(Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het schrijven van de Tsjechische regering aan de Raad van 5 september 2011 betreffende een ontwerpprotocol inzake de toepassing van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („het Handvest”) op de Tsjechische Republiek, – gezien het schrijven van de voorzitter van de Europese Raad aan de Voorzitter van het Europees Parlement van 25 oktober 2011 betreffende een ontwerpprotocol inzake de toepassing van het Handvest op de Tsjechische Republiek, – gezien het verzoek van de Europese Raad om goedkeuring van het besluit om geen conventie bijeen te roepen, overeenkomstig artikel 48, lid 3, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (C7-0386/2011), – gezien artikel 6, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Handvest, – gezien de conclusies van de vergadering op 29 en 30 oktober 2009 van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten, in het kader van de Europese Raad bijeen, – gezien artikel 74 bis en artikel 81, lid 1, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0282/2012 ), Overwegende dat: A. het Handvest is opgesteld door een conventie die van 17 december 1999 tot 2 oktober 2000 werd gehouden, en die bestond uit vertegenwoordigers van het Parlement, de lidstaten, de nationale parlementen en de Commissie; overwegende dat het Handvest op 7 december 2000 is afgekondigd en dat de tekst van het Handvest op 12 december 2007 te Straatsburg is aangepast; B. er van 22 februari 2002 tot 18 juli 2003 een tweede conventie is gehouden, die heeft geleid tot de opstelling van een ontwerpverdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa, waarvan de inhoud grotendeels is overgenomen in het Verdrag van Lissabon, dat op 1 december 2009 van kracht is geworden; C. de twee conventies bijeengeroepen zijn om belangrijke onderwerpen in verband met de constitutionele orde van de Unie te behandelen, waaronder de vaststelling van een bindende tekst met de fundamentele rechten en grondbeginselen die door de Unie worden erkend; D. het gezien het bovenstaande niet noodzakelijk is een conventie bijeen te roepen voor een beoordeling van het voorstel om protocol nr. 30 betreffende de toepassing van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op Polen en het Verenigd Koninkrijk tevens van toepassing te verklaren op de Tsjechische Republiek, aangezien de gevolgen van dat voorstel nihil of zeer gering zouden zijn; 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Europese Raad om geen conventie bijeen te roepen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Het Europees Parlement , – gezien het schrijven van de Tsjechische regering aan de Raad van 5 september 2011 over een ontwerpprotocol betreffende de toepassing van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („het Handvest”) op de Tsjechische Republiek, – gezien het schrijven van de voorzitter van de Europese Raad aan de Voorzitter van het Europees Parlement van 25 oktober 2011 over een ontwerpprotocol betreffende de toepassing van het Handvest op de Tsjechische Republiek, – gezien artikel 48, lid 3, eerste alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), op grond waarvan het Parlement door de Europese Raad is geraadpleegd (C7-0385/2011), – gezien artikel 6, lid 1, VEU en het Handvest, – gezien protocol nr. 30 betreffende de toepassing van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op Polen en het Verenigd Koninkrijk, gehecht aan het VEU en aan het Verdrag betreffende werking van de Europese Unie, – gezien de conclusies van de vergadering op 29 en 30 oktober 2009 van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten, in het kader van de Europese Raad bijeen, – gezien de verklaringen betreffende het Handvest, gehecht aan de Slotakte van de Intergouvernementele Conferentie die het Verdrag van Lissabon heeft vastgesteld, ondertekend op 13 december 2007, en met name Verklaring nr. 1 van alle lidstaten, Verklaring nr. 53 van de Tsjechische Republiek, en Verklaringen nrs. 61 en 62 van de Republiek Polen, – gezien resolutie 330, goedgekeurd tijdens de twaalfde zitting van de Tsjechische Senaat van 6 oktober 2011, – gezien artikel 74 bis van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0174/2013 ), Overwegende dat: A. de staatshoofden en regeringsleiders, in het kader van de Europese Raad bijeen op 29 en 30 oktober 2009, zijn overeengekomen bij de sluiting van het volgende toetredingsverdrag en overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen, aan de Verdragen een protocol betreffende de toepassing van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op de Tsjechische Republiek te hechten; B. de Tsjechische regering op 5 september 2011 bij schrijven van haar permanente vertegenwoordiger en overeenkomstig artikel 48, lid 2, VEU, de Raad een ontwerp tot herziening van de Verdragen heeft voorgelegd om een protocol betreffende de toepassing van het Handvest op de Tsjechische Republiek toe te voegen; C. de Raad op 11 oktober 2011 de Europese Raad, overeenkomstig artikel 48, lid 2, VEU, een ontwerp tot wijziging van de Verdragen heeft voorgelegd inzake de toevoeging van een protocol betreffende de toepassing van het Handvest op de Tsjechische Republiek; D. de Europese Raad overeenkomstig artikel 48, lid 3, eerste alinea, VEU het Parlement heeft geraadpleegd over de vraag of de voorgestelde wijzigingen onderzocht dienen te worden; E. de Europese Unie krachtens artikel 6, lid 1, VEU erkent dat de rechten, vrijheden en beginselen die zijn vastgesteld in het Handvest dezelfde juridische status en bindende werking hebben als de Verdragen; F. de protocollen gehecht aan de Verdragen er een onlosmakelijk onderdeel van zijn en dat daarom een aanvullend protocol tot vaststelling van bijzondere bepalingen ten aanzien van de toepassing van delen van het recht van de Unie op een lidstaat noopt tot een herziening van de Verdragen; G. de bepalingen van het Handvest overeenkomstig artikel 6, lid 1, tweede alinea, geenszins een verruiming inhouden van de bevoegdheden van de Unie zoals bepaald bij de Verdragen; H. de bepalingen van het Handvest zich overeenkomstig artikel 51 van het Handvest gericht zijn tot de instellingen, organen en instanties van de Unie met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, alsmede, uitsluitend wanneer zij het recht van de Unie ten uitvoer brengen, tot de lidstaten; overwegende dat die instellingen, organen en instanties derhalve de rechten eerbiedigen, de beginselen naleven, en de toepassing van het Handvest bevorderen overeenkomstig hun respectieve bevoegdheden en met inachtneming van de grenzen van de bevoegdheden zoals deze in de Verdragen aan de Unie zijn toegedeeld; overwegende dat, zoals bevestigd in Verklaring nr. 1 van de lidstaten, het Handvest het toepassingsgebied van het recht van de Unie niet verder uitbreidt dan de bevoegdheden van de Unie reiken, geen nieuwe bevoegdheden of taken schept voor de Unie, noch de door de Verdragen omschreven bevoegdheden en taken wijzigt; I. in de tweede alinea van Verklaring nr. 53 van de Tsjechische Republiek wordt bepaald dat het Handvest geen beperking inhoudt van het toepassingsgebied van de nationale wetgeving en geen inperking van de huidige bevoegdheden van de nationale autoriteiten op dit gebied, en overwegende dat daarmee wordt vastgelegd dat de integriteit van de rechtsorde van de Tsjechische Republiek gewaarborgd is zonder gebruik te maken van een aanvullend instrument; J. uit academisch onderzoek en uit de jurisprudentie blijkt dat Polen en het Verenigd Koninkrijk op grond van protocol nr. 30 niet zijn vrijgesteld van de bindende bepalingen van het Handvest en dat het protocol geen „opt-out” inhoudt, het Handvest niet wijzigt, en geen afbreuk doet aan de juridische status die zonder dit protocol zou gelden (1) ; overwegende dat het uitsluitend ten gevolg heeft dat er niet alleen in Polen en het Verenigd Koninkrijk, maar ook in andere lidstaten rechtsonzekerheid is ontstaan; K. het voorop stellen van en zichtbaarder maken van grondrechten een belangrijke taak van het Handvest is, maar dat protocol nr. 30 leidt tot rechtsonzekerheid en politieke verwarring, ten gevolge waarvan de inspanningen van de Unie om een uniform hoog en gelijk niveau van bescherming van rechten te bereiken en te handhaven worden ondermijnd; L. indien protocol nr. 30 op enig moment zou worden geïnterpreteerd als houdende een beperking van de werkingssfeer of de effecten van de bepalingen van het Handvest, dit zou resulteren in een geringere bescherming van de grondrechten en vrijheden van de inwoners van Polen, het Verenigd Koninkrijk en, op termijn, Tsjechië; M. het Tsjechische parlement het Verdrag van Lissabon heeft geratificeerd zonder wijzigingen ten opzichte van het ondertekende document, en zonder enig voorbehoud of kwalificatie met betrekking tot de volledige acceptatie van het Handvest door de Republiek Tsjechië (2) ; N. de Tsjechische Senaat in zijn resolutie 330 van 6 oktober 2011 zich heeft uitgesproken tegen de toepassing van protocol nr. 30 op de Tsjechische Republiek omdat daarmee het niveau van bescherming van de grondrechten en vrijheden van de Tsjechische burgers zou worden verlaagd; overwegende dat de Tsjechische Senaat bovendien zijn twijfels heeft uitgesproken over de – dubbelzinnige – constitutionele omstandigheden waaronder deze kwestie voor het eerst aan de orde werd gesteld door de president van de republiek, te weten pas nadat de ratificatie van het Verdrag van Lissabon in het parlement was afgerond; O. het Tsjechische constitutionele hof in 2008 en 2009 twee verzoekschriften heeft afgewezen, omdat het van mening was dat het Verdrag van Lissabon volledig in overeenstemming is met de Tsjechische grondwet, maar dat niet kan worden uitgesloten dat bij het Tsjechische constitutionele hof een verzoekschrift tegen de voorgestelde wijziging zal worden ingediend; P. het Parlement ertoe gehouden is de Europese Raad in een geest van oprechte samenwerking zijn mening te geven over alle voorstellen tot wijziging van de Verdragen, ongeacht hun belang, maar dat het op geen enkele wijze verplicht is het met de Europese Raad eens te zijn; Q. er twijfel blijft bestaan over de bereidheid van het Tsjechische parlement om het nieuwe protocol, dat gericht is op het op de Tsjechische Republiek van toepassing verklaren van protocol nr. 30, te ratificeren; overwegende dat, indien de Europese Raad besluit de voorgestelde wijziging te bespreken, andere lidstaten wel eens terughoudend zouden kunnen staan ten opzichte van het starten van hun eigen ratificatieprocedures zolang de Tsjechische Republiek haar eigen ratificatieproces niet heeft afgerond; 1. roept de Europese Raad op de voorgestelde wijziging van de Verdragen niet te bespreken; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie als zijn standpunt te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie, de regering en het parlement van de Republiek Tsjechië alsmede aan de parlementen van de andere lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0276 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 81, lid 2, onder a), e) en f) van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0128/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 16 februari 2012 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 8 maart 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien de gezamenlijke beraadslagingen van de Commissie juridische zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid overeenkomstig artikel 51 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0126/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 mei 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de wederzijdse erkenning van beschermingsmaatregelen in burgerlijke zaken (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 606/2013.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (11362/2012), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en Canada betreffende samenwerking in douanezaken met betrekking tot de veiligheid van de toeleveringsketen (11587/2012), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 207, lid 4, eerste alinea, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0078/2013), – gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A7-0152/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Canada. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) [Amendement 2] ------------------------------------------------------ VERORDENING (EU) nr. .../2013 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1093/2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) wat de interactie daarvan betreft met Verordening (EU) nr. …/… van de Raad waarbij aan de ECB specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid op het gebied van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van de wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (4) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) Op 29 juni 2012 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone de Commissie verzocht voorstellen in te dienen om een gemeenschappelijk toezichtmechanisme (SSM) in te stellen waarbij de Europese Centrale Bank (ECB) betrokken is. De Europese Raad heeft in zijn conclusies van 29 juni 2012 de voorzitter van de Europese Raad verzocht om, in nauwe samenwerking met de voorzitter van de Commissie, de voorzitter van de eurogroep en de president van de ECB, een specifieke, aan een tijdschema gebonden routekaart voor het verwezenlijken van een echte economische en monetaire unie te ontwikkelen, die concrete voorstellen betreffende het vrijwaren van de eenheid en de integriteit van de eengemaakte markt voor financiële diensten zal omvatten. ▌ (2) Het instellen van een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme is een eerste stap naar de oprichting van een Europese bankenunie die op een werkelijk gemeenschappelijk rulebook voor financiële diensten ▌en nieuwe regelingen voor depositogarantie en afwikkeling gebaseerd is. (3) Om te voorzien in het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme worden bij Verordening (EU) nr. …/… van de Raad [verordening van de Raad op grond van art. 127, lid 6] aan de ECB specifieke taken opgedragen betreffende het beleid op het gebied van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen in de lidstaten die de euro als munt hebben. Andere lidstaten kunnen een nauwe samenwerking met de ECB aangaan. ▌ (4) De toekenning aan de ECB van taken inzake toezicht op de banksector voor een deel van de lidstaten van de Unie mag de werking van de interne markt voor financiële diensten geenszins belemmeren. De rol van de Europese Bankautoriteit (EBA) moet daarom worden gehandhaafd met al haar bestaande bevoegdheden en taken: de EBA moet het gemeenschappelijke rulebook dat geldt voor alle lidstaten verder ontwikkelen, bijdragen tot de consistente toepassing ervan en de convergentie van toezichtspraktijken in de gehele Unie vergroten. (4 bis) Het is van essentieel belang dat de bankenunie mechanismen voor democratische verantwoording omvat. (4 ter) Bij de uitoefening van de haar opgedragen taken, en onverminderd de doelstelling om te zorgen voor de veiligheid en soliditeit van kredietinstellingen, dient de EBA ten volle rekening te houden met de diversiteit van de kredietinstellingen en met hun omvang en bedrijfsmodellen, alsmede met de systeemvoordelen van diversiteit in het Europese bankwezen. (4 quater) Teneinde de beste praktijken inzake toezicht in de interne markt te bevorderen is het van fundamenteel belang dat het gemeenschappelijke rulebook vergezeld gaat van een Europees handboek voor het toezicht op financiële instellingen, dat in overleg met de bevoegde autoriteiten door de EBA wordt opgesteld. Het toezichthandboek moet de beste praktijken in de Unie inzake toezichtsmethodologieën en -processen aangeven om ervoor te zorgen dat de wezenlijke internationale en Europese beginselen worden nageleefd. Het handboek moet in de vorm van juridisch bindende handelingen gegoten zijn en mag toezicht op basis van gezond verstand niet inperken. Het moet alle onder de EBA vallende terreinen bestrijken, inclusief, voor zover van toepassing, de consumentenbescherming en de bestrijding van witwassen. Het moet meeteenheden en methodologieën voor risicobeoordeling, het onderkennen van vroege alarmsignalen en criteria voor toezichtmaatregelen vaststellen. De bevoegde autoriteiten moeten het handboek gebruiken. Het gebruik van het handboek dient te worden beschouwd als een significant element bij de beoordeling van de convergentie van toezichtspraktijken en de collegiale toetsing zoals bedoeld in deze verordening. (4 quinquies) Verzoeken om informatie van de EBA dienen naar behoren gerechtvaardigd en met redenen omkleed te zijn. Bezwaren inzake de verenigbaarheid van een specifiek verzoek van de EBA met de voorschriften van deze verordening dienen overeenkomstig de desbetreffende procedures te worden ingediend. De indiening van een bezwaar ontslaat de adressaat niet van de verplichting de verlangde informatie te verstrekken. Het Hof van Justitie van de Europese Unie dient de bevoegdheid te krijgen om overeenkomstig de in het Verdrag vastgelegde procedures te beoordelen of een specifiek verzoek om informatie verenigbaar is met de voorschriften van deze verordening. (4 sexies) De mogelijkheid dat de EBA onder de in deze verordening opgenomen voorwaarden informatie bij een financiële instelling opvraagt dient betrekking te hebben op gegevens waarin de financiële instelling rechtens inzage heeft, met inbegrip van gegevens die berusten bij personen die door die financiële instelling voor het verrichten van werkzaamheden worden betaald, controles die voor die instelling door externe auditors worden verricht, afschriften van ter zake doende documenten, boeken en bescheiden. (4 septies) De eengemaakte markt en de samenhang van de EU moeten gevrijwaard zijn. Kwesties zoals het bestuur en de stemregelingen binnen de EBA moeten daarom grondig worden overwogen en de gelijke behandeling van de lidstaten die deelnemen aan het gemeenschappelijk toezichtmechanisme (SSM) en van andere lidstaten moet gegarandeerd zijn. (4 octies) Overwegende dat de EBA, waarin alle lidstaten met gelijke rechten deelnemen, opgericht is om een gemeenschappelijk rulebook te ontwikkelen en tot de consistente toepassing daarvan bij te dragen en om de samenhang van toezichtspraktijken binnen de Unie te vergroten, en gezien de instelling van een gemeenschappelijk toezichtmechanisme waarbij een vooraanstaande rol voor de ECB weggelegd is, moet de EBA worden uitgerust met adequate instrumenten waarmee zij de haar toevertrouwde taken voor de integriteit van de eengemaakte markt efficiënt kan uitvoeren. (5) Gelet op de toezichtstaken die bij Verordening nr. …/… van de Raad [verordening van de Raad op grond van art. 127, lid 6] aan de ECB zijn opgedragen, moet de EBA haar taken ook ten aanzien van de ECB op dezelfde manier kunnen uitoefenen als ten aanzien van andere bevoegde autoriteiten . Met name de bestaande mechanismen voor beslechting van meningsverschillen en maatregelen in noodsituaties moeten worden aangepast om daadwerkelijk effect te hebben . ▌ (5 bis) Om haar faciliterende en coördinerende taak in noodsituaties te kunnen verrichten dient de EBA volledig te worden ingelicht over relevante ontwikkelingen en dient zij te worden uitgenodigd om als waarnemer deel te nemen aan elke relevante bijeenkomst van de desbetreffende bevoegde toezichthoudende autoriteiten. Dat impliceert spreekrecht en het recht op andersoortige inbreng. (6) Om te waarborgen dat de belangen van alle lidstaten op passende wijze in aanmerking worden genomen en de EBA correct kan functioneren met het oog op de handhaving en de verdieping van de interne markt op het gebied van financiële diensten, moet de stemregeling binnen de raad van toezichthouders worden aangepast ▌. (7) Besluiten betreffende inbreuken op EU-recht en ter beslechting van meningsverschillen moeten worden onderzocht door een door de raad van toezichthouders benoemd onafhankelijk panel dat bestaat uit leden met stemrecht van de raad van toezichthouders die geen belangenconflicten hebben. De door het panel aan de raad van toezichthouders voorgestelde besluiten moeten worden ▌aangenomen ▌bij een gewone meerderheid van de leden van de raad van toezichthouders uit aan het SSM deelnemende lidstaten en een gewone meerderheid van zijn leden uit niet aan het SSM deelnemende lidstaten ▌. (7 bis) Besluiten betreffende maatregelen in noodsituaties moeten worden aangenomen bij een gewone meerderheid van de raad van toezichthouders, omvattende een gewone meerderheid van zijn leden uit aan het SSM deelnemende lidstaten en een gewone meerderheid van zijn leden uit niet aan het SSM deelnemende lidstaten. (7 ter) Besluiten betreffende de in de artikelen 10 tot en met 16 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 genoemde handelingen en de ingevolge artikel 9, lid 5, derde alinea, en hoofdstuk VI van die verordening aangenomen maatregelen en besluiten, moeten door de raad van toezichthouders worden aangenomen bij een gekwalificeerde meerderheid, omvattende een gewone meerderheid van zijn leden uit aan het SSM deelnemende lidstaten en een gewone meerderheid van zijn leden uit niet aan het SSM deelnemende lidstaten. (8) ▌De EBA moet procedureregels voor het panel bepalen die de onafhankelijkheid en de objectiviteit ervan verzekeren. (9) De raad van bestuur moet evenwichtig samengesteld zijn, en niet aan het SSM deelnemende lidstaten moeten behoorlijk vertegenwoordigd zijn. (9 bis) Bij de benoeming van de leden van de interne instanties en comités van de EBA moet zorg worden gedragen voor een geografisch evenwicht tussen de lidstaten. (10) Om te zorgen voor een correcte werking van de EBA en een toereikende vertegenwoordiging van alle lidstaten, moeten de stemregeling, de samenstelling van de raad van bestuur en de samenstelling van het onafhankelijk panel in het oog worden gehouden en na verloop van een passende termijn worden geëvalueerd, rekening houdend met de opgedane ervaring en de verdere ontwikkelingen. (10 bis) Een lidstaat of een groep van lidstaten mag als platform voor financiële diensten niet rechtstreeks of onrechtstreeks worden gediscrimineerd. (10 ter) De EBA moet worden uitgerust met passende financiële en personele middelen die noodzakelijk zijn om eventuele krachtens deze verordening toegewezen aanvullende taken naar behoren te vervullen. Daartoe moet in de procedure voor de opstelling en de uitvoering van en het toezicht op de begroting, zoals vastgesteld in de artikelen 63 en 64 van Verordening (EU) nr. 1093/2010, rekening worden gehouden met deze taken. De EBA moet waarborgen dat de beste normen op het gebied van doeltreffendheid worden gehanteerd. (11) Aangezien de doelstellingen van deze verordening, te weten het bereiken van een hoog niveau van effectieve en consistente prudentiële regelgeving en van effectief en consistent toezicht in alle lidstaten ter bescherming van de integriteit, de efficiëntie en de ordelijke werking van interne markt en ter handhaving van de stabiliteit van het