Het Europees Parlement, – gezien het verzoek van de plaatsvervangend openbaar aanklager bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Athene tot opheffing van de immuniteit van Ioannis Lagos, dat bij brief van 31 mei 2023 is doorgestuurd door de plaatsvervangend aanklager bij het Hooggerechtshof van Griekenland in verband met mogelijke strafrechtelijke vervolging (Re. ABM: RB 2022/13-EG: 104-23/3) en van de ontvangst waarvan op 14 juni 2023 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Ioannis Lagos te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9-0027/2024 ), A. overwegende dat de plaatsvervangend openbaar aanklager bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Athene een verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit van Ioannis Lagos heeft ingediend om hem strafrechtelijk te kunnen vervolgen wegens een verklaring die hij op het internet heeft geplaatst; B. overwegende dat Ioannis Lagos op 1 maart 2022 op de website van zijn partij een bericht publiceerde waarin naar verluidt publiekelijk wordt aangezet tot geweld of haat jegens een groep mensen geïdentificeerd op basis van nationale afkomst, godsdienst of seksuele geaardheid, wat in strijd is met artikel 1 van Griekse wet nr. 927/1979, zoals gewijzigd bij Griekse wetten nr. 4285/2014 en nr. 4491/2017; C. overwegende dat het Griekse waarnemingscentrum van de Helsinki-akkoorden op 2 maart 2022 de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Athene ter informatie en met het oog op het nemen van de nodige maatregelen in kennis heeft gesteld van het bericht dat Ioannis Lagos de dag ervoor had geplaatst; D. overwegende dat Ioannis Lagos op 1 maart 2022 deelnam aan de stemming in de plenaire vergadering van het Europees Parlement over de ontwerpresolutie over de Russische agressie tegen Oekraïne, en overwegende dat hij diezelfde dag na de stemming op de website van zijn partij een verklaring publiceerde met als titel “Ik zwicht niet, en ik verraad evenmin mijn principes en overtuigingen”, waarin hij de redenen voor de door hem uitgebrachte stem toelichtte; E. overwegende dat Ioannis Lagos zich door het afleggen van die verklaring schuldig zou hebben gemaakt aan het publiekelijk aanzetten tot geweld en haat jegens een groep mensen geïdentificeerd op basis van nationale afkomst, godsdienst of seksuele geaardheid, wat een strafbaar feit vormt uit hoofde van artikel 1 van Griekse wet nr. 927/1979, zoals gewijzigd bij Griekse wetten nr. 4285/2014 en nr. 4491/2017; F. overwegende dat de parlementaire immuniteit geen persoonlijk voorrecht van een lid is, maar een garantie voor de onafhankelijkheid van het Parlement als geheel en van zijn leden; G. overwegende dat het Parlement niet de rol van rechter op zich kan nemen, en overwegende dat een lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden aangemerkt; H. overwegende dat artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie bepaalt dat tegen de leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden, en dat zij evenmin kunnen worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem, die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht; I. overwegende dat een verklaring die een lid buiten het Europees Parlement aflegt, een mening kan vormen die in de uitoefening van hun ambt wordt uitgebracht in de zin van artikel 8 van het Protocol, wanneer zij een subjectieve beoordeling bevat die rechtstreeks en duidelijk verband houdt met de uitoefening van het ambt van het lid in het Europees Parlement; overwegende dat dit derhalve moet worden bepaald door de aard en de inhoud van de verklaring en niet door de plaats waar die is afgelegd; J. overwegende dat het politieke debat waaraan de leden van het Europees Parlement deelnemen in het kader van de uitoefening van hun mandaat, tegenwoordig steeds vaker ook buiten de gebouwen van het Parlement plaatsvindt, onder meer op internet; K. overwegende dat de door Ioannis Lagos gepubliceerde verklaring derhalve onmiskenbaar is afgelegd in zijn hoedanigheid van lid van het Europees Parlement, en dat er een rechtstreeks en duidelijk verband kan worden geacht te bestaan tussen de betrokken verklaring en het parlementaire mandaat van Ioannis Lagos; 1. besluit de immuniteit van Ioannis Lagos niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Griekse Republiek en aan Ioannis Lagos. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek om opheffing van de immuniteit van Georgios Kyrtsos van de openbaar aanklager van het Gerecht van eerste aanleg van Athene in verband met een strafrechtelijke procedure, dat door de plaatsvervangend aanklager van het Hooggerechtshof van Griekenland bij brief van 27 juni 2023 bij het Parlement is ingediend en in de plenaire vergadering van 10 juli 2023 is aangekondigd, – na Georgios Kyrtsos te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9-0028/2024 ), A. overwegende dat de aanklager van het Gerecht van eerste aanleg van Athene heeft verzocht om opheffing van de immuniteit van Georgios Kyrtsos, lid van het Europees Parlement dat voor Griekenland is verkozen, in verband met een strafrechtelijke procedure tegen hem wegens niet-betaling van een bepaald bedrag aan de Griekse staat; B. overwegende dat Georgios Kyrtsos, in zijn hoedanigheid van adjunct-directeur van het bedrijf KMP Ekdotiki Anonimi Etaireia [KMP Publishing plc], ervan wordt beschuldigd een bepaald bedrag aan de Griekse staat niet te hebben betaald; C. overwegende dat de daad die Georgios Kyrtsos naar verluidt heeft gepleegd, een strafbaar feit vormt van niet-betaling van schulden aan de staat overeenkomstig artikel 25, lid 1, onder b), van Griekse wet nr. 1882/90, zoals vervangen door artikel 23, lid 1, van Griekse wet nr. 2523/97, zoals gewijzigd bij artikel 18, lid 2, en artikel 28, leden 2 t/m 4, van Griekse wet nr. 2948/01, aangevuld door artikel 34 van Griekse wet nr. 3016/02, artikel 34, lid 1, van Griekse wet nr. 3220/04 en artikel 3, lid 1, van Griekse wet nr. 3943/11, zoals vervangen door artikel 20 van Griekse wet nr. 4321/15, zoals gewijzigd bij artikel 71, lid 2, van Griekse wet nr. 4174/13, die is toegevoegd met artikel 8 van Griekse wet nr. 4337/15 en aangevuld met artikel 469 van Griekse wet nr. 4619/19; D. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; overwegende dat het vermeende strafbare feit duidelijk geen rechtstreeks verband houdt met de activiteiten van Georgios Kyrtsos als lid van het Europees Parlement, maar wel met zijn functie als manager van zijn krantenbedrijf; E. overwegende dat het bij het vermeende strafbare feit ook niet gaat om een mening of een stem die Georgios Kyrtsos heeft uitgebracht in de uitoefening van zijn ambt als lid van het Europees Parlement als bedoeld in artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; F. overwegende dat artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie bepaalt dat de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend, en op het grondgebied van elke andere lidstaat vrijstelling genieten van aanhouding en gerechtelijke vervolging in welke vorm ook; overwegende dat op deze immuniteit geen beroep kan worden gedaan in geval van ontdekking op heterdaad, terwijl zij evenmin kan verhinderen dat het Europees Parlement het recht uitoefent de immuniteit van een van zijn leden op te heffen; G. overwegende dat in artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek is bepaald dat de leden van het parlement tijdens hun parlementaire ambtsperiode niet kunnen worden vervolgd, gearresteerd, gevangen genomen of op andere wijze aan beperkingen worden onderworpen zonder voorafgaande toestemming van het parlement; H. overwegende dat het Parlement in dit geval geen bewijs van fumus persecutionis heeft gevonden, dat wil zeggen feiten die erop wijzen dat het betrokken gerechtelijk onderzoek is ingesteld met de intentie de politieke activiteiten van het lid als lid van het Europees Parlement schade toe te brengen; I. overwegende dat het uitsluitend aan het Parlement toekomt om in een bepaald geval over de opheffing van de immuniteit te beslissen; overwegende dat het Parlement bij het nemen van het besluit om de immuniteit al dan niet op te heffen redelijkerwijs rekening kan houden met het standpunt van het lid (2) ; overwegende dat Georgios Kyrtsos tijdens zijn hoorzitting heeft verklaard geen bezwaar te hebben tegen de opheffing van zijn parlementaire immuniteit; J. overwegende dat het Parlement niet als een rechtbank kan worden beschouwd en dat het lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden beschouwd (3) ; 1. besluit de immuniteit van Georgios Kyrtsos op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de Griekse autoriteiten en aan Georgios Kyrtsos. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek tot opheffing van de immuniteit van Eva Kaili d.d. 15 december 2022 dat door de Europese hoofdaanklager werd ingediend en van de ontvangst waarvan op 19 januari 2023 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Eva Kaili te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) (1) , en met name artikel 29, lid 2, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (2) , – gezien artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9-0029/2024 ), Α. overwegende dat de Europese hoofdaanklager om de opheffing heeft verzocht van de parlementaire immuniteit van Eva Kaili in het kader van een lopend onderzoek naar feiten die mogelijk het zware strafbare feit vormen van aanzetting tot fraude die schadelijke gevolgen heeft voor de financiële belangen van de EU, met de omstandigheid dat zij herhaaldelijk zouden zijn gepleegd, als gevolg waarvan schade is ontstaan van meer dan 120 000 en 150 000 EUR, waarop een gevangenisstraf staat van 5 tot 15 jaar, zoals bepaald in artikel 46, lid 1, artikel 52, lid 2, en artikel 98, lid 2, van het Griekse wetboek van strafrecht en artikel 4, lid 1, en artikel 4, lid 2, punt b), van wet 2803/2000, in samenhang met artikel 2, lid 1, en artikel 386, lid 2, van het Griekse wetboek van strafrecht, artikel 24, lid 2, en artikel 26, lid 3, van wet 4689/2020; Β. overwegende dat de gedelegeerd Europese aanklager voor Griekenland naar aanleiding van een verslag van OLAF dat door het Europees Openbaar Ministerie is geregistreerd op 1 juli 2021, het onderzoek in kwestie heeft geopend op 8 september 2021; dat de gedelegeerd Europese aanklager die met de zaak is belast, op 12 november 2021 overeenkomstig haar taken OLAF heeft verzocht om overlegging van de documenten in het dossier; dat zij na analyse van de zaak OLAF op 2 februari 2022 om een nader onderzoek heeft verzocht en op 7 februari 2022 om vertaling van de documenten in het dossier van het Engels naar het Grieks; dat OLAF zijn eindverslag en de bewijsstukken heeft ingediend op 8 december 2022 en de bijbehorende vertalingen op 14 december 2022; C. overwegende dat de vermoedelijke onregelmatigheden waarvan Eva Kaili op de hoogte zou zijn geweest, met name betrekking hebben op: D. overwegende dat het Parlement niet als een rechtbank kan worden beschouwd en dat het lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden beschouwd (3) ; E. overwegende dat het gestelde strafbare feit geen betrekking heeft op een mening of stem die Eva Kaili in de uitoefening van haar ambt heeft geuit respectievelijk uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; F. overwegende dat ingevolge artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten die aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun staat worden verleend; G. overwegende dat in artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek onder meer is bepaald dat leden van het parlement tijdens de zittingsperiode niet zonder voorafgaande toestemming van het parlement kunnen worden vervolgd, aangehouden, opgesloten of op enige andere wijze in hun rechten kunnen worden beperkt; H. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; I. overwegende dat het Parlement in deze zaak geen bewijs heeft gevonden dat duidt op fumus persecutionis, dat wil zeggen feiten die erop wijzen dat de betrokken gerechtelijke procedure is ingeleid om de politieke activiteit van het lid en dus van het Europees Parlement te schaden; 1. besluit de immuniteit van Eva Kaili op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan het Europees Openbaar Ministerie en aan Eva Kaili. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2023)0128 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91, lid 1, punt c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0036/2023), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 juni 2023 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A9‑0410/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 6 februari 2024 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2024/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Uniebrede effect van bepaalde ontzeggingen van de rijbevoegdheid (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1, punt c), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) De verbetering van de verkeersveiligheid is een primaire doelstelling van het verkeersbeleid van de Unie. In haar EU-beleidskader voor verkeersveiligheid 2021-2030 (3) heeft de Commissie opnieuw de ambitieuze doelstelling onderschreven om tegen 2050 het aantal doden en zwaargewonden op de wegen van de Unie tot bijna nul terug te dringen (“Vision Zero”) en om op middellange termijn (tegen 2030) het aantal doden en zwaargewonden te halveren. (2) Met het oog op de verbetering van de verkeersveiligheid hebben de ministers van Vervoer van de lidstaten in de Verklaring van Valletta over verkeersveiligheid van 29 maart 2017 ertoe opgeroepen het rechtskader van de Unie inzake verkeersveiligheid te versterken en bijzondere aandacht te besteden aan de noodzaak van samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van ontzeggingen van de rijbevoegdheid voor niet-ingezeten bestuurders. (3) Als gevolg van het vrije verkeer van personen en de toename van het internationale wegverkeer worden ontzeggingen van de rijbevoegdheid vaak opgelegd door andere lidstaten dan die waar de bestuurder gewoonlijk verblijft en die het rijbewijs hebben afgegeven. (4) Tot nu toe kon een andere lidstaat dan de lidstaat waar de bestuurder zijn gewone verblijfplaats heeft, overeenkomstig zijn nationale wetgeving maatregelen nemen als gevolg van onrechtmatig gedrag op zijn grondgebied door de houder van een in een andere lidstaat verkregen rijbewijs, die ertoe leiden dat de erkenning van de geldigheid van door andere lidstaten afgegeven rijbewijzen wordt geweigerd en dus de rijbevoegdheid van de betrokkene wordt beperkt. De werkingssfeer van deze maatregelen is echter beperkt tot het grondgebied van de lidstaat waar het onrechtmatig gedrag heeft plaatsgevonden en de gevolgen ervan zijn beperkt tot de weigering om de geldigheid van dat rijbewijs op dat grondgebied te erkennen. Als de lidstaat die het rijbewijs heeft afgegeven, geen actie onderneemt, blijft dit rijbewijs dus geldig in alle andere lidstaten. Een dergelijk scenario verhindert echter dat een hoger niveau van verkeersveiligheid in de Unie wordt bereikt. Bestuurders aan wie een ontzegging van de rijbevoegdheid is opgelegd in een andere lidstaat dan die welke het rijbewijs heeft afgegeven, mogen niet aan de gevolgen van een dergelijke maatregel ontsnappen wanneer zij zich in een andere lidstaat dan de lidstaat van de overtreding bevinden. (5) Om een hoog niveau van bescherming van alle weggebruikers in de Unie te waarborgen, moeten specifieke regels worden vastgesteld om een Uniebreed effect te verlenen aan ontzeggingen van de rijbevoegdheid die zijn opgelegd door een andere lidstaat dan die welke het rijbewijs van de overtreder heeft afgegeven en die het gevolg zijn van ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen. (6) De uitvoering van deze richtlijn mag moet echter in overeenstemming zijn met het subsidiariteitsbeginsel en mag geen harmonisatie vereisen van de nationale voorschriften betreffende de definitie van verkeersovertredingen, de juridische aard ervan en de toepasselijke sancties voor dergelijke overtredingen. Bijgevolg moet het Uniebrede effect van ontzeggingen van de rijbevoegdheid worden nagestreefd ongeacht het feit of de nationale maatregelen in de lidstaat van de overtreding als bestuursrechtelijk dan wel strafrechtelijk worden bestempeld. Bij de toepassing van een Uniebrede ontzegging van de rijbevoegdheid, binnen de bestaande wettelijke grenzen van de nationale regels ter zake, moeten de lidstaten ernaar streven hun besluiten zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen. [Am. 