(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2009)0516 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en de artikelen 37 en 152, lid 4, onder b), van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0211/2009), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad met als titel „Gevolgen van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon voor de lopende interinstitutionele besluitvormingsprocedures” ( COM(2009)0665 ), – gelet op artikel 294, lid 3, en de artikelen 43, lid 2, en 168, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 december 2009 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0018/2010 ), 1. neemt het hierbij opgenomen standpunt in eerste lezing aan; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 25 maart 2010 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2010/EU van het Europees Parlement en de Raad tot intrekking van Beschikking 79/542/EEG van de Raad tot vaststelling van een lijst van derde landen of delen van derde landen, alsmede tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften, gezondheidsvoorschriften en voorschriften inzake de veterinaire certificering voor de invoer in de Gemeenschap van levende dieren en vers vlees daarvan (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Besluit nr. 477/2010/EU.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0058 – C7-0041/2010), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 hiervan, – gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening), – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0047/2010 ), A. overwegende dat de Europese Unie de nodige wetgeving- en begrotingsinstrumenten heeft ingesteld om bijkomende steun te verlenen aan werknemers die te lijden hebben onder de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om deze werknemers bij hun herintrede op de arbeidsmarkt te begeleiden, B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel zou moeten zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking zou moeten worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om gebruik te maken van het EFG, C. overwegende dat Litouwen om steun heeft gevraagd in verband met gedwongen ontslagen in 49 bedrijven die werkzaam zijn in de sector meubelfabricage (3) , D. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die zijn vastgelegd in de EFG-verordening, 1. verzoekt de betrokken instellingen zich de nodige inspanningen te getroosten om de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; 2. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe verbonden hebben een vlotte en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering werkloos geworden zijn; 3. wijst erop dat in verband met het steeds groter aantal aanvragen voor een bijdrage uit het EFG er verdere verbeteringen van de procedure nodig zijn; verzoekt derhalve de Commissie te evalueren hoe de periode tussen de aanvraag van een lidstaat en de betaling van de financiële bijdrage verkort kan worden en zo snel mogelijk verslag uit te brengen aan het Parlement; 4. onderstreept dat de Europese Unie alles in het werk moet stellen om de gevolgen van de wereldwijde economische en financiële crisis op te vangen; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen bij de re-integratie van ontslagen werknemers in de arbeidsmarkt; 5. beklemtoont dat het EFG overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet bijdragen tot de re-integratie van elke afzonderlijke ontslagen werknemer; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 6. verzoekt de Commissie in haar voorstellen voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG en in haar jaarverslagen gedetailleerde informatie op te nemen over aanvullende financiering uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) en andere structuurfondsen; 7. waarschuwt de Commissie in het kader van de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG voor systematische overschrijving van betalingskredieten uit het ESF, aangezien het EFG is opgericht als een op zichzelf staand specifiek hulpmiddel met eigen doelstellingen en termijnen; 8. benadrukt dat de werking en de toegevoegde waarde van het EFG moeten worden beoordeeld in de context van de algemene evaluatie van de op basis van het IIA van 17 mei 2006 ingevoerde programma's en diverse andere instrumenten, in het kader van de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader 2007-2013; 9. stelt vast dat de nieuwe voorstellen van de Commissie voor een besluit betreffende de beschikbaarstelling van het EFG elk betrekking hebben op één enkele aanvraag van één lidstaat, hetgeen in overeenstemming is met de verzoeken van het Parlement; 10. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 11. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 25 maart 2010 betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (4) , en met name punt 28, gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (5) , en met name artikel 12, lid 3, gezien het voorstel van de Europese Commissie, overwegende hetgeen volgt: (1) Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, met als doel hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt. (2) Het EFG staat sinds 1 mei 2009 ook open voor aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis. (3) Het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 staat uitgaven uit het EFG toe binnen een jaarlijks maximum van 500 miljoen EUR. (4) Op 23 september 2009 diende Litouwen een aanvraag in om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen in verband met gedwongen ontslagen in de sector meubelfabricage. De aanvraag werd op 16 oktober 2009 met aanvullende informatie vervolledigd. Aangezien deze aanvraag in overeenstemming is met de voorschriften voor de bepaling van de financiële steun van artikel 10 van verordening (EG) nr. 1927/2006, stelt de Commissie voor een bedrag van 662 088 EUR ter beschikking te stellen. (5) Er moeten bijgevolg middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om te voorzien in een financiële bijdrage voor de door Litouwen ingediende aanvraag. HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 wordt uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering 662 088 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld. Artikel 2 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Brussel, 25 maart 2010 Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0056 – C7-0035/2010), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 hiervan, – gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening), – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0048/2010 ), A. overwegende dat de Europese Unie de nodige wetgeving- en begrotingsinstrumenten heeft ingesteld om bijkomende steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen ondervinden van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om deze werknemers bij hun herintreding op de arbeidsmarkt te begeleiden, B. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel zou moeten zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking zou moeten worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om gebruik te maken van het EFG, C. overwegende dat Litouwen om steun heeft gevraagd in verband met gedwongen ontslagen in 45 bedrijven die alle actief zijn in de sector vervaardiging van kleding (3) , D. overwegende dat de aanvragen voldoen aan de criteria voor subsidiabiliteit die zijn vastgelegd in de EFG-verordening, 1. verzoekt de betrokken instellingen zich de nodige inspanningen te getroosten om de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; 2. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe verbonden hebben een vlotte en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering werkloos geworden zijn; 3. wijst erop dat in verband met het steeds groter aantal aanvragen voor een bijdrage uit het EFG er verdere verbeteringen van de procedure nodig zijn; verzoekt derhalve de Commissie te evalueren hoe de periode tussen de aanvraag van een lidstaat en de betaling van de financiële bijdrage verkort kan worden en zo snel mogelijk verslag uit te brengen aan het Parlement; 4. onderstreept dat de Europese Unie alles in het werk moet stellen om de gevolgen van de wereldwijde economische en financiële crisis op te vangen; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen bij de re-integratie van ontslagen werknemers in de arbeidsmarkt; 5. beklemtoont dat het EFG overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet bijdragen tot de re-integratie van elke afzonderlijke ontslagen werknemer; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 6. verzoekt de Commissie in haar voorstellen voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG en in haar jaarverslagen gedetailleerde informatie op te nemen over aanvullende financiering uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) en andere structuurfondsen; 7. waarschuwt de Commissie in het kader van de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG voor systematische overschrijving van betalingskredieten uit het ESF, aangezien het EFG is opgericht als een op zichzelf staand specifiek hulpmiddel met eigen doelstellingen en termijnen; 8. benadrukt dat de werking en de toegevoegde waarde van het EFG moeten worden beoordeeld in de context van de algemene evaluatie van de op basis van het IIA van 17 mei 2006 ingevoerde programma's en diverse andere instrumenten, in het kader van de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader 2007-2013; 9. stelt vast dat de nieuwe voorstellen van de Commissie voor een besluit betreffende de beschikbaarstelling van het EFG elk betrekking hebben op één enkele aanvraag van één lidstaat, hetgeen in overeenstemming is met de verzoeken van het Parlement; 10. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 11. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 25 maart 2010 betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (4) , en met name punt 28 hiervan, gelet op Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (5) , en met name artikel 12, lid 3, hiervan, gelet op het voorstel van de Europese Commissie, overwegende hetgeen volgt: (1) Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (hierna „EFG” genoemd) is opgericht om extra steun te geven aan ontslagen werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, teneinde hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt. (2) Het EFG staat sinds 1 mei 2009 ook open voor aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis. (3) Het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 staat uitgaven uit het EFG toe binnen het jaarlijkse maximum van 500 miljoen EUR. (4) Op 23 september 2009 diende Litouwen een aanvraag in om beschikbaarstelling van middelen uit het EFG in verband met gedwongen ontslagen in de kledingsector. Deze aanvraag is in overeenstemming met de voorschriften voor de bepaling van de financiële steun in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1927/2006. De Commissie stelt derhalve voor een bedrag van 523 481 EUR ter beschikking te stellen. (5) Er moeten derhalve middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om te voorzien in een financiële bijdrage voor de door Litouwen ingediende aanvraag, HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010 wordt uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering 523 481 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld. Artikel 2 Dit besluit zal worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie . Brussel, 25 maart 2010 Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie over de Jaarlijkse verklaring over het eurogebied en het bijbehorende interne werkdocument over het Jaarverslag over het eurogebied, beide van 7 oktober 2009 ( COM(2009)0527 en SEC(2009)1313), – gezien het interne werkdocument van 12 augustus 2009 van de Commissie over de openbare financiën in de EMU – 2009 (SEC(2009)1120), – gezien de mededeling van de Commissie van 14 oktober 2009 over houdbare overheidsfinanciën op lange termijn voor een economie in herstel ( COM(2009)0545 ), – gezien de aanbeveling van de Commissie van 28 januari 2009 voor een aanbeveling van de Raad inzake de actualisering voor 2009 van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Gemeenschap en inzake de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten ( COM(2009)0034 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 november 2008 over de EMU@10: de eerste tien jaar Economische en Monetaire Unie en de uitdagingen van de toekomst (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 2009 over het Europees economisch herstelplan (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 januari 2009 over openbare financiën in de EMU − 2007-2008 (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juli 2008 over het Jaarverslag 2007 van de ECB (4) , – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0031/2010 ), A. overwegende dat de lidstaten de diepste economische en sociale crisis hebben doorgemaakt sinds het begin van de Europese integratie, B. overwegende dat een stabiele munteenheid en een solide begrotingsbeleid hun waarde hebben bewezen door de gevolgen van de crisis in Europa af te zwakken, C. overwegende dat het begrotings- en monetaire beleid, naast stabiliserende maatregelen in de financiële sector, van wezenlijk belang zijn geweest voor het stabiliseren van de Europese economie, D. overwegende dat de tot dusverre verwezenlijkte coördinatie van begrotingsbeleid en van maatregelen voor crisisbestrijding binnen de G-20, de EU en de lidstaten heeft bijdragen aan het voorkomen van een verdere neergang, E. overwegende dat het begrotingsbeleid van veel lidstaten procyclisch van aard was, F. overwegende dat een werkelijk communautair economisch beleid alleen monetair beleid omvat en overwegende dat coördinatie van het begrotingsbeleid, dat vooral onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten valt, beperkt is, G. overwegende dat de prijzen van olie, gas, mineralen en andere niet-hernieuwbare bronnen sterk op en neer gaan, hetgeen bijdraagt aan wereldwijde onevenwichtigheden en een van de belangrijkste oorzaken was van de belemmeringen voor het bereiken van de inflatiedoelstelling van de ECB van onder, maar dicht bij de 2% in 2008; overwegende dat die prijzen op de middellange termijn naar verwachting zullen stijgen en daardoor de macro-economische stabiliteit in het eurogebied in gevaar zullen brengen, H. overwegende dat de overheidstekorten van de lidstaten in 2010 naar verwachting snel zullen stijgen tot circa 7% van het BBP, vanwege de gecombineerde gevolgen van hogere uitgaven voor automatische stabilisatoren en discretionaire maatregelen ter ondersteuning van de economie en de financiële sector, en lagere belastinginkomsten; overwegende dat voor 2011 een zekere daling van de tekorten wordt verwacht; overwegende dat sommige lidstaten echter ver voor de crisis reeds bij herhaling niet hebben voldaan aan de criteria van het stabiliteitspact; overwegende dat de terugkeer naar gezonde openbare financiën van wezenlijk belang is en een voorwaarde is voor de stabiliteit van onze gemeenschappelijke munteenheid, I. overwegende dat de kosten die de crisis met zich mee heeft gebracht de voornaamste oorzaak waren van de hernieuwde verslechtering van de openbare financiën, terwijl de begrotingsbalansen van de meeste lidstaten vóór de crisis een verbetering te zien gaven; overwegende dat echter moet worden opgemerkt dat verschillende lidstaten reeds vóór de crisis met hoge staatsschulden te kampen hadden, J. overwegende dat de anticyclische overheidsuitgaven nodig waren om een nog ergere economische neergang af te wenden en nog steeds nodig zijn om de economische stabiliteit te waarborgen; niettemin overwegende dat buitensporige structurele begrotingstekorten en buitensporige staatsschulden de economische groei ernstig belemmeren en een sterk remmende werking hebben op uitgaven op terreinen als onderwijs, zorg, innovatie en openbare diensten, K. overwegende dat het ten gevolge van de, overigens welkome, invoering van de euro echter niet meer mogelijk is een flexibel nationaal beleid inzake wisselkoersen te volgen, L. overwegende dat het schier onmogelijk is in beleidsplannen rekening te houden met een crisis van zo uitzonderlijke omvang, maar dat het stabiliteits- en groeipact (SGP) was opgezet om in goede en slechte tijden te worden toegepast, en dat veel lidstaten de verplichting van het SGP om zich op slechte tijden voor te bereiden hebben genegeerd, M. overwegende dat het eurogebied door de globalisering genoodzaakt wordt om een doeltreffende rol op het gebied van wereldwijd economisch en financieel bestuur te gaan spelen, N. overwegende dat het potentieel van de euro op wereldwijd niveau onvoldoende wordt benut omdat het eurogebied geen duidelijke internationale strategie noch een effectieve internationale vertegenwoordiging heeft, Monetair beleid 1. maakt zich zorgen over de huidige en verwachte daling van de werkgelegenheid in de Europese Unie, in weerwil van de uitzonderlijke inspanningen die zijn verricht in het kader van het monetair en begrotingsbeleid; onderstreept dat, naast de uitzonderlijke herstelmaatregelen, de structurele hervormingen moeten worden geïntensiveerd in plaats van afgezwakt, teneinde een solidere Europese economie en arbeidsmarkt te verwezenlijken die beter bestand is tegen wereldwijde economische onrust; 2. verwelkomt het actieve en flexibele monetaire beleid dat de ECB sinds oktober 2008 voert door de kredietverschaffing uit te breiden tot kredietinstellingen; 3. is bezorgd dat de extra liquiditeit die de ECB en andere centrale banken verschaffen niet door alle banken is gebruikt ter verzachting van de gevolgen van de kredietcrisis waar de sector, met name kleine en middelgrote ondernemingen, mee te maken heeft; 4. verwelkomt de intensievere samenwerking tussen de Raad, de ECB en de Eurogroep; 5. is bezorgd over de economische gevolgen voor het eurogebied van een snelle waardedaling van de Amerikaanse dollar en van de renminbi-yuan, die kunstmatig is gedevalueerd door een oneerlijke interventie van de Chinese overheid; spreekt zijn bezorgdheid uit over een mogelijk ontstaan van een nieuwe activazeepbel in Azië; roept op tot intensievere internationale macro-economische dialogen met het oog op het bijstellen van de wisselkoersen, zodat een evenwichtiger wereldeconomie kan worden verwezenlijkt; 6. wijst erop dat de doelstelling van prijsstabiliteit slechts kan worden verwezenlijkt indien de diepere oorzaken van inflatie naar behoren worden aangepakt; benadrukt in dit verband dat de inflatiestijging die zich vóór de uitbraak van de financiële crisis voordeed niet het gevolg was van een buitensporige binnenlandse vraag, maar van een sterke stijging van de prijzen van energie en voedingsmiddelen, grondstoffen en financiële en reële activa; 7. benadrukt dat discipline op het gebied van loonmatiging tevens werkt als rem op de groei van het gezinsinkomen en daardoor op de particuliere consumptie; waarschuwt derhalve dat de aandacht niet uitsluitend mag worden geconcentreerd op loonmatiging als instrument om prijsstabiliteit te bewerkstelligen en het concurrentievermogen op peil te houden; herinnert eraan dat sterkere concurrentie op mondiaal niveau reeds tot neerwaartse druk op de lonen heeft bijgedragen, terwijl de consumenten in de Europese Unie aan koopkracht hebben verloren door de hogere grondstoffenprijzen en energiekosten; benadrukt dat de reële lonen moeten stijgen in een mate die gelijke tred houdt met de stijging van de productiviteit, teneinde te waarborgen dat de verdeling van inkomsten op lange termijn stabiel blijft; 8. herhaalt zijn oproep voor een betere coördinatie tussen de WTO, het IMF, de Raad voor financiële stabiliteit en de aan de Wereldbank gekoppelde organen om de speculatie aan te pakken en de uitdagingen van de economische crisis aan te kunnen gaan; 9. herinnert eraan dat wisselkoersschommelingen een belemmering vormen voor het wereldwijde economische herstel en dat coördinatie van het monetaire beleid van wezenlijk belang is om te voorkomen dat zich financiële onevenwichtigheden voordoen die kunnen leiden tot macro-economische instabiliteit; roept op tot de organisatie van een mondiale monetaire conferentie onder auspiciën van het IMF als forum voor wereldwijd overleg over monetaire kwesties; Verbeterde coördinatie en samenwerking inzake economisch beleid 10. deelt de bezorgdheid van de Commissie over de grote onevenwichtigheden bij de ontwikkeling van arbeidskosten per eenheid, het groeitempo van de productiviteit, de toenemende ongelijke verdeling van inkomen en welvaart, lopende rekeningen en de renteverschillen in de EU en het eurogebied, en is bezorgd over het ontbreken van doeltreffende mechanismen om de groei van die onevenwichtigheden tegen te gaan; 11. roept de Commissie op, zoals voorgesteld in het interne werkdocument dat gevoegd was bij de mededeling van de Commissie van 7 mei 2008 „Tien jaar Economische en Monetaire Unie: successen, knelpunten en nieuwe uitdagingen” ( COM(2008)0238 ), om diagnostische instrumenten en indicatoren te ontwikkelen om relevante economische ontwikkelingen in de lidstaten doeltreffender in het oog te houden en te beoordelen, waaronder multilaterale controle van arbeidskosten per eenheid, reële wisselkoersen, financiële markten en beleidsmaatregelen die van invloed zijn op het concurrentievermogen; 12. neemt nota van de bezorgdheid die de Commissie in haar jaarlijkse verklaring over het eurogebied 2009 uitspreekt over de ongelijkheden die zijn ontstaan binnen het eurogebied en wijst op de twee factoren die de Commissie aanwijst als de twee belangrijkste oorzaken van die ongelijkheid: enerzijds is het groeimodel dat is gebaseerd op een concurrerende exportsector, zonder dat die wordt ondersteund door de binnenlandse vraag, kwetsbaar, maar anderzijds kunnen in sommige landen met een tekort de ongelijkheden tot uiting komen in een buitensporige binnenlandse vraagdruk, een forse stijging van de huizenprijzen en een oververhitte bouwsector; stelt daarom voor dat de Commissie mogelijke manieren bestudeert om het economisch bestuur van het eurogebied doeltreffend te verbeteren, onder meer door de invoering van nieuwe mechanismen om een hernieuwde buitensporige groei van dergelijke ongelijkheden en de asymmetrische schokken die dit veroorzaakt in de toekomst te voorkomen; 13. benadrukt dat de Commissie in haar jaarlijkse verklaring over het eurogebied 2009 duidelijk stelt dat het bestaande mechanisme voor de beleidscoördinatie binnen het eurogebied tijdens de crisis niet naar behoren heeft gefunctioneerd; deelt de mening van de Commissie dat een intensiever en uitgebreider macro-economisch toezicht dringend noodzakelijk is om tot een gecoördineerde beleidsreactie op de crisis te komen; 14. verwelkomt het gebruik van middelen van de EIB, alsmede de gemeenschappelijke maar uiteenlopende bijdragen van de lidstaten aan anticyclische overheidsuitgaven tijdens de crisis, die zijn gebruikt om de beperkte omvang van de Europese begroting gedeeltelijk te compenseren; waarschuwt echter tegen een buitensporig beroep op de EIB omdat daardoor de begrotingsprocedure zou worden omzeild en het Parlement de gelegenheid zou worden ontnomen zijn mening te geven over de bestemming van de ingezette middelen; herinnert er daarom aan dat de EIB geen rol mag gaan spelen als vervanger van de EU-begroting; 15. is het met de Commissie eens dat het toezicht op en de regulering van de financiële markten, begrotingsdiscipline en het verkleinen van de interne en externe tekorten van wezenlijk belang zijn voor de succesvolle ontwikkeling van de EMU; 16. benadrukt de noodzaak van een brede toepassing van de regels van het SGP, maar stelt daarbij vast dat de regels van het SGP alleen betrekking hebben op overheidstekorten en staatsschulden; wijst erop dat dit instrument van coördinatie van het begrotingsbeleid de belangrijkste oorzaken van de economische ongelijkheden binnen het eurogebied slechts voor een deel aanpakt; is daarom van mening dat coördinatie van het begrotingsbeleid verder moet gaan dan het huidige bereik van het SGP; 17. benadrukt dat de huidige economische en financiële crisis en de versterkte financiële coördinatie tussen lidstaten die de euro reeds hebben ingevoerd niet mag leiden tot isolatie van het eurogebied; 18. herhaalt van mening te zijn dat economische coördinatie de vorm moet krijgen van een geïntegreerde Europese economische en werkgelegenheidsstrategie op basis van de toekomstige EU-2020-strategie, de geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid, de strategie voor duurzame ontwikkeling en de convergentie- en stabiliteitsprogramma's; Openbare financiën 19. is ernstig bezorgd over het onhoudbare niveau van de staatsschulden en de voorspelde snelle groei daarvan in 2010 en 2011; 20. benadrukt het belang van een doeltreffend gebruik van de nieuwe bepalingen in artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie om economische coördinatie en bestuur in het eurogebied te verbeteren; ziet uit naar de goedkeuring van concrete voorstellen op dit vlak door de Commissie en de voorzitter van de Eurogroep; 21. verwelkomt het eerste jaarverslag van de Europese Adviescommissie voor statistische governance en is het onder meer eens met de daarin opgenomen conclusie dat de wettelijke onderbouwing van de professionele onafhankelijkheid van nationale statistische instanties moet worden nagestreefd in die lidstaten waar dit nog niet is verwezenlijkt; ziet uit naar een beoordeling door de Commissie (Eurostat) in het kader van haar jaarlijkse controle van de naleving van de praktijkcode zoals omschreven in de Aanbeveling van de Commissie over de onafhankelijkheid, integriteit en verantwoordingsplicht van de nationale en communautaire statistische instanties ( COM(2005)0217 ); 22. is bezorgd over de ontwikkeling dat de lidstaten steeds minder goed in staat zijn toekomstige perioden van economische teruggang op te vangen en bij te dragen aan de onontbeerlijke investeringen in kennis, de modernisering van de industriële sector en duurzame ontwikkeling; 23. is het er mee eens dat, door het vergroten van de flexibiliteit van het kader, het herziene SGP van 2005 de juiste instrumenten biedt voor het coördineren van „exit-strategieën” en het waarborgen van voldoende manoeuvreerruimte bij een economische neergang, zodat het economisch herstel kan worden geconsolideerd; is echter van mening dat, zodra de huidige recessie voorbij is, het preventieve aspect van het pact moet worden versterkt, met inachtneming van het hervormde SGP, om te waarborgen dat lidstaten zich daadwerkelijk onthouden van procyclisch beleid tijdens perioden van groei; 24. benadrukt dat de Commissie bij het evalueren van de stabiliteits- en convergentieprogramma's van de lidstaten in belangrijke mate rekening moet houden met de conclusies van haar mededeling „Houdbare overheidsfinanciën op lange termijn voor een economie in herstel” ( COM(2009)0545 ); 25. steunt het gebruik door de Commissie van de procedure bij buitensporige tekorten om de overheidstekorten te verkleinen en benadrukt het belang van goed getimede ambitieuze, concrete en kwantificeerbare programma's voor het in evenwicht brengen van overheidsfinanciën in de lidstaten met ingang van 2010 en 2011; 26. is bijzonder verontrust over de ontwikkeling van het tekort in Griekenland; dringt erop aan dat hieruit lering wordt getrokken bij toekomstige uitbreidingen van het eurogebied, met name op het gebied van de kwaliteit van statistische gegevens; 27. is van mening dat lidstaten die moeite hebben hun openbare financiën rond te krijgen in eerste instantie zelf verantwoordelijk zijn voor het oplossen van die problemen, met name door middel van een adequater begrotingsbeleid; roept de lidstaten op om het tempo van hun hervormingen te versnellen door vastberaden beleidsbeslissingen te nemen, teneinde de houdbaarheidstekorten veroorzaakt door hoge schuldratio's en een vergrijzende bevolking te verkleinen; 28. benadrukt dat bepaalde tekortkomingen van de structuur van de EMU en in zekere mate van het economisch beleid van bepaalde landen van het eurogebied en van partnerlanden het voor lidstaten moeilijk maakt hun financiën op orde te brengen; herhaalt ervan overtuigd te zijn dat het huidige mechanisme van beleidscoördinatie binnen het eurogebied verbreed moet worden om met name de huidige en toekomstige economische onevenwichtigheden en verschillen binnen het eurogebied aan te kunnen pakken; betreurt in dit verband dat regeringen onderling geen bindende toezeggingen hebben gedaan inzake het in de praktijk brengen van coördinatie binnen het eurogebied; 29. roept de Commissie op een aantal maatregelen voor te stellen om de lidstaten te helpen hun openbare rekeningen weer in evenwicht te krijgen en openbare investeringen te kunnen financieren met behulp van: 30. herhaalt van mening te zijn dat de regeringen van de lidstaten bij het nemen van beslissingen aangaande hun nationale begroting rekening moeten houden met de geïntegreerde richtsnoeren en de specifieke aanbevelingen voor hun land en de algemene begrotingssituatie in het eurogebied; is van mening dat de verschillende nationale begrotingsprojecties en de belangrijkste veronderstellingen in de onderliggende prognoses geharmoniseerd moeten worden om ongelijkheden door het gebruik van verschillende macro-economische prognoses (bijvoorbeeld inzake globale groei, EU-groei, prijs van een vat olie en rentetarieven) en andere parameters te vermijden; 31. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan te streven naar de ontwikkeling van instrumenten waarmee de nationale begrotingen met betrekking tot de uitgaven in verschillende categorieën beter met elkaar kunnen worden vergeleken; 32. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een concreet voorstel in te dienen over de bijdrage die de financiële sector moet leveren in de kosten van de crisis; 33. verzoekt de ECB, de Commissie en de lidstaten van het eurogebied het proces van economische en monetaire integratie binnen de EU aan te moedigen en de uitbreiding van het eurogebied te ondersteunen; 34. verzoekt de ECB de inspanningen van de lidstaten buiten het eurogebied ter invoering van de euro te ondersteunen, met name in gevallen waar lidstaten blijk hebben gegeven van een goede en stabiele begrotingsdiscipline; Afhankelijkheid van hulpbronnen en meer nieuwe banen in moderne, milieuvriendelijke sectoren 35. herinnert eraan dat de crisis geen excuus mag zijn om de aanpak van de klimaatverandering en de aantasting van het milieu uit te stellen; benadrukt dat het uitstellen van maatregelen kostbaar kan zijn in economisch en milieuopzicht en dat een efficiënter gebruik van energie en hulpbronnen, gekoppeld aan de overschakeling op duurzame, hernieuwbare hulpbronnen, de beste manier is om de afhankelijkheid van schaarse hulpbronnen te verminderen en tegelijkertijd nieuwe banen te creëren in moderne en milieuvriendelijke sectoren; 36. roept de lidstaten en de Commissie op om de inspanningen voor het bereiken hiervan radicaal op te voeren en verzoekt de ECB en de Commissie dit onderwerp op te nemen in de geregelde economische verslagen; 37. roept de Eurogroep op om de maatregelen te treffen die nodig zijn voor een snelle opname in het eurogebied van lidstaten die willen toetreden en die voldoen aan de toetredingseisen; Externe vertegenwoordiging van het eurogebied 38. herhaalt van mening te zijn dat inspanningen om te komen tot een gemeenschappelijke vertegenwoordiging van het eurogebied niet ver zijn opgeschoten, ondanks de crisis; 39. is van mening dat de EMU-beleidsagenda onder andere zal worden bepaald door de uitdagingen in verband met de opkomende Aziatische economieën; betreurt het gebrek aan vooruitgang bij het verbeteren van de externe vertegenwoordiging van het eurogebied, ondanks de steeds groeiende wereldwijde rol van de euro als reservemunt; benadrukt dat het eurogebied een internationale strategie moet uitwerken die aan de internationale status van zijn munt beantwoordt; 40. wijst er tevens op dat ook maatregelen moeten worden genomen om wereldwijde onevenwichtigheden aan te pakken die voortvloeien uit wisselkoersschommelingen tussen onder meer de Amerikaanse dollar, de renminbi-yuan en de euro, teneinde toekomstige financiële crises te voorkomen; verzoekt in dit verband de Eurogroep, de Raad en de ECB hun activiteiten op het gebied van het wisselkoersbeleid onderling beter te coördineren; 41. benadrukt het belang van de conclusies van de G-20 inzake wereldwijde onevenwichtigheden en de maatregelen die elke economische zone dient te treffen om zijn economie weer in evenwicht te brengen; benadrukt het belang van de wisselkoersen bij de voorbereiding van de komende topontmoetingen van de G-20; is van mening dat die voorbereiding binnen de EU transparanter moet zijn en dat het Parlement op de hoogte moet worden gehouden; o o o 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de Eurogroep, de Europese Centrale Bank en de Europese Investeringsbank. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 (1) , – gelet op artikel 283, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0044/2010), – gelet op artikel 109 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0059/2010 ), A. overwegende dat de Raad het Europees Parlement op 24 februari 2010 heeft geraadpleegd over de benoeming van Vítor Constâncio tot vicepresident van de Europese Centrale Bank voor een termijn van acht jaar, B. overwegende dat de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement vervolgens de referenties van de kandidaat heeft beoordeeld, met name tegen de achtergrond van de eisen in artikel 283, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en gezien het feit dat de ECB overeenkomstig artikel 130 volstrekt onafhankelijk dient te zijn, en overwegende dat de commissie in het kader van de uitvoering van deze beoordeling een CV van de kandidaat heeft ontvangen alsook diens antwoorden op de hem toegezonden vragenlijst, C. overwegende dat de commissie de kandidaat vervolgens op 23 maart 2010 gedurende twee uur heeft gehoord; bij deze gelegenheid heeft hij een inleidende verklaring afgelegd en vragen van de commissieleden beantwoord, 1. brengt aan de Europese Raad positief advies uit over de aanbeveling van de Raad Vítor Constâncio te benoemen tot vicepresident van de Europese Centrale Bank; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Europese Raad en de Raad. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0022/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 16 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0046/2010 ), A. overwegende dat Milan Martin Cvikl voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Milan Martin Cvikl tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0018/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 15 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0039/2010 ), A. overwegende dat Rasa Budbergyté voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Rasa Budbergyté tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0016/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 16 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0045/2010 ), A. overwegende dat Kersti Kaljulaid voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Kersti Kaljulaid tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0017/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 16 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0040/2010 ), A. overwegende dat Igors Ludboržs voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Igors Ludboržs tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0019/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 15 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0038/2010 ), A. overwegende dat Szabolcs Fazakas voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Szabolcs Fazakas tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0023/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 15 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0037/2010 ), A. overwegende dat Ladislav Balko voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Ladislav Balko tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0020/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 15 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0042/2010 ), A. overwegende dat Louis Galea voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Louis Galea tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0021/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 15 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0041/2010 ), A. overwegende dat Augustyn Bronisław Kubik voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Augustyn Bronisław Kubik tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0015/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 16 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0044/2010 ), A. overwegende dat Jan Kinšt voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Jan Kinšt tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement , – gelet op artikel 286, lid 2, van het WEU-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0033/2010), – gezien het feit dat de Commissie begrotingscontrole tijdens haar vergadering van 15 maart 2010 de kandidaat die de Raad heeft voorgedragen voor benoeming tot lid van de Rekenkamer, heeft gehoord, – gelet op artikel 108 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0043/2010 ), A. overwegende dat Eoin O'Shea voldoet aan de in artikel 286, lid 1, van het WEU-Verdrag gestelde voorwaarden, 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Eoin O'Shea tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad, ingediend door Alexander Graf Lambsdorff namens de ALDE-Fractie, over de 65ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties ( B7-0243/2009 ), – gezien de aanbeveling van het Europees Parlement van 24 maart 2009 aan de Raad over de prioriteiten van de EU op de 64ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (1) , – gezien de prioriteiten van de EU op de 64ste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, door de Raad vastgesteld op 9 juni 2009 (10809/09), – gelet op de 64ste zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, met name de toen aangenomen resoluties getiteld „Towards global partnerships” (2) , „Women in development” (3) , „International Strategy for Disaster Reduction” (4) , „Harmony with Nature” (5) , „Situation of human rights in the Islamic Republic of Iran” (6) , „Promotion of equitable geographical distribution in the membership of the human rights treaty bodies” (7) , „Enhancement of international cooperation in the field of human rights” (8) , „Globalisation and its impact on the full enjoyment of all human rights” (9) , „Strengthening United Nations action in the field of human rights through the promotion of international cooperation and the importance of non-selectivity, impartiality and objectivity” (10) , „Promotion of a democratic and equitable international order” (11) , „Rights of the child” (12) , „The girl child” (13) , „Report of the Human Rights Council” (14) , „Protection of global climate for present and future generations of humankind” (15) , „Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty” (16) , „Towards a nuclear-weapon-free world: accelerating the implementation of nuclear disarmament commitments” (17) , „Nuclear disarmament” (18) , en „Promotion of multilateralism in the area of disarmament and non proliferation” (19) , – gezien de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling van de Verenigde Naties en de hulptoezeggingen van de EU-lidstaten voor de bestrijding van honger en armoede, – gezien de in 2010 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV), en de herzieningen van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDO's), de Mensenrechtenraad (MRR) en de Commissie voor vredesopbouw (PBC), – gezien het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en het Kyoto-protocol bij het UNFCCC, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 december 2009 over de vooruitzichten van de Ontwikkelingsagenda van Doha naar aanleiding van de zevende WTO-ministerconferentie (20) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 november 2009 over de EU-strategie voor de Conferentie van Kopenhagen over klimaatverandering (COP 15) (21) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 2009 over democratieopbouw in de externe betrekkingen van de EU (22) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 oktober 2009 over de gevolgen van de mondiale financiële en economische crisis voor de ontwikkelingslanden en de ontwikkelingssamenwerking (23) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 mei 2009 over gendermainstreaming in de externe betrekkingen van de EU en haar vredesopbouw/natievorming (24) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 april 2009 over non-proliferatie en de toekomst van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV) (25) , – onder verwijzing naar zijn verklaring van 22 april 2009 over de campagne „NEE tegen geweld tegen vrouwen” (26) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 maart 2009 over de MDG-contracten (27) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over de hervorming van de Verenigde Naties (28) ; – gelet op artikel 121, lid 3, en artikel 97 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A7-0049/2010 ), A. overwegende dat het VN-stelsel, met de legitimiteit die voortvloeit uit het mondiale lidmaatschap, een centrale rol blijft vervullen bij de vormgeving en de verbetering van de wereldwijde besluitvorming en bij het aanpakken van mondiale uitdagingen door middel van een effectief multilateralisme dat gebaseerd is op het internationaal recht, de beginselen van het VN-Handvest en het gedeelde engagement om de doelstellingen van de VN-wereldtop van 2005 te verwezenlijken, B. overwegende dat de Europese Unie voorstander is van multilaterale samenwerking en het versterken van de Verenigde Naties; dat derhalve de EU een leidende kracht zou moeten zijn bij de pogingen om de organisatie te hervormen en een krachtig voorstander moet blijven van haar belangrijke rol in het internationale stelsel, C. overwegende dat de huidige structuur van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties niet overeenkomt met de realiteit en de behoeften van de 21e eeuw; dat de secretaris-generaal van de VN de hervorming van de Veiligheidsraad beschouwt als deel van het permanente streven om dit onmisbare orgaan representatiever en efficiënter te maken, D. overwegende dat de EU en haar lidstaten de grootste bijdrage leveren aan de VN, met ongeveer 40% van het geschatte budget van de VN, meer dan 40% van de kosten voor vredeshandhaving en 12% van de troepen, en meer dan de helft van de basisfinanciering van de VN-fondsen en –programma's, E. overwegende dat de Europese Unie, krachtens het Verdrag van Lissabon, bij externe betrekkingen en op internationale fora zal worden vertegenwoordigd door één enkele entiteit, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid („de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger”), die wordt bijgestaan door een nieuwe diplomatieke dienst van de EU; overwegende dat met het Verdrag van Lissabon eveneens de prerogatieven van het externe beleid van de Unie zijn gewijzigd, zoals de grotere integratie van de verschillende componenten van het extern optreden van de Unie, met name ontwikkelingsbeleid, F. overwegende dat de EU de EG zal moeten opvolgen als waarnemer bij de Algemene Vergadering van de VN (AVVN) en andere VN-organen, als partij bij een aantal VN-conventies en, in enkele uitzonderlijke gevallen zoals de FAO, als lid, G. overwegende dat de EU-lidstaten onlangs geen eenstemmigheid hebben bereikt over deelname aan de vervolgconferentie over racisme in Durban; overwegende dat er verschillen zijn opgetreden bij het oordeel van de EU over de naleving door China van de mensenrechten in de UNHRC en bij de stemming over het Goldstone-rapport; overwegende dat dit alles een negatieve invloed heeft gehad op de invloed van de EU en haar vermogen om haar waarden te doen gelden in de VN, H. overwegende dat de toenemende en ongecontroleerde verspreiding van kernwapens een steeds grotere bedreiging vormt voor de vrije wereld; overwegende dat de versterking van de drie pijlers van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV), te weten niet-verspreiding, ontwapening en samenwerking bij de civiele toepassing van kernenergie, een centrale plaats zal krijgen bij de toetsingsconferentie van het NPV, I. overwegende dat de Europese Unie, door in 2000 de Millenniumverklaring inzake ontwikkeling te steunen, er zich toe heeft verbonden om tegen 2015 extreme armoede te halveren en haar inspanningen te concentreren op vooruitgang met betrekking tot de acht millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDG's), J. overwegende dat de institutionele vernieuwingen met betrekking tot de genderarchitectuur binnen het VN-stelsel een nieuwe impuls moeten geven aan het bereiken van een holistische en samenhangende aanpak van gendermainstreaming en vrouwenemancipatie, K. overwegende dat de onderhandelingen over een omvattende en juridisch bindende internationale overeenkomst over klimaatverandering voor de periode na 2012 moeten leiden tot een overeenkomst in Mexico City in december 2010; overwegende dat de klimaatverandering mogelijk conflicten over natuurlijke hulpbronnen in de hand kan werken, 1. beveelt de Raad het volgende aan: o o o 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de vice-voorzitter/hoge vertegenwoordiger, de Raad en, ter informatie, aan de Commissie. Het Europees Parlement, – gelet op de artikelen 8, 9, 10, 18, 19, 20, 21, 151, 153 en 157 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, die de lidstaten ertoe verplichten gelijke kansen voor alle burgers te waarborgen en hun woon- en werkomstandigheden te verbeteren, – gelet op de artikelen 2 en 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, die de EU in staat stellen gepaste maatregelen te nemen om discriminatie jegens alle burgers te bestrijden en de eerbiediging van de mensenrechten te bevorderen, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 28 april 2005 over de situatie van de Roma in de Europese Unie (1) , van 1 juni 2006 over de situatie van de Roma-vrouwen in de Europese Unie (2) , van 15 november 2007 over de toepassing van Richtlijn 2004/38/EG betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (3) , van 31 januari 2008 over een Europese strategie voor de Roma (4) , van 10 juli 2008 over de telling van de Roma op grond van etniciteit in Italië (5) , en van 11 maart 2009 naar aanleiding van een verslag over de sociale situatie van de Roma en de verbetering van hun toegang tot de arbeidsmarkt in de EU (6) , – gelet op Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (7) , Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (8) , Kaderbesluit 2008/913/JBZ van de Raad van 28 november 2008 betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht (9) , dat een harmonisering biedt van de wetten en verordeningen waaraan de lidstaten zich moeten houden in geval van overtredingen op het gebied van racisme en vreemdelingenhaat, en Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (10) , op grond waarvan alle burgers recht hebben op vrij verkeer binnen de EU op voorwaarde dat zij werken of werkzoekende zijn, studeren, in hun eigen behoeften voorzien of met pensioen zijn, – gezien de verslagen over Roma, racisme en vreemdelingenhaat in de EU-lidstaten in 2009 dat is gepubliceerd door het Bureau voor de grondrechten (11) en de verslagen van de commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa, Thomas Hammarberg, – gezien de conclusies van de Europese Raden van december 2007 en juni 2008, de conclusies van de Raad algemene zaken van december 2008 en de conclusies van de Raad werkgelegenheid, sociaal beleid, volksgezondheid en consumentenzaken over de integratie van de Roma, die op 8 juni 2009 in Luxemburg zijn aangenomen, – gezien de afkondiging in 2005 van het Decennium van de Roma-integratie en de instelling van een Roma-onderwijsfonds door een aantal EU-lidstaten, kandidaat-lidstaten en andere landen waar de EU-instellingen in aanzienlijke mate aanwezig zijn, – gezien de eerste Europese Roma-top, die op 16 september 2008 plaatsvond in Brussel, en de aankomende tweede Europese Roma-top, die op 8 april 2010 zal plaatsvinden in Córdoba (Spanje), en een van de voornaamste gebeurtenissen vormt van het Spaanse voorzitterschap van de Raad, – gezien het eind 2010 verwachte verslag van zijn Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken over de EU-strategie voor de integratie van de Roma, – gezien de tien gemeenschappelijke grondbeginselen voor de integratie van de Roma, – gezien de vragen van 12 februari 2010 ( O-0017/2010 – B7-0013/2010, O-0018/2010 – B7-0014/2010) en 24 februari 2010 ( O-0028/2010 – B7-0202/2010, O-0029 – B7-0203/2010) aan de Raad en de Commissie over de tweede Europese Roma-top, – gelet op artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de 10 tot 12 miljoen Europese Roma nog altijd het slachtoffer zijn van hevige systematische discriminatie en in veel gevallen van ernstige armoede en sociale uitsluiting; overwegende dat een meerderheid van de Europese Roma sedert de uitbreidingen van 2004 en 2007 EU-burgers zijn geworden, zodat zij en hun familieleden het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten genieten, B. overwegende dat de situatie van de Europese Roma, die al lang in tal van Europese landen leven, anders is dan die van de nationale minderheden in Europa, hetgeen specifieke maatregelen op Europees niveau rechtvaardigt, C. overwegende dat talrijke Roma en Roma-gemeenschappen die hebben besloten zich te vestigen in een andere lidstaat dan die waarvan zij onderdaan zijn, zich in een bijzonder kwetsbare positie bevinden, D. overwegende dat de EU over diverse instrumenten beschikt die kunnen worden ingezet om de uitsluiting van Roma tegen te gaan, zoals de nieuwe mogelijkheid die wordt geboden in het kader van de structuurfondsen om tot 2% van het totale EFRO-bedrag te bestemmen voor huisvestingsuitgaven voor gemarginaliseerde gemeenschappen, die effectief zal worden in de loop van 2010, of de bestaande mogelijkheden in het kader van het Europees Sociaal Fonds, E. overwegende dat Richtlijn 2000/43/EG van de Raad niet adequaat is omgezet of volledig uitgevoerd door alle lidstaten, F. overwegende dat de Europese Unie zich meerdere malen heeft verbonden tot een actieve bevordering van de beginselen van gelijke kansen en sociale integratie met betrekking tot de Roma-bevolking in heel Europa, G. overwegende dat er de laatste jaren een aanzienlijke toename heeft plaatsgevonden van zigeunerhaat in de media en in het politieke debat in bepaalde EU-lidstaten, evenals een groeiend aantal geweldplegingen met een racistische achtergrond jegens de Roma, H. overwegende dat zowel in de EU-lidstaten als in de kandidaat-lidstaten slechts ongelijkmatig en langzaam vooruitgang werd geboekt inzake de bestrijding van discriminatie ten aanzien van de Roma op het vlak van hun recht op onderwijs, werkgelegenheid, gezondheidszorg en huisvesting, I. overwegende dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan wie te maken krijgt met meervoudige discriminatie, J. overwegende dat de vertegenwoordiging van de Roma in de overheidsstructuren en het openbaar bestuur in de lidstaten moet worden verhoogd, 1. veroordeelt de recente toename van zigeunerhaat (Roma-fobie) in verschillende EU-lidstaten, die zich regelmatig manifesteert doordat haat wordt gezaaid tegen en aanslagen worden gepleegd op Roma; 2. is van oordeel dat de bestrijding van de discriminatie van de Roma, die een pan-Europese gemeenschap vormen, vraagt om een alomvattende aanpak op Europees niveau; 3. uit zijn bezorgdheid over de discriminatie jegens de Roma op het gebied van onderwijs (met name segregatie), huisvesting (met name gedwongen uitzettingen en ondermaatse woonomstandigheden, vaak in getto's), werkgelegenheid (hun bijzonder lage arbeidsparticipatie) en gelijke toegang tot gezondheidszorgsystemen en andere openbare diensten, alsook over de schrikbarend lage politieke participatie van de Roma; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat bij de uitvoering van de operationele programma's de bepalingen inzake gelijke kansen strikt worden nageleefd, zodat de projecten de segregatie en de uitsluiting van de Roma direct noch indirect consolideren; benadrukt het feit dat het op 10 februari 2010 het verslag heeft goedgekeurd over de subsidiabiliteit van huisvestingsprojecten voor gemarginaliseerde gemeenschappen, waarin wordt voorzien in huisvestingsprojecten voor kwetsbare groepen binnen het EFRO-kader en gevraagd wordt om een snelle uitvoering van de herziene verordening, opdat de lidstaten actief gebruik van deze mogelijkheid kunnen maken; is in dit verband van mening dat huisvesting een voorwaarde is om voor effectieve sociale inclusie te zorgen; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de onlangs aangenomen microfinancieringsfaciliteit toegankelijk is voor de Roma, ten einde hun integratie op de arbeidsmarkt te ondersteunen; 4. erkent dat de voorgeschiedenis van discriminatie en sociale stigmatisering een stempel heeft gedrukt op de kwesties van volledig burgerschap