financiële stelsel, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en deze doelstellingen wegens de omvang van het optreden derhalve beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EU) nr. 1093/2010 wordt als volgt gewijzigd: ▌ De Autoriteit bevordert een gecoördineerde reactie van de Unie, onder meer door: Artikel 2 Onverminderd artikel 81 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 publiceert de Commissie voor 1 januari 2016 een verslag over de toepassing van de bepalingen van deze verordening met betrekking tot: ▌ Het verslag houdt met name rekening met eventuele ontwikkelingen in de groep lidstaten die de euro als munt hebben of waarvan de autoriteiten overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EU) nr. …/2013 [...] en nauwe samenwerking zijn aangegaan, en onderzoekt of op basis van deze ontwikkelingen verdere aanpassingen noodzakelijk zijn die ervoor zorgen dat de besluiten van de EBA worden genomen met het oog op de handhaving en versterking van de interne markt voor diensten. Artikel 3 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement De voorzitter De voorzitter Voor de Raad (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) [Amendement 2] VERORDENING (EU) nr. .../2013 VAN DE RAAD waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid op het gebied van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 127, lid 6, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Parlement (3) , Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (4) , Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) In de afgelopen decennia heeft de Unie aanzienlijke vooruitgang geboekt bij de vorming van een interne markt voor bankdiensten. Bijgevolg hebben bankgroepen waarvan het hoofdkantoor in een andere lidstaat is gevestigd, in tal van lidstaten een significant marktaandeel en hebben kredietinstellingen hun werkzaamheden geografisch gediversifieerd, zowel binnen als buiten de eurozone. (1 bis) De huidige financiële en economische crisis heeft aangetoond dat de integriteit van de eenheidsmunt en de interne markt kan worden aangetast door de versnippering van de financiële sector. Het is dan ook van essentieel belang dat de integratie van het bankentoezicht geïntensiveerd wordt om de Europese Unie te versterken, de financiële stabiliteit te herstellen en de basis voor economisch herstel te leggen. (2) Om de economisch e groei in de Unie en een adequate financiering van de reële economie te bevorderen is het van essentieel belang dat de interne markt voor bankdiensten intact blijft en verder wordt uitgebouwd. Dit blijkt echter steeds moeilijker te worden. De integratie van de bankmarkten in de Unie lijkt tot stilstand te komen. (3) Tegelijkertijd moeten de toezichthouders , naast de vaststelling van een strikter EU-regelgevingskader, hun controles intensiveren om rekening te houden met de lessen van de financiële crisis van de afgelopen jaren, en moeten zij toezicht kunnen houden op uitermate complexe en onderling verbonden markten en instellingen. (4) De bevoegdheid voor het toezicht op afzonderlijke banken in de Unie blijft grotendeels een nationale aangelegenheid. Coördinatie tussen toezichthouders is essentieel, maar uit de crisis is gebleken dat louter coördineren, met name in de context van een eenheidsmunt, niet voldoende is. Om de financiële stabiliteit in de Unie te handhaven en de gunstige effecten van de marktintegratie op de groei en de welvaart te vergroten, moeten de toezichthoudende bevoegdheden sterker geïntegreerd worden. Dat is met name van belang om op soepele wijze een goed overzicht te krijgen van een gehele groep van banken en haar algehele gezondheid, en zou het risico op uiteenlopende interpretaties en tegenstrijdige beslissingen op het niveau van de individuele entiteit verkleinen. (5) De soliditeit van kredietinstellingen is in veel gevallen nog nauw verbonden met de lidstaat waarin zij gevestigd zijn. De twijfels over de houdbaarheid van de overheidsschuld, over de economische groeivooruitzichten en over de levensvatbaarheid van kredietinstellingen hebben geleid tot negatieve, elkaar versterkende markttrends. Dit kan gevaar opleveren voor de levensvatbaarheid van een aantal kredietinstellingen en voor de stabiliteit van het financiële stelsel in de eurozone en in de Unie als geheel , en een sterke belasting vormen voor de al onder druk staande overheidsfinanciën van de betrokken lidstaten. ▌ (6) Dankzij de Europese Bankautoriteit (EBA), die in 2011 is ingesteld bij Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) (5) , en het Europees systeem voor financieel toezicht (European System of Financial Supervision - ESFS) dat is ingesteld bij artikel 2 van die verordening en van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) (6) en van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) (7) is de samenwerking tussen de bankentoezichthouders in de Unie duidelijk verbeterd. De EBA levert een belangrijke bijdrage aan de totstandbrenging van een rulebook voor financiële diensten in de Unie, en is van cruciaal belang geweest voor een consistente uitvoering van de herkapitalisatie van grote uniale kredietinstellingen die op de bijeenkomst van de Europese Raad in oktober 2011 is overeengekomen , conform de door de Commissie vastgestelde richtsnoeren en voorwaarden inzake staatssteun . (7) Het Europees Parlement heeft diverse malen gepleit voor een Europees orgaan dat rechtstreeks voor bepaalde toezichthoudende taken met betrekking tot financiële instellingen bevoegd is, om te beginnen in zijn resolutie van 13 april 2000 over de mededeling van de Commissie „Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële markten: een actieplan” (8) en in zijn resolutie van 21 november 2002 over de regels inzake bedrijfseconomisch toezicht in de Europese Unie (9) . (8) In de conclusies van de Europese Raad van 29 juni 2012 is de voorzitter van de Europese Raad verzocht een routekaart voor het verwezenlijken van een echte economische en monetaire unie te ontwikkelen. Op dezelfde dag is er op de top van staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone op gewezen dat wanneer er een doeltreffend gemeenschappelijk toezichtsmechanisme, waarbij ook de ECB is betrokken voor de banken in de eurozone, wordt ingevoerd, het ESM op grond van een reguliere beslissing de mogelijkheid zou hebben banken rechtstreeks te herkapitaliseren, en wel onder passende voorwaarden, zoals de naleving van de staatssteunregelgeving. (8 bis) De Europese Raad heeft op 19 oktober 2012 geconcludeerd dat het proces van uitdieping van de economische en monetaire unie moet voortbouwen op het institutionele en wettelijke kader van de Unie, en moet worden gekenmerkt door openheid en transparantie jegens de lidstaten die de eenheidsmunt niet gebruiken, en door eerbied voor de integriteit van de eengemaakte markt. Het geïntegreerde financiële kader zal een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (GTM) hebben, dat voor zover mogelijk open zal staan voor alle lidstaten die willen deelnemen. (9) Derhalve moet een Europese bankenunie worden opgericht, die wordt geschraagd door een alomvattend en gedetailleerd rulebook voor financiële diensten voor de eengemaakte markt als geheel, en die bestaat uit een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme en nieuwe depositogarantie- en afwikkelingskader s . Gezien de nauwe onderlinge verbanden en interacties tussen de lidstaten die aan de eenheidsmunt deelnemen, moet de bankenunie ten minste van toepassing zijn op alle eurolidstaten. Met het oog op de handhaving en verdieping van de interne markt en voor zover het institutioneel mogelijk is, moet de bankenunie ook openstaan voor deelname van andere lidstaten. (10) Als eerste stap op weg naar de bankenunie moet een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme ervoor zorgen dat het Uniebeleid inzake het prudentiële toezicht op kredietinstellingen op coherente en doeltreffende wijze ten uitvoer wordt gelegd, dat het rulebook voor financiële diensten gelijkelijk wordt toegepast op kredietinstellingen in alle betrokken lidstaten, en dat deze kredietinstellingen worden onderworpen aan een zo hoogwaardig mogelijk toezicht dat niet wordt doorkruist door andere, niet-prudentiële overwegingen. Meer bepaald moet het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme sporen met het functioneren van de interne markt voor financiële diensten en met het vrije kapitaalverkeer. Een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme dient als basis voor de volgende stappen op weg naar de bankenunie. Een en ander vloeit voort uit het uitgangspunt dat het ESM op grond van een gewoon besluit de mogelijkheid zal hebben om banken rechtstreeks te herkapitaliseren wanneer er een doeltreffend gemeenschappelijk toezichtsmechanisme is ingesteld. De Europese Raad heeft in zijn conclusies van 13 en 14 december 2012 opgemerkt dat „in een context waarin het bankentoezicht effectief wordt overgeheveld naar een gemeenschappelijk toezichtsmechanisme, er een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme noodzakelijk zal zijn, met de nodige bevoegdheden om ervoor te zorgen dat elke bank in de deelnemende lidstaten met de passende instrumenten kan worden afgewikkeld” en dat „het gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme gegrond moet worden op bijdragen van de financiële sector zelf, en over passende en doeltreffende achtervangregelingen moet beschikken.” (11) Als centrale bank van de eurozone met een uitgebreide expertise op het gebied van macro-economische en financiële-stabiliteitsvraagstukken, is de ECB bij uitstek geschikt om duidelijk omschreven toezichthoudende taken uit te voeren die gericht zijn op de bescherming van de stabiliteit van het Europese financiële stelsel. In veel lidstaten zijn de centrale banken overigens al bevoegd voor het bankentoezicht. Derhalve moeten aan de ECB specifieke taken betreffende het beleid op het gebied van het toezicht op kredietinstellingen in de deelnemende lidstaten worden opgedragen. (11 bis) De ECB en de nationale bevoegde autoriteiten van niet-deelnemende lidstaten moeten een memorandum van overeenstemming sluiten waarin in algemene bewoordingen beschreven staat hoe zij met elkaar zullen samenwerken bij de uitoefening van hun toezichthoudende taken krachtens het Unierecht met betrekking tot de in deze verordening gedefinieerde financiële instellingen. In het memorandum van overeenstemming zou onder meer toelichting kunnen worden verstrekt bij het overleg over besluiten van de ECB die gevolgen hebben voor in de niet-deelnemende lidstaat gevestigde dochterondernemingen of bijkantoren waarvan de moederonderneming in een deelnemende lidstaat is gevestigd, en voor de samenwerking in noodsituaties, met inbegrip van mechanismen voor vroegtijdige waarschuwing overeenkomstig de in het desbetreffende Unierecht vervatte procedures. Het memorandum dient regelmatig te worden geëvalueerd. (12) Aan de ECB moeten de specifieke toezichthoudende taken worden opgedragen die van cruciaal belang zijn voor een coherente en doeltreffende tenuitvoerlegging van het Uniebeleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen, terwijl de nationale autoriteiten met de overige taken belast blijven. Onder meer moet de ECB tot taak krijgen maatregelen te nemen om macroprudentiële stabiliteit tot stand te brengen , mits er bijzondere regelingen gelden die de rol van de nationale autoriteiten waarborgen . (13) Voor de waarborging van de stabiliteit van het financiële stelsel is het van essentieel belang dat grote banken veilig en solide zijn. Recentelijk is echter gebleken dat kleinere banken de financiële stabiliteit ook in gevaar kunnen brengen. Daarom moet de ECB toezichthoudende taken ▌kunnen uitoefenen ten aanzien van alle kredietinstellingen waaraan in deelnemende lidstaten een vergunning is verleend, en ten aanzien van alle in deelnemende lidstaten gevestigde bijkantoren . (13 bis) Bij de uitoefening van de haar opgedragen taken, en onverminderd de doelstelling om te zorgen voor de veiligheid en soliditeit van kredietinstellingen, dient de ECB terdege rekening te houden met de diversiteit van de kredietinstellingen en met hun omvang en bedrijfsmodellen, alsmede met de systeemvoordelen van diversiteit in de Europese bancaire sector. (13 ter) Met name moet de taakuitoefening door de ECB ertoe bijdragen dat kredietinstellingen alle kosten in verband met hun activiteiten volledig internaliseren teneinde moreel risico en het nemen van buitensporige risico's te vermijden. De ECB dient ten volle rekening te houden met de relevante macro-economische omstandigheden in de lidstaten, met name de stabiliteit van de kredietverlening en de facilitering van productieactiviteiten voor de hele economie. (13 quater) Geen enkele bepaling in deze verordening mag zodanig worden uitgelegd dat zij verandering brengt in de boekhoudregels die uit hoofde van andere handelingen van de Unie en het nationale recht van toepassing zijn. (14) De verlening vooraf van een vergunning die toegang biedt tot de werkzaamheden van kredietinstellingen, is een essentiële prudentiële techniek om ervoor te zorgen dat alleen actoren met een solide economische basis, alleen een organisatie die kan omgaan met de specifieke risico's die aan het in ontvangst nemen van deposito's en aan de kredietverlening verbonden zijn, en alleen capabele bestuurders deze werkzaamheden uitoefenen. Daarom moet de ECB tot taak krijgen vergunningen te verlenen aan kredietinstellingen, en moet zij bevoegd worden voor de intrekking van dergelijke vergunningen , mits er bijzondere regelingen gelden die de rol van de nationale autoriteiten waarborgen . (15) Naast de in het Unie recht vastgelegde voorwaarden voor de verlening van vergunningen aan kredietinstellingen en naast de gevallen waarin dergelijke vergunningen moeten worden ingetrokken, kunnen de lidstaten thans verdere voorwaarden aan de verlening van vergunningen verbinden en verdere bepalingen vaststellen voor de gevallen waarin een vergunning moet worden ingetrokken. Derhalve moet de ECB haar taak betreffende het verlenen van vergunningen aan kredietinstellingen en betreffende het intrekken van de vergunning bij niet-naleving van het nationale recht, uitvoeren op voorstel van de desbetreffende nationale bevoegde autoriteit, die nagaat of aan de in het nationale recht vastgelegde voorwaarden in kwestie is voldaan. (16) Voor de waarborging van de continuïteit ten aanzien van de geschiktheid en financiële soliditeit van eigenaren van kredietinstellingen is een vóór de aankoop van een significant belang in een kredietinstelling verrichte beoordeling van de geschiktheid van een nieuwe eigenaar een onmisbaar instrument. De ECB is als Unie-instelling bij uitstek geschikt om een dergelijke beoordeling te verrichten zonder dat de interne markt onnodig wordt ingeperkt. Derhalve moet zij tot taak krijgen de verwerving en afstoting van significante deelnemingen in kredietinstellingen te beoordelen , uitgezonderd in het kader van de afwikkeling van banken . (17) Voor de prudentiële soliditeit van kredietinstellingen geldt als eerste vereiste dat de hand wordt gehouden aan de Unieregelgeving die kredietinstellingen verplicht om bepaalde bedragen aan kapitaal aan te houden voor de risico's die aan de werkzaamheden van kredietinstellingen verbonden zijn, om de omvang van de blootstelling aan individuele tegenpartijen te beperken, om informatie over de financiële situatie van een kredietinstelling openbaar te maken, om over voldoende liquide activa te beschikken zodat spanningen op de markt het hoofd kan worden geboden, en om de hefboomwerking te beperken. De ECB moet tot taak krijgen de naleving van deze regelgeving te waarborgen , met name waar het gaat om het verlenen van vergunningen, toelatingen, afwijkingen of vrijstellingen waarin voor de toepassing van die regelgeving is voorzien. (18) Aanvullende kapitaalbuffers, waaronder een kapitaalinstandhoudingsbuffer, een anticyclische kapitaalbuffer die ervoor zorgt dat kredietinstellingen in tijden van economische groei een kapitaalbasis opbouwen die groot genoeg is om in moeilijke tijden verliezen op te vangen, algemene buffers en andere buffers van systeemrelevante instellingen, en andere maatregelen voor het opvangen van systeemrisico's of macro-prudentiële risico's, zijn essentiële prudentiële instrumenten. Met het oog op een volledige coördinatie wanneer nationale autoriteiten deze maatregelen vaststellen, dient de ECB daarvan naar behoren in kennis te worden gesteld. Voorts dient de ECB indien nodig strengere voorschriften en stringentere maatregelen te kunnen toepassen, onder voorbehoud van nauwe coördinatie met de nationale autoriteiten. De bepalingen in deze verordening die betrekking hebben op maatregelen gericht op het aanpakken van systeemrisico's of macro-prudentiële risico's laten de coördinatieprocedures in andere handelingen van het Unierecht onverlet. De nationale bevoegde of aangewezen autoriteiten en de ECB handelen met betrekking tot de in dergelijke handelingen vervatte coördinatieprocedures na de procedures in deze verordening te hebben gevolgd. (19) De veiligheid en soliditeit van een kredietinstelling hangen ook af van de allocatie van voldoende intern kapitaal op basis van de risico's waaraan zij blootgesteld kan zijn, en van de aanwezigheid van passende interne organisatiestructuren en corporate-governanceregelingen. De ECB moet daarom tot taak krijgen eisen op te leggen die ervoor zorgen dat kredietinstellingen solide governanceregelingen, -procedures en -mechanismen, waaronder strategieën en procedures voor de beoordeling en handhaving van de toereikendheid van hun interne kapitaal, hebben ingevoerd. Zij moet ook tot taak krijgen om in geval van tekortkomingen passende maatregelen op te leggen, waaronder specifieke aanvullende eigenvermogensvereisten, specifieke openbaarmakings vereisten en specifieke liquiditeitsvereisten. (20) De veiligheid en soliditeit van een kredietinstelling kunnen zowel op het niveau van een individuele kredietinstelling als op het niveau van een bankgroep of van een financieel conglomeraat in gevaar komen. Voor de waarborging van de veiligheid en soliditeit van kredietinstellingen zijn specifieke toezichtsregelingen die gericht zijn op een beperking van deze risico's, van groot belang. Naast het toezicht op individuele kredietinstellingen moeten de taken van de ECB ook het toezicht op geconsolideerd niveau, aanvullend toezicht, het toezicht op financiële holdings en het toezicht op gemengde financiële holdings omvatten , uitgezonderd het toezicht op verzekeringsondernemingen . (21) Om te voorkomen dat de financiële stabiliteit in gevaar komt, moet een verslechtering van de financiële en economische situatie van een instelling in een vroeg stadium worden gecorrigeerd. De ECB moet tot taak krijgen om vroegtijdige-interventiemaatregelen zoals omschreven in het betrokken Unierecht, ten uitvoer te leggen. Wel moet zij haar vroegtijdige-interventiemaatregelen coördineren met de desbetreffende afwikkelingsautoriteiten. Zolang de nationale autoriteiten bevoegd blijven voor de afwikkeling van kredietinstellingen , moet de ECB een en ander voorts op passende wijze coördineren met de betrokken nationale autoriteiten om ervoor te zorgen dat in geval van een crisis voor alle partijen, en met name binnen de groepen voor grensoverschrijdende crisisbeheersing en de toekomstige afwikkelingscolleges die daartoe worden ingesteld, duidelijk is wat hun te doen staat. (22) De nationale autoriteiten blijven belast met de toezichthoudende taken die niet aan de ECB worden opgedragen. Zo moeten zij de bevoegdheid behouden om kennisgevingen van kredietinstellingen met betrekking tot het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten te ontvangen, om toezicht te houden op organisaties die niet onder de definitie van kredietinstellingen in het kader van het Unierecht vallen, maar waarop toezicht wordt gehouden in het kader van nationaal recht, om toezicht te houden op kredietinstellingen uit derde landen die in de Unie een bijkantoor vestigen of grensoverschrijdende diensten verrichten, om toezicht te houden op betalingsdiensten, om kredietinstellingen dagelijks te verifiëren, om de functie van bevoegde autoriteiten voor kredietinstellingen uit te oefenen met betrekking tot de markten voor financiële instrumenten, met betrekking tot de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme , en met betrekking tot consumentenbescherming . (22 bis) De ECB moet in voorkomend geval ten volle samenwerken met de nationale autoriteiten die bevoegd zijn voor het verzekeren van een hoog niveau van consumentenbescherming en voor de bestrijding van het witwassen van geld. (23) De ECB moet in het kader van de aan haar opgedragen taken de veiligheid en soliditeit van kredietinstellingen, de stabiliteit van het financiële stelsel van de Unie en van de afzonderlijke deelnemende lidstaten , en de eenheid en integriteit van de interne markt waarborgen en aldus tevens de depositohouders beschermen en de interne markt beter doen functioneren, zulks overeenkomstig het rulebook voor financiële diensten in de Unie. Meer bepaald moet de ECB terdege rekening houden met de beginselen van gelijkheid en non-discriminatie. (24) De aan de ECB op te dragen toezichthoudende taken ▌moeten stroken met het in 2010 opgezette kader van het Europees systeem voor financieel toezicht (European System of Financial Supervision ‐ ESFS) en met de onderliggende doelstelling ervan om het rulebook te ontwikkelen en de convergentie van toezichtspraktijken in de gehele Unie te versterken. Voor de aanpak van vraagstukken van gezamenlijk belang en voor de waarborging van een deugdelijk toezicht op kredietinstellingen die ook in de verzekerings- en de effectensector opereren, is het van belang dat de toezichthouders voor het bankwezen en die voor het verzekeringswezen of de effectenmarkten met elkaar samenwerken. Daarom moet de ECB worden verplicht nauw samen te werken met de Europese Bankautoriteit , de Europese Autoriteit voor effecten en markten en de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, zulks in het kader van het ESFS. De ECB moet haar taken overeenkomstig de bepalingen van deze verordening uitvoeren zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de bevoegdheden en de taken van de andere deelnemers binnen het ESFS. Daarnaast moet samenwerking met de bevoegde afwikkelingsautoriteiten en met faciliteiten die directe of indirecte financiële overheidssteun financieren, verplicht worden gesteld. ▌ (26) De ECB moet haar taken uitvoeren onverminderd en met inachtneming van het toepasselijke Unierecht, waaronder het gehele primaire en secundaire Unierecht, besluiten van de Commissie op staatssteungebied, de mededingingsregelgeving en controles op concentraties, en het rulebook zoals van toepassing op alle lidstaten. De EBA is belast met de ontwikkeling van technische ontwerpnormen en richtsnoeren en aanbevelingen die voor convergentie op toezichtsgebied en voor consistente toezichtsresultaten in de Unie moeten zorgen. De ECB mag de uitoefening van