Het Europees Parlement , – gelet op het EG-Verdrag en in het bijzonder de artikelen 268-276 daarvan, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (1) , – gezien de mededelingen van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 10 februari 2004 "Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst: beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013" ( COM(2004)0101 ) en van 14 juli 2004 "Financiële vooruitzichten 2007-2013" ( COM(2004)0487 ), het werkdocument van de Commissie van 14 juli 2004 "Voorstel voor verlenging van het interinstitutioneel Akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure" ( COM(2004)0498 ), het voorstel van de Commissie van 14 juli 2004 voor een besluit van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen ( COM(2004)0501 ) en het verslag van de Commissie van 14 juli 2004 over de werking van het stelsel van eigen middelen ( COM(2004)0505 ), – gelet op het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (2) , – gezien Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (3) , – gezien zijn resolutie van 22 april 2004 over "Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst - Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013" (4) , – gezien zijn besluit van 15 september 2004 betreffende de instelling van een tijdelijke Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013 (5) , – gezien zijn mondelinge vraag O-0067/2004 (B6-0130/2004) aan de Raad en zijn resolutie over de financiële vooruitzichten met het oog op de Europese Raad van december 2004 (6) , – gezien zijn mondelinge vraag O-0068/2004 (B6-0131/2004) aan de Commissie, – gelet op artikel 175 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Tijdelijke Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013 en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole, de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie cultuur en onderwijs, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie constitutionele zaken, de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid, de Commissie buitenlandse zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, en de Commissie internationale handel ( A6-0153/2005 ), A. overwegende dat de huidige financiële vooruitzichten en het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure in beginsel in 2006 aflopen, B. overwegende dat de meeste Gemeenschapswetgeving met financiële implicaties in 2006 afloopt, C. overwegende dat de voorbereiding van de volgende financiële vooruitzichten één van de grootste uitdagingen is voor de Unie gedurende de komende maanden, aangezien dit vorm zal geven aan het nieuwe, uitgebreide Europa, waarbij rekening moet worden gehouden met nieuwe interne en wereldwijde uitdagingen en taken, D. overwegende dat het Europees Parlement besloten heeft tot instelling van een tijdelijke Commissie met het volgende mandaat: E. overwegende dat de tijdelijke Commissie haar eindverslag moet indienen voordat de Europese Raad zijn gemeenschappelijk standpunt vaststelt, F. overwegende dat overeenkomstig paragraaf 26 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 de Commissie het startsein heeft gegeven voor het proces van voorbereiding van de nieuwe financiële vooruitzichten en het nieuwe Interinstitutioneel Akkoord, middels het voorleggen van voorstellen op 10 februari 2004, respectievelijk 14 juli 2004, G. overwegende dat het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (de Grondwet) de rol van het Europees Parlement op een groot aantal wetgevingsgebieden versterkt, het toepassingsgebied van de begrotingsbevoegdheden van het Europees Parlement verruimt en in artikel I-55 en artikel III-402, lid 5, voorziet in een meerjarig financieel kader in de vorm van een Europese wet van de Raad, die met eenparigheid wordt goedgekeurd na overleg met het Europees Parlement dat zijn goedkeuring bij meerderheid van zijn leden verleent, H. overwegende dat paragraaf 26 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 voorziet in verlenging van de huidige financiële vooruitzichten, tenzij ze door één van de partijen bij het akkoord uitdrukkelijk worden opgezegd, I. overwegende dat bij ontstentenis van een Interinstitutioneel Akkoord het EG-Verdrag voorziet in de goedkeuring van jaarlijkse begrotingen krachtens het bepaalde in de artikelen 272 en 273, indien de begroting niet is goedgekeurd aan het begin van het begrotingsjaar, J. overwegende dat de nieuwe Commissie officieel goedkeuring heeft gehecht aan de voorstellen van de vorige Commissie betreffende de structuur, de looptijd en het niveau van financiële middelen per jaar en per uitgavenrubriek van de nieuwe financiële vooruitzichten en aan alle wetgevingsvoorstellen die bekend staan als het pakket-Prodi, K. overwegende dat in zijn bovenvermelde resolutie van 22 april 2004 het Europees Parlement beklemtoont dat "er geen financiële vooruitzichten zullen zijn zonder overeenstemming tussen het Europees Parlement en de Raad over het financiële pakket, aangezien het bestaande Verdrag niet verplicht tot het vaststellen van financiële vooruitzichten, maar slechts van jaarlijkse begrotingen", L. overwegende dat de BTW- en BBP-middelen, die bij hun invoering bedoeld waren als aanvullende inkomsten op de traditionele eigen middelen van de Unie, langzaam maar zeker de voornaamste financieringsbron van de communautaire begroting zijn geworden; overwegende dat zij samen met de ingebouwde uitzonderingsregelingen op het huidige systeem van de eigen middelen, dit systeem alleen maar ingewikkelder, ondoorzichtiger en minder gelijkwaardig voor de burger hebben gemaakt en tot een financieringssysteem hebben geleid dat is uitgemond in onaanvaardbare ongelijkheden tussen de lidstaten, M. overwegende dat de conclusies van de Europese Raad van december 2004 het pakket-Prodi hebben bekrachtigd als de werkbasis voor de Raad, die besloot tot een institutionele dialoog door middel van regelmatige contacten met het Europees Parlement, N. overwegende dat in de conclusies van de Europese Raad van december 2004 een duidelijk verband wordt aangebracht tussen de financiële vooruitzichten enerzijds en de eigen middelen en het correctiemechanisme anderzijds, O. overwegende dat de tijdelijke Commissie de voorbije zes maanden: P. overwegende dat de Grondwet voorziet in de mogelijkheid om nieuwe categorieën eigen middelen van de Unie in te voeren en evengoed een bestaande categorie af te schaffen, Algemene context 1. dringt erop aan dat de zich uitbreidende Europese Unie over passende financiële middelen beschikt om tegemoet te komen aan haar toenemende politieke ambities en te voldoen aan haar groeiende verantwoordelijkheden binnen en buiten de Unie; dringt er tevens op aan dat alle uitgaven ten laste van de EU-begroting tot doel hebben Europese waarde toe te voegen aan de overheidsuitgaven van de lidstaten, en dat het subsidiariteitsbeginsel strikt wordt geëerbiedigd voor besluiten over uitgaven op het gebied van niet-exclusieve bevoegdheden - met name het beginsel dat het optreden van de EU door zijn omvang of gevolgen de doelstellingen van de Unie beter kan verwezenlijken; 2. dringt in het belang van goed financieel beheer, vereenvoudiging en democratische verantwoording aan op verbeteringen en vereenvoudiging van de financiële controlemechanismen, zowel bij de instellingen als bij de lidstaten, om echte publieke verantwoording van alle EU-uitgaven te waarborgen; 3. herinnert eraan dat de financiële vooruitzichten een financieel kader vormen dat erop gericht is te zorgen voor de ontwikkeling van EU-prioriteiten in een context van begrotingsdiscipline, en geen meerjarig begrotingsplan voor zeven jaar; wijst erop dat de financiële vooruitzichten een referentie blijven en derhalve de nodige flexibiliteit moeten bieden om politieke ambities op de middellange termijn te weerspiegelen en de nodige financiële middelen moeten aanreiken om toekomstige uitdagingen, zoals vastgesteld in het EG-Verdrag, doeltreffend en eerlijk te kunnen aanpakken; is vastbesloten volledig gebruik te maken van de bevoegdheden waarover het overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag beschikt, dat bepaalt dat er een jaarlijkse begrotingsprocedure is ingesteld voor de goedkeuring van de uitgaven van de Europese Unie; 4. wijst erop dat de nieuwe Commissie-Barroso haar goedkeuring heeft gehecht aan de voorstellen die de Commissie-Prodi tijdens de laatste maanden van haar mandaat heeft voorgelegd; verwerpt evenwel een systeem dat de handen van de gekozen en uitvoerende organen van de Europese Unie gedurende drie mandaatsperioden bindt; 5. is zich bewust van de moeilijke politieke, economische en sociale context in sommige lidstaten, maar herinnert eraan dat de EU-begroting tussen 1996 en 2002 met 8,2% is gestegen, terwijl de gemiddelde stijging van de nationale begrotingen (EU-15) 22,9% bedroeg; wijst erop dat het verslag-MacDougall (7) stelt dat de Europese begroting een omvang moet hebben van 2% tot 2,5% van het bbp van de lidstaten; maakt van de gelegenheid gebruik om erop te wijzen dat het maximum voor de eigen middelen waartoe in 1993 voor 15 lidstaten werd besloten, sindsdien ongewijzigd is gebleven, d.w.z. 1,31% van het EU-BNI voor de vastleggingskredieten en 1,24% van het EU-BNI voor de betalingskredieten; herinnert eraan dat de EU-begroting momenteel minder dan 2,5% van de totale overheidsuitgaven in de Unie bedraagt, tegenover een gemiddelde van 47% van het EU-BNI voor de totale overheidsuitgaven; 6. is van oordeel dat de 15 oude lidstaten de kosten van de uitbreiding, die op eerlijke en billijke wijze moeten worden aangepakt, perfect kunnen dragen en dat deze als minimaal kunnen worden beschouwd wanneer rekening wordt gehouden met de sociale, economische en politieke voordelen die de hereniging van Europa voor de hele Unie betekent; 7. is ervan overtuigd dat de financiële vooruitzichten kunnen zorgen voor een evenwichtige ontwikkeling van de financiële middelen die aan de Unie worden toegewezen, op voorwaarde dat: 8. beklemtoont dat het debat over de financiële vooruitzichten nauw verband houdt met het onderwerp eigen middelen, het correctiemechanisme en verschillende vormen van medefinanciering en financiële instrumenten, en de noodzaak om het bestaande systeem aan te passen, zoals door de Europese Raad erkend wordt in zijn conclusies van december 2004; betreurt dat de Commissie parallel aan de nieuwe financiële vooruitzichten geen ambitieuzere voorstellen heeft gedaan voor het vervangen van het huidige systeem; 9. zal bij zijn eindstemming rekening houden met de mate waarin de Raad erkent dat het noodzakelijk is het huidige systeem van de eigen middelen grondig te hervormen, wat moet toelaten de nieuwe uitgaven billijk over de lidstaten te spreiden en vervolgens terug te keren naar het oorspronkelijke beginsel van financiering van de gemeenschappelijke beleidsmaatregelen via daadwerkelijke eigen middelen volgens een transparant, billijk en democratisch systeem dat ten laatste aan het begin van de volgende financiële vooruitzichten in werking treedt; 10. wijst erop dat de inwerkingtreding van de Grondwet de wetgevingsprocedure voor een aantal voorstellen zal wijzigen door de invoering van de medebeslissingsprocedure; is zich ervan bewust dat het onmogelijk is in juridische zin op de Grondwet in te spelen vóór de afronding van de ratificatieprocedure; spoort de Raad aan een herenakkoord te sluiten voor het vrijwaren van de wetgevingsbevoegdheden van het Europees Parlement en een herzieningsclausule op te nemen voor wetgevingsbesluiten waarvan de procedure na de inwerkingtreding van de Grondwet verandert; 11. is van oordeel dat: het Europees Parlement er enkel mag mee instemmen zichzelf te verbinden tot een overeenkomst over de volgende financiële vooruitzichten als deze door een meerderheid van zijn leden wordt goedgekeurd; 12. herinnert eraan dat krachtens de huidige Verdragen de financiële vooruitzichten geen formele status hebben en alleen kunnen worden vastgesteld met goedkeuring van het Europees Parlement op vrijwillige basis; herinnert er tevens aan dat, indien geen akkoord wordt bereikt, het EG-Verdrag zal worden gebruikt om de vaststelling van jaarlijkse begrotingen te regelen; beklemtoont dat het niet zal instemmen met de volgende financiële vooruitzichten indien de Raad geen rekening houdt met de prioriteiten van het Europees Parlement; 13. verwelkomt in zekere mate de voorstellen van de Commissie voor het volgende financiële kader 2007-2013 en de daaraan gerelateerde wetgevingsvoorstellen die onderdeel van het pakket-Prodi uitmaken en bedoeld zijn als vervanging van de bestaande wetgeving, die afloopt in 2006, als een kans voor de uitgebreide Europese Unie om een nieuwe politieke agenda verder te ontwikkelen; is van mening, na een diepgaande analyse door de tijdelijke Commissie en de 17 commissies die een advies hebben opgesteld, dat de voorstellen van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid worden gesteund en bijgevolg een aanvaardbare basis zijn voor analyse en toekomstige onderhandelingen; vestigt de aandacht van de Raad desalniettemin op een aantal politieke prioriteiten waar Europese toegevoegde waarde voor de Unie en haar burgers van het allergrootste belang is; 14. acht het bovendien van essentieel belang dat de financiële vooruitzichten snel worden goedgekeurd om ervoor te zorgen dat ze vanaf 1 januari 2007 volledig operationeel zijn en om aldus elke onderbreking in de werking van de EU te vermijden, met name op het gebied van de wetgevingsvoorstellen van de Commissie; Deel I - Beleidsuitdagingen Een concurrerender en samenhangender Europa Cohesie 15. is verheugd over de geplande hervorming van het cohesiebeleid om het ten dienste te stellen van de doelstellingen op het gebied van groei, werkgelegenheid en duurzame ontwikkeling; beschouwt het Europees regionaal beleid als een onmisbaar instrument voor het bevorderen van sociaal-economische en geografische cohesie, dat de Unie in staat stelt acties te ondernemen voor het reduceren van regionale verschillen, teneinde een harmonieuze ontwikkeling van de gehele Unie te bevorderen en structurele tekortkomingen aan te pakken (moeilijke toegang, ontvolking en lage bevolkingsdichtheid, afgelegen ligging, enz.), een duurzame ontwikkeling van de regio's, en hun groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid te stimuleren; benadrukt het belang van het cohesiebeleid voor het bereik van de doelstellingen van Lissabon en om de technologische kloof tussen de verschillende gebieden in de Europese Unie te helpen dichten, waarbij alle middelen die zijn toegewezen aan het cohesiebeleid aan dit doel moeten worden besteed; is ervan overtuigd dat gemeenschappelijk optreden op Europees niveau een goede kosten/baten-verhouding heeft, aangezien het schaalvoordelen, rationalisering van procedures en het "poolen" van middelen mogelijk maakt, met name in de context van grensoverschrijdende samenwerking; is van mening dat een sterk, goed gefinancierd Europees regionaal beleid een conditio sine qua non is voor het vermogen van de Unie in te spelen op opeenvolgende uitbreidingen en het reduceren van regionale verschillen, waarbij de basisstructuur van het stelsel van steunprogramma's, bestaande uit drie pijlers, moet worden behouden voor wat hun onderlinge vergelijkingspunten betreft; is derhalve van mening dat het bedrag van 0,41% van het BNI van de Unie en 4% van het nationale BNI van de nieuwe lidstaten adequaat is, op voorwaarde dat de lidstaten ervoor kunnen zorgen dat de acties ter aanvulling op nationale en regionale maatregelen plaatsvinden en dat de dienovereenkomstige medefinanciering (met gebruikmaking van overheids- en particuliere middelen) beschikbaar wordt gesteld; is vastbesloten streng toe te zien op de toepassing door de Commissie van de N+2-regel in het kader van de structuurfondsen en dat derhalve de huidige regels inzake het cohesiefonds verder moeten worden toegepast; Onderzoek 16. benadrukt dat wetenschappelijk onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie de kern vormen van de kenniseconomie en sleutelactoren zijn voor groei en duurzame ontwikkeling, concurrentievermogen van