(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0381 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 62, lid 2, onder a) van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0254/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0060/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 6 april 2006, met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, lid 2, onder a), Gezien het voorstel van de Commissie, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Artikel 21 van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland, en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (3) (hierna "Schengenuitvoeringsovereenkomst" genoemd) bepaalt dat verblijfstitels die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, wederzijds worden erkend als gelijkwaardig met het eenvormig visum. (2) De huidige communautaire bepalingen voorzien echter niet in een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen waarbij de door derde landen afgegeven verblijftitels als gelijkwaardig met het eenvormige visum worden erkend voor doorreis door of een kort verblijf in het gemeenschappelijk gebied. (3) Onderdanen van derde landen die een door Zwitserland afgegeven verblijfstitel hebben en die visumplichtig zijn krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (4) , moeten een visum aanvragen wanneer zij door het gemeenschappelijk gebied reizen bij de terugkeer naar hun land van herkomst. De consulaire diensten van de lidstaten in Zwitserland moeten bijgevolg grote hoeveelheden visumaanvragen van dergelijke onderdanen van derde landen behandelen. Soortgelijke moeilijkheden hebben zich voorgedaan met betrekking tot visumaanvragen van houders van door Liechtenstein afgegeven verblijfstitels. (4) Door de uitvoeringsprocedure van het Schengenacquis in twee fasen moeten de nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden, vanaf die datum nationale visa verlenen aan onderdanen van derde landen die een door Zwitserland of Liechtenstein afgegeven verblijfstitel bezitten en visumplichtig zijn krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001. Bepaalde nieuwe lidstaten hebben hun bezorgdheid geuit over de extra administratieve last die dit voor hun consulaten in Zwitserland en Liechtenstein zal veroorzaken. (5) Het is niet noodzakelijk voor de lidstaten om van deze categorie personen te eisen dat zij over een visum beschikken, aangezien zij voor de lidstaten een laag risico voor illegale immigratie vormen. (6) Om de problemen bij de consulaire diensten van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen en van de nieuwe lidstaten in Zwitserland en Liechtenstein te verhelpen, moet een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen worden ingesteld, die is gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels als gelijkwaardig met eenvormige of nationale visa. (7) Dergelijke erkenning dient beperkt tot de doorreis, zonder de mogelijkheid van de lidstaten om visa voor een kort verblijf te verlenen, aan te tasten. (8) De toepassing van de erkenningsregeling moet verplicht zijn voor lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen en facultatief voor nieuwe lidstaten die Beschikking nr. ... (5) /2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van ...* tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (6) toepassen tijdens de overgangsperiode tot de dag die door de Raad zal worden vastgesteld overeenkomstig artikel 3, lid 2, eerste alinea, van de Toetredingsakte van 2003. (9) Aan de voorwaarden voor binnenkomst zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (7) moet zijn voldaan, behalve aan de voorwaarde van artikel 5, lid 1, onder b, voorzover deze beschikking een regeling instelt voor het gelijkstellen van doorreisvisa en door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels. (10) Daar de doelstelling van deze beschikking rechtstreeks op het communautaire acquis inzake visa betrekking heeft en niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van deze beschikking beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze beschikking niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (11) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze beschikking een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis, in de zin van de overeenkomst die door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen is afgesloten inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, en die dus onder het gebied vallen dat is bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 (8) inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst. (12) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken geen deel aan de aanneming van deze beschikking door de Raad; deze beschikking is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op Denemarken. Aangezien deze beschikking echter voortbouwt op het Schengenacquis overeenkomstig de bepalingen van het derde deel, onder titel IV, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 5 van het genoemde protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad deze beschikking heeft vastgesteld, of het deze in zijn nationale wetgeving zal omzetten. (13) Deze beschikking vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (9) niet deelneemt; het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan haar aanneming, zodat ze ook niet bindend voor, noch van toepassing in het Verenigd Koninkrijk is. (14) Deze beschikking vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (10) niet deelneemt. Ierland neemt derhalve niet deel aan haar aanneming, zodat ze ook niet bindend voor, noch van toepassing in Ierland is, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Bij deze beschikking wordt een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen ingesteld, die inhoudt dat door Zwitserland en Liechtenstein aan krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001 visumplichtige onderdanen van derde landen afgegeven verblijfstitels door de lidstaten, met het oog op doorreis, eenzijdig als gelijkwaardig met hun eenvormige of nationale visa worden erkend. De uitvoering van deze beschikking is niet van invloed op de personencontroles die aan de buitengrenzen worden uitgevoerd overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 13, 18 en 19 van Verordening (EG) nr. 562/2006. Artikel 2 Lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, moeten de in de bijlage vermelde, door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels, eenzijdig erkennen. Nieuwe lidstaten die Beschikking nr. ... (11) /2006/EG toepassen, mogen eenzijdig de in de bijlage bij deze beschikking vermelde verblijfstitels als gelijkwaardig met hun nationale doorreisvisa erkennen tot de dag die overeenkomstig artikel 3, lid 2, eerste alinea, van de Toetredingsakte van 2003 door de Raad wordt vastgesteld. Artikel 3 De doorreis van de onderdaan van een derde land over het grondgebied van de lidstaten duurt niet langer dan vijf dagen. De in de bijlage vermelde documenten moeten minstens geldig zijn voor de duur van de doorreis. Artikel 4 De nieuwe lidstaten delen de Commissie uiterlijk ... (12) mee of zij deze beschikking toepassen. De Commissie publiceert de door de nieuwe lidstaten meegedeelde gegevens in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 5 Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Ze blijft van toepassing tot de dag waarop artikel 21 van de Schengenovereenkomst in werking treedt voor Zwitserland en Liechtenstein, volgens artikel 15 van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis. Artikel 6 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Lijst van de in artikel 2 bedoelde door de Zwitserse Bondsstaat en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels A. DOOR ZWITSERLAND AFGEGEVEN VERBLIJFSTITELS – Ausländerausweis B / Livret pour étrangers B / Libretto per stranieri B / Legitimaziun d'esters B [identiteitsbewijs B voor buitenlandse onderdanen] (Tijdelijke verblijfstitel type B; opgesteld in drie of vier talen) (grijs) – Ausländerausweis C / Livret pour étrangers C / Libretto per stranieri C [Identiteitsbewijs C voor buitenlandse onderdanen] (Permanente verblijfstitel C) (groen) – Ausländerausweis Ci / Livret pour étrangers Ci / Libretto per stranieri Ci [Identiteitsbewijs Ci voor buitenlandse onderdanen] (Verblijfstitel type Ci voor echtgenoten en kinderen (tot 25 jaar) van ambtenaren van internationale organisaties en leden van buitenlandse vertegenwoordigingen in Zwitserland die een winstgevende bezigheid op de Zwitserse arbeidsmarkt uitoefenen) (rood) – Legitimationskarten (Aufenthaltsbewilligung) vom Eidgenössischen Departement für auswärtige Angelegenheiten / Cartes de légitimation (titres de séjour) du Département fédéral des affaires étrangères / Carte di legittimazione (titoli di soggiorno) del Dipartimento federale degli affari esteri [Legitimatiebewijzen (verblijfsvergunning) van het Zwitserse Departement van Buitenlandse Zaken] - Legitimationskarte "B" (mit rosafarbigem Streifen): Missionschefs der diplomatischen, ständigen oder Spezialmissionen, leitende Beamten internationaler Organisationen und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "B" (à bande rose): Chefs de mission diplomatique, permanente ou spéciale, membres de la haute direction des organisations internationales et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "B" (a banda rosa): capimissione di missioni diplomatiche permanenti o speciali, funzionari superiori di organizzazioni internazionali e loro familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "B" (met roze streep): hoofden van diplomatieke, permanente of bijzondere missies, hoge ambtenaren van internationale organisaties en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "C" (mit rosa Streifen): Mitglieder des diplomatischen Personals der diplomatischen, ständigen oder Spezialmissionen, Beamten internationaler Organisationen und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "C" (à bande rose): membres du personnel diplomatique des missions diplomatiques, permanentes ou spéciales, hauts fonctionnaires des organisations internationales et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "C" (a banda rosa): membri del personale diplomatico di missioni diplomatiche permanenti o speciali, funzionari di organizzazioni internazionali e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "C" (met roze streep): leden van het diplomatieke personeel van diplomatieke, permanente of bijzondere missies, ambtenaren van internationale organisaties en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "D" (mit blauem Streifen): Mitglieder des Verwaltungs- und technischen Personals der diplomatischen, ständigen oder Spezialmissionen und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "D" (à bande bleue): membres du personnel administratif et technique des missions diplomatiques, permanentes ou spéciales et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "D" (a banda blu): membri del personale amministrativo e tecnico di missioni diplomatiche permanenti o speciali e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "D" (met blauwe streep): leden van het administratief en technisch personeel van diplomatieke, permanente of bijzondere missies en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "D" (mit braunem Streifen): Beamten der Kategorie Berufspersonal internationaler Organisationen und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "D" (à bande brune): fonctionnaires de la catégorie professionnelle des organisations internationales et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "D" (a banda marrone): funzionari appartenenti alla categoria del personale di carriera di organizzazioni internazionali e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "D" (met bruine streep): ambtenaren van de categorie beroepspersoneel van internationale organisaties en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "E" (mit violettem Streifen): Mitglieder des Dienstpersonals der diplomatischen, ständigen oder Spezialmissionen, Beamten der allgemeinen Dienste internationaler Organisationen und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "E" (à bande violette): membres du personnel de service des missions diplomatiques, permanentes et spéciales, fonctionnaires des services généraux des organisations internationales et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "E" (a banda viola): membri del personale di servizio di missioni diplomatiche permanenti e speciali, funzionari dei servizi generali di organizzazioni internazionali e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "E" (met paarse streep): leden van het dienstpersoneel van diplomatieke, permanente of bijzondere missies, ambtenaren van de algemene diensten van internationale organisaties en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "F" (mit gelbem Streifen): private Hausangestellte der Mitglieder der diplomatischen, ständigen oder Spezialmissionen und der von Berufs-Konsularbeamten geleiteten konsularischen Vertretungen, sowie private Hausangestellte der Beamten internationaler Organisationen / Carte de légitimation "F" (à bande jaune): domestiques privés des membres des missions diplomatiques, permanentes ou spéciales et des postes consulaires de carrière et domestiques privés des fonctionnaires des organisations internationales / Carta di legittimazione "F" (a banda gialla): personale domestico privato di membri di missioni diplomatiche permanenti o speciali e di rappresentanze consolari dirette da funzionari consolari di carriera nonché personale domestico privato di funzionari di organizzazioni internazionali [Legitimatiebewijs "F" (met gele streep): huispersoneel van leden van diplomatieke, permanente of bijzondere missies en consulaire beroepsposten, alsmede huispersoneel van ambtenaren van internationale organisaties] - Legitimationskarte "G" (mit türkis Streifen): Beamten internationaler Organisationen mit Arbeitsvertrag von begrenzter Dauer und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "G" (à bande turquoise): fonctionnaires des organisations internationales (contrat de travail "court terme") et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "G" (a banda turchese): funzionari di organizzazioni internazionali con contratto di lavoro a durata determinata e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "G" (met turkooizen streep): ambtenaren van internationale organisaties met een arbeidsovereenkomst van beperkte duur en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "H" (mit weißem Streifen): Personen ohne Privilegien und Immunitäten, die ermächtigt sind, Mitglieder der diplomatischen, ständigen oder Spezialmissionen und der konsularischen Vertretungen zu begleiten, Mitarbeiter internationaler Organisationen ohne Beamtenstatus / Carte de légitimation "H" (à bande blanche): personnes sans privilèges et immunités autorisées à accompagner les membres des missions diplomatiques, permanentes ou spéciales et des consulats, collaborateurs des organisations internationales qui ne font pas partie des fonctionnaires de ces dernières / Carta di legittimazione "H" (a banda bianca): persone senza privilegi e immunità autorizzate a accompagnare membri di missioni diplomatiche permanenti o speciali e di consolati, collaboratori di organizzazioni internazionali senza statuto di funzionari [Legitimatiebewijs "H" (met witte streep): personen zonder voorrechten en immuniteiten die zijn gemachtigd om leden van diplomatieke, permanente of bijzondere missies en van consulaten te begeleiden, medewerkers van internationale organisaties zonder ambtenarenstatuut] - Legitimationskarte "I" (mit oliv Streifen): Personal nicht schweizerischer Staatsangehörigkeit des Internationalen Komitees vom Roten Kreuz und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "I" (à bande olive): membres du personnel non suisse du Comité international de la Croix-Rouge et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "I" (a banda oliva): membri del personale non svizzero del Comitato internazionale della Croce Rossa e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "I" (met olijfkleurige streep): niet-Zwitserse personeelsleden van het Internationaal Comité van het Rode Kruis en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "K" (mit rosa Streifen): Berufs-Postenchefs und Berufs-Konsularbeamten der konsularischen Vertretungen und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "K" (à bande rose): chefs de poste consulaire de carrière, fonctionnaires consulaires de carrière et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "K" (a banda rosa): capiposto consolari di carriera e funzionari consolari di carriera di rappresentanze consolari e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "K" (met roze streep): hoofden van consulaire beroepsposten en consulaire beroepsfunctionarissen, alsmede hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "K" (mit blauem Streifen): Berufs-Konsularangestellte und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "K" (à bande bleue): employés consulaires de carrière et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "K" (a banda blu): impiegati consolari di carriera e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "K" (met blauwe streep): personeelsleden van consulaten en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "K" (mit violettem Streifen): Mitglieder des dienstlichen Hauspersonals von berufs-konsularischen Vertretungen und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "K" (à bande violette): membres du personnel de service des représentations consulaires de carrière et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "K" (a banda viola): membri del personale di servizio di rappresentanze consolari di carriera e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "K" (met paarse streep): leden van het dienstpersoneel van consulaire beroepsposten en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "K" (mit weißem Streifen): Honorar-Postenchefs von konsularischen Vertretungen / Carte de légitimation "K" (à bande blanche): chefs de poste consulaire honoraire / Carta di legittimazione "K" (a banda bianca): capiposto onorari di rappresentanze consolari [Legitimatiebewijs "K" (met witte streep): hoofden van honoraire consulaire posten] - Legitimationskarte "L" (mit sandfarbigem Streifen): Personal nicht schweizerischer Staatsangehörigkeit der Internationale Gemeinschaft der Roten Kreuz- und Roten Halbmond-Gesellschaften und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "L" (à bande de couleur sable): membres du personnel non suisse de la Fédération internationale des Sociétés de la Croix-Rouge et du Croissant-Rouge et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "L" (a banda color sabbia): membri del personale non svizzero della Federazione internazionale delle Società della Croce Rossa e della Mezzaluna Rossa e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "L" (met zandkleurige streep): niet-Zwitserse personeelsleden van de Internationale Federatie van Rode-Kruis en Rode-Halve-Maanverenigingen en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "O" (mit grauem Streifen): Mitglieder des Personals nicht schweizerischer Staatsangehörigkeit der Generaldelegation Palästinas und der ständigen Beobachtermission Palästinas und Familienmitglieder, die den gleichen Status besitzen / Carte de légitimation "O" (à bande grise): membres du personnel non suisse de la Délégation générale de Palestine et de la Mission permanente d'observation de la Palestine et membres de famille qui jouissent du même statut / Carta di legittimazione "O" (a banda grigia): membri del personale non svizzero della Delegazione generale di Palestina e della Missione permanente di osservazione della Palestina e familiari che beneficiano dello stesso statuto [Legitimatiebewijs "O" (met grijze streep): niet-Zwitserse personeelsleden van de Algemene Delegatie van Palestina en van de Permanente Observatiemissie van Palestina en hun gezinsleden met dezelfde status] - Legitimationskarte "S" (mit grünem Streifen): Mitglieder des Personals schweizerischer Staatsangehörigkeit der diplomatischen, ständigen und der Spezialmissionen, Beamte schweizerischer Staatsangehörigkeit internationaler Organisationen / Carte de légitimation "S" (à bande verte): membres du personnel de nationalité suisse des missions diplomatiques, permanentes et spéciales, fonctionnaires de nationalité suisse des organisations internationales / Carta di legittimazione "S" (a banda verde): membri del personale di nazionalità svizzera di missioni diplomatiche permanenti e speciali, funzionari di nazionalità svizzera di organizzazioni internazionali [Legitimatiebewijs "S" (met groene streep): Zwitserse personeelsleden van diplomatieke, permanente en bijzondere missies, Zwitserse ambtenaren van internationale organisaties] - Funktionsbescheinigung für wissenschaftliches Personal des CERN nicht schweizerischer Staatsangehörigkeit / Attestation de fonctions à l'usage du personnel scientifique non suisse du CERN / Attestato di funzione ad uso del personale scientifico non svizzero del CERN [Functieattest voor niet-Zwitsers wetenschappelijk personeel van de CERN] - Bescheinung für Familienmitglieder des wissenschaftlichen Personals des CERN nicht schweizerischer Staatsangehörigkeit / Attestation à l'usage des membres de la famille du personnel scientifique non suisse du CERN / Attestato ad uso dei familiari del personale scientifico non svizzero del CERN [Attest voor gezinsleden van niet-Zwitsers wetenschappelijk personeel van de CERN] B. DOOR LIECHTENSTEIN AFGEGEVEN VERBLIJFSTITELS Jahresaufenthaltsbewilligung (Tijdelijke verblijfstitel) Niederlassungs bewilligung (Vestigingstitel met onbeperkte geldigheidsduur) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0381 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 62, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0253/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0062/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 6 april 2006, met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebied HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van de Toetredingsakte van 2003 moeten de lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Unie zijn toegetreden, de onderdanen van de derde landen die zijn opgenomen in bijlage 1 bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (3) , aan een visumplicht onderwerpen. (2) Overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003 zijn de bepalingen van het Schengenacquis over de voorwaarden en criteria voor het verlenen van eenvormige visa voor kort verblijf en de bepalingen over wederzijdse erkenning van visa en over de gelijkwaardigheid van verblijfstitels en visa in de nieuwe lidstaten slechts toepasselijk op grond van het daartoe strekkend besluit van de Raad. Zij zijn echter verbindend voor de nieuwe lidstaten vanaf de datum van toetreding. (3) Om die reden moeten nieuwe lidstaten voor toegang tot of doorreis op hun grondgebied nationale visa verlenen aan onderdanen van derde landen die in het bezit zijn van een uniform visum, een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfstitel, verleend door een lidstaat die het Schengenacquis volledig toepast, of van een door een andere nieuwe lidstaat afgegeven soortgelijk document. (4) Personen in het bezit van documenten die zijn verstrekt door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen of door nieuwe lidstaten, vormen geen enkel risico voor de nieuwe lidstaten aangezien zij door andere lidstaten aan alle noodzakelijke controles zijn onderworpen. Om de nieuwe lidstaten niet onnodig administratief te belasten, moeten gemeenschappelijke regels worden vastgesteld die het de nieuwe lidstaten mogelijk maken om die documenten eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale visum te erkennen en om een vereenvoudigde regeling in te stellen voor personencontroles aan de buitengrenzen op basis van deze eenzijdige gelijkwaardigheid. (5) De gemeenschappelijk regels moeten tijdelijk van toepassing zijn tot op de datum die wordt bepaald in een besluit van de Raad, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, eerste alinea, van de Toetredingsakte van 2003. (6) Documenten mogen alleen worden erkend met het oog op de doorreis over het grondgebeid van een of meer nieuwe lidstaten, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de mogelijkheid voor nieuwe lidstaten om nationale visa voor kort verblijf te verlenen. De deelname aan de gemeenschappelijke regeling moet facultatief zijn, zonder dat aan de nieuwe lidstaten extra verplichtingen worden opgelegd, boven op die welke zijn vastgelegd in de Toetredingsakte van 2003. (7) De gemeenschappelijke regels moeten van toepassing zijn op eenvormige visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, alsook op eenvormige visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door andere nieuwe lidstaten. (8) Aan de voorwaarden voor binnenkomst zoals bedoeld in artikel 5, lid 1 van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (4) moet zijn voldaan, behalve aan die van artikel 5, lid 1, onder b), voorzover deze beschikking een regeling van eenzijdige erkenning door de nieuwe lidstaten instelt waarbij bepaalde documenten die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, alsook soortgelijke documenten die door andere nieuwe lidstaten zijn verstrekt, als gelijkwaardig worden beschouwd met het oog op doorreis. (9) Daar de doelstelling van deze beschikking, namelijk het instellen van een door nieuwe lidstaten toe te passen regeling van eenzijdige erkenning van bepaalde documenten afgegeven door andere lidstaten met het oog op doorreis, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van deze beschikking beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze beschikking niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (10) Deze beschikking houdt geen verdere ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen is afgesloten inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van Schengenacquis, aangezien ze alleen betrekking heeft op de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig uitvoeren. Maar in het belang van de samenhang en goede werking van het systeem van Schengen, geldt deze beschikking ook voor de visa en verblijfsvergunningen die afgegeven zijn door derde landen die hun medewerking aan de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis verlenen en het Schengenacquis volledig uitvoeren, zoals IJsland en Noorwegen. (11) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, nemen deze landen geen deel aan de aanneming van deze beschikking. (12) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken geen deel aan de aanneming van deze beschikking, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Bij deze beschikking wordt een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen ingesteld, die de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (hierna "de nieuwe lidstaten" genoemd) de mogelijkheid biedt om de documenten bedoeld in artikel 2, lid 1 en die bedoeld in artikel 3 die door andere nieuwe lidstaten zijn afgegeven aan visumplichtige onderdanen van derde landen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 539/2001, met het oog op doorreis eenzijdig te erkennen als gelijkwaardig met hun nationale visa. De uitvoering van deze beschikking is niet van invloed op de personencontroles die aan de buitengrenzen worden uitgevoerd overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 13, 18 en 19 van Verordening (EG) nr. 562/2006. Artikel 2 1. Een nieuwe lidstaat mag voor doorreis de volgende documenten als gelijkwaardig met zijn nationale visum beschouwen, ongeacht de nationaliteit van de houders: 2. Wanneer een nieuwe lidstaat beslist om deze beschikking toe te passen, moet hij alle in lid 1 bedoelde documenten erkennen, ongeacht welke staat het document heeft afgegeven. Artikel 3 Een nieuwe lidstaat die artikel 2 toepast, mag daarnaast voor doorreis ook de nationale visa voor kort verblijf, visa voor een verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door een of meer andere nieuwe lidstaten, erkennen als gelijkwaardig met zijn nationale visum. De door nieuwe lidstaten afgegeven documenten die overeenkomstig deze beschikking kunnen worden erkend, zijn in de bijlage vermeld. Artikel 4 Nieuwe lidstaten mogen documenten alleen als gelijkwaardig met hun nationale visa erkennen voor doorreis als de doorreis van de onderdaan van een derde land over het grondgebied van de nieuwe lidstaat niet langer duurt dan vijf dagen. De in de artikelen 2 en 3 bedoelde documenten moeten minstens geldig zijn voor de duur van de doorreis. Artikel 5 De nieuwe lidstaat die beslist deze beschikking toe te passen, stelt de Commissie hiervan uiterlijk ... * (5) in kennis. De Commissie publiceert de door de nieuwe lidstaten verstrekte informatie in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 6 Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing tot de datum die bij het overeenkomstig artikel 3, lid 2, eerste alinea, van de Toetredingsakte van 2003 vastgestelde besluit van de Raad wordt bepaald. Artikel 7 Deze beschikking is gericht tot de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE Lijst van door de nieuwe lidstaten afgegeven documenten TSJECHISCHE REPUBLIEK Visa – Vízum k pobytu do 90 dnů - (visum voor kort verblijf) – Vízum k pobytu nad 90 dnů - (visum voor verblijf van langere duur) – Diplomatické vízum - (diplomatiek visum) – Zvláštní vízum - (speciaal visum) Verblijfstitels – Průkaz o povolení k přechodnému pobytu (tijdelijke verblijfskaart) (6) – Průkaz o povolení k trvalému pobytu (permanente verblijfskaart) CYPRUS Θεωρήσεις (Visa) – Θεώρηση διέλευσης - Κατηγορία Β (doorreisvisum - Type B) – Θεώρηση για παραμονή βραχείας διάρκειας - Kατηγορία Γ (visum voor kort verblijf - Τype C) – Oμαδική θεώρηση - Κατηγορία Β και Γ (collectief visum - Type B en C) ´Aδειες παραμονής (Verblijfstitels) – Προσωρινή άδεια παραμονής (απασχόληση, επισκέπτης, φοιτητής) tijdelijke verblijfstitel (tewerkstelling, bezoeker, student) ESTLAND Visa – Transiitviisa, liik B (doorreisvisa, type B) – Lühiajaline viisa, liik C (visa voor kort verblijf, type C) – Pikaajaline viisa, liik D (visa voor verblijf van langere duur, type D) Verblijfstitels – Tähtajaline elamisluba (tijdelijke verblijfstitel - tot 5 jaar) – Alaline elamisluba (permanente verblijfstitel) LETLAND Visa – Latvijas vīza - Kategorija B (doorreisvisa) – Latvijas vīza - Kategorija C (visum voor kort verblijf) – Latvijas vīza - Kategorija D (visum voor verblijf van langere duur) Verblijfstitels – Pastāvīgās uzturēšanās atļauja (afgegeven vóór 1 mei 2004) (permanente verblijfstitel) – Uzturēšanās atļauja (afgegeven na 1 mei 2004) (verblijfstitel; hetzij voor tijdelijk, hetzij voor permanent verblijf) – Nepilsoņa pase (vreemdelingenpaspoort) LITOUWEN Visa – Tranzitinė (B) (doorreis (B)) – Trumpalaikė viza (visum voor kort verblijf) – Ilgalaikė viza (visum voor verblijf van langere duur) Verblijfstitels – Europos Bendrijų valstybės narės piliečio leidimas gyventi - (verblijfstitel voor een onderdaan van een EG-lidstaat) – Leidimas nuolat gyventi Lietuvos Respublikoje (permanente verblijfstitel in de Republiek Litouwen) – Leidimas laikinai gyventi Lietuvos Respublikoje (tijdelijke verblijfstitel; geldigheid van één tot vijf jaar) HONGARIJE Visa – Rövid időtartamú beutazóvízum (visum voor kort verblijf) – Tartózkodási vízum (visum voor verblijf van langere duur) Verblijfstitels – Humanitárius tartózkodási engedély (humanitaire verblijfstitel (kaartvorm) - in combinatie met een nationaal paspoort) – Tartózkodási engedély (verblijfstitel (kaartvorm) - in combinatie met een nationaal paspoort met een vermelding van de bevoegde autoriteit die de houder machtigt tot meerdere inreizen en verblijf, geldig voor ten hoogste vier jaar) – Tartózkodási engedély (verblijfstitel (stickervorm) - aangebracht op een nationaal paspoort, geldigheid van maximaal vier jaar) – Bevándoroltak részére kiadott személyazonosító igazolvány (identiteitskaart afgegeven aan immigranten - in combinatie met een nationaal paspoort waarin de afgifte van de identiteitskaart vermeld is) – Letelepedési engedély ((permanente verblijfstitel (kaartvorm) - in combinatie met een nationaal paspoort met vermelding van het recht op permanent verblijf voor onbeperkte duur, de geldigheid van het document is vijf jaar) – Letelepedettek részére kiadott tartózkodási engedély (verblijfstitel voor personen met een permanent verblijf (stickervorm) - aangebracht op een nationaal paspoort, geldigheid van maximaal vijf jaar) Documenten afgegeven voor leden van diplomatieke vertegenwoordigingen en consulaire posten, gelijkwaardig aan verblijfstitels – Igazolvány diplomáciai képviselők és családtagjaik részére (speciaal certificaat voor diplomaten en hun gezinsleden (identiteitskaart voor diplomaten)) – Igazolvány konzuli képviselet tagjai és családtagjaik részére (speciaal certificaat voor leden van consulaire posten en hun gezinsleden (consulaire identiteitskaart)) – Igazolvány diplomáciai képviselet igazgatási és műszaki személyzete és családtagjaik részére (speciaal certificaat voor leden van het administratief en technisch personeelskader van diplomatieke vertegenwoordigingen en hun gezinsleden) – Igazolvány diplomáciai képviselet kisegítő személyzete, háztartási alkalmazottak és családtagjaik részére (speciaal certificaat voor het dienstpersoneel van diplomatieke vertegenwoordigingen, privé-dienstboden en hun gezinsleden) MALTA Visa – Transit visas (doorreisvisa; verblijf niet langer dan vijf dagen) – Short-stay or Travel visas (visa voor kort verblijf of reisvisa; enkelvoudige of meervoudige visa) – Long-Stay Visas (visa voor verblijf van langere duur; geeft onderdanen van derde landen die Malta willen binnenkomen om andere redenen dan immigratie het recht het land te bezoeken voor langer dan 90 dagen) – Group visas (collectieve visa, verblijf tot 30 dagen) POLEN Visa – Wiza wjazdowa W (inreisvisum, geldigheid tot één jaar) – Wiza pobytowa krótkoterminowa C (Visum voor kort verblijf, verblijf tot drie maanden, geldigheid tot vijf jaar, maar gewoonlijk één jaar) – Wiza pobytowa długoterminowa D (visum voor verblijf van langere duur, verblijf tot één jaar, geldigheid tot vijf jaar, maar gewoonlijk één jaar) – Wiza dyplomatyczna D/8 (diplomatiek visum, verblijf tot drie maanden binnen een periode van zes maanden, geldigheid tot vijf jaar, maar gewoonlijk zes maanden) – Wiza służbowa D/9 (dienstvisum, verblijf tot drie maanden binnen een periode van zes maanden, geldigheid tot vijf jaar, maar gewoonlijk zes maanden) – Wiza kurierska D/10 (visum voor diplomatieke koerier, verblijf tot tien dagen, tenzij anders geregeld door internationale overeenkomsten; geldigheid tot zes maanden) Verblijfstitels – Karta pobytu (verblijfskaart, "KP"-reeks, afgegeven tussen 1 juli 2001 en 30 april 2004 en 'PL'-reeks, die sinds 1 mei 2004 wordt afgegeven; geldigheid tot tien jaar, afgegeven aan een vreemdeling die een verblijfstitel voor een vaste periode, een verblijfsvergunning, een vluchtelingenstatuut of een vergunning voor gedoogd verblijf heeft verkregen; 'PL'-reeks wordt ook afgegeven aan een vreemdeling die een verblijfstitel voor langere duur heeft verkregen) – Karta stałego pobytu (verblijfsvergunning, "XS'reeks, die voor 30 juni 2001 werd afgegeven, geldigheid tot tien jaar, afgegeven aan een vreemdeling die een verblijfsvergunning heeft ontvangen; de laatste kaart van deze uitgave verloopt op 29 juni 2011) SLOVENIË Visa – Vizum za vstop (inreisvisa) – Vizum za kratkoročno bivanje C - (visum voor kort verblijf) – Vizum za daljše bivanje D - (visum voor verblijf van langere duur) Verblijfstitels – Dovoljenje za stalno prebivanje (permanente verblijfstitel) – Dovoljenje za začasno prebivanje (tijdelijke verblijfstitel; geldigheid van maximaal één jaar tenzij de Sloveense vreemdelingenwet anders bepaalt) – Diplomatska izkaznica (Diplomatieke identiteitskaart) – Konzularna izkaznica (Consulaire identiteitskaart) – Konzularna izkaznica za častne konzularne funkcionarje (Consulaire identiteitskaart voor ereconsuls) – Službena izkaznica (Officiële identiteitskaart) SLOWAKIJE Visa – Krátkodobé vízum (visum voor kort verblijf) – Dlhodobé vízum (visum voor verblijf van langere duur) – Diplomatické vízum (diplomatiek visum) – Osobitné vízum (speciale visa) Verblijfstitels – Povolenie na prechodný pobyt (tijdelijke verblijfstitel) – Povolenie na trvalý pobyt (permanente verblijfstitel) Cestovné doklady - Reisdocumenten – Cudzinecký pas (vreemdelingenpaspoort) – Cestovný doklad podľa Dohovoru z 28. júla 1951 (reisdocument - Verdrag van 28 juli 1951) – Cestovný doklad podľa Dohovoru z 28. septembra 1954 (reisdocument - Verdrag van 28 september 1954) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0153 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0111/2006), – gelet op artikel 51 en 134 van zijn Reglement, 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3604/2006 – C6-0065/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0492 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2005)0713 ) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 65 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A6-0087/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement , – gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (PE-CONS 3605/2006 – C6-0066/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2003)0492 ) (2) , – gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , – gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2005)0713 ) (5) , – gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 65 van zijn Reglement, – gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A6-0090/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Speciaal verslag van de Europese Ombudsman aan het Europees Parlement, – gelet op artikelen 13, 21 en 195 van het EG-Verdrag, – gelet op artikelen 1 en 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – onder verwijzing naar zijn Besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van 9 maart 1994 inzake het statuut van de Europese Ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (1) , – gelet op artikel 3, lid 7 van het Statuut van de Europese Ombudsman, – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties van 16 juli 1998 (2) , 17 november 2000 (3) , 6 september 2001 (4) en 11 december 2001 (5) over de Speciale verslagen van de Europese Ombudsman, – onder verwijzing naar het Verdrag van 17 juni 1994 houdende het Statuut van de Europese Scholen, – onder verwijzing naar de resolutie van de Raad en de ministers van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, van 31 mei 1990 over de integratie van gehandicapte kinderen en jongeren in het gewone onderwijs (6) , en in het bijzonder artikel 4, – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's - Naar een Europa zonder drempels voor mensen met een functiebeperking ( COM(2000)0284 ), – onder verwijzing naar het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (7) , in het bijzonder artikel 21, lid 1, – gelet op artikel 45 en artikel 195, lid 2, eerste zin van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie verzoekschriften ( A6-0118/2006 ), A. overwegende dat het volgens het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap de taak is van de Europese Ombudsman om op eigen initiatief, of op basis van door hem ontvangen verslagen, en naar eigen goeddunken onderzoeken uit te voeren naar wanbeheer bij de werkzaamheden van de organen of instellingen van de Gemeenschap, met uitzondering van het Hof van Justitie en het Gerecht van Eerste aanleg bij de uitvoering van hun gerechtelijke werkzaamheden, B. overwegende dat de Europese Ombudsman krachtens artikel 3, lid 7 van zijn statuut vervolgens het Europees Parlement en het betreffende orgaan of de betreffende instelling een verslag met aanbevelingen kan voorleggen, C. overwegende dat de Ombudsman in zijn Speciaal verslag over klacht nr. 1391/2002/JMA inzake het onvermogen van de Europese Scholen om te voorzien in de speciale onderwijsbehoeften van de dochter van klaagster, aanbevelingen geeft die ervoor moeten zorgen dat "de Commissie de nodige maatregelen moet nemen om te verzekeren dat ouders van kinderen met speciale onderwijsbehoeften die vanwege de mate van hun handicap worden uitgesloten van de Europese Scholen niet hoeven bij te dragen in de onderwijskosten van hun kinderen", D. overwegende dat de Ombudsman onderzoek heeft gedaan naar een groot aantal andere klachten tegen de Europese Scholen, die betrekking hadden op soortgelijke feiten en waarin identieke aantijgingen werden geuit, E. overwegende dat het Speciaal verslag van de Ombudsman een gelegenheid bij uitstek biedt om de aanbevelingen aan de Commissie aan een nadere beschouwing te onderwerpen, 1. juicht het Speciaal verslag van de Ombudsman toe en meent dat het gebaseerd is op grondig onderzoek naar de betreffende klacht en een diepgaande analyse van het beschikbare bewijsmateriaal; 2. merkt op dat het onderzoek van de Ombudsman een adequaat voorbeeld is van de uitoefening van zijn mandaat krachtens artikel 195 van het Verdrag; 3. wijst erop dat het recht op onderwijs, het beginsel van non-discriminatie en gelijke behandeling en het verbod op elke vorm van discriminatie onder meer op grond van een handicap, zoals vervat in de artikelen 14 en 21 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en in het EG-Verdrag, de beginselen en grondvesten vormen van de rechtsorde van de EU; 4. merkt op dat de Commissie herhaaldelijk verwezen heeft naar financiële en budgettaire beperkingen die tot gevolg hebben dat zij niet de volledige kosten voor het onderwijs van kinderen met speciale onderwijsbehoeften die worden uitgesloten van de Europese scholen kan vergoeden, maar dat de instelling geen poging heeft gedaan om een raming te maken van de financiële middelen die nodig zijn om aan de verplichtingen ingevolge het Verdrag te voldoen; 5. merkt op dat in het geval van het gezin van klaagster weliswaar gratis (verplicht) onderwijs werd verstrekt aan 3 van haar kinderen op de Europese School, maar dat de oudste dochter, die speciale onderwijsbehoeften had, van deze school werd geweerd en genoodzaakt was zich in te schrijven op de particuliere "International School of Brussels", waardoor het gezin met aanzienlijke kosten werd geconfronteerd; 6. wijst op de maatregelen die de Commissie op 22 februari 2006 op de vergadering van de Commissie verzoekschriften van het Parlement heeft toegelicht, onder meer de toezegging van een aanzienlijke verhoging in 2006 van de "bijkomende steun voor personen met een handicap", waardoor de persoonlijke bijdrage van de begunstigden wezenlijk zal dalen; 7. merkt op dat de Commissie een dubbele toeslag voor ten laste komende kinderen verstrekt ter ondersteuning van ambtenaren in andere dan onderwijskosten, die voortvloeien uit de zorg voor gehandicapte kinderen, en veroordeelt de Commissie dat zij eenzijdig deze toeslag inhoudt om de kosten van de Commissie voor het voldoen aan haar verplichtingen ten aanzien van het kind van klaagster te verlagen; 8. verzoekt de Commissie duidelijk te maken in welke mate zij verantwoordelijkheid neemt voor het garanderen van toegang tot kosteloos adequaat verplicht onderwijs voor kinderen van ambtenaren; 9. onderschrijft de conclusies van de Ombudsman en verzoekt de Commissie de noodzakelijke maatregelen te nemen om ouders van kinderen met speciale onderwijsbehoeften die vanwege de mate van hun handicap zijn uitgesloten van de Europese Scholen de volledige kosten van speciale onderwijsvoorziening te vergoeden; 10. is van mening dat de aanbevelingen van de Ombudsman ook van toepassing zijn op de andere klachten die hij in de loop van zijn onderzoek met betrekking tot soortgelijke feiten en identieke aantijgingen heeft ontvangen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de Europese Ombudsman, de Secretaris-generaal en de raad van bestuur van de Europese Scholen en de parlementen en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens, en met name artikel 14, – gezien de Conventie van Genève van 1951 over de status van vluchtelingen, en met name artikel 31, – gezien het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en Fundamentele Vrijheden, en met name artikel 5, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) en met name de artikelen 1 en 18, – gelet op Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (2) en Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (3) , – gelet op Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003, tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (4) , gekend als "Dublin II", – gelet op artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 63 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat uit de bezoeken van de delegaties van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken aan de detentiecentra, en meest recentelijk aan dat op Malta, gebleken is dat de asielzoekers worden vastgehouden onder omstandigheden, die verre ten achter blijven bij de internationaal erkende normen en dat er bijzondere redenen voor bezorgdheid bestaan vanwege de fysieke omstandigheden van de gedetineerden en het feit dat zij geen behoorlijke of helemaal geen toegang hebben tot fundamentele vormen van dienstverlening, zoals medische zorg, sociaal werk en rechtsbijstand, B. overwegende dat een delegatie van zijn Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken zich op 24 maart 2006 naar Malta heeft begeven voor een bezoek aan de administratieve detentiecentra, met name die van Ħal Safi, Ħal Far en Lyster Barracks en een ontmoeting met de autoriteiten van Malta en NGO's over het immigratievraagstuk, C. overwegende de ter plaatse door de delegatieleden geconstateerde feiten, D. overwegende dat asielzoekers in Malta worden vastgehouden in administratieve detentiecentra, E. overwegende dat het eiland Malta gelegen is aan de zuidelijke grenzen van de Europese Unie, een klein eiland is van 316 km2 met een bevolking van 400.000 personen, een bevolkingsdichtheid van meer dan 1.200 per km2 en dat het in verband daarmee over een zeer beperkte capaciteit beschikt om migranten en asielzoekers die geregeld in groten getale aan zijn kusten aan land gaan, op te vangen en onderdak te bieden, F. overwegende dat het jaarlijkse gemiddelde van personen die in Malta aankomen overeenkomt met 45% van het geboortecijfer op Malta en dat in verhouding tot de bevolking één asielzoeker in Malta gelijkstaat met 140 in Italië, 150 in Frankrijk en 205 in Duitsland; voorts overwegende dat in 2005 in Malta 1.800 personen zijn aangekomen, wat overeenkomt met 252.000 in Italië, 270.000 in Frankrijk en 369.000 in Duitsland, G. overwegende dat Malta 1% van zijn begroting uitgeeft om het hoofd te bieden aan de huidige situatie, die in de komende maanden en jaren ongetwijfeld nog zal verslechteren; en overwegende dat Malta een aanzienlijk deel van zijn leger en zijn politie - meer dan 10% van de manschappen - inzet voor humanitaire noodhulp en het beheer van de detentie- en opvangcentra, H. overwegende dat Malta niet de eindbestemming is van de mensen die op het eiland aankomen, maar dat die te kennen geven naar andere lidstaten te willen doorreizen, I. overwegende dat de autoriteiten op Malta niet over voldoende personeel beschikken om de asielverzoeken binnen een redelijke termijn te behandelen, J. overwegende dat een deel van de immigranten op Malta afkomstig is uit landen in oorlog, met name uit de Hoorn van Afrika en Darfur, en dat zij niet zonder meer naar hun land van herkomst kunnen worden teruggestuurd, K. overwegende dat het verblijf in "open centra" altijd nog de voorkeur verdient boven dat in feitelijke detentiecentra, zoals de in de steden Ceuta en Melilla opgedane ervaring aantoont, L. overwegende dat in de Maltese bestuurlijke praktijk de maximumduur van detentie achttien maanden is voor migranten en twaalf maanden voor asielzoekers die op een beslissing over hun asielverzoek wachten, M. overwegende dat de bevolking van Malta uitkijkt naar een uitdrukking van solidariteit en steun van de Europese Unie, die tot op heden zijn uitgebleven, N. overwegende dat de Europese Unie spoedig met alle tot haar beschikking staande middelen tussenbeide dient te komen om Malta te ondersteunen bij zijn inspanningen om de immigratiestromen in goede banen te leiden, zoals ook de autoriteiten op Malta wensen, O. overwegende dat de Europese Unie alle mogelijke inspanning moet leveren om Malta en de andere EU-grensstaten met soortgelijke problemen te helpen, P. overwegende dat de toetreding tot de Europese Unie voor Malta en andere kleine landen problemen met zich heeft meegebracht wat betreft de toepassing van Verordening (EG) nr. 343/2003, 1. is ervan overtuigd dat Malta en de andere lidstaten hun uit het internationale recht voortvloeiende verplichtingen moeten nakomen met betrekking tot asielzoekers; 2. erkent dat Malta de afgelopen jaren moeilijkheden ondervindt bij de noodopvang van migranten; 3. geeft uiting aan zijn solidariteit met de bevolking van Malta, met de asielzoekers en de in detentie gehouden immigranten, met de autoriteiten van Malta en met de politie en de ordediensten die met een groot probleem kampen, gezien de omvang van Malta en van zijn bevolking en gezien het feit dat de eindbestemming van de migranten en asielzoekers niet het eiland Malta zelf is; 4. is ingenomen met de inspanningen van de autoriteiten op Malta om helderheid te scheppen en hun bereidheid om de delegatie van zijn Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de pers vrije toegang tot de centra te verlenen; 5. betreurt echter de onaanvaardbare leefomstandigheden van de migranten en asielzoekers in de administratieve detentiecentra op Malta; 6. verzoekt de autoriteiten van Malta de detentietermijnen van de migranten aanzienlijk te verkorten; 7. verlangt dat het Hoge Commissariaat van de VN voor de vluchtelingen en de NGO's onbeperkte toegang tot de gesloten detentiecentra krijgen; verzoekt de bevoegde NGO's permanent aanwezig te blijven in deze centra om ervoor te zorgen dat de bewoners toegang hebben tot medische en juridische bijstand; 8. dringt erop aan dat de lidstaten toegang verlenen tot een asielprocedure en daarbij de bepalingen van Richtlijn 2005/85/EG van 1 december 2005 van de Raad betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (5) op coherente en krachtige wijze toepassen, en dat de asielverzoeken snel en efficiënt behandeld worden; 9. verzoekt de Maltese autoriteiten zich strikter te houden aan de bepalingen van Richtlijn 2003/9/EG, met name wat de levenscondities in de detentiecentra betreft; 10. pleit voor een grotere rol van de Europese Unie bij dringende humanitaire nood, die het gevolg is van de toestroom van migranten en asielzoekers; 11. verzoekt de Raad op de kortst mogelijke termijn een buitengewone zitting van de ministers van justitie en binnenlandse zaken op Malta bijeen te roepen met het oog op de noodzaak onmiddellijk spoedmaatregelen te nemen teneinde te anticiperen op de verwachte toeneming van het aantal illegale immigranten die in de zomermaanden zullen aankomen in Malta, terwijl tegelijkertijd moet worden gezocht naar een aanvaardbare oplossing voor de huidige problemen; 12. is van mening dat de lidstaten een grotere solidariteit moeten tonen met de lidstaten die in sterkere mate geconfronteerd worden met de migratiestromen naar de EU en verzoekt de lidstaten de asielzoekers die afkomstig zijn van Malta en uit andere kleine landen op hun grondgebied op te nemen, met name door technische bijstand en de besteding van de middelen uit het ARGO-programma, het Europees vluchtelingenfonds, het Europees Fonds buitengrenzen, het Europees integratiefonds en het Terugkeerfonds 2007-2013; 13. verzoekt de Raad en de lidstaten praktische bijstand te verlenen aan Malta: 14. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk de oprichting voor te stellen van een noodfonds ter leniging van de humanitaire problemen in de lidstaten en in het nieuwe fonds voor de periode 2007-2013 een noodinstrument op te nemen voor financiële steun in noodsituaties; 15. dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk met een initiatief te komen voor een herziening van Verordening (EG) nr. 343/2003, die een totale wijziging inhoudt van het uitgangspunt, te weten dat het eerste land van aankomst verantwoordelijk is voor het in behandeling nemen van een asielverzoek, wat een ondragelijke last betekent voor landen in het zuiden en oosten van de Europese Unie, en aldus een instrument te creëren voor de eerlijke verdeling van de verantwoordelijkheden tussen de lidstaten; 16. wijst andermaal op de noodzaak van een communautair immigratie- en asielbeleid, dat uitgaat van de openstelling van legale immigratiekanalen en de vastlegging van gemeenschappelijke normen voor de bescherming van de grondrechten van immigranten en asielzoekers in de gehele Unie, zoals is vastgesteld door de Europese Raad van Tampere in 1999 en bevestigd door het Haags programma; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en aan het Hoge Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de toestand in Wit-Rusland, en met name die van 16 februari 2006 (1) , – onder verwijzing naar de resolutie van 8 maart ll. van het Amerikaans Congres "tot ondersteuning van de pogingen van de bevolking van de Republiek Wit-Rusland om een echte democratie te vestigen die de wet en de rechten van de mens eerbiedigt, en om de regering van Wit-Rusland met aandrang te vragen om de presidentsverkiezingen van 19 maart van dit jaar vrij en eerlijk te laten verlopen", – gezien de voorlopige evaluatie van de verkiezingen die door het Bureau voor democratische instellingen en mensenrechten (ODIHR) van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) op 20 maart 2006 werd gemaakt, – gelet op de verklaring van de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor het GBVB van 20 maart 2006 over het verloop van de presidentsverkiezingen te Wit-Rusland, – gelet op de conclusies van de Raad voor Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 20 maart 2006, – gelet op de verklaring van 20 maart 2006 van zijn ad-hoc-delegatie voor de presidentsverkiezingen in Wit Rusland, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat er op 19 maart 2006 presidentsverkiezingen plaatsgevonden hebben in Wit-Rusland, B. overwegende dat de voormalige president Lukashenko zijn nieuwe ambtstermijn verlengd heeft door middel van een grondwettelijk referendum dat niet aan de internationale democratische normen voldoet en waarvan de resultaten niet door de internationale democratische gemeenschap erkend zijn, C. overwegende dat de Wit-Russische autoriteiten tijdens de verkiezingen een sfeer van angst hebben gecreëerd door herhaaldelijk vooraanstaande leiders van de oppositie, leden van studenten- en minderheidsorganisaties, o.a. leiders van godsdienstige of etnische groeperingen, journalisten, campagnevoerders en leden van democratisch gezinde politieke partijen lastig te vallen en aan te houden, D. overwegende dat de verkiezingen plaats vonden in een situatie van isolatie, met verscherpte grenscontroles, en dat de autoriteiten de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van de media en de demonstratievrijheid aan banden hebben gelegd voorafgaande aan en na afloop van de verkiezingen, E. overwegende dat de inzameling van de vervroegde stemmen ondoorzichtig was en dat overheidsambtenaren steeds meer onder druk werden gezet, geïntimideerd en bedreigd met represailles, zoals het verlies van hun baan, verlies van pensioen of verwijdering van de universiteit, F. overwegende dat de waarnemingsmissie van OVSE/ODIHR naar de presidentsverkiezingen van in Wit-Rusland heeft geconcludeerd dat de presidentsverkiezingen in Wit-Rusland van 2006 niet aan internationale democratische normen voldoen; dat eveneens de Europese Raad, de Raad van Europa, de Verenigde Staten en de meeste internationale instellingen en regeringen tot de conclusie zijn gekomen dat de verkiezingen fundamentele gebreken vertonen, G. overwegende dat tijdens de vijf dagen volgend op de verkiezingen de oppositie op het hoofdplein van Minsk voortdurend acties heeft opgezet om te protesteren tegen het frauduleuze verloop van de verkiezingen, ondanks de dreigementen van president Lukashenko - welke verklaarde dat hij iedereen die het waagde de macht te grijpen via massademonstraties "de nek (zou) omdraaien" - en de moed heeft gehad om na de verkiezingsuitslag de straat op te gaan om te protesteren tegen de verkiezingsfraude door het bewind, ondanks signalen van de autoriteiten dat mensen die tijdens dergelijke betogingen zouden worden gearresteerd streng gestraft zouden worden en zelfs ter dood zouden kunnen worden veroordeeld, H. overwegende dat de politie op 25 maart 2006, vroeg in de ochtend, het in het centrum van Minsk door de oppositie opgerichte tentenkamp met bruut geweld heeft bestormd en honderden manifestanten heeft gearresteerd, I. overwegende dat op de protestbijeenkomsten aanwezige demonstranten, buitenlandse sympathisanten en journalisten belasterd werden en voor de rechter zijn gebracht, zonder dat de rechten van de verdediging naar behoren in acht zijn genomen, waarna zij beschuldigd werden van het aanstichten van illegale samenscholingen en vandalisme; overwegende dat Wit-Russische rechtbanken op 27 maart 2006 gevangenisstraffen tot 15 dagen hebben opgelegd aan de manifestanten die waren gearresteerd vanwege hun deelname aan een niet toegestane betoging, overwegende dat er een politiek gemotiveerd onderzoek is ingesteld tegen de oppositieleiders, waaronder Aleksandr Milinkievič, de belangrijkste presidentskandidaat van de oppositie, 1. veroordeelt scherp de verwrongen presidentsverkiezingen in Wit-Rusland en wijst erop dat het Lukashenko-regime elke democratische legitimiteit ontbeert en zich als laatste dictatuur in Europa handhaaft; 2. stelt de presidentsverkiezingen aan de kaak omdat ze aan de vereiste internationale normen voor vrije, eerlijke, gelijke, verantwoordbare en doorzichtige verkiezingen te kort gekomen zijn; meent daarom ook dat president Lukashenko niet als rechtmatige president van Wit-Rusland erkend kan worden en dat er nieuwe presidentsverkiezingen gehouden moeten worden met inachtneming van de internationale democratische normen; 3. spreekt zijn solidariteit uit met Aleksander Milinkievič en de Verenigde democratische krachten en alle Wit-Russische burgers die een onafhankelijke, open en democratische rechtstaat Wit-Rusland nastreven; 4. Is onder de indruk van de massale betogingen tegen de ondemocratische schijnverkiezingen, waaruit de wens van een groot gedeelte van de samenleving blijkt om echte democratische rechten en politieke vrijheid in hun land te herstellen, en ook blijkt dat er in Wit-Rusland een enorm democratisch potentieel bestaat; 5. veroordeelt krachtig het feit dat het Wit-Russische bewind geweld gebruikt en de willekeurig de duizenden mensen arresteert die de moed hebben bezwaar te maken tegen de manipulatie van de presidentsverkiezingen en de schending van de grondrechten van het Wit-Russische volk; 6. verzoekt de Commissie en de Raad en de hele internationale gemeenschap om hun steun voor het Wit-Russische volk op te voeren en aanzienlijk meer druk op het Wit-Russische bewind uit te oefenen, opdat er een eind komt aan de dictatoriale onderdrukking van het volk in het land, alle gevangenen onmiddellijk op vrije voeten worden gesteld en er zo spoedig mogelijk nieuwe, democratische verkiezingen worden gehouden; 7. verlangt dat de regering van Wit-Rusland een einde maakt aan het aftuigen en mishandelen van politieke gevangenen en een transparant onderzoek instelt naar het excessieve gebruik van geweld door politie en veiligheidsdiensten tegen de demonstranten; 8. verlangt dat de Wit-Russische autoriteiten de namen van alle gearresteerden, hun huidige verblijfplaats en de tegen hen ingebrachte beschuldigingen onmiddellijk bekend maken; onderstreept dat de Wit-Russische autoriteiten het recht van alle arrestanten moeten garanderen om hun eigen advocaat te consulteren, hun gezinsleden te ontvangen en toegang te krijgen tot kranten; 9. klaagt de Wit-Russische autoriteiten aan omdat ze een aantal buitenlandse journalisten niet in het land toegelaten hebben om er de verkiezingen te volgen; 10. klaagt de Wit-Russische autoriteiten aan, omdat ze geen delegaties van het Parlement en de nationale parlementen van de lidstaten toegelaten hebben om als waarnemers bij de verkiezingen te fungeren, en waarnemers uit Denemarken, Duitsland, Georgië, Oekraïne en Polen, en ook van de OVSE over de grens gezet hebben; 11. stemt in met het besluit van de Raad om president Lukashenko op de lijst van personen te zetten die geen visum kunnen krijgen, maar vraagt de Raad en de Commissie om dit visumverbod uit te breiden tot vertegenwoordigers van de plaatselijke, regionale en nationale en academische autoriteiten van Wit-Rusland die tijdens en na de verkiezingscampagne bij schendingen van de rechten van de mens en de politieke vrijheden van de Wit-Russische burgers betrokken geweest zijn, en vooral degenen die in bijlage I genoemd worden; 12. vraagt de Commissie en de Raad om zich in te zetten voor bevriezing van de tegoeden van de Wit-Russische regering op internationaal niveau, om restrictieve maatregelen tegen ondernemingen die rechtstreekse en persoonlijke banden hebben met belangrijke functionarissen van het regime en de persoonlijke middelen van president Lukashenko en zijn naaste adviseurs te bevriezen; 13. vraagt de Commissie en de Raad om voorstellen te doen om de regering-Lukashenko verder te isoleren bij internationale organisaties;eist dat een volledig pakket concrete en rechtstreekse slimme sancties wordt voorgesteld waarvan de onderdrukkers ernstige hinder ondervinden zonder dat de burgers van Wit-Rusland hierdoor extra lijden, 14. vraagt de Commissie en de Raad om elke vorm van financiële steun voor de regering-Lukashenko om te buigen in de richting van burgerinitiatieven, de NGO's en kleine en middelgrote ondernemingen die geen verbindingen met de regering onderhouden; 15. vraagt de Commissie om haar externe beleidsvoering tegenover Wit-Rusland te herzien en voorstellen voor de verdediging van de democratie, de rechtstaat en de rechten van de mens te doen; onderstreept dat de problemen van de Commissie bij de actieve ondersteuning van het maatschappelijk middenveld in Wit-Rusland in de aanloop naar de verkiezingen erop duiden dat er dringend behoefte is aan een effectief financieel en administratief mechanisme ter bevordering van de democratie, 16. vraagt de Commissie en de Raad om een gemakkelijker visumregeling ten voordele van het maatschappelijk middenveld in Wit-Rusland; 17. vraagt de Commissie en de Raad om onafhankelijke journalisten te steunen en tv, internet, de geschreven pers en de radio-uitzendingen voor Wit-Rusland uit te breiden om de Wit-Russische burgers onpartijdige en juiste informatie over hun land en de wereld te helpen verkrijgen; 18. vraagt de Commissie en de Raad om extra uitwisselingsprogramma's in het onderwijs te financieren voor Wit-Russische jongeren die om politieke redenen van hun universiteit verdreven zijn; 19. spreekt zijn afkeuring uit over de positieve reacties van de Russische Doema en de Russische president Poetin op het verloop en de uitslag van de presidentsverkiezingen in Wit-Rusland; is van oordeel dat de effectiviteit van het beleid van de EU ten aanzien van Wit-Rusland ondermijnd wordt door de onverantwoordelijke houding van de autoriteiten van Moskou, die een zeer belangrijke steun leveren aan de laatste dictatuur in Europa; verzoekt de Raad en de Commissie dringend om de kwestie van Wit-Rusland aan de orde te stellen bij de Russische autoriteiten, teneinde een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid te definiëren bij het bewerkstelligen van concrete veranderingen in democratische richting in dit land, zodat er een einde komt aan de politieke repressie en de schendingen van de mensenrechten; is van oordeel dat specifieke maatregelen in dit verband zouden moeten worden genomen in het kader van de Raad van Europa en de OVSE, daar Rusland evenals de lidstaten van de Europese Unie lid is van beide organisaties; 20. Doet een beroep op de lidstaten die zitting hebben in de G8 om de huidige situatie in Wit-Rusland op de agenda te plaatsen van de komende topconferentie dit voorjaar en er bij Rusland op aan te dringen zijn standpunt ten aanzien van president Lukashenko en diens regime diametraal te veranderen en zijn nauwe banden met Wit-Rusland aan te wenden om democratie en politieke hervormingen in dat land te bevorderen; 21. doet een beroep op de Verenigde Naties, de Raad van Europa en de EU-lidstaten om een internationale commissie te benoemen, die een onderzoek moet instellen naar de verdwijning van Joeri Zacharenko, Viktor Gontsjar, Anatoly Krasovsky en Dmitry Zavadsky; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te laten toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Parlementaire Vergaderingen van de OVSE en de Raad van Europa, de president en de Staatsdoema van Rusland en de Wit-Russische autoriteiten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de politieke ontwikkelingen in Oekraïne, en met name naar zijn resolutie van 13 januari 2005 over de verkiezingsuitslag in Oekraïne (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2006 (2) over het Europees nabuurschapsbeleid, – gezien het actieplan EU-Oekraïne en de verdere maatregelen die door de Raad zijn besloten ter ondersteuning van een democratisch en hervormingsgericht Oekraïne, – gezien de voorlopige verklaring van de OVSE van 27 maart 2006 over het verloop van de verkiezingen in Oekraïne, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat Oekraïne duidelijk heeft bevestigd deel uit te willen maken van Europa en bereid te zijn om met de Europese Unie te integreren op basis van de fundamentele beginselen en criteria van de EU, B. overwegende dat de internationale verkiezingswaarnemingscommissie van het Europees Parlement, de parlementaire assemblees van de Raad van Europa, de OVSE en de NAVO, alsmede van het Bureau voor democratische instellingen en mensenrechten van de OVSE (ODIHR) hebben geconcludeerd dat de parlementsverkiezingen van 26 maart 2006 in Oekraïne vrij en eerlijk zijn verlopen in overeenstemming met de internationale normen voor democratische verkiezingen, C. overwegende dat de berichtgeving in de media gedurende de verkiezingscampagne over het algemeen evenwichtig is geweest en de partijen de mogelijkheid bood om hun boodschap uit te dragen en de kiezers om vrij hun stem tot uiting te brengen, D. overwegende dat werd geconcludeerd dat de verkiezingen op democratische en transparante wijze zijn georganiseerd en vrijwel zonder incidenten zijn verlopen, hoewel problemen bij de bemanning van de stembureaus en het buitengewoon grote aantal kiezers in sommige stembureaus op de dag van de verkiezingen tot een zekere mate van wanorde hebben geleid, E. overwegende dat de Europese Unie, haar lidstaten en Oekraïne steeds nauwere banden hebben aangeknoopt op basis van de gezamenlijke eerbiediging van fundamentele Europese waarden, 1. juicht het toe dat de op 26 maart 2006 gehouden parlements- en plaatselijke verkiezingen op een bevredigende manier en volledig in overeenstemming met internationale verkiezingsnormen zijn verlopen, en dat Oekraïne hard op weg is om een rijpe democratie te worden en de hem toekomende plaats in een Europese gemeenschap van democratische naties in te nemen; 2. neemt evenwel nota van de tekortkomingen die de internationale verkiezingswaarnemingsmissie bij de verkiezingen heeft vastgesteld en roept de bevoegde Oekraïense autoriteiten op om corrigerend op te treden en ervoor te zorgen dat dergelijke problemen zich bij toekomstige verkiezingen niet herhalen; 3. wenst de bevolking van Oekraïne geluk, die ondanks de soms moeilijke omstandigheden bij de stembureaus ervan blijk heeft gegeven dat zij verknocht is aan het democratisch proces in hun land; 4. roept alle leden van de nieuw verkozen Verkhovna Rada en de nieuwe Oekraïense regering op zich volledig te committeren aan de onomkeerbaarheid van dit democratische proces en zonder aarzeling het proces van politieke, sociale en economische hervormingen voort te zetten; 5. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan snel en concreet te reageren op de groeiende hoop van de Oekraïense bevolking, die in toenemende mate haar blik op de EU richt, en te overwegen om de maatregelen die zijn opgenomen in het actieplan van het Europees nabuurschapsbeleid ter ondersteuning van de verdere democratische ontwikkeling van Oekraïne verder uit te breiden, met name met betrekking tot de versterking van de eerbiediging van de rechtstaat en van de sociale en economische hervormingen; dringt er tevens bij de lidstaten op aan om soortgelijke initiatieven en projecten te ondernemen om concrete steun te verlenen die bijdraagt aan een voortzetting van het democratiserings- en hervormingsproces in Oekraïne; 6. dringt er opnieuw bij de na deze verkiezingen gevormde nieuwe regering op aan om de Oekraïense steun voor de gemeenschappelijke Europese waarden en doelstellingen te bestendigen, door verdere stappen te ondernemen ter bevordering van democratie, mensenrechten, civiele samenleving en de beginselen van de rechtsstaat, door verder te gaan op het pad van markthervormingen en door de politieke verdeeldheid in Oekraïne te boven te komen; 7. dringt er bij de nieuwe Oekraïense regering op aan een betrouwbare partner te blijven van de Europese Unie vooral in verband met versterking van de stabiliteit in de regio, vooral bij het zoeken naar een oplossing voor het Transnistrië-probleem; 8. doet een beroep op alle buurlanden om de democratische keuze van het Oekraïense volk volledig te respecteren en zich te onthouden van elke vorm van economische of andere druk om verandering te brengen in de op democratische wijze besloten verdere politieke, sociale en economische ontwikkeling van het land; 9. ziet uit naar een overeenkomst ter versoepeling van het visabeleid tussen de EU en Oekraïne met als uiteindelijke doel een regeling zonder visa, maar verzoekt de Commissie zich in de tussentijd volledig te houden aan de bestaande overeenkomsten inzake gratis visa voor verscheidene binnenkomsten met zeven lidstaten, en ziet tevens uit naar andere maatregelen gericht op de realisatie van de Europese perspectieven van Oekraïne; dringt aan op verdere stappen in het kader waarvan Oekraïne zich moet bewegen in de richting van een volledig lidmaatschap van de Wereldhandelsorganisatie; 10. stelt vast dat de huidige Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EG en Oekraïne (3) in 2008 afloopt en verzoekt de Commissie onderhandelingen over een associatie-overeenkomst te beginnen; 11. ziet uit naar een nauwere samenwerking met de Verkhovna Rada en naar een duurzaam overgangsproces in Oekraïne dat het land dichterbij de doelstelling van een steeds intensievere samenwerking met de Europese Unie zal brengen en verplicht zich ertoe Oekraïne bij dit proces te zullen steunen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en het parlement van Oekraïne en aan de parlementaire assemblees van de Raad van Europa, de OVSE en de NAVO. Het Europees Parlement , – gezien het feit dat 7 april 2006 Wereldgezondheidsdag is, die in het teken zal staan van de werknemers in de gezondheidssector, – gezien het feit dat op Wereldgezondheidsdag het decennium van het medisch personeel (2006-2015) zal worden ingeluid, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over een EU-plan van aanpak voor het tekort aan gezondheidswerkers in de ontwikkelingslanden ( COM(2005)0642 ), – gezien de millenniumdoelstellingen voor de ontwikkeling (MDO's), – gezien het in december 2004 in Abuja gehouden tweede forum op hoog niveau over de MDO's op gezondheidsgebied en de conclusies daarvan, – gezien de van 14 tot 16 september 2005 in New York gehouden topconferentie en de conclusies daarvan over de vooruitgang bij het bereiken van de MDO's, – gezien de gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers der lidstaten, in het kader van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie: De Europese consensus (1) , – gezien het op 7 december 2005 door de Wereldbank gepubliceerde rapport over de gezondheidszorg, getiteld "Reaching the Poor, with Health, Nutrition and Population Services: What Works, What Doesn't and Why", – gezien de inspanningsverklaring inzake HIV/aids die op de speciale bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in juni 2001 is goedgekeurd, en de aanstaande bijeenkomst op hoog niveau in juni 2006 over de algehele herziening van deze verklaring, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat er in veel delen van de derde wereld een ernstig tekort aan medisch personeel bestaat, waarbij sprake is van migratie zowel vanuit als binnen de armere regio's, B. overwegende dat het tekort aan zorgpersoneel niet alleen de ontwikkelingslanden, maar ook in Europa en alle andere landen in de wereld acuut is, niet in de laatste plaats in het geval van een pandemie, C. overwegende dat door de toegenomen behoefte aan gezondheidswerkers in de ontwikkelde landen met hun vergrijzende bevolking dokters en verpleegsters met name uit de ontwikkelingslanden zijn aangetrokken, waardoor het bestaande tekort aan gezondheidswerkers in die landen nog nijpender wordt, D. overwegende dat zowel de donorlanden als de ontvangende landen de MDO's hebben onderschreven, waarvan er drie rechtstreeks te maken hebben met gezondheid: vermindering van de kindersterfte, verbetering van de gezondheid van moeders en aanpak van HIV/aids, tuberculose, malaria en andere ziektes, E. overwegende dat de toegang tot gezondheidsdiensten een van de fundamentele rechten van de mens is, F. overwegende dat HIV/aids, tuberculose en malaria hebben bijgedragen tot de toenemend slechte gezondheidstoestand van de samenleving in het algemeen, en in ontwikkelingslanden in het bijzonder, met zeer schadelijke gevolgen voor de gezondheidssector, inclusief verlies van zorgpersoneel, G. overwegende dat gezondheidswerkers in de ontwikkelde landen, maar met name in de ontwikkelingslanden vaak een verhoogde kans op infectie of blootstelling aan giftige stoffen lopen, H. overwegende dat oorlogen in de derde wereld enorme noodsituaties veroorzaken die grote aantallen speciaal opgeleide gezondheidswerkers vereisen, I. overwegende dat de opleiding van gezondheidswerkers in de ontwikkelingslanden vaak tekortschiet als gevolg van een gebrek aan politieke wil en middelen, J. overwegende dat gezondheidswerkers in de ontwikkelingslanden, willen zij doeltreffend kunnen optreden, moeten kunnen beschikken over een behoorlijke infrastructuur met adequate technische en farmaceutische ondersteuning, K. overwegende dat permanente medische bijscholing, kwaliteitsborging en dekking tegen beroepsaansprakelijkheid van essentieel belang zijn voor de medische praktijk van gezondheidswerkers in de ontwikkelingslanden, 1. is verheugd over de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie en geeft volledige steun aan haar stelling: " De MDO's kunnen moeilijk worden verwezenlijkt als er niet meer wordt geïnvesteerd in medisch personeel ", alsmede aan haar duidelijke toezegging om als partner met de ontwikkelingslanden samen te werken aan ontwikkelingsstrategieën, 2. uit niettemin kritiek op de tegenstrijdigheid tussen de uitspraak van de Commissie dat zij vastbesloten is de gezondheidszorg in de ontwikkelingslanden te verbeteren en de MDO's te halen, en haar staat van dienst waar het gaat om de besteding van ontwikkelingsgelden in de gezondheidssector; wijst er bijvoorbeeld op dat in 2003 slechts 5,2% van het Europees Ontwikkelingsfonds voor gezondheidsuitgaven is uitgetrokken en in 2002 maar 4%, 3. betreurt het ten zeerste dat er aanwijzingen zijn dat de Commissie wil voorstellen slechts 6% van de ontwikkelingsgelden in het nieuwe instrument voor ontwikkelingssamenwerking uit te trekken voor menselijke en sociale ontwikkeling en daarmee niet alleen gezondheidszorg, HIV/aids-bestrijding en seksuele en reproductieve gezondheid te financieren, maar ook al het overige sociale beleid, waaronder programma's voor kinderen, onderwijs en gendermaatregelen; 4. verzoekt de Commissie te voldoen aan de oude wens van het Parlement dat 35% van de ontwikkelingsgelden naar de sociale sector gaat en 20% van de totale middelen aan basisgezondheidszorg en basisonderwijs wordt besteed; 5. erkent dat het dringend nodig is de bijstand van donors - binnen de EU en mondiaal - beter te harmoniseren en is het ermee eens dat begrotingssteun gekoppeld aan voldoende duidelijke prestatie-indicatoren een efficiënt middel kan zijn om tot een betere harmonisatie en een grotere mate van voorspelbaarheid te komen; 6. verzoekt om toereikende middelen voor projecten inzake reproductieve gezondheid en veroordeelt de "global gag rule" (beleid van Mexico City), waarmee Amerikaanse middelen voor dergelijke projecten worden geblokkeerd; 7. beseft dat één belangrijke reden voor deze problematische situatie in de ontwikkelingslanden gelegen is in de emigratie van gezondheidswerkers die worden aangeworven in rijkere landen (met name in de EU en de VS), en wenst dat de EU aandringt op de opstelling van een mondiale gedragscode voor ethisch verantwoorde aanwerving; 8. is van mening dat ter bestrijding van deze trend als eerste stap gezorgd moet worden voor opleiding en betere arbeidsvoorwaarden voor gezondheidswerkers in de betrokken gebieden en voor maatregelen waarmee zij worden gestimuleerd om te werken waar zij het meest nodig zijn, alsmede voor de levering van vaccins vooruitlopend op eventuele pandemieën; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten volledig uitvoering te geven aan het beleid gericht op een coherente ontwikkelingssamenwerking, dat zij hebben onderschreven in de reeds aangehaalde gemeenschappelijke verklaring over het ontwikkelingsbeleid, door te voorkomen dat het migratiebeleid nadelige gevolgen heeft voor de ontwikkelingslanden als gevolg van het actief zoeken naar gezondheidswerkers die een sleutelpositie innemen in de armste landen; 10. onderstreept niettemin dat de brain drain in de gezondheidssector het best kan worden tegengegaan door gezondheidswerkers op sleutelposities carrièreperspectieven te bieden, zodat zij in eigen land blijven; verzoekt de Commissie, de lidstaten en de regeringen van de ontwikkelingslanden te investeren in de opleiding van gezondheidswerkers voor sleutelposities; 11. vraagt de ontwikkelingslanden om hun openbare structuur voor de gezondheidszorg en -diensten te herstellen, en vraagt de EU om die operatie te ondersteunen met hulpverlening voor uitbreiding van de menselijke en institutionele capaciteiten - met inbegrip van betere arbeidsomstandigheden voor medisch personeel, uitrusting met bruikbare medische voorzieningen en technologieoverdracht; 12. wenst dat de Commissie en de lidstaten al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat gelden voor de gezondheidszorg de armsten in de ontwikkelingslanden bereiken; wijst op de dringende behoefte aan toegang tot de gezondheidszorg in afgelegen en plattelandsgebieden; 13. dringt er bij de lidstaten van de EU op aan om van de gezondheidszorg en de geneesmiddelenvoorziening in de wereld een strategisch beleidsonderdeel te maken en met vastberadenheid op te treden om in onderzoek en ontwikkeling de nadruk op prioriteiten te leggen die aan de behoeften van de patiënten tegemoet komen, vooral degenen die zich in omstandigheden bevinden, waarvoor weinig middelen beschikbaar zijn; 14. dringt er bij de EU op aan om zich ervan te vergewissen dat de vooruitgang in zuiver wetenschappelijk onderzoek en biogeneeskunde omgezet wordt in betere, veilige en betaalbare gezondheidszorg die gehoor geeft aan alle patiënten en ook onmisbare geneesmiddelen binnen hun bereik brengt, vooral bij patiënten die in armoede leven; 15. verzoekt de Commissie en de lidstaten partnerschappen met ziekenhuizen in ontwikkelingslanden te ontwikkelen en de samenwerking via videoconferenties te stimuleren, waardoor vrij kleine en afgelegen ziekenhuizen kunnen profiteren van de grote deskundigheid en de adviezen van andere ziekenhuizen en landen, en actieve steun te verlenen aan de ontwikkeling van de eerstelijnsgezondheidszorg; 16. verzoekt om een doeltreffende planning van het medisch personeel in alle lidstaten, zodat aan de interne vraag kan worden voldaan en de negatieve gevolgen voor de buurlanden, de Afrikaanse landen en andere betrokken landen tot een minimum worden beperkt; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten actieve steun te verlenen voor het medisch onderwijs in ontwikkelingslanden en voor de toegang tot dit onderwijs voor studenten uit plattelands- en afgelegen gebieden; 18. is van mening dat, om het tekort aan medisch personeel in verschillende delen van de lidstaten aan te pakken, voor de EU één prioriteit moet zijn het in stand houden en verhogen van het aantal gezondheidswerkers in de EU door middel van een reeks maatregelen, zoals het stimuleren van de beroepsmobiliteit in de EU, het bieden van betere arbeidsvoorwaarden, verhoging van de steun in de vorm van investeringen in opleidingen en opstelling van doeltreffende aanmoedigingsregelingen die moeten berusten op onderzoek, analyse en overleg met de gezondheidswerkers; 19. is van oordeel dat het van fundamenteel belang is om waarborgen te bieden voor toegang tot kwalitatief hoogstaande en gratis gezondheidszorg voor iedereen; 20. onderstreept dat een doeltreffend malariavaccin moet worden ontwikkeld, hetgeen sneller kan gebeuren door middel van internationale partnerschappen tussen de particuliere en de overheidssector; 21. spreekt zijn waardering en steun uit voor de werkzaamheden van NGO's die bijstand verlenen en deskundigheid ter beschikking stellen op het gebied van gezondheidszorg in de ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie deze NGO's actief te ondersteunen; 22. herinnert aan de vreselijke situatie van de vijf Bulgaarse gezondheidswerkers en de Palestijnse arts die in Tripoli met de doodstraf worden bedreigd; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en van alle ontwikkelingslanden alsmede aan dr. Lee Jong-Wook, secretaris-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie. Het Europees Parlement , – gezien de te Cotonou op 23 juni 2000 ondertekende Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS) enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (Overeenkomst van Cotonou) (1) en die op 25 juni 2005 in Luxemburg werd gewijzigd (2) , – gezien het Reglement van orde van de Paritaire Parlementaire Vergadering (PPV), goedgekeurd op 3 april 2003 (3) en zoals voor de laatste keer gewijzigd te Den Haag op 25 november 2004 (4) , – gezien de resoluties, door de PPV aangenomen op 21 april 2005 (5) tijdens de 9e bijeenkomst in Bamako (Mali) van 16 tot 21 april 2005 met betrekking tot: – gezien de verklaring van Bamako over de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, aangenomen door de PPV tijdens haar 9e bijeenkomst (6) , – gezien de follow-up door de Commissie van genoemde resoluties van de PPV, die te Bamako (Mali) aangenomen, – gezien de resoluties die de PPV tijdens de 10e bijeenkomst in Edinburgh (Verenigd Koninkrijk) van 19 tot 24 november 2005 op 24 november 2005 (7) heeft aangenomen over: – gezien de follow-up door de Europese Commissie van de resoluties van de PPV die op 25 november 2004 te Den Haag (Nederland) werden aangenomen over: – gezien de verklaring van de covoorzitters van de PPV, de dames Sharon Hay Webster en Glenys Kinnock over de gebeurtenissen te Togo ten gevolge van de verdwijning van president Gnassingbé Eyadéma op 5 februari 2005, – gezien het schrijven van 3 maart 2005 van het Wereldvoedselprogramma aan de PPV, – gezien de conclusies van het Vrouwenforum van de PPV van 16 april 2005, aangenomen te Bamako (Mali) over genitale verminking van vrouwen, – gezien de boodschap van 18 april 2005 van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties (VN), de heer Kofi Annan, over de milleniumdoelstellingen voor ontwikkeling ter gelegenheid van de 9e bijeenkomst van de PPV, – gezien de conclusies van het Vrouwenforum van de PPV van 19 november 2005 aangenomen te Edinburgh over de mensenhandel, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0063/2006 ), A. overwegende dat in 2005 de onderhandelingen over de herziening van de overeenkomst van Cotonou werden afgesloten en dat de nieuwe bepalingen meer bepaald betrekking hebben op de versterking van de politieke dialoog, de versterking van de parlementen, het Internationaal Strafhof en de samenwerking in de strijd tegen het terrorisme en de massavernietigingswapens, B. overwegende dat de PPV een wereldmodel is op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en een essentiële bijdrage levert aan een open en gelijkberechtigde dialoog tussen Noord en Zuid, C. overwegende dat de PPV een belangrijke rol speelt bij de totstandbrenging van de politieke dialoog conform artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou, met name op het gebied van de versteviging van de democratie, de uitvoering van goed bestuur en de bescherming van de mensenrechten, D. overwegende dat in 2005 zes gezamenlijke ACS-EU-missies hebben plaatsgevonden: 1. is verheugd over de afsluiting van de onderhandelingen die hebben geleid tot de wijziging van de Overeenkomst van Cotonou, maar betreurt ook dat het tijdens de top van Brussel op 15 en 16 december 2005 bereikte akkoord, waarmee het budget voor het 10e EOF (2008-2013) op 22 682 miljoen EUR werd gebracht, onder de aanvankelijke voorstellen blijft die hetzelfde hulpniveau als in het 9e EOF wilden handhaven; 2. onderstreept dat de eenvoudige formulering in bijlage 1 bis van de Overeenkomst van Cotonou tot verschillende interpretaties kan leiden voor de bepaling van het bedrag van het meerjarig ACS-EU-financieringskader en dat dat bedrag hoe dan ook een weerspiegeling moet zijn van de voornaamste politieke toezeggingen die de Europese Unie in 2005 heeft gedaan op het gebied van ontwikkeling en hulp aan Afrika; 3. steunt het verzoek van de PPV, ingediend tijdens haar 9e bijeenkomst in april 2005, om een gepast deel van de EOF-middelen te gebruiken voor de politieke vorming en opleiding van parlementsleden en politieke, economische en sociale leiders, in het belang van een duurzame versterking van goed bestuur, de rechtsstaat, democratische structuren en de interactie tussen regering en oppositie in een pluralistische democratie, gebaseerd op vrije verkiezingen; die fondsen zouden moeten worden gebruikt voor de organisatie van colleges over openbaar bestuur en voor de politieke vorming van parlementsleden, plaatselijke bestuurders en mensen met een verantwoordelijke functie in politieke partijen en verenigingen; 4. verzoekt de PPV haar werkzaamheden op het gebied van de mensenrechten voort te zetten en op die manier bij te dragen aan de politieke dialoog conform artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou, eventueel door hoorzittingen te organiseren; vraagt om de civiele samenleving nauwer te betrekken bij de werkzaamheden van de PPV en haar vaste commissies; 5. moedigt de PPV, en met name haar Commissie politieke zaken, aan om haar rol in de politieke dialoog, in de zin van artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou, en de rol van de parlementsleden in de ACS-landen te versterken, en om haar inspanningen voor de versteviging van de parlementaire democratie in de ACS-landen voort te zetten, met name door goede praktijken voor de parlementaire controle op de uitvoerende macht te bepalen en te verspreiden; 6. roept op tot meer transparantie in verband met de voortgang en de inhoud van de onderhandelingen over de economische partnerschapsovereenkomsten en tot de verlening van substantiële bijstand overeenkomstig de belofte van de voorzitter van de Commissie, José Manuel Barroso, in Gleneagles om 1 miljard euro handelssteun ("aid for trade") ter beschikking te stellen; roept bovendien op tot een grotere betrokkenheid van de PPV bij de onderhandelingen, alsook van het Europees Parlement, de nationale parlementen, plaatselijke besturen en de civiele samenleving; 7. stelt vast dat de vaste commissies nu aan een normaal ritme functioneren, dat hun oprichting in 2003 nieuwe mogelijkheden voor debat en overleg heeft geschapen en dat daardoor de parlementsleden van de ACS-landen en van de Europese Unie elkaar niet alleen beter hebben leren kennen maar ook hebben leren samenwerken over fundamentele onderwerpen en daarbij, telkens als dat nodig was, tijdens de plenaire vergaderingen tot gemeenschappelijke standpunten zijn gekomen; 8. waardeert de inspanningen van het Bureau van de PPV en zijn ondervoorzitters, vooral inzake de verslagen over de mensenrechten en over de financiering van regionale en subregionale vergaderingen (artikel 17, lid 3 van de Overeenkomst van Cotonou en artikel 6 van het Reglement van de PPV); vraagt dat de functies van de met de begroting belaste ondervoorzitters zouden worden gepreciseerd zodat meer transparantie in de aanwending van de werkingskosten van de PPV ontstaat en de controle van het Bureau over die fondsen kan worden versterkt; 9. verzoekt de PPV gevolg te geven aan de boodschap van de secretaris-generaal van de VN, de heer Kofi Annan, van 18 april 2005, volgens welke "de millenniumdoelstellingen niet moeten worden gerealiseerd binnen de Verenigde Naties, maar wel in elk van haar lidstaten, aan de hand van een gemeenschappelijke inspanning van de regeringen en de volkeren"; 10. onderstreept dat de kwestie van de hervorming van het suikerregime grote bezorgdheid heeft gewekt tijdens de top van Edinburgh; op 23 november 2005 werd in die zin door de twee covoorzitters van de PPV een brief aan de Raad gericht, waarin zij stellen dat de hervorming van het suikerregime eerlijk en rechtvaardig moet zijn voor iedereen; 11. wijst erop dat het pakket van compensatie- en herstructureringsmaatregelen van de Europese Unie ten behoeve van de suikersector van de Unie meer dan 7 miljard EUR bedraagt en vraagt dringend om de 18 ACS-ondertekenaars van het suikerprotocol, waarvan velen een economie hebben die bijna volledig van suiker afhankelijk is, te laten genieten van tijdige en substantiële financiële steun, naast de bestaande toezeggingen; 12. verzoekt de PPV van de Commissie politieke zaken een waar forum te maken voor de voorkoming en oplossing van conflicten, in het kader van het ACS-EU-partnerschap; 13. onderstreept de rol die de Commissie sociale zaken en milieu heeft gespeeld met betrekking tot natuurrampen en wenst dat de PPV tot de voorkoming van en de bijstand bij natuurrampen in de ACS-landen kan bijdragen; 14. onderstreept dat de Commissie economische ontwikkeling, financiën en handel heeft verklaard dat zij eraan hecht om de specifieke hulp voor de ontwikkeling van de ACS-landen voort te zetten en dat zij verder wil bijdragen tot de reflectie over de verbetering van het toekomstige beheer van het EOF; 15. onderstreept het belang van de persoonlijke betrokkenheid van de parlementsleden in de PPV en waardeert de inspanningen die in die zin worden geleverd; 16. meent dat de organisatie van de bijeenkomsten van de PPV bij toerbeurt in de lidstaten van de Europese Unie een echte meerwaarde vormt en vraagt om deze organisatie bij toerbeurt in de toekomst te behouden; 17. is verheugd over de deelname van vertegenwoordigers van het Europees Parlement en de PPV aan de informele Raad van ministers voor Ontwikkelingssamenwerking die op 24 en 25 oktober 2005 te Leeds werd georganiseerd door het Britse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie en drukt de wens uit dat de toekomstige voorzitterschappen van de Raad van de Europese Unie hetzelfde doen; 18. neemt met genoegen kennis van het besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 6 september 2005 om de PPV toestemming te geven in Edinburgh samen te komen, en wenst dat het principe om bijeenkomsten van de PPV te organiseren op het grondgebied van het voorzitterschap van de Europese Unie ook in de toekomst wordt toegepast; 19. feliciteert het voorzitterschap en de regering van Mali, de Malinese autoriteiten en de diverse territoriale verenigingen voor hun waardevolle bijdrage aan de 9e bijeenkomst die te Bamako werd gehouden, meer bepaald voor de workshops over de volgende onderwerpen: 20. verheugt zich erover dat dankzij de afwisseling tussen een ACS-land en het land dat voorzitter is van de Raad van de Europese Unie de bijeenkomsten in de ACS-landen en die in de lidstaten van de Europese Unie voortaan werkelijk evenwaardig zijn; 21. feliciteert het Britse voorzitterschap en de Schotse autoriteiten voor hun uitstekende bijdrage aan de 10e bijeenkomst te Edinburgh, en meer bepaald voor de workshops over de volgende onderwerpen: 22. verwelkomt de keuze van de covoorzitters voor een "catch-the-eye"-procedure in Edinburgh, waardoor het openbaar debat tijdens plenaire zittingen op effectieve wijze werd gestimuleerd, en roept op om die werkwijze voort te zetten; 23. stelt met voldoening vast dat niet-overheidsactoren in toenemende mate deelnemen aan de bijeenkomsten van de PPV, waarbij een record terzake werd behaald tijdens de bijeenkomst te Edinburgh; 24. verzoekt het Oostenrijkse voorzitterschap en het Bureau van het Europees Parlement de nodige schikkingen te treffen voor de organisatie van de 11e bijeenkomst te Wenen (Oostenrijk) van 17 tot 22 juni 2006 en voor de 12e bijeenkomst te Bridgetown (Barbados) van 18 tot 24 november 2006; 25. herinnert eraan dat er, op basis van de besluiten die door het Bureau van de PPV te Edinburgh werden genomen, en onder voorbehoud van de ter beschikking staande middelen, tijdens de eerste vier maanden van 2006 een gezamenlijke ACS-EU-missie naar Ethiopië en Eritrea, alsook naar Mauritanië en Togo zal worden gezonden; 26. nodigt de leden van de PPV uit om actief deel te nemen aan de voorbereiding van de volgende afgesproken verslagen in verband met: 27. beveelt naar aanleiding van de conclusies van het Vrouwenforum in Edinburgh aan om een verslag op te stellen over de maatregelen die moeten worden genomen om de mensenhandel beter te kunnen bestrijden; 28. benadrukt dat nu de fase moet aanbreken waarin daadwerkelijk bijeenkomsten op regionaal en subregionaal niveau worden gehouden conform artikel 17, lid 3 van de Overeenkomst van Cotonou; verzoekt de PPV zijn reglement aan te passen en, uitgaande van de parlementaire structuren die in de ACS-groep bestaan, dergelijke bijeenkomsten te plannen, die zich in het bijzonder moeten buigen over de regionale samenwerking in het kader van het voorkomen en regelen van conflicten en over de sluiting en uitvoering van economische partnerschapsovereenkomsten; 29. verzoekt de Europese leden van de PPV en het Europese cosecretariaat al het mogelijke te doen om de rol en positie van de PPV binnen het Europees Parlement te versterken; 30. moedigt alle politieke fracties aan om het gebruik van de gescheiden stemming te vermijden teneinde het gevoel van solidariteit en samenhang in de PPV te versterken; 31. moedigt de leden van de PPV aan om hun werkzaamheden voort te zetten in de geest van de vooruitgang die sinds 2004 is geboekt; 32. is verheugd over de snelle publicatie van PPV-documenten op het internet, dat een onmisbaar instrument is voor de goede werking van de PPV die wordt gekenmerkt door een extreme geografische spreiding van haar leden; roept de PPV en haar beide cosecretariaten op om documenten stelselmatig via elektronische weg aan de leden te doen toekomen en het gebruik van het internet, waar dit toegankelijk is, actief te bevorderen; 33. moedigt nauwe samenwerking tussen Europese en Afrikaanse parlementsleden aan en staat een uitwisselingsprogramma tussen functionarissen van het Europees Parlement en functionarissen van het pan-Afrikaans Parlement voor om deze te helpen hun bekwaamheden te versterken; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad ACS-EU, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de parlementen van de ACS-landen en de lidstaten van de Europese Unie, het Schotse parlement en de Schotse executieve, aan de burgemeester van Edinburgh, en aan de Commissie. Het Europees Parlement , ‐ gezien de Gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie betreffende het ontwikkelingsbeleid van de EU: "De Europese consensus" (1) , – gelet op het VN-Verdrag tegen corruptie van 31 oktober 2003, ‐ gelet op de VN-Verklaring tegen corruptie en omkoping bij internationale handelstransacties van 16 december 1996, ‐ gelet op het OESO-Verdrag inzake de bestrijding van omkoping van buitenlandse ambtenaren bij internationale handelstransacties van 21 november 1997, ‐ gelet op de VN-Millenniumverklaring van 8 september 2000, waarin de millenniumontwikkelingsdoelen worden uiteengezet die de internationale gemeenschap gezamenlijk heeft opgesteld met oog op de uitbanning van armoede, ‐ gelet op de Verklaring van Parijs over de doeltreffendheid van hulp van 2 maart 2005, ‐ gezien het vierde Millenniumrapport inzake de beoordeling van het ecosysteem van 12 juli 2005 getiteld "Ecosystemen en menselijk welzijn: mogelijkheden en uitdagingen voor bedrijfsleven en industrie", ‐ gelet op de artikelen 8, 9 en 97 van de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (2) , ‐ gelet op de Verklaring van de op 2 juni 2003 in Evian gehouden G8-Top over de bestrijding van corruptie en de verbetering van de transparantie, ‐ gezien het rapport van de Commissie voor Afrika van 11 maart 2005 getiteld "Ons gezamenlijk belang", ‐ gezien de strategie van de EU in de strijd tegen de illegale verzameling van en handel in handvuurwapens en lichte wapens (SALW) en hun munitie, die op 15 en 16 december 2005 door de Europese Raad is goedgekeurd; ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 mei 2003 over capaciteitsopbouw in de ontwikkelingslanden (3) , ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 31 maart 2004 over bestuur in het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie (4) , ‐ gelet op artikel 45 van zijn Reglement, ‐ gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0048/2006 ), A. overwegende dat corruptie de armen onevenredig zwaar treft door een beperking van hun toegang tot openbare goederen en vermindering van de kwaliteit van basisdiensten, waardoor zij moeilijker uit de armoedespiraal komen, B. overwegende dat corruptie een slechte invloed heeft op het ondernemingsklimaat, op de effectiviteit van publieke dienstverlening en op het vertrouwen van de burgers in hun overheid, C. overwegende dat corruptie de doeltreffendheid van hulpverlening in de weg staat en daarmee de ontwikkelingsdoelstellingen van de EU ondergraaft en de ontwikkeling in de partnerlanden van de EU vertraagt, D. overwegende dat er volgens ramingen van de Wereldbank mondiaal elk jaar meer dan 1 biljoen USD aan steekpenningen wordt betaald en dat volgens schattingen van de Afrikaanse Unie corruptie de Afrikaanse economieën jaarlijks meer dan 25% van het Afrikaanse BBP kost, E. overwegende dat corruptie een probleem is dat de samenleving als geheel raakt, dat corruptie in allerlei vormen voorkomt en dat een uniforme strategie niet kan worden toegepast en dat alleen door een brede aanpak corruptie duurzaam kan worden teruggedrongen, F. overwegende dat tal van spelers, waaronder politici, regeringsambtenaren, het maatschappelijk middenveld, de media, multinationale ondernemingen en internationale donors, een rol spelen bij de corruptiebestrijding, G. overwegende dat corruptie zowel een van de oorzaken als een van de gevolgen van conflictsituaties is, H. overwegende dat corruptie een bedreiging is voor fundamentele menselijke behoeften, zoals de toegang tot gezondheid en onderwijs, I. overwegende dat corruptie een nevenproduct van zwak bestuur is en onlosmakelijk verbonden is met de rol van de staat, en dat corruptie daarom moet worden bestreden met strategieën waarin goed bestuur wordt bevorderd, J. overwegende dat transparantie en verantwoordingsplicht sleutelbegrippen zijn bij de bestrijding van corruptie, K. overwegende dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan het verband tussen de illegale fabricage, handel en vermarkting van handvuurwapens en lichte wapens en de corruptiepraktijken in zowel ontwikkelings- als ontwikkelde landen, L. overwegende dat het zonder het bewustzijn en de inbreng van het maatschappelijk middenveld onmogelijk is corruptie terug te dringen en dat daarbij toegang tot alle informatie essentieel is, M. overwegende dat het VN-Verdrag tegen corruptie uit 2003 het eerste internationale rechtsinstrument is waarin wordt erkend dat alle staten zich moeten verplichten tot de repatriëring van activa, en dat Hongarije en Frankrijk de enige EU-lidstaten zijn die dit verdrag hebben geratificeerd, N. overwegende dat het OESO-Verdrag van 1997 enkel kan worden ondertekend door de lidstaten van de OESO en landen die ten volle deelnemen aan de Werkgroep van de OESO inzake omkoping bij internationale handelstransacties, 1. verzoekt de Commissie zich bij het ontwerp van haar ontwikkelingsprogramma's meer in het bijzonder te richten op de vraagstukken verantwoordingsplicht en transparantie, aangezien zwakke verantwoordingsmechanismen corruptie in de hand werken; 2. benadrukt dat er meer aandacht dient te worden besteed aan de rol van het maatschappelijk middenveld bij het bevorderen van behoorlijk bestuur en het vrijwillig terugdringen van corruptie; 3. herinnert eraan dat volgens de gewijzigde Partnerschapsovereenkomst van Cotonou ernstige gevallen van corruptie kunnen resulteren in raadplegingen krachtens artikelen 96 en 97 van de Overeenkomst; 