deze taken door de EBA niet overnemen, en moet derhalve de bevoegdheid krijgen om op grond van artikel 132 VWEU en in overeenstemming met Uniehandelingen die de Europese Commissie op basis van door de EBA opgestelde ontwerpen heeft aangenomen, verordeningen vast te stellen , onder voorbehoud van artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 . (26 bis) Waar nodig, moet de ECB memoranda van overeenstemming sluiten met de bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de markten in financiële instrumenten, waarin in algemene bewoordingen beschreven staat hoe zij met elkaar zullen samenwerken bij de uitoefening van hun toezichthoudende taken krachtens het Unierecht met betrekking tot de in artikel 2 gedefinieerde financiële instellingen. Die memoranda dienen het Europees Parlement, de Raad en de bevoegde autoriteiten van alle lidstaten ter beschikking te worden gesteld. (26 ter) Voor het vervullen van haar taken en het uitoefenen van haar toezichthoudende bevoegdheden dient de ECB de materiële voorschriften betreffende het prudentieel toezicht op kredietinstellingen toe te passen. Die voorschriften bestaan uit het betrokken Unierecht, met name rechtstreeks toepasselijke verordeningen of richtlijnen, zoals die inzake kapitaalvereisten voor banken en inzake financiële conglomeraten. Als de materiële voorschriften inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen in richtlijnen zijn vastgesteld, moet de ECB de nationale wetgeving tot omzetting van deze richtlijnen toepassen. Als het betrokken Unierecht bestaat uit verordeningen moet de ECB tevens de nationale wetgeving toepassen op gebieden waar die verordeningen de lidstaten op de dag van inwerkingtreding van onderhavige verordening uitdrukkelijk keuzemogelijkheden toekennen,. Die keuzemogelijkheden moeten keuzemogelijkheden die enkel voor de bevoegde of aangewezen autoriteiten beschikbaar zijn, uitsluiten. Dit laat het beginsel van voorrang van het Unierecht onverlet. Hieruit volgt dat de ECB zich bij de vaststelling van richtsnoeren of aanbevelingen of bij het nemen van besluiten moet baseren op en handelen naar het betrokken bindende Unierecht. (26 quater) Binnen de grenzen van de aan de ECB opgedragen taken kent de nationale wetgeving de nationale bevoegde autoriteiten bepaalde bevoegdheden toe die op dit ogenblik niet zijn vereist onder het Unierecht, onder meer sommige bevoegdheden inzake vroegtijdige interventie en inzake preventieve bevoegdheden. De ECB dient de mogelijkheid te hebben de nationale autoriteiten te verzoeken die bevoegdheden uit te oefenen, met het oog op een volledig en doeltreffend toezicht binnen het gemeenschappelijk toezichtmechanisme. (27) Om ervoor te zorgen dat kredietinstellingen, financiële holdings en gemengde financiële holdings de toezichtsregelgeving en -besluiten toepassen, moeten in geval van overtredingen doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties worden opgelegd. Op grond van artikel 132, lid 3, VWEU en Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de bevoegdheid van de ECB om sancties op te leggen (10) , mag de ECB ondernemingen boeten en dwangsommen opleggen bij niet-naleving van de verplichtingen krachtens haar verordeningen en besluiten. Daarnaast moet de ECB, met het oog op een doeltreffende uitvoering van haar taken op het gebied van de handhaving van de toezichtsregels zoals vastgelegd in het rechtstreeks toepasselijke Unierecht, de bevoegdheid krijgen om geldboeten op te leggen aan kredietinstellingen, financiële holdings en gemengde financiële holdings die dergelijke regels overtreden. De nationale autoriteiten moeten de mogelijkheid behouden om sancties toe te passen bij niet-naleving van verplichtingen die voortvloeien uit nationaal recht waarbij Unierichtlijnen zijn omgezet. Indien de ECB het voor de uitvoering van haar taken passend acht dat in verband met dergelijke overtredingen een verdere sanctie wordt opgelegd, moet zij de zaak daartoe kunnen voorleggen aan de nationale autoriteiten. (28) De nationale toezichthouders beschikken over een belangrijke en een lange expertise op het gebied van het toezicht op kredietinstellingen op hun grondgebied en de specifieke economische, organisatorische en culturele kenmerken ervan. Daartoe hebben zij een omvangrijke organisatie bestaande uit gespecialiseerd en hooggekwalificeerd personeel opgebouwd. Daarom moeten nationale toezichthouders ter waarborging van een hoogwaardig Europees toezicht de verantwoordelijkheid ervoor hebben de ECB bij te staan bij de voorbereiding en uitvoering van handelingen die betrekking hebben op de uitoefening van de toezichthoudende taken van de ECB. Dit moet met name gelden voor de doorlopende dagelijkse beoordeling van de situatie van een bank en de daarbij behorende verificaties ter plaatse. (28 bis) De in artikel 5, lid 4 ter, vastgestelde criteria ter bepaling van de reikwijdte van instellingen die van minder belang zijn, moeten in de deelnemende lidstaten op het hoogste consolidatieniveau op basis van geconsolideerde gegevens worden toegepast. Bij de uitoefening van de haar krachtens deze verordening opgedragen taken ten aanzien van een groep kredietinstellingen die niet van minder belang is op geconsolideerde basis, moet de ECB die taken op geconsolideerde basis uitvoeren ten aanzien van de groep kredietinstellingen, en op individuele basis ten aanzien van de in de bancaire sector actieve en in deelnemende lidstaten gevestigde dochterbanken en bijkantoren van die groep. (28 ter) De in artikel 5, lid 4 ter, vastgestelde criteria ter omschrijving van instellingen die van minder belang zijn, moeten worden gespecificeerd in een kader dat in overleg met de nationale bevoegde autoriteiten door de ECB wordt vastgesteld en bekendgemaakt. Op die basis moet de ECB verantwoordelijk zijn voor de toepassing van die criteria en middels haar eigen berekeningen verifiëren of aan die criteria is voldaan. Het verzoek om informatie dat de ECB indient om deze berekening te kunnen uitvoeren, mag de instellingen niet dwingen boekhoudkundige regels toe te passen die verschillen van die welke op hen van toepassing zijn uit hoofde van andere handelingen van de Unie en de nationale wetgeving. (28 quater) Wordt een bank als van belang of van minder belang beschouwd, dan moet die beoordeling in het algemeen niet vaker dan één keer om de twaalf maanden worden gewijzigd, tenzij er structurele veranderingen zijn in de bankgroepen, zoals fusies of privatiseringen. (28 quinquies) Indien de ECB naar aanleiding van een kennisgeving door een nationale bevoegde autoriteit bepaalt dat een instelling van groot belang is voor de binnenlandse economie, en derhalve onder toezicht van de ECB moet staan, moet zij rekening houden met alle relevante omstandigheden, met inbegrip van overwegingen in verband met gelijke spelregels. (29) Wat betreft het toezicht op grensoverschrijdende banken die zowel in als buiten de eurozone actief zijn, moet de ECB nauw samenwerken met de bevoegde autoriteiten van niet-deelnemende lidstaten. De ECB moet als bevoegde autoriteit worden onderworpen aan de daaruit voortvloeiende verplichting om in het kader van het Unierecht samen te werken en informatie uit te wisselen, en moet ten volle deelnemen aan de colleges van toezichthouders. Daarnaast moeten de lidstaten die niet aan de eenheidsmunt deelnemen, gezien de duidelijke voordelen die de uitoefening van toezichthoudende taken door een Europese instelling met zich meebrengt op het gebied van de financiële stabiliteit en een duurzame marktintegratie, ook de mogelijkheid krijgen om aan het nieuwe mechanisme deel te nemen. Wel geldt voor een doeltreffende uitoefening van de toezichthoudende taken als eerste vereiste dat de toezichtsbesluiten onverkort en onverwijld worden uitgevoerd. Daarom moeten de lidstaten die aan het nieuwe mechanisme willen deelnemen, ervoor instaan dat hun nationale bevoegde autoriteiten de door de ECB verlangde maatregelen ten aanzien van kredietinstellingen in acht nemen en vaststellen. De ECB moet een nauwe samenwerking kunnen aangaan met de bevoegde autoriteiten van een lidstaat die niet aan de eenheidsmunt deelneemt. Zij moet worden verplicht de samenwerking aan te gaan indien aan de in deze verordening genoemde voorwaarden is voldaan. ▌ (29 bis) Rekening houdend met het feit dat deelnemende lidstaten die niet tot de eurozone behoren, niet in de raad van bestuur zetelen zolang zij niet overeenkomstig het Verdrag tot de eurozone zijn toegetreden, en dat zij niet ten volle kunnen profiteren van andere mechanismen waarin voor lidstaten van de eurozone is voorzien, bevat deze verordening aanvullende waarborgen in het besluitvormingsproces. Die waarborgen, met name artikel 6, lid 5 quinquies, moeten evenwel in naar behoren gemotiveerde uitzonderlijke gevallen worden gebruikt. Zij mogen alleen worden gebruikt zolang die specifieke omstandigheden van toepassing zijn. De waarborgen houden verband met de specifieke omstandigheden waarin deelnemende lidstaten die niet tot de eurozone behoren, verkeren, aangezien zij niet zetelen in de raad van bestuur en niet ten volle kunnen profiteren van andere mechanismen waarin voor lidstaten van de eurozone is voorzien. Daarom kunnen en mogen de waarborgen niet als een precedent worden aangemerkt voor andere beleidsgebieden van de Unie. (29 ter) Deze verordening dient de bestaande kaderregeling, en de toepassing ervan, betreffende de wijziging van de rechtsvorm van dochterondernemingen of bijkantoren, geheel onverlet te laten, en mag niet aldus kunnen worden uitgelegd of toegepast dat deze wijziging wordt begunstigd. In dit verband moet de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten die niet aan het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme deelnemen ten volle in acht worden genomen, zodat zij over voldoende instrumenten en bevoegdheden ten aanzien van de op hun grondgebied opererende banken blijven beschikken om die verantwoordelijkheid geheel te dragen en de financiële stabiliteit en het algemeen belang daadwerkelijk te beschermen. Voorts moet, om de bevoegde autoriteiten bij te staan bij het vervullen van hun verantwoordelijkheden, tijdig informatie over de wijziging van de rechtsvorm van dochterondernemingen of bijkantoren worden verstrekt aan de inleggers en de bevoegde autoriteiten. (30) De ECB moet voor de uitvoering van haar taken over passende toezichthoudende bevoegdheden beschikken. Krachtens het Unierecht inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen moeten bepaalde bevoegdheden worden verleend aan bevoegde autoriteiten die daartoe door de lidstaten zijn aangewezen. Voor zover deze bevoegdheden binnen de reikwijdte van de aan de ECB opgedragen toezichthoudende taken vallen, moet de ECB met betrekking tot de deelnemende lidstaten als de bevoegde autoriteit worden beschouwd en moet zij de bevoegdheden krijgen die bij het Unierecht aan de bevoegde autoriteiten zijn verleend. Daartoe behoren ook de bevoegdheden die bij deze handelingen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en van de lidstaat van ontvangst zijn verleend, alsmede de bevoegdheden die aan de aangewezen autoriteiten zijn verleend. (30 bis) De ECB moet op basis van haar toezichthoudende bevoegdheden een lid uit een leidinggevend orgaan kunnen verwijderen in overeenstemming met de bepalingen van deze verordening. (31) Om haar taken doeltreffend te kunnen uitoefenen, moet de ECB alle noodzakelijke informatie kunnen eisen en onderzoeken en inspecties ter plaatse kunnen verrichten , in voorkomend geval in samenwerking met de nationale bevoegde autoriteiten. De ECB en de nationale toezichthoudende autoriteiten moeten toegang hebben tot dezelfde informatie zonder dat de kredietinstellingen onderworpen zijn aan voorschriften inzake dubbele verslaglegging . (31 bis) De vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaat en cliënt is een fundamenteel beginsel van het Unierecht, krachtens hetwelk de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen een natuurlijke of een rechtspersoon en diens raadsman is beschermd, overeenkomstig de in de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie neergelegde voorwaarden. (31 ter) Indien de ECB informatie verlangt van een in een niet-deelnemende lidstaat gevestigde persoon die evenwel deel uitmaakt van een in een deelnemende lidstaat gevestigde kredietinstelling, financiële holding of gemengde financiële holding, of te wiens aanzien deze kredietinstelling, financiële holding of gemengde financiële holding operationele taken of activiteiten heeft uitbesteed, en zij dat verzoek niet kan laten gelden noch de inwilliging ervan kan afdwingen in de niet-deelnemende lidstaat, moet zij samenspraak houden met de bevoegde nationale autoriteit in die niet-deelnemende lidstaat. (31 quater) Deze verordening heeft geen invloed op de toepassing van de voorschriften van de artikelen 34 en 42 van het Protocol betreffende het statuut van de ECB. De door de ECB uit hoofde van deze verordening vastgestelde handelingen mogen geen rechten creëren voor of verplichtingen opleggen aan niet-deelnemende lidstaten, behalve wanneer die handelingen in overeenstemming zijn met het desbetreffende Unierecht, overeenkomstig Protocol nr. 4 en Protocol nr. 15. (32) Voor gevallen waarin een kredietinstelling haar recht van vestiging in een andere lidstaat of haar recht om in een andere lidstaat diensten te verrichten uitoefent, of waarin entiteiten van een groep in verschillende lidstaten zijn gevestigd, voorziet het Unierecht in specifieke procedures en in een verdeling van bevoegdheden tussen de betrokken lidstaten. Voor zover de ECB bepaalde toezichthoudende taken ten aanzien van alle deelnemende lidstaten op zich neemt, mogen deze procedures en verdelingen niet van toepassing zijn op het recht van vestiging in een andere deelnemende lidstaat of het recht om diensten in een andere deelnemende lidstaat te verrichten. (32 bis) De ECB dient bij het vervullen van haar taken uit hoofde van deze verordening en bij het verzoeken om bijstand van de nationale bevoegde autoriteiten, terdege rekening te houden met een billijk evenwicht wat betreft de betrokkenheid van alle nationale bevoegde autoriteiten die betrokken zijn, overeenkomstig de verantwoordelijkheden voor solotoezicht, gesubconsolideerd en geconsolideerd toezicht krachtens de toepasselijke Uniewetgeving. (32 ter) Geen enkele bepaling in deze verordening verleent de ECB de bevoegdheid om sancties op te leggen aan andere natuurlijke personen of rechtspersonen dan kredietinstellingen, financiële holdings of gemengde financiële holdings, onverminderd de bevoegdheid van de ECB om van de nationale autoriteiten te verlangen dat zij ervoor zorgen dat er passende sancties worden opgelegd. (33) Als instelling die bij de Verdragen is opgericht, is de ECB een instelling van de Unie in haar geheel. Zij moet in haar besluitvormingsprocedures gebonden zijn aan de Unieregels en algemene beginselen inzake behoorlijke procedure en transparantie. Het recht van de adressaten van de besluiten van de ECB om beroep in te stellen, moet ten volle worden geëerbiedigd , evenals hun recht om overeenkomstig de in deze verordening opgenomen voorschriften om een toetsing van de besluiten van de ECB te verzoeken . (34) Doordat aan de ECB toezichthoudende taken worden opgedragen, wordt zij in belangrijke mate verantwoordelijk voor het waarborgen van de financiële stabiliteit in de Unie en voor een zo doeltreffend en evenredig mogelijk gebruik van haar toezichthoudende bevoegdheden. Iedere verschuiving van de toezichthoudende bevoegdheden van het niveau van de lidstaten naar het niveau van de Unie moet gepaard gaan met passende voorschriften inzake transparantie en verantwoordingsplicht. Daarom moet de ECB voor de uitoefening van deze taken verantwoording afleggen aan het Europees Parlement en de Raad ▌als democratisch gelegitimeerde instellingen die het Europese volk en de lidstaten vertegenwoordigen. Onder meer moet regelmatig verslag worden uitgebracht en moeten vragen worden beantwoord door het Europees Parlement, overeenkomstig zijn Reglement, en door de Eurogroep. Alle rapportageverplichtingen moeten gebonden zijn aan de toepasselijke voorschriften inzake van het beroepsgeheim. (34 bis) De ECB moet de verslagen die zij tot het Europees Parlement en de Raad richt, ook toezenden aan de nationale parlementen van de deelnemende lidstaten. De nationale parlementen van de deelnemende lidstaten moeten de mogelijkheid hebben tot de ECB opmerkingen of vragen over de uitvoering van haar toezichthoudende taken te richten; de ECB kan die beantwoorden. De interne voorschriften van die nationale parlementen moeten rekening houden met de nadere bijzonderheden van de desbetreffende procedures en regelingen voor het richten van opmerkingen en vragen tot de ECB. In dit verband is bijzondere aandacht gewenst voor opmerkingen of vragen die verband houden met de intrekking van vergunningen van kredietinstellingen ten aanzien waarvan de nationale autoriteiten overeenkomstig de procedure in artikel 13, lid 2 a, maatregelen hebben genomen nodig voor de afwikkeling of voor het behoud van financiële stabiliteit. Het parlement van een deelnemende lidstaat moet tevens de voorzitter of een vertegenwoordiger van de raad van toezicht kunnen uitnodigen om samen met een vertegenwoordiger van de nationale bevoegde autoriteit aan een gedachtewisseling over het toezicht op kredietinstellingen in die lidstaat deel te nemen. Die rol van de nationale parlementen is passend in het licht van het potentiële effect dat toezichtsmaatregelen kunnen hebben op de overheidsfinanciën, kredietinstellingen, hun cliënten en werknemers, en de markten in de deelnemende lidstaten. Wanneer nationale toezichthouders in het kader van deze verordening actie ondernemen, moeten de regelingen inzake verantwoordingsplicht die in het kader van het nationale recht zijn vastgesteld, van toepassing blijven. (34 ter) Deze verordening doet geen afbreuk aan het recht van het Europees Parlement om een tijdelijke enquêtecommissie in te stellen teneinde vermeende inbreuken of wanbeheer bij de uitvoering van het Unierecht te onderzoeken overeenkomstig artikel 226 VWEU, of om zijn taken van politieke controle als omschreven in de Verdragen uit te oefenen, met inbegrip van het recht van het Europees Parlement om een standpunt te bepalen of een resolutie vast te stellen in verband met aangelegenheden die het van belang acht. (34 quater) Het optreden van de ECB moet in overeenstemming zijn met de beginselen van behoorlijke procedure en transparantie. (34 quinquies) De in artikel 15, lid 3, VWEU bedoelde regeling moet gedetailleerde regels bevatten voor het verkrijgen van toegang tot documenten die de ECB in haar bezit heeft als gevolg van de uitoefening van toezichthoudende taken, conform het Verdrag. (34 sexies) Het Hof van Justitie van de Europese Unie dient zich overeenkomstig artikel 263 VWEU uit te spreken over de wettigheid van andere handelingen van onder meer de ECB dan aanbevelingen en adviezen die bedoeld zijn om rechtsgevolgen tegenover derden te creëren. (34 septies) Krachtens artikel 340 VWEU moet de ECB, overeenkomstig de algemene beginselen die de rechtsstelsels van de lidstaten gemeen hebben, de schade vergoeden die door haar zelf of door haar personeelsleden in de uitoefening van hun functies is veroorzaakt. Dit mag geen afbreuk doen aan de aansprakelijkheid van de nationale bevoegde autoriteiten om, overeenkomstig de nationale wetgeving, de schade te vergoeden die door hen of door hun personeelsleden in de uitoefening van hun functies is veroorzaakt. (34 octies) Verordening nr. 1 tot vaststelling van de officiële talen van de Europese Economische Gemeenschap is krachtens artikel 342 VWEU van toepassing op de ECB. (34 nonies) Wanneer de ECB bepaalt of het recht van betrokken personen op toegang tot het dossier moet worden beperkt, dient zij de fundamentele rechten te eerbiedigen alsook de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bevestigde beginselen, met name het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht. (34 decies) De ECB moet natuurlijke en rechtspersonen de mogelijkheid bieden een toetsing te vragen van besluiten die zij op grond van de bij deze verordening aan haar verleende bevoegdheden heeft genomen en die tot hen zijn gericht of die hen rechtstreeks en individueel raken. De toetsing moet betrekking hebben op de procedurele en materiële conformiteit van die besluiten met deze verordening, met inachtneming van de discretionaire bevoegdheid van de ECB om te beslissen over het nut van dergelijke besluiten. Daartoe, en om redenen van proceseconomie, dient de ECB een administratieve raad voor toetsing in te stellen die een dergelijke interne toetsing uitvoert. Voor de samenstelling van die administratieve raad voor toetsing dient de raad van bestuur van de ECB personen van hoog aanzien aan te wijzen. Bij het nemen van zijn besluit moet de raad van bestuur zoveel mogelijk zorgen voor een passende geografische en genderbalans in de lidstaten. De toetsingsprocedure moet inhouden dat de raad van toezicht zijn oorspronkelijk ontwerpbesluit in voorkomend geval heroverweegt. (35) De ECB is bevoegd voor de uitvoering van monetaire beleidsfuncties ter handhaving van de prijsstabiliteit overeenkomstig artikel 127, lid 1, VWEU. De uitoefening van toezichthoudende taken heeft tot doel de veiligheid en soliditeit van kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel te beschermen. Die taken moeten derhalve volledig gescheiden worden uitgevoerd, om belangenconflicten te vermijden en ervoor te zorgen dat elke functie overeenkomstig de toepasselijke doelstellingen wordt uitgeoefend. De ECB moet ervoor kunnen zorgen dat de raad van bestuur op volledig gedifferentieerde manier kan werken wat betreft de monetaire en toezichthoudende functies. Die differentiatie moet ten minste strikt gescheiden vergaderingen en agenda's behelzen. (35 bis) De organisatorische scheiding van de personeelsleden moet betrekking hebben op alle diensten die noodzakelijk zijn voor een onafhankelijk monetair beleid, en moet ervoor zorgen dat de uitvoering van de bij deze verordening opgedragen taken volledig onderworpen is aan democratische verantwoordingsplicht en toezicht als bedoeld in deze verordening. Personeelsleden die zijn betrokken bij de uitvoering van de bij deze verordening aan de ECB opgedragen taken, moeten verslag uitbrengen aan de voorzitter van de raad van toezicht. (36) Met name moet bij de ECB een raad van toezicht worden ingesteld die bevoegd wordt voor de voorbereiding van besluiten inzake toezichtaangelegenheden en die de specifieke expertise van nationale toezichthouders inbrengt. Daarom moet de raad worden voorgezeten door een voorzitter, moet hij een vicevoorzitter hebben en moeten er vertegenwoordigers van de ECB en van de nationale autoriteiten zitting hebben in de raad. Bij benoemingen voor de raad van toezicht overeenkomstig deze verordening moeten de beginselen inzake gendergelijkheid, ervaring en kwalificaties in acht worden genomen. Alle leden van de raad van toezicht moeten tijdig volledig worden geïnformeerd