bedrijven, werkgelegenheid, en voor het halen van de doelstellingen van de strategie van Lissabon; is van mening dat onderzoeksinspanningen moeten worden gestimuleerd en geconsolideerd op EU-niveau, zodat centra van uitmuntendheid worden ontwikkeld, er toegevoegde waarde ontstaat voor de industrie, het MKB en de burgers van Europa, waarbij de samenwerking tussen particuliere en publieke actoren wordt bevorderd, met name op het gebied van onderzoeksinfrastructuur, en publiek-private partnerschappen worden gestimuleerd; beklemtoont dat deze financiële vooruitzichten in aanzienlijke mate moeten bijdragen tot het verwezenlijken van de door de Europese Raad van Barcelona in 2002 geformuleerde doelstelling van verhoging van de O&O-uitgaven tot 3% van het EU-BNI tegen 2010 en dat dit in de toekomstige financiële vooruitzichten moet worden opgenomen; is van mening dat afdoende middelen moeten worden vrijgemaakt voor de tenuitvoerlegging van het Ruimteprogramma, binnen het totaalbedrag voor onderzoek, en dat wetgevingsinstrumenten en financiële middelen moeten profiteren van een herzieningsclausule zodra de Grondwet in werking treedt; dringt erop aan dat de Europese Onderzoeksruimte daadwerkelijk alle 25 lidstaten omvat; acht het zowel voor het Europese concurrentievermogen als voor de sociale cohesie van vitaal belang dat de digitale kloof tussen regio's en tussen sociale groepen wordt gedicht en dat geen EU-burger van de informatiemaatschappij wordt uitgesloten; Trans-Europese netwerken 17. verwelkomt het voorstel van de Commissie over prioritaire TEN-T-projecten; wijst er echter op dat de middelen die opzij zijn gezet voor 30 prioritaire vervoersprojecten, alsook voor het Marco Polo-programma, een minimumbedrag zijn, dat voor bijstelling naar boven in aanmerking komt; onderstreept het strategisch belang van vervoersnetwerken voor de definitieve consolidering van de eengemaakte EU-markt en voor nauwere betrekkingen van de EU met kandidaat-, prekandidaat- en bevriende landen; wijst erop dat de interconnectie van vervoersnetwerken bevorderend kan werken voor de ontwikkeling van handel en investeringen, en aldus duurzaamheid en stabiliteit kan stimuleren, alsook sociale, economische en geografische cohesie; dringt aan op adequate financiering voor de ontwikkeling van vervoersinterconnecties en gemeenschappelijke infrastructuur die landen met elkaar delen; hamert erop dat deze financiering afhankelijk moet zijn van garanties door de lidstaten betreffende adequate counterpartfinanciering en adequate toegang tot het netwerk voor de betrokken regio's, en is bereid innovatieve financieringsinstrumenten, zoals leninggaranties, Europese concessies, Europese leningen, een rentesteunfonds dat enkel bedoeld is voor investeringen van de publieke en particuliere sector in onderzoek, innovatie, ruimtevaart en grote fysische en niet-fysische netwerken, of EIB-faciliteiten te onderzoeken; 18. neemt kennis van het feit dat de nieuwe verordening ook het financieren van infrastructuur in het TEN-E-programma mogelijk maakt, hetgeen niet het geval was in het vorige kader 2000-2006; is van oordeel dat de steun in het kader van dit programma vooral op studies moet zijn gericht; Agenda voor het sociaal beleid 19. is van oordeel dat de bescheiden financiële middelen die aan de implementatie van de Agenda voor het sociaal beleid worden gewijd, het noodzakelijke minimum zijn om een bijdrage te kunnen leveren aan de strategie van Lissabon voor duurzame groei met meer en betere jobs; is van mening dat een adequaat niveau van Gemeenschapsuitgaven voor sociaal beleid van cruciaal belang blijft, met name voor werkgelegenheid en sociale bescherming; benadrukt echter het feit dat de hoofdverantwoordelijkheid en bevoegdheid voor het sociaal beleid bij de lidstaten liggen; is van oordeel dat een stijging van 200 miljoen EUR noodzakelijk is om de doelstellingen van de Agenda voor het sociaal beleid te kunnen verwezenlijken; Onderwijs en opleiding 20. beschouwt levenslang leren, met inbegrip van onderwijs en opleiding, als een van de hoogste prioriteiten voor de volgende financiële vooruitzichten en een sleutelfactor voor groei, sociale integratie en concurrentievermogen; beschouwt de voorgestelde verhoging van de financiële middelen als het absolute minimum dat nodig is voor het bereiken van de EU-doelstellingen op dit vlak; is van mening dat de effectiviteit van Europese programma's op het vlak van levenslang leren, met inbegrip van onderwijs en opleiding, voor zich spreken, aangezien zij toegevoegde waarde leveren en een instrument vormen voor het verspreiden van innovatie en goede praktijken, die anders binnen de nationale grenzen "opgesloten" zouden blijven; beklemtoont dat mobiliteit in de gehele Unie voor studenten en werknemers versterkt moet worden om ze in staat te stellen te kunnen profiteren van nieuwe kansen; benadrukt dat er meer studenten betrokken moeten worden bij gezamenlijke opleidingsacties; is verheugd over de consolidatie in één instrument; is van oordeel dat een stijging van 670 miljoen EUR noodzakelijk is om de doelstellingen te halen; Een betere levenskwaliteit Plattelandsontwikkeling 21. is van mening dat de herstructurering van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid vergezeld moet gaan van een substantiële verhoging van de financiële middelen voor plattelandsontwikkeling om de werkgelegenheids- en concurrentievermogenproblemen in plattelandsgebieden aan te pakken, in het bijzonder in de nieuwe lidstaten; is van mening dat het voor de stimulering van de plattelandsontwikkeling nodig is meer steun te verlenen aan ondernemingen die de diversificatie van het platteland bevorderen; is van mening dat de voorstellen van de Commissie voor de begroting van het nieuwe Fonds Plattelandsontwikkeling bijzonder krap zijn en derhalve een absoluut minimum vormen; Milieu 22. verwelkomt de aanpak van de Commissie om Natura 2000 te integreren in het Fonds Plattelandsontwikkeling en de Structuurfondsen, die naast een aanzienlijk versterkt Life+-programma de belangrijkste bron van financiële middelen moeten zijn; hamert in dit verband op het belang van een juridisch bindend mechanisme dat garanties biedt voor de goede implementatie en financiering door de EU van Natura 2000 op het niveau van de geraamde bijdrage van de EU aan het geplande totaalbedrag, d.w.z. ongeveer 6,1 miljard EUR voor EU-25 per jaar; dringt erop aan om in de financiële vooruitzichten op de respectieve gebieden een bedrag van 21 miljard EUR te reserveren voor Natura 2000; pleit ervoor om de financiering van uitvoeringsmaatregelen voor Natura 2000 onder te brengen bij rubriek 2 van de financiële vooruitzichten; dringt erop aan Natura 2000-activiteiten en het beheer van het programma, die niet door andere instrumenten kunnen worden gefinancierd, te financieren in het kader van het Life+-programma; verzoekt de Commissie in deze context te onderzoeken of Natura 2000 in andere fondsen kan worden geïntegreerd; Een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 23. kiest de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid als één van zijn beleidsprioriteiten voor de periode van de volgende financiële vooruitzichten en wijst erop dat de Commissie een substantiële verhoging van de aan dit gebied toegewezen financiële middelen heeft voorgesteld; is van mening dat de hiervoor voorgestelde som van ongeveer twee-derde van de middelen in Rubriek 3 waarschijnlijk niet volstaat voor het dekken van de behoeften en ambities van de Europese Unie op dit gebied, zoals omschreven door het Europees Parlement en de Raad; is van oordeel dat een stijging van 1 miljard EUR noodzakelijk is om de doelstellingen te kunnen verwezenlijken; is bovendien van mening dat een afdoende marge binnen rubriek 3 overgelaten moet worden met het oog op onvoorziene behoeften en nieuwe ontwikkelingen; 24. verzoekt, gezien de prioriteit voor de bestrijding van de georganiseerde misdaad, met inbegrip van terrorisme, en de versterking van de justitiële samenwerking, om een consolidatie van de begrotingsmiddelen ten behoeve van Europol en Eurojust, en verzoekt tevens om deze maatregel vergezeld te laten gaan van een versterking van de democratische controle van Europol; Een Europa dat dichter bij de burger staat Bevordering van burgerschap, cultuur en diversiteit in Europa 25. beschouwt het programma Jeugd in actie als een prioriteit; is van mening dat het huidige Jeugd-programma duidelijk de Europese toegevoegde waarde van communautaire maatregelen heeft laten zien met de organisatie van multilaterale jeugduitwisselingen, een Europese vrijwilligersdienst, netwerken van projecten en Europese opleidingen voor jeugdwerkers; verwelkomt de voorgestelde rationalisering van communautaire instrumenten op dit gebied; is van oordeel dat een stijging van 811 miljoen naar 1000 miljoen EUR noodzakelijk is om de doelstellingen te kunnen verwezenlijken; 26. verwelkomt de rationalisering van communautaire instrumenten op het gebied van cultuur, zoals voorzien in het voorstel van de Commissie voor een programma "Cultuur 2007" ( COM(2004)0469 ); betreurt het feit dat momenteel per burger slechts 7 cent van de communautaire begroting aan de kunsten wordt besteed; is van oordeel dat een stijging van 360 naar 500 miljoen EUR noodzakelijk is om de financiering van het Commissievoorstel te verbeteren; 27. is verontrust over het feit dat een grote meerderheid van de Europese burgers zegt weinig of niets af te weten van de Europese Unie en haar instellingen, beleid of resultaten; benadrukt dat de Unie de nodige middelen beschikbaar moet stellen om een doeltreffende voorlichtings- en communicatiestrategie te ondersteunen, teneinde aan de burgers uit te leggen hoe de instellingen, die ten behoeve van hen zijn opgericht, functioneren en waarom de vastgestelde beleidsdoelen worden nagestreefd; roept op tot een grotere samenhang tussen de financiële vooruitzichten en de nieuwe bepalingen van de Grondwet, ook met betrekking tot participerende democratie en in het bijzonder de ontwikkeling van een dialoog met de burgers en de implementatie van het burgerinitiatief; verwelkomt de indiening van een wetgevingsvoorstel voor het vervolgprogramma op het "Civic Participation"-programma, dat een prioriteit blijft, om een actieve en levendige civil society te stimuleren en Europa dichter bij de burgers te brengen door middel van een bottom-up benadering; Een sterker Europa in een veiliger wereld met meer solidariteit 28. dringt aan op een niveau van financiering voor externe acties dat de EU in staat stelt een "global partner" in de wereld te worden en dat aansluit bij haar politieke ambities en haar internationale verplichtingen; beklemtoont dat het niet bereid is door te gaan met een situatie van permanente druk onder Rubriek 4, zoals het geval is geweest onder de huidige financiële vooruitzichten, en wijst in het bijzonder op de noodzaak van een hoog niveau van flexibiliteit en voldoende marge voor onverwachte gebeurtenissen; wijst op het belang van voldoende financiële middelen met het oog op de implementatie van de benadering die in de Grondwet voor dit gebied is geschetst, in het bijzonder het nieuwe nabuurschapsbeleid op basis van het specifieke partnerschap overeenkomstig artikel I-57 van dit Verdrag; 29. benadrukt dat het noodzakelijk is de Europese nabuurschapsstrategie verder te diversifiëren om ook een aantrekkelijk alternatief te bieden aan de landen die misschien wel lid van de Europese Unie zouden kunnen worden, maar die uiteindelijk een nauwe partner van de Unie zullen blijven; dringt erop aan dat het Europees Parlement, als tak van de begrotingsautoriteit, in de toekomst als gelijke partner betrokken blijft, zoals vandaag het geval is, bij elk besluit betreffende de overgang van een potentiële kandidaat naar een pretoetredingskandidaat omdat dit aanzienlijke gevolgen voor de begroting met zich brengt; is ervan overtuigd dat een verhoging van de middelen nodig is om de betrekkingen met haar buurlanden te verdiepen en te zorgen voor een afdoende niveau van middelen ten behoeve van potentiële kandidaat-landen en kandidaat-landen, ter waarborging van een eerlijke en gelijke behandeling; vestigt met name de aandacht op het feit dat de middelen die beschikbaar zijn om de betrekkingen van de EU met de ontwikkelingslanden te financieren, als een minimum moeten worden beschouwd met het oog op de naleving van de Europese toezeggingen om deze landen te helpen de millenniumontwikkelingsdoelstellingen te halen in 2015; 30. dringt aan op coherentie tussen de bepalingen van voorgestelde wetgevingsinstrumenten en mogelijke toekomstige bepalingen van de Grondwet, waarbij in alle gevallen een effectieve democratische participatie van het Europees Parlement in de besluitvorming versterkt moet worden, inclusief wat de goedkeuring en herziening van strategische meerjarenkaders betreft; wijst op het bijzondere belang van een grotere betrokkenheid van het Europees Parlement in besluiten over GBVB-acties, met name wanneer deze begrotingsimplicaties hebben;acht het in dit verband onmisbaar om door te gaan met het ontwikkelen van de huidige praktijken op het gebied van informatie aan en raadpleging van het Europees Parlement in de GBVB-context; is in dit verband van mening dat de toewijzing van middelen in het kader van de gewone EU-begroting moet passen en dat het Europees Parlement hierover bijgevolg kwijtingsbevoegdheid moet hebben; 31. verwelkomt de aanstaande oprichting van een Europese dienst voor extern optreden en dringt erop aan dat de administratieve kosten voor dit orgaan volledig binnen de EU-begroting vallen; 32. is verheugd over de hernieuwde vastberadenheid van de leiders van de EU en de VS met betrekking tot het ontwikkelen van een gemeenschappelijke agenda, inclusief gezamenlijke acties ten aanzien van onderwerpen van het buitenlands beleid; wijst erop dat deze benadering niet wordt weerspiegeld in de voorstellen van de Commissie en dringt aan op een rol voor het Europees Parlement bij de besluitvorming hierover, indien er gevolgen voor de begroting zijn; Deel II - Organisatie en structuur van het financieel kader Looptijd 33. neemt nota van het feit dat de Commissie een financieel kader heeft voorgesteld met een looptijd van zeven jaar; herhaalt om redenen van democratische verantwoordelijkheid en controleerbaarheid zijn standpunt ten faveure van het laten samenvallen van de looptijd van de financiële vooruitzichten met de mandaatperioden van vijf jaar van het Europees Parlement en de Commissie; herinnert eraan dat de Grondwet voor het toekomstig meerjarig financieel kader een looptijd van ten minste vijf jaar voorziet, hetgeen gelijk zou zijn aan de mandaatsperioden van de Commissie en het Europees Parlement; wijst erop dat de duur van de wetgevingsvoorstellen los zou kunnen blijven staan van de looptijd van de financiële vooruitzichten; verzoekt derhalve zijn delegatie die de onderhandelingen voert over het interinstitutioneel akkoord erop aan te dringen dat in het toekomstige interinstitutioneel akkoord bepalingen worden opgenomen die een langere looptijd (tot 7 jaar) voor meerjarige programma's waarborgen, vergeleken met de looptijd van de toekomstige financiële vooruitzichten, in het bijzonder op belangrijke gebieden als landbouwbeleid, structuur- en cohesiebeleid en onderzoek; 34. steunt het Commissievoorstel voor een financieel kader voor zeven jaar; is van mening dat een kortere duur technisch en politiek onpraktisch is en dat Financiële vooruitzichten die betrekking hebben op een langere periode, zullen bijdragen tot de stabiliteit van het systeem en de programmering van het cohesiebeleid en van andere financiële instrumenten in de gewone begroting zullen vergemakkelijken; Structuur 35. neemt nota van de voorstellen van de Commissie om het volgende financieel kader te herstructureren, teneinde dit beter de globale beleidsrichtsnoeren en de versterking van sociale en economische cohesie te laten weerspiegelen en de burger meer inzicht te geven in de meerjarenuitgaven van de EU, maar is van mening dat dit in een aantal gevallen tot onnodige starheid leidt; 36. is van mening dat wat het volume van