voor en de socio-economische participatie van de Roma; is van mening dat een globale aanpak voor de integratie van de Roma moet worden aangevuld met proactieve maatregelen om discriminatie in het verleden en het heden te overwinnen; verzoekt de Commissie om bij haar aanpak voor de integratie van de Roma voldoende aandacht te schenken aan dit aspect; 5. is van oordeel dat de Europese Unie en de lidstaten een gedeelde verantwoordelijkheid hebben voor de bevordering van de integratie van de Roma en de waarborging van hun grondrechten als Europese burgers, en dat zij hun inspanningen dringend moeten verhogen om op dit vlak tot tastbare resultaten te komen; verzoekt de lidstaten en de EU-instellingen de nodige maatregelen te ondersteunen om een adequaat sociaal en politiek klimaat voor de uitvoering van de maatregelen inzake de integratie van de Roma te scheppen, bijvoorbeeld door educatieve overheidscampagnes te ondersteunen om de verdraagzaamheid van de niet-Roma-bevolking ten aanzien van de Roma-cultuur en de integratie van de Roma te bevorderen, zowel in het land waarvan zij onderdaan zijn als in het EU-land van verblijf; 6. is ingenomen met de conclusies van de Raad werkgelegenheid, sociaal beleid, volksgezondheid en consumentenzaken over de integratie van de Roma, die op 8 juni 2009 in Luxemburg zijn aangenomen en waarin de gemeenschappelijke grondbeginselen voor de integratie van de Roma zijn opgenomen, en verzoekt de Commissie en de lidstaten nota te nemen van deze grondbeginselen bij het uitstippelen en uitvoeren van beleidsmaatregelen om de grondrechten te verdedigen, gendergelijkheid te waarborgen, discriminatie, armoede en sociale uitsluiting te bestrijden, en toegang tot onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg, werkgelegenheid, sociale diensten, justitie, sport en cultuur te verzekeren – ook in de betrekkingen van de EU met derde landen; is ingenomen met het verzoek aan de Commissie om „concrete stappen te ondernemen om de communautaire instrumenten en beleidsmaatregelen die van belang zijn voor de integratie van de Roma, efficiënter te maken”; 7. is, gezien het spoedeisende karakter van deze kwestie, ernstig bezorgd over het feit dat de Commissie tot dusver niet heeft gereageerd op zijn verzoek van 31 januari 2008 om, in samenwerking met de lidstaten, een Europese strategie voor de Roma te ontwerpen met het oog op een betere coördinatie en een bevordering van de inspanningen om de omstandigheden van de Roma-bevolking te verbeteren; 8. verzoekt de Europese Commissie daarom nogmaals een uitgebreide Europese Strategie voor integratie van Roma te ontwerpen om sociale uitsluiting en discriminatie van Roma in Europa tegen te gaan; 9. kijkt uit naar de mededeling van de Commissie die na de volgende Europese Roma-top zal worden gepresenteerd, en waarin het huidige beleid en de bestaande instrumenten ter verbetering van de integratie van de Roma zullen worden bestudeerd, evenals de oorzaken van de onbevredigende voortgang tot dusver; dringt erop aan dat in de mededeling ook duidelijke doelstellingen en mechanismen worden opgenomen voor de toekomstige beleidsvorming met betrekking tot de Roma; 10. dringt er bij de nieuwe commissarissen op aan prioriteit toe te kennen aan Roma-kwesties die onder hun ressort vallen, en tegelijkertijd een doeltreffend systeem van coördinatie tussen commissarissen en tussen directoraten-generaal in te voeren om Roma-kwesties op EU-niveau aan te pakken; verzoekt de Commissie een van haar leden verantwoordelijk te maken voor de coördinatie van het Roma-beleid; 11. moedigt de EU-instellingen aan Roma-gemeenschappen, van de gewone burgers tot internationale ngo's, te betrekken bij het ontwikkelingsproces van een allesomvattend EU-beleid met betrekking tot de Roma, en wel bij alle aspecten van de planning, uitvoering en controle, en om daarbij ook nota te nemen van de opgedane ervaring in het kader van het Decennium van de Roma-integratie 2005-2015, het actieplan van de OVSE en de aanbevelingen van de Raad van Europa, de Verenigde Naties en het Parlement zelf; vraagt de mobilisatie van de Roma-gemeenschap, opdat de integratiemaatregelen gezamenlijk kunnen worden uitgevoerd, aangezien deze alleen met succes bekroond worden als alle betrokken partijen hierin volledig participeren; 12. verzoekt de Commissie een horizontale aanpak te bezigen ten aanzien van de Roma-kwesties, aanvullende voorstellen te ontwikkelen voor een samenhangend beleid op EU-niveau voor de sociale integratie van de Roma, de lidstaten aan te sporen tot verhoogde inspanningen met het oog op tastbare resultaten, een kritische analyse van falend beleid te bevorderen, de uitwisseling van optimale werkmethoden tussen lidstaten te vergemakkelijken, en alle lessen die kunnen worden getrokken uit het Roma-proefproject in het globale beleid te verwerken; 13. moedigt de organisator van de top en de EU aan een duidelijk politiek vervolg te geven aan de conclusies van de top, om te voorkomen dat zich opnieuw de situatie voordoet dat er geen politieke conclusies noch concrete voorstellen worden aangenomen; gelooft dat de top geen declaratoir karakter moet hebben, maar eerder gericht moet zijn op strategische beleidstoezeggingen die blijk geven van politieke wil om de kloof tussen de Roma-gemeenschappen en de bevolkingsmeerderheid te dichten; 14. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan gebruik te maken van bestaande initiatieven zoals het Decennium van de Roma-integratie om de doeltreffendheid van hun inspanningen op dit gebied te vergroten; 15. beschouwt het van essentieel belang dat er een complex ontwikkelingsprogramma wordt uitgewerkt dat op alle gerelateerde beleidsterreinen tezamen is gericht, en dat onmiddellijke interventie mogelijk maakt in gettogebieden met ernstige structurele handicaps; 16. benadrukt dat antidiscriminatiemaatregelen alleen onvoldoende zijn om de sociale integratie van de Roma te vergemakkelijken, maar dat een gezamenlijke inspanning op EU-niveau op basis van een solide rechtsgrondslag vereist is om de maatregelen van institutionele actoren en het maatschappelijk middenveld te coördineren en om de betrokken partijen te dwingen hun eigen toezeggingen na te komen; aanvaardt bijgevolg ook dat er duidelijke wettelijke verbintenissen en voldoende begrotingsmiddelen nodig zijn; 17. beveelt aan dat de Raad een gemeenschappelijk standpunt over de structuur- en pretoetredingssteun vaststelt, als uiting van het Europese politieke voornemen om volledig gebruik te maken van de mogelijkheden die deze middelen bieden om de integratie van de Roma te stimuleren en erop toe te zien dat de gemeenschappelijke grondbeginselen voor de integratie van de Roma volledig worden aangehouden bij een herziening van de operationele programma's in kwestie, ook met het oog op de volgende programmeringsperiode; verzoekt de Commissie dringend de maatschappelijke gevolgen van de investeringen uit de pretoetredings- en structuurfondsen in kwetsbare groepen tot dusver te bestuderen en te beoordelen, daar conclusies uit te trekken en nieuwe strategieën en regelgeving te ontwikkelen als dat op dit vlak noodzakelijk wordt geacht; 18. benadrukt dat de kandidaat-lidstaten zo spoedig mogelijk moeten worden betrokken bij het streven op Europees niveau naar de integratie van de Roma, aangezien toetredingsonderhandelingen een unieke kans bieden om een aanzienlijke verandering teweeg te brengen in de houding van overheden ten aanzien van de Roma; 19. wenst dat de lidstaten erop toezien dat alle maatregelen met directe of indirecte gevolgen voor EU-burgers van Roma-afkomst in overeenstemming zijn met de beginselen in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de richtlijn rassengelijkheid, die directe en indirecte discriminatie uitdrukkelijk verbiedt; spreekt zijn bezorgdheid uit over de gedwongen repatriëring van Roma naar landen in de westelijke Balkan waar zij geconfronteerd kunnen worden met dakloosheid en discriminatie in opleiding, sociale bescherming en tewerkstelling, en verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten ervoor te zorgen dat de grondrechten worden geëerbiedigd, met name door te zorgen voor adequate ondersteuning en monitoring; 20. onderstreept de precaire situatie van veel Roma die gebruik hebben gemaakt van hun recht op vrij verkeer binnen de Unie en die binnen de EU zijn gemigreerd; benadrukt dat alle maatregelen die ten aanzien van deze groepen worden genomen aan Europese normen en wetgeving moeten voldoen, en verzoekt de Commissie en de lidstaten te onderzoeken of er behoefte is aan een gecoördineerde Europese aanpak; 21. onderstreept dat het van belang is de lagere overheden bij een en ander te betrekken met het oog op een doeltreffende tenuitvoerlegging van de inspanningen ter bevordering van de integratie van de Roma en ter bestrijding van discriminatie; verzoekt de Commissie aanbevelingen te formuleren voor de lidstaten om lokale overheden aan te moedigen beter gebruik te maken van de kansen die de structuurfondsen bieden om de integratie van de Roma te bevorderen, met inbegrip van het objectieve toezicht op de projectuitvoering; 22. benadrukt het belang van Roma-organisaties op EU-niveau als het voornaamste middel om het succes van het sociale-integratiebeleid te verzekeren, evenals de noodzaak Roma-vertegenwoordigers actief te betrekken bij alle initiatieven ter bevordering van hun rechten en de integratie van hun gemeenschap; is van oordeel dat er behoefte is aan langetermijnstrategieën om de professionele en organisatorische bekwaamheden van de Roma te bevorderen, en dat de ontwikkeling van het menselijk potentieel van de Roma als horizontale prioriteit moet worden gesteld; benadrukt dat de politieke onafhankelijkheid en de bevordering van het eigen organisatievermogen van de Roma op financieel en academisch gebied en op het vlak van de personele middelen van cruciaal belang zijn om hun sociale integratie te versnellen; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaatlanden, de Raad van Europa en de OVSE. Het Europees Parlement, – gelet op de artikelen 313 en 314 VWEU, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord (IIA) van 17 mei 2006 over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) , – gezien de geactualiseerde financiële programmering van de Commissie voor de periode 2007-2013, ingediend in overeenstemming met punt 46 van bovengenoemd IIA van 17 mei 2006, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010, – gezien de resultaten van de overlegvergadering van 18 november 2009, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0033/2010 ), Algemene budgettaire aspecten 1. merkt op dat in het Meerjarig financieel kader (MFK) 2007-2013 voor 2011 een totaalbedrag aan vastleggingskredieten (VK) is opgenomen van 142,269 miljard EUR, hetgeen neerkomt op een potentiële maximumstijging van slechts 0,83% ten opzichte van de begroting van 2010 als aangenomen door het Europees Parlement (141,453 miljard EUR in VK); merkt op dat het totaalbedrag aan betalingskredieten (BK) is vastgesteld op 134,263 miljard EUR, een verhoging van 9,2% ten opzichte van de begroting van 2010 (122,937 miljard EUR in BK); herinnert eraan dat deze bedragen slechts ca. 1% van het BBP van de EU vormen en aanzienlijk lager zijn dan het huidige Eigenmiddelenbesluit; 2. wijst erop dat de discrepantie tussen VK en BK in het MFK 8,366 miljard EUR bedraagt; herinnert eraan dat, ondanks een verschil van slechts 6,689 miljard EUR voor 2010 in het MFK, de voor 2010 aangenomen begroting een verschil laat zien van 18,515 miljard EUR ten gevolge van verder teruglopende betalingen; uit opnieuw zijn bezorgdheid over de toegenomen discrepanties tussen VK en BK, waardoor op de lange termijn tekorten ontstaan, en benadrukt dat het zich tijdens de gehele begrotingsprocedure zal inspannen om de discrepanties op een duurzaam en beheersbaar niveau te houden; 3. herinnert eraan dat de begrotingsautoriteit, afgezien van overwegingen betreffende de MFK-maxima voor de resterende jaren (2011-2013), genoodzaakt was het MFK verscheidene keren te herzien omdat de EU niet naar behoren en naar tevredenheid op de verschillende uitdagingen van het afgelopen jaar heeft kunnen reageren; herhaalt dat het ervan overtuigd is dat het MFK absoluut diepgaand moet worden herzien; verzoekt de Europese Commissie haar verslag over de werking van het huidige IIA en over de tussentijdse herziening van het MFK op grond van de verklaringen 1 en 3 van het IIA van 17 mei 2006 uiterlijk in juni 2010 te publiceren, samen met concrete voorstellen voor de herziening van het huidige MFK; 4. wijst erop dat de begroting voor 2011 de vierde van zeven begrotingen in het kader van het huidige MFK is, en benadrukt dat punt 37 van het IIA over het gebruik van de 5% marge van de wetgevingsflexibiliteit nu uiterst zinvol is aangezien de twee takken van de begrotingsautoriteit een duidelijker beeld hebben van de tekortkomingen van de bestaande programma's, en van de positieve ontwikkelingen ervan; herinnert eraan dat de EU-begroting, ongeacht de bepalingen van het IIA, alleen door te zorgen voor een zekere mate van flexibiliteit op een doelmatige en zinvolle wijze kan worden uitgevoerd; verwacht dat de MFK-verordening van de Raad, die zou moeten worden aangenomen op basis van COM(2010)0072 def., en het toekomstige IIA, dat zou moeten worden aangenomen op basis van COM(2010)0073 def., meer flexibiliteit mogelijk zullen maken; 5. wijst erop dat de versterking van beleid op EU-niveau op een aantal beleidsterreinen tengevolge de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon logischerwijs extra financiële capaciteit voor de EU zou moeten impliceren; 6. verzoekt de Commissie in de context van de tussentijdse herziening van volgens de medebeslissingsprocedure vastgestelde programma's het Parlement een uitgebreid overzicht te geven van de budgettaire implicaties voor alle rubrieken; 7. is verheugd over het feit dat volgens de eigen evaluatie van de Commissie van juli 2009 de meerderheid van de activiteitenverklaringen ter ondersteuning van het Voorontwerp van Begroting 2010 een duidelijke en beknopte beschrijving bevatten van de toegevoegde waarde van de EU, alsmede SMART- en resultaat-gerelateerde doelstellingen en indicatoren; benadrukt echter dat de kwaliteit van de uitgaven-gerelateerde output moet worden verbeterd en dat beter gebruik gemaakt moet worden van evaluatieresultaten; betreurt echter dat variaties in kredieten zelden werden verklaard door het gebruik van prestatiegegevens; verwacht derhalve dat de Commissie haar activiteitenverslagen voor 2011 in dat opzicht verbetert; 8. benadrukt dat de resterende verbeteringen die in dit verband nog moeten worden aangebracht, met name ten aanzien van de DG's binnen de RELEX-familie en pre-toetreding, van cruciaal belang zijn zowel om ervoor te zorgen dat de begrotingsautoriteit beter geïnformeerd besluiten kan nemen als om optimaal te profiteren van de invoering van activiteitsgestuurde begroting (ABB) en strategische planning en programmering binnen de Commissie, vooral met het oog op de nieuwe taken en uitdagingen waarin het Verdrag van Lissabon voorziet; Prioriteiten voor de begroting van 2011 9. herinnert eraan dat de EU, met inachtneming van de in het MFK vastgelegde beperkingen, in staat was een Europese toegevoegde waarde te vinden bovenop de nationale inspanningen van de lidstaten ter bestrijding van de economische en financiële crisis door een Europees economisch herstelplan (EERP) aan te nemen, maar merkt op dat de algemene economische situatie in de EU nog steeds niet bevredigend is; 10. benadrukt dat jongeren van enorm belang zijn, zowel nu als voor de toekomst van de EU, en dat er bijzondere aandacht aan hen moet worden besteed bij het bepalen van de prioriteiten op de middenlange en lange termijn; wijst erop dat jongeren centraal staan in sociale en participatiestrategieën en dat het vermogen tot vernieuwing van de jongeren een van de voornaamste bronnen is van ontwikkeling en groei waar de EU gebruik van zou moeten maken; herinnert eraan dat investeringen in jongeren en in onderwijs neerkomen op investeringen in vandaag en morgen, zoals uiteengezet wordt in de „EU Jongerenstrategie”, en dat onverwijld een begin gemaakt moet worden met deze gecoördineerde en multidisciplinaire investeringen als een beleidsoverschrijdende rode draad; 11. benadrukt dat jongerenbeleid breed moet worden gedefinieerd, en betrekking moet hebben op het vermogen van individuen om verschillende malen in hun leven van baan en status te veranderen, door onbeperkt heen en weer te schakelen tussen stages, academische of professionele omgevingen en beroepsopleidingen; de overgang van het onderwijssysteem naar de arbeidsmarkt zou een van de doelstellingen moeten zijn; 12. is van mening dat er instrumenten moeten worden ingevoerd ter bevordering van het leren van talen en de interculturele dialoog, en dat zij de kern moeten vormen van het jongerenbeleid van de openbare sector; deze instrumenten zouden het publieke bewustzijn met betrekking tot Europese aangelegenheden kunnen vergroten, met als einddoel de verwerving van een steeds dieper gewortelde Europese identiteit; 13. herinnert aan het belang van vernieuwing en de digitale agenda voor de economische ontwikkeling en het scheppen van werkgelegenheid in Europa, en wijst erop dat er speciale aandacht moet worden geschonken aan nieuwe vaardigheden, zoals ondernemers- en e-vaardigheden; benadrukt dat de prioriteiten van Onderzoek, Innovatie en Digitale Agenda cruciale elementen zijn voor een duurzame ontwikkeling in Europa en herinnert aan het belang van sommige programma's, zoals het Europees Instituut voor innovatie en technologie, dat een bijdrage levert aan deze doelstelling; 14. is ervan overtuigd dat de EU in de context van de algehele economische vertraging haar inspanningen moet concentreren op het actief ondersteunen van innoverende, met name groene, technologieën die een essentiële bijdrage leveren aan de overwinning van de economische crisis, markttoegang voor het MKB en de vestiging van de EU als een leidende duurzame en concurrerende economie; merkt op dat er moet worden gezorgd voor een vlotte uitvoering van de programma's voor O&O teneinde deze doelstelling te bereiken; 15. benadrukt in dit verband dat het MKB een beslissende rol speelt bij de ontwikkeling van regio's met structurele handicaps, met name in plattelandsgebieden, en dientengevolge bij het stimuleren van de gehele EU-economie; wijst daarom op de noodzaak meer proefprojecten op te starten voor het MKB met het oog op de ontwikkeling van plattelandsgebieden; 16. herinnert er in dit verband aan dat vernieuwende onderzoeksresultaten veelal een beslissende bijdrage leveren aan de economische activiteit, en vindt dat de EU nu volledig bereid moet zijn om op ieder overheidsniveau – zowel nationaal, regionaal als lokaal – de nodige financiële prikkels te geven; is van mening dat de Europese toegevoegde waarde, naast de nationale inspanningen om onderzoeksactiviteiten te steunen, sterkere spillover-effecten zal genereren ten gunste van alle lidstaten; 17. benadrukt dat mobiliteit, als een vrijheid die verankerd ligt in de verdragen en een essentiële voorwaarde voor het functioneren van een echte interne markt in de EU, beschouwd moet worden als een van de basisvoorwaarden voor alle steunmaatregelen ten behoeve van jongeren; benadrukt daarom dat de EU-begroting zodanig moet worden gestructureerd dat deze, onder meer, de toegenomen mobiliteit van jongeren weerspiegelt; 18. benadrukt dat transport een essentieel onderdeel is van de Europese economie, dat mobiliteit van personen, goederen en kennis over de grenzen heen mogelijk maakt; onderstreept dat transport een drijvende kracht is voor gelijkwaardigheid en sociale mobiliteit, en in het bijzonder voor jongeren, aangezien transport mogelijkheden creëert en de uitwisseling op het gebied van kennis en opleiding verbetert; 19. is van mening dat ondersteuning van ondernemerschap en MKB een hoeksteen is van het EU-beleid inzake jongeren en innovatie; is ervan overtuigd dat steun aan alle programma's en instrumenten die erop gericht zijn ook in plattelandsgebieden het ondernemerschap te stimuleren, waarmee bijstand wordt verleend aan het starten van ondernemingen en ervaringen tussen jonge ondernemers worden uitgewisseld, moet worden voortgezet; herinnert in dat verband aan de rol die de Small business act heeft gespeeld bij de facilitering van de toegang tot financiering en openbare aanbestedingen voor het MKB en om de vaardigheden en innovatiecapaciteiten van het MKB verder te bevorderen; herinnert eraan dat het in de afgelopen jaren verschillende proefprojecten en voorbereidende acties heeft voorgesteld om jonge ondernemers te steunen, onderlinge contacten tussen MKB te bevorderen en mobiliteit van werknemers te versterken, en benadrukt dat het de wetgevingsvoorstellen die worden ingediend na de voltooiing van deze projecten en acties zorgvuldig tegen het licht zal houden; 20. gelooft, met het oog op de belangrijke rol die voor jongeren is weggelegd bij het herstel van de huidige financiële en economische crisis, dat de bevordering van gelijke kansen en een versoepelde overgang van het onderwijs naar de arbeidsmarkt ook binnen het kader van het Europees Sociaal Fonds moeten worden benadrukt en versterkt, aangezien de EU het zich niet langer kan veroorloven dat voornamelijk jongeren te leiden hebben onder armoede, slechte onderwijssystemen en hoge werkloosheid; 21. herinnert eraan dat 2011 is uitgeroepen tot het Europees Jaar van het vrijwilligerswerk ter bevordering van actief burgerschap; en 2010 tot het Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting; wijst erop dat vrijwilligerswerk een cruciale rol speelt in vele gevarieerde en diverse sectoren als o.a. onderwijs, gezondheidszorg, maatschappelijke zorg en ontwikkelingsbeleid, en dat vrijwilligerswerk mensen nieuwe vaardigheden en competenties biedt waardoor hun positie op de arbeidsmarkt verbetert, en bijdraagt tot sociale inclusie; 22. wijst erop dat de klimaatverandering gevolgen heeft voor Europa's milieu, economie en maatschappij; onderstreept in dit verband het belang van een geïntegreerd en gecoördineerd beleid op EU-niveau ter ondersteuning en versterking van maatregelen op nationaal, regionaal en lokaal niveau; acht het noodzakelijk aanvullende passende beleidsinitiatieven te ontwikkelen, evenals een kennisbestand dat ook voor andere landen beschikbaar wordt gesteld; herhaalt zijn standpunt dat het tegengaan van de klimaatverandering in dit algemene kader niet naar behoren tot uiting komt in de EU-begroting; 23. is van mening dat deze prioriteiten neerkomen op een gezamenlijke inspanning om de EU-burger op de eerste plaats te zetten, wat een van de prioriteiten van de EU zou moeten blijven; 24. benadrukt het belang van transnationale samenwerking tussen regio's in het kader van Euroregio's, evenals het belang van regio's voor de verdieping van de Europese integratie; dringt er daarom op aan dat er meer proefprojecten worden opgezet ter bevordering van grensoverschrijdende economische, sociale en culturele samenwerking tussen regio's binnen de EU; 25. is verheugd over het werkdocument van de Commissie over de toekomstige „EU 2020” strategie (2) , waarin drie uitgangspunten voor de toekomst van de EU worden genoemd en de werkelijke uitdagingen van de EU worden aangegaan en dat de basis vormt voor een brede discussie over de economische strategie van de EU; is van oordeel dat deze strategie meer gericht zou moeten zijn op de bestrijding van werkloosheid; benadrukt echter dat er in samenhang met de prioriteiten die zijn vastgesteld voor de begroting van 2011 duidelijke proactieve maatregelen moeten worden genomen om EU 2020 te voorzien van meer middelen, met name op het gebied van klimaatverandering, het milieu en sociaal beleid , en verklaart met klem dat deze strategie niet mag verworden tot het zoveelste vage en louter indicatieve scorebord voor de lidstaten; weigert nog eens de frustrerende ervaring van de Lissabon-strategie mee te maken, waarbij de Raad stelselmatig bezuinigde op begrotingslijnen voor acties die pasten in de overeengekomen strategie; 26. dringt derhalve aan op duidelijke en ambitieuze financiële verplichtingen in de loop van de begrotingsprocedure, in overeenstemming met deze prioriteiten, om ervoor te zorgen dat de EU 2020-strategie ten uitvoer wordt gelegd en om te bewijzen dat de EU bereid is het voortouw te nemen in deze cruciale issues; verwacht dat deze ambitie tot uitdrukking komt in het voorstel van de Commissie voor de ontwerpbegroting, en zou het betreuren als deze kans gemist wordt om de begrotingsprocedure af te stemmen op de toekomstige uitdagingen; 27. benadrukt dat het van plan is gebruik te maken van alle instrumenten die het IIA van 17 mei 2006 biedt om middelen voor deze prioriteiten te mobiliseren, en onderstreept dat het voor deze financiële inspanning nodig kan zijn om middelen over te hevelen van andere instrumenten of programma's; is van mening dat deze operatie niet alleen moet zijn gebaseerd op een kwantitatieve toetsing van de bestaande programma's, maar ook op een nauwkeurige en grondige kwalitatieve toetsing; is van mening dat de Begrotingscommissie zich in dit verband moet baseren op de werkzaamheden van gespecialiseerde EP-commissies; waardoor de kwaliteit van de EU-uitgaven zou verbeteren en de Europese toegevoegde waarde zou toenemen, hetgeen van essentieel belang is in een context van krappe overheidsfinanciën; 28. is van mening dat een duidelijke en allesomvattende presentatie van de EU-begroting noodzakelijk is en is van plan nauwkeurig toe te zien op de financiële programmering en de wijzigingen die zijn aangebracht met recente belangrijke budgettaire overeenkomsten; is verheugd over de verbeterde presentatie van de financiëleprogrammeringsdocumenten door de Commissie en dringt aan op verdere verduidelijking van de splitsing tussen beleidsuitgaven en huishoudelijke uitgaven; erkent dat dit onderscheid in bepaalde gevallen moeilijk te maken is; herinnert eraan dat er voldoende administratieve uitgaven nodig zijn voor de uitvoering van de programma's; 29. herinnert eraan dat de financiering van deze prioriteiten door middel van een mogelijke herschikking van middelen niet ten koste mag gaan van fundamenteel EU-beleid zoals het cohesie-, het structuur- of het gemeenschappelijk landbouwbeleid; wijst erop dat het cohesiebeleid dankzij zijn unieke meerlagige bestuursstructuur en horizontale karakter centraal staat in het EERP en is voorbestemd om een belangrijke rol te spelen bij de uitvoering van de EU 2020-strategie, door de subsidiariteit via een bottom-up benadering te bevorderen en de acceptatie en