over de punten op de agenda van hun vergaderingen, ten behoeve van de doeltreffendheid van hun besprekingen en van de vorming van de ontwerpbesluiten. (36 bis) Bij de uitvoering van zijn taken moet de raad van toezicht rekening houden met alle relevante feiten en omstandigheden in de deelnemende lidstaten, en moet hij in het belang van de Unie als geheel handelen. (36 ter) Met volledige inachtneming van de institutionele regelingen en stemprocedures waarin de Verdragen voorzien, dient de raad van toezicht een essentieel orgaan te zijn bij de uitvoering van toezichthoudende taken door de ECB, die tot dusverre steeds in handen waren van bevoegde nationale autoriteiten. Om die reden moet aan de Raad de bevoegdheid worden gegeven om voor de benoeming van de voorzitter en de vicevoorzitter van de raad van toezicht een uitvoeringsbesluit te nemen. Na de raad van toezicht te hebben gehoord, moet de ECB een voorstel tot benoeming van de voorzitter en de vicevoorzitter ter goedkeuring aan het Europees Parlement voorleggen. Nadat het voorstel is goedgekeurd, moet de Raad het uitvoeringsbesluit vaststellen. De voorzitter moet worden gekozen op basis van een open selectieprocedure, waarvan het Europees Parlement en de Raad naar behoren op de hoogte worden gehouden. (36 quater) Om een passende roulatie mogelijk te maken en een volledige onafhankelijkheid van de voorzitter te waarborgen, mag zijn ambtstermijn ten hoogste vijf jaar bedragen en mag deze niet hernieuwbaar zijn. Om voor een volledige coördinatie met de werkzaamheden van de EBA en met het prudentiële beleid van de Unie te zorgen, moet de raad van toezicht de EBA en de Europese Commissie als waarnemers kunnen uitnodigen. Na de oprichting van de Europese afwikkelingsautoriteit dient de voorzitter ervan als waarnemer deel te nemen aan de vergaderingen van de raad van toezicht. (36 quinquies) De raad van toezicht moet worden ondersteund door een stuurcomité met een beperktere samenstelling. Het stuurcomité moet de bijeenkomsten van de raad van toezicht voorbereiden, zijn taken enkel in het belang van de Unie als geheel verrichten en in een geest van volledige transparantie met de raad van toezicht samenwerken. (36 sexies) De raad van bestuur van de ECB dient de vertegenwoordigers van de deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben uit te nodigen, telkens als hij overweegt bezwaar te maken tegen een door de raad van toezicht opgesteld ontwerp van besluit of telkens als de betrokken nationale bevoegde autoriteiten de raad van bestuur met opgave van redenen ervan in kennis stellen dat zij het niet eens zijn met een ontwerpbesluit van de raad van toezicht, als dat besluit gericht is tot de nationale autoriteiten betreffende kredietinstellingen van deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben. (36 septies) Om een scheiding tussen de taken op het gebied van monetair beleid en de toezichtstaken te waarborgen, dient de ECB opdracht te worden gegeven een bemiddelingspanel op te richten. De oprichting van het panel en met name de samenstelling ervan moeten ervoor zorgen dat meningsverschillen op evenwichtige wijze worden beslecht in het belang van de Unie als geheel. (37) De raad van toezicht , het stuurcomité en de personeelsleden van de ECB die toezichthoudende taken verrichten, moeten worden onderworpen aan passende voorschriften inzake het beroepsgeheim. Soortgelijke voorschriften moeten gelden voor de uitwisseling van informatie met de personeelsleden van de ECB die niet bij de toezichthoudende werkzaamheden betrokken zijn. Een en ander mag de ECB er niet van weerhouden om binnen de grenzen en onder de voorwaarden zoals vastgelegd in de desbetreffende Uniewetgeving, informatie uit te wisselen, bijvoorbeeld met de Europese Commissie in het kader van haar taken uit hoofde van de artikelen 107 en 108 VWEU en uit hoofde van het Unierecht inzake een versterkt economisch en budgettair toezicht. (38) Voor een doeltreffende uitvoering van haar toezichthoudende taken moet de ECB de aan haar opgedragen toezichthoudende taken volledig onafhankelijk uitoefenen, en mag er met name geen sprake zijn van ongepaste politieke beïnvloeding en van bemoeienis vanuit het bedrijfsleven waardoor haar operationele onafhankelijkheid zou worden aangetast. (38 bis) Het gebruik van afkoelingsperioden door de toezichthoudende autoriteiten vormt een belangrijk onderdeel van het verzekeren van de doeltreffendheid en de onafhankelijkheid van het toezicht dat door die autoriteiten wordt uitgeoefend. Daartoe, en onverminderd de toepassing van strengere nationale voorschriften, moet de ECB alomvattende en formele procedures, met inbegrip van evenredige herzieningsperioden, invoeren en handhaven om conflicten met de legitieme belangen van het GTM/de ECB, die zich zouden kunnen voordoen wanneer een voormalig lid van de raad van toezicht een betrekking aanvaardt in de banksector waar hij vroeger toezicht over uitoefende, vooraf te onderzoeken en te voorkomen. (39) Voor een doeltreffende uitvoering van haar toezichthoudende taken dient de ECB over voldoende middelen te beschikken. Bij de verwerving van deze middelen moet ervoor worden gezorgd dat de ECB onafhankelijk blijft, dat wil zeggen niet op ongepaste wijze door nationale bevoegde autoriteiten en marktdeelnemers wordt beïnvloed, en dat de monetaire en toezichthoudende taken worden gescheiden. De kosten van het toezicht moeten ▌worden gedragen door de entiteiten die aan dit toezicht zijn onderworpen. Daarom moet de uitoefening van toezichthoudende taken door de ECB ▌worden gefinancierd uit jaarlijkse vergoedingen die aan de in deelnemende lidstaten gevestigde kredietinstellingen worden gevraagd. Zij moet tevens een vergoeding kunnen aanrekenen aan bijkantoren die door een in een niet-deelnemende lidstaat gevestigde instelling zijn gevestigd in een deelnemende lidstaat, ter dekking van de uitgaven die door de ECB worden gedaan bij de uitvoering van haar taken als toezichthouder van het gastland op deze bijkantoren. Ingeval op een kredietinstelling of een bijkantoor op geconsolideerde basis toezicht wordt uitgeoefend, moet de vergoeding worden aangerekend op het hoogste niveau van een kredietinstelling binnen de betrokken groep met vestiging in deelnemende lidstaten. In de berekening van de vergoedingen moeten in niet-deelnemende lidstaten gevestigde dochterondernemingen buiten beschouwing worden gelaten. (39 bis) Ten aanzien van een kredietinstelling die onder geconsolideerd toezicht valt, dient de vergoeding te worden berekend op het in de deelnemende lidstaten hoogste consolidatieniveau, en worden toegewezen aan de in een deelnemende lidstaat gevestigde en onder geconsolideerd toezicht vallende kredietinstellingen, op grond van objectieve criteria die verband houden met haar belang en risicoprofiel, inclusief de risicogewogen activa. (40) Voor een doeltreffend toezicht is sterk gemotiveerd, goed opgeleid en onpartijdig personeel onmisbaar. Voor de opbouw van een waarlijk geïntegreerd toezichtsmechanisme moet worden voorzien in een passende personeelsuitwisseling en -detachering met en tussen alle nationale toezichthouders van de deelnemende lidstaten en de ECB. Om een doorlopend collegiaal toezicht , met name bij het toezicht op grote banken, te garanderen , moet de ECB kunnen verlangen dat nationale toezichthoudende teams ook personeel van bevoegde autoriteiten uit andere deelnemende lidstaten bij hun werkzaamheden betrekken , waardoor het mogelijk wordt toezichtteams met een specifieke expertise en kennis te installeren. Met de uitwisseling en detachering van personeel moet een gemeenschappelijke toezichtcultuur worden gecreëerd. De ECB zal regelmatig informatie verschaffen over het aantal personeelsleden van de bevoegde nationale autoriteiten van de deelnemende lidstaten dat voor het GTM bij de ECB is gedetacheerd . (41) Gezien de mondialisering van de bankdiensten en gezien het toegenomen belang van internationale normen moet de ECB bij de uitvoering van haar taken de internationale normen eerbiedigen en een dialoog voeren en nauw samenwerken met toezichthouders buiten de Unie, zonder evenwel de internationale rol van de EBA te dupliceren. Zij moet de bevoegdheid krijgen contacten te leggen en administratieve regelingen te treffen met toezichthoudende autoriteiten en overheidsinstanties uit derde landen en met internationale organisaties, in coördinatie met de EBA en met volledige inachtneming van de bestaande rollen van de lidstaten en de instellingen van de Unie alsmede van hun bevoegdheden ter zake. (42) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (11) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (12) zijn onverkort van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de ECB in het kader van deze verordening. (43) Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (13) is van toepassing op de ECB. De ECB heeft Besluit ECB/2004/11 van 3 juni 2004 (14) aangenomen betreffende de voorwaarden voor onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding die betrekking hebben op de Europese Centrale Bank. (44) Om ervoor te zorgen dat kredietinstellingen worden onderworpen aan een zo hoogwaardig mogelijk toezicht dat niet wordt doorkruist door andere, niet-prudentiële overwegingen, en om ervoor te zorgen dat de negatieve, elkaar versterkende gevolgen van marktontwikkelingen voor banken en lidstaten tijdig en doeltreffend worden aangepakt, moet de ECB zo spoedig mogelijk beginnen met de uitvoering van specifieke toezichthoudende taken. In het kader van de overdracht van toezichthoudende taken van nationale toezichthouders aan de ECB zijn evenwel bepaalde voorbereidingen vereist. Daarom moet worden voorzien in een passende infaseringsperiode. ▌ (44 bis) Bij de vaststelling van gedetailleerde operationele regelingen voor de uitvoering van de bij deze verordening aan haar opgedragen taken, moet de ECB overgangsregelingen treffen om te zorgen voor de voltooiing van de lopende toezichtprocedures, alsmede besluiten en/of maatregelen die zijn vastgesteld of onderzoeken die zijn ingeleid vóór de inwerkingtreding van deze verordening. ▌ (45 bis) De Commissie heeft in haar mededeling van 28 november 2012, getiteld „Blauwdruk voor een hechte Economische en Monetaire Unie” het volgende gesteld: „Artikel 127, lid 6, VWEU zou kunnen worden gewijzigd om de gewone wetgevingsprocedure toepasselijk te maken en om sommige van de wettelijke beperkingen weg te nemen die momenteel op de opzet van het gemeenschappelijk toezichtmechanisme wegen (bv. een directe en onherroepelijke deelname door niet tot de eurozone behorende lidstaten aan het gemeenschappelijk toezichtmechanisme (die verder gaat dan het model van ”nauwe samenwerking„) in het Verdrag vastleggen, niet tot de eurozone behorende lidstaten die aan het gemeenschappelijk toezichtmechanisme deelnemen volledig gelijke rechten in het kader van de ECB-besluitvorming verlenen, en nog verder gaan bij de interne scheiding tussen beleidsvorming over monetair beleid en over toezichtaangelegenheden)”. Zij heeft ook gesteld dat „een ander specifiek punt dat […] moet worden aangepakt, […] de versterking [is] van de democratische verantwoordingsplicht van de ECB wanneer deze als bankentoezichthouder optreedt”. Zoals bekend bepaalt het Verdrag betreffende de Europese Unie dat de regering van iedere lidstaat, het Europees Parlement en de Commissie de Raad ontwerpen tot herziening van de Verdragen kunnen voorleggen, die alle aspecten van de Verdragen kunnen betreffen. (46) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en strookt met de beginselen die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, en in het bijzonder het recht op de bescherming van persoonsgegevens, de vrijheid van ondernemerschap en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, en moet overeenkomstig deze rechten en beginselen worden toegepast. (47) Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk de doelstelling dat een efficiënt en effectief kader voor de uitoefening door een Unie-instelling van specifieke houdende taken ten aanzien van kredietinstellingen wordt opgezet, en de doelstelling dat voor een consistente toepassing van het rulebook op kredietinstellingen wordt gezorgd, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de pan-uniale structuur van de bankmarkt en de gevolgen van bankfaillissementen voor andere lidstaten beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Hoofdstuk I Onderwerp en definities Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied Bij deze verordening worden aan de ECB specifieke taken betreffende het beleid op het gebied van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen opgedragen om bij te dragen aan de veiligheid en de soliditeit van kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel in de Unie en in elke lidstaat , daarbij ten volle rekening houdend met en zorg dragend voor de eenheid en de integriteit van de interne markt , die op gelijke behandeling van de kredietinstellingen berust teneinde regelgevingsarbitrage te voorkomen . De in artikel 2 van Richtlijn 2006/48/EG bedoelde instellingen zijn uitgesloten van de overeenkomstig artikel 4 van deze verordening aan de ECB opgedragen toezichthoudende taken. De reikwijdte van de toezichthoudende taken van de ECB is beperkt tot de prudentiële regelgeving van kredietinstellingen overeenkomstig deze verordening. Bij deze verordening worden aan de ECB geen andere toezichthoudende taken verleend, zoals taken met betrekking tot het prudentiële toezicht op centrale tegenpartijen. Bij de uitoefening van haar taken overeenkomstig deze verordening, en onverminderd de doelstelling om te zorgen voor de veiligheid en soliditeit van kredietinstellingen, houdt de ECB terdege rekening met de verschillende soorten kredietinstellingen in al hun variaties qua omvang en bedrijfsmodel. Geen actie, voorstel of beleidsmaatregel van de ECB discrimineert, direct of indirect, een lidstaat of groep lidstaten als platform voor het verstrekken van bancaire of financiële diensten in welke valuta dan ook. Deze verordening geldt onverminderd de verantwoordelijkheid en de daaraan gerelateerde bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten van de deelnemende lidstaten om andere dan de bij deze verordening aan de ECB opgedragen toezichthoudende taken te verrichten. Deze verordening geldt tevens onverminderd de verantwoordelijkheid en de daaraan gerelateerde bevoegdheid van de bevoegde of aangewezen autoriteiten van de deelnemende lidstaten om macroprudentiële instrumenten toe te passen waarin niet is voorzien in de toepasselijke handelingen van het Unierecht. Artikel 2 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: Hoofdstuk II Samenwerking en taken Artikel 3 Samenwerking 1. De ECB werkt nauw samen met de Europese Bankautoriteit, de Europese Autoriteit voor effecten en markten, de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en het Europees Comité voor systeemrisico's, en de andere autoriteiten die deel uitmaken van het bij artikel 2 van de Verordeningen (EU) nr. 1093/2010, (EU) nr. 1094/2010 en (EU) nr. 1095/2010 ingestelde Europees Systeem voor financieel toezicht (ESFS), die zorgen voor een passend niveau van regulering en toezicht in de Unie . Indien nodig sluit de ECB memoranda van overeenstemming met bevoegde autoriteiten van lidstaten die verantwoordelijk zijn voor markten voor financiële instrumenten. Die memoranda worden het Europees Parlement, de Raad en de bevoegde autoriteiten van alle lidstaten ter beschikking gesteld. 1 bis. Voor de toepassing van deze verordening maakt de ECB deel uit van de raad van toezichthouders van de Europese Bankautoriteit onder de in artikel 40 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 bepaalde voorwaarden. 1 ter. De ECB voert haar taken overeenkomstig de bepalingen van deze verordening uit zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden en taken van de EBA, de EAEM, de EAVB en het ECSR. 1 quater. De ECB werkt nauw samen met de autoriteiten die bevoegd zijn voor het afwikkelen van kredietinstellingen, mede bij de opstelling van afwikkelingsplannen. 1 quinquies. Onder voorbehoud van de artikelen 1, 4 en 5 werkt de ECB nauw samen met openbare faciliteiten voor financiële steun, waaronder de Europese Faciliteit voor financiële stabiliteit (EFSF) en het Europees stabiliteitsmechanisme (ESM), met name wanneer zo'n faciliteit directe of indirecte financiële steun aan een onder artikel 4 vallende kredietinstelling heeft verleend of waarschijnlijk zal verlenen. 1 sexies. De ECB en de nationale bevoegde autoriteiten van niet-deelnemende lidstaten sluiten een memorandum van overeenstemming waarin in algemene bewoordingen beschreven staat hoe zij met elkaar zullen samenwerken bij de uitoefening van hun toezichthoudende taken krachtens het Unierecht met betrekking tot de in artikel 2 gedefinieerde financiële instellingen. Het memorandum wordt regelmatig geëvalueerd. Onverminderd de eerste alinea, sluit de ECB een memorandum van overeenstemming met de nationale bevoegde autoriteit van elke niet-deelnemende lidstaat waar ten minste een mondiale grote systeeminstelling is gevestigd, als gedefinieerd in het Unierecht. Elk memorandum wordt regelmatig geëvalueerd, en wordt bekendgemaakt onder voorbehoud van een passende behandeling van vertrouwelijke gegevens. Artikel 4 Aan de ECB opgedragen taken 1. In het kader van artikel 5 heeft de ECB overeenkomstig lid 3 van dit artikel de exclusieve bevoegdheid om met het oog op het prudentieel toezicht ten aanzien van alle in de deelnemende lidstaten gevestigde kredietinstellingen de volgende taken uit te voeren: ▌ ▌ ▌ 2. Voor in een niet-deelnemende lidstaat gevestigde kredietinstellingen die in een deelnemende lidstaat een bijkantoor vestigen of grensoverschrijdende diensten verrichten, vervult de ECB binnen het bestek van lid 1, de ▌taken waarvoor de ▌bevoegde autoriteiten van de deelnemende lidstaat overeenkomstig het toepasselijke Unierecht bevoegd zijn. 3. Voor het vervullen van de haar bij deze verordening opgedragen taken en het waarborgen van hoogwaardige toezichtsnormen past de ECB alle toepasselijke Uniewetgeving toe, en wanneer het daarbij gaat om richtlijnen, de nationale wetgeving waarbij die richtlijnen zijn omgezet. Wanneer het toepasselijke Unierecht bestaat uit verordeningen die de lidstaten thans uitdrukkelijk keuzemogelijkheden toekennen, past de ECB tevens de nationale wetgeving toe bij het gebruik van die keuzemogelijkheden. Daartoe stelt de ECB richtsnoeren, aanbevelingen en besluiten vast onder voorbehoud van en in overeenstemming met het toepasselijke Unierecht, en met name wetgevings- en niet-wetgevingshandelingen als die welke in de artikelen 290 en 291 VWEU worden bedoeld. De ECB is met name onderworpen aan bindende technische regulerings- en uitvoeringsnormen die door de EBA zijn ontwikkeld en door de Commissie zijn aangenomen in overeenstemming met de artikelen 10 tot en met 15 van Verordening (EU) 1093/2010, aan artikel 16 van die verordening betreffende richtsnoeren en aanbevelingen, en aan de bepalingen van de EBA-verordening betreffende het Europees rulebook dat in overeenstemming met die verordening door de EBA is ontwikkeld. De ECB kan tevens verordeningen vaststellen, zij het uitsluitend ter bepaling of specificering van de wijze waarop die taken moeten worden uitgevoerd. Alvorens een verordening vast te stellen, houdt de ECB openbare raadplegingen en analyseert zij de potentiële daaraan gerelateerde kosten en baten, tenzij dergelijke raadplegingen en analyses niet in evenredige verhouding staan tot het toepassingsgebied en het effect van de verordeningen in kwestie of tot de specifieke urgentie van de zaak, in welk geval de ECB de urgentie motiveert. Waar nodig, draagt de ECB in elke participerende rol bij aan de ontwikkeling van ontwerpen van technische reguleringsnormen of technische uitvoeringsnormen door de EBA in overeenstemming met Verordening (EU) 1093/2010, of wijst zij de EBA op de potentiële noodzaak om aan de Commissie ontwerpnormen voor te leggen waarmee bestaande technische regulerings- of uitvoeringsnormen worden gewijzigd. ▌ Artikel 4 bis Macroprudentiële taken en instrumenten 1. Wanneer zulks passend is of vereist wordt geacht, en onverminderd lid 2, leggen de bevoegde of aangewezen autoriteiten van de deelnemende lidstaten aan de kredietinstellingen kapitaalbuffervereisten op, waaraan zij op het juiste niveau overeenkomstig het Unierecht moeten voldoen, naast de in artikel 4, lid 1, onder c), bedoelde eigenvermogensvereisten, met inbegrip van anticyclische bufferpercentages, evenals elke andere maatregel waarmee in de specifiek in het toepasselijke Unierecht bepaalde gevallen, wordt beoogd systeemrisico’s of macroprudentiële risico's te ondervangen, en waarin is voorzien in en volgens de procedures van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG. Tien werkdagen voordat het besluit in kwestie wordt genomen, stelt de betrokken autoriteit de ECB naar behoren in kennis van haar voornemen. Wanneer de ECB bezwaar aantekent, doet zij binnen vijf werkdagen schriftelijk opgave van haar redenen. Alvorens eventueel het besluit te nemen, maakt de betrokken autoriteit een gedegen afweging van de argumenten van de ECB. 2. Indien zulks nodig wordt geacht, kan de ECB, in plaats van de nationale bevoegde of de nationale aangewezen autoriteiten van de deelnemende lidstaat, aan de kredietinstellingen strengere kapitaalbuffervereisten opleggen, waaraan zij op het juiste niveau overeenkomstig het Unierecht moeten voldoen, naast de in artikel 4, lid 1, onder c), bedoelde eigenvermogensvereisten, met inbegrip van anticyclische bufferpercentages, mits aan de voorwaarden van de leden 3 en 4 is voldaan, en strengere maatregelen ter bestrijding van systeemrisico's of macroprudentiële risico's op het niveau van kredietinstellingen toepassen in de gevallen die specifiek in het toepasselijke Unierecht worden genoemd, met inachtneming van de procedures die zijn vermeld in de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG. 3. Elke nationale bevoegde of aangewezen autoriteit kan de ECB voorstellen om krachtens lid 2 te handelen teneinde de specifieke situatie van het financiële stelsel en de economie in haar lidstaat aan te pakken. 4. Indien de ECB voornemens is te handelen overeenkomstig lid 2, werkt zij bij het overwegen van maatregelen nauw samen met de aangewezen autoriteiten in de betrokken lidstaten. Met name geeft zij tien werkdagen voordat zij het besluit in kwestie neemt, kennis van haar voornemen aan de betrokken nationale bevoegde of aangewezen autoriteiten. Wanneer een van deze autoriteiten bezwaar aantekent, doet zij binnen vijf werkdagen schriftelijk opgave van haar redenen. Alvorens het passende besluit te nemen, maakt de ECB een gedegen afweging van deze argumenten. 5. Bij de uitvoering van de in lid 2 bedoelde taken houdt de ECB rekening met de specifieke situatie van het financiële stelsel, de economische situatie en de economische conjunctuur in de afzonderlijke lidstaten of delen daarvan. Artikel 5 Samenwerking met het gemeenschappelijk toezichtmechanisme 1. De ECB vervult haar taken binnen een gemeenschappelijk toezichtmechanisme dat bestaat uit de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten. De ECB is verantwoordelijk voor het doeltreffend en samenhangend functioneren van het gemeenschappelijk toezichtmechanisme. 2. De ECB en de nationale bevoegde autoriteiten zijn tot loyale samenwerking te goeder trouw en tot informatie-uitwisseling gehouden . Onverminderd de bevoegdheid van de ECB om rechtstreeks informatie te ontvangen die haar stelselmatig door kredietinstellingen wordt meegedeeld, of daar rechtstreeks inzage in te hebben, verstrekken de nationale bevoegde autoriteiten de ECB met name alle informatie die zij nodig heeft om de haar bij deze verordening opgedragen taken te vervullen. ▌ 4 bis. In voorkomend geval en onverminderd de verantwoordelijkheid en de verantwoordingsplicht van de ECB voor de taken die haar bij deze verordening worden opgedragen, zijn de bevoegde nationale autoriteiten verantwoordelijk voor het verlenen van bijstand aan de ECB, onder de voorwaarden binnen het in lid 4 sexies vermelde kader, bij de voorbereiding en de uitvoering van alle handelingen met betrekking tot de in artikel 4 bedoelde taken betreffende alle kredietinstellingen, met inbegrip van bijstandverlening bij verificatiewerkzaamheden. Bij het vervullen van de in artikel 4 genoemde taken volgen zij de door de ECB gegeven instructies. 4 ter. Wat betreft de in artikel 4 genoemde taken, uitgezonderd die in lid 1, onder a) en b), is de ECB belast met de in lid 4 quater genoemde verantwoordelijkheden en zijn de nationale bevoegde autoriteiten belast met de in lid 4 quinquies genoemde verantwoordelijkheden in het kader en met inachtneming van de in lid 4 sexies bedoelde procedures, ten aanzien van het toezicht op de volgende kredietinstellingen, financiële holdings of gemengde financiële holdings, of in deelnemende lidstaten gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen die in niet-deelnemende lidstaten zijn gevestigd: De ECB kan ook op eigen initiatief een instelling van groot belang achten als deze in meer dan één deelnemende lidstaat dochterbanken heeft gevestigd en haar grensoverschrijdende activa of verplichtingen een aanzienlijk deel van haar totale activa of verplichtingen vertegenwoordigen, mits aan de voorwaarden van de methode wordt voldaan. Die waarvoor rechtstreeks om openbare financiële bijstand van de EFSF of het ESM is verzocht en die deze bijstand rechtstreeks hebben ontvangen, worden niet minder belangrijk geacht. Niettegenstaande de vorige alinea's verricht de ECB de haar bij deze verordening opgedragen taken ten aanzien van de drie belangrijkste kredietinstellingen in elke deelnemende lidstaat, tenzij gerechtvaardigd op grond van bijzondere omstandigheden. 4 quater. Met betrekking tot de in lid 4 ter bedoelde kredietinstellingen en binnen het in lid 4e bepaalde kader: Die instructies kunnen naar de specifieke bevoegdheden in artikel 13b, lid 2, voor groepen of categorieën van kredietinstellingen verwijzen teneinde voor consistente toezichtsresultaten binnen het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme te zorgen; 4 quinquies. Onverminderd lid 4c verrichten de nationale bevoegde autoriteiten de in artikel 4, lid 1, onder aa), c), f), g), i) en k) bedoelde taken, waarvoor zij verantwoordelijk zijn, en stellen zij alle relevante besluiten inzake toezicht vast met betrekking tot de in lid 4 ter, eerste alinea, bedoelde kredietinstellingen, binnen het kader en volgens de procedures van lid 4e. Onverminderd de artikelen 9 tot en met 12 blijven de nationale bevoegde autoriteiten en aangewezen autoriteiten overeenkomstig het nationale recht bevoegd om informatie te verkrijgen van kredietinstellingen, financiële holdings, gemengde financiële holdings en ondernemingen die zijn inbegrepen in de geconsolideerde financiële situatie van een kredietinstelling, alsmede om inspecties ter plaatse bij die kredietinstellingen, financiële holdings, gemengde financiële holdings en ondernemingen te verrichten. De nationale bevoegde autoriteiten stellen de ECB, overeenkomstig het in lid 4e bepaalde kader, in kennis van de uit hoofde van dit lid in nauwe coördinatie met de ECB genomen maatregelen. De nationale bevoegde autoriteiten brengen regelmatig verslag uit aan het ECB over de uitvoering van de krachtens dit artikel verrichte activiteiten. 4 sexies. De ECB stelt in overleg met de nationale bevoegde autoriteiten van de deelnemende lidstaten, en op grond van een voorstel van de raad van toezicht, een kader voor de praktische bepalingen ter uitvoering van dit artikel vast en maakt dat kader bekend. Het kader omvat ten minste: 4 septies. Telkens wanneer de ECB wordt bijgestaan door nationale bevoegde autoriteiten of aangewezen autoriteiten met het oog op de uitoefening van de haar bij deze verordening opgedragen taken, voldoen de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten aan de in de toepasselijke handelingen van de Unie vervatte bepalingen betreffende toewijzing van verantwoordelijkheden en samenwerking tussen bevoegde autoriteiten van verschillende lidstaten. Artikel 6 Nauwe samenwerking met de bevoegde autoriteiten van ▌deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben 1. Wanneer overeenkomstig dit artikel nauwe samenwerking is aangegaan tussen de ECB en de nationale bevoegde autoriteit van een lidstaat die niet de euro als munt heeft, vervult de ECB binnen de in dit artikel bepaalde grenzen de in artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 4 bis bedoelde taken ten aanzien van kredietinstellingen die in die lidstaat gevestigd zijn. Daartoe kan de ECB instructies richten tot de nationale bevoegde autoriteit van de ▌deelnemende lidstaat die niet de euro als munt heeft . 2. Tussen de ECB en de nationale bevoegde autoriteit van een ▌deelnemende lidstaat die niet de euro als munt heeft , wordt bij een door de ECB vast te stellen besluit nauwe samenwerking aangegaan indien de volgende voorwaarden vervuld zijn: ▌ 4. Het in lid 2 bedoelde besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het besluit is op de veertiende dag na die bekendmaking van toepassing. 5. Indien de ECB van oordeel is dat de nationale bevoegde autoriteit van een betrokken lidstaat ten aanzien van een kredietinstelling, een financiële holding of een gemengde financiële holding een maatregel in verband met de in lid 1 bedoelde taken moet nemen, richt zij daartoe instructies tot die autoriteit, waarin zij het toepasselijke tijdsbestek aangeeft. Dat tijdsbestek is niet korter dan 48 uur, tenzij de maatregel sneller moet worden genomen om onherstelbare schade te voorkomen. De bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat neemt alle maatregelen waartoe zij overeenkomstig lid 2, punt c), gehouden is. 5 bis. De ECB kan in de onderstaande gevallen besluiten de betrokken lidstaat een waarschuwing te geven dat de nauwe samenwerking zal worden opgeschort of beëindigd als er geen beslissende corrigerende maatregelen worden genomen: Als die maatregelen niet binnen 15 dagen na de kennisgeving van die waarschuwing zijn genomen, kan de ECB besluiten de nauwe samenwerking met die lidstaat op te schorten of te beëindigen. Het besluit wordt ter kennis van de betrokken lidstaat gebracht en in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. In het besluit wordt vermeld met ingang van welke datum het besluit van toepassing is, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de doeltreffendheid van het toezicht en de rechtmatige belangen van de kredietinstellingen. 5 ter. Na verloop van drie jaar na de datum van bekendmaking van het besluit van de ECB tot het aangaan van nauwe samenwerking met een lidstaat in het Publicatieblad van de Europese Unie kan de lidstaat de ECB te allen tijde verzoeken de nauwe samenwerking te beëindigen. In het verzoek worden de redenen voor de beëindiging toegelicht, waaronder, in voorkomend geval, de potentiële nadelige gevolgen voor de budgettaire verantwoordelijkheden van de lidstaten. In dat geval stelt de ECB onverwijld een besluit tot beëindiging van de nauwe samenwerking vast en vermeldt zij de binnen een tijdsbestek van ten hoogste drie maanden vallende datum met ingang waarvan het besluit van toepassing is, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de doeltreffendheid van het toezicht en de rechtmatige belangen van kredietinstellingen. Het besluit wordt in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. 5 quater. Indien een deelnemende lidstaat die niet de euro als munt heeft, de ECB overeenkomstig artikel 19, lid 3, met opgave van redenen ervan in kennis stelt dat hij een bezwaar van de raad van bestuur tegen een ontwerpbesluit van de raad van toezicht betwist, brengt de raad van bestuur binnen een termijn van 30 dagen advies uit over de met redenen omklede betwisting door de lidstaat, en bevestigt hij zijn bezwaar of trekt hij het in, met opgave van redenen. Ingeval de raad van bestuur zijn bezwaar bevestigt, kan de deelnemende lidstaat die niet de euro als munt heeft, de ECB ervan in kennis stellen dat hij niet gebonden zal zijn door het eventuele besluit met betrekking tot een mogelijk gewijzigd ontwerpbesluit van de raad van toezicht. De ECB neemt vervolgens de mogelijke opschorting of beëindiging van de nauwe samenwerking met die lidstaat in overweging en neemt een besluit ter zake, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de doeltreffendheid van het toezicht. De ECB houdt er met name rekening mee: De ECB zal met deze overwegingen rekening houden in haar besluit en deze ter kennis van de betrokken lidstaat brengen. 5 quinquies. Indien een deelnemende lidstaat die niet de euro als munt heeft, niet instemt met een ontwerpbesluit van de raad van toezicht, stelt hij de raad van bestuur binnen vijf werkdagen na ontvangst van het ontwerpbesluit met opgave van redenen daarvan in kennis. De raad van bestuur neemt binnen vijf werkdagen een besluit over deze aangelegenheid en houdt daarbij terdege rekening met de opgegeven redenen en hij licht zijn besluit schriftelijk toe aan de betrokken lidstaat. De betrokken lidstaat kan de ECB verzoeken de nauwe samenwerking met onmiddellijke ingang te beëindigen en is niet gebonden door het daaruit volgende besluit. 5 sexies. Een lidstaat die heeft besloten de nauwe samenwerking met de ECB te beëindigen, kan pas opnieuw nauwe samenwerking aangaan vanaf drie jaar na de datum van bekendmaking van het besluit van de ECB tot beëindiging van de nauwe samenwerking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 7 Internationale betrekkingen Onverminderd de respectieve bevoegdheden van de lidstaten en de andere instellingen en organen van de Unie , waaronder de EBA , met betrekking tot de taken die bij deze verordening aan de ECB worden opgedragen, kan de ECB contacten leggen en administratieve regelingen treffen met toezichthoudende autoriteiten, internationale organisaties en overheidsinstanties van derde landen, voor zover dit alles op passende wijze met de EBA wordt gecoördineerd. Deze regelingen scheppen geen wettelijke verplichtingen voor de Unie en haar lidstaten. Hoofdstuk III Bevoegdheden van de ECB Artikel 8 Toezichthoudende bevoegdheden en onderzoeksbevoegdheden 1. Met het exclusieve oogmerk om de haar bij artikel 4, leden 1 en 2 , en artikel 4 bis , lid 2, opgedragen taken uit te voeren, wordt de ECB , zoals passend, aangemerkt als de bevoegde autoriteit of de aangewezen autoriteit van de deelnemende lidstaten zoals vastgelegd in het toepasselijke ▌Unierecht▌. Met datzelfde exclusieve oogmerk ▌beschikt▌ de ECB over alle in deze verordening bepaalde bevoegdheden en verplichtingen. Zij heeft ook alle bevoegdheden en verplichtingen die de bevoegde en de aangewezen autoriteiten krachtens het toepasselijke Unierecht hebben, tenzij in deze verordening anders is bepaald. Met name heeft de ECB de bevoegdheden die zijn opgesomd in de afdelingen 1 en 2 van dit hoofdstuk. De ECB kan, voor zover zulks noodzakelijk is om de bij deze verordening aan haar opgedragen taken te verrichten, die nationale autoriteiten bij wijze van instructie verzoeken hun eigen bevoegdheden uit te oefenen krachtens en volgens de in de nationale wetgeving bepaalde voorwaarden, wanneer die bevoegdheden niet bij deze verordening aan de ECB zijn toegekend. Die nationale autoriteiten informeren de ECB volledig over de uitoefening van die bevoegdheden. ▌ 2 bis. De ECB oefent de in lid 1 vermelde bevoegdheden uit overeenkomstig de in artikel 4, lid 3, eerste alinea bedoelde handelingen. Bij de uitoefening van hun respectieve toezichthoudende en onderzoeksbevoegdheden werken de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten nauw samen. 2 ter. In afwijking van lid 1 oefent de ECB, met betrekking tot kredietinstellingen die zijn gevestigd in lidstaten die overeenkomstig artikel 6 een nauwe samenwerking zijn aangegaan, haar bevoegdheden uit overeenkomstig artikel 6. AFDELING 1 Onderzoeksbevoegdheden Artikel 9 Verzoeken om informatie 1. Onverminderd de in artikel 8, lid 1, bedoelde bevoegdheden, en onder voorbehoud van de voorwaarden in de desbetreffende Uniewetgeving, kan ▌de ECB van de volgende natuurlijke of rechtspersonen , onder voorbehoud van artikel 4, alle informatie verlangen die noodzakelijk is met het oog op de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken, mede omvattende de informatie die op gezette tijden en volgens vastgestelde formats voor toezichtdoeleinden en de daarmee verband houdende statistische doeleinden moet worden verstrekt: ▌ 2. De in lid 1 bedoelde personen verstrekken de gevraagde informatie. Bepalingen inzake beroepsgeheim vrijwaren die personen niet van de plicht de informatie te verstrekken. De verstrekking van de informatie wordt niet als een schending van het beroepsgeheim beschouwd. 2 bis. Wanneer de ECB informatie rechtstreeks van de in lid 1 bedoelde rechtspersonen of natuurlijke personen ontvangt, stelt zij deze informatie ter beschikking van de betrokken nationale bevoegde autoriteiten. Artikel 10 Algemene onderzoeken 1. Met het oog op de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken, en onder voorbehoud van andere in de desbetreffende Uniewetgeving gestelde voorwaarden, kan de ECB alle noodzakelijke onderzoeken voeren naar alle in artikel 9, lid 1, punten a) tot en met f ), bedoelde personen die gevestigd zijn of zich bevinden in een deelnemende lidstaat . Daartoe heeft de ECB het recht om: 2. De in artikel 9, lid 1, onder a) tot en met f ), bedoelde personen worden onderworpen aan de onderzoeken die bij een besluit van de ECB worden ingeleid. Wanneer een persoon het voeren van het onderzoek hindert, verleent de nationale bevoegde autoriteit van de deelnemende lidstaat waar de bedrijfsruimten in kwestie zijn gelegen, de nodige bijstand overeenkomstig de nationale wetgeving , onder meer door in de gevallen bedoeld in de artikelen 11 en 12 voor de ECB de toegang te faciliteren tot de bedrijfsruimten van de in artikel 9, lid 1, punten a) tot en met f ) bedoelde rechtspersonen, zodat de genoemde rechten kunnen worden uitgeoefend. Artikel 11 Inspecties ter plaatse 1. Met het oog op de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken en onder voorbehoud van andere in het desbetreffende Unierecht gestelde voorwaarden, kan de ECB overeenkomstig artikel 12, en onder voorbehoud van voorafgaande kennisgeving aan de betrokken nationale bevoegde autoriteit, alle nodige inspecties ter plaatse in de bedrijfsruimten van in artikel 9, lid 1, punten a) tot en met f ), bedoelde rechtspersonen verrichten, alsmede in een andere onderneming die onder het geconsolideerd toezicht valt en waarvoor de ECB overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder i) , de consoliderende toezichthouder is . Indien dit voor het behoorlijk en efficiënt verrichten van de inspecties nodig is, kan de ECB de inspectie ter plaatse verrichten zonder dat vooraf aan die rechtspersonen aan te kondigen. 2. De functionarissen van de ECB en andere personen die door de ECB gemachtigd zijn om een inspectie ter plaatse te verrichten, kunnen de bedrijfsruimten en terreinen van rechtspersonen die voorwerp zijn van een door de ECB genomen onderzoeksbesluit betreden en hebben alle in artikel 10, lid 1, bepaalde bevoegdheden.▌ 3. De in artikel 9, lid 1, punten a) tot en met f ), bedoelde rechts personen worden onderworpen aan inspecties ter plaatse op basis van een besluit van de ECB. 4. De functionarissen en andere begeleidende personen die zijn gemachtigd of aangewezen door de nationale bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de inspectie moet worden verricht, verlenen de functionarissen van de ECB en andere door de ECB gemachtigde personen, onder toezicht en coördinatie van de ECB, actief bijstand. Daartoe beschikken zij over de in lid 2 beschreven bevoegdheden. Functionarissen van de nationale bevoegde autoriteit van de betrokken deelnemende lidstaat hebben eveneens het recht deel te nemen aan de inspecties ter plaatse▌. 5. Indien functionarissen van de ECB en andere door de ECB gemachtigde of aangewezen begeleidende personen constateren dat een persoon zich tegen een uit hoofde van dit artikel gelaste inspectie verzet, verleent de nationale bevoegde autoriteit van de betrokken deelnemende lidstaat hun de nodige bijstand overeenkomstig de nationale wetgeving. Voor zover nodig voor de inspectie, omvat deze bijstand het verzegelen van alle ruimten en boeken of bescheiden van het bedrijf. Indien de betrokken nationale bevoegde autoriteit niet over die bevoegdheid beschikt, maakt zij gebruik van haar bevoegdheid om de hulp van andere nationale autoriteiten in te roepen. Artikel 12 Toestemming van een rechterlijke instantie 1. Indien het nationale recht voorschrijft dat voor de in artikel 11, leden 1 en 2 , bedoelde inspectie ter plaatse of voor de in artikel 11, lid 5, bedoelde bijstand de toestemming van een rechterlijke instantie vereist is, wordt die toestemming gevraagd. 2. Indien om toestemming als bedoeld in lid 1 wordt verzocht, toetst de nationale rechterlijke instantie het besluit van de ECB op zijn authenticiteit en gaat zij na of de voorgenomen dwangmaatregelen niet willekeurig zijn, noch buitensporig in verhouding tot het voorwerp van de inspectie. Bij haar toetsing van de evenredigheid van de dwangmaatregelen kan de nationale rechterlijke instantie de ECB om nadere uitleg vragen, in het bijzonder met betrekking tot de redenen die de ECB heeft om aan te nemen dat een inbreuk op de in artikel 4, lid 3, eerste alinea, bedoelde handelingen ▌heeft plaatsgevonden, en met betrekking tot de ernst van de vermoedelijke inbreuk en de aard van de betrokkenheid van de aan de dwangmaatregelen onderworpen persoon. De nationale rechterlijke instantie mag evenwel niet de noodzakelijkheid van de inspectie toetsen, noch de informatie in het dossier van de ECB opvragen. Uitsluitend het Hof van Justitie van de Europese Unie kan het besluit van de ECB op zijn wettigheid toetsen. AFDELING 2 Specifieke toezichthoudende bevoegdheden Artikel 13 Vergunning 1. Een aanvraag voor een vergunning tot het uitoefenen van de werkzaamheden van een kredietinstelling die in een deelnemende lidstaat zal worden gevestigd, wordt ingediend bij de nationale bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de kredietinstelling wordt gevestigd, overeenkomstig de in de toepasselijke nationale wetgeving vastgestelde voorschriften. 1 bis. Indien de aanvrager voldoet aan alle vergunningsvoorwaarden die in de toepasselijke nationale wetgeving van die lidstaat worden gesteld, neemt de nationale bevoegde autoriteit binnen de termijn waarin bij de toepasselijke nationale wetgeving wordt voorzien, een ontwerp besluit waarin zij de ECB voorstelt de vergunning te verlenen. De ECB en de aanvrager van de vergunning worden van dit ontwerp besluit in kennis gesteld. In andere gevallen verwerpt de nationale bevoegde autoriteit de vergunningsaanvraag. 1 ter. Het ontwerpbesluit wordt geacht te zijn vastgesteld door de ECB tenzij de ECB bezwaar aantekent binnen een termijn van ten hoogste 10 werkdagen, die in terdege gemotiveerde gevallen één maal voor dezelfde periode kan worden verlengd. De ECB tekent alleen bezwaar tegen het ontwerpbesluit aan indien niet aan de in het toepasselijke Unierecht gestelde vergunningsvoorwaarden is voldaan. De verwerping wordt schriftelijk met redenen omkleed. 1 quater. De aanvrager van de vergunning wordt door de nationale bevoegde autoriteit in kennis gesteld van het overeenkomstig de leden 1 bis en 1 ter genomen besluit. 2. Onder voorbehoud van lid 2 bis kan de ECB in de gevallen die in de toepasselijke Uniewetgeving zijn vastgesteld, op eigen initiatief , na overleg met de nationale bevoegde autoriteit van de deelnemende lidstaat waar de kredietinstelling gevestigd is, dan wel op voorstel van de nationale bevoegde autoriteit van de deelnemende lidstaat waar de kredietinstelling gevestigd is, de vergunning intrekken. Bij dat overleg geeft de ECB, alvorens een besluit tot intrekking te nemen, de nationale autoriteiten voldoende tijd om te besluiten tot de vereiste verhelpende maatregelen, waaronder eventuele afwikkelingsmaatregelen, en neemt zij die maatregelen in aanmerking. Indien de nationale bevoegde autoriteit die overeenkomstig lid 1 de vergunning heeft voorgesteld, van oordeel is dat die vergunning overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving moet worden ingetrokken, dient zij daartoe bij de ECB een voorstel in. In dat geval neemt de ECB een besluit over het voorstel tot intrekking, terdege rekening houdend met de door de nationale bevoegde autoriteit aangevoerde motivering voor de intrekking. 2 bis. Zolang de nationale autoriteiten bevoegd blijven voor de afwikkeling van kredietinstellingen zullen zij, wanneer zij van oordeel zijn dat door de intrekking van de vergunning de passende uitvoering van of voor de afwikkeling nodige acties of acties ter handhaving van de financiële stabiliteit in het gedrang zou komen, hun bezwaar naar behoren ter kennis van de ECB brengen en uitvoerig toelichten in welk opzicht een intrekking schadelijke gevolgen zou hebben. In die gevallen gaat de ECB niet tot intrekking over gedurende een onderling met de nationale autoriteiten overeengekomen termijn. De ECB kan ertoe besluiten die termijn te verlengen indien zij van oordeel is dat voldoende vooruitgang is gemaakt. Indien echter de ECB in een gemotiveerd besluit vaststelt dat er door de nationale autoriteiten geen deugdelijke, voor het handhaven van de financiële stabiliteit vereiste maatregelen zijn uitgevoerd, is de intrekking van de vergunning onmiddellijk van toepassing. Artikel 13 bis Beoordeling van verwervingen van gekwalificeerde deelnemingen 1. Onverminderd de in artikel 4, lid 1, onder b) bepaalde vrijstellingen wordt een kennisgeving van verwerving van gekwalificeerde deelneming in een in een deelnemende lidstaat gevestigde kredietinstelling bij de nationale bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de kredietinstelling is gevestigd, ingediend overeenkomstig de in de betrokken nationale wetgeving op grond van de in artikel 4, lid 3, eerste alinea, bedoelde handelingen vastgestelde voorschriften. 