onafhankelijk technisch advies te kunnen aanvragen wanneer zij aangelegenheden behandelen waarbij meerdere lidstaten betrokken zijn. (14) Het onderhoud van rollend materieel is een belangrijk onderdeel van het veiligheidssysteem. Bij gebrek aan een certificeringssysteem voor onderhoudswerkplaatsen bestaat er geen werkelijk Europese markt voor het onderhoud van spoorwegmaterieel. Deze situatie brengt extra kosten voor de sector met zich mee en leidt ertoe dat bepaalde trajecten met ledig materieel worden afgelegd. Het is dus van belang om geleidelijk een Europees systeem te ontwikkelen voor de certificering van onderhoudswerkplaatsen. (15) In Richtlijn 2001/16/EG wordt bepaald dat voor 20 april 2004 een eerste groep technische specificaties voor interoperabiliteit TSI's dient te zijn opgesteld. De Commissie heeft de opdracht voor de uitvoering van deze werkzaamheden gegeven aan de Europese Associatie voor Spoorweginteroperabiliteit (AEIF), waarbinnen fabrikanten van spoorwegmaterieel, exploitanten en infrastructuurbeheerders zijn vertegenwoordigd. Het is van belang om de ervaring die binnen de AEIF door deskundigen uit de sector is ontwikkeld niet verloren te laten gaan. Met het oog op de continuïteit van de werkzaamheden en de ontwikkelingen die TSI's in de loop der tijd doormaken, is een permanent technisch kader noodzakelijk. (16) De interoperabiliteit van het trans-Europese netwerk dient te worden versterkt en bij de keuze voor nieuwe, door de Gemeenschap gesteunde investeringsprojecten dient de doelstelling van interoperabiliteit te worden nagestreefd, een en ander overeenkomstig de bepalingen van Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (12) . (17) De voor het besturen van treinen vereiste beroepskwalificaties zijn van groot belang voor zowel de veiligheid als de interoperabiliteit in Europa. Zij zijn bovendien een voorwaarde voor het vrije verkeer van werknemers in de spoorwegsector. Bij de behandeling van dit punt dient het bestaande kader op het gebied van de sociale dialoog te worden geëerbiedigd. De Europese Unie delegeert, onder haar verantwoordelijkheid, aan het Bureau de taak de technische steun te verlenen die noodzakelijk is om op Europees niveau met dit aspect rekening te houden. (18) Door registratie wordt in eerste instantie erkend dat rollend materieel geschikt is om onder opgegeven omstandigheden te rijden. Registratie van rollend materieel dient op transparante wijze en zonder onderscheid plaats te vinden. Het is een bevoegdheid van de overheid. Het Bureau dient de technische steun te verlenen die noodzakelijk is voor de invoering van een registratiesysteem voor rollend materieel. (19) Om een zo groot mogelijke transparantie en gelijke toegang van alle partijen tot relevante gegevens mogelijk te maken, dienen de voor het interoperabiliteitsproces bedoelde documenten voor het publiek toegankelijk te zijn. Dat geldt ook voor vergunningen en veiligheidscertificaten. Het Bureau dient een doelmatige uitwisseling van deze gegevens mogelijk te maken. (20) De bevordering van innovatie op het gebied van spoorwegveiligheid en interoperabiliteit is een belangrijke taak, met name voor wat betreft het gebruik van nieuwe technologieën, dat door het Bureau bevorderd dient te worden. (21) Om zijn taken goed te kunnen uitoefenen, dient het Bureau te beschikken over een rechtspersoonlijkheid en een eigen begroting waarvoor de middelen in hoofdzaak afkomstig zijn van een bijdrage van de Gemeenschap. Om te verzekeren dat er controle is op het dagelijkse beheer van het Bureau en de door het Bureau uitgebrachte adviezen en aanbevelingen, is het van belang dat de uitvoerend directeur de volledige verantwoordelijkheid krijgt over het organigram van het Bureau zodra dit is goedgekeurd door de begrotingsautoriteit . (22) De samenstelling van de raad van beheer van het Bureau dient een afspiegeling te zijn van het evenwicht tussen de twee takken van de uitvoerende macht van de Gemeenschap en jegens het Europees Parlement het beginsel van verantwoordelijkheid van de uitvoerende macht te waarborgen. Op basis van de richtsnoeren van het Witboek over governance (13) van 25 juli 2001 dienen de Commissie en de lidstaten derhalve even sterk vertegenwoordigd te zijn in een raad van beheer met de bevoegdheden die noodzakelijk zijn voor de vaststelling van de begroting, de controle op de uitvoering daarvan, de vaststelling van passende financiële voorschriften, de invoering van transparante werkprocedures voor besluiten van het Bureau en de benoeming van de uitvoerend directeur. Om de transparantie van de besluiten van de raad van beheer te waarborgen, dienen vertegenwoordigers van de betrokken sectoren (de spoorwegondernemingen, de beheerders van de spoorweginfrastructuur, de spoorwegindustrie, het personeel van de spoorwegondernemingen en de gebruikers van vrachtvervoer per spoor) deel te nemen aan de beraadslagingen. Zij beschikken echter niet over stemrecht, aangezien dit is voorbehouden aan de vertegenwoordigers van de overheid, die verantwoording dienen af te leggen aan de democratisch gekozen controlerende instanties. De vertegenwoordigers van de sectoren in kwestie worden aangewezen door hun respectieve Europese beroepsorganisaties. (23) De werkzaamheden van het Bureau dienen op transparante wijze te worden verricht en op het beheer van het Bureau dienen alle bestaande bepalingen met betrekking tot goed beheer , begrotingsprocedures en fraudebestrijding van toepassing te zijn. Een effectieve controle door het Europees Parlement dient te worden gewaarborgd en met het oog daarop dient de uitvoerend directeur van het Bureau te worden gehoord. (24) De begrotingsautoriteit heeft de afgelopen jaren, naarmate meer gedecentraliseerde agentschappen werden opgericht, gestreefd naar verbetering van de transparantie van en de controle op het beheer van de hun toegewezen Gemeenschapssubsidies, in het bijzonder met betrekking tot opneming in de begroting van vergoedingen, financiële controle, kwijtingsbevoegdheid, bijdragen aan de pensioenregeling en interne begrotingsprocedure (gedragscode). (25) Aangezien de doelstellingen van de beoogde maatregel, te weten de oprichting van een gespecialiseerde instantie voor de ontwikkeling van gemeenschappelijke oplossingen op het gebied van spoorwegveiligheid en -interoperabiliteit, niet in voldoende mate kunnen worden verwezenlijkt door de lidstaten en dus, gelet op de collectieve aard van de uit te voeren werkzaamheden, beter op communautair niveau kunnen worden verricht, kan de Gemeenschap maatregelen nemen op grond van het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in genoemd artikel omschreven evenredigheidsbeginsel wordt met deze verordening slechts gedaan hetgeen noodzakelijk is om dit doel te verwezenlijken. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK 1 UITGANGSPUNTEN Artikel 1 Oprichting en doelstellingen van het Bureau 1. Krachtens deze verordening wordt een Europees Spoorwegbureau opgericht, hierna te noemen "het Bureau" , dat onder de directe verantwoordelijkheid van de Europese Unie valt. 2. Het Bureau heeft tot doel het leveren van een bijdrage op technisch gebied aan de tenuitvoerlegging van de wetgeving van de Gemeenschap ter verbetering van het mededingingsvermogen van de spoorwegsector en ter versterking van het niveau van interoperabiliteit van de spoorwegsystemen en aan de ontwikkeling van een gemeenschappelijke benadering op het gebied van de veiligheid van het Europese spoorwegsysteem, teneinde bij te dragen aan de totstandkoming van een Europese spoorwegruimte zonder grenzen, onder waarborging van een hoog niveau van veiligheid. 3. Bij het nastreven van deze doelstellingen houdt het Bureau volledig rekening met het proces van uitbreiding van de Europese Unie door vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten bij zijn werkzaamheden te betrekken. Het houdt eveneens rekening met de bijzondere omstandigheden van de spoorwegverbindingen met derde landen. 4. Op basis van een taakstelling door de Commissie voert het Bureau alle in de Gemeenschapswetgeving inzake de spoorwegsector opgenomen bepalingen met betrekking tot waarneming, inzameling van statistische gegevens, gegevensbestanden en informatie over het spoorwegvervoer uit. 5. Het Bureau is in het kader van de door de wet opgelegde taken en verleende bevoegdheden uitsluitend verantwoordelijk. In dit opzicht zijn soortgelijke taken en verantwoordelijkheden van nationale instanties uitgesloten. 6. Het Bureau functioneeert volledig onafhankelijk van de belanghebbende partijen en is transparant. Artikel 2 Typologie van de door het Bureau opgestelde documenten Het Bureau kan de navolgende documenten vaststellen: Artikel 3 Werkgroepen 1. Met het oog op het opstellen van de in de artikelen 7, 8, 13, 15, 17, 18 en 19 bedoelde aanbevelingen richt het Bureau werkgroepen op. Deze zijn enerzijds gebaseerd op de deskundigheid van beroepsbeoefenaren uit de sector, en met name op de ervaring van de Europese Associatie voor Spoorweginteroperabiliteit (AEIF) en anderzijds op de deskundigheid van de bevoegde nationale instanties. Het Bureau ziet erop toe dat de werkgroepen representatief en deskundig zijn en het zorgt ervoor dat de werkzaamheden doorzichtig zijn . 