Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Venezuela, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de verkiezingen van 2024 in Venezuela een keerpunt kunnen zijn en het land weer zou kunnen terugkeren naar de democratie; overwegende dat het land te kampen heeft met institutionele, economische en politieke instabiliteit; overwegende dat meer dan zeven miljoen mensen zich gedwongen zagen het land te verlaten; B. overwegende dat de openbare informatievoorziening, het recht op vrijheid van mening en van meningsuiting en het recht op vergadering stelselmatig zijn ingeperkt; C. overwegende dat drie van de vijf leden van de Nationale Kiesraad van Venezuela zijn afgetreden, waardoor de twee overige leden tot aftreden werden gedwongen, en dat de onwettige Nationale Vergadering vertegenwoordigers van het regime heeft belast met het kiezen van nieuwe leden; D. overwegende dat de willekeurige en politiek gemotiveerde onbevoegdverklaringen van kandidaten, zoals de 15 jaar geldende onbevoegdverklaring van María Corina Machado en die van andere prominente politici, zoals Leopoldo López, Henrique Capriles en Freddy Superlano, indruisen tegen de aanbevelingen van de EU-verkiezingswaarnemingsmissie en een ernstige inperking vormen van het recht van Venezolanen om hun vertegenwoordigers te kiezen; E. overwegende dat dit opnieuw een maatregel van het regime is om via de Nationale Kiesraad het verkiezingsproces te belemmeren en elk uitzicht op herstel van de democratie teniet te doen; F. overwegende dat de Organisatie van Amerikaanse Staten, de VN-organen, de VS, de belangrijkste leiders in de regio en de VV/HV van de EU deze gang van zaken in verklaringen hebben veroordeeld; 1. veroordeelt ten stelligste het willekeurige en ongrondwettelijke besluit om María Corina Machado, Leopoldo López, Henrique Capriles, Freddy Superlano en andere kandidaten te beletten aan de verkiezingen deel te nemen, alsook de inmenging van het regime-Maduro in het verkiezingsproces; 2. dringt aan op een onafhankelijke benoemingsprocedure voor de Nationale Kiesraad; 3. waardeert het dat de oppositie inspanningen levert om als democratische oplossing voor Venezolanen in binnen- en buitenland voorverkiezingen te organiseren; roept de Venezolaanse autoriteiten er nadrukkelijk toe op om de voorwaarden te creëren voor eerlijke, vrije, inclusieve en transparante verkiezingen; 4. verzoekt de EU de terugkeer naar de democratie in Venezuela te ondersteunen en bij het Venezolaanse regime aan te dringen op de vrijlating van alle politieke gevangenen; 5. betreurt dat de aanbevelingen van de EU-verkiezingswaarnemingsmissie worden genegeerd en moedigt alle inspanningen aan die gericht zijn op volledige tenuitvoerlegging van deze aanbevelingen; 6. staat volledig achter het onderzoek van het Internationaal Strafhof naar de omvangrijke misdaden van en de repressie door het Venezolaanse regime, en roept de EU op dit onderzoek naar de vermeende misdaden tegen de menselijkheid te steunen, zodat de verantwoordelijken rekenschap moeten afleggen; 7. benadrukt dat de aanstaande top tussen de EU en de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caribische Staten een gelegenheid vormt om de beginselen van de rechtsstaat, democratie en mensenrechten hoog te houden en doet een oproep aan alle deelnemers van die top om zich aan deze beginselen te houden; roept de deelnemers aan deze top ertoe op om een verklaring af te leggen waarin geëist wordt dat de mensenrechten, de democratie en de fundamentele vrijheden ten volle worden geëerbiedigd; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de deelnemers aan de top tussen de EU en de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caribische staten, de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering, de Organisatie van Amerikaanse Staten, de secretaris-generaal van de VN en de Venezolaanse autoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat bij de gewelddadige confrontaties tussen de etnische gemeenschappen Meitei en Kuki in Manipur sinds 3 mei 2023 ten minste 120 doden zijn gevallen en 50 000 mensen ontheemd zijn geraakt, en dat er meer dan 1 700 huizen, meer dan 250 kerken en verscheidene tempels en scholen zijn vernield; overwegende dat onverdraagzaamheid jegens religieuze en levensbeschouwelijke minderheden, ook jegens christenen, bijdraagt tot het geweld; B. overwegende dat er bezorgdheid bestaat over politiek gemotiveerde, verdeeldheid zaaiende beleidsmaatregelen ter bevordering van het Hindoe-majoritarisme, en over een toenemende activiteit van militante groeperingen; C. overwegende dat berichten over partijdige betrokkenheid van de veiligheidsdiensten bij de moorden het wantrouwen tegen de autoriteiten hebben aangewakkerd; D. overwegende dat de deelstaatregering van Manipur een avondklok heeft ingesteld, bevelen tot schieten heeft uitgevaardigd om de avondklok te handhaven, en het internet heeft afgesloten, waardoor informatievergaring en verslaggeving door de media en maatschappelijke organisaties ernstig worden bemoeilijkt; E. overwegende dat de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten India heeft opgeroepen tot waarborging van de rechten van mensenrechtenverdedigers, en daarbij bezorgdheid heeft geuit over de krimpende ruimte voor het maatschappelijk middenveld; 1. verzoekt de Indiase autoriteiten met klem alle nodige maatregelen te nemen en alles in het werk te stellen om het aanhoudende etnische en religieuze geweld onmiddellijk een halt toe te roepen, alle religieuze minderheden, zoals de christelijke gemeenschap van Manipur, te beschermen en verdere escalatie te voorkomen; 2. roept alle partijen op terughoudendheid te betrachten en dringt er bij de politieke leiders op aan opruiende verklaringen achterwege te laten, het vertrouwen te herstellen en de spanningen te doen afnemen door bij het bemiddelen een onpartijdige rol te vervullen; veroordeelt in de krachtigste bewoordingen elke vorm van nationalistische retoriek; verlangt dat personen die kritisch staan tegenover het optreden van de regering niet worden gecriminaliseerd; 3. moedigt de centrale regering van India en alle politieke actoren en religieuze leiders aan dringend stappen te ondernemen om de rust te herstellen en te zorgen voor een inclusieve dialoog met het maatschappelijk middenveld en de getroffen gemeenschappen; 4. verzoekt de autoriteiten toestemming te geven voor onafhankelijke onderzoeken naar het geweld, straffeloosheid aan te pakken en de afsluiting van het internet te beëindigen; verzoekt de autoriteiten humanitaire hulpverleners, internationale waarnemers en journalisten ongehinderd toegang te verlenen; 5. verzoekt de centrale regering om overeenkomstig de aanbevelingen van de universele periodieke doorlichting van de VN de onrechtmatige wet inzake bijzondere bevoegdheden van de strijdkrachten in te trekken en zich te houden aan de basisbeginselen van de VN inzake het gebruik van geweld en vuurwapens door wetshandhavers; 6. herhaalt zijn oproep tot integratie van de mensenrechten in alle aspecten van het partnerschap tussen de EU en India, met inbegrip van handel; 7. dringt aan op versterking van de mensenrechtendialoog tussen de EU en India; dringt er bij de VV/HV, de Commissie en de lidstaten op aan om mensenrechtenkwesties systematisch en publiekelijk in India aan de orde te stellen op het hoogste niveau, met name de vrijheid van meningsuiting en godsdienst en de krimpende ruimte voor het maatschappelijk middenveld, en steunt de EU-delegatie in Delhi hierbij; 8. dringt erop aan dat regelmatig een dialoog wordt gevoerd tussen het Europees Parlement en het Indiase parlement; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de lidstaten en de Indiase autoriteiten. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Kirgizië, – gezien artikel 144, lid 5, en artikel 132, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Kirgizië sinds het verkrijgen van onafhankelijkheid in 1991 wordt beschouwd als het meest democratische van de Centraal-Aziatische landen, met een levendig maatschappelijk middenveld en vrije media; B. overwegende dat de naleving van de democratische normen en de eerbiediging van de mensenrechten in Kirgizië de afgelopen jaren op alarmerende wijze zijn verslechterd; overwegende dat het land op de index 2023 van Verslaggevers zonder Grenzen, waarop 180 landen staan, 50 plaatsen is gedaald en nu op plaats 122 staat; C. overwegende dat op grond van een aantal wetten hard wordt opgetreden tegen de onafhankelijke media en tegen degenen die gebruikmaken van hun recht op vrijheid van meningsuiting; overwegende dat Radio Azattyk is gedwongen tot sluiting, dat een strafrechtelijk onderzoek tegen Kaktus Media is geopend, dat onderzoeksjournalist Bolot Temirov illegaal is uitgezet naar Rusland en dat de directeur van Next TV, Taalaibek Duishenbiev, ten onrechte is veroordeeld omdat hij verslag deed van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne; D. overwegende dat Kirgizië in februari 2023 lid is geworden van de VN-Mensenrechtenraad; 1. verzoekt de Kirgizische autoriteiten de fundamentele vrijheden, met name de mediavrijheid en de vrijheid van meningsuiting, te eerbiedigen en te handhaven, in overeenstemming met de versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Kirgizië; 2. verzoekt de Kirgizische autoriteiten en parlementsleden de controversiële wet inzake “onjuiste informatie” in te trekken en de ontwerpwetten inzake buitenlandse vertegenwoordigers, massamedia en bescherming van kinderen tegen schadelijke informatie, alsook de zogeheten LGBTI-propagandawet, te herzien, aangezien deze wetten geen van alle in overeenstemming zijn met de internationale verplichtingen van Kirgizië; 3. verzoekt de Kirgizische autoriteiten alle willekeurig gearresteerde mensenrechtenverdedigers, mediawerkers en journalisten onmiddellijk vrij te laten; dringt er in dit verband bij de autoriteiten op aan alle aanklachten tegen Bolot Temirov en Taalaibek Duishenbiev in te trekken; verlangt voorts dat alle aanklachten tegen alle mensenrechtenverdedigers worden ingetrokken, waaronder Gulnara Dzhurabayeva, Klara Sooronkulova, Rita Karasartova en Asya Sasykbayeva, die hebben opgeroepen tot transparantie over het besluit van de regering om het Kempir-Abad-reservoir over te dragen aan Oezbekistan; 4. dringt er bij de autoriteiten op aan Radio Azattyk en andere mediakanalen niet langer onder ongekende druk te zetten en te zorgen voor een veilige werkomgeving voor maatschappelijke organisaties, journalisten en mediawerkers; 5. betreurt het dat ombudsvrouw Atyr Abdrakhmatova onlangs voortijdig uit haar ambt ontheven is; acht het van cruciaal belang dat het land de beginselen van Parijs inzake normen voor nationale instellingen ter bevordering en bescherming van de mensenrechten volledig naleeft; 6. verzoekt de EU-instellingen, en met name de EU-delegatie in Kirgizië, bij al hun contacten met de Kirgizische autoriteiten uiting te blijven geven aan hun ernstige bezorgdheid over de verslechtering van de mensenrechtensituatie in het land; 7. verzoekt de Commissie opnieuw te beoordelen of Kirgizië, gezien zijn verplichtingen in het kader van internationale verdragen, ook in de toekomst in aanmerking komt voor de voordelen van het stelsel van algemene preferenties Plus; 8. verzoekt de Kirgizische regering de sancties die de EU aan Rusland heeft opgelegd wegens zijn aanvalsoorlog tegen Oekraïne niet te omzeilen; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Centraal-Azië, de lidstaten, de VN-Mensenrechtenraad en de autoriteiten van Kirgizië. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2023)0237 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 114, en artikel 173, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0161/2023), — gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 juni 2023 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 7 juli 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 59 en 163 van zijn Reglement, 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad die als bijlage bij deze resolutie is gevoegd en in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden bekendgemaakt; 3. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 13 juli 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de ondersteuning van de productie van munitie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/1525.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE GEZAMENLIJKE VERKLARING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD OVER DE VASTSTELLING VAN DE VERORDENING BETREFFENDE DE ONDERSTEUNING VAN DE PRODUCTIE VAN MUNITIE Het Europees Parlement en de Raad erkennen dat de Europese technologische en industriële defensiebasis (EDTIB) dringend moet worden geholpen om de productie op te voeren in de context van de uitdagingen die zijn ontstaan door de niet-uitgelokte en ongerechtvaardigde aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne, en wijzen erop dat de verordening betreffende de ondersteuning van de productie van munitie een onmiddellijke respons biedt op die dringende behoefte door een nieuw tijdelijk instrument in te voeren om industriële investeringen te vergemakkelijken. Het Europees Parlement en de Raad benadrukken dat alle passende maatregelen moeten worden overwogen om de EDTIB, met inbegrip van kleine en middelgrote ondernemingen, te versterken en te ontwikkelen en om belemmeringen en knelpunten weg te nemen, zodat de industrie in de hele waardeketen meer kan produceren. Het Europees Parlement en de Raad roepen de Commissie derhalve op om zo spoedig mogelijk nieuwe initiatieven voor te stellen die nodig zijn om de EDTIB te versterken, met inbegrip van adequate financiering, bijvoorbeeld in het kader van het Europees defensie-investeringsprogramma, alsook een rechtskader dat gericht is op het waarborgen van de leveringszekerheid en het ondersteunen van de productie van munitie. Het Europees Parlement en de Raad komen overeen dergelijke initiatieven onverwijld en in een geest van loyale samenwerking te onderzoeken. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 9 juni 2016 over een open, doeltreffend en onafhankelijk Europees ambtenarenapparaat (1) en zijn resolutie van 15 januari 2013 met aanbevelingen aan de Commissie betreffende het bestuursprocesrecht van de Europese Unie (2) , – gezien zijn resolutie van 14 september 2017 over transparantie, verantwoordelijkheid en integriteit in de EU-instellingen (3) , – gezien zijn resolutie van 9 maart 2022 over buitenlandse inmenging in alle democratische processen in de Europese Unie, met inbegrip van desinformatie (4) , – gezien zijn resolutie van 15 december 2022 over vermoedens van corruptie door Qatar en de bredere noodzaak van transparantie en verantwoordingsplicht in de Europese instellingen (5) , – gezien de maatregelen ter versterking van de integriteit, onafhankelijkheid en verantwoordingsplicht die op 8 februari 2023 door de Conferentie van voorzitters zijn aangenomen, – gezien zijn besluit van 14 februari 2023 tot wijziging van het besluit van 10 maart 2022 over de instelling van een Bijzondere Commissie buitenlandse inmenging in alle democratische processen in de Europese Unie, met inbegrip van desinformatie (INGE 2), en tot aanpassing van de naam en de taken ervan (6) , – gezien zijn resolutie van 16 februari 2023 over de oprichting van een onafhankelijk ethisch orgaan van de EU (7) , – gezien zijn resolutie van 16 februari 2023 over de follow-up van het verzoek van het Parlement om maatregelen ter versterking van de integriteit van de Europese instellingen (8) , – gezien Verordening nr. 31 (EEG), 11 (EGA) tot vaststelling van het statuut van de ambtenaren en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (9) , – gezien het besluit van het Europees Parlement van 28 september 2005 houdende aanneming van het Statuut van de leden van het Europees Parlement (2005/684/EG, Euratom) (10) , – gezien de artikelen 54 en 207 van zijn Reglement, – gezien het besluit van het Bureau van 14 juni 2023 over nieuwe regels inzake de deelname van belangenvertegenwoordigers aan evenementen in de gebouwen van het Parlement; – gezien het verslag van de Bijzondere Commissie buitenlandse inmenging in alle democratische processen in de Europese Unie, met inbegrip van desinformatie, en ter versterking van de integriteit, transparantie en verantwoordingsplicht in het Europees Parlement (ING2) ( A9-0215/2023 ), A. overwegende dat de lopende onderzoeken van de Belgische autoriteiten hebben geleid tot verdenkingen van een zeer zorgwekkend systeem van corruptie, witwassen van geld en deelname aan een criminele organisatie, waarbij tot nu toe drie zittende leden van het Europees Parlement, één voormalig lid en één geaccrediteerde medewerker betrokken zijn; overwegende dat deze verdenkingen verband houden met de invloed van Qatar en Marokko; overwegende dat volgens bepaalde aantijgingen hier misschien ook andere staten, zoals Mauritanië, bij betrokken zijn; B. overwegende dat het vertrouwen van de burgers in de integriteit en onafhankelijkheid van de Europese instellingen het fundament van het Europese politieke systeem vormt, dat bij uitstek kwetsbaar is in de aanloop naar de verkiezingen; overwegende dat als buitenlandse actoren het vertrouwen van de burgers in de EU-instellingen ondermijnen, dit gevolgen kan hebben voor de democratische werking van de EU; overwegende dat corruptie grote financiële gevolgen heeft en een ernstige bedreiging vormt voor de democratie, de rechtsstaat en overheidsinvesteringen; C. overwegende dat pogingen tot inmenging een wijdverbreid verschijnsel zijn dat zo krachtig mogelijk moet worden bestreden; overwegende dat de EU-instellingen moeten streven naar transparantie, verantwoordingsplicht en integriteit om de veerkracht van de democratie in de EU te versterken; D. overwegende dat het recht op behoorlijk bestuur het recht van alle personen omvat dat hun zaken op onpartijdige en eerlijke wijze en binnen een redelijke termijn door de EU‑instellingen worden behandeld; overwegende dat de instellingen, organen en instanties van de Unie de steun moeten hebben van een open, doeltreffend en onafhankelijk Europees ambtenarenapparaat bij de uitvoering van hun werkzaamheden; E. overwegende dat EP-leden uitsluitend in het algemeen belang moeten handelen en hun werk moeten uitvoeren met integriteit, openheid, zorgvuldigheid, eerlijkheid, verantwoordingsplicht en respect voor de reputatie van het Parlement en zonder ongepaste invloed van belangenvertegenwoordigers; overwegende dat EP-leden onafhankelijk moeten zijn en hun stemrecht vrij moeten kunnen uitoefenen; F. overwegende dat het Parlement snel heeft gereageerd op de verdenkingen van corruptie waarbij verschillende leden en personeelsleden betrokken waren, onder andere door volledig samen te werken met de Belgische autoriteiten; overwegende dat de omvang van het schandaal tal van lacunes in de integriteits- en transparantieregels van het Parlement en de handhaving daarvan aan het licht heeft gebracht; overwegende dat er veel ambitie aan de dag moet worden gelegd om snel ingrijpende hervormingen van de interne procedures en werkmethodes van het Parlement door te voeren en de EU‑instellingen ertoe aan te zetten een veel strenger regelgevingskader te hanteren; G. overwegende dat de gedragscode voor leden van het Parlement met betrekking tot financiële belangen en belangenconflicten wordt gecontroleerd door een raadgevend comité voor het gedrag van de leden, bestaande uit vijf leden van het Parlement; overwegende dat de werkmethoden en het mandaat van het raadgevend comité ontoereikend zijn gebleken; overwegende dat er nog nooit een financiële sanctie is opgelegd voor een inbreuk op de gedragscode voor de leden, ondanks dat er in de jaarverslagen van het raadgevend comité voor het gedrag van de leden ten minste 26 inbreuken zijn gedocumenteerd; overwegende dat de Conferentie van voorzitters richtsnoeren heeft vastgesteld voor de leden van het Europees Parlement inzake contacten met vertegenwoordigers van derde landen; H. overwegende dat de verdenkingen van corruptie in verband met Qatar en Marokko verder reiken dan het Parlement en ook andere EU-instellingen omvatten, evenals nationale politici en invloedrijke personen in sommige lidstaten, zoals onderzoekers; I. overwegende dat ook landen als Qatar, Marokko, China, Rusland, de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), Servië en Turkije veel hebben geïnvesteerd in lobbyactiviteiten in Brussel; overwegende dat bepaalde door Qatar en Turkije gesteunde extremistische organisaties Europese middelen hebben aangevraagd; J. overwegende dat de VAE ervan worden verdacht Europese besluitvormers te willen beïnvloeden; overwegende dat geld uit de VAE bij ten minste één gelegenheid aan een nationale politieke partij is geleend; K. overwegende dat sommige buitenlandse staten hebben gezocht naar onconventionele manieren om zich in de aangelegenheden van de EU te mengen door gebruik te maken van de nieuwste methoden die door hedendaagse technologische ontwikkelingen mogelijk zijn gemaakt, en door hun toevlucht te nemen tot dwang op economisch en energiegebied en illegale financiering; L. overwegende dat het inkapselen van elites door buitenlandse belangen wordt vergemakkelijkt door onbeperkte “draaideuren” van Europese instellingen naar autocratische landen, met een hoog risico op schadelijke inmenging tegen de belangen en waarden van de EU; overwegende dat de maatregelen om het inkapselen van elites te beperken ontoereikend zijn en voormalige EP-leden of voormalige hoge ambtenaren niet beletten om voor regeringen of entiteiten uit landen met een hoog risico te werken; M. overwegende dat er al vele jaren sprake is van inmenging in EU- en nationale instellingen, maar dat de omvang, intensiteit en het mogelijke gevaar van deze inmenging enorm is toegenomen in de maanden vóór en tijdens de aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne; overwegende dat volgens de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) de grootschalige Russische inval in Oekraïne de overhand heeft in waargenomen activiteiten op het gebied van buitenlandse informatiemanipulatie en inmenging; N. overwegende dat diplomatieke kanalen van Rusland en China regelmatig dienen als facilitatoren en multiplicatoren van operaties op het gebied van buitenlandse informatiemanipulatie en inmenging die voor een breed scala aan onderwerpen worden ingezet; overwegende dat Rusland systematisch werkt aan het ondermijnen en verdelen van internationale steun aan Oekraïne en aan het zaaien van twijfel over wie de agressor is door leugens over zijn aanvalsoorlog te verspreiden; O. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 9 maart 2022 Rusland en China aanwees als de voornaamste bronnen van buitenlandse inmenging in Europa; overwegende dat Rusland contact zoekt met politieke partijen, personen en bewegingen om ze in te zetten als spelers binnen de EU-instellingen en in het nationale discours om zijn standpunten en proxyregeringen te rechtvaardigen, te lobbyen voor sanctieverlichting, de gevolgen van zijn internationale isolement te beperken en het idee van waarheid en objectieve realiteit te ondergraven; overwegende dat door het Kremlin gesteunde groepen een cyberaanval hebben uitgevoerd op de website van het Parlement na de aanneming van een resolutie waarin Rusland werd aangemerkt als staatssponsor van terrorisme (11) ; P. overwegende dat verscheidene in het Parlement vertegenwoordigde politieke partijen om financiële steun hebben verzocht bij entiteiten buiten Europa, waaronder Rusland; overwegende dat Rusland volgens onderzoek door de Amerikaanse inlichtingendiensten sinds 2014 in het geheim honderden miljoenen euro’s naar buitenlandse politieke partijen en kandidaten in meer dan vijfentwintig landen heeft gesluisd in een poging politieke gebeurtenissen buiten zijn grenzen naar zijn hand te zetten; overwegende dat met het Kremlin verbonden troepen ook lege vennootschappen, denktanks en andere middelen hebben ingezet om politieke gebeurtenissen te beïnvloeden; overwegende dat Russische politieke financiering soms onder toezicht stond van Russische regeringsfunctionarissen en wetgevers, en door regeringsinstanties werd uitgevoerd; overwegende dat Rusland cryptogeld, contanten en geschenken heeft aangewend om politieke gebeurtenissen in andere landen te beïnvloeden; Q. overwegende dat extreemrechtse partijen uit Oostenrijk, Frankrijk en Italië samenwerkingsovereenkomsten hebben gesloten met de partij Verenigd Rusland van president Poetin en er in de media van beschuldigd worden bereid te zijn politieke financiering uit Rusland te aanvaarden; overwegende dat andere Europese extreemrechtse partijen in landen als Duitsland, Hongarije en het Verenigd Koninkrijk naar verluidt ook nauwe contacten onderhouden met het Kremlin, en hebben gewerkt als “verkiezingswaarnemers” bij door het Kremlin gecontroleerde verkiezingen, bijvoorbeeld in de door Rusland bezette regio’s Donetsk en Loegansk in het oosten van Oekraïne, om door Rusland gesponsorde verkiezingen te monitoren en te legitimeren; R. overwegende dat bevindingen over de nauwe en regelmatige contacten tussen Russische functionarissen en vertegenwoordigers van een groep Catalaanse separatisten in Spanje, alsook tussen Russische functionarissen en de grootste particuliere donor van de brexitcampagne Vote Leave, een diepgaand onderzoek vereisen; overwegende dat dergelijke activiteiten deel uitmaken van de bredere strategie van Rusland om elke gelegenheid aan te grijpen om het debat te manipuleren en zo destabilisatie te bevorderen; S. overwegende dat er nog steeds personeelsleden van het Parlement zijn die banden hebben met de Russische autoriteiten; overwegende dat een dergelijke situatie een duidelijk risico van kwaadwillige buitenlandse inmenging inhoudt; overwegende dat de dochter van een lid van de entourage van Poetin in het Parlement werkte als stagiair van een EP-lid; T. overwegende dat Azerbeidzjan grootschalige invloedsoperaties heeft uitgevoerd tegen leden van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa, waarbij ernstige vermoedens van corruptie zijn gerezen; overwegende dat Azerbeidzjan erin geslaagd is onderzoeken naar zijn verkiezingen af te wenden en zijn staat van dienst op het gebied van de mensenrechten wit te wassen; U. overwegende dat de Iraanse Mujahideen, een organisatie die door Human Rights Watch wordt beschuldigd van intimidatie, marteling en soms moord op leden van de Iraanse diaspora, agressieve en louche praktijken gebruikt om leden van het Europees Parlement te ontmoeten, onder meer door het verbergen van zijn echte banden; overwegende dat leden van het Europees Parlement door deze organisatie zijn opgenomen als medeondertekenaars van brieven die zij niet medeondertekend hadden of vermeld als mede-gastheer van conferenties waarvoor zij nooit hun steun gegeven hebben; overwegende dat zij geregistreerd zijn onder meer dan 45 verschillende pseudoniemen, zoals “MEK”, “NCRI”, “ISJ” en “APA”, om de leden van het Europees Parlement en het transparantieregister te misleiden; V. overwegende dat de mogelijkheid van belangenvertegenwoordigers om hun standpunten te delen met besluitvormers in het Parlement in de vorm van discussies een essentieel onderdeel vormt van de Europese democratie; overwegende dat ongepaste beïnvloedingsmethoden, omkoping en andere strafbare feiten echter onaanvaardbaar zijn; overwegende dat sommige organisaties die zich richten op algemene beleidskwesties en lobbyactiviteiten binnen het Parlement financiering ontvangen van buiten de EU, waaronder van Rusland en extreemrechtse groepen in de VS, en de Europese manier van leven en democratische processen willen beïnvloeden; overwegende dat corruptie van overheidsvertegenwoordigers de democratische beginselen ondermijnt en met nultolerantie tegemoet moet worden getreden; W. overwegende dat alle EU-instellingen die betrekkingen onderhouden met landen buiten de EU en het buitenlands beleid van de EU uitvoeren verdere middelen moeten toewijzen en hun inspanningen moeten opvoeren om buitenlandse inmenging in democratische processen in de partnerlanden van de EU te bestrijden, onder meer door de strategische communicatie te versterken; X. overwegende dat de samenwerking tussen de Europese instellingen en de lidstaten waar zij gevestigd zijn, moet worden versterkt in de strijd tegen inmenging, met inbegrip van corruptie; overwegende dat de lidstaten in kwestie passende wetgeving moeten vaststellen om deze verschijnselen aan te pakken; overwegende dat in dit verband de samenwerking tussen de inlichtingendiensten, de politie en de rechterlijke macht van essentieel belang is en moet worden versterkt; Y. overwegende dat er binnen de EU-instellingen reeds ethische normen bestaan, maar dat deze zeer versnipperd zijn en uitsluitend op zelfregulering berusten; overwegende dat de oprichting van een onafhankelijk orgaan voor ethiek kan helpen om het vertrouwen in de EU-instellingen en hun democratische legitimiteit aan te wakkeren; overwegende dat de interne monitoring- en waarschuwingsmechanismen van de EU-instellingen de corruptie en buitenlandse inmenging niet aan het licht hebben gebracht; Z. overwegende dat het transparantieregister van de EU is versterkt na het Interinstitutioneel Akkoord van 20 mei 2021 (12) , waarin hoge normen voor transparante en ethische belangenvertegenwoordiging in de EU zijn vastgesteld; overwegende dat het register, dat nog steeds niet formeel verplicht is, het mogelijk maakt veel vergaderingen ondoorzichtig te houden en nog steeds talrijke onnauwkeurige vermeldingen blijkt te bevatten; overwegende dat het register dient om de transparantie van buitenlandse invloed te vergroten maar buitenlandse inmenging niet kan ontmoedigen; overwegende dat niet alle betaalde externe activiteiten tot belangenconflicten leiden; overwegende dat de maatregelen die onlangs in het Interinstitutioneel Akkoord over een verplicht transparantieregister zijn ingevoerd, van het Parlement meer ambitie vergen om een correcte toepassing en handhaving van en toezicht op alle transparantienormen te waarborgen; overwegende dat het toepassingsgebied van het register geen voormalige leden van het Parlement of vertegenwoordigers van landen buiten de EU omvat; overwegende dat het register op zijn vroegst in juli 2025 zal worden herzien; AA. overwegende dat verplichte openbaarmaking van belangenconflicten een instrument ter versterking van de integriteit van het Parlement kan zijn; AB. overwegende dat het gebruik van gerichte surveillancetechnologie, met name door repressieve regeringen wereldwijd, om politieke tegenstanders op te sporen of critici van het regime in de gaten te houden, toeneemt; overwegende dat kwetsbare groepen, zoals mensenrechtenverdedigers, activisten van het maatschappelijk middenveld, journalisten en politieke tegenstanders, tot de belangrijkste doelwitten behoren, ook binnen de EU; overwegende dat het instrumentarium van de EU moet worden versterkt en beter moet worden toegespitst op de uitdagingen die wereldwijde spyware en surveillance-instrumenten voor de EU-instellingen en personen vormen; AC. overwegende dat de werkzaamheden van de Bijzondere Commissie buitenlandse inmenging in alle democratische processen in de Europese Unie, met inbegrip van desinformatie (INGE) en de opvolger daarvan, de Bijzondere Commissie buitenlandse inmenging in alle democratische processen in de Europese Unie, met inbegrip van desinformatie, en de versterking van de integriteit, transparantie en verantwoordingsplicht in het Europees Parlement (ING2), actoren aan het licht hebben gebracht die proberen zich in Europese aangelegenheden te mengen en de strategieën waarvan zij zich bedienen, hebben onthuld; overwegende dat beide bijzondere commissies belangrijke en alomvattende voorstellen hebben gedaan over de wijze waarop kwaadwillige inmenging moet worden aangepakt; overwegende dat er meer duidelijkheid nodig is over buitenlandse inmenging, hetzij door buitenlandse functionarissen, hetzij door belangenvertegenwoordigers op EU-niveau; AD. overwegende dat het versterken van de transparantievereisten voor belangenvertegenwoordigers en entiteiten als lobby- en adviesbureaus, stichtingen, ngo’s of denktanks het doel kan dienen om buitenlandse inmenging op te sporen; overwegende dat de vereisten legitieme buitenlandse financiering niet mogen stigmatiseren; AE. overwegende dat belangenvertegenwoordigers, zoals lobby- en adviesbureaus, stichtingen, ngo’s en denktanks, moeten worden onderworpen aan regels inzake toezicht, zorgvuldigheid en transparantie, in het bijzonder met betrekking tot financiering, met evenredige criteria en door het vermijden van omslachtige procedures, vooral voor kleine entiteiten en kleine ngo’s; AF. overwegende dat resoluties in verband met landen buiten de EU, waaronder spoedresoluties uit hoofde van artikel 132 van het Reglement en initiatiefverslagen per land of regio, moeten worden aangenomen in overeenstemming met de richtsnoeren en de bevoegdheden van het Parlement en nooit door wie dan ook mogen worden misbruikt en nooit mogen worden gebruikt om een andere reden dan de dringende noodzaak om de fundamentele rechten en vrijheden te beschermen van degenen die in landen buiten de EU een onmiddellijke dreiging boven het hoofd hangt; overwegende dat spoedresoluties een essentieel instrument van het mensenrechtenbeleid van het Parlement moeten blijven; AG. overwegende dat gevoelige stemmingen over handels- en samenwerkingsovereenkomsten aan bijzonder toezicht moeten worden onderworpen, aangezien die in de onderhandelingen bijzondere aandacht van de tegenhangers kunnen trekken; Inleiding 1. veroordeelt in de krachtigste bewoordingen de vermeende pogingen van Qatar en Marokko om leden, voormalige leden en personeelsleden van het Parlement door middel van omkoping te beïnvloeden, hetgeen een ernstige buitenlandse inmenging in de democratische processen van de EU vormt; geeft nogmaals uiting aan zijn geschoktheid over en zijn veroordeling van de vermeende daden van corruptie, witwassen van geld en deelname aan een criminele organisatie door drie EP-leden, één voormalig EP-lid en één geaccrediteerde medewerker in ruil voor invloed op de besluiten van het Parlement; verklaart dat het corruptie in welke vorm dan ook nooit zal tolereren; onderstreept dat het vermeende criminele gedrag en de criminele bedoelingen van de onderzochte EP-leden en medewerker niet representatief zijn voor het Parlement als geheel, aangezien een zeer grote meerderheid van de leden de huidige regels en de bestaande maatregelen naleeft en zich ten volle inzet voor de EU-burgers; 2. dringt erop aan dat het Parlement en de andere EU-instellingen vanwege de brede reikwijdte van de lopende onderzoeken moeten reageren met krachtige en onmiddellijke maatregelen om de democratie, transparantie, integriteit en verantwoordingsplicht te beschermen en corruptie te bestrijden; herinnert eraan dat de huidige inspanningen om de geldende regels verder aan te scherpen en daarmee te zorgen voor preventie en paraatheid ter versterking van de transparantie en verantwoordingsplicht van het Parlement en alle EU-instellingen en ter bestrijding van corruptie van het grootste belang zijn om het vertrouwen van de burgers aan te wakkeren en de goede werking van democratische instellingen te waarborgen, en getuigen van de ernst van de inzet van de EP-leden om de Europese democratie te beschermen en te verdedigen; 3. is erop gebrand zich op alle niveaus in te zetten voor het versterken van de regels en de cultuur van integriteit, transparantie en verantwoordingsplicht in het Parlement en dringt aan op krachtigere maatregelen om alle potentiële belangenconflicten aan te pakken, met inbegrip van een grondige beoordeling van de uitvoering van zulke maatregelen; merkt op dat het cruciaal is dat de instellingen transparant functioneren en belangenconflicten vermijden om het vertrouwen van de burgers in de werkzaamheden van de instellingen zelf en de Unie in het algemeen te behouden; acht het van cruciaal belang dat de regels inzake transparantie en verantwoordingsplicht volledig ten uitvoer worden gelegd en verder worden versterkt, met inbegrip van de gedragscode voor EP-leden; 4. bevestigt de noodzaak van solidariteit tussen de lidstaten en de EU-instellingen om dit soort activiteiten doeltreffend te kunnen bestrijden; verzoekt artikel 222 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) te wijzigen om het probleem van kwaadwillige buitenlandse inmenging aan te pakken; verzoekt de lidstaten hun wetgeving indien nodig te herzien om buitenlandse inmenging doeltreffender aan te pakken, onder meer in democratische processen binnen de EU-instellingen; 5. is van mening dat regels voor EP-leden, voormalige EP-leden, fractiemedewerkers, geaccrediteerde medewerkers en ambtenaren van het Parlement en andere Europese instellingen moeten worden gebaseerd op de hoogste normen op het vlak van transparantie, integriteit en verantwoordingsplicht; dringt erop aan dat mogelijke lacunes in de regels en procedures van de instellingen die onrechtmatig gedrag mogelijk maken, systematisch in kaart moeten worden gebracht en nauwgezet moeten worden verholpen met doeltreffende hervormingen en controlecapaciteiten; benadrukt dat sommige van de huidige mechanismen moeten worden herzien om belangenconflicten te voorkomen, de transparantie te vergroten en buitenlandse inmenging te voorkomen, te ontmoedigen en op te sporen; 6. dringt aan op een snelle afronding van de herziening van de gedragscode voor EP-leden met het oog op de invoering van regels voor klokkenluiders die in overeenstemming zijn met de Europese normen van de klokkenluidersrichtlijn; vindt een wijziging van artikel 3 van de gedragscode voor EP-leden essentieel om de regels inzake belangenconflicten en de verplichting van leden om deze op te lossen, te verduidelijken; verzoekt om een wijziging van artikel 4 van de gedragscode voor EP-leden teneinde aanvullende informatievereisten op te nemen in de opgave van financiële belangen van de leden; herhaalt zijn standpunt dat een openbaarmaking van vermogen van EP-leden voor en na hun ambtstermijn extra waarborgen zou bieden bij de bestrijding van corruptie, in navolging van de goede praktijken van veel lidstaten; is van mening dat openbaarmakingen van vermogen alleen toegankelijk moeten zijn voor de bevoegde autoriteiten, onverminderd de nationale regelgeving; 7. is ingenomen met en schaart zich ten volle achter de veertien punten die de Conferentie van voorzitters van het Parlement heeft onderschreven naar aanleiding van een voorstel van Voorzitter Metsola om de regels en procedures van het Parlement te hervormen; dringt erop aan dat deze punten zo snel mogelijk worden omgezet in concrete maatregelen; merkt op dat deze voorstellen een belangrijke eerste stap vormen in het interne hervormingsproces van het Parlement; is van plan erop toe te zien dat er bij ambitieuze interne hervormingen ten aanzien van de EP-leden rekening wordt gehouden met de vrijheid van mandaat zoals vastgelegd in artikel 2 van het besluit van het Europees Parlement van 28 september 2005 houdende aanneming van het Statuut van de leden van het Europees Parlement; is van mening dat deze vrijheid van mandaat in evenwicht moet worden gebracht met de verplichtingen van de Unie om “het beginsel van gelijkheid van haar burgers, die gelijke aandacht genieten van haar instellingen te eerbiedigen”, met de beginselen dat “iedere burger het recht [heeft] aan het democratisch bestel van de Unie deel te nemen”, dat “de besluitvorming [plaatsvindt] op een zo open mogelijke wijze, en zo dicht bij de burgers als mogelijk” en dat “de instellingen, organen en instanties van de Unie in een zo groot mogelijke openheid [werken]” (artikel 9 en artikel 10, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en artikel 15, lid 1, VWEU); 8. herinnert eraan dat alle EU-instellingen en de instellingen van de lidstaten het doelwit zijn van buitenlandse politieke inmenging, spionagepogingen en pogingen tot corruptie, zoals blijkt uit de werkzaamheden van de commissies INGE en ING2; herinnert eraan dat de huidige geopolitieke context reeds bestaande bedreigingen voor de Europese democratie eerder versterkt dan vervangt; dringt er bij de administratie van het Parlement en de EP-leden op aan bijzonder waakzaam te zijn en elke poging tot inmenging in de aanloop naar de Europese verkiezingen van 2024 te bestrijden; 9. verzoekt de EDEO en de EU-delegaties in landen buiten de EU hun respectieve capaciteiten voor het bestrijden en tegengaan van desinformatie en propaganda die gericht zijn op de beïnvloeding van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) van de EU en de rol van het Parlement daarin, verder te versterken; herinnert eraan dat proactieve strategische communicatie essentieel is voor het tegengaan en uitbannen van ongepaste buitenlandse beïnvloeding in de EU; benadrukt in dit verband dat de interinstitutionele betrekkingen en samenwerking moeten worden versterkt; wijst erop dat de EDEO en zijn delegaties over een aanzienlijk potentieel beschikken om ook informatie te verzamelen over de geopolitieke doelstellingen van de EU; is in dit verband ingenomen met de regelmatige briefings van de EDEO voor de EP-leden, is van mening dat er nog veel ruimte voor verbetering is en pleit ervoor dat deze briefings vaker en met meer oog voor detail worden gehouden; Versterking van de veiligheidscultuur binnen het Parlement om buitenlandse inmenging doeltreffender te bestrijden 10. benadrukt dat de veiligheidscultuur binnen het Parlement moet worden versterkt; herinnert eraan dat het Parlement net als alle andere Europese instellingen regelmatig het doelwit is van pogingen tot inmenging, vanwege het effect dat zijn standpunten hebben op de rest van de wereld en op het voeren van de externe betrekkingen van de EU; dringt daarom aan op verplichte, adequate en regelmatige opleiding op het gebied van veiligheid, inmenging, ethische normen, naleving van de voorschriften en integriteit voor alle leden en medewerkers en al het personeel van het Europees Parlement, om hen ervan bewust te maken dat zij potentiële doelwitten zijn van buitenlandse overheids- en niet-overheidsactoren; merkt op dat deze opleiding ook een component moet omvatten inzake digitale veiligheid; 11. pleit voor een passende veiligheidsmachtiging voor ambtenaren van het Parlement en fractiemedewerkers, en voor een evaluatie van de vraag wanneer een veiligheidsmachtiging nodig is voor geaccrediteerde medewerkers wanneer zij zich bezighouden met buitenlandse zaken, veiligheid en defensie of met handelskwesties, zoals die bestaat bij het secretariaat-generaal van de Raad van de EU; roept daarom op tot passende samenwerking met de nationale veiligheidsdiensten om ervoor te zorgen dat zulke veiligheidsmachtigingen snel worden verwerkt; verzoekt de nationale autoriteiten procedures te volgen en een gemeenschappelijke termijn in acht te nemen wanneer hun wordt verzocht veiligheidsmachtigingen aan EP-leden en -personeel te verlenen, alsook voor veiligheidsscreening in verband met de EU-instellingen; 12. verzoekt de diensten van het Parlement, de fracties en de kabinetten van de leden de opties te onderzoeken met betrekking tot een opensource-screening van stagiairs, geaccrediteerde medewerkers, fractiemedewerkers, personeel van het Parlement en externe contractanten in verband met een mogelijke kwetsbaarheid voor niet-Europese beïnvloeding, vóór hun indiensttreding en indien nodig tijdens hun diensttijd; herinnert eraan dat een dergelijke verificatie gestandaardiseerd moet zijn om de beweringen te controleren van kandidaten in hun cv; 13. herinnert eraan dat, om de goede en veilige werking van het Parlement te waarborgen, particuliere contractanten worden aangetrokken voor onderhoudswerkzaamheden aan zijn gebouwen, IT-systemen en camera’s; verzoekt de administratie van het Parlement om particuliere of overheidsbedrijven van buiten de EU van zulke contracten uit te sluiten, evenals alle aanbieders die door een EU-instelling of een lidstaat zijn aangemerkt als een potentieel veiligheidsrisico, indien er redenen zijn om aan te nemen dat zij het Parlement aan veiligheidsrisico’s kunnen blootstellen of persoonsgegevens niet naar behoren beschermen; vraagt in dit verband dat bijzondere aandacht wordt besteed aan bedrijven die in handen zijn van ondernemingen van buiten de EU of van derde landen, zoals Rusland en China; 14. verzoekt de diensten van het Parlement doeltreffende monitoring- en toezichtsystemen in gebruik te nemen om buitenlandse inmenging op te sporen, met inachtneming van de vrije uitoefening door de leden van hun mandaat, en zowel de leden als het personeel de mogelijkheid te bieden hun elektronische apparaten te laten scannen op kwaadwillige bewakingsinstrumenten; 15. is van mening dat de toegang tot de gebouwen van het Parlement voor bezoekers, zoals vertegenwoordigers van niet-EU-landen, lobbyisten en ngo’s, strenger moet worden gecontroleerd; verzoekt zijn secretaris-generaal spoedig nieuwe voorstellen hiervoor in te dienen; vraagt toegangsbeperkingen voor vertegenwoordigers en lobbyisten van niet-EU-landen en ngo’s die misbruik maken van hun bevoorrechte toegang; 16. herinnert eraan dat bezoekers in de gebouwen van het Parlement moeten worden begeleid, tenzij zij zich bevinden in specifieke bezoekerszones; vraagt de strikte toepassing van passende beperkende maatregelen in geval van niet-naleving, bijvoorbeeld dat een personeelslid of kabinet van een lid dat eerdere schendingen op dit gebied heeft begaan, gedurende beperkte tijd geen toegang aan bezoekers kan verlenen; verplicht zich ertoe het besluit van het Bureau uit te voeren om de toegang van alle personen van 18 jaar en ouder die het Parlement bezoeken, te registreren, met inachtneming van de normen inzake gegevensbescherming, waarbij informatie wordt genoteerd als datum, tijdstip, doel van het bezoek, inclusief identificatie van de leden, medewerkers, fractiemedewerkers of administratieve eenheden die zij ontmoeten, hun contactgegevens en de naam van de persoon die tijdens het bezoek voor hen verantwoordelijk is, waarbij het mogelijk moet zijn dat diverse kabinetten van leden gezamenlijk voor bezoekers verantwoordelijk zijn; is van mening dat deze toegangsvoorwaarden niet mogen gelden voor personeel van andere EU-instellingen, -organen en -agentschappen, noch voor journalisten, voor wie een specifieke regeling bestaat voor toegang tot het Parlement; dringt aan op een grondige evaluatie van de afgifte van toegangskaarten voor gezinsleden; dringt aan op een herziening van de criteria voor afgifte op basis van relevante documenten; dringt erop aan dat houders van een toegangskaart voor gezinsleden