Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 456 ), - gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 37 en 152 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0239/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A5-0044/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2000) 9 - 5965/1/2000), - gezien de bijlagen I t/m XVI en de gezamenlijke verklaringen I t/m XV, COM(2000) 9 , - gelet op artikel 47, lid 2, laatste zin en de artikelen 55 en 133 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0076/2000 ) - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0066/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Verenigde Mexicaanse Staten. Het Europees Parlement, - gezien de interinstitutionele verklaring over democratie, openbaarheid van bestuur en subsidiariteit van 25 oktober 1993 van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1) ; A. na kennis te hebben genomen van het werkprogramma van de Commissie, dat een onontbeerlijk interinstitutioneel instrument is voor een transparante en effectieve planning en coördinatie van de activiteiten van de Unie, B. overwegende dat het Europees Parlement bevoegd is de tenuitvoerlegging van het wetgevend programma regelmatig te controleren, en nauw betrokken blijft bij de vaststelling van de politieke prioriteiten en de controle op de uitvoering van de noodzakelijke maatregelen, 1. moedigt de Commissie aan haar inspanningen ter verbetering van de planning van het wetgevingproces voort te zetten en verzoekt de Commissie om terwille van de volledigheid en de doeltreffendheid, alle geplande voorstellen en werkzaamheden, de wetgevingsvoorstellen die worden voorbereid en het verslag over de tenuitvoerlegging van het werkprogramma van de Commissie van het voorgaande jaar in het jaarprogramma op te nemen; 2. doet een beroep op de Commissie gebruik te maken van haar initiatiefrecht, niet alleen voor het nemen van nieuwe initiatieven maar ook om vaart te zetten achter wetgevingsvoorstellen die bij de Raad stagneren en het Parlement in elk van de voorkomende gevallen op de hoogte te houden van de oorzaak van de stagnatie; 3. verzoekt de Commissie om alvorens een nieuw voorstel te doen, na te gaan of dit strookt met de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid; 4. verzoekt de Commissie een striktere planning dan in het verleden aan te houden inzake de codificering van het Gemeenschapsrecht en concrete voorstellen voor de toekomst in te dienen; 5. betreurt dat, ondanks het recht van het Parlement om de Commissie te verzoeken passende voorstellen te doen over kwesties waarvan hij van oordeel is dat daarvoor een communautair besluit noodzakelijk is met het oog op de uitvoering van het Verdrag, de Commissie tot nu toe zeer weinig toewijding heeft getoond bij het voldoen aan de verzoeken van het Parlement in de vorm van een wetgevingsvoorstel; Buitenlands en veiligheidsbeleid en multilaterale handel 6. stimuleert en steunt de initiatieven van de Commissie haar interne herstructurering voort te zetten om haar vermogen te ontwikkelen doelmatig en tijdig resultaten te produceren op het gebied van voorkoming van geschillen en crisisbeheersing teneinde de in het Verdrag van Amsterdam gestelde doelen te verwezenlijken; 7. verzoekt de Commissie in dit verband niet-militaire instrumenten om op crises te reageren zoals humanitaire hulp, begeleiding van democratische processen d.w.z. follow-up van verkiezingen, wederopbouw van instellingen en openbare veiligheid te onderzoeken en te definiëren, en doelmatige mechanismen in het leven te roepen voor snelle communicatie en inzet van eenheden, daarbij rekening houdend met de noodzaak de besluitvorming aan te passen, met name wat betreft financiële besluiten; 8. dringt er bij de Commissie op aan om in het kader van de overeenkomst met Mongolië via het TACIS-programma snel voor urgente hulp te zorgen in verband met de nood van mensen en vee in Mongolië veroorzaakt door de extreme koude (-45ºC) ; 9. verzoekt de Commissie het nodige te doen voor de opneming van een speciaal interventiefonds voor civiele crisissen in de begroting en een plan in te dienen om ervoor te zorgen dat in de Europese begroting in de toekomst voldoende middelen worden uitgetrokken om civiele crisissituaties het hoofd te kunnen bieden; 10. verzoekt de Commissie met klem een alomvattende gedachtewisseling op gang te brengen over de herstructurering van de vertegenwoordiging van de EU naar buiten toe, die doelmatig dient te reageren op de behoeften van een toekomstig buitenlands beleid van de EU; 11. juicht het initiatief toe dat via een samenwerkingsovereenkomst met Zwitserland is genomen inzake de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap buiten de Unie; spreekt de wens uit dat dit soort initiatieven snel wordt uitgebreid tot andere landen, met name de landen die profiteren van omvangrijke financiële steun uit de Gemeenschap; 12. is van mening dat de voorbereiding van de vierde bijeenkomst van Euro-mediterrane ministers van Buitenlandse Zaken en staats- en regeringshoofden een goede gelegenheid biedt om het proces van Barcelona te versterken en de onderhandelingen voor partnerschapsakkoorden met Algerije, Syrië en Libanon en het sluiten van dergelijke akkoorden met Egypte nieuw leven in te blazen; 13. steunt de inspanningen van de Commissie om de stuwkracht van een door de WTO geleid proces ter verdere liberalisering van de handel te handhaven in het kader van een intensieve dialoog met de ontwikkelingslanden over manieren om hun positie in het handelsstelsel te verbeteren, en over de aanpak van milieuproblemen en sociale kwesties; herinnert aan de doelstelling van de EU van het bevorderen van een duurzame ontwikkeling en verzoekt de Commissie gedetailleerde voorstellen in te dienen over de manier waarop deze dialoog moet plaatsvinden; 14. verzoekt de Commissie de waarden van culturele diversiteit en pluralisme te bevorderen en te waarborgen in het kader van de WTO-onderhandelingen; 15. wenst dat de Commissie alle overeenkomsten die met belangrijke handelspartners over toetreding tot de WTO worden bereikt ter fine van instemming aan het Parlement voorlegt; Uitbreiding 16. juicht het toe dat de Commissie voornemens is haar communicatiestrategie toe te lichten met het oogmerk zowel binnen de lidstaten als in de kandidaat-lidstaten een beter inzicht te verschaffen in het uitbreidingsproces en spreekt de hoop uit dat dit zal leiden tot een sterkere betrokkenheid van alle sectoren van de samenleving bij het proces van uitbreiding en integratie; 17. dringt erop aan door de Commissie regelmatig op de hoogte te worden gehouden over de vooruitgang van de onderhandelingen voor de toetreding van de twaalf landen die kandidaat zijn voor het lidmaatschap van de Unie; 18. verzoekt de Commissie een strategie op te zetten om stabiliteit en ontwikkeling te brengen in landen die grenzen aan de uitgebreide EU; dringt er met name op aan dat de samenwerking met landen zoals Rusland, Oekraïne, Moldova en Wit-Rusland en met de staten in de Kaukasus wordt geïntensiveerd; 19. onderschrijft het standpunt dat de pretoetredingsgelden op een meer gedecentraliseerde manier moeten worden ingezet, opdat de plaatselijke en regionale autoriteiten een actievere rol zouden kunnen vervullen bij de planning en implementatie van projecten; Economische en sociale samenhang 20. dringt aan op intensievere begeleiding en coördinatie van het economisch en monetair beleid; betreurt het dat geen enkel nieuw initiatief in de sector economie en financiën is voorgesteld; dringt nogmaals aan op grotere betrokkenheid van het Parlement in dit proces om het democratisch tekort op dit vitale beleidsterrein te bestrijden; 21. ziet het als positief dat de Commissie ernaar zal streven de volledige werkgelegenheid te herstellen en de sociale samenhang veilig te stellen; benadrukt dat de Unie en de lidstaten hun werkzaamheden voor de modernisering van de sociale bescherming en de bevordering van sociale integratie als kwesties van gezamenlijk belang moeten intensiveren; 22. dringt erop aan dat de richtlijn over collectief ontslag wordt herzien om deze te verstrakken en in mogelijke sancties te voorzien tegen ondernemingen die deze richtlijn overtreden; 23. is ingenomen met de aankondiging van een nieuw sociaal actieprogramma en meent dat aanvullende wetgevingsvoorstellen nodig zijn om dit te ontwikkelen; 24. is ingenomen met de toezeggingen van de Commissie op het gebied van het regionaal beleid, nl. tenuitvoerlegging van de communautaire initiatieven INTERREG III en URBAN II, ontwikkeling van de regio's door het opstellen van de hoofdlijsten van regio's die in aanmerking komen voor doelstelling 2, alsmede uitstippeling van een nieuw beleid voor de ultraperifere regio's en eilanden van de Europese Unie; 25. verzoekt de Commissie het nodige te doen om ervoor te zorgen dat het additionaliteitsbeginsel ten volle wordt gerespecteerd bij het lopende plannings- en implementatieproces in het kader van de structuurfondsen; 26. verwelkomt de toezegging van de Commissie om een vijfde actieprogramma over de gelijkheid van mannen en vrouwen te presenteren; verwacht evenwel dat de Commissie in al haar beleidsterreinen benchmarks gaat toepassen voor de gelijkheid van mannen en vrouwen, gender mainstreaming gaat toepassen bij de interne hervormingen en bij het uitbreidingsproces, en initiatieven neemt betreffende het combineren van werk en gezin ten behoeve van vrouwen en mannen; 27. verzoekt de Commissie een wetgevingsinitiatief te nemen om de bepalingen van het Verdrag met betrekking tot de diensten van algemeen economisch belang ten uitvoer te leggen; Interne markt, informatiemaatschappij en belastingen 28. is van mening dat een verdere harmonisering op het gebied van het burgerlijk recht van essentieel belang is geworden in de interne markt, en verzoekt de Commissie een studie dienaangaande te verrichten; 29. verzoekt de Commissie gebruik te maken van de mogelijkheden die artikel 153 van het EG-Verdrag biedt inzake de bescherming van de rechten van de consument en de daartoe noodzakelijke voorstellen in te dienen; 30. verzoekt de Commissie in haar aangekondigde wetgevingspakket inzake overheidsopdrachten en haar interpretatieve mededeling over overheidsopdrachten en milieu in de mogelijkheid te voorzien om effectieve sociale en milieuvoorwaarden te stellen voor overheidsopdrachten van overheden op alle politieke niveaus, mits deze voorwaarden niet tot doel hebben de mededinging te verstoren; 31. verlangt de snelle invoering van maatregelen ter bestrijding van piraterij en namaak in de interne markt om innovatie, in het bijzonder voor het MKB, aan te moedigen en herinnert de Commissie eraan dat een Europees octrooi dat goedkoop en snel doeltreffend is, een zaak van de hoogste urgentie blijft; 32. is het met de Commissie eens dat er met betrekking tot het radiofrequentiebeleid meer moet worden samengewerkt, maar is gekant tegen een herverdeling van bevoegdheden; 33. dringt er krachtig op aan dat de Commissie volledig rekening houdt met de aanbevelingen van het Europees Parlement inzake het nieuwe voorstel voor de postdiensten; 34. steunt de oprichting van een "Europese onderzoeksruimte” en roept de Commissie op de nodige maatregelen te nemen om het Europees wetenschappelijk potentieel te ontwikkelen; 35. dringt aan op de tenuitvoerlegging van het e Europe-initiatief, met name door de opstelling van een integraal juridisch kader voor de ontwikkeling van elektronische handel dat het juiste evenwicht waarborgt tussen de belangen van het bedrijfsleven en de consument; 36. is verheugd over de aankondiging van een mededeling over een strategie tot verbetering van de werking van de BTW in de interne markt; dringt erop aan dat de werkzaamheden met betrekking tot de vereenvoudiging van het stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde en de rechtstreekse toepassing ervan op de elektronische handel worden bespoedigd; 37. verzoekt de Commissie te komen met nieuwe wetgevingsinitiatieven ter bestrijding van ongezonde belastingconcurrentie tussen de lidstaten; ziet met grote belangstelling uit naar de mededelingen van de Commissie inzake fiscaal beleid, de herziening van de gedragscode voor vennootschapsbelasting en de mededeling over hoe het economisch beleid milieuvriendelijker kan worden gemaakt; dringt er in dit verband op aan dat de Commissie gerichte voorstellen doet ten gunste van de ultraperifere regio's, in overeenstemming met artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag; Landbouw en visserij 38. verzoekt de Commissie het Europees Parlement te betrekken bij en te informeren over alle aspecten betreffende de landbouwonderhandelingen in de Wereldhandelsorganisatie en de onderhandelingen inzake de landbouw met de Midden- en Oost-Europese landen in het kader van de uitbreiding; 39. verzoekt de Commissie onverwijld voorstellen in te dienen voor de vereenvoudiging van de communautaire wetgeving en de uitvoeringsbepalingen met betrekking tot het GLB, teneinde transparantie en doeltreffendheid te waarborgen; 40. dringt erop aan dat de financiële verplichtingen die de EU in het kader van het GLB is aangegaan volledig worden nagekomen; wenst dat er oplossingen worden gevonden voor de specifieke sectoriële problemen die uit de implementatie van het GLB voortvloeien; verzoekt de Commissie haar voornemen om de uitgaven in rubriek 1 met 300 mln euro te verlagen te heroverwegen; 41. herinnert de Commissie aan het belang van de programma's voor het platteland en verzoekt om een zo spoedig mogelijke tenuitvoerlegging van de maatregelen voor de plattelandsontwikkeling; 42. juicht het voornemen van de Commissie toe om milieuoverwegingen nauwer bij het GLB te betrekken en roept haar op met concrete wetgevingsvoorstellen te komen om deze doelstelling binnen het gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid te verwezenlijken, o.a. in de vorm van duidelijke voorwaarden m.b.t. het voorzorgsbeginsel; 43. verzoekt de Commissie om ter verwezenlijking van de doelstelling tot het verbeteren van het concurrentievermogen en de continuïteit van het gemeenschappelijk visserijbeleid en in het kader van een groeiende mondialisering van economische activiteiten speciaal aandacht te besteden aan het handhaven van de directe en indirecte werkgelegenheid en aan de verbetering van de arbeidsomstandigheden in deze sector; 44. verzoekt de Commissie te volharden in haar inspanningen om zo spoedig mogelijk tot een visserijovereenkomst met Marokko te komen; Milieu 45. is ingenomen met de voortdurende betrokkenheid van de Commissie bij de integratie van milieuoverwegingen in andere sectoren van het Gemeenschapsbeleid, die moet leiden tot concrete voorstellen; doet een beroep op de Commissie om vooral waakzaam te zijn ten aanzien van projecten in het kader van de structuurfondsen, van de uitbreiding en van de handel; 46. verzoekt de Commissie een voorstel voor een zesde milieuactieprogramma in te dienen met gekwantificeerde doelstellingen en tijdschema's, waarop door het Europees Parlement reeds is aangedrongen tijdens de besprekingen over het vijfde milieuactieprogramma; 47. verzoekt de Commissie in het werkprogramma de volgende voorstellen op te nemen: Voedselveiligheid, volksgezondheid en consumentenvertrouwen 48. verwelkomt de vele ambitieuze en vergaande programma's die zijn opgezet op het gebied van milieu, voedselveiligheid, volksgezondheid en vertrouwen van de consument, maar benadrukt de noodzaak van kwaliteit in plaats van kwantiteit en herinnert de Commissie eraan dat er nog altijd problemen bestaan bij het totstandbrengen en controleren van bestaande wetgeving; 49. pleit voor onbeperkte toepassing van het voorzorgsprincipe op alles wat met de voedselveiligheid te maken heeft en vraagt in dit verband om handhaving van het moratorium op de introductie van nieuwe genetisch gemodificeerde organismen; Vervoer en energie 50. steunt de Commissie in haar ambitieuze programma inzake het vervoersbeleid, met name de substantiële verbetering van de luchtverkeerscontrole in Europa en de verbetering van de veiligheid in het vervoer, in het bijzonder in de maritieme sector en bij de spoorwegen; 51. verzoekt de Commissie, de langverwachte mededeling over een voorstel voor een richtlijn betreffende hernieuwbare energiebronnen daargelaten, duidelijker signalen te geven die wijzen op een wijziging van haar energiebeleid in de richting van de bevordering van hernieuwbare energiebronnen, met inbegrip van marktpenetratie en een eenvoudiger toegang tot energienetwerken, met het oog op de bijdrage van hernieuwbare energiebronnen aan de concurrentiepositie, milieubescherming en continuïteit van de voorziening; Een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 52. verzoekt de Commissie de planning van het Europese beleid inzake justitie en binnenlandse zaken te verbeteren door middel van nauw overleg met het Europees Parlement in een zeer vroeg stadium (bijvoorbeeld Scorebord, gezamenlijke actieplannen en programma's, gezamenlijke groen- en witboeken), om overhaaste besluitvorming en een verminderde geloofwaardigheid van de instellingen van de EU op dit gebied te voorkomen en te waarborgen dat het besluitvormingsproces in de toekomst een grondige beoordeling van de beleidsvormen en de gevolgen ervan mogelijk maakt; Onderwijs en cultuur 53. wijst erop dat het werkprogramma van de Commissie geen enkele expliciete verwijzing bevat naar de invoering van een Europese ruimte voor onderwijs en cultuur; 54. betreurt dat er, parallel met de uitvoering van de kaderprogramma's op het gebied van onderwijs, cultuur, jeugd en de audiovisuele media, alsmede van het beleid inzake voorlichting en sport, weinig maatregelen en acties zijn gepland ter versterking van deze beleidsterreinen, die onontbeerlijk zijn voor de invoering van een Europees burgerschap; Interne hervorming 55. verwelkomt in principe het door de Commissie uitgesproken voornemen om haar financiën in de toekomst te concentreren op een aantal kerntaken; is echter van mening dat een dergelijke hervorming aan een aantal voorwaarden moet voldoen: 56. dringt erop aan dat de door het Parlement gevraagde werkelijke en duurzame hervorming van de Commissie zo spoedig mogelijk ten uitvoer wordt gelegd om het algemeen vertrouwen in de Europese Instellingen zo spoedig mogelijk te herstellen; dringt erop aan dat de Commissie, terdege rekening houdt met de inzichten van het Europees Parlement, alvorens voorstellen te doen tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en wijst er nogmaals op dat het Parlement het laatste woord heeft over nieuwe personeelskredieten waarom eventueel wordt gevraagd; 57. is van mening dat het voorstel voor een verordening inzake de toegang van het publiek tot documenten te weinig ambitieus is en dringt aan op gedetailleerder bepalingen over openbaarheid, in de geest van het Verdrag van Amsterdam; o o o 58. dringt er bij de Commissie op aan bovengenoemde voorstellen in te dienen en het Parlement op de hoogte te houden van de vorderingen van het wetgevingsprogramma en van alle wijzigingen of vertragingen daarin, dit ter verbetering van de transparantie van het besluitvormingsproces en de interinstitutionele samenwerking; 59. verzoekt zijn Voorzitter deze ontwerpresolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de parlementen van de lidstaten, het Comité van de Regio's en het Sociaal en Economisch Comité. Het Europees Parlement, - gezien het besluit van de Europese Raad over de opstelling van een handvest van de grondrechten van de Europese Unie (C5-0058/1999 ), - onder verwijzing naar zijn rol als vertegenwoordiger van de volkeren van de Europese Unie, - onder verwijzing naar het feit dat de Unie de bescherming van de rechten en belangen van de onderdanen van de lidstaten van de Unie door de instelling van een burgerschap van de Unie dient te versterken (art. 2 EU-Verdrag), - onder verwijzing naar de eerbiediging van de grondrechten door de Unie "zoals zij uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten voortvloeien, als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht” (art. 6 EU-Verdrag), - onder verwijzing naar de preambule van het Handvest van de Verenigde Naties en de Universele verklaring van de rechten van de mens, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in resolutie 217 A (III) van 10 december 1948 in Parijs, - onder verwijzing naar zijn talrijke initiatieven over de grond- en burgerrechten, met name naar zijn resolutie van 12 april 1989 (1) houdende aanneming van de Verklaring van de grondrechten en de fundamentele vrijheden, - onder verwijzing naar zijn initiatieven over een grondwet van de Europese Unie, met name naar zijn resolutie van 12 december 1990 over de constitutionele grondslagen van de Europese Unie (2) en zijn resolutie van 10 februari 1994 over de grondwet van de Europese Unie (3) , - onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van Keulen en de conclusies van de Europese Raad te Tampere, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 1999 over de opstelling van het handvest van de fundamentele rechten (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 oktober 1999 over de Europese Raad te Tampere (5) , - gezien het enorme belang van de aanstaande uitbreiding van de Unie en de Intergouvernementele Conferentie, - onder verwijzing naar de conventie die met het oog op de opstelling van het handvest van de grondrechten van de Europese Unie op 17 december 1999 in Brussel is ingesteld, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen, de Commissie verzoekschriften en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0064/2000 ), A. overwegende dat de Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en van de rechtsstaat (art. 6 EU-Verdrag), B. overwegende dat de totstandbrenging van een steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa (art. 1 EU-Verdrag) en de handhaving en ontwikkeling van de Unie als een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (art. 2 EU-Verdrag) gebaseerd zijn op de algemene en onbeperkte eerbiediging van de unieke, voor eenieder gelijke en onschendbare waardigheid van de mens, C. overwegende dat de Unie de grondrechten moet eerbiedigen "zoals die worden gewaarborgd door het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en zoals zij uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten voortvloeien, als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht” (art. 6 EU-Verdrag), D. overwegende dat bepaalde specifieke rechten reeds zijn verankerd in de Verdragen, E. overwegende dat voor de, uit de erkenning van de waardigheid van de mensen dwingend voortvloeiende grond- en vrijheidsrechten een uitgebreide feitelijke en alomvattende rechtsbescherming alsmede doeltreffende rechtsgaranties nodig zijn, F. overwegende dat het primaat van het recht van de Unie en de aanzienlijke bevoegdheden van haar instellingen ten aanzien van individuele personen het nodig maken dat de bescherming van de grondrechten op het niveau van de Europese Unie wordt versterkt, G. overwegende dat de ontwikkeling van de bevoegdheden van de Unie en de Europese Gemeenschap, met name op het gevoelige terrein van de binnenlandse veiligheid en de op dat vlak beperkte parlementaire en gerechtelijke controle, een Europees handvest van grondrechten dringend noodzakelijk maakt, H. overwegende dat bij de ontwikkeling van de Unie geen verstoring van het evenwicht tussen het veiligheidsdoel en de beginselen op het vlak van vrijheid en recht mag ontstaan, I. overwegende dat grondrechten zonder parlementaire goedkeuring kunnen worden ingeperkt, zowel in het kader van het EU-Verdrag als van het Gemeenschapsrecht, hoewel zulks in strijd is met de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten, J. overwegende dat ook als grondrechten op toelaatbare wijze worden ingeperkt, zij in geen geval in hun essentie mogen worden aangetast, K. overwegende dat het economisch aspect van de Europese integratie voortaan moet worden aangevuld met een echte democratische en sociale politieke Unie, L. overwegende dat sociale grondrechten zouden moeten worden versterkt en ontwikkeld op het niveau van de Europese Unie, M. overwegende dat het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie, en in de toekomst ook een gemeenschappelijk defensiebeleid in overeenstemming met de grondrechten moeten worden ontwikkeld, N. overwegende dat door ontwikkelingen zoals de biotechnologie of de informatietechnologie nieuwe conflicten inzake grondrechten kunnen ontstaan, en dat een Europese consensus over grondrechten een belangrijke bijdrage kan leveren aan een wereldwijde oplossing van dit probleem, O. overwegende dat er ernstige aanwijzingen zijn dat racisme en vreemdelingenhaat toenemen, P. overwegende dat het van belang is dat de Europese Unie en de lidstaten - met eerbiediging van de rol van iedere nationale taal - toezien op de bescherming van de diversiteit van talen en culturen in Europa, met name regionale en minderheidstalen en -culturen, en dat zij met het oog hierop de burgers van de Unie door middel van adequate steun de garantie bieden dat deze hun eigen taal en cultuur in de publieke en privé-sfeer kunnen behouden en ontwikkelen, Q. overwegende dat het recht op asiel als zijnde een mensenrecht dient te worden gehandhaafd overeenkomstig de bepalingen van het Vluchtelingenverdrag van Genève, R. overwegende dat een handvest van de grondrechten van de Europese Unie, evenals de nationale wettelijke regelingen inzake de grondrechten, op geen enkele wijze in conflict mag komen met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, S. overwegende dat toetreding van de Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens na de daarvoor noodzakelijke wijzigingen van het Verdrag betreffende de Europese Unie een belangrijke stap zou zijn naar een betere bescherming van de grondrechten in de Unie, T. overwegende dat de totstandbrenging van een steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa onlosmakelijk is verbonden met de taak om naast de grondrechten ook de burgerrechten, d.w.z. de politieke, economische en sociale rechten, die samenhangen met het burgerschap van de Unie, uit te breiden, U. overwegende dat een handvest van de grondrechten dat niet meer is dan een vrijblijvende verklaring en bovendien beperkt blijft tot een simpele opsomming van bestaande rechten, de gerechtvaardigde verwachtingen van de mensen zou beschamen, V. overwegende dat het handvest van de grondrechten moet worden beschouwd als elementair bestanddeel in het noodzakelijk proces dat uiteindelijk leidt tot een grondwet van de Europese Unie, 1. is ingenomen met de opstelling van een handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat zal bijdragen tot de definitie van een collectief erfgoed van waarden en beginselen en een gezamenlijk overeengekomen systeem van grondrechten waarin de burgers zich kunnen terugvinden en waarop het interne en externe beleid van de Europese Unie is gebaseerd; is bijgevolg ingenomen met de in verband hiermee sinds de Europese Raad van Tampere geboekte vooruitgang, met name de instelling van de conventie van de staatshoofden en regeringsleiders, het Europees Parlement, de parlementen van de lidstaten en de Commissie; 2. stelt vast dat een verbindend Europees overzicht van de grondrechten een sterker juridisch-ethisch fundament kan geven aan de Europese integratie, de gemeenschappelijke rechtsstatelijke grondslag kan verduidelijken en tot meer transparantie en duidelijkheid voor de burger kan bijdragen; 3. verleent zijn volledige steun en medewerking aan de opstelling van het handvest van grondrechten van de Europese Unie; 4. stelt vast dat de erkenning en de formulering van grond- en burgerrechten in de eerste plaats een taak van de parlementen is; 5. verzoekt zijn delegatie in de conventie die belast is met de opstelling van het handvest, de in deze resolutie geformuleerde verlangens met klem te verdedigen; 6. is voornemens het handvest te zijner tijd in de plenaire vergadering in stemming te brengen en acht het wenselijk dat de doelstellingen van een handvest van grondrechten tevoren worden geformuleerd, zoals hierna geschetst; 7. wijst erop dat zijn definitieve instemming met een handvest van grondrechten er in hoge mate van afhangt of het handvest: 8. besluit een wetenschappelijk colloquium te organiseren met het doel het Parlement te adviseren en publieke hoorzittingen met vertegenwoordigers van de "civil society” te houden; 9. steunt krachtig nieuwe initiatieven voor een brede maatschappelijke discussie in de lidstaten onder deelname van de sociale partners, NGO's en andere vertegenwoordigers van de "civil society”; 10. wenst dat de bijdrage die organisaties van de "civil society” aan de totstandkoming van het handvest kunnen leveren wordt erkend; 11. stelt voor de kandidaatlidstaten de status van waarnemer te geven in de conventie belast met de opstelling van het handvest en met hen in het kader van de Europese conferentie een permanente gedachtewisseling aan te gaan; 12. onderstreept dat het handvest de wettelijke regelingen van de lidstaten op het gebied van de grondrechten niet mag vervangen of afzwakken; 13. steunt de in de conventie bereikte consensus om er bij de opstelling van het handvest van uit te gaan dat dit handvest volledige rechtsgeldigheid krijgt; 14. onderstreept dat het noodzakelijk is in het handvest, naast de rechten die reeds in het EU-Verdrag verankerd zijn, de voor de Unie geldende bepalingen van de volkenrechtelijke verdragen op te nemen die door de lidstaten in het kader van de Verenigde Naties, de Raad van Europa, de Internationale Arbeidsorganisatie en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa zijn ondertekend; 15. verzoekt de Intergouvernementele Conferentie: 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de de conventie belast met de opstelling van een handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de Intergouvernementele Conferentie, de Raad, de parlementen van de lidstaten, de Commissie, het Hof van Justitie en het Europees Hof voor de mensenrechten. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 2 van het EG-Verdrag waarin wordt gesteld dat de Gemeenschap een harmonieuze, evenwichtige en duurzame ontwikkeling van economische activiteiten moet bevorderen, o.a. een hoog niveau van bescherming en verbetering van het milieu, - gelet op artikel 6 van het EG-Verdrag waarin wordt gesteld dat eisen van milieubescherming moeten worden geïntegreerd in bepaling en tenuitvoerlegging van beleid en werkzaamheden van de Gemeenschap, in het bijzonder met het oog op bevordering van duurzame ontwikkeling, - onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie: Richtsnoeren voor programma's in de periode 2000-2006 (1) , waarin staat dat milieuoverwegingen en met name naleving van de communautaire wetgeving inzake milieu en natuurbehoud, deel moeten zijn van de omschrijving en uitvoering van maatregelen die worden gesteund uit de structuurfondsen en het Cohesiefonds, A. overwegende dat in de artikelen 1 en 12 van verordening (EG) nr. 1260/1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen de in het Verdrag gestelde eis wordt herhaald en dat in artikel 2, lid 5 van de verordening wordt aangedrongen op integratie van de eisen inzake milieubescherming in de omschrijving en uitvoering van het optreden van de fondsen, B. overwegende dat tenuitvoerlegging en afdwinging van milieuwetten van de EU in de lidstaten geldt voor alle projecten, ongeacht of daarvoor communautaire of nationale financiering vereist is, C. overwegende dat artikel 41 van bovengenoemde verordening voorts aandringt op evaluatie vooraf van de milieusituatie in de betrokken regio, o.a. van de voorzieningen om de naleving van de communautaire regelgeving op milieugebied te waarborgen, D. overwegende dat de voormalige Commissarissen Wulf-Mathies en Bjerregaard de regeringen van de lidstaten bij schrijven van 23 juni 1999 nogmaals hebben gewezen op hun plichten en hen hebben gewaarschuwd voor eventuele vertragingen bij de goedkeuring van projecten en programma's, indien met name geen kennisgeving was ontvangen van beschermde gebieden uit hoofde van richtlijn 92/43/EEG inzake habitats en richtlijn 79/409/EEG inzake in het wild levende vogels, E. overwegende dat elke ongepaste vertraging bij de goedkeuring van projecten en operationele programma's afbreuk doet aan de tenuitvoerlegging van het regionaal structuur beleid en de relevante budgettaire planning, F. overwegende dat er bij het Europees Hof van Justitie tegen lidstaten verschillende procedures lopen inzake onvoldoende kennisgeving en vertragingen bij de opstelling van de lijst van beschermde gebieden van communautaire betekenis (Natura 2000), met inbegrip van gebieden die verband houden met de richtlijnen inzake habitats en in het wild levende vogels, G. overwegende dat een aantal lidstaten niet eens voorstellen heeft ingediend, hoewel deze reeds in juni 1995 binnen hadden moeten zijn en dat enkele lidstaten zich bij hun keuze van gebieden hebben laten leiden door beperkende en bekrompen overwegingen om te zorgen voor een gunstige "staat van instandhouding” van de meest bedreigde habitats en soorten, overeenkomstig artikel 4 van de habitat-richtlijn, H. overwegende dat de aan de lidstaten gestelde eis tot naleving van de milieuwetgeving van de EU o.a. een aantal communautaire richtlijnen omvat die rechtstreeks van toepassing zijn op locaties die zijn voorgesteld voor projecten uit hoofde van de structuurfondsen, bij voorbeeld richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG die op 14 maart 1999 van kracht werd en richtlijn 91/676/EEG inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, 1. wijst met nadruk op het gevaar dat de rechtstreekse en niet-rechtstreekse milieueffecten van uit de structuurfondsen gesteunde projecten kunnen veroorzaken voor gevoelige locaties van het Europese natuurlijke erfgoed, waardoor het broze evenwicht van natuurlijke habitats voorgoed zou kunnen worden vernietigd; 2. wijst er nogmaals op dat de Commissie lidstaten overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag voor het Europees Hof van Justitie kan dagen als zij richtlijnen niet tijdig omzetten; 3. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de milieuwetgeving van de EU op doelmatige wijze ten uitvoer wordt gelegd en afgedwongen in verband met alle projecten in de lidstaten, ongeacht of deze financiering door de Gemeenschap of door de lidstaten vereisen; 4. verzoekt de Commissie gebruik te maken van haar wettelijke bevoegdheid in het kader van de verordeningen inzake structuurfondsen en Cohesiefonds om ieder project of programma te evalueren in het kader van de eisen die worden gesteld in de richtlijnen habitats, vogels en milieueffectrapportage en andere desbetreffende richtlijnen, opdat door de EU gefinancierde programma's gebieden die thans of eventueel in de toekomst beschermd (zullen) zijn niet aantasten of vernietigen; verzoekt de Commissie duidelijk te maken wat haar toezichthoudende rol inhoudt nadat een plan of programma is goedgekeurd; 5. verzoekt de Commissie bij de lidstaten aan te dringen op de vaste toezegging dat in hun regionale ontwikkelingsplannen en operationele programma's ten volle rekening wordt gehouden met de noodzaak de reeds beschermde gebieden in het kader van Natura 2000 te beschermen tegen eventuele schadelijke gevolgen; 6. verzoekt de Commissie bindende mechanismen in te voeren die garanderen dat er geen wijzigingen in plannen en operationele programma's worden aangebracht na goedkeuring door de Commissie of na een eerste toewijzing van middelen, tenzij vóór de voorgestelde wijzigingen wordt overgegaan tot een volledige en openbare herevaluatie, waarvan de uitslag bepalend is voor de verdere toekenning van middelen; 7. verzoekt de lidstaten die dit tot dusverre nog niet hebben gedaan zo spoedig mogelijk volledige lijsten in te dienen van voor het Natura 2000-netwerk voorgestelde locaties, om het voor de Commissie gemakkelijker te maken te evalueren of hun plannen en programma's stroken met de artikelen 2 en 12 van de verordening houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen; verzoekt de Commissie de door de lidstaten ingediende herziene lijsten van Natura 2000-locaties te publiceren of - als andere optie - publiekelijk bekend te maken waarom zij daartoe niet in staat is geweest; 8. verzoekt de Commissie, indien zij van mening is dat de door de lidstaten gedane voorstellen voor Natura-2000-locaties leemten vertonen, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 9. verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te nemen om tenuitvoerlegging en afdwinging te verbeteren van milieuwetgeving van de EU in verband met projecten die nationale of particuliere financiering vereisen in de lidstaten; 10. dringt erop aan te controleren of de richtlijn inzake habitats in de lidstaten ten uitvoer wordt gelegd; deze controle moet voor degenen voor wie de richtlijn geldt meer rechtszekerheid opleveren; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 april 1989 1 (1) over het internationaal humanitair recht en steun aan het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRK), - gezien de verklaring van het voorzitterschap namens de Europese Unie van verleden jaar ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de vier Verdragen van Genève, die tot doel hebben het menselijk lijden ten tijde van gewapende conflicten te beperken en wreedheden te voorkomen, A. overwegende dat de vier Verdragen van Genève van 1949 en de aanvullende protocollen van 1977 de basis vormen van het internationaal humanitair recht dat op zowel internationale als interne gewapende conflicten van toepassing is, B. overwegende dat deze Verdragen inzake humanitair recht meer dan ooit actueel zijn en dat hun tenuitvoerlegging permanente inspanningen en aandacht verdient, C. overwegende dat alle 15 lidstaten van de Europese Unie zich hebben verplicht het internationaal humanitair recht "na te leven en te doen naleven” door deze Verdragen te ratificeren, D. overwegende dat de menselijke waarden zoals die in de vier Verdragen van 1949 zijn vastgelegd de koers van de Europese Unie moeten bepalen als zij optreedt in een situatie die onder de Verdragen van Genève van 1949 valt, E. overwegende dat de Verdragen van 1949 het Internationaal Comité van het Rode Kruis de opdracht hebben gegeven het internationaal humanitair recht als neutraal en onpartijdig internationaal orgaan te bevorderen en te bewaken, 1. verzoekt de lidstaten de in de vier Verdragen van Genève van 1949 en de twee aanvullende protocollen van 1977 neergelegde waarden te bevorderen en ervoor te zorgen dat kennis over het internationaal humanitair recht wordt verspreid via de burgermaatschappij en met name via de instellingen en personen die met de rechtstreekse toepassing ervan belast zijn, zoals de leden van gewapende strijdkrachten en veiligheidstroepen; 2. verzoekt de Commissie en de lidstaten onderwijsprogramma's en specifieke voorlichtings- en bewustmakingscampagnes op te zetten om de elementaire beginselen van het internationaal humanitair recht die in de vier Verdragen van Genève zijn neergelegd, te bevorderen; 3. verzoekt de lidstaten nationale maatregelen gericht op de tenuitvoerlegging van het internationaal humanitair recht goed te keuren en te verbeteren; 4. verzoekt de Raad rekening te houden met de normen en beginselen van het internationaal humanitair recht, met name bij zijn besluitvorming en zijn optreden in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid; 5. verzoekt alle landen die dit nog niet gedaan hebben, de vier Verdragen van Genève van 1949, de twee aanvullende protocollen van 1977 en de andere verdragen inzake het internationaal humanitair recht, zoals met name de Conventie van Ottawa over het verbod op antipersoneelsmijnen en het statuut van het internationaal Strafhof, te ratificeren; 6. verzoekt de Raad en de Commissie erop toe te zien dat bij de samenwerking met derde landen de vier Verdragen van Genève, de Conventie van Ottawa en het statuut van het internationaal Strafhof worden nageleefd; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, het Internationaal Comité van het Rode Kruis en de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, - gezien het jaarlijks verslag van de EU over de mensenrechten (11350/1999 - C5-0265/1999 ), - gezien het memorandum van de Raad aan het Europees Parlement over de activiteiten van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten (13334/1999 - C4-0106/1999 ), - gezien zijn vorige resoluties over de rechten van de mens in de wereld, die werden aangenomen op 17 december 1998, 12 december 1996, 26 april 1995, 12 maart 1993, 12 september 1991, 18 januari 1989, 12 maart 1987, 22 oktober 1985, 22 mei 1984 en 17 mei 1983 (1) , - gezien zijn resoluties van 16 maart 2000 over het jaarlijks verslag over de eerbiediging van de rechten van de mens in de Europese Unie (1998 en 1999)(11350/1999 - C5-0265/1999 - 1999/2001 (INI) ) (2) , over de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat in de Europese Unie ( COM(1999) 268 - C5-0310/1999 - C5-0015/2000 - 1999/2205(COS) (3) en over de mededeling van de Commissie “De bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme in de aspirant-lidstaten ( COM(1999) 256 - C5-0094/1999 - 1999/2099 (COS) (4) , - gezien zijn resolutie van 17 december 1998 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over "De Europese Unie en de externe aspecten van het mensenrechtenbeleid: van Rome tot Maastricht en daarna” ( COM(1995) 567 - C4-0568/1995 ) (5) , - gezien zijn resolutie van 19 december 1997 over de instelling, binnen de diensten van de Commissie, van een enkele coördinerende dienst inzake mensenrechten en democratisering (6) , - gezien zijn resolutie van 19 december 1997 over het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de acties ter bevordering van de rechten van de mens en de democratisering voor het jaar 1995 ( COM(1996) 672 - C4-0095/1997 ) (7) , - gezien zijn resolutie van 20 september 1996 over de mededeling van de Commissie over de bepalingen inzake de eerbiediging van de democratische beginselen en de rechten van de mens in de overeenkomsten tussen de Gemeenschap en derde landen ( COM(1995) 216 - C4-0197/1995 ) (8) , - gelet op de Universele Verklaring van de rechten van de mens, - gezien de artikelen 3, 6, 7 en 11 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 177 en 300 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0060/2000 ), A. overwegende dat de eerbiediging en bevordering van de mensenrechten, de fundamentele vrijheden en de ontwikkeling van de democratische beginselen tot de fundamentele doelstellingen van het buitenlands beleid van de Europese Unie behoren, B. overwegende dat de bevordering van de mensenrechten door de Europese Unie in de gehele wereld een essentiële bijdrage levert aan vrede, stabiliteit en welvaart in de wereld en uitsluitend geloofwaardig kan zijn als deze beginselen in eerste instantie op haar eigen grondgebied door alle lidstaten worden geëerbiedigd, C. overwegende dat schendingen van de mensenrechten en de democratische beginselen in diverse vormen nog steeds in een groot aantal landen plaatsvinden; D. overwegende dat de niet-eerbiediging van deze basisbeginselen een duidelijke invloed moet hebben op het handelen van de Europese Unie, Aanbevelingen inzake het beleid van de EU betreffende de mensenrechten Een gemeenschappelijke strategie ten behoeve van de mensenrechten 1. beveelt de Raad, gezien de prioriteit die de Europese Unie hecht aan mensenrechten en wegens de noodzaak in alle instellingen van de Europese Unie een samenhangende en logische aanpak tot stand te brengen, aan om in overleg met het Europees Parlement met spoed een gemeenschappelijke strategie inzake de mensenrechten uit te werken; 2. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de externe en interne beleidsvormen van de EU - in het bijzonder de handelspolitiek, de ontwikkelingssamenwerking, het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en de ruimte van veiligheid, vrijheid en rechtvaardigheid - op dezelfde lijn liggen als deze gemeenschappelijke strategie en de toepassing ervan; 3. beveelt de Raad en de Commissie aan erop toe te zien dat de mensenrechten en de democratische beginselen daadwerkelijk worden geëerbiedigd door alle lidstaten, met name op het grondgebied van de EU; herhaalt in dit opzicht zijn voornemen om zonder voorbehoud zijn steun te verlenen en ten volle mee te werken aan de opstelling van een handvest van de fundamentele rechten van de EU; 4. wenst dat in de toekomstige Jaarverslagen over de mensenrechten van de Raad een overzicht wordt opgenomen van de activiteiten op het gebied van de mensenrechten van de lidstaten, de Commissie en het Europees Parlement en tevens van alle acties die ressorteren onder begrotingslijn B7-70 ; Overige institutionele vernieuwingen 5. beveelt de EU aan over te gaan tot oprichting van een adviesgroep ter bespreking van de strategische aspecten van de activiteiten ten behoeve van de mensenrechten, en dat daarin zitting wordt genomen door vertegenwoordigers van de lidstaten, de Commissie en het Europees Parlement, samen met onafhankelijke mensenrechtendeskundigen; 6. wenst dat de delegaties van de Commissie in de gehele wereld toegang krijgen tot bewezen deskundigheid op het gebied van de mensenrechten, bij door het aanwijzen van gekwalificeerd personeel dat zich met de mensenrechten bezighoudt; 7. beveelt ten zeerste de instelling aan van een vroegtijdig waarschuwingssysteem voor mensenrechtenschendingen, teneinde in staat te zijn om zo snel mogelijk op dergelijke schendingen te reageren; 8. doet de aanbeveling dat de huidige regeling inzake de mensenrechten zodanig worden gewijzigd dat vertegenwoordigers van het Europees Parlement ten minste een keer per jaar aanwezig kunnen zijn bij bijeenkomsten van de Commissie voor de rechten van de mens; 9. wenst de status van waarnemer te krijgen bij de GBVB-Werkgroep in rechten van de mens (COHOM) en dat de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB regelmatig verslag uitbrengt aan het Parlement over de activiteiten van COHOM; 10. verzoekt de Raad en de Commissie zorgvuldig het vraagstuk van de oprichting van een EU-Bureau voor de mensenrechten te bestuderen en ervoor te zorgen dat alle besluiten die terzake worden genomen een grotere samenhang en meer doelmatigheid van de EU-werkzaamheden bevorderen; 11. veroordeelt elke daad van racisme en ideologische of religieuze discriminatie, en verzoekt de Commissie en de lidstaten de nodige maatregelen te treffen ter bestrijding van bewegingen die worden gekenmerkt door geweld en intolerantie; 12. verzoekt de EU passende gemeenschappelijke beleidsmaatregelen vast te stellen voor de behandeling van vluchtelingen en asielzoekers en dringt aan op een rechtvaardige verdeling van de lasten tussen de lidstaten; Rol van het Europees Parlement en versterkte institutionele samenwerking 13. besluit jaarlijks een plenair debat te wijden aan het mensenrechtenbeleid, in het kader van de indiening van het jaarverslag van de Raad over de mensenrechten, en wenst dat het jaarverslag van de Raad over de mensenrechten allereerst aan het Europees Parlement wordt voorgelegd; 14. is voornemens als gastheer op te treden voor het volgende Europees mensenrechtenforum, dat voor het eerst in november 1999 in Brussel werd gehouden; 15. is voornemens een mensenrechtenwebsite in te richten op de Europarl-site om relevante informatie van verschillende parlementaire instellingen en diensten te verzamelen; deze site moet ontwikkeld worden als onderdeel van de mensenrechtensite die gezamenlijk door de EU-instellingen op de Europa-server wordt beheerd; 16. beveelt aan dat procedures worden ingesteld voor een gecoördineerde en coherente follow-up van individuele gevallen inzake mensenrechtenschendingen die aan de orde worden gesteld via resoluties van de plenaire vergadering, door de Commissie buitenlandse zaken en de Werkgroep mensenrechten van het Europees Parlement, en via interparlementaire delegaties, dan wel gemengde parlementaire commissies; 17. is voornemens een speciale gevolmachtigde voor gewetensbezwaarden en verdedigers van de mensenrechten te benoemen die belast wordt met de follow-up van gevallen van vervolging van individuen die in de plenaire vergadering aan de orde zijn gesteld; Financiering van projecten 18. doet de aanbeveling dat de Raad, het Parlement en de Commissie gezamenlijk uiting geven aan hun vastberadenheid om in de loop van de komende vijf jaar de financiële middelen voor de bevordering van de mensenrechten en democratisering te verhogen; 19. beveelt de EU aan opdracht te geven voor een externe analyse van de doeltreffendheid van regelingen voor steunverlening aan projecten op grond van de twee verordeningen inzake de mensenrechten die in 1999 van kracht werden; in deze analyse moet ook aandacht worden besteed aan: 20. bevestigt nogmaals zijn politieke en financiële steun voor de NGO's en de acties die zij voeren ter bevordering van de mensenrechten in de wereld; 21. doet de aanbeveling in de begroting van de Commissie kredieten op te nemen voor steun aan een platform van NGO's inzake mensenrechten, naar het voorbeeld van soortgelijke platforms inzake (onder meer) ontwikkelingsbeleid, sociaal beleid en vrouwenzaken; 22. doet de aanbeveling dat alle besluiten van de Commissie inzake steunverlening aan projecten officieel en snel aan het Europees Parlement worden medegedeeld; Uitbreiding van de EU 23. doet een beroep op de Raad en de Commissie opnieuw een conferentie bijeen te roepen ter beoordeling van de doeltreffendheid van de EU-steun voor het streven van de kandidaat-lidstaten om te voldoen aan de politieke criteria die te Kopenhagen zijn vastgesteld; deze conferentie moet ook aandacht besteden aan de mate waarin de kandidaat-landen hebben voldaan aan de verplichtingen die zij op zich hebben genomen op grond van de internationale en regionale instrumenten inzake de mensenrechten, zoals het Europees Verdrag inzake de mensenrechten en het Verdrag inzake de rechten van het kind, met inbegrip van maatregelen die zijn genomen ter bestrijding van kinderhandel en kinderpornografie; 24. dringt aan op speciale inspanningen ter verbetering van de doeltreffendheid van programma's in verband met de omstandigheden van minderheden in kandidaat-landen, in het bijzonder van religieuze, etnische, taal- en culturele minderheden; vraagt eveneens dat er modaliteiten worden gevonden voor samenwerking met de Europese Commissie tegen racisme en onverdraagzaamheid (ECRO) en met het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, om de strijd aan te gaan tegen het steeds verder toenemen van deze verschijnselen in Europa; 25. dringt bij de Raad en de Commissie aan op speciale inspanningen ter verbetering van de doeltreffendheid van en een strenge controle op programma's in verband met de bescherming en eerbiediging van de mensenrechten van minderheden in kandidaat-landen en ter uitbreiding van het vermogen van deze landen wetgeving aan te nemen en ten uitvoer te leggen ter bestrijding van discriminatie, met name op grond van ras; 26. wenst dat in de onderhandelingen over de toetreding van Turkije de kwestie van de rechten van het Koerdische volk en de andere etnische groepen niet wordt veronachtzaamd; 27. acht het dringend noodzakelijk dat de verbetering van de situatie van de Roma en Sinti-minderheden in de kandidaat-lidstaten tot een belangrijk deel van de toetredingsstrategie wordt uitgeroepen en wordt geïmplementeerd in een multilateraal actieprogramma van de EU; 28. verzoekt de Raad en de Commissie zo nodig bij de toetredingsonderhandelingen de kwestie van discriminatie van homoseksuelen aan de orde te stellen; 29. wenst dat aan vertegenwoordigers van de regeringen, de nationale parlementen en het maatschappelijk middenveld van de kandidaat-landen wordt gevraagd mee te helpen aan de opstelling van het EU-Handvest van de fundamentele rechten, dat een onderdeel moet worden van het acquis communautaire ; Internationale diplomatie ten behoeve van de mensenrechten 30. verzoekt de Raad en de Commissie het Europees Parlement vooraf op de hoogte te stellen van het programma van activiteiten dat wordt beoogd in het kader van de dialogen inzake de mensenrechten tussen de EU en China, en ervoor te zorgen dat in de dialoog met andere landen, waaronder Rusland en Turkije, de mensenrechten ook aan bod komen, en wenst dat aan het Parlement verslagen over elke bijeenkomst in het kader van al deze dialogen worden voorgelegd; Gebruik van clausules inzake de mensenrechten 31. wijst met nadruk op de betekenis van de mensenrechtenclausule als basis voor een gezamenlijke actie ter verbetering van de eerbiediging van de mensenrechten en dringt erop aan dat het mechanisme tot opschorting van de akkoorden waarin de clausule inzake de mensenrechten is opgenomen, in alle gevallen gebaseerd moet zijn op duidelijke procedures en dat waar nodig spoedig regelingen moeten worden ingevoerd om deze procedures ten uitvoer te leggen; geeft nogmaals uiting aan zijn bezorgdheid over het ontbreken in tal van internationale akkoorden die de EU binden, van toepassingsregels betreffende het opschortingsmechanisme, zoals bepaald in artikel 366 bis van de Overeenkomst van Lomé; 32. dringt erop aan dat de mensenrechten een vast punt op de agenda van associatieraden moeten vormen en dat de instelling van gezamenlijke werkgroepen inzake mensenrechten in overweging moet worden genomen; 33. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om dringend een gedetailleerde lijst op te stellen van de rechten die volgens haar door de mensenrechtenclausule zijn gedekt, en wel op basis van de internationale en regionale instrumenten ter bescherming van de mensenrechten waarbij de EU en haar lidstaten zijn aangesloten; meent dat dit een reële inhoud aan deze clausule zal helpen geven en bijgevolg ook de toepassing ervan zal bevorderen; 34. wenst het recht te krijgen formeel een beroep te doen op de mensenrechtenclausule en het initiatief te nemen voor de raadplegingen waarin het opschortingsmechanisme voorziet; 35. verzoekt te overwegen of het mogelijk is individuen of groepen die de mensenrechten verdedigen het recht te geven een beroep te doen op de mensenrechtenclausule; Aanbevelingen inzake gevallen van schending van de mensenrechten, gericht tegen vrouwen 36. doet met klem een beroep op alle staten om over te gaan tot ratificatie en tenuitvoerlegging van het Verdrag tot uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen van de VN (CEDAW), vanaf de kinderjaren tot op hoge leeftijd, alle voorbehoud weg te nemen dat door de verdragsluitende landen tegen het verdrag is aangetekend en het facultatieve protocol dat klachten van individuen mogelijk maakt te ratificeren; 37. verzoekt met klem alle regeringen over te gaan tot het formuleren en uitvoeren van nationale actieplannen tot uitbanning van geweld tegen vrouwen en van alle andere onterende vormen van behandeling van vrouwen, waaronder passende wetgeving tegen alle vormen van geweld in het gezin, en zich te onthouden van een beroep op gebruiken, culturele en/of religieuze overwegingen om zich in dit verband aan verplichtingen te onttrekken; 38. verzoekt de regeringen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat geweld in het gezin uit de privaatrechtelijke sfeer wordt gehaald en opgenomen wordt in het toepassingsgebied van de mensenrechten, teneinde degenen die zich hieraan schuldig maken gemakkelijker te kunnen vervolgen; 39. verzoekt de regeringen het onderzoek te bevorderen naar en meetindicatoren vast te stellen voor geweld tegen vrouwen, met name voor wat betreft de ernst, het soort en de kenmerken ervan; 40. wenst dat de eerbiediging en de bevordering van de mensenrechten van de vrouw een centraal element in het buitenlandse beleid en in het ontwikkelingsbeleid van de EU vormen; 41. doet een beroep op de Raad de mensenrechten van de vrouw ter sprake te brengen bij onderhandelingen en discussies met derde landen, en verwijzingen naar de eerbiediging van de mensenrechten van de vrouw op te nemen in mensenrechtenclausules in overeenkomsten met derde landen; 42. constateert tot zijn voldoening dat verkrachting tijdens gewapende conflicten nu als oorlogsmisdaad is erkend en onderstreept dat er voor volledige bescherming moet worden gezorgd voor slachtoffers die voor internationale tribunalen getuigenissen afleggen; 43. dringt er met klem bij alle regeringen op aan discriminerende bepalingen tegen vrouwen en meisjes in hun nationale wetgeving uit te bannen en ervoor te zorgen dat meisjes en vrouwen op gelijke voorwaarden als mannen toegang tot onderwijs, de arbeidsmarkt, het beroepsleven en gezondheidszorg krijgen; 44. vraagt aan alle regeringen een bijzondere aandacht aan de dag te leggen voor de specifieke situatie van vrouwen die in de gevangenis verblijven, onder meer op het vlak van de opvoeding van hun kinderen, en wenst dat deze regeringen specifieke opvoedingsprogramma's opstarten die een oplossing voor de daarmee samenhangende problemen bieden; verzoekt alle regeringen dringend maatregelen goed te keuren om te verhinderen dat vrouwen in gevangenschap het slachtoffer worden van verkrachting, seksueel misbruik of andere vormen van vernedering; 45. verzoekt de betrokken regeringen met aandrang de praktijk van de vrouwenbesnijdenis te verbieden en voorzieningen te treffen voor de opvang en behandeling van slachtoffers; verzoekt de Commissie nauw samen te werken met NGO's en lokale initiatieven, en ook met religieuze leiders, om een einde te maken aan deze praktijk, met name door alternatieve inwijdingsriten voor jonge meisjes te bevorderen; 46. dringt erop aan dat verminking van de geslachtsdelen van de vrouw en andere gebruiken die tegen de wil van de vrouw in kwestie haar lichamelijke integriteit aantasten volledig worden erkend als schending van hun mensenrechten, en dat aan deze vrouwen een adequate bescherming wordt geboden als zij asiel aanvragen omdat het gevaar bestaat dat zij lichamelijk worden verminkt; 47. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de systematische discriminatie van vrouwen door de regeringen van Saoedi-Arabië, Iran en andere landen; 48. veroordeelt ten stelligste de praktijk van de verbranding van getrouwde vrouwen, waarvan gevallen in Pakistan zijn gerapporteerd; 49. veroordeelt ten stelligste de stelselmatige discriminatie en voortdurende onderdrukking van vrouwen door het Taliban-regime in Afghanistan, dat de fundamentele rechten van vrouwen met voeten treedt en, nauwkeuriger omschreven, een regime van genderapartheid zou kunnen worden genoemd; 50. veroordeelt ten stelligste de praktijken die erin bestaan jonge meisjes te kidnappen, hen te gebruiken als kindsoldaten en hen het slachtoffer te maken van extreme gewelddadigheid, mede in de seksuele sfeer; en vraagt de onmiddellijke vrijlating van de slachtoffers van deze vorm van geweld; 51. is van oordeel dat de bescherming van misbruikte vrouwen die asiel aanvragen deel zou moeten uitmaken van het gemeenschappelijke asielbeleid van de lidstaten van de EU; dringt erop aan dat vrouwen die in hun land van herkomst het slachtoffer zijn van een systeem van voortdurende onderdrukking op grond van hun sekse voor asiel in de Europese Unie in aanmerking komen, mits een eerlijke beoordeling van elke aanvraag afzonderlijk plaatsvindt en vraagt met klem om maatregelen voor de revalidatie en ondersteuning van vrouwelijke asielzoekers die het slachtoffer van geweld zijn geweest; 52. verzoekt de Raad en alle lidstaten van de EU voorts echtgenotes, gescheiden vrouwen of vrouwen die wegens onaanvaardbare toestanden tijdens het huwelijk gescheiden willen leven van hun echtgenoot of verloofde zelfstandig verblijfsrecht te verlenen; 53. beveelt de EU aan een meerjarige campagne te voeren tegen geweld tegen en discriminatie van vrouwen en wenst dat deze campagne ook via de betrekkingen van de EU met derde landen wordt gevoerd; deze campagne moet in de eerste plaats gericht zijn op jongeren en plaatsvinden in samenspraak met de Raad van Europa en de NGO's; 54. wenst dat er in de financiële vooruitzichten van de Unie aanzienlijke financiële middelen worden opgenomen voor acties die zijn gericht op de bestrijding van geweld tegen vrouwen en de handel in vrouwen, met name via informatiecampagnes gericht op de potentiële slachtoffers van vrouwenhandel in de landen van Centraal- en Oost-Europa en elders; 55. nodigt de regeringen uit de samenwerking tussen de landen van herkomst en bestemming van vrouwenhandel te intensiveren door ondersteuning van onderzoeksprocedures en gerechtelijke procedures, en door te zorgen voor een doelmatige uitwisseling van de gegevens over gouvernementele en niet-gouvernementele maatregelen; 56. wenst dat de EU meer steun verleent aan NGO's die zich inzetten voor de rechten van vrouwen, opdat een eind wordt gemaakt aan vrouwenhandel en de slachtoffers worden opgevangen; 57. verzoekt de EU er bij de VN op aan te dringen een overeenkomst uit te werken inzake de bestraffing van personen die verantwoordelijkheid zijn voor het aanmoedigen, organiseren en ten uitvoer brengen van alle mogelijke vormen van mensenhandel; 58. verzoekt alle regeringen met klem om concrete en doeltreffende steun te verlenen aan de slachtoffers van mensenhandel, door hen met name bescherming, onderdak, toegang tot de gezondheidszorg, psychologische hulpverlening, een toereikend inkomen, en adviesverlening betreffende asiel, werk en opleiding te bieden; 59. verzoekt zijn interparlementaire delegaties bij ontmoetingen met andere parlementsleden regelmatig discussies over de mensenrechten van de vrouw te organiseren en het maatschappelijk middenveld hierbij te betrekken; Aanbevelingen over andere punten die met spoed internationale maatregelen vereisen 60. verzoekt nogmaals om algemene ratificatie van de belangrijkste internationale instrumenten met betrekking tot de rechten van de mens, o.a. het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, het Verdrag inzake de rechten van het kind, het Verdrag inzake de uitbanning van rassendiscriminatie en het Verdrag tegen foltering en doet met klem een beroep op alle regeringen om zonder voorbehoud over te gaan tot ratificering en toepassing van al deze overeenkomsten; 61. veroordeelt de praktijk van de Chinese regering om dissidente Chinese burgers, in strijd met artikel 13 van de Universele verklaring inzake de rechten van de mens, de toegang tot het op het vaste land gelegen China te ontzeggen; 62. wijst erop dat meer dan 18 maanden na de Conferentie van gevolmachtigden, Italië de enige lidstaat van de Unie is die het Statuut inzake het Internationaal Strafhof heeft geratificeerd en verzoekt bijgevolg de 14 lidstaten die dit statuut nog niet hebben geratificeerd, dit vóór eind 2000 te doen; 63. verzoekt alle landen artikel 124 van het Statuut van het Internationaal Strafhof niet te onderschrijven, daar dit landen in staat stelt gedurende zeven jaar de jurisdictie van het Hof buiten toepassing te verklaren; 64. herhaalt zijn pleidooi voor afschaffing van de doodstraf en brengt hulde aan de diplomatieke pogingen die worden ondernomen door de Europese Unie en haar lidstaten ten behoeve van een moratorium in de gehele wereld op de doodstraf en de uiteindelijke afschaffing van de doodstraf; verzoekt de Europese Unie met het oog daarop bij de Verenigde Naties nogmaals stappen te ondernemen, opdat de Algemene Vergadering zich zo spoedig mogelijk uitspreekt over een moratorium in de gehele wereld en over de afschaffing van de doodstraf; verzoekt de Raad en de Commissie het Parlement in te lichten over elke vooruitgang met het oog op de afschaffing van de doodstraf, met name in het kader van de politieke dialoog met China, de Verenigde Staten en Iran; wijst erop dat overeenkomstig de verklaring over de doodstraf in bijlage bij het Verdrag van Amsterdam, geen enkel kandidaat-land waar deze straf nog van toepassing is, mag toetreden tot de EU; 65. feliciteert de regeringen van de lidstaten die unilateraal de schulden van de armste landen hebben kwijtgescholden of verminderd, en moedigt lid-staten die dit nog niet hebben gedaan aan hun voorbeeld te volgen; 66. onderstreept dat de afschaffing van de doodstraf een centraal element moet worden van het Europees beleid op het vlak van de mensenrechten, en verzoekt de Raad dit onderwerp in de dialoog met derde landen te berde te brengen; 67. verzoekt de Raad en de Commissie hun inspanningen te verdubbelen om op EU-niveau gemeenschappelijke definities en strategieën met betrekking tot asielzoekers en vluchtelingen te ontwikkelen, die de Conventie van Genève betreffende het statuut van de vluchtelingen eerbiedigen en eventueel aanvullen; maakt zich zorgen over de toename van het aantal rapporten waarin sprake is van slechte behandeling van asielzoekers in de lidstaten van de EU en verzoekt de lidstaten dringend een beleid in te stellen voor de opvang, de hechtenis en eventueel de uitwijzing van asielzoekers, dat de rechten van de mens beter respecteert; 68. verzoekt de Raad en de lidstaten met name asielrechten of de status van vluchteling te verlenen aan dienstweigeraars en deserteurs uit landen waar principiële dienstweigering niet erkend is en/of waar de strijdkrachten de mensenrechten schenden of acties uitvoeren die indruisen tegen het internationaal recht; 69. dringt er bij de regeringen van de lidstaten die zich hebben aangesloten bij het Verdrag inzake de rechten van het kind, op aan universele toegang tot onderwijs te garanderen, zonder onderscheid op grond van geslacht, en hierbij prioriteit toe te kennen aan lager en technisch onderwijs en aan beroepsopleidingen en verzoekt alle regeringen maatregelen goed te keuren die gericht zijn op de alfabetisering van kinderen; 70. verzoekt de Verenigde Staten en Somalië het Verdrag inzake de rechten van het kind te ratificeren; 71. pleit voor verhoging van de internationale financiële steun aan ontwikkelingslanden om hen te helpen de doelstellingen van de Wereldconferentie van Jomtien (1990) over "Onderwijs voor allen” en de Wereldconferentie van Kopenhagen (1995) over "Sociale ontwikkeling” te halen; 72. is verheugd over het recente initiatief van de Commissie voor het uitwerken van een mededeling inzake de rechten van het kind; 73. wenst dat de eerbiediging van de rechten van het kind een centraal element in het buitenlands beleid en in het ontwikkelingsbeleid van de EU wordt; en doet een beroep op de Raad en de Commissie om elke vorm van kindermisbruik efficiënt te bestrijden, waaronder tevens het kindermisbruik via Internet in de vorm van het aanbieden van kinderpornografie; verzoekt de Raad en de lidstaten de maatregelen ter voorkoming van kinderhandel te intensiveren en met derde landen samen te werken om de seksuele uitbuiting van kinderen te voorkomen; 74. verzoekt de Raad en de lidstaten zo spoedig mogelijk de nodige maatregelen te nemen ter bestrijding van sekstoerisme en kinderporno; 75. verzoekt de EU naar internationale actie tegen kinderhandel te streven, vooral om de strijd aan te gaan tegen de internationale netwerken achter de ontvoeringen, de verkoop, het misbruik en het doden van kinderen en minderjarigen in het algemeen; 76. verzoekt de Commissie bijgevolg de ontwikkeling van de netwerken die zich bezighouden met smokkel van kinderen en minderjarigen en de gevolgen hiervan in zowel derde landen als de lidstaten op de voet te volgen; 77. spreekt zijn waardering uit voor het onlangs aangenomen facultatief protocol inzake het betrekken van kinderen bij gewapende conflicten en verzoekt alle regeringen dit protocol onverwijld te ondertekenen en de ratificeren; 78. verzoekt alle regeringen over te gaan tot ratificatie van IAO-Overeenkomsten nr. 182 inzake de ergste vormen van kinderarbeid en nr. 138 inzake de minimumleeftijd om te mogen werken; 79. verzoekt de Raad en de lidstaten van de EU de noodzakelijke maatregelen te nemen om fundamentele rechten van werknemers op te nemen in concrete acties van de WTO waardoor de internationaal erkende normen van de Internationale Arbeidsorganisatie meer betekenis krijgen; is van mening dat daartoe een werkgroep of dienovereenkomstig orgaan van de WTO moet worden opgericht, waarin de IAO ten volle deelneemt; 80. herhaalt zijn oproep aan de Commissie en de Raad om uitputtend onderzoek te verrichten naar de voor het bedrijfsleven bestaande gedragscodes met betrekking tot de mensenrechten en om een ontwerpgedragscode op te stellen voor het bedrijfsleven, opdat de fundamentele, sociale en vakbondsrechten in de Europese Unie worden geëerbiedigd; 81. herhaalt zijn pleidooi voor het vaststellen van rechtvaardige sociale normen in het bedrijfsleven en zijn bereidheid een bijdrage te leveren aan de bestrijding van uitbuiting van arbeiders overal ter wereld; 82. verlangt van de Raad en de Commissie de bescherming en veiligheid van humanitaire hulpverleners te verbeteren en aanslagen op hulpverleners te onderzoeken, opdat de daders kunnen worden opgespoord en voor het gerecht gebracht; 83. dringt erop aan dat de aanslagen tegen de burgerbevolking door gewapende paramilitaire bendes in Latijns-Amerika worden onderzocht en wenst op de hoogte te worden gesteld van de wijze waarop deze paramilitaire organisaties worden aangepakt; 84. verzoekt de Raad en de Commissie een campagne te lanceren ten behoeve van de fysieke veiligheid van journalisten, de informatieverstrekking, die hun belangrijkste activiteit is, te waarborgen en steun te verlenen aan landen die oprecht streven naar de verbetering van de situatie van journalisten; 85. dringt erop aan dat alle aanvallen op journalisten goed worden onderzocht en dat alles in het werk wordt gesteld om degenen die zich hieraan schuldig maken voor de rechter te brengen; 86. doet een beroep op de Raad en de Commissie aan het Parlement verslag uit te brengen over het bestaan van ongerechtvaardigde beperkingen van de vrijheid van meningsuiting in derde landen, en over belemmeringen van de ontwikkeling van vrije media; 87. wijst de Raad, de Commissie en de lidstaten erop dat het recht op bescherming van het privé-leven en bescherming van persoonsgegevens, ook overeenkomstig artikel 286 van het EG-Verdrag, een van de grondrechten van de mens is en dat het toezicht hierop speciale inspanningen vereist, mede gelet op het risico van een ongeoorloofde aanwending van de nieuwe technologieën, zoals blijkt uit de berichten in verband met de Echelonzaak; 88. verzoekt de Raad en de lidstaten hun steun te geven aan het op VN-niveau gedane voorstel dat landen die deelnemen aan VN-instrumenten op het gebied van de mensenrechten een permanente toegang moeten verlenen aan alle relevante speciale rapporteurs van de VN; 89. vraagt aan de Raad en de lidstaten te ijveren voor een herziening van de juridische instrumenten inzake humanitair recht, teneinde de bijstand aan personen in gevaar maximaal mogelijk te maken; 90. verzoekt alle regeringen over te gaan tot ratificering van het VN-Verdrag tegen foltering, de opstelling te bevorderen van een facultatief protocol dat voorziet in internationale inspectie van plaatsen waar mensen gevangen worden gehouden en spoedig een doelmatige procedure in te stellen voor het onderzoek van klachten van individuen; 91. veroordeelt alle pogingen van regeringen ter voorkoming van het gebruik van Internet en elektronische communicatiemiddelen ter verspreiding van informatie over mensenrechten en democratie; 92. verzoekt de Raad en de Commissie, als alternatief voor sancties die de bevolking als geheel kunnen treffen, spoedig selectieve sancties te ontwikkelen die gericht zijn op de onwettig verworven activa van de hoofden van regeringen die zich schuldig maken aan misbruik, en gecoördineerde internationale initiatieven te stimuleren om dergelijke activa, zodra een werkelijk democratiseringsproces op gang is gekomen, terug te leiden naar het land van herkomst; o o o 93. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Raad van Europa, de Verenigde Naties, de regeringen van de kandidaat-lidstaten en de regeringen van de in de resolutie genoemde landen. Het Europees Parlement, - gezien het jaarlijks verslag van de Europese Unie over de mensenrechten (1998-1999) (11350/1999 - C5-0265/1999 ), - gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens en de opeenvolgende conventies die sindsdien in aansluiting op de verklaring aangenomen zijn, - gezien de fundamentele rechten van de mens, die gewaarborgd worden door de grondwet van de lidstaten en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 1950, en de protocollen, overeenkomsten en handvesten die sindsdien in aansluiting op het Verdrag aangenomen zijn, - gezien het Verdrag van Amsterdam, en meer in het bijzonder artikel 6, 7, 11, 29 en 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en artikel 13, 136 en 177 van het EG-Verdrag, - gezien de rechtspraak van het Europees Hof voor de rechten van de mens in 1998 en 1999, en meer bepaald zijn belangrijkste arresten over de uitoefening van de politieke en burgerrechten, - gezien de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in dezelfde periode, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 april 1989 houdende aanneming van de Verklaring van de grondrechten en de fundamentele vrijheden, en de resoluties die sindsdien in aansluiting op de Verklaring aangenomen zijn (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 september 1999 over de opstelling van het Handvest van de fundamentele rechten (2) , - gezien de conclusies van de openbare hoorzitting van 3 september 1999 met Commissaris Vitorino, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 oktober 1999 over de Europese Raad te Tampere (3) , - gezien de resultaten van het Mensenrechtenforum van 30 november en 1 december 1999, - gezien het eerste jaarverslag (activiteiten 1988) van het Europees waarnemingscentrum voor racistische en xenofobe verschijnselen, - gezien het jaarverslag 1998 van de Europese ombudsman, in het bijzonder het besluit inzake onderzoek op eigen initiatief 626/97/BB over de strijd tegen discriminatie op grond van de leeftijd bij aanwerving in de Europese instellingen, overeenkomstig de bepalingen betreffende de bescherming van de rechten van de mens (4) , - gezien de verzoekschriften die het in 1998 en 1999 ontvangen heeft, - gezien de werkzaamheden van de Raad van Europa voor de rechten van de mens en de bijdragen van de niet-gouvernementele organisaties die op het terrein werkzaam zijn, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 16 maart 2000 over de strijd tegen racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme in de kandidaat-lidstaten (5) , over de rechten van de mens op internationaal vlak en de beleidsvoering van de Europese Unie voor de rechten van de mens in 1999 (6) , over de strijd tegen racisme en vreemdelingenhaat in de Europese Unie (7) en over het EU-Handvest van fundamentele rechten (8) , - gelet op artikel 163 van zijn reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie verzoekschriften ( A5-0050/2000 ), I. Een nieuwe juridische en politieke context 1. herinnert eraan dat de rechten van de mens een aantal universele rechten vertegenwoordigen die een onderlinge samenhang vertonen en eenieder toekomen; 2. wijst erop dat het onderzoek naar de toestand van de rechten van de mens in de Europese Unie in 1998 en 1999 moet worden bezien in de nieuwe juridische context van het Verdrag van Amsterdam is, dat per 1 mei 1999 van kracht geworden is; 3. stelt vast dat het nieuw verdrag plechtig vastlegt dat de Europese Unie op eerbiediging van de rechten van de mens, de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat berust (art. 6 VEU), die bepalend is voor het lidmaatschap (art. 7 VEU) of de toetreding (art. 49 VEU) tot de Unie; 4. stelt vast dat eerbiediging van de rechten van de mens, de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat bijgevolg ook de drijfveer moet vormen voor het beleid van de Unie zoals het tot stand brengen van een gebied van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid , en voor het sociaal, buitenlands en ontwikkelingsbeleid van de Unie (art. 11 VEU, art. 136 en 177 EG-Verdrag) en voor de werking van haar instellingen; 5. wijst er ook op dat het nieuwe Verdrag uitdrukkelijk erkent dat de rechten van de mens de economische en sociale rechten omvatten zoals ze afgekondigd staan in het Europees Sociaal Handvest van 1961 (herzien in 1996) en het EG-Handvest van 1989 voor de rechten van de werknemers (art. 136 EG-Verdrag); 6. merkt verder op dat het nieuwe Verdrag het principe van de gelijkheid van de burgers vastlegt, en "discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid” verbiedt (art. 13 EG-Verdrag); 7. merkt ook nog op dat het nieuwe Verdrag het recht van de burgers op inzage van de documenten van de Gemeenschap en op bescherming van gegevens van persoonlijke aard erkent (art. 255 en 286 EG-Verdrag); 8. bevestigt daarom andermaal dat al die rechten, die beantwoorden aan gedachten die zijn weergegeven in de grondwetten van de lidstaten en de Europese Conventie voor de rechten van de mens en de grondslag zelf van de Europese Unie vormen, in een Europees Handvest van de fundamentele rechten moeten voorkomen; 9. acht het van wezenlijk belang dat deze fundamentele rechten in de Europese Unie algemeen begrepen en eenvormig toegepast worden, met name in het licht van het toekomstige Handvest van de fundamentele rechten dat momenteel wordt opgesteld; 10. betuigt zijn instemming met de voorlegging van het eerste jaarverslag over de mensenrechten door de Raad, die een eerste stap vertegenwoordigt, maar betreurt de teleurstellende inhoud ervan, die voornamelijk beperkt blijft tot een vaststelling van feiten; 11. hoopt ten zeerste dat het volgende verslag van de Raad een gedetailleerde bespreking van de ontwikkeling van de toestand van de rechten van de mens in de Europese Unie per land biedt en stelt voor om controlemechanismen en -strategieën in te voeren om de eerbiediging van de rechten van de mens in de toekomst te verbeteren in toepassing van de artikelen 6 en 7 van het EU-Verdrag; 12. stemt ook in met het eerste forum over de rechten van de mens dat op 30 november en 1 december 1999 gehouden is, en hoopt dat Raad, Commissie en Parlement bij het volgende forum in 2000 nauw betrokken worden, en dat de leidende rol van het Parlement daarbij wordt erkend; 13. juicht het toe dat de bescherming van de rechten van de mens door de Raad van Europa in institutioneel opzicht verbeterd is door de oprichting van één enkele permanente rechtbank voor de rechten van de mens op 1 november 1998, waarbij eenieder rechtstreeks een klacht kan indienen; 14. hoopt echter dat het nieuwe Hof voor de rechten van de mens, dat in 1998 en 1999 een aanzienlijk groter aantal klachten ontvangen heeft en er op het ogenblik meer dan 6.000 te behandelen heeft, erin slaagt om die uitdaging het hoofd te bieden en zijn procedure te bespoedigen; 15. betuigt zijn instemming met de aanstelling van een Commissaris voor de rechten van de mens door de Raad van Europa, als buitengerechtelijke instantie die belast is met het ondersteunen van onderwijs en bewustmaking voor de rechten van de mens in het raam van de Europese Conventie (ECRM), en de benoeming van Álvaro Gil-Robles in dit ambt; 16. betreurt dat andermaal elf van de vijftien lidstaten van de Europese Unie worden genoemd in het jaarboek 1999 van Amnesty International, voor ernstige en minder ernstige schendingen van de mensenrechten; II. Ontwikkeling van de toestand van de rechten van de mens in de Europese Unie Uitoefening van de burgerlijke en politieke rechten 17. wijst erop dat eerbiediging van de rechten van de mens op de allereerste plaats betekent dat hun uitoefening gewaarborgd is; verzoekt de lidstaten dan ook om de nodige maatregelen te treffen om uitoefening van de burgerlijke en politieke rechten door elke persoon te waarborgen, en meer in het bijzonder om elke vorm van druk of intimidatie van georganiseerde benden of groepen tegen de vreedzame meningsuiting doelmatig te bestrijden; 18. verzoekt de lidstaten de strafmaatregelen op te heffen die de vreedzame uitoefening van de vrijheid van meningsuiting, vereniging en politieke activiteit kunnen beperken of verhinderen; Uitbreiding van stemrecht en recht op verkiesbaarheid 19. wenst, uit eerbied voor de democratische principes die aan de Europese Unie ten grondslag liggen, dat de lidstaten hun wettelijke regelingen zo vlug mogelijk aanpassen om het stemrecht en het recht op verkiesbaarheid bij de Europese en gemeenteraadsverkiezingen uit te breiden tot alle burgers van buiten de Unie die sinds meer dan vijf jaar op hun grondgebied wonen; Bescherming van nationale minderheden 20. dringt er bij België en Frankrijk op aan dat ze zonder uitstel overgaan tot ondertekening, en bij Griekenland, Nederland, Luxemburg, Portugal en Zweden, tot ratificatie van de Europese kaderovereenkomst van 1995 tot bescherming van de nationale minderheden; 21. dringt er bij België, Griekenland, Ierland, Italië, Portugal, Zweden en het Verenigd Koninkrijk op aan dat ze zonder uitstel het Europees Handvest voor de regionale en minderheidstalen van 1998 ondertekenen, en bij Denemarken, Frankrijk, Luxemburg, Oostenrijk en Spanje, dat ze het zonder verder uitstel ratificeren; 22. verklaart nogmaals in het algemeen dat de lidstaten en de Europese Unie de plicht hebben om de economische, sociale en culturele ontwikkeling van de nationale minderheden te ondersteunen; Bescherming van het privé-leven 23. wijst erop dat het recht op eerbied voor het privé-leven, de woning en de bescherming van gegevens met een persoonlijk karakter juridisch moeten worden beschermd en maakt zich daarom zorgen over de verspreiding van databanken; Vrijheid van godsdienst en overtuiging 24. stelt vast dat voor de personen die behoren tot de nieuwe minderheden in de Unie, die vandaag de dag door de immigratie een belangrijke groep vormen van de bevolking in de Europese samenleving, de beoefening van hun religie niet in alle lidstaten mogelijk is, en verzoekt de lidstaten dezelfde sociale en institutionele erkenning van al deze nieuwe religieuze gemeenschappen in de Unie waarborgen; 25. dringt aan op bescherming van de gewetensvrijheid en het recht op gewetensbezwaren tegen militaire dienst; 26. verzoekt Griekenland om snel en volledig uitvoering te geven aan zijn wetgeving die het recht op gewetensbezwaren erkent; Gewelduitoefening door de overheid Geweld van politieambtenaren en gevangenispersoneel 27. veroordeelt opnieuw het gebruik van foltering en de onmenselijke, wrede of vernederende straffen of behandelingen die gearresteerden of gedetineerden moeten ondergaan vanwege ordediensten of gevangenispersoneel; 28. merkt op dat zowel het comité tegen folteringen van de Verenigde Naties als het comité voor het voorkomen van folteringen van de Raad van Europa en verschillende NGO's in hun verslag 1998-1999 opnieuw melding maken van onmenselijke en vernederende behandelingen door de ordetroepen in bepaalde EU-lidstaten; 29. roept Ierland op om de VN-Conventie tegen het folteren te ratificeren en België, Ierland en Groot-Brittannië om de bewuste verklaring van artikel 22 van de VN-Conventie af te leggen, dat ze de bevoegdheid van het comité tegen folteringen van de Verenigde Naties erkennen om individuele klachten in ontvangst te nemen en te onderzoeken; Behandeling van vluchtelingen en immigranten 30. maakt zich ongerust over de al te veel voorkomende en onaanvaardbare problemen in verband met de situatie van asielzoekers, zoals het willekeurig ontzeggen van de toegang tot wettige asielprocedures en de bijna stelselmatige praktijk van opsluiting van asielzoekers in sommige lidstaten, dikwijls onder ontoelaatbare omstandigheden, en de gewelddadige behandeling die ze moeten ondergaan bij gedwongen uitzetting, in sommige gevallen met de dood als gevolg; 31. dringt aan op strikte toepassing door de lidstaten van de Conventie van Genève van 1951 over het statuut van de vluchtelingen, het aanvullend protocol van 1967 en de beginselen die zijn vastgesteld door het uitvoerend comité van het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen; 32. verzoekt de lidstaten vervolgingen op grond van het geslacht te erkennen; wijst erop dat de Conventie van Genève over het statuut van de vluchtelingen geen onderscheid maakt tussen de slachtoffers van vervolgingen, door staatsorganen of anderen; 33. betreurt dat de Europese Raad van Tampere slechts besloot tot een besluit tot een gemeenschappelijke benadering van de asielprocedure op Europees niveau in plaats van de richting van een eenvormige asielprocedure in te slaan en wacht daarom het voorstel af van de Commissie voor een eenvormige asielprocedure en een uniforme status voor allen die in de Europese Unie asiel verkregen hebben; 34. verzoekt de lidstaten om bij de instelling van een gemeenschappelijk asielsysteem verder te gaan dan het minimumniveau van harmonisering en als grondslag voor de toekomstige asielinstrumenten hoge beschermingsnormen aan te leggen; 35. legt er de nadruk op dat bij ontstentenis van harmonisatie op korte termijn, elke gemeenschappelijke benadering van de asielprocedures in de Europese Unie zich aan de volgende essentiële principes moet houden: 36. wijst op de noodzaak dat het Europees vluchtelingenfonds, dat op initiatief van het Europees Parlement is opgericht, een juridische basis en de nodige budgettaire middelen krijgt om een daadwerkelijke deling van de lasten tussen de lidstaten van de Europese Unie te kunnen waarborgen; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat er een evenwichtig gebruik van de middelen gemaakt wordt voor de opvang, integratie en terugkeermaatregelen ten voordele van vluchtelingen, asielzoekers en personen die onder bijzondere en tijdelijke bescherming staan; Tekortkomingen van gerechtelijke diensten 37. is verontrust over de veelvuldige schendingen van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden die door de lidstaten op het gebied van het strafrecht begaan worden, zoals vastgesteld door het Europese Hof voor de rechten van de mens; dringt er daarom bij de lidstaten, en vooral Italië, op aan dat ze alle nodige maatregelen treffen om voorarrest zoveel mogelijk te beperken door het onderzoek en de behandeling van de zaken te bespoedigen en elke burger een zo snel en eerlijk mogelijke rechtspraak te waarborgen; verzoekt de lidstaten en de Commissie om in de juridische samenwerking te streven naar goedkeuring van een aantal Europese minimumregels ter zake; 38. meent dat in de gevallen van gedetineerden of personen die gearresteerd worden op beschuldiging van misdrijven buiten de grenzen van hun eigen land, het recht om hun verdediging voor een rechtbank voor te bereiden, bewijzen voor te leggen, getuigen op te roepen en vertalers en tolken ter vereenvoudiging van voor hun verdediging te mogen inschakelen, rechten zijn die door de lidstaten gewaarborgd moeten worden; 39. vraagt de lidstaten om maatregelen te treffen in de burgerlijke strafvordering en het strafrecht, de organisatie en technische uitrusting van de gerechtelijke diensten, de vorming en personeelsbezetting van de verschillende onderdelen van administratie en justitie, waarmee de gerechtelijke termijnen verkort kunnen worden tot de redelijke termijn die het Europees Hof voor de rechten van de mens aangeeft, zodat de grondrechten van de burger geëerbiedigd worden; 40. raadt de lidstaten aan te waarborgen dat rechterlijke uitspraken en rechtbanken onafhankelijk zijn van de uitvoerende macht, en erop toe te zien dat benoemingen van leden van rechtbanken niet op politieke gronden plaatsvinden; Bestrijding van terrorisme 41. herhaalt dat terrorisme een schending van de rechten van de mens is en benadrukt het belang van samenwerking tussen de lidstaten om dat te bestrijden; 42. verzoekt de Raad om de wetgevende maatregelen uit te werken die nodig zijn voor maximum coördinatie van de terreurbestrijding en doeltreffende bescherming van de burgers; dringt er bij de Raad ook op aan om op zo kort mogelijke termijn de maatregelen voor behoorlijke schadeloosstelling van de slachtoffers van misdaden goed te keuren, en vooral de slachtoffers van terreur, in overeenstemming met de beleidskeuzen die zijn vervat in de mededeling van de Commissie over de slachtoffers van misdaden in de Europese Unie en het overeenkomstige standpunt van het Parlement; Bestrijding van sociaal geweld Rechten van het kind 43. stelt vast, op het ogenblik dat de 10de verjaardag van de Conventie over de rechten van het kind gevierd wordt, dat volgens het rapport "Save the Children” 20% van de kinderen in de Europese Unie nog te lijden hebben van sociaal isolement en dat de rechten van het kind te weinig tot uiting komen in de wetten van de lidstaten en de wetgeving en beleidsprogramma's van de Gemeenschap; 44. verzoekt de lidstaten om van de vier algemene principes waar de conventie van uitgaat (namelijk de best mogelijke ondersteuning van de belangen van het kind, zijn ontwikkeling, non-discriminatie en zijn deelname aan het sociaal leven) de drijvende kracht in de uitbreiding van de rechten van het kind te maken; 45. vraagt de lidstaten hun wetgeving uit te breiden in de zin van betere bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting, fysiek en psychisch geweld, en alle vormen van discriminatie; 46. dringt erop aan dat zij enkel in allerlaatste instantie hun toevlucht nemen tot opsluiting van jeugdige delinquenten in de gevangenis; 47. verzoekt de lidstaten hun strafwetten die kinderen beschermen tegen seksuele uitbuiting, extraterritoriale uitwerking te geven; 48. verzoekt de Intergouvernementele Conferentie de specifieke rechten van het kind uitdrukkelijk in het toekomstig handvest van de fundamentele rechten op te nemen; 49. meent dat het recht om in gezinsverband te leven ook volledige toepassing van het recht op gezinshereniging veronderstelt; Gelijke rechten voor man en vrouw 50. stelt vast dat er ondanks jarenlange Europese bemoeienis nog altijd diepgrijpende verschillen tussen de arbeidsvoorwaarden van man en vrouw bestaan, in het nadeel van de vrouw, met name wat indirecte discriminatie betreft; verzoekt de Commissie met vastberadenheid over te gaan tot uitvoering van een Europese strategie die de nog bestaande ongelijkheid wegneemt, hetgeen conform artikel 141 EG-Verdrag zou zijn; verzoekt de Europese Commissie zich expliciet te concentreren op de uitvoering van de bestaande richtlijnen die betrekking hebben op gelijke behandeling en de omgang met uitzonderingen op het gelijkheidsbeginsel; 51. roept de Commissie op om nauwlettender toe te zien op de uitvoering van de richtlijnen gelijke behandeling door de lidstaten en waar nodig infractieprocedures op grond van artikel 226 EG van het EG-Verdrag in te stellen; 52. stelt met nadruk dat de gelijkheid tussen man en vrouw algemeen op alle vlakken van toepassing moet zijn, in overeenstemming met het principe van de beleidsintegratie ("mainstreaming”) van artikel 3, lid 2 van het EG-Verdrag; 53. verzoekt de lidstaten de bestrijding te intensiveren van de gedwongen prostitutie en van de mensenhandel die seksuele uitbuiting ten doel heeft; 54. herinnert de lidstaten eraan dat gelijkheid van man en vrouw veronderstelt dat de individuele persoon volledig over zijn gezondheid en rechten in verband met seksualiteit en voortplanting beschikt, zonder enige dwang, discriminatie en geweld, en toegang heeft tot de informatie en dienstverlening die daarvoor nodig zijn; Gelijke rechten voor gehandicapten 55. stelt vast dat personen die in meerdere of mindere mate gehandicapt zijn op vele gebieden nog steeds in de Europese Unie worden gediscrimineerd: werkgelegenheid, toegang tot goederen en diensten, toegang tot gebouwen en algemene acceptatie door sommige mensen; Levensstijlen en relatievormen 56. dringt er bij de lidstaten op aan om eenoudergezinnen, ongehuwde paren en paren van hetzelfde geslacht gelijke rechten te waarborgen ten opzichte van traditionele paren en gezinnen, met name op het vlak van fiscaal en financieel recht en sociale rechten; 57. stelt met tevredenheid vast dat er in zeer veel lidstaten een juridische erkenning van het samenwonen buiten de banden van het huwelijk en zonder onderscheid naar geslacht aan de gang is; roept de lidstaten op - voorzover zij dat al niet gedaan hebben - om hun wetgeving aan te passen die geregistreerd partnerschap van personen met hetzelfde geslacht erkent en hun dezelfde rechten en plichten geeft zoals die bestaan voor geregistreerde man-vrouw-partnerschappen; vraagt de lidstaten die nog niet over wettelijke erkenning gezorgd hebben om hun wetgeving te verbeteren en over te gaan tot wettelijke erkenning van samenwonen buiten het huwelijk, zonder onderscheid naar geslacht; meent dan ook dat er snelle vorderingen moeten worden gemaakt in de wederzijdse erkenning van de verschillende wettelijk erkende niet-huwelijkse samenlevingsvormen en van het wettig huwelijk van personen van hetzelfde geslacht in de Europese Unie; 58. stelt desondanks vast dat de Europese burgers nog altijd gediscrimineerd en benadeeld worden door hun seksuele geaardheid in hun persoonlijk en beroepsleven; vraagt dan ook dat de lidstaten en de bevoegde Europese instellingen dat soort toestanden dringend helpen oplossen; 59. betreurt dat sommige lidstaten in hun strafwet nog altijd een discriminerende bepaling hebben voor de leeftijd waarop men kan instemmen met homoseksuele relaties, naast andere vormen van discriminatie, vooral in het leger, hoewel dergelijke bepalingen veroordeeld zijn door verschillende gezaghebbende instanties voor de rechten van de mens en het Parlement, en herhaalt zijn eis tot intrekking van dergelijke bepalingen; 60. stelt met voldoening vast dat het Verenigd Koninkrijk de betreffende wetgeving aan het veranderen is, maar tevens met ernstige bezorgdheid dat Oostenrijk nog altijd artikel 209 van zijn strafwet toepast om homoseksuelen te vervolgen; dringt er bij Oostenrijk nogmaals op aan om die discriminerende bepaling te herroepen en alle personen die op grond van die bepaling gevangen zitten op staande voet te begenadigen en uit de gevangenis te ontslaan; Bio-ethiek en verdediging van de menselijke waardigheid 61. acht het van wezenlijk belang om voor biologische en medische verrichtingen en toepassingen ethische normen op te stellen die uitgaan van eerbied voor de waardigheid van elke menselijke persoon; 62. herinnert eraan dat volgens de Europese Conventie voor de rechten van de mens en de biogeneeskunde, en het aanvullend protocol, ieder individu recht heeft op zijn genetische identiteit en dat het klonen van de menselijke persoon verboden is en moet blijven; herhaalt ook zijn oproep om een ethisch comité voor de Europese Unie op te richten dat borgstaat voor de waardigheid van de menselijke persoon bij toepassingen van de gentechnologie; 63. doet een oproep tot de lidstaten om de conventie en het aanvullend protocol zo spoedig mogelijk te ratificeren; 64. vindt dat het recht om niet gediscrimineerd te worden (in gezondheidszorg, verzekeringsaangelegenheden, werkgelegenheid of op andere gebieden) op grond van zijn individueel genetisch erfmateriaal of individuele genetische aanleg absolute voorrang verdient en dat de genetische gegevens van een persoon enkel aan derden doorgegeven mogen worden met voorafgaande, geïnformeerde en schriftelijke toestemming van de betreffende persoon; Bescherming van economische, sociale en culturele rechten 65. dringt erop aan dat de economische en sociale rechten uitdrukkelijk voorkomen onder de fundamentele rechten die door het toekomstig handvest van de fundamentele rechten erkend worden; met inbegrip van de rechten van vakbonden en de rechten van het individu tegenover de vakbond; vraagt dat de strijd tegen het analfabetisme prioriteit krijgt omdat het een belangrijk element is in de strijd tegen de uitsluiting: dit moet zonder onderscheid kinderen en volwassenen bereiken omdat het recht op onderwijs een fundamenteel recht is; 66. is verontrust over het wijdverbreide fenomeen van geweld op de werkplek dat gaat van pesterijen, ongewenste intimiteiten tot ernstig fysiek geweld; 67. wijst erop dat de Europese Unie in 1999 nog 15,5 miljoen werklozen telt - dat is 9% van de beroepsbevolking - en ongeveer 40 miljoen personen die onder de armoededrempel leven, terwijl armoede en het sociaal isolement dat ze met zich meebrengt een democratische en ontwikkelde samenleving onwaardig zijn; vraagt erkenning van het recht van de armsten in de samenleving om elkaar te helpen en zich te verenigen; vindt dat personen die binnen een vereniging als vrijwilliger meewerken, financieel niet mogen worden gestraft zoals momenteel het geval is in enkele landen van de Europese Unie, waar de inzet voor verenigingen onderworpen is aan toelatingen of wordt bestraft; 68. wenst bijgevolg dat het recht op fatsoenlijk leven - met andere woorden op toereikende sociale bescherming en derhalve vrijwaring van grote (financiële) armoede, huisvesting, goede gezondheidszorg, degelijk onderwijs - uitdrukkelijk voorkomt in het handvest van de fundamentele rechten; 69. dringt er bij de lidstaten op aan dat ze een doelgerichte strategie ter bestrijding van de uiterste armoede volgen, die vooral de werklozen, vrouwen, dak- en thuislozen en de illegale immigranten treft en een schande voor onze samenlevingen betekent; deze strategie moet gebaseerd zijn op de daadwerkelijke toegang voor iedereen tot alle fundamentele rechten en moet samen met de betrokken bevolkingsgroepen worden uitgestippeld, uitgevoerd en beoordeeld; Rechten van de mens in de kandidaat-lidstaten 70. herinnert eraan dat de Europese Raad van Kopenhagen duidelijk gesteld heeft dat de toetreding van de kandidaat-landen veronderstelt dat ze instellingen hebben die borg staan voor democratie, de rechtstaat, de rechten van de mens, eerbiediging en bescherming van de minderheden; 71. verheugt er zich over dat volgens het laatste rapport van de Europese Commissie (van oktober 1999) de vorderingen van de kandidaat-landen op het vlak van de rechten van de mens over het algemeen positief te noemen zijn; dat meer in het bijzonder de toestand in Slowakije uit het oogpunt van de rechten van de mens, vooral de situatie van de Hongaarse minderheid, erop vooruitgegaan is en dat in verschillende andere landen de doodstraf afgeschaft is; 72. betreurt niettemin, op gezag van hetzelfde rapport, 73. meent dat er in het volgend rapport van de Europese Commissie over de vorderingen van de kandidaat-landen op het vlak van de rechten van de mens, meer en systematischer aandacht dient te worden besteed aan: 74. vraagt dat de bescherming van de rechten van de mens en de eerbiediging van de minderheden in de kandidaat-landen niet alleen doorgelicht blijft worden maar bovendien een echte prioriteit vormt, die in het oog gehouden wordt in de besprekingen die op het ogenblik met de kandidaat-landen gevoerd worden, en zo nodig een strikte voorwaarde voor het voortzetten van de lopende financiële programma's waar ze de begunstigden van zijn; 75. neemt akte van het feit dat Turkije nu de hoedanigheid van kandidaat-lidstaat bezit maar benadrukt dat er geen sprake van toetredingsonderhandelingen kan zijn zolang de criteria van Kopenhagen voor de rechten van de mens niet vervuld zijn; 76. vraagt de kandidaat-lidstaten om alle conventies van de Raad van Europa over de rechten van de mens te ratificeren en verlangt van Bulgarije, Cyprus, Estland, Hongarije, Litouwen en Roemenië dat zij alle bepalingen die tot discriminatie van homoseksuele vrouwen en mannen leiden, uit het wetboek van strafrecht verwijderen; 77. bevestigt dat de Europese Unie de toetreding zal weigeren van elk kandidaat-land dat in zijn wetgeving of in zijn daden de eerbiediging van de mensenrechten niet waarborgt; III. Middelen om de bescherming van de rechten van de mens in de Europese Unie te verbeteren 1. Een Europees beleid voor de rechten van de mens 78. benadrukt, bij al die vaststellingen en de vorderingen die nog verwezenlijkt moeten worden om de toestand van de rechten van de mens in de Europese Unie te verbeteren, dat niets minder dan de geloofwaardigheid van de Europese Unie in dit opzicht, tegenover de internationale gemeenschap in haar geheel, afhangt van een voorbeeldige eerbiediging van de rechten van de mens en de rechtsstaat binnen de Unie en in haar instellingen; 79. hoopt dat de concrete maatregelen van deel IV van de Verklaring van Wenen van 10 december 1998, die betere coördinatie van de beleidsvoering van de lidstaten voor de rechten van de mens nastreeft, ook binnen de Europese Unie mogen gelden; 80. bevestigt nogmaals zijn inzet voor een Europees handvest van de fundamentele rechten dat uitgaat van de grondwettelijke tradities van de lidstaten en de fundamentele rechten die gewaarborgd worden door de Europese Conventie van 1950, samen met de latere conventies en de rechtspraak van het Europees Hof voor de rechten van de mens en verschillende andere bronnen; 81. acht het absoluut noodzakelijk dat het toekomstig Handvest van de fundamentele rechten juridisch bindend en afdwingbaar is zodat het daadwerkelijk toegepast wordt; is van oordeel dat dit Handvest zijn volle waarde zal verkrijgen indien het een hoger niveau van bescherming van de rechten van de burgers vaststelt dan de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; 82. vindt, in de nieuwe juridische context door het Verdrag van Amsterdam, in het vooruitzicht dat er binnenkort een Europees handvest van de fundamentele rechten aangenomen wordt, en een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid ingesteld wordt, dat de beleidsvoering voor de rechten van de mens door de Europese Unie niet meer beperkt mag blijven tot losse vaststellingen en sancties in afzonderlijke gevallen, maar een echt Europees beleid voor de rechten van de mens moet zijn, dat op alle EU-lidstaten van toepassing is; 83. neemt daarbij met tevredenheid kennis van de voorstellen van de Commissie voor antidiscriminatiewetgeving op grond van artikel 13 van het EG-Verdrag om de strijd aan te binden tegen verschillende vormen van discriminatie in het dagelijks leven en op het werk, en ook haar voorstellen om discriminatie op grond van raciale of etnische oorsprong tegen te gaan; 84. verlangt de oprichting van een Europese instantie voor onafhankelijk toezicht die bevoegd is om op doeltreffende wijze toe te zien op de bescherming van gegevens met een persoonlijk karakter en op het recht op privé-leven in de zin van artikel 286 van het EG-Verdrag; 85. meent daarom dat de Commissie in ieder geval over voldoende begrotingsmiddelen moet beschikken om de Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid over 5 jaar te kunnen instellen; 86. wijst er met nadruk op dat het van belang is om NGO's bij de bescherming van de rechten van de mens te betrekken, die afhankelijk is van deugdelijke financiering en vlotte samenwerking met de Commissie, en voor wat betreft de kandidaat-lidstaten met de Raad van Europa, de Verenigde Naties en de OESO; 2. Daadwerkelijke afdwingbaarheid van de rechten van de mens voor de rechter 87. benadrukt dat er een duidelijke hiërarchie van de rechtsregels en een degelijke omschrijving en aflijning van bevoegdheden tussen het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, het Hof voor de rechten van de mens en de rechtbanken van de lidstaten opgesteld moeten worden om te voorkomen dat er verschillende rechtsnormen gehanteerd worden; 88. dringt er bij de lidstaten op aan om de Europese Unie rechtspersoonlijkheid te geven zodat ze kan toetreden tot de Europese Conventie voor de rechten van de mens; 89. wijst met nadruk op het belang van betere gerechtelijke samenwerking en vraagt de lidstaten om de nodige bepalingen aan te nemen die de Gemeenschap bevoegdheid geven voor de vroegere conventies voor gerechtelijke samenwerking, meer bepaald voor de betekening en erkenning van gerechtelijke en buitengerechtelijke akten, om de Europese burgers een degelijke werking van het gerecht in de Unie te waarborgen; 90. dringt er bij de lidstaten die daar niet hun volledige medewerking aan verlenen, op aan om daartoe over te gaan om hun burgers dezelfde rechten te verzekeren; 91. onderlijnt de belangrijke rol die de Commissie verzoekschriften jarenlang gespeeld heeft voor de verdediging van de rechten van de burger en de tenuitvoerlegging van de Gemeenschapswet en verzoekt de Raad om al zijn vergaderingen waarop verzoekschriften van de burgers worden behandeld bij te wonen en ten volle deel te nemen aan de discussies, met name in geval van ernstige overtreding van de Gemeenschapswet door lidstaten; 92. meent dat de functie van het jaarverslag van de Raad over de rechten van de mens duidelijker vastgelegd moet worden, en dat het een Europese analyse van de ontwikkelingen in de toestand van de rechten van de mens, met inbegrip van de rechten van nationale minderheden, in de verschillende lidstaten en een omlijning van de strategieën moet bevatten aan de hand waarvan de nationale en Europese beleidsvoering voor de rechten van de mens op een samenhangende manier verbeterd kan worden; 93. dringt er bij de lidstaten op aan dat ze zo vlug mogelijk de conventie voor de oprichting van een internationale strafrechtbank ratificeren en alle nodige maatregelen treffen om te zorgen dat in de nabije toekomst de daders van misdaden tegen de mensheid op het grondgebied van de Europese Unie geen strafvrijheid kunnen genieten; 94. meent dat de Europese Unie de oprichting van een onafhankelijk Europees bureau voor de rechten van de mens moet overwegen, zoals voorgesteld op de Europese Raad van Keulen; vraagt niettemin aan de Europese Commissie om na te gaan of het wel doenbaar is om zo'n bureau op te richten en of het niet beter is om de bevoegdheden van de bestaande Europese waarnemingspost voor racisme en xenofobie uit te breiden; 95. stelt voor dat een dergelijk bureau systematisch toezicht houdt op de toestand van de rechten van de mens in de Europese Unie en de integratie van het mensenrechtenbeleid in alle onderdelen van het EU-beleid evalueert; 3. Onderwijs en informatie 96. wijst met nadruk op de onvervangbare rol van het onderwijs voor de totstandbrenging van een geest van verdraagzaamheid en vraagt de lidstaten en de Europese Unie om hun steun te geven aan projecten die de opvoeding tot burgerzin willen verbeteren; 97. verheugt zich over de aanzienlijke bijdragen van de NGO's voor verdraagzaamheid en internationale verstandhouding door middel van interculturele activiteiten, uitwisselingsprogramma's in het onderwijs enz.; 98. wijst er de lidstaten met nadruk op dat ze de vorming van ordediensten en personeel van strafinrichtingen moeten verbeteren met het oog op eerbiediging van de rechten van de mens en conflictbeheersing, en stelt voor dat de toekomstige Europese politieschool, waarvan de oprichting een besluit van de Europese Raad van Tampere is, met dat belangrijk aspect van de vorming belast wordt; 4. Ruimere context 99. onderlijnt dat verbetering van de toestand van de rechten van de mens, verdediging van de rechten van minderheden, opheffing van discriminatie en strijd tegen geweld, isolement en armoede een onderdeel moeten zijn van de ruimere Europese doelstellingen van economische en sociale samenhang en duurzame groei, zoals ze vastgelegd zijn in artikel 2 van het EG-Verdrag; 100. wijst met nadruk op de gevaren voor de eerbiediging van de rechten van de mens, voor de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, en voor de democratie in het algemeen, die uitgaan van het bestaan van extremistische partijen en organisaties en van de ideologie die zij verspreiden, en maant de instellingen van de Europese Unie tot de grootste waakzaamheid; 101. wenst dat het volgend verslag van het Europees Parlement gebaseerd is op onbetwistbare en objectief te controleren criteria zoals de precieze toestand en de uitvoeringsmodaliteiten en toepassing van de rechten die in de nationale wetgeving van elk land als bij wet afdwingbaar zijn erkend, het niet eerbiedigen van deze rechten zoals ze door de rechtspraak van elk land worden beoordeeld, en een overzicht per land van de eventuele veroordelingen door het Europees Hof voor de rechten van de mens te Straatsburg; het verslag moet ook uitgaan van de werkzaamheden van de VN-instanties die toezicht houden op internationale overeenkomsten voor de rechten van de mens; o o o 102. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten en kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de Westelijke Sahara, met name die van 14 januari 1999 (1) , alsmede zijn aanbeveling aan de Raad van 10 maart 1998 (2) - gezien de recente gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan in het zelfbeschikkingsproces van de Westelijke Sahara, - gezien de verklaring, namens de Europese Unie, van het Voorzitterschap van 21 juni 1999, - onder verwijzing naar de resoluties 1204 van 30 oktober 1998, 1215 van 17 december 1998, 1282 van 14 december 1999 en 1292 van 29 februari 2000 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, A. overwegende dat de vrede, de stabiliteit en de vooruitzichten voor integratie en economische ontwikkeling in de Maghreb in aanzienlijke mate afhangen van een spoedige en rechtvaardige oplossing van het conflict in de Westelijke Sahara op basis van de internationale resoluties, B. van mening, in dit verband, dat volledige tenuitvoerlegging van het Vredesplan van de VN, waarin in een referendum voor zelfbeschikking wordt voorzien, de meest adequate weg is om vrede in dit gebied tot stand te brengen, C. verheugd over de met dat doel verrichte inspanningen door de Verenigde Naties en, meer concreet, door de MINURSO met betrekking tot de identificatie van de kiezers in deze raadpleging, hoewel er nog altijd grote problemen op dit terrein bestaan, D. verontrust over het voortdurende uitstel van het referendum voor zelfbeschikking, waardoor de stabiliteit, de veiligheid en de vrede in de Maghreb kunnen worden bedreigd, E. met klem wijzend op het belang van de Akkoorden van Houston van 1997 als een efficiënt instrument voor de tenuitvoerlegging van het Vredesplan van de Verenigde Naties, F. onderstrepend dat het noodzakelijk is dat de Europese Unie de Verenigde Naties ondersteunt in hun taak een referendum voor zelfbeschikking te organiseren in de Westelijke Sahara, G. overwegende dat de Europese Unie de Verenigde Naties en de bemiddelaarsrol van de heer James Baker in zijn functie van speciale gezant van de Secretaris-generaal, de heer Kofi Annan, voor de Westelijke Sahara, moet ondersteunen en de Sahara-vluchtelingen humanitaire hulp moet blijven verlenen, H. ernstig verontrust over de dagelijkse spanning die heerst in de Westelijke Sahara met betrekking tot de situatie van de Sahara-bevolking, I. verheugd over het constructieve gebaar van het Polisario-Front, waardoor de Top van de EU en de OAE die is gepland voor april a.s. in Cairo, doorgang kan vinden, 1. herhaalt zijn volledige steun aan het door de partijen aanvaarde Vredesplan van de VN en met name aan de organisatie van een vrij, rechtvaardig en onpartijdig referendum voor zelfbeschikking in de Westelijke Sahara die daar onderdeel van uitmaakt; 2. neemt kennis van de vooruitgang die de VN heeft geboekt in het proces van de verwezenlijking van een referendum voor zelfbeschikking in de Westelijke Sahara en verzoekt de partijen om strikte utvoering van het bepaalde in de resoluties van de Veiligheidsraad van de VN; 3. oordeelt gunstig over de door de MINURSO verrichte taak waar het de identificatie van de kiezers betreft, hetgeen de voortzetting van de voorbereidende werkzaamheden voor de organisatie van het referendum bevordert, hoewel er nog grote problemen bestaan met de identificatie van het totale aantal kiezers; 4. spreekt zijn verontrusting uit over het voortdurende uitstel van het referendum voor zelfbeschikking en verzoekt de partijen, de regering van Marokko en het Polisario-Front om met inachtneming van de vastgestelde termijnen medewerking te verlenen aan de Verenigde Naties om deze raadpleging spoedig te doen plaatsvinden en onder auspiciën van de persoonlijke gezant van de secretaris-generaal, de heer James Baker, de rechtstreekse dialoog te hervatten teneinde de obstakels die de tenuitvoerlegging van de internationale resoluties in de weg staan, uit de weg te ruimen; 5. dringt er tevens bij de partijen op aan een politieke dialoog aan te gaan over de toekomst van de regio, die veel verder gaat dan de eventuele akkoorden voor de tenuitvoerlegging van de internationale resoluties; 6. verzoekt de Raad van de Unie te besluiten tot een gemeenschappelijk optreden gericht op samenwerking met de internationale instanties en met de partijen die belang hebben bij een spoedige en correcte tenuitvoerlegging van het genoemde Vredesplan, terwijl alle mogelijke medewerking wordt verleend aan het optreden van de heer Baker bij de uitvoering van resolutie 1292 (2000) van de Veiligheidsraad; 7. verzoekt de regering van Marokko en het Polisario-Front hun volledige medewerking te verlenen aan de Verenigde Naties teneinde de organisatie te waarborgen van een vrij, democratisch en transparant referendum voor zelfbeschikking van de bevolking van de Westelijke Sahara; 8. verzoekt de Commissie de humanitaire hulp aan de Sahara-vluchtelingen uit te breiden met name op het gebied van voedsel, gezondheidszorg en onderwijs; 9. wenst dat de volledige vrijheid van meningsuiting, vereniging en demonstratie voor de bewoners van de Westelijke Sahara wordt gegarandeerd; 10. herhaalt zijn besluit om een delegatie naar de Westelijke Sahara te sturen om ter plekke de ontwikkeling van de situatie vast te stellen; 11. gelast zijn delegatie voor de betrekkingen met de Maghreb-landen de kwestie van de Westelijke Sahara te behandelen op haar komende bijeenkomst met de Marokkaanse parlementsleden; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de VN, de voorzitter van de OAE, de regering van het Koninkrijk Marokko en de leiding van het Polisario-Front. Het Europees Parlement, A. overwegende dat verschillende delen van Mozambique onlangs zijn getroffen door zware overstromingen en wervelstormen, B. overwegende dat er, alhoewel het volgens de Mozambikaanse autoriteiten nog niet mogelijk is een gedetailleerde en sluitende balans van de ramp op te maken, van moet worden uitgegaan dat duizenden mensen zijn omgekomen of worden vermist, honderdduizenden het dak boven hun hoofd en al hun bezittingen hebben verloren, de schade aan het milieu aanzienlijk is en een deel van de landbouwgrond voor een periode van ten minste 12 maanden onbruikbaar is, C. overwegende dat de getroffen bevolking momenteel geconfronteerd wordt met uiterst ernstige problemen, zoals gebrek aan drinkwater, levensmiddelen en brandstof, dreigende epidemieën zoals cholera en malaria, die net zo dodelijk kunnen zijn als de overstromingen, en weggespoelde mijnen die terecht zijn gekomen op reeds ontruimde terreinen, D. overwegende dat belangrijke infrastructuur op het gebied van vervoer en communicatie is vernietigd en de schade aan landbouw en veeteelt enorm is, E. overwegende dat het aantal doden en gewonden onder de kinderen, een bijzonder kwetsbare groep, bijzonder hoog is, F. overwegende dat meer dan een maand na het begin van deze ecologische ramp die zijn weerga niet kent, sommige dorpen nog steeds van de buitenwereld zijn afgesneden en dat hun overleven afhangt van humanitaire hulp vanuit de lucht, G. overwegende dat gezien de enorme problemen op economisch en sociaal vlak evenals op het stuk van de volksgezondheid, en gezien de zwakte van de Mozambikaanse economie, niet adequaat en tijdig op de huidige dramatische situatie kan worden gereageerd, H. overwegende dat de Mozambikaanse regering en het coördinatiebureau voor humanitaire vraagstukken van de Verenigde Naties de internationale gemeenschap om noodhulp hebben verzocht, I. overwegende dat de Commissie reeds humanitaire noodhulp heeft toegezegd, J. overwegende dat Mozambique tot de landen met de grootste schuldenlast in de wereld behoort, 1. verklaart zich solidair met het Mozambikaanse volk en steunt de inspanningen van de autoriteiten en de bevolking om de overstromingen het hoofd te bieden; 2. betreurt, in het licht van de dimensie en de ernst van de situatie, de schokkend langzame inzet en de schamele omvang van middelen die door de internationale gemeenschap voor Mozambique ter beschikking worden gesteld; 3. roept de Commissie en de lidstaten ertoe op de noodhulp te versterken om de Mozambikaanse autoriteiten te helpen: wijst erop dat hierdoor geen afbreuk mag worden gedaan aan de lopende samenwerkings- en ontwikkelingsprogramma's; 4. verzoekt derhalve de internationale gemeenschap om meer helikopters en boten en/of de benodigde financiële middelen ter beschikking te stellen voor de redding van degenen die nog steeds geïsoleerd zijn; 5. spreekt zich uit voor een internationale conferentie om de onmisbare noodhulp op internationaal niveau op gang te brengen, evenals voor economische en financiële maatregelen voor de noodzakelijke wederopbouw van de getroffen regio's en het herstel van de sterk gedupeerde Mozambikaanse economie; 6. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie die tot de schuldeisers van Mozambique behoren om de aflossing van de schulden van dit land met onmiddellijke ingang op te schorten en te overwegen deze schulden geheel kwijt te schelden; 7. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan hun hulp in samenwerking met de derde landen en multilaterale organisaties te coördineren; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten specifieke steun uit te trekken voor het opruimen van mijnen en specialisten ter beschikking te stellen die de leiding van deze acties en de opleiding van plaatselijk personeel op zich kunnen nemen; 9. is van mening dat er dringend structuren en mechanismen voor internationale samenwerking in het leven moeten worden geroepen om mensen in nood spoedhulp te kunnen bieden en de bestaande buitengewone technische hulpbronnen voor echte humanitaire doeleinden te kunnen inzetten; 10. verwijst ook naar de situatie in Madagaskar, die veel ernstiger is dan aanvankelijk werd gedacht, en dringt erop aan dat ook voor dit land adequate steun ter beschikking wordt gesteld; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Mozambique, de regering en het parlement van Madagaskar, de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerder resoluties over Peru, A. overwegende dat in april 2000 in Peru verkeizingen zullen worden gehouden, B. het feit betreurend dat drie rechters van het Constitutionele Hof uit hun ambt zijn gezet omdat zij zich verzetten tegen de mogelijkheid van herverkiezing van de president, die neerkomt op een controversiële interpretatie van de vigerende wetgeving, C. van oordeel dat in de aanloop naar de verkiezingen in Peru een aantal onregelmatigheden zijn gesignaleerd en dat ook de rol van de media hierin te wensen overlaat; D. overwegende dat het leger in een aantal regio's nog steeds bepaalde civiele taken voor haar rekening neemt, 1. spreekt de hoop uit dat de presidentsverkiezingen op 9 april 2000 in Peru vrijelijk, transparant en in overeenstemming met de universeel erkende democratische spelregels zullen verlopen; 2. roept de Peruviaanse autoriteiten op tot het nemen van passende maatregelen ter waarborging van een vrij, eerlijk en transparant verloop van de verkiezingen; 3. dringt er bij de Peruviaanse autoriteiten op aan alle democratische politieke groeperingen maximale vrijheid van meningsuiting te garanderen, zodat zij onder gelijke voorwaarden aan deze verkiezingen kunnen deelnemen, en hun gratis proportionele ruimte of zendtijd ter beschikking te stellen in de media; 4. betreurt het feit dat Peru zich onlangs heeft onttrokken aan de jurisdictie van het Inter-Amerikaanse Hof voor de rechten van de mens en verzoekt de regering van Peru op dit besluit terug te komen; 5. benadrukt de absolute noodzaak van een duidelijke scheiding tussen de rechterlijke, de uitvoerende en de wetgevende macht en dringt er bij de regering van Peru op aan zich niet te mengen in de werking van de rechterlijke macht; 6. verzoekt de regeringsautoriteiten erop toe te zien dat de Comités voor Zelfbescherming op het platteland zich afzijdig houden in de aanloop naar de verkiezingen en tijdens de verkiezingen zelf; 7. verzoekt de regering, de politieke partijen, de maatschappelijke organisaties, de media, in het bijzonder de televisiemaatschappijen, en de ombudsman een voorlichtingscampagne op te zetten over het geheime karakter van de stemming, en alle maatregelen te nemen om dit geheime karakter te waarborgen; 8. verzoekt de politieke partijen in de mate van het mogelijke te zorgen voor aanwezigheid van hun vertegenwoordigers en waarnemers op alle stembureaus; 9. verzoekt de Commissie deze verkiezingen in het bestaande institutionele kader te volgen teneinde na te gaan of zij verlopen in overeenstemming met de essentiële elementen die ten grondslag liggen aan de Overeenkomst tussen de Europese Unie en het Andes-Pact, die sinds mei 1998 van kracht is en waarbij Peru zich heeft aangesloten; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de president en de regering van de republiek Peru, de Organisatie van Amerikaanse Staten, het Andes-Pact en het Latijns-Amerikaanse Parlement. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 7 oktober 1999 (1) , 18 november 1999 (2) en 20 januari 2000 (3) over de situatie in Tsjetsjenië en 17 februari 2000 over de zaak Andrei Babitsky, de vrijheid van de media en schendingen van de mensenrechten in Tsjetsjenië (4) , - gezien de aanbeveling nr. 1444 (2000) van de Raad van Europa over het herstel van de rechtsstaat, naleving van de mensenrechten en democratie in Tsjetsjenië, - onder verwijzing naar de resultaten van de vergadering van de EU-troïka met de minister van Buitenlandse zaken Ivanov van de Russische federatie op 4 maart 2000, A. ernstig verontrust over het voortdurende gewapende conflict in Tsjetsjenië, met als gevolg een steeds groter aantal vluchtelingen en ontheemden, in Tsjetsjenië en de omliggende regio's waar een totaal gebrek is aan infrastructurele voorzieningen die nodig zijn om hen op te vangen; B. bezorgd over het toenemende risico dat de Tsjetsjeense crisis overslaat naar de Kaukasische buurlanden, in het bijzonder naar Georgië, aangezien de gevechten tussen Russische en Tsjetsjeense troepen de Georgische grens naderen; C. verontrust over de beschuldigingen, op basis van getuigenverklaringen die zijn verzameld door internationale niet-gouvernementele organisaties, inzake ernstige schendingen van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en het internationale humanitaire recht, zoals willekeurige detentie van burgers, martelingen, standrechtelijke executies en plunderingen; D. uiterst bezorgd over de ontoereikende pogingen van de Russische autoriteiten om een onderzoek in te stellen naar de voortdurende berichten over grootschalige schendingen van de mensenrechten en het humanitaire recht door de Russische troepen in Tsjetsjenië en om te voorkomen dat soortgelijke schendingen in de toekomst worden begaan; E. overwegende dat de recente verklaring van de waarnemersdelegatie van de Raad van Europa na haar bezoek aan Rusland en Tsjetsjenië melding maakt van ernstige schendingen van de mensenrechten en oorlogsmisdaden door alle strijdende partijen; F. bezorgd over het feit dat internationale waarnemers momenteel geen toestemming krijgen om het gebied te betreden en beschuldigingen inzake schendingen van de mensenrechten te onderzoeken, in het bijzonder in de zogenaamde filtratiekampen, waar volgens de berichten vooral tijdens verhoren gemarteld en mishandeld wordt; G. betreurend dat de internationale humanitaire organisaties nog steeds niet de dringend nodige hulp kunnen bieden, aangezien hun een volledige en ongehinderde toegang tot het gebied wordt ontzegd; H. overwegende dat journalisten nog steeds een volledige en ongehinderde toegang tot de regio ontzegd wordt; bezorgd over de aanklachten tegen de reporter van Radio Liberty Andrei Babitsky, die betrokken zou zijn geweest bij gewapende groeperingen en die kans loopt op een gevangenisstraf van vijf jaar als hij schuldig wordt bevonden; I. verheugd over de toezegging van waarnemend president Poetin op 11 maart 2000 om maatregelen te nemen voor een ruimere toegang tot het oorlogsgebied voor internationale organisaties, en de toezegging van Rusland tijdens het bezoek van de commissaris voor mensenrechten van de Raad van Europa om een permanente internationale waarnemingsmissie in de regio toe te laten, maar betreurend dat waarnemend president Poetin geen enkele toezegging heeft gedaan inzake vredesbesprekingen met de Tsjetsjenen; 1. dringt nogmaals aan op een snelle beëindiging van de oorlog met politieke middelen, 2. verzoekt de Russische autoriteiten een diepgaand onderzoek in te stellen naar beschuldigingen inzake executies, willekeurige detenties en martelingen door Russische troepen in Tsjetsjenië, ten einde te verzekeren dat degenen die verantwoordelijk zijn voor het geven van orders tot en het uitvoeren van schendingen van de mensenrechten worden berecht, en te waarborgen dat het recht op leven en het recht op fysieke en geestelijke onschendbaarheid van de Tsjetsjeense bevolking worden beschermd; verzoekt in dit verband de Russische autoriteiten met klem samen te werken met de Raad van Europa en de OVSE; 3. verzoekt de Raad en de lidstaten de uitvoering van de overeenkomst tussen de Russische federatie en de Raad van Europa nauwlettend te volgen en verzoekt de Raad van Europa verdere juridische stappen te overwegen indien de overeenkomst niet wordt nageleefd; 4. verzoekt de Russische en de Tsjetsjeense autoriteiten rekening te houden met het rapport van Lord Judd, hoofd van de delegatie van de Raad van Europa, na zijn recente bezoek aan Tsjetsjenië, en in te stemmen met de permanente aanwezigheid van internationale mensenrechtenwaarnemers van de Raad van Europa en de OVSE in Tsjetsjenië en deze waarnemers volledige vrijheid van beweging toe te staan; beschouwt als eerste stap in die richting de overeenkomst die is bereikt tussen Vladimir Kalamanov, de onlangs benoemde Russische commissaris voor de mensenrechten in Tsjetsjenië en Álvaro Gil-Robles, de commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa, over de opening van een bureau voor de mensenrechten in Tsjetsjenië, dat bemand zal worden door 20 medewerkers, met inbegrip van twee diplomatieke vertegenwoordigers van de Raad van Europa; 5. dringt erop aan dat gezorgd wordt voor volledige toegang en adequate ondersteuning zodat internationale humanitaire hulp kan worden geboden, en dat toegang wordt verleend tot gedetineerden en binnenlandse ontheemden; beschouwt de aankomst in Grozny van een eerste proefkonvooi van 10 vrachtwagens met levensmiddelen van de Hoge commissaris voor vluchtelingen van de VN (UNHCR) als een positief signaal; 6. verzoekt de Russische autoriteiten de Hoge commissaris van de mensenrechten van de VN, de speciale VN-rapporteur over buitengerechtelijke executies, en de speciale VN-rapporteur over kinderen in gewapende conflicten toestemming te verlenen voor een bezoek aan Tsjetsjenië en de omliggende regio en verslag uit te brengen aan de volgende vergadering van de VN-Commissie voor de mensenrechten; 7. verzoekt de Commissie alle noodzakelijke voorbereidingen te treffen voor een snelle en efficiënte verlening van humanitaire hulp in de regio zodra de humanitaire organisaties volledige toegang krijgen, en het Parlement naar behoren op de hoogte te houden; 8. besluit een ad hoc-delegatie van vijf leden te creëren voor een bezoek aan de noordelijke Kaukasus, om met de Russische autoriteiten en de Tsjetsjeense vertegenwoordigers alle kwesties te bespreken in verband met het huidige conflict die in deze en voorgaande resoluties aan de orde komen; 9. is verheugd over het recente bezoek van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa aan Tsjetsjenië en verzoekt de parlementaire assemblees van de Raad van Europa en de OVSE samen met het Europees Parlement het initiatief te nemen tot een troïka, naar het voorbeeld van de troïka inzake Wit-Rusland, ten einde i) bij te dragen tot de verlichting van de humanitaire noodtoestand in verband met de Tsjetsjeense crisis; ii) de aandacht erop te vestigen dat onze humanitaire normen gemeenschappelijke normen zijn die nageleefd moeten worden door elk lid van een van de drie organisaties; iii) bij te dragen tot een opheldering van de beschuldigingen inzake de oorlogsmisdaden die in Tsjetsjenië zijn begaan; 10. wijst erop dat alleen een politieke oplossing van het conflict en een snelle wederopbouw van het verwoeste gebied, waarvoor Rusland hoofdzakelijk verantwoordelijk is, een verdere escalatie van de gewelddadigheden en vijandelijke confrontaties kan voorkomen; 11. verzoekt de Tsjetsjeense autoriteiten alle mogelijke maatregelen te nemen om alle burgergijzelaars die ontvoerd zijn vóór en gedurende het huidige conflict in Tsjetsjenië op te sporen en vrij te laten, en een speciaal onderzoek in te stellen naar het lot van de journalist Vladimir Yatsina van het Russische persbureau ITAR-TASS, die op 19 juli 1999 in Ingoetsjië door een Tsjetsjeense groep is ontvoerd en sindsdien wordt vermist; 12. dringt er bij de Russische autoriteiten op aan te waarborgen dat Russische en internationale journalisten in de regio ongehinderd hun werk kunnen doen, en volledig verslag uit te brengen over wat gebeurd is met de Russische journalist Andrei Babitsky en waarom hem verboden werd Rusland te verlaten en een werkgroepvergadering van de PPE-DE-Fractie bij te wonen tijdens de vergaderperiode van het Europees Parlement van maart 2000 in Straatsburg; 13. verzoekt de heer Kalamanov, als speciaal vertegenwoordiger van de president van de Russische federatie, die belast is met de mensenrechten in Tsjetsjenië, en de desbetreffende vertegenwoordiger van de Doema verslag uit te brengen aan de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid van het Europees Parlement; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de Raad van Europa, de OVSE, de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Doema en de Federale Raad, de regering van de Russische federatie en de autoriteiten van Tsjetsjenië. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Servië, in het bijzonder over beperkingen van de persvrijheid, - gezien de verklaring van het voorzitterschap van de Raad van 3 maart 2000 over de aanhoudende schending van het recht op vrije meningsuiting in Servië en het recente geval van de heer Mihajlovic, - onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over het Stabiliteitspact voor de Balkan, A. uiterst verontrust over de situatie van de onafhankelijke media in Servië na de inwerkingtreding van de wet op de openbare informatie, die de autoriteiten de bevoegdheid verleent kritiek van de pers op het huidige regime in de kiem te smoren, de media financieel onder druk te zetten, onder meer via bijzonder hoge belastingen en dure licenties, en onafhankelijke journalisten te censureren, B. ten zeerste verontrust over de steeds grotere repressie tegen de onafhankelijke media, zoals de aanvallen tegen Studio B waarbij de studio volledig werd vernield, de medewerkers werden afgeranseld en de uitrusting werd geroofd, of het opleggen van hoge boetes aan de onafhankelijke media, C. bezorgd over de sluiting van Radio Boom 93 in Pozarevac en TV Pozega, alsmede over het verbod van Radio Tir en TV Nemanja in Cuprija op 11 maart 2000, D. overwegende dat de toekomst van het Stabiliteitspact voor de Balkan nauw samenhangt met het herstel van de rechtsorde in Servië, E. ten zeerste gealarmeerd door de bedreigingen en de intimidatie van bepaalde Servische autoriteiten die hebben aangekondigd dat de staat alle beschikbare middelen zal aanwenden om onafhankelijke journalisten uit te roeien, F. verontrust over de toenemende controle van de Servische autoriteiten over communicatiekanalen zoals telefoon, e-mail en postdiensten, 1. veroordeelt de aanvallen op de onafhankelijke Servische media en drukt zijn steun uit aan alle journalisten die onder dergelijke aanvallen hebben geleden; 2. herhaalt zijn fundamentele overtuiging dat de uitoefening van de vrijheid van meningsuiting een van de hoekstenen van de democratie is en dat het Servische volk zijn politieke wil vrij moet kunnen uiten; 3. verzoekt de Commissie in overleg met Studio B en andere betrokken zenders voor nieuwe uitrusting te zorgen; 4. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan een speciale begrotingslijn te creëren voor de oprichting en de ondersteuning van een netwerk van onafhankelijke media-activiteiten in dit gebied in het kader van het toekomstige CARA-programma voor de landen in Zuidoost-Europa; 5. verzoekt de Commissie onafhankelijke stations te steunen die vanuit Montenegro en andere buurlanden richting Servië uitzenden; 6. verzoekt alle buurlanden uit het Stabiliteitspact voor de Balkan bij te dragen tot het herstel van de democratie en de rechtsorde in Servië; 7. verzoekt alle buurlanden samen te werken met Studio B en verwante stations en hen alle mogelijke steun te verlenen; 8. verzoekt de Kroatische regering en de Kroatische zenders in het bijzonder, aangezien hun taal en het Servisch zeer verwant zijn, Studio B te steunen, onder meer via het uitwisselen van radioprogramma's en andere initiatieven; 9. steunt de Servische oppositie in haar strijd voor vrije media en verwelkomt haar initiatief om zich rechtstreeks tot de bevolking te richten en deze te informeren over de nieuwe repressiemaatregelen van de Servische regering en haar intentie om de plannen van de verenigde oppositie te onderdrukken; 10. benadrukt dat de vervolging van president Milosevic wegens misdaden tegen de mensheid moet leiden tot een proces voor het Internationaal Joegoslaviëtribunaal; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de landen uit het Stabiliteitspact voor de Balkan en de Europese Omroeporganisatie (EBU). Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het conflict betreffende Jammu en Kasjmir, A. overwegende dat voor de kwestie-Kasjmir en Jammu sinds 1947 geen oplossing is gevonden, B. verontrust over de recente stijging van de spanningen in dit gebied, die nog worden verergerd door het feit dat India en Pakistan beide kernmogendheden zijn, C. zijn veroordeling uitsprekend over de voortdurende schendingen van de mensenrechten in Kasjmir, die gedeeltelijk te wijten zijn aan de activiteiten van terroristen die de grenzen oversteken en stelselmatig weerloze burgers aanvallen, D. overwegende dat zijn leden op 14 januari 2000 met leden van het Amerikaanse Congres in het kader van hun normale contacten een onderhoud hebben gehad over de kwestie-Kasjmir, 1. wijst op het groeiende risico in Zuid-Azië dat de er geen vooruitgang wordt geboekt bij het oplossen van het aanslepende conflict tussen India en Pakistan over Jammu en Kasjmir; 2. dringt er bij India en Pakistan op aan de grenslijn nauwgezet te respecteren teneinde een klimaat tot stand te brengen dat bevorderlijk is voor gesprekken over alle nog onopgeloste kwesties tussen India en Pakistan, met inbegrip van Kasjmir, waarbij de bevolking in kwestie betrokken dient te worden; 3. roept beide partijen op voorwaarden tot stand te brengen voor vruchtbare bilaterale gesprekken, hiertoe zo nodig ook te overwegen internationale steun of bemiddeling aan te nemen, waarbij de Verenigde Naties worden betrokken, en te pogen het klimaat te hervinden dat in februari 1999 leidde tot de verklaring van Lahore die werd afgegeven door de premiers van India en Pakistan; 4. gelast zijn delegatie tijdens haar bezoek aan India, en verzoekt Commissaris Patten in de formulering van het EU-beleid ten aanzien van Zuidoost-Azië, alles in het werk te stellen om het verzoeningsproces tussen India en Pakistan te bevorderen; 5. gelast zijn Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid verslag uit te brengen over de huidige situatie in Jammu en Kasjmir, met inbegrip van een historisch overzicht van de problematiek; 6. is ervan overtuigd dat de EU zich ertoe zou moeten verbinden bij te dragen tot een economische opleving in de regio zodra de kwestie-Kasjmir op vreedzame wijze is opgelost; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie de regeringen van India en Pakistan en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 38 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gezien de conclusies van de Raad van ministers van Algemene Zaken van 15 februari 2000 over de westelijke Balkan, - gezien de conclusies van de buitengewone Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, A. overwegende dat op 24 februari 2000 te Brindisi twee agenten van de Guardia di Finanza (fiscale politie) zijn vermoord en nog eens twee agenten zwaar verwond zijn door een groep criminelen die op wrede wijze een lading gesmokkelde sigaretten wilde verdedigen, B. overwegende dat deze zaak niet op zichzelf staat en dat in dezelfde streek andere tragische confrontaties hebben plaatsgevonden, waarbij vele slachtoffers zijn gevallen onder de politie en de burgerbevolking, C. overwegende dat deze criminele organisaties steeds gevaarlijker worden en zich niet meer uitsluitend bezighouden met smokkel van sigaretten maar ook van drugs en wapens, en handel in illegale immigranten, D. overwegende dat deze criminele organisaties steeds nauwere banden hebben met de organisaties die actief zijn in enkele landen in Zuidoost-Europa en Rusland, E. overwegende dat dergelijke organisaties het grondgebied van de regio Apulië gebruiken als doorvoerpunt naar andere regio's in Italië en naar andere lidstaten van de Europese Unie, zowel voor de illegale handel in gesmokkelde goederen als voor het beheer van de aanzienlijke opbrengsten daarvan, F. overwegende dat een doeltreffende tegenactie tegen dergelijke criminele groepen een gecoördineerd optreden op het niveau van de Europese Unie vergt, mede om de gederfde financiële middelen veilig te stellen, waarop genoemde criminele activiteiten een ernstige aanslag vormen, G. overwegende dat de burgers en financiën van de lidstaten van de Europese Unie aanzienlijke schade lijden op het punt van de veiligheid en in economisch opzicht, zoals de sector toerisme, een belangrijke economische activiteit in Zuid-Italië, H. overwegende dat de Europese Unie via de speciaal gezant die zij heeft aangewezen, actief deelneemt aan het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa; overwegende dat de aanwezigheid van dit soort criminele organisaties de wederopbouw in de landen van het voormalige Joegoslavië en op de Balkan ernstig kan ondermijnen door een illegale verstoring van de uitvoering van vele door de internationale gemeenschap gefinancierde programma's, en doordat de democratische wederopbouw van de landen in de regio en de consolidering van gedegen maatschappelijke structuren op de tocht komen te staan, 1. geeft uiting aan zijn diep medeleven met de slachtoffers onder de burgerbevolking en die van de politiemacht, die in de uitoefening van hun functie zijn omgekomen; 2. geeft uiting aan zijn grote bezorgdheid over de steeds talrijker acties van criminele organisaties die zich bezig houden met smokkel, drugs- en wapenhandel en handel in illegale immigranten, en die werken met internationale contacten in met name Zuidoost-Europa; 3. verzoekt de Raad en de Commissie en de speciaal gezant van het Stabiliteitspact zich in te zetten voor een specifiek politiek en diplomatiek initiatief om te komen tot gemeenschappelijk aanvaarde akkoorden op het vlak van de politiële en justitiële samenwerking tussen de Europese Unie en de betrokken landen, actief steun te verlenen aan de projecten die nodig zijn voor de verwezenlijking daarvan, en zo snel mogelijk verslag te doen van de initiatieven op dit vlak; 4. verzoekt dat een onmiddellijk initiatief wordt ontplooid ten aanzien van de autoriteiten van de landen in de regio en met name Montenegro, waar zich ondanks de recentelijk geboekte vooruitgang nog steeds een van de meest actieve bases bevindt voor smokkel en voor de criminele groepen die deze organiseren; 5. is van oordeel dat de justitiële samenwerking en de maatregelen van de autoriteiten van de landen in de regio ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit een fundamenteel element moeten zijn van hun betrekkingen met de EU; 6. verzoekt de Commissie een onderzoek te starten om vast te stellen wat de financiële gevolgen zijn voor de lidstaten en de Unie van de gederfde inkomsten uit accijnzen vanwege de omvangrijke illegale handel in gesmokkelde sigaretten; 7. is van mening dat de gerechtelijke instanties en de politie van de betrokken landen in staat moeten worden gesteld steeds doeltreffender te werken aan de bestrijding van dit soort criminaliteit; 8. acht het noodzakelijk dat de economische en sociale ontwikkeling van de bevolking wordt gestimuleerd als instrument om de toename van de smokkel aan de wortel te bestrijden, en verzoekt de Commissie, de Raad en de betrokken lidstaten dus specifieke projecten te bevorderen voor de ontwikkeling van de door het verschijnsel getroffen gebieden; 9. verzoekt de Raad en de Commissie actief deel te nemen aan de Conferentie over de ontwikkeling en de veiligheid in de landen rond de Adriatische en de Ionische Zee op 19 en 20 mei 2000, als waardevolle bijdrage in het kader van het Stabiliteitspact, zoals is aangekondigd in de conclusies van de buitengewone Europese Raad van Tampere; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de autoriteiten van de landen in Zuidoost-Europa. Het Europees Parlement, - gezien de elfde bijeenkomst van de Conferentie van de partijen bij het CITES-verdrag, die wordt gehouden van 10 t/m 20 april 2000 in Nairobi in Kenia, A. zich bewust van het belang van een wereldwijd verdrag ter regulering van de handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten, teneinde overexploitatie te voorkomen, B. overwegende dat het CITES-verdrag, met 148 verdragsluitende partijen, de grootste bestaande overeenkomst inzake de bescherming van in het wild levende dieren is, die tot doel heeft de internationale handel die schadelijk is of uiteindelijk leidt tot uitsterving van een soort, te beëindigen of te reguleren, C. overwegende dat de handel in bedreigde soorten de kern vormt van de relatie tussen bescherming van de biologische diversiteit en duurzame ontwikkeling op een wijze waarbij tevens rekening wordt gehouden met de behoeftes van lokale bevolkingsgroepen, D. overwegende dat overexploitatie van wilde soorten, de vernietiging van natuurlijke leefgebieden en de illegale handel in wilde diersoorten, dieren en delen van dieren de hoofdoorzaken zijn van de verarming van de biologische diversiteit van de aarde, E. overwegende dat het tot dusver nog niet mogelijk is gebleken om voor alle betrokken soorten de algemene doelstelling van het verdrag, te weten de beperking van de internationale handel in exemplaren van bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten tot een niveau dat niet schadelijk is voor het overleven van deze soorten, te verwezenlijken, F. overwegende dat het schubdier, een geschubd termieten-etend zoogdier dat in Azië leeft, wordt bedreigd door overexploitatie als gevolg van de internationale handel in zijn vlees, huid en schubben, die worden gebruikt in Aziatische medicinale producten, G. gezien de kritieke situatie in het Kahuzi-Biega National Park in Oost-Congo, waar honderden beschermde gorilla's zijn afgeslacht door stropers die profiteren van de straffeloosheid en het feit dat de parkwachters om veiligheidsredenen zijn ontwapend, H. erkennend dat het publieke bewustzijn in de consumentenlanden altijd van essentieel belang is geweest en ook blijft voor de controle op stroperij en illegale internationale handel in bedreigde soorten van in het wild levende dieren en planten, I. overwegende dat veel Afrikaanse landen melden dat de legale handel in ivoor met Japan tot gevolg heeft dat het stropen van olifanten alsmede de illegale handel in ivoor toenemen, oude ivoorhandelsroutes worden heropend, de prijs van ivoor op de zwarte markt is gestegen en Afrikaanse landen de gestegen handhavingskosten niet kunnen opbrengen, J. overwegende dat de karetschildpad een ernstig bedreigde diersoort is die in de meeste delen van het Caraïbisch gebied in aantal afneemt als gevolg van de illegale handel in schildpad, voedseljacht, vernietiging van broedgebieden, en incidentele vangsten, K. overwegende dat een aanzienlijk aantal karetschildpadden die worden aangetroffen op foerageerplaatsen in Cubaanse wateren afkomstig zijn uit broedgebieden in andere landen waar de populaties zijn uitgeput, 1. roept de staten die nog niet zijn toegetreden tot het CITES-verdrag ertoe op zulks onverwijld te doen; 2. verzoekt de partijen bij het CITES-verdrag passende maatregelen te nemen en ten uitvoer te leggen om partijen die nog geen positieve stappen hebben ondernomen om toereikende wetgeving aan te nemen voor de tenuitvoerlegging van het CITES-verdrag, te straffen; 3. verzoekt de partijen bij het CITES-verdrag hun samenwerking bij de tenuitvoerlegging van het verdrag te versterken door kennis uit te wisselen en aanvullende financiële steun te verstrekken voor scholing en technische bijstand; 4. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag op aan alomvattende verboden op de binnenlandse handel in tijgerproducten en van tijgers afgeleide producten op te stellen en ten uitvoer te leggen en de middelen voor de handhaving van dergelijke bepalingen aanzienlijk te vergroten; 5. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag op aan de regering van India te helpen bij het opzetten van gespecialiseerde handhavingseenheden en een nationale eenheid voor de criminaliteit op het gebied van in het wild levende dieren door de verstrekking van essentiële technische en financiële bijstand; 6. verzoekt de Commissie en de lidstaten van de Europese Unie om uitbreiding van de samenwerking met landen die wilde dieren exporteren en waar de plattelandsbevolking voor haar levensonderhoud afhankelijk is van de handel in wilde dieren, alsook om steun voor landen die erin zijn geslaagd de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten te verbeteren; 7. geeft uitdrukking aan zijn bezorgdheid over het welzijn van dieren in oorlogsgebieden, met name in het Grote-Merengebied; verzoekt alle partijen verder lijden van dieren te vermijden en passende maatregelen te nemen om rampen voor in het wild levende dieren te vermijden; 8. verzoekt de partijen bij het CITES-verdrag krachtige maatregelen te nemen om potentiële markten voor de illegale handel in huiden van katachtigen te onderkennen en te onderzoeken en actie te ondernemen om deze op te heffen; 9. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag op aan hun steun te geven aan voorstellen voor wederopneming van alle Afrikaanse-olifantenpopulaties in CITES-bijlage I en stopzetting van de internationale handel in olifanten en delen daarvan, met inbegrip van ivoor; 10. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag op aan zich te verzetten tegen alle voorstellen om dwergvinvissen en grijze walvissen over te hevelen van CITES-bijlage I naar bijlage II, zodat de internationale handel in walvissoorten kan blijven voortbestaan; 11. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag op aan hun steun te geven aan voorstellen om de Zwarte-Zeetuimelaar van CITES-bijlage I naar bijlage II over te hevelen, teneinde de internationale handel in deze diersoort te verbieden; 12. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag op aan de opneming van de reuzenhaai in CITES-bijlage II te steunen; 13. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag op aan zich te verzetten tegen voorstellen van Cuba en andere staten om de karetschildpad over te hevelen van bijlage I naar bijlage II; 14. dringt er bij de partijen bij het CITES-verdrag en in het bijzonder bij de lidstaten van de Europese Unie op aan hun steun te geven aan het voorstel van India, Nepal, Sri Lanka en de Verenigde Staten om het Indiase, het Chinese en het Maleise schubdier over te hevelen van CITES-bijlage II naar bijlage I, teneinde een einde te maken aan de internationale handel in delen en producten van deze dieren; 15. verzoekt om de bijzondere steun van de Commissie en de lidstaten van de Europese Unie in al deze kwesties; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de partijen bij het CITES-verdrag. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van het Europees Jaar tegen racisme (1997) ( COM(1999) 268 - C5-0310/1999 ) (1) , - gezien het eerste jaarverslag 1998 van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat van december 1999 (C5-0015/2000 ), - gezien de van toepassing zijnde internationale juridische instrumenten van de Verenigde Naties, de Internationale Arbeidsorganisatie, de UNESCO en de Raad van Europa en met name het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, het Europees Handvest van 1992 voor regionale en minderheidstalen en het Kaderverdrag van 1995 inzake de bescherming van nationale minderheden, - gelet op artikel 29 van het EU-Verdrag waarin voorkoming en bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat om de burgers een hoog niveau van zekerheid te verschaffen in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid uitdrukkelijk is vastgelegd als doel van de Unie, en gelet op artikel 13 van het EG-Verdrag (EGV), dat voorziet in de mogelijkheid dat de Raad "met eenparigheid van stemmen, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, passende maatregelen (kan) nemen om discriminatie op grond van (……) ras of etnische afstamming (……) te bestrijden”, - gezien het voorstel voor een richtlijn houdende tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming ( COM(1999) 566 ) van 25 november 1999 (2) , het voorstel voor een richtlijn tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in werkgelegenheid en beroep ( COM(1999) 565 ) van 25 november 1999 (3) en het voorstel voor een besluit tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter bestrijding van discriminatie 2001-2006 ( COM(1999) 567 ) van 25 november 1999 (4) , - gelet op artikel 7 van het EU-Verdrag over de maatregelen die moeten worden getroffen in het geval van een ernstige en voortdurende schending van de beginselen van democratie en de rechtsstaat, - gezien de criteria van Kopenhagen betreffende de toetreding van de Midden- en Oost-Europese landen tot de Europese Unie, zoals vastgesteld door de Europese Raad van 1993 te Kopenhagen, - gelet op het Handvest van de Europese politieke partijen voor een niet-racistische samenleving, dat op 5 december 1997 door de Adviescommissie racisme en vreemdelingenhaat werd goedgekeurd, - gezien de activiteiten van de Commissie tegen racisme en onverdraagzaamheid (ECRI) van de Raad van Europa, - gezien de vele conclusies van de Europese Raad over racisme en vreemdelingenhaat, - gezien de consequente beleidslijn van het Europees Parlement in zijn resoluties over racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme, geweld van rechts-extremisten en discriminatie van de Roma en gezien de conclusies van zijn onderzoekscommissies, - onder verwijzing naar met name zijn resoluties van 18 december 1998 over racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme en over verdere stappen ter bestrijding van rassendiscriminatie (5) , en over de mededeling van de Commissie over een actieplan tegen racisme ( COM(1998) 183 - C4-0253/1998 ) (6) , - gezien zijn resolutie van 3 februari over de uitslag van de parlementsverkiezingen in Oostenrijk en het voorstel om een coalitieregering tussen de ÖVP (Oostenrijkse Volkspartij) en de FPÖ (Oostenrijkse Vrijheidspartij) te vormen (7) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de ommissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0049/2000 ), A. verheugd over de in het Verdrag van Amsterdam vastgelegde bevestiging en versterking van het feit dat de Europese Unie is gebaseerd op eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, met name in het gewijzigde artikel 6 en het nieuwe artikel 7 VEU; ingenomen met het ophanden zijnde Handvest van de grondrechten van de EU dat de burgerlijke en sociale rechten moet omvatten en van toepassing is op zowel burgers van lidstaten als legale ingezetenen uit derde landen, B. staande houdend dat er geen sprake kan zijn van eerbiediging van de mensenrechten zolang er discriminatie bestaat op grond van ras; erop wijzend dat het Verdrag van Amsterdam in dit verband een belangrijke mijlpaal betekent, omdat het een einde heeft gemaakt aan het geschil over de bevoegdheden van de EU-instellingen met betrekking tot de tenuitvoerlegging van een antiracismebeleid, doordat voor het eerst in het nieuwe artikel 29 VEU en het nieuwe artikel 13 EGV is vastgelegd dat bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat niet alleen een uitdrukkelijke doelstelling van de Europese Unie is, maar dat rassendiscriminatie een schending inhoudt van een fundamenteel recht krachtens de EU-wetgeving, C. erkennend dat de Europese Unie hiermee een belangrijke stap vooruit heeft gezet met betrekking tot het begrijpen en definiëren van het progressieve karakter van haar waarden en prioriteiten, die berusten op de grondslagen van democratie, mensenrechten en gelijke kansen, en de bevestiging dat eerbiediging van de gelijkwaardigheid van rassen en de rechten van minderheden binnen de criteria van Kopenhagen voor de toetreding tot de EU valt, D. met voldoening vaststellend dat de viering van het vijftigjarig bestaan van de Universele Verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties in hetzelfde jaar als de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam een goede gelegenheid is geweest om een nieuwe mensenrechtendimensie aan de Europese integratie toe te voegen door middel van een versterkte nadruk op bestrijding van racisme, en met name van anitsemitisme, en vreemdelingenhaat en bevordering van gelijkheid, E. eraan herinnerend dat alle lidstaten het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie (met uitzondering van Ierland) en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden hebben geratificeerd; overwegende dat artikel 14 van laatstgenoemd verdrag de uitoefening waarborgt van alle andere rechten zonder discriminatie op grond van onder andere ras, huidskleur, taal, godsdienst of nationale oorsprong, F. opmerkend dat de opvattingen over minderhedenkwesties tussen EU-lidstaten en in geheel Europa verschillen, deels als weerspiegeling van de verschillende historische en migratiepatronen, en dat ook de terminologie uiteenloopt, van bijvoorbeeld "zwart” en "etnische minderheid” tot "immigrant”, "buitenlander” of "vreemdeling”, G. herinnerend aan de conclusies van de onderzoekcommissie op komst van de groei van racisme en fascisme in Europa en de onderzoekcommissie racisme en vreemdelingenhaat van het Europees Parlement en zijn talrijke resoluties over dit onderwerp, alsook aan de antiracismeresoluties en andere acties van de Commissie en de Raad, H. de etnische, godsdienstige, culturele en taalkundige diversiteit in Europa met instemming begroetend als: I. instemmend met de nadruk die in het eerste verslag van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat wordt gelegd op het feit dat racisme en vreemdelingenhaat universele verschijnselen zijn in Europa en endemisch zijn in onze samenleving, J. volhoudend dat eerbiediging van de rechten van minderheden en het toejuichen van diversiteit niet alleen volledig verenigbaar zijn met de doelstellingen van gelijkheid en integratie, maar tevens de kern vormen van de strijd tegen racisme en vreemdelingenhaat, K. overwegende dat racisme voor de slachtoffers zware en vermijdbare kosten met zich meebrengt in de vorm van materiële verliezen als gevolg van discriminatie in het onderwijs, de arbeidscarrière en het zakenleven, geestelijke schade door belediging en vernedering en lichamelijk letsel door gewelddadige aanvallen, L. overwegende dat raciale vooroordelen, discriminatie en haat een sociaal probleem vormen dat onze hele samenleving vergiftigt, en niet alleen de minderheden die er het slachtoffer van zijn, omdat het een ernstige belemmering is voor sociale cohesie en gemeenschappelijkheid, M. constaterend dat uit onderzoeken blijkt dat het racisme in Europa de afgelopen tien jaar over het geheel genomen is toegenomen en een derde van de Europeanen zich in 1997 als "zeer” of "vrij” racistisch beschouwde; constaterend dat het percentage van personen die tolerant stonden tegenover migranten uit Oost-Europa daalde van 14% in 1991 tot 12% in 1997, terwijl het percentage van personen die tolerant stonden tegenover asielzoekers daalde van 24% in 1991 tot 20% in 1997, N. vaststellend dat in 1997 echter ook 84% van de Europeanen zijn steun uitsprak voor een grotere rol van de Europese instellingen bij de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, terwijl 79% van mening was dat er Europese wetgeving zou moeten zijn om racisme te verbieden, O. erkennend dat de raciale vooroordelen die in Europa leven complex zijn en gebaseerd zijn op een verscheidenheid aan factoren, waaronder godsdienst, cultuur, nationalistische en patriottistische ideeën, en niet uitsluitend op huidskleur, P. opmerkend dat de ware essentie van de Europese cultuur, die altijd poreus, hybride en heterogeen is geweest, wordt gevormd door de erkenning en de volledige aanvaarding van de verschillen tussen mensen en dat mondialisering en multiculturalisme deze kenmerken alleen maar versterken, Q. vaststellend dat er vooruitgang is geboekt bij de aanpak van rassendiscriminatie, met inbegrip van institutioneel racisme, en dat sommige regio's en steden in de Europese Unie beter gewend raken aan diversiteit; overwegende dat het gezond is om aan het begin van de 21ste eeuw een levendig debat te voeren over de aard van een multiraciaal, multireligieus en multicultureel Europa, R. overwegende dat aspecten van hedendaags nationalisme, gebaseerd op achterhaalde en destructieve ideeën over homogeniteit die verdeling en vijandigheid tussen rassen bevorderen, moeten worden verworpen; overwegende dat Europa zich moet bevrijden van de idee van een blanke kerncultuur en het woord "natie” moet herdefiniëren als de gemeenschap binnen de jurisdictie van de staat; overwegende dat de Europese identiteit ook de ervaring en cultuur van minderheidsgemeenschappen moet omvatten, S. betreurend dat gelijke kansen en vrijwaring tegen discriminerende behandeling voor etnische, culturele en godsdienstige minderheden in Europa nog steeds niet worden gewaarborgd; betreurend dat slachtoffers van racisme en etnische zuivering zelf niet immuun zijn voor het gebruik van rassendiscriminatie en geweld; zich bewust van de enorme schade, zowel materieel als moreel, die ontstaat wanneer een minderheid het vertrouwen verliest in het vermogen van sociale en politieke instellingen om onpartijdig en rechtvaardig te zijn, T. verontrust over tekenen in Europa van: en alle democratische krachten waarschuwend dat politieke retoriek gebaseerd op ultranationalisme of etnisch onderscheid de weg kan vrijmaken voor racisme en vreemdelingenhaat, met inbegrip van geweld; er bij de EU op aandringend een Europees actieprogramma op te stellen voor verbetering van de situatie van de Roma, U. overwegende dat de achteruitgang van de sociale en economische stabiliteit in Europa en zorgen over werkloosheid, slechte huisvesting en criminaliteit noch een rationele grondslag noch een excuus zijn voor racisme, vreemdelingenhaat en het tot zondebok maken van minderheden, in het bijzonder daar etnische minderheden hieronder meestal het meest te lijden hebben, V. zich er echter van bewust dat deze factoren, en met name de situatie in gedepriveerde multiraciale stedelijke gebieden, het voorwendsel kunnen zijn voor dergelijke gevoelens en de verheviging daarvan, zodat het verband met raciale achterstelling een sterk argument vormt in de rechtvaardiging van een hoge politieke en budgettaire prioriteit, op lokaal, nationaal en Europees niveau, voor het aanpakken van sociale uitsluiting; overwegende dat in verband hiermee het voorgestelde EQUAL-initiatief moet worden toegejuicht; hopend dat dit een daadwerkelijke invloed heeft op de ontwikkeling van nieuwe manieren om discriminatie op de arbeidsmarkt te bestrijden, W. overwegende dat een discriminerende behandeling of vernederende verwijzingen naar immigranten, buitenlanders of asielzoekers, met name door overheidsinstanties en politici, discriminerend gedrag jegens alle etnische minderheden bevordert, met inbegrip van minderheden die burgers zijn van een lidstaat, X. ervan overtuigd dat aan racisme en vreemdelingenhaat in Europa alleen een einde kan worden gemaakt als de EU-instellingen, de overheden van de lidstaten, politici en allen die leidende posities bekleden in particuliere of overheidsorganisaties, duidelijke richtsnoeren geven voor beleid en praktische acties ter bevordering van rassengelijkheid en culturele diversiteit; zijn aanbeveling uitsprekend voor het Handvest van de Europese partijen voor een niet-racistische samenleving, Y. benadrukkend echter dat, hoewel de verantwoordelijkheid voor de invoering van rassengelijkheid berust bij de leiders van instellingen, op ieder individu de plicht rust op te komen voor gelijkheid en eerbiediging van de diversiteit in Europa, Z. er bij de lidstaten en EU-instellingen op aandringend grotere inspanningen te verrichten om het publiek duidelijk te maken hoe een restrictief migratiebeleid en eerbiediging van de rechten van minderheden zich tot elkaar verhouden, alsook om iets te doen aan het spanningsveld tussen een streng beleid ten aanzien van de buitengrenzen en de ontwikkeling van een alomvattende en multiraciale Europese Unie, AA. onderstrepend dat de regeling van de migratie- en vluchtelingenstromen voornamelijk moet plaatsvinden via het creëren van betere politieke, economische en sociale omstandigheden in de landen van oorsprong met behulp van maatregelen zoals handhaving van internationale wetgeving op het gebied van de mensenrechten, het openen van handelsmogelijkheden, investeringen in ontwikkelingsprogramma's en het inperken van de wapenhandel, BB. erkennend dat tegenover de verantwoordelijkheden van personen die ervoor hebben gekozen een bijdrage aan de Europese samenleving te leveren door naar de Unie te migreren, een pakket van overeenkomstige rechten dient te staan dat bescherming biedt tegen discriminatie op grond van etnische of nationale oorsprong, CC. onderstrepend dat antiracistische acties tot doel hebben alle burgers in Europa (niet alleen burgers van lidstaten maar ook onderdanen van derde landen die legaal in de Unie verblijven en daarom burgerrechten bezitten) een hoog veiligheidsniveau te bieden in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, waarbij de politiële en justitiële samenwerking is gericht op het voorkomen en bestrijden van racisme en vreemdelingenhaat, DD. erkennend dat het merendeel van de werkzaamheden op Europees niveau in verband met de bestrijding van racisme en de bevordering van integratie is uitgevoerd binnen de bevoegdheden van de EU op sociaal gebied; onderstrepend dat gelijkheidskwesties evenzeer een op rechten gebaseerde als een op welzijn gebaseerde aanpak vereisen, EE. met voldoening vaststellend dat het Europees Jaar tegen racisme, hoewel de organisatie ervan te gehaast was en de nationale coördinatiecomités verschillen vertoonden ten aanzien van financiering, efficiëntie en de bereidheid om met NGO's samen te werken, niettemin een nuttige en succesvolle gebeurtenis is geweest die het antiracisme zichtbaarder heeft gemaakt, gelegenheid bood voor het opzetten van netwerken en als springplank heeft gefungeerd voor acties, FF. verheugd over een belangrijk resultaat van het Europees Jaar tegen racisme, te weten dat de bestrijding van racisme prominent op de agenda is geplaatst, zowel op Europees als op nationaal niveau, en dat er een proces op gang is gebracht dat ertoe heeft geleid dat zowel het Europees Netwerk tegen racisme als het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat zijn opgericht en de juridische bevoegdheid voor Europese antidiscriminatieactie is opgenomen in de Verdragen, GG. ervan overtuigd dat het Europees Jaar tegen racisme niet mag worden gezien als slechts een eenmalige herinnering aan een probleem, maar als basis voor een duurzame en samenhangende langetermijnaanpak voor de bestrijding van racisme op Europees niveau; erkennend dat de opneming van het nieuwe artikel 13 EGV, dat bevoegdheid verleent voor maatregelen ter bestrijding van discriminatie op grond van ras, etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, in het Verdrag van Amsterdam de basis vormt voor een dergelijke aanpak, HH. overwegende dat de overeenstemming over artikel 13 deels te danken was aan het door het Europees Jaar tegen racisme geschapen klimaat en de actieve lobby-inspanningen van personen, overheidsorganen en NGO's, alsook aan de lovenswaardige activiteiten van de "Starting Line Group”; erkennend dat allen die hebben bijgedragen tot dit resultaat een felicitatie verdienen, II. met instemming kennis nemend van de verklaring van de Europese Raad tijdens zijn bijzondere bijeenkomst van oktober 1999 te Tampere dat de Europese Unie de non-discriminatie in het economische, sociale en culturele leven moet stimuleren en maatregelen moet ontwikkelen tegen racisme en vreemdelingenhaat, alsook van het verzoek van de Raad aan de Commissie om ter uitvoering van artikel 13 EGV met voorstellen te komen inzake de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat; met tevredenheid kennis nemend van het in november 1999 door de Commissie voorgelegde pakket met voorstellen terzake, JJ. betreurend dat de Raad tot op heden nog steeds geen gebruik heeft gemaakt van de reeds lang bestaande gelegenheid om het concept van het Europese burgerschap inhoud te geven door het verlenen van rechten van vrij verkeer, gezinshereniging en stemrecht aan langdurig legaal in de EU verblijvende onderdanen van derde landen; verheugd over de verklaringen betreffende deze kwesties op de Top van Tampere en het voorstel van de Commissie inzake gezinshereniging, KK. erkennend dat het bezit van economische, sociale en culturele rechten de betrokkenheid van mensen bij het politieke proces weliswaar beïnvloedt, maar dat veel tot etnische minderheden behorende burgers sterk van dit proces vervreemd raken, hetzij omdat zij niet wensen te stemmen hetzij omdat zij als onderdanen van een derde land geen stemrecht hebben; tevens erkennend dat de politiek en de parlementen de etnische diversiteit van Europa onvoldoende weerspiegelen, LL. wijzend op de voordelen die er voor de samenleving aan zijn verbonden indien alle groepen, gemeenschappen en personen voelen dat zij een bijdrage kunnen leveren; overwegende dat de burgerlijke en politieke plicht tot betrokkenheid gepaard dient te gaan met het recht op politieke participatie en daadwerkelijke invloed, teneinde het vertrouwen in het politieke proces te herstellen, MM. overwegende dat het wenselijk is dat goede praktijken op het gebied van gelijke kansen ertoe leiden dat toetsing van discriminerende maatregelen of gedrag door de rechter een laatste toevlucht is die slechts zelden behoeft te worden benut; erkennend dat wettelijke sancties altijd van essentieel belang zullen blijven als ondubbelzinnige uiting van het overheidsbeleid en de veroordeling van rassendiscriminatie door de samenleving en omdat het ontbreken van rechtsmiddelen tegen onrechtvaardigheid de rechtsstaat zou aantasten, NN. overwegende dat racisme de toepassing is van vooroordelen vanuit een machtspositie en niet kan worden bestreden met morele overtuigingskracht alleen, doch uitsluitend met de dwangmiddelen van het wettelijke gezag, dat een bevooroordeelde houding weliswaar niet kan veranderen, maar wel kan voorkomen dat er slachtoffers worden gemaakt, OO. overwegende dat de antidiscriminatiewetgeving derhalve een essentiële voorwaarde is voor een effectief beleid ter bestrijding van discriminatie en bevordering van gelijke kansen en aldus de vitale infrastructuur levert voor een samenleving die vrij is van racisme en al haar burgers en ingezetenen een eerlijke behandeling en rechtvaardigheid verschaft, PP. overwegende dat er sprake is van een ongelijkmatige vooruitgang in de ontwikkeling van wettelijke strafmaatregelen tegen rassendiscriminatie in de Europese Unie; overwegende dat het thans passend zou zijn deze maatregelen op Europees niveau te nemen, gezien het toegenomen verkeer van personen binnen de EU, gezien de noodzaak concrete invulling te geven aan de concepten van het Europees burgerschap en de grondrechten, alsook gezien de bevoegdheden krachtens de artikelen 13 EGV en 29 VEU, QQ. verheugd over het vooruitzicht dat alle lidstaten met betrekking tot de gelijkheid van rassen wetgeving invoeren waarmee zowel indirecte als directe discriminatie wordt aangepakt, waarmee de rechtsstaat wordt beschermd doordat er grenzen worden gesteld aan de vrije meningsuiting waar deze aanzet tot rassenhaat of geweld, en die gebruikersvriendelijk is doordat via een onafhankelijk orgaan krachtige onderzoeks- en handhavingsmechanismen worden geboden met effectieve en afschrikkende straffen en daadwerkelijke gerechtigheid voor slachtoffers, zonder welke de wetgeving zou worden gewantrouwd, RR. onderstrepend dat de antidiscriminatiewetgeving vergezeld moet gaan van ondersteunende strategieën om racisme en vreemdelingenhaat aan te pakken, met name: SS. overwegende dat ervaringen van etnische minderheidsgroepen met discriminatie het meest intens zijn op de terreinen van politie, justitie en immigratiediensten, waardoor zij dikwijls aarzelen om zich voor bescherming tot de politie te wenden; overwegende dat het derhalve van doorslaggevend belang is dat het personeel van deze diensten specifieke scholing ontvangt op het gebied van de bewustwording inzake rassenvooroordelen en beste praktijken, dat er een alomvattend beleid ten uitvoer wordt gelegd om wederzijds vertrouwen en begrip tussen de politie en minderheidsgroepen op te bouwen en dat klachten tegen de politie worden onderzocht door onafhankelijke instanties, TT. onderstrepend dat eerbiediging van rechten van minderheden een sterk element dient te zijn van het buitenlandse beleid van de EU, met name in Midden- en Oost-Europa, en dat hierbij nauw moet worden samengewerkt met de Raad van Europa, de Verenigde Naties en de OVSE; erop aandringend dat de EU op de in 2001 te houden VN-Conferentie inzake racisme, vreemdelingenhaat en verwante vormen van onverdraagzaamheid met één stem spreekt, UU. zijn erkenning uitsprekend voor het uitstekende werk dat in de Raad van Europa en zijn Europese Commissie tegen racisme en onverdraagzaamheid (ECRI) is verricht en waarmee een bijdrage is geleverd aan de bestrijding van racisme en onverdraagzaamheid; hopend op een nauwere samenwerking met de ECRI in de toekomst, VV. verheugd over het eerste verslag van het Europees Waarnemingscentrum en nogmaals herinnerend aan zijn eerdere verzoeken om bij de herziening van de taken van het centrum, die in 2000 moet plaatsvinden, de beperking van het takenpakket van het centrum tot specifieke gebieden in het kader van de eerste pijler, op te heffen, WW. met voldoening constaterend dat het Europees Waarnemingscentrum een van de hem toegewezen taken wil uitvoeren door op EU-niveau uitgebreide, betrouwbare en vergelijkbare gegevens te verzamelen; overwegende dat dit betekent dat de lidstaten adequate instrumenten moeten invoeren die het met name mogelijk maken discriminatie op te sporen, voor het meten van de vooruitgang op weg naar rassengelijkheid op economisch en sociaal gebied, alsook van de incidentie, de vervolging en de veroordeling van racistische aanvallen, XX. erop aandringend dat in de jaarverslagen van het Europees Waarnemingscentrum in de toekomst: YY. de wens uitsprekend dat het centrum met de bevoegde commissies van het Europees Parlement in een dialoog treedt over zijn toekomstige politieke programma's, zijn aanwervingsbeleid, zijn institutionele architectuur en zijn begroting, ZZ. uitdrukking gevend aan zijn ontzetting over de deelname van de FPÖ van Jörg Haider aan de Oostenrijkse regering, Fundamentele rechten en gelijkheidsbeleid 1. dringt er bij de lidstaten op aan zich ontvankelijk te tonen voor de behoeften van minderheidsgemeenschappen, hun gemeenschapsstructuren te bevorderen, tegelijkertijd te voorzien in programma's voor volledige integratie en rekening te houden met de behoeften van etnische minderheden in beleid en praktijk ("mainstreaming”); 2. verlangt dat de bescherming van de rechten van minderheden wordt gewaarborgd in een systeem van politiek gedelegeerd bestuur; 3. dringt er bij de EU-instellingen en de regeringen van de lidstaten op aan om in minderheidstalen gestelde toegankelijke informatie te verschaffen en te verspreiden over overheidsdiensten, klachten- en vergoedingsregelingen en juridisch advies; 4. verzoekt de Commissie en de Raad samen met het Parlement het Statuut van de ambtenaren zodanig te wijzigen dat ingezetenen van de Europese Unie in dienst kunnen worden genomen in plaats van uitsluitend burgers van de lidstaten, zodat een einde wordt gemaakt aan de uitsluiting van 12-14 miljoen burgers van derde landen die in de Unie wonen; 5. verzoekt de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan het Kaderverdrag inzake bescherming van nationale minderheden en het Europees Handvest voor regionale en minderheidstalen te ondertekenen en te ratificeren; 6. wenst dat: 7. wenst dat het ophanden zijnde EU-Handvest van de grondrechten meer is dan slechts een uiteenzetting van bestaande rechten, en garanties omvat, met inbegrip van garanties tegen rassendiscriminatie, die kunnen worden afgedwongen voor het Europese Hof van Justitie; 8. verlangt voor het Europees Waarnemingscentrum: 9. verzoekt de Raad en de Commissie aandacht te besteden aan de verslagen van het Europees Waarnemingscentrum en zich bereid te tonen om in het geval van een ernstige voortdurende schending door een lidstaat van de beginselen zoals vastgelegd in artikel 6 VEU, met inbegrip van schendingen in de vorm van een rassendiscriminatiebeleid of propaganda, actie te ondernemen krachtens artikel 7 VEU; 10. is ingenomen met het besluit van 14 lidstaten van de Unie om hun bilaterale betrekkingen met Oostenrijk te bevriezen; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat Oostenrijk, ondanks de deelname van een racistische en xenofobische partij aan de regering, de Verdragen van de Unie eerbiedigt; Onderwijs 11. verzoekt de autoriteiten van de lidstaten de bewustwording in verband met racisme en rassendiversiteit onder alle lagen van de bevolking te vergroten en voor jongeren de volgende punten als formele vereisten op te nemen in de lesprogramma's van scholen en lerarenopleidingen: 12. verzoekt de lidstaten het Europees Handvest voor regionale en minderheidstalen toe te passen door de noodzakelijke voorzieningen te treffen voor het onderwijs in minderheidstalen; 13. moedigt de lidstaten en de EU-instellingen ertoe aan de Dag van de Shoah (27 januari, de herdenking van de bevrijding van Auschwitz in 1945) en de Internationale dag tegen fascisme en antisemitisme (9 november, de herdenking van de Kristallnacht in 1938) te