2. Nadat het zijn werkprogramma heeft vastgesteld, stelt het Bureau hiertoe de organisaties die de sector vertegenwoordigen hiervan op de hoogte. Iedere organisatie en/of combinatie van organisaties stelt aan het Bureau een lijst ter beschikking van de deskundigen die over de beste papieren beschikken . De nationale veiligheidsinstanties, die zijn omschreven in artikel 16 van Richtlijn 2003/.../EG inzake de veiligheid van de spoorwegen in de Gemeenschap, wijzen de deskundigen aan voor de werkgroepen waaraan zij wensen deel te nemen. Het Bureau kan de werkgroepen desgewenst aanvullen met onafhankelijke deskundigen wier kunde op het gebied in kwestie erkend wordt. Indien de werkzaamheden overeenkomstig de artikelen 7, 13 en 18 rechtstreekse gevolgen hebben voor de werkomstandigheden en de gezondheid en veiligheid van de werknemers in de sector, nemen de vertegenwoordigers van de werknemersorganisaties in kwestie aan de werkgroepen deel. 3. De werkgroepen worden voorgezeten door een vertegenwoordiger van het Bureau. Artikel 4 Overleg met sociale partners Voor de in de artikelen 7, 8, 13 , 17 en 18 bedoelde werkzaamheden, en wanneer deze werkzaamheden rechtstreeks van invloed zijn op de maatschappelijke omstandigheden of de arbeidsomstandigheden van werknemers in de sector, voert het Bureau overleg met de sociale partners in het kader van het Comité van de sociale dialoog. Dit overleg vindt plaats voordat het Bureau zijn aanbevelingen aan de Commissie voorlegt. De door het Comité van de sociale dialoog uitgebrachte adviezen worden door het Bureau aan de Commissie gezonden, en door de Commissie aan het in artikel 21 van Richtlijn 2001/16/EG en in Richtlijn 96/48/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad van .... (inzake interoperabiliteit) (14) , alsook artikel 27 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] bedoelde comité. Artikel 5 Overleg met gebruikers Voor de in de artikelen 7 en 13 bedoelde werkzaamheden, en wanneer deze werkzaamheden rechtstreekse effecten voor de klanten hebben, voert het Bureau overleg met de representatieve gebruikersorganisaties en met de klanten van het goederenvervoer. De lijst van organisaties waarmee overleg dient te worden gepleegd, wordt door het in artikel 21 van Richtlijn 2001/16/EG , en in Richtlijn 96/48/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/.../EG (inzake interoperabiliteit), alsook artikel 27 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] bedoelde comité opgesteld. Dit overleg vindt plaats voordat het Bureau zijn aanbevelingen aan de Commissie voorlegt. De door de betrokken organisaties uitgebrachte adviezen worden door het Bureau aan de Commissie gezonden, en door de Commissie aan het in artikel 21 van Richtlijn 2001/16/EG , en in Richtlijn 96/48/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2003/.../EG (inzake interoperabiliteit), alsook artikel 27 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] bedoelde Comité. Artikel 6 Oprichting van de raadgevende comités In het Bureau worden twee raadgevende comités ingesteld: Deze comités komen ten minste één keer per jaar bijeen en in voorkomend geval op initiatief van de uitvoerend directeur van het Bureau, om het Bureau bij te staan bij de uitvoering van zijn taken. HOOFDSTUK 2 VEILIGHEID Artikel 7 Technische ondersteuning 1. Het Bureau doet de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de Gemeenschappelijke Veiligheidsdoelstellingen en de Gemeenschappelijke Veiligheidsmaatregelen als bedoeld in artikel 5 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid]. 2. Het Bureau doet op verzoek van de Commissie, van het Comité als bedoeld in artikel 27 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] of op eigen initiatief aanbevelingen met betrekking tot andere maatregelen op het gebied van de veiligheid. 3. Voor de overgangsperiode die voorafgaat aan de vaststelling van gemeenschappelijke veiligheidsdoelstellingen (CST's), gemeenschappelijke veiligheidsmaatregelen (CSM's) en technische specificaties voor interoperabiliteit (TSI's) en met betrekking tot materieel en infrastructuur waarop geen TSI's van toepassing zijn, kan het Bureau elke relevante aanbeveling aan de Commissie doen. Het Bureau verzekert zich van de samenhang tussen deze aanbevelingen en de bestaande en in voorbereiding zijnde TSI's. 4. Het Bureau dient een analyse van de kosten en de baten toe te voegen aan de aanbevelingen die het doet op grond van dit artikel. 5. Het Bureau organiseert en bevordert de samenwerking tussen nationale veiligheidsinstanties en inspectie-instanties als omschreven in Richtlijn 200 3 /../EG [betreffende de spoorwegveiligheid]. Artikel 8 Veiligheidscertificaten Met het oog op de toepassing van artikel 15 van de Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid], inzake de harmonisatie van veiligheidsvoorschriften, ontwikkelt het Bureau een geharmoniseerd formaat voor het veiligheidscertificaat, met inbegrip van een elektronische versie, en een geharmoniseerd formaat voor het aanvragen van veiligheidscertificaten. Het Bureau schept de randvoorwaarden voor de uniforme uitgifte van veiligheidscertificaten waarbinnen de nationale veiligheidsinstanties moeten handelen. De nationale veiligheidsinstanties functioneren in deze onafhankelijk van de nationale spoorwegondernemingen. Artikel 9 Nationale veiligheidsmaatregelen 1. Het Bureau verricht op verzoek van de Commissie het technische onderzoek van nieuwe nationale veiligheidsmaatregelen die bij haar worden ingediend overeenkomstig de bepalingen van artikel 8 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid]. 2. Het Bureau onderzoekt de verenigbaarheid van deze maatregelen met de CST's en de CSM's als omschreven in Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] en met de geldende TSI's. 3. Indien het Bureau, rekening houdend met de door de lidstaat gegeven motivering, van mening is dat een van deze maatregelen onverenigbaar is met de in lid 2 genoemde voorschriften, brengt het binnen twee maanden nadat deze maatregelen aan het Bureau zijn gezonden een advies aan de Commissie uit. Artikel 10 Beoordeling van prestaties op veiligheidsgebied 1. Het Bureau brengt een netwerk tot stand waarbij de nationale overheden die belast zijn met de veiligheid en de nationale overheden die belast zijn met de onderzoeken als omschreven in Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] zijn aangesloten, teneinde de inhoud vast te stellen van de gemeenschappelijke indicatoren die zijn opgesomd in Bijlage 1 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] en alle beschikbare gegevens op het gebied van spoorwegveiligheid te verzamelen. 2. Op basis van veiligheidsindicatoren, nationale rapporten inzake veiligheid en ongevallen en van eigen gegevens brengt het Bureau elke twee jaar een openbaar rapport uit over de veiligheidsprestaties. Het eerste van deze rapporten wordt gepubliceerd in het derde jaar waarin het Bureau actief is. 3. Het Bureau baseert zich op door eurostat verzamelde gegevens en werkt samen met eurostat om te voorkomen dat werkzaamheden dubbel worden uitgevoerd en om verzekerd te zijn van de methodologische samenhang van de indicatoren over spoorwegveiligheid met de indicatoren die worden gebruikt in de andere vervoersmodaliteiten. Artikel 11 Technisch advies 1. De nationale regulerende instanties als bedoeld in artikel 30 van Richtlijn 2001/14/EG kunnen het Bureau vragen om technisch advies omtrent met de veiligheid verband houdende aspecten van door hen behandelde aangelegenheden. 2. De comités als bedoeld in artikel 35 van Richtlijn 2001/14/EG en artikel 11 bis van Richtlijn 91/440/EEG kunnen het Bureau vragen om technisch advies omtrent met de veiligheid verband houdende aspecten op de gebieden waarvoor zij respectievelijk bevoegd zijn. 3. Het Bureau brengt zijn advies binnen twee maanden uit. Dit advies wordt door het Bureau openbaar gemaakt in een versie waaruit alle gegevens worden weggelaten die verband houden met het handelsgeheim of het industrieel geheim. Artikel 12 Openbaar register van documenten 1. Het Bureau dient een openbare lijst bij te houden van de navolgende documenten: a) Overeenkomstig Richtlijn 95/18/EG afgegeven vergunningen; b) Overeenkomstig Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] afgegeven veiligheidscertificaten; c) Op grond van artikel 24 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] aan het Bureau gezonden onderzoeksrapporten; d) Op grond van artikel 8 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid] bij de Commissie aangemelde nationale bepalingen. 2. De nationale overheden die zijn belast met de afgifte van de in lid 1 genoemde documenten stellen het Bureau binnen een maand in kennis van elk afzonderlijk besluit tot verlening, weigering of intrekking. Het Bureau kan het dossier opvragen waarin de verlening, de weigering of de intrekking van een van deze documenten nader wordt gemotiveerd. In dat geval zenden de betrokken overheden dit dossier binnen vijftien werkdagen aan het Bureau. 3. Het Bureau kan dit openbare gegevensbestand aanvullen met alle relevante documenten of koppelingen die verband houden met de doelstellingen van deze verordening. HOOFDSTUK 3 INTEROPERABILITEIT Artikel 13 Door het Bureau verleende technische ondersteuning Het Bureau draagt bij aan de ontwikkeling en de tenuitvoerlegging van de spoorweginteroperabiliteit overeenkomstig de uitgangspunten en begripsomschrijvingen van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG. Hiertoe verricht het de navolgende werkzaamheden: Artikel 14 Inspectie en controle van aangemelde instanties Onverminderd de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de door hen aangewezen aangemelde instanties kan het Bureau op verzoek van de Commissie of op eigen initiatief de kwaliteit van het werk van aangemelde instanties inspecteren. In voorkomende gevallen brengt het Bureau een advies aan de Commissie uit. Artikel 15 Monitoring van het niveau van interoperabiliteit 1. Het Bureau doet op verzoek van de Commissie aanbevelingen met betrekking tot de wijze van tenuitvoerlegging van de interoperabiliteit door het bevorderen van de coördinatie tussen exploitanten en tussen infrastructuurbeheerders, met name om de migratie van systemen te organiseren. 