(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2005)0368 ) (1) , – gelet op artikel 80, lid 2 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0431/2005), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0029/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Oekraïne. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0130 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag en artikel 203 van het EGA-Verdrag, op grond waarvan de Raad het Parlement heeft geraadpleegd (C6-0176/2005), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0054/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 119, lid 2, van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0730 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 44, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0169/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0050/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 maart 2006 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2006/…/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/91/EEG van de Raad met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 44, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In de Tweede Richtlijn 77/91/EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (4) worden de vereisten vastgesteld waaraan sommige kapitaalmaatregelen van deze vennootschappen moeten voldoen. (2) In haar mededeling aan de Raad en het Europees Parlement van 21 mei 2003 met als titel "Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie – Een actieplan" (5) concludeert de Commissie dat een vereenvoudiging en modernisering van Richtlijn 77/91/EEG in aanzienlijke mate zou bijdragen tot de bevordering van de efficiëntie en het concurrentievermogen van het bedrijfsleven zonder dat daarbij afbreuk wordt gedaan aan de bescherming van aandeelhouders en schuldeisers. Hoewel deze doelstellingen de hoogste prioriteit hebben, moet niettemin onverwijld in het algemeen worden nagegaan of er voor de regeling inzake de kapitaalinstandhouding alternatieven denkbaar zijn die de belangen van de schuldeisers en de aandeelhouders van een naamloze vennootschap in toereikende mate zouden beschermen. (3) De lidstaten dienen over de mogelijkheid te beschikken naamloze vennootschappen toe te staan een kapitaalinbreng anders dan in geld aan te trekken zonder een speciale waardering door een deskundige te moeten laten uitvoeren in gevallen waarin er reeds een duidelijk referentiepunt bestaat voor de waardering van een dergelijke inbreng. Dit neemt evenwel niet weg dat het recht van minderheidsaandeelhouders om een dergelijke waardering te eisen, dient te worden gewaarborgd. (4) Ter bevordering van de flexibiliteit en ter verlichting van de administratieve lasten van vennootschappen, die snel moeten kunnen reageren op marktontwikkelingen die op hun aandelenkoers van invloed zijn, dient het naamloze vennootschappen te worden toegestaan eigen aandelen in te kopen tot een bedrag dat ten hoogste gelijk is aan dat van hun beschikbare reserves. De geldigheidsduur van de toestemming door de algemene vergadering om tot een dergelijke inkoop over te gaan, dient te worden verlengd. (5) De lidstaten dienen over de mogelijkheid te beschikken naamloze vennootschappen toe te staan, met het oog op de verkrijging van hun aandelen door derden , financiële bijstand te verlenen tot een bedrag dat ten hoogste gelijk is aan dat van hun beschikbare reserves , zodat er meer flexibiliteit ontstaat met betrekking tot wijzigingen in de eigendomsstructuur van het aandelenkapitaal van vennootschappen . Aan deze mogelijkheid moeten gepaste waarborgen zijn verbonden gelet op de doelstelling van deze richtlijn , zowel aandeelhouders als derden te beschermen . (6) Om de standaardbescherming van schuldeisers in alle lidstaten te versterken, dienen zij onder bepaalde voorwaarden in staat te zijn gerechtelijke of administratieve procedures in te leiden wanneer hun vorderingen in het gedrang komen als gevolg van een vermindering van het kapitaal van een naamloze vennootschap . (7) Om marktmisbruik te voorkomen dienen de lidstaten voor de toepassing van deze richtlijn rekening te houden met het bepaalde in Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (6) , Richtlijn 2004/72/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot uitvoering van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat gebruikelijke marktpraktijken, de definitie van voorwetenschap met betrekking tot van grondstoffen afgeleide instrumenten, het opstellen van lijsten van personen met voorwetenschap, de melding van transacties van leidinggevende personen en de melding van verdachte transacties betreft (7) , en Verordening (EG) nr. 2273/2003 van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de uitzonderingsregeling voor terugkoopprogramma's en voor de stabilisatie van financiële instrumenten betreft (8) . (8) Richtlijn 77/91/EEG dient bijgevolg dienovereenkomstig te worden gewijzigd. (9) Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord "Beter wetgeven" (9) worden de lidstaten ertoe aangespoord om voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 77/91/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. In artikel 1, lid 1 wordt streepje 21 vervangen door: nyilvánosan működő részvénytársaság. 2. De volgende artikelen 10bis en 10ter worden ingevoegd: Artikel 10bis 1. De lidstaten kunnen besluiten artikel 10, leden 1, 2 en 3 niet toe te passen wanneer bij een besluit van het bestuurs- of leidinggevend orgaan een inbreng anders dan in geld plaatsvindt in de vorm van effecten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 18) van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten*, of in de vorm van geldmarktinstrumenten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 19) van die richtlijn en die effecten of geldmarktinstrumenten worden gewaardeerd tegen de gewogen gemiddelde koers waartegen zij gedurende een toereikende, volgens de nationale wetgeving te bepalen periode voorafgaand aan het plaatsvinden van de inbreng anders dan in geld op één of meer gereglementeerde markten in de zin van artikel 4, lid 1, punt 14) van genoemde richtlijn zijn verhandeld. Wanneer de koers evenwel is beïnvloed door uitzonderlijke gebeurtenissen die kunnen leiden tot een aanzienlijke wijziging van de waarde van het vermogensbestanddeel op de effectieve datum van de inbreng ervan, zoals situaties waarin de markt voor die effecten of geldmarktinstrumenten niet meer liquide is, moet op initiatief en onder de verantwoordelijkheid van het bestuurs- of leidinggevend orgaan tot een herwaardering worden overgegaan. Het bepaalde in artikel 10, leden 1, 2 en 3 is van toepassing voor deze herwaardering . 2. De lidstaten kunnen besluiten artikel 10, leden 1, 2 en 3 niet toe te passen wanneer bij een besluit van het bestuurs- of leidinggevend orgaan een inbreng anders dan in geld plaatsvindt in de vorm van andere dan de in lid 1 bedoelde effecten en geldmarktinstrumenten, vermogensbestanddelen die reeds door een erkende onafhankelijke deskundige gewaardeerd zijn, en wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan : Ingeval er sprake is van nieuwe bijzondere omstandigheden die kunnen leiden tot een aanzienlijke wijziging van de billijke waarde van het vermogensbestanddeel op de effectieve datum van de inbreng ervan, dient op initiatief en onder de verantwoordelijkheid van het bestuurs- of leidinggevend orgaan tot een herwaardering te worden overgegaan. Voor de bovengenoemde herwaardering is het bepaalde in artikel 10, leden 1, 2 en 3 van toepassing. Bij ontstentenis van een dergelijke herwaardering kunnen een of meer aandeelhouders die op de dag dat het besluit tot verhoging wordt genomen gezamenlijk ten minste 5% van het geplaatste kapitaal van de vennootschap in hun bezit hebben, een waardering door een onafhankelijke deskundige eisen. In dat geval is het bepaalde in artikel 10, leden 1, 2 en 3, van toepassing. Die aandeelhouder(s) kan (kunnen) een eis indienen tot de effectieve datum van de inbreng van het vermogensbestanddeel, mits de betrokken aandeelhouder(s) op de datum van de eis gezamenlijk nog ten minste 5% van het geplaatste kapitaal van de vennootschap in bezit heeft (hebben), zoals het geval was op de dag dat het besluit tot verhoging werd genomen. 3. De lidstaten behoeven artikel 10, leden 1, 2 en 3, niet toe te passen wanneer bij een besluit van het bestuurs- of leidinggevend orgaan een inbreng anders dan in geld in de vorm van andere vermogensbestanddelen dan de in lid 1 bedoelde effecten of geldmarktinstrumenten plaatsvindt , waarbij de billijke waarde van elk vermogensbestanddeel is afgeleid uit de wettelijk voorgeschreven rekeningen van het voorgaande boekjaar, mits deze wettelijk voorgeschreven rekeningen overeenkomstig Richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april 1984 inzake de toelating van personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden** aan een accountantscontrole werden onderworpen. Het bepaalde in lid 2, tweede en derde alinea is van overeenkomstige toepassing. Artikel 10ter 1. Wanneer een in artikel 10bis bedoelde inbreng anders dan in geld plaatsvindt zonder dat een deskundigenrapport als bedoeld in artikel 10, leden 1, 2 en 3 wordt opgemaakt, wordt er , benevens de krachtens artikel 3, sub h), vereiste gegevens en binnen één maand na de effectieve datum van het besluit betreffende de inbreng van het vermogensbestanddeel een verklaring openbaar gemaakt waarin de volgende inlichtingen zijn vermeld: Deze openbaarmaking geschiedt op de wijze die is vastgesteld in de wettelijke voorschriften van iedere lidstaat overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 68/151/EEG. 2. Wanneer een inbreng anders dan in geld wordt voorgenomen zonder dat er een deskundigenrapport als bedoeld in artikel 10, leden 1, 2 en 3 wordt opgemaakt met betrekking tot een voorgenomen kapitaalsverhoging uit hoofde van artikel 25, lid 2, wordt er, op de wijze die is vastgesteld in de wettelijke voorschriften van iedere lidstaat overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 68/151/EEG, een aankondiging gedaan die de datum van het besluit tot verhoging en de in lid 1 bedoelde informatie bevat, en wel voordat de inbreng anders dan in geld in de vorm van vermogensbestanddelen effectief wordt. In dit geval houdt de verklaring krachtens lid 1 enkel in dat zich sinds eerder genoemde aankondiging geen nieuwe bijzondere omstandigheden hebben voorgedaan. 3. Elke lidstaat treft adequate voorzorgsmaatregelen om te waarborgen dat de in artikel 10 bis en in dit artikel beschreven procedure wordt nageleefd wanneer er een inbreng anders dan in geld plaatsvindt zonder dat er een deskundigenrapport in de zin van artikel 10, leden 1, 2 en 3 is opgemaakt. __________________ * PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1. ** PB L 126 van 12.5.1984, blz. 20. 3 . Artikel 11, lid 1, eerste alinea, wordt als volgt gewijzigd: a) "artikel 10" wordt vervangen door "artikel 10, leden 1, 2 en 3,"; b) de volgende zin wordt toegevoegd: De artikelen 10bis en 10ter zijn van overeenkomstige toepassing. 4 . Artikel 19, lid 1, komt als volgt te luiden: 1. Behoudens het beginsel van gelijke behandeling van alle aandeelhouders die in dezelfde positie verkeren en onverminderd Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik)*, kan de wetgeving van een lidstaat een vennootschap toestaan eigen aandelen te verkrijgen, hetzij zelf, hetzij via een persoon die in eigen naam maar voor rekening van de vennootschap handelt . Voorzover de verkrijgingen zijn toegestaan, verbinden de lidstaten aan deze verkrijgingen de volgende voorwaarden: De lidstaten mogen aan verkrijgingen in de zin van de eerste alinea bovendien ook één of alle van de volgende voorwaarden verbinden: _________________ * PB L 96 van 12.4.2003, blz. 16. 5. In artikel 20, lid 3 worden de woorden "artikel 15, lid 1, sub a)" vervangen door "artikel 15, lid 1, sub a ) en b)."; 6. Artikel 23, lid 1, wordt vervangen door : 1. Wanneer de wetgeving van een lidstaat toestaat dat een vennootschap rechtstreeks of onrechtstreeks middelen voorschiet , leningen toestaat of zekerheden stelt met het oog op de verkrijging van haar aandelen door een derde, onderwerpt die wetgeving de bedoelde transacties aan de in de tweede tot en met de vijfde alinea omschreven voorwaarden. De transacties moeten plaatsvinden onder de verantwoordelijkheid van het bestuurs- of leidinggevend orgaan en tegen billijke marktvoorwaarden, met name wat betreft de rente die de vennootschap ontvangt en de zekerheid die aan de vennootschap wordt verstrekt voor de in de eerste alinea bedoelde leningen en voorschotten. De kredietwaardigheid van de derde of, wanneer het meerpartijentransacties betreft, van iedere erbij betrokken tegenpartij moet nauwgezet onderzocht zijn. Het bestuurs- of leidinggevend orgaan moet van tevoren toestemming vragen aan de algemene vergadering om de transacties te mogen verrichten, waarbij de algemene vergadering een besluit neemt overeenkomstig de voorschriften inzake quorum en meerderheid van artikel 40. Het bestuurs- of leidinggevend orgaan moet bij de algemene vergadering een schriftelijk rapport indienen met opgave van de redenen voor de transactie, het belang dat de vennootschap bij een dergelijke transactie heeft, de voorwaarden waartegen de transactie plaatsvindt, de aan de transactie verbonden risico's voor de liquiditeit en de solvabiliteit van de vennootschap en de koers waartegen de derde geacht wordt de aandelen te verkrijgen. Dit rapport wordt ingediend bij het handelsregister om openbaar te worden gemaakt overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 68/151/EEG. De totale financiële bijstand aan derden mag er nimmer toe leiden dat het netto-actief daalt beneden het in artikel 15, lid 1, sub a) en b) , vermelde bedrag , rekening houdend met een eventuele daling van het netto-actief die heeft plaatsgevonden doordat overeenkomstig artikel 19, lid 1 door of voor rekening van de vennootschap eigen aandelen zijn verkregen. De vennootschap neemt aan de passiefzijde van haar balans een niet voor uitkering beschikbare reserve op, ten bedrage van de totale financiële bijstand . Wanneer eigen aandelen van de vennootschap in de zin van artikel 19, lid 1 worden verkregen , of op in het kader van een verhoging van het geplaatste kapitaal uitgegeven aandelen wordt ingeschreven door een derde met financiële bijstand van de vennootschap, moet die verkrijging plaatsvinden tegen een billijke prijs . 7. Het volgende artikel 23bis wordt ingevoegd : Artikel 23 bis Indien individuele leden van het bestuurs- of leidinggevend orgaan van de vennootschap die partij is bij een in artikel 23, lid 1, bedoelde transactie, of van het bestuurs- of leidinggevend orgaan van een moederonderneming in de zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 betreffende de geconsolideerde jaarrekening *, dan wel deze moederonderneming zelf, of personen die in eigen naam maar voor rekening van de leden van die organen of van die onderneming handelen, als tegenpartijen bij een dergelijke transactie optreden, dragen de lidstaten er door middel van adequate waarborgen zorg voor dat deze transactie niet strijdig is met de belangen van de vennootschap. _________________ * PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/51/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 178 van 17.7.2003, blz. 16). 8. Artikel 27, lid 2, tweede alinea, wordt vervangen door : Het bepaalde in artikel 10, leden 2 en 3, en in de artikelen 10bis en 10ter is van toepassing . 9. Artikel 32, lid 1, wordt vervangen door : 1. In geval van vermindering van het geplaatste kapitaal hebben in ieder geval de schuldeisers wier vorderingen zijn ontstaan voor de openbaarmaking van het besluit tot kapitaalvermindering ten minste het recht om zekerheid te verkrijgen voor op het tijdstip van openbaarmaking nog niet opeisbare vorderingen. De lidstaten mogen dit recht slechts terzijde stellen indien de schuldeiser over adequate waarborgen beschikt of indien deze, gezien de vermogenstoestand van de vennootschap, niet noodzakelijk zijn. De lidstaten stellen de voorwaarden vast waaronder het in de eerste alinea bedoelde recht kan worden uitgeoefend. De lidstaten dragen er in elk geval zorg voor dat de bovenbedoelde schuldeisers zich tot de bevoegde administratieve of gerechtelijke instantie kunnen wenden om adequate waarborgen te verkrijgen, mits zij op geloofwaardige wijze kunnen aantonen dat de opeisbaarheid van hun vorderingen als gevolg van de vermindering van het geplaatste kapitaal in het gedrang is, en dat van de betrokken vennootschap geen adequate waarborgen zijn verkregen . 10. Artikel 41, lid 1, wordt vervangen door : 1. De lidstaten kunnen van artikel 9, lid 1, artikel 19, lid 1, sub a), eerste zin, en de artikelen 25, 26 en 29 afwijken, indien dat noodzakelijk is voor de aanneming of toepassing van bepalingen die ertoe strekken de deelneming van werknemers of van andere bij de nationale wet bepaalde categorieën personen in het kapitaal van ondernemingen te bevorderen. Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór ... (10) aan deze richtlijn te voldoen. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0081 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 13, lid 2 en 141, lid 3 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0083/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrond, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie constitutionele zaken ( A6-0043/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. wijst erop dat de in het voorstel voor een verordening genoemde kredieten van louter indicatieve aard zijn totdat er een akkoord is bereikt over de financiële vooruitzichten voor de periode 2007 en de daarop volgende jaren; 3. verzoekt de Commissie, zodra een akkoord is bereikt over de nieuwe financiële vooruitzichten, de in het voorstel voor een verordening genoemde bedragen te bevestigen of, in voorkomend geval, aangepaste bedragen aan het Europees Parlement en de Raad ter goedkeuring voor te leggen en er daarbij voor te zorgen dat deze bedragen verenigbaar zijn met de geldende maxima; 4. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 14 maart 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Genderinstituut (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 3, lid 2, artikel 13, lid 2, en artikel 141, lid 3, Gezien het voorstel van de Commissie , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Gelijkheid van mannen en vrouwen is een grondbeginsel van de Europese Unie. De artikelen 21 en 23 van het Handvest van grondrechten van de Europese Unie verbieden discriminatie op grond van geslacht en bepalen dat de gelijkheid van mannen en vrouwen op alle gebieden moet worden gewaarborgd. (2) Artikel 2 van het Verdrag verheft dit beginsel tot een van de hoofdtaken van de Gemeenschap. Ook artikel 3, lid 2, van het Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap bij elk optreden ernaar moet streven ongelijkheden op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen, zodat de dimensie van gendergelijkheid in heel het communautaire beleid wordt geïntegreerd. (3) Artikel 13 van het Verdrag geeft de Raad de bevoegdheid passende maatregelen te nemen om discriminatie, onder andere op grond van geslacht, op alle gebieden waarop de Gemeenschap bevoegd is, te bestrijden. (4) Het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in werkgelegenheid en beroep is verankerd in artikel 141 van het Verdrag en er bestaat al uitgebreide wetgeving voor de gelijke behandeling van mannen en vrouwen wat betreft toegang tot het arbeidsproces en arbeidsvoorwaarden, waaronder gelijke beloning. (5) Het Verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over gelijkheid van mannen en vrouwen (4) concludeerde dat belangrijke genderkloven bestaan in de meeste beleidsgebieden ; dat ongelijkheid van mannen en vrouwen een multidimensionaal verschijnsel is dat moet worden aangepakt door een combinatie van veel verschillende beleidsmaatregelen, en dat er meer inspanning vereist is om de doelen van de strategie van Lissabon te verwezenlijken. (6) De Europese Raad van Nice van december 2000 verklaarde dat er moest worden gewerkt aan "verbetering van de kennis, aan bundeling van de middelen en aan uitwisseling van de ervaringen, met name door een Europees Genderinstituut […] tot stand te brengen". (7) Uit de haalbaarheidsstudie die in opdracht van de Commissie is uitgevoerd (5) , kwam naar voren dat er een duidelijke rol is weggelegd voor een Europees Genderinstituut wat betreft de uitvoering van sommige van de taken die de bestaande instellingen thans niet verrichten, met name op het gebied van coördinatie, centralisatie en verspreiding van onderzoeksgegevens en informatie, de opbouw van netwerken, het zichtbaarder maken van het vraagstuk van gendergelijkheid , het belichten van het genderperspectief en de ontwikkeling van hulpmiddelen voor een betere integratie van gendergelijkheid in al het communautaire beleid. (8) Het Europees Parlement riep de Commissie in zijn resolutie van 10 maart 2004 over het beleid van de Europese Unie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (6) op sneller werk te maken van de instelling van een Instituut . (9) De Raad Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 1-2 juni 2004 (7) en de Europese Raad van 17-18 juni 2004 steunden de oprichting van een Europees Genderinstituut en de laatstgenoemde verzocht de Commissie een specifiek voorstel in te dienen. (10) Het documenteren , analyseren en verspreiden van objectieve, betrouwbare en vergelijkbare informatie en gegevens over de gelijkheid van mannen en vrouwen, het ontwikkelen van geschikte hulpmiddelen om alle vormen van discriminatie op grond van geslacht uit te bannen en om de genderdimensie in alle beleidsgebieden te integreren, het stimuleren van een dialoog tussen de belanghebbenden en een grotere bewustwording van EU-burgers zijn noodzakelijk om de Gemeenschap in staat te stellen gendergelijkheid effectief te bevorderen en ten uitvoer te leggen , met name sinds de uitbreiding van de Unie; daarom is het wenselijk een Europees Genderinstituut op te richten, dat de instellingen van de Gemeenschap en de lidstaten kan bijstaan in de uitvoering van deze taken. (11) Daar gendergelijkheid niet door een antidiscriminatiebeleid alleen kan worden bereikt, maar een harmonieus samenleven en maatregelen ter bevordering van een evenwichtige deelneming van mannen en vrouwen in de samenleving vereist, moet ook het verwezenlijken van dit doel in het takenpakket van het Instituut worden opgenomen. (12) Het is belangrijk te wijzen op de prestaties van vrouwen op alle levensgebieden zodat hun voorbeeld gevolgd kan worden door andere vrouwen; maatregelen om dit te bereiken moeten dan ook tot de taken van het Instituut behoren. (13) Samenwerking met de betrokken autoriteiten van de lidstaten en de relevante statistische instanties, met name Eurostat, is essentieel om de inzameling van vergelijkbare en betrouwbare gegevens op Europees niveau te bevorderen; informatie over de gelijkheid van mannen en vrouwen is relevant voor alle niveaus binnen de Gemeenschap – lokaal, regionaal, nationaal en communautair – en daarom is het voor de autoriteiten van de lidstaten nuttig over dergelijke informatie te beschikken bij het formuleren van beleid en maatregelen op lokaal, regionaal en nationaal niveau die onder hun eigen bevoegdheid vallen. (14) Om optimaal gebruik te maken van de beschikbare middelen moet het Instituut zo nauw mogelijk samenwerken met alle communautaire programma's en organen, met name met de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (8) , het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (9) , het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (10) en het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (11) . (15) Het Instituut moet samenwerken en overleg plegen met niet-gouvernementele organisaties en organisaties voor gelijke kansen en verwante organisaties die zich actief inzetten voor gelijke kansen op nationaal en Europees niveau en in derde landen. (16) Overeenkomstig artikel 3, lid 2 van het Verdrag moet worden gestreefd naar een evenwichtige deelname van vrouwen en mannen in de raad van bestuur. (17) Het is belangrijk te verzekeren dat het Instituut bij het uitvoeren van zijn taken de hoogst mogelijke onafhankelijkheid geniet . (18) Inzake toegang van het publiek tot documenten zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (12) en de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (13) dient het Instituut de desbetreffende Gemeenschapswetgeving toe te passen. (19) Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 23 december 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) is van toepassing op het Europees Genderinstituut. (20) Voor de contractuele aansprakelijkheid van het Instituut, waarvoor het recht geldt dat van toepassing is op de door het Instituut gesloten overeenkomsten, moet het Hof van Justitie bevoegd zijn uitspraak te doen overeenkomstig eventuele arbitragebedingen in de overeenkomst. Het Hof van Justitie moet eveneens bevoegd zijn in geschillen met betrekking tot de vergoeding van eventuele schade die uit de niet-contractuele aansprakelijkheid van het Instituut voortvloeit. (21) Er moet een onafhankelijke externe evaluatie plaatsvinden om de uitwerking van het Instituut te beoordelen, de eventuele behoefte aan aanpassing of uitbreiding van zijn taken vast te stellen en het tijdschema te bepalen waarop volgende evaluaties worden uitgevoerd. (22) Aangezien de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt , kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat de verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken . (23) Artikel 141, lid 3, is de specifieke rechtsgrond voor maatregelen die beogen de toepassing te waarborgen van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in werkgelegenheid en beroep. Artikel 13, lid 2, biedt de mogelijkheid om communautaire maatregelen goed te keuren om discriminatie op grond van geslacht op andere terreinen dan de werkgelegenheid te bestrijden. Artikel 141, lid 3, en artikel 13, lid 2, tezamen vormen daarom een passende rechtsgrond voor dit voorstel, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Oprichting van het Instituut Er wordt een Europees Genderinstituut, hierna "het Instituut" genoemd, opgericht. Artikel 2 Doel De algemene doelstelling van het Instituut is de Gemeenschapsinstellingen, met name de Commissie, en de autoriteiten van de lidstaten bij te staan in de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht en de bevordering van gendergelijkheid en een grotere bewustwording van gendergelijkheid onder de burgers van de Unie te bewerkstelligen. Artikel 3 Taken 1. Om de doelstellingen van artikel 2 te verwezenlijken: 2. Het Instituut publiceert een jaarlijks verslag over zijn werkzaamheden. Artikel 4 Werkgebieden en -methoden 1. Het Instituut vervult zijn taken binnen de bevoegdheden van de Gemeenschap en naar gelang van de doelstellingen en prioritaire actiegebieden van zijn jaarprogramma en de beschikbare begrotingsmiddelen. 2. Het werkprogramma van het Instituut komt overeen met de prioriteiten van de Gemeenschap en het werkprogramma van de Commissie, met inbegrip van statistische en onderzoekswerkzaamheden. 3. Om optimaal gebruik van alle middelen te garanderen houdt het Instituut bij de uitoefening van zijn werkzaamheden rekening met bestaande informatie uit andere bronnen, met name het reeds door de Gemeenschapsinstellingen of andere bevoegde nationale en internationale instellingen en organisaties verrichte werk en werkt het nauw samen met de bevoegde diensten van de Commissie. Het Instituut zorgt voor een goede coördinatie met alle betrokken communautaire agentschappen en EU-organen, waar nodig in de vorm van een memorandum van overeenstemming. 4. Het Instituut zorgt ervoor dat de verspreide informatie begrijpelijk is voor de eindgebruikers. 5. Het Instituut kan met andere organisaties contractuele banden, met name onderaanbestedingsovereenkomsten, aangaan voor de uitvoering van taken die het aan deze organisaties zou kunnen toevertrouwen. In het in artikel 3, lid 2 bedoelde jaarverslag over de werkzaamheden wordt informatie opgenomen over dergelijke contractuele banden, met inbegrip van een gedetaillerd overzicht van de uitbestede taken en de organen waaraan deze taken zijn toevertrouwd. Artikel 5 Onafhankelijkheid van het Instituut Het Instituut verricht zijn taken onafhankelijk van nationale autoriteiten en maatschappelijke organisaties of groeperingen en is zelfstandig ten opzichte van de instellingen van de Gemeenschap. Artikel 6 Rechtspersoonlijkheid en rechtsbevoegdheid Het Instituut bezit rechtspersoonlijkheid. Het geniet in elke lidstaat de ruimste handelingsbevoegdheid die in de wetgeving van die lidstaat aan rechtspersonen wordt toegekend. Het kan met name roerende en onroerende goederen verkrijgen of vervreemden en in rechte optreden. Artikel 7 Netwerk voor Gendergelijkheid 1. Teneinde het in artikel 3, lid 1, onder e) genoemde Netwerk zo spoedig en efficiënt mogelijk op te zetten, doet het Instituut een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling uitgaan, teneinde een lijst op te stellen van de centra, organen, organisaties en deskundigen op het gebied van gendergelijkheid en gendermainstreaming. 2. Op basis van de in lid 1 genoemde lijst nodigt de raad van bestuur de betreffende organisaties of deskundigen uit om aan het Netwerk deel te nemen. Artikel 8 Toegang tot documenten 1. Verordening (EG) nr. 1049/2001 is van toepassing op de documenten die bij het Instituut berusten. 2. De raad van bestuur stelt binnen zes maanden na de oprichting van het Instituut regelingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast. 3. Tegen de beslissingen van het Instituut uit hoofde van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan beroep worden ingesteld, door middel van een klacht bij de Ombudsman of door middel van een beroep bij het Hof van Justitie, volgens de voorwaarden van respectievelijk artikel 195 en artikel 230 van het Verdrag. 4. Voor de verwerking van gegevens door het Instituut geldt Verordening (EG) nr . 45/2001 . Artikel 9 Samenwerking met organisaties op nationaal en Europees niveau, internationale organisaties en derde landen 1. Voor de uitvoering van zijn taken werkt het Instituut samen met organisaties in de lidstaten, zoals organisaties en deskundigen voor gelijke kansen, onderzoekscentra, universiteiten, niet-gouvernementele organisaties en sociale partners, alsmede betrokken organisaties op Europees of internationaal niveau en derde landen. 2. Volgens de procedure van artikel 300 van het Verdrag sluit de Gemeenschap namens het Instituut overeenkomsten met internationale organisaties of derde landen, indien die nodig blijken om het Instituut in staat te stellen zijn taken doeltreffend te vervullen. Deze bepaling staat ad hoc-samenwerking met dergelijke organisaties of derde landen niet in de weg. Artikel 10 Organen van het Instituut Het Instituut omvat: Artikel 11 Raad van bestuur 1. De raad van bestuur bestaat uit: 2. De benoeming van de leden van de raad van bestuur geschiedt zodanig dat de hoogste graad van bekwaamheid en een uitgebreide relevante en transdisciplinaire deskundigheid op het gebied van gendergelijkheid verzekerd zijn. De Commissie, het Europees Parlement en de Raad streven naar een evenwichtige deelname van vrouwen en mannen van de raad van bestuur . Zij verzekeren in ieder geval dat geen der seksen minder dan 40% van de zetels in de raad van bestuur bezet. Volgens dezelfde procedure worden plaatsvervangers benoemd die de leden bij afwezigheid vertegenwoordigen. De ambtstermijn bedraagt vijf jaar en kan eenmalig worden verlengd. De namen van de leden van de raad van bestuur worden door de Raad in het Publicatieblad van de Europese Unie, op de website van het Instituut en op alle relevante websites bekendgemaakt. 3. De raad van bestuur kiest uit zijn midden een voorzitter en een vice-voorzitter voor een periode van tweeëneenhalf jaar , die kan worden verlengd. 4. Ieder lid van de raad van bestuur, of bij afwezigheid diens plaatsvervanger, heeft één stem. 5. De raad van bestuur neemt de voor het functioneren van het Instituut vereiste besluiten. In het bijzonder: 6. De raad van bestuur stelt op basis van een voorstel van de directeur en na overleg met de Commissie het huishoudelijk reglement van het Instituut vast. 7. De besluiten van de raad van bestuur worden genomen met een absolute meerderheid van de uitgebrachte stemmen. De voorzitter heeft de beslissende stem. 8. De raad van bestuur stelt op basis van een voorstel van de directeur en na overleg met de Commissie zijn reglement van orde vast. 9. De voorzitter roept de raad van bestuur ten minste tweemaal per jaar in vergadering bijeen. De voorzitter roept op eigen initiatief of op verzoek van een derde van de leden van de raad van bestuur extra vergaderingen bijeen. 10. Het Instituut zendt het Europees Parlement en de Raad (hierna " de begrotingsautoriteit " genoemd) jaarlijks alle informatie die van belang is voor het resultaat van de evaluatieprocedures. 11. De directeurs van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding en het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten kunnen worden uitgenodigd de vergaderingen van de raad van bestuur als waarnemer bij te wonen teneinde hun respectievelijke werkprogramma's met betrekking tot gendermainstreaming te kunnen coördineren . Artikel 12 Directeur 1. Het Instituut staat onder leiding van een directeur die door de raad van bestuur wordt aangesteld , op basis van een lijst van kandidaten die de Commissie opstelt na een open sollicitatieprocedure waarvoor in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en op andere plaatsen een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling is verschenen. Alvorens te worden benoemd, worden de kandidaten onverwijld verzocht voor de bevoegde commissie(s) van het Europees Parlement een verklaring af te leggen en de vragen van de commissieleden te beantwoorden. Bij de benoemingsprocedure houdt de raad van bestuur terdege rekening met het advies van het Europees Parlement. 2. De directeur wordt voor vijf jaar benoemd. Na evaluatie kan deze benoeming eenmalig met ten hoogste vijf jaar worden verlengd. In de evaluatie zullen de Commissie , het Europees Parlement en raad van bestuur met name de volgende punten beoordelen: 3. De directeur is, onder toezicht van de raad van bestuur, verantwoordelijk voor: 4. De directeur legt aan de raad van bestuur verantwoording af voor het beheer van zijn/haar activiteiten en woont diens vergaderingen zonder stemrecht bij. Hij/zij kan bovendien door het Europees Parlement of de Raad te allen tijde worden opgeroepen voor een hoorzitting over kwesties die betrekking hebben op de activiteiten van het Instituut. 5. De directeur is de wettige vertegenwoordiger van het Instituut. Artikel 13 Adviesforum 1. Het adviesforum bestaat uit medewerkers van bevoegde instanties die gespecialiseerd zijn in gendergelijkheidszaken, waarbij elke lidstaat één vertegenwoordiger aanwijst. 2. De leden van het adviesforum mogen geen lid van de raad van bestuur zijn. 3. Het adviesforum helpt de directeur het hoge niveau en de onafhankelijkheid van de werkzaamheden van het Instituut te waarborgen. 4. Het adviesforum ondersteunt de directeur bij de opstelling van het jaarlijkse werkprogramma van het Instituut en het werkprogramma op middellange termijn. Het vormt een instantie voor uitwisseling van informatie over gendergelijkheidskwesties en voor een bundeling van kennis. Het zorgt voor nauwe samenwerking tussen het Instituut en de bevoegde organen in de lidstaten. 5. Het adviesforum wordt voorgezeten door de directeur of, indien deze afwezig is, door een vervanger afkomstig van het Instituut. Het komt geregeld, ten minste tweemaal per jaar, bijeen, hetzij op uitnodiging van de directeur, hetzij op verzoek van ten minste een derde van de leden. De werkwijze van het adviesforum wordt vastgelegd in het huishoudelijk reglement van het Instituut en openbaar gemaakt. 6. Vertegenwoordigers van de diensten van de Commissie nemen deel aan de werkzaamheden van het adviesforum. 7. Het Instituut verschaft het adviesforum de nodige technische en logistieke ondersteuning en verzorgt het secretariaat van de vergaderingen. 8. De directeur kan , op eigen initiatief of op aanbeveling van de leden van het adviesforum, deskundigen of vertegenwoordigers van relevante economische sectoren, werkgevers, vakbonden, beroeps- of wetenschappelijke organisaties, dan wel niet-gouvernementele organisaties met een bewezen ervaring in disciplines die verband houden met de werkzaamheden van het Instituut, uitnodigen om aan specifieke taken mee te werken en deel te nemen aan de relevante activiteiten van het adviesforum. Artikel 14 Personeel 1. Het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, de Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen en de regels die de instellingen van de Europese Gemeenschappen gezamenlijk hebben goedgekeurd met het oog op de toepassing van dat statuut en die regeling, zijn van toepassing op het personeel van het Instituut. 2. De raad van bestuur stelt in overleg met de Commissie de nodige uitvoeringsmaatregelen vast volgens de regelingen van artikel 110 van het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. De raad van bestuur kan bepalingen goedkeuren waardoor uit de lidstaten gedetacheerde nationale deskundigen voor het Instituut kunnen werken. 3. Het Instituut oefent ten aanzien van zijn personeel de bevoegdheden uit die toekomen aan het tot aanstelling bevoegd gezag. Artikel 15 Opstelling van de begroting 1. Voor elk begrotingsjaar, dat samenvalt met het kalenderjaar, worden alle ontvangsten en uitgaven van het Instituut geraamd en vervolgens opgenomen in de begroting van het Instituut. 2. De ontvangsten en uitgaven van de begroting van het Instituut zijn in evenwicht. 3. De inkomsten van het Instituut omvatten, afgezien van andere middelen: 4. De uitgaven van het Instituut omvatten de bezoldiging van het personeel, uitgaven voor administratie en infrastructuur en huishoudelijke uitgaven. 5. De raad van bestuur maakt jaarlijks, op basis van een ontwerp van de directeur, een raming van de ontvangsten en uitgaven van het Instituut voor het volgende begrotingsjaar. Deze raming, die tevens een ontwerp-personeelsformatie bevat, wordt uiterlijk op 31 maart door de raad van bestuur bij de Commissie ingediend. 6. De Commissie zendt de raming samen met het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Unie naar de begrotingsautoriteit . 7. Op basis van deze raming neemt de Commissie de geraamde bedragen die zij nodig acht met betrekking tot de personeelsformatie en het bedrag van de subsidie ten laste van de algemene begroting op in het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Unie, dat zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag voorlegt aan de begrotingsautoriteit. 8. De begrotingsautoriteit keurt de kredieten voor de subsidie aan het Instituut goed. De begrotingsautoriteit stelt de personeelsformatie van het Instituut vast. 9. De begroting van het Instituut wordt vastgesteld door de raad van bestuur. Die begroting wordt definitief nadat de algemene begroting van de Europese Unie definitief is vastgesteld. De begroting wordt zo nodig dienovereenkomstig aangepast. 10. De raad van bestuur stelt de begrotingsautoriteit zo spoedig mogelijk in kennis van de projecten die hij voornemens is te realiseren en die aanzienlijke financiële gevolgen voor de financiering van de begroting kunnen hebben, met name onroerendgoedprojecten zoals de huur of aankoop van gebouwen. Hij brengt de Commissie daarvan op de hoogte. Wanneer een tak van de begrotingsautoriteit kennis heeft gegeven van zijn voornemen om een advies te verstrekken, doet hij dit advies aan de raad van bestuur toekomen binnen een termijn van zes weken te rekenen vanaf de kennisgeving van het project. Artikel 16 Uitvoering van de begroting 1. De directeur is belast met de uitvoering van de begroting van het Instituut. 2. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van het Instituut de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van het algemeen Financieel Reglement. 3. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het Instituut met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. Het verslag over het budgettair en financieel beheer van dat begrotingsjaar wordt ook toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. 4. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het Instituut overeenkomstig artikel 129 van het algemeen Financieel Reglement maakt de directeur onder zijn/haar eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekeningen van het Instituut op en legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur. 5. De raad van bestuur brengt advies uit over de definitieve rekeningen van het Instituut. 6. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de directeur de definitieve rekeningen met het advies van de raad van bestuur in bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. 7. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 8. De directeur dient uiterlijk op 30 september een antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer in bij deze instelling. Dit antwoord dient ook toegezonden aan de raad van bestuur. 9. De directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig het bepaalde in artikel 146, lid 3, van het algemeen Financieel Reglement, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure voor het betrokken begrotingsjaar. 10. Vóór 30 april van het jaar N + 2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de directeur kwijting voor de uitvoering van de begroting van het begrotingsjaar N. 11. De financiële regeling die van toepassing is op het Instituut wordt vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze financiële regeling mag slechts afwijken van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, indien de specifieke vereisten van de werking van het Instituut dit noodzakelijk maken en mits de Commissie hiermee van tevoren heeft ingestemd. Artikel 17 Talen 1. Op het Instituut zijn de bepalingen van Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (15) van toepassing. 2. De voor het functioneren van het Instituut noodzakelijke vertalingen worden in beginsel gemaakt door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (16) . Artikel 18 Voorrechten en immuniteiten Het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen is op het Instituut van toepassing. Artikel 19 Aansprakelijkheid 1. De contractuele aansprakelijkheid van het Instituut wordt beheerst door het recht dat op de betrokken overeenkomst van toepassing is. Het Hof van Justitie is bevoegd een uitspraak te doen krachtens een arbitragebeding vervat in een door het Instituut gesloten overeenkomst. 2. Inzake de niet-contractuele aansprakelijkheid moet het Instituut overeenkomstig de algemene beginselen welke de rechtsstelsels van de lidstaten gemeen hebben, de schade vergoeden die door het Instituut of zijn personeelsleden in de uitoefening van hun functie is veroorzaakt. Het Hof van Justitie is bevoegd uitspraak te doen in alle geschillen over vergoeding van deze schade. Artikel 20 Deelname van derde landen 1. Het Instituut staat open voor deelname van landen die met de Europese Gemeenschap overeenkomsten hebben gesloten uit hoofde waarvan zij de principes van de communautaire wetgeving op het onder deze verordening vallende gebied hebben overgenomen en toepassen , en die geweld tegen vrouwen, genitale verminking van vrouwen en mensenhandel verbieden, en conflictoplossing en de deelname van vrouwen aan maatschappelijke, economische en politieke besluitvormingsprocessen aanmoedigen. 2. Overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van deze overeenkomsten worden regelingen getroffen waarin met name de aard, de omvang en de wijze van deelname van deze landen aan de werkzaamheden van het Instituut worden uiteengezet, met inbegrip van bepalingen met betrekking tot de deelname aan de door het Instituut ontwikkelde initiatieven, de financiële bijdragen en het personeel. Wat personeelszaken betreft voldoen deze overeenkomsten in elk geval aan het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Artikel 21 Evaluatie 1. Uiterlijk ... (17) geeft het Instituut opdracht tot een onafhankelijke externe evaluatie van zijn functioneren op basis van de door de raad van bestuur in overleg met de Commissie vastgestelde richtsnoeren. Bij de evaluatie wordt bezien in hoeverre het Instituut heeft bijgedragen tot de bevordering van gendergelijkheid en wordt een analyse gemaakt van de effecten van de bereikte synergie. Hierbij wordt met name gekeken of het nodig is de taken van het Instituut aan te passen of uit te breiden, en wat de financiële gevolgen van een dergelijke aanpassing of taakuitbreiding zouden zijn. Bij de evaluatie wordt rekening gehouden met de opvattingen van de belanghebbenden op zowel communautair als nationaal niveau. 2. De raad van bestuur bepaalt, in overleg met de Commissie, wanneer de toekomstige evaluaties zullen plaatsvinden, waarbij rekening wordt gehouden met de resultaten van de in het vorige lid genoemde evaluatie. Artikel 22 Herziening De Commissie zendt het evaluatieverslag toe aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's en maakt ze openbaar. Na bestudering van het evaluatieverslag dient de Commissie eventueel een voorstel in voor de herziening van deze verordening . Indien de Commissie het voortbestaan van het Instituut in verband met de vastgestelde doeleinden niet langer gerechtvaardigd acht, kan zij voorstellen het af te schaffen. Het Europees Parlement en de Raad onderzoeken op grond van dit voorstel of de verordening herzien dan wel ingetrokken dient te worden. Artikel 23 Bestuurlijke controle De activiteiten van het Instituut staan onder het toezicht van de Ombudsman, overeenkomstig de bepalingen van artikel 195 van het Verdrag. Artikel 24 Begin van de werkzaamheden van het Instituut Het Instituut vangt zo spoedig mogelijk en in ieder geval uiterlijk ... (18) zijn werkzaamheden aan. Artikel 25 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0113 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag en artikel 203 van het Euratom-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0181/2005), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, – gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0027/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. wijst erop dat de in het voorstel voor een verordening genoemde kredieten van louter indicatieve aard zijn totdat er een akkoord is bereikt over de financiële vooruitzichten voor de periode 2007 en de daarop volgende jaren; 3. verzoekt de Commissie, zodra een akkoord is bereikt over de nieuwe financiële vooruitzichten, de in het voorstel voor een verordening genoemde bedragen te bevestigen of, in voorkomend geval, aangepaste bedragen aan het Europees Parlement en de Raad ter goedkeuring voor te leggen en er daarbij voor te zorgen dat deze bedragen verenigbaar zijn met de geldende maxima; 4. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 119, tweede alinea van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 5. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 6. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 7. verzoekt de Raad en de Commissie dit standpunt te beschouwen als zijn eerste lezing in het kader van de medebeslissingsprocedure uit hoofde van de gewijzigde rechtsgrondslag; 8. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gelet op artikel 111, lid 4 van het EG-verdrag, betreffende de vertegenwoordiging en het standpunt van de Gemeenschap in internationale fora in verband met de Economische en Monetaire Unie (EMU), – gezien het voorstel van de Commissie van 9 november 1998 voor een besluit van de Raad betreffende de vertegenwoordiging en de bepaling van het standpunt van de Gemeenschap in internationale fora in het kader van de Economische en Monetaire Unie ( COM(1998)0637 ), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Wenen van 11 en 12 december 1998, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2001 over het internationaal monetair stelsel - Hoe kan men het beter laten functioneren en toekomstige crises vermijden? (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 juli 2003 (2) over de internationale rol van de eurozone en gezien de in de komende jaren te verwachten ontwikkelingen, – gezien het verslag van de algemeen directeur van het Internationaal Monetair Fonds van 15 september 2005 over de strategie van het Fonds op middellange termijn (3) , – gezien de besluiten van de bijeenkomst van de ministers van Financiën van de G8 van 11 juni 2005 over de kwijtschelding van de schulden van de arme landen, – gelet op artikel 178 van het Verdrag over de samenhang van het beleid van de Unie dat gevolgen kan hebben voor de ontwikkelingslanden en de doelstellingen van ontwikkelingssamenwerking, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 16 en 17 juni 2005, – gezien het verslag voor 2006 van de Wereldbank over de ontwikkeling in de wereld, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's getiteld "Voorstel voor een gezamenlijke verklaring van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie – het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie "De Europese consensus" ( COM(2005)0311 ), – gezien de millenniumverklaring van de Verenigde Naties van 8 september 2000 waarin de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling worden gedefinieerd als criteria die door de internationale gemeenschap als geheel zijn vastgesteld teneinde de armoede in de wereld uit te bannen, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 april 2005 over de rol van de Europese Unie bij het bereiken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2005 "Wereldwijde Oproep voor een actie tegen de armoede: laat armoede tot het verleden behoren" (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 november 2005 over het voorstel voor een gezamenlijke verklaring van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie over het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie "De Europese consensus" (6) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie internationale handel ( A6-0022/2006 ), A. overwegende dat de instellingen van Bretton Woods sinds hun oprichting een ontwikkeling hebben doorgemaakt en in het besef van hun strategische taak voor het bevorderen van groei, ontwikkeling en financiële stabiliteit; overwegende dat het noodzakelijk is een stabiel en solidair internationaal monetair en financieel stelsel te bevorderen, B. overwegende dat het gewicht van de verschillende lidstaten zoals dat tot uiting komt in hun stemrechten of hun quota in de instellingen van Bretton Woods niet goed overeenkomt met hun relatieve gewicht en dat de rol die de Europese Unie daarin speelt niet in verhouding staat tot haar gewicht in de mondiale economie en in de internationale handel, ondanks de hoogte van haar bijdrage aan het kapitaal van deze instellingen, C. overwegende dat in de hiervoor genoemde conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Wenen onder de titel "Rol van Europa op het wereldtoneel – Spreken met één stem" wordt benadrukt dat het IMF de "hoeksteen van het internationale monetaire en financiële stelsel is" en wordt onderstreept dat "het van wezenlijk belang [is] dat de Gemeenschap haar rol bij de internationale samenwerking op het gebied van het monetair en economisch beleid in gremia als de G7 en het Internationaal Monetair Fonds ten volle vervult" en voorziet dat enerzijds " de Europese Centrale Bank (ECB) als voor het monetair beleid bevoegde communautaire instantie, in het College van bewindvoerders van het IMF een waarnemersstatus [dient] te krijgen" en anderzijds "de opvattingen van de Europese Gemeenschap/ EMU over andere kwesties die voor de EMU van bijzonder belang zijn, in het College van bewindvoerders van het IMF naar voren gebracht [zouden] moeten worden door het lid van het Bureau van de bewindvoerder van de lidstaat die het voorzitterschap van de Euro-11 bekleedt, bijgestaan door een vertegenwoordiger van de Commissie", overwegende dat in artikel 1 van het hierboven genoemde voorstel van de Commissie van 9 november 1998 wordt voorgesteld dat 'in het kader van de EMU de Gemeenschap in internationale fora [zal] worden vertegenwoordigd door de Raad, tezamen met de Commissie, en door de Europese Centrale Bank', D. overwegende dat het gebrek aan coördinatie van de Gemeenschap en de landen van de Eurozone, in combinatie met een over verschillende kiesgroepen ("constituencies") versnipperde vertegenwoordiging, betekent dat de lidstaten geen invloed kunnen uitoefenen op de besluiten van het IMF die in overeenstemming is met hun economische gewicht, E. overwegende dat het IMF verantwoordelijk is jegens zijn aandeelhouders (te weten de nationale overheden), en dat die aandeelhouders op hun beurt verantwoording verschuldigd zijn aan hun electoraat, F. overwegende dat het door het IMF gevoerde stabiliseringsbeleid noodzakelijk is om een solide fundament te leggen voor groei in de betrokken landen, hoewel dit beleid niet altijd het beoogde resultaat heeft gehad; overwegende dat de ingestelde aanpassingsprogramma's beter moeten worden uitgelegd om de steun te verzekeren van alle nationale actoren en dat de follow-up ervan moet worden onderworpen aan een transparante democratische controle, G. overwegende dat het soms grote aantal voorwaarden dat wordt verbonden aan de steunmaatregelen en de maatregelen voor schuldenreductie weliswaar moeilijk te verenigen is met de gedachte dat de nationale overheden zelf hun verantwoordelijkheid moeten nemen, maar dat die voorwaarden, met name op het gebied van beter bestuur, toch noodzakelijk zijn om de transparantie te verzekeren, H. overwegende dat het IMF inmiddels een belangrijke rol vervult in de ontwikkelingslanden en dat het zich hieraan heeft moeten aanpassen; desondanks overwegende dat ten behoeve van de bevordering van de ontwikkeling van de armste landen nieuwe hulpmiddelen moeten worden ingezet voor een effectieve vermindering van de totale schuld en moet worden gezocht naar innovatieve middelen voor de financiering van de ontwikkeling en de strijd tegen de armoede in het kader van de millenniumdoelstellingen; overwegende dat deze actie pleit voor een duidelijke en efficiëntere verdeling van de rollen tussen het IMF, de Wereldbank en de instellingen van de Verenigde Naties en een grote mate van coördinatie en samenwerking, I. overwegende dat in de hiervoor genoemde conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel duidelijk wordt onderstreept hoe belangrijk het is "[dat de Europese Unie] met de doelstellingen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking rekening [blijft] houden in alle beleidslijnen die zij uitvoert en die gevolgen kunnen hebben voor de ontwikkelingslanden" en "dat in de verschillende beleidstakken en in de internationale samenwerking rekening wordt gehouden met de sociale dimensie van de mondialisering", 1. is van mening dat het IMF als instelling nog steeds een belangrijke rol speelt bij het bevorderen van een evenwichtige mondiale economische groei en van stabiliteit van de wisselkoersen, bij het faciliteren van de internationale handel en het vermogen van lidstaten om zich aan te passen aan de mondiale markt en bij het helpen van lidstaten die problemen ondervinden met hun betalingsbalans; 2. is ingenomen met de strategische hervorming die bij het IMF gaande is; pleit voor een heroriëntatie van het IMF-beleid op zijn kerntaak van stabilisatie van de mondiale wisselkoersschommelingen en zijn functie als kredietvangnet voor landen met ernstige problemen met de betalingsbalans; 3. stelt vast dat de taken van het IMF zich sinds zijn oprichting zeer sterk hebben ontwikkeld, zonder dat het bestuur van het Fonds substantieel is hervormd; vestigt er de aandacht op dat ondanks de opeenvolgende herzieningen van de quota en van het systeem voor de uniforme toewijzing van een pakket basisstemrechten, de verdeling van het kapitaal en van de stemrechten in de loop van de jaren geen gelijke tred heeft gehouden met andere ontwikkelingen; dringt er derhalve bij het IMF op aan om, in het belang van zijn eigen legitimiteit, na te denken over het verdelen van de quota en de stemrechten binnen de eigen besluitorganen op een wijze die deze een duidelijker afspiegeling doet zijn van de internationale economische situatie en die een beter geëigende weging mogelijk maakt van de ontwikkelingslanden en opkomende economieën; 4. wijst erop dat de ondervertegenwoordiging van de ontwikkelingslanden binnen het IMF in verhouding tot het deel van de wereldbevolking dat zij vertegenwoordigen, vooral te wijten is aan het gebrek aan stemmen in de bestuursraad (de Afrikaanse landen, die 25% van de bevolking van alle aangesloten landen uitmaken, hebben slechts 4% van de stemmen) en aan een tekort aan gekwalificeerde mensen, technische en institutionele capaciteiten om op doeltreffende wijze in de beraadslagingen en de besluitvorming te kunnen participeren; 5. stelt vast dat het IMF er ook toe over is gegaan aanbevelingen te doen op het gebied van sociaal en milieubeleid en dat dit beleid inherent verbonden is met het structurele beleid; wijst erop dat macro-economische stabiliteit een essentiële voorwaarde is voor een behoorlijke ontwikkeling van een dergelijk beleid; pleit voor een betere coördinatie tussen de diverse instellingen die verantwoordelijk zijn voor het opstellen van dat beleid; 6. is van mening dat het IMF gezien zijn prerogatieven meer verscheidenheid moet brengen in de herkomst van zijn personeel, en daarbij tegelijkertijd oog moet houden voor handhaving van kwaliteit, zodat het een doorslaggevende bijdrage kan leveren aan de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen; 7. constateert dat financiële crises moeilijk te voorkomen zijn doordat de kapitaalmarkten steeds verder worden opengesteld en de kapitaalbewegingen worden geliberaliseerd; onderstreept derhalve dat het IMF een systematisch toezicht op alle lidstaten moet houden; 8. is van mening dat de voortdurende mondiale onevenwichtigheden in handel en wisselkoersen een argument zijn vóór een krachtiger toezichthoudende rol voor het IMF, iets dat zowel voor het voorspellen van mondiale financiële instabiliteit als het voorkomen daarvan van belang is, alsook voor het geven van adviezen aan afzonderlijke landen over beleidsmaatregelen betreffende financiële stabiliteit, economische groei, wisselkoersen en de vorming van monetaire reserves; is van mening dat het IMF alleen dan systematisch toezicht kan houden en advies kan geven over wenselijke maatregelen ter voorkoming van financiële crises, wanneer de lidstaten volledige en regelmatige openheid geven over hun statistieken in verband met bijvoorbeeld hun monetaire reserves en de geldhoeveelheid in circulatie; 9. dringt er met klem op aan dat de Europese standpunten in de EU-vertegenwoordiging binnen het IMF beter worden gecoördineerd; roept de lidstaten ertoe op te streven naar een geleidelijke totstandbrenging van één enkele kiesgroep, eventueel te beginnen als euro-kiesgroep, ten einde op langere termijn te komen tot een consistente Europese vertegenwoordiging, waarbij het voorzitterschap van de Raad Ecofin en de Commissie, onder controle van het Europees Parlement, zijn betrokken; 10. stelt vast dat de aanpassingmaatregelen van het IMF de verspreiding en herhaling van crises soms niet hebben weten te voorkomen; betreurt in dit verband het mislukken van de inspanningen gericht op het bevorderen van economisch verstandig beleid dat crises voorkomt; brengt in herinnering dat inflatie in de meeste ontwikkelingslanden niet het enige economische probleem is en dat IMF-beleid zou moeten worden gericht op de doelstellingen macro-economische stabiliteit en duurzame groei; stelt voor om in het kader van verbeterde samenwerking met de gespecialiseerde instellingen van de Verenigde Naties ook de conditionaliteit te definiëren en tussen internationale donoren voor coördinatie te zorgen; 11. stelt vast dat voor een duurzame groei het bestaan van een gesaneerd macro-economisch beleid cruciaal is; onderschrijft in zoverre dat macro-economische stabiliteit niet onverenigbaar is met een eerlijke verdeling van de groei; 12. erkent dat de voorwaarden die het IMF oplegt in sommige gevallen te rigide zijn geweest en niet altijd toegesneden op de specifieke lokale omstandigheden; beklemtoont evenwel het belang van verstandig gebruik van leningen, met oog voor de positie van de democratisch gekozen instellingen van het ontvangende land; 13. erkent dat voortdurend gewerkt wordt aan herziening van de voorwaarden die de IMF aan zijn leningen aan landen met een laag inkomen verbindt; beveelt aan mij de herziening vooral oog te hebben voor armoedevermindering als doelstelling voor alle leningen van het IMF aan landen met een laag inkomen; 14. beklemtoont dat het beginsel van partnerlandeigendom centraal moet staan in de ontwikkelingssamenwerking; dringt er derhalve bij het IMF op aan zich bij de beoordeling van de leningsvoorwaarden volledig rekenschap te geven van de prioriteit die gegeven moet worden aan het uitroeien van armoede, en het halen van de MOD's op geen enkele wijze te bemoeilijken; 15. pleit voor een geleidelijke, ononderbroken en stabiele liberalisering van het financiële stelsel van de ontwikkelingslanden, aangepast aan en rekening houdend met hun institutionele capaciteiten, teneinde te komen tot effectieve regulering en beheer van kapitaalbewegingen; 16. onderschrijft het standpunt dat het IMF zich sterker moet concentreren op de analyse van de ontwikkelingen op de financiële markten en de kapitaalmarkten en de gevolgen daarvan voor zowel de nationale als de mondiale financiële stabiliteit; 17. dringt erop aan dat ontwikkelingslanden niet gedwongen moet worden hun markten volledig en zonder beperkingen open te stellen voor buitenlandse importen en dat zij voor bepaalde sectoren voor een beperkte periode beschermende maatregelen moeten kunnen nemen om een geleidelijke ontwikkeling mogelijk te maken; dringt er bij de Europese leden van de bestuursraad van het IMF op aan te waarborgen dat de voorwaarden die wel blijven bestaan landen met een laag inkomen er niet toe dwingen om hun markten buiten het kader van de WTO-onderhandelingen unilateraal open te stellen, of een beperking vormen van hun vrijheid om in het kader van WTO-onderhandelingen op hun eigen voorwaarden te onderhandelen over de mate van marktopening waar zij zich op willen vastleggen; roept het IMF ook op om bij de toepassing van handelsgerelateerde voorwaarden een passende mate van flexibiliteit te hanteren om ontwikkelingslanden in staat te stellen zelf te bepalen in hoeverre zij hun markten willen openstellen; is evenwel van mening dat een volledige integratie in de wereldmarkt uiteindelijk grote groeikansen biedt aan ontwikkelingslanden, nieuw geïndustrialiseerde landen en industrielanden; 18. vraagt het IMF verder te werken aan de verbetering van de transparantie en een institutionele structuur op te bouwen die in overeenstemming is met zijn taakstelling en de veranderde omstandigheden van het internationaal financieel beleid; betreurt het dat de niet-gouvernementele organisaties en de nationale parlementen onvoldoende worden betrokken bij het bepalen van de voorwaarden; onderstreept dat het aan de nationale vertegenwoordigingen is de fundamentele economische keuzes, zoals de strategie voor ontwikkeling en strijd tegen de armoede, te definiëren en te maken; 19. wijst op de rol van het IMF bij de onderlinge afstemming van het Europese en nationale ontwikkelingsbeleid in de strijd tegen de armoede door middel van een allesomvattende aanpak die berust op de gedachte dat het handelsbeleid en het monetaire beleid geen doel op zich zijn, doch slechts een instrument in de strijd tegen de armoede; 20. roept de lidstaten van de Unie op om het bestaande kiesstelsel ("constituency") dusdanig te benutten dat gewaarborgd is dat de kiesgroepen waarvan zij deel uitmaken krachtige ondersteuning verlenen aan een op ontwikkelingssamenwerking gerichte agenda die gebaseerd is op het bereiken van de MOD's tegen 2015, en dat hun kiesgroepen speciale aandacht besteden aan technische en institutionele handicaps van de ontwikkelingslanden in hun kiesgroep en de nodige technische bijstand verlenen om deze moeilijkheden te overwinnen; 21. roept op tot een betere coördinatie van en meer coherentie tussen het beleid van het IMF, de Wereldbank, de WTO, de ECB en verschillende andere internationale organen en de Europese Unie, in het bijzonder voor wat betreft de instrumenten die de verschillende markten met elkaar verbinden, zoals het geïntegreerde kader, het mechanisme voor handelsintegratie, het Instrument ter bestrijding van armoede en bevordering van groei, alsmede de beleidsondersteunende instrumenten (Policy Support Instruments - PSI) die onlangs zijn aangenomen om ervoor te zorgen dat het beleid van openstelling van de markten positieve gevolgen heeft voor wat betreft terugdringing van de armoede; verzoekt om meer samenhang tussen de IMF-programma's en de millenniumontwikkelingdoelstellingen; onderstreept in dit verband de ambivalente positie van het IMF dat weliswaar slechts is belast met een zeer specifiek aspect van het overheidsoptreden, maar wel een voortrekkersrol, zo niet de hoofdrol speelt bij de uitvoering van de strategieën van alle spelers; 22. is vast van mening dat de transparantie van het IMF en van de toewijzing van zijn middelen moet worden vergroot door middel van een grotere parlementaire controle door de lidstaten van het IMF; 23. is verheugd over de nadruk die het IMF legt op verbetering van het niveau van het onderwijs en de gezondheid in de ontwikkelingslanden; benadrukt dat verbetering van het bestuur, bestrijding van corruptie en efficiënt gebruik van middelen, de beste manier is voor het terugdringen van ongelijke toegang tot goederen en fundamentele rechten zoals onderwijs en gezondheidszorg; 24. stelt met klem dat internationale financiële stabiliteit uitsluitend kan worden bevorderd wanneer de hervorming van het IMF hand in hand gaat met een duurzaam begrotingsbeleid en een evenwichtige betalingsbalans in iedere lidstaat; 25. stelt vast dat er een schril contrast bestaat tussen enerzijds de omvang van de drukmiddelen ten aanzien van ontwikkelingslanden of landen in een overgangsfase en anderzijds het onvermogen van het IMF om werkelijk invloed uit te oefenen op het beleid van de geïndustrialiseerde landen, waarvan het begrotingsbeleid en de betalingsbalans ten dele niet voldoen aan de door het IMF gestelde criteria en daardoor de internationale financiële stabiliteit kunnen ondermijnen; 26. is ingenomen met het besluit van het IMF en de Wereldbank om het experiment met het PPTE-initatief (ten behoeve van arme landen met een zeer zware schuldenlast) voort te zetten; constateert dat de PPTE-programma's diverse gevolgen hebben gehad en wijst op de historische ervaringen met schuldhervorming en kwijtschelding van schulden; stelt voor dat het IMF een beleid ontwikkelt om nieuwe schuldcrises in de toekomst te voorkomen; 27. neemt nota van het in april 2005 vastgestelde nieuwe kader van het IMF en de Wereldbank voor draaglijkheid van de schuld voor landen met een laag inkomen (LIC's); verwelkomt het feit dat in het nieuwe kader de schulden meer in het middelpunt worden geplaatst van de besluitvorming van de internationale financiële instellingen; betreurt echter dat het voorstel als geheel bij lange na geen oplossing is voor het probleem van echte duurzaamheid op lange termijn, waar het gaat om het scheppen van de voorwaarden waarmee landen met een laag inkomen de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling kunnen bereiken; 28. verwelkomt het Instrument ter bestrijding van armoede en bevordering van groei van het IMF in algemene zin; 29. steunt de oproep van de secretaris-generaal van de VN op de Topconferentie over ontwikkelingsfinanciering van 2005 om draaglijke schuld te herdefiniëren als het schuldniveau dat een land nog in staat stelt de MOD's voor 2015 te halen zonder verdere stijging van de schuldquotes, waartoe de eisen inzake schuldverlichting en te verlenen ontwikkelingsfinanciering beter op elkaar moeten aansluiten; betreurt daarom het feit dat het IMF in het nieuwe regelkader inzake draaglijke schuld in lage-inkomenslanden draaglijke schuld nog steeds hoofdzakelijk in termen van de verhouding tussen export en schulden definieert (die een onbetrouwbare basis vormt voor voorspellingen inzake draaglijke schuld in het geval van landen die zeer kwetsbaar zijn voor economische schokken en voor sterke fluctuaties van de exportinkomsten), en betreurt tevens dat het regelkader geen realistische kwetsbaarheidsbeoordeling bevat, noch een systematische analyse die een koppeling bewerkstelligt tussen de voordelen van het schuldverlichtingsinitiatief voor arme landen met een grote schuldenlast (het HIPC-initiatief) en de voor het bereiken van de MOD's benodigde extra middelen; 30. verwelkomt de inspanningen van de multilaterale instellingen om hun bijdrage te leveren aan de financiering van de vermindering van de schulden in de context van de overeenkomst van de G8 , maar beseft dat die noodzakelijke bijdrage er niet toe mag leiden dat diezelfde instellingen in financiële problemen komen; 31. roept op tot een betere samenwerking tussen het IMF , het Europees Parlement en de nationale parlementen, met name in de ontwikkelingslanden, ter verbetering van de transparantie, de democratische verantwoording en de legitimiteit van het IMF en zijn beleid en verzoekt om publicatie van uitgebreidere notulen van het college van bewindvoerders (executive board) van het IMF; 32. onderstreept het belang van regelmatig contact tussen de leden van het college van bewindvoerders (executive board) van het IMF en de nationale vertegenwoordiging van hun land van herkomst; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan het IMF, de organisaties van de Verenigde Naties, de ECB en de bewindvoerders van het IMF uit de lidstaten van de Unie. Het Europees Parlement, – gezien het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden van 1989 en het bijbehorende actieprogramma, – gezien Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (1) , – gezien Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (2) , – gezien Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (3) , – gezien Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (4) , – gezien de mededeling van de Commissie - Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (5) , – gezien de mededeling van de Commissie - Herziening van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen voor de periode na 1 januari 2007 (6) , – gezien Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2003 over de sluiting van bedrijven na toekenning van financiële steun door de EU (8) – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 april 2004 over de mededeling van de Commissie over het Derde verslag over de economische en sociale cohesie (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2005 over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds (10) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 december 2005 over de betekenis van rechtstreekse overheidssteun als instrument van regionale ontwikkeling (11) , – gelet op de artikelen 87, lid 3, en artikelen 136 en 158 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0013/2006 ), A. overwegende dat het beleid voor regionale ontwikkeling tot doel heeft de ontwikkeling van de regio's van de Europese Unie te bevorderen; dat het hiertoe nodig is te zorgen voor coherentie tussen het beleid voor regionale ontwikkeling en het concurrentiebeleid, hetgeen betekent dat de overheidssteun geen stimulans mag zijn voor de verplaatsing van economische activiteiten, B. overwegende dat het cohesiebeleid een instrument van de Europese Unie is dat haar in staat stelt de armste regio's hun achterstand te laten inhalen en dat het essentieel is in deze regio's bedrijven te ondersteunen en te investeren in infrastructuurprojecten; overwegende dat overheidssteun een juridisch instrument is om dat doel te bereiken, C. overwegende dat veel bedrijven om allerlei redenen ervoor kiezen hun activiteiten te verplaatsen en dat sommige van die redenen op generlei wijze verband houden met hun productiviteit, efficiëntie of economische leefbaarheid; overwegende dat deze verplaatsingen toch kunnen leiden tot het verlies van grote aantallen banen en tot economische problemen waarvan de gevolgen voor de regionale ontwikkeling des te groter zijn gezien de geringe werkgelegenheid in de desbetreffende regio, D. overwegende dat de hiervoor beschreven situatie noodzakelijk inhoudt dat op communautair niveau controlesystemen moeten worden opgezet waarmee de economische en sociale kosten van elke verplaatsing kunnen worden vastgesteld; dat het Europees Parlement in zijn reeds aangehaalde resolutie van 6 juli 2005 heeft verzocht om aanneming van alle nodige wettelijke maatregelen om te verzekeren dat ondernemingen die communautaire financiering ontvangen niet tot verplaatsing overgaan gedurende een lange en vooraf vastgestelde periode en om een verbod in te voeren op cofinanciering van operaties die uitlopen op het verlies van grote aantallen banen of op de sluiting van fabrieken op hun bestaande vestigingsplaats; dat het Parlement in zijn reeds aangehaalde resolutie van 15 december 2005 heeft verklaard dat steun van de Europese Unie voor verplaatsingen van bedrijven geen Europese toegevoegde waarde biedt en dus moet worden vermeden, E. overwegende dat de globalisering, de technologische vooruitgang en de beperking van hindernissen aan de grens van bepaalde landen de internationale uitwisselingen vergemakkelijken en kansen bieden aan de Europese Unie in een geglobaliseerde wereld, maar tegelijkertijd ook de risico's van bedrijfsverplaatsingen doen toenemen, F. overwegende dat de overheidssteun moet bijdragen aan het scheppen van duurzame werkgelegenheid, G. overwegende dat noch het communautaire statistisch apparaat noch dat van de lidstaten van de Europese Unie momenteel in staat is volledige en precieze gegevens te verstrekken over de omvang van de verplaatsingen van bedrijfsactiviteiten in en buiten de Unie, vooral als het erom gaat de verplaatsingen en de gevolgen daarvan voor de werkgelegenheid van het land van oorsprong en het land van bestemming te becijferen; dat het Europese statistische apparaat derhalve moet worden verbeterd, H. overwegende dat overheidssteun nodig kan zijn als noodmaatregel in omstandigheden waarin herstructurering of bedrijfsverplaatsing zou leiden tot groot verlies van banen op een bepaalde plaats; 1. wijst erop dat het verschijnsel van de bedrijfsoverplaatsingen in diverse lidstaten van de Europese Unie ernstige gevolgen heeft; 2. wenst dat de doelstelling van economische, sociale en territoriale cohesie en de strategische doelstellingen van volledige werkgelegenheid in combinatie met rechten en sociale vooruitgang, zoals bepaald in artikel I-3, lid 3 van het ontwerp van grondwettelijk verdrag, worden geëerbiedigd en uitgevoerd, en verlangt dat praktijken die niet bijdragen tot de verwezenlijking van die doelstellingen, zoals vanuit het oogpunt van economische leefbaarheid ongerechtvaardigde bedrijfsverplaatsingen of verplaatsingen die leiden tot het verlies van grote aantallen banen, niet financieel door de Europese Unie worden gesteund; 3. wijst erop dat de structuur- en cohesiefondsen het doel van cohesie moeten dienen, d.w.z. samenhang en solidariteit tussen de lidstaten moeten stimuleren, en dat de meeste inspanningen prioritair op de economisch achtergebleven regio's moeten worden gericht; 4. is van mening dat verplaatsing van bedrijfsactiviteit niet alleen kan voorkomen bij zogeheten traditionele, arbeidsintensieve ondernemingen, maar ook in zeer kapitaalintensieve sectoren en in de dienstensector; 5. beveelt de Commissie aan aandachtig toe te zien op de aan de gang zijnde sluitingen en verplaatsingen van bedrijven en te verlangen dat toegekende steun wordt terugbetaald wanneer er oneigenlijk gebruik van is gemaakt; 6. onderstreept dat de Commissie en de lidstaten zowel op communautair als nationaal niveau maatregelen moeten treffen om de eventuele negatieve gevolgen van verplaatsingen voor de economische ontwikkeling, alsmede de sociale drama's tengevolge van het direct of indirect verlies van banen in de regio's van de Europese Unie waar bedrijven vertrekken en waarvan de omschakelingsmogelijkheden gering of nihil zijn, te voorkomen; 7. verzoekt de Commissie alle nodige maatregelen te nemen om te voorkomen dat het Europese regionale beleid de verplaatsing van bedrijven, en het daaruit voortvloeiende verlies van banen, aanmoedigt; 8. erkent het voorstel van de Commissie in het kader van de hervorming van de structuurfondsen, dat beoogt sancties op te leggen aan bedrijven die, nadat ze van de Europese Unie financiële steun hebben ontvangen, binnen een termijn van zeven jaar na de toekenning van de steun hun activiteiten verplaatsen, als een eerste voor de economische, sociale en territoriale cohesie in de Europese Unie onontbeerlijke maatregel; 9. wenst ook dat bedrijven die overheidssteun hebben ontvangen - in het bijzonder wanneer zij niet aan alle verplichtingen voor deze steun hebben voldaan - of de bedrijven die het personeel in hun aanvankelijke vestigingsplaats hebben ontslagen zonder de nationale of internationale wetten na te leven en vervolgens hun activiteiten binnen de Europese Unie hebben verplaatst, geen recht hebben op overheidssteun voor hun nieuwe vestigingsplaats en dat ze bovendien in de toekomst, gedurende minstens zeven jaar na de bedrijfsverplaatsing, worden uitgesloten van toekenning van structuurfondsen of overheidssteun; 10. is van mening dat ook ten aanzien van zogeheten omgekeerde verblijfsverplaatsingen, met name die welke leiden tot een verslechtering van de werkgelegenheid zonder verplaatsing van de bedrijfsactiviteit, maatregelen moeten worden getroffen; 11. acht het noodzakelijk dat bij afwezigheid van een betere coördinatie van de nationale sociale systemen voor de verschillende beleidslijnen van de Europese Unie een aantal gecoördineerde maatregelen worden genomen; roept bijgevolg op tot snelle invoering - op EU-niveau en in gecoördineerde samenwerking met alle lidstaten - van een Europese strategie ter voorkoming, begeleiding en follow-up van bedrijfsverplaatsingen in de Unie maar ook daarbuiten; 12. onderstreept in dit verband het belang van zijn reeds aangehaalde resolutie van 13 maart 2003 en verzoekt de Commissie aan de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden in Dublin (Europees waarnemingscentrum voor verandering -EMCC) de studie, evaluatie (met inbegrip van een vaststelling van het aantal gecreëerde en verloren banen met inachtneming van het kwalitatieve aspect) en follow-up op te dragen van het verschijnsel bedrijfsverplaatsingen, teneinde een objectief oordeel te kunnen vellen over de gevolgen ervan op economisch en sociaal gebied en voor het cohesiebeleid, de ruimtelijke ordening en de regionale ontwikkeling, de resultaten daarvan voor te leggen en concrete voorstellen te doen aan het Parlement in de vorm van periodieke verslagen; 13. verheugt zich erover dat de Commissie maatregelen heeft genomen ter aanpassing van de nieuwe richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen teneinde terugbetaling te verkrijgen van de steun aan bedrijven die de voorwaarden die aan deze steun verbonden zijn, niet naleven, en die hun activiteiten binnen of, vooral, buiten de Europese Unie verplaatsen; 14. constateert tevens dat de Commissie in de nieuwe richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen een systeem heeft opgenomen dat de toekenning van overheidssteun mogelijk maakt, als noodmaatregel, in geval van een groot verlies van banen, ook als de betrokken regio of plaats normaal niet in aanmerking zou komen voor dergelijke steun; 15. herhaalt zijn oproep dat de wetgeving inzake overheidssteun coherent dient te zijn en dat al te grote verschillen in bijstand tussen aan elkaar grenzende regio's moeten worden vermeden; 16. verzoekt de Commissie de toekenning en het behoud van steun ten laste van de begroting van de Europese Unie of van lidstaten afhankelijk te maken van concrete verbintenissen op het vlak van werkgelegenheid en lokale ontwikkeling waaraan de betrokken leiding van de onderneming en de lokale, regionale en nationale overheden gebonden zijn; 17. vestigt de aandacht van de Commissie op het belang om deze steun te koppelen aan stevige waarborgen voor de werkgelegenheid op de lange termijn en voor de regionale groei; 18. verzoekt de Commissie de geldende bepalingen inzake de terugbetaling van subsidies door bedrijven die hun verplichtingen betreffende de investeringen waarvoor ze overheidssteun hebben gekregen, niet nakomen, efficiënt ten uitvoer te leggen en een verslag in te dienen over de toepassing van de huidige bepalingen; 19. verzoekt de Commissie en de lidstaten tevens een lijst op te stellen van de bedrijven die in strijd handelen met de regels op het gebied van de overheidssteun of communautaire middelen door hun activiteiten binnen of buiten de Europese Unie te verplaatsen zonder te voldoen aan de verplichting van duurzaamheid van de operaties als vervat in de desbetreffende regelingen; 20. verzoekt de Commissie een Europese gedragscode op te stellen om te vermijden dat bedrijven of hun productie-eenheden naar een andere regio of een ander land van de Europese Unie worden verplaatst met als enige doel Europese financiële steun te krijgen; 21. dringt er bij de Commissie op aan ernaar te streven sociale clausules in de internationale verdragen op te nemen, en wel op basis van de vijf prioritair beschouwde conventies van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), namelijk die welke het recht van organisatie, het recht van vergadering, het verbod op kinderarbeid en dwangarbeid, alsmede het verbod op discriminatie betreffen; verlangt dat de tenuitvoerlegging van deze sociale clausules wordt geflankeerd door positieve maatregelen en prikkels voor landen en bedrijven die zich aan deze conventies houden; dringt er bij de Commissie en de Raad op aan zich ervoor in te zetten dat deze materie weer op de agenda wordt geplaatst van de ministeriële conferentie van de Wereldhandelsorganisatie en dat er een comité voor handel en mensenrechten wordt opgericht dat zich met name bezighoudt met de mensenrechten op de werkvloer; 22. is ervan overtuigd dat grotere transparantie met betrekking tot alle plaatsen waar goederen worden geproduceerd en met betrekking tot de geldende arbeidsnormen het gedrag van kopen en consument bij de keuze van hun aankopen kan beïnvloeden; 23. wenst dat de bedrijven die overheidssteun genieten, worden aangemoedigd om in overleg met de werknemersorganisaties en de regionale en plaatselijke overheden een verantwoorde handelswijze te ontwikkelen die strookt met de uitvoering van het cohesiebeleid en die streeft naar een evenwichtige regionale ontwikkeling; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten zich, in samenwerking met de betrokken plaatselijke en regionale autoriteiten, te buigen over een efficiënte en doelgerichte aanwending van de Europese Fondsen, die gericht moet zijn op beroepsopleiding en de omscholing van werknemers in regio's die door herstructureringen of bedrijfsverplaatsingen worden getroffen, in het bijzonder van de werknemers die rechtstreeks of onrechtstreeks door het verlies van hun baan zijn getroffen als gevolg van de verplaatsing van hun voormalige werkgever; 25. onderstreept de noodzaak om de acties van de structuurfondsen te concentreren en sterker te oriënteren op het scheppen van banen en duurzame economische ontwikkeling, de oprichting van nieuwe bedrijven die werkgelegenheid creëren, het levenslang leren en de verbetering van de productiviteit; ondersteunt in dit verband het voorstel van de Commissie voor de oprichting van een globalisatiefonds om economische en sociale schokken ten gevolge van herstructureringen en bedrijfsverplaatsingen te voorkomen en aan te pakken, waarbij het wenst dat dit fonds voldoende middelen krijgt om de taken die eraan worden toevertrouwd te kunnen uitvoeren; 26. is van mening dat op het gebruik van communautaire middelen, en met name subsidies voor de industrie en steun uit het Europees Sociaal Fonds, specifieke regels moeten worden toegepast met betrekking tot innovatie, lokale ontwikkeling, werkgelegenheid, alsmede de toezegging van de gesubsidieerde bedrijven om langdurig op het grondgebied van de Europese Unie te produceren; wenst met name dat de regels inzake het gebruik van de Structuurfondsen worden nageleefd en aangescherpt; 27. dringt aan op bescherming van de rechten van de getroffen werknemers en derhalve op garanties voor de verstrekking van volledige informatie aan de werknemers; 28. is van mening dat de gevolgen van vele bedrijfsverplaatsingen moeten stimuleren tot het voeren van een open en constructieve discussie over de vorming van een echte Europese sociale ruimte en meent dat de sociale dialoog een uiterst belangrijke rol kan spelen bij de voorkoming van bedrijfsverplaatsingen en het omgaan met de gevolgen; 29. verzoekt de Commissie in overeenstemming met haar voorstel inzake de hervorming van de structuurfondsen een wetstekst voor te bereiden met de bedoeling sancties op te leggen aan bedrijven die overheidssteun hebben ontvangen en hun activiteiten in hun geheel of gedeeltelijk naar buiten de Europese Unie verplaatsen; 30. wenst dat alle belangstellende partijen het recht krijgen te weten of een bedrijf steun heeft ontvangen; 31. wenst dat in het bijzonder rekening wordt gehouden met de problemen in grensgebieden waar sprake is van grote verschillen in subsidies; 32. beveelt zijn terzake bevoegde commissies aan om het gevolg dat de Commissie aan onderhavige resolutie geeft, aandachtig te bestuderen; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de communautaire strategie inzake kwik ( COM(2005)0020 ), – gezien PARCOM-besluit 90/3 over de beperking van de atmosferische emissies van bestaande chloor-alkali-installaties, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0044/2006 ), A. overwegende dat kwik en de bestanddelen daarvan bijzonder giftig zijn voor de mensen, die in verschillende ecosystemen leven, en voor de wilde flora en fauna, B. overwegende dat kwik moeilijk afbreekbaar is en in het milieu kan veranderen in methylkwik, de meest giftige vorm, die de placentabarrière en de bloed-hersen-barrière kan doorbreken en schade veroorzaken aan de zich ontwikkelende hersens, C. overwegende dat correct opgeslagen en geïsoleerd kwik, waarvan geen risico's door verdamping uitgaan, niettemin op veilige locaties dient te worden opgeslagen, waar zo nodig snel kan worden ingegrepen en die onder voortdurend toezicht staan, D. overwegende dat kwikvergiftiging een wijdverspreid, hardnekkig en ingewikkeld probleem is dat zich, ver van zijn bronnen, over internationale grenzen verplaatst, waardoor zowel de Europese als de mondiale voedselvoorraden verontreinigd raken; overwegende dat de door de Commissie voorgestelde communautaire strategie inzake kwik een belangrijke bijdrage vormt aan de aanpak van deze wereldwijde bedreiging, maar dat op internationaal en gemeenschapsniveau verdere bindende maatregelen moeten worden getroffen teneinde de volksgezondheid en het milieu te beschermen, E. overwegende dat de Commissie in haar uitgebreide effectbeoordeling heeft verklaard dat de orde van grootte van de schadelijke effecten van kwik op de gezondheid onbekend is, zodat meer informatie over de gezondheidskosten nodig is; echter overwegende dat de communautaire strategie door nadere onderzoeken geen vertraging mag oplopen, F. overwegende dat kwik en de bestanddelen ervan als prioritair gevaarlijke stoffen worden aangemerkt in Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000, waarin een kader wordt ingesteld voor communautair optreden op het terrein van het waterbeleid (1) (Kaderrichtlijn Water); en overwegende dat de Commissie in artikel 16, lid 8 van de gewijzigde richtlijn wordt verzocht uiterlijk in december 2003 een voorstel te doen over de beëindiging of de afbouw van lozingen, emissies en verlies van prioritair gevaarlijke stoffen, maar dat een dergelijk voorstel nog niet is gedaan, G. overwegende dat de Europese Unie de grootste kwikexporteur ter wereld is en dat een uitvoerverbod in de Unie een aanzienlijke bijdrage zou leveren aan het aan banden leggen van de handel en de vermindering van de hoeveelheid kwik in de wereld, H. overwegende dat overeenkomstig het PARCOM-besluit 90/3 12.000 ton kwik uit de kwikcel-chloor-alkali-industrie – die over de grootste kwikvoorraad in de Europese Unie beschikt – moet worden ontmanteld; overwegende dat de Europese Unie dringend moet optreden om de export van overtollig kwik geleidelijk te stoppen, teneinde schade voor het milieu in derde landen te voorkomen, te meer daar de kwikuitvoer door de Europese Unie het aanhoudende en uiterst vervuilende gebruik in goudmijnen aanmoedigt, en overwegende dat al dit overtollig kwik veilig moet worden opgeslagen in de Unie om verdere schade voor het milieu te vermijden, I. overwegende dat in Almadèn (Spanje) eeuwenlang kwik is gewonnen en dat de sluiting van de mijnen gepaard moet gaan met economische en sociale herstructureringmaatregelen voor het betrokken gebied, J. overwegende dat dringend een plek moet worden aangewezen waar een veilige opslag van overtollig kwik uit geheel Europa kan plaatsvinden, K. overwegende dat de belangrijkste bron van het vrijkomen van kwik het verbranden van kolen is en dat emissies door grote stookinstallaties worden geregeld via communautaire wetgeving (Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 over geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (2) - IPPC-richtlijn - en Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 over de beperking van emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (3) ), L. overwegende dat kwik in amalgaamvullingen de op één na grootste kwikvoorraad in de samenleving vormt; overwegende dat de belangrijkste bron van blootstelling aan kwik voor de meeste mensen in de geïndustrialiseerde landen de inhalering van kwik uit amalgaamvullingen is; overwegende dat vooral vanuit het oogpunt van de gezondheid naar blootstelling aan kwik uit amalgaamvullingen moet worden gekeken; overwegende dat emissies uit crematoria nog vele jaren een belangrijke bron van kwikverontreiniging zullen vormen tenzij zeer spoedig antiverontreinigingstechnieken worden ingevoerd die deze emissies aanzienlijk kunnen beperken, M. overwegende dat het vervangen van kwik in meet- en controlewerktuigen voor huishouden en bedrijf een efficiënte manier is om onvermijdelijk emissie door gebruik en verwijdering aan te pakken, N. overwegende dat kwikvergiftiging door huishoudelijk afval een groeiend probleem vormt en dat verplichte gescheiden-ophaal- en -verwerkingplannen moeten worden opgesteld voor alle kwikhoudende artikelen die in de maatschappij voorkomen, O. overwegende dat blootstelling aan methylkwik meestal via de voeding verloopt en dat het zich hoofdzakelijk verzamelt en concentreert in de aquatische voedselketen, waardoor in slechte gezondheid verkerende bevolkingsgroepen en groepen met een hoge vis- en visproductenconsumptie zeer kwetsbaar zijn, P. overwegende dat blootstelling aan kwik van kwetsbare bevolkingsgroepen (baby's, kinderen, zwangere vrouwen en vrouwen in de vruchtbare leeftijd) moet worden beperkt en dat de doeltreffendheid van een dergelijke beperking ook feitelijk moet worden gecontroleerd; voorts overwegende dat de bevolking als geheel en met name kwetsbare groepen voorlichting moeten krijgen en attent worden gemaakt op de eventuele gevaren van voedingsmiddelen die besmet kunnen zijn met kwik of bestanddelen daarvan, Q. overwegende dat bovendien een onafhankelijk onderzoek moet worden ingesteld naar de gevolgen voor de gezondheid van kwikbronnen als amalgaam, kwikhoudende vaccins en desinfecterende middelen, R. overwegende dat de Europese Unie zich dient in te zetten voor een wereldwijde actie om het aanbod van en de vraag naar kwik te verminderen en de handel erin te controleren en dat de Unie op communautair niveau wettelijk bindende maatregelen dient te nemen zodat internationaal optreden aan geloofwaardigheid wint, S. overwegende dat bij herziening van de strategie in 2010 metingen in de bodem, in de lucht en in water moeten zijn uitgevoerd, publiekelijk toegankelijk moeten zijn en in aanmerking moeten worden genomen, T. overwegende dat de opname van kwik in zekere mate afhankelijk is van de biotoegankelijkheid in diverse plaatselijke ecosystemen, 1. is ingenomen met de mededeling van de Commissie over een communautaire strategie inzake kwik en beklemtoont de algehele aanpak die wordt gevolgd om op Europees niveau de emissies te laten afnemen en uiteindelijk stop te zetten, vraag en aanbod te verminderen, en voorts het overtollig kwik te beheren en bescherming tegen blootstelling te bieden; 2. beklemtoont in dit verband het belang van de voortzetting van de pogingen van de Unie op internationaal niveau, zoals bijvoorbeeld door middel van het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument, om emissies en toepassing van kwik wereldwijd terug te dringen, omdat er alternatieven bestaan, en tegelijkertijd de primaire productie ervan geleidelijk te beëindigen en te voorkomen dat overschotten weer op de markt verschijnen; 3. onderstreept dat het noodzakelijk is dat de communautaire strategie door specifieke maatregelen en wetgevingsbesluiten wordt ingevuld zodra dit praktisch haalbaar is; 4. beklemtoont in verband met het bovenstaande , en met name gezien de aanzienlijke hoeveelheden overtollig kwik die vrijkomen bij de ontmanteling van kwikcellen in de chloor-alkali-industrie, de betekenis van een proactief voorstel van de Commissie om de uitvoer van metaalkwik en de bestanddelen daarvan uit de Unie geleidelijk te beëindigen en verzoekt de Commissie een verbod op de uitvoer van kwik door de Unie voor te stellen, dat zo snel als praktisch mogelijk is, en uiterlijk in 2010, in werking treedt; 5. dringt er bij de Commissie op aan vóór maart 2008 maatregelen voor te stellen om de invoer en uitvoer van kwik en de bestanddelen daarvan binnen Europa alsmede de uitvoer vanuit en de invoer in de Unie in kaart te brengen, zodat deze bestaan voor het uitvoerverbod in werking treedt; 6. geeft de Commissie in overweging het bestaande verbod op de uitvoer van kwikhoudende zeep, zoals vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 304/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen (4) , uit te breiden tot andere kwikhoudende producten die thans aan gebruiks- en verkoopbeperkingen zijn onderworpen of hieraan in de nabije toekomst onderworpen zullen zijn binnen de Europese Unie; 7. verzoekt de Commissie met voorstellen voor wettelijk bindende maatregelen te komen teneinde te garanderen dat alle kwik die uit de chloor- en alkali-industrie komt niet opnieuw in omloop wordt gebracht, op veilige plekken is opgeslagen, voortdurend onder toezicht staat en zich bevindt op plaatsen waar zonodig onmiddellijk actief optreden mogelijk is; 8. verzoekt de Commissie om, naast de bovengenoemde maatregelen, te garanderen dat de volgende elementen in het desbetreffende instrument met betrekking tot de opslag van overtollig kwikmetaal worden opgenomen: minimumveiligheidsnormen, regelmatige en transparante verslaglegging, planning vooraf en ramingen, straffen en sancties; 9. roept de Commissie op het publieke bewustzijn te vergroten door informatiecampagnes te houden met betrekking tot de gevaren voor de gezondheid, de risico's van blootstelling en de milieuproblemen die van kwik uitgaan; 10. beklemtoont voorts het belang van de toepassing van het beginsel "de vervuiler betaalt", met name bij de opslag van overtollig kwik; dringt erop aan dat de voor de kwikproductie verantwoordelijke industrietakken meebetalen aan de veilige opslag van overtollig kwik; 11. dringt er bij de Commissie op aan er tevens voor te zorgen dat Europees primair kwik niet op de Europese markt of de wereldmarkt verschijnt; 12. beklemtoont dat de belangrijkste bron van emissie van kwik kolenverbranding is en verzoekt de Commissie in het kader van de IPPC-richtlijn of via een separaat rechtsinstrument zo spoedig mogelijk tenminste emissiegrenswaarden vast te stellen voor kwik bij alle daarvoor in aanmerking komende activiteiten en in het bijzonder bij grote en kleinschalige kolenverbrandingsprocessen; 13. dringt er bij de Commissie op aan op korte termijn te zorgen voor de nauwgezette tenuitvoerlegging van de IPPC-richtlijn, aangezien het kwikcelproces in de chloor-alkali-industrie niet te boek staat als de best beschikbare methode; 14. roept de Commissie op de noodzakelijke maatregelen te treffen en op korte termijn met betrekking tot kwik zowel grenzen voor de totale nationale uitstoot van de lidstaten als lokale grenswaarden voor de kwaliteit van de lucht voor te stellen in het kader van de relevante bestaande wetgeving of door middel van een nieuw wetsinstrument; 15. roept de Commissie op maatregelen te treffen voor de tenuitvoerlegging van het PARCOM-besluit 90/3 teneinde het gebruik van chloor/alkali-installaties met kwikcellen geleidelijk stop te zetten zodra dit praktisch haalbaar is, doch met de bedoeling dat dit uiterlijk in 2010 een feit is; 16. verzoekt de Commissie op korte termijn verdere maatregelen te nemen om kwikemissies van crematoria terug te dringen, gezien het feit dat het hier een toenemende en zorgwekkende bron van emissies betreft; 17. verzoekt de Commissie voor eind 2007 een voorstel in te dienen ter beperking van het gebruik van kwik in amalgaam voor de tandheelkunde, en dringt erop aan dat de Commissie tegelijkertijd maatregelen treft om ervoor te zorgen dat de communautaire eisen ten aanzien van de behandeling van tandafval naar behoren worden toegepast en nagaat of aanvullende maatregelen nodig zijn om ervoor te zorgen dat amalgaam niet in de afvalstroom terechtkomt; 18. verzoekt de Commissie de verkoop van kwikbevattende meet- en controleapparatuur zowel voor privé-gebruik als voor bedrijven te beperken (met name in huishoudens, instellingen van gezondheidszorg, scholen en wetenschappelijke en onderzoeksinstellingen), maar ruimte te bieden voor bepaalde uitzonderingen, doch alleen in die gevallen waarin nog geen geschikte alternatieven voorhanden zijn; dergelijke uitzonderingen zouden tevens van toepassing moeten zijn op zeldzame gevallen van instandhouding van traditionele barometers, museumcollecties of industrieel erfgoed; voorts mag een klein aantal professionele ondernemingen in de EU traditionele meetapparatuur produceren met gebruikmaking van kleine hoeveelheden kwik produceren, welk gebruik in een nauwlettend gecontroleerde omgeving en na verkregen vergunning blijft toegestaan; 19. verzoekt de Commissie op korte termijn maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat alle kwikbevattende artikelen (niet alleen elektrische en elektronische) die momenteel in de maatschappij in omloop zijn gescheiden worden ingezameld en op veilige manier worden behandeld; 20. dringt er bij de Commissie op aan de toepassing van kwik bij de productie van vaccins aan te pakken, zoals vermeld in de conclusies van de Raad van 24 juni 2005 en een evaluatie uit te voeren om te komen tot een beperking van dergelijke toepassingen en tenslotte tot een volledig verbod, zodra er geschikte en veilige alternatieven bestaan, en het onderzoek te ondersteunen naar haalbare opties om in de toekomst in de ontwikkelingslanden vaccins in multidose-toedieningsvormen zonder thiomersal te kunnen toepassen; 21. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat voorrang wordt verleend aan en voldoende middelen ter beschikking worden gesteld voor onderzoek naar kwik, middels het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie en andere geschikte financiële mechanismen; 22. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat geprobeerd wordt alle resterende toepassingen van kwik, die niet zijn opgenomen in de voorgestelde strategie, te vervangen door veilige alternatieven, in het kader van de voorgestelde REACH-verordening, zodra deze is goedgekeurd; 23. onderstreept het belang van maatregelen tegen blootstelling en voor verbetering van het begrip en erkent het belang van bewustwording bij het publiek, communicatie en voorlichting, met name over de gezondheidsrisico's van blootstelling aan kwik; benadrukt de noodzaak van toegang tot milieu-informatie overeenkomstig het Verdrag van Aarhus; 24. roept de Commissie op de mogelijkheden te onderzoeken om de verslaglegging van de lidstaten aan de EFSA inzake gegevens over het kwikgehalte in de voeding bij kwetsbare deelpopulaties aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) verplicht te stellen, en het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's te verzoeken een risicobeoordeling inzake de effecten van kwik bij kwetsbare groepen uit te voeren; 25. roept de Commissie in dit verband ook op prioriteit te verlenen aan de financiering van de communicatie met kwetsbare deelpopulaties over de schadelijke effecten van kwik, en verzoekt haar goede praktijken op dit gebied uit te wisselen; 26. roept de Commissie op een globale gezondheidseffectrapportage uit te voeren om de gezondheidskosten door de verontreiniging met kwik te onderzoeken, met inbegrip van de verminderde intellectuele capaciteiten van Europese kinderen ten gevolge van de blootstelling aan kwik; 27. dringt er bij de Commissie op aan zo snel mogelijk haar verplichting in het kader van de Kaderrichtlijn water na te komen, waarin zij verzocht werd al in december 2003 passende emissiecontroles en kwaliteitsnormen vast te stellen in verband met een geleidelijke beëindiging van lozingen, emissies en verlies van kwik en de bestanddelen daarvan in het aquatisch milieu; 28. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om een onderzoek in te stellen naar het voorkomen van diverse soorten vis en visserijproducten in het voedingspatroon van kwetsbare bevolkingsgroepen en is van mening dat dringend maatregelen moeten worden genomen ter vermindering van de blootstelling van kwetsbare groepen tot beneden de internationaal aanvaarde normen voor een veilig niveau van methylkwik; 29. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat zo spoedig mogelijk een programma voor het testen in heel Europa van het niveau aan methylkwik en de cofactoren die van invloed zijn op de absorptie en/of het effect daarvan in vis, met inbegrip van grote roofvissen, wordt ingevoerd, zodat door de EFSA een consumptieadvies kan worden uitgegeven voor vis met een hoog kwikgehalte, waarbij de nadruk speciaal moet liggen op richtsnoeren voor kwetsbare bevolkingsgroepen; is van mening dat een dergelijk programma rekening dient te houden met de bijzondere risico's die verband houden met het feit dat in sommige ecosystemen de transformatie van kwik tot biobeschikbaar methylkwik sneller verloopt dan in andere; 30. dringt er in hetzelfde verband bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat kwik bij met name kwetsbare bevolkingsgroepen wordt opgenomen in het biomonitoringprogramma waarvoor oorspronkelijk ruimte was gecreëerd in het "Europees actieplan voor milieu en gezondheid 2004-2010" ( COM(2004)0416 ), waarop door het Europees Parlement in zijn resolutie daarover van 23 februari 2005 (5) was aangedrongen; 31. is ingenomen met de conclusie van de Raad waarin wordt erkend dat er problemen op sociaal- en milieugebied voortvloeien uit de sluiting van de oude kwikmijnen in Almadèn (Spanje) als gevolg van de strategie van de Gemeenschap voor kwik; en dringt erop aan dat passende, door de Commissie gefinancierde compensatie wordt geboden zodat het door de sluiting van kwikmijnen getroffen gebied kan zorgen voor levensvatbare economische en sociale alternatieven; beklemtoont dat de mogelijkheid dient te worden onderzocht of Almadèn kan worden gebruikt voor de veilige opslag van bestaande metallische kwikvoorraden of van kwikmetaal dat in Europa gesubproduceerd wordt, maar geen kwikhoudende artikelen die afval zijn geworden, zodat gebruik gemaakt wordt van de aldaar bestaande infrastructuur, arbeidskrachten en technologische deskundigheid; 32. ondersteunt maatregelen voor de sanering van en het toezicht op de verontreinigde mijnlocaties, waaronder gesloten mijnen, industriële installaties of opslagplaatsen voor afval uit de mijnbouw of de industrie, waarbij het beginsel van "de vervuiler betaalt" gehanteerd dient te worden; 33. is ingenomen met alle acties die door de Commissie op internationaal niveau worden voorgesteld en acht het van belang dat de Commissie en de lidstaten internationaal optreden ondersteunen en bevorderen met het doel een overeenkomst te bereiken over de tenuitvoerlegging van een wereldomvattend wetsinstrument inzake kwik; 34. is sterk voorstander van initiatieven die erop zijn gericht de zogeheten procedure met betrekking tot voorafgaande toestemming van het Verdrag van Rotterdam en/of het Verdrag van Bazel voor kwik verplicht te stellen, teneinde de transparantie in de kwikhandel te vergroten; 35. beklemtoont het belang van samenwerking van de Europese Unie met de belangrijkste mijnbouwlanden, Algerije en Kirgizië, met het oog op de geleidelijke beëindiging van het aanbod van primair kwik op de wereldmarkt, door steun aan daarop gerichte acties; 36. beklemtoont dat het belangrijk is dat de Europese Unie het initiatief neemt voor de organisatie van bilaterale bijeenkomsten met andere regio's, zoals de G77 en China, zodat een betere voorbereiding plaatsvindt van de onderhandelingen tijdens de Beheersraad van het UNEP, die voor 2007 op de agenda staat; 37. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken voor het bieden van technische steun en kennis aan de betrokken ontwikkelingslanden en aan landen wier economieën zich in een overgangsfase bevinden, om te bereiken dat geleidelijk een einde komt aan de toepassing en het vrijkomen van kwik en bestanddelen daarvan; 38. benadrukt dat bovendien het gebruik van amalgaam in de nieuwe industrielanden en de derdewereldlanden moet worden teruggedrongen; 39. verzoekt de Commissie in overweging van het bovenstaande de lidstaten te vragen verslag te doen van al hun activiteiten en projecten die zij op het gebied van kwik betreffende de ontwikkelingslanden ondernemen, teneinde te kunnen bepalen op welke terreinen behoefte bestaat aan een efficiënter gebruik van gemeenschapsmiddelen; 40. dringt er bij de Commissie op aan zich in te zetten voor de beperking van de toepassing van kwik bij goudwinning door enerzijds bruikbare technieken te stimuleren waarbij geen kwik wordt toegepast en anderzijds met een voorstel te komen voor een positief etiketteringsplan voor goud dat zonder de toepassing van kwik gedolven is, zowel voor goud dat binnen als voor goud dat buiten de Europese Unie wordt verwerkt; 41. herinnert de Commissie aan haar eigen verklaring dat de deskundigengroep medische hulpmiddelen bestaat uit "stakeholders" om de Commissie bij te staan bij vraagstukken die voortvloeien uit de tenuitvoerlegging en praktische toepassing van Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van 20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen (6) ; acht het derhalve van het hoogste belang te zorgen voor volledige deelname van alle betrokken zoals beroepsbeoefenaren op het gebied van de gezondheidszorg, toxicologen, specialisten in de klinische milieugeneeskunde, patiëntengroeperingen en groeperingen op het gebied van de volksgezondheid aan de deskundigengroep medische hulpmiddelen, en een evenwichtige vertegenwoordiging van de verschillende standpunten te waarborgen; 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, getiteld "i2010 – Een Europese informatiemaatschappij voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2005)0229 ) en het bijbehorende werkdocument van de Commissie over de uitgebreide effectbeoordeling (SEC(2005)0717), – gezien Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 460/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (2) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, getiteld "eToegankelijkheid" ( COM(2005)0425 ), – gezien het verslag van het Forum voor de digitale kloof van 15 juli 2005 over breedbandtoegang en overheidssteun voor gebieden met een te lage dekking, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, getiteld "Een op de markt gebaseerde benadering van het spectrumbeheer in de Europese Unie" ( COM(2005)0400 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement, getiteld "Een vooruitziend radiospectrumbeleid voor de Europese unie: tweede jaarverslag" ( COM(2005)0411 ), – gezien het advies van de beleidsgroep radiospectrum over de secundaire handel in spectrumruimte van 19 november 2004, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 22 en 23 maart 2005 te Brussel, – gezien de strategie voor duurzame ontwikkeling van de EU, goedgekeurd door de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001, – gezien het werkdocument van de Commissie, getiteld "De integratie van milieuoverwegingen in het beleid op andere gebieden – een inventaris van het proces van Cardiff" ( COM(2004)0394 ), – gezien de conclusies van de 2695e Raad Vervoer, telecommunicatie en energie van 1 tot 5 december 2005 over de Strategie i2010, – gezien de 25 nationale hervormingsprogramma's die de lidstaten hebben voorbereid op verzoek van de reeds aangehaalde Europese Raad van Brussel, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 23 juni 2005 over de informatiemaatschappij (3) en van 1 december 2005 over de Europese elektronische-communicatieregelgeving en –markten in 2004 (4) en , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie cultuur en onderwijs en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0036/2006 ), A. overwegende dat de EU de doelstellingen van Lissabon alleen kan bereiken wanneer de lidstaten tot daadkrachtige actie overgaan om de strategie i2010 volledig ten uitvoer te leggen, B. overwegende dat uit een voorlopig overzicht van de 25 nationale hervormingsprogramma's blijkt dat de uitdaging "O&O en innovatie" over het algemeen door de lidstaten is opgenomen, en dat de meerderheid van de lidstaten daarnaast e-overheidsdiensten als een geschikt middel beschouwt om de effectiviteit van het openbaar bestuur en de openbare diensten te verbeteren, C. overwegende dat de lidstaten en andere belanghebbenden samen met de Commissie verantwoordelijk zijn voor het welslagen van het initiatief i2010, D. overwegende dat een juiste en tijdige tenuitvoerlegging van het huidige tijdskader een cruciale voorwaarde is voor een open, competitieve en innovatieve markt voor elektronische communicatiediensten, maar dat de procedures voor de omzetting en tenuitvoerlegging van het kader enorm uiteenlopen tussen de lidstaten, E. overwegende dat de EU achter loopt bij het onderzoek op het gebied van informatie- en communicatietechnologieën (ICT), en op dat gebied slechts 80 EUR per hoofd van de bevolking investeert tegenover 350 EUR in Japan en 400 EUR in de VS, en de EU daarom de investeringen in onderzoek en innovatie moet verhogen en er bij de lidstaten op aan moet dringen meer voor onderzoek en innovatie in de ICT-sector uit te geven om de achterstand in te lopen, F. overwegende dat de toepassing van ICT door personen, overheidsdiensten en ondernemingen, in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's), noodzakelijk is om ten volle gebruik te kunnen maken van de voordelen die onderzoek en innovatie bieden, G. overwegende dat het aantal breedbandabonnees de afgelopen twee jaar bijna is verdubbeld, maar dat de dekking in afgelegen en plattelandsregio's minder is aangezien de aansluitingen in dichtbevolkte gebieden zijn geconcentreerd, H. overwegende dat de voordelen van ICT beschikbaar moeten zijn voor alle sociale, gender- en leeftijdsgroepen, van alle opleidingsniveaus, I. overwegende dat alle burgers recht hebben op toegang tot vrij toegankelijke media met een gediversifieerde en kwalitatief interessante inhoud, J. overwegende dat de Commissie ervoor dient te zorgen dat bij de ontwikkeling van technische en regelgevende instrumenten rekening wordt gehouden met het genderperspectief; dat de Commissie en de lidstaten concrete stappen moeten doen ter verhoging van het aantal vrouwelijke studenten op technische gebieden die verband houden met ICT en ervoor moeten zorgen dat vrouwen toegang krijgen tot nieuwe kansen op werk in de ICT-sector en in de mediasector op alle niveaus, en dat bijzondere aandacht dient te worden besteed aan de situatie van vrouwen in plattelands-, eilandrijke, bergachtige en andere geografisch afgelegen gebieden, en van andere vrouwen in de meest kwetsbare situaties, K. merkt op dat een goed beheer van de ICT en de informatiemaatschappij kan bijdragen tot de vermindering van sociale verschillen en de verkleining van de digitale kloof, ten voordele van de sociale en territoriale samenhang, L. overwegende dat digitale convergentie de mogelijkheid in zich draagt consumenten toegang te bieden tot een grote diversiteit aan verbeterde diensten en hoogwaardige inhoud en dat er daarom een veilige infrastructuur moeten worden bevorderd en versterkt en een stimulerende en veilige omgeving moet worden gecreëerd die de competitieve inzet van deze convergerende diensten aanmoedigt, M. overwegende dat ICT zowel een positieve directe invloed op het milieu als indirecte sociale en economische gevolgen kan hebben, N. overwegende dat het radiospectrum een belangrijke bron is voor vele essentiële diensten in de maatschappij en dat daarom een doeltreffend en coherent gebruik daarvan de EU kan helpen de doelstellingen van Lissabon te halen indien zij ervoor zorgt dat aan diensten van algemeen economisch belang voldoende spectrum ter beschikking wordt gesteld en dat dit adequaat tegen interferenties wordt beschermd, omdat daardoor groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid optimaal worden gestimuleerd, O. overwegende dat voor de verwezenlijking van de doelstelling van Lissabon de EU, de lidstaten en de ondernemingen op duidelijke, concrete en gelijkwaardige wijze dienen te investeren in ICT, P. overwegende dat de lidstaten voldoende moeten investeren in een flexibel regelgevend kader dat de rechten van de burgers ondersteunt en dat de actoren in deze sector een basis biedt voor het op de markt brengen van nieuwe uitvindingen, 1. is van oordeel dat de vrije toegang tot en het vrije gebruik van kennis moet worden beschouwd als de voornaamste voorwaarde voor de democratische ontwikkeling van de op kennis gebaseerde samenleving met de vereiste technische innovatie, overeenkomstig de doelstellingen van Lissabon; 2. is van oordeel dat de digitale kloof moet worden overbrugd opdat alle burgers in staat worden gesteld toegang te verkrijgen tot, gebruik te maken van en deel te hebben aan de kennisproductie, omdat er anders in de EU als geheel geen sprake zal zijn van een op kennis gebaseerde samenleving, maar van culturele en industriële achteruitgang; 3. roept de Commissie op burgers niet als passieve consumenten van digitale inhoud te beschouwen, maar als producenten van kennis, en een programma en een stimulerend juridisch kader in het leven te roepen, waardoor zij actieve deelnemers aan de op kennis gebaseerde samenleving kunnen worden, om zo tot het bereiken van de doelstellingen van Lissabon bij te dragen; 4. dringt er bij de Commissie op aan een concrete, innovatieve en toekomstgerichte aanpak te hanteren bij haar hervorming van de ICT-wetgeving; is van mening dat ICT als een aanzienlijk breder begrip moet worden beschouwd dan in de mededeling van de Commissie het geval is en dat het zich tevens dient uit te strekken tot de rechten van consumenten en gebruikers; meent dat van de door eventuele verdere voorstellen duidelijke definities moeten bevatten de Commissie gehanteerde begrippen "diensten van de informatiemaatschappij", "media", "mediadiensten" en "audiovisuele diensten"; 5. dringt erop aan dat alle Europese wetgeving met betrekking tot communicatie en informatie technologische neutraliteit als uitgangspunt moet hebben, om zodoende een zo eenvoudige mogelijke toegang tot de markt te garanderen voor nieuwe uitvindingen en actoren; 6. wijst erop dat de omschakeling van het analoge op het digitale een gunstig hefboomeffect heeft op de verspreidingsmiddelen en dat deze omschakeling derhalve op basis van een gecoördineerd beleid en binnen een aangepast juridisch kader moet verlopen, om zo de uniformering tegen te gaan die de concentratie van media met zich mee kan brengen; 7. roept de lidstaten ertoe op meer te investeren in het gebruik van ICT door overheidsdiensten zoals de gezondheidszorg en het onderwijs, en door bestuursorganen, waar ICT het makkelijker kan maken op toekomstige behoeften op het gebied van de maatschappelijke dienstverlening te reageren en de ontwikkeling van pan-Europese diensten te bevorderen; 8. is van oordeel dat de overheidsdiensten in de informatiemaatschappij moeten zijn afgestemd op de steeds complexere behoeften van de individuele gebruiker en van groepen en dat zij bijgevolg moeten steunen op de adequate reactie van de sector die aan zulke behoeften tegemoetkomt, met als doelstelling een doeltreffend en gepersonaliseerd dienstenconcept; 9. dringt er, gezien het feit dat investeringen in ICT tot de belangrijkste factoren voor economische groei en productiviteit behoren, bij de lidstaten en de ondernemingen op aan hogere investeringen in ICT aan te moedigen teneinde de prestatiekloof met onze concurrenten te verkleinen; 10. erkent dat ICT een van de belangrijkste instrumenten vormt om te kunnen bewerkstelligen dat ontwikkelingslanden grote mogendheden worden; 11. is er echter bezorgd over dat de strategie en het beleid inzake werkgelegenheid van de Commissie nog steeds weinig of niet door betrouwbare statistische gegevens is onderbouwd; herinnert eraan dat de groei in de ICT-sector weliswaar nog steeds toeneemt, maar dat niet altijd sprake is van eenzelfde groei van de werkgelegenheid; herinnert eraan dat de werkgelegenheidscijfers in de EU momenteel zeven punten onder de doelstellingen van Lissabon liggen; roept de Commissie op diepgaande statistische analyses uit te voeren met betrekking tot de effecten van technologische veranderingen op de ICT-gerelateerde arbeidmarkt in de EU; 12. herinnert aan het belang van de digitale convergentie en steunt het opruimen van hinderpalen die de economische, sociale en culturele ontwikkeling van de lidstaten in de weg staan, een doelstelling die werd vastgelegd tijdens de Wereldtop van 2005 over de informatiemaatschappij (overeenkomst van Tunis van 18 november 2005); 13. verzoekt de lidstaten en de Commissie bij de beoordeling van de stabiliteits- en convergentieprogramma's van de lidstaten het belang en de rol van ICT bij economische groei, werkgelegenheid en de werking van de EMU grondig te onderzoeken; 14. herinnert eraan dat de i2010-doelstellingen inzake de informatiemaatschappij en de streefdoelen van de Lissabon-agenda voldoende tot uitdrukking moeten komen in de financiële perspectieven van de EU voor de periode 2007-2013; 15. herhaalt het belang voor de KMO's, voor startende bedrijven en voor de ICT-sector in het algemeen van doorzichtige, liquide kapitaalmarkten, teneinde lenen goedkoper te maken en met name microleningen en andere vormen van risicokapitaal te ondersteunen; 16. wijst erop dat er in de EU nog steeds een aanzienlijk gebrek aan ondernemingszin en risicobereidheid is; roept op de administratieve rompslomp voor de KMO's en startende bedrijven weg te werken en de financiële last in de startfase te verminderen; 17. herhaalt het belang van de i2010-informatiemaatschappij voor de bestrijding van regionale en sociale ongelijkheden in de lidstaten, zoals werd benadrukt in de mededeling van de Commissie, getiteld "Het cohesiebeleid ter ondersteuning van groei en werkgelegenheid – communautaire strategische richtsnoeren 2007-2013" ( COM(2005)0299 ); Doelstelling 1: Een eengemaakte Europese informatieruimte 18. wijst erop dat het, met het oog op het belang van de groei en de ontwikkeling van de EU, niet alleen belangrijk is nieuwe kennis op het gebied van ICT te produceren, maar dat het van even groot belang is te waarborgen dat de bestaande kennis en technologie bij alle activiteiten en in alle sectoren, zowel in het openbaar bestuur als in het bedrijfsleven en het dagelijks leven van de burgers worden toegepast, of met andere woorden: dat een alomtegenwoordige informatiemaatschappij ("ubiquitous information society") wordt verwezenlijkt; 19. onderstreept dat het programma i2010 een beslissende stap is in de opkomst van de informatiemaatschappij die iedereen de kans moet bieden om eraan deel te nemen door over de nodige technologieën en kennis te beschikken, om ervan gebruik te maken met behulp van interactiviteit en nieuwe vormen van sociale omgang die door de netwerken worden geboden en om als kritische burger een vrije keuze te kunnen maken; merkt op dat de komst van de informatiemaatschappij nieuwe verantwoordelijkheden meebrengt voor degenen die de informatie en communicatie produceren, alsmede voor de burgers uit zeer kwetsbare bevolkingsgroepen (bejaarden, gehandicapten, alleenstaanden, mensen met sociale problemen, enz.) nieuwe vormen voor de uitoefening van hun rechten creëert die hen in staat stellen om optimaal gebruik te maken van de verspreiding van nieuwe ICT; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om de technologie beter toegankelijk te maken voor de burgers en te laten stroken met de morele eisen van de samenleving; 20. is er een sterke voorstander van i2010 te gebruiken als een nieuw strategisch instrument om een kader voor alle ICT-gerelateerde initiatieven in de EU vast te stellen; beveelt aan er op te letten dat de definitie van een EU-ruimte voor de informatiemaatschappij niet buiten de internationale ontwikkelingen op dit gebied om mag geschieden; 21. is van mening dat rekening moet worden gehouden met het horizontale karakter van ICT, waarvoor samenwerking en coördinatie tussen de activiteiten van de EU op het niveau van de lidstaten vereist is, alsmede stimulansen voor actoren in de sector ten behoeve van de verwezenlijking en toepassing van nieuwe uitvindingen; 22. hamert erop dat de Europese en nationale wetgeving de mededinging dient te stimuleren om het horizontale karakter van ICT te weerspiegelen, en erop moet zijn gericht het ontstaan of de handhaving van verticale structuren te voorkomen, daar deze nadelig zijn voor de mededinging en innovatie; merkt op dat verticale structuren ertoe kunnen leiden dat consumenten niet van de mededinging kunnen profiteren; 23. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan de flexibiliteit, vereenvoudiging en snelle en gelijktijdige implementatie van wetgeving op dit gebied als doelstelling te nemen, evenals de snelle aanpassing daarvan aan nieuwe behoeften die uit technologische ontwikkelingen resulteren; is van mening dat de wetgeving de productie van nieuwe kennis en de ontwikkeling van nieuwe technologieën dient aan te moedigen, investeringen in de productie van inhoud, apparatuur, netwerken en netwerkdiensten op ICT-gebied moet stimuleren, tevens de mededinging, de toepassing van informatietechnologie en -diensten en de gegevensbeveiliging moet bevorderen en ten slotte KMO's moet ondersteunen opdat zij een sleutelrol in deze sector kunnen spelen; 24. herinnert eraan dat de Commissie verplicht is om het pluralisme van de media te garanderen en te bevorderen door middel van de interpretatie en toepassing van normen inzake de infrastructuur van elektronische media; herinnert aan zijn herhaalde verzoeken aan de Commissie om een groenboek over de eigendomsconcentratie in de media en de eerbiediging van de beginselen van vrijheid van informatie en pluralisme op te stellen, dat een fundamenteel discussiemiddel is in een tijdsgewricht van ingrijpende technologische en marktveranderingen; betreurt het ontbreken hiervan in het werkprogramma i2010; verzoekt de Commissie een regelgevingskader voor het internet in het leven te roepen, aangezien dit de voornaamste vector is van een op kennis gebaseerde economie; 25. is van mening dat de wetgeving tot doel moet hebben de ontwikkeling en diversiteit van de informatiemaatschappij te versnellen, alsmede de verspreiding van de voordelen ervan over de gehele samenleving; 26. merkt op dat het van uiterst groot belang is dat de burgers de garantie krijgen dat zij, binnen de door de omstandigheden gegeven beperkingen, waar dan ook en onder gebruikmaking van de technologie van hun keuze, een zo breed mogelijke toegang tot inhoud en diensten van hoge kwaliteit krijgen; merkt voorts op dat de gebruikers (consumenten, burgers) alleen bereid zijn nieuwe diensten en technologische instrumenten toe te passen wanneer zij vinden dat deze eenvoudig genoeg in het gebruik en inhoudelijk zinvol zijn; 27. herinnert eraan dat de ontwikkeling van een efficiënte alomtegenwoordige informatiemaatschappij ("ubiquitous information society") de universele beschikbaarheid van breedband- en draadloze technologieën noodzakelijk maakt, waarvoor verdere ondersteuning door de lidstaten nodig is, en roept op tot het stimuleren van en investeren in gezamenlijke projecten, de bescherming van intellectuele eigendomsrechten en de bevordering van digitale media; is van mening dat het de gebruikers mogelijk moet zijn van dienstenaanbieder te veranderen zonder hun e-mailadres te moeten wijzigen; 28. erkent dat breedband een voorwaarde vormt voor de ontwikkeling van een alomtegenwoordige informatiemaatschappij; is van oordeel dat dit een duidelijke convergentiedoelstelling van de lidstaten en de regio's dient te zijn; 29. herinnert eraan dat de overgang naar een alomtegenwoordige informatiemaatschappij tevens de duurzame ontwikkeling stimuleert, één van de doelstellingen van de EU gelooft; is van mening dat ICT de belasting van het milieu en het gebruik van natuurlijke hulpbronnen moet verminderen en de sociale ontwikkeling moet bevorderen; 30. neemt nota van de toenemende rol van immateriële rechten als instrument van commercieel beleid in het kader van kwesties met betrekking tot vrijhandel, en roept ertoe op maatregelen te treffen ter bescherming van de rechten van producenten en ter bestrijding van illegale inhoud en piraterij; is van mening dat dit de enige manier is om de ontwikkeling van inhoud te beschermen en te bevorderen; waarschuwt voor de toegenomen pogingen in de VS om wetgeving betreffende octrooi en intellectuele eigendom te gebruiken als protectionistisch instrument van het handelsbeleid; 31. roept de Commissie op duidelijke maatregelen vast te stellen inzake bescherming tegen schadelijke inhoud en in dit verband onder andere de rol van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA) te versterken; 32. roept de Commissie op bij de herziening van de wetgeving maatregelen op te nemen die de inachtneming van het voorzorgsbeginsel met betrekking tot de gezondheid, de consumentenbescherming en het milieu waarborgen, en hiertoe samen te werken met andere organen, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie; 33. roept de Commissie op bij de herziening van de wetgeving kwaliteitsnormen op te stellen met betrekking tot onder meer de bescherming van het kind en de keuzevrijheid van de consumenten; 34. neemt met instemming kennis van het feit dat de Commissie is overgegaan tot de aanneming van een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijk en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten ( COM(2005)0646 ), waarmee de modernisering van de zogenoemde "Televisie zonder grenzen"-richtlijn wordt beoogd, aangezien dit van cruciaal belang is nu de EU zich tot een Europese informatiesamenleving ontwikkelt; legt er de nadruk op dat de richtlijn moet worden aangepast aan veranderingen in een convergerende mediawereld en dat hiermee op het punt van de werkingssfeer van de richtlijn terdege rekening moet worden gehouden; merkt op dat daarmee het creëren van een gunstige omgeving voor de Europese industrie dient te worden ondersteund door onnodige regels af te schaffen en stappen te doen op weg naar een alomtegenwoordige informatiemaatschappij; erkent bovendien dat de in het wettelijk kader inzake elektronische communicatie vastgelegde verbanden tussen inhoudelijke en infrastructurele regelgeving hun deugdelijkheid hebben bewezen en dat deze ook in de toekomst dienen te worden gehandhaafd; 35. dringt er bij de Commissie op aan zonder uitstel concrete activiteiten te stimuleren voor het vergemakkelijken en ondersteunen van de vervaardiging en distributie van Europese inhoud; is van mening dat de voortzetting van bestaande steunprogramma's moet worden gewaarborgd en dat hun onmisbaarheid bij de ontwikkeling van de informatiemaatschappij moet worden erkend; dringt erop aan steun te verlenen aan pan-Europese omroepsystemen, zoals EuroNews; onderstreept dat de productie van inhoud die de culturele en taalkundige diversiteit eerbiedigt een gelegenheid vormt om op het hele grondgebied van de 25 lidstaten nieuwe vaardigheden en nieuwe banen te stimuleren, meer bepaald op het vlak van ontwerp en creatie, en dat deze nieuwe beroepen zich moeten kunnen ontwikkelen binnen een geharmoniseerd regelgevend kader waardoor hun economische veiligheid en rechtszekerheid gegarandeerd zijn; 36. is van oordeel dat bij de invoering van een op de markt gebaseerde benadering van het spectrum ondersteuning door regelgevers, exploitanten en andere actoren vereist is en waarschuwt ervoor het radiospectrumbeleid over te laten aan de marktkrachten; is echter ook van mening dat het spectrum gereguleerd moet worden overeenkomstig regels die op flexibele en doeltreffende wijze gelijke tred met zeer snel wisselende marktvereisten houden; is van oordeel dat wijzigingen gebaseerd moeten zijn op een zorgvuldige analyse en zich moeten richten op het oplossen van aanwezige problemen, waarbij voldoende aandacht moet worden besteed aan de belangen van de lidstaten, en dat er in dit verband altijd voor voldoende vrijwaring van interferentie moet worden gezorgd; herinnert eraan dat de bij de veilingen van het 3G-spectrum betaalde prijzen de invoering van mobiele telefoonnetwerken van de derde generatie nadelig hebben beïnvloed en dat een herhaling van een dergelijke situatie moet worden voorkomen; 37. is van mening dat het belangrijkste onderwerp in het radiospectrumbeleid gevormd wordt door het streven naar flexibele regelgeving met een passende en voldoende mate van harmonisatie in de spectrumsectoren op EU-niveau; stelt vast dat het beheer van het radiospectrum gericht moet zijn op een zo eenvoudig mogelijk markttoegang voor innovaties en actoren in de sector, met inbegrip van de regio's, en op het vergemakkelijken van de ontwikkeling van communautaire media; roept de Commissie op om op dit gebied met gepaste voorstellen te komen; merkt op dat naleving van de regelgeving inzake interferentie absoluut van essentieel belang is in een digitale omgeving; 38. herinnert eraan dat de ontwikkeling van netwerkbeveiliging onmisbaar is om het vertrouwen in alle netwerkdiensten, commerciële en e-overheidsdiensten te vergroten; dringt erop aan dat netwerkbeveiliging wordt versterkt door technische en wetgevingsmaatregelen, alsmede door opleidingen, bijvoorbeeld door een Europese strategie voor informatiebeveiliging op te zetten en een jaarlijkse Europese dag voor informatiebeveiliging te organiseren om de burgers bewuster te maken van informatiebeveiliging, waarbij erop moet worden gelet dat deze beveiliging geen beperking van de vrijheid van meningsuiting of burgerrechten met zich meebrengt; is verheugd over het voorstel van de Commissie om in 2006 een strategie op te starten ten voordele van een veilige informatiemaatschappij, opdat betrouwbaardere internetdiensten een groter vertrouwen genieten, niet alleen bij de investeerders, maar ook vanwege de gebruikers, zowel ten aanzien van fraude (bij aankopen) en illegale en schadelijke inhoud (bescherming van minderjarigen en van de waardigheid van de mens, en bescherming van de persoonlijke levenssfeer) als ten aanzien van technologische tekortkomingen (met het oog op een doeltreffend en doelmatig gebruik van ICT); 39. herinnert eraan dat het industriële en mededingingsbeleid de innovatie-industrie van de EU moet ondersteunen; wijst erop dat het hiervoor vereist is een flexibele regelgevende grondslag te waarborgen waarvan ook stimulansen uitgaan; 40. herinnert eraan dat de sectoriële regulering van de ICT-industrie van begin af aan als een voorlopige oplossing voor het openen van de markten moest dienen en dat er op middellange termijn toe moet worden overgegaan uitsluitend de algemene mededingingsregels toe te passen; 41. waarschuwt dat regelgeving en andere maatregelen van de autoriteiten niet ertoe mogen leiden dat sommige technologieën een voorkeursbehandeling krijgen ten koste van andere, en dat regelgeving technologisch neutraal moet zijn; 42. onderstreept het belang van de technische voorwaarden om te zorgen voor een niet-discriminerende toegang tot de inhoud van de informatiemaatschappij en om een digitale kloof binnen de EU te voorkomen; dringt bijgevolg nogmaals aan op open en interoperabele normen, vooral op het vlak van de interfaces voor toepassingsprogrammatuur (API's), in overeenstemming met artikel 18 van de kaderrichtlijn; 43. erkent het belang van een gezonde ICT-handelsbalans als cruciaal element dat bijdraagt tot de positie van de EU in de mondiale economie; verzoekt de Commissie tegen september 2006 een volledig en analytisch overzicht in te dienen over de sterke en zwakke punten van de EU in alle ICT-gerelateerde sectoren; Doelstelling 2: Innovatie en investering in onderzoek 44. benadrukt dat een innovatieve ICT-industrie onmisbaar is voor economische groei en nieuwe banen in de EU, met name in industrieën en diensten buiten de ICT zelf; 45. herinnert eraan dat de ICT de manier waarop bedrijven hun activiteiten mondiaal ontplooien reeds heeft veranderd en dat bedrijven profiteren van innovaties als utility computing, softwareontwikkelingen en een nieuwe architectuur voor internetdiensten; dringt er bij de EU op aan een omgeving te scheppen die bevorderlijk is voor innovatie, teneinde te waarborgen dat de EU haar concurrentievoorsprong handhaaft; 46. dringt aan op de spoedige goedkeuring van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling en het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) voor de periode 2007-2013, die allebei adequate financiële middelen ter beschikking moeten stellen ter ondersteuning van de ICT als motor van concurrentievermogen, economische groei en werkgelegenheid; onderstreept dat er nadruk moet worden gelegd op het versterken van het ondernemerschap, met name van KMO's, vooral in sectoren die van de nieuwe ICT's profiteren; 47. verlangt van de Commissie en de lidstaten dat zij concrete actie ondernemen om de kansen die ICT biedt te benutten om de verplaatsing van banen naar lagelonenlanden te voorkomen en om een zo hoog mogelijk niveau van economische groei en werkgelegenheid mogelijk te maken; acht het van essentieel belang het investeringsniveau te verhogen teneinde het streefdoel van Barcelona van 3 % van het BBP te halen en het op langere termijn op een niveau te houden dat niet onderdoet voor de mondiale concurrentie; 48. is van mening dat de economische toekomst van de EU in een hogere arbeidsproductiviteit ligt; 49. vraagt de Commissie en de lidstaten het Parlement voor september 2006 een effectenstudie voor te leggen inzake de bijdrage van de ICT-economie aan de ondersteuning van sterkere groei in de lidstaten en de Europese regio's; 50. stelt vast dat zo spoedig mogelijk maatregelen genomen moeten worden op EU-niveau om obstakels voor de ontwikkeling van netwerken van de volgende generatie (NGN) uit de weg te ruimen; roept de Commissie op deze zaak bij de komende herziening van het regelgevingskader voor elektronische communicatie in overweging te nemen; 51. stelt vast dat de toepassing van ICT op gebieden als taal- en welzijnstechnologie voor de Gemeenschap voor de hand ligt en tevens grote mogelijkheden heeft op wereldwijd niveau; dringt er bij de EU en de lidstaten op aan onderzoek op deze gebieden te ondersteunen; 52. beveelt aan meer aandacht te besteden aan de rol van ICT bij het scheppen van een open en op kennis gebaseerde samenleving; verzoekt de Commissie en de lidstaten een coherentere strategie voor onderwijsnormen op het gebied van ICT te ontwikkelen; 53. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan concrete manieren te zoeken om het ontwikkelen van netwerken tussen alle belangrijke actoren (grote ondernemingen en KMO's, overheden en onderzoeksinstellingen) te bevorderen en hun mogelijkheden om deel te nemen aan de verwezenlijking en benutting van projecten te verbeteren; 54. herinnert aan de afspraken van de EU inzake innovatie en onderzoek, die in de Geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid (2005-2008) van de Commissie ( COM(2005)0141 ) zijn vastgelegd, en spreekt de wens uit dat deze consequent en in overeenstemming met de hervormingsagenda van Lissabon worden uitgevoerd; 55. is ervan overtuigd dat eenvoudigere nationale belastingstelsels investeringen in ICT en O&O zullen stimuleren; verwelkomt in dit verband de voorstellen van de Commissie voor invoering van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting; Doelstelling 3: Een eengemaakte Europese informatiemaatschappij 56. dringt er bij de lidstaten op aan om door middel van hun nationale programma's voor hervorming de prioriteiten van de informatiemaatschappij vast te stellen, hun inspanningen op dit vlak te intensiveren en jaarlijks verslag uit te brengen van de voortgang van deze programma's, en daarbij niet alleen gedetailleerd verslag te doen van de ontwikkeling van de indicatoren inzake de informatiemaatschappij, maar ook van het sociaal en economisch nut van de programma's; 57. herinnert eraan dat het succes van de gehele Strategie i2010 zal worden gemeten aan de mate waarin deze alle Europese burgers bereikt; is ervan overtuigd dat de regio's hierbij een sleutelrol spelen en dat zij derhalve gemobiliseerd en ondersteund moeten worden opdat zij concrete initiatieven nemen die zijn gericht op regionale convergentie en cohesie door middel van de overbrugging van de digitale kloof; 58. herinnert eraan dat sociale zekerheid, volksgezondheid en welzijn belangrijke gebieden zijn bij de ontwikkeling van de informatiemaatschappij; 59. stelt vast dat de overheidsdiensten en openbare omroepdiensten een belangrijke rol moeten spelen bij activiteiten van burgers en het bedrijfsleven, aangezien zij bijdragen tot de sociale cohesie, het democratisch debat en pluralisme in Europa; wijst er voorts op dat een Europees wettelijk kader voor de informatie- en communicatiemaatschappij moet waarborgen dat openbare omroepdiensten deel kunnen hebben aan de technologische en maatschappelijke ontwikkeling en hun sociale functie kunnen blijven vervullen; 60. merkt op dat de openbare omroep in de alomtegenwoordige informatiemaatschappij een belangrijke rol zal blijven spelen als beschermer van openbaar toegankelijke en onafhankelijke informatie van hoge kwaliteit; benadrukt dat het van groot belang is te garanderen dat openbare omroepdiensten toegang hebben tot de platforms van de toekomst; 61. onderstreept dat het belangrijk is allen het recht te bieden op toegang tot adequaat onderwijs en computervaardigheid in de media, vooral in de elektronische media waarmee beelden worden overgebracht, alsmede in de nieuwe interactieve digitale technologieën om nieuwe vormen van sociale en culturele uitsluiting te voorkomen, en is van oordeel dat de gelijke toegang tot een vrij te ontvangen mediaomgeving, met een gediversifieerde en kwalitatief interessante inhoud een grondrecht van de Europese burgers is; onderstreept in dat verband de rol die uitzendingen van het openbare omroepbestel spelen in de sociale samenhang, het democratische debat en het pluralisme in Europa en verlangt dat deze opdracht ook in de toekomst gegarandeerd blijft; 62. roept ertoe op speciale aandacht te besteden aan interoperabiliteit en beste praktijken inzake elektronische diensten van de openbare sector voor burgers en ondernemingen op het gebied van belastingen, verzekeringsdekking en pensioenen, enz., met als hoofddoel de vrijheid van verkeer, vestiging en beroep van burgers in de lidstaten te bevorderen; 63. verzoekt de nationale regeringen met aandrang bij de hervorming van hun overheidsadministratie i2010-initiatieven en -programma's ten uitvoer te leggen teneinde betere, efficiëntere en gemakkelijk toegankelijke diensten aan hun KMO's en burgers aan te bieden; 64. herinnert aan het potentieel van ICT's, maar ook aan de wetswijzigingen die nodig zijn met het oog op de bevordering van een elektronische democratie waarbij de Europese burgers langs elektronische weg deelnemen aan het besluitvormingsproces, en roept ertoe op de daartoe noodzakelijke stimulerende maatregelen te treffen; 65. herinnert eraan dat bij de bevordering van participatie tevens geïnvesteerd moet worden in vaardigheden die Europeanen nodig hebben om in de informatiemaatschappij te kunnen functioneren; verzoekt om concrete acties ter bevordering van ICT-vaardigheden en roept ertoe op het bewustzijn van de burgers met betrekking tot de door de ICT geboden mogelijkheden ook via traditionele communicatiekanalen te vergroten door de voordelen van een "on-line-overheid" uiteen te zetten en aldus het gebruik van nieuwe diensten aan te moedigen; 66. merkt op dat meer dan de helft van de EU-bevolking niet ten volle van ICT profiteert; benadrukt dat meer ICT ook betekent dat via grotere onderwijs- en cultuurbegrotingen in menselijk kapitaal moet worden geïnvesteerd; verwelkomt het initiatief van de Commissie om digitaal alfabetisme te bevorderen via onderwijs en diverse opleidingsprogramma's en zo ICT-producten en -diensten toegankelijker te maken; 67. onderstreept de essentiële rol van specifieke vorming in verband met ICT, zowel voor jongeren op school als voor volwassenen in het algemeen en vrouwen in het bijzonder, in het kader van het levenslang leren, zodat zij geïnformeerd zijn en in staat zijn de moderne middelen met het oog op professionele en persoonlijke noden te hanteren; 68. stelt vast dat vanwege de vergrijzing van de Europese bevolking investeringen nodig zijn in productplanning, voornamelijk in het Design for All-beginsel, in de eerste plaats in voor iedereen passende oplossingen in techniek, diensten en milieu; verlangt dat bijzondere aandacht wordt besteed aan de behoeften van specifieke groeperingen, zoals ouderen of mensen met een handicap; roept de Commissie op haar komende integratiestrategie voor dit doel te gebruiken; 69. dringt er bij de lidstaten op aan aanvullende maatregelen te nemen om toegang tot e-overheidsdiensten te waarborgen, ongeacht plaats, tijdstip of inkomen; 70. herinnert eraan dat elke burger van de EU recht heeft op toegang tot informatie; roept de Commissie op tot een bespoediging van het voor 2008 geplande initiatief voor e-integratie, dat de uitdagingen aangaat van e-geletterdheid, vergrijzing en internettoegankelijkheid, geografische discrepanties en het garanderen van sociale diensten voor iedereen; roept de Commissie op onverwijld een voorstel voor een handvest van grondrechten voor het digitale tijdperk op te stellen; dringt er bij de lidstaten op aan te waarborgen dat burgers of consumenten niet tegen hun wil worden uitgesloten van de essentiële diensten van de alomtegenwoordige informatiemaatschappij; 71. stelt voor om, met het oogmerk tot goed bestuur te komen en alle Europeanen het volle burgerschap van de informatiemaatschappij te garanderen, geleidelijk door alle Europese overheden een handvest van e-rechten te laten aannemen, een gemeenschappelijk geheel van principes en richtsnoeren die het kader bepalen waarin alle burgers van deze rechten kunnen genieten; stelt voor dat die principes worden geconcretiseerd in acties en programma's die op nationaal en regionaal vlak van toepassing zijn om aldus een concurrerende en competente samenleving voor het digitale tijdperk op te zetten en de sociale en territoriale samenhang te garanderen; wijst erop dat de gelijke en niet-discriminerende toegang tot transparante, gevarieerde en uitvoerige informatie en hoogwaardige diensten, in een veilige omgeving, door middel van eender welke telecommunicatiedienst en eender welk telecommunicatieplatform – van het internet tot mobiele telefoons – , op basis van open en interoperabele normen, een recht vormt dat van essentieel belang is voor een actief burgerschap in de informatiemaatschappij en in een handvest van e-rechten moet worden opgenomen; bevestigt dat het handvest ook voor alle burgers het recht moet inhouden om de betrokken overheidsdiensten te kunnen begrijpen en er informatie mee te kunnen uitwisselen en bijgevolg om op voet van gelijkheid deel te nemen aan de beleids- en besluitvormingsprocessen; is van mening dat de rationalisering, herdefiniëring, transparantie en toegang tot overheidsdiensten noodzakelijke voorwaarden zijn voor de ontwikkeling van een participerend burgerschap; 72. onderstreept dat de media in de huidige samenleving ten gevolge van de buitengewone technologische ontwikkeling die hen ingrijpend heeft veranderd, thans in staat zijn de denkbeelden en het gedrag van de burgers ingrijpend te beïnvloeden, en dat zij derhalve onlosmakelijk met het democratische leven van elk land verbonden zijn, en dat "e-toegankelijkheid" noodzakelijkerwijs op de mensenrechten berust; verzoekt de Commissie deze fundamentele waarden van het audiovisuele model in het kader van haar initiatief i2010 te eerbiedigen en ervoor te zorgen dat er naar behoren rekening wordt gehouden met de bijzondere rol die de audiovisuele media – die tegelijk economische en culturele goederen zijn – voor de culturele diversiteit spelen; 73. benadrukt het belang van de bescherming van de privacy en de informatiebeveiliging in de alomtegenwoordige informatiemaatschappij; herinnert eraan dat wetgeving het vertrouwen van burgers en ondernemingen in digitale inhoud en communicatie moet waarborgen; 74. benadrukt dat het in economisch en sociaal opzicht van groot belang is het digitale isolement van de plattelandsgebieden te doorbreken en beklemtoont dat deze gebieden het potentieel hebben om tot de creatie van regionale, nationale en Europese welvaart bij te dragen; acht het derhalve van cruciaal belang dat alle gebieden van de enorme toename van de innovatie op het vlak van ICT profiteren, in plaats van er nadeel van te ondervinden; 75. is van oordeel dat de vorming in media de burger, van jongs af aan, de technische en andere middelen moet aanreiken waarmee hij de steeds groeiende massa aan informatie en communicatie waaronder hij wordt bedolven, kritisch kan interpreteren en in zijn voordeel kan benutten, zoals in aanbeveling 1466 (2000) van de Raad van Europa wordt bepleit; herhaalt bovendien dat de burger dankzij dit leerproces in staat wordt gesteld boodschappen te formuleren en voor de verzending ervan de meest geschikte media te kiezen en aldus zijn recht op de vrijheid van informatie en meningsuiting ten volle kan uitoefenen; 76. verzoekt de Commissie haar onderzoeksmiddelen te investeren in de evaluatie van de invloed van de informatiemaatschappij op de Europese samenleving en cultuur; 77. dringt erop aan dat in een tijd van convergentie, mobiliteit en interactiviteit van alle politieke beslissingen, met inbegrip van die binnen de Europese Unie, worden genomen – zowel aangaande het vastleggen van een wetgevingskader voor de diensten en inhoud die via de nieuwe media worden verspreid als op het vlak van infrastructurele maatregelen of op het vlak van het mededingingsrecht en overheidssubsidies – deze geschieden onder volledige naleving van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het Verdrag van de UNESCO inzake de bescherming en bevordering van de diversiteit van culturele inhoud en artistieke uitingen van 20 oktober 2005, een verdrag dat bevestigt dat het tot de plicht van de lidstaten behoort om de culturele diversiteit te beschermen en de culturele diversiteit te bevorderen en dat het tweeledige karakter van de audiovisuele media als economische en als culturele goederen bevestigt; bevestigt dat een goed beheerde informatiemaatschappij en goed beheerde ICT zeer positieve instrumenten kunnen zijn voor de versterking en bescherming van de culturele diversiteit en de meertaligheid; 78. wijst erop dat het, in het kader van het huidige debat over de toekomst van de Europese Unie, zeer opportuun is dat het institutioneel debat het Europees institutioneel model versterkt en verheldert en, vooral, dat de instellingen in het algemeen en de Commissie in het bijzonder in hun optreden duidelijk laten zien dat ze bekommerd zijn om de democratie en de zorgen van de burgers; verheugt zich erover dat de bezinningsperiode de Europese instellingen de gelegenheid biedt om regels op te stellen met het oog op de ruimere bezorgdheden van de burgers en deze in hun beleid te verwerken; 79. is van oordeel dat nadruk op de genderdimensie bij ICT van essentieel belang is om een omgekeerd effect van de digitale revolutie op gendergelijkheid of de bestendiging van bestaande ongelijkheden en discriminatie te voorkomen; stelt vast dat het belangrijk is rekening te houden met de verschillende aspecten van de digitale kloof, met name die tussen mannen en vrouwen, en dat hiervoor een specifieke actie nodig is in het kader van het komende Europese initiatief voor e-integratie; is van oordeel dat het toenemende risico van sociale uitsluiting als gevolg van het niet kunnen gebruiken van de nieuwe technologieën en informatietechnologieën in onevenredige mate vrouwen treft; 80. dringt er bij de Commissie op aan om een analyse uit te voeren van het acquis communautaire op het gebied van de informatiemaatschappij, en met name vanuit het genderperspectief; verzoekt de Commissie een dialoog met de belangrijkste spelers op de mediamarkt aan te gaan, opdat er een "code voor gendergelijkheid" voor de media tot stand komt; verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan misbruik van nieuwe ICT in de vrouwen- en kinderhandel, en hiertoe alle wettelijke en technologische middelen in te zetten die nodig zijn om dit probleem te bestrijden; o o o 81. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat zich tijdens voetbalwedstrijden in gans Europa ernstige racistische incidenten hebben voorgedaan, B. overwegende dat een van de doelstellingen van de Europese Unie uit hoofde van artikel 13 van het EG-Verdrag bestaat in het beschermen tegen discriminatie op grond van etnische afstamming en nationaliteit, C. overwegende dat voetballers net als andere werknemers recht hebben op een racismevrije werkomgeving, zoals verankerd in de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, D. overwegende dat de populariteit van het voetbal een nieuwe gelegenheid biedt om racisme tegen te gaan, 1. veroordeelt met kracht elke vorm van racisme tijdens voetbalwedstrijden, zowel op als buiten het veld; 2. spreekt zijn lof uit over het uitstekende werk dat organisaties als de UEFA en het netwerk Football against Racism in Europe (FARE) hebben verricht bij de aanpak van deze problemen; 3. doet een beroep op allen die in de voetbalwereld een vooraanstaande positie innemen, zich regelmatig tegen racisme uit te spreken; 4. verzoekt de nationale voetbalbonden, competities, clubs, spelersvakbonden en supportersverenigingen de beste praktijken van de UEFA toe te passen, zoals het tienpuntenplan van de UEFA; 5. verzoekt de UEFA en alle andere organisatoren van voetbalcompetities in Europa de scheidsrechters op basis van duidelijke, strikte richtsnoeren in staat te stellen een wedstrijd in geval van ernstige racistische incidenten stil te leggen of af te breken; 6. verzoekt de UEFA en alle andere organisatoren van voetbalcompetities in Europa de mogelijkheid te overwegen om sportsancties op te leggen aan nationale voetbalbonden en clubs waarvan de supporters of spelers ernstige racistische overtredingen begaan, waaronder de mogelijkheid deze bij aanhoudende overtredingen van hun competities uit te sluiten; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten alsmede aan de UEFA. Namen van de ondertekenaars Adamou, Agnoletto, Allister, Alvaro, Andersson, Andrejevs, Andria, Arif, Arnaoutakis, Ashworth, Atkins, Attard-Montalto, Attwooll, Aubert, Audy, Auken, Ayala Sender, Aylward, Bachelot-Narquin, Badía i Cutchet, Barón Crespo, Battilocchio, Batzeli, Bauer, Beazley, Beer, Beglitis, Belet, Bennahmias, Beňová, Berend, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bertinotti, Bobošíková, Bösch, Bonde, Bono, Bourzai, Bowis, Bowles, Bozkurt, Braghetto, Breyer, Brie, Bullmann, van den Burg, Bushill-Matthews, Busk, Busquin, Busuttil, Calabuig Rull, Callanan, Carlotti, Carlshamre, Carnero González, Casa, Casaca, Cashman, Castex, Catania, Cercas, Chatzimarkakis, Christensen, Cirino Pomicino, Cohn-Bendit, Corbett, Corbey, Cornillet, Correia, Costa P., Cottigny, Coveney, Cramer, Crowley, Czarnecki R., D'Alema, de Brún, De Keyser, Demetriou, Deprez, De Rossa, Descamps, Désir, Dess, Deva, De Veyrac, De Vits, Dionisi, Di Pietro, Dobolyi, Doorn, Douay, Dover, Doyle, Duchoň, Dührkop Dührkop, Duff, Duka-Zólyomi, Duquesne, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Jillian, Evans Jonathan, Evans Robert, Falbr, Fatuzzo, Fazakas, Fernandes, Ferreira A., Ferreira E., Figueiredo, Flasarová, Flautre, Florenz, Fontaine, Ford, Fourtou, Frassoni, Freitas, Fruteau, Gahler, Gaľa, García Pérez, Gargani, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gebhardt, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Goebbels, Gomes, Goudin, Grabowska, Grabowski, Grässle, Grech, Griesbeck, Gröner, de Groen-Kouwenhoven, Grossetête, Gruber, Guardans Cambó, Guellec, Guerreiro, Gurmai, Guy-Quint, Hall, Hammerstein Mintz, Hamon, Hannan, Harbour, Harkin, Harms, Hassi, Hatzidakis, Haug, Hazan, Heaton-Harris, Hedh, Hedkvist Petersen, Helmer, Hennicot-Schoepges, Hennis-Plasschaert, Higgins, Honeyball, Horáček, Howitt, Hudacký, Hudghton, Hughes, Hutchinson, in 't Veld, Isler Béguin, Jäätteenmäki, Janowski, Járóka, Jensen, Jöns, Jørgensen, Jonckheer, Kaczmarek, Kallenbach, Kamall, Karatzaferis, Karim, Kasoulides, Kaufmann, Kauppi, Kilroy-Silk, Kinnock, Kirkhope, Klass, Klinz, Koch, Koch-Mehrin, Kohlíček, Konrad, Kósáné Kovács, Koterec, Krahmer, Krarup, Kratsa-Tsagaropoulou, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kristovskis, Kuc, Kuhne, Kułakowski, Kusstatscher, Lagendijk, Laignel, Lamassoure, Lambert, Lambrinidis, Lambsdorff, Landsbergis, Langendries, Laperrouze, La Russa, Lavarra, Le Foll, Lehideux, Lehne, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, Libicki, Lichtenberger, Lienemann, Liese, Liotard, Lipietz, Locatelli, Lucas, Ludford, Lynne, Maat, Maaten, McAvan, McCarthy, McDonald, McGuinness, McMillan-Scott, Madeira, Manders, Maňka, Mann T., Markov, Martin D., Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mathieu, Matsouka, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Medina Ortega, Meijer, Méndez de Vigo, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Mitchell, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Morgantini, Moscovici, Musacchio, Muscat, Musotto, Myller, Napoletano, Navarro, Newton-Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Obiols i Germà, Öger, Özdemir, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Oviir, Paasilinna, Pafilis, Paleckis, Panayotopoulos-Cassiotou, Panzeri, Papastamkos, Parish, Pavilionis, Pflüger, Pinior, Piskorski, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Poli Bortone, Prets, Prodi, Protasiewicz, Purvis, Rack, Ransdorf, Rapkay, Rasmussen, Resetarits, Reynaud, Ribeiro e Castro, Riera Madurell, Ries, Riis-Jørgensen, Rivera, Rizzo, Rocard, Roithová, Romeva i Rueda, Rosati, Roszkowski, Roth-Behrendt, Rouček, Roure, Rühle, Ryan, Saïfi, Sakalas, Salinas García, Samuelsen, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schmidt, Schmitt, Schnellhardt, Schröder, Schroedter, Schuth, Seeberg, Segelström, Siekierski, Sifunakis, Silva Peneda, Skinner, Smith, Sonik, Sousa Pinto, Staes, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Stevenson, Stihler, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Svensson, Swoboda, Szent-Iványi, Tajani, Takkula, Tannock, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Tomczak, Toubon, Toussas, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Trüpel, Turmes, Tzampazi, Uca, Ulmer, Vaidere, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Van Orden, Vatanen, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Watson, Weber H., Weber M., Weiler, Weisgerber, Westlund, Wiersma, Wijkman, Willmott, Wortmann-Kool, Wynn, Yañez-Barnuevo García, Záborská, Zaleski, Zani, Ždanoka, Železný, Zīle, Zimmer, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka