(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het gemeenschappelijk standpunt wordt goedgekeurd; het besluit wordt derhalve overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn vastgesteld. Het Europees Parlement, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , - gezien het voorstel van de Commissie (SEC(2000) 2167 - C5-0665/2000 ), - gezien de resultaten van de triloog van 16 november 2000, - gezien de resultaten van de overlegvergadering van 23 november 2000 met de Raad, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0391/2000 ), 1. wijst erop dat het feit dat het flexibiliteitsinstrument in de begrotingsprocedures 2000 en 2001 steeds weer wordt aangesproken, leidt tot afzwakking van de oorspronkelijke betekenis van dit instrument, dat hierdoor beroofd wordt van zijn volledig potentieel als interventiemiddel in geval van niet te voorziene budgettaire behoeften in een bepaald begrotingsjaar waarmee grote bedragen gemoeid zijn; 2. benadrukt dat de geloofwaardigheid, het nut en de toekomst van het Interinstitutioneel Akkoord in het geding komen als de instellingen dit eenzijdig proberen te gaan interpreteren; 3. herinnert eraan dat de meeste van de 38 herzieningen van de vroegere financiële vooruitzichten bedoeld waren om in meerjarige behoeften te voorzien, zoals in het geval waarover wij ons thans buigen, en in andere gevallen betrekking hadden op behoeften van één begrotingsjaar, maar dat zij niet voorzien waren toen het oorspronkelijke meerjarige financiële kader werd vastgesteld; 4. wijst er nu reeds op dat de behoeften die zich in 1999 en 2000 hebben voorgedaan en die op ad hoc basis en steeds voor een jaar werden gedekt, ook de komende jaren en in ieder geval vanaf 2002 zullen blijven bestaan; 5. stemt in met de gebruikmaking van het flexibiliteitsinstrument als bedoeld in punt 24 van het Interinstitutioneel Akkoord, voor een totaal van 200 miljoen euro, ter dekking van de communautaire bijdrage ten behoeve van Servië in het begrotingsjaar 2001; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD over het gebruik van het flexibiliteitsinstrument (punt 24 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Interinstitutioneel Akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , en met name punt 24, Gezien het voorstel van de Commissie, Gelet op de conclusies van de overlegvergadering tussen de Raad en een delegatie van het Europees Parlement, waaraan door de Commissie werd deelgenomen en die op 23 november 2000 ter gelegenheid van de tweede lezing van de begroting 2001 door de Raad werd gehouden, Overwegende hetgeen volgt: BESLUITEN: Artikel 1 Uit hoofde van de begroting voor het jaar 2001 wordt van het flexibiliteitsinstrument gebruik gemaakt voor het bedrag van 200 miljoen €. Artikel 2 Dit bedrag wordt bestemd voor de financiering van de wederopbouwinspanningen van Servië uit hoofdstuk B7-54 van de begroting 2001 . Artikel 3 Dit besluit wordt samen met de begroting 2001 in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt. Gedaan te Straatsburg, 14 december 2000 Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, artikel 177 van het Euratom-Verdrag en artikel 78 van het EGKS-Verdrag, - onder verwijzing naar besluit (2000/597/EG,Euratom) van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , - gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , - gezien het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001 (C5-0300/2000 - C5-0301/2000 ), - gezien de nota van wijzigingen nr. 1 op het ontwerp van algemene begroting voor 2001 (12071/2000 - C5-0518/2000 ), - gezien de nota van wijzigingen nr. 2 op het ontwerp van algemene begroting voor 2001 (13833/2000 - C5-0653/2000 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juli 2000 over de begroting voor 2001 met het oog op de overlegprocedure voorafgaand aan de eerste lezing van de Raad (3) , - gezien het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de herziening van de financiële vooruitzichten (Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure) ( COM(2000) 262 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 (4) over het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2001, Afdeling III - Commissie, (C5-0300/2000 ) - C5-0301/2000 - 1999/2190 (BUD) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2001, Afdeling I - Parlement; Afdeling II - Raad; Afdeling IV - Hof van Justitie; Afdeling V - Rekenkamer; Afdeling VI - Economische en Sociaal Comité; Afdeling VII - Comité van de regio's en Afdeling VIII - Europese Ombudsman (C5-0300/2000 - 1999/2191 (BUD) (5) , - onder verwijzing naar zijn amendementen en wijzigingsvoorstellen op het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2001 (6) , - gezien de wijzigingen die de Raad heeft aangebracht in de amendementen en de wijzigingsvoorstellen van het Parlement op het ontwerp van algemene begroting (13830/2000 - C5-0653/2000 ), - gezien de toelichting van de Raad op de resultaten van zijn beraadslagingen over de wijzigingsvoorstellen van het Parlement, - gezien de resultaten van het begrotingsoverleg tussen de delegatie van het Parlement en de Raad op 23 november 2000, - gelet op het maximumstijgingspercentage voor de niet-verplichte uitgaven voor 2001 van 3,2%, - gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0380/2000 ), A. overwegende dat de betalingskredieten van de EU-begroting voor het begrotingsjaar 2001 slechts neerkomen op 1,056 % van het BNP van de Gemeenschap in 2001, terwijl de financiële vooruitzichten voorzien in 1,11% en de in tweede lezing van de Raad opgestelde ontwerpbegroting in 1,054% van het BNP van de Gemeenschap, B. overwegende dat de gekke-koeiencrisis (BSE) zeer ernstige gevolgen heeft zowel voor de menselijke gezondheid als voor de over de hele lijn zwaar getroffen Europese rundvleessector, Prioriteiten 1. neemt kennis van de weigering van de Raad om de financiële vooruitzichten in de huidige omstandigheden te herzien; stelt met voldoening vast dat de Raad bereid is gebruik te maken van het flexibiliteitsinstrument overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999; 2. aanvaardt het besluit het flexibiliteitsinstrument toe te passen voor een bedrag van € 200 miljoen aan vastleggingskredieten ten behoeve van de financiering van de bijstand voor Servië, zoals overeengekomen in het overleg van 23 november 2000, maar onderstreept dat het geen enkele toezegging heeft gedaan met betrekking tot de meerjaarlijkse toewijzing aan de westelijke Balkanlanden of MEDA, die door de Raad was vastgesteld en indicatief van aard blijft; is van mening dat nu de financiering mogelijk is van: 3. merkt op dat de financiering van de volgende behoeften onder rubriek 4 (externe maatregelen) gewaarborgd is: en bevestigt zijn besluiten in eerste lezing met betrekking tot de overige begrotingslijnen, waarbij het benadrukt dat de toepassing van het flexibiliteitsinstrument de voortzetting van de financiering waarborgt van zijn traditionele prioriteiten op het gebied van externe maatregelen, zoals samenwerking met de landen van Latijns-Amerika, Azië en Zuid-Afrika, steun voor de democratisering en de mensenrechten en samenwerking met niet-gouvernementele organisaties; 4. bevestigt zijn steun te zullen blijven geven aan de administratieve hervorming van de Commissie, in verband waarmee de nota van wijzigingen van de Commissie 1/2001 op het voorontwerp van algemene begroting voor 2001 en de nota van wijzigingen van de Raad 1/2001 op het ontwerp van algemene begroting 2001 een stap vooruit zijn; juicht daarom het begrotingsbesluit toe om 500 nieuwe posten te creëren en te voorzien in extra kredieten in het huishoudelijke deel van de begroting 2001 voor infrastructurele voorzieningen ten behoeve van personeel op contractbasis, dat gefinancierd wordt uit de BA-lijnen, en voor informatietechnologie bij de delegaties; onderstreept dat er een regeling voor vervroegd pensioen getroffen moet worden ter ondersteuning van de hervorming; 5. neemt kennis van de analyse van de Commissie van 15 november 2000 over uitstaande verplichtingen en haar beleid om abnormale uitstaande verplichtingen weg te werken en het ontstaan van nieuwe betalingsachterstanden bij reeds lopende programma's te voorkomen; is niet voldaan over het onderscheid tussen normale en abnormale achterstanden en verzoekt om nadere informatie, met name over de afzonderlijke programma's; gaat ermee akkoord om de 'performance-reserve' voor rubriek 4 en de reserve voor de nota van wijzigingen 1/2001, die in eerste lezing van het Parlement zijn gecreëerd, te schrappen, mits de overeengekomen gezamenlijke verklaring van de drie instellingen betreffende het voortgangsverslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de hervorming dat uiterlijk op 30 juni 2001 moet worden voorgelegd, succesvol wordt afgerond; 6. is voldaan over het feit dat beide takken van de begrotingsautoriteit, Parlement en Raad, hebben ingestemd met de bij deze resolutie gevoegde gezamenlijke verklaring waarin de Commissie wordt verzocht vóór 30 juni 2001 een voortgangsverslag over het hervormingsproces voor te leggen; onderstreept dat de streefcijfers die voor dit verslag zijn vastgelegd, het mogelijk zullen maken om de voortgang van de hervorming te evalueren, met name inzake de verbetering van de tenuitvoerlegging van de begroting vanuit het oogpunt van doelmatigheid en resultaten; 7. is ingenomen met het initiatief van de Commissie om de comitologieprocedure in de verordeningen betreffende CARDS en MEDA te wijzigen; dringt er met het oog op een efficiënter beheer op aan dat dezelfde aanpak gevolgd moet worden ten aanzien van andere programma's; verzoekt de Commissie dringend adequate voorstellen in te dienen ter uitvoering van het nieuwe beleid; herhaalt zijn verzoek aan de Raad om de Commissie te steunen bij de hervorming van de comitologie en bij de verbetering van de informatieverstrekking aan het Parlement over nieuwe initiatieven inzake het buitenlands beleid; 8. dringt met klem aan op geplande fasen voor de overheveling van taken naar interne diensten en de geleidelijke ontmanteling van de bureaus voor technische bijstand, en handhaaft zijn nieuwe toelichting bij de BA-lijnen, die waarborgt dat deze kredieten uitsluitend gebruikt worden ten behoeve van uitgaven voor technische bijstand met betrekking tot overheidstaken die de Commissie delegeert aan communautaire uitvoeringsinstanties, of ten behoeve van uitgaven voor technische en administratieve bijstand die geen overheidstaken impliceert en die door de Commissie is uitbesteed aan particuliere instanties via specifieke dienstverleningscontracten voor onderzoek; 9. stemt ermee in in één lezing zijn goedkeuring te hechten aan de op 31 oktober 2000 door de Commissie ingediende nota van wijzigingen nr. 2/2001 op het VOB, zoals gewijzigd door de Raad en met inbegrip van een extra bedrag van € 60 miljoen voor BSE-tests; Rubrieken 1, 2, 3, 4, 5 en 7 10. is ingenomen met het met de Raad bereikte compromis over de landbouwuitgaven op basis van de ramingen van de Commissie in de nota van wijzigingen 2/2001, dat alleen afwijkt van de cijfers van de Commissie voor hoofdstuk B1-15 (Groenten en fruit), en is vooral ingenomen met de kredieten die in de begroting zijn opgenomen voor voedselhulp (hoofdstuk B1-31 ), met inbegrip van schoolmelk, verstrekking van landbouwproducten aan hulpbehoevenden en restituties in verband met voedselhulp voor bepaalde producten, die overeenkomen met zijn in eerste lezing geformuleerde prioriteiten; 11. is zeer verontrust over de nieuwe BSE-gevallen die zich in de afgelopen maanden hebben voorgedaan, en wijst op het belang van extra kredieten voor BSE-tests in rubriek 1a, waarmee de Raad naar aanleiding van de resolutie van het Parlement heeft ingestemd; 12. neemt nota van het besluit van de Commissie d.d. 6 december 2000 waarin kredieten ten belope van € 970 miljoen in de begroting 2001 worden voorgesteld teneinde aan de gekke-koeiencrisis het hoofd te bieden; 13. stemt in met een verhoging met 3,5% van de betalingskredieten ten opzichte van de begroting 2000; stemt in met de herbegroting voor 2002 en daaropvolgende jaren van een bedrag van € 1,6 miljard aan vastleggingskredieten voor communautaire initiatieven krachtens paragraaf 17 van het Interinstitutioneel Akkoord; aanvaardt het feit dat zo de betalingskredieten in de begroting 2001 voor rubriek 2 € 700 miljoen lager uitvallen dan voorgesteld in het voorontwerp van algemene begroting; merkt op dat de vermindering zal plaatsvinden in de betalingskredieten voor de communautaire initiatieven, zoals door de Raad en het Parlement tijdens de overlegbijeenkomst overeengekomen, en verzoekt de Commissie een aanvullende begroting in te dienen voor de betalingskredieten indien dit tijdens de uitvoering van de begroting 2001 nodig blijkt; 14. is ingenomen met de overeenstemming die bereikt is tussen de Raad en het Parlement over de voortzetting van het werkgelegenheidsinitiatief, dat in 1998 door de begrotingsautoriteit is opgezet, en over een krediettoewijzing voor het meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap voor 2001 - 2005 van € 450 miljoen aan vastleggingskredieten en een bedrag van € 100 miljoen aan vastleggingskredieten in 2001; verzoekt de Raad dringend de rechtsgrondslag onverwijld goed te keuren, en daarbij rekening te houden met het standpunt van het Parlement van 26 oktober 2000 (7) en het op 20 juni 2000 door de Europese Raad goedgekeurde Europees Handvest voor kleine ondernemingen; 15. herinnert eraan dat paragraaf 37 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 voorziet in de opname in de begroting van proefprojecten en voorbereidende acties; benadrukt dat het tot zijn wetgevings- en begrotingsbevoegdheden behoort om het initiatief te nemen tot nieuwe beleidsmaatregelen en de politieke en budgettaire aanzet te geven voor nieuwe communautaire programma's en acties; wijst erop dat dit ook de vaststelling van proefprojecten en voorbereidende acties impliceert; houdt staande dat de Commissie verplicht is de gehele begroting zoals vastgesteld door de begrotingsautoriteit uit te voeren, met inbegrip van proefprojecten en voorbereidende acties; handhaaft de proefprojecten en voorbereidende acties die het reeds in eerste lezing heeft goedgekeurd; 16. onderstreept het belang van de wijziging van de toelichting bij hoofdstuk A-30 en verwacht dat de Commissie onverwijld haar uitvoeringsprocedures dienovereenkomstig wijzigt; 17. betreurt de vertragingen bij de uitvoering die zich in het eerste jaar van de nieuwe pretoetredingsinstrumenten SAPARD en ISPA alsmede bij het PHARE-programma hebben voorgedaan; 18. beschouwt het als een beginsel dat overschrijvingen gedurende het jaar en met name globale overschrijvingen een instrument moeten blijven voor beperkte aanpassingen om het hoofd te bieden aan de noden die bij de goedkeuring van de begroting nog niet konden worden overzien; indien dit niet het geval is, moeten dergelijke overschrijvingen door uitzonderlijke omstandigheden gerechtvaardigd kunnen worden; verzoekt de Commissie om de kredieten tijdens het begrotingsjaar zodanig te beheren dat niet met een substantieel percentage hoeft te worden afgeweken van het oorspronkelijke besluit van de begrotingsautoriteit; Overige afdelingen 19. merkt op dat behalve het Hof van Justitie en de Rekenkamer ook het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's bezig zijn een moderner en transparanter bevorderingsbeleid door te voeren naar aanleiding van de aanbevelingen van het tweede rapport van de onafhankelijke deskundigen; wijst erop dat het budgettaire effect van de voorgestelde veranderingen binnen redelijke grenzen moet blijven, in het bijzonder met het oog op de slinkende marge van rubriek 5 (administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten; 20. gelast zijn Bureau zijn goedkeuring te hechten aan de wijzigingen die het nodig acht om overbodige starre regels in zijn bevorderingsbeleid op te heffen en tegelijk meer nadruk te leggen op het principe van bevordering op basis van merites; wijst er nogmaals op dat het verlies van ervaren personeel ten gevolge van de verplichte mobiliteit systematisch aangepakt moet worden; herhaalt zijn wens, in verband met de beoordeling van de prestaties, dat er meer moet worden gedaan aan scholing voor beoordelaars en dat ook de mogelijkheid moet worden geschapen om de beoordelaars te beoordelen; 21. bevestigt zijn in eerste lezing genomen besluiten met betrekking tot de kredieten die beschikbaar moeten worden gesteld voor het Hof van Justitie ten einde de achterstand in zijn vertaaldienst weg te werken en tegemoet te komen aan de behoeften in verband met de toegenomen werklast; betreurt het feit dat de Raad opnieuw de forfaitaire aftrek als politiek instrument wilde gebruiken; 22. merkt op dat de forfaitaire aftrek bij het Parlement de afgelopen jaren betrekkelijk hoog is geweest; stelt opnieuw dat de forfaitaire aftrek een afspiegeling moet zijn van het vereiste volume van vacante posten in de instelling; gelast zijn secretaris-generaal voor 28 februari 2001 een verslag voor te leggen over het aantal vacante posten bij het Parlement voor de periode 1995-2000, met inbegrip van het aantal vacante posten in januari, juli en december van elk jaar, en aan te geven waarom sommige posten langer dan zes maanden vacant blijven; 23. gelast zijn secretaris-generaal de besprekingen met Luxemburgse overheid voort te zetten teneinde de overplaatsing van Luxemburg naar Brussel mogelijk te maken van alle ambtenaren die in Brussel nodig zijn voor een efficiëntere en rendabelere werking van het Secretariaat van het Parlement en voor een betere dienstverlening aan de leden; 24. verklaart nogmaals de oprichting van een interinstitutioneel aanwervingsbureau te steunen en verzoekt de Raad en de Commissie samen te blijven werken met het Parlement om ervoor te zorgen dat het nieuwe bureau in het begrotingsjaar 2001 kan worden opgezet; o o o 25. verzoekt zijn Voorzitter te constateren dat de begroting definitief is vastgesteld en zorg te dragen voor publicatie in het Publicatieblad; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de Europese ombudsman alsmede aan de andere betrokken instellingen en organen. Begrotingsprocedure 2001 Het Parlement en de Raad juichen de inspanningen toe die de Commissie heeft gedaan met het oog op een hervorming van de uitvoering van de begroting, en in het bijzonder die ter verbetering van de doeltreffendheid en de resultaten daarvan. Zij zijn ingenomen met het op 15 november 2000 ingediende verslag over de lopende betalingsverplichtingen. Zij verzoeken de Commissie dan ook om uiterlijk 30 juni 2001 een verslag in te dienen dat de volgende elementen omvat: Bij de bespreking van dit verslag zullen de Raad en het Parlement ook de stand opmaken van de procedure van goedkeuring, door de begrotingsautoriteit, van het financiële effect van de voorstellen betreffende het buitenlands beleid, en de stand van zaken bespreken inzake de toegang van het Europees Parlement tot vertrouwelijke informatie over het buitenlands beleid waarover de Raad beschikt. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0499/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 602 (2) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2000) 496 - C5-0452/2000 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0372/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (9662/1/2000 - C5-0425/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 329 (3) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 451 (4) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 80 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0347/2000 ), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. “Voorverpakte geschilde en/of gesneden onbewerkte wortelen E 401 Natriumalginaat quantum satis” Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 319 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0375/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0361/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt gewijzigd als volgt: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 349 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0298/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0362/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 349 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 93 van het EG-Verdrag (C5-0467/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0362/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt geopend ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 468 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0411/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0378/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 557 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0309/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0350/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 582 (2) ), - gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad over de methode "die het eerst komt, het eerst maalt” voor de bananenregeling en de implicaties van een zuiver tariefstelsel ( COM(2000) 621 - C5-0528/2000 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG-Verdrag (C5-0277/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0093/2000 ), - gezien het tweede verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0374/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 537 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 93 van het EG-Verdrag (C5-0535/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0366/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2000) 323 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 157 van het EG-Verdrag (C5-0462/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport ( A5-0390/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie over de resultaten van de bijeenkomst van de Europese Raad van 7 t/m 11 december 2000 in Nice en met name het resultaat van de IGC-onderhandelingen, Ten aanzien van de Europese Raad in Nice 1. neemt met tevredenheid kennis van de uit de conclusies van het voorzitterschap blijkende overeenstemming over onderwerpen als de sociale agenda, gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid, voedselveiligheid, nutsbedrijven, het statuut van de Europese vennootschap en milieuvraagstukken; 2. is verheugd over het feit dat aan de kandidaat-landen een tijdschema voor de toetreding is aangeboden dat strookt met het voorstel van het Europees Parlement en staat erop dat voortaan geen belemmeringen meer worden opgeworpen voor het uitbreidingsproces; 3. juicht de afkondiging van het Handvest van de grondrechten toe, maar betreurt het feit dat het niet in het Verdrag is opgenomen en dat er zelfs niet naar wordt verwezen; Ten aanzien van de IGC 4. constateert, in afwachting van een nauwkeurige beoordeling van het ontwerpverdrag, dat een IGC opnieuw heeft geleid tot een aantal verbeteringen van de Verdragen, maar dat deze ver achterblijven bij hetgeen het Europees Parlement noodzakelijk achtte ter verbetering van het vermogen van de Europese Unie om een uitbreiding op te vangen en ter verhoging van haar democratische legitimiteit; 5. is van mening dat de wijze waarop de meeste staatshoofden en regeringsleiders hun laatste onderhandelingen over het Verdrag van Nice hebben gevoerd, heeft aangetoond dat zij het nationale belang op korte termijn boven de belangen van de Europese Unie hebben gesteld; 6. constateert dat er kennelijk vooruitgang is geboekt bij het benoemen van de leden, de samenstelling en het functioneren van de Commissie, en met name ten aanzien van een uitbreiding van de bevoegdheden van haar voorzitter alsmede bij artikel 7 inzake de instelling van een waarschuwingssysteem in geval van schending door de lidstaten van de fundamentele beginselen waarop de Europese Unie is gebaseerd en tenslotte bij het statuut van de politieke partijen; 7. zal tevens een nauwgezet onderzoek wijden aan duidelijke tekortkomingen zoals de besluitvormingsprocedures van de Raad, met name in verband met het verhogen van de drempel ter verkrijging van een gekwalificeerde meerderheid en het ingewikkelde karakter van de procedure; de ontoereikende uitbreiding van de mogelijkheden tot besluitvorming met een gekwalificeerde meerderheid bij zaken die belangrijk zijn voor de uitbreiding; het feit dat geen automatische koppeling tot stand is gebracht tussen besluitvorming met een gekwalificeerde meerderheid (zowel oude als nieuwe gevallen) en medebeslissing door het Parlement in wetgevingszaken; het feit dat de instemming van het Europees Parlement bij nauwere samenwerking alleen incidenteel vereist is; 8. gelast zijn Commissie constitutionele zaken het ontwerpverdrag nauwkeurig te beoordelen en zich uit te spreken over de vraag of een uitgebreide Europese Unie op grond van het nieuwe Verdrag op doorzichtige, democratische en doeltreffende wijze kan functioneren, en dit binnen een zodanige termijn te doen dat het Parlement zijn standpunt kan bepalen voordat de nationale ratificeringsprocedures beginnen; 9. is van oordeel dat de zitting van de Europese Raad in Nice heeft aangetoond dat de traditionele IGC-methode ongeschikt is; acht daarom de werkzaamheden aan de "post-Nice-agenda” van vitaal belang; is van mening dat hiertoe een soortgelijke conventie bijeen moet worden geroepen als die welke het Handvest van de grondrechten heeft