die ouder zijn dan 18 jaar, worden onderworpen aan het proces van toegangsregistratie; 17. is ingenomen met de hervorming van de toegangsregels voor voormalige leden en voormalige personeelsleden, met name het voorstel voor een nieuw dagpasje voor toegang ter vervanging van de huidige pasjes, en verzoekt het Parlement te overwegen de oude toegangskaart voor voormalige personeelsleden te schrappen; verwacht een onmiddellijke herziening van artikel 123 van zijn Reglement, gevolgd door een wijziging van artikel 6 van zijn gedragscode; is van mening dat voormalige leden niet het recht mogen hebben iemand anders toegang te verlenen; is van mening dat dezelfde regel van toepassing moet zijn op voormalige personeelsleden; 18. merkt op dat buitenlandse inmenging en andere onwettige beïnvloeding soms de vorm aannemen van het aanbieden van goed betaalde posities aan voormalige EP-leden; merkt op dat de EU-instellingen mogelijke “draaideur”-gevallen strenger moeten behandelen om belangenconflicten te voorkomen en reputatieschade te vermijden; dringt aan op een versterking van de waarborgen tegen ernstige kwaadwillige inmenging door middel van draaideurconstructies door derde landen met een hoog risico; dringt erop aan dat het probleem van de rekrutering van hooggeplaatsten aan de orde wordt gesteld in de jaarlijkse verslagen van de Commissie over de rechtsstaat; 19. beveelt aan dat de Europese instellingen, Europese agentschappen en andere EU-organen proactief toezicht houden op de beroepsactiviteiten van hun personeelsleden teneinde hun interne procedures en controles met betrekking tot mogelijke draaideursituaties te versterken, overeenkomstig de aanbevelingen van de Europese Rekenkamer van 2021 (13) ; 20. stelt dat blijvende investeringen nodig zijn om te zorgen voor een robuuste veiligheidsstructuur binnen het Parlement; verzoekt in dit verband om een volledige en grondige controle van de veiligheidsmaatregelen van het Parlement door een onafhankelijk orgaan; benadrukt dat meer moet worden geïnvesteerd in de IT-infrastructuur van het Parlement; acht dergelijke inspanningen nodig om ervoor te zorgen dat het Parlement weerbaar is in geval van buitenlandse inmenging; 21. onderstreept het feit dat een uitgebreide controle moet worden uitgevoerd van alle technologie die in de instellingen wordt gebruikt, om aanbieders uit autocratische staten, met name Rusland en China, uit te sluiten; 22. dringt aan op meer maatregelen om ervoor te zorgen dat de naam van het Parlement niet door externe actoren wordt misbruikt om een vals beeld van legitimiteit te creëren, zoals gebeurd is met het neppe EU-tijdschrift “EP Today”; dringt aan op een hervorming van de regels op grond waarvan de leden het logo van het Europees Parlement moeten gebruiken wanneer zij een evenement organiseren in de gebouwen van het EP, aangezien het EP geen controle heeft over de inhoud van dergelijke evenementen en deze praktijk onbedoeld een zekere legitimiteit kan geven aan dubieuze uitspraken of gasten; Betrekkingen met niet-EU-landen en -entiteiten: officiële missies (waaronder verkiezingswaarnemingsmissies), reizen en vriendschapsgroepen 23. dringt aan op de vaststelling en toepassing van objectieve criteria om landen te identificeren waarvoor het risico bestaat dat zij operaties uitvoeren op het gebied van buitenlandse inmenging en vraagt dat, als onderdeel van deze criteria, het volgende wordt beoordeeld: a) het bestaan van een programma voor diefstal van intellectuele eigendom gericht tegen de Unie en haar lidstaten, b) het bestaan van wetgeving die nationale niet-overheidsactoren ertoe verplicht inlichtingenactiviteiten te verrichten, c) systematische schending van de mensenrechten, d) het bestaan van revisionistisch beleid inzake de bestaande internationale rechtsorde, e) de extraterritoriale toepassing van een autoritaire ideologie, f) het opsporen van inmengingsactiviteiten of belangenconflicten in de Europese instellingen; dringt erop aan dat het transparantieregister van de EU specifiek toezicht houdt op geregistreerde belangenvertegenwoordigers uit landen die op basis van deze objectieve criteria als een risico worden beschouwd; 24. verzoekt de Commissie en de Raad om met het Parlement, als medewetgever, samen te werken om het instrumentarium van de Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (APPF) te verbeteren en het mogelijk te maken donaties effectief te traceren tot de uiteindelijke betaler, zodat wordt voorkomen dat de regels inzake donaties worden omzeild door gebruik te maken van tussenpersonen; vraagt in het bijzonder dat de APPF gemachtigd wordt rechtstreeks informatie te verkrijgen van donoren en hun bankinstellingen, en vraagt de instelling van een systeem van push-meldingen die door de financiële inlichtingeneenheden in de lidstaten worden gestuurd naar de APPF wanneer verdachte transacties worden vastgesteld; 25. merkt op dat de APPF meer personeel en middelen moet krijgen, om zijn toezichtscapaciteit te vergroten en de samenwerking met de lidstaten met betrekking tot het signaleren van mogelijke gevallen van illegale financiering te bevorderen; beveelt aan dat de APPF gebruikmaakt van de gegevens die zeer grote onlineplatforms verstrekken in reclamebibliotheken en binnenkort een Europees register van politieke reclameboodschappen, om illegale financiering en beïnvloedingscampagnes op te sporen; 26. benadrukt dat het belangrijk is volledige transparantie te bevorderen met betrekking tot de inkomsten en uitgaven van nationale partijen voor verkiezingscampagnes voor het Europees Parlement; pleit in dit verband voor de vaststelling van regels voor het voeren van politieke campagnes en de financiering van politieke partijen, ook door derde landen; is van mening dat adequate overheidsfinanciering voor politieke partijen, beperkingen inzake particuliere financiering en een verbod op donaties uit derde landen nodig zijn om het risico van buitenlandse inmenging via politieke partijen te beperken; 27. benadrukt dat missies naar niet-EU-landen te baat kunnen worden genomen om onrechtmatige invloed uit te oefenen op EP-leden; herinnert eraan dat EP-leden vóór elke missie verplichte, speciaal op het land van bestemming toegesneden veiligheidsbriefings over de risico’s van buitenlandse inmenging moeten krijgen; is van mening dat alle voorbereidende documenten en vergaderingen voor missies ook een herinnering moeten omvatten aan de integriteitsvereisten; onderstreept dat EP-leden en personeel van het Parlement beter moeten worden beschermd tegen cyberaanvallen en hacking wanneer zij op missie gaan naar niet-EU-landen; 28. is ingenomen met de goedkeuring door de Conferentie van voorzitters op 13 april 2023 van richtsnoeren voor de betrekkingen met vertegenwoordigers van bepaalde niet-EU‑landen, waarbij in sommige gevallen de officiële contacten beperkt worden; is in dit verband van mening dat het van het grootste belang is de uitvoering van de in deze richtsnoeren vastgelegde transparantiemaatregelen te waarborgen, met name door een register bij te houden van alle contacten met vertegenwoordigers van derde landen; dringt echter aan op meer algemene verklaringen in gevallen waarin het noemen van personen of organisaties een gevaar kan opleveren voor het leven of de veiligheid van personen; 29. onderstreept dat de primaire verantwoordelijkheid voor de benoeming van leden in functies en het sturen van leden op missies bij de fracties van het Parlement ligt; stelt voor de regels inzake officiële missies namens het Parlement aan te scherpen, met name als volgt: 30. wijst er nogmaals op dat verkiezingswaarnemingsmissies een belangrijke rol spelen door relevante informatie te verstrekken en specifieke aanbevelingen te doen om het kiesstelsel weerbaarder te maken en buitenlandse inmenging in verkiezingsprocessen te helpen tegengaan; is van mening dat het Parlement niet-officiële verkiezingswaarneming door individuele EP-leden waarvoor geen toestemming is verleend, moet verbieden; benadrukt dat EP-leden alleen mogen deelnemen aan verkiezingswaarnemingsmissies waartoe de Conferentie van voorzitters heeft besloten en waarvoor zij toestemming heeft verleend; herinnert aan de procedure van de Coördinatiegroep democratieondersteuning en verkiezingen voor “gevallen van individuele niet-officiële verkiezingswaarneming door leden van het Europees Parlement” (aangenomen op 13 december 2018), die het mogelijk maakt leden uit te sluiten van officiële verkiezingswaarnemingsdelegaties van het Parlement voor de rest van de zittingsperiode; dringt er bij de administratie van het Parlement op aan strengere sancties vast te stellen, waaronder aanzienlijke boetes en andere beperkende maatregelen, voor leden die deelnemen aan niet-officiële verkiezingsmissies, alsmede leden die zich tijdens hun deelname aan toegestane waarnemingsmissies van het Parlement niet strikt houden aan de toepasselijke regels; is van mening dat verkiezingswaarnemingsmissies extra aandacht moeten besteden aan daadwerkelijke inmenging of pogingen daartoe vóór de verkiezingsdag, met name wanneer deze inmenging online of op sociale media plaatsvindt; 31. benadrukt het feit dat individuele reizen van leden integrerend deel uitmaken van de vrije uitoefening van hun mandaat; herhaalt zijn verzoek om verplichte transparantieregels voor reizen van leden die worden betaald door buitenlandse landen en entiteiten, met vereisten inzake de te verstrekken gegevens, die onder andere, maar niet uitsluitend, de naam van de betalende instantie, een lijst van uitgaven en de redenen voor de reis moeten omvatten; herinnert eraan dat dergelijke reizen niet als officiële delegaties van het Parlement mogen worden beschouwd, roept de bij dergelijke reizen betrokken EP-leden op elke verwarring dienaangaande te vermijden en vraagt strikte sancties indien dit niet gebeurt; is van mening dat missies die door EP-leden worden ondernomen in hun hoedanigheid van rapporteur altijd kunnen worden beschouwd als officieel; vraagt maatregelen om ervoor te zorgen dat de kosten voor reizen naar derde landen in verband met het mandaat worden gedragen door het Parlement; 32. herhaalt zijn verzoek om strengere regels voor reizen van ambtenaren die worden betaald door buitenlandse landen en entiteiten; is van mening dat soortgelijke regels moeten worden opgesteld voor reizen van geaccrediteerde medewerkers of fractiemedewerkers; 33. stelt voor de drempel voor giften aan leden te beperken tot 100 EUR; pleit voor een strikter toezicht op alle uitnodigingen, geschenken en reizen die door leden en personeel worden ontvangen wanneer deze betrekking hebben op niet-EU-landen; 34. is van mening dat het Parlement voor niet-EU-landen absolute prioriteit moet geven aan de werkzaamheden van zijn officiële delegaties voor de betrekkingen met deze landen; herinnert eraan dat alle activiteiten en bijeenkomsten van inofficiële groeperingen van leden die kunnen worden verward met officiële activiteiten van het Parlement verboden moeten worden; dringt aan op een verbod op vriendschapsgroepen met niet-EU-landen waarvoor al officiële EP-delegaties bestaan, maar erkent dat vriendschapsgroepen in specifieke gevallen moeten blijven bestaan, voor activiteiten in verband met bepaalde niet-soevereine gebieden, vervolgde minderheden of partners waarvoor geen officiële delegatie bestaat; benadrukt dat derde landen contacten met het Parlement moeten onderhouden via de Commissie buitenlandse zaken, de bestaande officiële delegaties van het Parlement, andere commissies en de coördinatiegroep democratieondersteuning en verkiezingen (DEG), al naargelang; onderstreept dat bepaalde uitzonderingen onder andere afhankelijk moeten worden gesteld van de opname van officiële verklaringen in het transparantieregister voor interfractiewerkgroepen en andere informele groepen dat wordt bijgehouden door de Quaestoren, met in de verklaring de naam van alle betrokken leden en belanghebbenden en gegevens over alle gehouden bijeenkomsten; is van mening dat vriendschapsgroepen alle financiële of materiële steun openbaar moeten maken, met inbegrip van de exacte bedragen van de middelen en de steun die door derden worden verstrekt; is in dit verband van mening dat artikel 35 van zijn Reglement moet worden gewijzigd; dringt erop aan dat artikel 176 van zijn Reglement zodanig wordt gewijzigd dat inbreuken doeltreffend kunnen worden bestraft; onderstreept parallel hiermee dat het Parlement en zijn leden ervoor moeten zorgen dat de delegaties op bevredigende wijze functioneren, met name door de standpunten te eerbiedigen die het Parlement heeft ingenomen tijdens zijn plenaire vergaderingen; vraagt in dit verband snel werk te maken van een stroomlijning van de parlementaire delegaties, hun rol en hun werkterrein, en vraagt dat de delegaties altijd volstrekt consistent optreden met de andere organen van het Parlement die betrokken zijn bij het bepalen van het externe optreden van de Europese Unie; 35. dringt er bij de leden op aan waakzaam te zijn voor bepaalde entiteiten die, onder het voorwendsel zich bezig te houden met algemene beleidskwesties, vectoren zijn van beïnvloeding en niet-aangegeven inmenging door buitenlandse staten; Integriteit van de parlementaire werkzaamheden 36. herinnert eraan dat spoedresoluties belangrijk zijn als onderdeel van het optreden van het Parlement ter bescherming van de mensenrechten wereldwijd; hekelt elke poging tot inmenging daarin; erkent dat de urgente aard ervan behouden moet blijven, maar stelt voor de nodige tijd uit te trekken voor de opstelling ervan, teneinde een passende bescherming tegen externe beïnvloeding te waarborgen; herhaalt dat het toepassingsgebied ervan strikt moet worden nageleefd; benadrukt dat de kracht en het effect van de spoedresoluties van het Parlement over mensenrechten niet mogen worden ondermijnd; 37. is van mening dat buitenlandse inmenging of poging tot buitenlandse inmenging niet zonder gevolgen mag blijven voor het land in kwestie; is voornemens elk wetgevings- of niet-wetgevingsvoorstel inzake samenwerking met de autoriteiten van een dergelijk land op te schorten voor een periode die in verhouding staat tot de ernst van de inmenging; is voornemens in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure alle financiering van programma’s van de Unie voor de overheidsinstanties van een dergelijk land op te schorten, met behoud van de financiering voor maatschappelijke organisaties en onafhankelijke media en voor humanitaire hulp; is van mening dat zijn Commissie buitenlandse zaken de ambassadeur bij de EU van een dergelijk land moet uitnodigen om in de commissie te verschijnen voor een gedachtewisseling; 38. beveelt aan dat resoluties waarover het Parlement stemt, vergezeld gaan van een bijlage met een lijst van personen of instellingen die de rapporteurs of schaduwrapporteurs hebben ontmoet, met uitzondering van personen wier veiligheid in gevaar zou komen indien zij werden genoemd, wier identiteit zal worden meegedeeld aan en zorgvuldig worden bewaakt door het daartoe aangewezen orgaan; beveelt daarom aan dat EP-leden die verslagen of adviezen opstellen, verplicht worden een lijst bij te voegen waaruit blijkt welke externe deskundigheid en adviezen de rapporteur heeft ontvangen; 39. is van mening dat alle leden verplicht moeten worden alle geplande vergaderingen met derden (belangenvertegenwoordigers) te publiceren; benadrukt dat gezorgd moet worden voor een openbaarmakingsproces dat zo gemakkelijk en zo kort mogelijk is, met behoud van de integriteit van de procedure; is van mening dat artikel 11 van zijn Reglement moet worden gewijzigd om er definities in op te nemen van “geplande vergadering” en “actieve rol”; is van mening dat de verplichtingen uit hoofde van dit artikel moeten worden uitgebreid tot alle EP-leden; wijst er echter op dat het systeem voor het melden van dergelijke bijeenkomsten moet worden geactualiseerd, met name omdat er nog steeds geen rekening in wordt gehouden met subcommissies; vraagt dat ook de delegaties van het Parlement in het systeem worden opgenomen; is van mening dat soortgelijke regels moeten worden vastgesteld voor bijeenkomsten die worden bijgewoond door ambtenaren van het Parlement, geaccrediteerde medewerkers en fractiemedewerkers; betreurt dat sommige EP-leden die daartoe verplicht zijn, geen melding maken van hun ontmoetingen met belangenvertegenwoordigers; 40. dringt aan op een veel striktere tenuitvoerlegging, handhaving en controle van de naleving van de huidige bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord over het transparantieregister binnen het Parlement; dringt erop aan dat de leden en hun kabinetten verplicht worden bijeenkomsten met diplomatieke vertegenwoordigers van niet-EU-landen en met belangenvertegenwoordigers die onder het toepassingsgebied van het transparantieregister van de EU vallen, te melden, behalve in gevallen waarin het noemen van personen of organisaties een risico zou opleveren voor het leven of de veiligheid van personen; benadrukt dat de meldingen zo duidelijk en zo toegankelijk voor het publiek moeten zijn als mogelijk; is van mening dat sancties moeten worden opgelegd als deze meldingen niet worden gedaan; 41. dringt aan op de verplichting om elke deelname aan een conferentie of evenement dat wordt georganiseerd of gefinancierd door buitenlandse entiteiten, inclusief staten, privébedrijven, ngo’s en thinktanks, aan te geven; 42. is bezorgd over het feit dat sommige EP-leden lid zijn van politieke partijen die financiële steun hebben ontvangen van niet-EU-entiteiten, waaronder Rusland, en dat hun politieke standpunten duidelijk door deze steun zijn beïnvloed; 43. herhaalt dat EP-leden, hun personeel en fractiemedewerkers een kritische beoordeling moeten uitvoeren en moeten afzien van het systematisch indienen van wijzigingsvoorstellen die vooraf door derden zijn opgesteld; 44. dringt erop aan om ruim voor de uiterste datum van juli 2025 interinstitutionele besprekingen te starten voor een herziening van het Interinstitutioneel Akkoord over het transparantieregister; dringt aan op een herziening van het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (14) om na te gaan hoe het beginsel van transparantie en integriteit kan worden opgenomen bij de gemeenschappelijke verbintenissen en doelstellingen met betrekking tot het wetgevingsproces; 45. benadrukt krachtig dat er transparantie moet zijn, door middel van inschrijving in het EU-transparantieregister, over de financiering die wordt ontvangen door belangenvertegenwoordigers, zoals ngo’s, thinktanks en adviesdiensten, die betrokken willen zijn bij het Parlement, met name wanneer zij steun of sponsoring vragen aan EP‑leden voor het organiseren van bijeenkomsten in de gebouwen van het Parlement, wanneer zij worden uitgenodigd voor hoorzittingen, gedachtewisselingen of andere geplande optredens of wanneer zij deelnemen aan een studie of onderzoek namens het Parlement; is in dit verband ingenomen met het voorstel voor strengere controles op belangenvertegenwoordigers, zoals de voorwaarde dat zij zijn ingeschreven in het transparantieregister om het woord te kunnen voeren tijdens commissievergaderingen; pleit voor de goedkeuring van specifieke bepalingen voor belangenvertegenwoordigers wier activiteiten niet onder het toepassingsgebied van het transparantieregister vallen, zoals vertegenwoordigers van derde landen met een diplomatieke status; dringt erop aan dat bijzondere aandacht wordt besteed aan de evenredigheidscriteria en het feit dat omslachtige procedures moeten worden vermeden; 46. vraagt dat wordt nagegaan of de huidige registranten in het EU-transparantieregister buitenlandse invloed hebben ondergaan en of zij effectief de gedragscode hebben nageleefd; dringt erop aan dat in het jaarverslag over de werking van het register een hoofdstuk wordt opgenomen over incidenten in verband met het risico van buitenlandse inmenging; 47. benadrukt dat het transparantieregister van de EU moet worden versterkt door het budget ervan te verhogen en de personeelsformatie uit te breiden, zodat het de door aanvragers en registranten verstrekte informatie grondiger kan controleren; dringt erop aan dat wordt overwogen het toepassingsgebied ervan uit te breiden, aanvullende verplichtingen voor registranten in te voeren en restrictievere maatregelen vast te stellen om schendingen van de gedragscode aan te pakken; 48. acht het relevant voor het Parlement om te bespreken hoe de transparantie- en corruptiebestrijdingsmaatregelen kunnen worden verbeterd voor belangenvertegenwoordigers die wetgevingsvoorstellen of resoluties proberen te beïnvloeden, onder meer door bijeenkomsten te beleggen met EP-leden, hun medewerkers of fractiemedewerkers; benadrukt dat dit strengere maatregelen kan omvatten met betrekking tot de registratie van belangenvertegenwoordigers in het transparantieregister; 49. herinnert eraan dat in het kader van het transparantieregister (bijlage II) ngo’s hun belangrijkste financieringsbronnen per categorie bekend dienen te maken, terwijl dit niet geldt voor commerciële belangenvertegenwoordigers of hun tussenpersonen, die enkel verplicht zijn een raming van de jaarlijkse kosten van hun lobbyactiviteiten op te geven; pleit voor een uitgebreide financiële screening van alle belangengroepen, ngo’s en adviesdiensten voordat zij in het transparantieregister worden opgenomen, alsook voor een beoordeling van alle belangenvertegenwoordigers die momenteel in het transparantieregister staan ingeschreven; vraagt dat deze organisaties ook transparant zijn over de samenstelling van hun bestuursorganen en dat zij verklaren te voldoen aan de toepasselijke wettelijke verplichtingen, met name op het gebied van financiering en boekhouding; dringt erop aan dat adviesbureaus die zich willen laten registreren transparant zijn over hun klantenstructuur; dringt aan op de opstelling van een duidelijke juridische definitie van “belangenvertegenwoordigers” en “ngo-status”, die geldt voor alle organisaties die in het transparantieregister wensen te worden opgenomen en in aanmerking willen komen voor EU-financiering; benadrukt dat ngo’s die geld ontvangen van derden die niet verplicht zijn zich in het transparantieregister in te schrijven, de bronnen van hun financiering openbaar moeten maken door dezelfde informatie te verstrekken als alle reguliere registranten; benadrukt dat bij de maatregelen op grond waarvan ngo’s verplicht zijn alle financieringsbronnen bekend te maken, rekening moet worden gehouden met de situatie van ngo’s die actief zijn in landen met autoritaire en illiberale regimes, met name wanneer de bekendmaking van dergelijke informatie hen en hun werk in gevaar kan brengen vanwege de toepassing van repressieve wetgeving zoals wetten inzake “buitenlandse agenten” en dergelijke; 50. merkt op dat in het kader van het recente corruptieschandaal de activiteiten van twee ngo’s zijn misbruikt om illegale activiteiten te financieren en de besluitvorming van het Parlement in opdracht van derden te beïnvloeden; 51. dringt aan op verscherpte controles en toezicht op belangenvertegenwoordigers en andere relevante belanghebbenden die nauw met het Parlement of andere EU‑instellingen samenwerken, om onregelmatigheden, fraude of niet-nakoming van verplichtingen op te sporen, met inbegrip van activiteiten die indruisen tegen de waarden van de EU, zoals gedefinieerd in artikel 2 VEU, of niet-nakoming van hun verplichtingen