1] (7) Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de regels inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken en inzake de wederzijdse erkenning van daarmee verband houdende rechterlijke beslissingen. Zij mag ook geen afbreuk doen aan de mogelijkheid voor de rechterlijke autoriteiten van de lidstaten om beslissingen die zij hebben genomen, met name beslissingen van strafrechtelijke aard, ten uitvoer te leggen. (8) Het precieze doel van deze richtlijn is de Unie in staat te stellen de verkeersveiligheid in de hele Unie te verbeteren. Zoals het Hof van Justitie heeft geoordeeld, maken maatregelen ter verbetering van de verkeersveiligheid deel uit van het vervoersbeleid en kunnen zij worden vastgesteld op basis van artikel 91, lid 1, punt c), van het Verdrag (4) , voor zover het gaat om “maatregelen die de veiligheid van het vervoer kunnen verbeteren” in de zin van deze bepaling (5) . (9) Ontzeggingen van de rijbevoegdheid als gevolg van ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen kunnen bestaan uit de intrekking, beperking of schorsing van het rijbewijs of de rijbevoegdheid van de overtreder. Wanneer de overtreding is begaan in de lidstaat die het rijbewijs heeft afgegeven, kunnen ze ook bestaan uit de annulering ervan. Het Uniebrede effect van de ontzegging van de rijbevoegdheid moet worden bereikt door de toepassing van al deze maatregelen door de lidstaat die het rijbewijs heeft afgegeven. (10) Aangezien rijden onder invloed van drank (rijden met een alcoholgehalte in het bloed dat de bij wet toegestane maximumwaarde overschrijdt), te snel rijden (d.w.z. overschrijding van de geldende snelheidslimieten voor de weg of het type voertuig in kwestie) en rijden onder invloed van drugs en psychoactieve stoffen de belangrijkste oorzaken zijn van verkeersongevallen en verkeersdoden in de Unie, moet de grootst mogelijke zorgvuldigheid worden betracht voor gevallen die verband houden met deze overtredingen, die derhalve voor de toepassing van deze richtlijn als “ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen” moeten worden beschouwd. Bovendien moeten verkeersovertredingen die de dood of ernstig lichamelijk letsel van het slachtoffer tot gevolg hebben, ook als zodanig worden beschouwd, gezien de ernst ervan. Hetzelfde moet ook gelden voor rijden zonder een geldig rijbewijs. [Am. 2] (11) Ontzeggingen van de rijbevoegdheid die door een lidstaat worden opgelegd aan een persoon die zijn gewone verblijfplaats in de zin van artikel 17 van [NIEUWE RIJBEWIJSRICHTLIJN] niet in die lidstaat heeft en houder is van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs, moeten op het volledige grondgebied van de Unie gevolgen hebben die vergelijkbaar zijn met de ontzeggingen van de rijbevoegdheid die worden opgelegd aan personen die houder zijn van een door die lidstaat afgegeven rijbewijs. In het licht van het beginsel van procedurele autonomie moeten de lidstaten vrij kunnen beslissen hoe zij die doelstelling het best kunnen verwezenlijken in overeenstemming met hun nationale recht. Er dient evenwel rekening te worden gehouden met het feit dat, wanneer een lidstaat een ontzegging van de rijbevoegdheid oplegt aan een persoon die zijn gewone verblijfplaats in die lidstaat heeft maar in het bezit is van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs, de eerste lidstaat het recht heeft om het rijbewijs in te wisselen met het oog op de toepassing van die ontzegging van rijbevoegdheid overeenkomstig artikel 11, lid 2, van [NIEUWE RIJBEWIJSRICHTLIJN]. (12) De lidstaat die de ontzegging van de rijbevoegdheid heeft opgelegd (“lidstaat van de overtreding”) moet de lidstaat die het rijbewijs van de betrokkene heeft afgegeven (“lidstaat van afgifte”) in kennis stellen van elke ontzegging van de rijbevoegdheid die voor een periode van één maand of meer aan die persoon is opgelegd, teneinde de nodige procedures in gang te zetten om het Uniebrede effect van de ontzegging van de rijbevoegdheid te waarborgen. Deze kennisgeving moet uiterlijk tien werkdagen na het besluit tot ontzegging van de rijbevoegdheid worden doorgegeven door middel van een standaardcertificaat, teneinde een naadloze, betrouwbare en doeltreffende uitwisseling van informatie tussen de lidstaten te waarborgen. De doorgifte van het certificaat en de uitwisseling van andere vereiste informatie tussen de nationale contactpunten van de lidstaten met betrekking tot de toepassing van deze richtlijn moeten plaatsvinden via het EU-rijbewijsnetwerk (RESPER). [Am. 3] (13) Het standaardcertificaat moet een minimumreeks gegevens bevatten die de correcte uitvoering van deze richtlijn mogelijk maken, namelijk de autoriteit van de lidstaat van de overtreding die de ontzegging van de rijbevoegdheid oplegt, een omschrijving van de ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding die is begaan, de daaruit voortvloeiende ontzegging van de rijbevoegdheid, de persoonsgegevens van de betrokken persoon en de procedures die worden gevolgd voor het opleggen van de ontzegging van de rijbevoegdheid. Een dergelijk certificaat moet ook worden vertaald in een officiële taal van de lidstaat van afgifte of in een andere taal die de lidstaat van afgifte heeft aanvaard, zodat het snel kan worden verwerkt door de geadresseerde. Door alleen deze informatie te verstrekken, kan het standaardcertificaat de doeltreffendheid waarborgen zonder dat de lidstaten verplicht zijn niet evenredige of buitensporige hoeveelheden informatie te delen. [Am. 4] (14) Het opleggen van ontzeggingen van de rijbevoegdheid als gevolg van onrechtmatig gedrag draagt bij tot het waarborgen van een hoog niveau van verkeersveiligheid in de Unie. Op basis van het beginsel van onderlinge erkenning van in de lidstaten afgegeven rijbewijzen worden maatregelen betreffende de intrekking, annulering, schorsing of beperking van een door de lidstaat van afgifte afgegeven rijbewijs automatisch door alle andere lidstaten erkend. Dienovereenkomstig moet van de lidstaat van afgifte worden verlangd dat hij ervoor zorgt dat ontzeggingen van de rijbevoegdheid die door andere lidstaten zijn vastgesteld, door alle lidstaten worden erkend. Daarom moet de lidstaat van afgifte, na kennisgeving van de opgelegde ontzegging van de rijbevoegdheid, en tenzij een vrijstellingsgrond van toepassing is of wordt ingeroepen, passende maatregelen nemen om het effect van de ontzegging van de rijbevoegdheid uit te breiden tot de Unie. (15) De maatregel die door de lidstaat van afgifte wordt genomen, moet variëren naar gelang van de specifieke aard van de ontzegging van de rijbevoegdheid. Aangezien intrekking, schorsing of beperking van een rijbewijs of rijbevoegdheid noodzakelijkerwijs verschillende gevolgen heeft, moeten daarvoor verschillende procedures worden toegepast overeenkomstig de bevoegdheden van de betrokken lidstaten. Met name wat de intrekking betreft, moet de betrokkene het rijbewijs of de rijbevoegdheid kunnen terugkrijgen overeenkomstig de regels die in de lidstaat van afgifte in dezelfde omstandigheden van toepassing zijn. Wat de schorsing of beperking betreft, moet ervoor worden gezorgd dat alleen de duur van dergelijke maatregelen een Uniebreed effect krijgt, zelfs wanneer de ontzegging van de rijbevoegdheid in aanvullende voorwaarden voorziet, omdat het hoofddoel van die maatregelen is om de betrokkene tijdelijk of gedeeltelijk te beletten te rijden en niet om te bepalen hoe die persoon zijn rijbevoegdheid in de lidstaat van afgifte moet terugkrijgen. (16) In beginsel mag de mogelijkheid voor de lidstaten om ontzeggingen van de rijbevoegdheid op hun grondgebied toe te passen, niet worden beperkt door deze richtlijn. Bijgevolg moet de lidstaat van de overtreding, in overeenstemming met zijn nationale voorschriften en met gevolgen die beperkt zijn tot zijn grondgebied, ontzeggingen van de rijbevoegdheid kunnen blijven toepassen, alsmede eventuele aanvullende voorwaarden die op grond daarvan zijn vastgesteld, totdat de betrokkene daaraan voldoet. (17) Het is echter ook belangrijk rekening te houden met het feit dat de beoordeling van de naleving van de in het Unierecht vastgestelde vereisten voor het verkrijgen van een rijbewijs tot de bevoegdheid van de lidstaat van afgifte behoort. De toepassing van aanvullende voorwaarden in de lidstaat van afgifte mag evenmin leiden tot duplicatie van de vereisten waaraan een betrokkene moet voldoen om aan te tonen dat het opnieuw verkrijgen van een rijbewijs of rijbevoegdheid geen gevaar oplevert voor de verkeersveiligheid in de Unie. In het licht daarvan moet, wanneer de lidstaat van afgifte maatregelen heeft genomen om het Uniebrede effect van de ontzegging van de rijbevoegdheid te waarborgen en vervolgens opnieuw heeft beoordeeld of de betrokkene geschikt is om een rijbewijs of rijbevoegdheid terug te krijgen, die beoordeling in de hele Unie en dus ook in de lidstaat van de overtreding worden erkend. (18) De toepassing van maatregelen door de lidstaat van afgifte moet tot doel hebben ervoor te zorgen dat een ontzegging van de rijbevoegdheid een Uniebreed effect heeft en mag geen nieuwe beoordeling vereisen van de feiten die tot de ontzegging hebben geleid. Om echter te waarborgen dat het Uniebrede effect niet in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, de grondrechten of de uitzonderingen waarin het recht van de lidstaat van afgifte voorziet, moeten bepaalde gronden worden vastgesteld die de lidstaat van afgifte vrijstellen van de verplichting om maatregelen vast te stellen. (19) In het belang van de verkeersveiligheid en om de betrokkene en de lidstaat van de overtreding rechtszekerheid te bieden, moet de lidstaat van afgifte ervoor zorgen dat het Uniebrede effect van de ontzegging van de rijbevoegdheid zo spoedig mogelijk, en in elk geval uiterlijk 15 dagen nadat hij van de ontzegging in kennis is gesteld, wordt toegepast, of een vrijstellingsgrond toepassen. Dit mag geen afbreuk doen aan situaties waarin uitzonderlijke omstandigheden de naleving van die termijn in de weg staan. Zelfs in dergelijke uitzonderlijke gevallen moet de lidstaat van afgifte echter onverwijld optreden en de lidstaat van de overtreding in kennis stellen van de duur en de reden van de vertraging. (20) Een goede uitvoering van deze richtlijn vereist nauwe, snelle en doeltreffende communicatie tussen de betrokken bevoegde nationale autoriteiten. De bevoegde nationale autoriteiten van de betrokken lidstaten moeten daarom zo nodig met passende middelen met elkaar overleggen. Bovendien moeten zowel de lidstaat van afgifte als de lidstaat van de overtreding in specifieke welomschreven gevallen elkaar onverwijld belangrijke informatie verstrekken met betrekking tot de toepassing van deze richtlijn . Dit moet het geval zijn voor , en uiterlijk tien werkdagen na een besluit over de vaststelling van maatregelen die een Uniebreed effect verlenen aan ontzeggingen van de rijbevoegdheid, besluiten of een besluit over vrijstellingsgronden, de beëindiging van ontzeggingen van de rijbevoegdheid en alle omstandigheden die van invloed zijn op de oorspronkelijk opgelegde ontzeggingen van de rijbevoegdheid. [Am. 5] (21) Nadat de lidstaat van afgifte in kennis is gesteld van een ontzegging van de rijbevoegdheid en er een Uniebreed effect aan heeft gegeven, moet hij de betrokkene daarvan onverwijld uiterlijk zeven werkdagen na deze kennisgeving in kennis stellen, zodat de grondrechten, zoals het recht om te worden gehoord en de besluiten te kunnen aanvechten bij de bevoegde nationale rechterlijke instanties, kunnen worden uitgeoefend. [Am. 6] (22) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat tegen uit hoofde van deze richtlijn genomen besluiten passende rechtsmiddelen voorhanden zijn, die gelijkwaardig zijn aan die welke in soortgelijke nationale gevallen beschikbaar zijn, en dat tijdig informatie over dergelijke rechtsmiddelen wordt verstrekt zodat ze doeltreffend kunnen worden uitgeoefend. Er moet echter worden verduidelijkt dat de overeenkomstig artikel 4, lid 1, gemelde ontzegging van rijbevoegdheid alleen kan worden aangevochten in het kader van een rechtsgeding dat wordt ingesteld in de lidstaat van de overtreding. (23) De bescherming van natuurlijke personen bij de verwerking van hun persoonsgegevens is een grondrecht. Krachtens artikel 8, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (6) en artikel 16, lid 1, van het Verdrag heeft eenieder recht op bescherming van zijn persoonsgegevens. De relevante Uniewetgeving, namelijk Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (7) en Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad (8) , moet van toepassing zijn op de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze richtlijn, overeenkomstig het respectieve toepassingsgebied ervan. (24) Deze richtlijn stelt de rechtsgrondslag vast voor de uitwisseling van persoonsgegevens met het oog op de tenuitvoerlegging van door een andere lidstaat dan de lidstaat van afgifte opgelegde ontzeggingen van de rijbevoegdheid. Deze rechtsgrondslag is in overeenstemming met artikel 6, lid 1, punt c), en, indien van toepassing, artikel 10 van Verordening (EU) 2016/679, en artikel 8 van Richtlijn (EU) 2016/680. De met de lidstaat van afgifte uit te wisselen persoonsgegevens moeten beperkt blijven tot wat nodig is om te voldoen aan de verplichtingen van deze richtlijn. (25) Om een naadloze, betrouwbare en doeltreffende uitwisseling van informatie via RESPER te waarborgen, moeten alle lidstaten een nationaal contactpunt aanwijzen voor de toepassing van deze richtlijn. Zij moeten er voorts voor zorgen dat hun respectieve nationale contactpunten samenwerken met de relevante autoriteiten die betrokken zijn bij de handhaving van de onder deze richtlijn vallende ontzeggingen van de rijbevoegdheid, met name om ervoor te zorgen dat alle nodige informatie tijdig wordt gedeeld. [Am. 7] (26) De lidstaten verzamelen regelmatig uitgebreide statistieken over de toepassing van deze richtlijn en doen deze jaarlijks aan de Commissie toekomen. Op basis van deze en andere informatie moet de Commissie het effect van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn op de verkeersveiligheid evalueren en om de vijf jaar een verslag over de resultaten van die evaluatie indienen bij het Europees Parlement en de Raad, in voorkomend geval vergezeld van wetgevingsvoorstellen tot wijziging ervan. (26 bis) Tijdens de voorbereidingen op de herziening van deze richtlijn moet de Commissie er zoveel mogelijk rekening mee houden dat lidstaten met verschillende geografische en maatschappelijke uitdagingen worden geconfronteerd wanneer ze de verkeersveiligheid trachten te verbeteren. Hoewel sommige lidstaten met succes de zogenaamde strafpuntensystemen inzetten om de verkeersregels te proberen handhaven, kiezen andere lidstaten voor andere methoden, bijvoorbeeld door onmiddellijk strengere sancties op te leggen of meer werk te maken van gerichte handhavings- en preventiecampagnes. Daarnaast moet ook rekening worden gehouden met het feit dat strafpuntensystemen onderling aanzienlijk kunnen verschillen tussen de lidstaten die ervoor kiezen een dergelijk systeem toe te passen. In dit verband moeten er middelen en aandacht worden besteed aan andere maatregelen ter verbetering van de verkeersveiligheid en moet het aan de lidstaten worden overgelaten om de verschillende uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd, aan te pakken op de manier die zij het meest doeltreffend achten. [Am. 51] (27) De toepassing van deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit andere toepasselijke wetgeving van de Unie in strafzaken, met name Kaderbesluit 2008/947/JBZ van de Raad (9) en Kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad (10) , of de rechten van verdachten en beklaagden als bedoeld in Richtlijn 2010/64/EU (11) , Richtlijn 2012/13/EU (12) , Richtlijn 2013/48/EU (13) , Richtlijn (EU) 2016/343 (14) , Richtlijn (EU) 2016/800 (15) en Richtlijn (EU) 2016/1919 van het Europees Parlement en de Raad (16) . (28) De lidstaten moeten bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen met andere lidstaten kunnen sluiten om het bij deze richtlijn ingestelde systeem aan te vullen en te vergemakkelijken. Zij mogen dit echter alleen doen voor zover deze overeenkomsten of regelingen een uitbreiding van de bepalingen van deze richtlijn mogelijk maken en de procedures voor het geven van een Uniebreed effect aan ontzeggingen van de rijbevoegdheid helpen vereenvoudigen of vergemakkelijken, en derhalve voor zover zij een hoger niveau van verkeersveiligheid mogelijk maken. (29) Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze richtlijn te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om het model en de inhoud van het standaardcertificaat voor het meedelen van een ontzegging van de rijbevoegdheid vast te stellen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (17) . (30) Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk ervoor te zorgen dat besluiten waarbij ontzeggingen van de rijbevoegdheid worden opgelegd die het gevolg zijn van ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen, een Uniebreed effect hebben, met als doel de verkeersveiligheid in de hele Unie te verbeteren, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen van deze richtlijn beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen (18) . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken. (31) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad (19) en heeft op [DD/MM/YYYY] advies uitgebracht, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel en onderwerp Deze richtlijn heeft tot doel alle weggebruikers in de Unie een hoog niveau van bescherming te bieden. Daartoe worden regels vastgesteld die voorzien in een Uniebreed effect van ontzeggingen van de rijbevoegdheid voor ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen die zijn begaan in een andere lidstaat dan die welke het rijbewijs van de betrokkene heeft afgegeven. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: (1) “ontzegging van de rijbevoegdheid”: elke beslissing in verband met het begaan van een ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding, die leidt tot de intrekking, beperking of schorsing van het rijbewijs of de rijbevoegdheid van een bestuurder van een motorvoertuig waartegen geen beroep meer mogelijk is, ongeacht of het gaat om een primaire, secundaire of aanvullende sanctie dan wel om een veiligheidsmaatregel en ongeacht of het om een administratieve dan wel strafrechtelijke maatregel gaat; (2) “intrekking”: de intrekking van het rijbewijs of de rijbevoegdheid of van de erkenning daarvan; (3) “schorsing”: de tijdelijke beperking van de geldigheid van het rijbewijs of de rijbevoegdheid of van de erkenning daarvan, voor een vaste termijn periode en/of met aanvullende voorwaarden; [Am. 9] (4) “beperking”: de tijdelijke beperking van de geldigheid van het rijbewijs of de rijbevoegdheid of van de erkenning daarvan, voor een vaste termijn en/of met aanvullende voorwaarden; (5) “aanvullende voorwaarden”: andere voorwaarden dan het verstrijken van een bepaalde periode waaraan een persoon op wie een ontzegging van de rijbevoegdheid betrekking heeft, moet voldoen om zijn rijbevoegdheid of rijbewijs terug te krijgen; (6) “lidstaat van de overtreding”: de lidstaat op het grondgebied waarvan de verkeersovertreding die tot ontzegging van de rijbevoegdheid heeft geleid, is begaan, en waar de betreffende waar een ontzegging van de rijbevoegdheid is uitgevaardigd; [Am. 10] (7) “lidstaat van afgifte”: de lidstaat die het rijbewijs van de betrokkene heeft afgegeven en waaraan een ontzegging van de rijbevoegdheid wordt doorgegeven overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn; (8) “motorvoertuig”: een gemotoriseerd voertuig zoals gedefinieerd in artikel 2, punt (4), van [NIEUWE RIJBEWIJSRICHTLIJN]; (9) “rijbewijs”: een rijbewijs zoals gedefinieerd in artikel 2, punt (1), van [NIEUWE RIJBEWIJSRICHTLIJN]; (10) “ betrokkene aansprakelijke ”: de natuurlijke persoon aan wie een ontzegging van de rijbevoegdheid is opgelegd; [Am. 11] (11) “ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding”: a) rijden onder invloed van drank, als gedefinieerd in artikel 3, punt g), van Richtlijn (EU) 2015/413 van het Europees Parlement en de Raad (20) ; b) rijden met een te hoge snelheid, zoals gedefinieerd in artikel 3, punt d), van Richtlijn (EU) 2015/413; c) rijden onder invloed van drugs, zoals gedefinieerd in artikel 3, punt h), van Richtlijn (EU) 2015/413; d) een gedraging die in strijd is met de verkeersregels en die de dood of ernstig lichamelijk letsel heeft veroorzaakt; d bis) rijden zonder geldig rijbewijs zoals omschreven in Richtlijn 2006/126/EG; [Am. 12] (12) “gewone verblijfplaats”: de gewone verblijfplaats in de zin van artikel 17 van [NIEUWE RIJBEWIJSRICHTLIJN]. Artikel 3 Uniebreed effect van ontzeggingen van de rijbevoegdheid De lidstaten zorgen ervoor dat een ontzegging van de rijbevoegdheid die door een lidstaat is opgelegd aan een persoon die al dan niet zijn gewone verblijfplaats in die lidstaat of een andere lidstaat heeft en houder is van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs of aan een persoon die niet in het bezit is van een rijbewijs en die niet zijn gewone verblijfplaats in die lidstaat heeft , overeenkomstig deze richtlijn effect heeft op het volledige grondgebied van de Unie. [Am. 13] Artikel 4 Verplichting tot kennisgeving van een ontzegging van de rijbevoegdheid 1. De lidstaat van de overtreding stelt de lidstaat van afgifte in kennis , uiterlijk tien werkdagen na elk besluit tot oplegging van een van elke ontzegging van de rijbevoegdheid die voor een periode van één maand of meer wordt opgelegd aan een persoon die niet zijn gewone verblijfplaats heeft in de lidstaat van de overtreding en die houder is van een rijbewijs dat is afgegeven door de lidstaat van afgifte. De lidstaat van de overtreding stelt de betrokkene ook in kennis indien hij zijn gewone verblijfplaats niet in de lidstaat van afgifte heeft. [Am. 14] 2. De in lid 1 bedoelde kennisgeving wordt gedaan door middel van een standaardcertificaat als bedoeld in artikel 5 en volgens de procedure van lid 3. 3. Het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding vult het certificaat in, ondertekent het en zendt het rechtstreeks toe aan het nationale contactpunt van de lidstaat van afgifte, dat het doorzendt naar de autoriteit die bevoegd is om ervoor te zorgen dat de ontzegging van de rijbevoegdheid een Uniebreed effect krijgt. Het rijbewijs van de betrokkene, wanneer het ingeval dit in beslag is genomen, en het oorspronkelijke besluit tot ontzegging van de rijbevoegdheid of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan worden eveneens door het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding toegezonden aan het nationale contactpunt van de lidstaat van afgifte. De lidstaat van de overtreding is niet verplicht het oorspronkelijke besluit of het voor eensluidend gewaarmerkt afschrift ervan te vertalen. [Am. 15] Artikel 5 Standaardcertificaat en wijze van verzending 1. Vóór ... [de in artikel 19 vastgestelde omzettingsdatum] stelt de Commissie door middel van een uitvoeringshandeling het formaat en de inhoud van het standaardcertificaat voor de kennisgeving van een ontzegging van de rijbevoegdheid vast. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 17, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 2. Het certificaat bevat de volgende informatie: a) informatie over de autoriteit die de ontzegging van de rijbevoegdheid heeft opgelegd in de lidstaat van de overtreding; b) de beschrijving van de ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding en de feiten en oorzaken die hebben geleid tot het opleggen van een ontzegging van de rijbevoegdheid; [Am. 16] c) de naam en het adres van de betrokkene , alsmede en het nummer van het zijn of haar rijbewijs en , in voorkomend geval, de nationale identificatiedocumenten , waarbij andere persoonsgegevens in verband met het nationale identificatiedocument van de betrokkene, indien beschikbaar betrokken persoon vertrouwelijk dienen te blijven ; [Am. 17] d) de toepasselijke wettelijke bepalingen van de lidstaat van de overtreding; e) de gevolgde procedures en de precieze reikwijdte en inhoud van de ontzegging van de rijbevoegdheid, met inbegrip van, indien van toepassing, de datum waarop de schorsing of beperking ophoudt van kracht te zijn, en eventuele aanvullende voorwaarden die door de lidstaat van de overtreding zijn vastgesteld; f) in voorkomend geval, de termijn (in dagen) van de door de lidstaat van de overtreding opgelegde ontzegging van de rijbevoegdheid, waaraan reeds is voldaan in die lidstaat. f bis) het recht om tegen de beslissing beroep in te stellen bij de rechtbank overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat van de overtreding. [Am. 18] 3. De lidstaat van de overtreding verstrekt de lidstaat van afgifte een vertaling van het certificaat in een officiële taal van de lidstaat van afgifte of in een andere taal die de lidstaat van afgifte overeenkomstig lid 4 heeft aanvaard. 4. Elke lidstaat kan te allen tijde in een bij de Commissie ingediende verklaring meedelen dat hij vertalingen van certificaten aanvaardt in één of meer andere officiële talen van de Unie dan de officiële taal of talen van die lidstaat. Deze verklaring kan te allen tijde worden ingetrokken. De Commissie stelt de verklaringen en eventuele intrekkingen daarvan ter beschikking van alle lidstaten. 5. Het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding zendt het certificaat door aan het nationale contactpunt van de lidstaat van afgifte via het in artikel 19, lid 1, van [NIEUWE RIJBEWIJSRICHTLIJN] bedoelde EU-rijbewijsnetwerk (“RESPER”). 5 bis. De nationale contactpunten van de lidstaat van de overtreding en de lidstaat van afgifte maken ook gebruik van RESPER voor de uitwisseling de overeenkomstig de artikelen 8, 9, 10, 11, 12, 14 en 15 te verstrekken informatie. De Commissie ziet erop toe dat RESPER over de nodige middelen beschikt om deze taak te vervullen. [Am. 19] Artikel 6 Het Uniebrede effect van ontzeggingen van de rijbevoegdheid handhaven 1. Na de kennisgeving van een ontzegging van de rijbevoegdheid overeenkomstig artikel 4, lid 1, en tenzij een in artikel 8 vastgestelde vrijstellingsgrond van toepassing is, neemt de lidstaat van afgifte passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de ontzegging van de rijbevoegdheid een Uniebreed effect heeft. 2. Wanneer de ontzegging van de rijbevoegdheid bestaat uit leidt tot een intrekking, voldoen de door neemt de lidstaat van afgifte genomen de volgende maatregelen aan de volgende voorwaarden : [Am. 20] a) de lidstaat van afgifte trekt het rijbewijs of de rijbevoegdheid van de betrokkene in; b) de betrokkene kan het rijbewijs of de rijbevoegdheid terugkrijgen overeenkomstig de nationale regels van de lidstaat van afgifte; [Am. 21] c) indien de betrokkene reeds in de lidstaat van de overtreding voldaan heeft aan een deel van de aanvullende voorwaarden om zijn rijbevoegdheid terug te krijgen, houdt de lidstaat van afgifte daar zoveel mogelijk rekening mee. c bis) indien het land van de gewone verblijfplaats, zoals gedefinieerd in artikel 12 van Richtlijn 2006/126/EG, verschilt van het land van afgifte, wordt het omwisselen van het rijbewijs van de bestuurder vergemakkelijkt. [Am. 22] De betrokkene kan het rijbewijs of de rijbevoegdheid terugkrijgen overeenkomstig de nationale regels van de lidstaat van afgifte. [Am. 23] 3. Wanneer de ontzegging van de rijbevoegdheid bestaat uit leidt tot een schorsing of beperking, voldoen de door neemt de lidstaat van afgifte genomen de volgende maatregelen aan de volgende voorwaarden : [Am. 24] a) de lidstaat van afgifte schorst of beperkt de geldigheid van het rijbewijs of de rijbevoegdheid van de betrokkene tot de datum waarop de schorsing of beperking die door de lidstaat van de overtreding is opgelegd en waarvan kennis is gegeven, ophoudt effect te sorteren; b) indien de schorsing of beperking die door de lidstaat van de overtreding is opgelegd en waarvan kennis is gegeven, afhankelijk is van zowel het verstrijken van een vaste termijn periode als de vervulling van aanvullende voorwaarden, houdt de lidstaat van afgifte alleen rekening met de vaste termijn periode ; [Am. 25] c) wanneer een beperking wordt opgelegd en meegedeeld door de lidstaat van de overtreding, wordt hiermee rekening gehouden voor zover dit verenigbaar is met het recht van de lidstaat van afgifte wat de aard of de duur ervan betreft. 3 bis. De lidstaat van afgifte streeft ernaar ervoor te zorgen dat, binnen de bestaande wettelijke grenzen van de nationale regels, de uit hoofde van de leden 2 en 3 genomen maatregelen met betrekking tot ontzeggingen van de rijbevoegdheid zoveel mogelijk zijn afgestemd op de overeenkomstige maatregelen die door de lidstaat van de overtreding zijn opgelegd. [Am. 26] 4. Onverminderd de in artikel 8, lid 1, punt a), vastgestelde vrijstellingsgrond is de lidstaat van afgifte bij de vaststelling van maatregelen uit hoofde van dit artikel gebonden aan en vertrouwt hij op de door de lidstaat van de overtreding overeenkomstig artikel 5 verstrekte informatie en feiten. Artikel 7 Gevolgen van ontzeggingen van de rijbevoegdheid in de lidstaat van de overtreding 1. Deze richtlijn belet de lidstaat van de overtreding niet de ontzegging van de rijbevoegdheid op zijn grondgebied en overeenkomstig zijn nationale voorschriften uit te voeren. 2. Wanneer de lidstaat van afgifte overeenkomstig artikel 4, lid 1, in kennis is gesteld van een ontzegging van de rijbevoegdheid met aanvullende voorwaarden, kan de lidstaat van de overtreding een dergelijke ontzegging op zijn grondgebied blijven toepassen totdat de betrokkene aan die voorwaarden voldoet. 3. Aan een ontzegging van de rijbevoegdheid gekoppelde aanvullende voorwaarden die zijn meegedeeld overeenkomstig artikel 4, lid 1, worden geacht te zijn vervuld door de lidstaat van de overtreding als de lidstaat van afgifte oordeelt dat de betrokkene voldoet heeft voldaan aan de voorwaarden die in de lidstaat van afgifte gelden om zijn rijbevoegdheid of rijbewijs terug te krijgen of om een nieuw te kunnen aanvragen. In dit geval is de lidstaat van de overtreding gebonden aan de positieve beoordeling van de lidstaat van afgifte en de effecten daarvan. De lidstaat van de overtreding mag de aanvullende voorwaarden derhalve niet langer toepassen. De lidstaat van de overtreding kan de ontzegging van de rijbevoegdheid echter tot het einde van de duur ervan op zijn grondgebied blijven toepassen. [Am. 27] Artikel 8 Vrijstellingsgronden 1. De lidstaat van afgifte neemt de in artikel 6, lid 1, bedoelde maatregelen niet wanneer: a) het in artikel 5 bedoelde certificaat onvolledig of kennelijk onjuist is en de ontbrekende of de juiste informatie niet overeenkomstig lid 3 van dit artikel is verstrekt; b) de ontzegging van de rijbevoegdheid reeds volledig ten uitvoer is gelegd in de lidstaat van de overtreding; c) de ontzegging van de rijbevoegdheid is verjaard overeenkomstig het recht van de lidstaat van afgifte; d) het recht van de lidstaat van afgifte voorziet in voorrechten of immuniteiten die de tenuitvoerlegging van de ontzegging van de rijbevoegdheid verhinderen; [Am. 28] e) op het ogenblik dat de in artikel 6, lid 3, bedoelde maatregelen worden vastgesteld, de resterende duur van de schorsing of beperking die in acht moet worden genomen op grond van de ontzegging van de rijbevoegdheid, minder dan één maand bedraagt; f) een gerechtelijke procedure heeft plaatsgevonden en de betrokkene volgens het certificaat niet persoonlijk is verschenen op het proces dat heeft geleid tot de vaststelling van de ontzegging van de rijbevoegdheid, tenzij in het certificaat wordt vermeld dat zich, overeenkomstig verdere in het recht van de lidstaat van de overtreding vastgestelde procedurevoorschriften, een van de volgende omstandigheden heeft voorgedaan: i) de betrokkene is tijdig persoonlijk gedagvaard en is dus op de hoogte gebracht van de dag en plaats van de rechtszaak die tot de ontzegging van de rijbevoegdheid heeft geleid, of is anderszins officieel in kennis is gesteld van de geplande dag en plaats van die rechtszaak, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat die persoon op de hoogte was van de geplande rechtszaak en tijdig ervan in kennis was gesteld dat een ontzegging van de rijbevoegdheid kon worden uitgevaardigd als hij niet op de zitting verscheen; ii) de betrokkene was op de hoogte van de geplande rechtszaak en heeft een zelfgekozen of door de staat toegewezen advocaat gemachtigd zijn verdediging te voeren, en werd tijdens de zitting ook daadwerkelijk door die advocaat verdedigd; of iii) nadat de ontzegging van de rijbevoegdheid aan de betrokkene was betekend en hij uitdrukkelijk was geïnformeerd over zijn recht op een nieuw proces of een beroepsprocedure, waarbij hij het recht zou hebben aanwezig te zijn en waarbij de zaak opnieuw ten gronde kon worden behandeld, met inbegrip van het onderzoek van nieuw bewijsmateriaal, en dat ertoe kon leiden dat de oorspronkelijke ontzegging van de rijbevoegdheid teniet kon worden gedaan, heeft hij uitdrukkelijk te kennen gegeven dat hij de ontzegging van de rijbevoegdheid niet betwist of heeft hij niet binnen de voorgeschreven termijn om een nieuw proces of een beroepsprocedure verzocht; g) er in buitengewone omstandigheden redenen zijn om op basis van specifiek en objectief bewijs aan te nemen dat de uitvoering van de ontzegging van de rijbevoegdheid in de specifieke omstandigheden van dat geval een schending van een in het Handvest neergelegd grondrecht zou inhouden. 2. De lidstaat van afgifte kan besluiten ook de volgende vrijstellingsgronden toe te passen: a) de ontzegging van de rijbevoegdheid heeft betrekking op een ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding die, op basis van de overeenkomstig artikel 4, lid 1, meegedeelde informatie, niet zou worden bestraft met een ontzegging van de rijbevoegdheid krachtens het recht van de lidstaat van afgifte; b) de ontzegging van de rijbevoegdheid werd uitsluitend opgelegd wegens rijden met te hoge snelheid en de in de lidstaat van de overtreding geldende snelheidsbeperkingen , op voorwaarde dat de snelheidslimiet op de weg waar de snelheidsoverschrijding plaatsvond duidelijk was afgebakend, in het geval van wegen binnen de bebouwde kom met minder dan 30 km/u en in het geval van wegen buiten de bebouwde kom werden met minder dan 50 km/h km/u werd overschreden; [Am. 29] c) volgens het recht van de lidstaat van afgifte kan de betrokkene wegens zijn leeftijd niet aansprakelijk worden gesteld voor de ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding waarvoor de ontzegging van de rijbevoegdheid is uitgevaardigd. 3. Wanneer de lidstaat van afgifte voornemens is in een specifiek geval een vrijstellingsgrond uit hoofde van lid 1 of 2 toe te passen, stelt hij de lidstaat van de overtreding daarvan onverwijld uiterlijk tien werkdagen na het besluit tot verlening van vrijstelling in kennis en verzoekt hij, indien van toepassing, om alle nodige informatie om na te gaan of een daarin bedoelde vrijstellingsgrond van toepassing is. De lidstaat van de overtreding verstrekt de gevraagde informatie onverwijld uiterlijk tien werkdagen na indiening van het verzoek en kan alle aanvullende informatie of opmerkingen verstrekken die hij relevant acht. [Am. 30] De uit hoofde van dit lid verstrekte informatie omvat geen andere persoonsgegevens dan die welke strikt noodzakelijk zijn voor de toepassing van de leden 1 en 2 en wordt uitsluitend gebruikt voor de toepassing van die leden. Artikel 9 Termijnen 1. De lidstaat van afgifte neemt onverwijld en onverminderd lid 3 uiterlijk 15 dagen werkdagen nadat hij het certificaat overeenkomstig artikel 5, lid 1, heeft ontvangen, de in artikel 6, lid 1, bedoelde maatregelen of het besluit dat een vrijstellingsgrond overeenkomstig artikel 8 van toepassing is. [Am. 31] 2. Het nationale contactpunt van de lidstaat van afgifte deelt de krachtens artikel 6, lid 1, genomen maatregelen of het besluit dat overeenkomstig artikel 8 een vrijstellingsgrond van toepassing is, onverwijld uiterlijk tien werkdagen na de goedkeuring ervan via RESPER mee aan het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding. [Am. 32] 3. Indien het in een specifiek geval niet mogelijk is de in lid 1 bedoelde termijn in acht te nemen, stelt het nationale contactpunt van de lidstaat van afgifte het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding onverwijld en op ongeacht welke wijze uiterlijk tien werkdagen na het verstrijken van die termijn via RESPER in kennis van de overtreding, met opgave van de redenen waarom die termijn niet kon worden nageleefd. [Am. 33] Het verstrijken van de in lid 1 vastgestelde termijn ontslaat de lidstaat van afgifte niet van zijn verplichting om onverwijld de in artikel 6, lid 1, bedoelde maatregelen te nemen. Artikel 10 Overleg tussen de lidstaten Indien nodig plegen de lidstaten via passende middelen en onverwijld tijdig overleg om de efficiënte toepassing van deze richtlijn te waarborgen. [Am. 34] Artikel 11 Door de lidstaat van afgifte te verstrekken informatie Het nationale contactpunt van de lidstaat van afgifte stelt het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding onverwijld uiterlijk tien werkdagen na de goedkeuring ervan, in kennis van: [Am. 35] a) de ontvangst van de kennisgeving van de ontzegging van de rijbevoegdheid, overeenkomstig artikel 4, lid 1; b) de krachtens artikel 6 genomen maatregelen, zodra deze juridisch bindend zijn geworden; c) elk besluit dat een vrijstellingsgrond op grond van artikel 8 van toepassing is, met opgave van de redenen voor dat besluit; d) elke maatregel tot schorsing of beëindiging van het Uniebrede effect van de ontzegging van de rijbevoegdheid en de onderliggende redenen daarvoor, bijvoorbeeld omdat de betrokken persoon met succes bezwaar heeft aangetekend. Artikel 12 Door de lidstaat van de overtreding te verstrekken informatie Het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding stelt het nationale contactpunt van de lidstaat van afgifte onverwijld uiterlijk tien werkdagen na de goedkeuring in kennis van: [Am. 36] a) elke omstandigheid die van invloed is op het besluit waarbij de ontzegging van de rijbevoegdheid is opgelegd , met inbegrip van alle relevante informatie over een eventuele naleving die reeds in de lidstaat van de overtreding heeft plaatsgevonden van eventuele, reeds opgelegde, aanvullende voorwaarden met betrekking tot een ontzegging van de rijbevoegdheid ; [Am. 37] b) de uitvoering van de ontzegging van de rijbevoegdheid in de lidstaat van de overtreding. Artikel 13 Verplichting om de betrokkene in kennis te stellen 1. Na zowel de ontvangst van de kennisgeving uit hoofde van artikel 4, lid 1, als de vaststelling van maatregelen uit hoofde van artikel 6, lid 1, stelt de lidstaat van afgifte de betrokkene daarvan onverwijld ten laatste zeven werkdagen na ontvangst van de kennisgeving uit hoofde van artikel 4, lid 1, of na de vaststelling van maatregelen uit hoofde van artikel 6, lid 1, in kennis, overeenkomstig de procedures van zijn nationale recht. [Am. 38] 2. In de overeenkomstig lid 1 te verstrekken informatie wordt ten minste het volgende gespecificeerd: a) wanneer de informatie wordt verstrekt na ontvangst van de kennisgeving overeenkomstig artikel 4, lid 1: i) de naam , het adres, het telefoonnummer, de aanwezigheid op internet en de e-mail van de voor de handhaving van de ontzegging van de rijbevoegdheid bevoegde autoriteiten van zowel de lidstaat van afgifte als de lidstaat van de overtreding; en alsook [Am. 39] ii) de rechtsmiddelen die beschikbaar zijn krachtens het recht van de lidstaat van afgifte, met inbegrip van het recht om te worden gehoord; b) wanneer de informatie wordt verstrekt na de vaststelling van maatregelen uit hoofde van artikel 6, lid 1: i) de bijzonderheden van de door de lidstaat van afgifte genomen maatregelen; ii) de rechtsmiddelen die krachtens het recht van de lidstaat van afgifte beschikbaar zijn om de genomen maatregelen aan te vechten. Artikel 14 Rechtsmiddelen 1. De lidstaten zorgen voor passende rechtsmiddelen tegen uit hoofde van deze richtlijn genomen besluiten of maatregelen, die gelijkwaardig zijn aan die welke beschikbaar zijn in soortgelijke nationale zaken. Zij nemen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat informatie over dergelijke rechtsmiddelen tijdig wordt verstrekt, zodat ze doeltreffend kunnen worden uitgeoefend. 2. Een krachtens artikel 4, lid 1, gemelde ontzegging van de rijbevoegdheid kan slechts worden aangevochten in het kader van een rechtsgeding dat is ingesteld in de lidstaat van de overtreding. 3. De lidstaat van de overtreding en de lidstaat van afgifte stellen elkaar in kennis van de rechtsmiddelen die worden ingesteld tegen uit hoofde van deze richtlijn genomen besluiten of maatregelen. Artikel 15 Nationale contactpunten 1. Uiterlijk op ... [datum van omzetting van deze richtlijn] wijst elke lidstaat een nationaal contactpunt aan voor de toepassing van deze richtlijn. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat hun respectieve nationale contactpunten samenwerken met de autoriteiten die bevoegd zijn voor de handhaving van de ontzeggingen van de rijbevoegdheid die zijn opgelegd wegens ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen, met name om ervoor te zorgen dat alle nodige informatie tijdig wordt uitgewisseld en dat de in artikel 9 deze richtlijn vastgestelde termijnen in acht worden genomen. [Am. 40] 3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de nationale contactpunten die voor de toepassing van deze richtlijn zijn aangewezen. De Commissie stelt de op grond van dit artikel ontvangen informatie ter beschikking van alle lidstaten via RESPER en op het CBE-portaal, zodra dit operationeel is. Tot die tijd maakt de Commissie deze informatie bekend op haar website. [Am. 41] Artikel 16 Statistieken De lidstaten verzamelen regelmatig uitgebreide statistieken over de toepassing van deze richtlijn en versturen deze jaarlijks naar de Commissie. Die statistieken hebben betrekking op: a) het aantal kennisgevingen uit hoofde van artikel 4, lid 1, uitgesplitst naar lidstaat waaraan de kennisgeving wordt gericht; a bis) het aantal kennisgevingen aan de betrokkenen; [Am. 42] b) het aantal keren dat een vrijstellingsgrond werd ingeroepen, met inbegrip van de toegepaste vrijstellingsgronden, uitgesplitst naar aanmeldende lidstaat; c) de tijd die nodig is om informatie te verstrekken over het voor elk genomen besluit inzake een vrijstellingsgrond; [Am. 43] c bis) het aantal keren dat de vertraging moest worden gerechtvaardigd; [Am. 44] d) het aantal rechtsmiddelen dat is ingesteld tegen maatregelen uit hoofde van artikel 6, lid 1. Uiterlijk op ... [één jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] verstrekken de lidstaten de Commissie actuele informatie over de geldende regels betreffende de sancties die in hun rechtsstelsel kunnen worden opgelegd voor ernstige verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen. De lidstaten stellen de Commissie binnen drie maanden in kennis van elke belangrijke wijziging van die sancties door middel van een bijgewerkte versie van de informatie die zij eerder hebben verstrekt. Uiterlijk op ... [18 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] publiceert de Commissie een overzicht van de uit hoofde van dit lid ontvangen informatie op het overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn (EU) 2015/413 opgerichte portaal voor grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen (“CBE-portaal”) in alle officiële talen van de Europese Unie. In geval van een ingrijpende wijziging van het bestaande systeem in een lidstaat werkt de Commissie het overzicht binnen drie maanden na ontvangst van de informatie bij. [Am. 45] Artikel 17 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 22 van [DE NIEUWE RIJBEWIJSRICHTLIJN] ingestelde comité voor het rijbewijs. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité daartoe wordt besloten of door een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. Indien door het comité geen advies wordt uitgebracht, neemt de Commissie de uitvoeringshandeling niet aan en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Artikel 18 Verhouding tot andere rechtshandelingen 1. Deze richtlijn laat de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de volgende rechtshandelingen onverlet: a) Kaderbesluit 2008/947/JBZ van de Raad; b) Kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad; c) de rechten van verdachten en beklaagden als bedoeld in Richtlijn 2010/64/EU, Richtlijn 2012/13/EU, Richtlijn 2013/48/EU, Richtlijn (EU) 2016/343, Richtlijn (EU) 2016/800 en Richtlijn (EU) 2016/1919 van het Europees Parlement en de Raad. 2. De lidstaten kunnen na [DD/MM/JJJJ] bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen met andere lidstaten sluiten, voor zover dergelijke overeenkomsten of regelingen het mogelijk te maken om de bepalingen van deze richtlijn uit te breiden en helpen om de procedures voor de handhaving van ontzeggingen van de rijbevoegdheid die zijn opgelegd wegens het begaan van overtredingen in een andere lidstaat dan die welke het rijbewijs van de betrokkene heeft afgegeven, te vereenvoudigen of te faciliteren. Artikel 19 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... [ DD/MM/JJJJ één jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn ] aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onmiddellijk mee. [Am. 46] Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. Uiterlijk op … [ DD/MM/JJJJ 15 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn ] delen de lidstaten de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. [Am. 47] Artikel 20 Verslag over de toepassing Herziening [Am. 48] Uiterlijk op ... [ vijf jaar na de datum van inwerkingtreding + 5 jaar van deze richtlijn ], en vervolgens om de vijf jaar, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, met inbegrip van de gevolgen ervan voor de verkeersveiligheid. Het verslag bevat statistieken van de lidstaten over het gebruik van het bij deze richtlijn ingestelde mechanisme, alsmede knelpunten en gebieden die voor verbetering vatbaar zijn. Dit verslag gaat indien nodig vergezeld van voorstellen een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze richtlijn. [Am. 49] Artikel 21 Inwerkingtreding en toepassing [Am. 50] Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 22 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te …, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2023)0244 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 16, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0170/2023), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 15 december 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9‑0361/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 6 februari 2024 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2024/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit 2009/917/JBZ van de Raad wat betreft de aanpassing ervan aan de Unievoorschriften inzake de bescherming van persoonsgegevens (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2024/868.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2023)0063 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 192, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0016/2023), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 maart 2023 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 29 november 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A9‑0311/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (2) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 6 februari 2024 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2024/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2012/19/EU betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) (Voor de EER relevante tekst)(Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2024/884.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0720 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 172 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0387/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 maart 2023 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 24 mei 2023 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 22 november 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A9‑0254/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 6 februari 2024 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2024/... van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van maatregelen voor een hoog niveau van interoperabiliteit van de overheidssector in de Unie (verordening Interoperabel Europa) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2024/903.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0171 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0151/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 juni 2022 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 27 november 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A9‑0301/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 6 februari 2024 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2024/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2017/2107 tot vaststelling van in het verdragsgebied van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) geldende beheers-, instandhoudings- en controlemaatregelen en van Verordening (EU) 2023/2053 tot vaststelling van een meerjarig beheersplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2024/897.)