opgesteld en die is samengesteld uit vertegenwoordigers van de kandidaat-landen en van de lidstaten van de Europese Unie, zonder dat enige partij beschikt over het vetorecht; is van oordeel dat dit college na een breed openbaar debat een ontwerp moet voorleggen om de Verdragen te hervormen, vereenvoudigen en opnieuw in te delen zodat er één enkel, duidelijk en beknopt document ("grondwet”) ontstaat; o o o 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 110 - C5-0207/2000 ), - gezien de mededeling van de Commissie "Luchtvervoer en het milieu - Werken aan duurzame ontwikkeling”( COM(1999) 640 ), - gezien het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten ( COM(1997) 30 ) (1) en zijn advies van 9 februari 1999 dienaangaande (2) , - gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement overeenkomstig artikel 8, lid 6, van Richtlijn 92/81/EEG van de Raad over de situatie met betrekking tot vrijstellingen en tariefverlagingen van de accijns uit specifieke beleidsoverwegingen zoals vastgesteld in artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG en over de verplichte vrijstelling voor minerale oliën die worden gebruikt als brandstof voor andere luchtvaart dan de particuliere plezierluchtvaart en de vrijstellingen en verlagingen die mogen worden toegepast voor minerale oliën die worden gebruikt als brandstof voor de binnenvaart, met uitzondering van de particuliere pleziervaart, zoals vastgesteld in de artikelen 8, lid 1, onder b), en 8, lid 2, onder b), van dezelfde richtlijn ( COM(1996) 549 ), en gezien zijn advies van 13 juni 1997 dienaangaande (3) , - gelet op artikel 47, lid 1, van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire commissie en de adviezen van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0334/2000 ), A. overwegende dat het luchtverkeer naar verwachting de komende jaren aanzienlijk zal blijven toenemen, B. overwegende dat zo spoedig mogelijk adequate maatregelen moeten worden gevonden om de negatieve gevolgen van deze toename voor het milieu te beperken, C. overwegende dat bij deze maatregelen de milieubescherming moet worden bevorderd en tegelijkertijd de eerlijke mededinging en de goede werking van de interne markt moeten worden geëerbiedigd, D. overwegende dat invoering van een belasting op vliegtuigbrandstof in dit stadium vanwege juridische restricties alleen mogelijk is voor intra-communautaire vluchten van luchtvaartmaatschappijen uit de Gemeenschap, hetgeen echter het milieu ten goede zou komen en zou leiden tot een netto-verlaging van de uitstoot van kooldioxide, E. overwegende dat wanneer de luchtvaartsector zich onbeperkt zou mogen uitbreiden de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen die in het kader van het protocol van Kyoto in de komende jaren door andere industrieën moet worden bereikt grotendeels teniet zou worden gedaan door een toename van de CO2-uitstoot in de luchtvaart, F. overwegende dat het luchtvervoer vergeleken met andere vervoersvormen een voorkeursbehandeling geniet, bijvoorbeeld ten aanzien van accijnzen en BTW, en dat deze positieve discriminatie dient te worden beëindigd ten behoeve van de samenhang van het belastingstelsel alsook uit milieu-overwegingen, 1. is ingenomen met de mededeling van de Commissie en het onderzoek waarop deze is gebaseerd en ziet haar als een waardevolle bijdrage tot de aanpak van de milieuproblemen die verband houden met het luchtvervoer; 2. is evenwel van mening dat de Commissie een groter deel van haar mededeling had moeten wijden aan een analyse van de milieu-effecten van een belasting op vliegtuigbrandstof; 3. is verontrust over het toenemende aandeel dat de luchtvaart heeft in de uitstoot van broeikasgassen in de gehele wereld; acht het van het grootste belang dat er maatregelen worden genomen ter beperking van de door de luchtvaart veroorzaakte emissies; 4. onderstreept dat het gebruik van economische instrumenten in dit verband van cruciaal belang is voor het stimuleren van vooruitgang in de richting van een schoner luchtruim, zowel in de lidstaten en de kandidaat-lidstaten als in de rest van de wereld; beschouwt dit als een effectievere methode dan traditionele wetgeving; 5. is van oordeel dat de huidige situatie, waarin de luchtvaart overal ter wereld geen belasting op brandstof behoeft te betalen, neerkomt op ongelijke behandeling in vergelijking met andere vervoersvormen en derhalve niet in overeenstemming is met de doelstelling van gelijke kansen voor alle vervoersvormen; 6. wijst op de conclusie van de Commissie dat het, voornamelijk om economische redenen, voor de Gemeenschap als geheel niet onmiddellijk haalbaar is een belasting op vliegtuigbrandstof in te voeren die uitsluitend is gericht op intra-communautaire vluchten van luchtvaartmaatschappijen uit de Gemeenschap; 7. stemt in met de interpretatie van de onderzoeksresultaten door de Commissie, waarbij wordt gesteld dat een speciale belasting in de Gemeenschap het milieu ten goede komt en leidt tot een netto-verlaging van de uitstoot van kooldioxide; 8. is van mening dat ten aanzien van het vraagstuk van vermindering van de uitstoot van broeikasgassen ook relatief bescheiden maatregelen nooit als onbeduidend kunnen worden beschouwd, zeker niet in een snel groeiende sector, hetgeen de reden is waarom in de mededeling van de Commissie wordt gesteld dat de Raad overeenstemming zou moeten bereiken over gemeenschappelijke accijnzen op vliegtuigbrandstof in de Unie; 9. is ingenomen met de aanbeveling van de Commissie om lidstaten toe te staan belasting te heffen op vliegtuigbrandstof voor binnenlandse vluchten of, via bilaterale overeenkomsten, voor intra-communautaire vluchten, hetgeen verenigbaar is met de resultaten van het onderzoek; benadrukt dat de lidstaten met de opbrengsten van een dergelijke maatregel andere belastingen kunnen verlagen, met name die op arbeid, zoals aanbevolen in artikel 1 van het voorstel van de Commissie voor een belasting op energieproducten; 10. wijst erop dat accijnsheffing op vliegtuigbrandstof uitstekend aansluit bij het beginsel van "groene” belastingen; 11. wijst erop dat maatregelen in deze sector de concurrentiepositie van de Europese luchtvaartmaatschappijen tegenover luchtvaartmaatschappijen uit derde landen niet te zeer in gevaar mogen brengen; 12. dringt erop aan dat onverwijld maatregelen worden genomen om de milieu-effecten van de luchtvaart te beperken en om eerlijker concurrentievoorwaarden te scheppen door de luchtvaart aan dezelfde doelstelling van een broeikasgasvermindering met 5% te onderwerpen als andere sectoren in het kader van het Verdrag van Kyoto; dringt voorts aan op de invoering van een milieuheffing op vluchten naar en van EU-luchthavens; 13. benadrukt dat de nadelige sociaal-economische gevolgen van een accijns op vliegtuigbrandstof moeten worden geminimaliseerd; verzoekt de Raad derhalve voorbereidingen te treffen voor nieuwe onderhandelingen over de bilaterale overeenkomsten inzake de behandeling van vliegtuigbrandstof en te onderzoeken hoe het vervoer, zowel binnen de Europese Unie als van en naar derde landen, binnen de werkingssfeer van een dergelijk belastingregime kan worden gebracht; verzoekt de Raad voorts zich actief in te zetten om op de 33-ste algemene vergadering van de ICAO in 2001 een compromis te bereiken over de behandeling van vliegtuigbrandstof; 14. verzoekt het Voorzitterschap en de Commissie het Parlement volledig op de hoogte te houden van deze 33-ste algemene vergadering; verzoekt het Voorzitterschap en de Commissie vóór de conferentie aan te geven wat de inbreng van de EU zal zijn en na afloop verslag aan het Parlement uit te brengen van de werkzaamheden van de conferentie en de resultaten ervan, met name ten aanzien van de accijns op vliegtuigbrandstoffen; 15. verzoekt de Commissie te komen met een mededeling met voorstellen voor maatregelen binnen de EU indien op deze 33-ste algemene vergadering van volgend jaar geen bevredigende maatregelen worden genomen; 16. verzoekt de Commissie aan te dringen op heronderhandelingen over het Verdrag van Chicago van 1944 en de bilaterale luchtvaartovereenkomsten (ASA's) waarin de belastingvrijstelling voor brandstof die wordt geleverd op het grondgebied van de overeenkomstsluitende partijen is vastgelegd; 17. is van mening dat ook dringend andere maatregelen moeten worden overwogen om de CO2-uitstoot van het luchtvervoer te verminderen, zoals programma's voor het verhandelen van emissierechten, vrijwillige overeenkomsten in de luchtvaartsector, onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's voor de technologische verbetering van motoren en brandstoffen, gedifferentieerde milieuheffingen, de opstelling van milieucontracten en een betere luchtverkeersleiding, met duidelijke doelstellingen en controleprocedures en met sancties om eerlijke concurrentie op de interne markt te waarborgen; 18. verzoekt de Commissie een onderzoek in te stellen om deze alternatieve oplossingen te analyseren; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 1 - C5-0143/2000 ), - gezien artikel 174 van het EG-Verdrag waarin het voorzorgsbeginsel vermeld wordt, - gezien de resolutie van de Raad van 13 april 1999 waarin de Commissie verzocht wordt zich in de toekomst meer door het voorzorgsbeginsel te laten leiden (1) , - gezien het Groenboek van de Commissie van 30 april 1997 over de algemene beginselen van de voedselveiligheid ( COM(1997) 176 - C4-0213/1997 ), - gezien de mededeling van de Commissie van 30 april 1997 over de gezondheid van de consument en het Witboek van 28 januari 1999 over voedselveiligheid ( COM(1999) 719 - C5-0136/2000 ), - gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen waarin verwezen wordt naar het voorzorgsbeginsel, - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, dat op 12 juli 2000 werd goedgekeurd (2) , - gezien de lopende onderhandelingen in het kader van de Codex Alimentarius over de beginselen van risicoanalysewerkzaamheden, - gezien artikel 5, lid 7 van de sanitaire en fytosanitaire overeenkomst (SPS) van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0352/2000 ), A. overwegende dat de Commissie het Europees Parlement om advies heeft verzocht inzake de toepassing van het voorzorgsbeginsel, en dat het Europees Parlement een constructieve en ambitieuze bijdrage aan het debat over dit begrip dient te leveren, B. overwegende dat artikel 152 van het EG-Verdrag voorschrijft dat bij de bepaling en uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid verzekerd wordt, C. overwegende dat artikel 153 van het EG-Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap, teneinde de belangen van de consumenten te bevorderen en een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, bijdraagt tot de bescherming van de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consumenten, D. overwegende dat artikel 174 van het EG-Verdrag in lid 1 bepaalt dat het milieubeleid van de Gemeenschap bijdraagt tot de bevordering op het internationale vlak van maatregelen om het hoofd te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen, en in lid 2, dat met dit beleid naar een hoog niveau van bescherming wordt gestreefd en dat dit beleid berust op het voorzorgsbeginsel en het beginsel van preventief handelen, het beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden, en het beginsel dat de vervuiler betaalt, E. overwegende dat artikel 6 van het EG-Verdrag bepaalt dat de eisen inzake de milieubescherming moeten worden geïntegreerd in de omschrijving en uitvoering van het beleid en het optreden van de Gemeenschap, in het bijzonder met het oog op de bevordering van duurzame ontwikkeling, F. overwegende dat het voorzorgsbeginsel in een aantal internationale overeenkomsten voorkomt en dat daarnaar verwezen is, met name: G. overwegende dat in de preambule van het Verdrag inzake de Wereldhandelsorganisatie (WTO) gewezen wordt op de steeds nauwere banden tussen internationale handel en duurzame ontwikkeling, alsmede op bescherming en behoud van het milieu, H. overwegende dat ten aanzien van met name de bescherming van leven en gezondheid van mens, dier of plant, artikel 5, lid 7 van het akkoord over de toepassing van sanitaire en fytosanitaire normen (SPS) voorschrijft welke maatregelen genomen moeten worden ingeval van risico's en indien er onvoldoende bewijsmateriaal aanwezig is, I. overwegende dat door de verwijzing naar het voorzorgsconcept in meerdere van de voornoemde internationale akkoorden het voorzorgsbeginsel slechts de status van internationaal gewoonterecht krijgt en overwegende dat de rechtskracht ervan moet worden versterkt om er een regel van te maken in het internationale recht, J. overwegende dat een duidelijk onderscheid gemaakt