(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7524/8/2006 – C6-0267/2006) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2003)0644 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0352/2006 ), – gezien de aan deze wetgevingsresolutie gehechte verklaringen van de Commissie, die samen met het wetgevingsbesluit zullen bekendgemaakt worden in het Publicatieblad, 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. P6_TC2-COD(2003)0256 Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 13 december 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. …/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. 1907/2006.) BIJLAGE Verklaring van de Commissie betreffende alternatieve methoden: De ontwikkeling van computerondersteunde, in vitro en andere methodieken – met inbegrip van de verfijning van bestaande methoden – die een onderdeel vormt van de strategie van de Gemeenschap ter bevordering van alternatieve testmethoden, is reeds decennialang een prioriteit. Tussen 1999 en 2002 (vijfde Kaderprogramma) heeft de EU 43 onderzoekprojecten gesteund voor een totaalbedrag van 65 miljoen euro. Een aantal van deze projecten loopt nog steeds. Via het huidige Kaderprogramma voor wetenschappelijk onderzoek (zesde Kaderprogramma: 2003-2006) investeert de Europese Unie meer dan 90 miljoen euro in de ontwikkeling van robuuste en doeltreffende proefdiervrije testmethoden die aan de eisen van internationale validatie voldoen. Deze onderzoekactiviteiten zullen in het komende zevende Kaderprogramma (2007-2013) worden voortgezet door middel van gecoördineerde activiteiten inzake alternatieve methoden en strategieën voor veiligheidsbeproeving, met name van farmaceutische producten (onder het thema Gezondheid) en in de industrie toegepaste chemische stoffen (onder het thema Milieu). Er is onderzocht welke methoden de grootste bijdrage kunnen leveren tot het verminderen van het aantal dierproeven in het kader van REACH, rekening houdend met de tijd die nodig is om de proeven te ontwikkelen en met de relevante registratietermijnen in REACH. Dientengevolge behelst het zevende Kaderprogramma onder meer de ontwikkeling van methoden die rechtstreeks kunnen bijdragen tot een vermindering van het aantal proefdieren dat in het kader van REACH wordt gebruikt. Via initiatieven zoals het Europees Partnerschap voor alternatieven voor dierproeven, dat op 7 november 2005 door de Commissarissen Potocnik en Verheugen samen met het bedrijfsleven op de rails is gezet, wordt gestreefd naar participatie van de belanghebbende partijen. Dankzij een doeltreffende bundeling van de ervaring, deskundigheid en middelen van de Commissie en het bedrijfsleven is een gemeenschappelijk, gecoördineerd en sectoroverschrijdend partnerschap op EU-niveau tot stand gebracht dat meer resultaat zal sorteren dan de van oudsher gefragmenteerde initiatieven op dit gebied. De validatie van alternatieve testmethoden vormt sedert 1991 een prioriteit voor de Commissie. Zij heeft daartoe het Europees Centrum voor de validatie van alternatieve methoden (ECVAM) in het leven geroepen. Het betreft een speciale afdeling van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek die als taak heeft de validatie van alternatieve testmethoden op EU-niveau te coördineren en de ontwikkeling, validatie en internationale erkenning van alternatieve testmethoden te bevorderen. De Commissie zal doorgaan met het valideren van passende methoden en de toepassing van gevalideerde methoden in het kader van de Gemeenschapswetgeving in overweging nemen. In de context van de Gemeenschapswetgeving inzake chemische stoffen wordt momenteel van dergelijke passende methoden gebruik gemaakt bij de aanpassing van bijlage V van Richtlijn 67/548/EEG. De Commissie erkent het belang van een zo snel mogelijke acceptatie van dergelijke methoden voor regelgevingsdoeleinden en zij heeft in bijlage V van Richtlijn 67/548/EEG een aantal gevalideerde alternatieve testmethoden vastgesteld nog vóór deze internationaal waren erkend. Het is voor de Commissie een zaak van prioritair belang dat de regelgeving inzake proeven in het kader van de REACH-verordening wordt aangepast zo spoedig mogelijk nadat passende gevalideerde methoden beschikbaar komen. De Commissie zal haar activiteiten in internationale fora voortzetten, met name in de OESO, waar zij een bijdrage levert aan de totstandkoming van nieuwe normen voor tests met bijzondere aandacht voor de bovengenoemde recentelijk gevalideerde methoden. Het regelgevingskader waarbinnen testmethoden worden gebruikt, is even belangrijk als de methoden zelf. Van meet af aan vormde de minimalisering van het proefdiergebruik een kernelement van de REACH-benadering, en de Commissie heeft zich consequent ingespannen om dit aspect van het voorstel te verbeteren. Dit blijkt uit een aantal substantiële wijzigingen die in de loop van het proces zijn doorgevoerd, zoals de toevoeging van een preregistratiefase naar aanleiding van reacties op het Witboek van 2001 en de instemming met één enkele preregistratietermijn zoals voorgesteld in het advies van het Parlement in eerste lezing alsook in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad. De zorg voor minimalisering van het proefdiergebruik spreekt ook uit specifieke juridische bepalingen, met name betreffende de aansporing om stoffen te groeperen, de evaluatie van voorstellen voor tests en de uitbreiding van conclusies tot verwante stoffen. Belangrijke werkzaamheden met het oog op de vermindering van het proefdiergebruik vinden thans plaats in de RIP's (REACH Implementation Projects) door de ontwikkeling van slimme beproevingsstrategieën. De Commissie heeft zich ertoe verbonden deze werkzaamheden na de aanneming van REACH voort te zetten. De ontwikkeling en handhaving van de richtsnoeren en de via het Agentschap verlopende procedures, bijvoorbeeld, biedt nog meer mogelijkheden om tegemoet te komen aan de bezorgdheid over dierproeven. De Commissie zal met de relevante aspecten ook rekening houden bij de toetsing van Richtlijn 86/609/EEG, met name ten aanzien van de manieren waarop overeenkomstig het principe van de "drie V's" de ontwikkeling, validatie en acceptatie voor regelgevingsdoeleinden van alternatieve methoden nog meer kunnen worden bevorderd. Verklaring van de Commissie over tabaksadditieven in de context van de onderhandelingen over REACH en in verband met de amendementen van het Europees ParlementP over tabaksadditieven Bestanddelen van tabaksproducten vallen net als alle andere chemische stoffen onder de REACH-verordening. Als zodanig zullen ze moeten worden geregistreerd en zullen ze onderworpen zijn aan beoordeling, beperking of autorisatie uit hoofde van de REACH-regeling. Sommige van de effecten van deze stoffen in verbrande vorm dienen aan de orde te komen in een eventueel vereiste chemische veiligheidsbeoordeling. Zodra de REACH-regeling operationeel is, zal de in het kader van REACH beschikbaar gekomen informatie over tabaksbestanddelen moeten worden samengevat en in acht genomen om beter te kunnen profiteren van de synergie met de lopende werkzaamheden in de context van Richtlijn 2001/37/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten. In de context van Richtlijn 2001/37/EG dient de Commissie te bevorderen: De Commissie zal tevens: Bij de volgende herziening van Richtlijn 2001/37/EG, die zal worden gebaseerd op het verslag over de uitvoering daarvan dat voor eind 2007 op stapel staat, zal de Commissie overwegen het kader voor de beoordeling van tabaksbestanddelen in het licht van de opgedane ervaring en de effectbeoordelingen voor verschillende opties verder te ontwikkelen. De bewijslast voor de effecten op de gezondheid van de bestanddelen en de uitstoot van tabaksproducten dient volledig bij de industrie te berusten en zij dient verantwoordelijk te zijn voor de financiering van de ontwikkeling, validering en uitvoering van de benodigde tests op toxicologische en verslavende effecten. Dit proces moet onder leiding van de instanties voor de volksgezondheid staan om ervoor te zorgen dat volksgezondheidsaspecten in alle ontwikkelde methodologieën afdoende aan de orde komen. Op basis van het in de vorige alinea neergelegde beginsel ten aanzien van de rol van de industrie bij de financiering van de tests zal de Commissie onderzoeken wat de concrete mogelijkheden zijn om voldoende personele en financiële middelen te mobiliseren voor de financiering van een substantieel werkprogramma voor de beoordeling van bestanddelen en de uitstoot van rook teneinde de resultaten vanuit het perspectief van de gezondheid afdoende te kunnen beoordelen. De Commissie is zich ervan bewust dat de ontwikkeling en validering van methodologieën en de beoordeling van stoffen een veeleisende taak vormen en dat de uitvoering daarvan enkele jaren in beslag zal nemen. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7525/3/2006 – C6-0268/2006) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0644 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0345/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp van de Raad (15712/2006), – gelet op artikel 245, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160, lid 2 van het EGA-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0434/2006), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0463/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerpbesluit van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de ter raadpleging ingediende tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp van de Raad (15715/2006), – gelet op artikel 245, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 160, lid 2 van het EGA-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0435/2006), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0462/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerpbesluit van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de ter raadpleging ingediende tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14153/2/2006 – C6-0422/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0467 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2006)0492 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2, van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0435/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1, van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien de gemeenschappelijk beleidslijn van de Raad van 7 november 2006 (14259/2006), – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0181 ) (1) en het gewijzigde voorstel ( COM(2006)0213 ) (2) , – gezien zijn standpunten van 15 maart 2006 (3) en 6 juli 2006 (4) inzake het voorstel van de Commissie en van 6 september 2006 inzake het gewijzigde voorstel van de Commissie (5) , – gelet op artikel 279 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0431/2006), – gelet op de artikelen 51 en 56 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0447/2006 ), 1. aanvaardt de conclusies van het overleg op 21 november 2006 en verklaart de in artikel 184 van het Financieel Reglement bedoelde overlegprocedure voor gesloten; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement, zoals gehecht aan deze wetgevingsresolutie, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE 2005/0090 (CNS) VERORDENING VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 279, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 183, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement, Gezien het advies van de Rekenkamer (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (7) , hierna "Financieel Reglement" genoemd, legt de rechtsgrondslag voor de hervorming van het financiële beheer. De essentiële elementen ervan moeten dan ook worden gehandhaafd en versterkt. Ten behoeve van meer transparantie moet in het bijzonder informatie worden verstrekt over de begunstigden van communautaire middelen. Voorts moeten de in het Financieel Reglement vastgestelde begrotingsbeginselen in alle wetgevingsbesluiten in acht worden genomen, met zo min mogelijk uitzonderingen. (2) De praktische ervaring heeft uitgewezen dat bepaalde wijzigingen nodig zijn om de uitvoering van de begroting en de verwezenlijking van de onderliggende beleidsdoelstellingen te vergemakkelijken en om bepaalde vereisten inzake procedures en documenten aan te passen teneinde deze beter op de ermee gepaard gaande risico's en kosten af te stemmen, in overeenstemming met het in artikel 5, derde alinea, van het EG-Verdrag neergelegde evenredigheidsbeginsel. (3) Alle wijzigingen moeten helpen de doelstellingen van de door de Commissie ondernomen hervormingen te verwezenlijken en een goed financieel beheer te bevorderen of te bewerkstelligen, en er aldus toe bijdragen dat een redelijke betrouwbaarheidsgarantie met betrekking tot de wettigheid en de regelmatigheid van de financiële verrichtingen wordt verkregen. (4) Er moet rekening worden gehouden met de bepalingen ter uitvoering van de inkomsten en uitgaven van de begroting die vervat zijn in de basisbesluiten welke voor de periode 2007-2013 zijn vastgesteld, om voor samenhang van die besluiten met het Financieel Reglement te zorgen. (5) Verduidelijkt moet worden dat een goed financieel beheer een effectieve en efficiënte interne controle vergt, en de belangrijkste kenmerken en doelstellingen van de internecontrolesystemen moeten worden omschreven. (6) Teneinde met betrekking tot het gebruik van begrotingsmiddelen de nodige transparantie te garanderen, is het noodzakelijk om, binnen bepaalde grenzen die nodig zijn ter bescherming van legitieme openbare en particuliere belangen, informatie ter beschikking te stellen over de begunstigden van die middelen, rekening houdend met het bijzondere karakter van het landbouwjaar en de gevolgen daarvan voor het Europees Landbouwgarantiefonds. (7) Wat het eenheidsbeginsel betreft, moet de regel inzake rente op voorfinanciering worden vereenvoudigd. De administratieve lasten waarmee de invordering van dergelijke rente gepaard gaat, staan niet in verhouding tot het nagestreefde doel, en het zou dan ook efficiënter zijn als de rente kon worden verrekend met de laatste betaling aan de begunstigde. (8) Wat het jaarperiodiciteitsbeginsel betreft, moet meer flexibiliteit en doorzichtigheid worden ingevoerd om in te spelen op functionele behoeften. De overdracht van kredieten moet bij uitzondering worden toegestaan in het geval van de uitgaven voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van het nieuwe Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF). (9) De betalingsverzoeken van de lidstaten in het kader van de nieuwe landbouwverordeningen zullen zeer sterk in het begin van het begrotingsjaar n geconcentreerd zijn. De maximumgrens voor vervroegde vastleggingen in het kader van het ELGF (vanaf 15 november van het jaar n- 1) voor de uitgaven van dagelijks beheer (ten laste van de begroting van het jaar n ) moet daarom worden verhoogd tot driekwart van de overeenkomstige kredieten in de laatste vastgestelde landbouwbegroting. Wat de grens voor vervroegde vastlegging van administratieve uitgaven betreft, moet de tekst in die zin worden aangepast dat wordt gerefereerd aan kredieten waartoe door de begrotingsautoriteit is besloten, zodat kredietoverschrijvingen worden uitgesloten. (10) Het gebruik van niet-gesplitste kredieten voor veterinaire maatregelen, ten laste van het ELGF, belemmert de uitvoering van deze maatregelen onnodig, vooral door de maxima die voor overdrachten gelden. Het gebruik van gesplitste kredieten voor deze uitgaven moet derhalve worden toegestaan, daar dit beter strookt met het meerjarige karakter van de maatregelen. (11) Wat het universaliteitsbeginsel betreft, dienen twee punten te worden toegevoegd aan de lijst van bestemmingsontvangsten. Ten eerste moet het, zoals thans bij specifieke onderzoeksprogramma's het geval is, voor de lidstaten mogelijk zijn ad-hocbijdragen als bestemmingsontvangsten te storten voor projecten in het kader van door de Commissie beheerde programma's op het gebied van buitenlandse betrekkingen. Ten tweede moet de opbrengst van de verkoop bij vervanging of het buiten dienst stellen van voertuigen, uitrusting, installaties, materiaal en wetenschappelijke en technische apparaten als bestemmingsontvangsten worden beschouwd, als stimulans voor de ordonnateurs om de best mogelijke prijs te bedingen. (12) Thans moet de Commissie van de begrotingsautoriteit voorafgaande toestemming krijgen om schenkingen of legaten te aanvaarden die lasten kunnen meebrengen. Om onnodige en omslachtige procedures te vermijden, dient toestemming alleen verplicht te worden gesteld in geval van schenkingen die een bepaald bedrag overschrijden en aanzienlijke lasten met zich meebrengen. (13) De regels inzake kredietoverschrijvingen dienen op bepaalde punten vereenvoudigd en verduidelijkt te worden, omdat zij in de praktijk omslachtig of onduidelijk zijn gebleken. (14) Met het oog op de efficiëntie dient de Commissie zelfstandig te kunnen beslissen over overschrijvingen uit de reserve in gevallen waarin een basisbesluit voor de betrokken actie bij de opstelling van de begroting ontbreekt, maar tijdens het begrotingsjaar wordt vastgesteld. (15) De regels betreffende de administratieve overschrijvingen van de Commissie moeten worden aangepast aan de nieuwe activiteitsgestuurde begrotingsstructuur. Daarom dient een uitzondering op de "aanmeldingsprocedure" te worden voorzien. Tijdens de laatste maand van het begrotingsjaar moet de Commissie zelfstandig kunnen beslissen over kredietoverschrijvingen met betrekking tot personeelsuitgaven, binnen de grens van 3% van de kredieten van het begrotingsjaar. (16) De artikelen 26, 45 en 46 van het Financieel Reglement moeten wegens de afschaffing van de reserve voor communautaire leningen en garanties op leningen ten behoeve van derde landen en de vaststelling van een nieuwe voorzieningsregeling voor het Garantiefonds voor externe maatregelen worden aangepast. (17) Teneinde in uitzonderlijke gevallen van internationale humanitaire rampen en crisissituaties die zich aan het eind van het begrotingsjaar voordoen, sneller de nodige middelen te kunnen mobiliseren, moet de Commissie zelfstandig kunnen beslissen om ongebruikte begrotingskredieten die beschikbaar zijn onder rubriek 4 van het meerjarig financieel kader, over te schrijven naar de begrotingsonderdelen die voor dit soort situaties zijn bedoeld. (18) Wat de begrotingsprocedure betreft, is de in artikel 29 van het Financieel Reglement opgenomen bepaling dat de begroting binnen twee maanden na de vaststelling moet worden bekendgemaakt, onrealistisch gebleken: drie maanden zou haalbaarder zijn. Het begrip "activiteitenoverzicht" moet in artikel 33 van het Financieel Reglement worden ingevoegd om een van de sleutelelementen van de activiteitsgestuurde begroting (ABB) een officiële status te geven, en de inhoud ervan moet worden omschreven om deze operationeel te maken. De betalingsschema's moeten worden opgenomen in de in artikel 33 van het Financieel Reglement genoemde werkdocumenten bij het voorontwerp van begroting in plaats van in de begroting zelf, omdat zij voor de begrotingsprocedure niet relevant en onnodig belastend zijn. (19) Wat de uitvoering van de begroting betreft, zijn enkele aanpassingen nodig om beter rekening te houden met de specifieke kenmerken van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB). Met het oog op juridische duidelijkheid moeten de verschillende soorten basisbesluiten in het kader van het EG-Verdrag en titel V en VI van het VEU in artikel 49 van het Financieel Reglement worden vermeld in plaats van in de uitvoeringsvoorschriften. Voorts moet een specifieke bepaling worden toegevoegd om rekening te houden met de verschillende soorten voorbereidende maatregelen die op het gebied van het GBVB kunnen worden genomen. (20) Ten aanzien van de beheersmethoden moet artikel 53 van het Financieel Reglement met het oog op de duidelijkheid worden geherstructureerd. Ook dient de beperking van het gedeeld beheer tot het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en de Structuurfondsen te worden geschrapt, omdat voortaan meer programma's onder gedeeld beheer zullen worden uitgevoerd. De vereisten voor gezamenlijk beheer moeten worden verduidelijkt. Artikel 54, lid 2, punt b), moet worden aangevuld met de Europese Investeringsbank en het Europees Investeringsfonds als communautaire organen waaraan de Commissie taken kan delegeren. De in artikel 54 van het Financieel Reglement opgenomen criteria voor nationale publiekrechtelijke organen moeten worden vereenvoudigd om het gebruik ervan te vergemakkelijken en te voorzien in toenemende operationele behoeften, en het bereik van deze bepaling moet worden uitgebreid tot internationale publiekrechtelijke organen. Artikel 54 moet ook duidelijkheid brengen in de positie van bijzondere adviseurs of missiehoofden die door de Raad worden aangesteld om bepaalde acties in het kader van het gemeenschappelijke buitenlands en veiligheidsbeleid te beheren. (21) De verantwoordelijkheden van de lidstaten bij gedeeld beheer moeten gedetailleerder worden beschreven, gezien de voortdurende discussies tussen de instellingen over de kwijtingsprocedure en de controlesystemen die moeten worden ingevoerd, en deze moeten de wederzijdse verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie weerspiegelen. Volgens het nieuwe interinstitutioneel akkoord moeten de lidstaten verplicht worden een jaarlijks overzicht van de beschikbare controles en verklaringen met betrekking tot de middelen onder gedeeld beheer op te stellen. (22) Het verbod op delegatie van uitvoeringstaken aan privaatrechtelijke organen in artikel 57 van het Financieel Reglement moet worden gewijzigd, daar de bepalingen van dat verbod onnodig streng zijn gebleken. De Commissie moet bijvoorbeeld een reisbureau of organisator van conferenties kunnen inschakelen voor het vergoeden van de kosten van deelnemers aan conferenties, mits het particuliere bedrijf geen discretionaire bevoegdheid uitoefent. (23) De oprichting van gezamenlijke instanties voor financiële onregelmatigheden door verschillende instellingen moet mogelijk worden gemaakt. (24) De taak van de rekenplichtige om de rekeningen te certificeren op basis van de financiële informatie die hem door de ordonnateurs is verstrekt, moet worden verduidelijkt. Daartoe moet de rekenplichtige de bevoegdheid krijgen de door de gedelegeerde ordonnateur ontvangen informatie te controleren en zo nodig een voorbehoud te maken. (25) De betrekking tussen de intern controleur van de Commissie en de communautaire organen moet worden verduidelijkt. Die organen moeten hun eigen interncontrolefunctie hebben die aan hun eigen raad van beheer verantwoording aflegt, terwijl de interne controleur van de Commissie aan het College verantwoording aflegt over de procedures en systemen van de Commissie. De intern controleur van de Commissie dient alleen te bevestigen dat de interncontrolefunctie van de organen aan internationale normen voldoet, en daartoe dient hij in staat te zijn de kwaliteit van de internecontroleactiviteiten te evalueren. (26) Voor vorderingen moet een verjaringstermijn worden ingevoerd. Anders dan voor vele lidstaten, geldt voor de Gemeenschap geen verjaringstermijn waarna financiële vorderingen komen te vervallen. Voor de Gemeenschap geldt evenmin een verjaringstermijn ten aanzien van de inning van haar vorderingen op derden. De invoering van een dergelijke verjaringstermijn strookt met het beginsel van goed financieel beheer. (27) Het Financieel Reglement moet het belang van kadercontracten bij het beheer van overheidsopdrachten weerspiegelen. Het moet het gebruik van interinstitutionele aanbestedingsprocedures aanmoedigen en voorzien in de mogelijkheid van gezamenlijke aanbestedingsprocedures door een instelling en een aanbestedende dienst van een lidstaat. (28) Er moeten bepaalde technische aanpassingen worden aangebracht om ervoor te zorgen dat de terminologie van het Financieel Reglement volledig in overeenstemming is met Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (8) . De mogelijkheid die de lidstaten krachtens die richtlijn hebben om specifieke procedures voor geheim verklaarde opdrachten vast te stellen, wanneer de uitvoering ervan vergezeld moet gaan van speciale veiligheidsmaatregelen of wanneer de bescherming van de lidstaat zulks vereist, om procedures voor het plaatsen van opdrachten geheim te verklaren, moet ook worden opengesteld voor de communautaire instellingen. (29) In overeenstemming met Richtlijn 2004/18/EG moeten de regels inzake uitsluiting van deelname aan een aanbestedingsprocedure worden verduidelijkt. Voorts moet met het oog op de rechtszekerheid en de evenredigheid in het Financieel Reglement een maximumtermijn voor de uitsluiting worden vermeld. In het licht van Richtlijn 2004/18/EG moet een uitzondering op de uitsluitingsregels worden gemaakt voor de aankoop van leveringen tegen bijzonder gunstige voorwaarden, hetzij bij een leverancier die definitief zijn handelsactiviteit stopzet, hetzij bij curatoren of vereffenaars van een faillissement, een vonnis, of een in de nationale wetgeving of regelgeving bestaande procedure van dezelfde aard. (30) Gegadigden of inschrijvers moeten, krachtens artikel 93 van het Financieel Reglement, in procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten ertoe worden verplicht, wanneer hun daarom wordt verzocht, het bewijs te leveren van de eigendom van, het beheer of de zeggenschap over of de bevoegdheid tot vertegenwoordiging van de juridische entiteit die een offerte indient of dat hun subcontractanten niet in een van de in artikel 93 van het Financieel Reglement bedoelde situaties verkeren. Inschrijvers die deelnemen aan een procedure voor het plaatsen van een opdracht van zeer geringe waarde, moeten niet worden verplicht te bewijzen dat zij niet in een van de tot uitsluiting aanleiding gevende situaties verkeren. (31) Met het oog op een efficiënter verloop van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten moet de gegevensbank van de gegadigden of inschrijvers die zich in een uitsluitingsgeval bevinden, een gezamenlijke gegevensbank van de instellingen, de uitvoerende agentschappen en de in artikel 185 bedoelde organen zijn. (32) Om rekening te houden met de belangen van niet-succesvolle inschrijvers, moet de bepaling worden opgenomen dat een onder Richtlijn 2004/18/EG vallende opdracht niet kan worden ondertekend voor het verstrijken van een redelijke wachttermijn. (33) De verplichtingen van de instellingen inzake het opschorten van een plaatsingsprocedure of een opdracht in geval van fraude of onregelmatigheden krachtens artikel 103 moeten worden verduidelijkt, zodat de bepaling meer effect sorteert. (34) De regels inzake subsidies moeten worden vereenvoudigd. De vereisten inzake controles en garanties moeten beter in verhouding staan tot de financiële risico's. De definitie van subsidies moet duidelijker worden, met name wat betreft de financiering met betrekking tot leningsactiviteiten of aandelenbezit en uitgaven betreffende de visserijmarkten. Met het oog op de verbetering van het subsidiebeheer en de vereenvoudiging van de procedures moet het mogelijk zijn om subsidies bij besluit van de instelling of door middel van een schriftelijke overeenkomst met de begunstigde toe te kennen. (35) Met het oog op duidelijkheid en transparantie moet het gebruik van vaste bedragen en forfaitaire betalingen worden toegestaan, naast de traditionele methode van het terugbetalen van werkelijk gemaakte kosten. (36) Met het oog op juridische duidelijkheid moeten de uitzonderingen op de op dit ogenblik in de uitvoeringsvoorschriften vervatte regel dat de subsidie geen winst mag opleveren, in het Financieel Reglement worden opgenomen. Voorts dient duidelijk te worden gemaakt dat de toekenning van subsidies voor bepaalde acties de vergroting van de financiële capaciteit of het voortbrengen van inkomsten ten doel heeft. (37) De regel dat subsidies op basis van oproepen tot het indienen van voorstellen moeten worden toegekend, heeft zijn waarde bewezen. De ervaring heeft echter geleerd, dat er in sommige gevallen, gezien de aard van de actie, geen keuze is bij de selectie van de begunstigden, die derhalve van die regel moeten worden vrijgesteld. (38) De regel dat een begunstigde voor een actie niet meer dan één subsidie kan krijgen, moet worden aangepast. Volgens sommige basisbesluiten is het wel degelijk toegestaan verschillende communautaire financieringsbronnen te combineren en de kans bestaat dat dergelijke gevallen in de toekomst, met het oog op de doeltreffendheid van de uitgaven, vaker voorkomen. Niettemin moet in artikel 111 van het Financieel Reglement duidelijk worden gemaakt dat dezelfde kosten nooit tweemaal uit de communautaire begroting kunnen worden gefinancierd. (39) De regel dat de overeenkomst inzake een subsidie voor huishoudelijke uitgaven uiterlijk vier maanden na het begin van het boekjaar van de begunstigde wordt ondertekend, is nodeloos streng gebleken. Deze termijn moet dan ook worden verlengd tot zes maanden. (40) Met het oog op vereenvoudiging moet, in het geval van exploitatiesubsidies in de vorm van vaste bedragen of forfaitaire financieringen, de regel dat de subsidies een degressief karakter hebben, worden geschrapt. (41) Bepaalde beperkingen inzake de subsidiabiliteit van begunstigden moeten worden geschrapt, zodat subsidies aan natuurlijke personen en bepaalde entiteiten zonder rechtspersoonlijkheid kunnen worden toegekend. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel mag de ordonnateur ervan afzien de aanvragers van zeer geringe subsidies te vragen te bewijzen dat zij niet in een van de in de artikelen 93, 94 of 96 van het Financieel Reglement bedoelde uitsluitingssituaties verkeren. (42) Hoewel de toekenning van subsidies op basis van selectie- en gunningscriteria blijft geschieden, is het in de praktijk niet nodig die criteria door een speciaal hiertoe opgericht comité te laten toetsen; die eis moet derhalve worden geschrapt (43) Ten aanzien van de normen inzake overheidsopdrachten die door begunstigden van subsidies moeten worden toegepast, moet de huidige regel van artikel 120, die onduidelijk is, worden vereenvoudigd. Voorts moet er uitdrukkelijk worden voorzien in uitvoering van een actie die financiële steun aan derden noodzakelijk maakt. (44) Wat de regels inzake boekhouding en rekeningen betreft, moet artikel 121 van het Financieel Reglement de rekenplichtige van de Commissie de mogelijkheid bieden in overeenstemming met internationale normen vast te stellen welke andere organen, naast die welke communautaire subsidies ontvangen, onder de werkingssfeer van de consolidatie vallen, met dien verstande dat de consolidatie van de rekeningen niet tot gevolg mag hebben dat middelen van zichzelf financierende instanties naar de algemene begroting van de Europese Unie worden overgedragen, noch enige invloed mag hebben op hun financiële en operationele autonomie en de procedures voor de kwijting van hun rekeningen. (45) Met het oog op de instelling van het ELGF, dat met ingang van 2007 in de plaats komt van het EOGFL, moet de terminologie in de titel van titel I van deel II en in de artikelen 26 en 148 tot en met 151 worden aangepast. In artikel 151 moet worden verduidelijkt dat voorlopige vastleggingen mogen worden verricht na de normale termijn van twee maanden na ontvangst van de staten van uitgaven van de lidstaten in gevallen waarin een besluit inzake de overschrijving van kredieten wordt verwacht. Artikel 153 betreffende overschrijvingen moet worden verduidelijkt. (46) In titel II van deel II en artikel 155 moet de terminologie zodanig worden aangepast, dat alleen wordt verwezen naar de Structuurfondsen, het Cohesiefonds, het Visserijfonds en het Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling. De verwijzingen naar de pretoetredingsmaatregelen voor het structuurbeleid (ISPA) en de landbouw (SAPARD) moeten worden geschrapt, omdat er bij die maatregelen sprake is van gedecentraliseerd beheer door derde landen overeenkomstig artikel 164 en de uitvoering ervan grotendeels hetzelfde blijft als thans. Aangezien in de nieuwe basisbesluiten betreffende structurele maatregelen voor de periode 2007-2013 gevallen van overmacht worden bestreken, hoeft er in het Financieel Reglement alleen in wederopvoering van vrijgemaakte kredieten te worden voorzien voor gevallen waarin een kennelijke fout aan de Commissie toe te rekenen is. (47) In artikel 160 van het Financieel Reglement moet een bepaling worden toegevoegd over de bestemmingsontvangsten die voortvloeien uit de opheffing van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en de terbeschikkingstelling van de desbetreffende kredieten. (48) Kredieten die zijn vrijgemaakt als gevolg van gehele of gedeeltelijke niet-uitvoering van de projecten waarvoor zij bestemd waren, moeten kunnen worden wederopgevoerd. Dit dient echter slechts onder strikte voorwaarden mogelijk te zijn, en alleen op het gebied van onderzoek, daar onderzoeksprojecten een hoger financieel risico meebrengen dan projecten op andere beleidsterreinen. (49) Ten aanzien van externe maatregelen moet worden verduidelijkt dat, conform de bestaande praktijk, de subsidieprocedures die bij gedecentraliseerd beheer door derde landen moeten worden toegepast, in de met deze landen gesloten financieringsovereenkomsten moeten worden vermeld. Er moet worden vermeld dat de " n+3- regel", volgens welke individuele contracten en overeenkomsten ter uitvoering van deze financieringsovereenkomsten uiterlijk drie jaar na de datum van sluiting van de financieringsovereenkomst worden gesloten, van toepassing is. Er moet in specifieke regels worden voorzien bij gedecentraliseerd beheer van meerjarenprogramma's uit hoofde van de Verordeningen (EG) …… van de Raad (IPA en ENPI). (50) De instellingen dienen ter vergemakkelijking van het beheer de mogelijkheid te krijgen om voor het beheer van de in hun eigen afdeling van de begroting opgenomen kredieten ordonnateursbevoegdheden te delegeren aan de directeuren van interinstitutionele Europese bureaus. Hoewel de inhoud ongewijzigd moet blijven, dienen de artikelen 171, 173 en 176 van het Financieel Reglement een iets andere structuur te krijgen om de subdelegatie van ordonnateursbevoegdheden door de directeuren van bureaus te verduidelijken. (51) De procedure volgens welke de begrotingsautoriteit advies kan uitbrengen omtrent onroerendgoedprojecten moet worden verduidelijkt. (52) Opeenvolgende kaderprogramma's voor onderzoek hebben het werk van de Commissie vergemakkelijkt doordat er vereenvoudigde regels in zijn opgenomen voor de selectie van externe deskundigen die voorstellen of subsidieaanvragen evalueren en technische bijstand verlenen voor de follow-up en de evaluatie van gefinancierde projecten. Deze procedure moet ook voor alle andere programma's kunnen worden gebruikt. (52 bis) Er dienen overgangsbepalingen te worden toegevoegd. Ten eerste moet, wat betreft de wederopvoering van vrijgemaakte kredieten die overeenstemmen met kredieten welke tijdens de programmeringsperiode 2000-2006 voor de structuurfondsen waren vastgelegd, in artikel 181, lid 1, het geval van overmacht op dezelfde wijze als in het Financieel Reglement van 25 juni 2002 van toepassing blijven totdat de steunregeling wordt beëindigd. De bedoeling is het bestaande systeem niet te verstoren, aangezien gevallen van overmacht in de nieuwe verordening betreffende de structuurfondsen anders worden behandeld. Een tweede overgangsbepaling moet worden toegevoegd in artikel 181, lid 2, met het oog op de uitvoering van de bepalingen inzake de centrale databank voor uitsluiting van deelname aan procedures inzake overheidsopdrachten en subsidies. Een laatste toevoeging betreft artikel 181, lid 3, met het oog op de financiële afwikkeling van bedragen die de Gemeenschap nog betaalbaar moet stellen om de steunregeling op grond van de verordeningen betreffende de structuurfondsen en het cohesiefonds voor de programmeringsperiode 2000-2006 te kunnen afsluiten. Wat kredieten voor beleidsuitgaven betreft moet de Commissie het recht behouden om kredieten van de ene titel naar de andere over te schrijven, op voorwaarde dat deze kredieten voor hetzelfde doel bestemd zijn. Ook mag de Commissie doorgaan met het overschrijven van kredieten van de ene titel naar de andere wanneer deze betrekking hebben op communautaire initiatieven of technische bijstand en innoverende acties, op voorwaarde dat de kredieten worden overgeschreven naar maatregelen van dezelfde aard. Dit betekent bijvoorbeeld dat kredieten van een communautair initiatief kunnen worden overgeschreven naar een ander initiatief in een andere titel. (53) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 wordt als volgt gewijzigd: (1) In artikel 1 wordt de eerste alinea vervangen door: Deze verordening regelt de opstelling en uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, hierna "begroting" genoemd, en de indiening en controle van de rekeningen. (2) Artikel 3 wordt vervangen door: Artikel 3 Onder de in deze verordening bepaalde voorwaarden worden bij de opstelling en de uitvoering van de begroting het eenheids-, het begrotingswaarachtigheids-, het jaarperiodiciteits-, het evenwichts-, het rekeneenheids-, het universaliteits- en het specialiteitsbeginsel, het beginsel van goed financieel beheer, dat een effectieve en efficiënte interne controle vergt, en het transparantiebeginsel in acht genomen. (3) In artikel 5 wordt lid 4 vervangen door: 4. Rente op middelen die eigendom van de Gemeenschappen zijn, wordt als diverse ontvangsten in de begroting opgenomen, behoudens het bepaalde in de artikelen 5 bis, 18 en 74. (4) In deel I, titel II, hoofdstuk 1, wordt het volgende artikel 5 bis ingevoegd: Artikel 5 bis 1. De rente op betaalde voorfinanciering wordt aan het betrokken programma of de betrokken actie toegewezen en op de betaling van het saldo van de aan de begunstigde verschuldigde bedragen in mindering gebracht. In de verordening tot vaststelling van de uitvoeringsvoorschriften van de onderhavige verordening, hierna "uitvoeringsvoorschriften" genoemd, worden de uitzonderingsgevallen vastgesteld waarin de bevoegde ordonnateur deze rente jaarlijks invordert. De rente wordt als diverse ontvangsten in de begroting opgenomen. 