de kredieten betreft in vergelijking met alle andere rubrieken vraagtekens geplaatst kunnen worden bij de relevantie van Rubriek 3 (burgerschap, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid), maar acht het wel aanvaardbaar in politieke termen; is voorstander van een autonome sub-rubriek voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid binnen deze rubriek, teneinde deze belangrijke beleidsprioriteit van de Unie meer zichtbaarheid te geven en de eraan toegewezen middelen te reserveren en wenst tevens te waarborgen dat de andere onderdelen van deze rubriek niet worden gekort; 37. herinnert eraan dat zodra de Grondwet van kracht is en het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven is afgeschaft, er geen reservering van middelen voor marktgerelateerde uitgaven en directe betalingen onder Rubriek 2 meer zal zijn; Administratieve uitgaven 38. is voorstander van handhaving van een structuur die de begrotingsinstantie in staat stelt toezicht uit te oefenen op de administratieve uitgaven van de Commissie en is daarom tegen het voorstel om deze uitgaven uit Rubriek 5 te verwijderen; is desalniettemin van mening dat het systeem van activiteitsgestuurde budgettering, dat voor de begrotingsnomenclatuur werd geïntroduceerd, moet worden gehandhaafd en verder ontwikkeld; is er derhalve voorstander van de administratieve uitgaven van de Commissie onder elk beleidsterrein te laten staan, maar een bindend plafond te creëren buiten de tabel van de financiële vooruitzichten, met een mogelijkheid van verhoging van dit plafond uitsluitend door de begrotingsautoriteit, met gebruikmaking van eender welke methode in het toekomstige Interinstitutioneel Akkoord; benadrukt dat alle instellingen van de EU de begrotingsdiscipline moeten handhaven; Agentschappen 39. maakt zich zorgen over de voortdurende toename van allerlei soorten agentschappen (gedecentraliseerde, uitvoerende en regelgevende), en betreurt dat de Commissie niet in staat is gebleken details te leveren over de meerjarenprogrammering voor agentschappen voor de periode van de volgende financiële vooruitzichten; verzoekt de wetgevingsautoriteiten om bij het oprichten van nieuwe agentschappen rekening te houden met de gevolgen voor de begroting; benadrukt in dit verband dat de verhoging van het aantal uitvoeringstaken van afzonderlijke agentschappen ook zeer grote gevolgen voor de begroting van de EU heeft; roept de lidstaten op bij de oprichting van nieuwe agentschappen de nodige verantwoordelijkheid te dragen voor de toekomstige financiering ervan; 40. beklemtoont dat de ontwikkeling van agentschappen in de toekomst voortdurend in de gaten moet worden gehouden door zowel de begrotings-, als de wetgevingsautoriteiten en dit niet alleen vanwege de administratieve last die gedecentraliseerde organen creëren voor de begroting (2735 personeelsleden bovenop de lijst van het aantal ambten van de Commissie in de begroting 2005), maar ook vanwege het risico van intergouvernementele invloed op gemeenschappelijk beleid door middel van de aanwezigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten in hun raden van bestuur en het gebrek aan democratische controleerbaarheid door het Europees Parlement; 41. dringt aan op een benadering vergelijkbaar met die welke gevraagd is voor de administratieve uitgaven van de Commissie, gebaseerd op het vaststellen van een bindend plafond voor de agentschappen, buiten de tabel van de financiële vooruitzichten, hetgeen alleen kan worden verhoogd middels een besluit van de begrotingsautoriteit met gebruikmaking van alle middelen die het toekomstig Interinstitutioneel Akkoord biedt; beoogt met deze middelen te komen tot meer controle op en transparantie met betrekking tot de agentschappen, zonder negatieve effecten voor de programma's; Herziening, flexibiliteit en reserves 42. herinnert eraan dat tijdens de looptijd van de huidige financiële vooruitzichten alle uiteenlopende instrumenten voor het verhogen van het plafond van de financiële vooruitzichten, zoals herziening, aanpassing, flexibiliteit en het Solidariteitsfonds, zijn gemobiliseerd na een gemeenschappelijk akkoord om in te spelen op permanente en structurele behoeften of financiering ter beschikking te stellen voor onvoorziene behoeften; benadrukt dat flexibiliteit een onmisbaar instrument is in een meerjarencontext; herinnert eraan dat de financiële vooruitzichten voorafgaand aan 1999 een aantal malen zijn herzien en dat, gedurende de afgelopen jaren en met name tijdens de huidige financiële vooruitzichten (2000-2006), het flexibiliteitsinstrument in zes van de zeven jaar is toegepast, hetgeen duidelijk aantoont dat bepaalde rubrieken waren ondergefinancierd; verzoekt om in de toekomst de flexibiliteitsmechanismen niet te gebruiken voor het financieren van behoeften die jaarlijks permanent aanwezig zijn; 43. benadrukt dat flexibiliteit een centrale rol zal vervullen in de onderhandelingspositie van het Europees Parlement; zal elke poging van de Raad om tot een akkoord te komen over een financieel kader zónder adequate mechanismen om dit kader aan te passen aan toekomstige behoeften afwijzen en is van mening dat het één van de voornaamste taken van de begrotingsautoriteit is te voorzien in dergelijke mechanismen, is van mening dat de omvang en de instrumenten van de flexibiliteit nauw verband houden met het besluit over de algemene bedragen, de definitieve structuur en de looptijd van het financieel kader; 44. stelt derhalve voor: 45. benadrukt dat het beginsel van de invoering van reserves voor flexibiliteit een niet onderhandelbaar onderdeel vormt van het algemene akkoord over de financiële vooruitzichten; is van mening dat het flexibiliteitsniveau nauw verbonden moet zijn aan het algemene maximum van het financiële kader en dat de voor onvoorziene behoeften bestemde middelen: Deel III - Begrotingsmiddelen en alternatieven 47. acht het voorstel van de Commissie in grote lijnen aanvaardbaar; is van mening dat een aantal rubrieken te hoog zijn geraamd, terwijl andere geen weerspiegeling zijn van de ambities die de komende jaren in politieke, economische en solidariteitstermen mag worden verwacht van een uitgebreide Unie met 490 miljoen inwoners; 48. is van mening dat opties en alternatieven moeten worden onderzocht om een compromis te vinden tussen de ambitie om de Europese integratie te verdiepen, begrotingsdiscipline, de legitieme verwachtingen van de nieuwe lidstaten en de voorstellen van de Commissie; is ook bereid het globale uitgavenvolume overeenkomstig de eigen beleidsprioriteiten voor de toekomst te herschikken; 49. merkt derhalve, als opties voor alternatieven voor het voorstel van de Commissie, overeenkomstig de bijgevoegde tabel, het volgende op: - Landbouw: constateert dat het voor landbouw bestemde bedrag volgens het voorstel van de Commissie zal worden verlaagd van 45% in 2007 tot 35% in 2013; constateert dat, hoewel het met slechts 3% over de periode toeneemt, nog altijd een onevenredig groot deel van de kredieten uitmaakt, dat nog groter wordt indien sommige beleidsmaatregelen worden gereduceerd ten opzichte van andere; verwerpt elke poging om het GLB opnieuw te nationaliseren; is bezorgd over het feit dat, bij ontstentenis van een politieke of financiële overeenkomst de financiering van marktgerelateerde uitgaven en rechtstreekse betalingen voor Bulgarije en Roemenië boven het door de Europese Raad in 2002 afgesproken plafond voor een Unie van 25 twijfelachtig blijft en stelt daarom voor dat, om het door de Europese Raad van oktober 2002 vastgestelde steunniveau te waarborgen, de mogelijkheid van een proces van geleidelijke invoering van verplichte medefinanciering moet worden geïnitieerd in de EU-15 indien de behoeften groter blijken te zijn dan de ramingen, - Europees Ontwikkelingsfonds (EOF): herinnert eraan dat het Europees Parlement zich krachtig heeft uitgesproken vóór de integratie van het EOF in de algemene begroting op basis van het beginsel van eenheid van de begroting en omwille van transparantie, maar merkt op dat de budgettering in financiële termen andere beleidsterreinen niet in gevaar mag brengen; benadrukt derhalve dat de budgettisering enkel aanvaardbaar is indien het algemene maximum van het financiële kader bijkomende middelen in de algemene begroting brengt; wijst erop dat de gebudgetteerde kredieten een beschermde status moeten krijgen om een negatieve impact voor de ACS-landen te voorkomen; benadrukt dat bij de integratie van het EOF in de algemene begroting het principe van partnerschap met de ACS-landen moet worden geëerbiedigd, - Fonds aanpassing aan de groei: beoordeelt het voorstel van de Commissie negatief; is voorstander van een flexibiliteitsreserve voor het concurrentievermogen, als omschreven in paragraaf 47, - Solidariteitsfonds: geeft de voorkeur aan handhaving van het huidige systeem, gefinancierd als reserve buiten de plafonds, met mobilisering van een maximumbedrag wanneer dat echt nodig wordt geacht, als omschreven in paragraaf 47, - Noodhulp: staat negatief tegenover het voorstel van de Commissie om de noodhulp onder de plafonds op te nemen; stelt voor een noodhulpmechanisme met een beschermde status te ontwikkelen buiten het plafond, met financiering wanneer dat nodig wordt geacht met dezelfde mechanismen als welke gelden voor het huidige Solidariteitsfonds als omschreven in paragraaf 47, - Leninggarantie: staat negatief tegenover de voorstellen van de Commissie voor dit mechanisme in rubriek 4 en stelt voor een gelijksoortig mechanisme uit te breiden tot andere rubrieken, als omschreven in paragraaf 47, - Subrubriek 1a) Concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheid: is van mening dat de doelstellingen van Lissabon binnen het volgende financieel kader een prioriteit voor de Unie dienen te blijven en dat serieus gewerkt moet worden aan het bereiken ervan; is van mening dat de begrotingsmiddelen passend maar realistisch moeten zijn, verhoogd maar niet te hoog, beperkt tot subsidiariteit en een duidelijke Europese toegevoegde waarde; ondersteunt volledig het voorstel van de Commissie voor onderzoek en TEN's-T; stelt een algemene herschikking voor van 4,7 miljard EUR van de marge en niet-prioritaire activiteiten ten behoeve van rubriek 3 (+ 1,3 miljard EUR), rubriek 4 (+ 2,7 miljard EUR) en levenslang leren (+ 670 miljoen EUR); stelt verder een interne herschikking voor van 200 miljoen EUR van TEN-E naar de sociale agenda, - Rubriek 3: burgerschap, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid: is van mening dat de onder deze rubriek te financieren beleidsmaatregelen, in het bijzonder voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, alsook jeugd en cultuur, voor het Europees Parlement belangrijke prioriteiten zijn; vindt dan ook dat de kredieten met 1,3 miljard EUR moeten worden verhoogd, waarvan + 1 miljard EUR voor grondrechten en misdaadbestrijding, 140 miljoen EUR voor Cultuur en 189 miljoen EUR voor Jeugd, - Rubriek 4: de EU als een mondiale partner (en GBVB): vindt dat de ambities van de uitgebreide Unie gedurende de volgende periode, met name de instrumenten voor pretoetreding (IPA) en nabuurschap en partnerschap (ENPI) de noodzaak om crises te financieren en de herstructurering van het buitenlands beleid zoals opgenomen in het ontwerp voor de Grondwet, een verhoging met 2,7 miljard EUR nodig maken, alsmede een herschikking van 1,2 miljard EUR; onderstreept dat de verhoging van 900 miljoen EUR voor het GBVB alleen beschikbaar zou moeten worden gesteld na een akkoord met de Raad over de rol van het Europees Parlement in het besluitvormingsproces, - Administratieve uitgaven: is van mening dat de administratieve uitgaven van de Commissie met 2,9 miljard EUR moeten worden verlaagd, overeenkomstig de discipline die aan nationale overheden is opgelegd en rekening houdende met de ontwikkeling van nieuwe vormen van bestuur (agentschappen); verder overwegende dat achtereenvolgende uitbreidingen niet automatisch tot het genereren van nieuwe middelen moeten leiden; 50. is van mening dat de onderhandelingen niet alleen gericht zouden moeten zijn op percentages en cijfers, maar ook andere elementen moeten introduceren, zoals de beginselen van gelijkwaardigheid en geleidelijkheid, die fundamenteel zijn voor de EU, om een balans te bereiken die voldoet aan de verwachtingen van zowel de lidstaten, als de burgers; roept de Commissie en de Raad op deze elementen als een must te beschouwen voor het bereiken van een akkoord met het Europees Parlement; verklaart in dit verband dat het: - Aspecten die gerelateerd zijn aan de Grondwet: vastbesloten is elke juridische belofte af te wijzen die een negatief bindend effect heeft zodra de Grondwet van kracht is; verzoekt de Raad en de Commissie derhalve een herenakkoord te sluiten om de wetgevingsbevoegdheden van het Parlement te waarborgen en een herzieningsclausule voor wetgevingsbesluiten in te voeren waarvoor de procedure zal veranderen met de inwerkingtreding van de Grondwet, met een grotere rol voor het Europees Parlement; dringt er bij de Commissie en de Raad met klem op aan tot overeenstemming te komen over een dergelijke belofte in het volgende Interinstitutioneel Akkoord, - Financieel Reglement: is ervan overtuigd dat de beginselen van goed bestuur in het Financieel Reglement en de uitvoeringsbepalingen daarvan moeten worden herzien om de toepassing te vergemakkelijken en de terugbetalingen aan de lidstaten te versnellen; spoort de Commissie en de Raad aan een akkoord te bereiken over herziening van de bepalingen met het oog op vergemakkelijking van de toepassing en vereenvoudiging van de procedures, - Administratieve last: benadrukt dat de Commissie maatregelen moet nemen ter vereenvoudiging en verbetering van het administratief beheer met betrekking tot de uivoering van communautaire programma's voor haar eigen diensten, de lidstaten en de financiële begunstigden, met name waar het gaat om kleinschalige projecten; is van mening dat een grondige analyse van de doeltreffendheid van het administratief beheer van de communautaire wetgeving uitgevoerd moet worden op elk van deze vier niveaus, waarbij mogelijkheden aangewezen moeten worden voor het verbeteren van de doeltreffendheid en efficiëntie inzake de adminstratieve uitgaven; stelt voor om deze analyse voor de gehele begroting uit te voeren; - Certificering door lidstaten: is van oordeel dat het Europees Parlement, als onderdeel van de begrotingsautoriteit, de verantwoordelijkheid heeft te werken aan optimalisering van het gebruik van de middelen die door de lidstaten aan de EU-begroting zijn toegewezen; is vastbesloten de uitvoering te verbeteren van de programma's waaraan onder de volgende financiële vooruitzichten financiering wordt toegekend; spoort de lidstaten aan certificering te leveren van hun financiële toezeggingen voor alle beleidsmaatregelen die onder gedeelde bevoegdheden vallen in de vorm van een formele openbaarmakingsverklaring ex ante en een jaarlijkse betrouwbaarheidsverklaring ex post, afgegeven door de hoogste politieke en beheersautoriteit van de lidstaten (minister van Financiën); verzoekt de Commissie in het verlengde hiervan te zorgen voor passende mechanismen voor het opschorten van betalingen in het geval van niet-naleving van dit verzoek; zal geen significante verhogingen van financiële middelen voor programma's voorstellen zonder garanties van de lidstaten dat zij de kredieten zullen vastleggen, beschouwt instemming met het concept van een openbaarmakingsverklaring als een voorwaarde, opdat het Europees Parlement met een nieuw interinstitutioneel akkoord over de financiële vooruitzichten akkoord kan gaan, - Eigen middelen en correctiemechanisme: bekrachtigt de conclusies van de Europese Raad van december 2004 waarin staat dat de onderhandelingen over de uitgaven van de Unie in een grotere context moeten worden gezien, inclusief de kwestie van de eigen middelen, het correctiemechanisme en de bestudering van een mogelijke vereenvoudiging van het systeem; verzoekt om herziening van het systeem van eigen middelen, waarmee op korte termijn een eerlijker verdeling van nettolasten wordt bereikt, alsmede, voor het eind van de volgende financiële vooruitzichten een onafhankelijk stelsel voor financiering van de EU; stelt voor dat de voorbereiding van dit nieuwe systeem wordt toevertrouwd aan een interparlementaire conferentie, waarbij het Europees Parlement en de nationale parlementen zijn betrokken, in de geest van het protocol bij de Grondwet dat op de rol van deze parlementen betrekking heeft, - Financiële instrumenten en medefinanciering: verzoekt de Commissie voor alle gemeenschappelijke beleidsmaatregelen voorstellen te presenteren betreffende nieuwe financiële instrumenten en medefinancieringsmechanismen; is van mening dat met deze instrumenten tekortkomingen van de markt moeten worden aangepakt en dat zij als hefboom voor particuliere investeerders moeten fungeren; is van mening dat een optimale begroting en een groot hefboomeffect de centrale doelstellingen moeten zijn; is van mening dat dit met name kan worden bereikt met instrumenten voor garanties aan KMO's, maar ook met gerichte steun voor risicokapitaal, inclusief voor netwerken van particuliere investeerders en technologieoverdracht; Deel IV - Aanbevelingen voor de vaste commissies voor wetgevingsaspecten 51. is van mening dat de volgende aanbevelingen een indicatieve oriëntatie moeten vormen voor de gespecialiseerde commissies, onverminderd toekomstige wetgevingsbesluiten; Concurrentievermogen en innovatie 52. blijft bezorgd over het feit dat voorgaande programma's voor innovatie en concurrentievermogen er niet in zijn geslaagd de noodzakelijke koppeling aan te brengen tussen fundamenteel en toegepast onderzoek en industriële innovatie en wel, ten dele, doordat de financiële middelen vrij gering waren; is van mening dat de steun van het Europese publiek absoluut noodzakelijk is om de doelstellingen van Lissabon te verwezenlijken; is van oordeel dat de Commissie een vereenvoudiging van haar financiële procedures moet voorstellen om de uitvoering van het onderzoeksbeleid te vergemakkelijken; is van oordeel dat de financiële instrumenten moeten worden hervormd, om ze preciezer en doelgerichter te maken, en dat de invoering van een ambitieus programma voor concurrentievermogen en innovatie, met voldoende financiële middelen, van vitaal belang is voor steun voor een op "voorspoed" gericht industriebeleid, met name voor KMO's, dat op succesvolle wijze gebruik maakt van onderzoek in de vorm van industrietoepassingen zoals technologietransfer van universiteiten en onderzoekscentra naar industriële toepassingen; is van mening dat verdere stappen moeten worden ondernomen om de ontwikkeling van de informatiemaatschappij te bevorderen overeenkomstig de voorstellen van de Commissie, met de ontwikkeling en bevordering van internationale normen voor informatie- en communicatietechnologie en technologie voor mobiele telecommunicatie, toezicht op de uitvoering van het wetgevingskader voor elektronische communicatie, steun voor benchmarkingactiviteiten van de EU met betrekking tot initiatieven voor actieplannen in het kader van het eEuropa-project en voortzetting van het veiligheidsonderzoek van de EU; acht dit programma van essentieel belang om de doelstellingen van de strategie van Lissabon op het gebied van nieuwe technologie en milieutechnologie te halen; acht het nodig dat via het zevende onderzoeksprogramma van de EU (FP7) en het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) adequate financiering voor het EU-actieplan voor milieutechnologie (ETAP) wordt gegarandeerd; dringt aan op behoorlijke financiering ter ondersteuning van innovatieve KMO's en initiatieven die willen bijdragen tot de commercialisering van onderzoek en tot de overdracht van technologie, met name via het Europees Investeringsfonds; Ruimteprogramma 53. merkt op dat het Europees ruimtebeleid nu onderdeel uitmaakt van het kaderprogramma voor onderzoek; wijst erop dat, anticiperend op de inwerkingtreding van de relevante bepalingen van de Grondwet, waar het ruimteprogramma zijn eigen rechtsgrondslag heeft (artikel III-254), dit als een apart beleidsterrein moet worden behandeld met zijn eigen, duidelijk gedefinieerde rechtsgrondslag en van voldoende financiële middelen en adequate financiële instrumenten moet worden voorzien voor steun voor aan de ruimte gerelateerde onderzoeksactiviteiten, alsook het ontwikkelen en laten functioneren van de infrastructuur van Galileo en het GMES (initiatief tot Wereldmonitoring van milieu en veiligheid), en EU-toegang tot de ruimte; is van mening dat in het kaderprogramma bijzondere regels moeten worden opgenomen om deze specifieke activiteiten mogelijk te maken; Trans-Europese netwerken 54. wijst erop dat, door de omvang van projecten en de aan die projecten toegewezen financiële middelen, er niet echt een alternatief is voor nationale of Gemeenschapsfinanciering; merkt op dat de vaak gekoesterde hoop van groei door middel van de participatie van privé-investeerders voorlopig, met een paar uitzonderingen, ijdel is gebleken; neemt nota van de goedkeuring van de nieuwe Verordening (EG) nr. 807/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van Verordering (EG) nr. 2236/95 van de Raad tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van de trans-Europese netwerken (8) , die het mogelijk maakt steun te concentreren op projecten met de grootste behoefte (prioritaire grensoverschrijdende projecten, of projecten die natuurlijke barrières overschrijden), en het maximumsteunpercentage voor prioritaire projecten optrekt tot 20-30%, en, in buitengewone gevallen, tot 50%; Agenda voor het sociaal beleid 55. neemt nota van het wetgevingsvoorstel voor het nieuwe PROGRESS-programma en beklemtoont het belang en de noodzaak van een coherent Europees programma op dit gebied, inclusief voldoende financiering, ter stimulering van acties op nationaal niveau; is bijgevolg van mening dat het financiële kader van PROGRESS moet worden verruimd, als de Europese Unie het ernstig met de uitvoering van de strategie van Lissabon en de agenda voor het sociaal beleid meent; Cohesie 56. roept de Commissie op "ontwikkelingsdoelstellingen" vast te stellen, alsook meetbare en precieze indicatoren met een economische, sociale en milieudimensie overeenkomstig de conclusies van de Europese Raden van Lissabon en Gotenburg, en de huidige administratieve procedures zo te vereenvoudigen dat de administratieve last voor de lidstaten wordt verlicht, indien nodig door middel van herziening van de desbetreffende bepalingen van het Financieel Reglement; benadrukt dat de bovengrens van 4% van het BNI voor betalingen uit de Structuurfondsen gebaseerd is op vroegere ervaringen, maar dat deze soepeler moet worden benaderd; is van oordeel dat een tijdelijke verdere differentiatie van de EU-medefinancieringspercentages voor EU-programma's kan worden overwogen; roept de lidstaten op de problemen met gedeeld management op te lossen en de betrouwbaarheid van hun controles, alsook van hun modellen voor ramingen, te verbeteren; dringt verder aan op een duidelijke belofte en een gedetailleerd tijdschema voor de toepassing van het beginsel van openbaarmakingsverklaringen door de hoogste politieke en uitvoerende autoriteit in de lidstaten (minister van Financiën); 57. wijst erop dat het regionaal beleid niet los kan worden gezien van het regionale subsidierecht, en dringt daarom aan op coherentie op het gebied van de voorstellen, waarbij te veel aanspraken van aan elkaar grenzende regio's moeten worden vermeden omdat dit grote concurrentieverstoring met zich kan brengen; wijst op de specifieke situatie van de ultraperifere gebieden (artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag), waarvoor een andere behandeling ten opzichte van de parameters van het cohesiebeleid noodzakelijk is; stelt een overgangsmechanisme voor om de regio's die getroffen zijn door het statistisch effect, de mogelijkheid te bieden adequate steun van de EU te blijven ontvangen omdat geen enkele regio het gevoel mag hebben dat hij geleden heeft als gevolg van de uitbreiding; wijst er verder op dat de wisselwerking tussen het regionaal beleid en het mededingingsbeleid in de regio's die getroffen zijn door het statistisch effect, moet worden erkend en moet worden opgenomen in de analyse van de gevolgen die de huidige en toekomstige regels inzake overheidssteun hebben (of zullen hebben) op deze regio's, en ook dat regio's in de overgangsfase, in het bijzonder degene die technisch onder doelstelling 1 vallen, maar ook degene die onder doelstelling 2 vallen, passende ondersteuning en, met betrekking tot de toepassing van de regels betreffende overheidssteun, een voorkeursbehandeling moeten krijgen; 58. is tevreden dat de Commissie een project heeft gepubliceerd waarmee de instelling wordt beoogd van een EU-instrument voor leninggarantie voor de projecten in het kader van de TEN's; is van mening dat deze oplossing kan worden uitgebreid naar andere terreinen, om de investeringen die nodig zijn voor het halen van de doelstellingen van Lissabon, te bevorderen; Landbouw 59. is van mening dat één van de hoofddoelstellingen van het GLB het garanderen van het multifunctionele model van de Europese landbouwsector is, met het oog op de goede werking van de interne markt voor landbouwproducten en het zekerstellen van een passend inkomen van landbouwers, het waarborgen van de beschikbaarheid van hoogwaardige binnenlandse landbouwproducten, met eerbiediging van strenge normen op het gebied van diergezondheid en dierenwelzijn, het verlenen van extra steun voor plattelandsgebieden die in termen van inkomen, infrastructuurvoorzieningen en toegang tot diensten een grote achterstand hebben op stedelijke gebieden, de bevordering van duurzame en milieuvriendelijke landbouwpraktijken om het milieu te beschermen, en overeenkomstig de Lissabon-strategie het verbeteren van het concurrentievermogen van de Europese landbouwindustrie opdat deze een bijdrage kan leveren tot de vrijwaring van arbeidsplaatsen in de landbouwsector; 60. stelt vast dat de Europese Unie sinds 1999 het GLB en de gemeenschappelijke marktordeningen verregaand heeft hervormd; verzoekt de Commissie bijgevolg bij de partners van de Unie te onderstrepen dat de communautaire producenten in het kader van deze hervormingen al aanzienlijke offers hebben gebracht en verzoekt haar bij de commerciële onderhandelingen in het kader van de ontwikkelingsagenda van Doha het model van de multifunctionaliteit van de Europese landbouw te verdedigen; onderstreept ook dat de communautaire preferentie behouden moet blijven, met name via een eerlijk en billijk evenwicht tussen de vraag van de ontwikkelingslanden met betrekking tot toegang tot de markt enerzijds en de stabiliteit en leefbaarheid van de communautaire markten anderzijds, om een goed beheer van deze markten mogelijk te maken en crises te voorkomen die tot bijkomende financiële verplichtingen van de Europese Unie en bijgevolg tot extra budgettaire moeilijkheden zouden leiden; 61. herinnert eraan dat de vergaande hervorming van het landbouwbeleid in 2003, inclusief de hervorming van bijna alle gemeenschappelijke marktordeningen, stoelde op de kwaliteit van het financieel kader in het besluit van de Europese Raad van oktober 2002; herinnert er verder aan dat het Europees Parlement akkoord is gegaan met het Verdrag en de Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding van de tien nieuwe lidstaten, waarin de financiële aspecten met betrekking tot landbouw stoelden op het akkoord in de Europese Raad; Visserij 62. beschouwt het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) samen met andere acties als een essentieel onderdeel van de milieu-inspanningen van de EU gericht op het opnieuw in evenwicht brengen van het mariene ecosysteem, waarbinnen voor een aantal soorten overbevissing bestaat; beschouwt de door de Commissie verstrekte financiering als het absolute minimum dat vereist is om de visbestanden in stand te houden en de op duurzame ontwikkeling gebaseerde doelstellingen die bij de hervorming van het GVB in 2002 zijn overeengekomen, te halen; is van mening dat in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid beter rekening met de situatie van de vissers moet worden gehouden en bijzondere aandacht aan het specifieke geval van de ultraperifere gebieden moet worden besteed; Milieu 63. is van mening dat het EU-milieubeleid aangetoond heeft een cruciale bijdrage te leveren aan het opvangen van de effecten van de klimaatverandering, het tot stilstand brengen van de achteruitgang in natuurlijke habitats en biodiversiteit, het beschermen van de watervoorraden, het verbeteren van het milieu, de gezondheid en de kwaliteit van het leven, het bevorderen van het duurzaam gebruik en beheer van natuurlijke hulpbronnen en afval, en het ontwikkelen van strategische benaderingen van beleidsontwikkeling en -implementatie en het vergroten van kennis en bewustzijn, alsmede duurzame economische groei en werkgelegenheid en ecologische cohesie; 64. wijst erop dat milieubeleidsaspecten bijdragen aan het bereiken van de doelstellingen van Lissabon en Gotenburg; is sterk voorstander van het mainstreamen van milieubeleidsaspecten in andere beleidsgebieden; benadrukt dat bij de financiering van het beleid van de rubrieken 1 en 2 ten volle rekening gehouden moet worden met milieuaspecten en de gevolgen voor het milieu, bijvoorbeeld waar het gaat om milieutechnologieën, milieuonderzoek en natuurbescherming; Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 65. is verheugd over de inspanningen gericht op het vereenvoudigen en rationaliseren van de huidige situatie op dit gebied door middel van de vaststelling van drie kaderprogramma's ("solidariteit", "veiligheid" en "rechtvaardigheid"), die ook grotere flexibiliteit bij de toewijzing van prioriteiten over de verschillende acties mogelijk zullen maken; benadrukt evenwel dat deze benadering de politieke en begrotingscontrole door het Europees Parlement niet mag verminderen; wijst erop dat de introductie van het begrip "gedeeld beheer met de lidstaten" voor het uitvoeren van de programma's op dit gebied geflankeerd moet worden door adequate controlemechanismen; 66. wacht tot na de indiening door de Commissie van haar wetgevingsvoorstellen met het geven van zijn definitief standpunt over de specifieke inhoud van de programma's en met name over de vraag of het deel van de globale middelen dat door de Commissie aan elk programma wordt toegewezen voldoende is om de belangrijkste prioriteiten van het Europees Parlement voldoende zichtbaarheid te geven, te weten: bevordering van grondrechten, vergroting van de veiligheid van burgers en de effectieve uitvoering van gemeenschappelijke immigratie- en asielbeleidsmaatregelen (met name met betrekking tot het Vluchtelingenfonds); Consumentenbescherming en volksgezondheid 67. roept de Commissie op onverwijld wetgevingsvoorstellen in te dienen voor het nieuwe programma inzake consumentenbeleid en volksgezondheid, teneinde het Europees Parlement en de Raad in staat te stellen tijdig met het wetgevingswerk te beginnen zodat de programma's begin 2007 in werking kunnen treden; is er nog steeds van overtuigd dat een splitsing in een nieuw programma op het gebied van consumentenbeleid en een nieuw programma op het gebied van volksgezondheid de beste oplossing biedt om aan de EU-prioriteiten te voldoen; benadrukt dat de financiële middelen die aan het nieuwe programma worden toegewezen, aanzienlijk moeten worden verhoogd ten opzichte van de bestaande situatie; stelt vast dat rekening moet worden gehouden met de impact van de vorige uitbreidingsronde en de uitbreiding in de toekomst met landen met grote tekortkomingen op het gebied van gezondheid en consumentenproblematiek, alsook met de voorgestelde uitbreiding van het toepassingsgebied van het programma; Onderwijs en opleiding 68. acht een verhoging van de gemiddelde Erasmusbeurs voor studentenmobiliteit nodig; is van mening dat het sub-programma Comenius gericht moet zijn op het betrekken van meer leerlingen bij gezamenlijke onderwijsactiviteiten; is van mening dat deze verbeteringen van het programma een aanzienlijke verhoging van het door de Commissie voorgestelde referentiebedrag noodzakelijk maken; Bevordering van Europese cultuur en diversiteit 69. benadrukt het belang van de audiovisuele sector in verband met technologische veranderingen en innovatieve economische processen, en beklemtoont de potentiële bijdrage van deze sector tot de totstandbrenging van een kenniseconomie zoals bedoeld in het proces van Lissabon; onderstreept dat de ontwikkeling van de audiovisuele sector vooral afhankelijk is van de particuliere sector, onafhankelijke media en overheidsfinanciering door de lidstaten; onderstreept de positieve resultaten van de huidige MEDIA-programma's; wijst er met klem op dat de MEDIA-programma's zeer efficiënt zijn gebleken en een duidelijke Europese toegevoegde waarde hebben gehad bij steun voor het ontwikkelen van de sector; benadrukt dat voldoende financiering voor het MEDIA-programma 2007 van groot belang is en dat het door de Commissie voorgestelde bedrag het minimaal noodzakelijke is om de doelen van het programma te halen; 70. verwelkomt de integratie van diverse activiteiten met extreem kleine financiële kaders in het nieuwe programma CULTUUR 2000 en onderstreept dat een adequaat financieringsniveau op dit gebied van uitermate groot belang blijft, waarbij het de aandacht erop vestigt dat de belangrijkste activiteiten van het actieprogramma voor 2004-2006 in het nieuwe meerjarenkader moeten worden opgenomen; verzoekt de Commissie te zorgen voor de bevordering van activiteiten in het kader van het Europese pact voor de jeugd, dat is goedgekeurd op de Europese Raad van 22 en 23 maart 2005; is het eens met het standpunt dat de ministers van Cultuur op hun vergadering in Rotterdam in juli 2004 formuleerden, dat de begroting voor cultuur aanzienlijk moet worden verhoogd; Externe beleidsmaatregelen 71. verwelkomt in beginsel de vereenvoudiging van de financiële instrumenten onder Rubriek 4, maar vraagt zich af of het aantal en de verdeling zoals voorgesteld door de Commissie geëigend zijn in verband met transparantie, zichtbaarheid en democratische controle op het gebruik van de middelen; is in het bijzonder van mening dat: o o o 72. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de andere belanghebbende instellingen en organen, alsmede de regeringen en parlementen van de lidstaten. Bijlage Financieel kader 2007-2013 In miljoen euro, prijzen van 2004 Kredieten voor vastlegging 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 TOTAAL 2007- 2013 1. Duurzame groei 57 612 60 612 63 560 65 558 67 699 70 559 73 435 459 035 1a. Concurrentiekracht ter bevordering van groei en werkgelegenheid 11 010 13 157 15 377 17 207 19 190 21 272 23 350 120 563 1b. Cohesie ter bevordering van groei en werkgelegenheid 46 602 47 455 48 183 48 351 48 509 49 287 50 085 338 472 2. Bescherming en beheer van natuurlijke hulpbronnen 56 744 56 866 56 980 56 747 56 524 56 299 56 088 396 248 waarvan: Landbouw - Marktgerelateerde uitgaven en rechtstreekse betalingen 43 120 42 697 42 279 41 864 41 453 41 047 40 645 293 105 3. Burgerschap, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 1 777 2 156 2 470 2 778 3 096 3 420 3 741 19 437 4. De EU als mondiale partner 8 235 8 795 9 343 10 050 10 782 11 434 12 060 70 697 5. Administratie 3 675 3 815 3 950 4 090 4 225 4 365 4 500 28 620 Vergoedingen 419 191 190 – 800 TOTAAL kredieten voor vastleggingen 128 462 132 434 136 493 139 223 142 326 146 077 149 824 974 837 Vastleggingskredieten als percentage van het BN [1] 1,17% 1,18% 1,19% 1,18% 1,18% 1,19% 1,19% 1,18% Totale vermindering in vergelijking met COM-voorstel - 47 518 Plafond administratieve uitgaven Commissie 3 114 3 321 3 528 3 744 3 942 4 140 4 356 26 145 Plafond Agentschappen (raming) 307 313 320 326 332 339 346 2 283 TOTAAL betalingskredieten [2] 116 403 120 003 123 680 126 154 128 966 132 365 135 760 883 329 Betalingen als percentage van het BNI [1] 1,06% 1,07% 1,08% 1,07% 1,07% 1,07% 1,08% 1,07% [1] SEC(2005)0494. [2] COM(2004)0498 . (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (14843/1/2004 – C6-0038/2005), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002)0328 ) (2) , – gezien de wijzigingen op het voorstel van de Commissie ( COM(2003)0371 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0167/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 8 juni 2005 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2005 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 95 en 135, Gezien het voorstel van de Commissie, (4) Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (5) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Een van de taken van de Gemeenschap is een harmonieuze, evenwichtige en duurzame ontwikkeling van de economische activiteiten binnen de gehele Gemeenschap te bevorderen door de totstandbrenging van een gemeenschappelijke markt en een economische en monetaire unie. Daartoe omvat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal gewaarborgd is. (2) Het feit dat opbrengsten van illegale activiteiten in het financiële stelsel doordringen en, na te zijn witgewassen, worden geïnvesteerd, is schadelijk voor een solide en duurzame economische ontwikkeling. Bij Richtlijn 91/308/EEG van de Raad van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld (7) is dan ook een communautair controlemechanisme met betrekking tot transacties via krediet- en financiële instellingen en bepaalde soorten beroepen ingesteld om witwassen te voorkomen. Omdat het risico bestaat dat de toepassing van dat mechanisme het vervoer van liquide middelen voor illegale doeleinden doet toenemen, moet Richtlijn 91/308/EEG worden aangevuld met een systeem voor de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten. (3) Momenteel zijn er slechts enkele lidstaten die dergelijke controlesystemen toepassen op grond van hun nationale wetgeving. De verschillen in wetgeving zijn nadelig voor de goede werking van de interne markt. De basiselementen moeten derhalve op communautair niveau worden geharmoniseerd om te zorgen voor een gelijkwaardig niveau van controle waar het betreft het vervoer van liquide middelen over de grenzen van de Gemeenschap. Die harmonisatie moet de mogelijkheden van de lidstaten onverlet laten om overeenkomstig de bestaande verdragsbepalingen nationale controles op het vervoer van liquide middelen binnen de Gemeenschap uit te voeren. (4) Er dient tevens rekening te worden gehouden met complementaire activiteiten in andere internationale fora, met name van de Financiële Actiegroep witwassen van geld (FATF), die in 1989 tijdens de G7-top te Parijs is opgericht. In Speciale Aanbeveling IX van de FATF van 22 oktober 2004 worden de regeringen opgeroepen maatregelen te nemen met het oog op het traceren van fysieke geldbewegingen, waaronder een aangiftesysteem of een andere verplichting tot bekendmaking. (5) Liquide middelen vervoerd door een natuurlijke persoon die de Gemeenschap binnenkomt of verlaat, zouden derhalve onder een aangifteplicht moeten vallen. De douaneautoriteiten zouden dan gegevens over dit vervoer van liquide middelen kunnen vergaren en, zo nodig, aan andere autoriteiten mededelen. Zij zijn immers aanwezig aan de grenzen, waar controles het doeltreffendst zijn, en sommige douaneautoriteiten hebben op dit gebied reeds concrete ervaringen opgedaan. Er zou gebruik moeten worden gemaakt van Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (8) . Deze wederzijdse bijstand moet zorgen voor een correcte toepassing van de controles van liquide middelen, en voor mededeling van gegevens die kunnen helpen om de doelstellingen van Richtlijn 91/308/EEG te verwezenlijken. (6) Met het oog op een preventieve en afschrikkende werking van de aangifteplicht moet eraan worden voldaan bij het binnenkomen of verlaten van de Gemeenschap. Om het optreden van de autoriteiten op belangrijk liquide-middelenvervoer gericht te laten zijn, behoort alleen vervoer van liquide middelen ter waarde van EUR 10 000 of meer onder deze aangifteplicht te vallen. Ook moet duidelijk worden bepaald dat de aangifteverplichting geldt voor de natuurlijke persoon die de liquide middelen vervoert, ongeacht of hij de eigenaar ervan is of niet. (7) Er moet een gemeenschappelijke standaard voor de te verstrekken gegevens worden gebruikt. Daardoor zullen de bevoegde autoriteiten gegevens vlotter kunnen uitwisselen. (8) Er dienen definities te worden vastgesteld voor de uniforme uitlegging van deze verordening. (9) De krachtens deze verordening door de bevoegde autoriteiten verzamelde gegevens moeten worden doorgegeven aan de in artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/308/EEG bedoelde autoriteiten. (10) Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9) en Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (10) zijn van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten uit hoofde van de toepassing van onderhavige richtlijn. (11) Indien er aanwijzingen zijn dat de liquide middelen verband houden met een illegale activiteit ter zake van het vervoer van liquide middelen, zoals bedoeld in Richtlijn 91/308/EEG, kunnen de in het kader van deze verordening door de bevoegde autoriteiten verzamelde gegevens worden doorgegeven aan de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten en/of aan de Commissie. Ook moet worden voorzien in de mededeling van bepaalde gegevens als er aanwijzingen zijn dat liquide middelen worden vervoerd waarvan het bedrag onder de in deze verordening vastgestelde drempel blijft. (12) De bevoegde autoriteiten moeten over de nodige bevoegdheden voor de toepassing van effectieve controles op het vervoer van liquide middelen beschikken. (13) De bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten moeten worden aangevuld met de verplichting voor de lidstaten om in sancties te voorzien. Er moeten echter alleen sancties worden opgelegd indien wordt nagelaten overeenkomstig deze verordening aangifte te doen. (14) Aangezien de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de transnationale schaal van witwasactiviteiten op de interne markt, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, moet de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in dat artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (15) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die in artikel 6, lid 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn erkend en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie , inzonderheid in artikel 8, zijn overgenomen . HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel 1. Deze verordening strekt tot aanvulling van Richtlijn 91/308/EEG voor wat betreft langs financiële en kredietinstellingen en bepaalde beroepen verlopende transacties, en stelt daartoe geharmoniseerde regels in voor de controle, door de bevoegde autoriteiten, op liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten. 2. Deze verordening geldt onverminderd de nationale maatregelen om het vervoer van liquide middelen binnen de Gemeenschap te controleren, mits deze maatregelen worden genomen overeenkomstig artikel 58 van het Verdrag. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Aangifteplicht 1. Iedere natuurlijke persoon die de Gemeenschap binnenkomt of verlaat, en liquide middelen ten bedrage van EUR 10 000 of meer vervoert, moet dat bedrag overeenkomstig deze verordening aangeven bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat via welke deze middelen de Gemeenschap binnenkomen of verlaten. Er is niet aan de aangifteplicht voldaan indien de verstrekte gegevens onjuist of onvolledig zijn. 2. De in lid 1 bedoelde aangifte dient de nodige gegevens te bevatten omtrent: 3. De gegevens worden schriftelijk, mondeling of elektronisch verstrekt, als bepaald door de lidstaat bedoeld in lid 1. De declarant heeft evenwel het recht de gegevens schriftelijk te verstrekken. Indien een schriftelijke aangifte is ingediend, wordt aan de aangever op diens verzoek een gewaarmerkt afschrift ter hand gesteld. Artikel 4 Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten 1. Ten einde de naleving van de in artikel 3 bedoelde aangifteplicht te controleren, zijn de bevoegde autoriteiten bevoegd om, overeenkomstig de in de nationale wetgeving vastgestelde voorwaarden, natuurlijke personen, hun bagage en hun vervoermiddelen te controleren, 2. Indien niet voldaan is aan de aangifteplicht van artikel 3, mogen liquide middelen overeenkomstig de in de nationale wetgeving vastgestelde voorwaarden bij een administratieve beslissing in bewaring worden genomen. Artikel 5 Vastlegging en verwerking van gegevens 1. De krachtens artikel 3 en/of artikel 4 verkregen gegevens worden vastgelegd en verwerkt door de bevoegde autoriteiten van de in artikel 3, lid 1, bedoelde lidstaat, en worden beschikbaar gesteld aan de in artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/308/EEG bedoelde autoriteiten van die lidstaat. 2. Indien bij de controles bedoeld in artikel 4 blijkt dat een natuurlijke persoon die de Gemeenschap binnenkomt of verlaat, liquide middelen vervoert waarvan het bedrag onder de in artikel 3 vastgestelde drempel blijft, terwijl er aanwijzingen zijn van illegale activiteiten ter zake van het vervoer van liquide middelen, zoals bedoeld in Richtlijn 91/308/EEG, kunnen die gegevens, de volledige naam, de geboorteplaats- en datum en de nationaliteit van die persoon en gegevens over het gebruikte vervoermiddel ook worden vastgelegd en verwerkt door de bevoegde autoriteiten van de in artikel 3, lid 1, bedoelde lidstaat en beschikbaar worden gesteld aan de in artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/308/EEG bedoelde autoriteiten van die lidstaat. Artikel 6 Uitwisseling van gegevens 1. Indien er aanwijzingen zijn dat de liquide middelen verband houden met een illegale activiteit ter zake van het vervoer van liquide middelen, zoals bedoeld in Richtlijn 91/308/EEG, kunnen de gegevens die zijn verkregen door middel van de in artikel 3 bedoelde aangifte of de controles bedoeld in artikel 4 worden medegedeeld aan de bevoegde autoriteiten in andere lidstaten. De bepalingen van Verordening (EG) nr. 515/97 zijn van overeenkomstige toepassing. 2. Indien er aanwijzingen zijn dat de liquide middelen betrekking hebben op de opbrengst van fraude of andere onwettige activiteiten ten nadele van de financiële belangen van de Gemeenschap, worden deze gegevens ook aan de Commissie medegedeeld. Artikel 7 Uitwisseling van gegevens met derde landen In het kader van de wederzijdse administratieve bijstand kunnen de krachtens deze verordening verkregen gegevens door de lidstaten of de Commissie aan een derde land worden medegedeeld. Voor deze mededeling is de instemming vereist van de bevoegde autoriteiten die de gegevens krachtens artikel 3 en/of artikel 4 hebben verkregen; zij moet tevens in overeenstemming zijn met de desbetreffende nationale en communautaire bepalingen inzake de overdracht van persoonsgegevens aan derde landen. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van deze uitwisseling van gegevens indien dit voor de uitvoering van deze verordening van bijzonder belang is. Artikel 8 Beroepsgeheim Alle inlichtingen van vertrouwelijke aard of die als vertrouwelijk zijn verstrekt, vallen onder het beroepsgeheim en worden door de bevoegde autoriteiten niet bekendgemaakt zonder uitdrukkelijke toestemming van de persoon of de autoriteit die deze inlichtingen heeft verstrekt. Het doorgeven van inlichtingen is evenwel toegestaan voorzover de bevoegde autoriteiten daartoe overeenkomstig de geldende bepalingen, met name in het kader van gerechtelijke procedures, gehouden zijn. Bij het openbaar maken of doorgeven van inlichtingen worden de geldende voorschriften inzake gegevensbescherming, met name Richtlijn 95/46/EG en Verordening (EG) nr. 45/2001, strikt nageleefd. Artikel 9 Sancties 1. Elke lidstaat stelt sancties vast die van toepassing zijn indien niet aan de in artikel 3 bedoelde aangifteplicht wordt voldaan. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. 2. De lidstaten delen de Commissie uiterlijk ... (11) de bij niet-naleving van de in lid 3 aangifteverplichting toepasselijke sancties mede. Artikel 10 Evaluatie Vier jaar na de inwerkingtreding van deze verordening dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering ervan. Artikel 11 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing vanaf …... (12) . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0227 ) (1) , – gelet op artikel 93 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0039/2004), – gelet op artikel 27 van Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (2) , – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A6-0138/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. onder verwijzing naar zijn recente resoluties van 11 maart 2004 (1) en 14 oktober 2004 (2) waarin reeds de balans is opgemaakt van de uitvoering van het Tampere-programma en de eerste aanbevelingen zijn geformuleerd voor de Europese Raad die naar aanleiding hiervan op 5 november 2004 het Haags programma heeft goedgekeurd waarin voor de komende vijf jaar richtsnoeren worden gegeven voor de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid (RVVR), B. gelet op het debat van 11 april 2005 en de antwoorden van de Raad en de Commissie op mondelinge vragen (B6-0164/2005 en B6-0165/2005), C. zich ervan bewust dat in het afgelopen jaar bij de totstandbrenging van de RVVR niet de gewenste resultaten zijn bereikt - afgezien van de overgang naar de medebeslissingsprocedure voor een deel van de maatregelen inzake illegale immigratie - en dit niettegenstaande de aanzienlijke vooruitgang die werd geboekt op de andere gebieden waar de Gemeenschap actief is of met de intergouvernementele samenwerking inzake defensie en veiligheidsbeleid, D. constaterend dat deze impasse ook geldt voor de Europese Raad die in 2004 drie maal heeft moeten erkennen dat er problemen zijn gerezen bij de uitvoering van de besluiten van de Unie met name op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, en meer in het bijzonder bij de strijd tegen het terrorisme en de internationale criminaliteit, E. verontrust over het feit dat negen van de oude lidstaten en zes van de nieuwe lidstaten, hoewel zij hiertoe herhaaldelijk zijn uitgenodigd, de Overeenkomst van 29 mei 2000 betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de lidstaten van de Europese Unie nog steeds moeten ratificeren en dat 11 landen het protocol van 27 november 2003 bij de Europol-Overeenkomst nog steeds niet hebben geratificeerd, F. ernstig verontrust over de vertragingen en de problemen die zijn gemeld door de lidstaten bij de invoering van het Europees aanhoudingsbevel, alsook de terughoudendheid die aan de dag is gelegd in het kader van de initiatieven inzake justitiële bijstand of bemiddeling in civiele zaken, die sommigen tot grensoverschrijdende gevallen willen beperken; uit dit alles blijkt dat de lidstaten weinig vertrouwen in elkaar hebben, G. zich bewust van het feit dat sommige lidstaten zich aan deze impasse trachten te ontworstelen door buiten het kader van de verdragen samenwerkingsvormen tot stand te brengen, zoals de "G5", of "pseudo-besluitvormende" instellingen zoals de FATF inzake het witwassen van geld, "de Dublin-groep" voor de drugsbestrijding, de "Bern-groep" voor de uitwisseling van inlichtingen, d.w.z. instellingen die aan de democratische controle ontsnappen; ervan overtuigd dat, mocht vooruitgang op dit gebied wenselijk en opportuun zijn, deze de vorm van een "nauwere samenwerking" moet aannemen (zoals de zogeheten "Schengen+"-samenwerking"); H. ervan overtuigd dat al deze elementen de politieke geloofwaardigheid van de Unie en de legitimiteit van haar optreden ondermijnen op een moment dat wij geconfronteerd worden met zeer belangrijke uitdagingen, zowel in het kader van het beleid inzake migratie als inzake grenscontroles of de bevordering van de vrijheden en de strijd tegen grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme, dat de opbouw van een gemeenschappelijke ruimte zo spoedig mogelijk tegen elke prijs nieuw leven moet worden ingeblazen en dat het wederzijds vertrouwen tussen de 25 lidstaten moet worden versterkt en de toetreding alsmede de toetreding van de kandidaat-landen moet worden voorbereid, Zo spoedig mogelijk het democratisch tekort opvullen en een homogeen wetgevingskader in de RVVR tot stand brengen 1. verzoekt de Raad andermaal een homogeen wetgevingskader te scheppen voor de beleidsdomeinen die verband houden met de RVVR en de justitiële en politiële samenwerking onverwijld te communautariseren door gebruik te maken van artikel 42 van het EU-Verdrag en anderzijds, overeenkomstig artikel 67 van het EG-Verdrag, het stemmen met gekwalificeerde meerderheid in de Raad en de medebeslissingsprocedure voor alle beleidsdomeinen die met de RVVR verband houden, algemene ingang te doen vinden; 2. vestigt de aandacht van de Raad op het feit dat het vasthouden aan de huidige situatie in afwachting van de ratificatie van het Verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa niet alleen het huidige democratisch tekort groter maakt, maar besluiten van de EU-25 onmogelijk en de uitvoering ervan nagenoeg oncontroleerbaar maakt (zoals blijkt uit de evaluaties die door de Europese Raad zelf zijn uitgevoerd); 3. verzoekt de Commissie derhalve vóór september 2005 een voorstel in te dienen voor een besluit op basis van artikel 42 van het EU-Verdrag, zodat optreden op de in artikel 29 genoemde gebieden onder Titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap valt en daarbij te bepalen dat deze besluiten met gekwalificeerde meerderheid worden goedgekeurd; verzoekt de Raad een nieuw besluit op basis van artikel 67 van het EG-Verdrag te nemen om ervoor te zorgen dat de in Titel IV genoemde communautaire maatregelen aan de medebeslissingsprocedure worden onderworpen en de beperkingen van de bevoegdheden van het Hof ongedaan worden gemaakt; 4. nodigt de Raad uit zijn interne reglement zo spoedig mogelijk zodanig te wijzigen dat alle teksten ter voorbereiding van wetgeving, met inbegrip van de hierover opgestelde juridische adviezen en de standpunten van de afzonderlijke lidstaten, bekend worden gemaakt, overeenkomstig de herhaalde verzoeken hiertoe van het Europees Parlement en de pleidooien hiervoor in de zaken C-52/05P en C-32/05P, en ervoor te zorgen dat de discussies en beraadslagingen over deze kwesties openbaar worden gemaakt, met name als het om RVVR-vraagstukken gaat; verzoekt zijn bevoegde commissie na te gaan of in dergelijke gevallen een rol zou kunnen zijn weggelegd voor het EP teneinde aldus te waarborgen dat maatregelen die de Europese burgers aangaan op een transparante wijze worden vastgesteld; 5. vestigt de aandacht van de Raad erop dat vooruitgang bij de totstandbrenging van de RVVR geboekt moet worden in de optiek van een loyale samenwerking met het Europees Parlement en met inachtneming van het democratisch beginsel op grond waarvan het Europees Parlement ab initio moet worden betrokken bij de opstelling van de wetgeving en niet pas nadat een politieke overeenkomst is bereikt; 6. stelt de Commissie voor een procedure in het leven te roepen op grond waarvan de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken op gezette tijden op de hoogte wordt gehouden van de externe aspecten van de RVVR, met name onderhandelingen over overeenkomsten en de politieke dialoog met derde landen en internationale organisaties; verzoekt de Commissie het proefproject "TRANS-JBZ" tot een goed einde te brengen zodat gebeurtenissen en documenten die verband houden met wetgevingsprocedures op RVVR-gebied van dag tot dag kunnen worden gevolgd, mits deze informatie en documenten op de registers van de instellingen toegankelijk zijn; verzoekt de nationale parlementen zich bij dit proefproject aan te sluiten door voorbereidende werkzaamheden voor iedere wetgevingsprocedure inzake de goedkeuring of omzetting van EU-maatregelen op het gebied van RVVR online te plaatsen; 7. verzoekt de lidstaten geen afbreuk te doen aan de bevoegdheden van de Europese Gemeenschap en de Europese Unie op het gebied van internationale overeenkomsten en in actie te komen om in de internationale verdragen "verbindingsclausules" op te laten nemen zodat de Unie en de Gemeenschap partij bij deze overeenkomsten kunnen worden of ten minste voor "ontbindingsclausules'te zorgen, zodat het acquis van de Unie in het kader van de betrekkingen tussen de lidstaten in de door deze overeenkomsten bestreken gebieden behouden blijft; 8. spoort alle instellingen van de Unie aan een open, transparante en regelmatige dialoog met representatieve groeperingen en het middenveld te voeren en de participatie van burgers aan het openbare leven te bevorderen en te vereenvoudigen; verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een voorstel in te dienen om concrete stappen in deze richting te zetten; Vrijheid, veiligheid, rechtvaardigheid en solidariteit 9. is van mening dat de maatregelen die verband houden met een verdere ontwikkeling van de RVVR niet alleen vanuit juridisch oogpunt maar ook met het oog op de politieke doelstellingen die in de geest van solidariteit tussen de lidstaten en de burgers ten uitvoer moeten worden gelegd, in het communautaire kader moeten worden ondergebracht; de JBZ-Raad dient zijn werkzaamheden hiertoe te ontsluiten en te beraadslagen in overeenstemming met met name: De bevordering van de grondrechten integreren 10. is er nog steeds van overtuigd dat de uitvoering van de RVVR van de Europese en nationale instellingen een nog grotere inzet vereist om het hoogste beschermingsniveau van de grondrechten te bevorderen, zowel in het belang van de burgers als om te voorkomen dat men treuzelt met de omzetting van de goedgekeurde maatregelen of weigert deze om te zetten; stelt voor dat 11. is van mening dat de volgende maatregelen onverwijld moeten worden getroffen om de grondrechten te bevorderen: Precieze definitie van de doelstellingen van de EU en haar lidstaten 12. verzoekt de Commissie de volgende Europese Raad een programma voor te leggen over de uitvoering van het Haags programma waarin: Justitie 13. wijst erop dat de justitiële samenwerking in strafzaken berust op het beginsel van wederzijds vertrouwen tussen de justitiële autoriteiten en de burger en tussen de justitiële autoriteiten onderling en het beginsel van wederzijdse erkenning: deze doelstellingen worden bereikt dankzij het opstellen van gemeenschappelijke regels en een betere uitwisseling van informatie tussen de betrokken partijen, alsmede een opleiding Europese aangelegenheden voor magistraten; op dit gebied is de versterking van Eurojust, met als oogmerk de oprichting van een Europees openbaar ministerie, onontbeerlijk; 14. wenst dat verdere resultaten worden geboekt op het gebied van justitiële samenwerking in burgerlijke zaken, en met name het familie- en handelsrecht, Beleid inzake migratie, asiel en grensoverschrijding 15. verzoekt de Commissie uiterlijk eind 2006 het voorstel in te dienen voor een controlemechanisme ter aanvulling op het bestaande evaluatiemechanisme van Schengen; 16. verlangt een daadwerkelijk Europees asiel- en immigratiebeleid dat rechtvaardig en billijk is en de fundamentele rechten van migranten in acht neemt; 17. verwerpt de outsourcing van het asiel- en immigratiebeleid en het opzetten van opvangkampen of -centra voor immigranten buiten de Europese Unie; 18. verzoekt de Commissie en de Raad ervoor te zorgen dat de onlangs door de Raad JBZ goedgekeurde overeenkomst tussen de EU en Libië over nauwere samenwerking op het gebied van immigratie geen bepalingen bevat inzake collectieve uitzetting en administratieve detentie in oorden waar duidelijk sprake is van schending van de grondrechten; erkent de rechten van asielzoekers, ook in Libië, overeenkomstig het Verdrag van Genève; 19. wijst op de noodzaak van een gemeenschappelijk immigratiebeleid dat zich niet uitsluitend tot de bestrijding van illegale immigratie beperkt; verzoekt onverwijld uitvoering van een beleid inzake legale immigratie; 20. wijst erop dat een Europees migratiebeleid vergezeld moet gaan van een Europees integratiebeleid zodat immigranten o.a. op passende wijze in de arbeidsmarkt kunnen integreren, aanspraak op onderwijs en opleiding kunnen maken, toegang tot sociale en gezondheidsdiensten krijgen, en aan het sociale, culturele en politieke leven kunnen deelnemen; 21. neemt akte van het Groenboek van de Commissie over een EU-aanpak voor het beheer van de economische migratie ( COM(2004)0811 ); wijst erop dat de economische immigratie in Europa zich niet mag beperken tot de behoeften van de Europese arbeidsmarkt, maar rekening moet houden met alle soorten migratie, met inbegrip van gezinshereniging; wenst van harte dat de Europese economische immigratie ondersteund wordt door een vergaande harmonisatie van de toelatingsregels voor migranten in de Europese Unie en een instrument biedt om tegen alle vormen van discriminatie op de arbeidsmarkt op te treden; 22. verzoekt de Europese Unie en haar lidstaten het Internationale Verdrag inzake de bescherming van rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden, dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 18 december 1990 heeft goedgekeurd, en de verdragen 97 en 143 over migrerende werknemers van de Internationale Arbeidsorganisatie te ratificeren; verzoekt de Commissie in de besluiten en kaderbesluiten alle bepalingen op te nemen die voorkomen in het VN-Verdrag; 23. maakt zich grote zorgen over het terugkeerbeleid van de Europese Unie, met name over de gemeenschappelijke vluchten om migranten uit te zetten; wijst erop dat de terugname-overeenkomsten met derde landen moeten stoelen op een daadwerkelijke dialoog en van de behoeften van deze landen uit moeten gaan; deze dialoog moet leiden tot een politieke samenwerking om met elkaar de oorzaken van de migratie aan te pakken; 24. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat degenen die bescherming behoeven een veilig heenkomen in de Unie kunnen vinden en dat hun verzoeken op gepaste wijze worden behandeld en ervoor te zorgen dat strikt de hand wordt gehouden aan de normen inzake de internationale mensenrechten en het vluchtelingenrecht, met name het beginsel van non-refoulement; 25. wijst de Commissie er als hoedster van de Verdragen op dat zij de plicht heeft erop toe te zien dat het asielrecht in de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 6 van het EU-Verdrag en 63 van het EG-Verdrag in acht wordt genomen, vooral nu recente collectieve uitzettingen door bepaalde lidstaten een schaduw hebben geworpen op de naleving van de verplichtingen van laatstgenoemden uit hoofde van het recht van de Unie; 26. wijst op de noodzaak van een communautair immigratie- en asielbeleid dat gebaseerd is op het openstellen van legale immigratiekanalen en de formulering van gemeenschappelijke normen inzake de bescherming van de fundamentele rechten van immigranten en asielzoekers in de gehele Europese Unie, zoals de Europese Raad van Tampere in 1999 heeft vastgesteld en in zijn Haags programma heeft bevestigd; 27. wijst er andermaal op dat het grote twijfels koestert over de kleinste gemenedeleraanpak van de ontwerprichtlijn van de Raad inzake asielprocedures en verzoekt de lidstaten Richtlijn 2004/83/EG (7) onverwijld om te zetten; Strijd tegen de georganiseerde criminaliteit en het terrorisme 28. is er nog steeds van overtuigd dat een intern veiligheidsbeleid voor de Unie niet alleen wederzijds vertrouwen vereist, maar ook het formuleren van gemeenschappelijke doelstellingen, adequate middelen, een wetgevingskader en garanties voor de burgers; vanuit dit oogpunt bezien is het betreurenswaardig 29. besluit, nu de Raad hierover geen toereikende informatie kan verstrekken, om zijn parlementaire commissie de opdracht te geven na te gaan welke strategische en operationele maatregelen momenteel op Europees niveau worden getroffen om het terrorisme en de georganiseerde misdaad te bestrijden; is van mening dat in het kader hiervan de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken voor eind 2005 de volgende instanties moet horen: 30. verzoekt de Commissie: Een algemeen controlebeleid, eisen van proportionaliteit en gegevensbescherming 31. onderschrijft de aanpak van de Europese Raad om de informatie waarover de Unie en de lidstaten beschikken op rationele wijze te beheren; wijst er echter op dat al deze systemen die