in verband met hun inschrijving in het transparantieregister; dringt erop aan dat contracten worden opgeschort of beëindigd of dat de duur ervan wordt ingekort, en dat de middelen worden teruggevorderd, indien dergelijke inbreuken zich voordoen; 52. herinnert eraan dat de bestaande EU-maatregelen tegen Russische televisiekanalen volledig moeten worden uitgevoerd om de Russische propaganda doeltreffender tegen te gaan; 53. maakt zich zorgen over de inmenging van door buitenlandse staten geïnspireerde islamitische organisaties; 54. dringt aan op de spoedige tenuitvoerlegging van het INGE 1-verslag, waarin reeds werd aanbevolen dat de EU-instellingen het transparantieregister hervormen, onder meer door strengere transparantieregels in te voeren, bijvoorbeeld voor reizen die door derde landen en buitenlandse entiteiten worden aangeboden aan ambtenaren van de EU‑instellingen, door de transparantie en verantwoordingsplicht van vriendschapsgroepen te vergroten, door buitenlandse financiering voor EU-gerelateerde lobbyactiviteiten in kaart te brengen en door te zorgen voor een vermelding waarmee financiering van buitenlandse regeringen kan worden geïdentificeerd; verzoekt de lidstaten de wetten inzake buitenlandse inmenging te harmoniseren en donaties aan politieke partijen en stichtingen te verbieden; 55. herhaalt zijn engagement voor het invoeren van een afkoelingsperiode van zes maanden voor voormalige EP-leden; benadrukt dat deze periode onmiddellijk na afloop van hun ambtstermijn moet ingaan; is van mening dat de naleving van deze afkoelingsperiode moet worden gecontroleerd door het toekomstige EU-orgaan voor ethiek; 56. dringt er bij de diensten van het Parlement op aan een monitoringsysteem en regels in te stellen voor het intrekken van de toegang van voormalige leden als zij na hun afkoelingsperiode bij het Parlement lobbyen voor landen met een hoog risico, de tijdens hun tijd in publieke dienst verworven kennis gebruiken tegen de belangen van de Unie en het algemeen belang, of, in het ergste geval, deelnemen aan mondiale beïnvloedings- of inmengingsactiviteiten; 57. is van mening dat de leden transparanter moeten zijn over alle betaalde nevenwerkzaamheden die zij eventueel verrichten, door herziene en preciezere regels toe te passen met betrekking tot de bekendmaking van de bedragen van de verkregen neveninkomsten, de positie waarin deze inkomsten worden verdiend en de cliënten namens wie de leden tegen betaling werken; herhaalt zijn oproep tot strengere regels voor EP-leden die betaalde nevenwerkzaamheden verrichten, met bijzondere aandacht voor het beperken van activiteiten namens organisaties of personen die onder het toepassingsgebied van het transparantieregister vallen; verplicht zich ertoe een verbod in te voeren op het verrichten door EP-leden tijdens hun ambtstermijn van betaalde nevenwerkzaamheden verrichten voor derde landen of afhankelijke entiteiten met een hoog risico; dringt opnieuw aan op een verbod voor leden van het Europees Parlement om betaalde nevenwerkzaamheden uit te oefenen namens organisaties of entiteiten die onder het toepassingsgebied van het transparantieregister vallen, teneinde mogelijke belangenconflicten bij de uitoefening van hun mandaat te vermijden; is van mening dat de regels in het Statuut van de leden van het Europees Parlement aan een herziening moeten worden onderworpen, met bijzondere aandacht voor nevenwerkzaamheden; is van mening dat het Parlement hierover transparanter moet zijn; dringt erop aan dat de verklaringen van leden over nevenwerkzaamheden worden onderworpen aan institutionele controles en worden ondersteund door relevante documenten, zoals reeds het geval is in sommige lidstaten; 58. dringt aan op handhaving van de regels op grond waarvan activiteiten die de officiële activiteiten van het Europees Parlement ondermijnen, verboden zijn, met name wanneer bij deze activiteiten sprake is van interactie met derde landen; merkt op dat het de leden vrij staat om functies te bekleden in buiten de EU gevestigde organisaties die buiten het toepassingsgebied van het transparantieregister vallen, of om te werken voor of namens derde landen, met inachtneming van de uitzonderingen die elders in deze resolutie worden genoemd, en dringt erop aan dat de leden het bedrag van de verkregen neveninkomsten, de positie waarin de inkomsten worden verdiend en de cliënten namens wie zij voor betaling werken, openbaar maken, overeenkomstig de desbetreffende amendementen op de gedragscode; 59. steunt de herziening van zijn website om de informatie op de site gemakkelijker toegankelijk te maken voor het publiek; pleit voor een gebruiksvriendelijk systeem op zijn website waarbij voor elke hoofdelijke stemming de tekst waarover is gestemd en de stemresultaten kunnen worden gefilterd op fractie en lid; dringt erop aan dat de wetgevingsvoetafdruk van voorgestelde teksten en amendementen openbaar wordt gemaakt; herinnert aan zijn staat van dienst op het gebied van transparantie en zijn inspanningen om ervoor te zorgen dat documenten, ongeacht het medium ervan, gemakkelijk toegankelijk zijn voor alle burgers en benadrukt dat zij beschikbaar moeten worden gesteld in een open, gebruiksvriendelijk en machineleesbaar formaat; 60. dringt erop aan dat alle EU-instellingen die deelnemen aan trialogen wetgevingsdocumenten rechtstreeks toegankelijk maken overeenkomstig artikel 12, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 (15) , tenzij openbaarmaking ervan het besluitvormingsproces ernstig zou ondermijnen; benadrukt dat het Gerecht in het recente arrest in zaak T-163/21 (16) heeft geconcludeerd dat de toegang tot wetgevingsdocumenten zo ruim mogelijk moet zijn; verzoekt de Raad dit arrest volledig na te leven; verzoekt alle EU-instellingen zich volledig te houden aan het arrest van het Gerecht in zaak T-540/15 (17) betreffende de toegang tot trialoogdocumenten; 61. is van mening dat de documenten die rechtstreeks toegankelijk moeten zijn via het openbare register van het Parlement ook voorbereidende wetgevingsdocumenten moeten omvatten, zoals politieke of technische trialoogdocumenten, waaronder alle versies van het gezamenlijke document met meerdere kolommen zoals bedoeld in de gedragscode voor onderhandelingen in het kader van de gewone wetgevingsprocedure; 62. is ingenomen met het besluit om verplichte opleiding inzake klokkenluiders in te voeren voor personeelsmanagers en geaccrediteerde parlementaire medewerkers van het Parlement; dringt aan op krachtigere maatregelen voor een betere bescherming van klokkenluiders onder de personeelsleden en de geaccrediteerde parlementaire medewerkers, met name door artikel 22 quater van Verordening nr. 31 (EEG), 11 (EGA) (“Statuut van de ambtenaren van de EU”) te wijzigen om dit in overeenstemming te brengen met de normen van Richtlijn (EU) 2019/1937 (“klokkenluidersrichtlijn”) en door de interne regels van het Parlement ter uitvoering van artikel 22 quater van het Statuut dienovereenkomstig te herzien; 63. benadrukt dat het codificeren van de regels inzake goed bestuur door het vaststellen van belangrijke aspecten van de administratieve procedure, zoals kennisgevingen, het recht om te worden gehoord en het recht van eenieder op toegang tot zijn eigen dossier, een positieve bijdrage zou leveren aan de transparantie, integriteit en verantwoordingsplicht van de EU-instellingen en deze minder vatbaar zou maken voor corruptie; Samenwerking met andere EU- en nationale instellingen 64. is ingenomen met het door de Commissie aangekondigde pakket maatregelen voor de verdediging van de democratie, waaronder een richtlijn tot invoering van gemeenschappelijke normen inzake transparantie en verantwoordingsplicht voor belangenvertegenwoordigingsdiensten die vanuit derde landen worden geleid of betaald, wat zal bijdragen tot de goede werking van de interne markt en de democratische sfeer in de EU zal beschermen tegen heimelijke inmenging van buitenaf; verzoekt de Commissie in dit verband een gedegen effectbeoordeling uit te voeren, in overeenstemming met de verplichtingen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven, alvorens nieuwe aanbevelingen en wetgevingsvoorstellen in te dienen; 65. is ingenomen met de aankondiging van de Commissie dat zij, als onderdeel van de maatregelen voor de verdediging van de democratie, een richtlijn zal voorstellen betreffende de transparantie van belangenvertegenwoordigers die namens derde landen optreden, met geharmoniseerde transparantievereisten voor het verrichten van diensten vanuit derde landen; is bovendien ingenomen met de aanvullende aanbeveling over veilige en veerkrachtige verkiezingen en de aanbeveling over versterking van de steun voor en participatie van maatschappelijke organisaties; verwacht dat het voorstel voor een gelijk speelveld voor belangenvertegenwoordiging in de EU zal zorgen en zal voldoen aan het internationaal recht en het recht inzake de mensenrechten, met name wat de uitoefening van de burgerlijke vrijheden betreft; 66. is ingenomen met het geplande corruptiebestrijdingspakket van de Commissie, met inbegrip van het voorstel om de EU-regels inzake de bestrijding van corruptie via het strafrecht te actualiseren; 67. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om een nieuwe sanctieregeling in te voeren om ernstige gevallen van corruptie wereldwijd aan te pakken; 68. herhaalt zijn oproep tot de snelle oprichting van een onafhankelijk ethisch orgaan van de EU en verbindt zich ertoe de interinstitutionele onderhandelingen uiterlijk eind 2023 af te ronden; herinnert eraan dat een dergelijk orgaan de scheiding der machten tussen de instellingen moet eerbiedigen; is van oordeel dat het mandaat van het orgaan moet inhouden dat per geval wordt nagegaan of huidige of voormalige EP-leden voornemens zijn om gedurende hun ambtstermijn of na afloop daarvan voor een niet-EU-regering of een door een niet-EU-regering gecontroleerde entiteit werkzaam te zijn, en is van overtuiging dat dit mandaat een adviserend karakter moet hebben; roept EP-leden op de waarden en normen van het Parlement hoog te houden en na afloop van hun ambtstermijn geen betrekking te aanvaarden bij autoritaire, niet-democratische regeringen of daarmee verbonden staatsbedrijven; 69. betreurt het dat de Commissie talmt om haar voorstel over de oprichting van een onafhankelijk, interinstitutioneel EU-orgaan voor ethiek te presenteren en betreurt het gebrek aan ambitie van de Commissie met betrekking tot dit orgaan; verzoekt de instellingen spoedig overeenstemming te bereiken over de voorwaarden voor de oprichting van dit orgaan, teneinde meer samenhang te brengen in de ethische verplichtingen tussen de verschillende reglementen en gedragscodes van de instellingen; herinnert eraan dat de regels die gelden voor voormalige leden van het Europees Parlement die betrokken zijn bij lobbyactiviteiten die onder het transparantieregister vallen, moeten worden verhelderd en duidelijk moeten worden gecommuniceerd; herinnert eraan dat de in de gedragscode voor leden van het Europees Parlement vastgelegde normen voor openbare ambten correct moeten worden toegepast, evenals andere regels die door het Parlement en zijn organen zijn vastgesteld, door inbreuken te onderzoeken en sancties voor te stellen; dringt erop aan dat wordt voorzien in een duidelijke rechtsgrondslag voor de oprichting van het ethisch orgaan en dat de werkzaamheden van dit orgaan zo spoedig mogelijk worden aangevat; benadrukt dat het ethisch orgaan passende onderzoeksbevoegdheden moet krijgen, waaronder de mogelijkheid om op eigen initiatief op te treden en de bevoegdheid om administratieve documenten op te vragen, waarbij de immuniteit van de leden van het Europees Parlement en hun vrijheid van mandaat in acht moeten worden gehouden en in de toepasselijke procedurele waarborgen moet zijn voorzien; wijst erop dat het openstaat voor een brede participatie, maar dat het met de Commissie zal samenwerken om ervoor te zorgen dat de onderhandelingen niet door andere instellingen worden vertraagd; 70. benadrukt het voornemen van het Parlement om er eenzijdig voor te zorgen dat leden van het Europees Parlement snel, gemakkelijk en systematisch toegang hebben tot advies over mogelijke belangenconflicten van het raadgevend comité voor het gedrag van de leden; verbindt zich ertoe het raadgevend comité te hervormen; dringt er daarom op aan de gedragscode voor leden van het Europees Parlement te versterken om te zorgen voor een doeltreffender en transparanter systeem voor leden en voormalige leden die voor externe belangengroepen werken, indien wordt vastgesteld dat leden niet voldoen aan de regels en verplichtingen; stelt voor dat het raadgevend comité ook een proactieve rol kan spelen, met inbegrip van de mogelijkheid om op eigen initiatief op te treden; is van mening dat het raadgevend comité klachten rechtstreeks moet kunnen behandelen; 71. wijst op de relevante werkzaamheden van de Ombudsman in dit verband en is van mening dat aanvullende samenwerking tussen het Parlement en de Ombudsman in de toekomst nuttig kan zijn; 72. roept de lidstaten en alle EU-instellingen op om nauwer samen te werken met het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust) en het Europees Openbaar Ministerie (EOM) en onderstreept in het bijzonder dat het zelf nauwer moet samenwerken met deze organen; beveelt aan om het Europees Openbaar Ministerie (EOM) uit te breiden naar de hele Unie, hetgeen de samenwerking met andere instellingen zou vergemakkelijken en voor een betere vervolging zou zorgen bij zaken in de lidstaten die momenteel niet deelnemen aan het EOM; 73. verbindt zich ertoe een verplichte verklaring betreffende de afwezigheid van belangenconflicten in te voeren voor rapporteurs en schaduwrapporteurs; 74. wijst er nogmaals op dat het politieke besluit over belangenconflicten van kandidaat-commissarissen voorafgaand aan hoorzittingen een democratische en institutionele bevoegdheid van de Commissie juridische zaken van het Parlement blijft; 75. verzoekt het secretariaat van het transparantieregister alle entiteiten uit te sluiten die directe of indirecte betrekkingen onderhouden met de regering van de Russische Federatie, overeenkomstig het besluit van de Raad van 3 juni 2022 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren en de illegale aanvalsoorlog die Rusland voert tegen Oekraïne; dringt erop aan dat verder wordt nagedacht over de aanpak van entiteiten die banden hebben met de Volksrepubliek China en andere landen die kwaadwillige buitenlandse inmenging in Europese aangelegenheden plegen of dat kennelijk tot doel hebben; merkt op dat de Conferentie van voorzitters heeft besloten dat Chinese diplomaten en vertegenwoordigers van de Chinese overheid niet zullen worden uitgenodigd in het Parlement; dringt erop aan dat het transparantieregister van de EU wordt gewijzigd om te voorzien in sancties wanneer de inschrijver, hetzij rechtstreeks, hetzij als tussenpersoon, de belangen vertegenwoordigt van regeringen, afhankelijke entiteiten of ondernemingen in strategische sectoren van landen waarvan vaststaat dat zij zich reeds in democratische processen in de EU hebben ingemengd; 76. merkt op dat de huidige richtsnoeren voor ngo’s en andere belanghebbenden die niet onder het transparantieregister vallen, ontoereikend zijn gebleken; benadrukt dat een grondige controle moet worden verricht voorafgaand aan de registratie in het transparantieregister om alle financieringsbronnen openbaar te maken; merkt op dat financiering uit EU-middelen die in meerdere stappen gebeurt, traceerbaar moet zijn van de directe ontvanger tot de eindbegunstigde; roept ertoe op de richtsnoeren voor de registratie in het transparantieregister te herzien en de verplichting op te nemen om alle inkomende en uitgaande middelen openbaar te maken, met inbegrip van de overdracht van middelen van de ene ngo of belanghebbende naar de andere; 77. roept op tot het harmoniseren van de voorwaarden voor uitoefening van de parlementaire immuniteit van EP-leden in de verschillende lidstaten; verzoekt in dit verband om een herziening van Protocol nr. 7 bij het VEU en het VWEU betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; 78. besluit zijn dialoog en samenwerking met de inlichtingen-, justitiële en wetshandhavingsautoriteiten van de drie lidstaten waarin het is gevestigd, te versterken, teneinde de veiligheid en integriteit van het Parlement te waarborgen en het te beschermen tegen pogingen tot inmenging van derde landen; verzoekt daarom de veiligheidsdiensten van de lidstaten de bevoegde Europese autoriteiten en de veiligheidsdiensten van de lidstaten waarin het Parlement is gevestigd stelselmatig op de hoogte te stellen van alle informatie die hen bereikt over buitenlandse inmenging in democratische processen in de Unie; 79. verzoekt de EU-instellingen te werken aan strengere interne voorschriften tussen de lidstaten met betrekking tot het gebruik, het onderhoud en de aankoop van spyware en surveillance-instrumenten en om de spyware en surveillance-instrumenten die momenteel worden gebruikt te beoordelen; merkt op dat de EU de bestaande regelgevende maatregelen moet toepassen om kwaadwillende internationale exploitanten in de sector van commerciële spyware en surveillancetechnologieën wettelijk aansprakelijk te stellen; 80. dringt erop aan dat de lijst met activiteiten waarvoor aan leden sancties kunnen worden opgelegd, wordt herzien op basis van dit verslag; dringt erop aan dat gepaste waarschuwingen en herinneringen worden ingevoerd voor leden die de regels niet naleven, en dat na een redelijke termijn gepaste sancties worden opgelegd; wijst er met name op dat artikel 176 van zijn Reglement moet worden herzien om het mogelijk te maken sancties op te leggen voor andere overtredingen dan het verstoren van de plenaire vergadering; is van mening dat aanvullende sancties moeten worden opgelegd wanneer een lid schuldig wordt bevonden aan het opzettelijk plegen van een strafbaar feit bij de uitoefening van zijn taken; 81. roept op tot herziening van artikel 42 quater van het Statuut over verlof in het belang van de dienst, dat een niet-transparante vorm van vervroegd pensioen mogelijk maakt voor bepaalde personeelsleden van de EU-instellingen; o o o 82. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 1948, – gezien het Verdrag van Genève van 1951 en het aanvullende protocol hierbij, – gezien het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (Solas) van 1974 en het Internationaal Verdrag inzake opsporing en redding op zee (SAR-Verdrag) van 1979, zoals gewijzigd, en de daarmee verband houdende resoluties van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), met name resolutie MSC.167(78) van 20 mei 2004 getiteld “Guidelines on the Treatment of Persons Rescued At Sea” (Richtsnoeren voor de behandeling van op zee geredde personen), – gezien hoofdstuk 4 van het SAR-Verdrag inzake werkprocedures, – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, – gezien artikel 1, artikel 2, lid 1, de artikelen 3, 6, 18 en 19 en artikel 24, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (het “Handvest”), – gezien artikel 67, lid 1, en artikel 77, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU) nr. 656/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot vaststelling van regels voor de bewaking van de zeebuitengrenzen in het kader van de operationele samenwerking gecoördineerd door het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (1) , – gezien het mondiaal pact van de VN inzake veilige, ordelijke en reguliere migratie en inzake vluchtelingen van 19 december 2018, – gezien Verordening (EU) 2019/1896 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2019 betreffende de Europese grens- en kustwacht en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1052/2013 en Verordening (EU) 2016/1624 (2) , – gezien de voorstellen van de Commissie in haar mededeling van 23 september 2020 over een nieuw migratie- en asielpact ( COM(2020)0609 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 1 oktober 2020 getiteld “Richtsnoeren voor de uitvoering van de EU-regels inzake de omschrijving en bestrijding van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf” (3) , – gezien zijn resolutie van 19 mei 2021 over de bescherming van de mensenrechten en het externe migratiebeleid van de EU (4) , – gezien de aanbeveling van de mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa van juni 2019 getiteld “Lives saved. Rights protected. Bridging the protection gap for refugees and migrants in the Mediterranean”, haar follow-upverslag van 2021 getiteld “A distress call for human rights - The widening gap in migrant protection in the Mediterranean” en haar mensenrechtennota van september 2022 getiteld “For the rights of the living, for the dignity of the dead - Time to end the plight of missing migrants in Europe”, – gezien zijn resolutie van 8 maart 2022 over de steeds beperktere ruimte voor het maatschappelijk middenveld in Europa (5) , – gezien het rapport van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten van 11 oktober 2022 getiteld “Nowhere but back: Assisted return, reintegration and the human rights protection of migrants in Libya”, – gezien het EU-actieplan voor het centrale Middellandse Zeegebied van 21 november 2022, – gezien het EU-actieplan voor de westelijke Middellandse Zeeroute en de Atlantische route van 6 juni 2023, – gezien het rapport van de onafhankelijke onderzoeksmissie van de VN naar Libië van 20 maart 2023, – gezien het rapport van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten van 6 juli 2023 getiteld “Six steps to prevent future tragedies at sea”, – gezien artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat overeenkomstig cijfers van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) sinds 2014 in de Middellandse Zee 27 633 personen vermist zijn geraakt (en vermoedelijk zijn overleden); overwegende dat het sterftecijfer het hoogst is in het centrale Middellandse Zeegebied en dat er volgens de IOM in dat gebied meer dan 17 000 mensen overleden of verdwenen zijn; overwegende dat in 2022 2 406 personen werden geregistreerd als dood of vermist en dat het aantal doden of vermisten in 2023 al op 1 875 ligt; wijst erop dat deze route slechts een van de vele dodelijke routes is waarlangs personen Europa proberen te bereiken; B. overwegende dat er onder de personen die Europa proberen te bereiken via de Middellandse Zee veel kwetsbare personen zijn, zoals vrouwen en niet-begeleide minderjarigen; overwegende dat veel van deze personen het risico lopen slachtoffer te worden van mensenhandel en uitbuiting en dat zij dus onmiddellijke bescherming nodig hebben; C. overwegende dat het redden van levens in de eerste plaats een daad van solidariteit is met mensen die gevaar lopen, maar bovendien een wettelijke verplichting is uit hoofde van het recht van de Unie en het internationaal recht, aangezien landen krachtens artikel 98 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Unclos), dat door alle lidstaten en de Unie zelf is geratificeerd, verplicht zijn bijstand te verlenen aan mensen in nood op zee; D. overwegende dat in artikel 19, lid 2, onder g), juncto artikel 17 van het Unclos wordt bepaald dat een vreemd schip het recht van onschuldige doorvaart geniet door de territoriale zee van landen die partij zijn bij het verdrag, en dat de doorvaart van een vreemd schip wordt