Het Europees Parlement , − gelet op artikel 150, lid 1 van zijn Reglement, − gelet op zijn besluit van 21 juli 1999 betreffende het aantal leden van de commissies (1) , 1. besluit het aantal leden van de commissies als volgt te wijzigen: Het Europees Parlement , − gelet op artikel 150, lid 2, van het Reglement, − gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 12 december 2001 over het voorstel tot instelling van een tijdelijke commissie mond- en klauwzeer, − gezien zijn resolutie van 5 april 2001 over de verklaring van de Commissie betreffende mond- en klauwzeer in de Europese Unie (1) , − gezien het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties, alsmede zijn resolutie van 6 september 2001 over mond- en klauwzeer (2) , 1. besluit tot instelling van een tijdelijke commissie met de volgende bevoegdheden: 2. besluit dat de tijdelijke commissie een ambtstermijn van twaalf maanden zal kennen aan het einde waarvan zij de plenaire vergadering een verslag zal voorleggen; 3. besluit dat de tijdelijke commissie zal bestaan uit 30 leden. Het Europees Parlement , – gelet op richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten (1) , – gezien het verslag van de Commissie van 5 november 1999 over de tenuitvoerlegging van richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen en rondreispakketten in de nationale wetgeving van de lidstaten van de EG (SEC(1999) 1800), – gelet op richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (2) , – gezien zijn resolutie van 31 maart 1998 over verbetering van de veiligheid, de rechten van de consument en de handelsbepalingen in de toeristensector (3) , – gezien rapport CEG 98/16 van de Groep Consumenten in Europa van 30 oktober 1998, – gezien de 2255ste zitting van de Raad "Consumenten" in Luxemburg op 13 april 2000, – gezien de conclusies van de Rondetafelbijeenkomst van de Groep van deskundigen betreffende pakketreisovereenkomsten, – gelet op de artikelen 47, lid 2 en 163 van zijn Reglement, – na overdracht van de beslissingsbevoegdheid aan de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, overeenkomstig artikel 62 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0463/2001 ), A. overwegende dat het toerisme een van de economische en culturele activiteiten is die op het ogenblik in Europa de beste resultaten te zien geeft en de beste toekomstvooruitzichten biedt, B. overwegende dat de richtlijn vooral tot doel had te bewerkstelligen dat consumenten één, gemakkelijk toegankelijke verdragspartner hebben die exclusief verantwoordelijk is voor het gehele pakket, een doelstelling die over het algemeen in vele lidstaten in de praktijk niet is verwezenlijkt, omdat consumenten problemen hebben met het doen gelden van hun rechten, C. overwegende dat in een groot aantal lidstaten met inbegrip van het Verenigd Koninkrijk - waar meer inwoners voor een pakketreis naar het buitenland gaan dan in enig ander land in de EU - het aantal klachten over pakketreizen jaarlijks scherp is blijven stijgen; overwegende, gezien het feit dat 80% van de klachten in het VK door de ABTA wordt gesteund, dat moet worden geconcludeerd dat de richtlijn er niet toe heeft geleid dat het niveau van de industrie van pakketreizen in de EU in voldoende mate is gestegen, en daarom in haar huidige vorm de consumenten niets heeft opgeleverd, D. overwegende dat een aanzienlijk aantal bepalingen van deze richtlijn voor velerlei uitleg vatbaar zijn, hetgeen leidt tot zeer uiteenlopende benaderingen van de verschillende lidstaten, E. overwegende dat met name uit de omzetting van artikel 7 in de nationale wetgevingen is gebleken dat de garanties die worden geboden tegen insolvabiliteit van reisorganisatoren of doorverkopers van lidstaat tot lidstaat aanzienlijk verschillen, evenals het beschermingsniveau dat de consument wordt geboden, F. overwegende dat een groot aantal toeroperators die pakketreizen verkopen momenteel consequent de verantwoordelijkheid voor wanprestaties van luchtvaartmaatschappijen, hotels of andere agenten van de hand wijzen, zelfs wanneer die agenten dochterondernemingen van hetzelfde moederbedrijf zijn, G. overwegende dat er in de richtlijn pakketreizen geen bepalingen betreffende annuleringen zijn opgenomen, en dat er wat dit betreft in de verschillende lidstaten sprake is van verschillende systemen van consumentenbescherming, H. overwegende dat de richtlijn niet van toepassing is op vliegreizen, behalve wanneer die in een pakket zijn opgenomen, zulks in weerwil van het toenemende aantal klachten van consumenten dienaangaande, I. overwegende dat in het kader van grensoverschrijdende aankopen van pakketreizen via internet problemen zouden kunnen rijzen in verband met onduidelijke regels betreffende consumentenbescherming, J. overwegende dat pakketreizen vaak een grensoverschrijdend karakter hebben en dat de consumentenbescherming derhalve op een grensoverschrijdende basis moet worden geregeld in plaats van te worden weggemoffeld onder het tapijt van de subsidiariteit, K. overwegende dat het van belang is dat anomalieën en omissies waarvan in het kader van deze richtlijn sprake is, vóór de toetreding van kandidaat-landen op een doeltreffende wijze worden geregeld, opdat dergelijke problemen in omvang niet toenemen, 1. beveelt aan de richtlijn aan te passen, de werkingssfeer uit te breiden en qua toepassing te verdiepen, en aan een hernieuwde uitgave prioriteit toe te kennen; 2. dringt aan op een aanzienlijke terugdringing van de grote interpretatieverschillen waarvan momenteel in de lidstaten sprake is teneinde in de gehele EU dezelfde doeltreffende consumentenbescherming te bieden; 3. dringt aan op inachtneming en codificering van de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie in de nieuwe richtlijn; 4. dringt aan op een verbreding van het toepassingsgebied van de richtlijn, gezien het feit dat de recente toeneming van het aantal goedkope luchtvaartmaatschappij- en internetboekingen een groter aantal consumenten ertoe heeft aangemoedigd om afzonderlijke vakantiecomponenten te boeken in plaats van volledige pakketten te kopen; merkt op dat het niet juist zou zijn indien consumenten voor pakketreizen een betere bescherming genieten dan voor andere vakantiereizen die van tevoren worden aangekocht; 5. merkt op dat één van die verbeteringen erin zou bestaan dat pakketreizen van minder dan 24 uur ook onder het toepassingsgebied van de richtlijn kunnen worden gebracht; 6. dringt erop aan dat in de nieuwe richtlijn duidelijker wordt gesteld wat de juridische gevolgen zijn van niet-nakoming van de verplichtingen met betrekking tot voorlichting en transparantie; 7. dringt aan op betere en wellicht nieuwere definities en verduidelijkingen van termen als "gezamenlijke prijs", "pakket", "van tevoren georganiseerd" en "consument"; 8. vraagt om meer duidelijkheid met betrekking tot de exacte verantwoordelijkheid van organisatoren en/of doorverkopers met betrekking tot niet-nakoming van een overeenkomst, of een onjuiste uitvoering daarvan, ongeacht de vraag of de organisator of agent de desbetreffende dienst rechtstreeks heeft geleverd of niet; 9. vraagt om duidelijker en vollediger schadeloosstelling voor consumenten, indien de overeenkomst door de organisator en/of doorverkoper wordt geannuleerd, waarbij de organisator en/of doorverkoper schadeloos moet worden gesteld wanneer die duidelijk kan aantonen verlies te lijden; 10. dringt erop aan dat de rechten van de consument uit hoofde van het nationale recht niet mogen worden beperkt door oneerlijke uitsluitingsclausules, of door clausules die het voor de consument wellicht moeilijker maken om eisen tot schadeloosstelling in te dienen; 11. dringt erop aan dat de lidstaten ter bekrachtiging van de consumentenbeschermingsnormen van artikel 7 voorzien in enigerlei vorm van door de overheid gewaarborgde steunfondsen, in combinatie met door de betrokken toeroperator gedeponeerde borgsommen; dringt erop aan dat de consument niet wordt verplicht om vooraf zijn of haar eigen repatriëring in geval van insolvabiliteit van een organisator en/of doorverkoper te financieren; 12. dringt er bij de lidstaten op aan te verzekeren dat consumenten beter worden voorgelicht over hun wettelijke beroepsrecht en over de wijze waarop zij deze rechten kunnen doen gelden; 13. merkt op dat een groot aantal klachten van consumenten nog steeds het gevolg is van teleurstelling van de consument in verband met misleidende of onvolledige informatie; dringt erop aan dat de minimale voorlichtingsnormen worden herzien en dat de desbetreffende regels van toepassing zijn op al het beschrijvende of reclamemateriaal en niet alleen op de vakantiebrochure zelf; 14. is van mening dat de organisator en/of doorverkoper de consument op de hoogte moeten stellen van eventuele hem/haar bekende omstandigheden die van negatieve invloed kunnen zijn op het reisgenot (bijvoorbeeld in het hotel en/of in de (onmiddellijke) nabijheid daarvan in uitvoering zijnde bouwwerkzaamheden); 15. stelt voor dat artikel 4, lid 2, letter b), waarin wordt bepaald dat de voorwaarden van de overeenkomst vóór de sluiting daarvan moeten worden meegedeeld aan de consument, in die zin wordt gewijzigd dat de consument binnen zeven dagen na ondertekening van een dergelijke overeenkomst een afschrift krijgt van de volledige boekingsbevestiging/contractvoorwaarden van de organisator en/of doorverkoper; 16. wenst dat de organisator overeenkomstig artikel 4, lid 5, de consument uiterlijk veertien dagen vóór de vertrekdatum in kennis stelt van eventuele belangrijke veranderingen in de belangrijkste voorwaarden met betrekking tot de vakantiereis; 17. dringt erop aan dat door de lidstaten meer in overeenstemming met gemeenschappelijke overeengekomen normen betreffende de classificatie van accommodatie wordt gehandeld, teneinde te voorkomen dat consumenten worden misleid en/of in verwarring gebracht; 18. dringt aan op strengere voorschriften betreffende supplementen voor alleenreizenden, omdat door dat systeem niet alleen alleenstaande ouders en ouderen worden bestraft, maar soms ook accommodatie van inferieure kwaliteit wordt aangeboden; 19. dringt erop aan dat meer voorlichting wordt gegeven betreffende de toegankelijkheid van vakantieaccommodatie voor gehandicapte consumenten, en dat door alle lidstaten meer gemeenschappelijke definities worden vastgesteld met betrekking tot aspecten als rolstoelvriendelijkheid; 20. dringt aan op verscherping van de tekst van artikel 5, lid 1, in die zin dat meer gedetailleerde bepalingen worden opgenomen betreffende verplichtingen van de industrie met betrekking tot het verstrekken aan de consument van volledige gezondheidsinformatie met betrekking tot de vakantiebestemming; 21. dringt erop aan dat het berekenen van extra kosten na sluiting van de overeenkomst of het vragen van variabele prijzen in verband met het feit dat er mogelijk veranderingen optreden van wisselkoersen, brandstofprijzen, belastingen enz., aan strikte maxima worden gebonden, en om de periode gedurende welke dergelijke extra kosten niet meer mogen worden doorberekend te verlengen tot ten minste 30 dagen voor het vertrek naar de vakantiebestemming; 22. spoort de Commissie ertoe aan om met kracht te werken aan de voltooiing van het éne Europese luchtruim, omdat daarmee een aanzienlijke bijdrage zal worden geleverd aan het terugdringen van de vertragingen in het vliegverkeer en het aantal consumentenklachten; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het gemeenschappelijk standpunt wordt goedgekeurd; daarmee wordt het besluit overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn vastgesteld. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2001) 483 (1) ), – gelet op de artikelen 170 en 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad (C5&nbhy;0644/2001), – gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0462/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het Protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.