ondersteuning van de burgers van de Unie te vergroten; wijst erop dat met dit beleid uitvoering wordt gegeven aan een van de grondbeginselen van de EU, namelijk sociale inclusie en solidariteit tussen de lidstaten en de regio's; 30. benadrukt dat het van mening is dat deze eerste begrotingsprocedure volgens de bepalingen van het nieuwe verdrag het Parlement een grotere kans biedt om volledige parlementaire controle uit te oefenen op de EU-begroting als geheel, en wijst erop dat het niet van plan is zijn budgettaire bevoegdheden in te perken; Rubriek 1a 31. herinnert eraan dat een aantal beleidsmaatregelen die het EERP vormen onder deze rubriek vallen, samen met een groot aantal meerjarige programma's (KCI, KP7, TENs enz.) die in 2011 tot volle wasdom zullen zijn gekomen; verzoekt de Commissie een vervolgverslag in te dienen over de tenuitvoerlegging van het EERP, waarin ook de aan de EIB toevertrouwde maatregelen aan bod komen; 32. benadrukt dat de prioriteiten voor 2011, met het oog op de EU 2020-strategie, hoofdzakelijk gefinancierd zullen worden uit deze rubriek, en dat de uitbreiding van de EU-bevoegdheden tengevolge van het Verdrag van Lissabon (bijvoorbeeld voor ruimtevaartbeleid en toerisme) naar alle waarschijnlijkheid budgettaire gevolgen zal hebben; benadrukt dat er zowel door de EU als door de lidstaten echte financiële steun moeten worden verleend aan het ruimtevaartbeleid, dat gericht is op wetenschappelijke, technologische, en ecologische vooruitgang en industrieel concurrentievermogen in Europa; wijst er met name op dat er concrete voorstellen nodig zijn met betrekking tot de adequate financiering van de GMES; 33. is van mening dat het programma „Een leven lang leren”, waarin onderwijs en beroepsopleiding centraal staan, de inspanningen ten behoeve van jongeren steunt, met name wat hun toegang tot zelfstandigheid betreft; benadrukt dat dit programma betrekking moet hebben op de activiteiten die gepland staan aan het begin van de programmeringsperiode en mogelijk nieuwe ontwikkelingen zou moeten integreren, waardoor er o.a. een duidelijk verband aangebracht kan worden tussen onderwijs en arbeidsmarkt, die beide van cruciaal belang zijn voor economische ontwikkeling en economisch herstel; onderschrijft het reeds door het Parlement goedgekeurde verzoek om voortgang te maken met een specifiek mobiliteitsprogramma ter ondersteuning van jongeren bij hun eerste baan, met de titel „Erasmus First Job”; 34. herinnert eraan dat, in het kader van het economisch herstel van Europa, investeringen in vervoer en met name in de TEN-T's een cruciale rol kunnen vervullen in het aanzwengelen van groei en werkgelegenheid, alsmede in het bevorderen van de Europese belangen op economisch en milieugebied; hecht in dat verband veel belang aan investeringen in vervoersveiligheid in alle vervoersmodaliteiten; 35. herinnert eraan dat de financiering van andere essentiële elementen nog steeds niet rond is en dat er pas in de loop van de begrotingsprocedure aandacht aan besteed moet worden c.q. overeenstemming over moet worden bereikt, hoewel zij niet waren opgenomen in het MFK voor 2011: implementatie van het financieel toezicht-pakket dat bestaat uit de oprichting van een Europees systeem van financiële toezichthouders (ESFT); financiering van de ontmanteling van de kerncentrale Kozloduy (75 miljoen EUR in 2011), die in 2010 was gefinancierd met behulp van het flexibiliteitsinstrument; en financiering van de wereldwijde monitoring van milieu en veiligheid (GMES) (10 miljoen EUR in 2011); 36. is derhalve ernstig bezorgd over de sterke afname van de vastleggingskredieten in het MFK, die neerkomt op een enorme verlaging van 1,875 miljard EUR ten opzichte van de begroting van 2010; begrijpt dat deze situatie gedeeltelijk verklaard wordt door de financiering van het EERP, maar blijft ervan overtuigd dat een ambitieuze, consistente tussentijdse herziening van het huidige MFK een conditio sine qua non is voor een doelmatige EU-begroting; Rubriek 1b 37. is van mening dat bij de beoordeling van het cohesiebeleid en het structuurbeleid vooral gekeken moet worden naar de vereenvoudiging en tenuitvoerlegging ervan, zowel in kwalitatieve als in kwantitatieve zin; is verheugd over de door de lidstaten ingediende beschrijvingen van hun management- en controlesystemen (MCS) voor bijna alle beleidsprogramma's, en over het goedkeuringspercentage van de Commissie (87%) eind 2009; verwacht derhalve een aanzienlijke stijging van de tussentijdse betalingen in 2010 en 2011; 38. herinnert eraan dat het versterken van de economische, sociale en territoriale cohesie een van de fundamentele doelstellingen van de EU is, zoals vastgelegd in het Verdrag van Lissabon; is derhalve van mening dat versterking van het EU-cohesiebeleid een hoge prioriteit voor 2011 moet blijven; wijst erop dat er streng moet worden toegezien op de N+2, N+3 regel en eist dat de begrotingsautoriteit op tijd over volledige en actuele informatie beschikt, met name over begrotingskredieten die dreigen te worden geschrapt; 39. merkt op dat er in de startfase van de huidige programmeringsperiode verschillende vertragingen zijn gesignaleerd en uit zijn bezorgdheid over het lage absorptiepercentage van alle EU-structuurfondsen in de afgelopen jaren wat geleid heeft tot een discrepantie tussen vastleggings- en betalingskredieten in deze rubriek; dringt er bij de Commissie op aan nauw samen te werken, met name met lidstaten die in de vorige programmeringsperiode een laag absorptiepercentage hadden, om verbetering aan te brengen in deze situatie; 40. herinnert aan de gezamenlijke verklaring die is overeengekomen op de overlegvergadering van afgelopen november, waarin verzocht werd om vereenvoudiging van de uitvoeringsprocedures en waarin er bij de lidstaten op werd aangedrongen gebruik te maken van de mogelijkheid om hun beleidsprogramma's te herzien om de gevolgen van de economische crisis beter het hoofd te kunnen bieden; is in dit verband verheugd over de huidige herziening van de Algemene Verordening (inzake structuurfondsen (Verordening (EG) nr. 1083/2006) die gericht is op verbetering van de vereenvoudiging in het beheer van de fondsen, alsmede invoering van maatregelen om de lidstaten in staat te stellen de gevolgen van de economische crisis aan te pakken; eist dat deze bepalingen in de lidstaten onverwijld worden geïmplementeerd; dringt er bij de Commissie op aan een schatting te maken van de mogelijke impact van de nieuwe bepalingen op de betalingskredieten, alsmede het effect van de voorgestelde afwijking van de automatische annuleringsregel (N+2, N+3) op de begroting te beoordelen; 41. benadrukt dat het verbeteren van de uitvoering en de kwaliteit van de uitgaven een leidraad moet vormen voor een optimaal gebruik van de EU-begroting; roept de Commissie en de lidstaten op hun inspanningen in deze zin te vergroten en nauwlettend toe te zien op de uitvoering van het beleid in de praktijk; Rubriek 2 42. uit zijn bezorgdheid over de kleine marge in rubriek 2, daar deze zou kunnen leiden tot financiële discipline overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EG) nr. 73/2009 indien de prijzen voor landbouwproducten evenveel schommelingen blijven vertonen als in de afgelopen jaren; verzoekt de Commissie dringend de landbouwmarkten nauwlettend te volgen teneinde een dergelijke situatie te voorkomen; pleit voor voldoende marge in rubriek 2 van de begroting voor 2011; 43. herinnert eraan dat de tweede tak van het EERP − breedband internet in plattelandsgebieden − in 2010 gefinancierd wordt uit de begrotingslijn voor plattelandsontwikkeling (420 miljoen EUR) en dat er geen vastleggingen voor 2011 zijn voorzien; 44. herinnert eraan dat de afschaffing van het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven de traditionele inter-institutionele dialoog ingrijpend zal wijzigen, en bevestigt dat het van plan is alle kredieten in de verschillende stadia van de procedure zorgvuldig te toetsen met het oog op de moeilijkheid om te anticiperen op schommelingen op de markten van landbouwproducten; dringt er daarom bij de Commissie op aan haar nota van wijzigingen over landbouw zo vroeg mogelijk in te dienen zodat het bemiddelingscomité op constructieve en efficiënte wijze besluiten kan nemen; 45. benadrukt dat er door het aanhoudende vergrijzingsproces in de landbouw inspanningen nodig zijn voor een generatiewisseling, zodat de landbouwsector zijn concurrentiekracht kan behouden en het hoofd kan bieden aan de nieuwe milieu-uitdagingen na Kopenhagen; 46. verwacht dat de bestrijding van klimaatverandering in 2010 en 2011 hoog op de „post-Kopenhagen” politieke agenda van de EU zal blijven staan, en herinnert eraan dat duurzame ontwikkeling, in bredere zin, een permanente verantwoordelijkheid is ten opzichte van de volgende generaties; verzoekt de Commissie met een duidelijk actieplan en een duidelijk tijdschema te komen voor de aanwending van kredieten in het kader van het EU-actieplan ter bestrijding van de klimaatverandering; benadrukt dat de vervoersector enorme kansen biedt in de strijd tegen klimaatverandering, en verzoekt de Commissie om bij alle vervoerswijzen prioriteit te geven aan CO2-reducerende maatregelen; herinnert eraan dat de vrijgave van de reserve in deze begrotingslijn zal afhangen van de voorstellen van de Commissie; 47. herinnert eraan dat het GLB in de eerste plaats tot doel heeft voor marktstabiliteit, veiligheid en redelijke prijzen voor consumenten en producenten te zorgen, en verzoekt de Commissie derhalve in de begroting 2011 de nodige middelen uit te trekken om te kunnen voorzien in de nieuwe behoeften die uit de economische crisis voortvloeien; 48. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de implementatie van de maatregelen ter bestrijding van de zuivelcrisis die zijn ingevoerd in de begroting van 2010, en om met een voorstel te komen voor een permanente aanpak op dit vlak, alsmede met concrete voorstellen voor de aanpak van prijsschommelingen op de zuivelmarkt en op de markten voor andere landbouwproducten; Rubriek 3a 49. bevestigt dat het voornemens is een kredietniveau te handhaven dat is afgestemd op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de Unie, en benadrukt het belang van volledige en doeltreffende uitvoering, naleving en beoordeling van de bestaande instrumenten op dit vlak; acht het in dat verband noodzakelijk om de geschiktheid van de financiële instrumenten en de middelen die hiervoor beschikbaar zijn in het licht van de doelstellingen van het Stockholm-programma te heroverwegen, bijvoorbeeld op het gebied van migratie, grenscontrole en -beheer, gegevensbescherming en terrorismebestrijding; herinnert eraan dat veel programma's op dit gebied binnenkort toe zijn aan hun tussentijdse herziening, wat ook met zich mee kan brengen dat de toegewezen financiële middelen moeten worden heroverwogen; 50. gelooft dat het ter bevordering van de ruimte van vrijheid, veiligheid en justitie van essentieel belang is het immigratiebeleid te versterken en de integratie van immigranten te ondersteunen; is van mening dat, met dat oogmerk, harmonisering van het immigratiebeleid van de afzonderlijke lidstaten beschouwd moet worden als een beleidsprioriteit van het EU-beleid, ten einde een goede balans te vinden tussen veiligheidseisen en de eerbiediging van de fundamentele mensenrechten; 51. is van plan een diepgaand onderzoek in te stellen naar het financieel beheer van de ontwikkeling van grote datanetwerksystemen, met name de overgang van SIS I naar SIS II, dat gepaard is gegaan met veelvuldige vertragingen en tegenslag, alvorens te besluiten of het kredietniveau voor deze systemen moet worden gehandhaafd en behoudt zich het recht voor de bedragen voor de overgang naar SIS II in de reserve te houden naar gelang het resultaat van verdere analyse en tests; 52. zal uitermate gespitst zijn op de implementatie van veranderingen zoals het onderbrengen van EUROPOL in de communautaire sfeer en de oprichting van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken en zal de tevens de financiële behoeften van FRONTEX zorgvuldig toetsen; Rubriek 3b 53. herinnert eraan dat deze rubriek betrekking heeft op een breed scala van acties ten behoeve van jongeren via meerjarige programma's zoals Jeugd in actie, het programma Cultuur, Europa voor de burgers, jaarlijkse evenementen waaronder Special Olympics en Erasmus Mundus (3) ; is derhalve van plan die EU-programma's te steunen die rechtstreeks relevant zijn voor prioriteiten van de begroting van 2011, en om zorgvuldig toe te zien op de tenuitvoerlegging ervan, zowel in kwalitatieve als in kwantitatieve zin; betreurt echter dat het maximum van deze rubriek voor 2011 slechts 15 miljoen EUR boven de aangenomen begroting voor 2010 ligt; 54. benadrukt dat de stelselmatige bezuinigingen door de andere tak van de begrotingsautoriteit op deze programma's niet gerechtvaardigd zijn en een contraproductief effect hebben op de ontwikkeling van een Europa voor de burgers; Rubriek 4 55. herinnert aan de constante en bijna ondraaglijke druk op de financiering van de activiteiten van de EU als een mondiale speler, met een manoeuvreerruimte die beperkt wordt door smalle financiële marges, onvoorspelbare en steeds talrijkere crises in derde landen en een verlangen om haar prioriteiten en verantwoordelijkheden op het wereldtoneel kenbaar te maken; benadrukt dat de Unie moet worden uitgerust met de nodige financiële middelen voor een consistente en adequate respons op onvoorziene mondiale uitdagingen en benadrukt met name dat de geprogrammeerde GBVB-begroting ontoereikend zou kunnen blijken te zijn; betreurt dat rubriek 4 verder onder druk zou komen te staan door iedere verhoging die de geprogrammeerde jaarlijkse enveloppe overschrijdt; 56. wijst op de noodzaak van een herziening van het Interinstitutioneel akkoord 2006 over de begrotingsdiscipline met betrekking tot de bevoegdheden van het Parlement betreffende het GBVB-/GVDB-beleid in het kader van het Verdrag van Lissabon, met inbegrip van de behoefte aan nieuwe regels voor een flexibel gebruik van het GBVB-budget voor civiele GVDB-missies en voor volledige transparantie betreffende militaire crisisbeheersingsoperaties, met name het gebruik van het startfonds; 57. wijst erop dat volgens een nota van wijzigingen van 2010, 2011 het eerste volledig operationele jaar van de Europese dienst voor extern optreden (EEAS) wordt; is van plan de EEAS te voorzien van de nodige administratieve middelen om haar taak te verrichten, vooral met betrekking tot haar civiele crisisbeheersingsvermogens, maar herinnert eraan dat het krachtens het Verdrag en in volledige overeenstemming met de gezamenlijke intentie om de betrokkenheid van het EP bij de vormgeving en het beheer van de externe betrekkingen van de EU te versterken, zijn controlerende bevoegdheid over de begroting en de begrotingscontrole van de EEAS zal uitoefenen; herinnert eraan dat volledige begrotingstransparantie moet worden gewaarborgd met betrekking tot de personeelsformatie van de EEAS; benadrukt dat de nieuwe dienst door de opheffing van overbodig dubbel werk tot schaalvoordelen zou moeten leiden; wijst er tevens op dat EU-delegaties bij multilaterale organisaties over voldoende personeel moeten beschikken; 58. uit zijn bezorgdheid over het gebrek aan informatie over de financiering van de EU-toezeggingen aan ontwikkelingslanden om hen te steunen bij de bestrijding van de klimaatverandering en herinnert eraan dat deze toezeggingen niet waren voorzien in het MFK; benadrukt met klem dat de financiering voor deze maatregelen een aanvulling moet zijn op de bestaande officiële ontwikkelingshulp; 59. bevestigt dat het vastbesloten is om zoveel mogelijk bijstand te verlenen aan de Haïtiaanse bevolking na de verwoestende aardbeving die het land getroffen heeft; verzoekt de Commissie, op basis van een uitgebreide inventarisatie van de behoeften, het meest ambitieuze bijstandsplan voor Haïti te presenteren; herinnert eraan dat een dergelijk plan de gedane toezeggingen samenwerking aan andere ontwikkelingslanden en minder ontwikkelde landen niet in gevaar mag brengen, en uit nieuwe financieringsbronnen moet worden gefinancierd; wijst in dat verband op het EP-standpunt over de oprichting van een permanent EU-korps voor bescherming van de bevolking en dringt er opnieuw bij de Commissie op aan met concrete voorstellen in die richting te komen; 60. wijst erop dat de EU momenteel al haar middelen mobiliseert, naast bestaande programma's, om vredesopbouwende maatregelen en wederopbouwacties te steunen in conflictgebieden als Georgië, Afghanistan, het Midden-Oosten en Afrika bezuiden de Sahara, en dat het van mening is dat het onaanvaardbaar is om bestaande prioriteiten uit te ruilen tegen nieuwe; 61. herinnert aan het belang van passende financiering voor de stabilisatie van de Westelijke Balkan, en voor de geleidelijke integratie van deze regio in de Europese Unie; 62. benadrukt dat het Oostelijk partnerschap, als onderdeel van het Nabuurschapsbeleid, van groot belang is voor de EU, en herhaalt zijn steun voor het voorgestelde kader; hecht evenveel belang aan de waarborging van voldoende financiële middelen om gestalte te kunnen geven aan het engagement van de EU ten aanzien van haar zuidelijke buurlanden; 63. herinnert eraan dat de kwestie van de financiering van begeleidende maatregelen na de overeenkomst van Genève over de bananenhandel, niet besproken is tijdens het overleg over de begroting van 2010; is sterk gekant tegen het voorstel om de marge in rubriek 4 te gebruiken voor die financiering (25 miljoen EUR per jaar), die niet was voorzien in het MFK en is van oordeel dat er een passende meerjarige financiering voor deze kwestie moet worden gevonden; Rubriek 5 64. wenst, in het kader van de doelmatige en efficiënte besteding van EU-middelen, de situatie in deze rubriek opnieuw zorgvuldig te beoordelen zodra er meer informatie is verstrekt over de feitelijke verzoeken van de Commissie, de stijgingspercentages en de algehele manoeuvreerruimte onder het maximum van het MFK; 65. benadrukt dat er transparantie en een vooruitziende blik moeten worden betracht bij een aantal kwesties met grote financiële implicaties, zoals personeelsbehoeften, pensioenen, een kosten- en energie-efficiënt gebouwenbeleid, uitbestedingsbeleid en huishoudelijke versus beleidstaken en trends; 66. wijst erop dat met betrekking tot salarissen en pensioenen, de door de Raad in december 2009 goedgekeurde verhoging 1 , 85% bedroeg, d.w.z. de helft van het percentage dat voortvloeide uit toepassing van de „methode”, en dat naar gelang de uitkomst van de rechtszaak naar aanleiding van de klacht van de Commissie en het Europees Parlement, het verschil met terugwerkende kracht kan oplopen tot ca. 140 miljoen EUR over alle instellingen; 67. wijst erop dat hoewel de groeiraming van de Commissie voor 2010 beperkt werd tot 0 , 9%, er een aantal administratieve gebieden die niet uit deze rubriek gefinancierd worden buiten beschouwing zijn gelaten, zoals begrotingslijnen voor technische en administratieve bijstand (ex-BA lijnen), uitvoerende agentschappen (andere dan onderzoeksagentschappen) en huishoudelijke uitgaven voor gedecentraliseerde agentschappen en direct en indirect onderzoek; verzoekt de Commissie haar standpunt kenbaar te maken over de criteria die gehanteerd moeten worden om de totale huishoudelijke uitgaven te definiëren, en om een duidelijk beschrijving te blijven geven van die gebieden buiten rubriek 5; verlangt dat alle huishoudelijke uitgaven in rubriek 5 worden opgenomen; 68. verzoekt de Commissie om een update van het „screeningsverslag” voor een duidelijke analyse en follow-up van de personeelsbehoeften; Gedecentraliseerde agentschappen 69. moedigt de Commissie aan het beleid voort te zetten dat zij de in afgelopen begrotingsprocedures heeft gevolgd met betrekking tot de financiering van gedecentraliseerde agentschappen met name door rekening te houden met de overschotten bij de uitvoering van hun begroting wanneer zij een besluit neemt over voorgestelde subsidies; dringt er echter op aan dat die agentschappen die voor hun inkomsten in zeker mate afhankelijk zijn van bijdragen nog steeds gebruik zouden moeten kunnen maken van het instrument van bestemmingsontvangsten waarmee zij de nodige flexibiliteit in de begroting kunnen inbouwen; is verheugd over de transparante presentatie van de jaarlijkse subsidies bij de ontwerpbegroting van de Commissie, waarom is verzocht in een werkdocument over de organen als bedoeld in artikel 185 van de Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad; 70. verwacht dat de activiteiten van de interinstitutionele werkgroep over gedecentraliseerde agentschappen spoedig worden hervat en spreekt opnieuw de verwachting uit dat deze groep er in zal slagen werkbare conclusies te formuleren die de instellingen in staat zullen stellen overeenstemming te bereiken over een gezamenlijke benadering voor de oprichting, het beheer en de financiering van gedecentraliseerde agentschappen, alsmede hun plaats in het institutionele landschap van de Unie; De procedure voor de goedkeuring van de begroting van 2011 71. benadrukt dat de begrotingsprocedure voor de goedkeuring van de begroting voor 2011 de eerste zal zijn die volledig volgens de nieuwe bepalingen overeenkomstig het Verdrag van Lissabon is verlopen; herinnert eraan dat het Europees Parlement, de Raad en de Commissie overeenstemming hebben bereikt over overgangsmaatregelen met betrekking tot de begrotingsprocedure na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (4) , die van toepassing zouden moeten zijn tot de nodige wetgevingsbesluiten (de nieuwe verordening inzake het MFK, het herziene Financieel Reglement en een mogelijk interinstitutioneel akkoord voor overige zaken) in werking treden; 72. acht het noodzakelijk dat het EP, de Raad en de Commissie, om een soepel verloop van de begrotingsprocedure 2010 te verzekeren, overeenstemming bereiken over de beginselen en regels betreffende de organisatie, voorbereiding en werking van het bemiddelingscomité, zoals bepaald in lid 7 van de genoemde Gemeenschappelijke Verklaring; benadrukt dat deze beginselen in overeenstemming moeten zijn met de beginselen die zijn verwoord in zijn resolutie over de financiële aspecten van het Verdrag van Lissabon (5) en in zijn resolutie over tijdelijke procedurele richtsnoeren inzake begrotingskwesties met het oog op de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (6) ; verzoekt zijn Begrotingscommissie met de Raad en de Commissie te onderhandelen over deze beginselen; o o o 73. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Rekenkamer. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) , – gezien Besluit 2007/436/EG, Euratom van de Raad van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (2) , – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3) , – gezien het zesde verslag van de secretarissen-generaal van de instellingen betreffende de ontwikkeling van rubriek 5 van de financiële vooruitzichten, zoals herzien in de herfst van 2009, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2008, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (4) , – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0036/2010 ), A. overwegende dat het Europees Parlement in dit stadium van de jaarlijkse procedure de ramingen van de andere instellingen en de voorstellen van zijn eigen Bureau voor de begroting 2011 afwacht, B. overwegende dat het nuttig is om het proefproject betreffende nauwere samenwerking en betrekkingen tussen het Bureau en de Begrotingscommissie gedurende de gehele begrotingsprocedure 2011 voor een derde jaar voort te zetten, C. overwegende dat het plafond van rubriek 5 in 2011 gelijk is aan 8 415 000 000 EUR (hetgeen vergeleken bij 2010 een toename met 327 000 000 EUR oftewel 4% betekent, inclusief 2% voor inflatie), D. overwegende dat de begroting van het Europees Parlement voor 2010 1 607 363 235 EUR bedraagt, wat gelijk is aan 19,87% van rubriek 5 voor dit jaar, vóór de herziening van het MFK 2007-2013 (waarmee het plafond van rubriek 5 met 126 000 000 EUR is verlaagd om bij te dragen aan de financiering van het Europees economisch herstelplan), en wat gelijk is aan 20,19% na deze herziening, E. overwegende dat rekening dient te worden gehouden met de ontwikkeling van het aandeel van iedere instelling in de uitgaven van rubriek 5 en met de verschillende redenen voor belangrijke wijzigingen, zoals de inwerkingtreding van diverse verdragen (die een toename van het aantal leden en/of een uitbreiding van de taken en bevoegdheden van de verschillende instellingen met zich meebrengen), de uitbreiding en andere besluiten die aanzienlijke verhogingen van de uitgaven tot gevolg hebben die niet waren voorzien ten tijde van de vaststelling van het financieel kader, F. overwegende dat de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon financiële implicaties met zich meebrengt voor alle instellingen, zij het in verschillende mate, waarvan de totale omvang nog niet bekend is, G. overwegende dat het van groot belang is om nauwlettend toe te zien op de situatie in rubriek 5 gedurende de uitvoering van de begroting 2010 en in de aanloop naar de goedkeuring van de begroting 2011, H. overwegende dat in het bijzonder rekening moet worden gehouden met de financiële weerslag op pensioenstelsels, leeftijdstendensen en pensionering, personeelswerving en andere gebieden die verband houden met de bepalingen van het statuut, alsmede met de noodzaak de houdbaarheid op de lange termijn te waarborgen, Algemeen kader 1. wijst erop dat de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, met name met betrekking tot de enige lezing van de begroting door elk van de twee takken van de begrotingsautoriteit, gevolgd door een overlegbijeenkomst om tot een definitieve begroting te komen, een nog nauwere samenwerking en dialoog tussen alle instellingen gedurende de gehele procedure noodzakelijk maakt, inclusief de tijdige indiening van realistische ramingen; 2. merkt op dat de omstandigheden waaronder de begrotingen 2010 en 2011 worden goedgekeurd tamelijk uitzonderlijk en moeilijk zijn, aangezien een succesvolle tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon enerzijds een belangrijke prioriteit is die ook in financieel opzicht een uitdaging vormt, terwijl anderzijds de gevolgen van de financiële crisis nog steeds duidelijk aanwezig zijn in veel lidstaten, wat resulteert in een politiek dilemma op EU-niveau; herinnert er in dit verband aan dat de EU-begroting minder dan 2,5% van de totale overheidsuitgaven van de EU vormt; wijst er tevens op dat rubriek 5 van de EU-begroting dus overeenkomt met 0,14% van de overheidsuitgaven in de hele EU; 3. vestigt de aandacht op de moeilijke