2. De nationale bevoegde autoriteit beoordeelt de voorgestelde verwerving en zendt de kennisgeving alsmede een voorstel voor een besluit om op basis van de in artikel 4, lid 3, eerste alinea, bedoelde criteria al dan niet bezwaar te maken tegen de verwerving ten minste tien werkdagen vóór het verstrijken van de desbetreffende bij de toepasselijke Uniewetgeving vastgestelde beoordelingstermijn aan de ECB toe, en verleent overeenkomstig artikel 5 bijstand aan de ECB. 3. De ECB besluit of zij op grond van de bij de toepasselijke Uniewetgeving vastgestelde beoordelingcriteria, alsmede volgens de procedure en binnen de daarin bepaalde beoordelingstermijnen, bezwaar maakt tegen de verwerving. Artikel 13 ter Toezichthoudende bevoegdheden 1. Voor de uitvoering van haar in artikel 4, lid 1, bedoelde taken heeft de ECB, onverminderd andere aan haar verleende bevoegdheden, de in lid 2 vermelde bevoegdheden om van eender welke kredietinstelling, financiële holding of gemengde financiële holding in deelnemende lidstaten te eisen dat zij in een vroeg stadium de nodige maatregelen neemt om zich voordoende problemen te verhelpen in een of meer van de volgende omstandigheden: 2. Niettegenstaande het bepaalde in artikel 8, lid 1, heeft de ECB de volgende bevoegdheden: Artikel 14 Bevoegdheden van de autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en samenwerking op het gebied van het geconsolideerde toezicht 1. De in de toepasselijke Unie wetgeving vastgestelde procedures voor kredietinstellingen die op het grondgebied van een andere lidstaat een bijkantoor wensen te vestigen of in het kader van het vrij verrichten van diensten hun werkzaamheden wensen uit te oefenen op het grondgebied van een andere lidstaat, alsmede de aan die procedures gerelateerde bevoegdheden van de lidstaten van herkomst en van ontvangst, zijn tussen deelnemende lidstaten uitsluitend van toepassing voor het vervullen van taken die niet bij artikel 4 van deze verordening aan de ECB zijn opgedragen. 2. De in de toepasselijke Unie wetgeving vastgestelde bepalingen betreffende samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten op het gebied van het houden van toezicht op geconsolideerde basis, zijn van toepassing voor zover de ECB als enige de bevoegde autoriteit is. 2 bis. Bij het vervullen van haar taken als bedoeld in de artikelen 4 en 4 bis eerbiedigt de ECB een billijk evenwicht tussen alle deelnemende lidstaten overeenkomstig artikel 5, lid 8, en eerbiedigt zij tevens ten aanzien van niet-deelnemende lidstaten het in het toepasselijke Unierecht verankerde evenwicht tussen de lidstaten van ontvangst en de lidstaten van herkomst. Artikel 15 Administratieve sancties 1. Met het oog op de uitoefening van de haar bij deze verordening opgedragen taken kan de ECB, indien kredietinstellingen, financiële holdings of gemengde financiële holdings opzettelijk of uit onachtzaamheid een inbreuk op een krachtens relevante rechtstreeks toepasselijke handelingen van het Unie recht geldend voorschrift plegen ten aanzien waarvan de bevoegde autoriteiten krachtens het toepasselijke Unierecht administratieve geldelijke sancties zullen kunnen opleggen, kan de ECB administratieve geldelijke sancties opleggen van maximaal tweemaal het bedrag van de als gevolg van de inbreuk behaalde winsten of vermeden verliezen ingeval deze kunnen worden bepaald, of maximaal 10% van de totale jaaromzet , als bepaald in het toepasselijke Unierecht, van een rechtspersoon in het voorgaande boekjaar , of andere geldelijke sancties waarin het toepasselijke Unierecht voorziet . 2. Indien de rechtspersoon een dochteronderneming van een moederonderneming is, is de in lid 1 bedoelde totale jaaromzet de totale jaaromzet die blijkt uit de geconsolideerde jaarrekening van de uiteindelijke moederonderneming in het voorgaande boekjaar. 3. De opgelegde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Bij de vaststelling of al dan niet een sanctie moet worden opgelegd en bij het bepalen van de passende sanctie handelt de ECB overeenkomstig artikel 8, lid 2 bis . 4. Naar gelang van het geval past de ECB dit artikel toe overeenkomstig de in artikel 4, lid 3 , eerste alinea , vermelde handelingen , met inbegrip van de in Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad vervatte procedures . 5. In andere dan de in lid 1 bedoelde gevallen kan de ECB, als dit voor de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken noodzakelijk is, verlangen dat de nationale bevoegde autoriteiten een procedure inleiden met het oog op het instellen van een vordering om ervoor te zorgen dat passende sancties worden opgelegd overeenkomstig de in artikel 4, lid 3, eerste alinea vermelde handelingen en elke relevante nationale wetgeving op grond waarvan specifieke bevoegdheden worden verleend die thans overeenkomstig het Unierecht niet zijn vereist . De door de nationale bevoegde autoriteiten opgelegde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De eerste alinea geldt met name voor geldelijke sancties die aan kredietinstellingen, financiële holdings of gemengde financiële holdings moeten worden opgelegd voor inbreuken op nationale wetgeving ter omzetting van de toepasselijke EU-richtlijnen, en voor administratieve sancties of maatregelen die moeten worden opgelegd aan leden van de raad van bestuur van een kredietinstelling, een financiële holding of een gemengde financiële holding of andere personen die krachtens het nationale recht verantwoordelijk zijn voor een inbreuk door een kredietinstelling, een financiële holding of een gemengde financiële holding. 6. De ECB maakt elke in lid 1 bedoelde sanctie bekend in de gevallen en volgens de voorwaarden van het toepasselijke Unierecht . 7. Onverminderd de leden 1 tot en met 6 kan de ECB, voor de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad sancties opleggen wanneer inbreuken op verordeningen of besluiten van de ECB worden gepleegd. Hoofdstuk IV Organisatorische beginselen Artikel 16 Onafhankelijkheid 1. Bij de uitvoering van de hun bij deze verordening opgedragen taken handelen de ECB en de nationale bevoegde autoriteiten die binnen het GTM optreden, onafhankelijk. De leden van de raad van toezicht en van het stuurcomité handelen onafhankelijk en objectief in het belang van de Unie als geheel, en vragen noch aanvaarden instructies van instellingen of organen van de Unie, van de regering van een lidstaat of van enig ander publiek of privaat orgaan. 2. De instellingen, organen, bureaus en agentschappen van de Unie, de regeringen van de lidstaten en andere organen eerbiedigen deze onafhankelijkheid. 2 bis. Na bestudering door de raad van toezicht van de noodzaak van een gedragscode, stelt de raad van bestuur een gedragscode inzake met name belangenverstrengeling op voor de personeelsleden en bestuursleden van de ECB die zich met bankentoezicht bezig houden. Artikel 17 Verantwoordingsplicht en verslaglegging 1. Met betrekking tot de uitvoering van deze verordening is de ECB overeenkomstig dit hoofdstuk verantwoordingsplichtig tegenover het Europees Parlement en de Raad. 1 bis. De ECB dient jaarlijks bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Eurogroep een verslag over de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken in, met informatie over de voorgenomen ontwikkeling van de structuur en het bedrag van de in artikel 24 vermelde vergoeding voor toezicht. 1 ter. De voorzitter van de raad van toezicht van de ECB presenteert dat verslag aan het Europees Parlement en de Eurogroep in aanwezigheid van vertegenwoordigers van deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben. 1 quater. Op verzoek van de Eurogroep kan de voorzitter van de raad van toezicht van de ECB door de Eurogroep worden gehoord met betrekking tot het vervullen van zijn toezichthoudende taken in aanwezigheid van vertegenwoordigers van deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben. 1 quinquies. Op verzoek van het Europees Parlement neemt de voorzitter van de raad van toezicht deel aan een hoorzitting in de bevoegde commissies van het Parlement met betrekking tot de uitvoering van zijn toezichthoudende taken. 1 sexies. De ECB antwoordt mondeling of schriftelijk op de vragen die het Europees Parlement of de Eurogroep in overeenstemming met procedures van de Eurogroep voorleggen en in aanwezigheid van vertegenwoordigers van deelnemende lidstaten die niet de euro als munt hebben. 1 septies. Bij het verrichten van een doelmatigheidscontrole van het bestuur bij de ECB krachtens artikel 27, lid 2, van het statuut van de ECB houdt de Europese Rekenkamer tevens rekening met de bij deze verordening aan de ECB opgedragen toezichthoudende taken. 1 octies. Desgevraagd voert de voorzitter van de raad van toezicht achter gesloten deuren met de voorzitter en de vicevoorzitter van de bevoegde commissie van het Europees Parlement vertrouwelijke mondelinge besprekingen over de toezichthoudende taken, als die besprekingen nodig zijn voor de uitoefening van de bevoegdheden van het Europees Parlement uit hoofde van het Verdrag. Tussen het Europees Parlement en de ECB wordt een overeenkomst gesloten over de nadere bijzonderheden in verband met de organisatie van dergelijke besprekingen, teneinde volledige vertrouwelijkheid te garanderen overeenkomstig de vertrouwelijkheidverplichtingen die de ECB zijn opgelegd als bevoegde autoriteit uit hoofde van het toepasselijke Unierecht. 1 nonies. De ECB verleent haar volledige medewerking aan onderzoeken van het Parlement uit hoofde van het Verdrag. De ECB en het Parlement sluiten passende regelingen over de praktische bijzonderheden in verband met de uitoefening van democratische verantwoordingsplicht en toezicht op de uitoefening van de bij deze verordening aan de ECB opgedragen taken. Die regelingen omvatten onder meer toegang tot informatie, samenwerking bij onderzoeken en informatie over de selectieprocedure voor de voorzitter. Artikel 17 bis Nationale parlementen 1. Wanneer zij het in artikel 17, lid 2, bedoelde verslag indient, doet de ECB dat verslag tegelijkertijd ook rechtstreeks aan de nationale parlementen van de deelnemende lidstaten toekomen. De nationale parlementen kunnen hun gemotiveerde opmerkingen over dat verslag tot de ECB richten. 2. De nationale parlementen van de deelnemende lidstaten kunnen de ECB via hun eigen procedures om een schriftelijke reactie verzoeken op hun opmerkingen of vragen betreffende de taken die de ECB op grond van deze verordening vervult. 3. Het nationale parlement van een deelnemende lidstaat kan de voorzitter of een lid van de raad van toezicht uitnodigen om samen met een vertegenwoordiger van de nationale bevoegde autoriteit aan een gedachtewisseling over het toezicht op kredietinstellingen in die lidstaat deel te nemen. 4. Deze verordening laat de verantwoordingsplicht van nationale bevoegde autoriteiten tegenover het nationale parlement krachtens de nationale wetgeving onverlet voor de uitvoering van taken die bij deze verordening niet aan de ECB zijn opgedragen en voor de uitvoering van activiteiten die zij overeenkomstig artikel 5 verrichten. Artikel 17 ter Behoorlijke procedure voor de vaststelling van besluiten inzake toezicht 1. Alvorens besluiten inzake toezicht overeenkomstig artikel 4 en afdeling 2 te nemen, biedt de ECB personen tegen wie de procedures gericht zijn de mogelijkheid gehoord te worden. De ECB baseert haar besluiten uitsluitend op de punten van bezwaar waarover de betrokken partijen opmerkingen hebben kunnen maken. De eerste alinea is niet van toepassing indien dringende maatregelen nodig zijn om significante schade aan het financiële stelsel te voorkomen. In dat geval kan de ECB een voorlopig besluit nemen en worden de betrokken personen zo spoedig mogelijk na het nemen van het besluit in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. 2. Het recht van verweer van de betrokken personen wordt in de loop van de procedure ten volle geëerbiedigd. Zij zijn gerechtigd toegang tot het dossier van de ECB te krijgen, onder voorbehoud van het rechtmatige belang van andere personen bij de bescherming van hun bedrijfsgeheimen. Het recht op toegang tot het dossier geldt niet voor vertrouwelijke informatie. De besluiten van de ECB worden gemotiveerd. Artikel 17 quater Melden van inbreuken De ECB zorgt ervoor dat er doeltreffende mechanismen worden opgezet voor het melden van inbreuken van kredietinstellingen, financiële holdings, gemengde financiële holdings of bevoegde autoriteiten op de in artikel 4, lid 3, bedoelde rechtshandelingen, waaronder specifieke procedures voor de ontvangst van meldingen van inbreuken en de opvolging daarvan. Dergelijke procedures moeten met de desbetreffende EU-wetgeving stroken en garanderen dat de volgende beginselen worden toegepast: passende bescherming […] voor personen die inbreuken melden, bescherming van persoonsgegevens, en passende bescherming van de beschuldigde persoon […]. Artikel 17 quinquies Administratieve raad voor toetsing 1. De ECB richt een administratieve raad voor toetsing op die, op verzoek overeenkomstig lid 6, een interne administratieve toetsing verricht van de besluiten die de ECB krachtens de haar bij deze verordening verleende bevoegdheden heeft genomen. De interne administratieve toetsing behelst toetsing van de procedurele en materiële conformiteit van die besluiten met deze verordening. 2. De administratieve raad voor toetsing bestaat uit vijf personen van hoog aanzien uit de lidstaten, die bewezen hebben op een voldoende hoog niveau over relevante kennis en beroepservaring, ook op het vlak van toezicht, te beschikken in de sector van de banken of andere financiële diensten, met uitsluiting van het huidige personeel van de ECB en het huidige personeel van de bevoegde autoriteiten of andere nationale of uniale instellingen, organen, en instanties die betrokken zijn bij de taken die krachtens de bij deze verordening verleende bevoegdheden door de ECB worden uitgevoerd. De administratieve raad voor toetsing beschikt over voldoende middelen en expertise om de uitoefening van de bevoegdheden van de ECB uit hoofde van deze verordening te toetsen. De leden van de administratieve raad voor toetsing en twee plaatsvervangers worden na een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte oproep tot het indienen van blijken van belangstelling door de ECB benoemd voor een termijn van vijf jaar, die één keer kan worden verlengd. Zij zijn niet gebonden aan enige instructie. 3. De administratieve raad voor toetsing besluit met een meerderheid van de stemmen van ten minste drie van de vijf leden. 4. De leden van de raad voor toetsing treden in het openbaar belang en onafhankelijk op. Daartoe leggen zij een openbare verbintenisverklaring en een openbare belangenverklaring af waaruit blijkt of zij directe of indirecte belangen hebben die als nadelig voor hun onafhankelijkheid kunnen worden beschouwd. 5. Iedere natuurlijke of rechtspersoon kan in de in lid 1 vermelde gevallen een verzoek om toetsing indienen met betrekking tot een besluit van de ECB uit hoofde van deze verordening dat tot deze persoon is gericht of dat deze persoon rechtstreeks en individueel raakt. Een verzoek om toetsing met betrekking tot een besluit van de raad van bestuur als bedoeld in lid 7 is niet ontvankelijk. 6. Een verzoek om toetsing wordt, samen met de motivering ervan, schriftelijk bij de ECB ingediend binnen één maand te rekenen van de datum van kennisgeving van het besluit aan de betrokkene die om de toetsing verzoekt, dan wel, bij ontstentenis van zulke kennisgeving, van de dag waarop het besluit de betrokkene ter kennis is gekomen. 7. Na het nemen van een besluit over de ontvankelijkheid van het verzoek om toetsing, brengt de administratieve raad voor toetsing advies uit binnen een termijn die gelet op de urgentie van de zaak als passend wordt aangemerkt, doch uiterlijk binnen een termijn van twee maanden vanaf de ontvangst van het verzoek om toetsing, en verwijst hij de zaak terug naar de raad van toezicht met het oog op de opstelling van een nieuw ontwerpbesluit. De raad van toezicht houdt rekening met het advies van de administratieve raad voor toetsing en legt de raad van bestuur onverwijld een nieuw ontwerpbesluit voor. Het nieuwe ontwerpbesluit kan het oorspronkelijke besluit opheffen, vervangen door een besluit waarvan de inhoud identiek is aan die van het oorspronkelijke besluit, of vervangen door een besluit waarvan de inhoud gewijzigd is ten opzichte van het oorspronkelijke besluit. Het nieuwe ontwerpbesluit wordt geacht te zijn aangenomen tenzij de raad van bestuur binnen een termijn van ten hoogste tien werkdagen bezwaar aantekent. 8. Een overeenkomstig lid 5 ingediend verzoek om toetsing heeft geen schorsende werking. De raad van bestuur kan echter, op voorstel van de administratieve raad voor toetsing, de toepassing van het bestreden besluit schorsen indien hij van oordeel is dat de omstandigheden dit vereisen. 9. Het advies van de administratieve raad voor toetsing, het nieuwe ontwerpbesluit van de raad van toezicht en het besluit van de raad van bestuur krachtens dit artikel worden gemotiveerd en worden ter kennis van de partijen gebracht. 1 0. De ECB neemt een besluit houdende bepaling van de werkwijze van de administratieve raad voor toetsing. 11. Dit artikel laat het recht om overeenkomstig de Verdragen beroep in te stellen bij het Hof van Justitie van de Europese Unie, onverlet. Artikel 18 Scheiding van de monetaire beleidstaak 1. Bij de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken streeft de ECB uitsluitend de bij deze verordening vastgestelde doelstellingen na. 2. De ECB vervult de haar bij deze verordening opgedragen taken zonder afbreuk te doen aan en gescheiden van haar taken op het gebied van monetair beleid en andere taken. De bij deze verordening aan de ECB opgedragen taken mogen niet interfereren met, noch worden bepaald door, haar taken op het gebied van monetair beleid. De bij deze verordening aan de ECB opgedragen taken mogen evenmin interfereren met haar taken in verband met de Europese raad voor systeemrisico's en andere taken. De ECB brengt aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de wijze waarop zij aan deze bepaling heeft voldaan. De bij deze verordening aan de ECB opgedragen taken laten het doorlopende toezicht op de solvabiliteit van haar tegenpartijen op het gebied van monetair beleid onverlet. Personeelsleden die zijn betrokken bij de uitvoering van de bij deze verordening aan de ECB opgedragen taken, zijn in de organisatiestructuur gescheiden van het personeel dat betrokken is bij de uitvoering van andere aan de ECB opgedragen taken, en vallen onder afzonderlijke rapportagelijnen. 3. Voor de toepassing van de leden 1 en 2 stelt de ECB de nodige interne voorschriften vast en maakt deze bekend , waaronder voorschriften inzake het beroepsgeheim en inzake informatie-uitwisseling tussen beide werkterreinen. 3 bis. De ECB zorgt ervoor dat de monetaire en de toezichthoudende functies volledig zijn gedifferentieerd in de werkzaamheden van de raad van bestuur. Die differentiatie moet strikt gescheiden vergaderingen en agenda's behelzen. 3 ter. Om een scheiding tussen de taken op het gebied van monetair beleid en de toezichtstaken te waarborgen, richt de ECB een bemiddelingspanel op. Dit panel lost meningsverschillen van de bevoegde autoriteiten van de betrokken deelnemende lidstaten met betrekking tot een bezwaar van de raad van bestuur tegen een ontwerpbesluit van de raad van toezicht, op. Dit panel telt één lid per deelnemende lidstaat, door iedere lidstaat gekozen uit zijn leden van de raad van bestuur en de raad van toezicht, en neemt besluiten met gewone meerderheid van stemmen, waarbij ieder lid één stem heeft. De ECB stelt een verordening op waarbij dit bemiddelingspanel wordt opgericht en zijn reglement van orde wordt vastgesteld en maakt deze openbaar. Artikel 19 Raad van toezicht 1. De aan de ECB opgedragen taken worden volledig gepland en uitgevoerd door een intern orgaan dat bestaat uit een overeenkomstig lid 1 ter aangewezen voorzitter en ondervoorzitter , vier overeenkomstig lid 1 quinquies aangewezen vertegenwoordigers van de ECB, en één vertegenwoordiger van de nationale autoriteit die bevoegd is voor het toezicht op de kredietinstellingen in elke deelnemende lidstaat (hierna „raad van toezicht” genoemd). Alle leden van de raad van toezicht handelen in het belang van de Unie als geheel. Wanneer de bevoegde autoriteit geen centrale bank is, kan het in dit lid bedoelde lid van de raad van toezicht besluiten zich te laten vergezellen door een vertegenwoordiger van de centrale bank van de lidstaat. Voor de toepassing van de in lid 2ab vastgelegde stemprocedure worden de vertegenwoordigers van de autoriteiten van een lidstaat samen beschouwd als één lid. 1 bis. Bij benoemingen voor de raad van toezicht overeenkomstig deze verordening gelden genderevenwicht, ervaring en kwalificaties als leidende beginselen. 1 quater. Na de raad van toezicht te hebben gehoord, legt de ECB een voorstel tot benoeming van de voorzitter en de vicevoorzitter ter goedkeuring aan het Europees Parlement voor. Na de goedkeuring van dit voorstel stelt de Raad een uitvoeringsbesluit vast houdende aanwijzing van de voorzitter en de vicevoorzitter van de raad van toezicht. De voorzitter wordt op basis van een open selectieprocedure, waarvan het Europees Parlement en de Raad naar behoren op de hoogte worden gehouden, gekozen uit een voordracht van personen met een erkende kwalificatie en ervaring in het bankwezen en financiële aangelegenheden, die geen lid zijn van de raad van bestuur. De ondervoorzitter van de raad van toezicht wordt gekozen uit de leden van de directie van de ECB. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, zonder rekening te houden met de stem van de leden van de Raad die geen deelnemende lidstaten vertegenwoordigen. Na zijn aanwijzing oefent de voorzitter zijn ambt als voltijdse beroepswerkzaamheid uit en bekleedt hij geen ambten in nationale bevoegde autoriteiten. De ambtstermijn bedraagt vijf jaar en is niet verlengbaar. Indien de voorzitter van de raad van toezicht niet langer aan de eisen voor de uitoefening van zijn ambt voldoet of op ernstige wijze is tekortgeschoten, kan de Raad op basis van een voorstel van de ECB, dat door het Parlement is goedgekeurd, een uitvoeringsbesluit vaststellen waarbij de voorzitter uit zijn ambt wordt ontzet. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, zonder rekening te houden met de stem van de leden van de Raad die geen deelnemende lidstaten vertegenwoordigen. Nadat de vicevoorzitter van de raad van toezicht ambtshalve ontslag heeft genomen als lid van de directie, zulks in overeenstemming met het statuut van het ESCB en de ECB, kan de Raad op basis van een voorstel van de ECB, dat door het Europees Parlement is goedgekeurd, een uitvoeringsbesluit vaststellen waarbij de vicevoorzitter uit zijn ambt wordt ontzet. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, zonder rekening te houden met de stem van de leden van de Raad die geen deelnemende lidstaten vertegenwoordigen. Te dien einde kan het Europees Parlement of de Raad de ECB ervan in kennis stellen dat zij de voorwaarden voor ontzetting van de voorzitter of de vicevoorzitter van de raad van toezicht uit zijn ambt vervuld achten. De ECB dient daarop te reageren. 1 quinquies. De vier door de raad van bestuur aangewezen vertegenwoordigers van de ECB vervullen geen taken die rechtstreeks verband houden met de monetaire functie van de ECB. Alle vertegenwoordigers van de ECB hebben stemrecht. 1 sexies. De besluiten van de raad van toezicht worden genomen met een gewone meerderheid van de leden. Elk lid heeft één stem. Bij staking van stemmen is de stem van de voorzitter doorslaggevend. 1 septies. In afwijking van lid 1 sexies neemt de raad van toezicht besluiten aangaande de vaststelling van verordeningen uit hoofde van artikel 4, lid 3, op basis van een gekwalificeerde meerderheid van zijn leden, als omschreven in artikel 16, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 3 van het Protocol nr. 36 betreffende de overgangsbepalingen voor de leden die de autoriteiten van de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen. Elke van de vier door de raad van bestuur aangewezen vertegenwoordigers van de ECB heeft een stemgewicht dat gelijk is aan dat van de mediaanstem van de andere leden. 1 octies. Onverminderd het bepaalde in artikel 5, verricht de raad van toezicht de voorbereiding met betrekking tot de aan de ECB opgedragen toezichthoudende taken en legt hij de raad van bestuur van de ECB volledige ontwerpbesluiten voor ter aanneming door laatstgenoemde, volgens een in door de ECB vast te stellen procedure. De ontwerpbesluiten worden terzelfder tijd aan de nationale bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten toegezonden. Een ontwerpbesluit wordt geacht te zijn aangenomen tenzij de raad van bestuur van de ECB bezwaar maakt binnen een volgens bovengenoemde procedure te bepalen termijn die ten hoogste tien werkdagen bedraagt. Indien een deelnemende lidstaat die niet de euro als munt heeft, niet instemt met een ontwerpbesluit van de raad van toezicht, is evenwel de procedure van artikel 6, lid 5 quinquies, van toepassing. In noodsituaties mag deze termijn niet langer zijn dan 48 uur. De raad van bestuur van de ECB motiveert eventuele bezwaren tegen een ontwerpbesluit schriftelijk en voert daarbij met name overwegingen in verband met monetair beleid aan. Indien een besluit naar aanleiding van een bezwaar van de raad van bestuur wordt gewijzigd, kan een deelnemende lidstaat die niet de euro als munt heeft, de ECB er met opgave van redenen van in kennis stellen dat hij het niet eens is met het bezwaar; in dat geval is de procedure van artikel 6, lid 5 quater, van toepassing. 1 nonies. Een secretariaat ondersteunt de werkzaamheden van de raad van toezicht, met inbegrip van de voorbereiding van de vergaderingen, op voltijdse basis. 1 decies. De raad van toezicht richt, bij stemming volgens de in lid 1 sexies genoemde stemregel, uit zijn leden een stuurcomité op met een beperktere samenstelling, dat ondersteuning moet bieden voor zijn activiteiten, onder meer voor de voorbereiding van de vergaderingen. Het stuurcomité van de raad van toezicht heeft geen besluitvormingsbevoegdheid. Het stuurcomité wordt voorgezeten door de voorzitter of, bij uitzonderlijke afwezigheid van de voorzitter, de ondervoorzitter van de raad van toezicht. De samenstelling van het stuurcomité moet een billijk evenwicht tussen de nationale bevoegde autoriteiten garanderen, volgens een billijke toerbeurtregeling. Het stuurcomité bestaat uit ten hoogste tien leden, met inbegrip van de voorzitter, de ondervoorzitter en één extra vertegenwoordiger van de ECB. Het stuurcomité vervult zijn voorbereidende taken in het belang van de Unie als geheel en werkt in een geest van volledige transparantie met de raad van toezicht samen. ▌ 6. Een vertegenwoordiger van de Europese Commissie kan op uitnodiging als waarnemer aan de vergaderingen van de raad van toezicht deelnemen. Waarnemers hebben geen toegang tot vertrouwelijke informatie over individuele instellingen. 7. De raad van bestuur stelt interne voorschriften vast waarin een gedetailleerde beschrijving wordt gegeven van de betrekkingen met de raad van toezicht. De raad van toezicht stelt ook zijn reglement van orde vast bij stemming volgens de in lid 1 sexies genoemde stemregel. Beide reeksen voorschriften worden bekendgemaakt. Het reglement van orde van de raad van toezicht voorziet in gelijke behandeling van alle deelnemende lidstaten. Artikel 20 Beroepsgeheim en uitwisseling van informatie 1. De leden van de raad van toezicht, de personeelsleden van de ECB en de door deelnemende lidstaten gedetacheerde personeelsleden die toezichthoudende taken vervullen, zijn, ook na beëindiging van hun taken, gehouden aan de voorschriften inzake beroepsgeheim van artikel 37 van de statuten van het ESCB en de ECB en van de toepasselijke handelingen van het Unierecht. De ECB zorgt ervoor dat personen die permanent of occasioneel, direct of indirect, diensten verstrekken voor de uitoefening van toezichthoudende taken, aan gelijkwaardige voorschriften inzake beroepsgeheim worden onderworpen. 2. Met het oog op de toepassing van de haar bij deze verordening opgedragen taken is de ECB, binnen de grenzen en onder de voorwaarden die in het toepasselijke Unierecht zijn omschreven, gemachtigd om met nationale of Europese autoriteiten en organen informatie uit te wisselen in de gevallen waarin de nationale bevoegde autoriteiten krachtens het toepasselijke Unierecht informatie aan die entiteiten openbaar mogen maken of waarin de lidstaten krachtens het toepasselijke Unierecht in die openbaarmaking mogen voorzien. ▌ Artikel 22 Middelen De ECB is verantwoordelijk voor het besteden van de nodige financiële en personele middelen aan de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken. Artikel 23 Begroting en jaarrekeningen 1. De uitgaven van de ECB voor de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken zijn afzonderlijk herkenbaar binnen de begroting van de ECB. 2. Als onderdeel van de in artikel 17 bedoelde verslaglegging brengt de ECB gedetailleerd verslag uit over de begroting voor haar toezichthoudende taken. De jaarrekeningen van de ECB, die overeenkomstig artikel 26, lid 2, van de statuten van de ECB en van het ESCB worden opgesteld en bekendgemaakt , omvatten de ontvangsten en de uitgaven in verband met de toezichthoudende taken. 2 bis. Overeenkomstig artikel 27.1 van het statuut van de ECB en het ESCB wordt het onderdeel „toezicht” van de jaarrekeningen gecontroleerd. Artikel 24 Vergoeding voor toezicht 1. De ECB rekent een jaarlijkse vergoeding voor toezicht aan de kredietinstellingen die in de deelnemende lidstaten gevestigd zijn en aan de bijkantoren die door een in een niet-deelnemende lidstaat gevestigde kredietinstelling zijn gevestigd in een deelnemende lidstaat. Die vergoeding dekt de uitgaven die uit de bij de artikelen 4 en 5 van deze verordening aan de ECB opgedragen taken voortvloeien. De vergoeding mag het bedrag van de uitgaven in verband met die taken niet te boven gaan. 2. Het bedrag van de aan een kredietinstelling of bijkantoor aangerekende vergoeding wordt overeenkomstig de door de ECB vastgestelde en vooraf bekendgemaakte bepalingen berekend. Alvorens die bepalingen vast te stellen, houdt de ECB publieksraadplegingen, analyseert zij de potentiële gerelateerde kosten en baten en maakt zij de resultaten van beide bekend. 2 bis. De vergoedingen worden berekend op het hoogste consolidatieniveau binnen de deelnemende lidstaten, en gaan uit van objectieve criteria met betrekking tot het belang en het risicoprofiel van de betrokken kredietinstelling , inclusief haar risicogewogen activa. De grondslag voor de berekening van de jaarlijkse vergoeding voor toezicht voor een gegeven kalenderjaar zijn de uitgaven in verband met het toezicht op kredietinstellingen en bijkantoren in dat jaar. De ECB kan op een redelijke raming gebaseerde voorschotten op de jaarlijkse vergoeding voor toezicht verlangen. De ECB pleegt overleg met de nationale bevoegde autoriteit alvorens een besluit te nemen over het definitieve niveau van de vergoeding, teneinde ervoor te zorgen dat het toezicht voor alle betrokken kredietinstellingen en bijkantoren kostenefficiënt en redelijk blijft. De ECB brengt de berekeningsgrondslag voor de jaarlijkse vergoeding voor toezicht ter kennis van de kredietinstellingen en bijkantoren. 2 ter. De ECB brengt verslag uit overeenkomstig artikel 17. 2quater. Dit artikel laat onverlet het recht van de nationale bevoegde autoriteiten een vergoeding aan te rekenen overeenkomstig de nationale wetgeving en - voor zover toezichthoudende taken niet aan de ECB zijn opgedragen, of ter zake van de kosten van samenwerking met en ondersteuning van de ECB en handelend op haar instructies - overeenkomstig het toepasselijke Unierecht en onverminderd de regeling ter uitvoering van deze verordening, met name de artikelen 5 en 11 daarvan. Artikel 25 Personeel en uitwisseling van personeel 1. De ECB treft samen met alle nationale bevoegde autoriteiten regelingen om te zorgen voor een passende uitwisseling en detachering van personeel met, naar en tussen de nationale bevoegde autoriteiten. 2. De ECB kan, voor zover passend, verlangen dat bij de toezichthoudende teams van de nationale bevoegde autoriteiten die overeenkomstig deze verordening toezichtsmaatregelen nemen ten aanzien van een in een deelnemende lidstaat gevestigde kredietinstelling, financiële holding of gemengde financiële holding, ook personeelsleden van de nationale bevoegde autoriteiten van andere deelnemende lidstaten betrokken zijn. 2 bis. De ECB stelt vast en handhaaft alomvattende en formele procedures, met inbegrip van ethische procedures en evenredige perioden, voor het vooraf onderzoeken en voorkomen van belangenconflicten die zouden kunnen voortvloeien uit de latere functies die binnen twee jaar worden aanvaard door leden van de raad van toezicht en ECB-personeelsleden die toezichthoudende taken vervullen. Zij verschaft passende informatie met inachtneming van de toepasselijke gegevensbeschermingsvoorschriften. Die procedures laten de toepassing van striktere nationale regels onverlet. Voor de leden van de raad van toezicht die vertegenwoordigers van de nationale bevoegde autoriteiten zijn, worden die procedures in overleg met de nationale bevoegde autoriteiten vastgesteld en uitgevoerd, onverminderd de toepasselijke nationale wetgeving. Voor de ECB-personeelsleden die toezichthoudende taken vervullen, worden bij die procedures categorieën bepaald waarop dat onderzoek van toepassing is, alsmede perioden die evenredig zijn met de functies van die met toezichthoudende taken belaste ECB-personeelsleden. 2 ter. De in lid 2 bis bedoelde procedures houden in dat de ECB onderzoekt of er bezwaar tegen bestaat dat leden van de raad van toezicht, nadat zij hun ambt hebben neergelegd, betaald werk gaan verrichten bij instellingen in de particuliere sector waarover de ECB toezicht uitoefent. De in lid 2 bis bedoelde procedures gelden in de regel gedurende een periode van twee jaar nadat de leden van de raad van toezicht hun ambt hebben neergelegd, en kunnen op basis van gegronde redenen evenredig met de tijdens die ambtstermijn uitgeoefende functies en met de duur van die ambtstermijn worden aangepast. 2 quater. Het in artikel 17 bedoelde jaarverslag van de ECB bevat gedetailleerde informatie, met inbegrip van statistische gegevens over de toepassing van de in de leden 2 bis en 2 ter bedoelde procedures. Hoofdstuk V Algemene bepalingen en slotbepalingen Artikel 26 Evaluatie Uiterlijk op 31 december 2015, en daarna elke drie jaar, brengt de Commissie een verslag uit over de toepassing van deze verordening , met bijzondere aandacht voor het monitoren van de mogelijke gevolgen voor het vlot functioneren van de eengemaakte markt . In dit verslag wordt onder meer het volgende geëvalueerd: Dit verslag wordt aan het Europees Parlement en de Raad toegestuurd. Indien nodig werkt de Commissie begeleidende voorstellen uit. Artikel 27 Overgangsbepalingen 1. Vóór … (18) maakt de ECB het in artikel 5, lid 7, bedoelde kader bekend. 2. De ECB begint ▌op 1 maart 2014 aan de haar bij deze verordening opgedragen taken, of twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze verordening, als dat later is, overeenkomstig de in de volgende alinea's bepaalde uitvoeringsregeling en uitvoeringsmaatregelen. Nadat deze verordening in werking is getreden, maakt de ECB door middel van verordeningen en besluiten de gedetailleerde operationele regelingen voor de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken bekend. Vanaf de inwerkingtreding van deze verordening doet de ECB ieder kwartaal aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een voortgangsverslag over de operationele uitvoering van deze verordening toekomen. Indien de in de derde alinea bedoelde verslagen en de bespreking ervan in de Raad en het Europees Parlement uitwijzen dat de ECB niet in staat zal zijn op 1 maart 2014 of twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze verordening, als dat later is, al haar taken te vervullen, kan de ECB bij besluit een datum vastleggen die later valt dan de in de eerste alinea bedoelde datum, om in de periode van overgang tussen nationaal en gemeenschappelijk toezicht continuïteit te waarborgen en om, afhankelijk van de beschikbaarheid van personeel, op passende wijze te voorzien in rapportageprocedures en in een regeling voor samenwerking met de nationale toezichthouders overeenkomstig artikel 5. ▌ 3 bis. Onverminderd de tweede alinea en de uitoefening van de haar bij deze verordening toegekende onderzoeksbevoegdheden, begint de ECB vanaf [datum van inwerkingtreding van deze verordening] met de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken, met uitzondering van de vaststelling van toezichtsbesluiten ten aanzien van alle kredietinstellingen, financiële holdings of gemengde financiële holdings, zulks nadat een daartoe strekkend besluit is gericht tot de betrokken entiteiten en de nationale bevoegde autoriteiten van de betrokken deelnemende lidstaten. Onverminderd de tweede alinea kan de ECB, indien het ESM de ECB unaniem verzoekt het rechtstreekse toezicht op een kredietinstelling, financiële holding of gemengde financiële holding over te nemen als voorwaarde voor de rechtstreekse herkapitalisatie daarvan, onmiddellijk beginnen met de uitvoering van de haar bij deze verordening opgedragen taken ten aanzien van die kredietinstelling, financiële holding of gemengde financiële holding, zulks nadat een daartoe strekkend besluit is gericht tot de betrokken entiteiten en de nationale bevoegde autoriteiten van de betrokken deelnemende lidstaten. 4. Met het oog op het opnemen van haar taken ▌ kan de ECB met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening de bevoegde autoriteiten van de deelnemende lidstaten en de in artikel 9 bedoelde personen verzoeken haar alle informatie te verstrekken die voor haar dienstig is om een uitgebreide beoordeling , inclusief een balansbeoordeling, van de kredietinstellingen van de deelnemende lidstaat te verrichten. De ECB verricht deze beoordeling ten minste voor de kredietinstellingen die niet onder artikel 5, lid 4, vallen. De kredietinstelling en de bevoegde autoriteit verstrekken de gevraagde informatie. ▌ 6. Kredietinstellingen die op de in artikel 28 vermelde datum of, in voorkomend geval, op de in de leden 2 en 3 vermelde datum beschikken over een door de deelnemende lidstaten afgegeven vergunning, worden geacht over een vergunning te beschikken overeenkomstig artikel 13 en mogen hun werkzaamheden voortzetten. De nationale bevoegde autoriteiten doen de ECB vóór de datum waarop deze verordening van toepassing wordt of, in voorkomend geval, vóór de in de leden 2 en 3 vermelde datum, de gegevens betreffende deze kredietinstellingen toekomen, alsmede een verslag waarin de toezichtantecedenten en het risicoprofiel van de betrokken instellingen zijn vermeld, alsmede alle verdere door de ECB verlangde informatie. Deze informatie wordt in het door de ECB verlangde format ingediend. 6 bis. Niettegenstaande artikel 19, lid 2 bis, worden tot de eerste in artikel 26 genoemde datum, de stemming met gekwalificeerde meerderheid en de stemming met gewone meerderheid tezamen toegepast voor de vaststelling van de in artikel 4, lid 3, vermelde verordeningen. Artikel 28 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de vijfde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor de Raad De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0764 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0425/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 28 maart 2012 (1) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (2) , – gezien de brief van 6 november 2012 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie interne markt en consumentenbescherming overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 27 maart 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7-0375/2012 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in het voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 mei 2013 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2013/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van pyrotechnische artikelen (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2013/29/EU.) Het Europees Parlement , – gezien artikel 167 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het Verdrag betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen dat op 20 oktober 2005 is aangenomen door de UNESCO, – gezien het Protocol betreffende het openbareomroepstelsel in de lidstaten, gehecht aan het Verdrag van Amsterdam tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie, de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen en bepaalde bijbehorende akten, – gezien Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (1) , – gezien Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (2) , – gezien Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („Richtlijn inzake elektronische handel”) (3) , – gezien Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (4) , zoals gewijzigd door Richtlijn 2009/136/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 (5) , – gezien Richtlijn 2011/93/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 ter bestrijding van seksueel misbruik en seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie, en ter vervanging van Kaderbesluit 2004/68/JBZ van de Raad (6) , – gezien Besluit nr. 1718/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 betreffende de uitvoering van een programma ter ondersteuning van de Europese audiovisuele sector (MEDIA 2007) (7) , – gezien de interpretatieve mededeling van de Commissie over bepaalde aspecten van de bepalingen van de richtlijn „Televisie zonder grenzen” betreffende televisiereclame (8) , – gezien Aanbeveling 2006/952/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en het recht op weerwoord in verband met de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en online-informatiediensten (9) , – gezien de conclusies van de Raad over de bescherming van kinderen in de digitale wereld (10) , – gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het programma Creatief Europa ( COM(2011)0785 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 1 december 2008 getiteld „Naar een toegankelijke informatiemaatschappij” ( COM(2008)0804 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 getiteld „Europa 2020: Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” ( COM(2010)2020 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 augustus 2010 getiteld „Een digitale agenda voor Europa” ( COM(2010)0245 /2), – gezien zijn resolutie van 16 december 2008 over mediageletterdheid in een digitale wereld (11) , – gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over de publieke omroep in het digitale tijdperk: de toekomst van het duale systeem (12) , – gezien zijn resolutie van 16 november 2011 over de Europese cinema in het digitale tijdperk (13) , – gezien zijn resolutie van 22 mei 2012 over een strategie ter versterking van de rechten van de rechten van kwetsbare consumenten (14) , – gezien zijn resolutie van 11 september 2012 over de onlineverspreiding van audiovisuele werken in de Europese Unie (15) , – gezien zijn resolutie van 20 november 2012 over de bescherming van kinderen in de digitale wereld (16) , – gezien Aanbeveling 2009/625/EG van de Commissie van 20 augustus 2009 betreffende mediageletterdheid in de digitale omgeving voor een meer concurrerende audiovisuele en inhoudindustrie en een inclusieve kennismaatschappij (17) , – gezien het eerste verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's van 24 september 2012 over de toepassing van de artikelen 13, 16 en 17 van Richtlijn 2010/13/EU in de periode 2009-2010; Bevordering van Europese producties bij televisiediensten en audiovisuele mediadiensten op aanvraag in de EU ( COM(2012)0522 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 26 september 2012 getiteld „Steun aan culturele en creatieve sectoren ten behoeve van groei en banen in de EU” ( COM(2012)0537 ), – gezien het eerste verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's van 4 mei 2012 over de toepassing van Richtlijn 2010/13/EU, de „richtlijn audiovisuele mediadiensten”, Audiovisuele mediadiensten en onlinetoestellen in het verleden en in de toekomst ( COM(2012)0203 ), – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie juridische zaken en Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0055/2013 ), A. overwegende dat de richtlijn audiovisuele mediadiensten de hoeksteen van de EU-mediawetgeving is; B. overwegende dat audiovisuele mediadiensten evenzeer culturele als economische diensten zijn; C. overwegende dat de richtlijn audiovisuele mediadiensten stoelt op het beginsel van technologische neutraliteit en daarmee alle diensten met audiovisuele inhoud bestrijkt, ongeacht de technologie die gebruikt wordt om de inhoud te leveren, waarmee voor alle aanbieders van audiovisuele mediadiensten gelijke voorwaarden worden gecreëerd; D. overwegende dat de richtlijn audiovisuele mediadiensten als interne-marktinstrument het vrij verkeer van audiovisuele mediadiensten waarborgt, het recht op vrije meningsuiting en toegang tot informatie eerbiedigt, en bescherming biedt aan de doelstellingen van algemeen belang, inclusief de rechten van de maker, vrijheid van de media, vrijheid van informatie en vrijheid van meningsuiting; E. overwegende dat met de richtlijn audiovisuele mediadiensten wordt beoogd recht te doen aan de culturele aard van audiovisuele mediadiensten, die, als dragers van identiteiten en waarden, uitgesproken belangrijk zijn voor de maatschappij en de democratie, alsmede de onafhankelijke culturele ontwikkeling in de lidstaten te behouden en daarbij de culturele diversiteit in de Unie te waarborgen, in het bijzonder door een minimale harmonisatie van Europese mediawetgeving en door de vervaardiging van Europese audiovisuele producties te bevorderen; F. overwegende dat technologische convergentie met