gegevens verwerken die van potentieel belang zijn voor het veiligheidsbeleid van de Unie, voor duidelijk omlijnde doelstellingen en met inachtneming van het proportionaliteitsbeginsel zijn opgezet zodat een beperkt gebruik hiervan in een democratisch bestel met het oog op de gegevensbescherming gerechtvaardigd is; 32. wijst erop dat deze grenzen niet kunnen worden verlegd door eenvoudigweg te stellen dat de bestrijding van het terrorisme en de georganiseerde misdaad nieuwe eisen stelt, maar dat men van tevoren overeenstemming moet bereiken over de nagestreefde doelstellingen en bijgevolg moet vaststellen welke informatie onontbeerlijk is om deze resultaten te bereiken en vervolgens deze informatie gedurende een adequate periode ter beschikking moet stellen van de bevoegde autoriteiten; herhaalt zijn verzoek om voor de overdracht van gegevens aan de Amerikaanse autoriteiten de "pullmethode" te vervangen door een "pushmethode", en blijft zeer terughoudend ten aanzien van het opzetten van een Europees PNR-systeem onder verantwoordelijkheid van Europol, zoals voorgesteld in de mededeling van de Commissie "Doorgifte van passagiersgegevens (PNR-gegevens): een allesomvattende EU-aanpak ( COM(2003)0826 ); verzoekt de Commissie en de Raad bij onderhandelingen met derde landen of internationale organisaties, met name de internationale organisatie voor de burgerluchtvaar (ICAO), rekening te houden met zijn resolutie van 31 maart 2004 (8) over PNR's; 33. waarschuwt de Raad voor het risico dat de interoperabiliteit van informatiesystemen behelst; 34. verzoekt andermaal gemeenschappelijke criteria op het gebied van gegevensbescherming op veiligheidsgebied op te stellen, op basis van de beginselen van de Europese Raad en de Europese conferentie van de autoriteiten op het gebied van gegevensbescherming (9) en herhaalt zijn verzoek om in het kader van de justitiële en politiële samenwerking een gemeenschappelijke autoriteit voor de gegevensbescherming in het leven te roepen en de nationale en Europese autoriteiten van Europol, Eurojust, SIS en SID hierbij te betrekken; deze autoriteit krijgt tot taak na te gaan of de Europese autoriteiten de beschermingsnormen naleven en helpt deze autoriteiten bij het opstellen van wetgeving; 35. wijst erop dat het noodzakelijk is de veiligheid van reisdocumenten te versterken; desalniettemin is de keuze van de technische oplossingen van primordiaal belang omdat alleen op deze wijze het gebruik van biometrie doeltreffend is en de gegevens daadwerkelijk worden beschermd, met name tegen toegang door onbevoegden; het is van belang dat tegelijkertijd ook de technische kenmerken worden beschermd en dat voor oplossingen met een goede kosten-batenverhouding wordt gekozen die eveneens voor het vergaren, het verwerken, de opslag en het gebruik van deze gegevens veilig zijn; waarschuwt ervoor dat het voor de EU geen enkel nut heeft voorbarig voor een oplossing te kiezen die uiteindelijk ondoeltreffend blijkt te zijn; 36. wijst erop dat de Werkgroep artikel 29 en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming van mening zijn dat de nationale initiatieven van april 2004 met betrekking tot het vasthouden van gegevens niet volledig stroken met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; 37. benadrukt dat de kosten van de analyse van de verzamelde gegevens gedragen moeten worden door de instantie die om de gegevens verzoekt zodat een disproportioneel aantal verzoeken om inlichtingen wordt voorkomen; 38. tekent opnieuw bezwaar aan tegen het gebrek aan transparantie en publiek debat bij de keuze van dit soort technologieën en bij de onderhandelingen zowel op het niveau van de technische ICAO-werkgroepen als met de autoriteiten van de Verenigde Staten; tekent andermaal bezwaar aan tegen het gebruik van "RFID"-chips op het paspoort van Europese burgers en verzoekt de Commissie deze technologieën aan een grondig onderzoek te onderwerpen alvorens ze voor honderden miljoenen paspoorten verplicht te stellen. 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Raad en regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , - gelet op de doelstellingen om de Unie te ontwikkelen tot een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid en met inachtname van de beginselen van vrijheid, democratie, de eerbiediging van de grondrechten en van de rechtsstaat neergelegd in de artikelen 6 en 7 van het EU-verdrag; - gelet met name op artikel 13 van het EG-Verdrag, waarin de taak van de Gemeenschap om discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden is vastgelegd, gelet op artikel 63 van het EG-Verdrag waarin het kader voor het asiel- en immigratiebeleid is vastgesteld waarin de integratie van onderdanen van derde landen wordt bevorderd en op de overige rechtsgronden voor maatregelen van de Unie terzake; - gezien het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, dat het acquis verder ontwikkelt, vooral door de opname van het Handvest van de grondrechten, waardoor het concept van grondrechten bekender wordt (1) ; - gezien artikel I-14 van het grondwettelijk verdrag waarin de gebieden van gedeelde bevoegdheid zijn afgebakend en waarin de EU bevoegdheden worden verleend ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, met inbegrip van de mensenrechten en ermee rekening houdend dat de rechten van minderheden een belangrijk onderdeel van de algemene mensenrechten zijn, - gelet op Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (2) , Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (3) , en Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (4) , - gezien het Groenboek van de Commissie over gelijkheid en non-discriminatie in een uitgebreide Europese Unie ( COM(2004)0379 ) en op de thematische jaarverslagen van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat; - gelet op artikel 45 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en op het oordeel van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en van de Commissie vrouwenrechten en gelijke kansen ( A6-0140/2005 ); A. overwegende dat er een onderscheid bestaat tussen de bescherming van minderheden en het beleid ter bestrijding van discriminatie; overwegende dat gelijke behandeling een fundamenteel recht, en geen voorrecht, is van alle burgers, en dat verdraagzaamheid een algemene levenshouding dient te zijn, en geen gunst die aan de enen wel en aan de anderen niet wordt verleend; overwegende, daarom, dat alle vormen van discriminatie met dezelfde intensiteit moeten worden bestreden; eraan herinnerend dat nationale minderheden tot de rijkdom van Europa bijdragen, B. overwegende dat elk individu in de Europese Unie over hetzelfde recht en dezelfde plicht beschikt om een volwaardig, actief en geïntegreerd lid van de maatschappij te zijn, dat gelijk is voor de wet; overwegende dat elke persoon eerst en vooral een individueel en uniek individu is en dat het behoren tot een minderheid nooit een rechtvaardiging noch een verklaring mag zijn voor uitsluiting of discriminatie of een besluit om zich uit de gemeenschap terug te trekken, De politieke dimensie en de dringende nood aan maatregelen ter bestrijding van discriminatie en bescherming van minderheden 1. acht het voor de uitgebreide Unie van 25 lidstaten en 450 miljoen inwoners van het hoogste belang: 2. wijst erop dat overeenkomstig artikel 191 van het EG-Verdrag de politieke partijen op Europees niveau een belangrijke factor voor integratie binnen de Unie vormen; is derhalve bezorgd over de groeiende aanvaarding door het publiek van grove racistische, antisemitische, islamofobe en homofobe verklaringen en handelingen van vooraanstaande politici en regeringsleden; roept alle politieke partijen op tot een hernieuwing van hun engagement voor het Handvest van Europese politieke partijen voor een niet-racistische samenleving dat op 5 december 1997 werd aangenomen, en beklemtoont derhalve dat de fundamentele vereisten voor een inclusief minderhedenbeleid de volgende zijn: 3. neemt kennis van het feit dat tot nu toe minderheidskwesties in de Unie, algemeen genomen, niet hoog genoeg op de agenda van de Unie stonden en dat hieraan voortaan meer aandacht moet worden besteed om de doeltreffendheid van de door de overheidsinstanties terzake getroffen maatregelen te verhogen; is van mening dat het toekomstige Bureau voor de grondrechten hierbij een sleutelrol moet spelen; 4. wijst erop dat recente en toekomstige uitbreidingen hebben geleid en zullen leiden tot een groter aantal lidstaten die door verscheidenheid aan cultuur en taal worden gekenmerkt; meent daarom dat de EU een bijzondere verantwoordelijkheid heeft om de rechten van minderheden te beschermen, 5. onderstreept het feit dat de rechten van minderheden integraal deel uitmaken van de grondrechten en is van oordeel dat er een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen (nationale) minderheden, immigranten en asielzoekers; 6. dringt er bij de Commissie op aan om een kader vast te leggen voor beleidsnormen inzake de bescherming van nationale minderheden, naar behoren rekening houdend met artikel 4, lid 2 van het kaderverdrag tot bescherming van nationale minderheden (FCNM): "De partijen komen overeen om, indien nodig, adequate maatregelen te treffen ter bevordering van de volledige en effectieve gelijkheid tussen personen die tot een nationale minderheid behoren en personen die tot de meerderheid behoren, en dat op alle domeinen van het economische, sociale, politieke en culturele leven. In dat verband zullen zij ten volle rekening houden met de bijzondere omstandigheden van de personen die tot nationale minderheden behoren." 7. wijst op de inconsistentie van het beleid ten opzichte van minderheden - ook al maakt de bescherming van minderheden deel uit van de criteria van Kopenhagen, toch bestaat er in het beleid van de Gemeenschap geen norm voor minderheidsrechten, evenmin is er een communautaire opvatting over wie deel uitmaakt van een minderheid; stelt vast dat er evenmin een definitie van minderheden is opgenomen in de Verklaring van de Verenigde Naties over de rechten van personen behorend tot nationale of etnische, religieuze en taalkundige minderheden, noch in het FCNM; beveelt aan om een dergelijke definitie te baseren op de definitie, opgenomen in Aanbeveling 1201 (1993) van de Raad van Europa, van een "nationale minderheid" als groepen van mensen in een land die: 8. is van mening dat er, zoals uit de hierboven uiteengezette situaties blijkt: 9. merkt op dat de Commissie hiermee reeds rekening heeft gehouden in het kader van de criteria van Kopenhagen (6) tijdens de toetredingsonderhandelingen met de landen uit Midden- en Oost-Europa, Cyprus en Malta en met de huidige toetredings- en kandidaatlidstaten; 10. wijst erop dat de Unie, met haar beleid ter bescherming van minderheden en ter bestrijding van discriminatie, de wettelijke en grondwettelijke structuur van haar lidstaten of het beginsel dat iedereen gelijk is voor de wet, niet in vraag mag stellen; Tekortkomingen in de respons van de lidstaten op de maatregelen op basis van artikel 13 van het EG-Verdrag 11. merkt op dat de lidstaten weinig vooruitgang boeken bij de toepassing van antidiscriminatiebeleid, vooral ten aanzien van Richtlijn 2000/43/EG en Richtlijn 2000/78/EG, en verzoekt de Commissie met aandrang om als één van de doelstellingen van het Europees Jaar van gelijke kansen in 2007 de noodzaak op te nemen om een gepaste oplossing te vinden voor problemen in verband met: 12. merkt op dat het belangrijk is om mechanismen te ontwikkelen voor het verzamelen van gegevens over rassendiscriminatie als een doeltreffende manier om beleidsmaatregelen en praktijken ter bestrijding van rassendiscriminatie en ter bevordering van rassengelijkheid te bepalen, te controleren en te beoordelen; 13. merkt op dat in veel gevallen sprake is van een ontoereikende toepassing van het Gemeenschapsrecht, hetgeen slechts tot op zekere hoogte te wijten is aan de onwetendheid inzake sociale structuren en de achterdocht en twijfels van de burger; meent dat de lidstaten de werkgevers in de overheids- en de particuliere sector moeten aansporen om het beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie op het werk en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden, bij de aanwerving, loopbaanmogelijkheden, de beloning en de beroepsopleiding op geprogrammeerde en systematische wijze te bevorderen door middel van wetgeving, collectieve overeenkomsten of praktijken; 14. verdedigt een geïntegreerde benadering van gelijkheid en non-discriminatie en de integratie van deze concepten in het relevante EU-beleid; is van oordeel dat het doel erin bestaat ervoor te zorgen dat de lidstaten effectief en op gepaste wijze omgaan met de groeiende diversiteit in hun samenlevingen; 15. verwelkomt de in bovengenoemd groenboek voorgestelde haalbaarheidsstudie als een belangrijke stap naar gemeenschappelijke beschermingsnormen in de gehele EU en pleit voor verdere EU-wetgeving die discriminatie op grond van handicap, godsdienst, seksuele geaardheid en leeftijd verbiedt en de gelijkheid bij de verstrekking van goederen en diensten bevordert; 16. is van mening dat in het kader van de mondialisering, waar de geografische grenzen voor economische activiteiten zijn weggevallen en het verkeer van kapitaal en arbeid ongekende vormen heeft aangenomen, de aanpak van ongelijkheid en de bestrijding van discriminatie niet tot het Europese toneel beperkt kan blijven; wijst erop dat de producten die de wereldmarkten overspoelen, vaak het resultaat zijn van de uitbuiting van arbeid (met vertakkingen naar illegale migratie), en dat de meer ontwikkelde regio's (VS, EU) menselijk wetenschappelijk kapitaal uit het minder ontwikkelde zuiden 'importeren', waardoor de onderontwikkeling niet ongedaan kan worden gemaakt; 17. is van mening dat de Unie prioritair, in overeenstemming met haar lidstaten en steunend op bestaande rechtsgronden, een coherent integratiebeleid moet aanmoedigen via de goedkeuring van wetgevende maatregelen en financiële steun; 18. merkt op dat hindernissen voor de integratie van onderdanen van derde landen actief uit de weg moeten worden geruimd, zoals in het programma van Den Haag wordt verklaard, en roept op tot betere coördinatie van het nationale integratiebeleid en van EU-initiatieven op dit vlak; gemeenschappelijke basisbeginselen voor een coherent Europees kader voor integratie dienen rekening te houden met het feit dat integratie: gaat akkoord met de Europese Raad dat het noodzakelijk is om de gestructureerde uitwisseling van ervaringen en informatie over integratie te bevorderen; Minderheden gediscrimineerd op verschillende gronden, onder andere ras, etnische afstamming, seksuele geaardheid, godsdienst, handicap en leeftijd 19. is verheugd over de toezeggingen in de mededeling van de Commissie over gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan ( COM(2003)0650 ) waarin wordt gezorgd voor de follow-up van het Europees Jaar voor mensen met een handicap 2003 en is met name te spreken over de goedkeuring door de Commissie van een Europees Actieplan voor mensen met een handicap; dringt aan op de versterking van de doelstellingen en instrumenten van het actieplan ten einde de beginselen van mainstreaming van gehandicaptenvraagstukken, niet-discriminatie en toegankelijkheid van EU-initiatieven, vooral wetgevingsinitiatieven op te nemen; 20. waarschuwt voor de mogelijke discriminerende neveneffecten van maatregelen tegen misdaad en terrorisme, aangezien er aanwijzingen bestaan dat etnische minderheden vijf- tot zesmaal meer kans lopen het doelwit te zijn van politieacties, identiteitscontroles, enz.; 21. roept de instellingen van de Europese Unie, de lidstaten, alle Europese democratische politieke partijen en de organisaties en verenigingen van het maatschappelijk middenveld op om: 22. herhaalt dat discriminatie op grond van godsdienst verboden is; roept de lidstaten en toetredings- en kandidaatlidstaten op om volledige godsdienstvrijheid en gelijke rechten voor alle godsdiensten te garanderen; herhaalt echter dat godsdienstvrijheid discriminatie, bijvoorbeeld in het onderwijs, niet rechtvaardigt; 23. neemt kennis van de voortdurende vooroordelen en homofobie waarvan het openbare leven doordrongen blijft en roept de Unie op om op alle lidstaten druk te blijven uitoefenen om aan de internationale en Europese mensenrechtennormen te voldoen; 24. meent dat er nood is aan maatregelen tegen groeiende homofobie; merkt met verontrusting de toename op van het geweld tegen homoseksuelen, bijvoorbeeld pesterijen op school en op het werk, van haat doordrongen opmerkingen door religieuze en politieke leiders, slechtere toegang tot de gezondheidszorg (bijvoorbeeld de uitsluiting van verzekeringen, de mindere beschikbaarheid van organen voor transplantatie) en slechtere toegang tot de arbeidsmarkt; roept de Commissie op om naar voren te komen met een mededeling over de vrijheidsbelemmeringen in de EU voor gehuwde of wettelijk erkende homoseksuele echtparen; 25. merkt op dat de snelle toename van werkloosheid en armoede in de afgelopen jaren in de Europese samenlevingen heeft geleid tot een speciale situatie die wordt gekenmerkt door ongelijkheid en discriminatie; 26. wijst op de hoge werkloosheid onder ouderen en mensen met een handicap vanwege de moeilijkere toegang tot opleidingsprogramma's en nieuwe beroepsmogelijkheden; 27. roept de sociale partners op om belangrijke inspanningen te leveren voor de uitbanning van discriminatie op grond van handicap of leeftijd, en om een wezenlijk betere toegang tot de arbeidsmarkt te garanderen; 28. is ervan overtuigd dat ook dialoog en samenwerking tussen de diverse lagen van de bevolking op lokaal en nationaal niveau, met inbegrip van dialoog en samenwerking tussen verschillende culturele, etnische en religieuze groepen, moet worden gestimuleerd; dringt er bij de lidstaten op aan om belanghebbenden bij het opstellen van antidiscriminatiewetten te betrekken en te raadplegen; 29. verzoekt de Raad en de Commissie en de verschillende lokale, regionale en nationale overheidsinstanties in de lidstaten met aandrang om hun maatregelen ter bestrijding van antisemitisme, islamofoob/antimoslim- of anti-Romagedrag, Romafobie en islamofobie en van aanvallen tegen minderheden, met inbegrip van Roma, onderdanen van derde landen en staatlozen, te coördineren om de beginselen van verdraagzaamheid en niet-discriminatie te ondersteunen en om de sociale, economische en politieke integratie van alle inwoners van de Unie te stimuleren; 30. verzoekt de lidstaten alles in het werk te stellen opdat kinderen van vluchtelingen, asielzoekers en immigranten effectief worden geïntegreerd in het onderwijsstelsel; Discriminatie op grond van geslacht 31. wijst op het feit dat vrouwen op diverse terreinen van het dagelijks leven nog steeds onder discriminatie te lijden hebben, ondanks de vigerende wetgeving ter bestrijding van discriminatie; 32. is diep teleurgesteld dat het inkomensverschil tussen mannen en vrouwen na een kwarteeuw gelijkekansenbeleid nauwelijks is verminderd; roept de Commissie op om voor het einde van 2005 verslag uit te brengen over de stand van zaken met betrekking tot dat inkomensverschil in elke lidstaat; 33. wijst erop dat, hoewel de situatie van vrouwen op de arbeidsmarkt verbeterd is, vrouwen ondanks hun hoge opleidingsniveau minder betaald worden dan mannen voor hetzelfde werk en geconfronteerd worden met achterdocht van de kant van werkgevers wat zwangerschap en moederschap betreft; wijst tevens op de gevallen van seksuele intimidatie, die vaak niet worden gemeld uit angst voor de maatschappelijk stigmatisering of ontslag; 34. onderstreept het belang van gerichte aandacht voor het genderaspect met betrekking tot alle groepen die onder discriminatie gebukt gaan, aangezien de vrouwen in deze groepen vaak met speciale problemen te kampen hebben; 35. doet een beroep op de EU en de lidstaten om een methodologie op te stellen voor het onderzoek naar de interactie tussen etnische afkomst en geslacht, en om uiteenlopende vormen van discriminatie jegens vrouwen en meisjes af te bakenen en na te gaan welke gevolgen deze voor hen hebben, zodat deze methodologie als basis kan dienen aan de hand waarvan rechtsinstrumenten, beleidsvormen en programma's worden opgezet en uitgevoerd; 36. vestigt de aandacht op het feit dat vrouwen die tot nationale minderheden behoren (vooral de minderheden van de Roma en Sinti) of die migranten zijn, onder diverse vormen van discriminatie gebukt gaan hetgeen een samenhangende beleidsaanpak vergt; 37. doet een beroep op de lidstaten en de Commissie om speciale aandacht te besteden aan de vrouwen die deel uitmaken van nationale of religieuze minderheden, aangezien zij vaak het slachtoffer zijn van discriminatie, niet alleen door de meerderheid van de bevolking, maar ook door leden van hun eigen minderheid; is van oordeel dat de lidstaten actie en maatregelen ter bescherming van de rechten van deze vrouwen dienen te nemen; tot dergelijke maatregelen zouden kunnen behoren het voortdurend voorlichten van vrouwen in minderheden over de rechten die in het nationale en het Gemeenschapsrecht aan iedereen en met name aan vrouwen worden gewaarborgd; De Roma-gemeenschap 38. is van oordeel dat deze gemeenschap speciale bescherming nodig heeft, aangezien ze sinds de uitbreiding van de Unie een van de grootste minderheden binnen de EU is en als gemeenschap in het verleden werd gemarginaliseerd en werd verstoken van ontwikkeling op bepaalde essentiële vlakken, en stelt vast dat de cultuur, geschiedenis en talen van de Roma-gemeenschap vaak worden verwaarloosd of gedenigreerd; 39. merkt op dat de Roma zich in het onderwijs met rassenscheiding geconfronteerd zien, met het risico dat zij vaak ten onrechte in scholen voor mentaal gehandicapten worden ondergebracht, dat zij worden gediscrimineerd bij de verstrekking van huisvesting, gezondheidszorg en openbare diensten, dat zij een hoge graad van werkloosheid kennen, dat de overheid hen vaak hun rechten ontzegt en dat zij politiek ondervertegenwoordigd zijn; 40. juicht de publicatie van bovengenoemd groenboek toe, dat de problemen aankaart waarmee de Roma-gemeenschap in een uitgebreid Europa heeft te kampen, alsook het organiseren van een workshop voor nationale overheidsinstanties over het gebruik van de structuurfondsen om de Roma-gemeenschap en andere benadeelde groepen te helpen, en de start van een specifiek stageprogramma van de Commissie voor leden van de Roma-gemeenschap; is echter van oordeel dat de meest in het oog lopende achterstand ook kan worden weggewerkt door: Nieuwe immigranten en immigranten die reeds lang in de Europese Unie wonen 41. is van oordeel dat de eventuele discriminatie jegens recente immigranten in bepaalde opzichten verschilt van de vormen van discriminatie jegens EU-burgers die tot de tweede, derde of vierde generatie van etnische minderheden behoren; 42. acht het belangrijk om een onderscheid te maken tussen minderheden van recente allochtone origine en de traditionele nationale en etnische minderheden die autochtonen zijn in het grondgebied waar zij wonen; 43. is van mening dat minderheden van immigranten in de eerste plaats nood hebben aan een zo spoedig mogelijke integratie in de samenleving, onder andere via een verdere vereenvoudiging van de naturalisatieprocedure door de lidstaten, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat integratie geen ongewenste assimilatie wordt en dat de groepsidentiteit van mensen die op het grondgebied van een lidstaat wonen niet wordt ondergraven; is van mening dat het even belangrijk is om het recht van elke persoon die in een lidstaat geboren en woonachtig is, op toegang tot het staatsburgerschap te erkennen; Taalkundige minderheden 44. is van mening dat er bijzondere aandacht moet gaan naar groepen van mensen die behoren tot taalkundige minderheden, en roept de Commissie en de lidstaten op om deze mensen te behandelen in overeenstemming met de beginselen vastgelegd in het Europees Handvest voor regionale talen en talen van minderheden, het FCNM, de bovengenoemde aanbevelingen van Den Haag en Lund; Traditionele en etnische minderheden op het grondgebied van een lidstaat 45. is van mening dat doeltreffende deelname aan de besluitvorming uitgaande van de subsidiariteits- en zelfbestuurbeginselen een van de meest doeltreffende manieren is om de problemen van de traditionele minderheden aan te pakken aan de hand van de optimale werkwijzen die er in de Unie bestaan; moedigt de lidstaten die het FCNM nog moeten ratificeren, aan om dit onverwijld te doen; 46. is van mening dat deze traditionele nationale minderheden bijzondere behoeften hebben die verschillen van deze van andere minderheden, dat het overheidsbeleid gerichter moet zijn en dat de Unie deze behoeften op een meer aangepaste wijze dient aan te pakken, aangezien er thans in de Unie een groot aantal van deze minderheden zijn; Staatlozen die permanent in de lidstaten woonachtig zijn 47. is van mening dat personen die niet over het staatsburgerschap van een land beschikken en permanent in de lidstaten woonachtig zijn, in een unieke situatie in de EU verkeren, en roept de betrokken lidstaten op om alles in het werk te stellen om hen aan te moedigen het staatsburgerschap van hun land te verwerven ten einde hen in staat te stellen de volledige burgerrechten van de EU te genieten; 48. roept de lidstaten op het beginsel van doeltreffende deelneming van nationale minderheden aan het openbare leven, zoals dat is vastgelegd in artikel 15 van het FCNM en in de aanbevelingen van Lund, toe te passen op de gemeenschappen van statelozen die op hun grondgebied wonen als de sleutel tot hun integratie, en de naturalisatieprocedure te vereenvoudigen en te versnellen om het burgerschap van de EU zo spoedig mogelijk te verlenen aan de meerderheid van de mensen die dit vooralsnog niet bezitten; Wetgevende maatregelen die voor de inwerkingtreding van het grondwettelijke verdrag moeten worden getroffen 49. feliciteert de Commissie met haar werk met betrekking tot artikel 13 en verzoekt haar met aandrang om ook in de toekomst een coherente algemene strategie toe te passen op de problemen waarmee minderheden in de Unie hebben te kampen, door te blijven toezien op de naleving van de bestaande antidiscriminatiewetgeving en door verdere acties te overwegen op basis van de volgende verdragsartikelen: 50. verzoekt de Raad om stappen te zetten in de richting van een overeenkomst inzake het voorstel van de Commissie voor een kaderbesluit van de Raad betreffende de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat (10) ; meent dat het kaderbesluit een belangrijke stap zal zijn naar het vastleggen van een kader voor de bestraffing van racistisch/xenofoob geweld als een strafbaar feit in de hele EU en naar het onderkennen van racistische en xenofobe motieven als bezwarende omstandigheden voor strafvermeerdering; brengt zijn standpunt van 4 juli 2002 (11) in herinnering dat gunstig stond tegenover het voorstel; verwelkomt de beslissing van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van 24 februari 2005 om het eerder geblokkeerd geraakte kaderbesluit opnieuw in overweging te nemen; Toekomstige economische en financiële maatregelen 51. is van oordeel dat de Unie de acties van de lidstaten op lokaal, regionaal en nationaal niveau met passende financiering zou kunnen aanvullen: verzoekt de lidstaten in dit kader met aandrang om sommige van hun besluitvormingsbevoegdheden met betrekking tot de structuurfondsen aan regionale en lokale instanties af te staan, conform het decentralisatiebeleid van de Unie; Uitvoeringsmaatregelen en mechanismen voor feedback 52. juicht het recente initiatief terzake van de Commissie toe, met name: 53. dringt erop aan gegevens over rechtstreekse en onrechtstreekse discriminatie te verzamelen (b.v. over het percentage personen dat als lid van een minderheid aan het gevaar van armoede is blootgesteld, werk heeft of werkeloos is, alsmede percentages inzake hun opleidingsniveau, enz) om te zorgen voor goede feedback over de doelmatigheid van het beleid van de lidstaten ter bestrijding van discriminatie en ter bescherming van minderheden; 54. doet een beroep op de lidstaten om in hun actieplan inzake de bestrijding van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en daarmee verband houdende intolerantie een genderdimensie op te nemen, en met name genderbewuste en genderspecifieke richtsnoeren en indicatoren op te stellen, en op alle niveaus gebruik te maken van naar geslacht uitgesplitste gegevens; 55. dringt aan op de oprichting van speciale eenheden binnen de wetshandhavingsdiensten van de lidstaten en de toetredings- en kandidaatlidstaten om raciaal geïnspireerde misdrijven en de activiteiten van racistische groepen te verhinderen; deze eenheden dienen systemen in te richten voor de controle, classificatie, registratie en opvolging van racistische voorvallen die onder hun aandacht worden gebracht; beveelt de verdere ontwikkeling aan van richtlijnen voor het verzamelen van gegevens over racistische voorvallen door het EUMC in overeenstemming met waarborgen voor de gegevensbeveiliging en in samenwerking met wetshandhavingsdiensten zoals de politie en de parketten; moedigt de ontwikkeling aan van alternatieve mechanismen voor het verzamelen van gegevens, zoals bijvoorbeeld rapporten over racistische misdaden; 56. doet een beroep op de lidstaten om ervoor te zorgen dat personeel dat overheidsdiensten en adviezen verleent zich bewust is van de bijzondere problemen waarmee vrouwen van etnische minderheden en vrouwelijke migranten geconfronteerd worden en dat dit personeel een opleiding in racismebestrijding ontvangt waartoe een genderbewust perspectief behoort; 57. bevestigt andermaal zijn overtuiging dat blijvende aandacht voor gebeurtenissen uit het verleden en onderwijs cruciale middelen zijn om onverdraagzaamheid, discriminatie en racisme voorgoed te doen verdwijnen en verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten met aandrang om de strijd tegen alle vormen van discriminatie op te voeren door: 58. doet een beroep op de lidstaten om wetgeving ter bestrijding van discriminatie in te voeren, met inbegrip van positieve maatregelen waarin de genderdimensie in aanmerking wordt genomen op de terreinen die vallen onder artikel 13 van het EG-Verdrag; 59. is ervan overtuigd dat er, conform het subsidiariteitsbeginsel, een nauwe samenwerking tussen de vertegenwoordigers van minderheden en de lokale, regionale, nationale en Europese instellingen zou moeten zijn; is van oordeel dat deze samenwerking gebaseerd zou moeten zijn op: 60. vraagt, rekening houdend met de artikelen 262 en 265 van het EG-Verdrag, respectievelijk aan het Comité van de Regio's en het Europees Economisch en Sociaal Comité om hun mening te geven over de problemen inzake de bescherming van minderheden en het antidiscriminatiebeleid die in deze resolutie ter sprake worden gebracht; moedigt de twee Comités aan om die mening tegen medio 2006 te geven, en zich vooral te richten op de bijzondere rol die eventueel voor de regionale of lokale autoriteiten is weggelegd en op de diverse economische en sociale onderdelen van het georganiseerde maatschappelijk middenveld; 61. acht het van het allerhoogste belang dat het Bureau voor de grondrechten een nuttig instrument voor samenwerking met de Europese instellingen wordt, in nauwe samenwerking met nationale instellingen die zich met grondrechten bezighouden; vindt dat het Bureau ook de impact van het in deze resolutie uiteengezette beleid zou moeten volgen en regelmatig verslag zou moeten uitbrengen aan het Europees Parlement en de nationale parlementen; 62. nodigt de Commissie uit om van start te gaan met de herziening van de toepassing van de Richtlijnen 2000/43/EG en 2000/78/EG, om de antidiscriminatiemaatregelen van de Europese Unie kracht bij te zetten en om een grote conferentie met alle betrokken actoren te organiseren, in het bijzonder politieke vertegenwoordigers en vertegenwoordigers van openbare instellingen op nationaal, regionaal en lokaal niveau, en vertegenwoordigers van NGO's en verenigingen die op dit vlak actief zijn; o o o 63. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de toetredingslanden en kandidaatlidstaten, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's.