2. Het Bureau draagt zorg voor de monitoring van de vooruitgang van de interoperabiliteit van de spoorwegsystemen. Het publiceert elke twee jaar een rapport aangaande de vooruitgang van de interoperabiliteit. Het eerste van deze rapporten wordt gepubliceerd in het tweede jaar waarin het Bureau actief is. Artikel 16 Interoperabiliteit van het trans-Europese netwerk Op verzoek van de Commissie onderzoekt het Bureau vanuit een oogpunt van interoperabiliteit elk infrastructuurproject waarvoor een verzoek om subsidie van de Gemeenschap wordt ingediend. Het Bureau brengt binnen een maand een advies uit. Artikel 17 Certificering van onderhoudswerkplaatsen Het Bureau ontwikkelt een Europees systeem voor certificering van onderhoudswerkplaatsen voor rollend materieel en doet aanbevelingen met het oog op de totstandkoming van een dergelijk systeem , ten volle rekening houdend met het nagestreefde hoge veiligheidsniveau . Artikel 18 Beroepskwalificaties 1. Het Bureau bepaalt in samenwerking met de sociale partners de belangrijkste kwalificaties die vereist zijn voor de vakgebieden in de spoorwegsector waarvoor de tenuitvoerlegging van veiligheid en interoperabiliteit van treinen gevolgen heeft , alsmede de opleidingssystemen. Hierbij gaat het uit van de fundamentele eisen die zijn bepaald in artikel 13 van Richtlijn 2003/.../EG [betreffende de spoorwegveiligheid]. 2. Voor de algemene kwalificaties bepaalt het Bureau per groot type materieel de minimale kwalificaties en de opleidingen die voor bestuurders vereist zijn om de veiligheid van de besturing te waarborgen. 3. Het Bureau voert geleidelijk een systeem in voor erkenning van opleidingsfaciliteiten, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de volledige verantwoordelijkheid die op iedere spoorwegonderneming rust bij de bevoegdverklaring en de erkenning van de geschiktheid van haar rijdend personeel. In dit stelsel van erkenning moet echter rekening worden gehouden met de aspecten van de opleiding die noodzakelijk zijn om een trein volkomen veilig te laten rijden, d.w.z. dat de opleiding bestaat uit een algemeen gedeelte (eventueel een gezamenlijke basis) en een sectorgericht deel, in het kader waarvan kennis wordt aangebracht van de locomotief, de bijzondere kenmerken van de lijn waarover het vervoer plaats zal vinden en een trap van permanente educatie die onontbeerlijk is met het oog op de verschillende ontwikkelingen van techniek en lijn. 4. Het Bureau bevordert en ondersteunt de uitwisseling van bestuurders en opleiders tussen spoorwegondernemingen in de verschillende lidstaten. Artikel 19 Registratie van materieel Het Bureau ontwikkelt een uniek formaat voor de registratie en de inschrijving van rollend materieel overeenkomstig de bepalingen van artikel 14 van Richtlijn 96/48/EG en artikel 14 van Richtlijn 2001/16/EG, en doet de Commissie aanbevelingen daaromtrent. Artikel 20 Register van interoperabiliteitsdocumenten Het Bureau houdt een openbare lijst bij van de navolgende documenten als omschreven in de Richtlijnen 2001/16/EG en 96/48/EG: 2. De betrokken instanties zenden deze documenten aan het Bureau, dat voor deze verzending praktische voorschriften opstelt. 3. Het Bureau richt een elektronisch gegevensbestand in, waarin deze documenten worden opgenomen. Dit gegevensbestand is voor het publiek via een website toegankelijk. HOOFDSTUK 4 STUDIES EN BEVORDERING VAN INNOVATIE Artikel 21 Studies Indien dat gelet op de uitvoering van de bij deze verordening opgedragen taken noodzakelijk is, kan het Bureau studies doen uitvoeren die het uit zijn eigen begroting financiert. Bovendien kan het Bureau op verzoek van de Commissie, het Europees Parlement of de Raad onderzoek verrichten. Artikel 22 Bevordering van innovatie De Commissie kan het Bureau belasten met de bevordering van innovatie, gericht op verbetering van de interoperabiliteit en de veiligheid op het spoor, met name voor wat betreft het gebruik van nieuwe informatietechnologieën en plaatsbepalings- en volgsystemen. HOOFDSTUK 5 INTERNE ORGANISATIE EN WERKWIJZE Artikel 23 Juridische status, vestigingsplaats 1. Het Bureau is een instelling van de Gemeenschap. Het heeft rechtspersoonlijkheid. 2. De vestigingsplaats van het Bureau wordt door de bevoegde overheden op voorstel van de Commissie uiterlijk zes maanden na de vaststelling van deze verordening bepaald. Het voorstel moet indien mogelijk ook betrekking hebben op de noodzaak van een financiële bijdrage van de ontvangende lidstaat. 3. In elke lidstaat geniet het Agentschap de meest uitgebreide rechtsbevoegdheid die krachtens het nationale recht wordt toegekend aan rechtspersonen. Meer in het bijzonder is het Bureau gerechtigd roerende en onroerende zaken te verkrijgen of te vervreemden en om in rechte op te treden. 4. Het Bureau wordt vertegenwoordigd door zijn uitvoerend directeur. Artikel 24 Voorrechten en immuniteiten Het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen is van toepassing op het Bureau alsook op het personeel van het Bureau. Artikel 25 Personeel 1. Op het personeel van het Bureau zijn de reglementen en voorschriften van toepassing die gelden voor ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. De raad van beheer stelt met instemming van de Commissie de noodzakelijke uitvoeringsbepalingen vast. 2. Onverminderd het bepaalde in artikel 27 worden de bevoegdheden op grond van het Statuut en van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Gemeenschappen (RAP) van het gezag dat bevoegd is tot benoemingen en het gezag dat bevoegd is tot het sluiten van overeenkomsten uitgeoefend door het Bureau voorzover dit het eigen personeel van het Bureau aangaat. 3. Onverminderd het bepaalde in artikel 27, lid 1, wordt het personeel van het Bureau samengesteld uit tijdelijke medewerkers die door het Bureau worden geworven voor de duur van ten hoogste vijf jaar. Dit tijdelijke personeelsbestand is als volgt samengesteld: 4. Het organigram van het Bureau wordt gepubliceerd in de algemene begroting van de Europese Unie na de definitieve vaststelling ervan door de begrotingsautoriteit. 5. Deskundigen die deelnemen aan de door het Bureau georganiseerde werkgroepen behoren niet tot het personeel van het Bureau. Hun reis- en verblijfkosten komen ten laste van het Bureau overeenkomstig de door de raad van beheer vastgestelde voorschriften en tabellen. Artikel 26 Taken en bevoegdheden van de uitvoerend directeur 1. Het Bureau wordt geleid door zijn uitvoerend directeur. De uitvoerend directeur is verantwoordelijk voor de dagelijkse leiding van het Bureau en handelt geheel onafhankelijk. Hij vraagt noch aanvaardt enige aanwijzing van enige regering noch van enige andere instantie of onderneming. 2. De uitvoerend directeur heeft de volgende taken en bevoegdheden: 3. De uitvoerend directeur kan worden bijgestaan door één of meer afdelingshoofden. Indien de uitvoerend directeur afwezig of verhinderd is, neemt een van de afdelingshoofden zijn plaats in. Artikel 27 Benoeming binnen het Bureau 1. De uitvoerend directeur wordt , op basis van zijn verdienste, zijn bekwaamheden en zijn ervaring op het gebied van veiligheid en interoperabiliteit van het spoorwegvervoer, op voordracht van de Commissie benoemd door de raad van beheer. De Commissie kan één of meer kandidaten voordragen. Het Europees Parlement kan de kandidaten horen en advies uitbrengen. De raad van beheer is bevoegd om de uitvoerend directeur te ontslaan. De Commissie kan ter zake een voorstel doen. Het Europees Parlement kan advies uitbrengen over het voorstel de uitvoerend directeur te ontslaan. De uitvoerend directeur wordt benoemd voor de duur van vijf jaar. Deze benoemingstermijn kan eenmaal worden verlengd voor de duur van ten hoogste twee jaar. 2. De uitvoerend directeur van het Bureau benoemt de overige personeelsleden van het Bureau overeenkomstig de uitgangspunten als omschreven in artikel 25 van deze verordening. Artikel 28 Horen van de uitvoerend directeur door het Europees Parlement De uitvoerend directeur zendt jaarlijks een algemeen verslag van de werkzaamheden van het Bureau aan het Europees Parlement. Het Europees Parlement kan daarnaast te allen tijde de uitvoerend directeur horen met betrekking tot een onderwerp dat verband houdt met de werkzaamheden van het Bureau. Artikel 29 Vorming en taken van de raad van beheer 1. Het Bureau heeft een raad van beheer die door de Commissie wordt voorgezeten. 2. De raad van beheer: Artikel 30 Samenstelling van de raad van beheer 1. De raad van beheer bestaat uit: 2. De Raad en de Commissie benoemen hun vertegenwoordigers alsmede een vervanger voor elke vertegenwoordiger, die hen bij afwezigheid kan vervangen en ook stemrecht heeft. De leden van de raad van beheer worden benoemd voor de duur van vijf jaar. Deze termijn kan eenmaal worden verlengd. 3. In voorkomend geval worden de deelneming van vertegenwoordigers van Europese derde landen en de voorwaarden van deze deelneming vastgelegd in het reglement van orde. Artikel 31 Voorzitterschap van de raad van beheer 1. De raad van beheer kiest uit zijn midden een voorzitter en een vice-voorzitter. De vice-voorzitter vervangt ambtshalve de voorzitter wanneer deze niet in staat is zijn functie uit te oefenen. 2. De voorzitter en de vice-voorzitter worden gekozen voor de duur van drie jaar en stellen hun functie ter beschikking wanneer zij niet meer de hoedanigheid van lid van de raad van beheer hebben. Deze zittingstermijn kan eenmaal worden verlengd. Artikel 32 Vergaderingen 1. De vergaderingen van de raad van beheer worden uitgeschreven door zijn voorzitter. De uitvoerend directeur van het Bureau neemt deel aan de beraadslagingen. 2. De raad van beheer komt ten minste tweemaal per jaar bijeen. Voorts komt hij bijeen op initiatief van zijn voorzitter of op verzoek van de Commissie of van de meerderheid van zijn leden. Artikel 33 Stemmingen De raad van beheer neemt zijn besluiten met een tweederde meerderheid van de stemgerechtigde leden. Elk lid beschikt over een stem, met uitzondering van de vijf representatieve deskundigen van de Europese beroepsorganisaties en van de uitvoerend directeur, die geen stemrecht hebben. Artikel 34 Inspectiebezoeken aan de lidstaten 1. Voor het vervullen van zijn taken kan het Bureau inspectiebezoeken aan de lidstaten brengen overeenkomstig de door de raad van bestuur vastgestelde beleidslijn. De nationale autoriteiten van de lidstaten vergemakkelijken het werk van het personeel van het Bureau. 2. Het Bureau stelt de betrokken lidstaat in kennis van het geplande inspectiebezoek, de identiteit van de gemachtigde ambtenaren en de aanvangsdatum. De met de inspecties belaste ambtenaren van het Bureau leggen vooreerst het besluit over van de uitvoerend directeur van het Bureau waarin het voorwerp en het doel van hun opdracht zijn vermeld. 3. Na elk bezoek stelt het Bureau een verslag op dat aan de Commissie en aan de betrokken lidstaat wordt verstrekt. Artikel 35 Aansprakelijkheid 1. Ten aanzien van de contractuele aansprakelijkheid van het Bureau geldt de voor de desbetreffende overeenkomst toepasselijke wetgeving. 2. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is tot oordelen bevoegd op grond van elke arbitrageclausule uit een door het Bureau gesloten overeenkomst. 3. In geval van niet-contractuele aansprakelijkheid vergoedt het Bureau overeenkomstig de gemeenschappelijke rechtsbeginselen van de lidstaten alle door zijn diensten of personeelsleden in de uitoefening van hun functie veroorzaakte schade. 4. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is bevoegd voor alle geschillen met betrekking tot de vergoeding van de in lid 3 bedoelde schade. 5. Op de persoonlijke aansprakelijkheid van zijn personeelsleden jegens het Bureau zijn de bepalingen van toepassing van het statuut of van de regeling waaronder zij vallen. Artikel 36 Talen 1. Op het Bureau zijn van toepassing de bepalingen van verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot vaststelling van de regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (15) . 2. De voor het functioneren van het Bureau noodzakelijke vertaalwerkzaamheden worden verricht door het vertaalcentrum van de organen van de Unie. Artikel 37 Deelname van derde landen 1. Het Bureau staat open voor de deelname van Europese landen die met de Europese Gemeenschap overeenkomsten hebben gesloten betreffende de aanneming en de toepassing door die landen van het Gemeenschapsrecht op het gebied waarop deze verordening betrekking heeft. 2. Overeenkomstig de relevante bepalingen van deze overeenkomsten zullen regelingen worden getroffen om de wijze van deelname van deze landen aan het werk van het Bureau nader te omschrijven voor wat betreft de aard en de omvang van deze deelname. Deze regelingen voorzien met name in bepalingen met betrekking tot de financiële bijdragen en het personeel. Zij kunnen voorzien in een vertegenwoordiging zonder stemrecht in de raad van beheer. Artikel 38 Transparantie Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (16) is van toepassing op de in het bezit van het Bureau zijnde documenten. De raad van beheer stelt uiterlijk ... (17) de voorwaarden vast voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1049/2001. Tegen de besluiten die het Bureau overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 neemt, is overeenkomstig de artikelen 195 en 230 van het Verdrag beroep mogelijk, te weten een klacht bij de ombudsman of een beroep bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen. HOOFDSTUK 6 FINANCIELE BEPALINGEN Artikel 39 Begroting 1. De inkomsten van het Bureau zijn afkomstig van: De bijdragen van het Bureau aan de pensioenregeling worden rechtstreeks in de staat van ontvangsten van de begroting van de Commissie opgenomen. 2. De uitgaven van het Bureau bestaan uit door de kosten voor personeel, administratie, infrastructuur en organisatie. 3. De uitvoerend directeur stelt voor het volgende begrotingsjaar een raming op van de inkomsten en de uitgaven van het Bureau en zendt deze raming samen met een overzicht van de personeelsbezetting aan de raad van beheer. 4. De inkomsten en uitgaven dienen in evenwicht te zijn. 5. De raad van beheer stelt uiterlijk op 31 maart de ontwerpraming, met inbegrip van het voorlopige organigram en werkprogramma, voor het volgende boekjaar vast en zendt deze aan de Commissie, die op basis daarvan de ramingen opneemt in het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, die zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag bij de Raad indient. 6. Na vaststelling van de algemene begroting door de begrotingsautoriteit, stelt de raad van beheer de definitieve begroting en het definitieve werkprogramma van het agentschap vast en past deze indien nodig aan de subsidie van de Gemeenschap aan. Hij doet deze onverwijld aan de Commissie en de begrotingsautoriteit toekomen. 7. Voor elke wijziging van de begroting, met inbegrip van het organigram, wordt de procedure van lid 5 gevolgd. 8. Het organigram van het Bureau wordt goedgekeurd in het kader van de algemene begroting van de Europese Unie. Artikel 40 Uitvoering en controle van de begroting 1. De uitvoerend directeur voert de begroting van het Bureau uit. 2. De controle op de verplichtingen en de betaling van alle uitgaven, alsmede de controle op het bestaan en de inning van alle inkomsten van het Bureau wordt verricht door de financieel controleur van de Commissie. 3. Uiterlijk op 31 maart van elk jaar zendt de uitvoerend directeur de Commissie, de raad van beheer en de Rekenkamer de uitgebreide jaarrekening van alle inkomsten en uitgaven van het vorige boekjaar. De Rekenkamer onderzoekt deze jaarrekening overeenkomstig artikel 248 van het Verdrag. Jaarlijks publiceert de Rekenkamer een verslag van de werkzaamheden van het Bureau. 4. Op aanbeveling van de raad van beheer verleent het Europees Parlement de uitvoerend directeur van het Bureau decharge voor de uitvoering van de begroting. Artikel 41 Financieel reglement Nadat de raad van beheer de goedkeuring van de Commissie en het advies van de Rekenkamer heeft ontvangen, stelt hij het financieel reglement van het Bureau vast, waarin met name is opgenomen de procedure die dient te worden gevolgd bij de opstelling en de uitvoering van de begroting van het Bureau, overeenkomstig artikel 142 van het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen . Artikel 42 Fraudebestrijding 1. Ten aanzien van de bestrijding van fraude, corruptie en andere onwettige handelingen zijn de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (18) volledig van toepassing. 2. Het Bureau onderschrijft het Interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 25 mei 1999 betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (19) en stelt onverwijld de noodzakelijke bepalingen vast, die van toepassing zijn op alle personeelsleden van het Bureau. 3. In de financieringsbesluiten en de daaruit voortvloeiende uitvoeringsakkoorden en &nbhy;instrumenten wordt uitdrukkelijk bepaald dat de Rekenkamer en OLAF indien noodzakelijk ter plaatse een controle kunnen uitvoeren bij de begunstigden van kredieten van het Bureau. HOOFDSTUK 7 ALGEMENE BEPALINGEN EN SLOTBEPALINGEN Artikel 43 Aanvang van de werkzaamheden van het Bureau Het Bureau zal binnen 24 maanden na het van kracht worden van deze verordening operationeel zijn. Artikel 44 Evaluatie Binnen vijf jaar nadat het Bureau zijn werkzaamheden heeft aangevangen zal de Commissie een evaluatie doen plaatsvinden van de tenuitvoerlegging van deze verordening, de door het Bureau bereikte resultaten en zijn werkmethoden. In deze evaluatie wordt rekening gehouden met de mening van vertegenwoordigers uit de beroepsgroep, de sociale partners en de organisaties van gebruikers . De uitkomsten van de evaluatie dienen openbaar te worden gemaakt. Eventueel doet de Commissie voorstellen voor wijziging van deze verordening. Artikel 45 Vestigingsplaats In afwijking van het bepaalde in artikel 46 treedt deze verordening pas in werking als een definitieve vestigingsplaats van het Bureau is vastgesteld. Ingeval dit besluit niet is genomen binnen een jaar na afronding van de wetgevingsprocedure tot oprichting van het Bureau, wordt Brussel de voorlopige vestigingsplaats van het Bureau dat zijn werkzaamheden aldaar aanvangt. Artikel 46 Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is bindend in al zijn onderdelen en rechtstreeks van toepassing in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad Voorzitter Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 573 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie is ingediend (C5&nbhy;0485/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5&nbhy;0388/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 14 januari 2003, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 71, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 inzake de harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (6) beoogde de concurrentievoorwaarden tussen verschillende binnenlandse vervoersmethoden te harmoniseren, met name met betrekking tot het wegvervoer, en de werkomstandigheden en de verkeersveiligheid te verbeteren. Op al deze gebieden moet blijvend vooruitgang worden geboekt. (2) Artikel 17 bis, punt 2, van Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 inzake bepaalde aspecten van de organisatie van arbeidstijd (7) , legt lidstaten op maatregelen te treffen die de mobiele werknemers het recht op "passende rusttijden" geven. (3) Gebleken is dat zich moeilijkheden hebben voorgedaan bij de uniforme interpretatie, toepassing, naleving en controle in alle lidstaten van enkele bepalingen van Verordening (EEG) nr. 3820/85 betreffende rijtijden, onderbrekingen en rusttijden voor bestuurders in het binnenlandse en internationale wegvervoer binnen de Gemeenschap, dit wegens de algemene bewoordingen waarin zij zijn gesteld. (4) Een effectieve en uniforme naleving van deze bepalingen is wenselijk om de doelstellingen daarvan te bereiken en om de toepassing van deze voorschriften geen slechte reputatie te bezorgen. Er is derhalve een duidelijker en eenvoudiger samenstel van voorschriften noodzakelijk die gemakkelijker kunnen worden begrepen, geïnterpreteerd en toegepast door zowel de sector van het wegvervoer als de met de handhaving belaste instanties. (5) De in deze verordening vervatte maatregelen inzake arbeidsomstandigheden mogen niet worden gebruikt om vooruit te lopen op het recht van de sociale partners om, via CAO-overleg of anderszins, voor werknemers gunstiger bepalingen vast te stellen. (6) Het is wenselijk om duidelijk het toepassingsgebied van deze verordening te bepalen door de belangrijkste categorieën voertuigen die hieronder vallen, aan te geven. (7) Er zouden volledige definities van de essentiële termen moeten worden gegeven om de interpretatie makkelijker te maken en te verzekeren dat de verordening op uniforme wijze wordt toegepast. (8) De bepalingen van de Europese Overeenkomst nopens de arbeidsvoorwaarden voor de bemanningen van motorrijtuigen in het internationale vervoer over de weg (AETR), van 1 juli 1970, dienen van toepassing te blijven op het vervoer over de weg van goederen en personen door voertuigen die zijn ingeschreven in een lidstaat of een land dat partij is bij de AETR, en zulks voor de gehele rit wanneer die rit gaat van de Gemeenschap naar of door een land dat partij is bij de Overeenkomst. De Gemeenschap en de landen die partij zijn bij de AETR dienen de Overeenkomst zo spoedig mogelijk te wijzigen om ze aan te passen aan de bepalingen van deze verordening. (9) Voor vervoer met voertuigen die zijn ingeschreven in een derde land dat niet partij is bij de AETR, dienen de bepalingen van deze verordening te gelden voor dat deel van de rit dat binnen de Gemeenschap wordt afgelegd. (10) Daar de inhoud van de AETR onder het toepassingsgebied van deze verordening valt, berust de bevoegdheid tot het onderhandelen over en de sluiting van de betrokken Overeenkomst bij de Gemeenschap. (11) Indien een wijziging van de interne regeling van de Gemeenschap op het betreffende gebied een dienovereenkomstige wijziging van de AETR vereist, zullen de lidstaten gemeenschappelijk optreden om een dergelijke wijziging in de AETR te bewerkstelligen volgens de daarin voorgeschreven procedure. (12) De lijst met uitzonderingen dient te worden bijgewerkt teneinde rekening te houden met de ontwikkelingen in het wegvervoer gedurende de afgelopen zeventien jaar. (13) De basisvoorschriften inzake de rijtijden moeten worden verduidelijkt en vereenvoudigd teneinde een effectieve en uniforme naleving mogelijk te maken. Daarnaast moet worden gestreefd naar een uniforme interpretatie en toepassing van deze verordening door de nationale controle-instanties. (14) Om een effectieve controle te waarborgen dienen de bevoegde autoriteiten bij controles langs de weg de naleving van de rij- en rusttijden van de dag zelf en van de 27 voorafgaande dagen te controleren. (15) Het is mogelijk gebleken op grond van de bestaande regels de dagelijkse rijtijden en onderbrekingen zo te registreren dat een bestuurder te lang zonder een volledige onderbreking achter het stuur kan zitten, hetgeen afbreuk doet aan de verkeersveiligheid en aan de arbeidsomstandigheden van bestuurders. Er zou derhalve een langere minimumonderbreking moeten worden ingevoerd, die binnen een kortere periode zou moeten worden genomen. (16) De thans geldende compensatieperiodes voor bekorte rusttijden, zowel de dagelijkse als de wekelijkse, zijn zo flexibel en gevarieerd gebleken dat zij in de praktijk niet af te dwingen zijn. Teneinde de regeling te vereenvoudigen, zou een nieuw evenwicht moeten worden gevonden dat weliswaar flexibel is, maar voor de bestuurder een betere norm vormt en tevens calculeerbaar is. (17) Bij het wegvervoer binnen de Gemeenschap wordt voor een gedeelte van de rit veelal gebruik gemaakt van veerboten en treinen. Er zouden derhalve voor dergelijke activiteiten duidelijke, passende bepalingen betreffende de dagelijkse rusttijden en onderbrekingen moeten worden ingevoerd. (18) Met het oog op de toename van het grensoverschrijdende goederen- en personenvervoer is het wenselijk, in het belang van de verkeersveiligheid en de toename van controles langs de weg met betrekking tot de rij- en rusttijden in andere lidstaten of derde landen, dat wordt vastgesteld of deze alle naar behoren worden nageleefd. (19) De aansprakelijkheid van vervoersondernemingen moet in ieder geval betrekking hebben op vervoersondernemingen die natuurlijke of rechtspersonen zijn en de desbetreffende regeling dient niet uit te sluiten dat wordt opgetreden tegen natuurlijke personen die de plegers of aanstichters van overtredingen van deze verordening of medeplichtigen hieraan zijn. (20) Het is noodzakelijk dat bestuurders die voor meer dan één werkgever werkzaam zijn, aan ieder werkgever informatie verschaffen, zodat deze zijn verantwoordelijkheden uit hoofde van deze verordening kan nakomen. (21) Teneinde de sociale vooruitgang te bevorderen en de verkeersveiligheid te verbeteren, moet elke lidstaat het recht behouden om passende maatregelen te treffen. (22) De nationale ontheffingen dienen de veranderingen in de sector wegvervoer te weerspiegelen en moeten beperkt blijven tot die elementen welke thans niet aan concurrentiedruk onderhevig zijn. (23) De lidstaten dienen regels vast te stellen voor voertuigen die bestemd zijn voor geregeld personenvervoer waarbij de lengte van het traject niet meer dan 50 kilometer bedraagt. Deze regels moeten een adequate bescherming bieden in de vorm van toegestane rijtijden en voorgeschreven onderbrekingen en rusttijden. (24) In het belang van een daadwerkelijke naleving is het wenselijk dat alle geregelde nationale en internationale passagiersdiensten gecontroleerd worden op het gebruik van het standaard registreermechanisme. (25) Met de invoering van het digitale controleapparaat bij Verordening (EG) nr. 2135/98 (8) en van de elektronische registratie van de activiteiten van de bestuurder op zijn bestuurderskaart over een periode van 28 dagen en van het voertuig over een periode van 365 dagen wordt in de toekomst een snellere en meer omvattende controle langs de weg mogelijk. De overgangsperiode waarin twee verschillende rijtijdenregistratiesystemen (traditioneel registratieapparaat en nieuwe digitale tachograaf) naast elkaar worden gebruikt, zou beperkt moeten worden tot een minimum om een efficiënte controle te waarborgen. Het betere controleapparaat zou daarom zo spoedig mogelijk verplicht in alle voertuigen moeten worden ingebouwd. Om die reden zou Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (9) en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2135/98 zodanig gewijzigd moeten worden dat alle voertuigen er op een bepaalde datum verplicht mee uitgerust moeten zijn. (26) Gebleken is dat de naleving van de bepalingen van deze verordening en met name de voorgeschreven maximale rijtijd gedurende een periode van twee weken alleen kan worden gewaarborgd als er doelmatige en effectieve controles over de gehele periode en niet slechts over de in Richtlijn 88/599/EEG (10) (beide gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2135/98) vastgelegde periode van maximaal 8 dagen worden uitgevoerd langs de weg. Derhalve moeten beide rechtsbesluiten zo worden aangepast dat bij een controle langs de weg zowel bij het traditionele als bij het nieuwe digitale controleapparaat de rijtijden over de voorafgaande 28 dagen gecontroleerd moeten worden. (27) In Richtlijn 88/599/EEG wordt bepaald dat bij controles langs de weg slechts de dagelijkse rijtijden, onderbrekingen en dagelijkse rusttijden moeten worden gecontroleerd. Met de invoering van de digitale controleapparatuur worden de gegevens van de bestuurder en van het voertuig elektronisch opgeslagen en is een elektronische analyse van de gegevens ter plaatse mogelijk. Hierdoor zouden ook de wekelijkse rusttijden, alsmede de compensatierusttijden voor bekorte dagelijkse en wekelijkse rusttijden eenvoudig moeten kunnen worden gecontroleerd. Bij de controle langs de weg dient eveneens de maximale arbeidstijd van 60 uur per week, overeenkomstig artikel 4, onder a) van Richtlijn 2002/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (11) , te worden gecontroleerd. Hiervoor zou een werkgeversverklaring kunnen worden meegevoerd, zoals nu reeds het geval is bij het aantonen van de wekelijkse rusttijd, zolang het handmatig invoeren van de gegevens in het digitale controleapparaat niet verplicht is gesteld. De gemiddelde arbeidstijd van 48 uur per week moet op grond van de referentieperiode gecontroleerd blijven worden tijdens bedrijfscontroles. (28) In artikel 2, lid 2 van Richtlijn 88/599/EEG wordt bepaald dat elk jaar ten minste 1% van de gewerkte dagen wordt gecontroleerd, waarvan ten minste 15% langs de weg en ten minste 25% ter plaatse in de ondernemingen wordt gecontroleerd. In verband met de talrijke overtredingen is een verhoging van de dagen waarop gecontroleerd wordt naar ten minste 2% geboden. Ten minste 1% van de gewerkte dagen moet ter plaatse in de ondernemingen worden gecontroleerd. Alleen door middel van bedrijfscontroles kan de volledige arbeidstijd van bestuurders worden gecontroleerd. Verder moet Richtlijn 88/599/EEG zodanig worden aangepast dat de bepalingen van arbeidstijdrichtlijn 2002/15/EG eveneens worden gecontroleerd. (29) De toepassing van de wetgeving inzake de digitale tachograaf moet in overeenstemming zijn met deze verordening, teneinde een optimale doelmatigheid te bereiken bij de controle op en uitvoering van sociale bepalingen in het wegvervoer. (30) De lidstaten stellen regelgeving vast inzake sancties op overtredingen van de voorschriften van deze verordening en dragen zorg voor de naleving van deze sancties. Deze sancties dienen doeltreffend en evenredig te zijn en een afschrikkende werking te hebben. De mogelijkheid om, indien ernstige overtredingen zijn geconstateerd, het voertuig aan het verkeer te onttrekken, moet deel uitmaken van de gemeenschappelijke scala aan sancties die door de lidstaten kunnen worden toegepast. (31) In het belang van een volledige en daadwerkelijke naleving is het wenselijk dat er wordt gezorgd voor uniforme bepalingen inzake de aansprakelijkheid van vervoersondernemingen en bestuurders voor overtredingen van de in deze richtlijn vervatte maatregelen. Deze aansprakelijkheid kan naar gelang van het geval strafrechtelijke, civielrechtelijke of administratieve sancties in de lidstaten tot gevolg hebben. (32) Overeenkomstig het subsidiariteits- en het proportionaliteitsbeginsel zoals vermeld in artikel 5 van het Verdrag, kan de doelstelling duidelijke gemeenschappelijke regels inzake rij- en rusttijden voor bestuurders in het wegvervoer vast te stellen niet in voldoende mate door de lidstaten worden gerealiseerd, en kan zij derhalve, wegens de behoefte aan een gecoördineerde transnationale actie, beter door de Gemeenschap worden bereikt. Deze verordening blijft beperkt tot het minimum dat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken en reikt niet verder dan hetgeen daartoe nodig is. (33) Overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie (12) verleende bevoegdheden dienen de uitvoeringsbepalingen van deze verordening te worden aangenomen via de in artikel 3 van dat besluit bedoelde adviesprocedure. (34) Deze verordening dient ter wille van de duidelijkheid en doelmatigheid Verordening (EEG) nr. 3820/85 te vervangen. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Inleidende bepalingen Artikel 1 Deze verordening geeft voorschriften voor de rijtijden, de onderbrekingen en de rusttijden van bestuurders in het goederenvervoer en personenvervoer over de weg, teneinde in de eerste plaats de reeds in de Verordening (EEG) nr. 3820/85 vervatte voorschriften te verduidelijken, te vereenvoudigen en bij te werken en ook om de voorwaarden voor concurrentie tussen verschillende binnenlandse vervoersmethoden te harmoniseren, verbeterde controle en handhaving te bereiken, veilige werkmethoden te bevorderen en ter verbetering van de werkomstandigheden en de verkeersveiligheid. Artikel 2 De minimumnormen in artikel 4, onder a), zinnen 1 en 2 van Richtlijn 2002/15/EG, maken deel uit van deze verordening. Artikel 3 1. Deze verordening is van toepassing op vervoer over de weg: Deze verordening is van toepassing op voertuigen die zijn ingeschreven in de Gemeenschap waarbij geldt dat het wegvervoer: 2. De AETR is van toepassing op vervoer over de weg, dat verricht wordt door in een lidstaat of in een land dat partij is bij de AETR ingeschreven voertuigen, indien de gehele rit plaatsvindt tussen de Gemeenschap en een land dat partij is bij de AETR, of door een dergelijk land. 3. In geval van vervoer over de weg door voertuigen die zijn ingeschreven in een derde land dat geen partij is bij de AETR, is deze verordening van toepassing tijdens de gehele rit binnen de Gemeenschap. Artikel 4 Onverminderd artikel 7, lid 5 , is deze verordening niet van toepassing op vervoer door: Artikel 5 Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities: HOOFDSTUK II Bemanning, rijtijden, onderbrekingen en rusttijden Artikel 6 1. De minimumleeftijd van bestuurders in het goederenvervoer wordt vastgesteld: 2. Bestuurders in het personenvervoer moeten ten minste 21 jaar oud zijn. Bestuurders in het personenvervoer op trajecten van meer dan een straal van 50 km rond de gebruikelijke standplaats van het voertuig, moeten eveneens aan een van de volgende voorwaarden voldoen: 3. De bestuurders in het personenvervoer zijn van de toepassing van de in lid 2, tweede alinea, bedoelde voorwaarden vrijgesteld wanneer zij vóór 1 oktober 1970 ten minste één jaar als zodanig werkzaam zijn geweest. 4. De minimumleeftijd van conducteurs wordt vastgesteld op 18 jaar. 5. De minimumleeftijd van bijrijders wordt vastgesteld op 18 jaar. Lidstaten mogen echter de minimumleeftijd voor bijrijders terugbrengen tot 16 jaar, op voorwaarde dat: Artikel 7 1. De dagelijkse rijtijd mag niet meer bedragen dan negen uur. De dagelijkse rijtijd mag echter worden verlengd tot ten hoogste 10 uur, doch niet meer dan twee keer in een week . 2. De wekelijkse rijtijd mag niet meer bedragen dan 56 uur. 3. De totale bij elkaar opgetelde rijtijd gedurende twee opeenvolgende weken mag niet meer bedragen dan 90 uur. 4. De dagelijkse en wekelijkse rijtijd omvat alle rijtijd binnen het grondgebied van de Gemeenschap of van een derde land. 5. Een bestuurder van een voertuig binnen het toepassingsgebied van de verordening, die tussen twee dagelijkse rusttijden of tussen een dagelijkse en wekelijkse rusttijd tevens in een voertuig rijdt dat binnen de uitzondering van artikel 4 , punt 1 valt, moet de totale dagelijkse rijtijd registreren. Artikel 8 1. Na ten hoogste vier en een half uur rijden moet de bestuurder een onderbreking van ten minste 30 minuten in acht nemen, tenzij hij aan een rusttijd begint. 2. Deze onderbreking kan worden vervangen door onderbrekingen van ten minste 15 minuten elk, die zodanig in de rijtijd of onmiddellijk daarna worden ingelast dat aan de bepalingen van lid 1 wordt voldaan en zodanig dat er na iedere ononderbroken rijtijd van vier en een half uur een ononderbroken rusttijd van ten minste 30 minuten in acht wordt genomen. Artikel 9 1. Een bestuurder moet dagelijkse en wekelijkse rusttijden nemen. 2. Een bestuurder moet een nieuwe dagelijkse rusttijd uiterlijk 24 uur na het einde van de vorige dagelijkse of wekelijkse rusttijd genomen hebben . Indien het gedeelte van de dagelijkse rusttijd dat binnen de vereiste periode van 24 uur valt ten minste 9 doch niet meer dan 12 uur is, wordt deze dagelijkse rusttijd als een bekorte dagelijkse rusttijd aangemerkt. 3. In elke periode van 24 uur geniet de bestuurder een dagelijkse rusttijd van ten minste 12 ononderbroken uren; deze rusttijd zou maximaal 3 maal per week kunnen worden bekort tot een minimum van 9 ononderbroken uren. Op dagen dat de rusttijd van ten minste 12 uur in de periode van 24 uur niet overeenkomstig de eerste alinea wordt bekort, mag deze worden genomen in twee afzonderlijke perioden, waarbij één van die perioden ten minste negen ononderbroken uren moet bedragen. 4. In afwijking van lid 2 geldt dat een bestuurder die deel uitmaakt van een meervoudige bemanning, een nieuwe dagelijkse rusttijd moet inlassen binnen 30 uur na het einde van een dagelijkse rusttijd. 5. Een bestuurder mag niet later dan 13 achtereenvolgende periodes van 24 uur na het einde van de vorige normale wekelijkse rusttijd aan een nieuwe normale wekelijkse rusttijd beginnen. 6. Dagelijkse rusttijden mogen in een voertuig worden doorgebracht indien dit voor iedere bestuurder behoorlijke slaapfaciliteiten biedt en het voertuig stilstaat. 7. Een wekelijkse rusttijd die in twee weken valt, mag in een van beide weken geteld worden, maar niet in beide. 8. Een bestuurder die een bekorte wekelijkse rusttijd neemt, moet een compensatietijd nemen die overeenkomt met het verschil tussen 45 uur en de duur van de genomen bekorte wekelijkse rust. Deze compensatietijd: Artikel 10 1. In afwijking van artikel 9 mag, wanneer een bestuurder een normale dagelijkse rusttijd neemt terwijl hij een voertuig begeleidt dat per veerboot of trein wordt vervoerd, die rusttijd hooguit twee maal worden onderbroken door andere werkzaamheden die niet langer dan één uur duren. 2. Tijdens de normale dagelijkse rusttijd zoals bedoeld in lid 1 moet de bestuurder kunnen beschikken over een bed of slaapbank. HOOFDSTUK III Aansprakelijkheid van de onderneming Artikel 11 1. Een vervoersonderneming mag bestuurders die zij in dienst heeft of die opdrachten voor haar uitvoeren, niet betalen, zelfs niet wanneer dit geschiedt in de vorm van premies of loontoeslagen, naargelang van de afgelegde afstand en/of de hoeveelheid vervoerde goederen als hierbij de verkeersveiligheid in gevaar wordt gebracht. 2. De onderneming organiseert het werk van de bestuurders zoals bedoeld in lid 1 zodanig dat deze de bepalingen van hoofdstuk II van deze verordening en van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad kunnen naleven. Een vervoersonderneming moet de bestuurder naar behoren instrueren, en zij dient daartoe regelmatig te controleren of het bepaalde in hoofdstuk II van de onderhavige verordening en in Verordening (EEG) nr. 3821/85 wordt nageleefd. 3. De bestuurder is in overtreding wanneer deze de bepalingen van hoofdstuk II overtreedt, indien dit geheel of gedeeltelijk op het grondgebied van een lidstaat plaatsheeft. Een bestuurder is in overtreding wanneer deze op het grondgebied van een lidstaat rijdt en na de laatste wekelijkse rusttijd de bepalingen van de verordening heeft overtreden, zelfs als de bestuurder niet op het grondgebied van die lidstaat was op het moment dat de bepalingen werden overtreden. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de expediteurs, verladers, transporteurs, hoofd- en onderaannemers en ondernemingen die mobiele werknemers in dienst hebben, de desbetreffende bepalingen van deze verordening naleven. 5. Vervoersondernemingen die zijn gevestigd in een lidstaat, zijn aansprakelijk voor overtredingen zoals bedoeld in lid 3 die zijn begaan door bestuurders van die onderneming, zelfs wanneer de bestuurder ten tijde van de overtreding niet op het grondgebied van die lidstaat was. 6. De vervoersonderneming is verplicht, overeenkomstig artikel 9, onder b) van Richtlijn 2002/15/EG de arbeids- en rijtijden van de bestuurders te registreren en passende maatregelen te treffen om kennis te vergaren over de totale arbeidstijd, ook indien bestuurders bij meerdere werkgevers werkzaam zijn resp. de onderneming tijdelijk ter beschikking staan. 7. Een bestuurder die in dienst is bij of opdrachten uitvoert voor meer dan een vervoersonderneming, moet elke onderneming die informatie verschaffen die deze nodig heeft om te voldoen aan hoofdstuk II. HOOFDSTUK IV Ontheffingen Artikel 12 Elke lidstaat kan langere minimumonderbrekingen en -rusttijden of kortere maximumrijtijden opleggen voor vervoer over de weg dat geheel binnen de grenzen van de lidstaat plaatsvindt, dan die welke zijn vastgelegd in de artikelen 7 tot en met 10 , uitgezonderd reeds geldende collectieve arbeidsovereenkomsten die tussen sociale partners zijn afgesloten . Artikel 13 Mits de verkeersveiligheid niet in gevaar komt en teneinde een geschikte stopplaats te kunnen bereiken, mag de bestuurder afwijken van de bepalingen van de artikelen 7 tot en met 10 , voorzover zulks nodig is om de veiligheid van personen, van het voertuig of van zijn lading te waarborgen. De bestuurder moet aard en reden van een dergelijke afwijking uiterlijk bij het bereiken van de geschikte stopplaats op het registratieblad van zijn controleapparaat of in het dienstrooster aantekenen. Artikel 14 1. Mits geen afbreuk wordt gedaan aan de doelstellingen van artikel 1, mag elke lidstaat voor zijn eigen grondgebied of, met instemming van de betrokken Staat, voor het grondgebied van een andere lidstaat ontheffing verlenen van artikel 6 tot en met 10 voor vervoer dat wordt verricht met: 2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de afwijkingen die zij uit hoofde van lid 1 hebben toegestaan en de Commissie brengt deze ter kennis van de andere lidstaten. Artikel 15 Mits geen afbreuk wordt gedaan aan de doelstellingen van artikel 1, kunnen lidstaten, na machtiging door de Commissie, ontheffing verlenen van de toepassing van de artikelen 7 tot en met 10 van deze verordening op onder uitzonderlijke omstandigheden verricht vervoer. In dringende gevallen kunnen zij voor een periode van ten hoogste 30 dagen een tijdelijke afwijking toestaan, die onmiddellijk ter kennis van de Commissie wordt gebracht. De Commissie brengt elke krachtens dit artikel verleende ontheffing ter kennis van de andere lidstaten. Artikel 16 De lidstaten zorgen ervoor dat bestuurders van de in artikel 4 , lid 1, omschreven voertuigen onder de toepassing vallen van nationale regels die een adequate bescherming bieden in de vorm van toegestane rijtijden en voorgeschreven onderbrekingen en rusttijden. HOOFDSTUK V Controle en sancties Artikel 17 1. Als aantal der uit te voeren minimale controles in de lidstaten wordt minstens 2% van het totaal der gepresteerde werkdagen vastgesteld. 2. Tot de verplichte invoering van een digitaal controleapparaat overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3821/85 zijn, indien dit controleapparaat niet in het voertuig is geïnstalleerd, de bepalingen in lid 3 en 4 van dit artikel van toepassing op: 3. De vervoersonderneming stelt een dienstregeling en een dienstrooster op, die voor iedere bestuurder de naam, de standplaats alsmede het vooraf vastgestelde rooster moeten bevatten van de verschillende rijtijden, de overige werkzaamheden, de onderbrekingen en de beschikbaarheid. Iedere bestuurder van een voertuig dat een in lid 2 bedoelde dienst onderhoudt, moet een uittreksel uit het dienstrooster en een afschrift van de dienstregeling bij zich hebben. 4. Het dienstrooster moet: 5. De vervoersonderneming is verplicht alle gegevens over de rij- en rusttijden van de bestuurder gedurende één jaar in de bedrijfsvestiging te bewaren respectievelijk op te slaan. Artikel 18 Lidstaten moeten aan de hand van het standaardschema zoals beschreven in Besluit 93/173/EEG van de Commissie (14) de nodige inlichtingen verstrekken zodat zij in staat wordt gesteld om om de twee jaar een verslag op te stellen over de toepassing van deze verordening en van Verordening (EEG) nr. 3821/85 en over de ontwikkelingen op de betrokken gebieden. De Commissie moet deze inlichtingen uiterlijk op 30 september van het jaar na afloop van de tweejarige periode ontvangen. De Commissie legt dit verslag binnen dertien maanden na afloop van de tweejarige periode voor aan de Raad en het Europees Parlement. Artikel 19 Aangezien de gemeenschappelijke en doeltreffende uitvoering belangrijker is dan afzonderlijke bepalingen, zullen de lidstaten niet alleen de maatregelen nemen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze verordening, maar ook de controle versterken. Over deze verbetering van de efficiency stellen zij regelmatig een verslag op, dat aan de Commissie wordt toegezonden. Artikel 20 De lidstaten stellen op voorstel van de Commissie een gemeenschappelijk scala van categorieën sancties vast overeenkomstig de ernst van de overtredingen bij overtreding van de voorschriften van deze verordening en dragen zorg voor de naleving van deze sancties. Deze sancties dienen doeltreffend en evenredig te zijn en een afschrikkende werking te hebben. Zij kunnen van civielrechtelijke, administratieve of strafrechtelijke aard zijn , maar eerbiedigen steeds het non-discriminatiebeginsel jegens personen/ondernemingen uit andere landen dan de betrokken lidstaat . De sancties omvatten de mogelijkheid het voertuig aan het verkeer te onttrekken in geval van ernstige overtredingen tot het tijdstip waarop een einde is gemaakt aan de oorzaak van de overtreding . Artikel 21 1. De lidstaten verlenen elkaar assistentie bij de toepassing van deze verordening en het toezicht op de naleving daarvan. Zij lichten de lidstaat waar de betreffende vervoersonderneming is gevestigd in over overtredingen van de bepalingen in hoofdstuk II die zijn begaan op of buiten hun grondgebied, met inbegrip van overtredingen die zijn begaan vóór de meest recente wekelijkse rusttijd. Dergelijke inlichtingen worden binnen een redelijk tijdsbestek verstrekt en moeten informatie omvatten over eventuele opgelegde sancties. 2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten wisselen geregeld alle beschikbare informatie uit over: Artikel 22 De Gemeenschap voert onderhandelingen met derde landen wanneer dit nodig is voor de toepassing van deze verordening. Artikel 23 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité zoals bedoeld in artikel 18, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3821/85, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de adviesprocedure van artikel 3 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 7 en 8 van dat besluit. 3. De Europese sociale partners nemen als waarnemers deel aan de beraadslagingen van het comité en worden met name geraadpleegd over vraagstukken als bedoeld in artikel 24. Artikel 24 Uitvoeringsmaatregelen 1. De lidstaten kunnen de Commissie elk vraagstuk met betrekking tot de toepassing van deze verordening voorleggen. Overeenkomstig de in artikel 23 , lid 2, bedoelde adviesprocedure worden passende besluiten genomen. De Commissie bevordert de dialoog tussen de lidstaten onderling inzake de nationale interpretatie en toepassing van de bepalingen van deze verordening. Uiterlijk op 31 december 2006 dient de Commissie een voorstel in waarin uniforme interpretatie- en toepassingsnormen ten bate van de nationale controle-instanties zijn opgenomen. 2. Op verzoek van een lidstaat of het Europees Parlement of eigener beweging: 3. Onverminderd artikel 226 van het Verdrag kunnen de lidstaten het besluit van de Commissie binnen een maand aan de Raad voorleggen. De Raad kan in uitzonderlijke omstandigheden binnen twee maanden een andersluidend besluit nemen. HOOFDSTUK VI Slotbepalingen Artikel 25 Verordening (EEG) nr. 3820/85 wordt ingetrokken. Artikel 26 Uiterlijk een half jaar na publicatie van deze verordening in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen dient de Commissie een voorstel in bij het Europees Parlement en de Raad tot aanpassing van Richtlijn 88/599/EEG en van Verordening (EEG) nr. 3821/85 (beide gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2135/98). Dit voorstel omvat ten minste de volgende punten: Artikel 27 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. De verordening is van toepassing vanaf januari 2004. Deze verordening is verbindend in al haar onderdele en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement , – gezien het op 26 februari 2001 ondertekende Verdrag van Nice, in het bijzonder paragraaf 6 van Verklaring nr. 23 over de toekomst van de Unie, – gezien de verklaring van de Europese Raad van Laken van 15 december 2001 over de toekomst van de Europese Unie, – gezien het Witboek van de Commissie over Europese governance (1) en zijn resolutie van 29 november 2001 over dat Witboek (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 mei 2002 over de afbakening van de bevoegdheden tussen de Europese Unie en de lidstaten (3) , – gezien de territoriale organisatie van elk van de lidstaten als vastgelegd in hun grondwetten, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien het communautaire handvest van de regionalisatie (4) , – gezien artikel 265 van het EG-Verdrag, – gelet op de artikelen 53 en 163 van zijn Reglement, – gezien het advies van het Comité van de regio's van 21 november 2002 over de rol van de regionale en lokale overheden bij de Europese opbouw (5) , – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0427/2002), A. overwegende dat de Europese Unie gebaseerd is op de dubbele legitimering van staten en burgers; vaststellende dat de laatste decennia gelijktijdig met de Europese opbouw een toenemende tendens naar regionalisatie en decentralisatie in de meeste lidstaten geconstateerd kan worden, die de verantwoordelijkheden van tal van territoriale eenheden op het terrein van de formulering van de wetgeving en van het beleid van de Europese Unie en het toezicht daarop heeft vergroot, en hen een nieuw bewustzijn van hun rol in Europa heeft gegeven; tevens vaststellende dat de institutionele praktijk vaak verder gaat dan de wettelijke bepalingen, B. vaststellende dat hierbij sprake was van een rijke nationale, culturele en institutionele verscheidenheid, zoals blijkt uit het constitutionele en bestuursrecht van de lidstaten, C. van oordeel dat de EU, gezien de bedreigingen, eventualiteiten en onzekerheden die samenhangen met mundialisering, tegelijkertijd haar potentieel met betrekking tot haar optreden op het wereldtoneel moet ontwikkelen, alsmede de mogelijkheden van cohesie en participatie van de burgers, waarvoor de regio's en de gemeenten borg staan, D. overwegende dat er in de afgelopen jaren een sterker bewustzijn ontstaan is voor de functies en de autonomie van de verschillende regionale en lokale bestuursorganen in de lidstaten; dat de regionale en lokale autoriteiten een belangrijke rol kunnen spelen om de EU nader tot de burgers te brengen, wat een belangrijk aspect van het proces van Nice is, en dat het Witboek van de Commissie inzake Europees bestuur een nauwere samenwerking tussen de Europese instellingen, de nationale regeringen, de regionale en lokale autoriteiten en de maatschappelijke organisaties vereist, E. overwegende dat de regio's en de lokale overheden op velerlei wijze bijdragen aan het welslagen van het Europese eenwordingsproces, doordat het Gemeenschapsrecht regionaal en ter plaatse wordt toegepast, door internationale vormen van partnerschap en in de grensregio's door grensoverschrijdende samenwerking, F. herinnerend aan de Preambule van het Handvest van de grondrechten, waarin staat: "de Unie draagt bij aan de instandhouding en de ontwikkeling van deze gemeenschappelijke waarden, met inachtneming van de verscheidenheid van de culturen en tradities van de volkeren van Europa, alsmede van de nationale identiteit van de lidstaten en van hun staatsinrichting op nationaal, regionaal en lokaal niveau", G. zich ervan bewust dat de bescherming en versterking van het regionale en lokale zelfbestuur in de diverse Europese landen een belangrijke bijdrage vormen tot de totstandbrenging van een Europa dat gebaseerd is op de beginselen van democratie, nabijheid en decentralisering van de macht, H. overwegende dat elke vorm van democratische legitimiteit van de instellingen op alle bestuursniveaus zijn eigen waarde en merites heeft en dat men afstand moet nemen van een hiërarchische en piramidale opvatting van het institutionele stelsel van de Unie, I. overwegende dat de Europese Unie moet zorgen voor een grotere deelneming van de regionale en lokale overheden aan de Europese besluitvorming reeds bij de voorbereiding van de communautaire politiek en wetgeving, en dat zij tevens moet zorgen voor een betere samenwerking met de entiteiten die feitelijk belast zijn met de uitvoering van de besluiten van de Unie, J. vaststellende dat artikel 203 van het EG-Verdrag reeds de mogelijkheid biedt dat ministers van regionale regeringen deel uitmaken van de Raadsdelegaties van hun respectieve lidstaten voor zover dit in overeenstemming is met de grondwettelijke verdeling van bevoegdheden in de desbetreffende lidstaat, K. zich bewust van de wens van de lokale en regionale overheden om een grotere rol te spelen in het besluitvormingsproces; van mening dat aan deze wens gehoor gegeven moet worden zonder inbreuk te plegen op het institutionele evenwicht waarop het succes van de Gemeenschap en de Unie tot nog toe was gebaseerd en dat verstevigd moet worden nu Europa het hoofd moet bieden aan de uitdaging van een uitbreiding tot 25 of zelfs meer lidstaten, L. opnieuw wijzend op de legitimiteit en de wezenlijke rol van het Comité van de regio's als institutionele gesprekspartner van de lokale en regionale overheden in het kader van de Unie, M. in het bewustzijn van de Europese betrokkenheid van de regionale en communale vergaderingen, die eveneens gebruik moeten maken van de gelegenheid zich uit te spreken over Europese plannen; N. gezien het belang van de werkzaamheden van het Congres van lokale en regionale besturen in Europa, de Vergadering van de regio's van Europa (VRE), de Werkgemeenschap van Europese grensgebieden (WEG), de Conferentie van de perifere kustregio's (CPRM), de Raad der Europese Gemeenten en Regio's (REGR) en Eurocities, die op Europees niveau democratische lokale en regionale structuren en grensoverschrijdende en interregionale samenwerking bevorderen, De Unie dichter bij haar burgers brengen 1. is van mening dat de Unie, om dichter bij de burgers te staan nieuwe participatiemethoden moet uitwerken, met erkenning van de sleutelrol die de lokale en regionale organen spelen bij de voorbereiding van de communautaire besluiten en de uitvoering van het beleid van de Unie, wat de instemming van de burgers met het Europese eenwordingsproces alleen maar kan vergroten; 2. wenst dat de rol van de regio's, provincies, gemeenten en alle territoriale organisaties waaruit lidstaten samengesteld zijn in de relevante bepalingen van de Europese grondwet worden erkend, met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Unie; wenst dan ook dat de implementatie en toepassing van en de controle op het subsidiariteitsbeginsel duidelijk in de Europese grondwet worden omschreven; is tevens van oordeel dat, wanneer de omzetting van richtlijnen in de nationale wetgeving tot de bevoegdheden van de regio's behoort, de regio's hun methoden moeten kunnen kiezen op dezelfde flexibele wijze als de nationale autoriteiten, wanneer deze bevoegd zijn; verzoekt tevens de lidstaten met klem de instrumenten te versterken om de deelneming van de regio's en territoriale collectiviteiten, met name lichamen met wetgevende bevoegdheden (6) , in het kader van het proces van de wilsvorming van de staat betreffende Europese aangelegenheden die voor hen van specifiek belang zijn, mogelijk te maken; Participerende vertegenwoordiging 3. steunt het voorstel van het Comité van de regio's om in het constitutionele kader van de Europese Unie een Europees Handvest van het lokale zelfbestuur op te nemen als onderdeel van de communautaire verworvenheden teneinde een Unie op te bouwen die is gebaseerd op de beginselen van democratie en doorzichtigheid (7) en op dialoog en samenwerking; 4. verzoekt de Commissie om bij de voorbereiding van wetgevingsbesluiten en het uitwerken van communautaire beleidsmaatregelen een volledig en voortdurend beroep te doen op de mensen die ze moeten uitvoeren, waarbij het nationale kader bepaalt op welke wijze de lokale en regionale overheden bij deze voorbereidende werkzaamheden worden betrokken; meent dat de gewenste vereenvoudiging van de werking van de Unie samen moet gaan met het openen van nieuwe wegen voor de deelneming van alle, bestaande dan wel toekomstige, spelers in Europees verband; 5. bekrachtigt zijn steun voor het concept van het witboek "Europese governance" van de Commissie, waarin de regio's en gemeentes worden gezien als intermediair tussen de burgers en de Europese instellingen; zou ingenomen zijn met voorstellen van de Conventie om artikel 5 van het EG-Verdrag aan te vullen met een verwijzing naar de rol van constitutionele regio's in de lidstaten; wenst dat , naast de directe raadpleging van de regionale en gemeentelijke belangengroepen, de consultatie in eerste instantie verloopt via het Comité van de regio's of via de meest representatieve regionale, stedelijke en lokale belangenverenigingen; verzoekt de Commissie derhalve uitvoering te geven aan de principevoorstellen die zij gedaan heeft in het witboek over governance; 6. spreekt zijn voldoening uit over de indiening van voorstellen door de Commissie over de mogelijkheid van "tripartiete contracten" tussen de Unie, de lidstaten en de door hen benoemde territoriale lichamen en zal deze voorstellen zorgvuldig bestuderen, in het bijzonder vanuit het oogpunt van de prerogatieven van het Europees Parlement; 7. stelt voor de samenwerking tussen de regionale parlementen en het Europees Parlement te versterken, met name in het kader van zijn Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, Beroepsmogelijkheid bij het Hof van Justitie 8. verzoekt de Conventie ervoor te zorgen dat regio's en andere territoriale eenheden - in het licht van het subsidiariteitsbeginsel en indien hun prerogatieven rechtstreeks door een communautair besluit zijn aangetast - hun rechten onder het gezag van de betrokken lidstaat voor het Hof van Jusitie kunnen verdedigen overeenkomstig de constitutionele of nationale wetgeving van die lidstaat; 9. wijst erop dat de vaststelling van de respectieve bevoegdheden van de lidstaten in de regio's in concrete gevallen in ieder geval uitsluitend de taak is van de constitutionele hoven of andere in het constitutionele recht van de lidstaten daarvoor bedoelde organen; 10. stelt voor het Comité van de regio's het recht te geven om zich tot het Hof van Justitie te wenden als het vermoedt dat het subsidiariteitsbeginsel is geschonden en om zijn prerogatieven te verdedigen; Grensoverschrijdende samenwerking 11. herinnert eraan dat grensoverschrijdende samenwerking een Europese taak en een politieke doelstelling van de Unie is; verzoekt de Commissie om in nauwe samenwerking met de lidstaten en de regionale en lokale overheden grensoverschrijdende samenwerking te bevorderen op alle niveaus en in de eerste plaats tussen aan elkaar grenzende regio's; verzoekt de Commissie een ontwerpstatuut voor een soepele uitvoering van de grensoverschrijdende samenwerking op te stellen; Conventie 12. verheugt zich over het door het presidium van de Conventie georganiseerde debat over de rol van de regio's en de plaatselijke overheden dat op 6 en 7 februari 2003 zal plaatsvinden; 13. stelt voor de volgende wijzigingen in de Verdragen aan te brengen: 14. wenst dat artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag betreffende ultraperifere regio's gehandhaafd blijft; o o o 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Comité van de regio's, de parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten en de Conventie inzake de toekomst van Europa.