situatie met betrekking tot het uitgavenplafond van rubriek 5 voor 2011 en is zich ervan bewust dat de instellingen problemen kunnen ondervinden wanneer zij de financiering van alle behoeften in overeenstemming proberen te brengen met hun wens om de begrotingsdiscipline te handhaven en zelfbeheersing te betrachten teneinde het meerjarig financieel kader in acht te nemen; stelt vast dat een aantal administratieve gebieden worden gefinancierd buiten rubriek 5; dringt erop aan dat alle administratieve uitgaven in rubriek 5 worden opgenomen en dat het plafond dienovereenkomstig wordt herzien; 4. onderstreept derhalve de noodzaak om nauwkeurig toe te zien op de ontwikkelingen alvorens tot definitieve besluiten te komen; herhaalt zijn standpunt dat er prioriteiten gesteld dienen te worden en dat aan kernactiviteiten voorrang dient te worden gegeven; 5. herhaalt zijn standpunt dat interinstitutionele samenwerking essentieel is om beste praktijken uit te wisselen en de mogelijkheden af te tasten om de doeltreffendheid en efficiëntie te verbeteren, alsook, waar mogelijk en nodig, om ruimte voor besparingen te vinden en beschikbare middelen beter gezamenlijk te delen; is ervan overtuigd dat het eveneens profijtelijk kan zijn dit concept uit te breiden naar andere terreinen die tot nu toe niet in dit perspectief werden bezien, zoals EMAS, non-discriminatiebeleid en telewerk; stelt voor dat wordt bekeken wat de mogelijkheden zijn van het gebruik van open software met voldoende veiligheidsgaranties, mits er duidelijk omschreven haalbaarheidscriteria zijn en zowel rekening wordt gehouden met de directe als de indirecte kosten en baten; wijst erop dat inspanningen dienen te worden voortgezet met betrekking tot terreinen die reeds in overweging werden genomen, zoals bijvoorbeeld de vertaalcapaciteit en personeelswerving (EPSO) , en wel op basis van de daadwerkelijke of aantoonbare behoeften; 6. herhaalt dat het noodzakelijk is om de interinstitutionele samenwerking op het gebied van gebouwenbeleid te versterken; roept de andere EU-instellingen op om eveneens een gebouwenbeleid voor de middellange en lange termijn te ontwikkelen waarin de in deze resolutie vervatte doelstellingen zijn opgenomen; wenst tijdig de nodige informatie te ontvangen om een besluit te kunnen nemen overeenkomstig de procedure van artikel 179 van het Financieel Reglement, onder meer „behoeftenanalyses en kosten-batenanalyses voor de verschillende alternatieven, waarbij de mogelijkheden voor huur en koop zijn aangegeven, alsmede transparante informatie over de alternatieve financieringsmogelijkheden, de financiële gevolgen op de lange termijn en de verenigbaarheid met het meerjarig financieel kader” (bijlage 2 van de resolutie van het Europees Parlement van 17 december 2009 over het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010, als gewijzigd door de Raad (5) ); is van mening dat samenwerking met andere instellingen met het oog op de harmonisatie van deze informatie om een vergelijking te kunnen maken tussen gebouwenoppervlak en kosten, in dit verband als een essentieel aandachtspunt moet worden beschouwd; wijst op de noodzaak een specifiek verslag op te stellen en mogelijke aanbevelingen te doen inzake de onnodig hoge kosten voor onderhoud, renovatie en aankoop van de gebouwen van het Parlement; 7. wijst er met betrekking tot de aanpassing van de ambtenarensalarissen en de lopende rechtszaak op dat de bijkomende kosten voor alle instellingen geschat kunnen worden op circa 135 miljoen EUR (voor de periode van juli 2009 tot 31 december 2010) indien het Hof zich ten gunste van de Commissie uitspreekt; merkt op dat deze uitspraak wordt verwacht in 2010, maar sluit niet uit dat zij wordt uitgesteld tot 2011; Europees Parlement 8. benadrukt de essentiële uitdaging die ligt in het omgaan met enkele hieronder genoemde onzekerheden met betrekking tot de begroting 2011, onzekerheden die nauwkeurige ramingen en budgettering verregaand zullen bemoeilijken tot in de allerlaatste stadia van de procedure wanneer meer duidelijkheid omtrent de situatie zal bestaan; dringt erop aan dat de bevoegde organen en administratie van het Europees Parlement tijdig een reeks basisscenario´s beschikbaar stellen die definitieve politieke besluiten kunnen bevorderen door middel van een beter begrip van de financiële gevolgen die uit deze besluiten voortvloeien; 9. herinnert eraan dat de nota van wijzigingen die het Bureau in september heeft voorgelegd aan de Begrotingscommissie ten doel heeft rekening te houden met behoeften die bij de opstelling van de ramingen nog niet waren voorzien en benadrukt dat dit niet gezien moet worden als mogelijkheid om ramingen waarover men het eerder eens is geworden, te herzien; verwacht van het Bureau dat het bij de voorlegging van de ramingen realistische eisen stelt; is bereid om de voorstellen van het Bureau vanuit een volledig behoeftegeoriënteerd en afgewogen perspectief te bestuderen teneinde een correcte en efficiënte werking van de instelling te verzekeren; 10. wijst erop dat wetgeving op hoog niveau een prioriteit van het Parlement is en benadrukt dat de instelling van de nodige middelen moet worden voorzien om dit te bereiken; 11. onderstreept de noodzaak van een volledig geïntegreerd kennisbeheersysteem; herinnert aan de noodzaak om in de Begrotingscommissie een toelichting te geven op de vele informatiebronnen/systemen die de leden kunnen aanboren en om de gewenste informatie over de stand van zaken met betrekking tot het „kennisbeheersysteem” te ontvangen, zoals is overeengekomen tijdens het overleg tussen het Bureau en de Begrotingscommissie op 15 september 2009; is van mening dat een dergelijk systeem eenvoudig toegankelijk moet zijn via het internet; onderstreept dat moet worden nagegaan hoe deze informatie toegankelijk gemaakt dient te worden voor de Europese burgers; 12. vindt het wenselijk dat een analyse wordt gemaakt van het webtelevisiekanaal van het Parlement, Europarl TV; wenst met name informatie te ontvangen over de kijkcijfers en de geografische spreiding en leeftijdscategorieën van de kijkers, zodat vastgesteld kan worden of de doelstellingen van dit instrument ten aanzien van verspreiding en kwaliteit en kwantiteit van de uitgezonden informatie zijn gerealiseerd; 13. is van mening dat maatregelen om het Verdrag van Lissabon doeltreffend te laten functioneren een belangrijke prioriteit vormen voor de begroting 2011 en dat het hiertoe noodzakelijk is de beschikbare middelen op de best mogelijke manier te beheren teneinde de operatie te doen slagen; 14. wijst erop dat aanvullende maatregelen op dit gebied niettemin beoordeeld dienen te worden binnen de totale begroting en het bredere kader van de financiële vooruitzichten; is van mening dat het nuttig kan zijn een analyse te maken van het respectievelijke aandeel van de instellingen in de loop der tijd, met inbegrip van alle ontwikkelingen van betekenis die een verandering van dit aandeel zouden kunnen hebben gerechtvaardigd; 15. wijst erop dat het Parlement sinds 2006 genoodzaakt is geweest uitgaven te verrichten waarin niet was voorzien in de zelfopgelegde verklaring van 1988, zoals het Statuut van de leden en directe en indirecte kosten die verband houden met zijn nieuwe rol ingevolge de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon; onderstreept de noodzaak van een open en diepgaande discussie over de huidige zelfopgelegde drempel van 20% voor de omvang van de begroting van het Europees Parlement; is van mening dat het Bureau en de Begrotingscommissie moeten samenwerken om deze grens opnieuw te beoordelen alvorens een interinstitutionele dialoog over dit onderwerp te openen; is van mening dat zijn uitgaven, op grond van de in 2006 overeengekomen en sinds 2007 geldende oorspronkelijke MFK-bedragen, rond de traditionele 20%-grens moeten komen te liggen, waarbij rekening wordt gehouden met de behoeften van de andere instellingen en de beschikbare marge; 16. kan niet genoeg wijzen op het fundamentele beginsel dat alle leden in gelijke mate toegang moeten hebben tot veelomvattende en hoogwaardige dienstverlening die hen in staat stelt hun werkzaamheden uit te voeren, hun standpunten naar voren te brengen en documenten in hun moedertaal te ontvangen om namens hun kiezers optimaal te kunnen optreden; 17. wacht op een reactie van de bevoegde organen ten aanzien van de vraag hoe het concept van een „zero-based” begrotingsbeleid, waarbij tevens onderscheid wordt gemaakt tussen de vaste en variabele kosten, in het kader van de begrotingsprocedure van het EP kan worden toegepast; verzoekt het Bureau om jaarramingen van deze vaste kosten voor de jaren van het MFK in te dienen; 18. merkt op dat het „salariseffect” voor het Europees Parlement op zal lopen tot ongeveer 14 miljoen EUR indien het Hof zich ten gunste van de Commissie uitspreekt; kan in dit stadium niet met zekerheid zeggen of dit gevolgen heeft voor de begroting 2010 of de begroting 2011; 19. dringt aan op een evaluatie van het gebruik van de secretariaatsvergoeding en op een raming van de totale kosten die het gevolg zullen zijn van de verhoging die nog goedgekeurd moet worden door beide takken van de begrotingsautoriteit, alvorens wordt nagedacht over een eventuele verdere verhoging in de toekomst; herinnert eraan dat bredere kostenimplicaties altijd beoordeeld dienen te worden in verhouding tot nieuwe maatregelen, bijvoorbeeld bij een besluit over de regeling betreffende ambtenaren en geaccrediteerde parlementaire medewerkers in zowel 2010 als 2011; benadrukt in het bijzonder de gevolgen die de aanwerving van extra medewerkers in Brussel zou hebben met betrekking tot kantoorruimte , onderhoud van gebouwen en veiligheid, IT-apparatuur, personeel voor administratieve taken en algemene voorzieningen; hecht bijzonder veel belang aan de presentatie, in maart, van het gebouwenbeleid op de middellange termijn voor de drie werklocaties van het Parlement; onderstreept de noodzaak van een langetermijnplanning voor het gebouwenbeleid van het Parlement om zorg te dragen voor een duurzame begroting; 20. pleit voor de ontwikkeling van een gebouwenbeleid voor de middellange en lange termijn waarin de volgende doelstellingen zijn opgenomen: de vaststelling van richtsnoeren voor het ontwerp en de ontwikkeling van gebouwen; een efficiënt gebruik van bestaande kantoren en andere ruimten; een nauwkeurige evaluatie van de behoeften en goede arbeidsomstandigheden voor het personeel van het Parlement en de EP-leden; een doeltreffende strategie inzake het onderhoud en renovatie van gebouwen, om herhaling van incidenten zoals dat in het parlementsgebouw in Straatsburg in 2008 of problemen met betrekking tot asbest te voorkomen; een rigoureuze herziening van aansprakelijkheidskwesties, met inbegrip van de procedure om de aansprakelijkheid vast te stellen, en van de indiening van schadeclaims met betrekking tot schade waarvoor derden aansprakelijk zijn, alsmede strikte en transparante handhaving van de aanbestedingsprocedures; dringt er tevens op aan dat het gebouwenbeleid voor de middellange en lange termijn wordt gebaseerd op duurzaamheid en dat rekening wordt gehouden met factoren als milieuvriendelijkheid, energie-efficiëntie en gezondheid; benadrukt bovendien dat mobiliteitgerelateerde aspecten, in het bijzonder met betrekking tot personen met een motorische of zintuiglijke handicap, tevens in de doelstellingen moeten worden opgenomen; wijst er nogmaals op dat de Begrotingscommissie de aankoop van gebouwen te prefereren vindt boven dure huur- of leaseregelingen; 21. herinnert eraan dat het Bureau in zijn voorontwerp van raming betreffende de gewijzigde begroting 1/2010 een uitbreiding van de commissiesecretariaten met 70 personeelsleden heeft voorgesteld; onderstreept dat dit personeel over drie groepen zal worden verdeeld al naar gelang de toegenomen werklast die voor de werkzaamheden van deze groepen op wetgevingsgebied wordt verwacht na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon; is van mening dat deze verdeling in juli 2011 aan een tussentijdse evaluatie moet worden onderworpen zodat duidelijk wordt of de diensten die meer personeel toegewezen hebben gekregen, ook daadwerkelijk de voorspelde grotere werklast hebben ondervonden; 22. benadrukt dat financiële memoranda en soortgelijke kostenanalysen van cruciaal belang zijn voor de besluitvorming binnen het Parlement; blijft erbij dat deze documenten op stelselmatige wijze gebruikt dienen te worden en dat hierin de terugkerende en eenmalige kosten dienen te worden vastgesteld die aan de desbetreffende maatregel verbonden zijn, terwijl zij ook mogelijke financiële gevolgen voor overige uitgaven moeten omvatten; 23. acht follow-up en analyse van groot belang op tal van gebieden die duidelijk verband houden met de begroting, zoals de herstructurering van directoraten-generaal, een doeltreffend personeelsbeheer en een professioneel personeelsbeleid, een kosten- en energie-efficiënt gebouwenbeleid, ook ten aanzien van locatie , bestrijding van discriminatie, EMAS, openbare aanbestedingen en maatregelen die voortvloeien uit aanbevelingen in het kader van de kwijting voor de begroting; benadrukt de noodzaak van voortdurende follow-up en analyse van de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement in algemene zin; herinnert in dit verband aan de negatieve berichtgeving in de media over subsidies die worden verstrekt aan verwanten van personeelsleden van het Parlement en dringt er bij het secretariaat op aan iedere subsidiëring van evenementen op voorhand nauwkeurig te onderzoeken en onder de aandacht te brengen van de bevoegde commissie; 24. neemt kennis van de audit die reeds werd uitgevoerd bij DG INLO en van de herstructurering van het directoraat-generaal die hieruit is voortgekomen; is van mening dat de bevindingen van dit onderzoek een basis kunnen vormen voor het nemen van verdere maatregelen, zoals periodieke en systematische controles door gecertificeerde nationale organen om de gehanteerde methode inzake onderhoudsbeleid te toetsen en de veiligheid van personen en uitrusting in gebouwen te waarborgen; 25. onderstreept in dit verband de noodzaak om een volledig financieel memorandum over het Huis van de Europese geschiedenis te ontvangen zodra de inschrijving voor architecten is afgerond, aangezien er anders geen nauwkeurige beoordeling van de kosten op langere termijn in de context van het gebouwenbeleid en de begroting van het Parlement mogelijk is; 26. wijst erop dat de noodzakelijke voorbereidingen dienen te worden getroffen om, met het oog op de mogelijke uitbreiding van de EU, gereed te zijn voor de ontvangst van waarnemers uit Kroatië; Overige instellingen 27. dringt aan op het tijdig indienen van realistische en op kosten gebaseerde begrotingsverzoeken, waarin serieus rekening wordt gehouden met de noodzaak de schaarse beschikbare middelen optimaal te beheren; zou ingenomen zijn met een begrotingsanalyse van de gevolgen van het Verdrag van Lissabon voor iedere instelling voor de periode 2010-2011 en, indien van toepassing, van de vraag hoe eventuele behoeften aan extra middelen worden verantwoord; 28. acht het raadzaam om informatie op te vragen, en deze te vergelijken, inzake de methoden die door andere instellingen worden gehanteerd bij verschillende vormen van bezoldiging, toelagen en reiskosten; wijst erop dat transparantie en democratische verantwoording uiteraard van essentieel belang zijn; 29. wenst voort te borduren op de vorig jaar gestelde prioriteit om de beschikbare middelen beter tussen alle instellingen te delen, inclusief de concrete maatregelen die zijn genomen op het gebied van vertaalwerk, en is van mening dat ook het tolkwerk opnieuw in dit licht zou moeten worden bezien; 30. verzoekt zijn rapporteur voor 2010 individuele bezoeken te brengen aan de Raad, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming om nog vóór het stadium van de ramingen hun mening te vernemen en om verslag uit te brengen aan de Begrotingscommissie; o o o 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio's, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 28 mei 2009 over het kwaliteitsbeleid ten aanzien van landbouwproducten ( COM(2009)0234 ), – gezien het groenboek van de Commissie van 15 oktober 2008 over de kwaliteit van landbouwproducten: productnormen, landbouwvoorschriften en kwaliteitsregelingen ( COM(2008)0641 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 maart 2009 over het garanderen van de kwaliteit van levensmiddelen: harmonisatie of wederzijdse erkenning van normen (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 oktober 1998 over een kwaliteitsbeleid voor landbouwproducten en levensmiddelen (2) , – gezien het werkdocument van de Commissie van oktober 2008 over regelingen voor de certificering van de voedselkwaliteit, – gezien de „gezondheidsbalans” van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan de consumenten ( COM(2008)0040 ), – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0029/2010 ), A. overwegende dat de kwaliteitsnormen voor levensmiddelen van de Europese Unie de strengste ter wereld zijn en dat de Europese consument dergelijke strenge normen wenst, die een aanzienlijke toegevoegde waarde opleveren, B. overwegende dat ondersteuning van kleine en middelgrote landbouwbedrijven waarvan het productie- en consumptieniveau voldoet aan lokale eisen, zowel de traditionele als empirische landbouwmethoden ten goede komt en garandeert dat deze methoden overeenkomstig de hoogste kwaliteits- en veiligheidsnormen worden toegepast, C. overwegende dat de Europese kwaliteitsproducten een „levend” cultureel en gastronomisch erfgoed van de Unie vormen en een essentiële schakel zijn tussen het sociale en economische leven in talloze Europese regio's, waar zij activiteiten in stand houden die direct verbonden zijn met de plaatselijke realiteit, in het bijzonder in plattelandsgebieden, D. overwegende dat het huidige beleid van distributieketens de kleine producenten minder mogelijkheden geeft om een breed publiek te bereiken, E. overwegende dat de consument steeds meer belang hecht aan niet alleen de veiligheid, maar ook de oorsprong en de productiemethoden van levensmiddelen; dat de Europese Unie al heeft ingespeeld op deze tendens met de invoering van vier labels met betrekking tot de kwaliteit en de oorsprong van levensmiddelen, namelijk beschermde oorsprongsbenaming (BOB), beschermde geografische aanduiding (BGA), gegarandeerde traditionele specialiteit (GTS) en biologische landbouw, F. overwegende dat deze certificeringsregelingen door de consumenten als een garantie voor betere kwaliteit worden beschouwd, G. overwegende dat nieuwe technologieën kunnen worden aangewend om gedetailleerde informatie te verschaffen over de oorsprong en de kenmerken van landbouwproducten en levensmiddelen, Algemene opmerkingen 1. is ingenomen met de mededeling van de Commissie en met het feit dat daarin diverse aanbevelingen zijn overgenomen die het Parlement had geformuleerd in het verlengde van het denkproces dat met het groenboek over de kwaliteit van landbouwproducten was gelanceerd; wenst dat de maatregelen die het Parlement in deze resolutie voorstelt, zo snel mogelijk worden uitgevoerd, zodat daadwerkelijk wordt ingegaan op de feedback die tijdens het raadplegingsproces van landbouwers en producenten is ontvangen, om te kunnen beoordelen in hoeverre het voorgestelde regelgevingskader opportuun, noodzakelijk en proportioneel is, rekening houdend met de gevolgen van de economische crisis en de noodzaak geen extra kosten of lasten voor de producenten te veroorzaken; 2. betreurt het dat, met het oog op een vereenvoudiging die contraproductief kan blijken te zijn, de eisen die de betrokken sectoren na de publicatie van het groenboek hebben geformuleerd maar gedeeltelijk in de mededeling van de Commissie zijn overgenomen; 3. benadrukt dat kwaliteit een kernpunt is voor de hele voedselketen en een wezenlijke troef bij het ondersteunen van het concurrentievermogen van de Europese producenten van agrolevensmiddelen; is van mening dat kwaliteit de Europese producenten belangrijke zakelijke voordelen kan opleveren en indirect kan bijdragen aan plattelandsontwikkeling; 4. is van mening dat het kwaliteitsbeleid van de EU het concurrentievermogen kan verhogen en toegevoegde waarde oplevert voor de economie van de Europese regio's en dat het aanbieden van landbouwproducten en agrolevensmiddelen van hoge kwaliteit voor veel landbouwgebieden met beperkte productiealternatieven vaak de enige kans is; is eveneens van oordeel dat kwaliteit productdiversificatie in de hand werkt en bijdraagt tot specialisatie van de betrokken arbeidskrachten; 5. pleit voor versterking van het kwaliteitsbeleid van de EU, aangezien dit voor de producenten in de Unie een grote aansporing is om nog meer dan nu te streven naar kwaliteit, voedselveiligheid en milieuvriendelijkheid; is van mening dat dit beleid kan helpen om de toegevoegde waarde van de landbouw- en voedselproductie van de Unie aanzienlijk te verhogen op een steeds sterker geglobaliseerde markt; 6. vertrouwt erop dat het kwaliteitsbeleid belangrijke ontwikkelingen in de Europese landbouw teweeg kan brengen, aangezien kwaliteitsproducten een hoge opbrengst verzekeren, waarbij alleen al de omzet van BGA-producten 14 miljard EUR bedraagt; 7. is van mening dat de invoering van verschillende niveaus van bescherming voor Europese kwaliteitsaanduidingen tot onbillijkheid kan leiden, vooral als hoofdzakelijk economische criteria worden gehanteerd; is daarom van mening dat alle geografische aanduidingen dezelfde mate van erkenning moeten genieten; 8. is van oordeel dat, aangezien de markt een steeds opener karakter krijgt, de Europese Unie in de onderhandelingen in WTO-verband het beginsel moet verdedigen dat kwaliteitsproducten efficiënt beschermd moeten worden middels regels voor de bescherming van de intellectuele eigendom; 9. benadrukt dat de Commissie bij de WTO-onderhandelingen moet trachten tot overeenstemming te komen over andere dan zuivere handelsoverwegingen, zodat gegarandeerd is dat ingevoerde landbouwproducten ten aanzien van voedselveiligheid, dierenwelzijn en milieubescherming aan dezelfde EU-eisen beantwoorden als die welke gelden voor landbouwproducten die in de Unie zijn geproduceerd; 10. meent dat het nieuwe kwaliteitsbeleid van de EU zich meer zou moeten openstellen voor producten uit de nieuwe lidstaten, die pas sinds een paar jaar kunnen deelnemen aan het stelsel voor registratie van geografische aanduidingen; is van oordeel dat de eisen voor het registreren van een bepaald product transparant en begrijpelijk moeten zijn, niet alleen voor degenen die een verzoek om registratie indienen (producenten) maar ook voor de consumenten; 11. pleit voor meer overleg en coördinatie tussen de Commissie en de lidstaten, zodat wordt verzekerd dat ingevoerde levensmiddelen zowel aan de EU-normen voor kwaliteit en voedselveiligheid als aan de sociale en milieunormen beantwoorden; 12. onderstreept de noodzaak kwaliteitsnormen te ontwikkelen die zorgen voor een effectieve communicatie met de consument over de wijze waarop producten tot stand zijn gekomen en die stimulansen ter verbetering van deze normen bieden, zodat ze bijdragen aan de bredere beleidsdoelstellingen van de EU; 13. is van oordeel dat het Europese kwaliteitsbeleid nauw moet aansluiten bij de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid na 2013; is de mening toegedaan dat de Europese Unie in het kader van dit beleid financiële steun moet verlenen ter bevordering van de productie van agrolevensmiddelen van hoge kwaliteit; vindt dat deze steun concreet gestalte moet krijgen in de ontwikkeling, diversificatie en bevordering van de toegang tot de tweede pijler van het GLB, met name wat betreft de modernisering van de landbouwexploitaties en de oprichting en ontwikkeling van microbedrijven op het platteland; onderstreept dat het verlenen van financiële steun ter bevordering van kwaliteitsproducten een kans biedt voor een oriëntering naar een landbouwmarkt van semi-zelfvoorzieningsbedrijven; is van oordeel dat producentenverenigingen sterker dienen te worden gesteund, met name om kleine producenten niet te benadelen; 14. onderstreept dat diversiteit de rijkdom van Europa moet blijven en dat alle kwaliteitsproducten die aan de door de Europese Unie vastgestelde criteria voldoen, moeten worden erkend en beschermd; is van oordeel dat het GLB na 2013 moet inzetten op kwaliteit en in het bijzonder steun moet verlenen aan de inspanningen van de producenten gericht op steeds milieuvriendelijker productiemethoden; wijst erop dat de regio's de partners van het GLB zijn, en de medefinanciers en beheerders van de plattelandsontwikkeling; wijst er bovendien op dat de regio's, vanwege hun geografische nabijheid, de partners van de producenten zijn en met name van de producenten van traditionele en biologische producten; is van mening dat de regio's betrokken moeten worden bij het proces van erkenning en bevordering van producten die een aanduiding voeren, traditionele producten en biologische producten; Productievoorschriften en handelsnormen in de EU 15. benadrukt dat de inspanningen van de Europese producenten om te voldoen aan de EU-productievoorschriften inzake kwaliteit, milieu, dierenwelzijn en volksgezondheid, formeel moeten worden erkend; 16. verzoekt de Commissie in dit verband een studie te maken van de diverse mogelijke opties om de Europese producenten de mogelijkheid te bieden op hun producten aan te geven dat zij hechten aan kwaliteit, voedselveiligheid en naleving van alle Europese productienormen, bijvoorbeeld in de vorm van een EU-kwaliteitslogo, dat alleen mag worden gebruikt voor landbouwproducten die volledig in de Europese Unie zijn geproduceerd en dat, aangezien het de aan overheidscontrole onderworpen naleving van de regelgeving certificeert, in geen geval extra kosten voor de exploitanten met zich mee mag meebrengen, en evenmin een economische of administratieve last mag vormen voor de lidstaten die de controle uitoefenen; 17. is van mening dat landbouwproducten uit de EU op zich al voldoen aan een kwaliteitsnorm omdat ze zijn geproduceerd overeenkomstig de EU-wetgeving inzake productkwaliteit, duurzame productie en milieu- en gezondheidscriteria (randvoorwaarden); bovendien worden door de verbouw van landbouwproducten de cultuurlandschappen van Europa in stand gehouden; gezien deze eisen behoort een kwaliteitslabel „verbouwd [geproduceerd/gefabriceerd] in Europa” tot de mogelijkheden; 18. is van oordeel dat handelsnormen een belangrijke rol spelen in de productieketen en dat zij dus moeten worden gehandhaafd; zij maken de veranderingen op de markt zichtbaar, bieden de consument de kans om de prijs, omvang en kwaliteit van producten te vergelijken en zorgen voor eerlijke Europese concurrentieverhoudingen; 19. is voorstander van de invoering van extra facultatieve gereserveerde vermeldingen, en met name van een duidelijke definitie en afbakening van termen als „bergproduct”, „eilandproduct”, „lokaal product” en „koolstofarm”, en bepleit de vaststelling van EU-richtsnoeren voor het gebruik van deze vermeldingen; is ook voorstander van harmonisatie op EU-niveau van de term „bergproduct”, die momenteel slechts in een paar lidstaten geregeld is; verzoekt de Commissie studie te maken van de mogelijkheid het „koolstofvoetafdruk”-etiket verder te ontwikkelen in de richting van een meer omvattende meting van de „ecologische voetafdruk”, aangezien etiketten en termen die alleen verwijzen naar koolstofniveaus andere cruciale milieuaspecten buiten beschouwing laten, zoals de gevolgen voor watervoorraden en de biodiversiteit; 20. meent dat de vrijwillige etikettering van andere milieu- en diervriendelijke productiemethoden, zoals „geïntegreerde productie”, „weidegang” en „landbouw in heuvelgebieden”, bevorderd moet worden; 21. acht het noodzakelijk de producten uit de bergen, alsook de producten uit GGO-vrije gebieden te beschermen; vraagt de Commissie derhalve alles in het werk te stellen om een passende bescherming van de producten uit deze regio's te waarborgen; 22. verzoekt de Commissie een reflectieproces op gang te brengen over de mogelijke invoering van kwaliteitsindicatoren die verband houden met de maatschappelijke productievoorwaarden, bijvoorbeeld het inkomen van producenten en contractverhoudingen tussen producenten, verwerkers en handelsbedrijven; 23. is van oordeel dat bij verse landbouwproducten het land van oorsprong vermeld moet worden en dat bij verwerkte landbouwproducten die uit één enkel ingrediënt bestaan de plaats van herkomst van het uitgangsproduct vermeld moet worden, en wel omwille van een grotere transparantie en omwille van de traceerbaarheid, zodat de consument een voldoende doordachte keuze kan maken; 24. wijst erop dat de etikettering betreffende de „ligging van het landbouwbedrijf” met succes is ingevoerd in landen als Australië en de VS en ook in de EU reeds verplicht is voor een aantal landbouwproducten; 25. wijst erop dat verstrekking van aanvullende en specifieke informatie vrijwillig is en dat de etiketten geen overmatige hoeveelheid informatie moeten bevatten; is van mening dat met name een duidelijke herkenbaarheid van het EU-kwaliteitslogo prioriteit moet hebben; 26. is van mening dat ook nagedacht moet worden over alternatieve methoden van informatieverstrekking, zoals via het internet, met streepjescode of op de kwitantie; 27. roept de Commissie op een grondige technische en economische studie uit te voeren om ervoor te zorgen dat de nieuwe wetgeving geen buitensporige kosten oplevert voor de voedselverwerkingindustrie, in het bijzonder voor kleine en middelgrote bedrijven; zo'n studie moet aandacht besteden aan de haalbaarheid van de invoering van verplichte etikettering betreffende de ligging van het landbouwbedrijf voor verwerkte producten die „significante ingrediënten” (een ingrediënt van een levensmiddel dat meer dan 50% van het droog gewicht van dit levensmiddel uitmaakt), of „kenmerkende ingrediënten” (het ingrediënt van een levensmiddel dat door de consument gewoonlijk met de benaming van het levensmiddel wordt geassocieerd) bevatten, zoals bepaald in artikel 2 van het voorstel voor een EU-verordening betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten; 28. verlangt dat de vereenvoudiging van normen en de vergroting van de geloofwaardigheid van het EU-kwaliteitslogo een aanvulling moet vormen op reeds bestaande certificaten en benamingen van lokale, regionale of nationale herkomst in de lidstaten; 29. verzoekt de Commissie bij haar voorstellen voor het kwaliteitsbeleid voor landbouwproducten consistentie te bewaren met betrekking tot de vermelding van het land van oorsprong en de voorgestelde verordening betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten; is van mening dat bij de uitvoering van het beleid inzake de kwaliteit van landbouwproducten rekening gehouden moet worden met de kosten van het nieuwe beleid en de kenmerken van afzonderlijke sectoren, zoals de sector verwerkte landbouwproducten; Geografische aanduidingen en traditionele specialiteiten 30. meent dat het stelsel van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen een instrument van het GLB is dat bedoeld is om de ontwikkeling van plattelandsgebieden te steunen, het cultureel erfgoed van deze gebieden te beschermen en bij te dragen aan diversificatie van de werkgelegenheid aldaar; 31. is van mening dat geografische aanduidingen van aanzienlijk belang zijn voor de Europese landbouw; is van oordeel dat de drie stelsels voor de registratie van geografische aanduidingen (voor wijn, gedistilleerde dranken en voor landbouwproducten en levensmiddelen) in hun huidige vorm moeten blijven bestaan; 32. meent dat het bestaande EU-systeem voor de bescherming van GA-producten moet worden gehandhaafd en dat alle GA's bescherming op EU-niveau moeten krijgen; acht de instelling van parallelle nationale of regionale erkenningssystemen niet wenselijk, aangezien deze kunnen leiden tot verschillende beschermingsniveaus; is van mening dat het niet noodzakelijk is nog een communautair certificatiesysteem voor levensmiddelen in te voeren, aangezien dit afbreuk zou doen aan de waarde van de bestaande systemen en de consument in verwarring zou brengen; 33. meent eveneens dat de twee bestaande instrumenten − beschermde oorsprongsbenaming (BOB) en beschermde geografische aanduiding (BGA) − ook in de toekomst moeten blijven bestaan vanwege hun hoge mate van erkenning en succes; vindt dat voor de consument een duidelijker onderscheid moet worden gemaakt tussen BOB's en BGA's en dat daarvoor kan worden gezorgd door middel van een algemene voorlichtings- en bevorderingscampagne met communautaire financiële steun, zowel binnen de interne markt als in derde landen, onder meer door het percentage van de Europese medefinanciering te verhogen; 34. is van mening dat de bestaande EU-regels betreffende geografische aanduidingen moeten worden aangevuld, teneinde ten volle rekening te houden met de rol van de organisaties die in de lidstaten zijn aangewezen of erkend voor het beheren, beschermen en/of bevorderen van het door de registratie als geografische aanduidingen verkregen intellectueeleigendomsrecht, en ten einde deze rol te versterken; 35. is van oordeel dat de ervaringen van de producenten uitwijzen dat het beheer van de productkwaliteit via BOB- en BGA-vermeldingen en de doeltreffende bescherming tegen misbruik daarvan, niet goed genoeg zijn om de GA-producten verder te kunnen uitbouwen; is van oordeel dat de EU-wetgeving moet worden aangepast, zodat de lidstaten de juiste rol van de door hen met het oog op het beheer, de bescherming en/of de bevordering van GA's en de intellectueleneigendomsrechten daarop aangewezen of erkende organisaties kunnen erkennen en versterken en deze organisaties kunnen toestaan het productiepotentieel op grond van billijke en niet-discriminerende beginselen aan te passen aan de eisen van de markt; 36. stelt voor de rol van de consortiums/houders van geografische aanduidingen (3) te versterken door een nadere omschrijving van de wetgeving, zowel ten aanzien van het beheer van de volumes, alsook ten aanzien van het gebruik van de geografische aanduidingen in de producten; is van oordeel dat de consortiums een rol zouden moeten kunnen spelen bij de coördinatie van de marktdeelnemers, ten einde een zo goed mogelijk evenwicht te bereiken tussen de geproduceerde en in de handel gebrachte hoeveelheden enerzijds en de hoeveelheden die de markt kan absorberen anderzijds, en dat zij ook bij op de landbouwers en de consumenten gerichte bevorderingsacties een rol moeten spelen; is van mening dat het voortbestaan van de verschillende onderdelen van de productie-, verwerkings- en distributieketens zo beter wordt gegarandeerd, hetgeen van het allergrootste belang is voor het leven op het platteland; voegt hieraan toe dat beheersing van de kwantiteit één van de voorwaarden is voor beheersing van de kwaliteit; is van mening dat de definitie van de rol van de consortiums in de communautaire regelgeving moet worden gepreciseerd; is van oordeel dat het goed is de praktijken en ervaringen in de lidstaten van de EU in kaart te brengen en te gebruiken bij het vaststellen van de rechten en plichten van de consortiums; 37. vindt dat er geen extra criteria moeten worden toegevoegd aan het registratieproces voor deze instrumenten, maar dat juist zou moeten worden gestreefd naar vereenvoudiging; merkt op dat de bestaande procedures voor de registratie van BOB's en BGA's complex en langdurig zijn; dringt er bij de Commissie op aan manieren te zoeken waarmee dit proces kan worden versneld; 38. onderstreept dat het noodzakelijk is de beoordeling van de registratieaanvragen te stroomlijnen, maar is geen voorstander van het idee het beoordelingsproces van de aanvragen te verkorten door aanvragen die de Commissie als ontoereikend beschouwt in een vroeg stadium en willekeurig af te wijzen; betreurt het feit dat het eerste commentaar van de Commissie door gebrek aan kennis van de specifieke kenmerken van het product of van de lokale markt in veel gevallen overhaast wordt opgesteld of niet van toepassing is op het betreffende geval; 39. wenst dat de Commissie een studie maakt over de passende informatie (etikettering en alle andere beschikbare middelen) die vereist is voor BOB- en BGA-producten welke onder de particuliere handelsnaam van een kleinhandelaar worden verkocht; verlangt dat verplicht de naam van de producent in het BOB en het BGA wordt vermeld, indien het product onder de particuliere handelsnaam van een kleinhandelaar wordt verkocht; 40. is van oordeel dat, indien een door een GA beschermd product als ingrediënt wordt gebruikt, het met deze GA belaste orgaan of bevoegde autoriteit regels moet kunnen vaststellen voor de naam daarvan in de verkoopbenamingen van de verwerkte producten, en gemachtigd moet zijn specifieke controles uit te voeren om zeker te zijn dat de kenmerken, het beeld of de reputatie van het door een GA beschermde product niet zijn gewijzigd; is van oordeel dat de Commissie duidelijke richtsnoeren moet opstellen voor het gebruik, op het etiket van een verwerkt product, van de naam van de producten waarin ingrediënten met GA's zijn gebruikt, ten einde elke misleiding van de consument te vermijden; 41. staat positief tegenover het opstellen van communautaire normen die het beheerorgaan van de GA de mogelijkheid bieden regels te ontwikkelen betreffende de verpakking van hun product, ten einde aantasting van de hoge kwaliteit ervan te vermijden; 42. is tegen het idee dat geografische aanduidingen kunnen worden vervangen door handelsmerken, aangezien dat twee fundamenteel verschillende rechtsinstrumenten zijn; herhaalt dat het absoluut noodzakelijk is beter het verschil uit te leggen tussen commerciële merken en geografische aanduidingen; dringt aan op toepassing van de bestaande communautaire regels die zeggen dat het registreren van een merk waarin BOB/BGA zijn verwerkt of dat naar BOB/BGA verwijst door marktdeelnemers die geen vertegenwoordiger zijn van de producentenorganisaties van die BOB/BGA, niet is toegestaan; 43. wenst voorts dat geografische aanduidingen van overheidswege worden beschermd en dat dit voor de overheden van alle lidstaten verplicht wordt; verlangt dat dit punt specifiek wordt aangepakt via een herziening van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (4) en via een betere definitie van de toepasselijke controleprocedures in alle fasen van de verkoop van de producten, zowel vóór als na het op de markt brengen ervan; 44. is van mening dat het instrument van de Gegarandeerde Traditionele Specialiteiten (GTS) moet blijven bestaan, maar dat de desbetreffende registratieregels verder moeten worden vereenvoudigd; verzoekt de Commissie in dit verband het GTS-instrument te herzien, de mogelijkheden voor versnelling van de aanmeldingsprocedure te verkennen, naar mogelijkheden te zoeken om op grond van deze regeling betere productbescherming te bieden, en eventuele andere middelen te zoeken die deze specifieke regeling aantrekkelijker kunnen maken voor producenten; herinnert eraan dat het GTS-instrument relatief recent is, wat de trage ontwikkeling ervan verklaart; meent dat aan dit instrument meer bekendheid moet worden gegeven onder de producenten en dat het moet uitgroeien tot een vertrouwd kwaliteitsbevorderingmiddel in Europa; 45. is van oordeel dat de Commissie, ten einde te voorkomen dat de kennis over traditionele levensmiddelen en de wijze waarop deze reeds vele generaties lang worden geproduceerd verdwijnt, de oprichting moet overwegen van een Europese gegevensbank met oude recepten en historische bereidingswijzen van levensmiddelen; 46. steunt de oprichting van instrumenten voor het op collectieve basis valoriseren en bevorderen van kleine traditionele, plaatselijke en ambachtelijke, in hoge mate streekgebonden producten met een geografische benaming, waarvoor de procedures voor toegang tot het BOB en het BGA te ingewikkeld en te duur zijn; 47. herinnert aan het feit dat sommige geografische aanduidingen systematisch worden nagemaakt in derde landen, hetgeen schadelijk is voor de reputatie en het imago van het GA-product en de consument misleidt; benadrukt dat de procedure ter waarborging van de bescherming van een geografische aanduiding in een derde land voor producenten lang en moeilijk is, aangezien elk derde land zijn eigen specifieke beschermingssysteem heeft ontwikkeld; moedigt de Commissie aan de organisaties die verantwoordelijk zijn voor de geografische aanduidingen technisch en financieel te ondersteunen zodat het gemakkelijker wordt usurpatieproblemen op te lossen; 48. verzoekt om betere bescherming van geografische aanduidingen: 49. is van mening dat de voorlichtings- en bevorderingsactiviteiten van het systeem voor sui generis-bescherming van GA moeten worden opgevoerd; wenst dat de Commissie het GA-concept bij derde landen blijft bevorderen, met name middels een fikse uitbreiding van het aantal missies voor technische bijstand in samenwerking met de Europese producenten van GA en/of hun vertegenwoordigende organisaties; Geïntegreerde productie 50. acht het noodzakelijk dat milieuvriendelijke productiemethoden met een rationeel gebruik van inputs worden bevorderd, zoals het geval is bij „geïntegreerde productie”; 51. wijst erop dat de vaststelling van Europese regelgeving voor geïntegreerde productie grotere zichtbaarheid zou geven aan de inspanningen die de Europese landbouwers en veehouders leveren wat betreft voedselveiligheid, milieu en welzijn van het vee, ten aanzien van uit derde landen geïmporteerde producten; pleit ervoor dat terzelfder tijd een campagne wordt opgezet ter bevordering van Europese geïntegreerde productie en de afzet ervan; 52. steunt het bevorderen van systemen voor de productie van kwaliteitslevensmiddelen met inachtneming van duurzaamheidcriteria, zoals het geval is bij geïntegreerde productie; wenst dat wordt voorzien in communautaire regelgeving ter zake, teneinde de in de diverse lidstaten bestaande criteria eenvormig te maken, waarbij een adequate promotiecampagne moet worden gevoerd om de consument te informeren over de meest relevante aspecten van de Europese geïntegreerde productie; Biologische landbouw 53. blijft van oordeel dat de biologische en de geïntegreerde productie gunstig is voor de gezondheid van de consument en de garantie biedt dat het desbetreffende productieproces milieuschade voorkomt die met het gebruik van meststof wordt geassocieerd, en tevens Europese landbouwers een belangrijke groeikans biedt, ook al is deze vorm van productie op zich niet dé oplossing voor de toekomst van de mondiale voedselvoorziening; steunt de recente pogingen om een nieuw EU-logo voor biologische producten in te voeren, dat voor alle in de EU geproduceerde landbouwproducten geldt; 54. acht het bestaan van een echte interne markt voor biologische producten noodzakelijk, en is van oordeel dat de invoering van het verplichte EU-logo daaraan een aanzienlijke bijdrage zal leveren; steunt wat dat betreft het kader dat is gecreëerd door Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2092/91 (5) , en hoopt dat deze verordening, ofschoon ze pas onlangs in werking is getreden, zo spoedig mogelijk al haar normatieve potentieel ontwikkelt; 55. onderstreept dat zowel de lidstaten als de Europese Unie de plicht hebben kwaliteitsproducten te bevorderen, maar ook zich in te zetten voor de bescherming van die producten op internationaal niveau; is wat dat betreft van oordeel dat moet worden voorzien in striktere controle op uit derde landen afkomstige biologische producten, teneinde eerlijke concurrentie tussen Europese biologische producten en biologische producten uit derde landen te garanderen; 56. is van mening dat het etiketteren van niet-biologische producten op een wijze die de suggestie wekt dat het om biologische landbouwproducten gaat, de ontwikkeling van een interne EU-markt voor biologische producten schaadt; uit in dit verband zijn bezorgdheid over de poging om het label voor biologische producten uit te breiden tot levensmiddelen die niet overeenkomstig de beginselen van de biologische landbouw zijn geproduceerd; 57. maakt zich ernstige zorgen over de toename van het aantal particuliere milieukeuren in de non-foodsector, een sector die een enorme groei doormaakt en die niet wordt afgedekt door Verordening (EG) nr. 834/20071 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2092/911; verzoekt de Commissie te onderzoeken of het verstandig is de regelgeving tot deze sector uit te breiden; 58. blijft van mening dat het met het oog op een betere werking van de interne markt voor biologische producten noodzakelijk is dat: 59. verwelkomt de oprichting van bureaus voor traditionele en biologische producten op het niveau van de lidstaten; meent dat elke lidstaat zou moeten beschikken over publieke of particuliere organen die door zowel producenten als consumenten worden erkend als zijnde de organen voor de bevordering van en controle op lokale biologische en kwaliteitsproductie; 60. verzoekt de Commissie aan te geven hoe zij de plaatselijke handel in milieuvriendelijke landbouwproducten denkt te gaan bevorderen; Particuliere certificeringsregelingen 61. wijst erop dat particuliere certificeringsregelingen nu geen aanvullende informatie verschaffen over de kwaliteit van de betrokken producten, terwijl zij in vele gevallen een financiële en bureaucratische last aan het worden zijn voor de toegang van de landbouwers tot de markt; 62. dringt aan op registratie van alle particuliere regelingen voor kwaliteitscertificering die de Europese producenten krachtens de communautaire wetgeving verplicht zijn te gebruiken bovenop de verplichte kwaliteitsrichtsnoeren; steunt de vaststelling van een communautair wettelijk kader van grondbeginselen voor de transparante werking van de desbetreffende particuliere certificeringsregelingen; 63. steunt het initiatief van de Commissie richtsnoeren voor goede praktijken vast te stellen voor de werking van alle regelingen die verband houden met de kwaliteit van landbouwproducten; is van oordeel dat deze richtsnoeren moeten worden nageleefd door de exploitanten en een reeks begrippen moeten bevatten om de productiesector te helpen de toegevoegde waarde van zijn producten te vergroten, de wederzijdse erkenning van deze certificeringsregelingen en de deelneming van de productiesector aan de uitwerking ervan te stimuleren, en via producentenverenigingen een vereenvoudiging van de administratieve last bij de certificering te bevorderen, teneinde de kosten voor de landbouwers tot een minimum te beperken; Voorlichtings- en afzetbevorderingsbeleid 64. betreurt het dat de mededeling van de Commissie geen melding maakt van de noodzaak om afzetbevorderingsmaatregelen te steunen, die toch van groot belang zijn om te zorgen dat de inspanningen van de Europese landbouwers in termen van kwaliteit, voedselveiligheid en milieu baten opleveren; is van mening dat de bestaande instrumenten voor afzetbevordering in de EU herzien moeten worden ten einde ze doeltreffender te maken; stelt in dit verband voor om de afzetbevorderingssteun die onlangs is ingevoerd in de wijnsector uit te breiden tot de hele EU-markt; 65. is voorstander van Europese maatregelen om zo veel en zo effectief mogelijk bekendheid te geven aan de voordelen van het EU-beleid ter waarborging van de kwaliteit en de veiligheid van levensmiddelen; beveelt de Commissie en de lidstaten aan hun voorlichtings- en bevorderingsinspanningen met betrekking tot de kwaliteits- en veiligheidsnormen voor communautaire producten op te voeren; 66. meent dat deze bekendmakings- en voorlichtingsmaatregelen voor GA's en communautaire handelsmerken door de overheid en/of particulieren, individueel of door organisaties kunnen worden uitgevoerd; 67. is van oordeel dat, gezien het grote belang van de Europese markt voor de producenten van GA's, de Commissie en de lidstaten aanvullende financiële middelen ter beschikking moeten stellen voor bevorderingsprogramma's in de interne markt, en tegelijkertijd door moeten gaan met het verhogen van het budget voor bevorderingscampagnes in derde landen; 68. onderstreept dat de voorlichtingsmaatregelen niet alleen gericht moeten zijn op de consumenten, maar ook op de producenten, wier activiteiten sterk afhankelijk zijn hun kennis van de markt en van de mening van de consumenten over de kwaliteit van hun producten; 69. benadrukt de potentiële rol van EU-financiering op dit gebied, in het bijzonder via ELFPO-middelen (Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling); benadrukt echter dat de kredietmogelijkheden voor kleine producenten steeds beperkter aan het worden zijn als gevolg van de wereldwijde financiële crisis en dat dit hun mogelijkheden van toegang tot medefinanciering, waarin plattelandsontwikkelingsprogramma's voorzien, drastisch beperkt; stelt de Commissie in dit verband voor na te denken over harmonisatie op het niveau van de EU van de stelsels voor landbouwkrediet; 70. is van oordeel dat rechtstreeks door landbouwers beheerde landbouwmarkten dienen te worden bevorderd, als verkooppunten voor lokale seizoenproducten die billijke prijzen voor kwaliteitsproducten bieden, de band tussen het product en het productiegebied versterken, en de consumenten ertoe aansporen met kennis van zaken een op kwaliteit gebaseerde keuze te maken; vindt dat de lidstaten het creëren van afzetpunten waar producenten hun producten rechtstreeks aan de consumenten aanbieden, moeten bevorderen; 71. wenst dat programma's worden opgezet ter bevordering van verkoop op lokale markten, teneinde lokale en regionale initiatieven voor verwerking en afzet te stimuleren; is van oordeel dat zulks bijvoorbeeld kan worden verwezenlijkt door producentencoöperaties, die bijdragen aan de vergroting van de toegevoegde waarde op het platteland; o o o 72. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de G20-top van 24 en 25 september 2009 in Pittsburgh en de G20-top van 2 april 2009 in Londen, – gezien de G8-top van 8 tot en met 10 juli 2009 in L'Aquila, Italië, – gezien de VN-millenniumverklaring van 8 september 2000, waarin de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (MDO's) zijn opgenomen als door de internationale gemeenschap gezamenlijk vastgestelde doelen voor onder andere de uitbanning van armoede en honger, – gezien de Europese Consensus inzake ontwikkeling (1) en de EU-Gedragscode over complementariteit en arbeidsverdeling in het ontwikkelingsbeleid (2) , – gezien de Consensus van Monterrey, aangenomen op de Internationale Conferentie inzake ontwikkelingsfinanciering die plaatsvond van 18 t/m 22 maart 2002 in Monterrey, Mexico, – gezien de Verklaring van Parijs over de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp en de Actieagenda van Accra, – gezien het in september 2009 gepubliceerde verslag van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) met de titel „The implications of the Global Financial Crisis for Low-Income Countries – An Update” (Gevolgen van de mondiale financiële crisis voor lage-inkomenslanden – laatste stand van zaken), – gezien het in oktober 2009 gepubliceerde verslag van het IMF met de titel „Global Economic Outlook – Sustaining the Recovery” (Mondiale Economische Vooruitzichten – ondersteuning van het herstel), – gezien het in januari 2010 gepubliceerde verslag van het IMF met de titel „World Economic Outlook Update”, – gezien het in september 2009 gepubliceerde rapport van de Wereldbank met de titel „Protecting Progress: The Challenge Facing Low-Income Countries in the Global Recession” (De veiligstelling van de vooruitgang: de uitdaging voor lage-inkomenslanden tijdens de mondiale recessie), – gezien het in juni 2009 gepubliceerde rapport van de Wereldbank met de titel „Global Development Finance: Charting a Global Recovery 2009”(Mondiale ontwikkelingsfinanciering: een wereldwijd herstelplan 2009), – gezien het in januari 2010 gepubliceerde verslag van de Wereldbank, getiteld „Global Economic Prospects − Crisis, Finance and Growth”, – gezien het in oktober 2009 gepubliceerde Europees Ontwikkelingsverslag met de titel „Overcoming Fragility in Africa − Forging a New European Approach” (De kwetsbaarheid in Afrika overwinnen – de schepping van een nieuwe Europese aanpak), – gezien het in opdracht van de Commissie door het adviesbureau HTSPE uitgevoerde onderzoek dat in oktober 2009 verscheen met de titel „The Aid Effectiveness Agenda: Benefits of a European Approach” (De Agenda voor doeltreffendheid van hulp: de voordelen van een Europese aanpak), – gezien het in september 2009 gepubliceerde verslag van de task force „MDO-kloof” van de Verenigde Naties met als titel „Strengthening the Global Partnership for Development in a Time of Crisis” (Het versterken van het mondiaal partnerschap voor ontwikkeling in tijden van crisis), – gezien het in september 2010 gepubliceerde verslag van de UNCTAD, getiteld „Trade and Development Report 2009”, – gezien het verslag van de UNCTAD „The Least Developed Countries Report 2009: The State and Development Governance”, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 november 2009 over de FAO-top en voedselzekerheid (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 oktober 2009 over de gevolgen van de mondiale financiële en economische crisis voor de ontwikkelingslanden en de ontwikkelingssamenwerking (4) , – gezien zijn hoorzitting over de gevolgen van de mondiale financiële crisis voor de ontwikkelingslanden en de ontwikkelingssamenwerking van 10 november 2009 en in het bijzonder de bijdrage van professor Guttorm Schjelderup over illegale geldstromen en belastingparadijzen, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 oktober 2009 over de op 24 en 25 september 2009 in Pittsburgh gehouden G20-top (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 maart 2009 over de jaarverslagen van de Europese Investeringsbank (EIB) en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO) over 2007 (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 februari 2006 over nieuwe financiële mechanismen voor ontwikkeling in het kader van de millenniumdoelstellingen (7) , – gezien de gezamenlijke resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 3 december 2009 in Luanda over de gevolgen van de financiële crisis voor de ACS-landen, – gezien het arrest van het Hof van Justitie van 6 november 2008 over de rechtsgrondslag van Besluit 2006/1016/EG (8) , – gezien Richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG teneinde de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten van de Gemeenschap te verbeteren en uit te breiden (9) , – gezien de mededeling van de Commissie van 8 april 2009 met de titel „Steun aan de ontwikkelingslanden bij de aanpak van de crisis” ( COM(2009)0160 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 5 april 2005 met de titel „New Sources of Financing for Development: A Review of Options” (Nieuwe financieringsbronnen voor ontwikkeling: een overzicht van de mogelijkheden) (SEC(2005)0467), – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 18 en 19 mei 2009 over steun aan ontwikkelingslanden bij de aanpak van de crisis, – gezien de mededeling van de Commissie van 15 september 2009 getiteld „Coherentie van het ontwikkelingsbeleid – vaststelling van een beleidskader dat de hele Unie omvat” ( COM(2009)0458 ) en de conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 17 november 2009 over beleidscoherentie voor ontwikkeling en een operationeel kader voor de doelmatigheid van de hulp, – gezien de VN-conferentie over de wereldwijde financiële en economische crisis en de gevolgen daarvan voor de ontwikkeling, en gezien resolutie 63/303 van de Algemene Vergadering van de VN van 9 juli 2009 ter goedkeuring van de resultaten van die conferentie, – gezien de conferentie over nieuwe financieringsmechanismen op 28 en 29 mei 2009 in Parijs en de internationale conferentie over financiering van ontwikkeling van 28 november tot 2 december 2008 in Doha, – gezien de in maart 2009 gepubliceerde aanbevelingen van de deskundigencommissie van de voorzitter van de Algemene Vergadering van de VN voor de hervorming van het internationale monetaire en financiële stelsel, – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de adviezen van de Commissie internationale handel en de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0034/2010 ), A. overwegende dat er in opkomende landen en ontwikkelingslanden in 2009 slechts een groei van 2,1% plaatsvond tegenover een groeipercentage van 6,1% in 2008, B. overwegende dat de wereldhandel in goederen in 2009 naar verwachting met 17% zal afnemen, terwijl de investeringen in handel en infrastructuur teruglopen als gevolg van de kredietschaarste en overwegende dat het de minst ontwikkelde landen zijn die bijzonder hard door de crisis werden getroffen, C. overwegende dat de internationale financiële instellingen moeite hebben om tegemoet te komen aan de behoeften van de ontwikkelingslanden en dat zij ernstige beperkingen zullen ondervinden bij het verstrekken van leningen als er niet meer kapitaal wordt vergaard, D. overwegende dat ook niet voorbij mag worden gezien aan het effect van de wereldwijde crisis op de ontwikkelingslanden met een middelhoog inkomen, E. overwegende dat de lacunes in de regelgeving, het toezicht en de controle op de financiële sector, het tekortschieten van de bestaande instrumenten voor bewaking en vroegtijdige waarschuwing en bepaalde beleidsmaatregelen van internationale financiële instellingen een systeemcrisis van mondiale omvang hebben veroorzaakt en bespoedigd, hetgeen noopt tot een herziening van de bestaande paradigma's die internationale compensatie en lastenverdeling moet omvatten, F. overwegende dat belastingparadijzen een plek bieden om geld te verstoppen, en daardoor voorzien in een stimulans voor de ondermijning van goed bestuur, met name op het gebied van belastingheffing en de rechtsstaat; overwegende dat illegale kapitaalstromen uit ontwikkelingslanden worden geschat op 641-941 miljard USD, en dus overeenkomen met circa een tienvoud van de mondiale ontwikkelingshulp, G. overwegende dat de corruptie in de wereld volgens het jaarverslag 2008 van Transparency International is toegenomen tot wel 50 miljard Amerikaanse dollar, wat vrijwel gelijk staat aan de helft van de totale officiële ontwikkelingshulp in de wereld en aan de investeringen die nodig zijn om de doelstellingen op het gebied van drinkwater en volksgezondheid te verwezenlijken, H. overwegende dat de Europese Unie de grootste donor van ontwikkelingshulp is en in 2008 verantwoordelijk was voor circa 60% van de mondiale steun, en dat er in 2009 volgens voorspellingen van de Commissie een tekort zal zijn van 22 miljard USD ten opzichte van de toegezegde officiële ontwikkelingshulp (ODA), I. overwegende dat de teruggang van de productie van de geavanceerde economieën ten gevolge van de economische crisis onvermijdelijk zal leiden tot een vermindering in de omvang van de officiële ontwikkelingshulp op een tijdstip waarop hulp van buitenaf van het allergrootste belang is voor de ontwikkelingslanden, J. overwegende dat vrijwel alle betalingstoezeggingen van de EU (99%) afkomstig zijn van bestaande vastleggingen, en dat 8,8 miljard EUR is gepland voor de eerste stadia, hetgeen betekent dat het gevaar bestaat dat er in de komende jaren minder financiële steun voor ontwikkelingshulp beschikbaar zal zijn, K. overwegende dat een Europese aanpak ten behoeve van de doeltreffendheid van steun zou kunnen leiden tot een effectiviteitstijging van 3 tot -6 miljard EUR per jaar voor de periode 2010-2015, 1. is zich er sterk van bewust dat er de afgelopen twee jaar een opeenvolging is geweest van mondiale crises (op het gebied van voedsel, energie, klimaat, financiën en economie en op sociaal vlak) die weliswaar serieuze gevolgen hebben voor de geïndustrialiseerde en opkomende landen, maar desastreuze consequenties voor arme bevolkingsgroepen in ontwikkelingslanden, waarbij meer dan 200 miljoen werknemers wereldwijd zijn blootgesteld aan extreme armoede en meer dan een zesde van de wereldbevolking honger lijdt; 2. onderstreept dat het de plicht van de EU is om de ontwikkelingslanden te helpen het hoofd te bieden aan de gevolgen van de wereldwijde economische crisis en de klimaatverandering, waarvoor zij niet verantwoordelijk zijn; dringt er in dit verband bij de lidstaten op aan hun verbintenissen inzake officiële ontwikkelingshulp aan ontwikkelingslanden volledig na te komen; 3. pleit voor een sterker engagement voor het bereiken van de MDO's in 2015, en vraagt om een grootschaliger gecoördineerd optreden met het oog op de tussentijdse herziening van de MDO's in 2010; dringt er bij alle lidstaten op aan om maximale steun te verlenen en om tot overeenstemming te komen over een gemeenschappelijk standpunt voor de Topconferentie van de Verenigde Naties van 2010 over de MDO's; 4. roept de lidstaten op hun toezeggingen op het gebied van officiële ontwikkelingshulp volledig na te komen, zowel op het bilaterale als op het multilaterale vlak; 5. verzoekt de lidstaten hun officiële ontwikkelingshulp te verhogen teneinde in 2010 hun gezamenlijke doelstelling te behalen van 0,56% officiële ontwikkelingshulp/bruto binnenlands product en in 2015 de doelstelling van 0,7% officiële ontwikkelingshulp/bruto binnenlands product; verzoekt hen bovendien hun inspanningen voor doeltreffender ontwikkelingshulp te intensiveren door uitvoering te geven aan de Verklaring van Parijs en de Actieagenda van Accra, hun acties onderling beter te coördineren, de voorspelbaarheid en duurzaamheid van de hulpinstrumenten te verbeteren, het tempo van de hulpverlening te versnellen, door te gaan met ontkoppeling van de hulp en het absorptievermogen van de ontvangers van de hulp te vergroten; steunt het nieuwe internationale initiatief om de hulp transparanter te maken, dat ten doel heeft de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de informatie over hulp te verbeteren, zodat de legitimiteit van de hulp toeneemt en verzekerd wordt dat deze zo doeltreffend mogelijk wordt aangewend om armoede te bestrijden; roept alle lidstaten die nog niet tot dit initiatief zijn toegetreden op om dit alsnog te doen; 6. benadrukt dat het van essentieel belang is de toezeggingen op het gebied van de officiële ontwikkelingshulp na te komen, maar dat dit niet voldoende is om de noodsituatie in het ontwikkelingsproces aan te pakken, en verzoekt de Commissie daarom opnieuw om actieve bevordering van de reeds bestaande vernieuwende instrumenten voor financiering en ontwikkeling en om aanvullende en vernieuwende financieringsbronnen; 7. merkt bezorgd de vermindering op van de officiële ontwikkelingshulp voor de volksgezondheid, in het bijzonder de rechten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid, die essentieel zijn voor het realiseren van de MDO's; wijst erop dat een gezonde, sterke beroepsbevolking een absolute voorwaarde is voor economische ontwikkeling; 8. dringt er bij de Commissie op aan de hervorming van de internationale ontwikkelingssamenwerking door te zetten, 9. benadrukt dat de huidige hervorming van de opzet van internationale ontwikkelingssteun geen afbreuk mag doen aan wat er tot nu toe op het gebied van ontwikkeling is bereikt, en niet door de lidstaten mag worden gebruikt als excuus voor het niet nakomen van hun toezeggingen; 10. is van mening dat alleen de omvang van de ontwikkelingshulp geen voldoende basis biedt om de effectiviteit en efficiency van maatregelen in het kader van de ontwikkelingshulp van de EU te beoordelen; 11. is van mening dat de prioriteit moet blijven liggen bij het overwinnen van de financiële en economische crisis; 12. benadrukt dat er hulp verleend moet blijven worden en dat deze voortdurend moet worden aangepast aan nieuwe situaties en omstandigheden; 13. wijst erop dat door de mondiale economische crisis een versterkte ontwikkelingssamenwerking, zowel in kwantitatieve als in kwalitatieve zin, nodig is; 14. wijst erop dat de kredietcrisis, de onzekerheid als gevolg van de recessie en de krimp van de internationale handel, investeringen en overschrijvingen van migranten de kanalen zijn via welke de crisis van de ontwikkelde landen is overgeslagen op de ontwikkelingslanden, en dat de Unie op al deze gebieden initiatieven moet nemen en haar aanwezigheid op het internationale toneel op gecoördineerde, omvattende en coherente wijze moet bevestigen; 15. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan bij de toetsing van hun ontwikkelingsbeleid en -instrumenten er tevens op te letten dat onbedoelde gevolgen voor de economieën van de ontwikkelingslanden, zoals een toenemende afhankelijkheid van ontwikkelingshulpgeld met negatieve repercussies voor de groei, de lonen en de werkgelegenheid, en de opkomst van speculatie-activiteiten en corruptie, zoveel mogelijk beperkt blijven; 16. verzoekt de Raad en de Commissie de coördinatie van bilaterale en multilaterale ontwikkelingssamenwerking te verbeteren, aangezien tekortkomingen op dit vlak een van de belangrijkste ondermijnende factoren is voor de doeltreffendheid van de ontwikkelingshulp; 17. erkent dat de lacunes in de wetgeving, het toezicht en de controle op de financiële sector en bepaalde beleidsmaatregelen van internationale financiële instellingen de crisis niet hebben kunnen voorkomen, maar haar negatieve effecten juist hebben versterkt; benadrukt dat de ontwikkelingslanden, in tegenstelling tot de ontwikkelde landen, door dergelijke opgelegde voorwaarden ernstig werden beperkt in hun vermogen om met fiscale stimuleringsmaatregelen op de economische vertraging te reageren; 18. benadrukt dat er een omvattende aanpak nodig is in reactie op de economische en financiële crisis, dat er geen financiële instelling, marktsegment of jurisdictie van regulering of toezicht mag worden uitgesloten, en dat de transparantie en verantwoordingsplicht van alle partijen de basis moeten vormen van een nieuw type internationaal financieel bestuur; 19. is enerzijds ingenomen met de verbeterde kredietfaciliteiten die de internationale financiële instellingen lage-inkomenslanden bieden, met hogere uitgaven ten gunste van de armen en de nadruk op armoedebestrijding en op groei gerichte uitgaven in ontwikkelingslanden; spreekt echter zijn ernstige bezorgdheid uit over de dreigende toename van de schuldenlast van de ontwikkelingslanden en de dreiging van een nieuwe crisis rond de draaglijkheid van de schuldenlast; verzoekt de regeringen ten spoedigste over te gaan tot hervormingen van de internationale financiële instellingen; 20. verzoekt de Commissie zich te buigen over de uitvoering van het voorstel van de Wereldbank om een „Vulnerability Fund” in te stellen ter financiering van de voedselveiligheid, de sociale bescherming en de menselijke ontwikkeling; 21. verzoekt de leiders van de G20 om de toezeggingen die zij in september 2009 op de top in Pittsburgh hebben gedaan onverwijld na te komen door de mondiale opzet van ontwikkelingshulp te hervormen, en binnen dit kader ten minste 5% van de IMF-quota-aandelen over te hevelen naar opkomende en ontwikkelende economieën, en ten minste 3% van de aandelen met stemrecht van de Wereldbank over te hevelen naar ontwikkelings- en overgangslanden; 22. onderstreept de noodzaak van een hervorming van het wereldwijde economische bestuur om te zorgen voor een betere vertegenwoordiging van de ontwikkelingslanden binnen de gremia waar de besluiten worden genomen; stelt daarom voor om de G20 uit te breiden met ten minste één vertegenwoordiger van de ontwikkelingslanden, in het bijzonder de minst ontwikkelde landen, bijvoorbeeld de fungerend voorzitter van de G77; 23. verzoekt de Commissie en de lidstaten om bijzondere aandacht te besteden aan de bevordering en de bescherming van fatsoenlijke arbeid en aan de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht en van kinderarbeid en zich daarbij te houden aan de aanbevelingen van de Wereldarbeidsorganisatie, die een grotere rol moet spelen; 24. benadrukt dat er op termijn een internationaal bestuurlijk systeem moet komen dat bescherming biedt aan de meest kwetsbare bevolkingsgroepen en landen, in het bijzonder die groepen en landen welke het hardst zijn getroffen door de crisis en welke geen of slechts gebrekkige vangnetten hebben; 25. merkt op dat het IMF de toekenning van 250 miljard USD aan bijzondere trekkingsrechten (SDR's) heeft goedgekeurd en dat slechts 18 miljard USD daarvan voor ontwikkelingslanden is bestemd; verzoekt de lidstaten en de internationale gemeenschap met klem zich te verdiepen in het voorstel van Soros, dat inhoudt dat de rijke landen hun bijzondere trekkingsrechten toewijzen aan een fonds voor mondiale collectieve goederen, zoals de strijd tegen klimaatverandering en tegen armoede; 26. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan zich voor de op de G20-top overeengekomen verhoging van de financiële middelen voor internationale financiële instellingen in te zetten; 27. verzoekt de Raad en de Commissie te pleiten voor een ambitieuze hervorming van het IMF; 28. dringt aan op een nauwere macro-economische samenwerking binnen de G20, een krachtiger rol voor het VN-systeem en hervorming van de internationale financiële instellingen om een coherent antwoord op de crisis en de effecten hiervan op de ontwikkelingslanden te verzekeren; 29. betreurt dat de financiële sector niet volledig de consequenties heeft getrokken uit deze ongekende crisis, ondanks het feit dat deze sector heeft kunnen profiteren van enorme financiële injecties van de staat; is in dat opzicht ingenomen met de toezegging van de G20-leiders in september 2009 op de top in Pittsburgh dat de financiële sector compensatie zal bieden voor de kosten van de crisis, die tot nu toe in zowel gevorderde economieën als ontwikkelingslanden werden gedragen door de belastingbetaler, andere burgers en openbare diensten; 30. is er vast van overtuigd dat de belasting van het bankwezen een evenredige bijdrage zou vormen van de financiële sector aan mondiale sociale rechtvaardigheid; vraagt tevens om een internationale heffing op financiële transacties om het algemene belastingstelsel rechtvaardiger te maken, en om aanvullende middelen te genereren voor de financiering van ontwikkeling en mondiale collectieve goederen, met inbegrip van aanpassing aan en beperking van de klimaatverandering en de gevolgen daarvan in de ontwikkelingslanden; 31. dringt er bij de Commissie op aan een mededeling te presenteren over belastingheffing op internationale financiële transacties als een van de middelen om de MDO's te bereiken, mondiale onevenwichtigheden te corrigeren en duurzame ontwikkeling overal ter wereld te bevorderen; 32. dringt erop aan dat het IMF voor de volgende G20-top een rapport opstelt over de bijdrage van het financieel systeem in de betaling van de lasten in verband met verschillende overheidsinterventies waarin aandacht wordt geschonken aan alle directe en indirecte lasten voor de overheidsfinanciën, en in het bijzonder de impact hiervan op de begrotingen van de ontwikkelingslanden; 33. constateert met grote bezorgdheid dat ontwikkelingslanden naar verwachting worden geconfronteerd met een financieel tekort van 315 miljard USD in 2010, en dat oplopende fiscale tekorten in de meest kwetsbare landen 11,6 miljard USD aan vaste kosten op het gebied van onderwijs, gezondheid, infrastructuur en sociale bescherming in gevaar brengen; is daarom voorstander van een tijdelijk uitstel van betaling van schulden, met inbegrip van de hoofdsom en de rente, en van kwijtschelding van schulden voor de minst ontwikkelde landen teneinde ontwikkelingslanden in staat te stellen een anticyclisch fiscaal beleid te voeren om de ernstige gevolgen van de crisis tegen te gaan; stelt voor dat er een internationaal, onafhankelijk en transparant orgaan voor de arbitrage van schulden wordt opgericht; 34. is ingenomen met het initiatief van de lidstaten met betrekking tot de invoering van vrijwillige heffingen op lucht- en scheepvaartemissies teneinde een financiële bijdrage te leveren aan de verzachting van en de aanpassing aan klimaatverandering in ontwikkelingslanden, en verzoekt alle lidstaten te overwegen soortgelijke heffingen in te voeren; 35. verzoekt de lidstaten en de Commissie overeenkomstig zijn resolutie van 21 oktober 2008 binnen het kader van het Europese emissiehandelssysteem af te spreken om ten minste 25% van de inkomsten uit de veiling van CO2-emissierechten te besteden aan de ondersteuning van ontwikkelingslanden, met gebruikmaking van overheidsinvesteringen, om hen in staat te stellen de klimaatverandering doeltreffend aan te pakken; 36. roept de Commissie en de lidstaten op alle maatregelen ter bestrijding van de klimaatverandering, die de ontwikkelingslanden het hardst treft, te steunen en in dit verband de overdracht van geschikte technologieën op te voeren; 37. verzoekt de Commissie en de lidstaten verder aandacht te besteden aan de relatie tussen de milieucrisis en de ontwikkelingscrisis en dringt er bij hen op aan om duurzame ontwikkeling en „groene groei” tot strategische prioriteiten van de EU te maken; dringt er bij de EU op aan extra geld beschikbaar te stellen voor haar toezeggingen om de klimaatverandering in ontwikkelingslanden te bestrijden en daarbij ook rekening te houden met het toenemende aantal milieuvluchtelingen; 38. verwelkomt de toezegging van de Raad van oktober 2009 dat voor de bestrijding van de klimaatverandering niet zal worden geraakt aan de MDO's; dringt erop aan dat de Raad zo snel mogelijk in het kader van de conclusies van de Top van Kopenhagen en de compromissen van de G20 bindende financiële toezeggingen doet om de ontwikkelingslanden in staat te stellen het hoofd te bieden aan de verslechterende klimaatomstandigheden, en om ervoor te zorgen dat de benodigde steun als gevolg van de economische crisis niet opnieuw leidt tot een overmatige buitenlandse schuldenlast; 39. benadrukt het essentiële belang van overmakingen van migranten aangezien het kapitaal zo rechtstreeks terechtkomt bij de doelgroepen in ontwikkelingslanden, die daarmee snel in de meest dringende behoeften kunnen voorzien; verzoekt de lidstaten en de ontvangende landen de uitvoering van overmakingen door migranten te vereenvoudigen en te werken aan de verlaging van de daaraan verbonden kosten; 40. is ingenomen met de toezegging van de G8-leiders van juli 2009 op de top in L'Aquila in Italië om de kosten van overmakingen door migranten binnen vijf jaar te verlagen van 10% naar 5%; is van oordeel dat meer concurrentie en een breder regelgevend kader essentiële maatregelen zijn voor een verlaging van de kosten die aan overmakingen door migranten zijn verbonden, terwijl zij ook een snellere invoering van nieuwe technologieën en de financiële integratie van de armen in ontwikkelingslanden bevorderen; 41. is voorstander van de ontwikkeling van initiatieven van overheidswege en gezamenlijke initiatieven van de overheid en de particuliere sector, geleid door de overheid met steun van particuliere donoren en in overeenstemming met de prioriteiten van partnerlanden, als instrument ter bevordering van verantwoorde en duurzame directe investeringen in ontwikkelingslanden en ter vereenvoudiging van de overdracht van technologie; 42. wijst op de cruciale rol van de organisaties van het maatschappelijk middenveld, de lokale overheden en de gedecentraliseerde samenwerking bij het beheersen van de gevolgen van de economische crisis en in de ontwikkelingsprocessen; verzoekt de Commissie daarom de decentralisatie tot een financiële concentratiesector van de Europese hulp aan de ontwikkelingslanden te maken; 43. is ingenomen met de goedkeuring van het kwetsbaarheids-FLEX-mechanisme ter ondersteuning van daarvoor in aanmerking komende landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen) bij de aanpak van de sociale consequenties van de crisis en dringt aan op een snelle uitbetaling van de middelen; spreekt echter nogmaals zijn bezorgdheid uit over de financieringskloof die in de komende jaren zal ontstaan door de vervroegde uitkering van begrotingssteun en over de vraag hoe de Commissie deze zal dichten; 44. beschouwt handel als een van de voornaamste drijvende krachten achter economische groei en armoedebestrijding in ontwikkelingslanden, en verzoekt de EU en de lidstaten hun internationale invloed aan te wenden om te zorgen dat ontwikkeling centraal blijft staan bij de onderhandelingen in het kader van de Doha-ronde en het komt tot een succesvolle, eerlijke en ontwikkelingsgerichte afsluiting daarvan, en het EU-beleid betreffende hulp voor handel nog meer op de armen te richten; 45. onderstreept dat de EU uit hoofde van artikel 208 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ervoor moet zorgen dat haar beleid op het gebied van handel, veiligheid, migratie, landbouw, enz. op coherente wijze werkt, enerzijds om de ontwikkelingslanden te helpen en anderzijds om een rechtvaardig internationaal financieel en handelssysteem te bevorderen dat gunstig is voor ontwikkeling; 46. wijst erop dat het principe van de coherentie van het ontwikkelingsbeleid (COB), dat in de EU-Verdragen is vastgelegd, een baanbrekend concept is voor het realiseren van de MDO's; dringt er derhalve bij de EU op aan een handelsbeleid op te zetten dat consistent en coherent is met de verwezenlijking van de MDO's; dringt aan op solide wettelijke mechanismes om ervoor te zorgen dat de EU verantwoording verschuldigd is over haar toezeggingen inzake een coherent beleid; 47. dringt aan op een grotere samenhang tussen ontwikkelingshulp en het EU-beleid op andere terreinen; merkt op dat bijvoorbeeld de afzet van door de EU gesubsidieerde landbouwproducten een rem kan zijn op de ontwikkeling van gezonde markten voor de producten van arme lokale boeren en zo de inspanningen van projecten voor versterking van de lokale landbouw teniet kan doen; 48. is ervan overtuigd dat een evenwichtige, eerlijke en op ontwikkeling gerichte uitkomst van de Doha-ronde goed zou zijn voor het economisch herstel na de crisis en zou kunnen bijdragen tot vermindering van de armoede in ontwikkelingslanden, het scheppen van banen van goede kwaliteit en de verlaging van de consumentenprijzen; maakt zich daarom ernstig zorgen over het gebrek aan vooruitgang bij de onderhandelingen in het kader van de Doha-ronde; 49. wijst erop dat om een grotere financiële stabiliteit te bereiken en de werking van het mondiale handelssysteem binnen de WTO te verbeteren er vooruitgang moet worden geboekt met het creëren van een nieuw internationaal monetair en financieel systeem dat is gebaseerd op multilaterale regels die rekening houden met de specifieke problemen van de ontwikkelingslanden en binnen het kader van de Verenigde Naties valt; 50. herinnert eraan dat de steun voor handel- strategie tot doel heeft de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen te helpen bij het onderhandelen over, toepassen van en profijt trekken uit handelsovereenkomsten, bij het uitbreiden van hun handel en bij een snellere uitroeiing van armoede; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de toegezegde doelstelling van 2 miljard EUR per jaar voor de hele EU voor eind 2010 wordt gehaald; verzoekt de Commissie gedetailleerde informatie en cijfers te verstrekken over de begrotingslijnen die worden gebruikt voor de financiering van handelsgerelateerde bijstand en steun voor handel (naast begrotingslijn 20 02 03) en voor alle financiering van steun voor handel ten laste van de EU-begroting; 51. bevestigt opnieuw dat economische partnerschapsovereenkomsten (EPO's) moeten worden opgezet als instrument ter bevordering van het ontwikkelingsproces en niet zonder meer als internationaal handelsinstrument moeten worden beschouwd; dringt bij de Commissie aan op spoedige afronding van de onderhandelingen, rekening houdend met de mogelijke gevolgen van EPO-bepalingen voor het vermogen van de ACS-landen om de crisis het hoofd te bieden; 52. merkt op dat de sterke daling van de exportinkomsten in veel ontwikkelingslanden, en met name in de minst ontwikkelde landen, de groei en ontwikkeling van het Zuiden heeft geremd; verzoekt de