2. In de volgende gevallen is aan de Gemeenschappen geen rente verschuldigd: (5) Artikel 9 wordt als volgt gewijzigd: (6) In artikel 11 wordt "artikel 157" vervangen door "de artikelen 157 en 160 bis". (7) In artikel 16 wordt de tweede alinea vervangen door: De rekenplichtige en, in het geval van gelden ter goede rekening, de beheerder van gelden ter goede rekening en, ten behoeve van het administratieve beheer van de externe dienst van de Commissie, de bevoegde ordonnateur zijn evenwel gemachtigd voor de in artikel 61 bedoelde kasbehoeften transacties in nationale munteenheden te verrichten onder in de uitvoeringsvoorschriften nader te bepalen voorwaarden. (8) Artikel 18, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: b) het volgende punt a bis) wordt ingevoegd: a bis) financiële bijdragen van lidstaten en andere donorlanden, inclusief in beide gevallen hun publieke en parastatale organen, of van internationale organisaties aan bepaalde externe steunprojecten of -programma's die door de Gemeenschap worden gefinancierd en namens hen door de Commissie worden beheerd, overeenkomstig het desbetreffende basisbesluit; (9) In artikel 19, lid 2, wordt de eerste zin vervangen door: Voor het aanvaarden van schenkingen ter waarde van 50 000 EUR of meer die lasten, inclusief follow-upkosten, kunnen meebrengen welke hoger zijn dan 10% van de waarde van de gedane schenking, is de goedkeuring vereist van het Europees Parlement en de Raad, die zich binnen twee maanden na ontvangst van het verzoek van de Commissie uitspreken. (10) Artikel 22 wordt vervangen door: Artikel 22 1. Iedere andere instelling dan de Commissie kan binnen haar eigen afdeling van de begroting kredietoverschrijvingen verrichten: 2. Drie weken voordat zij de in lid 1 vermelde overschrijvingen verrichten, brengen de instellingen de begrotingsautoriteit op de hoogte van hun voornemens. Worden binnen deze termijn door een van de twee takken van de begrotingsautoriteit naar behoren gemotiveerde redenen aangevoerd, dan wordt de procedure van artikel 24 gevolgd. 3. Iedere andere instelling dan de Commissie kan binnen haar eigen afdeling van de begroting overschrijvingen van de ene titel naar de andere boven de grens van 10% van de kredieten van het begrotingsjaar op het begrotingsonderdeel waarvan kredieten worden overgeschreven, aan de begrotingsautoriteit voorstellen. Deze overschrijvingen geschieden volgens de procedure van artikel 24. 4. Iedere andere instelling dan de Commissie kan binnen haar eigen afdeling van de begroting overschrijvingen binnen artikelen verrichten zonder de begrotingsautoriteit hiervan van tevoren in kennis te stellen. (11) Artikel 23 wordt als volgt gewijzigd: (12) Artikel 26 wordt als volgt gewijzigd: (13) Artikel 28 wordt als volgt gewijzigd: (14) Na artikel 28 wordt het volgende artikel ingevoegd: Artikel 28 bis 1. De begroting wordt uitgevoerd met effectieve en efficiënte interne controle naar gelang van elke beheersvorm, en in overeenstemming met de desbetreffende sectorale verordeningen. 2. Voor de uitvoering van de begroting wordt interne controle gedefinieerd als een proces dat op alle niveaus van het beheer van toepassing is en redelijke zekerheid moet verschaffen over de verwezenlijking van de volgende doelstellingen: (15) In artikel 29 wordt lid 2 vervangen door: 2. De begroting en de gewijzigde begrotingen worden in hun definitief vastgestelde vorm op initiatief van de voorzitter van het Europees Parlement in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. Deze bekendmaking geschiedt binnen drie maanden na de datum van constatering van de definitieve vaststelling van de begroting. De geconsolideerde jaarrekeningen en het door iedere instelling opgestelde verslag over het begrotings- en financieel beheer worden in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. (16) In artikel 30 wordt het volgende lid 3 toegevoegd: 3. De Commissie stelt op passende wijze haar informatie over de begunstigden van begrotingsmiddelen ter beschikking wanneer de begroting op een gecentraliseerde wijze en rechtstreeks door haar diensten wordt uitgevoerd; ingeval van andere beheersvormen stelt de Commissie op passende wijze de informatie over de begunstigden van middelen ter beschikking die haar wordt toegezonden door de instanties waaraan taken met betrekking tot de uitvoering van de begroting zijn gedelegeerd. Deze informatie wordt ter beschikking gesteld met inachtneming van de geheimhoudingsvereisten, met name de bescherming van persoonsgegevens als vastgesteld in Richtlijn 95/46/EG betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (10) , en met inachtneming van de beveiligingsvereisten, rekening houdend met het bijzondere karakter van elk van de in artikel 53 genoemde beheersvormen en, voor zover van toepassing, in overeenstemming met de toepasselijke sectorale voorschriften. (17) Artikel 33, lid 2, wordt als volgt gewijzigd: (18) In artikel 37, lid 1, wordt de volgende derde alinea toegevoegd: Alvorens een voorontwerp van gewijzigde begroting in te dienen, gaan de Commissie en andere instellingen dan de Commissie na of en in hoeverre deze kredieten herverdeeld kunnen worden, daarbij rekening houdend met een eventueel verwachte onderbesteding van kredieten. (19) In artikel 40 wordt punt a) vervangen door: a) een algemene staat van ontvangsten en uitgaven; (20) In artikel 43, lid 1, wordt de tweede alinea vervangen door: De kredieten van deze titel kunnen alleen worden gebruikt door middel van overschrijving volgens de procedure van artikel 23, lid 1, onder d) ingeval het basisbesluit volgens de procedure van artikel 251 van het EG-Verdrag moet worden aangenomen, en van artikel 24 voor de overige gevallen. (21) In artikel 44, tweede alinea, wordt "de artikelen 22, 23 en 25" vervangen door "de artikelen 23 en 25". (22) Artikel 45 wordt vervangen door: Artikel 45 1. De afdeling Commissie van de begroting bevat een reserve voor spoedhulp aan derde landen. 2. De in lid 1 genoemde reserve wordt vóór het einde van het begrotingsjaar gebruikt door middel van overschrijvingen volgens de procedure van de artikelen 24 en 26. (23) Artikel 46, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: (24) In artikel 47, lid 1, wordt in de tweede alinea "de rangen A1, A2 en A3" vervangen door "de rangen AD 16, AD 15 en AD 14". (25) Artikel 49 wordt vervangen door: Artikel 49 1. De in de begroting opgenomen kredieten kunnen eerst voor een actie van de Gemeenschappen of de Unie worden besteed nadat een basisbesluit is vastgesteld. Een basisbesluit is een besluit dat een rechtsgrond geeft aan de actie en aan de uitvoering van de desbetreffende in de begroting opgenomen uitgave. 2. Op het toepassingsgebied van het EG-Verdrag en het Euratom-Verdrag is een basisbesluit een door de wetgevende autoriteit vastgesteld besluit in de vorm van een verordening, een richtlijn, een beschikking of een besluit. 3. Op het toepassingsgebied van titel V van het VEU (betreffende een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - GBVB) kan een basisbesluit een van de in artikel 13, leden 2 en 3, artikel 14, artikel 18, lid 5, artikel 23, leden 1 en 2, en artikel 24 van het VEU genoemde vormen hebben. 4. Op het toepassingsgebied van titel VI van het VEU (inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken) kan een basisbesluit een van de in artikel 34, lid 2, van het VEU genoemde vormen hebben. 5. Aanbevelingen en adviezen, alsmede resoluties, conclusies, verklaringen en andere besluiten die geen rechtswerking hebben, vormen geen basisbesluiten in de zin van dit artikel. 6. In afwijking van de leden 1 tot en met 4 mogen de volgende kredieten zonder basisbesluit worden besteed, voor zover de gefinancierde acties onder de bevoegdheid van de Gemeenschappen of de Europese Unie vallen: Bij de indiening van het voorontwerp van begroting legt de Commissie de begrotingsautoriteit een verslag over de in de punten a) en b) bedoelde acties voor dat een evaluatie van de behaalde resultaten en een beoordeling van het overwogen vervolg bevat; Voorbereidende maatregelen voor crisisbeheersingsoperaties van de EU dienen onder meer om na te gaan wat de operationele behoeften zijn, te zorgen voor een snelle terbeschikkingstelling van de eerste middelen of ter plaatse de voorwaarden voor de start van de operatie te scheppen. Voorbereidende maatregelen worden overeengekomen door de Raad, in volledige samenspraak met de Commissie. Hiertoe wordt de Commissie zo spoedig mogelijk door het voorzitterschap, bijgestaan door de secretaris-generaal van de Raad/hoge vertegenwoordiger voor het GBVB, geïnformeerd over het voornemen van de Raad om tot een voorbereidende maatregel over te gaan en in het bijzonder over de hiervoor naar raming benodigde middelen. In overeenstemming met de bepalingen van deze verordening neemt de Commissie alle nodige maatregelen om een snelle terbeschikkingstelling van de middelen te waarborgen; (26) In artikel 50 wordt de volgende tweede alinea toegevoegd: Elke instelling oefent deze bevoegdheden uit in overeenstemming met deze verordening en binnen de grenzen van de toegestane kredieten. (27) Artikel 52 wordt vervangen door: Artikel 52 1. Het is alle financiële actoren en elke andere persoon die bij de uitvoering, het beheer, de audit of de controle van de begroting betrokken is, verboden enige handeling te verrichten waarbij hun eigen belangen in conflict kunnen komen met die van de Gemeenschappen. Indien een dergelijk geval zich voordoet, dient de betrokkene van deze handeling af te zien en zich tot het bevoegde gezag te wenden. 2. Een belangenconflict doet zich voor wanneer de onpartijdige en objectieve uitoefening van de functies van de in lid 1 bedoelde financiële actor of andere persoon in gevaar wordt gebracht als gevolg van familiebanden, vriendschap, politieke gezindheid of nationaliteit, economische belangen of elke andere eventuele belangengemeenschap met de begunstigde. (28) Artikel 53 wordt vervangen door: Artikel 53 De Commissie voert de begroting, in overeenstemming met de artikelen 53 bis tot en met 53 quinquies, op één van de volgende wijzen uit: (29) De volgende artikelen 53 bis tot en met 53 quinquies worden ingevoegd: Artikel 53 bis Wanneer de Commissie de begroting op gecentraliseerde wijze uitvoert, worden de uitvoeringstaken ofwel direct door haar diensten, ofwel indirect overeenkomstig de artikelen 54 tot 57 verricht. Artikel 53 ter 1. Wanneer de Commissie de begroting onder gedeeld beheer uitvoert, worden de taken tot uitvoering van de begroting aan de lidstaten gedelegeerd. Deze methode geldt in het bijzonder voor de in deel II, titels I en II, bedoelde acties. 2. Onverminderd aanvullende bepalingen van de desbetreffende sectorale verordeningen, en om bij gedeeld beheer ervoor te zorgen dat de middelen overeenkomstig de toepasselijke voorschriften en beginselen worden gebruikt, nemen de lidstaten alle nodige wetgevende, regelgevende, administratieve of andere maatregelen ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen. Daartoe dienen zij met name: Daartoe voeren de lidstaten controles uit en voeren zij een doeltreffend en efficiënt intern controlesysteem in, overeenkomstig het bepaalde in artikel 28 bis. Waar dat nodig en zinvol is, stellen zij gerechtelijke procedures in. 3. Daartoe stellen de lidstaten op het passende nationale niveau jaarlijks een overzicht van de beschikbare controles en verklaringen op. 4. Om zich ervan te vergewissen dat de middelen overeenkomstig de toepasselijke voorschriften worden besteed, past de Commissie procedures voor de goedkeuring van de rekeningen of financiële correctiemechanismen toe die haar in staat stellen de eindverantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting op zich te nemen. Artikel 53 quater 1. Wanneer de Commissie de begroting onder gedecentraliseerd beheer uitvoert, worden de taken tot uitvoering van de begroting aan derde landen gedelegeerd overeenkomstig artikel 56 en deel II, titel IV, onverminderd de delegatie van resterende taken aan de in artikel 54, lid 2, bedoelde organen. 2. Om zich ervan te vergewissen dat de middelen overeenkomstig de toepasselijke voorschriften worden besteed, past de Commissie procedures voor de goedkeuring van de rekeningen of financiële correctiemechanismen toe die haar in staat stellen de eindverantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting op zich te nemen. 3. Derde landen waaraan uitvoeringstaken worden gedelegeerd, zorgen, in overeenstemming met artikel 30, lid 3, voor een adequate jaarlijkse bekendmaking achteraf van de begunstigden van begrotingsmiddelen. Artikel 53 quinquies 1. Wanneer de Commissie de begroting in gezamenlijk beheer uitvoert, worden in de volgende gevallen bepaalde uitvoeringstaken aan internationale organisaties gedelegeerd overeenkomstig de uitvoeringsvoorschriften: Deze organisaties passen inzake boekhouding, interne controle en overheidsopdrachten normen toe die dezelfde garanties bieden als de internationaal erkende normen. 2. De individuele overeenkomst die voor de toekenning van de financiering met de internationale organisatie worden gesloten, bevat gedetailleerde bepalingen inzake de uitoefening van de aan de internationale organisatie opgedragen taken. 3. Internationale organisaties waaraan uitvoeringstaken worden gedelegeerd, zorgen, in overeenstemming met artikel 30, lid 3, voor een adequate jaarlijkse bekendmaking achteraf van de begunstigden van begrotingsmiddelen. (30) Artikel 54 wordt als volgt gewijzigd: (31) De artikelen 55 en 56 worden vervangen door: Artikel 55 1. De uitvoerende agentschappen zijn rechtspersonen naar Gemeenschapsrecht waaraan, voor rekening en onder verantwoordelijkheid van de Commissie, de uitvoering van een communautair programma of project geheel of gedeeltelijk kan worden gedelegeerd, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad (11) . 2. De besteding van de betrokken beleidskredieten wordt verricht door de directeur van het agentschap. Artikel 56 1. Wanneer de Commissie de begroting door middel van indirect gecentraliseerd beheer uitvoert, vergewist zij zich eerst van het bestaan en de goede werking bij de entiteiten waaraan zij de uitvoering toevertrouwt van het volgende: De Commissie kan de gelijkwaardigheid van de controle- en boekhoudsystemen en de aanbestedingsprocedures van de in de leden 1 en 2 bedoelde entiteiten met haar eigen regels erkennen, rekening houdend met de internationaal aanvaarde normen. 2. In het geval van gedecentraliseerd beheer gelden, geheel of gedeeltelijk naar gelang van de tussen de Commissie en het betrokken derde land of de betrokken nationale of internationale publiekrechtelijke organen overeengekomen mate van decentralisatie, de in lid 1 bedoelde criteria, met uitzondering van het criterium van punt e). Niettegenstaande lid 1, onder a), en artikel 169 bis kan de Commissie: besluiten om de aanbestedings- of subsidieprocedures van het begunstigde partnerland of zoals onder de donoren overeengekomen te gebruiken. Alvorens een dergelijk besluit te nemen vergewist de Commissie er zich per geval van dat deze procedures voldoen aan de beginselen van transparantie, gelijke behandeling en niet-discriminatie, belangenconflicten voorkomen, dezelfde garanties bieden als de internationaal erkende normen en de naleving van de bepalingen betreffende goed financieel beheer, dat een doeltreffende en efficiënte interne controle vergt, garanderen. Het betrokken derde land, of de betrokken nationale of internationale publiekrechtelijke organen verbindt of verbinden zich ertoe aan de volgende voorwaarden te voldoen 3. De Commissie zorgt voor bewaking, evaluatie en controle van de uitvoering van de toevertrouwde taken. Zij houdt rekening met de gelijkwaardigheid van de controlesystemen wanneer zij dergelijke controles uitvoert aan de hand van haar eigen controlesystemen." (32) In artikel 57 wordt lid 1 vervangen door: 1. De Commissie mag uitvoeringshandelingen met begrotingsmiddelen, betaling en invordering daaronder begrepen, niet aan privaatrechtelijke externe entiteiten of organen toevertrouwen, behalve wanneer deze met een in artikel 54, lid 2, onder c), bedoelde openbaredienstverleningstaak zijn belast, of in bijzondere gevallen waarin de betrokken betalingen aan door de Commissie bepaalde begunstigden moeten worden gedaan, deze aan door de Commissie vastgestelde voorwaarden en bedragen zijn onderworpen, en de entiteit of het orgaan dat de betalingen verricht, geen discretionaire bevoegdheid uitoefent. (33) Artikel 59 wordt als volgt gewijzigd: (34) In artikel 60 wordt lid 7 vervangen door: 7. "De gedelegeerde ordonnateur legt aan zijn instelling verantwoording over de uitoefening van zijn taken af in de vorm van een jaarlijks activiteitenverslag, dat vergezeld gaat van gegevens over de financiën en het beheer, zulks ter bevestiging dat de in dit verslag opgenomen gegevens een getrouw beeld geven, tenzij anders staat vermeld in voorbehouden betreffende bepaalde gebieden van ontvangsten en uitgaven. Dat verslag behelst de resultaten van zijn verrichtingen ten opzichte van de hem opgedragen doelstellingen, de aan die verrichtingen verbonden risico's, het gebruik van de middelen die tot zijn beschikking zijn gesteld en de efficiëntie en doeltreffendheid van het systeem voor de interne controle. De interne controleur neemt kennis van het jaarlijks activiteitenverslag en van de andere geïdentificeerde informatie. De Commissie legt de begrotingsautoriteit uiterlijk op 15 juni van elk jaar een samenvatting van de jaarlijkse activiteitenverslagen van het voorgaande jaar voor. (35) Artikel 61 wordt als volgt gewijzigd: c) lid 3 wordt vervangen door: 3. Tenzij in deze verordening anders is bepaald, is de rekenplichtige als enige bevoegd het beheer te voeren over de kasmiddelen en aan kasmiddelen gelijkwaardige middelen. Hij is voor de bewaring ervan aansprakelijk. (36) In artikel 62 wordt de eerste alinea vervangen door: De rekenplichtige kan voor de uitoefening van zijn functie een aantal van zijn taken delegeren aan ondergeschikte personeelsleden. (37) Artikel 63 wordt vervangen door: Artikel 63 1. Voor de inning van andere ontvangsten dan eigen middelen en voor de betaling van geringe bedragen in de zin van de uitvoeringsvoorschriften kan beheer van gelden ter goede rekening worden ingesteld. Op het gebied van hulp in crisissituaties en humanitaire hulp in de zin van artikel 110 mogen evenwel gelden ter goede rekening worden gebruikt voor de betaling van grotere bedragen zonder beperking ten aanzien van het bedrag, mits het niveau van de door de begrotingsautoriteit toegestane kredieten van het betrokken begrotingsonderdeel voor het lopende begrotingsjaar in acht wordt genomen. 2. Gelden ter goede rekening worden door de rekenplichtige van de instelling ter beschikking gesteld en vallen onder de verantwoordelijkheid van door de rekenplichtige van de instelling aangewezen beheerders van gelden ter goede rekening. (38) In artikel 65 wordt lid 1 vervangen door: 1. Het bepaalde in dit hoofdstuk doet niet af aan de eventuele strafrechtelijke verantwoordelijkheid van de in artikel 64 genoemde financiële actoren krachtens het toepasselijke nationale recht en de geldende bepalingen aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en de bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Gemeenschappen of van de lidstaten betrokken zijn. (39) Artikel 66 wordt als volgt gewijzigd: (40) Artikel 73, lid 2, wordt als volgt gewijzigd: (41) Het volgende artikel 73 bis wordt ingevoegd: Artikel 73 bis Onverminderd de bijzondere verordeningen en de toepassing van het besluit van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, geldt voor vorderingen van de Gemeenschappen op derden en vorderingen van derden op de Gemeenschappen een verjaringstermijn van vijf jaar. De datum voor de berekening van de verjaringstermijn en de voorwaarden voor de schorsing ervan worden neergelegd in de uitvoeringsvoorschriften. (42) In artikel 75, lid 2, wordt "artikel 49, lid 2" vervangen door "artikel 49, lid 6, onder e". (43) In artikel 77, lid 3, wordt de derde alinea vervangen door: De vastlegging wordt vrijgemaakt voor het bedrag van een juridische verbintenis waarvoor gedurende een periode van drie jaar, te rekenen vanaf de ondertekening van deze juridische verbintenis, geen enkele betaling in de zin van artikel 81 is verricht. (44) In artikel 80 wordt de volgende alinea toegevoegd: Wanneer periodieke betalingen worden gedaan met betrekking tot verleende diensten of geleverde goederen kan de ordonnateur, afhankelijk van een risicoanalyse, opdracht geven tot de uitvoering van automatische incasso's. (45) In artikel 86, lid 1, wordt punt b) vervangen door: (46) In artikel 87 wordt de tweede alinea vervangen door: Wanneer de intern controleur een personeelslid is, is hij aansprakelijk onder de in het Statuut vastgestelde voorwaarden, welke nader worden aangegeven in de uitvoeringsvoorschriften. (47) Artikel 88 wordt vervangen door: Artikel 88 1. Overheidsopdrachten zijn overeenkomsten onder bezwarende titel die schriftelijk tussen een of meer economische subjecten en een of meer aanbestedende diensten in de zin van de artikelen 104 en 167 worden gesloten om tegen een geheel of gedeeltelijk ten laste van de begroting komende prijs de levering van roerende of onroerende zaken, de uitvoering van werken of de verrichting van diensten te verkrijgen. Deze opdrachten kunnen betrekking hebben op: 2. Raamovereenkomsten zijn overeenkomsten tussen een of meer aanbestedende diensten en een of meer ondernemers met het doel gedurende een bepaalde periode de voorwaarden inzake te plaatsen opdrachten vast te leggen, met name wat betreft de prijs en, in voorkomend geval, de beoogde hoeveelheid. Zij vallen onder de bepalingen van deze titel met betrekking tot de gunningsprocedure, inclusief publiciteit. 3. Onverminderd de artikelen 93 tot en met 96 vallen subsidies niet onder deze titel. (48) In artikel 89, lid 2, wordt de volgende alinea toegevoegd: De aanbestedende diensten mogen raamovereenkomsten niet oneigenlijk gebruiken en evenmin op een wijze die ertoe strekt of ten gevolge heeft dat de mededinging wordt verhinderd, beperkt of vervalst. (49) Artikel 90 wordt als volgt gewijzigd: (50) Artikel 91 wordt als volgt gewijzigd: (51) Artikel 92 wordt vervangen door: Artikel 92 In de inschrijvingsdocumenten wordt een volledige, duidelijke en precieze beschrijving van het voorwerp van de opdracht gegeven en worden de uitsluitings-, selectie- en gunningscriteria voor de opdracht vermeld. (52) Artikel 93 wordt als volgt gewijzigd: (53) De artikelen 94, 95 en 96 worden vervangen door: Artikel 94 Van gunning van een opdracht worden uitgesloten, gegadigden of inschrijvers die naar aanleiding van de aanbestedingsprocedure voor die opdracht: Artikel 95 1. Er wordt een centrale gegevensbank opgericht die wordt beheerd door de Commissie, met inachtneming van de communautaire voorschriften inzake de bescherming van persoonsgegevens. De gegevensbank bevat gegevens over de kandidaten en de inschrijvers die zich in een van de in artikel 93, artikel 94 en artikel 96, lid 1, onder b), en lid 2, onder a), bedoelde situaties bevinden. Het gaat om een gezamenlijke gegevensbank van de instellingen, de uitvoerende agentschappen en de in artikel 185 bedoelde organen. 2. De autoriteiten van de lidstaten en derde landen alsmede de niet in lid 1 bedoelde organen die overeenkomstig de artikelen 53 en 54 betrokken zijn bij de uitvoering van de begroting, delen de bevoegde ordonnateur gegevens mee over de kandidaten en de inschrijvers die zich in een van de in artikel 93, lid 1, onder e), bedoelde situaties bevinden, indien betrokkene door zijn gedrag de financiële belangen van de Gemeenschappen heeft geschaad. De ordonnateur verzoekt na ontvangst van deze gegevens de rekenplichtige deze in de gegevensbank op te nemen. De in de eerste alinea bedoelde autoriteiten en organen hebben toegang tot de gegevens in de gegevensbank en kunnen hiermee in voorkomend geval en onder hun eigen verantwoordelijkheid rekening houden bij de gunning van opdrachten die verband houden met de uitvoering van de begroting. 3. In de uitvoeringsvoorschriften worden transparante en samenhangende criteria opgenomen om een evenredige toepassing van de uitsluitingscriteria te waarborgen. De Commissie stelt gestandaardiseerde procedures en technische specificaties vast voor het beheer van de gegevensbank. Artikel 96 1. De aanbestedende dienst kan administratieve of financiële sancties opleggen aan: In alle gevallen dient de aanbestedende dienst de betrokken persoon eerst de gelegenheid te geven zijn opmerkingen te maken. 2. De in lid 1 bedoelde sancties dienen evenredig te zijn aan de omvang van de opdracht en de ernst van de begane fouten en kunnen bestaan in: (54) Artikel 97 wordt vervangen door: Artikel 97 1. Opdrachten worden gegund op basis van de gunningscriteria die op de inhoud van de offertes van toepassing zijn, nadat de geschiktheid van de economische subjecten die niet zijn uitgesloten krachtens artikel 93, artikel 94 en artikel 96, lid 2, onder a), is beoordeeld aan de hand van de in de inschrijvingsdocumenten opgenomen selectiecriteria. 2. De opdracht wordt gegund door automatische aanbesteding of door gunning aan de economisch voordeligste inschrijving. (55) Artikel 98 wordt als volgt gewijzigd: (56) De artikelen 102 en 103 worden vervangen door: Artikel 102 1. De aanbestedende dienst verlangt vooraf een zekerheidstelling van de contractanten in de in de uitvoeringsvoorschriften bepaalde gevallen. 2. De aanbestedende dienst kan, indien dit passend en evenredig wordt geacht, van de contractanten een dergelijke zekerheidstelling verlangen om: Artikel 103 Indien blijkt dat de plaatsingsprocedure gepaard is gegaan met wezenlijke fouten, onregelmatigheden of fraude, schorten de instellingen de procedure op en kunnen zij alle maatregelen nemen die nodig zijn, waaronder beëindiging van de procedure. Indien na de gunning van de opdracht blijkt dat de plaatsingsprocedure of de uitvoering van de opdracht gepaard zijn gegaan met wezenlijke fouten, onregelmatigheden of fraude, kunnen de instellingen, afhankelijk van het stadium van de procedure, van de opdracht afzien, of de uitvoering van de opdracht opschorten of de opdracht beëindigen. Indien deze fouten, onregelmatigheden of fraude door de contractant zijn begaan, kunnen de instellingen bovendien weigeren te betalen, reeds betaalde bedragen terugvorderen of alle met deze contractant gesloten overeenkomsten beëindigen, in verhouding tot de ernst van de fouten, onregelmatigheden of fraude. (57) In artikel 104 wordt de volgende volzin toegevoegd: Zij delegeren overeenkomstig artikel 59 de nodige bevoegdheden voor de uitoefening van de functie van aanbestedende dienst. (58) Artikel 105 wordt vervangen door: Artikel 105 1. Onder voorbehoud van deel II, titel IV, van deze verordening, worden in Richtlijn 2004/18/EG de drempelwaarden vastgelegd die bepalend zijn voor: 2. Onder voorbehoud van de in de uitvoeringsvoorschriften genoemde uitzonderingen en voorwaarden, wordt bij opdrachten die onder Richtlijn 2004/18/EG vallen, het contract of de raamovereenkomst met de succesvolle inschrijver pas door de aanbestedende dienst ondertekend wanneer een wachttermijn is verstreken. (59) In deel I, titel VI, wordt de titel van hoofdstuk 1 vervangen door: HOOFDSTUK 1 Toepassingsgebied en vorm van subsidies (60) Artikel 108 wordt als volgt gewijzigd: (61) Het volgende artikel 108 bis wordt ingevoegd: Artikel 108 bis 1. Subsidies kunnen de volgende vormen hebben: 2. Voor de absolute waarde van subsidies wordt een algemeen maximum in acht genomen. (62) In deel I, titel VI, wordt de titel van hoofdstuk 2 vervangen door: HOOFDSTUK 2 Beginselen (63) Artikel 109 wordt vervangen door: Artikel 109 1. Met betrekking tot subsidies gelden het transparantiebeginsel, het beginsel van gelijke behandeling. Zij mogen niet cumulatief of met terugwerkende kracht worden toegekend en dienen medefinanciering in te houden. De subsidie mag in geen geval meer bedragen dan de gecumuleerde, totale, volgens de uitvoeringsvoorschriften voor financiering in aanmerking komende kosten. 2. De subsidie mag niet tot doel of tot gevolg hebben dat zij de begunstigde winst oplevert. 3. Lid 2 is niet van toepassing op: (64) In artikel 110 wordt lid 1 vervangen door: 1. Jaarlijks wordt een subsidieprogramma vastgesteld dat aan het begin van het begrotingsjaar bekend wordt gemaakt. Dat jaarlijks werkprogramma wordt ten uitvoer gelegd door middel van publicatie van oproepen tot het indienen van voorstellen, behalve in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde spoedeisende gevallen of indien er gezien de kenmerken van de begunstigde of van de actie, voor een bepaalde actie geen andere keuze is of indien in een basisbesluit is bepaald dat de begunstigde een subsidie ontvangt. Voor de hulp in crisissituaties en de humanitaire hulp is de eerste alinea niet van toepassing. (65) De artikelen 111 en 112 worden vervangen door: Artikel 111 Voor eenzelfde actie kan slechts één subsidie ten laste van de begroting aan eenzelfde begunstigde worden toegekend, tenzij in het betrokken basisbesluit anders is bepaald. Per begrotingsjaar kan aan een begunstigde slechts één subsidie voor huishoudelijke uitgaven ten laste van de begroting worden toegekend. De aanvrager stelt de ordonnateurs onmiddellijk ervan in kennis wanneer voor dezelfde actie of hetzelfde werkprogramma meer dan één aanvraag is gedaan en meer dan één subsidie is toegekend. Dezelfde kosten worden in geen geval tweemaal uit de begroting gefinancierd. Artikel 112 1. Subsidiëring van reeds begonnen acties kan slechts worden toegestaan indien de aanvrager kan aantonen dat het noodzakelijk was met de actie te beginnen vóór de toekenning van de subsidie. In dit geval mogen de voor financiering in aanmerking komende kosten evenwel niet vóór de datum van indiening van de subsidieaanvraag zijn gedaan, behalve in naar behoren gemotiveerde, uitzonderlijke gevallen die in het basisbesluit worden bepaald of indien de kosten noodzakelijk zijn voor het goede verloop van de steunverlening in crisissituaties en humanitaire operaties, zulks onder de in de uitvoeringsvoorschriften vastgestelde voorwaarden. Subsidiëring met terugwerkende kracht van reeds voltooide acties is niet mogelijk. 2. Een subsidie voor huishoudelijke uitgaven wordt binnen zes maanden na het begin van het boekjaar van de begunstigde toegekend. De voor financiering in aanmerking komende uitgaven mogen niet vóór de datum van indiening van de subsidieaanvraag of vóór het begin van het boekjaar van de begunstigde zijn gedaan. (66) In artikel 113 wordt lid 2 vervangen door: 2. Tenzij anders is bepaald in het basisbesluit ten gunste van organisaties die een doel van algemeen Europees belang nastreven, hebben subsidies voor huishoudelijke uitgaven in geval van verlenging een degressief karakter. Deze bepaling is niet van toepassing op subsidies in één van de vormen als bedoeld in artikel 108 bis, lid 1, punten b) en c). (67) Artikel 114 wordt vervangen door: Artikel 114 1. Subsidieaanvragen worden schriftelijk ingediend. 2. Subsidieaanvragen komen voor toekenning in aanmerking indien zij zijn ingediend door: 3. Subsidies mogen niet worden toegekend aan aanvragers die zich ten tijde van de procedure voor het toekennen van een subsidie in een van de in artikel 93, lid 1, artikel 94 en artikel 96, lid 2, onder a), bedoelde situaties bevinden. De aanvragers moeten bewijzen dat zij zich niet in een in de eerste alinea bedoelde situatie bevinden. De ordonnateur kan evenwel beslissen een dergelijk bewijs niet te verlangen met betrekking tot subsidies van zeer kleine bedragen zoals bepaald in de uitvoeringsvoorschriften. 4. De ordonnateur kan de aanvragers overeenkomstig artikel 96 doeltreffende, evenredige en afschrikkende administratieve en financiële sancties opleggen. Deze sancties kunnen ook worden opgelegd aan begunstigden die ten tijde van de indiening van de aanvraag of tijdens de uitvoering van de subsidie valse verklaringen hebben afgelegd bij het verstrekken van de door de aanbestedende dienst verlangde inlichtingen of die nalaten deze inlichtingen te verstrekken. (68) In artikel 116 wordt lid 1 vervangen door: 1. De voorstellen worden op basis van de vooraf bekendgemaakte selectie- en toekenningscriteria geëvalueerd om te bepalen welke voorstellen voor financiering in aanmerking komen. (69) Artikel 118 wordt vervangen door: Artikel 118 1. De bevoegde ordonnateur kan, wanneer zulks passend en evenredig wordt geoordeeld, van de begunstigde een voorafgaande zekerheidstelling verlangen om de aan de voorfinanciering verbonden financiële risico's te beperken. 2. De ordonnateur verlangt van de begunstigde een dergelijke voorafgaande zekerheidstelling in de in de uitvoeringsvoorschriften bepaalde gevallen. (70) In artikel 119 wordt lid 2 vervangen door: 2. Indien de begunstigde zijn verplichtingen niet nakomt, wordt de subsidie opgeschort of verlaagd of ingetrokken in de in de uitvoeringsvoorschriften bepaalde gevallen, nadat de begunstigde in de gelegenheid is gesteld zijn opmerkingen te formuleren. (71) Artikel 120 wordt vervangen door: Artikel 120 1. Wanneer voor de uitvoering van de actie door de begunstigde overheidsopdrachten moeten worden geplaatst, gelden hiervoor de in de uitvoeringsvoorschriften beschreven procedures. 2. Wanneer voor de uitvoering van de actie financiële steun aan derden moet worden verleend, mag de begunstigde van een communautaire subsidie dergelijke financiële steun verlenen indien aan de volgende voorwaarden is voldaan: Het maximumbedrag aan financiële steun dat door de begunstigde aan derden kan worden verleend, wordt voor de toepassing van punt c) vastgesteld in de uitvoeringsvoorschriften. 3. In elk subsidiebesluit of elke subsidieovereenkomst wordt uitdrukkelijk bepaald dat de Commissie en de Rekenkamer bevoegd zijn bij alle contractanten en subcontractanten die middelen van de Gemeenschappen hebben ontvangen, controles op stukken en controles ter plaatse uit te voeren. (72) Artikel 121 wordt als volgt gewijzigd: a) punt a) wordt vervangen door: a) de in artikel 126 omschreven financiële staten van de instellingen, de financiële staten van de in artikel 185 bedoelde organen en de financiële staten van de andere organen welker rekeningen overeenkomstig de communautaire boekhoudregels moeten worden geconsolideerd; (73) Artikel 122 wordt als volgt gewijzigd: (74) Artikel 128 wordt vervangen door: Artikel 128 De rekenplichtigen van de andere instellingen en van de in artikel 121 bedoelde organen zenden uiterlijk op 1 maart van het begrotingsjaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar hun voorlopige rekeningen met een verslag over het begrotings- en financieel beheer van het begrotingsjaar toe aan de rekenplichtige van de Commissie en aan de Rekenkamer. De rekenplichtige van de Commissie consolideert deze voorlopige rekeningen met de voorlopige rekeningen van de Commissie en zendt de Rekenkamer uiterlijk op 31 maart van het begrotingsjaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar de voorlopige rekeningen van de Commissie, vergezeld van zijn verslag over het begrotings- en financieel beheer van het begrotingsjaar, alsmede de voorlopige geconsolideerde rekeningen toe. De rekenplichtige van elke instelling en van elk in artikel 121 bedoeld orgaan zendt het verslag over het begrotings- en financieel beheer voor de in de tweede alinea genoemde datum ook aan het Europees Parlement en de Raad toe. (75) Artikel 129 wordt als volgt gewijzigd: (76) Artikel 131 wordt als volgt gewijzigd: (77) In artikel 133, lid 1, wordt "artikel 185" vervangen door "artikel 121". (78) In artikel 134 wordt "artikel 185" vervangen door "artikel 121". (79) In artikel 138, lid 1, wordt "artikel 185" vervangen door "artikel 121". (80) In artikel 139 wordt lid 2 vervangen door: 2. De instellingen brengen de interne voorschriften die zij op financieel gebied vaststellen ter kennis van de Rekenkamer en van de twee takken van de begrotingsautoriteit. (81) Artikel 143 wordt als volgt gewijzigd: (82) Artikel 144 wordt als volgt gewijzigd: (83) In artikel 145, lid 1, wordt "30 april" vervangen door "15 mei"; (84) In deel II wordt de titel van Titel I vervangen door: TITEL I EUROPEES LANDBOUWGARANTIEFONDS (85) In artikel 148 wordt lid 1 vervangen door: 1. Deel I en deel III zijn van toepassing op de uitgaven die door de in de regelgeving inzake het ELGF bedoelde diensten en organen worden verricht, alsook op de ontvangsten, behoudens de in deze titel genoemde afwijkingen. (86) Artikel 149 wordt als volgt gewijzigd: (87) In artikel 150 worden de leden 2 en 3 vervangen door: 2. De besluiten van de Commissie houdende vaststelling van het bedrag van deze betalingen vormen globale voorlopige vastleggingen, waarbij het totaalbedrag van de kredieten van het ELGF niet mag worden overschreden. 3. Voor de uitgaven van dagelijks beheer van het ELGF mogen vanaf 15 november vervroegde vastleggingen worden verricht ten laste van de kredieten van het volgende begrotingsjaar. Deze vastleggingen mogen echter niet meer bedragen dan driekwart van het totaal van de overeenkomstige kredieten van het lopende begrotingsjaar. Zij mogen slechts betrekking hebben op uitgaven die in beginsel op een bestaand basisbesluit berusten. (88) In artikel 151, lid 1, komt de eerste alinea als volgt te luiden: De uitgaven die door de in de regelgeving inzake het ELGF bedoelde diensten en organen worden verricht, worden binnen een termijn van twee maanden na ontvangst van de door de lidstaten toegezonden staten per hoofdstuk, artikel en post vastgelegd. Deze vastleggingen mogen na het verstrijken van deze termijn van twee maanden worden verricht wanneer een procedure voor de overschrijving van kredieten met betrekking tot de betrokken begrotingsonderdelen nodig is. Behalve in gevallen waarin de betaling door de lidstaten nog niet is geschied of de subsidiabiliteit onzeker is, worden de betalingen binnen dezelfde termijn van twee maanden geboekt. (89) Artikel 152 wordt vervangen door: Artikel 152 In de begrotingsboekhouding worden de uitgaven in de rekening van een begrotingsjaar verantwoord op basis van de betalingen van de Commissie aan de lidstaten tot 31 december van het betrokken begrotingsjaar, voor zover de rekenplichtige uiterlijk op 31 januari van het volgende begrotingsjaar de betalingsopdracht heeft ontvangen. (90) In artikel 153 wordt lid 1 vervangen door: 1. Wanneer de Commissie overeenkomstig artikel 23, lid 1, kredieten mag overschrijven, neemt zij daartoe uiterlijk op 31 januari van het volgende begrotingsjaar een besluit, waarvan zij de begrotingsautoriteit overeenkomstig artikel 23, lid 1, in kennis stelt. (91) Artikel 154 wordt vervangen door: Artikel 154 1. De onder deze titel vallende bestemmingsontvangsten worden overeenkomstig artikel 18, lid 2, naar gelang van de oorsprong toegewezen. 2. Het resultaat van de beschikkingen tot goedkeuring van de rekeningen als bedoeld in artikel 30 van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad wordt in één enkel artikel opgenomen. (92) In deel II wordt de titel van titel II vervangen door: TITEL II STRUCTUURFONDSEN, COHESIEFONDS, VISSERIJFONDS EN LANDBOUWFONDS VOOR PLATTELANDSONTWIKKELING (93) Artikel 155 wordt als volgt gewijzigd: (94) In artikel 157 wordt de tweede alinea vervangen door: De aldus vrijgemaakte kredieten kunnen worden wederopgevoerd in geval van een slechts aan de Commissie toe te rekenen kennelijke fout. (95) Artikel 158 wordt vervangen door: Artikel 158 Met betrekking tot de in deze titel bedoelde beleidsuitgaven kan de Commissie, behalve in het geval van het ELFPO, kredieten overschrijven van de ene titel naar de andere, mits het om kredieten gaat die voor dezelfde doelstelling bestemd zijn in de zin van de in artikel 155 bedoelde verordeningen of die bestemd zijn voor uitgaven voor technische bijstand. (96) In artikel 160 wordt het volgende lid 1 bis ingevoegd: 1 bis De kredieten met betrekking tot de ontvangsten uit het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal, dat is ingesteld bij het aan het EG-Verdrag gehechte Protocol betreffende de financiële gevolgen van de beëindiging van het EGKS-Verdrag en betreffende het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal, worden als bestemmingsontvangsten in de zin van artikel 18 behandeld. De uit deze ontvangsten voortvloeiende vastleggingskredieten worden beschikbaar gesteld zodra de schuldvordering is geraamd en de betalingskredieten zodra de ontvangsten zijn ontvangen. (97) Het volgende artikel 160 bis wordt ingevoegd: Artikel 160 bis 1. De vastleggingskredieten die overeenkomen met het bedrag van de vastlegging dat is vrijgemaakt wegens gehele of gedeeltelijke niet-uitvoering van de onderzoeksprojecten waarvoor zij bestemd waren, kunnen, bij wijze van uitzondering en in naar behoren gemotiveerde gevallen, worden wederopgevoerd wanneer het van wezenlijk belang is het aanvankelijk geplande programma absoluut uit te voeren, tenzij de begroting voor het lopende begrotingsjaar daarvoor middelen bevat. 2. Voor de toepassing van lid 1 onderzoekt de Commissie bij de aanvang van elk begrotingsjaar de vrijmakingen van het voorafgaande begrotingsjaar en beoordeelt zij, in het licht van de behoeften, of wederopvoering van de kredieten nodig is. Op grond van deze beoordeling kan de Commissie uiterlijk op 15 februari van elk begrotingsjaar bij de begrotingsautoriteit passende voorstellen indienen, waarbij voor elke begrotingspost de redenen voor de wederopvoering van de kredieten worden vermeld. 3. De begrotingsautoriteit neemt binnen zes weken een besluit over de voorstellen van de Commissie. Indien binnen deze termijn geen besluit is genomen, worden de voorstellen geacht te zijn goedgekeurd. De in jaar n weder op te voeren vastleggingskredieten mogen in geen geval meer bedragen dan 25% van het totale bedrag dat in het begrotingsjaar n-1 op hetzelfde begrotingsonderdeel is vrijgemaakt. 4. Wederopgevoerde vastleggingskredieten kunnen niet worden overgedragen. Juridische verbintenissen met betrekking tot wederopgevoerde vastleggingskredieten worden uiterlijk op 31 december van het jaar n overeengekomen. Aan het einde van het jaar n wordt het niet-gebruikte saldo van de wederopgevoerde vastleggingskredieten door de bevoegde ordonnateur definitief vrijgemaakt. (98) In artikel 163 wordt de eerste zin vervangen door: De in deze titel bedoelde maatregelen kunnen gecentraliseerd door de Commissie worden uitgevoerd, dan wel onder gedeeld beheer, dan wel gedecentraliseerd door het begunstigde derde land of de begunstigde derde landen, dan wel samen met internationale organisaties, in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van de artikelen 53 tot en met 57. (99) Artikel 164 wordt geschrapt. (100) Artikel 166 wordt als volgt gewijzigd: (101) Artikel 167 wordt als volgt gewijzigd: (102) In deel II, titel IV, wordt de titel van hoofdstuk 4 vervangen door: HOOFDSTUK 4 Subsidies (103) Het volgende artikel 169 bis wordt ingevoegd: Artikel 169 bis De subsidieprocedures die bij gedecentraliseerd beheer door begunstigde derde landen moeten worden toegepast, worden vastgesteld in de in artikel 166 bedoelde financieringsovereenkomsten. Deze bepalingen zijn gebaseerd op de regels van deel I, titel VI. (104) Artikel 170 wordt vervangen door: Artikel 170 In elke financierings- of subsidieovereenkomst en in elk subsidiebesluit moet uitdrukkelijk worden bepaald dat de Commissie en de Rekenkamer bevoegd zijn bij alle contractanten en subcontractanten die middelen van de Gemeenschappen hebben ontvangen, controles op stukken en controles ter plaatse uit te voeren. (105) In artikel 171 wordt lid 2 vervangen door: 2. Deze titel is van toepassing op het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), met uitzondering van de artikelen 174, artikel 174 bis en artikel 175, lid 2. (106) Artikel 173 wordt vervangen door: Artikel 173 De Commissie delegeert voor de in de bijlage voor elk Europees bureau opgenomen kredieten ordonnateursbevoegdheden aan de directeur van het betrokken bureau, overeenkomstig artikel 59. (107) In artikel 174, lid 1, wordt de tweede volzin vervangen door: De directeur van het betrokken Europees bureau stelt, na goedkeuring door het directiecomité, de criteria vast volgens welke deze boekhouding wordt gevoerd. (108) Het volgende artikel 174 bis wordt ingevoegd: Artikel 174 bis 1. Elke instelling kan voor het beheer van de in haar eigen afdeling opgenomen kredieten ordonnateursbevoegdheden delegeren aan de directeur van een interinstitutioneel Europees bureau en stelt de grenzen en voorwaarden van deze delegatie van deze bevoegdheden vast. 2. De interne controleur van de Commissie kwijt zich van alle in deel I, titel IV, hoofdstuk 8, vastgestelde verantwoordelijkheden. (109) Artikel 175 wordt als volgt gewijzigd: (110) Artikel 176 wordt geschrapt. (111) Artikel 178 wordt als volgt gewijzigd: (112) In artikel 179, lid 3, worden de tweede en de derde alinea vervangen door: Indien een tak van de begrotingsautoriteit advies wil uitbrengen, stelt deze tak binnen twee weken na ontvangst van de gegevens over het onroerendgoedproject de betrokken instelling in kennis van zijn voornemen om een dergelijk advies te verstrekken. Indien geen van de takken van de begrotingsautoriteit reageert, kan de betrokken instelling de voorgenomen transactie uitvoeren uit hoofde van haar administratieve autonomie, onder voorbehoud van artikel 282 van het EG-Verdrag en artikel 185 van het Euratom-Verdrag wat betreft de vertegenwoordiging van de Gemeenschap. Het advies wordt binnen twee weken vanaf de kennisgeving aan de betrokken instelling toegezonden. (113) Na artikel 179 wordt de volgende titel VII ingevoegd: TITEL VII DESKUNDIGEN Artikel 179 bis In de uitvoeringsvoorschriften wordt een specifieke procedure opgenomen voor de selectie van deskundigen die op basis van een vaste vergoeding de instellingen bijstaan, in het bijzonder voor het beoordelen van voorstellen en subsidieaanvragen of van offertes en het verstrekken van technische bijstand voor de follow-up en de eindbeoordeling van projecten die ten laste van de begroting worden gefinancierd. (114) Artikel 180 wordt geschrapt. (115) Artikel 181 wordt vervangen door: Artikel 181 "1. Wat de in artikel 155, lid 1, genoemde fondsen betreft, waarvoor de basisbesluiten vóór de toepassingsdatum van de onderhavige verordening zijn ingetrokken, mogen kredieten die uit hoofde van artikel 157, eerste alinea, zijn vrijgemaakt, worden wederopgevoerd in geval van een slechts aan de Commissie toe te rekenen kennelijke fout of overmacht met ernstige gevolgen voor de uitvoering van de door deze fondsen gesteunde interventies. 2. De in artikel 95 bedoelde centrale gegevensbank wordt ingesteld per 1 januari 2009. 3. Wat betreft de kredietoverschrijvingen die betrekking hebben op beleidsuitgaven als vermeld in de verordeningen betreffende de structuurfondsen en het cohesiefonds voor de programmeringsperiode 2000-2006, waarvoor nog communautaire betalingen moeten worden verricht met het oog op de financiële afwikkeling van bedragen die de Gemeenschap, in afwachting van de beëindiging van de steunregeling, nog betaalbaar moet stellen, kan de Commissie kredieten overschrijven van de ene titel naar de andere, mits het om kredieten gaat die: 4. Artikel 30, lid 3, is voor het in artikel 148, lid 1, genoemde fonds voor het eerst van toepassing met betrekking tot de betalingen ten laste van de begroting 2008. (116) Artikel 185 wordt als volgt gewijzigd: Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing vanaf de datum van toepassing van de verordening van de Commissie tot wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen en uiterlijk vanaf 1 mei 2007. De punten 80 en 84 tot en met 94 van artikel 1 van de onderhavige verordening zijn evenwel van toepassing met ingang van 1 januari 2007. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, […] Voor de Raad De voorzitter [...] VERKLARINGEN VAN DE INSTELLINGEN 1. Ontwerpverklaring van de Commissie over transparantie "De Commissie verplicht zich ertoe te waarborgen dat de sectorspecifieke uitvoeringsverordeningen in een vergelijkbare openbaarmaking van informatie over ontvangers van middelen uit de landbouwfondsen (ELFPO en ELGF) voorzien als de sectorspecifieke uitvoeringsverordeningen voor de structuurfondsen. Er zal met name zorg worden gedragen voor adequate jaarlijkse publicatie ex post van de bedragen die iedere begunstigde uit deze fondsen heeft ontvangen, uitgesplitst naar de belangrijkste uitgavencategorieën." 2. Ontwerpverklaring van de Commissie over de financiering van Europese politieke partijen "De Commissie verplicht zich ertoe zo mogelijk vóór februari 2007 een voorstel in te dienen tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau door invoering van passende bepalingen die inhouden dat de eigen middelen, met name contributies en lidmaatschapsgelden, die een politieke partij op Europees niveau jaarlijks vergaart en die 25% van de in aanmerking komende kosten te boven gaan die de begunstigde op grond van artikel 10, lid 2 van Verordening (EG) nr. 2004/2003 moet dragen¸worden vrijgesteld van het in artikel 109 van het Financieel Reglement vervatte winstverbod." 3. Ontwerpverklaring van het Europees Parlement en de Commissie over afwijkingen van het Financieel Reglement "De Commissie en het Europees Parlement verplichten zich ertoe de overige instellingen in kennis te stellen van elke afwijking van de bepalingen van het Financieel Reglement die is opgenomen in wetgevingsvoorstellen of in amendementen op aan de wetgevingsautoriteit voorgelegde wetgevingsvoorstellen, en de specifieke redenen op te geven die een dergelijke afwijking rechtvaardigen." Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 272, lid 4, voorlaatste alinea daarvan, – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 177, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, definitief vastgesteld op 15 december 2005 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2006 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, ingediend door de Commissie op 31 oktober 2006 (SEC(2006)1410), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2006, opgesteld door de Raad op 30 november 2006 (15635/2006 – C6-0441/2006), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0444/2006 ), A. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2006 tot doel heeft de geraamde ontvangsten opwaarts bij te stellen, de betalingskredieten voor de begrotingsonderdelen van de rubrieken 1, 2 en 7 te verlagen, en de toelichting bij begrotingsartikel 1 1 1 betreffende de opslag van suiker en bij artikel 13 03 08 te wijzigen, B. overwegende dat de stijging van de geraamde ontvangsten met 2 667 miljoen EUR en de daling van de betalingskredieten met 4 706 miljard EUR enorm zijn, C. overwegende dat de goedkeuring van gewijzigde begroting nr. 6/2006 dus tot gevolg zal hebben dat de bijdragen van de lidstaten voor 2006 met in totaal 7 373 miljoen EUR zullen dalen, D. overwegende dat de regelmatige en stelselmatige te lage raming van de ontvangsten, met alle bijbehorende effecten, een kwestie is die verder moet worden onderzocht, E. overwegende dat de geringe uitvoering van de betalingen die tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedure werden goedgekeurd, een permanente bron van bezorgdheid is, F. overwegende dat de beide takken van de begrotingsautoriteit tot een akkoord zijn gekomen over de begroting voor 2007, inclusief het peil van de betalingskredieten, G. overwegende dat, gezien de impact op het peil van de betalingskredieten in de begroting voor 2007, de gewijzigde begroting nr. 6/2006 in dit akkoord is opgenomen, 1. herinnert de Commissie aan haar verantwoordelijkheid alles in het werk te stellen om de betalingen uit te voeren zoals de begrotingsautoriteit deze in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure heeft goedgekeurd; 2. heeft besloten het ontwerp van gewijzigde begroting van de Raad zonder wijzigingen goed te keuren; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0646 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 47, lid 2 en 55 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0443/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0399/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2006 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2007/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, en artikel 55, Gelet op het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 89/552/EEG (5) coördineert bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten. Nieuwe transmissietechnologieën voor audiovisuele mediadiensten maken evenwel een aanpassing van dit wettelijke kader noodzakelijk zodat rekening kan worden gehouden met de verspreiding van informatie- en communicatietechnologieën (ICT) en de effecten van structurele veranderingen, en technologische ontwikkelingen op businessmodellen, in het bijzonder de financiering van commerciële omroep, en kan worden gezorgd voor optimale concurrentievoorwaarden en rechtszekerheid voor Europese informatietechnologie en Europese mediabedrijven en -diensten , alsmede voor eerbiediging van de culturele en taalverscheidenheid . De wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen moeten zo onopdringerig en eenvoudig mogelijk zijn, om nieuwe en bestaande audiovisuele mediadiensten in staat te stellen zich te ontwikkelen en te bloeien, zodat het scheppen van werkgelegenheid, economische groei, innovatie en culturele diversiteit worden bevorderd. (2) De wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten worden al gecoördineerd door Richtlijn 89/552/EEG, terwijl de regels voor activiteiten zoals mediadiensten op aanvraag slechts voor wat betreft de verspreiding op grond van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische - communicatienetwerken en -diensten (6) (Kaderrichtlijn) en voor wat betreft de uitwisseling op grond van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("Richtlijn inzake elektronische handel") (7) voor de elektronische handel zijn gecoördineerd; wat betreft de inhoudseisen voor de nieuwe audiovisuele mediadiensten is tot dusverre het recht van de lidstaten van toepassing. Enkele van deze discrepanties belemmeren het vrij verkeer van deze diensten in de Europese Unie en kunnen de concurrentie op de interne markt vervalsen . (3) Audiovisuele mediadiensten zijn zowel cultuurgoederen als economische goederen. Het toenemende belang ervan voor de samenleving, de democratie - met name ten aanzien van het waarborgen van informatievrijheid, diversiteit van opinies en mediapluralisme -, het onderwijs en de cultuur rechtvaardigt de toepassing en het doen naleven van bijzondere voorschriften voor deze diensten , met name tot behoud van de fundamentele vrijheden en rechten die zijn vervat in het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake burgerlijke en politieke vrijheden, en teneinde de bescherming van minderjarigen, kwetsbare personen en gehandicapten te garanderen . (4) In zijn resoluties van 1 december 2005 over de voorbereiding van de zesde ministerconferentie van de Wereldhandelsorganisatie in Hong Kong (8) en van 4 april 2006 over de evaluatie van de Doha-ronde na de ministersconferentie van de WTO in Hongkong (9) verlangt het Europees Parlement dat fundamentele diensten van openbaar belang, zoals gezondheidszorg, onderwijs en audiovisuele diensten, worden uitgesloten van de liberalisering in het kader van de GATS-onderhandelingen. In zijn resolutie van 27 april 2006 over het voorstel voor een besluit van de Raad inzake de sluiting van het UNESCO-Verdrag betreffende de bescherming en de bevordering van diversiteit van cultuuruitingen (10) , keurde het Europees Parlement het UNESCO-Verdrag goed, waarin met name staat dat "culturele activiteiten, goederen en diensten zowel een economisch als een cultureel aspect hebben, daar ze dragers zijn van identiteiten, waarden en betekenissen, en bijgevolg niet behandeld mogen worden als hadden ze uitsluitend een commerciële waarde". (5) Voorlichting op het gebied van de media moet de burgers de middelen verschaffen om het steeds groter wordende volume aan informatie waarmee zij worden overstelpt, kritisch te interpreteren en te gebruiken, conform Aanbeveling 1466(2000) van de Raad van Europa. Dit leerproces zal de burgers in staat stellen boodschappen te formuleren en de media te selecteren die het best geschikt zijn voor hun communicatie, zodat ze hun recht op informatievrijheid en meningsuiting ten volle kunnen uitoefenen. (6) Traditionele audiovisuele mediadiensten - zoals televisie - en de in opkomst zijnde audiovisuele mediadiensten op aanvraag bieden een aanzienlijk werkgelegenheidspotentieel in de Europese Unie , met name in kleine en middelgrote bedrijven, en stimuleren de economische groei en de investeringen. Gezien het belang van een eerlijk speelveld en een echte Europese markt voor de omroep, dienen de fundamentele beginselen van de interne markt, zoals de mededingingswet en het principe van gelijke behandeling, in acht te worden genomen om te waarborgen dat op de mediamarkten sprake is van transparantie en voorspelbaarheid en te zorgen voor lage toegangsdrempels. (7) Europese bedrijven die audiovisuele mediadiensten aanbieden, worden met rechtsonzekerheid en een oneerlijk speelveld geconfronteerd als gevolg van de wettelijke regelingen ten aanzien van de nieuwe diensten op aanvraag, zodat het noodzakelijk is, teneinde concurrentievervalsing te voorkomen, de rechtszekerheid te vergroten, bij te dragen tot de voltooiing van de interne markt en het ontstaan van één enkele informatieruimte te vergemakkelijken, voor alle audiovisuele mediadiensten, zowel lineaire als non-lineaire, ongeacht of deze volgens een vast programmaschema of op aanvraag worden uitgezonden, tenminste een basispakket van gecoördineerde voorschriften vast te stellen , om o.a. een toereikend niveau van bescherming voor minderjarigen, kwetsbare personen en gehandicapten, alsmede de eerbiediging van de fundamentele rechten en vrijheden te waarborgen. De grondbeginselen van Richtlijn 89/552/EEG, namelijk het beginsel van de uitzendende staat en gemeenschappelijke minimumnormen, hebben hun nut bewezen en moeten dan ook worden gehandhaafd. (8) De Commissie heeft een mededeling vastgesteld over de toekomst van het Europese audiovisuele regelgevingsbeleid (11) , waarin zij benadrukt dat het regelgevingsbeleid in deze sector bepaalde algemene belangen dient te waarborgen, zoals de culturele verscheidenheid, het recht op informatie, de behoefte aan pluralisme in de media, de bescherming van minderjarigen , de bescherming van de consument en maatregelen ter verhoging van de bewustheid en de mediavaardigheden van het publiek en het beginsel van universele toegang voor alle categorieën van het publiek, waaronder de meest benadeelden , nu en in de toekomst. (9) Het naast elkaar bestaan van particuliere en openbare omroepen is van groot belang voor de audiovisuele mediamarkt, waar openbare omroepen in dezelfde mate kunnen profiteren van de voordelen van de digitale economie. (10) Het beginsel van het land van oorsprong is van cruciaal belang voor het ontstaan van een pan-Europese audiovisuele markt met een sterke industrie die Europese inhoud produceert. Bovendien waarborgt dit beginsel het recht van de kijker een keuze te kunnen maken uit een grote verscheidenheid van Europese programma's. (11) De Commissie heeft het initiatief "i2010: de Europese informatiemaatschappij" (12) vastgesteld, dat de groei en de werkgelegenheid in de informatiemaatschappij en de media-industrie moet waarborgen. i2010 is een totaalstrategie die de productie van Europese inhoud, de ontwikkeling van de digitale economie en de integratie van ICT moet stimuleren tegen de achtergrond van de convergentie van informatie- en mediadiensten, -netwerken en -apparatuur, door alle EU-beleidsinstrumenten te moderniseren en te benutten: regelgeving, onderzoek en partnerschappen met de industrie. De Commissie heeft toegezegd om in het kader van de interne markt een samenhangend raamwerk te zullen creëren voor de diensten van de informatiemaatschappij en mediadiensten door het wetgevingskader voor audiovisuele diensten te moderniseren, allereerst door in 2005 een voorstel voor de modernisering van Richtlijn 89/552/EEG in te dienen en dit om te zetten in een richtlijn voor audiovisuele mediadiensten. De doelstelling van i2010 zal in principe worden bereikt door de sectoren in staat te stellen te groeien met een minimale regelgeving en kleine startende ondernemingen, die rijkdom en werkgelegenheid creëren voor de toekomst, in staat te stellen om te groeien, te innoveren en werkgelegenheid te scheppen op een geliberaliseerde markt. (12) Op 6 september 2005 heeft het Europees Parlement een Resolutie aanvaard over de toepassing van de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 89/552/EEG ("Televisie zonder grenzen") , zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG, voor de periode 2001- 2002 (13) . In die resolutie wordt , zoals ook in de resoluties over Televisie zonder grenzen van 4 september 2003 (14) , aangedrongen op aanpassing van Richtlijn 89/552/EEG aan structurele veranderingen en technologische ontwikkelingen, zij het met behoud van de uitgangspunten ervan, welke nog steeds geldig zijn. Bovendien ondersteunt zij in principe de algemene aanpak van basisvoorschriften voor alle audiovisuele mediadiensten en aanvullende voorschriften voor lineaire ("omroep"-)diensten. (13) Deze richtlijn is meer in overeenstemming met fundamentele rechten en beoogt aan te sluiten bij de beginselen, rechten en vrijheden die in het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd, met name in artikel 11. In dit verband dienen de lidstaten een of meerdere onafhankelijke regulerende autoriteiten in te stellen zo zij dat nog niet hebben gedaan. Deze autoriteiten moeten borg staan voor de eerbiediging van grondrechten bij de levering van audiovisuele mediadiensten. Het staat aan de lidstaten om te beslissen of het niet wenselijker is om één regulerende autoriteit voor alle audiovisuele mediadiensten in te stellen dan wel meerdere afzonderlijke autoriteiten voor elke categorie van (lineaire en niet-lineaire) diensten. Overigens belet niets in deze richtlijn de lidstaten om hun grondwettelijke of bestuursrechtelijke regels inzake persvrijheid en vrijheid van meningsuiting in de media toe te passen. (14) De eis dat de lidstaat van oorsprong dient te zorgen voor de naleving van het nationale recht als gecoördineerd door deze richtlijn is voldoende om, voor wat het Gemeenschapsrecht betreft, het vrije verkeer van audiovisuele mediadiensten te waarborgen, zonder tweede controle op dezelfde gronden in de lidstaat van ontvangst; de lidstaat van ontvangst kan evenwel bij uitzondering en onder specifieke voorwaarden van deze eis afwijken in geval van ernstige inbreuken op de artikelen 3 quinquies, 3 sexies en 22, leden 1 en 2 van Richtlijn 89/552/EEG in aanmerking nemende dat eerbiediging van de grondrechten een integrerend deel is van de algemene rechtsbeginselen van de communautaire rechtsorde. (15) De Kaderrichtlijn heeft een samenhangend rechtskader in het leven geroepen voor alle transmissienetwerken en -diensten, doch laat op grond van artikel 1, lid 3, de maatregelen onverlet die op communautair of nationaal niveau zijn genomen voor de verwezenlijking van doelstellingen van algemeen belang, in het bijzonder wat betreft de regulering van inhoud en het audiovisueel beleid, teneinde de regulering van de transmissie te scheiden van de regulering van de inhoud. (16) De e-commerce-richtlijn bevat geen specifieke inhoudelijk bepalingen voor audiovisuele mediadiensten en laat het aan de lidstaten over per geval te beoordelen of, met inachtneming van een kennisgevingsprocedure, moet worden afgeweken van het land-van-oorsprong-beginsel voor bepaalde kwesties van algemeen belang. Doordat aanvullende minimumnormen voor niet-lineaire audiovisuele mediadiensten met het oog op bescherming van minderjarigen en ter bevordering van de culturele verscheidenheid worden opgelegd, wordt het terrein van het geharmoniseerde gemeenschapsrecht door deze richtlijn vergroot. In zoverre bouwt deze richtlijn op deze terreinen voort op de e-commerce-richtlijn met een regeling voor een specifieke subgroep van diensten van niet-lineaire audiovisuele mediadiensten, die van bijzondere betekenis zijn voor de samenleving en gekenmerkt worden door hun culturele dimensie. Voor deze diensten is de mate van coördinatie van nationale regelingen sterker en de interne markt completer. (17) Geen van de bepalingen van deze richtlijn mag de lidstaten verplichten of aanmoedigen om nieuwe stelsels van vergunningen of administratieve machtigingen voor enigerlei audiovisuele media in te voeren. (18) De definitie van audiovisuele mediadiensten omvat alle audiovisuele massamediadiensten waarvan de inhoud geschikt is voor televisie-uitzendingen , ongeacht het platform waarop zij worden geleverd en ongeacht of de redactionele benadering en de verantwoordelijkheid van de aanbieder doorklinken in een programmaschema of in een keuzeoverzicht. Het bereik ervan beperkt zich evenwel tot diensten zoals gedefinieerd door het Verdrag, waardoor het op alle vormen van economische activiteit betrekking heeft, met inbegrip van die van openbare dienstverleningsbedrijven. Het economische element moet significant zijn om toepassing van deze richtlijn te rechtvaardigen. Economische activiteiten worden normaliter tegen vergoeding verricht, zijn bedoeld voor een bepaalde periode en worden gekenmerkt door een zekere continuïteit; de beoordeling van het economische element dient onderworpen te zijn aan de normen en regels van het land van oorsprong. De definitie van audiovisuele mediadiensten heeft dan ook geen betrekking op niet-economische activiteiten die normaliter niet tegen vergoeding worden verricht, zoals weblogs en andere door de gebruiker gegenereerde inhoud, en elke vorm van privé communicatie, zoals e-mails en particuliere websites. (19) De definitie van audiovisuele mediadiensten bestrijkt massamedia met redactionele verantwoordelijkheid voor zover zij ter informatie, vermaak of educatie van het grote publiek dienen, omvat audiovisuele commerciële mededelingen , maar heeft geen betrekking op welke vorm van particuliere correspondentie dan ook, zoals e-mails die aan een beperkt aantal ontvangers worden gezonden. Niet onder de definitie vallen ook alle diensten waarbij de verspreiding van audiovisuele inhoud niet het hoofddoel is , d.w.z. waarbij audiovisuele inhoud een zuiver bijkomstig aspect is. Voorbeelden hiervan zijn websites die weliswaar audiovisuele elementen bevatten maar enkel en alleen ter ondersteuning, zoals grafische animaties, kleine advertentiespots of informatie in verband met een product of niet-audiovisuele dienst. Overeenkomstig de e-commerce-richtlijn strekt de definitie zich evenmin uit tot kansspelen met een inzet die een geldwaarde vertegenwoordigt, waaronder loterijen en weddenschappen, mits het hoofddoel daarvan niet gelegen is in de verspreiding van audiovisuele inhoud. Daaronder vallen ook online-spelen en zoekmachines, zolang deze niet het hoofddoel van de audiovisuele mediadiensten uitmaken. (20 ) Tot de televisieomroepdiensten, d.w.z. lineaire diensten, behoren op dit moment met name analoge en digitale televisie, live streaming, webcasting en de naar een later tijdstip verschoven videoafroep, terwijl bijvoorbeeld video-on-demand tot de diensten op afroep, d.w.z. niet-lineaire diensten, moet worden gerekend. Bij lineaire audiovisuele mediadiensten of televisie-omroepdiensten die door dezelfde aanbieder van mediadiensten ook rechtstreeks of op een later tijdstip als niet-lineaire dienst worden aangeboden, wordt alleen de lineaire uitzending geacht te voldoen aan de voorwaarden van deze richtlijn. Wanneer diverse soorten diensten parallel worden aangeboden, zonder dat een deel ervan duidelijk ondergeschikt is aan een ander, dient de onderhavige richtlijn te worden toegepast op de duidelijk te onderscheiden delen van de dienst die voldoen aan alle criteria van een audiovisuele mediadienst. (21) De in deze richtlijn gegeven definities, inzonderheid die van televisieomroep en lineaire en niet-lineaire diensten, zijn uitsluitend bestemd voor de toepassing van deze richtlijn en Richtlijn 89/552/EEG en zijn niet van invloed op de onderliggende rechten die beschermd worden door de wetgeving inzake auteursrechten en naburige rechten. De draagwijdte en het stelsel van deze rechten worden niet beïnvloed door deze definities, en blijven onder een aparte regeling in de relevante wetgeving vallen. (22) Deze richtlijn heeft geen betrekking op elektronische versies van kranten en tijdschriften. (23) Voor wat betreft deze richtlijn verwijst de term "audiovisueel" naar bewegende beelden met of zonder geluid, waardoor deze wel betrekking heeft op stomme films, maar niet op de doorgifte van geluid of radiodiensten. (24) Een audiovisuele mediadienst bestaat uit programma's, d.w.z. een aaneengesloten rij van bewegende beelden met of zonder geluid, onder redactionele verantwoordelijkheid, die ofwel door een aanbieder van mediadiensten volgens een vast tijdschema worden uitgezonden ofwel in een catalogus zijn samengesteld. (25) Het begrip redactionele verantwoordelijkheid is essentieel voor de rol van de aanbieder van mediadiensten en derhalve ook voor de definitie van audiovisuele mediadiensten. "Redactionele verantwoordelijkheid" betekent verantwoordelijkheid voor de samenstelling en ordening, op professionele basis, van de inhoud van een audiovisueel aanbod. Dit kan gelden voor een afzonderlijk inhoudselement of voor een verzameling inhoudselementen. Deze redactionele verantwoordelijkheid geldt voor de opstelling van het programmaschema, in geval van televisieprogramma's, of voor de samenstelling van de programmacatalogus, in geval van niet-lineaire diensten. Deze richtlijn laat de aansprakelijkheidsvrijstellingen van de e-commerce-richtlijn onverlet. (26) De zuiver technische verstrekking, langs terrestrische weg of via satelliet, van een audiovisuele mediadienst verleent op zichzelf niet de status van mediadienstaanbieder in de zin van deze richtlijn; hetzelfde beginsel geldt indien een besluit inzake selectie wordt getroffen, op voorwaarde dat een derde partij onder de jurisdictie van een lidstaat duidelijk de redactionele verantwoordelijkheid daarvoor draagt. (27) Aan de criteria in de definitie van audiovisuele mediadiensten, zoals vermeld in artikel 1, punt a) van Richtlijn 89/552/EEG en verder toegelicht in de overwegingen 18 tot en met 26 van deze richtlijn, moet tegelijkertijd worden voldaan. (28) Naast reclame en telewinkelen wordt het ruimere begrip audiovisuele commerciële communicatie geïntroduceerd. Dit omvat beelden , al dan niet met geluid, die worden uitgezonden als deel van een audiovisuele mediadienst en deel uitmaken van programma's of programma's vergezellen en die dienen om direct of indirect de goederen, diensten of het imago te promoten van een natuurlijk persoon of rechtspersoon die een economische activiteit bedrijft, zodat de kosteloos uitgezonden spots van de overheid en charitatieve instanties er niet onder vallen. (29) Het land-van-oorsprong-beginsel blijft het kernpunt van Richtlijn 89/552/EEG , aangezien het essentieel is voor de totstandbrenging van een interne markt. Dit beginsel moet daarom voor alle audiovisuele mediadiensten gelden teneinde de aanbieders van mediadiensten de rechtszekerheid te bieden die zij nodig hebben als grondslag voor nieuwe businessmodellen en de ontwikkeling van deze diensten. Het is tevens essentieel voor het vrij verkeer van informatie en audiovisuele programma's in de interne markt. De toepassing van dit beginsel mag de inaanmerkingneming van de criteria inzake de oorsprong van de middelen van een dienst niet uitsluiten, teneinde de voorwaarden voor eerlijke concurrentie te waarborgen. (30) Om een sterke, concurrerende en geïntegreerde Europese audiovisuele bedrijfstak te bevorderen en het pluralisme van de media in de gehele Europese Unie te versterken, blijft het van wezenlijk belang dat slechts één enkele lidstaat jurisdictie heeft over een aanbieder van audiovisuele mediadiensten en dat pluralisme op informatiegebied een fundamenteel beginsel is van de Europese Unie. (31) Het is derhalve van essentieel belang dat de lidstaten voorkomen dat dominerende posities ontstaan, die zouden leiden tot beperking van het pluralisme en tot restricties van de vrijheid van de media-informatie, en van de mediasector als geheel, bijvoorbeeld door het nemen van maatregelen om niet-discriminerende toegang tot aanbiedingen van audiovisuele mediadiensten welke van openbaar belang zijn te verzekeren (bijvoorbeeld door de "must carry"-regeling). (32) Vanwege de technologische ontwikkelingen, met name op het gebied van digitale satellietuitzendingen, dienen de bijkomende criteria te worden aangepast teneinde een adequate regelgeving en doeltreffende toepassing daarvan te garanderen en de marktspelers werkelijk greep te geven op de inhoud van een audiovisuele mediadienst . (33) Aangezien deze richtlijn betrekking heeft op diensten die aan het brede publiek in de Europese Unie worden aangeboden, dient zij uitsluitend te gelden voor audiovisuele mediadiensten die direct of indirect door het publiek in een of meer lidstaten met standaardapparatuur voor de consument kunnen worden ontvangen. De definitie van "standaardapparatuur voor de consument" dient aan de bevoegde nationale instanties te worden overgelaten. (34) In de artikelen 43 tot en met 48 van het Verdrag is het fundamentele recht op vrijheid van vestiging neergelegd. Daarom staat het de aanbieders van audiovisuele mediadiensten in het algemeen vrij te bepalen in welke lidstaten zij zich vestigen. Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft voorts benadrukt dat "het Verdrag een onderneming immers niet verbiedt gebruik te maken van de vrijheid van dienstverrichting wanneer zij in de lidstaat waarin zij is gevestigd, geen diensten aanbiedt" (15) . (35) De lidstaten moeten op de door deze richtlijn gecoördineerde gebieden strengere maatregelen kunnen toepassen op aanbieders van mediadiensten die onder hun rechtsbevoegdheid vallen , er evenwel op toeziend dat deze maatregelen in overeenstemming zijn met het communautaire mededingingsrecht . Teneinde ervoor te zorgen dat dergelijke voorschriften niet worden omzeild, vormt een codificatie van de rechtspraak van het Hof van Justitie (16) , gecombineerd met een doeltreffendere procedure een passende oplossing, waarbij rekening wordt gehouden met de overwegingen van de lidstaten zonder de juiste toepassing van het land-van-oorsprong-beginsel ter discussie te stellen. (36) Om per geval aan te tonen dat een in een andere lidstaat gevestigde aanbieder van mediadiensten bepalingen omzeilt, kan een lidstaat indicatoren aanvoeren, zoals de herkomst van de reclame- en/of abonnementsgelden, de hoofdtaal van de dienst en het bestaan van programma's of commerciële communicatie die specifiek zijn gericht op het publiek van de lidstaat van ontvangst. (37) Krachtens deze richtlijn mogen de lidstaten niettemin, onverminderd de toepassing van het land-van-oorsprong-beginsel, maatregelen nemen die het vrij verkeer van televisie-uitzendingen of niet-lineaire audiovisuele mediadiensten beperken, doch enkel onder bepaalde voorwaarden die in artikel 2 bis van Richtlijn 89/552/EEG zijn genoemd en overeenkomstig de in deze richtlijn vastgelegde procedure. Het Europees Hof van Justitie heeft steeds gesteld dat elke beperking van de vrijheid van dienstverrichting, zoals een eventuele afwijking van een van de grondbeginselen van het Verdrag, op restrictieve wijze moet worden uitgelegd (17) . Bijzondere aandacht dient te gaan naar de bescherming van minderjarigen en de volksgezondheid, hoewel toetsing vooraf van ideeën en meningen onder geen enkele omstandigheid toelaatbaar mag zijn. Wat betreft de niet-lineaire audiovisuele diensten komt de mogelijkheid van een lidstaat om maatregelen te nemen krachtens artikel 2 bis van Richtlijn 89/552/EEG in de plaats van de maatregelen die tot dusverre op grond van artikel 3, lid 4 en/of artikel 12, lid 3 van de e-commerce richtlijn door de betrokken lidstaat konden worden genomen op het door de artikelen 3 quinquies en 3 sexies van Richtlijn 89/552/EEG gecoördineerde gebied. (38) In haar mededeling aan de Raad en het Europees Parlement getiteld Betere regelgeving met het oog op economische groei en meer banen in de Europese Unie (18) heeft de Commissie benadrukt dat een zorgvuldige analyse van de passende regelgevingsaanpak moet worden gemaakt, waarbij in het bijzonder moet worden bepaald of voor de betrokken sector en het betrokken probleem wetgeving de voorkeur moet krijgen of dat alternatieven zoals coregulering en zelfregulering overweging verdienen. De ervaring heeft voorts uitgewezen dat zowel coregulerings- als zelfreguleringsinstrumenten die zijn opgezet overeenkomstig de verschillende wetgevingstradities van de lidstaten, een belangrijke rol kunnen spelen bij het bereiken van een hoog niveau van consumentenbescherming. Maatregelen tot verwezenlijking van doelen van openbaar belang in de opkomende sector van audiovisuele mediadiensten zullen doelmatiger zijn als zij worden genomen met actieve steun van de aanbieders van diensten zelf. Zelfregulering is op deze manier een soort vrijwillig initiatief dat economische actoren, de sociale partners, niet-gouvernementele organisaties of verenigingen in staat stelt onderling voor zichzelf gezamenlijke richtsnoeren vast te stellen. De lidstaten moeten, overeenkomstig hun uiteenlopende juridische tradities, de doelmatige rol erkennen die doelmatige zelfregulering kan spelen als aanvulling op de wetgeving en de bestaande gerechtelijke en/of bestuursrechtelijke mechanismen en de nuttige bijdrage die zij kan leveren tot verwezenlijking van de doelen van deze richtlijn. Zelfregulering kan dus een alternatieve manier zijn om bepaalde voorschriften van deze richtlijn toe te passen, maar kan niet volledig in de plaats treden van de verplichting van de nationale wetgever. Coregulering in haar minimale vorm verschaft de "juridische schakel" tussen zelfregulering en de nationale wetgever overeenkomstig de juridische tradities van de lidstaten. (39) Het kernelement van "coregulering" wordt gevormd door reguleringsinstrumenten die gebaseerd zijn op de samenwerking van overheidsorganen en zelfreguleringsinstrumenten en op nationaal niveau zeer divers worden aangeduid en gestructureerd. De praktische inrichting van dergelijke instrumenten weerspiegelt de specifieke traditie van de mediaregulering in de individuele lidstaten. Stelsels van co-regulering hebben gemeen dat van oudsher publieke taken en doelen worden omgezet in samenwerking met de actoren waarop de regulering betrekking heeft. Op grond van een opdracht of een machtiging van de overheid moeten de belanghebbenden zelf het bereiken van de reguleringsdoelen garanderen. Het fundament is altijd een publiek rechtskader, dat eisen op het punt van inhoud, organisatie en procedure omvat. Daarop voortbordurend stellen de belanghebbende groepen verdere criteria, regels en instrumenten vast, waarbij zij zelf controle uitoefenen op de naleving. Door de op deze manier vastgestelde vorm van zelfregulering kan gerichte vakkennis van administratieve taken zonder omwegen worden benut en kunnen bureaucratische procedures worden voorkomen. Een voorwaarde is dat alle of tenminste de belangrijkste actoren eraan deelnemen of haar erkennen. Het functioneren van coregulering wordt gewaarborgd door een combinatie van voorwaarden waaraan de belanghebbende groepen moeten voldoen en de mogelijkheid van overheidsoptreden ingeval niet aan de voorwaarden wordt voldaan. (40) Omroeporganisaties kunnen op basis van exclusiviteit de rechten verwerven op de uitzending van bepaalde evenementen van openbaar belang. Het is evenwel essentieel het pluralisme te bevorderen door de diversiteit van de nieuwsproductie- en -programmering in de gehele Europese Unie te bevorderen en door de beginselen van artikel 11 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie in acht te nemen. (41) Teneinde het fundamentele recht op informatievergaring te waarborgen en de belangen van de kijkers in de Europese Unie volledig en afdoende te beschermen, dienen zij die de exclusieve rechten bezitten op de uitzending van het verslag van een evenement van groot belang voor het publiek , derhalve andere omroeporganisaties en namens omroeporganisaties optredende bemiddelingsagentschappen het recht te geven fragmenten van dat verslag te gebruiken voor hun algemene nieuwsprogramma's op eerlijke, redelijke en niet-discriminerende voorwaarden, zij het met inachtneming van die exclusieve rechten. Deze voorwaarden dienen tijdig voor het evenement van openbaar belang te worden bekendgemaakt teneinde anderen de gelegenheid te geven van dit recht gebruik te maken. In het algemeen mogen dergelijke fragmenten niet: langer zijn dan 90 seconden ; worden uitgezonden voordat het evenement is afgelopen, of voor sportevenementen niet voor het einde van de wedstrijden van de dag - afhankelijk van wat het eerste komt; later dan 36 uur na afloop van het evenement worden uitgezonden; worden gebruikt om een openbaar archief op te zetten; worden uitgezonden zonder het logo of ander identificatieteken van de gastheeromroep; worden gebruikt in niet-lineaire diensten, behalve wanneer zij door dezelfde aanbieder van mediadiensten live of in uitgesteld relais worden aangeboden. Het recht op grensoverschrijdende toegang tot nieuws is alleen van toepassing waar het noodzakelijk is; bijgevolg dient ingeval een andere omroeporganisatie in dezelfde lidstaat exclusieve rechten heeft verworven voor het desbetreffende evenement, bij deze omroeporganisatie te worden verzocht om toegang. Voor pan-Europese omroeporganisaties is de wetgeving van de lidstaat waar het evenement plaatsheeft, van toepassing . (42) Mediageletterdheid heeft betrekking op de vaardigheden, de kennis en het inzicht waarover consumenten moeten beschikken om doeltreffend gebruik te kunnen maken van media. Mediageletterde mensen zijn in staat geïnformeerde keuzes te maken, de aard van inhoud en diensten te begrijpen, hun voordeel te doen met het volledige scala aan mogelijkheden die de nieuwe communicatietechnologieën bieden en beter in staat zichzelf en hun gezinnen te beschermen tegen schadelijk of aanstootgevend materiaal. Het is derhalve van cruciaal belang dat lidstaten en nationale regelgevende instanties de ontwikkeling van mediageletterdheid in alle lagen van de samenleving actief bevorderen en regelmatig onderzoek uitvoeren om dit proces te volgen en hun aanpak van de regulering van media-inhoud te onderbouwen. (43) Niet-lineaire diensten verschillen van lineaire diensten in de keuze en de invloed van de gebruiker en in de gevolgen ervan voor de samenleving (19) . Dit rechtvaardigt dat minder strenge wetgeving wordt vastgesteld voor niet-lineaire diensten, die uitsluitend aan de basisvoorschriften van de artikelen 3 quater tot en met 3 nonies van Richtlijn 89/552/EEG hoeven te voldoen. (44) Vanwege het specifieke karakter van audiovisuele mediadiensten, in het bijzonder het effect van deze diensten op de meningsvorming, is het essentieel voor de gebruikers dat zij exact weten wie voor de inhoud van deze diensten verantwoordelijk is. Daarom is het van belang dat de lidstaten ervoor zorgen dat de gebruikers toegang hebben tot de informatie over de manieren waarop de redactionele verantwoordelijkheid voor de inhoud wordt uitgeoefend en door wie. Het is aan de lidstaten om de praktische bijzonderheden te bepalen van de methode waarop deze doelstelling kan worden bereikt zonder daarbij andere relevante bepalingen van het Gemeenschapsrecht te schenden. (45) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel gaan de in de onderhavige richtlijn beoogde maatregelen niet verder dan hetgeen nodig is om de doelstelling van de goede werking van de interne markt te verwezenlijken. Waar het nodig is op communautair niveau op te treden en teneinde zeker te stellen dat werkelijk een ruimte zonder binnengrenzen voor audiovisuele mediadiensten wordt gerealiseerd, dient Richtlijn 89/552/EEG een hoog beschermingsniveau te bevorderen wat betreft doelstellingen van algemeen belang, in het bijzonder de bescherming van minderjarigen , de rechten van gehandicapten en de menselijke waardigheid. (46) De verspreiding van schadelijke inhoud en gedrag via audiovisuele mediadiensten blijft een bron van zorg voor de wetgever, de industrie en ouders. In dit verband lijkt het noodzakelijk niet alleen kinderen op te voeden, maar ook hun ouders, onderwijzers en opvoedkundigen, zodat ze zo goed mogelijk gebruik kunnen maken van alle communicatiemedia, met name audiovisuele mediadiensten, ongeacht de wijze van levering. Er zullen bovendien nieuwe uitdagingen bijkomen, met name in verband met nieuwe platforms en nieuwe producten. Derhalve is het noodzakelijk voorschriften in te voeren ten aanzien van de lichamelijke, geestelijke en zedelijke ontwikkeling van minderjarigen en inzake de menselijke waardigheid in alle audiovisuele mediadiensten en in audiovisuele commerciële communicatie , reclame, televerkoop, sponsoring, productplaatsing en bij iedere andere technisch denkbare communicatievorm. (47) De lidstaten dienen een kritische omgang met de media in de diverse nationale leerplannen en het aanbod voor verdere scholing te verzekeren. (48) Er dient een zorgvuldige afweging plaats te vinden tussen enerzijds de maatregelen ter bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en anderzijds het fundamentele recht op vrijheid van meningsuiting, zoals dat in het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie is neergelegd. Het doel van deze maatregelen moet echter zijn minderjarigen en de menselijke waardigheid een adequate bescherming, met name wat betreft niet-lineaire diensten, te bieden, door middel van een verplichting om vóór uitzending duidelijk het bijzondere karakter van bepaalde programma's aan te geven, overeenkomstig zowel artikel 1 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat erkent dat de menselijke waardigheid onaantastbaar is en moet worden geëerbiedigd en beschermd, als overeenkomstig artikel 24 van het Handvest, waarin is vermeld dat kinderen recht hebben op de bescherming en zorg die nodig zijn voor hun welzijn en dat bij alle handelingen betreffende kinderen, ongeacht of deze worden verricht door overheidsinstanties of particuliere instellingen, de belangen van het kind de eerste overweging vormen . (49) Minderjarigen en kwetsbare personen of personen met een, vooral geestelijke, handicap kunnen bijzonder worden aangegrepen of psychisch of psychologisch worden geschokt of in verwarring gebracht door programma's waarin scènes met verbaal, fysiek of moreel geweld voorkomen, of door scènes die de menselijke waardigheid aantasten of aanzetten tot rassenhaat of enige andere vorm van discriminatie. Waar de bescherming van al deze personen tot de doelen van deze richtlijn behoort, worden de lidstaten sterk aangemoedigd om de aanbieders van audiovisuele mediadiensten van dit gebod te doordringen en hen te verplichten om vóór uitzending duidelijk op de bijzondere aard van zulke programma's te attenderen. (50) De bepalingen van deze richtlijn inzake de bescherming van minderjarigen en de openbare orde vereisen geen voorafgaande controle van audiovisuele mediadiensten in het kader van de toepassing van deze maatregelen. (51) Artikel 151, lid 4, van het Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap bij haar optreden uit hoofde van andere bepalingen van dit Verdrag rekening moet houden met culturele aspecten. Met name dient de verscheidenheid van haar culturen en talen te worden eerbiedigd en bevorderd , en het wederzijds begrip te worden aangemoedigd . (52) Lineaire audiovisuele mediadiensten kunnen gedeeltelijk worden vervangen door niet-lineaire diensten. Derhalve moeten zij, waar dit uitvoerbaar is, de vervaardiging en verspreiding van Europese producties op doeltreffende wijze promoten om aldus een bijdrage te leveren aan de bevordering van de culturele verscheidenheid. Deze ondersteuning van Europese producties kan de vorm krijgen van bijvoorbeeld een minimumaandeel Europese producties dat evenredig is aan het commercieel resultaat, een minimumaandeel Europese producties in catalogi van video's op aanvraag of een aantrekkelijke presentatie van Europese producties in elektronische programmagidsen. Het is van belang de toepassing van de bepalingen inzake het promoten van Europese producties via audiovisuele mediadiensten regelmatig te evalueren. Binnen het bestek van de in artikel 3 septies, lid 3, van Richtlijn 89/552/EEG bedoelde rapportage dienen de lidstaten tevens rekening te houden met in het bijzonder de financiële bijdrage van zulke diensten aan de vervaardiging van en de verwerving van de rechten op Europese producties, met het aandeel Europese producties in de catalogus van audiovisuele mediadiensten, alsmede met de feitelijke consumptie van de door dergelijke diensten aangeboden Europese producties door de gebruikers. In de rapportage moet ook naar evenredigheid aandacht worden geschonken aan de producties van onafhankelijke producenten. (53) Personen die audiovisuele mediadiensten uitsluitend bundelen of doorgeven of pakketten van dergelijke diensten te koop aanbieden, zonder daarvoor redactionele verantwoordelijkheid te dragen, mogen niet als aanbieders van mediadiensten worden beschouwd. Het zuivere bundelen, doorgeven of doorverkopen van inhoud, waarvoor men zelf geen redactionele verantwoordelijkheid draagt, valt dus niet onder deze richtlijn. (54) Bij de tenuitvoerlegging van de bepalingen van artikel 4 van Richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd, dienen de lidstaten passende maatregelen te nemen om omroeporganisaties ertoe aan te zetten een voldoende groot aandeel Europese coproducties en andere Europese producties van buitenlandse oorsprong in hun programmering opnemen. (55) Aanbieders van mediadiensten dienen in hun diensten ook de producties van onafhankelijke producenten op te nemen, met inachtneming van de rechten die voortvloeien uit herhalingen van deze producties, en een eerlijke toewijzing van de producentenrechten. (56) Het is van belang te garanderen dat cinematografische werken worden uitgezonden in de tussen de rechthebbenden en de aanbieders van audiovisuele diensten overeengekomen periodes. (57) Door de beschikbaarheid van niet-lineaire diensten worden de keuzemogelijkheden voor de consument groter. De lidstaten moeten daarom in hun nationale leerplannen en programma's voor voortgezette opleiding zorgen voor voldoende voorlichting over kritisch gebruik van de media, opdat gedetailleerde voorschriften over commerciële audiovisuele communicatie niet noodzakelijk worden. Gedetailleerde voorschriften voor audiovisuele commerciële communicatie bij niet-lineaire diensten lijken derhalve niet gerechtvaardigd en vanuit technisch oogpunt evenmin zinvol. Toch dient alle audiovisuele commerciële communicatie niet alleen aan de identificatievoorschriften te voldoen, maar ook aan een basisset van kwalitatieve voorschriften die moeten waarborgen dat zij in overeenstemming zijn met duidelijke doelstellingen van het overheidsbeleid. (58) Het recht op wederwoord is een rechtsmiddel dat bijzonder geschikt is voor het online-milieu, omdat de betwiste informatie onmiddellijk kan worden gecorrigeerd. Van dit recht moet echter binnen een passende termijn na de motivering van de eis gebruik worden gemaakt, en wel op een tijdstip en een wijze, die in verband met het programma waarop de eis betrekking heeft, passend lijkt. Aan het wederwoord dient met name dezelfde betekenis te worden toegekend als aan de betwiste informatie, zodat dezelfde gebruikerskring met hetzelfde effect wordt bereikt. (59) Zoals de Commissie in haar interpretatieve mededeling over bepaalde aspecten van de bepalingen van de richtlijn "Televisie zonder grenzen" (20) inzake reclame heeft erkend, heeft de ontwikkeling van nieuwe reclametechnieken en marketing-innovaties tot nieuwe, doeltreffende mogelijkheden voor commerciële communicatie via traditionele omroepdiensten geleid, waardoor deze beter in staat zijn op voet van gelijkheid met diensten op aanvraag te concurreren. Deze interpretatieve mededeling blijft van kracht voor zover zij verwijst naar de bepalingen van Richtlijn 89/552/EEG die door deze richtlijn ongemoeid worden gelaten. (60) Commerciële en technologische ontwikkelingen geven gebruikers meer keuzemogelijkheden en verantwoordelijkheid bij de omgang met audiovisuele mediadiensten. De regelgeving dient, teneinde in de juiste verhouding tot de doelstellingen van algemeen belang te blijven staan, een zekere mate van flexibiliteit te bieden ten aanzien van lineaire audiovisuele mediadiensten: het scheidingsbeginsel dient beperkt te blijven tot reclame en telewinkelen, productplaatsing moet onder bepaalde omstandigheden en in bepaalde, op basis van een positieve lijst vastgestelde gevallen mogelijk zijn en enkele beperkingen dienen te worden afgeschaft. Wanneer productplaatsing evenwel als sluikreclame moet worden beschouwd, dient deze te worden verboden. Het scheidingsbeginsel mag het gebruik van nieuwe reclametechnieken niet onmogelijk maken. (61) Deze richtlijn moet consistent zijn met het bestaande Gemeenschapsrecht. In geval van strijdigheid tussen deze richtlijn en een ander communautair instrument dat specifieke aspecten van de toegang tot of de uitoefening van een audiovisuele mediadienst regel, dienen de bepalingen van deze richtlijn voorrang te hebben. Deze richtlijn is daarmee een aanvulling op het communautair acquis. Daarom is Richtlijn 2005/29/EG (21) , de onder deze richtlijn vallende activiteiten daargelaten, van toepassing op oneerlijke handelspraktijken, zoals misleidende en agressieve praktijken die in audiovisuele mediadiensten worden toegepast. Omdat Richtlijn 2003/33/EG (22) , die reclame en sponsoring voor sigaretten en andere tabaksproducten in gedrukte media, diensten van de informatiemaatschappij en radio-uitzendingen verbiedt, Richtlijn 89/552/EEG onverlet laat, dient verder de relatie tussen Richtlijn 2003/33/EG en Richtlijn 89/552/EEG, gelet op de bijzondere eigenschappen van audiovisuele mediadiensten, na de datum van inwerkingtreding van de onderhavige richtlijn ongewijzigd te blijven. Artikel 88, lid 1, van Richtlijn 2001/83/EG (23) , dat publieksreclame voor bepaalde geneesmiddelen verbiedt, laat, zoals bepaald in lid 5 van dat artikel, artikel 14 van Richtlijn 89/552/EEG onverlet; de relatie tussen Richtlijn 2001/83/EG en Richtlijn 89/552/EEG mag door de inwerkingtreding van de onderhavige richtlijn niet worden gewijzigd. Voorts laat deze richtlijn Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (24) onverlet. (62) Gezien het toegenomen gebruik van nieuwe technologieën, zoals persoonlijke videorecorders en het grotere aanbod van kanalen, zijn gedetailleerde voorschriften voor de onderbreking van programma's door reclamespots met het oog op de bescherming van de kijker niet langer gerechtvaardigd. Deze richtlijn geeft omroeporganisaties meer flexibiliteit bij de onderbreking van programma's, voor zover de integriteit daarvan hierdoor niet op ongerechtvaardigde wijze wordt aangetast. (63) De richtlijn dient het eigen karakter van het Europese televisielandschap te beschermen. Programma's mogen alleen voor reclame en telewinkelen worden onderbroken als dat zodanig gebeurt dat er geen afbreuk wordt gedaan aan de integriteit en waarde van het programma , waarbij rekening wordt gehouden met natuurlijke pauzes en de duur en aard van het programma, of aan de rechten van rechthebbenden. (64) De daglimiet voor de hoeveelheid reclame had een overwegend theoretisch karakter. De uurlimiet is belangrijker, aangezien deze ook voor de periodes met de hoogste kijkdichtheid geldt. Daarom dient de daglimiet te worden afgeschaft terwijl de uurlimiet voor reclame- en telewinkelspots moet worden gehandhaafd; ook de kwantitatieve beperkingen aan de zendtijd voor telewinkel- en reclamekanalen lijkt niet langer gerechtvaardigd nu de consument meer keuze heeft. Het maximum van 20% reclame per klokuur blijft evenwel van toepassing, behalve voor reclamevormen die meer tijd vergen, zoals telepromotie en telewinkelprogramma's waarvoor vanwege de inherente eigenschappen en presentatiewijze meer tijd nodig is (25) . (65) Sluikreclame is een praktijk die door deze richtlijn wordt verboden vanwege de negatieve effecten ervan op de consument. Het verbod op sluikreclame is niet van toepassing op rechtmatige productplaatsing binnen de door de richtlijn gestelde grenzen. (66) Productplaatsing is een gegeven in cinematografische werken en in audiovisuele producties voor televisie, maar de lidstaten hebben uiteenlopende voorschriften voor deze praktijk vastgesteld. Teneinde voor een eerlijk speelveld te zorgen en dus het concurrentievermogen van de Europese media-industrie te verbeteren, is het noodzakelijk voorschriften voor productplaatsing vast te stellen. Relevant is een positieve lijst die productplaatsing toestaat voor soorten inhoud waarvan de opinievormende functie geen belangrijke plaats inneemt, en in gevallen waarin voor de productplaatsing geen of slechts een geringe tegenprestatie is verricht. Onder de definitie van productplaatsing valt elke vorm van audiovisuele commerciële communicatie in de vorm van opname van of verwijzing naar een product of dienst of een desbetreffend handelsmerk in een programma, gewoonlijk tegen betaling of soortgelijke vergoeding. Zij kan bestaan uit de terbeschikkingstelling van diensten of voorwerpen met een geldelijke waarde voor de aanschaf waarvan de ontvanger anders eigen financiële, personele of materiële middelen had moeten inzetten. Voor productplaatsing dienen dezelfde kwalitatieve voorschriften en beperkingen te gelden als voor reclame. Zij dient bovendien te voldoen aan specifieke eisen. De redactionele verantwoordelijkheid en de onafhankelijkheid van de aanbieder van mediadiensten mogen niet worden aangetast. Met name mag door het betrekken van het product in de handeling van het programma niet de indruk ontstaan dat het product wordt gesteund door het programma of door de acteurs. Voorts mag het product geen "ongegronde aandacht" krijgen, d.w.z. aandacht die niet gerechtvaardigd wordt door de redactionele eisen van het programma of door de noodzaak van uitbeelding van de werkelijkheid. Ongegronde aandacht kan ook blijken uit het herhaaldelijk in beeld verschijnen van de merken, goederen of diensten in kwestie of uit de manier waarop zij onder de aandacht worden gebracht. In dit verband moet eveneens rekening worden gehouden met de inhoud van de programma's, waarin zij worden opgenomen. (67) Productiehulp is het om redactionele redenen, zonder vergoeding of soortgelijke tegenprestatie, vermelden of vertonen van goederen of diensten. Teneinde een afbakening ten opzichte van productplaatsing in de zin van deze richtlijn te bereiken, dient het wettelijke kader voor de toepassing van de in alle programmaformaten toegestane productiehulp te worden verduidelijkt. (68) Er is sprake van ongegronde aandacht wanneer producten door terugkerende vertoning van het merk, het goed of de dienst of door de wijze waarop ze in het kader van productiehulp of productplaatsing optreden, overdreven aandacht krijgen, waarbij rekening moet worden gehouden met de inhoud van het programma waarin zij voorkomen. (69) De regelgevingsinstanties moeten onafhankelijk zijn van de nationale overheid, evenals van aanbieders van audiovisuele mediadiensten zodat zij hun werk op onvooringenomen en transparante wijze kunnen doen en kunnen bijdragen tot pluralisme. Er is nauwe samenwerking tussen de nationale regelgevingsinstanties en de Commissie noodzakelijk om te garanderen dat deze richtlijn correct wordt toegepast . Nauwe samenwerking tussen lidstaten en tussen nationale regelgevingsinstanties is eveneens bijzonder belangrijk met betrekking tot de invloed die in een bepaalde lidstaat gevestigde omroepen kunnen hebben in een andere lidstaat. Indien de nationale wetgeving voorziet in vergunningenprocedures en er meer dan één lidstaat bij betrokken is, is het wenselijk dat de contacten tussen de diverse instanties plaatsvinden alvorens er vergunningen worden verleend. Deze samenwerking moet alle terreinen omvatten die worden gecoördineerd door Richtlijn 89/552/EEG en met name de artikelen 2, 2 bis en 3 daarvan. (70) Clturele verscheidenheid, vrijheid van meningsuiting en pluralisme van communicatiemiddelen zijn belangrijke aspecten van de Europese audiovisuele sector en derhalve onmisbare voorwaarden voor democratie en verscheidenheid. (71) Het recht van gehandicapten, ouderen en niet-EU-burgers met een andere moedertaal dan de taal van hun gastland om te participeren en te integreren in het maatschappelijke en culturele leven van de gemeenschap, conform de artikelen 25 en 26 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, is onlosmakelijk verbonden met de beschikbaarheid van toegankelijke audiovisuele mediadiensten. De toegankelijkheid van audiovisuele mediadiensten omvat, maar is niet beperkt tot gebarentaal, ondertiteling, akoestische beeldbeschrijving en gemakkelijk te begrijpen programmering, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 89/552/EEG wordt als volgt gewijzigd: (1) De titel wordt vervangen door: Richtlijn 2007/.../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de levering van audiovisuele mediadiensten (richtlijn Audiovisuele mediadiensten). (2) Artikel 1 wordt vervangen door: Artikel 1 In deze richtlijn wordt verstaan onder: (3) Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: (d) Lid 4 wordt vervangen door: 4. Aanbieders van mediadiensten waarop lid 3 niet van toepassing is, worden geacht onder de bevoegdheid van een lidstaat te vallen, wanneer zij: (e) In lid 5 wordt de term "omroeporganisatie" vervangen door "aanbieder van mediadiensten" en wordt "artikel 52" vervangen door "artikel 43"; (f) Lid 6 wordt vervangen door: 6. Deze richtlijn is niet van toepassing op audiovisuele mediadiensten die niet direct of indirect met standaardapparatuur voor de consument door het publiek in een of meer lidstaten kunnen worden ontvangen . (4) Artikel 2 bis wordt vervangen door : Artikel 2 bis 1. De lidstaten waarborgen de vrijheid van ontvangst en belemmeren niet de doorgifte op hun grondgebied van audiovisuele mediadiensten uit andere lidstaten om redenen die binnen de door deze richtlijn gecoördineerde gebieden vallen. 2. De lidstaten kunnen tijdelijk afwijken van lid 1, indien voldaan is aan de onderstaande voorwaarden: 3. Met betrekking tot diensten op aanvraag mogen de lidstaten in spoedeisende gevallen tijdelijk maatregelen nemen die afwijken van lid 1, zonder dat de in lid 2, onder b), c) en d) genoemde voorwaarden vervuld zijn. In dat geval moeten de maatregelen op zo kort mogelijke termijn de Commissie en de lidstaat waar de aanbieder van mediadiensten is gevestigd, ter kennis worden gebracht met opgaaf van de redenen waarom de lidstaat van oordeel is dat het om een spoedeisend geval gaat. 4. De Commissie beslist binnen twee maanden na de kennisgeving van de door de lidstaat genomen maatregelen of die maatregelen verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht. Is de beslissing negatief, dan moet de lidstaat de maatregelen met spoed intrekken. 5. Lid 2 vormt geen beletsel om in de lidstaat onder welks bevoegdheid de betrokken aanbieder van mediadiensten valt, ongeacht welke procedure, maatregel of sanctie op de betrokken inbreuken toe te passen. (5) Artikel 3 wordt vervangen door: Artikel 3 1. Het staat de lidstaten vrij van de onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van mediadiensten naleving van strengere of meer gedetailleerde voorschriften te eisen op de gebieden die onder deze richtlijn vallen , op voorwaarde dat deze voorschriften met de communautaire wetgeving stroken en de mededinging niet verstoren. 2. In gevallen waar een lidstaat kan hij contact opnemen met de lidstaat van jurisdictie, ten einde een wederzijds aanvaardbare oplossing voor ondervonden problemen te bereiken. Indien de lidstaat van jurisdictie daartoe een met redenen omkleed verzoek van de eerstbedoelde lidstaat ontvangt, verzoekt hij de aanbieder van mediadiensten zich te voegen naar de desbetreffende voorschriften. De lidstaat van jurisdictie licht de eerstbedoelde lidstaat binnen twee maanden na het verzoek in over de behaalde resultaten. 3. Indien de eerstbedoelde lidstaat van oordeel is dat: kan deze lidstaat passende maatregelen tegen de betrokken aanbieder van mediadiensten nemen om misbruik of frauduleus gedrag te voorkomen. Dergelijke maatregelen zijn objectief noodzakelijk, worden op niet-discriminerende wijze genomen, zijn geschikt om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken en beperken zich tot hetgeen noodzakelijk is om deze te verwezenlijken. 4. Een lidstaat mag enkel maatregelen uit hoofde van lid 3 treffen, indien aan alle volgende voorwaarden is voldaan: 5. De Commissie neemt binnen drie maanden na de in lid 4, onder a) bedoelde kennisgeving een besluit. Indien de Commissie besluit dat de maatregelen onverenigbaar met het Gemeenschapsrecht zijn, onthoudt de lidstaat in kwestie zich ervan de voorgestelde maatregelen te nemen. 6. De lidstaten dragen er met passende middelen in het kader van hun wetgeving zorg voor dat de onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van mediadiensten de bepalingen van deze richtlijn daadwerkelijk naleven. 7. De lidstaten stimuleren zelfregulering en/of coregulering op nationaal niveau op de door deze richtlijn gecoördineerde gebieden. De betrokken regelingen zijn dusdanig dat zij in brede kring worden aanvaard door de belangrijkste stakeholders in de desbetreffende lidstaat en in doeltreffende handhaving voorzien. 8. In geval van tegenstrijdigheid tussen deze richtlijn en een bepaling van een ander Europees rechtsbesluit dat aspecten van de toegang tot een activiteit op het gebied van audiovisuele mediadiensten of de uitoefening van die activiteit regelt, prevaleren de bepalingen van deze richtlijn. 9. De lidstaten bevorderen met passende middelen de mediageletterdheid onder consumenten. (6) De volgende artikelen 3 ter tot en met 3 terdecies worden ingevoegd: Artikel 3 ter 1. Op grond van het beginsel van vrije toegang tot informatie, zoals onder meer vervat in artikel 11 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, en onverminderd bestaande contractuele overeenkomsten tussen de omroeporganisaties en zonder exclusieve rechten aan te tasten, zien de lidstaten erop toe dat in andere lidstaten gevestigde omroeporganisaties met het oog op korte nieuwsverslagen , ook verslagen die bedoeld zijn voor uitzendingen in heel Europa, niet verstoken blijven van toegang, op billijke, redelijke en niet-discriminerende basis, tot evenementen van groot belang voor het publiek die door een onder hun bevoegdheid vallende omroeporganisaties worden uitgezonden. De omroeporganisatie die deze toegang verleent heeft recht op een passende vergoeding voor de gemaakte technische kosten. 2. Omroeporganisaties mogen korte fragmenten vrij kiezen uit het signaal van de omroeporganisatie die de uitzending verzorgd, onder vermelding van ten minste de bron. Dergelijke fragmenten mogen uitsluitend worden gebruikt voor algemene nieuwsprogramma's. 3. De bepalingen van dit artikel laten de verplichting van de afzonderlijke omroeporganisaties onverlet, om de wetgeving inzake het auteursrecht, met inbegrip van Richtlijn 2001/29/EG (26) en/of het "Internationaal Verdrag ter bescherming van uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en omroeporganisaties" (Rome, 26 oktober 1961) en de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst van 9 september 1886, zoals sindsdien gewijzigd, na te leven en zijn van generlei invloed op die verplichting. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de modaliteiten en voorwaarden van het gebruik van dergelijke fragmenten worden vastgelegd, met name de maximale duur ervan, beperkingen in tijd voor de uitzending ervan en eisen met betrekking tot de vermelding van de uitzendende omroeporganisatie. 5. Omroeporganisaties kunnen, volgens het recht van de desbetreffende lidstaat, in verband met de uitzending zelf toegang tot het betrokken evenement verkrijgen. Artikel 3 quater De lidstaten zien erop toe dat onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van audiovisuele mediadiensten ten minste de volgende informatie gemakkelijk, direct en permanent ter beschikking stellen van de ontvangers van de dienst: Artikel 3 quinquies 1. De lidstaten zorgen er met passende maatregelen voor dat onder hun bevoegdheid vallende audiovisuele mediadiensten niet zodanig toegankelijk worden gesteld dat zij een belemmering vormen voor de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen. Dit artikel geldt met name voor programma's die pornografie of zinloos geweld bevatten. De Commissie en de lidstaten dienen de betrokken partijen in de mediabranche aan te moedigen tot de invoering van een communautair stelsel van identificatie, beoordeling en filtering in het belang van een betere bescherming van minderjarigen. De lidstaten stimuleren maatregelen om ouders en andere toezichthoudende personen meer sturingsmogelijkheden te geven voor programma's die zinloos geweld of pornografie bevatten. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van audiovisuele mediadiensten systemen beschikbaar stellen voor het uitfilteren van inhoud die schadelijk is voor de lichamelijke, geestelijke en zedelijke ontwikkeling van minderjarigen, en de gebruikers op het bestaan ervan attenderen. 3. De Commissie en de lidstaten moedigen de aanbieders van audiovisuele mediadiensten, de regelgevende instanties en alle betrokken partijen aan om onderzoek te doen naar de technische en juridische haalbaarheid van de ontwikkeling van een geharmoniseerd systeem voor inhoudssymbolen waardoor betere filtering en indeling aan de bron mogelijk worden, ongeacht welk platform voor de levering wordt gebruikt, met het oog op een betere bescherming van minderjarigen. 4. De lidstaten zorgen ervoor dat de onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van audiovisuele mediadiensten in geen geval kinderpornografie uitzenden op straffe van sancties van administratieve en/of strafrechtelijke aard. 5. De lidstaten verzoeken de aanbieders van audiovisuele mediadiensten om voorlichtingscampagnes te stimuleren ter preventie van geweld jegens vrouwen en minderjaren, waar mogelijk in samenwerking met verenigingen en openbare of particuliere instanties die op dit gebied actief zijn. Artikel 3 sexies De lidstaten dragen er met passende middelen zorg voor dat audiovisuele mediadiensten en audiovisuele commerciële communicatie die door onder hun bevoegdheid vallende aanbieders worden geleverd, niet aanzetten tot haat op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, geloofsovertuiging of levensbeschouwing, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid of op enige andere wijze de menselijke waardigheid aantasten . Artikel 3 septies 1. De lidstaten zien erop toe dat onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van mediadiensten, voor zover haalbaar en met passende middelen en met adequate inachtneming van de verschillende leveringsmethoden, de ontwikkeling en vervaardiging van en de toegang tot Europese producties in de zin van artikel 6 bevorderen. Bij niet-lineaire audiovisuele mediadiensten kunnen ondersteuning en promotie de vorm krijgen van een minimumaantal Europese producties dat evenredig is aan het commercieel resultaat, een minimumaandeel Europese producties en Europese producties van producenten die onafhankelijk zijn van omroeporganisaties, in catalogi van video's op aanvraag, of een aantrekkelijke presentatie van Europese producties en producties van zulke onafhankelijke producenten in elektronische programmagidsen. 2. De lidstaten zien erop toe dat onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van mediadiensten geen cinematografische werken uitzenden buiten de met de rechthebbenden overeengekomen periodes. 3. De lidstaten brengen voor het einde van het vierde jaar na de vaststelling van deze richtlijn en vervolgens om de drie jaar aan de Commissie verslag uit over de tenuitvoerlegging van de in lid 1 bedoelde maatregel. 4. De Commissie brengt op basis van de door de lidstaten verstrekte informatie en een onafhankelijke studie, elke drie jaar verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de toepassing van lid 1, rekening houdende met de marktontwikkelingen , de technologische vooruitgang en de nagestreefde culturele diversiteit. Artikel 3 octies De lidstaten zien erop toe dat audiovisuele commerciële communicatie door onder hun bevoegdheid vallende aanbieders de in het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie verankerde beginselen respecteert en vooral aan de volgende eisen voldoet: c) bij audiovisuele commerciële communicatie mogen geen subliminale technieken worden gebruikt. Het geluidsniveau van reclames en van de programma's en sequenties die eraan voorafgaan en erop volgen, mag daarom het gemiddelde geluidsniveau van de rest van het programma niet overstijgen. De inachtneming van deze verplichting valt zowel onder de verantwoordelijkheid van de reclamemakers als de omroeporganisaties, die er zich van moeten vergewissen dat de reclamemakers zich hieraan houden wanneer ze hun reclamemateriaal aanbieden Artikel 3 nonies 1. Audiovisuele mediadiensten of programma's die worden gesponsord, moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: 2. Audiovisuele mediadiensten of programma's mogen niet worden gesponsord door ondernemingen waarvan de hoofdactiviteit bestaat in de productie of verkoop van sigaretten en andere tabaksproducten . 3. Bij sponsoring van audiovisuele mediadiensten of programma's door ondernemingen waarvan de activiteiten de productie of verkoop van geneesmiddelen en medische behandelingen omvatten, mag de naam of het imago van de onderneming worden aangeprezen, maar mogen geen specifieke geneesmiddelen of medische behandelingen worden aangeprezen die in de lidstaten onder welker bevoegdheid de aanbieder van deze mediadiensten valt, alleen op doktersvoorschrift verkrijgbaar zijn. 4. Nieuws - en actualiteitenprogramma's mogen niet worden gesponsord . Artikel 3 decies 1. Productplaatsing is verboden. In het bijzonder nieuws- en actualiteitenprogramma's, kinderprogramma's, documentaires en adviesprogramma's mogen geen productplaatsing bevatten. Productintegratie en themaplaatsing zijn in beginsel verboden. 2. Tenzij de lidstaten hierover anders besluiten, is productplaatsing evenwel toegestaan in bioscoopfilms, televisiefilms en televisieseries en sportuitzendingen. Productierehulp waarvoor geen betaling is verricht, maar waarbij bepaalde goederen of diensten alleen kosteloos worden verstrekt met het oog op opname ervan in een programma, zijn toegestaan. De programma's met productplaatsing of productiehulp voldoen aan alle hieronder genoemde eisen: In geval van productiehulp moet de kijker met adequate middelen over het gebruik hiervan worden geïnformeerd. 3. Programma's mogen nooit productplaatsing of productiehulp bevatten voor: 4. De bepalingen van de leden 1, 2 en 3 zijn alleen van toepassing op programma's die vervaardigd zijn na de datum waarop de lidstaten deze richtlijn in werking moeten doen treden. Artikel 3 undecies 1. De zendtijd die aan korte vormen van reclame besteed wordt, zoals reclamespots en afstandsverkoop, mag niet meer dan 20% per klokuur bedragen. 2. Lid 1 is niet van toepassing op berichten van televisie-omroepinstellingen over hun eigen programma's of verwante producten die er onmiddellijk van afgeleid zijn, noch op aankondigingen van sponsoring. Artikel 3 duodecies 1. De lidstaten nemen passende maatregelen om er, gefaseerd, voor te zorgen dat de audiovisuele mediadiensten die onder hun bevoegdheid vallen, toegankelijk worden voor personen met een visuele of auditieve handicap. 2. Vanaf uiterlijk ... * dienen de lidstaten bij de Commissie om de twee jaar nationale verslagen in over de tenuitvoerlegging van dit artikel. In dit verslag zijn met name statistische gegevens opgenomen over de vooruitgang die is geboekt inzake de toegankelijkheid in de zin van lid 1, de redenen voor eventueel uitblijven van vooruitgang en de maatregelen om deze te bereiken. _____________ * Drie jaar na de datum van aanneming van deze richtlijn. Artikel 3 terdecies 1. Onverminderd andere in de lidstaten geldende burgerrechtelijke, administratiefrechtelijke of strafrechtelijke bepalingen, komt aan alle natuurlijke en rechtspersonen, ongeacht hun nationaliteit, wier wettige belangen, met name aanzien en reputatie, worden aangetast door een onjuiste bewering tijdens een audiovisuele mediadienst, een recht toe op weerwoord of vergelijkbare middelen. 2. Het recht op weerwoord of vergelijkbare middelen kan worden uitgeoefend tegenover alle aanbieders van audiovisuele mediadiensten die onder de rechtsmacht van een lidstaat vallen. 3. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om dit recht of deze maatregelen te verwezenlijken en de procedure vast te stellen voor de uitoefening van dit recht. Met name zien zij erop toe dat de termijn voor de uitoefening van het recht op weerwoord of vergelijkbare maatregelen voldoende ruim is en dat een en ander zodanig is georganiseerd dat natuurlijke of rechtspersonen die in andere lidstaten woonachtig of gevestigd zijn, dit recht of deze maatregelen naar behoren kunnen uitoefenen. 4. Het verzoek om recht op weerwoord of vergelijkbare maatregelen kan worden geweigerd indien een dergelijk verzoek volgens de in lid 1 vastgestelde voorwaarden niet is gerechtvaardigd, een strafbare handeling behelst, de omroeporganisatie door uitzending civielrechtelijk aansprakelijk zou kunnen worden gesteld of indien het verzoek indruist tegen de goede zeden. 5. De lidstaten zien erop toe dat geschillen betreffende de uitoefening van het recht op weerwoord of vergelijkbare maatregelen aan het oordeel van de rechter worden voorgelegd. 6. Het recht van weerwoord laat andere rechtsmiddelen onverlet die openstaan voor personen wier recht op waardigheid, eer, goede naam of persoonlijke levenssfeer door een aanbieder van mediadiensten. 7. In artikel 5 wordt de volgende alinea toegevoegd: De lidstaten dienen bij de definitie van het begrip "onafhankelijke producent" naar behoren rekening te houden met de drie onderstaande criteria: eigendom van het productiebedrijf en eigendomsrechten van het productiebedrijf, het aantal programma's dat aan dezelfde aanbieder van mediadiensten wordt geleverd en het eigendom van de secundaire rechten. (8) Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: (a) Lid 1, punt c), wordt vervangen door: c) producties die in coproductie zijn vervaardigd in het kader van tussen de Europese Gemeenschap en derde landen gesloten overeenkomsten met betrekking tot de audiovisuele sector die voldoen aan de voorwaarden van de betrokken overeenkomst. (b) Lid 3 wordt geschrapt. (c) Lid 4 wordt lid 3. (d) Lid 5 wordt geschrapt." (9) Artikel 7 wordt geschrapt. (10) Artikel 10 wordt vervangen door: Artikel 10 1. Televisiereclame en telewinkelprogramma's dienen duidelijk herkenbaar te zijn en te kunnen worden onderscheiden van redactionele inhoud. Zonder afbreuk te doen aan het gebruik van nieuwe reclametechnieken dienen televisiereclame en telewinkelprogramma's met visuele of akoestische of ruimtelijke middelen van andere onderdelen van de programmadienst te worden gescheiden. 2. Afzonderlijke reclame- en telewinkelspots dienen, behalve in sportprogramma's, een uitzondering te blijven. (11) Artikel 11 wordt vervangen door: Artikel 11 1. Reclame en telewinkelen mogen alleen tussen de uitzendingen worden gevoegd. Reclame- en telewinkelspots mogen ook tijdens de uitzendingen zodanig worden ingevoegd dat de integriteit van de uitzendingen niet wordt geschaad, rekening houdend met de natuurlijke pauzes in het programma, en er geen afbreuk wordt gedaan aan de rechten van rechthebbenden. 2. Uitzendingen van televisiefilms (met uitsluiting van feuilletons, miniseries, lichte amusementprogramma's en documentaires), cinematografische werken, kinderprogramma's en nieuwsprogramma's mogen één keer per tijdvak van 30 minuten worden onderbroken voor reclame en/of telewinkelen. Uitzendingen van religieuze diensten mogen niet worden onderbroken voor reclame of telewinkelen. (12) De artikelen 12 en 13 worden geschrapt. (13) De artikelen 16 en 17 worden geschrapt. (14) Artikel 18 wordt vervangen door: Artikel 18 1. Het aandeel korte vormen van reclame, zoals reclame- en telewinkelspots, mag per klokuur niet meer dan 20% bedragen. 2. Lid 1 is niet van toepassing op boodschappen van de omroeporganisatie waarin reclame wordt gemaakt voor haar eigen programma's en telewinkelen, gesponsorde programma's en, indien van toepassing, productplaatsing. (15) Artikel 18 bis wordt vervangen door: Artikel 18 bis Programma's met audiovisuele commerciële communicatie zoals telewinkelen, telewinkelprogramma's en telepromotie moeten met visuele en akoestische middelen duidelijk als zodanig worden gekenmerkt. (16) Artikel 19 wordt vervangen door: Artikel 19 De bepalingen van deze richtlijn zijn mutatis mutandis van toepassing op televisie-uitzendingen die uitsluitend zijn gewijd aan reclame en telewinkelen, alsmede op televisie-uitzendingen die uitsluitend zijn gewijd aan zelfpromotie , die gemakkelijk als zodanig herkenbaar moeten zijn door optische en/of akoestische middelen . Hoofdstuk 3, alsmede artikel 11 (onderbrekingsvoorwaarden) en artikel 18 (duur van de onderbreking voor reclame en telewinkelen) zijn niet op deze uitzendingen van toepassing. (17) Artikel 19 bis wordt geschrapt. (18) Artikel 20 wordt vervangen door: Artikel 20 Onverminderd artikel 3 mogen de lidstaten met inachtneming van het Gemeenschaps-recht afwijken van de voorwaarden van artikel 11, lid 2, en artikel 18 voor televisie - uitzendingen die uitsluitend voor het nationale grondgebied zijn bestemd en die niet direct of indirect door het publiek in een of meer andere lidstaten kunnen worden ontvangen . (19) Artikel 22, lid 1, wordt vervangen door: 1. De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat uitzendingen van aanbieders van mediadiensten die onder hun bevoegdheid vallen, geen programma's bevatten die de lichamelijke, geestelijke en zedelijke ontwikkeling van minderjarigen ernstig belemmeren kunnen, met name die welke pornografie of zinloos geweld vertonen. (20) De artikelen 22 bis en 22 ter worden vervangen door: Artikel 22 bis 1. De lidstaten bevorderen de productie en het programmeren van audiovisuele mediadiensten en programma's die geschikt zijn voor minderjarigen en bedoeld zijn om hun kennis van de communicatiemedia te verbeteren 2. Deze maatregelen hebben tot doel ouders, leraren en opvoeders te helpen bij hun opvoedingsinspanningen om te attenderen op de effecten van programma's waar minderjarigen naar kunnen kijken, door: 3. De wetgeving van de lidstaten schrijft verder voor dat nieuwe televisietoestellen zijn voorzien van technische apparatuur waardoor bepaalde programma's kunnen worden geweerd. (21) Artikel 23 bis wordt als volgt gewijzigd: In lid 2, onder e), wordt de term "televisieomroepdiensten" vervangen door "audiovisuele mediadiensten". (22) Het volgende artikel 23 ter en 23 quater worden ingevoegd: Artikel 23 ter 1. De lidstaten nemen passende maatregelen voor de oprichting van nationale regelgevende organen en instanties overeenkomstig de nationale wetgeving, garanderen hun onafhankelijkheid , zien erop toe dat vrouwen en mannen gelijkelijk in bedoelde instanties zijn vertegenwoordigd en dat die hun bevoegdheden op onvooringenomen en transparante wijze uitoefenen. 2. De lidstaten belasten de nationale regelgevende instanties met de taak erop toe te zien dat aanbieders van audiovisuele mediadiensten de bepalingen van deze richtlijn naleven, met name ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting, het pluralisme in de media, de menselijke waardigheid, het beginsel van non-discriminatie en de bescherming van kwetsbare personen. 3. De nationale regelgevende organen versterken hun samenwerking en verschaffen elkaar en de Commissie de informatie die nodig is voor de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn. Artikel 23 quater De lidstaten treffen de nodige maatregelen om het pluralisme van de informatie in de de televisieomroepsector te garanderen. De lidstaten bevorderen overeenkomstig het Gemeenschapsrecht maatregelen om ervoor te zorgen dat omroeporganisaties onder hun jurisdictie als geheel het nodige pluralisme weerspiegelen van de relevante waarden en opties binnen hun samenleving die in overeenstemming zijn met de beginselen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. (23) De artikelen 25 en 25 bis worden geschrapt. (24) Artikel 26 wordt vervangen door: Artikel 26 Uiterlijk op ... * en vervolgens om de twee jaar brengt de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de toepassing van de gewijzigde richtlijn, met inbegrip van de verslagen bedoeld in artikel 3 septies, lid 3, en artikel 3 duodecies, lid 2, en met name ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de in artikel 3 septies, onder l), genoemde maatregelen, en doet zij, indien nodig, nieuwe voorstellen om de richtlijn aan te passen aan de ontwikkelingen op het gebied van audiovisuele mediadiensten, met name gelet op de recente technologische vooruitgang , het concurrentievermogen in de sector en de bevordering van de culturele verscheidenheid . _______________ * Het eind van het vijfde jaar na de vaststelling van deze richtlijn. Artikel 2 Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming) (27) wordt als volgt gewijzigd: Punt 4 van de bijlage wordt vervangen door: 4. Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten: de artikelen 3 octies en 3 nonies en de artikelen 10 tot en met 20 (PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23) . Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007 /.../EG van het Europees Parlement en de Raad (PB ...) . Artikel 3 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... (28) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0091 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 159, lid 3 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0082/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie internationale handel en de Begrotingscommissie ( A6-0385/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 159, derde lid, Gelet op het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Hoewel de globalisering positieve effecten heeft op de groei, de werkgelegenheid en de welvaart en gelet op de noodzaak het Europese concurrentievermogen sterker te bevorderen door middel van structurele veranderingen, kan de globalisering ook negatieve gevolgen hebben voor de kwetsbaarste en minst geschoolde werknemers in bepaalde sectoren. Het is dan ook opportuun een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (hierna "het EFG" genoemd) op te richten, dat toegankelijk is voor alle lidstaten, waarmee de Gemeenschap haar solidariteit zal betonen met werknemers die gedwongen worden ontslagen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen; (2) Het is noodzakelijk de Europese waarden te behouden en de ontwikkeling van een billijke externe handel te bevorderen. De negatieve gevolgen van de globalisering moeten in eerste instantie worden aangepakt met een duurzame Gemeenschapsstrategie voor een handelsbeleid voor de lange termijn, gericht op hoge sociale en milieunormen. De steun die het EFG biedt, dient een dynamisch karakter te hebben en te kunnen worden aangepast aan de steeds veranderende en in veel gevallen onvoorspelbare omstandigheden op de markt. (3) Het EFG moet specifieke, eenmalige steun verlenen om werknemers in regio's, bedrijfstakken, gebieden of arbeidsmarktregio's die door een ernstige economische ontwrichting zijn getroffen, te helpen bij hun herintegratie. Het EFG moet steun verlenen voor het opzetten van een eigen bedrijf, bijvoorbeeld door microkredieten, of voor het opzetten van samenwerkingsprojecten. (4) De acties die in het kader van deze verordening worden uitgevoerd, moeten worden gedefinieerd volgens strenge criteria met betrekking tot de omvang van de economische ontwrichting en de impact daarvan op een bepaalde bedrijfstak of een bepaald geografisch gebied, zodat de financiële bijdrage uit het EFG bij de werknemers uit de zwaarst getroffen regio's en sectoren van de Gemeenschap terechtkomt. Een dergelijke ontwrichting beperkt zich niet noodzakelijkerwijs tot één lidstaat. Onder dergelijke buitengewone omstandigheden kunnen de lidstaten daarom een gezamenlijke steunaanvraag bij het EFG in te dienen. (5) De activiteiten van het EFG moeten coherent zijn, aansluiten bij het andere beleid van de Gemeenschap en overeenstemmen met het acquis, met name de maatregelen van de structuurfondsen, en moeten een reële meerwaarde verlenen aan het sociaal beleid van de Gemeenschap. (6) Het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (5) (hierna het "Interinstitutioneel Akkoord" genoemd) is bindend met ingang van 1 januari 2007 en het begrotingskader voor het EFG wordt vastgesteld bij punt 28 daarvan; (7) Voor een in het kader van deze verordening gefinancierde specifieke actie kan geen financiële steun op grond van andere communautaire instrumenten worden verstrekt. Coördinatie met bestaande of geplande moderniserings- en herstructureringsmaatregelen in het kader van de regionale ontwikkeling is evenwel noodzakelijk, hoewel parallelle of extra beheersstructuren voor uit het EFG gefinancierde acties vermeden moeten worden. (8) Om de tenuitvoerlegging van deze verordening te vergemakkelijken, moeten uitgaven voor steun in aanmerking komen vanaf de datum waarop een lidstaat aanvangt met individuele dienstverlening aan de getroffen werknemers. Aangezien er behoefte is aan een gerichte interventie die specifiek gericht is op herintegratie, moet een termijn worden vastgesteld waarbinnen de financiële bijdrage van het EFG moet worden gebruikt. (9) Overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) blijft de lidstaat / blijven de lidstaten verantwoordelijk voor de uitvoering van de financiële bijdrage en voor het beheer van en de controle op de maatregelen waarvoor communautaire steun werd toegekend. De lidstaat moet verantwoorden hoe de ontvangen financiële bijdrage is gebruikt. (10) Het Europese Waarnemingscentrum voor Verandering in Dublin kan de Europese Commissie en de betrokken lidstaten met kwalitatieve en kwantitatieve analyses terzijde staan bij de beoordeling van een toepassing van het EFG. (11) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen treffen. Overeenkomstig het in dat artikel omschreven evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan hetgeen nodig is om de genoemde doelstellingen te bereiken. (12) Aangezien de periode van tenuitvoerlegging van het EFG gekoppeld is aan de looptijd van het financieel kader, d.w.z. van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013, moet vanaf 1 januari 2007 steun beschikbaar zijn voor werknemers die getroffen worden door handelsgerelateerde gedwongen ontslagen. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied 1. Teneinde de economische groei te bevorderen en meer werkgelegenheid in de Europese Unie te creëren, wordt bij deze verordening een EFG opgericht, om de Gemeenschap in staat te stellen steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van door de globalisering veroorzaakte grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, in gevallen waarin dergelijke collectieve ontslagen een zeer negatieve impact hebben op de regionale of plaatselijke economie. De looptijd van het Fonds is gekoppeld aan de looptijd van het financieel kader van januari 2007 tot december 2013. 2. In deze verordening worden regels vastgesteld voor de werking van het EFG, om de herintegratie van werknemers die het slachtoffer worden van handelsgerelateerde gedwongen ontslagen te vergemakkelijken. Artikel 2 Criteria voor steunverlening Een financiële bijdrage uit het EFG wordt toegekend als grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen leiden tot een ernstige ontwrichting van de economie, zoals een substantiële toename van de invoer naar de EU, een snelle daling van het marktaandeel van de EU in een bepaalde sector, of verplaatsing van bedrijfsactiviteiten naar derde landen, met als gevolg: c) Op kleine arbeidsmarkten of in uitzonderlijke omstandigheden, die door de betrokken lidsta(a)t(en) naar behoren moeten worden onderbouwd, kan een aanvraag voor een bijdrage uit het EFG, zelfs als niet volledig voldaan wordt aan de voorwaarden onder a) en b), als ontvankelijk worden aangemerkt, wanneer de gedwongen ontslagen ernstige gevolgen hebben voor de werkgelegenheid en de lokale economie. Het totaalbedrag van de bijdragen wegens uitzonderlijke omstandigheden mag in een jaar niet hoger zijn dan 15% van het EFG. Artikel 3 In aanmerking komende acties Een financiële bijdrage op grond van deze verordening kan worden bestemd voor actieve arbeidsmarktmaatregelen die deel uitmaken van een gecoördineerd pakket van individuele dienstverlening om ontslagen werknemers weer aan het werk te helpen, waaronder: Het EFG financiert geen maatregelen die gericht zijn op een passieve sociale bescherming. Op initiatief van de betrokken lidstaat kan het EFG activiteiten ter implementatie van het Fonds op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit en controle financieren. Artikel 4 Aard van de financiële bijdrage De Commissie kent een ineens uit te betalen financiële bijdrage toe, die zal worden uitgevoerd in het kader van gedeeld beheer tussen de lidstaten en de Commissie, overeenkomstig artikel 53, lid 1, punt b), en leden 5 en 6, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002. Artikel 5 Aanvragen 1. De lidstaat dient de aanvraag voor een bijdrage uit het EFG bij de Commissie in binnen tien weken vanaf de datum waarop wordt voldaan aan de in artikel 2 bedoelde voorwaarden om voor steun van het EFG in aanmerking te komen. De aanvraag kan vervolgens door de lidsta(a)t(en) worden aangevuld. 2. De aanvraag dient de volgende gegevens te bevatten: 3. Rekening houdend met de maatregelen die de lidstaat, de regio, de sociale partners en de betrokken ondernemingen nemen op grond van de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten, en met speciale aandacht voor acties die door het Europees Sociaal Fonds (hierna "het ESF" genoemd) worden gefinancierd, omvat de in lid 2 bedoelde informatie onder andere een korte beschrijving van de uitgevoerde en geplande acties van de betrokken nationale overheden en ondernemingen, met inbegrip van een kostenraming. 4. De betrokken lidstaat of lidstaten verstrekken de Commissie tevens de statistische en andere gegevens, op het relevante territoriale niveau, die de Commissie nodig heeft om te beoordelen of aan de criteria voor steunverlening wordt voldaan. 5. Op basis van de in lid 2 bedoelde informatie en eventueel door de betrokken lidsta(a)t(en) verstrekte aanvullende informatie beoordeelt de Commissie in overleg met de lidstaat of aan de voorwaarden voor het toekennen van een financiële bijdrage op grond van deze verordening wordt voldaan. Artikel 6 Complementariteit, naleving en coördinatie 1. Steun van het EFG is geen vervanging voor de maatregelen die bedrijven op grond van de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten moeten nemen. 2. Steun van het EFG is een aanvulling op de nationale, regionale en plaatselijke acties van de lidstaten, met inbegrip van die welke worden gecofinancierd door de Structuurfondsen. 3. Bijstand uit het EFG is een uiting van solidariteit met en steun aan afzonderlijke werknemers die ontslagen zijn als gevolg van structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen. Uit het EFG wordt niet de herstructurering van ondernemingen of bedrijfstakken gefinancierd. 4. Overeenkomstig hun respectieve verantwoordelijkheden dragen de Commissie en de lidstaten zorg voor de coördinatie van de steun uit Gemeenschapsmiddelen. 5. De lidstaten verzekeren dat voor de specifieke acties die uit het EFG worden gefinancierd, geen steun uit andere communautaire financieringsinstrumenten wordt ontvangen. Artikel 7 Gelijkheid van vrouwen en mannen en non-discriminatie De Commissie en de lidstaten garanderen dat de gelijkheid van mannen en vrouwen en de integratie van het genderperspectief bevorderd worden in de verschillende stadia van de uitvoering van het EFG. De Commissie en de lidstaten nemen passende maatregelen ter voorkoming van elke discriminatie op grond van geslacht, ras, etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid in de verschillende stadia van de tenuitvoerlegging van het EFG, en met name bij de toegang ertoe. Artikel 8 Technische bijstand op initiatief van de Commissie 1. Op initiatief van de Commissie kan jaarlijks maximaal 0,35% van het EFG worden gebruikt voor bijstand op het gebied van toezicht, informatie, administratieve en technische bijstand, boekhoudkundige controle en evaluatiewerkzaamheden die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze verordening. 2. Deze taken worden uitgevoerd in overeenstemming met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en de uitvoeringsvoorschriften ervan die van toepassing zijn op deze vorm van begrotingsuitvoering. Artikel 9 Voorlichting en publiciteit 1. De lidstaat geeft informatie over en bekendheid aan de gefinancierde acties. De informatie is tot de betrokken werknemers, de lokale en regionale autoriteiten, de sociale partners, de media en het grote publiek gericht en benadrukt de rol van de Gemeenschap en de bijdrage van het EFG. 2. De Commissie zet, in alle talen van de Gemeenschap, een internetsite op die informatie verschaft over het EFG, een leidraad geeft voor de indiening van aanvragen, actuele informatie biedt over ingewilligde en afgewezen aanvragen en de rol daarbij van de begrotingsautoriteit belicht. Artikel 10 Bepaling van de financiële steun 1. Op basis van de overeenkomstig artikel 5, lid 5, uitgevoerde beoordeling, voert de Commissie, aan de hand van onder andere het aantal te ondersteunen werknemers, de voorgestelde acties en de geraamde kosten, een evaluatie uit en doet zo snel mogelijk een voorstel inzake de hoogte van de eventuele financiële bijdrage die kan worden verstrekt binnen de grenzen van de beschikbare middelen. Dit bedrag mag niet hoger zijn dan 50% van de totale geraamde kosten zoals bedoeld in artikel 5, lid 2, onder d). 2. Als de Commissie op basis van de overeenkomstig artikel 5, lid 5, uitgevoerde beoordeling van mening is dat aan de voorwaarden voor een financiële bijdrage op grond van deze verordening wordt voldaan, zet zij onmiddellijk de in artikel 12 bedoelde procedure in gang. 3. Als de Commissie op grond van de in artikel 5, lid 5, bedoelde beoordeling van mening is dat niet aan de voorwaarden voor een financiële bijdrage op grond van deze verordening wordt voldaan, wordt de betrokken lidstaat zo spoedig mogelijk daarvan in kennis gesteld. Artikel 11 Subsidiabiliteit van de uitgaven Uitgaven komen in aanmerking voor een bijdrage uit het EFG vanaf de in artikel 5, lid 2, onder e) genoemde datum/data waarop de betrokken lidstaat aanvangt met individuele dienstverlening aan de getroffen werknemers. Artikel 12 Begrotingsprocedure 1. De modaliteiten van het EFG dienen in overeenstemming te zijn met punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord en eventuele herzieningen daarvan. 2. De kredieten voor het EFG worden via de normale begrotingsprocedure als voorziening in de algemene begroting van de Europese Unie opgenomen, zodra de Commissie voldoende begrotingsruimte en/of geannuleerde vastleggingen heeft vastgesteld. 3. Als de Commissie van mening is dat een financiële bijdrage uit het EFG moet worden toegekend, dient zij bij de begrotingsautoriteit een voorstel in voor de goedkeuring van de in artikel 10 bedoelde steun en een verzoek om overschrijving van het bedrag naar de begrotingslijn van het EFG. Meerdere voorstellen kunnen als één pakket worden ingediend. De overschrijvingen die betrekking hebben op het EFG worden verricht in overeenstemming met artikel 24, lid 4 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002. 4. Een voorstel volgens lid 3 bevat onder andere: 5. Tegelijk met de indiening van haar voorstel leidt de Commissie een trialoogprocedure in, eventueel in vereenvoudigde vorm, om met beide takken van de begrotingsautoriteit tot overeenstemming te komen over de noodzaak van gebruikmaking van het EFG en over het vereiste bedrag. 6. Elk jaar dient op 1 september nog ten minste een kwart van het jaarlijkse maximumbedrag van het EFG beschikbaar te zijn om tegemoet te komen aan aanvragen die tot het einde van het jaar binnenkomen. 7. Wanneer de steun door de begrotingsautoriteit ter beschikking is gesteld, stelt de Commissie een besluit over een financiële bijdrage vast. Artikel 13 Betaling en gebruik van de financiële bijdrage 1. Na goedkeuring van het besluit overeenkomstig artikel 12, lid 3, betaalt de Commissie de financiële bijdrage in principe binnen 15 dagen in één tranche aan de betrokken lidsta(a)t(en) uit. 2. De lidstaat gebruikt de financiële bijdrage en eventuele daarover ontvangen rente binnen twaalf maanden vanaf de in artikel 5 bedoelde datum van de aanvraag. Artikel 14 Gebruik van de euro De in de aanvragen, besluiten over financiële bijdragen en verslagen in verband met deze verordening genoemde bedragen worden in euro's uitgedrukt. Artikel 15 Eindverslag en afsluiting 1. Uiterlijk zes maanden na afloop van de in artikel 13, lid 2, bedoelde termijn dient/dienen de betrokken lidsta(a)t(en) bij de Commissie een verslag in over de uitvoering van de financiële bijdrage, waarin onder andere het soort acties en de belangrijkste resultaten daarvan worden beschreven, samen met een verklaring waarin de uitgaven worden verantwoord en waarin eventuele complementariteit met de door het ESF gefinancierde acties wordt vermeld. 2. Uiterlijk zes maanden nadat de Commissie alle op grond van lid 1 vereiste gegevens heeft ontvangen, wordt de financiële bijdrage op grond van het EFG afgesloten. Artikel 16 Jaarverslag 1. Met ingang van 2008 dient de Commissie elk jaar vóór 1 juli een kwantitatief en kwalitatief verslag in bij het Europees Parlement en de Raad over de activiteiten die het voorgaande jaar op grond van deze verordening zijn ondernomen. Dit verslag heeft in hoofdzaak betrekking op de via het EFG behaalde resultaten en bevat met name informatie over de ingediende aanvragen, de goedgekeurde besluiten, de gefinancierde acties, met inbegrip van de complementariteit met andere acties die worden gefinancierd via de structuurfondsen, met name het ESF, en de afsluiting van de financiële bijdrage. Het verslag bevat tevens een overzicht van de aanvragen die zijn afgewezen omdat er onvoldoende middelen beschikbaar zijn of omdat zij niet aan de criteria voldoen. 2. Het verslag wordt ter informatie aan het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio' s en de sociale partners toegezonden. Artikel 17 Evaluatie 1. De Commissie verricht op eigen initiatief en in nauwe samenwerking met de lidstaten: 2. De resultaten van de evaluatie worden ter informatie toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en de sociale partners.. Artikel 18 Beheer en financiële verslaglegging 1. Onverminderd de verantwoordelijkheid van de Commissie voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie, zijn in eerste instantie de lidstaten verantwoordelijk voor het beheer en de financiële controle van de door het EFG gefinancierde acties. Dit houdt in dat zij: 2. Bij het vaststellen van een onregelmatigheid gaan de lidstaten over tot de nodige financiële correcties. Deze correcties houden in dat de communautaire bijdrage geheel of gedeeltelijk wordt ingetrokken. Bedragen die door een vastgestelde onregelmatigheid verloren zijn gegaan, moeten door de betrokken lidstaat worden teruggevorderd en aan de Commissie worden terugbetaald; indien terugbetaling niet binnen de daarvoor door de lidstaat gestelde termijn plaatsvindt, is achterstandsrente verschuldigd. 3. In het kader van haar verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie stelt de Commissie alles in het werk om te verifiëren of de gefinancierde acties conform de principes van goed financieel beheer zijn uitgevoerd, overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad. Het is de verantwoordelijkheid van elke lidstaat zorg te dragen voor een goed functionerend systeem voor beheer en controle; de Commissie verifieert of dergelijke systemen inderdaad aanwezig zijn. Onverminderd de bevoegdheden van de Rekenkamer en de controles van de lidstaten overeenkomstig de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, mogen ambtenaren of vertegenwoordigers van de Commissie de door het fonds gefinancierde acties en de beheers- en controlesystemen ter plaatse controleren, met name door middel van steekproeven, mits deze controles ten minste één werkdag van tevoren worden aangekondigd. De Commissie stelt de betrokken lidstaat in kennis van de controle teneinde de nodige medewerking te verkrijgen. Aan deze controles mogen ambtenaren of vertegenwoordigers van de betrokken lidstaat deelnemen. 4. De lidstaat zorgt ervoor dat alle bewijsstukken met betrekking tot uitgaven gedurende een periode van drie jaar na de afronding van de financiële bijdrage uit het EFG ter beschikking van de Commissie en de Rekenkamer worden gehouden. Artikel 19 Terugbetaling van de financiële bijdrage 1. Als de daadwerkelijke kosten van een actie lager uitvallen dan het geraamde bedrag dat overeenkomstig artikel 12 was opgegeven, eist de Commissie dat de lidstaat een overeenkomstig deel van de financiële bijdrage terugbetaalt. 2. Indien een lidstaat niet heeft voldaan aan de in het in het besluit over een financiële bijdrage vastgelegde verplichtingen, neemt de Commissie de nodige maatregelen om te eisen dat de lidstaat de financiële bijdrage geheel of gedeeltelijk terugbetaalt. 3. Voordat een besluit zoals bedoeld in lid 1 en 2 wordt genomen, onderzoekt de Commissie de zaak grondig en geeft zij de lidstaat de gelegenheid om binnen een bepaalde termijn een toelichting te geven. 4. Als de Commissie na de nodige verificatie vaststelt dat een lidstaat niet voldoet aan zijn verplichtingen op grond van artikel 18, lid 1, besluit zij, indien geen overeenstemming is bereikt en de lidstaat niet binnen een door de Commissie bepaalde termijn de nodige correcties heeft doorgevoerd, en rekening houdend met een eventuele toelichting van de lidstaat, binnen drie maanden na afloop van de genoemde termijn tot de vereiste financiële correcties over te gaan door de bijdrage van het EFG aan de betrokken actie geheel of gedeeltelijk in te trekken. Bedragen die door een geconstateerde onregelmatigheid verloren zijn gegaan, moeten worden teruggevorderd; indien terugbetaling niet binnen de daarvoor door de betrokken lidstaat gestelde termijn plaatsvindt, is achterstandsrente verschuldigd. Artikel 20 Herzieningsclausule Op basis van het in artikel 16 bedoelde eerste jaarverslag kunnen het Europees Parlement en de Raad deze verordening naar aanleiding van een voorstel van de Commissie herzien, om te verzekeren dat de solidariteitsdoelstelling van het EFG wordt verwezenlijkt en dat in haar bepalingen voldoende rekening wordt gehouden met de economische, sociale en geografische kenmerken van alle lidstaten. Het Europees Parlement en de Raad evalueren deze verordening in elk geval uiterlijk op 31 december 2013. Artikel 21 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2007. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement, Voor de Raad, De voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0683 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0007/2006), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie vervoer en toerisme en de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0301/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie om in een herziene kaderrichtlijn inzake typegoedkeuring voorstellen te formuleren om de toegang tot gedetailleerde reparaties-informatie te verzekeren, teneinde de mededinging op de markt voor de reparatie van voertuigen te bevorderen; verzoekt de Commissie tevens de nodige voorstellen te formuleren om overlappingen en tegenstrijdigheden te voorkomen tussen deze verordening, Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelĳke gedragingen in de motorvoertuigensector (2) , en de ontwerprichtlijn betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 december 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2007 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De interne markt omvat een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal moet worden gewaarborgd. Daartoe is bij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (5) een allesomvattend communautair systeem voor de typegoedkeuring van motorvoertuigen vastgesteld. De technische voorschriften voor de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies moeten dus worden geharmoniseerd om te voorkomen dat de voorschriften van lidstaat tot lidstaat verschillen en om voor een hoog niveau van milieubescherming te zorgen. (2) Deze verordening maakt deel uit van een reeks afzonderlijke regelgevingsteksten in het kader van de communautaire typegoedkeuringsprocedure overeenkomstig Richtlijn 70/156/EEG. Daarom moet die richtlijn dienovereenkomstig worden gewijzigd. (3) Op verzoek van het Europees Parlement is voor de communautaire voertuigwetgeving een nieuwe regelgevingsaanpak ingevoerd. Vandaar dat bij deze verordening de fundamentele bepalingen betreffende voertuigemissies worden vastgesteld, terwijl de technische specificaties zullen worden vastgesteld bij volgens comitologieprocedures genomen uitvoeringsmaatregelen. (4) In maart 2001 is de Commissie van start gegaan met het programma "Schone lucht voor Europa" (CAFE), waarvan de hoofdlijnen in een mededeling van 4 mei 2005 zijn uiteengezet. Naar aanleiding daarvan is bij mededeling van 21 september 2005 een thematische strategie inzake luchtverontreiniging vastgesteld. Een van de conclusies van de thematische strategie is dat emissies uit de vervoersector (vervoer door de lucht, over zee en over het land), van huishoudens en uit de energie-, landbouw- en industriesector verder moeten worden verminderd om de EU-doelstellingen inzake luchtkwaliteit te verwezenlijken. De vermindering van de voertuigemissies dient hier als onderdeel van een algehele strategie te worden gezien. De Euro 5 en 6-normen zijn een van de maatregelen ontworpen ter vermindering van de uitstoot van deeltjes (fijnstof) en ozonprecursoren zoals stikstofoxide en koolwaterstof. (5) Om de luchtkwaliteitsdoelstellingen in de Europese Unie te halen moet onverminderd worden gestreefd naar vermindering van voertuigemissies. Daarom moet de industrie duidelijke informatie krijgen over de toekomstige emissiegrenswaarden. Om deze reden bevat deze verordening naast Euro 5 ook de Euro 6-emissiegrenswaarden. (6) Met name de stikstofoxide-uitstoot van dieselvoertuigen moet aanzienlijk dalen om de luchtkwaliteit te verbeteren en te voldoen aan de grenswaarden voor luchtverontreiniging. Hiertoe moeten de ambitieuze grenswaarden worden gehaald van de Euro 6-fase, zonder de voordelen van dieselmotoren te moeten opgeven op het gebied van brandstofverbruik en uitstoot van koolwaterstof en koolmonoxide. Door reeds in een vroeg stadium deze bijkomende norm ter verlaging van de stikstofoxide-uitstoot vast te stellen, verschaft dit de fabrikanten van voertuigen zekerheid voor hun Europees brede langetermijnplanning. (7) Bij het vaststellen van emissienormen is het van belang rekening te houden met de gevolgen voor de markten en het concurrentievermogen van de fabrikanten, de directe en indirecte kosten voor het bedrijfsleven en de voordelen op het punt van aanmoediging van innovatie, betere luchtkwaliteit, lagere gezondheidskosten en extra levensjaren, evenals de gevolgen voor de totale CO2-emissiebalans. (8) Een onbeperkte toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie - via een gestandaardiseerdeformat voor het vinden van technische informatie - en effectieve concurrentie op de onderhouds- en reparatiemarkt voor voertuigen is nodig om de werking van de interne markt, met name op de punten van het vrij verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrijheid van dienstverlening te verbeteren. Een groot deel van deze informatie betreft boorddiagnosesystemen (OBD-systemen) en de interactie daarvan met andere voertuigsystemen. Er moet worden vastgesteld aan welke technische specificaties de websites van fabrikanten zullen moeten voldoen, naast gerichte maatregelen om een redelijke toegang voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO/MKB) te waarborgen. Gemeenschappelijke normen, vastgesteld met medewerking van de betrokken marktdeelnemers, bijvoorbeeld de OASIS-format, kunnen de uitwisseling van informatie tussen fabrikanten en dienstverleners vergemakkelijken. Daarom is het aangewezen aanvankelijk te eisen dat de technische specificaties van de OASIS (6) -format worden gebruikt, en de Commissie te vragen CEN/ISO te verzoeken dit format verder te ontwikkelen tot een norm die op een bepaald ogenblik de OASIS-format moet vervangen. (9) Uiterlijk vier jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening, moet de Commissie de werking van het systeem inzake toegang tot alle voertuigreparatie- en onderhoudsinformatie herzien om te bepalen of het aangewezen is alle bepalingen betreffende de toegang tot voertuigreparatie- en onderhoudsinformatie in een herziene typegoedkeurings-kaderrichtlijn te consolideren. Als de bepalingen betreffende de toegang tot alle voertuiginformatie in die richtlijn worden opgenomen, moeten de overeenkomstige bepalingen van deze verordening worden ingetrokken, op voorwaarde dat de bestaande rechten inzake toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie gevrijwaard blijven. (10) De Commissie moet emissies waarvoor nog geen regelgeving bestaat en die vrijkomen als gevolg van het toenemende gebruik van nieuwe brandstofformules, motortechnologie en emissiecontrolesystemen, opnieuw beoordelen en zo nodig bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel indienen om deze emissies te reglementeren. (11) Teneinde de invoering van voertuigen op alternatieve brandstof die mogelijk een geringe emissie van stikstof en deeltjes hebben, te vereenvoudigen en niet van de markt te laten verdringen en tegelijkertijd bij voertuigen met benzinemotoren een geringere emissie te bereiken, worden in deze verordening afzonderlijke grenswaarden ingevoerd voor totale koolwaterstoffen en totale niet-methaan koolwaterstoffen. (12) Er moet onverminderd worden gestreefd naar vaststelling van strengere emissiegrenswaarden, o.a. kooldioxide-emissieverminderingen en de garantie dat die grenswaarden in relatie staan tot de werkelijke gebruiksprestaties van voertuigen. (13) Met het oog op de beperking van de emissies van ultrafijne deeltjes (PM 0,1 μm en kleiner), moet de Commissie zo spoedig mogelijk en uiterlijk bij de inwerkingtreding van de Euro 6-fase een aanpak vaststellen die gebaseerd is op het aantal deeltjes, naast de momenteel gevolgde aanpak op basis van de deeltjesmassa, een en ander op basis van de resultaten van het VN/ECE-deeltjesmeetprogramma en onder waarborging van de bestaande ambitieuze doelstellingen voor het milieu. (14) Om de herhaalbaarheid van metingen van de deeltjesmassa en het aantal deeltjes in laboratoria te verbeteren, moet de Commissie ter vervanging van de tot dusverre gebruikte meetprocedure zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk bij de inwerkingtreding van de Euro 6-fase een nieuwe meetprocedure aannemen, een en ander op basis van de resultaten van het VN/ECE-deeltjesmeetprogramma. Wanneer de nieuwe meetprocedure wordt toegepast, moeten de in deze verordening vermelde grenswaarden voor de deeltjesmassa worden bijgesteld, aangezien met de nieuwe procedure een kleinere massa kan worden gedetecteerd dan met de huidige. (15) De Commissie moet regelmatig nagaan of de Europese rijcyclus "New European Drive Cycle" zoals de testprocedure die ten grondslag ligt aan de verordeningen betreffende EG-typegoedkeuring met betrekking tot emissies - aan herziening toe is. Het kan nodig zijn de testcycli te actualiseren of te vervangen naar aanleiding van wijzigingen in de voertuigspecificaties en het rijgedrag. Herzieningen kunnen nodig zijn om ervoor te zorgen dat de emissies in reële omstandigheden overeenstemmen met de emissies die bij de typegoedkeuring worden gemeten. Voorts moet worden overwogen om draagbare emissiemeetsystemen te gebruiken en het "not-to-exceed"-regelgevingsconcept in te voeren. (16) Boorddiagnosesystemen zijn belangrijk voor de emissiecontrole tijdens het gebruik van een voertuig. Omdat het belangrijk is de emissies in reële omstandigheden te beperken, moet de Commissie de vereisten voor boorddiagnosesystemen en de tolerantiedrempels voor de foutencontrole regelmatig opnieuw bekijken. (17) Om technische handelsbarrières tussen de lidstaten te voorkomen, is een gestandaardiseerde methode voor de meting van het brandstofverbruik en de kooldioxide-emissies nodig. Ook moet ervoor worden gezorgd dat klanten en gebruikers objectieve en juiste informatie krijgen. (18) Alvorens een voorstel voor nieuwe emissienormen in te dienen, dient de Commissie studies te laten verrichten om te bepalen of een verdere onderverdeling van voertuigcategorieën in groepen nog noodzakelijk is en of het niet mogelijk is niet aan de massa van het voertuig gerelateerde emissiegrenzen toe te passen. (19) De lidstaten moeten het in de handel brengen van voertuigen die aan de communautaire voorschriften voldoen, met fiscale stimulansen kunnen bespoedigen. Deze stimulansen moeten echter wel in overeenstemming zijn met de bepalingen van het Verdrag, en vooral met de regels voor overheidssteun om de interne markt niet te verstoren. Deze verordening mag geen afbreuk doen aan het recht van de lidstaten om emissies op te nemen in de grondslag voor de berekening van voertuigbelastingen. (20) Aangezien de wetgeving inzake emissies en brandstofverbruik van voertuigen zich over meer dan 35 jaar heeft ontwikkeld en momenteel over meer dan 24 richtlijnen is verspreid, is het raadzaam die richtlijnen door een nieuwe verordening en een aantal uitvoeringsmaatregelen te vervangen. Door een verordening worden de gedetailleerde technische voorschriften rechtstreeks van toepassing op fabrikanten, goedkeuringsinstanties en technische diensten en kunnen ze veel sneller en efficiënter worden bijgewerkt. Richtlijnen 70/220/EEG (7) , 72/306/EEG (8) , 74/290/EEG (9) en 80/1268/EEG (10) , 83/351/EEG (11) , 88/76/EEG (12) , 88/436/EEG (13) , 89/458/EEG (14) , 91/441/EEG (15) , 93/59/EEG (16) , 94/12/EG (17) , 96/69/EG (18) , 98/69/EG (19) , 2001/1/EG (20) , 2001/100/EG (21) en 2004/3/EG (22) moeten bijgevolg worden ingetrokken. Bovendien moeten de lidstaten ook de wetgeving tot omzetting van de ingetrokken richtlijnen intrekken. (21) Teneinde de reikwijdte van de wetgeving inzake emissies van voertuigen te verduidelijken, dient Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (23) zodanig te worden gewijzigd dat deze alle zware bedrijfsvoertuigen bestrijkt en duidelijk wordt gemaakt dat de onderhavige verordening betrekking heeft op lichte bedrijfsvoertuigen. (22) Om te zorgen voor een vlotte overgang tussen de bestaande richtlijnen en deze verordening moet de toepassing van deze verordening gedurende een bepaalde periode na de inwerkingtreding ervan worden uitgesteld. Gedurende deze periode moeten fabrikanten echter kunnen kiezen of ze hun voertuigen overeenkomstig de bestaande richtlijnen of overeenkomstig deze verordening laten goedkeuren. Voorts moeten de bepalingen betreffende financiële stimulansen onmiddellijk na de inwerkingtreding van deze verordening van toepassing zijn. De inwerkingtreding van deze verordening mag geen gevolgen hebben voor de geldigheid van typegoedkeuringen die overeenkomstig de bestaande richtlijnen zijn verleend. (23) Om te zorgen voor een vlotte overgang tussen de bestaande richtlijnen en deze verordening, moeten bepaalde uitzonderingen voor voertuigen die in specifieke sociale behoeften voorzien, in de Euro 5-fase worden opgenomen. Deze uitzonderingen komen te vervallen bij de inwerkingtreding van de Euro 6-fase. (24) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (24) . (25) In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven om grenswaarden voor deeltjesaantallen in bijlage I vast te stellen, alsook om de in die bijlage gestelde grenswaarden op basis van deeltjesmassa bij te stellen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing. (26) In het bijzonder moet de Commissie ook de bevoegdheid worden gegeven specifieke procedures, tests en vereisten voor typegoedkeuringen vast te stellen, alsook een herziene meetprocedure voor deeltjes en op deeltjesaantallen gebaseerde grenswaarden, en maatregelen vast te stellen inzake het gebruik van manipulatie-instrumenten, toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie en de bij de emissiemeting te gebruiken testcycli. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing. (27) De doelstelling van deze verordening, namelijk de voltooiing van de interne markt door de invoering van gemeenschappelijke technische voorschriften betreffende emissies van motorvoertuigen en de waarborging van de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie voor onafhankelijke garages op dezelfde basis als voor erkende handelaren en reparatiebedrijven, kan niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en kan daarom beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. De Gemeenschap kan maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES Artikel 1 Onderwerp 1. Deze verordening stelt gemeenschappelijke technische voorschriften vast voor de typegoedkeuring van motorvoertuigen en vervangingsonderdelen zoals vervangingsemissiebeperkingssystemen met het oog op hun emissies. 2. Voorts stelt deze verordening voorschriften vast voor de overeenstemming van ingebruik zijnde voertuigen, de duurzaamheid van emissiebeperkingssystemen, boorddiagnosesystemen (OBD-systemen), de meting van het brandstofverbruik en de toegankelijkheid van reparatie- en onderhoudsinformatie van voertuigen. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op voertuigen van de categorieën M1, M2, N1 en N2, zoals gedefinieerd in bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG met een referentiemassa van maximaal 2 610 kg. 2. Op verzoek van de fabrikant kan de ingevolge deze verordening afgegeven typegoedkeuring voor voertuigen als bedoeld in lid 1 worden uitgebreid tot voertuigen van de categorieën M1, M2, N1 en N2, zoals gedefinieerd in bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG, met een referentiemassa van maximaal 2 840 kg die voldoen aan de voorwaarden van deze verordening en de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen. Artikel 3 Definities In deze verordening en de uitvoeringsmaatregelen ervan wordt verstaan onder: HOOFDSTUK II VERPLICHTINGEN BETREFFENDE DE TYPEGOEDKEURING VAN DE FABRIKANTEN Artikel 4 Verplichtingen van de fabrikanten 1. De fabrikanten tonen aan dat alle nieuwe voertuigen die verkocht, geregistreerd of in het verkeer worden gebracht in de Gemeenschap een typegoedkeuring hebben gekregen in overeenstemming met deze verordening en aan de uitvoeringsmaatregelen ervan voldoen. De fabrikanten tonen ook aan dat alle nieuwe vervangings-emissiebeheersingssystemen die een typegoedkeuring behoeven en die worden verkocht of in het verkeer worden gebracht in de Gemeenschap een typegoedkeuring hebben gekregen in overeenstemming met deze verordening en aan de uitvoeringsmaatregelen ervan voldoen. In deze verplichtingen is inbegrepen dat wordt voldaan aan de emissiegrenswaarden in bijlage I en de uitvoeringsmaatregelen als bedoeld in artikel 5. 2. De fabrikanten zien erop toe dat de typegoedkeuringsprocedures voor de controle van de overeenstemming van de productie, de duurzaamheid van het emissiebeheersingssysteem en de overeenstemming van in gebruik zijnde voertuigen worden nageleefd. Bovendien moeten de door de fabrikant genomen technische maatregelen zo zijn dat is gewaarborgd dat de uitlaat- en verdampingsemissies in overeenstemming met deze verordening gedurende de hele normale levensduur van de voertuigen onder normale gebruiksomstandigheden daadwerkelijk worden beperkt. Daartoe worden de maatregelen met het oog op de overeenstemming van in gebruik zijnde voertuigen gecontroleerd tot het voertuig 5 jaar oud is of, indien dat eerder het geval is, 100 000 km heeft afgelegd. De duurzaamheidstests van de emissiebeheersingssystemen ten behoeve van de typegoedkeuring omvatten 160 000 km. Teneinde aan deze duurzaamheidstest te voldoen, moeten fabrikanten de mogelijkheid hebben gebruik te maken van verouderingstests op een proefbank, mits in overeenstemming met de in lid 4 bedoelde uitvoeringsmaatregelen. Bij de overeenstemming van in gebruik zijnde voertuigen wordt in het bijzonder gekeken naar uitlaatemissies afgezet tegen de emissiegrenswaarden vastgelegd in bijlage I. Om de controle van verdampingsemissies en emissies bij lage omgevingstemperaturen te verbeteren, herziet de Commissie de testprocedures. 3. Bij de aankoop van een voertuig krijgt de koper van de fabrikant een document waarin de kooldioxide-emissiewaarden en het brandstofverbruik worden vermeld. 4. De specifieke procedures en vereisten voor de tenuitvoerlegging van de leden 2 en 3 worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 15, lid 2. Artikel 5 Voorschriften en tests 1. De fabrikanten rusten hun voertuigen zo uit dat de onderdelen die van invloed kunnen zijn op de emissies zodanig ontworpen, geconstrueerd en gemonteerd zijn dat het voertuig onder normale gebruiksomstandigheden aan deze verordening en de uitvoeringsmaatregelen ervan kan voldoen. 2. Het gebruik van manipulatie-instrumenten die de doelmatigheid van de emissiecontrolesystemen verminderen, is verboden. Dit verbod geldt niet indien: 3. De specifieke procedures, tests en voorschriften voor de typegoedkeuring, vastgelegd in dit lid, alsmede voorschriften voor de uitvoering van lid 2 die tot doel hebben deze verordening op niet-essentiële onderdelen te wijzigen door deze aan te vullen, worden aangenomen overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 15, lid 3. Hieronder valt het vaststellen van voorschriften betreffende: Bovenvermelde voorschriften zijn, in voorkomend geval, van toepassing op voertuigen, ongeacht de gebruikte brandstof. HOOFDSTUK III TOEGANG TOT REPARATIE- EN ONDERHOUDSINFORMATIE VAN HET VOERTUIG Artikel 6 Verplichtingen van de fabrikanten 1. De fabrikanten bieden onafhankelijke marktdeelnemers op snel en makkelijk te raadplegen websites via een gestandaardiseerde zoekfunctie onbeperkte toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig, zonder hen daarbij te discrimineren wat betreft de voorzieningen en de toegang die zij erkende dealers en reparatiebedrijven bieden. Om dit doel beter te kunnen bereiken wordt de informatie op consistente wijze verstrekt, in eerste instantie in overeenstemming met de technische vereisten van de OASIS-format (25) . De fabrikant stelt aan onafhankelijke marktdeelnemers en aan erkende dealers en reparatiebedrijven eveneens opleidingsdocumentatie ter beschikking. 2. De in lid 1 bedoelde informatie omvat: 3. Erkende dealers en reparatiebedrijven die deel uitmaken van het distributienet van een bepaalde voertuigfabrikant, worden als onafhankelijke marktdeelnemers in de zin van deze verordening beschouwd voor zover zij reparatie- of onderhoudsdiensten verrichten voor voertuigen van een fabrikant van wiens distributienet zij geen deel uitmaken. 4. De reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig is altijd beschikbaar, uitgezonderd tijdens noodzakelijke onderhoudswerkzaamheden aan het informatiesysteem. 5. Voor de fabricage en het onderhoud van OBD-compatibele vervangings- en onderhoudsonderdelen en diagnose- en testapparatuur verstrekken de fabrikanten de relevante OBD en de reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig op niet-discriminerende wijze aan belangstellende fabrikanten en reparateurs van onderdelen en diagnose- en testapparatuur. 6. Ten behoeve van het ontwerp en de fabricage van auto-onderdelenvoor voertuigen die op alternatieve brandstof rijden, verstrekken de fabrikanten zonder daarbij te discrimineren de relevante OBD en de reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig aan iedere installateur, fabrikant of reparateur van onderdelen voor op alternatieve brandstof rijdende voertuigen. 7. Wanneer de fabrikanten een EG-typegoedkeuring of een nationale typegoedkeuring aanvragen, leveren zij aan de typegoedkeuringsinstantie het bewijs dat zij wat de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig en de in lid 5 bedoelde informatie betreft aan deze verordening voldoen. Indien deze informatie op dat moment nog niet beschikbaar is of nog niet aan deze verordening en de uitvoeringsmaatregelen ervan voldoet, verstrekt de fabrikant deze informatie binnen zes maanden na de datum van typegoedkeuring. Indien bovengenoemd bewijs van naleving niet binnen deze termijn wordt geleverd, neemt de typegoedkeuringsinstantie de nodige maatregelen om op de naleving toe te zien. De fabrikant stelt latere wijzigingen van en aanvullingen op de reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig op zijn website ter beschikking zodra deze ter beschikking worden gesteld van erkende reparateurs. Artikel 7 Vergoedingen voor de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig 1. De fabrikanten mogen een redelijke en evenredige vergoeding vragen voor de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig waarop deze verordening van toepassing is; een vergoeding wordt niet redelijk of evenredig geacht indien deze ontmoedigend werkt doordat geen rekening wordt gehouden met de mate waarin de marktdeelnemer deze toegang gebruikt. 2. De fabrikanten stellen de reparatie- en onderhoudsinformatie van het voertuig op dag-, maand- of jaarbasis ter beschikking, waarbij de vergoeding voor de toegang tot deze informatie afhankelijk is van de periode waarvoor toegang wordt verleend. Artikel 8 Uitvoeringsmaatregelen De maatregelen voor de toepassing van de artikelen 6 en 7, die niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen,onder meer door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 15, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Deze maatregelen omvatten de vaststelling en actualisering van de technische specificaties voor de wijze waarop de OBD en reparatie- en onderhoudinformatie van het voertuig ter beschikking wordt gesteld, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan de specifieke behoeften van KMO/MKB. Artikel 9 Verslag Uiterlijk ... (26) legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de werking van de regeling voor toegang tot reparatie- en onderhoudinformatie, met bijzondere aandacht voor de impact op de mededinging en de werking van de interne markt en de milieuvoordelen. In het verslag wordt tevens nagegaan of het wenselijk is de bepalingen met betrekking tot de toegang tot reparatie- en onderhoudinformatie van het voertuig in het kader van een herziene kaderrichtlijn inzake typegoedkeuring te consolideren. HOOFDSTUK IV VERPLICHTINGEN VAN DE LIDSTATEN Artikel 10 Typegoedkeuring 1. Met ingang van ... (27) * mogen de lidstaten aanvragen van fabrikanten om EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring voor een nieuw voertuigtype niet weigeren om redenen die verband houden met de emissies of het brandstofverbruik, en mogen zij de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van een nieuw voertuig niet verbieden indien dit voertuig aan deze verordening en de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen, en in het bijzonder de Euro 5-grenswaarden van tabel 1 van bijlage I, of de Euro 6-grenswaarden van tabel 2 van bijlage I, voldoet. 2. Met ingang van 1 september 2009 en met ingang van 1 september 2010 voor categorie N1, klasse II en III en categorie N2-voertuigen weigeren de lidstaten om redenen die verband houden met de emissies of het brandstofverbruik EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring te verlenen voor nieuwe voertuigtypes die niet aan deze verordening en de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen en in het bijzonder aan de bijlagen, met uitzondering van de in Tabel 2 van bijlage I vermelde Euro 6-grenswaarden, voldoen. Bij de uitlaatemissiestest gelden voor voertuigen voor specifieke sociale behoeften dezelfde grenswaarden als voor voertuigen van categorie N1 klasse III. 3. Met ingang van 1 januari 2011 en met ingang van 1 januari 2012, voor categorie N1, klasse II en III, en categorie N2-voertuigen en voertuigen voor specifieke sociale behoeften beschouwen de lidstaten certificaten van overeenstemming van nieuwe voertuigen die niet aan deze verordening en de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen, en in het bijzonder aan de bijlagen met uitzondering van de in Tabel 2 van bijlage I vermelde Euro 6-grenswaarden, voldoen, als niet meer geldig voor de toepassing van artikel 7, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG en verbieden zij de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van dergelijke voertuigen om redenen die verband houden met de emissies of het brandstofverbruik. Bij de uitlaatemissiestest gelden voor voertuigen voor specifieke sociale behoeften dezelfde grenswaarden als voor voertuigen van categorie N1 klasse III. 4. Met ingang van 1 september 2014, en met ingang van 1 september 2015 voor categorie N1, klasse II en III en categorie N2-voertuigen weigeren de lidstaten om redenen die verband houden met de emissies of het brandstofverbruik EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring te verlenen voor nieuwe voertuigtypes die niet aan deze verordening en de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen en in het bijzonder aan de bijlagen, met inbegrip van de in Tabel 2 van bijlage I vermelde Euro 6-grenswaarden, voldoen. 5. Met ingang van 1 september 2015, en met ingang van 1 september 2016, voor categorie N1, klasse II en III en categorie N2-voertuigen beschouwen de lidstaten certificaten van overeenstemming van nieuwe voertuigen die niet aan deze verordening en de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen, en in het bijzonder aan de in Tabel 2 van bijlage I vermelde Euro 6-grenswaarden, voldoen, als niet meer geldig voor de toepassing van artikel 7, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG, en verbieden zij de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van dergelijke voertuigen om redenen die verband houden met de emissies of het brandstofverbruik. Artikel 11 Typegoedkeuring van vervangingsonderdelen 1. De nationale autoriteiten verbieden dat nieuwe vervangings- emissiebeheersingssystemen die bestemd zijn om te worden gemonteerd op krachtens deze verordening goedgekeurde voertuigen worden verkocht of op een voertuig worden gemonteerd indien deze vervangingskatalysatoren niet van een type zijn waarvoor overeenkomstig deze verordening en de uitvoeringsbepalingen ervan typegoedkeuring is verleend. 2. De nationale autoriteiten mogen uitbreidingen van EG-typegoedkeuringen voor vervangingsemissiebeheersingssystemen bedoeld voor voorschriften voorafgaand aan deze verordening blijven verlenen onder de oorspronkelijk geldende voorwaarden. De nationale autoriteiten verbieden de verkoop of de montage op een voertuig van dergelijke vervangingsemissiebeheersingssystemen tenzij voor dat type een desbetreffende typegoedkeuring is verleend. 3. Vervangingsemissiebeheersingssystemen die bestemd zijn om te worden gemonteerd op voertuigen waaraan een typegoedkeuring is verleend voorafgaande aan de vaststelling van de eisen inzake typegoedkeuring van vervangingsonderdelen zijn vrijgesteld van de vereisten van de leden 1 en 2. Artikel 12 Financiële stimulansen 1. De lidstaten kunnen voorzien in financiële stimulansen voor in serie geproduceerde voertuigen die aan deze verordening en de uitvoeringsbepalingen ervan voldoen. Deze stimulansen gelden voor alle nieuwe voertuigen die in een lidstaat in de handel worden gebracht en die reeds vóór de in artikel 10, lid 3, vermelde data tenminste aan de emissiegrenswaarden in Tabel 1 van bijlage I voldoen; zij eindigen op die data. De financiële stimulansen die uitsluitend gelden voor voertuigen die voldoen aan de emissiegrenswaarden in Tabel 2 van bijlage I kunnen aan dergelijke nieuwe voertuigen die voor verkoop op de markt van een lidstaat worden aangeboden, worden toegekend vanaf de data vermeld in artikel 10, lid 3, vooruitlopend op de data vermeld in artikel 10, lid 5; zij eindigen op de in artikel 10, lid 5, vermelde data. 2. De lidstaten kunnen financiële stimulansen toekennen voor het aanpassen van reeds in gebruik zijnde voertuigen en voor het slopen van voertuigen die niet voldoen. 3. Voor elk type voertuig overschrijden de in de leden 1 en 2 bedoelde financiële stimulansen niet de extra kosten voor de technische middelen waarmee aan de in bijlage I vermelde emissiegrenswaarden wordt voldaan, inclusief de kosten van de montage op het voertuig. 4. De Commissie wordt tijdig in kennis gesteld van plannen om de in de leden 1 en 2 bedoelde financiële stimulansen in te voeren of te wijzigen. Artikel 13 Sancties 1. De lidstaten stellen de sancties vast die bij overtreding van deze verordening door fabrikanten worden opgelegd en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk … (28) in kennis van de desbetreffende bepalingen en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen. 2. Het soort overtredingen waarvoor sancties worden opgelegd, is in elk geval: HOOFDSTUK V SLOTBEPALINGEN Artikel 14 Herziening van de specificaties 1. De Commissie zal overwegen om de methaanemissies op te nemen in de berekening van de kooldioxide-emissies. Indien nodig, legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een voorstel voor met maatregelen voor het verrekenen of beperken van methaanemissies. 2. Na de afronding van het VN/ECE-deeltjesmeetprogramma, dat wordt uitgevoerd onder leiding van het Wereldforum voor de harmonisatie van voertuigreglementen (World Forum for Harmonization of Vehicle Regulations) en uiterlijk bij de inwerkingtreding van Euro 6, zal de Commissie, ter wijziging van niet essentiële elementen van deze verordening, onder meer door haar aan te vullen, zonder het huidige ambitieniveau ten aanzien van het milieu te verlagen, de volgende maatregelen vaststellen: 3. De Commissie beoordeelt regelmatig de procedures, tests en vereisten als bedoeld in artikel 5, lid 3, evenals de testscycli voor het meten van emissies. Blijkt bij deze beoordeling dat deze niet langer adequaat zijn of niet langer de echte emissies weerspiegelen, worden zij aangepast ten einde adequaat de emissies die bij reëel rijden op de weg te weerspiegelen. De nodige maatregelen tot wijziging van niet essentiële elementen van de onderhavige verordening, door middel van aanvulling ervan, worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 15, lid 3. 4. De Commissie beoordeelt regelmatig de verontreinigende stoffen met inachtneming van de vereisten en tests als bedoeld in artikel 5, lid 3. Indien de Commissie concludeert dat het nodig is de emissies van additionele verontreinigende stoffen te regelen, dient zij bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor een dienovereenkomstige wijziging van de onderhavige verordening. 5. De Commissie beoordeelt regelmatig de uitlaatemissiegrenzen vervat in bijlage I, tabel 4, voor koolmonoxide en koolwaterstoffen bij koude start en dient, zo nodig, bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in ter aanscherping van de emissiegrenzen. 6. De desbetreffende bijlagen van Richtlijn 2005/55/EG worden, overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 15, lid 3, zodanig gewijzigd dat zij eisen bevatten voor typegoedkeuring van alle voertuigen die onder de toepassing van genoemde richtlijn vallen. Artikel 15 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan. De in artikel 5, lid 6 van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijnen worden vastgesteld op 3 maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan. Artikel 16 Wijziging van Richtlijnen 70/156/EEG en 2005/55/EG 1. Richtlijn 70/156/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze verordening. 2. Richtlijn 2005/55/EG wordt als volgt gewijzigd: Artikel 17 Intrekking 1. De volgende Richtlijnen worden ingetrokken met ingang van ... (30) : 2. Bijlagen II en V van Richtlijn 89/491/EEG van de Commissie van 17 juli 1989 tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de Richtlijnen 70/157/EEG, 70/220/EEG, 72/245/EEG, 72/306/EEG, 80/1268/EEG en 80/1269/EEG van de Raad op het gebied van motorvoertuigen (31) worden geschrapt met ingang van ... (32) . 3. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar deze verordening. 4. De lidstaten trekken hun uitvoerende wetgeving die overeenkomstig de in lid 1 genoemde richtlijnen zijn goedgekeurd, in met ingang van ... (33) . Artikel 18 Inwerkingtreding 1. Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. 2. Deze verordening is van toepassing met ingang van ... (34) *, met uitzondering van artikel 10, lid 1, en artikel 12, die van toepassing zijn met ingang van ... (35) **. 3. De wijzigingen of uitvoeringsmaatregelen zoals bedoeld in artikel 5, lid 3, en artikel 14, lid 6, worden goedgekeurd uiterlijk ... (36) ***. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Emissiegrenswaarden Tabel 1: Euro 5-emissiegrenswaarden Referentiemassa (RM) (kg) Grenswaarden Massa koolmonoxide (CO) Massa totale koolwaterstoffen (THC) Massa niet-methaan koolwaterstoffen (NMHC) Massa stikstofoxiden (NOx) Gecombineerde massa totale koolwaterstoffen en stikstofoxiden (THC + NOx) Deeltjesmassa (PM) Aantal deeltjes (1) (P) L1 (mg/km) L2 (mg/km) L3 (mg/km) L4 (mg/km) L2 + L4 (mg/km) L5 (mg/km) L6 (#/km) Categorie Klasse PI CI PI CI PI CI PI CI PI CI PI(2) CI PI CI M ‐ Alle 1 000 500 100 ‐ 68 ‐ 60 180 ‐ 230 5,0 5,0 N1 I RM ≤ 1305 1 000 500 100 ‐ 68 ‐ 60 180 ‐ 230 5,0 5,0 II 1305 2 500 (1) kg M2 M3 2 Emissies/ Toegang tot informatie …/…/EG (EG) nr. .../... Q G+Q G+Q 11) in bijlage XI, Appendix 1, worden de punten 11 en 39 geschrapt; 12) in bijlage XI, Appendix 2, worden het hoofd en punt 2 van de tabel vervangen door: Item Onderwerp Richtlijn/ verordening nr. M1 M2 M3 N1 N2 N3 O1 O2 O3 O4 2 Emissies/ Toegang tot informatie …/…/EG (EG) nr. .../... A A A A 13) in bijlage XI, Appendix 2, worden de punten 11 en 39 geschrapt; 14) in bijlage XI, Appendix 3, worden het hoofd van de tabel en punt 2 vervangen door: Item Onderwerp Richtlijn/ verordening nr. M2 M3 N1 N2 N3 O1 O2 O3 O4 2 Emissies/ Toegang tot informatie …/…/EG (EG) nr. .../... Q Q Q 15) in bijlage XI, Appendix 3, wordt punt 11 geschrapt; 16) in bijlage XI, Appendix 4, worden het hoofd van de tabel en punt 2 vervangen door: Item Onderwerp Richtlijn/ verordening nr. Mobiele kraan van categorie N 2 Emissies/ Toegang tot informatie …/…/EG (EG) nr. .../... N/A 17) in bijlage XI, Appendix 4, wordt punt 11 geschrapt. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0564 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0423/2006), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op artikel 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en het advies van de Begrotingscommissie ( A6-0432/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. doet een klemmend beroep op de Raad, bij het overwegen van de voorgestelde wijziging van de rechtsgrondslag van het Commissievoorstel, te voorkomen dat er vertraging ontstaat bij de toewijzing van de kredieten aan het Internationaal Fonds voor Ierland, 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0489 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0339/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie regionale ontwikkeling ( A6-0422/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. is van oordeel dat het in het Commissievoorstel vermelde indicatief financieel referentiebedrag verenigbaar moet zijn met het maximum van rubriek 2 van het nieuwe meerjarig financieel kader (MFK) en wijst erop dat het jaarlijkse bedrag zal worden vastgesteld in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure overeenkomstig de bepalingen van punt 38 van het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer van 17 mei 2006 (2) ; 3. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie voor de Raad ( COM(2006)0739 ) (1) , – gelet op artikel 93 van het EG-Verdrag, op grond waarvan de Raad het Parlement heeft geraadpleegd (C6-0437/2006), – gelet op regel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0440/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over haar wetgevings- en werkprogramma (WWP) voor 2007 ( COM(2006)0629 ), goedgekeurd op 24 oktober 2006, en door de Commissie ingediend en behandeld door het Europees Parlement op 14 november 2006, – gezien de strategische beleidsrichtsnoeren van de Commissie voor 2004-2009, de jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie voor 2007 en de bijdragen van de parlementaire commissies die de Conferentie van voorzitters aan de Commissie heeft toegezonden, zoals bepaald in de kaderovereenkomst tussen Parlement en Europese Commissie, – gelet op artikel 33 en artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat 2007 een cruciaal jaar wordt voor de opbouw van Europa, aangezien de Europese Unie twee nieuwe lidstaten verwelkomt, Roemenië en Bulgarije, het 50-jarig bestaan van het Verdrag van Rome viert, een institutionele overeenkomst zal trachten te bereiken en een hele reeks nieuwe financieringsprogramma's van stapel laat lopen, B. overwegende dat het voor de Unie van fundamenteel belang is dat zij ambitieuze politieke, economische en sociale doelen ten behoeve van haar burgers kan verwezenlijken en het gemeenschappelijke Europese belang kan dienen door de Unie een leidende rol op het wereldtoneel te laten spelen ter bevordering van gezamenlijke oplossingen voor vrede, veiligheid, mondiale welvaart en duurzame economische en sociale ontwikkeling, C. overwegende dat het noodzakelijk is de uitgaven nauwkeurig af te stemmen op de politieke prioriteiten, omdat in het nieuwe financieel kader onvoldoende middelen beschikbaar worden gesteld om alle voor ons liggende uitdagingen aan te kunnen pakken, D. er opnieuw op wijzend dat Europa stappen moet ondernemen om aan de gestegen verwachtingen van de burgers te voldoen en zijn rol als toonaangevende speler op het wereldtoneel beter te spelen, 1. is verheugd over het feit dat in het WWP van de Commissie voor 2007 de nadruk wordt gelegd op modernisering van de Europese economie en verbetering van het welzijn van de burgers; stemt in dit verband in met het belang dat wordt toegekend aan veiligheid, gezondheid, innovatie, een schoner milieu, energie en klimaatverandering, de interne markt, migratie en integratie, de zichtbaarheid en doelmatigheid van Europa als wereldpartner en betere communicatie met de Europese burgers; betreurt evenwel een gebrek aan ambitie op een aantal terreinen; is van mening dat de Commissie, om het tempo bij de opbouw van Europa te herstellen, een centrale rol dient te spelen bij de versterking en modernisering van een op duurzame ontwikkeling gebaseerde Europese sociale markteconomie; 2. is van mening dat het onderscheid dat wordt gemaakt tussen "strategische initiatieven" en "prioritaire initiatieven" de helderheid en geloofwaardigheid van het WWP vergroot; verzoekt de Commissie niettemin om een samenhangender en nauwkeuriger uitleg bij het onderscheid tussen deze twee categorieën en met name om een verduidelijking van het tijdschema voor de indiening van de "prioritaire initiatieven"; verzoekt de Commissie na zes maanden verslag te doen van de vooruitgang bij de uitvoering van het WWP; 3. spreekt er zijn waardering over uit dat de Commissie een reeks bijdragen onderschrijft die door de commissies van het Parlement in het kader van de nieuwe gestructureerde dialoog zijn opgesteld en die beschreven zijn in het beknopte verslag van de Conferentie van commissievoorzitters; 4. verzoekt de Commissie niettemin hem mee te delen waarom zij de volgende door zijn commissies gevraagde wetgevingsinitiatieven niet in haar werkprogramma voor 2007 heeft opgenomen: wederzijdse erkenning op het gebied van handel in goederen, voorstellen tot verbetering van het CE-merk, herziening van het statuut van de Europese vennootschap, de ontwikkeling van microleningen, het combineren van werk en gezinsleven, de bescherming van mensen met atypisch werk, een nieuw voorstel betreffende de Europese onderlinge maatschappij, drempels voor zaadgoed dat GGO's bevat, een voorstel betreffende het transparantie-initiatief; 5. is van mening dat de werking van de kaderovereenkomst over de betrekkingen tussen Parlement en Commissie kan en moet worden verbeterd door de fracties consequenter en in een vroeg stadium bij de procedure te betrekken; 6. betreurt het gebrek aan interactie tussen het WWP en begrotingsprocedure; wenst de koppeling tussen beide procedures, overeenkomstig de kaderovereenkomst tussen het Parlement en Commissie, te verbeteren en ziet uit naar een discussie over de desbetreffende modaliteiten; 7. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk de dialoog met het Parlement aan te gaan over de cruciale herziening van het begrotingskader van de EU en het financieel kader, de tussentijdse herziening van het GLB en het debat over nieuwe mechanismen met betrekking tot de eigen middelen; 8. is verheugd over het voornemen van de Commissie om het contact tussen Europa en de burgers te verbeteren door middel van een beter communicatiebeleid, dat het bewustzijn en het begrip van de EU op nationaal, regionaal en lokaal niveau moet vergroten; steunt alle initiatieven voor de vorming van partnerschappen en om stelselmatiger naar de zorgen van de burgers te luisteren en daarop te reageren; 9. onderstreept dat het daartoe met name nodig is het communicatiebeleid nauwer te coördineren met nationale regeringen en politieke partijen, teneinde een werkelijk open dialoog met de burgers over Europese aangelegenheden te lanceren; is van mening dat de leden hieraan een bijdrage kunnen leveren en verwacht dat de Commissie bij de ontwikkeling en uitvoering van haar communicatiebeleid nauw met het Parlement samenwerkt; 10. merkt op dat de Commissie vastbesloten is om bij de opstelling van de Verklaring van Berlijn over de vijftigste verjaardag van het Verdrag van Rome betrokken te worden; acht het van belang dat deze verklaring een echt interinstitutioneel karakter heeft en dat Parlement, Raad en Commissie hierbij gezamenlijk betrokken worden; is van mening dat deze verklaring o.a. moet bijdragen tot een herbevestiging van de waarden en de identiteit van de Unie en de bevordering van de institutionele hervorming in Europa; 11. is verheugd over de wens van de Commissie om actief mee te werken aan het bewerkstelligen van de goedkeuring van het Europees grondwettelijk verdrag; is van mening dat de in dat verdrag verankerde doelstellingen en hervormingen van essentieel belang zijn voor de goede werking en de toekomstige ontwikkeling van de Unie; verzoekt de Commissie in samenwerking met het Parlement een voortrekkersrol op zich te nemen bij het zoeken naar een werkbare oplossing voor de huidige institutionele impasse; Prioriteiten voor 2007 Modernisering van de Europese economie 12. is verheugd over het sterke accent dat de Commissie in haar programma legt op de aanhoudende behoefte aan modernisering van de Europese economie, om deze dynamischer en concurrerender te maken met het oog op de mondiale uitdagingen; onderstreept het belang dat wordt toegekend aan krachtige uitvoering van de Lissabon-strategie, waarbij de onderlinge afhankelijkheid van economische, sociale en ecologische vooruitgang wordt onderstreept bij de totstandbrenging van een dynamische, innoverende, Europese economie; spreekt opnieuw zijn steun uit voor een Europese agenda waarin welvaart en solidariteit elkaar onderling ondersteunende doelstellingen zijn, en verzoekt de Commissie maatregelen te nemen om dit uit te dragen; 13. verzoekt de Commissie de coördinatie van het economisch beleid te verbeteren, met name voor het bevorderen van nationale en Europese initiatieven voor het stimuleren van onderzoek, vaardigheden en nieuwe technologieën, voor het uitwisselen van goede praktijken met betrekking tot de verbetering van de doelmatigheid en de kwaliteit van de overheidsuitgaven en voor het verhogen van de kwaliteit van statistische gegevens; Onderzoek en ontwikkeling 14. wijst opnieuw op de urgente noodzaak van stimulering van gezamenlijk onderzoek om het concurrentievermogen van de Europese economie te verbeteren, met name op het gebied van geavanceerde technologieën; dringt erop aan dat er sterkere gecoördineerde inspanningen worden geleverd om de telecommunicatiesector en de technologie van de informatiemaatschappij te stimuleren; 15. is van mening dat oprichting van het voorgestelde Europese Instituut voor Technologie (EIT), mits op de juiste beginselen gebaseerd, zou kunnen bijdragen tot het concurrentievermogen van de Europese economie, door een einde te maken aan de versnippering van de inspanningen op het gebied van onderzoek, onderwijs en innovatie, die de vooruitgang tot dusverre heeft belemmerd; stelt dat er geen middelen die eerder zijn uitgetrokken voor het zevende kaderprogramma voor onderzoek gebruikt mogen worden voor de financiering van activiteiten van het EIT; 16. is ingenomen met de voorstellen van de Commissie voor het Erasmus Mundus II-programma ter bevordering van de samenwerking met derde landen op het gebied van het hoger onderwijs; onderstreept evenwel de noodzaak van verdere initiatieven ter bevordering van uitmuntendheid aan Europese universiteiten, hoger onderwijs, levenslang leren alsmede een betere talenkennis; 17. onderstreept het strategisch belang van de zich snel ontwikkelende ruimtevaartsector en geeft derhalve zijn volledige steun aan de Commissie bij haar initiatief om een samenhangend, omvattend Europees ruimtevaartbeleid te ontwikkelen; Interne markt 18. verzoekt de Commissie de inspanningen gericht op voltooiing van de interne markt te versterken, zodat de burgers hiervan ten volle de vruchten kunnen plukken; is echter van mening dat de herziening van de strategie voor de interne markt geen voorwendsel mag zijn om de nodige initiatieven voor de interne markt achterwege te laten; vindt dat de interne markt alleen succesvol kan worden ontwikkeld bij gelijktijdige bevordering van eerlijke mededinging, samenhang, een hoog niveau van consumentenbescherming en eerbiediging van de beginselen van Gothenburg; 19. verzoekt de Commissie andermaal alle mogelijke manieren te onderzoeken om het octrooistelsel en de procesvoering in verband met octrooien te verbeteren; 20. onderstreept het belang van voltooiing van de interne markt op het gebied van financiële diensten en verzekeringen en met name van het engagement van de Commissie om met voorstellen te komen voor de modernisering van de wetgeving inzake solventie, beleggingsfondsen (ICBE) en de BTW-behandeling van financiële diensten; is evenwel van mening dat een centrale prioriteit voor 2007 op het gebied van wetgeving inzake financiële diensten moet worden gevormd door behoorlijke uitvoering en tijdige toepassing van de wetgeving die de afgelopen jaren reeds is goedgekeurd; verzoekt de Commissie in dit verband verslag uit te brengen over de mogelijke gevolgen van private equity funds en hefboomfondsen voor de financiële stabiliteit, de economische prestaties en de werkgelegenheid; De uitdagingen van de Europese samenleving aangaan 21. merkt op dat de Commissie van plan is een "uitgebreide balans van de Europese samenleving" op te maken, maar verzoekt haar meer ambitie aan de dag te leggen en, gezien het feit dat 2007 het Europese Jaar van gelijke kansen is, met een aantal initiatieven te komen op het gebied van sociale uitsluiting, armoede, bescherming van mensen met atypisch werk en betere sociale bescherming bij nieuwe arbeidsvormen, alsmede een evaluatie van de uitvoering van EU-wetgeving ter bestrijding van elke vorm van discriminatie en de eventueel op dit gebied noodzakelijke initiatieven; 22. verzoekt om een behoorlijke follow-up van de mededeling van de Commissie betreffende een raadpleging over maatregelen op EU-niveau ter bevordering van de actieve integratie van de mensen die het verst van de arbeidsmarkt af staan ( COM(2006)0044 ); 23. verzoekt de Commissie een duidelijke rechtsgrondslag aan te geven voor de bestrijding van alle vormen van geweld, met name tegen vrouwen en kinderen; 24. is in dit verband ingenomen met de doelstelling van de Commissie om te zoeken naar mogelijkheden om "flexicurity" te bevorderen, en de lidstaten te helpen om zowel een hoge productiviteit als een hoge mate van sociale bescherming te realiseren; Consumentenbescherming 25. verzoekt de Commissie om een nieuwe stimulans op het gebied van de consumentenbescherming, met name gericht op: consolidatie en herziening van het acquis op het gebied van de consument ter versterking van de doeltreffendheid van het consumentenbeschermingsbeleid en de consumentenrechten, bescherming van kwetsbare consumenten, versterking van de voorlichting aan en de bewustwording van de consument wat betreft hun rechten en rechtsmiddelen, bijvoorbeeld via een voorlichtingscampagne in de gehele EU, en bescherming van de belangen van de consument op alle verwante beleidsterreinen; wijst er in dat verband op dat de wetgeving inzake consumentenbescherming geenszins een manier mag zijn om binnen de interne markt nieuwe belemmeringen op te werpen, maar om er in plaats daarvan voor te zorgen dat consumenten in alle lidstaten hun voordeel kunnen doen met het hoge beschermingsniveau dat reeds tot stand is gebracht; 26. is derhalve ingenomen met het actieplan inzake duurzame productie en consumptie, omdat daarin de sociale en de economische dimensie worden geïntegreerd; Veiligheid van de burgers, justitie en migratie 27. dringt aan op een toezegging van de lidstaten van de Europese Unie en de Commissie om de structurele oorzaken van de massale migratie aan te pakken door een wijziging en actualisering van hun huidige beleid, teneinde ontwikkelingslanden de mogelijkheid te bieden om hun economieën te beschermen en op te bouwen en de bevolking een redelijk inkomen te garanderen, wat op lange termijn het enige alternatief is met betrekking tot het terugdringen van illegale immigratie; 28. verzoekt de lidstaten de samenwerking en de wederzijdse technische bijstand tussen hun grenscontrolediensten te versterken en de kredieten voor FRONTEX te verhogen, om mensenhandel tegen te gaan; wenst dat eerlijke overnameovereenkomsten worden gesloten die de fundamentele rechten van de migranten eerbiedigen en rekening houden met de gedeelde behoeften van de lidstaten en de landen van herkomst en doorvoer; 29. is van mening dat een gemeenschappelijk immigratie-, visum- en asielbeleid alsook een doeltreffende economische en sociale integratie van immigranten op basis van gemeenschappelijke beginselen centraal moet staan bij het optreden van de EU in 2007; is verheugd over de voorgestelde initiatieven van de Commissie inzake arbeidsimmigratie en sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen; dringt andermaal aan op invoering van de medebeslissingsprocedure en stemming bij gekwalificeerde meerderheid op alle terreinen die verband houden met immigratie; 30. beklemtoont de noodzaak van een gemeenschappelijk EU-visumbeleid met als voornaamste onderdeel van deze doelstelling de afsluiting van het VIS (Visum Informatie Systeem); beklemtoont echter dat het een aantal punten van zorg heeft omtrent de gegevensbescherming, toegang tot gegevens en de interoperabiliteit van databestanden, en betreurt dat het kaderbesluit inzake gegevensbescherming onder de derde pijler nog altijd door de Raad wordt geblokkeerd; 31. steunt de Commissie ten volle bij haar voornemen het kaderbesluit inzake de strijd tegen het terrorisme te actualiseren, met name door de problemen van verspreiding van springstoffen en het doorgeven van deskundigheid aan te pakken, en door de propaganda voor terroristische activiteiten te bestrijden; beklemtoont evenwel dat meer zekerheid voor burgers nooit ten koste mag gaan van de bescherming van hun fundamentele rechten; 32. wijst op de noodzaak de computermisdaad aan te pakken en de grenscontroles en het beheer van visumaanvragen te verbeteren; wijst tegelijkertijd met nadruk op de noodzaak van een snelle inwerkingtreding van SIS II en VIS; 33. dringt er bij de Commissie op aan in 2007 een verslag in te dienen over de wijze waarop de rechten van seizoenarbeiders in de Europese Unie kunnen worden gewaarborgd, teneinde misbruik en schending van fundamentele arbeidsnormen, waarvan momenteel sprake is, te voorkomen; 34. herinnert eraan dat nog veel moet worden gedaan om een eerlijke en doelmatige toegang tot de rechtspraak voor iedereen te verzekeren; verzoekt om meer initiatieven op het gebied van de civiele rechtspraak om te zorgen voor het evenwichtige juridische kader dat zekerheid en toegang tot de rechtspraak verschaft; Continue voorziening van concurrerende, duurzame energie 35. is verheugd over het voorstel van de Commissie om van de ontwikkeling van een "Europees energiebeleid" een strategische doelstelling voor 2007 te maken, op basis van de beginselen van continue levering, diversifiëring van leveranciers, duurzaamheid, efficiëntie en een sterkere onafhankelijkheid van energie; 36. beklemtoont dat versterkte solidariteit tussen de lidstaten een essentieel onderdeel van een gemeenschappelijk energiebeleid moet vormen voor het aanpakken van moeilijkheden in verband met de fysieke beveiliging van infrastructuur en het veiligstellen van de energievoorziening; meent voorts dat een dergelijke versterkte solidariteit het vermogen van de EU om in internationaal verband haar gemeenschappelijk belang op energiegebied te verdedigen, aanzienlijk zal versterken; 37. is er sterk van overtuigd dat het voor het handhaven van de continuïteit van energievoorziening onder meer essentieel is dat de huidige EU-voorschriften door alle lidstaten met spoed in nationaal recht worden omgezet, om aldus te komen tot een volledig functionerende interne markt voor elektriciteit en gas ter bevordering van het concurrentievermogen, de transparantie en de energie-efficiency; 38. dringt er bij de lidstaten op aan om in de EU een interne energiemarkt te creëren door een evenwicht te scheppen tussen interne en externe bronnen van energievoorziening en te zorgen voor interoperabiliteit van nationale energienetten; 39. verzoekt de Commissie om een betere ontwikkeling van de synergieën tussen economische ontwikkeling enerzijds en ontwikkeling en gebruik van schone en energiezuinige technologieën anderzijds, aangezien de mogelijkheden voor complementariteit groot zijn en een potentiële bron voor meer concurrentievermogen; Europa: een betere plek om te leven Milieu en duurzame ontwikkeling 40. onderstreept de leidende rol die de Europese Unie op internationaal niveau speelt bij de bevordering van milieuvraagstukken en is het ermee eens dat de volgende jaren de inspanningen moeten worden gericht op de bescherming van de biodiversiteit en de aanpak van de klimaatverandering, met name door het ontwikkelen van het concept "groene diplomatie" en door een specifiek energiebeleid dat gericht is op de groei van het aandeel van hernieuwbare energie en op energiebesparing en -efficiëntie in Europa; 41. verzoekt de Commissie een sterke rol van de EU te ondersteunen bij het uitwerken van het post-Kyoto-beleid en van nieuwe doelstellingen; is in dit verband ingenomen met het voorgestelde Groenboek over de klimaatverandering na 2012 dat een bijdrage kan leveren aan het kenbaar maken van sectoren waar optreden noodzakelijk is; 42. is bovendien in afwachting van het voorstel inzake de herziening van de EU-regeling betreffende de handel in emissierechten met als doel om in de eerste plaats te komen tot een verbetering van de milieu-efficiëntie van de regeling, waarbij ook vliegtuigemissies daarin worden opgenomen; 43. dringt er bij de Commissie op aan het vervoers- en het milieubeleid met het oog op duurzame ontwikkeling beter te coördineren, waarbij voorstellen worden gedaan voor concrete streefcijfers voor de CO2-reductie van het totale wagenpark en ook het luchtvervoer in de bindende verplichtingen van het Protocol van Kyoto wordt opgenomen; 44. betreurt dat bescherming en behoud van de biologische verscheidenheid in de EU niet zijn benadrukt als prioriteit voor 2007, en moedigt de Commissie des te vuriger aan het voortouw te nemen bij de aanpak van de mondiale problematiek van teloorgang van biologische verscheidenheid, en erop toe te zien dat het netwerk NATURA 2000 naar behoren wordt beheerd, met name in mariene zones; 45. verzoekt de Commissie de initiatieven te nemen die noodzakelijk zijn om een beter klimaat te scheppen voor de ontwikkeling van energiebronnen zonder CO2; wijst erop dat de klimaatverandering niet alleen gevolgen heeft voor het milieu, maar eveneens voor de volksgezondheid en verzoekt de Commissie derhalve nieuwe bedreigingen en langetermijngevolgen aan te pakken; Volksgezondheid 46. is verheugd over de bijdrage die de Commissie levert aan de vormgeving van het gezondheidsbeleid in Europa en is er vast van overtuigd dat bescherming en bevordering van de gezondheid een basisbestanddeel moet zijn van elk onderdeel van het EU-beleid; 47. wijst erop dat een doelmatige Europese volksgezondheidsstrategie betere samenwerking vereist tussen gezondheidsdiensten, met name ten aanzien van mobiliteit en veiligheid van patiënten (bijvoorbeeld namaak van geneesmiddelen), voorlichting van patiënten over geneesmiddelen en verandering van levenswijze, en door het aanpakken van de problematiek van het gezond ouder worden; Landbouw en visserij 48. noteert het voornemen van de Commissie een voorstel inzake de vereenvoudiging van het GLB en inzake één gemeenschappelijke markt (GMO) in te dienen, overeenkomstig de doelstellingen van vereenvoudiging en transparantie; benadrukt dat met het oog op de herziening van het begrotingskader de regionale, sociale en ecologische rol van het GLB moet worden versterkt in combinatie met de stabilisatie van de landbouwfondsen van de Gemeenschap; 49. spreekt zijn waardering uit voor de opvoering van vereenvoudigingsinitiatieven op het gebied van het GLB en hecht bijzonder belang aan de toezegging van de Commissie verslag uit te brengen over de werking van het cross-compliancesysteem; steunt het voornemen van de Commissie de huidige eisen voor de etikettering van dierenvoeders opnieuw te herformuleren en te moderniseren; 50. spreekt zijn waardering uit voor het voorstel voor een verordening tot intensivering van de strijd tegen illegale, niet-gemelde en ongereglementeerde visserij, gezien met name de enorme verliezen die hierdoor worden toegebracht aan kustgemeenschappen en legaal werkende vissers; betreurt echter het algemene gebrek aan initiatief en politieke stimulansen op het gebied van het GVB, hoewel deze noodzakelijk zijn om het hoofd te kunnen bieden aan nieuwe uitdagingen in de EU en op internationaal niveau; Europa als partner in de wereld Nabuurschapsbeleid 51. is verheugd over de door de Commissie toegezegde prioriteit voor de versterking van het Europees nabuurschapsbeleid, maar is van mening dat concrete voorstellen en stappen nodig zijn om hieraan invulling te geven; waarschuwt voor het gevaar dat het Europees nabuurschapsbeleid beperkt blijft tot bilaterale en administratieve of "bureaucratische" relaties met de betrokken landen; is van oordeel dat bepaalde aspecten van het beleid moeten worden herzien om rekening te houden met de verwachtingen van de diverse betrokken landen en de regelingen beter op hun behoeften af te stemmen; dringt er in dit opzicht op aan dat het Parlement bij dit proces wordt betrokken; 52. verzoekt de Commissie een jaarlijks verslag op te stellen over de naleving van de mensenrechten- en democratieclausule van de overeenkomsten met de landen van het nabuurschapsbeleid, vergezeld van een gedetailleerde evaluatie en aanbevelingen betreffende de doeltreffendheid en de coherentie van de genomen maatregelen; Stabiliteit en democratie in Zuidoost-Europa 53. stelt vast dat de landen van Zuidoost-Europa steeds meer de kritische massa voor toetreding verwerven die wordt bedoeld in de "Verklaring van Thessaloníki", en gaat ervan uit dat de Unie het voortouw neemt bij de consolidering van de stabiliteit en de toenemende welvaart op de Westelijke Balkan, waardoor de landen van de regio worden geholpen op hun weg naar lidmaatschap van de EU; Rusland 54. wijst de Commissie erop dat de huidige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Rusland in 2007 afloopt; verzoekt de Commissie richtsnoeren voor te stellen voor de strategische inhoud van de betrekkingen van de EU met Rusland, en met name met nadruk te wijzen op het belang van een centrale plaats voor democratie, mensenrechten en vrijheid van meningsuiting in de toekomstige betrekkingen, waarbij een duidelijk mechanisme wordt ingevoerd voor de controle op de tenuitvoerlegging van alle clausules van een dergelijke overeenkomst; Ontwikkelingsbeleid 55. verzoekt de lidstaten en de Commissie ambitieuzer te zijn bij het nakomen van hun toezeggingen betreffende de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, en verzoekt de Commissie concrete voorstellen in te dienen voor alternatieve financiering van ontwikkelingsprogramma's; 56. is van mening dat, ten einde de ACS-landen in staat te stellen ontwikkelingsdoelen te bereiken, het regionale-ontwikkelingsaspect in het kader van de onderhandelingen over economische partnerschapsovereenkomsten behoorlijk moet worden geëerbiedigd; Handelsbeleid en onderhandelingen in de WTO 57. verzoekt in multilateraal verband om een succesvol en ambitieus resultaat van de Doha-ronde; betreurt het besluit om de onderhandelingen over de Doha-ontwikkelingsagenda voor onbepaalde tijd op te schorten en wijst erop dat het mislukken van multilaterale onderhandelingen en de overschakeling op bilaterale/regionale overeenkomsten kan leiden tot een ongelijk liberalisatieproces en tot onevenwichtige ontwikkeling, en aldus een nadelige invloed kan hebben op vooral de minst ontwikkelde landen; EVDB 58. beklemtoont de noodzaak om de mechanismen van parlementaire controle op de ontwikkeling van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB) in het algemeen en van EVDB-missies in het bijzonder te versterken, en wijst op de noodzaak om proactief informatie te verstrekken en debatten te houden alvorens te besluiten tot gezamenlijke acties op het gebied van het EVDB, opdat de parlementsleden hun meningen en bekommernissen terzake kunnen laten horen; Betere regelgeving 59. onderstreept de noodzaak om de vereenvoudiging en consolidering van EU-regelgeving te bespoedigen en om zich nog meer toe te leggen op betere regelgeving, prompte omzetting in nationaal recht en correcte tenuitvoerlegging van EU-wetgeving; dringt aan op een robuuster mechanisme voor toezicht en afdwinging als het gaat om de tenuitvoerlegging van EU-wetgeving in de lidstaten; 60. dringt er met klem op aan dat alle vereenvoudigingsinitiatieven ten volle voldoen aan alle beginselen en voorwaarden in zijn resolutie van 16 mei 2006 over de strategie voor vereenvoudiging van de regelgeving (1) ; Effectbeoordelingen 61. is verheugd over de opneming van effectbeoordelingen in het wetgevingsproces en over het feit dat uit het WWP blijkt dat er sprake is van overeenstemming over de noodzaak van kwalitatief hoogstaande wetgeving, waarbij de Commissie zich ertoe verplicht een effectbeoordeling uit te voeren op alle strategische en prioritaire initiatieven; wijst met klem op de noodzaak van onafhankelijke effectbeoordelingen, maar onderstreept dat deze niet mogen leiden tot al te veel vertraging bij het doen van voorstellen door de Commissie; herinnert eraan dat "betere regelgeving" niet noodzakelijkerwijs deregulering of vormen van minimale regulering inhoudt; Zachte wetgeving (soft law) 62. betreurt het feit dat de Commissie in toenemende mate gebruik maakt van zachte wetgeving zoals aanbevelingen en mededelingen waarin interpretaties worden gegeven, waarmee de prerogatieven van de wetgevingsautoriteit buitenspel worden gezet; Controle van tenuitvoerlegging en handhaving van de Gemeenschapswetgeving 63. betreurt het dat de Commissie slechts zwakjes heeft gereageerd op zijn verzoek betreffende de tenuitvoerlegging van EU-wetgeving in de lidstaten; 64. verzoekt de Commissie het gehele proces van omzetting en uitvoering transparanter te maken en de lidstaten te overreden om zogeheten "correlatietabellen" op te stellen waaruit precies blijkt welke onderdelen van een bepaalde wet afkomstig zijn van de Europese Unie respectievelijk nationale wetgeving; Begrotingsverantwoordelijkheid 65. gaat ervan uit dat alle nieuwe hervormingen in het nieuwe Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 betreffende begrotingsdiscipline en een gezond financieel beheer, in de loop van 2007 ten volle ten uitvoer worden gelegd, waardoor de resultaten van een betere tenuitvoerlegging van de begroting snel merkbaar worden; 66. verzoekt de Commissie te zorgen voor en faciliterend en stimulerend op te treden bij de volledige uitvoering van de EU-begroting, met name in de nieuwe lidstaten, gezien het feit dat 2007 een cruciaal jaar wordt voor de tenuitvoerlegging van het nieuwe structuurbeleid; verzoekt de Commissie alle nodige maatregelen te nemen om het mogelijk te maken dat de operationele programma's voor de nieuwe financieringsperiode, in overeenstemming met de strategische richtsnoeren voor de cohesie, in alle lidstaten gereed zullen zijn en op tijd kunnen worden uitgevoerd; 67. onderstreept het belang dat het hecht aan de hervormingsagenda, met name wat betreft de bestrijding van fraude en wanbeheer, aangezien dergelijke gevallen bijdragen tot meer scepsis in de EU; betreurt het dat de Commissie haar oorspronkelijke hervormingsprogramma lijkt te hebben afgezwakt; verzoekt de Commissie in dit verband door te gaan met haar werkzaamheden met betrekking tot het actieplan voor een geïntegreerd intern toezichtkader en het transparantie-initiatief; o o o 68. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds, (PAC) (1) , die in 1997 van kracht is geworden en die in 2007 afloopt, – gezien het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland, – gezien de huidige internationale en Europese verantwoordelijkheid van Rusland, in zijn rol van fungerend voorzitter van de G8 en voorzitter van het Comité van ministers van de Raad van Europa, – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Rusland, met name zijn resolutie van 25 oktober 2006 over de betrekkingen tussen de EU en Rusland na de moord op de Russische journaliste Anna Politkovskaja (2) , zijn resolutie van 23 maart 2006 over de zekerstelling van de energievoorziening in de Europese Unie (3) en zijn resolutie van 26 mei 2005 over de betrekkingen tussen de EU en Rusland (4) , – gezien het resultaat van de achtste top EU-Rusland in Helsinki van 24 november 2006. – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de betrekkingen tussen de EU en Rusland de laatste jaren gestaag gegroeid zijn, hetgeen heeft geleid tot een diepe en verregaande economische integratie en wederzijdse afhankelijkheid, welke in de nabije toekomst nog zal toenemen, B. overwegende dat nauwere samenwerking en goede nabuurschapsbetrekkingen tussen de EU en Rusland van essentieel belang zijn voor de stabiliteit, veiligheid en welvaart in heel Europa, C. overwegende dat de sluiting van een overeenkomst inzake een strategisch partnerschap tussen de EU en de Russische Federatie van het grootste belang is voor deze nauwere samenwerking, met name met het oog op de verdere ontwikkeling van de economische betrekkingen op basis van gelijkheid, transparantie en eerbiediging van internationaal erkende procedures, op de versterking van veiligheid en stabiliteit in Europa door het streven naar politieke en vreedzame oplossingen voor regionale conflicten in de gezamenlijke nabuurschap, en op een verdere versterking van de eerbiediging van de mensenrechten, de rechtsstaat en het democratisch bestel als grondslag van deze betrekkingen, D. overwegende dat de snelle totstandbrenging van de vier gemeenschappelijke ruimten, met een gemeenschappelijke economische ruimte, een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, een ruimte van externe veiligheid en een ruimte van onderzoek, onderwijs en cultuur, de kern moet vormen van de onderhandelingen over deze nieuwe overeenkomst inzake een strategisch partnerschap, E. overwegende dat een zekere energievoorziening een van de grootste uitdagingen voor Europa is en een van de belangrijkste gebieden inzake samenwerking met Rusland vormt, en dat de EU ongeveer een vierde van zijn gas en olie uit Rusland invoert en de trouwste consument van Russische exportproducten is, F. overwegende dat de hogerbedoelde Top EU-Rusland van 24 november 2006 een nieuwe fase in de betrekkingen tussen de EU en Rusland had moeten inluiden, met de aanvang van de onderhandelingen over een nieuwe kaderovereenkomst tussen de EU en Rusland ter vervanging van de huidige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, die in 2007 afloopt, G. overwegende dat Polen zijn veto tegen het beginnen van onderhandelingen over de nieuwe kaderovereenkomst heeft uitgesproken, en als voorwaarde voor het beginnen van die onderhandelingen verlangt dat Moskou het verbod van 2005 op de invoer van Pools vlees opheft, H. overwegende dat Rusland op 10 november 2006 een nieuw embargo heeft ingesteld op de invoer uit Polen van vlees en gevogelte, naar eigen zeggen omdat geen gerustheid bestond over de naleving van veterinaire voorschriften, dat Rusland onlangs ook een verbod heeft ingesteld op de invoer van vis en visproducten uit de EU en dat Rusland vóór de hogerbedoelde EU-Rusland top van 24 november 2006 heeft gedreigd het verbod tot de gehele EU uit te breiden wegens bezorgdheid over zwijnenpest in Roemenië en Bulgarije, I. overwegende dat de recente moorden op prominente tegenstanders van de Russische regering in heel Europa tot grote verontrusting heeft geleid, J. overwegende dat men zich in brede kring (in Rusland, in de EU en elders) ernstige zorgen maakt over de democratie en de mensenrechten in Rusland en over het onvermogen van de Russische politie en justitie om de daders van politieke moorden op te sporen, K. overwegende dat grensformaliteiten aan de EU-Russische grenzen buitengewoon traag zijn waardoor bij sommige grensposten onaanvaardbaar lange files van vrachtwagens ontstaan, L. overwegende dat de EU haar krachten moet kunnen bundelen en met één stem spreken in haar betrekkingen met Rusland, 1. erkent het belang van Rusland als strategische partner voor samenwerking waarmee de EU niet alleen economische en handelsbelangen deelt, maar ook de bedoeling om in de internationale arena en in hun beider omgeving nauw samen te werken; 2. benadrukt hoe belangrijk eenheid en solidariteit tussen de lidstaten van de EU zijn in haar betrekkingen met Rusland; is daarom verheugd over het gemeenschappelijk EU-standpunt dat is ingenomen op de officieuze top van Lahti van 20 oktober 2006 waardoor de Unie met één stem kan spreken op haar bijeenkomsten met president Vladimir Poetin in Lahti en in Helsinki; 3. is verheugd over de open discussies over democratie en mensenrechten op beide hogergenoemde toppen EU-Rusland van 24 november 2006 en Lahti; wijst er evenwel op dat de huidige toestand in Rusland aanleiding geeft tot ernstige bezorgdheid over eerbiediging van de mensenrechten, democratie, vrijheid van meningsuiting en de rechten van de civil society en individuen om bij de autoriteiten aan de bel te trekken en hen verantwoordelijk te stellen voor hun optreden; 4. betreurt daarom dat het tijdens de hogergenoemde top van 24 november 2006 niet gelukt is met de onderhandelingen voor een nieuwe kaderovereenkomst tussen de EU en Rusland te beginnen, en moedigt het Finse en het Duitse voorzitterschap aan zich ervoor te blijven inspannen dat het onderhandelingsmandaat voor een nieuwe overeenkomst zo snel mogelijk wordt goedgekeurd en de onderhandelingen zonder verdere vertraging kunnen beginnen; 5. benadrukt dat een krachtige verdediging van de mensenrechten en democratische waarden een kernbeginsel moet uitmaken van elk verbond dat de EU met Rusland aangaat; vraagt de Commissie met klem om een duidelijk signaal naar alle betrokken partijen te doen uitgaan dat deze waarden geen secundaire plaats in het onderhandelingspakket EU-Rusland innemen; 6. betreurt dat in de vierde ronde van de mensenrechtenbesprekingen tussen de EU en Rusland geen serieuze vooruitgang is geboekt op dit gebied, dat in de bilaterale betrekkingen voorrang moet krijgen; dringt er derhalve bij de Russische regering op aan bij te dragen tot de intensivering van het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland als essentieel onderdeel van het EU-Russisch partnerschap, om het vrije functioneren van binnenlandse en internationale mensenrechtenorganisaties en andere NGO's mogelijk te maken en de persoonlijke veiligheid van voorvechters van de mensenrechten te beschermen; dringt er bij de Commissie en de Raad op aan ervoor te zorgen dat financiële steunverlening aan Rusland wordt gekoppeld aan de ontwikkeling van democratische normen in dit land; 7. geeft uiting aan zijn diepe bezorgdheid over de recente rapporten van internationale mensenrechtenorganisaties en deskundigen van de Verenigde Naties (VN) over het gebruik van foltering in de Russische gevangenissen en politiestations en in geheime gevangenissen in Tsjetsjenië, waarbij overheidsambtenaren onmenselijke en vernederende handelingen verricht hebben; spreekt zijn scherpe veroordeling uit over dergelijke praktijken en verzoekt de Russische overheid een onderzoek uit te voeren naar de schendingen, onverwijld een eind te maken aan elk wangedrag en de daders te vervolgen; 8. beklemtoont het belang van samenwerking met Rusland als onmisbare strategische partner voor vrede, stabiliteit en veiligheid, en van de bestrijding van internationaal terrorisme en gewelddadig extremisme, alsmede van het aanpakken van andere veiligheidsthema's, zoals milieu- en nucleaire gevaren, verdovende middelen, wapen- en mensenhandel, en grensoverschrijdende georganiseerde misdaad in de Europese nabuurschap, in samenwerking met de OVSE en andere internationale fora; 9. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan gemeenschappelijke initiatieven te ontplooien met de Russische regering om de democratie, de veiligheid en de stabiliteit in de gemeenschappelijke nabuurschap te versterken, met name door middel van gezamenlijke activiteiten voor de totstandbrenging van democratie en eerbiediging van de fundamentele mensenrechten in Wit-Rusland en gezamenlijke inspanningen om de conflicten in Moldavië, Georgië en Nagorno-Karabach eindelijk tot een oplossing te brengen; roept de EU en Rusland als leden van het Kwartet (waarin ook de VN en de VS) op hun verantwoordelijkheid op zich te nemen om de conflicten in het Midden-Oosten op te lossen en de oproep te steunen voor een internationale vredesconferentie om een regionale vredesovereenkomst voor het Midden-Oosten tot stand te brengen; 10. wijst erop dat vooruitgang met het oog op de ondertekening en ratificatie van de nog openstaande grensakkoorden tussen Estland en Rusland en Letland en Rusland een belangrijke prioriteit voor de betrekkingen tussen de EU en Rusland blijft, en dat deze kwestie op een constructieve, eerlijke en voor alle partijen aanvaardbare manier moet worden aangepakt; 11. betreurt de geschillen over de uitvoer van landbouw - en visserijproducten van de EU naar Rusland; is van mening dat het voortduren van deze handelsgeschillen de verdere ontwikkeling van de betrekkingen tussen Rusland en de EU ernstig in gevaar brengt; dringt er daarom bij de Commissie en de Russische regering op aan deze nog onopgeloste geschillen zo spoedig mogelijk bij te leggen; dringt erop aan dat de EU blijk geeft van de nodige solidariteit met alle lidstaten, met name Polen, dat door het Russische handelsbeleid wordt gediscrimineerd; 12. is bezorgd over verklaringen van de Russische autoriteiten dat zij van plan zijn na de toetreding van Bulgarije en Roemenië beperkingen voor EU-landbouwproducten op te leggen; 13. geeft uitdrukking aan zijn diepe bezorgdheid over de niet aflatende reeks moordaanslagen op prominente personen zoals Anna Politovskaja, die oppositie voeren tegen de huidige Russische regering of die opkwamen voor de fundamentele rechten van de Russische burger; benadrukt dat de Raad en de Commissie hierop met al hun gezag dienen te reageren en dat het partnerschap met Rusland ernstig in gevaar komt als Rusland geen blijk geeft van zijn vermogen en vaste wil om te helpen bij de naspeuringen naar de daders, en zijn plicht te doen door de vicieuze cirkel te doorbreken en de verantwoordelijken te vervolgen; 14. dringt er bij de Russische Federatie, als lid van de Raad van Europa, op aan de situatie van de gevangenen te verbeteren en een eind te maken aan de problemen die advocaten ondervinden bij de toegang tot enkelen van hen; wijst erop dat gevangenen volgens het Russische Wetboek van strafrecht in een gevangenis in de nabijheid van hun woonplaats of van de plaats waar het proces heeft plaatsgevonden moeten worden ondergebracht, anders dan het geval was bij de gevangenen Chodorkovsky en Lebedev; 15. is verheugd over de overeenstemming die op de hogergenoemde top EU-Rusland van 24 november 2006 is bereikt over geleidelijke afschaffing van de heffing die Rusland de Europese luchtvaartmaatschappijen laat betalen voor vluchten over Siberië, waarmee een twintig jaar oud geschil tussen partijen wordt beslecht en de Europese luchtvervoerders hun routes naar de Aziatische groeimarkten kunnen uitbreiden; wijst erop dat de vete over deze heffingen die de Europese luchtvaartmaatschappijen meer dan EUR 250 miljoen per jaar kosten, een van de laatste horden was die de EU aan de orde heeft gesteld na haar overeenstemming met Rusland over toetreding van dat land tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO), hetgeen nieuwe mogelijkheden biedt voor meer samenwerking en handel tussen de EU en Rusland; 16. is bang dat de recente wijzigingen van Deel IV van het Russische Burgerlijk Wetboek met betrekking tot intellectuele-eigendomsrechten niet voldoen aan de voor de WTO (TRIPS) vereiste normen en nog veel minder aan de strengere verplichtingen in het kader van een strategisch partnerschap; 17. is verheugd over de intensievere dialoog tussen de EU en Rusland over energiekwesties; onderstreept het strategisch belang van samenwerking op energiegebied en de noodzaak om de betrekkingen tussen de EU en Rusland op energiegebied te verbeteren; benadrukt dat verdere samenwerking op dit terrein gebaseerd moet zijn op de beginselen van interdependentie en transparantie, en onderstreept het belang van wederkerigheid wat betreft toegang tot markten, infrastructuur en investeringen, met het doel oligopolistische marktstructuren te vermijden en de energievoorziening van de EU te diversifiëren; roept Rusland in deze context op de beginselen van het in april 1998 in werking getreden Verdrag over het energiehandvest te eerbiedigen en de samenwerking inzake energie-efficiency, energiebesparing en hernieuwbare energie te intensiveren; 18. verzoekt de Raad en de Commissie hun inspanningen op te voeren bij het oplossen van de problemen aan de EU-Russische grenzen; wijst erop dat extra capaciteit aan de grenzen moet worden gebouwd zodat de toename van de stroom aan goederen kan worden verwerkt; dringt er bij de Russische autoriteiten op aan om iets te doen aan de files aan de grens door de inspectie te versnellen en door sommige inspecties weg te halen van de grenzen en op plekken meer het binnenland in te doen plaatsvinden; 19. is verheugd over het succes van de Noordelijke Dimensie-Top in Helsinki van 24 november 2006 die gelijk met de EU-Rusland-Top heeft plaatsgevonden en waar Rusland samen met de EU en Noorwegen en IJsland aan heeft deelgenomen; hoopt dat het op de Noordelijke Dimensie-Top in Helsinki goedgekeurde Noordelijke Dimensie kaderdocument een goed uitgangspunt zal vormen voor het uitbouwen van nauwere regionale en grensoverschrijdende samenwerking met Rusland; 20. spreekt in dit verband zijn ernstige bezorgdheid uit over de Russische maatregelen tegen Georgië, die enorme economische, politieke en humanitaire gevolgen hebben; verzoekt de Russische autoriteiten bijgevolg het onterechte verbod op gevoelige uitvoer van Georgië naar Rusland op te heffen en een einde te maken aan de aanhoudende repressie tegen etnische Georgiërs die in Rusland wonen; 21. onderstreept dat de EU eensgezind en vastberaden moet optreden in haar inspanningen om de betrekkingen met Rusland te versterken; verwelkomt het streven van het Duitse voorzitterschap om een hoge prioriteit aan deze belangrijke kwestie te blijven toekennen; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en van Rusland. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE's) (1) (hierna "UCITS III-richtlijn" genoemd), – gezien de ontwerprichtlijn van de Commissie van 13 september 2006 houdende uitvoering van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE's) ten aanzien van de toelichting van bepaalde definities (werkdocument ESC/43/2006) (hierna "ontwerpuitvoeringsrichtlijn" genoemd), – gezien het advies van het Comité van Europese effectenregelgevers (CESR) aan de Commissie over de toelichting van bepaalde definities betreffende de toelichting van definities aangaande voor investeringen door ICBE's in aanmerking komende activa van januari 2006 (2) , – gelet op Besluit 1999/468/CE van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (3) , – onder verwijzing naar de door de toenmalige voorzitter van de Commissie Romano Prodi op 5 februari 2002 voor het Europees Parlement afgelegde verklaring (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 februari 2002 over de tenuitvoerlegging van de financiële-dienstenwetgeving (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 april 2006 over vermogensbeheer (6) , – gelet op artikel 81 van zijn Reglement, A. overwegende dat de voor investeringen door ICBE's in aanmerking komende activa tot dusver door de toezichthoudende autoriteiten in de lidstaten verschillend zijn geïnterpreteerd en dat derhalve de facto verschillende producten als ICBE's zijn aangeboden, B. overwegende dat een Europese uniforme toelichting van bepaalde definities van in aanmerking komende activa noodzakelijk is, om de nagestreefde interne markt te verwezenlijken, 1. is van mening dat een verordening en niet een richtlijn de beste oplossing is, om een uniforme, consistente en snelle uitvoering van de nieuwe definities in nationaal recht te waarborgen; verzoekt de Commissie gedetailleerd uit te leggen waarom zij de voorkeur geeft aan een richtlijn en te onderzoeken of haar voorstel voor een richtlijn kan worden omgezet in een voorstel voor een verordening; 2. onderstreept dat het CESR een waardevolle bijdrage heeft geleverd aan de nieuwe definities van de activa die voor investeringen door ICBE's in aanmerking komen en derhalve in zijn functie van zogenaamd niveau - III-comité betrokken moet blijven, om met name de consistentie van de in de uitvoeringsmaatregelen toegelichte definities in de dagelijkse praktijk te waarborgen; verwacht in dit verband dat het CESR binnen afzienbare tijd duidelijk zal maken of indices van hefboomfondsen in aanmerking kunnen komen als beleggingen; stelt vast dat indices van hefboomfondsen moeten voldoen aan de basiscriteria die vereist zijn om in het kader van UCITS III in aanmerking te komen, zoals voldoende diversifiëring, het vermogen om als een adequaat benchmark te fungeren en adequate publicatie; Overdraagbare effecten 3. 3 onderstreept het belang van een liquiditeitseis met betrekking tot overdraagbare effecten, zoals bedoeld in artikel 2, lid 1 van de ontwerpuitvoeringsrichtlijn, voor een behoorlijk functioneren van activiteiten inzake vermogensbeheer en dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat dit beginsel op het meest passende niveau wordt opgenomen; Geldmarktinstrumenten 4. dringt er bij de Commissie op aan de afrekeningsperiode voor geldmarktinstrumenten, die gewoonlijk op de geldmarkt worden verhandeld, van één jaar tot een maximum van exact 397 dagen te verhogen, waardoor de geldmarktinstrumenten hetzij een looptijd bij de emissie van maximum 397 dagen of een resterende looptijd van maximum 397 dagen hebben of hun rendement regelmatig en ten minste eenmaal per 397 dagen, overeenkomstig de geldmarktsituatie, wordt aangepast; merkt in dit verband op dat door deze wijziging zowel rekening wordt gehouden met richtlijn 2004/39/EG (7) als een vergelijking mogelijk maakt met de regelingen van de Amerikaanse Financial Supervisory Authority; Financiële indices 5. neemt kennis van het feit dat in de UCITS-III-richtlijn geen bepaling voorkomt waarin wordt vastgelegd of de financiële indices alleen gebaseerd mogen zijn op in aanmerking komende of ook op niet-in aanmerking komende activa, en dat artikel 9 van de ontwerpuitvoeringsrichtlijn beide categorieën als in aanmerking komende activa definieert als voldaan wordt aan alle in artikel 22 bis, lid 1 van de UCITS-III-richtlijn vastgelegde criteria voor diversifiëring; 6. wijst erop dat artikel 9 van de ontwerpuitvoeringsrichtlijn de lidstaten de mogelijkheid moet geven om de investeringsdrempel voor gereguleerde markten, waarin bepaalde geldmarktinstrumenten en effecten sterk domineren, van 20% tot 35% te verhogen; is van mening dat zulks inhoudt dat artikel 9 van de ontwerpuitvoeringsrichtlijn niet alleen betrekking moet hebben op artikel 22 bis, lid 1, maar ook op artikel 22 bis, lid 2 van de UCITS-III-richtlijn; 7. leidt uit artikel 9, lid 1, onder a), sub iii) van de ontwerpuitvoeringsrichtlijn af dat investeringen in indices die bestaan uit activa die niet voorkomen in artikel 19, lid 1 van de UCITS III-richtlijn toelaatbaar zullen zijn; wijst er in dit verband evenwel op dat artikel 9, lid 1, onder a), sub iii) van de ontwerpuitvoeringsrichtlijn niet voldoende ingaat op enkele van deze indices, omdat artikel 22 bis, lid 1 van de UCITS III-richtlijn, waarnaar deze verwijst, beperkingen alleen ten aanzien van de emittenten van aandelen of schuldpapier vaststelt en geen betrekking heeft op indices waar diversifiëring niet afhankelijk is van het soort emittent, zoals grondstoffenindices, waar diversifiëring afhankelijk is van het soort grondstof; dringt er derhalve bij de Commissie op aan de werkingssfeer van artikel 9, lid 1, onder a), sub iii) van de ontwerpuitvoeringsrichtlijn zodanig uit te breiden dat een index wordt beschouwd als voldoende gediversifieerd als deze adequaat wordt geregeld door het risicobeheerssysteem van UCITS; Door activa gedekte toonderpapieren 8. is van mening dat niet alleen tweeledig door activa gedekte toonderpapieren (asset backed commercial papers) als in aanmerking komende activa moeten worden toegelaten, en dringt er derhalve bij de Commissie op aan, met inachtneming van artikel 19, lid 1, onder h), vierde streepje van de UCITS-III-richtlijn, ook andere door activa gedekte toonderpapieren als belegging voor ICBE's toe te staan; o o o 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en het CESR. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over de uitbreidingsstrategie en de belangrijkste uitdagingen voor 2006-2007 ( COM(2006)0649 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 september 2006 over de vorderingen van Turkije op weg naar toetreding (1) , – onder verwijzing naar de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Kopenhagen van 21-22 juni 1993 en van de Europese Raad van Madrid van 15-16 december 1995, van de Europese Raad van Luxemburg van 12-13 december 1997, van de Europese Raad van Thessaloniki van 19-20 juni 2003 en van de Raden van Brussel van 16-17 december 2004, 16-17 juni 2005 en 15-16 juni 2006, – gezien zijn resolutie van 16 maart 2006 over het Strategiedocument over de uitbreiding (2005) (2) – gezien zijn resolutie van 19 januari 2006 over de Denkpauze: structuur, onderwerpen en kader voor een evaluatie van het debat over de Europese Unie (3) – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0436/2006 ), A. overwegende dat de Europese Unie een politiek project is dat stoelt op gedeelde waarden en gemeenschappelijk nagestreefde doelen, B. overwegende dat de EU zich heeft ontwikkeld tot een politieke unie van democratieën, die zich gebonden acht aan democratische normen en zich inzet voor het ontwikkelen van een levendige democratische cultuur, C. overwegende dat de aansporing die het vooruitzicht op lidmaatschap van de EU biedt ontegenzeglijk heeft bijgedragen tot bevordering van hervormingen, consolidering van de democratie, betere eerbiediging van de mensenrechten en vergroting van de stabiliteit in de naburige landen, D. overwegende dat de Europese Raad van Thessaloniki van 19-20 juni 2003 nogmaals heeft bevestigd te streven naar integrale uitvoering van de agenda van Thessaloniki, en dat de Europese Raad van Brussel van 15-16 juni 2006 nogmaals heeft bevestigd dat hij de bestaande toezeggingen die aan de landen van Zuidoost-Europa (Turkije en Kroatië, landen waarmee toetredingsonderhandelingen gaande zijn, Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM), als kandidaat-land, en de landen van de Westelijke Balkan, als potentiële kandidaatlanden) zijn gedaan met betrekking tot de uitbreiding zal nakomen, terwijl tegelijkertijd werd benadrukt dat ervoor gezorgd moet worden dat de Unie "in staat is politiek, financieel en institutioneel te functioneren terwijl zij zich uitbreidt", E. overwegende dat de EU voort dient te werken vanuit haar onomkeerbare inzet voor democratie en het inzicht dat democratie alleen werkt als de demos - de burgers van Europa - zijn eigen uitbreiding met nieuwe lidstaten en de integratie van hun burgers, erkent en steunt, F. overwegende dat het Europees Parlement, samen met nationale parlementen en met de steun van regionale en lokale autoriteiten en organen van het maatschappelijk middenveld, kan bijdragen tot verbetering van transparantie en verantwoording in het uitbreidingsproces en aldus de publieke consensus over deze kwestie kan vergroten, G. overwegende dat uitbreiding - zoals vastgelegd in het Verdrag - dient bij te dragen tot het Europese integratieproces en de totstandbrenging van een steeds hechter wordend verbond tussen de volkeren van Europa, maar de politieke aard van dit project niet mag ondermijnen; zij dient voorts bij te dragen tot bevordering van vrede, veiligheid, stabiliteit, democratie en welvaart in Europa, H. overwegende dat derhalve bij beraad over de toekomst van de Unie rekening moet worden gehouden met de integratiecapaciteit van de Unie, I. overwegende dat in de verklaring van de Europese Raad van Kopenhagen van 21-22 juni 1993 "het vermogen van de Unie om nieuwe leden op te nemen, met handhaving van de dynamiek van de Europese integratie" een belangrijke overweging werd genoemd, J. overwegende dat de lidstaten en instellingen van de EU moed moeten tonen bij de behandeling van de institutionele, financiële en politieke aspecten die ten grondslag liggen aan het vermogen van de Unie om nieuwe lidstaten te integreren, K. overwegende dat dit een grondige analyse vooronderstelt van de gevolgen van een groter aantal lidstaten voor het cohesiebeleid van de Unie en voor haar financiën, L. overwegende dat integratiecapaciteit een evolutionair concept is dat regelmatig moet worden beoordeeld in het licht van nieuwe omstandigheden, M. overwegende dat integratiecapaciteit gebaseerd is op objectieve criteria en betrekking heeft op concrete problemen, en derhalve niet moet worden verward met de perceptie die het publiek heeft van de gevolgen van verdere uitbreiding, N. overwegende dat integratiecapaciteit geen nieuw criterium is dat op kandidaat-lidstaten wordt toegepast, maar een voorwaarde vormt voor het welslagen van uitbreidingen en voor verdieping van het Europese-integratieproces; voorts overwegende dat de verantwoordelijkheid voor de "verbetering van de integratiecapaciteit" bij de Unie ligt en niet bij de kandidaat-lidstaten, O. overwegende dat toetredingslanden en kandidaat-lidstaten moeten voldoen aan de criteria van Kopenhagen en aan alle andere verplichtingen die voortvloeien uit de Verdragen van de EU, alsmede haar bilaterale overeenkomsten, 1. is het met de Commissie eens dat eerdere uitbreidingen een succes zijn geweest, de Europese Unie hebben versterkt - door middel van stimulansen voor haar economische groei, versterking van haar rol in de wereld en bevordering van nieuw EU-beleid - en de democratie, de vrede en de welvaart in Europa hebben bevorderd; benadrukt dat uitbreiding in het algemeen één van de meest doeltreffende instrumenten van het buitenlands en het conflictpreventiebeleid van de EU is; herinnert eraan dat dit was gebaseerd op de brede steun voor eerdere uitbreidingen als vervulling van de oorspronkelijke missie van de Europese integratie om het Europese continent te herenigen na de politieke tegenstellingen van de twintigste eeuw; 2. stelt niettemin vast dat er lessen kunnen worden getrokken uit eerdere ervaringen, in het bijzonder ten aanzien van de noodzaak elk kandidaat-land op zijn eigen merites te beoordelen en de toetredingsonderhandelingen te voeren aan de hand van een tijdschema gebaseerd op daadwerkelijke naleving van de toetredingscriteria zoals vastgelegd op de Europese Raad van Kopenhagen (Kopenhagen-criteria), alsook ten aanzien van de noodzaak te vermijden dat er in een te vroeg stadium een datum wordt genoemd voor definitieve toetreding; 3. is van opvatting dat deze lessen moeten worden gebruikt om de kwaliteit en de transparantie van het uitbreidingsproces te verbeteren; 4. is van mening dat de Unie haar verbintenissen jegens landen die reeds uitzicht hebben op lidmaatschap dient na te komen, op voorwaarde echter dat deze landen voldoen aan de Kopenhagen-criteria voor EU-lidmaatschap en de daaruit voortvloeiende verplichtingen nakomen; beklemtoont dat de nakoming van deze verbintenissen voor deze landen een sterke stimulans vormt om hervormingen door te voeren; 5. stemt ermee in dat consolidatie, conditionaliteit en communicatie de leidende beginselen zijn in de uitbreidingsstrategie van de EU; is van mening dat elke verdere uitbreidingstoezegging veel diepgaander dan ooit tevoren dient te worden bestudeerd in het licht van de integratiecapaciteit van de Unie, zowel vanuit institutioneel en financieel oogpunt als vanuit politiek oogpunt; 6. betreurt derhalve dat de Commissie in gebreke blijft een voldoende diepgaande analyse te verstrekken van de kwesties die moeten worden opgelost voordat de Unie kan voortgaan met verdere uitbreidingen; 7. acht het deel speciaal verslag over de capaciteit van de EU om nieuwe lidstaten op te nemen, in bijlage 1 bij de Mededeling, een onbevredigend antwoord op het verzoek van het Parlement in paragraaf 5 van hogergenoemde resolutie van 16 maart 2006, om "een verslag [...] waarin een uiteenzetting wordt gegeven van dit begrip"; 8. is van mening dat de integratiecapaciteit van de Unie in wezen rust op drie pijlers, te weten haar instellingen en hun legitimiteit en vermogen om te handelen en op democratische en efficiënte wijze besluiten te nemen in nieuwe omstandigheden, haar financiële middelen en de algehele bijdrage die zij vormen tot economische en sociale samenhang, en het vermogen van een grotere Unie om haar politieke doelen na te streven, 9. herinnert eraan dat de verantwoordelijkheid voor verbetering van de integratiecapaciteit derhalve bij de Unie ligt en niet bij de kandidaat-lidstaten; 10. is van opvatting dat de EU van haar burgers alleen een positieve houding jegens uitbreiding kan verwachten als zij een Europa zien dat resultaten boekt; benadrukt derhalve dat integratiecapaciteit niet gescheiden gezien kan worden van het vermogen van Europa om op te treden; is van mening dat uitbreiding onderdeel moet worden van de Agenda voor de burger van de Unie en dienovereenkomstig gecommuniceerd moet worden; 11. is van oordeel dat de Unie alleen naar behoren kan functioneren als alle lidstaten zonder enig voorbehoud instemmen met en in de praktijk uitvoering geven aan de universele waarden die aan de EU als politiek project ten grondslag liggen: de onvervreemdbare en onschendbare rechten van het individu, vrijheid, democratie, gelijkheid en de rechtsstaat, die tezamen de Europese identiteit vormen; 12. is van opvatting dat als niet wordt gewaarborgd dat de integratiecapaciteit van de EU in overeenstemming is met haar uitbreidingsagenda, de Unie intern en extern zal verzwakken en de voordelen van een groeiend lidmaatschap voor alle lidstaten zullen afnemen, en dat dit effect niet wordt gecompenseerd door een grotere externe omvang; 13. bekritiseert de Commissie voor de oppervlakkige wijze waarop zij de institutionele aspecten behandelt; verwijst in dit verband naar zijn resolutie van 13 december 2006 over de institutionele aspecten van de capaciteit van de Europese Unie om nieuwe lidstaten op te nemen (4) ; 14. herinnert aan de bewoording van zijn hogergenoemde resolutie van 19 januari 2006 en herbevestigt dat, na de toetreding van Bulgarije en Roemenië, het Verdrag van Nice geen een adequate basis meer zal vormen voor verdere uitbreidingen; 15. dringt er derhalve bij de staatshoofden en regeringsleiders op aan het constitutionele proces voor eind 2008 af te ronden, zoals verklaard tijdens de Europese Raad van Brussel van juni 2006, teneinde de Unie in staat te stellen doeltreffender, transparanter en democratischer te werken, hetgeen een vereiste is voor verdere uitbreidingen; 16. herinnert de staatshoofden en regeringsleiders aan hun taak dit proces voor de volgende Europese verkiezingen te voltooien, teneinde vertraging in de lopende toetredingsonderhandelingen te voorkomen; 17. benadrukt dat hervorming van de instellingen van de Unie noodzakelijk is en rigoureus en snel dient te worden uitgevoerd, ongeacht verdere uitbreidingen; 18. bevestigt dat toetredingsonderhandelingen zullen verlopen in overeenstemming met de merites en behaalde resultaten van elk van de onderhandelingspartners; 19. verwelkomt en steunt de inzet van de Commissie voor verbetering van de kwaliteit van het toetredingsproces door het ijkpuntgestuurd en transparanter te maken, alsook door stelselmatig in bepalende fases van het proces effectbeoordelingen te maken voor belangrijke beleidsterreinen; 20. is van mening dat bij de geplande herziening van de begroting van de Unie in 2008/2009 rekening moet worden gehouden met de toekomstige integratie van de huidige kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten; 21. wijst erop dat de financiële gevolgen van verdere uitbreidingen in de mededeling van de Commissie niet diepgaand worden behandeld; verzoekt de Commissie om voorafgaand aan enige verdere toetreding duidelijke en geloofwaardige ramingen te verstrekken van de budgettaire gevolgen; 22. herhaalt dat dit debat betrekking heeft op moeilijke onderwerpen, die gevolgen zouden kunnen hebben voor gemeenschappelijke beleidsterreinen van de Unie, inclusief haar cohesiebeleid; 23. is van opvatting dat met spoed moet worden gesproken over de financiële gevolgen van verdere uitbreidingen, een kwestie waarvan de complexiteit impliciet door de staatshoofden en regeringsleiders werd erkend in hun weigering daarmee rekening te houden in het financiële kader voor 2007-2013; roept de Raad Algemene Zaken en de ECOFIN-Raad ertoe op een gezamenlijk debat over deze kwestie te houden; 24. benadrukt dat aan naleving van de politieke criteria, zoals vastgesteld op de Europese Raad van Kopenhagen, ook op het gebied van de rechtsstaat, hogere prioriteit moet worden gegeven dan tot dusver in toetredingsonderhandelingen het geval is geweest, en dat er een rechtstreeks verband dient te worden aangebracht tussen deze criteria en het algehele tempo van de onderhandelingen; 25. is in verband hiermee ingenomen met de opneming in het huidige onderhandelingskader van een hoofdstuk over rechtswezen en fundamentele rechten, waarin de politieke kwesties aan de orde worden gesteld, hetgeen de EU-instellingen in staat stelt de voortgang op deze cruciale terreinen nauwlettend te volgen; 26. is van oordeel dat bij voorgaande uitbreidingen voortuitgang op het gebied van justitie, corruptie en fundamentele rechten in de vroege fases van de onderhandelingen onvoldoende aandacht heeft gekregen; verklaart een veel actievere rol te zullen gaan spelen bij het toezicht op het toetredingsproces, met speciale nadruk op de politieke aspecten ervan; roept de Raad ertoe op hetzelfde te doen en duidelijke en naar behoren gemotiveerde aanbevelingen te doen aan kandidaat-lidstaten in plaats van slechts nota te nemen van technische vooruitgang bij de onderhandelingen; 27. herinnert aan het duidelijke vooruitzicht op EU-lidmaatschap dat de landen van de westelijke Balkan werd geboden tijdens de top van Thessaloniki van 19-20 juni 2003; blijft volledig toegewijd aan deze vooruitzichten, die moeten worden gehandhaafd, teneinde stabiliteit en vrede in deze regio te consolideren; herinnert deze landen eraan dat zij zullen worden beoordeeld op basis van hun eigen verdiensten en dat deze bepalend zullen zijn voor het tempo van hun integratie in de EU; 28. is ingenomen met het besluit van de Raad van 13 november 2006 om de mandaten vast te stellen voor de onderhandelingen over vereenvoudiging van visumregelingen en overname-overeenkomsten met de landen van de westelijke Balkan, als eerste stap ter bevordering van persoonlijke contacten tussen de volken van deze landen en de EU; benadrukt evenwel dat visumvrij reizen het doel is; 29. is verheugd over de aanhoudende vooruitgang die kandidaat-lidstaat Kroatië boekt op weg naar integratie in de EU; roept de onderhandelaars van beide zijden ertoe op het in de onderhandelingen bereikte tempo vast te houden met het oog op een snelle afronding; 30. neemt kennis van het voortgangsverslag 2006 van de Commissie over Turkije, waarin erop wordt gewezen dat de politieke hervormingen weliswaar zijn voortgezet, maar dat het tempo ervan is vertraagd, en waarin voorts de tekortkomingen in het hervormingsproces worden bevestigd die reeds waren vermeld in de resolutie van het Europees Parlement van 27 september 2006 over de vorderingen van Turkije op weg naar toetreding; wijst er met nadruk op dat hiertoe ook behoort de ratificatie en volledige tenuitvoerlegging door Turkije van het in juni 2005 ondertekende Aanvullend Protocol waarmee de associatie-overeenkomst EG-Turkije wordt uitgebreid tot de tien nieuwe lidstaten, in overeenstemming met de verklaring van de EU van 21 september 2005; 31. benadrukt dat de Turkse weigering zich volledig te houden aan de voorwaarden van het Aanvullend Protocol de soepele voortgang van de toetredingsonderhandelingen ernstig in gevaar brengt; wijst erop dat het besluit van de Raad om geen onderhandelingen te starten over acht belangrijke hoofdstukken met betrekking tot beleidsdomeinen die relevant zijn voor Turkije's beperkingen aangaande de Republiek Cyprus en om voorlopig geen hoofdstukken af te sluiten een onvermijdelijk gevolg is van het Turkse standpunt indeze; spoort Turkije aan op constructieve wijze samen te werken om ervoor te zorgen dat het Aanvullend Protocol zo snel mogelijk wordt uitgevoerd; verheugt zich in dit verband over de tot de Commissie gerichte uitnodiging om jaarlijks rapporten in te dienen over de vooruitgang die gemaakt is bij de aanpak van de kwesties die vallen onder de verklaring van de EU van 21 september 2005; 32. betreurt ten zeerste dat de inspanningen van het Finse voorzitterschap om een oplossing te vinden voor de huidige impasse betreffende de volledige uitvoering van het Aanvullend Protocol enerzijds en het verder verkleinen van de isolatie van de Turks-Cypriotische gemeenschap anderzijds geen succes hebben gehad; dringt er bij het Duitse voorzitterschap op aan deze inspanningen intensief voort te zetten in nauwe samenwerking met de VN-inspanningen; 33. is van oordeel dat de Europese Unie bereid moet zijn een tijdschema vast te stellen om te bewerkstelligen dat de hierboven genoemde doelstellingen binnen een redelijke tijdspanne kunnen worden verwezenlijkt; 34. dringt er bij de Raad op aan alleen nieuwe verbintenissen aan te gaan op basis van een diepgaande beoordeling van de institutionele, financiële, politieke en sociaal-economische gevolgen; verzoekt de Commissie derhalve alomvattende effectbeoordelingen te verstrekken wanneer zij nieuwe lidmaatschapsaanvragen in behandeling neemt en wanneer zij haar aanbevelingen over het openen of beëindigen van onderhandelingen voorlegt; 35. herinnert eraan dat, tijdens toetredingsonderhandelingen, wanneer de Raad, eenparig optredend op basis van een voorstel van de Commissie, benchmarks vaststelt voor het openen en voorlopig afsluiten van elk hoofdstuk, de lidstaten objectief moeten handelen ten aanzien van alle kandidaat-landen; 36. gelooft dat het instemmingsrecht van het Parlement niet alleen van toepassing behoort te zijn na afronding van de onderhandelingen, maar ook voordat er onderhandelingen over lidmaatschap worden gestart; 37. merkt op dat naarmate de EU meer uitbreidingsonderhandelingen met de landen van de Balkan voert - en start -, de aanpak van endemische corruptie en regionale netwerken van georganiseerde criminaliteit een steeds belangrijker punt zal worden op de weg naar toetreding; beveelt derhalve ten sterkste aan de huidige financiële instrumenten voor de uitbreiding te versterken en te heroriënteren, teneinde deze - als topprioriteit - te richten op de bestrijding van corruptie en georganiseerde criminaliteit, met speciale nadruk op hervorming van het rechtswezen, versterking van de capaciteit van het openbaar bestuur en verbetering van de grensoverschrijdende samenwerking; 38. herinnert de regeringen en parlementen van de lidstaten eraan dat het hun verantwoordelijkheid is het publiek adequaat te informeren over de voordelen die eerdere uitbreidingen hebben opgeleverd en de belangen die spelen bij verdere uitbreidingen, alsook over de redenen voor de besluiten die zij gedurende het toetredingsproces, unaniem, nemen; 39. roept de Commissie er derhalve toe op samen te werken met de lidstaten, het Europees Parlement en de nationale parlementen om de uitbreidingsagenda doeltreffender over het voetlicht te brengen en aldus de transparantie van het proces te verbeteren; 40. is ingenomen met de aanbeveling van de Commissie om de screeningsverslagen, de ijkpunten voor het openen van onderhandelingen en het definitieve gemeenschappelijke standpunt van de EU openbaar te maken; 41. verzoekt de Commissie dringend een exactere definitie te geven van haar "versterkt nabuurschapsbeleid" en gedetailleerd te beschrijven wat dit type betrekkingen inhoudt; 42. herhaalt zijn eerdere oproep aan de Commissie en de Raad om voor alle Europese landen die momenteel geen vooruitzichten op lidmaatschap hebben voorstellen in te dienen voor nauwe multilaterale betrekkingen met de EU, die aansluiten op hun specifieke behoeften en belangen; benadrukt dat het aan alle landen met erkende lidmaatschapsvooruitzichten zelf is om te beslissen of zij zich al dan niet bij dit multilaterale kader wensen aan te sluiten als tussenstap naar volledig lidmaatschap; 43. verzoekt de Commissie en de Raad in verband hiermee te overwegen een alomvattend regionaal beleid van de EU voor het hele gebied van de Zwarte Zee te ontwikkelen als onderdeel van een versterkt nabuurschapsbeleid, en naast de strategieën voor de betrekkingen met andere landen, met als doel hechtere bilaterale en multilaterale economische en politieke banden te smeden tussen de EU en alle landen in dit gebied, in het bijzonder op het gebied van vrije handel, zoals krachtens de Midden-Europese Vrijhandelsovereenkomst, investeringen, energiezekerheid en migratiebeleid; 44. is van mening dat bovengenoemde mogelijkheden, die een breed scala aan operationele mogelijkheden omvatten, een reële en aantrekkelijke optie zouden kunnen vormen, die partnerlanden, zonder een volledig lidmaatschap uit te sluiten, een stabiel lange-termijnperspectief voor institutionele betrekkingen met de EU biedt en tevens de noodzakelijke aansporingen bevat om de vereiste interne hervormingen in de desbetreffende landen te bevorderen; 45. verzoekt de Commissie en de Raad in deze context te overwegen de bijstand van de Gemeenschap te moduleren in het licht van de vooruitgang die de begunstigde landen boeken bij de verwezenlijking van de hervormingen die noodzakelijk zijn voor hun integratie in Europa; 46. benadrukt dat, hoewel Rusland geen kandidaat is voor het EU-lidmaatschap noch deel uitmaakt van het Europees nabuurschapsbeleid, de betrekkingen met dit grootste buurland van de EU van essentieel belang blijven in de context van elke toekomstige uitbreidingsstrategie; benadrukt in verband hiermee dat de EU moet blijven trachten een afzonderlijk en breed opgezet partnerschap met Rusland te ontwikkelen, dat handel en energie omvat, maar bovenal mensenrechten en democratiseringsvraagstukken; 47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten, toetredingslanden en kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Kopenhagen van juni 1993, van Madrid van december 1995, van Luxemburg van december 1997, van Thessaloniki van juni 2003, en van Brussel van juni 2005 en juni 2006, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien het strategiedocument 2005 van de Commissie over de uitbreiding ( COM(2005)0561 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 januari 2005 over het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 september 2005 over de start van de onderhandelingen met Turkije (2) , – gezien de door de Raad op 3 oktober 2005 goedgekeurde kaders voor de onderhandelingen met Turkije en Kroatië, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2006 over de Denkpauze: structuur, onderwerpen en kader voor een evaluatie van het debat over de Europese Unie (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2006 over het document van de Commissie betreffende de strategie voor de uitbreiding (2005) (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 juni 2006 over de volgende stappen tijdens de denkpauze en analyse van de toekomst van Europa (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 september 2006 over de vorderingen van Turkije op weg naar toetreding (6) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A6-0393/2006 ), A. overwegende dat de Europese Raad van 19-20 juni 2003 de westelijke Balkan-landen een helder Europees perspectief heeft geboden, met het lidmaatschap van de Unie als uiteindelijk doel (de Agenda van Thessaloniki), B. overwegende dat de Europese Raad van 16-17 juni 2005 nogmaals heeft bevestigd te streven naar integrale uitvoering van de agenda van Thessaloniki, en dat de Europese Raad van 15-16 juni 2006 nogmaals heeft bevestigd dat hij de bestaande toezeggingen die aan de landen van Zuidoost-Europa (Turkije en Kroatië, landen waarmee toetredingsonderhandelingen gaande zijn, Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM), als kandidaat-land, en de landen van de Westelijke Balkan, als potentiële kandidaatlanden) zijn gedaan met betrekking tot de uitbreiding zal nakomen, terwijl tegelijkertijd werd benadrukt dat ervoor gezorgd moet worden dat de Unie "in staat is politiek, financieel en institutioneel te functioneren terwijl zij zich uitbreidt", C. overwegende dat de Raad op 3 oktober 2005 officieel de toetredingsonderhandelingen met Turkije en Kroatië heeft geopend, D. overwegende dat de Europese Raad van 15-16 december 2005 de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) de status van kandidaat-land heeft toegekend, E. overwegende dat voldoen aan alle criteria van Kopenhagen sinds 1993 de basis is voor toetreding tot de EU en dat ook dient te blijven voor toekomstige toetredingen, F. overwegende dat bij de criteria van Kopenhagen ook als belangrijke overweging wordt genoemd: "het vermogen van de Unie om nieuwe leden op te nemen, met handhaving van de dynamiek van de Europese integratie", G. overwegende dat het institutionele vermogen van de Unie om nieuwe lidstaten te integreren steeds vaker is besproken in het kader van uitbreidingen na de toetreding van Bulgarije en Roemenië, H. overwegende dat het Europees Parlement in zijn bovengenoemde resolutie over het strategiedocument 2005 over de uitbreiding de Commissie heeft verzocht om voor eind 2006 een verslag in te dienen waarin zij uiteenzet op welke principes de opnamecapaciteit van de Unie berust, I. overwegende dat de Europese Raad van 15-16 juni heeft besloten dat "bij het tempo van de uitbreiding rekening moet worden gehouden met de opnamecapaciteit van de Unie" en om in december van hetzelfde jaar een debat te houden "over alle aspecten van verdere uitbreidingen, waaronder de capaciteit van de Unie om nieuwe leden op te nemen en nieuwe manieren om de kwaliteit van het uitbreidingsproces te verbeteren op basis van de tot dusver opgedane positieve ervaringen", en wel op basis van een verslag "over alle relevante aspecten in verband met de opnamecapaciteit van de Unie" dat de Commissie werd verzocht tegelijk met haar jaarlijkse voortgangsverslagen over het uitbreidings- en pretoetredingsproces voor te leggen, J. overwegende dat dat verslag ook een analyse dient te bevatten van de vraag hoe de uitbreiding nu en in de toekomst door de burgers wordt ervaren; ook zal daarin plaats moeten worden ingeruimd voor het gegeven dat het uitbreidingsproces adequaat aan de bevolking in de Unie dient te worden uitgelegd, K. overwegende dat de Europese Raad van Brussel van 16-17 december 2004 heeft verklaard: "Nog te openen toetredingsonderhandelingen met kandidaat-lidstaten waarvan de toetreding aanzienlijke financiële gevolgen zou kunnen hebben, kunnen derhalve pas worden afgesloten na de vaststelling van het financiële kader voor de periode na 2014, inclusief de mogelijk daaruit voortvloeiende financiële hervormingen", L. overwegende dat het begrip integratievermogen impliceert dat de EU zodanig moet worden aangepast dat zij haar nieuwe leden in een harmonisch geheel kan opnemen; deze uitdaging is momenteel nog steeds niet adequaat opgepakt, in het bijzonder na de afwijzing van het grondwettelijk verdrag in Frankrijk en Nederland, aangezien dat verdrag de Europese Unie in staat zou stellen doeltreffend en democratisch te functioneren, terwijl het probleem van de financiële middelen nog moet worden aangepakt, M. overwegende dat er nog steeds een debat gaande is over de zogenaamde "opnamecapaciteit" van de Unie in de context van toekomstige uitbreidingen, N. overwegende dat de voorzitter van de Commissie in het Europees Parlement heeft gezegd dat hij van mening is dat er eerst een institutionele regeling moet worden getroffen voordat er van mogelijke toekomstige uitbreidingen sprake kan zijn, en de hoop heeft uitgesproken dat die institutionele regeling, zoals die door de Europese Raad van 15-16 juni 2006 is vastgelegd, eind 2008 tot stand kan zijn gebracht, waardoor de Unie haar toezeggingen kan nakomen jegens de landen met wie zij al in onderhandeling is en die waarvoor zij het vooruitzicht op toetreding heeft geopend, O. overwegende dat een dergelijk institutionele regeling een aller eerste vereiste is om de dynamiek van de Europese integratie te behouden, zoals ook is opgemerkt door de staatshoofden en regeringsleiders tijdens de Europese Raad van 1993 in Kopenhagen, 1. wijst erop dat de uitbreidingen bijgedragen hebben aan een sterkere Unie, haar economische groei hebben bevorderd, haar rol in de wereld hebben versterkt en de ontwikkeling van nieuw EU-beleid hebben gestimuleerd; 2. herinnert eraan dat het begrip "opnamecapaciteit" formeel voor het eerst werd gebruikt in 1993, toen de Europese Raad van Kopenhagen erkende dat, naast de politieke en economische criteria waaraan kandidaat-landen moeten voldoen om tot de Unie toe te treden "het vermogen van de Unie om nieuwe leden op te nemen, met handhaving van de dynamiek van de Europese integratie (...) ook een belangrijke overweging (is) in het algemeen belang van zowel de Unie als de kandidaatlanden"; 3. herinnert eraan dat, hoewel elke uitbreiding van de Unie geleid heeft tot veranderingen in haar institutionele, politieke en financiële kader, deze veranderingen niet voldoende waren om de doeltreffendheid van de besluitvorming van de Unie te handhaven; 4. komt tot de conclusie dat de term "opnamecapaciteit" niet adequaat is om de onderliggende gedachte over te brengen, in zoverre dat de EU haar leden niet opneemt in de zin van absorberen en stelt daarom voor deze term te veranderen in "integratievermogen", wat een betere weerspiegeling is van de aard van het EU-lidmaatschap; 5. beklemtoont dat "integratievermogen" geen nieuw criterium is dat van toepassing is op kandidaat-landen, maar een voorwaarde is voor het welslagen van de uitbreiding en de verdieping van het proces van de Europese integratie; de verantwoordelijkheid voor de verbetering van het "integratievermogen" ligt bij de Unie en niet bij de kandidaat-lidstaten; 6. is van mening dat het begrip "integratievermogen" impliceert dat na de uitbreiding 7. is van mening dat de Unie, om te garanderen dat zij haar integratievermogen behoudt, een besluit moet nemen over de reikwijdte en inhoud van de hervormingen die zij tot stand dient te brengen voordat er toekomstige toetredingen plaatsvinden; haar evaluatie dienaangaande moet tijdens alle cruciale fasen van het uitbreidingsproces worden uitgevoerd, waarbij rekening wordt gehouden met de mogelijke impact die de nieuwe lidstaten zullen hebben op haar vermogens op institutioneel en financieel gebied, en op het gebied van de besluitvorming; 8. onderkent dat de Unie momenteel problemen heeft met het gestand doen van haar toezeggingen jegens de Zuidoost-Europese landen, omdat haar huidige institutionele, financiële en beleidsstructuur niet geschikt is voor verdere uitbreidingen en verbetering behoeft; Institutionele aspecten van het integratievermogen 9. beklemtoont dat het van wezenlijk belang is om de Unie voor een eventuele toekomstige uitbreiding te hervormen om haar in staat te stellen op een meer doelmatige, transparante en democratische manier te functioneren; voor een verdere uitbreiding zijn daarom de volgende institutionele hervormingen noodzakelijk: wijst erop dat al deze hervormingen reeds zijn vervat in het grondwettelijk verdrag, en dat inwerkingtreding ervan de goede werking van een uitgebreide Unie mogelijk zou maken en waarborgen zou bieden voor haar mogelijkheden om op een doelmatige en democratische wijze besluiten te nemen; Andere relevante aspecten van het integratievermogen 10. wijst erop dat, afgezien van de noodzakelijke institutionele hervormingen, verdere uitbreidingen van de Unie wijzigingen noodzakelijk maken ten aanzien van andere belangrijke aspecten van haar structuur, zoals: 11. beklemtoont dat de bovengenoemde hervormingen hand in hand moeten gaan met inspanningen ter vergroting van de publieke acceptatie van de uitbreiding en herinnert aan de verantwoordelijkheid van de politieke leiders van Europa om de burgers uit te leggen wat de doelen en wederzijdse voordelen zijn van de uitbreiding en eenwording van Europa; steunt de Commissie in haar inspanningen om gebruik te maken van 'het brede scala van mogelijkheden om haar uitbreidingsbeleid toe te lichten en misvattingen met bewijzen te weerleggen', zoals gesteld in haar bovenvermeld strategiedocument 2005 over de uitbreiding; 12. herhaalt echter dat elk besluit van de EU om een nieuwe lidstaat toe te laten wordt genomen op basis van een procedure met talrijke waarborgen, namelijk een unaniem besluit van alle lidstaten om de toetredingsonderhandelingen te openen en te beëindigen, de instemming van het Europees Parlement en ratificatie van elk Toetredingsverdrag door alle lidstaten; 13. wijst erop dat het ondertekenen van een Toetredingsverdrag door de regeringen van de lidstaten hoe dan ook inhoudt dat deze regeringen volledig gehouden zijn dienovereenkomstig te handelen om zodoende te waarborgen dat het proces van ratificatie van dat Verdrag met succes wordt afgerond, overeenkomstig de in elk van die landen van kracht zijnde procedures; 14. is van mening dat de instemming van het Europees Parlement, die vereist is opdat de Raad kan handelen overeenkomstig artikel 49 VEU inzake de toetreding van nieuwe lidstaten, van toepassing moet zijn op het besluit onderhandelingen te openen en af te ronden; Conclusies 15. bevestigt nogmaals te blijven streven naar uitbreiding als een historische kans om voor vrede, veiligheid, stabiliteit, democratie en de rechtstaat te zorgen, alsmede voor economische groei en voorspoed in Europa; herbevestigt zijn overtuiging dat de uitbreiding hand in hand moet gaan met de verdieping van de Unie, willen de doelstellingen van het Europese integratieproces niet in gevaar worden gebracht; 16. beklemtoont dat de Unie haar institutionele, financiële en politieke structuur tijdig moet kunnen aanpassen om te vermijden dat er onverwacht vertraging wordt veroorzaakt bij de toetreding van kandidaat-lidstaten, wanneer eenmaal is vastgesteld dat zij aan alle voorwaarden voor lidmaatschap voldoen; 17. verklaart nogmaals dat het Verdrag van Nice geen adequate basis biedt voor verdere uitbreidingen; 18. herbevestigt zijn steun voor het grondwettelijk verdrag, dat reeds oplossingen biedt voor de meeste van de hervormingen die de EU nodig heeft om aan haar huidige uitbreidingsverplichtingen te voldoen en dat een tastbare uitdrukking vormt van het verband verdieping-uitbreiding, en waarschuwt dat pogingen die erop gericht zijn te bevorderen dat onderdelen van het grondwettelijk totaalpakket bij stukjes en beetjes worden geïmplementeerd, het algehele compromis waarop het berust in gevaar kunnen brengen; 19. neemt nota van het tijdschema dat de Europese Raad van 15-16 juni 2006 heeft vastgesteld om op zijn laatst tegen het begin van het tweede semester van 2008 een oplossing te vinden voor de constitutionele crisis; 20. herbevestigt zijn streven zo snel mogelijk tot een grondwettelijke regeling voor de Europese Unie te komen, en in elk geval voordat de burgers van de Unie worden opgeroepen bij de Europese verkiezingen van 2009 hun stem uit te brengen, opdat de Unie haar verplichtingen jegens kandidaat-lidstaten kan nakomen en klaar is om hen op te nemen als lidstaten; o o o 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de parlementen en regeringen van Turkije, Kroatië, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Albanië, Bosnië-Herzegovina, Servië, Montenegro, de voorlopige instellingen voor zelfbestuur in Kosovo en de missie van de Verenigde Naties in Kosovo.