zich meebrengt dat consumenten in de toekomst steeds minder onderscheid zullen maken tussen lineaire en niet-lineaire diensten; G. overwegende dat een gelijk speelveld het doel moet zijn, aangezien de verschillende niveaus van regulering voor lineaire en niet-lineaire diensten niet meer herkenbaar zijn voor de consument en dit daarom kan leiden tot concurrentieverstoringen; H. overwegende dat de markten voor audiovisuele mediadiensten nog steeds onderhevig zijn aan grote veranderingen op het gebied van technologie en de ontwikkeling van zakelijke praktijken en modellen, en daarmee invloed hebben op de wijze waarop inhoud wordt verbreid en toegankelijk gemaakt voor kijkers; I. overwegende dat de toegankelijkheid van audiovisuele mediadiensten van essentieel belang is om de rechten van personen met een handicap of ouderen op deelname aan en integratie in het sociale en culturele leven in de EU te kunnen waarborgen, in het bijzonder door nieuwe platforms voor de levering van audiovisuele diensten zoals IPTV en internettelevisie te ontwikkelen; J. overwegende dat mediageletterdheid bijzondere aandacht moet krijgen in het licht van de toenemende snelheid van technologische ontwikkelingen en de convergentie van mediaplatformen; K. overwegende dat de bescherming van jongeren een nog urgentere en uitdagender aangelegenheid is geworden door de voortdurende technologische veranderingen; L. overwegende dat sommige lidstaten de richtlijn audiovisuele mediadiensten niet tijdig hebben omgezet, of nog steeds niet volledig of onjuist ten uitvoer hebben gelegd; M. overwegende dat de omzetting van artikel 13 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten over de bevordering van Europese producties door diensten op aanvraag in de meeste lidstaten onvoldoende prescriptief is om de in de richtlijn genoemde doelstelling van culturele diversiteit te halen; N. overwegende dat een volledige beoordeling van de tenuitvoerlegging van de richtlijn audiovisuele mediadiensten daarom niet mogelijk is, net zo min als een grondige evaluatie van de effectiviteit ervan; O. overwegende dat de groei van de markten voor audiovisuele mediadiensten met de ontwikkeling van hybride diensten nieuwe uitdagingen oplevert met betrekking tot talrijke aangelegenheden, zoals concurrentie, intellectuele-eigendomsrechten, de ontwikkeling van bestaande en de opkomst van nieuwe vormen van audiovisuele commerciële communicatie en overlay-reclame die de integriteit van het programma onder druk zet en twijfels doet rijzen over de adequaatheid en effectiviteit van de richtlijn audiovisuele mediadiensten, alsook over de verhouding van deze richtlijn tot andere EU-wetgevingsinstrumenten; P. overwegende dat met de bepalingen van artikel 15 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten wordt voorzien in een billijk evenwicht tussen de belangen van alle belanghebbenden, doordat enerzijds rekening wordt gehouden met het recht van de bevolking op toegang tot informatie en anderzijds met het recht op eigendom en de vrijheid van ondernemerschap; Stand van zaken 1. herinnert de Commissie aan haar toezegging zich te zullen inzetten voor de agenda voor slimme regelgeving en wijst op het belang van tijdige en relevante controles ex-post van EU-wetgeving om de kwaliteit van de regelgeving gedurende het gehele wetgevingsproces te bewaken; 2. merkt in dit verband op dat de Commissie op grond van artikel 33 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten verplicht was om ten laatste op 19 december 2011 een verslag over de toepassing van de richtlijn over te leggen; 3. merkt op dat de Commissie haar toepassingsverslag met grote vertraging op 4 mei 2012 heeft ingediend; 4. merkt tevens op dat de lidstaten de richtlijn audiovisuele mediadiensten op zeer uiteenlopende wijze ten uitvoer hebben gelegd; 5. benadrukt dat de richtlijn audiovisuele mediadiensten het aangewezen instrument blijft om in heel Europa sturing te geven aan de coördinatie van nationale wetgeving inzake alle audiovisuele media en om toe te zien op naleving van de beginselen van het UNESCO-verdrag betreffende de bescherming en bevordering van de diversiteit van culturele uitingen; 6. merkt in het bijzonder op dat het beginsel van het land van vestiging, als het behoorlijk wordt toegepast, omroeporganisaties belangrijke duidelijkheid en zekerheid biedt over hun operationele regelingen; 7. betreurt het feit dat de Commissie zich in haar toepassingsverslag niet uitspreekt over de noodzaak de richtlijn audiovisuele mediadiensten in het licht van deze bevindingen aan te passen, zoals op grond van artikel 33 is vereist; 8. verzoekt de Commissie te streven naar consistente en volledige omzetting van de richtlijn audiovisuele mediadiensten in de lidstaten, en er in het bijzonder op toe te zien dat de specifieke definities in de considerans van de richtlijn voldoende in ogenschouw worden genomen bij de omzetting in nationale wetgeving; 9. is groot voorstander van een technologisch neutrale aanpak met het oog op de veranderende kijkpatronen en leveringswijzen om consumenten meer keus te kunnen bieden; dringt in dit opzicht aan op een volledige effectbeoordeling van de huidige stand van zaken van de markt en het regelgevingskader; 10. merkt op dat de Commissie voornemens is binnenkort een beleidsdocument te publiceren over convergentie met betrekking tot internettelevisie en onlinetoestellen, op basis waarvan een inspraakronde zal worden gestart over alle kwesties die als gevolg van deze nieuwe ontwikkelingen ontstaan; 11. verzoekt de Commissie bij een eventuele herziening van de richtlijn audiovisuele mediadiensten na te gaan in hoeverre onduidelijkheden of onnauwkeurigheden in de definities problemen bij de omzetting in de lidstaten hebben veroorzaakt, zodat deze bij de herziening aangepast kunnen worden; 12. merkt met betrekking tot directe levering van audiovisuele inhoud op dat nader moet worden vastgesteld wie onder de term „belanghebbenden” worden geschaard, en is van oordeel dat dit ten minste publieke en particuliere televisieomroepen, internetaanbieders, consumenten en de creatieve sector moeten zijn; 13. verzoekt de Commissie zich ervoor te blijven inzetten dat audiovisuele mediadiensten uitgezonderd blijven van een eventuele overeenkomst inzake liberalisering in het kader van de onderhandelingen over de algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (GATS), aangezien het hier verstrekkers van zowel culturele als economische diensten betreft; Toegankelijkheid 14. benadrukt dat de Commissie in haar toepassingsverslag nauwelijks aandacht besteedt aan het in artikel 7 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten genoemde onderwerp toegankelijkheid, en betreurt dat de effectiviteit van de desbetreffende uitvoeringsbepalingen in de lidstaten niet wordt behandeld; 15. merkt op dat in vele lidstaten nog geen infrastructuur voor de verstrekking van deze diensten bestaat en dat het sommige lidstaten tijd zal vergen aan deze vereisten te voldoen; moedigt de lidstaten in kwestie aan deze situatie zo spoedig mogelijk aan te pakken, zodat artikel 7 in de praktijk kan worden geïmplementeerd; 16. verzoekt de Commissie deze tekortkoming weg te werken door een periodiek overzicht te geven van de door de lidstaten genomen maatregelen, alsook een beoordeling van de effectiviteit ervan, zodat audiovisuele mediadiensten steeds toegankelijker worden gemaakt; 17. benadrukt het feit dat publieke mediadiensten in een steeds digitalere omgeving een cruciale rol spelen bij het verzekeren van online toegang tot informatie voor burgers, en erkent in dit opzicht dat de aanbieding van internetdiensten door publieke mediadiensten rechtstreeks bijdraagt tot het vervullen van hun missie; 18. is van mening dat de concentratie van media-eigendom de vrijheid van informatie kan ondermijnen, en met name het recht om informatie te ontvangen; 19. meent dat daarom moet worden gestreefd naar een passend evenwicht tussen de doelstellingen van de richtlijn audiovisuele mediadiensten en de noodzaak de vrijheid van distributie en toegang tot de inhoud te garanderen, om het risico op concentratie en op het verlies van diversiteit te beperken; 20. onderkent dat verschillende bedrijfsmodellen bestaan voor de financiering van inhoud en benadrukt het belang van betaalbare toegang voor verschillende consumenten; 21. wijst erop dat programma's beter toegankelijk gemaakt moeten worden, in het bijzonder programma's die door diensten op aanvraag worden aangeboden, door verdere ontwikkeling van onder meer audiodescriptie, hoorbare/gesproken ondertiteling, gebarentaal en menunavigatie, in het bijzonder van elektronische programmagidsen (EPG); 22. onderkent voorts dat de lidstaten de onder hun bevoegdheid vallende mediadiensten en fabrikanten van ondersteunende apparatuur moeten aansporen hun diensten beter toegankelijk te maken, in het bijzonder voor ouderen en voor personen met een handicap, bijvoorbeeld personen met een auditieve of visuele handicap; 23. is ingenomen met de persoonlijke toezegging van commissaris Barnier in het kader van de lopende onderhandelingen over een verdrag inzake auteursrechtelijke beperkingen en uitzonderingen voor visueel gehandicapten en personen met een leeshandicap; 24. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat hulpmiddelen voor de toegang van slechtzienden tot audiovisuele producten en diensten algemeen beschikbaar worden; 25. is van oordeel dat artikel 7 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten daarom geherformuleerd moet worden en krachtiger, bindende bewoordingen moet krijgen, op grond waarvan aanbieders van audiovisuele mediadiensten verplicht zijn ervoor te zorgen dat hun diensten beschikbaar zijn voor personen met een beperking; 26. benadrukt evenwel het feit dat de markt voor niet-lineaire diensten zich nog in een relatief vroeg ontwikkelingsstadium bevindt en dat hiermee rekening moet worden gehouden, wanneer aanbieders nieuwe verplichtingen worden opgelegd; Exclusieve rechten en korte nieuwsverslagen 27. verzoekt de Commissie in haar volgende verslag over de toepassing van de richtlijn audiovisuele mediadiensten te beoordelen of de lidstaten bij de tenuitvoerlegging van de richtlijn het nodige, bestaande evenwicht hebben behouden tussen enerzijds het waarborgen van het beginsel van vrije toegang tot informatie, met name met betrekking tot aangelegenheden van groot maatschappelijk belang, en anderzijds de bescherming van de houders van rechten; 28. is verheugd over de aanpak waarvoor de Commissie en het Europees Hof van Justitie hebben geopteerd met betrekking tot de interpretatie van artikel 14 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten; vraagt om een blijvende brede interpretatie van „evenementen die van groot maatschappelijk belang worden geacht”, met inbegrip van sport- en recreatieve evenementen die van algemeen belang zijn, en spoort de lidstaten aan lijsten met dergelijke evenementen op te stellen; 29. verzoekt de Commissie in haar volgende verslag ook een beoordeling op te nemen van de manieren waarop de lidstaten artikel 15 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten ten uitvoer hebben gelegd, in het bijzonder de manier waarop zij ervoor zorgen dat evenementen van groot belang voor het publiek die op basis van exclusiviteit door een onder hun rechtsbevoegdheid vallende omroeporganisatie worden uitgezonden, worden gebruikt voor korte nieuwsverslagen in algemene nieuwsprogramma's; 30. hoopt dat de lidstaten bij hun toepassing van artikel 15 van de richtlijn een hoge mate van diversiteit bevorderen met betrekking tot het aantal evenementen van groot belang voor het publiek dat door middel van korte nieuwsverslagen wordt getoond in algemene nieuwsprogramma's; Bevordering van Europese audiovisuele producties 31. onderstreept dat de meeste lidstaten de regelgeving inzake bevordering van Europese producties naleven, maar dat nog altijd prioriteit wordt gegeven aan nationale producties, terwijl het percentage onafhankelijke producties op televisie terugloopt; 32. betreurt dat de beschikbare gegevens niet toereikend zijn om conclusies te trekken over de bevordering van Europese producties door aanbieders van diensten op aanvraag; 33. verlangt in dit verband dat in de rapportage-eis over Europese producties in elk geval onderscheid wordt gemaakt naar categorie – cinematografische producties, televisieproducties (fictie en non-fictie), shows en entertainmentformaten – en naar verspreidingswijze, en dringt er bij de lidstaten op aan hiervoor geschikte gegevens te verstrekken; 34. benadrukt dat de Commissie geen apart verslag heeft uitgebracht over de dubbele verplichting om de toegang tot Europese producties en de bevordering ervan door diensten op aanvraag te verbeteren, zoals is vereist op grond van artikel 13 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten, en vraagt de Commissie in dit verband om opheldering, rekening houdend met het feit dat deze diensten nog in de kinderschoenen staan en dat het moeilijk is om conclusies over de doeltreffendheid van de bevorderingscriteria voor diensten op aanvraag te trekken; 35. verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom snel op te treden om voor de effectieve tenuitvoerlegging van artikel 13 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten te zorgen; 36. vraagt de lidstaten effectieve maatregelen te nemen om de totstandbrenging van meer synergie tussen regelgevende instanties, aanbieders van audiovisuele mediadiensten en de Commissie te bevorderen, zodat in de EU geproduceerde films zowel binnen als buiten de EU en zowel via lineaire als via niet-lineaire diensten een groter publiek kunnen trekken; 37. beveelt aan de rol van het Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector te versterken, omdat dit een goede insteek zou zijn met het oog op het verzamelen van gegevens over de bevordering van Europese audiovisuele producties; Onafhankelijke producties 38. benadrukt dat het belangrijk is dat artikel 17 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten met betrekking tot de gemiddelde zendtijd voor Europese producties door onafhankelijke producenten naar tevredenheid ten uitvoer is gelegd, en wijst nadrukkelijk op de autonomie van de lidstaten in dit opzicht; moedigt de lidstaten en de omroepen aan verder te gaan dan het minimumniveau van 10% dat is voorgesteld in de richtlijn; Bescherming van minderjarigen 39. neemt kennis van zelfregulerende initiatieven en gedragscodes ter beperking van de blootstelling van kinderen en jongeren aan reclame voor levensmiddelen, zoals de initiatieven die de Commissie heeft genomen in het kader van het actieplatform voor eetgewoonten, lichaamsbeweging en gezondheid; 40. erkent dat de reclamesector en de deelnemers aan de EU-belofte („EU Pledge”) inspanningen hebben geleverd om gevolg te geven aan het verzoek in de richtlijn audiovisuele mediadiensten om gedragscodes voor commerciële communicatie bij of in kinderprogramma's met betrekking tot levensmiddelen en drank met een hoog vet-, zout- en suikergehalte; 41. benadrukt dat co- en zelfregulerende initiatieven, in het bijzonder op het gebied van reclame die zich richt op minderjarigen, vooral tegen de achtergrond van de nieuwe strategie van de Commissie ter bevordering van maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO), dat wordt omschreven als „de verantwoordelijkheid van bedrijven voor hun maatschappelijke impact op de maatschappij”, winst bieden ten opzichte van de vroegere situatie omdat dankzij deze initiatieven adequater gereageerd kan worden op ontwikkelingen in de snel veranderende mediawereld; 42. Notes, however, that such initiatives may not always be sufficiently effective in all Member States and that they should be regarded as complementary to legal provisions in realising the aims of the AVMSD, particularly in an online context; 43. benadrukt dat het belangrijk is in dit verband te streven naar een juist evenwicht tussen vrijwillige maatregelen en bindende regels; 44. benadrukt derhalve dat deze initiatieven regelmatig moeten worden gecontroleerd om de handhaving ervan te garanderen, naast toekomstige juridisch bindende eisen die wellicht noodzakelijk zijn voor effectieve bescherming van minderjarigen; 45. verzoekt de Commissie in geval van herziening van de richtlijn audiovisuele mediadiensten deze nieuwe reguleringsinstrumenten een grotere rol toe te kennen bij de bescherming van minderjarigen in de media en bij de regulering van reclame, zonder daarbij volledig voorbij te gaan aan regulering of toezicht van overheidswege; 46. dringt er bij de lidstaten op aan om aanbieders van audiovisuele mediadiensten te blijven aanmoedigen om gedragscodes te ontwikkelen voor ongepaste commerciële audiovisuele communicatie in kinderprogramma's; 47. vraagt de Commissie te bezien hoe de voor niet-lineaire diensten geldende basisvoorwaarden van de richtlijn audiovisuele mediadiensten uitgebreid kunnen worden naar andere online inhoud en diensten die momenteel buiten de werkingssfeer van de richtlijn vallen, alsmede te onderzoeken welke stappen genomen moeten worden om voor alle actoren een gelijk speelveld te creëren; verzoekt de Commissie het Parlement uiterlijk op 31 december 2013 haar conclusies te doen toekomen; 48. erkent de verwezenlijkingen van de lidstaten wat betreft bescherming tegen inhoud waarmee wordt aangezet tot haat op grond van ras, gender, nationaliteit en religie; 49. wijst op de behoefte aan een vergelijkende studie in heel Europa om de ontwikkeling van de gedragspatronen van kinderen, jongeren en volwassenen op het gebied van mediagebruik beter te begrijpen; is van mening dat een dergelijke studie nuttig zou zijn voor degenen die op EU-niveau en in de lidstaten het audiovisueel beleid ontwikkelen; Reclame 50. merkt op dat de maximale duur van reclame van 12 minuten per uur in sommige lidstaten regelmatig overschreden is; 51. verlangt van de betreffende lidstaten dat zij de desbetreffende bepalingen van de richtlijn audiovisuele mediadiensten volledig, correct en onverwijld ten uitvoer leggen; 52. herhaalt dat het aandeel aan reclame en telewinkelspots niet meer mag bedragen dan 12 minuten per uur; 53. maakt zich zorgen dat in sommige lidstaten de 12-minutenbeperking regelmatig wordt geschonden; 54. vraagt de Commissie om naast het houden van toezicht op de naleving van bestaande regels voor de formulering van kwantitatieve en kwalitatieve bepalingen inzake reclame, ook aandacht te besteden aan nieuwe uitdagingen voor het concurrentievermogen en de duurzame financiering van audiovisuele mediadiensten, zoals internettelevisie; 55. benadrukt in het bijzonder dat toezicht moet worden gehouden op commerciële formaten die zijn gecreëerd om deze beperking te omzeilen, vooral sluikreclame, die verwarrend kan zijn voor de consument; 56. vraagt de Commissie zo spoedig mogelijk de nodige verduidelijkingen voor te leggen met betrekking tot de door haar geïdentificeerde kwesties op het gebied van commerciële mededelingen betreffende sponsoring, zelfpromotie en productplaatsing; 57. vraagt de Commissie de doeltreffendheid van de geldende verordeningen inzake op kinderen en jongeren gerichte reclame te onderzoeken; 58. benadrukt voorts dat kinder- en jongerenprogramma's geen schadelijke reclame mogen bevatten, zoals omschreven in artikel 9 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten; beveelt aan de optimale werkmethoden op dit vlak van bepaalde landen te bestuderen als basis voor toekomstige hervormingen van het wetgevingskader; 59. betreurt het feit dat de noodzakelijke actualisering van de interpretatieve mededeling over bepaalde aspecten van de bepalingen inzake televisiereclame nog niet is gepubliceerd; 60. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om in 2013 haar interpretatieve mededeling over bepaalde aspecten van de bepalingen inzake televisiereclame te actualiseren; Mediacompetentie 61. neemt kennis van de vaststellingen van de Commissie met betrekking tot het niveau van de mediacompetentie in de lidstaten; 62. merkt op dat de toegang tot kanalen en de keuze van audiovisuele diensten aanzienlijk is toegenomen; 63. benadrukt dat, met het oog op een werkelijk uniforme digitale markt, meer inspanningen geleverd moeten worden ter bevordering van de mediacompetentie van burgers, en verzoekt de Commissie en de lidstaten om mediacompetentie voor alle EU-burgers, in het bijzonder voor kinderen en jongeren te bevorderen door middel van initiatieven en gecoördineerde maatregelen het kritisch begrip van audiovisuele mediadiensten te verbeteren en het openbare debat en de participatie van burgers te stimuleren, en daarbij alle belanghebbenden, in het bijzonder de media-industrie, aan te moedigen tot actieve betrokkenheid; 64. moedigt in het bijzonder de lidstaten aan mediacompetentie en elektronische vaardigheden, vooral op het gebied van digitale media, in hun respectieve onderwijsprogramma's te integreren; Nieuwe uitdagingen 65. betreurt dat de Commissie haar taak van verslaggeving op grond van artikel 33 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten slechts ten dele heeft vervuld, en verlangt een tussentijdse evaluatie voordat het volgende toepassingsverslag van de Commissie verschijnt; 66. verzoekt de lidstaten de samenwerking en coördinatie op te voeren in het kader van het bij artikel 29 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten ingestelde contactcomité, om de efficiëntie en de coherentie van de tenuitvoerlegging te verbeteren; 67. verzoekt de Commissie de ontwikkeling van hybride diensten, met name internettelevisie, in de EU nauwgezet te volgen, en de verschillende vragen die deze diensten oproepen duidelijk aan de orde te stellen in haar groenboek over internettelevisie en aan de hand van een openbare raadpleging verder uit te werken; 68. verzoekt de Commissie, wanneer zij het startsein geeft voor de inspraakrondes over internettelevisie of hybride televisie, de volgende aspecten in aanmerking te nemen: normalisatie, technologische neutraliteit, de uitdaging van gepersonaliseerde diensten, met name voor gehandicapten, problemen in verband met de multi-cloudbeveiliging, toegankelijkheid voor gebruikers, bescherming van kinderen en menselijke waardigheid; 69. roept de Commissie op vooral aandacht te besteden aan de onduidelijkheden rond het gebruik van het begrip 'audiovisuele mediadiensten op afroep' en, met het oog op consistentere EU-wetgeving inzake audiovisuele diensten op afroep en op te verwachten ontwikkelingen op het gebied van mediaconvergentie, dit begrip duidelijker te definiëren, zodat de doelstellingen van de richtlijn audiovisuele mediadiensten op het gebied van regelgeving effectiever kunnen worden gehaald; 70. is er, gezien zowel de marktpraktijken van aanbieders van mediadiensten en platformexploitanten als de voortschrijdende technologische mogelijkheden, van overtuigd dat het niveau van gegevensbescherming in de hele EU verbeterd en gestandaardiseerd moet worden, waarbij anoniem gebruik van audiovisuele mediadiensten de norm moet blijven; o o o 71. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.