Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 749 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0018/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0071/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt goedgekeurd. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 398 (1) ), - gelet op de artikelen 251, lid 2, 47, lid 2 en 55 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0351/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0072/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op de conclusies van de Europese Raad, op 23 en 24 maart 2000 in Lissabon bijeen, waarin de Europese Unie zich als strategisch doel heeft gesteld "de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld te worden die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang”, - gelet op de verdere wetgevingsvoorstellen en de diverse documenten die de Commissie en de Raad hebben voorgelegd aan de Europese Raad, met name het synthesedocument van de Commissie getiteld "De kansen van de Europese Unie benutten: consolidering en uitbreiding van de strategie van Lissabon” en de mededeling van de Commissie over structurele indicatoren ( COM(2000) 594 ), A. overwegende dat de richtsnoeren van de Europese Raad in Lissabon gebaseerd zijn op een versterking van de sociale markteconomie via een aanvullende benadering van duurzame groei en structurele hervormingen, volledige werkgelegenheid en sociale beleidsvormen, met cumulatieve voordelen voor al deze beleidsterreinen, B. overwegende dat de bijeenkomst van de Europese Raad in Stockholm de eerste jaarlijkse bijeenkomst is om te zorgen voor algehele samenhang en doeltreffend toezicht op de vorderingen in de richting van het strategische doel, en dat de strategie van Lissabon daarom in Stockholm moet worden geactualiseerd, C. overwegende dat de Europese Unie in louter economische termen weliswaar vooruitgang boekt, maar er nog niet in is geslaagd, conform artikel 6 van het Verdrag een duurzame economie tot stand te brengen, en overwegende dat daarvoor een geïntegreerde aanpak van het economisch, sociaal en milieubeleid noodzakelijk is; Algemene beschouwing van de in Lissabon overeengekomen strategie en doelstellingen 1. steunt de politieke boodschap in het syntheseverslag van de Commissie dat de lidstaten de kloof moeten overbruggen tussen de in Lissabon aangegane verplichtingen en de praktische invulling daarvan; onderstreept in dit verband dat het van essentieel belang blijft door te gaan met een evenwichtige en onderling gekoppelde beleidsmix, waarbij de vorderingen op elk beleidsterrein elkaar wederzijds steunen; 2. verwacht derhalve dat het standpunt van de Europese Raad in Stockholm een zekere zelfkritiek weerspiegelt; onderstreept in dit verband dat het nog steeds van essentieel belang is via macro-economische stabiliteit en versterking van de groeifactoren vast te houden aan het algemene streefdoel van 3% groei en volledige werkgelegenheid; 3. verzoekt de Europese Raad zich in het licht van zijn beoordeling te richten op tastbare resultaten op het gebied van een verdere evenwichtige liberalisering en structurele hervormingen, een verbetering van het ondernemingsklimaat, meer en kwalitatief betere banen, verbetering van onderwijs en opleiding, alsmede een grotere sociale samenhang; 4. is van mening dat in het kader van de economische en sociale benadering van de strategie van Lissabon op alle betrokken beleidsterreinen rekening moet worden gehouden met de milieudimensie ("mainstreaming”); dringt derhalve aan op de ontwikkeling van een sterke analytische basis voor milieueffectrapportage teneinde een duurzame ontwikkeling tot stand te brengen; 5. pleit tegen het vaststellen van een te groot aantal doelstellingen, die niet alleen tegenstrijdig kunnen zijn of averechtse gevolgen kunnen hebben, maar ook kunnen leiden tot een vermindering van de speelruimte van lidstaten bij de verwezenlijking van de strategische doelstelling; verzoekt de Europese Raad en de lidstaten vast te houden aan het voorstel van de Commissie betreffende 28 structurele indicatoren plus 7 algemene economische achtergrondindicatoren; dringt echter aan op jaarlijkse bijwerking en op meer kwalitatieve informatie die een volledig beeld kan geven van de economische vooruitgang en de sociale samenhang; 6. is van mening dat statistische indicatoren en de vaststelling van ijkpunten (benchmarking) nuttige instrumenten kunnen zijn bij het streven om Europa dynamischer te maken, maar spreekt de waarschuwing uit dat de statistische rompslomp voor het bedrijfsleven en de economie moet worden beperkt; verwacht derhalve dat binnen afzienbare tijd een modulair statistisch rapportagesysteem wordt ontwikkeld; 7. verwacht in dit verband dat de belangrijkste instrumenten voor het economisch en werkgelegenheidsbeleid, met name de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, het verslag over de werking van de interne markt (Cardiff-verslag) en de Europese werkgelegenheidsrichtsnoeren, zullen worden bijgesteld in het licht van de jaarlijkse richtsnoeren van de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad; Economische hervormingen 8. onderstreept het belang van het pact voor stabiliteit en groei voor de ondersteuning van een gestage groei, een lage inflatie en gezonde overheidsfinanciën in alle lidstaten, omdat hervormingen gemakkelijker kunnen worden gerealiseerd wanneer de economie het goed doet; 9. is derhalve van mening dat overheids- en particuliere investeringen in infrastructurele voorzieningen van hoge kwaliteit van belang zijn om een concurrerende en dynamische kenniseconomie tot stand te brengen; verzoekt derhalve om aanbevelingen inzake het gebruik van overheidsgelden en de kwaliteit en noodzakelijke bijsturing van de overheidsuitgaven waar het gaat om hun bijdrage aan een duurzame economische ontwikkeling en de werkgelegenheid; 10. verzoekt de Europese Raad de bij de Raad in behandeling zijnde dossiers over de interne markt een dringend karakter te geven; de Europese Raad dient de Raad onverwijld op te dragen een gemeenschappelijk standpunt in te nemen inzake de termijn voor de voltooiing van de interne markt voor postdiensten, elektriciteit en gas; verzoekt hem tegelijkertijd de sociale en milieugevolgen van een en ander nader te onderzoeken; 11. benadrukt dat de interne markt moet worden voltooid en dat het ondernemerschap moet worden aangemoedigd en niet onnodig belemmerd door regelgeving, belastingen en wetgeving; herinnert de Europese Raad, tegen de achtergrond van het interimverslag van de Commissie inzake terugdringing van de regelgeving (d.m.v. een beoordeling van de effecten voor het bedrijfsleven, enz.), aan de verplichtingen in het Europees Handvest voor kleine ondernemingen, waaraan hij in juni 2000 zijn steun heeft gegeven; Modernisering van de arbeidsmarkt 12. vindt het verheugend dat de afgelopen drie jaar naar schatting 2,6 miljoen nieuwe banen zijn gecreëerd, maar wijst erop dat het werkloosheidsniveau, vooral in de meeste grotere lidstaten, onaanvaardbaar hoog blijft; verwacht daarom dat de Europese Raad in Stockholm specifieke tijdschema's vaststelt voor nog niet afgeronde, noodzakelijke initiatieven, zoals ambitieuze interimdoelstellingen voor een aanzienlijke verhoging van de participatiegraad; 13. steunt het voorstel van de Commissie voor de instelling van een task force op hoog niveau die de grensoverschrijdende mobiliteit moet onderzoeken; is van mening dat het lidmaatschap van deze task force op brede basis moet worden ingevuld zodat haalbare voorstellen kunnen worden gedaan om de belangrijkste belemmeringen voor mobiliteit en de belastingdruk op arbeid aan te pakken en de werkloosheid, met name onder langdurig werklozen, vrouwen, jongeren, gehandicapten en oudere werknemers, te verminderen via passende maatregelen die al door het Parlement en de Commissie zijn aangegeven; 14. stelt met tevredenheid vast dat een kwalitatieve verbetering van de werkgelegenheid zal helpen om zowel vrouwen als personen die het einde van het traditionele arbeidsleven naderen, op de arbeidsmarkt te houden, waardoor een aanzienlijke bijdrage aan de economische groei wordt geleverd; is van mening dat de aanpassing van het communautaire rechtskader voor nieuwe vormen van arbeid (telewerk, thuiswerk, parttime werk, contracten voor bepaalde duur en atypische arbeid in het algemeen, inclusief arbeid als zelfstandige) prioriteit moet krijgen met het oog op het combineren van flexibiliteit en zekerheid op een nieuwe Europese arbeidsmarkt; 15. verwacht dat ook veel aandacht zal worden besteed aan demografische tendensen en de situatie op de Europese arbeidsmarkt, door de ontwikkeling van relevante nationale en Europese wetgevings- en analytische kaders voor de modernisering van de pensioenstelsels, met inbegrip van juridische, fiscale, verzekeringstechnische en sociale aspecten, en om een betere combinatie van werk en gezinsleven te waarborgen; Innovatie en opleiding 16. betreurt met de Commissie de trage vooruitgang op gebieden als het Gemeenschapsoctrooi en de strategie voor levenslang leren; verzoekt de Europese Raad tevens de impasse met betrekking tot de tweede ontwikkelingsfase van Galileo (Europees systeem voor satellietnavigatie) te doorbreken en zich te buigen over de kwestie van overheidssteun ter bevordering van risicokapitaal; 17. is van mening dat op het gebied van de informatietechnologie alle onderdelen van het telecommunicatiepakket, met inbegrip van het actieplan eEurope, nog dit jaar moeten worden goedgekeurd; dringt aan op vooruitgang op het gebied van de biotechnologie, waarbij de Europese Raad moet erkennen dat er morele en ethische bezwaren kleven aan de toepassing van enkele van deze technologieën, waarover een tijdelijke commissie van het Parlement verslag zal uitbrengen; 18. wijst nogmaals op de noodzaak van coördinatie van de activiteiten en het beleid op het gebied van onderzoek als sleutelelement van de nieuwe economie, met een actieve rol van de Commissie; is van mening dat concrete stappen nodig zijn om een netwerk van Europese onderzoekscentra te ontwikkelen en de verspreiding en uitwisseling te vergemakkelijken van onderzoeksresultaten die bijdragen aan de kwaliteit van het bestaan, en om de O&O-uitgaven tot ten minste 3% van het BBP te verhogen; 19. betreurt dat het ten aanzien van de toekomstige doelstellingen op het gebied van onderwijsstelsels niet in de gelegenheid is gesteld om kanttekeningen te plaatsen bij de verslagen van Commissie en Raad; pleit voor een versterking van de stelsels voor onderwijs en levenslang leren door deze beter af te stemmen op individuele behoeften; meent dat er een grote verscheidenheid aan openbare en particuliere instellingen moet bestaan om iedereen gemakkelijker toegang tot onderwijs- en opleidingsstelsels te geven; 20. onderstreept het belang van de ontwikkeling van een alomvattend beleid op het gebied van informatie, nieuwe technologie en communicatie dat infrastructurele voorzieningen van hoge kwaliteit bevordert en concurrerende groei, toegankelijkheid en keuzemogelijkheden aanmoedigt, met als doel een "digitale kloof” in een dynamische en op kennis gebaseerde samenleving te voorkomen; Sociale samenhang 21. verzoekt de Europese Raad de modernisering van het Europese sociale model weer aan te zwengelen, waarbij in een complementaire aanpak particuliere en overheidsgelden worden gebruikt voor de ontwikkeling van oplossingen waarmee sociale samenhang wordt gerealiseerd; 22. is in verband met de bestrijding van sociale uitsluiting en armoede van mening dat de inspanningen moeten blijven aansluiten bij de Europese sociale agenda en de nieuwe open coördinatiemethode, hetgeen moet leiden tot betere beleidsvormen en structuren om de problemen op te lossen van jongeren en minder bevoorrechten zoals gehandicapten, ouderen en legale immigranten; 23. verzoekt de Europese Raad de nationale en regionale autoriteiten het huidige structuurfondssysteem te laten beoordelen, zodat een discussie op gang kan worden gebracht met Parlement en Commissie over de onderbouwing van een cohesiebeleid in een uitgebreide Unie; 24. verzoekt de Europese Raad zich in te zetten voor speciale maatregelen ter ondersteuning van de perifere gebieden van de Europese Unie; Perspectieven voor de periode na Stockholm 25. is van mening dat de Europese Raad in Stockholm en op latere voorjaarsbijeenkomsten moet voortgaan op de in Lissabon ingeslagen weg en dat het project moet worden uitgebreid tot de kandidaatlanden; 26. verzoekt de Europese Raad de in het synthesedocument van de Commissie geformuleerde aanzet te volgen en een meer gestructureerde werkwijze voor een betere samenwerking tussen de communautaire instellingen goed te keuren, waarbij een serieuze rol is weggelegd voor het Europees Parlement, om de voorwaarden te scheppen voor een succesvolle verwezenlijking van het strategische doel; 27. verzoekt de Europese Raad en de Commissie vóór elke voorjaarstop een uitgebreid raadplegingsproces te starten, teneinde het standpunt van de vertegenwoordigers van de sociale partners en het maatschappelijk middenveld in alle lidstaten te vernemen; is van mening dat de sociale partners bij de uitvoering van deze strategie een belangrijker rol kunnen spelen door op EU- en nationaal niveau onderhandelingen te beginnen; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaatlanden. Het Europees Parlement, - gezien zijn aanbeveling van 10 februari 1999 betreffende de oprichting van een Europees Civiel Vredeskorps (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2000 over de bepaling van een gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid, met het oog op de Europese Raad van Feira (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2000 over de vaststelling van een gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid na Keulen en Helsinki (3) , - onder verwijzing naar zijn standpunt van 17 januari 2001 over het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van de Snellereactiefaciliteit ( COM(2000)119 - C5-0272/2000 - 2000/0081(CNS) ) (4) , - gezien het verslag van de Secretaris-generaal/Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB en de Commissie aan de Europese Raad van Nice: "Coherenter en effectiever optreden van de Europese Unie op het gebied van conflictpreventie”, - gezien het besluit van de Raad van 22 mei 2000 tot oprichting van een comité voor de civiele aspecten van crisisbeheersing (5) , - gezien de besluiten van de Raad van 22 januari 2001 tot instelling van de definitieve organen van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB), met name het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) (6) , dat een centrale rol zal spelen bij de bepaling en de follow-up van de snelle reactie van de EU op een crisis, - gezien Verordening (EG) nr. 381/2001 van de Raad (7) van 26 februari 2001 tot instelling van een snellereactiemechanisme, A. overwegende dat het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB), dat tijdens de Europese Raden van Keulen, Helsinki, Feira en Nice is uitgestippeld en vastgesteld, ten doel heeft de Europese Unie in staat te stellen zodanig op te treden dat zij crises kan beheersen die afbreuk doen aan haar veiligheid, haar belangen of haar waarden, B. overwegende dat de aanwending van militaire middelen, met een uitdrukkelijk mandaat van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, slechts moet worden overwogen wanneer alle andere middelen mislukt zijn, hetgeen veronderstelt dat de Europese Unie de crisishaarden in een vroeg stadium kan opsporen zodat zij preventiemaatregelen kan treffen met het doel te verhinderen dat een potentiële crisis ontaardt in een onstabiele situatie of in een openlijk conflict, C. erop wijzend dat de Europese Raad van Feira vier terreinen heeft vastgesteld (politie, versterking van de rechtsstaat, versterking van de civiele overheid en burgerbescherming) waarop de Unie met voorrang concrete middelen tot civiele crisisbeheersing zou moeten ontwikkelen, zowel in het kader van acties onder auspiciën van de Verenigde Naties of de OVSE, als in het kader van eigen initiatieven van de EU, D. overwegende dat de onderhandelingen met de NAVO moeten worden voortgezet, opdat de Europese Unie bij conflictpreventie en civiele crisisbeheersing zo nodig gebruik kan maken van de NAVO-instrumenten, E. overwegende dat de Europese Raad van Nice op hetzelfde gebied richtsnoeren heeft vastgesteld voor het Zweedse voorzitterschap, opdat dit voorzitterschap: F. overwegende dat de verdeling van de verantwoordelijkheden de mogelijkheden van de EU tot conflictpreventie verzwakt en dat er daarom nogmaals op moet worden gewezen dat de rol en de functie van het met de externe betrekkingen belaste Commissielid en van de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB op den duur uitgeoefend zouden moeten worden door een vice-voorzitter van de Commissie die bijzondere betrekkingen met de Raad onderhoudt, 1. verzoekt de Commissie en de Raad met prioriteit aandacht te besteden aan de conflictpreventie, aangezien het immers minder kostbaar is conflicten te voorkomen dan de door conflicten veroorzaakte schade te herstellen, om maar te zwijgen van het menselijk leed en het milieubederf die uit conflicten voortvloeien; 2. stelt vast dat de Unie reeds over een hele reeks instrumenten beschikt voor conflictpreventie en crisisbeheersing: diplomatieke instrumenten, onderzoeksmissies, speciale vertegenwoordigers, financiële bijstand, humanitaire hulp, ondersteuning van verkiezingsprocedures, steun aan de plaatselijke politie, controle aan de grenzen, mijnopruiming, sancties, en binnenkort een Europese politiedienst en een Europese snelle-interventiemacht; 3. merkt eveneens op dat de Europese Unie over een hele reeks mogelijkheden beschikt om een halt toe te roepen aan de wapenstroom naar de conflictgebieden, in overeenstemming met haar gedragscode inzake de wapenexport alsook met haar programma's voor het tegengaan van de proliferatie van lichte wapens; 4. acht het evenwel nuttig een inventaris op te maken van alle instrumenten waarover de Unie en haar lidstaten beschikken, om eventuele lacunes aan het licht te brengen, de nodige aanpassingen aan te brengen en een zo verstandig mogelijk gebruik van deze instrumenten mogelijk te maken, naar gelang van de aard van de crisis en de kenmerken van de desbetreffende regio; 5. verzoekt het voorzitterschap en de Raad om te dien einde gevolg te geven aan de aanbevelingen die vervat zijn in zijn bovengenoemde aanbeveling van 10 februari 1999, bij voorkeur vóór het einde van dit jaar; 6. verlangt dat de capaciteit van de Europese Unie op het gebied van inlichtingen, voorlichting en analyse wordt verbeterd, met name door het gezamenlijk gebruik van de instrumenten van de Raad (Eenheid voor beleidsplanning en vroegtijdige waarschuwing, Situation Centre), de Commissie (delegaties in de derde landen) en de lidstaten, alsmede van het Satellietcentrum van Torrejon en het Instituut voor veiligheidsstudies; 7. vindt het absoluut noodzakelijk de NGO's, het maatschappelijk middenveld en de onafhankelijke media in te schakelen bij de preventie van conflicten en de crisisbeheersing, aangezien deze onvermijdelijke bronnen van informatie en ervaring zijn, maar dat ook andere bronnen moeten worden ingeschakeld; acht het b.v. wenselijk dat degenen die betrokken zijn bij het beheer en de uitvoering van vredeshandhavingsmaatregelen, een volledige opleiding krijgen op het gebied van het internationale humanitaire recht; 8. verklaart dat conflicten het beste kunnen worden voorkomen door invloed uit te oefenen op de oorzaken ervan, hetgeen veronderstelt dat de Europese Unie nauw samenwerkt met de bestaande internationale en regionale organisaties (VN, NAVO, OVSE, Raad van Europa, financiële instellingen zoals het IMF en de Wereldbank), alsmede de NGO's; 9. merkt eveneens op dat het beleid van de Unie inzake het sluiten van overeenkomsten met derde landen - met name associatie- en partnerschapsovereenkomsten - een doeltreffende bijdrage vormt tot conflictpreventie; 10. verzoekt de Commissie en de Raad om onder auspiciën van het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) grondbeginselen uit te werken op basis waarvan de Unie en haar lidstaten op gecoördineerde wijze kunnen optreden om conflicten te voorkomen en crises te beheersen, met dien verstande dat een ieders bevoegdheden, zoals die zijn vastgelegd in de Verdragen, worden geëerbiedigd; 11. merkt op dat conflictpreventie een gecoördineerd gebruik vergt van alle instrumenten waarover de EU beschikt; verzoekt de Commissie om hierbij binnen het kader van haar bevoegdheden het voortouw te nemen en een centrale rol te spelen bij de crisispreventie, aangezien de meeste te gebruiken instrumenten onder de eerste pijler ressorteren; 12. verzoekt de lidstaten de nodige middelen en hulpbronnen ter beschikking te stellen opdat de Europese Unie spoedig operationeel wordt op de vier in Feira vastgestelde terreinen, hetgeen o.a. veronderstelt dat van te voren concrete doelstellingen, eventueel vergezeld van een tijdschema, zijn vastgesteld, zoals dat het geval is geweest met de politiediensten; 13. verzoekt de Commissie en de Raad om aan het Parlement jaarlijks verslag uit te brengen over de vorderingen die op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing met behulp van civiele middelen zijn gemaakt, met name bij gelegenheid van het jaarlijks debat over het GBVB; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de toestand in Kosovo, met name de resoluties van 14 december 2000 over politieke gevangenen in de Federale Republiek Joegoslavië en instabiliteit aan de grenzen van Kosovo (1) en 15 februari 2001 over de situatie in Kosovo (2) , - onder verwijzing naar resolutie 1244 van de VN-Veiligheidsraad van 10 juni 1999, - gezien de verklaringen van de voorzitter van de VN-Veiligheidsraad van 30 januari 2001 en 7 maart 2001 over hetzelfde onderwerp, - gezien de slotverklaring van de Top van Zagreb van 24 november 2000, - gezien de stabilisatie- en associatieovereenkomst met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, - gezien de verklaringen van het Zweedse voorzitterschap, inzonderheid de verklaringen namens de EU van 6 en 9 maart 2001 over de gewelddadige aanvallen in de omgeving van het dorp Tanusevci, de gemeenschappelijke verklaring EU-OVSE van 6 maart 2001, de verklaring van de Hoge Vertegenwoordiger van het GBVB, de heer Solana, van 5 maart 2001 alsook verklaringen van de secretaris-generaal van de NAVO, - gezien de verklaring van het voorzitterschap van de permanente raad van de OVSE over de VJRM van 6 maart 2001, - gezien het besluit van de NAVO-Raad van 8 maart 2001, A. herinnerend aan de inspanningen van de Europese Unie om te komen tot een vreedzame en duurzame oplossing van de langdurige crisis in Zuidoost-Europa en aan haar financiële steun voor de wederopbouw en de economische ontwikkeling van de regio, B. hevig gealarmeerd door de escalatie van de spanning aan de grens tussen de VJRM en de FRJ/Kosovo, vooral in het gebied rond het dorp Tanusevci in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en door de aanvallen van etnisch Albanese extremisten op de politie en de soldaten van de VJRM en op de KFOR-troepen, C. ernstig verontrust over de toestand aan de grens tussen de VJRM en de FRJ/Kosovo waardoor de interne situatie in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië kan destabiliseren en de vreedzame ontwikkeling van de hele regio in gevaar kan komen, D. erop wijzend dat de etnisch Albanese separatisten klaarblijkelijk zijn gelegerd in de veilige gebieden in Zuid-Kosovo, een regio die onder de controle van KFOR zou moeten staan, E. ernstig bezorgd over de blijvende aanwezigheid in Kosovo van zwaarbewapende ongeregelde troepen en hun weigering de wapens neer te leggen, alsmede over de oplaaiende nationalistische hartstochten die sterk leven onder bepaalde groepen etnisch Albanezen, F. er nogmaals op wijzend dat de regering-Georgievski merkbaar grote vorderingen heeft geboekt bij het garanderen van de fundamentele rechten van de etnisch Albanese minderheid in de VJRM, G. gezien het besluit van de NAVO om de grenscontroles te verscherpen en in te stemmen met de terugkeer van Joegoslavische veiligheidstroepen om in de veiligheidsbufferzone te patrouilleren, H. gezien het actieplan van de regering van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië dat in hoofdzaak bestaat uit maatregelen om te voorkomen dat het conflict over en weer over de grenzen wordt uitgebreid, I. het besluit betreurend van sommige politieke leiders van de HDZ-partij in Bosnië en Herzegovina om de Kroatisch-Mohammedaanse Federatie te vernietigen en om in strijd met de akkoorden van Dayton/Parijs een aparte staat te creëren, J. kennis nemend van het debat in Montenegro over een referendum over de onafhankelijkheid van Montenegro, 1. betuigt zijn leedwezen met de families van de slachtoffers; 2. veroordeelt het geweld van de Albanese extremisten aan de grens tussen de VJRM en de FRJ en hun provocerende gewapende acties op het grondgebied van de VJRM, waarvan de integriteit en soevereiniteit geëerbiedigd dienen te worden; 3. veroordeelt de voortdurende aanvallen op de vredestroepen in het gebied die vastbesloten zijn vrede en stabiliteit in het gebied te waarborgen en verzoekt KFOR zijn activiteiten langs de grenzen van FRJ/Kosovo en VJRM te versterken; 4. verzoekt de Albanese partijen in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië de aanvallen van de etnisch Albanese extremisten te blijven veroordelen en samen te werken met de regering in Skopje; 5. roept alle politieke leiders en lokale autoriteiten in Kosovo op de krachten die achter deze aanvallen schuilgaan te isoleren en hun verantwoordelijkheid voor de vrede en stabiliteit in de regio op zich te nemen; 6. is verheugd over de gematigde reactie van de regering van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en ondersteunt van harte haar verantwoorde benadering en haar toezegging de crisis langs politieke en diplomatieke weg te zullen oplossen; 7. is ingenomen met de recente vrijlating van 99 Kosovaarse gevangenen door de autoriteiten van Belgrado, maar dringt erop aan dat alle nog in Servië aanwezige gevangenen onmiddellijk worden overgedragen aan de UNMIK; 