Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 − C6-0416/2008) (2) , – gezien het verslag over begrotings- en financieel beheer voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling I, Europees Parlement (3) , – gezien het jaarverslag van de intern controleur voor 2007, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (4) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (5) , – gelet op artikel 272, lid 10, en artikel 275 van het EG-Verdrag en artikel 179 bis van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , en met name de artikelen 145, 146 en 147, – gelet op artikel 13 van de interne voorschriften voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement (7) , – gelet op artikel 147, lid 1, van het Financieel Reglement, volgens welk elke instelling alles in het werk moet stellen om gevolg te geven aan de opmerkingen waarvan het kwijtingsbesluit van het Europees Parlement vergezeld gaat, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2006 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2007 − Afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII(A) en VIII(B) en voor het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor de begrotingsprocedure 2007 (8) , – gelet op artikel 71, artikel 74, lid 3, en bijlage V, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0184/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer in zijn audit heeft geconstateerd dat, wat de administratieve uitgaven betreft, alle instellingen in 2007 bevredigende controle- en toezichtsystemen hebben gehanteerd, overeenkomstig het Financieel Reglement, en dat de gecontroleerde transacties geen materiële fouten bevatten (9) , B. overwegende dat de secretaris-generaal op 3 juni 2008 heeft bevestigd dat er redelijke zekerheid bestaat dat de begroting van het Europees Parlement is uitgevoerd volgens de beginselen van goed financieel beheer, en dat het controle- en toezichtsysteem de nodige garanties biedt ten aanzien van de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, 1. verleent zijn Voorzitter kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie, die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling I – Europees Parlement (C6-0416/2008 – 2008/2276(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (10) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 − C6-0416/2008) (11) , – gezien het verslag over begrotings- en financieel beheer voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling I, Europees Parlement (12) , – gezien het jaarverslag van de intern controleur voor 2007, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (13) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (14) , – gelet op artikel 272, lid 10, en artikel 275 van het EG-Verdrag en artikel 179 bis van het Euratom-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (15) , en met name de artikelen 145, 146 en 147, – gelet op artikel 13 van de interne voorschriften voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement (16) , – gelet op artikel 147, lid 1, van het Financieel Reglement, volgens welk elke instelling alles in het werk moet stellen om gevolg te geven aan de opmerkingen waarvan het kwijtingsbesluit van het Europees Parlement vergezeld gaat, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2006 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2007 − Afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII(A) en VIII(B) en voor het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor de begrotingsprocedure 2007 (17) , – gelet op artikel 71, artikel 74, lid 3, en bijlage V, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0184/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer in zijn audit heeft geconstateerd dat, wat de administratieve uitgaven betreft, alle instellingen in 2007 bevredigende controle- en toezichtsystemen hebben gehanteerd, overeenkomstig het Financieel Reglement, en dat de gecontroleerde transacties geen materiële fouten bevatten (18) , B. overwegende dat de secretaris-generaal op 3 juni 2008 heeft bevestigd dat er redelijke zekerheid bestaat dat de begroting van het Europees Parlement is uitgevoerd volgens de beginselen van goed financieel beheer, en dat het controle- en toezichtsysteem de nodige garanties biedt ten aanzien van de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, Belangrijkste wijzigingen in het beheer van de begroting van het Parlement in de zittingsperiode 2004-2009 1. wijst erop dat deze kwijting de laatste is van de zittingsperiode 2004-2009, waarin het beheer van de begroting van de EU in het algemeen en van het Parlement in het bijzonder op een aantal punten is gewijzigd; 2. wijst erop dat tijdens deze zittingsperiode het nieuwe Financieel Reglement volledig is geïmplementeerd en in 2008 opnieuw is herzien, hetgeen het financieel beheer flink heeft gewijzigd, met name door een aanscherping van de aanbestedingsregels en een verbetering van de structuur van de controleketen van de financiële procedures, een vergroting van de verantwoordelijkheid van de ordonnateurs en een decentralisering van de financiële controles; wijst erop dat deze wijzigingen extra gekwalificeerd personeel nodig hebben gemaakt en tot bijkomend administratief werk hebben geleid, en volgens de directoraten-generaal van het Parlement inderdaad tot een verbetering van het financieel beheer hebben geleid; 3. wijst er echter op dat het Financieel Reglement mogelijkerwijs diepgaander moet worden herzien, aangezien van een aantal procedures is gebleken dat ze voor het Parlement onwerkbaar zijn; betreurt het feit dat dit tot méér uitzonderingen heeft geleid (zie de bijlagen bij de jaarlijkse activiteitenverslagen); 4. herinnert eraan dat het nieuwe Financieel Reglement, dat veel méér gespecialiseerd personeel nodig maakte, in werking trad op hetzelfde moment als het herziene Statuut van de ambtenaren en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden (19) , hetgeen de administratie van het Parlement onder aanzienlijke druk heeft geplaatst; 5. herinnert eraan dat in 2004 tien nieuwe lidstaten en in 2007 Bulgarije en Roemenië tot de EU zijn toegetreden, hetgeen de voornaamste reden was voor de personeelstoename van 4 662 op 1 januari 2004 (alle categorieën) tot 6 101 op 31 december 2008; is derhalve verheugd over de inspanningen van de administratie van het Parlement om deze grote toename soepel te laten verlopen; wijst erop dat bijna alle bijkomende posten met de uitbreiding te maken hebben, en dat de netto-toename van niet aan de uitbreiding gerelateerd personeel slechts 1,2% bedraagt; 6. wijst erop dat in 2007 99,9% van de betalingen betreffende de vergoeding voor parlementaire medewerkers gerechtvaardigd is gebleken, en dat de stijging van dit percentage toe te schrijven is aan de door het Bureau vastgestelde verbeterde procedures met betrekking tot de bewijsstukken, alsmede aan de aanzienlijke inspanningen van de administratie en het grotere bewustzijn onder de leden; 7. wijst met nadruk op het feit dat de lidstaten voor het eerst sinds de oprichting van het Parlement tot een akkoord zijn gekomen over een statuut voor de leden; dit statuut zal leiden tot een voor alle leden gelijke vergoedings- en verzekeringssituatie, een eind maken aan de significante verschillen tussen hun nationale salarissen en een transparant systeem introduceren voor alle soorten vergoedingen en betalingen; 8. herinnert eraan dat de goedkeuring van een statuut voor medewerkers één van de prioriteiten was in de resolutie inzake begrotingsrichtsnoeren voor 2007; is in dit verband verheugd over de goedkeuring door de Raad op 19 december 2008 van het voorstel van de Commissie ( COM(2008)0786 ) als gewijzigd door het Parlement (20) ; de inwerkingtreding ervan in juli 2009 zal leiden tot veel meer transparantie betreffende het gebruik van deze middelen en ervoor zorgen dat de sociale en werknemersrechten van de medewerkers ten volle worden gerespecteerd; Verslag over het begrotings- en financieel beheer (21) 9. constateert dat de ontvangsten van het Parlement in 2007 een bedrag van 144 449 007 EUR beliepen (126 126 604 EUR in 2006); Definitieve rekeningen 2007 (in EUR) 10. neemt kennis van de onderstaande cijfers, op grond waarvan de rekeningen van het Parlement voor het financieel jaar 2007 werden gesloten: (a) Beschikbare kredieten kredieten voor 2007: 1 397 460 174 niet-automatische overdrachten van het begrotingsjaar 2006: 4 817 000 automatische overdrachten van het begrotingsjaar 2006: 188 746 822,24 kredieten corresponderend met bestemmingsontvangsten voor 2007: 42 522 400,66 overdrachten corresponderend met bestemmingsontvangsten van het begrotingsjaar 2006: 34 640 774,58 Totaal: 1 668 187 171,4848 (b) Besteding van de kredieten in het begrotingsjaar 2007 vastleggingen: 1 594 372 252,26 verrichte betalingen: 1 329 131 440,46 nog niet verrichte betalingen en nog niet vastgelegde kredieten afkomstig van bestemmingsontvangsten: 263 564 514,64 overgedragen kredieten, waaronder die afkomstig van bestemmingsontvangsten: 263 564 514,64 geannuleerde kredieten: 31 691 180,38 (c) Begrotingsontvangsten ontvangen in 2007: 144 449 007,32 (d) Totale balans op 31 december 2007 1 788 830 683 11. wijst erop dat de goedgekeurde kredieten op de oorspronkelijke begroting van het Parlement voor 2007 in totaal 1 397 460 174 EUR bedroegen, een stijging van 6% ten opzichte van de begroting voor 2006 (1 321 600 000 EUR), en dat er geen gewijzigde begroting is ingediend in 2007; 12. geeft aan dat, in plaats van niet-besteed geld terug te geven aan de lidstaten, het Parlement, net als in voorgaande jaren, heeft besloten een "ramassage" van de diverse begrotingslijnen te doen ten belope van in totaal 25 miljoen EUR (2006: 37 246 425 EUR), en dat geld te gebruiken voor de aankoop van een gebouw in Wenen voor de oprichting van het Huis van de Europese Unie (samen met de Commissie); wijst er evenwel op dat het Parlement, in zijn resolutie van 24 april 2007 over de kwijting voor het begrotingsjaar 2005 (22) , erom had gevraagd dat, met het oog op begrotingstransparantie, uitgaven voor gebouwen op de begroting zouden worden opgenomen in plaats van via een "ramassage" zouden worden gefinancierd; 13. is verheugd over het feit dat het verslag over het begrotings- en financieel beheer - zoals gevraagd in eerdere kwijtingsresoluties - een heldere en transparante richtsnoer is geworden voor het financieel beheer van het Parlement tijdens het begrotingsjaar waarop het betrekking heeft; De rekeningen van het Parlement 14. wijst erop dat de rekenplichtige van het Parlement in zijn certificering van de definitieve rekeningen verklaart redelijke zekerheid te hebben verkregen dat deze een getrouw en juist beeld geven van de financiële positie van het Parlement in alle materiële aspecten; wijst er daarnaast op dat hij aangeeft dat er geen zaken onder zijn aandacht zijn gebracht die het maken van een voorbehoud rechtvaardigen; 15. herinnert aan het besluit van de Voorzitter betreffende de goedkeuring van de rekeningen voor het begrotingsjaar 2007; 16. neemt nota van het negatieve financiële resultaat van het begrotingsjaar 2007 (209 985 279 EUR), dat hoofdzakelijk is toe te schrijven aan een toename van de schulden van 256 095 000 EUR in verband met een voorziening voor primaire pensioenen voor bepaalde categorieën leden, die, overeenkomstig bijlage III van de KVL, rechtstreeks door het Parlement worden gefinancierd; 17. verzoekt de secretaris-generaal aan te geven hoe hoog de voorziening voor ledenpensioenen naar verwachting zal zijn wanneer het statuut van de leden in werking treedt, en hoe die voorziening boekhoudtechnisch op de balans van het Parlement zal worden opgenomen; 18. wijst erop dat de bijlagen van de balans de waarde van de gebouwen waarvan het Parlement eigenaar is schat op 1 015 159 978 EUR na afschrijvingen, tegen totale verwervingskosten van 1 650 945 693 EUR; verzoekt de secretaris-generaal een overzicht te presenteren van de huidige marktwaarde van elk gebouw waarvan het Parlement eigenaar is, en deze waarde te vergelijken met de aankoopprijs; Verklaring van betrouwbaarheid van de secretaris-generaal 19. is verheugd over de verklaring van de secretaris-generaal van 3 juni 2008 in zijn hoedanigheid als gedelegeerd hoofdordonnateur betreffende de activiteitenverslagen voor 2007 van de ordonnateurs, waarin hij verklaart redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de begroting van het Parlement is uitgevoerd in overeenstemming met de beginselen van goed financieel beheer en dat de controleregelingen de noodzakelijke garanties bieden voor wat betreft de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; 20. wijst evenwel op zijn opmerking in de voornoemde verklaring dat het regelgevend kader voor de parlementaire vergoedingen, inclusief de uitgaven voor parlementaire medewerkers, zo ingewikkeld is geworden dat het in de praktijk moeilijk uitvoerbaar wordt, en dat hij om deze reden het initiatief heeft genomen een nieuw systeem te ontwikkelen, dat naar verwachting in juli 2009 in werking zal treden; Activiteitenverslagen van de directeuren-generaal 21. stelt met tevredenheid vast dat alle directeuren-generaal zonder voorbehouden verklaringen van betrouwbaarheid hebben afgegeven voor de uitvoering van de begroting door hun diensten in 2007; 22. is zich ervan bewust dat de activiteitenverslagen een intern managementinstrument zijn, hoofdzakelijk bedoeld om de secretaris-generaal een helder overzicht te geven van het functioneren van de administratie en in het bijzonder van de problemen die zich daarbij voordoen; 23. wijst erop dat het activiteitenverslag van elk DG een bijlage heeft met een lijst met uitzonderingen, d.w.z. afwijkingen van het Financieel Reglement en secundaire regels; maakt zich zorgen over het feit dat het totale aantal uitzonderingen veel hoger is dan het gemiddelde jaarlijkse aantal geweigerde "goedkeuringen" vóór 2003 op basis van het oude Financieel Reglement, toen alle verrichtingen door de financieel controleur moesten worden goedgekeurd; Jaarverslag Rekenkamer 2007 24. overwegende dat de Rekenkamer heeft geconstateerd dat, wat de administratieve uitgaven in 2007 betreft, alle instellingen bevredigende controle- en toezichtsystemen hebben gehanteerd, overeenkomstig het Financieel Reglement, en dat de gecontroleerde verrichtingen geen materiële fouten bevatten; 25. neemt nota van de specifieke bevindingen in het jaarverslag van de Rekenkamer voor 2007 met betrekking tot het Parlement, alsook van de antwoorden van het Parlement, betreffende de vermenigvuldigingsfactor die wordt toegepast op het salaris van het personeel naar aanleiding van de vaststelling van het herziene personeelsstatuut op 1 mei 2004, en betreffende de betalingen in 2007 uit in 2006 overgedragen kredieten voor in 2008 in gebouw D5 te installeren "high-speed'camera's; 26. neemt daarnaast nota van de tekst in het jaarverslag over de follow-up van de opmerkingen in voorgaande jaarverslagen met betrekking tot de forfaitaire vergoeding van verblijfskosten van ambtenaren op dienstreis, bewijsstukken betreffende het gebruik van de vergoeding voor parlementaire medewerkers, en, m.b.t. de aanvullende vrijwillige pensioenregeling, de noodzaak van het vaststellen van duidelijke regels betreffende de aansprakelijkheden en verantwoordelijkheden van het Parlement en de aangeslotenen bij de pensioenregeling in het geval van een tekort; 27. neemt kennis van de antwoorden van het Parlement in het kader van de procedure op tegenspraak met de Rekenkamer; Follow-up door de secretaris-generaal van de laatste kwijtingsresolutie 28. is verheugd over de besluiten van het Bureau van 10 maart 2008, 19 mei 2008 en 7 juli 2008 betreffende uitvoeringsmaatregelen voor het ledenstatuut en de vergoeding voor parlementaire medewerkers, die een rechtstreekse follow-up vormen van de aanbevelingen in het kader van de kwijting 2006; is daarnaast verheugd over de toezegging van de Voorzitter om deze besluiten uit te voeren; 29. herinnert eraan dat krachtens artikel 147, lid 1, van het Financieel Reglement, de Commissie en alle overige instellingen alles in het werk moeten stellen om gevolg te geven aan de opmerkingen waarvan het kwijtingsbesluit van het Parlement vergezeld gaat; 30. feliciteert de secretaris-generaal derhalve met het feit dat hij de in de laatste kwijtingsresolutie van de administratie gevraagde verslagen tijdig vóór het begin van de kwijtingsprocedure voor het begrotingsjaar 2007 heeft voorgelegd; 31. neemt kennis van de conclusie van de Juridische Dienst van 29 april 2008 (SJ 775/06) met betrekking tot de paragrafen van de resolutie van het Parlement van 22 april 2008 betreffende de kwijting voor het begrotingsjaar 2006 over het vrijwillige pensioenfonds, met name: "Het Bureau heeft zijn eigen bevoegdheden en verantwoordelijkheden, vastgelegd in het reglement van het Parlement. Het is derhalve aan het Bureau om te bepalen of het afstand neemt van de wil zoals tot uitdrukking gebracht door de voltallige vergadering in haar resolutie van 22 april 2008, of dat het deze respecteert"; is evenwel van mening dat deze conclusie, die stoelt op het Reglement van het Parlement, niet helemaal strookt met de ondubbelzinnige tekst van artikel 147, lid 1, van het Financieel Reglement, dat stoelt op artikel 276 van het EG-Verdrag; Hoorzitting met de interne financieel controleur 32. wijst erop dat tijdens de vergadering van de bevoegde commissie met de interne financieel controleur op 20 januari 2009, hetgeen een publieke vergadering was die via web-stream werd uitgezonden, en tijdens dewelke de interne financieel controleur zijn jaarverslag heeft gepresenteerd, de interne financieel controleur heeft aangegeven dat hij in 2007 18 verslagen had goedgekeurd of in ontwerp-versie had voorgelegd over onder andere: 33. wijst op de belangrijkste conclusies in het jaarverslag van de interne financieel controleur, te weten: 34. neemt nota van en steunt de opmerkingen van de interne financieel controleur ten aanzien van: Contracten en aanbestedingen 35. herinnert eraan dat het Parlement op zijn website via "quick links" (23) algemene informatie publiceert over gegunde contracten en dat het, in overeenstemming met het Financieel Reglement, i) specifieke informatie over contracten met een waarde van méér dan 60 000 EUR in het Publicatieblad publiceert, en ii) een lijst van contracten met een waarde van tussen de 25 000 EUR en 60 000 EUR op zijn website publiceert; is verheugd over de grote transparantie waartoe dit leidt, maar beveelt met het oog op grotere toegankelijkheid aan dat het Parlement op zijn website één volledige en alomvattende lijst van alle contracten publiceert; 36. neemt nota van het feit dat het jaarverslag van de administratie aan de begrotingsautoriteit de volgende informatie over in 2007 gegunde contracten bevat: Toegekende contracten 2007 2006 Contracten met een waarde gelijk aan of groter dan 25 000 EUR 331,5 m EUR (249 contracten) 327,5 m EUR (238 contracten) Contracten met een waarde gelijk aan of groter dan 50 000 EUR 326,5 m EUR (133 contracten) 322,3 m EUR (112 contracten) Contracten met een waarde van tussen de 25 000 EUR en 60 000 EUR 5,2 m EUR (116 contracten) 5,2 m EUR (126 contracten) 37. verwelkomt het feit dat het percentage contracten dat via de open procedure is gesloten tussen 2006 en 2007 zowel in absolute bedragen als uitgedrukt in een percentage van het totale aantal contracten is gestegen, en wel als volgt: Soort procedure 2007 2006 Waarde (EUR) Percentage Waarde (EUR) Percentage Open Beperkt Door onderhandelingen 162 124 519 59 593 905 109 763 269 49% 18% 33% 123 936 713 12 438 031 191 162 868 38% 4% 58% Totaal 331 481 693 100% 327 537 612 100% 38. wijst erop dat de administratie inmiddels de in artikel 95 van het Financieel Reglement bedoelde gegevensbank van uitsluitingen heeft opgericht en momenteel wacht op instructies van de Commissie over de coördinatie tussen deze gegevensbank en de regelingen die de Commissie hanteert op grond van de verordening (24) en het besluit die zij op 17 december 2008 heeft aangenomen; 39. wijst erop dat, hoewel gewijzigd, de bepalingen van het Financieel Reglement inzake aanbestedingen voor kleinere instellingen nog altijd 'zwaar' zijn, met name in het geval van aanbestedingen voor contracten ter hoogte van relatief kleine bedragen; verzoekt de Commissie om - bij de voorbereidingen voor toekomstige voorstellen voor aanpassingen van het Financieel Reglement - de secretarissen-generaal en de administraties van de overige instellingen uitvoerig te raadplegen om ervoor te zorgen dat in de definitieve ontwerptekst volledig met hun zorgen rekening wordt gehouden; Management in de administratie van het Parlement DG Presidium 40. is verheugd over de steun van het DG Presidium voor verdere verbeteringen in het financieel beheer middels grondige bestudering van de diverse aspecten van de uitvoering van de begroting en daaraan gerelateerde procedures; wijst in het bijzonder op de geleverde inspanningen gericht op een groter bewustzijn van begrotingskwesties onder het personeel; 41. herinnert aan zijn verzoek, voor het eerst geformuleerd in het kader van de kwijting voor het begrotingsjaar 2004, om benoeming van een risicomanager, iemand met een grote beroepservaring op dit vlak, die onafhankelijk en autonoom is op besluitvormingsgebied, een gedegen kennis van de opzet en het bestuur van de organisatie, alsmede autoriteit heeft, aangezien de standpunten van een dergelijke persoon politieke of administratieve besluiten zouden kunnen ontkrachten; 42. acht het van essentieel belang deze risicomanager te positioneren binnen een administratieve structuur die waarborgt dat deze criteria volledig in acht worden genomen; 43. onderstreept dat veiligheid binnen elk parlement een uiterst gevoelig thema is, maar zeker binnen een multinationaal parlement met een grote mate van zichtbaarheid, dat voortdurend door staatshoofden en regeringsleiders uit alle hoeken van de wereld wordt bezocht; verzoekt de secretaris-generaal de bevoegde commissie op de hoogte te stellen van de laatste ontwikkelingen op dit vlak; herinnert in dit verband aan het belang van heldere communicatieprocedures in het geval van grote veiligheidsproblemen in het Parlement; 44. herinnert aan het besluit van het Bureau van 29 november 2006 houdende goedkeuring van de door de secretaris-generaal voorgestelde strategie inzake operationele continuïteit en crisisbeheer; onderstreept dat het absoluut noodzakelijk is nu eindelijk duidelijke regels te ontwikkelen voor de bevels- en crisisbeheerstructuur binnen de administratie van het Parlement, en verlangt dat het DG Presidium hier zijn uiterste best voor gaat doen; 45. maakt zich zorgen over de toenemende 'kleine criminaliteit' in de gebouwen van het Parlement, in de meeste gevallen diefstal van persoonlijke bezittingen zoals attachékoffers, draagbare computers en mobiele telefoons; steunt alle inspanningen van de administratie gericht op méér veiligheid in de gebouwen van het Parlement; 46. wijst erop dat het Parlement in 2005 na een analyse van de veiligheidsrisico's en op advies van een externe consultant zes bodyscanners heeft gekocht; wijst op het feit dat het Parlement, nadat het zelf dergelijke scanners had gekocht, het gebruik ervan op vliegvelden heeft weggestemd; verzoekt de secretaris-generaal in dit verband te bekijken of de scanners kunnen worden verkocht; roept zijn administratie op vóór vergelijkbare aankopen in de toekomst de leden daarvan in kennis te stellen en bij het besluitvormingsproces te betrekken; DG intern beleid en DG extern beleid 47. wijst op het feit dat de beleidsafdelingen van DG IPOL en DG EXPO in 2007 volledig operationeel waren, met een totaalbudget van 6 519 600 EUR; is verheugd over het feit dat zij hun voornaamste taak, te weten het geven van assistentie aan het werk van de parlementaire organen, naar steeds grotere tevredenheid verrichten; verwelkomt de insteek van de beleidsafdelingen dat kwaliteit voorop staat bij het waarborgen van externe kennis, en verzoekt hen serieus te bekijken welk contractmodel het kwalitatief meest hoogwaardige advies voor de desbetreffende commissie waarborgt; DG Communicatie 48. wijst erop dat DG Communicatie zowel op het vlak van audiovisuele projecten als ten aanzien van de implementatie van het bezoekerscentrum (dat het eindstadium nadert) steeds meer te doen krijgt; wijst in dit verband op de lange en logge procedures voor de voorbereidingen voor het nieuwe bezoekerscentrum, die hebben geresulteerd in 13 aanbestedingsprocedures en 20 afzonderlijke contracten; 49. verzoekt de secretaris-generaal de voor 2009 geplande posten voor het project team van het bezoekerscentrum zo snel mogelijk op te vullen, teneinde te garanderen dat het bezoekerscentrum zijn deuren begin 2010 kan openen; 50. is verheugd over het werk dat DG Communicatie heeft gedaan ter voorbereiding van de start van het WEB-TV-project, dat zich na een aantal problemen in de eerste aanbestedingsfase nu in het teststadium bevindt; neemt nota van het feit dat het teststadium plaatsvond van september 2008 tot maart 2009, en dat er in maart 2009 een voorlichtingscampagne is gestart om het publiek te informeren over en enthousiast te maken; voor WEB-TV; neemt nota van de moeilijkheden die om de hoek komen kijken bij de eerste mondiale WEB-TV die wordt uitgezonden in meer dan 20 talen; 51. is verheugd over het feit dat WEB-TV het werk van het Parlement transparanter maakt, aangezien commissievergaderingen, hoorzittingen en andere activiteiten worden gewebstreamed en geïnteresseerde burgers belangrijke gebeurtenissen live kunnen volgen; 52. neemt nota van het feit dat het Bureau op 22 oktober 2007 eenparig goedkeuring heeft gehecht aan de strategie en het actieplan voor de Europese verkiezingen 2009, en wijst erop dat deze in 2008 hun eerste fase zijn ingegaan en vlak vóór de Europese verkiezingen hun hoogtepunt zullen bereiken; 53. is verheugd over het feit dat het Parlement in steeds grotere mate betrokken is bij het Europese sociale en culturele leven, zoals blijkt uit evenementen als de LUX prijs, de Prijs voor journalisme van het Europees Parlement, de prijs van de burger, de Europese Karel de Grote jeugdprijs, de Energy Globe Awards, AGORA en de Jeugdmediadagen (allen gestart in 2007), bovenop de traditionele gebeurtenissen; 54. neemt nota van de tevredenheid van de gebruikers van de nieuwe audiovisuele infrastructuur in het JAN-gebouw in Brussel, die tussen 2006 en 2008 is geïnstalleerd tne einde moderne voorzieningen te bieden ten behoeve van de voor media- en in-house-diensten; 55. verwelkomt de verbeteringen die zijn aangebracht in het management van de voorlichtingsbureaus, waarvan met name het financieel beheer op een hoger peil lijkt te zijn gebracht, zoals blijkt uit informatie van de interne financiële controleur tijdens de hoorzitting van de bevoegde commissie op 20 januari 2009; onderstreept het belang van de nieuwe taakomschrijving van de voorlichtingsbureaus van het Parlement, namelijk vergroting van hun zichtbaarheid en toegankelijkheid voor burgers; 56. betreurt het feit dat beslissingen over sleutelposten binnen DG Communicatie heel erg lang op zich hebben laten wachten, waardoor managementsposten onbemand bleven, hetgeen heeft geresulteerd in extra werk voor de aanwezige managers; DG Personeel 57. verwelkomt de invoering door DG Personeel van "Streamline", dat voor veel meer efficiëntie zorgt en door alle personeelsleden gemakkelijk kan worden gebruikt; 58. is verheugd over de door DG Personeel uitgevoerde screening; verzoekt DG Personeel het werk aan de screening voort te zetten en te kiezen voor een benadering zoals de Commissie die hanteert, hetgeen tot belangrijke verbeteringen bij de toewijzing van personeel en meer efficiëntie zal leiden; 59. wijst erop dat de overgangsbepalingen waarmee de vermeningvuldigingsfactor in het kader van de hervorming is geïntroduceerd (bijlage XIII bij het personeelsstatuut) zo ondoorzichtig en zelfs tegenstrijdig (25) zijn dat zij tot uiteenlopende interpretaties tussen de verschillende instellingen en een groot aantal zaken voor het Hof van Justitie leiden; onderstreept het belang van helderheid en eenvoud bij het opstellen van juridische teksten; dringt er met klem op aan de overgangsperiode tussen de oude (pre-2004) salarisschaal en de nieuwe salarisschaal van ná de hervorming zo kort mogelijk te houden (in het door de Commissie vóór de hervorming gepubliceerde toelichtende document is sprake van beëindiging van de overgangsperiode in 2006), en kijkt in dit verband vol belangstelling uit naar de analyse van de door de secretaris-generaal ingestelde werkgroep; 60. herinnert eraan dat - precies op het moment dat het Parlement ten gevolge van de herziening van het Financieel Reglement behoefte had aan veel meer financiële en begrotingsdeskundigen - het vermogen van de instelling om gekwalificeerde financiële deskundigen aan te trekken afnam door de ingrijpende herziening van het personeelsstatuut in 2004, inclusief een flinke reductie van het niveau van de salarissen en andere vergoedingen van nieuwe ambtenaren op het moment van indiensttreding; 61. neemt nota van het feit dat ten minste één directoraat-generaal in zijn activiteitenverslag aangeeft dat het met het oog op het aanbrengen van correcties in de toekomst nuttig is ex-post-controles op fouten en/of zwakke plekken te verrichten; wijst op het feit dat op dit moment niet alle DG's over een ex-post-controleur beschikken; 62. dringt aan op een evaluatie door een onafhankelijk extern orgaan van de algehele impact van de hervorming van het personeelsstatuut van 2004, mét een kosten-batenanalyse en met name een overzicht van de eventuele ongewenste gevolgen die de werking van de instellingen negatief beïnvloeden; vraagt de secretaris-generaal tegelijkertijd een onderzoek te laten instellen naar de tevredenheid van het personeel; 63. neemt nota van het door de secretaris-generaal gepresenteerde overzicht van het aantal kandidaten voor vacante posten boven het niveau van afdelingshoofd; maakt zich zorgen over het feit dat voor een groot aantal van deze posten het aantal kandidaten beperkt was (1 of 2); verlangt dat er adequate maatregelen worden genomen om tot een toename te komen van het aantal interne kandidaten voor dergelijke posten; DG Infrastructuur en Logistiek 64. betreurt het feit dat in de gebouwen SDM, WIC en IP3 in Straatsburg, na hun aankoop door het Parlement, veel grotere hoeveelheden asbest zijn aangetroffen dan aanvankelijk door de Franse expert was aangegeven; wijst erop dat besloten is het asbest te verwijderen met het oog op het langetermijnbelang van bescherming van diegenen die in de gebouwen werken en deze bezoeken; 65. vraagt de Voorzitter en de secretaris-generaal te waarborgen dat de werkzaamheden voor het verwijderen van het asbest in overeenstemming met het interventieprotocol worden uitgevoerd, dat de deskundigenverslagen als bijlage bij de antwoorden op de kwijtingsvragenlijst worden gevoegd en dat het hele proces permanent onder toezicht van experts zal staan, teneinde ervoor te zorgen dat alle personen die in de gebouwen aanwezig zijn of er werken tijdens de werkzaamheden optimaal worden beschermd; 66. wijst op het feit dat de definitieve kostenramingen voor de uitbreiding van het sportcentrum in Brussel na de afronding van de lopende procedure van gunning via onderhandelingen zullen worden vastgesteld; verzoekt de secretaris-generaal de definitieve kostenramingen vóór het definitieve besluit over het starten van de werkzaamheden aan het Bureau en de Begrotingscommissie te doen toekomen; stelt vast dat de tot nu toe verrichte werk noch het belang van de leden hebben gediend, noch die van de Europese belastingbetaler; DG Vertaling en DG Vertolking en Conferenties 67. neemt met bezorgdheid kennis van de opmerking van DG Vertaling in zijn activiteitenverslag dat de gedragscode meertaligheid in slechts 60% van de gevallen wordt gerespecteerd, en dat het scoringspercentage voor bepaalde commissies onaanvaardbaar laag is; is van mening dat elke aantasting van de meertaligheid grote schade zou berokkenen aan de democratie en de normale uitoefening van de taken van de leden, en verzoekt de secretaris-generaal erop toe te zien dat de gedragscode meertaligheid op passende wijze in acht wordt genomen; 68. steunt het voorstel van de secretaris-generaal om op gebruikers van vertalings- en vertolkingsdiensten (waaronder commissies, delegaties en politieke fracties) gerichte bewustmakingsmaatregelen te treffen, en stelt voor in toekomstige voorstellen ook "virtuele facturering" van gebruikers op te nemen; 69. neemt kennis van het feit dat het Bureau tijdens zijn vergadering van 17 november 2008 een grondig herziene gedragscode heeft aangenomen; 70. feliciteert zowel DG Vertaling als DG Vertolking en Conferenties met hun inspanningen om snel en soepel over te gaan van 11 officiële talen in 2004 naar 23 officiële talen in 2009; 71. stelt vast dat de arbeidsomstandigheden voor tolken tijdens deze zittingsperiode zijn verslechterd ten gevolge van de alsmaar toenemende werkdruk en de over-interpretatie van de dienstreisregels; vraagt DG Vertolking en Conferenties hier op zo kort mogelijke termijn naar te kijken, teneinde de motivatie van de tolken te vergroten; wijst op het feit dat deze problemen zich in de meeste gevallen bij de belangrijkste talencombinaties voordoen, waar de tijdsdruk ten gevolge van de enorme vraag nog groter is; 72. verzoekt de secretaris-generaal om voor 2007 en, indien mogelijk, 2008 een overzicht te presenteren van de vergaderingen die zo laat werden geannuleerd dat tolken en ander ondersteunend personeel niet elders konden worden ingezet, inclusief de totale kosten daarvan en de vraag bij wie deze kosten in rekening werden gebracht; DG Financiën 73. neemt kennis van het werk van de werkgroep Vereenvoudiging; verzoekt de secretaris-generaal de bevoegde commissie een kort verslag te doen toekomen over de resultaten van de werkzaamheden van deze werkgroep; verwacht dat, vooraleer wijzigingen van de financiële regels wordt overwogen, die commissie om een formeel advies wordt gevraagd; 74. dringt met klem aan op heldere en eenvoudig na te leven uitvoeringsregels voor het statuut van de leden; 75. vraagt de secretaris-generaal de leden uiterlijk in juli 2009 een dienst ter beschikking te stellen die hen adviseert over de juiste toepassing van het nieuwe ledenstatuut, hun rechten en plichten in het kader van dat statuut, en de correcte manier van omgaan met contracten van medewerkers; 76. is van mening dat de leden, om hun parlementaire taken te kunnen vervullen, recht zouden moeten hebben om de vervoerswijze te kiezen die het best op hun parlementaire agenda aansluit, het meest geschikt en het snelst is, en het goedkoopst voor het Parlement; 77. verzoekt de secretaris-generaal de noodzakelijke financiële en menselijke middelen ter beschikking te stellen voor de snelle implementatie van het nieuwe medewerkersstatuut; 78. dringt aan op een alomvattende analyse door een onafhankelijk orgaan van het financieel beheer, de effectiviteit en de efficiency van contracten met externe dienstverleners op terreinen zoals IT, veiligheid, bars, restaurants, kantines, het reisbureau, schoonmaak en onderhoud van gebouwen, met bijzondere aandacht voor: 79. beveelt de interne financieel controleur van het Parlement aan bij de risico-analyse met het oog op zijn toekomstige werkprogramma's rekening te houden met de hierboven vermelde terreinen en onderwerpen; DG Innovatie en Technologische Ondersteuning 80. herinnert eraan dat er, volgens de hoorzitting met de interne controleur in de bevoegde commissie op 20 januari 2009, in 2007 in het Parlement belangrijke problemen met het IT-beheer waren, die significante wijzigingen in de structuren, tradities en het management van het IT-beleid van de instelling nodig maken; acht het van het grootste belang dat wordt voldaan aan alle belangrijke eisen voor instrumenten voor moderne IT-beheer- en Planning die de IT-sector van het Parlement dichter in de buurt brengen van COBIT (Control Objectives for Information and related Technology); 81. onderstreept dat hiervoor een diepgaande analyse nodig is van de behoeften en strategieën van het Parlement, teneinde de politieke vereisten en de IT-instrumenten op elkaar te doen aansluiten, met inachtneming van de steeds meer gedigitaliseerde omgeving, waarbij politieke prioriteiten de drijvende kracht moeten zijn en IT-instrumenten volledig in dienst moeten staan van deze prioriteiten; is van mening dat deze benadering alleen haalbaar is indien er een IT-beheerstructuur beschikbaar is; roept het Bureau derhalve op de noodzakelijke beslissingen te treffen; Vergoeding voor parlementaire medewerkers 82. is verheugd over het feit dat het de secretaris-generaal - in reactie op eerdere kwijtingresoluties, verslagen van de Rekenkamer en de interne controleur - is gelukt de noodzakelijke bewijsstukken te vergaren voor het regulariseren van praktisch alle claims (99,9%) voor de periode 2004-2007; neemt nota van de op 13 december 2006 ingevoerde vereenvoudigde declaratieprocedure, volgens welke de leden de facturen en verklaringen betreffende honoraria van betalingsgemachtigden en dienstverleners niet langer hoeven in te dienen, maar slechts hoeven te bewaren ; in plaats daarvan zijn parlementsleden nu verplicht afschriften in te dienen van de "uitgavenstaten" en "overzichten van gefactureerde bedragen", die zijn verstrekt door betalingsgemachtigden en dienstverleners; 83. herinnert aan de paragrafen 59 en 61 van zijn kwijtingsresolutie voor het begrotingsjaar 2006 (26) ; verzoekt de secretaris-generaal de leden die zich aan de regels betreffende het gebruik van de vergoeding voor parlementaire medewerkers hebben gehouden een brief van de administratie te doen toekomen waarin dat wordt bevestigd; 84. is verheugd over de toezegging van de secretaris-generaal, gedaan tijdens de hoorzitting van de bevoegde commissie op 20 januari 2009, om de leden met ingang van juli 2009 ten minste één, door het Parlement aanstelde officiële betalingsgemachtigde per lidstaat ter beschikking te stellen voor het beheer van contracten en alle zaken die verband houden met de plaatselijke medewerkers van de leden, met inachtneming van de andere opties in de uitvoeringsbepalingen; 85. vraagt het Bureau te waarborgen dat plaatselijke medewerkers gelijke toegang wordt verleend tot de gebouwen van het Parlement in de drie plaatsen van werkzaamheden; Fracties (onderzoek van de rekeningen en procedures − begrotingspost 4 - 0 - 0 - 0) 86. is verheugd over het feit dat de rekeningen van de fracties op de website van het Parlement (27) worden gepubliceerd, samen met hun interne financiële regels; wijst er overigens op dat de interne financiële regels van de verschillende fracties onderling sterk verschillen; 87. merkt op dat de voor 2007 op begrotingspost 4 - 0 - 0 - 0 ingeschreven kredieten als volgt werden gebruikt: (in EUR) Totaal beschikbaar op de begroting 2007 75.211.947 Niet-ingeschrevenen 673.575 Bedragen beschikbaar voor de fracties 74.538.372 Fractie Toegekende kredieten op de begroting van het Parlement Eigen middelen en overgedragen kredieten van de fracties Uitgaven 2007 Gebruikma-kingsper-centage van de beschikbare kredieten Plafond van de over-drachten * Overdrachten naar 2008 PPE 18.197.622 9.449.345 18.572.670 67,18% 9.098.811 9.074.297 PSE 14.165.895 7.265.776 14.827.524 69,19% 7.082.948 6.604.146 ALDE 6.703.291 3.560.145 7.461.720 72,70% 3.351.646 2.801.716 Verts/ALE 2.690.396 1.434.335 3.167.057 76,78% 1.345.198 957.674 GUE/NGL 2.740.154 994.094 2.835.166 75,92% 1.370.077 899.083 UEN 2.797.063 541.496 2.436.330 72,98% 1.398.532 902.230 IND/DEM 1.502.292 1.044.042 1.821.789 71,55% 751.146 724.546 ITS 1.441.708 10.718 1.130.306 77,82% 720.854 - ** NI 538.048 135.527 450.827 66,93% 269.024 117.207 TOTAAL 50.776.469 24.435.478 52.703.387 70,07% 25.388.234 22.508.559 * Overeenkomstig artikel 2.1.6 van de regels betreffende het gebruik van de kredieten van begrotingspost 4 - 0 - 0 - 0 ** De fractie is op 14 november 2007 ontbonden en heeft daarna de ongebruikte kredieten aan het Parlement terugbetaald. 88. wijst op het feit dat in 2007 de externe controleurs van twee fracties opmerkingen bij de desbetreffende rekeningen hebben gemaakt; 89. wijst op het feit dat tijdens zijn vergadering van 7 juli 2008 het Bureau, in het kader van de behandeling van de sluiting van het begrotingsjaar 2007 voor de fracties, zonder debat 90. wijst verder op het feit dat de op 4 november 2008 aan de voorzitter van de Begrotingscommissie voorgelegde rekeningen van de op 14 november 2007 ontbonden ITS-Fractie vergezeld gingen van een certificaat van een controleur met daarin i) opmerkingen betreffende bewijs van tekortschietende interne controles, zoals de betaling van salaris aan een personeelslid zonder contract, en ii) een verwijzing naar disciplinaire maatregelen tegen een voormalig werknemer; 91. wijst op het feit dat de ITS-Fractie het niet-gebruikte deel van de ontvangen subsidie ten bedrage van 317 310,23 EUR in april 2008 aan het Parlement heeft terugbetaald; Europese politieke partijen 92. wijst op het feit dat tijdens zijn vergadering van 7 juli 2008 het Bureau, in het kader van de behandeling van de sluiting van het begrotingsjaar 2007 voor de politieke partijen, zonder debat goedkeuring heeft gehecht aan de definitieve verslagen over de implementatie van de respectieve activiteitenprogramma's en financiële verklaringen van de politieke partijen die een subsidie met middelen van de begroting van het Parlement ontvangen; 93. merkt op dat de voor 2007 op begrotingspost 4 - 0 - 2 - 0 ingeschreven kredieten als volgt werden gebruikt: Uitvoering van de begroting 2007 in het kader van de Conventie (EUR) Partij Eigen middelen Subsidies van het EP, totaal Totaal van de ontvangsten Subsidies in percentage van de daarvoor in aanmerking komende uitgaven (max. 75%) PPE 1.150.174,16 3.156.413,79 4.306.587,95 75,00% PSE 1.033.792,85 2.992.217,56 4.026.010,41 75,00% ELDR 382.797,45 1.022.343,98 1.405.141,43 74,00% EFGP 243.733,02 631.750,00 875.483,02 74,05% GE 179.599,61 524.251,22 703.850,83 75,00% PDE 52.861,45 152.610,87 205.472,32 75,00% AEN 53.496,02 159.137,64 212.633,66 74,84% ADIE 82.775,00 239.410,00 322.185,00 74,46% EFA 81.354,87 215.197,63 296.552,50 75,00% EUD 73.951,00 226.279,50 300.230,50 75,00% Totaal 3.334.535,43 9.319.612,19 12.654.147,62 74,81% 94. wijst op het feit dat in alle verslagen de controleurs zonder enig voorbehoud verklaren dat de ingediende rekeningen voldoen aan de belangrijkste statutaire bepalingen van Verordening (EG) nr. 2004/2003 (28) , en dat zij een getrouw beeld geven van de situatie van de politieke partijen aan het eind van begrotingsjaar 2007; neemt nota van het feit dat de interne controleur van het Parlement iets kritischer was in zijn beoordeling van de naleving van de relevante bepalingen; 95. draagt de secretaris-generaal op de rekeningen en de verslagen van de controleurs over de gesubsidieerde politieke partijen op de website van het Parlement te publiceren; 96. verlangt dat zijn bevoegde commissie wordt geïnformeerd over de follow-up van het in augustus 2007 gepubliceerde verslag van de interne controleur over de implementatie van de regels inzake bijdragen aan politieke partijen op Europees niveau (zie paragraaf 55 van de resolutie van het Parlement van 22 april 2008 betreffende de kwijting voor het begrotingsjaar 2006); 97. neemt nota van het feit dat, net als in 2005 en 2006, de uitvoering van de begroting van twee partijen (AEN en PDE) flink afweek van de voorlopige begroting, en dat de ordonnateur is opgedragen voor 2007 de onderstaande bedragen terug te vorderen − 81 294,07 EUR van AEN; − 269 153,40 EUR van PDE; en − 49 819 EUR van ADIE; 98. herinnert eraan dat het Bureau in zijn vergadering van 8 oktober 2008 nota heeft genomen van het voorstel voor een gedragscode voor verkiezingscampagnes van politieke partijen in het kader van Europese verkiezingen; 99. herinnert eraan dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1524/2007 (29) , Europese politieke stichtingen in 2008 voor het eerst aanvragen konden indienen voor financiering met middelen van de begroting van het Parlement; draagt zijn bevoegde commissie op het gebruik van deze financiële middelen te bezien in het kader van zijn kwijting voor het begrotingsjaar 2008; Vrijwillig pensioenfonds 100. neemt nota van het feit dat in het voorjaar 2008 het fonds in totaal 1 113 leden had, waarvan 478 actieve leden van het Parlement (61% van alle parlementsleden), 493 gepensioneerde leden (waarvan 56 personen ten laste van overleden leden) en 142 niet meer bijdragende aangeslotenen; 101. wijst erop dat op 31 december 2007 de activa van het fonds 214 887 336 EUR bedroegen; neemt nota van het feit dat het rendement op investeringen in 2007 1,2% bedroeg; 102. neemt − wat de rekeningen betreft van de ASBL die het vrijwillig pensioenfonds van de leden beheert − kennis van de verklaring van de onafhankelijke controleur dat, zonder verdere opmerkingen, de activa van de ASBL op 31 december 2007 een actuarieel tekort vertoonden van 30 917 229 EUR (2006: 26 637 836 EUR); 103. neemt verder nota van de verklaring van de externe controleur dat de eindverantwoordelijkheid voor de betaling van de winst bij het Parlement berust, zoals bepaald in artikel 27 van het door het Parlement goedgekeurde statuut van de leden van het Europees Parlement, waarin staat dat "verworven rechten volledig worden gehandhaafd"; 104. is van mening dat deze interpretatie niet volledig strookt met het oorspronkelijke concept van het vrijwillig pensioenfonds als een zelf-besturende entiteit buiten de structuren van de instelling; vraagt zijn Juridische Dienst vóór de inwerkingtreding van het nieuwe statuut zijn standpunt kenbaar te maken over de vraag of de uiteindelijke financiële verantwoordelijkheid voor het vrijwillig pensioenfonds bij het fonds en zijn leden ligt, of bij het Parlement, met volledige inaanmerking van de belangen van de Europese belastingbetalers; 105. neemt nota van de intentie om via onderhandelingen tot een akkoord tussen het Parlement en het fonds te komen; wijst erop dat het Parlement in de huidige economische omstandigheden onder geen enkele voorwaarde extra begrotingsgeld ter beschikking zal stellen ter dekking van de verliezen van het fonds, zoals in het verleden wel is gebeurd, en dat, als het pensioenrechten moet waarborgen, het Parlement de volledige controle over het fonds en diens beleggingsbeleid dient te hebben; 106. herinnert aan de conclusies van een in opdracht van het Parlement verrichte onafhankelijke actuariële beoordeling (30) van het vrijwillig pensioenfonds dat i) de cash-instroom volstond om de pensioenbetalingen tot 2015 te financieren en dat het daarna nodig zou zijn activa te vergaren om de verschuldigde pensioenen te kunnen betalen; en ii) dat het fonds op de einddatum een overschot zal vertonen, op voorwaarde dat de door de actuaris van het fonds gehanteerde veronderstellingen kloppen; wijst op het feit dat de secretaris-generaal opdracht heeft gegeven tot het verrichten van een geactualiseerde actuariële studie naar de situatie als gevolg van de recente financiële/bankencrisis; 107. verwelkomt het bericht dat de leden van het fonds, zoals in eerdere kwijtingsresoluties werd aanbevolen, hun een-derde bijdrage nu uit particuliere externe rekeningen betalen, in plaats van dat het door de administratie van het Parlement automatisch van de vergoeding voor algemene uitgaven wordt afgetrokken; 108. wijst evenwel op het feit dat wat de primaire pensioenregeling betreft zoals bedoeld in bijlage III bij de KVL, de bijdragen van de desbetreffende leden nog altijd afkomstig zijn uit de vergoeding voor algemene uitgaven; 109. wijst op het feit dat het Bureau tijdens zijn vergadering van 22 oktober 2007 besloten heeft niet in te gaan op een aanbeveling van de Europese Ombudsman (klacht 655/2006/(SAB)ID) dat het Parlement toegang moet verschaffen tot de lijst van leden van het vrijwillig pensioenfonds, niettegenstaande een positief advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming; verzoekt het Bureau zijn standpunt te heroverwegen en de lijst te publiceren, overeenkomstig het advies van de Juridische Dienst van het Parlement en in overeenstemming met het transparantiebeleid van de Unie om alle eindbegunstigden van Europese financiering bekend te maken; Milieu 110. herinnert eraan dat de Voorzitter en de secretaris-generaal op 27 november 2007 een overeenkomst hebben getekend betreffende milieu-certificering van de gebouwen van het Parlement, en dat de secretaris-generaal parallel daaraan de procedures in gang heeft gezet op grond waarvan het Parlement kan worden opgenomen op de lijst van organen die in België, Frankrijk en Luxemburg aan het EMAS (Eco-Management and Audit Scheme) deelnemen; 111. wijst op het feit dat het Parlement nu EMAS-certificering heeft voor de drie plaatsen van werkzaamheden, en dat het de enige EU-instelling met een dergelijke gecertificeerde erkenning van zijn milieubeleid is; 112. wijst op het feit dat het Bureau op 18 juni 2007 heeft ingestemd met een reductie van de CO2-emissies met 30% in 2020 als de eerste en voornaamste doelstelling van het milieubeheersysteem, in overeenstemming met het besluit van het Parlement van 24 april 2007 over de kwijting voor het begrotingsjaar 2005; 113. verzoekt zijn secretaris-generaal de bevoegde commissies van het Parlement tijdig vóór de kwijting van volgend jaar te informeren over de follow-up van de aanbevelingen in de resolutie van het Parlement van 24 april 2007 betreffende de kwijting voor het begrotingsjaar 2005 met betrekking tot milieumaatregelen, inclusief exacte cijfers betreffende de door die maatregelen gerealiseerde CO2-emissiereducties; Kwestie betreffende de ledenkas 114. wijst op het feit dat in 2007 een oplossing is gevonden voor de kwestie rond het verschil van 4 136 125 BEF tussen de cashrekeningen en de in 1982 opgerichte algemene rekeningen; neemt verder kennis van het feit dat de kwestie van de garantierekeningen ten behoeve van de voorschottenadministrateur en de toenmalige rekenplichtige inmiddels daarna eveneens is opgelost. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0418/2008) (2) , – gezien het jaarverslag van het Hof van Justitie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (4) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0151/2009 ), 1. verleent de griffier van het Hof van Justitie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Hof van Justitie voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling IV – Hof van Justitie (C6-0418/2008 – 2008/2278(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0418/2008) (7) , – gezien het jaarverslag van het Hof van Justitie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (9) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (10) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0151/2009 ), 1. stelt vast dat het Hof van Justitie (HvJ) vastleggingskredieten ter beschikking had ten belope van 275 miljoen EUR (2006: 252 miljoen EUR (11) ), en dat het bestedingspercentage 96,84% bedroeg, wat hoger is dan dat van vorig jaar; 2. merkt met tevredenheid op dat het HvJ in juli 2007 een gedragscode heeft vastgesteld die van toepassing is op de leden en voormalige leden van het Hof van Justitie, van het Gerecht van eerste aanleg en van het Gerecht voor ambtenarenzaken (12) , met inbegrip van de verplichting om aan de president van het HvJ een verklaring betreffende hun financiële belangen over te leggen; dringt er echter nogmaals op aan, omwille van de transparantie, zelfs nu er nog geen wettelijke verplichting bestaat, concrete verklaringen bekend te maken, bijvoorbeeld op de website van het HvJ; stelt verder voor dat een onafhankelijk controleur wordt benoemd die tot taak heeft jaarlijks een rapport te publiceren over ontvangen verklaringen, ten einde een geloofwaardige controle te garanderen; 3. wijst erop dat het aantal ambtenaren en andere personeelsleden (tijdelijk en contractpersoneel) in de loop van het jaar met 7,9% is gestegen tot een totaal van 1 928, voornamelijk als gevolg van de toetreding van Bulgarije en Roemenië; 4. is ingenomen met de verbeteringen op het punt van de aanwerving van gekwalificeerd, onder het ambtenarenstatuut vallend personeel, op basis van door EPSO georganiseerde vergelijkende onderzoeken, alsook met het feit dat er beter is omgegaan met de moeilijkheden met betrekking tot bepaalde posten (voornamelijk tolken en IT-specialisten); 5. wijst erop dat de Europese Rekenkamer in punt 11.19 van haar jaarverslag over 2007 de volgende opmerkingen heeft gemaakt: "Tijdens de controle werd geconstateerd dat het besluit van het administratief comité van het Hof van Justitie inzake de werving en aanstelling van arbeidscontractanten niet voorziet in enige selectieprocedure voor "arbeidscontractanten voor hulptaken" [...]. Het Hof van Justitie heeft dan ook geen formele selectieprocedures vastgesteld voor de werving van personeel met kortlopende contracten ter vervanging van bepaalde personen die niet in staat zijn hun taken te vervullen."; 6. deelt de zienswijze van de Europese Rekenkamer dat, "bij gebreke van specifieke selectieprocedures voor "arbeidscontractanten voor hulptaken" (waaronder bijvoorbeeld gebruikmaking van selectiecomités) [...] de bij het Hof van Justitie toegepaste bepalingen niet [waarborgen] dat in dergelijke gevallen de voorschriften in artikel 82, lid 1, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Gemeenschappen volledig in acht worden genomen en dat elke mogelijke schijn van niet-objectieve selectie wordt vermeden "; verzoekt derhalve om ook voor deze categorie contractpersoneel selectieprocedures in te voeren; 7. uit zijn tevredenheid over het feit dat er sinds 1 oktober 2007 twee afzonderlijke administratieve eenheden (een interne controle-eenheid en een verificatie-eenheid) zijn ingesteld met twee afzonderlijke hoofden, waardoor er een einde gemaakt is aan de situatie, die in eerdere jaren door zowel de Rekenkamer als het Parlement werd bekritiseerd, waarin het hoofd van de interne controledienst verantwoordelijk was voor de ex-ante verificatie van de verrichtingen van de ordonnateurs; 8. neemt met voldoening kennis van het feit dat het administratief comité van het EHvJ op 12 december 2007 de taakomschrijving van de interne controleur heeft gewijzigd en dat het jaarlijkse werkprogramma van de interne controle-eenheid voortaan wordt vastgesteld op basis van een beoordeling van de risico's waaraan de organisatie werkelijk blootstaat; 9. merkt op dat er een nieuwe vervreemdingsprocedure voor vaste activa is ingevoerd in het kader van het nieuwe, geïntegreerde stelsel voor beheer en financiële controle (SAP) dat in 2007 werd opgezet en met ingang van 1 januari 2008 in plaats is gekomen van het Sucre-Abac systeem voor boekhouding en financieel beheer; is ingenomen met het feit dat het nieuwe SAP-systeem op interinstitutionele basis is opgezet door de Raad, de Rekenkamer en het HvJ, wat aanzienlijke begrotingsbesparingen en effiencyverbetering voor de drie betrokken instellingen oplevert; 10. is ook ingenomen met de vruchtbare interinstitutionele samenwerking met de Rekenkamer op het gebied van beroepsopleiding; 11. is verheugd over de vermindering van het aantal onderhandse aanbestedingen op het totaal aantal aanbestedingen van resp. 34% in 2006 naar 32% in 2007 (met een waarde van meer dan 60 000 EUR, naar aanleiding van de wijziging van het uitvoeringsvoorschriften (13) van het Financieel Reglement); spoort het HvJ aan te blijven streven naar verdere vermindering van dit percentage; 12. merkt op dat 2006 het tweede jaar was van gerechtelijke activiteit, in strikte zin, van het nieuwe Gerecht voor ambtenarenzaken dat zijn werkzaamheden startte in december 2005, en dat het interne reglement van dat gerecht op 1 november 2007 in werking is getreden; 13. is ingenomen met het feit dat de duur van procedures voor het HvJ voor het vierde achtereenvolgende jaar is verkort, en dat er ten opzichte van 2006 sprake is van een stijging met bijna 10% van het aantal afgeronde zaken; constateert echter met bezorgdheid dat de achterstand op het gebied van nog hangende zaken voor de drie hoven tezamen, en met name voor het Gerecht van eerste aanleg, gestegen is (+12%, van 1 029 zaken in 2006 naar 1 154 in 2007); 14. beseft dat deze forse stijging van het aantal hangende zaken bij het Gerecht van eerste aanleg te maken heeft met het toegenomen aantal nieuwe zaken en de steeds grotere complexiteit en verscheidenheid van de bij het Gerecht ingeleide procedures; staat volledig achter de pogingen van het HvJ zijn interne organisatie en werkmethoden te herzien teneinde efficiënter te gaan werken en de achterstand te verkleinen; 15. is ingenomen met de bekendmaking in het Publicatieblad van een verslag over het begrotings- en financiële beheer van het begrotingsjaar 2007 (14) van het HvJ, dat de rekeningen van het HvJ voor het jaar 2007 vergezelt en onder meer informatie bevat over de bestedingsgraad van de kredieten en beknopte informatie over de kredietoverschrijvingen tussen begrotingsonderdelen in de loop van het begrotingsjaar 2007; 16. feliciteert het HvJ met de gevestigde praktijk om in zijn activiteitenverslag een hoofdstuk op te nemen waarin wordt aangegeven wat er in de loop van het jaar is gedaan met eerdere kwijtingsbesluiten van het Parlement en verslagen van de Rekenkamer; 17. wijst erop dat de bepalingen van het Financieel Reglement betreffende aanbestedingen, ondanks de aangebrachte wijzigingen, voor kleinere instellingen zoals het HvJ nog altijd te omslachtig zijn, met name in het geval van aanbestedingen voor contracten voor relatief kleine bedragen; verzoekt de Commissie om – bij de voorbereidingen voor toekomstige voorstellen voor aanpassingen aan het Financieel Reglement – de griffier en de administratie van het HvJ uitvoerig te raadplegen opdat in de definitieve ontwerptekst volledig met hun zorgen rekening wordt gehouden; Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0419/2008) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien het accountantsverslag over de rekeningen van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2007 (4) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (5) , – gelet op artikel 272, lid 10, en de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0152/2009 ), 1. verleent de secretaris-generaal van de Rekenkamer kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie, die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de daarvan een integrerend deel uitmakende opmerkingen bij het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling V – Europese Rekenkamer (C6-0419/2008 – 2008/2279(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (7) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0419/2008) (8) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, tezamen met de antwoorden van de instellingen (9) , – gezien het accountantsverslag over de rekeningen van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2007 (10) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (11) , – gelet op artikel 272, lid 10, en de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (12) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0152/2009 ), 1. stelt vast dat de Rekenkamer in 2007 vastleggingskredieten ter beschikking had ten belope van 122 miljoen EUR (2006: 114 miljoen EUR (13) ), en dat het bestedingspercentage 90,21% bedroeg, wat onder het gemiddelde van de andere instellingen ligt (93,82%); 2. herinnert eraan dat de rekeningen van de Rekenkamer van het begrotingsjaar 2007 door een extern bedrijf, PricewaterhouseCoopers zijn gecontroleerd (de jaren voordien door KPMG), dat tot de volgende conclusies kwam: 3. is ingenomen met het feit dat een nieuw geïntegreerd systeem voor beheer en financiële controle (SAP), dat sinds 1 januari 2008 operationeel is, op interinstitutionele basis is opgezet door de Raad, de Rekenkamer en het Hof van Justitie, wat aanzienlijke begrotingsbesparingen en efficiencyverbetering voor de drie betrokken instellingen oplevert; 4. is tevens ingenomen met de vruchtbare interinstitutionele samenwerking met het Hof van Justitie op het gebied van beroepsopleiding; 5. merkt op dat het verslag over 2007 van de interne controleur van de Rekenkamer over het algemeen positief was, waarbij werd vastgesteld dat het project voor het K2-gebouw efficiënt werd beheerd en dat het K2-gebouw meerdere maanden eerder dan gepland werd opgeleverd, met eerbiediging van de hiervoor vastgestelde kredieten; is in dit verband verheugd dat de meeste aanbevelingen van de intern controleur zijn goedgekeurd en in corrigerende actieplannen opgenomen; 6. merkt op dat de Rekenkamer als gevolg van de toetreding van Bulgarije en Roemenië er in de loop van 2007 twee nieuwe leden heeft bijgekregen; merkt op dat het oorspronkelijke organisatieprincipe van de Europese auditfunctie – één onderdaan van elke lidstaat – nu als resultaat een organisatie heeft die wordt bestuurd door een college met 27 leden; is ervan overtuigd dat deze structuur haar grenzen heeft bereikt en dat een grondige hervorming en een versterking van de externeauditregeling van de Europese Unie nodig zijn; benadrukt het feit dat hoe sterker de Rekenkamer is, hoe sterker de kwijtingsautoriteit is en hoe beter de uitvoerende instanties worden gecontroleerd; verzoekt de lidstaten bijgevolg gesprekken over een hervorming van de Rekenkamer te starten en het Parlement hierbij te betrekken; 7. merkt op dat een internationaal "peer review" team in december 2008 een "peer review" verslag heeft uitgebracht; betreurt het feit dat in dit verslag de fundamentele vraag niet is gesteld, namelijk of de huidige structuur van de externeauditfunctie van de Unie adequaat is; 8. merkt met betrekking tot de verklaringen van financiële belangen op dat conform de gedragscode van de Rekenkamer de leden aan hun voorzitter een overzicht verschaffen van hun financiële belangen en andere bezittingen (waaronder aandelen, converteerbare obligaties en beleggingscertificaten, grond en onroerend goed, alsmede de beroepsactiviteiten van hun echtgenoten), en dat deze gegevens als vertrouwelijke informatie door de voorzitter worden bewaard en niet openbaar worden gemaakt; 9. herhaalt zijn standpunt dat de leden van alle instellingen uit principe en in het belang van transparantie ertoe moeten worden verplicht een overzicht van hun financiële belangen in te dienen waarin via een openbaar register op internet inzage kan worden verkregen; is het er niet mee eens dat de Rekenkamer, zoals ze zelf suggereert, zou moeten wachten totdat hiervoor een gestandaardiseerd formaat beschikbaar is dat op alle EU-instellingen van toepassing is; stelt voor dat in elke instelling onafhankelijke controleurs worden benoemd die tot taak hebben jaarlijks en openbaar verslag uit te brengen over ontvangen verklaringen; 10. verzoekt de Rekenkamer in deze context in haar volgende activiteitenverslag een hoofdstuk op te nemen met een gedetailleerde uiteenzetting van de follow-up die in dat jaar aan de eerdere kwijtingsbesluiten van het Parlement is gegeven, waarin ook wordt toegelicht waarom aanbevelingen eventueel niet zijn opgevolgd; 11. wijst erop dat de bepalingen van het Financieel Reglement betreffende aanbestedingen, ondanks de aangebrachte wijzigingen, voor kleinere instellingen zoals de Rekenkamer nog altijd buitengewoon omslachtig zijn, met name in het geval van aanbestedingen voor contracten voor relatief kleine bedragen; verzoekt de Commissie om – bij de voorbereidingen voor toekomstige voorstellen voor aanpassingen van het Financieel Reglement – de secretaris-generaal en de administratie van de Rekenkamer uitvoerig te raadplegen opdat in de definitieve ontwerptekst volledig met hun zorgen rekening wordt gehouden. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0423/2008) (2) , – gezien het jaarverslag van de Europese Ombudsman aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (4) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0156/2009 ), 1. verleent de Europese Ombudsman kwijting voor de uitvoering van zijn begroting voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie, die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling VIII – Europese Ombudsman (C6-0423/2008 – 2008/2282(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0423/2008) (7) , – gezien het jaarverslag van de Europese Ombudsman aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (9) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (10) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0156/2009 ), 1. stelt vast dat de Europese Ombudsman (de Ombudsman) in 2007 kon beschikken over vastleggingskredieten ten bedrage van in totaal 8,2 miljoen EUR (2006: 7,7 miljoen EUR (11) ), waarvan 90,48% is besteed, een percentage dat lager is dan het gemiddelde van de andere instellingen (93,84%); 2. stelt vast dat in de periode 2003 tot 2007 de vastleggingskredieten geleidelijk zijn verhoogd van 4,4 miljoen EUR tot 8,2 miljoen EUR (bijna +86%) en dat het aantal posten is gestegen van 31 tot 57 (+84%), terwijl het aantal klachten is toegenomen van 2 436 tot 3 217 (+32%) en het aantal nieuwe onderzoeken dat is geopend van 253 tot 308 (+22%); merkt voorts op dat het aantal posten voor het tweede achtereenvolgende jaar niet is verhoogd; 3. wijst erop dat de Rekenkamer in haar jaarverslag opmerkt dat de controle ten aanzien van de Ombudsman geen aanleiding gaf tot substantiële opmerkingen; 4. merkt op dat volgens het verslag van de interne auditeur nr. 08/03, de werkzaamheden van de auditeur in 2007 hebben aangetoond dat afhankelijk van de volledige tenuitvoerlegging van de overeengekomen maatregelen [...] het interne beheer en de controlesystemen van de instelling doeltreffend zijn en een redelijke waarborg bieden voor het consistent behalen van de controledoelstellingen; 5. merkt in dit verband op dat volgens het verslag van de interne auditeur nr. 06/04 de controle die is verricht om de doelmatigheid te bepalen van de beheer- en controleprocedures voor het vaststellen van de individuele rechten van het personeel "geen enkel gebied met grote risico's bij de beheer- en controleprocedures heeft vastgesteld, maar wel bevestigt dat de instelling een aantal specifieke kwesties moet aanpakken "; wijst er op dat tussen de interne auditeur en de instelling een actieplan werd overeengekomen, waarvoor 30 september 2007 als termijn voor de tenuitvoerlegging werd afgesproken; is ingenomen met de conclusies van de follow-up controle van december 2007, waarin melding wordt gemaakt van de volledige tenuitvoerlegging van alle punten die waren opgenomen in het actieplan inzake het beheer van individuele rechten; 6. merkt op dat uit de follow-up controle van het actieplan over de naleving van de voorschriften voor openbare aanbestedingen blijkt dat weliswaar enige vooruitgang is geboekt, maar dat de Ombudsman de twee nog niet afgewikkelde acties uit het verslag van de interne auditeur nr. 06/03 nog niet volledig ten uitvoer heeft gelegd; spoort de Ombudsman aan de tenuitvoerlegging van deze acties met spoed te voltooien, zoals voorgesteld door de interne auditeur; is ingenomen met de opname in het werkprogramma voor 2008 van de interne auditeur van een verslag, dat gebaseerd is op zijn bevindingen over de procedure voor openbare aanbestedingen en is in afwachting van de uitkomst van deze follow-up controle; 7. wijst op de informatie die de gedelegeerd hoofdordonnateur in zijn activiteitenoverzicht over 2007 heeft gegeven, waaruit blijkt dat de diensten van de Ombudsman begin 2008 opnieuw zelf hebben onderzocht hoe efficiënt hun interne controlekader is en dat het algemene beeld dat hieruit naar voren kwam een over de hele linie bevredigend uitvoeringsniveau van de interne controlenormen toont (88% tegen 85% in 2006 en 74% in 2004); 8. wijst er verder op dat op bepaalde gebieden de effectiviteit wel verbeterd moet worden (identificatie van gevoelige functies, verbetering van planning en programmering, prestatie-indicatoren); moedigt de Ombudsman aan alles in het werk te stellen om de efficiëntie van het interne controlekader van zijn instelling verder te verbeteren; 9. stelt met voldoening vast dat de nieuwe kaderovereenkomst van onbeperkte duur inzake samenwerking tussen de Ombudsman en het Europees Parlement, die op 1 april 2006 in werking is getreden, in 2007 vruchten begon af te werpen; stelt voorts vast dat deze overeenkomst betrekking heeft op de verstrekking van bepaalde administratieve diensten, zoals voor de gebouwen, IT, communicatie, juridisch advies, medische diensten, opleiding, vertaling en vertolking; 10. zwaait de Ombudsman lof toe voor zijn niet aflatende inspanningen bij de ontwikkeling van de interinstitutionele banden met andere organen (met name OPOCE, EAS en EPSO) en met het Vertaalbureau; wijst erop dat 70% van de beleidsuitgaven vastgelegd en besteed werd op grond de interinstitutionele samenwerking; 11. stelt met voldoening vast dat de reorganisatie van de juridische dienst die sinds mei 2007 met succes ten uitvoer wordt gelegd, een garantie betekent voor de doeltreffende controle op en een blijvende impuls voor de behandeling van onderzoeken en de voorbereiding voor besluiten; 12. merkt op dat uit het jaarverslag blijkt dat de Ombudsman met minder problemen wordt geconfronteerd dan in voorgaande jaren, voor wat betreft de aanwerving van gekwalificeerde juristen en het grote personeelsverloop; 13. verwelkomt het besluit van de Ombudsman op 14 december 2007 over de jaarlijkse opgave van de financiële belangen van de Ombudsman; stelt met voldoening vast dat deze verklaring is gepubliceerd op de website van de Ombudsman; 14. feliciteert de Ombudsman met zijn besluit van 2 juni 2008 om toe te treden tot het Interinstitutioneel akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) (12) , met het oog op de toepassing van Verordening (EG) nr. 1073/1999 (13) ; neemt met instemming kennis van het feit dat op dezelfde dag de Ombudsman een besluit heeft genomen over de voorwaarden van interne onderzoeken in verband met fraude- en corruptiebestrijding en om het even welke illegale activiteiten die de belangen van de Gemeenschappen kunnen schaden; 15. verzoekt de Ombudsman in zijn volgende activiteitenverslag (begrotingsjaar 2008) een hoofdstuk op te nemen met een gedetailleerde uiteenzetting van de follow-up die in dat jaar aan de eerdere kwijtingsbesluiten van het Parlement is gegeven, waarin ook wordt toegelicht waarom aanbevelingen eventueel niet zijn opgevolgd; 16. wijst erop dat de bepalingen van het Financieel Reglement betreffende aanbestedingen, ondanks de aangebrachte wijzigingen, voor kleinere instellingen zoals de Ombudsman nog altijd te omslachtig zijn, met name in het geval van aanbestedingen voor contracten voor relatief kleine bedragen; verzoekt de Commissie om – bij de voorbereidingen voor toekomstige voorstellen tot wijziging van het Financieel Reglement – de secretaris-generaal en het secretariaat van de Ombudsman uitvoerig te raadplegen opdat in de definitieve ontwerptekst volledig met hun zorgen rekening wordt gehouden. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0424/2008) (2) , – gezien het jaarverslag van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (4) , – gelet op artikel 272, lid 10 en de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0154/2009 ), 1. verleent de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie, die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit inzake het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling IX – Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (C6-0424/2008 – 2008/2283(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0424/2008) (7) , – gezien het jaarverslag van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (9) , – gelet op artikel 272, lid 10 en de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (10) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0154/2009 ), 1. stelt vast dat de beschikbare vastleggingskredieten van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (ETGB) in 2007 op een totaal van 5 miljoen EUR (2006: 4,1 miljoen EUR (11) ) uitkwamen, hetgeen een verhoging betekende van bijna 20% in vergelijking met 2006, en het bestedingspercentage van 86,14% onder het gemiddelde van de overige instellingen lag (93,84%); 2. stelt vast dat het aantal vaste posten bij de ETGB van 24 in 2006 in 2007 naar 29 (+21%) is gestegen; is in dit verband verheugd over het voornemen van de ETGB om uitbreiding van zowel taken als personeel te beperken en er aan de hand van beheerste groei voor te zorgen dat het onlangs aangeworven nieuwe personeel volledig geïntegreerd en naar behoren ingewerkt kan worden; 3. stelt vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag concludeert dat voor wat betreft de ETGB de controle geen aanleiding heeft gegeven tot substantiële opmerkingen; 4. herinnert eraan dat de overeenkomst voor administratieve samenwerking die de secretarissen generaal van de Commissie, het Parlement en de Raad met de ETGB hadden ondertekend, op 7 december 2006 is verlengd voor een bijkomende periode van drie jaar, ingaande op 16 januari 2007; 5. merkt op dat de administratieve afhandeling van alle dienstreizen van de ETGB op grond van bovengenoemde samenwerkingsovereenkomst wordt verricht door het Uitbetalingsbureau van de Commissie en dat dezelfde interne voorschriften gelden voor de vergoeding van verblijfkosten tijdens dienstreizen van de twee categorieën bij de ETGB, namelijk de twee leden en het personeel; 6. herinnert eraan dat de ETGB bij besluit van 7 november 2006 heeft besloten een interne controlestructuur op te zetten die past bij zijn activiteiten en behoeften; stelt vast dat een eerste evaluatie door de diensten van de ETGB de functionaliteit en doeltreffendheid van dit interne controlesysteem heeft aangetoond; 7. stelt met tevredenheid vast dat het eerste controleverslag van de interne controledienst (IAS) in september 2007 is ontvangen en dat daarin verschillende punten worden genoemd die voor verbetering vatbaar zijn; is ingenomen met het feit dat tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van de IAS, waarmee de ETGB heeft ingestemd, voor 2008 een prioriteit is en dat in verband daarmee begin 2008 een actieplan is opgesteld; spoort de ETGB ertoe aan dit actieplan volledig ten uitvoer te leggen; 8. is verheugd over de jaarlijkse publicatie door de ETGB en de adjunct-toezichthouder van een verklaring met betrekking tot hun financiële belangen, in een vergelijkbare vorm als jaarlijks wordt gedaan door de leden van het Parlement, met relevante informatie over onder meer aan te geven professionele activiteiten en betaalde posten of activiteiten; 9. feliciteert de ETGB met zijn besluit van 12 september 2007 om toe te treden tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) (12) , met het oog op de toepassing van Verordening (EG) nr. 1073/1999 (13) ; 10. verzoekt de ETGB in zijn volgende activiteitenverslag (begrotingsjaar 2008) een hoofdstuk op te nemen met een gedetailleerde uiteenzetting van de follow-up die in dat jaar aan de eerdere kwijtingsbesluiten van het Parlement is gegeven, waarin ook wordt toegelicht waarom aanbevelingen eventueel niet zijn opgevolgd; 11. wijst erop dat de bepalingen van het Financieel Reglement betreffende aanbestedingen, ondanks de aangebrachte wijzigingen, voor kleinere instellingen zoals de ETGB nog altijd te omslachtig zijn, met name in het geval van aanbestedingen voor contracten voor relatief kleine bedragen; verzoekt de Commissie om – bij de voorbereidingen voor toekomstige voorstellen voor aanpassingen aan het Financieel Reglement – de ETGB en zijn secretariaat uitvoerig te raadplegen opdat in de definitieve ontwerptekst volledig met hun zorgen rekening wordt gehouden. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van Eurojust (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strĳd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (4) , en met name artikel 36, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0161/2009 ), 1. verleent de administratief directeur van Eurojust kwijting voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de administratief directeur van Eurojust, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0436/2008 – 2008/2263(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van Eurojust (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strĳd tegen ernstige vormen van criminaliteit (9) te versterken, en met name artikel 36, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0161/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van Eurojust met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de administratief directeur van Eurojust, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0436/2008 – 2008/2263(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van Eurojust (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strĳd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (14) , en met name artikel 36, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0161/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de administratief directeur van Eurojust op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2006 (16) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere de volgende opmerkingen heeft gemaakt: – merkt op dat de Rekenkamer in zijn verslag voor 2006 een overdrachtspercentage vaststelt van 33 % voor de administratieve uitgaven en 30 % voor de beleidsuitgaven, evenals een groot aantal overschrijvingen van het ene begrotingsonderdeel naar het andere met in veel gevallen onvoldoende gedetailleerde ondersteunende documenten hiervoor, waaruit blijkt dat het budgettaire beginsel van specificiteit niet strikt werd nageleefd; – merkt eveneens op dat de Rekenkamer constateert dat de regels voor aanbestedingen niet strikt werden nageleefd en dat voor het monitoren van de vaste activa van Eurojust geen register met alle activa en hun waarde werd gebruikt of opgesteld; verzoekt Eurojust de aanbestedingsvoorschriften strikt toe te passen, met name voor wat betreft kaderovereenkomsten; – is bezorgd over de opmerking in het jaarverslag van Eurojust dat er zich nog talrijke gelegenheden hebben voorgedaan om de betrekkingen van Eurojust en OLAF uit te breiden, onder andere aan de hand van een formele samenwerkingsovereenkomst, 1. merkt op dat, hoewel de verklaring van de Rekenkamer over de betrouwbaarheid van de jaarrekening positief is, de opmerkingen uitwijzen dat er op het gebied van de uitvoering van de begroting, aanbestedingen en de planning van wervingsacties nog structurele problemen bestaan; 2. is verheugd dat uit het jaarverslag van Eurojust over 2007 blijkt dat het agentschap sinds 1 oktober 2007 gebruik maakt van het boekhoudkundig systeem ABAC (Accrual Based Accounting); 3. constateert uit het jaarverslag van Eurojust over 2007 dat vanwege de snelle groei van het agentschap en de daaruit voortvloeiende behoefte aan een nieuw hoofdkantoor, Eurojust in samenwerking met het gastland werkt aan het vinden van extra tijdelijke kantoorruimte; constateert uit het jaarverslag van Eurojust over 2007 dat het gastland heeft toegezegd uiterlijk in 2012 voor passende andere huisvesting te zorgen; 4. verzoekt Eurojust in zijn jaarverslag 2008 gegevens te verstrekken met betrekking tot de voortgang van de onderhandelingen over een nieuw hoofdkantoor, tijdelijke oplossingen alsmede de financiële gevolgen daarvan; Hoog niveau van overgedragen kredieten 5. neemt kennis van de conclusie van de Rekenkamer dat van de vastgelegde 18 000 000 EUR in 2007 er 5 200 000 EUR werd overgedragen; 6. is verontrust over de conclusie van de Rekenkamer dat dit hoge niveau van overdrachten in strijd met het beginsel van jaarperiodiciteit is en op gebreken in de programmering en monitoring van de activiteiten van Eurojust wijst; 7. neemt kennis van het antwoord van Eurojust dat het hoge niveau van overdrachten te wijten is aan het tekort aan medewerkers bij het beheer van de fondsen en aan problemen bij de uitvoering van het nieuwe stelsel voor aanbestedingen; stelt vast dat slechts 95 van de voor 2007 geldende 147 formatieplaatsen ingevuld waren; 8. constateert dat Eurojust in 2008 een strategie heeft opgesteld om het aantal overdrachten te beperken; Tekortkomingen in aanbestedingsprocedures 9. erkent dat Eurojust, na opmerkingen van de Rekenkamer in voorgaande jaren, het beheer van zijn procedures voor het plaatsen van opdrachten heeft gecentraliseerd bij een gespecialiseerde eenheid; 10. betreurt het dat de Rekenkamer net als in de twee voorgaande jaren bij aanbestedingsprocedures toch tekortkomingen heeft geconstateerd; 11. is er verbaasd over dat Eurojust bestaande contracten heeft verlengd op een wijze die strijdig is met de regels, hoewel de einddatum van de contracten reeds lang bekend was, zoals blijkt uit de conclusie van de Rekenkamer; 12. onderschrijft ten volle de aanbeveling van de Rekenkamer dat de ordonnateur voor het beheer van de aanbestedingsprocedures een doeltreffend systeem moet invoeren; 13. constateert dat Eurojust voor 2008 een algemeen plan voor het plaatsen van openbare aanbestedingen heeft opgesteld en een besluit heeft goedgekeurd met betrekking tot de organisatie van aanbestedingen en bijbehorende taken en dat alle door de Rekenkamer genoemde contracten opnieuw zijn aanbesteed in overeenstemming met de voorschriften; Tekortkomingen bij wervingsacties 14. neemt kennis van de constatering van de Rekenkamer dat de personeelsformatie voor 2007 147 posten toestond, tegenover 112 voor 2006, en dat eind 2006 slechts 87 posten bezet waren; 15. is er bezorgd over dat Eurojust er niet in geslaagd is de voor de formatie voor 2007 benodigde 60 personeelsleden aan te werven, maar dat eind 2007 slechts 95 posten bezet waren, zoals blijkt uit de conclusie van de Rekenkamer; 16. is het met de Rekenkamer eens dat hieruit blijkt dat er bij het plannen van wervingsacties door Eurojust sprake is van tekortkomingen; 17. betreurt het dat het aanzienlijke personeelstekort negatieve gevolgen heeft gehad voor de tenuitvoerlegging van de begroting door Eurojust, hetgeen door Eurojust ook wordt erkend; 18. merkt op dat uit de antwoorden van Eurojust blijkt dat men ernaar streefde de formatieplaatsen in 2008 te bezetten; 19. stelt vast dat eind 2008 130 van de 175 posten op het organigram van 2008 bezet waren; is ingenomen met het feit dat Eurojust het vacaturepercentage van 34% van eind 2007 aan het eind van 2008 tot 25% heeft teruggedrongen; dringt er bij Eurojust op aan ernaar te blijven streven de vacante posten zo spoedig mogelijk te bezetten; 20. merkt uit het jaarverslag van Eurojust over 2007 op: Follow-up van de kwijting voor 2006 21. verzoekt Eurojust gevolg te geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer, met name op het gebied van de uitvoering van de begroting, aanbestedingen en werving en over de genomen maatregelen gedetailleerd verslag te doen in het jaarverslag over 2008; 22. is verheugd over het feit dat op 24 september 2008 een praktische overeenkomst is gesloten inzake een regeling voor samenwerking tussen Eurojust en OLAF (17) ; o o o 23. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (18) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (4) , en met name artikel 68, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0162/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0435/2008 – 2008/2262(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (9) , en met name artikel 68, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0162/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0435/2008 – 2008/2262(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (14) , en met name artikel 68, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0162/2009 ), A. overwegende dat de Europese Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2006 (16) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere: – kennis heeft genomen van het feit dat de Rekenkamer in zijn verslag voor 2006 opmerkt dat bij de administratieve uitgaven het bestedingspercentage voor vastleggingskredieten minder dan 60% was; – heeft vastgesteld dat de begrote middelen voor 2006 in aanzienlijke omvang naar 2007 overgedragen zijn, gezien de aard van de projecten die het Bureau behandelt; – kennis heeft genomen van het feit dat de raad van beheer van het Bureau in december 2006 heeft besloten het vergoedingenstelsel in overleg met de bevoegde nationale instanties te herzien, 1. wijst erop dat de begroting van het Bureau gefinancierd wordt uit de EU-begroting, en tevens − en hoofdzakelijk − via bijdragen die door de farmaceutische industrie worden betaald voor het verkrijgen of verlengen van een communautaire vergunning voor het in de handel brengen van geneesmiddelen; wijst er voorts op dat de algemene bijdrage van de EU tussen 2006 en 2007 met 24,48% is gestegen en 24,13% van de totale ontvangsten van het Bureau in 2007 vertegenwoordigt; is zich in deze context bewust van de nieuwe taken van het Bureau uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik (17) , en de verhoging van de begrotingslijn voor weesgeneesmiddelen; 2. verheugt zich over de inspanningen van het Bureau om meer wetenschappelijk advies te verstrekken in een vroeg stadium van de ontwikkeling van nieuwe medicijnen en over de invoering van maatregelen ter bespoediging van de beoordeling van medicijnen die van groot belang zijn voor de volksgezondheid en ter bespoediging van de ontwikkeling en uitvoering van telematicaprogramma's; 3. beschouwt het Bureau als een bron van belangrijk wetenschappelijk advies, wetenschappelijk onderbouwde aanbevelingen en beste praktijken voor de beoordeling van en het toezicht op geneesmiddelen in Europa; verwelkomt de bijdrage die het Bureau levert tot de harmonisatie van de internationale rechtsregels door de Commissie en de lidstaten; 4. moedigt het Bureau aan zijn acties op het gebied van weesgeneesmiddelen voort te zetten; betreurt echter de verlaging van de ontvangsten voor weesgeneesmiddelen, die in hoofdzaak te wijten is aan een beleidswijziging met betrekking tot de verlaging van de bijdragen voor weesgeneesmiddelen als gevolg van de flexibiliteit die Verordening (EG) nr. 297/95 van de Raad van 10 februari 1995 inzake de vergoedingen die aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling dienen te worden betaald (18) biedt, hetgeen in 2007 heeft geleid tot een daling met 26,25% in vergelijking met 2006; 5. onderstreept de belangrijke rol die het Bureau speelt bij het toezicht op de veiligheid van geneesmiddelen via het geneesmiddelenbewakingsnetwerk; pleit echter voor constante inspanningen om het niveau van het toezicht te verbeteren; Tekortkomingen in het begrotingsbeheer van het telematicaprogramma 6. neemt nota van de opmerking van de Rekenkamer dat het hoge bedrag aan overdrachten van administratieve uitgaven evenals in 2006 hoofdzakelijk toe te schrijven was aan het telematicaprogramma; neemt nota van de verklaring van de Rekenkamer dat deze situatie in strijd is met het beginsel van jaarperiodiciteit en dat het Bureau voor een betere planning van en beter toezicht op de uitvoering van het programma moet zorgen; 7. neemt nota van de aanbeveling van de Rekenkamer dat het Bureau zou moeten overwegen om voor het telematicaprogramma te werken met het systeem van gesplitste kredieten, dat zich beter leent voor het begrotingsbeheer van dergelijke programma's; 8. verzoekt het Bureau onverwijld uitvoering te geven aan de aanbeveling van de Rekenkamer om voor het telematicaprogramma te werken met het systeem van gesplitste kredieten; verzoekt het Bureau in zijn jaarlijks activiteitenverslag over 2008 verslag uit te brengen over de maatregelen die het heeft getroffen; Tekortkomingen met betrekking tot aanbestedingsprocedures 9. neemt kennis van de bevindingen van de Rekenkamer met betrekking tot aanbestedingsprocedures, namelijk dat 10. neemt kennis van de antwoorden van het Bureau, namelijk dat het 11. verzoekt het Bureau bovengenoemde tekortkomingen in de aanbestedingsprocedure te verhelpen en in zijn jaarlijks activiteitenverslag over 2008 verslag uit te brengen over de maatregelen die het heeft getroffen; Voortgang met de naleving van de verordening betreffende vergoedingen 12. neemt er nota van dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag over 2006 heeft vastgesteld dat de werkwijze van het Bureau om de volgende redenen in strijd was met de vergoedingenverordening: de cliënten van het Bureau werd een bedrag in rekening gebracht dat uit twee delen bestond, namelijk de kosten van het Bureau en een bedrag dat werd doorbetaald aan de rapporteurs van de lidstaten ter dekking van hun eigen kosten; die rapporteurs leverden echter nooit volledig bewijsmateriaal of documentatie over hun werkelijke kosten; 13. neemt er kennis van dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag over 2007 op deze bevindingen is teruggekomen en heeft vermeld dat de raad van beheer van het Bureau een groep kostprijsberekening heeft opgericht, die eind 2007 een voorstel heeft gedaan voor een alternatieve optie voor vergoeding van de rapporteurs; 14. dringt er overeenkomstig de aanbeveling van de Rekenkamer op aan dat het Bureau verdere voortgang maakt om deze kwestie op te lossen en in zijn jaarlijks activiteitenverslag over 2008 verslag uitbrengt over de follow-upmaatregelen die het heeft getroffen; o o o 15. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (19) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (4) , en met name artikel 60, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0163/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaartkwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0439/2008 – 2008/2266(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (9) , en met name artikel 60, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0163/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0439/2008 – 2008/2266(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (14) , en met name artikel 60, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0163/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2006 (16) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere: 1. wijst erop dat het Agentschap kon beschikken over 72 045 000 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten uit de begroting 2007; 2. neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat de lijst van het aantal ambten in 2007 467 tijdelijke posten telde, maar dat de op de begroting opgenomen kredieten voor personeelsuitgaven de feitelijke personeelskosten voor deze posten niet dekten, en dat het Agentschap derhalve met de Commissie overeenkwam het aantal posten terug te brengen tot maximaal 342, waarvan er aan het eind van het jaar 333 waren vervuld; 3. neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat de inkrimping van het personeelsbestand was toe te schrijven aan het feit dat de inkomsten gedurende de eerste twee jaar van de tenuitvoerlegging van de verordening betreffende vergoedingen en rechten onvoldoende waren om de geraamde kosten te dekken; merkt op dat het Agentschap verwijst naar een met de Commissie overeengekomen personeelsbeleidsplan 2008-2010 waarin de personeelsinkrimping zijn neerslag vindt; 4. merkt op dat het gebrek aan evenwicht tussen de kosten en inkomsten zoals dit in de vorige kwijtingsresolutie naar voren kwam, ertoe leidde dat het geplande personeelsbestand met 25%, van 467 tot maximaal 342, moest worden verminderd; 5. verwacht dat het Agentschap in de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2008 informatie zal opnemen over de vraag in hoeverre een evenwicht tussen de kosten en inkomsten in verband met certificeringsactiviteiten kan worden bereikt via de tenuitvoerlegging van de nieuwe verordening betreffende vergoedingen en rechten; 6. neemt kennis van de kritiek van de Rekenkamer dat de veranderingen in het personeelsbestand van het Agentschap in 2007 niet tot uitdrukking kwamen in de lijst van het aantal ambten die niet dienovereenkomstig werd gewijzigd; 7. onderschrijft ten volle de aanbeveling van de Rekenkamer dat het Agentschap zorgvuldig dient na te gaan of de uitgavenramingen consistent zijn, aangezien deze de basis vormen voor de besluiten van de begrotingsautoriteit, met name wat de personeelskosten betreft; verzoekt het Agentschap ervoor te zorgen dat de lijst van het aantal ambten overeenkomt met de feitelijke situatie; 8. stelt vast dat de Rekenkamer en het Agentschap van mening verschillen over de berekening van een bedrag van 14 900 000 EUR aan bestemmingsontvangsten die het Agentschap in 2007 heeft ontvangen ter dekking van toekomstige certificeringskosten; neemt nota van het standpunt van de Rekenkamer dat het Agentschap in zijn berekening abusievelijk vergoedingen heeft opgenomen die werden geheven op grond van de eerdere verordening betreffende vergoedingen en rechten; neemt ter kennis dat het Agentschap een verklaring voor zijn berekening heeft gegeven ertoe strekkende dat het die vergoedingen op grond van de basisverordening in zijn berekening mocht opnemen; 9. neemt kennis van de kritiek van de Rekenkamer op verschillende gecontroleerde aanbestedingsprocedures; stelt vast dat de Rekenkamer één procedure, waarin de inschrijvers onvolledige informatie over de gunningscriteria en de beoordeling ervan ontvingen, als ondoorzichtig beschouwde; neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat in drie gevallen de niet-openbare procedure werd toegepast, hoewel er een openbare aanbesteding had moeten plaatsvinden omdat de totale waarde van de diensten het drempelbedrag overschreed; 10. verzoekt het Agentschap de in zijn antwoorden gedane belofte na te komen om zich strikt te houden aan de voorschriften voor aanbestedingen en speciaal aandacht te besteden aan het verstrekken van duidelijke informatie aan potentiële inschrijvers; 11. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het Agentschap in de toekomst de financiële discipline strikt in acht neemt en zich altijd aan de overeengekomen begroting houdt; 12. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (18) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2008 over de evaluatie en de toekomstige ontwikkeling van het Frontex-agentschap en over het Europese grensbewakingssysteem EUROSUR (4) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (5) , en met name artikel 30, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0166/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen kwijting voor de uitvoering van de begroting van het agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0445/2008 – 2008/2272(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (7) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het agentschap (8) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (9) , en met name artikel 185, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2008 over de evaluatie en de toekomstige ontwikkeling van het Frontex-agentschap en over het Europese grensbewakingssysteem EUROSUR (10) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (11) , en met name artikel 30, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (12) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0166/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0445/2008 – 2008/2272(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (13) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het agentschap (14) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (15) , en met name artikel 185, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2008 over de evaluatie en de toekomstige ontwikkeling van het Frontex-agentschap en over het Europese grensbewakingssysteem EUROSUR (16) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (17) , en met name artikel 30, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (18) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0166/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement op 22 april 2008 kwijting heeft verleend aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor de uitvoering van de begroting van het agentschap voor het begrotingsjaar 2006 (19) en, onder andere, C. overwegende dat 2007 het tweede volle werkjaar was voor het Agentschap, 1. merkt op dat de begroting voor 2007 van het Agentschap (42 100 000 EUR) meer dan het dubbele van de begroting voor 2006 (19 200 000 EUR) beliep; 2. wijst op de kritiek van de Rekenkamer dat er voor een bedrag van 18 400 000 EUR aan vastleggingen met betrekking tot subsidieovereenkomsten voor beleidsactiviteiten naar 2008 is overgedragen, en dat een aanzienlijk deel van die vastleggingen op overdreven kostenramingen berustte; 3. erkent dat in het geval van het Agentschap de kostenramingen bijzonder ingewikkeld zijn, omdat, zoals in de antwoorden van het Agentschap op de kritiek van de Rekenkamer ook wordt aangevoerd, het Agentschap voor zijn operaties aangewezen is op door de lidstaten verstrekte uitrusting; 4. merkt op dat het Agentschap een centraal register van technische uitrusting (CRATE) heeft aangelegd voor het materiaal van de lidstaten dat kan worden gebruikt bij operaties; merkt op dat CRATE is gekoppeld aan een gemeenschappelijke kostenberekeningsmethode, die moet leiden tot een meer efficiënte toewijzing van begrotingsmiddelen; 5. is bezorgd over de bevinding van de Rekenkamer dat het hoge bedrag aan door het Agentschap aangehouden kasmiddelen ongebruikt op buitengewoon laag rentende bankrekeningen blijft staan, omdat er geen beleid inzake kasbeheer is vastgesteld; neemt er nota van dat het Agentschap volgens de rekeningen (balans) op 31 december 2007 kon beschikken over 32 600 000 EUR aan kasmiddelen en kasequivalenten; 6. neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat het zal proberen met zijn bank te onderhandelen over de voorwaarden en bekijken of andere banken betere voorwaarden bieden; 7. dringt er bij het Agentschap op aan een beleid inzake kasbeheer aan te nemen en in zijn algemeen verslag voor 2008 een overzicht te geven van de genomen maatregelen en de geboekte resultaten; Follow-up van de kwijting voor 2006 8. herinnert eraan dat het begrotingsjaar 2006 het eerste jaar was dat het Agentschap financieel zelfstandig was en aan de kwijtingsprocedure was onderworpen; 9. betreurt dat de Rekenkamer in het jaarverslag 2007 gewezen heeft op verschillende tekortkomingen die reeds in het jaarverslag 2006 werden onderlijnd, met name: 10. wijst op het antwoord van het Agentschap met betrekking tot het hoge bedrag aan overdrachten, dat gedeeltelijk toe te schrijven was aan een bedrag van 7 000 000 EUR dat in juni 2007 door de Commissie beschikbaar werd gesteld voor maritieme operaties, waarvoor schepen en vliegtuigen van de lidstaten beschikbaar moeten zijn en die complex en tijdrovend zijn, zodat pas eind 2007 vastleggingen konden worden aangegaan; 11. is echter bezorgd over het hoge niveau van overdrachten waar de Rekenkamer op heeft gewezen en verzoekt het Agentschap dit probleem, dat reeds in 2006 in het verslag van de Rekenkamer werd aangestipt, aan te pakken; wijst erop dat de reserve van 19 900 000 EUR in de begroting voor 2007 van het Agentschap pas in juni 2007 werd vrijgemaakt; neemt kennis van de reacties hierop van het Agentschap; 12. roept Frontex op werk te maken van de door de Rekenkamer opgemerkte terugkerende problemen met het systeem voor vastleggingskredieten; 13. is verheugd over het feit dat het Agentschap in 2008 een actieplan heeft aangenomen om de tekortkomingen van het vastleggingssysteem aan te pakken; merkt op dat dit actieplan onder meer het opleggen van deadlines aan de lidstaten inhoudt voor het bij het Agentschap indienen van een begrotingsraming over hun medefinanciering, zodat een definitief bedrag voor vergoedingen kan worden opgesteld en handtekeningen achteraf kunnen worden voorkomen; 14. verzoekt het Agentschap in zijn algemeen verslag voor 2008 een overzicht te geven van de geboekte resultaten in het kader van het actieplan; 15. is van oordeel dat er een verband bestaat tussen de specifieke vorm van de samenwerking tussen het Agentschap en de lidstaten, waarbij de lidstaten worden verondersteld uitrusting ter beschikking te stellen voor de operaties van het Agentschap, en de tekortkomingen waar de Rekenkamer op heeft gewezen op het vlak van begrotingsplanning, met name kostenramingen, en begrotingsuitvoering, met name overdrachten en het probleem van handtekeningen achteraf; 16. herhaalt dat het Parlement, in zijn voornoemde resolutie van 18 december 2008: 17. roept het Agentschap op zijn financiële beheer te verbeteren, in overeenstemming met de opmerkingen van de Rekenkamer; merkt op dat het Agentschap, in zijn antwoorden aan de Rekenkamer, de nadruk heeft gelegd op de specifieke vorm van samenwerking tussen het Agentschap en de lidstaten, waarbij de werking van het Agentschap afhankelijk is van uitrusting verstrekt door de lidstaten; 18. is vastberaden in de toekomst de impact van de samenwerking van het Agentschap met de lidstaten op het vlak van het financieel beheer nauwlettend op te volgen; 19. betreurt dat Frontex aanwervingsprocedures heeft moeten volgen die niet geheel overeenstemden met de algemene bepalingen voor de toepassing van het Statuut, om hoog gekwalificeerde specialisten aan te trekken; 20. merkt op dat het Agentschap de kritiek van de Rekenkamer met betrekking tot aanwervingen, dat het het beginsel van gelijke behandeling niet heeft geëerbiedigd, omdat het vereiste minimumaantal jaren beroepservaring voor een bepaalde functie afweek van het aantal dat door de Commissie en de agentschappen was overeengekomen, niet aanvaardt; merkt op dat het Agentschap van mening is dat de aangewende procedure in overeenstemming is met de regels, aangezien zeer gespecialiseerd personeel moest worden aangeworven in moeilijke omstandigheden; stelt vast dat in het Statuut is vastgelegd dat de communautaire agentschappen hun algemene uitvoeringsbepalingen (GIP) moeten overeenkomen met de Commissie; stelt vast dat de Commissie modelbesluiten heeft opgesteld voor de algemene uitvoeringsbepalingen; merkt op dat de Commissie nog niet heeft ingestemd met het ontwerp van de algemene uitvoeringsbepalingen dat is ingediend door het Agentschap; roept het Agentschap op om, conform de aanbeveling van de Raad, de aanwervingscriteria van het Statuut strikt na te leven, om te zorgen voor een gelijke behandeling op het vlak van het aantal jaren ervaring dat voor een bepaalde functie vereist is; 21. verzoekt Frontex zijn financieel beheer te verbeteren, vooral met betrekking tot de verhoging van zijn budget voor 2008 en 2009; o o o 22. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (20) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (4) , en met name artikel 23, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0170/2009 ), 1. verleent de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0441/2008 – 2008/2268(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (9) , en met name artikel 23, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0170/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding, met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt: 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0441/2008 – 2008/2268(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (14) , en met name artikel 23, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0170/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2006 (16) , en daarbij onder andere wees op de opmerking van de Rekenkamer in haar jaarverslag over 2006 dat nagenoeg 45% van de in dat jaar aangegane betalingsverplichtingen zijn overgedragen, en dat gedurende de tweede helft van 2006 tal van overschrijvingen zijn verricht, hoofdzakelijk als gevolg van onnauwkeurige ramingen van de personeelsbehoeften, zonder dat de raad van bestuur van het Centrum daarvan tijdig in kennis was gesteld, 1. merkt op dat de begroting van het Centrum van 17 100 000 EUR in 2006 is verhoogd tot 28 900 000 EUR in 2007; 2. beschouwt het Centrum als een belangrijke instelling voor de verbetering en ontwikkeling van het Europees toezicht op ziekten, en voor de beoordeling en het signaleren van bestaande en opkomende bedreigingen voor de menselijke gezondheid door infectieziekten; 3. stelt met voldoening vast dat het Centrum in 2007 een aanzienlijk aantal producten en diensten voor epidemiologie, toezicht en preventie en beheersing van overdraagbare aandoeningen heeft kunnen ontwikkelen en een ruime verscheidenheid aan wetenschappelijke rapporten heeft gepubliceerd; 4. merkt op dat het percentage overdrachten in 2006 bijna 45% bedroeg, en dat daarin geen belangrijke verbetering is opgetreden in 2007, toen het nagenoeg 43% beliep, hetgeen aantoont dat het Centrum problemen ondervindt met de uitvoering van zijn begroting; 5. wijst voorts op de opmerking van de Rekenkamer dat de omvang van de begrotingswijzigingen aantoont dat het toezicht op de uitvoering van de begroting op een aantal punten tekort schiet; 6. neemt met bezorgdheid kennis van de bevinding van de Rekenkamer dat deze situatie in strijd is met het jaarperiodiciteits- en het specialiteitsbeginsel; 7. neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat, hoewel het werkprogramma 2007 van het Centrum activiteitsgeoriënteerd was, de begrotingswijzigingen niet vergezeld gingen van een evaluatie van de gevolgen daarvan voor het werkprogramma en voor de verwezenlijking van de doelstellingen; 8. neemt met voldoening kennis van het antwoord van het Centrum dat het met ingang van 2008 een begin heeft gemaakt met de actualisering van zijn werkprogramma op basis van eventuele begrotingswijzigingen; 9. neemt kennis van de kritiek van de Rekenkamer met betrekking tot de beperkte betrouwbaarheid van de aan de hand van een spreadsheet bijgehouden inventaris; 10. neemt met voldoening ter kennis dat het Centrum inmiddels een nieuw inventarisatiesysteem heeft ingevoerd, dat zal worden gebruikt voor de afsluiting van de rekeningen over 2008; 11. is bezorgd over de opmerking van de Rekenkamer dat het Centrum voor 500 000 EUR heeft gespendeerd aan renovatiewerkzaamheden in de door het Centrum gehuurde kantoorgebouwen en dat, evenals in 2006, tot deze werkzaamheden is besloten via een rechtstreekse overeenkomst tussen het Centrum en de eigenaar, zonder nadere specificatie omtrent de aard van de werken, de termijnen of de betalingsvoorwaarden; stelt vast dat deze praktijk volgens de Rekenkamer in strijd is met het Financieel Reglement en indruist tegen het zuinigheidsbeginsel; 12. dringt er bij het Centrum op aan zijn werkmethoden zo spoedig mogelijk in overeenstemming te brengen met het Financieel Reglement en het zuinigheidsbeginsel, en in zijn rapport over het in 2008 gevoerde begrotings- en financieel beheer verslag uit te brengen over het gevolg dat het aan de opmerkingen van de Rekenkamer heeft gegeven; 13. neemt kennis van de vooruitgang bij de uitvoering van het rekruteringsplan van het Centrum, maar benadrukt dat er verdere inspanningen nodig zijn om zijn personeelsformatie voltallig te maken; Maatregelen in vervolg op voorgaande kwijtingsprocedures 14. merkt op dat de Rekenkamer, evenals in 2006, tekortkomingen bij de uitvoering van de begroting heeft geconstateerd, en met name een hoog bedrag aan overgedragen kredieten; 15. verzoekt het Centrum effectief gevolg te geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer, met name wat betreft de uitvoering van de begroting, en in zijn volgende jaarverslag over 2008 te rapporteren over de genomen maatregelen en de bereikte resultaten; o o o 16. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer en van het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Waarnemingscentrum (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 over het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (4) , en met name artikel 15, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0175/2009 ), 1. verleent de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Waarnemingscentrum voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integraal deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0431/2008 – 2008/2258(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Waarnemingscentrum (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 over het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (9) , en met name artikel 15, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0175/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0431/2008 – 2008/2258(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Waarnemingscentrum (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 over het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (14) , en met name artikel 15, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0175/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2006 (16) , en in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit onder meer heeft gewezen op de volgende strategische doelstellingen uit het werkprogramma van het Centrum voor 2007 en voor de periode 2007-2009: 1. neemt nota van de opmerking van de Rekenkamer dat de begrotingslijn voor IT-acties in de definitieve begroting, die is aangenomen in oktober 2007, met meer dan 80% is toegenomen ten opzichte van de oorspronkelijke begroting voor het jaar 2007, die is aangenomen in december 2006; 2. neemt kennis van de verklaring van het Centrum dat de extra behoefte aan IT-uitrusting pas aan het licht kwam in het derde kwartaal van 2007, toen het schema voor de verhuizing van het Centrum naar het nieuwe gebouw en de technische behoeften waren vastgesteld; 3. wijst op de bevinding van de Rekenkamer dat het Centrum en Noorwegen een meningsverschil hebben over de financiële bijdrage van Noorwegen aan de werkzaamheden van het Centrum, hetgeen is terug te voeren op verschillende formules in de ondertekende originele overeenkomst, toegepast door het Centrum, en in de overeenkomst zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad, toegepast door Noorwegen; neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat deze verschillende toepassing van formules ertoe heeft geleid dat de Noorse bijdrage in de berekening van het Centrum circa 80 000 EUR hoger uitvalt dan in de berekening van Noorwegen; 4. is tevreden met de informatie die het Centrum aan de rapporteur heeft verstrekt, waaruit blijkt dat er een compromis is gesloten volgens hetwelk Noorwegen een eenmalige betaling heeft gedaan van 34 230 EUR en heeft ingestemd met kwijtschelding van het bedrag dat het land aan het Centrum moet betalen en dat overeenkomt met het resterende bedrag van voornoemd verschil uit 2007; wijst erop dat de berekeningsmethode van het Centrum zal worden toegepast over het jaar 2008 en de berekeningsmethode van Noorwegen vanaf 2009; 5. wijst erop dat de directeur van het Centrum van 1 maart 2008 tot 28 februari 2009 de rol van coördinator van het netwerk van agentschappen op zich heeft genomen; Maatregelen naar aanleiding van voorgaande kwijtingsprocedures 6. maakt op uit het verslag van 2007 over de werkzaamheden van het Centrum dat er procedures en instrumenten zijn opgezet voor reguliere toezichtcontroles en controles achteraf, en dat het Centrum het personeelsmanagement verder heeft ontwikkeld, in het bijzonder door een personeelportaal op zijn intranet te plaatsen dat informatie bevat over toepasselijke regels en processen; 7. is ermee ingenomen dat het Centrum nauw samenwerkt met EMSA, ook gevestigd te Lissabon, zodat gebouwen kunnen worden gedeeld en gezamenlijk gebruik kan worden gemaakt van infrastructuur en diensten; merkt op dat de verhuizing gepland is voor het eerste kwartaal van 2009; o o o 8. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (4) , en met name artikel 12 bis, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0177/2009 ), 1. verleent de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0427/2008 – 2008/2254(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (9) , en met name artikel 12 bis, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0177/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0427/2008 – 2008/2254(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (14) , en met name artikel 12 bis, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0177/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2006 (16) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder meer de aandacht vestigde op opmerkingen van de Rekenkamer betreffende een hoog percentage van overgedragen of geannuleerde kredieten, het ontbreken van een goede inventarisatieprocedure om activa te identificeren, registreren en kapitaliseren, een onvolledige documentatie van interne controleprocedures, en onregelmatigheden rond een aanbestedingsprocedure, 1. gelukwenst het Centrum met het feit dat het anders dan in vorige jaren, van de Rekenkamer een positieve verklaring van betrouwbaarheid heeft gekregen voor het begrotingsjaar 2007, niet alleen ten aanzien van de rekeningen, maar ook ten aanzien van de onderliggende verrichtingen; 2. neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat doelstellingen en prestatie-indicatoren vaak niet meetbaar waren, ofschoon het werkprogramma voor 2007 van het Centrum een opsomming bevatte van specifieke doelstellingen voor elke activiteit, met een gedetailleerde beschrijving van de te realiseren output; is het met de Rekenkamer eens dat dit beoordeling van de behaalde resultaten bemoeilijkt; 3. constateert dat het Centrum aan een nauwkeuriger formulering van haar doelstellingen en prestatie-indicatoren werkt, en dat het voor begrotingsjaar 2008 een activiteitengeoriënteerde begroting heeft ingevoerd; 4. onderschrijft de aanbeveling van de Rekenkamer aan het Centrum om precieze doelstellingen te formuleren en in zijn programmering een duidelijke koppeling aan te brengen tussen die doelstellingen en de voor realisering daarvan benodigde begrotingsmiddelen; 5. verwacht dat het Centrum in zijn activiteitenverslag 2008 zal rapporteren met welke specifieke maatregelen aan de aanbevelingen van de Rekenkamer gevolg is gegeven; 6. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van 28 november 1994 van de Raad tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (4) , en met name artikel 14, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0178/2009 ), 1. verleent de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0434/2008 – 2008/2261(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van 28 november 1994 van de Raad tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (9) , en met name artikel 14, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0178/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0434/2008 – 2008/2261(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van 28 november 1994 van de Raad tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (14) , en met name artikel 14, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0178/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie op 22 april 2008 kwijting voor de uitvoering van de begroting van het bureau voor het begrotingsjaar 2006 verleend heeft (16) , en in zijn begeleidende resolutie bij het besluit o.a. – nota heeft genomen van de opmerking van de Rekenkamer in haar verslag over 2006, dat het gecumuleerde begrotingsoverschot voor 2006 16,9 miljoen EUR bedroeg en het Vertaalbureau zijn opdrachtgevers in 2007 een bedrag van 9,3 miljoen EUR zou terugbetalen; zich geschaard heeft achter het standpunt van de Rekenkamer dat een dergelijke cumulatie van overschotten bewijst dat de methode voor de prijsbepaling van de vertalingen niet accuraat genoeg is, – de hoop heeft uitgesproken dat er snel een oplossing gevonden zou worden voor de kwestie in verband met het werkgeversaandeel in de pensioenbijdragen, 1. neemt nota van de opmerking van de Rekenkamer dat uit de controle van de aanbestedingsprocedures bleek dat de evaluatie van de gunningscriteria niet naar behoren was gedocumenteerd, daar een kosten-batenanalyse ontbrak van de diverse voorgestelde alternatieven ter motivering van de uiteindelijke keuze; 2. merkt op dat de Rekenkamer van mening is dat in een van de zes gecontroleerde wervingsprocedures de transparantie niet verzekerd was, daar zij verscheidene anomalieën in de documenten van de betreffende procedure heeft gevonden; 3. neemt kennis van de bereidheid van het Bureau om de door de Rekenkamer opgemerkte problemen met betrekking tot de aanbestedings- en wervingsprocedures te verhelpen en zijn procedures dienovereenkomstig aan te passen; 4. verwacht van het Bureau dat het in zijn activiteitenverslag 2008 verslag uitbrengt over de genomen maatregelen en de bereikte resultaten; Maatregelen in vervolg op voorgaande kwijtingsverslagen 5. merkt op dat het Bureau in 2007 9 300 000 EUR aan zijn cliënten heeft terugbetaald uit de overgedragen resultaten van voorgaande begrotingsjaren; 6. kan niet accepteren dat er nog steeds geen oplossing is gevonden in het conflict tussen het Vertaalbureau en de Commissie over het werkgeversaandeel in de pensioenbijdragen voor het personeel, hoewel er al vele jaren in kwijtingsresoluties op deze kwestie wordt gewezen; 7. merkt op dat het Bureau een reserve heeft gecreëerd voor de eventuele betaling van deze bijdrage en dat voor 2007 deze reserve 2 228 928 EUR bedroeg; 8. dringt erop aan dat de Commissie en het Bureau een snelle oplossing van hun geschil over de pensioenbijdragen voor het personeel proberen te bereiken; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit te informeren over de uitkomst van de onderhandelingen; o o o 9. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement , – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0417/2008) (2) , – gezien het jaarverslag van de Raad aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (4) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op Besluit nr. 190/2003 van de secretaris-generaal van de Raad/hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid betreffende de vergoeding van de reiskosten van de afgevaardigden van de leden van de Raad (6) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (7) , – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0150/2009 ), 1. stelt zijn besluit tot verlening van kwijting aan de secretaris-generaal van de Raad voor de uitvoering van de begroting van de Raad voor het begrotingsjaar 2007 uit; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie, die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, Afdeling II – Raad (C6-0417/2008 – 2008/2277(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (8) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0417/2008) (9) , – gezien het jaarverslag van de Raad aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (10) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (11) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (12) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op Besluit nr. 190/2003 van de secretaris-generaal van de Raad/hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid betreffende de vergoeding van de reiskosten van de afgevaardigden van de leden van de Raad (13) . – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (14) (IIA), – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0150/2009 ), A. overwegende dat de Raad weigert het volledige document betreffende de uitvoering van de begroting aan het Parlement voor te leggen, alsmede het volledige jaarlijkse activiteitenverslag en alleen het jaarlijkse activiteitenverslag van zijn intern financieel controleur heeft toegezonden, B. overwegende dat de Raad iedere officiële vergadering met het Parlement over zijn kwijting weigert, C. overwegende dat in de conclusies van de Europese Raad van Keulen van 3 en 4 juni 1999 wordt overwogen de Raad operationele capaciteiten te geven op het gebied van een versterkt gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid (GEVDB), D. overwegende dat de Raad er in zijn Besluit nr. 190/2003 geen misverstand over laat bestaan dat de kredieten voor het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen en met name dat "De secretaris-generaal van de Raad/hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid [...], bijgestaan door de plaatsvervangend secretaris-generaal, de volledige verantwoordelijkheid voor het beheer van de kredieten van afdeling II - Raad - van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen [draagt] en alle noodzakelijke maatregelen [neemt] om het goede beheer ervan te verzekeren . Hij voert deze kredieten uit overeenkomstig de bepalingen van het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen", E. overwegende dat met Besluit 2004/197/GBVB van de Raad (15) van 23 februari 2004 een mechanisme is ingesteld voor het beheer van de financiering van de gemeenschappelĳke kosten van de operaties van de Europese Unie die gevolgen hebben op militair of defensiegebied, genaamd ATHENA, en dat dit besluit, samen met Besluit 2004/582/EG van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 28 april 2004 betreffende de voorrechten en immuniteiten die aan ATHENA worden verleend (16) , een mechanisme instelt voor het beheer van de financiering van de gemeenschappelĳke kosten van de operaties van de Europese Unie die gevolgen hebben op militair of defensiegebied en er voorrechten en immuniteiten aan verleent en operationele bevoegdheid aan de Raad geeft, F. overwegende dat in Besluit 2000/178/GBVB van de Raad van 28 februari 2000 tot vaststelling van de regeling die van toepassing is op nationale deskundigen op militair gebied die bij het secretariaat-generaal van de Raad worden gedetacheerd gedurende de interimperiode (17) en in Besluit 2001/80/GBVB van de Raad van 22 januari 2001 houdende instelling van de Militaire Staf van de Europese Unie (18) wordt bepaald dat de uitgaven in verband met de detachering van militaire deskundigen worden aangerekend op de begroting van de Raad, G. overwegende dat het jaarlijkse verslag van de Raad over de voornaamste aspecten en fundamentele keuzes van het GBVB dat uit hoofde van punt 43 van het IIA is voorgelegd aan het Europees Parlement, zich beperkt tot een beschrijving van de GBVB-activiteiten, zoals gemeenschappelijke standpunten, gemeenschappelijke optredens en uitvoeringsbesluiten, 1. merkt op dat de Raad in 2007 beschikte over vastleggingskredieten met een totale waarde van 650 miljoen EUR (2006: 626 miljoen EUR), met een bestedingspercentage van 81,89%, lager dan in 2006 (91,79%) en onder het gemiddelde van de overige instellingen (93,82%); 2. herhaalt het in zijn resolutie van 25 april 2002 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting voor het begrotingsjaar 2000 ingenomen standpunt dat " [...] het Europees Parlement en de Raad in het verleden de uitvoering van elkaars afdelingen van de begroting niet hebben onderzocht; is van oordeel dat, gezien het feit dat uitgaven op het gebied van buitenlandse zaken, veiligheid en defensie en van justitie en binnenlandse zaken, die uit de huishoudelijke begroting van de Raad worden gefinancierd, steeds meer de vorm aannemen van beleidsuitgaven, duidelijkheid moet worden geschapen in deze regeling, teneinde te komen tot een helder onderscheid tussen de traditionele huishoudelijke uitgaven en acties met betrekking tot nieuwe beleidsterreinen " (19) ; 3. verwerpt de suggestie van de Raad dat het feit dat het Europees Parlement en de Raad in het verleden de uitvoering van elkaars afdelingen van de begroting niet hebben onderzocht voortvloeide uit een "herenakkoord"; is van oordeel dat gezien het feit dat de uitgaven steeds meer de vorm aannemen van beleidsuitgaven, de uitgaven van de Raad op dezelfde wijze moeten worden onderzocht als de uitgaven van de overige instellingen als onderdeel van de in artikel 276 van het Verdrag bedoelde kwijtingprocedure; 4. herhaalt zijn standpunt als uitgedrukt in paragraaf 3 van zijn resolutie van 22 april 2008 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting voor het begrotingsjaar 2006: " betreurt dat de Raad in tegenstelling tot andere instellingen geen jaarlijks activiteitenverslag voorlegt aan het Europees Parlement, daarbij verwijzend naar het herenakkoord van 1970 [ … ] en het ontbreken van een overeenkomstige eis in het Financieel Reglement; verzoekt de Raad de beslissing om geen jaarlijks activiteitenverslag te publiceren en voor te leggen, te heroverwegen teneinde transparanter te zijn voor het grote publiek en de belastingbetalers " (20) ; herinnert eraan dat met deze verklaring ook ten volle tegemoet zou worden gekomen aan de paragrafen 44 en 45 van zijn resolutie van 19 februari 2008 over transparantie in financiële aangelegenheden (21) ; verzoekt de Raad om heroverweging van zijn besluit om zijn jaarlijkse activiteitenverslag niet op zijn website openbaar te maken; 5. herhaalt zijn standpunt als uitgedrukt in paragraaf 12 van zijn resolutie van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting voor het begrotingsjaar 2005: " verlangt maximale transparantie op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) ; verzoekt de Raad te waarborgen dat de begroting van de Raad overeenkomstig punt 42 van het interinstitutionele akkoord [...] geen operationele uitgaven op het gebied van het GBVB bevat; behoudt zich voor de nodige stappen te nemen in geval dit akkoord wordt geschonden " (22) ; 6. verzoekt de Raad artikel per artikel, post per post de exacte aard van de uitgaven aan te geven binnen titel 3 ("Uitgaven die voor de Raad voortvloeien uit de uitvoering van specifieke taken"), om het Parlement in staat te stellen na te gaan dat geen van de uitgaven van de uitvoering van de begroting van de Raad de vorm aanneemt van beleidsuitgaven, overeenkomstig het IIA; 7. herhaalt zijn standpunt als uitgedrukt in paragraaf 58 van zijn resolutie van 23 mei 2007 over het jaarlijkse verslag van de Raad aan het Europees Parlement over de voornaamste aspecten en fundamentele keuzes van het GBVB, met inbegrip van de financiële gevolgen ervan voor de algemene begroting van de Europese Unie − 2005 (23) : "is van opvatting dat een echte beoordeling van de financiële gevolgen voor de begroting van de EU tot dusver is gehinderd door het ontbreken van proactieve informatieverstrekking van de zijde van de Raad, [...]; is van mening dat met de ondertekening van het nieuwe Interinstitutioneel Akkoord het ogenblik is gekomen om deze bepalingen, die nu duidelijk zijn geformaliseerd, naar letter en geest ten uitvoer te leggen "; 8. is van mening dat de planning, voorbereiding en controle van een operatie door GBVB-personeel in het Secretariaat van de Raad basale en fundamentele onderdelen zijn van een operatie, en dat deze activiteiten veeleer worden uitgevoerd om beleid en operaties ten uitvoer te leggen dan als onderdeel van de normale werkzaamheden van het secretariaat van de Raad; 9. merkt verbaasd op dat een substantieel deel (wel 66%) van begrotingslijn 2 2 0 2 van vertolking is overgeboekt naar GBVB/EVDB-reizen; merkt op dat dit bedrag in 2006 12 672 984 EUR was en wil op de hoogte worden gehouden van het bedrag voor dezelfde begrotingslijn voor 2007; verzoekt, omwille van de transparantie, een passende begrotingslijn voor deze doeleinden te creëren; 10. eist transparantie met betrekking tot de uitgaven voor en door de EU-coördinator voor terrorismebestrijding; 11. verzoekt de Raad het Parlement ex-post evaluaties van de individuele EVDB-acties te doen toekomen; 12. herhaalt zijn in paragraaf 47 van bovengenoemde resolutie van 23 mei 2007 ingenomen standpunt: " spreekt nogmaals zijn teleurstelling uit over het feit dat de Raad het Parlement slechts heeft geïnformeerd en dat het Parlement slechts een beschrijvende lijst van in het voorgaande jaar uitgevoerde GBVB-activiteiten krijgt voorgelegd, zoals de Raad overigens zelf opmerkt in zijn inleidende opmerkingen bij de jaarverslagen, in plaats van aan het begin van elk jaar, zoals voorzien in artikel 28 van het EU-Verdrag, daadwerkelijk te worden geraadpleegd over de voornaamste aspecten en fundamentele keuzes voor dat jaar, met inbegrip van de financiële gevolgen daarvan, gevolgd door verslaglegging ten aanzien van de vraag of en, zo ja, op welke wijze rekening is gehouden met de bijdrage van het Parlement; en benadrukt dat deze handelswijze de facto een schending is van het bepaalde in artikel 21; "; 13. merkt op dat de Raad een besluit heeft genomen dat zal voorkomen dat bij pensionering compenserende verlofdagen kunnen worden uitbetaald en waarbij een verplichte regeling is ingevoerd in het kader waarvan alle resterende verlofdagen uiterlijk in 2009 volledig zullen zijn verdwenen; moedigt de Raad aan zich te houden aan deze termijn die hij zichzelf heeft opgelegd; 14. is ingenomen met het feit dat een nieuw geïntegreerd systeem voor beheer en financiële controle (SAP), dat sinds 1 januari 2008 operationeel is, op interinstitutionele basis is opgezet door de Raad, de Rekenkamer en het Hof van Justitie, wat aanzienlijke begrotingsbesparingen en effiencyverbetering voor de drie betrokken instellingen oplevert; 15. betreurt dat volgens het jaarlijks activiteitenverslag van de interne financieel controleur van de Raad, de Raad niet in staat is geweest de vacante posten in zijn dienst interne financiële controle te bezetten; 16. neemt er nota van dat volgens hetzelfde jaarlijks activiteitenverslag, de interne financieel controleur de volledige afschaffing van de " comptes hors budget " heeft aanbevolen; verzoekt de Raad dergelijke rekeningen onmiddellijk en volledig af te schaffen; 17. verzoekt de Raad het probleem van de " vérification des factures ", op te lossen, zoals aanbevolen door de interne financieel controleur van de Raad; 18. is van mening dat het herhaalde en tot dusver altijd geweigerde verzoek van het Parlement om meer transparantie over en nader parlementair toezicht op de uitgaven van de Raad op het gebied van het GBVB/EVDB gepaard zou moeten gaan met begrotingsamendementen die erop gericht zijn bepaalde relevante begrotingslijnen in de begroting van de Raad voor 2010 in de reserve te plaatsen; 19. herhaalt dat het Parlement in zijn resolutie van 4 december 2008 over het Speciaal Verslag nr. 8/2007 van de Europese Rekenkamer over de administratieve samenwerking op het gebied van de BTW (24) , de Raad heeft verzocht zich formeel uit te spreken over de bevindingen van de Rekenkamer; betreurt dat de Raad nog geen gevolg heeft gegeven aan dit verzoek; verzoekt de Raad informatie te verschaffen aan de bevoegde commissie van het Parlement over de redenen waarom hij zich niet formeel heeft uitgesproken, en over het gevolg dat is gegeven aan het Speciaal Verslag; 20. verzoekt de Rekenkamer in haar volgende jaarverslag speciale aandacht aan de uitvoering van de begroting door de Raad te besteden; Redenen voor het uitstellen van het kwijtingsbesluit 21. geeft de volgende redenen voor het uitstel: Noodzakelijke verdere actie en aan het Parlement voor te leggen documenten 22. verzoekt de secretaris-generaal van de Raad/Hoge vertegenwoordiger van het GBVB de bevoegde commissie van het Parlement uiterlijk 15 mei 2009 uitvoerig schriftelijk antwoord op de volgende vragen te geven: A. over zijn "comptes hors budget" (zie aanbeveling R.2 van 2007 van de interne financieel controleur): – Hoeveel "hors budget"- rekeningen had de Raad in 2007? – Wanneer werden deze rekeningen ingesteld en met welk doel? – Op welke rechtsgrond berusten deze rekeningen? Welk bedrag wordt door iedere afzonderlijke rekening gedekt? – Kan de Raad de lijst van alle financiële verrichtingen voor elk van deze rekeningen voor het begrotingsjaar 2007 voorleggen en de lijst van gedelegeerd ordonnateurs per begrotingslijn? B. over de "vérification des factures" (zie aanbeveling R.1 van 2007 van de interne financieel controleur): – Om welke reden kwam de interne financieel controleur tot de conclusie dat de verificatie vooraf niet op een bevredigende manier functioneerde? – Vallen alle begrotingslijnen onder controle vooraf dan wel achteraf? – Hoeveel facturen werden er gecontroleerd, welk percentage facturen werd in de steekproef opgenomen en welk percentage daarvan bevatte fouten? – Bereidde de Raad een actieplan voor om dit probleem op te lossen en zo ja, wanneer wordt dit uitgevoerd? C. over begrotingslijn 2 2 0 2 (kosten van vertolking): – Wat zijn de redenen voor de verdubbeling (van 2006 naar 2007) van begrotingslijn 2 2 0 2 voor vertolking? – Waarom moet de Raad kredieten van deze begrotingslijn naar de reiskosten van delegatieleden overschrijven? – Waarom gebruikte de Raad een bedrag van 12 672 000 EUR van vertolkingskosten voor reiskosten van delegatieleden in 2006? – Waarom verhoogde hij de specifieke begrotingslijn niet voor hetzelfde bedrag in 2007? – Welk specifiek bedrag schreef de Raad betreffende het begrotingsjaar 2007 van deze begrotingslijn over naar begrotingslijn 2 2 0 0 of enige andere begrotingslijn? D. voor begrotingslijn 2 2 0 0 (reiskosten van de delegaties): – De rechtsgrond voor deze begrotingslijn is deels Besluit nr. 190/2003 van de secretaris-generaal van de Raad/Hoge vertegenwoordiger voor het GBVB, dat niet in het Publicatieblad is gepubliceerd. – Kan de Raad niet ter bevordering van de transparantie al zijn besluiten op zijn website en in zijn verwijzingsregister publiceren? E. voor begrotingslijn 3 0 0 2 (bijzondere adviseurs op het gebied van het EVDB/GBVB): – Welk bedrag schreef de Raad voor het begrotingsjaar 2007 naar deze begrotingslijn over en voor hoeveel adviseurs was dit bestemd? 23. verzoekt de secretaris-generaal van de Raad/Hoge vertegenwoordiger van het GBVB de bevoegde commissie van het Parlement uiterlijk 15 mei 2009 de volgende documenten voor te leggen: Het Europees Parlement , – gezien het verslag van 15 oktober 2008 van de Commissie aan het Europees Parlement betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 ( COM(2008)0629 ) en het werkdocument van de Commissiediensten (SEC(2008)2579), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 maart 2008 getiteld "Europese agentschappen – Verdere ontwikkelingen" ( COM(2008)0135 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 oktober 2008 over een strategie voor de toekomstige regeling van institutionele aspecten voor regelgevende agentschappen (1) , – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 96, – gezien het speciaal verslag nr. 5/2008 van de Europese Rekenkamer getiteld "Agentschappen van de Europese Unie: resultaten bereiken", – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Begrotingscommissie ( A6-0148/2009 ), A. overwegende dat deze resolutie voor elk orgaan in de zin van artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 de horizontale op- en aanmerkingen bevat die zijn vervat in het kwijtingsbesluit volgens artikel 96 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 en artikel 3 van bijlage V bij zijn Reglement, B. overwegende dat Parlement, Raad en Commissie na de goedkeuring van de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie het project tot vaststelling van een gemeenschappelijk kader voor de agentschappen opnieuw hebben gelanceerd en een interinstitutionele werkgroep hebben ingesteld, Inleidende opmerkingen 1. stelt vast dat de Europese Rekenkamer in 2007 audits heeft uitgevoerd bij 23 decentrale agentschappen, 3 uitvoerende agentschappen en het Euratom-Voorzieningsagentschap, een overeenkomstig het Euratom-Verdrag opgericht orgaan; merkt op dat de subsidies uit de Gemeenschapsbegroting voor de decentrale agentschappen in 2007 452 000 000 EUR bedroegen; beklemtoont dat meer dan 1 000 000 000 EUR via andere inkomsten zoals eigen ontvangsten uit vergoedingen, bijdragen van EVA-landen en speciale bijdragen van Gemeenschapsprogramma's, aan de begroting van de agentschappen toegewezen is; 2. merkt op dat het aantal agentschappen dat aan de kwijtingsprocedure wordt onderworpen aanzienlijk is gestegen in de afgelopen jaren, van 8 in 2000 tot 21 decentrale plus drie uitvoerende agentschappen in 2007, afgezien van drie agentschappen die aan een audit door de Europese Rekenkamer onderworpen worden, maar niet aan kwijting door het Parlement; 3. wijst erop dat de begrotingsautoriteit in de personeelsformatie voor de decentrale agentschappen 3 487,5 posten heeft toegestaan; merkt op dat er volgens de door de Rekenkamer overgelegde documenten 2 823 posten ingevuld zijn, naast de 961,5 arbeidscontractanten en nationale deskundigen; 4. verheugt zich over het reeds aangehaalde verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006; 5. vestigt er nogmaals de aandacht op dat het Gemeenschapsrecht geen juridische definitie van een agentschap bevat en onderschrijft de definitie van agentschappen als "door de Gemeenschappen opgerichte organen met rechtspersoonlijkheid " (4) ; roept de drie categorieën agentschappen in herinnering die aan de definitie beantwoorden: decentrale agentschappen, uitvoerende agentschappen en andere organen; 6. herhaalt daarbij de term "decentrale agentschappen" als algemene term voor de traditionele agentschappen; meent dat de term "regelgevend agentschap", die steeds meer als generieke term in gebruik komt, misleidend is, omdat niet alle decentrale agentschappen regelgevende taken hebben; 7. herinnert eraan dat decentrale agentschappen door de Europese wetgever om verschillende redenen zijn opgericht, o.a. om bepaalde diensten te verlenen, specialistische expertise in te zetten en regelgevende en toezichthoudende taken uit te voeren; 8. beschouwt het vaststellen van de begroting van decentrale organen en de beoordeling van de tenuitvoerlegging van die begroting als kernverantwoordelijkheden van zijn Begrotingscommissie; 9. dringt er, in het belang van de transparantie, bij de Rekenkamer op aan om in haar volgend jaarverslag rekening te houden met de drie categorieën agentschappen; 10. merkt op dat de Rekenkamer wat financiële discipline betreft verbetering heeft vastgesteld in vergelijking met het begrotingsjaar 2006, maar dat in een aantal van de agentschappen aanwervingen en aanbestedingen nog steeds zwakke punten vertonen die de ordonnateurs moeten aanpakken; 11. betreurt dat de Rekenkamer bij veel agentschappen opnieuw ernstige problemen heeft vastgesteld in de toepassing van de aanbestedingsregels en het personeelstatuut; is niet bereid te aanvaarden dat deze zwakke punten na al die jaren nog niet zijn weggewerkt; meent dat de herziening van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 geen komaf zal maken met de problemen en dat het wettelijk kader grondig moet worden herzien; 12. neemt nota van de verklaring van de Commissie dat de agentschappen die op ABAC (boekhouding op transactiebasis) zijn willen overstappen, alle noodzakelijke steun gekregen hebben; merkt op dat de agentschappen de steun in een aantal gevallen onvoldoende gevonden hebben; Begrotingsplanning en -uitvoering 13. merkt op dat overschatting van de benodigde kasmiddelen door agentschappen behandeld wordt in de gewijzigde Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, die bepalingen ter versterking van de verplichting van de agentschappen bevat om in hun verzoeken om betaling nauwkeurige ramingen van hun daadwerkelijke behoefte aan kasmiddelen gedurende het hele jaar op te nemen om onnodige cashflows te voorkomen; 14. dringt er bij de Commissie op aan om technische verlaging te overwegen om de overschotten te verminderen die ontstaan in geval van lage uitvoeringsgraad en aanhoudend hoge aantallen vacatures, wat tevens de bestemmingsontvangsten zou verminderen; 15. neemt er daarbij nota van hoe moeilijk decentrale agentschappen het hebben om hoog gekwalificeerd personeel en deskundigen in dienst te nemen; vraagt de Commissie en het Europees Bureau voor personeelsselectie om hun steunverlening uit te breiden; 16. dringt er bij de Commissie op aan om de begrotingsuitvoering van de agentschappen voor 2008 en 2009 nauwkeurig te blijven controleren en de nodige aanpassingen door te voeren in de begrotingsvoorstellen van de agentschappen; 17. verwelkomt de pogingen van de Commissie om, sinds het voorontwerp van begroting voor 2009, systematisch rekening te houden met de laatste bekende overschotten (in het geval van het voorontwerp van begroting voor 2009 die van het jaar n-2) voor het berekenen van de bijdrage van de Gemeenschap; vraagt de Commissie om ter verbetering van transparantie en efficiëntie als algemene regel, gedetailleerde informatie te geven over de procedures voor het berekenen en verantwoorden van alle soorten bestemmingsontvangsten die de agentschappen ter beschikking staan, meer in het bijzonder degene die voortkomen uit overschotten van vroegere jaren; 18. verheugt zich over het besluit van de Commissie om aan de wensen van de begrotingsautoriteit tegemoet te komen door bij de opstelling van het voorontwerp van begroting voor de decentrale agentschappen voor 2009 de bestemmingsontvangsten in aanmerking te nemen; meent dat dat ongetwijfeld een stap in de richting van een doorzichtiger begroting is; 19. vestigt er de aandacht op dat de huidige instrumenten van bestemmingsontvangsten nog steeds risico's voor begrotingstransparantie en goed financieel beheer van EU-middelen inhouden, omdat ramingen van bestemmingsontvangsten moeilijk blijven en omdat ze door de verschillende soorten, jaren van oorsprong en vrijgaveprocedures niet op een duidelijke manier in begrotingsplanning en -beheer kunnen worden opgenomen; 20. merkt op dat er in 2007 voor ongeveer 550 000 000 EUR aan fondsen voor Gemeenschapsprogramma's door drie uitvoerende agentschappen vastgelegd zijn; naast de beleidskredieten zijn er 47 000 000 EUR gebruikt voor administratieve doeleinden, d.w.z. het beheer van het bewuste uitvoerend agentschap; merkt op dat er in de agentschappen in kwestie 119 tijdelijke en 279 contractuele agenten werkzaam waren; 21. stelt nogmaals dat de bedragen die uit de kredieten voor operationele programma's zijn genomen, worden aangewend voor de financiering van zuiver administratieve werkzaamheden; vraagt zijn Begrotingscommissie om de toekomstige ontwikkelingen in het uitbesteden van administratieve taken van de Commissie nauwgezet te volgen; 22. merkt op dat het Voorzieningsagentschap van Euratom als administratieve eenheid van de Commissie functioneert, hetgeen blijkt uit de opbouw van de begroting en het gegeven dat de directeur-generaal ervan een personeelslid van de Commissie is; Naleving van financieel reglement en personeelstatuut 23. beschouwt het als een ernstig probleem dat een aantal agentschappen herhaaldelijk worden bekritiseerd wegens niet-naleving van regels, waaronder Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, met name de regels inzake overheidsopdrachten en het personeelstatuut; merkt op dat de belangrijkste oorzaak is dat de meeste regels ontworpen zijn voor grotere instellingen en dat de meeste kleine agentschappen niet voldoende capaciteit hebben om aan de eisen van de regelgeving te voldoen; 24. betreurt dat de Commissie, ondanks het verzoek van het Parlement in zijn kwijtingsresoluties voor 2006 voor de agentschappen, geen snelle oplossing heeft gepresenteerd en verzoekt haar daarom opnieuw om een snelle oplossing ter verbetering van de efficiëntie te vinden door de administratieve taken van verschillende agentschappen samen te voegen; 25. moedigt de Commissie aan om meer inspanningen te leveren om administratieve bijstand aan relatief kleine en vooral pas opgerichte agentschappen te verstrekken; roept, met de negatieve ervaringen uit het verleden in het achterhoofd, de Commissie op om de agentschappen zo snel mogelijk speciale richtsnoeren te verstrekken voor de toepassing van de financiële regels, aanwerving van personeel, openbare aanbestedingen, enz.; 26. zal daarom het onderzoek naar mogelijkheid en haalbaarheid van gemeenschappelijke ondersteunende diensten voor Europese agentschappen ( "Opportunity and feasibility of establishing common support services for EU agencies" ), dat de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole laten uitvoeren, zeer grondig bestuderen; Interne audit 27. verheugt zich over het feit dat de Dienst interne audit van de Commissie in zijn activiteitenverslag 2007 afstand heeft genomen van zijn reserves van het jaar tevoren, toen hij verklaard heeft dat de dienst door gebrek aan middelen niet in staat was om ieder operationeel decentraal agentschap elk jaar aan een audit te onderwerpen; 28. verheugt zich over de pragmatische samenwerking tussen de interne controleur van de Commissie en de interne controleurs en andere personen bij de agentschappen, die met interne audit belast zijn; 29. herinnert eraan dat het de agentschappen in zijn kwijtingsresoluties voor 2006 voor de agentschappen gevraagd heeft of en op welke manier zij voldoen aan de verplichting van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 om de kwijtingsautoriteit en de Commissie een jaarlijks verslag te sturen over interne audits; betreurt, hoewel er 21 agentschappen aan de kwijtingsprocedure voor 2007 onderworpen zijn, dat het Parlement dergelijke verslagen slechts van twee agentschappen heeft ontvangen (het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) en het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA)); Evaluatie van de prestaties van de agentschappen 30. stelt vast dat de Commissie maatregelen heeft genomen naar aanleiding van de kwijtingsresoluties voor 2006 voor de agentschappen en in september 2008 de laatste hand gelegd heeft aan 31. is ervan overtuigd dat de beoordeling van decentrale agentschappen die door de Commissie aangevat is, waarop zij toezicht houdt en die eind 2009 afgerond moet zijn, zal helpen inschatten waar de agentschappen tekortschieten; verheugt er zich over dat de Commissie een referentiegroep in het leven heeft geroepen die een begin zal maken met het onderzoek; 32. herinnert aan de horizontale evaluatie van decentrale agentschappen door de Commissie, zoals bedoeld in de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie, waarvan de resultaten beschikbaar moeten zijn tegen 2009-2010; roept de Commissie op om ervoor te zorgen dat de evaluatie van de agentschappen transparanter wordt, in het belang van zowel de agentschappen zelf als de belanghebbende partijen; Tuchtprocedures 33. herinnert eraan dat het Parlement in zijn kwijtingsresoluties voor 2006 de agentschappen gevraagd heeft om een gemeenschappelijke tuchtraad te overwegen; merkt op dat er vooruitgang is maar nog steeds moeilijkheden zijn, vooral door problemen om personeelsleden met de goede carrièretrap te vinden om in de raad te zetelen; vraagt de agentschappen om de begrotingsautoriteit te laten weten of de gemeenschappelijke tuchtraad voor de verschillende agentschappen al dan niet een haalbare kaart is, en zo niet, een alternatieve oplossing voor te stellen; Speciaal verslag nr. 5/2008 van de Europese Rekenkamer 34. verheugt zich over de tijdige publicatie van het reeds aangehaalde speciale verslag door de Rekenkamer en dringt er bij de decentrale agentschappen op aan om de in het verslag geconstateerde tekortkomingen in acht te nemen en maatregelen in overeenstemming met de aanbevelingen van de Rekenkamer te nemen; 35. wijst erop dat de oprichtingsbesluiten van de agentschappen van de EU een duidelijke definitie van hun taken en bevoegdheden moeten bevatten en de resultaatgerichte benadering van het werk van de agentschappen dienen te benadrukken; 36. benadrukt dat de agentschappen meerjarige werkprogramma's moeten opstellen in overeenstemming met de meerjarige strategie van de Gemeenschap in de sector; de jaarlijkse werkprogramma's moeten duidelijke, specifieke en meetbare doelstellingen vastleggen, die vervolgens de basis moeten vormen van handelingen, middelen, benaderingen en tijdschema's om ervoor te zorgen dat de verwachte resultaten worden behaald; benadrukt dat werkprogramma's de limieten van de door de begrotingsautoriteit goedgekeurde begrotingen van de agentschappen moeten respecteren; 37. eist dat de raad van bestuur van de EU-agentschappen de planning van de taken en de (financiële en personele) middelen in de grootst mogelijke onderlinge overeenstemming brengen door invoering van activiteitsgestuurde begroting en management (ABB/ABM), en onderstreept dat het beginsel van goed financieel beheer en begrotingsdiscipline op de agentschappen van toepassing is; 38. merkt op dat er voor het werk van elk agentschap een risicobeoordeling zou moeten worden opgesteld voor optimaal beheer van de uitgaven en personele middelen; 39. beveelt aan dat de Europese Rekenkamer doorgaat met de periodieke prestatie-audits van de agentschappen, maar dat ze zich tevens nog meer op de interne efficiëntie van de agentschappen richt en evalueert in hoeverre haar aanbevelingen zijn overgenomen; Interinstitutionele dialoog over een gemeenschappelijk kader voor de agentschappen 40. roept zijn suggestie in zijn genoemde resolutie in herinnering, dat de interinstitutionele werkgroep zich richt op, onder andere, de behoefte aan een standaardbenadering voor de presentatie van de activiteiten van de agentschappen gedurende het betreffende begrotingsjaar; 41. verheugt zich over het besluit van 18 december 2008 van de Conferentie van voorzitters om 5 leden te benoemen in de delegatie van het Europees Parlement naar de interinstitutionele werkgroep die zich zal buigen over de rol van regelgevende agentschappen; 42. beschouwt zijn reeds aangehaalde resolutie over een strategie voor de toekomstige regeling van de institutionele aspecten van de regelgevende agentschappen als een mandaat voor de parlementaire delegatie die werkzaam is in de interinstitutionele werkgroep; 43. dringt aan op de noodzaak om minimale gemeenschappelijke normen voor de oprichting van decentrale agentschappen in de toekomst vast te stellen; 44. verzoekt de Commissie en de agentschappen om in de tussentijd de door de agentschappen aangeleverde financiële documentatie in volledige, vergelijkbare en actuele vorm op de gemeenschappelijke website beschikbaar te stellen die door de Commissie en de decentrale agentschappen op het intranet van de Commissie opgezet is; 45. vraagt de interinstitutionele werkgroep om in het licht van de kwijtingsprocedure 2007 de volgende punten te bespreken: − de redenen achter problemen bij de begrotingsuitvoering, vooral het ontbreken van een top-downbenadering van begrotingen en personeelsbeleid van de agentschappen, − hoe het komt dat naleving van de regels voor personeelsaanwerving en overheidsopdrachten bij veel agentschappen een terugkerend probleem is, − de lering die uit de specifieke ervaringen van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) met betrekking tot agentschappen te halen is, − hoe de beleidsuitvoering door agentschappen kostenefficiënter kan worden gemaakt, bijvoorbeeld door de administratieve taken van verschillende agentschappen samen te voegen; − hoe de diverse ondersteunende functies en diensten van de Commissie beter en sneller op de behoeften van de agentschappen kunnen inspelen; o o o (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11786/1/2008 – C6-0016/2009) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0264 ), – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0215/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de internationale markt voor touringcar- en autobusdiensten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 561/2006 (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. ....) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11783/1/2008 – C6-0015/2009) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0263 ), – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0210/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. ....) (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11788/1/2008 – C6-0014/2009) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0265 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0211/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. ....) (Medebeslissingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0780 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 175, lid 1, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0413/2008), – gezien het Interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (1) , – gezien de brief d.d. 3 februari 2009 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie industrie, onderzoek en energie overeenkomstig artikel 80 bis, lid 3, van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 80 bis en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0254/2009 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen, 1. gaat akkoord met het voorstel van de Commissie zoals dit is aangepast aan de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie en zoals dit hieronder is geamendeerd; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestaties van gebouwen (herschikking) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie (5) van gebouwen is gewijzigd (6) . Aangezien nieuwe ingrijpende wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. (2) De natuurlijke hulpbronnen waarvan het behoedzame en rationele gebruik in artikel 174 van het Verdrag is vermeld, omvatten aardolieproducten, aardgas en vaste brandstoffen die essentiële energiebronnen, maar tevens de belangrijkste emissiebronnen van kooldioxide zijn. (3) Aangezien 40% van het totale energieverbruik in de EU voor rekening van gebouwen komt, zijn een vermindering van het energieverbruik en het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen in de gebouwensector ║ belangrijke ║ maatregelen die nodig zijn om de energieafhankelijkheid en de broeikasgasemissies van de EU te doen dalen. Tezamen met een sterker gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen zullen de maatregelen ter vermindering van het energieverbruik in de EU de Unie in staat stellen om te voldoen aan het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en haar langetermijnstreven de aardopwarming onder de 2 °C te houden, en tegen 2020 met ten minste 20% ten opzichte van 1990 te verlagen en met 30% in geval van een internationaal akkoord. Een vermindering van het energieverbruik en een sterker gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen spelen ook een belangrijke rol bij het versterken van de energievoorzieningszekerheid, het bevorderen van technologische ontwikkelingen en het scheppen van werkgelegenheid en kansen voor regionale ontwikkeling, met name in plattelandsgebieden. (4) Het beheer van de vraag naar energie is voor de Gemeenschap een belangrijk instrument om invloed uit te oefenen op de wereldenergiemarkt en daarmee op de continuïteit van de energievoorziening op middellange en lange termijn. (5) Om de doelstelling van 20% minder energieverbruik in de Gemeenschap tegen 2020 te bereiken, is tijdens de Europese Raad van maart 2007 gewezen op de behoefte om de energie-efficiëntie in de Gemeenschap te doen toenemen en is aangedrongen op een grondige en snelle tenuitvoerlegging van de prioriteiten uit de mededeling van de Commissie getiteld "Actieplan voor energie-efficiëntie − het potentieel realiseren". In dit actieplan is het significante potentieel voor kosteneffectieve energiebesparingen in de bouwsector geïdentificeerd. Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 31 januari 2008 opgeroepen tot een versterking van de bepalingen van Richtlijn 2002/91/EG en heeft bij herhaling, laatstelijk in zijn resolutie van 3 februari 2009 over de tweede strategische toetsing van het energiebeleid (7) , bepleit de doelstelling van een verhoging van de energie-efficiëntie met 20% tegen 2020 bindend te maken . Bovendien worden bij Besluit nr. 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de inspanningen van de lidstaten om hun broeikasemissies te verminderen om aan de verbintenissen van de Gemeenschap op het gebied van het verminderen van broeikasgassen tot 2020 te voldoen (8) , bindende nationale streefdoelen vastgesteld voor de vermindering van CO 2 -emissies, waarvoor energie-efficiëntie in de bouw van doorslaggevend belang is, en voorziet Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (9) in de bevordering van energie-efficiëntie in het kader van de bindende doelstelling om in 2020 20 % van het totale energieverbruik van de EU te dekken met energie uit duurzame bronnen. (6) De Europese Raad van maart 2007 bevestigde nogmaals dat de Gemeenschap zich ertoe verbindt om energie uit hernieuwbare bronnen in de hele EU te ontwikkelen. Te dien einde onderschreef de Raad een bindend streefcijfer van 20% voor het aandeel energie uit hernieuwbare bronnen tegen 2020. Bij Richtlijn 2009/28/EG wordt een gemeenschappelijk kader vastgesteld voor het bevorderen van energie uit hernieuwbare bronnen. De Raad onderstreept de noodzaak om een factor voor energie uit hernieuwbare bronnen op te nemen in het kader van de verplichting om te voldoen aan de minimumvereisten op het gebied van energieprestatie overeenkomstig Richtlijn 2002/91/EG teneinde de vaststelling van minimumniveaus voor het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen in gebouwen te bespoedigen. (7) Ongeveer 40% van het eindverbruik van energie in de Gemeenschap komt voor rekening van de woon- en tertiaire sector, die grotendeels uit gebouwen bestaat en die zich nog steeds uitbreidt, een tendens die ongetwijfeld tot een hoger energieverbruik en derhalve tot meer uitstoot van kooldioxide door deze sector zal leiden. (8) Het is nodig om concretere acties vast te stellen teneinde het aanzienlijke, nog niet gerealiseerde potentieel voor energiebesparingen in gebouwen te benutten en de grote verschillen tussen de resultaten van de lidstaten in deze sector te verminderen. (9) Bij de maatregelen voor de verdere verbetering van de energieprestaties van gebouwen moet rekening worden gehouden met de klimatologische en plaatselijke omstandigheden, alsmede met de binnenklimaateisen en de kosteneffectiviteit. De maatregelen mogen andere eisen die aan gebouwen worden gesteld, zoals toegankelijkheid, veiligheid en de gebruiksbestemming van het gebouw, niet in het gedrang brengen. (10) De energieprestaties van gebouwen dienen te worden berekend volgens een gemeenschappelijke methode met objectieve variabelen die rekening houden met regionale klimaatverschillen , en die behalve thermische kenmerken ook andere factoren in aanmerking neemt welke een steeds belangrijkere rol spelen, zoals verwarmings-, koel- en ventilatiesystemen, warmteterugwinning, zoneregeling, de toepassing van energie uit hernieuwbare bronnen, passieve verwarmings- en koelingselementen, zonwering, luchtkwaliteit in gesloten ruimten, geschikt daglicht , isolatie- en verlichtingsystemen, controle- en toezichtsystemen en het ontwerp van het gebouw. De methodologie voor het berekenen van de energieprestaties mag niet enkel gebaseerd zijn op het seizoen waarin verwarming nodig is, maar moet uitgaan van de jaarlijkse energieprestaties van een gebouw. De methode moet bovendien rekening houden met bestaande Europese normen. (11) De lidstaten moeten minimumeisen voor de energieprestaties van gebouwen vaststellen. Die vereisten moeten worden bepaald met het oog op een kostenoptimaal evenwicht tussen de gedane investeringen en de energiekosten die worden bespaard tijdens de volledige levensduur van het gebouw. Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid om de lidstaten hun minimumeisen voor gebouwen op gezette tijden te laten evalueren met betrekking tot de vooruitgang van de techniek. (12) Deze richtlijn laat de artikelen 87 en 88 van het Verdrag onverlet. Het in deze richtlijn gebruikte begrip "stimulans" omvat derhalve geen staatssteun. (13) De Commissie werkt een gemeenschappelijke methodologie uit voor de berekening van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestaties. Deze methodologie moet aansluiten bij de methodologie die wordt gehanteerd in de Gemeenschapswetgeving die van toepassing is op de prestatievereisten voor de producten, bestanddelen en technische bouwsystemen waaruit het gebouw is samengesteld. De lidstaten maken van deze gemeenschappelijke methodologie gebruik om ▌minimumeisen inzake energieprestaties vast te stellen . Zij delen de resultaten van deze berekening en de gegevens die werden gebruikt om tot deze resultaten te komen, regelmatig mee aan de Commissie. Dit zal de Commissie in staat stellen de vooruitgang van de lidstaten wat betreft het bereiken van de kostenoptimale niveaus van minimumeisen inzake energieprestaties te beoordelen en er verslag over uit te brengen. ▌De lidstaten dienen deze ▌methodologie toe te passen wanneer zij hun minimumeisen inzake energieprestaties herzien en bepalen . (14) Gebouwen zijn van grote invloed op het energieverbruik op lange termijn. Gezien de lange renovatiecyclus van bestaande gebouwen zouden nieuwe gebouwen en bestaande gebouwen die ingrijpend worden gerenoveerd, daarom moeten voldoen aan minimumeisen inzake energieprestaties die zijn aangepast aan het plaatselijke klimaat. Aangezien de mogelijke toepassing van alternatieve systemen van energievoorziening in het algemeen niet volledig wordt onderzocht, moeten alternatieve systemen van energievoorziening worden overwogen voor nieuwe en bestaande gebouwen , ongeacht hun grootte volgens het beginsel dat er eerst voor moet worden gezorgd dat de energiebehoefte voor verwarming en koeling tot een minimaal kostenoptimaal niveau wordt teruggebracht . (15) Ingrijpende renovaties van bestaande gebouwen vormen, ongeacht hun omvang, een goede gelegenheid om kosteneffectieve maatregelen te nemen ter verbetering van de energieprestaties van het gehele gebouw . Door eisen voor kosteneffectieve maatregelen vast te leggen wordt gewaarborgd dat er geen obstakels ontstaan waardoor ingrijpende renovaties onaantrekkelijk worden. (16) Uit studies is gebleken dat de bouwsector inefficiënt is, waardoor de kosten voor de eindgebruiker duidelijk boven het optimale kostenniveau liggen. Er is berekend dat de bouwkosten met 30 à 35% zouden kunnen worden verminderd door de verspilling die in de meeste bouwprocessen en bij de meeste producten plaatsvindt, terug te dringen. De inefficiëntie in de bouwsector ondermijnt het doel en de opzet van deze richtlijn, aangezien de ongerechtvaardigd hoge kosten van bouw en renovatie de kosteneffectiviteit, en daarmee ook de energie-efficiëntie van de sector, verminderen. Met het oog op een goede werking van deze richtlijn dient de Commissie het functioneren van de bouwmarkt te evalueren en aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit te brengen van haar bevindingen en aanbevelingen. De lidstaten dienen zich in te spannen om een transparant prijsbeleid in de bouw- en renovatiesector te waarborgen en dienen passende maatregelen te treffen om belemmeringen voor de toegang van nieuwe marktdeelnemers, met name KMO's, tot de markt en tot relevante faciliteiten en infrastructuur weg te nemen. (17) Ter verhoging van de energie-efficiëntie van huishoudelijke apparaten, verwarming en koeling moeten informatietechnologieën worden ontwikkeld en in gebruik worden genomen − met als doel een "intelligent gebouw". (18) Er zijn maatregelen nodig om ervoor te zorgen dat een groter aantal gebouwen niet alleen voldoet aan de huidige minimumeisen inzake energieprestaties, maar op zijn minst een zo hoog mogelijke energieprestatie waarborgt . Daartoe moeten de lidstaten nationale plannen opstellen, om te zorgen voor een toename van het aantal energieneutrale gebouwen ▌; zij brengen over die plannen regelmatig verslag uit bij de Commissie. (19) Om de verslagleggingslast voor de lidstaten te beperken, moet het mogelijk zijn de in het kader van deze richtlijn vereiste verslagen op te nemen in de actieplannen voor energie-efficiëntie als bedoeld in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten ║ (10) . De openbare sector moet in alle lidstaten het voortouw nemen wat de energieprestaties van gebouwen betreft, en daartoe moeten in de nationale plannen ambitieuzere streefcijfers worden bepaald voor overheidsgebouwen. (20) De lidstaten moeten worden aangemoedigd om naast de in deze richtlijn vastgestelde acties aanvullende maatregelen te treffen ter bevordering van een hogere energieprestatie van gebouwen. Dergelijke maatregelen kunnen financiële en fiscale prikkels omvatten voor ondernemingen, huiseigenaren en huurders, waaronder ook verlaagde BTW-tarieven voor renovatiediensten. (21) De lidstaten moeten erop toezien dat de regulering van de energieprijzen voor de consument geen verstorend effect heeft waardoor prikkels tot energiebesparing uitblijven. (22) De toekomstige koper of huurder van een gebouw of delen daarvan moet via het energieprestatiecertificaat correcte informatie krijgen over de energieprestaties van het gebouw, alsmede praktisch advies over hoe die kunnen worden verbeterd. Eigenaren en huurders van bedrijfspanden moeten tevens worden verplicht informatie uit te wisselen over het daadwerkelijke energieverbruik, teneinde te waarborgen dat alle gegevens beschikbaar zijn om een geïnformeerde keuze te kunnen maken over de nodige verbeteringen. In het certificaat moet ook informatie worden verstrekt over de eigenlijke effecten van verwarming en koeling op de energiebehoeften van het gebouw, over het primaire energieverbruik en over de kooldioxide-uitstoot. De eigenaars van gebouwen moeten te allen tijde certificatie of een bewijs van actualisering kunnen aanvragen, en niet alleen als gebouwen worden verhuurd, verkocht of gerenoveerd. (23) De overheid moet het goede voorbeeld geven en de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat binnen de geldigheidsperiode ervan uitvoeren. De lidstaten moeten in hun nationale plannen maatregelen opnemen om overheidsdiensten te stimuleren verbeteringen op het gebied van energie-efficiëntie in een vroeg stadium over te nemen en de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat binnen de geldigheidsperiode ervan uit te voeren. Bij het opstellen van de nationale plannen moeten de lidstaten de vertegenwoordigers van lokale en regionale overheden raadplegen. (24) In overeenstemming met de vereisten inzake de installatie van slimme meters, zoals vastgesteld bij Richtlijn 2006/32/EG, dienen eigenaren en huurders te worden voorzien van nauwkeurige real-time informatie over het energieverbruik in de door hen gebruikte gebouwen. (25) Gebouwen die door de overheid worden gebruikt en gebouwen die veelvuldig door het publiek worden bezocht, dienen een voorbeeldfunctie te vervullen op het gebied van zorg voor het milieu en energiegebruik en daarom dient voor die gebouwen regelmatig energiecertificering plaats te vinden. De verspreiding van informatie over die energieprestaties onder het publiek kan worden verbeterd door die energiecertificaten op een opvallende plaats aan te brengen. Indien lidstaten besluiten het gebruik van energie op te nemen in de certificeringvereisten voor energie, zou een locatiegebaseerde aanpak mogelijk moeten zijn waarbij een groep in dezelfde buurt gelegen gebouwen die door dezelfde organisatie worden gebruikt, op dezelfde energiemeters is aangesloten. (26) Als wordt gezorgd voor wederzijdse erkenning van energieprestatiecertificaten die zijn afgegeven door andere lidstaten, kan waarschijnlijk een grensoverschrijdende markt voor financiële en andere diensten voor de ondersteuning van energie-efficiëntie ontstaan. Om dit mogelijk te maken moet de Commissie minimumvoorschriften voor de inhoud en vorm van de certificaten en voor de accreditering als deskundige vaststellen. Elk energieprestatiecertificaat moet zowel in de taal van de eigenaar als in de taal van de huurder beschikbaar zijn, zodat de aanbevelingen makkelijk te begrijpen zijn. (27) De laatste jaren is het aantal airconditioningsystemen in de Europese landen toegenomen. Dit veroorzaakt in alle lidstaten aanzienlijke problemen op het gebied van piekbelasting, waardoor de kostprijs voor elektrische energie stijgt en de energiebalans in het gedrang komt. Er moet prioriteit worden verleend aan strategieën die bijdragen tot betere thermische prestaties van gebouwen tijdens de zomer. Met name technieken voor passieve koeling en in het bijzonder technieken die bijdragen tot het verbeteren van de kwaliteit van het binnenklimaat en van het microklimaat rond gebouwen moeten verder worden ontwikkeld. (28) Regelmatige controle van verwarmingsketels en airconditioningsystemen door gekwalificeerd personeel draagt bij tot handhaving van de correcte afstelling ervan in overeenstemming met de productspecificatie en leidt tot optimale prestaties uit milieu-, veiligheids- en energieoogpunt. Een onafhankelijke beoordeling van het gehele verwarmings- en airconditioningsysteem moet regelmatig plaatsvinden gedurende de levensduur van deze systemen, vooral vóór installatie of verbetering. Om de administratieve lasten voor eigenaars en huurders van gebouwen te beperken moeten de lidstaten ervoor zorgen dat bij de afgifte van energieprestatiecertificaten ook de verwarmings- en airconditioningsystemen worden gekeurd en dat beide keuringen zo veel mogelijk gelijktijdig gebeuren. (29) Een gemeenschappelijke benadering van de energieprestatiecertificering van gebouwen en van de controle van verwarmings- en airconditioningsystemen, uit te voeren door gekwalificeerd personeel en erkende deskundigen, wier onafhankelijkheid op basis van objectieve criteria wordt gegarandeerd, zal bijdragen tot gelijke voorwaarden wat betreft de inspanningen die in de lidstaten worden gedaan om energie in de gebouwensector te besparen en zal toekomstige eigenaars of gebruikers duidelijkheid verschaffen over de energieprestaties op de communautaire onroerendgoedmarkt. Om de kwaliteit van de energieprestatiecertificaten en van de controle van verwarmings- en airconditioningsystemen in de Gemeenschap te garanderen, dient in iedere lidstaat een controlemechanisme te worden opgezet. (30) De lokale en regionale overheden zijn van cruciaal belang voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Met hun vertegenwoordigers moet overleg plaatsvinden over elk aspect van de tenuitvoerlegging op nationaal of regionaal niveau. Lokale stedenbouwkundigen en bouwinspecteurs moeten geschikte richtsnoeren en middelen krijgen om de nodige taken uit te voeren. (31) Indien de toegang tot of de uitoefening van het beroep van installateur gereglementeerd is, gelden de voorwaarden voor de erkenning van beroepskwalificaties zoals vastgelegd in Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (11) . De toepassing van deze richtlijn laat derhalve Richtlijn 2005/36/EG onverlet. In Richtlijn 2005/36/EG zijn eisen vastgesteld voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties, onder meer voor architecten, maar voorts moet ook worden gegarandeerd dat architecten en planologen in hun plannen en ontwerpen voldoende rekening houden met bijzonder energie-efficiënte technologieën. De lidstaten moeten ter zake duidelijke richtsnoeren opstellen, onverminderd de bepalingen van Richtlijn 2005/36/EG en met name de artikelen 46 en 49. (32) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (12) . (33) De Commissie moet met name de bevoegdheid krijgen om bepaalde delen van het in bijlage I bedoelde algemene kader aan te passen aan de technische vooruitgang, om een gemeenschappelijke methodologie vast te stellen voor het berekenen van de kostenoptimale minimumeisen inzake energieprestaties en om een definitie voor energieneutrale gebouwen vast te stellen , rekening houdend met de normale weersomstandigheden ter plaatse en de verwachte veranderingen daarin na verloop van tijd . Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële elementen van deze richtlijn, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële elementen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing. (34) Aangezien 14% van het energieverbruik in de EU voor rekening komt van verlichting en gezien het feit dat met de modernste verlichtingssystemen een energiebesparing van 80% kan worden bereikt onder verlichtingsomstandigheden die in overeenstemming zijn met de Europese normen, wat een nog niet ten volle benutte mogelijkheid is om bij te dragen tot de verwezenlijking van de streefdoelen van de EU voor 2020, dient de Commissie de nodige stappen te nemen voor de goedkeuring van een richtlijn betreffende verlichtingontwerp die een aanvulling vormt op de maatregelen en doelstellingen van deze richtlijn. De verhoging van de energie-efficiëntie door een beter ontwerp van verlichting en de toepassing van energie-efficiënte lichtbronnen in overeenstemming met Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energie-gerelateerde producten (herschikking)] (13) vormt een significante bijdrage tot een betere energieprestatie van gebouwen. (35) Aangezien de doelstellingen om de energie-efficiëntie van gebouwen te bevorderen niet in voldoende mate door de lidstaten kunnen worden gerealiseerd gezien de complexiteit van de gebouwensector en aangezien de uitdagingen inzake energieprestaties niet voldoende kunnen worden aangepakt via de nationale woningmarkt en dit, gelet op de omvang en de effecten van de acties, derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, als vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in dat artikel vastgelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat voor de verwezenlijking van die doelstellingen nodig is. (36) De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van de vorige richtlijn materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit de vorige richtlijn. (37) Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage VI , deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijn onverlet te laten, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp Deze richtlijn stimuleert verbeterde energieprestaties van gebouwen in de Gemeenschap, rekening houdend met zowel de klimatologische en plaatselijke omstandigheden buiten het gebouw als met de eisen voor het binnenklimaat en kostenoptimale niveaus van energieprestaties . Deze richtlijn voorziet in eisen met betrekking tot: Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Vaststelling van een methodiek voor de berekening van de energieprestaties van gebouwen 1. De Commissie stelt, na raadpleging van de relevante belanghebbenden en met name vertegenwoordigers van de plaatselijke, regionale en nationale autoriteiten uiterlijk op 31 maart 2010 voor de berekening van de energieprestaties van gebouwen een gemeenschappelijke methodiek vast overeenkomstig het algemene kader in bijlage I. Deze maatregelen, die bedoeld zijn om niet-essentiële elementen van deze richtlijn te wijzigen door deze aan te vullen, worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 22, lid 2. 2. De lidstaten voeren deze gemeenschappelijke methodiek uit. 3. De energieprestaties van gebouwen worden op transparante wijze uitgedrukt en omvatten een indicator voor de vraag naar primaire energie. Artikel 4 Vaststelling van de minimumeisen voor de energieprestaties 1. De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen opdat minimumeisen voor de energieprestaties van gebouwen en van bestanddelen van gebouwen en technische bouwsystemen en delen daarvan worden vastgesteld om ten minste kostenoptimale niveaus te bereiken , en worden berekend volgens de in artikel 3 bedoelde gemeenschappelijke methodiek. Bij het vaststellen van de eisen raadplegen de lidstaten de overheid en andere belanghebbenden en kunnen zij onderscheid maken tussen nieuwe en bestaande gebouwen alsmede tussen verschillende categorieën gebouwen. De eisen moeten consistent zijn met andere toepasselijke communautaire wetgeving en rekening houden met de algemene binnenklimaatsituatie en binnen- en buitenlicht - om eventuele negatieve neveneffecten zoals onvoldoende ventilatie of onvoldoende natuurlijk licht te voorkomen −, met de plaatselijke omstandigheden, met de gebruiksbestemming en met de ouderdom van het gebouw. De eisen dienen regelmatig en ten minste om de vier jaar te worden getoetst, en ▌aan de technische vooruitgang in de bouwsector te worden aangepast. Het bepaalde in dit artikel belet de lidstaten steun te geven voor de bouw van nieuwe gebouwen, ingrijpende renovaties en verbetering van bestanddelen en technische systemen die verder gaan dan de minimumvereisten van deze richtlijn. 2. De lidstaten kunnen beslissen om ten aanzien van de volgende categorieën gebouwen geen eisen als bedoeld in lid 1 vast te stellen of toe te passen: ▌ 3. Vanaf 30 juni 2012 verstrekken de lidstaten nog slechts stimulansen ▌voor de bouw of ingrijpende renovatie van gebouwen of delen van gebouwen , met inbegrip van bestanddelen van gebouwen, als de resultaten daarvan ten minste voldoen aan de minimumeisen inzake energieprestaties volgens de resultaten van de in artikel 5, lid 2, bedoelde berekening. 4. ▌De lidstaten herzien de overeenkomstig lid 1 vastgestelde minimumeisen inzake energieprestaties en zorgen ervoor dat deze vereisten uiterlijk op 30 juni 2015 ten minste voldoen aan de resultaten van de in artikel 5, lid 2, bedoelde berekening. 5. De lidstaten verlenen subsidie en technische advies voor specifieke programma's voor de aanpassing van historische gebouwen of centra aan energie-efficiëntie. 6. nergieproductiesystemen en isolatiemaatregelen in historische centra worden aan een visuele-hinderbeoordeling onderworpen. Artikel 5 Berekening van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestaties 1. De Commissie werkt , na raadpleging van de relevante belanghebbenden, met name vertegenwoordigers van de plaatselijke, regionale en nationale autoriteiten, en op basis van de in bijlage IV genoemde beginselen uiterlijk op 31 maart 2010 een gemeenschappelijke methodologie uit voor de berekening van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestaties voor gebouwen of delen van gebouwen. Deze gemeenschappelijke methodologie kan verwijzen naar relevante Europese normen en dient : De Commissie toetst de gemeenschappelijke methodologie om de vijf jaar en actualiseert deze indien nodig. Deze maatregelen, die bedoeld zijn om niet-essentiële elementen van deze richtlijn te wijzigen door deze aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 21 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 2. De lidstaten berekenen de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestaties aan de hand van de in lid 1 bedoelde gemeenschappelijke methodologie en de relevante parameters, zoals de klimatologische omstandigheden ▌. De lidstaten brengen bij de Commissie verslag uit over alle inputgegevens en veronderstellingen die zij als basis voor deze berekeningen en de resultaten daarvan hebben gebruikt. Dit verslag wordt opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie. De lidstaten brengen om de drie jaar verslag uit bij de Commissie. Het eerste verslag wordt uiterlijk op 30 juni 2011 ingediend. 3. De Commissie publiceert een verslag over de voortgang van de lidstaten bij de tenuitvoerlegging van dit artikel . Artikel 6 Nieuwe gebouwen ▌De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat nieuwe gebouwen aan de overeenkomstig artikel 4 en het bepaalde in artikel 9 vastgestelde minimumeisen voor de energieprestaties voldoen. Waar het gaat om nieuwe gebouwen bevorderen de lidstaten het gebruik van alternatieve systemen met een hoog rendement. Deze alternatieve systemen kunnen onder meer bestaan in: ▌ Artikel 7 Bestaande gebouwen De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat wanneer bestaande gebouwen een ingrijpende renovatie ondergaan of bestanddelen van gebouwen en technische bouwsystemen of onderdelen daarvan worden vernieuwd of vervangen , de energieprestaties ervan tot het niveau van de minimumeisen inzake energieprestaties worden opgevoerd, voor zover dit technisch, functioneel en economisch haalbaar is. Zij stellen deze minimumeisen voor de energieprestaties vast overeenkomstig artikel 4 en rekening houdend met de bepalingen in artikel 9 . De eisen ▌worden vastgesteld ▌voor zowel de gerenoveerde systemen als de bestanddelen van gebouwen , wanneer deze vernieuwd of vervangen worden, alsook voor het gerenoveerde gebouw in zijn geheel, wanneer het om een ingrijpende renovatie gaat. Als het gaat om gebouwen die ingrijpend worden gerenoveerd, stimuleren de lidstaten dat de volgende alternatieve systemen met een hoog rendement worden bekeken en in aanmerking genomen: Artikel 8 Technische bouwsystemen en bestanddelen van gebouwen 1. De lidstaten stellen minimumeisen inzake energieprestaties vast met betrekking tot de bestanddelen van gebouwen en technische bouwsystemen die in de gebouwen zijn geïnstalleerd en in bedrijf gesteld en die niet vallen onder Richtlijn 2009/…/EG [houdende invoering van een kader voor de vaststelling van eisen met betrekking tot milieuvriendelijkheid en zuinig energiegebruik van producten] en de maatregelen ter uitvoering daarvan . Er worden eisen vastgesteld voor nieuwe bedrijfstechnische installaties, technische bouwsystemen en bestanddelen van gebouwen en onderdelen daarvan en voor de vervanging of het herstel daarvan, en die eisen worden toegepast voor zover zij technisch en functioneel haalbaar zijn . De eisen hebben met name betrekking op: 2. De overeenkomstig lid 1 vastgestelde minimumeisen inzake energieprestaties moeten in overeenstemming zijn met alle wetgeving die van toepassing is op de producten waaruit het systeem en de bestanddelen van gebouwen bestaan en moeten gebaseerd zijn op de behoorlijke installatie van de producten en de geschikte aanpassing en controle van het technische bouwsysteem. Als het gaat om technische bouwsystemen moeten de eisen ervoor zorgen dat de technische installaties bij de ingebruikneming goed worden afgesteld, dat er een geschikt hydraulisch evenwicht wordt bereikt in de hydraulische "natte" verwarmingssystemen en dat de geschikte grootte en het geschikte type van product wordt gebruikt voor de installatie, gelet op het beoogde gebruik van het technische bouwsysteem. 3. Overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 2009/../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit] (14) . De lidstaten zorgen ervoor dat er "smart meters" worden geïnstalleerd in alle nieuwe gebouwen en gebouwen die ingrijpend worden gerenoveerd en wanneer een meter wordt vervangen, en stimuleren de plaatsing, waar nodig, van actieve controlesystemen, zoals systemen voor automatisering, controle en toezicht. Artikel 9 Energieneutrale gebouwen 1. De lidstaten stellen nationale plannen op om te zorgen voor een toename van het aantal energieneutrale gebouwen ▌. De lidstaten verzekeren dat alle nieuwe gebouwen uiterlijk op 31 december 2018 energieneutrale gebouwen zijn. De lidstaten stellen streefcijfers vast voor het minimale percentage ▌gebouwen die in respectievelijk 2015 en 2020 energieneutrale gebouwen zijn, gemeten als percentage van het totaal aantal gebouwen en als percentage van de totale bruikbare vloeroppervlakte. Er worden afzonderlijke streefcijfers vastgesteld voor: De lidstaten stellen afzonderlijke streefcijfers vast voor nieuwe en bestaande gebouwen als bedoeld onder c) die ten minste drie jaar voor de in dit artikel vastgestelde streefcijfers gelden, en houden daarbij rekening met de leidende rol die overheden dienen te vervullen op het gebied van energieprestaties van gebouwen. 2. Het in lid 1 bedoelde nationale plan wordt opgesteld in overleg met alle relevante belanghebbenden, met inbegrip van de plaatselijke en regionale overheden, en omvat onder meer de volgende elementen: ▌ 3. De lidstaten delen de in lid 1 bedoelde nationale plannen tegen ten laatste 30 juni 2011 aan de Commissie mee en brengen om de drie jaar bij de Commissie verslag uit over de voortgang in de tenuitvoerlegging van hun nationale plannen. De nationale plannen en voortgangsverslagen ▌worden opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie. 4. Binnen twee maanden na de bekendmaking van een nationaal plan door een lidstaat volgens lid 3 kan de Commissie, met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, dat plan of een aspect ervan verwerpen als zij meent dat het niet voldoet aan alle eisen van dit artikel. In dat geval stelt de lidstaat wijzigingen voor. Binnen een maand na ontvangst van deze voorstellen aanvaardt de Commissie het plan of verzoekt zij om verdere specifieke wijzigingen. De Commissie en de betrokken lidstaat zetten alle redelijke stappen om het nationale plan binnen vijf maanden na de eerste bekendmaking ervan goed te keuren. 5. De Commissie stelt overeenkomstig de definitie in artikel 2, uiterlijk op 31 december 2010 een gedetailleerde gemeenschappelijke definitie voor energieneutrale gebouwen vast . Die maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 22 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 6. De Commissie publiceert uiterlijk op 30 juni 2012 en vervolgens om de drie jaar een verslag over de voortgang van de lidstaten bij het bevorderen van de toename van het aantal energieneutrale gebouwen ▌. Op basis van dit verslag werkt zij een actieplan uit en stelt, indien nodig, maatregelen voor om het aantal dergelijke gebouwen te doen toenemen. Artikel 10 Financiële stimulansen en marktbelemmeringen 1. De lidstaten stellen uiterlijk 30 juni 2011 nationale actieplannen op waarin maatregelen worden voorgesteld om aan de in deze richtlijn vastgelegde eisen te voldoen door beperking van de wettelijke en marktbelemmeringen en de ontwikkeling van bestaande en nieuwe financiële en fiscale instrumenten om de energie-efficiëntie van nieuwe en bestaande gebouwen te verbeteren. Deze voorgestelde maatregelen moeten toereikend, doeltreffend, transparant en niet-discriminerend zijn, de uitvoering van de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat schragen, gericht zijn op bevordering van forse verbeteringen van de energieprestatie van gebouwen wanneer een verbetering anders economisch niet haalbaar zou zijn, en steunmaatregelen omvatten voor huishoudens die gevaar lopen tot energiearmoede te vervallen. De lidstaten vergelijken hun financiële en fiscale instrumenten met de instrumenten die vermeld staan in bijlage V en voeren, onverminderd de nationale wetgeving, ten minste twee maatregelen van die bijlage uit. 2. De lidstaten doen deze nationale actieplannen als onderdeel van de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie toekomen aan de Commissie en actualiseren ze eens in de drie jaar. 3. De Commissie dient uiterlijk op 30 juni 2010 na een effectbeoordeling wetgevingsvoorstellen in om de bestaande communautaire financiële instrumenten te versterken en nieuwe instrumenten voor te stellen ter ondersteuning van de uitvoering van deze richtlijn. Deze voorstellen behelzen de volgende maatregelen: Artikel 11 Energieprestatiecertificaten 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om een systeem van energieprestatiecertificaten voor gebouwen op touw te zetten. Het energieprestatiecertificaat bevat de energieprestaties van een gebouw en referentiewaarden, zoals minimumeisen inzake energieprestaties, waarmee de eigenaars of huurders van het gebouw of delen daarvan de energieprestaties kunnen ▌beoordelen en deze gemakkelijk kunnen vergelijken met andere, al dan niet voor bewoning bestemde gebouwen. Het certificaat kan voor gebouwen die niet voor bewoning bestemd zijn, indien nodig, ook het bestaande jaarlijkse energieverbruik vermelden, als bedoeld in bijlage I. Wanneer een gebouw voorafgaand aan de bouw wordt verkocht of verhuurd, zal de verkoper (verhuurder) een nauwkeurige schriftelijke raming overleggen van de verwachte energieprestaties. 2. Het certificaat bevat aanbevelingen voor de kostenoptimale verbetering van de energieprestaties van een gebouw of delen daarvan. De in het energieprestatiecertificaat opgenomen aanbevelingen omvatten: 3. De in het energieprestatiecertificaat opgenomen aanbevelingen moeten technisch haalbaar zijn voor het gebouw in kwestie en moeten transparante informatie verschaffen , met inbegrip van ten minste een duidelijke opgave van het berekende energiebesparingspotentieel van de maatregel, de huidige nettowaarde en de investeringskosten voor het specifieke gebouw of soort gebouw. De beoordeling van de kosten is gebaseerd op een reeks standaardvoorwaarden, waartoe ten minste behoren de beoordeling van energiebesparingen en de onderliggende energieprijzen , de financiële of fiscale stimulansen en rentevoeten voor investeringen die nodig zijn om de aanbevelingen ten uitvoer te leggen. 4. De lidstaten zien erop toe dat de overheidsinstanties en andere instellingen die de aankoop of renovatie van gebouwen financieren, bij het vaststellen van de hoogte van en de voorwaarden voor financiële stimulansen, fiscale maatregelen en leningen rekening houden met de opgegeven energieprestaties en de aanbevelingen in de energieprestatiecertificaten. 5. Het energieprestatiecertificaat geeft aan of de eigenaar of huurder meer informatie kan verkrijgen over de in het certificaat verstrekte aanbevelingen. Daarnaast bevat het informatie over de stappen die moeten worden ondernomen om de aanbevelingen ten uitvoer te leggen , met inbegrip van informatie over beschikbare fiscale en financiële stimulansen en financieringsmogelijkheden . 6. Gezien de voortrekkersrol die zij moeten spelen op het gebied van de energieprestaties van gebouwen dienen overheidsinstanties de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat dat is uitgegeven voor gebouwen waarzij werken, binnen de geldigheidsperiode ervan uit te voeren. 7. De certificering van appartementen of van voor apart gebruik ontwikkelde eenheden die deel uitmaken van een bouwblok is mogelijk op basis van: 8. De certificering van eengezinswoningen mag gebaseerd zijn op de beoordeling van een ander representatief gebouw met een soortgelijk ontwerp, soortgelijke omvang en soortgelijke eigenlijke energieprestaties, indien deze overeenstemming kan worden gegarandeerd door de deskundige die het energieprestatiecertificaat afgeeft. 9. Het energieprestatiecertificaat is niet langer dan tien jaar geldig. 10. De Commissie neemt uiterlijk op 30 juni 2010 richtsnoeren aan waarin minimumnormen voor de inhoud, taal en vorm van energieprestatiecertificaten worden gegeven. Deze maatregel, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beoogt te wijzigen door haar aan te vullen, wordt vastgesteld volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 11. Elke lidstaat erkent de in een andere lidstaat overeenkomstig deze richtsnoeren afgegeven certificaten en legt geen beperkingen op aan de vrijheid om financiële diensten te verlenen of de vrije vestiging om redenen die verband houden met het in een andere lidstaat afgegeven certificaat. 12. Uiterlijk in 2011 ontwikkelt de Commissie op basis van informatie van de lidstaten en in overleg met de betrokken sectoren een vrijwillig gemeenschappelijk EU-certificeringssysteem voor de energieprestatie van niet-residentiële gebouwen middels de in artikel 21 genoemde comitologieprocedure. Deze maatregel, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beoogt de wijzigingen door haar aan te vullen, wordt vastgesteld volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Uiterlijk in 2012 voert elke lidstaat de in alinea 1 bedoelde vrijwillige EU-certificering in, die naast de nationale certificeringsregeling zal functioneren. Artikel 12 De afgifte van energieprestatiecertificaten 1. De lidstaten zorgen ervoor dat een energieprestatiecertificaat wordt afgegeven voor gebouwen of delen daarvan die worden gebouwd, verkocht of verhuurd en voor gebouwen met een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 250 m2 die veelvuldig door het publiek worden bezocht en voor gebouwen die door de overheid worden gebruikt. 2. De lidstaten eisen dat bij de bouw van een gebouw of delen daarvan door de onafhankelijke expert die het certificaat afgeeft, als bedoeld in artikel 17 , of door de verkoper aan de eigenaar een energieprestatiecertificaat wordt overhandigd. 3. De lidstaten eisen dat, wanneer gebouwen of delen daarvan te koop worden aangeboden, de numerieke energieprestatie-indicator van het energieprestatiecertificaat wordt vermeld in alle advertenties voor de verkoop van het gebouw of delen daarvan, en dat het energieprestatiecertificaat aan de toekomstige koper wordt voorgelegd. Het energieprestatiecertificaat wordt ten laatste op het moment van het sluiten van het contract van de verkoop van het gebouw of onderdelen daarvan door de verkoper aan de koper versterkt . 4. De lidstaten eisen dat, wanneer gebouwen of delen daarvan te huur worden aangeboden, de numerieke energieprestatie-indicator van het energieprestatiecertificaat wordt vermeld in alle advertenties voor de verhuur van het gebouw of delen daarvan, en dat het energieprestatiecertificaat aan de toekomstige huurder wordt voorgelegd. Het energieprestatiecertificaat wordt ten laatste op het moment van het sluiten van het huurcontract door de eigenaar aan de huurder versterkt . 5. De eigenaar van een gebouw kan te allen tijde een erkend deskundige verzoeken om een energieprestatiecertificaat op te stellen, opnieuw te berekenen of te actualiseren, ongeacht de vraag of het gebouw nieuw is gebouwd of gerenoveerd en of het wordt verhuurd of verkocht. 6. De lidstaten kunnen de in artikel 4, lid 2, bedoelde categorieën van gebouwen van de toepassing van de leden 1, 2, 3 en 4 van dit artikel uitsluiten. Artikel 13 Afficheren van energieprestatiecertificaten ▌De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat in gebouwen die door overheidsdiensten worden gebruikt of gebouwen met een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 205 m2 die veelvuldig door het publiek worden bezocht , het energieprestatiecertificaat wordt geafficheerd op een opvallende plaats die duidelijk zichtbaar is voor het publiek. ▌ Artikel 14 Keuring van verwarmingssystemen 1. De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen voor het instellen van een regelmatige keuring van met niet-hernieuwbare vloeibare of vaste brandstoffen gestookte c.v.-ketels met een nominaal vermogen van meer dan 20 kW. De keuring omvat een beoordeling van het rendement van de ketel en van de ketelgrootte ten opzichte van de verwarmingsbehoeften van het gebouw. De lidstaten mogen deze keuringen opschorten, wanneer een elektronisch toezicht- en controlesysteem is ingevoerd. 2. De lidstaten kunnen de frequentie van de keuringen laten variëren naargelang het type en het nominaal vermogen ▌van het verwarmingssysteem. Bij het bepalen van de frequentie houden de lidstaten rekening met de kosten voor de keuring van het verwarmingssysteem en de geraamde besparingen van energiekosten die uit de keuring kunnen voortvloeien. 3. Verwarmingssystemen met c.v.-ketels met een nominaal vermogen van meer dan 100 kW dienen ten minste om de twee jaar gekeurd te worden; voor gasketels kan deze periode verlengd worden tot vier jaar; 4. In afwijking van de leden 1, 2 en 3 mogen de lidstaten maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de gebruikers geadviseerd worden over vervanging van de c.v.-ketels, andere wijzigingen van het verwarmingssysteem en alternatieve oplossingen om de doeltreffendheid en de juiste grootte van de ketel te beoordelen. Deze aanpak dient hetzelfde resultaat op te leveren als het bepaalde in de leden 1, 2 en 3. De lidstaten die de in de eerste alinea van dit lid bedoelde maatregelen toepassen, brengen tegen ten laatste 30 juni 2011 bij de Commissie verslag uit over de gelijkwaardigheid van die maatregelen met de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde maatregelen. De lidstaten brengen om de drie jaar verslag uit bij de Commissie. De verslagen mogen worden opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie. Indien de Commissie van oordeel is dat het in de tweede alinea bedoelde verslag van een lidstaat niet aantoont dat met deze aanpak hetzelfde resultaat wordt bereikt, zoals bepaald in de eerste alinea, dan kan zij binnen zes maanden na het verslag ontvangen te hebben eisen dat de lidstaat ofwel nadere informatie verstrekt of specifieke aanvullende maatregelen neemt. Als de Commissie een jaar na haar verzoek niet tevreden is met de verstrekte informatie of de genomen aanvullende maatregelen, dan kan zij de afwijking intrekken. Artikel 15 Keuring van airconditioningsystemen 1. De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen voor het instellen van een regelmatige keuring van airconditioning- en ventilatiesystemen en omkeerbare warmtepompen met een nominaal koelvermogen van meer dan 5 kW . De keuring omvat een beoordeling van het rendement van de airconditioning en van de dimensionering ervan gelet op de koelingsbehoefte van het gebouw. Tot de keuring van de ventilatiesystemen behoort ook een beoordeling van de luchtstromen. De lidstaten mogen deze keuringen opschorten, wanneer een elektronisch toezicht- en controlesysteem is ingevoerd dat toezicht op afstand op de doelmatigheid en veiligheid van de systemen mogelijk maakt. 2. De lidstaten kunnen de frequentie van de keuringen laten variëren naargelang het type en het nominaal vermogen van het airconditioningsysteem , het ventilatiesysteem of de omkeerbare warmtepompen . Bij het bepalen van de frequentie houden de lidstaten rekening met de kosten voor de keuring ▌en de geraamde besparingen van energiekosten die uit de keuring kunnen voortvloeien. 3. Bij het vastleggen van de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen zorgen de lidstaten, voor zover dit economisch en technisch haalbaar is, ervoor dat de keuringen worden uitgevoerd overeenkomstig de keuringen van verwarmingssystemen en andere technische systemen als bedoeld in artikel 14 van deze richtlijn en de inspecties op lekkages als vastgelegd in Verordening (EG) nr. 842/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen (17) . 4. In afwijking van de leden 1 en 2 mogen de lidstaten maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de gebruikers geadviseerd worden over de vervanging of andere wijzigingen van het airconditioningsysteem, onder meer keuringen om de doeltreffendheid en de juiste grootte van het airconditioningsysteem te beoordelen. Deze aanpak dient bij benadering hetzelfde resultaat op te leveren als het bepaalde in de leden 1 en 2. De lidstaten die de in de eerste alinea van dit lid bedoelde maatregelen toepassen, brengen uiterlijk op 30 juni 2011 bij de Commissie verslag uit over de gelijkwaardigheid van die maatregelen met de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen. De lidstaten brengen om de drie jaar verslag uit bij de Commissie. De verslagen mogen worden opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie. Indien de Commissie van oordeel is dat het in de tweede alinea bedoelde verslag van een lidstaat niet aantoont dat met deze aanpak hetzelfde resultaat wordt bereikt, zoals bepaald in de eerste alinea, dan kan zij binnen zes maanden na het verslag ontvangen te hebben eisen dat de lidstaat ofwel nadere informatie verstrekt ofwel specifieke aanvullende maatregelen neemt. Als de Commissie een jaar na haar verzoek niet tevreden is met de verstrekte informatie of de genomen aanvullende maatregelen, dan kan zij de afwijking intrekken. Artikel 16 Verslagen over de keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen 1. Dit artikel heeft betrekking op verslagen over de keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen. 2. Er wordt regelmatig een keuringsverslag ingediend voor elk gekeurd systeem. Het keuringsverslag bevat het volgende: De onder b) bedoelde aanbevelingen hebben specifiek betrekking op het systeem en bieden transparante informatie over de kosteneffectiviteit ervan. De beoordeling van de kosteneffectiviteit is gebaseerd op een reeks standaardvoorwaarden, bijvoorbeeld voor de beoordeling van energiebesparingen en de onderliggende energieprijzen en rentevoeten voor investeringen. 3. Het keuringsverslag wordt door de inspecteur aan de eigenaar of huurder van het gebouw overhandigd. Artikel 17 Onafhankelijke deskundigen 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de energieprestatiecertificering van gebouwen en de keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen op onafhankelijke wijze worden uitgevoerd door gekwalificeerde en erkende deskundigen die hetzij in de hoedanigheid van zelfstandige hetzij in dienst van een openbaar orgaan of particuliere onderneming optreden. De deskundigen worden geaccrediteerd naargelang hun competenties en hun onafhankelijkheid. 2. De lidstaten zorgen voor de wederzijdse erkenning van de nationale kwalificatie en accreditatie. 3. De Commissie stelt uiterlijk in 2011 richtsnoeren op met onder meer aanbevelingen voor minimumnormen voor de reguliere opleiding van deskundigen. Deze maatregel , die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beoogt te wijzigen door haar aan te vullen, wordt vastgesteld volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 4. De lidstaten maken informatie over opleiding en accreditering openbaar toegankelijk. De lidstaten stellen ook een lijst met geaccrediteerde deskundigen op en maken deze bekend. Artikel 18 Onafhankelijk controlesysteem 1. De lidstaten stellen overeenkomstig bijlage II een onafhankelijk controlesysteem vast voor de energieprestatiecertificaten en voor de keuringsverslagen van verwarmings- en airconditioningsystemen. De lidstaten roepen gesplitste handhavingsmechanismen in het leven voor organisaties die verantwoordelijk zijn voor het opleggen van energieprestatiecertificaten en verslagen over de keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen. 2. De lidstaten mogen de tenuitvoerlegging van de onafhankelijke controlesystemen delegeren , mits ║ zien zij erop toezien dat die systemen ten uitvoer worden gelegd overeenkomstig bijlage II. 3. De lidstaten vereisen dat de energieprestatiecertificaten en de in lid 1 genoemde keuringsverslagen geregistreerd worden of ter beschikking worden gesteld van de bevoegde instanties of organen waaraan de tenuitvoerlegging van de onafhankelijke controlesystemen door de bevoegde instanties op verzoek werd gedelegeerd. Artikel 19 Evaluatie De Commissie, bijgestaan door het bij artikel 22 ingestelde comité, voert een evaluatie van deze richtlijn uit en herziet deze eventueel uiterlijk in 2015 in het licht van de ervaring die is opgedaan met en de vorderingen die zijn gemaakt bij de toepassing ervan en doet zo nodig voorstellen voor onder andere: Artikel 20 Informatie 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de eigenaars en huurders van gebouwen of delen daarvan te informeren over de verschillende methoden en praktijken om de energieprestaties te verbeteren. 2. Meer bepaald verstrekken de lidstaten de eigenaars en huurders van gebouwen informatie over de energieprestatiecertificaten en keuringsverslagen en het doel ervan, over kosteneffectieve manieren om de energieprestaties van het gebouw te verbeteren en over de financiële gevolgen op middellange en lange termijn indien er geen actie wordt ondernomen , alsmede over financiële instrumenten die beschikbaar zijn om de energieprestaties van het gebouw te verbeteren. Middels voorlichtingscampagnes moeten eigenaars en huurders worden aangemoedigd om ten minste te voldoen aan de in de artikelen 4 en 9 genoemde minimumeisen. Op verzoek assisteert de Commissie de lidstaten bij de voorlichtingcampagnes in het kader van lid 1 en de eerste alinea van dit lid , die kunnen worden opgezet in de vorm van communautaire programma's. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de plaatselijke en regionale overheden betrokken worden bij het opstellen van programma's voor voorlichting, opleiding en bewustmaking. 4. De lidstaten moeten tevens met de medewerking van lokale en regionale overheden zorgen voor passende richtsnoeren en opleiding voor personen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van deze richtlijn door planning en het opleggen van bouwvoorschriften. Deze richtsnoeren en opleiding moeten vooral de nadruk leggen op het belang van betere energieprestaties en een optimale combinatie mogelijk maken van verbeteringen in energie-efficiëntie en gebruikmaking van energie uit hernieuwbare bronnen en stadsverwarming en -koeling bij het plannen, ontwerpen, bouwen en renoveren van industrie- en woongebieden. 5. Eigenaars en huurders van commerciële gebouwen wisselen informatie uit over het werkelijke energieverbruik. 6. De lidstaten geven de Commissie informatie over: Deze informatie wordt opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie. 7. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om meer installateurs op te leiden en te zorgen voor een hoger opleidingsniveau op het gebied van het plaatsen en inbouwen van de vereiste energie-efficiënte en hernieuwbare technologie, zodat zij de belangrijke rol kunnen spelen die hun toekomt bij het verbeteren van de energie-efficiëntie van gebouwen. 8. Uiterlijk in 2010 creëert de Commissie een website met de volgende informatie: De in alinea 1 bedoelde informatie wordt verstrekt in een makkelijk toegankelijke vorm die begrijpelijk is voor normale huurders, eigenaars en bedrijven uit alle lidstaten en alle lokale, regionale en nationale overheden. De vorm is zodanig dat deze individuen en organisaties de voor hen beschikbare steun makkelijk opnemen om de energieprestaties van gebouwen te verbeteren en de steunmaatregelen van de verschillende lidstaten te vergelijken. Artikel 21 Aanpassing van bijlage I aan de technische vooruitgang De Commissie zorgt voor de aanpassing van de delen 3 en 4 van bijlage I aan de technische vooruitgang. Die maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen, worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 22 , lid 2. Artikel 22 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bĳgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4 en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. Artikel 23 Sancties De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zij worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 31 december 2010 datum in kennis van die bepalingen en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen daarop. De lidstaten verstrekken gegevens waaruit blijkt dat de sanctiebepalingen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie doeltreffend zijn. Artikel 24 Omzetting 1. De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 2010 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan de artikelen 2 tot en met 18 , 20 en 23 en de bijlagen I en II van deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een concordantietabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. De lidstaten passen die bepalingen wat betreft de artikelen 2, 3, 9, 11 tot en met 13 , 17 , 18 , 20 en 23 toe vanaf ten laatste 31 december 2010. De lidstaten passen die bepalingen wat betreft de artikelen 4 tot en met 8, 14 tot en met 16 en 18 toe op door de overheid gebruikte gebouwen vanaf uiterlijk 31 december 2010 en op andere gebouwen vanaf uiterlijk 31 januari 2012. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In die bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze richtlijn ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor die verwijzing en de formulering van die vermelding worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 25 Intrekking Richtlijn 2002/91/EG, gewijzigd bij de in bijlage III, deel A, genoemde verordening, is met ingang van 1 februari 2012 niet meer geldig, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de termijn voor omzetting in nationaal recht en de toepassing van de in bijlage III, deel B, genoemde richtlijn. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage VI . Artikel 26 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 27 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Algemene kaderrichtsnoeren voor het berekenen van energieprestaties van gebouwen (als bedoeld in artikel 3) 1. De energieprestaties van een gebouw worden bepaald op basis van de berekende of eigenlijke jaarlijkse primaire energie die wordt verbruikt om tegemoet te komen aan de verschillende behoeften die gepaard gaan met het gangbare gebruik ervan en geeft aan welke verwarmingsenergie en koelingsenergie (energie om oververhitting te voorkomen) vereist is om de beoogde temperatuur van het gebouw in stand te houden. Het verbruik wordt, waar van toepassing, afgewogen tegen de energie uit hernieuwbare bronnen die ter plaatse wordt geproduceerd. 2. De energieprestaties van een gebouw worden op een transparante manier aangegeven en bevatten ook een numerieke indicator van ▌het primaire energieverbruik , uitgedrukt in kWh/m 2 per jaar . Bij de methode voor de berekening van de energieprestaties van gebouwen dient gebruik te worden gemaakt van de Europese normen en relevante communautaire wetgeving, met inbegrip van Richtlijn 2009/28/EG . Bij de evaluatie van de energieprestatie van het elektriciteitsgebruik in een gebouw wordt bij de omrekeningsfactor van eind- naar primaire energie rekening gehouden met het gewogen jaarlijkse gemiddelde van het passende elektriciteitsbrandstoffen-mengsel. 3. Bij de bepaling van de methode worden ten minste de volgende aspecten in aanmerking genomen: 4. Bij deze berekening wordt, indien van toepassing, rekening gehouden met de positieve invloed van de volgende aspecten: 5. Ten behoeve van deze berekening worden gebouwen op een geschikte wijze onderverdeeld in de volgende categorieën: BIJLAGE II Onafhankelijke systemen voor de controle van energieprestatiecertificaten en keuringsverslagen 1. De bevoegde instanties of organen waaraan de tenuitvoerlegging van het onafhankelijke controlesysteem door de bevoegde instanties is gedelegeerd, maken een willekeurige selectie van ten minste 0,5% van alle keuringsverslagen die jaarlijks door elke deskundige worden verstrekt en onderwerpen deze certificaten aan een controle. Indien een onafhankelijke deskundige slechts een paar keuringscertificaten afgeeft, maken de bevoegde instanties of organen een willekeurige selectie van ten minste één certificaat en onderwerpen zij dit aan een controle. De controle wordt uitgevoerd op een van de onderstaande niveaus en elk controleniveau wordt uitgevoerd voor ten minste een statistisch relevant aandeel van de geselecteerde keuringsverslagen: 2. Indien uit de controles blijkt dat niet aan de eisen is voldaan, maken de bevoegde instanties en organen een willekeurige selectie uit vijf extra keuringscertificaten die door dezelfde deskundige zijn afgegeven en onderwerpen zij deze certificaten aan een controle. De bevoegde instanties en organen leggen sancties op aan de deskundige, indien uit de bijkomende controles blijkt dat niet aan de eisen is voldaan. De ernstigste inbreuken kunnen worden gestraft met het intrekken van de erkenning van de deskundige. 3. De bevoegde instanties of organen waaraan de tenuitvoerlegging van het onafhankelijke controlesysteem door de bevoegde instanties is gedelegeerd, maken een willekeurige selectie van ten minste 0,1% van alle keuringsverslagen die jaarlijks door elke deskundige worden afgegeven en onderwerpen deze verslagen aan een controle. Indien een onafhankelijke deskundige slechts een paar keuringscertificaten afgeeft, maken de bevoegde instanties of organen een willekeurige selectie van ten minste één certificaat en onderwerpen zij dit aan een controle. De controle wordt uitgevoerd op een van de onderstaande niveaus en elk controleniveau wordt uitgevoerd voor ten minste een statistisch relevant aandeel van de geselecteerde keuringsverslagen: 4. Indien uit de controles blijkt dat niet aan de eisen is voldaan, maken de bevoegde instanties en organen een willekeurige selectie uit vijf extra inspectieverslagen die door dezelfde deskundige zijn afgegeven en onderwerpen zij deze verslagen aan een controle. De bevoegde instanties en organen leggen sancties op aan de deskundige, indien uit de bijkomende controles blijkt dat niet aan de eisen is voldaan. De ernstigste inbreuken kunnen worden gestraft met het intrekken van de erkenning van de deskundige. BIJLAGE III Deel A Ingetrokken richtlijn en wijziging ervan (bedoeld in artikel 24) Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 65) Verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 21.11.2008, blz. 1 ) uitsluitend punt 9.9 van de bijlage Deel B Termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing (bedoeld in artikel 24) Richtlijn Omzettingstermijn Datum van aanvraag 2002/91/EG 4 januari 2006 4 januari 2009, alleen voor de artikelen 7, 8 en 9 BIJLAGE IV Principes voor een gemeenschappelijke methodiek voor de berekening van kostenoptimale niveaus Bij de vaststelling van een gemeenschappelijke methodiek voor de berekening van de kostenoptimale niveaus houdt de Commissie zich ten minste aan de volgende principes: Door de levenscycluskosten van een gebouw te berekenen op basis van de technische pakketten maatregelen die op een referentiegebouw worden toegepast, en deze af te zetten tegen de energieprestatie en/of CO 2 -emissies, wordt de kostenefficiëntie van verschillende niveaus van de minimumeisen inzake energieprestaties beoordeeld. BIJLAGE V Financiële instrumenten ter verbetering van de energieprestaties van gebouwen Onverminderd de nationale wetgeving voeren de lidstaten ten minste twee financiële instrumenten van de volgende lijst uit: BIJLAGE VI CONCORDANTIETABEL Richtlijn 2002/91/EG De onderhavige richtlijn Artikel 1 Artikel 1 Artikel 2, aanhef Artikel 2, aanhef Artikel 2, lid 1 Artikel 2, lid 1 − Artikel 2, lid 5 Artikel 2, lid 2 Artikel 2, lid 6 en bijlage I − Artikel 2, leden 7 , 9 , 11 en 12 Artikel 2, lid 3 Artikel 2, lid 13 Artikel 2, lid 4 Artikel 2, lid 14 − Artikel 2, lid 15 Artikel 2, lid 5 Artikel 2, lid 16 Artikel 2, lid 6 Artikel 2, lid 17 Artikel 2, lid 7 Artikel 2, lid 18 Artikel 2, lid 8 Artikel 2, lid 19 Artikel 3 Artikel 20 en bijlage I Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 2 − Artikel 4, lid 3 Artikel 4, lid 2 − Artikel 4, lid 3 − Artikel 4, lid 4 − Artikel 5 Artikel 5 Artikel 6, lid 1 − ▌ Artikel 6 Artikel 7 − Artikel 8 − Artikel 9 Artikel 7, lid 1 Artikel 11 , lid 7 en artikel 12 , leden 1, 2, 3, 4 en 6 Artikel 7, lid 2 Artikel 11 , leden 1 en 2 Artikel 7, lid 3 Artikel 13 − Artikel 12 , leden 4, 7 en 8 Artikel 8, aanhef Artikel 14 , aanhef Artikel 8, onder a) Artikel 14 , leden 1 en 3 − Artikel 14 , lid 2 Artikel 8, onder b) Artikel 14 , lid 4 Artikel 9 Artikel 15 , lid 1 − Artikel 15 , lid 2 − Artikel 16 Artikel 10 Artikel 17 − Artikel 18 Artikel 11, aanhef Artikel 19 , aanhef Artikel 11, onder a) − − Artikel 19 , onder a) Artikel 11, onder b) Artikel 19 , onder b) Artikel 12 Artikel 20 Artikel 13 Artikel 21 Artikel 14, lid 1 Artikel 22 , lid 1 Artikel 14, lid 2 Artikel 22 , lid 2 ║ ║ − Artikel 23 Artikel 15, lid 1 Artikel 24 , leden 1 en 2 Artikel 15, lid 2 − − Artikel 25 Artikel 16 Artikel 26 Artikel 17 Artikel 27 Bijlage Bijlage I − Bijlagen II tot en met VI (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0704 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0397/2008), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 23 april 2009 om het voorstel als geamendeerd goed te keuren overeenkomstig artikel 251, lid 2, tweede alinea, eerste streepje van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0191/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of het door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad inzake ratingbureaus (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. ....) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)08169 ), – gelet op artikel 251, lid 2, artikel 71, lid 1 en artikel 80, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0476/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0209/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechten van passagiers die over zee of binnenwateren reizen en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, en artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het optreden van de Gemeenschap op het vlak van zeevervoer moet onder meer gericht zijn op de waarborging van een hoog niveau van bescherming van de passagiers dat met andere vervoerswijzen vergelijkbaar is, Bovendien moeten de algemene eisen op het gebied van consumentenbescherming ║ volledig in acht worden genomen. (2) Aangezien scheepspassagiers de zwakkere partij bij de vervoersovereenkomst zijn, moeten de passagiersrechten in dit opzicht worden gevrijwaard, ongeacht hun nationaliteit of verblijfplaats binnen de Gemeenschap. (3) De interne markt voor vervoersdiensten voor passagiers over zee en binnenwateren moet voordelen opleveren voor de burgers in het algemeen. Gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit als gevolg van een handicap, leeftijd of een andere factor moeten derhalve de mogelijkheid krijgen om gebruik te maken van commerciële vervoersdiensten over zee die vergelijkbaar zijn met die welke andere burgers ter beschikking staan . Gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit hebben hetzelfde recht als alle andere burgers op vrij verkeer, keuzevrijheid en non-discriminatie. (4) In het licht van artikel 9 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap en teneinde personen met een handicap en personen met beperkte mobiliteit mogelijkheden te bieden om over zee en binnenwateren te reizen, die vergelijkbaar zijn met die van andere burgers, moeten er regels worden vastgesteld voor non-discriminatie en bijstand tijdens hun reis. Het vervoer van die personen moet daarom worden aanvaard en niet geweigerd op grond van hun handicap of gebrek aan mobiliteit ▌. Zij moeten aanspraak kunnen maken op bijstand in havens, op inschepings- / ontschepingsplaatsen waar er geen haven is en aan boord van passagiersschepen. In het belang van de sociale integratie moeten de betreffende personen die bijstand kosteloos krijgen. Vervoerders moeten regels voor toegankelijkheid bepalen, bij voorkeur op basis van het Europese normalisatiesysteem. (5) Bij beslissingen over het ontwerp van nieuwe havens en terminals, en als onderdeel van grootschalige verbouwingen, moeten beheersorganen van havens en vervoerders die er werken ▌rekening houden met de behoeften van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. Evenzo moeten vervoerders ▌rekening houden met dergelijke behoeften bij beslissingen over het ontwerp van nieuwe en te renoveren passagiersschepen in overeenstemming met Richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen (4) . (6) De bijstand die verleend wordt in havens op het grondgebied van een lidstaat waarop het Verdrag van toepassing is, moet gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit onder meer in staat stellen zich van het punt van aankomst bij de haven naar een passagiersschip te begeven en van het passagiersschip naar het punt vanwaar zij de haven verlaten, met inbegrip van het in- en ontschepen. (7) De bijstand moet zodanig worden gefinancierd dat de kosten evenredig worden gespreid over alle passagiers die een beroep doen op de vervoerder, en dat stimulansen om het vervoer van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit te weigeren, worden vermeden. De bijstand kan op de meest efficiënte wijze worden gefinancierd door aan elke passagier die een beroep doet op een vervoerder een heffing op te leggen, die in de basisprijs van het vervoerbewijs is inbegrepen. De kosten moeten op een volledig transparante manier worden vastgesteld en toegepast. (8) Bij het organiseren van de bijstand aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit, alsmede bij de opleiding van hun personeel, moeten vervoerders rekening houden met de "Recommendation on the Design and Operation of Passenger Ships to Respond to Elderly and Disabled Persons' Needs" van de Internationale Maritieme Organisatie (5) . (9) De bepalingen betreffende het inschepen van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit mogen geen afbreuk doen aan de algemene regels betreffende het inschepen van passagiers, die zijn verankerd in de vigerende internationale, communautaire of nationale regelingen. (10) Passagiers moeten voldoende worden ingelicht in geval van annulering of vertraging van een dienst. Die informatie moet passagiers helpen de nodige maatregelen te treffen en indien nodig informatie te verkrijgen over alternatieve aansluitingen. (11) Het ongemak dat passagiers door de annulering of lange vertraging van hun reis ondervinden, moet worden beperkt. Daartoe moeten passagiers voldoende worden verzorgd, en moeten zij hun reis kunnen annuleren en hun vervoerbewijzen terugbetaald krijgen of onder bevredigende voorwaarden een andere reis naar hun bestemming krijgen. (12) Vervoerders dienen passagiers een schadeloosstelling te betalen in geval van een vertraging of annulering van een dienst, op basis van de prijs van het vervoerbewijs, tenzij de vertraging of annulering het gevolg is van buitengewone omstandigheden die zelfs door het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen hadden kunnen worden. (13) Vervoerders moeten samenwerken en op nationaal of Europees niveau regelingen treffen om de zorg voor en bijstand aan passagiers te verbeteren wanneer hun reis wordt onderbroken, met name in geval van langdurige vertragingen. (14) De onderhavige verordening doet geen afbreuk aan de rechten van passagiers die zijn vastgesteld bij Richtlijn 90/314/EEG van de Raad inzake pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten (6) . Deze verordening is niet van toepassing wanneer een pakketreis geannuleerd wordt om andere redenen dan de annulering van de zeevervoersdienst. (15) Passagiers moeten volledig op de hoogte worden gesteld van hun rechten op grond van deze verordening, zodat ze die rechten effectief kunnen uitoefenen. De rechten van passagiers die over zee en binnenwateren reizen, moeten het ontvangen van informatie over de dienst vóór en tijdens de reis omvatten. Alle essentiële informatie verstrekt aan passagiers die over zee en binnenwateren reizen, moet tevens worden verstrekt in ▌formaten die toegankelijk zijn voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. (16) De lidstaten moeten ervoor zorgen en erop toezien dat deze verordening wordt nageleefd en moeten een passende instantie voor de uitvoering van die handhavingstaken aanwijzen. Dit toezicht mag geen afbreuk doen aan het recht van passagiers om overeenkomstig het nationale procesrecht langs juridische weg schadevergoeding te eisen bij een rechtbank. (17) Passagiers moeten hun rechten kunnen uitoefenen middels gepaste, door de vervoerders ingestelde procedures voor het indienen van klachten of, in voorkomend geval, door het indienen van klachten bij de daartoe door de relevante lidstaat aangewezen instantie . (18) Klachten met betrekking tot bijstand in een haven of op een inschepings-/ ontschepingsplaats dienen te worden gericht aan de instantie die door de lidstaat waarin de haven is gelegen , is aangewezen als verantwoordelijk voor de handhaving van deze verordening. Klachten met betrekking tot bijstand door een vervoerder op zee dienen te worden gericht aan de nationale instantie die ║ door de lidstaat die de vergunning aan de vervoerder heeft afgegeven, is aangewezen als verantwoordelijk voor de handhaving van deze verordening. De voor de handhaving van deze verordening aangewezen instantie moet de macht en bevoegdheid hebben om afzonderlijke klachten te onderzoeken en een minnelijke schikking van het geschil te bevorderen. (19) De Commissie moet duidelijke regels voorstellen voor de rechten van de passagiers met betrekking tot verantwoordelijkheid, aansprakelijkheid, toegankelijkheid en rechten van gehandicapten of personen met een beperkte mobiliteit op de punten waar de passagiers van vervoer over land worden overgebracht naar vervoer over zee of over binnenwateren. (20) De lidstaten dienen de regels vast te stellen inzake de sancties op overtredingen van deze verordening en ervoor te zorgen dat deze regels worden toegepast. De sancties, die de opdracht tot betaling van compensatie aan de betrokken passgier kunnen omvatten, moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (21) Aangezien de doelstellingen van deze verordening, namelijk een hoog en gelijkwaardig niveau van bescherming en bijstand verzekeren aan passagiers in alle lidstaten en garanderen dat de marktdeelnemers hun activiteiten in de eengemaakte markt in geharmoniseerde omstandigheden kunnen uitoefenen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de strekking en de gevolgen van de verordening, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (22) Bij een toekomstig Europees wetgevingsinitiatief inzake passagiersrechten zou het zinvol zijn een horizontale wetgevende benadering te volgen waarbij alle vervoersmiddelen worden gedekt, gezien de noodzaak om gecombineerd vervoer te gebruiken. (23) De handhaving van deze verordening moet zijn gebaseerd op Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van ║ wetgeving inzake consumentenbescherming (verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming) (7) . Die verordening moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. (24) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (8) moet strikt worden uitgevoerd, om de privacy van passagiers die over zee en binnenwateren reizen, te verzekeren en om ervoor te zorgen dat de gevraagde informatie alleen dient om de in deze verordening neergelegde bijstandsverplichtingen te vervullen en niet ten nadele van de passagiers wordt aangewend. (25) De onderhavige verordening eerbiedigt de grondrechten en volgt de beginselen die met name door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Doel In deze verordening zijn regels vastgesteld betreffende het volgende: Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op het commerciële vervoer van passagiers over zee en binnenwateren door passagiersschepen , met inbegrip van cruises, tussen of in havens of elke inschepings-/ontschepingsplaats op het grondgebied van een lidstaat waarop het Verdrag van toepassing is. 2. Lidstaten mogen diensten die onder openbaredienstcontracten vallen, vrijstellen indien die contracten een bescherming van de passagiersrechten garanderen die vergelijkbaar is met deze verordening. 3. De lidstaten kunnen stedelijke en voorstedelijke vervoersdiensten vrijstellen van deze verordening wanneer zij waarborgen dat de doelstellingen ervan door alternatieve regelgevingsmaatregelen kunnen worden verwezenlijkt en een niveau van bescherming van de passagiersrechten garanderen dat vergelijkbaar is met dat van de onderhavige verordening. Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: ▌ Artikel 4 Vervoersovereenkomst en niet-discriminerende voorwaarden 1. Vervoerders bezorgen passagiers een bewijs van de sluiting van de vervoersovereenkomst door een of meer vervoerbewijzen uit te geven. De vervoerbewijzen worden beschouwd als voldoende bewijs van de sluiting van de overeenkomst en geven derhalve de in deze verordening bepaalde rechten. 2. De door vervoerders of andere verkopers van vervoerbewijzen toegepaste contractvoorwaarden en tarieven zullen, onverminderd hun openbaredienst-verplichtingen betreffende sociale tarieven, aan het grote publiek worden aangeboden zonder enige discriminatie op grond van de nationaliteit of verblijfplaats van de eindgebruiker of op grond van de vestigingsplaats van de verkopers van vervoerbewijzen in de Gemeenschap. Artikel 5 Uitsluiting van ontheffing 1. De uit deze verordening voortvloeiende verplichtingen kunnen niet worden beperkt of teniet worden gedaan door middel van onder andere een beperkings- of ontheffingsclausule in de vervoersovereenkomst. 2. Vervoerders kunnen contractvoorwaarden aanbieden die voor de passagier gunstiger zijn dan de in deze verordening voorziene voorwaarden. HOOFDSTUK II RECHTEN VAN GEHANDICAPTEN EN PERSONEN MET BEPERKTE MOBILITEIT Artikel 6 Voorkomen van instapweigering 1. Vervoerders, verkopers van vervoerbewijzen en touroperators mogen om redenen van een handicap of beperkte mobiliteit niet weigeren om: 2. Boekingen en vervoerbewijzen worden zonder extra kosten aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit aangeboden. Artikel 7 Afwijkingen en bijzondere voorwaarden 1. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 6 mogen vervoerders, verkopers van vervoerbewijzen of touroperators ▌weigeren de boeking van een gehandicapte of een persoon met beperkte mobiliteit te aanvaarden, een vervoerbewijs aan een dergelijke persoon uit te geven of een dergelijke persoon te laten inschepen ▌║ wanneer de structuur van het passagiersschip het inschepen of vervoeren van de gehandicapte of persoon met beperkte mobiliteit fysiek onmogelijk maakt en wanneer hun niet het normale serviceniveau kan worden geboden op een veilige, waardige en in de praktijk haalbare manier. Indien een boeking wordt geweigerd op grond van de eerste alinea, ▌getroosten vervoerders, verkopers van vervoerbewijzen of touroperators zich redelijke inspanningen om de persoon in kwestie een aanvaardbaar alternatief aan te bieden. Een gehandicapte of een persoon met beperkte mobiliteit die in geval van een vroegtijdige boeking als passagier is geweigerd, ▌en de persoon die deze persoon begeleidt overeenkomstig lid 2, hebben recht op terugbetaling of een andere vaart overeenkomstig bijlage I. ▌ 2. ▌Een vervoerder, verkoper van vervoerbewijzen of touroperator kan eisen dat een gehandicapte of een persoon met beperkte mobiliteit wordt begeleid door een andere persoon, die in staat is de bijstand te bieden die de gehandicapte of de persoon met beperkte mobiliteit nodig heeft, voor zover dat strikt noodzakelijk is. 3. Wanneer een vervoerder, verkoper van vervoerbewijzen of touroperator gebruik maakt van een in lid 1 of lid 2 toegestane afwijking, stelt hij de gehandicapte of de persoon met beperkte mobiliteit onmiddellijk in kennis van de redenen daarvan. Op verzoek deelt de vervoerder, verkoper van vervoerbewijzen of touroperator deze redenen binnen vijf werkdagen na het verzoek schriftelijk mee aan de gehandicapte of de persoon met beperkte mobiliteit. Artikel 8 Toegankelijkheid en informatie 1. Onder toezicht van de nationale handhavingsinstanties bepalen de vervoerders , met de actieve medewerking van de organisaties die de havens, de gehandicapten en de personen met beperkte mobiliteit vertegenwoordigen, niet-discriminerende toegangsregels voor het vervoer van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit en hun begeleiders , alsook alle beperkingen op het vervoer van deze personen of van mobiliteitsuitrusting ten gevolge van de structuur van passagiersschepen, teneinde aan de toepasselijke veiligheidsvereisten te voldoen. Die regels bevatten alle voorwaarden voor de toegang tot de zeevervoersdienst in kwestie, met inbegrip van de toegankelijkheid van de schepen en hun voorzieningen aan boord en van de gemonteerde hulpuitrusting . 2. De in lid 1 vermelde regels moeten door vervoerders of verkopers van vervoerbewijzen , fysiek dan wel virtueel, ten minste op het moment van de boeking op passende manier , in toegankelijk formaat en ten minste in dezelfde talen als voor andere passagiers aan het publiek worden meegedeeld. Bij de bekendmaking van die informatie wordt bijzondere aandacht besteed aan de behoeften van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. 3. Op verzoek stellen vervoerders de internationale, communautaire of nationale wetgeving in toegankelijke formaten ter beschikking waarin de veiligheidsvereisten zijn bepaald waarop de niet-discriminerende toegangsregels zijn gebaseerd. 4. Touroperators stellen de in lid 1 bepaalde regels ter beschikking die van toepassing zijn op reizen die deel uitmaken van pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten, die zij organiseren, verkopen of aanbieden. 5. Vervoerders, verkopers van vervoerbewijzen of touroperators garanderen dat alle relevante informatie betreffende de vervoersvoorwaarden, reisinformatie en informatie over de toegankelijkheid van de diensten , alsook een schriftelijke bevestiging van de bijstandverlening, in toegankelijke formaten beschikbaar is voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit, ook bij onlineboeking en raadpleging van informatie op het internet. Artikel 9 Recht op bijstand in havens 1. Bij vertrek uit, doorvoer door of aankomst in een haven is de vervoerder verantwoordelijk voor het verzekeren van de in bijlage II vermelde kosteloze bijstand aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit op zodanige wijze dat de persoon in staat is aan boord of van boord te gaan van het schip waarvoor hij een vervoerbewijs heeft, onverminderd de toegangsregels als bedoeld in artikel 8, lid 1. De bijstand wordt aangepast aan de individuele behoeften van de gehandicapte of de persoon met beperkte mobiliteit. 2. Een vervoerder mag de bijstand zelf verlenen of voor de verlening van de bijstand een overeenkomst sluiten met een of meer andere partijen. De vervoerder mag dergelijke overeenkomst(en) sluiten op eigen initiatief of op verzoek, inclusief van de havenautoriteit, met inachtneming van de bestaande diensten in de betreffende haven. Wanneer een vervoerder voor de verlening van bijstand overeenkomsten sluit met een of meer andere partijen, blijft hij verantwoordelijk voor de verlening van de bijstand en voor de verzekering dat aan de in artikel 14, lid 1, vermelde kwaliteitsnormen wordt voldaan. 3. Vervoerders mogen met het oog op de financiering van de bijstand in de haven op niet-discriminerende basis een specifieke heffing aan alle passagiers opleggen. Die specifieke heffing moet redelijk, kostengerelateerd en transparant zijn. ▌ 4. Vervoerders stellen het handhavingsorgaan of de handhavingsorganen, als bedoeld in artikel 27 , lid 1, een door een accountant gecontroleerd jaaroverzicht ter beschikking van de ontvangen heffingen en uitgaven in verband met de bijstand aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. 5. Conform artikel 12 dient de havenbeheerder zo nodig de haven toegankelijk te maken voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. Artikel 10 Recht op bijstand op inschepings-/ontschepingsplaatsen Wanneer er voor een bepaalde bestemming of etappe geen haven is, wordt de bijstand overeenkomstig artikel 9 door de vervoerder op de inschepings-/ontschepingsplaats verleend. Artikel 11 Recht op bijstand aan boord van schepen Vervoerders verlenen ten minste de in bijlage III vermelde bijstand kosteloos aan gehandicapten of personen met beperkte mobiliteit die in de haven waarop deze verordening van toepassing is, aankomen, vertrekken of overstappen. Artikel 12 Voorwaarden waaronder bijstand wordt verleend Vervoerders, havenbeheerders, verkopers van vervoerbewijzen en touroperators werken samen om bijstand te verlenen aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit overeenkomstig de artikelen 9, 10 en 11 alsmede de volgende punten: (b) vervoerders, verkopers van vervoerbewijzen en touroperators treffen alle nodige maatregelen om kennisgevingen over de behoefte aan bijstand door gehandicapten of personen met beperkte mobiliteit te kunnen aanvragen en te ontvangen. De passagier ontvangt een bevestiging waarin vermeld staat dat er nota is genomen van de behoefte aan bijstand. Deze verplichtingen zijn van toepassing op al hun verkooppunten, inclusief verkoop via telefoon en internet; Artikel 13 Informatieoverdracht aan derden 1. Indien de verlening van bijstand werd uitbesteed en de vervoerder ▌uiterlijk 48 uur vóór de geplande vertrektijd van het schip een kennisgeving van behoefte aan bijstand ontvangt, zendt de vervoerder de betrokken informatie zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk 36 uur vóór de geplande vertrektijd van het schip door naar de onderaannemer. 2. Indien de verlening van bijstand werd uitbesteed en de vervoerder ▌de kennisgeving van behoefte aan bijstand later dan 48 uur vóór de geplande vertrektijd van het schip ontvangt, zendt de vervoerder ▌de betrokken informatie zo snel mogelijk door naar de onderaannemer. Artikel 14 Kwaliteitsnormen voor bijstand 1. Vervoerders stellen een aantal kwaliteitsnormen vast voor de in bijlage II en III opgenomen bijstand en bepalen samen met organisaties die passagiers met een handicap en passagiers met beperkte mobiliteit vertegenwoordigen, de vereiste middelen om aan die normen te voldoen. 2. Bij het vaststellen van de kwaliteitsnormen moet ten volle rekening worden gehouden met internationaal erkende beleidslijnen en gedragscodes om het vervoer van gehandicapten of personen met beperkte mobiliteit te vergemakkelijken, met name de "Recommendation of the Design and Operation of Passenger Ships to Respond to Elderly and Disabled Persons' Needs" van de Internationale Maritieme Organisatie. 3. Vervoerders moeten hun kwaliteitsnormen in toegankelijke formaten bekendmaken. Artikel 15 Opleiding Vervoerders drager er zorg voor dat: Artikel 16 Compensatie met betrekking tot rolstoelen en mobiliteitsmiddelen 1. Behalve indien de passagier die eigenaar is van het mobiliteitsmiddel al schadeloos is gesteld uit hoofde van Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad, van 23 april 2009, betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen (9) , wanneer rolstoelen of andere mobiliteitsmiddelen of onderdelen ervan verloren gaan of worden beschadigd tijdens de afhandeling in de haven of tijdens het vervoer aan boord van een schip, vóór, tijdens en na de reis, ontvangt de passagier aan wie deze middelen toebehoren een compensatie ▌, afhankelijk van wie op het moment van het verlies of de beschadiging voor de middelen verantwoordelijk was. Zo nodig worden alle inspanningen geleverd om snel voor vervanging te zorgen die geschikt is met het oog op de behoeften van de betrokken passagier. 2. Er geldt geen beperking op het bedrag van de compensatie die overeenkomstig dit artikel moet worden betaald. HOOFDSTUK III VERPLICHTINGEN VAN VERVOERDERS IN GEVAL VAN EEN ONDERBROKEN REIS Artikel 17 Informatieverstrekking 1. In geval van vertraging moet de vervoerder of, in voorkomend geval, de havenbeheerder uiterlijk 30 minuten na een geplande vertrektijd of één uur vóór een geplande aankomsttijd de passagiers op de hoogte brengen . Indien de informatie beschikbaar is, moet de vervoerder de passagiers op de hoogte brengen van de verwachte vertrek- en aankomsttijden ▌. 2. Indien passagiers door een vertraging een aansluiting missen, moet de feitelijke vervoerder alle redelijke inspanningen leveren om de betrokken passagiers van de alternatieve aansluitingen op de hoogte te stellen. 3. De vervoerder of het beheersorgaan van de haven zorgen ervoor dat gehandicapten of passagiers met een mobiliteitsbeperking de in de leden 1 en 2 vereiste informatie in toegankelijke formaten ontvangen. Artikel 18 Recht op bijstand 1. Indien een vervoerder redelijkerwijs verwacht dat een zeevervoersdienst een vertraging van meer dan 60 minuten na de geplande vertrektijd oploopt, worden aan de passagiers gratis maaltijden en verfrissingen aangeboden die in een redelijke verhouding tot de wachttijd staan, indien ze op het schip of in de haven beschikbaar zijn of redelijkerwijs kunnen worden aangeleverd. 2. In geval van een vertraging waarbij een verblijf van één of meer nachten of een langer verblijf dan het door de passagier geplande verblijf noodzakelijk wordt, worden aan de passagiers niet alleen de in lid 1 bepaalde maaltijden en verfrissingen gratis aangeboden, maar ook een hotel- of ander verblijf en vervoer tussen de haven en de plaats van het verblijf ▌. De extra kosten van verblijf en vervoer die voor rekening komen van de vervoerder mogen niet meer bedragen dan tweemaal de prijs van het vervoerbewijs. 3. Indien de zeevervoersdienst niet langer kan worden voortgezet, organiseren de vervoerders indien mogelijk en zo spoedig mogelijk alternatieve vervoersdiensten voor reizigers. 4. Bij de toepassing van de leden 1, 2 en 3 besteedt de feitelijke vervoerder bijzondere aandacht aan de behoeften van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit en begeleidende personen. Artikel 19 Vervoer langs een andere route of terugbetaling 1. Wanneer een vervoerder redelijkerwijs verwacht dat een zeevervoersdienst meer dan 120 minuten vertraging zal oplopen ten opzichte van de geplande vertrektijd, zal de passagier onmiddellijk: De betaling van de onder b) bedoelde vergoeding gebeurt onder dezelfde voorwaarden als de betaling van de in artikel 20 , leden 3, 4 en 5, bedoelde compensatie. 2. In afwijking van lid 1, wordt de passagiers van een cruise een alternatieve vervoerdienst of een vergoeding aangeboden overeenkomstig Richtlijn 90/314/EEG. Artikel 20 Vergoeding van de prijs van het vervoerbewijs 1. Zonder het recht op vervoer te verliezen, kan een passagier de vervoerder om schadevergoeding verzoeken indien hij bij aankomst vertraging oploopt ▌. De minimumbedragen van de vergoeding zijn als volgt: 2. Lid 1 is niet van toepassing op passagiers van een cruise . Deze hebben recht op schadevergoeding overeenkomstig Richtlijn 90/314/EEG. 3. De vergoeding wordt betaald binnen een maand na de indiening van het verzoek om schadevergoeding. De schadevergoeding kan in bonnen en/of andere diensten worden uitbetaald indien de voorwaarden soepel zijn, met name wat betreft de geldigheidsduur en de bestemming. Indien de passagier daarom verzoekt, wordt de schadevergoeding uitbetaald in geld. 4. Indien de vervoerder uiterlijk 3 dagen voor de geplande vertrektijd de annulering of het uitstel van de overtocht, dan wel de verlenging van de reistijd aankondigt, vervalt het recht op schadeloosstelling. Artikel 21 Overmacht De verplichtingen bepaald in de artikelen 18, 19 en 20 zijn niet van toepassing in gevallen van overmacht die de uitvoering van de vervoerdienst verhinderen. Artikel 22 Andere vorderingen Niets in deze verordening zal passagiers beletten om voor nationale rechtbanken een schadevergoeding te vorderen voor het uit de annulering of vertraging van vervoersdiensten voortvloeiende verlies. De krachtens deze verordening toegekende compensatie kan op eventuele verder toegekende compensatie in mindering worden gebracht. Artikel 23 Bijkomende maatregelen ten voordele van passagiers Onder toezicht van de nationale handhavingsinstanties treffen de vervoerders samen met de belanghebbenden, beroepsorganisaties en consumenten-, passagiers-, haven- en gehandicaptenorganisaties maatregelen op nationaal of Europees niveau . Die maatregelen moeten de zorg voor passagiers bevorderen, met name in geval van langdurige vertragingen en de onderbreking of annulering van een reis. HOOFDSTUK IV INFORMATIE VOOR PASSAGIERS EN KLACHTENBEHANDELING Artikel 24 Recht op reisinformatie Havenbeheerders en vervoerders verstrekken passagiers gedurende hun reis voldoende informatie in toegankelijke formaten en in de gebruikelijke talen . Daarbij wordt bijzondere aandacht besteed aan de behoeften van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. Artikel 25 Informatie over passagiersrechten 1. Vervoerders moeten ervoor zorgen dat de passagiers uiterlijk bij de afvaart passende en begrijpelijke informatie wordt verstrekt over hun rechten uit hoofde van deze verordening. Voor zover de informatie door de vervoerder of de feitelijke vervoerder werd verstrekt, is de ander niet verplicht diezelfde informatie te verstrekken. De informatie wordt verstrekt in toegankelijke formaten en in de gebruikelijke talen . Bij de bekendmaking van die informatie wordt bijzondere aandacht besteed aan de behoeften van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. 2. Vervoerders en havenbeheerders zorgen ervoor dat informatie over de rechten van passagiers uit hoofde van deze verordening zowel aan boord van de schepen als in de havens openbaar wordt gemaakt. Die informatie bevat de contactgegevens van de in het kader van artikel 27 , lid 1, door de lidstaten aangewezen handhavingsinstantie. Artikel 26 Klachten 1. De autoriteiten van de lidstaten zetten voor de onder deze verordening vallende rechten en verplichtingen een onafhankelijk klachtenbehandelingsmechnisme op, dat voor alle passagiers toegankelijk is, met inbegrip van gehandicapten en personen met een mobiliteitsbeperking. 2. Passagiers kunnen een klacht indienen bij een vervoerder binnen de maand na de dag waarop een dienst werd uitgevoerd of had moeten worden uitgevoerd. Binnen de 20 werkdagen moet degene aan wie de klacht is gericht een gemotiveerd advies geven of, in gerechtvaardigd geval, meedelen op welke datum uiterlijk een antwoord kan worden verwacht. De termijn om te antwoorden mag niet langer duren dan twee maanden vanaf de ontvangst van de klacht. 3. Indien er binnen de in lid 2 bepaalde termijn geen antwoord werd ontvangen, wordt de klacht gegrond geacht . HOOFDSTUK V HANDHAVING EN NATIONALE HANDHAVINGSINSTANTIES Artikel 27 Nationale handhavingsinstanties 1. Elke lidstaat wijst een instantie aan die verantwoordelijk is voor de handhaving van deze verordening. Elke instantie ziet erop toe dat de in artikel 8 genoemde toegankelijkheidsregels worden opgesteld en zorgt ervoor dat deze regels worden nageleefd en de rechten van de passagiers worden geëerbiedigd . Elke instantie is in haar organisatie, financieringsbeslissingen, rechtsstructuur en besluitvorming onafhankelijk van commerciële belangen . 2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de in overeenstemming met dit artikel aangestelde instantie , alsook van haar ▌verantwoordelijkheden. 3. Elke passagier kan bij de krachtens lid 1 ▌door een lidstaat aangewezen ▌instantie een klacht indienen over een vermeende overtreding van deze verordening. 4. Lidstaten die ervoor kiezen om een vrijstelling toe te kennen voor bepaalde diensten overeenkomstig artikel 2, lid 2, moeten voor een vergelijkbaar mechanisme voor de handhaving van passagiersrechten zorgen. Artikel 28 Handhavingsverslag 1. Elk jaar op 1 juni publiceren de overeenkomstig artikel 27 aangeduide handhavingsinstanties een verslag over hun activiteiten in het voorgaande jaar dat onder meer het volgende bevat: 2. Teneinde een dergelijk verslag op te kunnen stellen, houden de handhavingsinstanties statistieken over de individuele klachten bij, overeenkomstig het onderwerp en de betrokken ondernemingen. Dergelijke gegevens moeten tot drie jaar na datum van het incident op verzoek van de Commissie of de nationale onderzoeksinstanties beschikbaar worden gesteld. Artikel 29 Samenwerking tussen handhavingsinstanties De overeenkomstig artikel 27 , lid 1, aangewezen nationale handhavingsinstanties moeten informatie uitwisselen over hun werkzaamheden en over de beginselen en praktijken voor de besluitvorming ter bevordering van een consistente passagiersbescherming in de hele Gemeenschap. De Commissie steunt hen in die taak. Artikel 30 Sancties De lidstaten stellen regels vast met betrekking tot de sancties die van toepassing zijn op overtredingen van de bepalingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om te verzekeren dat deze regels worden toegepast. De vastgestelde sancties, die de opdracht tot betaling van compensatie aan de betrokken passagier kunnen omvatten, moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten delen deze bepalingen inzake sancties aan de Commissie mee en stellen haar onverwijld in kennis van alle wijzigingen van deze bepalingen. HOOFDSTUK VI SLOTBEPALINGEN Artikel 31 Rapportering De Commissie brengt uiterlijk ... (10) aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de werking en de resultaten van deze verordening. Het verslag gaat waar nodig vergezeld van wetgevingsvoorstellen om de bepalingen van de verordening gedetailleerder ten uitvoer te leggen of te herzien. Artikel 32 Wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 In de bijlage van Verordening (EG) nr. 2006/2004 wordt het volgende punt toegevoegd :" 19. Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad van … [ betreffende de rechten van passagiers die over zee of binnenwateren reizen en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming ] (11) Artikel 33 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing vanaf ... (12) , met uitzondering van de artikelen 6, 7, 26, 27 en 30 , die van toepassing zijn vanaf ... (13) * na publicatie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Recht op terugbetaling of vervoer langs een andere route in geval van vroegtijdige boeking voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit 1. Wanneer naar deze bijlage wordt verwezen, krijgen gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit de keuze tussen: (a) − volledige terugbetaling van het vervoerbewijs binnen zeven dagen, in contant geld, middels een elektronische overmaking aan de bank, per bankoverschrijving of bankcheque, met de schriftelijke toestemming van de passagier, tegen de prijs waarvoor het gekocht was, voor het gedeelte of de gedeelten van de reis die niet zijn gemaakt, en voor het gedeelte en de gedeelten die reeds zijn gemaakt indien verder reizen in het licht van het oorspronkelijke reisplan van de passagier geen zin meer heeft, alsmede in voorkomend geval, 2. Lid 1, onder a), is ook van toepassing op passagiers wier reis onderdeel is van een pakket, behalve wat het recht op terugbetaling betreft indien dit recht bestaat krachtens Richtlijn 90/314/EEG. 3. Wanneer, in het geval waarin een stad of regio wordt bediend door meerdere havens, de feitelijke vervoerder een passagier een reis aanbiedt naar een andere haven dan die waarvoor was geboekt, draagt de feitelijke vervoerder de kosten van de reis van die andere haven naar de haven waarvoor was geboekt of naar een andere met de passagier overeengekomen nabijgelegen bestemming. BIJLAGE II Bijstand in havens Bijstand en regelingen die nodig zijn om gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit in staat te stellen om: Indien een gehandicapte of een persoon met beperkte mobiliteit wordt bijgestaan door een begeleider, moet deze persoon op verzoek de benodigde bijstand mogen verlenen in de haven en bij het in- en ontschepen. Afhandeling van alle benodigde mobiliteitshulpmiddelen, inclusief apparatuur zoals elektrische rolstoelen. Tijdelijke vervanging van verloren of beschadigde mobiliteitshulpmiddelen, niet noodzakelijkerwijze door identieke hulpmiddelen , maar door middelen met soortgelijke technische en functionele eigenschappen . Indien nodig, grondafhandeling van erkende hulphonden . Mededeling in een toegankelijk formaat van informatie die nodig is om in te schepen en te ontschepen. BIJLAGE III Bijstand aan boord van schepen Vervoer van erkende hulphonden aan boord van het schip, voor zover de nationale regelgeving dit toestaat. Afgezien van medische apparatuur, vervoer van maximaal twee mobiliteitshulpmiddelen per gehandicapte of persoon met beperkte mobiliteit, inclusief elektrische rolstoelen. Mededeling van wezenlijke reisinformatie in een toegankelijk formaat. Op verzoek alle redelijke inspanningen leveren om te komen tot een stoelopstelling die tegemoetkomt aan de behoeften van gehandicapten of personen met beperkte mobiliteit, voor zover de veiligheidseisen en de beschikbaarheid dit toestaan. Bijstand, indien nodig, om naar de toiletten te gaan. Indien een gehandicapte of persoon met beperkte mobiliteit wordt bijgestaan door een begeleider levert de scheepvaartmaatschappij alle redelijke inspanningen om deze persoon een stoel te bieden naast de gehandicapte of de persoon met beperkte mobiliteit. BIJLAGE IV Cursus over de problematiek van gehandicapten Bewustmaking van de problematiek van gehandicapten De opleiding van personeel dat rechtstreeks met de reizigers te maken heeft, omvat: Bijstand aan gehandicapten De opleiding van personeel dat rechtstreeks personen met beperkte mobiliteit bijstaat, omvat: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0817 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0469/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0250/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Communautaire maatregelen inzake vervoer per autobus- en touringcar moeten er onder meer voor zorgen dat passagiers een bescherming genieten die vergelijkbaar is met die van andere vervoerswijzen , waar zij ook reizen . Bovendien moet ten volle rekening worden gehouden met de algemene vereisten van consumentenbescherming ║. (2) Aangezien de autobus- of touringcarpassagier bij de vervoersovereenkomst de zwakkere partij is, moeten zijn rechten in dit opzicht worden gewaarborgd, ongeacht de nationaliteit of de plaats in de Gemeenschap waar de passagier woont. (3) De lidstaten moeten de mogelijkheid hebben om stedelijke en voorstedelijke vervoersdiensten vrij te stellen van deze verordening indien zij voor een vergelijkbaar niveau van passagiersrechten zorgen door alternatieve regelgevingsmaatregelen. Bij deze maatregelen moet rekening worden gehouden met passagiershandvesten voor multimodale openbaarvervoersnetwerken die de in artikel 1 van deze verordening genoemde kwesties omvatten. De Commissie moet onderzoeken of een reeks gemeenschappelijke passagiersrechten voor stedelijk, voorstedelijk en regionaal vervoer kan worden vastgesteld die alle vervoerswijzen omvat, en een verslag indienen bij het Parlement, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel. (4) De lidstaten moeten de ontwikkeling van passagiershandvesten voor stedelijke, voorstedelijke en regionale autobus- en/of touringcardiensten aanmoedigen waarin autobus- en/of touringcarondernemingen zich ertoe verbinden om de kwaliteit van hun dienstverlening te verbeteren en beter op de behoeften van hun passagiers in te spelen. (5) Bij maatregelen van de EU ter verbetering van passagiersrechten in het autobus- en touringcarvervoer moet rekening worden gehouden met de specifieke kenmerken van deze sector, die vooral uit kleine en middelgrote ondernemingen bestaat. (6) Bij een ongeval met de dood of letsel ║ tot gevolg moeten voor passagiers aansprakelijkheidsregels gelden die vergelijkbaar zijn met die welke van toepassing zijn op andere vervoerswijzen ║. (7) Passagiers moeten recht hebben op een voorschot om hun onmiddellijke economische behoeften na een ongeval te dekken. (8) Passagiers die schade hebben geleden ten gevolge van een ongeval dat door een verzekeringsgarantie wordt gedekt, moeten in eerste instantie schadevergoeding als bedoeld in deze verordening eisen van de autobus- en/of touringcaronderneming en mogen slechts een beroep doen op de verzekeringsmaatschappij indien die onderneming in gebreke blijft. (9) Bij verlies of beschadiging van bagage van passagiers moeten autobus- en touringcarondernemingen aansprakelijkheidsvoorwaarden gelden die vergelijkbaar zijn met die welke gelden voor andere vervoerswijzen. (10) Alle burgers moeten gebruik kunnen maken van de aangeboden autobus- en touringcardiensten. Bijgevolg moeten gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit, ongeacht of deze veroorzaakt wordt door een functiebeperking, leeftijd of enige andere factor, de mogelijkheden hebben om gebruik te maken van autobus- en touringcardiensten die vergelijkbaar zijn met die van andere burgers. Gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit hebben evenveel recht als alle andere burgers op vrij verkeer, keuzevrijheid en non-discriminatie. (11) In het licht van artikel 9 van het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap en teneinde gehandicapten of personen met beperkte mobiliteit vergelijkbare kansen als andere gebruikers te bieden om gebruik te maken van autobus- en touringcardiensten, moeten regels worden vastgesteld inzake non-discriminatie en bijstand tijdens de reis. Deze personen moet derhalve toegang krijgen tot het vervoer en mogen niet worden geweigerd op grond van hun handicap of gebrek aan mobiliteit, tenzij er sprake is van wettelijk vastgelegde veiligheidsredenen. Zij dienen recht op bijstand te krijgen in autobus- en touringcarterminals en aan boord van het voertuig, met inbegrip van het in- en uitstappen. Om sociale uitsluiting te vermijden, moet deze bijstand zonder bijkomende kosten worden verleend. Bus- en/of touringcarondernemingen moeten toegankelijkheidsregels vaststellen, bij voorkeur op basis van het Europees normalisatiesysteem. (12) Autobus- en/of touringcarondernemingen moeten hun personeel een specifieke opleiding geven zodat zij gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit de nodige bijstand kunnen verlenen. Deze opleiding moet worden verstrekt in het kader van Richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen (4) . De lidstaten moeten de autobus- en/of touringcarondernemingen voor zover mogelijk steunen bij het opzetten en uitvoeren van passende opleidingsprogramma's. (13) Bij beslissingen over het ontwerp van nieuwe terminals, en als onderdeel van grootschalige verbouwingen, moeten beheersorganen zonder uitzondering rekening houden met de behoeften van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. Beheersinstanties van autobus- en touringcarterminals dienen in elk geval plaatsen te voorzien waar deze personen zich kunnen aanmelden en bijstand kunnen vragen. (14) Ook autobus- en/of touringcarondernemingen moeten met deze behoeften rekening houden wanneer zij beslissen over het ontwerp van nieuwe en gemoderniseerde voertuigen. (15) De lidstaten moeten de bestaande infrastructuur verbeteren wanneer dat nodig is om autobus- en/of touringcarondernemingen in staat te stellen de toegankelijkheid voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit te garanderen en hun de nodige bijstand te verlenen. (16) Maatregelen van de EU ter verbetering van onbelemmerde mobiliteit moeten prioritair een onbelemmerde toegang tot autobus- en touringcarterminals en -haltes bevorderen. (17) Overeenkomstig de conclusies van het COST 349-project inzake de toegankelijkheid van touringcars en lange-afstandsbussen moet de Commissie maatregelen voor toegankelijke en in de gehele EU interoperabele infrastructuur in autobus- en touringcarterminals en -haltes voorstellen. (18) De gebruikersrechten van autobus- en touringcarpassagiers voorzien onder meer in het recht op informatie over de dienstverlening voor en gedurende de reis. Alle essentiële informatie die aan autobus- en touringcarpassagiers wordt meegedeeld, moet ook in alternatieve voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit toegankelijke vormen worden aangeboden. (19) Deze verordening mag geen beperking inhouden van het recht van de autobus- en /of touringcarondernemingen om volgens het toepasselijk recht compensatie te verlangen van enig persoon, inclusief derden. (20) De hinder die reizigers ondervinden door uitval of grote vertraging van hun bus of touringcar moet worden beperkt. Hiertoe moeten de passagiers goed worden opgevangen en geïnformeerd . Passagiers moeten de mogelijkheid krijgen hun reis te annuleren en hun vervoerbewijzen terugbetaald krijgen, in bevredigende omstandigheden via een andere route te reizen of informatie te krijgen over alternatieve vervoersmogelijkheden. Indien autobus- en /of touringcarondernemingen aan passagiers niet de nodige bijstand verlenen, moeten passagiers recht hebben op een financiële compensatie. (21) Autobus- en/of touringcarondernemingen moeten samenwerken om op nationaal of Europees niveau regelingen te treffen om opvang van en de bijstand aan passagiers te verbeteren wanneer hun reis wordt onderbroken, met name bij grote vertragingen. (22) Deze verordening doet geen afbreuk aan de rechten van passagiers uit hoofde van Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, vakantiepakketten en rondreispakketten (5) . Deze verordening is niet van toepassing wanneer een pakketreis geannuleerd wordt om andere redenen dan de annulering van de autobus- of touringcardienst. (23) Passagiers moeten volledige informatie ontvangen over hun rechten uit hoofde van deze verordening, zodat ze die rechten ook daadwerkelijk kunnen uitoefenen. (24) Passagiers moeten hun rechten kunnen uitoefenen via daartoe door autobus- en/of touringcarondernemingen opgezette passende klachtenprocedures of, eventueel , door een klacht in te dienen bij de daartoe door de betrokken lidstaat aangewezen instantie(s). (25) De lidstaten moeten ervoor zorgen en erop toezien dat hun autobus- en/of touringcarondernemingen deze verordening naleven en zij dienen een passende instantie voor de uitvoering van die handhavingstaken aan te wijzen. Dit toezicht mag geen afbreuk doen aan de rechten van passagiers om door middel van nationale rechtsprocedures bij een rechtbank schadevergoeding te eisen ║. (26) De lidstaten dienen sancties vast te stellen voor overtredingen van deze verordening, en ervoor te zorgen dat deze sancties worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (27) Aangezien de doelstellingen van deze beschikking, namelijk in alle lidstaten een hoog en gelijkwaardig niveau te waarborgen van bescherming van en bijstand ║ aan autobus- en touringcarpassagiers, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de aanzienlijke internationale dimensie beter op communautair niveau worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (28) Deze verordening mag geen afbreuk doen aan Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (6) . (29) De handhaving van deze verordening dient te worden gebaseerd op Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming ("verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming") (7) . Die verordening moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. (30) Deze verordening eerbiedigt de fundamentele rechten en voldoet aan de beginselen ║ die zijn erkend in, met name, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Onderwerp Bij deze verordening worden voorschriften ingesteld met betrekking tot het volgende: Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op geregelde personenvervoersdiensten van autobus- en/of touringcarondernemingen. 2. De lidstaten kunnen stedelijke en voorstedelijke ▌vervoersdiensten die het voorwerp uitmaken van openbaredienstcontracten, vrijstellen van deze verordening wanneer die contracten een niveau van bescherming van de passagiersrechten waarborgen dat vergelijkbaar is met dat van deze verordening . 3. Op ongeregelde vervoersdiensten is uitsluitend hoofdstuk II van toepassing. Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 4 Vervoersovereenkomst en niet-discriminerende contractuele voorwaarden 1. Autobus en/of touringcarondernemingen verschaffen passagiers een bewijs van de vervoersovereenkomst door een of meer vervoerbewijzen te overhandigen . Het vervoerbewijs levert volledig bewijs van het sluiten van de vervoersovereenkomst en verleent derhalve rechten uit hoofde van deze verordening. 2. Onverminderd openbaredienstverplichtingen deze sociale tarieven voorschrijven , mogen autobus- en/of touringcarondernemingen en verkopers van vervoerbewijzen in hun aan het grote publiek aangeboden vervoersvoorwaarden en tarieven geen onderscheid maken op grond van nationaliteit, woonplaats van de eindgebruikers of de plaats in de Gemeenschap waar de autobus- en/of touringcaronderneming of de verkoper van vervoerbewijzen is gevestigd. Artikel 5 Uitsluiting van verklaring van afstand 1. Verplichtingen uit hoofde van deze verordening mogen niet worden beperkt of er mag geen afstand van worden gedaan door bijvoorbeeld een afwijking of restrictieve clausule in de vervoersovereenkomst. 2. Autobus- en/of touringcarondernemingen mogen contractuele voorwaarden aanbieden die voor de passagier gunstiger zijn dan de in deze verordening neergelegde voorwaarden. HOOFDSTUK II AANSPRAKELIJKHEID VAN AUTOBUS- EN/OF TOURINGCARONDERNEMINGEN TEN AANZIEN VAN PASSAGIERS EN HUN BAGAGE Artikel 6 Aansprakelijkheid bij overlijden of letsel van passagiers 1. Overeenkomstig dit hoofdstuk zijn autobus- en/of touringcarondernemingen aansprakelijk voor het verlies of de schade ten gevolge van het overlijden of letsel van de reiziger, veroorzaakt door een ongeval dat de reiziger is overkomen terwijl hij zich in de bus of de touringcar bevond of bij het in- en uitstappen van het voertuig en dat voortvloeit uit de exploitatie van het autobus- en touringcarvervoer. 2. De aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad van autobus- en/of touringcarondernemingen kan noch bij wet, noch bij overeenkomst noch bij contract financieel worden begrensd . 3. Voor vorderingen tot 220 000 EUR per passagier kan een autobus- en/of touringcaronderneming haar aansprakelijkheid niet uitsluiten of beperken door te bewijzen dat zij de ingevolge lid 4, onder a), vereiste zorgvuldigheid in acht heeft genomen , tenzij het totale bedrag van de vordering hoger is dan het bedrag waarvoor overeenkomstig Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (9) , verzekering verplicht is op grond van de nationale wetgeving van de lidstaat waar de autobus of touringcar gewoonlijk is gestald. In een dergelijk geval blijft de aansprakelijkheid beperkt tot dat bedrag. 4. Een autobus- en/of touringcaronderneming is niet aansprakelijk overeenkomstig lid 1: 5. In geen geval: Artikel 7 Schadevergoeding 1. In geval van overlijden van een passagier, omvat de schadevergoeding op grond van de aansprakelijkheid uit hoofde van artikel 6 het volgende: 2. In geval van verwonding of elk ander lichamelijk of geestelijk letsel van de reiziger omvat de schadevergoeding: 3. Indien door de dood van de passagier andere personen jegens wie hij een wettelijke onderhoudsplicht had of in de toekomst gehad zou hebben, hun onderhoud verliezen, moeten ook zij voor dit verlies schadeloos worden gesteld. Artikel 8 Voorschotten 1. In geval van overlijden of enig letsel van de passagiers, dat is veroorzaakt door een ongeval in verband met de exploitatie van de autobus- en touringcardiensten, en indien de passagier niet door enige andere reisverzekeringspolis is gedekt, betaalt de autobus- en/of touringcaronderneming onverwijld, en ieder geval binnen vijftien dagen nadat de identiteit van de schadevergoedingsgerechtigde natuurlijke persoon is vastgesteld, een voorschot dat toereikend moet zijn om de onmiddellijke economische noden te lenigen en dat evenredig is aan het geleden nadeel , mits er voldoende aanwijzingen zijn voor causaliteit die aan de vervoersonderneming kan worden toegeschreven . 2. Onverminderd lid 1 wordt bij overlijden een voorschot van ten minste 21 000 EUR per passagier betaald. 3. Een voorschot impliceert niet dat de aansprakelijkheid wordt erkend en mag worden verrekend met elk bedrag dat later op basis van deze verordening wordt uitgekeerd, maar behoeft niet te worden terugbetaald, tenzij de schade werd veroorzaakt door nalatigheid of schuld van de passagier, ▌wanneer degene die het voorschot ontvangen heeft, niet schadevergoedingsgerechtigd was of wanneer de daadwerkelijk geleden schade lager was dan het betaalde voorschot . Artikel 9 Aansprakelijkheid voor verlies of beschadiging van bagage 1. Autobus- en/of touringcarondernemingen zijn aansprakelijk voor verlies of beschadiging van alle aan hen toevertrouwde bagage. De maximumcompensatie bedraagt 1 800 EUR per passagier. 2. Bij ongevallen in verband met de exploitatie van autobus- en touringcardiensten zijn autobus- en of touringcarondernemingen aansprakelijk voor het verlies of de beschadiging van de persoonlijke bezittingen die passagiers bij zich droegen of als handbagage bij zich hadden. De maximumcompensatie bedraagt 1 300 EUR per passagier. 3. ▌Een autobus- en/of touringcaronderneming wordt niet aansprakelijk gesteld voor verlies of schade overeenkomstig de leden 1 en 2: HOOFDSTUK III RECHTEN VAN GEHANDICAPTEN EN PERSONEN MET BEPERKTE MOBILITEIT Artikel 10 Voorkomen van vervoersweigering 1. Een autobus- en/of touringcaronderneming, haar verkoper van vervoerbewijzen of een touroperator mag niet om redenen van een handicap of beperkte mobiliteit ║ weigeren: 2. Boekingen en vervoerbewijzen worden gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit aangeboden zonder extra kosten. Artikel 11 Afwijkingen en bijzondere voorwaarden 1. Niettegenstaande de bepalingen van artikel 10 mag een autobus- en/of touringcaronderneming, haar verkoper van vervoerbewijzen of een touroperator op grond van een handicap of beperkte mobiliteit weigeren de boeking van een gehandicapte of persoon met beperkte mobiliteit te aanvaarden, ║ een vervoerbewijs af te geven of een dergelijke persoon te laten instappen ║: ▌ Indien een boeking wordt geweigerd op grond van de punten a) of b) van het eerste lid, doet de vervoerder, zijn verkoper van vervoerbewijzen of de touroperator redelijke inspanningen om de persoon in kwestie een aanvaardbaar alternatief aan te bieden. 2. Een gehandicapte of een persoon met beperkte mobiliteit aan wie de toegang tot het voertuig op grond van zijn handicap of mobiliteitsbeperking is geweigerd, moet de keuze krijgen tussen het recht op terugbetaling en ▌een redelijk vervoersalternatief naar zijn bestemming binnen een vergelijkbare tijdsspanne. 3. ▌Wanneer dat strikt noodzakelijk is, kan een autobus- en/of touringcaronderneming, haar verkoper van vervoerbewijzen of een touroperator verlangen dat een gehandicapte persoon of een persoon met beperkte mobiliteit wordt begeleid door een andere persoon die hem of haar de nodige bijstand kan verlenen indien: 4. Wanneer een autobus- en/of touringcaronderneming, haar verkoper van vervoerbewijzen of een touroperator de in lid 1 bedoelde afwijking inroept, stelt hij of zij de gehandicapte of de persoon met beperkte mobiliteit onverwijld in kennis van de redenen daarvoor, of stelt deze hem of haar op verzoek binnen vijf dagen na het verzoek schriftelijk in kennis daarvan . Artikel 12 Toegankelijkheid en informatie 1. Autobus- en /of touringcarondernemingen stellen, in samenwerking met de ▌in artikel 27 bedoelde ║ organisaties die gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit, vertegenwoordigen niet-discriminerende toegangsregels vast voor het vervoer van gehandicapten , personen met beperkte mobiliteit en begeleiders teneinde aan de toepasselijke wettelijke veiligheidseisen te voldoen. Deze regels geven alle voorwaarden voor de toegang tot de betrokken autobus- en touringcardiensten, met inbegrip van de toegankelijkheid van de gebruikte voertuigen , de faciliteiten aan boord van het voertuig en de hulpmiddelen waarmee het is uitgerust . 2. De in lid 1 bedoelde regels worden door autobus- en/of touringcarondernemingen of hun verkopers van vervoerbewijzen minstens op het moment waarop de boeking wordt gemaakt in toegankelijke vormen en in dezelfde talen als die waarin de informatie voor alle passagiers in het algemeen wordt meegedeeld, bekendgemaakt. Bij de bekendmaking van die informatie wordt bijzondere aandacht besteed aan de behoeften van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. 3. Op verzoek maken autobus- en/of touringcarondernemingen onmiddellijk de internationale, communautaire of nationale wetgeving waarin de veiligheids-voorschriften zijn vastgesteld en waarop de niet-discriminerende toegangsregels zijn gebaseerd, openbaar. Deze moet in toegankelijke vormen worden verstrekt. 4. Touroperators maken de in lid 1 bedoeld regels die van toepassing zijn op reizen die deel uitmaken van pakketreizen, vakantiepakketten en rondreispakketten, die door hen worden georganiseerd, verkocht of te koop worden aangeboden, openbaar. 5. Autobus- en/of touringcarondernemingen, hun verkopers van vervoerbewijzen of touroperators zorgen ervoor dat alle relevante informatie betreffende de reisvoorwaarden, het traject en de toegankelijkheid van de diensten , met inbegrip van online boekingen en informatie, in ▌toegankelijke vormen beschikbaar is voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit en bij uitbreiding ook voor personen die door hun ouderdom of jonge leeftijd niet zonder bijstand kunnen reizen, alsook voor begeleiders . Artikel 13 Recht op bijstand 1. Terminalbeheerders en autobus- en / of touringcarondernemingen zorgen voor, na en zo mogelijk tijdens ▌de reis gratis passende bijstand aan gehandicapten of personen met beperkte mobiliteit als bedoeld in bijlage I. De bijstand wordt aangepast aan de individuele behoeften van de gehandicapte of de persoon met beperkte mobiliteit. 2. Terminalbeheerders en autobus- en / of touringcarondernemingen kunnen ervoor opteren zelf bijstand te verlenen of daarvoor een contract sluiten met een of meerdere derde partijen. Zij kunnen op eigen initiatief of op verzoek een dergelijk contract sluiten. Ook wanneer terminalbeheerders en autobus- en / of touringcarondernemingen voor het verlenen van bijstand een contract sluiten met een of meer derde partijen, blijven zij verantwoordelijk voor het verlenen van die bijstand. 3. De bepalingen van dit hoofdstuk beletten terminalbeheerders en autobus- en / of touringcarondernemingen geenszins een ruimere bijstand te bieden dan de in bijlage I beschreven bijstand of aanvullende diensten aan te bieden bovenop de in die bijlage gespecificeerde diensten. Artikel 14 Recht op bijstand in terminals 1. Uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze verordening, bepalen de lidstaten in welke autobus- en touringcarterminals aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit bijstand moet worden verleend, rekening houdend met de behoefte aan een geografisch gespreide toegankelijkheid van het autobus- en touringcarvervoer. De lidstaten stellen de Commissie daarvan in kennis. De Commissie stelt een lijst van de aangewezen autobus- en touringcarterminals beschikbaar op internet. 2. De terminalbeheerder van een overeenkomstig lid 1 door een lidstaat aangewezen terminal dient ervoor te zorgen dat de in deel a) van bijlage I bedoelde bijstand zonder extra kosten wordt aangeboden aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit wanneer die personen voldoen aan de in artikel 16 vastgestelde voorwaarden. 3. Indien het gebruik van een erkende hulphond noodzakelijk is, wordt dit toegestaan mits de autobus- en/of touringcaronderneming, de verkoper van vervoerbewijzen of de touroperator hiervan overeenkomstig de toepasselijke nationale voorschriften voor het vervoer van hulphonden op de hoogte is gebracht. Artikel 15 Recht op bijstand aan boord ▌Bij het in- en uitstappen van de autobus of touringcar bieden autobus- en/of touringcarondernemingen aan gehandicapte personen of personen met beperkte mobiliteit kosteloos minstens de in deel b) van bijlage I bedoelde bijstand wanneer de betrokken persoon voldoet aan de in artikel 16 vastgestelde voorwaarden. Artikel 16 Voorwaarden waaronder bijstand wordt verleend 1. Autobus- en/of touringcarondernemingen, terminalbeheerders, verkopers van vervoerbewijzen en touroperators werken samen om ervoor te zorgen dat bijstand wordt verleend aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit, op voorwaarde dat de autobus- en/of touringcaronderneming, de terminalbeheerder, de verkoper van vervoerbewijzen of de touroperator minstens 24 uur voor het ogenblik waarop de bijstand moet worden verleend, in kennis wordt gesteld van de behoefte aan bijstand van de betrokkene , tenzij een kortere termijn wordt voorgesteld door degene die de bijstand verleent of wordt overeengekomen tussen degene die de bijstand verleent en de passagier . 2. Autobus- en/of touringcarondernemingen, terminalbeheerders, verkopers van vervoerbewijzen en touroperators nemen alle nodige maatregelen om de indiening van aanvragen om bijstand door gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit te faciliteren. De passagier ontvangt een bevestiging dat zijn behoefte aan bijstand is gemeld. Deze verplichtingen gelden voor al hun verkoopskanalen, met inbegrip van verkoop via telefoon en het internet. 3. Indien geen kennisgeving is gedaan overeenkomstig lid 1, doen autobus- en/of touringcarondernemingen, terminalbeheerders, verkopers van vervoerbewijzen en touroperators alle redelijke inspanningen om ervoor te zorgen dat bijstand wordt verleend zodat de gehandicapte of persoon met beperkte mobiliteit in de vertrekkende autobus of touringcar kan stappen, kan overstappen op een aansluitende dienst of bij aankomst kan uitstappen uit de autobus of touringcar waarvoor hij een vervoerbewijs heeft gekocht. 4. Bijstand wordt verleend mits de betrokken zich aanmeldt op het daartoe aangewezen punt: 5. De terminalbeheerder van een terminal die door een lidstaat is aangewezen overeenkomstig artikel 14, lid 1, wijst, rekening houdend met de plaatselijke omstandigheden en onverminderd de bevoegdheden van andere instanties met betrekking tot de omgeving van de terminal, aankomst- en vertrekplaatsen aan binnen de terminal of op plaatsen, zowel binnen als buiten het terminalgebouw, waarvoor hij rechtstreeks bevoegd is, waar gehandicapten of personen met beperkte mobiliteit zich kunnen aanmelden en bijstand kunnen aanvragen. 6. De in lid 5 bedoelde aangewezen punten moeten duidelijk bewegwijzerd, toegankelijk en herkenbaar zijn voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit, en op die plaatsen dient de nodige informatie over de terminal en de geboden bijstand in toegankelijke vormen beschikbaar te zijn. Artikel 17 Mededeling van informatie aan een derde partij 1. Wanneer de verlening van bijstand is uitbesteed en een autobus- en/of touringcaronderneming, de verkoper van vervoerbewijzen of de touroperator minstens 48 uur voor de geplande vertrektijd een kennisgeving van de behoefte aan bijstand ontvangt, deelt hij of zij de relevante informatie op dusdanige wijze mee dat de betrokken onderaannemer de kennisgeving uiterlijk 36 uur voor de geplande vertrektijd ontvangt . 2. Wanneer de verlening van bijstand is uitbesteed en bij een autobus- en/of touringcaronderneming, de verkoper van vervoerbewijzen of de touroperator minder dan 48 uur voor de geplande vertrektijd van de autobus of touringcar een aanvraag om bijstand wordt ingediend, deelt deze de ║ informatie op dusdanige wijze mee dat de betrokken onderaannemer de kennisgeving zo snel mogelijk ontvangt . Artikel 18 Opleiding Autobus- en/of touringcarondernemingen en terminalbeheerders zorgen ervoor dat: Artikel 19 Compensatie voor rolstoelen en mobiliteitshulpmiddelen 1. Wanneer rolstoelen of andere mobiliteitshulpmiddelen, of onderdelen daarvan, tijdens de afhandeling in de terminal of tijdens het vervoer aan boord van een bus of touringcar verloren gaan of worden beschadigd, ontvangt de passagier aan wie deze hulpmiddelen toebehoren een schadevergoeding van de partij die bij het verlies of de beschadiging aansprakelijk was voor de uitrusting, namelijk de autobus- en/of touringcaronderneming of de terminalbeheerder. Zo nodig wordt al het mogelijke gedaan om zo snel mogelijk vervanguitrusting aan te bieden met dezelfde technische en functionele kenmerken als de verloren of beschadigde uitrusting . 2. Een autobus- en/of touringcaronderneming is niet aansprakelijk overeenkomstig lid 1: 3. Het bedrag van de op grond van dit artikel te betalen compensatie komt overeen met de daadwerkelijk geleden schade . HOOFDSTUK IV VERPLICHTINGEN VAN AUTOBUS- EN/OF TOURINGCARONDERNEMINGEN BIJ ONDERBREKING VAN DE REIS Artikel 20 Aansprakelijkheid bij annulering of grote vertragingen 1. Autobus- en/of touringcarondernemingen zijn aansprakelijk voor annuleringen , overboekingen en vertragingen van meer dan twee uur bij vertrek. Autobus- en/of touringcarondernemingen zijn alleen aansprakelijk voor annuleringen en vertragingen ten gevolge van omstandigheden waarover zij controle hebben. Zij zijn niet aansprakelijk voor vertragingen ten gevolge van files, grenscontroles en/of voertuigcontroles. In alle gevallen waarin ondernemingen aansprakelijk zijn, wordt aan de betrokken passagier ten minste: 2. In andere dan de in lid 1 bedoelde gevallen zijn autobus- en/of touringcarondernemingen aansprakelijk voor vertragingen van meer dan twee uur bij aankomst indien de vertraging te wijten is aan: 3. Een autobus- en/of touringcaronderneming wordt van deze aansprakelijkheid vrijgesteld indien de annulering of vertraging aan een van de volgende oorzaken te wijten is: Artikel 21 Informatieverstrekking 1. Bij vertraging brengen autobus- en/of touringcarondernemingen of, in voorkomend geval , de terminalbeheerders, ║ de passagiers op de hoogte van de verwachte vertrektijd en de verwachte aankomsttijd, zodra die informatie beschikbaar is, doch uiterlijk 30 minuten na de geplande vertrektijd respectievelijk één uur voor de geplande aankomsttijd. Deze informatie wordt ook verstrekt in vormen die toegankelijk zijn voor gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit. 2. Indien passagiers door de vertraging een aansluiting missen, doen de autobus- en/of autocarondernemingen redelijke inspanningen om de betrokken passagiers te informeren over alternatieve reismogelijkheden. Artikel 22 Verdere eisen tot schadevergoeding Deze verordening is van toepassing onverminderd de rechten van een passagier op verdere compensatie . De uit hoofde van deze verordening toegekende compensatie kan op eventuele verdere compensatie in mindering worden gebracht. Artikel 23 Extra maatregelen ten behoeve van passagiers Vervoerders ontwikkelen samen en in samenspraak met de belanghebbenden, brancheorganisaties, consumentenverenigingen en verenigingen van passagiers en gehandicapten ║ nationale en Europese regelingen. Deze maatregelen hebben tot doel de dienstverlening aan de passagiers te verbeteren, met name bij grote vertragingen en onderbreking of annulering van de reis , met prioriteit voor bijstand aan passagiers die bijzondere behoeften hebben ten gevolge van hun handicap, beperkte mobiliteit, ziekte, hoge leeftijd of zwangerschap, en bij uitbreiding ook jonge kinderen en begeleiders . Bij lange vertragingen en onderbreking of annulering van de reis moet de bijstand er vooral in bestaan dat de passagiers zo nodig medische verzorging, eten en drinken wordt verstrekt, regelmatig de meest recente informatie wordt verschaft en eventueel alternatief vervoer of logies wordt aangeboden. HOOFDSTUK V INFORMATIE VOOR PASSAGIERS EN KLACHTENBEHANDELING Artikel 24 Recht op reisinformatie Terminalbeheerders en autobus- en/of touringcarondernemingen verstrekken hun passagiers gedurende de volledige reis de nodige informatie in toegankelijke vormen . Artikel 25 Informatie over passagiersrechten ║ Autobus- en/of touringcarondernemingen en terminalbeheerders moeten ervoor zorgen dat aan de passagiers uiterlijk bij het vertrek en tijdens de reis passende en begrijpelijke informatie wordt verstrekt over hun rechten uit hoofde van deze verordening. Deze informatie wordt meegedeeld in toegankelijke vormen . In deze informatie worden de contactgegevens vermeld van de door de lidstaten overeenkomstig artikel 27, lid 1, aangewezen handhavingsinstantie. Artikel 26 Klachten 1. Autobus- en/of touringcarondernemingen zetten , voor zover dit nog niet bestaat, een voor alle passagiers, met inbegrip van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit, toegankelijk mechanisme op voor de behandeling van klachten met betrekking tot de onder deze verordening vallende rechten en verplichtingen. 2. Passagiers kunnen uiterlijk binnen een maand na de dag waarop de dienst is verricht of had moeten worden verricht een klacht indienen bij een autobus- en/of touringcaronderneming. Binnen 20 werkdagen geeft de onderneming waaraan de klacht is gericht een gemotiveerd antwoord of deelt zij, in gerechtvaardigde gevallen, de reiziger mee tegen welke datum een antwoord kan worden verwacht. Een klacht moet binnen twee maanden na de datum van ontvangst worden beantwoord. 3. Indien de passagier binnen de in lid 2 vastgestelde termijn geen antwoord ontvangt, wordt de klacht geacht te zijn aanvaard. 4. Autobus- en/of touringcarondernemingen brengen jaarlijks verslag uit over het aantal en het onderwerp van de ontvangen klachten, het gemiddelde aantal dagen waarbinnen deze zijn beantwoord en de corrigerende maatregelen die zijn genomen. HOOFDSTUK VI HANDHAVING EN NATIONALE HANDHAVINGSINSTANTIES Artikel 27 Nationale handhavingsinstanties 1. Elke lidstaat wijst een of meer instanties aan die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van deze verordening. Elke instantie neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de rechten van de reizigers worden gerespecteerd, met inbegrip van de naleving van de in artikel 12 bedoelde regels inzake toegankelijkheid. Elke instantie is in haar organisatie, financieringsbeslissingen, rechtsstructuur en besluitvorming onafhankelijk ▌. 2. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de in overeenstemming met dit artikel aangewezen instantie(s) alsook van haar/hun respectieve verantwoordelijkheden. 3. Deze instanties werken samen met organisaties die autobus- en touringcarondernemingen en consumenten vertegenwoordigen, met inbegrip van organisaties die gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit vertegenwoordigen. 4. Elke passagier kan bij de relevante krachtens lid 1 aangewezen instantie een klacht indienen over een vermeende schending van deze verordening. 5. Lidstaten die ervoor opteren bepaalde diensten op grond van artikel 2, lid 2, vrij te stellen van de toepassing van deze verordening, dienen te voorzien in een vergelijkbaar mechanisme voor de handhaving van de passagiersrechten. Artikel 28 Verslag inzake handhaving 1. Jaarlijks publiceren de overeenkomstig artikel 27, lid 1, aangewezen handhavingsinstanties op 1 juni een verslag over hun activiteiten tijdens het voorbije jaar, waarin onder meer de volgende elementen zijn opgenomen: 2. Met het oog op de opstelling van dat verslag houden de handhavinginstanties statistieken bij van individuele klachten, ingedeeld per onderwerp en per onderneming. Die gegevens kunnen tot drie jaar na de datum waarop het incident heeft plaatsgevonden, worden opgevraagd door de Commissie of de nationale onderzoeksinstanties. Artikel 29 Samenwerking tussen handhavingsinstanties De overeenkomstig artikel 27, lid 1, aangewezen nationale handhavingsinstanties wisselen informatie uit over hun werkzaamheden alsmede over hun besluitvormingsbeginselen en -praktijken met het oog op een consequente bescherming van de passagiers in de hele Gemeenschap. De Commissie ondersteunt hen hierbij. Artikel 30 Sancties De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op overtredingen van deze verordening, en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die regels worden toegepast. De vastgestelde sancties , waaronder eventueel een bevel tot betaling van compensatie aan de betrokken passagier, moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van deze bepalingen en delen eventuele latere wijzigingen daarvan zo spoedig mogelijk mee. HOOFDSTUK VII SLOTBEPALINGEN Artikel 31 Verslaggeving Uiterlijk ... (10) brengt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de toepassing en de effecten van deze verordening. Het verslag moet waar nodig vergezeld gaan van wetgevingsvoorstellen om de bepalingen van deze verordening nader te implementeren of te herzien. Artikel 32 Wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 In de bijlage bij Verordening (EG) nr. 2006/2004 wordt de volgende alinea toegevoegd:" 18. Verordening (EG) nr. ... van het Europees Parlement en de Raad van [ … ] betreffende de rechten van bus- en autocarpassagiers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (de verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming) (PB L ...) Artikel 33 Inwerkingtreding 1. Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. 2. Zij wordt van toepassing ... (11) . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Bijstand aan gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit a) Bijstand in terminals Bijstand en regelingen die nodig zijn om gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit in staat te stellen om: b) Bijstand aan boord van het voertuig Bijstand en regelingen die nodig zijn om gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit in staat te stellen om: BIJLAGE II Opleiding over de gehandicaptenproblematiek a) Bewustmaking van de gehandicaptenproblematiek In de opleiding voor personeel dat rechtstreeks contact heeft met passagiers komen de volgende onderwerpen aan bod: b) Opleiding inzake bijstand aan gehandicapte personen In de opleiding voor personeel dat bijstand verleent aan gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit komen de volgende onderwerpen aan bod: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0464 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 47, lid 2, 55 en 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0281/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0070/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG ║ betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, en de artikelen 55 en 95, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig Richtlijn 2006/116/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (3) is de beschermingstermijn voor uitvoerende kunstenaars en producenten van fonogrammen vastgesteld op 50 jaar. (2) Voor uitvoerende kunstenaars vangt deze periode aan met de uitvoering of, indien de vastlegging van de uitvoering binnen een termijn van 50 jaar na de uitvoering is gepubliceerd of medegedeeld aan het publiek, met die eerste publicatie of die eerste mededeling aan het publiek, afhankelijk van wat het eerst gebeurt. (3) Voor producenten van fonogrammen vangt de periode aan met de vastlegging van het fonogram of de publicatie ervan indien deze binnen een termijn van 50 jaar na de vastlegging plaatsvindt of, bij gebreke van publicatie, met de mededeling van het fonogram aan het publiek mits deze binnen een termijn van 50 jaar na de vastlegging plaatsvindt. (4) De maatschappelijke erkenning van het belang van de creatieve bijdrage van uitvoerende kunstenaars dient tot uiting te komen in een beschermingsniveau dat recht doet aan hun creatieve en artistieke bijdragen. (5) Uitvoerende kunstenaars beginnen hun carrière gewoonlijk op jonge leeftijd, zodat de huidige beschermingstermijn van 50 jaar voor de vastlegging van uitvoeringen veelal niet volstaat om hun uitvoeringen gedurende hun gehele leven te beschermen . Daarom worden sommige uitvoerende kunstenaars aan het eind van hun leven geconfronteerd met een inkomensgat. Bovendien kunnen zij vaak geen beroep doen op hun rechten om eventueel ongewenst gebruik van hun uitvoeringen tijdens hun leven te voorkomen of te beperken. (6) Uitvoerende kunstenaars moeten minstens tot aan het einde van hun leven kunnen beschikken over de inkomsten uit de uitsluitende rechten op reproductie en beschikbaarstelling, als bedoeld in Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (4) , ║ de billijke compensatie voor reproductie voor privégebruik in de zin van diezelfde richtlijn en de inkomsten uit de uitsluitende rechten op verspreiding en verhuur in de zin van Richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (5) . (7) Daarom moet de beschermingstermijn voor vastleggingen van uitvoeringen en voor fonogrammen verlengd worden tot 70 jaar na het desbetreffende feit . (8) ▌De rechten op de vastlegging van de uitvoering dienen terug te keren naar de uitvoerende kunstenaar indien de producent van fonogrammen ervan afziet om voldoende (in de zin van het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en omroeporganisaties) exemplaren voor verkoop aan te bieden van een fonogram dat zonder de termijnverlenging in het publiek domein zou vallen, of ervan afziet om dat fonogram toegankelijk te maken voor het publiek. Van deze mogelijkheid moet gebruik kunnen worden gemaakt nadat de producent van fonogrammen een redelijke tijd is gelaten voor deze twee exploitatiemogelijkheden. De rechten van de producent op het fonogram moeten bijgevolg vervallen om te voorkomen dat deze rechten co-existeren met de rechten van de uitvoerende kunstenaar op de vastlegging van de uitvoering, wanneer deze laatste rechten niet langer zijn overgedragen of afgestaan aan de producent van het fonogram. (9) Bij het aangaan van een contractuele relatie met een producent van fonogrammen moeten uitvoerende kunstenaars hun uitsluitende rechten op de verspreiding, verhuur, reproductie en beschikbaarstelling van vastleggingen van hun uitvoeringen gewoonlijk overdragen aan de producent. In ruil daarvoor wordt aan sommige uitvoerende kunstenaars een voorschot op de royalty's betaald. Zij ontvangen slechts royalty's wanneer de producent van fonogrammen het oorspronkelijke voorschot heeft terugverdiend en na aftrek van de bij contract vastgestelde bedragen. Andere uitvoerende kunstenaars dragen hun uitsluitende rechten over of staan deze af tegen een eenmalige vergoeding (niet-periodieke betaling) . Dit geldt met name voor uitvoerende kunstenaars die achtergrondmuziek verzorgen en niet in de aftiteling vermeld worden ("niet met naam vermelde uitvoerende kunstenaars"), maar soms ook voor uitvoerende kunstenaars die wel in de aftiteling vermeld worden ("met naam vermelde uitvoerende kunstenaars"). ▌ (10) Teneinde te waarborgen dat uitvoerende kunstenaars die hun uitsluitende rechten hebben overgedragen aan producenten van fonogrammen ▌daadwerkelijk baat vinden bij de termijnverlenging , dient een reeks begeleidende maatregelen te worden ingevoerd. ▌ (11) De eerste begeleidende maatregel moet producenten van fonogrammen ertoe verplichten om minstens eenmaal per jaar een ▌som opzij te leggen die overeenkomt met 20% van de inkomsten uit de uitsluitende rechten op de verspreiding, reproductie en beschikbaarstelling van fonogrammen . Met "inkomsten" worden bedoeld de inkomsten van de producent van fonogrammen vóór aftrek van de kosten . ▌ (12) Deze ║ vergoedingen mogen uitsluitend ten goede komen van uitvoerende kunstenaars van wie de uitvoeringen zijn vastgelegd op een fonogram en die hun rechten hebben overgedragen of afgestaan aan de producent in ruil voor een eenmalige vergoeding. De op deze manier verkregen vergoedingen moeten minstens eenmaal per jaar op individuele basis worden verdeeld onder de niet met naam vermelde uitvoerende kunstenaars. Deze verdeling moet worden toevertrouwd aan maatschappijen voor collectieve belangenbehartiging en nationale voorschriften inzake niet-verdeelbare gelden mogen worden toegepast. Om te voorkomen dat de inzameling en administratie van deze inkomsten een buitensporige belasting vormen, kunnen de lidstaten de mate reguleren waarin kleine ondernemingen verplicht zijn bij te dragen, indien deze betalingen onredelijk zijn in verhouding tot de daarmee samenhangende kosten van inzameling en administratie. (13) Artikel 5 van Richtlijn 2006/115/EG ║ kent echter aan uitvoerende kunstenaars reeds een niet voor afstand vatbaar recht op een billijke vergoeding voor de verhuur van onder andere fonogrammen toe. Evenzo is het niet gebruikelijk dat uitvoerende kunstenaars bij contract hun rechten op een enkele billijke vergoeding voor uitzending en mededeling aan het publiek overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2006/115/EG en hun rechten op een billijke compensatie voor reproductie voor privégebruik overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder b), van Richtlijn 2001/29/EG overdragen aan producenten van fonogrammen. Daarom hoeft bij de berekening van het totaalbedrag dat de producent van fonogrammen opzij moet leggen voor het bekostigen van de aanvullende vergoeding, geen rekening te worden gehouden met inkomsten die de producent van fonogrammen heeft verkregen uit de verhuur van fonogrammen en met de enkele billijke vergoeding voor uitzending en mededeling aan het publiek of met de billijke compensatie die is ontvangen voor het kopiëren voor privégebruik. (14) Een tweede begeleidende maatregel om overeenkomsten in het kader waarvan artiesten hun uitsluitende rechten op royaltybasis overdragen aan een producent van fonogrammen beter in evenwicht te brengen, dient te bestaan uit de "schone lei" voor kunstenaars die hun bovengenoemde uitsluitende rechten hebben overgedragen aan producenten van fonogrammen in ruil voor royalty's of een vergoeding. Om ervoor te zorgen dat uitvoerende kunstenaars ten volle kunnen profiteren van de verlenging van de beschermingstermijn dienen de lidstaten erop toe te zien dat, in het kader van de overeenkomsten tussen producenten van fonogrammen en uitvoerende kunstenaars, een percentage royalty's of vergoedingen, vrij van voorschotten of contractueel bepaalde kortingen aan de uitvoerende kunstenaars wordt uitbetaald gedurende de verlengde termijn. (15) Ter wille van de rechtszekerheid moet worden bepaald dat contractuele overdrachten of toekenningen van rechten op vastleggingen van uitvoeringen voorafgaande aan de datum waarop de lidstaten geacht worden de nodige maatregelen te nemen om deze richtlijn ten uitvoer te leggen, tenzij in de overeenkomst uitdrukkelijk anders is bepaald, van kracht blijven gedurende de verlengingsperiode. ▌ (16) De lidstaten moeten kunnen bepalen dat over bepaalde voorwaarden van die overeenkomsten die voorzien in periodieke betaling, opnieuw kan worden onderhandeld ten gunste van uitvoerende kunstenaars. De lidstaten moeten procedures ter beschikking hebben voor het geval de heronderhandeling mislukt. ▌ (17) Aangezien de doelstellingen van de voorgestelde begeleidende maatregelen niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, gelet op het feit dat nationale maatregelen op dit gebied zouden leiden tot een verstoring van de mededingingsvoorwaarden of negatieve gevolgen zouden hebben voor de reikwijdte van de uitsluitende rechten van producenten van fonogrammen zoals bepaald in de Gemeenschapswetgeving, en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te bereiken. (18) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan nationale regels en overeenkomsten die in overeenstemming zijn met haar bepalingen, bijvoorbeeld collectieve overeenkomsten die in de lidstaten zijn gesloten tussen organisaties die uitvoerende kunstenaars vertegenwoordigen en organisaties die producenten vertegenwoordigen. (19) In sommige lidstaten geldt voor muziekwerken met tekst één beschermingstermijn, die wordt berekend vanaf de dag van overlijden van de langstlevende auteur, terwijl in andere lidstaten de muziek en de tekst een verschillende beschermingstermijn hebben. Muziekwerken met tekst worden vrijwel altijd door meerdere auteurs tot stand gebracht. Zo zijn opera's vaak het werk van een librettist en een componist . En in genres als jazz, rock en popmuziek komen de werken vaak in samenwerking tot stand. (20) De beschermingstermijn van muziekwerken met tekst , waarvan tekst en muziek zijn geschreven om samen te worden gebruikt, is derhalve onvoldoende geharmoniseerd, wat leidt tot belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen en diensten, zoals grensoverschrijdende diensten voor collectief beheer. Om de opheffing van dergelijke belemmeringen te waarborgen, moet voor al deze werken die op de datum waarop de lidstaten deze richtlijn moeten hebben omgezet, bescherming genieten, dezelfde geharmoniseerde beschermingstermijn gelden in alle lidstaten. (21) Richtlijn 2006/116/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. (22) Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel akkoord "Beter wetgeven" worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap eigen tabellen op te stellen die het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Wijzigingen van Richtlijn 2006/116/EG Richtlijn 2006/116/EG wordt als volgt gewijzigd: (1) In artikel 1 wordt het volgende lid toegevoegd: " 7. De beschermingstermijn van een muziekwerk met tekst bedraagt 70 jaar na de dood van de langstlevende van de volgende personen, ongeacht of zij al dan niet als coauteur zijn aangewezen: de tekstschrijver en de componist van het muziekwerk, mits hun beider bijdragen specifiek zijn gecreëerd voor het respectieve muziekwerk met tekst . (2) ║ Artikel 3, ║ wordt als volgt gewijzigd : In lid 1 wordt de tweede alinea vervangen door: " Indien echter In de tweede en derde zin van ║ lid 2, wordt het getal "50" vervangen door "70" . Indien de producent van fonogrammen 50 jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, 50 jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld, verzuimt voldoende kopieën van het fonogram ten verkoop aan te bieden of voor het publiek beschikbaar te stellen, per draad of draadloos, op zodanige wijze dat deze voor leden van het publiek op een door hen individueel gekozen plaats en tijd toegankelijk zijn, kan de uitvoerende kunstenaar het contract houdende overdracht of toekenning van zijn rechten op de vastlegging van zijn uitvoering aan een producent van fonogrammen (hierna "contract houdende overdracht of afstand") beëindigen. Het recht om het contract te beëindigen mag worden uitgeoefend indien de producent, binnen een jaar na de kennisgeving door de uitvoerende kunstenaar van zijn voornemen om het contract te beëindigen als bedoeld in de voorgaande volzin, geen uitvoering geeft aan de beide exploitatiehandelingen als vermeld in die volzin. De uitvoerende kunstenaar kan geen afstand doen van zijn recht op beëindiging. Wanneer een fonogram de vastlegging van uitvoeringen van meerdere uitvoerende kunstenaars bevat, kunnen de uitvoerende kunstenaars hun contracten houdende overdracht of afstand overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving beëindigen. Indien het contract houdende overdracht of afstand overeenkomstig dit lid beëindigd wordt, vervallen de rechten van de producent van fonogrammen op het fonogram. 2 ter. Wanneer in een contract houdende overdracht of afstand aan de uitvoerende kunstenaar het recht op een niet-periodieke vergoeding wordt toegekend, heeft de uitvoerende kunstenaar recht op een jaarlijkse aanvullende vergoeding van de producent van fonogrammen voor ieder volledig jaar direct volgend op het 50ste jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld. De uitvoerende kunstenaar kan geen afstand doen van dit recht op een jaarlijkse aanvullende vergoeding. 2 quater. Het totaalbedrag dat de producent van fonogrammen opzij moet leggen voor het bekostigen van de in lid 2 ter bedoelde aanvullende vergoeding komt overeen met 20% van de inkomsten die hij tijdens het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor voornoemde vergoeding wordt betaald, heeft verkregen uit de reproductie, verspreiding en toegankelijkmaking van het betrokken fonogram, volgend op het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld. De lidstaten zorgen ervoor dat de producenten van fonogrammen verplicht worden uitvoerende kunstenaars die recht hebben op de jaarlijkse aanvullende vergoeding als bedoeld in lid 2 ter, op verzoek alle informatie te verstrekken die nodig kan zijn om betaling van die vergoeding te verkrijgen. 2 quinquies. De lidstaten zorgen ervoor dat het recht op ontvangst van de in lid 2 ter bedoelde jaarlijkse aanvullende vergoeding wordt beheerd door maatschappijen voor collectieve belangenbehartiging. 2 sexies. Indien een uitvoerende kunstenaar recht heeft op periodieke betalingen, worden er geen voorschotten of contractueel bepaalde kortingen ingehouden op de betalingen aan de kunstenaar volgend op het 50ste jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, volgend op het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is meegedeeld. (3) In artikel 10 worden de volgende leden ingevoegd:" 5. Artikel 3, lid 1, en lid 2 sexies, zoals gewijzigd bij Richtlijn .../.../EG (6) is van toepassing op vastleggingen van uitvoeringen en fonogrammen waarvoor de uitvoerende kunstenaar en de producent van fonogrammen, krachtens die bepalingen, nog beschermd zijn op ... (7) * en op vastleggingen van uitvoeringen en fonogrammen die na die datum ontstaan. 6. Artikel 1, lid 7, geldt zoals ingevoegd bij Richtlijn .../.../EG (8) , geldt voor muziekwerken met tekst waarvan ten minste het muziekwerk of de tekst vóór ... (9) * in ten minste een lidstaat beschermd is, en voor muziekwerken met tekst die na die datum ontstaan. De eerste alinea laat exploitatiehandelingen die vóór ... * zijn verricht, onverlet. De lidstaten stellen de nodige bepalingen vast om met name de verworven rechten van derden te beschermen. (4) Het volgende artikel ║ wordt ingevoegd:" Artikel 10 bis Overgangsmaatregelen betreffende de omzetting van Richtlijn .../.../EG * : 1. Tenzij contractueel uitdrukkelijk anders is bepaald , wordt een contract houdende overdracht of afstand dat is gesloten vóór ... ** ▌geacht van kracht te blijven na het tijdstip waarop de uitvoerende kunstenaar ▌, krachtens artikel 3, lid 1 , in de versie vóór wijziging bij Richtlijn .../.../EG * , niet langer beschermd is . ▌ 2. De lidstaten kunnen bepalen dat contracten houdende overdracht of afstand op grond waarvan een uitvoerende kunstenaar recht heeft op periodieke betalingen en die gesloten zijn vóór ... (10) , na een termijn van 50 jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, bij ontstentenis van een dergelijke publicatie, op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld, kunnen worden gewijzigd. Artikel 2 Verslag De Commissie dient uiterlijk ... (11) * bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een verslag in over de toepassing van deze richtlijn in het licht van de ontwikkeling van de digitale markt en, zo nodig, een voorstel tot nadere wijziging van Richtlijn 2006/116/EG. Artikel 3 Evaluatie De Commissie evalueert de eventuele behoefte aan een verlenging van de beschermingstermijn voor de rechten van uitvoerende kunstenaars en producenten in de audiovisuele sector en brengt uiterlijk op 1 januari 2010 aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de uitkomst van deze evaluatie. Zo nodig dient de Commissie een voorstel tot nadere wijziging van Richtlijn 2006/116/EG in. Artikel 4 Omzetting 1. De lidstaten doen uiterlijk ... (12) de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van deze bepalingen mee. ▌ ▌ Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 5 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 6 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0887 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0512/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0226/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het kader voor het toepassen van intelligente vervoerssystemen op het gebied van wegvervoer en voor interfaces met andere vervoerswijzen (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie ║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het toenemende wegvervoer dat samenhangt met de groei van de Europese economie en de mobiliteitseisen van de burgers, is een primaire oorzaak van toenemende congestie van het wegennet en toenemend energieverbruik, evenals van sociale en milieuproblemen. (2) Het antwoord op die belangrijke uitdagingen kan niet beperkt blijven tot traditionele maatregelen waaronder, met name, de uitbreiding van het bestaande wegennet. Innovatie zal een belangrijke rol moeten spelen bij het vinden van geschikte oplossingen voor de Gemeenschap. (3) Intelligente vervoerssystemen (ITS) zijn geavanceerde toepassingen die, zonder intelligentie als zodanig te belichamen, gericht zijn op het aanbieden van innovatieve diensten inzake soorten vervoer en verkeersbeheer, en die uiteenlopende gebruikers in staat stellen zich beter te informeren en veiliger, meer gecoördineerd en "slimmer" gebruik te maken van vervoersnetwerken. (4) Door informatie- en communicatietechnologie toe te passen op de sector van het wegvervoer en de interfaces daarvan met andere vervoerswijzen (ITS) kan een aanzienlijke bijdrage worden geleverd aan het verbeteren van de milieuprestaties, van de efficiëntie, met inbegrip van energie-efficiëntie, van de veiligheid van het wegvervoer en van de mobiliteit van passagiers en goederen, terwijl tegelijkertijd het functioneren van de interne markt en verhoogde competitiviteit en werkgelegenheid worden verzekerd. (5) Er is een aantal geavanceerde toepassingen en communautaire mechanismen ontwikkeld voor uiteenlopende soorten vervoer, zoals spoorwegvervoer (ERTMS en TAF-TSI), open zee en binnenwateren (LRITS, SafeSeaNet, VTMIS, RIS), luchtvervoer (SESAR) en vervoer over land, bij voorbeeld van levende dieren. (6) De vooruitgang die is geboekt bij de toepassing van informatie- en communicatietechnologieën op andere vervoerswijzen moet nu worden vertaald in ontwikkelingen in de sector van het wegvervoer, met name met het oog op betere integratie op dat gebied tussen wegvervoer en andere vervoerswijzen. (7) Sommige lidstaten zijn al bezig met nationale toepassingen van deze technologieën in de sector van het wegvervoer, maar die invoering blijft gefragmenteerd en ongecoördineerd, en biedt geen waarborgen voor de geografische continuïteit van ITS-diensten in de hele Gemeenschap. (8) Om ITS op een gecoördineerde en effectieve wijze in te voeren in de hele Gemeenschap, moeten gemeenschappelijke specificaties worden vastgesteld. In eerste instantie moet prioriteit worden gegeven aan vier belangrijke terreinen voor de ontwikkeling en invoering van ITS. (9) De gemeenschappelijke specificaties zouden onder andere rekening moeten houden met en voortbouwen op de ervaring en resultaten die reeds op dit gebied zijn verkregen, met name in de context van het initiatief eSafety (4) , dat in april 2002 door de Commissie is opgestart. Het eSafety Forum is als onderdeel van dat initiatief door de Commissie opgericht voor het bevorderen en verder implementeren van aanbevelingen ter ondersteuning van de ontwikkeling, invoering en het gebruik van eSafety-systemen. (10) Voertuigen die voornamelijk wegens hun historische betekenis worden gebruikt en die oorspronkelijk geregistreerd waren, en/of waarvoor typegoedkeuring is verleend en/of die in gebruik zijn genomen voordat deze richtlijn en de daarbij behorende uitvoeringsmaatregelen van kracht werden, vallen niet onder de in onderhavige richtlijn neergelegde voorschriften en procedures. (11) ITS moeten worden geënt op interoperabele systemen die zijn gebaseerd op open en publieke standaarden en zonder onderscheid beschikbaar zijn voor alle leveranciers en gebruikers van toepassingen en diensten. (12) In de toekomst moet de interoperabiliteit worden gewaarborgd van toepassingen en diensten die worden aangeboden door ITS-inzet, die er zo nodig eveneens voor zorgt dat ITS-toepassingen en -diensten te combineren zijn met voorgaande versies. (13) De invoering en het gebruik van ITS-toepassingen en diensten brengen de verwerking van persoonsgegevens met zich mee. Bij die verwerking moet de communautaire regelgeving in acht worden genomen, zoals neergelegd in onder meer Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (5) en in Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (6) . (14) Voor de invoering en het gebruik van ITS-toepassingen en -diensten, met name verkeers- en reisinformatiediensten, zullen gegevens over wegen, verkeer en reizen moeten verwerkt die zijn opgenomen in documenten die door organen uit de overheidssector van de lidstaten worden bewaard. Bij de verwerking en het gebruik van die gegevens moet de regelgeving van de Gemeenschap, zoals neergelegd in Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie (7) , in acht worden genomen. (15) Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (8) stelt een kader vast voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, terwijl Richtlijnen 2002/24/EG (9) en 2003/37/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) respectievelijk betrekking hebben op de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen en op de typegoedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers en aanhangwagens, en verwisselbare getrokken machines. De bepalingen in deze richtlijnen hebben betrekking op in voertuigen geïnstalleerde, aan ITS gerelateerde apparatuur, maar zijn zij niet van toepassing op externe ITS-apparatuur en -software voor weginfrastructuur, waarvoor bijgevolg moet worden voorzien in nationale procedures voor typegoedkeuring. (16) Voor ITS-toepassingen en -diensten die een accurate en tijds- en plaatsbepaling vergen, moet een beroep worden gedaan op satellietinfrastructuur of een andere technologie die eenzelfde mate van precisie waarborgt (11) , zoals specifieke communicatie over geringe afstand (DSRC) . (17) Belangrijke belanghebbenden, zoals ITS-dienstaanbieders, verenigingen van gebruikers van ITS, vervoers- en infrastructuurexploitanten, vertegenwoordigers van fabrikanten, sociale partners, beroepsverenigingen en lokale autoriteiten zouden de mogelijkheid moeten hebben de Commissie advies ter verlenen over de commerciële en technische aspecten in verband met de invoering van ITS in de Gemeenschap. (18) De voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn nodige maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (12) . (19) Met name zou de Commissie de bevoegdheid moeten om de bijlagen te wijzigen en de precieze specificaties voor de ontwikkeling, de implementatie en het gebruik van interoperabele ITS vast te stellen. Aangezien dit maatregelen van algemene streking zijn, met als doel niet-essentiële elementen van deze richtlijn te wijzigen, onder andere door haar aan te vullen met nieuwe, niet-essentiële elementen, kunnen zij worden goedgekeurd overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG. (20) Om een gecoördineerde aanpak te kunnen garanderen, moet de Commissie toezien op coherentie tussen de activiteiten van het door deze richtlijn opgerichte comité en die van het comité dat is opgericht bij Richtlijn 2004/52/EG van het Europese Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Gemeenschap (13) , het comité dat is opgericht bij Verordening (EEG) nr. 3821/85 van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (14) , en het comité bedoeld in Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (15) . (21) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, het verzekeren van de gecoördineerde invoering en het gecoördineerd gebruik van interoperabele ITS in de hele Gemeenschap, niet voldoende kan worden bereikt door de lidstaten en bijgevolg, vanwege de omvang en de gevolgen, beter kan worden bereikt op gemeenschapsniveau, kan de Gemeenschap maatregelen goedkeuren, overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Volgens het evenredigheidsbeginsel zoals beschreven in dat artikel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te bereiken, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp en werkingssfeer Deze richtlijn stelt een kader vast voor de gecoördineerde en samenhangende invoering en het dito gebruik van ITS , waar onder interoperabele ITS, binnen de Gemeenschap en de ontwikkeling van de daarvoor benodigde specificaties. Zij is van toepassing op alle ITS voor reizigers, voertuigen en infrastructuur en de interactie daarvan op het gebied van wegtransport met inbegrip van stedelijk vervoer, en de interfaces met andere vervoerswijzen. De toepassing van de onderhavige richtlijn en de in artikel 4 bedoelde maatregelen laat de eisen van de lidstaten ten aanzien van openbare orde en veiligheid onverlet. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Invoering van ITS 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de gecoördineerde invoering en gebruik van doelmatige interoperabele ITS-toepassingen en -diensten binnen de Gemeenschap te verzekeren. 2. Indien mogelijk zien de lidstaten erop toe dat ITS-toepassingen en -diensten in de Gemeenschap te combineren zijn met voorgaande versies. 3. In het bijzonder moeten de lidstaten: 4. Voor ITS-toepassingen en -diensten die een wereldwijde, continue, accurate en gegarandeerde tijds- en plaatsbepaling vergen, moet gebruik worden gemaakt van een infrastructuur op basis van satellieten, of van een andere technologie met een gelijk precisieniveau zoals DSRC . 5. Bij de goedkeuring van de in leden 1 en 2 bedoelde maatregelen, moeten de lidstaten eisen dat de in bijlage I genoemde beginsels worden geëerbiedigd . 6. De lidstaten houden rekening met de morfologische eigenaardigheden van de geografisch ver afgelegen gebieden en de afstanden die moeten worden afgelegd om hen te bereiken, en zij maken indien nodig uitzondering op het in bijlage I geformuleerde beginsel dat de kosten in verhouding moeten staan tot de doelmatigheid. Artikel 4 Specificaties 1. De Commissie moet specificaties definiëren voor de invoering en het gebruik van ITS, ▌voor de volgende prioriteitsgebieden: 2. De Commissie stelt specificaties vast voor de verplichte inzet en toepassing van het minimumniveau van ITS-toepassingen en -diensten, met name in onderstaande sectoren: 3. De Commissie moet specificaties bepalen voor de noodzakelijke inzet en toepassing van ITS die uitstijgen boven het minimale peil van ITS-toepassingen en -diensten voor de aanleg of het onderhoud van het trans-Europese wegennet (TERN) die door de Gemeenschap worden gecofinancierd. 4. De specificaties moeten overeenkomen met de beginselen die worden genoemd in bijlage I en moeten ten minste de in bijlage II genoemde kernelementen omvatten. 5. Ter waarborging van interoperabiliteit en verdeling van verantwoordelijkheden vult de Commissie waar nodig de in bijlage II opgesomde kernelementen aan met specificaties voor planning, tenuitvoerlegging en operationeel gebruik van ITS-diensten, en bepaalt zij de inhoud van diensten en de verplichtingen van aanbieders van diensten. 6. In de specificaties worden eveneens de voorwaarden vastgelegd waarop de lidstaten in samenspraak met de Commissie aanvullende regels kunnen opleggen voor de verlening van deze diensten op hun gehele grondgebied of delen daarvan. 7. De in de leden 1 tot en met 6 bedoelde maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 9, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 8. De Commissie voert, voordat de in leden 5 en 6 bedoelde specificaties worden aangenomen, een geëigende effectbeoordeling uit. 9. Aanvullende beginselen en/of kernelementen van specificaties waarin de onderhavige richtlijn niet voorziet, moeten overeenkomstig de in artikel 251 van het Verdrag bedoelde procedure worden toegevoegd aan de bijlagen I en/of II. Artikel 5 Typegoedkeuring van aan weginfrastructuur gerelateerde ITS-apparatuur en -software 1. Wanneer zulks noodzakelijk is omwille van de efficiëntie, met inbegrip van energie-efficiëntie, de veiligheid of beveiliging, of de bescherming van het milieu, moeten ITS-apparatuur en -softwaretoepassingen die buiten het toepassingsgebied van Richtlijnen 2002/24/EG, 2003/37/EG en 2007/46/EG vallen, voordat zij in gebruik worden genomen een typegoedkeuring krijgen. 2. Voor de in lid 1 bedoelde ITS-apparatuur en softwaretoepassingen moeten de desbetreffende specificaties inzake betrouwbaarheid worden medegedeeld aan de nationale organen die verantwoordelijk zijn voor de typegoedkeuring van ITS-apparatuur en softwaretoepassingen waarop deze richtlijn van toepassing is. 3. De lidstaten dienen de Commissie in kennis te stellen van de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor de typegoedkeuring van ITS-apparatuur en -softwaretoepassingen onder meer voor erkenning van de leveranciers van ITS-softwaretoepassingen , als bedoeld in deze richtlijn. De Commissie deelt die informatie mee aan de andere lidstaten. 4. Door de nationale instanties van andere lidstaten als bedoeld in lid 3 uitgevaardigde typegoedkeuring worden door de andere lidstaten erkend. 5. ITS-apparatuur en -software kunnen uitsluitend op de markt gebracht en in gebruik genomen worden, indien zij, wanneer zij naar behoren zijn geïnstalleerd en onderhouden en gebruikt worden voor het doel waarvoor zij bestemd zijn, de gezondheid en veiligheid van mensen en het milieu, overeenkomstig de desbetreffende Gemeenschapswetgeving, en, indien van toepassing, eigendom niet in gevaar brengen. 6. ITS-apparatuur en -software worden geacht te voldoen aan de vastgestelde specificaties uit hoofde van artikel 4, indien zij voldoen aan de eventuele desbetreffende nationale of Europese normen overeenkomstig Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften inzake informatiemaatschappijdiensten (16) . Artikel 6 Comité technische normen en regelgeving Indien een lidstaat of de Commissie van mening is dat de in artikel 5, lid 6 bedoelde normen niet geheel in overeenstemming zijn met de vastgestelde specificaties uit hoofde van artikel 4, stelt de betrokken lidstaat of de Commissie het bij artikel 5 van Richtlijn 98/34/EG ingestelde permanente comité daarvan gemotiveerd in kennis. Het comité brengt met spoed een advies uit. In het licht van het advies van dit comité deelt de Commissie de lidstaten mede of de betrokken normen al dan niet moeten worden geschrapt uit de in artikel 5 van de onderhavige richtlijn bedoelde mededelingen. Artikel 7 Regels betreffende privacy, beveiliging en hergebruik van informatie 1. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de verzameling, opslag en verwerking van persoonsgegevens in de context van de werking van ITS wordt uitgevoerd overeenkomstig de communautaire regelgeving ter bescherming van de vrijheden en fundamentele rechten van het individu, met name Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG. 2. Ter waarborging van bescherming van de persoonlijke levenssfeer wordt het gebruik van anonieme gegevens voor de ITS-toepassing en/of -dienst, waar dit mogelijk is, aangemoedigd: 3. Persoonlijke gegevens worden uitsluitend verwerkt indien verwerking noodzakelijk is voor de ITS-toepassing en/of -dienst. 4. Bijzondere categorieën van gegevens als bedoeld in artikel 8 van Richtlijn 95/46/EG mogen alleen worden verwerkt wanneer de persoon waarop de gegevens betrekking hebben daartoe op basis van goede informatie toestemming heeft verleend. 5. ▌De lidstaten zien erop toe dat ITS-gegevens en verslaglegging worden beschermd tegen misbruik, met inbegrip van onrechtmatige toegang, wijziging of verlies en dat zij niet mogen worden gebruikt voor andere doelen dan in deze richtlijn worden genoemd . 6. Richtlijn 2003/98/EG is van toepassing. ▌ Artikel 8 Programmering 1. De Commissie stelt op de grondslag van de in bijlage II opgesomde kernelementen, voor het eerst uiterlijk ... (17) een jaarlijks werkprogramma op. 2. De Commissie houdt rekening met de resultaten van de werkzaamheden die worden uitgevoerd door comités die zijn opgericht overeenkomstig andere wetsbesluiten van de Gemeenschap die betrekking hebben op de uiteenlopende sectoren van ITS, onder meer de in artikel 10 bedoelde Europese ITS-adviesgroep. 3. De Commissie ziet er, in nauwe samenwerking met de lidstaten, op toe dat de inzet van ITS over het geheel genomen consistent is met en een aanvulling vormt op andere betrokken communautaire beleidsterreinen, programma's en acties. 4. De Commissie werkt met betrekking tot de in bijlagen I en II opgenomen bepalingen actief samen met Europese en internationale normeringsorganen. 5. De Commissie neemt volgens de in artikel 9, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure een besluit over: Het jaarlijkse werkprogramma en de voorrangssectoren voor internationale samenwerking worden bekend gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. 6. Overeenkomstig de in artikel 9, lid 3 bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing, stelt de Commissie uiterlijk ... (18) een werkprogramma vast met doelen en termijnen voor de tenuitvoerlegging van de in bijlage II opgesomde kernelementen. Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Europees ITS-comité ║, dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. Artikel 10 Europese ITS-adviesgroep 1. De Commissie richt een Europese ITS-adviesgroep op, om haar te adviseren over de gehele zakelijke en technische aspecten van de invoering en het gebruik van ITS in de Gemeenschap. De groep zal worden samengesteld uit topvertegenwoordigers van relevante ITS-dienstaanbieders, verenigingen van gebruikers, vervoers- en infrastructuurexploitanten, fabrikanten, sociale partners, beroepsverenigingen, lokale overheid en andere relevante fora. 2. De Commissie zorgt ervoor dat de vertegenwoordigers van de Europese ITS-Adviesgroep vakbekwaam zijn en dat de bedrijfssectoren en gebruikers die de gevolgen ondervinden van maatregelen die de Commissie eventueel uit hoofde van onderhavige richtlijn voorstelt, naar behoren in de Groep vertegenwoordigd zijn. 3. De Europese ITS-Adviesgroep heeft tot taak een technisch advies op te stellen over de formulering van de in artikel 4 bedoelde specificaties. 4. De werkzaamheden van de Europese ITS-Adviesgroep worden op doorzichtige wijze uitgevoerd. Artikel 11 Verslaglegging 1. De lidstaten dienen ten laatste ... (19) bij de Commissie een gedetailleerd verslag in over hun nationale activiteiten en projecten met betrekking tot de prioritaire terreinen volgens artikel 4, lid 1, waarin ten minste de informatie de in bijlage III vastgestelde informatie is opgenomen. 2. De lidstaten delen ten laatste ... (20) * hun plannen voor nationale ITS-maatregelen in de volgende vijf jaar, met ten minste de in bijlage III vastgelegde informatie, mee aan de Commissie. 3. De lidstaten brengen daarna jaarlijks verslag uit over ║ bij de tenuitvoerlegging van deze plannen de geboekte vooruitgang . 4. De Commissie brengt halfjaarlijks aan het Europees Parlement en aan de Raad verslag uit over de voortgang die is geboekt met de tenuitvoerlegging van onderhavige richtlijn, vergezeld van een analyse van het functioneren van de in bijlagen I en II uiteengezette voorschriften, en zij beoordeelt in hoeverre het noodzakelijk is deze richtlijn te wijzigen. Met name brengt de Commissie halfjaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad verslaag uit over de stand van de financiering en zo nodig doet zij een voorstel voor de financiering van de tenuitvoerlegging van het minimumniveau van ITS-toepassingen en -diensten. Artikel 12 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om ten laatste ... (21) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van deze bepalingen mee alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationale wetgeving mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 13 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 14 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I BEGINSELEN VOOR DE INVOERING VAN ITS ZOALS BEDOELD IN ARTIKEL 3 De selectie en invoering van ITS-toepassingen en -diensten gebeurt op basis van een beoordeling van de behoeften en overeenkomstig de volgende beginselen: BIJLAGE II KERNELEMENTEN VAN DE SPECIFICATIES ALS BEDOELD IN ARTIKEL 4 (1) Optimaal gebruik van weg-, verkeers- en reisgegevens De specificaties voor het optimale gebruik van weg-, verkeers- en reisgegevens omvatten onder andere: (2) Continuïteit van ITS-diensten voor verkeers- en vrachtbeheer op de Europese vervoerscorridors en in stedelijke agglomeraties De specificaties voor de continuïteit en interoperabiliteit van de diensten voor verkeer- en vrachtbeheer voor de Europese vervoerscorridors en in stedelijke agglomeraties omvatten het volgende: (3) Verkeersveiligheid De specificaties voor ITS-toepassingen voor verkeersveiligheid omvatten het volgende: (4) Integratie van het voertuig in de vervoersinfrastructuur De specificaties voor ITS voor de integratie van het voertuig in de vervoersinfrastructuur omvatten het volgende: BIJLAGE III RIchtsnoeren voor de inhoud van VERSLAGEN inzake nationale ITS-acties als bedoeld in artikel 11 (1) De rapporten met betrekking tot de prioritaire terreinen die zijn vastgelegd in artikel 4, lid 1, en die worden verschaft door de lidstaten overeenkomstig artikel 11 dekken het nationale beleidsniveau. Indien dat relevant is, kan in de verslagen ook informatie over het regionale of lokale beleidsniveau worden opgenomen. (2) Het overeenkomstig artikel 11 , lid 1, te verstrekken verslag moet ten minste de volgende informatie bevatten: (3) Het overeenkomstig artikel 11 , lid 2, in te dienen verslag moet ten minste de volgende informatie bevatten: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0847 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 71, lid 1 en 80, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0482/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Begrotingscommissie ( A6-0217/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1692/2006 tot instelling van het tweede Marco Poloprogramma voor de toekenning van communautaire financiële bijstand om de milieuprestaties van het vrachtvervoerssysteem te verbeteren ("Marco Polo II") (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 923/2009.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0852 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0509/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0220/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2009 van het Europees Parlement en de Raad inzake een Europees spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer (voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien van het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In het kader van de strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid en de strategie voor duurzame ontwikkeling van de Gemeenschap is de totstandbrenging van een interne spoorwegmarkt, met name voor het goederenvervoer, een essentiële stap op weg naar een duurzame mobiliteit. (2) Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur ║ (4) was een belangrijke stap tot de verwezenlijking van de interne spoorwegmarkt. (3) Om concurrerend te kunnen zijn met andere vervoerswijzen, moet het internationaal en binnenlands goederenvervoer per spoor, dat sinds 1 januari 2007 is opengesteld voor concurrentie, beschikken over een spoorweginfrastructuur van goede kwalitateit, die de mogelijkheid biedt snelle goederenvervoerdiensten diensten met een aantrekkelijke reistijd aan te bieden, en die betrouwbaar is, dat wil zeggen dat de verleende dienst daadwerkelijk voldoet aan de contractuele verbintenissen die zijn aangegaan met de spoorwegexploitanten. (4) De liberalisering van het goederenverkeer per spoor heeft weliswaar de intrede van nieuwe exploitanten in het spoorwegnetwerk mogelijk gemaakt, maar de marktmechanismen zijn ontoereikend om dit verkeer te organiseren, te reguleren en te beveiligen. Met name kan het goederenverkeer per spoor worden geoptimaliseerd en de betrouwbaarheid ervan worden gegarandeerd indien de procedures voor samenwerking en toewijzing van treinpaden, met name tussen infrastructuurbeheerders, worden versterkt. (5) De Raad heeft tijdens zijn bijeenkomst van 7 ║ april 2008 geconcludeerd dat een efficiënte benutting van infrastructuur moet worden bevorderd en dat de capaciteit van de spoorweginfrastructuur waar nodig moet worden uitgebreid door maatregelen op Europees en nationaal niveau, met name door wetgevende initiatieven. (6) In die context zou de totstandbrenging van een Europees spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer waarop goederentreinen in goede omstandigheden kunnen rijden en vlot van het ene nationale net naar het andere kunnen rijden, de gebruiksvoorwaarden van de infrastructuur kunnen verbeteren. (7) Met het oog op de totstandbrenging van een Europees spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer tonen de reeds genomen initiatieven op het gebied van de spoorweginfrastructuur aan dat de totstandbrenging van internationale corridors die voorzien in de specifieke behoeften van een of meer duidelijk geïdentificeerde segmenten van de markt van goederenvervoer , de meest geschikte methode is. (8) Het Europees spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer moet in samenhang met het trans-Europees vervoersnetwerk ("TEN-V") en de corridors van het Europees signaleringssysteem voor spoorwegen ("ERTMS") worden opgezet. Daartoe is de gecoördineerde ontwikkeling van de ▌netten noodzakelijk, en in het bijzonder de integratie van de internationale goederencorridors in het bestaande TEN-V en de ERTMS-corridors . Bovendien moeten op communautair niveau geharmoniseerde regels worden vastgesteld voor deze goederencorridors. In voorkomend geval moet de totstandbrenging van deze corridors financieel ondersteund worden in het kader van het TEN-V-programma , het onderzoeksprogramma, het Marco Polo-programma, en andere communautaire beleidsvormen en fondsen zoals het Cohesiefonds . (9) Bij de creatie van een goederencorridor moet rekening worden gehouden met het bijzondere belang van de geplande uitbreiding van het TEN-V-netwerk naar de landen van het Europese Nabuurschapsbeleid, om te zorgen voor betere verbindingen met de spoorinfrastructuur van Europese derde landen. (10) In het kader van een goederencorridor moet gezorgd worden voor een goede coördinatie tussen de betrokken lidstaten en infrastructuurbeheerders, moet het goederenverkeer beter en voldoende worden gefaciliteerd , moeten efficiënte en voldoende verbindingen met de andere vervoersmodaliteiten tot stand worden gebracht om een efficiënt en geïntegreerd netwerk voor het goederenvervoer te ontwikkelen , en moeten voorwaarden worden geschapen die de ontwikkeling van concurrentie tussen de aanbieders van goederenvervoersdiensten per spoor bevorderen. (11) De totstandbrenging van een goederencorridor moet worden gebaseerd op voorstellen van de lidstaten in overleg met de infrastructuurbeheerders. In tweede instantie moet een en ander op Europees niveau worden goedgekeurd volgens een procedure die transparant en duidelijk omschreven is. De criteria voor de totstandbrenging van de goederencorridors moeten worden vastgesteld op een wijze die is aangepast aan de specifieke behoeften van de lidstaten en de infrastructuurbeheerders en die hen voldoende besluitvormings- en beheersruimte laten ▌. (12) Om de coördinatie tussen de lidstaten , infrastructuurbeheerders en spoorwegondernemingen te bevorderen, zou voor elke goederencorridor een bestuursorgaan moeten worden ingesteld dat bestaat uit de verschillende bij die goederencorridor betrokken infrastructuurbeheerders. (13) Om aan de behoeften van de markt te voldoen , zouden de voorwaarden voor de verwezenlijking van een goederencorridor moeten worden gepresenteerd in een uitvoeringsplan, met daarin de acties om de prestaties van het goederenvervoer per spoor te verbeteren en het tijdschema voor de uitvoering daarvan. Om te zorgen dat de geplande of uitgevoerde acties voor de totstandbrenging van een goederencorridor voldoen aan de behoeften of verwachtingen van de markt, moeten alle spoorwegondernemingen die gebruik maken van de goederencorridor voorts regelmatig worden geraadpleegd volgens geëigende procedures die door het bestuursorgaan zijn vastgesteld . (14) Om de samenhang en de continuïteit van de infrastructuurcapaciteit die beschikbaar is langs de goederencorridor te waarborgen, moeten de investeringen in de goederencorridor worden gecoördineerd tussen de lidstaten , de betrokken infrastructuurbeheerders en de betrokken spoorwegondernemingen, alsmede, indien van toepassing, tussen de lidstaten en Europese derde landen, en worden afgestemd op de behoeften van de goederencorridor. Het programma voor de uitvoering van deze investeringen zou moeten worden gepubliceerd met het oog op goede informatieverstrekking aan de spoorwegondernemingen die op de corridor kunnen opereren. Er moet ook worden geïnvesteerd in de ontwikkeling van interoperabele systemen en de capaciteitsverhoging van de treinen. (15) Om dezelfde redenen moeten ook zware onderhoudswerkzaamheden, die heel vaak grote gevolgen hebben voor de capaciteit van de spoorweginfrastructuur, op het niveau van de goederencorridor worden gecoördineerd en moet hierover regelmatig actuele informatie worden bekendgemaakt. (16) Voor de bevordering van de ontwikkeling van goederenvervoer per spoor in de Gemeenschap is het eveneens noodzakelijk infrastructuren en systemen voor de ontwikkeling van het intermodaal goederenvervoer tot stand te brengen. (17) De betrokken lidstaten en de voor de goederencorridor bevoegde nationale veiligheidsautoriteiten kunnen overeenkomsten sluiten inzake de wederzijdse erkenning van voertuigen en vaardigheden van treinbestuurders. De veiligheidsautoriteiten van de bij de goederencorridor betrokken lidstaten dienen bij de tenuitvoerlegging van die overeenkomsten samen te werken. (18) Om het aanvragen van infrastructuurcapaciteit voor internationale goederenvervoersdiensten per spoor gemakkelijker te maken, moet één loket worden ingevoerd voor elke goederencorridor. Dit dient gebaseerd te worden op de bestaande initiatieven, met name die van RailNetEurope, een organisatie die fungeert als coördinatie-instrument voor de infrastructuurbeheerders en die bepaalde diensten levert aan de exploitanten van internationaal goederenvervoer. (19) Gelet op de verschillende tijdschema's voor de programmering van de dienstregelingen voor de diverse soorten verkeer is het wenselijk dat erop wordt toegezien dat aanvragen van infrastructuurcapaciteit voor het goederenvervoer compatibel zijn met de aanvragen voor het personenvervoer, gezien met name de respectieve sociaal-economische waarde ervan. De infrastructuurvergoeding dient te variëren naar gelang de kwaliteit en de betrouwbaarheid van het toegewezen treinpad . (20) Treinen die goederen vervoeren waarvoor een tijdige en stipte verzending van cruciaal belang is, zoals gedefinieerd door het bestuursorgaan, zouden voldoende voorrang moeten krijgen bij een stremming van het spoorverkeer. (21) Met het oog op meer concurrentie tussen aanbieders van goederenvervoersdiensten per spoor op de goederencorridor moeten andere aanvragers dan spoorwegondernemingen of hun samenwerkingsverbanden infrastructuurcapaciteit kunnen aanvragen . (22) Om het beheer van de goederencorridor te optimaliseren en voor een vlotter verloop en betere prestaties van het internationaal goederenvervoer per spoor te zorgen, dient te worden toegezien op een goede coördinatie tussen de toezichthoudende instanties voor spoorwegverkeer met betrekking tot de verschillende netten van de goederencorridor. Met het oog op een betere benutting van de spoorweginfrastructuur dient het beheer van die infrastructuur en van de strategische terminals langs de goederencorridor te worden gecoördineerd. (23) Om de toegang tot de informatie over het gebruik van alle hoofdinfrastructuren van de goederencorridor te vergemakkelijken en een toegang zonder discriminatie tot die infrastructuur te waarborgen, is het wenselijk dat aan alle aanbieders van internationale goederenvervoersdiensten per spoor een netverklaring met al deze informatie ter beschikking wordt gesteld. (24) Om de voordelen van de acties voor de totstandbrenging van de goederencorridor objectief te kunnen meten en teneinde voor een efficiënt toezicht op deze acties te kunnen zorgen, dienen prestatie-indicatoren voor de dienst langs de goederencorridor te worden vastgesteld en regelmatig te worden bekendgemaakt. De prestatie-indicatoren moeten in overleg met de belanghebbende verstrekkers en gebruikers van diensten op het gebied van goederenvervoer per spoor worden vastgesteld. ▌ (25) Aangezien het doel van deze verordening, namelijk het tot stand brengen van een Europees spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer met een aantal goederencorridors, onvoldoende door de lidstaten alleen kan worden verwezenlijkt en dus gezien de omvang of de gevolgen beter op communautair niveau kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen nemen in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in dit artikel opgenomen evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om dit doel te bereiken. (26) Voor de coördinatie van de investeringen en het beheer van de capaciteit en het verkeer moeten billijke regels worden opgesteld die gebaseerd zijn op samenwerking tussen de infrastructuurbeheerders, die in het kader van een internationale spoorwegcorridor een degelijke dienstverlening moeten bieden aan de exploitanten van goederenvervoer. (27) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5) . (28) In het bijzonder moet de Commissie moet de bevoegdheid worden gegeven om de voor de uitvoering van deze verordening vereiste voorwaarden en criteria vast te stellen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening , door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële elementen , moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing. (29) Deze verordening heeft tot doel de efficiency van het goederenvervoer per spoor ten opzichte van andere vervoerswijzen te verbeteren, maar deze doelstelling moet ook worden nagestreefd via politieke maatregelen en de financiële betrokkenheid van de lidstaten en de Europese Unie. Er moet worden gezorgd voor coördinatie tussen de lidstaten op het hoogste niveau om de meest efficiënte werking van de goederencorridors te waarborgen. De financiële betrokkenheid bij infrastructuur en technische uitrusting zoals ERTMS dient, in aansluiting op de doelstelling van deze verordening, gericht te zijn op vergroting van de capaciteit en efficiency van het goederenvervoer , HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Doel en werkingssfeer 1. Deze verordening stelt de regels vast voor de totstandbrenging en de organisatie van het Europese spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer in internationale spoorwegcorridors voor een concurrerend goederenvervoer (║ "goederencorridors" ║). In deze verordening worden de regels vastgesteld voor de selectie en organisatie van de goederencorridors, evenals samenwerkingsbeginselen voor de planning van de investeringen en voor het beheer van de capaciteit en het verkeer. 2. Deze verordening is van toepassing op het beheer en het gebruik van spoorweginfrastructuur voor binnenlandse en internationale spoorwegdiensten, met uitzondering van: Artikel 2 Definities 1. Voor de toepassing van deze verordening zijn de definities in artikel 2 van Richtlijn 2001/14/EG van toepassing. 2. Naast de definities als bedoeld in lid 1, zijn de volgende definities van toepassing: HOOFDSTUK II OPZET EN BESTUUR VAN HET EUROPESE SPOORWEGNET VOOR EEN CONCURREREND GOEDERENVERVOER Artikel 3 Selectie van de goederencorridors 1. De goederencorridor verbindt ten minste twee lidstaten en beoogt de exploitatie mogelijk te maken van internationale en binnenlandse goederenvervoersdiensten per spoor ▌. De corridor bezit de volgende kenmerken: 2. Tot de totstandbrenging of wijziging van een goederencorridor wordt besloten door de betrokken lidstaten. Zij delen van tevoren hun voornemens aan de Commissie mee en voegen een voorstel bij dat samen met de betrokken infrastructuurbeheerders is opgesteld, rekening houdend met de initiatieven en standpunten van de spoorwegondernemingen die de corridor gebruiken of daarvoor belangstelling hebben en met de in de bijlage vastgestelde criteria. Belanghebbende spoorwegondernemingen kunnen aan het proces deelnemen, als er voor hen aanzienlijke investeringen aan verbonden zijn. 3. De verwezenlijking van de goederencorridors verloopt als volgt: ▌ 4. De Commissie neemt kennis van de in lid 2 bedoelde voorstellen voor de totstandbrenging van goederencorridors en onderzoekt de samenhang ervan met de in de bijlage opgenomen beoordelingscriteria. Zij kan door haar passend geachte bezwaren of voorstellen tot wijziging indienen. 5. In de goederencorridor kunnen delen van spoorwegnetten van Europese derde landen worden opgenomen. In voorkomend geval moeten die delen in overeenstemming zijn met het TEN-V-beleid. ▌ 6. Wanneer tussen twee of meer lidstaten onenigheid bestaat over de ontwikkeling of wijziging van een goederencorridor die betrekking heeft op de op hun grondgebied gelegen spoorweginfrastructuur, raadpleegt de Commissie, op verzoek van een van de betrokken lidstaten, het in artikel 18 bedoelde comité hierover. Het advies van het comité wordt ter kennis van gebracht van de betrokken lidstaten. De betrokken lidstaten houden met dit advies rekening om een oplossing te vinden. 7. De maatregelen die beogen niet-essentiële elementen van deze verordening te wijzigen door de bijlage aan te passen , worden vastgesteld volgens de in artikel 18, lid 3 , bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Artikel 4 Beleid inzake de goederencorridors 1. De bij een goederencorridor betrokken lidstaten werken samen met het oog op de ontwikkeling van de goederencorridor overeenkomstig het uitvoeringsplan ervan. Zij stellen de algemene doelstellingen van de goederencorridor vast en zien erop toe dat deze doelstellingen worden nagestreefd in het uitvoeringsplan. 2. Voor elke goederencorridor richten de betrokken infrastructuurbeheerders ║ een bestuursorgaan op dat belast is met de vaststelling, de aansturing van de verwezenlijking en de actualisering van het uitvoeringsplan voor de goederencorridor. De belanghebbende spoorwegondernemingen of samenwerkingsverbanden van spoorwegondernemingen die geregeld van de corridor gebruik maken, hebben recht op een adviserende rol in dit orgaan. Het bestuursorgaan brengt regelmatig verslag uit van zijn activiteiten aan de betrokken lidstaten, en in voorkomend geval aan de Commissie en de in artikel 17 bis van Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet (9) bedoelde Europese coördinatoren voor de in de goederencorridor geïntegreerde prioritaire TEN-V-projecten ║. 3. De betrokken lidstaten kunnen een raad van bestuur opzetten die bevoegd is om toestemming te verlenen voor het door het bestuursorgaan opgestelde uitvoeringsplan voor de corridor en op de uitvoering hiervan toe te zien. In dat geval worden de afzonderlijke leden van de raad van bestuur door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gemandateerd. 4. Het bestuursorgaan is een onafhankelijke juridische entiteit. Het kan worden opgericht in de vorm van een Europees economisch samenwerkingsverband in de zin van Verordening (EEG) nr. 2137/85 van de Raad (10) en bezit de status van een dergelijk samenwerkingsverband. 5. De leden van het bestuursorgaan stellen de directeur van het orgaan aan voor een termijn van ten minste drie jaar. 6. Er wordt een werkgroep opgericht, bestaande uit de beheerders en eigenaars van de in artikel 9 bedoelde strategische terminals van de goederencorridor , inclusief zee- en binnenhavens . Deze werkgroep kan advies uitbrengen over elk voorstel van het bestuursorgaan dat rechtstreekse gevolgen heeft voor de investeringen in en het beheer van de strategische terminals. Het bestuursorgaan kan geen met dat advies strijdige besluiten nemen. Artikel 5 Maatregelen voor verwezenlijking van de goederencorridor 1. Het door het bestuursorgaan goedgekeurde en regelmatig aangepaste uitvoeringsplan bevat ten minste : ▌ 2. Er wordt een marktstudie uitgevoerd en op gezette tijden geactualiseerd . Deze studie heeft betrekking op de geconstateerde en verwachte ontwikkelingen van het verkeer op de goederencorridor en de elementen van het vervoerssysteem die daaraan zijn gekoppeld , een en ander met het oog op de ontwikkeling of eventuele aanpassing van het uitvoeringsplan voor de goederencorridor . Hierin worden de veranderingen in de verschillende verkeersstromen onderzocht en komen ook de belangrijkste elementen aan bod van de sociaaleconomische analyse als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder c), alsook de mogelijke kosten-batenscenario's en de financiële gevolgen op lange termijn . 3. Er wordt een programma opgesteld voor de verwezenlijking van de goederencorridor en de verbetering van de prestaties daarvan. Dit programma omvat met name de gemeenschappelijke doelstellingen, de technische keuzes en het tijdschema van de voor de spoorweginfrastructuur en de uitrusting daarvan noodzakelijke acties ter uitvoering van alle in de artikelen 7 tot en met 16 bedoelde maatregelen die de eventuele beperkingen van de capaciteit van de spoorwegen moeten voorkomen of tot een minimum beperken. Artikel 6 Raadpleging van de aanvragers 1. Ten behoeve van een passende participatie van de aanvragers ║ die gebruik kunnen maken van de goederencorridor, stelt het bestuursorgaan overlegmechanismen in. 2. De aanvragers voor het gebruik van de goederencorridor , inclusief aanbieders van diensten op het gebied van goederenvervoer per spoor, aanbieders van diensten op het gebied van personenvervoer, bevrachters, expediteurs en de organen die hen vertegenwoordigen, worden vóór de goedkeuring van het uitvoeringsplan en bij de actualisering ervan geraadpleegd door het bestuursorgaan. Wanneer het bestuursorgaan en de aanvragers geen overeenstemming bereiken, kunnen laatstgenoemden zich wenden tot de bevoegde toezichthoudende instanties als bedoeld in artikel 17 . HOOFDSTUK III INVESTERINGEN IN DE GOEDERENCORRIDOR Artikel 7 Planning van de investeringen 1. Het bestuursorgaan stelt op en keurt goed: De investeringsplannen bevatten een lijst van geplande projecten voor de uitbreiding, vernieuwing of aanpassing van de spoorweginfrastructuur en de uitrusting daarvan langs de corridor , de desbetreffende financiële behoeften en de financieringsbronnen . 2. De in lid 1 bedoelde investeringsplannen bevatten een strategie voor de invoering van interoperabele systemen langs de goederencorridor die aan alle essentiële eisen en technische specificaties voldoet die ║ van toepassing zijn op de spoorwegnetten als bedoeld in Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (herschikking) (11) . Deze strategie is gebaseerd op een kosten-batenanalyse van de invoering van deze systemen. Zij moet coherent zijn met de nationale en Europese plannen voor de invoering van interoperabele systemen, met name het plan voor invoering van het ║ ERTMS , alsmede met grensoverschrijdende verbindingen en interoperabele systemen met derde landen, indien van toepassing . 3. In voorkomend geval wordt in de investeringsplannen melding gemaakt van de geplande Europese bijdrage uit hoofde van het TEN-V-programma of andere beleidsvormen, fondsen en programma's , en wordt daarin de strategische samenhang daarmee gemotiveerd. 4. De in lid 1 bedoelde investeringsplannen bevatten ▌een strategie voor de capaciteitsverhoging van goederentreinen die op de goederencorridor kunnen rijden , en wel voor de verwijdering van de vastgestelde knelpunten, de verbetering van de bestaande infrastructuur en de bouw van nieuwe infrastructuur . De strategie kan maatregelen omvatten voor een toename van de lengte, de spoorwijdte, het profiel , het snelheidsbeheer, de vervoerde lading of de asbelasting voor treinen die op de goederencorridor rijden. 5. De in lid 1 bedoelde investeringsplannen worden bekendgemaakt in het in artikel 15 bedoelde rapport en worden regelmatig geactualiseerd. Zij maken deel uit van het uitvoeringsplan van de goederencorridor. Artikel 8 Coördineren van de werkzaamheden De infrastructuurbeheerders van de goederencorridor coördineren op passende wijze, volgens een passend tijdschema en overeenkomsitg hun respectieve overeenkomsten als bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 2001/14/EG hun programma's voor alle werkzaamheden aan de infrastructuur en de uitrusting ervan die de beschikbare capaciteit van het netwerk zouden beperken . Artikel 9 Strategische terminals 1. Het bestuursorgaan stelt in overleg met de in artikel 4, lid 6 , bedoelde werkgroep een geïntegreerde strategie vast voor de ontwikkeling van de strategische terminals om te zorgen dat deze voldoen aan de behoeften van het goederenverkeer per spoor dat op de goederencorridor rijdt , met name als intermodale knooppunten langs de goederencorridors . Begrepen hierin is samenwerking met de regionale, lokale en nationale autoriteiten; het aanwijzen van grond om terminals voor goederenvervoer per spoor te ontwikkelen en de beschikbaarstelling van middelen om deze ontwikkeling te bevorderen. Het bestuursorgaan zorgt ervoor dat voldoende terminals op strategische locaties worden gecreëerd, op basis van het verwachte verkeersvolume. 2. Het bestuursorgaan neemt adequate maatregelen voor de uitvoering van deze strategie. Het evalueert de strategie regelmatig. HOOFDSTUK IV BEHEER VAN DE GOEDERENCORRIDOR Artikel 10 Eén loket voor aanvragen van internationale treinpaden 1. Het bestuursorgaan voert één loket in voor het behandelen van de aanvraag van treinpaden voor een goederentrein die ten minste één grens overschrijdt via de goederencorridor of gebruik maakt van verschillende netten . 2. Afzonderlijke infrastructuurbeheerders van een goederencorridor kunnen worden aangesteld om te fungeren als front office van het ene loket voor de gegadigden die treinpaden aanvragen. 3. De betrokken toezichthoudende instanties, als bedoeld in artikel 17 ║, zien erop toe dat de activiteiten van het ene loket op transparante en niet-discriminerende wijze worden uitgeoefend. Artikel 11 Categorieën van treinpaden in de goederencorridors 1. Het bestuursorgaan stelt categorieën van voor het goederenvervoer bestemde treinpaden vast die voor de hele goederencorridor gelden en werkt deze periodiek bij . Ten minste één van deze categorieën ║ omvat onder deze categorieën van paden, een treinpad met snel en gegarandeerd stipt vervoer (" gefaciliteerd goederenvervoer") . 2. De criteria voor de vaststelling van de categorieën goederenverkeerstypen worden door het bestuursorgaan vastgesteld na raadpleging van de aanvragers ║ die waarschijnlijk van de goederencorridor gebruik zullen maken. Artikel 12 Aan de goederentreinen toegewezen treinpaden 1. Naast de gevallen als bedoeld in artikel 20, lid 2, van Richtlijn 2001/14/EG houden de betrokken infrastructuurbeheerders een reservecapaciteit aan, op basis van de evaluatie van de marktbehoeften voor de reservecapaciteit. De infracstructuurbeheerders publiceren vóór de jaarlijkse bepaling van de dienstregeling als bedoeld in artikel 18 van Richtlijn 2001/14/EG en op basis van het geobserveerde goederenvervoer en de marktstudie als bedoeld in artikel 5, lid 2 , van deze verordening de dienstregeling van het treinpad dat nodig is om te beantwoorden aan de vereisten van internationaal gefaciliteerd goederenvervoer voor het volgende begrotingsjaar . 2. De infrastructuurbeheerders houden , na de voorlopige evaluatie van de passende behoefte om een reservecapaciteit voor ad hocaanvragen te vormen, binnen de definitieve dienstregeling een reserve aan, waarbij een voldoende kwaliteitsniveau van het toegewezen treinpad wordt gewaarborgd wat betreft trajecttijd en aan het internationaal gefaciliteerd goederenvervoer aangepaste dienstregelingen, om snel en adequaat te kunnen reageren op de in artikel 23 van Richtlijn 2001/14/EG bedoelde ad-hocaanvragen voor capaciteit ▌. ▌ 3. Behalve in geval van overmacht kan een treinpad dat overeenkomstig het onderhavige artikel is toegewezen aan een gefaciliteerde goederenvervoersactiviteit niet minder dan één maand voor de geplande dienstregeling worden ingetrokken zonder instemming van de betrokken aanvrager. De aanvrager kan de zaak aanhangig maken bij de toezichthoudende instantie. Overeenkomstig de bepaling van artikel 27 van Richtlijn 2001/14/EG, kunnen infrastructuurbeheerders in hun netverklaring vastleggen op welke wijze bij het vaststellen van de bij de toewijzingsprocedure te hanteren prioriteiten rekening zal worden gehouden met vroegere benuttingsgraden van treinpaden voor gefaciliteerd goederenvervoer . 4. De infrastructuurbeheerders van de goederencorridor en de in artikel 4, lid 6 , bedoelde werkgroep voeren procedures in met het oog op een optimale coördinatie van de toewijzing van capaciteit overeenkomstig het onderhavige artikel, rekening houdend met de toegang tot de in artikel 9 bedoelde strategische terminals. 5. De infrastructuurbeheerders nemen in hun netverklaringen een vergoeding op voor toegewezen maar uiteindelijk toch niet gebruikte treinpaden. De hoogte van deze vergoeding is adequaat, ontradend en doeltreffend. Artikel 13 Gemachtigde aanvragers In afwijking van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 2001/14/EG kunnen andere aanvragers dan spoorwegondernemingen en hun internationale samenwerkingsverbanden treinpaden aanvragen voor het vervoer van goederen wanneer die betrekking hebben op verscheidene segmenten van de goederencorridor. Artikel 14 Beheer van het verkeer 1. Op voorstel van het bestuursorgaan van de goederencorridor en met inachtneming van de in lid 2 genoemde beginselen en plannen, stellen de infrastructuurbeheerders van de goederencorridor voor de verschillende soorten treinpaden, met name voor de voor vertraagde treinen toegewezen treinpaden, op elk deel van de goederencorridor de voorrangsregels vast bij stremming van het verkeer als bedoeld in de in artikel 3 en bijlage I van Richtlijn 2001/14/EG bedoelde netverklaring, en maken zij deze bekend. 2. De in lid 1 bedoelde voorrangsregels moeten ten minste bepalen dat het treinpad dat is toegewezen aan een gefaciliteerde goederentrein die de oorspronkelijke bepalingen voor zijn treinpad in acht neemt, met uitzondering van de spitsuren wanneer dit lid niet van toepassing is, zoveel mogelijk wordt gevolgd, of er althans op gericht zijn de totale vertraging tot een minimum te beperken met vooral aandacht voor de vertraging van treinen met gefaciliteerd goederenvervoer . Het bestuursorgaan zorgt samen met de aanvragers voor de opstelling en bekendmaking van: Via de beheerder van de infrastructuur bepaalt iedere lidstaat in de netverklaring wat de spitsuren zijn. Spitsuren komen uitsluitend voor op werkdagen en beslaan een periode van ten hoogste drie uur in de ochtend en drie uur in de middag. Bij het vaststellen van spitsuren wordt rekening gehouden met passagiersvervoer op regionale en lange-afstandslijnen. 3. De infrastructuurbeheerders van de goederencorridor stellen coördinatieprocedures op voor het beheer van verkeer langs de goederencorridor. 4. De infrastructuurbeheerders van de goederencorridor en de in artikel 4, lid 6 , bedoelde werkgroep stellen procedures op voor een optimale onderlinge afstemming van de exploitatie van de spoorweginfrastructuur en die van de in artikel 9 bedoelde strategische terminals. Artikel 15 Informatie over de voorwaarden voor het gebruik van de goederencorridor Het bestuursorgaan stelt een rapport op, en maakt dit bekend, waarin de volgende informatie is opgenomen: Artikel 16 Kwaliteit van de dienstverlening op de goederencorridor 1. De infrastructuurbeheerders van de goederencorridor waarborgen de samenhang tussen de vigerende prestatieregelingen op de goederencorridor, als bedoeld in artikel 11 van Richtlijn 2001/14/EG. Op deze samenhang wordt toezicht gehouden door door de toezichthoudende instanties, die met betrekking tot dit toezicht samenwerken overeenkomstig artikel 17, lid 1. 2. Om de kwaliteit van de dienstverlening en de capaciteit van de internationale en binnenlandse diensten voor goederenvervoer op de goederencorridor te meten, pleegt het bestuursorgaan met de aanvragers die de corridors waarschijnlijk zullen gebruiken en met de gebruikers voor de diensten op het gebied van goederenvervoer per spoor over de prestatie-indicatoren voor de goederencorridor overleg. Na dit overleg stelt het bestuursorgaan de indicatoren vast en maakt het deze ten minste één keer per jaar bekend. ▌ Artikel 17 Toezichthoudende instanties 1. De in artikel 30 van Richtlijn 2001/14/EG bedoelde voor de goederencorridor bevoegde toezichthoudende instanties werken samen voor het toezicht op de internationale activiteiten van de infrastructuurbeheerders en op de aanvragers van treinpaden op de goederencorridor. Zij plegen overleg en wisselen informatie uit. In voorkomend geval vragen zij de nodige informatie aan de infrastructuurbeheerders van de lidstaat waarvoor zij bevoegd zijn. Infrastructuurbeheerders en andere derden die bij de internationale capaciteitstoewijzing zijn betrokken, zijn verplicht de bevoegde toezichthoudende instanties onverwijld alle nodige informatie over de internationale treinpaden en capaciteit waarvoor zij verantwoordelijk zijn, te verstrekken. 2. Bij een klacht van een aanvrager over internationale goederenvervoersdiensten per spoor of in het kader van een ambtshalve ingesteld onderzoek raadpleegt de betrokken toezichthoudende instantie de toezichthoudende instantie van elke andere lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokken goederencorridor loopt en vraagt zij deze om de nodige informatie alvorens een beslissing te nemen. De andere toezichthoudende instanties verstrekken alle informatie die zij zelf krachtens hun nationale wetgeving mogen vragen. In voorkomend geval doet de toezichthoudende instantie waarbij de klacht is ingediend of die het ambtshalve ingestelde onderzoek heeft geïnitieerd, het dossier toekomen aan de bevoegde toezichthoudende instantie om haar in staat te stellen om maatregelen te nemen ten aanzien van de betrokken partijen overeenkomstig de procedure van artikel 30, lid 5 en 6 van Richtlijn 2001/14/EG . HOOFDSTUK V SLOTBEPALINGEN Artikel 18 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 ervan. ▌ 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis , leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 ervan. ▌ Artikel 19 Afwijking In voorkomend geval kan een lidstaat afwijken van de bepalingen van deze verordening. Daartoe dient hij een gemotiveerd verzoek om afwijking bij de Commissie in. De Commissie neemt een beslissing op dit verzoek, in overeenstemming met de in artikel 18, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure, met inachtneming van de geografische situatie en de ontwikkeling van de goederenvervoersdiensten per spoor in de lidstaat die het verzoek om afwijking heeft ingediend. Artikel 20 Follow-up van de tenuitvoerlegging De betrokken lidstaten verstrekken de Commissie om de twee jaar vanaf de verwezenlijking van de goederencorridor een rapport r met de resultaten van hun samenwerking als bedoeld in artikel 4, lid 1. De Commissie analyseert dit rapport en stelt het in artikel 18 bedoelde comité daarvan in kennis. Artikel 21 Verslag De Commissie evalueert geregeld de toepassing van deze verordening. Zij brengt verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad, de eerste keer binnen ... (12) en vervolgens om de drie jaar. Artikel 22 Herziening Indien de Commissie in geval van herziening van de TEN-V-richtsnoeren, overeenkomstig de voorwaarden in artikel 18, lid 3, van Beschikking nr. 1692/96/EG, concludeert dat het dienstig is deze verordening aan te passen aan die richtsnoeren, dient zij bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor een dienovereenkomstige wijziging van deze verordening. Evenzo kunnen sommige besluiten in het kader van deze verordening nopen tot herziening van de TEN-V-richtsnoeren. Artikel 23 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na de datum van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Criteria voor het beoordelen van de voorstellen voor de totstandbrenging van een goederencorridor De selectie van goederencorridors als bedoeld in artikel 3, evenals de totstandbrenging van het spoorwegnet voor een concurrerend goederenvervoer vinden plaats aan de hand van de volgende criteria: ▌ (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0414 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0257/2008), – gelet op het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, Commissie economische en monetaire zaken, Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie juridische zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0233/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 april 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig artikel 152, lid 1, van het Verdrag moet bij de bepaling en uitvoering van elk beleid en optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid worden verzekerd. Dit betekent dat de Gemeenschapswetgever ook wanneer hij op grond van andere Verdragsbepalingen handelt, een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid moet waarborgen. (2) Omdat aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 95 van het Verdrag als rechtsgrondslag wordt voldaan, moet de Gemeenschapswetgever die rechtsgrondslag zelfs gebruiken wanneer de bescherming van de volksgezondheid een doorslaggevende factor is voor de gemaakte keuzen; artikel 95, lid 3, van het Verdrag verlangt in dit verband expliciet dat ▌wordt uitgegaan van een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid, daarbij in het bijzonder rekening houdend met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd. (3) Op 9 juni 2005 heeft het Europees Parlement met 554 stemmen tegen 12 een resolutie over de mobiliteit van patiënten en ontwikkelingen in de gezondheidszorg in de Europese Unie (5) aangenomen, waarin het verzoekt om rechtszekerheid en duidelijkheid over rechten en procedures voor patiënten, gezondheidswerkers en lidstaten. (4) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en gaat met name uit van de algemene rechtsbeginselen die zijn vastgelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (6) ("het Handvest") . Het recht op toegang tot gezondheidszorg en het recht op medische verzorging onder de door de nationale wetgevingen en praktijken gestelde voorwaarden, zijn krachtens artikel 35 van het Handvest ║ erkend. De tenuitvoerlegging en toepassing van deze richtlijn moeten in het bijzonder geschieden met inachtneming van het recht op eerbiediging van het privéleven en het familie- en gezinsleven, het recht op bescherming van persoonsgegevens, de gelijkheid voor de wet, het beginsel van non-discriminatie en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen die zijn neergelegd in de artikelen 7, 8, 20, 21 en 47 van het Handvest. (5) De gezondheidsstelsels van de Gemeenschap vormen een belangrijk onderdeel van het hoge niveau van sociale bescherming in Europa en dragen bij tot sociale samenhang en sociale rechtvaardigheid, alsook tot duurzame ontwikkeling║. Bovendien maken zij deel uit van het bredere kader van diensten van algemeen belang. (6) Deze richtlijn eerbiedigt de vrijheid van elke lidstaat om te beslissen welke soort gezondheidszorg hij passend acht en laat deze vrijheid onverlet. Geen van de bepalingen van deze richtlijn mag op zodanige wijze worden uitgelegd dat de fundamentele ethische keuzes van de lidstaten worden ondermijnd. (7) Hoewel het Hof van Justitie de bijzondere aard van gezondheidsdiensten heeft erkend, heeft zij ook bij herhaling bevestigd dat alle gezondheidsdiensten onder het toepassingsgebied van het Verdrag vallen. (8) Over bepaalde vraagstukken in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg, zoals de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die wordt verstrekt in een andere lidstaat dan die waar de ontvanger van de zorg woonachtig is, heeft het Hof van Justitie zich al uitgesproken. Het is belangrijk deze vraagstukken in een specifiek communautair rechtsinstrument te behandelen met het oog op een algemenere en doeltreffendere toepassing van de door het Hof van Justitie in afzonderlijke zaken ontwikkelde beginselen. (9) In zijn conclusies van 1 en 2 juni 2006 betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de Europese Unie ("Conclusies van de Raad van 1-2 juni 2006") (7) heeft de Raad ║ zijn goedkeuring gehecht aan een verklaring betreffende "de gemeenschappelijke waarden en beginselen ║" en de bijzondere waarde erkend van een initiatief op het gebied van grensoverschrijdende gezondheidszorg waarbij de Europese burgers duidelijkheid wordt geboden omtrent hun rechten bij verplaatsing van de ene lidstaat naar een andere teneinde de rechtszekerheid te waarborgen. (10) Deze richtlijn is bedoeld om een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg in de Gemeenschap tot stand te brengen met betrekking tot patiëntenmobiliteit ▌alsmede een hoog niveau van bescherming van de gezondheid, met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de vaststelling van de socialezekerheidsvoorzieningen in verband met gezondheid en voor de organisatie en verstrekking van gezondheidszorg en geneeskundige verzorging, alsmede socialezekerheidsvoorzieningen, in het bijzonder in verband met ziekte. (11) Deze richtlijn betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg is van toepassing op alle soorten gezondheidszorg. Zoals het Hof van Justitie heeft bevestigd, wordt de gezondheidszorg noch door de bijzondere aard ervan, noch door de wijze waarop zij wordt georganiseerd of gefinancierd, aan het grondbeginsel van vrij verkeer onttrokken. Deze richtlijn is niet van toepassing op bijstand en ondersteuning van gezinnen en individuen met een bepaalde langdurige zorg-, ondersteunings-, verzorgings- of hulpbehoefte, voor zover het gaat om een bepaalde deskundige behandeling of hulp in het kader van een sociaalzekerheidsstelsel. Dit zijn vooral diensten op het gebied van langdurige zorg die noodzakelijk worden geacht om de hulpbehoevende een zo volwaardig en onafhankelijk mogelijk leven te bieden. Deze richtlijn is bijvoorbeeld niet van toepassing op verzorgingshuizen of huisvesting of op ondersteuning van ouderen of kinderen door sociaal werkers, vrijwilligers of andere professionele dienstverleners dan gezondheidswerkers. (12) Deze richtlijn is niet van toepassing op orgaantransplantaties. Wegens hun specifieke karakter zullen deze worden geregeld bij een afzonderlijke richtlijn. (13) Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "grensoverschrijdende gezondheidszorg" alleen het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat dan die degene waar de patiënt verzekerd is, verstaan . Deze situatie wordt bedoeld met "mobiliteit van patiënten" . (14) Zoals de lidstaten in de conclusies van de Raad van 1-2 juni 2006 erkend hebben, is er een reeks operationele beginselen die door de gezondheidsstelsels in de hele Gemeenschap worden gedeeld. Tot deze operationele beginselen behoren kwaliteit, veiligheid, zorg die gebaseerd is op feiten en ethiek, betrokkenheid van de patiënt, verhaal, het grondrecht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens, en vertrouwelijkheid. Patiënten, gezondheidswerkers en autoriteiten die voor de zorgstelsels verantwoordelijk zijn, moeten erop kunnen vertrouwen dat in de hele Gemeenschap deze operationele beginselen worden nageleefd en wordt gezorgd voor de daarvoor benodigde structuren. Daarom is het passend dat de autoriteiten van de lidstaat waar de gezondheidszorg wordt verleend, verantwoordelijk worden voor het waarborgen van de naleving van deze operationele beginselen. Dit is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat patiënten vertrouwen krijgen in grensoverschrijdende gezondheidszorg, hetgeen onontbeerlijk is om ▌patiëntenmobiliteit en ▌een hoog niveau van gezondheidsbescherming tot stand te brengen. Ondanks deze gemeenschappelijke waarden wordt aanvaard dat lidstaten om ethische redenen verschillende beslissingen nemen over de beschikbaarheid van bepaalde behandelingen en de concrete voorwaarden voor toegang daartoe. Deze richtlijn laat ethische diversiteit onverlet. (15) Omdat van tevoren niet bekend is of een bepaalde zorgaanbieder gezondheidszorg aan een patiënt uit een andere lidstaat of aan een patiënt uit zijn eigen lidstaat zal verlenen, moeten de voorschriften waarmee gewaarborgd wordt dat gezondheidszorg volgens gemeenschappelijke beginselen en duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen wordt verleend, op alle soorten gezondheidszorg van toepassing zijn teneinde de vrijheid om grensoverschrijdende gezondheidszorg te verlenen en te ontvangen te verzekeren, hetgeen de doelstelling van deze richtlijn is. De autoriteiten van de lidstaten moeten de gemeenschappelijke overkoepelende waarden universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit in acht nemen, die reeds door de instellingen van de Gemeenschap en de lidstaten algemeen zijn omarmd als reeks waarden die door de gezondheidsstelsels in heel Europa worden gedeeld. De lidstaten moeten tevens waarborgen dat deze waarden jegens patiënten en burgers uit andere lidstaten in acht worden genomen en dat alle patiënten een rechtvaardige behandeling krijgen op basis hun zorgbehoefte, en niet op basis van de lidstaat waar zij bij het socialezekerheidsstelsel zijn aangesloten. Daarbij moeten de lidstaten de beginselen van het vrije verkeer van personen op de interne markt, non-discriminatie op grond van onder meer nationaliteit ▌, en de noodzakelijkheid en evenredigheid van eventuele beperkingen op het vrije verkeer naleven. Deze richtlijn verplicht zorgaanbieders echter geenszins patiënten uit andere lidstaten voor geplande behandelingen te aanvaarden of voorrang te geven ten koste van andere patiënten met soortgelijke zorgbehoeften, die hierdoor bijvoorbeeld langer op een behandeling zouden moeten wachten. Om patiënten in staat te stellen een weloverwogen keuze te maken wanneer zij in een andere lidstaat gezondheidszorg wensen te ontvangen, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat patiënten de nodige informatie krijgen over de gezondheids- en kwaliteitsnormen die gelden in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, alsook over de kenmerken van de gezondheidszorg die door een bepaalde zorgaanbieder wordt verstrekt. Deze informatie moet ook beschikbaar worden gesteld in vormen die toegankelijk zijn voor mensen met een handicap. (16) Bovendien moeten patiënten uit andere lidstaten op dezelfde manier worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt en mogen zij overeenkomstig de algemene beginselen van rechtvaardigheid en non-discriminatie, zoals vastgelegd in artikel 21 van het Handvest, op generlei wijze worden gediscrimineerd op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuigingen, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. De lidstaten mogen bij behandelingen alleen onderscheid maken naar verschillende groepen patiënten wanneer zij kunnen aantonen dat dit om legitieme medische redenen gerechtvaardigd is, zoals bij specifieke maatregelen voor vrouwen of bepaalde leeftijdsgroepen (bv. gratis vaccinatie van kinderen of ouderen). Voorts moet deze richtlijn, omdat zij de grondrechten eerbiedigt en uitgaat van de beginselen die met name in het Handvest ║ zijn vastgelegd, ten uitvoer worden gelegd en worden toegepast met inachtneming van het recht op gelijkheid voor de wet en het beginsel van non-discriminatie, overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen die zijn neergelegd in de artikelen 20 en 21 van het Handvest. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (8) , Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (9) , Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (10) , en Richtlijn 2009/.../EG van de Raad van ... betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid (11) ter uitvoering van artikel 13 van het Verdrag. Daarom is in de richtlijn bepaald dat patiënten op dezelfde manier moeten worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, en onder meer recht hebben op bescherming tegen discriminatie overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en kunnen gebruikmaken van de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. (17) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat patiënten er bij de toepassing van deze richtlijn niet tegen hun wil toe worden aangezet om te worden behandeld buiten hun lidstaat van aansluiting. (18) Er moeten tevens maatregelen worden genomen om vrouwen een gelijkwaardige toegang tot de gezondheidszorg en tot specifieke zorg voor vrouwen, met name gynaecologische en verloskundige zorg, te garanderen. (19) Maatregelen die de lidstaten nemen om te waarborgen dat de verstrekte gezondheidszorg aan duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen voldoet, mogen in geen geval nieuwe beperkingen inhouden op het vrije verkeer van gezondheidswerkers, zoals vastgelegd in het Verdrag en in het bijzonder geregeld in Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (12) . (20) Er moet stelselmatig en permanent worden gewerkt aan verbetering van de kwaliteits- en veiligheidsnormen overeenkomstig de conclusies van de Raad van 1-2 juni 2006, met inachtneming van de vooruitgang van de internationale medische wetenschap, de algemeen erkende goede medische praktijken en nieuwe medische technologieën. (21) Onderzoek wijst erop dat gezondheidszorg in 10% van de gevallen schade oplevert. Ervoor zorgen dat de lidstaten waar de behandeling plaatsvindt, beschikken over een systeem (met inbegrip van de verlening van nazorg) voor de omgang met veronderstelde schade als gevolg van gezondheidszorg , zoals gedefinieerd door de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, is dan ook essentieel om te voorkomen dat een gebrek aan vertrouwen in deze mechanismen een belemmering voor de verbreiding van grensoverschrijdende gezondheidszorg vormt. De dekking van schade en de vergoeding door de stelsels van het land waar de behandeling plaatsvindt, mag de lidstaten niet beletten de dekking van hun binnenlandse stelsels uit te breiden tot patiënten uit hun land die zich in het buitenland willen laten behandelen wanneer dit in het belang van de patiënt is, in het bijzonder voor patiënten voor wie het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat noodzakelijk is. (22) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er voor de op hun grondgebied verleende gezondheidszorg op de aard en de omvang van het risico afgestemde mechanismen zijn die patiënten beschermen en schadeloosstellen in geval van schade. De aard en/of de wijze van uitvoering van die mechanismen worden echter door de lidstaat bepaald. (23) Het recht op bescherming van persoonsgegevens is een grondrecht dat is vastgelegd in artikel 8 van het Handvest ║. Om de continuïteit van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen waarborgen, moeten persoonsgegevens over de gezondheid van patiënten worden doorgegeven. Deze persoonsgegevens moeten vrij van de ene naar de andere lidstaat kunnen worden doorgegeven, maar tegelijkertijd moeten de grondrechten van personen worden gewaarborgd. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens geeft personen recht op toegang tot de persoonsgegevens (13) die hun gezondheid betreffen, bijvoorbeeld tot medische patiëntendossiers waarin onder meer informatie over diagnosen, onderzoeksresultaten, beoordelingen door behandeld artsen en verrichte behandelingen en ingrepen wordt opgenomen. Deze bepalingen zijn ook van toepassing in het kader van de grensoverschrijdende gezondheidszorg waarop deze richtlijn betrekking heeft. De patiënt moet de vrijgave van zijn persoonsgegevens op elk moment kunnen herroepen en moet de bevestiging krijgen dat zijn gegevens gewist zijn. (24) Het recht op vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg door het wettelijk socialezekerheidsstelsel waarbij patiënten verzekerd zijn, is door het Hof van Justitie in diverse arresten erkend. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de Verdragsbepalingen ▌de vrijheid impliceren van ontvangers van gezondheidszorg, waaronder zij die geneeskundige behandeling behoeven, om zich met het oog daarop naar een andere lidstaat te begeven. ▌Het Gemeenschapsrecht laat de bevoegdheid van de lidstaten om hun stelsels van gezondheidszorg en sociale zekerheid in te richten onverlet ▌. (25) Overeenkomstig de in de rechtspraak van het Hof van Justitie vastgestelde beginselen en zonder afbreuk te doen aan het financiële evenwicht van de stelsels van gezondheidszorg en sociale zekerheid van de lidstaten, dient te worden gezorgd voor een grotere rechtszekerheid ten aanzien van de vergoeding van kosten voor gezondheidszorg, zowel voor de patiënten als voor de gezondheidswerkers, zorgaanbieders en socialezekerheidsinstellingen. (26) Deze richtlijn heeft geen betrekking op de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die tijdens een tijdelijk verblijf van verzekerden in een andere lidstaat medisch noodzakelijk wordt. Ook doet deze richtlijn niet af aan het recht van patiënten om toestemming te krijgen voor een behandeling in een andere lidstaat wanneer wordt voldaan aan de voorwaarden in de verordeningen betreffende de coördinatie van socialezekerheidsregelingen, in het bijzonder in artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (14) en in artikel 20 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (15) . (27) ▌Patiënten moeten erop kunnen rekenen dat de kosten van in een andere lidstaat dan hun lidstaat van aansluiting verstrekte gezondheidszorg en daaraan gerelateerde goederen ten minste tot hetzelfde niveau worden vergoed als voor dezelfde of een net zo werkzame behandeling in de lidstaat van aansluiting geldt indien de gezondheidszorg of de goederen daar zouden zijn betrokken . Hiermee wordt niet afgedaan aan de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de hoogte van de ziektekostendekking van hun burgers vast te stellen en worden grote gevolgen voor de financiering van de nationale gezondheidszorgstelsels voorkomen. Indien dit gunstiger is voor de patiënt, mogen de lidstaten in hun nationale wetgeving bepalen dat de kosten van de behandeling worden vergoed volgens het tarief dat geldt in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. Dit kan in het bijzonder het geval zijn voor behandelingen die via de in artikel 17 van deze richtlijn genoemde Europese referentienetwerken worden verleend. (28) Voor de patiënt zijn beide systemen dan ook coherent; ofwel deze richtlijn, ofwel Verordening (EEG) nr. 1408/71 is van toepassing. Wanneer een verzekerde een voor zijn gezondheidstoestand passende behandeling, gelet op zijn gezondheidstoestand van dat moment en het te verwachten ziekteverloop, niet binnen een medisch verantwoorde termijn kan worden gegeven en deze verzekerde toestemming vraagt om die behandeling in een andere lidstaat te ondergaan, moet deze toestemming, onder de in de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EG) nr. 883/2004 vermelde voorwaarden, altijd worden verleend. Wanneer aan de voorwaarden wordt voldaan, mogen de gunstigere rechten die door deze Verordeningen ║ worden gewaarborgd, de patiënt niet worden onthouden. (29) De patiënt kan het mechanisme kiezen waaraan hij de voorkeur geeft, maar wanneer de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 gunstiger voor hem is, mogen de door die verordening gewaarborgde rechten hem in geen geval worden onthouden. (30) De patiënt mag in geen geval financieel voordeel hebben van de in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg of gekochte goederen . Bijgevolg moet de vergoeding van de kosten ▌beperkt zijn tot de feitelijke kosten ▌. De lidstaten kunnen beslissen om andere, daarmee samenhangende kosten, zoals therapeutische behandeling, te vergoeden, mits de totale kosten het bedrag dat in de lidstaat van aansluiting zou worden vergoed, niet overschrijden. (31) Deze richtlijn heeft evenmin tot doel patiënten recht te geven op vergoeding van de kosten van behandeling of aankoop van goederen in een andere lidstaat wanneer de wetgeving van de lidstaat van aansluiting van de patiënt niet in een dergelijke behandeling of dergelijke goederen voorziet. Ook belet deze richtlijn de lidstaten niet hun regeling voor verstrekkingen en goederen overeenkomstig de bepalingen ervan uit te breiden tot in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg of verstrekte goederen . In deze richtlijn wordt erkend dat het recht op behandeling niet altijd op nationaal niveau door de lidstaten wordt vastgesteld en dat lidstaten hun eigen stelsels van gezondheidszorg en sociale zekerheid zodanig mogen inrichten dat het recht op behandeling op regionaal of lokaal niveau wordt bepaald. (32) Indien er verschillende methoden beschikbaar zijn om een bepaalde ziekte of een bepaald letsel te behandelen, moet de patiënt recht hebben op vergoeding van alle behandelingsmethoden die voldoende door de internationale medische wetenschap beproefd zijn, zelfs indien deze niet voorhanden zijn in de lidstaat van aansluiting van de patiënt. (33) Deze richtlijn voorziet niet in de overdracht van socialezekerheidsrechten tussen lidstaten of andere coördinatie van socialezekerheidsregelingen. De bepalingen betreffende voorafgaande toestemming en de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg dienen uitsluitend om de vrijheid om gezondheidszorg te verlenen voor zowel patiënten als zorgaanbieders te waarborgen en ongerechtvaardigde belemmeringen voor die fundamentele vrijheid in de lidstaat van aansluiting van de patiënt weg te nemen. De verschillen tussen de nationale gezondheidszorgstelsels en de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging, worden door deze richtlijn bijgevolg volledig geëerbiedigd. (34) Uit hoofde van deze richtlijn hebben patiënten in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, recht op alle geneesmiddelen of medische hulpmiddelen waarvoor in die lidstaat ▌een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, ook als in de lidstaat van aansluiting voor dat geneesmiddel of medische hulpmiddel geen vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, aangezien dit een onmisbaar aspect is om in een andere lidstaat een specifieke doeltreffende behandeling voor de patiënt te kunnen krijgen. (35) De lidstaten mogen ook voor patiënten die zich in een andere lidstaat willen laten behandelen, algemene voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele eisen aan de ontvangst van gezondheidszorg en de vergoeding van de kosten daarvan blijven stellen, mits deze voorwaarden noodzakelijk zijn, in redelijke verhouding staan tot het doel en niet discretionair en discriminerend zijn; zo kunnen zij verlangen dat de patiënten een huisarts raadplegen alvorens een specialist te consulteren of intramurale zorg te ontvangen. Het is daarom passend te verlangen dat deze algemene voorwaarden en formele eisen op objectieve, transparante en niet-discriminerende wijze worden toegepast, vooraf bekend zijn, primair op medische overwegingen berusten en voor patiënten die zich in een andere lidstaat willen laten behandelen geen extra belasting vormen ten opzichte van patiënten die in hun lidstaat van aansluiting worden behandeld, en dat de beslissingen zo snel mogelijk worden genomen. Dit laat de rechten van de lidstaten om criteria of voorwaarden inzake voorafgaande toestemming vast te stellen voor patiënten die zich in hun lidstaat van aansluiting willen laten behandelen, onverlet. (36) Alle soorten gezondheidszorg die overeenkomstig deze richtlijn niet als intramurale zorg worden beschouwd, moeten als extramurale zorg worden beschouwd. Gezien de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake het vrije verkeer van diensten is het passend dat geen voorafgaande toestemming wordt verlangd voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verstrekte extramurale zorg door het wettelijk socialezekerheidsstelsel van een lidstaat van aansluiting. Voor zover de vergoeding van deze zorg binnen de grenzen van de dekking van de ziektekostenregeling in de lidstaat van aansluiting blijft, zal het ontbreken van een eis van voorafgaande toestemming het financiële evenwicht van de socialezekerheidsregelingen niet aantasten. (37) Er is geen voor alle gezondheidsstelsels van de Gemeenschap geldende definitie van "intramurale zorg", en de uiteenlopende interpretaties van dit begrip kunnen dan ook een hinderpaal vormen voor de vrijheid van patiënten om gezondheidszorg te ontvangen. Om die hinderpaal weg te nemen moet een communautaire definitie van intramurale zorg worden vastgesteld. Intramurale zorg is over het algemeen zorg waarbij de patiënt overnachtingsaccommodatie moet worden geboden. Het kan echter ook passend zijn bepaalde andere soorten gezondheidszorg ║ onder de regeling voor intramurale zorg te laten vallen, indien voor die gezondheidszorg zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is (bv. technologisch geavanceerde scanners voor diagnostiek) of indien aan de behandeling een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is (bv. behandeling van ernstige infectieziekten). ▌ (38) De beschikbare gegevens wijzen erop dat de toepassing van de beginselen van het vrije verkeer op het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat binnen de grenzen van de door de wettelijke ziektekostenverzekeringsregeling van de lidstaat van aansluiting gewaarborgde dekking, de gezondheidsstelsels van de lidstaten en de betaalbaarheid van hun socialezekerheidsstelsels niet zal aantasten. Het Hof van Justitie heeft echter erkend dat niet uitgesloten kan worden dat een ernstige aantasting van het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel en de doelstelling een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen in stand te houden, dwingende redenen van algemeen belang kunnen vormen waardoor een belemmering van het beginsel van het vrij verrichten van diensten gerechtvaardigd kan zijn. Het Hof van Justitie heeft ook erkend dat het aantal ziekenhuizen, hun geografische spreiding, hun inrichting en de uitrusting waarover zij beschikken, en zelfs de aard van de medische diensten die zij kunnen aanbieden, aspecten zijn die moeten kunnen worden gepland. Deze richtlijn moet voorzien in een systeem van voorafgaande toestemming voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat ontvangen intramurale zorg wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: de kosten zouden door zijn socialezekerheidsstelsel zijn vergoed indien de zorg op zijn grondgebied zou zijn verleend en het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel wordt door de uitstroom van patiënten als gevolg van de toepassing van deze richtlijn ernstig aangetast of zal daardoor waarschijnlijk ernstig worden aangetast en/of de planning en rationalisering die in de ziekenhuissector plaatsvinden om overcapaciteit van ziekenhuizen, ongelijkheden bij de verlening van intramurale zorg en logistieke en financiële verspilling te voorkomen, de instandhouding van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen of de instandhouding van behandelingscapaciteit of medische deskundigheid op zijn grondgebied, worden door deze uitstroom van patiënten ernstig aangetast of zullen daardoor waarschijnlijk ernstig worden aangetast. Omdat ingewikkelde aannamen en berekeningen nodig zijn om de gevolgen van een verwachte uitstroom van patiënten nauwkeurig in te schatten, mag volgens deze richtlijn een systeem van voorafgaande toestemming worden toegepast wanneer er voldoende redenen zijn om te verwachten dat het socialezekerheidsstelsel ernstig zal worden aangetast. Ook de reeds bestaande systemen van voorafgaande toestemming die aan de voorwaarden in artikel 8 voldoen, moeten hieronder vallen. (39) Als een lidstaat besluit overeenkomstig deze richtlijn een systeem van voorafgaande toestemming voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale of gespecialiseerde zorg in te voeren, moeten de kosten van dergelijke in een andere lidstaat verleende zorg door de lidstaat van aansluiting in ieder geval worden vergoed tot ten minste het bedrag dat vergoed zou worden indien dezelfde of een voor de patiënt even doeltreffende behandeling in de lidstaat van aansluiting zou zijn uitgevoerd ; het vergoede bedrag mag echter niet hoger zijn dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. Als aan de voorwaarden in artikel 22, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, moet deze toestemming echter worden verleend en moeten de prestaties overeenkomstig die verordening worden verstrekt. Dit geldt in het bijzonder wanneer de toestemming is verleend nadat het verzoek administratief of rechterlijk is getoetst en de betrokken persoon de behandeling in een andere lidstaat heeft ontvangen. In dat geval zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn niet van toepassing. Dit is in overeenstemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie waarin geoordeeld is dat patiënten aan wie, naar later is gebleken, ten onrechte toestemming is geweigerd, recht hebben op volledige vergoeding van de kosten van de in een andere lidstaat ondergane behandeling overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling heeft plaatsgevonden. (40) De voorafgaande toestemming kan slechts worden geweigerd in het kader van een eerlijke en transparante procedure. De door de lidstaten ingestelde regels voor het indienen van een aanvraag om toestemming en de mogelijke gronden voor weigering moeten op voorhand worden bekendgemaakt. Weigeringen moeten beperkt blijven tot het strikt noodzakelijke en moeten in verhouding zijn met de doelstellingen van de invoering van een systeem van voorafgaande toestemming. (41) Patiënten met een levensbedreigende aandoening die op een wachtlijst staan voor medische behandeling in hun eigen land en dringend behandeling nodig hebben, hoeven geen voorafgaande toestemming te vragen, aangezien een dergelijke procedure er toe zou kunnen leiden dat patiënten niet tijdig in een andere lidstaat behandeld worden. (42) De procedures voor grensoverschrijdende gezondheidszorg die de lidstaten vaststellen moeten de patiënten zodanige garanties in verband met objectiviteit, non-discriminatie en transparantie bieden dat gewaarborgd wordt dat de beslissingen van de nationale autoriteiten tijdig, zorgvuldig en met inachtneming van die algemene beginselen en de individuele omstandigheden van elk geval worden genomen. Dit geldt ook voor de feitelijke terugbetaling van de in een andere lidstaat gemaakte gezondheidszorgkosten na terugkeer van de patiënt. Patiënten moeten gewoonlijk binnen vijftien kalenderdagen over een beslissing over grensoverschrijdende gezondheidszorg kunnen beschikken. Die termijn moet echter korter zijn wanneer het spoedeisende karakter van de behandeling dit vereist. Deze algemene voorschriften moeten de erkenningsprocedures en voorschriften voor de verlening van diensten in Richtlijn 2005/36/EG ║ in elk geval onverlet laten. (43) Passende voorlichting over alle essentiële aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg is nodig om patiënten in staat te stellen hun rechten op grensoverschrijdende gezondheidszorg in de praktijk uit te oefenen. De meest efficiënte manier om dergelijke voorlichting voor grensoverschrijdende gezondheidszorg te geven, is de instelling van centrale contactpunten voor patiënten in elke lidstaat, die voorlichting over grensoverschrijdende gezondheidszorg kunnen geven met aandacht voor de context van het nationale gezondheidsstelsel. Omdat voor vragen over aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg overleg tussen de autoriteiten in verschillende lidstaten nodig is, moeten deze centrale contactpunten ook een netwerk vormen om dergelijke vragen op de meest efficiënte wijze te beantwoorden. De contactpunten moeten met elkaar samenwerken en patiënten in staat stellen met kennis van zaken beslissingen over grensoverschrijdende gezondheidszorg te nemen. Ook moeten zij informatie verstrekken over de mogelijkheden om problemen met grensoverschrijdende gezondheidszorg op te lossen, in het bijzonder over buitengerechtelijke regelingen voor de beslechting van grensoverschrijdende geschillen. Wanneer zij regelingen voor voorlichting over grensoverschrijdende gezondheidszorg treffen, moeten de lidstaten stilstaan bij de noodzaak om de informatie in toegankelijke vorm te verstrekken en om ten behoeve van kwetsbare patiënten, mensen met een handicap en mensen met complexe behoeften voorlichting mogelijke bronnen van extra bijstand te vermelden. (44) Wanneer een patiënt gezondheidszorg ontvangt in een lidstaat die niet het land is waar hij verzekerd is, is het cruciaal dat hij van tevoren van de geldende voorschriften op de hoogte is. Een soortgelijke duidelijkheid is vereist wanneer ▌grensoverschrijdende gezondheidszorg wordt verleend , zoals telegeneeskunde . In die gevallen is volgens de algemene beginselen in artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing, aangezien de lidstaten uit hoofde van artikel 152, lid 5, van het Verdrag verantwoordelijk zijn voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging. Dit zal de patiënt helpen met kennis van zaken beslissingen te nemen en zal misverstanden en misvattingen voorkomen. Bovendien zal hierdoor veel vertrouwen tussen de patiënt en de zorgverlener ontstaan. (45) De lidstaten moeten beslissen over de vorm van de nationale contactpunten, evenals over hun aantal. De nationale contactpunten mogen ook in bestaande informatiecentra worden opgenomen of op de activiteiten daarvan voortbouwen, mits duidelijk wordt aangegeven dat zij tevens nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg zijn. De nationale contactpunten moeten over de nodige middelen beschikken om informatie over de belangrijkste aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen geven en patiënten zo nodig praktische hulp te kunnen bieden. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat organen die de gezondheidswerkers vertegenwoordigen aan deze activiteiten deelnemen. Het bestaan van nationale contactpunten mag de lidstaten niet beletten overeenkomstig de specifieke inrichting van hun gezondheidszorgstelsel op regionaal of plaatselijk niveau andere met elkaar verbonden contactpunten op te richten. De nationale contactpunten moeten in staat zijn de patiënten relevante informatie over grensoverschrijdende gezondheidszorg te verstrekken en hun hulp te bieden. Dit mag geen rechtshulp omvatten. (46) Er is samenwerking tussen de zorgaanbieders, zorginkopers en regelgevers van verschillende lidstaten op nationaal, regionaal of lokaal niveau nodig, zodat veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende zorg kan worden gewaarborgd. Dit geldt in het bijzonder voor grensregio's, waar grensoverschrijdende gezondheidszorg de meest efficiënte wijze kan zijn om de gezondheidszorg voor de plaatselijke bevolking te organiseren, maar waar samenwerking tussen de gezondheidsstelsels van verschillende lidstaten nodig is om dergelijke grensoverschrijdende gezondheidsdiensten blijvend tot stand te kunnen brengen. Deze samenwerking kan bestaan in gezamenlijke planning, wederzijdse erkenning of aanpassing van procedures of normen, interoperabiliteit van de nationale informatie- en communicatietechnologiesystemen, praktische mechanismen om de continuïteit van de zorg te waarborgen of praktische bevordering van tijdelijke of incidentele verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg door gezondheidswerkers. ▌ (47) De Commissie moet samenwerking tussen de lidstaten op de in hoofdstuk IV van deze richtlijn genoemde gebieden aanmoedigen, en kan overeenkomstig artikel 152, lid 2, van het Verdrag in nauw contact met de lidstaten alle dienstige initiatieven nemen om deze coördinatie te vergemakkelijken en bevorderen. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan het mogelijke gebruik van een Europese groepering voor territoriale samenwerking (EGTS). (48) Wanneer geneesmiddelen in de lidstaat van aansluiting van de patiënt overeenkomstig Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (16) , inclusief de toekomstige richtlijnen over vervalste geneesmiddelen en geneesmiddelenbewaking, zijn toegelaten en in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn voorgeschreven, moet een dergelijk recept in principe in de eigen lidstaat van de patiënt medisch of in apotheken erkend en gebruikt kunnen worden. De opheffing van de wettelijke en bestuursrechtelijke belemmeringen voor een dergelijke erkenning doet niet af aan de noodzaak van passende instemming door de behandelend arts of apotheker van de patiënt in elk afzonderlijk geval indien dit uit hoofde van de bescherming van de menselijke gezondheid gerechtvaardigd is, noodzakelijk is en evenredig is met die doelstelling. Een dergelijke medische erkenning moet bovendien de beslissing van de lidstaat van aansluiting over de opname van dergelijke geneesmiddelen in het vergoedingenpakket van het socialezekerheidsstelsel waarbij de patiënt is aangesloten, en de geldigheid van nationale bepalingen inzake prijzen en betaling onverlet laten. De toepassing van het erkenningsbeginsel zal worden bevorderd door de nodige maatregelen goed te keuren om de veiligheid van de patiënt te waarborgen en misbruik van of verwarring over geneesmiddelen te voorkomen. (49) Aan alle patiënten met aandoeningen waarvoor een bijzondere concentratie van middelen of deskundigheid vereist is, moet gezondheidszorg worden verleend door de Europese referentienetwerken, zodat betaalbare, hoogwaardige en kosteneffectieve zorg wordt geboden; deze netwerken kunnen tevens een centrale rol spelen op het gebied van medische opleiding, onderzoek en uitwisseling en beoordeling van informatie. Er moet een mechanisme voor de identificatie en ontwikkeling van de Europese referentienetwerken worden ingesteld om op Europees niveau de gelijke toegang tot hoogwaardige, gedeelde expertise op een bepaald medisch gebied voor alle patiënten en voor gezondheidswerkers te organiseren. (50) Technologische ontwikkelingen op het gebied van de grensoverschrijdende verlening van gezondheidszorg met behulp van informatie- en communicatietechnologieën kunnen tot gevolg hebben dat de uitoefening van de toezichthoudende taak door de lidstaten onduidelijk wordt, en zo het vrije verkeer van gezondheidszorg belemmeren en mogelijk verdere risico's voor de bescherming van de gezondheid als gevolg van deze wijze van verlening opleveren. Voor de grensoverschrijdende verlening van gezondheidszorg met behulp van informatie- en communicatietechnologieën worden in de Gemeenschap zeer uiteenlopende en incompatibele indelingen en normen gehanteerd, waardoor belemmeringen voor deze wijze van verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, alsmede mogelijke risico's voor de bescherming van de gezondheid ontstaan. Daarom is communautaire harmonisatie op deze gebieden nodig, en om de verantwoordelijkheden en normen op dat gebied snel genoeg te kunnen vaststellen en aanpassen om bij de voortdurende ontwikkeling van de desbetreffende technologieën en technieken aan te sluiten, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen uitvoeringsmaatregelen vast te stellen. (51) De interoperabiliteit van electronische gezondheidszorgoplossingen (e-health) moet worden bewerkstelligd met inachtneeming van de nationale regelingen inzake de verstrekking van gezondheidsdiensten die zijn aangenomen om de patiënt te beschermen, met inbegrip van wetgeving inzake internetapotheken, in het bijzonder nationale verboden op de verzending per post van receptplichtige geneesmiddelen overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie en Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (17) . (52) Om de gezondheidszorg in het algemeen, en grensoverschrijdende gezondheidszorg in het bijzonder, onder efficiënt toezicht te kunnen stellen en efficiënt te kunnen plannen en beheren, zijn regelmatige statistieken en aanvullende gegevens over grensoverschrijdende gezondheidszorg nodig; de productie hiervan moet zo veel mogelijk in de bestaande gegevensverzamelingssystemen worden geïntegreerd. Op deze wijze worden een passend toezicht en een passende planning mogelijk, waarbij rekening wordt gehouden met grensoverschrijdende zorg. Het gaat onder meer om passende structuren op communautair niveau, zoals het communautair statistisch systeem, en met name Verordening (EG) nr. 1338/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende communautaire statistieken over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk (18) , het gezondheidsinformatiesysteem dat is opgericht in het kader van het gezondheidsprogramma dat is vastgesteld bij Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (19) en andere monitoringactiviteiten, zoals die van het Europese centrum dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (20) . (53) De voortdurende ontwikkeling van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën biedt de gezondheidsstelsels van de lidstaten kansen, maar stelt deze ook voor zware opgaven. De evaluatie van gezondheidstechnologieën en de mogelijke beperking van de toegang tot nieuwe technologieën als gevolg van bepaalde besluiten van bestuursorganen werpen echter een aantal fundamentele sociale vragen op, die de deelneming van een groot aantal belanghebbenden en de totstandbrenging van een levensvatbaar bestuursmodel vereisen. Daarom is niet alleen de medewerking gewenst van de bevoegde instanties van alle lidstaten, maar ook van alle andere betrokkenen, met inbegrip van de gezondheidswerkers en vertegenwoordigers van de patiënten en de industrie. Bovendien moet de samenwerking berusten op uitvoerbare beginselen van goed bestuur, zoals transparantie, openheid, objectiviteit en onpartijdigheid van de procedures. (54) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (21) . (55) In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven om in samenwerking met deskundigen en belanghebbenden een lijst van specifieke criteria en voorwaarden waaraan Europese referentienetwerken moeten voldoen , alsmede de procedure voor de oprichting van Europese netwerken , vast te stellen . Daar het ║ maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG. (56) Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de vaststelling van een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg in de Europese Unie, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (57) De lidstaat van aansluiting en de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt moeten er via voorafgaande bilaterale samenwerking en in overleg met de patiënt voor zorgen dat in elke lidstaat passende nazorg en ondersteuning na de toegestane geneeskundige behandeling aanwezig is en dat de patiënten duidelijk worden voorgelicht over nazorgopties en kosten. Hiertoe moeten de lidstaten maatregelen nemen om te zorgen dat de nodige medische en sociale zorggegevens van de patiënt worden doorgegeven met inachtneming van de vertrouwelijkheid ervan en dat medische en sociale zorgverleners in de twee landen elkaar kunnen raadplegen teneinde de hoogste kwaliteit van behandeling en nazorg (met inbegrip van sociale ondersteuning) voor de patiënt te kunnen verzekeren. (58) Doordat deze richtlijn het vrij verkeer van patiënten binnen de Europese Unie vergemakkelijkt, zal waarschijnlijk concurrentie ontstaan tussen de zorgaanbieders. Deze concurrentie zal waarschijnlijk bijdragen tot een verbetering van de kwaliteit van de gezondheidszorg voor iedereen in het algemeen en tot de oprichting van "centres of expertise", HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Doel Deze richtlijn stelt regels vast voor de toegang tot veilige en hoogwaardige gezondheidszorg in een andere lidstaat en voorziet in samenwerkingsmechanismen tussen de lidstaten op het gebied van gezondheidszorg, waarbij de nationale bevoegdheden op het gebied van de organisatie en verstrekking van gezondheidszorg ten volle worden geëerbiedigd. Bij de toepassing van deze richtlijn eerbiedigen de lidstaten de principes van hoogwaardige zorg en billijkheid . Artikel 2 Toepassingsgebied Deze richtlijn is van toepassing op de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering, en onafhankelijk van de vraag of het publieke of private zorg betreft. Zij laat het bestaande wettelijke kader voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels dat is ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de opvolger hiervan, Verordening (EG) nr. 883/2004, onverlet. Deze richtlijn is niet van toepassing op gezondheidsdiensten waarbij de nadruk ligt op langetermijnverzorging, daaronder begrepen diensten die worden verleend over een lange tijdsspanne en die tot doel hebben om hulpbehoevenden te ondersteunen bij de uitvoering van routinematige taken van elke dag. Deze richtlijn is evenmin van toepassing op orgaantransplantaties. Artikel 3 Verband met andere bepalingen van de Gemeenschap 1. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd: 2. Deze richtlijn heeft geen betrekking op de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die tijdens een tijdelijk verblijf van verzekerden in een andere lidstaat medisch noodzakelijk worden. Evenmin is deze richtlijn van invloed op de rechten van de patiënten om toestemming te verkrijgen voor behandeling in een andere lidstaat indien voldaan wordt aan de voorwaarden die gesteld worden in de verordeningen inzake de coördinatie van de stelsels van sociale zekerheid, met name aan artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en artikel 20 van Verordening (EG) nr. 883/2004 . ▌ 3. De lidstaten passen deze richtlijn overeenkomstig het ║ Verdrag toe. Artikel 4 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: ▌ h) "lidstaat van aansluiting": de lidstaat waar de patiënt verzekerd is of de lidstaat waar de patiënt woonachtig is, indien dit een andere lidstaat is . Indien de ziektekostenverzekeringsinstantie van de lidstaat waar de patiënt woonachtig is, op grond van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, respectievelijk Verordening (EG) nr. 883/2004 verantwoordelijk is voor het verlenen van prestaties overeenkomstig de wetgeving van die staat, wordt die lidstaat voor de toepassing van deze richtlijn beschouwd als de lidstaat van aansluiting. i) "lidstaat waar de behandeling plaatsvindt": de lidstaat op het grondgebied waarvan de grensoverschrijdende gezondheidszorg feitelijk wordt verleend; HOOFDSTUK II AUTORITEITEN VAN DE LIDSTATEN DIE VERANTWOORDELIJK ZIJN VOOR DE NALEVING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE BEGINSELEN VOOR DE GEZONDHEIDSZORG Artikel 5 Verantwoordelijkheden van de autoriteiten van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt 1. De lidstaat waar de behandeling plaatsvindt is verantwoordelijk voor de organisatie en verstrekking van de gezondheidszorg. Deze lidstaat stelt in dit verband, rekening houdend met de beginselen van universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit, duidelijke kwaliteitsnormen voor de op zijn grondgebied verleende gezondheidszorg vast, zorgt ervoor dat de bestaande EU-wetgeving over veiligheidsnormen wordt nageleefd en waarborgt dat: 2. De autoriteiten van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, houden aan de hand van de overeenkomstig artikel 21 verzamelde gegevens regelmatig toezicht op de toegankelijkheid, de kwaliteit en de financiële staat van hun gezondheidszorgstelsels. 3. Om de veiligheid van de patiënten zo goed mogelijk te waarborgen zien de lidstaten van behandeling en van aansluiting erop toe dat: 4. Overeenkomstig de regelgevingsprocedure bedoeld in artikel 22, lid 2, stelt de Commissie de nodige maatregelen vast voor de totstandbrenging van een gemeenschappelijk beveiligingsniveau voor medische gegevens, rekening houdend met de bestaande technische normen op dit gebied. ▌ 5. Voor zover dit nodig is om de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg te bevorderen, kan de Commissie samen met de lidstaten richtsnoeren ontwikkelen om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken; daarbij wordt uitgegaan van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid. 6. Voor de toepassing van dit artikel creëren de lidstaten een transparant mechanisme ter berekening van de kosten die voor de verleende gezondheidszorg moeten worden aangerekend. Dit berekeningsmechanisme is gebaseerd op objectieve, niet-discriminerende criteria die vooraf bekend zijn, en wordt op het juiste administratieve niveau toegepast in gevallen waar de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, over een gedecentraliseerde gezondheidszorg beschikt. 7. Gezien het grote belang dat de waarborging van kwaliteit en veiligheid van grensoverschrijdende zorg heeft voor met name de patiënt, worden bij het ontwerpen van normen en richtsnoeren als bedoeld in de leden 1 en 5 in ieder geval de (grensoverschrijdende) patiëntenorganisaties betrokken. HOOFDSTUK III GRENSOVERSCHRIJDENDE GEZONDHEIDSZORG ▌ Artikel 6 Verantwoordelijkheden van de autoriteiten van de lidstaat van aansluiting 1. Behoudens de bepalingen in deze richtlijn, in het bijzonder de artikelen 7, 8 en 9, waarborgt de lidstaat van aansluiting dat verzekerden die naar een andere lidstaat reizen om daar tijdens hun verblijf gezondheidszorg te ontvangen of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, niet belet worden in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg te ontvangen wanneer de desbetreffende behandeling deel uitmaakt van de prestaties waarop de verzekerde uit hoofde van de wetgeving , bestuursrechtelijke regelingen, richtsnoeren en gedragscodes van de medische beroepen van de lidstaat van aansluiting recht heeft. Onverminderd Verordening (EEG) nr. 1408/71 en, vanaf de datum van inwerkingtreding ervan, Verordening (EG) nr. 883/2004 vergoedt de lidstaat van aansluiting de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt of de verzekerde de kosten die door zijn wettelijke socialezekerheidsstelsel zouden zijn vergoed indien een even doeltreffende gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend. Als een lidstaat van aansluiting weigert de behandeling te vergoeden, moet deze lidstaat een medische rechtvaardiging voor zijn besluit verstrekken. In alle gevallen bepaalt de lidstaat van aansluiting welke gezondheidszorg wordt vergoed, ongeacht waar deze wordt verleend. Patiënten met een zeldzame ziekte moeten het recht hebben een beroep op de gezondheidszorg in een andere lidstaat te doen en vergoeding daarvoor te krijgen, zelfs wanneer de behandeling in kwestie niet behoort tot de prestaties waarin in de wetgeving van de lidstaat van aansluiting is voorzien. 2. De kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg worden door de lidstaat van aansluiting overeenkomstig deze richtlijn vergoed of rechtstreeks betaald tot het bedrag dat vergoed zou worden voor dezelfde ziekte, onder dezelfde voorwaarden als bepaald in lid 1, in de lidstaat van aansluiting ║; het vergoede bedrag is echter niet hoger dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. De lidstaten kunnen beslissen om andere, daarmee samenhangende kosten, zoals therapeutische behandeling en verblijfs- en reiskosten, te vergoeden. 3. De extra kosten die personen met een handicap wellicht moeten maken bij behandeling in een andere lidstaat als gevolg van een of meer handicaps worden door de lidstaat van aansluiting overeenkomstig de nationale wetgeving vergoed, mits deze extra uitgaven voldoende met bewijzen gestaafd zijn. 4. De lidstaat van aansluiting kan aan een patiënt die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg wil ontvangen, dezelfde voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele , op lokaal, nationaal of regionaal niveau vastgestelde eisen stellen om de gezondheidszorg te kunnen ontvangen en de kosten daarvan vergoed te krijgen als hij zou stellen indien deze gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend, mits deze niet discriminerend zijn , geen belemmering vormen voor het vrije verkeer van patiënten en goederen, zoals geneesmiddelen en medische hulpmiddelen, en vooraf bekend zijn. Daarbij mag worden verlangd dat de verzekerde met het oog op de toepassing van deze voorwaarden, criteria of formele eisen wordt onderzocht door een gezondheidswerker of ambtenaar die diensten verricht voor het wettelijke socialezekerheidsstelsel van de lidstaat van aansluiting, voor zover een dergelijk onderzoek ook vereist zou zijn om toegang tot de gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting te krijgen . 5. Voor de toepassing van dit artikel beschikken de lidstaten ▌over een transparant mechanisme voor de berekening van de door het wettelijke socialezekerheidsstelsel of andere wettelijke publieke stelsels vergoede kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg. Dit mechanisme berust op objectieve, niet-discriminerende en vooraf bekende criteria en de volgens dit mechanisme vergoede kosten zijn niet lager dan die welke vergoed zouden worden indien deze gezondheidszorg op het grondgebied van de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend. Het mechanisme wordt op het juiste administratieve niveau toegepast in gevallen waar de lidstaat van aansluiting over een gedecentraliseerde gezondheidszorg beschikt. 6. Patiënten die in een andere lidstaat dan hun lidstaat van aansluiting gezondheidszorg ║ ontvangen of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, wordt overeenkomstig de nationale omzettingsmaatregelen voor de communautaire bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG, toegang gegeven tot hun medische dossiers. Indien de medische dossiers in elektronische vorm worden bijgehouden, moeten de patiënten recht hebben op een kopie van deze dossiers of op afstand toegang krijgen tot deze dossiers. Gegevens worden alleen met uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de patiënt of de familieleden van de patiënt doorgegeven. 7. De bepalingen van dit hoofdstuk laten de sluiting van grensoverschrijdende contractuele regelingen inzake geplande gezondheidszorg onverlet. Artikel 7 Extramurale zorg De lidstaat van aansluiting stelt de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende extramurale zorg of de aankoop van in een andere lidstaat gekochte goederen die worden gebruikt in de gezondheidszorg niet afhankelijk van voorafgaande toestemming als de kosten van die zorg of die goederen door zijn socialezekerheidsstelsel vergoed zouden worden indien de zorg op zijn grondgebied zou zijn verleend of de goederen op zijn grondgebied zouden zijn aangekocht . Artikel 8 Intramurale ▌zorg 1. Met het oog op de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg overeenkomstig deze richtlijn is de definitie van "intramurale zorg" die door de lidstaat van aansluiting wordt gehanteerd, beperkt tot : ▌ 2. De lidstaat van aansluiting mag voor de vergoeding door zijn socialezekerheidsstelsel van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale zorg een systeem van voorafgaande toestemming hanteren als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: Dit systeem laat Verordening (EEG) nr. 1408/71 en, vanaf de datum van inwerkingtreding ervan, Verordening (EG) nr. 883/2004 onverlet. 3. Het systeem van voorafgaande toestemming geldt onverminderd artikel 3, lid 2, en is beperkt tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is, is gebaseerd op duidelijke en transparante criteria en vormt geen middel tot willekeurige discriminatie of een belemmering voor het vrije verkeer van patiënten . 4. Wanneer voorafgaande toestemming is gevraagd en gegeven, zorgt de lidstaat van aansluiting ervoor dat de patiënt alleen kosten vooraf hoeft te betalen die ook vooraf hadden moeten worden betaald als de zorg in het kader van het gezondheidsstelsel van zijn lidstaat van aansluiting zou zijn verstrekt. Voor eventuele andere kosten streven de lidstaten ernaar het geld rechtstreeks te laten overmaken tussen de zorgfinanciers en de zorgaanbieders. 5. Er moeten systemen voor het aanvragen van voorafgaande toestemming beschikbaar worden gesteld op lokaal/regionaal niveau en deze moeten toegankelijk en transparant zijn voor de patiënten. De voorschriften voor het aanvragen en weigeren van voorafgaande toestemming moeten vóór het indienen van een aanvraag beschikbaar zijn, zodat de aanvraag op eerlijke en transparante wijze kan worden gedaan. 6. Patiënten die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg wensen te ontvangen, wordt het recht gegarandeerd om in hun lidstaat van aansluiting om voorafgaande toestemming te vragen. 7. De lidstaat van aansluiting stelt alle relevante informatie over de krachtens lid 3 ingevoerde systemen van voorafgaande toestemming , met inbegrip van beroepsprocedures in geval van weigering van toestemming, ter beschikking van het publiek. 8. Bij elk verzoek om toestemming van een verzekerde om gezondheidszorg in een andere lidstaat te ontvangen gaat de lidstaat van aansluiting na of is voldaan aan de voorwaarden van Verordening (EG) nr. 883/2004 en verleent hij, indien dit zo is, voorafgaande toestemming overeenkomstig deze verordening. 9. Patiënten met zeldzame ziekten hebben geen voorafgaande toestemming nodig. Artikel 9 Procedurele waarborgen voor grensoverschrijdende gezondheidszorg ▌ 1. De lidstaat van aansluiting waarborgt dat de administratieve procedures voor grensoverschrijdende gezondheidszorg ▌waarvoor voorafgaande toestemming vereist is als bedoeld in artikel 8, lid 2 , voor de vergoeding van de in een andere lidstaat gemaakte gezondheidszorgkosten, en de overige voorwaarden en formele eisen als bedoeld in artikel 6, lid 4 , berusten op objectieve, niet-discriminerende en vooraf bekendgemaakte criteria, die noodzakelijk zijn en evenredig zijn met de beoogde doelstelling. Wanneer aan de voorwaarden in artikel 22, lid 1, onder c), en lid 2 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, wordt een verzekerde altijd toestemming verleend uit hoofde van de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder k) van deze richtlijn . 2. Dergelijke procedures zijn gemakkelijk toegankelijk en kunnen waarborgen dat de ingediende verzoeken binnen vooraf door de lidstaten vastgestelde en bekendgemaakte redelijke termijnen objectief en onpartijdig behandeld worden. ▌ 3. De lidstaat van aansluiting zorgt ervoor dat patiënten die voorafgaande toestemming hebben verkregen voor grensoverschrijdende gezondheidszorg, alleen voorafgaande of bijkomende betalingen aan het zorgstelsel en/of de zorgaanbieders in de lidstaat van behandeling hoeven te betalen voor zover deze betalingen in de lidstaat van aansluiting zelf ook vereist zouden zijn. 4. De lidstaten houden bij de vaststelling van de termijnen waarbinnen verzoeken om grensoverschrijdende gezondheidszorg ▌moeten worden behandeld en bij de behandeling van deze verzoeken rekening met: 5. Systemen voor het aanvragen van voorafgaande toestemming worden beschikbaar gesteld op het adequate niveau voor de uitvoering van de gezondheidszorg van de lidstaat en zijn toegankelijk en transparant voor de patiënt. De voorschriften voor het aanvragen en weigeren van voorafgaande toestemming moeten vóór het indienen van een aanvraag beschikbaar zijn, zodat de aanvraag op eerlijke en transparante wijze kan worden gedaan. 6. De lidstaten waarborgen dat alle administratieve of medische beslissingen over grensoverschrijdende gezondheidszorg per geval medisch of bestuursrechtelijk getoetst kunnen worden, en tevens in rechte kunnen worden betwist, waarbij ook tijdelijke maatregelen kunnen worden genomen. 7. De Commissie verricht binnen twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn een haalbaarheidsstudie naar de oprichting van een clearinginstelling om de vergoeding van kosten in het kader van deze richtlijn tussen verschillende landen, gezondheidszorgstelsels en muntzones te vergemakkelijken. Zij brengt daarover verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad en dient zo nodig een wetgevingsvoorstel in. Artikel 10 Voorafgaande toestemming De lidstaten kunnen de patiënten een vrijwillig systeem van voorafgaande melding aanbieden waarbij de patiënt, in ruil voor deze melding, een schriftelijke bevestiging krijgt waarop het maximumbedrag vermeld staat dat zal worden betaald. De patiënt kan deze schriftelijke bevestiging alsdan meenemen naar het ziekenhuis waar hij wordt behandeld, waarna de kosten rechtstreeks door de lidstaat van aansluiting aan dit ziekenhuis worden vergoed. Artikel 11 Europese Ombudsman voor patiënten De Commissie dient binnen 18 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn een wetgevingsvoorstel in om een Europese Ombudsman voor patiënten in te stellen. De Europese Ombudsman voor patiënten behandelt en, indien nodig, bemiddelt in zaken waar patiënten een klacht indienen met betrekking tot voorafgaande toestemming, terugbetaling van kosten of schade. Op de Europese Ombudsman voor patiënten wordt pas een beroep gedaan, wanneer alle klachtmogelijkheden binnen de lidstaat in kwestie zijn uitgeput. Artikel 12 Voorlichting van patiënten over het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat 1. De lidstaat van aansluiting waarborgt dat er, onder meer met elektronische middelen, gemakkelijk toegankelijke mechanismen zijn ingesteld om patiënten op verzoek snel informatie te geven over het ontvangen van gezondheidszorg in een andere lidstaat en de voorwaarden die daarop van toepassing zijn, alsook over de rechten van patiënten, de procedures voor de toegang tot die rechten en de beroeps- en verhaalmogelijkheden waarover de patiënt beschikt als dergelijke rechten hem worden onthouden, onder meer in geval van schade als gevolg van in een andere lidstaat ontvangen gezondheidszorg. Deze informatie wordt zo gepubliceerd dat zij toegankelijk is voor personen met een handicap. De lidstaten raadplegen de belanghebbenden, waaronder patiëntenorganisaties, om te garanderen dat de informatie duidelijk en toegankelijk is. In de informatie over grensoverschrijdende gezondheidszorg wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen de rechten die patiënten hebben op grond van deze richtlijn en de rechten die voortvloeien uit de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder k). ▌ 2. Naast de in lid 1 genoemde informatie wordt ook informatie over gezondheidswerkers en zorgaanbieders met elektronische middelen gemakkelijk toegankelijk gemaakt door de lidstaat waar de gezondheidswerkers en zorgaanbieders geregistreerd zijn; deze informatie omvat naam, registratienummer en praktijkadres van de gezondheidswerkers en eventuele beperkingen die hun in de uitoefening van hun beroep zijn opgelegd. ▌ Artikel 13 Toepasselijke voorschriften in geval van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg 1. Wanneer gezondheidszorg wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is, ▌is overeenkomstig artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing. 2. Dit artikel is niet van toepassing op de erkenning van beroepskwalificaties. Artikel 14 Nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg 1. De lidstaten wijzen nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg aan en stellen de Commissie in kennis van de naam en contactgegevens daarvan. De lidstaten waarborgen dat patiëntenorganisaties, ziekenfondsen en zorgaanbieders bij de nationale contactpunten betrokken worden. De nationale contactpunten worden op een efficiënte en transparante wijze ingericht. In alle lidstaten wordt informatie verspreid over het bestaan van de nationale contactpunten, zodat patiënten gemakkelijk toegang krijgen tot de informatie. 2. De nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg mogen ook in bestaande informatiecentra in de lidstaten worden ondergebracht. 3. Het nationale contactpunt in de lidstaat van aansluiting ▌verstrekt en verspreidt informatie ten behoeve van patiënten en gezondheidswerkers, indien nodig op een website, over het ontvangen van gezondheidszorg in een andere lidstaat en over de voorwaarden die van toepassing zijn , in het bijzonder over de in artikel 6 bepaalde rechten van patiënten in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg . Het nationale contactpunt helpt patiënten bij de bescherming van hun rechten en bij het eisen van een passende schadevergoeding in geval van schade als gevolg van het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat ▌. 4. Het nationale contactpunt in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, verstrekt en verspreidt informatie ten behoeve van patiënten, indien nodig op een website, over de in artikel 5, lid 1, onder c), bedoelde kwesties en over de bescherming van persoonsgegevens, de mate van toegankelijkheid van gezondheidsvoorzieningen voor personen met een handicap, klachtenprocedures en rechtsmiddelen met betrekking tot de in de lidstaat van behandeling verleende gezondheidszorg. Het informeert patiënten en gezondheidswerkers, indien nodig, in het bijzonder over de regelingen waaraan gezondheidswerkers en dienstverleners zijn onderworpen en de wijze waarop regulerend kan worden opgetreden en over de beschikbare mogelijkheden om geschillen te beslechten en helpt ║ bij het vaststellen van de buitengerechtelijke geschillenbeslechtingsregeling die in een specifiek geval kan worden gebruikt ▌. 5. Het nationale contactpunt in een lidstaat werkt nauw samen met andere bevoegde autoriteiten, met de nationale contactpunten in andere lidstaten, met patiëntenorganisaties en met de Commissie. 6. De nationale contactpunten verstrekken de in de leden 2 en 3 bedoelde informatie op zodanige wijze dat deze gemakkelijk toegankelijk is voor personen met een handicap. 7. De Commissie stelt volgens de in artikel 22 , lid 2, bedoelde procedure het volgende vast: HOOFDSTUK IV SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN GEZONDHEIDSZORG Artikel 15 Verplichting tot samenwerking 1. De lidstaten verlenen de wederzijdse bijstand die voor de toepassing van deze richtlijn nodig is. 2. De lidstaten bevorderen de samenwerking bij de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg op regionaal en lokaal niveau, alsmede door middel van informatie- en communicatietechnologie, tijdelijke of ad-hocverlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg en andere vormen van grensoverschrijdende samenwerking. 3. De lidstaten, met name buurlanden, kunnen met elkaar akkoorden over de voortzetting of eventuele verdere ontwikkeling van samenwerkingsovereenkomsten sluiten. 4. De lidstaten garanderen dat registers waarin gezondheidswerkers zijn opgenomen, door de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten kunnen worden geraadpleegd. 5. De lidstaten wisselen onmiddellijk en pro-actief informatie uit over tucht- en strafrechtelijke uitspraken tegen gezondheidswerkers, voor zover deze gevolgen hebben voor hun registratie of hun recht om diensten te verrichten. Artikel 16 Erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten 1. Wanneer overeenkomstig artikel 6, lid 1, van Richtlijn 2001/83/EG een vergunning is verleend om een geneesmiddel op hun grondgebied in de handel te brengen, waarborgen de lidstaten dat recepten voor dat geneesmiddel die door een gemachtigde persoon in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn verstrekt, op hun grondgebied kunnen worden gebruikt en dat eventuele beperkingen op de erkenning van individuele recepten verboden zijn, tenzij deze: 2. Om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken stelt de Commissie het volgende vast: 3. Als in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, een recept wordt verstrekt voor geneesmiddelen die in de lidstaat van aansluiting normaal niet tegen recept verkrijgbaar zijn, staat het aan laatst genoemde lidstaat om te besluiten of hij uitzonderlijk toestemming verleent dan wel een alternatief geneesmiddel verstrekt dat even doeltreffend wordt geacht. 4. De in lid 2, onder a) , b) en c) , bedoelde maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 22 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure. ▌ 5. Lid 1 is niet van toepassing op geneesmiddelen die overeenkomstig artikel 71, lid 2, van Richtlijn 2001/83/EG aan een bijzonder medisch recept onderworpen zijn. Artikel 17 Europese referentienetwerken 1. De lidstaten bevorderen de ontwikkeling van Europese referentienetwerken van zorgaanbieders , met name op het gebied van zeldzame ziekten, die de ervaringen benutten die de Europese groeperingen voor territoriale samenwerking (EGTS) hebben opgedaan met betrekking tot de samenwerking op het gebied van gezondheid. Die netwerken staan voortdurend open voor nieuwe orgaanbieders die eraan willen deelnemen, mits deze zorgaanbieders aan alle vereiste voorwaarden en criteria voldoen. 2. De Europese referentienetwerken hebben de volgende doelstellingen: 3. De Commissie stelt in samenwerking met deskundigen en belanghebbenden het volgende vast: 4. De in lid 3 bedoelde maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 22 , lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Artikel 18 Proefgebieden De Commissie kan in samenwerking met de lidstaten grensregio´s aanwijzen als proefgebieden waar innovatieve initiatieven met betrekking tot grensoverschrijdende gezondheidszorg getest, geanalyseerd en geëvalueerd kunnen worden. Artikel 19 E-gezondheidszorg De Commissie stelt volgens de in artikel 22 , lid 2, bedoelde procedure de nodige specifieke maatregelen vast om informatie- en communicatietechnologiesystemen op het gebied van de gezondheidszorg interoperabel te maken; die maatregelen zijn van toepassing wanneer lidstaten besluiten deze systemen in te voeren. De maatregelen voldoen aan de toepasselijke gegevensbeschermingswetgeving in elke lidstaat, sluiten aan bij de ontwikkelingen van de gezondheidstechnologieën en de medische wetenschap , met inbegrip van telegeneeskunde en telepsychiatrie, en eerbiedigen het grondrecht op bescherming van persoonsgegevens ▌. In het bijzonder worden de nodige normen en begrippen voor de interoperabiliteit van de desbetreffende informatie- en communicatietechnologiesystemen gespecificeerd om een veilige, hoogwaardige en efficiënte verlening van grensoverschrijdende gezondheidsdiensten te waarborgen. De lidstaten verzekeren dat het gebruik van e-gezondheids- en andere telemedische diensten: Artikel 20 Samenwerking op het gebied van het beheer van ▌gezondheidstechnologieën 1. De Commissie vergemakkelijkt, in overleg met het Europees Parlement, de invoering van een netwerk waarin de nationale autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor de evaluatie van gezondheidstechnologie met elkaar worden verbonden. Dit netwerk is gestoeld op de beginselen van goed bestuur, waaronder transparantie, objectiviteit, eerlijke procedures en brede en volledige betrokkenheid van alle belanghebbende groepen, met inbegrip van onder meer gezondheidswerkers, patiëntenvertegenwoordigers, sociale partners, wetenschappers en het bedrijfsleven, waarbij de bevoegdheid van de lidstaten op het gebied van de evaluatie van gezondheidstechnologie wordt gerespecteerd. 2. Het netwerk voor de evaluatie van gezondheidstechnologie heeft de volgende doelstellingen: 3. De lidstaten wijzen de autoriteiten of instanties aan die aan het in lid 1 bedoelde netwerk deelnemen en stellen de Commissie in kennis van de naam en contactgegevens van die autoriteiten of instanties. 4. De Commissie stelt volgens de in artikel 22 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure de nodige maatregelen voor de oprichting , het beheer en de transparante werking van dit netwerk vast ▌. 5. De Commissie staat alleen autoriteiten die de in lid 1 omschreven beginselen van goed bestuur in acht nemen, toe aan het netwerk deel te nemen. Artikel 21 Verzameling van gegevens voor statistische en toezichtsdoeleinden 1. De lidstaten verzamelen voor toezichtsdoeleinden benodigde statistische gegevens ▌over de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, de verleende zorg, de betrokken zorgaanbieders en patiënten, de kosten en de resultaten. Deze gegevens verzamelen zij, overeenkomstig de nationale en communautaire wetgeving inzake de productie van statistieken en de bescherming van persoonsgegevens, en met name artikel 8, lid 4, van Richtlijn 95/46/EG, in het kader van hun algemene systemen voor het verzamelen van gegevens over de gezondheidszorg. 2. De lidstaten zenden de in lid 1 bedoelde gegevens ten minste jaarlijks naar de Commissie, met uitzondering van de gegevens die al krachtens Richtlijn 2005/36/EG worden verzameld. 3. Onverminderd de uitvoeringsmaatregelen voor het communautair statistisch programma en voor Verordening (EG) nr. 1338/2008 , stelt de Commissie volgens de in artikel 22 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure maatregelen vast voor de uitvoering van dit artikel. HOOFDSTUK V UITVOERINGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 22 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten, voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. Zij verzekert daarbij dat de deskundigen van de relevante patiënten- en beroepsgroepen op passende wijze worden geraadpleegd, met name bij de implementatie van deze richtlijn, en stelt een met redenen omkleed verslag op over deze raadpleging. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. Wanneer uitvoeringsmaatregelen betreffende de verwerking van persoonsgegevens worden vastgesteld, wordt de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming geraadpleegd. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. Artikel 23 Verslagen Binnen vijf jaar na de in artikel 25 , lid 1, genoemde termijn stelt de Commissie een verslag over de werking van deze richtlijn op , met statistieken over de patiëntenuitstroom en -instroom als gevolg van deze richtlijn, en dient dit bij het Europees Parlement en de Raad in. Daartoe stellen de lidstaten de Commissie, onverminderd artikel 25 , in kennis van alle maatregelen die zij in verband met de toepassing van de procedures in de artikelen 8 en 9 invoeren, wijzigen of handhaven. Artikel 24 Verwijzingen naar andere wetgeving Met ingang van de datum waarop Verordening (EG) nr. 883/2004 ║: Artikel 25 Omzetting De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (34) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 26 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 27 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0837 ), – gelet op artikel 152, lid 4, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0032/2009), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0239/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0726 ), – gelet op artikel 152, lid 4 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0455/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0231/2009 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008) (2) , – gezien de jaarverslagen van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 ( COM(2008)0629 , COM(2008)0628 ) evenals de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2579, SEC(2008)2580), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2007" ( COM(2008)0338 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles ( COM(2008)0499 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2361), – gezien het verslag van de Commissie "Antwoorden van de lidstaten op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2006" ( COM(2008)0112 ), – gezien het Groenboek over een Europees transparantie-initiatief, door de Commissie aangenomen op 3 mei 2006 ( COM(2006)0194 ), – gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model "single audit" (en een voorstel voor een communautair internecontrolekader) (3) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader" ( COM(2005)0252 ), – gezien het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2006)0009 ), het voortgangsverslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2007)0086 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)0311), – gezien het eerste halfjaarlijkse verslag over het scorebord betreffende de uitvoering van het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader, gepubliceerd op 19 juli 2006 (SEC(2006)1009), in aansluiting op het verzoek van het Parlement in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2004, – gezien advies nr. 6/2007 over de jaarlijkse overzichten van de lidstaten, de nationale verklaringen van de lidstaten en de door nationale controle-instanties verrichte controlewerkzaamheden met betrekking tot EU-middelen (4) , – gezien het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties ( COM(2008)0097 ), – gezien de mededeling van de commissarissen Hübner en Špidla aan de Commissie met een tussentijds verslag over de uitvoering van het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties (SEC(2008)2756), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2755), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2008)0110 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)0259), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (5) , en de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (6) , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2008 over een gemeenschappelijke visie op het begrip aanvaardbaar foutenrisico ( COM(2008)0866 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)3054), – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007 (5587/2009 – C6-0055/2009), – gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratom-Verdrag, – gelet op de artikelen 246 en volgende van het EG-Verdrag betreffende de Rekenkamer, – gezien de internationale audit- en boekhoudnormen, met name deze die van toepassing zijn op de openbare sector, – gezien de internationale peer review van de Rekenkamer, – gelet op Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (7) , in het bijzonder Titel V, hoofdstuk 3 betreffende pensioenen en invaliditeitsuitkeringen, en bijlage XII betreffende uitvoeringsbepalingen van artikel 83 bis van het Statuut, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , met name de artikelen 145, 146 en 147, – gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0168/2009 ), A. overwegende dat, overeenkomstig artikel 274 van het EG-Verdrag, de Commissie de begroting uitvoert onder eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer, 1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III − Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Investeringsbank, alsmede aan de nationale parlementen en de nationale en regionale controle-instanties van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2007 (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008 – 2008/2186(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (9) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008) (10) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur betreffende het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien de jaarverslagen van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 ( COM(2008)0629 , COM(2008)0628 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2579, SEC(2008)2580), – gezien de mededeling van de Commissie "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2007" ( COM(2008)0338 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles ( COM(2008)0499 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2361), – gezien het verslag van de Commissie "Antwoorden van de lidstaten op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2006" ( COM(2008)0112 ), – gezien het Groenboek over een Europees transparantie-initiatief, door de Commissie aangenomen op 3 mei 2006 ( COM(2006)0194 ), – gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model "single audit" (en een voorstel voor een communautair internecontrolekader) (12) , – gezien de mededeling van de Commissie over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2005)0252 ), – gezien het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2006)0009 ), het voortgangsverslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2007)0086 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)0311), – gezien het eerste halfjaarlijkse verslag over het scorebord betreffende de uitvoering van het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader, gepubliceerd op 19 juli 2006 (SEC(2006)1009), in aansluiting op het verzoek van het Parlement in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2004, – gezien advies nr. 6/2007 over de jaarlijkse overzichten van de lidstaten, de nationale verklaringen van de lidstaten en de door nationale controle-instanties verrichte controlewerkzaamheden met betrekking tot EU-middelen (13) , – gezien het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties ( COM(2008)0097 ), – gezien de mededeling van de commissarissen Hübner en Špidla aan de Commissie met een tussentijds verslag over de uitvoering van het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties (SEC(2008)2756), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2755), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2008)0110 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)0259), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (14) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (15) , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2008 over een gemeenschappelijke visie op het begrip aanvaardbaar foutenrisico ( COM(2008)0866 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)3054), – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007 (5589/2009 – C6-0056/2009), – gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratom-Verdrag, – gelet op de artikelen 246 en volgende van het EG-Verdrag betreffende de Rekenkamer, – gezien de internationale audit- en boekhoudnormen, met name deze die van toepassing zijn op de openbare sector, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (16) , met name de artikelen 145, 146 en 147, – gelet op Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (17) , en met name artikel 14, lid 3, – gelet op Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (18) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gelet op Besluit 2005/56/EG van de Commissie van 14 januari 2005 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur, voor het beheer van de communautaire maatregelen op het gebied van onderwijs, audiovisuele media en cultuur - overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (19) , – gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0168/2009 ), A. overwegende dat, overeenkomstig artikel 274 van het EG-Verdrag, de Commissie de begroting uitvoert onder eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer, 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III − Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III – Commissie en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie voor het begrotingsjaar 2007 (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008 – 2008/2186(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (20) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008) (21) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie betreffende het begrotingsjaar 2007 (22) , – gezien de jaarverslagen van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 ( COM(2008)0629 , COM(2008)0628 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2579, SEC(2008)2580), – gezien de mededeling van de Commissie "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2007" ( COM(2008)0338 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles ( COM(2008)0499 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2361), – gezien het verslag van de Commissie "Antwoorden van de lidstaten op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2006" ( COM(2008)0112 ), – gezien het Groenboek over een Europees transparantie-initiatief, door de Commissie aangenomen op 3 mei 2006 ( COM(2006)0194 ), – gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model "single audit" (en een voorstel voor een communautair internecontrolekader) (23) , – gezien de mededeling van de Commissie over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2005)0252 ), – gezien het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2006)0009 ), het voortgangsverslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2007)0086 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)0311), – gezien het eerste halfjaarlijkse verslag over het scorebord betreffende de uitvoering van het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader, gepubliceerd op 19 juli 2006 (SEC(2006)1009), in aansluiting op het verzoek van het Parlement in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2004, – gezien advies nr. 6/2007 over de jaarlijkse overzichten van de lidstaten, de nationale verklaringen van de lidstaten en de door nationale controle-instanties verrichte controlewerkzaamheden met betrekking tot EU-middelen (24) , – gezien het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties ( COM(2008)0097 ), – gezien de mededeling van de commissarissen Hübner en Špidla aan de Commissie met een tussentijds verslag over de uitvoering van het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties (SEC(2008)2756), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2755), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2008)0110 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)0259), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (25) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (26) , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2008 over een gemeenschappelijke visie op het begrip aanvaardbaar foutenrisico ( COM(2008)0866 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)3054), – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007 (5589/2009 – C6-0056/2009), – gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratom-Verdrag, – gelet op de artikelen 246 en volgende van het EG-Verdrag betreffende de Rekenkamer, – gezien de internationale audit- en boekhoudnormen, met name deze die van toepassing zijn op de openbare sector, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (27) , en met name de artikelen 145, 146 en 147, – gelet op Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (28) , en met name artikel 14, lid 3, – gelet op Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (29) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gelet op Besluit 2004/20/EG van de Commissie van 23 december 2003 tot oprichting van een uitvoerend agentschap, genaamd het "Uitvoerend Agentschap voor intelligente energie", voor het beheer van de communautaire maatregelen op het gebied van energie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (30) , – gelet op Besluit 2007/372/EG van de Commissie van 31 mei 2007 tot wijziging van Besluit nr. 2004/20/EG waarbij het Uitvoerend Agentschap voor intelligente energie wordt omgevormd tot het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie (31) , – gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0168/2009 ), A. overwegende dat, overeenkomstig artikel 274 van het EG-Verdrag, de Commissie de begroting uitvoert onder eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer, 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III - Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor concurrentievermogen en innovatie, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 4. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma voor het begrotingsjaar 2007 (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008 – 2008/2186(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (32) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008) (33) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend agentschap voor het volksgezondheidsprogramma betreffende het begrotingsjaar 2007 (34) , – gezien de jaarverslagen van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 ( COM(2008)0629 , COM(2008)0628 ) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2579, SEC(2008)2580), – gezien de mededeling van de Commissie "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2007" ( COM(2008)0338 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles ( COM(2008)0499 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2361), – gezien het verslag van de Commissie "Antwoorden van de lidstaten op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2006" ( COM(2008)0112 ), – gezien het Groenboek over een Europees transparantie-initiatief, door de Commissie aangenomen op 3 mei 2006 ( COM(2006)0194 ), – gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model "single audit" (en een voorstel voor een communautair internecontrolekader) (35) , – gezien de mededeling van de Commissie over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2005)0252 ), – gezien het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2006)0009 ), het voortgangsverslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2007)0086 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)0311), – gezien het eerste halfjaarlijkse verslag over het scorebord betreffende de uitvoering van het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader, gepubliceerd op 19 juli 2006 (SEC(2006)1009), in aansluiting op het verzoek van het Parlement in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2004, – gezien advies nr. 6/2007 over de jaarlijkse overzichten van de lidstaten, de nationale verklaringen van de lidstaten en de door nationale controle-instanties verrichte controlewerkzaamheden met betrekking tot EU-middelen (36) , – gezien het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties ( COM(2008)0097 ), – gezien de mededeling van de commissarissen Hübner en Špidla aan de Commissie met een tussentijds verslag over de uitvoering van het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties (SEC(2008)2756), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2755), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2008)0110 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)0259), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (37) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (38) , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2008 over een gemeenschappelijke visie op het begrip aanvaardbaar foutenrisico ( COM(2008)0866 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)3054), – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007 (5589/2009 – C6-0056/2009), – gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratom-Verdrag, – gelet op de artikelen 246 en volgende van het EG-Verdrag betreffende de Rekenkamer, – gezien de internationale audit- en boekhoudnormen, met name deze die van toepassing zijn op de openbare sector, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (39) , en met name de artikelen 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (40) , en met name artikel 14, lid 3, – gelet op Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (41) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gelet op Besluit 2004/858/EG van de Commissie van 15 december 2004 tot oprichting van een uitvoerend agentschap, genaamd het "Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma", voor het beheer van de communautaire maatregelen op het gebied van de volksgezondheid overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (42) , – gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0168/2009 ), A. overwegende dat, overeenkomstig artikel 274 van het EG-Verdrag, de Commissie de begroting uitvoert onder eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer, 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma kwijting voor de uitvoering van de begroting van het uitvoerend agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III − Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten (voordien het Agentschap voor het volksgezondheidsprogramma), de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 5. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III – Commissie (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008 – 2008/2186(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (43) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008) (44) , – gezien de jaarverslagen van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 ( COM(2008)0629 , COM(2008)0628 ) evenals de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2579, SEC(2008)2580), – gezien de mededeling van de Commissie "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2007" ( COM(2008)0338 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles ( COM(2008)0499 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2361), – gezien het verslag van de Commissie "Antwoorden van de lidstaten op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2006" ( COM(2008)0112 ), – gezien het Groenboek over een Europees transparantie-initiatief, door de Commissie aangenomen op 3 mei 2006 ( COM(2006)0194 ), – gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model "single audit" (en een voorstel voor een communautair internecontrolekader) (45) , – gezien de mededeling van de Commissie over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2005)0252 ), – gezien het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2006)0009 ), het voortgangsverslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2007)0086 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)0311), – gezien het eerste halfjaarlijkse verslag over het scorebord betreffende de uitvoering van het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader, gepubliceerd op 19 juli 2006 (SEC(2006)1009), in aansluiting op het verzoek van het Parlement in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2004, – gezien advies nr. 6/2007 over de jaarlijkse overzichten van de lidstaten, de nationale verklaringen van de lidstaten en de door nationale controle-instanties verrichte controlewerkzaamheden met betrekking tot EU-middelen (46) , – gezien het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties ( COM(2008)0097 ), – gezien de mededeling van de commissarissen Hübner en Špidla aan de Commissie met een tussentijds verslag over de uitvoering van het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties (SEC(2008)2756), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2755), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2008)0110 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)0259), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (47) , evenals de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (48) , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2008 over een gemeenschappelijke visie op het begrip aanvaardbaar foutenrisico ( COM(2008)0866 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)3054), – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007 (5587/2009 – C6-0055/2009), – gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratom-Verdrag, – gelet op de artikelen 246 en volgende van het EG-Verdrag betreffende de Rekenkamer, – gezien de internationale audit- en boekhoudnormen, met name deze die van toepassing zijn op de openbare sector, – gezien de internationale peer review van de Rekenkamer, – gelet op Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (49) , in het bijzonder Titel V, hoofdstuk 3 betreffende pensioenen en invaliditeitsuitkeringen, en bijlage XII betreffende uitvoeringsbepalingen van artikel 83 bis van het Statuut, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (50) , met name de artikelen 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (51) , met name artikel 14, leden 2 en 3, – gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0168/2009 ), A. overwegende dat, overeenkomstig artikel 275 van het EG-Verdrag, de Commissie bevoegd is om de rekeningen voor te leggen, 1. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III - Commissie en uitvoerende agentschappen; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, alsmede aan de nationale parlementen en de nationale en regionale controle-instanties van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 6. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van de besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008 – 2008/2186(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (52) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (SEC(2008)2359 – C6-0415/2008) (53) , – gezien de jaarverslagen van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2006 ( COM(2008)0629 , COM(2008)0628 ) evenals de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2579, SEC(2008)2580), – gezien de mededeling van de Commissie "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2007" ( COM(2008)0338 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles ( COM(2008)0499 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2361), – gezien het verslag van de Commissie "Antwoorden van de lidstaten op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2006" ( COM(2008)0112 ), – gezien het Groenboek over een Europees transparantie-initiatief, door de Commissie aangenomen op 3 mei 2006 ( COM(2006)0194 ), – gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model "single audit" (en een voorstel voor een communautair internecontrolekader) (54) , – gezien de mededeling van de Commissie over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2005)0252 ), – gezien het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2006)0009 ), het voortgangsverslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2007)0086 ) evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)0311), – gezien het eerste halfjaarlijkse verslag over het scorebord betreffende de uitvoering van het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader, gepubliceerd op 19 juli 2006 (SEC(2006)1009), in aansluiting op het verzoek van het Parlement in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2004, – gezien advies nr. 6/2007 over de jaarlijkse overzichten van de lidstaten, de nationale verklaringen van de lidstaten en de door nationale controle-instanties verrichte controlewerkzaamheden met betrekking tot EU-middelen (55) , – gezien het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties ( COM(2008)0097 ), – gezien de mededeling van de commissarissen Hübner en Špidla aan de Commissie met een tussentijds verslag over de uitvoering van het actieplan van de Commissie ter versterking van de toezichthoudende rol van de Commissie in het kader van het gedeeld beheer van structurele acties (SEC(2008)2756), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)2755), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en de Europese Rekenkamer over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader ( COM(2008)0110 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)0259), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (56) , evenals de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (57) , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2008 over een gemeenschappelijke visie op het begrip aanvaardbaar foutenrisico ( COM(2008)0866 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2008)3054), – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007 (5587/2009 – C6-0055/2009), – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007 (5589/2009 – C6-0056/2009), – gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratom-Verdrag, – gelet op de artikelen 246 en volgende van het EG-Verdrag betreffende de Rekenkamer, – gezien de internationale audit- en boekhoudnormen, met name deze die van toepassing zijn op de openbare sector, – gezien de internationale peer review van de Rekenkamer, – gelet op Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (58) , in het bijzonder Titel V, hoofdstuk 3 betreffende pensioenen en invaliditeitsuitkeringen, en bijlage XII betreffende uitvoeringsbepalingen van artikel 83 bis van het Statuut, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (59) , met name de artikelen 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (60) , met name artikel 14, leden 2 en 3, – gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A6-0168/2009 ), A. overwegende dat, overeenkomstig artikel 274 van het EG-Verdrag, de Commissie de begroting uitvoert onder eigen verantwoordelijkheid en volgens het beginsel van goed financieel beheer, in samenwerking met de lidstaten, B. overwegende dat de Commissie alles in het werk moet stellen om haar volledige steun te verlenen aan initiatieven die tot doel hebben de kwaliteit van het financieel beheer te verbeteren, teneinde een gunstige betrouwbaarheidsverklaring van de Europese Rekenkamer te verkrijgen, C. overwegende dat artikel 184 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 voorziet in een herziening van het Financieel Reglement telkens wanneer zulks nodig is en ten minste elke drie jaar, en verder overwegende dat de huidige periode van drie jaar op 1 januari 2010 afloopt; overwegende dat hetzelfde artikel bepaalt dat het Parlement om toepassing van de overlegprocedure kan vragen, D. overwegende dat de politieke zeggenschap van de Europese Gemeenschappen over de niet-uitvoerende agentschappen, die een voorwaarde is voor de opname van de rekeningen van deze agentschappen in de consolidatie van de rekeningen van de Europese Gemeenschappen, van jaar tot jaar lijkt af te nemen, en dat hun plaats in het politieke organigram van de communautaire operationele structuren steeds onduidelijker wordt, E. overwegende dat een van de specifieke kenmerken van de tenuitvoerlegging van een deel van het beleid van de Unie bestaat in het zogenaamde "gedeeld beheer" van de gemeenschapsbegroting door de Commissie en de lidstaten, wat met zich brengt dat ongeveer 80% van de communautaire uitgaven door de lidstaten wordt verricht, F. overwegende dat het in zijn resolutie van 24 april 2007 (61) over de kwijting voor het begrotingsjaar 2005 heeft geoordeeld dat elke lidstaat de verantwoordelijkheid voor het beheer van ontvangen EU-middelen op zich moet kunnen nemen, hetzij door één enkele nationale beheersverklaring of in de vorm van verschillende verklaringen binnen een nationaal kader, G. overwegende dat de Rekenkamer in haar jaarverslag betreffende het begrotingsjaar 2007 in het kader van de beoordeling van de vorderingen inzake de totstandbrenging van een geïntegreerd internecontrolekader heeft benadrukt dat de aard van de EU-uitgaven inhoudt dat het grootste foutenrisico zich voordoet op het niveau van de eindbegunstigde (paragraaf 1.47), H. overwegende dat de opstelling door de lidstaten van een jaarlijks overzicht van de beschikbare controles en verklaringen op het gebied van gedeeld beheer, overeenkomstig punt 44 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (62) (IIA), een eerste stap zou moeten zijn op weg naar nationale beheersverklaringen en duidelijk zou moeten bijdragen aan een beter beheer van de communautaire begroting, met de fundamentele gemeenschappelijke bedoeling een positieve betrouwbaarheidsverklaring te verkrijgen voor alle uitgaven van de Unie, I. overwegende dat de Rekenkamer het begrip aanvaardbaar foutenrisico in de Unie heeft geïntroduceerd in haar advies nr. 2/2004 over het model "single audit" (63) , en dat de Rekenkamer verklaard heeft dat "elk controlesysteem een compromis is tussen de prijs die moet worden betaald om verificaties de voorgeschreven intensiteit te kunnen geven, en het voordeel dat deze kunnen opleveren. en dat in communautair verband het voordeel onder meer is dat het risico van verspilling van middelen afneemt en het foutenrisico op een aanvaardbaar niveau wordt gehouden", J. overwegende dat de Rekenkamer in haar jaarverslag 2007 van oordeel is dat "de kosten van controle belangrijk zijn, zowel voor de EU-begroting als voor de lidstaten of begunstigde staten" en dat "het evenwicht tussen kosten en restrisico op afzonderlijke uitgaventerreinen zo belangrijk is dat het zou moeten worden vastgesteld op politiek niveau (d.w.z. door de begrotings-/kwijtingverlenende autoriteiten) uit naam van de burgers van de Unie" (paragraaf 1.52 onder b) en c)), en dat de Rekenkamer in paragraaf 2.42 onder c) van haar jaarverslag 2007 aanbeveelt "voort te maken met het nader uitwerken van het begrip "toelaatbaar risico", K. overwegende dat de Ecofin-Raad van 8 november 2005 in zijn conclusies (paragraaf 5) van oordeel was dat eveneens moest worden gewezen op het fundamentele belang van de invoering van een geïntegreerde interne controle en van vereenvoudiging van de desbetreffende regelgeving, en dat de Commissie hierin werd verzocht een evaluatie van de kosten van deze controle per uitgavencategorie te verrichten, L. overwegende dat het Sloveense voorzitterschap van de Raad in juni 2008 van oordeel was dat "in lijn met de conclusies van de Raad van 2005, [...] een akkoord moet worden gesloten tussen het Europees Parlement en de Raad over aanvaardbare restrisico's in de onderliggende verrichtingen, waarbij rekening wordt gehouden met de kosten en baten van de controles in het kader van de verschillende beleidsvormen en van het overeenkomstige bedrag van de uitgaven" (64) , M. overwegende dat, indien een dialoog tussen de externe controleur (Rekenkamer) en de gecontroleerde instelling (Commissie) noodzakelijk is, het overeenkomstig de internationale auditnormen die het algemeen kader voor de begrotingscontrole moeten blijven, buiten twijfel staat dat de externe controleur de risico's beoordeelt waarop hij zijn oordeel over de keuze van de controleprocedures baseert, N. overwegende dat de kosten van een controle uiteraard niet alleen afhangen van het niveau van het aanvaardbaar foutenrisico, maar ook van de complexiteit van de organisatie van de gecontroleerde entiteit en van de kwaliteit van haar interne controle, O. overwegende dat de externe controleur overeenkomstig de internationale auditnormen de passende methodes kiest om de te controleren elementen te selecteren teneinde afdoende elementen te verzamelen waarmee de doelstellingen van zijn controletests kunnen worden verwezenlijkt; overwegende dat, indien de keuze van de methodes van de omstandigheden afhangt, zij vooral afhangt van het auditrisico en van doelstelling efficiënte controles te verrichten; overwegende dat de externe controleur zich ervan moet vergewissen dat de gebruikte methodes afdoende en passende elementen verschaffen om de doelstellingen van de controle te verwezenlijken, P. overwegende dat het directoraat-generaal Onderwijs en Cultuur (DG EAC) bij de nieuwe generatie programma's de actieprogramma's heeft geharmoniseerd, in het bijzonder door middel van het invoeren van de benadering van één enkele interne controle, overwegende dat in dit kader de ex ante- en ex post- verklaringen van de lidstaten nieuwe, bijkomende factoren zijn bij de interne controle van en het toezicht op de stelsels, Q. overwegende dat de jaarlijkse kwijtingsprocedure het Parlement in staat stelt rechtstreeks in contact te treden met de belangrijkste verantwoordelijken van dit beheer, en in het licht van de resultaten van de controles van de Rekenkamer de burger een beter beheer van de uitgaven van de Unie kan garanderen en zo de basis legt voor een steviger besluit, R. overwegende dat artikel 83 van Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 bepaalt dat de pensioenen aan de begroting worden toegerekend en dat de lidstaten gemeenschappelijk de betaling van dergelijke uitkeringen moeten waarborgen, overeenkomstig de voor de financiering daarvan vastgestelde verdelingssleutel, overwegende dat het personeel 10,25% van zijn salaris terugstort naar de algemene begroting als bijdrage voor de financiering van de pensioenregeling; S. overwegende dat artikel 83 van Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 bepaalt dat de lidstaten gemeenschappelijk het pensioenfonds moeten garanderen, hetgeen betekent dat deze garantie kan worden ingeroepen wanneer één of meerdere lidstaten niet aan hun verplichtingen kunnen voldoen, maar niet impliceert dat de Gemeenschappen geen claim kunnen doen gelden tegen de lidstaten die die verplichting zijn aangegaan, T. gezien het feit dat in 2007 voor het eerst uitvoering werd gegeven aan het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking, U. overwegende dat 2007 gold als Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen, waarin speciale aandacht werd besteed aan de diverse vormen van discriminatie waarmee vrouwen vaak te maken krijgen, V. overwegende dat door hardnekkige ongelijkheden tussen mannen en vrouwen de besteding van de begrotingsmiddelen op beide geslachten een verschillende uitwerking heeft, W. overwegende dat de Raad in het kader van de volgende begrotingsprocedure rekening moet houden met de resultaten en aanbevelingen van de kwijting 2007 en de hervormingsvoorstellen moet steunen die tot doel hebben de verantwoordelijkheid van de lidstaten te vergroten teneinde definitief komaf te maken met de problemen die de Rekenkamer reeds jaren identificeert, X. overwegende dat de Commissie, de Raad en het Parlement, in samenwerking met de Rekenkamer, de gezamenlijke doelstelling moeten nastreven een gunstige betrouwbaarheidsverklaring te verkrijgen, BELANGRIJKSTE CONCLUSIES 1. is tevreden met de vooruitgang die de Commissie en enkele lidstaten hebben geboekt op het gebied van efficiënter gebruik van Gemeenschapsmiddelen en de algemene controleomgeving, hetgeen in de verbeteringen in de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer wordt weerspiegeld; 2. is verheugd over de aanzienlijke vooruitgang wat de controles betreft die de onderzoekscluster van de Commissie heeft geboekt in het kader van het beheer van het zevende kaderprogramma in vergelijking tot eerdere kaderprogramma's; benadrukt dat het beheer van de middelen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) is verbeterd, in het bijzonder dankzij de werking van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS); betreurt ten zeerste dat in 2007 Griekenland nog steeds niet zijn verplichtingen tot invoering van het GBCS nakomt; 3. merkt op dat 2007 het eerste jaar van afsluiting van de meerjarenprogramma's 2000-2006 was en dat veel middelen zijn teruggevorderd; 4. merkt op dat er aanzienlijke vooruitgang is geboekt bij het financiële beheer van onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) waarbij de foutenpercentages in een periode van 3 jaar met meer dan 50% zijn teruggedrongen; moedigt de Commissie aan zich te blijven inspannen voor vereenvoudiging om het gebruik van de programma's door de uiteindelijke begunstigde te verbeteren; 5. neemt met genoegen nota van de inspanningen die de Commissie zich getroost op het gebied van de voor het cohesiebeleid beschikbaar gestelde middelen in het kader van de tenuitvoerlegging van het actieplan om de toezichthoudende rol van de Commissie bij het gedeelde beheer van structurele acties te versterken, dat in de context van de kwijtingsprocedure 2006 is aangenomen; hoopt dat de eerste resultaten van het bovengenoemde actieplan en van het streven naar vereenvoudiging zichtbaar worden in het jaarverslag 2008 van de Rekenkamer; 6. blijft verontrust over het gebrek aan capaciteit van de EU op het gebied van crisisbeheer; is van mening dat de Unie inboet aan politiek leiderschap, zichtbaarheid en verantwoordelijkheid wanneer zij gebruik maakt van internationale trustfondsen die de Commissie had kunnen beheren als zij de kwijtingsverslagen 2005 en 2006 in acht had genomen en een eigen post-crisisinstrument had opgebouwd; is zeer bezorgd over het gebrek aan controle van EU-middelen die door bepaalde organen van de Verenigde Naties worden aangewend en over het gebrek aan bereidheid van VN-organen om maatregelen te nemen bij fraude met EU-middelen; HORIZONTALE VRAAGSTUKKEN Betrouwbaarheidsverklaring 7. neemt kennis van de verbeteringen in de afzonderlijke delen van de betrouwbaarheidsverklaring, betreurt evenwel dat de betrouwbaarheidsverklaring die de Rekenkamer in haar jaarverslag 2007 geeft voor het veertiende opeenvolgende jaar een verklaring met beperking bevat over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen bij de rekeningen; merkt op dat de Rekenkamer van mening is dat de betalingen op tal van uitgaventerreinen (landbouw en natuurlijke hulpbronnen, cohesie, onderzoek, energie en vervoer, externe steun, ontwikkeling, uitbreiding, onderwijs en burgerschap) nog steeds fouten van substantieel belang vertonen, zij het op verschillende niveaus; 8. is verheugd over het feit dat volgens het verslag van de Rekenkamer de ontvangsten, de huishoudelijke uitgaven, de uitgaven voor economische en financiële zaken en de uitgaven voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) geen substantiële fouten vertonen; 9. stelt vast dat met name op het gebied van de controlesystemen de situatie erop verbetert, maar dat dit onvoldoende en te traag gebeurt; Betrouwbaarheid van de rekeningen 10. is ingenomen met de verklaring van de Rekenkamer dat de jaarrekening van de Europese Gemeenschappen in alle materiële opzichten een getrouw beeld geeft van de financiële situatie van de Gemeenschappen per 31 december 2007, en van de resultaten van hun verrichtingen en kasstromen voor het op die dag afgesloten begrotingsjaar (Hoofdstuk 1, Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf VII); roept de Commissie desalniettemin op zich de opmerkingen van de Rekenkamer ter harte te nemen en de begrijpelijkheid en nauwkeurigheid van de boekhoudkundige basisgegevens te verbeteren; 11. acht het abnormaal dat de jaarrekening wordt gepresenteerd met een negatief eigen kapitaal van -58 600 000 000 EUR en vraagt zich af of de bij de lidstaten op te vragen bedragen niet als activa moeten worden geboekt aangezien deze slaan op een zekere toezegging met betrekking tot pensioenen voor het personeel, die worden geraamd op 33 500 000 000 EUR; verzoekt om specificatie van de bijgevoegde nota's over de andere bij de lidstaten op te vragen bedragen ten belope van 27 900 000 000 EUR; neemt nota van de verklaringen van de rekenplichtige van de Commissie volgens welke is gehandeld in overeenstemming met de internationale boekhoudkundige normen voor de publieke sector; stelt voor te onderzoeken of een communautair pensioenfonds kan worden ingesteld zodat deze financiële verplichtingen jegens het personeel kunnen worden uitbesteed; 12. vindt geen uitleg waarom de van de Europese Gemeenschappen ontvangen activa die verband houden met het Galileo-programma, niet in de jaarrekening zijn opgenomen omdat, volgens het verslag van de Rekenkamer, eind 2007 de overeenkomsten ondertekend zijn tussen het Europees Ruimteagentschap, de gemeenschappelijke onderneming Galileo en de GNSS-toezichtautoriteit die in 2004 is opgericht en op 1 januari 2007 de activiteiten van de vroegere gemeenschappelijke onderneming Galileo moest overnemen; verzoekt de Commissie bijgevolg een voorstel in te dienen betreffende de belangrijkste Europese projecten (Galileo of de TEN's) die financiering nodig hebben die buiten het toepassingsgebied en daarmee de controle van het meerjaarlijkse financiële kader valt; 13. verzoekt de mogelijkheid te onderzoeken om in de jaarrekening een voorziening op te nemen voor groot onderhoud of grondige renovatie van het vastgoed van de Europese Gemeenschappen, omdat er geen afschrijving van de gebouwen is aan de hand van specifieke onderdelen die de belangrijkste elementen van de vaste activa weergeven die op regelmatige tijdstippen moeten worden vervangen; is van mening dat deze voorzieningen voor groot onderhoud of grondige renovatie moet aanleunen bij meerjarige onderhoudsprogramma's die tot doel hebben de gebouwen in goede staat te houden zonder de levensduur ervan te verlengen; 14. verzoekt goed na te gaan of, bij afwezigheid van een kapitaalsband, het niveau van de politieke macht van de Europese Gemeenschappen in de agentschappen die betrokken zijn bij de consolidatie van de rekeningen, wel degelijk in overeenstemming is met de eisen inzake internationale boekhoudnormen voor de openbare sector; 15. uit zijn bezorgdheid en twijfel over de mogelijkheid om onder alle omstandigheden hoge ambtenaren die buiten de loopbaancategorieën vallen in de laatste salaristrap van de rang AD16 te benoemen, tenzij uitdrukkelijk vermeld in de personeelsformaties, en verzoekt de Commissie in het licht van deze specifieke begrotingssituatie de mogelijkheden op grond van het ambtenarenstatuut te verduidelijken; Wettigheid van de onderliggende verrichtingen 16. stelt met tevredenheid vast dat de gebieden waar de Commissie adequate toezicht- en controlesystemen ten uitvoer heeft gelegd (ontvangsten, vastleggingen en betalingen voor huishoudelijke en andere uitgaven alsook voor economische en financiële zaken) geen substantiële fouten vertonen wat de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen betreft (Hoofdstuk 1, Betrouwbaarheidsverklaring, paragraaf IX); 17. betreurt evenwel het feit dat de Rekenkamer op zeer belangrijke gebieden van het beheer van de communautaire begroting (uitgaven voor landbouw, uitgezonderd EOGFL, cohesie, onderzoek, energie en vervoer, externe acties, onderwijs en cultuur) eens te meer vaststelt dat ingewikkelde of onduidelijke rechtsvoorschriften enerzijds leiden tot een aanzienlijk aantal fouten bij de eindbegunstigden en anderzijds gedeeltelijk de efficiëntie aantasten van de toezichts- en controlesystemen, en dat deze complexiteit ervoor zorgt dat het onmogelijk is een gunstige betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer te verkrijgen (Hoofdstuk 1, Betrouwbaarheidsverklaring, paragrafen X en XI); verzoekt de Commissie bijgevolg een analyse te maken om de omvang van de problemen vast te stellen en oplossingen voor te stellen om hieraan te verhelpen; benadrukt derhalve dat vereenvoudiging van de onderliggende voorschriften en regelgeving vereist is om een positieve betrouwbaarheidsverklaring te verkrijgen; 18. verzoekt de Commissie dat zij nog meer toezicht houdt op de aan de lidstaten gedelegeerde controles en dat zij hen duidelijke richtsnoeren geeft over de manier waarop deze fouten kunnen worden voorkomen, geïdentificeerd en gecorrigeerd; beklemtoont dat, indien de controlesystemen van de lidstaten ontoereikend blijven, zij alles moet doen wat in haar macht ligt om ervoor te zorgen dat de lidstaten hun verplichtingen nakomen en de noodzakelijke verbeteringen doorvoeren, in het bijzonder door betalingen op te schorten en financiële correcties op te leggen; Begrotingsbeheer - financiële correcties 19. neemt kennis van het feit dat de Rekenkamer vaststelt dat, ten opzichte van het begin van de vorige programmeringsperiode, het gebruik van de vastleggingskredieten aanzienlijk is verbeterd in 2007, dat het eerste jaar van de nieuwe programmeringsperiode 2007-2013 is; 20. is evenwel van mening dat de Commissie inzake gedeeld of gedecentraliseerd beheer Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 ten volle moet toepassen en de eindverantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting op zich moet nemen; wijst erop dat tot financiële correcties moet worden overgegaan zodra door de lidstaten niet gecorrigeerde onregelmatigheden worden ontdekt, zonder te wachten op het eind van de meerjarige cyclus; Terugvorderingen 21. wijst met bezorgdheid op de problemen inzake terugvordering van ten onrechte betaalde communautaire middelen en op de slechte kwaliteit van de verstrekte gegevens over de op nationaal niveau toegepaste correctiemechanismen bij het cohesiebeleid, die vaak tegenstrijdig en onvolledig zijn; wijst tevens op het feit dat de Rekenkamer met betrekking tot de landbouw twijfels heeft over de betrouwbaarheid van de verstrekte informatie (paragrafen 3.26 en 5.44 van het jaarverslag 2007); 22. wijst tevens op het belang van besluiten en definitieve corrigerende maatregelen om uitgaven die niet volgens de communautaire regelgeving zijn verricht van communautaire financiering uit te sluiten, en herhaalt zijn verzoek om de exacte begrotingslijn en het begrotingsjaar te vermelden waarop individuele terugvorderingen betrekking hebben, zoals gebruikelijk in de sector landbouw en natuurlijke hulpbronnen; 23. verzoekt de Commissie de doeltreffendheid en doelmatigheid van de meerjarige terugvorderingssystemen te verbeteren, ook op het niveau van de lidstaten, en de gegevens over terugvorderingen en financiële correcties te consolideren, in het bijzonder op gebieden die onder de Structuurfondsen vallen, teneinde betrouwbare en vergelijkbare cijfers te verstrekken over de verschillende beleidsgebieden en beheerswijzen van de middelen; verzoekt de Commissie hierover aan het Parlement in de nota's over de jaarrekening verslag uit te brengen teneinde een globaal beeld te krijgen; 24. verzoekt, gezien de aanhoudende problemen in verband met terugvorderingen, om een evaluatie van het systeem; Opschorting van betalingen 25. ondersteunt de Commissie volledig bij de strikte toepassing van de wetgeving waar het de opschorting van de betalingen betreft en verheugt zich over reeds gestarte acties om de middelen niet over te schrijven als de Commissie niet over een absolute garantie beschikt over de betrouwbaarheid van de beheer- en controlesystemen van de lidstaat die de kredieten ontvangt; Jaarlijkse overzichten van de controles, beschikbare verklaringen op het gebied van gedeeld beheer en nationale beheersverklaringen 26. is verheugd over de terbeschikkingstelling van jaarlijkse overzichten van de controles door de lidstaten vanaf 2008, alsook over de beoordelingen en de verklaringen in de jaarlijkse activiteitenverslagen 2007 van de directoraten-generaal die bij de Structuurfondsen betrokken zijn en roept de Commissie op ernaar te streven dat deze jaarlijkse overzichten samen met het antwoord van de Commissie openbaar gemaakt worden; is van mening dat de door de lidstaten opgestelde jaarlijkse overzichten openbare documenten zijn en daarom gedurende de kwijtingsprocedure ook moeten worden toegezonden aan de bevoegde commissie van het Parlement; 27. stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer gezien de grote verschillen wat de presentatie ervan betreft en het ontbreken van meerwaarde, van oordeel is dat deze jaarlijkse overzichten nog geen betrouwbare beoordeling van de werking en de doeltreffendheid van de controlesystemen vormen; is in dit licht ingenomen met de oriëntatienota van de Commissie die tot doel heeft de kwaliteit van de jaarlijkse overzichten voor 2008 te verbeteren en roept de Commissie op de richtsnoeren die zij de lidstaten verstrekt voor het opstellen van de jaarlijkse overzichten verder te verbeteren; is van mening dat zinvolle jaarlijkse overzichten het aantal controles ter plaatse kunnen terugbrengen; 28. roept de Commissie in dit verband op de overzichten die in 2009 zijn ontvangen te analyseren met het doel hun meerwaarde te optimaliseren op het gebied van de zekerheid die zij geven over de werking van de internecontrolesystemen die door de lidstaten worden gebruikt; roept de Commissie ook op in het jaarverslag een analyse op te nemen van de door de lidstaten ingediende jaarlijkse overzichten, op grond van artikel 86, lid 4, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, waarbij zij de bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (IIA) als referentiewaarden hanteert; 29. betreurt dat de Commissie geen gevolg heeft gegeven aan het verzoek in zijn resolutie van 22 april 2008 over de kwijting voor het begrotingsjaar 2006 (65) om het Parlement en de Raad een specifiek document over te leggen dat op basis van de ontvangen jaarlijkse overzichten de sterke en zwakke punten analyseert van de nationale systemen van elke lidstaat op het gebied van administratie en controle van de communautaire middelen, alsook de resultaten van de verrichte controles; betreurt tevens dat het tot op heden van de Commissie nog geen gedetailleerde informatie heeft ontvangen over de beoordeling en de vergelijkende analyse van de eerste gepresenteerde jaarlijkse overzichten; acht het van kapitaal belang verslag uit te brengen over de kwaliteit van de jaarlijkse overzichten, om te stimuleren dat deze een meerwaarde toevoegen aan het proces, bijvoorbeeld door het vaststellen van gemeenschappelijke problemen, mogelijke oplossingen en beste praktijken; 30. verzoekt de Commissie in de activiteitenverslagen regelmatig deze kwalitatieve en kwantitatieve beoordeling van de jaarlijkse overzichten over te leggen en deze informatie gedurende de kwijtingsprocedure beschikbaar te stellen aan alle betrokken partijen en het publiek; verwacht de eerste beoordeling uiterlijk in september 2009 te ontvangen en vraagt dat, naast een jaarlijkse formele presentatie aan het Parlement, deze analyse van de jaarlijkse overzichten ook wordt toegestuurd aan alle nationale parlementaire commissies die bevoegd zijn voor de begroting; 31. verzoekt de Commissie na drie jaar een omvattende evaluatie uit te voeren, waarbij de meerwaarde van de jaarlijkse overzichten voor een goed beheer van de EU-middelen in de lidstaten wordt geanalyseerd, alsook de mate van onafhankelijkheid van de betrokken controleurs; 32. is van oordeel dat de jaarlijkse overzichten die de lidstaten elk jaar moeten opstellen, inclusief een samenvatting van de gecontroleerde rekeningen en de beschikbare verklaringen, overeenkomstig punt 44 van het IIA, een eerste stap moeten vormen op weg naar de invoering van nationale beheersverklaringen in alle lidstaten; verzoekt de Commissie te verklaren wat zij in dit kader en met het oog op eerdere kwijtingsresoluties heeft gedaan en zo spoedig mogelijk alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de jaarlijkse overzichten te verbeteren zodat deze hetzelfde politieke gewicht in de schaal leggen als de nationale beheersverklaringen; is van mening dat de Commissie haar wetgevingsinitiatief moet gebruiken om een voorstel te doen tot een besluit van de Raad waarmee nationale beheersverklaringen verplicht worden gesteld; 33. is verheugd over het feit dat een aantal lidstaten (Denemarken, Nederland, Zweden, Verenigd Koninkrijk) het initiatief heeft genomen om in te stemmen met de goedkeuring van een nationale verklaring betreffende het beheer van de communautaire middelen, maar betreurt dat, ondanks deze initiatieven, het merendeel van de overige lidstaten zich tegen de invoering ervan verzet; betreurt tevens het feit dat België, Bulgarije, Tsjechië, Duitsland, Estland, Ierland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Cyprus, Letland, Litouwen, Luxemburg, Hongarije, Malta, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, Slovenië, Slowakije en Finland nog steeds geen stappen hebben ondernomen om een efficiënt systeem van nationale verklaringen te ontwikkelen; 34. verzoekt dat overeenkomstig artikel 248, lid 3, van het EG-Verdrag met betrekking tot de controle van het gedeeld beheer de nadruk wordt gelegd op de samenwerking tussen de nationale controle-instanties en de Europese Rekenkamer; stelt voor te bestuderen dat de nationale controle-instanties in hun hoedanigheid van onafhankelijke externe controleurs en met inachtneming van de internationale auditnormen, nationale controleattesten betreffende het beheer van de communautaire middelen afleveren die vervolgens worden bezorgd aan de regeringen van de lidstaten teneinde deze over te leggen tijdens het kwijtingsproces overeenkomstig een interinstitutioneel geschikte procedure; Controlesystemen Actieplan voor een geïntegreerd internecontrolekader 35. neemt met tevredenheid kennis van de algemene vooruitgang die op het gebied van de ontwikkeling van het internecontrolesysteem is geboekt, alsook van het feit dat de meeste acties zijn uitgevoerd en dat aan de meeste lacunes die in het actieplan zijn genoemd is verholpen; 36. uit zijn bezorgdheid over de aanhoudende kritiek van de Rekenkamer over de ontoereikende kwaliteit van de controles in de lidstaten; wijst met bezorgdheid op de klachten van de begunstigden en de controle-instanties over het aantal controles en de kosten; 37. uit tevens zijn bezorgdheid over de kritiek van de begunstigden betreffende het aantal handleidingen, begeleidende nota's, werkdocumenten en participatieregels ten aanzien van de subsidies; vraagt dat deze documenten worden geconsolideerd en dat er overleg komt met het Parlement om de uitvoeringsbepalingen te vereenvoudigen; 38. benadrukt dat controlesystemen de complexiteit van voorschriften en regelgeving op de verschillende, soms overlappende niveaus weerspiegelen; roept de Commissie derhalve op het vereenvoudigingsproces te versnellen en het Parlement hier volledig bij te betrekken; verzoekt de lidstaten en regio's dezelfde inspanningen te leveren; 39. verzoekt de Commissie de voorwaarden voor het gebruik van de forfaitaire methode te herzien teneinde voor de begunstigden tot meer betrouwbaarheid te komen; acht het onaanvaardbaar de keuze van de forfaits ex post in vraag te stellen; 40. betreurt dat actie nr. 4 van het actieplan voor een geïntegreerd internecontrolekader betreffende een interinstitutioneel initiatief over de in acht te nemen basisbeginselen ten aanzien van de aanvaardbare risico's in de onderliggende verrichtingen, met vertraging wordt uitgevoerd; 41. herinnert in deze context tevens aan het belang van actie 10 van bovengenoemd actieplan, die tot doel heeft de kost van de controles te analyseren omdat er een passend evenwicht moet worden gevonden tussen de kosten en de baten van de controles; 42. dringt erop aan dat de jaarlijkse activiteitenverslagen van de directoraten-generaal opnieuw informatie bevatten over de kwaliteit van de controles in de lidstaten en over de verbetering ervan, en verzoekt de Commissie een ranglijst op te stellen van alle betalingsagentschappen en certificatieorganisaties; 43. verzoekt de Commissie regelmatig een beoordeling van het geïntegreerde internecontrolesysteem over te leggen, en vraagt dat de jaarlijkse activiteitenverslagen en het syntheseverslag nog beter ingaan op de systemen van de diensten van de Commissie en van de lidstaten op het gebied van gedeeld beheer, met name ten aanzien van de technische kwaliteit en de ethische overwegingen wat bijvoorbeeld het onafhankelijkheidsniveau van de nationale controle-autoriteiten betreft; 44. verzoekt de Commissie een meer volledige en alomvattende beoordeling te maken van de kosten van de middelen die worden ingezet voor de controlesystemen per uitgavendomein, en dit voor alle uitgavendomeinen van de Unie, zoals het Parlement de vorige jaren in zijn resoluties over de kwijting heeft gevraagd en met het oog op het begrip "resultaten bereiken"; 45. verzoekt de Commissie tevens op basis van de ontvangen jaarlijkse overzichten de sterke en zwakke punten te analyseren van de nationale controlesystemen van elke lidstaat op het gebied van administratie en controle van de communautaire middelen, en daarbij een raming te voegen van de kosten van de nationale controlesystemen voor de communautaire middelen; herinnert de Commissie aan haar toezegging de kwaliteit van de jaarlijkse overzichten van de lidstaten te verbeteren om ze tot nuttige instrumenten te maken en zo het foutenrisico voor de komende jaren te verlagen; verzoekt de Commissie deze toezegging na te komen; 46. is van oordeel dat deze vergelijkende analyse eind 2009, begin 2010 aan het Parlement, de Raad en de Rekenkamer moet worden overgelegd en als basis moet dienen voor een interinstitutionele dialoog over het aanvaardbaar foutenrisico; 47. wijst erop dat, hoewel het "aanvaardbaar controlerisico" een fundamenteel begrip is in een geïntegreerd internecontrolekader waarmee de Rekenkamer rekening moet houden bij de aflevering van haar betrouwbaarheidsverklaring, volgens advies nr. 4/2006 van de Rekenkamer over het ontwerp voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (66) nog moeten worden gedefinieerd hoe dit aanvaardbaar controlerisico moet worden vastgesteld; Aanvaardbaar foutenrisico 48. is ingenomen met de mededeling van de Commissie van 16 december 2008 over een gemeenschappelijke visie op het begrip aanvaardbaar foutenrisico als stevige methodologische basis voor de economische analyse van het aanvaardbaar foutenrisico, en verwacht dat de Commissie dit werk afrondt bij de voorbereiding van haar voorstel voor het aanvaardbaar foutenrisico per begrotingsdomein; erkent in deze context het belang van deze mededeling als eerste reflectiebasis uit puur economisch oogpunt over het "aanvaardbaar foutenrisico" voor twee uitgavendomeinen van de Unie, met name de Structuurfondsen en het ELFPO; vraagt evenwel dat deze dialoog tussen de externe controleur en de gecontroleerde instelling overeenkomstig de internationale auditnormen plaatsvindt, waarbij de externe controleur de risico's beoordeelt waarop hij zijn oordeel over de keuze van de controleprocedures baseert; 49. betreurt dat de Commissie in bovengenoemde mededeling de problemen aanklaagt die ze heeft ondervonden om van de lidstaten voldoende betrouwbare informatie te krijgen, en meent dat dit het imago van de Unie schaadt; 50. heeft twijfels over de betrouwbaarheid van de door de lidstaten verstrekte gegevens en vraagt de Commissie bijgevolg nieuwe cijfers te verzamelen en hiervan met technische ondersteuning van de Rekenkamer een grondige analyse te maken zodra de regelgeving voor de periode 2007-2013 effect sorteert, en deze analyse vóór het eind van 2011 aan het Parlement en de Raad te doen toekomen; 51. is van oordeel dat de vaststelling van een aanvaardbaar foutenrisico uiterst belangrijk, maar zeer complex is; meent dat het aanvaardbaar foutenrisico nauw verbonden moet zijn met een grondige studie over het evenwicht tussen de kosten en baten van de controlesystemen van de Commissie en de lidstaten voor alle communautaire uitgavendomeinen; 52. verzoekt de Commissie, met het oog op de dringende noodzaak de kosten en baten van de controles te blijven analyseren, met technische ondersteuning van de Rekenkamer een diepgaande analyse te maken van de domeinen onderzoek, externe betrekkingen en administratieve uitgaven, en hierover vóór het eind van 2010 verslag te doen; 53. is van oordeel dat de Europese middelen die als gevolg van fouten verloren zijn, eveneens in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van een aanvaardbaar foutenrisico; 54. is van oordeel dat het tot concrete voorstellen ter verbetering van het beheer en de controle van de communautaire uitgaven moet komen, zelfs tot een zekere harmonisatie van bepaalde aspecten, en stelt voor dat het Parlement de Commissie bij de volgende begrotingsprocedure de nodige middelen verschaft om een studie te verwezenlijken; 55. verzoekt de Commissie dringend haar voorstellen kenbaar te maken om een gunstige betrouwbaarheidsverklaring te verkrijgen; Transparantie 56. herinnert aan het besluit van de Commissie te beginnen met een vrijwillig register van lobbyisten en het systeem na een jaar te evalueren; is zich ervan bewust dat het Verdrag van Lissabon de wettelijke basis voor een verplicht register biedt; herinnert eraan dat het huidige register van het Parlement al verplicht is en dat een mogelijk gemeenschappelijk register de facto verplicht zou zijn, aangezien registratie in beide gevallen een voorwaarde is om toegang tot het Parlement te verkrijgen; 57. betreurt het dat geen gevolg is gegeven aan zijn verzoek om een nieuwe gedragscode voor leden van de Commissie, met het oog op een verbetering en duidelijker omschrijving van hun individuele en collectieve politieke verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid voor hun besluiten en voor de uitvoering van hun beleid door hun diensten; 58. herinnert nogmaals aan de verantwoordelijkheid van de Commissie om ervoor te zorgen dat de gegevens die over de begunstigden van EU-financiering worden verstrekt, volledig, doorzoekbaar en vergelijkbaar zijn, en betreurt het feit dat deze doelstelling nog steeds niet is bereikt; 59. herinnert nogmaals aan het belang van volledige transparantie en openbaarheid met betrekking tot personeel in de kabinetten van de commissieleden dat niet volgens het Statuut is aangeworven; 60. wijst erop dat de begunstigden van Europese middelen vanaf het begrotingsjaar 2007 verplicht moeten worden gepubliceerd; stelt helaas vast dat het Parlement geen globaal zicht heeft op deze publicatie en evenmin op de details van de begunstigden en hun projecten; verzoekt de Commissie het nut te beoordelen van de gegevens die de lidstaten in het kader van de genoemde beleidsdoelstellingen publiceren; 61. is verbaasd over het feit dat de Commissie heeft aangeboden een bijdrage van 1 500 000 EUR afkomstig van de bankrekeningen buiten de begroting van het vroegere economaat van de Commissie te leveren aan het fitnesscentrum van het Parlement ( COM(2008)0692 ) en keurt het af dat de Commissie op deze wijze het akkoord van het Parlement heeft willen bereiken over het gebruik van gelden; herinnert aan paragraaf 6 van zijn reeds aangehaalde resolutie van 24 april 2007 betreffende de verlening van kwijting voor het begrotingsjaar 2005 en de paragrafen 6 en 7 van zijn resolutie van 27 april 2006 betreffende de verlening van kwijting voor het begrotingsjaar 2004 (67) ; verzoekt de Commissie de middelen afkomstig van de bankrekeningen buiten de begroting van het vroegere economaat op te nemen in de reguliere begroting alvorens voorstellen te doen voor het gebruik daarvan; 62. herinnert de Commissie aan het feit dat voor de komende Europese verkiezingen een omvattende, gemakkelijk toegankelijke databank voor publieke raadpleging beschikbaar moet zijn met informatie over alle begunstigden van Europese steun; Financieel reglement 63. stelt met tevredenheid vast dat de vereenvoudiging waarmee bij de laatste herziening van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 is begonnen, de gewenste vruchten heeft afgeworpen op het gebied van openbare aanbestedingen; 64. merkt evenwel op dat de getroffen maatregelen op het gebied van subsidies slechts ten dele hun efficiëntie hebben bewezen; verzoekt de Commissie uiterlijk 1 januari 2010 voorstellen in te dienen om het Financieel Reglement te herzien en volledig te consolideren, met daarin een specifiek hoofdstuk betreffende afzonderlijke uitgavenprogramma's die alle eisen waaraan een begunstigde van een programma moet voldoen, bundelen in één alomvattende bron en met verdere vereenvoudigingen inzake de toekenning van subsidies en het toezicht daarop; dringt er, overeenkomstig artikel 184 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, op aan dat bij de volgende driejaarlijkse herziening van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 de overlegprocedure wordt toegepast; 65. verzoekt de Commissie in een zeer vroeg stadium overleg te voeren met de andere onder Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 vallende instellingen; Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) 66. is verontrust over de omstandigheden waarin OLAF moet werken; verzoekt de Commissie te waarborgen dat OLAF rechtstreeks toegang heeft tot haar databanken indien dit nodig is voor een onderzoek, teneinde zonder vertraging een onderzoek te kunnen openen en verrichten; 67. verzoekt eveneens te waarborgen dat derde begunstigde landen OLAF alle assistentie verlenen die bij controles en verificaties ter plaatse noodzakelijk is, alsook alle informatie te verstrekken die pertinent is voor de follow-up van de verrichte onderzoeken; verzoekt de Commissie te waarborgen dat alle toekomstige contracten bepalen dat de autoriteiten van de betrokken landen volledig met OLAF samenwerken; 68. maakt zich ernstige zorgen over het feit dat in slechts 6,7% van de gevallen waarin OLAF een judiciële follow-up aanbeveelt, dat ook werkelijk is gebeurd; is zich ervan bewust dat 60% van de in 2007 door OLAF uitgevoerde onderzoeken leidde tot de aanbeveling dat er een judiciële follow-up diende te komen; is van mening dat deze situatie, die de rechtstaat en het vertrouwen van burgers ondermijnt en potentiële fraudeurs in de kaart speelt, onacceptabel is; verzoekt de Commissie derhalve met klem alles te doen wat op grond van de verdragen in haar macht ligt om in de strijd tegen fraude in de Gemeenschappen een efficiënte samenwerking tussen de autoriteiten in de lidstaten te bereiken; 69. stelt bezorgd vast dat tussen 2006 en 2008 slechts 37 van de 222 intern uitgevoerde onderzoeken aanleiding gaven tot disciplinaire maatregelen en dat van deze 37 onderzoeken slechts twee werkelijke gevolgen hadden, drie werden geseponeerd wegens gebrek aan bewijs en de resterende 32 − oftewel 87% − nog niet tot enig resultaat hebben geleid; verzoekt de Commissie de interne onderzoeken even krachtig ter hand te nemen als de externe onderzoeken en ervoor te zorgen dat in die gevallen waarin de onderzoeken nog niet tot een disciplinaire follow-up hebben geleid, dat alsnog geschiedt; 70. verzoekt de Commissie nogmaals een instrument in te voeren voor de uitwisseling van informatie tussen OLAF en de lidstaten over de follow-up van communautaire onderzoeken op het gebied van fraudebestrijding; verzoekt de Commissie met name te waarborgen dat de nationale juridische autoriteiten OLAF door middel van voortgangsverslagen op gezette tijden op de hoogte stellen van de resultaten van de juridische stappen die zij naar aanleiding van het doorzenden van dossiers door OLAF hebben genomen bij de bestrijding van fraude in de Gemeenschappen; SECTORALE KWESTIES Eigen middelen 71. constateert dat, volgens informatie van de Commissie (zie het antwoord op schriftelijke vraag E-5221/08 ), in september-oktober 2008 voor het eerst alle 27 lidstaten de gegevens met betrekking tot de toerekening van de indirect gemeten diensten van financiële intermediairs (IGDFI) in hun nationale rekeningen hebben opgenomen; op basis van deze gegevens stijgt het bruto nationaal inkomen (BNI) van de 27 lidstaten van de Unie (EU-27) in 2007 ten gevolge van de toerekening van de IGDFI met 149 200 000 000 EUR (d.w.z. 1,2% van het BNI van de EU-27); op grond van deze nieuwe statistische aanpak stijgt het BNI dus met een bedrag dat aanmerkelijk groter is dan de omvang van de totale begroting van de Europese Unie; 72. vestigt de aandacht op punt 93 van zijn resolutie van 24 april 2007 over de aan de Commissie te verlenen kwijting over 2005, waarin het erop wijst dat IGDFI in verband met de eigen BNI-middelen automatisch in het besluit betreffende de eigen middelen zullen worden opgenomen, aangezien de Commissie in haar voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2006)0099 ) ter zake geen beperkend voorbehoud heeft gemaakt; 73. stelt vast dat de Raad toen hij zijn goedkeuring hechtte aan Besluit 2007/436/EG, Euratom van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (68) op basis van het voorstel van de Commissie ( COM(2006)0099 ), met betrekking tot de IGDFI evenmin een beperkend voorbehoud heeft gemaakt; gaat er om deze reden van uit dat wanneer het nieuwe besluit betreffende eigen middelen met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2007 in werking treedt, bij de berekening van de eigen middelen van de Gemeenschappen rekening zal worden gehouden met de BNI-gegevens inclusief de IGDFI-gegevens en dat op die grondslag door de lidstaten gedane en nog te verrichten betalingen opnieuw zullen worden berekend; Landbouw en natuurlijke hulpbronnen 74. stelt met ongerustheid vast dat de Rekenkamer concludeert dat de onderliggende verrichtingen bij de gedeclareerde uitgaven voor deze beleidsgroep over het geheel genomen een materieel foutenpercentage vertonen wat betreft de wettigheid en/of regelmatigheid (punten 5.12 en 5.13 van het jaarverslag 2007) en neemt ook kennis van de problemen die door de Rekenkamer worden vastgesteld met betrekking tot de eindbegunstigde en als gevolg van het feit dat ongeveer 20% van de gecontroleerde betalingen op dit niveau nogmaals onjuist zijn gebleken; neemt echter nota van de afnemende foutenfrequentie en van de beperkte financiële gevolgen van deze fouten (0,83% van de betrokken uitgaven); 75. onderschrijft de conclusie van de Rekenkamer dat de uitgaven voor plattelandsontwikkeling en met name de uitgaven voor agromilieumaatregelen bijzonder vatbaar zijn voor een hogere foutenfrequentie en dat de controles wederom gebrekkig zijn bevonden vanwege de ingewikkelde regels en de onnauwkeurige definities in de nationale wetgeving van bepaalde subsidiabiliteitsvoorwaarden, waardoor de kwaliteit van de controles negatief wordt beïnvloed; dringt er bij de Commissie op aan de controlevoorschriften te vereenvoudigen, aan te scherpen en te versterken; 76. stelt evenwel vast dat de Rekenkamer concludeert dat het geïntegreerd beheers- en controlesysteem nog steeds doeltreffend is om het risico van onregelmatige uitgaven te beperken, mits het correct wordt toegepast en er nauwkeurige en betrouwbare gegevens in worden ingevoerd, wat de betalingen in het kader van de bedrijfstoeslagregeling op basis van de toegewezen rechten betreft (punten 5.20 en 5.21 van het jaarverslag 2007); 77. is niettemin bezorgd door de kritiek van de Rekenkamer met betrekking tot de fouten in de interpretatie van de verordeningsbepalingen en door de vaststelling dat, als de fouten niet worden gecorrigeerd, de gecumuleerde gevolgen ervan over meerdere jaren aanzienlijk zullen zijn, en vraagt de Commissie zo snel mogelijk de nodige maatregelen te nemen, door in ieder geval te zorgen voor een vereenvoudiging van het beleid, alsmede voor duidelijker en consistentere controlesystemen, opdat de genoemde fouten worden gecorrigeerd, en tevens het Parlement eind 2009 over de genomen maatregelen te informeren; 78. acht het bestaan van problemen bij de toepassing van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in Griekenland, die eens te meer door de Rekenkamer worden vastgesteld, onaanvaardbaar en steunt de Commissie in haar voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement bekendgemaakte intentie de bestaande wetgeving op het gebied van opschorting van betalingen strikt toe te passen, als de Griekse regering de bestaande problemen niet binnen de aangekondigde tijdslimiet corrigeert; vraagt dat de betalingen worden opgeschort, als de Griekse autoriteiten op 31 december 2009 niet kunnen bewijzen dat de problemen zijn opgelost; 79. constateert bezorgd dat de Rekenkamer aanzienlijke tekortkomingen vaststelt in de controlesystemen van talrijke lidstaten met betrekking tot plattelandsontwikkeling, doordat sommige subsidiabiliteitsvoorwaarden in de nationale wetgeving onduidelijk zijn gedefinieerd en de regels vaak ingewikkeld zijn, met negatieve gevolgen voor de kwaliteit van de controles; 80. betreurt ook, wat het beheer en de controle van de bedrijfstoeslagregeling betreft, dat de Rekenkamer het bestaan in diverse "oude" lidstaten aan de kaak stelt van tekortkomingen met betrekking tot de controlesystemen op dit gebied (in Nederland, Portugal, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Spanje; punt 5.26 van het jaarverslag 2007), alsmede een aantal systeemmatige tekortkomingen wat de controles betreft van de subsidiabiliteitsvoorwaarden voor oppervlaktesteun in Griekenland, Italië, Spanje, het Verenigde Koninkrijk, Frankrijk en Nederland ; neemt kennis van de antwoorden van de Commissie waarin de presentatie van de situatie door de Rekenkamer wordt weersproken; 81. verzoekt de lidstaten met aandrang om hun controles in samenwerking met de Commissie te intensiveren, met name wat de voldoening van de subsidiabiliteitsvoorwaarden door de begunstigden betreft; verzoekt de Commissie deze voorwaarden zo veel mogelijk te verduidelijken en te vereenvoudigen; 82. betreurt dat dezelfde beperkingen die ten dele inherent aan het goedkeuringssysteem zijn, in 2007 nogmaals door de Rekenkamer worden vastgesteld, zoals de terugwerkende kracht en de meerjarige aard van de conformiteitsgoedkeuring en het feit dat geen deugdelijk verband tussen de teruggevorderde bedragen en het werkelijke bedrag aan onregelmatige betalingen kan worden gelegd (punt 5.47 van het jaarverslag 2007); 83. is van mening dat de Commissie na meerdere jaren met dezelfde ernstige kritiek van de Rekenkamer over hetzelfde probleem maatregelen moet voorstellen om het systeem zo te hervormen dat het mogelijk is duidelijke verbanden tussen de teruggevorderde bedragen en het bedrag aan onregelmatige betalingen te leggen, en er zoveel mogelijk voor moet zorgen dat de kosten van de financiële correctie worden gedragen door de eindbegunstigden en niet door de belastingbetalers en dat forfaitaire correcties worden toegepast bij de lidstaten die niet aan hun verplichtingen voldoen; Visserijsubsidies 84. is ingenomen met het feit dat sommige lidstaten de namen van begunstigden, de aanduidingen van de betreffende verrichtingen en de bedragen aan openbare (EU- en nationale) steun bekendmaken, en is tevens ingenomen met de website van de Commissie waarop links te vinden zijn naar informatiebronnen van de lidstaten; 85. verzoekt evenwel de Commissie ervoor te zorgen dat alle lidstaten voldoen aan de vereisten van artikel 53, onder b), en artikel 53 ter, lid 2, onder d), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en de vereisten van artikel 31, alinea 2, onder d), van Verordening (EG) nr. 498/2007 (69) ; 86. is ingenomen met het voorstel voor een verordening van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen ( COM(2008)0721 ) om de wettelijke mogelijkheid te creëren tot opschorting of verlaging van financiële steun van het Europees Visserijfonds aan lidstaten die de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) niet correct naleven; 87. verzoekt de Commissie evenwel ook voor te stellen lidstaten die de regels van het GVB niet correct naleven niet langer de mogelijkheid te bieden voordelen te ontlenen aan partnerschapsovereenkomsten inzake visserij; 88. verzoekt de Commissie communautaire regelgeving te initiëren waarin alle reders die zijn veroordeeld op grond van een ernstige inbreuk overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1447/1999 (70) worden uitgesloten van communautaire steun uit het Europees Visserijfonds en/of geen voordelen meer kunnen ontlenen aan partnerschapsovereenkomsten inzake visserij; 89. vraagt de Commissie te waarborgen dat communautaire steun niet gebruikt wordt voor het moderniseren van vlootsegmenten die gekenmerkt worden door overcapaciteit; 90. herinnert de Commissie aan het feit dat zij zich in het kader van de EU- strategie voor duurzame ontwikkeling die in juni 2001 door de Europese Raad van Göteborg is goedgekeurd en in juni 2006 door de Europese Raad van Wenen is herzien, heeft verbonden aan de afschaffing van subsidies die schadelijk zijn voor het milieu en heeft toegezegd uiterlijk in 2008 met een routekaart te komen voor de sectorgewijze hervorming van deze subsidies, met als doel om ze af te schaffen; Cohesie 91. neemt met grote bezorgdheid nota van de raming van de Rekenkamer dat ten minste 11% van het totale bedrag dat is uitgekeerd voor projecten in het kader van het structuurbeleid, niet uitgekeerd had mogen worden; 92. merkt op dat de Commissie dit percentage van 11% niet aanvecht; 93. constateert dat het aantal controles dat de Rekenkamer uitvoert laag lijkt in vergelijking tot het aantal betalingen aan eindbegunstigden (op het gebied van het cohesiebeleid heeft de Rekenkamer bijvoorbeeld volgens punt 6.21 van het jaarverslag 2007 een controle uitgevoerd van 180 tussentijdse vergoedingen van in totaal enkele honderdduizenden betalingen aan eindbegunstigden), maar merkt op dat deze wijze van financiële controle aansluit bij de daarvoor geldende internationale normen, zoals blijkt uit de mening die naar voren komt in het verslag van de internationale "peer review" van de Europese Rekenkamer, die is uitgevoerd door een aantal financiële en prestatie-auditors van de hoogste nationale controle-instellingen van Oostenrijk, Canada, Noorwegen en Portugal; 94. waardeert de in de algemene evaluatie van de toezicht- en controlesystemen in het jaarverslag van de Rekenkamer geconstateerde verbeteringen, maar betreurt dat de beheers- en controlesystemen zowel op het niveau van de lidstaten als op het niveau van het toezicht door de Commissie ondanks de voortdurende inspanningen van de Commissie onvoldoende doeltreffend zijn om het risico van fouten te beperken, en verzoekt de Commissie begin 2010 aan het Parlement verslag uit te brengen over de in 2009 getroffen maatregelen en over de eerste gevolgen van de maatregelen in het kader van bovengenoemd actieplan; 95. stelt met grote ongerustheid vast dat de absorptie van de regionale en cohesiefondsen een onaanvaardbaar laag niveau heeft bereikt, en verzoekt de Commissie de herzieningsprocedure voort te zetten en de bestaande regelgeving onverwijld te vereenvoudigen; 96. herinnert de Commissie ook aan de aanbeveling van de Rekenkamer om zo mogelijk gebruik te maken van de vereenvoudigingen waarin de verordeningen over de uitgaven voorzien, zonder de doeltreffendheid van de uitgaven te ondermijnen, en vraagt haar een reflectie te starten over nieuwe vereenvoudigingsmaatregelen die kunnen worden genomen, met inbegrip van de informatisering van het systeem; is in verband hiermee ingenomen met de oprichting van de werkgroep Vereenvoudiging door de Commissie en verwacht dat de Commissie voor het tijdvak 2007-2013 concrete voorstellen zal doen voor vereenvoudigingen op basis van de resultaten van deze werkgroep; 97. vraagt de Commissie ook een evaluatie te maken van de positieve gevolgen van het cohesiebeleid per lidstaat en bij het Parlement een rapport in te dienen over de toegevoegde waarde hiervan op het niveau van de Unie; 98. merkt bezorgd op dat in het Europees Fonds voor plattelandsontwikkeling van de jaren 2000 tot 2006, 95,47% van de financiële correcties betrekking hadden op Spanje (59,07%), Italië (31,97%) en het Verenigd Koninkrijk (4,43%); merkt op dat 22 lidstaten goed zijn voor 4,53% van de financiële correcties; vraagt de Commissie haar controle-eisen aan te passen aan de frequentie en de ernst van de fouten in de lidstaten waar deze het vaakst voorkomen; vraagt de Commissie ook om het Parlement te informeren over haar reactie op de hoge foutenpercentages in de drie genoemde lidstaten; 99. merkt bezorgd op dat in het Cohesiefonds 2000 tot 2006, 95,92% van de financiële correcties betrekking hadden op Griekenland (53,06%) en Spanje (42,86%); merkt op dat 23 lidstaten goed zijn voor 4,08% van de financiële correcties; vraagt de Commissie haar controle-eisen aan te passen aan de frequentie en de ernst van de fouten in de lidstaten waar deze het vaakst vorkomen; vraagt de Commissie ook om het Parlement te informeren over haar reactie op de hoge foutenpercentages in de twee genoemde lidstaten; 100. merkt bezorgd op dat in het Sociaal Fonds 2000 tot 2006, 84,28% van de financiële correcties betrekking hadden op Spanje (46,42%) en Italië (37,86%); merkt op dat 23 lidstaten goed zijn voor 15,72% van de financiële correcties; vraagt de Commissie haar controle-eisen aan te passen aan de frequentie en de ernst van de fouten in de lidstaten waar deze het vaakst vorkomen; vraagt de Commissie ook om het Parlement te informeren over haar reactie op de hoge foutenpercentages in de twee genoemde lidstaten; 101. spreekt zijn waardering uit over de driemaandelijkse verslagen die de Commissie in 2008 heeft verstrekt over de financiële correcties naar aanleiding van haar eigen controlewerkzaamheden of die van de Rekenkamer; verzoekt de Commissie de toepassing van financiële correcties overeenkomstig de geldende regeling voort te zetten teneinde eerder op onregelmatige wijze gedeclareerde uitgaven te corrigeren en met betrekking tot de programma's van het EFRO, het Cohesiefonds en het ESF voor het tijdvak 2000-2006 strikte sluitingsprocedures toe te passen, zodat dergelijke uitgavenposten op het moment van de sluiting van de rekeningen grotendeels uit deze programma's zullen zijn verwijderd; verzoekt de Commissie tevens het Parlement te blijven voorzien van gedetailleerde informatie over de toegepaste financiële correcties en een schatting te geven van het resterende foutenpercentage in de afgesloten programma's zodra met de sluitingsprocedure is begonnen; 102. vraagt de Commissie voort te gaan met de identificatie in het JAV van de problemen met de controle in het kader van gedeeld beheer in de lidstaten, inclusief op het niveau van de betalingsautoriteiten, om de concrete zwakke punten per lidstaat en per programma aan te wijzen en een rechtstreeks verband tussen de reserves en de bedoelde problemen te leggen; vraagt dat zij jaarlijks voor elk Europees fonds een rangschikking van de lidstaten maakt en deze aan het Parlement toezendt met het vastgestelde foutenpercentage en vraagt de Rekenkamer dezelfde lijst op te stellen op grond van zijn controles; 103. verzoekt de Commissie als eindverantwoordelijke voor het goede financiële beheer van de communautaire kredieten, wanneer een lidstaat niet de nodige garanties geeft, de communautaire regels inzake opschorting van betalingen strikt toe te passen; 104. merkt op dat het verslag van de Rekenkamer over het jaar 2007 nog alleen projecten van 2000-2006 behandelt, omdat 2007 in wezen nog een voorbereidingsfase was voor de uitvoering van de programma's van 2007-2013; benadrukt daarom dat het effect van de nieuwe regels die voor de programmeringsperiode 2007-2013 zijn uitgevaardigd en die eenvoudiger en strakker zijn dan de regels die tot 2006 golden, nu nog niet valt te beoordelen; 105. benadrukt dat het cohesiebeleid tot het hoofdbeleid van de Unie blijft behoren; onderstreept de belangrijke rol van dit beleid bij het optreden van de Unie in antwoord op de financiële crisis en zijn sleutelfunctie in het Europese Economisch herstelplan; verwelkomt daarom de door de Commissie voorgestelde acties die de uitvoering van de cohesieprogramma's moeten vergemakkelijken en bespoedigen; 106. wijst erop dat deze vereenvoudigingsprocedures van cruciaal belang zijn om de administratieve lasten op nationaal, regionaal en plaatselijk niveau terug te brengen; benadrukt evenwel dat zulke vereenvoudigingsprocedures moeten bijdragen aan een verlaging van het foutenniveau in de toekomst; 107. stemt in met het standpunt dat de Commissie over de financiële correcties, namelijk dat onregelmatigheden dank zij het meerjarige correctiesysteem wel zullen worden ontdekt en gecorrigeerd; neemt ter kennis dat de Commissie de door de lidstaten aangeleverde gegevens voortdurend op volledigheid en nauwkeurigheid verifieert en dat er vooruitgang is geboekt in het verschaffen van betrouwbare gegevens ten blijke van door de lidstaten uitgevoerde correcties; 108. neemt kennis van de door de Europese Rekenkamer aangetroffen foutenmarge en wijst op de interpretatieverschillen tussen de Rekenkamer en de Commissie waar het gaat om het bedrag dat niet had mogen worden terugbetaald (met name de interpretatieverschillen met betrekking tot de regels omtrent de subsidieerbaarheid van uitgaven); wijst met nadruk op de behoefte aan nadere verduidelijking en verlangt dat de interpretatie van de regels voor toepassing van financiële correcties worden geharmoniseerd; vraagt ook de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan, zo spoedig mogelijk over te gaan tot indiening van jaarlijkse nationale verklaringen over de uitgaven in gedeeld beheer; 109. is enigermate tevreden met de kennelijke statistische verbetering in de controlesystemen van de lidstaten, maar betreurt dat veel controlesystemen in de lidstaten nog steeds vatbaar zijn voor onregelmatigheden bij de terugbetalingen; beschouwt verdere verbetering van de doelmatigheid van de eerstelijnscontrole op nationaal en regionaal niveau als noodzakelijk; wijst in dit verband met nadruk op de belangrijke toezichthoudende taak van de Commissie; 110. beklemtoont dat het in het verslag van de Rekenkamer gesignaleerde foutenniveau niet noodzakelijk wijst op fraude en vraagt de Commissie en de Rekenkamer daarom in het vervolg op dit punt een duidelijk onderscheid te maken in hun documenten; 111. betreurt de meest frequente fouten met betrekking tot het Europees Sociaal Fonds, namelijk in de eerste plaats het niet kunnen leveren van bewijs dat de algemene kosten of personeelskosten relevant zijn voor het project in kwestie, en ten tweede het te hoog inschatten van de algemene kosten of personeelskosten; steunt daarom ten zeerste de nieuwe regels krachtens het financiële kader voor de periode 2007-2013, waardoor de procedures worden vereenvoudigd en algemene kosten forfaitair kunnen worden aangegeven, als een percentage van de directe kosten; roept bovendien de lidstaten op de informatieverstrekking aan de begunstigden op te voeren en de dagelijkse beheerscontroles te verbeteren om fouten te voorkomen; Intern beleid 112. betreurt dat de Rekenkamer op het gebied van het directe beheer door de Commissie dezelfde problemen constateert als de vorige jaren (fouten bij de terugbetaalde uitgaven, complexiteit van de toe te passen regels en het ontbreken van een doeltreffend systeem van sancties), en verzoekt de Commissie haar inspanningen ter vereenvoudiging en verdere verduidelijking van de regels voor de programma's voor gezamenlijke rekening voort te zetten; Onderzoek 113. is tevreden met de ontwikkeling op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling die leidt tot een daling van het jaarlijkse foutenpercentage van 8,03% in 2006 tot 2,39% in 2007; is van mening dat deze grote prestatie te danken is aan de implementatie van de aanbeveling van de kwijting 2005 door de voor onderzoek bevoegde DG's van de Commissie, in nauwe samenwerking met de Commissie begrotingscontrole en de Rekenkamer; 114. stelt vast dat het systeem van controlecertificaten er in 2007 voor heeft gezorgd dat het foutenpercentage bij projecten in het kader van het zesde kaderprogramma teruggebracht is tot 2,5%, terwijl dat bij projecten in het kader van het vijfde kaderprogramma, waarop het systeem van controlecertificaten niet van toepassing is, 4,06% bedraagt; 115. is tevreden met werkdocument (SEC(2008)3054) van de Commissiediensten, waarin een eerste analyse wordt gemaakt van de controlekosten, onder andere voor het Directoraat-generaal onderzoek en het Directoraat-generaal informatiemaatschappij en media, met als doel het interinstitutionele debat weer op te starten, met het oog op een gemeenschappelijk akkoord over het aanvaardbaar foutenrisico op het gebied van het Europees onderzoeksbeleid; 116. verzoekt de Commissie gebruik te blijven maken van de mogelijkheden tot terugbetaling die in het kader van het zevende kaderprogramma worden geboden, met name verder onderzoek te doen naar de wenselijkheid van de bepalingen in het zevende kaderprogramma inzake de procedures van uitbetaling volgens een systeem van forfaitaire bedragen, en tevens zijn bevoegde commissie in het kader van de tussentijdse evaluatie in kennis te stellen van de door haar genomen stappen met het oog op de vereenvoudiging van de regels voor begunstigden en met het oog op de benodigde verbeteringen van het systeem; 117. maakt zich zorgen over de regels van het zevende kaderprogramma, die afwijken van de gebruikelijke, nationaal en internationaal erkende en gecertificeerde boekhoud- en rekenmethodes, en die de resultaten van de nationale auditautoriteiten betreffende de nationaal gecertificeerde gemiddelde uurtarieven per kostencentrum niet aanvaarden; is van oordeel dat de regels van het zevende kaderprogramma, daar waar ze om de individuele kosten vragen van personen die actief betrokken zijn bij een specifiek onderzoekprogramma, haaks staan op de moderne boekhoud- en rekennormen van het Europese bedrijfsleven; verzoekt de Commissie een procedure te starten om de regels van het zevende kaderprogramma in overeenstemming te brengen met algemene bedrijfsvoeringspraktijken, d.w.z. het berekenen en in rekening brengen van gemiddelde uurtarieven per kostencentrum en niet van de individuele kosten van personen die actief betrokken zijn bij een specifiek onderzoekprogramma. 118. maakt zich, wat de certificaten betreffende de methodiek (CoM en CoMAv) betreft, zorgen over vooralsnog niet goedgekeurde certificaten en verzoekt de Commissie de benodigde begrijpelijke criteria voor de goedkeuring van certificaten betreffende de methodiek bij zowel personele als indirecte kosten vast te stellen; is van mening dat de begunstigden uit moeten kunnen gaan van gemiddelde personele kosten en bij het berekenen van de indirecte kosten een vaste methodiek moeten kunnen hanteren; verzoekt tijdig met de goedkeuring (of verwerping) van de certificaten te beginnen om ervoor te zorgen dat de voor onderzoek uitgetrokken middelen kunnen worden gebruikt; vraagt de Commissie akkoord te gaan met dergelijke uurtarieven per kostencentrum zonder een certificering van de methodiek, in ieder geval wanneer deze door een nationale autoriteit zijn gecontroleerd en gecertificeerd; 119. herhaalt met het oog op de vereenvoudiging van de administratieve procedures en het aanvragen van subsidies te hebben verzocht om voor begunstigden voor alle kwesties die betrekking hebben op het kaderprogramma voor onderzoek één enkel contactpunt te creëren dat op dit gebied beslissingsbevoegdheid heeft; 120. verzoekt de Commissie ter wille van de rechtszekerheid de financiële memoranda bij projecten in het kader van het zesde kaderprogramma die reeds door de Commissie zijn goedgekeurd en vastgesteld, niet te herberekenen door een nieuwe uitleg te geven aan de criteria voor subsidiabiliteit van kosten zoals die in de algemene voorwaarden (bijlage II) van het modelcontract van het zesde kaderprogramma zijn vastgelegd; 121. stelt vast dat de tweestappenprocedure voor het 7e kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling op sommige gebieden wordt gevolgd; verzoekt de Commissie overleg te voeren met onderzoeksinstanties over de mogelijkheden deze aanpak uit te breiden naar andersoortige projecten waar dit kan leiden tot een aanzienlijke daling van de voorbereidingskosten in verband met het voor het eerst indienen van een projectaanvraag; 122. merkt op dat de Commissie op het gebied van onderzoek een veelvoud van onderzoeksinstanties, samenwerkingsmodellen en beheersmechanismen heeft gecreëerd; herinnert aan het feit dat dit het gevolg is van de aanzienlijke stijging van middelen die in het financiële kader 2007-2013 voor onderzoek en innovatie zijn uitgetrokken; verzoekt de Rekenkamer onderzoek te doen naar mogelijke problemen in verband met de transparantie ten opzichte van de begrotingsautoriteit en over het verschil in de behandeling van de begunstigden volgens de modellen; vraagt dat de directeur-generaal in zijn jaarlijks activiteitenverslag een hoofdstuk aan elk van deze instanties, modellen en mechanismen wijdt, om over het gebruik van de middelen en de gewenste resultaten met deze modellen van publiek-private samenwerking te informeren; 123. gelet op het feit dat de controlestrategie van de Commissie betrekking heeft op de uitgaven van een kaderprogramma over een periode van vier jaar, terwijl de Rekenkamer jaarlijks een verslag moet opstellen, vraagt de Rekenkamer meerjarentabellen op te stellen, opdat de financiële impact van de via de controleactiviteit vastgestelde fouten wordt gepresenteerd op een manier die concordant met de controlemethodologie van de Commissie is; Milieu, volksgezondheid en voedselveiligheid 124. beoordeelt de uitvoering van de begrotingslijnen voor milieu, volksgezondheid en voedselveiligheid in het algemeen als bevredigend; 125. wijst erop dat de begrotingskredieten voor milieu, volksgezondheid en voedselveiligheid voor 94,6 % werden benut, hetgeen een bevredigend resultaat is wanneer men bedenkt dat 2007 het eerste jaar van het nieuwe financiële kader 2007-2013 was, dat werd gekenmerkt door de goedkeuring en invoering van talrijke nieuwe programma's op het gebied van milieubeleid; 126. is verheugd over het uitvoeringspercentage van het Communautair Fonds voor tabak, dat 100 % bedraagt; is er derhalve van overtuigd dat dit instrument, dat financiële steun verstrekt aan bewustmakingsprojecten over de schadelijke gevolgen van tabaksgebruik, met name via voorlichting en vorming, doeltreffend ten uitvoer wordt gelegd; 127. verzoekt de Commissie om verder steun te verlenen aan kandidaten die aan meerjarige programma's willen deelnemen, met name door specifieke opleidingen en gebruikersvriendelijke richtsnoeren te verstrekken; 128. verwelkomt de inspanningen om openbare aanbestedingen beter te richten en kandidaten betere steun te verlenen, met name wat programma's op het gebied van openbare gezondheidszorg betreft, om te voorkomen dat projecten worden ingediend die duidelijk niet voor financiering in aanmerking komen of die van mindere kwaliteit zijn; constateert echter dat verdere stappen moeten worden ondernomen om tot een bevredigend resultaat te komen; 129. wijst erop dat het gezondheidsactieprogramma deels ten uitvoer wordt gelegd door het Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en consumenten; herinnert de Commissie er in dit verband aan dat zij de operationele middelen van het programma zeer doelmatig moet besteden, aangezien deze ook voor administratieve taken gebruikt worden; 130. wijst erop dat de naleving van de administratieve en financiële voorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 niet mogen leiden tot onnodige vertragingen bij de toekenning van leningen of de selectie van te financieren projecten, en verzoekt de Commissie haar inspanningen voort te zetten om de administratieve procedures die gevolgen hebben voor de besteding van vastleggings- en betalingskredieten te verbeteren; Gemeenschappelijke markt en consumentenbescherming 131. is tevreden met de opmerkingen in het verslag van de Rekenkamer, waarin een eerlijke beoordeling staat van het beleid op het gebied van de gemeenschappelijke markt, douane en consumentenbescherming; 132. verzoekt de lidstaten hun systemen voor interne controle voort te verbeteren om te voorkomen dat goederen zonder toestemming op de Europese markt worden gebracht; verzoekt de Commissie voorts te zorgen voor een follow-up van de tekortkomingen die in 2007 op het gebied van consumentenbescherming zijn vastgesteld; 133. is tevreden met de opmerking van de Rekenkamer dat de controlesystemen op het gebied van douane en boeking goed functioneren; onderstreept dat, hoewel douanecontroles specifiek de verantwoordelijkheid zijn van de lidstaten, alleen betrouwbare economische spelers de douanesector mogen beheren, om het risico te voorkomen dat goederen zonder betaling van rechten of vaststelling van de douanewaarde op de gemeenschappelijke markt worden geïmporteerd; 134. stelt de inspanningen op prijs die zijn geleverd om een uitvoeringsgraad van 86% te halen voor begrotingslijn 12 02 01 (Tenuitvoerlegging en ontwikkeling van de interne markt); merkt op dat de reden voor de onbenutte betalingen volgens de Commissie is dat sommige onderzoeksovereenkomsten laat in het jaar zijn ondertekend en dat er geen betalingen zijn verricht in 2007, zoals gepland; 135. wijst erop dat een uitvoeringsgraad van 55% voor begrotingslijn 14 04 02 (Programma Douane 2007) niet voldoende is en dat hiervoor daarom betere begrotingsplanning nodig is; merkt op dat het grootste deel van deze begrotingslijn volgens de Commissie betrekking heeft op langetermijncontracten op het gebied van IT, met producten en diensten die worden geleverd op verzoek, hetgeen de raming en planning van de precieze financiële noden moeilijk maakt; erkent evenwel dat positieve resultaten zijn behaald met betrekking tot de begroting 2008, met een uitvoeringsgraad van meer dan 97% wat betalingskredieten betreft; 136. mekt op dat de uitvoeringsgraad van 77% voor begrotingslijn 17 02 02 (Programma Consumentenbescherming) lager is dan de voorgaande jaren; merkt voorts op dat de reden hiervoor volgens de Commissie de overheveling is van ongesplitste kredieten van het Uitvoerend Agentschap voor Gezondheid en Consumenten naar het programma voor consumentenbescherming, alsmede een aantal laat in 2007 gedane vastleggingen, met als gevolg dat voor 2007 geplande betalingen niet zijn uitgevoerd; verzoekt de Commissie daarom de begrotingsplanning op dit gebied te verbeteren; Vervoer en toerisme 137. merkt op dat op de begroting zoals definitief vastgesteld en gewijzigd in de loop van het jaar een totaalbedrag van 1 322 667 000 EUR aan vastleggingskredieten was opgenomen voor het vervoersbeleid en dat er 743 111 000 EUR aan betalingskredieten beschikbaar was, en stelt ook vast dat van deze bedragen; - 933 578 000 EUR aan vastleggingskredieten en 369 665 000 EUR aan betalingskredieten beschikbaar was voor TEN-T-projecten (trans-Europese vervoernetwerken), - 15 348 000 EUR aan vastleggingskredieten en 14 500 000 EUR aan betalingskredieten beschikbaar was voor verkeersveiligheid; - 56 890 000 EUR aan vastleggingskredieten en 10 425 000 EUR aan betalingskredieten beschikbaar was voor het Marco Polo-programma; - 113 631 000EUR aan vastleggingskredieten en 114 716 000 EUR aan betalingskredieten beschikbaar was voor de vervoersagentschappen en de GNSS-toezichtautoriteit, - 6 000 000 EUR aan vastleggingskredieten en 6 578 000 EUR aan betalingskredieten beschikbaar was voor beveiliging van het vervoer, met inbegrip van het proefproject voor beveiliging op het trans-Europese wegennet; 138. is ingenomen met de nog steeds hoge bestedingspercentages voor de vastleggingskredieten en de betalingskredieten voor TEN-T-projecten, die beide bijna 100% bedragen, en verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat voldoende middelen beschikbaar worden gesteld uit de nationale begrotingen om gelijke tred te houden met deze inzet van de Gemeenschap; 139. merkt bezorgd het lage bestedingspercentage op van de vastleggingskredieten voor beveiliging van het vervoer (55,95%) en voor de GNSS-toezichtautoriteit (33,24% in rubriek 3), waarvoor een groot deel van het bedrag dat in 2007 beschikbaar werd, vanwege het overschot in 2006, werd overgedragen naar 2008; merkt bezorgd het lage bestedingspercentage op van de betalingskredieten voor de interne markt en de optimalisering van vervoersystemen (47,48%), voor passagiersrechten (58,96%) vanwege de vertraging bij de ondertekening van de contracten en voor de GNSS-toezichtautoriteit (33,24% onder titel 3); 140. merkt met voldoening op dat als gevolg van reacties op het Speciaal verslag nr. 6/2005 van de Rekenkamer over het trans-Europese netwerk voor vervoer (71) , het maximum percentage van financiële steun voor grensoverschrijdende projecten is gestegen tot 30 % en de minimum financieringsdrempel tot 1 500 000 EUR; merkt voorts op dat de evaluatieprocedure voor de selectie van projecten is verbeterd en dat er meer toezicht wordt uitgeoefend, maar betreurt het dat de structuur voor de beschrijving van werkzaamheden niet geharmoniseerd is en dat het technische en financiële toezicht niet is gestandaardiseerd; 141. merkt met voldoening op dat uit het onderzoek van de Rekenkamer naar de interne controlenormen, die direct verband houden met de wettigheid en betrouwbaarheid van de onderliggende verrichtingen, blijkt dat het Directoraat-generaal energie en vervoer voldoet aan de basisvereisten; Cultuur en onderwijs 142. constateert dat de Rekenkamer zich in zijn jaarverslag 2007 uitspreekt over het foutenpercentage op het beleidsterrein onderwijs en cultuur (punt 9.11 en bijlage 9.1, foutenpercentage tussen 2% en 5%), maar geen uitleg geeft over de werkwijze van de diverse nationale agentschappen, noch over die van de uitvoerende agentschappen en evenmin over de kwaliteit van hun werk, en ook niet over de redenen waarom met deze organisatie moet worden gerekend; 143. vraagt de Rekenkamer in zijn volgend jaarverslag een grondigere analyse te willen maken van de kwestie van de efficiëntie en het behoud van de diverse agentschappen op het beleidsterrein onderwijs en cultuur; 144. merkt op dat DG EAC bij de nieuwe generatie programma's de actieprogramma's heeft geharmoniseerd en een systeem van één enkele interne controle heeft ingevoerd; is in dit kader van mening dat de voorafgaande verklaringen en de verklaringen achteraf van de lidstaten nieuwe factoren zijn bij het toezicht op en de interne controle van de stelsels; 145. betreurt evenwel de tekortkomingen die de Rekenkamer vaststelt in de procedure van de voorafgaande verklaring, alsmede de vaststelling dat deze procedure weinig zekerheid oplevert over de kwaliteit van het beheer van de betrokken uitgaven (punt 9.16 van het jaarverslag 2007); merkt evenwel op dat de voorafgaande verklaring slechts een van de bewijsstukken is die de Rekenkamer in het kader van zijn controle verkrijgt om een oordeel te vormen; 146. neemt er nota van dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat de benaderingen van de nationale autoriteiten om een basis te verkrijgen voor de garantieverklaring vooraf uiteenlopen en dat er grote verschillen zijn in de mate van bekendmaking van de door deze autoriteiten gehanteerde procedures; vraagt de Commissie maatregelen te nemen om de bedoelde verklaringen te harmoniseren en het Parlement en de Rekenkamer hierover op de hoogte te houden; 147. neemt ook kennis van het feit dat de jaarlijkse garantieverklaringen achteraf voor 2007 door de nationale autoriteiten van de lidstaten moesten worden verstrekt tegen 30 april 2008; wacht de evaluatie af die de Rekenkamer moet maken in het kader van de DAS-controle 2008; 148. betreurt dat sommige autoriteiten en nationale agentschappen hun verplichtingen niet nakomen, hetgeen aanleiding heeft gegeven tot de verzending van de officiële aanmaningen door de Commissie en steunt de Commissie ten volle wat de opschorting van de betalingen en de subsidies betreft in de gevallen waar de eindverslagen ontbraken; 149. dringt er bij de nationale agentschappen en de nationale autoriteiten op aan de uitvoeringsbepalingen te eerbiedigen met betrekking tot de door de Commissie vastgelegde respectieve verantwoordelijkheden; is verheugd over het feit dat DG EAC geen enkele reden zag om voorbehoud te blijven hebben met betrekking tot de controlemechanismen van de nationale agentschappen, en steunt de voortzetting van strenge audits; 150. is verheugd over het feit dat het aantal late betalingen met betrekking tot onderwijs en cultuur afneemt, en verwacht dat de Commissie inspanningen blijft leveren om deze trend voort te zetten; 151. hoopt dat het controlesysteem dat eind 2007 door DG Communicatie werd ingevoerd het in de toekomst onnodig zal maken voorbehoud te maken betreffende haar begrotingsbeheer, zoals dit voor 2007 het geval was; 152. vraagt verdere informatie aan de Commissie over het opzetten van administratieve structuren in de lidstaten om te assisteren bij jumelages van steden, met name met betrekking tot de noodzaak van dergelijke structuren, de betrokken kosten en het doel ervan; 153. verzoekt de Commissie nieuwe manieren te onderzoeken om met het programma "Jeugd" nieuwe groepen jongeren te bereiken, met name uit minder bevoorrechte milieus; stelt daarom voor dat jeugdorganisaties, met inbegrip van het Europees jeugdforum, meer inspanningen leveren om zich te richten op dergelijke groepen, om de verslagleggingsnormen en financieringscriteria te verbeteren, en om op grotere schaal onder jongeren informatie te verspreiden over het programma; Burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken 154. wijst op de lage bestedingsgraad van de betalingskredieten van de begroting voor de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in vergelijking met 2006 (60,41% in 2007 en 86,26% in 2006); is er zich van bewust dat dit eveneens te maken heeft met de goedkeuring van de fondsen opgenomen in het kaderprogramma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" en met de vertraging van de uitvoering van andere specifieke programma's (zoals civiel recht, drugspreventie en -voorlichting); vestigt de aandacht op de relatieve verlaging van de bestedingsgraad van vastleggingskredieten in vergelijking met 2006 (90,29% tegenover 94,47% in 2006); roept het directoraat-generaal Justitie, vrijheid en veiligheid op de uitvoeringsgraad van vastleggings- en betalingskredieten te maximaliseren in 2008; 155. neemt er kennis van dat de Rekenkamer de toezichtcontroles uitgevoerd door de Commissie voor het Europees Vluchtelingenfonds II slechts ten dele als doeltreffend heeft beoordeeld; houdt naar behoren rekening met de reacties van de Commissie hierop; 156. betreurt het feit dat de beschrijvingen van de toezicht- en controlesystemen van de lidstaten voor het Buitengrenzenfonds pas in het laatste kwartaal van 2007 ter beschikking van de Commissie werden gesteld, aangezien de Commissie hierdoor de systemen van de lidstaten niet vóór eind 2007 kon beoordelen; Rechten van de vrouw en gendergelijkheid 157. herinnert de Commissie eraan dat ingevolge artikel 3, lid 2, van het EG-Verdrag bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen één van de grondbeginselen van de Unie is en als doelstelling relevantie heeft voor het gehele scala van activiteiten en beleidsterreinen van de Gemeenschap; 158. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om de gendergelijkheid naar behoren als blijvende prioritaire doelstelling in de begrotingsplanning op te nemen, in overeenstemming met het beginsel van genderbudgettering, zoals het in zijn resolutie van 3 juli 2003 over gender budgeting - het opstellen van overheidsbegrotingen vanuit een genderperspectief (72) heeft gevraagd, en betreurt het uitblijven van de haalbaarheidsstudie van de Commissie hiernaar; 159. betreurt dat in het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting 2007 niet wordt aangegeven of de begroting enige positieve bijdrage heeft geleverd aan de bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen; 160. stelt voor dat de Rekenkamer in haar jaarverslagen en speciale verslagen het aspect van de gendergelijkheid betrekt, met name relevante informatie over beleid inzake het verbod op discriminatie tussen mannen en vrouwen en over de beschikbaarheid van gender-specifieke gegevens; Extern beleid 161. merkt bezorgd op dat de Rekenkamer dezelfde kritiek uit als de voorgaande jaren, met name wat de betalingen op het niveau van de eindbegunstigde betreft; 162. merkt op dat de laatste herziening van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 nauwelijks gevolgen voor de externe hulp heeft gehad en vraagt een herziening van titel IV "Externe maatregelen" van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, om deze beter aan te passen aan de bijzondere omstandigheden van de markten en de subsidies op dit terrein; 163. betreurt het ten zeerste dat de Commissie er niet in is geslaagd een werkelijk Europees instrument voor uitvoering van crisisbeheer tot stand te brengen, zoals de Commissie in de kwijtingen over 2005 en 2006 was verzocht; dringt erop aan dit alsnog op korte termijn te doen en verzoekt de Commissie nogmaals de mogelijkheid te creëren multidonorfondsen (multi donor trust funds) eventueel zelf te beheren, wanneer zij bij deze fondsen is betrokken; 164. vraagt de Commissie te zorgen voor volledige financiële transparantie in de externe hulp, overeenkomstig de artikelen 53 tot 56 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, en haar engagement bij het Parlement na te komen dat elke internationale organisatie die communautaire middelen ontvangt, verplicht zal worden de Rekenkamer en de interne controleur van de Commissie de resultaten toe te zenden van alle interne en externe controles die met betrekking tot het gebruik van de bedoelde communautaire middelen zijn uitgevoerd; vraagt ook de toegang van OLAF tot de gegevens in geval van een vermoeden van fraude te garanderen; 165. neemt er nota van dat de totale kosten van de door DG ECHO uitgevoerde controles op basis van een aantal hypotheses ("beste ramingen") voor 2007 zijn geschat op 25 000 000 EUR; stelt vast dat dit overeenkomt met 3,2% van de totale begroting van de humanitaire hulp voor het jaar; betreurt dat DG ECHO niet over een mechanisme voor risicobeheer beschikt en vraagt dat deze mechanismen systematisch in de controle worden geïntegreerd; 166. constateert dat deze raming, volgens de informatie die is ontvangen van de Commissie, slechts betrekking heeft op een deel van alle kosten die verband houden met de humanitaire acties die door DG ECHO worden gefinancierd, omdat de kosten van de controles die worden uitgevoerd door de humanitaire organisaties die zijn opgenomen in de totale kosten van de subsidieakkoorden, ook door DG ECHO worden gefinancierd; 167. constateert dat op basis van de hypothese dat de kosten van de controles bestaan uit drie grote categorieën – de kosten van de controleactiviteiten door de Commissiediensten in de zetel en in de delegaties, de kosten van de externe controles door de Commissie en de kosten van de controle van de uitgaven via controles die de begunstigden laten uitvoeren – de kosten van de controles, wat de door de dienst voor samenwerking EuropeAid in 2007 beheerde middelen betreft, door de Commissie worden geraamd op ongeveer 120 000 000 EUR; 168. vraagt de Rekenkamer hier in zijn volgende jaarverslag rekening mee te houden bij zijn berekeningen en zich zowel uit te spreken over deze raming als over de kostenbatenratio van deze controlesystemen, rekening houdend met de speciale kenmerken en beperkingen van de externe acties van de Unie; 169. betreurt dat de Commissie in Kenia begrotingshulp heeft betaald onmiddellijk na de verkiezingen van 27 december 2007, waardoor de indruk is ontstaan dat zij partij koos in het debat over de legitimiteit van de verkiezingsresultaten; herinnert aan zijn resolutie van 17 januari 2008 over Kenia (73) en verwacht van de Commissie dat zij hiermee rekening houdt; 170. neemt kennis van het oordeel van de Rekenkamer dat de toezicht- en controlesystemen voor externe betrekkingen, uitbreiding en humanitaire hulp deels doeltreffend zijn; aanvaardt dat vele van de vastgestelde fouten betrekking hebben op vooruitbetalingen en vervolgens worden gecorrigeerd, wanneer de saldobetalingen worden verricht; verzoekt de Commissie niettemin de nodige verbeteringen aan te brengen in haar monitoring- en verificatieprocedures, met name op het niveau van de uitvoerende organisaties, zonder dat dit leidt tot onnodige administratieve lasten voor de eindbegunstigde; erkent tegelijk dat de Commissie en de Verenigde Naties al vorderingen hebben geboekt; 171. betreurt het voortdurende gebrek aan transparantie met betrekking tot het gebruik van communautaire middelen die worden besteed via organisaties van de Verenigde Naties; steunt de inspanningen van de Commissie om een oplossing te vinden en ervoor te zorgen dat de Rekenkamer tijdig alle gevraagde informatie krijgt; is tevreden met het toenemende aantal controlebezoeken dat de Commissie in het kader van de financiële en administratieve kaderovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Naties (FAFA) aflegt; verwacht dat deze bezoeken de zichtbaarheid van de communautaire bijdragen aan door de VN geleide activiteiten vergroot; 172. verzoekt de Commissie om een verdere verbetering en een duidelijkere definiëring van de voorwaarden en de prestatie-indicatoren die worden gebruikt voor de betaling van begrotingssteun aan derde landen, met het oog op duidelijke, niet-ambigue en meetbare beoordelingscriteria met een specifiek tijdschema, indien van toepassing; 173. neemt kennis van het oordeel van de Rekenkamer dat dringend stappen nodig zijn om de zwakheden in het beheer van Gemeenschapsmiddelen in Bulgarije te corrigeren en dat de nodige monitoringmechanismen moeten worden gehandhaafd in Turkije; verzoekt de nationale autoriteiten hun inspanningen op te voeren om te voldoen aan de geldende regelgeving; 174. kijkt ernaar uit tastbare resultaten vast te stellen van de toepassing van een nieuw mandaat voor de controle van uitgaven via externe audits die de begunstigden of de Commissie laten uitvoeren; 175. neemt kennis van speciaal verslag nr. 5/2007 van de Rekenkamer over het beheer van het programma CARDS door de Commissie (74) ; benadrukt dat intensievere strategische begeleiding door de Commissie belangrijk is om in nauwe samenwerking en dialoog met het Parlement te zorgen voor een adequate focus bij de selectie van de belangrijkste interventiegebieden in het kader van het instrument voor pretoetredingssteun; verzoekt de Commissie een algemene strategie te ontwerpen om de lokale inbreng en verantwoordelijkheid met betrekking tot het ontwerp en de uitvoering van de projecten te verbeteren; 176. verwacht regelmatig te worden geïnformeerd over de stappen die de Commissie onderneemt met betrekking tot de nakoming van de aanzienlijke toezegging ter ondersteuning van het herstel van Georgië na het conflict en voor de toekomstige ontwikkeling van het land die zij heeft gedaan op de internationale donorconferentie van Brussel van 22 oktober 2008; 177. herhaalt zijn verzoek dat de Commissie het Parlement regelmatig specifieke maatregelen voorstelt om de eigen inbreng en verantwoordelijkheid van de Unie met betrekking tot haar externe acties in hun geografische context nog te vergroten, overeenkomstig de principes van efficiëntie, verantwoordingsplicht en zichtbaarheid; Niet-gouvernementele organisaties (NGO's) 178. neemt nota van het toenemende aantal NGO's en de rol die deze bij het beheer van de communautaire middelen spelen; vraagt de Commissie de doeltreffendheid van de werkingssubsidies voor de Brusselse zetel van de NGO's te beoordelen en strikt de hand te houden aan het in het Financieel Reglement vastgelegde beginsel van degressiviteit van werkingssubsidies; 179. verzoekt de Commissie uiterlijk eind 2009 een lijst op te stellen van alle NGO's die Gemeenschapsmiddelen hebben ontvangen; Ontwikkeling 180. neemt er nota van dat de Rekenkamer eens te meer heeft geconcludeerd dat DG ECHO zijn controlestrategie moet verbeteren door te zorgen voor een betere dekking van de activiteiten op het niveau van de uitvoerende organisaties en meer specifiek in het veld voor alle soorten partners (punt 8.33, onder f), van het jaarverslag 2007); 181. moedigt de Commissie aan wat haar doelstelling sinds 2007 betreft dat elk project minimum één keer door een deskundige wordt bezocht, tenzij dit niet kan om veiligheidsredenen of door de moeilijke toegang, en er voor te blijven zorgen dat specialisten op het gebied van humanitaire hulp permanent op het terrein aanwezig zijn, om de impact van de humanitaire operaties die door de Commissie worden gefinancierd, in welk land of welke regio ook, te faciliteren en maximaliseren; 182. is van mening dat de Commissie er in het kader van de uitvoering van de projecten zelf voor moeten zorgen dat de met de Verenigde Naties in april 2007 overeengekomen bepalingen inzake rapportage strikt worden toegepast en dat de financiële rapporten overeenkomstig deze bepalingen worden opgesteld; 183. is zich bewust van het risico van onvoldoende controle ter plaatse op plekken waar de toegang moeilijk is of de neutraliteit van de humanitaire hulp niet wordt geëerbiedigd en is zich ervan bewust dat dit risico in zekere mate verband houdt met de doelstellingen van ondersteuning van de humanitaire behoeften en met de zogenoemde vergeten crisissen; 184. neemt er ook nota van dat volgens het JAV van DG ECHO voor 2007 de humanitaire hulp van de Commissie in Irak uitsluitend via het Internationale Comité van het Rode Kruis is verstrekt in de sectoren bescherming, water en sanering voor een totaal bedrag van 7 800 000 EUR; 185. is van mening dat een verduidelijking van de interventiestructuren op het gebied van ontwikkeling en externe acties (Europese Ontwikkelingsfondsen (EOF's), Commissie, Europese Investeringsbank enz.) moet worden onderzocht om een betere zichtbaarheid van het communautaire optreden en een betere controle van de ingezette middelen mogelijk te maken; dringt aan op een studie naar de integratie van de EOF's in de begroting van de Gemeenschap, met het oog op een politiek debat over dit onderwerp; 186. wijst erop dat de Commissie de toezegging (75) heeft gedaan te waarborgen dat in het jaar 2009 een benchmark van 20% van de toegewezen steun bestemd is voor basisonderwijs, middelbaar onderwijs en eerstelijnsgezondheidszorg; verzoekt de Commissie gedetailleerde informatie te verschaffen over de projecten, programma's en budgettaire steun die ertoe zullen bijdragen dit streefcijfer te bereiken; dringt aan op een grotere samenhang tussen thematische, nationale en regionale strategiedocumenten op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs, met name wanneer bijstand wordt verleend in de vorm van begrotingssteun; 187. beklemtoont dat voorrang gegeven moet worden aan deelname van kinderen uit moeilijk te bereiken groepen in landen die volgens de millenniumdoelstellingsindicatoren een achterstand hebben, waaronder kinderen met een handicap; 188. dringt er bij de Commissie op aan de partnerlanden te ondersteunen bij de ontwikkeling van hun parlementaire controle- en auditcapaciteit, met name wanneer bijstand wordt verleend in de vorm van begrotingssteun en verzoekt de Commissie periodiek verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang; 189. wijst erop dat de maatregelen van de Commissie gericht moeten zijn op duurzaamheid en dat er in dit kader een duidelijke exitstrategie geformuleerd dient te worden waarmee echter geen afbreuk wordt gedaan aan de resultaten, en dat de nodige aandacht moet worden besteed aan controle op de tenuitvoerlegging van de maatregelen; is van mening dat een betere evaluatie van de resultaten in belangrijke mate kan bijdragen aan de democratische legitimiteit van de ontwikkelingssamenwerking van de Unie; 190. is verheugd over het feit dat in 2007 de gedragscode van de Unie inzake complementariteit en taakverdeling binnen het ontwikkelingsbeleid is aangenomen die zich richt op een nauwere samenwerking en coördinatie tussen de Commissie en de lidstaten; verzoekt de Commissie haar inspanningen om de gedragscode werkelijk ten uitvoer te leggen te verdubbelen, onder meer door in het belang van de partnerlanden te zoeken naar oplossingen voor slepende problemen; 191. stelt zich op het standpunt dat met het raadplegen van het maatschappelijk middenveld en de plaatselijke autoriteiten voorafgaand aan het opstellen van landenstrategiedocumenten in het kader van het DCI niet is voldaan aan de uit artikel 19, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1905/2006 (76) voortvloeiende verplichting dat "de strategiedocumenten [...] in beginsel [worden] opgesteld op basis van een dialoog met de partnerlanden en -regio's waarbij ook het maatschappelijk middenveld en de regionale en plaatselijke overheden van die landen en regio's worden betrokken"; is in dit opzicht van mening dat voor een daadwerkelijke eigen verantwoordelijkheid voor het proces de inbreng van de nationale parlementen in de partnerlanden onmisbaar is; verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om de dialoog met deze organen in de verschillende stadia van het programmeringsproces te intensiveren; Pretoetredingsstrategie Mechanisme voor samenwerking en toetsing 192. herinnert eraan dat de Commissie voor het eerst na de toetreding van nieuwe lidstaten een mechanisme voor samenwerking en toetsing heeft ingesteld voor Roemenië en Bulgarije om te helpen "tekortkomingen op het gebied van de justitiële hervorming en bestrijding van corruptie en de georganiseerde misdaad aan te pakken en om toezicht te houden op de voortgang op deze gebieden" ( COM(2008)0063 ) en heeft vragen over de efficiëntie van dit mechanisme, de relevantie ervan en de betrouwbaarheid van de informatie die aan de kwijtingsautoriteit wordt verstrekt; 193. merkt op dat diverse directoraten-generaal en diensten van de Commissie onder de autoriteit van de secretaris-generaal verantwoordelijk zijn voor het beheer van dit mechanisme; merkt op dat het gezamenlijke optreden van deze diensten tekortkomingen vertoont; verwacht een verbetering van de coördinatie en de systematische integratie van de deskundigheid van alle betrokken Commissiediensten in de voortgangsverslagen; vraagt zich af welke lessen de Commissie hieruit trekt voor de feitelijke en potentiële kandidaatlanden; Europese fondsen in Bulgarije en Roemenië 194. constateert dat tussen 2004 en 2007 650 000 000 EUR ter beschikking zijn gesteld van Bulgarije in het kader van het PHARE-fonds; 226 000 000 EUR in het kader van het SAPARD-fonds, 440 500 000 EUR in het kader van het ISPA-fonds; dat tussen 2004 en 2007 zo'n 1 346 500 000 EUR ter beschikking zijn gesteld van Roemenië in het kader van het PHARE-fonds; 526 300 000 EUR in het kader van het SAPARD-fonds, 1 040 500 000 EUR in het kader van het ISPA-fonds; 195. herinnert eraan dat de Rekenkamer al in zijn speciaal verslag nr. 4/2006 over Phare-investeringsprojecten in Bulgarije en Roemenië (77) talrijke problemen met het beheer van de Europese fondsen heeft vastgesteld, onder andere onregelmatigheden op het gebied van de offerteaanvragen en de subsidiabiliteit van de kosten, de ontvreemding van investeringsgoederen, een tekort aan administratieve capaciteit enz.; 196. merkt ook bezorgd op dat de Commissie begrotingscontrole door het bevoegde lid van de Commissie onvoldoende binnen de tijdslimiet is geïnformeerd over de uitbreiding van de omvang van de tekortkomingen; 197. merkt met grote bezorgdheid op dat de Commissie de betalingen heeft opgeschort ten bedrage van 200 000 000 EUR landbouwmiddelen voor Roemenië en dat 250 000 000 EUR voor PHARE, 105 000 000 EUR voor SAPARD en 115 000 000 EUR voor ISPA door de Commissie in Bulgarije zijn geblokkeerd; neemt nota van het feit dat het definitieve verlies voor Bulgarije onder PHARE 220 000 000 EUR bedraagt; 198. is zich ervan bewust dat het ontbreken van betrouwbare controlesystemen en de beheersproblemen die zijn ontstaan, risico's inhouden voor het geld van de Europese belastingbetalers; erkent dat sindsdien inspanningen zijn geleverd om het hoofd aan de genoemde problemen te bieden; spoort de lidstaten aan alle nodige inspanningen te blijven leveren om aan de Europese verplichtingen te voldoen; 199. acht het nodig dat de Commissie haar technische hulp aan de lidstaten om hun administratieve capaciteit te vergroten, opvoert; herinnert eraan dat correct beheer van de Europese fondsen een verplichting is voor elke lidstaat en ondersteunt de Commissie wat de tijdelijke opschorting van fondsen betreft, als de beheerssystemen van een lidstaat niet werken; 200. constateert dat Bulgarije voor de periode 2007 tot 2013 6 853 000 EUR structuurfondsen moet ontvangen en Roemenië 19 200 000 EUR; vraagt, naast de informatie in het jaarlijks activiteitenverslag en in de verslagen over de structuur- en cohesiefondsen, een verantwoordelijk en doeltreffend beheer van deze fondsen; 201. is van mening dat de voorafgaande aanpassing van de opslorpingscapaciteit in Roemenië en Bulgarije voor middelen op de beleidsterreinen landbouw en cohesie door de Commissie niet met de nodige ernst is aangepakt en dat de verklaringen en acties van de Commissie op dit gebied misleidend waren, niet alleen voor het Parlement, maar ook voor de Bulgaarse en de Roemeense regering, en een van de redenen waren voor de teloorgang van middelen in deze lidstaten. 202. vraagt de Commissie om op de hoogte te worden gehouden over de praktische gevolgen van de inspanningen op het gebied van de hervorming van het gerecht en de strijd tegen de corruptie en wenst dat in de voortgangsverslagen criteria worden opgenomen om de vooruitgang op deze gebieden te kwantificeren; 203. is van mening dat de instellingen van de Unie, wat misbruik van Europese fondsen en fraude en corruptie betreft, het principe van nultolerantie moeten hanteren; vraagt de Commissie om de effectieve terugvordering van onterecht betaalde bedragen te garanderen; 204. vraagt OLAF ook het Parlement het resultaat van zijn lopende onderzoeken in de lidstaten toe te zenden; 205. is het met de Commissie eens dat alle acties en maatregelen die recent door Bulgarije zijn ondernomen, moeten worden gevolgd door geloofwaardige, structurele corrigerende acties en een fundamentele hervorming van alle structuren die bij het beheer van communautaire fondsen zijn betrokken, om de correcte en tijdige opslorping van de fondsen en een hoog transparantiepeil te garanderen; vraagt de Commissie in deze samenhang om de coördinatie en communicatie met de nationale autoriteiten te verbeteren en de uitvoering van de diverse actieplannen die haar door Bulgarije worden voorgelegd, van nabij te volgen en het Parlement hiervan op de hoogte te houden; vraagt de Commissie het Parlement een speciaal verslag te doen toekomen over de stand van zaken van het beheer van en het toezicht op alle EU-middelen in Bulgarije in de periode tot 15 juli 2009; 206. vraagt de Commissie, in het licht van het laatste voortgangsverslag en de tegenslagen bij de aanpak van de corruptie, het Parlement een speciaal verslag te doen toekomen over de stand van zaken van het beheer van en het toezicht op alle communautaire middelen in Roemenië, en over de maatregelen genomen gericht op en de voortgang geboekt bij de aanpak van de corruptie in de periode tot 15 juli 2009; Turkije, Kroatië, Servië, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Kosovo en de andere landen van de westelijke Balkan 207. herinnert aan de verantwoordelijkheid die de Commissiedelegaties in de feitelijke en potentiële kandidaatlanden hebben om deze landen op een correct gebruik van de Europese fondsen voor te bereiden; vraag enerzijds fraudebestrijdingsstrategieën in het pretoetredingsproces op te nemen en anderzijds de bij de zaak betrokken administraties via een uitwisselingsprogramma tussen de Commissie en de administraties van de feitelijke en potentiële kandidaatlanden op te leiden; 208. verzoekt de Commissie om in het kader van de pretoetredingsfase een actievere rol te spelen wat de systemen voor de controle van de uitgaven die in Turkije, Kroatië, Servië, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en de andere landen van de westelijke Balkan bestaan, betreft en vraagt haar het Parlement in het kader van haar verslag over de vooruitgang in de genoemde landen gedetailleerdere informatie over deze kwestie te verstrekken, met name een gedetailleerde analyse van de redenen voor de mislukkingen; vraagt de Commissie in de voortgangsverslagen een systeem van verkeerslichten (groen, oranje en rood) op te nemen voor het aangeven van de vooruitgang die is geboekt bij het verwezenlijken van de doelstellingen; 209. betreurt de gevallen van fraude en slecht beheer van de door de Verenigde Naties beheerde Europese fondsen die zijn vastgesteld met betrekking tot de fondsen die de Unie heeft besteed aan de wederopbouw in Kosovo en het gebrek aan follow-up van de Verenigde Naties van deze duidelijk geïdentificeerde gevallen; wil evenwel ook uitdrukking geven aan zijn dankbaarheid aan het Europees Agentschap voor wederopbouw en zijn "Europees" en plaatselijk personeel voor het werk dat onder soms moeilijke omstandigheden is verricht voor de bevolking; 210. vraagt de Rekenkamer een speciaal verslag op te stellen over de efficiëntie van de controlesystemen die de Commissie heeft ingesteld voor de Europese fondsen die Kosovo ontvangt, alsmede over de prestaties ervan wat de voorkoming van fraude betreft, en na te gaan of deze financiering volledig was onderworpen aan de voorwaarden waarin de akkoorden betreffende de programma's in kwestie voorzien, met inbegrip van de regels betreffende het instrument voor pretoetredingssteun (78) en Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002; 211. stelt voor dat de Commissie de regering van Kosovo vraagt om een controlecertificaat van de Rekenkamer van het land wat de Europese fondsen betreft, met name degene die in de begroting zijn opgenomen; 212. herinnert eraan dat de Investigation Task Force (ITF) die is opgericht om financiële onregelmatigheden en fraude met betrekking tot EU-fondsen in Kosovo te onderzoeken, haar werkzaamheden in augustus 2008 heeft afgerond, dat in het eindverslag is gewezen op strafbaar gedrag onder andere van VN-personeel en dat diverse internationale bevelschriften hierover zijn afgegeven, zonder dat de VN evenwel resultaat heeft bekomen; vraagt de Commissie op de uitvoering van deze bevelschriften aan te dringen; vraagt de Commissie voorts een verslag over de juridische follow-up van alle ontdekte gevallen in te dienen; vraagt de oprichting van een organisatie voor de follow-up van de strijd tegen fraude en onregelmatigheden, waarbij de Commissie en OLAF worden betrokken; Administratieve uitgaven 213. constateert met voldoening dat bij de controle van de Rekenkamer geen enkele significante fout werd aangetroffen die van invloed was op de wettigheid en regelmatigheid van de administratieve uitgaven; Europese scholen 214. verwacht dat de Commissie erop toeziet dat de regeringen van België en het Verenigd Koninkrijk zich houden aan hun verplichtingen uit hoofde van de bestaande intergouvernementele akkoorden − in het geval van België betreft het de zo spoedig mogelijke terbeschikkingstelling van een vierde of zelfs een vijfde Europese school, in het geval van het VK de detachering van voldoende leraren − , en dringt aan op een herziening van het huidige inschrijvingsbeleid van de scholen in Berkendael en Laken, teneinde onaanvaardbaar lange reistijden voor de kinderen te voorkomen; De gevolgen van de decentralisatie voor het personeel 215. stelt tevreden vast dat de Commissie op verzoek van het Parlement een onderzoek heeft uitgevoerd naar de human resources van haar personeel in 2007 (SEC(2007)0530) wat haar administratieve activiteiten betreft; 216. is teleurgesteld door de inadequate informatie die de Commissie in de jaren 2005 en 2006 heeft gegeven over dit in dit begrotingsopzicht uiterst belangrijke terrein; erkent dat sindsdien inspanningen zijn geleverd met betrekking tot de transparantie op haar internetsite en het jaarverslag over de evaluatie van het personeel; 217. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat bijna 32% van het Commissiepersoneel werkt op het terrein van administratieve ondersteuning en coördinatie; herinnert eraan dat de 10% van het personeel die werken op terrein van de begroting, nog niet in deze statistiek zijn opgenomen; vraagt de Commissie conclusies uit deze cijfers te trekken en een herstructurering van haar personeel uit te voeren, om het percentage van het personeel dat in de genoemde sectoren werkt, te beperken tot 20%; 218. merkt op dat personeelsmobiliteit oorspronkelijk een concept was dat betrekking had op de gevoelige posten; is verrast door de huidige praktijk van de Commissie waarbij al haar personeel na vijf, maximum zeven jaar aan de mobiliteit wordt onderworpen; vreest dat deze toepassing van de mobiliteit de efficiëntie van de Commissie beperkt en de opbouw van ervaring en bekwaamheid binnen de Commissie verhindert; vraagt de Commissie om het Parlement mee te delen hoe de mobiliteit tot de gevoelige posten kan worden beperkt; Vraagstukken in verband met de gebouwen van de Gemeenschap 219. betreurt het gebrek aan transparantie van de Commissie met betrekking tot het beheer van de 61 gebouwen waarover zij in Brussel beschikt en de evolutie van zijn gebouwenbestand; 220. verzoekt de Commissie om het Parlement te informeren over elk nieuw project met betrekking tot haar gebouwenbestand en wel in de fase vóór de goedkeuring van deze projecten en om de Commissie begrotingscontrole van het Parlement regelmatig over alle initiatieven en nieuwe besluiten met betrekking tot vastgoedprojecten te informeren, met inbegrip van de voorbereidende werkzaamheden en de offerteaanvragen waarvoor de oprichting van een aanbestedingscommissie wordt voorgesteld, waarvan vertegenwoordigers van het Parlement deel uitmaken; 221. vraagt OLAF het Parlement te informeren over de fraudegevallen die in het kader van het vastgoedbeleid zijn vastgesteld en mogelijke belangenconflicten te onderzoeken; 222. vraagt de Commissie om een controle van het gebouwenbeheer, niet alleen voor de gebouwen van de Commissie, maar voor de gebouwen van alle instellingen van de Europese Gemeenschappen, waarbij de idee van een gemeenschappelijke structuur voor vastgoedbeheer moet worden onderzocht; Follow-upmaatregelen in het verlengde van de kwijting 223. betreurt het feit dat de Commissie, in de jaarrekeningen van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 (79) , verzuimt volledig de bepalingen van het EG-Verdrag betreffende follow-upmaatregelen in het kader van de kwijting te herhalen en zich ertoe beperkt aan te geven dat het Parlement, wanneer het kwijting verleent, opmerkingen mag maken die het van belang acht en aanbevelingen mag doen voor door de Commissie te ondernemen actie; wijst erop dat deze opmerking correct is, maar dat de Commissie verzuimt te vermelden dat artikel 276 van het EG-Verdrag verder verlangt dat de Commissie alle nodige maatregelen neemt in reactie op de opmerkingen van het Parlement in zijn verslag betreffende de kwijting voor uitvoering van de begroting; herinnert de Commissie er derhalve aan dat het bij de opmerkingen van het Parlement in zijn kwijtingsresolutie niet uitsluitend om niet-bindende aanbevelingen gaat, maar om instructies die de Commissie moet opvolgen bij de uitvoering van de begroting; CONCLUSIES INZAKE DE SPECIALE VERSLAGEN VAN DE REKENKAMER Deel I: Speciaal verslag nr. 6/2007 over de doeltreffendheid van de technische bijstand in het kader van de capaciteitsontwikkeling 224. is van mening dat de technische bijstand en andere soorten van externe hulp, die nog steeds veeleer donorgestuurd, vaak inefficiënt en onduurzaam is, dringend moet worden hervormd, onder andere door de lokale inbreng te bevorderen, de middelen tussen de lidstaten op het niveau van de Unie en op internationaal niveau beter te coördineren en voor voldoende tijd te zorgen om de projecten uit te voeren; 225. merkt in deze samenhang op dat de Commissiediensten in juli 2008 hun goedkeuring aan de ruggengraatstrategie en het actieplan voor het halen van de effectiviteitsdoelstellingen voor de technische samenwerking en de projectuitvoeringsunits hebben gehecht; verzoekt de Commissie daarom het Parlement een eerste keer over de uitvoering van deze strategie te informeren vóór eind maart 2009 en vervolgens om de zes maanden; 226. merkt op dat de informatie over de aan technische bijstand bestede bedragen die de Commissie de Rekenkamer recent heeft verstrekt na de publicatie van het speciaal verslag van de Rekenkamer, laattijdig is toegezonden; is verbaasd dat deze informatie niet bekend is gemaakt tijdens de voorbereiding van het speciaal verslag; erkent dat de definitie van het comité ontwikkelingshulp van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling ruim is en in de praktijk leidt tot interpretatieverschillen; verwacht dat de door de Commissie gekozen strategie ook leidt tot een meer operationele van technische bijstand; 227. betreurt dat het twinning-instrument in ACS-, Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen niet kan worden gebruikt; vraagt daarom dat de Commissie vóór het einde van het mandaat van de zittende Commissie de nodige wijzigingen in de wetgeving voorstelt en dringt er bij de lidstaten op aan de nodige stappen te ondernemen om te zorgen voor een wijd verspreid gebruik van dit instrument, aangepast aan de specifieke behoeften, in de landen in kwestie en om de regelgeving inzake de uitvoering van het tiende Europees ontwikkelingsfonds dienovereenkomstig aan te passen; 228. betreurt dat de opschortingsclausule, die een versnelde aanbestedingsprocedure mogelijk maakt, door de Commissie nauwelijks wordt gebruikt; verzoekt de Commissie deze faciliteit oordeelkundig te gebruiken om het tijdschema voor de uitvoering van de operaties in het kader van de technische bijstand te verbeteren; 229. acht het onaanvaardbaar dat sommige bedrijven met opzet deskundigen met een goed CV voorstellen om een contract te krijgen, hoewel ze weten dat die niet beschikbaar zullen zijn om de taak op zich te nemen; is het met de Rekenkamer eens dat de selectiecriteria voor technische bijstand die de Commissie hanteert, inadequaat zijn; 230. vraagt daarom dat de Commissie veel meer rekening houdt met andere criteria (zoals degene die de Rekenkamer voorstelt), in plaats van alleen te kijken naar het CV van de deskundige/teamleader; suggereert dat dit bijvoorbeeld mogelijk is door een aan de wettelijke eisen voldoende gegevensbank te creëren met de bedrijven wier voorgestelde deskundige niet beschikbaar is, hetgeen deze bedrijven op zijn beurt gedurende een bepaalde periode verhindert deel te nemen aan aanbestedingsprocedures; neemt er nota van dat de Commissie Verordening (EG, Euratom) nr. 1302/2008 van 17 december 2008 over de centrale gegevensbank van uitsluitingen (80) en Besluit 2008/969/EG, Euratom van 16 december 2008 betreffende het systeem voor vroegtijdige waarschuwing dat door de ordonnateurs van de Commissie en de uitvoerende agentschappen kan worden gebruikt (81) , heeft goedgekeurd, maar dat deze nieuwe instrumenten het niet mogelijk maken bedrijven om deze reden uit te sluiten; neemt er voorts nota van dat deze aspecten deel uitmaken van het werkplan (as 3, acties 13-15) en verzoekt de Commissie de desbetreffende acties onmiddellijk uit te voeren; 231. is het met de Rekenkamer eens dat er sprake is van incoherentie in de aanpak door de Commissie van het gebruik van de systemen van partnerlanden voor het beheer van de overheidsfinanciën en overheidsopdrachten, die soms rechtstreeks in tegenspraak is met de toezeggingen van de EU in het raam van de verklaring van Parijs over effectiviteit van de steun, die op 2 maart 2005 is goedgekeurd (82) ; dringt er daarom bij de Commissie op aan voor de spoedige nakoming van deze toezeggingen te zorgen op basis van de strategische dialoog waarin in het kader van de Accrawerkstroom en de post-Accrawerkstroom en de acties in het kader van het werkplan (as 1, met name actie 20) is voorzien; 232. vraagt de Commissie zo veel mogelijk in de lijn van haar transparantie-initiatieven te blijven en rekening met de resolutie van het Parlement van 19 februari 2008 over transparantie in financiële aangelegenheden (83) te houden en beveelt aan dat een gegevensbank wordt gecreëerd met een overzicht van de missies en resultaten op het gebied van technische bijstand die kan worden gebruikt voor toekomstige opdrachten op het gebied van technische bijstand en om dubbel werk te voorkomen; Deel II: Speciaal verslag nr. 1/2008 over het proces van onderzoek en evaluatie van grote investeringsprojecten in de programmeringsperioden 1994-1999 en 2000-2006 233. verzoekt de Commissie de zware goedkeuringsprocedure voor grote projecten te herzien, maar vraagt haar ook de besluitvorming te rationaliseren door echte waarden vast te stellen, waardoor het zuiver administratieve karakter wordt verminderd en de duur van het besluitvormingsproces tot redelijke proporties wordt teruggebracht, onder andere door op zo kort mogelijke termijn binnen DG Regio een onafhankelijke eenheid voor grote projecten op te richten met horizontale bevoegdheden; wijst op het belang van financiering voor investeringen in software, aangezien dit het systeem transparanter en beter beheerbaar zal maken; is evenwel van mening dat de Commissie het aantal controles ter plaatse als gevolg van deze investering niet moet verlagen; 234. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de toepassing in de praktijk van de n+2 en n+3-regels voor grote projecten, aangezien een aantal lidstaten hebben geprobeerd de EFRO-regels te omzeilen (in het bijzonder de n+2-regel) door een aantal projecten samen te voegen zodat het totaalcijfer net onder de drempel voor grote projecten bleef en vervolgens te wachten op opschorting door de Commissie van de n+2-regel; 235. wijst op en wenst verduidelijking van het feit dat een risicoschuwe cultuur is ontstaan (waarin kwalitatief hoogwaardige en innovatieve investeringen naar de achtergrond worden gedrongen), een praktijk die haaks staat op de doelstellingen van de Gemeenschap zoals vastgelegd in de Lissabonstrategie; is van oordeel dat het probleem niet ligt bij de financiering van infrastructuurinvesteringen, maar bij het gegeven dat de lidstaten innovatieve − "risicovolle" − investeringen kunnen mijden; 236. betreurt het feit dat de Commissie (DG Regio) geen financiering toekent voor onderwijs en opleiding voor het eigen personeel maar voor een aparte groep (JASPERS), die onderdeel uitmaakt van de structuur van de Europese Investeringsbank en derhalve voor zijn werk geen verantwoording aan de Commissie verschuldigd is; wijst de lidstaten erop dat indien zij hun deskundigenpools geen onderwijs en opleiding ter beschikking stellen, zij afhankelijk zullen worden van externe deskundigen, hetgeen tot aanzienlijke indirecte uitgaven voor de betrokken landen zal leiden; 237. steunt het initiatief waarbij de Unie grote projecten ex-post evalueert en bepaalt welke informatie (uniforme en vergelijkbare gegevens) de lidstaten vóór de vastgestelde deadline moeten verzamelen en voorleggen; is van oordeel dat dit de beste vorm van monitoring is, aangezien er op dit moment geen tastbaar bewijs is dat door de Commissie gefinancierde grote projecten doeltreffend zijn en dat de lidstaten de ontvangen middelen op de meest effectieve en productieve wijze hebben gebruikt; 238. wijst op het feit dat op dit moment informatie over grote projecten alleen in het jaarverslag van de Commissie over de Structuurfondsen en het Cohesiefonds beschikbaar is nadat dit is goedgekeurd; verzoekt de Commissie derhalve ervoor te zorgen dat haar homepage de burgers in staat stelt de status van grote projecten te volgen; Deel III: Speciaal verslag nr. 2/2008 over bindende tariefinlichtingen (BTI's). 239. dringt er bij de Commissie op aan zich voor een spoedige oplossing voor de onopgeloste problemen en tekortkomingen in te zetten, omdat deze tot een inkomstenverlies voor de Unie in de vorm van traditionele eigen inkomsten kunnen leiden; 240. neemt nota van de antwoorden van de Commissie waarin deze stelt dat het in 2008 goedgekeurde gemoderniseerde Communautair douanewetboek (84) de bindende tariefinlichtingen verplicht zal maken voor de houder ervan, dat het werk betreffende de actualisering van de thesaurus zal worden voortgezet en dat de gebruikersinterface toegankelijk is in alle officiële talen van de Unie; 241. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat geschillen over tariefindeling binnen de in de communautaire wetgeving vastgestelde deadline en ten laatste binnen vijf maanden zijn opgelost en vraagt haar bovendien, gelet op de mogelijke verliezen van eigen middelen, de personeelsbezetting van BTI en classificatie op te voeren naar 4 personen en ervoor te zorgen dat deze ook meer risicoanalyses uitvoeren en de bijdragen van de lidstaten aan het systeem, de eventuele gevallen van misbruik van de overgangsperiode en de BTI-shopping strenger controleren; 242. vraagt de Commissie om het Parlement vóór eind 2009 over alle stappen en maatregelen die op grond van de opmerkingen van de Rekenkamer zijn ondernomen en over de tenuitvoerlegging hiervan te informeren; Deel IV: Speciaal verslag nr. 3/2008 over het Solidariteitsfonds van de Europese Unie: hoe snel, efficiënt en flexibel is het? 243. is tevreden met de over het algemeen positieve beoordeling door de Rekenkamer van de resultaten die de Commissie heeft verkregen, wat het Solidariteitsfonds van de Europese Unie betreft; 244. constateert dat de kritiek ten aanzien van de "snelheid" niet uitsluitend betrekking kan hebben op het beheer van het fonds door de Commissie, aangezien de problemen erg vaak verband houden met tekortkomingen bij het beheer door de lidstaten, zoals de kwaliteit van de informatie die wordt verstrekt door de aanvrager; 245. constateert ook dat het Parlement op 18 mei 2006 (85) het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie ( COM(2005)0108 ), waarin is voorzien in eenvoudigere en duidelijkere criteria voor een snellere inzet, gunstig heeft onthaald en dat de Raad nog geen vooruitgang in dit dossier heeft geboekt; Deel V: Speciaal verslag nr. 4/2008 betreffende de uitvoering van de melkquota in de op 1 mei 2004 tot de Europese Unie toegetreden lidstaten 246. betreurt dat de nationale autoriteiten vele inspecties moeten uitvoeren, die het gevaar lopen oppervlakkig te zijn, zodat de redelijkheid van de opgegeven rechtstreekse verkopen niet kan worden gecontroleerd; is verheugd over Verordening (EG) nr. 228/2008 (86) , die het inspectiepercentage voor producenten met een productie van minder dan 5000 kg tot 1% verlaagt; 247. is van mening dat de Commissie in het kader van het gedeeld beheer alle initiatieven moet blijven nemen om voor een effectieve follow-up van de invoering en het goede beheer van de melkquotaregeling te zorgen; 248. verzoekt de bevoegde nationale autoriteiten om op basis van een risicoanalyse een controleprogramma op te stellen voor elke periode van twaalf maanden en controles te verrichten tijdens en na het contingentjaar, maar uiterlijk achttien maanden na het einde van het jaar in kwestie; 249. is van mening dat de Commissie ter wille van de vereenvoudiging de nieuwe lidstaten moet verzoeken het algemene principe te eerbiedigen dat alle op de markt gebrachte melk moet worden opgenomen in de boekhouding; 250. verzoekt de Commissie de nieuwe lidstaten te vragen de bijwerking van hun gegevensbanken te verbeteren, zoals de Rekenkamer in zijn verslag vraagt, en onnodige controles te vermijden; 251. vraagt de Commissie de ontwikkelingen in de melksector te blijven volgen, in het bijzonder die welke verband houden met de markt, met de situatie van de producenten en met de implicaties voor de regionale ontwikkeling, in het bijzonder in de beoordelingsverslagen die overeenkomstig het politieke akkoord van november 2008 betreffende de "gezondheidscontrole" van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vóór 31 december 2010 en 31 december 2012 moeten worden voorgelegd; 252. verzoekt de Commissie om in het kader van de gezondheidstest gevolg aan alle aanbevelingen van de Rekenkamer te geven en rekening te houden met de eventuele aanpassingen van de gemeenschappelijke marktordening voor melk en van de melkquotaregeling, die met name moeten worden gericht op: Deel VI: Speciaal verslag nr. 5/2008 "Agentschappen van de Europese Unie: resultaten bereiken" 253. is tevreden met het speciaal verslag van de Rekenkamer en raadt de Commissie met nadruk aan om nota te nemen van de tekortkomingen waarop hierin wordt gewezen, alsmede maatregelen te nemen die bij de aanbevelingen van de Rekenkamer aansluiten; 254. vraagt dat de Commissie een algemeen beheerssysteem voor de regelgevende agentschappen van de Unie creëert en invoert, op basis van expliciete criteria als transparantie, zuinigheid, goede werking, efficiëntie en uitwisseling van de vruchtbaarste praktijken; is van mening dat de Commissie een actieve communicatie met de agentschappen van de Unie moet onderhouden en de raden van bestuur van de agentschappen moet assisteren met betrekking tot de invoering van een budgettering en een beheer op basis van de activiteiten (ABB/ABM); 255. verzoekt de Commissie een operationeel controlesysteem voor de agentschappen van de Unie in te voeren dat de interne transfer van de beste praktijken en methoden mogelijk maakt en een geheel van zowel algemene als specifieke indicatoren voor de evaluatie omvat; 256. verzoekt de Commissie richtsnoeren te ontwikkelen om de planning, de controle, de uitvoering van de rapporten en de evaluatie van de activiteiten van de agentschappen te verbeteren en het concept van de verkrijging van resultaten waarin Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en de financiële kaderregeling voor de agentschappen voorziet, ten volle in de praktijk te brengen (87) ; Deel VII: Speciaal verslag nr. 6/2008 over de rehabilitatiehulp van de Europese Commissie na de tsunami en orkaan Mitch 257. verzoekt de Commissie alle nodige conclusies te trekken uit de gebeurtenissen die zijn gevolgd op de orkaan Mitch en de tsunami, om de prestaties in de toekomst te verbeteren; raadt de Commissie met aandrang aan een actieve rol te spelen op internationaal niveau om de systemische tekortkomingen van de internationale noodhulpcapaciteit te corrigeren; 258. verzoekt de Commissie bij toekomstige rehabilitatieacties bijzondere aandacht te besteden aan de volgende kwesties: garanderen dat de financiering is gebaseerd op de behoeften, garanderen dat met de hulpmaatregelen wordt gefocust op de getroffen bevolkingsgroepen, inclusief armen, vrouwen en kinderen, garanderen dat gedetailleerde en juiste informatie over de resultaten van de bijstand beschikbaar is voor de belastingbetaler van de donorlanden en de getroffen landen; 259. verzoekt de hoogste instanties die met de controle van de overheidsfinanciën zijn belast en de Rekenkamer om de samenwerking met betrekking tot het onderzoek, de controle en de evaluatie van het gebruik van de middelen voor hulp bij natuurrampen te intensiveren; 260. verzoekt de Commissie om haar lijst van NGO's te herzien, om er de organisaties van te schrappen waarmee gen vertrouwensband bestaat, en een aankoopbeleid te bepalen waarmee de verduistering van middelen door deze NGO's kan worden voorkomen; 261. verzoekt de Commissie bovendien om een voldoende zichtbaarheid van de door de Unie verstrekte hulp te garanderen, zonder evenwel de algemene efficiëntie en de billijkheidsdoelstellingen in gevaar te brengen; 262. verzoekt de Verenigde Naties, het Rode Kruis, de Rode Halve Maan en alle andere donoren het eens te worden over een gedetailleerd controlekader, om: 263. verwacht van de Commissie dat zij niet alleen de aanbevelingen van de Rekenkamer aanvaardt, maar ook dat zij een datum in de nabije toekomst aangeeft voor de uitvoering ervan; 264. is ook van mening dat het van essentieel belang is dat de Commissie er bij humanitaire hulp op toeziet dat aan de vereisten op het gebied van de efficiëntie van de hulp, overeenkomstig de verklaring van Parijs inzake de efficiëntie van de hulp, is voldaan; 265. verzoekt de Commissie een realistische en concrete uiterste datum te bepalen voor de beschikbaarheid van de middelen, om de begunstigde landen ertoe aan te zetten de aanvaarde projecten stipt uit te voeren; 266. is van mening dat de humanitaire hulp in geval van een natuurramp moet worden verleend zonder politieke voorwaarden; is niettemin van mening dat de Commissie de begunstigde landen moet vragen: 267. verzoekt de Commissie te overwegen de hulpverlening stop te zetten, als een van de bovengenoemde principes wordt geschonden; Deel VIII: Speciaal verslag nr. 7/2008 over het programma "Intelligente energie-Europa" 2003-2006 268. is tevreden met het ernstige werk van de Rekenkamer en met de vaststellingen als gevolg hiervan, die een hoeveelheid lof, maar ook kritiek op het beheer door de Commissie en het Uitvoerend Agentschap voor Intelligente Energie van het programma "Intelligente energie-Europa" 2003-2006 omvatten; is tevreden met de nauwe samenwerking tussen het agentschap, de Rekenkamer en het Parlement die op de toekomst van het agentschap is gericht; 269. concludeert op basis van de analyse van de Rekenkamer dat de door de begunstigden gedragen kosten (voor de voorbereiding van voorstellen en voor rapportage) behoorlijk hoog liggen en begrijpt dat deze kosten verschillen van louter administratieve kosten, maar is van mening dat zij ook moeten worden meegerekend en teruggedrongen overeenkomstig de principes van betere regelgeving; 270. is van mening dat de vaststellingen van de Rekenkamer ook voor andere uitvoerende agentschappen nuttig kunnen zijn; kijkt ernaar uit het komende speciale verslag van de Rekenkamer over uitvoerende agentschappen te ontvangen; 271. betreurt dat de nieuwe lidstaten in het geval van projecten of onderzoeken in verband met het programma, alsmede in het geval van lokale energieagentschappen nauwelijks bij de zaak waren betrokken; begrijpt evenwel dat deze situatie deels te verklaren is doordat het programma al liep vóór de toetreding van de EU-10; vraagt de Commissie actief haar beleid te blijven voeren waarbij zij prioriteit geeft aan de creatie van energieagentschappen in de lidstaten die achteroplopen, om tot een evenwichtige verdeling over de hele Unie te komen; Deel IX: Speciaal verslag nr. 8/2008 - "Is "cross compliance" als beleid doeltreffend?" 272. is van mening dat de doelstellingen van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad (88) op "slimme" wijze ("SMART": Specific, Measurable, Achievable, Relevant and Timed; specifiek, meetbaar, haalbaar, relevant en getimed) moeten worden ontwikkeld en volgens een logische hiërarchie georganiseerd; is van mening dat de lidstaten op deze basis controleerbare eisen en normen op bedrijfsniveau moeten definiëren; 273. is van mening dat het cross compliance-kader moet worden vereenvoudigd door het te beperken tot de belangrijkste elementen van de landbouwactiviteit waar naar verbeterring wordt gestreefd en door de verwachte resultaten, vereisten en normen te specificeren; 274. verzoekt de Commissie een duidelijk onderscheid te maken tussen cross compliance en agri-milieu; is van mening dat elementen van het beleid inzake plattelandsontwikkeling, zoals de verplichting controleerbare normen vast te stellen, ook voor cross compliance moeten gelden; 275. is van mening dat in de lidstaten een effectief controle- en sanctiesysteem moet worden ingevoerd om te garanderen dat de landbouwers aan de normen voldoen; is van mening dat minimum 1% van de bedrijven die elke verplichting toepassen, moet worden gecontroleerd en dat het sanctiesysteem gebaseerd moet zijn op het principe dat verminderingen van de betalingen proportioneel zijn met of afhankelijk van de ernst van de overtreding; 276. verzoekt de Commissie een degelijk monitoringsysteem in te voeren om de prestaties te meten, door relevante indicatoren en basisniveaus te bepalen; verzoekt de lidstaten volledige en betrouwbare gegevens in te dienen, die door de Commissie nauwkeuriger moeten worden gecontroleerd; 277. verzoekt de Commissie uiterlijk in het kader van de begrotingscontrole en de volgende hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid voorstellen in te dienen; 278. verzoekt de Rekenkamer om in zijn jaarverslag (betrouwbaarheidsverklaring) over de voldoening van de cross compliance-voorwaarden te rapporteren; Deel X: Speciaal verslag nr. 9/2008 − De doeltreffendheid van EU steun op het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid voor Belarus, Moldavië en Oekraïne 279. dringt er bij de Commissie op aan een volledige analyse van de redenen voor de tekortkomingen en het gebrek aan resultaten in sommige projecten in Belarus, Oekraïne en Moldavië en Belarus uit te voeren en de planning, het beheer en de controle van de middelen van de Unie in deze landen te verbeteren; 280. dringt er bij de Commissie op aan om de middelen van de Unie voort voor de specifieke prioriteiten van Belarus, Moldavië en Oekraïne te blijven inzetten, rekening houdend met de vooruitgang die bij vorige projecten is gemaakt; 281. verzoekt de Commissie de financieringsprocedures van de EU flexibeler te maken, opdat projectdossiers, benchmarks en doelstellingen aan veranderingen in de economische en politieke situatie in de landen kunnen worden aangepast; 282. verzoekt de Commissie de duurzaamheid van de door de Unie gefinancierde projecten te garanderen door de beloften van de ontvangende regering aan het eind van het project duidelijk te definiëren; 283. betreurt dat de effectiviteit van de EU-middelen ontoereikend was in gevallen waar, hoewel er tekortkomingen in het projectbeheer waren, subsidies voor nieuwe projecten zijn toegekend aan dezelfde contractanten; vraagt de Commissie daarom duidelijke criteria voor de selectie van contractanten te bepalen en herhaling van het onbevredigende beheer van de EU-middelen te voorkomen; 284. beveelt aan dat de Commissie haar communicatie met de regeringen van Belarus, Moldavië en Oekraïne verbetert en de nodige stappen onderneemt om de ontvangende landen aan te moedigen en te ondersteunen met het oog op effectieve donorcoördinatie; 285. moedig de Commissie aan meer te focussen op de kwestie van effectieve vervolging in de strijd tegen de georganiseerde misdaad en mogelijkheden te onderzoeken om een grotere betrokkenheid van de bevolking bij het corruptiebestrijdingsbeleid te bevorderen, door organisaties van de civiele maatschappij te ondersteunen met betrekking tot kwesties in verband met het gerecht en governance; Deel XI: Speciaal verslag nr. 11/2008 over het beheer van de steun van de Europese Unie voor de openbare opslag van granen 286. is het met de Rekenkamer eens dat de Commissie bij de vaststelling van de minimumverkoopprijs rekening met de geografische ligging van de opslagplaatsen en met name met de kwaliteit van de graanpartijen moet houden; 287. vraagt de Commissie, om het begrotingsproces te verbeteren, om de kosten van de activiteiten die geen rechtstreeks verband met de interventieopslag houden, transparanter te maken; suggereert met het oog hierop dat het subsidie-element van de programma's, zoals de steun voor de minst bedeelden of de bioethanolindustrie, rechtstreeks aan de activiteiten in kwestie wordt toegewezen; 288. verzoekt de lidstaten en de Commissie om de kosten van de controles van operaties betreffende de openbare opslag van granen te evalueren; verzoekt de Commissie meer stimulansen voor de lidstaten te creëren om de opslag- en kapitaalkosten van hun interventies te reduceren en het verkoopmoment van hun voorraad te optimaliseren; 289. is het eens met de Rekenkamer dat de Commissie haar controle van de door de betaalorganen opgegeven kosten moet intensiveren door een systematische follow-up van ongewone gegevens of trends; is van mening dat de inspecties ter plaatse ook controle van de gebruikte gegevens moeten inhouden; is van mening dat de Commissie haar standaardkosten voor transacties zonder verplaatsing opnieuw moet bezien om ervoor te zorgen dat deze niet hoger liggen dan de werkelijke kosten; 290. is het met de Rekenkamer eens dat inspecties ter plaatse van de kosteninformatie die van de betaalorganen van de lidstaten is ontvangen, nuttig zouden zijn; benadrukt evenwel dat ervoor moet worden gezorgd dat de controleverplichtingen kostenefficiënt zijn; 291. betreurt dat er geen strategische graanreserve is in geval van voedseltekort op Gemeenschapsniveau; merkt op dat de lidstaten strategische graanreserves mogen aanleggen en dat zij de Commissie over deze reserves moeten informeren; betreurt evenwel dat erg weinig lidstaten deze mogelijkheid benutten en is van mening dat de Commissie de idee moet onderzoeken en communautaire strategische reserve aan te leggen. Het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2006 ( COM(2008)0629 en de bijlage daarbij SEC(2008)2579), – gezien de financiële staten en de jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 ( COM(2008)0490 – C6-0296/2008), – gezien het jaarverslag betreffende het financiële beheer van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds in 2007 ( COM(2008)0224 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (2) , – gezien de aanbevelingen van de Raad van 10 februari 2009 (5042/2009 – C6-0057/2009, 5044/2009 – C6-0058/2009, 5045/2009 – C6-0059/2009), – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (3) en herzien te Luxemburg op 25 juni 2005 (4) , – gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit") (5) , gewijzigd bij Besluit 2007/249/EG van de Raad van 19 maart 2007 (6) , – gelet op artikel 33 van het Intern Akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (7) , – gelet op artikel 32 van het Intern Akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, op 23 juni 2000 te Cotonou (Benin) ondertekend, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (8) , – gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (9) , – gelet op artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (10) , – gelet op artikel 70, artikel 71, derde streepje, en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0159/2009 ), 1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Investeringsbank en de regeringen en parlementen van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 ( COM(2008)0490 – C6-0296/2008 – 2008/2109(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2006 ( COM(2008)0629 en de bijlage daarbij SEC(2008)2579), – gezien de financiële staten en de jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 ( COM(2008)0490 – C6-0296/2008), – gezien het jaarverslag betreffende het financiële beheer van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds in 2007 ( COM(2008)0224 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (11) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (12) , – gezien de aanbevelingen van de Raad van 10 februari 2009 (5042/2009 – C6-0057/2009, 5044/2009 – C6-0058/2009, 5045/2009 – C6-0059/2009), – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (13) en herzien te Luxemburg op 25 juni 2005 (14) , – gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit") (15) , gewijzigd bij Besluit 2007/249/EG van de Raad van 19 maart 2007 (16) , – gelet op artikel 33 van het Intern Akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (17) , – gelet op artikel 32 van het Intern Akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, op 23 juni 2000 te Cotonou (Benin) ondertekend, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (18) , – gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (19) , – gelet op artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (20) , – gelet op artikel 70, artikel 71, derde streepje, en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0159/2009 ), 1. neemt ter kennis dat de definitieve jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds overeenkomen met Tabel 1 in het jaarlijks verslag van de Rekenkamer; 2. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Investeringsbank en de regeringen en parlementen van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met opmerkingen die een integrerend deel uitmakenvormen van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 ( COM(2008)0490 – C6-0296/2008 – 2008/2109(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2006 ( COM(2008)0629 en de bijlage daarbij SEC(2008)2579), – gezien de financiële staten en de jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 ( COM(2008)0490 – C6-0296/2008), – gezien het jaarverslag betreffende het financiële beheer van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds in 2007 ( COM(2008)0224 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (21) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (22) , – gezien de aanbevelingen van de Raad van 10 februari 2009 (5042/2009 – C6-0057/2009, 5044/2009 – C6-0058/2009, 5045/2009 – C6-0059/2009), – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (23) en herzien te Luxemburg op 25 juni 2005 (24) , – gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit") (25) , gewijzigd bij Besluit 2007/249/EG van de Raad van 19 maart 2007 (26) , – gelet op artikel 33 van het Intern Akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol van de vierde ACS-EG-Overeenkomst (27) , – gelet op artikel 32 van het Intern Akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, op 23 juni 2000 te Cotonou (Benin) ondertekend, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (28) , – gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (29) , – gelet op artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (30) , – gelet op artikel 70, artikel 71, derde streepje, en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0159/2009 ), A. overwegende dat het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) het belangrijkste instrument is waarover de Europese Unie beschikt voor de ontwikkelingssamenwerking met landen in Afrika, het Caribisch gebied en het gebied van de Stille Oceaan, B. overwegende dat het totaalbedrag van de steun via het EOF de komende jaren aanzienlijk zal stijgen, daar de hoeveelheid communautaire steun in het kader van het tiende EOF voor de periode van 2008 tot 2013 is vastgesteld op 21 996 000 000 EUR, wat een toename inhoudt van 62% ten opzichte van de financiële toewijzingen van het negende EOF, C. overwegende dat begrotingssteun een instrument voor ontwikkelingshulp is dat vereist dat parlementaire controle op een volledig andere manier wordt opgevat, met een verschuiving van het controleren van resultaten en output naar het toezicht houden op de input, D. overwegende dat het Parlement vastberaden is om zijn toezichtcapaciteiten te blijven ontwikkelen om zijn taken als kwijtingsautoriteit zo efficiënt mogelijk te vervullen, 1. stemt in met de Commissie over het feit dat het "zwakke bestuur" en de "grote bestuurlijke tekortkomingen" in veel begunstigde landen zorgen voor aanzienlijke risico's voor het goede beheer van de EOF's (antwoord van de Commissie op punten 1 tot en met 5 van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit de EOF's); 2. verzoekt de Commissie, bij de "verfijning" van haar controlestrategie (punten 1 tot en met 5 van het jaarverslag over de EOF's), de punten aan te merken waar een gebrek aan resultaten en de kosten van controle nopen tot een beleidswijziging; 3. is van mening dat de strategie voor de uitvoering van het tiende EOF (21 966 000 000 EUR voor de periode 2008-2013) moet toegespitst zijn op de domeinen die van wezenlijk belang zijn voor duurzame ontwikkeling; moedigt de Commissie aan prioriteiten te stellen en versnippering te vermijden; 4. is van mening dat de Commissie best kan uitkijken naar mogelijkheden om de steun aan landen met lage inkomens te verhogen, in een poging om prioriteiten te stellen en haar ontwikkelingsactiviteiten te concentreren; 5. wijst erop dat de nodige aandacht moet worden besteed aan de duurzaamheid van de interventies van de Commissie, met inbegrip van de formulering van een duidelijke exitstrategie en controle op de uitvoering van de maatregelen; is van mening dat een betere evaluatie van de resultaten van essentieel belang is voor de waarborging van de democratische legitimiteit van de ontwikkelingssamenwerking van de EU; Financiële uitvoering 6. is verheugd over de prestaties van de Commissie in 2007, en merkt op dat de betalingen zijn toegenomen met 12%, de verplichtingen stegen met 9% en de stijging van de nog betaalbaar te stellen vastgelegde bedragen beperkt bleef tot 2,8%; is van oordeel dat de uitvoeringsgraad van 3,7 jaar aanvaardbaar is, gelet op de verbetering van de efficiëntie; 7. is ingenomen met de vastlegging van alle beschikbare begrotingsmiddelen voor het negende EOF in 2007; roept de Commissie op tot het formuleren van aanbevelingen voor de nog niet vastgelegde gedeeltes van het achtste EOF; benadrukt echter dat het spoedig vastleggen van begrotingsmiddelen niet ten koste moet gaan van de kwaliteit van de projecten; 8. herinnert eraan dat de Commissie de toezegging (31) heeft gedaan te trachten te garanderen dat 20% van de middels het Instrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) toebedeelde steun ten goede komt aan basisonderwijs, middelbaar onderwijs en eerstelijnsgezondheidszorg; roept op tot het uitbrengen van verslagen over de EOF's waarin wordt nagegaan of deze norm wordt gehaald; 9. is bezorgd over de bevindingen die worden uiteengezet in Speciaal Verslag nr. 10/2008 van de Rekenkamer over ontwikkelingshulp van de EG aan de gezondheidsdiensten in Afrika bezuiden de Sahara, waaruit blijkt dat "de financiële middelen van de gezondheidszorg in Afrika bezuiden de Sahara in verhouding tot haar totale ontwikkelingshulp niet is gegroeid sinds 2000, ondanks de toezeggingen van de Commissie in het kader van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling en de gezondheidscrisis in Afrika bezuiden de Sahara"; moedigt de Commissie aan prioriteit te verlenen aan de ondersteuning van gezondheidsstelsels en om te bepalen wat de meest geschikte steuninstrumenten zijn voor dit gebied; Het financieel beheer van de EOF's door de Commissie 10. merkt met voldoening op dat het voornoemde verslag van de Commissie betreffende het financiële beheer van het zevende, het achtste en het negende Europees Ontwikkelingsfonds in 2007, volgens de Rekenkamer "een nauwkeurige beschrijving geeft van de verwezenlijking van de doelstellingen in het begrotingsjaar, de financiële situatie en de gebeurtenissen die een aanzienlijke invloed hebben gehad op de in 2007 verrichte activiteiten" (punt 13 van het jaarverslag over de EOF's); 11. betreurt echter dat de follow-up van opmerkingen van de Rekenkamer door de Commissie in een aantal gevallen ontoereikend is; benadrukt dat de reactie van de Commissie op de aanbevelingen van de Rekenkamer een belangrijk onderdeel is van de verantwoordingsplicht van de kwijtingsautoriteit; verheugt zich over het feit dat de Commissie "in de toekomst meer gedetailleerde informatie zal verstrekken" (punt 13 van het jaarverslag over de EOF's); De betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer Betrouwbaarheid van de rekeningen 12. merkt op dat de betrouwbaarheidsverklaring, overeenkomstig artikel 1 en artikel 103, lid 3, van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds, geen betrekking heeft op het deel van de middelen van het negende EOF (2 200 000 000 EUR) dat wordt beheerd door en onder de verantwoordelijkheid valt van de EIB (voetnoten 2 en 11 van het jaarverslag over de EOF's); 13. neemt ter kennis dat de Rekenkamer de mening is toegedaan dat de definitieve jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds een in elk materieel opzicht getrouw beeld geven van de financiële situatie van de EOF's per 31 december 2007 (paragraaf VI van de betrouwbaarheidsverklaring); 14. merkt op dat de Rekenkamer wijst op het feit dat de geldigheid van de veronderstellingen die zijn gehanteerd om de voorziening voor gemaakte kosten te ramen, niet door de Commissie is aangetoond en dat dit kan leiden tot een te lage weergave van de toegerekende uitgaven, alsmede tot een te hoge weergave van bedragen van de zekerheidsstellingen die worden vermeld in de toelichtingen bij de financiële staten (paragraaf VII van de betrouwbaarheidsverklaring); Wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 15. merkt op dat: Opmerkingen op de toelichting van de Rekenkamer bij de betrouwbaarheidsverklaring Reikwijdte van de audit 16. merkt op dat de opmerkingen van de Rekenkamer met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen gebaseerd zijn op: Betrouwbaarheid van de rekeningen 17. betreurt dat de Commissie door technische problemen nog steeds niet in staat is volledige boekhoudinformatie te verstrekken; neemt kennis van het antwoord van de Commissie, waarin wordt gesteld dat "de invoering van het nieuwe boekhoudsysteem met ingang van 2009 de huidige beperkingen zal ondervangen" (punt 16 van het jaarverslag over de EOF's); verwelkomt de invoering van het ABAC-EOF-systeem in februari 2009; 18. neemt kennis van de herhaalde opmerking van de Rekenkamer over de validiteit van de statistische aanpak van de Commissie voor de schatting van de voorziening voor de in de verslagperiode gemaakte kosten waarvoor aan het eind van het begrotingsjaar nog geen facturen zijn ontvangen; neemt er eveneens kennis van dat deze voorziening 2 087 000 000 EUR bedraagt, of 83% van de totale passiva (punt 17 van het jaarverslag over de EOF's); verzoekt de Commissie haar aanpak te blijven verfijnen en verbeteren; Wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 19. neemt kennis van het meningsverschil tussen de Commissie en de Rekenkamer met betrekking tot het tijdstip waarop financieringsovereenkomsten moeten worden "opgesteld" en "ondertekend" (punt 19 van het jaarverslag over de EOF's); betreurt de onduidelijke boodschap aan de kwijtingsautoriteit, en verzoekt de Commissie voor opheldering te zorgen, zodat alle partijen - de Commissie en de ACS-landen - hetzelfde verstaan onder "opgesteld"; 20. merkt op dat de Rekenkamer er in het kader van de controle van de verrichtingen voor twee betalingen (op een selectie van elf) niet in slaagde de onderliggende documentatie van de betrokken VN-organisaties te krijgen; verzoekt de Commissie bijgevolg ervoor te zorgen dat de financiële en administratieve kaderovereenkomst volledig wordt nageleefd; 21. merkt op dat de Rekenkamer op basis van haar controleresultaten (punten 32 tot en met 47 van het jaarverslag over de EOF's) concludeert dat de toezicht- en controlesystemen van EuropeAid slechts "ten dele effectief zijn" (punt 53 van het jaarverslag over de EOF's); 22. merkt voorts op dat slechts zes van de negen elementen van het interne controlesysteem op centraal niveau doeltreffend zijn, twee gedeeltelijk doeltreffend zijn en één (aantal controlebezoeken) helemaal niet doeltreffend is, en dat twee van de vijf elementen van het interne controlesysteem op delegatieniveau doeltreffend zijn en drie slechts gedeeltelijk doeltreffend (tabel 3 van het jaarverslag over de EOF's); 23. merkt op dat de Commissie van mening is dat "[g]elet op de financiële en menselijke hulpmiddelen waarover [ze] beschikt, (...) dat zij controlesystemen heeft ingevoerd waarmee redelijke zekerheid kan worden verschaft" (punt 53 van het jaarverslag over de EOF's); 24. is van oordeel dat de antwoorden van de Commissie niet toereikend zijn, aangezien ze de ingevoerde regelingen niet lijkt te willen herzien, en verzoekt de Commissie meer gedetailleerde informatie te geven over het begrip "redelijke zekerheid" en in het bijzonder over de eigenlijke kosten-batenverhouding van de controles en het eigenlijke foutenpercentage, alsook een overzicht te geven van welke bijkomende menselijke en financiële hulpmiddelen er nodig zijn om het controlesysteem te verbeteren, zodat de Rekenkamer het de algemene beoordeling "doeltreffend" kan geven; 25. merkt op dat de Rekenkamer de ontoereikendheid van de door de toezichthouders en controleurs uitgevoerde controles benadrukt, wat wijst op de zwakheden op het vlak van de toezicht- en controlesystemen; verzoekt de Commissie bijgevolg de controles te versterken en met name een regeling in te voeren voor de evaluatie van de externe auditverslagen, om de kwaliteit ervan te verzekeren; Vastleggingen voor en betalingen van begrotingssteun 26. merkt op dat de Rekenkamer bij vijf van de 15 onderzochte vastleggingen voor begrotingssteun het volgende heeft vastgesteld: 27. benadrukt dat de Rekenkamer van mening is dat in deze vijf gevallen niet wordt voldaan aan de voorwaarden van de Overeenkomst van Cotonou, namelijk dat het beheer van de overheidsuitgaven op voldoende transparante, verantwoordelijke en doeltreffende wijze dient te geschieden; 28. herhaalt dat "fiduciair risico" betekent dat er een risico bestaat dat het geld van de Europese belastingbetalers niet wordt gebruikt voor de gestelde doelen, dat de beste prijs-kwaliteitverhouding niet is gewaarborgd of dat de uitgaven niet naar behoren zijn geboekt; 29. merkt voorts op dat de Commissie "het niet eens is met het oordeel van de Rekenkamer, de vastleggingen, volgens de Commissie, gebeurden nadat een beoordeling uitwees dat de "systemen voor overheidsfinanciën voldoende positieve voortgang vertoonden", en dat de betrokken landen "hun overheidsfinanciën blijven verbeteren" en "nog steeds in aanmerking komen voor verdere begrotingssteun" (punt 26 van het jaarverslag over de EOF's); 30. betreurt het antwoord van de Commissie, aangezien er geen rekening wordt gehouden met de ernst van de bevindingen van de Rekenkamer ("belangrijke redenen voor bezorgdheid", "erg groot fiduciair risico"); is van oordeel dat het gebruik van niet-vastomlijnde uitdrukkingen als "voldoende", "vooruitgang" en "nog steeds in aanmerking komen", die niet op resultaten gebaseerd zijn, in deze ernstige context ontoereikend zijn, of zelfs oppervlakkig; 31. verzoekt de Commissie de bewijzen te leveren waarop ze haar conclusies heeft gebaseerd en deze zodanig te presenteren dat duidelijk wordt gemaakt hoeveel vooruitgang er geboekt is (van waar naar waar) en waarom deze mate van vooruitgang als "voldoende" wordt bestempeld; 32. merkt op dat de Rekenkamer bij zeven van de 33 onderzochte financieringsovereenkomsten tot de conclusie kwam dat de bepalingen van de financieringsovereenkomsten voor begrotingssteun onvolledig of onduidelijk waren, aangezien de algemene voorwaarden voor begrotingssteun ontbraken, de methode voor de berekening van het bedrag van de betalingen er op vage wijze in werd vastgelegd, of er verwezen werd naar verbintenissen van de overheid zonder dat werd vermeld tegen welke datum deze moesten zijn nagekomen of wat de gevolgen waren als zij niet werden nagekomen (punt 27 van het jaarverslag over de EOF's); merkt voorts op dat de Commissie "zal [...] proberen de kwaliteit van de financieringsovereenkomsten in het kader van het tiende EOF verder te verbeteren"; 33. merkt met betrekking tot de begrotingssteunbetalingen op dat de onderliggende verrichtingen "een materieel foutenniveau" bevatten (punt 52, onder b) van het jaarverslag over de EOF's), omdat: 34. wijst voorts op de volgende bevindingen van de Rekenkamer met betrekking tot zes van de 30 onderzochte betalingen: 35. neemt kennis van het antwoord van de Commissie, waarin staat dat "de Commissie de bereikte voortgang, de politieke hervormingsgezindheid en de overige aandachtspunten weegt om tot een gegronde beslissing te komen" (antwoord van de Commissie op punt 29 van het jaarverslag over de EOF's); 36. is bezorgd over de bevindingen van de Rekenkamer, maar nog meer over de antwoorden van de Commissie, die aantonen dat ze zeer terughoudend is om de informatie te delen waarop haar beslissingen op het vlak van begrotingssteun zijn gebaseerd; Effectieve parlementaire controle 37. is van mening dat het besluit over het gebruik van begrotingssteun als een instrument voor ontwikkelingshulp volledig binnen de bevoegdheid van de uitvoerende macht valt en dat de begrotingssteunmaatregelen geen voorafgaande goedkeuring van het parlement vereisen; 38. wijst erop dat bij de parlementaire beoordeling van begrotingssteun de aandacht niet enkel moet gevestigd zijn op de risico's, maar eveneens op de voordelen, alsook op de risico's en voordelen van alternatieve steunverlening; wijst er voorts op dat de traditionele projectbenaderingen die gedurende verschillende decennia werden gebruikt niet hebben geleid tot de verwachte resultaten; 39. is van oordeel dat het uiteindelijke doel van parlementaire controle de effectiviteit van de steun is, wat neerkomt op het effectieve, economische, wettelijke en regelmatige gebruik van steun om te komen tot duurzame ontwikkeling , en is van mening dat de controle van begrotingssteun deel uitmaakt van zijn algemene inspanningen om toezicht te houden op de effectiviteit en de resultaten van alle uitgaven voor ontwikkeling; 40. betreurt dat het niet kan beschikken over voldoende nuttige, omvattende en betrouwbare informatie om een effectieve controle van de resultaten van de begrotingssteun uit te voeren; 41. roept op een einde te maken aan het vorige systeem van opeenvolgende EOF's door middel van de volledige consolidering van de financiering van de EU/ACS-samenwerking in de begroting van de EU, om op die manier de parlementaire controle op de toewijzing van middelen in het kader van de EOF's te verzekeren; Jaarverslag over het gebruik van begrotingssteun 42. verzoekt de Commissie een jaarverslag op te stellen over het gebruik van begrotingssteun − en verzoekt haar Commissie begrotingscontrole een initiatiefverslag op te stellen over dit jaarverslag − met inbegrip van nuttige, omvattende, betrouwbare, analytische en evaluatieve (en dus niet enkel descriptieve) informatie over: 43. verzoekt de Commissie bovendien met de grootste zorgvuldigheid de landen of kwesties op het vlak van de implementering van de begrotingssteun te identificeren waar bijzondere aandacht van het Parlement nuttig zou kunnen blijken voor het verbeteren van de verantwoordingsplicht van de donoren; 44. verzoekt de Commissie eveneens ervoor te zorgen dat dit risico jaarlijks wordt opgevolgd; Beoordelen en beheren van risico's 45. merkt op dat wanneer financiering door middel van zwakke stelsels in ontwikkelingslanden wordt besteed, er een risico bestaat op inefficiëntie en verspilling, en dat een omvattende beoordeling van de fiduciaire risico's bijgevolg absoluut noodzakelijk is vooraleer wordt gestart met programma's voor begrotingssteun; 46. herhaalt dat de Commissie geen systeem gebruikt waarbij de risicobeoordeling leidt tot duidelijke drempelwaarden voor de toekenning van steun, maar eerder een "dynamische aanpak" toepast waarbij de beoordelingsmarge veel groter is; 47. is van oordeel dat de grotere beoordelingsmarge bij beslissingen in het kader van de "dynamische aanpak" op het vlak van begrotingssteun moet worden gecompenseerd door een even hoge mate van transparantie; verzoekt de Commissie bijgevolg de informatie waarop de beoordelingen zijn gebaseerd ter beschikking te stellen van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie ontwikkelingssamenwerking; 48. verwacht in het bijzonder expliciete informatie te ontvangen over de risicobeoordelingen van de Commissie en de analyses van overheidssystemen in ontwikkelingslanden, haar beoordeling van de significantie van tekortkomingen van de systemen op het vlak van mogelijke inefficiënties en verspilling van steun, en, voor zover mogelijk gekwantificeerde, schattingen van deze factoren, alsook informatie over de getroffen maatregelen, of over de maatregelen die in de toekomst moeten worden genomen, om de geïdentificeerde risico's zoveel mogelijk te beperken; Retoriek of realiteit 49. merkt op dat het verantwoordelijke Commissielid Louis Michel in een brochure met als titel "Begrotingssteun − een kwestie van wederzijds vertrouwen" (32) stelt dat "(een verhoging van) begrotingssteun het enige antwoord is. Daarom heb ik besloten het aandeel aan begrotingssteun te verhogen van 20% tot 50% van onze financiering"; 50. verzoekt het Commissielid deze intenties te herzien tot wanneer de realiteit de retoriek heeft vervangen en er afdoende bewijsmateriaal voorhanden is dat aantoont in welke mate begrotingssteun een betere prijs-kwaliteitverhouding heeft geboden dan andere instrumenten voor ontwikkelingshulp of een invloed heeft gehad op de inkomensarmoede; 51. wijst op de brief en nota van 9 januari 2009 (DR/amw/S(08)0418) van Commissielid Louis Michel aan de heer Jacek Uczkiewicz, lid van de Europese Rekenkamer, met de heer Herbert Bösch, voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, in kopie, waarin het Commissielid aangeeft dat: 52. is verheugd over het feit dat de Commissie de opmerkingen van de Rekenkamer aanvaardt, alsook over de intenties van de Commissie, en spreekt de hoop uit om op de hoogte gebracht te worden van het gedetailleerde ontwerp en de toepassing van deze "verbeterde aanpak" (ibidem, blz. 1); De Europese Rekenkamer 53. verzoekt de Rekenkamer het Parlement op de hoogte te brengen van de kwaliteit van de beoordeling en het beheer van de risico's door de Commissie, en hoopt op meer doelmatigheidscontroles met een beoordeling van de resultaten van uitgaven voor ontwikkeling in het algemeen en begrotingssteun in het bijzonder; De parlementen in de ontvangende landen 54. verzoekt zijn Commissie begrotingscontrole rechtstreeks contact op te nemen met overeenkomstige commissies in bepaalde parlementen van de ontvangende landen, om hun rol bij het zorgen voor effectiviteit van de steun door middel van parlementaire controleactiviteiten aan te moedigen en te steunen; 55. moedigt de Commissie aan prioriteit te verlenen aan de ondersteuning van partnerlanden bij de ontwikkeling van hun parlementaire controle- en auditcapaciteit, met name wanneer bijstand wordt verleend in de vorm van begrotingssteun, en verzoekt de Commissie periodiek verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang; 56. is van mening dat de deelname van nationale parlementen, het maatschappelijk middenveld en lokale autoriteiten in partnerlanden onmisbaar is voor een gevoel van zeggenschap en eigen verantwoordelijkheid in het proces; roept de Commissie op zich zo veel mogelijk in te zetten om de dialoog met deze instellingen te verbeteren tijdens alle verschillende stadia van het programmeringsproces; Betrokkenheid van de ACS-landen 57. is bezorgd over "het gebrek aan betrokkenheid van de ACS-staten" bij het zorgen voor doeltreffende controle op de EOF-uitgaven en is ontgoocheld over het feit dat "delegaties slechts in beperkte mate kunnen vertrouwen op de door de diensten van de NO's (nationale ordonnateurs) verrichte controles" (punt 36 van het jaarverslag over de EOF's); 58. merkt op dat NO's verplicht zijn in ACS-landen, maar niet bestaan in RELEX-ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie op de hoogte te worden gebracht van de voor- en nadelen van de EOF-aanpak en de beste praktijken in ACS-landen te beoordelen om de controle op EOF-uitgaven door NO's te verbeteren; 59. merkt voorts op dat "een gebrek aan vermogen en middelen van de diensten van de NO" "meermaals door de delegaties zijn gemeld" (punt 41 van het jaarverslag over de EOF's) bij de centrale diensten van EuropeAid; verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te brengen van feedback aan de delegaties over deze kwestie; Personele middelen 60. merkt op dat, volgens de Rekenkamer, het aantal personeelsleden van de Commissie in verhouding tot de vastgelegde middelen afneemt, en er niet in een aanzienlijke toename van het aantal personeelsleden is voorzien, ondanks de verwachte substantiële toename van de vastleggingen in het kader van het tiende EOF (punt 33 van het jaarverslag over de EOF's); 61. is het volledig eens met de Rekenkamer dat er een "risico bestaat dat een tekort aan of een gebrekkige verdeling van personeelsleden of het ontbreken van specifieke vaardigheden en kennis van invloed is op de kwaliteit van de controles, de verificaties en het toezicht" (punt 33 van het jaarverslag over de EOF's); 62. verzoekt de Commissie uit te leggen hoe ze van plan is om te gaan met de spanning (of contradictie) die bestaat tussen de nood aan bijkomende personele middelen in delegaties en haar toezegging "de personeelssterkte te stabiliseren eens alle met de uitbreiding verband houdende personeel is geïntegreerd, zonder verzoeken om bijkomende posten voor de periode 2009-2013" en "om enkel door middel van herindeling van het personeel in en tussen de diensten te voldoen aan nieuwe personeelsbehoeften op belangrijke beleidsterreinen" (33) ; 63. is van mening dat bijkomende personele middelen kunnen worden bekomen door een einde te maken aan de gedeelde verantwoordelijkheid voor ontwikkelingssamenwerking tussen RELEX en DEV; verzoekt de huidige Commissie de nodige stappen te nemen om deze reorganisatie binnen de nieuwe Commissie te vergemakkelijken; is van oordeel dat de huidige taakverdeling op het vlak van ontwikkelingssamenwerking tussen DEV en RELEX de Commissie niet in staat stelt volledig bij te dragen aan de internationale inspanningen om de ontwikkelingssamenhang en de doeltreffendheid van de steun te bevorderen; verzoekt de Commissie voorts ervoor te zorgen dat ontwikkelingssamenwerking op een ondubbelzinnige manier verbonden blijft met de hoofddoelstelling ervan: het uitbannen van armoede; 64. verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te nemen om de hoeveelheid personeel die is toegewezen voor het beheer en de controle van het EOF aan te passen, rekening houdend met de te verwachten toename van de hoeveelheid vastleggingen in het kader van het tiende EOF; Commentaar op de conclusies en de aanbevelingen van de Rekenkamer 65. neemt met voldoening kennis van de erkenning door de Rekenkamer van de inspanningen van EuropeAid om een nieuwe controlestrategie te ontwikkelen; is van mening dat een doeltreffende controlestrategie tot doel heeft vooraf fouten te voorkomen , en niet in de eerste plaats gericht is op het achteraf terugvorderen van ten onrechte betaalde middelen; verzoekt de Commissie haar controlestrategie te blijven ontwikkelen in het licht van deze aanpak, wat een prioriteit is voor de kwijtingsautoriteit ; 66. stemt volledig in met de aanbevelingen van de Rekenkamer uit letters a) tot g) van punt 55 en letters a) tot f) van punt 56 van het jaarverslag over de EOF's; vestigt in het bijzonder de aandacht van de Commissie op de aanbeveling uit punt 56, onder a), namelijk dat:" naleving van de Overeenkomst van Cotonou dient te worden getoetst aan basisvereisten, zoals de beschikbaarheid van tijdig gepubliceerde en gecontroleerde rekeningen, waaraan moet worden voldaan voordat begrotingssteun wordt verleend en uit punt 56, onder d), namelijk dat:" EuropeAid zich voor de start van een begrotingssteunprogramma ervan dient te vergewissen dat er een duidelijke en volledige beoordeling van het beheer van de overheidsfinanciën is verricht en dat het ontvangende land een geloofwaardig en relevant hervormingsprogramma heeft om alle aanzienlijke tekortkomingen binnen een afzienbaar tijdschema aan te pakken verzoekt dan ook de Commissie alleen dan begrotingssteun te geven indien het beheer van de overheidsuitgaven op voldoende transparante, verantwoordelijke en doeltreffende wijze geschiedt of tenminste zeer waarschijnlijk zo zal geschieden met de implementatie op korte termijn van een hervormingsprogramma; wijst er voorts op dat de keuze voor een financieringsregeling ten behoeve van een bepaalde sector rechtstreeks gekoppeld zou moeten zijn aan de doeltreffendheid van die regeling voor het bewuste interventiegebied; 67. verzoekt de Commissie prioriteit te verlenen aan de snelle toepassing van deze aanbevelingen, waaraan de kwijtingsautoriteit bijzonder belang hecht, aangezien duidelijke en overeengekomen grenzen aan de beslissingsvrijheid van de uitvoerende macht absoluut noodzakelijk zijn voor betekenisvol parlementair toezicht; Een nieuwe aanpak van een nieuwe situatie 68. benadrukt dat het gebruik door de ontvangende landen van de middelen die als begrotingssteun worden geleverd buiten de rechtstreekse controle van de Commissie (en andere donoren) valt, aangezien het het soevereine recht van het betrokken ontvangende land is om zijn begroting te beheren in overeenstemming met zijn eigen specifieke regels en nationale begrotingsprocedures; 69. herinnert eraan dat het financieel beheer in de openbare sector, de interne controles en de externe auditfuncties in bepaalde ontvangende landen vaak niet voldoende betrouwbaar zijn om ervoor te zorgen dat de middelen van de donoren op een adequate manier worden beheerd en worden gebruikt voor de gestelde doelen; 70. is van mening dat de Commissie, in het licht van de toenemende aandacht voor verantwoordingskwesties en de groeiende interesse bij de belastingbetalers in de donorlanden om concrete resultaten te zien van de ontwikkelingshulp, er alle belang bij heeft de risico's te kennen die worden gelopen wanneer begrotingssteun wordt geleverd en deze kennis te delen met de kwijtingsautoriteit, aan wie ze verantwoording is verschuldigd; 71. is voorts van mening dat de Commissie de administraties van de ontvangende landen op de hoogte moet brengen van haar verantwoordingsverplichtingen en moet vereisen dat degenen die de middelen op een lager niveau beheren aan dezelfde verplichtingen zijn onderworpen; Een openbaarmakingsverklaring per land 72. is bijgevolg van mening dat ontwikkelingshulp in het algemeen en begrotingssteun in het bijzonder moet worden gekoppeld aan een voorafgaande openbaarmakingsverklaring, uitgegeven door de regering van het ontvangende land en getekend door de Minister van financiën, waarin bepaalde kwesties die een invloed hebben op de governance- en verantwoordingsstelsels van een begunstigd land aan bod komen; 73. is ervan overtuigd dat een eigen beoordeling en begrip van de controlegebreken door een ontvangend land een grotere motivatie zal blijken om verbeteringen aan te brengen dan audits en controles die zijn opgelegd door een externe autoriteit; 74. is van mening dat een openbaarmakingsverklaring per land de transparantie en verantwoording zal verbeteren en internationale donoren waardevolle informatie zal verschaffen om een onderbouwd oordeel te vellen over de algemene transparantie en betrouwbaarheid van de governance- en verantwoordingsstelsels van het begunstigd land; 75. verzoekt de Commissie het voortouw te nemen en dit voorstel in te dienen bij andere internationale donoren (in het bijzonder de Wereldbank), met als doel een dergelijk instrument in overleg met andere donoren te ontwikkelen en in te voeren; benadrukt dat de aard van de straffen voor een bewust misleidende openbaarmakingsverklaring bijzondere aandacht verdient; 76. verzoekt de Commissie het Parlement te informeren over een mogelijk tijdsschema voor deze onderhandelingen; Opneming van de EOF-begroting in de algemene begroting van de Europese Unie 77. is verheugd over de toezegging van de Commissie om "opnieuw een voorstel in te dienen tijdens de gedachtewisselingen over het komende financiële kader om het EOF volledig op te nemen in de begroting" (34) ; verzoekt de Commissie zijn Commissie begrotingscontrole volledig op de hoogte te houden van de voorbereiding van dit initiatief; 78. herhaalt zijn steun voor de opneming van het EOF in de algemene begroting van de Europese Unie, en is van oordeel dat deze opneming zou toelaten de samenhang, de transparantie, de doeltreffendheid en de controleregeling van het EOF te versterken; Afstemmen van de parlementaire controle op het instrument 79. is van mening dat de rol van het Parlement op het vlak van begrotingssteun bestaat uit het verantwoordelijk houden van de Commissie voor de resultaten van de uitgaven, en is van mening dat begrotingssteun een instrument voor ontwikkelingshulp is dat vereist dat controle op een volledig andere manier wordt opgevat, met verschuiving van de vergelijking van resultaten met indicatoren naar het toezicht houden op de input; 80. is van oordeel dat zijn huidige manier van werken verder moet worden ontwikkeld om dit te bereiken; is van mening dat een subcommissie voor de controle op begrotingssteun die is ingesteld door zijn Commissie begrotingscontrole een doeltreffend middel zou zijn om ervoor te zorgen dat de uitgaven voor steunverlening ten goede komen van de bevolking in het ontvangende land en dat de bijdragen van de belastingbetalers aan ontwikkelingshulp niet verkeerd worden besteed; De investeringsfaciliteit 81. herhaalt dat het Parlement in paragrafen 20 tot en met 24 van zijn resolutie van 22 april 2008 over het verlenen van kwijting met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de begroting voor het zesde, zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2006 (35) , zijn bezorgdheid heeft uitgesproken over het feit dat het beheer van de investeringsfaciliteit door de Europese Investeringsbank (EIB) niet is onderworpen aan kwijting; herhaalt bovendien dat de EOF-middelen openbare middelen zijn die door de Europese belastingsbetaler worden opgebracht en niet door de kapitaalmarkt; 82. betreurt, net als de Rekenkamer in haar Advies nr. 9/2007 betreffende het voorstel voor een verordening van de Raad inzake het Financieel Reglement van toepassing op het 10e Europees Ontwikkelingsfonds (36) , de totstandbrenging van twee afzonderlijke beheersdomeinen, aangezien dit de reikwijdte van de kwijting beperkt, zorgt voor een bijkomende nood aan coördinatie tussen de Commissie en de EIB, en het moeilijk maakt een volledig beeld te krijgen van de bereikte resultaten; 83. merkt op dat het jaarverslag van de EIB over de investeringsfaciliteit vooral financiële informatie bevat en weinig tot geen informatie over de resultaten van de verschillende gefinancierde programma's; 84. verzoekt de EIB in haar verslagen de nadruk te leggen op resultaten en volledige, relevante en objectieve informatie te verstrekken met betrekking tot uitkomsten, gestelde en verwezenlijkte doelstellingen en redenen voor mogelijke afwijkingen, alsook informatie betreffende uitgevoerde beoordelingen en een samenvatting van de evaluatieresultaten; 85. benadrukt dat de EIB in ACS-landen werkzaam is in het kader van de Overeenkomst van Cotonou, waarvan het hoofddoel het uitbannen van armoede is en de bevordering van duurzame ontwikkeling, en dat ze daarom deze doelstellingen moet eerbiedigen met betrekking tot haar beleid inzake kredietverstrekking aan deze landen; 86. verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te brengen van de specifieke procedures die ze met de EIB heeft ingevoerd om de inspanningen van de twee instellingen te coördineren om de ontwikkelingsdoelstellingen van de EU te bereiken, alsook van de doeltreffendheid van deze procedures; 87. is bezorgd over het beeld van de EIB als minst transparante, minst verantwoordelijke en minst democratisch gecontroleerde instelling van alle organen die zijn belast met het implementeren van EU-beleid alsook van de openbare financiële instellingen; 88. verzoekt de EIB, in het belang van de Europese Unie en haar waarden en met het oog op de verbetering van het beeld dat het publiek heeft van de EIB als instelling, bewijs voor te leggen dat aantoont: 89. verzoekt de Commissie de implementering van de investeringsfaciliteit op de voet te volgen om te waarborgen dat ervoor wordt gezorgd dat ze haar doelstellingen als ontwikkelingsinstrument verwezenlijkt, en zijn Commissie begrotingscontrole regelmatig op de hoogte te houden van haar bevindingen; 90. verzoekt zijn Commissie begrotingscontrole haar activiteiten te versterken op het vlak van het toezicht op de financiële activiteiten van de EIB, dat volledig onder de verantwoordelijkheid van deze commissie valt krachtens bijlage VI, hoofdstuk V, punt 3 van het Reglement. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0420/2008) (2) , – gezien het jaarverslag van het Europees Economisch en Sociaal Comité aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (4) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0155/2009 ), 1. verleent de secretaris-generaal van het Europees Economisch en Sociaal Comité kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie, die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité (C6-0420/2008 – 2008/2280(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0420/2008) (7) , – gezien het jaarverslag van het Europees Economisch en Sociaal Comité aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (9) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (10) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0155/2009 ), 1. merkt op dat het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) in 2007 beschikte over vastleggingskredieten met een totale waarde van 116 miljoen EUR (2006: 112 miljoen EUR), waarvan 91,64% is besteed, een percentage dat lager is dan het gemiddelde van de andere instellingen (93,82%); 2. is verheugd over de ondertekening in december 2007 van een nieuwe overeenkomst voor administratieve samenwerking tussen het EESC en het Comité van de Regio's (CvdR) voor de periode van 2008 tot 2014; is ervan overtuigd dat samenwerking tussen de twee instellingen financieel gunstig zal zijn voor de Europese belastingbetaler; betreurt echter dat volgens het jaarlijks activiteitenverslag van de EESC door de onderhandelingen over de nieuwe samenwerkingsovereenkomst sommige in het werkprogramma voor 2007 geplande initiatieven zijn stopgezet of vertraagd; 3. is verheugd over de duidelijke inzet van de twee Comités voor een harmonisatie van hun interne controlenormen op basis van goede praktijkvoorbeelden, en van alle andere relevante financiële procedures in verband met de gemeenschappelijke diensten; 4. constateert dat de belangrijkste activiteiten (infrastructuur, IT en telecommunicatie, alsmede vertaling, met inbegrip van de productie van documenten) krachtens de nieuwe overeenkomst binnen het pakket van de gemeenschappelijke diensten blijven, terwijl een beperkt aantal activiteiten zoals interne diensten, sociaal-medische dienst, bibliotheek en prepress worden ontkoppeld; 5. dringt er echter op aan dat deze ontkoppeling budgettair neutraal moet zijn, en verzoekt beide Comités derhalve om in het kader van de tussentijdse herziening een gezamenlijke analyse te verrichten om na te gaan of deze verschuiving in de middelen voor beide partijen voordelig is; verzoekt beide Comités het Parlement begin 2009 in kennis te stellen van de evaluatie van de minisamenwerkingsovereenkomsten met betrekking tot ontkoppelde diensten; 6. verwijst naar de opmerking van de Rekenkamer in paragraaf 11.10 van het bovengenoemde jaarverslag dat het EESC, door in de twee jaar na de bevordering een vermenigvuldigingsfactor groter dan 1 te blijven toepassen in plaats van het saldo boven de waarde 1 om te zetten in anciënniteit in de salaristrap, haar personeel een financieel voordeel toekent dat de andere instellingen niet verlenen; 7. benadrukt dat de bepalingen van het Statuut inzake de vermenigvuldigingsfactor door alle instellingen op dezelfde wijze dienen te worden geïnterpreteerd en toegepast om gelijke behandeling van hun personeel te waarborgen; is in afwachting van de uitspraak van het Gerecht voor ambtenarenzaken over een beroep van een ambtenaar van de Commissie en verwacht van het EESC dat zij haar werkwijze (zo nodig met terugwerkende kracht) aan deze uitspraak zal aanpassen; 8. stelt met voldoening vast dat twee nieuwe financiële systemen (ABAC WF en SAP) in 2007 operationeel zijn geworden en over het algemeen doeltreffend werken; is voorts verheugd over het feit dat het EESC is gestart met zijn EMAS-certificatie (milieubeheer en milieu-auditsysteem); 9. is verheugd over het initiatief van het EESC inzake de ontwikkeling van een reeks kernactiviteit- en prestatie-indicatoren (KAPI's) binnen zijn secretariaat die dienen als beheersinstrument voor de bevoegde diensten en ter verbetering van de transparantie; moedigt het EESC aan nieuwe indicatoren te ontwikkelen en bestaande te gebruiken om trends op middellange of lange termijn (vijf tot tien jaar) zichtbaar te maken; 10. neemt met voldoening kennis van de aanzienlijke vermindering van de waarde van de onderhandse aanbestedingen in verhouding tot de totale waarde van de aanbestedingen van 7,5% in 2006 tot 2,5% in 2007, hoewel het aantal onderhandse aanbestedingen is verdubbeld; spoort het EESC aan te blijven streven naar verdere vermindering van dit percentage; 11. verwelkomt in dit verband de oprichting binnen de gemeenschappelijke diensten van een Eenheid contracten die alle operationele afdelingen van de gemeenschappelijke diensten zal assisteren op het gebied van openbare aanbestedingen; merkt op dat de verificatiedienst van de gemeenschappelijke diensten krachtens de nieuwe overeenkomst is overgeheveld naar de eigen diensten van elk Comité; 12. merkt op dat een bouwondernemer met wie het EESC en het CvdR een contractuele relatie hadden in maart 2007 is gearresteerd op verdenking van fraude; neemt met voldoening kennis van het feit dat alle contracten die de Comités sinds 2000 met deze ondernemer hebben gesloten uitvoerig zijn gecontroleerd en dat het daaropvolgende controleverslag aan OLAF is toegezonden; 13. acht het van fundamenteel belang dat de controles die bijvoorbeeld door ordonnateurs, verificateurs en controleurs worden uitgevoerd, strikt genoeg zijn; onderstreept in deze context het belang van een toereikend aantal steekproefsgewijze controles in alle sectoren, in aanvulling op de controles in de weinige strategische sectoren die een hoger risico inhouden; 14. is verheugd over de oprichting van een controlecommissie bestaande uit drie leden van het EESC, bijgestaan door een extern controleur, die onder meer tot taak heeft de onafhankelijkheid van de interne controledienst na te gaan en maatregelen die naar aanleiding van aanbevelingen in de interne controleverslagen zijn genomen, te evalueren; 15. merkt op dat de Belgische rechtbank van eerste aanleg een voormalig lid van het EESC schuldig heeft bevonden aan frauduleuze declaraties van reiskosten (dubbele vergoeding); is in dit verband verheugd over het feit dat het EESC beroep heeft ingesteld tegen de beslissing het EESC niet als burgerlijke partij te erkennen; 16. stelt vast dat op 25 september 2007 een algemene herziening van de voorschriften voor de vergoeding van reis- en vergaderkosten van EESC-leden is goedgekeurd, met het doel de desbetreffende procedures te verbeteren en te vereenvoudigen, en tegelijkertijd transparantie en gelijke behandeling van alle leden te verzekeren, en waarbij rekening is gehouden met recente technologische ontwikkelingen (zoals e-tickets, online-hotelreserveringen en videoconferentie); acht het noodzakelijk deze kwestie in de volgende kwijtingsprocedure (begrotingsjaar 2008) onder de loep te nemen; 17. stelt verder met betrekking tot het nieuwe financiële statuut van de leden vast dat het Bureau van het EESC op zijn vergadering van 12 november 2008 heeft besloten een ad hoc groep, bestaande uit o.a. de quaestoren, op te richten die verantwoordelijk is voor het uitwerken van voorstellen voor de herziening van het financiële statuut van de leden; 18. merkt op dat de leden van het EESC geen verklaring van hun financiële belangen overleggen of relevante informatie openbaar maken over bijvoorbeeld aan te geven beroepsactiviteiten en bezoldigde banen of activiteiten; stelt voor dat het EESC deze verplichting invoert voor al haar leden; stelt verder voor dat een onafhankelijk controleur wordt benoemd die tot taak heeft jaarlijks een rapport te publiceren over ontvangen verklaringen, ten einde een geloofwaardige controle te garanderen; 19. complimenteert het EESC met de kwaliteit van zijn jaarlijks activiteitenverslag; verzoekt echter om in zijn volgende activiteitenverslag een hoofdstuk op te nemen met een gedetailleerde uiteenzetting van de follow-up die in dat jaar aan de eerdere kwijtingsbesluiten van het Parlement is gegeven, waarin ook wordt toegelicht waarom aanbevelingen eventueel niet zijn opgevolgd; 20. wijst erop dat de bepalingen van het Financieel Reglement betreffende aanbestedingen, ondanks de aangebrachte wijzigingen, voor kleinere instellingen zoals het EESC nog altijd buitengewoon omslachtig zijn, met name in het geval van aanbestedingen voor contracten voor relatief kleine bedragen; verzoekt de Commissie om – bij de voorbereidingen voor toekomstige voorstellen tot wijziging van het Financieel Reglement – de secretaris-generaal en de administratie van het EESC uitvoerig te raadplegen opdat in de definitieve ontwerptekst volledig met hun zorgen rekening wordt gehouden. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0421/2008) (2) , – gezien het jaarverslag van het Comité van de regio's aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (4) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0153/2009 ), 1. verleent de secretaris-generaal van het Comité van de regio's kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie, die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, afdeling VII – Comité van de regio's (C6-0421/2008 – 2008/2281(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2007 – Deel I (C6-0421/2008) (7) , – gezien het jaarverslag van het Comité van de regio's aan de kwijtingsautoriteit over de in 2007 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (9) , – gelet op de artikelen 272, lid 10, 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (10) , met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147 daarvan, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0153/2009 ), 1. stelt vast dat het Comité van de regio's in 2007 beschikbare vastleggingskredieten had voor een totaalbedrag van 68,6 miljoen EUR (2006: 74,4 miljoen EUR), en dat het bestedingspercentage op 96,22% lag; 2. wijst erop dat de Rekenkamer in haar jaarverslag opmerkt dat de controle ten aanzien van het Comité van de regio's geen aanleiding geeft tot substantiële opmerkingen; 3. is verheugd over de ondertekening in december 2007 van een nieuwe overeenkomst voor administratieve samenwerking tussen het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's voor de periode van 2008 tot 2014; is ervan overtuigd dat samenwerking tussen de twee instellingen financieel gunstig zal zijn voor de Europese belastingbetaler; is voorts verheugd over het feit dat het Comité van de regio's is gestart met zijn EMAS-certificatie (milieubeheer en milieu-auditsysteem); 4. merkt met voldoening de duidelijke inzet op van de twee Comités voor een harmonisatie van hun interne controlesysteem en -normen op basis van goede praktijkvoorbeelden, en van alle andere relevante financiële procedures in verband met de gemeenschappelijke diensten; 5. constateert dat de belangrijkste activiteiten (infrastructuur, IT en telecommunicatie, alsmede vertaling, met inbegrip van de productie van documenten) krachtens de nieuwe overeenkomst binnen het pakket van de gemeenschappelijke diensten blijven, terwijl een beperkt aantal activiteiten zoals interne diensten, sociaal-medische dienst, bibliotheek en prepress worden ontkoppeld; 6. dringt er echter op aan dat deze ontkoppeling budgettair neutraal moet zijn, en verzoekt beide Comités derhalve om in het kader van de tussentijdse herziening een gezamenlijke analyse te verrichten om na te gaan of deze verschuiving in de middelen voor beide partijen voordelig is geweest; verzoekt beide Comités het Parlement begin 2009 in kennis te stellen van minisamenwerkingsovereenkomsten met betrekking tot ontkoppelde diensten; 7. is ingenomen met de overeenkomst inzake het dienstverleningsniveau die is gesloten tussen het Comité van de regio's en DG Begroting van de Commissie met betrekking tot de tenuitvoerlegging van ABAC (nieuw financieel en boekhoudprogramma), dat geïntroduceerd is in januari 2007; 8. verwelkomt in dit verband de oprichting binnen de gemeenschappelijke diensten van een Eenheid contracten die alle operationele afdelingen van de gemeenschappelijke diensten zal assisteren op het gebied van openbare aanbestedingen; merkt op dat de verificatiedienst van de gemeenschappelijke diensten krachtens de nieuwe overeenkomst is overgeheveld naar de eigen diensten van elk Comité; 9. acht het van fundamenteel belang dat de controles die bijvoorbeeld door ordonnateurs, verificateurs en controleurs worden uitgevoerd, strikt genoeg zijn; onderstreept in deze context het belang van een toereikend aantal steekproefsgewijze controles in alle sectoren, in aanvulling op de controles in de weinige strategische sectoren die een hoger risico inhouden; 10. merkt met voldoening op dat de begrotingsdienst van het Comité van de regio's een nieuw begrotingscontrole-instrument ('BudgetWatch') heeft ontwikkeld, dat omvattende informatie geeft over alle begrotingslijnen en sublijnen van het Comité, met inbegrip van de beschikbare kredieten, de maandelijkse ontwikkeling van de vastleggingen en de werkelijke betalingen die over het jaar verricht zijn; 11. is ingenomen met de lijst van gevoelige posten die het Comité van de regio's heeft opgesteld, en met het plan van het Comité om in de eenheid personeel een mobiliteitscel te creëren die moet helpen met de ontwikkeling van een toekomstgerichte benadering van de personeelsplanning; 12. merkt op dat de interne auditdienst in 2007 drie audits heeft uitgevoerd (over de uitgaven voor dienstreizen, over de uitvoering van externe studies en over de financiële circuits), alsmede twee follow-up audits (over salarisovermakingen met de correctiecoëfficiënt en over interne controlenormen); 13. merkt op dat de interne audit over de salarisovermakingen, die in 2006 is afgerond en die een grondige evaluatie van alle bestaande overmakingen inhield, heeft onthuld dat er zwakke plekken waren met betrekking tot het principe van de scheiding van functies op dit gebied (initiërende functies en interne verificatie) en dat het controlesysteem een grotere prioriteit had moeten krijgen gezien de betrokken risico's; merkt voorts op dat een evaluatie van de uitvoering van de aanbevelingen van de interne financieel controleur is uitgevoerd in februari 2007 en een tweede evaluatie in 2008, en dat deze hebben uitgewezen dat 16 van de 20 aanbevelingen volledig waren uitgevoerd; dringt er bij de administratie van het Comité op aan alle auditaanbevelingen onverkort uit te voeren; 14. merkt op dat OLAF op grond van een onderzoek met betrekking tot acht overmakingen heeft vastgesteld dat deze niet voldoen aam statutaire voorwaarden en heeft aanbevolen de teveel uitbetaalde bedragen terug te vorderen van de betrokken ambtenaren; merkt met voldoening op dat alle terugvorderingen begin 2007 zijn afgehandeld; merkt voorts op dat OLAF voor zes personeelsleden heeft aanbevolen een tuchtprocedure te openen, en voor vijf personeelsleden tevens dossiers aan de Belgische autoriteiten heeft overhandigd; 15. merkt op dat het tot aanstelling bevoegde gezag van het Comité na een verzoek van de Belgische autoriteiten op 6 juli 2007 de immuniteit van de betrokken ambtenaren heeft opgeheven, en dat deze ambtenaren vervolgens zijn ondervraagd door de autoriteiten; merkt voorts op dat op 17 november 2008 het tot aanstelling bevoegde gezag van het Comité ingevolge een verzoek van de Openbaar aanklager de immuniteit van een andere ambtenaar heeft opgeheven; 16. merkt met voldoening op dat een administratief onderzoek is gestart door de secretaris-generaal van het Comité van de regio's en uitgevoerd door een voormalig adjunct directeur-generaal van de Commissie; wijst erop dat het tot aanstelling bevoegde gezag van het Comité in twee van de vijf gevallen waarin de dossiers zijn overgedragen aan de autoriteiten, op 17 januari 2008 heeft besloten een tuchtprocedure aan te spannen voor de tuchtraad; begrijpt dat overeenkomstig het Statuut in deze gevallen pas een definitief besluit kan worden genomen na een definitief arrest van het Belgische gerecht; 17. merkt op dat het tot aanstelling bevoegde gezag in de drie andere gevallen zijn besluit over de opening van een tuchtprocedure zal nemen zodra het de noodzakelijk informatie heeft ontvangen over het gevolg dat de Belgische autoriteiten willen geven aan deze dossiers; merkt voorts op dat in een ander geval, waarin OLAF het dossier niet heeft overgedragen aan de Belgische autoriteiten, het tot aanstelling bevoegde gezag heeft besloten, overeenkomstig de aanbevelingen van het administratief onderzoek, de betreffende ambtenaar een waarschuwing te geven; dringt nogmaals aan op strikte vervolging in alle gevallen waarin een frauduleuze handelwijze kan worden bewezen; 18. vraagt het Comité van de regio's redelijke tuchtmaatregelen te overwegen indien de uitkomst van de gevallen voor het bevoegde gerecht dit verlangt; 19. merkt op dat leden van het Comité van de regio's of een gekozen mandaat van een regionale of lokale bestuurinstantie hebben of politieke verantwoording moeten afleggen aan een gekozen vergadering; merkt voorts op dat de leden, in die hoedanigheid, een verklaring van hun financiële belangen overleggen, en relevante informatie openbaar maken over bijvoorbeeld aan te geven beroepsactiviteiten en bezoldigde banen of activiteiten, in overeenstemming met de bepalingen die gelden in hun regionale of lokale organen; stelt voor dat het Comité deze verplichting invoert voor al zijn leden; stelt verder voor dat een onafhankelijk controleur wordt benoemd die tot taak heeft jaarlijks een rapport te publiceren over ontvangen verklaringen, ten einde een geloofwaardige controle te garanderen; 20. verzoekt het Comité van de regio's in zijn volgende activiteitenverslag (begrotingsjaar 2008) een hoofdstuk op te nemen met een gedetailleerde uiteenzetting van de follow-up die in dat jaar aan de eerdere kwijtingsbesluiten van het Parlement is gegeven, waarin ook wordt toegelicht waarom aanbevelingen eventueel niet zijn opgevolgd en niet alleen maar verwezen wordt naar de kwijtingsbesluiten; 21. wijst erop dat de bepalingen van het Financieel Reglement betreffende aanbestedingen, ondanks de aangebrachte wijzigingen, voor kleinere instellingen zoals het Comité van de regio's nog altijd buitengewoon omslachtig zijn, met name in het geval van aanbestedingen voor contracten voor relatief kleine bedragen; verzoekt de Commissie om – bij de voorbereidingen voor toekomstige voorstellen voor aanpassingen van het Financieel Reglement – de secretaris-generaal en de administratie van het Comité uitvoerig te raadplegen opdat in de definitieve ontwerptekst volledig met hun zorgen rekening wordt gehouden. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor Opleiding voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Stichting (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1360/90 van de Raad van 7 mei 1990 tot oprichting van een Europese Stichting voor Opleiding (4) , en met name artikel 11, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) van de Raad, en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0157/2009 ), 1. verleent de directeur van de Europese Stichting voor opleiding kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting voor opleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0437/2008 – 2008/2264(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor Opleiding voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Stichting (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009(5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1360/90 van de Raad van 7 mei 1990 tot oprichting van een Europese Stichting voor Opleiding (9) , en met name artikel 11, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0157/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting voor opleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0437/2008 – 2008/2264(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor Opleiding voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Stichting (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1360/90 van de Raad van 7 mei 1990 tot oprichting van een Europese Stichting voor Opleiding (14) , en met name artikel 11, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0157/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de directeur van de Europese Stichting voor opleiding op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2006 (16) , en zich er in zijn resolutie ter begeleiding van het besluit tot kwijting onder andere over verbaast dat in het verslag van de Rekenkamer geen melding wordt gemaakt van het feit dat bij de betrouwbaarheidsverklaring van de directeur (die bij het jaarlijkse activiteitenverslag is gevoegd) kanttekeningen werden geplaatst betreffende de politieke onzekerheid in partnerlanden, het financiële beheer van de Tempus-overeenkomst en de mogelijke gevolgen van technische Tempus-assistentie in de Stichting op sociaal, wettelijk en financieel vlak evenals voor wat de reputatie van de Stichting betreft, 1. neemt kennis van de vaststelling van de Rekenkamer dat het bedrag van de bestemmingsontvangsten in de gewijzigde begroting onjuist was; dit had 1 200 000 EUR moeten zijn in plaats van het vermelde bedrag van 3 400 000 EUR, waarin de uit het voorgaande jaar overgedragen bestemmingsontvangsten waren begrepen; 2. neemt kennis van de belofte van de Stichting om haar methodes voor begrotingspresentatie beter af te stemmen op de wettelijke voorschriften; 3. stelt vast dat de directeur in zijn betrouwbaarheidsverklaring (die bij het jaarlijkse activiteitenverslag is gevoegd) het voorbehoud handhaaft dat vorig jaar werd gemaakt betreffende de politieke onzekerheid in partnerlanden, het financiële beheer van de Tempus-overeenkomst en de mogelijke gevolgen van de repatriëring van technische Tempus-assistentie uit de Stichting op sociaal, wettelijk en financieel vlak evenals voor wat de reputatie van de Stichting betreft; 4. verzoekt de Rekenkamer om in het komende controleverslag over de Stichting dieper in te gaan en commentaar te geven op het voorbehoud van de directeur; 5. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – let op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – let op Verordening (EG) nr. 460/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (4) , en met name artikel 17, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0158/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0442/2008 – 2008/2269(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 460/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (9) , en met name artikel 17, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0158/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0442/2008 – 2008/2269(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 460/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (14) , en met name artikel 17, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0158/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement op 22 april 2008 aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2006 (16) , 1. wijst erop dat het oorspronkelijk mandaat van vijf jaar van het Agentschap, dat op 13 maart 2009 zou aflopen, middels Verordening (EG) nr. 1007/2008 (17) met drie jaar is verlengd tot 13 maart 2012; 2. wijst erop dat de Rekenkamer kritiek heeft uitgeoefend op het feit dat de operationele activiteiten waren geconcentreerd in het laatste kwartaal van 2007, waarbij 40% van de vastleggingen en meer dan 50% van de betalingen aangaande operationele activiteiten in november en december 2007 werden verricht; 3. wijst erop dat dit volgens de Rekenkamer de wijten was aan de trage vrijgave van middelen; wijst erop dat de Rekenkamer in het algemeen opmerkt dat voor kleine agentschappen met beperkte middelen het vrijmaken van middelen aan het eind van het jaar de uitvoering van beleidsactiviteiten in gevaar brengt; 4. merkt op dat in vier gevallen, ter waarde van in totaal 121 500 EUR, overgedragen kredieten niet overeenkwamen met juridische vastleggingen; 5. is niet tevreden over het antwoord van het Agentschap dat in sommige gevallen de overgedragen kredieten bij benadering werden berekend; dringt er bij het Agentschap op aan zich wat overdrachten betreft te houden aan het Financieel Reglement; 6. wijst op de opmerkingen van de Rekenkamer dat de inventarisatie, met name van de vaste activa heeft plaatsgevonden met behulp van een spreadsheet, hetgeen niet de volledigheid van de gegevens garandeerde, ook werd er geen volledige fysieke inventarisatie verricht; 7. wijst op de verklaring die door het Agentschap wordt aangevoerd dat als gevolg van het beperkte aantal zaken, de administratieve inventarisatie op spreadsheets plaatsvindt en de vaste activa worden beheerd in de boekhoudsoftware; wijst erop dat het Agentschap voornemens is in 2009 het Accrual Based Accounting (ABAC) Activa-systeem toe te passen; 8. maakt zich zorgen over de geconstateerde zwakke punten in de aanbestedingsprocedures, zoals: 9. wijst erop dat het Agentschap deze tekortkomingen erkent en maatregelen heeft toegezegd om ze aan te pakken, met name het aantrekken van een ervaren medewerker op het gebied van het plaatsen van opdrachten; 10. verzoekt het Agentschap om in het jaarlijks activiteitenverslag 2008 verslag uit te brengen over de maatregelen die genomen zijn om de tekortkomingen op te heffen; 11. verneemt uit het jaarlijks activiteitenverslag van het Agentschap en het verslag over het begrotings- en financieel beheer dat het één van de eerste agentschappen was dat om steun van de Commissie heeft verzocht voor de overgang van het financiële IT-systeem naar het ABAC-systeem; betreurt het dat de Commissie, als gevolg van de gecompliceerde procedure en de gelijktijdige verzoeken van vele andere agentschappen, nog geen gevolg heeft kunnen geven aan het verzoek van het Agentschap; 12. is ingenomen met de start van de overgang naar ABAC en het voornemen van het Agentschap om voor de financiële staten voor 2009 gebruik te maken van het ABAC-systeem; 13. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (18) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Academie (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Besluit 2005/681/JBZ van de Raad van 20 september 2005 tot oprichting van de Europese Politieacademie (EPA) en tot intrekking van Besluit 2000/820/JBZ (4) , en met name artikel 16, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) van de Raad, en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0160/2009 ), 1. verleent de directeur van de Europese Politieacademie kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Academie voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Politieacademie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0444/2008 – 2008/2271(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Academie (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Besluit 2005/681/JBZ van de Raad van 20 september 2005 tot oprichting van de Europese Politieacademie (EPA) en tot intrekking van Besluit 2000/820/JBZ (9) , en met name artikel 16, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) van de Raad, en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0160/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Politieacademie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0444/2008 – 2008/2271(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Politieacademie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Academie (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Besluit 2005/681/JBZ van de Raad van 20 september 2005 tot oprichting van de Europese Politieacademie (EPA) en tot intrekking van Besluit 2000/820/JBZ (14) , en met name artikel 16, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) van de Raad, en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0160/2009 ), A. overwegende dat de Academie in 2001 is opgericht en per 1 januari 2006 is omgevormd tot een communautair orgaan in de zin van artikel 185 van het algemeen Financieel Reglement, waarop de financiële kaderregeling van de organen van toepassing is, B. overwegende dat de Europese Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekeningen van de Academie voor het begrotingsjaar 2006 opmerkingen heeft geplaatst bij de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen op grond van het feit dat het aanbestedingssysteem niet in overeenstemming was met de voorschriften van het Financieel Reglement, C. overwegende dat het Parlement de directeur van de Academie op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van de Academie voor het begrotingsjaar 2006 (16) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere: D. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekeningen van de Academie voor het begrotingsjaar 2007 kanttekeningen heeft geplaatst bij haar betrouwbaarheidsverklaring met betrekking tot de betrouwbaarheid van de rekeningen alsmede de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, 1. stelt vast dat de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer voor 2006 geen kanttekeningen bevatte met betrekking tot de rekeningen en wel ten aanzien van de onderliggende verrichtingen, maar dat de betrouwbaarheidsverklaring voor 2007 ten aanzien van zowel de rekeningen als de onderliggende verrichtingen van kanttekeningen is voorzien, 2. benadrukt dat de Academie het Financieel Reglement en de EG-regelgeving inzake overheidsopdrachten strikt moet naleven en haar financieel beheer moet verbeteren, aangezien de Rekenkamer twee opeenvolgende jaren gelijkaardige/identieke opmerkingen heeft gemaakt; 3. verzoekt de Commissie nauw toe te zien op de uitvoering van de begroting van de Academie; 4. is uiterst verontrust over het feit dat de Rekenkamer gevallen heeft vastgesteld waarin middelen zijn gebruikt voor de financiering van particuliere uitgaven van het personeel van de Academie; neemt kennis van het oordeel van de Rekenkamer dat dit particuliere gebruik van openbare middelen substantieel van aard is; 5. onderstreept de aanbeveling van de Rekenkamer dat er maatregelen genomen dienen te worden om voor volledige terugbetaling van deze middelen te zorgen; 6. is verontrust over een toestand waarin aan zijn commissie ten principale onvolledige informatie is verstrekt over het door de Rekenkamer vastgestelde particuliere gebruik van openbare gelden, over het niet in acht nemen door de Academie van de in het kwijtingsbesluit van 2006 gestelde termijn van juni 2008 voor de aanpassing van het financieel beheer aan het Financieel Reglement, en over herhaalde inbreuken op fundamentele financiële voorschriften; 7. wijst erop dat de Academie het beginsel van begrotingseenheid en -waarachtigheid heeft geschonden door het van de Commissie in 2007 ontvangen bedrag van 1 500 000 EUR voor een juiste uitvoering van MEDA niet te boeken; 8. is bezorgd over de zwakke punten in het beheer van de begroting waarop de Rekenkamer heeft gewezen; wijst erop dat slechts 5 600 000 EUR van de vastleggingskredieten besteed is en dat 1 700 000 EUR is overgedragen; wijst erop dat 20% van de uit voorgaande jaren overgedragen kredieten is komen te vervallen; 9. wijst erop dat de Academie tot november 2007 geen goed boekhoudsysteem voor de vastleggingen had, waardoor ernstige problemen met het begrotingsbeheer zijn ontstaan, bij voorbeeld het uit het niets creëren van nieuwe begrotingslijnen; 10. wijst erop dat op 1 januari 2008 een papieren systeem voor de vastleggingen in werking trad en dat in juni 2008 het ABAC-systeem (Accrual Based Accounting) operationeel is geworden; 11. stelt vast dat de Rekenkamer geen gedetailleerde cijfers kon verstrekken over de bedragen en soorten uitgaven in verband met het particuliere gebruik van openbare middelen door het personeel van de Academie; neemt er kennis van dat de informatie die de Academie op verzoek van het Parlement heeft verstrekt, betrekking had op het gebruik van mobiele telefoons, het gebruik van dienstauto's, de levering van meubilair voor woningen van het personeel en gratis pendeldiensten voor personeelsleden naar luchthavens en stations; stelt vast dat het volgens de Academie om de volgende bedragen gaat en dat de stand van zaken bij de terugvordering als volgt is: 12. is niet bereid te aanvaarden dat de Academie onvolledige informatie verstrekt, met name omdat deze niet eens betrekking heeft op het gehele jaar 2007 en de bedragen die met de verkoop van de dienstauto's en het meubilair gemoeid waren, onvermeld blijven; 13. onderstreept dat de Academie net als in 2006, ondanks de kritiek in het jaarverslag van de Rekenkamer en de kwijtingsresolutie 2006 over het gebrek aan financiële rapportage, opnieuw heeft nagelaten een verslag in te dienen over het budgettaire en financiële beheer in 2007, hetgeen in strijd is met haar eigen financieel reglement; 14. vindt het zorgwekkend dat de Academie, hoewel hierop al in het jaarverslag van de Rekenkamer en de kwijtingsresolutie 2006 de aandacht is gevestigd: z. meer dan twee jaar nadat de Academie een orgaan is geworden en het financieel reglement van kracht werd; 15. heeft zijn bedenkingen bij de stap die de Academie in 2008 heeft gezet met de herziening van haar financieel reglement waarmee op bepaalde punten is afgeweken van de financiële kaderregeling, met name wat betreft de voorschriften inzake aanbestedingen, zonder voorafgaande instemming van de Commissie; 16. stelt vast dat de Academie de kwijtingsautoriteit geen verslag over interne auditonderzoeken voor 2007 heeft toegezonden, hetgeen in strijd is met haar eigen financieel reglement; Lopend OLAF-onderzoek 17. neemt er kennis van dat OLAF een intern onderzoek naar de Academie heeft ingesteld; 18. verzoekt de Academie, en met name de directeur, volledig met OLAF samen te werken en alle nodige medewerking te verlenen, zodat de OLAF-medewerkers hun taken kunnen uitvoeren; 19. verzoekt de Academie, OLAF en de Commissie de kwijtingsautoriteit onverwijld op de hoogte te stellen van de uitkomsten van het OLAF-onderzoek, zodra deze beschikbaar zijn; o o o 20. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op de EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese GNSS-toezichtautoriteit (1) voor het begrotingsjaar 2007 (2) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese GNSS-toezichtautoriteit betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de autoriteit (3) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1321/2004 van de Raad van 12 juli 2004 inzake de beheersstructuren van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet (5) , en met name artikel 12, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0164/2009 ), 1. verleent de directeur van de Europese GNSS-toezichtautoriteit kwijting voor de uitvoering van de begroting van de autoriteit voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese GNSS-toezichtautoriteit, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese GNSS-toezichtautoriteit voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0446/2008 – 2008/2273(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese GNSS-toezichtautoriteit (7) voor het begrotingsjaar 2007 (8) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese GNSS-toezichtautoriteit betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de autoriteit (9) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en in het bijzonder artikel 276 daarvan, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (10) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1321/2004 van de Raad van 12 juli 2004 inzake de beheersstructuren van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet (11) , en met name artikel 12, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (12) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0164/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van de Europese GNSS-toezichtautoriteit met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van de Europese GNSS-toezichtautoriteit voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese GNSS-toezichtautoriteit, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese GNSS-toezichtautoriteit voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0446/2008 – 2008/2273(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese GNSS-toezichtautoriteit (13) voor het begrotingsjaar 2007 (14) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese GNSS-toezichtautoriteit betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de autoriteit (15) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en in het bijzonder artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (16) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1321/2004 van de Raad van 12 juli 2004 inzake de beheersstructuren van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet (17) , en met name artikel 12, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (18) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0164/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaarde dat zij niet in staat was zich een mening te vormen over de rekeningen van de Europese GNSS-toezichtautoriteit voor het begrotingsjaar 2007 en erop wees dat de gehele opbouw van het Galileo-project in 2007 werd herzien en dat de rekeningen van de toezichtautoriteit in een wankele juridische context werden voorbereid, B. overwegende dat de Rekenkamer tegelijkertijd verklaarde dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, C. overwegende dat de toezichtautoriteit in 2006 financieel zelfstandig werd, D. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekeningen van de toezichtautoriteit voor het begrotingsjaar 2006 een positieve betrouwbaarheidsverklaring afgaf, E. overwegende dat het Parlement de directeur van de GNSS-toezichtautoriteit op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van de toezichtautoriteit voor het begrotingsjaar 2006 (19) ; 1. merkt op dat uit het jaarverslag van de Rekenkamer blijkt dat voor 2007 de definitieve begroting van de toezichtautoriteit 436 500 000 EUR beliep, vergeleken met 7 000 000 EUR in 2006; merkt op dat de begroting voor 2007 hoofdzakelijk gefinancierd werd uit subsidies van de Commissie (een exploitatiesubsidie van 7 600 000 EUR en beleidskredieten ter hoogte van 194 500 000 EUR), overdrachten van de Gemeenschappelijke Onderneming Galileo en bijdragen van derde landen; 2. wijst op de opmerking van de Rekenkamer dat de kredieten die de toezichtautoriteit werkelijk ter beschikking werden gesteld (210 000 000 EUR), aanmerkelijk lager waren vanwege de vertraging die was ontstaan met het Galileo-programma; Onvolledige betrouwbaarheidsverklaring met betrekking tot de rekeningen 3. betreurt dat de Rekenkamer niet in staat was zich een mening te vormen over de betrouwbaarheid van de jaarrekening voor 2007; neemt nota van de uitleg van de Rekenkamer dat de jaarrekening voor 2007 is opgesteld en dat de Rekenkamer zijn controle heeft uitgevoerd, terwijl het Galileo-project en de rol van de toezichtautoriteit werden herzien en het nieuwe wettelijke kader nog onvolledig was, met name ten aanzien van het beheer van de fondsen van het project en de eigendom van de activa; 4. merkt op dat in de tussentijd Verordening (EG) nr. 683/2008 (20) in werking is getreden; merkt op dat krachtens die verordening de Commissie de beheerder is van het Galileo- en van het EGNOS (21) -programma en dat de Gemeenschap eigenaar is van alle materiële en immateriële activa die in het kader van de programma's zijn gecreëerd of ontwikkeld; 5. merkt op dat de toezichtautoriteit haar jaarrekening voor 2008 zal opstellen onder het nieuwe wettelijke kader; 6. verzoekt de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de toezichtautoriteit voor 2008 na te gaan in hoeverre de onduidelijkheden in de rekening zijn verholpen; Begrotingsuitvoering 7. is bezorgd over het feit dat de Rekenkamer de volgende zwakke punten aantrof met betrekking tot de uitvoering van de begroting: lage bestedingsgraad van vastleggings- en betalingskredieten voor beleidsactiviteiten (63% voor vastleggings- en 51% voor betalingskredieten); ontbreken van een duidelijke samenhang tussen het werkprogramma van de toezichtautoriteit en de begroting; overdrachten die niet behoorlijk gemotiveerd of gedocumenteerd waren; invorderingsopdrachten die herhaaldelijk te laat werden geboekt; en inconsistente presentatie van de begrotingsuitvoering; 8. erkent dat de toezichtautoriteit een groot aantal overschrijvingen boekte wegens een uitzonderlijke begrotingssituatie, met een 50% reserve op de operationele begroting; 9. verzoekt de toezichtautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen naar aanleiding van de opmerkingen van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting en in haar verslag over het begrotings- en financiële beheer in 2008 de bereikte resultaten te beschrijven; Onduidelijkheden met betrekking tot de activa van Galileo en EGNOS 10. neemt nota van de kritiek van de Rekenkamer, met betrekking tot de activa van het Galileo-project, dat de toezichtautoriteit niet in staat was voldoende informatie te verschaffen in haar rekeningen, aangezien er eind 2007 geen lijst was opgesteld van de activa die in handen waren van het Europees Ruimteagentschap (ESA); 11. neemt nota van het antwoord van de toezichtautoriteit aan de Rekenkamer dat deze activa op 31 december 2007 werden gecontroleerd door de ESA en niet door de toezichtautoriteit; 12. neemt nota van de kritiek van de Rekenkamer, met betrekking tot de activa van het EGNOS-project, dat er geen nauwkeurige inventaris van deze activa bestaat en dat de rekeningen van de toezichtautoriteit geen indicatie van de waarde ervan bevatten; 13. neemt nota van het antwoord van de toezichtautoriteit aan de Rekenkamer dat de activa van het EGNOS-project op 31 december 2007 nog werden gecontroleerd door de ESA; neemt verder nota van de antwoorden van de directeur van de GNSS-toezichtautoriteit aan het Parlement dat er in 2008 substantiële vooruitgang is geboekt, aangezien de EGNOS-investeerders overeenstemming hebben bereikt over de voorwaarden voor de overdracht van de activa; 14. merkt op dat krachtens Verordening (EG) nr. 683/2008, de Gemeenschap eigenaar is van alle activa van het Galileo-project en het EGNOS-project; merkt op dat het proces voor de overdracht van deze activa van de toezichtautoriteit aan de Commissie, die namens de Gemeenschap eigenaar is, in december 2008 is begonnen; 15. verzoekt de toezichtautoriteit alles in het werk te stellen om de situatie met betrekking tot de activa van het Galileo-project en het EGNOS-project in haar jaarrekening van 2008 te verduidelijken; 16. verzoekt de Commissie, waaraan de activa van het Galileo-project en het EGNOS-project momenteel worden overgedragen, rekening te houden met de opmerkingen van de Rekenkamer en ervoor te zorgen dat deze activa juist in de rekeningen worden opgenomen; 17. neemt nota van de opmerking van de Rekenkamer dat de kosten van de IOV-fase (in-orbit validering) van het Galileo-project gelijkelijk verdeeld moeten worden tussen de ESA en de EU, maar dat de EU-bijdrage ongeveer 114 000 000 EUR hoger was dan die van de ESA; merkt op dat volgens de Rekenkamer, deze pre-financiering in de rekeningen van de toezichtautoriteit opgenomen had moeten worden; 18. merkt op dat de toezichtautoriteit hierover van mening verschilt met de Rekenkamer en alleen voorfinancieringen van ten bedrage van 53 200 000 EUR erkent; De rol van de toezichtautoriteit bij de ontbinding van de Gemeenschappelijke Onderneming Galileo (GOG) 19. herinnert eraan dat de toezichtautoriteit alle activiteiten en activa van de Gemeenschappelijke Onderneming Galileo (GOG) heeft overgenomen met ingang van 1 januari 2007; 20. is bezorgd over de kritische opmerkingen van de Rekenkamer over de manier waarop bepaalde activa zijn overgedragen van de GOG aan de toezichtautoriteit en zijn opgenomen in de rekeningen van de toezichtautoriteit; 21. merkt op dat de toezichtautoriteit zeer gedetailleerde antwoorden heeft gegeven aan de Rekenkamer en zich in vele opmerkingen van de Rekenkamer niet kon vinden; 22. is van mening dat de ontbinding van de GOG, inclusief de rol van de toezichtautoriteit, diepgaand moet worden bestudeerd door de kwijtingsautoriteit, op basis van de auditresultaten van de Rekenkamer; 23. merkt op dat de Rekenkamer momenteel een controle uitvoert met betrekking tot het beheer van de Galileo-ontwikkelingsfase en de IOV-fase; verzoekt de Rekenkamer extra aandacht te besteden aan de overname van de GOG-activiteiten en -activa door de toezichtautoriteit, en is ingenomen met het voornemen van de Rekenkamer om haar auditresultaten voor het zomerreces van 2009 in een speciaal verslag te publiceren; o o o 24. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op de EU-agentschappen (22) . Het Europees Parlement , – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (4) en met name artikel 39, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0165/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0443/2008 – 2008/2270(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (9) en met name artikel 39, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gelet op het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0165/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007 goed; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0443/2008 – 2008/2270(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (14) en met name artikel 39, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gelet op het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0165/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Europees Spoorwegbureau op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2006 (16) , 1. is verheugd over het feit dat, terwijl de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer voor 2006 ten aanzien van de onderliggende verrichtingen gedeeltelijk van kanttekeningen was voorzien, de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2007 positief is; 2. wijst erop dat het bureau in 2007 kon beschikken over 16 645 000 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten uit de begroting van de Europese Unie; 3. merkt op dat het Bureau, in zijn antwoord op het jaarverslag over 2006 van de Rekenkamer, de bijkomende kosten als gevolg van de verplichte spreiding van de werkzaamheden over twee verschillende steden − de administratieve zetel bevindt zich in Valenciennes terwijl de vergaderingen in Lille worden gehouden- op 450 000 EUR heeft geschat, waarbij geen rekening is gehouden met indirecte kosten zoals verloren werkuren vanwege verplaatsingen of bijkomend administratief werk; 4. betreurt dat het bestaan van twee vestigingen het werk van het Bureau belemmert en tot bijkomende kosten voor de Europese belastingbetaler leidt; merkt op dat in de ontwerpovereenkomst met het gastland is bepaald dat de bijkomende kosten door het gastland worden gedekt; 5. is verheugd dat het Bureau gevolg heeft gegeven aan de aanmerking van de Rekenkamer over het ontbreken van een fysieke inventaris van de vaste activa en dat een fysieke inventarisatie in juni 2008 is verricht en alle vaste activa nu zijn geïdentificeerd en in de inventaris zullen worden opgenomen; 6. neemt nota van de aanmerking van de Rekenkamer dat in enkele selectieprocedures tekortkomingen zijn vastgesteld en dat het Bureau zijn aanwervingprocedures nog niet heeft afgerond; 7. verzoekt het Bureau om zijn in zijn antwoorden aan de Rekenkamer gedane belofte na te komen om de volledige beschrijving van de in het kader van aanwervingen te volgen procedures in het eerste kwartaal van 2009 te voltooien; Begrotingsplanning en uitvoering 8. merkt op dat de Rekenkamer geen kanttekeningen bij haar betrouwbaarheidsverklaring plaatst, maar bijzondere aandacht vestigt op haar opmerkingen inzake begrotingsplanning en uitvoering; 9. merkt op dat uit het jaarverslag over 2006 van de Rekenkamer blijkt dat de definitieve begroting voor 2007 van het Bureau 16 600 000 EUR bedroeg, met inbegrip van een reserve van 1 900 000 EUR; merkt verder op dat eind 2007, 3 400 000 EUR moesten worden geannuleerd, met inbegrip van de reserve, en dat bovendien 2 700 000 EUR naar 2008 is overgedragen; 10. is verontrust over de conclusie van de Rekenkamer dat meer dan 35% van de definitieve kredieten niet zijn gebruikt, waaruit volgens de Rekenkamer blijkt dat de programmerings- en begrotingsprocedures van het Bureau ernstige tekortkomingen vertonen; 11. merkt op dat het Bureau in zijn antwoorden aan de Rekenkamer eraan herinnert dat de begroting voor 2007 is opgesteld kort nadat het Bureau financieel zelfstandig was geworden en dat het zijn ramingen niet kon baseren op ervaringen uit het verleden en dat wegens onduidelijkheid over de vraag of en wanneer de reserve zou vrijkomen de werkzaamheden moesten worden gepland zonder de reserve daarin mee te nemen; 12. is verontrust over de bevinding van de Rekenkamer dat, ondanks de lage uitvoeringsgraad van de begroting van het Bureau, het aan de Commissie verzochte en verkregen bedrag aan kasmiddelen de reële behoefte aan kasmiddelen ruim oversteeg; 13. merkt op dat de begin 2007 voor het Bureau beschikbare kasmiddelen ongeveer 2 300 000 EUR bedroegen en dat het Bureau de Commissie bovendien om 17 000 000 EUR aan kasmiddelen heeft verzocht en dit bedrag heeft verkregen; merkt op dat de betalingen in 2007 ongeveer 12 500 000 EUR bedroegen; concludeert dat de verkregen kasmiddelen de reële behoefte aan kasmiddelen met ongeveer 6 800 000 EUR overstegen; 14. onderschrijft de conclusie van de Rekenkamer dat de liquiditeitsramingen van het Bureau niet nauwkeurig zijn opgesteld, hetgeen in strijd is met het beginsel van goed financieel beheer; 15. merkt op dat de uitvoerend directeur in zijn schriftelijke uitleg aan het Parlement heeft erkend dat het totale bedrag aan kasmiddelen waarom het Bureau had verzocht en dat het heeft verkregen de uiteindelijke behoeften oversteeg en heeft uitgelegd dat dit verband hield met de lage uitvoeringsgraad van de begroting en het gebrek aan ervaring in het opstellen van ramingen van benodigde kasmiddelen; 16. is verheugd over de uitspraak van de uitvoerend directeur dat intussen de aanvraagprocedure voor subsidies is herzien en de methode voor het vaststellen van de behoefte aan kasmiddelen is verbeterd; 17. verzoekt het Bureau om op grond van artikel 15, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2343/2002, die in juli 2008 in werking is getreden en de agentschappen verplicht stelt hun kasmiddelen nauwkeurig te beheren teneinde te waarborgen dat hun kassaldi beperkt blijven tot gegronde kasbehoeften, bijzondere aandacht te besteden aan het verbeteren van het kasmiddelenbeheer; Follow-up van de kwijting voor 2006 18. herinnert eraan dat het begrotingsjaar 2006 het eerste jaar was dat het Bureau financieel zelfstandig was en aan de kwijtingsprocedure was onderworpen; 19. herinnert eraan dat de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer voor 2006 kanttekeningen bevatte vanwege tekortkomingen in aanbestedingsprocedures en betreurt dat de Rekenkamer in 2007 opnieuw tekortkomingen op het gebied van aanbestedingen ontdekte; 20. merkt op dat het Bureau in zijn antwoorden aan de Rekenkamer erkent dat nog enkele verbeteringen nodig zijn en aangeeft dat een handleiding voor aanbestedingen wordt opgesteld om de procedures te standaardiseren; 21. merkt op dat de Rekenkamer net als in 2006 tekortkomingen in de uitvoering van de begroting constateerde, met name vanwege het hoge bedrag aan overgedragen kredieten; 22. verzoekt het Bureau om naar een hoger bestedingspercentage van de begroting te streven en in zijn verslag over het begrotings- en financiële beheer over 2008 de genomen maatregelen en bereikte resultaten te beschrijven; 23. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het Bureau in de toekomst de financiële discipline strikt in acht neemt en zich altijd aan de overeengekomen begroting houdt; o o o 24. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid betreffende het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (4) , en met name artikel 19, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0167/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0438/2008 – 2008/2265(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid betreffende het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (9) , en met name artikel 19, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0167/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid met de bijlage van het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0438/2008 – 2008/2265(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid betreffende het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (14) , en met name artikel 19, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0167/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2006 (16) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere: 1. wijst erop dat het Agentschap beschikte over 48 249 000 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten uit de begroting van 2007; 2. betreurt dat de Rekenkamer, evenals in 2006, constateerde dat de procedures van het Agentschap voor het opstellen van de begroting niet voldoende rigoureus waren; 3. neemt er kennis van dat de Rekenkamer constateerde dat er in 2007 32 overschrijvingen zijn verricht; neemt kennis van de kritiek van de Rekenkamer betreffende het grote aantal overschrijvingen; 4. neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat de overschrijvingen de drempel van 10% van het Financieel Reglement niet hebben overschreden; 5. neemt voorts nota van de kritiek van de Rekenkamer dat tussen medio juni en december 2007 25 000 000 EUR voor anti-vervuilingsmaatregelen, die door de begrotingsautoriteit als normale kredieten waren goedgekeurd, onterecht naar bestemmingsontvangsten zijn overgeheveld; 6. neemt nota van het antwoord van het Agentschap dat het op 20 maart 2007 (op suggestie van de Commissie) heeft besloten anti-vervuilingskredieten als bestemmingsontvangsten aan te merken, en dat het op 21 november 2007 heeft besloten deze kredieten niet langer als zodanig te behandelen; 7. is teleurgesteld dat de Rekenkamer, net als in 2006, constateerde dat er juridische verbintenissen zijn aangegaan voordat de dienovereenkomstige begrotingsvastleggingen waren gebeurd; verzoekt het Agentschap zijn opleidings- en communicatie-inspanningen te vergroten teneinde deze situatie in de toekomst te voorkomen; verzoekt dat de inspanningen die op dit vlak worden ondernomen in het jaarlijks activiteitenverslag 2008 van het Agentschap worden opgenomen; 8. neemt er kennis van dat de Rekenkamer een aantal zwakke punten in de aanwervingsprocedures constateerde, in het bijzonder 9. neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat er maatregelen zijn getroffen om ervoor te zorgen dat selectiecriteria en drempelscores in een eerder stadium worden vastgesteld; 10. verzoekt het Agentschap erop toe te zien dat de aanwervingsprocedures doorzichtig en niet-discriminerend zijn, in het bijzonder door toe te zien op participatie van het personeelscomité; 11. is ermee ingenomen dat het Agentschap nauw samenwerkt met het eveneens in Lissabon gevestigde Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, zodat gebouwen worden gedeeld en er gezamenlijk gebruik wordt gemaakt van infrastructuur en diensten; 12. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het Agentschap in de toekomst de financiële discipline strikt in acht neemt en zich altijd aan de overeengekomen begroting houdt; 13. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement , – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2667/2000 van de Raad van 5 december 2000 over het Europees Bureau voor wederopbouw (4) , en met name artikel 8, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0169/2009 ), 1. verleent de directeur van het Europees Bureau voor wederopbouw kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Bureau voor wederopbouw, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0429/2008 – 2008/2256(DEC) ) Het Europees Parlement , – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2667/2000 van de Raad van 5 december 2000 over het Europees Bureau voor wederopbouw (9) , en met name artikel 8, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0169/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Bureau voor wederopbouw, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0429/2008 – 2008/2256(DEC) ) Het Europees Parlement , – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – let op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2667/2000 van de Raad van 5 december 2000 over het Europees Bureau voor wederopbouw (14) , en met name artikel 8, – let op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0169/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de directeur van het Europees Bureau voor wederopbouw op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2006 (16) , 1. stelt met voldoening vast dat de Rekenkamer van oordeel is dat de uitvoering van de begroting van het Bureau voor wederopbouw bevredigend is vergeleken met het begrotingsjaar 2006; 2. herinnert eraan dat het mandaat van het Bureau voor wederopbouw op 31 december 2008 is verstreken; 3. benadrukt dat het Bureau ruimschoots heeft bewezen niet alleen over de juiste systemen (onder meer op logistiek en IT-gebied) te beschikken om grote hoeveelheden steun snel door te voeren in postconflictsituaties, maar eveneens over de bewezen expertise en kennis voor het opzetten en leveren van steun van hoge kwaliteit die ook werkelijke invloed heeft gehad; 4. betreurt het feit dat de Commissie geen gehoor heeft gegeven aan de verzoeken in de kwijtingsresoluties voor de begrotingsjaren 2005 en 2006 om de activiteiten van het agentschap, die zijn afgelopen in 2008, voort te zetten, en is bezorgd over het hieruit voortvloeiende risico dat de EU veel van de expertise die het Bureau de afgelopen acht jaar heeft opgedaan, zal verliezen; Follow-up van de kwijting voor 2006 5. herinnert eraan dat het Parlement in zijn resolutie over de kwijting van de Commissie voor 2006 de Commissie verzocht het Parlement regelmatig op de hoogte te houden omtrent de overdracht van activiteiten van het Bureau naar de vertegenwoordigingen; 6. wijst erop dat de Commissie in de paragrafen 201 en 203 van haar follow-up van de kwijting voor 2006 beloofde het Parlement op de hoogte te zullen houden omtrent de overdracht van activiteiten van het Bureau naar de vertegenwoordigingen en de verschillende stadia van sluiting van het Bureau (17) ; 7. wijst op de verklaring van de Commissie in haar follow-up van de kwijting van de Commissie voor 2006 dat het Bureau eind september 2008 alle operationele activiteiten zou beëindigen; dat het Bureau drie maanden de tijd zou hebben, van oktober tot december 2008, om de administratieve afsluiting te voltooien; en dat een sluitingsteam onder de hoede van de Commissie in 2009 de overblijvende administratieve activiteiten zou afsluiten in een tijdspanne van een paar maanden; 8. stelt vast dat de Commissie een aantal nota's met informatie over de samenwerking tussen de Commissie en het Bureau tijdens de overgangsperiode 2007-2008 heeft doen toekomen aan de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole (18) ; 9. leest in de vierde informatienota van 7 oktober 2008 dat de Commissie een eindverslag over de geleidelijke afbouw van het Bureau zal voorleggen, nadat de eindrekeningen van het Bureau zijn vastgesteld en het sluitingsteam zijn werkzaamheden heeft afgerond; hoopt dit verslag binnenkort te ontvangen; Potentiële risico's van de overdracht van activiteiten van het Bureau naar de vertegenwoordigingen 10. wijst erop dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag voor 2007 drie potentiële risico's van de overdracht van activiteiten van het Bureau naar de vertegenwoordigingen noemt: 11. verzoekt de Commissie de verantwoordelijke commissie van het Parlement mede te delen: o o o 12. verwijst voor andere horizontale opmerkingen in verband met het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (19) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (4) , en met name artikel 13, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0171/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0432/2008 – 2008/2259(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (9) , en met name artikel 13, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0171/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0432/2008 – 2008/2259(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (14) , en met name artikel 13, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0171/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2006 (16) , en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere opmerkte dat volgens het jaarverslag van het Agentschap een derde van het personeel van dezelfde nationaliteit was, en wees op het doel van het Agentschap (geformuleerd in zijn jaarverslag) om het evenwicht en de verscheidenheid van het personeelsbestand te verbeteren, 1. beschouwt het Europees Milieuagentschap (het agentschap) als een bron van belangrijke milieuwetgeving voor alle EU-instellingen en beleidsmakers; stelt met voldoening vast dat het agentschap in staat is gebleken het Europese milieuobservatie- en informatienetwerk te coördineren en de EU-instellingen en lidstaten te helpen de kennis van milieugegevens en -informatie te verbeteren; 2. spoort het Agentschap aan om te blijven streven naar verdere uitbouw van zijn communicatiemethoden om grotere aandacht van de media voor zijn bevindingen te wekken en daarmee het openbaar debat over belangrijke milieukwesties te stimuleren, zoals klimaatverandering, biodiversiteit en beheer van natuurlijke rijkdommen; 3. onderstreept dat de impact van milieuprogramma's vaak wordt afgeremd door een gebrek aan beoordelingen van de milieu-impact van andere communautaire wetgeving en programma's; is van mening dat het agentschap beleidsondersteuning zou kunnen bieden door zijn activiteiten op het gebied van milieueffectbeoordeling verder te ontwikkelen; 4. benadrukt de rol van het agentschap bij de evaluatie van de tenuitvoerlegging van de EU-milieuwetgeving, zowel in de EU als in toekomstige lidstaten; 5. verwelkomt het initiatief van het agentschap om de klimaatimpact van vluchten in het kader van dienstreizen van medewerkers van het agentschap en deelnemers aan zijn activiteiten te compenseren; Aanwervingsprocedures 6. wijst op de controleresultaten van de Rekenkamer, waaruit blijkt dat twee aanwervingsprocedures niet voldeden aan eisen van doorzichtigheid en niet-discriminatie, aangezien kandidaten die niet aan de selectiecriteria voldeden, toch in aanmerking werden genomen voor verdere evaluatie, en er geen criteria gedocumenteerd waren om de beste kandidaten uit te nodigen voor een gesprek; 7. neemt nota van het antwoord van het Agentschap, inhoudende dat de kandidaten werden uitgekozen die de selectiecriteria het dichtst benaderden, teneinde meer kandidaten in het vergelijkend onderzoek te hebben; dringt er bij het Agentschap op aan zich te houden aan zijn belofte om een post opnieuw te publiceren wanneer zich in de toekomst een vergelijkbare situatie voordoet; 8. neemt nota van de belofte van het agentschap om de selectie van de op de lijst opgenomen kandidaten beter te documenteren; Procedures voor aanbestedingen 9. wijst erop dat de Rekenkamer twee gevallen heeft gevonden, met een totale waarde van circa 26 000 EUR, van rechtstreekse gunning van diensten zonder dat het Financieel Reglement werd nageleefd; 10. acht het antwoord van het Agentschap dat deze contracten waren gegund vanwege de aanzienlijke voordelen die dit het Agentschap zou opleveren onbevredigend, en is van mening dat de unieke aard van deze gevallen onvoldoende was gedocumenteerd; 11. wijst er verder op dat de Rekenkamer een geval heeft gemeld met een waarde van circa 215 000 EUR, waarbij sprake was van een specifiek contract en waarbij de voorwaarden van het kadercontract niet zijn nagekomen, hetgeen de transparantie van de procedure niet ten goede is gekomen; 12. neemt nota van het antwoord van het Agentschap dat dit geval betrekking had op IT-systemen en dat de oorspronkelijke order was verlengd toen de opslag- en servercapaciteit van het systeem verder moest worden vergroot; neemt nota van het antwoord dat in de toekomst omvangrijke IT-aankopen zullen worden aanbesteed; 13. verzoekt het Agentschap te waarborgen dat de regels voor aanbestedingen volledig worden nageleefd; Tekortkomingen op het gebied van het beheer van subsidie-overeekomsten met European Topic Centres 14. neemt nota van de opmerking van de Rekenkamer dat het agentschap slechts een beperkte verificatie heeft doorgevoerd van de betalingen die op basis van subsidie-overeenkomsten zijn verricht aan de zogeheten European Topic Centres; 15. is tevreden met het antwoord van het agentschap dat in overeenstemming met de opmerkingen van de Rekenkamer nieuwe controleprocedures zijn ingevoerd, met inbegrip van verificatiebezoeken en andere gedetailleerde controles, voorafgaand aan de definitieve betalingen; wijst erop dat het Agentschap vier verificatiebezoeken heeft afgelegd met betrekking tot de subsidies in 2007; 16. neemt nota van de bevinding van de Rekenkamer dat de subsidie-overeenkomsten tussen het Agentschap en de European Topic Centres voorzien in een forfaitair percentage van 20% aan directe uitgaven voor hun indirecte kosten (overheads), hoewel de uitvoeringsvoorschriften bij het Financieel Reglement dit percentage tot 7% beperken; wijst erop dat volgens de regels dit maximum alleen kan worden overschreden na een met redenen omkleed besluit van het Agentschap; wijst erop dat het Agentschap een dergelijk besluit niet heeft genomen; 17. wijst erop dat volgens de bevindingen van de Rekenkamer het in 2007 betaalde bedrag 300 000 EUR lager zou zijn geweest, indien het percentage van 7% was toegepast; 18. wijst erop dat het Agentschap erkent niet het vereiste met redenen omklede besluit te hebben genomen, maar dat er vóór goedkeuring uitvoerig aandacht werd besteed aan de overheadkosten en dat deze expliciet zijn bestudeerd bij de voorbereiding van de voorwaarden; 19. neemt nota van de toezegging van het Agentschap te zullen waarborgen dat zijn Raad van bestuur een dergelijk met redenen omkleed besluit zal nemen voor toekomstige oproepen met betrekking tot European Topic Centres, die gepland zijn voor 2009/2010; Maatregelen naar aanleiding van voorgaande kwijtingsprocedures 20. herhaalt zijn verzoek aan het Agentschap, gedaan in de resolutie bij het kwijtingsbesluit over het begrotingsjaar 2005 (17) , om vóór 1 januari 2010 en vervolgens om de vijf jaar opdracht te geven tot een onafhankelijke externe evaluatie van zijn resultaten op basis van de oprichtingsverordening en het door de Raad van bestuur vastgestelde werkprogramma; 21. wijst erop dat, volgens de informatie in zijn jaarverslag, het Agentschap nog wacht op de resultaten van een onafhankelijke externe evaluatie van de effecten en de doeltreffendheid van zijn vijfjarenstrategie 2004-2008; 22. verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit zodra ze beschikbaar zijn op de hoogte te brengen van de resultaten van de externe evaluatie; 23. betreurt dat, overeenkomstig de gegevens in het jaarverslag van het Agentschap, de situatie met betrekking tot het evenwicht en de verscheidenheid van het personeel in 2007 niet wezenlijk is verbeterd, aangezien nog altijd een derde van het personeel dezelfde nationaliteit heeft; 24. verzoekt het Agentschap zich intensiever in te zetten voor het verbeteren van het evenwicht en de verscheidenheid van het personeelsbestand; o o o 25. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (18) . Het Europees Parlement , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (4) , en met name artikel 44, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0172/2009 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0440/2008 – 2008/2267(DEC) ) Het Europees Parlement , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (9) , en met name artikel 44, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0172/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid met de bijlage van bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0440/2008 – 2008/2267(DEC) ) Het Europees Parlement , – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (14) , en met name artikel 44, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0172/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2006 (16) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere: 1. neemt kennis van de conclusie van de Rekenkamer dat er voor een bedrag van 8 600 000 EUR aan kredieten naar 2008 is overgedragen en dat 4 800 000 EUR werd geannuleerd; stelt vast dat deze situatie gedeeltelijk te wijten was aan de vertraagde vaststelling en uitvoering van het jaarlijkse werkprogramma voor 2007 voor subsidies; constateert dat de van het vorige jaar overgedragen kredieten 7 900 000 EUR bedroegen, waarvan een bedrag van 4 500 000 EUR voor beleidsactiviteiten bestemd was; stelt vast dat meer dan 25% van de voor beleidsactiviteiten overgedragen kredieten aan het einde van het jaar geannuleerd moest worden; 2. is bezorgd over de conclusie van de Rekenkamer dat deze situatie niet te rijmen valt met het jaarperiodiciteitsbeginsel en op zwakke punten in de programmerings- en begrotingsprocedures van de Autoriteit wijst; 3. heeft kennis genomen van het antwoord van de Autoriteit dat er in 2008 verscheidene maatregelen nodig waren ter verbetering van het begrotingsbeheer, zoals templates, een vademecum en aanvullende administratieve ondersteuning om de lancering van oproepen voor subsidies te bespoedigen; 4. constateert dat de Autoriteit in haar reactie betreffende de overgedragen kredieten erop wijst dat het percentage overgedragen kredieten (17-18%) in vergelijking met 2006 (22%) is gedaald; stelt echter aan de hand van de definitieve rekeningen vast dat het werkelijk overgedragen bedrag toenam van 7 900 000 EUR in 2006 to 8 600 000 EUR in 2007; 5. verzoekt de Autoriteit aan de opmerkingen van de Rekenkamer gevolg te geven en te blijven streven naar een verbetering en bespoediging van de uitvoering van de begroting; dringt erop aan dat de maatregelen om hieraan gevolg te geven worden vermeld in het jaarlijkse verslag over de werkzaamheden voor 2008; 6. heeft er kennis van genomen dat de Autoriteit een van de Commissie ontvangen bijdrage ten behoeve van de voorbereiding van de toetreding van Kroatië en Turkije als een normale subsidie heeft behandeld, hoewel het hier om een bestemmingsontvangst ging; 7. neemt nota van het antwoord van de Autoriteit dat vanaf 2008 alle specifieke bijdragen als bestemmingsontvangst zijn geregistreerd; 8. heeft kennis genomen van de bevindingen van de Rekenkamer over zwakke punten in het beheer van dienstreizen en het grote aantal en de hoge waarde van de uitzonderingen; 9. heeft in het antwoord van de Autoriteit gelezen dat deze situatie verband hield met een specifieke unit waar sindsdien organisatorische veranderingen hebben plaatsgevonden; 10. constateert dat 2007 het vijfde jaar was waarin de Autoriteit haar werkzaamheden verrichtte; 11. vestigt de nadruk op de rol van de Autoriteit bij het verstrekken van onafhankelijk wetenschappelijk advies over alle zaken die een rechtstreekse of onrechtstreeks impact hebben op de voedselveiligheid, met inbegrip van de gezondheid en het welzijn van dieren en gewasbescherming, een rol die steeds noodzakelijker wordt naarmate de consument zich meer zorgen maakt en er meer behoefte is aan adequate verspreiding van wetenschappelijk advies; Maatregelen naar aanleiding van voorgaande kwijtingsprocedures 12. wenst de Autoriteit geluk met het feit dat zij erin slaagde 273 van de 300 posten waarin haar personeelsformatie voorziet te bezetten na de problemen die zij jarenlang ondervond bij de werving van hoog opgeleid wetenschappelijk personeel in Parma; 13. stelt vast dat de specifieke begrotingslijn voor personeel voor 95% is uitgevoerd in plaats van de voorspelde 97%; merkt evenwel op dat Autoriteit nog steeds moeite heeft om hooggekwalificeerd wetenschappelijk personeel voor Parma aan te werven; 14. wijst wat het personeelsvraagstuk betreft op de eind 2007 uitgevoerde personeelsenquête; moedigt het management van de Autoriteit aan regelmatig dergelijke enquêtes uit te voeren en de resultaten hiervan in het personeelsbeheer en de dagelijkse werkzaamheden te laten meewegen; 15. merkt op dat de gebreken van de wervingsprocedures herhaaldelijk in vorige kwijtingsprocedures en nu opnieuw in het huidige Rekenkamerverslag aan de orde zijn gesteld; 16. dringt erop aan dat de Autoriteit haar aanwervingssprocedures thans met spoed aan de regels aanpast; 17. merkt op dat de Autoriteit evenals bij vorige kwijtingsprocedures door de Rekenkamer bekritiseerd is omdat zij in diverse gevallen niet aan de openbare aanbestedingsvoorschriften zou hebben voldaan; verzoekt de Autoriteit speciale aandacht aan de eerbiediging van de aanbestedingsvoorschriften te besteden; 18. wenst dat de Autoriteit in haar jaarlijkse verslag over de werkzaamheden voor 2008 nadere bijzonderheden geeft over de maatregelen die genomen zijn om de gebreken op de gebieden personeelswerving en aanbestedingen te verhelpen; 19. constateert dat de uitvoerend directeur van de Autoriteit op 1 maart 2009 de rol van coördinator van het netwerk van agentschappen heeft overgenomen; o o o 20. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden betreffende het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Stichting (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (4) , en met name artikel 16, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0173/2009 ), 1. verleent de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (series L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0428/2008 – 2008/2255(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden betreffende het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Stichting (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (9) , en met name artikel 16, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0173/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (series L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0428/2008 – 2008/2255(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden betreffende het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden betreffende het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Stichting (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (14) , en met name artikel 16, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0173/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement op 22 april 2008 de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2006 (16) en in zijn resolutie waarvan deze kwijting vergezeld ging onder andere: Tekortkomingen in de wervingsprocedures 1. betreurt dat de Rekenkamer in 2007 zoals in 2006 tekortkomingen heeft geconstateerd in de wervingsprocedures; de Rekenkamer heeft met name opnieuw een geval geconstateerd waarin de selectiecriteria niet in overeenstemming waren met de kennisgeving van vacature; 2. neemt kennis van de verdere opmerking van de Rekenkamer dat bij de aanvang van de wervingsprocedures noch de weging van de selectiecriteria, noch het minimaal te behalen aantal punten door het selectiecomité werd bepaald; 3. neemt er kennis van dat volgens de Rekenkamer hierdoor geen transparante en niet-discriminerende wervingsprocedures werden gegarandeerd; 4. neemt kennis van het antwoord van de Stichting dat de wervingsprocedures in 2008 zijn aangepast, teneinde de aanbevelingen van de Rekenkamer op te volgen; 5. verzoekt de Stichting bijzondere aandacht te schenken aan de wettigheid van haar wervingsprocedures en in haar jaarlijks activiteitenverslag voor 2008 aan te geven welke maatregelen zij getroffen heeft om gevolg te geven aan de opmerkingen van de Rekenkamer; Tekortkomingen in de aanbestedingsprocedures 6. constateert met bezorgdheid dat de Rekenkamer in drie aanbestedingsprocedures anomalieën heeft geconstateerd, zoals: 7. constateert dat de Rekenkamer haar bezorgdheid uit over het feit dat deze gebreken afbreuk deden aan de kwaliteit van de procedure en de uiteindelijke selectie nadelig dreigden te beïnvloeden; 8. neemt er kennis van dat de Stichting geantwoord heeft dat in de toekomst prijsevaluatiemethodes zullen worden vastgesteld die vanaf de aanvang elke schijn van willekeur moeten voorkomen, en criteria voor de toepassing van minimale capaciteitsvereisten; 9. verzoekt de Stichting in haar jaarlijks activiteitenverslag voor 2008 aan te geven welke maatregelen zij getroffen heeft om gevolg te geven aan de opmerkingen van de Rekenkamer; Invoering van Accrual Based Accounting (ABAC) 10. constateert met voldoening dat de Stichting in 2008 ABAC heeft ingevoerd; 11. neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat conform het Financieel Reglement de bijdragen die de Stichting ontvangen heeft van de Commissie voor de voorbereiding van het lidmaatschap van Kroatië en Turkije in de begroting als bestemmingsontvangsten hadden moeten worden opgevoerd; 12. neemt kennis van het antwoord van de Stichting dat vanaf de begroting voor 2008 de begrotingslijnen voor bestemmingsontvangsten in ABAC zijn gesteld en dat de Stichting in overeenstemming met de aanbeveling van de Rekenkamer te werk zal gaan; 13. neemt kennis van de bevinding van de Rekenkamer dat invorderbare BTW over het begrotingsjaar 2007 ten bedrage van 376 611 EUR aan het eind van het jaar niet werd ingevorderd, wat in strijd was met het beginsel van goed financieel beheer; 14. kan akkoord gaan met het antwoord van de Stichting dat door de invoering van ABAC de BTW-invordering vertraging heeft opgelopen; neemt er nota van dat in april 2008 alle BTW-aanspraken waren ingevorderd; Maatregelen in vervolg op voorgaande kwijtingsverslagen 15. herinnert eraan dat de Stichting in 2006 een ex-post beoordeling verricht heeft van het werkprogramma 2001-2004, in samenhang met een tussentijdse beoordeling van geselecteerde aspecten van de lopende werkzaamheden van de Stichting, teneinde de impact, de toegevoegde waarde en de doeltreffendheid van de organisatie te kunnen bepalen; 16. maakt uit het jaarlijks activiteitenverslag op dat in 2006 de strategie van de Stichting onder de loep is genomen en vijf strategische doelstellingen zijn geformuleerd; 17. dringt erop aan op tijd voor de procedure voor het verlenen van kwijting voor 2008 te worden geïnformeerd over de resultaten van de evaluatie betreffende de impact, de toegevoegde waarde en de doeltreffendheid van de Stichting; o o o 18. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (17) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (4) , en met name artikel 14, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0174/2009 ), 1. verleent de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0433/2008 – 2008/2260(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (9) , en met name artikel 14, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0174/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0433/2008 – 2008/2260(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (14) , en met name artikel 14, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0174/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaart redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de rekeningen betreffende het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar zijn en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig, 1. stelt vast dat de Rekenkamer een volstrekt positieve verklaring van betrouwbaarheid heeft verstrekt en geen enkele opmerking heeft; 2. feliciteert het Agentschap met de aanzienlijke verbetering van zijn financiële beheer in de twee afgelopen jaren; moedigt het Agentschap aan te blijven streven naar het allerhoogste niveau op het gebied van begrotingsplanning, -uitvoering en -beheer; 3. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer en van het toezicht op EU-agentschappen (16) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 houdende oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (4) , en met name artikel 21, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0176/2009 ), 1. verleent de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0430/2008 – 2008/2257(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 houdende oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (9) , en met name artikel 21, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0176/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0430/2008 – 2008/2257(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 houdende oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (14) , en met name artikel 21, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0176/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, B. overwegende dat het Parlement de directeur van het Europees Bureau voor de grondrechten op 22 april 2008 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2006 (16) , 1. merkt op dat bij Verordening (EG) nr. 168/2007 het Europees Bureau voor grondwetten werd opgericht als opvolger van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (EUMC), waarbij het mandaat ervan met ingang van 1 maart 2007 werd uitgebreid; 2. herinnert eraan dat het Bureau moet streven naar synergieën en overlappingen moet trachten te vermijden met andere instellingen die actief zijn op het gebied van de rechten van de mens, en met name de Raad van Europa, iets waarop het Europees Parlement heeft aangedrongen in zijn resolutie van 14 januari 2009 (17) ; 3. betreurt het dat in artikel 21, lid 10, van Verordening (EG) nr. 168/2007 de uiterste termijn voor het kwijtingsbesluit was vastgesteld op 30 april van het jaar N+2 en niet geharmoniseerd werd met de nieuwe termijn van 15 mei van het jaar N+2, die is vastgesteld in de gewijzigde Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 (18) ; 4. merkt op uit het verslag van het Bureau over zijn budgetair en financieel beheer in 2007 dat het in augustus 2007 begonnen is gebruik te maken van ABAC (Accrual Based Accounting); 5. verheugt zich over de opmerking van de Rekenkamer dat ondanks de overgang van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (EUMC) naar het Bureau, die gepaard ging met een aanzienlijke verhoging van het budget (14 200 000EUR vergeleken met 9 300 000 EUR voor het EUMC), voor bijna alle kredieten (13 900 000 EUR) in 2007 betalingsverplichtingen zijn aangegaan; 6. neemt er kennis van dat OLAF een intern onderzoek naar het Bureau heeft ingesteld; doet een beroep op het Bureau en met name op zijn Directeur om volledig met OLAF samen te werken; verzoekt OLAF, het Bureau en de Commissie om de kwijtingsautoriteit zo spoedig mogelijk te informeren over de resultaten van het onderzoek en de mogelijke follow-up maatregelen; Tekortkomingen in de uitvoering van de begroting ten gevolge van de overgang van het EUMC naar het Bureau voor de grondrechten 7. neemt evenwel kennis van de constatering van de Rekenkamer dat een bedrag van 7 500 000 EUR moest worden overgedragen in verband met de uitbreiding van het mandaat van het Bureau in 2007, hetgeen aanleiding heeft gegeven tot vertragingen bij de goedkeuring van het nieuwe werkprogramma , de benoeming van de nieuwe directeur en de uitvoering van zijn activiteiten; 8. dringt er bij het Bureau op aan de vertragingen in te lopen en zoveel mogelijk te voorkomen dat overgedragen kredieten komen te vervallen, zoals het ook beloofd heeft in zijn antwoorden aan de Rekenkamer, en om in het verslag over zijn budgettair en financieel beheer in 2008 verslag uit te brengen over de gerealiseerde vooruitgang; 9. neemt kennis van de conclusie van de Rekenkamer dat het Bureau door wijzigingen van zijn begroting en diverse overschrijvingen zijn personeelsbudget met 798 000 EUR heeft verminderd, waardoor het heeft voorkomen dat kredieten voor personeelsuitgaven kwamen te vervallen; 10. stemt in met het antwoord van het Bureau dat de wijzigingen van de begroting en de overschrijvingen nauw samenhingen met de overgang van het EUMC naar het Bureau, en dus van uitzonderlijke aard waren; Tekortkomingen in aanbestedingsprocedures 11. neemt kennis van de conclusie van de Rekenkamer met betrekking tot een aanbestedingsprocedure volgens welke de gepubliceerde methode voor evaluatie indirect geleid heeft tot een geringere nadruk op het prijscriterium, waardoor enkele potentiële aanbieders wellicht werden afgeschrikt en dat dit niet in overeenstemming is met het beginsel van goed financieel beheer; 12. aanvaardt het antwoord van het Bureau dat de gebruikte methode weliswaar in overeenstemming was met het Financieel Reglement, maar dat het een nieuwe, door de Commissie voorgestelde evaluatiemethode zal invoeren, opdat het meer waar voor zijn geld zal krijgen; Maatregelen naar aanleiding van voorgaande kwijtingsprocedures 13. herinnert eraan dat de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2004 voor het EUMC een gekwalificeerde betrouwbaarheidsverklaring heeft gegeven in verband met tekortkomingen in de aanbestedingsprocedures en dat de Rekenkamer ook voor de jaren 2005 en 2006 kritische opmerkingen heeft geplaatst bij bepaalde aanbestedingsprocedures; 14. dringt er daarom bij het Bureau op aan om bijzondere aandacht te schenken aan de juridische correctheid van zijn aanbestedingsprocedures; o o o 15. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer en het toezicht op EU-agentschappen (19) . Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007 (1) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (2) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole (4) , en met name artikel 36, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0179/2009 ), 1. verleent de directeur van het Communautair Bureau voor visserijcontrole kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Communautair Bureau voor visserijcontrole, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0447/2008 – 2008/2274(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007 (6) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (7) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole (9) , en met name artikel 36, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0179/2009 ), 1. neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Communautair Bureau voor visserijcontrole met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt; 2. gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Communautair Bureau voor visserijcontrole, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007 (C6-0447/2008 – 2008/2274(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007 (11) , – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Communautair Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (12) , – gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 – C6-0060/2009), – gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) , en met name artikel 185, – gelet op Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole (14) , en met name artikel 36, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name artikel 94, – gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0179/2009 ), A. overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2007 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn, 1. stelt vast dat het Agentschap in november 2007 financieel onafhankelijk is geworden, en dat de kwijting voor 2007 derhalve betrekking heeft op een buitengewoon korte periode; 2. stelt vast dat de Rekenkamer het Bureau een volstrekt positieve verklaring van betrouwbaarheid heeft verstrekt; verzoekt het Bureau te blijven streven naar een kwalitatief hoogwaardig financieel beheer; 3. stelt vast dat de begroting van het Bureau in 2007 5 000 000 EUR beliep en dat meer dan de helft van deze begroting door de Commissie werd beheerd omdat het Bureau pas vlak voor het einde van het jaar financieel onafhankelijk werd; 4. neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat het Bureau niet de passende procedures heeft ingesteld voor de vaststelling van kredietoverdrachten, zodat voor een bedrag van 125 000 EUR aan kredieten zonder wettelijke vastleggingen werden overgedragen; stelt vast dat het Bureau heeft toegezegd zulks in 2008 te voorkomen; 5. neemt kennis van het antwoord van het Bureau op de kritiek van de Rekenkamer op de ontbrekende goedkeuring van interne controlenormen, dat de Raad van Bestuur van het Bureau in maart 2008 interne controlenormen heeft vastgesteld; 6. stelt vast dat het Bureau zijn interne controleprocedures volgens de Rekenkamer nog niet voldoende heeft gedocumenteerd; is ingenomen met het feit dat het Bureau een interne auditcapaciteit heeft ingesteld en personeel heeft aangeworven dat verantwoordelijk is voor de verdere ontwikkeling van interne controlesystemen in 2008; 7. neemt kennis van de bevinding van de Rekenkamer dat de door de ordonnateur voorbereide beschrijving van de boekhouding nog niet door de rekenplichtige is goedgekeurd; verzoekt het Bureau in zijn verslag over het begrotings- en financieel beheer van 2008 te vermelden of de validering is afgesloten; 8. verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 23 april 2009 over het financieel beheer van en het toezicht op EU-agentschappen (16) . Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie van 17 oktober 2008 getiteld "Het aangaan van de uitdagingen van ontbossing en aantasting van bossen om de klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit aan te pakken" ( COM(2008)0645 ), – rekening houdend met de besluiten die zijn genomen op de vijfde ministersconferentie over de bescherming van de bossen in Europa (MCPFE, Warschau, november 2007) inzake de beoordeling van de invloed van klimaatverandering op bossen en een beleid voor duurzaam bosbeheer, – gelet op artikel 103, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de EU de opwarming van de aarde tot 2°C wil beperken en het verlies aan biodiversiteit wil halveren; overwegende dat volgens de ramingen van Eliasch Review jaarlijks een bedrag van 17 tot 33 miljard USD nodig is om de ontbossing tegen 2030 te halveren, B. overwegende dat duurzaam bosbeheer van fundamenteel belang is voor het tegengaan van ontbossing en een cruciaal aspect is van economische ontwikkeling, C. overwegende dat ontbossing verantwoordelijk is voor ongeveer 20% van de uitstoot van broeikasgassen in de wereld, een belangrijke oorzaak is van het verlies aan biodiversiteit en een ernstige bedreiging vormt voor ontwikkeling, met name voor het levensonderhoud van de armen, D. overwegende dat de ontbossing zich voltrekt in het alarmerende tempo van 13 miljoen hectare per jaar, voornamelijk in tropische bossen, maar tot op zekere hoogte ook in Europa, vooral in Midden- en Oost-Europa, E. overwegende dat ontbossing moeilijk omkeerbare milieuschade met zich meebrengt − zoals een langdurige verstoring van de waterhuishouding, steppe- en woestijnvorming en aantasting van de biodiversiteit − waarvan de totale economische kosten veel hoger liggen dan uitgaven voor preventie of herstel, F. overwegende dat de aantasting van de bossen diverse vormen aanneemt en moeilijk te definiëren is, maar grote gevolgen heeft voor klimaat, biodiversiteit en goederen en diensten, G. overwegende dat er in de ontwikkelingslanden volgens het vierde rapport van het Intergouvernementele Panel inzake klimaatverandering (IPCC) een drastische ombuiging nodig is van de "business-as-usual"-benadering met betrekking tot de toename van de emissies, onder meer door een reductie van emissies ten gevolge van ontbossing, naast een reductie in de industrielanden van 25 tot 40% in 2020 ten opzichte van 1990, wil de opwarming van de aarde tot 2°C beperkt blijven, H. overwegende dat het terugdringen van de ontbossing een belangrijke rol speelt, niet alleen voor de beperking van de klimaatverandering, maar ook voor de aanpassing aan de klimaatverandering, 1. benadrukt de noodzaak van meer samenhang tussen behoud van de bossen en duurzaam bosbeheer en andere interne en externe beleidsvormen van de EU; dringt aan op een gekwantificeerde evaluatie van de gevolgen voor de bossen van het beleid van de EU inzake energie (met name biobrandstoffen), landbouw, duurzame productie en consumptie, overheidsopdrachten, handel en ontwikkelingssamenwerking; 2. verzoekt de Commissie bij het Parlement en de Raad voorstellen in te dienen voor strenge duurzaamheidsvereisten van de Gemeenschap voor alle hout en houtproducten afkomstig uit bossen; 3. verzoekt de Commissie om voor het eind van 2009 een uitvoerige studie te publiceren, waarin wordt geëvalueerd welke gevolgen de EU-productie, -consumptie en -handel in levensmiddelen en andere artikelen hebben voor de ontbossing en aantasting van bossen; dringt erop aan dat in de studie elke negatieve bijdrage van afzonderlijke industriële sectoren wordt geëvalueerd en gespecificeerd, en dat er aanbevelingen worden geformuleerd voor aanvullend beleid en verdere innovatie, teneinde die gevolgen te terug te dringen; 4. wijst erop dat binnen het bosbeheer serieus aandacht moet worden geschonken aan problemen omtrent de waterhuishouding en er dus werkelijk behoefte is aan gemeenschappelijk beheer van water- en bosbestanden en aan harmonisering van het desbetreffende EU-beleid, teneinde de waterretentiecapaciteit van ecosystemen te herstellen en te verbeteren; 5. is verheugd over het beleid van groene overheidsopdrachten en over de bevordering van instrumenten zoals milieukeuren en systemen voor de toekenning van certificaten voor bossen; dringt aan op de spoedige goedkeuring en uitvoering van het beleid van groene overheidsopdrachten voor houtproducten in de gehele EU; verzoekt de lidstaten hun beleid inzake overheidsopdrachten op hoge duurzaamheidsnormen te baseren en in overeenstemming daarmee met betrekking tot die normen realistische doelstellingen te formuleren; 6. is van mening dat aan ontwikkelingslanden substantiële financiële steun moet worden geboden om de bruto tropische ontbossing uiterlijk tegen 2020 tot staan te brengen, en dat vastbeslotenheid op dit vlak van doorslaggevend belang zal zijn in de internationale onderhandelingen voor een veelomvattende en wereldwijde klimaatovereenkomst voor de periode na 2012; 7. erkent dat het mobiliseren van voldoende fondsen in het kader van een mondiaal klimaatakkoord absoluut van fundamenteel belang is om de wereldwijde ontbossing te halveren en uiteindelijk een halt toe te roepen; steunt in dit verband het voorstel van de Commissie tot invoering van een wereldwijd boskoolstofmechanisme (Global Forest Carbon Mechanism − GFCM) in het kader van het VN-raamverdrag inzake klimaatverandering (UNFCCC), gebaseerd op een stelsel van vaste financiering; verzoekt de lidstaten hun inzet voor stopzetting van de wereldwijde ontbossing en aantasting van bossen te schragen door een substantieel gedeelte van de opbrengsten van de EU-regeling voor de handel van emissierechten (ETS) te bestemmen voor het terugdringen van ontbossing en aantasting van bossen in de ontwikkelingslanden, en door de onderhandelingen te richten op financieringsbronnen zoals omschreven in de mededeling van de Commissie van 28 januari 2009 getiteld "Naar een uitgebreide klimaatveranderingsovereenkomst in Kopenhagen" ( COM(2009)0039 ); verzoekt de lidstaten verder hun steun te geven aan het voorstel van de Commissie om het financieringsvoorstel van Noorwegen te omarmen en toekomstige veilingopbrengsten van de toegewezen hoeveelheden (Assigned Amount Units) voor een deel aan het GFCM toe te wijzen; 8. wijst erop dat de steun via het GFCM op prestaties gebaseerd moet zijn, en verleend moet worden aan de hand van aangetoonde reductie van bruto ontbossing en aantasting van bossen; benadrukt dat deze steun ook aanvullende voordelen moet bieden in de vorm van bescherming van de biodiversiteit, toename van de herstelcapaciteit en betere bestaansmogelijkheden in bosgebieden; 9. benadrukt dat de rechten van de lokale bevolking in bosgebieden volledig moeten worden gerespecteerd, dus ook het recht van inheemse volkeren op vrije, voorafgaande en geïnformeerde instemming met het gebruik van bossen die van oudsher door hen worden gebruikt; acht het van essentieel belang dat lokale gemeenschappen en inheemse volkeren op een zinvolle en omvattende manier worden betrokken bij alle stadia van de beoordeling, planning en uitvoering van maatregelen voor terugdringing van emissies ten gevolge van de aantasting van bossen en ontbossing; 10. benadrukt dat elk mechanisme binnen het samenwerkingsprogramma van de Verenigde Naties voor de reductie van emissies ten gevolge van ontbossing en aantasting van bossen in ontwikkelingslanden (UNREDD) waarover er een akkoord is in het kader van de internationale klimaatovereenkomst voor de periode na 2012 eerst en vooral de bescherming van natuurlijke bossen moet garanderen; 11. is van mening dat het ontbossingsproces in Oost-Europa bijdraagt tot de achteruitgang van het milieu en ook onder meer de levenskwaliteit beïnvloedt; 12. merkt op dat kredieten uit de bosbouw op de koolstofmarkt op middellange en lange termijn een onderdeel kunnen vormen van een mix van beleidsvormen waarmee de ontbossing wordt aangepakt, mits voor boskoolstof accurate rekenmethoden en betrouwbare monitoringsmechanismen kunnen worden gebruikt; benadrukt dat een definitief besluit over de opneming van kredieten uit de bosbouw in het ETS moet worden genomen na een grondige analyse van de haalbaarheid van alle potentiële financieringsmechanismen en een evaluatie van het resultaat van de Conferentie van Kopenhagen en de conclusies van de proefprojecten; 13. herinnert eraan dat kredieten uit bosbouwprojecten die worden gebruikt ter compensatie van broeikasgasemissies in de industrielanden nooit dubbel mogen tellen voor de ombuigingsdoelstellingen ten opzichte van het "business-as-usual" - scenario die de ontwikkelingslanden naar verwachting zullen onderschrijven via de internationale klimaatovereenkomst voor de periode na 2012; 14. wijst erop dat bij elk systeem van compensatie voor het terugdringen van de ontbossing en de aantasting van de bossen in het kader van een toekomstige klimaatovereenkomst niet alleen rekening moet worden gehouden met "koolstofputten", maar ook met het nut van ecosystemen en sociale voordelen van bossen; 15. verlangt dat de EU stringente sociale en milieunormen voor mechanismen voor de beperking van emissies door ontbossing en aantasting van de bossen (REDD) bevordert; verlangt dat de EU pleit voor REDD-mechanismen die verder gaan dan de huidige projectmatige aanpak van het Clean Development Mechanism en die gericht zijn op de onderliggende oorzaken van ontbossing zoals slecht bestuur, armoede, corruptie en gebrek aan rechtshandhaving, middels ondersteuning van institutionele en beleidshervormingen op lokaal en nationaal niveau; 16. betreurt dat de mededeling ondanks de titel niet ingaat op de aantasting van bossen; verzoekt de Commissie actieplannen en proefprojecten te ontwikkelen en blijk te geven van inzet voor haar eigen bosbouwbeleid om niet alleen de ontbossing, maar ook de aantasting van bossen (mede in de Europese Unie) tot staan te brengen, door daarnaast goede monitoringsystemen te ontwikkelen en in te voeren teneinde adequate gegevens te verkrijgen over bodem en biomassa in bossen; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het groenboek van de Commissie van 25 september 2007, getiteld "Een nieuwe stedelijke mobiliteitscultuur" ( COM(2007)0551 ), – gezien het witboek van de Commissie van 12 september 2001, getiteld "Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen" ( COM(2001)0370 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 18 oktober 2007, getiteld "Actieplan inzake goederenlogistiek" ( COM(2007)0607 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 september 2007, getiteld "Naar een veiligere, schonere en meer doelmatige mobiliteit in Europa: Eerste verslag over 'De intelligente auto'" ( COM(2007)0541 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 7 februari 2007, getiteld "Een concurrerend regelgevingskader voor de automobielindustrie voor de 21e eeuw – Standpunt van de Commissie over het eindverslag van de CARS 21-groep op hoog niveau – Een bijdrage tot de strategie van de EU voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2007)0022 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 28 juni 2006, getiteld "Goederenlogistiek in Europa – Sleutel tot duurzame mobiliteit" ( COM(2006)0336 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 22 juni 2006, getiteld "Europa duurzaam in beweging – Duurzame mobiliteit voor ons continent – Tussentijdse evaluatie van het Witboek Vervoer van 2001 van de Commissie" ( COM(2006)0314 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 15 februari 2006 over het initiatief "De intelligente auto" – "ICT-promotie ten behoeve van slimmere, veiligere en schonere voertuigen" ( COM(2006)0059 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 januari 2006 over een Thematische strategie voor het stadsmilieu ( COM(2005)0718 ), – gezien de voorstellen en richtsnoeren van de Commissie en de standpunten van het Europees Parlement over de structuurfondsen, het Cohesiefonds en het zevende kaderprogramma voor onderzoek, – gezien het gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de bevordering van schone en energiezuinige wegvoertuigen ( COM(2007)0817 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juli 2008 inzake "Een nieuwe stedelijke mobiliteitscultuur" (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 juni 2008 inzake "Naar een veiligere, schonere en meer doelmatige mobiliteit in Europa: Eerste verslag over "De intelligente auto" (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 februari 2008 over de inbreng op de voorjaarszitting 2008 van de Raad met betrekking tot de strategie van Lissabon (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 oktober 1988 over de bescherming van de voetganger en het Europese handvest voor de rechten van de voetganger (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 januari 2008 over CARS 21: een concurrerend regelgevingskader voor de automobielindustrie (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2007 over goederenlogistiek in Europa – Sleutel tot duurzame mobiliteit (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 juli 2007 over "Europa duurzaam in beweging – Duurzame mobiliteit voor ons continent" (7) , – gelet op Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (8) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg (9) , – gelet op Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen (10) (Spoorwegveiligheidsrichtlijn), – gelet op Richtlijn 2000/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden van motorvoertuigen (11) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 21 april 2009 inzake een actieplan over mobiliteit in de steden (12) , – gezien de aankondiging door de Commissie van de publicatie van een actieplan inzake mobiliteit in de steden, die al meermaals is uitgesteld en waarvoor geen precieze deadline bestaat, – gelet op de rechtsgrondslag die wordt gevormd door de artikelen 70 tot en met 80 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0199/2009 ), A. overwegende dat het stedelijk vervoer een belangrijke component is van het vervoer in zijn algemeenheid en dat uit dien hoofde de artikelen 70 tot en met 80 van het EG-Verdrag de rechtsgrondslag vormen waaraan de Europese Unie haar bevoegdheid ontleent die zij op dit gebied met de lidstaten deelt, B. overwegende dat tal van Europese transsectorale of modale richtlijnen en verordeningen raken aan het stedelijk vervoer en dat er daarin samenhang moet komen door middel van een specifieke aanpak van de problematiek van het stedelijk vervoer, C. overwegende dat in het door de Europese Raad van 8 en 9 maart 2007 aangenomen Europese klimaatplan de ambitieuze doelstellingen zijn vastgelegd van een verlaging van het energiegebruik met 20%, een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen met 20% en een aandeel hernieuwbare energie van 20% van het totale energieverbruik in 2020, en dat deze doelstellingen onhaalbaar zijn zonder een strategie die overeenkomstig deze doelstellingen is afgestemd op het stedelijk vervoer, D. overwegende dat het onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma CIVITAS uiterst succesvol is gebleken, hetgeen aantoont dat lokale overheden en die vervoer organiserende vervoersmaatschappijen belang hebben bij Europese investeringen in innovatieve programma's voor stedelijk vervoer, E. overwegende dat het Cohesiefonds en de structuurfondsen weliswaar programma's voor stedelijke mobiliteit financieren, maar dat deze fondsen gebukt gaan onder het – tweeledige – nadeel dat het hun ontbreekt aan een Europese strategie of doelstellingen op het vlak van stedelijke mobiliteit, en dat zij geografisch gezien ongelijk verdeeld zijn over de Unie, F. overwegende dat de stedelijke gebieden de voornaamste intermodaliteits- en verbindingscentra vormen voor de trans-Europese vervoersnetwerken, en als zodanig moeten bijdragen tot de algemene doelstellingen van die netwerken op het vlak van duurzame Europese mobiliteit en duurzame concurrentie tussen stedennetwerken in de EU, G. overwegende dat stedelijke gebieden belangrijke economische centra zijn en dat het goederenvervoer enerzijds van vitaal belang is voor de bevoorrading van de bevolking en anderzijds met uitdagingen geconfronteerd wordt wegens beperkte opslagruimten en nauwe tijdsvensters voor bevoorrading, H. overwegende dat het strikt voldoen aan het subsidiariteitsbeginsel en het recht van gemeentelijke planningssoevereiniteit geen gebiedend Europees beleid toestaan, maar de EU wel de mogelijkheid bieden om een stimuleringsstrategie te volgen van gelijke aard als haar regionale en cohesiebeleid, zonder daarbij oplossingen van bovenaf op te leggen, I. overwegende dat de problematiek van de stedelijke gebieden niet kan worden aangepakt met beleid dat zich toespitst op een of meer vervoerwijzen, maar alleen met een aanpak waarbij gebruikers en geïntegreerde vervoerssystemen centraal staan, J. overwegende dat een efficiënt en duurzaam beleid voor stedelijk vervoer ten behoeve van zowel de Europese burgers als de Europese economie enkel gegarandeerd kan worden met een eerlijke behandeling van enerzijds goederen- en passagiersvervoer en anderzijds de diverse vervoersmodi, K. overwegende dat een stedelijke planning waarin rekening wordt gehouden met de demografische veranderingen in de samenleving, door bijvoorbeeld te zorgen voor een aanbod aan ouderenwoningen in de binnenstad en winkels dicht bij de woonplek, aanzienlijk kan bijdragen tot het terugdringen van verkeer, L. overwegende dat het noodzakelijk is over gedegen stadsvervoerstrategieën te beschikken die de relevante instrumenten optimaliseren door de ontwikkeling van knooppunten voor intermodale uitwisseling en de integratie van de verschillende vervoerssystemen, M. overwegende dat het noodzakelijk is over betrouwbare en systematischer statistische informatie te beschikken op basis waarvan lokaal overheidsbeleid kan worden geëvalueerd en beste praktijken op het gebied van stadsvervoer kunnen worden uitgewisseld, N. overwegende dat de verschillende technieken die in het stedelijk vervoer worden gebruikt economisch en technologisch van belang zijn, voor het concurrentievermogen en de buitenlandse handel van de EU, O. overwegende dat het zich vanwege de snel naderbij komende Europese verkiezingen gedwongen ziet vast te houden aan het oorspronkelijk vastgestelde tijdschema voor de bespreking in het Parlement van het door de Commissie aangekondigde actieplan inzake mobiliteit in de steden, 1. betreurt het uitblijven van de publicatie van het door de Commissie aangekondigde actieplan inzake stedelijke mobiliteit en benadrukt, zonder afzonderlijke initiatieven overigens van de hand te wijzen, de noodzaak van een samenhangende aanpak; besluit dan ook een vervolg te geven aan zijn eigen initiatiefverslag, met volledige inachtneming van het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel, in de vorm van voorstellen voor een Europees actieplan inzake stedelijke mobiliteit; 2. herinnert eraan dat voor het stedelijk vervoer het subsidiariteitsbeginsel geldt, maar onderstreept niettemin dat de lokale overheden de uitdagingen op dit gebied vaak niet zonder Europese samenwerking en coördinatie aankunnen en dat de Commissie dus moet zorgen voor studies en een juridisch kader, de financiering van onderzoek en de bevordering en verspreiding van goede praktijken in formats die in alle EU-talen algemeen toegankelijk zijn; 3. verzoekt de Commissie een bundel met de bindende Europese voorschriften op dit gebied te publiceren en regio's en steden een gemeenschappelijk referentiekader te bieden, zodat zij gemakkelijker keuzes kunnen maken over de planning en de tenuitvoerlegging van ontwikkelingsstrategieën; Meer vaart zetten achter Europees onderzoek en Europese innovatie op het gebied van stedelijke mobiliteit 4. stelt voor om onverwijld een begin te maken met een programma ter verbetering van de statistieken en databases over stedelijke mobiliteit door Eurostat, met name: 5. stelt voor om onverwijld een Europese portal en Europees webforum over stedelijke mobiliteit te openen ter vergemakkelijking van de uitwisseling en verspreiding van informatie, beste praktijken en innovaties, met name op het gebied van zachte vervoerwijzen; 6. stelt voor om ter onderscheiding van opmerkelijke en reproduceerbare vervoerinitiatieven en -projecten een jaarlijkse Europese prijs in te stellen waarbij de CIVITAS-prijzen gekoppeld worden aan de Europese mobiliteitsweek; 7. stelt voor een nieuwe generatie van CIVITAS te ontwikkelen (CIVITAS V), middels projecten die onder meer de volgende componenten omvatten: 8. stelt voor het onderzoek en de ontwikkeling inzake intelligente vervoerssystemen (ITS) te versterken, beter af te stemmen op de behoeften en doelstellingen van stadsbewoners en lokale autoriteiten en te richten op: 9. dringt aan op een verhoging van de nationale en Europese financiering voor ITS-toepassingen teneinde lokale autoriteiten in staat te stellen ITS op grotere schaal toe te passen; Streven naar optimaal gebruik van de verschillende vervoerwijzen door de verbetering van de stedelijke programmering 10. wenst dat het beginsel van de geïntegreerde benadering wordt bevorderd doordat steden en randgemeenten en nationale en Europese instanties bestuurlijk als partners samenwerken en ingaan op de kwesties die met het vervoer verband houden: sociale integratie, lawaai, veiligheid, concurrentievermogen, milieu enz.; herhaalt zijn verzoek om een geïntegreerde benadering verplicht te stellen bij de planning en keuze van de projecten uit hoofde van de structuurfondsen; 11. beveelt de invoering aan van plannen voor duurzaam, geïntegreerd stedelijk vervoer in agglomeraties met meer dan 100 000 inwoners, die de volgende componenten omvatten: 12. pleit voor het oprichten van een permanent Europees forum voor representatieve overheidsinstanties die het vervoer inrichten, waarin ook verenigingen van gebruikers en burgers en bonden van transportondernemingen hun stem kunnen laten horen, met als onderwerp het beheer van het stedelijk vervoer, om goede praktijken op dit vlak uit te wisselen en te verspreiden; 13. stelt voor om de Europese financiering op het gebied van stedelijk vervoer afhankelijk te stellen van het bestaan van geïntegreerde plannen voor stedelijke mobiliteit (stadsvervoerplannen); 14. moedigt samenwerking en operationele integratie aan van instanties die verantwoordelijk zijn voor de organisatie van openbaar vervoer, verkeer en parkeerplaatsen in Europese steden met meer dan 250 000 inwoners, in vergelijkbare gebieden in functie van de bevolkings- en goederenstromen, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke situatie ter plaatse; 15. moedigt de autoriteiten die het vervoer inrichten aan proactieve doelstellingen voor de vermindering van broeikasgasemissies vast te stellen en te bewaken door middel van het in de plannen voor duurzaam geïntegreerd stedelijk vervoer uiteengezette mobiliteitsbeleid, en deze doelstellingen om te zetten in specifieke prestatieverplichtingen voor de openbare of particuliere vervoersbedrijven; 16. stelt voor de ervaringen met tariefintegratie (waaronder het project "Interoperable Fare Management"), en de uitwisseling van intermodale informatie en informatie tussen vervoerinrichtende overheidsinstanties in stedelijke gebieden in de EU te evalueren om de uitwisseling van beste praktijken te vergemakkelijken; De meerwaarde van de EU: een stimulans voor duurzame mobiliteit in de stedelijke ruimte 17. is voorstander van het opzetten van een waarnemingspost voor stedelijke mobiliteit bij de Commissie, maar wenst geen nieuw agentschap; 18. betreurt dat in de huidige programmaperiode 2007-2013 slechts om en bij de 9% (8 000 000 000 EUR) van alle structuurfondsmiddelen die aan vervoer worden besteed (82 000 000 000 EUR) voor stedelijk vervoer zijn bestemd; is van mening dat dit onvoldoende is om de uitdagingen betreffende het vinden van een passende mobiliteit in de Europese steden en inzake milieu- en klimaatbescherming succesvol aan te gaan; 19. doet de krachtige aanbeveling om in het kader van het financiële kader 2014-2020 de mogelijkheden na te gaan van een aan stedelijke mobiliteit gewijd Europees financieel instrument voor stedelijke mobiliteit (geïntegreerd programma van het type Marco Polo) waarmee medefinanciering mogelijk is van: stelt voor dat deze financiering als stimulans wordt toegewezen op basis van openbare aanbestedingen met Europees bestek; 20. verlangt een verslag van de Commissie over gereglementeerde toegangszones in stedelijke gebieden, teneinde de gevolgen daarvan voor de mobiliteit, de levenskwaliteit, de emissies en de externe effecten, de gezondheid en de veiligheid te kunnen evalueren, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak een systeem in te voeren voor vervolging van strafrechtelijke en niet-strafrechtelijke grensoverschrijdende verkeersovertredingen; 21. stelt de invoering voor van een netwerk voor informatie en verkoop van vervoerbewijzen voor stadsvervoer voor de belangrijkste stedelijke bestemmingen in de EU op stations en luchthavens in de plaats van vertrek, als die zich in de EU bevinden; 22. bepleit het opstellen van een "gebruikershandvest" voor het stedelijk vervoer waarin ook aandacht wordt geschonken aan voetgangers en fietsers, goederen- en dienstendistributie, en een eerlijke verdeling van het weggebruik, waarmee de huidige scheve verhouding kan worden rechtgetrokken; 23. is van mening dat het stedelijke-planningsmodel van de "compacte stad" het meest geschikt is om een duurzame en klimaatvriendelijke mobiliteit mogelijk te maken; 24. moedigt de Commissie en de plaatselijke overheden aan hun initiatieven betreffende autoloze dagen, zoals de jaarlijkse Europese autoloze dag, te intensiveren en uit te breiden; 25. vraagt de Commissie om een geharmoniseerde aanpak van groenzones te presenteren en zo spoedig mogelijk een gemeenschappelijke Europese groenzone-sticker te ontwikkelen teneinde te voorkomen dat er uiteenlopende benaderingen ontstaan, naargelang van de stad of de lidstaat, met alle ongemakken van dien voor de burgers en het bedrijfsleven; 26. meent dat initiatieven op het gebied van stedelijke mobiliteit tevens gericht moet zijn op de totstandbrenging van interstedelijke netwerken die dienen te zorgen voor de verbinding tussen de grote steden, hun economische ontwikkeling en de snelle verplaatsing van burgers en goederen; Stedelijk vervoer: een industriesector en mogelijk moeten maken Europese technologieën waarmee rekening moet worden gehouden in de Lissabon-strategie en het herstelplan voor de Europese economie 27. stelt de invoering voor van een Europees beleid voor standaardisering en certificering van materieel op het vlak van veiligheid en gezondheid, comfort (lawaai, trillingen, enz.), interoperabiliteit van netwerken ("busway", tram-trein, enz.), toegankelijkheid voor personen met verminderde mobiliteit of personen met een kinderwagen, zachte vervoerwijzen en schone motoren (bus, taxi, enz.) waarbij wordt uitgegaan van de koolstofbalans en een impactanalyse van de kosten voor het bedrijfsleven en de gebruikers; 28. beveelt aan er voortdurend op toe te zien dat bij elk besluit wordt gezorgd voor evenredigheid van kosten en baten en voor de mogelijkheid om steun te verlenen aan gebruikers met beperkte financiële mogelijkheden; 29. stelt voor richtsnoeren uit te vaardigen met aanbevelingen voor het minimumniveau van de dienstverlening, de evaluatie en de inspraak van gebruikers en burgers, met het oog op het voor concurrentie openstellen van de stadsvervoernetwerken overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1370/2007; 30. stelt voor een belangrijk deel van de kredieten die vrijkomen in verband met het herstelplan voor de Europese economie, aan te wenden voor de financiering van de lopende investeringen en projecten op het gebied van stadsvervoer en openbaar vervoer die onmiddellijk financierbaar zijn en uitvoerbaar vóór 31 december 2009; 31. stelt vast dat in het kader van het Europees economisch herstelplan de structuurfondsmiddelen voor duurzame infrastructuurprojecten worden aangewend; dringt er bij de lidstaten en de regio's op aan een aanzienlijk deel van deze middelen uit te trekken voor klimaatvriendelijk stedelijk vervoer; 32. verzoekt de Commissie nota te nemen van de voorstellen van deze resolutie en van de wens van het Europees Parlement dat zij op dit vlak het voortouw neemt om zo spoedig mogelijk met een actieplan te komen; o o o 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie van 16 december 2008, getiteld "Actieplan voor de invoering van intelligente vervoerssystemen in Europa" ( COM(2008)0886 ), – gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het kader voor het toepassen van intelligente vervoerssystemen op het gebied van wegvervoer en voor raakvlakken met andere vervoerswijzen ( COM(2008)0887 ), – gezien het Witboek van de Commissie van 12 september 2001, getiteld "het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: Tijd om te kiezen" ( COM(2001)0370 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 8 juli 2008, getiteld "Groener vervoer" ( COM(2008)0433 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 8 juli 2008, getiteld "Strategie voor de internalisering van externe kosten" ( COM(2008)0435 ), – gezien het Groenboek van de Commissie van 25 september 2007, getiteld "Een nieuwe stedelijke mobiliteitscultuur" ( COM(2007)0551 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 22 juni 2006 over "Europa duurzaam in beweging: duurzame mobiliteit voor ons continent: Tussentijdse evaluatie van het Witboek Vervoer van 2001 van de Commissie" ( COM(2006)0314 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 september 2007, getiteld "Naar een veiligere, schonere en meer doelmatige mobiliteit in Europa: Eerste verslag over "De intelligente auto'"( COM(2007)0541 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 7 februari 2007, getiteld "Een concurrerend regelgevingskader voor de automobielindustrie voor de 21e eeuw – Standpunt van de Commissie over het eindverslag van de CARS 21-groep op hoog niveau – Een bijdrage tot de strategie van de EU voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2007)0022 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 15 februari 2006, getiteld "Over het initiatief "De intelligente auto": ICT-promotie ten behoeve van slimmere, veiligere en schonere voertuigen"( COM(2006)0059 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 28 juni 2006 getiteld "Goederenlogistiek in Europa – sleutel tot duurzame mobiliteit" ( COM(2006)0336 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 18 oktober 2007, getiteld "Actieplan Vrachtvervoerslogistiek" ( COM(2007)0607 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 januari 2006, getiteld "Over een thematische strategie voor het stadsmilieu" ( COM(2005)0718 ), – gezien de voorstellen en richtlijnen van de Commissie en de standpunten van het Europees Parlement over de structuurfondsen, het cohesiefonds en het zevende kaderprogramma voor onderzoek, – gezien zijn standpunt van 22 oktober 2008 over het herziene voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de bevordering van schone en energiezuinige wegvoertuigen (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 februari 2008 betreffende de inbreng voor de voorjaarsbijeenkomst van 2008 met betrekking tot de strategie van Lissabon (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 2008 inzake een duurzaam Europees vervoersbeleid, rekening houdend met het Europees energie- en milieubeleid (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 januari 2008 over CARS 21: een concurrerend regelgevingskader voor de automobielindustrie (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 juni 2008, getiteld "Naar een veiligere, schonere en meer doelmatige mobiliteit in Europa: Eerste verslag over "De intelligente auto'" (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 juli 2007 over Europa duurzaam in beweging: duurzame mobiliteit voor ons continent (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2007 over goederenlogistiek in Europa – sleutel tot duurzame mobiliteit (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2007 over het Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid - tussentijdse evaluatie (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 september 2006 over de thematische strategie voor het stadsmilieu (9) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0227/2009 ), A. overwegende dat intelligente vervoerssystemen (Intelligent Transport Systems, ITS) geavanceerde toepassingen zijn die informatie- en communicatietechnologie (ICT) gebruiken voor transport en innovatieve diensten voor vervoerswijzen en verkeersbeheer verschaffen, B. overwegende dat ITS veelbelovend zijn voor een doeltreffender gebruik van alle vervoerswijzen dat aan de behoeften en de uitdagingen van het Europese vervoersbeleid kan tegemoetkomen, C. overwegende dat verkeersopstoppingen 10% van het wegennetwerk treffen en jaarlijks 1% van het EU-BBP kosten, er nog 42 953 (2006) verkeersdoden vallen, ver boven het tussentijdse streefcijfer van 25 000 tegen 2010, en wegvervoer voor 72% van alle vervoergerelateerde CO2-uitstoot zorgt, terwijl 40% van Europa's wegvervoeruitstoot te wijten is aan stadsverkeer, D. overwegende dat ITS hun belang hebben bewezen bij de reductie van het energieverbruik en bij groener vervoer, E. overwegende dat intelligente toepassingen ontwikkeld zijn voor verschillende vervoerswijzen zoals spoorwegvervoer (ERTMS en TAF-TSI), binnenvaart- en zeevaarttransport (LRIT, SafeSeaNet, VTMIS, RIS), luchttransport (SESAR) en vervoer over land, zoals veetransport, 1. benadrukt dat ITS een sleutelinstrument zijn om de bestaande infrastructuur doelmatig te gebruiken en het transport doeltreffender, veiliger en milieuvriendelijker te maken, waardoor zij bijdragen tot de ontwikkeling van duurzame mobiliteit voor de burgers en de economie; 2. onderstreept dat ITS een positieve invloed op de duurzame ontwikkeling uitoefenen doordat zij de economische prestaties van alle regio's, met inbegrip van stedelijke gebieden, verbeteren door voorwaarden voor onderlinge bereikbaarheid te scheppen, de economische bedrijvigheid op plaatselijke en interregionale schaal te bevorderen, de interne markt van de Europese Unie verder te ontwikkelen en de werkgelegenheid te bevorderen die verband houdt met de toepassing van ITS; 3. is van oordeel dat ITS tot verbetering van de levensomstandigheden van de Europese burgers kan leiden, vooral de burgers die in stedelijke gebieden wonen, en tevens zal bijdragen tot een verhoging van de verkeersveiligheid, tot terugdringing van de uitstoot van schadelijke stoffen en milieuverontreiniging, verhoging van de efficiëntie van het vervoer, verbetering van de toegang tot afgelegen gebieden en vermindering van het verkeersvolume; 4. betreurt de vertraging bij de opstelling van een gemeenschappelijk kader voor de toepassingen van ITS in de EU en het gebrek aan een gecoördineerde opstelling van ITS met specifieke doelen, vooral te wijten aan belemmeringen voor interoperabiliteit, een gebrek aan efficiënte samenwerking tussen alle deelnemers en onopgeloste problemen inzake de bescherming van gegevens en aansprakelijkheid; 5. verwelkomt het actieplan van de Commissie over ITS (het "actieplan") als een gemeenschappelijk kader voor acties en programma's met duidelijke deadlines om resultaten te leveren; 6. is ervan overtuigd dat het nodig is een instrument te creëren dat zorgt voor het gebruik van ITS in het transportbeleid; bepleit een wetgevend instrument om het kader voor de opstelling van ITS vast te leggen en verzoekt de Commissie betere informatie te verstrekken over de huidige situatie met betrekking tot de acties, de financiering en de programmering van het actieplan, teneinde ervoor te zorgen dat duidelijke acties met deadlines worden vastgesteld in de richtlijn waarin het kader voor de opstelling van ITS wordt vastgelegd; 7. is zich bewust van de beperkte financiële steun van de Gemeenschap (in 2008) aan de EasyWay-actie, een project voor het inzetten van ITS in heel Europa op de voornaamste corridors van het trans-Europees wegennet (TERN) in 21 EU-lidstaten, geleid door nationale wegeninstanties en wegbeheerders met geassocieerde partners van publieke en particuliere belanghebbenden; Horizontale vraagstukken 8. wijst erop dat ITS moeten worden ingezet ten behoeve van alle vervoerswijzen en alle reizigers in Europa, gecoördineerd met de Galileo-toepassingen; bepleit ten zeerste dat dit onverwijld geschiedt teneinde de intermodaliteit tussen de publieke en private sector te vergroten en binnen het openbaar vervoer de algemene informatie en het capaciteitsbeheer te verbeteren; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten het probleem van aansprakelijkheid, dat een vlotte en coherente ontwikkeling van ITS in Europa in belangrijke mate verhindert, aan te pakken; 10. vindt dat onderlinge uitwisselbaarheid in de ontwikkeling van ITS van het grootste belang is voor een coherente en doeltreffende aanwending van ITS in Europa; benadrukt dat bij TERN-investeringen (aanleg of onderhoud) moet worden gestreefd naar compatibiliteit met het noodzakelijke gebruik van ITS-diensten; 11. merkt op dat er al een behoorlijk aanbod op de Europese ITS-markt is en verzoekt de Commissie daarom specificaties vast te stellen voor het minimumniveau van ITS-toepassingen en -diensten dat voor iedere lidstaat haalbaar is en dat noodzakelijk is voor een doeltreffende invoering, ontwikkeling en exploitatie van ITS; 12. acht het belangrijk een beoordeling te maken van de marktvraag, zodat behalve het vastgestelde minimumniveau van ITS-toepassingen en -diensten ook de werkelijke behoefte kan worden vastgesteld, en de interne marktaspecten van ITS te versterken aan de hand van standaardisering en een adequaat regelgevingskader; 13. benadrukt het belang van grensoverschrijdende samenwerking aan de buitengrenzen van de EU, zowel op technisch als op administratief niveau, wat cruciaal is voor een doeltreffende invoering van ITS in de EU; Optimaal gebruik van weg-, verkeers- en reisgegevens (actiepunt 1) 14. benadrukt de behoefte om de kritische massa gegevens en informatie op de volgende vijf basisgebieden te verschaffen als een minimum voor een doeltreffende ITS-opstelling: verkeers- en reisinformatiesystemen in real-time; gegevens over het wegennet; openbare gegevens voor digitale kaarten; gegevens voor minimale universele verkeersinformatiediensten en multimodale deur-tot-deur-reisplanners; 15. roept op tot minimale universele verkeersinformatiediensten om het Trans-Europees netwerk (TEN-T) te beslaan; 16. benadrukt dat het invoeren en op grote schaal inzetten van ITS aansluiting op zowel de vervoersdienstinformatie als de dienstregeling voor de verschillende vervoerswijzen vergt; 17. benadrukt het belang om real-time-informatie te verstrekken aan reizigers en de infrastructuur en om deze informatie preciezer, betrouwbaarder en gelijkvormiger te maken, terwijl Europa's specifieke karakter (geografisch, cultureel en taalkundig) wordt gerespecteerd en de geografische continuïteit wordt verzekerd; 18. acht het essentieel voor de ontwikkeling van ITS de private sector toegang te verzekeren tot de weg-, verkeers- en reisgegevens, waarbij de privacy wordt gerespecteerd en aandacht wordt besteed aan de kwestie van de intellectuele eigendomsrechten; Continuïteit van ITS-toepassingen voor het verkeers- en goederenbeheer op de Europese vervoerscorridors en instedelijke agglomeraties (actiepunt 2) 19. vindt het noodzakelijk te zorgen voor geharmoniseerde, onderling uitwisselbare en betrouwbare ITS met behoud van de keuzevrijheid van de ITS-gebruikers; 20. verzoekt de Commissie en de lidstaten ITS te coördineren en te koppelen met initiatieven inzake de stedelijke mobiliteit van de EU om te zorgen voor een doeltreffender transportmobiliteit en een vlotter beheer en om de opstoppingen op de wegen, TEN-T-corridors, goederencorridors en in de agglomeraties te verminderen; 21. wijst op de noodzaak van een grensoverschrijdende samenwerking en ontwikkeling van programma's voor een doeltreffende invoering en toepassing van ITS, zoals het EasyWay-project; 22. verzoekt de Commissie prioritaire voorlichting, vervoermiddelen en voertuignormen te bepalen voor de ontwikkeling van de ITS-opstelling en maatregelen voor een meer geharmoniseerde weginfrastructuur; 23. vindt het noodzakelijk dat de evaluatie van de economische kosten per voertuig en voor de infrastructuur voortvloeiend uit de toepassing van ITS gebaseerd wordt op een kosten/baten-analyse van alle bijkomende (economische, sociale en milieugerelateerde) kosten; ITS in dienst van de stedelijke mobiliteit (actiepunt 2 bis) 24. pleit voor de ontwikkeling van procedures en systemen om gebruikers over beschikbare stedelijke vervoersdiensten en de toestand van het vervoersnetwerk te informeren met behulp van bijvoorbeeld de gsm-technologie; 25. roept op om een onderzoek in te stellen naar systemen voor tariefintegratie gecoördineerd door de autoriteiten van een bepaalde regio en in het bijzonder naar de technische aspecten daarvan; 26. stimuleert de ontwikkeling van intermodale technieken die personen met een beperkte mobiliteit makkelijker toegang verschaffen tot transport en hen stedelijke mobiliteit bieden; Verkeersveiligheid en beveiliging (actiepunt 3) 27. roept de Commissie en de lidstaten op om de geharmoniseerde invoering en integratie van de e-Call-toepassing in alle EU-landen voor 2010 voor te bereiden, zodra de standaardisatietesten uitgevoerd zijn; 28. vindt dat de ITS-toepassingen en -invoering: 29. dringt bij de Commissie aan op voortzetting van het proces dat gericht is op het verlagen van de kosten voor communicatie, zodat de communicatie- en informatieapparatuur die gebaseerd is op telecommunicatie breder kan worden toegepast; 30. is ingenomen met het voorgestelde "e-Freight"-initiatief en dringt bij de Commissie aan op invoering van het concept "intelligente cargo" met het oog op een multimodale benadering van ITS-diensten voor goederen, met name gevaarlijke stoffen; 31. roept de Commissie en de lidstaten op aan passagiers en goederen evenveel aandacht te schenken om te voorkomen dat het personenvervoer wordt achtergesteld, wat met name de mobiliteit van personen aantast; 32. pleit voor passende wetgeving voor de mens/machine-interface (HMI) en andere ITS-protocollen, en benadrukt de noodzaak om de problemen inzake aansprakelijkheid aan te pakken; 33. verzoekt de Commissie om de kwestie van de zwakke vervoersgebruikers, waaronder mensen met beperkte mobiliteit, te behandelen en de acties uit te breiden ter bevordering van de toepassing van ADAS en andere systemen zoals ITS en HMI op tweewielers onder de subacties die voorgesteld zijn in het actieplan; 34. maant de Commissie aan de mogelijkheden van ITS volledig te benutten voor preventieve maatregelen om smog en hoge ozonconcentraties tegen te gaan en geluidsemissies en de uitstoot van fijn stof, NOx en CO2 te verminderen; Integratie van het voertuig in de vervoersinfrastructuur (actiepunt 4) 35. benadrukt het belang om te voorzien in een algemene platformarchitectuur voor gestandaardiseerde interfaces en protocollen die het gebruik moeten vergemakkelijken van ITS, coöperatieve systemen en specificaties voor infrastructuur-tot-infrastructuur (I2I), voertuig-tot-infrastructuur (V2I) en voertuig-tot-voertuig (V2V); 36. verzoekt de Commissie om een stappenplan voor ITS in te voeren met algemene platformen voor de toepassingen en de invoering van ITS, met de participatie van de private en publieke sectoren, en om een passend kader in te voeren om de problemen inzake ITS-aansprakelijkheid aan te pakken; 37. merkt op dat trainingen inzake ITS-toepassingen moet worden aangemoedigd om de gebruiker vaardiger te maken op het vlak van transport en de mens/machine-interactie te vergemakkelijken; 38. verzoekt de Commissie en de lidstaten om een open forum te bieden om informatie uit te wisselen en ITS-problemen aan te pakken; Beveiliging en bescherming van gegevens en aansprakelijkheidsaspecten (actiepunt 5) 39. benadrukt dat het noodzakelijk is om de privacy te respecteren en is van mening dat bij het vaststellen van maatregelen met bestemming tot de architectuur en uitvoering moet worden nagedacht over vraagstukken inzake privacy en beveiliging en bescherming van gegevens uit de vroege ontwikkelingsfasen van het ITS-ontwerp ("privacy by design"); 40. nodigt alle partijen uit die betrokken zijn bij de ITS-toepassingen uit om de richtlijnen over de bescherming van persoonlijke gegevens en de privacy in de communicatie (Richtlijnen 95/46/EG (11) en 2002/58/EG (12) ) en verzoekt de Commissie te zorgen voor een passend gebruik van gegevens in het kader van de toepassingen en invoering van ITS; 41. is van mening dat het gebruik van anonieme gegevens bij ITS-toepassingen noodzakelijk is voor de ongehinderde invoering van ITS, waarbij de privacy wordt gerespecteerd en het wettelijk kader van de EG voor gegevensbeveiliging wordt nageleefd; Europese samenwerking en coördinatie inzake ITS (actiepunt 6) 42. verzoekt de Commissie en de lidstaten om sterk leiderschap en een daadwerkelijk bestuur te ontwikkelen dat gericht is op de invoering van ITS in Europa; 43. moedigt de bevordering van nationale en Europese multimodale deur-tot-deur-reisplanners aan, die rekening houden met openbaarvervoeralternatieven, en de onderlinge koppeling van die planners op Europese schaal; 44. verzoekt de Commissie om de EU-mogelijkheden van de programma's van GNSS (wereldwijd satellietnavigatiesysteem), EGNOS en Galileo genaamd, beter te gebruiken en de multimodale interconnectiviteit uit te breiden; 45. benadrukt dat deze technologieën zo moeten worden toegepast dat incompatibiliteit tussen vervoerswijzen wordt voorkomen, en dat men moet kunnen kiezen welke van deze technologieën men wil gebruiken; 46. verzoekt de Commissie en de lidstaten rekening te houden met de noodzaak dat overheden en andere belanghebbenden die op het Europese grondgebied actief zijn, bij het plannings- en uitvoeringsproces te betrekken; 47. onderstreept het belang van publiek-private partnerschappen (PPP's) bij de toepassing van ITS; verzoekt de Commissie en de lidstaten zich actief in te zetten om het gebruik daarvan te bevorderen en te vergemakkelijken; 48. verzoekt de Commissie een volledige toelichting te geven op de financiering van het actieplan en de programmering ervan, en verzoekt de Raad om voor voldoende financiering te zorgen; 49. dringt er bij de lidstaten op aan om, in het kader van de tussentijdse herziening van het gebruik van de structuurfondsen, stedelijke mobiliteit en vermindering van verkeerscongestie door middel van ITS te evalueren en toe te voegen aan de prioriteiten voor de periode 2010-2013; 50. beklemtoont dat het aanzienlijke potentieel van stedelijke gebieden beter omschreven en benut moet worden en benadrukt de rol die het platteland en afgelegen streken bij het verwezenlijken van een evenwichtige ontwikkeling en de middellange- en langetermijndoelstellingen kunnen spelen; 51. is van mening dat de toepassing van intelligente vervoersnetwerken in streken met veel toeristische mogelijkheden van absoluut belang is met het oog op een betere verkeersdoorstroming, de vermindering van ongevallen en de toename van veiligheid; is van oordeel dat ITS bijdraagt tot de economische ontwikkeling van de regio's, inclusief die in perifere gebieden; 52. wijst op het belang van interregionale, grensoverschrijdende en transnationale samenwerking bij de ontwikkeling en realisering van ITS; verzoekt de Commissie een systeem voor de uitwisseling van goede praktijken op te zetten dat in alle EU-talen algemeen beschikbaar is, maar dringt bij de lidstaten aan op uitwisseling tussen de regio's onderling van beste praktijken, met als tweeledig doel kennisoverdracht op het gebied van ITS en voorkoming van versnippering binnen het systeem; o o o 53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.