moet worden tussen het voorzorgsbeginsel en voorzichtigheid; dat het voorzorgsbeginsel van toepassing is in situaties waarin de risico's van een product of een productiemethode onbekend zijn; dat de toepassing van het voorzorgsbeginsel in principe tijdelijk is - namelijk totdat het risico bekend is, K. overwegende evenwel dat het voorzorgsbeginsel, zoals dit in artikel 174 van het EG-Verdrag vermeld wordt, tot nu toe niet duidelijk en nauwkeurig gedefinieerd is, L. overwegende dat het standpunt van de Commissie dat het voorzorgsbeginsel tot algemene regel dient te worden verklaard zonder beperking van het toepassingsgebied, gesteund wordt; onderstrepend dat er een zeer duidelijke definitie van de voorwaarden waaronder een beroep op dit beginsel mogelijk is, moet worden vastgesteld, zodat de toepassing van het voorzorgsbeginsel voorspelbaarder wordt; eraan herinnerend dat het voorzorgsbeginsel slechts één van de instrumenten voor risicobeheersing is en dat het deel moet uitmaken van een algemeen beleid, dat ook op andere elementen stoelt, zoals traceerbaarheid of etikettering; M. overwegende dat de mededeling gefundeerde en weloverwogen structuren vaststelt voor de omgang met onveilige situaties, maar dat het voorzorgsbeginsel geen recht inhoudt om wetenschappelijk bewijs buiten beschouwing te laten of om protectionistische maatregelen te treffen; N. overwegende dat het voorstel van de Commissie om binnen de EU overeenstemming te bereiken over een uniforme procedure voor het voorzorgsbeginsel zinvol is, daar dit het handelen in een concreet geval zou vereenvoudigen; het is ook nodig ervoor te zorgen dat de lidstaten bestaande strengere normen inzake milieu- en gezondheidsbescherming kunnen behouden; O. overwegende dat de Commissie de Europese Gemeenschap vertegenwoordigt en namens haar optreedt op grond van een haar verstrekt mandaat, in het kader van multilaterale WTO-onderhandelingen, P. gelet op de onder het publiek ontstane gegronde bezorgdheid naar aanleiding van de voedselschandalen, het ontstaan van nieuwe risico's die voortvloeien uit nieuwe technologieën en biotechnologieën, en met name de bezorgdheid met betrekking tot genetisch gemodificeerde organismen (GGO), Q. overwegende dat er in onze samenlevingen uiteenlopende opvattingen bestaan over de vraag of een bepaald risiconiveau aanvaardbaar is of niet, en daarom aandringend op een wereldwijde dialoog over risico-evaluatie, die evenwel op wetenschappelijke criteria moet stoelen om niet aan willekeur overgeleverd te raken, R. overwegende dat de doelstelling van het nulrisico niet realistisch is en dat er op tal van terreinen wetenschappelijke onzekerheid blijft bestaan, S. overwegende dat het besluit om op grond van het voorzorgsbeginsel te handelen of niet te handelen in essentie een kwestie van politieke interpretatie is, T. overwegende dat het huidige systeem van besluitvorming binnen de Europese Gemeenschap berust op beginselen die gehandhaafd, verder ontwikkeld en verdiept dienen te worden: voorafgaand wetenschappelijk onderzoek, onafhankelijkheid van deskundigen, doorzichtigheid van informatie en publieksvoorlichting, 1. is ingenomen met het feit dat de Commissie het initiatief genomen heeft voor een mededeling over de toepassing van het voorzorgsbeginsel; 2. keurt de doeleinden van de mededeling goed: vaststelling van de factoren die aanleiding zijn tot toepassing van het voorzorgsbeginsel, de wijze van toepassing ervan, de criteria ter controle op de correcte toepassing ervan, waarbij aan de belanghebbende partijen waarborgen voor de rechtszekerheid geboden worden; 3. verzoekt de Commissie om een expliciete toezegging om, steeds wanneer dit passend is, actief gebruik te maken van het voorzorgsbeginsel; 4. verzoekt de Europese Unie haar benadering van het voorzorgsbeginsel te bepalen en verlangt dat de Raad vóór eind 2000 een daartoe strekkende resolutie aanneemt; 5. is van mening dat de EU er op basis van het voorzorgsbeginsel naar zou moeten streven om tegemoet te komen aan dringende verzoeken van burgers om het wetenschappelijk onderzoek te versterken in sectoren die in de publieke opinie aanleiding geven tot de grote bezorgdheid; is van mening dat dit experimenteel de potentiële en/of reële risico's van bepaalde fysische, chemische en biologische middelen zou kunnen aantonen; is van mening dat de EU, naast de beschikbaarstelling van voldoende financiële middelen ter verwezenlijking van deze doelstellingen, de industrieën en/of de producenten van deze specifieke middelen dient te verzoeken om een klein deel van hun nettowinsten per jaar die resulteren uit de verkoop van "zaken” waaraan direct of indirect potentiële risico's voor de gezondheid van mens en/of dier te wijten zijn beschikbaar te stellen; 6. verlangt dat de Commissie erop toeziet dat deze benadering van het voorzorgsbeginsel in alle criteria en bepalingen van het tenuitvoergelegde beleid van de Europese Unie in acht wordt genomen; 7. dringt er met klem bij de Commissie op aan deze benadering op het niveau van de internationale instellingen en met name van de WTO te verdedigen; 8. verzoekt de Commissie met klem toezicht uit te oefenen op de last om voorzorgsmaatregelen te verdedigen - met name voor ontwikkelingslanden - om te waarborgen dat dit niet de mogelijkheden voor de regeringen om, waar nodig, de gezondheid en het milieu door voorzorgsmaatregelen te beschermen, vermindert; 9. verzoekt de Commissie in het kader van de WTO een verordening voor te leggen over de verhouding tussen de WTO-procedures voor geschillenbeslechting en overeenkomstige procedures in andere internationale overeenkomsten, en zo nodig te waarborgen dat de mogelijkheid bestaat zich in het kader van de WTO-procedures te beroepen op andere verplichtingen, bijvoorbeeld uit de multilaterale milieu-overeenkomsten (EAM), teneinde het toepassingsgebied van het voorzorgsbeginsel te vergroten, 10. is van mening dat het WTO-arbitragemechanisme in de toekomst een beoordeling van de ten tijde van zijn uitspraak beschikbare wetenschappelijke onderzoeken en adviezen moet verrichten en deze actuele evaluatie bij zijn beoordeling betrekken; Definitie en strekking 11. keurt de analyse van de Commissie goed dat telkens dan een beroep op het voorzorgsbeginsel kan worden gedaan als er op grond van wetenschappelijke gegevens die onvolledig zijn, geen uitsluitsel geven of onzeker zijn, redelijkerwijs aanleiding is om zich ongerust te maken over de mogelijkheid dat er eventueel schadelijke gevolgen voor het milieu of voor de gezondheid van mens, dier of plant zouden kunnen optreden die onverenigbaar zijn met het gekozen niveau van bescherming; 12. bevestigt met de Commissie de algemene strekking van het voorzorgsbeginsel, dat op alle terreinen waarop de Europese Gemeenschap actief is, kan worden toegepast; 13. wenst dat de Commissie reeds vanaf deze fase van meningsvorming onderzoek doet naar de invloed van de toepassing van het voorzorgsbeginsel op de aansprakelijkheidswetgeving; Risicobeoordeling 14. is met de Commissie van mening dat, voorafgaand aan elk besluit over de te nemen maatregelen, de openbare besluitvormingsinstantie een overzicht moet hebben van de beschikbare kennis over het risico van de activiteit en de substantie uitgevoerd door deskundigen die onafhankelijk zijn van de belanghebbende partijen, erkend zijn door de internationale wetenschappelijke gemeenschap in verband met hun kennis op het betrokken terrein en benoemd worden volgens een doorzichtige procedure; 15. dringt er op aan dat de betrokken partijen bijdragen tot een volledige en doeltreffende risicobeoordeling door mededeling te doen van alle informatie waarover zij beschikken en die van nut zou kunnen blijken te zijn; 16. is van mening dat het, wil het voorzorgsbeginsel effectief en geloofwaardig worden toegepast, van belang is dat alle belangrijke belanghebbenden, waar nodig met inbegrip van vertegenwoordigers van het maatschappelijk bestel, bij de beleidskeuzen die verband houden met de toepassing ervan, betrokken worden; verzoekt de Commissie zich er bij de WTO en het Europese Hof van Justitie voor in te zetten dat bij de regeling van geschillen waarbij het voorzorgsbeginsel een rol speelt, alle belangrijke belanghebbenden het recht wordt toegekend om relevante informatie te verstrekken, hetzij schriftelijk, hetzij mondeling en om tijdig informatie te ontvangen; 17. is van mening dat de risicobeoordeling dient te worden geëvalueerd door de binnen de Commissie bestaande wetenschappelijke comités, met dien verstand dat deze zullen worden geherstructureerd in het licht van het Witboek over voedselveiligheid en dat tevens moet worden overwogen thans ontbrekende comités op te richten op de terreinen gezondheid van de mens en milieubescherming; 18. verzoekt de Commissie om een impactstudie naar de belangrijkste nationale en Europese wetenschappelijke comités, waarbij rekening wordt gehouden met de wijzigingen die het gevolg zijn van de toepassing van het voorzorgsbeginsel bij de taken van en betrekkingen tussen deze organen; 19. is van mening dat in het verslag van het onderzoek de gevolgde beoordelingsmethode moet worden omschreven, alsmede de uitgangshypothesen, de aangehouden onzekerheidsmarge en de mate van onwetendheid; 20. is van mening dat in de conclusies van de beoordeling expliciet de wetenschappelijke minderheidsstandpunten moeten worden vermeld; 21. dringt erop aan dat de belanghebbende partijen in een zo vroeg mogelijk stadium met voorstellen komen ter vervanging van gevaarlijk geachte producten en daarbij wetenschappelijke informatie verschaffen waaruit blijkt dat de vervangende producten minder schadelijk zijn; 22. acht het van essentieel belang dat risicobeoordelingsprocedures aan rigoureuze termijnen gebonden worden en dat er, in afwachting van de voltooiing van een eventuele dergelijke procedure, onmiddellijk interim-maatregelen voor de autoriteiten van de lidstaten dan wel voor de Commissie beschikbaar komen. De beschikbare maatregelen dienen beperkingen en verboden op de in- of uitvoer, de verkoop of het gebruik te omvatten, maar hoeven daartoe niet beperkt te blijven; Risicobeheer 23. erkent dat de Europese Gemeenschap, evenals de andere leden van de WHO, gerechtigd zijn om vooral op het gebied van milieubescherming en gezondheid van mensen, dieren en planten het gewenste niveau van bescherming te bepalen; hierbij is het voorzorgsbeginsel een essentieel beleidsinstrument, met inachtneming van de volgende uitgangspunten: 24. is van mening dat toepassing van het voorzorgsbeginsel resulteert in goedkeuring van de, gelet op de door de Commissie gekozen criteria (evenredigheid, non-discriminatie, samenhang, bestudering van voor- en nadelen en bestudering van de wetenschappelijke ontwikkeling), meest passende maatregel; wijst op de problematische toepassing van deze procedures met het oog op de onzekerheid, welk probleem inherent is aan elke situatie die vraagt om toepassing van het voorzorgsbeginsel, en wijst erop dat op dergelijke beginselen geen beroep zou moeten worden gedaan om overwegingen die verband houden met de gezondheid van mens of dier, het welzijn of de milieubescherming, ter zijde te schuiven; 25. verzoekt de Commissie opnieuw als haar standpunt te bevestigen dat het tegenhouden van een product op basis van proces- of productiemethoden (PPM's) een geoorloofde toepassing van het voorzorgsbeginsel kan zijn en verenigbaar met de WTO-verplichtingen moet zijn; 26. bevestigt opnieuw het belang van het evenredigheidsbeginsel om te waarborgen dat de genomen maatregel in een juiste verhouding staat tot de ernst van het risico, daarbij rekening houdend met het gekozen niveau van bescherming en de effecten op langere termijn; 27. is van mening dat het criterium van de samenhang de besluitvormingsinstanties niet permanent mag binden maar moet worden toegepast ter conformering aan de optimale praktijk; noch mag worden gebruikt ter rechtvaardiging van een nalaten om de hoogst mogelijke graad van bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het welzijn en het milieu te bieden; 28. dringt erop aan om de behandeling van de voor- en nadelen niet uitsluitend te baseren op economische of financiële criteria maar daarbij ook met andere factoren rekening te houden, met name met de kosten voor het milieu of de volksgezondheid van niet-optreden, alsmede met de perceptie van het risico door de bevolking en de aanvaardbaarheid van de beoogde maatregel; 29. wijst erop dat de meeste der genomen maatregelen een voorlopig karakter dienen te hebben en periodiek opnieuw beoordeeld moeten worden in het licht van nieuwe wetenschappelijke gegevens; voorzorgsmaatregelen dienen gehandhaafd te blijven zolang het risico prevaleert; 30. stelt voor bij elke maatregel die genomen wordt, een tevoren opgesteld rooster voor de herbeoordeling ervan op te nemen en om, ingeval zich vóór de in het rooster vastgestelde termijn een nieuw wetenschappelijk feit voordoet, de maatregel toch op zo kort mogelijke termijn te doen herzien; 31. is van mening dat de risicobeheerder de reeks alternatieve maatregelen die overwogen maar verworpen zijn, dient te beschrijven en daarbij de redenen voor de verwerping ervan dient te vermelden; Bekendmaking van het risico 32. is van mening dat de voorlichting van het publiek gedurende alle stadia van beoordeling en beheer van het risico op zo doorzichtig mogelijke wijze moet plaatsvinden en dat alle documentatie inzake de wetenschappelijke risicobeoordeling en de stadia van het risicobeheer openbaar beschikbaar dienen te zijn; 33. is van mening dat, ingeval het wenselijk geacht wordt om geen maatregelen te nemen, de openbare besluitvormingsinstantie en de betrokken partijen het publiek daarvan in kennis dienen te stellen, met name door twijfels en dubbelzinnigheden die aan een product of een fabricageprocédé kleven, uit de wereld te helpen; 34. is van mening dat het beginsel van consumenteninformatie en -keuze dient te worden gerespecteerd en dat, waar mogelijk, de consumenten zelf in staat gesteld moeten worden om doordachte besluiten te nemen over de risico's van de producten die zij kopen; Bewijslast 35. is van mening dat de voorwaarden voor de toepassing van het voorzorgsbeginsel moeten worden gecontroleerd door nationale of communautaire rechterlijke instanties; 36. hecht zijn goedkeuring aan de opvatting van de Commissie inzake de bewijslast en het onderscheid dat gemaakt wordt tussen producten die al dan niet aan voorafgaande goedkeuring worden onderworpen; 37. is evenwel van mening dat de natuurlijke of rechtspersoon die de veiligheid van een product aanvecht, indien het gaat om producten waarvoor geen voorafgaande goedkeuring vereist is, bewijzen zal moeten aanvoeren om zijn beweringen te staven, en dat de bewijslast kan worden omgekeerd; o o o 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over het asielbeleid in Europa, de Europese bijdrage tot de bescherming van en de bijstand aan vluchtelingen in de gehele wereld en het werk van het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen (UNHCR), A. overwegende dat het UNHCR een uniek, door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties goedgekeurd mandaat heeft, dat erin bestaat te reageren op de noden van vluchtelingen inzake bescherming en bijstand en duurzame oplossingen voor hun benarde toestand te vinden, B. constaterende dat het UNHCR sedert zijn oprichting in december 1950 is uitgegroeid tot een van de voornaamste humanitaire organisaties, aangezien het de zorg heeft voor bijna 22 miljoen mensen in meer dan 140 landen, C. constaterende dat het UNHCR een belangrijke rol vervult als hoeder van de internationale beginselen inzake bescherming bij het opzetten van een gemeenschappelijk Europees asielsysteem, D. eraan herinnerende dat het UNHCR tweemaal de Nobelprijs voor de Vrede heeft gekregen voor aan de mensheid bewezen diensten, E. ernstig verontrust over de steeds gewelddadiger aanvallen op humanitairehulpverleners, die onlangs ontaardden in de wrede moord op medewerkers van het UNHCR in West-Timor (Indonesië) en Guinea, F. eraan herinnerende dat 14 december 2000 het vijftigjarige bestaan markeert van het UNHCR, alsmede van een halve eeuw humanitaire hulp die sedert zijn oprichting is verleend, 1. erkent ter gelegenheid van het vijftigjarige bestaan van de UNHCR zijn unieke mandaat en het belang van zijn inspanningen om vluchtelingen en andere aan de organisatie toevertrouwde ontheemden te beschermen en duurzame oplossingen voor hun situatie te vinden, en betuigt zijn niet-aflatende steun voor het werk van het UNHCR; 2. herinnert de Europese regeringen aan hun plechtige verklaringen tijdens de Europese Raad in Tampere waarin wordt verwezen naar de absolute eerbiediging van het recht om asiel te vragen en naar de verbondenheid van de Unie aan de ontwikkeling van een gemeenschappelijk Europees asielsysteem dat is gebaseerd op de volledige en onbeperkte toepassing van het Verdrag van 1951 als hoeksteen hiervan, en moedigt de Commissie en de lidstaten aan om toekomstige communautaire asielinstrumenten voor te bereiden en goed te keuren die op hoge beschermingsnormen zijn gebaseerd; 3. verwacht van de lidstaten dat aan alle mensen die aan de buitengrenzen of binnen de EU een asielaanvraag indienen, veiligheid en een rechtvaardige procedure worden gegarandeerd overeenkomstig de internationale verdragen en de algemeen aanvaarde beginselen van het internationale vluchtelingenrecht; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten om een daadwerkelijk partnerschap met het UNHCR aan te gaan door zowel politieke als financiële steun te verlenen, en dringt erop aan dat met behulp van de communautaire middelen wordt gezorgd voor voorspelbaarheid, flexibiliteit en geografisch evenwicht, niet alleen in noodsituaties, alsmede voor een probleemloze overgang van noodhulp naar wederopbouw en ontwikkeling; 5. verzoekt de Commissie en de lidstaten om het UNHCR te steunen bij het bieden van een samenhangend kader voor coördinatie van de bijstand aan en de bescherming van vluchtelingen, en doet een beroep op de Commissie om de coördinerende rol van het UNHCR naar behoren te erkennen in haar contractuele afspraken met haar partners; verzoekt derhalve de Commissie extra financiële middelen voor het UNHCR vrij te maken; 6. doet een beroep op de lidstaten en alle betrokken parijen om onverwijld alle mogelijke maatregelen te treffen om de veiligheid en de eigendommen van de medewerkers van het UNHCR en alle andere humanitairehulpverleners te beschermen, een uitgebreid onderzoek in te stellen naar tegen hen gepleegde misdrijven en de daders te berechten; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen van de VN. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2000 over de fundamentele rechten in Servië en Kosovo (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie over de situatie van Albanese gevangenen in Kosovo, met name zijn resolutie van 17 februari 2000 (2) en zijn resolutie van 30 november 2000 over de vooruitgang die bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid is geboekt (3) , - gezien resolutie 1244 van de VN-Veiligheidsraad van 10 juni 1999, - gezien een recente ontmoeting van de delegatie van het Europees Parlement voor de betrekkingen met Zuidoost-Europa met mevrouw Flora Brovina op 21 november 2000 in Brussel, - gezien de slotverklaring van de Top van Zagreb van 24 november 2000, A. verheugd over de vrijlating van de Albanese arts en verdedigster van de mensenrechten Flora Brovina, op last van de nieuwgekozen president Kostunica op 1 november 2000, en van de Servische journalist Miroslav Filipovic op 10 oktober 2000, B. evenwel betreurend dat voor het lot van alle politieke gevangenen in Kosovo die door het regime-Milosevic uitsluitend vanwege hun etniciteit of politieke overtuiging van hun vrijheid zijn beroofd nog geen oplossing is gevonden door de nieuwe democratische krachten in Joegoslavië en de Federale Republiek Joegoslavië sinds de hertoelating tot de VN, de OVSE en Europa nog geen datum heeft vastgesteld voor de vrijlating van gevangenen en evenmin nadere bijzonderheden over een amnestiewet bekend heeft gemaakt, C. onderstrepend dat de presidentsverkiezingen in de Federale Republiek Joegoslavië de weg hebben geëffend voor toepassing van de regels van de rechtsstaat in dit land en dat president Kostunica heeft toegezegd onverwijld de grondwet en verdere wetgeving te zullen toepassen, D. eraan herinnerend dat de politieke veranderingen die zich in Belgrado voltrekken de voormalige Joegoslavische leiders, met name de heer Slobodan Milosevic, niet kunnen vrijpleiten van de aanklachten die tegen hen voor het Internationale oorlogstribunaal voor het voormalig Joegoslavië zijn ingebracht, E. uiting gevend aan zijn bezorgdheid over de meest recente gewapende aanvallen door etnische Albaniërs en andere extremisten in het gebied van Presevo in Zuidoost-Servië langs de grens tussen Kosovo en Servië, die ertoe zouden kunnen leiden dat juist op het tijdstip dat er goede kansen bestaan om de problemen in het gebied door middel van vreedzame onderhandelingen op te lossen, de situatie wordt gedestabiliseerd, F. gezien de vorig jaar tussen de NAVO en Joegoslavië bereikte overeenkomst die inhoudt dat deze zone verboden terrein is voor veiligheidstroepen van beide partijen, met uitzondering van lichtbewapende Servische politiekrachten, 1. verzoekt president Kostunica alles in het werk te stellen om te komen tot de vrijlating van alle politieke gevangenen uit het tijdperk-Milosevic die nog steeds in Servische gevangenissen vastzitten; 2. wijst erop dat de politieke geloofwaardigheid van de nieuwe president schade zal oplopen als politieke gevangenen van het regime-Milosevic ook onder de nieuwe leiding gedetineerd blijven en dringt er daarom op aan een waardige oplossing te vinden voor de nieuwe democratie in Servië; acht het absoluut noodzakelijk dat alle politieke gevangenen na gratieverlening door de president of op grond van een amnestiewet die momenteel door het Joegoslavische Ministerie van Justitie wordt opgesteld, worden vrijgelaten, terwijl de Albanese politieke gevangenen in Kosovo op grond van resolutie 1244 van de VN-Veiligheidsraad aan de UNMIK zouden kunnen worden overgedragen; 3. doet een beroep op beide partijen - de Albanese Kosovaren en de nieuwe leiders in Belgrado - een onderzoek in te stellen naar het lot van vermisten, zowel Albanese Kosovaren als Serviërs, die voor, tijdens en na het Kosovo-conflict verdwenen en hierdoor een vertrouwensbasis tussen de twee groeperingen te scheppen die een absolute voorwaarde voor een vreedzame ontwikkeling in Kosovo vormt; 4. veroordeelt het recente geweld in Kosovo en de grensgebieden van Presevo ten stelligste en doet een beroep op alle betrokken partijen niet bij te dragen aan een verhoging van de spanningen in de veiligheidszone tussen Kosovo en Servië nu na de verkiezing van president Kostunica reële vooruitzichten bestaan op een vreedzame, duurzame overeenkomst tussen Serviërs en Kosovaren, die de afsluiting zou kunnen vormen van een langdurig conflict; 5. doet een beroep op de multinationale KFOR-vredesmacht in Kosovo het toezicht op de grens met Servië te versterken, zodat verdere invallen van etnische Albanese extremisten worden voorkomen; 6. verzoekt de VN, de Raad en de Commissie de politieke voorwaarden te scheppen voor de aanvang van een positieve en constructieve dialoog tussen de Joegoslavische federale regering en de politieke leiders in Kosovo; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, president Kostunica en UNMIK. Het Europees Parlement, A. erop wijzend dat het beginsel van de scheiding der machten essentieel is voor ieder democratisch stelsel, waarin de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht adequaat dient te worden gewaarborgd, B. benadrukkend dat de betrekkingen tussen de EU en Chili gebaseerd moeten zijn op eerbiediging van de mensenrechten, democratische waarden en een gedeelde visie op rechtvaardigheid en het afleggen van verantwoording voor misdaden tegen de mensheid, 1. spreekt zijn waardering uit voor de Chileense rechterlijke macht vanwege haar onafhankelijke opstelling in de zaak die tegen generaal Pinochet aanhangig is gemaakt, en roept op tot een strikte eerbiediging van het principe van de scheiding der machten; 2. betuigt voorts zijn steun voor de opstelling van de regering van president Lagos, die zich afzijdig houdt van het functioneren van de rechterlijke macht; 3. wijst op het recht van het Chileense volk om te weten op wiens gezag de flagrante schendingen van de mensenrechten tijdens de dictatuur van generaal Pinochet zijn begaan en wie zich hieraan schuldig hebben gemaakt, en voorts op het recht van de slachtoffers of hun nabestaanden op een passend smartengeld hiervoor; 4. verzoekt de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten hun steun en solidariteit te betuigen met de kordate wijze waarop de Chileense regering de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht beschermt; 5. wijst er nadrukkelijk op dat de sluiting van een ambitieus akkoord inzake politiek overleg, economische associatie en samenwerking, waarin bijzonder de nadruk wordt gelegd op de mensenrechtenclausule, de beste manier is waarop de Europese Unie het proces van consolidering van de democratie in Chili kan ondersteunen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de regering van de Republiek Chili. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de toestand in Mozambique, - gezien de verklaring over Mozambique die het voorzitterschap namens de Europese Unie afgelegd heeft, A. gezien de gewelddadige botsingen van 9 november 2000, die minstens 41 mensenlevens geëist hebben na betogingen die georganiseerd waren door de voornaamste oppositiepartij, RENAMO, en die in een aantal grotere en kleinere steden in het noorden en centrum van het land ontaard zijn in gevechten met de politie, B. overwegende dat de betogingen gericht waren tegen het huidige bewind en tot doel hadden om de uitslagen van de presidents- en parlementsverkiezingen van december 1999 te betwisten, hoewel die door de internationale waarnemers vrij en eerlijk genoemd zijn, C. overwegende dat naar verluidt de politie het vuur geopend heeft op de betogers en dat veel van de slachtoffers leden van de RENAMO-partij waren, D. overwegende dat de gevechten gevolgd zijn door een verdere tragedie waarbij minstens 80 personen die tijdens of na de betogingen gearresteerd waren, in de nacht van 21 op 22 november 2000 omgekomen in de gevangenis van Montepuez, naar verluidt door verstikking, omdat er 96 mensen samengeperst waren in een cel die voor hoogstens 9 mensen bedoeld was, E. overwegende dat volgens het rapport van de groep specialisten die belast waren met het onderzoek naar de omstandigheden van het incident - en die bestond uit drie Mozambikaanse artsen en buitenlandse experts, o.a. vier Zuid-Afrikanen - de gevangenen om het leven gekomen zijn door verstikking als gevolg van grote onverschilligheid en nalatigheid van de Mozambikaanse overheid, F. gezien de arrestatie van 11 politieagenten die voor het overlijden van de slachtoffers verantwoordelijk gesteld worden, G. gezien de oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie, die ook leden van de oppositie omvat, die tot taak heeft om opheldering te brengen in de tragische gebeurtenissen, H. overwegende dat de regering de bijstand van internationale deskundigen voor het onderzoek gevraagd heeft, ook voor de gewelddadige incidenten van 9 november 2000, I. ontsteld door de lafhartige moord op de bekende en zeer hoog aangeschreven Mozambikaanse journalist Carlos Cardoso, klaarblijkelijk als gevolg van zijn vasthoudend onderzoek naar corruptie in het Mozambikaanse privatiseringsprogramma, J. overwegende dat Mozambique 16 jaar burgeroorlog gekend heeft voordat het terugkeerde naar een toestand van betrekkelijke vrede door het vredesakkoord van Rome dat op 4 oktober 1992 ondertekend is, K. gezien de pogingen van Mozambique om duurzame ontwikkeling op gang te brengen met bijstand van de internationale gemeenschap, voornamelijk de Europese Unie, die haar steun verleent voor het politiek en sociaal-economisch overgangsproces, 1. betuigt zijn solidariteit met de nabestaanden en beseft dat het Mozambikaanse volk met droefheid vervuld en in rouw gedompeld is; 2. veroordeelt met kracht de gewelddadige botsingen die zich onlangs naar aanleiding van de betogingen voorgedaan hebben in het noorden en centrum van Mozambique; 3. veroordeelt elke gebruikmaking van geweld in politieke geschillen, en roept op tot eerbied voor de rechtsstaat; 4. vraagt alle democratische krachten van het land om de vrede en de democratisering te versterken; 5. roept op tot eerbied voor de verkiezingen en de uitslagen die ze opleveren; 6. doet een oproep tot alle partijen om zich strikt te houden aan hun verplichtingen volgens het bovengenoemd vredesakkoord, en in het bijzonder tot de regering dat ze het wettig recht van de oppositiepartij RENAMO om vreedzame bijeenkomsten te houden erkent; 7. verheugt zich over de recente oprichting van een onderzoekscommissie door het Mozambikaanse parlement en dringt er bij alle partijen op aan om hun volledige medewerking aan het onderzoek te verlenen; 8. wenst dat er een onderzoekscommissie wordt ingesteld om de moordenaars van Carlos Cardoso op te sporen, en meent dat de dood van die journalist, die bekend stond om zijn onafhankelijkheid, een groot verlies voor het democratiseringsproces in Mozambique betekent; 9. wenst dat de Europese Unie haar steunverlening voor het politiek en sociaal-economisch overgangsproces in Mozambique voortzet; 10. vraagt de lidstaten van de Europese Unie om nog meer gebruik te maken van hun diplomatieke invloed om in Mozambique vrede tot stand te helpen brengen; 11. vraagt de internationale gemeenschap om zich dringend over het probleem van de schuldenlast van Mozambique te buigen; 12. beveelt de Raad en de Commissie aan om binnen hun eigen bevoegdheden waakzaam te blijven toezien op de verdediging van de rechten van de mens en de versterking van het democratiseringsproces in Mozambique; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid en de regering van Mozambique. Het Europees Parlement, - gelet op zijn eerdere resoluties, met name zijn resolutie van 15 juni 2000 over Tunesië (1) , A. overwegende dat de bevordering van de eerbiediging van de mensenrechten een wezenlijk onderdeel van de associatieovereenkomst EU/Tunesië vormt, en dat daarom in dit kader een politieke dialoog is geopend; betreurend dat deze eerlijke en open dialoog niet voldoende is geweest om de Tunesische autoriteiten ertoe aan te zetten voortgang te boeken met de democratie en de mensenrechten, waartoe zij zich formeel hebben verplicht, B. overwegende dat president Ben Ali ter gelegenheid van de dertiende viering van de omwenteling van 7 november 1987 recentelijk een toespraak heeft gehouden, waarin hij de richting en de mogelijke maatregelen heeft aangegeven om het democratische en pluralistische proces in Tunesië voortgang te doen vinden, dat geen gelijke tred heeft gehouden met de economische hervormingen, C. overwegende dat de meest recente acties hebben geleid tot belemmering van het functioneren van de Tunesische liga voor de rechten van de mens (LTDH), die een verworvenheid van het land vormt, en gezien het proces tegen de heer Moncef Marzouki en de bemoeilijking van de activiteiten van de nationale raad voor de vrijheid in Tunesië (CNLT), alsook de zeer zorgwekkende situatie van de politieke gevangenen die in hongerstaking zijn, D. verontrust over de mensenrechtensituatie, met name wat betreft de vrijheid van meningsuiting, en het recht van vereniging van leden van mensenrechtenorganisaties en van de democratische politieke oppositie, E. de Tunesische autoriteiten wijzend op de schadelijke gevolgen van een eventueel voortduren van dergelijke toestanden, die een beperking vormen van de handelingsvrijheid van organisaties die strijden voor de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische ontwikkeling in het land, 1. verzoekt de Tunesische autoriteiten onverwijld een halt toe te roepen aan elke vorm van intimidatie en onderdrukking van verenigingen die zich inzetten voor de rechtsstaat in Tunesië, en met name de LTDH, de CNLT en hun vertegenwoordigers; 2. spreekt zijn bezorgdheid uit over de gezondheidstoestand van een groot aantal gevangenen die in Tunesië in hongerstaking zijn gegaan; 3. verzoekt de Raad en de Commissie, die zich herhaaldelijk sterk hebben gemaakt voor een constructieve dialoog met Tunesië, alle middelen te benutten die vervat zijn in de associatieovereenkomst EU/Tunesië, om te komen tot eerbiediging van de democratische vrijheden en de rechten van de mens; 4. verzoekt dat in de volgende vergadering van de Associatieraad EU-Tunesië, die in februari 2001 zal plaatsvinden, met name wordt ingegaan op de mensenrechtensituatie in Tunesië en de belemmeringen van het functioneren van de onafhankelijke verenigingen in het kader van het programma MEDA-DEMOCRATIE; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede de regering en het parlement van Tunesië. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Ivoorkust, - herinnerend aan de uitkomst van het overleg op de EU-ACS-Conferentie in de eerste helft van het jaar 2000, A. ernstig verontrust over de hervatting van het geweld in Ivoorkust in de periode voorafgaande aan de parlementsverkiezingen van 10 december 2000, waarbij diverse personen het leven hebben verloren in botsingen tussen veiligheidstroepen en aanhangers van de oppositiepartij "Rassemblement des Républicains” (RDR), B. overwegende dat de parlementsverkiezingen op 10 december 2000 hebben plaatsgevonden zonder deelneming van de kiezers uit de noordelijke regio's en zonder de aanwezigheid van internationale waarnemers, van bijvoorbeeld de Verenigde Naties, de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid of de Europese Unie, C. overwegende dat de opkomst over het gehele land laag was en dat de stemming in de 32 kiesdistricten in het islamitische noorden van het land voortijdig beëindigd werd, D. gelet op het besluit van de nationale kiescommissie om de heer Alassane Ouattara niet-verkiesbaar te verklaren, E. het besluit betreurend van het hoogste gerechtshof van Ivoorkust om voor de parlementsverkiezingen van 10 december de kandidatuur van de heer Ouattara, leider van de Rassemblement des Républicains (RDR), te verwerpen op grond van "twijfelachtige nationaliteit”, F. overwegende dat van een bevolking van 15 miljoen inwoners ruim 30% afkomstig is uit het noorden van het land en dat veronachtzaming van deze realiteit zou betekenen dat een deel van de bevolking van het verkiezingsproces wordt uitgesloten, G. gelet op het voorstel van het Bemiddelingscomité voor Nationale Verzoening om de verkiezingsdatum uit te stellen om tijd te laten voor het vinden van een juridische oplossing voor deze crisis, H. ernstig bezorgd over de verscherping van het debat over het "Ivorese karakter” en het gebruik dat door bepaalde politieke groeperingen en media in Ivoorkust van dit begrip gemaakt werd om bepaalde partijbelangen te verdedigen, waardoor de politieke stabiliteit en de nationale eenheid worden bedreigd, 1. betreurt het besluit van het door de militaire junta benoemde hoogste gerechtshof van Ivoorkust, dat de kandidatuur van de heer Ouattara aan de parlementsverkiezingen heeft verworpen, waardoor een deel van de bevolking van het verkiezingsproces wordt uitgesloten; 2. betreurt het dat de verkozen president heeft nagelaten dit gerechtshof, dat nog geheel door een bij de staatsgreep betrokken generaal was benoemd, tot de orde te roepen; 3. betreurt de uitsluiting van de heer Ouattara van de parlementsverkiezingen en is van mening dat deze verkiezingen dientengevolge geen democratische legitimiteit bezitten; 4. spreekt zijn scherpe veroordeling uit over de recente gewelddadigheden, waarbij een aantal mensen het leven hebben verloren in de periode voorafgaande aan de parlementsverkiezingen van 10 december 2000, en dringt aan op een diepgaand, onafhankelijk onderzoek hiernaar, zodat de hiervoor verantwoordelijke personen kunnen worden berecht; 5. verlangt de onmiddellijke invrijheidstelling van de leiders van de RDR; 6. is verontrust over het oplaaien van de vreemdelingenhaat die door het begrip "Ivorees karakter” wordt aangewakkerd en veroordeelt ieder gebruik van geweld om politieke geschillen te regelen; 7. dringt er bij de nieuwe machthebbers op aan om een politieke en democratische oplossing voor de huidige crisis te zoeken en daarbij rekening te houden met het evenwicht tussen alle politieke krachten in het land; 8. dringt er met klem bij de autoriteiten van Ivoorkust op aan om zo spoedig mogelijk nieuwe verkiezingen te organiseren, waarbij geen enkele kandidaat om etnische redenen mag worden uitgesloten, teneinde de democratische legitimiteit van het staatsbestel te herstellen en een klimaat van nationale saamhorigheid, verzoening en vrede tot stand te brengen, waarin alle volksgemeenschappen hun plaats kunnen vinden; 9. is van oordeel dat eerbiediging van de mensenrechten, de politieke en burgerrechten en respect voor een politiek pluralisme essentieel is om de kiezers een werkelijke keuze tussen de kandidaten te bieden; 10. verzoekt de Raad en de Commissie onmiddellijk de ontwikkelingssamenwerking van de EU met Ivoorkust opnieuw in overweging te nemen en in elk geval onmiddellijk raadplegingen te beginnen met de regering van dit land, overeenkomstig de procedure vastgesteld in artikel 96 van de partnerschapsovereenkomst van Cotonou, teneinde in onderlinge overeenstemming een tijdschema voor herstel van de democratie vast te stellen; 11. verzoekt de Commissie om voort te gaan met de rechtstreekse bijstand die de EU via NGO's verstrekt aan de meest kwetsbare bevolkingsgroepen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Ivoorkust, de secretaris-generaal van de OAE en de medevoorzitters van de Paritaire Vergadering ACS-EU. Het Europees Parlement, - gelet op de ontwerpmededeling van de Commissie (C5-0572/2000 ), - gelet op artikelen 158 en 159 van het EG-Verdrag, - gelet op de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van maart 2000, - gelet op verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bestemmingen voor de structurele fondsen (1) , en in het bijzonder de artikelen 22 en 23 daarvan, - gelet op zijn resoluties van 19 november 1998 (2) en 6 mei 1999 (3) over de algemene verordening voor de structurele fondsen, - gelet op zijn resolutie van 18 januari 2000 (4) over de richtsnoeren voor innoverende maatregelen van het EFRO in de periode 2000-2006, - gelet op de gedragscode betreffende de uitvoering van het structuurbeleid (5) , waarover het Europees Parlement en de Commissie het op 6 mei 1999 eens geworden zijn, - gelet op artikel 47, lid 1, van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0354/2000 ), A. overwegende dat de realisatie van de voor ons liggende "richtsnoeren voor innoverende maatregelen van het EFRO in de periode 2000-2006" niet alleen in dienst mag staan van de door de Europese Raad van Lissabon in maart 2000 geformuleerde doelstelling om "de overgang naar een op kennis gebaseerde economie en samenleving voor te bereiden door betere beleidsmaatregelen in verband met de informatiemaatschappij en de sectoren onderzoek en ontwikkeling en door de bespoediging van het proces van de structurele hervorming in het belang van het concurrentievermogen en de innovatie, B. overwegende dat de bestaande grote verschillen tussen de regio's van de Europese Unie zich ook weerspiegelen in de mate waarin zij gebruik maken van moderne informatie- en communicatietechnologieën en in de uitgaven aan en de resultaten van OTO en innovatie, C. overwegende dat de globaliseringsprocessen vergezeld gaan van een verscherpte concurrentie op de nationale en internationale markten, hetgeen hogere eisen stelt aan het concurrentievermogen van de ondernemingen en het vermogen om flexibel op nieuwe technologische ontwikkelingen te reageren, en daarom ook hoge eisen aan de opleiding en voortgezette bijscholing van de human resources, de zogenaamde "levenslange educatie”, D. overwegende dat de reeds bestaande stimuleringsinstrumenten van het EFRO en de communautaire initiatieven slechts ten dele georiënteerd zijn op de specifieke uitdagingen waarvoor de nieuwe economie ons stelt in termen van innovatie en toepassing, met name waar het de achtergebleven regio's (doelstellingen 1 en 2) en de bijzonder perifere regio's van de Gemeenschap betreft, E. overwegende dat zich in Europa het verschijnsel voordoet dat hoog opgeleide deskundigen en technici op het gebied van nieuwe technologieën, van de minder ontwikkelde regio's waar zij hun opleiding hebben ontvangen, vertrekken naar rijkere landen met minder werkloosheid, F. overwegende dat met de nieuwe richtsnoeren voor de innoverende maatregelen voor de periode 2000-2006 het kader is vastgesteld, en ook de financiële middelen beschikbaar zijn gesteld, voor de uitwerking en toetsing van nieuwe methoden en praktijken ter verbetering van de kwaliteit van de interventies voor de doelstellingen 1, 2 en 3 die buiten het gebruikelijke kader van de uit het EFRO medegefinancierde programma liggen, G. overwegende dat alle stimuleringsinstrumenten geïntegreerd moeten worden in één gemeenschappelijk Europees regionaal beleid, dat gericht is op duurzaamheid, versterking van de economische en sociale samenhang, verhoging van het concurrentievermogen en in het bijzonder de schepping van gekwalificeerde, economisch rendabele en duurzame arbeidsplaatsen, H. overwegende dat het nieuwe programma uitdrukkelijk in overeenstemming is met andere communautaire beleidsmaatregelen op gebieden als onderzoek, informatiesamenleving, ondernemingen, milieu, plattelandsontwikkeling (gemeenschappelijk landbouwbeleid), kansengelijkheid en mededinging, en dat het beantwoordt aan de richtsnoeren van de Commissie voor de programma's van de periode 2000-2006, I. overwegende dat innoverende initiatieven ook gebruikt kunnen worden om regionale specificiteiten en identiteiten te versterken, die - als ze tot uitdrukking komen in duurzame arbeidsplaatsen - ertoe bijdragen dat de burgers zich sterker met hun woonplaats verbonden voelen, J. overwegende dat de mobilisering van alle bij de toetsing en realisatie van innoverende maatregelen en methoden betrokken partners op regionaal vlak (MKB, universitaire en andere onderzoeksinstellingen, regionale en lokale actoren en besturen, non-gouvernementele organisaties) nodig is en dat deze dient te geschieden in het kader van partnerschappelijke betrekkingen, K. overwegende dat de thema's een prioritaire rol spelen in het inhaalproces van de regio's die ontwikkelingsachterstanden hebben in de nieuwe economie, L. overwegende dat het concurrentievermogen van Europese ondernemingen in een geglobaliseerde economie het gemakkelijkst op duurzame basis kan worden veiliggesteld door onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie, M. overwegende dat de regionale samenwerking gericht moet zijn op de totstandkoming van regionale innoveringssystemen, op de schepping van het daarvoor vereist klimaat, met inbegrip van het institutionele kader, opdat zij, via verbetering van de human resources, de schepping en verbreiding van kennis en het betrekken daarvan in de productiestructuur, tot hoofdbron van innovatie en concurrentievoordelen kan worden, N. overwegende dat de informatiesamenleving bijzonder geschikt is om de geografische en economische isolering van regio's te overwinnen, zodat niet alleen de daaruit resulterende nadelen voor de daar gevestigde ondernemingen en burgers worden gecompenseerd, maar ook een bijdrage wordt geleverd aan de kansengelijkheid, O. overwegende dat reeds op school en tijdens de beroepsopleiding het fundament wordt gelegd voor de beheersing en toepassing van moderne technologieën en innovaties in alle sectoren van economie en samenleving, en dat op dit punt aan de jeugd in alle regio's van de EU gelijke voorwaarden en kansen moeten worden geboden, P. overwegende dat de uitwisseling tussen de regio's door een onderlinge vergelijking en de verbreiding van de beste ervaringen bevorderlijk is voor het leerproces van de deelnemers en tot een netwerkvorming tussen de regio's leidt, Q. overwegende dat de Commissie zelf de keuze maakt uit de programma's waaraan zij financiële bijstand verleent en dat zij daarvoor een lijst heeft opgesteld van tien criteria, R. overwegende dat de financiële middelen voor het programma 0,4% van het jaarlijkse EFRO-budget vormen, d.w.z. ongeveer 400 000 EUR voor de periode 2000-2006 dit echter met inachtneming van de onttrekking van kredieten ter dekking van de begroting 2000 door de Commissie die onlangs heeft plaatsgevonden; overwegende dat in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 de mogelijkheid wordt opengelaten deze middelen te verhogen via het flexibiliteitsinstrument, S. overwegende dat bij de voorgestelde uitvoering van het programma dezelfde verantwoordelijken moeten worden benoemd als voor de programma's in het kader van de doelstellingen 1 en 2 waarbij het EFRO betrokken is, en dat dezelfde procedures moeten gelden, T. overwegende dat de deelnemende actoren moeten worden uitgenodigd een stuurcomité te vormen, waaraan zowel de bevoegde autoriteiten voor de programma's 1 en 2 als het EFRO zal deelnemen, evenals financiële partners en de openbare en particuliere actoren van de regio, U. overwegende dat ook dit programma, evenals de andere uit de structurele fondsen gefinancierde interventies in het jaar 2003, aan een halftijdse evaluatie is onderworpen, waarbij correcties mogelijk zijn, met name ten aanzien van de te stimuleren prioritaire thema's, V. overwegende dat de Commissie bovendien vanaf 2002 aan het Europees Parlement, het Raadgevend Comité voor de ontwikkeling en omschakeling van de regio's, het Comité van de regio's en het Economisch en Sociaal Comité jaarlijks een verslag over de bereikte vooruitgang moet voorleggen, Innoverende maatregelen 2000-2006 1. benadrukt het belang dat de richtsnoeren hebben voor de innoverende maatregelen in de periode 2000-2006 bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie met het oog op een overgang naar een op kennis gebaseerde economie en samenleving door gebruikmaking van de informatiesamenleving, onderzoek, ontwikkeling en innovatie en door de bespoediging van het proces van structurele hervormingen om het concurrentievermogen en de economische en sociale samenhang te versterken; 2. verlangt dat de innoverende maatregelen geïntegreerd worden in een gemeenschappelijk Europees regionaal beleid, dat gericht is op duurzame ontwikkeling, versterkte economische en sociale samenhang, versterking van het concurrentievermogen en in het bijzonder de schepping van gekwalificeerde, duurzame en economisch rendabele arbeidsplaatsen; De drie kernpunten 3. ondersteunt de selectie van de kernsectoren voor de innoverende maatregelen en beschouwt deze als van beslissende betekenis voor het inhaalproces voor de regio's met een ontwikkelingsachterstand in de nieuwe economie; acht het echter vanuit een oogpunt van coherentie en de nieuwe vorm van programmastimulering noodzakelijk om de kernsectoren 1 en 2 in een actiedoelstelling te bundelen en op basis van Hoofdstuk B van de richtsnoeren der structuurfondsen als nieuwe kernsector nummer 3 steun te verlenen aan innoverende maatregelen op het gebied van doelmatig energiegebruik, de verbreiding van de hernieuwbare energieën en ook de praktische toepassing van maatregelen ter bescherming van het klimaat, zowel in de particuliere als in de openbare sector; 4. is ervan overtuigd dat het concurrentievermogen van Europese ondernemingen in een geglobaliseerde economie op duurzame grondslag hoofdzakelijk kan worden verzekerd door onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie; 5. is van oordeel dat de ontwikkeling van innoverende maatregelen en methoden bevorderlijk is voor de profilering van regionale specificiteiten en identiteiten, welke - indien zij tot uitdrukking komt in duurzame arbeidsplaatsen - bevorderlijk zijn voor de verbondenheid van de burgers met hun regio, de verbetering van de levensvoorwaarden en de interesse in het onderhouden van het cultureel erfgoed; 6. is ingenomen met het voorstel om zoveel mogelijk alle partners op regionaal niveau (ondernemingen, MKB, universitaire en andere onderzoeksinstellingen, regionale en plaatselijke actoren en besturen, en non-gouvernementele organisaties op het gebied van milieubescherming en kansengelijkheid) in partnerschappelijke betrekkingen te bundelen en de innoverende maatregelen tot verheffing van het technologisch niveau en van het doelmatig energiegebruik te integreren met de overige interventies van het EFRO, teneinde voor elke betrokken regio een strategisch concept voor het regionaal beleid te ontwikkelen voor de periode 2000-2006, en voor de tijd daarna; dringt erop aan dat de particuliere sector op alle niveaus bij dit proces wordt betrokken; 7. benadrukt dat scholen en opleidingsinstellingen, overeenkomstig de doelstellingen van de initiatieven van eEuropa, als een belangrijk voorstadium en vereiste voor de ontwikkeling en toepassing van nieuwe technologieën fungeren en daarom thematisch in de richtsnoeren moeten worden geïntegreerd, aangezien jongeren een bijzonder groot deel van de personen vormen die gebruik maken van de communicatietechnologie, en verlangt dat de onderwijsinstellingen met de begaafdste leerlingen en studenten tijdig in de programma's worden opgenomen, zulks in nauwe samenhang met de andere stimuleringsinstrumenten; 8. doet een beroep op de nationale, regionale en lokale verantwoordelijken om in alle delen van de EU in de instellingen van onderwijs gelijke voorwaarden te creëren voor de verwerving van de vaardigheden die vereist zijn in verband met de moderne informatietechnologieën; 9. stelt met tevredenheid vast dat de regionale innoverende maatregelen uitdrukkelijk ook proef- en demonstratieprojecten zullen omvatten, die het mogelijk moeten maken wegen te vinden om alle burgers, huishoudingen, scholen, ondernemingen en administraties toegang te verlenen tot het internet en het digitale tijdperk; Financiële middelen en uitvoeringsstructuur 10. betreurt de door de Commissie gekozen aanpak om, in plaats van voor een stimulering op grond van projecten, te kiezen voor een stimulering op grond van programma's, die door de nationale en regionale autoriteiten zullen worden uitgevoerd; is van mening dat het opgeven van de laatste binnen de structurele fondsen bestaande mogelijkheid om rechtstreekse verbindingen te leggen tussen uitvoerders van projecten op lokaal en regionaal niveau en de Europese Unie een verlies betekent in termen van Europese toegevoegde waarde, zichtbaarheid en nabijheid tot de burger; staat er derhalve op dat de Commissie innoverende projecten opneemt bij de benadering van de programmering; stelt vast dat met het verdwijnen van de grensoverschrijdende partnerschappen de Europese uitwisseling van innovaties sterk verminderd wordt en verlangt daarom een verdere ondersteuning van lokale en regionale partnerschappen in het kader van dit programma; 11. wijst er in dit verband op dat de innovatieve maatregelen in de ESF-sector in tegenstelling tot het voorstel voor de EFRO-maatregelen een projectgerichte aanpak blijven volgen; is van oordeel dat derhalve in de richtsnoeren onvoldoende rekening is gehouden met de noodzaak tot afstemming op elkaar van de in ESF- en EFRO-kader gefinancierde innovatieve maatregelen; 12. verlangt dat er maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat door deze uitvoeringsstrategie de programma's voor innoverende maatregelen, vanwege hun geringe financiële middelen, niet het gevaar lopen als "meeneem”-programma's behandeld te worden, en dat zij de aandacht zullen krijgen die zij op grond van hun innoverende en originele karakter zouden verdienen; 13. wijst er nadrukkelijk op dat, gezien het belang van de innoverende maatregelen voor de regionale ontwikkeling, de financiële enveloppe van 400 miljoen euro voor een periode van zeven jaar de absolute ondergrens vormt en dat daarom in de tweede helft van de planningsperiode voor het programma de uit het flexibiliteitsinstrument voortvloeiende mogelijkheden volledig moeten worden benut, waarbij erop moet worden gelet dat er sprake is van een gelijkmatig gebruik van de middelen over de gehele looptijd van het programma; stelt de Commissie bovendien, met het oog op de geringe begrotingsmiddelen die voor innoverende maatregelen zijn uitgetrokken, voor de opneming van dergelijke projecten in de regionale operationele programma's te stimuleren; 14. herhaalt zijn standpunt dat de Commissie, gezien de uiterst ondoorzichtige wijze waarop kredietoverschrijving 40/2000 plaatsvond, die een verdere besnoeiing inhoudt van de kredieten die voor de innovatieve maatregelen 2000-2006 ter beschikking staan, deze begrotingslijn meer als reserve voor onvoorziene problemen beschouwt dan als mogelijkheid maatregelen met meerwaarde te financieren; constateert dat daarmee de gevreesde marginalisering van deze maatregelen in de lidstaten reeds op Commissieniveau begint; 15. is ingenomen met het feit dat de Commissie een lijst van 10 criteria heeft vastgesteld voor de selectie van programma's voor innoverende maatregelen, en dat hiermee een objectieve en transparante evaluatie in de richtsnoeren is vastgelegd en dringt aan dat er parallel aan deze maatregelen duidelijke audit-richtsnoeren en uitstapstrategieën worden geformuleerd; 16. is verder ingenomen met de bepaling dat de regionale programma's voor innoverende maatregelen betrokken zijn in de halftijdse evaluatie van de uit de structurele fondsen gefinancierde interventies, zodat er eventueel wijzigingen kunnen worden gebracht in de voor steun in aanmerking komende prioritaire thema's; is ook tevreden over het feit dat er vanaf 2002 een jaarlijks verslag komt over de geboekte vooruitgang; o o o 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien het tweede verslag van de Commissie ( COM(2000) 263 - C5-0436/2000 ), - gezien het eerste verslag van de Commissie aan de Raad over de situatie van de mondiale scheepsbouwsector van 13 oktober 1999 ( COM(1999) 474 ), - onder verwijzing naar verordening (EG) nr. 1540/98 van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw (1) , - gelet op de artikelen 87, 133 en 157 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0371/2000 ), A. overwegende dat de wereldmarkt voor koopvaardijschepen nog altijd in een crisis verkeert, veroorzaakt door dumpingpraktijken van Koreaanse werven, die tot logisch gevolg hebben dat de marktaandelen ten gunste van Korea en ten laste van de EU en andere staten zijn verschoven, B. overwegende dat de EU de sanering van de scheepsbouwindustrie in het kader van een kwantitatieve en kwalitatieve aanpassing met succes heeft doorgevoerd, C. overwegende dat het concurrentievermogen van de bestaande EU-werven moet worden veiliggesteld en gelijke kansen op de wereldmarkt tot stand moeten worden gebracht, Tweede verslag van de Commissie aan de Raad: 1. is ingenomen met het verslag van de Commissie over de situatie in de mondiale scheepsbouwsector en steunt grotendeels de conclusies en aanbevelingen van de Commissie; 2. wijst erop dat de Commissie op 15 november 2000 haar derde verslag ( COM(2000) 730 ) heeft ingediend; 3. laakt het feit dat de Commissie zich niet uitspreekt over concrete maatregelen om de scheepsbouwsector te helpen zijn internationale concurrentiepositie verder te verbeteren; 4. dringt er bij de Commissie op aan om, naast verslagen over de situatie in de scheepsbouwsector, zo spoedig mogelijk te komen met realistische, concrete en doeltreffende maatregelen om het overleven van de Europese scheepsbouw veilig te stellen; Intern beleid: 5. wijst erop dat de EU reeds een drastische sanering van de scheepsbouw heeft doorgevoerd in het kader van een geordende vermindering van de productiecapaciteit, en dat de sociale gevolgen hiervan bekend zijn; 6. wijst erop dat in het kader van de kwalitatieve aanpassing een verhoging van de productiviteit en verbetering van het concurrentievermogen, met name in het Europese marktsegment voor de bouw van cruiseschepen en speciale schepen is verwezenlijkt; 7. benadrukt dat de scheepsbouw een bedrijfstak is met een sterk technologisch karakter en dat Europese scheepsbouwers op alle terreinen waar de concurrentie hun een eerlijke kans heeft geboden, hun vermogen om te concurreren overduidelijk hebben bewezen; 8. wijst de Commissie op de talloze voordelen van samenwerking tussen de lidstaten met het oog op specialisatie, waarbij aandacht zou moeten worden geschonken aan technologische ontwikkelingen, de sociaaleconomische gevolgen voor de regio's met een scheepsbouwtraditie en aan het ontwikkelen van een strategie met het oog op nieuwe milieu-uitdagingen; 9. betreurt het besluit van de Commissie d.d. 29 november 2000 en het besluit van de Raad d.d. 5 december 2000 om aan opdrachten gerelateerde subsidies voor de Europese scheepswerven niet te verlengen; erkent het duidelijke standpunt van de Commissie en de Raad met betrekking tot de concurrentie verstorende praktijken van de Koreaanse scheepsbouwindustrie; wijst met verontrusting op het feit dat de Commissie en de Raad de Europese scheepsbouwindustrie bij ongewijzigde, verstoorde internationale concurrentievoorwaarden in elk geval gedurende de periode januari - mei 2001 onbeschermd en in onzekerheid laten; 10. dringt er bij de Commissie op aan de voorziene maatregelen onverwijld met het Parlement te bespreken, waarbij deze maatregelen eenzelfde beschermingsniveau moeten waarborgen als de huidige regeling; 11. verzoekt de Commissie om vóór het eind van het jaar een voorstel in te dienen tot verlenging met twee jaar van de aan opdrachten gebonden steunregeling als vervat in artikel 3 van Verordening (EG) 1540/98 betreffende steunverlening aan de scheepsbouw; 12. verzoekt in dit verband ook een evaluatie van de capaciteitsbeperkingen voor de werven in de Gemeenschap en een flexibele aanpassing aan de vraag, met name wat speciale schepen betreft; Kwesties in verband met de economische betrekkingen met het buitenland: 13. wijst erop dat de werkgroep van de OESO op haar bijeenkomst van 6 en 7 juli 2000 heeft besloten de inspanningen op het gebied van de scheepsbouw op te voeren om een verdere verslechtering van de mondiale scheepsbouwsector te voorkomen; 14. verzoekt de Commissie samen met andere, door de crisis in de scheepsbouw getroffen staten in de OESO en andere adequate internationale fora doeltreffend samen te werken om eerlijke concurrentievoorwaarden op mondiaal niveau af te dwingen; 15. verzoekt de Commissie zich in de OESO in te zetten voor een herziening van de OESO-overeenkomst betreffende de naleving van normale concurrentievoorwaarden in de scheepsbouw- en scheepsreparatiesector van 21 december 1994, om aldus tot stand te brengen dat de OESO-lidstaten het beginsel van volledige kosten in de scheepsbouwsector in acht nemen; Noodzakelijke maatregelen op bilateraal niveau: 16. wijst op artikel 8 van de op 28 oktober 1996 ondertekende kaderovereenkomst over de handel en de samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Republiek Korea anderzijds; 17. verzoekt de Commissie te onderzoeken of antidumpingmaatregelen tegen de import uit de Republiek Korea kunnen worden genomen; 18. erkent dat het op 22 juni 2000 door de VS en Korea ondertekende "goedgekeurd verslag met betrekking tot de mondiale scheepsbouwmarkt” vorderingen mogelijk heeft gemaakt in de onderhandelingen met laatstgenoemd land; betreurt het echter dat Korea zich niet aan de afspraken heeft gehouden inzake prijstransparantie, zoals blijkt uit het mislukken van het bezoek ter plaatse van anti-dumpingdeskundigen van de Commissie in september jongstleden; 19. verzoekt de Republiek Korea nadrukkelijk volledig te voldoen aan de verplichtingen die zijn vervat in het "goedgekeurde document”; Noodzakelijke maatregelen op multilateraal niveau: 20. wijst erop dat de aanbevolen klacht in het kader van verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad d.d. 22 december 1994 betreffende handelsbelemmeringen niet als voldoende en doeltreffende maatregel kan worden beschouwd, gelet op de specifieke kenmerken van het schip als product; 21. verzoekt de Commissie om een procedure ter beslechting van de geschillen tegen de Republiek Korea bij de Wereldhandelsorganisatie (WTO) aan te spannen; 22. verzoekt de Commissie het vóór de beslissing over het openen van de arbitrageprocedure van een en ander in kennis te stellen, het regelmatig op de hoogte te brengen van de voortgang van de arbitrageprocedure en verdere passende maatregelen voor te stellen; 23. verzoekt de Commissie voorts te onderzoeken welke gevolgen het verschijnen op de markt van nieuwe concurrenten, zoals de Volksrepubliek China, voor de Europese scheepsbouwsector heeft; 24. verzoekt het Franse Raadsvoorzitterschap het Parlement permanent op de hoogte te houden van de stand van de bilaterale onderhandelingen met de Republiek Korea; o o o 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de Britse kernonderzeeër Tireless in mei 2000 voor reparaties de haven van Gibraltar binnenliep, nadat een schade was ontstaan die werd omschreven als een kleine scheur in een koelleiding bij de reactor, B. overwegende dat er communautaire voorschriften bestaan inzake de bescherming van de burgers tegen ioniserende straling, C. overwegende dat de Commissie de regering van het Verenigd Koninkrijk schriftelijk heeft verzocht om adequate gegevens over de omstandigheden waaronder de onderzeeër wordt gerepareerd, D. overwegende dat de Spaanse en Britse autoriteiten nauw contact houden om ervoor te zorgen dat de situatie en de herstelwerkzaamheden die worden uitgevoerd voortdurend in het oog worden gehouden, 1. begrijpt de verontrusting die onder de burgers uit de aangrenzende regio bestaat ten aanzien van de toestand en wijst erop dat het incident eveneens van betekenis is voor de leden van de bemanning en hun gezinnen; 2. is van mening dat het van het grootste belang is dat de burgers op de hoogte worden gehouden, niet alleen objectief gezien en om objectieve redenen, maar eveneens wegens de politieke gevoeligheid van radioactiviteit, hoe gering de hoeveelheid splijtbaar materiaal in kwestie ook is; 3. verzoekt de Commissie het Europees Parlement op de hoogte te stellen van de antwoorden die de regering van het Verenigd Koninkrijk geeft op haar verzoek om informatie, en haar standpunt te geven over de mate waarin de richtlijnen 96/29/Euratom en 89/618/Euratom , in combinatie met 92/3/Euratom in dit geval van toepassing zijn indien radioactief verontreinigd water zou worden vervoerd; 4. verzoekt de Commissie in samenwerking met de regeringen van het Verenigd Koninkrijk en Spanje haar bijdrage te leveren aan het zoeken naar de veiligste oplossing voor het herstel van deze onderzeeër, en de burgers op de hoogte te houden en gerust te stellen; 5. verzoekt de Commissie het Europees Parlement volledig op de hoogte te houden van de maatregelen die worden genomen om ervoor te zorgen dat in dit geval de hand wordt gehouden aan communautaire verplichtingen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten.