(Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien de ontwerprichtlijn van de Raad (9924/2002) (1) , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1991) 273 ) (2) , gewijzigd in 1993 ( COM(1993) 252 ) (3) , – gezien zijn standpunt in eerste lezing van 20 januari 1993 (4) , bevestigd op 2 december 1993 (5) en op 27 oktober 1999 (6) – gelet op artikel 308 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan de Raad het Parlement opnieuw heeft geraadpleegd (C5&nbhy;0494/2002), – gelet op de artikelen 67 en 71, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0127/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in zijn ontwerprichtlijn; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE&nbhy;CONS 3615/2003 – C5&nbhy;0109/2003), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 639 (2) ), – gezien het gewijzigd voorstel van de Commissie ( COM(2001) 636 (3) ), – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (4) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2002) 602 – C5&nbhy;0518/2002 (6) ), – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 83 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité (A5&nbhy;0119/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure - hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp voor een verordening van de Raad (9923/2002), – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1991) 273 ) (1) en het gewijzigde voorstel ( COM(1993) 252 ) (2) , – gezien zijn standpunt in eerste lezing van 20 januari 1993 (3) , bevestigd op 2 december 1993 (4) , en op 27 oktober 1999 (5) , – gelet op artikel 308 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het opnieuw door de Raad is geraadpleegd (C5&nbhy;0485/2002), – gelet op de artikelen 67 en 71, lid 2 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5&nbhy;0146/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 2003 over de richtsnoeren voor de afdelingen II, IV, V, VI, VII, VIII(A) en VIII(B) van de begroting en over het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor de begrotingsprocedure 2004 (3) , – gelet op het verslag van de secretaris-generaal aan het Bureau van 6 maart 2003 over het voorontwerp van raming van het Parlement voor het begrotingsjaar 2004, – onder verwijzing naar het voorontwerp van raming vastgesteld door het Bureau op 7 april 2003 overeenkomstig artikel 22, lid 6 en artikel 183 van het Reglement, – gelet op artikel 183 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie (A5&nbhy;0140/2003), A. overwegende dat de economische prognoses voor 2004 in de Europese Unie een economische groei van 2,6% en een inflatie van 1,7% voorspellen, B. overwegende dat de uitbreiding van de Europese Unie gepland is voor 1 mei 2004, C. overwegende dat de financiële vooruitzichten zullen moeten worden aangepast overeenkomstig punt 25 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 om de vereiste uitgaven ten gevolge van deze uitbreiding te kunnen opvangen, D. overwegende dat de bovengrens van rubriek 5 (administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten op 5 983 miljoen (4) euro wordt vastgesteld bij de prijzen van 2004; overwegende dat de marge binnen de financiële vooruitzichten onder druk zal blijven, onder meer door met de uitbreiding verbonden uitgaven in de Europese instellingen, E. overwegende dat het Parlement een beleid van strenge begrotingsdiscipline moet blijven voeren en de Europese belastingbetaler zoveel mogelijk waar voor zijn geld moet bieden; dat het Parlement optimaal gebruik moet blijven maken van de beschikbare middelen in de lopende begroting om de druk op de begroting 2004 te verminderen, F. overwegende dat er in 2004 Europese verkiezingen plaatsvinden, wat aanzienlijke gevolgen zal hebben op politiek, structureel en begrotingsgebied; dat het Parlement, bovenop de uitdagingen die de uitbreiding met zich brengt, in 2004 voor nog andere grondige veranderingen staat, zoals de mogelijke goedkeuring van een statuut voor de leden, de stijging van het totale aantal leden zoals vastgesteld in het Verdrag van Nice, de herziening van het statuut van de ambtenaren en andere personeelsleden, en een hervorming van zijn administratieve structuur met het oog op een betere ondersteuning van de leden; dat de precieze begrotingsimpact van enkele van deze veranderingen wellicht niet tijdig, vóór de goedkeuring van de raming kan worden berekend en dat deze tijdens de eerste lezing van de begroting 2004 zal moeten worden bekeken, G. overwegende dat de raming 2004 gebaseerd is op de volgende basisparameters: uitbreiding op 1 mei 2004 met tien nieuwe lidstaten en negen nieuwe talen; 38 werkweken, waarvan 2 achterbanweken; elf gewone vergaderperiodes en vijf bijkomende vergaderperiodes; een rentevoet van 5%; een salarisaanpassing van 2,5%; een forfaitaire verlaging van 6% voor posten die geen verband houden met de uitbreiding en van 20% voor posten die wel verband houden met de uitbreiding; overwegende dat de parameters in het najaar, tijdens de eerste lezing van de begroting 2004 opnieuw onder de loep zullen worden genomen, Uitgaven met betrekking tot de leden en de fracties 1. stemt ermee in een bedrag van 46 256 289 euro op te nemen in hoofdstuk 102 (Reserve voor het statuut van de leden), in de veronderstelling dat het nieuwe statuut vanaf juli 2004 in werking treedt; is van oordeel dat de financiering van het statuut verenigbaar is met de aangepaste bovengrenzen van de financiële vooruitzichten; heeft besloten, als maatregel van strikte begrotingsdiscipline, deze uitgaven in de begroting 2004 voorlopig te dekken binnen de zichzelf opgelegde bovengrens van 20% van rubriek 5; neemt nog geen standpunt in over de vraag of deze uitgaven in toekomstige begrotingen verder moeten worden gedekt binnen deze bovengrens van 20%; 2. herinnert eraan dat het aantal parlementsleden op 1 mei 2004 zal stijgen van 626 tot 788, maar vervolgens in de nieuwe legislatuur zal vastliggen op 732; wijst erop dat de uitbreiding enerzijds en het effect van de Europese verkiezingen anderzijds een aanzienlijke impact kunnen hebben op hoofdstuk 1 0 (Leden van de instelling); herinnert eraan dat er na de verkiezingen van 1999 56% nieuwe leden waren en dat het aantal leden uit de huidige lidstaten als gevolg van het Verdrag van Nice zal dalen van 626 tot 570; heeft besloten op basis van de ramingen van zijn Bureau kredieten op te nemen voor uitgaven die rechtstreeks op de leden betrekking hebben; 3. is niet bereid te overwegen kredieten op te nemen om het huidige ziekteverzekeringsstelsel naar gewezen leden uit te breiden; 4. is van oordeel dat een totaal bedrag van 1 470 000 euro voor post 1005 (Kosten van bijzondere reizen ter vervulling van het mandaat) volstaat om de huidige behoeften te dekken; wijst er evenwel op dat de behoeften van individuele leden aanzienlijk kunnen verschillen; verzoekt zijn quaestoren en zijn Bureau na te gaan hoe de leden al hun verplichtingen kunnen nakomen zonder dat dit enige invloed heeft op de begroting; 5. heeft besloten een totaal bedrag van 43 250 000 euro uit te trekken voor post 3701 (Secretariaatskosten, huishoudelijke uitgaven, voorlichtingsactiviteiten en uitgaven in verband met de fracties en de niet-ingeschreven leden); Uitbreiding en personeelsbehoeften die met de uitbreiding verband houden 6. wijst erop dat de toetreding van tien nieuwe lidstaten, samen met de vorderingen bij de onderhandelingen met nog andere kandidaatlanden, het einde betekent van de scheiding van de volkeren in Europa; benadrukt bijgevolg dat het Parlement klaar moet zijn voor deze historische gebeurtenis; wijst erop dat het van essentieel belang is de leden uit de nieuwe lidstaten (en in het algemeen de leden na de Europese verkiezingen van 2004) gepaste middelen ter beschikking te stellen opdat zij hun ambt behoorlijk kunnen vervullen; 7. herinnert eraan dat de parlementen van de tien kandidaatlanden tussen mei 2003 en eind april 2004 maximaal 162 waarnemers zullen afvaardigen; wijst er evenwel op dat de parlementaire werkzaamheden de maanden vóór de verkiezingen op een lager pitje zullen staan; heeft daarom besloten de kredieten (4 113 000 euro) voor artikel 25 0 (Vergaderingen en convocaties in het algemeen) met 1 000 000 euro te verminderen; 8. wijst op de vorderingen van de werkgroep uitbreiding van het Bureau inzake het afstemmen van de raming van de uitgaven voor de uitbreiding en het tot een realistischer cijfer terugbrengen van het aantal gevraagde posten die met de uitbreiding verband houden; is bereid de begrotingsimpact van de voorbereiding van de uitbreiding en van het creëren van posten te onderzoeken op basis van het bijgewerkte meerjarenverslag over de voorbereiding van de uitbreiding; wijst erop dat in de begroting 2003 voor zijn administratie 479 uitbreidingsposten werden gecreëerd evenals 110 tijdelijke posten voor de fracties en de niet-ingeschreven leden; herinnert er verder aan dat werd afgesproken voor de 479 posten in de administratie (alsook voor 43 posten die door de toepassing van goede praktijken beschikbaar zijn gekomen) hulpfunctionarissen in dienst te nemen en dat er pas vaste ambtenaren zouden worden aangeworven na de toetreding en na de organisatie van open vergelijkende onderzoeken; acht het nodig de politieke ontwikkelingen tijdens de komende maanden te beoordelen, met name de resultaten van de toetredingsreferenda, en te kijken hoeveel van de in 2003 gecreëerde posten reeds door hulpfunctionarissen zijn bekleed alvorens enig besluit te nemen; heeft daarom besloten de begrotingsimpact voor het creëren van bijkomende uitbreidingsposten tijdens de eerste lezing in het najaar te beoordelen; (AM 5 FR mod.) 9. wijst erop dat de uitgaven voor de uitbreiding het voorwerp zullen uitmaken van een gewijzigde en aanvullende begroting op de begroting 2004; is niet bereid nu reeds in de begroting 2004 kredieten op te voeren voor post 1100 (Basissalarissen) en aanverwante posten om de kosten te dekken van vaste ambtenaren voor de posten in de administratie, bovenop de op te nemen kredieten voor hulpfunctionarissen; 10. heeft met het oog op meer transparantie besloten een nieuwe post 1111 (Hulpfunctionarissen voor de uitbreiding) te creëren waarvan de toelichting als volgt luidt: "Arbeidsvoorwaarden van de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, met name artikel 3 en titel III. Dit krediet dient ter dekking van de bezoldiging en van de socialezekerheidsbijdragen van de werkgever voor hulpfunctionarissen die specifiek voor uitbreidingsbehoeften zijn aangeworven"; heeft verder besloten op deze nieuwe post enkel voor uitbreidingsbehoeften 35 000 000 euro op te nemen; stemt ermee in op post 1110 (Hulpfunctionarissen) 14 476 205 euro op te nemen voor andere behoeften dan de uitbreiding; wijst erop dat de nomenclatuur van de andere posten onder artikel 111 (Andere personeelsleden) bijgevolg moet worden aangepast; 11. bekrachtigt de raming van de uitgaven voor de uitbreiding zoals vastgesteld in bijlage IV bij het eerder genoemde verslag van de secretaris-generaal over het voorontwerp van raming voor het begrotingsjaar 2004, met uitzondering van hoofdstuk 11 (Personeel in actieve dienst), post 1870 (Freelance tolken en technisch personeel voor conferenties) en post 1872 (Vertaal- en typewerk en ander werk door derden); keurt bijgevolg een totaal bedrag van 151 900 782 euro goed voor uitgaven die met de uitbreiding verband houden, dat als volgt moet worden opgesplitst: Betere ondersteuning van de leden 12. wijst op de besluiten van het Bureau betreffende de voorstellen in het "Raising the Game" project, die bedoeld zijn om de leden beter te ondersteunen bij hun taken op wetgevend en begrotingsgebied; wijst erop dat specifieke voorstellen in het project het Parlement in staat zullen stellen het aantal nodige posten binnen de limieten te houden die in de meerjarenverslagen over de uitbreiding zijn vooropgesteld, wat moet worden begroet; herinnert er evenwel aan dat deze oefening vooral tot doel had de beschikbare (personele) middelen in de administratie van het Parlement zo goed mogelijk te benutten, en zich meer te concentreren op de kernactiviteiten en na te gaan welke activiteiten eventueel moeten worden gereorganiseerd of stopgezet; zal pas tijdens de eerste lezing van de begroting 2004 een definitieve beslissing nemen; 13. is van oordeel dat de huidige voorstellen voor een betere ondersteuning van de leden een eerste stap in de goede richting zijn, maar dat deze niet zo ambitieus zijn als bij de follow-up van de ROME-PE studie had kunnen worden verwacht; herhaalt dat de voorstellen tevens zouden moeten leiden tot meer rationalisatie en minder zware managementstructuren, waarbij de respectieve rollen van de administratie en de fracties moeten worden behouden en gelijke kansen moeten worden bevorderd; wijst erop dat zijn Bureau tijdens de eerste lezing in het najaar waarschijnlijk om een beperkt aantal posten zal verzoeken, maar neemt terzake nog geen standpunt in totdat de specifieke voorstellen tijdig, vóór de eerste lezing bekend zijn gemaakt; 14. wijst erop dat bepaalde posten in de lijst van het aantal ambten tijdens de eerste lezing van de begroting 2004 kunnen worden gevraagd om DG4 vlot in het huidige DG2 te integreren en misschien ook voor het parlementair documentatiecentrum; besluit 900 000 euro voor artikel 260 in de reserve te plaatsen, in afwachting van nader uitgewerkte voorstellen over met name het functioneren van de beleidsondersteunende afdelingen en de verbeterde dienstverlening aan de leden door het parlementair documentatiecentrum; Meertaligheid 15. herinnert aan zijn intentie om het concept van "gecontroleerde meertaligheid" verder te ontwikkelen en verzoekt zijn Bureau concrete voorstellen in te dienen om een optimaal gebruik van de middelen te waarborgen, waarbij de gelijkheid van alle talen wordt geëerbiedigd; acht het absoluut noodzakelijk pragmatische oplossingen te vinden om onnodige verspilling van middelen te voorkomen, bijvoorbeeld door een betere planning van de vergaderingen om het aantal parallelle vergaderingen te reduceren, of via andere maatregelen die bedoeld zijn om enkel de reële behoeften te dekken; heeft besloten een bedrag van 5 000 000 euro voor post 1870 (Freelance tolken en technisch personeel voor conferenties) in de reserve te plaatsen totdat het Bureau conclusies presenteert over de ontwikkeling van de "gecontroleerde meertaligheid"; 16. wijst erop dat ongeveer 30% van de teksten van het Parlement extern wordt vertaald en dat dit hoofdzakelijk niet-wetgevingsteksten zijn, te weten 19% vertaling van het volledig verslag van de vergaderingen (CRE) notulen en 11% andere niet-wetgevingsteksten; wijst erop dat hiervoor in het voorontwerp van raming voor 2004 een totaal bedrag van 12 400 000 euro is opgenomen; verzoekt zijn secretaris-generaal alternatieve regelingen voor de vertaling van het CRE te onderzoeken om de kostprijs ervan te reduceren en vóór 1 september 2003 een verslag hierover aan de begrotingsautoriteit voor te leggen; heeft besloten een bedrag van 3 600 000 euro voor post 1872 (Vertaal- en typewerk en ander werk door derden) in de reserve te plaatsen in afwachting van dit verslag; 17. blijft bezorgd over het feit dat de huidige gedragscode betreffende de talenregeling voor externe vergaderingen van commissies, permanente delegaties en ad hoc-delegaties niet wordt nageleefd; wijst erop dat uitzonderingen op de code niet de regel mogen worden en verzoekt zijn bevoegde orgaan met klem een strikte aanpak te volgen; verzoekt ook de fracties hun taleneisen voor externe vergaderingen kritisch te onderzoeken en enkel om dekking van de reële behoeften te vragen; onderstreept, onder verwijzing naar paragraaf 22 van zijn eerder genoemde resolutie van 11 maart 2003 over de richtsnoeren, eens te meer de toegenomen behoefte van de leden en de fracties aan betere tolkenfaciliteiten, met name tijdens de commissieweken; 18. verzoekt zijn secretaris-generaal, naar aanleiding van het in paragraaf 9 van diezelfde resolutie van 11 maart 2003 geformuleerde verzoek, samen met de tolkendiensten de omstandigheden te onderzoeken waarin tolken vanop afstand haalbaar kan zijn; Voorlichtingsbeleid en nieuwe technologieën 19. heeft besloten een bedrag van 1 miljoen euro op te nemen voor post 2831 (via Internet uitzenden van plenaire en andere vergaderingen); wijst erop dat er in 2004 enkele vergaderingen zullen plaatsvinden die van enorm belang zijn voor het grote publiek, bijvoorbeeld in verband met de toetreding van de nieuwe lidstaten, de hoorzittingen met mogelijke toekomstige commissarissen en de inauguratie van de nieuwe legislatuur; is van oordeel dat de uitzendingen via het Internet in 2004 vooral op politiek relevante vergaderingen moeten zijn gericht; dringt er in dit verband op aan dat er nog dit jaar en liefst zo snel mogelijk tests worden uitgevoerd, zodat tijdens de eerste lezing definitief kan worden vastgesteld welk bedrag aan deze post moet worden toegewezen voor uitzending van de plenaire vergaderingen en eventueel van de commissievergaderingen; gelast zijn administratie, in navolging van andere parlementen, een gebruikersvriendelijke fotobibliotheek op te stellen; 20. benadrukt zijn intentie om van "Europarl", de website van het Parlement, een van de belangrijkste middelen te maken waarmee de instelling met de burger communiceert en informatie verspreidt, waarvoor het moet worden gemoderniseerd en gebruiksvriendelijker en aantrekkelijker moet worden; benadrukt dat dit project uitermate belangrijk is, niet alleen met het oog op de komende Europese verkiezingen, maar ook met het oog op de uitbreiding; is van oordeel dat het pers- en communicatiebeleid van het Parlement zich steeds meer op elektronische verspreiding moet richten en geleidelijk de hoeveelheid gedrukte publicaties moet reduceren; verzoekt zijn Bureau ervoor te zorgen dat de desbetreffende dienst hiervoor over de nodige personele middelen beschikt; 21. wijst op het verslag van het Bureau over de voorlichtings- en communicatie-activiteiten met het oog op de komende Europese verkiezingen en stemt ermee in de kredieten hiervoor op de lijn te plaatsen; heeft evenwel besloten geen kredieten op te nemen op post 2721 (Kosten van publicatie, voorlichting en deelname aan openbare evenementen) en post 2360 (Porto en vracht) voor de productie, publicatie en distributie van het driemaandelijks magazine; verzoekt het Bureau de stopzetting van deze publicatie te overwegen omdat ze de burger maar weinig toegevoegde waarde biedt; heeft daarom besloten op post 2721 een krediet van 11 450 000 euro op te voeren, en op post 2360 een krediet van 1 088 000 euro; 22. is van mening dat zijn administratie en parlementaire delegaties meer gebruik moeten maken van videoconferenties; erkent dat het persoonlijk contact tussen politici niet kan worden vervangen, maar wijst erop dat videoconferenties voor een regelmatiger dialoog kunnen zorgen en de reiskosten kunnen reduceren; verzoekt zijn secretaris-generaal de technologische ontwikkelingen op de voet te volgen om ervoor te zorgen dat de leden over adequate videocommunicatiemiddelen of andere IT-instrumenten beschikken; verzoekt zijn secretaris-generaal eveneens te onderzoeken of het haalbaar is de grote vergaderzalen en de commissievergaderzalen van het Parlement uit te rusten met draadloze technologie voor computers en randapparatuur, en het desbetreffende beoordelingsverslag tijdig, vóór de eerste lezing van de begroting 2004 voor te leggen; 23. is, zoals het in paragraaf 28 van zijn eerder genoemde resolutie van 11 maart 2003 heeft verklaard, van oordeel dat de meertaligheid ook optisch in het imago van het Parlement tot uitdrukking moet komen en dat daarom in het kader van de begrotingsprocedure 2004 de nodige technische maatregelen moeten worden getroffen om de door de uitbreiding nog verder toenemende verscheidenheid zichtbaar te maken, zodat met name de nieuwe leden en bezoekers uit de nieuwe lidstaten gemakkelijker hun weg vinden ; gelast zijn secretaris-generaal vóór 1 september 2003 een verslag op te stellen waarin wordt geschetst welke maatregelen in 2004 en, indien mogelijk, de daarop volgende jaren zullen worden uitgevoerd; 24. steunt de inspanningen van het Bureau en de administratie om het IT-landschap van het Parlement te moderniseren en op de uitbreiding voor te bereiden; steunt tevens de verdere verbetering van de interinstitutionele samenwerking op het gebied van informatietechnologie; blijft evenwel bezorgd over het feit dat de IT-uitgaven in het Parlement vrij hoog blijven, met name in vergelijking met die van andere Europese instellingen; verzoekt zijn secretaris-generaal om uiterlijk op 1 september 2003 een verslag voor te leggen over een meerjarenplan voor alle geplande IT-uitgaven; heeft besloten een bedrag van 5 000 000 euro voor post 2100 (Aankoop van, werkzaamheden aan en onderhoud van hard- en software) in de reserve te plaatsen totdat dit verslag is bestudeerd; Personeelsbeleid en andere, niet aan de uitbreiding gerelateerde maatregelen m.b.t. de lijst van het aantal ambten 25. wijst erop dat in de raming 2004 geen posten worden gevraagd voor behoeften van het secretariaat-generaal die geen verband houden met de uitbreiding; 26. heeft besloten de nodige kredieten beschikbaar te stellen voor het creëren van 16 tijdelijke posten voor de fracties (9 B5 en 7 C5) om aan de eisen van het nieuwe Financieel Reglement te kunnen voldoen; 27. heeft besloten de nodige kredieten op te voeren voor 21 opwaarderingen in de fractiesecretariaten en 3 in het secretariaat van de niet-ingeschreven leden (twee A7 naar A6, drie A6 naar A5, zeven A5 naar A4, twee B5 naar B4, twee B4 naar B3, één B3 naar B2, twee B2 naar B1, één C3 naar B5, één C5 naar C4, één C3 naar C2 en twee C2 naar C1); 28. is verheugd over de intentie van het Bureau om het huidige personeels- en bevorderingsbeleid te herzien; wijst erop dat verdienste en prestaties de hoekstenen van zijn bevorderingsbeleid zijn, maar dat bepaalde strakke regels, waaronder het stelsel dat voorziet in de toekenning van jaarlijkse bevorderingspunten, de uitvoering van een op verdienste gebaseerd beleid bemoeilijken; verlangt dat zijn Bureau tijdig een besluit neemt opdat de begrotingsautoriteit de desbetreffende begrotingsimpact tijdens de eerste lezing in het najaar kan beoordelen; stelt tevens zijn besluit over alle andere gevraagde speciale opwaarderingen en omzettingen van posten tot de eerste lezing uit, in afwachting van nadere inlichtingen; stemt in met de omzetting van vijf tijdelijke A-posten en vijf tijdelijke C-posten in permanente posten voor de toekomstige voorlichtingsbureaus in de kandidaat-lidstaten; wijst op het besluit van het Bureau om tijdelijk de toepassing van het gestructureerde mobiliteitsbeleid van het Parlement te schorsen met het oog op de komende uitbreiding en de verkiezing van een nieuw Parlement; 29. verwerpt een globale opwaardering van de medewerkers van de ondervoorzitters van B3 naar B1; is evenwel bereid in het kader van de jaarlijkse begroting gerechtvaardigde verzoeken tot opwaardering van medewerkers van ondervoorzitters van B3 naar B2 respectievelijk B1 te onderzoeken overeenkomstig het algemene bevorderingsbeleid in de administratie van het Parlement; verwerpt de opwaardering van de medewerkers van de quaestoren alsook de invoering van nieuwe C-posten voor de commissievoorzitters; is bereid voor deze posten nieuwe herschikkingsmogelijkheden te onderzoeken; 30. verzoekt de secretaris-generaal vóór 1 september 2003 een verslag op te stellen over de mogelijkheden inzake telewerk, de hiervoor toe te passen criteria en de ervaringen die het secretariaat-generaal reeds op dit vlak heeft; 31. verzoekt de secretaris-generaal erop toe te zien dat de beginselen van het Parlement inzake gelijke kansen worden toegepast, ook bij de aanwervingen in het kader van de uitbreiding; verzoekt de secretaris-generaal de begrotingsautoriteit vóór de eerste lezing van de begroting een opsplitsing per geslacht te bezorgen van de hulpfunctionarissen die op de uitbreidingsposten zijn aangeworven; 32. is verheugd over de contacten tussen zijn administratie en andere instellingen ter verkenning van de mogelijkheden om een 'European School of Administration' op te richten; verzoekt de secretaris-generaal vóór de eerste lezing van de begroting 2004 concrete voorstellen terzake te doen; Varia 33. herhaalt dat, met het oog op een degelijke planning van de begroting, zijn politieke autoriteiten vóór de eerste lezing van de begroting 2004 beslist een voorstel moeten goedkeuren over het aantal parlementaire organen tijdens de nieuwe legislatuur; 34. herhaalt het verzoek dat het in paragraaf 3 van zijn eerder genoemde resolutie van 11 maart 2003 aan alle instellingen had gedaan om specifieke voorstellen te doen die de kwaliteit van de bestedingen kunnen verhogen en een grotere gerichtheid op de kernactiviteiten beogen; verzoekt zijn politieke autoriteiten in deze geest eveneens de besluitvormingsstructuren van het Parlement te herzien; 35. herinnert eraan dat de administratie een verslag moet opstellen over de verschillende opties voor het vervoer van de leden en de respectievelijke begrotingsimpact ervan; is van oordeel dat de toename van het aantal leden op 1 mei 2004 een aanzienlijke invloed zal hebben op de huidige organisatie van de autodienst en dat er een besluit zal moeten worden genomen over welke optie binnen aanvaardbare begrotingslimieten het best tegemoet komt aan de behoeften van een uitgebreid Parlement; verwerpt bijgevolg het opnemen van kredieten voor individuele maatregelen totdat er een besluit over de algemene opties is genomen; is bereid de begrotingsimpact voor deze dienstverlening tijdens de eerste lezing in het najaar opnieuw te bekijken; 36. verzoekt de secretaris-generaal vóór 1 september 2003 een verslag op te stellen over de geplande maatregelen ter verbetering van de veiligheidsregelingen in het Parlement; drukt zijn bezorgdheid uit over het aantal incidenten dat zich in de onmiddellijke omgeving van het Parlement heeft voorgedaan; wijst erop dat ook de veiligheidsregelingen betreffende de toegang van voertuigen en personen tot de garages moeten worden verbeterd; 37. is van oordeel dat de Europese wijk in Brussel, waar de EU-instellingen gevestigd zijn, een uitnodigende plaats moet zijn voor de Europese burger; wijst erop dat ontwikkelingen zoals de heropening van het Berlaymontgebouw, de voltooiing van diverse bouwprojecten van de instellingen in het kader van de uitbreiding en de nieuwe regeling voor de locatie voor de vergaderingen van de Europese Raad een aanzienlijke en onmiddellijke impact zullen hebben op de Europese wijk; verzoekt zijn secretaris-generaal en zijn Bureau na overleg met de andere instellingen vóór de eerste lezing van de begroting 2004 een voortgangsverslag in te dienen; 38. heeft besloten een p.m. op te nemen voor post 3600 (Kosten voor vergaderingen en andere activiteiten van voormalige afgevaardigden) en post 3601 (Kosten voor vergaderingen en andere activiteiten van de Europese Parlementaire Vereniging); wijst erop dat geen enkele van deze verenigingen een programma met de geplande activiteiten, een raming van de uitgaven en een balans van 2002 heeft ingediend, wat in vorige begrotingsresoluties was gevraagd; 39. heeft besloten een krediet van 800 000 euro op te nemen op post 1840 voor de exploitatie van restaurants en kantines; herinnert eraan dat het aantal gebruikers in de loop van 2003 en 2004 aanzienlijk zal toenemen door de komst van waarnemers, nieuw personeel en nieuwe leden als gevolg van de uitbreiding; acht het in het belang van de instelling ervoor te zorgen dat leden en personeel de restaurants en kantines in passende omstandigheden en zonder onnodig tijdverlies kunnen gebruiken; verzoekt het Bureau en de quaestoren vóór de eerste lezing van de begroting 2004 de nodige maatregelen goed te keuren om de situatie in de grootste kantine van het Parlement te verbeteren; 40. is, als drijvende kracht achter het streven naar een parlementaire vergadering van de WTO en op een moment dat dit streven zijn doel nadert, vastbesloten ervoor te zorgen dat er voldoende middelen beschikbaar zijn om te voorzien in adequate participatie, met de nodige infrastructuur, van zijn delegaties in alle vergaderingen van, of ter voorbereiding van een dergelijk orgaan; 41. stemt in met de in bijlage 5 van het eerder genoemde verslag van de secretaris-generaal voorgestelde amendementen betreffende de nomenclatuur van Afdeling I; 42. stemt in met een totaal bedrag van 1 231 miljoen euro als raming voor de begroting 2004, zoals bepaald in de bijlage bij de aangenomen teksten, wat overeenkomt met 20% van rubriek 5 (Administratieve uitgaven); maakt, in afwachting van verdere ontwikkelingen, voorbehoud bij zijn standpunt over het totale bedrag voor Afdeling I tot de eerste lezing van het Parlement in het najaar; o o o 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 17 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0088/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de Commissie verzoekschriften ( A5-0145/2003 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 mei 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/…../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Thans zijn er in de Gemeenschap ca. 300 000 locaties die reeds geïdentificeerd zijn als potentieel of daadwerkelijk verontreinigd en dus een aanzienlijk gezondheidsrisico opleveren, en de snelheid waarmee de biodiversiteit afneemt, is de voorbije decennia aanzienlijk toegenomen. Indien geen actie wordt ondernomen, zou dit in de toekomst kunnen resulteren in nog meer verontreinigde locaties en een nog groter biodiversiteitsverlies. Het zoveel mogelijk voorkomen en herstellen van milieuschade draagt bij tot de tenuitvoerlegging van de doelstellingen en beginselen van het communautaire milieubeleid als omschreven in artikel 174 van het Verdrag. Er zij gewezen op het belang van de plaatselijke omstandigheden voor het herstel van de schade. (2) Het voorkomen en het herstel van milieuschade dienen in de praktijk te worden gebracht door de bevordering van het in artikel 174, lid 2, van het Verdrag neergelegde beginsel dat de vervuiler betaalt en overeenkomstig de in artikel 6 van het Verdrag neergelegde strategie van de Europese Unie voor duurzame ontwikkeling . Een van de basisbeginselen van deze richtlijn dient daarom te zijn dat een exploitant wiens activiteiten milieuschade of een onmiddellijk gevaar voor milieuschade hebben veroorzaakt, tot een zekere grens financieel aansprakelijk wordt gesteld, zodat exploitanten ertoe worden aangespoord maatregelen te treffen en praktijken te ontwikkelen om het risico van belangrijke milieuschade zo klein mogelijk te maken, zodat de kans dat zij geconfronteerd worden met de financiële consequenties van hun aansprakelijkheid, wordt verkleind. (3) Daar de doelstellingen van de voorgestelde maatregel, namelijk het tot stand brengen van een gemeenschappelijke raamregeling voor het voorkomen en herstel van milieuschade tegen een geringe kostprijs voor de samenleving, niet op voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang van de voorgestelde maatregel en de gevolgen ervan voor andere communautaire wetgeving zoals Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (6) en Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (7) alsook Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (8) , beter op Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (4) Er moet een omschrijving worden gegeven van begrippen die dienstig zijn voor de juiste uitlegging en toepassing van de regeling waarin deze richtlijn voorziet. Wanneer het betrokken begrip ontleend is aan andere relevante communautaire wetgeving, moet dezelfde definitie worden gehanteerd, zodat gemeenschappelijke criteria kunnen worden toegepast en een eenvormige toepassing kan worden bevorderd. (5) Bij de omschrijving van biodiversiteit moeten ook de beschermde gebieden en natuurgebieden die uit hoofde van nationale natuurbehoudwetgeving zijn aangewezen in aanmerking worden genomen. Wel moet rekening worden gehouden met specifieke situaties ten aanzien waarvan de communautaire richtlijnen of gelijkwaardige nationale bepalingen voorzien in bepaalde afwijkingen van de mate van bescherming die het milieu wordt geboden. (6) Wat de milieuschade betreft, dient deze richtlijn van toepassing te zijn op beroepsactiviteiten waaraan een risico voor de menselijke gezondheid en het milieu is verbonden. Welke activiteiten dit zijn, wordt in beginsel bepaald aan de hand van de desbetreffende communautaire wetgeving waarin de voorschriften zijn opgenomen met betrekking tot bepaalde activiteiten of praktijken die worden geacht een potentieel of feitelijk risico voor de mens of het milieu op te leveren. (7) Met betrekking tot de schade aan de biodiversiteit dient deze richtlijn eveneens van toepassing te zijn op beroepsactiviteiten die uit hoofde van communautaire wetgeving nog niet direct of indirect als feitelijke of potentiële oorzaak van een risico voor de mens op het milieu worden aangemerkt. (8) Deze richtlijn is niet alleen gebaseerd op het preventiebeginsel en het beginsel van "de vervuiler betaalt", maar ook op het algemene beginsel van de zorgvuldigheidsplicht. (9) Deze richtlijn laat nationaal vennootschapsrecht, en in het bijzonder nationale regels voor de aansprakelijkheid van werknemers voor handelingen verricht in het kader van de uitoefening van hun werkzaamheden onverlet. (10) Deze richtlijn, die bij de vaststelling van de bevoegdheden van de bevoegde instanties niet in aanvullende conflictregels voorziet, laat de regels inzake de internationale bevoegdheid van gerechten zoals bijvoorbeeld neergelegd in Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (9) , onverlet. (11) Lidstaten die internationale verdragen en overeenkomsten hebben ondertekend en geratificeerd waarin de aansprakelijkheid voor milieuschade onvoldoende wordt gedekt, moeten stappen nemen opdat deze verdragen en overeenkomsten worden gewijzigd om te zorgen voor een redelijke en evenredige omvang van de aansprakelijkheid. (12) Omdat het voorkomen en herstellen van milieuschade een taak is die rechtstreeks bijdraagt tot de uitvoering van het milieubeleid van de Gemeenschap, dient de overheid de bijzondere verantwoordelijkheid te worden toevertrouwd om te zorgen voor een passende uitvoering en handhaving van de regeling waarin deze richtlijn voorziet. (13) Wil de regeling doeltreffend functioneren, dan dient de bevoegde instantie zelf maatregelen te treffen in gevallen waarin de verantwoordelijke exploitanten niet de nodige maatregelen nemen of kunnen nemen om milieuschade te voorkomen of om dergelijke schade te herstellen. (14) Het herstel dient doeltreffend te zijn zodat wordt gewaarborgd dat de relevante hersteldoelstellingen worden bereikt. Hiertoe moeten passende richtsnoeren worden uitgewerkt, op de juiste toepassing waarvan de bevoegde instantie dient toe te zien. (15) Er dienen passende bepalingen te worden vastgesteld voor situaties waarin zich meer gevallen van milieuschade hebben voorgedaan, op zodanige wijze dat de bevoegde instantie niet kan garanderen dat alle vereiste herstelmaatregelen terzelfder tijd worden genomen. In dergelijke gevallen dient de bevoegde instantie te bepalen welk geval van milieuschade het eerst moet worden hersteld. (16) Overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt, dient een exploitant die milieuschade veroorzaakt of een onmiddellijk gevaar doet ontstaan dat zich dergelijke schade voordoet, in beginsel tot een zekere grens de kosten van de noodzakelijke preventie&nbhy; of herstelmaatregelen te dragen. In gevallen waarin een bevoegde instantie verplicht is of zelf of door middel van een derde maatregelen te treffen in de plaats van een exploitant, dient die instantie het nodige te doen om te garanderen dat de door haar gemaakte kosten op de exploitant worden verhaald. Voorts is het passend dat de exploitanten in laatste instantie de kosten van de evaluatie van milieuschade en, in voorkomend geval, de evaluatie van het onmiddellijk gevaar van het ontstaan van dergelijke schade dragen. (17) Het beginsel dat de vervuiler betaalt vereist dat een duidelijk causaal verband wordt aangetoond tussen de milieuschade of het onmiddellijke gevaar voor milieuschade en de handeling of nalatigheid van de exploitant op wie de kosten moeten worden verhaald en aan wie verzoeken tot het nemen van maatregelen moeten worden gericht. (18) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de noodzakelijke preventieve of herstelmaatregelen ook worden genomen wanneer het beginsel dat de vervuiler betaalt niet kan worden toegepast. Voor dergelijke gevallen dienen de lidstaten naar eigen inzicht bepalingen vast te stellen in overeenstemming met hun eigen rechtssysteem, voorzover zij daadwerkelijk garanderen dat de noodzakelijke preventie&nbhy; of herstelmaatregelen worden gefinancierd. (19) Er moet op passende wijze rekening worden gehouden met situaties waarin de betrokken schade of het onmiddellijk gevaar daarvoor het gevolg is van bepaalde gebeurtenissen waarop de exploitant geen vat heeft, dan wel van uitstoot of activiteiten die uitdrukkelijk waren toegestaan of waarvan de schadelijkheid niet bekend kon zijn toen die gebeurtenis of uitstoot plaatsvond, of waarin personen handelen in de hoedanigheid van liquidateur en voor het overige geen fouten begaan en niet nalatig zijn, of waarin een exploitant niets anders doet dan de ten aanzien van zijn activiteiten geldende voorschriften naleven. In dit verband kunnen zich situaties voordoen waarin het gerechtvaardigd is dat de lidstaten toch tot het nemen van maatregelen gehouden zijn, ook al dient de exploitant de kosten van de preventie&nbhy; of herstelmaatregelen niet te dragen. (20) Goede praktijken in de land- en bosbouw moeten onder de uitzonderingen worden opgenomen. (21) De exploitanten dienen de met preventiemaatregelen samenhangende kosten te dragen wanneer die maatregelen hoe dan ook door de exploitanten moesten worden genomen om te voldoen aan de wettelijke, bestuursrechtelijke en administratieve bepalingen, waaronder die welke deel uitmaken van vergunningen of toelatingen. (22) Er moet in een passende regeling worden voorzien voor gevallen waarin de schade door meer exploitanten is veroorzaakt. (23) De bevoegde instanties dienen het recht te hebben gedurende een redelijke termijn, te rekenen vanaf het tijdstip waarop de preventie&nbhy; of herstelmaatregelen werden voltooid, de aan de maatregelen verbonden kosten op de exploitant te verhalen. (24) Er moet voor worden gezorgd dat doeltreffende uitvoerings&nbhy; en handhavingsinstrumenten ter beschikking staan, terwijl er tevens voor wordt gezorgd dat de gerechtvaardigde belangen van de betrokken exploitanten en andere belanghebbenden naar behoren wordt gewaarborgd. De bevoegde instanties dienen passende onderzoeken uit te voeren en bevoegd te blijven voor specifieke taken waarvoor deskundigheid en een passende administratieve beoordelingsvrijheid vereist zijn, namelijk de taak om de ernst van de schade te beoordelen en te bepalen welke herstelmaatregelen moeten worden genomen. (25) Personen die van de milieuschade ongunstige gevolgen ondervinden of dreigen te ondervinden, moeten het recht hebben de bevoegde instantie om maatregelen te verzoeken. Milieubescherming is evenwel geen scherp afgebakend belang, en individuele personen stemmen niet steeds hun handelingen daarop af of verkeren niet steeds in de mogelijkheid dat te doen. Daarom moet aan gekwalificeerde partijen eveneens de mogelijkheid worden gegeven om op een juiste manier tot de doeltreffende uitvoering van deze richtlijn bij te dragen . (26) Ter vergemakkeling van verzoeken tot het nemen van maatregelen dient in passende procedures te worden voorzien, en dient de bevoegde instantie verplicht te zijn, wanneer het niet mogelijk is binnen een redelijke termijn een besluit te nemen, de belanghebbende hiervan kennis te geven. (27) De betrokken personen en gekwalificeerde partijen dienen ook toegang te hebben tot beroepsprocedures tegen de besluiten en handelingen van de bevoegde instantie of tegen het verzuim te handelen en het recht hebben om in beroep te gaan. Het recht op beroep moet ook worden uitgebreid tot de exploitant. (28) Wanneer milieuschade voor meer lidstaten gevolgen heeft of dreigt te hebben, werken deze lidstaten samen teneinde ervoor te zorgen dat juiste en doeltreffende preventie&nbhy; of, naar gelang het geval, herstelmaatregelen met betrekking tot alle milieuschade worden genomen. (29) De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de exploitanten gebruik maken van alle passende verzekeringen of andere vormen van financiële zekerheid teneinde in een doeltreffende dekking van de uit deze richtlijn voortvloeiende financiële verplichtingen te voorzien. (30) Deze richtlijn belet niet dat de lidstaten strengere bepalingen handhaven of vaststellen met betrekking tot het voorkomen en het herstel van milieuschade, en belet evenmin de vaststelling door de lidstaten van passende bepalingen met betrekking tot situaties waarin de schade twee keer kan worden verhaald als gevolg van samenlopende acties door een bevoegde instantie uit hoofde van deze richtlijn en door een persoon wiens eigendom schade is toegebracht. (31) Op vóór het verstrijken van de voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn vastgestelde termijn toegebrachte schade dienen de bepalingen ervan niet van toepassing te zijn. (32) Binnen een periode van 5 jaar moet de Commissie op Europees niveau duidelijke definities, saneringsnormen en calculatiemethoden vaststellen, in het bijzonder met betrekking tot bijlage II, die in deze richtlijn moeten worden opgenomen. (33) De lidstaten dienen de Commissie verslag uit te brengen over de ervaringen die zij met de toepassing van deze richtlijn hebben opgedaan, teneinde de Commissie in staat te stellen, rekening houdend met de gevolgen voor duurzame ontwikkeling en toekomstige risico's voor het milieu, binnen vijf jaar te komen met voorstellen voor een herziening van de richtlijn. (34) Overeenkomstig overweging 16 van Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad (10) en de toezegging van de Commissie om vóór eind 2001 een wetgevingsvoorstel over milieuaansprakelijkheid in te dienen, dat ook schade door GGO's zal bestrijken, dient de Commissie onverwijld met dit voorstel te komen. HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Deze richtlijn heeft ten doel een raamregeling, op de grondslag van milieuaansprakelijkheid, voor het voorkomen en het herstel van milieuschade tot stand te brengen. Artikel 2 Definities 1. In deze richtlijn wordt verstaan onder: de staat van instandhouding van een natuurlijke habitat wordt als "gunstig" beschouwd wanneer: de staat van instandhouding van een soort wordt als "gunstig" beschouwd wanneer: 2. Schade aan de biodiversiteit als bedoeld in lid 1, punt 17 , onder a), omvat niet de negatieve effecten die het gevolg zijn van handelingen van de exploitant die door de betrokken instanties uitdrukkelijk werden toegestaan conform bepalingen ter uitvoering van artikel 6, leden 3 en 4, van Richtlijn 92/43/EEG of conform enige andere bepaling van nationaal recht met een soortgelijke strekking ten aanzien van habitats en soorten die uit hoofde van nationale natuurbehoudwetgeving worden beschermd maar waarop de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG niet van toepassing zijn, voorzover die nationale bepalingen ten minste gelijkwaardige garanties bieden, met inbegrip van de vereiste compensatiemaatregelen. Schade aan de biodiversiteit omvat niet de ongunstige gevolgen van handelingen van de exploitant die door de betrokken instanties uitdrukkelijk werden toegestaan overeenkomstig bepalingen ter uitvoering van artikel 9 van Richtlijn 79/409/EEG of artikel 16 van Richtlijn 92/43/EEG. Artikel 3 Werkingssfeer 1. Deze richtlijn is van toepassing op milieuschade die wordt veroorzaakt of naar alle waarschijnlijkheid zal worden veroorzaakt door de uitoefening van enige in bijlage I genoemde beroepsactiviteit of door enigerlei stof die in het kader van een dergelijke beroepsactiviteit wordt gebruikt, alsook op elk onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich voordoet als gevolg van een van die activiteiten of stoffen . 2. Deze richtlijn is ook van toepassing op schade aan de biodiversiteit als gevolg van de uitoefening van enige andere beroepsactiviteit dan de in bijlage I genoemde of door enigerlei stof die in het kader van dergelijke beroepsactiviteiten wordt gebruikt , alsook op elk onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich voordoet als gevolg van een van die activiteiten of stoffen . Vijf jaar na de inwerkingtreding ervan, is deze richtlijn van toepassing op alle milieuschade die wordt veroorzaakt of naar alle waarschijnlijkheid zal worden veroorzaakt door de uitoefening van een beroepsactiviteit, niet alleen die welke in bijlage I worden genoemd, of door enigerlei stof die in het kader van een dergelijke beroepsactiviteit wordt gebruikt, alsook op elk onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich voordoet als gevolg van een van die activiteiten of stoffen. 3. Onverminderd het bepaalde in de tweede en derde alinea is deze richtlijn niet van toepassing op milieuschade veroorzaakt door of in verband met, of enig onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich voordoet ten gevolge van of in verband met zeevervoer met betrekking waartoe de aansprakelijkheid of schadevergoeding geregeld is bij een van de volgende overeenkomsten, in voorkomend geval: Deze richtlijn is van toepassing op alle gevallen waarin de relevante internationale overeenkomsten nog niet door de Europese Gemeenschap en/of de lidstaten zijn geratificeerd en nog niet in werking zijn getreden. Uiterlijk vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van de richtlijn presenteert de Commissie een analyse van de leemten in de relevante internationale overeenkomsten en communautaire wetgeving en werkt zij zo nodig voorstellen uit voor de toepassing van deze richtlijn op milieuschade veroorzaakt door of in verband met, of op onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich voordoet als gevolg van of in verband met zeevervoer, voorzover in de genoemde internationale overeenkomsten geen aansprakelijkheid voor deze schade is vastgelegd. 4. Onverminderd het bepaalde in de tweede en derde alinea is deze richtlijn niet van toepassing op de nucleaire risico's en de milieuschade veroorzaakt door of in verband met, of het onmiddellijk gevaar dat zich dergelijke schade voordoet als gevolg van of in verband met de ontplooiing van de activiteiten waarop het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie van toepassing is, of als gevolg van een incident of activiteit met betrekking waartoe de aansprakelijkheid of schadevergoeding geregeld is bij een van de volgende overeenkomsten, in voorkomend geval: De richtlijn is van toepassing op alle gevallen waarin de relevante internationale overeenkomsten nog niet door de Europese Gemeenschap en/of de lidstaten zijn geratificeerd en nog niet in werking zijn getreden; Uiterlijk vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn presenteert de Commissie een analyse van de leemten in de relevante internationale overeenkomsten en communautaire wetgeving en werkt zij zo nodig voorstellen uit voor de toepassing van deze richtlijn op milieuschade veroorzaakt door of in verband met, of op onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich voordoet als gevolg van of in verband met vervuiling door nucleair materiaal, voor zover in de genoemde internationale overeenkomsten geen aansprakelijkheid voor deze schade is vastgelegd. 5. Deze richtlijn laat strengere bepalingen van het Gemeenschapsrecht met betrekking tot de uitvoering van enige binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallende activiteit alsook de wetgeving van de Gemeenschap houdende regels inzake collisie onverlet. 6. Deze richtlijn is niet van toepassing op milieuschade of op onmiddellijk gevaar dat zich dergelijke schade voordoet als gevolg van wijdverspreide, diffuse verontreiniging waarbij onmogelijk een oorzakelijk verband kan worden gelegd tussen de schade en de activiteiten van bepaalde individuele exploitanten. 7. Deze richtlijn is niet van toepassing op activiteiten die uitsluitend de landsverdediging dienen. 8. Deze richtlijn verleent particulieren geen recht op schadevergoeding voor economische verliezen die zij zouden kunnen hebben geleden als gevolg van milieuschade of onmiddellijk gevaar dat zich dergelijke schade voordoet. Artikel 4 Bepaling en controle van de staat van instandhouding Onverminderd artikel 11 van Richtlijn 92/43/EEG bepalen en controleren de lidstaten de staat van instandhouding van de habitats en de soorten van de lijsten in bijlagen I, II en IV van die richtlijn. Artikel 5 Voorkomen 1. Wanneer zich nog geen milieuschade heeft voorgedaan maar onmiddellijk gevaar bestaat dat dergelijke schade zich zal voordoen, neemt de exploitant onverwijld en zonder een dienaangaand verzoek van de bevoegde instantie af te wachten, de nodige preventiemaatregelen . 2. De lidstaten bepalen dat de exploitanten wanneer zulks dienstig is, en in ieder geval wanneer het onmiddellijk gevaar voor belangrijke milieuschade ondanks de door de betrokken exploitant genomen preventiemaatregelen niet verdwijnt, verplicht zijn de bevoegde instantie zo spoedig mogelijk over alle ter zake dienende aspecten van de situatie te informeren. 3. De bevoegde overheid kan te allen tijde: 4. Indien een exploitant de verplichtingen waarin de leden 1 en 3, onder a) en c) voorzien, niet naleeft, ziet de bevoegde instantie erop toe dat de nodige preventiemaatregelen worden genomen . Artikel 6 Herstel 1. Wanneer zich milieuschade heeft voorgedaan, informeert de exploitant onverwijld de bevoegde instantie over alle ter zake dienende aspecten van de situatie en neemt zonder een verzoek daartoe van de bevoegde instantie af te wachten de nodige herstelmaatregelen. 2. De bevoegde instantie kan te allen tijde: 3. De bevoegde instantie stelt in overeenstemming met Bijlage II en in samenwerking met de betrokken exploitant vast welke herstelmaatregelen moeten worden genomen. 4. Indien de exploitant niet voldoet aan de verplichtingen uit hoofde van lid 1 of lid 2, onder a) en b), zorgt de bevoegde instantie ervoor dat de nodige herstelmaatregelen worden genomen . 5. Wanneer zich meer gevallen van milieuschade hebben voorgedaan op zodanige wijze dat de bevoegde instantie niet kan garanderen dat de noodzakelijke herstelmaatregelen gelijktijdig worden genomen, is de bevoegde instantie gerechtigd te bepalen welk geval van milieuschade eerst moet worden hersteld. Bij het nemen van deze beslissing houdt de bevoegde instantie onder meer rekening met de aard, de omvang en de ernst van de verschillende gevallen van de betrokken milieuschade, de mogelijke gevaren voor de volksgezondheid, alsook met de mogelijkheden voor herstel ter plaatse . 6. Onverminderd enige verdere actie die door de bevoegde instantie krachtens dit artikel kan worden verlangd, zorgen de lidstaten ervoor dat wanneer exploitanten weten dat er milieuschade is opgetreden en zij over passende noodplannen beschikken, deze exploitanten verplicht en gemachtigd zijn de noodzakelijke herstelmaatregelen te nemen die mogelijk zijn binnen het kader van dergelijke noodplannen, zonder een verzoek daartoe van de bevoegde instantie af te wachten. Artikel 7 Aanvullende bepalingen inzake preventie en herstel 1. Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 10 , lid 1, zorgen de lidstaten ervoor dat de bevoegde instanties, in het kader van hun discretionaire bevoegdheid , de noodzakelijke herstel&nbhy; of preventiemaatregelen nemen : 2. De maatregelen die worden genomen uit hoofde van lid 1, onder a), b) en c), laten de financiële aansprakelijkheid van de betrokken exploitant uit hoofde van deze richtlijn alsook de artikelen 87 en 88 van het Verdrag onverlet. 3. De lidstaten zijn in de in lid 1 genoemde gevallen verantwoordelijk voor de schade die wordt veroorzaakt door op hun grondgebied gevestigde exploitanten en gevolgen heeft of dreigt te hebben voor een andere lidstaat. Artikel 8 Verhaal van de kosten 1. Onverminderd het bepaalde in de artikelen 9, 10, 11, 12 en 13, verhaalt de bevoegde instantie de kosten die zij in samenhang met het nemen van preventie- of herstelmaatregelen uit hoofde van deze richtlijn heeft gedragen, op de exploitant , indien zij een duidelijk causaal verband kan aantonen tussen de handelingen of nalatigheid van de exploitant en de milieuschade of het onmiddellijke gevaar daarvoor. 2. De bevoegde instantie verhaalt op de exploitant of een derde persoon die de schade of het onmiddellijk gevaar voor schade heeft veroorzaakt, eveneens de kosten van het opmaken van de milieuschade en, in voorkomend geval, de kosten van de evaluatie van het onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich zal voordoen. Artikel 9 Toerekening van de kosten in samenhang met bepaalde schade aan de biodiversiteit Onverminderd artikel 11 is in de in artikel 3, lid 2, bedoelde gevallen, wanneer niet is bewezen dat de exploitant die de schade of het onmiddellijk gevaar voor schade heeft veroorzaakt een fout heeft gemaakt of nalatig is geweest, die exploitant niet verplicht de kosten te dragen van de preventie&nbhy; of herstelmaatregelen die uit hoofde van deze richtlijn worden getroffen. Artikel 10 Uitzonderingen 1. Onverminderd artikel 11 is een exploitant niet gehouden de kosten te dragen van preventie- of herstelmaatregelen die ingevolge deze richtlijn worden genomen indien de milieuschade of het onmiddellijk gevaar dat zich dergelijke schade voordoet uitsluitend veroorzaakt is door: 2. Onverminderd artikel 11 is een exploitant niet verplicht de kosten te dragen van de preventie&nbhy; of herstelmaatregelen die uit hoofde van deze richtlijn worden genomen, indien de milieuschade of het onmiddellijk gevaar dat dergelijke schade zich voordoet, het gevolg is van: 3. Wanneer de exploitant een persoon is die handelt in de hoedanigheid van liquidateur, is die persoon niet persoonlijk verplicht de kosten in samenhang met het voorkomen of het herstel uit hoofde van deze richtlijn te dragen, voorzover die persoon handelt overeenkomstig de desbetreffende nationale bepalingen inzake insolventie, liquidaties, faillissementen en soortgelijke procedures en zich voor het overige niet schuldig maakt aan enige fout of nalatigheid. Artikel 11 Toerekening van de kosten in samenhang met bepaalde preventie- en herstelmaatregelen 1. De lidstaten zien erop toe dat de exploitanten in alle omstandigheden alle kosten dragen in samenhang met preventie- en herstelmaatregelen die zij hoe dan ook hadden moeten nemen ter naleving van de wettelijke, bestuursrechtelijke en administratieve bepalingen, met inbegrip van eventuele vergunningen of toelatingen, die op hun activiteiten van toepassing zijn. 2. Met het oog op de afbakening van de in lid 1 bedoelde wettelijke, bestuursrechtelijke en administratieve bepalingen wordt geen rekening gehouden met artikel 5 . 3. Onverminderd artikel 10 en lid 2 neemt de bevoegde overheid en een bevoegde rechtbank of gerechtelijke instantie bij de vaststelling van de mate van verantwoordelijkheid en het bedrag van de door een exploitant te betalen financiële compensatie in verband met de aansprakelijkheid, de volgende verzachtende omstandigheden in aanmerking: Artikel 12 Toerekening van de kosten in door meer partijen veroorzaakte schadegevallen De lidstaten mogen ten aanzien van gevallen waarin de bevoegde instantie met een voldoende graad van waarschijnlijkheid aannemelijk kan maken dat één en dezelfde schade door de handelingen of nalatigheid van meerdere exploitanten werd veroorzaakt, ofwel bepalen dat de betrokken exploitanten hoofdelijk financieel aansprakelijk worden gesteld voor die schade, ofwel bepalen dat de bevoegde instantie op een correcte en redelijke basis het aandeel van de kosten vaststelt dat door iedere exploitant moet worden gedragen. Artikel 13 Verjaringstermijn voor het verhalen van de kosten De bevoegde instantie is gerechtigd tegen de exploitant die de schade of het onmiddellijk gevaar voor schade heeft veroorzaakt, de procedure voor het verhalen van de kosten met betrekking tot alle uit hoofde van deze richtlijn genomen maatregelen in te leiden gedurende een periode van vijf jaar, te rekenen vanaf de datum waarop de betrokken maatregelen ten uitvoer zijn gelegd. Artikel 14 Bevoegde instantie 1. De lidstaten wijzen een of meer onafhankelijke en neutrale instanties aan die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de taken waarin deze richtlijn voorziet. Wanneer een lidstaat beslist de bevoegde instantie niet te machtigen om verbindende besluiten vast te stellen of dergelijke besluiten te doen naleven, zorgt de lidstaat ervoor dat een rechtbank of een andere onafhankelijke en neutrale overheidsinstantie over de rechtsmacht beschikt om dergelijke besluiten vast te stellen en te doen naleven. 2. Ongeacht of het in lid 1, tweede alinea, besluit wordt vastgesteld door de bevoegde instantie, een rechtbank of een andere onafhankelijke en neutrale overheidsinstantie, blijft het de taak van de bevoegde instantie vast te stellen welke exploitant de schade of het onmiddellijk gevaar voor schade heeft veroorzaakt, de ernst van de schade te beoordelen en te bepalen welke herstelmaatregelen overeenkomstig bijlage II moeten worden genomen. 3. De lidstaten zien erop toe dat de bevoegde instanties de passende onderzoeken uitvoeren teneinde hun taken uit hoofde van deze richtlijn te vervullen, los van enig voorafgaand verzoek tot het nemen van maatregelen overeenkomstig artikel 15 . Met het oog daarop is de bevoegde instantie gemachtigd van de betrokken exploitant te verlangen dat hij alle informatie en gegevens verstrekt die nodig zijn met het oog op het onderzoek. De lidstaten specificeren de nadere regels met betrekking tot de vordering van dergelijke informatie en gegevens door de bevoegde instantie. 4. De lidstaten dragen ervoor zorg dat de bevoegde instantie derden de uitvoering van de noodzakelijke preventie&nbhy; of herstelmaatregelen kan delegeren of opdragen. 5. Elk uit hoofde van deze richtlijn genomen besluit waarbij het treffen van preventie&nbhy; of herstelmaatregelen wordt opgelegd, dient de precieze gronden te vermelden waarop het gebaseerd is. Van een dergelijk besluit wordt onverwijld kennis gegeven aan de betrokken exploitant, die terzelfder tijd wordt ingelicht over de rechtsmiddelen waarover hij krachtens de in de betrokken lidstaat geldende wetgeving beschikt alsmede over de termijnen waaraan die rechtsmiddelen zijn gebonden. 6. Alle door de bevoegde instantie uit hoofde van dit artikel genomen besluiten laten het recht van exploitanten onverlet bij een rechtbank of een ander onafhankelijk en onpartijdig orgaan dat bij wet is opgericht, beroep tegen deze besluiten aan te tekenen. Deze beroepsprocedures mogen niet leiden tot vertragingen bij het nemen van dringend noodzakelijke herstelmaatregelen, teneinde verdere milieu- en economische schade te voorkomen. Artikel 15 Verzoeken om maatregelen 1. Onverminderd eventuele onderzoeken die door de bevoegde instantie op eigen initiatief worden aangevat, hebben personen die de ongunstige effecten van milieuschade ondervinden of dreigen te ondervinden alsook de gekwalificeerde partijen het recht: 2. Het verzoek om maatregelen dient vergezeld te gaan van alle relevante informatie en gegevens ter ondersteuning van de opmerkingen die met betrekking tot de milieuschade in kwestie worden voorgelegd. 3. Wanneer het verzoek om maatregelen en de vergezellende opmerkingen voldoende aannemelijk maken dat er milieuschade is, neemt de bevoegde instantie deze opmerkingen en dit verzoek om maatregelen in overweging. 4. De bevoegde instantie biedt de betrokken exploitant de gelegenheid, zijn standpunt met betrekking tot het verzoek om maatregelen en de vergezellende opmerkingen kenbaar te maken. 5. De bevoegde instantie stelt zo spoedig mogelijk, en in elk geval binnen een termijn die redelijk is in het licht van de aard, omvang en ernst van de milieuschade in kwestie, de betrokken persoon of gekwalificeerde partij in kennis van haar besluit inzake het al dan niet nemen van maatregelen, en motiveert dit besluit. 6. Wanneer de bevoegde instantie ondanks al haar inspanningen er niet in slaagt binnen de in lid 5 bedoelde termijn tot een besluit te komen over het al dan niet nemen van maatregelen, dient de bevoegde instantie vóór het verstrijken van een termijn van vier maanden vanaf de indiening van het verzoek om maatregelen de betrokken persoon of gekwalificeerde partij in kennis te stellen van de stappen en maatregelen die zij heeft genomen en zal nemen om de toepassing van deze richtlijn binnen een tijdsbestek dat met een correcte totstandbrenging van de doelstelling van de richtlijn verenigbaar is, te garanderen. Artikel 16 Beroepsprocedures 1. Elke persoon of gekwalificeerde partij die een verzoek om maatregelen uit hoofde van deze richtlijn heeft ingediend, heeft toegang tot een procedure voor een rechtbank of een andere onafhankelijke en neutrale overheidsinstantie die bevoegd is de besluiten en handelingen of het verzuim om te handelen van de bevoegde instantie aan de procedurele en materieelrechtelijke voorschriften te beoordelen. 2. Deze richtlijn laat alle nationale wettelijke bepalingen volgens welke de administratieve beroepsprocedures worden uitgeput alvorens een gerechtelijke procedure wordt ingeleid, onverlet. Artikel 17 Financiële zekerheid 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de exploitanten gebruikmaken van passende verzekeringen of andere vormen van financiële zekerheid ter dekking van hun aansprakelijkheid krachtens deze richtlijn in verband met de in Bijlage I genoemde activiteiten . Deze bepaling wordt binnen drie jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn van toepassing op activiteiten zoals bedoeld in Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (11) . Deze bepaling wordt binnen zes jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn van toepassing op alle andere in Bijlage I genoemde activiteiten. 2. Lidstaten kunnen besluiten deze bepalingen niet van toepassing te verklaren op activiteiten met een laag risico en zij kunnen overwegen maximumdrempels vast te stellen met betrekking tot verzekeringsvereisten krachtens deze bepalingen. 3. De Commissie evalueert de werking van deze bepaling en zal indien noodzakelijk binnen zes jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn komen met voorstellen betreffende drempels en het vaststellen van drempels voor minimale financiële zekerheden die vereist zijn in verband met de verschillende onder Bijlage I vallende activiteiten. 4. De lidstaten nemen ook maatregelen ter bevordering van de ontwikkeling van passende financiële garantieinstrumenten en &nbhy;markten in verband met alle beroepsactiviteiten en alle soorten milieuschade . Artikel 18 Samenwerking tussen de lidstaten 1. Wanneer milieuschade gevolgen heeft of dreigt te hebben voor meerdere lidstaten, werken die lidstaten samen teneinde ervoor te zorgen dat correcte en doeltreffende preventie&nbhy; of, in voorkomend geval, herstelmaatregelen met betrekking tot alle milieuschade worden genomen. 2. Wanneer zich milieuschade heeft voorgedaan, verstrekt de getroffen lidstaat onverwijld informatie aan andere lidstaten die hiervan mogelijkerwijze ongunstige effecten zouden kunnen ondervinden. Indien een lidstaat een geval van milieuschade buiten zijn eigen grondgebied vaststelt, rapporteert hij dat onmiddellijk aan de Commissie, die vervolgens elke andere betrokken lidstaat hierover informeert. Artikel 19 Verhouding tot het nationaal recht 1. Deze richtlijn belet niet dat de lidstaten strengere bepalingen handhaven of invoeren inzake preventie en herstel van milieuschade, met inbegrip van de aanwijzing van bijkomende activiteiten waarop de voorschriften inzake preventie en herstel van deze richtlijn van toepassing zijn, de aanwijzing van additionele verantwoordelijke partijen en de manier waarop de financiële verantwoordelijkheid aan de verantwoordelijke partijen wordt toegewezen of over die partijen wordt verdeeld. 2. De lidstaten stellen passende bepalingen vast met inbegrip van een verbod op meervoudige schadevergoeding, met betrekking tot situaties waarin de kans bestaat dat de schade twee keer wordt verhaald omdat tegelijk actie wordt ondernomen door een bevoegde instantie uit hoofde van deze richtlijn en door een persoon van wie de eigendommen schade hebben opgelopen. Artikel 20 Aanvullende wetgeving in verband met schade door GGO's De Commissie dient een voorstel in als aanvulling op het regelgevingskader inzake aansprakelijkheid voor schade veroorzaakt door GGO's, teneinde de wetgeving te completeren die nodig is voor ontwikkeling op het gebied van moderne biotechnologie. Het voorstel betreft met name schade veroorzaakt door de aanwezigheid van GGO's in producten waarvan de producenten geen gebruik hebben gemaakt van dergelijke organismen. Artikel 21 Temporele afbakening van de werkingssfeer Deze richtlijn is niet van toepassing op schade veroorzaakt door activiteiten die hebben plaatsgegrepen vóór de in artikel 23 , lid 1, genoemde datum. In het bijzonder is deze richtlijn niet van toepassing op schade veroorzaakt door afval waarvan de verwijdering op geoorloofde wijze heeft plaatsgevonden in erkende verwijderingsinstallaties vóór de in artikel 23 , lid 1, genoemde datum en voor stoffen die in het milieu werden geloosd vóór de in artikel 23 , lid 1, genoemde datum. Artikel 22 Verslagen De lidstaten brengen uiterlijk op ... (12) verslag uit bij de Commissie over de bij de toepassing van deze richtlijn opgedane ervaring. De nationale verslagen dienen de in bijlage III genoemde informatie en gegevens te bevatten. Op basis hiervan dient de Commissie een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad, eventueel vergezeld van een voorstel indien zij dit passend acht. Artikel 23 Tenuitvoerlegging 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen, alsook een tabel die de correspondentie aangeeft tussen deze richtlijn en de vastgestelde nationale bepalingen. Artikel 24 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 25 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I IN ARTIKEL 3, LID 1, BEDOELDE ACTIVITEITEN Opmerking: In uitvoering van artikel 22 of Richtlijn 2000/60/EG worden de Richtlijnen 76/464/EEG en 80/68/EEG per 22 december 2013 ingetrokken; met ingang van 23 december 2013 worden de relevante bepalingen van Richtlijn 2000/60/EG volledig van toepassing. Bijgevolg wordt voor de toepassing van deze richtlijn slechts rekening gehouden met Richtlijn 2000/60/EG met ingang van die laatste datum. Deze activiteiten omvatten onder meer de exploitatie van stortplaatsen overeenkomstig Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (18) en de exploitatie van verbrandingsinstallaties en van meeverbrandingsinstallaties overeenkomstig Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (19) . BIJLAGE II HERSTEL VAN MILIEUSCHADE 1. INLEIDING In deze bijlage worden richtsnoeren opgenomen, waarmee de bevoegde instanties in het kader van hun discretionaire bevoegdheid rekening moeten houden bij het herstel van milieuschade. 2. HERSTELDOELSTELLINGEN 2.1. Herstel van milieuschade, in de zin van schade aan de biodiversiteit en verontreiniging van wateren, wordt bereikt door de beschadigde habitats en soorten terug in hun referentietoestand te brengen. Mits inachtneming van punt 3.2.3. wordt deze doelstelling in beginsel bereikt door de beschadigde habitats, soorten en daarmee verbonden ecosysteemdiensten of relevante wateren terug in hun referentietoestand te brengen en door te compenseren voor de tussentijdse verliezen. Het herstel gebeurt via rehabilitatie, vervanging of het tot stand brengen van een gelijkwaardig substituut voor aangetaste natuurlijke rijkdommen en/of ecosysteemdiensten op de oorspronkelijk beschadigde locatie of op een andere locatie. 2.2. Herstel van milieuschade, in de zin van waterverontreiniging en van schade aan de biodiversiteit, houdt ook in dat significante schade aan of significante potentiële risico's voor de volksgezondheid worden weggenomen wanneer dergelijke schade of dergelijk risico aanwezig is. 2.3. Wanneer verontreinigde bodems of ondergrond de volksgezondheid significant schaadt of het risico op dergelijke schade doet ontstaan, moeten de nodige maatregelen worden getroffen om ervoor te zorgen dat de relevante verontreinigende stoffen worden gecontroleerd, ingeperkt, verminderd of verwijderd, zodat de verontreinigde bodems geen significante schade of gevaar van significante schade voor de volksgezondheid meebrengen die onverenigbaar zijn met het huidige of aannemelijk toekomstige gebruik van het desbetreffende terrein. Welk toekomstig gebruik als aannemelijk wordt beschouwd, wordt vastgesteld op basis van de regelgeving voor de bodembestemming die van kracht was op het tijdstip van de schade. 2.4. Het bereiken van de doelstelling van deze richtlijn houdt ook in dat er herstel moet plaatsvinden om te compenseren voor tussentijdse verliezen die zijn geleden tussen de schadedatum en de datum van herstel van de referentietoestand. 3. HERSTEL 3.1. Selectie van de redelijke herstelopties Vaststelling van de maatregelen voor herstel in situ 3.1.1. Een eerste hersteloptie voor de bevoegde instantie is de optie van natuurlijke regeneratie, dat wil zeggen herstel waarbij geen menselijke interventie plaatsvindt om de beschadigde natuurlijke rijkdommen en/of diensten terug in of in de richting van hun referentietoestand te brengen. 3.1.2. Als andere mogelijk hersteloptie kan de bevoegde instantie acties overwegen om de natuurlijke rijkdommen en diensten op directe en versnelde wijze terug in hun referentietoestand te brengen. Vaststelling van de compensatoire herstelmaatregelen 3.1.3. Voor elke optie buigt de bevoegde instantie zich over de mogelijke compenserende herstelmaatregelen om het tussentijds verlies van de natuurlijke rijkdommen en diensten in afwachting van het herstel te compenseren. 3.1.4. De bevoegde instantie zorgt ervoor dat bij de vaststelling van de compensatoire herstelmaatregelen rekening wordt gehouden met de tijdsdimensie door verdiscontering van de waarde die aan de natuurlijke rijkdommen en/of diensten moet worden toegekend. 3.1.5. In de mate van het haalbare moet de bevoegde instantie bij de vaststelling van de compenserende herstelmaatregelen in de eerste plaats kiezen voor acties die natuurlijke rijkdommen en/of diensten opleveren van hetzelfde type, dezelfde kwaliteit en vergelijkbare waarde als die welke beschadigd zijn geworden. 3.1.6. Bij de bepaling van de omvang van de herstelmaatregelen met het oog op de totstandbrenging van natuurlijke rijkdommen en/of diensten van hetzelfde type, dezelfde kwaliteit en vergelijkbare waarde als die welke verloren zijn gegaan, kiest de bevoegde instantie bij voorkeur voor evaluatietechnieken waarbij de waarde van een rijkdom of dienst tegen een vergelijkbare rijkdom of dienst wordt afgewogen. In een dergelijke aanpak bepaalt de bevoegde instantie de omvang van de herstelmaatregelen die natuurlijke rijkdommen en/of diensten opleveren van eenzelfde kwaliteit als die welke verloren zijn gegaan. 3.1.7 Als , naar het oordeel van de bevoegde instantie, een waardebepaling van de verloren gegane rijkdommen en/of diensten mogelijk is, maar een waardebepaling van de vervangende natuurlijke rijkdommen en/of diensten niet haalbaar is binnen een redelijke termijn of tegen redelijke kosten, kan de bevoegde instantie de geldelijke waarde van de verloren gegane natuurlijke rijkdommen en/of diensten schatten en de omvang van de herstelmaatregel kiezen ten belope van een bedrag dat gelijkwaardig is met de verloren gegane waarde. 3.2. Keuze van de herstelopties 3.2.1. Nadat de bevoegde instantie een redelijk aantal herstelopties heeft vastgelegd, weegt zij deze opties onderling af op basis van ten minste: 3.2.2. Wanneer kan worden verwacht dat meerdere opties dezelfde waarde opleveren, wordt de goedkoopste gekozen. 3.2.3 Bij de evaluatie van de verschillende herstelopties heeft de bevoegde instantie het recht om maatregelen voor herstel in situ te kiezen die de beschadigde biodiversiteit, wateren of bodems niet terug in hun referentietoestand brengen , indien volledig herstel onredelijk hoge kosten zou vergen. 3.2.4. De bevoegde instantie moet de exploitant uitnodigen om samen te werken bij de tenuitvoerlegging van de in deze bijlage omschreven procedures zodat bedoelde procedures naar behoren en daadwerkelijk ten uitvoer worden gelegd. De deelname van de exploitant kan gebeuren in de vorm van, onder meer, het leveren van de nodige informatie en gegevens. 3.2.5. De bevoegde instantie nodigt de personen op wiens terrein herstelmaatregelen worden getroffen uit om hun opmerkingen te maken en zij houdt rekening met die opmerkingen. 3.2.6. Op basis van bovenbedoelde evaluatie beslist de bevoegde instantie welke herstelmaatregelen ten uitvoer worden gelegd. BIJLAGE III IN ARTIKEL 22 , EERSTE ALINEA, BEDOELDE INFORMATIE EN GEGEVENS De in artikel 22 , lid 1, bedoelde nationale verslagen dienen een lijst te bevatten van de gevallen van milieuschade en de krachtens deze richtlijn toegerekende gevallen van aansprakelijkheid, met daarbij de volgende informatie en gegevens voor elk geval: (1) Datum waarop het geval van milieuschade zich heeft voorgedaan en datum waarop de procedures overeenkomstig deze richtlijn zijn ingeleid. (2) Industrie&nbhy;classificatiecode van de aansprakelijke rechtspersoon/rechtspersonen. (3) Type milieuschade. (4) Kosten voor de preventie- en herstelmaatregelen als gedefinieerd in deze richtlijn: (5) Bedrag van de extra administratieve kosten die jaarlijks door de overheidsadministratie moeten worden gedragen voor het opzetten en doen functioneren van de administratieve structuren voor de toepassing en handhaving van deze richtlijn. (6) Zijn er procedures van beroep in rechte of hoger beroep ingeleid door, hetzij aansprakelijke partijen, hetzij gekwalificeerde partijen? (Specificeer de identiteit van de eisers en het resultaat van deze procedures). (7) Resultaat van het herstelproces. (8) Datum van stopzetting van de procedure. In hun verslagen kunnen de lidstaten alle overige informatie en gegevens opnemen op gebieden als de wenselijkheid van invoering van beperkte aansprakelijkheid in bepaalde gevallen, die zij nuttig achten voor een goede evaluatie van de toepassing van deze richtlijn. Binnen drie jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn wordt nagegaan of eventueel een bovengrens voor de financiering moet worden ingevoerd.