Commissie om bij de onderhandelingen over en de uitvoering van handelsovereenkomsten, en met name de economische partnerschapsovereenkomsten, de beleidscoherentie van de EU voor ontwikkeling en onder meer de bevordering van fatsoenlijk werk en het creëren van welvaart en werkgelegenheid te versterken, en er ook voor te zorgen dat handelsafspraken voldoende asymmetrisch zijn en in overgangsperioden voorzien, alsook dat de prioriteiten van elk land worden gerespecteerd en dat de belangrijkste actoren en het maatschappelijk middenveld naar behoren worden geraadpleegd; 53. is van mening dat de ontwikkelingslanden, die bijzonder afhankelijk zijn van ontwikkelingsgeld en wier economie vooral exportgericht is, tot dusver het hardst door de crisis zijn getroffen, daar de geldstromen van noord naar zuid steeds verder opdrogen en de binnenlandse markten van veel ontwikkelingslanden te zwak zijn om de daling van de export te compenseren; 54. verzoekt de Commissie om een beoordeling te maken van de afhankelijkheid van ACS-landen van de export en de verenigbaarheid daarvan met ontwikkelingsdoelstellingen in de landenstrategiedocumenten; 55. neemt kennis van de overeenkomst over het Wereldwijd Systeem van Handelspreferenties (GSTP), een mechanisme dat door 22 ontwikkelingslanden is opgezet om tarieven te verlagen en andere exportbarrières voor onderling verhandelde goederen weg te werken en zo te trachten de zuid-zuid-handel te stimuleren en onafhankelijker te maken van wereldwijde verstoringen van de handel; 56. is van oordeel dat protectionisme geen passend antwoord op de crisis is, en herhaalt zijn verzoek aan de EU het hare te doen door handelsbelemmeringen en handelsverstorende subsidies, waaronder die van de Unie, die zo schadelijk zijn voor de ontwikkelingslanden, af te bouwen; 57. is van mening dat het ontwikkelingsbeleid van de EU zowel de belangen van de EU als die van de ontwikkelingslanden in acht dient te nemen en is van oordeel dat de wederzijdse openstelling van markten, die niet tot stand mag komen ten koste van de economische stabiliteit in ontwikkelingslanden, gelijkwaardig toezicht en gelijkwaardige regels vereist; verzoekt de Commissie, de Raad en de EIB het verstrekken van microkredieten aan het MKB en kleinschalige landbouwondernemingen tot een prioriteit van het samenwerkingsbeleid te maken, en aldus de ontwikkeling van duurzame regionale economische structuren te bevorderen; 58. doet een beroep op de Commissie om maatregelen te nemen ter verwezenlijking van haar ontwikkelingsdoelstellingen op lange termijn, terwijl zij zich voorbereidt op duurzame ontwikkeling en humanitaire hulp in de periode waarin de last van de crisis voor de ontwikkelingslanden het grootst is; 59. benadrukt dat de omvang, de ernst en de complexiteit van de financiële crisis verband houdt met de ontkoppeling tussen de ontwikkeling van financiële producten en de werkelijke economie, de steeds grotere onevenwichtigheden in de wereld en de steeds ernstigere milieuproblemen, die gecorrigeerd moeten worden om het economische systeem in de richting van een mondiale duurzame ontwikkeling te brengen; 60. geeft uiting aan zijn grote bezorgdheid over het feit dat de negatieve gevolgen van belastingparadijzen de economische ontwikkeling in arme landen in de weg kunnen staan, en inbreuk maken op de soevereiniteit van andere landen door de doeltreffendheid van financiële markten en van de toewijzing van middelen te schaden, nationale belastingsystemen te ondermijnen en belastingkosten te verhogen, stimulansen te creëren voor het begaan van economische misdaden, en particuliere inkomsten, goed bestuur en economische groei aan te tasten, en daardoor ontwikkelingslanden te weerhouden van het investeren in openbare diensten, onderwijs, sociale zekerheid en menselijk welzijn; 61. benadrukt dat belastingparadijzen en off-shorecentra belastingontwijkingstrategieën (bijvoorbeeld door valse rekeningen), belastingontduiking en illegale kapitaalvlucht in de hand werken; onderstreept in het bijzonder dat fiscale fraude in ontwikkelingslanden tot een jaarlijks verlies aan belastinginkomsten leidt dat overeenkomt met tien maal het bedrag van de ontwikkelingshulp uit ontwikkelde landen; dringt er daarom bij de lidstaten op aan de strijd tegen belastingparadijzen, belastingontwijking en illegale kapitaalvlucht uit de ontwikkelingslanden tot een van hun hoogste prioriteiten te maken; herhaalt in dit verband zijn stellige mening dat de automatische uitwisseling van informatie wereldwijd moet worden uitgebreid en uitgevoerd in een multilateraal kader; 62. merkt op dat er wereldwijd tientallen belastingsparadijzen zijn die worden gebruikt door bepaalde ondernemingen in OESO-landen om betaling van belasting te ontwijken aan die ontwikkelingslanden waar zij winstgevende activiteiten hebben en aan de landen waar zij gevestigd zijn; verzoekt de Commissie een verslag op te stellen over de wijze waarop de automatische uitwisseling van informatie wereldwijd kan worden uitgebreid, sancties tegen belastingparadijzen die medewerking weigeren en hun gebruikers kunnen worden ingevoerd en verslagen per land over winsten en betaalde belastingen verplicht kunnen worden gesteld voor transnationale ondernemingen in de EU; 63. erkent dat overeenkomsten op het gebied van de uitwisseling van belastinggegevens geen oplossing bieden voor schadelijke fiscale afschermingsconstructies of voor het ontbreken van openbare registers, en geen garantie bieden voor de presentatie van rekeningen, de uitvoering van audits of het bewaren van gegevens; is ingenomen met de maatregelen van de G20 en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) ter bestrijding van belastingparadijzen, maar merkt op en betreurt dat de vastgestelde criteria, overeenkomsten inzake de uitwisseling van belastinggegevens en de bestaande procedures niet voldoende zullen zijn om het probleem van belastingparadijzen en illegale geldstromen aan te pakken; verzoekt de OESO, de G20 en de EU strengere criteria vast te stellen voor de identificatie van belastingparadijzen en om te streven naar een internationaal bindende, multilaterale overeenkomst voor de automatische uitwisseling van belastinggegevens die voorziet in tegenmaatregelen in geval van niet-naleving; 64. roept de EU, haar lidstaten en de internationale financiële instellingen op ontwikkelingslanden te steunen bij het opbouwen van de ontvangstenzijde van hun begroting en om capaciteitsopbouw in belastingsystemen te ondersteunen; 65. merkt op dat de helft van alle illegale geldstromen uit ontwikkelingslanden verband houden met de manipulatie van handelsprijzen, en herhaalt zijn verzoek voor een nieuwe, bindende, mondiale financiële overeenkomst die transnationale ondernemingen en hun diverse dochterbedrijven verplicht tot de automatische bekendmaking van de gemaakte winst en de betaalde belastingen per land, zodat de transparantie van de verkoop, winsten en belastingen in ieder rechtsgebied wordt verzekerd; 66. verzoekt de Commissie om de sociale en milieuverantwoordelijkheid van de ondernemingen actief te bevorderen, zodat daadwerkelijke controle mogelijk is op de gevolgen die de activiteiten van transnationale ondernemingen en hun dochterbedrijven in ontwikkelingslanden hebben voor de samenleving, het milieu en de eerbiediging van de mensenrechten; 67. merkt bezorgd op dat verdere verslechtering van de economische situatie van ontwikkelingslanden kan leiden tot een onaanvaardbaar hoge werkloosheid en toename van de economische migratie; merkt voorts op dat deze migratiestromen een „brain drain” uit de ontwikkelingslanden tot gevolg kunnen hebben en hun toekomstige economische groei kunnen ondermijnen; 68. onderstreept de noodzaak van een reële verbetering in de banksystemen van de ontwikkelingslanden als een concrete maatregel ter verzekering van investeringen en ontwikkeling en de groei van de financiële sector, overmakingen door migranten en commerciële en andere relevante transacties, zulks ter bevordering van sociale cohesie en politieke en economische stabiliteit; 69. is ingenomen met het Stolen Asset Recovery-initiatief (StAR) van het Drugs- en misdaadbestrijdingsbureau van de VN en de Wereldbank voor de ondersteuning van ontwikkelingslanden in de strijd tegen corruptie, criminele activiteiten en belastingontduiking en roept de lidstaten op het Verdrag van de Verenigde Naties tegen corruptie te ratificeren; 70. onderstreept dat het belangrijk is de ontwikkelingslanden te helpen bij het uitbouwen van een reële capaciteit om in hun eigen belang de strijd tegen corruptie op te voeren en de rechtsstaat, een goed beheer en transparantie van hun overheidsfinanciën te bevorderen, zodat de begrotingsvoorspelbaarheid, -uitvoering en -controle worden verbeterd ; wijst op het belang van parlementair toezicht op de overheidsfinanciën; benadrukt dat er een verbetering nodig is van de internationale boekhoudnormen om belastingontwijking en belastingontduiking te voorkomen, en tegelijk van transnationale ondernemingen moet worden geëist dat zij financiële verslagen per land opstellen; 71. is ingenomen met de uitvoering van het huidige beleid van de EIB met betrekking tot offshore financiële centra; verzoekt de EU, de lidstaten en de EIB een voortrekkersrol te spelen in de strijd tegen belastingparadijzen door regels in te voeren met betrekking tot overheidsopdrachten en de uitbetaling van overheidsmiddelen die het onmogelijk maken voor elke in een belastingparadijs geregistreerde onderneming, bank of andere instelling om overheidsmiddelen in ontvangst te nemen; doet een beroep op de EIB om zich, als onderdeel van zijn verscherpte richtsnoeren, te bezinnen op de noodzaak voor ondernemingen en financiële bemiddelaars om over hun activiteiten te rapporteren op een land-per-land basis; 72. merkt op dat de EIB inspanningen heeft geleverd om ervoor te zorgen dat zijn waarborgen en investeringen niet verlopen via belastingparadijzen; verzoekt de EIB de nodige aanvullende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat dit ook niet indirect gebeurt; verzoekt de EIB een verslag uit te brengen over de uitvoering van zijn beleid inzake off-shorecentra; verzoekt de EIB met uiterste zorgvuldigheid voorwaarden of conditionaliteitscriteria op te stellen zodat deze overeenkomen met de beleidsdoelstellingen van de EU en met het IAO-concept van „fatsoenlijk werk” om ervoor te zorgen dat maximale steun wordt geboden, plaatselijke ondernemingen bij de inspanningen worden betrokken en de strijd tegen corruptie wordt aangegaan; meent dat de EIB in zijn aanwervingsbeleid bijzondere waarde moet hechten aan expertise op het gebied van milieu en ontwikkeling; 73. erkent dat de huidige tussentijdse herziening van de externe leningactiviteit van de EIB en de samenwerkingsregelingen, die in 2010 moet zijn afgerond en waarbij het Europees Parlement als medewetgever optreedt, moet worden aangegrepen om de rol van de EIB in ontwikkelingshulp te vergroten, met als prioritaire doelstelling tegen 2015 de MDO's te realiseren; is van mening dat daarbij voorrang worden gegeven aan projecten inzake armoedebestrijding; 74. betreurt de tendentiële daling van de investeringen in de landbouw van de ontwikkelingslanden sinds de jaren tachtig en verzoekt de Commissie met klem om voedselveiligheid tot prioriteit van het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie te maken, en om dus meer steun te verlenen aan de landbouw, met name de verbouw van voedselgewassen, en aan plattelandsontwikkeling; 75. is van mening dat de beperkte toegang van potentiële ondernemers tot leningen en microkrediet een van de grootste belemmeringen voor de economische ontwikkeling van de ontwikkelingslanden vormt; wijst er voorts op dat leninggaranties in de meeste gevallen niet beschikbaar zijn; verzoekt de Commissie en de EIB derhalve om op grote schaal programma's voor krediet en microkrediet te ontwikkelen; 76. verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te ondersteunen om de toegang voor ontwikkelingslanden tot krediet te vergemakkelijken, onder meer dankzij een forse kapitaalinjectie in multilaterale ontwikkelingsbanken en via de totstandbrenging van een kader om verleners van uiteenlopende financiële diensten toestemming te verlenen om in de behoeften van de plaatselijke bevolkingen te voorzien; 77. verzoekt de Commissie de aanbevelingen in dit verslag volledig in aanmerking te nemen wanneer ze een voorstel voor een besluit opstelt inzake het mandaat van de EIB voor leningen in derde landen na de tussentijdse herziening; 78. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de lidstaten, de VN-organisaties, het IMF en de Wereldbank, alsmede aan de bewindvoerders van de lidstaten bij het IMF en de Wereldbank, en de G20-landen. Het Europees Parlement, – gezien het jaarverslag 2008 van de Europese Centrale Bank (ECB), – gelet op artikel 113 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 15 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, dat als bijlage bij het Verdrag is gevoegd, – gezien het Verdrag van Lissabon tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 april 1998 over democratische verantwoording in de derde fase van de EMU (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 7 oktober 2009 met haar jaarlijkse verklaring over de eurozone ( COM(2009)0527 ), evenals het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2009)1313/2), – gezien de tussentijdse economische prognoses van de Commissie van september 2009, – gezien het voorstel van de Commissie van 23 september 2009 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautair macroprudentieel toezicht op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico's ( COM(2009)0499 ), – gezien het voorstel van de Commissie van 23 september 2009 voor een beschikking van de Raad tot toewijzing aan de Europese Centrale Bank van specifieke taken betreffende de werking van het Europees Comité voor systeemrisico's ( COM(2009)0500 ), – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0010/2010 ), A. overwegende dat de huidige financiële en economische crisis heeft geleid tot de ergste wereldwijde economische achteruitgang sinds de jaren 1930, waarvan de gevolgen in de economische en sociale structuur van de staten nog jarenlang duidelijk voelbaar zullen zijn, B. overwegende dat het reële BBP van de eurozone als gevolg van de financiële en economische crisis in 2008 slechts met 0,7% is gestegen, en dat voor 2009 een aanzienlijke daling werd verwacht, C. overwegende dat het gemiddelde jaarlijkse inflatiecijfer in 2008 3,3% bedroeg, met een piek van 4,0% in de zomer, het hoogste niveau sinds de invoering van de euro, en dat de inflatie daarna in de zomer van 2009 tot negatieve cijfers is gedaald, D. overwegende dat het gemiddelde begrotingstekort in de eurozone is gestegen van 0,6% van het BBP in 2007 tot 1,9% in 2008, en dat medio oktober 2009 voor 20 lidstaten de procedure bij buitensporige tekorten was ingesteld, E. overwegende dat de gemiddelde overheidsschuld in de eurozone is gestegen van 66,2% van het BBP eind 2007 tot 69,6% eind 2008, en dat wordt verwacht dat dit cijfer in de komende jaren nog zal stijgen, F. overwegende dat de euro/dollarkoers in 2008 heel erg heeft geschommeld, met een topkoers van 1,60 USD in juli en een bodemkoers van 1,25 USD in oktober, maar dat de koers sindsdien opnieuw is gestegen tot 1,50 USD in oktober 2009, G. overwegende dat de ECB de rentetarieven tijdens de eerste helft van 2008 ongewijzigd heeft gelaten, alvorens ze in juli 2008 met 25 basispunten op te trekken tot 4,25%, en ze vervolgens tijdens het laatste kwartaal van 2008 geleidelijk te verminderen tot 2,5%, en nadien tot 1% in 2009, H. overwegende dat de ECB de liquiditeitsverschaffing aan de banken in het eurogebied ingevolge de financiële crisis aanzienlijk heeft verruimd, en een aantal uitzonderingsmaatregelen heeft genomen om de gebrekkige werking van de geldmarkten te verbeteren; overwegende dat slechts voor een deel van de lidstaten buiten de eurozone soortgelijke maatregelen voor liquiditeitsverschaffing werden genomen, Inleiding 1. verwelkomt Slowakije tot de eurozone en neemt kennis van de succesvolle toetreding; 2. herinnert eraan dat lidmaatschap van de Europese Unie een noodzakelijke voorwaarde is voor toetreding tot de euro; 3. toont zich verheugd over het feit dat het Verdrag van Lissabon de ECB het statuut van EU-instelling geeft; meent dat dit de verantwoordelijkheid van het Parlement, als instelling bij uitstek waar de ECB verantwoording aflegt tegenover de Europese burgers, nog vergroot; Respons van de ECB op de financiële crisis 4. constateert dat de ECB in 2008 ingevolge de dramatische economische en financiële crisis met haar verstrekkende gevolgen een aantal van de moeilijkste besluiten sinds haar oprichting heeft moeten nemen; 5. merkt op dat de economische projecties van de ECB, evenals van het IMF en andere internationale instellingen, de ernst van de economische achteruitgang in 2008 niet hadden voorzien; 6. constateert dat de ECB in respons op de financiële crisis de lidstaten bij de instandhouding en verruiming van de liquiditeitsverschaffing aan de banken heeft ondersteund; beveelt de ECB aan deze liquiditeitsverschaffing tot buiten de eurozone uit te breiden, om de lidstaten te ondersteunen die het zwaarst door de crisis zijn getroffen; 7. uit zijn teleurstelling over het feit dat een aantal commerciële banken, met name toen de rentetarieven van de ECB hun laagste peil bereikten, de verlaging van de rentetarieven niet hebben doorberekend aan hun klanten; 8. toont zich verheugd dat de ECB naast het gangbare monetaire beleid verschillende uitzonderingsmaatregelen heeft genomen, zoals bijvoorbeeld het afstemmen van de liquiditeitsverschaffing op de reële vraag of het verstrekken van liquiditeit voor langere periodes; 9. merkt op dat de ECB de rentetarieven minder radicaal heeft verlaagd dan andere centrale banken, waaronder de US Federal Reserve en de Bank of England in het VK, en dan economische waarnemers op dat moment hadden verwacht; 10. geeft uiting aan zijn teleurstelling over het feit dat de extra liquiditeitsinjectie door de ECB er onvoldoende toe heeft bijgedragen de kredietschaarste voor de industrie, en met name het midden- en kleinbedrijf, te verlichten, maar door een aantal banken veeleer is gebruikt om hun marges te verbeteren en verliezen te dekken; 11. betreurt dat de lidstaten geen gevolg hebben gegeven aan het advies van de ECB om steunplannen voor banken vergezeld te doen gaan van op Europees niveau vastgestelde gemeenschappelijke voorwaarden ten aanzien van de uitkering van dividenden en bonussen, de ondersteuning van de economische activiteit, met name het MKB, en de verrichtingen in de belastingparadijzen; 12. is het eens met de ECB dat de toenemende complexiteit van financiële instrumenten, samen met een zeker gebrek aan transparantie bij de financiële instellingen, tekortkomingen bij het toezicht en lacunes in de regelgeving inzake de financiële markten, heeft bijgedragen tot een hoger systeemrisico; voegt eraan toe dat dit het vertrouwen van het publiek in de financiële instellingen mede heeft ondermijnd; 13. interpelleert de ECB over de oprichting van een clearinginstelling, met name voor kredietverzuimswaps (credit default swaps − CDS) binnen de eurozone; 14. vestigt de aandacht van de ECB op het risico dat opnieuw speculatieve bubbels ontstaan, met name op de grondstoffenmarkt; verzoekt de ECB de regeringen onverwijld te waarschuwen; 15. is het eens met de ECB dat lessen uit de crisis moeten worden getrokken; meent met name dat het beheer van risico's en liquiditeit in het financiële stelsel en de transparantie van financiële markten en instellingen moeten worden verbeterd om een dergelijke crisis in de toekomst te voorkomen; herinnert eraan dat ook de wereldwijde onevenwichtigheden ingevolge wisselkoersschommelingen tussen de euro en niet-EU-valuta's zoals de US-dollar en de renminbi-yuan moeten worden aangepakt om financiële crises in de toekomst te voorkomen; 16. is verheugd over de stappen die de ECB heeft genomen om een gedetailleerde exitstrategie uit te tekenen voor haar monetaire-beleidsversoepeling, die te zijner tijd ten uitvoer moet worden gelegd; onderstreept dat timing en beleidscoördinatie tussen de lidstaten hiervoor van essentieel belang zijn; is verheugd over de stappen die de ECB heeft genomen om een exitstrategie uit te tekenen voor haar monetaire-beleidsversoepeling; onderstreept dat timing en beleidscoördinatie tussen de lidstaten hiervoor van essentieel belang zijn; is in dit verband verheugd dat de meeste van deze maatregelen ingeval van een aanhoudende verbetering van de economische situatie vanzelf aflopen; 17. beveelt bij een eventuele verhoging van de rentetarieven de grootste omzichtigheid aan, om toekomstige economische groei niet in het gedrang te brengen; 18. meent dat de lidstaten hun lopende budgettaire stimuleringsmaatregelen moeten handhaven om arbeidsplaatsen te beschermen, investeringen aan te moedigen en de groei te stimuleren, en dat zij, eens een duurzaam herstel van de economische groei is bereikt, deze maatregelen moeten intrekken en de buitensporige overheidstekorten moeten aanpakken; Economische en monetaire stabiliteit 19. deelt de bezorgdheid van de ECB over economische divergentie in de eurozone en over de manier waarop de crisis verschillende landen heeft getroffen, met name landen met bestaande structurele tekortkomingen, hoge arbeidskosten, een tekort op de lopende rekening en een hoge schuldenlast; 20. herinnert alle lidstaten in de eurozone eraan dat, om een echte monetaire unie te realiseren, toetreding tot de eurozone geen doel op zich mag zijn, en onderstreept de noodzaak van structurele hervormingen; meent voorts dat het ontbreken van dergelijke hervormingen de geloofwaardigheid en duurzaamheid van het Stabiliteits- en groeipact ondergraaft; Bestuur en besluitvorming 21. wijst erop dat de euro zijn koers ten aanzien van de US-dollar en de renminbi yuan in een periode van hoge wisselkoersvolatiliteit heeft versterkt; uit zijn bezorgdheid over de mogelijke negatieve gevolgen hiervan voor het concurrentievermogen van de eurozone; 22. beveelt aan dat de ECB de transparantie van haar werkzaamheden verbetert om aldus een grotere legitimiteit en voorspelbaarheid te bereiken, met name via publicatie van de notulen van de vergaderingen van de Raad van bestuur, in overeenstemming met wat gebeurt bij de Amerikaanse Federal Reserve, de Bank of England en de centrale bank van Japan; meent dat deze transparantie ook noodzakelijk is ten aanzien van de interne modellen die worden gebruikt voor de evaluatie van niet-liquide zekerheden, en ten aanzien van de evaluatie van specifieke waardepapieren die als onderpand worden aangeboden; 23. spreekt opnieuw zijn steun uit voor de driemaandelijkse monetaire dialoog tussen het Parlement en de ECB; meent dat deze dialoog een belangrijk instrument is om toe te zien op de werking van de ECB en om bij te dragen tot de verantwoording en transparantie van de ECB jegens het publiek; 24. onderstreept de onafhankelijkheid van de ECB, die onder meer wordt verzekerd door de manier waarop de directieleden worden aangewezen; meent dat deze onafhankelijkheid alleen kan worden versterkt indien de nieuwe rechtspositie die de ECB in het Verdrag van Lissabon krijgt en het bestaande ECB statuut worden aangewend om het Parlement te laten stemmen over de goedkeuring van de door de Raad voorgestelde kandidaten; 25. verplicht zich ertoe om een intern selectiecomité van externe deskundigen op te richten, dat in 2010 verschillende kandidaat-directieleden zou kunnen selecteren; preciseert dat de geselecteerde personen vervolgens zouden worden gehoord door de Commissie economische en monetaire zaken van het Europees Parlement, hetgeen de adviserende rol van het Parlement bij de evaluatie van de kandidaten zou officialiseren, dat naar aanleiding daarvan een resolutie zou worden aangenomen door de plenaire vergadering van het Europees Parlement, die zou worden overgelegd aan de Raad alvorens deze zijn aanbeveling aan de regeringen van de lidstaten doet toekomen; 26. meent dat de crisis heeft aangetoond dat de markten kwetsbaar zijn voor systeemrisico's; verwelkomt het voorstel tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico's (ECSR), dat vroegtijdig moet waarschuwen voor toekomstige risico's en onevenwichten op de financiële markten; merkt op dat het ECSR snel en adequaat moet reageren op een opduikend systeemrisico; wijst erop dat een kwalitatieve definitie van het begrip „systeemrisico” moet worden vastgesteld om een doeltreffende werking van het ECSR mogelijk te maken; verzoekt de ECB derhalve duidelijke modellen en definities vast te stellen, en meer in het algemeen haar volledige steun te geven aan de doeltreffende werking van het ECSR; 27. wijst op de rol van de Eurogroep in het tot stand komen van een nauwere coördinatie van het economisch beleid in de eurozone; verheugt zich dan ook over het feit dat de Eurogroep in het Verdrag van Lissabon rechtspersoonlijkheid krijgt; beveelt verder aan dat de ECB ook in de toekomst als volwaardige partner deelneemt aan de informele bijeenkomsten tussen de leden van de Eurogroep; Externe dimensie van de euro 28. toont zich verheugd over het feit dat de euro heeft bijgedragen tot een toename in de grensoverschrijdende financiële dienstverlening in de eurozone, en aldus heeft bijgedragen tot een verregaand geïntegreerde geldmarkt; 29. merkt op dat de euro als internationale munt bestendig in aanzien stijgt, waarbij het aandeel van de euro in de wereldwijde deviezenreserves aan het eind van 2008 26,5% bedroeg; 30. meent dat de steeds sterkere internationale positie van de euro voordelen en verantwoordelijkheden op wereldniveau met zich zal brengen; meent dat dit lidstaten buiten de eurozone en derde landen zal blijven aanzetten om naar toetreding tot de eurozone te streven; 31. meent dat het Parlement met de ECB en de andere EU-instellingen moet samenwerken om de rol van de eurozone op de financiële wereldmarkt verder te versterken; 32. meent dat de Europese Unie zich in haar visie over de toekomst van het internationale monetaire stelsel moet laten inspireren door het proces dat de invoering van de euro mogelijk heeft gemaakt; 33. meent dat de ECB, de nationale centrale banken en de Raad van gouverneurs hun sociale verantwoordelijkheid ten aanzien van het personeel moeten erkennen en nakomen, en terdege rekening moeten houden met het Memorandum betreffende de sociale aspecten dat door het Permanent Comité van de vakbonden van de Europese centrale banken is vastgesteld; o o o 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Eurogroep en de Europese Centrale Bank.