gedenken; Media 14. verzoekt de media-organisaties een ethische code tegen racisme en vreemdelingenhaat op te stellen en toe te zien op de naleving daarvan; 15. verzoekt de Europese media ertoe bij te dragen dat jongeren worden geïnformeerd over de recente geschiedenis van Europa, in het bijzonder ten aanzien van de discriminatie en uitroeiing van de joodse gemeenschap in de concentratiekampen van de nazi's, en hun bewustwording ten aanzien van de gevolgen van racistische, communistische en fascistische regimes te verhogen; 16. verzoekt de Europese media zelfreguleringscodes op te stellen, in te voeren en strikt na te leven, teneinde te vermijden dat bepaalde groepen tot zondebok worden gemaakt of in een kwaad daglicht worden geplaatst; Naleving van overeenkomsten 17. dringt erop aan dat "contract compliance”, waarbij externe contracten en financieringsovereenkomsten de verplichting tot het voeren van een gelijkekansenbeleid moeten bevatten, in de communautaire wetgeving wordt opgenomen en als eis wordt gesteld; EU-programma's en sociale uitsluiting 18. verlangt dat alle door de EU gefinancierde programma's open worden gesteld voor burgers van alle lidstaten en voor legaal in de EU verblijvende onderdanen van derde landen; verlangt voorts dat de lidstaten worden verplicht alle noodzakelijke visa ter beschikking te stellen; 19. verzoekt de Commissie bij de tenuitvoerlegging van het EU-samenwerkingsprogramma inzake criminaliteit in de steden in het kader van begrotingslijn B5-820 de uitsluiting van etnische minderheden op te nemen als een hoofdoorzaak van criminaliteit, met inbegrip van racistische criminaliteit; Politieke partijen en participatie 20. dringt er bij alle politieke partijen op aan het Handvest van de Europese partijen voor een niet-racistische samenleving te ondertekenen en na te leven, onverdraagzaamheid en racistische opmerkingen of gedrag te veroordelen en geen kandidaten te kiezen uit of samen te werken met politieke groeperingen die racistische of xenofobische doelstellingen onderschrijven; 21. verzoekt om spoedige opstelling van EU-wetgeving om het Europees burgerschap inhoud te geven door onderdanen van derde landen die vijf jaar of langer in de Europese Unie wonen het recht te verlenen hun stem uit te brengen bij lokale en Europese verkiezingen; 22. dringt er bij de lidstaten en de plaatselijke autoriteiten op aan specifieke actie te ondernemen om alle stemgerechtigden van etnische minderheden aan te moedigen zich te laten registreren en hun stem uit te brengen; dringt er bij de politieke partijen op aan positieve actie te ondernemen om de keuze en verkiezing van kandidaten van etnische minderheden aan te moedigen; Justitie en politie 23. verlangt dat de EU en de regeringen van de lidstaten bij de politiële en justitiële samenwerking de volgende punten tot topprioriteiten maken: 24. dringt er bij de lidstaten op aan racistische misdrijven, racistische pesterijen en racistische aanvallen streng te vervolgen en te straffen; 25. verzoekt de lidstaten en de communautaire instellingen ervoor te zorgen dat regels die de vrije meningsuiting beperken niet in strijd zijn met of zich disproportioneel verhouden tot de nationale, Europese en internationale regelgeving terzake; 26. verzoekt de lidstaten: Antidiscriminatiewetgeving 27. is ingenomen met het antidiscriminatiepakket van de Commissie op basis van het grensverleggende artikel 13 van het EG-Verdrag; is met name verheugd over het feit dat de twee richtlijnen inzake gelijke behandeling zowel van toepassing zijn op indirecte als op directe discriminatie en voorzien in een effectieve handhaving; verzoekt de lidstaten hun maatregelen niet af te zwakken of de goedkeuring ervan te belemmeren, gezien de verplichting uit hoofde van artikel 10 EGV om te voldoen aan de doelstellingen van het Verdrag, met inbegrip van de verplichting krachtens artikel 13 om discriminatie op grond van ras of etnische afstamming te bestrijden; 28. dringt er bij zowel particuliere als publieke organisaties op aan de gelijkwaardigheid van rassen te erkennen op grond van zowel financiële doelmatigheid als morele verplichting, en aldus de Europese wetgeving tegen rassendiscriminatie te zien als een positieve prikkel tot de invoering van een diversificatiestrategie met inbegrip van het stellen van doelen en positieve acties bij aanwerving en bevordering; Immigratie en asiel 29. verzoekt de EU en de lidstaten ervoor te zorgen dat in het kader van één asielregeling het Vluchtelingenverdrag volledig wordt toegepast en erop toe te zien dat immigratiewetgeving en immigratiebeleid niet discriminerend zijn op grond van etnische of nationale afstamming, dat stimulering van xenofobische attitudes of discriminerend en vijandelijk gedrag tegenover etnische minderheden wordt vermeden en dat onderdanen van derde landen dezelfde rechten van vrij verkeer en gezinshereniging krijgen als burgers van de lidstaten; Internationale actie 30. verzoekt de EU en de lidstaten een ethisch buitenlands beleid te voeren door alle gelegenheden aan te grijpen om armoede aan te pakken en te zorgen voor eerbiediging van de mensenrechten, met name door de EU-gedragscode voor wapenverkopen aan te scherpen; 31. dringt er bij de EU op aan bilaterale en multilaterale overeenkomsten met derde landen, met inbegrip van Lomé-landen, niet te verbinden aan de voorwaarde dat uit de EU uitgezette personen zonder meer worden toegelaten; 32. roept er in het bijzonder toe op de dialoog met islamitische landen te bevorderen, hetgeen onder andere de integratie van moslimgemeenschappen in Europa zou vergemakkelijken; o o o 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de overige instellingen van de Europese Gemeenschappen, het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, de regeringen en parlementen van de lidstaten van de Europese Unie en van de Raad van Europa, de Assemblee van de Raad van Europa en zijn Europese Commissie tegen racisme en onverdraagzaamheid en de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie over de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme in de aspirant-lidstaten ( COM(1999) 256 - C5-0094/1999 ), - gelet op de artikelen 2, 6 en 29 van het EU-Verdrag, - gelet op de artikelen 2, 3 en 13 van het EG-Verdrag, - gezien de periodieke verslagen van de Commissie over de vorderingen van de aspirant-lidstaten op de weg naar toetreding, en wel over Bulgarije COM(1999) 501 , over Cyprus COM(1999) 502 , over Tsjechië COM(1999) 503 ; over Estland COM(1999) 504 , over Hongarije COM(1999) 505 ; over Letland COM(1999) 506 ; over Litouwen COM(1999) 507 , over Malta COM(1999) 508 , over Polen COM(1999) 509 ; over Roemenië COM(1999) 510 , over Slowakije COM(1999) 511 , over Slovenië COM(1999) 512 en over Turkije COM(1999) 514 , - onder verwijzing naar zijn meest recente resoluties, te weten die van 30 januari 1997 (1) over racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme en over het Europees Jaar tegen het racisme (1997), en 29 januari 1998 (2) over racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme en over de resultaten van het Europees Jaar tegen het racisme (1997) en van 18 december 1998 (3) over de mededeling van de Commissie "een actieplan tegen racisme” (1998), - gezien de aanstaande Wereldconferentie tegen Racisme, die in 2001 in Zuid-Afrika zal worden gehouden, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0055/2000 ), A. overwegende dat het beginsel van de eenheid van de menselijke soort en de eis van respect voor de waardigheid van de individuele persoon centrale waarden zijn in de Europese cultuur, B. overwegende dat racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme een ernstige bedreiging vormen voor de democratische beginselen van de Europese Unie, mensenrechten schenden alsmede de Europese samenleving vergiftigen en dat eerbiediging van de menselijke verscheidenheid een Europese kernwaarde is, C. het feit toejuichend dat het Verdrag van Amsterdam een belangrijke mijlpaal vormt doordat het een eind maakt aan het geschil over de vraag welke EU-instelling bevoegd is het beleid tot bestrijding van racisme uit te voeren, omdat in het nieuwe artikel 29 van het EU-Verdrag en het nieuwe artikel 13 van het EG-Verdrag voor het eerst wordt vastgelegd dat de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat niet alleen een uitdrukkelijk doel van de Europese Unie is, maar dat rassendiscriminatie volgens de EU-wetgeving een inbreuk vormt op een fundamenteel recht, D. zijn waardering uitsprekend over de voorstellen voor wetgeving ter bestrijding van discriminatie overeenkomstig artikel 13 en vaststellend dat deze deel zullen uitmaken van de communautaire wetgeving die de kandidaatlanden zullen moeten toepassen voordat zij toetreden, waardoor in belangrijke mate wordt bijgedragen tot uitbreiding van de bescherming die in de kandidaatlanden wordt geboden aan slachtoffers van discriminatie, E. overwegende dat de Europese Unie en haar lidstaten zich inzetten om racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme binnen de Europese Unie krachtig aan te pakken, zij het dat meer urgentie en vastberadenheid hier geboden zijn, F. overwegende dat de vrijheid van verkeer en vestiging niet in gevaar mag worden gebracht door een institutioneel racisme in de kandidaatlidstaten, G. overwegende dat deze vrijheden niet alleen wezenlijke elementen zijn van de interne markt maar de etnische en nationale minderheden ook helpen achterstelling en marginalisatie te overwinnen, H. zich bewust van het feit dat er, evenals binnen de Europese Unie, in de kandidaatlanden problemen bestaan inzake discriminatie van leden van etnische groepen of andere minderheden - hetzij burgers, legale of illegale ingezetenen, vluchtelingen of asielzoekers - en er eveneens sprake is van politieke manifestaties van georganiseerd racisme, I. ernstig ontzet over het feit dat de Roma/zigeuner-minderheden in enkele kandidaatlanden het slachtoffer zijn van ernstige discriminatie, pesterij en geweldpleging, niet alleen door de bevolking, maar eveneens door politie, justitie en andere overheidsautoriteiten, de media en sommige politici; juicht echter de maatregelen toe die sommige landen zoals Slovenië hebben genomen om de situatie van de Roma te verbeteren en dringt erop aan dat projecten om hen te steunen door middel van EU-programma's gehandhaafd blijven en meer kredieten ter beschikking krijgen, J. overwegende dat politieke, culturele en sociale discriminatie van grote nationale minderheden, met name de Koerdische bevolking, nog altijd realiteit is, K. vaststellend dat de Koerdische minderheid in Turkije als zodanig niet wordt erkend door de Turkse staat en overwegende dat op Turkije de taak rust het sterke gevoel van nationale identiteit en de wens de eenheid van de staat te behouden te combineren met het recht van de Koerden hun eigen etnische, culturele en politieke identiteit tot uiting te brengen, L. overwegende dat actie om deze problemen te behandelen tot op heden bestond uit zowel wettelijke maatregelen op het niveau van de lidstaten als uit sociale maatregelen (zie actieprogramma's), M. overwegende dat de Europese Unie momenteel in onderhandeling is met bepaalde landen in Midden- en Oost-Europa en het Middellandse-Zeegebied met het oog op hun toetreding tot de Unie, N. onderstrepend dat de beoordeling van de kandidaatlidstaten of zij voldoen aan de toetredingscriteria van Kopenhagen eveneens de toetsing inhoudt van de naleving van de rechten van minderheden, O. overwegende dat het nu van vitaal belang is zo snel mogelijk tot daadkrachtige actie over te gaan teneinde de kandidaatlanden te assisteren bij het omgaan met deze problemen, P. overwegende dat er serieuze verschillen en aanzienlijke dispariteiten bestaan tussen de kandidaatlidstaten bij de aanpak van de voornoemde problemen, 1. verwelkomt de mededeling van de Commissie als bewijs van de intentie van de Europese Unie de kandidaatlanden te helpen racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme krachtig te bestrijden, maar betreurt de vaagheid van de analyse en met name het gebrek aan krachtige concrete voorstellen; 2. is voorts van mening dat deze intentieverklaring enigszins laat komt, aangezien de voorbereidingen op en onderhandelingen over het lidmaatschap al enkele jaren geleden zijn begonnen; 3. dringt erop aan dat een heldere mensenrechtenstrategie ter bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en onverdraagzaamheid met aanvullende werkzaamheden en programma's ten uitvoer worden gelegd in nauwe samenwerking tussen EU, Europees Waarnemingscentrum, Raad van Europa (ECRI) en OVSE; 4. roept de Raad en de Commissie ertoe op duidelijk te verklaren dat racistische, xenofobe en antisemitische handelingen of propaganda inbreuk zouden maken op de in artikel 6, lid 1 van het VEU genoemde beginselen en zouden leiden tot een vastberaden toepassing van de procedures van artikel 7; 5. onderstreept dat het belangrijk is adequate begrotingsmiddelen uit te trekken zowel voor het Europees Initiatief voor democratie en mensenrechten, als voor de projecten inzake mensenrechten en bescherming van de minderheden in het MEDA-programma, met bijzondere nadruk op de bevordering van rechten van minderheden en hervorming van de politiële, strafrechtelijke en asielstelsels; 6. roept de lidstaten en de kandidaatlanden op ervoor te zorgen dat hun beleid ten aanzien van asielzoekers, vluchtelingen en immigranten vrij is van rassenhaat en racisme en een degelijk wettelijk kader van rechten op te stellen, met volledige eerbiediging van het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen; 7. betreurt dat in de mededeling van de Commissie geen specifieke maatregelen worden voorgesteld ter bestrijding van discriminatie van deze groepen in de kandidaatlanden en pleit derhalve voor het treffen van gepaste maatregelen en voor speciale financiële steunmaatregelen in het kader van PHARE, die met name gericht zijn op de versterking van de initiatieven in de burgermaatschappij ter bestrijding van racisme en racistische tendensen; 8. is van mening dat de Commissie onvoldoende aandacht heeft besteed aan de ontwikkeling van een juridische strategie tegen racisme, xenofobie en antisemitisme, in het bijzonder door de bevordering van adequate wetgeving in de kandidaatlanden; 9. is van mening dat ook de Europese Unie er in het kader van de pretoetredingsstrategie voor moet zorgen dat in het maatschappelijk transformatieproces in de kandidaatlanden en bij de eisen met betrekking tot de overname van het acquis communautaire preventieve maatregelen worden genomen tegen sociale spanningen in de samenleving van de kandidaatlanden, zodat een dreigend racisme en racistische tendensen worden voorkomen; 10. neemt kennis van de voorstellen van de Commissie, onder Artikel 13 van het EG-Verdrag, discriminatie te bestrijden alsmede initiatieven te ontplooien contra racisme, xenofobie en antisemitisme binnen het kader van nieuwe onderwijs-, jeugd- en trainingsprogramma's in de hoop dat de verwezenlijking van deze initiatieven een duidelijk signaal afgeeft aan de burgers van de toetredingslanden; 11. onderstreept dat de hoofdverantwoordelijkheid voor de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en discriminatie van etnische groeperingen moet liggen bij de overheid en het maatschappelijk middenveld in de aspirant-lidstaten; roept derhalve de kandidaatlanden op zelf verdere maatregelen te nemen ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat in de betrokken sectoren; 12. verzoekt de kandidaatlanden wettelijke maatregelen te nemen die overeenkomen met de verwachte EU-wetgeving en effectieve uitvoerende instanties in het leven te roepen om institutioneel racisme tegen te gaan, minderheden te beschermen, minderheidstalen te behouden en racisme in het openbare leven en op het gebied van huisvesting en werkgelegenheid uit te bannen; verzoekt de kandidaatlanden voorts hun onderwijsprogramma's te richten op een breder besef van de gevaren van racisme en xenofobie; 13. dringt erop aan dat in de opleidings- en trainingsprogramma´s voor politiefunctionarissen, ambtenaren van gerechtelijke diensten en andere overheidsambtenaren, met name zij die in rechtstreeks contact met de burger staan, uitvoerig aandacht wordt gegeven aan de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme; 14. verzoekt alle politieke partijen met klem het Handvest van Europese partijen voor een niet-racistisch samenleving te ondertekenen en na te leven, onverdraagzaamheid en racistische opmerkingen of gedrag te veroordelen en af te zien van de opstelling van kandidaten en de samenwerking met politieke groeperingen die racistische en xenofobe ideeën aanhangen; 15. dringt erop aan dat de betrokken landen, met name buurlanden, bilaterale en multilaterale overeenkomsten sluiten om de "kruisbescherming” van nationale minderheden te vergemakkelijken; 16. dringt er bij de Commissie op aan dat het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (Wenen) een passende bijdrage levert aan de uitbreiding van de strijd tegen racisme, xenofobie en antisemitisme naar de kandidaatlidstaten en daartoe zo nauw mogelijk samenwerkt met de Europese Commissie tegen racisme en intolerantei (ECRI) van de Raad van Europa; 17. verzoekt het Europees Waarnemingscentrum een kort verslag op te stellen over ieder kandidaat-land, waarin de praktische maatregelen worden aangegeven die minimaal noodzakelijk zijn om de EU-normen inzake de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme te bereiken; 18. verzoekt de kandidaatlanden als grondslag voor beleidsmaatregelen betrouwbare controlegegevens te verzamelen over etnische, taalkundige en religieuze minderheidsgroepen met inbegrip van immigranten en vluchtelingen, het aantal en de gevolgen van gemelde racistische daden naar aanleiding waarvan juridische stappen zijn genomen, en de wijze waarop minderheidsgroepen op economisch en sociaal terrein presteren; 19. ziet uit naar consolidatie van de politieke dialoog met Turkije die de Europese Top van Helsinki in december 1999 in het vooruitzicht heeft gesteld en verzoekt Turkije de sociale, culturele en politieke rechten van de Koerdische bevolking en andere minderheden te erkennen en de uitoefening van deze rechten te bevorderen; 20. verzoekt de Commissie en de betrokken kandidaatlanden de maatregelen met het oog op de integratie en de gelijkberechtiging van Russische minderheden in Estland en Letland te blijven nastreven, dan wel consequent voort te zetten; 21. pleit er met nadruk voor dat de Commissie in het kader van Europees Initiatief voor democratie en mensenrechten specifieke maatregelen ter bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme in de kandidaatlanden ondersteunt; 22. benadrukt het belang om NGO's, zowel binnen de Unie als in kandidaatlanden, in deze strijd te betrekken en erkent hun rol als opvoeders in het maatschappelijk middenveld; meent daarom dat zij voldoende financiële ondersteuning moeten krijgen om hun werk te kunnen verrichten ter ondersteuning van actieve burgers die zich inzetten voor een opener, pluralistischer en democratischer samenleving, dit alles in goede samenwerking met de Raad van Europa, de Verenigde Naties en de Organisatie voor Vrede en Samenwerking in Europa; 23. is van mening dat zowel grass-roots organisaties zoals kerken, de vakbeweging, vrouwen- en jeugdorganisaties, als ook instellingen zoals universiteiten en pedagogische academies, hierbij moeten worden betrokken; 24. is van mening dat ook organisaties van etnische groepen ingeschakeld moeten worden aangezien het van belang is dat acties in het kader van antiracismebeleid door deze groepen worden gedragen en zij ook eigen verantwoordelijkheden op zich nemen en initiatieven ontplooien; 25. benadrukt dat de oproep tot effectieve actie tegen racisme, xenofobie en antisemitisme in de kandidaatlanden op geen enkele manier impliceert dat deze maatschappelijke verschijnselen geen serieus probleem blijven binnen de Europese Unie, waar veel van deze kwesties evenzeer spelen; 26. betreurt de groei van georganiseerd racisme in verschillende kandidaatlanden en roept op tot coördinatie van wetgeving tegen raciale discriminatie (in samenhang met actieprogramma's van de Raad van Europa); dringt er bij de Europese Unie en de kandidaatlanden op aan nauw samen te werken voor de bestrijding van extremistische en criminele racistische organisaties en georganiseerde misdaad met inbegrip van handel in vluchtelingen, en vraagt dat beiden krachtig de vervolging van racistische gewelddaden aanpakken; 27. is van oordeel dat effectieve actie niet alleen een passende constitutionele orde en scheiding van machten zal inhouden, maar ook het goed functioneren van lokale gerechtshoven en de lokale publieke administratie, en roept de Commissie op om deze aspecten te controleren; 28. wijst op de belangrijke rol van de media als voertuig voor berichten en waarden voor de gehele samenleving; is van oordeel dat de lidstaten en de kandidaatlanden de media in hun landen moeten stimuleren om gedragscodes op te stellen op grond waarvan de verspreiding van racistische, xenofobe of antisemitische beelden en boodschappen wordt verhinderd; 29. verzoekt de Commissie een schriftelijke analyse te geven van de concrete bijdrage van het PHARE-programma en de daarmee samenhangende programma's aan de strijd tegen racisme, xenofobie en antisemitisme; 30. is van mening dat het Directoraat-generaal werkgelegenheid en sociale zaken van de Commissie gezien de sociale gevolgen van racisme en vreemdelingenhaat wetenschappelijk onderzoek dient te verrichten naar de effecten van deze verschijnselen op sociale en werkgelegenheidsvraagstukken in de Europese Unie en de aspirant-lidstaten; 31. is van mening dat de Commissie moet evalueren in hoeverre nationale minderheden gebruik hebben kunnen maken van het recht van vestiging dat is verankerd in de associatieovereenkomsten en dat zij naar gelang van de uitkomst maatregelen moet treffen; 32. dringt er bij de lidstaten en de kandidaatlanden op aan zich via hun onderwijsstelsels in te zetten voor waarden als eerbied voor afwijkende levenswijzen en tolerantie, waartoe in een aantal gevallen wijziging of aanpassing nodig kan zijn van de tekst van leerboeken die kunnen aanzetten tot racisme, vreemdelingenhaat of antisemitisme of welke vorm van intolerantie of discriminatie dan ook; 33. wenst dat de coördinatie van nationale, multinationale en Europese actieprogramma's voor de Roma-minderheden drastisch wordt versterkt, waarbij in de eerste plaats voorrang wordt gegeven aan onderwijs, gezondheidszorg en de vertegenwoordiging van de Roma in het openbaar leven en waarbij ook campagnes worden gevoerd om NGO's te steunen en vooroordelen te bestrijden; verzoekt de Commissie hergroepering van de verschillende programma's van de Europese Unie voor de Roma in een allesomvattend programma ten behoeve van de doeltreffendheid en de transparantie in overweging te nemen; verzoekt de Commissie om nog in het jaar 2000 voorstellen te presenteren voor zo'n aanpak, gebaseerd op een gezamenlijk kader opgesteld door de Europese Unie en de betreffende kandidaat- lidstaten en vergezeld van doelstellingen en tijdschema's; 34. is van mening dat het voor de bestrijding van racisme en de daarmee samenhangende fenomenen van uitzonderlijk belang is respect te tonen voor godsdienstvrijheid, religieuze monumenten en stichtingen en religieuze tolerantie; 35. roept de kandidaatlidstaten en de lidstaten op niet alleen het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, maar ook het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden van de Raad van Europa, het Europees Handvest voor regionale of minderheidstalen en het Verdrag inzake de bescherming van rechten van migrerende werknemers en hun gezinnen te tekenen, te ratificeren en uit te voeren; 36. vraagt om een voorlichtingsbeleid aangaande het bestaan van religieuze minderheden in de LMOE, en passende wetgevende oplossingen die tot doel hebben hun rechten te beschermen; 37. roept de Commissie op een analytische comparatieve tabel op te stellen voor alle kandidaatlanden met betrekking tot de kwesties die in de onderhavige resolutie worden aangesneden en met dezelfde vergelijkingscriteria; 38. maant tot constante politieke en maatschappelijke waakzaamheid tegenover én verscherpte strafrechtelijke vervolging van de niet aflatende uitingen van antisemitisme in verschillende kandidaatlidstaten, mede gelet op de relatief wijde verspreiding van latente antisemitische gevoelens en gedachten; 39. verzoekt haar Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van Estland, Letland, Litouwen, Polen, Hongarije, Tsjechië, Slovenië, Slowakije, Roemenië, Bulgarije, Cyprus, Malta en Turkije. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling ( COM(1999) 687 - C5-0063/2000 ), - gelet op besluit 1999/1719/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) betreffende een reeks richtsnoeren, met inbegrip van de vaststelling van projecten van gemeenschappelijk belang, voor transeuropese netten voor elektronische gegevensuitwisseling tussen overheidsdiensten (IDA), - gezien de mededeling van de Commissie “Naar een nieuw regelgevingskader voor elektronische communicatie-infrastructuur en bijbehorende diensten” ( COM(1999) 539 ), haar Vijfde verslag over de tenuitvoerlegging van het pakket telecommunicatieregelgeving ( COM(1999) 537 ), haar mededeling over de ontwikkeling van de markt voor digitale televisie in de Europese Unie ( COM(1999) 540 ) en haar mededeling “Verdere stappen in het radiospectrumbeleid” ( COM(1999) 538 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 januari 1999 (2) over de mededeling van de Commissie “Mondialisering en de informatiemaatschappij - De behoefte aan een versterking van de internationale coördinatie” ( COM(1998) 50 - C4-0153/1998 ), - onder verwijzing naar zijn advies van 15 december 1998 (3) inzake het voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie op het gebied van “Een gebruiksvriendelijke informatiemaatschappij (1998-2002) ( COM(1998) 305 - C4-0434/1998 - 1998/0178(CNS) )”, - onder verwijzing naar zijn advies van 6 mei 1999 (4) inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde juridische aspecten van de elektronische handel in de interne markt ( COM(1998) 586 - C4-0020/1999 - 1998/0352(COD) ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 1998 (5) over het Groenboek van de Commissie over de convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informatietechnologie en de implicaties daarvan voor de regelgeving ( COM(1997) 623 - C4-0664/1997 ), - gelet op richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) tot wijziging van Richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 juli 1998 (7) over de mededeling van de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de regio's - Zorgen voor veiligheid van en vertrouwen in elektronische communicatie - Naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie ( COM(1997) 503 - C4-0648/1997 ), - gelet op richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (8) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 januari 1998 (9) over de mededeling van de Commissie “Cohesie en de informatiemaatschappij” ( COM(1997) 7 - C4-0044/1997 ), - onder verwijzing naar zijn advies van 10 februari 1999 (10) inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij ( COM(1997) 628 - C4-0079/1998 - 1997/0359(COD) ), - gelet op Beschikking 1336/97/EG van het Europees Parlement en de Raad (11) betreffende een geheel van richtsnoeren voor trans-Europese telecommunicatienetwerken, - gelet op Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) betreffende de rechtsbescherming van databanken, - gelet op mededeling van de Commissie over de te nemen maatregelen naar aanleiding van de raadpleging over het Groenboek "Pluralisme en mediaconcentratie in de interne markt - beoordeling van de noodzaak van communautair beleid” ( COM(1994) 353 ), - gezien het eerste (1996) en het tweede (1997) jaarverslag van het Forum van de Informatiemaatschappij, - gezien het advies van het Forum van de Informatiemaatschappij inzake het Groenboek van de Commissie over overheidsinformatie in de informatiemaatschappij, - gezien het eindverslag (1997) van de werkgroep van deskundigen op hoog niveau over de sociale en samenlevingsaspecten van de informatiemaatschappij: “Een Europese informatiemaatschappij voor iedereen”, waarin de noodzaak van maatschappelijke integratie van de informatietechnologie wordt benadrukt, - gelet op artikel 47, lid 1 van het Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie werkgelegenehid en sociale zaken ( A5-0067/2000 ), A. overwegende dat politieke vastbeslotenheid van essentieel belang is om de door de Commissie gestelde doelstellingen ter bevordering van een informatiemaatschappij voor iedereen te bereiken, B. overwegende dat een sterke groei van elektronische communicatiediensten grote voordelen zal bieden aan de consument, de regeringen, de zakenwereld en de Europese economie, C. overwegende dat de lidstaten weliswaar verschillende plannen en beleidsvormen hebben opgezet ter bevordering van de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, maar dat onderlinge samenwerking en samenwerking met de Unie van het grootste belang zijn voor het welslagen van maatregelen die tot doel hebben de informatiemaatschappij in Europa verder te ontwikkelen, D. overwegende dat elke sector, zoals bijvoorbeeld technologisch onderzoek, bedrijven (waaronder de industrie van creatieve content) en overheid, moet handelen en samenwerken opdat de informatiemaatschappij een gemeenschappelijk goed wordt voor alle burgers en de gehele samenleving, E. overwegende dat men rekening moet houden met de “benchmarking” in de lidstaten om de totale Europese prestaties op dit terrein te verbeteren, F. overwegende dat een goedkope en snelle toegang tot Internet deel moet uitmaken van een evolutionieve universele dienstverlening; dat met het oog hierop de noodzakelijke telecommunicatie-infrastructuren moeten worden ontwikkeld, rekening houdend met de noodzaak om een universele, niet-discriminerende toegang tot lokale netwerken te bieden, G. overwegende dat de snelle ontwikkeling van de mobiele communicatiediensten van de derde generatie de EU een leidende rol op wereldniveau zal geven op het gebied van de nieuwe informatieproducten en -diensten, H. overwegende dat rekening moet worden gehouden met de explosieve ontwikkeling van e-commerce en het te verwachten tekort aan technische kennis en ondernemingskapitaal bij het MKB, alsmede met de door de ontwikkeling van e-commerce te verwachten omzetontwikkeling en het trage besluitvormingsproces in de Europese Unie, I. overwegende dat de groeimogelijkheden van Internet grote invloed op de Europese economie hebben en dat hiermee in het economische beleid van de Europese Unie in elk opzicht hiermee rekening moet worden gehouden, J. overwegende dat de nieuwe informatietechnologieën een sociale en economische ruimte creëren die in beginsel van transnationale aard is, en dat hiermee in het economisch, onderwijs-, sociaal en arbeidsbeleid hiermee principieel rekening dient te worden gehouden, K. overwegende dat gemiddeld slechts 1% van de nationale gezondheidszorgbegroting wordt besteed aan informatietechnologie, L. overwegende dat er grote verschillen bestaan tussen de lidstaten waar het gaat om de capaciteiten van hun overheidsdiensten op het gebied van de informatietechnologie en het gebruik van Internet, M. overwegende dat het Vijfde kaderprogramma voor onderzoek belangrijke maatregelen omvat ter ontwikkeling van onder andere een gebruikersvriendelijke informatiemaatschappij en nieuwe netwerken om universiteiten met elkaar te verbinden, N. overwegende dat moet worden getracht aangepaste normen, gemeenschappelijke generieke toepassingen en compatibele databanken en diensten te ontwikkelen die nodig zijn om alles te halen uit wat de informatiemaatschappij potentieel grensoverschrijdend te bieden heeft, O. overwegende dat de ontwikkeling van e-commerce de Europese consument grote mogelijkheden biedt, mits deze handel even veilig en betrouwbaar is als de transacties die op de traditionele markten worden verricht, P. overwegende dat alle burgers in staat moeten zijn om volledig gebruik te maken van de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, waarbij vooral rekening moet worden gehouden met de speciale behoeften van gehandicapte burgers en de mogelijkheden die nieuwe technologieën kunnen bieden, Q. overwegende dat evenzeer aandacht moet worden besteed aan alle niet werkende burgers, waaronder met name diegenen die voortijdig van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten, R. overwegende dat marginale groepen burgers, benadeelde groepen en arme mensen toegang moeten krijgen tot de informatiemaatschappij zodat zij in de samenleving en de arbeidsmarkt kunnen worden geïntegreerd en het ontstaan van een categorie zwakkeren in de informatiemaatschappij wordt voorkomen, S. overwegende dat een op de vier nieuwe banen in de jaren 90 is gecreëerd op het gebied van activiteiten in verband met de informatiemaatschappij, T. overwegende dat een helder, stabiel en voorspelbaar wettelijk kader, gebaseerd op de beproefde beginselen van de interne markt, een essentiële voorwaarde is voor de ontwikkeling van de informatiemaatschappij en e-commerce in Europa, 1. is verheugd over het e Europe-initiatief van de Commissie, dat doelstellingen en tijdschema's noemt voor een zo goed mogelijke verdere ontwikkeling van de informatiemaatschappij in Europa en verwacht dat de Commissie daartoe gedetailleerde plannen uitwerkt, duidelijke prioriteiten stelt en daarbij de taken van de Europese Unie en van de lidstaten afzonderlijk omschrijft; meent dat in het kader van het e Europe-initiatief met voorrang dienen te worden behandeld: 2. betreurt dat de mededeling van de Commissie geen gedetailleerde maatregelen definieert die op EU- en nationaal niveau ter verwezenlijking van deze doelstellingen moeten worden genomen; 3. betreurt het dat aan belangrijke aspecten zoals duurzaamheid, sociale cohesie en werkgelegenheid geen speciale aandacht wordt besteed; 4. wenst dat met de door de Commissie voorgestelde toekomstige actieplannen de maatregelen worden aangegeven en omschreven die enerzijds op regionaal en nationaal niveau en anderzijds op EU-niveau moeten worden getroffen, een en ander met inachtneming van de snelle ontwikkeling van de sector zelf; 5. betreurt zeer dat de mededeling van de Commissie, waarin een belangrijk onderdeel is gewijd aan de toegankelijkheid voor gehandicapten, in de praktijk niet toegankelijk was voor blinden en slechtzienden, omdat zij alleen in PDF-format op de Internetsite van de Commissie beschikbaar was en wijst er met nadruk op dat het huidige Commissievoorstel voor een richtlijn betreffende het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij zou betekenen dat informatie op het Internet technisch zou worden afgegrendeld, waardoor het wettig "kopiëren” zoals het overzetten van gegevens op een alternatieve gegevensindeling zou worden verhinderd, en de deelname van visueel gehandicapten aan de informatiemaatschappij ernstig zou worden belemmerd; 6. dringt erop aan dat de richtsnoeren betreffende het Regionaal Fonds en het Cohesiefonds opnieuw worden bekeken, teneinde ervoor te zorgen dat deze middelen volledig worden gebruikt om minder ontwikkelde en verafgelegen gebieden meer concurrentievermogen te verschaffen in de informatiemaatschappij; 7. verzoekt de Commissie de initiatieven op alle EU-beleidsterreinen aan een boekhoudkundige controle te onderwerpen, waarmee moet worden bereikt dat op alle terreinen rekening wordt gehouden met de verandering van alle aspecten van het dagelijks leven door de informatietechnologie en de nieuwe media; 8. benadrukt dat de ontwikkeling van de Europese informatiemaatschappij alleen effectief kan worden bevorderd, als Europa beschikt over een stevige kennis- en innovatiestructuur, een breed en goed ontwikkelde gebruikersmassa en geavanceerde informatie- en communicatietechnologie; 9. onderstreept dat een groot deel van de innovatie binnen de informatiemaatschappij enerzijds door de ICT-sector wordt gerealiseerd, en anderzijds door de ICT-bedrijven in nauwe samenwerking met diverse ketens en sectoren (transport, geldverkeer, e.d.); betreurt dat de noodzaak van deze samenwerking voor innovatie onderbelicht blijft in het e Europe-initiatief; acht het met name noodzakelijk dat het clusteren van MKB wordt bevorderd; 10. stelt vast dat ongeveer 80% van de elektronische handel plaatsvindt tussen bedrijven (business-to-business); is van mening dat een verdere ontwikkeling van e-commerce tussen bedrijven en consumenten het uitbouwen vereist van een kritische consumentenmassa, maar dat de manier waarop dit gerealiseerd moet worden onduidelijk blijft in het e Europe-initiatief; 11. dringt er met nadruk bij de Commissie op aan de risico's en mogelijkheden te analyseren die voor de arbeidsmarkt verbonden zijn aan de ontwikkeling van de informatiemaatschappij, met het oog daarop plannen voor te leggen voor de uitbreiding van kleine bedrijven en stimulering van innovatie en initiatieven te nemen die ervoor moeten zorgen dat het creëren van arbeidsplaatsen in alle sectoren wordt bevorderd door het gebruik van informatietechnologie; 12. verzoekt de Commissie de sociaal-economische aspecten van het initiatief in een brede context te bestuderen en daarbij met name rekening te houden met de uitgangspunten en de vraagstelling van het Vijfde kaderprogramma voor onderzoek; 13. verzoekt de Raad uitdrukking te geven aan zijn politieke vastbeslotenheid om de tussen de VS en de EU bestaande kloof op het terrein van informatiemaatschappij en e-commerce te dichten en verzoekt de Commissie maatregelen te treffen ter verkleining van deze achterstand; 14. verzoekt de Commissie en de Raad om tezamen met het Parlement naar nieuwe wegen te zoeken om de wetgevingswerkzaamheden te bespoedigen en nieuwe standpunten in te nemen over wat in richtlijnen en wat via aan de Commissie gedelegeerde bevoegdheden moet worden geregeld; 15. verzoekt de Commissie en de lidstaten de flexibiliteit niet te ondergraven en de groei van e-commerce niet door te veel regelgeving te knevelen; 16. verzoekt de Raad de e-commerce richtlijn spoedig aan te nemen en dringt er bij de lidstaten op aan deze met spoed in nationale wetgeving om te zetten zodat Europese bedrijven en met name MKB worden aangemoedigd in e-commerce in de Unie te investeren, waarin zij kunnen profiteren van de rechtszekerheid van het “one stop shopping” die door dit initiatief betreffende de interne markt wordt geboden; 17. verzoekt de Commissie na te gaan waarom de VS voorlopen op de EU bij het gebruik van Internet en e-commerce en de desbetreffende terreinen in het actiekader en benchmarkingcriteria op te nemen; 18. verzoekt de Raad en de Commissie stappen op politiek en wetgevend niveau te nemen om Europa's leidende positie ten opzichte van de VS in de sector mobiele communicatie en de levering van informatiemaatschappijdiensten via mobiele netwerken te handhaven en de invoering van de draadloze technologie van de derde generatie te bespoedigen; 19. wijst erop dat wetgevende maatregelen de bereidheid tot investeren in de sector mobiele communicatie niet in de weg mogen staan, maar dat daarbij wel rekening moet worden gehouden met de noodzaak ook in deze sector een gezonde concurrentie veilig te stellen; 20. verzoekt de lidstaten een gemeenschappelijke benadering te definiëren ter verwezenlijking van een transeuropese informatiemaatschappij en om de onderlinge samenwerking en die met de EU op dit terrein te bevorderen; 21. verzoekt de Raad en de lidstaten alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de samenwerking op het gebied van justitie en politie op het terrein van de informatiemaatschappij te versterken teneinde de veiligheid van de transacties en de vertrouwelijkheid van de gegevens te waarborgen; 22. is van mening dat de ontwikkeling van veilige identificatiesystemen, systemen ter waarborging van de vertrouwelijkheid van berichten en methoden om veranderingen daarin tegen te gaan van het grootste belang zijn voor de ontwikkeling van een digitaal, concurrerend en mobiel e Europe en een belangrijk onderdeel zullen vormen van de infrastructuur van een dergelijk Europa; neemt kennis van het concurrentievoordeel dat Europa geniet met betrekking tot slimme kaarten en andere veilige identificatiesystemen; 23. verzoekt de Commissie de rol te definiëren van de nationale en Europese financiering van e Europa-initiatieven en duidelijkheid te verschaffen over de vraag welke begrotingslijnen op de begroting 2000 zijn bedoeld om maatregelen te financieren in verband met haar communicatiedoelstellingen en met name voor het IST-programma; 24. wijst erop dat veel meer aandacht moet worden besteed aan kwesties die verband houden met de privacybescherming van de burgers; 25. verzoekt de lidstaten zich te verplichten tot “benchmarking” van hun initiatieven ter bevordering van de informatiemaatschappij teneinde te zorgen voor verspreiding van de beste praktijken; 26. dringt aan op een ingrijpende hervorming van de infrastructuur zodat de technologie van de informatiemaatschappij in alle lidstaten toegankelijk wordt en het gevaar van een “Europa met twee snelheden” te niet wordt gedaan en ter bevordering van economische en sociale cohesie tussen alle regio's van de EU; verzoekt de Commissie de toegang via Internet tot de technologie van de informatiemaatschappij over het algemeen te beschouwen als een onderdeel van de universele dienstverlening; verzoekt de Commissie derhalve de overgebleven regionale toegangsbarrières grondig te bestuderen en voorstellen in te dienen betreffende het tijdstip waarop Internet deel moet gaan uitmaken van een universele dienstverlening in alle lidstaten, 27. verzoekt de lidstaten tijdig de initiatieven/aanbevelingen van de Commissie ter verlaging van de kosten voor toegang tot het Internet (verlaging van de prijzen voor huurlijnen en verlening van licenties, ontkoppeling van abonné-aansluiting) te bestuderen en onverwijld na te gaan of deze kunnen worden uitgevoerd; 28. verzoekt de lidstaten, communautaire instellingen en regionale en plaatselijke overheden alle mogelijke middelen in te zetten om te zorgen voor scholing en bijscholing van de Europese burgers op het gebied van informatietechnologieën, zodat aan de behoefte aan gekwalificeerd personeel in de nieuwe sectoren tegemoet kan worden gekomen; 29. verzoekt de Commissie en de Raad een algemene strategie te ontwikkelen ter bevordering van e Europe en alle aspecten van de informatiemaatschappij, waaronder het scheppen van banen waarvoor een hoge mate van scholing vereist is en de nodige onderwijs- en opleidingsmaatregelen om de werknemers de instrumenten te verschaffen die nodig zijn om gebruik te maken van de nieuwe en snelveranderende mogelijkheden en de grotere sociale cohesie; is van mening dat van deze globale strategie ook richtsnoeren, aanbevelingen en aanwijzigingen voor specifieke maatregelen op nationaal en Europees niveau deel moet uitmaken en gekoppeld moet worden aan nationale werkgelegenheidsplannen, haalbare doelen, die op jaarbasis moeten worden bereikt en inspraak van de sociale partners, onderwijskrachten en opleidingspersoneel; 30. verlangt een nieuw werkgelegenheidsrichtsnoer voor elk van de huidige richtsnoeren die voor 2001 adequaat moeten worden aangepast zodat in een vroeg stadium volledig rekening kan worden gehouden met deze globale strategie; verzoekt derhalve de Commissie om een punt 11 "Verbetering van de werkgelegenheid en de sociale cohesie in de informatiemaatschappij” in haar e Europe-initiatief op te nemen, dat vooral gericht is op korte termijnmaatregelen om het dreigende verlies van werkgelegenheid in Europa, in verband met de IT-sectoren, te bestrijden; 31. wijst erop dat het belangrijk is dat de instellingen voor onderwijs en opleiding in de Europese Unie kunnen beschikken over personeel dat voldoende is opgeleid in IT en verzoekt de Commissie, de lidstaten en de beide vertegenwoordigers van de industrie ervoor te zorgen dat volledig rekening wordt gehouden met dit aspect; is derhalve van mening dat aandacht moet worden geschonken aan de instelling van een referentiekader voor de basisscholing die vereist is om werknemers op te leiden voor activiteiten die verband houden met informatietechnologie en is van mening dat voor dergelijke elementaire IT-vaardigheden een certificaat dient te worden afgegeven; 32. wijst erop dat de "innovatie” moet verlopen volgens duurzame sociale en milieulijnen, gebaseerd op het "groenen” van IT-infrastructuren, producten en diensten en verlangt sociale innovaties zoals "duurzame leefwijze” en sociale integratie van de "informatie-analfabeten”; doet derhalve een beroep op de lidstaten om te zorgen voor universele toegang tot de nieuwe diensten en niet uitsluitend tot die onderdelen die in het belang zijn van de economie; 33. verzoekt de Commissie bovendien de specifieke regeling krachtens welke vrije Internetkiosken met ingang van eind 2001 voor algemeen gebruik in overheidsgebouwen worden ingericht tot ouderen uit te breiden en ook specifieke maatregelen ten gunste van ouderen te treffen; 34. verzoekt de Commissie en de lidstaten er alles aan te doen om ervoor te zorgen dat het beginsel van gelijke kansen wordt geëerbiedigd en te voorkomen dat de informatiemaatschappij leidt tot nieuwe vormen van ongelijkheid bij de mogelijkheden die mannen en vrouwen worden geboden om te leren hoe zij Internet en multimediamiddelen moeten gebruiken; 35. verlangt dat de nieuwe arbeidsvormen die voortvloeien uit de informatiemaatschappij vergezeld gaan van maatregelen ter waarborging van de rechten op sociale zekerheid en behoorlijke pensioenen van de werknemers zodat deze dit werk kunnen verrichten onder omstandigheden die aan een hoge levensstandaard en werkgelegenheidsnorm en de vereiste veiligheid bieden; verlangt met name dat telewerken, dat, per definitie, nationale grenzen doet vervagen, aan een bijzonder onderzoek wordt onderworpen en dat wordt overwogen of het gewenst is een Europees kader in te voeren ter waarborging van de sociale rechten van telewerkers en thuiswerkers; 36. verzoekt de Commissie plannen op te stellen om de voordelen van een uniform BTW-stelsel te gebruiken voor de groei van e-commerce , en o.a. bronbelasting bij handelstransacties in overweging te nemen; 37. wijst erop dat e-commerce de traditionele manier van zakendoen, vooral voor het MKB, zal veranderen; acht het scheppen van een gunstig klimaat voor investeringen door het midden- en kleinbedrijf noodzakelijk, en dringt aan op krachtige steun vanuit de lidstaten en de EU zodat nieuwe technologieën geïntegreerd worden in het zakelijk opereren en het MKB zijn voordeel kan doen met een bedrijfsvriendelijk wettelijk kader op EU-niveau en op wereldniveau; 38. stelt vast dat alle bedrijven die geen rekening houden met de kansen die het digitale en mobiele milieu bieden, problemen zullen krijgen, hetgeen betekent dat bedrijfs- en onderwijsorganisaties en lidstaten de maatregelen moeten nemen die noodzakelijk zijn om het bewustzijn omtrent de mogelijkheden te bevorderen; 39. verzoekt de Europese Commissie de doelstellingen van e Europe uit te breiden tot andere communautaire beleidsvormen en met name door middel van het regionaal beleid de steunmaatregelen voor immateriële investeringen en de toegang van MKB en zeer kleine bedrijven tot de nieuwe communicatie- en informatietechnologieën prioriteit te geven; 40. verzoekt de Commissie medio 2000 een " e- regeringsconferentie” te organiseren waar de vertegenwoordigers van Europese bestuursinstanties ervaring kunnen uitwisselen over enerzijds online-overheidsdiensten zoals b.v. binnen het public-private-partnershipmodel zijn ontwikkeld en anderzijds de consequente invoering van IT-technologie bij de overheid met herstructurering van het arbeidsproces, teneinde van elkaar ideeën en knowhow op te doen; 41. benadrukt dat de niet te stuiten ontwikkeling van de elektronische handel, net als iedere andere technologische omschakeling, grote invloed op alle bedrijfstakken zal hebben, wat tot verschuivingen bij ondernemingen, arbeid, regio's en landen zal leiden en voordelen zal opleveren voor degenen die zich het beste op deze omschakeling instellen; is van mening dat b.v. gunstige uitwerkingen op de postdiensten en de daarmee verbonden arbeidsplaatsen te verwachten zijn; 42. verzoekt de Commissie met klem de toepassing van haar commerciële-communicatiebeleid door te drukken, zodat nieuwe MKB die e-commerce bedrijven, hun nieuwe diensten in de traditionele media over de grenzen van de Europese Unie heen op doelmatige wijze onder de aandacht kunnen brengen en aldus een Europese merkentrouw kunnen opbouwen als basis voor hun grensoverschrijdende handel; 43. verzoekt de lidstaten in kleuter-, basis-, tertiair en hoger onderwijs vernieuwende en alomvattende maatregelen te nemen op het gebied van het onderwijs voor de nieuwe economie, en verzoekt de Commissie complementariteit in de programma's aan te moedigen, door er bijvoorbeeld op toe te zien dat nieuwe onderwijsprogramma's een e Europe-element bevatten, en verzoekt de Commissie verder in haar initiatief Europese jongeren in het digitale tijdperk bijzondere aandacht te schenken aan concepten van computergesteund leren in samenwerkingsverband, de oprichting van informatienetwerken voor het onderwijs en gegevensbestanden, het gebruik van informatienetwerken voor intercultureel leren en hoge kwaliteitsnormen voor multimediatoepassingen in onderwijs en opleiding; 44. onderstreept dat e-commerce zeer nuttige kansen biedt voor de consument als geheel en in het bijzonder voor sommige categorieën consumenten zoals ouderen, mensen die aan huis gekluisterd zijn en gehandicapten, en dat de consument moet worden gerustgesteld ten aanzien van de moeilijkheden van toegang tot het Internet en dat zijn consumentenrechten en rechten ten aanzien van bescherming van gegevens op een alomvattende, begrijpelijke en doelmatige wijze worden gewaarborgd; is van mening dat de consument concreet en gemakkelijk toegang dient te hebben tot de beroepsmogelijkheden - bijvoorbeeld door een elektronische ombudsman -, en dat de maatregelen waartoe eventueel wordt besloten, onmiddellijk toepasbaar moeten zijn, en verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve een mechanisme op te zetten voor het bijleggen van consumentengeschillen; 45. verzoekt de Commissie om een heroriëntatie van de beschikbare financiële middelen (Structuurfondsen en Cohesiefonds, middelen voor onderzoek, enz.) op de in dit initiatief genoemde projecten; meent dat duidelijk moet worden met welke geldelijke middelen individuele projecten moeten worden gefinancierd; 46. wijst erop dat ervoor moet worden gezorgd dat het Europees Sociaal Fonds en het EQUAL-initiatief ook bijdragen aan de doelstelling om te zorgen voor een geschoold arbeidspotentieel in de zich in hoog tempo ontwikkelende IT-sector; 47. onderstreept dat het Internet en e-commerce nieuwe mogelijkheden bieden voor scheppend werk en veel vragen oproepen wat betreft de definitie van de intellectuele eigendom; 48. verzoekt de Commissie te waken over de ethische veiligheid van de in de Europese Unie op het Internet aangeboden diensten door alle nodige maatregelen te nemen om de eerbiediging van de rechten van de mens en van het kind te waarborgen; 49. beklemtoont dat de nieuwe ontwikkelingen in deze sector tot een duurzame ontwikkeling kunnen bijdragen en verzoekt de Commissie met name bij de hardware en de infrastructuur aspecten van milieubescherming en bij het gebruik een spaarzame omgang met hulpbronnen te bevorderen; 50. wijst er met nadruk op dat de contacten tussen onderzoekers via het Internet een sleutelelement zijn voor het toekomstige economische succes van de EU, en onderstreept derhalve dat het belangrijk is onderzoekers gemakkelijk toegang te bieden tot technologieën van de informatiemaatschappij; 51. verzoekt de Commissie actief de totstandkoming en het gebruik te bevorderen van intelligente, op de nieuwe communicatie- en informatietechnologieën gebaseerde vervoerssystemen om de ontwikkeling van veilige, betrouwbare en doeltreffende netwerken in Europa te waarborgen, waarbij voorkeur wordt gegeven aan intermodaal vervoer, het openbaar vervoer wordt uitgebreid en het milieu de nodige aandacht krijgt; 52. is van mening dat e-commerce een realiteit is waar men niet aan voorbij mag gaan; verzoekt daarom de lidstaten en de Commissie de geëigende maatregelen nemen om deze realiteit optimaal te benutten ten behoeve van economie, arbeidsmarkt en consumenten; 53. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het mededingingsbeleid van de EU in alle lidstaten een "level playing field” voor de Europese ondernemingen verzekert en dat de kansen voor toegang tot de markt gelijk zijn; 54. verzoekt de Commissie het Europees Parlement op de hoogte te houden van de resultaten van het overleg met de lidstaten over de ingrijpende beleidsherziening ter verbetering van de coherentie van de instrumenten die beschikbaar zijn om risicokapitaal te financieren; 55. verzoekt de Commissie in het nieuwe punt 11: “Verbetering van de werkgelegenheid en de sociale cohesie in de informatiemaatschappij” van haar e Europe initiatief de nadruk te leggen op: het onderricht in de nieuwe technologieën voor alle burgers, kortetermijnmaatregelen om het grote aantal vrije vacatures in de IT-sector in Europa te vervullen, op een breed opleidingsoffensief om de vaardigheden uit te breiden, ook van werknemers van middelbare leeftijd en van oudere werknemers, die nodig zijn voor een op kennis gebaseerde maatschappij, op de opstelling van sociale regelgeving voor nieuwe soorten werkgelegenheid die voortkomen uit de IT-revolutie, en op uitbreiding van initiatieven voor gelijke toegang tot informatienetwerken voor maatschappelijk uitgeslotenen; 56. begroet met instemming het onlangs door de Commissie genomen initiatief inzake gratis software en open bronnen, dat in het IST-werkprogramma (WP 2000) hoge prioriteit zal hebben; verzoekt de Commissie - naar analogie van het Internetprogramma van de Franse regering - het gebruik van open-bronfora in haar Internetstrategie te bevorderen en nieuwe initiatieven te overwegen ten gunste van vernieuwende MKB, universiteiten enz. om op basis van open bronnen gebruikersvriendelijke toepassingssoftware te ontwikkelen; 57. is van mening dat mensen met handicaps aandacht moeten krijgen in het kader van de doelstellingen in ieder onderdeel van de mededeling, en dat een informatiemaatschappij voor iedereen niet zal worden verwezenlijkt, tenzij de behoeften van gehandicapten met betrekking tot de toegang, een structureel bestanddeel vormen van alle onderdelen van de mededeling en verzoekt de Commissie en de lidstaten om verdere stappen te nemen in de richting van wetgevingsharmonisatie in verband met de beschikbaarheid van on-line diensten voor gehandicapten in de EU; 58. verzoekt de lidstaten een groter deel van hun begroting voor gezondheidszorg te besteden aan informatietechnologie zodat het netwerk tussen ziekenhuizen, laboratoria, controlecentra, apotheken, eerste-lijnsgezondheidscentra en tehuizen beter kan functioneren; verzoekt de lidstaten informatie - met de nodige veiligheidsvoorzieningen - algemeen beschikbaar te stellen aan personen die werkzaam zijn in de gezondheidszorg, bestuurders en patiënten, teneinde het systeem doorzichtiger en doelmatiger te maken; verzoekt de lidstaten de Europese burger de mogelijkheid te geven een actieve rol te spelen bij de manier waarop hij met zijn gezondheid omgaat en dringt aan op verbetering van de algehele kwaliteit van de gezondheidszorg; 59. verzoekt de Europese Commissie haar optreden met het oog op een snelle Internettoegang voor onderzoekers en studenten te coördineren met haar inspanningen met het oog op de instelling van een Europese onderzoeksruimte, door middel van het bevorderen van centra voor geavanceerd technologisch onderzoek en virtuele onderzoeksinstellingen; dringt verder aan op een versnelling van de netaansluiting van onderzoekers en databanken op Europese schaal; 60. verzoekt alle lidstaten de systemen voor de toegang van burgers en bedrijfsleven tot informatie van hun overheidsdiensten te verbeteren; 61. dringt erop aan dat de Commissie informatietechnologie op brede schaal inzet in haar administratie en communicatie, en e-commerce bijvoorbeeld ook via haar aanbestedingen en betalingsoperaties stimuleert; 62. steunt de Commissie uitdrukkelijk in haar principiële eis om in het kader van de WTO een internationaal concurrentiebeleid in te stellen; acht dit vooral van belang voor ondernemingen die op het gebied van informatie- en communicatietechnologie actief zijn, aangezien hun activiteit juist op de internationale markt is gericht; 63. verzoekt de Commissie en de lidstaten, door middel van een 'e Europe-toets', erop te zien dat nieuwe wetgevende maatregelen niet belemmerend werken voor de mogelijkheden van de nieuwe economie; 64. verzoekt de Commissie en de Raad ook in de toekomst het recht van het publiek op vrije en volledige toegang tot informatie die in digitale vorm wordt verstrekt in openbare centra (bibliotheken, archieven, universiteiten, enz.) te verzekeren; meent dat iedere beperking van dit recht een gevoelige ingreep in de individuele ontwikkelingsmogelijkheden van de burger betekent; 65. verzoekt de Raad en de Commissie een algeheel concept te ontwikkelen om te garanderen dat alle openbare ruimtes (bibliotheken, archieven, universiteiten, enz.) vooral in plattelandsgebieden ten volle van de ontwikkeling van het Internet kunnen profiteren; 66. verzoekt Commissie en Raad erop toe te zien dat in verband met alle mogelijkheden van het e Europa-initiatief en in het kader van het daarop aansluitende actieprogramma de interne markt en de interactie tussen de verschillende regelgevingen en instrumenten ten volle worden geëerbiedigd; 67. verzoekt de Commissie er in dit verband op te letten dat alle bestaande richtlijnen en verordeningen een uniforme juridische logica volgen en geen strijdigheden bevatten; 68. verzoekt de Commissie een Internet-toegangspoort op te richten voor alle risicokapitaalinstrumenten van de Gemeenschap met inbegrip van andere informatiebronnen over financiële instrumenten; 69. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en de parlementen van de lidstaten.