8. is ingenomen met de ondertekening op 23 februari 2001 in Skopje van een demarcatieovereenkomst tussen de FRJ en de VJRM en doet een beroep op de andere landen in de regio om dit voorbeeld te volgen; 9. verzoekt de Europese Unie de regering van de VJRM te steunen bij haar moeilijke taak de vrede te bewaren en een politieke oplossing voor de crisis te vinden; 10. dringt er bij de KFOR-vredesmacht in Kosovo op aan de grens aan Kosovaarse kant te beschermen en te voorkomen dat etnisch Albanese extremisten het grensgebied binnendringen, zo nodig met militaire middelen, en actiever op te treden door deze extremisten te arresteren en over te dragen aan de UNMIK; 11. is verheugd over het recentelijk tussen de etnisch Albanese extremisten en de Servische regering overeengekomen staakt-het-vuren in de Presevovallei in Zuid-Servië en spoort beide partijen aan de onderhandelingen voort te zetten om tot een definitief akkoord te komen; 12. stemt in met de aanwezigheid van waarnemers van de Europese Unie in Zuid-Servië, maar is van oordeel dat hun aantal moet worden uitgebreid en hun aanwezigheid moet worden uitgebreid tot het noordelijke deel van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië; 13. pleit voor eerbiediging van de bestaande landsgrenzen in Zuidoost-Europa en verlangt de strikte toepassing van resolutie 1244 van de VN-Veiligheidsraad in alle onderdelen; 14. doet een beroep op alle verantwoordelijke krachten in Bosnië en Herzegovina om af te zien van vernietiging of verzwakking van de staatkundige structuren van hun land en om volledig te participeren in het proces van staatsvorming; steunt de besluiten die zijn genomen door de Hoge Vertegenwoordiger voor Bosnië en Herzegovina; 15. doet een beroep op alle verantwoordelijke krachten in Montenegro om rekening te houden met het wankele evenwicht van macht en vrede in de regio en af te zien van eenzijdige acties die deze situatie in gevaar kunnen brengen; 16. herinnert alle betrokken partijen eraan dat zonder een context van stabiliteit, vrede en samenwerking de mogelijkheid tot effectieve financiële steun van de Europese Unie uitgesloten is; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Hoge Vertegenwoordiger van het GBVB, de regering van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, de NAVO, de UNMIK, de regering van Bosnië en Herzegovina, de regering van de Federale Republiek Joegoslavië en de regering van Montenegro. Het Europees Parlement, - gelet op het eindverslag van het Comité van wijzen van 15 februari 2001 over de regulering van de Europese effectenmarkten (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 april 2000 over de mededeling van de Commissie - Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële markten: een actieplan (2) en zijn resolutie van 17 november 2000 over de beoordeling van Richtlijn 89/299/EEG betreffende het eigen vermogen van kredietinstellingen (3) , A. overwegende dat deze resolutie een eerste antwoord vormt op het eindverslag van het Comité van wijzen, en dat er over het eindverslag weer een verslag zal worden opgesteld door de terzake bevoegde commissie van het Parlement, B. overwegende dat de totstandkoming van een ware interne markt voor financiële diensten belangrijke voordelen zou bieden aan de burgers van de EU, zoals goedkopere financiële producten voor de consumenten, een betere opbrengst over hun spaargeld voor de investeerdeers en goedkoper en gemakkelijker toegankelijk risicokapitaal en financiering voor bedrijven en ondernemingen, C. overwegende dat er in het verslag Lamfalussy een reeks suggesties wordt gedaan over de werkmethoden van de drie instellingen van de EU, waarbij ook kritiek op de Raad wordt geleverd wegens de vertragingen bij de goedkeuring van wetsbesluiten en een oproep wordt gedaan tot de Commissie om verbetering te brengen in de gebrekkige wijze waarop zij toezicht houdt op de naleving van de wetgeving, D. overwegende dat het Verdrag niet voorziet in enige specifieke procedure voor de goedkeuring van wetsteksten van het "tweede niveau”, en dat de comitologieprocedure uitsluitend betrekking heeft op de goedkeuring van uitvoeringsmaatregelen, E. overwegende dat het Parlement altijd in de gelegenheid moet zijn om de rechten die het door het Verdrag kreeg toegekend volledig uit te oefenen, en dat met name het parallellisme in het besluitvormingsproces tussen Europees Parlement en Raad, zoals dat in de medebeslissingsprocedure is belichaamd, niet mag worden aangetast, F. overwegende dat er een onjuiste analyse wordt gegeven van de blokkages in het besluitvormingsproces, aangezien in de overgrote meerderheid van de gevallen uitsluitend de Raad verantwoordelijk is voor deze situatie, terwijl de verantwoordelijkheid van het Europees Parlement hierbij miniem is, G. overwegende dat het verslag van het Comité van wijzen geen juridisch bindend document vormt, 1. is ingenomen met het eindverslag van het Comité van wijzen over de regulering van de Europese effectenmarkten, stemt in met de daarin gegeven analyse van de voordelen van een geïntegreerde Europese financiële markt en ook met de steun die in dit verslag wordt geuit voor de inrichting van het regulerende kader dat vereist is om dit doel te bereiken; onderstreept verder het belang van dit verslag, gezien het multiplicator-effect van de financiële markten op concurrentievermogen, groei en werkgelegenheid; 2. is van oordeel dat de EU-wetgeving inzake de effectenmarkten vaak te rigide en te weinig flexibel is geweest en zich slecht aan de veranderende marktomstandigheden aanpaste; acht het van het allergrootste belang de consumentenbescherming up to date te houden, aangezien het gevaarlijk is regulerende maatregelen te nemen voor de markten van gisteren; acht dit up to date houden van de wetgeving verder van essentieel belang voor de totstandbrenging van een bloeiende interne effectenmarkt, die innovatie aanmoedigt en consumenten en investeerders een werkelijke keuze biedt tussen producten en dienstverleners in de gehele Europese Unie; 3. is ingenomen met de verregaande mate van consensus die er tussen Commissie, Raad en de marktpartijen bestaat over de meeste aanbevelingen in het verslag-Lamfalussy; is van oordeel dat de EU thans een belangrijke politieke kans heeft om de effectenwetgeving te hervormen en te actualiseren; is van oordeel dat deze kans, als dit maar enigzins mogelijk is, door Parlement, Raad en Commissie moet worden aangegrepen; verzoekt de drie instellingen van de EU hun uiterste best te doen om tot overeenstemming te komen die een oplossing voor de in het verslag Lamfalussy gesignaleerde problemen biedt; 4. herhaalt dat het noodzakelijk is dat alle actoren een volledige transparantie aan de dag leggen bij elke nieuwe benadering van de regulering van de effectenmarkten en benadrukt het belang van een democratische rekenschapsplicht van de voorgestelde comités van effectenregelgevers en het effectenbedrijf; dringt er daarom bij de Raad op aan zijn eigen besluitvormingsprocedures te bespoedigen en transparanter te maken, omdat die maar al te vaak het besluitvormingsproces vertragen; benadrukt de noodzaak van een akkoord over specifieke en gedetailleerde maatregelen ter bevordering van de transparantie, zoals de publicatie van de aan de comités voorgelegde voorstellen en amendementen op het tijdstip dat zij worden ingediend en de publicatie van volledige notulen van elke vergadering; 5. herinnert eraan dat de tenuitvoerlegging van het Actieplan voor financiële diensten moet worden goedgekeurd volgens de medebeslissingsprocedure, die gemakkelijk kan worden bespoedigd via de versnelde procedure, d.w.z. goedkeuring in eerste lezing; benadrukt dat de wetgevingsvoorstellen van niveau 1 niet alleen brede beginselen moeten omvatten, maar ook, in een bijlage, de voorgenomen uitvoeringsbepalingen; 6. benadrukt dat de door de Commissie aan het EU-Comité voor het effectenbedrijf voorgelegde voorstellen voor aanpassing of actualisering van de uitvoeringsmaatregelen te zelfder tijd moeten worden doorgezonden aan het Europees Parlement en de Raad; verlangt dat beide instellingen een termijn van drie maanden krijgen om deze te onderzoeken; verzoekt de Commissie haar voorstellen in te trekken ingeval het Parlement of de Raad hierover een negatief advies uitbrengen en een voorstel voor een wetsbesluit in te dienen dat onder toepassing van de medebeslissingsprocedure zal worden goedgekeurd; 7. verzoekt de Commissie om, voortbouwend op de conclusies van het verslag, substantiële maatregelen voor te stellen om een geïntegreerde effectenmarkt te realiseren, met name op gebieden als investeerdersbescherming, mededinging en het midden- en kleinbedrijf, zoals in het oorspronkelijk verslag en tegenover het Parlement was toegezegd; 8. merkt op dat het Comité van wijzen de gebrekkige uitvoering en naleving van de wetgeving gesignaleerd heeft als een belangrijke hindernis bij de totstandkoming van een interne markt voor financiële diensten en dat het daarom heeft gepleit voor een grotere rol van de EU bij de tenuitvoerlegginging, dankzij een nauwere en meer geformaliseerde samenwerking tussen de regelgevers; merkt verder op dat in het verslag de noodzaak wordt onderstreept om de belangrijkste maatregelen ter verwezenlijking van de interne markt voor financiële diensten te identificeren en om in dat verband een lijst van prioritaire maatregelen vast te stellen; 9. is van oordeel dat de oprichting van een Europees Comité van effectenregelgevers tot een betere en coherentere uitvoering van de wetgeving zou leiden, alsook tot een snellere convergentie van de uiteenlopende regels die er in de Europese Unie bestaan; is bijvoorbeeld van oordeel dat er veel meer kans is om convergentie, en uiteindelijk zelfs harmonisatie, van de bedrijfspraktijken en reclamevoorschriften te bereiken wanneer de regelgevers nauw samenwerken in een nieuw EU-comité, zoals dat door de Lamfalussy-werkgroep wordt voorgesteld; intercollegiale toetsing, benchmarking en de verbreiding van beste praktijken zullen door de nieuwe structuur worden bevorderd en zullen meer vaart zetten achter het convergentieproces; 10. is van oordeel dat het Europees Parlement aandachtig moet volgen hoe de EU-wetgeving ten uitvoer wordt gelegd; is ingenomen met het voorstel in het verslag-Lamfalussy om het nieuwe Comité van effectenregelgevers regelmatig aan het Europees Parlement verslag te laten uitbrengen om rekenschap af te leggen over zijn tenuitvoerlegging van de wetgeving; 11. erkent dat de in het verslag-Lamfalussy vervatte voorstellen het Europees Parlement de beschikking geven over twee juridisch bindende methoden om controle uit te oefenen op de activiteiten van het Comité voor het effectenbedrijf: allereerst zou het Europees Parlement de reikwijdte van de delegatie van bevoegdheden en het mandaat van het Comité ten aanzien van elke richtlijn kunnen vaststellen en beperken; ten tweede zou het Europees Parlement, wanneer het van mening is dat het Comité voor het effectenbedrijf onjuist gehandeld heeft, kunnen weigeren verdere bevoegdheden aan het comité te delegeren; erkent het belang van deze sancties, maar is van mening dat er verdergaande garanties wenselijk zijn om te verzekeren dat het Comité voor het effectenbedrijf aan een passende parlementaire controle en democratische verantwoordingsplicht wordt onderworpen; 12. verlangt daarom dat, indien er voor de regulering van de effectenmarkten een nieuwe aanpak moet worden ingevoerd, waarbij aan de Commissie, bijgestaan door een regelgevend comité van de lidstaten de bevoegdheid wordt verleend om uitvoeringsmaatregelen te nemen, het Europees Parlement de beschikking moet krijgen over een verbindende "call-back” of een soortgelijk mechanisme van beroep, waarmee het kwesties naar de Commissie kan terugverwijzen; acht dit uiterst wenselijk, als men het parallellisme van de medebeslissingsprocedure wil handhaven en een effectieve parlementaire controle op het Comité voor het effectenbedrijf wil verzekeren; 13. acht het van groot belang dat de besluiten tot oprichting van zowel het EU-Comité van effectenregelgevers als van het EU-Comité voor het effectenbedrijf via de medebeslissingsprocedure worden genomen; 14. is van oordeel dat er spoedig zou kunnen worden onderhandeld over een nieuw interinstitutioneel akkoord, dat op deze aanpak berust, en dat men hierover nog voor de voor het jaar 2004 geplande herziening tot overeenstemming zou kunnen komen, waardoor het mogelijk zou worden met behulp van de nieuwe aanpak tegen het jaar 2003 een geïntegreerde effectenmarkt te realiseren; 15. stelt voor zo spoedig mogelijk een begin te maken met onderhandelingen op het allerhoogste niveau tussen de drie instellingen, teneinde tot een akkoord te komen dat voor alle drie aanvaardbaar is; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Europese Raad en het Forum van Europese Comités van Effectenregelgevers (FESCO). Het Europees Parlement, - gezien de ramingen van de Commissie van herfst 2000 voor de periode 2000-2002, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0082/2001 ), A. overwegende dat de voornaamste economische indicatoren van de economische toestand in de Europese Unie, van de gemiddelde groei van het BNP tot het werkgelegenheidscijfer, positieve trends blijven vertonen, hoewel niet zo gunstig als voordien geraamd, B. overwegende dat de economische toestand in de Europese Unie de beste blijft in de afgelopen tien jaar aangezien de groeiramingen rond de 3% blijven liggen, ondanks een vertraging in vergelijking met het groeicijfer van 3,4% voor 2000, die hoofdzakelijk veroorzaakt werd door de abrupte verhoging van de olieprijzen, C. overwegende dat het jaarlijkse groeipercentage van de geharmoniseerde index van consumentenprijzen (HICP) in het eurogebied voor het tweede jaar achtereen hoger zal zijn dan de door de Europese Centrale Bank vastgestelde limiet van 2% (2,4% in 2000 en volgens de ramingen 2,2% in 2001), hoofdzakelijk vanwege de belangrijke stijging van de invoer, aangewakkerd door de olieprijzen en de wisselkoers van de euro, D. overwegende dat de herfstraming van de Commissie een verlaging van de investeringen voor het huidige jaar van 5,3% tot 4,9% van het BNP vertoont, E. overwegende dat als gevolg van het huidige tempo van de werkgelegenheidsgroei in 2000 2,6 miljoen nieuwe banen ontstonden en dat, hoewel dit groeitempo in de komende jaren zal vertragen, de werkloosheid naar verwachting zal blijven afnemen en vóór eind 2002 onder de 8% zal dalen, F. overwegende dat de huidige demografische trends nopen tot een adequate hervorming van de socialezekerheidsstelsels op een doeltreffende en veilige wijze, waarbij rekening moet worden gehouden met de economische ontwikkelingen op de middellange termijn, de bescherming van de werkgelegenheid van oudere werknemers en de toename van de beroepsbevolking, onder meer door oudere werknemers aan te moedigen hun beroepsactiviteit vrijwillig te verlengen; G. overwegende dat de vooruitzichten op een verdere groei en aanvullende schepping van werkgelegenheid en meer economische bedrijvigheid mogelijk werkelijkheid zullen worden dank zij het bevorderen van overheidsinvesteringen en particuliere investeringen in de sectoren van de nieuwe technologieën, de bescherming van het milieu, energie-efficiëntie en in het onderwijs via de toepassing van een passend wettelijk en fiscaal kader, H. overwegende dat als gevolg van de invoering van de euro-munten en -bankbiljetten in januari 2002 in twaalf lidstaten een Europese thuismarkt zal ontstaan als men deze opvat als een markt met een enkele munteenheid, I. overwegende dat steeds meer tekenen wijzen op een vertraging van de economische groei in de VS, waardoor op de middellange termijn de uitvoer uit de Europese Unie zou kunnen verminderen en de groei daarvan zou kunnen worden beïnvloed als gevolg van de hogere externe waarde van de euro, J. overwegende dat de effecten van de "nieuwe economie” en meer in het bijzonder van de informatie- en communicatietechnologieën (ICT's) op de economische groei van de Europese Unie positief zijn te noemen, hoewel moeilijk kwantificeerbaar in productiviteitstermen, 1. is van oordeel dat bij het economisch en monetair beleid van de Europese Unie en haar lidstaten de beginselen van een sociale markteconomie voorop moeten staan, waarmee het mogelijk is om het voor een duurzaam milieu vereiste beleid te integreren; 2. is van oordeel dat vrijheid en democratie, concurrentie, prijsstabiliteit en duurzame groei, subsidiariteit, solidariteit, privé-eigendom, volledige werkgelegenheid en sociale samenhang alsmede een goed functionerend wettelijk kader de belangrijkste componenten van dit economische stelsel vormen; 3. constateert dat concurrentie op vrije en open markten binnen een geschikt wettelijk kader, dat rekeningen houdt met sociale elementen en milieuoverwegingen, tot positieve sociale resultaten leidt; 4. is ingenomen met het feit dat de Commissie voor het eerst een hoofdstuk over "economische groei en duurzaamheid op milieugebied” in haar overzicht heeft opgenomen; dringt er bij de Raad op aan adequaat gevolg te geven aan de daarin vervatte verklaringen; 5. wenst dat alle noodzakelijke stappen worden ondernomen om de inflatie onder de 2% in de tweede helft van dit jaar te houden; 6. is van oordeel dat prijsstabiliteit en niet-inflatoire en in ecologisch opzicht duurzame groei die binnen een redelijke termijn tot volledige werkgelegenheid leiden de belangrijkste doelstellingen moeten blijven van het economische en monetaire beleid van de Europese Unie; 7. is van mening dat het beleid zich dient te richten op enerzijds een stabiel en diverser energieaanbod en anderzijds op een beperking van de energiebehoefte en -afhankelijkheid; 8. is van mening dat een evenwichtige liberalisatie van telecommunicatie, postdiensten, energie en spoorwegen moet worden voortgezet; 9. dringt aan op verbetering van de omstandigheden waaronder investeringen moeten worden bevorderd, ook via een trans-Europees netwerkbeleid; 10. stelt vast dat er duidelijke prijssignalen nodig zijn, met gebruikmaking van marktinstrumenten zoals belastingen, heffingen en verhandelbare emissievergunningen, om de mate van vervuiling van de economische bedrijvigheid terug te dringen en te voldoen aan de verplichtingen die de EU en de individuele lidstaten in Kyoto zijn aangegaan; 11. dringt aan op bespoediging van de uitvoering van een passend wetgevings- en bestuurskader voor met ICT's verband houdende investeringen ten einde een aanzienlijke bijdrage aan de productiviteit te leveren; 12. dringt er bij de lidstaten op aan om onderwijs en scholing in voldoende mate te laten aansluiten op de eisen van de internationale kenniseconomie; 13. dringt aan op bespoediging van de structurele hervormingen op de markten voor dienstverlening, kapitaal en arbeid om het productiepotentieel en de productiviteit in de EU te verhogen en tevens een policy-mix mogelijk te maken die mede compensatie biedt voor de gevolgen van een eventueel negatief schokeffect in de vraag vanuit de VS op de EU-binnenmarkt door middel van een verhoging van de vraag op de interne markt; 14. acht het beslist vereist de huidige socialezekerheidstelsels aan te passen met het doel de zekerheid en doeltreffendheid van de prestaties ervan te waarborgen en de belemmeringen van het vrije verkeer van werknemers uit de weg te ruimen; 15. wenst dat een beleid wordt gevoerd dat erop gericht is de Europese economie de noodzakelijke denk- en werkkracht te verschaffen, waarbij consistente investeringen op het gebied van opleiding en nieuwe technologieën noodzakelijk zijn en waarbij de Europese Unie, de lidstaten, de ondernemingen en de werknemers zich gezamenlijk buitengewone inspanningen moeten getroosten om, mede op basis van de nieuwe samenwerkingsvormen tussen onderwijscentra, universiteiten en ondernemingen, een stelsel voor opleiding en training gedurende het gehele beroepsleven in het leven te roepen en te laten functioneren voor alle leeftijden en voor alle bedrijfstakken; 16. dringt aan op flexibilisering van de arbeidsmarkt, omdat die in belangrijke mate kan bijdragen aan verbetering van de concurrentiepositie van met name zwakke regio's en sectoren; 17. neemt tot zijn genoegen kennis van de vooruitgang naar een werkelijke convergentie tussen de economieën van de lidstaten en verzoekt de Raad en de Commissie alles in het werk te stellen om verdere vooruitgang op dit cruciale gebied te bereiken; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 191 - C5-0259/2000 ), - gelet op de artikelen 3, 6 en 11 van het EU-Verdrag en de artikelen 3 en 177 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 21, lid 3 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de in 1990 in Kopenhagen overeengekomen OVSE-commitments, - gelet op artikel 17, lid 2 van de Overeenkomst van Cotonou, - gelet op de EU-richtsnoeren inzake gemeenschappelijke criteria voor de selectie van verkiezingswaarnemers (1) en de EU-richtsnoeren inzake verkiezingswaarneming (2) , - gelet op Verordening (EG) nr. 975/1999 van de Raad van 29 april 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van acties die een bijdrage leveren tot de verwezenlijking van de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede van de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden (3) , en Verordening (EG) nr. 976/1999 van de Raad van 29 april 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitvoering van niet onder de ontwikkelingssamenwerking vallende communautaire acties die binnen het kader van het communautaire samenwerkingsbeleid een bijdrage leveren tot de algemene doelstelling voor ontwikkeling en consolidatie van de democratie en de rechtsstaat, alsmede tot de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in derde landen (4) - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over de internationale mensenrechten en het beleid inzake de mensenrechten van de Europese Unie 1999 (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 december 1997 over het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de acties ter bevordering van de rechten van de mens en de democratisering (6) en over de instelling, binnen de diensten van de Commissie, van een enkele coördinerende dienst inzake mensenrechten en democratisering (7) , - gelet op de uitvoeringsvoorschriften die gelden voor het werk van delegaties, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0060/2001 ), A. overwegende dat de Universele Verklaring van de rechten van de mens bepaalt dat een ieder het recht dient te hebben om vrij zijn vertegenwoordigers te kiezen door middel van bij geheime stemming gehouden periodieke en eerlijke verkiezingen krachtens algemeen en gelijkwaardig kiesrecht en dat dit recht een fundamenteel onderdeel vormt van de democratie en de rechtsstaat, waarden waartoe de Europese Unie zich in de Verdragen heeft verbonden, B. overwegende dat verkiezingswaarneming en verkiezingsondersteuning hoekstenen zijn in de wereldwijde strategie van de EU, gericht op eerbiediging van de mensenrechten, versterking van de democratie en de rechtsstaat en bevordering van de ontwikkeling in haar betrekkingen met derde landen, C. overwegende dat verkiezingen de democratische expressie van politiek pluralisme zijn en volgens internationaal erkende normen gehouden dienen te worden, D. overwegende dat het aantal verkiezingen over de gehele wereld het afgelopen decennium weliswaar is toegenomen en dat in 60% van alle landen in deze periode al verkiezingen hebben plaatsgevonden, maar dat vele regeringen beweren democratisch te zijn, ook al ziet de realiteit er in de samenleving geheel anders uit en de democratie in veel landen nog steeds iets nieuws en kwetsbaars is, vooral in de ontwikkelingslanden, in sommige waarvan adequate bepalingen in de grondwet ontbreken als waarborg voor de politieke rechten van alle burgers, E. overwegende dat het Akkoord van Cotonou de Gemengde Parlementaire Vergadering EU/ACS, waarin 77 leden van het Europees Parlement zitting hebben, een mandaat geeft om democratische processen via dialoog en overleg te bevorderen, F. overwegende dat de bevordering van de democratie via verkiezingssteun gebaseerd moet zijn op langdurige voorafgaande waarneming van het politieke klimaat van het land in kwestie en dat verkiezingwaarneming deel moet uitmaken van een continu waarnemingsproces, G. overwegende dat verkiezingswaarneming voornamelijk gericht moet zijn op versterking van de legitimiteit van het verkiezingproces, vergroting van het publieke vertrouwen in de verkiezingen, vermijding van verkiezingsfraude, het beter beschermen van de mensenrechten en het helpen oplossen van conflicten, H. overwegende dat het Europees Parlement op grond van zijn democratische legitimiteit en zijn specifieke deskundigheid een prominente rol in de verkiezingswaarneming van de EU dient te vervullen, waardoor deze missies een meer politiek profiel krijgen, I. overwegende dat de Commissie met haar mededeling gehoor geeft aan het verzoek van het Parlement om de deelname van de EU aan internationale verkiezingswaarneming te analyseren en de rol van de EU en het Europees Parlement in dergelijke operaties te versterken, J. overwegende dat de Commissie, uitgaande van de lessen die zij uit het verleden heeft geleerd, een gestructureerd plan heeft ingediend voor haar toekomstig optreden op het gebied van verkiezingsondersteuning en verkiezingswaarneming, teneinde op een meer gecoördineerde en samenhangende wijze te werk te gaan, K. overwegende dat deze nieuwe EU-strategie het volgende dient te omvatten: adequate instrumenten, voldoende financiering, optimaal gebruik van hulpbronnen, zichtbaarheid van het optreden, afbakening van de rol van het Europees Parlement en een veel betere coördinatie tussen Raad, Commissie en Europees Parlement enerzijds en tussen de EU-instellingen en de relevante internationale organisaties anderzijds, L. overwegende dat sinds de inwerkingtreding van voornoemde verordeningen van de Raad het politieke en financiële besluit om verkiezingssteun te verlenen en EU-waarnemers te sturen in het kader van de eerste pijler moet worden genomen, op basis van voorstellen van de Commissie, M. overwegende dat het, gezien het gewicht van het besluit om een verkiezing al dan niet door waarnemers te laten volgen, nog noodzakelijker is dat internationale organisaties een consequente, geloofwaardige benadering van dit vraagstuk kiezen, hetgeen uiteindelijk het signaal dat de internationale gemeenschap doet uitgaan, zal versterken, 1. is verheugd over de mededeling van de Commissie en hoopt dat deze mededeling de eerste stap is naar een duidelijk omschreven EU-strategie voor verkiezingsondersteuning en verkiezingswaarneming, een eind maakt aan acht jaar interventies op ad hoc basis, en de zichtbaarheid van haar optreden versterkt; 2. bevestigt dat het zelf vastbesloten is de ontwikkeling van de lopende democratiseringsprocessen van nabij te volgen door gebruik te maken van alle beleidsinstrumenten waarover het beschikt; 3. erkent de belangrijke rol van de Europese Unie bij het organiseren van concurrerende veelpartijenverkiezingen en bij een doeltreffende waarneming ervan; Coördinatie in de EU 4. acht het voor het welslagen van elke EU-missie voor verkiezingswaarneming essentieel dat er nauwe coördinatie plaatsvindt tussen de Commissie, het Raadsvoorzitterschap, de diplomatieke vertegenwoordigers van de lidstaten in derde landen, de EU-verkiezingseenheid en de EP-delegatie; 5. onderstreept dat het in zijn besluiten autonoom is, maar acht het, om tot een gemeenschappelijke benadering te komen, van essentieel belang dat de besluiten over waarnemingsmissies van EP en EU per half jaar worden genomen in het kader van een geïnstitutionaliseerde raadplegingsprocedure tussen Parlement, Commissie en Raad; 6. wenst dat het Europees Parlement, de Raad en de Commissie verder een aantal regels overeenkomen inzake hun respectieve rol en verantwoordelijkheden in de verkiezingsondersteuning en -waarneming, wellicht in het kader van een memorandum van overeenstemming; verzoekt zijn Voorzitter daartoe de nodige officiële stappen te ondernemen; 7. onderstreept dat de regelmatige triloog van de voorzitters een forum dient te zijn voor de bespreking van vraagstukken die in verband staan met de deelneming van EU-waarnemers en met name EP-leden aan verkiezingwaarneming; 8. verzoekt de Commissie het Parlement in een zo vroeg mogelijk stadium te betrekken bij de voorbereiding van een verkiezingswaarneming, met inbegrip van gezamenlijke verkennende missies, de vaststelling van de aard van de EU-deelneming en met name de benoeming en mandaatsomschrijving van het hoofd van de EU-waarnemingsmissie; 9. beveelt aan dat de Unie, om de EU zo sterk mogelijk te profileren en zo zichtbaar mogelijk te maken, één hoofdwaarnemer benoemt per missie , die over de nodige deskundigheid beschikt en bij voorkeur lid is van het Europees Parlement, en die eerstverantwoordelijke is in de woordvoering naar de media; 10. benadrukt dat het Europees Parlement onderzoek moet doen naar het aannemen van richtlijnen om de hoofden van waarnemingsmissies te benoemen, maar beseft dat de bestaande informele benadering, waarbij al drie keer een Europarlementariër aan het hoofd van een missie heeft gestaan, totnogtoe bevredigend is gebleken; Organisatie in het EP 11. stelt voor dat binnen het EP een "coördinatiegroep verkiezingen” wordt ingesteld, bestaande uit vertegenwoordigers van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, vertegenwoordigers van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, EP-leden in de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en vertegenwoordigers van de interparlementaire delegaties; 12. stelt voor dat de "coördinatiegroep verkiezingen” alle vraagstukken in verband met de planning, organisatie, evaluatie en follow-up van waarnemingsmissies van het Europees Parlement behandelt en zorgt voor adequate samenwerking met Raad en Commissie en voor de coördinatie met de relevante internationale organisaties; is gezien het belang hiervan van mening dat in de nodige assistentie moet worden voorzien door de bestaande Unit mensenrechten uit te breiden en extra personeel ter beschikking te stellen; 13. is van mening dat, hoewel Europarlementariërs in het algemeen slechts een beperkte periode aanwezig zullen zijn, hun rol per definitie anders is dan die van andere kortetermijnwaarnemers, omdat zij als gekozen parlementariërs komen met een speciale politieke invalshoek, expertise en ervaring; 14. erkent dat de Raad op 28 juni 1998 criteria goedkeurde die een goede grondslag vormen om vast te stellen wanneer de EU moet worden ingeschakeld bij verkiezingsassistentie en -waarneming en besluit de thans geldende bepalingen te herzien en even duidelijke en transparante criteria voor zijn eigen betrokkenheid vast te stellen; pleit verder voor het van geval tot geval besluiten tot steun aan en waarneming bij verkiezingen; 15. merkt op dat het democratische proces een gestaag proces is dat op het laagste lokale en regionale niveau begint, en dat het van belang kan zijn om ook na de eerste democratische verkiezingen waarnemers naar volgende verkiezingen te sturen; 16. beveelt aan dat de missies van het EP met het oog op verkiezingswaarneming worden goedgekeurd door de Conferentie van voorzitters aan de hand van een door de 'coördinatiegroep verkiezingen' ingediend halfjaarrooster, teneinde de waarnemingsmissies van het Europees Parlement voldoende voorbereidingstijd te gunnen; 17. beveelt als algemene regel aan dat het Parlement deelneemt aan waarnemingsmissies van de EU en in alle passende gevallen deelneemt aan verkiezingswaarneming onder de paraplu van de relevante internationale organisaties; 18. beveelt in dit verband aan de mogelijkheid te onderzoeken om ook een waarnemingsmissie te zenden wanneer slechts een minderheid, een deel van een minderheid of gevestigde verenigingen van burgers hierom vragen; 19. beveelt aan, om de besluitvorming in bijzonder gevoelig politieke situaties te vergemakkelijken, om een delegatie ad hoc te sturen die de situatie in het betrokken land zorgvuldig moet onderzoeken, alvorens een definitief besluit wordt genomen over de verkiezingswaarneming; 20. stelt vast dat alleen het EP kan bepalen wat de omvang en samenstelling van een EP-missie voor verkiezingswaarneming is en dat alleen het EP de duur van de missie kan bepalen; 21. acht het zowel vanuit een oogpunt van representativiteit als voor de zichtbaarheid van essentieel belang dat er voor de EP-delegaties een minimumaantal deelnemers wordt vastgesteld, gespecificeerd naar commissie en fractie, een aantal dat - afhankelijk van het belang van de missie - eventueel kan worden verhoogd; 22. is voorts van oordeel dat de missies alle stadia van de waarneming moeten bestrijken, waaronder de voorbereiding van de verkiezingen in het land, de verkiezingscampagne, het tellen van de stemmen en de officiële bekendmaking van de uitslag; 23. is van mening dat onregelmatigheden bij verkiezingscampagnes meestal in de periode voorafgaande aan de verkiezingsdag plaatsvinden en dat het Europees Parlement derhalve het toezicht in deze fase van de verkiezingen zoveel mogelijk met de Commissie en de Raad moet coördineren; stelt voor dat Europarlementariërs al tijdens de voorbereidingen in het land aanwezig zijn teneinde meer inzicht te krijgen in het verloop van de verkiezingen; 24. acht het van belang dat de delegaties van het Europees Parlement bij verkiezingswaarneming zoveel mogelijk uit evenveel vrouwen als mannen bestaan; 25. verlangt dat bij verkiezingsobservaties in ontwikkelingslanden leden van de Commissie ontwikkelingssamenwerking in de missie worden opgenomen en, wanneer het ACS-landen betreft, ook EP-leden van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU; 26. verlangt, in de geest van de Overeenkomst van Cotonou, dat er eventueel rekening wordt gehouden met het verlangen van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU om een waarnemersgroep te zenden met vertegenwoordigers van beide componenten van deze vergadering; 27. beveelt aan bij de samenstelling van de delegatie ad hoc rekening te houden met de bijzondere kennis van de leden; onderstreept het belang voor de EP-delegatie van adequate informatie over de situatie vóór de verkiezingen, die zowel door de Commissie als door de Raad vóór vertrek en ter plaatse moet worden verstrekt en wellicht kan worden aangevuld met een speciale briefing van het hoofd van de EU-waarnemingsmissie over de waarnemingsprocedures; 28. wijst erop dat het uitermate wenselijk is dat de leden van een missie van verkiezingswaarnemers van het Europees Parlement nog vóór het begin van de missie uitgebreid worden voorbereid op hun waarnemerstaak; 29. stelt voor dat internationale verkiezingsdeskundigen het Parlement voorafgaande aan verkiezingen van advies dienen en eventueel ook cursussen verzorgen voor ambtenaren van het Europees Parlement die betrokken zijn bij het externe beleid; Capaciteit van de EU 30. wenst in het licht van de bijzondere politieke dimensie van EU-verkiezingswaarnemingsmissies dat binnen de Commissie een met personeel adequaat uitgeruste "unit verkiezing” wordt opgericht die als belangrijkste gesprekspartner voor het Parlement en de Raad fungeert, dat deze unit wegens de politieke dimensie ervan in DG RELEX wordt ondergebracht en niet in de op uitvoerend en administratief niveau werkende "Europe Aid Cooperation Office”, en dat deze unit de EU-strategie voor deelname aan waarnemingen bij verkiezingen vaste vorm geeft en coördineert; 31. verzoekt de Commissie de organisaties die technische en logistieke coördinatie alsmede waarnemers leveren, zorgvuldig te selecteren; beveelt dringend aan de criteria van de EU voor de selectie van verkiezingswaarnemers in acht te nemen en onderstreept met name het belang van de verantwoordelijkheid van waarnemers jegens de EU bij verkiezingsoperaties van de EU; verzoekt de Commissie langlopende contracten te sluiten met organisaties die hebben aangetoond aan de EU-voorschriften te voldoen; 32. dringt er bij de Commissie op aan de "zichtbaarheid” en de aanwezigheid van de EU bij deelname aan verkiezingswaarnemingsmissies te versterken, bij voorbeeld door een betere samenstelling en werkvoorwaarden (terms of reference (TOR)) voor het waarnemingsteam en het inzetten van een media- of PR-adviseur met EU-ervaring om de nodige belangstelling van pers en media te garanderen, waarbij ook een doelgericht en grootschalig gebruik van het EU-logo en andere EU-herkenningstekens wordt aanbevolen; Beoordeling per land en duurzame steun 33. onderstreept dat de betrokkenheid van de EU bij verkiezingswaarneming afgerond moet worden met een duurzame steun aan het democratiseringsproces, waarbij de EU het politieke milieu en het middenveld in het betrokken land op lange termijn steunt bij de opstelling van een prioriteiten- en behoeftenagenda met het oog op het goed organiseren van verkiezingen, inclusief het kiezen van het juiste moment en de verplichting om waarnemers uit de EU uit te nodigen; 34. wijst erop dat, gezien het zeer uitgestrekte tijdsbestek, de verkiezingsondersteuning wel twee jaar vóór de eigenlijke verkiezingsobservatie moet beginnen; 35. verzoekt de ontwikkelingslanden om in hun grondwet de politieke rechten te waarborgen van alle burgers, zodat zij via het kiesstelsel de ontwikkeling en uitdrukking van een pluriforme samenleving mogelijk kunnen maken; 36. onderstreept dat het Europees Parlement in het kader van de parlementaire dialoog zijn politieke rol dient te versterken door zich bezig te houden met de opstelling van een agenda voor de aanpak van het "democratisch tekort”; 37. beveelt aan het overleg over de strategische prioriteiten op het gebied van mensenrechten en bevordering van de democratie, met inbegrip van de betrokkenheid van de EU bij verkiezingsoperaties, voortaan op de gemeenschappelijke agenda van Raad, Commissie en Parlement te plaatsen; 38. verzoekt de Commissie per land een samenhangend strategiedocument op te stellen met opgave van de mogelijkheden voor ondersteuning en/of waarneming van verkiezingen, en onderstreept dat verkiezingssteun en ontwikkelingshulp onderling gekoppeld moet worden en dat de conditionaliteit op een nieuwe leest moet worden geschoeid; 39. onderstreept het belang van een voorafgaande gedegen en systematische analyse van de politieke voorwaarden, de uitvoerbaarheid en met name het politiek nut van een optreden van de EU in verkiezingsoperaties; 40. wenst dat de landenrapporten van de diplomatieke vertegenwoordigingen van de EU en de EG-delegaties in derde landen, alsmede de verslagen over verkenningsmissies op verzoek beschikbaar worden gesteld aan het Parlement, om degelijke informatie te verkrijgen over een land dat verkiezingen houdt, en onderstreept het belang van een adequate rapportage over het verkiezingsproces zelf en de periode na de verkiezingen; 41. stelt voor dat de Commissie, om de beoordeling van een land te vergemakkelijken, een partnerschap aangaat met onafhankelijke organisaties die internationaal erkende deskundigheid en ervaring hebben verworven op het gebied van ondersteuning van de democratie, met name wat betreft verkiezingswaarneming en verkiezingsondersteuning; Beoordeling van verkiezingen 42. acht het nodig duidelijke transparante criteria aan te leggen ter evaluatie van het verkiezingsproces vanuit het oogpunt van eerbiediging van de mensenrechten, de rechtsstaat en de democratisering van de samenleving in het algemeen; 43. onderstreept dat het vaak niet volstaat om de verkiezingen met de woorden "vrij en eerlijk” te evalueren en dat ook andere criteria moeten worden gehanteerd alvorens een verkiezing als in overeenstemming met de democratische grondregels te bestempelen; is van oordeel dat de normen voor de beoordeling van een verkiezingsproces soepel maar consequent moeten worden toegepast; 44. is van mening dat de beoordeling van een verkiezing door de EU-waarnemingsmissie uitsluitend gebaseerd moet zijn op de bevindingen met betrekking tot het verkiezingsproces en vrij moet zijn van elke inmenging vanuit de lidstaten; 45. verzoekt de Commissie richtsnoeren en normen te formuleren voor een behoorlijke beoordeling van de verkiezingssteun van de EU, waarbij met name gekeken wordt naar relevantie, efficiëntie, doeltreffendheid, effect en duurzaamheid, en eventueel rekening wordt gehouden met de analyse van plaatselijke belanghebbenden en onafhankelijke verkiezingsdeskundigen; 46. spreekt de aanbeveling uit dat de waarnemersdelegatie van het Europees Parlement samen met de EU-hoofdwaarnemer en, in geval van missies zonder EU-deelname, samen met andere waarnemersdelegaties de voorlopige verklaring coördineert en eventueel uitgeeft; is evenwel van mening dat zij haar speciale rol moet onderstrepen met de indiening van een eindverslag dat zich toespitst op de politieke consequenties voor het toekomstig beleid van de EU ten aanzien van het betrokken land; 47. verzoekt de Commissie en de Raad het verkiezingsproces, vooral bij belangrijke verkiezingen met EU-waarnemers, te analyseren in een verklaring ter plenaire vergadering aan de hand van de eindverslagen van het hoofd van de missie en van de EP-delegatie, teneinde naar behoren rekening te houden met de politieke beoordeling van de betrokken verkiezingen door het Parlement en tegelijkertijd de zichtbaarheid van het optreden van de EU te vergroten; 48. wenst dringend een wijziging van het Reglement, zodat leden van het Parlement die hoofd van een missie zijn geweest de gelegenheid krijgen om de vergadering toe te spreken; 49. is voornemens de serieuze verplichting van een verkiezingswaarneming na te komen door de ontwikkelingen ook na de verkiezingen - essentieel voor de geloofwaardigheid van het verkiezingsproces - van nabij te volgen en deze in aanmerking te nemen bij de toekomstige betrekkingen met het betrokken land en verzoekt de Commissie dit eveneens te doen; 50. beveelt aan in het jaarverslag van de EU over de mensenrechten meer gedetailleerde informatie op te nemen over verkiezingsoperaties van de EU en de effectiviteit daarvan; 51. beveelt aan om voortaan op het jaarlijkse Mensenrechtenforum ook een discussie te houden over de lering die uit verkiezingswaarneming is getrokken, en wel met actieve deelneming van leden van het Europees Parlement die als waarnemers hebben gefungeerd; Internationale coördinatie 52. onderstreept dat overlappingen en dubbel werk tussen verschillende organisaties op het gebied van verkiezingswaarneming in een land moeten worden voorkomen en dat de deelname van de EU geen doel op zich mag zijn indien er andere organisaties voor verkiezingswaarneming aanwezig zijn; 53. verzoekt de Commissie met relevante internationale organisaties als de OVSE, de Raad van Europa en de Verenigde Naties partnerschapsovereenkomsten te sluiten inzake verkiezingswaarneming en -ondersteuning, teneinde een betere samenwerking, coördinatie van de werkmethoden en zichtbaarheid van de EU/het EP te waarborgen; 54. beveelt de Commissie aan daartoe een conferentie te organiseren met deelneming van het Parlement, de Raad, de lidstaten en de relevante internationale organisaties; 55. dringt er bij de Commissie op aan in samenwerking met andere internationale organisaties gemeenschappelijke criteria op te stellen voor de beoordeling van een verkiezing; onderstreept evenwel dat de partnerschapsovereenkomsten de EU de politieke speelruimte moeten garanderen die vereist is voor een onafhankelijke beoordeling zonder druk van internationale organisaties; 56. stelt voor dat de EP-delegatie in voorkomend geval het voorzitterschap van de internationale waarnemingsmissie deelt met andere parlementaire delegaties, bijvoorbeeld van de OVSE of de Raad van Europa; beveelt regelmatig overleg tussen het Europees Parlement en deze organisaties aan; 57. wijst erop dat het van belang is in voorkomend geval overeenstemming te bereiken over een instantie die in een bepaalde verkiezing voor alle betrokken internationale organisaties de coördinatie verzorgt; stelt als regel voor dat vooral als de EU de belangrijkste donor is, zij zorg draagt voor de coördinatie en de politieke leiding op zich neemt met het oog op de algehele beoordeling van de verkiezingen; 58. is van mening dat, wanneer de EU tot verkiezingsondersteuning en -waarneming besluit, samen met de internationale partners de nodige maatregelen moeten worden getroffen om een duidelijke erkenning van de financiële bijdrage van de EU te waarborgen; 59. beveelt aan in het kader van de internationale samenwerking gezamenlijke verkenningsmissies met deelneming van het Europees Parlement te organiseren om na te gaan of aan de minimumvoorwaarden voor een geloofwaardig verkiezingsproces en aan de vereisten voor een behoorlijk uitgevoerde waarneming is voldaan; 60. beveelt aan binnen de internationale samenwerking eveneens te zorgen voor planning op lange termijn, het vergaren van informatie, voorlichtingsbijeenkomsten en opleiding, gezamenlijke stationering, uniforme analyse- en rapportagemethodes en het met elkaar delen van essentiële hulpmiddelen; 61. wijst op de rol van binnenlandse waarnemers en burgerrechtenorganisaties bij verkiezingen, maar ook in het leerproces op de weg naar stabilisering van de democratie in de betrokken landen; verzoekt de Commissie derhalve bij te dragen tot de verbetering van hun capaciteiten door middel van programma's voor technische bijstand en opleiding; 62. acht het voorts belangrijk de binnenlandse waarnemers de nodige informatie te verstrekken over rol en aard van internationale waarnemersdelegaties; 63. is verheugd over het steeds belangrijker worden van de rol van het maatschappelijke middenveld bij het bevorderen van de democratische waarden en wenst derhalve dat het middenveld hier nauwer bij betrokken wordt middels samenwerking, niet alleen op het moment van de verkiezingen, maar ook bij de totstandbrenging van een echte democratische cultuur; Begrotingskwesties 64. is verheugd over het feit dat een begrotingslijn voor verkiezingstoezicht en -ondersteuning, een duidelijke prioriteit van het "Europees initiatief voor democratie en mensenrechten”, in dit hoofdstuk is gehandhaafd en stelt een verdere consolidering van de kredieten op deze specifieke begrotingslijn voor; 65. verzoekt de Commissie op elke geografische begrotingslijn een toereikend bedrag te reserveren voor verkiezingssteun; 66. is van mening dat een belangrijke stap op weg naar budgettaire eenheid zou worden gedaan als er een gedetailleerde uitsplitsing van de EOF-kredieten, inclusief de bijdragen aan verkiezingssteun, aan de algemene begroting zou worden gehecht; 67. verzoekt de Commissie regelmatig evaluatieverslagen over haar activiteiten in te dienen, waarin wordt ingegaan op de cofinanciering met andere partners en de kosteneffectiviteit van haar verkiezingsoperaties; 68. beveelt de stelselmatige elektronische toezending van gegevens over de projectuitvoering aan en herinnert in dit verband aan het verzoek van het Parlement om de totstandbrenging van een "Europees netwerk voor mensenrechten en democratie”; o o o 69. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar de door de Europese Raad van Helsinki op 11 december 1999 aangenomen gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie ten aanzien van Oekraïne (C5-0208/2000 ) (1) , - onder verwijzing naar de werkprogramma's van het Portugese en Franse voorzitterschap van de Raad voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke strategie, - onder verwijzing naar de op 1 maart 1998 in werking getreden Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (OPS) tussen de Europese Unie en Oekraïne, - onder verwijzing naar het door de Samenwerkingsraad EU-Oekraïne na zijn bijeenkomst op 23 mei 2000 uitgegeven perscommuniqué en de dienovereenkomstige verklaringen na de beide voorafgaande bijeenkomsten, - onder verwijzing naar de gezamenlijke verklaringen van de topconferentie EU-Oekraïne op 15 september 2000 en van de beide voorafgaande topconferenties, na de inwerkingtreding van de OPS, - onder verwijzing naar de verklaring die het Zweedse voorzitterschap op 7 februari 2001 heeft afgelegd over de algemene toestand in Oekraïne en de verdwijning van de verslaggever Georgij Gongadze, - onder verwijzing naar het door de Raad op 6 december 1996 aangenomen actieplan voor de ontwikkeling van de betrekkingen tussen de EU en Oekraïne en naar zijn resolutie van 12 maart 1998 over de mededeling van de Commissie over het actieplan betreffende Oekraïne (2) , - gezien het verslag van de Secretaris-generaal/Hoge Vertegenwoordiger over de gemeenschappelijke strategieën (14871/2000), dat op 30 januari 2001 is voorgelegd; - onder verwijzing naar zijn instemmingsbesluit van 30 november 1995 over het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie tot sluiting van een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds, en Oekraïne anderzijds (3) , - gelet op artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, alsmede de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0083/2001 ), A. overwegende dat Oekraïne vanwege zijn afmetingen, geografische ligging, nauwe historische, culturele, spirituele, economische en andere banden met Midden- en Oost-Europa, alsmede met Rusland, zijn bijdragen aan de ontwikkeling van regionale, Europese en transatlantische samenwerkingsstructuren en zijn duurzame streven naar intensivering van zijn betrekkingen met de EU en de kandidaat-landen van de EU, een sleutelrol vervult voor vrede, stabiliteit en voorspoed in het Europa van na de koude oorlog, B. overwegende dat Oekraïne actief lid is van de Raad van Europa en van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, C. overwegende dat Oekraïne een belangrijke plaats inneemt bij het Midden-Europees Initiatief en met betrekking tot de samenwerking in het Zwarte-Zeegebied en een sleutelrol vervult in de zogenoemde GUUAM-groep, bestaande uit Georgië, Oekraïne, Oezbekistan, Azerbeidzjan en Moldavië en bij gelegenheid deelneemt aan de werkzaamheden van de Nieuwe Onafhankelijke Staten (NOS), D. overwegende dat Oekraïne actief deelneemt aan de Economische Samenwerking tussen de landen van de Zwarte Zee, alsook in de Bank voor Samenwerking tussen de landen van de Zwarte Zee met zetel in Thessaloniki, E. overwegende dat Oekraïne in belangrijke mate heeft bijgedragen tot het behoud van vrede en stabiliteit, in het bijzonder door af te zien van kernwapens, door zich te engageren voor het zoeken naar een oplossing van de problemen in Transnjestrië en door troepen te leveren voor de vredeshandhavingsoperaties in het voormalige Joegoslavië; dat Oekraïne ook actief deelneemt aan het NAVO-programma Partnerschap voor Vrede, F. overwegende dat de Europese Unie capaciteiten voor crisisbeheersingsoperaties opbouwt en dat de Europese Raad heeft verklaard dat Oekraïne voor deelname aan operaties onder leiding van de Europese Unie kan worden uitgenodigd; dat Oekraïne zeer is geïnteresseerd om aan de betreffende voorbereidingen van de Europese Unie deel te nemen, graag afspraken zou willen maken over raadpleging over en deelneming aan crisisbeheersingsoperaties en een waardevolle bijdrage zou kunnen leveren, G. overwegende dat Oekraïne een grote defensie-industrie heeft en een belangrijk wapenexporteur is; dat het om ondersteuning heeft gevraagd bij het afstemmen van zijn exportcontroles op die van de Europese Unie en dat het overweegt de EU-Gedragscode voor de wapenexport over te nemen; dat dit streven moet worden aangemoedigd, H. erkennend dat Oekraïne het Verdrag van Ottawa voor de algehele uitbanning van anti-personeelmijnen heeft ondertekend, I. overwegende dat de betrekkingen tussen etnische Oekraïners en de grote Russische minderheid over het algemeen geen reden tot zorg meer geven, maar dat in Lviv en de westelijke Oekraïne enige spanningen zijn opgetreden; en dat een harmonieuze ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Oekraïners, Russen, Tataren, Roma en alle andere vertegenwoordigde etnische groepen moet worden gewaarborgd, J. overwegende dat de Europese Unie en Oekraïne na de toetreding van Polen, Slowakije, Hongarije en Roemenië tot de Europese Unie een gemeenschappelijke grens zullen hebben, waardoor het belang van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Oekraïne nog verder zal toenemen; overwegende dat de Schengengrens dwars door een etnisch gemengde zone zal lopen en aanleiding zal geven tot problemen wat betreft de coëxistentie van de plaatselijke bevolking; overwegende dat een aantal kwesties inzake visumregelingen en grensbeheer zal moeten worden opgelost, K. overwegende dat dit zodanig moet geschieden dat het bestrijden van illegale immigratie en van de internationale misdaad, zoals drugshandel, wapenhandel, vrouwenhandel en mensenhandel en het smokkelen van namaakgoederen en andere producten, samen kan gaan met het bevorderen van de handel, samenwerking en menselijke contacten en vermeden wordt dat de wederzijdse beeldvorming ongunstig wordt beïnvloed, L. overwegende dat vorderingen bij het verhinderen van dit soort activiteiten naar Oekraïne over zijn andere grenzen, alsmede bij het beteugelen van de activiteiten van de georganiseerde misdaad in Oekraïne belangrijk zijn voor de toekomstige betrekkingen met de EU; dat de migratieproblemen moeten worden aangepakt met omvattende maatregelen die geen afbreuk mogen doen aan de in internationale verdragen verankerde rechten van vluchtelingen, M. overwegende dat de handel in meisjes en vrouwen voor seksuele uitbuiting vanuit Oekraïne naar de landen van de Europese Unie een grote omvang heeft aangenomen en daardoor een zeer ernstig maatschappelijk probleem is geworden in Oekraïne en de EU, N. overwegende dat grote aantallen illegale immigranten naar Oekraïne komen en dat de buurlanden van Oekraïne zich weinig bereid tonen om overeenkomsten inzake het terugnemen van illegale immigranten te sluiten, O. overwegende dat de Europese Unie en de kandidaatlanden van de Europese Unie grote handelsbelangen hebben met betrekking tot Oekraïne, waaronder de levering van via Oekraïne getransporteerd gas uit Rusland en andere productielanden, P. overwegende dat de Commissie in de context van het antidumpingbeleid van de Europese Unie onlangs heeft besloten een regeling toe te passen die de weg vrijmaakt voor een gunstiger behandeling van Oekraïense bedrijven die tegen marktcondities werken, Q. overwegende dat de dramatische achteruitgang van de Oekraïense economie sinds 1991 heeft geleid tot een aanzienlijke verslechtering van de levensomstandigheden die, indien deze aanhoudt, de sociale samenhang in gevaar zou kunnen brengen; dat omgekeerd een economische opleving de interne situatie alsmede de externe betrekkingen aanzienlijk zou kunnen verbeteren, R. overwegende dat een stabiele Oekraïne die op economisch gebied snel vorderingen maakt en op een voor beide partijen vruchtbare wijze samenwerkt met zowel de Europese Unie als met Rusland en andere buurlanden zeer duidelijk in het belang van de Europese Unie is, S. overwegende dat investeringen door lidstaten van de EU niet buiten de Oekraïense economie om mogen verlopen maar in plaats daarvan door de EU en Oekraïne moeten worden aangemoedigd en zelfs gewaarborgd; dat investeringen in de Oekraïense landbouw, het agro-industriële complex, het MKB, het bankenstelsel, vervoer, energie en telecommunicatie voor de EU en Oekraïne van groot belang zijn, T. overwegende dat gevechten om de macht tussen de president en het parlement en tussen de verschillende facties in het parlement de hervormingsinspanningen in het verleden hebben geblokkeerd, wat zeer ernstige gevolgen voor de economie van het land had; dat het risico van soortgelijke nieuwe crises nog steeds aanwezig is, U. overwegende dat de laatste parlements- en presidentsverkiezingen, in 1998 respectievelijk 1999, niet voldeden aan een groot aantal conventionele normen voor democratische verkiezingen, V. overwegende dat de situatie met betrekking tot de mensenrechten en de vrijheid van de media moet worden verbeterd; dat de moord op de journalist Georgiy Gongadze, redacteur van de kritische internetkrant Ukrainska Pravda, en het onverklaarbaar langzame en inefficiënte politieonderzoek in de zaak tegen deze achtergrond bijzonder alarmerend zijn, W. overwegende dat ontwikkeling van en steun aan een krachtig maatschappelijk middenveld een fundamenteel element is, waarmee in EU-programma's naar behoren rekening dient te worden gehouden met name gezien het gebrek aan politieke stabiliteit in het land, X. overwegende dat de betrekkingen tussen politiek en bedrijfsleven moeten worden verduidelijkt en een gezonde basis moeten krijgen, Y. overwegende dat grotere stabiliteit binnen en tussen de verschillende regeringssectoren, het versterken van de rechtsstaat, wezenlijke vooruitgang in de strijd tegen corruptie en malafide handelspraktijken, alsmede een eerlijke en voorspelbare belastingheffing absoluut noodzakelijk zijn voor het creëren van een klimaat dat investeringen stimuleert en tot economische groei leidt, Z. overwegende dat Oekraïne de laatste reactor van de kerncentrale in Tsjernobyl buiten bedrijf heeft gesteld en dat de Europese Unie, haar lidstaten en andere donoren de vernieuwing van de inkapseling van de beschadigde reactor, alsmede de voltooiing van de reactoren "K2" en "R4" als vervangende capaciteit voor de onlangs buiten bedrijf gestelde reactor steunen, AA. overwegende dat Oekraïne voor een groot deel afhankelijk is van de invoer van energie en dat de betrekkingen tussen Oekraïne en Rusland op energiegebied zeer problematisch zijn geweest door achterstallige betalingen ten belope van miljarden dollars voor leveranties uit Rusland en doordat Oekraïne op grote schaal gas zou gebruiken dat bestemd is voor de buitenlandse markt en dat via Oekraïne wordt getransporteerd; voorts overwegende dat onlangs overeenstemming werd bereikt over regelingen waardoor nieuwe geschillen over de energielevering zouden moeten worden voorkomen en dat deze regelingen een onderdeel kunnen gaan vormen van een omvattender herdefiniëring van de Oekraïens-Russische betrekkingen, AB. overwegende dat de landbouw van grote betekenis is in de Oekraïense economie en dat ongeveer één derde van de Oekraïense bevolking op het platteland woont; dat de landbouwproductie ondanks gunstige klimaat- en bodemomstandigheden echter weinig doelmatig is; dat in deze sector dringend hervormingen moeten worden uitgevoerd met betrekking tot eigendom en productiemethoden, AC. overwegende dat de Europese Unie Oekraïne door middel van het TACIS-programma ondersteunt en verdere macrofinanciële bijstand heeft toegezegd, zodra is voldaan aan de voorwaarden van het Internationaal Monetair Fonds (IMF); dat ook de lidstaten van de EU via het IMF en via bilaterale programma's bijstand verlenen, AD. overwegende dat de technische bijstand in het kader van het indicatieve programma TACIS voor Oekraïne 2000-2003 is geconcentreerd op de drie hoofdterreinen, nl. 1) institutionele, juridische en administratieve hervorming, 2) de particuliere sector en steun voor de economische ontwikkeling en 3) het opvangen van de sociale consequenties van de overgang, AE. overwegende dat rechtstreekse contacten van mens tot mens door middel van een veel grootschaliger gebruik van uitwisselings- en jumelageprogramma's, het scheppen van mogelijkheden om in de EU te studeren en andere faciliteiten moeten worden gestimuleerd, AF. overwegende dat er in Kiev een Internationaal Centrum voor wetenschap en technologie is opgericht om Oekraïne te helpen de kennis van zijn wetenschappers optimaal te benutten en om verbreiding van knowhow over massavernietigingswapens aan staten en niet-gouvernementele actoren die een internationaal veiligheidsrisico vormen, te vermijden, AG. overwegende dat het oude idee van het sluiten van een overeenkomst voor wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en Oekraïne snel moet worden verwezenlijkt, AH. overwegende dat een succesvolle verdere ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Oekraïne zowel een sterk engagement van beide zijden alsook een realistische inschatting veronderstelt van wat op de korte en middellange termijn haalbaar is; dat bij het ontbreken daarvan, frustraties, tegenvallers en afnemende steun voor de uitbreiding van het partnerschap moeilijk zijn te vermijden, AI. overwegende dat succes op dit terrein nauw samenhangt met vorderingen op het gebied van de politieke, maatschappelijke, administratieve en economische hervormingen in Oekraïne en dat grotere investeringen door bedrijven uit de Europese Unie in Oekraïne waarschijnlijk een extra impuls zullen geven wanneer deze hervormingen eenmaal een stabiel en voorspelbaar klimaat hebben gecreëerd, AJ. overwegende dat in de eerste plaats de overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking correct ten uitvoer moet worden gelegd en dat de mogelijkheden die deze biedt volledig moeten worden benut, maar dat er ook een duidelijker perspectief voor een verdere verdieping van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Oekraïne noodzakelijk is, AK. overwegende dat de Oekraïense hervormingsinspanningen zou kunnen worden gestimuleerd wanneer de Europese Unie zou laten weten onder welke voorwaarden zij bereid zou zijn een vrijhandelsovereenkomst te sluiten en een associatieovereenkomst te overwegen; dat beide partijen ernaar moeten streven om uiterlijk op het tijdstip van de eerste toetredingen van kandidaat-landen tot de Europese Unie te komen tot een beduidende vergemakkelijking van de bilaterale handel en in het ideale geval een vrijhandelszone, AL. overwegende dat artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt dat elke Europese staat die de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat in acht neemt, kan verzoeken lid te worden van de Unie; dat Oekraïne moet worden beschouwd als mogelijke kandidaat voor toekomstige toetreding tot de EU, AM. overwegende dat de EU een ruimer opgezette pan-Europese samenwerking moet ontwikkelen door rekening te houden met de situatie op de Balkan, de betrekkingen met Rusland en Oekraïne, de noordelijke dimensie en de problemen in verband met verdieping van de samenwerking in het Middellandse-Zeegebied; dat het heeft voorgesteld deelname aan de nieuwe Europese ruimte op basis van handel, veiligheid, bescherming van het milieu en grondrechten open te stellen voor landen waarmee op het ogenblik niet wordt onderhandeld over toetreding, en er de nadruk op te leggen dat deelname aan een dergelijke ruimte het uiteindelijke lidmaatschap van de EU niet mag uitsluiten, Algemeen 1. spreekt zijn steun uit voor de gemeenschappelijke strategie ten aanzien van Oekraïne die op 11 december 1999 in Helsinki door de Europese Raad is aangenomen; 2. benadrukt dat Oekraïne in het Europa van na de koude oorlog een sleutelrol speelt en erkent het belang van een harmonieuze ontwikkeling van de betrekkingen van dat land met al zijn buren; wijst derhalve met nadruk op de betekenis van de gemeenschappelijke strategie en acht volledige en snelle tenuitvoerlegging van wezenlijke betekenis om een nieuwe deling van Europa te voorkomen; onderschrijft tegelijkertijd de slotsom van de Hoge Vertegenwoordiger dat de gemeenschappelijke strategieën geloofwaardiger worden als hun doelen specifieker worden, als prioriteiten duidelijk worden geformuleerd, als er een visie bestaat op toegevoegde waarde en als er voldoende middelen beschikbaar zijn voor tenuitvoerlegging; 3. erkent de noodzaak van de beoogde maatregelen en is zeer positief over de algemene aanpak die ervoor moet zorgen dat de Europese Unie en de lidstaten alle aspecten van hun beleid ten aanzien van Oekraïne op samenhangende en complementaire wijze coördineren; 4. is ingenomen met de wens van Oekraïne om zijn algemene betrekkingen met de Europese Unie te intensiveren en is van mening dat de Europese Unie hiervoor een leidraad zou kunnen samenstellen waarin wordt aangegeven welke maatregelen Oekraïne, in het bijzonder op het gebied van de interne hervormingen, moet nemen; 5. hoopt van harte dat Oekraïne definitief slaagt in zijn overgangsproces en de levensomstandigheden voor zijn bevolking voortdurend verbetert; wijst op het succes van andere ex-communistische landen als bewijs voor wat vastberaden hervormingen kunnen opleveren; is ervan overtuigd dat dit het vermogen van Oekraïne om onafhankelijk te handelen zal vergroten; 6. benadrukt dat vastberaden inspanningen tot interne hervorming door niets zijn te vervangen, maar wijst erop dat de Europese Unie steun moeten blijven aanbieden, met name door middel van meer technische bijstand, betere toegang tot de markt van de Europese Unie en zo spoedig mogelijk een vrijhandelsovereenkomst, ondersteuning bij de voorbereidingen op het lidmaatschap van de WTO en verdere macrofinanciële bijstand wanneer aan de voorwaarden is voldaan; 7. wijst met nadruk op de betekenis van de parlementaire dimensie bij bevordering van steeds nauwere banden tussen Oekraïne en de EU; acht de huidige parlementaire samenwerking onvoldoende om een werkelijke en vruchtbare samenwerking mogelijk te maken; juicht de voorgestelde dialoog tussen de parlementen van Letland en Oekraïne en het Europees Parlement toe; 8. wijst er met nadruk op dat grootschalige particuliere investeringen een wezenlijke voorwaarde vormen voor de ontwikkeling van Oekraïne, en is derhalve van mening dat het bieden van een politiek en economisch kader waarbinnen de particuliere zakenwereld kan gedijen en waarin naar binnen gerichte investeringen worden gestimuleerd, voor de Oekraïense instanties de hoogste prioriteit heeft; 9. is van mening dat, gelet op het doel en de aard van de gemeenschappelijke strategie van de Europese Unie ten aanzien van Oekraïne, prioriteit moet worden gegeven aan steun voor de inspanningen van Oekraïne om zijn interne structuren te hervormen, opdat zo spoedig mogelijk een institutioneel en regelgevingskader wordt ingesteld dat gunstig is voor de bevordering van een duurzame economische ontwikkeling, handel en investeringen, voor een grotere efficiëntie van de industrie, met name de sectoren landbouw en energie, en tegelijk voor een verbetering van de milieubescherming, met een accent op de milieuvervuiling die door de industrie wordt veroorzaakt; 10. benadrukt het principe dat communautaire technische bijstand, verleend via de TACIS-programma's of de TEMPUS- en Democracy-projecten, of macro-financiële bijstand, of welke toekomstige maatregel ook, toegevoegde waarde moet hebben voor het economische overgangsproces in Oekraïne en niet mag worden verspild aan onnodige honoraria voor consultancy of aan studies; Politieke situatie in Oekraïne 11. betreurt dat de laatste parlements- en presidentsverkiezingen niet aan de internationale normen voor democratische verkiezingen voldeden en dat de media niet de rol spelen die hen in een democratische samenleving toekomt; dringt erop aan dat de EU in deze sector meer actieve steun verleent; 12. betreurt dat in Oekraïne nog geen sprake is van een waarachtige rechtsstaat; verzoekt de Raad, de Commissie en de EU-lidstaten derhalve op gecoördineerde en samenhangende wijze steun te verlenen aan alle maatregelen die leiden tot eerlijke democratische verkiezingen en tot de invoering van een onafhankelijke rechterlijke macht, een professioneel en doeltreffend openbaar bestuur en volledig onafhankelijke media; 13. onderstreept dat Oekraïne alle nodige wettelijke en uitvoeringsmaatregelen moet nemen ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid, ook op het gebied van de arbeidswetgeving; 14. is ernstig verontrust over de moord op journalist Georgiy Gongadze en onderstreept het belang van een echt en doorzichtig politieonderzoek en een adequate behandeling van deze zaak door de justitie; is nog steeds verontrust over beweringen dat de overheid in deze zaak verwikkeld zou zijn; 15. is verontrust over het feit dat de persvrijheid als grondbestanddeel van een democratie in Oekraïne nog steeds niet volledig is gevestigd en dat de media als vanouds in een onveilig klimaat moeten opereren; verzoekt de Oekraïense regering en haar instanties ervoor te zorgen dat journalisten ongestoord kunnen werken, dat zendmachtigingen worden afgegeven op een wijze die het pluralisme niet beperken, en in het algemeen te zorgen voor onomkeerbare democratische vormen in de sector media; 16. complimenteert de Oekraïense autoriteiten met het schrappen van de doodstraf uit het wetboek van strafrecht overeenkomstig het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en Protocol nr. 6 bij dit Verdrag; 17. hoopt van harte dat de verschillende regeringsinstanties in staat zullen zijn om het huidige tempo van de economische hervorming te handhaven of nog te versnellen; 18. verzoekt alle desbetreffende machten in Oekraïne de nog niet opgeloste grondwettelijke problemen zodanig op te lossen dat de uitvoerende en wetgevende tak van de regering in het juiste democratische evenwicht verkeren; Economische situatie en economische betrekkingen EU-Oekraïne 19. is van mening dat de economische problemen van Oekraïne hoofdzakelijk het gevolg zijn van een zeer traag en moeizaam overgangsproces, dat ten dele te wijten is aan het ontstaan van zakelijke belangen met geprivilegieerde of corrupte connecties met regeringsinstanties van het land of individuele regeringsleden; is zich bewust van de rol die de Europese Unie door middel van haar handelspolitiek en via investeringen kan spelen bij het bevorderen van een economische opleving; waarschuwt echter voor tendensen om de EU-integratie als een wondermiddel voor de Oekraïense economie te beschouwen; 20. is van mening dat uitbreiding van de financiële steun moet leiden tot intensivering van bilaterale projecten, om aldus ook in de sectoren vervoer, telecommunicatie en de financiële wereld de economische versteviging te bevorderen; 21. verzoekt de Commissie, de Europese Investeringsbank, de EBWO, de Wereldbank en andere internationale financiële instellingen (IFI), alsook de Oekraïense regering in Oekraïne een buitenlandse-investeringenverzekering en een bureau voor de bevordering van de uitvoer in het leven te roepen; 22. moedigt Oekraïne aan de hervormingen in de landbouwsector te versnellen en de overgang naar particulier eigendom van de grond af te ronden; stelt voor dat de Commissie de mogelijkheid onderzoekt individuele boeren en coöperaties te steunen via de nodige programma's van microkredieten, en hen daarnaast technisch advies aan te bieden; 23. verzoekt de Commissie met Oekraïne een politieke dialoog op gang te brengen over de productie van biobrandstof (biodiesel, ethanol enz.) in Oekraïne en de doorlevering daarvan naar de EU; 24. verzoekt de Commissie investeringen in waterkracht, zonne- en windenergie in Oekraïne aan te moedigen en te sponsoren, omdat deze van bijzondere waarde zijn voor de schepping van energievervangend vermogen en om het energietekort op te vangen dat door de sluiting van Tsjernobyl is ontstaan; 25. is zeer verheugd over de definitieve sluiting van de kerncentrale Tsjernobyl en steunt de toekenning van de Euratom-lening "K2R4" als deel van de tenuitvoerlegging van het memorandum van 1995; verzoekt met klem om regelmatig op de hoogte te worden gehouden van de ontmanteling van de locatie Tsjernobyl en van de reparaties aan reactor IV; verzoekt de Commissie een verslag in te dienen over de gezondheidsomstandigheden in de gebieden, met name in Wit-Rusland, die in 1986 besmet zijn; verzoekt de Commissie Oekraïne te steunen bij de aanpak van de grootschalige werkloosheid en andere maatschappelijk problemen in de regio Tsjernobyl; 26. herhaalt zijn standpunt dat communautaire financiering van kerncentrales afhankelijk moet worden gesteld van de volgende criteria: 27. dringt erop aan dat de Commissie met betrekking tot de nucleaire sector prioritair steun verleent aan de regelgevende instantie, en toezicht houdt op de onafhankelijkheid en bekwaamheid van deze instantie op het gebied van financiële middelen en personeel, en aan de voortgezette inspanningen in de strijd tegen de ernstige gevolgen van de ramp van Tsjernobyl voor het milieu en de gezondheid; 28. dringt er bij de Commissie op aan om, in samenwerking met de EBWO en de Wereldbank, met de regering van Oekraïne een alomvattend energieplan overeen te komen, is van oordeel dat in dit plan onder meer moet worden voorzien in de uitbreiding van thermische centrales, de opbouw van een levensvatbare kolenindustrie en een doeltreffende energie-efficientiestrategie; 29. benadrukt echter dat de belangrijkste maatregel die voor het oplossen van de energieproblemen van Oekraïne moet worden genomen, de snelle invoering van redelijke condities op de energiemarkt is, zoals rationelere distributie, energiebesparing, een marktbenadering en diversificatie; 30. is van mening dat het recente idee van Oekraïne om het beheer van de Oekraïense pijpleiding, waardoor Russisch gas naar Midden- en West-Europa wordt vervoerd, over te dragen aan een internationaal consortium, verder moet worden verkend om de continue aanvoer van gas via Oekraïne te waarborgen; dat de voltooiing van de pijpleiding Odessa-Brody eveneens in overweging moet worden genomen; 31. verzoekt de Raad en de Commissie meer steun te verlenen aan de ontwikkeling van de vervoers- en telecommunicatienetten van Oekraïne; verzoekt de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling ten volle gebruik te maken van alle mogelijkheden om voor de ontwikkeling van deze systemen aanvullende kredieten te verlenen; 32. verzoekt de Commissie meer maatregelen te nemen om de voorlichting over de Europese Unie in Oekraïne uit te breiden en na te gaan of het mogelijk is Euronews in Oekraïne uit te zenden; 33. roept de Commissie ertoe op het Parlement en de Raad de resultaten voor te leggen van de in het kader van de gemeenschappelijke strategie verrichte studie over een mogelijke vrijhandelszone tussen de EU en Oekraïne, zoals gepland in de in maart 1998 gesloten overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (OPS), en verzoekt de Commissie een evaluatie te maken van de impact; 34. steunt de kandidatuur van Oekraïne voor lidmaatschap van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), maar een onvoorbereide toetreding dient de belangen van Oekraïne of van de EU niet; verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de kwesties die moeten worden aangepakt alvorens lidmaatschap van de WTO mogelijk is; Technische bijstand 35. is van mening dat communautaire technische bijstand gericht moet zijn op de verbetering van het Oekraïense BTW-stelsel, de consolidering van het geldinningssysteem in de energiesector, de ontwikkeling van de onderontwikkelde kapitaalmarkten en het toezicht op de naleving van duidelijke eigendomsrechten, en op een algemene aanpak van de endemische corruptieproblemen; 36. acht de hoofdpunten van het TACIS-programma voor Oekraïne adequaat; wenst echter uitbreiding van het democratieprogramma van TACIS om de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld daadwerkelijk te steunen en te vergemakkelijken, de bevordering van onafhankelijke media en de ontwikkeling van uitwisselings- en jumelageprogramma's en verzoekt de Commissie de coördinatie tussen de programma's TACIS en PHARE te verbeteren in de context van de grensoverschrijdende samenwerking tussen de kandidaat-lidstaten van de EU en Oekraïne; 37. wijst met nadruk op de betekenis van de ontwikkeling van samenwerkingsverbanden over de toekomstige buitengrens tussen de EU en Oekraïne heen, teneinde het leven van de bevolking in de grensstreken te vergemakkelijken; 38. verzoekt de Commissie de samenwerking met Oekraïne op het gebied van het wereldwijd satellietnavigatiesysteem te verbeteren door een samenwerkingsovereenkomst over samenwerking op het gebied van GNSS-ontwikkeling te sluiten; 39. verzoekt de Europese Commissie om bijstand bij het opzetten van een nationaal controlesysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in Oekraïne; Justitie en binnenlandse zaken 40. is verheugd dat in 2000 via communautaire programma's in het kader van TACIS bijzondere aandacht is besteed aan de bevordering van de rechtsstaat in Oekraïne; 41. pleit voor de handhaving van programma's in het kader van TACIS met steun van de Raad van Europa ter bevordering van de eerbiediging van de mensenrechten bij de Oekraïense autoriteiten en de media; 42. verzoekt Oekraïne met klem de nodige wetgevende en uitvoeringsmaatregelen te nemen om een vergelijkbaar niveau van gegevensbescherming te waarborgen als in de Europese Unie; 43. dringt bij Oekraïne aan op ondertekening, ratificatie en toepassing van het VN-Verdrag inzake transnationale en georganiseerde criminaliteit; 44. steunt de maatregelen van de Europese Unie om de omvang van de illegale immigratie te evalueren; 45. benadrukt dat in het kader van de samenwerking bij het grensbeheer en de aanpassing van het visumbeleid van Oekraïne overeenkomstig de EG-bepalingen volledig rekening moet worden gehouden met de traditionele economische en culturele betrekkingen tussen Oekraïne en zijn buurlanden, terwijl oplossingen moeten worden gevonden voor flexibele vormen van personenverkeer in grensgebieden; 46. benadrukt dat de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken moet worden uitgebreid in hetzelfde tempo als waarin door verbetering van het politiële en justitiële apparaat in Oekraïne de noodzakelijke voorwaarden daarvoor worden geschapen; 47. is van mening dat de Europese Unie burgers uit Oekraïne momenteel geen visumvrije toegang tot haar grondgebied kan verlenen; benadrukt echter dat het zinvol zou zijn vaak meervoudige visa uit te reiken, de tarieven zeer laag te houden en een hoog algemeen niveau van dienstverlening aan de aanvragers te waarborgen; dringt er met klem op aan dat de EU Oekraïne meer steun verleent bij de verbetering van zijn grenscontrolesysteem; 48. wenst dat de Europese Unie overeenkomstig artikel 31, sub e) van het EU-Verdrag de nodige maatregelen neemt om vrouwenhandel, waarvan de slachtoffers en de exploitatienetwerken de afgelopen jaren vaak uit Oekraïne afkomstig zijn, als misdrijf te kenmerken en overeenkomstige straffen vast te stellen; 49. verzoekt de Commissie na te gaan op welke wijze de handel in meisjes en vrouwen voor seksuele uitbuiting uit Oekraïne doeltreffender kan worden bestreden, en beveelt de lidstaten en met name die welke draaischijven zijn voor de vrouwenhandel aan in eigen land over te gaan tot concrete acties en efficiënte maatregelen, zodat de Oekraïense autoriteiten hulp krijgen om dit onaanvaardbare verschijnsel aan te pakken; 50. dringt bij Oekraïne aan op ondertekening en ratificatie van het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen alsook van de overige internationale overeenkomsten inzake de bescherming van immigranten en dringt aan op onverwijlde toepassing ervan; onderstreept dat deze maatregel absoluut noodzakelijk is om de samenwerking tussen de EU en Oekraïne in verband met de toelating van de vluchtelingen te verbeteren; Vraagstukken op het gebied van het buitenlands beleid 51. is verheugd over de interesse van Oekraïne om aan crisisbeheersingsoperaties onder leiding van de Europese Unie deel te nemen en verzoekt de Raad en de bevoegde comités met Oekraïne te bespreken in welke vorm een en ander kan plaatsvinden; 52. wijst met nadruk op het belang van Oekraïne als partner bij het zoeken naar oplossingen voor regionale problemen zoals het democratisch tekort in Wit-Rusland of het geschil in Transnjestrië; 53. verzoekt de Raad en de Commissie Oekraïne te ondersteunen bij het afstemmen van zijn exportcontrole op die van de Europese Unie en bij het overnemen van de EU-Gedragscode inzake de wapenexport; dringt aan op nauwere samenwerking in de sectoren ruimtevaarttechnologie en luchtvaart; Andere vraagstukken 54. wenst dat er ten spoedigste een overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking met Oekraïne wordt gesloten en steunt de voortzetting van de bijdragen van de Europese Unie aan het in Kiev gevestigde Internationale Centrum voor wetenschap en technologie; 55. verzoekt Oekraïne met klem het Verdrag van Ottawa voor de algehele uitbanning van anti-personeelmijnen te ratificeren en maatregelen te nemen om te voldoen aan zijn verplichtingen, waaronder de vernietiging van zijn omvangrijke voorraden anti-personeelsmijnen; Pan-Europees beleid van de Europese Unie 56. is van mening dat de Europese Unie meer aandacht moet besteden aan de niet-kandidaat-landen van Oost-Europa; is van oordeel dat voor hen een nieuwe Europese zone dient te worden gecreëerd die gebaseerd is op markteconomie en vrijhandel, milieubescherming, democratie, mensenrechten en veiligheid; vestigt er de aandacht op dat alle Europese landen in aanmerking komen voor het lidmaatschap van de Unie, indien zij voldoen aan de vereiste politieke en economische criteria; 57. verzoekt de Raad en de Commissie een allesomvattend pan-Europees beleid voor de Unie te ontwikkelen middels het combineren van het uitbreidingsproces met de bilaterale en multilaterale externe betrekkingen van de Unie; is van mening dat de Europese Unie de OVSE en de Raad van Europa stelselmatig moet inschakelen bij de voorbereiding van de huidige en toekomstige kandidaat-landen op het lidmaatschap en het bevorderen van de doelstellingen van het GBVB en de integratie op pan-Europees niveau; is van oordeel dat de EU de samenwerking en coördinatie met deze organisaties en de NAVO moet verbeteren; o o o 58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten van de Europese Unie en aan de president, de regering en het parlement van Oekraïne. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 202 - C5-0263/2000 ), - gezien de resolutie van de Raad van 3 oktober 2000 (1) , - gezien de mededeling van de Commissie over het Internet domain name system - invoering van het EU-top level domain ( COM(2000) 421 ), - gezien het werkdocument van de Commissie - Invoering van de Internet Top Level Domain Name EU ( COM(2000) 153 ), - gezien de conclusies van de Europese Raad van Feira van 19/20 juni 2000 (SN 200/1/2000), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 (2) over de mededeling van de Commissie, getiteld "e-Europa - een informatiemaatschappij voor iedereen” betreffende een initiatief van de Commissie voor de buitengewone Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000 ( COM(1999) 687 - C5-0063/2000 - 2000/2034(COS) ), - gezien de mededeling van de Commissie over Internetbeheer - Beheer van Internetnamen en -adressen - Analyse en beoordeling van het Witboek van het Amerikaanse ministerie van Handel door de Europese Commissie ( COM(1998) 476 ), - gezien de verklaring van de ministersconferentie in Bonn op 6-8 juni 1997 over globale informatienetwerken, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0063/2001 ), A. overwegende dat er bij de ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) sprake moet zijn van een evenwichtige internationale vertegenwoordiging waarbij terdege rekening wordt gehouden met de vijf geografische gebieden welke door dit orgaan bestreken worden, B. overwegende dat de Europese Unie terzake van de Internet-ondersteunende infrastructuur, ten opzichte van Noord-Amerika, met een concurrentienadeel te kampen heeft, en dat het percentage internetaansluitingen in de ontwikkelingslanden zeer gering is, C. gezien het gevaar van de zogenaamde digitale kloof, D. overwegende dat de Europese Unie voordeel kan trekken uit een Top Level Domain (ccTLD) voor de Europese Unie, namelijk "EU”, alsook uit de opneming daarvan in het Domain Name System zoals aan de ICANN is gevraagd, E. overwegende dat het Internetbeheer moet stoelen op algemene regels - zo mogelijk op zelfregulering gerichte regels - welke de ontwikkeling van de sector niet in de weg staan en juist homogeniteit en doorzichtigheid kunnen waarborgen met het oog op de noodzakelijke functionaliteit en doelmatigheid, F. overwegende dat de ICANN de domeinnamen en -adressen op non-discriminatoire basis en in alle doorzichtigheid moet toekennen, zoals het GAC (Governmental Advisory Committee) van de ICANN bij de vaststelling van de doelstellingen van dit orgaan heeft verklaard, G. overwegende dat de ICANN volledig geïnternationaliseerd en gedemocratiseerd moet worden opdat de organisatie geheel buiten nationale invloedssferen komt te staan en nieuwe gTLD's (topniveaudomeinen) zonder beïnvloeding door externe factoren gecreëerd kunnen worden, H. gezien de potentieel stimulerende functie van de Unie ten aanzien van het Internetbeheer en de rol die de Commissie kan spelen bij de ontwikkeling van de zelfregulering, de mogelijke opstelling van Europese regelgeving (wanneer dat gewenst is) en in het vooruitzicht van toekomstige internationale akkoorden, I. overwegende dat de Commissie een belangrijke rol speelt ten aanzien van de coördinatie van het Internetbeheer en de onderhandelingen met de Verenigde Staten op dit terrein, J. overwegende eveneens dat het beraad tussen Commissie, particuliere sector en maatschappelijk middenveld ten aanzien van het Internetbeheer van groot belang is en dat die contacten derhalve moeten worden aangemoedigd, K. gezien de behoefte aan regels voor de toegang tot en de bescherming van via Internet verspreide gegevens, L. gezien de link tussen Internetverspreiding en liberalisering van de telecommunicatiesector, 1. verheugt zich over de mededeling van de Commissie; 2. onderstreept dat de raad van bestuur van de ICANN moet bestaan uit democratisch verkozen vertegenwoordigers van de vijf geografische zones welke door dit orgaan bestreken worden; 3. wijst op de noodzaak om vast te stellen welke eenheid, organisatie of vertegenwoordiger van de EU namens de lidstaten zal onderhandelen met de internationale organisaties die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van het Internet, met inbegrip van de onderhandelingen over de toekomstige werkwijze van de ICANN; is van oordeel dat de Commissie een vooraanstaande rol moet spelen bij de onderhandelingen met de regeringen van de VS en landen in andere delen van de wereld, en dat zij daartoe over de nodige middelen moet beschikken; dringt erop aan dat noch de Commissie, noch de Amerikaanse regering, noch andere regeringen, zich mengen in de organisatie en het beheer van het Internet, maar dat zij dit op internationale grondslag voldoende onafhankelijkheid en rechtsgrondslag geven om het als een onafhankelijke operatie te laten functioneren; 4. is van oordeel dat de neutrale rol van de ICANN moet worden versterkt door een krachtige presentie van de Europese Unie, die naast de regering van de VS en andere regeringen in het kader van het Governmental Advisory Committee werkzaam moet zijn; 5. stemt ermee in dat de werkzaamheden van de ICANN op zelfregulering moeten blijven berusten, maar benadrukt dat de EU erop moet toezien dat de ICANN functioneert op grond van de beginselen van de bestaande internationale codes, en in het bijzonder de WIPO-protocollen; 6. wenst dat ook in de toekomst alle werelddelen zullen zijn vertegenwoordigd in het bestuur van de ICANN, zoals dat momenteel het geval is; 7. wijst erop dat de beheersstructuur van de ICANN duidelijk moet worden omschreven, willen haar werkzaamheden tot een optimaal resultaat leiden; dringt aan op een duidelijke en transparante definitie van het begrotings- en financieringssysteem van de ICANN, zodat de voortgang per jaar kan worden beoordeeld en de toekomstige levensvatbaarheid wordt gewaarborgd, ongeacht of de ICANN particulier wordt beheerd of niet; dringt er verder op aan dat er een transparante methode voor de toetreding van leden komt wanneer dit orgaan wordt samengesteld; 8. wijst erop dat het noodzakelijk is te waarborgen dat de ICANN onafhankelijk is van de regering van de VS en dat het juridisch kader moeten worden vastgesteld dat voor de toekomst zal gelden, en acht het uitermate belangrijk dat de ICANN gezien haar sleutelrol in de wereldwijde ontwikkeling van de informatiemaatschappij internationaal een neutrale positie bekleedt; vindt ook dat de verschillende werelddelen in de ICANN vertegenwoordigd moeten zijn; 9. wijst erop dat de Unie terzake van de telecommunicatie-infrastructuur bij Noord-Amerika achterloopt; 10. onderstreept dat die achterstand de positie van de Europese economische subjecten op het gebied van de elektronische handel ten opzichte van hun concurrenten aan de andere kant van de oceaan ongunstig kan beïnvloeden omdat die achterstand leidt tot hogere bedrijfskosten; 11. stelt vast dat particuliere investeringen als eerste in aanmerking komen voor de financiering van de ontwikkeling van de Europese Internet-backbone-infrastructuur welke onontbeerlijk is voor de ontwikkeling van Internet in de Unie gezien het groeiende aantal verzoeken betreffende de bandbreedte, en wijst erop dat de behoefte aan die investeringen duidelijk in het licht is gesteld in het kader van de e - Europa-actie en als zodanig door de Raad in juni 2000 te Feira is erkend, maar dat er vervolgens aan overheidsinvesteringen moet worden gedacht als de particuliere investeringen niet toereikend zijn; 12. staat gunstig tegenover de initiatieven van de Europese Commissie met het oog op de invoering van een topniveaudomeinnaam (ccTLD) voor de Europese Unie, en verzoekt de Commissie en de raad van bestuur van de ICANN samen te streven naar een zo snel mogelijke invoering van de "EU”-domeinnaam; is van oordeel dat registratieprocedures hiervoor een model zouden moeten verstrekken voor de beste internationale praktijk op dit gebied; 13. sluit zich aan bij de bemiddelingsdiensten van de WIPO waar het gaat om registratie van domeinnamen die het handelsmerkenrecht (trade marks) schenden en hoopt dat de organisaties voorstellen voorleggen met betrekking tot andere soorten van registratie die niet te goeder trouw worden gedaan en bijvoorbeeld misbruik maken van een persoonsnaam of geografische aanduidingen; 14. onderstreept dat, met het oog op de ontwikkeling van het Internet binnen de Unie, de Commissie in samenwerking met de ICANN effectieve gedragscodes moet ontwikkelen (indien nodig ondersteund door wetgeving) voor de toewijzing van domeinnamen en de bescherming daarvan, de bestrijding van fraude en cybersquatting, alsook van regels betreffende de beveiliging en bescherming van en de toegang tot persoonlijke gegevens; onderstreept voorts dat er niet alleen een methode voor het beslechten van geschillen tussen de VS en de EU zou moeten worden gedefinieerd, maar ook een universele methode die niet is onderworpen aan de verschillende nationale regelingen of bilaterale overeenkomsten; 15. wijst op het belang om de opgelopen achterstand bij de invoering van de zeven nieuwe domeinnamen zo spoedig mogelijk weg te werken en, meer in het algemeen, het belang om bij de invoering van nieuwe domeinnamen in de toekomst transparanter en democratischer te werk te gaan; 16. hecht een hoge prioriteit aan de snelle oprichting van een open en competitief milieu voor registratie, ondersteund door een internationale reguleringsstructuur voor de registratie van domeinnamen en een registrator; 17. wijst erop dat duidelijk moeten worden bepaald hoever de verantwoordelijkheid van de nationale registratie-instanties en die van de klant reikt, voor het geval zich een conflict voordoet; dringt er derhalve bij de regeringen van de lidstaten op aan om hun beleid en procedures voor de registratie voor Country Code top level-domeinen te coördineren, zodat de gebruikers op een consistente wijze worden behandeld en er effectieve beleidsprocedures zijn voor het slechten van geschillen; dringt er bij de Commissie voorts op aan de invoering te bevorderen van alternatieve procedures voor het slechten van geschillen, teneinde meer kracht bij te zetten aan de gedragscodes voor de registratie van domeinnamen; 18. verzoekt de Commissie om ten spoedigste aandacht te schenken aan het probleem van de tegenstrijdigheden die er bestaan tussen de nationale wetgevingen die al van kracht zijn in de lidstaten, die in voorbereiding verkeren of waarover gediscussieerd wordt; verzoekt de Commissie op basis van haar bevindingen zelfregulering en wetgeving te bevorderen met het doel de ontwikkeling van het Internet in Europa te begunstigen door zorg te dragen voor uniformiteit en transparantie binnen de Europese Unie; 19. verlangt een periodieke evaluatie om na te gaan of met de genomen maatregelen op het gebied van wetgeving of zelfregulering de beoogde doelstellingen ook werkelijk worden gerealiseerd; 20. is van oordeel dat met de voorstellen voor Europese reguleringsstrategieën op de genoemde gebieden tevens moet worden gestreefd een voorbeeld te stellen voor "beste praktijken” voor het wereldwijde Internet; 21. verlangt dat de gemeenschappelijke normen betreffende het Internetbeheer deel uitmaken van het pakket maatregelen waarover met het oog op de toetreding van nieuwe landen tot de Europese Unie onderhandeld wordt, en wel om te waarborgen dat de betrokken regels vanaf de toetreding van de nieuwe lidstaten op het gehele grondgebied van de EU gelden; 22. wijst andermaal op de link tussen de ontwikkeling van het Internet in de Unie en de liberalisering van de telecommunicatiesector, onderstreept dat zo spoedig mogelijk overgegaan moet worden tot verlaging van de Internettoegangskosten en tot toepassing op grotere schaal van forfaitaire tarieven (flat rates), en pleit in dit verband voor snelle vaststelling van de voorstellen voor het Telecompakket waarover nu overleg wordt gevoerd; 23. wijst nogmaals met klem op het belang van de strijd ter voorkoming van de digitale kloof, een strijd die slechts kan gewonnen worden als de minst begunstigde lagen van de bevolking gemakkelijker toegang krijgen tot het Internet; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de resoluties die zijn aangenomen door de Paritaire Vergadering op haar 30ste bijeenkomst in Abuja (1) (20 t/m 23 maart 2000) en door de Paritaire Parlementaire Vergadering op haar 1ste bijeenkomst in Brussel (9 t/m 12 oktober 2000), - gezien de op 23 juni 2000 in Cotonou getekende partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan enerzijds en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, - gezien deel 2 van deze overeenkomst (institutionele bepalingen), met name artikel 17 (Paritaire Parlementaire Vergadering), - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0057/2001 ), A. overwegende dat zich in het jaar 2000 belangrijke gebeurtenissen hebben voorgedaan die hun stempel drukken op het bestaan en zelfs de eigen identiteit van de Paritaire Vergadering, B. overwegende dat de nieuwe partnerschapsovereenkomst - de Overeenkomst van Cotonou -, op basis van hetgeen in het kader van de opeenvolgende overeenkomsten van Lomé is bereikt, een fundamentele wijziging van de betrekkingen tussen de ACS-staten en de Gemeenschap en haar lidstaten betekent, C. overwegende dat het partnerschap, en met name de politieke dialoog, de hoeksteen van de Overeenkomst van Cotonou is en dat het voor alle partners op basis van deze dialoog als oprechte en loyale gesprekspartners mogelijk moet zijn in het kader van deze overeenkomst elk onderwerp van wederzijdse zorg of algemeen belang aan de orde te stellen, D. overwegende dat er naast de samenwerkingsgebieden die al in de opeenvolgende overeenkomsten van Lomé waren opgenomen, thans sprake is van nieuwe terreinen voor dialoog en overleg op politiek vlak, namelijk: vrede en veiligheid, preventie, beheer en oplossing van conflicten, behoorlijk bestuur, bestrijding van corruptie en migratie, E. overwegende dat de overeenkomst innovatieve bepalingen bevat ter stimulering van een participatieve benadering en ter waarborging van de betrokkenheid van de civiele samenleving en de economische en sociale partners bij het vaststellen van de strategieën en prioriteiten die tot dusverre onder de exclusieve bevoegdheid van de regeringen vielen en dat derhalve naar mechanismen moet worden gezocht waarbij de verantwoordelijkheden van de verschillende institutionele organen van de staten en de erkenning van de grotere rol van de niet-overheidsactoren bij het ontwikkelingsproces met elkaar in overeenstemming worden gebracht, F. overwegende dat de vertegenwoordigers van de economische en sociale sectoren van de ACS-staten en de EU voorstellen hebben ingediend ter waarborging van een doeltreffende uitvoering van de bepalingen van de Overeenkomst van Cotonou inzake de deelname van de niet-overheidsactoren, G. overwegende dat de overeenkomst de rol van de Paritaire Parlementaire Vergadering versterkt bij de uitvoering ervan en met name bij de bevordering van de democratische processen door middel van dialoog en overleg, waarin het streven van beide partijen tot uiting komt om hun bijzondere betrekkingen te baseren op gemeenschappelijke democratische waarden, H. overwegende dat de Vergadering haar reglement van orde moet wijzigen om rekening te houden met haar nieuwe verantwoordelijkheden: parlementair karakter, bevordering van de democratische processen, dialoog met de civiele samenleving en het organiseren van regionale en subregionale bijeenkomsten, 1. is verheugd over de belangrijke bijdrage van de Paritaire Vergadering aan de discussies over de toekomstige samenwerking ACS-EU en over haar belangrijke rol bij het welslagen van de onderhandelingen die hebben geleid tot de ondertekening van de Overeenkomst van Cotonou; 2. is blij met de nieuwe overeenkomst die een looptijd heeft van 20 jaar en een versterking betekent van de rol van de Parlementaire Vergadering als factor die kan bijdragen aan de doeltreffende uitvoering ervan; 3. roept de nationale parlementen van de ACS-staten en de EU-lidstaten op de Overeenkomst van Cotonou spoedig te ratificeren; 4. is verheugd dat behoorlijk bestuur een fundamenteel element van de overeenkomst is, hetgeen overeenkomt met het standpunt van de Paritaire Parlementaire Vergadering; 5. is van mening dat gebruik moet worden gemaakt van het vereiste proces van aanpassing van de Parlementaire Vergadering aan de nieuwe context als omschreven in de Overeenkomst van Cotonou om een discussie op gang te brengen over de herdefiniëring van de taken, het actiekader en de werking van de Vergadering; 6. onderstreept dat de in de nieuwe overeenkomst opgenomen benaming "Paritaire Parlementaire Vergadering” niet mag worden beschouwd als een zuiver retorische formulering, maar als uiting van het streven om de Vergadering te veranderen in een parlementair forum dat ertoe kan bijdragen de uitvoering van de bepalingen van de overeenkomst door de regeringen van de ondertekenende EU- en ACS-staten en de Commissie te controleren, de democratische processen door middel van dialoog en overleg te bevorderen, de verwezenlijking van de fundamentele doelstellingen van de samenwerking dichterbij te brengen en een versterking van de parlementaire dimensie, de kracht en de democratische authenticiteit van de overeenkomst mogelijk te maken; 7. is van mening dat met het oog op de concretisering van het parlementaire karakter van de Vergadering de betrokkenheid van de vertegenwoordiging van het Europees Parlement bij de Vergadering moet worden verbeterd, de deelname van de ACS-vertegenwoordiging op voet van gelijkheid moet worden versterkt en regels moeten worden ingevoerd voor het bij hoge uitzondering deelnemen van niet-parlementsleden; 8. wijst erop dat in principe alle afgevaardigden die deelnemen aan stemmingen lid moeten zijn van hun nationale parlementen of van het Europees Parlement; is van mening dat afgevaardigden die geen lid zijn van een parlement alleen in uitzonderlijke gevallen en na goedkeuring van de Paritaire Parlementaire Vergadering mogen deelnemen; 9. is van mening dat beperking van het aantal plenaire vergaderingen de voorkeur verdient om het werken in kleinere commissies mogelijk te maken, waar meer gelegenheid is voor politieke dialoog; 10. is van mening dat het lidmaatschap van de Paritaire Parlementaire Vergadering voor een vaste periode moet gelden, met dien verstande dat het Europees Parlement en de parlementen van de ACS-landen, als de omstandigheden dit vereisen, de samenstelling van hun delegaties op elk moment gedurende deze periode kunnen wijzigen; 11. acht het van het grootste belang dat de Paritaire Parlementaire Vergadering de voorwaarden voor de toetsing en follow-up van de democratische processen onderwerp maakt van een permanente dialoog; 12. is van mening dat het nieuwe "parlementaire” karakter van de Vergadering ook moet leiden tot de invoering van nieuwe parlementaire werkmethoden en dat derhalve in het kader van de discussie over een gewijzigd reglement nieuwe regelingen ontwikkeld moeten worden die het parlementaire karakter benadrukken; 13. is van mening dat formules moeten worden overwogen waarmee de huidige onevenwichtige situatie, waarin de Europese vertegenwoordigers door de verschillende politieke fracties zijn afgevaardigd met één stem per persoon en de ACS-landen zijn vertegenwoordigd overeenkomstig de formule één stem per land, kan worden rechtgezet; 14. acht het in dit verband van belang na te gaan of het mogelijk is de stemming in afzonderlijke groepen af te schaffen en een systeem in te voeren waarin de politieke diversiteit binnen de ACS-groep naar het voorbeeld van de Europese groep tot uiting komt, en wel door leden van de oppositie in de ACS-delegaties op te nemen en de leden van de Vergadering mogelijk naar politieke denkrichting in te delen, los van het feit of zij de nationaliteit van een Europees land of een ACS-staat bezitten; 15. neemt ter kennis dat de Paritaire Parlementaire Vergadering zich heeft uitgesproken voor een duidelijk omschreven rol voor de civiele samenleving, zowel bij de algemene uitvoering van de overeenkomst als meer specifiek bij het opzetten, voorbereiden, uitvoeren en evalueren van de ontwikkelingsprogramma's en dringt er bij de ACS-EU-partners op aan zo spoedig mogelijk de concrete modaliteiten voor de uitvoering ervan te bestuderen; de Vergadering dient tevens criteria op te stellen voor de selectie van de actoren die aan de dialoog met haar zullen deelnemen; 16. wijst erop dat de civiele samenleving in de ACS-landen een belangrijke rol speelt bij processen op het gebied van een duurzame ontwikkeling en derhalve op gerichte wijze betrokken moet worden bij maatregelen op het gebied van het ontwikkelingsbeleid, vanaf de planning tot en met de uitvoering, hetgeen tevens een permanente dialoog met NGO's over de te bereiken doelstellingen inzake het ontwikkelingsbeleid omvat; 17. benadrukt dat de volledige opneming van de politieke dimensie in de nieuwe partnerschapsovereenkomst een belangrijke innovatie betekent en onderstreept dat deze politieke dialoog moet worden geïnstitutionaliseerd en gestalte dient te krijgen in de vorm van periodieke vergaderingen op het hoogste niveau tussen de ACS-landen en de EU; de Paritaire Parlementaire Vergadering is in dit verband verantwoordelijk voor het stimuleren van de dialoog, vooral rekening houdend met het feit dat de overeenkomst van Cotonou een specifiek kader omvat voor de bevordering van de democratische processen; 18. is van mening dat de opneming van preventie, beheer en oplossing van conflicten in de nieuwe overeenkomst de grondslag legt voor een gezamenlijke actie ten behoeve van de stabilisatie en pacificatie van conflictregio's in het ACS-gebied; betreurt echter dat in de tekst van de overeenkomst niet het voorstel van het Europees Parlement is opgenomen op grond waarvan in alle nationale en regionale indicatieve programma's moet worden voorzien in een regeling voor conflictpreventie; 19. is van mening dat de Paritaire Parlementaire Vergadering in het debat over conflictpreventie aandacht moet besteden aan structurele factoren, zoals economische ongelijkheid, sociale onrechtvaardigheid, controle over natuurlijke hulpbronnen, enz., met het oog op de ontwikkeling van een werkelijk beleid op het gebied van conflictpreventie; 20. neemt kennis van de nieuwe bepaling in de Overeenkomst van Cotonou die de Parlementaire Vergadering ACS-EU in staat stelt regionale bijeenkomsten te organiseren, waardoor het mogelijk wordt met alle relevante politieke krachten in een regio een dialoog aan te gaan en hier tevens niet-overheidsactoren bij te betrekken; is van mening dat hierbij in het kader van het nieuw op te stellen reglement een basis voor regionale samenwerking in het leven moet worden geroepen, die ook voldoet aan de wensen van de ACS-landen; 21. is van mening dat regionale bijeenkomsten van de Paritaire Parlementaire Vergadering georganiseerd moeten worden na een uitvoerig debat over de doelstellingen en werkprocedures, en dat hierbij indien van toepassing de regionale parlementen betrokken moeten worden om de follow-up van de op deze bijeenkomsten genomen besluiten te garanderen; 22. doet een beroep op de bestuursorganen van het Europees Parlement en zijn fracties en op de leden van het Europees Parlement die lid zijn van de Paritaire Parlementaire Vergadering, aan deze Vergadering de politieke betekenis te hechten die zij verdient als belangrijkste kader voor samenwerking met vertegenwoordigers van ontwikkelingslanden en hun volkeren; doet tevens een beroep op de verantwoordelijken van de fracties om als lid van de Vergadering collega's aan te wijzen die werkelijk in ontwikkelingsvraagstukken geïnteresseerd zijn en wier inzet voor het werk van de Vergadering buiten kijf staat; 23. stelt voor dat de jaarlijkse bijeenkomst van de Parlementaire Vergadering ACS-EU in Europa plaatsvindt in verschillende hoofdsteden van de EU, bijvoorbeeld in het land dat het voorzitterschap van de Raad bekleedt, zodat het mogelijk is bij de burgers van de Gemeenschap meer bekendheid te geven aan de werkzaamheden van de Vergadering en de ACS-vertegenwoordigers de mogelijkheid te bieden de lidstaten van de Europese Unie beter te leren kennen; 24. constateert dat het Europees Ontwikkelingsfonds van essentieel belang voor de uitvoering van de overeenkomst van Cotonou is en concludeert dat het Europees Parlement en de Raad van mening verschillen over de werking en invulling van en de democratische controle op het Europees ontwikkelingsfonds; stelt voor het Europees ontwikkelingsfonds jaarlijks te agenderen voor de Paritaire Parlementaire Vergadering met als doel de leden van de Vergadering te informeren over het standpunt van het Europees parlement ten aanzien van de aangenomen resultaatsverplichtingen voor deze specifieke begrotingspost en een verdere gedachtewisseling te bevorderen; 25. is van mening dat de doeltreffendheid van de Parlementaire Vergadering moet worden verbeterd door de oprichting van parlementaire commissies die gelijktijdig vergaderen tijdens de week waarin de bijeenkomst van de Parlementaire Vergadering plaatsvindt en, indien nodig, in de periode tussen de bijeenkomsten; is van mening dat de resultaten van hun werkzaamheden aan het einde van de bijeenkomst door de Parlementaire Vergadering moeten worden bekrachtigd; meent dat deze commissies een grondige behandeling van de onderwerpen mogelijk maken alsmede een betere communicatie tussen de afgevaardigden; 26. is van mening dat 'democratie, behoorlijk bestuur en gewelddadige conflicten', 'begroting', 'handel', 'onderwijs en volksgezondheid', 'landbouw en voedselveiligheid' en 'informatietechnologie, infrastructuur en vervoer' gespreksthema´s voor deze parlementaire commissies kunnen zijn; 27. onderstreept het grote potentieel van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU voor wat betreft de coördinatie van standpunten tussen de vertegenwoordigers van de volkeren van de EU en van de geassocieerde landen, zodat het samenwerkingsproces doeltreffend gestalte krijgt en op elkaar afgestemde standpunten worden ingenomen waarmee kan worden opgetreden in fora zoals de WTO en andere soortgelijke internationale organisaties - die niet uitsluitend intergouvernementeel van aard zijn; in dit perspectief dient de Vergadering ACS-EU de mogelijkheid en haalbaarheid te onderzoeken van de instelling van een mondiaal parlement, in overleg met de Interparlementaire Unie (IPU), gebaseerd op een rechtvaardige vertegenwoordiging van de ontwikkelingslanden; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad van ministers ACS-EU, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de parlementen van de lidstaten, de parlementen van de ACS-landen en aan de Commissie. Het Europees Parlement, - gelet op de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 mei 2000 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "Naar een Europese onderzoekruimte” ( COM(2000) 6 - C5-0115/2000 - 2000/2075(COS) ) (2) , - onder verwijzing naar zijn standpunt van 12 april 2000 betreffende het gemeenschappelijk standpunt van de Raad met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (11216/1/1999 - C5-0012/2000 - 1998/0072(COD) ) (3) , - gelet op besluit 182/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 1998 betreffende het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998 - 2002) (4) , - gezien de mededeling van de Commissie "Totstandbrenging van de "Europese onderzoekruimte”: oriëntaties voor de activiteiten van de Unie op het gebied van onderzoek (2002-2006) ( COM(2000)612 ), - gelet op richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen (5) , - gelet op het protocol van Cartagena inzake bioveiligheid bij het verdrag inzake biologische diversiteit van 29 januari 2000, dat door de Europese Gemeenschap op 24 mei 2000 is ondertekend, - gelet op het Europees Handvest van de grondrechten, dat de Europese Raad in december 2000 heeft geproclameerd, - gelet op het Europese Verdrag inzake de rechten van de mens en biogeneeskunde van de Raad van Europa, dat op 4 april 1997 is ondertekend, - gezien het OESO-document met de titel: Praktijken in verband met intellectueel eigendom in de sector biotechnologie van 1 februari 1999 (6) , - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0080/2001 ), A. overwegende dat op de Europese Raad van Lissabon het nieuwe strategische doel is gesteld dat de Europese Unie de meest concurrentiekrachtige en dynamische kenniseconomie ter wereld moet worden, die in staat is tot duurzame economische groei, in combinatie met meer en betere banen en grotere maatschappelijke cohesie, B. overwegende dat de ontwikkelingen op het gebied van de biotechnologie positieve resultaten in het vooruitzicht kunnen stellen op het gebied van gezondheidszorg, landbouw, bescherming en herstel van ons milieu, en een bijdrage leveren tot bestrijding van de problemen die voortvloeien uit bevolkingsgroei en veranderende klimaatomstandigheden in de ontwikkelingslanden, C. overwegende dat de biotechnologie in staat is ons inzicht in levende organismen en natuurlijke processen te vergroten en de mogelijkheden te openen om duurzamere oplossingen te ontwerpen voor de productie van voedsel, de behandeling van ziekten en de industriële productie, D. overwegende dat de toepassingen van de biotechnologie zich de komende jaren waarschijnlijk snel zullen ontwikkelen en in Europa en de wereld ingrijpende gevolgen zullen hebben voor economie, industrie en maatschappij, E. overwegende dat het beleid technologisch geavanceerde, op kennis gebaseerde industrieën te stimuleren met name relevant is voor de biotechnologieindustrie, die wordt beschouwd als een sector met aanzienlijke groeimogelijkheden die welvaart en werkgelegenheid kan scheppen en overwegende dat de maatregelen van sommige lidstaten en regio's om de industrie te helpen zich voorspoedig te ontwikkelen, positieve resultaten hebben gehad, Structuren F. overwegende dat er een wettelijk en regelgevend kader moet bestaan dat efficiënt, doorzichtig, doelmatig en voorspelbaar is op EU- en nationaal niveau, opdat de industrie op ordelijke wijze kan functioneren en groeien, G. overwegende dat de GG gezondheidszorg en plantaardige producten noodzakelijkerwijs uiterst strenge tests moeten ondergaan om te worden toegelaten, maar dat de toelatingsprocedure momenteel traag, moeizaam en ondoelmatig is en transparantie ontbreekt, H. overwegende dat de biotechnologie niet een nauwkeurig afgebakende sector vormt maar in de wetenschap en industrie grenzen overschrijdt (moleculaire biologie, scheikunde, natuurkunde, geneeskunde, informatica, geneesmiddelen, landbouw) waarbij derhalve een aantal afdelingen van de Commissie en nationale ministeries betrokken is, I. overwegende dat het welslagen van beginnende ondernemingen in de sector biotechnologie aanzienlijk zou worden opgevoerd indien kwalitatief hoogwaardige infrastructuur en steun- en adviesnetwerken ter beschikking stonden, J. overwegende dat het noodzakelijk is ethische regels te stellen aan het biotechnologisch onderzoek, gezien de gevolgen die dat met name op het terrein van de genetica kan meebrengen, Industrie, onderzoek en werkgelegenheid K. overwegende dat fundamenteel en toegepast onderzoek en ontwikkeling voor deze industrie van levensbelang zijn en dat de kosten hiervan aanzienlijk en langdurig zijn, L. overwegende dat tal van biotechnologiebedrijven kleine of middelgrote ondernemingen zijn die prikkels nodig hebben om te investeren in onderzoek, om toegang te hebben tot financiering van onderzoek en stimulansen tot samenwerking met universiteiten en industrie, ook op internationaal niveau, M. overwegende dat octrooien en intellectueel-eigendomsrechten van wezenlijke betekenis zijn om onderzoek, vernieuwing, investering en het op de markt brengen van producten te stimuleren, N. overwegende dat het welslagen van de industrie in de VS grotelijks heeft geprofiteerd van het feit dat wetenschapsmensen, ondernemers en ervaren bedrijfsleiders zijn aangetrokken van overal ter wereld, o.a uit de EU , O. overwegende dat er in de Europese wetenschap, informatietechnologie, bedrijfswereld en financiën een tekort bestaat aan geschoolde mensen, Financiën P. overwegende dat de Europese financiële markten beter zijn geworden maar nog steeds ontoereikend zijn met betrekking tot aanvangsfinanciering voor beginnende bedrijven die een groot risico vormen, en het bieden van uitstapfaciliteiten voor investeerders van het eerste uur; overwegende dat de Europese Investeringsbank, het EIF-fonds daarvan en het initiatief "innovatie 2000" desondanks een belangrijke bijdrage hebben geleverd, Q. overwegende dat financiële en fiscale prikkels belangrijk zijn om vernieuwing en afzetmethoden in de sector biotechnologie aan te moedigen, Gezondheidszorg R. overwegende dat de geneesmiddelenmarkt in Europa onvoldoende open en mededingingskrachtig is waardoor vernieuwing wordt ontmoedigd en de keuze van de consument en de normen van de volksgezondheid worden beperkt, S. overwegende dat een duidelijke evaluatie van de huidige situatie in de biotechnologieindustrie voor de gezondheidszorg in Europa noodzakelijk is, zoals ook is uitgevoerd ten aanzien van de farmaceutische industrie als geheel, en dat het belang van de biotechnologie een dialoog tussen de betrokken partijen vereist, T. overwegende dat Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen een krachtig stuk wetgeving is gebleken, dat innovatie in de biotechnologie voor de gezondheidszorg en de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen voor mensen met zeldzame ziekten heeft bevorderd, Milieu, landbouw en voedsel U. overwegende dat genetisch gemodificeerde planten in een aantal gevallen niet kunnen worden afgezonderd en dat milieu evaluatie van wezenlijke betekenis is om te zorgen voor meer inzicht in de gevolgen hiervan, V. overwegende dat de organische productie van voedsel momenteel geen haalbaar alternatief is om iedereen in de EU en de ontwikkelingslanden naar behoren en tegen aanvaardbare kosten te voeden, W. overwegende dat het huidige doeltreffende moratorium op de introductie van genetisch gemodificeerde planten en proeven daarmee schadelijker is voor het MKB dan voor multinationals die beter instaat zijn de termijnen af te wachten, Internationaal X. overwegende dat het feitelijke moratorium op genetisch gemodificeerde producten een handelsgeschil met de Verenigde Staten heeft opgeleverd, omdat genetisch gemodificeerde levensmiddelen daar niet onaanvaardbaar of beduidend anders dan traditionele soorten worden geacht, Y. overwegende dat ontwikkelingslanden in genetisch gemodificeerde gewassen een manier zien om te voldoen aan de behoeften van hun groeiende bevolking, om woestijnvorming en watergebrek te bestrijden en om handicaps zoals blindheid ten gevolge van tekort aan vitamine A uit te roeien, Z. overwegende dat in de kandidaat-lidstaten mogelijkheden voor biotechnologie bestaan zolang met de EU verenigbare wet- en regelgevende kaders vast staan, AA. overwegende dat in het protocol van Cartagena strenge internationale regels zijn vastgesteld voor het grensoverschrijdend vervoer van genetisch gemodificeerde gewassen, Voorlichting van en dialoog met de burger AB. overwegende dat het de taak is van de besluitvormingsinstanties en de industrie om te waarborgen dat de voordelen groter zijn dan de potentiële risico's en om de burgers daar beter over voor te lichten, AC. overwegende dat een aantal ontwikkelingen en toepassingen van deze technologie nieuwe en moeilijke ethische, godsdienstige, milieutechnische en dierenwelzijnsproblemen opwerpen die moeten worden aangepakt, AD. overwegende dat er in Europa, met name in vergelijking tot de Verenigde Staten, een culturele neiging bestaat om risico's te vermijden en dat dit een belemmerende werking heeft op de Europese biotechnologieindustrie, AE. overwegende dat steun van de Europese burger van levenslang is, wil de industrie bloeien en dat deze steun, zo niet afwijzend, dan toch sceptisch is, Doelstellingen 1. neemt zich voor de ontwikkeling van de biotechnologie in de Europese Unie te ondersteunen ten behoeve van de burger, met het doel een hogere bestaanskwaliteit te garanderen in de vorm van een schoner milieu en een betere gezondheid en verzoekt de andere EU-instellingen en lidstaten hetzelfde te doen; 2. gaat ervan uit dat de biotechnologieindustrie hoog op de agenda van de volgende Europese Raad wordt geplaatst; verwacht dat de Europese Raad van Stockholm biotechnologie als een belangrijke economische sector zal aanwijzen en als een integraal onderdeel van het Lissabonproces ten einde een concurrerende, dynamische kenniseconomie tot stand te brengen met een duurzame economische groei; 3. dringt er bij de Commissie op aan verslag uit te brengen over de huidige stand van zaken betreffende de bio-industrie in de lidstaten en op grond hiervan een actieplan te ontwikkelen voor een Bio-Europa, om de bio-industrie in de Unie concurrerend te maken; 4. verzoekt de Commissie dit door het DG Ondernemingenbeleid te coördineren actieplan Bio-Europa aan het Europees Parlement en de Raad ter behandeling voor te leggen; 5. dringt er bij de Commissie op aan de relevante advies- en wetenschappelijke commissies nieuw leven in te blazen; en dringt er met name op aan dat de Commissie advies inwint bij het bedrijfsleven binnen de adviescommissies alvorens met voorstellen te komen en de redenen te vermelden voor het nemen van maatregelen die afwijken van het wetenschappelijk advies van de wetenschapscommissies; 6. verzoekt de lidstaten met klem een ondernemingsgericht ministerie aan te wijzen om het biotechnologiebeleid op nationaal niveau te bevorderen en coördineren; spreekt eveneens de aanbeveling uit dat de Commissie de beleidsmaatregelen van de afzonderlijke lidstaten op het gebied van biotechnologie op Europees niveau coördineert; Onderzoek 7. acht het denkbeeld van een Europese onderzoekruimte uiterst relevant voor de biotechnologieindustrie: met name de noodzaak meer geld uit te geven aan onderzoek op nationaal niveau en de werkzaamheden op EU-niveau te coördineren, centra voor geavanceerde technologie op te zetten, de infrastructuur uit te breiden en interdisciplinair onderzoek aan te moedigen; 8. spreekt zijn steun uit voor aanhoudende en opgevoerde EU-financiering van biowetenschappen en andere sectoren van mogelijke vooruitgang op het gebied van biotechnologie en genetica; 9. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie meer geld uit te trekken voor de universiteiten voor het opzetten van en nieuwe en het uitbreiden van bestaande universitaire opleidingen, postuniversitaire onderzoeksprojecten en verkorte opleidingen op het gebied van de biotechnologie; 10. verzoekt de lidstaten om aan onderzoekers, gezien hun belangrijke rol in de vooruitgang van de maatschappij, aantrekkelijke carrièremogelijkheden te bieden, niet alleen financieel maar ook qua maatschappelijk aanzien; verzoekt de lidstaten met name om onderzoekers gelijke of concurrerende salarisvoorwaarden en erkenning te bieden ten opzichte van die welke hun collega's in economisch sterkere landen, ook buiten Europa, genieten; 11. acht het noodzakelijk jonge mensen te stimuleren om op het terrein van de biotechnologie actief te worden door het aanbieden van studiemogelijkheden en beurzen; 12. dringt erop aan de administratieve procedures voor door de EU gefinancierde onderzoekprogramma's te stroomlijnen; 13. verzoekt de lidstaten met klem samenwerking en investering door de industrie in het biotechnologisch onderzoek aan te moedigen op universiteiten en in overheidsinstellingen en wijst tevens op de noodzaak van belastingverlichting ter stimulering van ondernemingen; is van mening dat de overheidssector thans prioriteit moet geven aan het fundamenteel onderzoek; Industrie, werkgelegenheid en MKB 14. spreekt zijn steun uit voor initiatieven om academici en ondernemers aan te moedigen bedrijven op te zetten en om de samenwerking en de mobiliteit tussen universiteiten, het MKB en de industrie te bevorderen door middel van een stimulerend klimaat op het gebied van financiën, belasting en intellectueel eigendom; 15. verzoekt alle lidstaten spoedig Richtlijn 98/44/EG inzake de wettelijke bescherming van biotechnologische uitvindingen te ratificeren en initiatieven tot verwezenlijking van één enkel EG-octrooi te steunen; 16. verzoekt Europa met klem de beste buitenlandse wetenschapsmensen, bedrijfsleiders en ondernemers aan te trekken door ruime quota vast te stellen voor immigratie en werkvergunningen; 17. wijst met nadruk op de rol die regionale overheden spelen bij het ter beschikking stellen van infrastructuur, netwerken, steun en adviesmechanismen, alsook op de exacte wetenschappen gericht onderwijs; 18. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat kleine en middelgrote bedrijven voluit kunnen participeren in Europese onderzoeksprogramma's; Financiën 19. juicht de ontwikkeling van financiële markten toe, met name durfkapitaal, maar wijst met klem op de noodzaak van verdere maatregelen ter vergemakkelijking van de financiering van beginnende bedrijven in de sector biotechnologie; 20. dringt er daarom op aan dat er aan beginnende bedrijven in een vroeg stadium nieuwe financiële middelen beschikbaar worden gesteld om het overlevingspercentage onder deze bedrijven te verhogen; 21. dringt met klem aan op verdere rationalisatie van de Europese effectenmarkten ter aanmoediging van investering in biotechnologie en om investeerders van het eerste uur een uitstapmogelijkheid te bieden; 22. verzoekt de lidstaten om onder meer door middel van wijzigingen van de wetgeving inzake faillissementen een klimaat te creëren waarin welwillend wordt aangekeken tegen het nemen van risico's, in het kader waarvan belastingstimulansen worden gegeven aan investeringen in verband met exacte wetenschappen en het nemen van opties op effecten; Gezondheidszorg 23. is van oordeel dat de biotechnologie-industrie een belangrijke bijdrage kan leveren tot de gezondheid en het welzijn van de mens; wenst de onderzoekers in het veld geluk met de enorme vooruitgang die zij hebben geboekt bij het zoeken naar een doeltreffende genetische behandeling van tal van aandoeningen; wijst er echter verder op dat deze veelbelovende technieken alleen resultaat kunnen opleveren als gehoor wordt gegeven aan de bezorgdheid van het publiek over veiligheid, ethiek en sociale rechtvaardigheid; 24. spreekt nogmaals zijn steun uit voor het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA), maar spreekt eveneens zijn waardering uit voor herziening van de procedures voor toelatingen en klinische tests, die een middel is om het proces te stroomlijnen; 25. verzoekt het EMEA met klem een proces van aan goedkeuring voorafgaand overleg in te voeren met de ontwikkelaars van nieuwe geneesmiddelen om de procedure te versoepelen en de kosten te beperken; 26. verzoekt de Commissie met voorstellen te komen voor EU-wetgeving inzake een "versnelde beoordelingsprocedure” en "voorwaardelijke goedkeuring”, waardoor de patiënt gemakkelijker toegang zal krijgen tot innovatieve behandelingen voor levensbedreigende, chronische, zeer slopende of zeldzame aandoeningen; 27. is van mening dat de geneesmiddelenmarkt van de EU concurrentiekrachtiger moet worden om de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen aan te moedigen; 28. verzoekt de Commissie de situatie in de op de gezondheidszorg gerichte biotechnologieindustrie in Europa regelmatig te evalueren en regelmatig overleg te voeren met belanghebbende partijen om de toekomst van deze bedrijfstak te bespreken; 29. dringt er bij de Gemeenschap en de lidstaten op aan hun toezegging om dierproeven voor medische doeleinden zo snel mogelijk te beperken, na te komen, o.a. door ervoor te zorgen dat van de mogelijkheden die de biotechnologie biedt om alternatieve testtechnieken te ontwikkelen, ten volle gebruik wordt gemaakt, waarbij de ontwikkeling van nieuwe methoden voor experimenten met dieren bij biotechnologisch onderzoek alleen dient te worden toegestaan als er geen alternatieven bestaan en als er sprake is van een duidelijk en werkelijk nut; Milieu, landbouw en voedsel 30. spreekt zijn krachtige steun uit voor beperking van het gebruik van bestrijdingsmiddelen door middel van toepassing van biotechnologie, mits deze beperking wordt bereikt met behulp van methoden en technieken die geen nieuwe lange- of kortetermijnrisico's opleveren voor het milieu en de menselijke gezondheid; 31. steunt de ontwikkeling waarbij in de EU wordt gestreefd naar de verbetering van bio- en gentechnologische technieken als een manier om de economische rendabiliteit van de landbouw en de levensmiddelensector te verbeteren en dit op een ecologisch duurzame wijze; is van mening dat het gebruik van bio- en gentechnologie moet worden ontwikkeld met als vertrekpunt de consument en het milieu en als doel kwaliteitsvollere en meer gevarieerde producten, die voor de landbouwers die op dit ogenblik met rentabiliteitsproblemen te kampen hebben, ook een groter economisch voordeel als gevolg hebben; 32. is het niet eens met de opvatting dat de gen- en biotechnologie in de geneeskunde alleen maar voordelen heeft, terwijl zij in de landbouw vooral risico's met zich meebrengt; is veeleer van mening dat op beide gebieden grote mogelijkheden worden geboden waarvan gebruik moet worden gemaakt, maar tevens aanzienlijke risico's bestaan die door een passende wetgeving moeten worden beperkt; 33. wijst op het belang van veldtests voor de evaluatie van milieueffecten en van wettelijke bescherming van degenen die deze tests uitvoeren; verzoekt de Commissie instrumenten te ontwikkelen om het netto-effect op het milieu te meten, wanneer een nieuwe techniek in gebruik wordt genomen; verzoekt de Commissie een vergelijkend onderzoek uit te voeren naar de vraag of met de nieuwe techniek duurzamere resultaten kunnen worden behaald dan aan de hand van de op intensieve landbouw gebaseerde organische landbouw; 34. wijst erop dat onder het thans bestaande de facto-moratorium vooral kleine en middelgrote ondernemingen lijden, die anders dan multinationale concerns vaak niet in staat zijn om hun onderzoeksactiviteiten in landen buiten de EU te doen plaatsvinden; 35. verwelkomt de tussen Raad en Parlement in het bemiddelingscomité bereikte overeenstemming over de wijziging van de richtlijn betreffende de introductie van genetisch gemodificeerde organismen (GGO) en de in dit verband uitgesproken verzekeringen van de Commissie over het onderwerp etikettering en traceerbaarheid; 36. juicht de oprichting toe van de Europese voedselautoriteit die het vertrouwen van de consument moet herstellen, voor minder internationale conflicten moet zorgen en de algehele verantwoordelijkheid moet dragen voor de toelating van genetisch gemodificeerde producten; onderstreept dat de cruciale ingrediënten van een geloofwaardig en succesvol systeem voor de beoordeling van de voedselveiligheid zijn: technisch-wetenschappelijke deskundigheid in risicobeoordeling en onafhankelijkheid van oneigenlijke inmenging in de besluitvorming over afzonderlijke gevallen; benadrukt dat onafhankelijkheid niet kan worden gegarandeerd als de besluitvorming in handen blijft van politieke organen; 37. verzoekt om invoering van de verplichting dat transgene levensmiddelen op mutagene, kankerverwekkende en toxische eigenschappen worden getest voordat zij in de handel worden gebracht; 38. onderstreept dat het van belang is de bevolking eerlijk en open in te lichten over de veiligheidscontroles die worden uitgevoerd, en de omvang van eventuele restrisico's; 39. bevestigt het recht van de EU-burgers op informatie over voedingsproducten en verzoekt de Commissie etiketteringsregeling voor genetisch gemodificeerde organismen te vervolledigen en een de minimis-uitzondering alleen dan toe te staan, wanneer deze technisch onvermijdelijk is; 40. onderstreept dat er behoefte is aan een gecentraliseerde procedure voor de evaluatie van genetisch gemodificeerde producten teneinde voor de hele EU tot een gezaghebbende wetenschappelijke consensus te komen over de beoordeling van de risico's van nieuwe producten en dat de risicobeheersing op deze evaluatie moet worden gebaseerd; 41. verzoekt de Commissie en de lidstaten steun te geven aan onderzoek naar biotechnologische toepassingen met duidelijke voordelen voor maatschappij en milieu, inclusief de ontwikkeling van genetisch gemodificeerde micro-organismen die kunnen worden gebruikt voor waterzuivering en bodemverbetering, ter vervanging van gevaarlijke chemische stoffen die thans worden gebruikt en voor de ontwikkeling van duurzame, milieuvriendelijke energiebronnen zoals biogas, waterstof en ethanol; 42. is van mening dat om dergelijke concentratieprocessen, waarbij de landbouwers afhankelijk worden van de grote bedrijven uit de levensmiddelensector, te voorkomen, moet worden gezorgd voor voldoende onderzoek met openbare middelen, de O&O-activiteiten van kleine biotechnologische bedrijven en instellingen waar gewassen worden geteeld, moeten worden gesubsidieerd, en in de verschillende fasen van de levensmiddelenketen een zo groot mogelijk concurrentievermogen moet worden gehandhaafd; 43. is van mening dat het gebruik van de nieuwe technieken, bijvoorbeeld voor medicinale toepassingen of non-foodproductie, tot nieuwe productiemogelijkheden leidt, vooral op terreinen waar bulkproductie wegens milieu-omstandigheden economisch niet rendabel is; 44. meent dat de nieuwe variëteiten van landbouwgewassen de milieubelasting door de landbouw kunnen verminderen en verzoekt de Commissie instrumenten te ontwikkelen om het netto-effect op het milieu te meten, wanneer een nieuwe techniek in gebruik wordt genomen. 45. verzoekt de Commissie om aandachtig de verschijnselen, cycli en eventuele gevolgen die uit de biotechnologische toepassingen voortvloeien, te bestuderen teneinde het biotechnologische product te evalueren in al zijn stadia: van onderzoek tot aan gebruik; 46. dringt bij de autoriteiten van de Gemeenschap en de lidstaten aan op een verbod op technieken waarmee mogelijk de gezondheid of het milieu wordt aangetast, met inbegrip van het gebruik van tegen antibiotica resistente genen die in het milieu terecht zouden kunnen komen; Internationaal aspect en uitbreiding 47. is van mening dat de toepassing van biotechnologie een bijdrage kan leveren aan vermindering van de landbouw-, milieu- en gezondheidsproblemen in ontwikkelingslanden; meent dat zij dan ook moeten worden aangemoedigd om hun eigen biotechnologieindustrie te ontwikkelen en spreekt zijn steun ervoor uit dat zij worden betrokken bij de prioriteitsstelling van de desbetreffende onderzoekprogramma's van de EU en bij handelsoverleg; 48. is van mening dat om te vermijden dat de kloof tussen rijke en arme landen steeds breder wordt wat het benutten van de voordelen van de biotechnologie betreft, de arme landen technische bijstand behoeven om zelf expertise, bedrijven en markten op dit gebied tot stand te kunnen brengen; 49. verzoekt de Commissie de biotechnologieindustrie in de kandidaat-lidstaten en de geschiktheid van hun regelgevingen te evalueren; 50. steunt het betrekken van kandidaat-lidstaten bij netwerken voor biotechnologisch onderzoek en dialoog; 51. dringt er bij de Commissie op aan werk te maken van een internationaal erkend gelijkvormig systeem voor de goedkeuring van GMO's om tot een wetenschappelijk betrouwbaar, economische levensvatbaar en praktisch systeem te komen dat waarborgen biedt voor de bescherming van het milieu en de volksgezondheid en de internationale handel in dit soort producten niet verstoort; 52. dringt erop aan dat het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, de toekomstige Europese voedselautoriteit en de Food and Drugs Administration nauwer gaan samenwerken op het gebied van biotechnologie en van genetisch gemodificeerde voedselproducten; 53. spreekt zijn waardering uit voor het biotechnologieforum van EU en VS, daar dit een middel is om geschillen te ondervangen en op te lossen; 54. ziet de Codex alimentarius als het forum waarin meningsverschillen over biotechnologische aangelegenheden moeten worden behandeld; Voorlichting van de burgers en dialoog 55. wijst met nadruk op het belang van verbetering van de kwaliteit van het wetenschappelijk onderwijs en de kennis van niet alleen de grondbeginselen van de biotechnologie, maar ook de toepassingen ervan in de diverse sectoren (biomedische sector, agro-levensmiddelen, milieu, enz.), zowel in het middelbaar onderwijs als in universitair en postuniversitair onderwijs op de specifieke gebieden van de wetenschap (medicijnen, biologie, farmaceutica, landbouwwetenschappen, industriële chemie); 56. beveelt de lidstaten aan ervoor te zorgen dat de studenten strikt wetenschappelijke en objectieve informatie over biotechnologie krijgen door universitaire opleidingen op te zetten voor biologiedocenten in het middelbaar onderwijs; 57. roept de industrie ertoe op een actieve bijdrage te leveren aan het verstrekken van informatie aan de burger over de voordelen en risico's van genetische manipulatie; 58. verzoekt de lidstaten en de Commissie openbare fora over biotechnologie te organiseren om de voordelen ervan duidelijk te maken en hiermee samenhangende thema's te bespreken waarbij alle standpunten aan bod komen teneinde tot een consensus te kunnen komen tussen industrie, burger en politiek over hoe wij deze technologie ten voordele van de maatschappij willen gebruiken; 59. wenst dat de toepassing van deze technologie de maatschappij ten goede komt in overeenstemming met de fundamentele waarden en morele beginselen van de Europese burgers, hun cultuur en beschaving en wijst daarom op de noodzaak om morele richtsnoeren op te stellen; 60. erkent de waardevolle adviserende rol van de Europese groep Ethiek in Wetenschap en Nieuwe Technologieën; 61. benadrukt dat het verlangen van het publiek naar ethisch gemotiveerde grenzen voor de gen- en biotechnologie terecht is en dat de Europese Unie, bijvoorbeeld in het kader van het Handvest van de fundamentele rechten, de richtlijn voor klinisch onderzoek en het vijfde kaderprogramma voor onderzoek reeds bepaalde grenzen heeft vastgelegd; verplicht zich ertoe om met name na de afsluiting van de werkzaamheden van het niet-permanent comité voor de menselijke genetica en andere technologieën van de moderne medische wetenschap na te gaan of verdergaande beperkingen op Europees niveau nodig en op hun plaats zijn; 62. onderstreept dat de bescherming van persoonlijke genetische informatie een van de fundamentele rechten inzake privacy is en er derhalve bescherming nodig is tegen toegang en verder gebruik door derden zoals verzekeringsmaatschappijen, werkgevers, overheden en commerciële belanghebbenden; 63. is van mening dat gebruik van en toegang tot genetische informatie door derden met het oog op wetgeving dient te worden besproken, waarbij de bescherming van de persoonlijke integriteit van het individu en de voorwaarde dat de betrokkene toestemming moet verlenen, in het middelpunt worden geplaatst; 64. dringt er bij de lidstaten op aan het recht van de individu op genetische vertrouwelijkheid te beschermen en ervoor te zorgen dat het maken van genetische profielen doeleinden dient waarbij de individuele patiënt en de samenleving als geheel baat hebben; is van mening dat er een uitzondering op dit algemene vertrouwelijkheidsbeginsel moet worden gemaakt, indien de genetische vingerafdrukken in DNA-databanken worden gebruikt om misdadigers te identificeren en te veroordelen; o o o 65. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en kandidaat-lidstaten en aan de Wereldhandelsorganisatie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over AIDS en seksueel overdraagbare ziekten, A. overwegende dat 95% van de met HIV besmette personen in de ontwikkelingslanden leven, waarvan meer dan 25 miljoen in Afrika ten zuiden van de Sahara, een van de meest besmette gebieden ter wereld, B. overwegende dat meer dan de helft van de nieuwe gevallen zich voordoen bij jonge mensen onder de 25 jaar die economisch gezien het meest actieve gedeelte van de bevolking vormen en dat elke 15-jarige in Zuid-Afrika 50% kans heeft om met AIDS besmet te raken en daaraan te sterven, C. overwegende dat het AIDS-virus in Zuid-Afrika, waarvan elke tiende inwoner HIV-positief is, volgens de prognoses de levensverwachting in het jaar 2010 met 20 jaar zal verminderen en dat honderdduizenden Zuid-Afrikanen elk jaar aan AIDS, tuberculose en malaria sterven, D. overwegende dat de medicamenten tegen retrovirussen het aantal AIDS-doden in Europa en de VS met 75% hebben verminderd, maar dat deze medicijnen voor miljoenen besmette personen, vooral in Afrika, echter onbetaalbaar zijn, E. overwegende dat de mededeling van de Commissie van februari 2001 over een actieprogramma ter bestrijding van HIV/AIDS, malaria en tuberculose een toezegging bevat voor gestaffelde prijzen waarbij de ontwikkelingslanden voor de medicijnen de laagst mogelijke prijs betalen, een erkenning van de mogelijkheid om het beste gebruik van dwanglicenties te onderzoeken en een toezegging om een debat in de WTO op gang te brengen om de TRIPS-overeenkomsten in overeenstemming te brengen met de doelstellingen op het gebied van de bescherming van de gezondheid in de ontwikkelingslanden, F. overwegende dat artikel 31 van de WTO/TRIPS-overeenkomst een land in staat stelt nationale wetgeving in te voeren op grond waarvan het gebruik van een gepatenteerd product zonder toestemming van de octrooihouder (dwanglicenties) onder bepaalde, nauwkeurig omschreven omstandigheden mogelijk is, G. overwegende dat veel medicijnen onbetaalbaar zijn wegens octrooien op grond waarvan bedrijven vanaf het tijdstip van verlening van het octrooi 20 jaar lang over een monopolie beschikken, H. overwegende dat de rechtszaak tussen 39 farmaceutische laboratoria en de Zuid-Afrikaanse regering over de bepalingen van de geneesmiddelenwet van 1997 thans is opgeschort om de Zuid-Afrikaanse vereniging van farmaceutische producenten in staat te stellen de door rechter Ngoepe gevraagde informatie te verstrekken, I. overwegende dat de Keniaanse regering haar voornemen kenbaar heeft gemaakt om een wet in te voeren waarmee zij op basis van bepalingen van de huidige TRIPS-overeenkomst goedkope, levensreddende medicijnen kan verkrijgen, J. overwegende dat de Verenigde Staten in het kader van de TRIPS-overeenkomst bij de WTO tegen Brazilië - dat heeft aangetoond dat het via verbeteringen in gezondheidszorg, gecombineerd met de beschikbaarstelling van generieke medicijnen, mogelijk is de mortaliteit onder AIDS-patiënten te halveren - juridische stappen heeft ondernomen, omdat dit land de nationale productie van generieke medicijnen heeft toegestaan, K. overwegende dat de EU de nieuwe Amerikaanse regering heeft verzocht met haar samen te werken aan een initiatief om medicijnen tegen AIDS tegen betaalbare prijzen aan de ontwikkelingslanden te leveren en dat deze kwestie op de EU-VS-top in juni 2001 in Stockholm zal worden besproken, L. overwegende dat tropische ziekten zoals malaria, tuberculose en slaapziekte jaarlijks miljoenen levens eisen, met name omdat de resistentie is toegenomen of omdat er geen behandelingsmogelijkheden zijn, aangezien het onderzoek om redenen van commerciële winstgevendheid is stopgezet, 1. dringt aan op de ontwikkeling van een systeem waarmee ontwikkelingslanden rechtvaardige toegang tot medicijnen en vaccinaties tegen betaalbare prijzen krijgen en spreekt zijn solidariteit en steun uit voor de regeringen van Zuid-Afrika en Kenia in hun streven om met behulp van wetgeving die in overeenstemming is met de WTO toegang te krijgen tot de goedkoopst mogelijke levensreddende medicijnen; 2. is in dit verband verheugd over de verklaring van commissaris Lamy dat de Commissie voorstander is van het recht van de ontwikkelingslanden om gebruik te maken van de vrijwaringsclausules in de WTO/TRIPS-overeenkomst, inclusief dwanglicenties, alsook over de toezegging van de Commissie om een debat in de WTO op gang te brengen om de TRIPS-overeenkomst in overeenstemming te brengen met de doelstellingen inzake de bescherming van de gezondheid in de ontwikkelingslanden; 3. verzoekt de farmaceutische bedrijven die de Zuid-Afrikaanse geneesmiddelenwet van 1997 juridisch hebben aangevochten zich uit de zaak terug te trekken; 4. eerbiedigt de intellectuele eigendomsrechten van de farmaceutische industrie, maar verzoekt de Commissie de ontwikkelingslanden te sterken in hun streven weerstand te bieden aan de druk om strengere octrooiwetgeving in te voeren dan die welke momenteel op grond van de WTO/TRIPS-overeenkomst vereist is; 5. verzoekt de Commissie met de lidstaten samen te werken teneinde blijk te geven van internationaal leiderschap in de strijd voor levensreddende medicijnen middels bevordering van technologieoverdracht en steun voor de versterking en/of ontwikkeling van de lokale productiecapaciteit; 6. dringt aan op herziening van de TRIPS-overeenkomst om ervoor te zorgen dat de rechten van de ontwikkelingslanden om de goedkoopst mogelijke levensreddende medicijnen - geoctroieerd of generiek - te verkrijgen, worden gewaarborgd en doet verder een beroep op alle betrokken partijen zich hiervoor actief in te zetten; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de WTO, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de OAE. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties, met name die van 30 november 2000 over de toestand van Afghanistan (1) , - gezien de op 29 april 1999 door de UNESCO aangenomen resolutie over hulp aan Afghanistan, - gezien resolutie 1333/2000 van de VN-Veiligheidsraad van 19 december 2000, - gezien de gemeenschappelijk standpunten van de Raad van 22 januari 2001 (2) en van 21 februari 2001 over Afghanistan, - gezien het Protocol bij het Verdrag van Den Haag van 1954 inzake de bescherming van cultuurgoederen in geval van gewapend conflict, A. overwegende dat de machtsovername door de Talibaan in Afghanistan heeft geleid tot stelselmatige discriminatie en voortdurende onderdrukking, met name van vrouwen, alsmede tot een bijzonder ernstige gezondheidssituatie, B. overwegende dat de Afghaanse vrouwen, ongeacht hun leeftijd, worden onderworpen aan een van overheidswege opgelegd regime van afzondering en onderdrukking op alle terreinen van het privé-, economisch en politiek leven, C. in overweging van het door de fundamentalistische Talibaan-autoriteiten afgekondigde decreet waarbij opdracht is gegeven tot vernietiging van alle beelden in Afghanistan, die symbool staan voor diverse culturen en religies en waarvan het bestaan wordt geacht in strijd te zijn met de islam, D. overwegende dat dit besluit een onherstelbare aanslag betekent op het historisch en cultureel erfgoed van de mensheid en op de Afghaanse identiteit, E. overwegende dat het besluit door de gehele internationale gemeenschap, en met name vanuit moslimkringen, is veroordeeld, F. met belangstelling kennis nemend van de hierop door de Pakistaanse autoriteiten uitgebrachte kritiek, G. geschokt door de voortdurende gedwongen verhuizingen en moordpartijen onder de niet-Pathaanse bevolkingsgroepen, en met name de Hazara's, H. in overweging van de expansionistische neigingen van het Talibaan-regime en - daaraan gekoppeld - het streven om het terrorisme tot buiten de Afghaanse grenzen te verspreiden, hetgeen een bedreiging vormt voor de vrede en stabiliteit in Centraal Azië, I. overwegende dat de humanitaire situatie in Afghanistan tragisch te noemen is en voortvloeit uit het gecombineerde effect van de oorlog die het land verscheurt en de droogte waardoor het wordt getroffen, J. overwegende dat Afghanistan als gevolg van langdurige droogteperiodes met hongersnood wordt bedreigd, en dat het een van de landen is die het zwaarst door de klimaatverandering worden getroffen, K. overwegende dat de lidstaten er zich uit hoofde van het nieuwe gemeenschappelijk standpunt van de Raad toe hebben verbonden: 1. spreekt in krachtige termen zijn afkeuring en diepe verontwaardiging uit over het besluit van de Talibaan om de beelden in Bamiyan en in het Nationale Museum te vernietigen, daar dit een misdaad zonder weerga is tegen de menselijke beschaving en een belediging voor de gevoelens van boeddhisten; 2. verheugt zich over de scherpe reacties van de internationale gemeenschap, waaronder die van de Islamitische Organisatie voor onderwijs, wetenschap en cultuur, en van de Groep van Arabische landen bij de UNESCO; 3. is van mening dat dit besluit een nieuwe zware smet is op het blazoen van het Talibaan-regime, dat er een lamentabele reputatie op het gebied van mensenrechtenschendingen op nahoudt en berucht is vanwege zijn apartheidspraktijken jegens vrouwen en de systematische onderdrukking van nagenoeg iedere vorm van individuele vrijheid; 4. constateert eens te meer dat de Afghaanse vrouwen de voornaamste slachtoffers zijn van het door de Talibaan opgelegde regime en herinnert eraan dat de rechten van de vrouw een wezenlijk en onlosmakelijk deel vormen van de universele rechten van ieder menselijk wezen, en verzoekt de Raad en de Commissie op de in april 2001 in Genève te houden vergadering van de Mensenrechtencommissie van de VN met initiatieven te komen; 5. veroordeelt het fysieke en mentale geweld waaraan Afghaanse vrouwen en meisjes worden blootgesteld doordat zij zijn onderworpen aan de door het Talibaan-gezag opgelegde segregatiewetgeving, die hun verbodsregels oplegt welke noch van godsdienstige aard zijn, noch te maken hebben met plaatselijke culturele tradities, maar voortvloeien uit een systeem van discriminatie op grond van geslacht; 6. veroordeelt de voortdurende gedwongen verhuizingen en moordpartijen onder bepaalde minderheidsgroepen; geeft met name uiting aan zijn afschuw over het feit dat in januari 2001 in de provincie Bamiyan ruim 300 Hazara's zijn vermoord; 7. is ervan overtuigd dat alleen het verder opvoeren van de internationale druk op de Talibaan en de landen die hen ondersteunen, namelijk Pakistan en Saudi-Arabië, het Talibaan-regime ertoe kunnen bewegen zijn politiek aan te passen, met name ten aanzien van vrouwen; 8. roept met name Pakistan op de rekruteringscentra en islamitische scholen van de Talibaan in Pakistan onmiddellijk te doen sluiten; 9. is ingenomen met het nieuwe gemeenschappelijk standpunt van de Raad en verzoekt de lidstaten en de Raad toe te zien op de consequente toepassing daarvan, en herhaalt zijn verzoek aan de Raad een politieke bijdrage te leveren aan het herstel van de vrede in Afghanistan, o.a. door zijn initiatieven af te stemmen op die van de buurlanden, met name Rusland, India en Iran; 10. is zeer te spreken over de resolutie van de VN-Veiligheidsraad en juicht het toe dat er sancties zijn ingesteld omdat de Talibaan-autoriteiten niet hebben gereageerd op de in die resolutie geformuleerde eisen; 11. verzoekt de Talibaan-autoriteiten onmiddellijk en onvoorwaardelijk uitvoering te geven aan de resoluties 1333/2000 en 1267/1999 van de VN-Veiligheidsraad; 12. roept de Verenigde Naties op een grondig onderzoek in te stellen naar de burgermoorden en verzoekt de VN met aandrang onverwijld een onafhankelijke enquêtecommissie in te stellen voor een onderzoek naar de mensenrechtenschendingen in Afghanistan, conform het verzoek van Mary Robinson, de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten; 13. verzoekt de buurlanden van Afghanistan hun grenzen open te laten voor Afghaanse vluchtelingen, en verzoekt de Commissie en de lidstaten van de EU de opvanglanden dringend steun te verlenen; 14. verzoekt de Commissie niets onverlet te laten om de bevolking te hulp te komen en dringt er opnieuw op aan dat zo spoedig mogelijk een onderzoek wordt ingesteld naar de mogelijkheid om in Dusjanbe ten behoeve van de Noord-Afghaanse bevolking bij wijze van noodvoorziening een voedselopslagplaats in te richten; 15. verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen opdat de NGO's de Afghaanse bevolking humanitaire hulp kunnen verlenen en erop toe te zien dat deze hulp zonder onderscheid aan de Afghaanse vrouwen beschikbaar wordt gesteld; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Talibaan-autoriteiten, de Noordelijke Alliantie, de regeringen van Pakistan, Saudi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, India, China, Rusland, Iran, Oezbekistan en Tadzjikistan, de UNESCO en de Groep van Arabische landen bij de UNESCO, de Islamitische Organisatie voor onderwijs en de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Zimbabwe van 13 april (1) , 18 mei (2) en 6 juli 2000 (3) , A. overwegende dat de voortdurende afbraak van de rechtsstaat in Zimbabwe het directe resultaat is van de door president Mugabe aangestichte nieuwe geweldspiraal en intimidatie van zijn politieke tegenstanders, B. overwegende dat mevrouw Gloria Olds, de moeder van de vermoorde agrariër Martin Olds, op 4 maart 2001 met vele schotwonden dood werd aangetroffen, C. overwegende dat de politie van Zimbabwe dit incident wil afdoen als een simpel geval van gewapende overval en moord en weigert te onderzoeken of er politieke motieven in het spel zijn, hetgeen aansluit bij eerdere weigeringen om misdaden te onderzoeken waarbij door de regering geïnspireerde politieke motieven vermoed worden, D. overwegende dat Chief Justice Anthony Gubbay gedwongen met pensioen is gestuurd en zal worden vervangen door een regeringsgetrouwe rechter, Godfrey Chidyausiku, en dat Chief Justice Gubbay schriftelijk de verzekering heeft gekregen dat zijn pensioen officieel in juli ingaat en dat de onafhankelijkheid van andere rechters zal worden geëerbiedigd, E. overwegende dat een onevenredig groot deel van het herverdeelde land naar aanhangers van president Mugabe is gegaan en dat hiermee de landeigendomsproblemen in Zimbabwe nog ingewikkelder zijn geworden, F. overwegende dat men zich ernstige zorgen maakt over het toenemend gebruik van de wet op de openbare orde die onconstitutioneel is verklaard maar niet is ingetrokken, G. overwegende dat een vrije pers en een onafhankelijke rechtspraak fundamentele onderdelen van de democratie zijn en dat Zimbabwe het Internationale Convenant over burgerlijke en politieke rechten (in artikel 19 hiervan is het recht op vrijheid van meningsuiting vastgelegd) en de Verklaring van Harare van het Gemenebest heeft ondertekend waarin men zich verplicht tot een onafhankelijke rechtspraak, H. overwegende dat het Gemenebest heeft besloten om een fact-finding team te sturen naar Zimbabwe dat verslag moet uitbrengen aan de vergadering van de Commonwealth Ministerial Action Group in Londen op 19 en 20 maart 2001, I. overwegende dat volgens de Amani Trust er in januari en februari 2001 331 mensen het slachtoffer zijn geworden van geweld in Zimbabwe en dat 78,8% hiervan boeren, boerenknechten en burgers waren, 15,3% aanhangers van de MDC, waaronder aanwezigen op politieke bijeenkomsten en MDC-partijfunctionarissen en slechts 5,9% aanhangers van Zanu-PF, waaronder partijfunctionarissen en oorlogsveteranen, J. overwegende dat het Hooggerechtshof op 30 januari 2001 heeft geoordeeld dat de poging van de regering van Zimbabwe om de MDC, die de verkiezingsuitslag van de verkiezingen in juni 2000 in 37 kiesdistricten betwistte, illegaal te verklaren, tegen de grondwet indruiste, K. overwegende dat het overheidstekort bijna 30% van het BBP bedraagt, ziekenhuizen en winkels te kampen hebben met ernstige tekorten, Zimbabwe naar schatting 2,2 miljard Zim-dollar nodig heeft om de maandelijkse brandstofimport te kunnen betalen, het land te lijden heeft onder een potentieel voedseltekort van 120.000 ton graan en dat inmiddels ernstige voedseltekorten worden voorspeld voor Matabeleland, waar geen graan meer over is, L. overwegende dat de regering van Zimbabwe de oorlog in Congo heeft aangemoedigd door troepen en wapens te sturen en dat een groot deel van de overheidsbegroting op gaat aan steun aan de militaire interventie in de Democratische Republiek Congo (DRC), M. overwegende dat de Commissie op grond van artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou een politieke dialoog is aangegaan met Zimbabwe, N. overwegende dat de Europese Unie via haar hulpprogramma's en begrotingsgelden over de periode 1996-2000 € 127,9 mln heeft besteed aan Zimbabwe, 1. veroordeelt alle pogingen van de regering van Zimbabwe om dissidenten het zwijgen op te leggen, zoals de recente hardhandige inperking van de persvrijheid, waaronder een reeks aanvallen op journalisten en de onafhankelijke pers die nooit iemand ten laste zijn gelegd, de intimidatie en uitwijzing van de correspondent van de BBC, Joseph Winter, en van Mercedes Sayagues, die werkzaam is voor de South African Mail and Guardian, en de bomaanslag op 28 januari 2001 op de persen van de Daily News, de enige onafhankelijke krant van Zimbabwe; 2. is verheugd over de verklaring die op 12 februari 2001 is afgelegd door Param Cumaraswamy, de speciale rapporteur van de Verenigde Naties over de onafhankelijkheid van rechters en advocaten, over de gedwongen pensionering van Chief Justice Gubbay en de aantijgingen dat de regering van Zimbabwe er bij rechters op aan had gedrongen om vervroegd met pensioen te gaan; verzoekt de regering zich te houden aan haar verplichtingen in het kader van het internationaal recht en op te houden met het bestoken en intimideren van leden van de rechterlijke macht; 3. veroordeelt de voortdurende moord-, geweld-, intimidatie- en treitercampagne van president Mugabe en zijn Zanu-PF-partij tegen politieke tegenstanders, boerenknechten en blanke agrariërs en homoseksuelen; 4. veroordeelt het besluit van president Mugabe van 6 oktober 2000 om amnestie te verlenen aan iedereen wie een proces boven het hoofd hing wegens politiek gemotiveerde misdrijven, gepleegd in de periode van 1 januari 2000 tot 31 juli 2000; verzoekt om met spoed een grondig en onpartijdig onderzoek in te stellen naar alle ernstige misdrijven en andere schendingen van de mensenrechten voorafgaand aan, tijdens en na de verkiezingen van juni 2000; 5. wijst erop dat de onlangs in West-Marondera en West-Bikita gehouden tussentijdse verkiezingen zijn verstoord door geweld en intimidatie; 6. verzoekt de EU om meer druk uit te oefenen op de regering van Zimbabwe opdat zij haar eigen landwetgeving en de eigendomsrechten van zowel plaatselijke als buitenlandse investeerders eerbiedigt; dringt er verder bij de regering van Zimbabwe op aan de kwestie van de landverdeling op te lossen langs legale, democratische, niet-gewelddadige en transparante weg; 7. verzoekt de Commissie en de lidstaten om alle ontwikkelingshulp die momenteel wordt beheerd door de regering van Zimbabwe en haar agentschappen op te schorten totdat de democratie en de rechtsstaat in dat land volledig zijn hersteld; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten na te gaan over welke overzeese bezittingen president Mugabe en zijn aanhangers beschikken; 9. verzoekt de Raad en de Commissie gerichte actie te overwegen tegen de regering van Zimbabwe en in het kader van artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou een overlegprocedure in te leiden; 10. verzoekt de EU om haar sociale en armoedebestrijdingsprogramma's alleen via niet-gouvernementele organisaties te kanaliseren; 11. roept de regering van Zimbabwe nogmaals op om haar strijdkrachten terug te trekken uit de Democratische Republiek Congo en haar financiële middelen te besteden aan de verbetering van de levensomstandigheden van de eigen burgers; 12. erkent dat stabiliteit in Zimbabwe momenteel buitengewoon belangrijk is vanwege de komende presidentsverkiezingen uiterlijk 31 maart 2002; 13. wijst erop dat het voorbereiden van deze verkiezingen onder meer een toezegging moet omvatten van de regering van Zimbabwe dat er verkiezingswaarnemers, ook uit het buitenland, worden toegelaten, dat de kiesregisters worden gecontroleerd en dat er steun wordt gegeven aan degenen die zich in het register willen inschrijven; 14. maakt zich zorgen dat Morgan Tsvangirai, de voorzitter van de MDC, voor de rechter in Harare is gedaagd wegens zijn beweerde oproep aan president Mugabe om af te treden en vreest dat dit een poging is om hem het recht te ontnemen kandidaat te zijn bij de presidentsverkiezingen; 15. veroordeelt de behandeling van Chief Justice Gubbay en de bedreiging met de dood van de nog zittende rechters aangezien dit vooropgezette acties zijn om de wettelijke aansprakelijkheid van de regering af te zwakken; 16. doet een beroep op de lidstaten, de Raad en de Commissie om de druk op Zimbabwe op te voeren door in alle contacten op diplomatiek niveau met de autoriteiten van Zimbabwe voortdurend de bezorgdheid over de mensenrechtensituatie onder de aandacht te brengen; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, de regering en het parlement van Zimbabwe, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de secretaris-generaal van de OAE en de secretaris-generaal van het Gemenebest. Het Europees Parlement, - gelet op het Verdrag inzake de rechten van het kind, - gelet op het EU-Handvest van de grondrechten, inzonderheid artikel 24 over de rechten van het kind, - gelet op het Verdrag van Den Haag van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen, - gelet op het Europees Verdrag van 20 mei 1980 betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake het gezag over kinderen en betreffende het herstel van het gezag over kinderen, - gelet op het Verdrag van Den Haag van 19 oktober 1996 inzake jurisdictie, toepasselijk recht, erkenning, handhaving en samenwerking met betrekking tot de ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen, A. overwegende dat Marie de Brouwer (een Belgisch onderdaan) in september 1994 België heeft verlaten en haar echtgenoot, Olivier Limet (eveneens een Belgisch onderdaan), achterliet om in Kenia een nieuw leven te beginnen; zij hebben drie kinderen, Coraline (geboren in 1986), Jim (geboren in 1988) en Samuel (geboren in 1992), B. overwegende dat de Belgische vrederechter in februari 1995 op basis van een akkoord tussen beide ouders heeft bepaald dat het gezag over de kinderen werd toegekend aan de vader in België, waar zij waren geboren en opgroeiden, en dat de kinderen hun moeder in Kenia tijdens de vakanties zouden bezoeken (zes weken in de zomer, twee weken rond Kerstmis en Pasen en/of een week tijdens de korte schoolvakanties), C. overwegende dat de rechtbank van eerste aanleg in Nijvel en het Hof van Beroep in Brussel deze uitspraak in 1996 respectievelijk 1997 hebben bevestigd, D. overwegende dat de kinderen van 1995 tot 1998 het grootste deel van de schoolvakanties bij hun moeder hebben doorgebracht, E. overwegende dat mevrouw de Brouwer sinds 9 augustus 1998 weigert de kinderen te laten terugkeren naar hun vader in België en elk contact tussen de kinderen enerzijds en hun vader en naaste verwanten in België anderzijds verhindert, F. overwegende dat de strafkamer van het Hof van Beroep in Brussel Marie de Brouwer op 9 november 1999 heeft veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf wegens ontvoering van kinderen en een internationaal arrestatiebevel tegen haar heeft uitgevaardigd; Marie de Brouwer wordt door de Belgische autoriteiten als vluchteling beschouwd, G. overwegende dat Marie de Brouwer de Keniaanse nationaliteit heeft aangevraagd teneinde de gevolgen te ontlopen van de uitspraken die Belgische rechtbanken tegen haar hebben gedaan, H. overwegende dat een Keniaanse rechtbank de drie kinderen in 1999 "onder zijn bescherming” heeft geplaatst, hoewel al eerder een aantal beslissingen inzake het gezag over de kinderen in Europa was genomen, I. verheugd over de inspanningen van de Belgische regering en haar minister van Buitenlandse Zaken, de heer Michel, de voorzitter van de Commissie, de heer Prodi, en de onder de Voorzitter van het Europees Parlement ressorterende bemiddelaar voor transnationaal ontvoerde kinderen, mevrouw Banotti, om met de Keniaanse autoriteiten tot een minnelijke schikking te komen, J. zijn dank uitsprekend aan de Keniaanse president Moi voor diens toezegging zich ervoor te zullen inzetten dat deze kwestie zo spoedig mogelijk wordt geregeld, 1. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over het grote aantal internationale ontvoeringen van kinderen door ouders, zowel binnen de Europese Unie als mondiaal; 2. is uitdrukkelijk van mening dat de eerste uitspraken van het geboorte- en woonland van de kinderen over de toekenning van het gezag overeenkomstig het internationaal privaatrecht geëerbiedigd dienen te worden; 3. is uitdrukkelijk van mening dat elk kind het recht heeft in geval van scheiding van een of beide ouders rechtstreeks contact met beide ouders te onderhouden; 4. betreurt het dat slechts 47 landen het Verdrag van Den Haag inzake ontvoering van kinderen hebben geratificeerd, soms met voorbehouden die het verdrag van zijn werking beroven; 5. dringt er bij de Keniaanse autoriteiten op aan de eerste uitspraken van Belgische rechtbanken over de toekenning van het gezag over de kinderen overeenkomstig het internationaal privaatrecht te eerbiedigen en alles in het werk te stellen om deze kwestie zo spoedig mogelijk overeenkomstig het Verdrag inzake de rechten van het kind en het Verdrag van Den Haag tot een bevredigend einde te brengen; 6. verzoekt de Raad en de Commissie deze zaak tijdens ontmoetingen met Keniaanse vertegenwoordigers op alle niveaus aan de orde te stellen; 7. verzoekt de secretaris-generaal van de Verenigde Naties initiatieven te ontplooien met het oog op de onvoorwaardelijke ratificatie en tenuitvoerlegging van het Verdrag van Den Haag door alle lidstaten van de Verenigde Naties; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan het EU-voorzitterschap, de Raad, de Commissie, de Keniaanse regering en de Keniaanse president Moi, alsmede aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, A. overwegende dat op 24 mei 2000 de Portugese burgers Sérgio Alves Fidalgo, Manuel da Mota Nunes en Marco da Costa Santos werden ontvoerd in het binnenland van Cabinda, in de Volksrepubliek Angola, door het Bevrijdingsfront van de enclave Cabinda (FLEC), B. overwegende dat op 9 maart 2001 vijf andere Portugese burgers, David Jesus Monteiro, Adriano Moreira Dias, Augusto da Nova, Gabriel Faria Pinto en Augusto Pires verdwenen, die volgens de tot nu toe beschikbare informatie zijn ontvoerd door de zogenaamde FLEC-RENOVADA (nieuwe FLEC)-groepering, C. overwegende dat deze burgers zich bij de uitoefening van hun beroepsactiviteiten in dat Afrikaanse gebied bevonden, zonder enige betrekking met het politieke conflict dat in Angola voortduurt, D. overwegende dat het ondertussen negen maanden is geleden dat de eerstgenoemden werden ontvoerd en dat zij allen als gijzelaar worden gehouden om druk uit te oefenen op de regering van de Volksrepubliek Angola, Portugal en in het algemeen de internationale gemeenschap, E. bezorgd over de gevangenhouding van deze Portugese burgers, waarvan drie reeds negen maanden gevangen zitten, met ernstige gevolgen voor hun lichamelijke en geestelijke gezondheid, F. overwegende dat het hier om een situatie van duidelijke schending van mensenrechten gaat die door geen enkele politieke aanspraak wordt gerechtvaardigd en waarbij burgers van de Europese Unie zijn betrokken, G. overwegende dat de Europese Unie een fundamenteel belang hecht aan het principe van de eerbiediging van de mensenrechten en dat de bevrijding van de Portugese gijzelaars, gezien de humanitaire betekenis ervan, beslist door de gehele internationale gemeenschap met vreugde zal worden ontvangen, 1. verzoekt om de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van de Portugese burgers die als gijzelaars worden gehouden; 2. veroordeelt het nemen van gijzelaars als instrument van politieke actie; 3. verzoekt de regeringen, de internationale organisaties en de NGO's mee te werken aan de initiatieven die vanaf het moment van ontvoering zijn genomen en alles te doen wat hen mogelijk is om vrijlating te bewerken door druk uit te oefenen op diegenen die hiervoor verantwoordelijk zijn en die in hun landen vrij kunnen handelen, opdat zij begrijpen dat de ontvoering en de gijzelneming van buitenlandse burgers die niets te maken hebben met de plaatselijke politieke en militaire conflicten, onaanvaardbaar zijn als instrument van politieke druk om welke aanspraken dan ook kracht bij te zetten; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en de Nationale Vergadering van de Volksrepubliek Angola, de Verenigde Naties en het bestuur van het Bevrijdingsfront van de enclave Cabinda - FLEC en FLEC-Renovada. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2000 over de mededeling van de Commissie aand e Raad en het Europees Parlement over "De betrekkingen nauwer aanhalen” ( COM(2000) 50 - C5-0288/2000 - 2000/2152(COS) ) (1) , - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Indonesië, met name over het geweld op Timor, in Atjeh, op de Molukken en in Irian Jaya, A. ontsteld over de geweldpleging in de Indonesische regio Kalimantan, die heeft geleid tot een groot verlies aan mensenlevens en eigendommen en een tragische stroom van ontheemden op gang heeft gebracht, B. overwegende dat deze geweldsuitbarsting de laatste is in een reeks telkens terugkerende gewelddadige confrontaties en dat deze situatie grotendeels is te wijten aan het beleid van het bewind Soeharto inzake verplaatsingen van bevolkingsgroepen en kolonisaties, C. overwegende dat een oplossing moet worden gevonden voor de hieraan ten grondslag liggende grieven van de inheemse Dayak-bevolking over grondbezit en gebrek aan politieke en economische kansen, D. overwegende dat de Indonesische regering nog niet is staat is gebleken aan het geweld in andere delen van het land een einde te maken, hetgeen leidt tot nog meer ontheemden, nu reeds meer dan 1 miljoen, 1. betreurt ten diepste het grote verlies aan mensenlevens ten gevolge van deze gewelddadige confrontaties tussen bevolkingsgroepen; betuigt zijn medeleven aan de familie van de slachtoffers en dringt er bij de betrokken bevolkingsgroepen op aan het geweld te beëindigen; 2. moedigt de Indonesische autoriteiten aan hun inspanningen voort te zetten om de rechtsorde en de veiligheid te herstellen, en verdere geweldpleging in Kalimantan, maar tevens op Timor, in Atjeh, op de Molukken en in Irian Jaya te voorkomen; 3. verzoekt de Indonesische regering om het nodige administratieve en gerechtelijke onderzoek in te stellen naar het optreden van de ordestrijdkrachten tijdens de slachtingen en het vertrek van de vluchtelingen, en doet een beroep op de regering om degenen die tot de regionale onrust en de schendingen van de mensenrechten hebben aangezet, op te sporen en te berechten; 4. doet een beroep op de Indonesische autoriteiten om alle mogelijke stappen te nemen om de Madoerese bevolking te beschermen en de internationale bijstandsverlening niets in de weg te leggen, en verzoekt de Commissie noodhulp te verlenen aan de 50.000 ontheemden die uit angst voor de gewelddaden Kalimantan ontvlucht zijn; 5. doet tevens een beroep op de Indonesische regering om open te staan voor de bezorgdheid van de inheemse bewoners van Kalimantan; 6. verzoekt de Commissie na te gaan welke hulp zij kan verlenen om de armoede in Kalimantan te bestrijden en voor de ontwikkeling van deze regio te zorgen; 7. verzoekt alle betrokken bevolkingsgroepen in Indonesië onderhandelingen te beginnen over de oplossing van de regionale problemen ten einde verder bloedvergieten en de massale uittocht van bevolkingsgroepen te voorkomen; 8. verzoekt de Raad en de Commissie na te gaan of het mogelijk is de Indonesische regering te helpen bij het herstellen van de veiligheid en het vertrouwen tussen de beide bevolkingsgroepen in Kalimantan; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van Indonesië. Het Europees Parlement, A. overwegende dat Turkmenistan lid is van de OVSE, B. gezien de beginselen die de OVSE in 1990 in het Document van Kopenhagen heeft vastgesteld, in het bijzonder met betrekking tot de instelling van een vrij, onafhankelijk en doeltreffend rechtssysteem en de omstandigheden waarin gevangenen verkeren, C. overwegende dat Turkmenistan in feite nog altijd gegrondvest is op een eenpartijsysteem en niet beschikt over doeltreffende instrumenten om de vrijheid van meningsuiting, onafhankelijke media, een eerlijke procesgang of eerbiediging van andere fundamentele mensenrechten te waarborgen, D. overwegende dat de status van Turkmenistan op het gebied van de mensenrechten bijzonder laag is als gevolg van ernstig machtsmisbruik door de regering en extreem ingeperkte politieke en burgerlijke vrijheden, E. overwegende dat de bevolking van het land ondanks de aanwezigheid van enorme energiereserves in schrijnende armoede leeft, F. overwegende dat alleen de islam en de Russisch orthodoxe kerk door de staat worden erkend en dat andere religieuze gemeenschappen worden gediscrimineerd en dikwijls worden vervolgd, G. overwegende dat minister Shageldi Atakov, een baptist, wegens zijn geloofsovertuiging werd gearresteerd, werd veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf en een boete van 12.000 dollar en dat ook Jevgeni Potolov, Alexander Frolov en Mukhamad Aimuradov op grond van hun geloofsovertuiging werden gearresteerd, H. overwegende dat de regering van Turkmenistan toegeeft dat Shageldi Atakov kan worden vrijgelaten als hij bereid is publiekelijk het boetekleed aan te trekken, I. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten in 1998 een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Turkmenistan hebben ondertekend, en dat deze overeenkomst nog niet is geratificeerd als gevolg van de situatie in Turkmenistan, J. overwegende dat de Europese Unie in 1999 een interimovereenkomst met Turkmenistan heeft ondertekend, en dat deze overeenkomst nog niet in werking is getreden, 1. is ernstig verontrust over de voortdurende schendingen van de mensenrechten in Turkmenistan; 2. dringt er bij de autoriteiten van Turkmenistan op aan hun rechtssysteem te hervormen en het OVSE-document van Kopenhagen volledig na te leven; 3. doet een beroep op de autoriteiten van Turkmenistan om de vrijheid van godsdienst te eerbiedigen; 4. is verheugd over het besluit van de regering van Turkmenistan om Primukuli Tanrykuliev en Nurberdy Nurmamedov in het kader van een amnestieverlening aan 12.000 gevangenen vrij te laten; 5. betreurt ten zeerste dat deze amnestie niet geldt voor Mukhamad Aimuradov en Shageldi Atakov die reeds jaren gevangen zitten; 6. veroordeelt de onrechtvaardige behandeling van Shageldi Atakov en doet een beroep op de autoriteiten van Turkmenistan om hem onmiddellijk vrij te laten; 7. doet een beroep op de regering van Turkmenistan om bij dit proces internationale waarnemers toe te laten; 8. verzoekt de Commissie de mensenrechtensituatie in het land op de voet te volgen en de interimovereenkomst met Turkmenistan niet in werking te laten treden, zolang de mensenrechtensituatie in dit land niet is verbeterd; 9. dringt er bij de Commissie op aan het TACIS-democratieprogramma voor Turkmenistan te versterken met het oog op de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld, een echt meerpartijensysteem en vrije en onafhankelijke media; 10. verzoekt zijn bevoegde commissie de ontwikkelingen in Turkmenistan op de voet te volgen teneinde op het juiste moment verslag te kunnen uitbrengen aan het Parlement over de sluiting van de interimovereenkomst EU-Turkmenistan; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, de regeringen van de OVSE en de regering van Turkmenistan. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 19 januari 1995 (1) , 15 januari 1998 (2) , 14 mei 1998 (3) , 7 oktober 1999 (4) en 5 oktober 2000 (5) en een EU-gedragscode inzake de uitvoer of overdracht van wapens en de door de Paritaire Vergadering ACS/EU op 21 april 1998 goedgekeurde resolutie, - gezien het gemeenschappelijk optreden van de Raad in verband met de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende toename en verspreiding van lichte wapens en handvuurwapens, A. met bezorgdheid kennis nemend van het feit dat de illegale verspreiding en het misbruik van handvuurwapens nog altijd de ontwikkeling en de naleving van de mensenrechten ondermijnen, B. met instemming kennis nemend van de Conferentie van de Verenigde Naties over alle aspecten van de illegale handel in lichte wapens en handvuurwapens als het eerste wereldwijde initiatief tegen een fenomeen dat internationaal wordt beschouwd als een serieuze humanitaire uitdaging, C. in het besef dat de bijeenkomst van de voorbereidingscommissie van de VN in maart 2001 van cruciaal belang zal zijn voor het welsagen van de conferentie van juli, D. met instemming kennis nemend van de voorbereiding van de EU voor de VN-Conferentie, waaronder het door de werkgroep Ontwapening (CODUN) in 2000 goedgekeurde actieplan dat aan de voorbereidingscommissie van de VN is voorgelegd, E. met instemming kennis nemend van de reeds in het kader van andere regionale organisaties en overeenkomsten, zoals OVSE, OAS en SADC getroffen maatregelen, met name het OVSE-document over lichte wapens en handvuurwapens en de sluiting van het protocol tot bestrijding van de illegale vervaardiging van en de handel in vuurwapens, met inbegrip van delen en onderdelen, en munitie, alsmede de door 52 lidstaten van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid ondertekende verklaring van Bamako over lichte wapens en handvuurwapens; F. vaststellend dat de staten krachtens de internationale wetgeving inzake de overdracht en het gebruik van lichte wapens en handvuurwapens vele verplichtingen hebben, zoals het verbod op de overdracht van wapens waarmee ernstige schendingen van de mensenrechten of de internationale humanitaire wetgeving kunnen worden gepleegd, G. herinnerend aan zijn standpunt dat restrictieve exportcriteria, doeltreffende gemeenschappelijke mechanismen voor toezicht en overeenkomsten inzake het eindgebruik, controle op licentieovereenkomsten, bindende voorschriften voor het toezicht op wapenhandelaren, en een maximale transparantie van en parlementair toezicht op het wapenexportbeleid alle onmisbare elementen zijn van een verantwoord en doeltreffend beleid ter beheersing van de wapenexport, 1. verzoekt alle lidstaten van de VN en met name de lidstaten van de EU in het bijzonder prioriteit te geven aan de bestrijding van de verspreiding van illegale lichte wapens en handvuurwapens en een constructieve bijdrage te leveren aan het welslagen van de VN-Conferentie; 2. dringt er voorts bij de EU op aan ervoor te zorgen dat de volgende elementen deel gaan uitmaken van het actieprogramma dat op de conferentie van juli moet worden aangenomen: 3. verzoekt de VN-leden akkoord te gaan met concrete maatregelen om de uitvoering van het in juli vast te stellen actieprogramma te waarborgen en te bewaken, en om concrete follow-upmaatregelen vast te stellen, zoals mechanismen ter waarborging van regelmatige controles en evaluaties van de vooruitgang, een uiterlijk in 2004 te houden herzieningsconferentie en jaarverslagen van regeringen over hun tenuitvoerlegging van het actieprogramma; 4. dringt er voorts bij de lidstaten op aan de betrokkenheid van niet-gouvernementele organisaties bij de VN-Conferentie en de vergadering van de voorbereidingscommissie in maart te blijven steunen; 5. stimuleert VN-lidstaten om een bindende gedragscode op nationaal en regionaal niveau te ontwikkelen, met inbegrip van het verbod op de overdracht van wapens aan gouvernementele en niet-gouvernementele overtreders die systematisch de mensenrechten of de internationale humanitaire wetgeving schenden; 6. dringt er bij de Raad op aan in zijn dialoog met derde landen over de wapenexport te wijzen op de wenselijkheid tot onderschrijving van een gedragscode zoals die van de Europese Unie; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over de overstromingen in Mozambique (1) , A. overwegende dat diverse regio's in Mozambique opnieuw getroffen zijn door zware overstromingen, met name de provincies Tete, Sofala en Zambeze, dat dit tot tientallen doden en vermisten heeft geleid, dat 490.000 personen hierdoor getroffen zijn en dat 81.000 personen inmiddels dakloos zijn geraakt, B. overwegende dat de getroffen bevolking momenteel geconfronteerd wordt met zeer ernstige problemen, zoals gebrek aan drinkwater, levensmiddelen en brandstof, en dreigende epidemieën, zoals cholera en malaria, die net zo dodelijk als de overstromingen kunnen zijn, C. overwegende dat belangrijke vervoers- en communicatie-infrastructuren en energienetwerken verwoest zijn, en de landbouw en visserij enorme schade is toegebracht, D. overwegende dat talloze Mozambikaanse dorpen sinds het begin van deze milieuramp nog steeds van de buitenwereld zijn afgesneden en dat de inwoners ervan slechts dankzij humanitaire spoedhulp vanuit de lucht kunnen overleven, E. overwegende dat alleen al in de provincie Sofala alle 12 districten getroffen zijn en dat 80% van de wegen er onbegaanbaar is, F. overwegende dat de Mozambikaanse autoriteiten door de omvangrijke economische, sociale en volksgezondheidsproblemen en de slechte economische situatie niet adequaat en bijtijds op de huidige dramatische situatie hebben kunnen reageren, G. overwegende dat Mozambique tot de groep landen met de grootste schuldenlast van de wereld behoort en dat zijn buitenlandse schuld onlangs nog is toegenomen, H. overwegende dat de Commissie en de EU-lidstaten al hebben toegezegd de Mozambikaanse autoriteiten te zullen helpen om de noden van de bevolking te lenigen, de infrastructuurvoorzieningen te herstellen en de economische bedrijvigheid weer op gang te brengen, 1. betuigt zijn solidariteit met de bevolking van Mozambique en steunt de inspanningen van de autoriteiten en de bevolking van dit land om de overstromingen het hoofd te bieden; 2. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun spoedhulp te versterken om de Mozambikaanse autoriteiten te helpen: 3. verzoekt de internationale gemeenschap meer helikopters en vaartuigen en/of de noodzakelijke gelden hiervoor te verstrekken zodat de nog geïsoleerde bevolkingsgroepen gered kunnen worden; 4. wenst dat op internationaal niveau de onontbeerlijke spoedhulp gedeblokkeerd wordt en dat economische en financiële maatregelen worden genomen om de getroffen gebieden weer op te bouwen en de Mozambikaanse economie weer op de been te helpen, die zo zwaar is gedupeerd, vooral als gelet wordt op de buitenlandse schuldenlast van Mozambique; 5. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun hulp in samenwerking met derde landen en multilaterale organisaties te coördineren zodat deze hulp de doelgroepen ook daadwerkelijk bereikt; 6. acht het dringend noodzakelijk dat Europese en internationale samenwerkingsinstrumenten en -structuren in het leven worden geroepen om de getroffen bevolking onverwijld hulp te bieden, door de buitengewone technische middelen die momenteel voorhanden zijn voor daadwerkelijk humanitaire doeleinden in te zetten; 7. verzoekt de lidstaten binnen de Raad en in overleg met de Commissie een structureel hulpprogramma voor Mozambique op te zetten waarmee kan worden voorkomen dat deze tragische overstromingen zich ieder jaar weer voordoen; 8. stelt voor bij alle wederopbouwprojecten rekening te houden met de noodzaak om de huidige verwoesting van de ecosystemen een halt toe te roepen, het milieu op lange termijn te saneren, met inbegrip van de rivieren, hun stroomgebieden en de irrigatiesystemen, en een duurzame landbouw met erosievermijdende productiemethoden te ontwikkelen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Mozambique, de OAE en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement, - gezien de sedert 1993 tussen de EU en Mongolië van kracht zijnde handels- en samenwerkingsovereenkomst, - overwegende dat de EU sinds 1993 aan Mongolië steun verleent in het kader van het TACIS-programma, - gelet op verordening (EG) nr. 1257/1996 van de Raad betreffende humanitaire hulp (1) op grond waarvan aan ECHO een mandaat is verstrekt om slachtoffers van natuurrampen noodhulp en bijstand te verlenen, - gezien de oproep van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties om Mongolië voor 8,7 mln dollar internationale hulp te bieden, A. diep bezorgd over de levensbedreigende weersomstandigheden die zich gedurende een tweede opeenvolgende winter in de Republiek Mongolië voordoen en die reeds een sterfte van meer dan een half miljoen stuks vee hebben veroorzaakt en 12 miljoen dieren en ongeveer 100.000 veehoudersgezinnen met de hongerdood bedreigen, B. overwegende dat op het platteland het leven en de bestaansmiddelen van rond 100.000 gezinnen van nomadische veeboeren direct worden bedreigd en dat in de stedelijke gebieden de problemen ingevolge de chronische ondervoeding al ware ravages hebben aangericht, C. overwegende dat veeteelt en de exploitatie van nevenproducten de belangrijkste pijler zijn van de economie van Mongolië die reeds hard wordt getroffen door de pijnlijke overgang van een gecollectiviseerd stelsel naar een markteconomie, D. erop wijzend dat Mongolië belangrijke democratische en economische vorderingen heeft gemaakt en dat het land in dit opzicht een goed voorbeeld vormt voor andere jonge onafhankelijke landen ten zuiden van Rusland, 1. dringt er bij de Commissie op aan onverwijld in het kader van ECHO spoedhulp te verlenen; 2. wijst op punt 8 van het wetgevingsprogramma 2000 van de Commissie dat ingevolge een amendement van het Europees Parlement aan dit programma werd toegevoegd, en waarin wordt opgeroepen Mongolië noodhulp te verstrekken vanwege de klimaatramp in 2000 die eenzelfde omvang had als de extreme weersomstandigheden van dit jaar; 3. herinnert er evenwel aan dat het beloofde totaalbedrag aan hulp slechts een zeer gering deel van de geschatte behoeften dekt; 4. verzoekt de Commissie naast de humanitaire hulp via ECHO meer structurele steun en economische bijstand aan Mongolië te verlenen, bijvoorbeeld door een verdere ontwikkeling van het marktpotentieel van Mongolië en van diens uitvoer naar derde landen, waaronder de EU, en meer doelgerichte programma's in het kader van TACIS; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de FAO en aan de president, de regering en het parlement van Mongolië.