geacht gevaar op te leveren voor de vrede, de orde of de veiligheid van de kuststaat indien het zich in de territoriale zee bezighoudt met het in- of ontschepen van goederen, valuta of personen in strijd met de wetten en voorschriften van de kuststaat inzake douane, belastingen, immigratie of de volksgezondheid; E. overwegende dat landen krachtens het internationaal zeerecht en het maritiem recht verplicht zijn preventieve, vroegtijdige waarschuwings- en responsmaatregelen te nemen om het risico van dodelijke slachtoffers op zee te beperken, onder meer door het uitvoeren van passende en doeltreffende opsporings- en reddingsdiensten (SAR, search and rescue); overwegende dat staten krachtens het Europees recht inzake de mensenrechten verplicht zijn positieve taken te vervullen met betrekking tot de bescherming van het leven van personen die onder hun jurisdictie vallen, en preventieve maatregelen te nemen om reële en onmiddellijke risico’s voor mensenlevens te voorkomen; F. overwegende dat, ingeval het coördinatiecentrum voor redding op zee (MRCC) dat verantwoordelijk is voor de SAR-regio, geen verantwoordelijkheid aanvaardt voor een operatie, met inbegrip van gevallen waarin dat systematisch gebeurt, het eerste gewaarschuwde reddingscoördinatiecentrum volgens de IMO/MSC-richtsnoeren uit 2004 betreffende de behandeling van op zee geredde personen verantwoordelijk is; G. overwegende dat op grond van het internationaal zeerecht, het internationaal recht inzake mensenrechten en de wetgeving van de Unie geredde personen op een veilige plaats aan land moeten worden gebracht; overwegende dat in de Uniewetgeving “veilige plaats” een locatie is waar reddingsoperaties worden geacht te eindigen en waar de beveiliging van mensenlevens van de overlevenden niet wordt bedreigd, waar in hun elementaire menselijke behoeften kan worden voorzien en waar vervoer naar hun volgende bestemming of hun eindbestemming kan worden geregeld, rekening houdend met de bescherming van hun grondrechten met inachtneming van het beginsel van non-refoulement; H. overwegende dat alle vaartuigen die actief zijn in het Middellandse Zeegebied, onder meer wanneer zij worden ingezet voor reddingsoperaties, verplicht zijn de desbetreffende internationale verdragen en andere toepasselijke regels in acht te nemen; I. overwegende dat overeenkomstig de richtsnoeren van de Commissie voor de uitvoering van de EU-regels inzake de omschrijving en bestrijding van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf “Iedereen die betrokken is bij opsporings- en reddingsactiviteiten, [zich] moet [...] houden aan de instructies van de coördinerende instantie bij de deelname aan opsporings- en reddingsacties, overeenkomstig de algemene beginselen en toepasselijke regels van het internationaal zeerecht en het internationaal recht inzake mensenrechten”; en dat het “een inbreuk op het internationale recht [is] en daarom op grond van het EU-recht niet [is] toegestaan, om door niet‑gouvernementele organisaties of andere niet-overheidsactoren met inachtneming van het toepasselijke rechtskader uitgevoerde opsporings- en reddingsoperaties strafbaar te stellen”; J. overwegende dat sinds het einde van operatie Mare Nostrum op 31 oktober 2014 in het centrale Middellandse Zeegebied geen enkele door een lidstaat geïnitieerde SAR‑operatie meer heeft plaatsgevonden; K. overwegende dat de Raad op 20 maart 2023 heeft besloten het mandaat van de operatie EUNAVFOR MED IRINI, die deel uitmaakt van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid van de EU en die onder meer bijdraagt aan de capaciteitsopbouw en opleiding van de Libische kustwacht en marine, te verlengen tot en met 31 maart 2025; L. overwegende dat het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) momenteel actief is in het Middellandse Zeegebied via operatie Themis (ter ondersteuning van Italië in het centrale Middellandse Zeegebied), operatie Poseidon (ter ondersteuning van Griekenland aan zeegrenzen van Griekenland met Turkije) en operatie Indalo (ter ondersteuning van Spanje in het westelijke Middellandse Zeegebied); M. overwegende dat de Libische kustwacht nog altijd grote aantallen personen op zee onderschept of redt; overwegende dat het gemeenschappelijke reddingscoördinatiecentrum in Libië diverse keren niet heeft voldaan aan zijn verplichting uit hoofde van het internationaal zeerecht om reddingsoperaties te coördineren, vaak niet reageert op noodoproepen, ngo-vaartuigen heeft belet bij het redden van levens, en mensenlevens in gevaar heeft gebracht bij het redden of onderscheppen van personen op zee; overwegende dat Frontex informatie heeft verstrekt aan het Libische coördinatiecentrum voor redding op zee over mensen die op zee in nood verkeerden; N. overwegende dat personen die door de Libische kustwacht zijn onderschept, worden overgebracht naar detentiecentra waar zij systematisch worden blootgesteld aan willekeurige detentie in onmenselijke omstandigheden en waar foltering en andere vormen van mishandeling, waaronder verkrachting, evenals willekeurige moorden en uitbuiting zeer vaak voorkomen; overwegende dat de Hoge Commissaris van de VN voor de vluchtelingen van mening is dat Libië niet voldoet aan de criteria om te worden aangewezen als een veilige plaats met het oog op ontscheping na redding op zee; O. overwegende dat migrantensmokkel en mensenhandel verschillende fenomenen zijn, waarop verschillende rechtskaders op het niveau van de Unie en op internationaal niveau van toepassing zijn; overwegende dat het bij mensenhandel gaat om het werven, overbrengen of opnemen van personen met gebruikmaking van geweld, misleiding of andere malafide methoden en met de uitbuiting van die personen als oogmerk, terwijl het bij migrantensmokkel overeenkomstig het Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over zee en door de lucht (het VN-protocol tegen de smokkel van migranten) gaat om het bewerkstelligen van de illegale binnenkomst van een persoon in een verdragsluitende staat waarvan de betrokkene geen onderdaan of ingezetene is, teneinde rechtstreeks of indirect een financieel of ander materieel voordeel te verkrijgen; P. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 12 april 2016 over de situatie in het Middellandse Zeegebied en de noodzaak van een holistische EU-aanpak van migratie heeft aangegeven van mening te zijn dat een permanente, robuuste en doeltreffende respons van de Unie in de vorm van SAR-operaties op zee van cruciaal belang is om het oplopende dodental onder migranten die de Middellandse Zee proberen over te steken een halt toe te roepen; overwegende dat er legale en veilige routes moeten worden gecreëerd om de irreguliere migratie en het dodental in de Middellandse Zee terug te dringen; Q. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 18 april 2018 over de voortgang met de mondiale pacten van de VN inzake veilige, ordelijke en reguliere migratie en inzake vluchtelingen aandringt op een grotere opsporings- en reddingscapaciteit voor personen in nood, de inzet van een grotere capaciteit door alle staten, en erkenning van de ondersteuning door particuliere actoren en ngo’s bij het uitvoeren van reddingsoperaties op zee en op het land; R. overwegende dat een krachtig en permanent mechanisme voor solidariteit tussen de lidstaten een belangrijke prioriteit is, omdat daarmee gezorgd kan worden voor een eerlijke verdeling van de verantwoordelijkheid Unie-niveau na ontscheping van migranten na een SAR-operatie; 1. spreekt zijn diepe bedroefdheid en verdriet uit over het feit dat er op de Middellandse Zee nog altijd zoveel mensen een tragische dood sterven, en wijst in dit kader met name op de recente scheepsramp die plaatsvond op 14 juni 2023, toen een vissersboot met 750 mensen aan boord in de Ionische Zee voor de kust van Pylos, Messenia (Griekenland) zonk, waarbij 104 mensen gered konden worden, 82 lichamen gevonden zijn en de overige opvarenden niet gevonden zijn, maar vermoedelijk zijn overleden; verzoekt de EU en haar lidstaten alles in het werk te stellen om de stoffelijke overschotten te identificeren, in kaart te brengen wie de vermisten zijn, en de familieleden van deze personen te informeren; herinnert eraan dat ervoor gezorgd moet worden dat de overlevenden op humane en waardige wijze behandeld worden, en verzoekt de lidstaten gebruik te maken van het tijdelijke mechanisme voor vrijwillige herplaatsing om deze personen te herplaatsen en daarbij rekening te houden met familiebanden en ervoor te zorgen dat zij passende zorg krijgen; 2. wijst nogmaals op de verplichting uit hoofde van het internationale zeerecht om mensen in nood bij te staan, en doet een oproep aan alle lidstaten om als zij individueel optreden, als zij optreden als lidstaat van de EU of als zij optreden op relevante internationale fora, de normen van het internationaal recht en het Unierecht ter zake ten volle na te leven; roept alle vaartuigen die SAR-operaties uitvoeren ertoe op de instructies die door het bevoegde reddingscoördinatiecentrum overeenkomstig het internationale en Unierecht ter zake worden gegeven, op te volgen, en hun medewerking te verlenen aan de autoriteiten van de lidstaten en Frontex om de veiligheid van migranten te waarborgen; 3. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de IOM, ondanks dat er de afgelopen jaren grote aantallen mensen zijn gered, sinds 2014 27 633 mensen heeft geregistreerd als vermist in de Middellandse Zee; verzoekt de Commissie om de huidige praktijken van de lidstaten in verband met SAR-operaties te beoordelen en onmiddellijk in actie te komen om een nieuwe, duurzamere, betrouwbaardere en permanente aanpak te realiseren, ter vervanging van de bestaande ad-hocoplossingen, en materiële, financiële en operationele steun te verlenen aan de lidstaten om de algehele capaciteit voor het redden van levens op zee te vergroten en de coördinatie van SAR-operaties te verbeteren; 4. dringt er voorts bij de lidstaten en Frontex op aan proactieve SAR-operaties te bevorderen door te voorzien in voldoende vaartuigen en uitrusting die specifiek bestemd zijn voor SAR-operaties en in voldoende personeel langs de routes waar zij een doeltreffende bijdrage kunnen leveren aan het redden van levens; verzoekt de Commissie dergelijke initiatieven politiek en financieel te ondersteunen; verzoekt de lidstaten ten volle gebruik te maken van alle vaartuigen die geschikt zijn om ondersteuning te bieden bij SAR-operaties, waaronder door ngo’s geëxploiteerde vaartuigen; is van mening dat de lidstaten en de Unie hun SAR-verplichtingen naar behoren moeten nakomen en dat vaartuigen van ngo’s en koopvaardijschepen hiervoor geen vervanging kunnen zijn; pleit voor oprichting van een omvattende EU-SAR-missie, die wordt uitgevoerd door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten en Frontex; 5. is van mening dat alle actoren in het Middellandse Zeegebied proactief informatie moeten doorgeven en, in voorkomend geval, noodsignalen betreffende personen in nood op zee moeten melden aan de voor SAR-operaties verantwoordelijke autoriteiten en, in voorkomend geval, aan alle vaartuigen die in de buurt zijn en die snel een zoek- en reddingsactie zouden kunnen starten en de betrokken personen naar een veilige haven van ontscheping zouden kunnen brengen; spoort de lidstaten aan terdege rekening te houden met de richtsnoeren van de Commissie voor de uitvoering van de EU-regels inzake de omschrijving en bestrijding van hulpverlening bij illegale binnenkomst, om alle SAR-actoren in staat te stellen hun werkzaamheden te verrichten; verzoekt de lidstaten voorts om hun dichtstbijzijnde veilige havens open te stellen voor schepen van ngo’s en bijstandverlening aan migranten in nood niet strafbaar te stellen; 6. verzoekt de Commissie haar coördinerende rol binnen de SAR-contactgroep te versterken door regelmatiger vergaderingen bijeen te roepen en alle bij SAR betrokken actoren, waaronder ngo’s en reders, hierbij te betrekken, met als doel meer synergieën te bereiken en gemeenschappelijke praktijken te ontwikkelen om een snelle respons bij incidenten op zee te waarborgen; verzoekt de Commissie regelmatig verslag uit te brengen aan het Parlement over de activiteiten van de SAR-contactgroep; 7. roept Frontex op om de beschikbare informatie over zijn operationele activiteiten in verband met SAR aanzienlijk uit te breiden en om accurate en omvattende gegevens over zijn activiteiten openbaar te maken, maar daarbij wel zijn wettelijke verplichting te eerbiedigen om geen operationele gegevens prijs te geven die “de verwezenlijking van de doelstelling van de operaties in gevaar zouden brengen”; dringt er bij Frontex op aan zijn specifieke taken uit hoofde van de verordening betreffende de Europese grens- en kustwacht uit te voeren en in dit kader regelmatig gedetailleerde informatie over te leggen aan het Parlement, waaraan het verantwoording dient af te leggen; benadrukt in dit kader met name dat het Parlement meer informatie wenst na operaties; 8. verzoekt de Commissie om te onderzoeken of de maatregelen die sommige lidstaten overeenkomstig hun nationale wetgeving hebben genomen om te voorkomen dat hulpverleningsboten hun territoriale wateren zonder voorafgaande toestemming binnenvaren, in overeenstemming zijn met het recht van de Unie, het internationaal recht en artikel 18 van het Handvest , gelezen in het licht van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en het Verdrag van Genève, en om passende actie te ondernemen als zij van oordeel is dat de maatregelen van de lidstaten niet in overeenstemming zijn met het recht van de Unie; 9. wijst er nogmaals op dat de EU-lidstaten moeten waarborgen dat er snel een onafhankelijk onderzoek wordt uitgevoerd naar alle scheepsrampen en dat daarbij gebruik moet worden gemaakt van de expertise van gespecialiseerde mensenrechtenorganen; is van mening dat de EU manieren moet vinden om ervoor te zorgen dat de in het EU-recht neergelegde beginselen inzake transparantie en verantwoordingsplicht worden toegepast bij het onderzoek naar scheepsrampen; 10. verzoekt de Commissie uitgebreide informatie en gegevens uit te wisselen over de omvang van de financiële steun die door de EU en de lidstaten wordt verstrekt aan grens- en kustwachten in derde landen, waaronder Libië, Turkije, Egypte, Tunesië en Marokko, en dan niet alleen de financiële steun die via rechtstreekse overschrijvingen wordt verleend, maar ook de steun in de vorm van materiële, technische en opleidingsbijstand, onder meer in het kader van de activiteiten van de EU-agentschappen; verzoekt de Commissie en de lidstaten om onderzoek te doen naar de beschuldigingen van ernstige schendingen van de grondrechten door de Libische kustwacht en om, als er sprake blijkt te zijn van ernstige schending van de grondrechten van mensen die onderschept worden op zee, een einde te maken aan de samenwerking; 11. verzoekt de Commissie, de lidstaten en Frontex om, in overeenstemming met het toepasselijke internationale recht en Unierecht, te waarborgen dat ontscheping uitsluitend plaatsvindt op een veilige plaats, en te waarborgen dat dit de dichtstbijzijnde veilige haven is die beschikbaar is voor ontscheping; herinnert alle actoren eraan dat zij kapiteins geen instructies mogen geven die direct of indirect kunnen leiden tot onnodige vertraging bij het veilig ontschepen van geredde personen of tot het ontschepen van geredde personen op een onveilige plaats; 12. wijst er nogmaals op dat veilige en legale migratiemogelijkheden de beste manier zijn om te voorkomen dat er nog meer mensen komen te overlijden, en dringt er bij de lidstaten op aan de hervestigingsmaatregelen te versterken en, waar nodig, humanitaire corridors naar de Europese Unie op te zetten; 13. wijst er nogmaals op dat het Europees geïntegreerd grensbeheer moet worden uitgevoerd als een gezamenlijke verantwoordelijkheid van Frontex en de nationale autoriteiten die belast zijn met grensbeheer, inclusief de kustwachten voor zover deze operaties ter bewaking van de zeegrenzen en andere taken op het gebied van grenstoezicht uitvoeren; 14. veroordeelt met klem criminele smokkelaars en mensenhandelaars die kwetsbare personen uitbuiten en levens op zee in gevaar brengen, en dringt aan op meer inspanningen om hun criminele netwerken te ontmantelen, de verantwoordelijken te vervolgen en een eind te maken aan deze illegale activiteiten; 15. wijst erop dat personen in derde landen er in een vroeg stadium door de media en door onderwijsinstellingen op moeten worden gewezen dat de route via de Middellandse Zee dodelijk en gevaarlijk is; pleit in dit kader voor samenwerking met deze derde landen; 16. wijst erop dat het Parlement reeds eerder gesteld heeft dat een permanente, robuuste en doeltreffende respons van de EU met betrekking tot opsporings- en reddingsoperaties op zee van cruciaal belang is om het oplopende dodental onder migranten die de Middellandse Zee proberen over te steken een halt toe te roepen; is van mening dat het, om de verplichtingen krachtens het internationaal recht inzake SAR naar behoren na te komen, noodzakelijk is dat de Unie en haar lidstaten een proactievere en beter gecoördineerde benadering ten aanzien van SAR-operaties hanteren; is nog steeds stellig van mening dat Frontex een belangrijke rol moet spelen in het kader van een proactievere respons van de Unie met betrekking tot SAR en dat Frontex in dit kader nauw moet samenwerken met de lidstaten; 17. is van mening dat de Commissie en de lidstaten als een eerste stap moeten overeenkomen SAR-protocollen uit te wisselen en beste praktijken moeten ontwikkelen om de lidstaten in staat te stellen hun SAR-protocollen aan te passen, en sluit hiermee aan bij de aanbevelingen van het Bureau voor de grondrechten; is voorts van mening dat de Commissie ook moet overwegen om voor het verstrekken van EU-financiering voor het beheer van de zeegrenzen als voorwaarde te stellen dat toepassing wordt gegeven aan protocollen die tijdige bijstand aan mensen die zich op zee in gevaar bevinden waarborgen; 18. verzoekt de Commissie na te gaan of het mogelijk is regionale ontschepingsplatforms op te richten waar asielaanvragen en verzoeken om internationale bescherming moeten worden beoordeeld, zodat er geen stimulansen meer zijn om een mogelijk fatale oversteek te wagen; roept de Commissie op zo snel mogelijk dergelijke voorstellen in te dienen; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de lidstaten en hun nationale parlementen, Frontex, het Asielagentschap van de Europese Unie, Europol, het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Hoge Commissaris van de VN voor de vluchtelingen, de Internationale Organisatie voor Migratie en ngo’s die SAR-activiteiten uitvoeren. Het Europees Parlement, – gezien artikel 3, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie van 10 maart 2020 getiteld “Een nieuwe industriestrategie voor Europa” ( COM(2020)0102 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 10 maart 2020 getiteld “Een kmo-strategie voor een duurzaam en digitaal Europa” ( COM(2020)0103 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 mei 2021 getiteld “Actualisering van de nieuwe industriestrategie van 2020: een sterkere eengemaakte markt tot stand brengen voor het herstel van Europa” ( COM(2021)0350 ), – gezien Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (1) (de richtlijn betalingsachterstand), – gezien zijn resolutie van 16 december 2020 over een nieuwe strategie voor Europese kmo’s (2) , – gezien het verslag van de Commissie van 27 juni 2023 getiteld “Annual Report on European SMEs 2022/2023 – SME Performance Review 2022/2023”, – gezien de toespraak over de Staat van de Unie 2022 van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement van 14 september 2022, – gezien artikel 132, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Europese kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) te maken hebben gehad met aanzienlijke uitdagingen en moeilijkheden vanwege de COVID‑19-pandemie en de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne, die beide hebben geleid tot verstoringen van de mondiale waardeketens en aanhoudende inflatie; B. overwegende dat artikel 3, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie naar de interne markt, duurzame ontwikkeling en een sociale markteconomie verwijst; C. overwegende dat kmo’s de ruggengraat van onze economie vormen, aangezien zij 99 % van alle bedrijven in de EU vertegenwoordigen, werk bieden aan ongeveer 100 miljoen mensen en goed zijn voor meer dan de helft van het Europese bruto binnenlands product; D. overwegende dat micro-ondernemingen goed zijn voor een aanzienlijk aandeel van de Europese kmo’s en zeer vaak moeilijkheden ondervinden om toegang te krijgen tot financiering en om volledig op de hoogte te zijn van de beschikbare mogelijkheden op Europees en nationaal niveau; overwegende dat deze categorie ondernemingen ook zeer hard werd getroffen door de COVID‑19-crisis, en dat zij, onverminderd de huidige definitie van “kmo”, meer bijstand en meer bevordering verdient; E. overwegende dat in de gezamenlijke enquête van de Europese Centrale Bank en de Commissie van oktober 2022 kmo’s nooit eerder zo pessimistisch waren over de algemene economische vooruitzichten; overwegende dat kmo’s, wat de toegang tot financiering voor ondernemingen betreft, ook wezen op de afnemende bereidheid van banken om leningen te verstrekken en op de afnemende beschikbaarheid van kredietlijnen; F. overwegende dat in het jaarverslag over Europese kmo’s 2022/2023 wordt benadrukt dat de inflatiecijfers tot een stijging van de rentevoeten hebben geleid, hetgeen op zijn beurt de toegang tot overheids- en particuliere financiering heeft beperkt; overwegende dat in hetzelfde verslag werd aanbevolen dat maatregelen om de negatieve gevolgen van de inflatie te verzachten gericht moeten zijn op een betere toegang tot financiering voor kmo’s; overwegende dat in het verslag wordt benadrukt dat het gebrek aan gekwalificeerde werknemers een obstakel vormt voor kmo’s in de hele EU; G. overwegende dat de operationele uitgaven van de industrie in Europa hoog zijn in vergelijking met die van mondiale concurrenten; overwegende dat deze uitgaven grotendeels het gevolg zijn van hoge energieprijzen en een hoge regeldruk; H. overwegende dat het Europese concurrentievermogen achterblijft bij dat van andere ontwikkelde economieën, wat een bedreiging vormt voor het potentieel van Europa om voorspoed en welvaart te genereren; overwegende dat de EU-wetgeving een passend evenwicht moet vinden tussen het bevorderen van groei, ondernemerschap, aanpassing aan de klimaatverandering en de productiviteit van ondernemingen; I. overwegende dat de regeldruk aanzienlijk moet worden verminderd, met inbegrip van de nalevingskosten als gevolg van overregulering en te ingewikkelde administratieve procedures en rapportageverplichtingen. J. overwegende dat slechts 17 % van de kmo’s erin geslaagd is digitale technologie in het bedrijf te integreren; overwegende dat digitalisering van cruciaal belang is voor een sterke economische groei en het scheppen van banen op de interne markt; K. overwegende dat de toepassing van het innovatiebeginsel door de Commissie bij het opstellen van nieuwe wetgevingsvoorstellen de marktvoorwaarden voor innovatieve kmo’s in Europa aanzienlijk zou verbeteren, aangezien dit gezonde concurrentie in de interne markt zou stimuleren en de dubbele transitie van Europa zou versnellen; L. overwegende dat de voorzitter van de Commissie tijdens haar toespraak over de Staat van de Unie 2022 aankondigde dat de Commissie een steunpakket voor kmo’s zou voorstellen; overwegende dat zij ook heeft aangekondigd dat de richtlijn betalingsachterstand zou worden herzien omdat het niet rechtvaardig is dat een kwart van de faillissementen in de EU te wijten is aan het feit dat facturen niet op tijd worden betaald; M. overwegende dat het Europees Parlement, dat de belangen van de EU-burgers vertegenwoordigt, beseft dat kmo’s een cruciale rol spelen bij het bevorderen van economische groei, het scheppen van banen en sociale cohesie; 1. verzoekt de Commissie een algemene beoordeling te verrichten van het cumulatieve effect van de EU-wetgeving op kmo’s in de EU, teneinde waar nodig vereenvoudigingen voor te stellen, alsook een faciliterend kader om te waarborgen dat de EU, wat concurrentievermogen en groei betreft, de beste plaats is om kmo’s op te zetten; 2. onderstreept dat buitensporige bureaucratie en overregulering moeten worden voorkomen en dat de regeldruk voor kmo’s tot het absolute minimum moet worden teruggebracht, met behoud van de strengste normen ter wille van consumenten, werknemers, gezondheid en milieubescherming; Steunpakket voor kmo’s 3. dringt aan op de tijdige goedkeuring van een herziene richtlijn betalingsachterstand, waarmee kmo’s een robuust en voorspelbaar rechtskader wordt geboden om betalingsachterstanden zowel in de relaties tussen bedrijven onderling als tussen bedrijven en overheden aan te pakken, en tegelijkertijd te zorgen voor een evenwichtige aanpak die de contractvrijheid in stand houdt; 4. merkt op dat late betalingen een grote bedreiging blijven vormen voor het voortbestaan van kmo’s, met name in het huidige klimaat van hoge inflatie en hogere energiekosten; wijst erop dat een kwart van de faillissementen in de EU te wijten is aan het feit dat facturen niet op tijd worden betaald; 5. staat achter de oprichting van een waarnemingspost voor betalingsachterstanden, zoals aangekondigd in de kmo-strategie, om trends en ontwikkelingen met betrekking tot tijdige betalingen aan kmo’s te monitoren, met eerbiediging van commercieel gevoelige informatie; dringt er bij de Commissie op aan het wijdverbreide gebruik van digitale instrumenten zoals e-facturering en geautomatiseerde betalingsprocessen te ondersteunen om de transparantie, veiligheid en efficiëntie te vergroten; 6. dringt er bij de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat kmo’s volledig worden betrokken bij de tenuitvoerlegging van het tijdelijke crisis- en transitiekader; verzoekt de Commissie eerlijke concurrentie voor kmo’s te waarborgen en verstoringen op de interne markt als gevolg van tijdelijk versoepelde staatssteunregels te voorkomen; verzoekt de Commissie een mogelijke herziening van de staatssteunregels te beoordelen om na te gaan hoe de belangen van kmo’s worden beschermd; 7. benadrukt dat de huidige definitie van kmo’s moet worden beoordeeld om hun toegang tot durfkapitaal te vergemakkelijken en dat een standaarddefinitie van midcapbedrijven moet worden gecreëerd; betreurt het dat er bij de herziening van het meerjarig financieel kader geen voorstel wordt gedaan om het kmo-gedeelte van InvestEU te versterken; 8. is ingenomen met het feit dat de voorzitter van de Commissie in haar toespraak over de Staat van de Unie 2022, als onderdeel van het steunpakket voor kmo’s, een voorstel heeft aangekondigd voor één reeks belastingregels voor zakendoen in Europa: Bedrijven in Europa: kader voor de belastingheffing van inkomsten (Befit); neemt kennis van het voornemen van de Commissie om het Befit-voorstel op 12 september 2023 te presenteren met het oog op het ontwerpen van een nieuw en gemeenschappelijk EU-rulebook voor de vennootschapsbelasting; begrijpt dat het Befit-initatief een kans moet bieden om de kosten in verband met de naleving van de belastingwetgeving aan te pakken en de administratieve lasten te verminderen en tegelijkertijd moet helpen agressieve fiscale planning tot een minimum te beperken en een gelijk speelveld voor kmo’s te bevorderen; 9. merkt op dat bedrijven te maken hebben met een volatiel ondernemingsklimaat en een toenemend aantal EU-belastingrichtlijnen, vooral na de sluiting door de lidstaten van internationale overeenkomsten; betreurt het dat het effectieve belastingtarief voor multinationale ondernemingen doorgaans veel lager is dan voor kmo’s; is van mening dat Richtlijn (EU) 2022/2523 van de Raad van 14 december 2022 tot waarborging van een mondiaal minimumniveau van belastingheffing voor groepen van multinationale ondernemingen en omvangrijke binnenlandse groepen in de Unie (3) zal helpen de huidige kloof te overbruggen; 10. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat wordt voldaan aan de specifieke eisen van kmo’s door Befit altijd optioneel te houden voor kmo’s, met name als zij geen zaken doen over de grenzen heen; 11. neemt nota van de bedoeling van de Commissie om in het kader van de voorgestelde Befit-regels, kmo’s die grensoverschrijdende handelsactiviteiten hebben in andere lidstaten, toe te staan te werken onder de belastingadministratie die ze het best kennen; Betere toegang van kmo’s tot financiering 12. constateert dat de huidige economische uitdagingen en stijgende rentetarieven hebben geleid tot strengere voorwaarden voor kmo’s die toegang tot financiering trachten te verkrijgen; verzoekt de Commissie haar inspanningen op het gebied van de kapitaalmarktenunie (KMU) op te voeren en middelen vrij te maken voor de groei van Europa; 13. is ingenomen met de werkzaamheden van de Commissie met betrekking tot het pakket wetgeving inzake beursnotering, met name voor kmo’s, door de administratieve lasten in verband met beursnoteringen van ondernemingen te verlichten; is ingenomen met de publicatie van de wet inzake beursnotering; onderkent het potentieel van die wet om de toegang tot kapitaal voor kmo’s te vergemakkelijken en hun schaalbaarheid mogelijk te maken; is zich bewust van de mogelijkheid om de KMU te versterken en zodoende investeringen in kmo’s in de hele EU te verhogen, en benadrukt dat in het kader van het KMU-project prioriteit moet worden gegeven aan aandelenfinanciering voor kmo’s; 14. wijst er nogmaals op dat investeringen gericht moeten worden op kmo’s om bij te dragen aan de vermindering van sociale ongelijkheden; 15. dringt erop aan vaart te zetten achter de werkzaamheden voor een Europese strategie voor exportkredieten van kmo’s om te zorgen voor een consistent en doeltreffend aanbod van exportkredietgaranties in de hele EU; 16. benadrukt dat kmo’s die in financiële moeilijkheden verkeren, moeten worden ondersteund door adequate financiële en niet-financiële steun te bieden om faillissement te voorkomen; verzoekt de lidstaten de richtlijn preventieve herstructurering ten uitvoer te leggen (4) ; 17. neemt kennis van het voorstel van de Commissie voor een strategie voor retailbeleggingen die de belangen van consumenten centraal stelt bij retailbeleggingen; herhaalt dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat kmo’s betere financieringsmogelijkheden krijgen als gevolg van een grotere deelname van retailbeleggers aan de kapitaalmarkten, hetgeen uit deze strategie zou moeten voortvloeien; 18. dringt erop aan de dubbele transitie van decarbonisatie en digitalisering te ondersteunen, aangezien kmo’s de ruggengraat van onze economie vormen en daarom een hoeksteen zijn van het Europese concurrentievermogen op lange termijn; 19. herinnert aan de noodzaak van een gelijk digitaal speelveld dat interoperabiliteit en niet-discriminerende toegang tot gegevens waarborgt, zodat kmo’s kunnen gedijen in een eerlijke Europese data-economie; 20. dringt erop aan de invoering van artificiële intelligentie (AI) te vergemakkelijken door de oprichting van kmo-allianties voor AI in strategische waardeketens te bevorderen; 21. erkent dat de klimaatcrisis de transitie naar nettonul van miljoenen kmo’s in de Unie vereist; verzoekt de Commissie en de lidstaten om hun inspanningen op te voeren om duurzame financiering passender te maken voor kmo’s; 22. benadrukt dat het belangrijk is kmo’s te betrekken bij specifieke programma’s en middelen in het kader van het industrieel plan voor de Green Deal, met name bij de ontwikkeling van schone technologieën; 23. herinnert eraan dat de Europese Innovatieraad (EIC) een nieuw en uniek Europees financieringsprogramma is dat bedoeld is om deeptech-startups een éénloketsysteem voor financiering te bieden teneinde hen in staat te stellen hun innovatie te ontwikkelen van een pril idee tot een verhandelbaar product, alsook het bedrijf op te schalen; is ingenomen met de verhoogde begrotingstoewijzing van de EIC en de uitbreiding van de reikwijdte van zijn aandelenactiviteiten in het kader van het voorstel voor een platform voor strategische technologieën voor Europa; spoort de Commissie aan een deel van het voorgestelde platform voor strategische technologieën voor Europa specifiek voor kmo’s te reserveren; 24. pleit voor verdere stimulansen om de deelname van kmo’s aan de oproepen voor financiering in het kader van Horizon Europa aan te moedigen en ervoor te zorgen dat de subpijler voor kmo’s binnen de EIC beschikt over de benodigde flexibiliteit om snel middelen vrij te maken en zijn begroting indien nodig te verhogen; 25. pleit voor de aanwijzing van één aanspreekpunt binnen de Commissie om duidelijke richtsnoeren en ondersteuning te bieden aan kmo’s; dringt aan op de oprichting van één digitale toegangspoort die fungeert als één loket en die alle relevante financiële en niet-financiële steun, formulieren en informatie voor alle ondernemingen, met inbegrip van kmo’s, consolideert; dringt aan op de opname van alle rapportagevereisten uit hoofde van de EU-wetgeving en de rapportagevereisten uit hoofde van het “Fit for 55” -pakket in één rapportage-instrument, dat kan worden ontworpen met specifieke vereisten en gebruiksklare kernprestatie-indicatoren voor bedrijven, op flexibele basis; benadrukt dat dit instrument ook een koppeling moet bevatten naar de aanbestedings- en financieringsmogelijkheden van de EU, om ondernemingen in staat te stellen succesvol te zijn in de dubbele digitale en groene transitie; 26. spoort de lidstaten aan beste praktijken uit te wisselen en aanvullende procedures op nationaal niveau te ontwikkelen, met name ten behoeve van micro- en kleine ondernemingen; 27. steunt de invoering van maatregelen om de deelname van kmo’s aan overheidsopdrachten te vergroten, met inbegrip van vereenvoudigde aanbestedingsprocedures en een groter gebruik van digitale instrumenten voor grensoverschrijdende aanbestedingen; 28. dringt aan op het wegnemen van belemmeringen voor grensoverschrijdende bedrijfsactiviteiten en investeringen binnen de EU om een volwaardige interne markt voor alle economische activiteiten tot stand te brengen; 29. dringt er bij de Commissie op aan de beloofde kmo-gezant onverwijld te benoemen; is van mening dat de kmo-gezant als een centrale eenheid onder de voorzitter van de Commissie moet worden geplaatst, om toezicht op kmo-vraagstukken in alle directoraten-generaal mogelijk te maken; is van mening dat een van de belangrijkste taken van de kmo-gezant moet zijn een gelijk speelveld te creëren voor grensoverschrijdende bedrijven en overregulering aan te pakken; 30. is van mening dat de Raad voor regelgevingstoetsing moet worden uitgebreid en vooral moet zijn samengesteld uit onafhankelijke deskundigen; 31. verzoekt de Commissie het scorebord voor herstel en veerkracht bij te werken om een monitoringsysteem mogelijk te maken waarmee kmo’s als begunstigden kunnen worden opgespoord; benadrukt dat het belangrijk is gedetailleerde gegevens te verzamelen om kmo’s in specifieke sectoren te evalueren; 32. benadrukt dat het kmo-perspectief moet worden opgenomen in het pakket btw (belasting over de toegevoegde waarde) in het digitale tijdperk; pleit voor de ontwikkeling van richtsnoeren die zijn afgestemd op kmo’s om hun bescheiden toegang tot de voordelen van de interne markt te ondersteunen; 33. dringt er bij de Commissie op aan een speciaal instrumentarium voor kmo’s te publiceren met maatregelen en instrumenten die de lidstaten ter beschikking staan om kmo’s tijdens de energiecrisis te ondersteunen; spoort de lidstaten aan beste praktijken uit te wisselen, met name met betrekking tot begrotingsbeleid, waarmee de gevolgen van inflatie en verstoringen in waardeketens voor kmo’s worden verzacht; Beleidsinstrumenten die geschikt zijn voor kmo’s 34. is een groot voorstander van de invoering door de Commissie van een concurrentievermogenstoets in het kader van haar voorbereiding van nieuwe wetgeving; is van mening dat deze toets stevig moet worden ingebed in het institutionele kader van de Commissie; 35. dringt aan op de tenuitvoerlegging en beoordeling van het innovatiebeginsel voor alle nieuwe en herziene rechtshandelingen die de Commissie voorstelt om innovaties aan te moedigen die bijdragen tot de verwezenlijking van de milieu-, sociale en economische doelstellingen van de EU, en om te anticiperen op toekomstige technologische ontwikkelingen en deze te benutten; verzoekt de Commissie het potentiële negatieve effect van nieuwe voorgestelde rechtshandelingen te analyseren met betrekking tot het ontwikkelen en op de markt brengen van innovaties; 36. dringt erop aan dat het “one in, one out” -beginsel wordt toegepast om de regeldruk van de EU op het huidige, weliswaar hoge niveau te stabiliseren; verzoekt de Commissie beste praktijken die worden gehanteerd op nationaal niveau, in overweging te nemen, onder meer door een beoordeling uit te voeren van een vermindering van de regeldruk voor kmo’s met ten minste 30 %, teneinde de kostendruk te verlagen en het concurrentievermogen te bevorderen; spoort de Commissie en de lidstaten aan de procedures te stroomlijnen en het “eenmaligheidsbeginsel” en het beginsel “standaard digitaal” toe te passen en zo de administratieve processen voor kmo’s te vergemakkelijken; 37. dringt aan op de consistente toepassing van het “denk eerst klein”-beginsel bij interne beraadslagingen en op versterking van de mechanismen voor de inbreng van kmo’s, met daarbij een uitleg als hun inbreng buiten beschouwing wordt gelaten, indien dit naar behoren gerechtvaardigd is; wijst op het belang van het raadplegen van kmo-panels en betreurt het feit dat het gebruik ervan wordt beperkt door een gebrek aan middelen; 38. verzoekt de EU en haar lidstaten zich in te spannen om de toegang tot geschoolde arbeidskrachten te verbeteren; wijst op het belang van scholing, bijscholing en omscholing van werknemers van kmo’s, met name tijdens het Jaar van de Vaardigheden 2023; dringt er bij de Commissie op aan een beoordeling uit te voeren van beleidsmaatregelen om kmo’s in staat te stellen geschoolde arbeidskrachten te behouden; onderstreept dat initiatieven zoals het pact voor vaardigheden, digitale stoomcursussen, het netwerk van duurzaamheidsadviseurs en de digitale-innovatiehubs prioriteit moeten geven aan technische bijstand aan kmo’s en opleidingen voor hun werknemers; dringt erop aan dat het Europees Sociaal Fonds Plus, het Fonds voor een rechtvaardige transitie en de Europese vaardighedenagenda adequaat inspelen op de specifieke behoeften van kmo’s; is van mening dat digitale geletterdheid, geletterdheid op het gebied van overheidsopdrachten, financiële educatie en vaardigheden op het gebied van ketenbeheer cruciaal zijn om het concurrentievermogen van kmo’s te vergroten; 39. verzoekt de Commissie een wetgevingsvoorstel in te dienen voor een Europese socialezekerheidspas om de arbeidsmobiliteit te vergemakkelijken en de digitale handhaving van socialezekerheidsrechten te verbeteren, teneinde de nationale autoriteiten en de sociale partners een realtime-instrument te bieden om de nationale en EU-wetgeving doeltreffend te handhaven, met inbegrip van de verificatie van draagbare A1-documenten; 40. wijst erop dat het belangrijk is de sociale dialoog bij het ontwerpen en ten uitvoer leggen van kmo-beleid te bevorderen, in overeenstemming met de Europese pijler van sociale rechten; 41. betreurt het dat er nog steeds een genderkloof bestaat op het gebied van ondernemerschap en toegang tot financiering voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen onder leiding van vrouwen; verzoekt de Commissie de belemmeringen te beoordelen die vrouwen verhinderen hun ondernemerspotentieel volledig aan te spreken en de uitwisseling van beste praktijken te stimuleren, ook met betrekking tot het bevorderen van de vaardigheden en het zelfvertrouwen van vrouwen op dit gebied; 42. benadrukt dat de administratieve lasten moeten worden verminderd en dat het voor kmo’s eenvoudiger moet worden gekwalificeerde onderdanen van derde landen aan te werven, onder meer door de mogelijkheid te onderzoeken om het bedrijfsleven of bedrijfsverenigingen in staat te stellen namens hun kmo-leden op te treden als gecertificeerde werkgevers; 43. dringt aan op de invoering van gunstige beleidsmaatregelen om de overdracht van familiale kmo’s te ondersteunen en de ondernemingsgeest van de volgende generatie te bevorderen; dringt met klem aan op een grondige beoordeling van de tenuitvoerlegging van de richtlijn preventieve herstructurering; moedigt de opname van maatregelen ter bevordering van bedrijfsoverdracht in het kmo-pakket aan, zoals het faciliteren van een Europese barometer voor bedrijfsoverdrachten; 44. verwelkomt, als eerste stap, het aangekondigde offensief van de Commissie om de rapportagevereisten voor bedrijven en overheden te rationaliseren en te vereenvoudigen door de rapportageverplichtingen met 25 % te verminderen; herinnert er echter aan dat rapportageverplichtingen slechts een klein deel van de regeldruk veroorzaken en dat daarom drastischer maatregelen nodig zijn; is van mening dat de geplande vermindering van de rapportageverplichtingen zowel van toepassing moet zijn op de huidige als op toekomstige wetgeving; 45. is van mening dat de EU eenvoudige en gebruiksvriendelijke digitale instrumenten moet bevorderen om kmo’s in staat te stellen hun weg te vinden binnen het regelgevingskader van de EU; 46. verzoekt de Commissie de verspreiding van beste praktijken en de toegang tot nauwkeurige gegevens aan te moedigen ter ondersteuning van veilige overdrachten en de continuïteit, met name voor familiebedrijven, waar continuïteit tussen generaties van het grootste belang is; 47. is van mening dat de EU haar beginsel “groot in grote zaken, klein in kleine zaken” moet versterken om de evenredigheid en subsidiariteit beter te waarborgen en een bloeiend ondernemingsklimaat voor onze kmo’s te scheppen; 48. dringt aan op betere, uitgebreide effectbeoordelingen, met bijzondere aandacht voor kmo’s, met inbegrip van een bindende kmo-toets in de effectbeoordelingsfase om de economische gevolgen, met inbegrip van de nalevingskosten, van wetgevingsvoorstellen voor kmo’s volledig te beoordelen; dringt erop aan dat de test gedurende het hele wetgevingsproces wordt geactualiseerd; beveelt een alomvattende herziening van de kmo-test aan om het gebruik in te voeren van passende instrumenten ter facilitering van de inbreng van kmo’s, de regelmatige herziening van effectbeoordelingen en differentiatie tussen verschillende grootteklassen van kmo’s; vestigt de aandacht op het belang van degelijke effectbeoordelingen waarbij rekening wordt gehouden met het concurrentievermogen van Europese bedrijven; 49. benadrukt dat er vereenvoudigde vereisten en bufferperioden voor kmo’s in wetgevingsvoorstellen moeten worden opgenomen om de naleving te vergemakkelijken; verzoekt de Commissie kmo’s te betrekken bij het proces inzake de voorbereiding van secundaire wetgeving; o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), en met name de artikelen 1, 9, 10, 11 en 16, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met name artikel 15, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (het “Handvest”), en met name de artikelen 41 en 42, – gezien Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1) , – gezien het voorstel van de Commissie van 30 april 2008 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie ( COM(2008)0229 ), – gezien het voorstel van de Commissie van 21 maart 2011 voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie ( COM(2011)0137 ), – gezien zijn standpunt van 15 december 2011 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (2) , – gezien zijn resolutie van 14 september 2017 over transparantie, verantwoordelijkheid en integriteit in de EU-instellingen (3) , – gezien zijn resolutie van 17 januari 2019 over het strategisch onderzoek van de Ombudsman OI/2/2017 betreffende de transparantie van het wetgevingsoverleg in de voorbereidende instanties van de Raad van de EU (4) , – gezien Richtlijn (EU) 2019/1937 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2019 inzake de bescherming van personen die inbreuken op het Unierecht melden (5) (“de klokkenluidersrichtlijn”), – gezien zijn resolutie van 10 februari 2021 over de toegang van het publiek tot documenten (artikel 122, lid 7 – jaarverslag voor de jaren 2016-2018) (6) , – gezien het besluit van de Europese Ombudsman van 17 januari 2022 in zaak OI/4/2021/MHZ over hoe het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) zijn verplichtingen met betrekking tot de grondrechten nakomt en verantwoording verzekert in verband met zijn uitgebreidere verantwoordelijkheden, – gezien het verslag van de werkgroep voor toezicht op Frontex van zijn Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken van 14 juli 2021 over het feitenonderzoek naar vermeende schendingen van de grondrechten door Frontex, – gezien zijn resolutie van 16 september 2021 over de versterking van de transparantie en integriteit in de EU-instellingen door de oprichting van een onafhankelijk ethisch orgaan van de EU (7) , – gezien zijn resolutie van 21 oktober 2021 over transparantie in de EU bij de ontwikkeling, aankoop en distributie van COVID‑19-vaccins (8) , – gezien zijn resolutie van 16 februari 2022 over het jaarverslag over de activiteiten van de Europese Ombudsman in 2020 (9) , – gezien het in mei 2022 gepubliceerde verslag over het eindresultaat van de Conferentie over de toekomst van Europa, – gezien zijn besluit van 18 oktober 2022 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020 (10) , – gezien het op 12 mei 2021 gepubliceerde geconsolideerd jaarlijks activiteitenverslag 2020 van Frontex, – gezien zijn resolutie van 15 december 2022 over vermoedens van corruptie door Qatar en de bredere noodzaak van transparantie en verantwoordingsplicht in de Europese instellingen (11) , – gezien zijn resolutie van 16 februari 2023 over de follow-up van het verzoek van het Parlement om maatregelen ter versterking van de integriteit van de Europese instellingen (12) , – gezien de jaarverslagen van de Europese Ombudsman, – gezien artikel 122, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) en van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM), – gezien het arrest van het HvJ-EU van 25 januari 2023 in zaak T-163/21 De Capitani/Raad (13) (hierna “het arrest De Capitani/Raad” genoemd), – gezien het arrest van het HvJ-EU van 27 november 2019 in zaak T-31/18 Luisa Izuzquiza en Arne Semsrott/Europees Grens- en kustwachtagentschap (14) (hierna “het arrest in zaak T-31/18” genoemd), – gezien de verslagen van de Commissie, de Raad en het Parlement van 2019, 2020 en 2021 over de toepassing van Verordening (EG) nr. 1049/2001, – gezien Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (15) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie constitutionele zaken, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0179/2023 ), A. overwegende dat in het VEU is bepaald dat “iedere burger het recht [heeft] aan het democratisch bestel van de Unie deel te nemen” en dat de besluitvorming moet plaatsvinden op een zo open mogelijke wijze, en zo dicht bij de burgers als mogelijk is (16) ; overwegende dat in het VWEU is bepaald dat de instellingen, organen en instanties van de Unie in een zo groot mogelijke openheid moeten werken en dat burgers en ingezetenen recht op toegang tot documenten moeten hebben (17) ; overwegende dat het recht op toegang tot documenten een grondrecht is dat door het Handvest en de Verdragen wordt beschermd, en dat de burgers dit op een proactieve manier moeten kunnen uitoefenen om daadwerkelijk hun recht te kunnen uitoefenen om toezicht te houden op de werkzaamheden en activiteiten van de instellingen, organen en instanties van de EU, en met name op het wetgevingsproces; overwegende dat het HvJ-EU herhaaldelijk het verband tussen toegang tot documenten en de democratie heeft beklemtoond; B. overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1049/2001 wordt erkend dat het bijzonder belangrijk is nog ruimere toegang tot documenten te verlenen in gevallen waarin de EU-instellingen in hun hoedanigheid van wetgever optreden, en wordt onderstreept dat met name moet worden gezorgd voor rechtstreekse toegang tot wetgevingsdocumenten; C. overwegende dat het HvJ-EU heeft benadrukt dat openbare toetsing van informatie op basis waarvan wetgevingsmaatregelen worden genomen, een voorwaarde is voor de uitoefening van democratische rechten (18) ; overwegende dat het HvJ-EU heeft geconcludeerd dat openheid over dergelijke informatie bijdraagt tot de versterking van de democratie doordat de burgers alle informatie die aan een wetgevingshandeling ten grondslag ligt, kunnen controleren; overwegende dat het HvJ-EU heeft verklaard dat de mogelijkheid voor de burgers om kennis te nemen van de grondslagen van wetgevingshandelingen een voorwaarde voor een doeltreffende uitoefening van hun democratische rechten is; D. overwegende dat openheid en goed bestuur op het vlak van de werking van de EU en haar besluitvormingsproces onontbeerlijk zijn voor het opbouwen van vertrouwen in de Unie en zullen zorgen voor meer legitimiteit, efficiëntie en verantwoordingsplicht van het bestuur tegenover de burgers; overwegende dat de werking van de EU is gegrond op de representatieve democratie; overwegende dat de instellingen, organen en instanties van de EU moeten streven naar de strengst mogelijke normen op het gebied van transparantie, verantwoordingsplicht en integriteit; overwegende dat moet worden voorzien in methoden om toezicht te houden waarbij democratisch toezicht, controle en monitoringactiviteiten worden gecombineerd; overwegende dat openheid en de deelname van burgers en het maatschappelijk middenveld aan het democratische leven van de Unie onontbeerlijk zijn voor de bevordering van goed bestuur in de EU-instellingen; E. overwegende dat toegang tot accurate informatie van essentieel belang is voor het voorkomen van misinformatie en het bestrijden van nepnieuws; F. overwegende dat de plenaire vergadering van de Conferentie over de toekomst van Europa in het verslag over de eindresultaten van de conferentie heeft opgeroepen tot een betere toegankelijkheid van EU-acties voor burgers door middel van betere informatie, voorlichting, burgerparticipatie en transparantie; overwegende dat zij er ook op heeft aangedrongen het besluitvormingsproces van de EU te verbeteren om ervoor te zorgen dat de EU in staat is op te treden, rekening houdend met de belangen van alle lidstaten en zorgdragend voor een transparant en begrijpelijk proces voor de burgers; overwegende dat het duidelijk in het publieke belang is om wetgevingsdocumenten openbaar te maken zodat burgers hun recht om toezicht te houden op het wetgevingsproces doeltreffend kunnen uitoefenen; overwegende dat de Raad overeenkomstig artikel 16, lid 8, VEU in openbare zitting over een ontwerp van wetgevingshandeling moet beraadslagen en stemmen; overwegende dat het aanmerken van de meeste voorbereidende documenten in lopende wetgevingsprocedures als “LIMITÉ” een onevenredige beperking vormt van het recht van burgers op toegang tot wetgevingsdocumenten; overwegende dat alle wetgevingsdocumenten die worden opgesteld en/of rondgestuurd in voorbereidende organen, moeten worden opgenomen in een gebruiksvriendelijk openbaar register, zodat burgers hun recht op toegang tot documenten volledig kunnen uitoefenen; overwegende dat het HvJ-EU heeft verklaard dat de toegang tot wetgevingsdocumenten zo ruim mogelijk moet zijn en dat weigering van de toegang goed onderbouwd moet zijn, ook in de werkgroepen van de Raad (19) ; G. overwegende dat de beginselen van openheid en transparantie niet alleen het besluitvormingsproces moeten sturen, maar ook de manier waarop een tekst wordt opgesteld; overwegende dat transparantie en toegang tot documenten ook moeten worden gegarandeerd met betrekking tot de manier waarop EU-beleid op alle niveaus wordt uitgevoerd en hoe EU-middelen worden gebruikt; H. overwegende dat de verwachtingen van de burgers over transparantie, efficiëntie en verantwoordingsplicht van openbare instellingen, alsook over mogelijke technische oplossingen de afgelopen jaren zijn veranderd; overwegende dat het, om rekening te houden met deze ontwikkelingen en om de verantwoordingsplicht en efficiëntie te vergroten, nodig kan zijn de huidige wetgeving en de jurisprudentie van het HvJ-EU en het EHRM te doen uitvoeren, nieuwe technische oplossingen en richtsnoeren vast te stellen alsook maatregelen vast te stellen om de vooruitgang te monitoren; I. overwegende dat de belangrijkste punten van zorg in de in 2021 door de Europese Ombudsman afgesloten onderzoeken betrekking hadden op transparantie in de besluitvorming, verantwoordingsplicht en de weigering van publieke toegang tot informatie en documenten (29 %), gevolgd door de cultuur van dienstverlening (26 %), het correct gebruik van discretionaire bevoegdheid, onder meer bij inbreukprocedures (18 %), de eerbiediging van procedurele rechten (12 %) en de schending van grondrechten (11 %) (20) ; overwegende dat volgens het jaarverslag 2021 van de Ombudsman het bestaan van “draaideurconstructies” een punt van zorg blijft; J. overwegende dat de Ombudsman in zaak 1499/2021/SF (21) heeft vastgesteld dat de weigering van de Raad en de Commissie om het publiek volledige toegang te verlenen tot documenten in verband met wetgevingsonderhandelingen neerkomt op wanbeheer; K. overwegende dat uit de evaluatie van 2021 van de versnelde procedure van de Ombudsman voor de aanpak van klachten omtrent de toegang van het publiek tot documenten bleek dat de verwerkingstermijnen van klachten bij de Ombudsman aanzienlijk, met twee derde, waren gedaald, en dat het aantal klachten omtrent toegang tot documenten was toegenomen (22) ; L. overwegende dat de Ombudsman in zaak 1499/2021/SF (23) heeft vastgesteld dat de weigering van de Raad om het publiek volledige toegang te verlenen tot documenten in verband met wetgevingsonderhandelingen neerkomt op wanbeheer; overwegende dat het informeren van het publiek over de voortgang van wetgevingsprocedures een wettelijke verplichting is; overwegende dat tijdige toegang tot wetgevingsdocumenten voor burgers van cruciaal belang is om hun op de Verdragen gebaseerde recht op deelname aan het democratische leven van de EU uit te oefenen; M. overwegende dat de reactie van de Unie op de COVID‑19-crisis heeft aangetoond dat zij in staat is op te treden, maar ook aan het licht heeft gebracht dat er binnen de Unie meer transparantie nodig is en dat er een beter beleid ter bestrijding van desinformatie moet worden vastgesteld, teneinde de EU-burgers betere en nauwkeurigere informatie te verstrekken; overwegende dat de ad-hocwerkgroep voor COVID-19-certificaten van de Raad zijn werkzaamheden heeft uitgevoerd zonder voldoende transparantie; N. overwegende dat het Parlement in december 2011 zijn standpunt in eerste lezing over het voorstel van de Commissie voor een verordening tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft vastgesteld; overwegende dat de onderhandelingen over deze verordening sinds 2012 stilliggen; overwegende dat de EU sinds de inwerkingtreding van de verordening veel nieuwe verantwoordelijkheden op zich heeft genomen; overwegende dat een grotere verantwoordelijkheid meer transparantie, democratisch toezicht en verantwoordingsplicht vereist om ervoor te zorgen dat de EU in de ogen van de burgers geloofwaardigheid, legitimiteit en vertrouwen blijft genieten; O. overwegende dat het HvJ-EU in het arrest De Capitani/Raad heeft verklaard dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 tot doel heeft aan het publiek een zo ruim mogelijk recht van toegang tot documenten toe te kennen, en dat uitzonderingen die afwijken van dat beginsel derhalve strikt moeten worden uitgelegd en toegepast; overwegende dat het HvJ-EU voorts heeft verduidelijkt dat artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 onder meer voorziet in een uitzondering op de toegang tot wetgevingsdocumenten indien de openbaarmaking ervan het besluitvormingsproces van de desbetreffende instelling ernstig zou ondermijnen; overwegende dat de Raad, indien hij op basis van die uitzondering de toegang tot documenten weigert, moet aantonen dat de vrijgave van de desbetreffende documenten zijn besluitvormingsproces in de praktijk daadwerkelijk zou ondermijnen en dat het risico daarop redelijkerwijs voorzienbaar en niet louter hypothetisch is; P. overwegende dat het HvJ-EU, nadat het arrest in zaak T-131/18 in het voordeel van Frontex was gewezen, twee personen heeft veroordeeld tot betaling van 23 700 EUR aan Frontex ter vergoeding van zijn gerechtskosten, een bedrag dat het HvJ-EU later heeft verlaagd tot 10 520 EUR; overwegende dat de Ombudsman in zijn besluit van 15 december 2022 in de gevoegde zaken 1261/2020 en 1361/2020 (24) wanbeheer heeft vastgesteld in de recente praktijken van Frontex met betrekking tot de toegang tot documenten, met name zijn weigering om per e-mail te communiceren met personen die om toegang tot documenten verzoeken; overwegende dat deze praktijken, waarbij technische belemmeringen voor de toegang tot documenten worden opgeworpen en van klagers buitensporige gerechtskosten worden geëist, een afschrikkend effect hebben op leden van de samenleving die toegang willen krijgen tot documenten van Frontex, en uiteindelijk kunnen bijdragen tot meer ondoorzichtigheid, minder transparantie en zelfs volledige ontoegankelijkheid van documenten over de activiteiten van Frontex; overwegende dat het Parlement, in zijn resolutie van 21 oktober 2021 (25) en in het verslag van de werkgroep voor toezicht op Frontex, Frontex heeft verzocht de (buitensporig hoge) kosten van externe advocaten niet terug te vorderen van verzoekers in rechtszaken over verzoeken om toegang tot informatie; Recente ontwikkelingen 1. benadrukt dat de EU-instellingen verplicht zijn artikel 15, lid 3, VWEU ten uitvoer te leggen in overeenstemming met de democratische beginselen, met name die welke zijn neergelegd in artikel 10, lid 3, VEU en artikel 42 van het Handvest ; wijst erop dat in artikel 10, lid 3, VEU wordt erkend dat “iedere burger het recht [heeft] aan het democratisch bestel van de Unie deel te nemen”, waarbij wordt benadrukt dat de besluitvorming moet plaatsvinden op een zo open mogelijke wijze, en zo dicht bij de burgers als mogelijk is; benadrukt dat transparantie en een zo ruim mogelijke toegang van het publiek tot documenten van essentieel belang zijn om de verantwoordingsplicht van en het democratisch toezicht op de EU-instellingen te waarborgen, en beklemtoont dat het vertrouwen van de burgers in de EU staat of valt met transparantie; 2. neemt kennis van het feit dat het hoogste aantal eerste verzoeken om toegang van het publiek tot documenten bij de Commissie wordt ingediend (7 445 in 2019, 8 001 in 2020, 8 420 in 2021), gevolgd door de Raad (2 567 in 2019, 2 321 in 2020, 2 083 in 2021) en het Parlement (645 in 2019, 442 in 2020, 499 in 2021); neemt ter kennis dat de reactie van de instellingen over het algemeen positief is (in 2019 bedroeg het percentage ingewilligde verzoeken 78 % voor de Commissie, 74,7 % voor de Raad en 93 % voor het Parlement; in 2020 was dat 81 % voor de Commissie, 84,1 % voor de Raad en 93 % voor het Parlement; en in 2021 73,7 % voor de Commissie, 83,3 % voor de Raad en 95 % voor het Parlement); beklemtoont echter dat regelmatige vertragingen en ongegronde weigeringen om documenten (gedeeltelijk) openbaar te maken het recht van de burgers ondermijnen om de EU-instellingen te controleren; dringt er bij de instellingen, organen en instanties van de EU op aan statistieken te verstrekken over vertragingen bij het beantwoorden van verzoeken om toegang; benadrukt dat voor de Commissie de herziening van initiële besluiten in 85 % van de gevallen vertraging oploopt (26) ; 3. maakt zich zorgen over het feit dat frequent gebruik wordt gemaakt van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vastgestelde uitzonderingen om te weigeren volledige toegang tot documenten te verlenen; herhaalt dat een instelling, orgaan of instantie die zich op een van de in dat artikel vermelde uitzonderingen voor toegang tot documenten beroept, een objectieve en afzonderlijke beoordeling moet verrichten, moet aantonen dat het risico voor het beschermd belang gegrond, te voorzien en niet louter hypothetisch is, en naar behoren moet onderbouwen hoe de toegang tot het document het beschermde belang concreet en daadwerkelijk zou ondermijnen (27) ; verzoekt de instellingen, organen en instanties van de EU deze beoordelingen op te nemen in hun praktijken voor het verlenen van toegang tot documenten; benadrukt dat het nog altijd mogelijk kan zijn bepaalde delen van een document openbaar te maken wanneer andere delen moeten worden beschermd, rekening houdend met het hoger openbaar belang van bekendmaking, onder meer omdat moet worden gezorgd voor goed bestuur, efficiëntie en verantwoordingsplicht ten aanzien van de burgers, alsook voor nauwere betrokkenheid van burgers bij het besluitvormingsproces; wijst op de jurisprudentie van het HvJ-EU (28) , waarin wordt erkend dat het publiek recht heeft op toegang tot documenten van werkgroepen van de Raad die bij het wetgevingsproces betrokken zijn; merkt echter op dat er nog steeds actief om toegang moet worden verzocht (29) ; stelt met bezorgdheid vast dat mensen die om toegang tot documenten verzoeken, vaak op het probleem stuiten dat de instellingen, organen of instanties op basis van ongefundeerde argumenten toegang weigeren of dat soortgelijke verzoeken om toegang tot documenten verschillend worden behandeld; dringt er bij de EU-instellingen op aan beste praktijken te ontwikkelen om een uniforme toepassing en interpretatie van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1049/2001 en de desbetreffende rechtspraak van het HvJ-EU mogelijk te maken; verzoekt de EU-agentschappen voorts in het kader van hun beleid inzake de toegang tot documenten Verordening (EG) nr. 1049/2001 ten uitvoer te leggen (30) ; 4. herinnert eraan dat de toegang tot documenten, met name wetgevingsdocumenten, volgens de Europese Ombudsman slechts mag worden beperkt in uitzonderlijke situaties waarin dit absoluut noodzakelijk is; herhaalt voorts dat besluiten om de toegang van het publiek tot documenten te weigeren, op duidelijk en streng omlijnde wettelijke uitzonderingen moeten stoelen en vergezeld moeten gaan van een gemotiveerde, specifieke toelichting om de burgers in staat te stellen de reden voor de weigering te begrijpen en doeltreffend gebruik te maken van de beschikbare rechtsmiddelen; is van mening dat een proactievere aanpak daadwerkelijke transparantie in de hand zou werken en dure en omslachtige juridische geschillen tussen burgers en instellingen zou helpen voorkomen; 5. betreurt dat de toegang tot het advies dat door de juridische diensten van de instellingen, organen en instanties van de EU wordt verstrekt, te beperkt is; beklemtoont dat het belang dat de instellingen, organen en instanties hebben bij het inwinnen van juridisch advies en het ontvangen van eerlijk, objectief en uitgebreid advies door het beperken van de publieke toegang enkel kan worden beschermd indien het risico op ondermijning van het besluitvormingsproces redelijk voorzienbaar en niet louter hypothetisch is, en indien het juridisch advies bijzonder gevoelige kwesties betreft; neemt kennis van het arrest van het HvJ‑EU (31) waarin is bepaald dat in Verordening (EG) nr. 1049/2001 in beginsel een verplichting is neergelegd om adviezen van de juridische dienst van de Raad die verband houden met wetgevingsprocessen bekend te maken; merkt op dat de bekendmaking van in het kader van wetgevingsprocessen verstrekt juridisch advies volgens het HvJ‑EU enkel met het oog op de bescherming van dit advies kan worden geweigerd indien de inhoud van het advies van bijzonder gevoelige aard is of indien het advies een zeer groot toepassingsgebied heeft, dat verder strekt dan de context van het wetgevingsproces in kwestie; schaart zich achter de mening van het HvJ‑EU dat de betrokken instelling in dergelijke gevallen verplicht is een gedetailleerde verklaring te verstrekken waarin de redenen voor de weigering worden uiteengezet; 6. stelt met grote bezorgdheid vast dat de Commissie in 2021, naar aanleiding van een verzoek om het publiek toegang te geven tot tekstberichten die waren verzonden tussen de voorzitter van de Commissie en de algemeen directeur van een farmaceutisch bedrijf over de aankoop door de Commissie van COVID‑19-vaccins, heeft geweigerd te erkennen dat dergelijke tekstberichten binnen de definitie van “document” vallen in de zin van Verordening (EG) nr. 1049/2001; merkt op dat de Commissie dergelijke tekstberichten zou moeten registeren en achterhalen, maar alsnog zou kunnen beslissen het publiek er geen volledige toegang toe te verlenen indien de in Verordening (EG) nr. 1049/2001 opgenomen uitzonderingen, zoals commercieel belang, van toepassing waren; herinnert eraan dat de registratie van een document een gevolg is van het bestaan van een document en geen voorwaarde is voor het bestaan ervan; neemt kennis van de vaststelling door de Ombudsman van wanbeheer door de Commissie in dit geval (32) ; is bezorgd over het feit dat de Commissie heeft nagelaten gevolg te geven aan de naar aanleiding van het onderzoek van de Ombudsman geformuleerde aanbeveling om nogmaals te trachten relevante tekstberichten te achterhalen; verzoekt de Commissie onverwijld een volledig onderzoek naar deze berichten in te stellen; is zeer bezorgd over de steeds groter wordende kloof tussen de burgers en de EU-instellingen, hetgeen door deze situatie in de hand is gewerkt; 7. betreurt dat het interne beleid van de Commissie in feite voorschrijft dat tekstberichten niet worden geregistreerd, omdat tekstberichten “documenten met een korte levensduur” zouden zijn en “niet bedoeld zijn om belangrijke informatie te bevatten in verband met beleidsmaatregelen, werkzaamheden en besluiten van de Commissie”; wijst er echter op dat tekstberichten hier in de praktijk wel voor worden gebruikt; verzoekt de Commissie met klem haar interne richtsnoeren voor de registratie van documenten in overeenstemming te brengen met Verordening (EG) nr. 1049/2001 en tekstberichten die betrekking hebben op haar beleidsmaatregelen, werkzaamheden en besluiten te registreren; stelt met belangstelling vast dat het in veel lidstaten een gangbare praktijk is geworden dat overheidsorganen tekstberichten die betrekking hebben op hun beleidsmaatregelen, werkzaamheden te registreren en te onderwerpen aan wetten inzake de toegang tot documenten; 8. constateert dat de Commissie documenten heeft gewist, met inbegrip van notulen van vergaderingen met gesloten deuren, verslagen en interne documenten; uit zijn bezorgdheid over het feit dat deze praktijk ertoe heeft geleid dat belangrijke, voor beleidsbeslissingen relevante correspondentie is verdwenen; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het systematisch registeren en archiveren van niet-persoonlijke correspondentie met betrekking tot belangrijke beleidsbeslissingen de norm wordt; 9. betreurt dat het Parlement moeilijkheden ondervindt bij het verkrijgen van volledige en gedetailleerde informatie van de Commissie over de uitvoering en handhaving van het EU-recht; betreurt het gebrek aan proactief gepubliceerde overzichten met actuele informatie over de meest recente procedures in alle specifieke inbreukprocedures, met name die waarin inbreuken al geruime tijd aanhangig zijn, alsook het gebrek aan informatie over EU Pilot, een informele dialoog tussen de Commissie en de lidstaten over de toepassing van het EU-recht voorafgaand aan een mogelijke inbreuk; is van mening dat dit de parlementaire en openbare controle belemmert; verzoekt de EU-instellingen het beginsel van loyale samenwerking te eerbiedigen en deze informatie proactief te publiceren; 10. betreurt dat de Commissie niet proactief statistieken publiceert over de doeltreffendheid van EU-beleid, en met name over beleid op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, hetgeen de openbare controle op beleid dat aanzienlijke gevolgen heeft voor de grondrechten, in grote mate belemmert; verzoekt de Commissie dergelijke statistieken proactief te publiceren om aan te tonen dat beleid noodzakelijk is en in verhouding staat tot de nagestreefde doelstellingen; 11. betreurt dat officiële documenten vaak ten onrechte als vertrouwelijk worden geclassificeerd door de EU-instellingen; herhaalt zijn standpunt uit eerdere verslagen over de toegang tot documenten dat duidelijke, uniforme regels voor de rubricering en derubricering van documenten moeten worden vastgesteld en dat een onafhankelijke EU-autoriteit moet worden ingesteld die hier toezicht op houdt; betreurt dat de Commissie en de Raad hier geen serieus gevolg aan hebben gegeven; 12. beklemtoont dat internationale overeenkomsten bindend zijn en gevolgen hebben voor de EU-wetgeving, en onderstreept dat onderhandelingen gedurende het hele proces transparant moeten zijn voor het Parlement, onder meer door ervoor te zorgen dat leden toegang hebben tot relevante documenten; herinnert eraan dat het Parlement overeenkomstig artikel 218 VWEU “in iedere fase van de procedure onverwijld en ten volle [wordt] geïnformeerd”; 13. neemt kennis van het feit dat de Raad in 2021 1 327 van de in totaal 3 586 aan het register toegevoegde documenten heeft geclassificeerd als “LIMITE”, en dat 839 van deze documenten vervolgens op verzoek openbaar zijn gemaakt (33) ; beklemtoont dat buitensporig gebruik van de classificatie als “LIMITE” de toegang van burgers tot documenten aanzienlijk verhindert en vertraagt; verzoekt de Raad zijn richtsnoeren voor de classificatie van documenten als “LIMITE” te herzien om van proactieve publicatie de norm te maken en de classificatie als “LIMITE” alleen te gebruiken in gegronde, uitzonderlijke gevallen, en deze beperking regelmatig opnieuw te beoordelen; betreurt dat de beschikbare informatie over wetgevingsdocumenten door de Raad in een onvolledig en niet-gebruiksvriendelijk register wordt gepresenteerd; 14. uit zijn bezorgdheid over de problemen in verband met de toegang tot de documenten van bepaalde EU-agentschappen, waardoor burgers en leden ervan worden weerhouden doeltreffend controle uit te oefenen op deze agentschappen; is van oordeel dat vergaderingen en interacties tussen EU-agentschappen en derde partijen moeten worden bekendgemaakt om te zorgen voor meer transparantie; 15. stelt vast dat Frontex een speciale website met een documentenregister heeft opgezet en in het eerste jaar na de lancering ervan in maart 2022 bijna 2 000 documenten naar het register heeft geüpload; betreurt niettemin dat het register slechts weinig documenten bevat met betrekking tot de kernactiviteit van het agentschap, namelijk de uitvoering van gezamenlijke operaties; benadrukt dat het publiek toegang moet hebben tot de documenten van Frontex om inzicht te krijgen in en controle uit te kunnen oefenen op de werkzaamheden van het agentschap; betreurt dat in 2020 bij minder dan 5 % van de aanvragen om toegang van het publiek tot documenten volledige toegang werd verleend, waardoor doeltreffende openbare controle wordt verhinderd; onderschrijft de aanbeveling van de Ombudsman, naar aanleiding van haar initiatiefonderzoek 4/2021/MHZ, dat het agentschap een proactievere benadering van transparantie moet hanteren om te zorgen voor een grotere verantwoordingsplicht voor zijn operaties; 16. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de lange vertraging waarmee leden toegang krijgen tot het verslag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) over het wangedrag van verschillende Frontex-medewerkers, onder wie leden van het hoger management, met betrekking tot de operationele activiteiten van het agentschap; maakt zich zorgen over het feit dat noch de raad van bestuur van Frontex noch OLAF verantwoordelijkheid heeft genomen voor het verslag en besluitvormingsprocessen heeft vastgesteld voor de vrijgave ervan naar aanleiding van verzoeken van leden en van de Ombudsman; beklemtoont dat de beslissing om het verslag van OLAF niet onmiddellijk beschikbaar te stellen aan alle leden zou kunnen indruisen tegen de behoefte aan democratische controle op het agentschap; vraagt dat de bevindingen uit de komende verslagen van OLAF over Frontex openbaar worden gemaakt en pleit ervoor dat de leden toegang krijgen tot deze aanvullende verslagen zodra deze worden afgewerkt, opdat zij controle kunnen uitoefenen op het agentschap; 17. is ernstig bezorgd over de corruptie, witwaspraktijken en deelname aan criminele organisaties waaraan leden, voormalige leden en personeelsleden van het Europees Parlement zich naar verluidt schuldig hebben gemaakt in ruil voor invloed op de besluiten van het Parlement; herinnert eraan dat transparantie en toegang tot documenten van belang zijn voor de voorkoming en bestrijding van corruptie en de waarborging van de verantwoordingsplicht van personen die openbare taken vervullen; merkt op dat een hoge mate van transparantie en toegang tot documenten het gemakkelijker maken om activiteiten in het besluitvormingsproces te volgen en criminele activiteiten aan het licht kunnen helpen brengen; herinnert aan de aanbevelingen uit zijn resoluties van 15 december 2022 en 16 februari 2023 en pleit voor de snelle en volledige tenuitvoerlegging ervan; 18. is verheugd dat de Bijzondere Commissie buitenlandse inmenging in alle democratische processen in de Europese Unie, met inbegrip van desinformatie, en ter versterking van de integriteit, transparantie en verantwoordingsplicht in het Europees Parlement (INGE 2) de taak heeft gekregen mogelijke tekortkomingen in de regels van het Parlement vast te stellen en voorstellen voor hervormingen te doen met het oog op de verbetering van het vertrouwen van de bevolking in het Parlement, en daarbij het recht van leden om vrijelijk hun mandaat uit te oefenen, te beschermen; pleit voor de snelle tenuitvoerlegging van de definitieve aanbevelingen van INGE 2; dringt nogmaals aan op de invoering van een verplichting voor alle leden, geaccrediteerde parlementaire medewerkers en personeelsleden om alle geplande vergaderingen met personen van buiten het Parlement openbaar te maken wanneer deze vergaderingen verband houden met verslagen, initiatiefverslagen of resoluties van het Europees Parlement; 19. pleit voor meer transparantie met betrekking tot de nationale aanvragen voor EU-financiering, de communicatie tussen de Commissie en de lidstaten en de tenuitvoerlegging van EU-financiering; 20. betreurt ten zeerste dat een compleet en openbaar overzicht van aan derde landen verstrekte EU-financiering ter facilitering van de samenwerking op het gebied van migratievraagstukken ontbreekt; verzoekt de Commissie te zorgen voor transparantie, onder meer door een duidelijk overzicht te verstrekken van alle instrumenten binnen de EU-begroting waaruit de samenwerking met derde landen op het gebied van migratiebeheer wordt gefinancierd, met inbegrip van informatie over het bedrag, het doel en de bron van de financiering, alsook uitgebreide informatie over eventuele andere steunmaatregelen van EU-agentschappen, zoals Frontex, zodat het Parlement en de bevolking controle kunnen uitoefenen op de tenuitvoerlegging van de EU-begroting; verzoekt de Commissie een nauwkeurige methodologie te ontwerpen en ten uitvoer te leggen voor het traceren van de 10 % van de uitgaven die gereserveerd is voor migratie en gedwongen ontheemding teneinde effectief te zorgen voor passende transparantie en aflegging van verantwoording voor deze uitgaven, zoals vereist in Verordening (EU) 2021/947 (34) ; 21. prijst dat het HvJ‑EU de wijzing van zijn arresten en de lezing van de adviezen van de advocaten-generaal livestreamt op zijn website, waardoor burgers terechtzittingen kunnen volgen alsof zij fysiek aanwezig zijn; verzoekt het HvJ‑EU ook alle terechtzittingen te livestreamen; 22. onderstreept dat de transparantie van besluiten die in het kader van inbreukprocedures worden genomen, moet worden bevorderd; betreurt het gebrek aan transparantie met betrekking tot ingebrekestellings- en inbreukprocedures tegen lidstaten; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat artikel 218 VWEU wordt nageleefd en relevante documenten in verband met inbreukprocedures, zoals documenten die aan de lidstaten worden toegestuurd, openbaar beschikbaar te stellen; Stand van zaken met betrekking tot de wetgeving 23. herinnert eraan dat het recht op toegang tot documenten na de inwerkingtreding van het VEU en het VWEU van toepassing is op alle instellingen, organen en agentschappen van de EU (35) ; merkt op dat, gezien de aangescherpte transparantieverplichtingen die in de Verdragen zijn vastgelegd, een herziening van Verordening (EG) nr. 1049/2001 het huidige niveau van transparantie niet mag verlagen; benadrukt dat de desbetreffende jurisprudentie een cruciale rol speelt bij het aanpassen van de verordening aan de huidige ontwikkelingen (36) ; benadrukt dat de relevante jurisprudentie moet worden gecodificeerd, de transparantie verder moet worden versterkt en de verantwoordingsplicht binnen de EU moet worden gewaarborgd; 24. herinnert eraan dat een document als een document van een bepaalde instelling wordt beschouwd als de inhoud ervan betrekking heeft op een aangelegenheid die verband houdt met beleid, werkzaamheden en besluiten die onder de bevoegdheid van die instelling vallen, en niet vanwege de drager van het document of op grond van het feit dat het geregistreerd is; Aanbevelingen 25. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om de transparantie binnen de EU te vergroten op basis van “standaardtransparantie”; dringt er bij de Commissie op aan geen enkel voorstel tot herziening van Verordening (EG) nr. 1049/2001 in overweging te nemen dat de normen voor transparantie en toegang tot documenten naar beneden zou bijstellen; betreurt het feit dat de onderhandelingen al lange tijd stilliggen en verzoekt de Raad en de Commissie met klem de onderhandelingen met de andere instellingen te hervatten op basis van de voorstellen van de Commissie uit 2008 en 2011; merkt op dat bij elke hervorming belangrijke kwesties moeten worden aangepakt, zoals de uitbreiding van het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1049/2001 tot alle instellingen, organen en instanties van de EU, de reikwijdte van de gronden voor weigering van de verlening van toegang tot documenten, de definitie van “document”, de beoordeling van het openbaar belang, transparantie in het wetgevingsproces, bezwaar tegen groepsvrijstellingen, alsook de integratie van de jurisprudentie van het HvJ‑EU en het EHRM en de inachtneming van nieuwe technologische ontwikkelingen; verzoekt de EU-instellingen constructief samen te werken om er uiteindelijk voor te zorgen dat EU-burgers hun recht op toegang tot documenten volledig kunnen uitoefenen en zo controle kunnen uitoefenen op de instellingen, organen en instanties van de EU; 26. betreurt dat het Parlement herhaaldelijk heeft geweigerd toegang te verlenen tot documenten, zelfs nadat deze praktijk door de Ombudsman is aangemerkt als wanbeheer, en vraagt het Parlement het goede voorbeeld te geven; pleit voor meer transparantie, onder meer aan de hand van betere toegang tot documenten, opdat openbare controle kan worden uitgeoefend; 27. wijst in het licht van de recente schandalen op de risico’s van vergaderingen met gesloten deuren; betreurt ten zeerste dat de Commissie, de Raad en de agentschappen en organen van de EU aandringen op vergaderingen met gesloten deuren, zonder hiervoor een deugdelijke motivering aan te voeren; is van mening dat verzoeken om vergaderingen met gesloten deuren zorgvuldig moeten worden overwogen; pleit voor de vaststelling van duidelijke criteria en voorschriften voor de behandeling van verzoeken om vergaderingen met gesloten deuren binnen de EU-instellingen; 28. verzoekt de Commissie meer transparantie te betrachten met betrekking tot haar contracten met derden; verzoekt de Commissie proactiever te werk te gaan dan nu het geval is bij het publiceren van zoveel mogelijk informatie over aanbestedingsprocedures; 29. is ingenomen met de praktische aanbevelingen van de Ombudsman over de registratie van tekst- en chatberichten die door personeelsleden in hun professionele hoedanigheid worden verzonden en ontvangen (37) ; erkent dat werkgerelateerde tekst- en chatberichten “documenten” zijn in de zin van Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten, en verzoekt de andere instellingen, organen en instanties van de EU dit ook te erkennen, de aanbevelingen van de Ombudsman dienovereenkomstig op te volgen en deze opvolging openbaar te maken; verzoekt de andere instellingen, organen en instanties van de EU het begrip “document” ruim uit te leggen, aangezien dit zeer belangrijk is in een informatiemaatschappij en in het licht van de nieuwe vormen van communicatie die gebruikt worden om kwesties in verband met beleid, werkzaamheden en besluiten te bespreken; 30. is ingenomen met de aan de EU-administratie gerichte richtsnoeren van de Ombudsman van 2021 met betrekking tot beleidsmaatregelen en praktijken om uitvoering te geven aan het recht van het publiek op toegang tot documenten, teneinde de interne procedures te verbeteren en te zorgen voor een gemakkelijk en open proces voor burgers, onder meer door informatie te verstrekken over de manier waarop een verzoek om toegang tot documenten kan worden ingediend, over de procedure die door de instellingen wordt gevolgd voor de behandeling van verzoeken en over beroepsmogelijkheden (38) ; verzoekt de instellingen, organen en instanties van de EU deze richtsnoeren te gebruiken als basis voor hun praktijken inzake toegang tot documenten; 31. spoort de instellingen, organen en instanties van de EU ertoe aan op hun respectieve websites advies te plaatsen over de informatie die verzoeken om documenten op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001 moeten omvatten, teneinde de verwerking van de verzoeken te stroomlijnen; 32. beklemtoont dat transparantie en volledige toegang tot de documenten die in bezit zijn van de instellingen, de regel moeten zijn en dat uitzonderingen op die regel strikt moeten worden uitgelegd, rekening houdend met het hoger openbaar belang van bekendmaking; pleit ervoor dat alle instellingen, organen en instanties van de EU proactief documenten op hun website publiceren en het zoeken naar deze documenten gemakkelijk maken voor burgers, om zo openbare controle mogelijk te maken; onderstreept dat een gebrek aan kennis over het bestaan van documenten burgers kan belemmeren bij de uitoefening van hun recht om toegang te vragen; benadrukt dat het een wettelijke verplichting uit hoofde van de Verdragen en het Handvest alsook een basisvereiste voor democratische controle en de democratie in brede zin is, te waarborgen dat burgers het wetgevingsproces begrijpen, in detail kunnen volgen en eraan kunnen deelnemen; beklemtoont dat burgers volgens het HvJ-EU (39) ook in staat moeten zijn het besluitvormingsproces in de bij het wetgevingsproces betrokken voorbereidende organen in detail te volgen en toegang te krijgen tot alle relevante informatie; pleit ervoor dat de instellingen, organen en instanties van de EU een beleid van “transparantie door opmaak” voeren en documenten die verband houden met wetgevingsdossiers, met inbegrip van documenten die deel uitmaken van of verband houden met wetgevingsprocedures, proactief, binnen een redelijke termijn en op een gebruikersvriendelijke en toegankelijke manier publiceren, en daarnaast ook klachten publiceren over weigeringen om toegang te verlenen; is van mening dat trialoogdocumenten, zoals agenda’s, overzichten van resultaten, notulen en algemene oriëntaties in de Raad, verband houden met wetgevingsprocedures en niet anders dan andere wetgevingsdocumenten mogen worden behandeld; verzoekt alle EU-instellingen zich volledig te houden aan het arrest van het HvJ-EU in zaak T‑540/15 (40) betreffende toegang tot trialoogdocumenten; dringt erop aan dat de EU-instellingen, en met name de Raad, hun regels en procedures inzake wetgevingstransparantie verbeteren, alsook de toegankelijkheid en classificatie van wetgevingsdocumenten; verzoekt Frontex nogmaals onmiddellijk een einde te maken aan de praktijk waarbij verzoekers worden verplicht de kosten te dragen van externe advocaten in rechtszaken over verzoeken om toegang tot informatie (41) ; 33. is ingenomen met de nieuwe transparantiemaatregelen die de Raad in 2020 heeft genomen, in overeenstemming met de voorstellen die de Ombudsman heeft gedaan in haar onderzoeken naar transparantie in het wetgevingsproces in de Raad en de transparantie van trialogen (42) , om de proactieve openbaarmaking van wetgevingsdocumenten, waaronder voortgangsverslagen over onderhandelingen over wetsvoorstellen en de mandaten van de Raad voor de onderhandelingen met het Europees Parlement, te verruimen en ervoor te zorgen dat terughoudendheid wordt betracht bij de classificatie van dergelijke documenten als “LIMITE”, teneinde zowel het aantal documenten dat als “LIMITE” wordt geclassificeerd als de geldigheidsduur van deze classificatie te beperken; betreurt dat de praktijken van voorzitters inzake de proactieve publicatie van documenten nog altijd uiteenlopen; dringt erop aan dat de systematische publicatie van het mandaat voor het starten van trialoogonderhandelingen en van het definitieve standpunt van de Raad waarin het resultaat van de onderhandelingen wordt bekrachtigd een absolute minimumvereiste is en dat de Raad, om de door het Parlement aan de dag gelegde transparantie in wetgevingsonderhandelingen te weerspiegelen, tevens systematisch de lidstaten bij naam moet noemen wanneer zij hun standpunten in de Raad kenbaar maken; pleit voor de vaststelling van permanente, bindende richtsnoeren voor alle voorzitterschappen op initiatief van het Finse voorzitterschap; 34. verzoekt de Raad zijn contacten met lobbyisten proactief bekend te maken; verzoekt de Raad de dialoog met de lidstaten en het secretariaat-generaal over maatregelen ter verbetering van de consistentie, normalisatie en duidelijkheid van het documentenbeheer bij de Raad te hervatten; beklemtoont dat de Raad documenten tijdig moet publiceren; 35. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om nieuwe interne richtsnoeren inzake transparantie en toegang tot documenten op te stellen, en verzoekt andere instellingen dit initiatief te volgen; spoort de Commissie ertoe aan ervoor te zorgen dat de richtsnoeren een beleid van “transparantie door opmaak” omvatten en de relevante jurisprudentie en de aanbevelingen van de Ombudsman van de afgelopen jaren weerspiegelen (43) ; 36. verzoekt de Commissie en de andere instellingen, agentschappen en organen van de EU proactief te zijn bij het publiceren van documenten en statistieken over de wijze waarop zij verzoeken om toegang tot documenten behandelen, aangezien dergelijke informatie zou helpen bij de beoordeling van de proactieve aanpak van de instellingen inzake de toegang tot documenten; 37. herhaalt zijn dringende verzoek aan de EU-instellingen om hun werkzaamheden in verband met de totstandbrenging van een gebruikersvriendelijke gezamenlijke databank over de stand van zaken met betrekking tot wetgevingsdossiers (gezamenlijke wetgevingsdatabank) te versnellen, zoals overeengekomen in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 (44) , om te zorgen voor meer transparantie; beklemtoont dat de openbaar gemaakte documenten moeten worden gepubliceerd in een formaat dat deze documenten doorzoekbaar en machineleesbaar maakt; 38. verzoekt alle EU-instellingen ervoor te zorgen dat alle officiële documenten systematisch in een open, gebruiksvriendelijk, machineleesbaar formaat worden aangeboden, hetgeen met name van essentieel belang is voor numerieke en financiële gegevens, en ervoor te zorgen dat in het verleden gepubliceerde documenten ook in dit formaat beschikbaar zijn; pleit voor de wijziging van artikel 122, lid 3, van het Reglement om ervoor te zorgen dat gegevens in een open, machineleesbaar formaat worden verstrekt; verzoekt alle EU-instellingen te overwegen het aantal documenten dat zij rechtstreeks beschikbaar stellen in hun openbare registers te vergroten en de categorieën van rechtstreeks beschikbare documenten uit te breiden, en de documenten op hun internetpagina’s makkelijker vindbaar en toegankelijker te maken; is van mening dat onder meer documenten uit de categorie voorbereidende wetgevingsdocumenten rechtstreeks toegankelijk moeten worden gemaakt via het openbaar register van het Parlement, ongeacht of zij door het Parlement alleen of samen met andere instellingen zijn opgesteld, waaronder politieke en technische trialoogdocumenten, met inbegrip van alle versies van het gezamenlijke document in meerdere kolommen als bedoeld in de Gedragscode voor onderhandelingen over dossiers volgens de gewone wetgevingsprocedure, behoudens de uitzonderingen die zijn neergelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 en de jurisprudentie van het Gerecht en het Hof van Justitie van de Europese Unie; 39. is van mening dat de huidige manier om de stemgeschiedenis van leden te raadplegen, namelijk via pdf-bestanden op de website van het Parlement die honderden stemmen bevatten, niet gebruikersvriendelijk is en niet bijdraagt tot transparantie; verzoekt het Bureau van het Parlement een gebruikersvriendelijk systeem te ontwikkelen waarbij voor elke hoofdelijke stemming de tekst waarover is gestemd en de resultaten van de stemming per fractie en per lid zichtbaar zijn; pleit ervoor dat de uitslag van hoofdelijke stemmingen, gegevens over de aanwezigheid van de leden en de in stemming gebrachte teksten beschikbaar worden gesteld in een machineleesbaar formaat; 40. herinnert eraan dat verzoeken om toegang tot een document onverwijld moeten worden behandeld (45) ; stelt met grote bezorgdheid vast dat de Ombudsman veel klachten van burgers ontvangt over extreme vertragingen bij het verkrijgen van toegang tot opgevraagde documenten; schaart zich achter het standpunt van de Ombudsman dat vertraagde toegang in feite neerkomt op geweigerde toegang en dat administratieve processen moeten worden gestroomlijnd om ervoor te zorgen dat burgers tijdig toegang krijgen tot documenten; verzoekt de instellingen, organen en instanties van de EU ervoor te zorgen dat de termijnen worden nageleefd en pleit ervoor dat meer gegevens worden verzameld over de naleving van de termijnen en dat aan verzoekers uitleg wordt gegeven over de redenen voor niet-naleving van de termijnen; verzoekt de Commissie voorts maatregelen te nemen om de naleving van de termijnen door andere EU-instellingen te handhaven; beklemtoont dat het proactief publiceren van documenten in het register de beste oplossing is om het aantal verzoeken om toegang tot documenten te verlagen en vertraging te vermijden; 41. beklemtoont dat de pandemie en de aanpassing van de werkmethoden van de EU-instellingen de behandeling van verzoeken om toegang tot documenten mogelijk hebben vertraagd; beklemtoont dat het van essentieel belang is dat de instellingen mechanismen opzetten waarmee zelfs tijdens een crisis het hoogste niveau van transparantie en toegang tot documenten kunnen worden gewaarborgd; 42. stelt met bezorgdheid vast dat burgers de weigering van een verzoek om toegang tot documenten of het uitblijven van een tijdig antwoord, wanneer de termijnen niet worden nageleefd, momenteel alleen kunnen aanvechten door een klacht in te dienen bij de Ombudsman, wier aanbevelingen helaas niet juridisch bindend zijn, of door bij het HvJ‑EU een gerechtelijke procedure in te leiden tegen de instelling, hetgeen gepaard gaat met een uiterst lang en duur proces en een onzeker resultaat, waardoor burgers die een beslissing om (gedeeltelijke) toegang te weigeren willen aanvechten, een onredelijke en afschrikkende last wordt opgelegd; wijst erop dat dit in de praktijk inhoudt dat er geen doeltreffend rechtsmiddel bestaat tegen de verwerping van verzoeken om toegang tot documenten; verzoekt de EU-instellingen de besluiten en aanbevelingen van de Ombudsman evenwel volledig en snel op te volgen; verzoekt de instellingen, organen en agentschappen van de EU snellere, toegankelijkere en verder vereenvoudigde procedures vast te stellen voor de behandeling van klachten over weigering om toegang te verlenen, en maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat burgers beslissingen indien nodig kunnen aanvechten; beveelt in dit verband aan hoge ambtenaren of onafhankelijke deskundigen aan te stellen die in staat zijn beroepen met betrekking tot verzoeken om toegang tot documenten onverwijld te herzien; benadrukt dat het in rekening brengen van zeer hoge proceskosten aan het maatschappelijk middenveld een afschrikkend effect heeft op de toegang van het maatschappelijk middenveld tot de rechter als het gaat om toegang tot documenten, hetgeen een grondrecht is dat is verankerd in artikel 42 van het Handvest, en het recht van het maatschappelijk middenveld op een doeltreffende voorziening in rechte uit hoofde van artikel 47 van het Handvest ondergraaft; o o o 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.