4. onderstreept dat de nationale parlementen in de ontwikkelingslanden moeten worden gesteund in hun werkzaamheden als budgettaire autoriteit door middel van een dialoog, informatie-uitwisseling en capaciteitsopbouw; 5. legt de nadruk op de belangrijke invloed die vrije en onafhankelijke media hebben in de strijd tegen corruptie en vraagt meer steun van de EU voor projecten die dergelijke media helpen of versterken in partnerlanden; 6. benadrukt de noodzaak te werken aan de opbouw en versterking van het rechtssysteem in de landen; 7. onderstreept de belangrijke rol van vrouwen ook bij de bestrijding van corruptie en legt daarom de nadruk op de behoefte aan meer en beter onderwijs voor vrouwen en meisjes en aan het bevorderen van de deelname van vrouwen aan de politiek; 8. steunt de "publiceer wat je betaalt"-campagne, waarin multinationale ondernemingen worden opgeroepen om informatie openbaar te maken over betalingen aan regeringen; 9. legt de nadruk op het belang van investeringen in de ontwikkelingslanden en moedigt de Commissie en de lidstaten aan de trend van dergelijke investeringen te volgen; 10. onderstreept het belang van de instelling van waakhonden door het maatschappelijk middenveld in de ontwikkelingslanden, verbonden met de eis aan de regering om voor een stelsel van "checks and balances" te zorgen; verzoekt de Commissie dit proces te ondersteunen door een passend percentage van de begrotingssteun uit te trekken voor waakhonden van maatschappelijke organisaties; 11. overwegende dat vaak ook de interne organisatie moet veranderen om corruptie aan te pakken en de nadruk leggend op de behoefte aan de capaciteitsopbouw in centrale en lokale instellingen met het oog op de bestrijding van corruptie, met name gezien de stijging van de hulp die wordt verleend in de vorm van begrotingssteun; 12. onderstreept dat de toekenning van begrotingssteun altijd per geval moet worden voorafgegaan door een zorgvuldige fiduciaire risicobeoordeling; 13. onderstreept dat begrotingssteun altijd uitgetrokken dient te worden voor een specifieke sector; 14. benadrukt dat alle verstrekte begrotingssteun vergezeld dient te gaan van een beleidsdialoog die erop gericht is het openbaar financieel beheer (OFB) te verbeteren, waardoor het gevaar van corruptie of financieel wanbeheer wordt verminderd; 15. dringt aan op meer transparantie in programma's voor begrotingssteun van de EU, o.a. door de relevante informatie over de in het ontvangende land uitgegeven steun te publiceren, parlementen bij dit proces te betrekken en civiele partijen hierover te informeren; 16. dringt aan op steun voor efficiënte budgettaire controle met behulp van PETS (Public Expenditure Tracking Surveys, onderzoek voor het natrekken van openbare uitgaven) door maatschappelijke organisaties en nationale parlementen, dat duidelijk de "inkomsten" en "uitgaven" vergelijkt volgens de criteria van de Commissie ontwikkelingssamenwerking van de OESO; 17. is van mening dat er specifieke sociale indicatoren moeten worden ontwikkeld om nauwkeuriger gegevens te verkrijgen over de kwaliteit van het bestuur in de landen in kwestie, en wenst dat het maatschappelijk middenveld op dit gebied een bredere rol krijgt; 18. verzoekt de EU als medevoorzitter van het PEFA-programma (Public Expenditure and Financial Accountability, overheidsuitgaven en financiële verantwoordingsplicht), dat een geharmoniseerd kader biedt voor de beoordeling van het fiduciaire risico in ontvangende landen, specifieke indicatoren op te nemen voor het meten van de omvang van de corruptie; 19. verzoekt de Commissie de vastgestelde niveaus van corruptie te gebruiken om goed beheer te ondersteunen en de nodige maatregelen tegen corrupte regimes te treffen; 20. verzoekt de Commissie met spoed beslissingen te nemen met betrekking tot de vermindering van de buitenlandse schuld van ontwikkelingslanden; 21. onderstreept dat internationale donors hun activiteiten op het gebied van begrotingssteun nauw moeten coördineren, teneinde de transparantie en de verantwoordingsplicht in het ontvangende land te versterken; 22. dringt er bij alle EU-lidstaten en alle landen die het VN-Verdrag tegen corruptie van 2003 hebben ondertekend, op aan dit verdrag en de conventie ter bestrijding van corruptie door buitenlandse overheidsambtenaren in internationale handelstransacties van de OESO van 1997 te ratificeren; 23. verzoekt de OESO-lidstaten de mogelijkheid te overwegen om Cyprus, Letland, Litouwen en Malta ten volle te laten deelnemen aan de Werkgroep van de OESO inzake omkoping bij internationale handelstransacties, wat deze landen in staat zou stellen om het OESO-Verdrag van 1997 te ondertekenen en te ratificeren en verzoekt deze landen in afwachting hiervan op ruimere schaal gevolg te geven aan de herziene aanbeveling van de Raad van ministers van de OESO van 23 mei 1997 inzake de bestrijding van omkoping van buitenlandse ambtenaren bij internationale handelstransacties; 24. herinnert aan de belangrijke rol van regionale initiatieven, zoals het "African Peer Review Mechanism" (APRM), bij het terugdringen van corruptie en het bevorderen van behoorlijk bestuur; onderstreept dat de Afrikaanse landen deze initiatieven ten uitvoer moeten leggen en dat de Commissie en de lidstaten hiertoe technische en financiële bijstand moeten verlenen; 25. roept de lidstaten op zich zo snel mogelijk sterk te maken voor een juridisch bindend internationaal instrument voor het opsporen en markeren van handvuurwapens en lichte wapens en hun munitie, en regionale initiatieven te steunen die de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens en hun munitie in de ontwikkelingslanden aanpakken; 26. dringt aan op sterkere naleving van het "transparantie-initiatief van de extractieve bedrijfstakken" en meer engagement terzake, teneinde ervoor te zorgen dat informatie over betalingen tussen regeringen van ontwikkelingslanden en multinationale ondernemingen openbaar wordt gemaakt; 27. verzoekt lidstaten met financiële centra alle juridische en administratieve maatregelen te nemen die nodig zijn om illegaal verkregen gelden te kunnen repatriëren naar het land van herkomst; onderstreept verder de behoefte aan capaciteitsopbouw, waarbij de nadruk moet liggen op het voorkomen van diefstal van activa en wanbeheer en verduistering van overheidsmiddelen; 28. dringt erop aan dat de Commissie en de lidstaten een internationaal systeem van zwarte lijst invoeren waarmee voorkomen wordt dat banken grote geldbedragen uitlenen aan corrupte regimes of personen die een regering vertegenwoordigen; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten alle openbare verkoop- of aanbestedingscontracten uit te sluiten met bedrijven waarvan werknemers zich hebben ingelaten met corrupte activiteiten met regeringsministers of -ambtenaren of op enige andere manier in een ontwikkelingsland, indien deze werknemers niet disciplinair worden vervolgd; dringt er verder bij de lidstaten op aan dergelijke gevallen aan de bevoegde gerechtelijke autoriteiten te rapporteren zodat er een onderzoek komt naar deze individuen en zij zich in voorkomend geval voor een rechtbank zullen moeten verantwoorden; 30. onderstreept dat het gevaar van corruptie zeer groot is bij openbare aanbestedingsprocedures en dat bijgevolg transparante aanbestedingsvoorschriften en -procedures prioritair dienen te worden gesteld; 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over dit onderwerp, o.a. die van 16 september 2004 over de Darfour-regio in Soedan (1) , en de resolutie van de ACS-EU Paritaire Parlementaire Vergaderings, ACS-EU 3777/05 van 21 april 2005 over de situatie in Soedan (2) , – gelet op het communiqué van de Vredes en Veiligheidsraad van de Afrikaanse Unie van 10 maart 2006, – gelet op de Humanitaire Staakt-het-vuren-overeenkomst van 8 april 2004, – gelet op het mandaat van de Missie van de Afrikaanse Unie in Soedan dat in oktober 2004 is verlengd, – gelet op de nog steeds voortdurende vredesonderhandelingen in Abuja, – gelet op de bevindingen van zijn missies in februari 2004, augustus/september 2004 en de bevindingen van de ACS-EU-missie van maart 2005, – onder verwijzing naar artikel 115, lid 5 van het Reglement, A. overwegende dat Jan Pronk in zijn rapport aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft vastgesteld dat er in Darfour nog steeds wordt gemoord, verkracht en dat de schendingen van de mensenrechten voortduren waarbij verkrachting en seksueel geweld zowel binnen als buiten de IDP-kampen onverminderd voortgaan, B. overwegende dat het staakt-het-vuren in de regio niet wordt geëerbiedigd terwijl de rebellen van het Soedanese Bevrijdingsleger (SLA) hun staakt-het-vuren steeds meer schenden en overwegende dat de rebellen van de Justice en Equality Movement (JEM) hebben verklaard dat zij zelfbeschikking van de regio zullen vragen tenzij er spoedig een oplossing voor het conflict komt, C. overwegende dat de regering van Soedan de Janjaweed militie nog steeds actief steunt niet alleen door de bendes te bewapenen maar ook via directe deelname aan aanvallen op dorpen met terreinwagens (3) met ooggetuigenverslagen over beschietingen vanuit regeringshelicopters (4) , D. overwegende dat de missie van de Afrikaanse Unie in Soedan tot 30 september 2006 is verlengd waarna de internationale aanwezigheid rechtstreeks door de VN zal worden gegarandeerd, E. overwegende dat de regering van Soedan heeft gezegd dat een dergelijke VN-operatie neerkomt op kolonialisme en dat zij heeft gedreigd uit te treden uit de Afrikaanse Unie wanneer dit gebeurt, F. overwegende dat de oorspronkelijke opdracht van de AMIS-missie was om de AU-waarnemers te beschermen die moeten controleren of de humanitaire staakt-het-vuren-overeenkomst niet wordt geschonden; overwegende dat deze opdracht in oktober 2004 is verlengd opdat de AMIS de burgers kan beschermen waarvan zij constateerde dat zij in onmiddellijke bedreiging en in de onmiddellijke nabijheid verkeerden; overwegende dat bij de opdracht van deze missie bescherming van de burgerbevolking nooit centraal heeft gestaan, G. overwegende dat het conflict in Darfour - en de straffeloosheid - de stabiliteit van het naburige oostelijke deel van Tsjaad in toenemende mate in gevaar komt en een bedreiging vormt voor de internationale vrede en veiligheid, H. overwegende dat de regering van Soedan heeft verhinderd dat Jan Egeland, de VN-ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken en spoedhulp coördinator op 3 april 2006 een bezoek kon brengen aan Darfour; overwegende dat toegang tot Darfour voor humanitaire hulpverlening en humanitaire hulpverleners de afgelopen twee jaar nog nooit zo gering is geweest als nu, I. overwegende dat de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties de toestand in Darfour heeft verwezen naar het Internationaal Strafhof (ICC) in maart 2005 waarop een onderzoek is gestart dat heeft geresulteerd in de namen van 51 potentiële verdachten; die lijst is overhandigd aan het Strafhof in Den Haag, J. overwegende dat de regering van Soedan, in een poging te voorkomen dat Soedanese ambtenaren die wordt beschuldigd van oorlogsmisdaden, naar het ICC worden gestuurd, zijn eigen speciale gerechtshoven in Darfour heeft opgezet die oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen moeten behandelen, K. overwegende dat tot op heden deze speciale rechtbanken niet zijn overgegaan tot vervolging van enige ambtenaar, militielid of ander individu dat zich schuldig heeft gemaakt aan ernstige mensenrechten schendingen in Darfour, L. overwegende dat op 6 maart 2006 een groep van vier tienermeisjes buiten het Al Shareif-camp is overvallen, waarbij de aanvaller om het leven is gekomen; overwegende dat de politie de zaak van de vier meisjes heeft doorverwezen naar het Openbaar Ministerie op beschuldiging van moord, M. overwegende dat Rusland en China nog steeds wapens leveren aan de regering van Soedan; overwegende dat beide landen de afgelopen 6 maanden voortdurend pogingen van de Veiligheidsraad van de VN hebben gedwarsboomd om sancties te treffen tegen Soedan; 1. betreurt het dat geweld en verkrachting door alle partijen nog steeds voortduren en veroordeelt de regering van Soedan om de voortdurende steun aan de Janjaweed militie (5) ; 2. dringt er bij de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op aan om zich uit te spreken over het geweld in Darfour dat neerkomt op genocide en zijn verantwoordelijkheid te nemen om burgers te beschermen door het opstellen van een duidelijk mandaat in het kader van Hoofdstuk VII van het VN-Handvest op of voor 1 oktober 2006 (wanneer het mandaat van de missie van de Afrikaanse Unie in Darfour op 30 september 2006 is afgelopen); 3. verzoekt de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties om het wapenembargo in Darfour uit te breiden tot geheel Soedan en steunt de pogingen van de Afrikaanse Unie in Soedan om volledige operationele capaciteit te bereiken en om krachtdadig inhoud te geven aan haar opdracht de burgers te beschermen tot de overdracht van het mandaat aan de VN; 4. onderstreept dat de opdracht van de AMIS-strijdmacht op de eerste plaats is geweest het waarnemen van schendingen van de humanitaire staakt-het-vuren-overeenkomst; heeft kritiek op de internationale gemeenschap dat zij niet is opgetreden om de burgerbevolking eerder te beschermen; 5. verzoekt de EU-lidstaten de toezeggingen na te komen die zij al eerder hebben gedaan om militaire waarnemers, officieren en politie te sturen om de veiligheid in Darfour te vergroten en ervoor te zorgen dat de huidige AMIS-missie adequaat wordt gefinancierd en zo wordt toegerust dat zij de ruimst mogelijke interpretatie kan geven aan haar beperkte mandaat; 6. is verheugd over de besluiten die de Veiligheidsraad van de VN in maart 2006 heeft genomen over een verbod op aanvalsvluchten in Darfour; roept op tot een effectief nageleefde no-fly-zone boven Darfour; 7. verzoekt de EU, de Verenigde Staten en andere internationale spelers alle nodige actie te ondernemen om een eind te maken aan de straffeloosheid door het sanctiestelsel van de Veiligheidsraad af te dwingen en er naar te streven dat dit stelsel gerichte sancties omvat tegen individuen die het inzetten van de VN-macht proberen te verhinderen en die ook anderszins bijdragen aan misbruik van burgers; 8. verzoekt de internationale gemeenschap het onderzoek van het Internationaal Strafhof naar schendingen van de internationale humanitaire en mensenrechten in Darfour te ondersteunen; 9. sluit zich aan bij de oproep van de UNHCR om een eind te maken aan de gedwongen rekrutering van Soedanese vluchtelingen in Tsjaad; bepleit de implementatie van een Tsjaad-Soedan-grensinspectie-eenheid, zoals genoemd in de door de presidenten van de twee landen op 10 februari 2006 ondertekende overeenkomst; 10. heeft sterke kritiek op de regering van Soedan dat zij Jan Egeland, de VN-ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken en spoedhulpcoördinator niet heeft toegelaten tot Darfour; 11. verzoekt de Afrikaanse Unie een leidende rol te blijven spelen in de vredesbesprekingen van Abuja en verzoekt al degenen die bij de besprekingen betrokken zijn, zich in te zetten voor het bereiken van deze doelstellingen; 12. verzoekt de regering van Soedan om met de NGO-gemeenschap te werken in het belang van de bevolking; verzoekt de regering om de organisatie van vrijwilligers en de wet op de organisatie van vrijwilligers en humanitair werk uit 2006 te herzien zodat deze wordt aangepast aan de internationale mensenrechtennormen; dringt erop aan dat de humanitaire hulpcommissie van Soedan (HAC) gemakkelijker overgaat tot het verlenen van visa en reisvergunningen voor humanitaire werkers en de internationale NGO's niet langer bestookt; heeft kritiek op het gebrek aan onafhankelijkheid van de HAC ten opzichte van de regering van Soedan; 13. verzoekt de regering van Soedan om mevrouw Amouna Mohamed Ahmed (17), mevrouw Fayza Ismail Abaker (16), mevrouw Houda Ismail Abdel Rahman (17) en mevrouw Zahra Adam Abdela (17) vrij te laten terwijl hun zaak in onderzoek is en is van mening dat deze meisjes recht hebben op de geëigende verzorging als slachtoffer van een poging tot aanranding; 14. heeft kritiek op de Russische en Chinese inspanningen om de VN-Veiligheidsraadactie inzake Darfour te blokkeren; dringt er bij de internationale gemeenschap op aan om meer druk op deze landen uit te oefenen opdat hun economische belangen aan olie en wapenverkopen niet het streven naar vrede in Darfour ondermijnen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van Soedan, de VN-Veiligheidsraad, Jan Pronk, Jan Egeland, Kofi Annan en de regeringsleiders van de ACS-landen. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 24 februari 2005 over de prioriteiten en aanbevelingen van de EU voor de 61e zitting van de VN-Commissie voor de rechten van de mensen in Genève (14 maart tot 22 april 2005) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 april 2005 over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2004 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 6 juli 2005 over de Europese Unie en Irak - een raamwerk voor engagement (3) , - gezien het besluit van de Raad Algemeen Zaken en Externe Betrekkingen van 21 februari 2005 om te beginnen met een geïntegreerde rechtsstaatmissie van de Europese Unie voor Irak (EUJUST LEX), - gezien de conclusies van de Raad Externe Betrekkingen van 7 november 2005 over Irak, - gezien de conclusies van de Raad Externe Betrekkingen van 27 februari 2006 over Irak, - gelet op het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke en onterende behandeling of bestraffing, - gelet op artikel 35 van de Iraakse Grondwet van 2005, artikel 333 van het Wetboek van Strafrecht en artikel 127 van het Wetboek van Strafprocesrecht waarin alle vormen van foltering zijn verboden, - gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, De Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) A. overwegende dat op 29 januari 2006 vier kerken en de kantoren van de vertegenwoordiger van het Vaticaan in Bagdad, alsmede twee kerken in Kirkoek zijn aangevallen, waarbij drie mensen werden gedood (waaronder een veertienjarig kind) en verscheidene andere personen werden gewond, B. overwegende dat de Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) in toenemende mate het slachtoffer zijn geworden van gericht geweld zoals: vernietiging van eigendommen, ontvoering, aanvallen op kerken, intimidatie, afpersing, en foltering van personen waarvan wordt aangenomen dat zij de Islam niet in acht nemen, C. C overwegende dat er ook sprake is geweest van een toename van de aanvallen op christelijke studenten aan Iraakse universiteiten, vooral in Mosul, en dat christelijke burgers van Mosul worden gesommeerd uit het gebied te vertrekken, D. wijzend op de hachelijke situatie van christenen, die uit Irak zijn gevlucht en als vluchteling verblijven in buurlanden, voornamelijk Syrië en Jordanië, waar zij volgens een verslag van het Vluchtelingenbureau van de VN (UNHCR) geen internationale steun krijgen, E. overwegende dat de Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) een oud en inheems volk zijn dat erg kwetsbaar is als gevolg van vervolging en gedwongen emigratie, en overwegende dat het gevaar bestaat dat hun cultuur uitsterft, De situatie in gevangenissen in Irak F. overwegende dat blijkens het Mensenrechtenbureau van de VN-bijstandsmissie voor Irak (UNAMI) de omstandigheden en het wettelijke karakter van de detentie in Irak aanleiding blijven geven tot grote zorg, G. overwegende dat volgens het Iraakse ministerie voor mensenrechten per 28 februari 2006 in totaal 29.565 gedetineerden werden geteld: 14.229 bij de Multinationale Troepenmacht in Irak (MNF-I), 8.391 bij het Ministerie van Justitie, 488 jongeren bij het Ministerie van Arbeid en Sociale Zaken, 5.997 bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en 490 bij het Ministerie van Defensie, H. overwegende dat door vertegenwoordigers van Iraakse ministeries inspecties worden uitgevoerd in detentiecentra die onder controle staan van de Ministeries van Binnenlandse Zaken en Defensie of worden beheerd door de Speciale Troepen in het gehele land, I. overwegende dat EUJUST LEX de noodzakelijk opleiding verzorgt voor meer dan 700 Irakezen die worden ingezet voor gerechtelijke, politie- en gevangeniswerkzaamheden, J. overwegende dat het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten bepaalt dat niemand mag worden onderworpen aan willekeurige detentie en dat vrijheidsberoving moet zijn gebaseerd op gronden en procedures die bij wet zijn vastgesteld, en erop aandringend dat alle partijen de bepalingen daarvan naleven, De Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) 1. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over alle gewelddaden tegen de Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) in Irak; dringt er bij de Iraakse autoriteiten en de MNF-I op aan de personen die deze ernstige misdaden begaan op te sporen en hen zo spoedig mogelijk te berechten; 2. dringt er bij de autoriteiten van Irak op aan om de Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) te beschermen tegen discriminatie, overeenkomstig hun internationale verplichtingen; 3. dringt er bij de autoriteiten van Irak op aan om de veiligheidssituatie van de Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) te verbeteren en de terugkeer en hervestiging van de Assyrische vluchtelingen (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) te vergemakkelijken in een veilige omgeving waar hun gewoonten en levenswijze worden gerespecteerd; 4. dringt erop aan de christenen in Irak te betrekken bij de wederopbouw en het bestuur van hun land en dorpen in Noord-Irak en elders in de regio teneinde hun culturele, religieuze en etnische identiteit binnen een onverdeeld land in stand te houden; 5. sluit zich met nadruk aan bij de oproepen van de meeste politieke en religieuze leiders van Irak om terughoudendheid te betrachten, en dringt er bij de gemeenschappen in Irak op aan om samen te komen in een geest van dialoog en wederzijds respect; betuigt zijn volledige steun voor de inspanningen van de VN gericht op bevordering van de dialoog tussen de gemeenschappen in het kader van een nationale dialoog; verwelkomt het initiatief van de Liga van Arabische staten om een tweede conferentie over nationale verzoening te houden waaraan zou moeten worden deelgenomen door alle Iraakse gemeenschappen; 6. dringt er bij het Constitutioneel Comité van de Iraakse Raad van volksvertegenwoordigers op aan om de culturele en religieuze rechten van alle Iraakse gemeenschappen in haar voorstellen voor een grondwetswijziging te handhaven; 7. verzoekt de Commissie en de Raad om alle maatregelen te nemen die nodig zijn om de Assyriërs (Chaldeeërs, Arameeërs en andere christelijke minderheden) bij te staan en te beschermen; De situatie in gevangenissen in Irak 8. spreekt zijn bezorgdheid uit over de detentieomstandigheden in gevangenissen en andere detentiecentra in Irak; spreekt nogmaals zijn krachtige veroordeling uit over de toepassing van foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling van gevangenen; verzoekt de Iraakse autoriteiten en MNF-I ervoor te zorgen dat de detentieomstandigheden in overeenstemming zijn met internationale normen voor de behandeling van gevangenen; 9. verzoekt MNF-I en de Iraakse autoriteiten onmiddellijk de identiteit vrij te geven van alle resterende gedetineerden, en ervoor te zorgen dat zij toegang krijgen tot rechtsbijstand en onmiddellijk toegang krijgen tot hun families, en in kennis worden gesteld van de redenen voor hun detentie; 10. verzoekt de Iraakse autoriteiten en MNF-I passende waarborgen in te voeren voor de bescherming van gedetineerden tegen foltering en mishandeling door: 11. is ingenomen met de aan de gang zijnde onderzoeken die door MNF-I worden uitgevoerd naar beschuldigingen omtrent mishandeling van gevangenen; 12. is ingenomen met de inspectie van detentiecentra in het gehele land die worden uitgevoerd door de Iraakse autoriteiten; is ingenomen met het feit dat meer inspecties op komst zijn; is tevens ingenomen met het feit dat UNAMI dit proces bevordert; 13. verzoekt de MNF-I en de Iraakse autoriteiten het Internationaal Comité van het Rode Kruis onbeperkte toegang te verlenen tot alle Britse en VS-detentiefaciliteiten; 14. steunt de voortdurende inspanningen van het Iraakse Ministerie voor mensenrechten om hoge normen te waarborgen, ook voor mensen die zich in detentie bevinden; 15. steunt EUJUST LEX; stelt vast dat de Iraakse autoriteiten hebben gevraagd om de missie te verlengen tot na het einde van haar huidige mandaat en de inhoud van de gegeven opleiding uit te breiden; dringt er bij de Commissie en de Raad op aan om de missie te verlengen tot na het einde van haar huidige mandaat en de opleiding uit te breiden met forensisch politieonderzoek; 16. dringt er bij de Iraakse Raad van volksvertegenwoordigers op aan om het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke en onterende behandeling of bestraffing te ratificeren; 17. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten om verdere bijdragen te leveren aan de versterking van de situatie met betrekking tot mensenrechten en rechtsstaat in Irak; o o o 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Iraakse Overgangsregering, de Iraakse Raad van volksvertegenwoordigers, de regering van de Verenigde Staten van Amerika, de regeringen van de andere landen die deel uitmaken van MNF-I en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de zaak Ayman Nour en het Euro-mediterrane partnerschap, – gezien de Verklaring van Barcelona van 28 november 1995, – gezien de mededeling van de Commissie van 21 mei 2003 aan de Raad en het Europees Parlement: "Een nieuwe impuls voor EU-maatregelen inzake mensenrechten en democratisering met mediterrane partners - Strategische richtsnoeren" ( COM(2003)0294 ), – gezien de eerste conferentie over het Euro-mediterrane Netwerk voor mensenrechten in Caïro op 26 en 27 januari 2006, – gezien het werkprogramma dat is goedgekeurd door de staatshoofden en regeringsleiders op de Top van Barcelona van 28 november 2005, – gezien de conclusies van de 5e Conferentie van Euro-mediterrane parlementsvoorzitters die op 26 november 2005 te Barcelona zijn aangenomen, – gezien de resoluties die door de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering op 27 maart 2006 zijn aangenomen, alsmede de verklaring van haar Voorzitter, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2006 over het Europese Nabuurschapsbeleid (1) , – gelet op artikel 11, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 177 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap dat bepaalt dat de bevordering van mensenrechten een doelstelling van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid is, – gezien artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat het bevorderen van eerbiediging van de democratie, de mensenrechten en burgerlijke vrijheden één van de fundamentele beginselen en doelstellingen van de Europese Unie is en een gemeenschappelijke grondslag vormt voor de ontwikkeling van het Euro-mediterrane gebied, B. overwegende dat de EU een Europees Nabuurschapsbeleid heeft uitgestippeld dat beoogt de politieke dialoog te versterken en partnerlanden in het EU-beleid op te nemen teneinde vrede, stabiliteit en democratie in buurlanden te bevorderen, C. overwegende dat de eerste door de Raad aangenomen actieplannen met Marokko, Tunesië, Jordanië, Israël en de Palestijnse Nationale Autoriteit, de Unie en de partnerlanden verplichten tot een nauwere en alomvattende dialoog en een samenhangende gemeenschappelijke regionale benadering moeten hebben; overwegende dat de goedkeuring van het actieplan met Egypte, waarover momenteel wordt onderhandeld in juni 2006 wordt verwacht, D. overwegende dat het Europees Parlement groot belang hecht aan betrekkingen met Egypte, en eerlijke en transparante verkiezingen als de juiste manier ziet om vooruitgang te boeken op weg naar een meer democratische maatschappij, E. bezorgd over de opheffing van de parlementaire immuniteit en de opsluiting van Ayman Nour, voorzitter van de Ghad-partij in Egypte; herinnerend aan eerdere resoluties over kwesties in verband met de mensenrechten in Egypte, waaronder de zaak van Ayman Nour, F. overwegende dat de leider van de El Ghad-partij en voormalig parlementslid Ayman Nour en andere verdachten zijn gearresteerd nadat Nour kandidaat was geweest bij de jongste presidentsverkiezingen en bij de parlementsverkiezingen in november en december 2005, waarbij ook sprake was van intimidatie van supporters van de heer Nour, G. overwegende dat Ayman Nour, die bij de jongste presidentsverkiezingen tweede werd, is veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf voor vermeende vervalsing van ongeveer 50 handtekeningen die nodig waren om zijn partij te registreren, H. verontrust over berichten dat de gezondheid van de heer Nour ernstig is verslechterd door de hongerstaking die hij heeft gehouden om te protesteren tegen de omstandigheden van zijn proces en gevangenschap, I. overwegende dat besloten is het beroep van de heer Nour op 18 mei 2006 te laten behandelen door het hof van cassatie, maar bezorgd over het feit dat de rechter die is aangewezen om dit tribunaal voor te zitten, dezelfde is die werd aangewezen om de Egyptische rechters te ondervragen die hebben getuigd tegen de regering en die vervalsing van het verkiezingsproces in november jongstleden hebben bevestigd; overwegende dat wordt voorgesteld om, ingeval de heer Nour na de rechtszaak gevangen blijft, de heer Nour in de gevangenis te laten bezoeken door een delegatie-ad-hoc van het Parlement, 1. wijst op het belang van Egypte en van de betrekkingen tussen de EU en Egypte voor de stabiliteit en de ontwikkeling in de Euro-mediterrane regio en is verheugd over het politieke hervormingsproces dat de Egyptische autoriteiten in gang hebben gezet; 2. beklemtoont dat eerbiediging van de mensenrechten een fundamentele waarde is van de Associatieovereenkomst van de EU met Egypte en bevestigt het belang van het Euro-mediterrane partnerschap voor het bevorderen van de rechtsstaat en de fundamentele vrijheden; 3. verzoekt de Egyptische autoriteiten om overeenkomstig de Egyptische wetgeving op te treden in de geest van de door hen geuite wens naar meer politieke openheid en dialoog; herinnert niettemin aan de politieke achtergrond tegen welke dit proces plaatsvindt; 4. dringt er bij de Egyptische regering op aan om het wettelijk kader voor het houden van verkiezingen te herzien overeenkomstig de internationale normen om voor de vrijheid en transparantie te zorgen en om oprichting van politieke groeperingen en vertegenwoordiging van maatschappelijke organisaties mogelijk te maken; 5. verzoekt de Raad en de Commissie om in samenwerking met het Parlement praktische regelingen op te stellen voor een regelmatige beoordeling van de naleving van artikel 2 van de Euro-mediterrane Associatieovereenkomst door alle, daarbij aangesloten partijen, teneinde de aanzet te geven tot een verifieerbaar proces dat met name regelmatig en onpartijdig toezicht omvat op de ontwikkeling van de mensenrechten en op de mate waarin activisten voor de mensenrechten en oppositieleiders zoals de heer Ayman Nour vrijelijk kunnen handelen en spreken; 6. vraagt om de vrijlating van Ayman Nour; 7. beklemtoont de positieve en gematigde rol die Egypte speelt bij het vredesproces in het Midden-Oosten; verzoekt de Commissie en de Raad om deze rol te ondersteunen; 8. verzoekt de Egyptische regering om de vaststelling van nauwkeurige tijdschema's en toetsingscriteria om de vorderingen bij de tenuitvoerlegging van het actieplan doeltreffend bij te houden en aldus organisaties die werken in het kader van het Euro-mediterrane Netwerk voor de mensenrechten bij een en ander te betrekken en te raadplegen; 9. dringt er in deze context bij de Commissie en de Egyptische regering op aan om in het actieplan ook te voorzien in de oprichting van een aparte subcommissie voor de mensenrechten in het kader van de Associatieovereenkomst van Egypte met de EU en om een doeltreffende regeling voor toezicht op het actieplan in te stellen zodra dit is goedgekeurd; 10. acht de opheffing van de noodwetten een absolute noodzaak, wil er sprake zijn van democratie; 11. is een krachtig voorstander van maatregelen voor het garanderen van academische vrijheid, vrijheid van de media en van privé godsdienstige overtuigingen, waarbij een eind wordt gemaakt aan discriminatie tussen burgers op grond van geslacht, godsdienst, ras of andere gronden welke in het actieplan worden opgenomen; is echter bezorgd over de groeiende rol van het fundamentalisme in dit gebied; 12. is van mening dat het actieplan ook concrete, meetbare en tijdgebonden toezeggingen moet bevatten ook als dit verlenging van de onderhandelingen betekent tot na de voorgestelde data voor de bijeenkomst van de Associatieraad EU-Egypte op 12 juni 2006; verzoekt met name de Commissie en de Egyptische regering om in het actieplan gevoelige kwesties aan te pakken zoals de opheffing van de noodtoestand, de preventie en bestrijding van folter, afschaffing van willekeurige opsluiting en versterking van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht; 13. verzoekt het Parlement van de Republiek Egypte zich in te zetten voor een proces van democratisering, versterking van de rechtsstaat en de mensenrechten opdat Egypte een leidende rol kan spelen in de regio als een toekomstig model voor een parlementaire democratie; 14. herinnert aan zijn verzoek in zijn reeds aangehaalde resolutie van 19 januari 2006 om een opvolging gaat om de omstandigheden en de situatie van de Sudanese vluchtelingen die op 30 december 2005 in Caïro het slachtoffer van geweld waren; 15. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en van de Mediterrane landen die de Verklaring van Barcelona hebben ondertekend, alsmede aan de Voorzitter van de Euro-mediterrane Vergadering.