Het Europees Parlement , – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 314, en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, met name artikel 106 bis, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name de artikelen 37 en 38, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2012, definitief vastgesteld op 1 december 2011 (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – gezien Besluit 2007/436/EG, Euratom van de Raad van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (4) , – gezien Besluit EUCO 76/12 van 28 en 29 juni 2012 betreffende het Pact voor groei en werkgelegenheid waarover de lidstaten overeenstemming hebben bereikt, – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012 van de Europese Unie bij de algemene begroting 2012, ingediend door de Commissie op 23 oktober 2012 ( COM(2012)0632 ), – gezien het standpunt inzake het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012, goedgekeurd door de Raad op 6 december 2012 (17295/2012 – C7-0401/2012), – gezien de artikelen 75 ter en 75 sexies van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0409/2012 ), A. overwegende dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012 bij de algemene begroting 2012 onder meer betrekking heeft op een actualisering van de geraamde ontvangsten na de herziening van de ramingen van de eigen middelen en andere ontvangsten, alsook een verhoging van de betalingskredieten van bijna 9,0 miljard EUR voor de rubrieken 1a, 1b, 2, 3a en 4 van het meerjarig financieel kader om tot het einde van het jaar te voorzien in de nog niet gedekte kosten; B. overwegende dat een aantal andere betalingsbehoeften al gedekt zijn door de algemene overschrijving van betalingskredieten (DEC 30/2012) voor een totaalbedrag van 419,7 miljoen EUR; C. overwegende dat de Commissie oorspronkelijk had vastgesteld dat middelen ten belope van 47,4 miljoen EUR konden worden herschikt, die in het aanvankelijk door de Commissie voorgestelde OGB nr. 6/2012 zijn opgenomen; D. overwegende dat wijzigingen op het vlak van de eigen middelen in combinatie met een aanzienlijke stijging van de ontvangsten van boeten en rentebetalingen ten belope van 3 525,0 miljoen EUR resulteren in een totale nettostijging van de ontvangsten met 3 080,8 miljoen euro, waardoor het effect van het OGB nr. 6/2012 op de bni-bijdragen van de lidstaten wordt beperkt; E. overwegende dat de delegaties van het Parlement en de Raad tijdens de begrotingstrialoog van 29 november 2012 een akkoord over een herzien bedrag voor die in 2012 te financieren behoeften hebben bereikt door dit bedrag te verlagen tot 6,1 miljard EUR, met inbegrip van 0,1 miljard EUR aan herschikkingen die de Commissie oorspronkelijk niet had voorgesteld; 1. neemt kennis van het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012, zoals voorgesteld door de Commissie; 2. stelt vast dat het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012, zoals gewijzigd door de Raad, in de lijn ligt van het tijdens de begrotingstrialoog van 29 november 2012 bereikte akkoord; 3. benadrukt dat de gemeenschappelijke verklaring over betalingsbehoeften voor 2012, waarin de begrotingsautoriteit erkent dat in 2012 2,9 miljard EUR aan extra betalingen had moeten worden uitgetrokken ter dekking van de betalingsaanvragen die de Commissie heeft ontvangen, integraal deel uitmaakt van het tijdens de trialoog bereikte akkoord; 4. herinnert de Raad en de Commissie er met nadruk aan dat de gemeenschappelijke verklaring over betalingsbehoeften voor 2012 moet worden beschouwd als een politiek akkoord over de noodzaak om vroeg in 2013 overeenstemming te bereiken over een gewijzigde begroting die uitsluitend is bedoeld om deze 2,9 miljard EUR te dekken en extra kredieten op te voeren ten opzichte van de betalingskredieten op de oorspronkelijke begroting 2013, onverminderd de behoorlijke uitvoering van de begroting 2013; 5. keurt het standpunt van de Raad over het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012 zonder amendementen goed; 6. verzoekt zijn Voorzitter te verklaren dat gewijzigde begroting nr. 6/2012 definitief is vastgesteld en te zorgen voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Het Europees Parlement , – gezien artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Besluit 2007/436/EG, Euratom van de Raad van 7 juni 2007 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gezien verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (3) , – gezien Besluit EUCO 76/12 van de Europese Raad van 28 en 29 juni 2012 over het Pact voor groei en werkgelegenheid waarover de lidstaten overeenstemming hebben bereikt, – gezien zijn resolutie van 14 maart 2012 over de algemene richtsnoeren voor het opstellen van de begroting 2013 – afdeling III - Commissie (4) , – gezien zijn resolutie van 29 maart 2012 over de raming van de inkomsten en uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2013 (5) , – gezien zijn resolutie van 4 juli 2012 over het mandaat voor de trialoog over de ontwerpbegroting 2013 (6) , – gezien zijn resolutie van 23 oktober 2012 over het standpunt van de Raad over de ontwerpbegroting 2013 (7) , – gezien het feit dat het bemiddelingscomité geen gemeenschappelijke tekst is overeengekomen binnen de termijn van 21 dagen als bedoeld in artikel 314, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het nieuwe ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2013, dat de Commissie op 23 november 2012 heeft goedgekeurd ( COM(2012)0716 ), – gezien de conclusies van de begrotingstrialoog van 29 november 2012, – gezien het standpunt over het nieuwe ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2013, vastgesteld door de Raad op 6 december 2012 en op dezelfde dag meegedeeld aan het Europees Parlement (17195/2012 – C7-0399/2012), – gezien artikel 75 ter van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0410/2012 ), 1. brengt in herinnering dat het „ontwerppakket” waarover na moeizame onderhandelingen overeenstemming is bereikt tussen het Parlement en de Raad tijdens de trialoog van 29 november 2012, uit drie onderdelen bestaat: de gewijzigde begroting nr. 6/2012 ter waarde van 6 miljard EUR, die het tekort aan betalingskredieten tot en met 31 oktober 2012 gedeeltelijk dekt, de begroting van de Unie voor 2013 vastgesteld op 150 898,391 miljoen EUR en 132 836,988 miljoen EUR, voor respectievelijk vastleggings- en betalingskredieten, en drie gezamenlijke verklaringen waarin wordt gewaarborgd dat de feitelijke betalingsbehoeften in 2012 en 2013 naar behoren zullen worden gedekt; 2. is verheugd over het overeengekomen totaalbedrag van de vastleggingskredieten, dat met 1,1 miljard EUR is gestegen in vergelijking met de aanvankelijke lezing van de Raad; is verheugd over het feit dat het grootste gedeelte van zijn politieke prioriteiten in de begroting voor het komende jaar wordt gedekt, met bijzondere nadruk op de daadwerkelijke verwezenlijking van de verbintenissen van de Unie op het gebied van groei en werkgelegenheid, opgenomen in de Europa 2020-strategie; 3. stelt vast dat de voor 2013 overeengekomen totale betalingskredieten 2,15% lager zijn dan in de begroting 2012 na de vaststelling van een bedrag van 6 miljard EUR voor de gewijzigde begroting nr. 6/2012; 4. merkt op dat vanwege de onbuigzame houding van de Raad tijdens de onderhandelingen, het vastgestelde totaalbedrag van de betalingskredieten 5 miljard EUR lager ligt dan de ramingen van de Commissie voor de betalingsbehoeften in haar ontwerpbegroting voor 2013; vreest dat dit kredietniveau niet zal volstaan om in de feitelijke betalingsbehoeften van het komende jaar te voorzien en om het in juni 2012 door de Europese Raad overeengekomen Pact voor groei en werkgelegenheid snel te kunnen uitvoeren; is er echter van overtuigd dat de kosten die gepaard zouden gaan met het niet bereiken van een overeenkomst veel ernstigere gevolgen zouden hebben en een veel negatievere impact zouden hebben op de uitvoering van de acties en de programma's van de Unie; verzoekt de Commissie om vanaf 31 oktober 2012 maandelijks een verslag te doen toekomen aan het Parlement en de Raad over de evolutie van de aanvragen van de lidstaten tot terugbetaling uit de structuurfondsen, het Cohesiefonds en de fondsen voor plattelandsontwikkeling en visserij (uitsplitsing per lidstaat en per fonds); vraagt om de oprichting van een interinstitutionele werkgroep inzake betalingen waarin de twee takken van de begrotingsautoriteit gezamenlijke conclusies opstellen over de te volgen aanpak; 5. hecht dan ook het grootste politieke belang aan de bij deze resolutie gevoegde gezamenlijke verklaringen overeengekomen tussen het Parlement, de Raad en de Commissie; zal op alle niveaus en met alle middelen toezicht houden op de naleving van deze verklaringen en de terbeschikkingstelling volgend jaar van de noodzakelijke bijkomende middelen door de lidstaten, opdat de Unie haar rekeningen kan betalen en haar institutionele geloofwaardigheid en solvabiliteit kan behouden; 6. maakt de goedkeuring van de begroting 2013 afhankelijk van het verkrijgen van specifieke waarborgen op het hoogste politieke niveau van de drie instellingen voor de financiering van 2,9 miljard EUR betalingskredieten die nog ontbreken voor 2012, hetgeen in geen geval tot een vermindering van de betalingskredieten voor 2013 mag leiden; 7. herhaalt dat deze impasse, die de begrotingsonderhandelingen elk jaar moeizamer maakt, uitsluitend kan worden doorbroken door verantwoordelijk te werk te gaan en met spoed een oplossing te vinden voor het vraagstuk rond de financiering van de Unie, door de invoering van een daadwerkelijk stelsel van eigen middelen vanaf het komende meerjarig financieel kader, waardoor eens en voor altijd een einde zal worden gemaakt aan het onderscheid in de Unie tussen nettobetalers en netto-ontvangers; 8. keurt de nieuwe ontwerpbegroting voor 2013 als gewijzigd door de Raad zonder wijzigingen goed; 9. verzoekt zijn Voorzitter te verklaren dat de begroting definitief is vastgesteld en te zorgen voor de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Uni e; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de overige instellingen en betrokken organen, alsmede aan de nationale parlementen. BIJLAGE GEZAMENLIJKE VERKLARINGEN VAN DE DRIE INSTELLINGEN OVEREENGEKOMEN IN HET KADER VAN DE ONDERHANDELINGEN OVER DE BEGROTING 2013 10 december 2012 De Voorzitter van het Europees Parlement, de voorzitter van de Raad van de Europese Unie en de voorzitter van de Europese Commissie verklaren dat over de drie volgende gezamenlijke verklaringen overeenstemming is bereikt tussen de drie instellingen in het kader van de vaststelling van de begroting 2013: Gezamenlijke verklaring betreffende de betalingskredieten voor 2013 Rekening houdend met de huidige begrotingsinspanningen in de lidstaten, nemen het Europees Parlement en de Raad kennis van het niveau dat de Commissie voor de betalingskredieten 2013 heeft voorgesteld, en besluiten zij het niveau van de betalingskredieten voor 2013 te verlagen ten opzichte van de ontwerpbegroting van de Commissie. Zij vragen de Commissie elke actie te ondernemen die overeenkomstig het Verdrag noodzakelijk is, en met name een gewijzigde begroting in te dienen en daarin om bijkomende betalingskredieten te verzoeken indien zou blijken dat de kredieten in de begroting 2013 niet volstaan om de uitgaven te dekken onder subrubriek 1a (Concurrentiekracht voor groei en werkgelegenheid), subrubriek 1b (Cohesie voor groei en werkgelegenheid), rubriek 2 (Bescherming en beheer van natuurlijke hulpbronnen), rubriek 3 (Burgerschap, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid) en rubriek 4 (De EU als mondiale partner). Bovendien verzoeken het Europees Parlement en de Raad de Commissie met klem om uiterlijk midden oktober 2013 geactualiseerde cijfers over de stand van zaken en de ramingen met betrekking tot de betalingskredieten in subrubriek 1b (Cohesie voor groei en werkgelegenheid) en plattelandsontwikkeling in rubriek 2 (Bescherming en beheer van natuurlijke hulpbronnen) voor te leggen en zo nodig ter zake een ontwerp van gewijzigde begroting in te dienen. De Raad en het Europees Parlement zijn zich ervan bewust dat eventueel reeds midden 2013 een ontwerp van gewijzigde begroting noodzakelijk kan zijn. Om in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure het besluit over het niveau van de betalingskredieten te vergemakkelijken, komen de drie instellingen overeen na te gaan hoe de raming van de betalingskredieten onder gedeeld beheer beter kan worden afgestemd op de desbetreffende behoeften. Het Europees Parlement en de Raad zullen zo spoedig mogelijk een standpunt ten aanzien van een ontwerp van gewijzigde begroting innemen om te voorkomen dat er een tekort aan betalingskredieten ontstaat. Voorts zeggen de Raad en het Europees Parlement toe dat zij eventuele overschrijvingen van betalingskredieten, ook die welke tussen rubrieken van het financieel kader plaatsvinden, snel zullen behandelen, opdat optimaal gebruik wordt gemaakt van de in de begroting opgenomen betalingskredieten en deze worden aangepast aan de concrete uitvoering en behoeften. Overeenkomstig punt 18 van het Interinstitutioneel Akkoord betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer herinneren het Europees Parlement en de Raad eraan dat in het kader van de uitvoering moet worden gezorgd voor een geordende ontwikkeling van de totale betalingskredieten ten opzichte van de vastleggingskredieten, ten einde elke abnormale evolutie van openstaande vastleggingen („RAL”) te voorkomen. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie zullen gedurende het gehele jaar actief toezien op de uitvoering van de begroting 2013, met speciale aandacht voor de uitvoering van de betalingen, de ontvangen terugbetalingsvorderingen en de herziene prognoses, op basis van gedetailleerde informatie die de Commissie verstrekt. Hoe dan ook herinneren het Europees Parlement, de Raad en de Commissie aan hun gedeelde verantwoordelijkheid die is vastgelegd in artikel 323 van het VWEU, namelijk dat „ het Europees Parlement, de Raad en de Commissie [erop toezien] dat de Unie beschikt over de financiële middelen waarmee de Unie haar juridische verplichtingen jegens derden kan voldoen”. Gezamenlijke verklaring betreffende de betalingsbehoeften voor 2012 Het Europees Parlement en de Raad merken op dat het niveau van de betalingen dat de Commissie in haar ontwerpbegroting 2013 heeft voorgesteld, gebaseerd was op de veronderstelling dat de betalingsbehoeften in 2012 gedekt zouden zijn met de beschikbare kredieten op de begroting 2012. De bijkomende betalingskredieten die in gewijzigde begroting nr. 6/2012 worden toegestaan, werden evenwel met 2,9 miljard EUR verlaagd ten opzichte van het bedrag dat de Commissie heeft voorgesteld en zijn ontoereikend voor alle ontvangen betalingsverzoeken. Bijgevolg verbindt de Commissie zich ertoe begin 2013 een ontwerp van gewijzigde begroting op te stellen dat uitsluitend dient om de geschorste vorderingen van 2012 te dekken zodra de schorsing is opgeheven, evenals om de andere hangende juridische verplichtingen na te leven, zonder evenwel afbreuk te doen aan de degelijke uitvoering van de begroting 2013. Om een goede en accurate uitvoering van de EU-begroting te waarborgen, zullen de Raad en het Europees Parlement zo spoedig mogelijk een standpunt ten aanzien van dit ontwerp van gewijzigde begroting innemen om elk openstaand verschil te dekken. Gezamenlijke verklaring betreffende rubriek 5 en de aanpassing van de salarissen en pensioenen Het Europees Parlement en de Raad komen overeen de begrotingsgevolgen van de salarisaanpassing 2011 momenteel nog niet in de begroting 2013 op te nemen. Zonder afbreuk te doen aan het standpunt van de Raad in de zaken C-66/12, C-63/12, C-196/12 en C-453/12, verzoeken zij samen de Commissie, indien het Hof een uitspraak zou doen ten voordele van de Commissie en zodra dit gebeurt, een ontwerp van gewijzigde begroting in te dienen voor de financiering van de desbetreffende gevolgen van de aanpassing 2011 voor de instellingen, inclusief de gevolgen met terugwerkende kracht op de voorgaande jaren en mogelijke achterstandsrente. Het Europees Parlement en de Raad verbinden zich er bijgevolg toe een dergelijk ontwerp van gewijzigde begroting zo spoedig mogelijk goed te keuren en in de vereiste bijkomende kredieten te voorzien zonder beleidsprioriteiten in het gedrang te brengen. Op voorwaarde dat het Europees Parlement, op grond van artikel 314, lid 4, onder a), van het VWEU, het standpunt van de Raad van 6 december 2012 over de begroting 2013 goedkeurt, is overeenstemming bereikt over bovenstaande verklaringen. Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0616 – C7-0350/2012), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 hiervan, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) , – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 28 van het IIA van 17 mei 2006, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0416/2012 ), A. overwegende dat de Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ook is opengesteld voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis; C. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; D. overwegende dat Italië bijstand heeft gevraagd voor 512 gedwongen ontslagen, waarvan er 502 voor financiële steun in aanmerking komen, bij tien bedrijven die vallen onder afdeling 30 van de NACE Rev. 2 (Vervaardiging van andere transportmiddelen) (3) in de NUTS II-regio Emilia-Romagna (ITH5) in Italië; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. deelt de mening van de Commissie dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, onder b), van de EFG-verordening en dat Italië bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; wijst erop dat het aantal ontslagen werknemers net boven de interventiecriteria ligt; 2. merkt op dat de Italiaanse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 30 december 2011 hebben ingediend en dat de Commissie haar beoordeling op 19 oktober 2012 openbaar heeft gemaakt; betreurt de lange beoordelingsperiode van tien maanden; 3. is verheugd dat de Italiaanse autoriteiten hebben besloten op 1 maart 2012 met de uitvoering van de maatregelen te beginnen teneinde de werknemers snel bijstand te verlenen, ruimschoots vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 4. herinnert aan het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door middel van aangepaste scholing en erkenning van de in de loop van hun beroepsleven door werknemers verworven vaardigheden en bekwaamheden; verlangt dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 5. is ingenomen met het feit dat de maatregelen in overleg met de sociale partners tijdens diverse bijeenkomsten zijn ontworpen; 6. benadrukt dat er lering moet worden getrokken uit de opstelling en uitvoering van deze en andere aanvragen in verband met massaontslagen; 7. betreurt dat in de in het voorstel van de Commissie opgenomen informatie over de opleidingsmaatregelen niet wordt vermeld in welke sectoren de werknemers waarschijnlijk een baan zullen vinden en of de aangeboden opleiding is aangepast aan de economische vooruitzichten en de toekomstige arbeidsmarktbehoeften in de regio; 8. dringt erop aan dat de betrokken instellingen de nodige maatregelen nemen om de procedurele en budgettaire regelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie op verzoek van het Parlement in het leven heeft geroepen om de toekenning van subsidies te versnellen, met als doel de begrotingsautoriteit de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag voor te leggen samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG; hoopt dat verdere verbeteringen van de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe verordening betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020), en dat grotere doelmatigheid, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt; 9. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe hebben verbonden een soepele en snelle procedure te waarborgen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen om werknemers te helpen die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos zijn geworden; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen bij de terugkeer van ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt; 10. beklemtoont dat overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet worden gewaarborgd dat met middelen van het EFG de terugkeer van individuele ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt wordt gesteund; wijst er voorts op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat ondersteuning vanuit het EFG niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of sectoren; betreurt dat het EFG een stimulans voor bedrijven zou kunnen vormen om hun vaste personeel te vervangen door flexibeler personeel met kortlopende contracten; 11. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening die door het EFG moet worden gefinancierd, onder meer gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen zodat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en er geen dubbel gebruik van door de Unie gefinancierde diensten kan voorkomen; 12. betreurt dat het bedrag van 50 000 000 EUR aan betalingskredieten in de EFG-begrotingslijn (begrotingslijn 04 05 01) in de begroting 2012 ontoereikend is gebleken om alle benodigde betalingen te verrichten; betreurt dat de Commissie heeft voorgesteld dit bedrag deels aan te vullen middels een overschrijving van 1 160 745 EUR aan betalingskredieten uit de Europese Progress-microfinancieringsfaciliteit (begrotingslijn 04 04 15) in plaats van om nieuwe middelen te vragen via het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012 zoals zij terecht heeft gedaan voor andere verzoeken om beschikbaarstelling van middelen uit het EFG en voor een deel van de huidige aanvraag (1 497 750 EUR); herinnert eraan dat het EFG is gecreëerd als afzonderlijk specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden is gebeurd, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk is voor de verwezenlijking van de beleidsdoelen van het EFG; 13. betreurt het besluit van de Raad om de „crisisafwijking”, die het mogelijk maakt ook financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis en niet alleen aan werknemers die hun baan verliezen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het percentage van medefinanciering door de Unie te verhogen tot 65% van de kosten van het programma, niet te verlengen voor programma's die na de einddatum van 31 december 2011 zijn ingediend, en roept de Raad op deze maatregel onmiddellijk weer in te voeren; 14. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 15. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer aanvraag EGF/2011/026 IT/Emilia-Romagna motorfietsen, Italië) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2013/17/EU.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0622 – C7-0363/2012), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) , – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 28 van het IIA van 17 mei 2006, – gezien het schrijven van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0413/2012 ), A. overwegende dat de Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die problemen ondervinden tengevolge van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, en werknemers te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ook openstaat voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om steun voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis; C. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; D. overwegende dat Zweden om steun heeft verzocht voor in totaal 3 748 ontslagen werknemers, waarbij voor 1 350 werknemers van Saab Automobile SA steun is aangevraagd, nl. voor een van haar dochterondernemingen, SAAB Automobile Powertrain AB, en 16 van haar toeleveranciers in Zweden; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, onder a), van de EFG-verordening en dat Zweden bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. staat positief tegenover de Zweedse aanvraag; betreurt evenwel dat Zweden, hoewel het EFG-steun aanvraagt, een van de landen is die de toekomst van het fonds na 2013 ondermijnen en de verlenging van de crisisafwijking tegenhouden; 3. merkt op dat de Zweedse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 25 mei 2012 indienden en dat de Commissie op 19 oktober 2012 haar beoordeling ter beschikking stelde; is ingenomen met het relatief snelle beoordelingsproces; 4. is verheugd dat de Zweedse autoriteiten beoogden de ontslagen werknemers onmiddellijk te helpen en dat al op 20 december 2011 met de uitvoering van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening is begonnen – vóór het besluit tot verlening van EFG-steun; 5. benadrukt het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door middel van aangepaste scholing en erkenning van de in de loop van hun beroepsleven door werknemers ontwikkelde vaardigheden en bekwaamheden; verlangt dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden is afgestemd op het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers en op het huidige ondernemingsklimaat; 6. merkt op dat dit alweer een EFG-aanvraag voor ontslagen in de automobielsector is en dat deze sector met 16 aanvragen koploper is qua EFG-aanvragen op grond van zowel de crisis- als de globaliseringscriteria; 7. benadrukt dat er lering moet worden getrokken uit de opstelling en uitvoering van deze en andere aanvragen in gevallen waarin massaontslagen zijn gevallen; 8. betreurt dat het faillissement van Saab heeft geleid tot een stijging van de werkloosheid met 20% in de regio van Trollhättan waar de fabriek zich bevond; merkt op dat de Zweedse autoriteiten slechts 1 350 van de 3 239 ontslagen werknemers voor EFG-steun in aanmerking lieten komen; vraagt de Zweedse autoriteiten het potentieel van het EFG ten volle te benutten ten behoeve van de ontslagen werknemers; 9. verzoekt de betrokken instellingen de nodige maatregelen te nemen om de procedurele en budgettaire regelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie op verzoek van het Parlement in het leven heeft geroepen om de toekenning van subsidies te versnellen, met als doel de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG voor te leggen aan de begrotingsautoriteit; hoopt dat verdere verbeteringen aan de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe EFG-verordening (2014–2020) en dat grotere doelmatigheid, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt; 10. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe hebben verbonden een soepele en snelle procedure te waarborgen voor de goedkeuring van besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen om werknemers te helpen die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos zijn geworden; benadrukt de rol die het EFG kan spelen om ontslagen werknemers te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmark; 11. is verheugd over het feit dat de Zweedse autoriteiten benadrukken dat de maatregelen in het pakket een aanvulling vormen op de gebruikelijke dienstverlening waarover werklozen kunnen beschikken; 12. beklemtoont, in overeenstemming met artikel 6 van de EFG-verordening, dat er een waarborg moet zijn dat er vanuit het EFG ondersteuning geboden wordt aan de individuele werknemer bij diens terugkeer op de arbeidsmarkt na het ontslag; beklemtoont verder op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; betreurt het feit dat het EFG een stimulans zou kunnen zijn voor bedrijven om hun vaste personeel te vervangen door flexibeler personeel met kortlopende contracten; 13. is verheugd over het feit dat de aangeboden opleiding aansluit op de lokale behoeften aan vaardigheden en kwalificaties en gericht is op groeisectoren zoals de duurzaamheidssector; 14. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening dat door het EFG moet worden gefinancierd, onder meer gegevens bevat over de manier waarop het een aanvulling vormt op acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen zodat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en er geen dubbel gebruik van door de Unie gefinancierde diensten voor kan komen; 15. merkt op dat de gemeente bij het helpen van de werknemers van Saab positieve betrekkingen met de sociale partners heeft ontwikkeld; betreurt evenwel dat het voorstel van de Commissie geen gedetailleerdere informatie bevat over de raadpleging van de sociale partners bij de uitvoering van de maatregelen en met name over de – mogelijk financiële – inbreng van Saab; 16. betreurt het feit dat de 50 000 000 EUR aan betalingskredieten in de EFG-begrotingslijn (begrotingslijn 04 05 01) in de begroting voor 2012 ontoereikend is gebleken om alle benodigde betalingen te verrichten; betreurt dat de Commissie heeft voorgesteld dit bedrag aan te vullen middels een overschrijving van betalingskredieten uit de Europese Progress-microfinancieringsfaciliteit (begrotingslijn 04 04 15) in plaats van om vers geld te vragen via ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6/2012 zoals zij terecht had gedaan voor overige verzoeken om beschikbaarstelling van middelen uit het EFG; herinnert eraan dat het EFG gecreëerd is als afzonderlijk specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk kan zijn voor de verwezenlijking van de beleidsdoelen van het EFG; 17. betreurt het besluit van de Raad om de „crisisafwijking”, die het mogelijk maakt ook financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis en niet alleen aan werknemers die hun baan verliezen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het percentage van medefinanciering door de Unie te verhogen tot 65% van de kosten van het programma, niet te verlengen voor programma's die na de einddatum van 31 december 2011 zijn ingediend, en roept de Raad op deze maatregel onverwijld weer in te voeren; 18. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 19. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2012/005 SE/Saab, Zweden) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2013/18/EU.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0620 – C7-0364/2012), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 hiervan, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) , – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 28 van het IIA van 17 mei 2006, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0415/2012 ), A. overwegende dat de Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ook is opengesteld voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis; C. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; D. overwegende dat Spanje bijstand heeft gevraagd voor 1 106 gedwongen ontslagen, waarvan naar verwachting 500 in aanmerking komen voor financiële steun, in 423 bedrijven die vallen onder afdeling 25 van de NACE Rev. 2 („Vervaardiging van metaalproducten, exclusief machines en apparaten”) (3) in de NUTS II-regio Baskenland (ES21) in Spanje; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die in de EFG-verordening zijn vastgelegd; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, onder b), van de EFG-verordening en dat Spanje bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. stelt vast dat de Spaanse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage uit het EFG op 28 december 2011 hebben ingediend en dat de beoordeling daarvan door de Commissie op 19 oktober 2012 is gepubliceerd; betreurt de lange beoordelingsperiode van tien maanden; 3. is verheugd dat de Spaanse autoriteiten besloten hebben op 19 maart 2012 met de uitvoering van de maatregelen te beginnen teneinde de werknemers directe bijstand te verlenen, ruimschoots vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerd pakket; 4. wijst erop dat de Spaanse autoriteiten in hun beoordeling, gebaseerd op ervaring met voorgaande EFG-aanvragen, hebben gemeld dat slechts 500 van de ontslagen werknemers ervoor hebben gekozen aan de met EFG-middelen gefinancierde maatregelen deel te nemen; roept de Spaanse autoriteiten op de EFG-steun ten volle te benutten; 5. herinnert aan het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door middel van aangepaste scholing en de erkenning van de in de loop van hun beroepsleven door werknemers verworven vaardigheden en bekwaamheden; verlangt dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 6. benadrukt dat lering moet worden getrokken uit de opstelling en uitvoering van deze en andere aanvragen betreffende massaontslagen; 7. is verheugd over het feit dat de maatregelen werden ontwikkeld in overleg met de sociale partners en dat de regionale autoriteiten, vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en de vakbonden een speciaal comité hebben opgericht dat verantwoordelijk was voor de coördinatie, het beheer en de uitvoering van het EFG-project; 8. dringt erop aan dat de betrokken instellingen de nodige inspanningen leveren om de procedurele en begrotingsregelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie op verzoek van het Parlement in het leven heeft geroepen om de toekenning van subsidies te versnellen, met als doel de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag, samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, voor te leggen aan de begrotingsautoriteit; hoopt dat verdere verbeteringen van de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe verordening betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020), en dat grotere doelmatigheid, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt; 9. betreurt dat in het voorstel van de Commissie opgenomen informatie inzake de opleidingsmaatregelen niet vermeldt in welke sectoren de werknemers waarschijnlijk een baan zullen vinden en of het pakket zal worden afgestemd op de economische vooruitzichten voor de regio; 10. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe hebben verbonden een soepele en snelle procedure te waarborgen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen om werknemers te helpen die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos zijn geworden; benadrukt de rol die het EFG kan spelen om ontslagen werknemers te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmark; 11. betreurt dat de maatregelen ter ondersteuning van het ondernemerschap niet voorzien in financiële steun voor het opzetten van een eigen bedrijf, terwijl meerdere financiële stimulansen worden geboden aan werknemers die een opleiding volgen. 12. beklemtoont dat overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet worden gewaarborgd dat met middelen van het EFG de terugkeer van individuele ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt wordt gesteund; wijst er voorts op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat ondersteuning vanuit het EFG niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of sectoren; 13. is verheugd over het feit dat het vanuit het EFG ondersteunde project vergezeld gaat van een uitgebreid pakket aan voorlichtings- en publiciteitsactiviteiten; 14. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening die door het EFG moet worden gefinancierd, onder meer gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen zodat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en er geen dubbel gebruik van door de Unie gefinancierde diensten kan voorkomen; 15. is verheugd over het feit dat er, na herhaalde verzoeken van het Parlement, 50 000 000 EUR aan betalingskredieten is opgenomen onder begrotingslijn 04 05 01 van het EFG in de begroting voor 2012; herinnert eraan dat het EFG is gecreëerd als afzonderlijk specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor voor zover mogelijk wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden is gebeurd, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk kan zijn voor de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van het EFG; 16. betreurt het besluit van de Raad om de „crisisafwijking”, die het mogelijk maakt ook financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis en niet alleen aan werknemers die hun baan verliezen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het percentage van medefinanciering door de Unie te verhogen tot 65% van de kosten van het programma, niet te verlengen voor programma's die na de einddatum van 31 december 2011 zijn ingediend, en roept de Raad op deze maatregel onmiddellijk weer in te voeren; 17. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 18. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2011/018 ES/Baskenland metaalproducten, Spanje) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2013/16/EU.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0623 – C7-0362/2012), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) (EFG-verordening), – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 28 van het IIA van 17 mei 2006, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0417/2012 ), A. overwegende dat de Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ook is opengesteld voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis; C. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008, en met inachtneming van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; D. overwegende dat Denemarken een steunaanvraag heeft ingediend voor 303 gedwongen ontslagen, waarvan er 153 voor steun in aanmerking komen, bij Flextronics International Denmark A/S gedurende de referentieperiode van vier maanden van 1 juli 2011 tot en met 31 oktober 2011 en nog eens 87 gedwongen ontslagen buiten de referentieperiode, die evenwel met dezelfde procedure voor collectief ontslag verband houden; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de criteria voor subsidiabiliteit die in de EFG-verordening zijn vastgelegd; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, letter c), van de EFG-verordening en dat Denemarken bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. merkt op dat de Deense autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 21 december 2011 indienden, en tot en met 23 augustus 2012 aanvullende informatie verstrekten, en dat de Commissie pas op 19 oktober 2012 haar beoordeling ter beschikking stelde; betreurt de lange beoordelingsperioden en wenst te weten waarom de beoordeling van deze specifieke aanvraag van Denemarken tien maanden in beslag heeft genomen; dringt er bij de Commissie op aan het beoordelingsproces te bespoedigen; 3. is verheugd dat de Deense autoriteiten hebben besloten op 21 maart 2012 met de uitvoering van de maatregelen te beginnen, teneinde de werknemers directe bijstand te verlenen, ruimschoots vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 4. staat positief tegenover de Deense aanvraag; betreurt het evenwel dat, ondanks meerdere geslaagde toewijzingen uit het EFG ten voordele van Denemarken krachtens zowel de handels- als de crisisgerelateerde criteria, Denemarken een van de landen is die de toekomst van het EFG na 2013 ondermijnen en de verlenging van de crisisafwijking tegenhouden; is er voorts over bezorgd dat op dat Denemarken zijn aanvraag voor steun uit het EFG indient namens Flextronics International Denmark, een onderdeel van het in Singapore geregistreerde Flextronics International Ltd dat nu de productie naar Azië verplaatst; 5. herinnert aan het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door aangepaste scholing en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verlangt dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 6. dringt aan op wederkerigheid in de handel tussen de Unie en derde landen, omdat dit voor bedrijven uit de Unie een essentiële voorwaarde is om toegang te krijgen tot nieuwe niet-Europese markten; 7. wijst erop dat er lering moet worden getrokken uit de opstelling en uitvoering van deze en andere aanvragen in verband met massaontslagen; 8. merkt op dat de Deense autoriteiten in hun beoordeling aangegeven hebben dat slechts 153 van de 303 ontslagen werknemers ervoor kiezen om deel te nemen aan de maatregelen; dringt er bij de Deense autoriteiten op aan om de EFG-ondersteuning volledig te benutten; 9. dringt erop aan dat de betrokken instellingen de nodige inspanningen leveren om de procedurele en begrotingsregelingen te verbeteren ten einde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie op verzoek van het Parlement in het leven heeft geroepen om de toekenning van subsidies te versnellen, met als doel de begrotingsautoriteit de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag voor te leggen samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG; hoopt dat verdere verbeteringen van de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe verordening betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020), en dat grotere doelmatigheid, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt; 10. merkt op dat de regio Midden-Jutland, waar de gemeente Skive gelegen is, al twee keer EFG-steun heeft aangevraagd en ontvangen (aanvragen EGF/2010/017 DK/Midtjylland Machinery en EGF/2012/003 DK/Vestas); 11. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe hebben verbonden een soepele en snelle procedure te waarborgen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen om werknemers te helpen die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos zijn geworden; benadrukt de rol die het EFG kan spelen om ontslagen werknemers te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmark; 12. merkt op dat de Deense autoriteiten een duur gecoördineerd pakket van individuele dienstverlening voorstellen (12 891 EUR per werknemer); is echter verheugd over het feit dat het pakket bestaat uit maatregelen die iets toevoegen en innovatief zijn in vergelijking met de maatregelen die arbeidsbureaus gebruikelijk aanbieden, en dat het pakket geschikt is om allerlei groepen werknemers op het gebied van vaardigheden en ervaring te ondersteunen en zo hun kansen op toegang tot de moeilijke arbeidsmarkt ter plaatse te vergroten; 13. beklemtoont dat overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet worden gewaarborgd dat met middelen van het EFG de terugkeer van individuele ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt wordt gesteund; wijst er voorts op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat steun uit het EFG niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 14. toont zich tevreden dat de cursussen beroepsopleiding zich toespitsen op nieuwe terreinen van mogelijke groei, en dat het ontwerp van het gecoördineerd pakket gebaseerd is op een diepgaand onderzoek van de plaatselijke arbeidsmarkt en van het profiel van de ontslagen werknemers; 15. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening die door het EFG moet worden gefinancierd, onder meer gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen om ervoor te zorgen dat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en overlapping van door de Unie gefinancierde diensten wordt voorkomen; 16. is verheugd over het feit dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening ook cursussen omvat om een nieuwe onderneming op te starten, die voor twintig werknemers gepland worden; merkt op dat er geen financiële stimulans wordt voorgesteld om het opstarten van een onderneming aan te moedigen; 17. is verheugd over het feit dat er, na herhaalde verzoeken van het Parlement, 50 000 000 EUR aan betalingskredieten is opgenomen onder begrotingslijn 04 05 01 van het EFG in de begroting voor 2012; herinnert eraan dat het EFG is gecreëerd als afzonderlijk, specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor voorzover mogelijk wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden is gebeurd, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk kan zijn voor de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van het EFG; 18. merkt evenwel op dat werknemers die aan de maatregelen deelnemen een vergoeding van 4 439 EUR zouden krijgen, en vindt dit bedrag te hoog; brengt in herinnering dat de EFG-middelen in de toekomst in de eerste plaats moeten worden besteed aan opleidingen en het zoeken van werk, alsook aan beroepsoriëntatieprogramma's, terwijl de financiële bijdrage vanuit het EFG aan vergoedingen altijd een aanvulling moet vormen op en in overeenstemming moet zijn met hetgeen de ontslagen werknemers op grond van nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten ontvangen; 19. betreurt het besluit van de Raad om de „crisisafwijking”, die het mogelijk maakt ook financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis en niet alleen aan werknemers die hun baan verliezen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het percentage van medefinanciering door de Unie te verhogen tot 65% van de kosten van het programma, niet te verlengen voor programma's die na de einddatum van 31 december 2011 zijn ingediend; roept de Raad op deze maatregel onmiddellijk weer in te voeren; 20. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 21. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2011/013 DK/Flextronics, Denemarken) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2013/14/EU.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0618 – C7-0359/2012), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 daarvan, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) , – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 28 van het IA van 17 mei 2006, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0414/2012 ), A. overwegende dat de Europese Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die gebukt gaan onder de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, en te helpen bij de terugkeer van werknemers op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ook is opengesteld voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis; C. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; D. overwegende dar Roemenië een steunaanvraag heeft ingediend voor 1 904 ontslagen, waarvan er 1 416 voor steun in aanmerking komen, bij SC NOKIA Romania SRL en een leverancier daarvan in Roemenië; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, onder a), van de EFG-verordening en dat Roemenië bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage uit hoofde van die verordening; 2. merkt op dat de Roemeense autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 22 december 2011 hebben ingediend en deze met bijkomende informatie tot en met 22 augustus 2012 hebben aangevuld, en dat de Commissie haar beoordeling pas op 19 oktober 2012 openbaar heeft gemaakt; betreurt de lange beoordelingsperioden en informeert waarom voor deze specifieke aanvraag een beoordeling van 8 maanden nodig was; dringt er bij de Commissie op aan vaart te zetten achter het beoordelingsproces; 3. verwelkomt de eerste aanvraag voor EFG-steun van Roemenië; 4. is verheugd dat de Roemeense autoriteiten hebben besloten op 8 december 2011 met de uitvoering van de maatregelen te beginnen teneinde de werknemers directe bijstand te verlenen, vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 5. herinnert aan het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door middel van scholing op maat en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven van de werknemers ontwikkelde vaardigheden en bekwaamheden; verlangt dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 6. betreurt dat de ontslagen in Cluj, Roemenië, en in Salo, Finland (aanvraag EGF/2012/006/ FI/Nokia van Finland) voortvloeien uit een bedrijfsbesluit van Nokia om zijn productie-installaties naar Azië te verplaatsen en zijn voornemen om het aantal werknemers bij Nokia Corporation wereldwijd vóór het einde van 2013 met 17 000 te verminderen; 7. wijst erop dat lering moet worden getrokken uit de opstelling en uitvoering van deze en andere aanvragen betreffende massaontslagen; 8. vraagt dat de handel tussen de Unie en derde landen wederkerig is, een essentiële voorwaarde om ervoor te zorgen dat bedrijven uit de Unie toegang krijgen tot nieuwe niet-Europese markten; 9. verzoekt de betrokken instellingen de nodige inspanningen te leveren om de procedurele en begrotingsregelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie heeft aangenomen naar aanleiding van het verzoek van het Parlement voor het versnellen van de toekenning van subsidies, met als doel de begrotingsautoriteit de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag voor te leggen samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG; hoopt dat verdere verbeteringen aan de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe EFG-verordening (2014-2020) en dat grotere doelmatigheid, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt; 10. wijst erop dat het EFG reeds steun heeft geboden aan 1 337 medewerkers die werden ontslagen als gevolg van de Nokia-verplaatsing van Duitsland naar Roemenië in 2008 stelt vast dat het EFG nu, drie jaar later, opnieuw in actie moet komen, aangezien de fabriek die in Cluj werd geopend na de sluiting in Duitsland in 2011, is gesloten als gevolg van de verplaatsing van de productie naar Azië; informeert of Nokia, bij de verplaatsing van zijn fabriek van Duitsland naar Roemenië financiële steun heeft ontvangen op regionaal, nationaal of Unieniveau (met name uit de cohesiefondsen); 11. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe hebben verbonden een probleemloze en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos zijn geworden; benadrukt de rol die het EFG kan spelen om ontslagen werknemers te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; 12. merkt op dat uit het voorstel van de Commissie blijkt dat nog een EFG-aanvraag wordt verwacht in verband met de tweede ronde ontslagen bij de Nokia-vestiging in Salo en verzoekt de Commissie in dit verband te verduidelijken in hoeverre Nokia het ontslagprogramma zelf financieel ondersteunt; 13. beklemtoont, in overeenstemming met artikel 6 van de EFG-verordening, dat er een waarborg moet zijn dat er vanuit het EFG ondersteuning geboden wordt aan de individuele werknemer bij diens terugkeer op de arbeidsmarkt na het ontslag; wijst er voorts op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, of van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 14. betreurt dat het voorstel van de Commissie geen statistieken bevat met betrekking tot het werkloosheidspercentage in de regio; wijst er evenwel op dat in 2011 bijna 40% van de totale beroepsbevolking in de regio Cluj-Napoca, gespecialiseerd op het gebied van IT en communicatie, werkzaam was bij Nokia; constateert op dat het effect van de ontslagen bij Nokia op de werkgelegenheidssituatie in de regio aanzienlijk is 15. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening die door het EFG moet worden gefinancierd, gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen zodat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en er geen dubbel gebruik van door de Unie gefinancierde diensten voor kan komen; 16. verheugt zich over het feit dat er, na verzoeken van het Parlement, 50 000 000 EUR aan betalingskredieten onder begrotingslijn 04 05 01 van het EFG is opgenomen in de begroting 2012; herinnert eraan dat het EFG is gecreëerd als afzonderlijk specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor voor zover mogelijk wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk kan zijn voor de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van het EFG; 17. verlangt uitleg van de Commissie over de vraag of Nokia betrokken is bij de totstandbrenging van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening en, eventueel, bij de medefinanciering; 18. betreurt het feit dat de Raad besloten heeft om voor aanvragen die na de termijn van 31 december 2011 zijn ingediend, de verlenging te blokkeren van de „crisisafwijking”, die het mogelijk maakt financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis, naast de ondersteuning van diegenen die hun baan verliezen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het medefinancieringspercentage van de Unie te verhogen tot 65% van de kosten van het programma; roept de Raad op deze maatregel onverwijld weer in te voeren; 19. betreurt dat er geen details worden gegeven met betrekking tot de soorten opleidingsmaatregelen en stages waarin het gecoördineerde pakket voorziet, noch over de vraag hoe deze aansluiten op de lokale behoeften op het gebied van vaardigheden en kwalificaties en op mogelijke terreinen van toekomstige groei in de regio; 20. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 21. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2011/014 RO/Nokia, Roemenië) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2013/15/EU.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0621 – C7-0361/2012), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) , – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 28 van het IIA van 17 mei 2006, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0419/2012 ), A. overwegende dat de Unie passende wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ook is opengesteld voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis; C. overwegende dat financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd op de overlegvergadering van 17 juli 2008, en met eerbiediging van het IIA van 17 mei 2006 wat betreft het nemen van besluiten om middelen beschikbaar te stellen uit het EFG; D. overwegende dat Oostenrijk een steunaanvraag heeft ingediend voor 1 050 gedwongen ontslagen, waarvan er 350 voor financiële steun in aanmerking komen, in 105 bedrijven die vallen onder afdeling 88 van de NACE Rev. 2 („Maatschappelijke dienstverlening waarbij geen onderdak wordt verschaft”) (3) in de NUTS II-regio Steiermark (AT22) in Oostenrijk; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. deelt de mening van de Commissie dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 2, onder b), van de EFG-verordening en dat Oostenrijk bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage op grond van die verordening; 2. merkt op dat de Oostenrijkse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 21 december 2011 hebben ingediend en dat de Commissie haar volledige beoordeling op 19 oktober 2012 openbaar heeft gemaakt; betreurt de lange beoordelingsperiode van tien maanden; 3. is verheugd dat de Oostenrijkse autoriteiten hebben besloten op 1 oktober 2011 met de uitvoering van de maatregelen te beginnen, teneinde de werknemers directe bijstand te verlenen, vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 4. merkt op dat de regio Stiermarken al door massaontslagen is getroffen, en dat werknemers in de regio EFG-steun hebben ontvangen op grond van drie aanvragen: EFG/2009/009 AT/Steiermark, EFG/2010/007 AT/Steiermark-Niederösterreich en EFG/2010/008 AT/AT&S; 5. herinnert aan het belang van een verbetering van de inzetbaarheid van alle werknemers door aangepaste scholing en de erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; verlangt dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, niet alleen is afgestemd op het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers, maar ook op het huidige ondernemingsklimaat; 6. merkt op dat het EFG-project zal worden uitgevoerd via een op regionaal niveau opgerichte outplacementstichting die beheerd wordt door een ontwikkelingsvereniging met ervaring met een eerdere EFG-aanvraag (EFG/2009/009 AT/Steiermark); herinnert eraan dat outplacementstichtingen instellingen zijn die zijn opgericht door sectorale sociale partners om werknemers bij veranderingen in het bedrijfsleven te helpen door middel van opleidingsmaatregelen waarmee hun inzetbaarheid kan worden verbeterd; herinnert eraan dat dit model voor het aanbieden van actieve arbeidsmarktmaatregelen met betrekking tot de re-integratie van werknemers op de arbeidsmarkt en het gebruik van de EFG-middelen voor dit doel in het verleden uitermate succesvol is geweest; 7. wijst erop dat lering moet worden getrokken uit de opstelling en uitvoering van deze en andere aanvragen in verband met massaontslagen; 8. verzoekt de betrokken instellingen de nodige maatregelen te nemen om de procedurele en budgettaire regelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie op verzoek van het Parlement in het leven heeft geroepen om de toekenning van subsidies te versnellen, met als doel de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag, samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, voor te leggen aan de begrotingsautoriteit; hoopt dat verdere verbeteringen van de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe verordening betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020), en dat grotere doelmatigheid, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt; 9. is ingenomen met het voorgestelde gecoördineerde pakket voor individuele dienstverlening en de gedetailleerde omschrijving van de in het Commissievoorstel gepresenteerde maatregelen; is verheugd over het feit dat de aangeboden opleiding wordt gekoppeld aan de economische vooruitzichten en de toekomstige behoeften aan vaardigheden en kwalificaties in de regio; 10. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe hebben verbonden een soepele en snelle procedure te waarborgen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel tijdelijk en eenmalig individuele steun te verlenen om werknemers te helpen die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos zijn geworden; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen bij de terugkeer van ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt; 11. beklemtoont dat overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet worden gewaarborgd dat met middelen van het EFG de terugkeer van individuele ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt wordt gesteund; wijst er voorts op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat steun uit het EFG niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens hun nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of bedrijfstakken; 12. vestigt de aandacht op de onderhoudstoelage voor werknemers tijdens de opleiding of tijdens het zoeken van werk, die kan oplopen tot 1 000 EUR per werknemer per maand (gedurende 11 maanden, met onderbreking van de werkloosheidsuitkering tijdens deze periode), en die gecombineerd wordt met een opleidingstoelage van 200 EUR per werknemer per maand; brengt in herinnering dat de EFG-middelen in de toekomst in de eerste plaats moeten worden besteed aan opleidingen en het zoeken van werk, alsook aan beroepsoriëntatieprogramma's, terwijl de financiële bijdrage vanuit het EFG aan vergoedingen altijd een aanvulling moet vormen op en in overeenstemming moet zijn met hetgeen de ontslagen werknemers op grond van nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten ontvangen; 13. merkt op dat de informatie die is verstrekt over het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening die door het EFG moet worden gefinancierd, onder meer gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen om ervoor te zorgen dat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en overlapping van door de Unie gefinancierde diensten wordt voorkomen; 14. beschouwt de verhouding van de onderhouds- en de opleidingstoelage tot de opleidingskosten (14 400 tot 7 000 EUR) als ongerechtvaardigde quasi-financiering van werkloosheidsuitkeringen; 15. is verheugd over het feit dat er, na herhaalde verzoeken van het Parlement, 50 000 000 EUR aan betalingskredieten is opgenomen onder begrotingslijn 04 05 01 van het EFG in de begroting voor 2012; herinnert eraan dat het EFG is gecreëerd als afzonderlijk specifiek instrument met eigen doelstellingen en termijnen, en dat het bijgevolg ook een specifieke toewijzing verdient, waardoor voor zover mogelijk wordt voorkomen dat er, zoals in het verleden is gebeurd, bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, hetgeen schadelijk kan zijn voor de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van het EFG; 16. merkt op dat de voorgestelde maatregelen circa 22 000 EUR per werknemer kosten, waarvan ruwweg 14 000 EUR door het EFG zal worden gedekt, wat dit tot een zeer hoge bijdrage per capita maakt in vergelijking met andere EFG-aanvragen; 17. betreurt het besluit van de Raad om de „crisisafwijking”, die het mogelijk maakt ook financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis en niet alleen aan werknemers die hun baan verliezen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het percentage van medefinanciering door de Unie te verhogen tot 65% van de kosten van het programma, niet te verlengen voor programma's die na de einddatum van 31 december 2011 zijn ingediend; roept de Raad op deze maatregel onmiddellijk weer in te voeren; 18. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 19. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2011/011 AT/Soziale Dienstleistungen, Oostenrijk) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2013/13/EU.) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2012)0619 – C7-0360/2012), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord (IA) van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) (IIA van 17 mei 2006), en met name punt 28 daarvan, – gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2) , – gezien het „Pact voor groei en banen” en de conclusies van de Europese Raad van 28 juni 2012, – gezien het standpunt van de Raad over de begroting van de Europese Unie voor 2013, vastgesteld op 23 juli 2012, – gezien de uitkomsten van de trialoogprocedure als bedoeld in punt 28 van het IA van 17 mei 2006, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A7-0418/2012 ), A. overwegende dat de Europese Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te geven aan werknemers die de gevolgen van de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ondervinden, en te helpen bij de terugkeer van werknemers op de arbeidsmarkt; B. overwegende dat het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) ook is opengesteld voor sinds 1 mei 2009 ingediende aanvragen om bijstand voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis; C. overwegende dat de financiële steun van de Unie voor ontslagen werknemers direct en efficiënt ter beschikking moet worden gesteld, overeenkomstig de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie die is goedgekeurd tijdens het overleg van 17 juli 2008; D. overwegende dat Finland een steunaanvraag heeft ingediend voor 1 000 ontslagen, die allemaal voor steun in aanmerking komen, bij Nokia plc in Salo, Finland; E. overwegende dat de aanvraag voldoet aan de subsidiabiliteitscriteria die zijn vastgelegd in de EFG-verordening; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan is aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2, onder a), van de EFG-verordening en dat Finland bijgevolg recht heeft op een financiële bijdrage uit hoofde van die verordening; 2. merkt op dat de Finse autoriteiten de aanvraag voor een financiële bijdrage van het EFG op 4 juli 2012 hebben ingediend en dat de Commissie haar beoordeling op 19 oktober 2012 openbaar heeft gemaakt; is ingenomen met het feit dat de aanvraag direct na de referentieperiode werd ingediend, zodat onmiddellijk op de ontslagen kon worden gereageerd; is tevens ingenomen met de snelle beoordeling door de Commissie; 3. erkent dat de Finse autoriteiten op 29 februari 2012 met de uitvoering van de sociale maatregelen zijn begonnen, teneinde de werknemers directe bijstand te verlenen, vooruitlopend op het definitieve besluit over de toekenning van EFG-steun voor het voorgestelde gecoördineerde pakket; 4. betreurt dat de ontslagen in Salo, Finland en in Cluj, Roemenië (aanvraag EGF/2011/014/RO/Nokia van Roemenië) voortvloeien uit een bedrijfsbesluit van Nokia om zijn productie-installaties naar Azië te verplaatsen en zijn voornemen het aantal werknemers bij Nokia Corporation wereldwijd vóór het einde van 2013 met 17 000 te verminderen; 5. benadrukt het cruciale belang van scholing op maat en erkenning van de in de loop van het beroepsleven opgedane vaardigheden en bekwaamheden; onderstreept dat het noodzakelijk is dat de scholing die in het gecoördineerde pakket wordt aangeboden, is afgestemd op het niveau en de behoeften van de ontslagen werknemers, waarbij rekening wordt gehouden met hun sociale en economische achtergrond; 6. merkt op dat uit het voorstel van de Commissie blijkt dat nog een EFG-aanvraag wordt verwacht in verband met de tweede ronde ontslagen bij de Nokia-vestiging in Salo; 7. verzoekt de betrokken instellingen de nodige inspanningen te leveren om de procedurele en begrotingsregelingen te verbeteren teneinde de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG te bespoedigen; waardeert de verbeterde procedure die de Commissie in het leven heeft geroepen na het verzoek van het Parlement om de toekenning van subsidies te versnellen, met als doel de begrotingsautoriteit de beoordeling door de Commissie van de subsidiabiliteit van een EFG-aanvraag voor te leggen samen met het voorstel voor de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG; hoopt dat verdere verbeteringen van de procedure zullen worden opgenomen in de nieuwe verordening betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020), en dat grotere doelmatigheid, vereenvoudigde beschikbaarstelling van middelen, transparantie en zichtbaarheid van het EFG zullen worden bereikt; 8. dringt aan op wederkerigheid in de handel tussen de Unie en derde landen, omdat dit voor bedrijven uit de Unie een essentiële voorwaarde is om toegang te krijgen tot nieuwe niet-Europese markten; 9. stelt vast dat er dit jaar tot dusverre door de Commissie 19 EFG-aanvragen bij de begrotingsautoriteit zijn ingediend namens Frankrijk, Spanje, Denemarken, Nederland, Oostenrijk, Roemenië, Zweden, Italië, Ierland, Duitsland en Finland, teneinde actieve arbeidsmarktmaatregelen te financieren voor 15 381 ontslagen werknemers met een totaalbedrag van 74 266 222 EUR aan EFG-steun; 10. wijst erop dat de Salo-regio in hoge mate afhankelijk was van Nokia als werkgever en uitgroeide tot een zeer gespecialiseerde regio op het gebied van informatie- en communicatietechnologie; merkt op dat de ontslagen bij Nokia ernstige gevolgen zullen hebben voor de lokale werkgelegenheid, aangezien het werkloosheidspercentage als gevolg van de huidige ontslagen bij Nokia naar verwachting zal oplopen tot 17%; 11. brengt in herinnering dat de instellingen zich ertoe hebben verbonden een probleemloze en snelle procedure te garanderen voor de goedkeuring van de besluiten betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het EFG, met als doel individuele steun te verlenen aan werknemers die als gevolg van de globalisering en de financiële en economische crisis werkloos zijn geworden; benadrukt de rol die het EFG kan vervullen bij de terugkeer van ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt; 12. is ingenomen met de oprichting van een werkgroep, die zeer representatief is voor de werknemers en die zich zal bezighouden met de reorganisatie van Nokia en die advies zal uitbrengen over een breed scala aan onderwerpen, zoals welzijn, verdere studies, nieuwe banen buiten Nokia en ondernemingskansen; 13. beklemtoont dat overeenkomstig artikel 6 van de EFG-verordening moet worden gewaarborgd dat met middelen van het EFG de terugkeer van individuele ontslagen werknemers op de arbeidsmarkt wordt gesteund; wijst er voorts op dat de EFG-steun alleen actieve arbeidsmarktmaatregelen kan medefinancieren die duurzame werkgelegenheid voor de lange termijn opleveren; herhaalt dat ondersteuning vanuit het EFG niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe bedrijven verplicht zijn krachtens nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen ter herstructurering van bedrijven of sectoren; betreurt het feit dat het EFG een stimulans zou kunnen zijn voor bedrijven om hun vaste personeel te vervangen door flexibeler personeel met kortlopende contracten; 14. vindt de kosten van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening (circa 10 000 EUR per werknemer) aan de hoge kant; wijst er evenwel op dat het pakket voorziet in innovatieve maatregelen, zoals bemiddelingsdiensten voor de opstart van nieuwe ondernemingen, en dat het aantal door het EFG te bekostigen financiële vergoedingen beperkt is; is verheugd dat de maatregelen goed worden omschreven in het voorstel van de Commissie; 15. wijst erop dat de informatie die is ontvangen over het gecoördineerde pakket met op het individu afgestemde diensten die door het EFG moeten worden gefinancierd, gegevens bevat over de complementariteit met acties die worden gefinancierd uit de structuurfondsen; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om in haar jaarverslagen een vergelijkende evaluatie van deze gegevens op te nemen om ervoor te zorgen dat de bestaande verordeningen volledig in acht worden genomen en overlapping van door de Unie gefinancierde diensten wordt voorkomen; 16. betreurt dat er geen details worden gegeven met betrekking tot de uiteenlopende opleidingsmaatregelen waarin het gecoördineerde pakket voorziet, noch over de vraag hoe deze aansluiten op de lokale behoeften op het gebied van vaardigheden en kwalificaties en op mogelijke terreinen van toekomstige groei in de regio, gezien de structurele veranderingen die de regio momenteel ondergaat; 17. erkent dat er, na verzoeken van het Parlement, 50 000 000 EUR aan betalingskredieten onder begrotingslijn 04 05 01 van het EFG is opgenomen in de begroting 2012; wijst er evenwel op dat deze betalingskredieten, voor het tweede opeenvolgende jaar, ontoereikend zijn gebleken om de financieringsaanvragen voor een heel jaar te dekken, en dat de ontbrekende betalingskredieten moeten worden gevonden door middel van een gewijzigde begroting, via overschrijvingen vanuit andere begrotingslijnen; is van mening dat beide bovenstaande feiten niet duiden op goed begrotingsbeleid; brengt in herinnering dat het EFG in het leven is geroepen als een specifiek instrument dat een directe en adequate respons moet bieden op massaontslagen die direct of indirect het gevolg zijn van de globalisering; onderstreept dat zonder toereikende kredieten en om te voorkomen dat er, zoals in het verleden, systematisch bedragen worden overgeschreven uit andere begrotingslijnen, noch het noodhulpkarakter van het EFG noch de integriteit van het fonds kan worden gewaarborgd; 18. juicht toe dat, met het oog op de structurele veranderingen in de regio, het gebruik van het EFG en het Europees Sociaal Fonds en de verdeling van verantwoordelijkheden tussen beide fondsen, is gecoördineerd door een toegewijde projectgroep, waarbij regionale autoriteiten en de sociale partners betrokken zijn, die strategische richtsnoeren en doelstellingen voor de regio heeft opgesteld; 19. betreurt het feit dat de Raad besloten heeft om voor aanvragen die na de termijn van 31 december 2011 zijn ingediend, de verlenging te blokkeren van de „crisisafwijking”, die het mogelijk maakt financiële steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van de huidige financiële en economische crisis, naast de ondersteuning van diegenen die hun baan verliezen als gevolg van veranderingen in de wereldhandelspatronen, en die het tevens mogelijk maakt het medefinancieringspercentage van de Unie te verhogen tot 65% van de kosten van het programma; dringt bij de Raad aan op een onverwijld herstel van deze maatregel; 20. is van mening dat de betaling van onkostenvergoedingen ten belope van 7 500 EUR per werknemer voor 360 werknemers buitensporig is; brengt in herinnering dat de EFG-middelen in de toekomst in de eerste plaats moeten worden besteed aan opleidingen en het zoeken van werk, alsook aan beroepsoriëntatieprogramma's, terwijl de financiële bijdrage vanuit het EFG aan vergoedingen altijd een aanvulling moet vormen op en in overeenstemming moet zijn met hetgeen de ontslagen werknemers op grond van nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten ontvangen; 21. betreurt dat in het voorstel van de Commissie niet wordt uitgelegd of Nokia betrokken is bij de totstandbrenging van het gecoördineerde dienstverleningspakket en, eventueel, de medefinanciering van de maatregelen. 22. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 23. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2012/006 FI/Nokia Salo, Finland) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit 2013/19/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0335 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 338, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0155/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0365/2012 ), 1. verwerpt het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel in te trekken en een nieuw voorstel in te dienen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Parlement en de Raad ( COM(2011)0827 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0458/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 28 maart 2012 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 18 juli 2012 (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (3) , – gezien de brief d.d. 9 mei 2012 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie vervoer en toerisme, overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0379/2012 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 december 2012 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. …/2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van slots op luchthavens in de Europese Unie (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (5) , Volgens de gewone wetgevingsprocedure (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire luchthavens (7) is meermaals grondig gewijzigd (8) . Nu opnieuw wijzigingen moeten worden aangebracht, is het om duidelijkheidsredenen aangewezen deze verordening te herschikken. (2) Door de toegang tot overbelaste luchthavens in de Unie te garanderen volgens onpartijdige, transparantie en niet-discriminerende regels, heeft Verordening (EEG) nr. 95/93 een belangrijke bijdrage geleverd tot de totstandbrenging van de interne luchtvaartmarkt en tot de ontwikkeling van betrekkingen tussen de Europese Unie, haar lidstaten en derde landen. (3) Er bestaat een toenemend gebrek aan evenwicht tussen het zich uitbreidende luchtverkeer in Europa en de capaciteit van bepaalde luchthavensinfrastructuur om aan deze vraag te voldoen. Een groeiend aantal luchthavens in de Gemeenschap heeft dan ook met overbelasting te kampen. (4) Het in 1993 vastgestelde systeem voor de toekenning van slots garandeert niet dat de slots optimaal worden toegekend en gebruikt, en dus ook niet dat de luchthavencapaciteit optimaal wordt gebruikt. Nu de congestie op luchthavens steeds groter wordt en de ontwikkeling van nieuwe grote luchthaveninfrastructuur beperkt blijft, zijn slots een schaarse hulpbron. De toegang tot slots is dan ook van cruciaal belang om luchtvervoersdiensten te kunnen leveren en om effectieve concurrentie in stand te houden. De toekenning en het gebruik van slots kunnen efficiënter worden gemaakt door marktmechanismen mechanismen voor uitwisseling van slots in te voeren, door ervoor te zorgen dat niet-gebruikte slots zo snel mogelijk en op transparante wijze ter beschikking worden gesteld van geïnteresseerde luchtvaartmaatschappijen en door de basisbeginselen van het systeem te versterken, zowel wat de toekenning, het beheer als het gebruik van de slots betreft. Historische slots zorgen voor stabiliteit van de uurregelingen van luchtvaartmaatschappijen, maar bij de toekomstige beoordeling van deze verordening kan worden besloten om geleidelijk andere marktmechanismen in te voeren, zoals de intrekking en veiling van historische slot. Bovendien is het belangrijk dat de toegang tot hubluchthavens vanuit regionale luchthavens behouden blijft waar dergelijke routes essentieel zijn voor de economie van de regio in kwestie. Derhalve moet de bezorgdheid om de efficiënte toekenning van slots worden afgewogen tegen de noodzaak om de externe voordelen van luchtdiensten en met name de waarde die ze opleveren voor de Europese regio's, te beschermen . [Am. 1] (5) Het is derhalve nodig om het systeem voor de toekenning van slots op luchthavens in de Unie te wijzigen. (5 bis) De desbetreffende rechtsleer en jurisprudentie hebben vooralsnog geen uitputtende juridische definitie van de term 'slots op luchthavens' gegeven. Het is zinvol vanaf nu uit te gaan van de veronderstelling dat het gebruik van slots in het algemeen belang – dus geen publiek goed in de strikte zin van het woord – kan dienen als richtsnoer voor een toekomstige juridische definitie van de term. Het is derhalve passend een definitie van 'slots' te formuleren die de mogelijkheid schept dat aan slots rechten verbonden kunnen zijn, en die hun toekenning regelt. [Am. 79] (6) De toewijzing van „slots” op overbelaste luchthavens moet dient gebaseerd te zijn op onpartijdige, doorzichtige en niet-discriminerende regels. [Am. 2] (7) Het huidige systeem voor de toekenning van slots moet worden aangepast aan de ontwikkeling van de marktmechanismen die op bepaalde luchthavens worden gebruikt om slots over te dragen of uit te wisselen. In haar Mededeling van de Commissie van 30 april 2008 over de toepassing van Verordening (EEG) nr. 95/93 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire luchthavens, heeft de Commissie zich ertoe verbonden om voorstellen tot wijziging van de geldende wetgeving in te dienen indien die nodig is om redenen die verband houden met de mededinging of om andere redenen. (8) Uit ervaring is gebleken dat er voor de secundaire handel in slots, d.w.z. de uitwisseling van slots tegen betaling of andere vergoedingen, geen uniform en coherent wetgevingskader bestaat dat de transparantie garandeert en en de concurrentie waarborgt. Het is dus noodzakelijk een kader op te stellen voor de secundaire handel in slots in de Europese Unie. (9) De doorzichtigheid van informatie is een essentiële voorwaarde voor een objectieve procedure voor de toewijzing van „slots”. Het is noodzakelijk deze doorzichtigheid te versterken en rekening te houden met de technologische vooruitgang. (10) Er moeten bepalingen worden vastgesteld om nieuwe gegadigden toegang tot de markt van de Unie te bieden. Uit ervaring blijkt dat de huidige definitie van de term 'nieuwe gegadigde' de concurrentie niet heeft bevordert en derhalve moet worden gewijzigd. Anderzijds moet misbruik worden bestreden door de mogelijkheden voor een luchtvaartmaatschappij om aanspraak te maken op de status van nieuwe gegadigde te beperken als zij, samen met haar moederbedrijf, haar eigen filialen of de filialen van haar moederbedrijf, meer dan 10 % van het totale aantal slots in handen heeft die op de dag in kwestie op een bepaalde luchthaven worden toegekend. Op gelijke wijze mag een luchtvaartmaatschappij ook niet als een nieuwe gegadigde worden beschouwd als zij de slots die zij als nieuwe gegadigde heeft gekregen, heeft doorgegeven om opnieuw deze status te verkrijgen. (11) De prioriteit die wordt gegeven aan een luchtvaartmaatschappij die een reeks slots vraagt op een luchthaven voor een regelmatige rechtstreekse passagiersdienst tussen deze luchthaven en een regionale luchthaven, moet worden geschrapt omdat deze situatie al onder de prioriteit valt die wordt gegeven aan luchtvaartmaatschappijen die een reeks slots vragen voor een regelmatige passagiersdienst, zonder tussenstop, tussen luchthavens in de Unie. [Am. 3] (12) Het is tevens noodzakelijk om moeten situaties te vermijden waarin door een gebrek aan beschikbare „slots” de voordelen van liberalisatie ongelijk zijn verdeeld en de mededinging wordt geschaad. [Am. 4] (12 bis) Niet-geregelde luchtdiensten dragen bij tot de regionale samenhang en mededinging. Wanneer luchtvaartmaatschappijen regelmatig slots hebben gebruikt voor dergelijk vervoer op een luchthaven die binnen het toepassingsgebied van deze verordening valt, zelfs indien die slots niet steeds dezelfde routes betreffen, moet prioriteit gegeven worden aan aanvragen voor het voortgezet gebruik van dergelijke slots. [Am. 5] (13) De voortgang die geboekt wordt bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk Europees luchtruim heeft belangrijke gevolgen voor het proces van de toekenning van slots. Door verplichte prestatieregelingen, waarbij de luchthavens, verleners van luchtvaartnavigatiediensten en gebruikers van het luchtruim worden onderworpen aan regels inzake toezicht op en verbetering van de prestaties, en door de functie van netwerkbeheerder, die gebaseerd is op de oprichting van een Europees routenetwerk en op het centrale beheer van het luchtverkeer, is het noodzakelijk de regels voor de toekenning van slots te actualiseren. Daarom moet een kader worden vastgesteld dat het mogelijk maakt de netwerkbeheerder, het prestatiebeoordelingsorgaan en de nationale toezichthouddende autoriteiten te betrekken bij de procedure voor het vaststellen van de luchthavencapaciteit en de coördinatieparameters. Er moet ook een nieuwe categorie luchthavens die van belang zijn voor dit netwerk worden vastgesteld, zodat het netwerk beter kan reageren op crisissituaties. [Am. 80] (14) Om de beschikbare luchthavencapaciteit te optimaliseren moeten procedures worden vastgesteld om vluchtplannen en slots moeten beter op elkaar worden afgestemd af te stemmen , zodat de luchthavencapaciteit beter kan worden benut en de stiptheid van de vluchten kan worden verbeterd . [Am. 7] (15) De lidstaat die verantwoordelijk is voor de luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of de gecoördineerde luchtaven moet een coördinator aanstellen wiens onpartijdigheid boven alle twijfel verheven is. Daarom moet de rol van de coördinatoren en de bemiddelaars inzake de dienstregelingen worden versterkt. De coördinator moet derhalve juridisch, organisatorisch, financieel en wat de besluitvorming betreft onafhankelijk zijn van alle belanghebbende partijen, lidstaten en organen die afhankelijk zijn van deze staten. Om situaties te voorkomen waarin de activiteiten van de coördinator en de bemiddelaar inzake de dienstregelingen lijden onder een gebrek aan deskundigheid of menselijke, technische of financiële middelen, moet de lidstaat ervoor zorgen dat de coördinator over alle middelen beschikt die hem in staat stellen zijn taken goed uit te voeren. [Am. 8] (16) Er moeten aanvullende verplichtingen voor luchtvaartmaatschappijen worden vastgesteld voor wat de indienen van informatie bij de coördinator en de bemiddelaar inzake de dienstregelingen betreft. Bovendien moeten aanvullende sancties worden opgelegd indien informatie wordt weggelaten of indien valse of bedrieglijke informatie wordt ingediend. Voor de luchthavens die deel uitmaken van het netwerk andere luchthavens , zonder bijzondere status, zijn de luchtvaartmaatschappijen verplicht om hun vliegplannen of andere relevante informatie mee te delen als de coördinator of de bemiddelaar inzake de dienstregelingen daarom vraagt. [Am. 9] (17) De Unie moet zorgen voor vlotte samenwerking tussen de coördinatoren en de bemiddelaars inzake de dienstregelingen, zodat ze goede praktijken kunnen uitwisselen met het oog op de oprichting op termijn van een een enkele Europese coördinator op Europees niveau, rekening houdend met de voortgang die geboekt wordt bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk Europees luchtruim . [Am. 10] (18) Een luchthaven kan als gecoördineerd worden bestempeld mits aan de beginselen van doorzichtigheid, onpartijdigheid en niet-discriminatie wordt voldaan en onder de in deze verordening uiteengezette voorwaarden. (19) Het besluit om een luchthaven te coördineren moet door de voor die luchthaven verantwoordelijke lidstaat wordt genomen op grond van objectieve criteria. Gezien de vooruitgang die geboekt is bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk Europees luchtruim , functionele luchtruimblokken en de functie van netwerkbeheerder, is het nuttig de methoden voor de beoordeling van de luchthavencapaciteit op elkaar af te stemmen om een betere werking van het Europees netwerk voor luchtverkeersbeheer te garanderen. [Am. 11] (20) Er moet een procedure worden opgesteld die een lidstaat moet volgen wanneer zij besluit de kwalificatie van een gecoördineerde luchthaven of een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen te wijzigen in, respectievelijk, luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of luchthaven zonder status. (21) De geldigheidsduur van een reeks slots moet worden beperkt tot de dienstregelingsperiode waarvoor de reeks wordt toegekend. De prioriteit voor de toekenning van een reeks slots , zelfs historische, moet exclusief gebaseerd zijn op de toekenning of bevestiging door de coördinator. De coördinator moet toestaan dat voorrang wordt gegeven aan de toewijzing van een reeks historische slots op basis van correct gebruik ervan in het verleden. [Am. 81] (22) Onder welbepaalde voorwaarden is het nodig te voorzien in bijzondere bepalingen voor de handhaving van adequate binnenlandse luchtdiensten naar regio's van de desbetreffende lidstaat of lidstaten wanneer een openbaredienstverplichting is opgelegd. (22 bis) De inwerkingtreding van deze verordening mag geen afbreuk doen aan de verbindingen tussen regionale luchthavens en grote hubs. Het zou derhalve nuttig zijn passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat luchthavens in perifere, ultraperifere en eilandregio’s verbonden zijn met de grote Europese hubs en daarmee met het wereldwijde luchtverkeersnet. [Am. 13] (23) Uit ervaring is gebleken dat lokale regels geen nut hebben; met milieuaspecten kan immers rekening worden gehouden in de coördinatieparameters en de bediening van regio's kan volledig worden gegarandeerd door middel van openbaredienstverplichtingen. Bovendien kan niet worden uitgesloten dat dergelijke regels leiden tot discriminatie bij de toekenning van slots. Daarom moet de mogelijkheid om gebruik te maken van lokale regels worden beperkt. Alle technische, operationele, prestatie- en milieuaspecten waarmee de coördinatoren of bemiddelaars rekening moeten houden, moeten in de coördinatieparameters worden gedefinieerd. Lokale regels blijven aldus beperkt tot het toezicht op het gebruik van slots en op de mogelijkheid om de lengte van een reeks slots te beperken in de gevallen waarin de onderhavige verordening voorziet. Om een betere benutting van de luchthavencapaciteit te bevorderen, moeten twee basisbeginselen voor de toekenning van slots worden versterkt, namelijk de definitie van een reeks slots en de berekening van historische slots. Tegelijk moet de flexibiliteit die aan luchtvaartmaatschappijen wordt toegestaan, beter worden omkaderd teneinde verstoringen van de toepassing van deze verordening in de verschillende lidstaten te vermijden. Een betere benutting van de luchthavencapaciteit moet dus worden aangemoedigd. Tevens moet steun worden gegeven aan verbindingen tussen stations en luchthavens, en aan de integratie van trein- en vliegtickets. [Am. 91] (24) Om luchtvaartmaatschappijen de kans te geven zich aan te passen aan dwingende noodsituaties die gevolgen hebben voor een groot gedeelte van de dienstregelingsperiode, zoals een sterke terugval van het verkeer of een economische crisis die ernstige gevolgen heeft voor de activiteiten van luchtvaartmaatschappijen, moet de Commissie de toestemming krijgen om noodmaatregelen vast te stellen teneinde ce coherentie te garanderen van de maatregelen die op gecoördineerde luchthavens dienen te worden genomen. In het kader van deze maatregelen kunnen luchtvaartmaatschappijen hun prioriteit behouden bij de toekenning van dezelfde reeksen voor de volgende dienstregelingsperiode, zelfs als ze het minimumgebruik van 85 80 % niet hebben gehaald. [Am. 14] (24 bis) Deze verordening moet ruimte laten voor de eisen inzake flexibiliteit die nodig zijn voor de zakelijke luchtvaart en chartervluchten om niet-regelmatige vluchten te kunnen uitvoeren, vooral omdat dergelijke operatoren geen portefeuille aan slots kunnen opbouwen op basis van historische rechten. [Am. 15] (25) De rol van het coördinatiecomité moet op twee gebieden worden versterkt. Enerzijds moeten de netwerkbeheerder, het prestatiebeoordelingsorgaan en de nationale toezichtsautoriteit worden uitgenodigd om de vergaderingen van het comité bij te wonen. Anderzijds kan het coördinatiecomité voorstellen doen om advies geven aan de coördinator en/of de lidstaat over alle kwesties op het gebied van luchthavencapaciteit, met name die welke verband houden met de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk Europees luchtruim en de werking van het Europees netwerk voor luchtverkeersbeheer. Het comité moet ook advies kunnen verstrekken aan het prestatiebeoordelingsorgaan en de nationale toezichthoudende autoriteit over het verband tussen de coördinatieparameters en de prestatiekernindicatoren die worden voorgesteld aan de verleners van luchtvaartnavigatiediensten . [Am. 16] (26) Uit ervaring blijkt dat een groot aantal slots te laat opnieuw in de pool worden gestopt om opnieuw nuttig te kunnen worden toegekend. Luchthavenbeheerders moeten derhalve worden aangespoord om gebruik te maken van het systeem van luchthavenheffingen om een ontradend effect te hebben op dit soort gedrag financiële heffingsregelingen en om het thans van kracht zijnde sanctiestelsel aanzienlijk te verscherpen om de luchtvaartmaatschappijen ervan te weerhouden dergelijke praktijken te hanteren . Ofschoon zij de mogelijkheid hebben om van dit systeem mag deze mechanismen gebruik te maken , mogen luchthavenbeheerders evenwel niet luchtvaartmaatschappijen ontmoedigen om zich op de markt te begeven of diensten te ontwikkelen. [Am. 17] (26 bis) Met het oog op verbetering van de luchthavencapaciteit is het raadzaam in de verordening op te nemen dat de lidstaten de inkomsten uit verkoop van slots op de secundaire markt mogen gebruiken om het luchtverkeer en de ontwikkeling van nieuwe infrastructuur te optimaliseren. [Am. 18] (27) Het is wenselijk dat derde landen de maatschappijen van de Unie een gelijkwaardige behandeling geven. (28) De toepassing van deze verordening mag geen afbreuk doen aan de mededingingsregels van het Verdrag, inzonderheid de artikelen 101, 102 en 106. [Am. 19] (29) De ministeriële verklaring over de luchthaven van Gibraltar waarover op 18 september 2006 te Cordoba een akkoord is bereikt tijdens de eerste ministeriële bijeenkomst van het Forum voor dialoog over Gibraltar, vervangt de op 2 december 1987 te Londen afgelegde gemeenschappelijke verklaring over de luchthaven van Gibraltar, en de volledige naleving ervan wordt als de naleving van de verklaring van 1987 beschouwd. (30) Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen, teneinde de methoden voor het opstellen van een studie over de capaciteit en de vraag te verduidelijken. Het is van bijzonder belang dat de Commissie gedurende haar voorbereidende werkzaamheden adequaat overleg voert, onder meer op deskundigenniveau . [Am. 20] (31) De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen zorgen voor gelijktijdige, snelle en adequate toezending van de vereiste documenten aan het Europees Parlement en de Raad. (32) Om eenvormige voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van deze verordening te waarborgen, dienen uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie te worden toegekend. Deze uitvoeringsbevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (9) . (33) Voor de vaststelling van uitvoeringshandelingen betreffende de oprichting van een Europese coördinator, het model voor het jaarlijkse activiteitenverslag van de coördinator en de bemiddelaar inzake de dienstregelingen en het besluit dat een of meerdere lidstaten maatregelen moeten nemen om een einde te stellen aan de discriminerende houding van een derde land tegenover luchtvaartmaatschappijen uit de Unie, moet de onderzoeksprocedure worden toegepast. [Am. 82] (34) In gerechtvaardigde gevallen die te maken hebben met de noodzaak om historische slots voort te zetten, moet de Commissie overeenkomstig de onderzoeksprocedure onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen wanneer dit om dwingende noodredenen vereist is. (35) Deze verordening moet na een bepaalde toepassingsperiode opnieuw worden bezien om de werking ervan te beoordelen, (35 bis) Na overleg, onder meer op deskundigenniveau, dient de Commissie vervolgens een studie op te stellen over de capaciteit en de vraag, die uiterlijk een jaar na de inwerkingtreding van deze verordening aan het Europees Parlement en de Raad moet worden voorgelegd. [Am. 21] (36) Aangezien de doelstellingen van de maatregel, namelijk een homogenere toepassing van de EU-wetgeving inzake slots, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en, gezien de grensoverschrijdende dimensie van het luchtvervoer, beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Toepassingsgebied en definities Artikel 1 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op EU- luchthavens. 2. De toepassing van deze verordening op de luchthaven van Gibraltar laat de respectieve rechtsopvattingen van het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland betreffende het geschil inzake de soevereiniteit over het grondgebied waarop de luchthaven is gelegen, onverlet. Artikel 2 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: Een luchtvaartmaatschappij die, samen met haar moederonderneming, haar eigen filialen of de filialen van haar moederonderneming, meer dan 10 % van alle toegekende slots op de betrokken dag op een bepaalde luchthaven bezit, wordt op die luchthaven niet als nieuwe gegadigde beschouwd. Een luchtvaartmaatschappij die, in de zin van artikel 13, slots die zij als nieuwe gegadigde heeft verkregen, heeft overgedragen aan een andere luchtvaartmaatschappij op dezelfde luchthaven teneinde opnieuw de status van nieuwe gegadigde op de luchthaven te verkrijgen, wordt geacht die status niet te hebben op die luchthaven; Aanwijzing van luchthavens Artikel 3 Voorwaarden voor luchthavencoördinatie of bemiddeling inzake de dienstregelingen op een luchthaven 1. De lidstaten zijn niet verplicht een luchthaven als luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of als gecoördineerde luchthaven aan te wijzen, behoudens overeenkomstig het bepaalde in dit artikel. De lidstaten wijzen een luchthaven uitsluitend als gecoördineerde luchthaven aan overeenkomstig het bepaalde in lid 3. 2. Een lidstaat mag evenwel een luchthaven als luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen laten aanwijzen op voorwaarde dat is voldaan aan de beginselen van doorzichtigheid, onpartijdigheid en niet-discriminatie. 3. De verantwoordelijke lidstaat zorgt ervoor dat een grondige analyse van de capaciteit en de vraag wordt uitgevoerd op een luchthaven die niet is aangewezen , een luchthaven die deel uitmaakt van het Europees netwerk voor luchtverkeersbeheer (hierna „het netwerk” genoemd) of een luchthaven die deel uitmaakt van het Europees netwerk voor luchtverkeersbeheer (hierna „het netwerk” genoemd) of een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen door de luchthavenbeheerder van die luchthaven of door een andere bevoegde instantie, wanneer die lidstaat dat noodzakelijk acht, dan wel binnen zes maanden: In deze analyse , die op algemeen aanvaarde en erkende methoden gebaseerd is, worden, rekening houdende met de op die luchthaven geldende milieueisen, de capaciteitstekorten bepaald. Hierbij worden de mogelijkheden onderzocht om deze tekorten te verhelpen door nieuwe of gewijzigde infrastructuur, exploitatiewijzigingen of eventuele andere wijzigingen en wordt de voor het oplossen van de problemen benodigde termijn vastgesteld. De analyse wordt gebaseerd op methoden die de Commissie bij gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, overeenkomstig artikel 15 van deze verordening. Deze methoden nemen de eisen van het operationeel netwerkplan in acht, zoals vereist bij bijlage V van Verordening (EU) nr. 677/2011. De analyse wordt bijgewerkt wanneer een beroep is gedaan op lid 6, wanneer er op de luchthaven veranderingen met ingrijpende gevolgen voor de capaciteit en het gebruik daarvan plaatsvinden of op verzoek van het coördinatiecomité, de lidstaat of de Commissie. Zowel de analyse als de gevolgde methode worden ter beschikking gesteld van de partijen die om de analyse hebben verzocht en, op verzoek, van andere belanghebbenden. De analyse wordt tegelijkertijd aan de Commissie meegedeeld. 4. Aan de hand van de analyse pleegt de lidstaat overleg over de capaciteitssituatie op de luchthaven met de luchthavenbeheerder, de luchtvaartmaatschappijen die regelmatig van de luchthaven gebruik maken, hun representatieve organisaties, vertegenwoordigers van de algemene luchtvaart die regelmatig van de luchthaven gebruik maken en de luchtverkeersleidingsautoriteiten. 5. De Commissie kan de netwerkbeheerder verzoeken advies uit te brengen over de wijze waarop de capaciteit wordt vastgesteld in verhouding tot de werkingsbehoeften van het netwerk. De Commissie kan aanbevelingen opstellen. Als de lidstaten deze aanbevelingen niet volgen, moeten zij dit motiveren. De beslissing wordt meegedeeld aan de Commissie. 6. Indien zich tijdens ten minste één dienstregelingsperiode capaciteitsproblemen voordoen, zorgt de lidstaat ervoor dat de luchthaven voor de relevante periodes alleen als gecoördineerd wordt aangewezen wanneer 7. In afwijking van lid 6, onder b), mogen de lidstaten in uitzonderlijke omstandigheden de getroffen luchthavens voor de passende periode, die korter kan zijn dan een dienstregelingsperiode, aanwijzen als gecoördineerd. Bij wijze van uitzondering op leden 3, 4, 5 en 6 mogen de lidstaten, in noodsituaties, de getroffen luchthavens voor de desbetreffende periode als gecoördineerd aanwijzen. 8. Als uit de geactualiseerde studie van de capaciteit en de vraag op een gecoördineerde luchthaven of een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen blijkt dat de desbetreffende luchthaven voldoende capaciteit heeft om tegemoet te komen aan de effectieve of verwachte bewegingen op die luchthaven, wijzigt de lidstaat, na overleg met de in lid 4 vermelde entiteiten, de status van de luchthaven respectievelijk in luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of in luchthaven zonder status. 9. Op verzoek van de Commissie, die op eigen initiatief of op initiatief van de netwerkbeheerder kan optreden, en na raadplegen van de in lid 4 vermelde entiteiten, ziet de lidstaat erop toe dat een luchthaven zonder status wordt aangewezen als luchthaven die deel uitmaakt van het netwerk. De beslissing wordt meegedeeld aan de Commissie. Als de Commissie van mening is dat de luchthaven niet meer belangrijk is voor het netwerk, wijzigt de lidstaat, na raadpleging van de in lid 4 vermelde entiteiten, haar wijziging van de luchthaven in luchthaven zonder status. 10. Wanneer een beslissing wordt genomen uit hoofde van lid 6 , of 8 of 9 , wordt zij uiterlijk op 1 april voor de winterdienstregelingsperiode en uiterlijk op 1 september voor de zomerdienstregelingsperiode door de lidstaat meegedeeld aan de in lid 4 vermelde entiteiten. [Am. 29] Artikel 4 Coördinatieparameters 1. Op een gecoördineerde luchthaven of een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregeling draagt de verantwoordelijke lidstaat er zorg voor dat de coördinatie parameters tweemaal per jaar worden vastgesteld, waarbij rekening wordt gehouden met alle relevante technische, operationele, prestatie-, en milieubeperkingen en de eventuele veranderingen die hierin zijn opgetreden Deze beperkingen moeten aan de Commissie worden meegedeeld. De Commissie, voor zover nodig met de steun van de netwerkbeheerder, onderzoekt de beperkingen en stelt aanbevelingen op waarmee de lidstaat rekening moet houden alvorens de coördinatieparameters vast te stellen. [Am. 30] Hierbij wordt uitgegaan van een objectieve analyse van de mogelijkheden om het luchtverkeer te verwerken, rekening houdend met de verschillende types verkeer op de luchthaven, de congestie van het luchtruim die tijdens de coördinatieperiode waarschijnlijk zal optreden en de capaciteitssituatie. 2. De bepaling van de parameters en de gevolgde methode alsmede eventuele veranderingen daarin worden in het coördinatiecomité uitgebreid besproken teneinde de capaciteit en het aantal voor toewijzing beschikbare slots te verhogen, voordat een definitief besluit over de coördinatie parameters wordt genomen. Alle relevante documenten worden desgevraagd ter beschikking van belanghebbenden gesteld. 3. De vaststelling van de coördinatieparameters mag het onpartijdige en niet-discriminerende karakter van de slottoekenning niet in het gedrang brengen. [Am. 31] 4. De parameters worden tijdig vóór de eerste toekenning van slots ter voorbereiding van de planningsconferenties meegedeeld aan de luchthavencoördinator. 5. Ten behoeve van de in lid 1 genoemde taak stelt de coördinator, indien de lidstaat dit niet doet, na raadpleging van het coördinatiecomité in overeenstemming met de vastgestelde capaciteit passende coördinatie-intervallen vast. Organisatie van de activiteiten voor de coördinatie, de bemiddeling inzake de dienstregelingen en de gegevensverzameling Artikel 5 De bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator 1. De lidstaat die verantwoordelijk is voor een van het netwerk deel uitmakende luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of een gecoördineerde luchthaven, benoemt, na raadpleging van de luchtvaartmaatschappijen die regelmatig gebruik maken van de luchthaven, hun vertegenwoordigende organisaties, de luchthavenbeheerder en het coördinatiecomité, voor zover dit bestaat, een gekwalificeerde natuurlijke of rechtspersoon als bemiddelaar inzake de dienstregelingen respectievelijk luchthavencoördinator. Dezelfde bemiddelaar inzake de dienstregelingen of coördinator mag voor meer dan een luchthaven worden benoemd. [Am. 32] 2. De lidstaten stimuleren de nauwe samenwerking tussen de coördinatoren en de bemiddelaars inzake de dienstregelingen, teneinde gemeenschappelijke projecten op Europees niveau te ontwikkelen. Afhankelijk Om het systeem van toekenning van slots op de Europese luchthavens verder te verbeteren en afhankelijk van de voortgang van deze de gemeenschappelijke projecten, de voortgang bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk Europees luchtruim en de resultaten van het in artikel 21 vermelde beoordelingsverslag, stelt de Commissie uitvoeringsmaatregelen gedelegeerde handelingen vast met betrekking tot de oprichting instelling van de functie van een Europese Europees coördinator. Deze uitvoeringsmaatregelen De gedelegeerde handelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 16, lid 2, artikel 15 bedoelde onderzoeksprocedure procedure . De in lid 3 van dit artikel bedoelde beginselen inzake de onafhankelijkheid van de coördinator , waaronder die op het vlak van de financiële voorwaarden, van de essentiële functies en van organisatie en besluitvorming, zijn mutatis mutandis van toepassing op de Europese coördinator. De Commissie benoemt de Europese coördinator volgens de in artikel 16, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 86] 3. De lidstaat die verantwoordelijk is voor een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of een gecoördineerde luchthaven, zorgt ervoor dat: De bij punt c) voorziene financiering wordt gewaarborgd door de alle luchtvervoerder s die actief zijn op de gecoördineerde luchthavens en de luchthavens met bemiddeling inzake de dienstregelingen en door deze luchthavens de luchthaven , zodat de financiële last evenredig wordt verdeeld over alle belanghebbende partijen en vermeden wordt dat de financiering hoofdzakelijk afhankelijk is van één belanghebbende partij. Een procedure voor inspraak van de belanghebbenden, met inbegrip van de mogelijkheid van beroep, wordt door de lidstaten ingesteld om een transparante, niet-discriminerende en gecorreleerde tarifering te waarborgen voor de door de coördinator of bemiddelaar inzake de dienstregelingen verleende dienst. De inning van de bijdragen van de luchtvaartmaatschappijen is de taak van de betrokken luchthavens, die de bedragen aan de coördinator of bemiddelaar inzake de dienstregelingen overmaken. De lidstaten zien erop toe dat de coördinator permanent beschikt en de bemiddelaar inzake de dienstregelingen kunnen beschikken over de nodige financiële, personele, technische en materiële middelen en over de deskundigheid , zodat zij te allen tijde in staat zijn om zijn hun activiteiten uit te voeren. [Am. 37] 4. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator nemen deel aan alle planningsconferenties van luchtvaartmaatschappijen op internationaal niveau, overeenkomstig het recht van de Unie. 5. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen adviseert luchtvaartmaatschappijen en doet aanbevelingen inzake alternatieve aankomst- en/of vertrektijden wanneer het waarschijnlijk is dat er congestie zal optreden. 6. De coördinator is als enige verantwoordelijk voor de toewijzing van slots. Hij wijst de slots in overeenstemming met de bepalingen van deze verordening toe en treft de nodige voorzieningen om slots in dringende gevallen buiten de kantooruren te kunnen toewijzen. 7. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen ziet erop toe dat de exploitatie van de luchtvaartmaatschappijen overeenstemt met de hun aanbevolen dienstregelingen. De coördinator ziet erop toe dat de exploitatie van de luchtvaartmaatschappijen overeenstemt met de hun toegewezen slots. Deze overeenstemmingscontroles worden uitgevoerd in samenwerking met de luchthavenbeheerder , en de luchtverkeersleidingsautoriteiten en de netwerkbeheerder , waarbij rekening wordt gehouden met de tijd en andere voor de betrokken luchthaven relevante parameters. [Am. 38] Alle bemiddelaars inzake de dienstregelingen en coördinatoren werken samen om tegenstrijdigheden in de dienstregelingen aan het licht te brengen en sporen de luchtvaartmaatschappijen aan om deze op te lossen. Artikel 6 Transparantie van de activiteiten voor coördinatie en bemiddeling inzake de dienstregelingen 1. Aan het einde van elke dientregelingsperiode De coördinator of de bemiddelaar inzake de dienstregelingen dient jaarlijks bij de betrokken lidstaten , en, de Commissie en alle bij hun financiering betrokken partijen op hun verzoek, een verslag van de werkzaamheden in waarin de algemene situatie met betrekking tot de toekenning van slots en/of de bemiddeling inzake de dienstregelingen wordt uiteengezet. In dit verslag wordt met name de toepassing van artikel 9, lid 5, en de artikelen 13 en 18 onderzocht, alsook eventuele klachten over de toepassing van de artikelen 9 en 10 die bij het coördinatiecomité zijn ingediend en de initiatieven die zijn genomen om hiervoor een oplossing te vinden. Het verslag bevat bovendien geaggregeerde en individuele gegevens over de financiële vergoedingen voor de verkoop van slots als bedoeld in artikel 13 en verslag bevat ook de resultaten van een enquête onder de belanghebbende partijen over de kwaliteit van de door de coördinator en de bemiddelaar inzake de dienstregelingen verleende diensten. De coördinator en de bemiddelaar inzake de dienstregelingen dienen bovendien bij de Commissie, de lidstaten en alle bij hun financiering betrokken partijen jaarlijks een afzonderlijk financieel verslag in, waarin de ontvangsten en uitgaven in verband met hun werkzaamheden gedetailleerd vermeld worde. 2. De Commissie kan een model vaststellen voor het in lid 1 bedoelde activiteitenverslag. Dit uitvoeringsbesluit wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 16, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. 3. De coördinator houdt , voor elke luchthaven waarvoor hij verantwoordelijk is gesteld, een elektronische en voor alle geïnteresseerden, waaronder het Europees Parlement, op verzoek gratis toegankelijke gegevensbank bij met de volgende informatie: Deze gegevens worden permanent geactualiseerd. Aan het einde van elk seizoen De coördinator zorgt voor de jaarlijkse publicatie van het in lid 1 vermelde activiteitenverslag; 4. De coördinator zorgt ervoor dat de gegevens worden bijgehouden en toegankelijk zijn gedurende minstens vijf opeenvolgende dienstregelingsperioden. 5. Wanneer er relevante, algemeen aanvaarde normen voor het formaat van de informatie over de dienstregelingen beschikbaar zijn, passen de bemiddelaar inzake de dienstregelingen, de coördinator en de luchtvaartmaatschappijen deze toe, op voorwaarde dat deze in overeenstemming zijn met het - recht van de Unie. [Am. 39] Artikel 7 Informatie van de bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator 1. Luchtvaartmaatschappijen die op een luchthaven die deel uitmaakt van het netwerk, een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of een volledig gecoördineerde luchthaven diensten exploiteren of voornemens zijn dat te doen, verstrekken de bemiddelaar inzake de dienstregelingen respectievelijk de coördinator alle door hem gevraagde relevante informatie. Wanneer een wijziging optreedt in deze informatie, stellen de luchtvaartmaatschappijen de bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator hier zo snel mogelijk van hiervan bij de eerste hiervoor in aanmerking komende gelegenheid in kennis. Alle relevante informatie wordt verstrekt in de vorm en binnen de termijn die door de bemiddelaar inzake de dienstregelingen of de coördinator zijn opgegeven. Met name deelt een luchtvaartmaatschappij de coördinator op het tijdstip van het verzoek om toewijzing mee of zij wat de gevraagde slots betreft overeenkomstig artikel 2, punt 2, in aanmerking komt voor de status van nieuwe gegadigde en of zij aangesloten is bij andere maatschappijen die op dezelfde luchthaven opereren, om te voorkomen dat zij deze status op ongerechtvaardigde wijze verkrijgt . [Am. 40] Voor alle andere luchthavens die niet speciaal zijn aangewezen, verstrekken de luchtvaartmaatschappijen die diensten op de luchthaven exploiteren of voornemen zijn te exploiteren, verstrekt de luchthavenbeheerder, de verleners van grondafhandelingsdiensten en de verleners van luchtvaartnavigatiediensten op verzoek van een coördinator of een bemiddelaar inzake de dienstregelingen binnen redelijke termijn alle informatie over geplande diensten van luchtvaartmaatschappijen waarover zij hij beschik ken t. [Am. 41] Op verzoek van de netwerkbeheerder verstrekken de bemiddelaar inzake de dienstregelingen of de coördinator hem alle in de vorige alinea bedoelde informatie. 2. Als een luchtvaartmaatschappij de in lid 1 bedoelde informatie niet verstrekt, neemt de coördinator de slotaanvraag of -aanvragen, waarop de ontbrekende, onjuiste of misleidende informatie betrekking heeft, van die luchtvaartmaatschappij niet in overweging, tenzij de maatschappij op overtuigende wijze kan aantonen dat er verzachtende omstandigheden zijn, of zij onjuiste of misleidende informatie verstrekt. Hij trekt de slot of de reeds toegekende reeksen slots in en/of beveelt het bevoegde orgaan aan om overeenkomstig het nationale recht sancties toe te passen. De coördinator stelt biedt de betrokken luchtvaartmaatschappij in staat de gelegenheid haar opmerkingen te maken. [Am. 42] 3. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen of coördinator, de luchthavenbeheerder, en de luchtverkeersleidingsautoriteiten en de netwerkbeheerder wisselen alle voor de uitvoering van hun onderscheiden taken vereiste informatie uit, waaronder vluchtgegevens en slots, met name om de toepassing van artikel 17 te garanderen. [Am. 43] 3 bis. De vorm en het bereik van de in dit artikel bedoelde informatie worden vastgelegd in een wereldwijd door de sector overeengekomen norm. De verstrekte informatie moet louter voor de toepassing van deze verordening worden gebruikt. [Am. 44] Artikel 8 Coördinatiecomité 1. Op een gecoördineerde luchthaven zorgt de verantwoordelijke lidstaat ervoor dat er een coördinatiecomité wordt ingesteld. Hetzelfde coördinatiecomité mag voor meer dan een luchthaven worden aangewezen. Het lidmaatschap van dit comité staat op zijn minst open voor de luchtvaartmaatschappijen die regelmatig tijdens de huidige dienstregelingsperiode veelvuldig van de luchthaven(s) gebruikmaken en die er tijdens de vorige dienstregelingsperiode gebruik van hebben gemaakt, en hun vertegenwoordigende organisaties, de betrokken luchthavenbeheerder, en de betrokken luchtverkeersleidingsautoriteiten en vertegenwoordigers van de algemene luchtvaart die regelmatig gebruikmaken van de luchthaven, Naast deze leden mogen ook vertegenwoordigers van de netwerkbeheerder, het prestatiebeoordelingsorgaan en de nationale toezichthoudende autoriteit van de betrokken desbetreffende lidstaat uitsluitend als waarnemer zonder stemrecht vergaderingen van het coördinatiecomité bijwonen . Het coördinatiecomité kan andere instanties die direct of indirect bij de toekenning van slots betrokken zijn, uitnodigen om een vergadering als waarnemer bij te wonen. Willen deze instanties een vergadering bijwonen, dan moeten hun geloofsbrieven ten minste zeven werkdagen voor de vergadering aan het coördinatiecomité worden voorgelegd . De taken van het coördinatiecomité zijn: 2. Op de vergaderingen van het coördinatiecomité worden vertegenwoordigers van de lidstaat en de coördinator als waarnemers uitgenodigd. De Commissie mag op verzoek deelnemen aan deze vergaderingen. 3. Het coördinatiecomité stelt een schriftelijk reglement van orde vast met regels voor onder meer deelname, verkiezingen en besluitvorming , regelmaat van de vergaderingen en gebruikte taal c.q. talen. Elk lid van het coördinatiecomité kan lokale richtsnoeren als bedoeld in artikel 9, lid 8 voorstellen. Op verzoek van de coördinator bespreekt het coördinatiecomité Het coördinatiecomité bespreekt de voorstellen voor lokale richtsnoeren. Aan de betrokken lidstaat wordt een verslag van de discussies in het coördinatiecomité voorgelegd met een indicatie van de onderscheiden standpunten binnen het comité. Dit verslag wordt ook meegedeeld aan het prestatiebeoordelingsorgaan en de netwerkbeheerder. [Ams 45 en 87] Toekenning van slots Artikel 9 Slotpool 1. De coördinator vormt een pool die alle slots omvat die niet volgens artikel 10, leden 2 en 3, zijn toegewezen . Alle nieuwe slotcapaciteit die overeenkomstig artikel 3, lid 3, is bepaald, wordt in de pool geplaatst. Deze procedure laat de verbindingen tussen regionale luchthavens en hubluchthavens onverlet. Indien een dergelijke verbinding ondermijnd wordt, mogen de lidstaten tussenbeide komen. [Am. 46] 2. Onverminderd artikel 10, leden 2 en 3, van deze verordening en onverminderd artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1008/2008, worden in de pool opgenomen slots verdeeld over de luchtvaartmaatschappijen die een aanvraag hebben ingediend. 50 % van deze slots wordt eerst toegewezen aan nieuwe gegadigden, tenzij hun aanvragen minder dan 50 % bedragen. De voorrang voor nieuwe gegadigden wordt gedurende de hele dienstregelingsperiode gerespecteerd. De coördinator behandelt de verzoeken van nieuwe gegadigden en andere luchtvaartmaatschappijen op een billijke wijze, overeenkomstig de coördinatieperiodes van iedere dienstregelingsdag. [Am. 47] Aanvragen van nieuwe gegadigden die op grond van artikel 2, punt 2), onder b), in aanmerking komen voor de status van nieuwe gegadigde, hebben voorrang. 3. Wanneer niet tot tevredenheid van de betrokken luchtvaartmaatschappijen aan alle aanvragen voor slots kan worden voldaan, wordt onverminderd artikel 10, lid 2, voorrang verleend aan alle soorten commerciële luchtdiensten , inzonderheid aan geregelde lucht diensten en geplande niet-geregelde lucht diensten . In geval van concurrerende aanvragen binnen dezelfde dienstencategorie wordt prioriteit gegeven aan diensten die gedurende het hele jaar worden uitgevoerd. [Am. 48] 4. Wanneer een nieuwe gegadigde een hem binnen één uur vóór of na de gewenste tijd aangeboden reeks slots niet heeft aanvaard, verliest hij de status van nieuwe gegadigde voor deze reeks tijdens de duur van die dienstregelingsperiode. 5. In geval van diensten die worden geëxploiteerd door een groep luchtvaartmaatschappijen kan slechts één van de deelnemende luchtvaartmaatschappijen een aanvraag voor de benodigde slots indienen. De luchtvaartmaatschappij die een dergelijke dienst exploiteert neemt de verantwoordelijkheid op zich om te voldoen aan de in artikel 10, lid 2, genoemde exploitatiecriteria om prioriteit te genieten de historische rechten te behouden . [Am. 49] Slots die aan één van de deelnemende luchtvaartmaatschappijen zijn toegewezen, kunnen door één of meer andere luchtvaartmaatschappijen die deel uitmaken van een groep luchtvaartmaatschappijen worden gebruikt, op voorwaarde dat de identificatiecode van de luchtvaartmaatschappij waaraan de slots zijn toegewezen voor coördinatie- en monitoringdoeleinden voor de gezamenlijke vlucht gehandhaafd blijft. Wanneer dergelijke vluchten worden stopgezet, blijven de daarvoor gebruikte slots bij de luchtvaartmaatschappij waaraan zij oorspronkelijk waren toegewezen. Deze activiteiten worden door de luchtvaartmaatschappijen die deel uitmaken van de groep meegedeeld aan de coördinator en kunnen pas van start gaan na uitdrukkelijke bevestiging van de coördinator. Wanneer een reeks slots die aan een luchtvaartmaatschappij is toegekend, door een andere luchtvaartmaatschappij wordt gebruikt zonder aan de in dit lid neergelegde voorwaarden te voldoen, trekt de coördinator de reeks in en stopt hij ze weer in de pool, na de betrokken luchtvaartmaatschappijen te hebben gehoord. 6. Indien er voor nieuwe gegadigden ernstige problemen blijven bestaan, zorgt de lidstaat ervoor dat er een vergadering van het coördinatiecomité wordt belegd om te onderzoeken hoe deze problemen kunnen worden verholpen. De Commissie wordt op deze vergadering uitgenodigd. 7. Indien niet aan een aanvraag voor een slot kan worden voldaan, geeft de coördinator de betrokken luchtvaartmaatschappij hiervan de redenen op en deelt hij tevens het beste alternatieve beschikbare slot mee. 8. De coördinator neemt tevens de aanvullende richtsnoeren in acht, die door de luchtvaartsector wereldwijd of Uniebreed zijn vastgesteld, als ook de door het coördinatiecomité voorgestelde lokale richtsnoeren die door de voor de luchthaven in kwestie verantwoordelijke lidstaat of een andere bevoegde instantie zijn goedgekeurd, mits deze richtsnoeren geen afbreuk doen aan de onafhankelijkheid van de coördinator, stroken met het recht van de Unie, tot doel hebben de luchthavencapaciteit efficiënter te benutten en vooraf aan de Commissie zijn meegedeeld en door haar zijn goedgekeurd. Lokale richtsnoeren mogen alleen betrekking hebben op het toezicht op het gebruik van slots of op wijzigingen van de definitie van de reeks slots teneinde de duur ervan te beperken tot minder dan 10 slots voor de winterdienstregelingsperiode of minder dan 15 slots voor de zomerdienstregelingsperiode, maar in geen geval tot minder dan 5 slots. De beperking van de lengte van de reeks slots is alleen van toepassing op luchthavens met grote seizoensschommelingen in de vraag naar luchtdiensten. Lokale regels hebben betrekking op de toewijzing van slots en het toezicht op het gebruik ervan. Deze regels kunnen enkel worden toegepast wanneer kan worden aangetoond dat een luchthaven een verontrustende mate van congestie heeft bereikt en de productiviteit of verwerkingscapaciteit aan de hand van lokaal toegepaste regels verbeterd kan worden. Dergelijke regels zijn transparant en niet-discriminerend, en worden goedgekeurd door het in artikel 8, lid 3, bedoelde coördinatiecomité. [Am. 88] 9. Naast de geplande toewijzing van slots voor de dienstregelingsperiode poogt de coördinator te voldoen aan afzonderlijke slotaanvragen die op korte termijn worden ingediend voor elk soort luchtvaart, inclusief de algemene luchtvaart. Hiertoe kan gebruik worden gemaakt van de na de verdeling onder de gegadigde maatschappijen resterende slots in de pool en van op korte termijn beschikbaar komende slots. Artikel 10 Historische slots -1. Slots op luchthavens zijn immateriële goederen van openbaar nut, en voor het gebruik ervan gelden de voorwaarden van deze verordening. Daarom worden ze met het oog op maximale transparantie toegekend door luchthavencoördinatoren, in het belang van de lidstaten, de passagiers, de luchthavenbeheerders en de luchtvaartmaatschappijen. [Am. 89] 1. Reeksen slots worden door de coördinator met maximale transparantie en billijkheid uit de slotpool aan luchtvaartmaatschappijen die een aanvraag hebben ingediend, toegewezen als toestemming om de luchthaveninfrastructuur te gebruiken om te landen of op te stijgen gedurende de dienstregelingsperiode waarvoor zij zijn aangevraagd. Na afloop van deze dienstregelingsperiode worden zij teruggegeven aan de krachtens artikel 9 gevormde slotpool. [Am. 51] 2. Onverminderd de artikelen 7 , en 12 , 13 en 17, wordt worden voor de toekenning van dezelfde reeks tijdens de volgende dienstregelingsperiode historische rechten prioriteit verleend aan de betrokken luchtvervoerder als hij daartoe een aanvraag indient binnen de in artikel 7, lid 1, vermelde termijn, waar aan de volgende voorwaarden is voldaan: [Am. 52] 2 bis. Niet-geregeld luchtvervoer draagt bij tot regionale samenhang en mededinging. Wanneer luchtvaartmaatschappijen regelmatig slots hebben gebruikt voor dergelijk vervoer op een luchthaven die binnen het toepassingsgebied van deze verordening valt, zelfs indien deze slots niet steeds dezelfde routes betreffen, moet prioriteit gegeven worden aan aanvragen voor het voortgezet gebruik van dergelijke slots. [Am. 55] 3. Wijziging van de tijden van reeksen slots voordat de resterende slots uit de slotpool als bedoeld in artikel 9 worden toegewezen aan andere luchtvaartmaatschappijen die een aanvraag hebben ingediend, wordt alleen toegestaan om operationele redenen, zoals bijvoorbeeld wijzigingen van het gebruikte type luchtvaartuig of van de door de luchtvaartmaatschappij geëxploiteerde verbinding of, in geval van reeksen slots toegekend aan nieuwe gegadigden zoals gedefinieerd in artikel 2, indien het tijdstip van de slots van die luchtvaartmaatschappijen beter is dan het oorspronkelijk aangevraagde tijdstip . Dergelijke wijziging treedt pas in werking na uitdrukkelijke bevestiging door de coördinator. [Am. 56] 4. Slots die vóór 31 januari aan een luchtvaartmaatschappij zijn toegewezen voor het volgende zomerseizoen of vóór 31 augustus voor het volgende winterseizoen, maar die vóór die data aan de coördinator worden teruggegeven om opnieuw te worden toegewezen, tellen niet mee voor de berekening van het gebruik voor zover de slots die toegekend blijven een reeks in de zin van artikel 2, punt 13, vormen. Slots die samenvallen met feestdagen worden in de reeks voor het volgende seizoen opgenomen zonder dat het niet-gebruik ervan hoeft te worden gerechtvaardigd. [Am. 57] 5. Indien niet kan worden aangetoond dat de reeks slots voor 85 80 % is gebruikt, wordt worden de in lid 2 vermelde prioriteit historische rechten niet toegekend, tenzij voor de niet-benutting een van de volgende redenen kan worden aangevoerd: [Am. 58] Indien overeenkomstig Verordening (EG) nr. 474/2006 van de Commissie van 22 maart 2006 tot opstelling van de in hoofdstuk II van Verordening (EG) nr. 2111/2005 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde communautaire lijst van luchtvaartmaatschappijen waaraan een exploitatieverbod is opgelegd in de Gemeenschap (16) een exploitatieverbod in de Unie wordt opgelegd aan een luchtvaartmaatschappij, wordt dit niet aanvaard als rechtvaardiging voor het niet-gebruik van een reeks slots in de zin van deze alinea. 6. Op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief onderzoekt de Commissie de toepassing van lid 5 door de coördinator van een luchthaven die onder het toepassingsgebied van deze verordening valt. Zij neemt een beslissing binnen twee maanden na ontvangst van een verzoek, overeenkomstig de procedure van artikel 16, lid 2. 7. Wanneer de in lid 2, onder a) en b), vermelde voorwaarden niet zijn vervuld, kan de Commissie , in overleg met de verschillende partners, toch beslissen aan de luchtvaartmaatschappijen prioriteit toe te kennen de historische rechten te handhaven voor dezelfde reeks tijdens de volgende dienstregelingsperiode indien dit gerechtvaardigd is om dwingende noodredenen die verband houden met buitengewone omstandigheden welke de toepassing van coherente maatregelen op die luchthavens vergen. De Commissie stelt binnen één maand na de aanvraag van de betrokken lidstaat of luchthaven de nodige maatregelen vast, die niet langer van kracht zijn dan de duur van een dienstregelingsperiode. Zij stelt deze onmiddellijk toepasselijke uitvoeringsbesluiten vast overeenkomstig de in artikel 16, lid 3, bedoelde procedure. De door de Commissie vastgestelde maatregelen kunnen verschillen per lidstaat, luchthaven of soort luchtdienst waarop de buitengewone omstandigheden van invloed zijn. [Am. 61] 8. In verband met de eventuele beperking of beëindiging van de prioriteit voor reeksen slots als bedoeld in lid 2 van dit artikel, uit hoofde van het EU- recht, met name de toepassing van de Verdrags regels inzake luchtvervoer, kunnen geen schadeclaims worden ingediend. Artikel 11 Reservering van slots 1. Het beheersorgaan van een gecoördineerde luchthaven kan beslissen het systeem van luchthavengelden te gebruiken om luchtvaartmaatschappijen te ontmoedigen slots laattijdig opnieuw in de in artikel 9 bedoelde pool te stoppen, en om hen te wijzen op hun verantwoordelijkheid als zij luchthaveninfrastructuur reserveren maar er geen gebruik van maken. De volgende beginselen moeten worden nageleefd: 2. De coördinator deelt alle informatie die het mogelijk maakt de in lid vermelde beslissing ten uitvoer te leggen, mee aan het beheersorgaan van de luchthaven. [Am. 62] Artikel 12 Openbaredienstverplichtingen 1. Als op een route overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EG) nr. 1008/2008 openbaredienstverplichtingen zijn opgelegd, kan reserveert een lidstaat op een gecoördineerde luchthaven de voor de voorgenomen diensten op die route vereiste slots reserveren . Indien de gereserveerde slots op de betrokken route niet worden gebruikt, worden deze slots met inachtneming van lid 2 ter beschikking gesteld van elke andere luchtvaartmaatschappij die belangstelling heeft om de route te exploiteren overeenkomstig de openbaredienstverplichtingen. Indien andere luchtvaartmaatschappijen geen belangstelling hebben om de route te exploiteren en de betrokken lidstaat geen aanbesteding organiseert overeenkomstig artikel 16, lid 10, artikel 17, leden 3 en 7, en artikel 18, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1008/2008, worden de slots gereserveerd voor een andere route waarvoor openbaredienstverplichtingen gelden of worden zij teruggegeven aan de pool. Slots vloeien na een periode van ten hoogste 6 maanden terug in de pool wanneer ze niet gebruikt worden. Wanneer een route niet langer voldoet aan het vereiste voor slotreservering in het kader van een openbaredienstverplichting, worden de slots gereserveerd voor een andere route die onder de openbaredienstverplichting valt, ofwel ze blijven bij de luchtvaartmaatschappij die ze gebruikte indien voor de betrokken reeks wordt voldaan aan het vereiste van artikel 10, lid 2 van deze verordening . [Am. 63] 2. De aanbestedingsprocedure van artikel 16, lid 10, artikel 17, leden 3 tot en met 7, en artikel 18, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 wordt gevolgd voor het gebruik van de in lid 1 van dit artikel bedoelde slots, wanneer meer dan één EU- luchtvaartmaatschappij belangstelling heeft om de route te exploiteren en niet in staat is geweest binnen één uur vóór of na de van de coördinator gevraagde tijden slots te verkrijgen Mobiliteit van slots Artikel 13 Overdrachten en uitwisselingen van slots 1. Slots mogen: 2. De lidstaat coördinator stelt een permanent kader op dat contacten mogelijk maakt tussen luchtvaartmaatschappijen die belang stellen in de overdracht of uitwisseling van slots, met inachtneming van het recht van de Unie. De in lid 1 bedoelde overdrachten of uitwisselingen worden ter kennis van de coördinator gebracht en treden niet in werking voordat zij uitdrukkelijk door de coördinator zijn bevestigd. De coördinator bevestigt de overdrachtenof uitwisselingen niet, wanneer zij niet aan de voorwaarden van deze verordening voldoen en hij er niet van overtuigd is dat: Voor de in lid 1, onder b) en c), bedoelde overdrachten of uitwisselingen delen de luchtvaartmaatschappijen de bijzonderheden van de eventuele financiële of andere vergoeding mee aan de coördinator. De bijzonderheden van de vergoeding voor de overdracht of uitwisseling zijn vertrouwelijk worden vermeld in het in artikel 6, lid 1, bedoelde activiteitenverslag en de coördinator deelt ze alleen mee aan de lidstaat waar de luchthaven zich bevindt , aan de Commissie , indien zij daarom verzoeken. en aan alle bij de financiering van de coördinator betrokken partijen. Er mogen geen beperkende voorwaarden voor overdrachten of uitwisselingen worden gesteld die tot doel hebben de mogelijkheid te beperken voor de luchtvaartmaatschappij die slots wil verkrijgen om de concurrentie aan te gaan met de luchtvaartmaatschappij die de slots overdraagt of uitwisselt. 3. Slots die worden toegewezen aan een nieuwe gegadigde als gedefinieerd in artikel 2, punt 2, kunnen mogen gedurende twee overeenkomstige dienstregelingsperiodes niet overeenkomstig lid 1, onder b) worden overgedragen, behalve in het geval van een wettelijk toegestane overname van de activiteiten van een failliete onderneming. Slots die worden toegewezen aan een nieuwe gegadigde als gedefinieerd in artikel 2, punt 2, onder b), kunnen mogen gedurende twee overeenkomstige dienstregelingsperiodes niet overeenkomstig lid 1, onder a), worden overgedragen op een andere route, tenzij de nieuwe gegadigde op de nieuwe route met dezelfde voorrang zou zijn behandeld als op de aanvankelijke route. Slots die worden toegewezen aan een nieuwe gegadigde als gedefinieerd in artikel 2, onder 2, kunnen gedurende twee overeenkomstige dienstregelingsperiodes niet overeenkomstig lid 1, onder c), worden uitgewisseld, behalve om de slottijden voor deze diensten dichter bij de oorspronkelijk gevraagde te brengen. De lidstaten kunnen maatregelen vaststellen om een gedeelte van de uit de handel in slots voortvloeiende opbrengsten in een fonds te storten om de kosten voor de ontwikkeling van de luchthaveninfrastructuur en de optimalisering van de bijbehorende diensten te dekken. Omwille van volkomen transparantie geschiedt de vaststelling en goedkeuring van dit fonds door de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit als bedoeld in Richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden (18) . Bij het beheer van het fonds moeten te allen tijde de beginselen inzake scheiding van boekhoudingen worden geëerbiedigd, zodat kan worden nagegaan welke bedragen uit het fonds aan elk van de luchthavens moeten worden toegekend. De opbrengst van de handel in slots voor een luchthaven komt aan diezelfde luchthaven ten goede. [Am. 64] Artikel 14 Bepalingen betreffende het mededingingsrecht Deze verordening doet geen afbreuk aan de bevoegdheden van overheidsinstanties om de overdracht van slots tussen luchtvaartmaatschappijen goed te keuren en de toewijzing ervan te reguleren op grond van de nationale mededingingswet of de artikelen 101, 102 of 106 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie of Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de EG-Concentratieverordening) (19) . Gedelegeerde handelingen en comité Artikel 15 Delegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in aritkel 3, lid 3, en artikel 5, lid 2, bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie verleend voor onbepaalde duur toegekend voor een termijn van vijf jaar , met ingang van de inwerkingtreding van de onderhavige verordening. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. [Am. 65] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 3, lid 3, en artikel 5, lid 2, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 3, lid 3, of artikel 5, lid 2, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Parlement als de Raad de Commissie voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 16 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepasing. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure moet worden verkregen, wordt deze procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, door de voorzitter van het comité wordt besloten of door een tweederdemeerderheid van de leden van het comité daarom wordt verzocht. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 daarvan, van toepassing. 4. Voorts kan het comité door de Commissie worden geraadpleegd over elke andere kwestie in verband met de toepassing van deze verordening. Handhavingsmaatregelen Artikel 17 Concordantie tussen slots en vluchtplannen 1. Als een luchtvaartmaatschappij een vluchtplan indient, moet dit plan een vewijzign naar het toegekende slot bevatten. De netwerkbeheerder verwerpt kan, na de betrokken luchtvaartmaatschappij en de luchtverkeersleiding te hebben gehoord, het vluchtplan van een luchtvaartmaatschappij verwerpen wanneer de luchtvaartmaatschappij van plan is op een gecoördineerde luchthaven te landen of op te stijgen tijdens de periodes waarin de luchthaven gecoördineerd is, zonder dat de coördinator daarvoor een slot heeft toegewezen. Exploitanten van vluchten in het kader van de zakelijke luchtvaart worden geacht niet over een slot te beschikken als zij een vlucht uitvoeren nadat de in het slot voorzien tijdspanne is verstreken en als de vertraging niet te wijten is aan de luchtvaartnavigatiediensten. [Ams 66, 77 en 90/rev] 2. De desbetreffende lidstaat stelt de nodige maatregelen vast voor de uitwisseling van informatie tussen de coördinator, de netwerkbeheerder, de verlener van luchtvaartnavigatiediensten en de luchthavenbeheersentiteit. Artikel 18 Tenuitvoerlegging 1. De coördinator trekt de reeks slots die is toegewezen aan een luchtvaartmaatschappij in oprichting in en plaatst deze in de pool op 31 januari voor het volgende zomerseizoen of op 31 augustus voor het volgende winterseizoen, als de onderneming op die datum niet in het bezit is van een exploitatievergunning of gelijkwaardige vergunning of indien de bevoegde autoriteit die de vergunningen afgeeft niet heeft gezegd dat er vóór aanvang van de dienstregelingsperiode in kwestie waarschijnlijk een exploitatievergunning of gelijkwaardige vergunning zal worden afgegeven. De voor de afgifte van vergunningen bevoegde autoriteiten delen regelmatig geactualiseerde informatie mee aan de coördinator en beantwoorden zijn vragen binnen een redelijke termijn. 2. Luchtvaartmaatschappijen die herhaaldelijk of en opzettelijk, of algemene luchtvaart/zakelijke luchtvaart bedrijvende maatschappijen die opzettelijk luchtdiensten uitvoeren op een tijdstip dat aanzienlijk verschilt van de als onderdeel van een reeks slots toegewezen slot of slots op aanzienlijk andere wijze gebruiken dan zij aangaven te zullen doen ten tijde van de toewijzing van de slots en de luchthavenexploitatie of het luchtverkeer daardoor schade toebrengen , verliezen prioriteit hun historische rechten als bedoeld in artikel 10, lid 2 . Nadat hij de betrokken luchtvaartmaatschappij heeft gehoord en één waarschuwing heeft uitgegeven, kan de coördinator besluiten de desbetreffende reeks slots van die luchtvaartmaatschappij voor het resterende deel van de dienstregelingsperiode in te trekken en weer in de pool op te nemen. Als de luchtvervoerder dan gelijkwaardige slots vraagt, is de coördinator niet verplicht deze toe te kennen. [Am. 67] De desbetreffende lidstaat ziet erop toe dat de coördinator een efficiënt systeem opzet voor toezicht op de toepassing van dit lid. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat er voeren een stelsel van doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties in bestaan en worden toegepast De coördinator wordt in kennis gesteld van de toepassing van deze sancties. De lidstaten stellen uit hoofde van dit lid de Commissie in kennis van het ingevoerde stelsel van sancties . [Am. 68] 3 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat het beheersorgaan van een gecoördineerde luchthaven doeltreffende, evenredige en afschrikkende financiële sancties vaststelt en toepast wanneer slots na de overeengekomen „Historics Baseline Date” voor de volgende winter- c.q. zomerdienstregelingsperiode worden teruggegeven of wanneer niet-gebruikte slots worden bijgehouden, teneinde luchtvaartmaatschappijen ervan te weerhouden slots laattijdig aan de in artikel 9 bedoelde pool terug te geven, en om ze aansprakelijk te stellen voor het bezet houden van luchthaveninfrastructuur zonder er gebruik van te maken. De volgende beginselen worden hierbij nageleefd: De coördinator deelt alle voor de toepassing van dit lid benodigde informatie aan de luchthavenbeheerder mede. De lidstaten voeren deze sancties niet later dan één jaar na de vaststelling van deze verordening in. Zij stellen de Commissie ervan in kennis. De Commissie toetst de doeltreffendheid van de sancties. Wanneer een mogelijke overtreding van lid 2 of lid 3 is vastgesteld via het toezicht op slots of op een andere manier, wordt schriftelijk contact opgenomen met de betrokken luchtvaartmaatschappij, waarbij nadere bijzonderheden over de vermoedelijke overtreding worden verschaft en informatie over de luchtdienst of slot in kwestie wordt gevraagd. Wanneer een financiële sanctie nodig is, is zij van toepassing op ieder afzonderlijk verzuim van een luchtvaartmaatschappij om aan lid 2 of lid 3 te voldoen en heeft zij een vooraf door de lidstaat vastgestelde minimumhoogte. Meervoudige overtredingen kunnen aanleiding geven tot het opleggen van een reeks financiële sancties en kunnen bijvoorbeeld leiden tot een verdubbeling van de geldboete voor elke volgende overtreding. De coördinator wordt in kennis gesteld als er sancties worden opgelegd. Beslissingen om financiële sancties op te leggen worden door de coördinator openbaar gemaakt. [Am. 69] 4. Onverminderd artikel 10, lid 5, kan een coördinator, wanneer een luchtvaartmaatschappij er niet in slaagt het in artikel 10, lid 2, vermelde gebruikspercentage van 85 80 % te bereiken, besluiten die reeks slots van die luchtvaartmaatschappij voor de resterende duur van de dienstregelingsperiode in te trekken en weer in de pool op te nemen, nadat hij de betrokken luchtvaartmaatschappij heeft gehoord. [Am. 70] Onverminderd artikel 10, lid 5, neemt de coördinator, nadat hij de betrokken luchtvaartmaatschappij heeft gehoord, een reeks slots weer op in de pool, wanneer er geen slots van die reeks zijn gebruikt nadat 15 20 % van de geldigheidsduur van de reeks is verstreken. De coördinator kan beslissen de reeks slots in te trekken vóór het einde van een periode die overeenstemt met 15 20 % van de geldigheidsperiode van de reeks als de luchtvaartmaatschappij niet aantoont voornemens te zijn ze te gebruiken. [Am. 71] Artikel 19 Klachten en recht van beroep 1. Onverminderd de rechten van beroep krachtens de nationale wetgeving, worden klachten in verband met de toepassing van artikel 7, lid 2, de artikelen 9, 10, 13 en 17, en artikel 18, leden 1, 2 , 3 en 4, voorgelegd aan het coördinatiecomité. Het coördinatiecomité neemt de kwestie binnen één maand nadat de klacht is ingediend, in behandeling en doet zo mogelijk voorstellen aan de coördinator om de problemen op te lossen. Als de problemen niet kunnen worden opgelost, kan de betrokken lidstaatbinnen de daaropvolgende twee maanden voorzien in bemiddeling door een representatieve organisatie van luchtvaartmaatschappijen of luchthavens of een andere derde partij. [Am. 72] 2. De lidstaten nemen overeenkomstig het nationale recht passende maatregelen om coördinatoren te beschermen tegen schadeclaims inzake hun functies krachtens dezeverordening, behoudens in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag. Artikel 20 Betrekkingen met derde landen 1. De Commissie kan, volgens de procedure van artikel 16, lid 2, besluiten dat een of meer lidstaten maatregelen maatregelen moeten treffen, inclusief de intrekking van slots, ten aanzien van een of meer luchtvaartmaatschappijen uit een derde land, teneinde het discriminerende gedrag van dat derde land te beëindigen wanneer, wat de toewijzing en het gebruik van slots op zijn luchthavens betreft, blijkt dat dat derde land: 2. De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van alle ernstige juridische of feitelijke moeilijkheden die luchtvaartmaatschappijen uit de Unie ondervinden bij het verwerven van „slots” op luchthavens in derde landen. Slotbepalingen Artikel 21 Rapportage en samenwerking 1. De Commissie dient uiterlijk vier jaar drie jaar na de inwerkingtreding van deze verordening een verslag over de uitvoering hiervan in bij het Europees Parlement en de Raad. In het verslag wordt met name ingegaan op de toepassing van de artikelen 9, 10 11 en 13. [Am. 73] 1 bis. De Commissie houdt toezicht op de secundaire markten voor slots aan de hand van de gegevens die ze van de coördinatoren ontvangt en brengt in haar Annual Analysis of Air Transport Markets verslag uit over relevante tendensen, met inbegrip van die welke betrekking hebben op regionale verbindingen en verbindingen binnen de Unie. [Am. 74] 2. De lidstaten en de Commissie werken samen bij de uitvoering van deze verordening, met name voor het verzamelen van de informatie voor het in lid 1 bedoelde verslag. Artikel 22 Intrekking Verordening (EEG) nr. 95/93 wordt ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken verordening worden verstaan als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II. Artikel 23 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de eerste dag van de tweede dienstregelingsperiode die begint na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter BIJLAGE I Ingetrokken verordening met lijst van opeenvolgende wijzigingen Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad (PB L 14 van 22.1.1993, blz. 1) Verordening (EG) nr. 894/2002 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 142 van 31.5.2002, blz. 3) Verordening (EG) nr. 1554/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 221 van 4.9.2003, blz. 1) Verordening (EG) nr. 793/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 138 van 30.4.2004, blz. 50) Verordening (EG) nr. 545/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 167 van 29.6.2009, blz. 24) BIJLAGE II Concordantietabel Verordening (EEG) nr. 95/93 Onderhavige verordening Artikel 1, leden 1 en 2 Artikel 1, leden 1 en 2 Artikel 1, lid 3 ‐ Artikel 2, onder a) Artikel 2, punt 1) Artikel 2, onder b) Artikel 2, punt 2) Artikel 2, onder c) ‐ Artikel 2, onder d) Artikel 2, punt 3) Artikel 2, onder e) Artikel 2, punt 4) Artikel 2, onder f), punt i) Artikel 2, punt 5) Artikel 2, onder f), punt ii) Artikel 2, punt 6) ‐ Artikel 2, punt 7) ‐ Artikel 2, punt 8) Artikel 2, onder g) Artikel 2, punt 11) Artikel 2, onder h) ‐ Artikel 2, onder i) Artikel 2, punt 10) Artikel 2, onder j) Artikel 2, punt 12) Artikel 2, onder k) Artikel 2, punt 13) Artikel 2, onder l) Artikel 2, punt 14) Artikel 2, onder m) Artikel 2, punt 15) ‐ Artikel 2, punt 16) ‐ Artikel 2, punt 17) ‐ Artikel 2, punt 18) ‐ Artikel 2, punt 19) ‐ Artikel 2, punt 20) ‐ Artikel 2, punt 21) Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 1 Artikel 3, lid 2 Artikel 3, lid 2 Artikel 3, lid 3 Artikel 3, lid 3 Artikel 3, lid 4 Artikel 3, lid 4 ‐ Artikel 3, lid 5 Artikel 3, lid 5 Artikel 3, lid 6 Artikel 3, lid 6 Artikel 3, lid 7 Artikel 3, lid 7 Artikel 3, lid 8 ‐ Artikel 3, lid 9 ‐ Artikel 3, lid 10 Artikel 4, lid 1 Artikel 5, lid 1 ‐ Artikel 5, lid 2 Artikel 4, lid 2, onder a) Artikel 5, lid 3, onder a) Artikel 4, lid 2, onder b), eerste zin Artikel 5, lid 3, onder b) ‐ Artikel 5, lid 3, onder b), punt i) ‐ Artikel 5, lid 3, onder b), punt ii) ‐ Artikel 5, lid 3, onder b), punt ii bis) en punt ii ter) Artikel 4, lid 2, onder b), tweede zin Artikel 5, lid 3, onder c) Artikel 4, lid 2, onder c) Artikel 5, lid 3, onder d) ‐ Artikel 5, lid 3, tweede alinea Artikel 4, lid 3 Artikel 5, lid 4 Artikel 4, lid 4 Artikel 5, lid 5 Artikel 4, lid 5 Artikel 5, lid 6 Artikel 4, lid 6 Artikel 5, lid 7 Artikel 4, lid 7 Artikel 5, lid 7, en artikel 6, lid 1 ‐ artikel 6, lid 1, tweede alinea ‐ Artikel 6, lid 2 Artikel 4, lid 8 Artikel 6, lid 3 ‐ Artikel 6, lid 4 Artikel 4, lid 9 ‐ Artikel 4, lid 10 Artikel 6, lid 5 Artikel 5, lid 1, eerste alinea Artikel 8, lid 1, eerste alinea Artikel 5, lid 1, tweede alinea, onder a) Artikel 8, lid 1, tweede alinea, onder a), punten i) tot en met vii) ‐ Artikel 8, lid 1, tweede alinea, onder a), punten vii bis) ‐ Artikel 8, lid 1, tweede alinea, onder b) Artikel 5, lid 1, tweede alinea, onder b) Artikel 8, lid 1, tweede alinea, onder c) Artikel 5, lid 2 Artikel 8, lid 2 Artikel 5, lid 3 Artikel 8, lid 3 Artikel 6, lid 1, eerste en tweede alinea Artikel 4, lid 1 Artikel 6, lid 2 Artikel 4, lid 5 Artikel 6, lid 3 Artikel 4, lid 2 ‐ Artikel 6, lid 1, derde alinea Artikel 4, lid 4 Artikel 7, leden 1 tot en met 3 Artikel 7 ‐ Artikel 7, lid 3 bis Artikel 8, lid 1 Artikel 10, lid 1 Artikel 8, lid 2, eerste alinea, inleidende zin Artikel 10, lid 2, inleidende zin Artikel 8, lid 2, eerste alinea, eerste en tweede streepje Artikel 10, lid 2, onder a) en b) Artikel 8, lid 2, tweede alinea ‐ Artikel 8, lid 3 Artikel 9, lid 3 Artikel 8, lid 4 Artikel 10, lid 5 Artikel 8, lid 5 Artikel 9, lid 8, eerste alinea ‐ Artikel 9, lid 8, tweede alinea Artikel 8, lid 6 Artikel 9, lid 7 Artikel 8, lid 7 Artikel 9, lid 9 ‐ Artikel 10, lid -1 ‐ Artikel 10, lid 2 bis ‐ Artikel 11 Artikel 8 bis , lid 1 Artikel 13, lid 1 ‐ Artikel 13, lid 2, eerste alinea Artikel 8 bis , lid 2 Artikel 13, lid 2, tweede alinea ‐ Artikel 13, lid 2, derde alinea Artikel 8 bis , lid 3 Artikel 13, lid 3, eerste tot en met de derde alinea ‐ Artikel 13, lid 3, vierde alinea Artikel 8 ter , eerste zin Artikel 10, lid 7 Artikel 8 ter , tweede zin Artikel 14 Artikel 8 ter , derde zin ‐ Artikel 9 Artikel 12 Artikel 10, lid 1 Artikel 9, lid 1 Artikel 10, lid 2 ‐ Artikel 10, lid 3 Artikel 10, lid 4 Artikel 10, lid 4, inleidende zin en onder a), eerste, tweede en derde streepje Artikel 10, lid 5, eerste alinea, onder a), punten i), ii) en iii) Artikel 10, lid 4, onder b), c) en d) Artikel 10, lid 5, eerste alinea, onder b), c) en d) ‐ Artikel 10, lid 5, tweede alinea Artikel 10, lid 5 Artikel 10, lid 7 ‐ Artikel 10, lid 6 Artikel 10, lid 6 Artikel 9, lid 3 Artikel 10, lid 7 Artikel 9, lid 4 Artikel 10, lid 8 Artikel 9, lid 5 Artikel 10, lid 9 Artikel 9, lid 6 Artikel 10 bis ‐ Artikel 11 Artikel 19 Artikel 12 Artikel 20 Artikel 13, leden 1 en 2 Artikel 16, leden 1 en 2 ‐ Artikel 16, lid 3 Artikel 13, lid 3 Artikel 16, lid 4 Artikel 13, lid 4 ‐ ‐ Artikel 15 Artikel 14, lid 1 Artikel 17, lid 1 ‐ Artikel 17, lid 2 Artikel 14, lid 2 Artikel 18, lid 1 Artikel 14, lid 3 ‐ Artikel 14, lid 4 Artikel 18, lid 2 Artikel 14, lid 5 Artikel 18, lid 3 ‐ Artikel 18, lid 3 bis Artikel 14, lid 6, onder a) en b) Artikel 18, lid 4, eerste en tweede alinea Artikel 14 bis, lid 1 Artikel 21 ‐ Artikel 21, lid 1 bis Artikel 14 bis, lid 2 Artikel 21, lid 2 ‐ Artikel 22 Artikel 15 Artikel 23 ‐ Bijlage I ‐ Bijlage II (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0828 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 100, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0456/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door de Franse Senaat, de Duitse Bondsraad en de Nederlandse Eerste Kamer, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 28 maart 2012 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 11 mei 2012 (2) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0372/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 december 2012 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad inzake de vaststelling van regels en procedures voor de invoering van geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen op EU-luchthavens in het kader van een evenwichtige aanpak, en tot intrekking van Richtlĳn 2002/30/EG HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Eén van de kerndoelstellingen van het gemeenschappelijk vervoersbeleid is duurzame ontwikkeling. Daarvoor is een geïntegreerde aanpak vereist die erop gericht is zowel de effectieve werking van de vervoersystemen van de Unie als de bescherming van het milieu te garanderen. (2) Duurzame ontwikkeling van het luchtvervoer vereist de invoering van maatregelen die gericht zijn op de beperking van de door vliegtuigen veroorzaakte geluidsoverlast geluid op en in de omgeving van luchthavens met specifieke geluidsproblemen. Een groot aantal burgers van de Unie is blootgesteld aan hoge geluidsniveaus die een negatief effect kunnen hebben op de gezondheid , in het bijzonder in het geval van nachtvluchten . [Am. 1] (3) Ingevolge het verbod op de meest lawaaierige luchtvaartuigen krachtens Richtlĳn 2002/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 maart 2002 betreffende de vaststelling van regels en procedures met betrekking tot de invoering van geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in de Gemeenschap (6) en Richtlijn 2006/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de regulering van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel I, deel II, hoofdstuk 3, tweede uitgave (1988) (7) , moeten nieuwe maatregelen worden vastgesteld om de autoriteiten in staat te stellen om te gaan met de meest lawaaierige luchtvaartuigen, teneinde de geluidssituatie rond luchthavens in de Unie te verbeteren in het internationale kader van de evenwichtige aanpak van geluidsbeheer. (4) Bij Resolutie A33/7 van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (de ICAO) wordt het concept van een 'evenwichtige aanpak' van geluidsbeheer ingevoerd en wordt een coherente methode vastgesteld om vliegtuiglawaai aan te pakken. De 'evenwichtige aanpak' van de ICAO moet de basis blijven voor geluidsregelgeving in de luchtvaart, als mondiale sector. De evenwichtige aanpak erkent de waarde van relevante juridische verplichtingen, bestaande overeenkomsten, geldende wetgeving en vastgesteld beleid, en laat deze onverlet. De opname van de internationale regels van de evenwichtige aanpak in deze verordening doet het risico afnemen op internationale geschillen in het geval luchtvaartmaatschappijen van derde landen worden getroffen door geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen. (5) In het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 15 februari 2008 met de titel „Geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op EU-luchthavens (Verslag over de toepassing van Richtlijn 2002/30/EG)” wordt gewezen op de noodzaak om in de tekst van Richtlijn 2002/30/EG de toewijzing van verantwoordelijkheden en de precieze rechten en plichten van belanghebbende partijen tijdens het geluidsbeoordelingsproces te verduidelijken, teneinde te garanderen dat kosteneffectieve maatregelen worden genomen om de doelstellingen inzake geluidsbeperking te verwezenlijken. (6) Het opleggen van exploitatiebeperkingen door lidstaten op individuele EU-luchthavens beperkt de capaciteit maar kan bijdragen tot een verbetering van de geluidssituatie rond de desbetreffende luchthavens. Dit houdt echter ook een risico in op concurrentieverstoringen of op een belemmering van de algemene efficiëntie van het luchtvaartnetwerk van de Unie door inefficiënt gebruik van de bestaande capaciteit. Aangezien de doelstellingen van deze verordening niet voldoende kunnen worden verwezenlijkt door de lidstaten en derhalve efficiënter kunnen worden verwezenlijkt op het niveau van de Unie via geharmoniseerde regels inzake de invoering van exploitatiebeperkingen als onderdeel van het geluidsbeheersproces, kan de Unie maatregelen vaststellen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie uiteengezette subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. Een dergelijke geharmoniseerde methode legt geen doelstellingen inzake geluidskwaliteit op, welke nog steeds worden vastgesteld op basis van Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (8) of andere Europese, nationale of lokale regels, en laat de concrete keuze van maatregelen onverlet. (6 bis) Om de noodzaak van exploitatiebeperkingen te verkleinen, dienen de nationale actieplannen als bedoeld in Richtlijn 2002/49/EG in de naaste toekomst de vaststelling van aanvullende maatregelen te omvatten voor het beheersen van geluid van luchthavens, zoals het geluiddicht maken van woningen en algemene geluidsisolatieplannen. [Am. 2] (7) Geluidsbeoordelingen moeten regelmatig plaatsvinden maar mogen alleen tot extra geluidsbeperkende maatregelen leiden als de doelstellingen inzake geluidsbeperking niet kunnen worden verwezenlijkt met de huidige combinatie van geluidsbeperkende maatregelen. (8) Een kosten-batenanalyse geeft een indicatie van het totale effect op de economische welvaart doelstelling aangaande geluidsbeperking moet worden vastgesteld door een vergelijking te maken van alle kosten en alle baten, waarbij bij een beoordeling van de kosteneffectiviteit wordt nagegaan hoe een het instrument om deze doelstelling op de meest kosteneffectieve wijze kan worden verwezenlijkt, hetgeen alleen een vergelijking van de kosten vergt. te bereiken kosteneffectief moet zijn en rekening moet houden met gezondheids-, economische en sociale aspecten . [Am. 4] (9) De schorsing van geluidsbeperkende maatregelen is belangrijk om ongewilde gevolgen voor de veiligheid van de luchtvaart, de luchthavencapaciteit en de mededinging te vermijden. Een beroepsprocedure tegen geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen kan betrekking hebben op doelstellingen inzake geluidsbeperking, beoordelingsmethoden en de keuze van kosteneffectieve maatregelen, maar mag niet leiden tot de schorsing van de toepassing ervan. De Commissie moet de mogelijkheid hebben om dan ook ruim vóór de tenuitvoerlegging van de maatregelen het recht op onderzoek kunnen gebruiken om maatregelen die waarschijnlijk ongewenste of onomkeerbare gevolgen zullen hebben, te schorsen. Erkend wordt dat de schorsing voor een beperkte periode moet gelden. voorgestelde exploitatiebeperkingen te beoordelen alvorens zij ten uitvoer worden gelegd. [Am. 5] (9 bis) Het gebruik van goedgekeurde operationele geluidsbeperkende procedures moet waarborgen dat de vereiste vliegveiligheid wordt gehandhaafd door rekening te houden met alle factoren die van invloed kunnen zijn op een bepaalde operatie. Operationele geluidsbeperkende procedures mogen geen beletsel of belemmering vormen voor anti-terroristische veiligheidsmaatregelen. [Am. 6] (10) Overeenkomstig Richtlijn 2002/49/EG moeten geluidsbeoordelingen moeten voortbouwen op beschikbare bestaande zijn gebaseerd op objectieve en meetbare criteria die voor alle lidstaten gemeenschappelijk zijn. Die informatie ; daarom moet worden gegarandeerd dat dergelijke informatie betrouwbaar zijn, op transparante wijze zijn verkregen, vergelijkbaar en toegankelijk is zijn voor de bevoegde autoriteiten en de alle belanghebbenden. Beoordelingen moeten het volgen van de laatste technologische ontwikkelingen en de uitwisseling van informatie over de laatste bevindingen met betrekking tot de te volgen procedures bevatten . De bevoegde autoriteiten moeten voorzien in de nodige toezichts- en handhavingsinstrumenten. De geluidsbeoordelingen moeten worden uitgevoerd of gecontroleerd door externe organen die onafhankelijk van de luchthavenexploitant opereren. [Am. 7] (11) Erkend wordt dat de lidstaten besluiten over geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen hebben genomen overeenkomstig nationale wetgeving die gebaseerd is op nationaal erkende geluidsmethoden, welke (nog) niet altijd volledig samenhangend zijn met de methoden die zijn beschreven in het gezaghebbende Report Doc 29 'Standard Method of Computing Noise Contours around Civil Airports' van de Europese Burgerluchtvaartconferentie, en niet altijd gebruik maken van de internationaal erkende informatie over de geluidsprestaties van luchtvaartuigen. De efficiëntie en effectiviteit van een exploitatiebeperking moeten, samen met de efficiëntie en effectiviteit van het relevante actieplan waarvan de beperking deel uitmaakt, worden beoordeeld overeenkomstig de in ECAC Doc 29 en de evenwichtige aanpak van de ICAO voorgeschreven methoden. De lidstaten moeten hun nationale wetgeving inzake de beoordeling van exploitatiebeperkingen derhalve volledig in overeenstemming brengen met ECAC Doc 29. (12) Door de informatie over geluid te centraliseren, zal de administratieve last voor luchtvaartmaatschappijen en luchthavenexploitanten aanzienlijk afnemen. Dergelijke informatie wordt momenteel verstrekt en beheerd op het niveau van individuele luchthavens. Die gegevens moeten ter beschikking worden gesteld voor operationele doeleinden. Het is belangrijk de gegevensbank van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (het Agentschap) inzake certificering van de geluidsprestaties te gebruiken als instrument voor de validering van de gegevens over individuele vluchten die afkomstig zijn van de Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol). Dergelijke gegevens worden momenteel al systematisch opgevraagd voor centraal beheer van luchtverkeersstromen, maar moeten worden gespecificeerd met het oog op deze verordening en voor de prestatieregels voor luchtverkeersbeheer. Goede toegang tot gevalideerde modelleringsgegevens moet de kwaliteit van de kaarten met de geluidscontouren van individuele luchthavens en de opstelling van strategische kaarten verbeteren, ter ondersteuning van beleidsbeslissingen. (13) Om uitdrukking te geven aan de permanente technologische vooruitgang op het gebied van motor -en cascotechnologie en inzake de methoden voor het in kaart brengen van de geluidscontouren van luchthavens te weerspielen , moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen inzake de regelmatige actualisering van de in deze verordening vermelde geluidsnormen voor luchtvaartuigen en de verwijzingen naar de bijbehorende certificeringsmethoden, inzake de wijziging van de definitie van marginaal conforme vliegtuigen en burgerluchtvaartuigen, en inzake de actualisering van de verwijzing naar de methode voor het berekenen van de geluidscontouren. methode en het technisch verslag met betrekking tot de beoordeling van de geluidssituatie op een luchthaven . Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. [Am. 8] (13 bis) Om zorg te dragen voor rechtszekerheid en betrouwbaarheid aangaande planning dienen exploitatiebeperkingen en besluiten met betrekking tot de exploitatie van luchthavens, met inbegrip van gerechtelijke vonnissen en de uitkomst van bemiddelingsprocedures, die reeds in gang zijn gezet of in behandeling waren vóór de inwerkingtreding van onderhavige verordening, niet aan deze richtlijn te worden onderworpen, doch te worden behandeld op grond van bestaande regelgeving. [Am. 9] (16) Omdat het noodzakelijk is de geluidsbeoordelingsmethode coherent toe te passen op de luchtvaartmarkt van de Unie, zijn in deze verordening gemeenschappelijke regels vastgesteld voor het opleggen van exploitatiebeperkingen wegens geluidsoverlast. Richtlijn 2002/30/EG dient daarom te worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp, doelstellingen en toepassingsgebied 1. In deze verordening worden de regels vastgesteld voor de coherente invoering van geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen, per individuele luchthaven en indien er geluidshinder is vastgesteld , teneinde de geluidsomgeving te verbeteren en het aantal mensen dat lijdt onder de schadelijke gevolgen van vliegtuiglawaai te beperken of te doen afnemen, overeenkomstig de evenwichtige aanpak. [Am. 11] 2. Deze verordening heeft tot doel: 3. Deze verordening is van toepassing op vluchten van luchtvaartuigen die gebruikt worden voor civiele luchtvaart. [Am. 14] Ze is niet van toepassing op vluchten van luchtvaartuigen voor militaire, douane-, politie- of soortgelijke diensten. [Am. 15] Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Bevoegde instantie instanties en het recht van beroep 1. De lidstaten waarin een luchthaven is gelegen wijzen een of meer bevoegde instantie instanties aan die verantwoordelijk is zijn voor het vaststellen van maatregelen inzake toezicht op de procedure wanneer exploitatiebeperkingen worden vastgesteld , alsook een onafhankelijke beroepsinstantie , overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijken . 2. De bevoegde instantie en de beroepsinstantie zijn onafhankelijk van elke organisatie die gevolgen kan ondervinden van geluidsgerelateerde actie. 3. De lidstaten delen de Commissie tijdig de naam en het adres mee van de in lid 1 bedoelde aangewezen bevoegde instantie instanties en beroepsinstantie. De Commissie maakt deze informatie bekend. 4. De lidstaten waarborgen het recht op beroep bij de beroepsinstantie tegen de op grond van deze verordening vastgestelde exploitatiebeperkingen, in overeenstemming met de nationale wetgeving en procedures. [Am. 19] Artikel 4 Algemene regels voor het beheer van vliegtuiggeluid 1. De lidstaten stellen een passen de evenwichtige aanpak vast inzake het beheer van vliegtuiggeluid per individuele luchthaven en binnen het toepassingsgebied van deze verordening toe . Hiertoe beoordelen zij de geluidssituatie op een individuele luchthaven overeenkomstig Richtlijn 2002/49/EG, met inbegrip van schadelijke gevolgen voor de gezondheid van mensen. Wanneer een geluidsprobleem wordt vastgesteld : [Am. 20] 2. Als de lidstaten geluidsgerelateerde actie ondernemen, gaan zij na welke combinatie van de volgende maatregelen de grootste kosteneffectiviteit biedt: Indien dit nodig wordt geacht, kunnen marginaal conforme luchtvaartuigen ook uit dienst worden genomen. Lidstaten mogen financiële prikkels bieden om luchtvaartexploitanten aan te moedigen minder luidruchtige luchtvaartuigen te gebruiken gedurende de in artikel 2, lid 4, bedoelde overgangsperiode. [Am. 24] 3. In het kader van de evenwichtige aanpak kunnen de lidstaten de geluidsbeperkende maatregelen differentiëren volgens type luchtvaartuig de geluidsprestaties van luchtvaartuigen , gebruik van de start- en landingsbanen , vliegroute en/of tijdspanne. [Am. 25] 4. Onverminderd lid 3 mogen exploitatiebeperkingen in de vorm van de uitdienstneming van marginaal conforme luchtvaartuigen niet van toepassing zijn op civiele subsonische luchtvaartuigen die, door hun oorspronkelijke certificering of hercertificering, voldoen aan de geluidsnorm in volume 1, deel II, hoofdstuk 4 van bijlage 16 bij het Verdrag van Chicago. 5. Krachtens deze verordening genomen maatregelen of combinaties van maatregelen mogen niet restrictiever zijn dan noodzakelijk is moeten geschikt zijn om de voor een specifieke luchthaven vastgestelde doelstellingen inzake de beperking van omgevingsgeluid te halen. Exploitatiebeperkingen moeten niet-discriminerend zijn, met name op grond van de nationaliteit, identiteit of activiteiten van de exploitanten van luchtvaartuigen , en dient niet willekeurig te zijn . [Am. 26] 6. De maatregelen die overeenkomstig deze verordening worden genomen, dragen bij tot de nationale actieplannen inzake vliegtuiglawaai, als bedoeld in artikel 8 van Richtlijn 2002/49/EG. 6 bis. De lidstaten stellen de voor de tenuitvoerlegging van dit artikel vereiste wettelijke maatregelen voortvarend en zonder ongegronde vertraging vast. [Am. 27] Artikel 5 Regels inzake de beoordeling van geluid 1. De bevoegde autoriteiten beoordelen zien erop toe dat de geluidssituatie op de luchthavens op hun grondgebied waarvoor zij verantwoordelijk zijn regelmatig wordt beoordeeld , in overeenstemming met de eisen van Richtlijn 2002/49/EG en de nationale of lokale regels. De bevoegde autoriteiten kunnen een beroep doen op de steun van het prestatiebeoordelingsorgaan als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EU) nr. 691/2010 van de Commissie van 29 juli 2010 tot vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties (10) . 2. De bevoegde autoriteiten maken gebruik van de in bijlage I opgenomen methode, indicatoren en informatie voor de beoordeling van de actuele en toekomstige geluidssituatie. 3. Als uit de Indien uit deze beoordeling van de geluidssituatie blijkt dat nieuwe maatregelen exploitatiebeperkingen nodig zouden zijn om een geluidsprobleem op een luchthaven op te lossen, zien het in de geluidsbeperkingsdoelstellingen vastgestelde niveau te halen of te behouden, houden de bevoegde autoriteiten erop toe dat: 4. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat, op een passend niveau, een forum voor technische samenwerking wordt opgezet tussen de luchthavenexploitant, de exploitant van luchtvaartuigen en de verlener van luchtvaartnavigatiediensten, voor acties waarvoor deze exploitanten verantwoordelijk zijn, en rekening houdende met de onderlinge verbanden tussen geluids- en emissiebeperkende maatregelen. De leden van dit forum voor technische samenwerking plegen regelmatig overleg met lokale bewoners en hun vertegenwoordigers, en verstrekken technische informatie en advies over geluidsbeperkende maatregelen aan de bevoegde autoriteiten. 5. De bevoegde autoriteiten beoordelen de kosteneffectiviteit van de nieuwe maatregelen, zoals vermeld in lid 3, overeenkomstig bijlage II. Een kleine technische wijziging van een bestaande maatregel, die geen gevoelige gevolgen heeft voor de capaciteit of activiteiten, wordt niet als een nieuwe exploitatiebeperking beschouwd. 6. De bevoegde autoriteiten organiseren 7. De bevoegde autoriteiten zorgen voor de follow-up van en het toezicht op de uitvoering van de geluidsbeperkende maatregelen en nemen passende maatregelen. Ze zorgen ervoor dat regelmatig relevante informatie online beschikbaar wordt verstrekt aan gesteld, zodat de lokale bewoners die in de omgeving van de luchthavens wonen en andere belanghebbenden de informatie vrijelijk kunnen consulteren . In deze relevante informatie moet onder meer worden opgenomen: 8. De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de exploitanten van luchthavens op verschillende plaatsen in de buurt van de routes van luchtvaartuigen geautomatiseerde meetsystemen installeren, teneinde het lawaai te meten dat gevolgen voor de bevolking heeft of kan hebben. De door deze meetsystemen verzamelde gegevens moeten via internet kunnen worden geraadpleegd. [Am. 28] Artikel 6 Informatie over geluidsprestaties 1. Beslissingen over geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen worden gebaseerd op de geluidsprestaties van luchtvaartuigen, zoals vastgesteld volgens de certificeringsprocedure van volume 1 van bijlage 16 bij het Verdrag van Chicago, vijfde uitgave (juli 2008). 2. Op verzoek van de Commissie , en indien het Agentschap deze informatie niet reeds heeft opgevraagd, delen exploitanten van luchtvaartuigen de volgende geluidsinformatie mee met betrekking tot de luchtvaartuigen die zij op luchthavens in de EU gebruiken: Voor elke vlucht die gebruik maakt van een luchthaven in de EU moet de exploitant het gebruikte geluidsprestatiecertificaat en het staartnummer meedelen. Iedere keer dat een exploitant het geluidscertificaat wijzigt, stelt hij de Commissie hiervan in kennis. De gegevens worden gratis verstrekt en, in voorkomend geval, in elektronische vorm en in het door de Commissie opgegeven formaat. Eventuele kosten die aan de verstrekking van deze gegevens zijn verbonden, komen voor rekening van de Commissie. 3. De opstelling van geluidsmodellen voor de omgeving van luchthavens moet zijn gebaseerd op door de fabrikant verstrekte informatie over het geluid en de prestaties van luchtvaartuigen, overeenkomstig de aanbevelingen van de internationale gemeenschap, en worden beschikbaar gesteld via de ICAO. Het Agentschap verifieert de informatie over het geluid en de prestaties van het luchtvaartuig met het oog op de opstelling van geluidsmodellen overeenkomstig artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (13) . Het Agentschap verwijst naar de procedure van het opgerichte ICAO-comité voor de opstelling van modellen en databanken inzake milieubescherming en luchtvaart om de geldigheid van gegevens en de optimale werkwijzen vast te stellen en om de voortgang van de harmonisatie tussen internationale luchtvaardigheidsagentschappen te waarborgen. 4. De gegevens worden opgeslagen in een centrale gegevensbank en voor operationele doeleinden ter beschikking gesteld van de bevoegde autoriteiten, exploitanten van luchtvaartuigen, verleners van luchtvaartnavigatiediensten en luchthavenexploitanten. [Am. 29] Artikel 7 Regels voor het opleggen van exploitatiebeperkingen 1. Wanneer de bevoegde autoriteiten een exploitatiebeperking willen opleggen, moeten zij dit zes drie maanden van tevoren melden aan de lidstaten, de Commissie en de relevante belanghebbende partijen; deze termijn eindigt uiterlijk twee maanden vóór de vaststelling van de slotcoördinatieparameters voor de betrokken luchthaven en de relevante dienstregelingsperiode, zoals gedefinieerd in artikel 2, onder m), van Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire luchthavens (14) . 2. Na de beoordeling overeenkomstig artikel 5 gaat de aanmelding van de beslissing vergezeld van een schriftelijk verslag waarin wordt uitgelegd waarom de exploitatiebeperking wordt opgelegd, welke milieudoelstelling doelstelling aangaande geluidsbeperking is vastgesteld voor de luchthaven, welke maatregelen in overweging zijn genomen om die doelstelling te verwezenlijken en hoe de kosteneffectiviteit van de diverse in overweging genomen maatregelen is onderzocht, inclusief - voor zover van toepassing - hun grensoverschrijdend effect. 3. Als de exploitatiebeperking betrekking heeft op de uitdienstneming van marginaal conforme luchtvaartuigen op een luchthaven, worden tot zes maanden na de aanmelding geen nieuwe activiteiten met marginaal conforme luchtvaartuigen toegestaan op die luchthaven ; deze termijn eindigt uiterlijk twee maanden vóór de vaststelling van de in lid 1 bedoelde slotcoördinatieparameters . De bevoegde autoriteiten beslissen hoeveel marginaal conforme luchtvaartuigen jaarlijks uit de vloot van de relevante exploitanten op die luchthavens moeten worden verwijderd , rekening houdende met de leeftijd van de luchtvaartuigen en de samenstelling van de volledige vloot. Onverminderd lid 3 van artikel 4 Dit jaarlijkse percentage mag niet meer bedragen dan 20% 25% van de bewegingen van luchtvaartuigen en wordt uniform toegepast op iedere betrokken exploitant overeenkomstig het aantal bewegingen met marginaal conforme luchtvaartuigen waarmee van de exploitant op die luchthaven bedient, uit dienst worden genomen . 4. Tegen beslissingen inzake geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen kan beroep worden aangetekend overeenkomstig de nationale wetgeving. [Am. 30] Artikel 8 Ontwikkelingslanden 1. De bevoegde autoriteiten mogen marginaal conforme luchtvaartuigen die in ontwikkelingslanden zijn geregistreerd, vrijstellen van geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen voor zover die luchtvaartuigen: 2. Als een lidstaat een bij lid 1 voorziene vrijstelling toekent, stelt zij de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten en de Commissie onmiddellijk daarvan in kennis. Artikel 9 Vrijstellingen voor uitzonderlijke vluchtactiviteiten Per geval kunnen de bevoegde autoriteiten voor op hun grondgebied gelegen luchthavens toestemming verlenen voor individuele vluchten met marginaal conforme luchtvaartuigen, die op grond van de overige bepalingen van deze verordening niet mogelijk zijn. Deze vrijstelling is beperkt tot: Artikel 10 Recht op onderzoek 1. Onverminderd een lopende beroepsprocedure mag de Commissie, op verzoek binnen twee maanden na de dag waarop zij de in artikel 7, lid 1, bedoelde melding heeft ontvangen, de procedure voor de invoering van een lidstaat of op eigen initiatief, de beslissing om een geluidsgerelateerde exploitatiebeperking op te leggen, onderzoeken alvorens deze ten uitvoer wordt gelegd. beoordelen . Als de Commissie vaststelt dat bij de beslissing niet voldoet aan invoering van een geluidsgerelateerde exploitatiebeperking de in deze verordening uiteengezette eisen of anderszins in strijd is met de EU-wetgeving, kan zij de beslissing schorsen. vastgestelde procedure niet in acht is genomen , kan zij de betrokken bevoegde instanties daarvan in kennis stellen . De betrokken bevoegde instanties kunnen het standpunt van de Commissie in aanmerking nemen. 2. De bevoegde autoriteiten verstrekken informatie aan de Commissie waaruit blijkt dat aan deze verordening is voldaan. 3. De Commissie beslist overeenkomstig de in artikel 13, lid 2, vastgestelde adviesprocedure, met name rekening houdend met de criteria van bijlage II, of de betrokken bevoegde autoriteit de exploitatiebeperking ten uitvoer mag leggen. De Commissie deelt haar beslissing mee aan de Raad en aan de betrokken lidstaat. 4 . Als de Commissie geen beslissing neemt haar standpunt niet binnen zes twee maanden nadat zij de in artikel 7, lid 2 1, vermelde informatie melding heeft ontvangen kenbaar heeft gemaakt , mag de bevoegde autoriteit de geplande exploitatiebeperking ten uitvoer leggen. [Am. 32] Artikel 11 Gedelegeerde handelingen De Commissie wordt gemachtigd overeenkomstig artikel 12 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot: Artikel 12 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 11 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd. een termijn van vijf jaar met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening. [Am. 34] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikel 11 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdige kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomst artikel 11 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 13 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad (15) opgerichte comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. 3. Wanneer het advies van het comité via een schriftelijke procedure dient te worden verkregen, wordt die procedure zonder gevolg beëindigd indien, binnen de termijn voor het uitbrengen van het advies, de voorzitter van het comité daartoe besluit of een eenvoudige meerderheid van de leden van het comité daarom verzoekt. [Am. 35] Artikel 14 Informatie en herziening De lidstaten verstrekken de Commissie desgevraagd informatie over de toepassing van deze verordening. Uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening brengt de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de toepassing ervan. Het verslag gaat indien nodig vergezeld van voorstellen voor de herziening van de verordening. Artikel 14 bis Overgangsbepalingen Exploitatiebeperkingen en besluiten met betrekking tot de exploitatie van luchthavens, met inbegrip van gerechtelijke vonnissen en de uitkomst van bemiddelingsprocedures die reeds in gang gezet of in behandeling waren vóór de inwerkingtreding van onderhavige verordening, dienen niet aan deze richtlijn te worden onderworpen. Zij blijven, voor zover Richtlijn 2002/30/EG van toepassing is, onderworpen aan deze richtlijn en in voorkomend geval aan de nationale voorschriften tot omzetting ervan. De werking van Richtlijn 2002/30/EG blijft derhalve voor dergelijke maatregelen behouden. Een kleine technische wijziging van een bestaande maatregel, die geen wezenlijke gevolgen heeft voor de capaciteit of activiteiten, wordt niet als een nieuwe exploitatiebeperking beschouwd. [Am. 36] Artikel 15 Intrekking Richtlijn 2002/30/EG wordt met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening ingetrokken. Artikel 16 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement De Voorzitter Voor de Raad De Voorzitter BIJLAGE I Beoordeling van de geluidssituatie op een luchthaven Methode: 1. De bevoegde autoriteiten maken gebruik van geluidsbeoordelingsmethoden die zijn ontwikkeld overeenkomstig ECAC Report Doc 29 'Report on Standard Method of Computing Noise Contours around Civil Airports', 3 de uitgave. bijlage II bij Richtlijn 2002/49/EG . [Am. 37] Indicatoren: 1. Het effect van vliegtuiggeluid wordt minstens beschreven in termen van de geluidsindicatoren L den en L night , die gedefinieerd zijn in bijlage I bij Richtlijn 2002/49/EG en overeenkomstig die bijlage worden berekend. 2. De bevoegde autoriteiten mogen aanvullende indicatoren gebruiken, voor zover deze op een wetenschappelijke basis de hinder van vliegtuiggeluid weergeven. Informatie over geluidsbeheer: 1. Huidige inventaris 1.1. Een beschrijving van de luchthaven, inclusief informatie over de capaciteit, locatie, omgeving en volume en samenstelling van het luchtverkeer. 1.2. Een beschrijving van de milieuduurzaamheidsdoelstellingen doelstellingen inzake geluidsbeperking voor de luchthaven en de nationale context. Dit omvat een beschrijving van de doelstellingen inzake vliegtuiglawaai voor de luchthaven. [Am. 38] 1.3. Details over de geluidscontouren voor het lopende en minimaal de vorige twee voorgaande jaren, inclusief een evaluatie van het aantal mensen dat last heeft van vliegtuiglawaai , die overeenkomstig bijlage III bij Richtlijn 2002/49/EG, worden bepaald . [Am. 39] 1.4. Een beschrijving van de bestaande en geplande maatregelen voor het beheer van vliegtuiglawaai die reeds zijn toegepast in het kader van de evenwichtige aanpak en hun effect op en bijdrage tot de geluidssituatie. Dit omvat onder meer: 2. Prognose in het geval geen nieuwe maatregelen worden genomen 2.1. Beschrijving van (eventuele) ontwikkelingen op de luchthaven die reeds zijn goedgekeurd en in de pijplijn zitten, bijvoorbeeld capaciteitsverhoging, uitbreiding van start- en landingsbanen en/of terminals, alsook voorspellingen van het aantal vliegbewegingen, de verwachte toekomstige verkeerssamenstelling en geraamde groei en een gedetailleerd onderzoek naar de geluidsimpact op de omgeving die de genoemde capaciteitsverhoging, uitbreiding van start- en landingsbanen of de terminal, en wijzigingen in de landings- en opstijgroutes met zich meebrengen . [Am. 40] 2.2. In geval van uitbreiding van de luchthavencapaciteit, de voordelen die verbonden zijn aan de terbeschikkingstelling van die extra capaciteit in het ruimere luchtvaartnetwerk en de regio. 2.3. Een beschrijving van het effect op de geluidssituatie wanneer geen verdere maatregelen worden genomen, en van het effect van de reeds geplande maatregelen ter verbetering van de geluidssituatie over dezelfde periode. 2.4. Prognose van de geluidscontouren, inclusief een evaluatie van het aantal mensen dat waarschijnlijk last zal hebben van vliegtuiglawaai, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen oude en , nieuwe en voor de toekomst geplande woongebieden waarvoor door de bevoegde instanties reeds een vergunning is afgegeven. [Am. 41] 2.5. Evaluatie van de gevolgen en mogelijke kosten van het uitblijven van maatregelen om het effect van een geluidstoename te beperken, indien dit verwacht wordt plaats te vinden. 3. Beoordeling van aanvullende maatregelen 3.1. Een overzicht van de beschikbare aanvullende maatregelen en een indicatie van de belangrijkste redenen waarom zij zijn gekozen. Een beschrijving van de voor verdere analyse geselecteerde maatregelen en informatie over het resultaat van de analyse van de kosteneffectiviteit, met name de kosten van de invoering van deze maatregelen; het aantal mensen dat er naar verwachting baat bij zal hebben en het tijdschema; een rangschikking van specifieke maatregelen naar algemene effectiviteit. [Am. 42] 3.2. Een overzicht van de mogelijke milieu- en mededingingseffecten van de voorgestelde maatregelen op andere luchthavens, luchtvaartmaatschappijen en andere belanghebbende partijen. 3.3. Redenen voor de keuze van de optie waaraan de voorkeur is gegeven. 3.4. Niet-technische samenvatting. BIJLAGE II Beoordeling van de kosteneffectiviteit van geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen Bij de beoordeling van de kosteneffectiviteit van geplande geluidsgerelateerde exploitatiebeperkingen wordt in de mate van het mogelijke rekening gehouden met de volgende elementen, in kwantificeerbare termen: Bovendien kunnen de bevoegde autoriteiten rekening houden met de volgende factoren: (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0928 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 338, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0001/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 21 november 2012 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A7-0218/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 december 2012 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Europees statistisch programma 2013-2017 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr.99/2013.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad houdende machtiging om nauwere samenwerking aan te gaan op het gebied van belasting op financiële transacties ( COM(2012)0631 ), – gezien het verzoek om goedkeuring, ingediend door de Raad overeenkomstig artikel 329, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0396/2012), – gezien artikel 74 octies en artikel 81, lid 1, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0396/2012 ), A. overwegende dat de Commissie op 28 september 2011 het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende een gemeenschappelijk stelsel van belasting op financiële transacties (FTT) en tot wijziging van Richtlijn 2008/7/EG (1) heeft aangenomen; B. overwegende dat dit voorstel was gebaseerd op artikel 113 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), op grond waarvan raadpleging van het Parlement en eenparigheid van stemmen in de Raad vereist zijn; C. overwegende dat het Parlement in zijn standpunt van 23 mei 2012 over dat voorstel volgens de raadplegingsprocedure zijn goedkeuring heeft gehecht aan het geamendeerde voorstel van de Commissie; D. overwegende dat al snel duidelijk was geworden dat enkele lidstaten vanwege bepaalde specifieke problemen de voorgestelde richtlijn niet konden accepteren; E. overwegende dat een aantal lidstaten zich bereid heeft verklaard na te gaan of een gemeenschappelijk FTT-systeem kan worden ingesteld binnen het kader van nauwere samenwerking; F. overwegende dat meer dan negen lidstaten hebben verklaard onderling nauwere samenwerking aan te willen gaan met betrekking tot de opzet van een gemeenschappelijk FTT-systeem door middel van een verzoek aan de Commissie overeenkomstig artikel 329, lid 1, VWEU; overwegende dat de Commissie vervolgens een voorstel voor een besluit van de Raad houdende machtiging om nauwere samenwerking aan te gaan, heeft voorgelegd; G. overwegende dat het Parlement de eerbiediging van artikel 20 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) heeft gecontroleerd; H. overwegende dat het Parlement in zijn standpunt van 23 mei 2012 heeft verklaard dat de FTT pas werkelijk haar doelstellingen zal bereiken als het systeem op mondiaal niveau wordt ingevoerd, en heeft benadrukt dat de Unie het voortouw moet nemen bij inspanningen om een akkoord over de FTT op mondiaal niveau te bereiken door een voorbeeld te stellen voor de invoering van de FTT; overwegende dat nauwere samenwerking waarschijnlijk ook een voorbeeld zal vormen voor de invoering van de FTT op mondiaal niveau; I. overwegende dat het Parlement in zijn standpunt van 23 mei 2012 heeft verklaard dat het door de Commissie voorgestelde FTT-model een geschikte basis zou zijn voor uitvoering binnen een groep lidstaten die ervoor kiezen om sneller te gaan door middel van nauwere samenwerking; J. overwegende dat de Commissie de eerste effectbeoordeling over de invoering van de FTT moet aanvullen met verder onderzoek naar de impact van de FTT binnen nauwere samenwerking op de interne markt als geheel, met inbegrip van de effecten voor zowel de deelnemende als niet-deelnemende lidstaten, en rekening moet houden met de resultaten van het onderzoek bij het opstellen van haar herziene ontwerpvoorstel; K. overwegende dat op grond van artikel 20 VEU ten minste negen lidstaten onderling nauwere samenwerking kunnen aangaan in het kader van de niet-exclusieve bevoegdheden van de Unie, met gebruikmaking van haar instellingen en met uitoefening van die bevoegdheden door toepassing op juridisch consistente wijze van de ter zake geldende bepalingen van de Verdragen; L. overwegende dat deze nauwere samenwerking met betrekking tot de FTT kan worden beschouwd als een samenwerking die de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie bevordert, haar belangen beschermt en haar integratieproces versterkt in de zin van artikel 20 VEU; M. overwegende dat ook moet worden voldaan aan de vereisten van artikelen 326 tot en met 334 VWEU; N. overwegende dat nauwere samenwerking de rechten, bevoegdheden en verplichtingen van niet-deelnemende lidstaten eerbiedigt, aangezien de mogelijkheid van de heffing van een geharmoniseerde FTT op het grondgebied van de deelnemende lidstaten geen invloed heeft op de mogelijkheid voor niet-deelnemende lidstaten een soortgelijke belasting op nationaal niveau te handhaven of in te voeren noch op de voorwaarden voor de heffing van een dergelijke belasting op hun grondgebied; O. overwegende dat nauwere samenwerking overeenkomstig artikel 328, lid 1, VWEU openstaat voor alle lidstaten die op een later tijdstip wensen deel te nemen; overwegende dat de Commissie en de lidstaten die aan de nauwere samenwerking deelnemen vanaf het begin en ook daarna de deelname van zoveel mogelijk lidstaten moeten bevorderen en aanmoedigen; P. overwegende dat aan het bestaande recht van de Unie, met name Richtlijn 2008/7/EG van de Raad moet worden voldaan; Q. overwegende dat de goedkeuring door het Parlement van het voorstel van de Commissie betrekking heeft op nauwere samenwerking en niet vooruitloopt op de vraag welke lidstaten eraan zullen deelnemen; R. overwegende dat volgens artikel 333, lid 2, VWEU de lidstaten die deelnemen aan de nauwere samenwerking een besluit kunnen vaststellen waarin wordt bepaald dat de Raad volgens de gewone wetgevingsprocedure zal besluiten, en niet volgens de bijzondere wetgevingsprocedure van artikel 113 VWEU, op grond waarvan het Parlement slechts geraadpleegd wordt; S. overwegende dat de Commissie de uitvoering van de FTT met betrekking tot de artikelen 326 en 327 VWEU nauwlettend moet volgen, en regelmatig verslag moet uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad; 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een besluit van de Raad, onverminderd de vraag welke lidstaten zullen deelnemen; 2. verzoekt de Raad een besluit vast te stellen overeenkomstig artikel 333, lid 2, VWEU, waarin wordt bepaald dat hij met betrekking tot het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de totstandbrenging van nauwere samenwerking op het gebied van FTT krachtens artikel 113 VWEU, volgens de gewone wetgevingsprocedure zal besluiten; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 10 november 2011 over de gevolgen van Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer ( COM(2011)0700 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 februari 2012 over de strategie van de Europese Unie voor de bescherming en het welzijn van dieren 2012-2015 ( COM(2012)0006 ), – gezien artikel 13 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat stelt dat de Unie en haar lidstaten bij het formuleren en uitvoeren van het beleid van de Unie ten volle rekening houden met hetgeen vereist is voor het welzijn van dieren als wezens met gevoel, – gezien zijn resolutie van 12 oktober 2006 over een communautair actieplan inzake de bescherming en het welzijn van dieren 2006-2010 (1) , – gezien zijn resolutie van 22 mei 2008 over een nieuwe strategie voor diergezondheid voor de Europese Unie 2007-2013 (2) , – gezien zijn resolutie van 5 mei 2010 over de evaluatie en beoordeling van het communautaire actieplan inzake het welzijn van dieren 2006-2010 (3) , – gezien zijn resolutie van 15 november 1996 over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 95/29/EG van de Raad houdende wijziging van Richtlijn 91/628/EEG betreffende de bescherming van dieren bij het vervoer (4) , – gezien zijn standpunt van 30 maart 2004 (5) inzake het voorstel voor een verordening van de Raad inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van Verordening (EG) nr. 1255/97, waarin een maximale transportduur van 9 uur of 500 km wordt voorgesteld voor het vervoer van slachtdieren; – gezien Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van Verordening (EG) nr. 1255/97 (6) – gezien zijn verklaring nr. 54/2009 van 25 februari 2010 over het vervoer van slachtpaarden in de Europese Unie (7) , – gezien zijn verklaring nr. 49/2011 van 30 november 2011 over het vaststellen van een maximale reisduur van acht uur voor slachtdieren die binnen de Europese Unie worden vervoerd (8) , – gezien het wetenschappelijke advies van de Europese autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) betreffende het welzijn van dieren tijdens het vervoer, bekendgemaakt in januari 2011 (9) , – gezien het verzoekschrift 8hours.eu, dat door bijna één miljoen Europeanen wordt gesteund en waarin wordt aangedrongen op de vaststelling van een maximale reisduur van acht uur voor slachtdieren, – gezien artikel 48 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0331/2012 ), A. overwegende dat dierenbescherming in de 21e eeuw een uiting van menselijkheid is en een uitdaging voor de Europese beschaving en cultuur; overwegende dat alle inspanningen voor de bescherming en het welzijn van dieren moeten uitgaan van wetenschappelijke bevindingen en van het beginsel dat dieren wezens met gevoel zijn en dat met hun specifieke behoeften rekening moet worden gehouden overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; B. overwegende dat het vervoer van dieren het resultaat is van economische en logistieke factoren, maar bijkomende kosten voor maatschappij en milieu met zich mee kan brengen (meer verkeer, extra CO 2 -uitstoot); C. overwegende dat het vervoer van dieren zowel binnen als buiten de EU moet worden aangepakt en dat dieren uit derde landen grondig moeten worden gecontroleerd en gemonitord, zodat Europese producenten een meer evenwichtige concurrentiepositie krijgen en een stimulans wordt gegeven voor betere normen voor het vervoer van dieren in derde landen; D. overwegende dat de EU-regelgeving inzake dierenwelzijn niet mag leiden tot een verstoring van de vrije handel in goederen, noch buitensporige kosten met zich mee mag brengen, en dat rekening moet worden gehouden met de specifieke nadelige geografische situatie van de perifere en ultraperifere regio's; E. overwegende dat het vervoer van vlees en andere dierlijke producten technisch eenvoudiger en ethisch rationeler is dan het vervoer van levende slachtdieren; F. overwegende dat het langdurige vervoer van dieren in onhygiënische en ongunstige omstandigheden het risico op overdracht en verspreiding van ziekten kan verhogen; G. overwegende dat een diervriendelijke behandeling een invloed kan hebben op de kwaliteit van dierlijke producten; H. overwegende dat het slachten van dieren en het verwerken van vlees op een zo kort mogelijke afstand van de plaats waar de dieren worden gekweekt, bevorderlijk kan zijn voor plattelandsgebieden en hun duurzame ontwikkeling; overwegende dat er niet altijd geschikte slachthuizen voldoende dichtbij zijn en dat het ondersteunen van kleine lokale slachthuizen een grote economische uitdaging is; overwegende dat de strenge hygiënevoorschriften en andere eisen die de EU-regelgeving aan dit type inrichtingen stelt, hebben geleid tot herstructureringen en een vermindering van het aantal slachthuizen; overwegende dat daarom moet worden onderzocht hoe lokale slachthuizen economisch levensvatbaar kunnen worden gemaakt; I. overwegende dat er landen en perifere regio's binnen het EU-grondgebied zijn waar beperkingen op de reistijd en al te beperkende voorwaarden een gevaar kunnen vormen voor de regelmatige bevoorrading van de markt, waardoor sommige bedrijven niet langer economisch levensvatbaar zijn, met alle gevolgen die aan dat verlies van concurrentievermogen verbonden zijn; J. overwegende dat de omstandigheden waarin dieren worden vervoerd voor iedereen belangrijk zijn; Algemene beoordeling van het Commissieverslag 1. neemt kennis van het verslag van de Commissie over de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad, waarin wordt geconcludeerd dat de verordening een positief effect heeft op het welzijn van dieren tijdens het vervoer, maar waarin er tevens op wordt gewezen dat er bij het vervoer van dieren ernstige problemen blijven bestaan, voornamelijk door een gebrekkige naleving en toepassing in de lidstaten; 2. dringt er bij de Commissie op aan een doeltreffende en uniforme handhaving van de bestaande EU-wetgeving inzake dierenvervoer in alle lidstaten te waarborgen; acht een betere handhaving essentieel om de effectiviteit en uitvoerbaarheid van de bestaande wetgeving te waarborgen, zodat de vervoersomstandigheden worden verbeterd en er in de EU-lidstaten geen concurrentievervalsing optreedt; 3. veroordeelt stellig de zwakke wetenschappelijke basis en gegevens waarop het Commissieverslag is gebaseerd, zoals een studie van een externe contractant die voornamelijk gebaseerd is op een vragenlijst die is ingevuld door partijen die direct betrokken zijn bij of een rechtstreeks belang hebben in het vervoer van dieren; 4. vreest dat het risico bestaat dat de gegevens uit de lidstaten, die zonder mogelijkheid tot exacte verificatie in het verslag zijn opgenomen, in sommige gevallen de huidige stand van zaken op het gebied van vervoer van dieren niet volledig weergeven als gevolg van de verschillende methoden en controlemechanismen die in de lidstaten worden toegepast; 5. geeft uiting aan zijn bezorgdheid dat de mate van handhaving van de voorschriften betreffende dierenvervoer aanzienlijk verschilt in de verschillende lidstaten; dringt er derhalve bij de Commissie op aan maatregelen te nemen om een volledige, geharmoniseerde controle van de vervoeromstandigheden te waarborgen; 6. dringt er bij de Commissie op aan maatregelen te nemen om de samenwerking en communicatie tussen de bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten te bevorderen; 7. wijst erop dat het verslag van de Commissie geen volledige raming bevat van alle kosten van dierenvervoer en dat het zich beperkt tot het effect op de handel binnen de EU, regionale en sociaaleconomische gevolgen, het effect op het dierenwelzijn, de wetenschappelijke onderbouwing en controle, en de naleving en handhaving van Verordening (EG) nr. 1/2005; vraagt de Commissie daarom een volledige beoordeling te maken van alle kosten en baten van dierenvervoer voor de economie, het milieu en de maatschappij, met een vergelijking tussen het vervoer van slachtvee en het vervoer van karkassen en voedingsmiddelen, alsook een beoordeling van het effect van het vervoer op de prijs van vleesproducten, met bijzondere aandacht voor de ultraperifere regio's en met inspraak van alle belanghebbenden; 8. verzoekt de Commissie een uitgebreide consumentenvoorlichtingscampagne op te zetten over de Europese regelgeving inzake dierenwelzijn en de consument voortdurend te informeren over de veranderingen die van Europese producenten worden geëist, teneinde hun inspanningen zichtbaarder te maken en de toegevoegde waarde van hun productie te vergroten; 9. benadrukt dat het aantal vervoerde dieren in de verslagperiode 2005-2009 aanzienlijk is gestegen: runderen met 8%, varkens met 70%, schapen met 3%, en dat enkel met betrekking tot paarden een daling van 17% is vastgesteld; benadrukt dat twee derde van de transporten minder dan acht uur duurt, maar dat 4% langer duurt dan de maximale transporttijd en dat dus moet worden gelost en gerust voordat het transport wordt voortgezet; betreurt dat de transporttijd van bijna 2% van de transporten niet beschikbaar was, wat vijf keer meer is dan in 2005; 10. is van mening dat dieren in principe dicht mogelijk bij de plaats waar ze worden gehouden, moeten worden geslacht; merkt in dit verband op dat de consumenten vóór kortere vervoerstijden van slachtdieren zijn, maar tegelijkertijd liever vers vlees kopen; vraagt de Commissie daarom aan te geven welke consequenties hieruit moeten worden getrokken; erkent dat de verordening door een gebrekkige handhaving haar doel qua beperking van het vervoer van slachtdieren niet heeft bereikt, maar meent dat zij een bijdrage heeft geleverd aan het verbeteren van het dierenwelzijn tijdens het vervoer; roept de lidstaten op om de bestaande wetgeving inzake dierenvervoer naar behoren uit te voeren en roept de Commissie op om waar mogelijk plaatselijke verwerking te bevorderen; is van mening dat het EU-beleid moet beogen korte en transparante leveringsketens tot stand te brengen en tegelijk de bevoorrading van de markt in alle lidstaten en in de ultraperifere gebieden te garanderen; benadrukt dat EU-hygiënewetgeving consumenten de best mogelijke bescherming moet bieden, maar de ontwikkeling van mobiele of kleinschalige regionale slachterijen en vleesverwerking niet onnodig in de weg mag staan; 11. verzoekt de Commissie duidelijk te definiëren wat lokale slachthuizen zijn; 12. herinnert eraan dat artikel 32 van bovengenoemde verordening bepaalt dat in het verslag van de Commissie rekening moet worden gehouden met „wetenschappelijk bewijs met betrekking tot de welzijnsnoden van dieren” en dat het vergezeld kan gaan van passende voorstellen betreffende lange transporten; 13. onderschrijft schriftelijke verklaring 49/2011 van het Europees Parlement, waarin steun wordt gegeven aan een maximale reisduur van acht uur voor slachtdieren, maar erkent dat een dergelijke eis alléén niet op wetenschappelijk onderzoek is gebaseerd; is van mening dat het dierenwelzijn tijdens het vervoer in sommige gevallen eerder afhankelijk is van de juiste voertuigfaciliteiten en een goede behandeling van de dieren, zoals is vastgelegd in het advies van de EFSA van december 2010; vraagt de Commissie en de lidstaten niettemin richtsnoeren op te stellen voor beste praktijken om de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1/2005 te verbeteren en de controlemechanismen te versterken, en zo het dierenwelzijn te waarborgen; 14. dringt erop aan de kwestie van beperking van de transporttijd van slachtdieren tot acht uur, met inbegrip van de laadtijd, opnieuw in overweging te nemen, ongeacht of het transport over land of over water geschiedt, met een aantal uitzonderingen op grond van geografische omstandigheden in de ultraperifere gebieden, beperkte wegennetwerken, afgelegen locaties of wetenschappelijk bevestigde mogelijkheden om bepaalde diersoorten over langere afstanden te vervoeren mits de dierenwelzijnsvoorschriften worden nageleefd; wijst erop dat een transport waarbij het welzijn van de dieren in acht wordt genomen, in geval van onvoorziene vertraging (door file, pech, ongeval, omleiding, overmacht, enz.) onder afweging van alle mogelijkheden moet kunnen worden verlengd; 15. onderstreept dat de Commissie zich in haar conclusies nadrukkelijk aansluit bij het advies van de EFSA dat „bepaalde onderdelen van de verordening niet langer lijken te stroken met de huidige kennis”; meent dat het daarom belangrijk is te onderstrepen dat bij het opstellen van regelgeving inzake dierenwelzijn rekening moet worden gehouden met de recentste wetenschappelijke kennis; wijst erop dat de EFSA in haar advies benadrukt dat het welzijn van dieren ook wordt beïnvloed door andere factoren dan de reisduur, zoals de wijze van laden en lossen en het ontwerp van de voertuigen; Kosten van dierenvervoer voor de economie, de maatschappij en het milieu en level playing field 16. is op de hoogte van de aanzienlijke investeringen die onder moeilijke economische omstandigheden door veel vervoerders zijn gedaan en is verheugd over de vaststelling in het verslag van de Commissie dat de opleiding van de chauffeurs, de voertuigspecificaties en de kwaliteit van dierenvervoer zijn verbeterd; betreurt dat de vaststelling van de Commissie niet wordt ondersteund door voldoende betrouwbare gegevens; merkt op dat er als gevolg van de aanzienlijke investeringen die moesten worden gedaan, veel – vooral kleinere – boerderijen en slachthuizen zijn verdwenen, met name in de geïsoleerde en perifere gebieden in Europa; 17. wijst op de aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten als het gaat om de kosten van het verbeteren van voertuigen (bijvoorbeeld tussen 250 euro en 6 000 euro voor het plaatsen van satellietnavigatie), wat een grote invloed heeft op het level playing field binnen de interne markt; heeft kritiek op de Commissie omdat deze de redenen voor deze verschillen niet heeft onderzocht; 18. dringt er gelet op bovenstaande opmerkingen bij de Commissie op aan een volledige evaluatie te presenteren van de kosten die het vervoer van dieren met zich meebrengt voor de economie, het milieu en de maatschappij; 19. is van mening dat wetgeving inzake dierenwelzijn in beginsel op wetenschap gebaseerd moet zijn; verzoekt de Commissie derhalve de regels inzake dierenvervoer te actualiseren met betrekking tot de lacunes in de wetgeving ten opzichte van het nieuwste wetenschappelijke bewijs zoals dit door de EFSA is vastgesteld; 20. is verheugd dat de Commissie in haar verslag heeft gebruikgemaakt van het wetenschappelijke onderzoek van de EFSA, dat wijst op de noodzaak om de transporttijd voor paarden aanzienlijk te beperken en strookt met de suggesties in de verklaring van het Europees Parlement van 25 februari 2010; 21. betreurt dat in het verslag van de Commissie geen aanbevelingen voor wetswijzigingen zijn opgenomen, ondanks het nieuwe bewijs van de EFSA inzake de transporttijd voor paarden; vraagt dat de Commissie een aanzienlijk kortere transporttijd van acht uur voorstelt voor alle transporten van slachtpaarden overeenkomstig Richtlijn 2009/156/EG; dringt voorts aan op een grondige en op wetenschappelijk onderzoek gebaseerde herziening van de normen voor het welzijn van paarden, zo nodig vergezeld van wetgevingsvoorstellen, met een heroverweging van de normen voor voertuigontwerp, ruimte en watervoorziening; 22. wijst erop dat overweging 9 van Verordening (EG) nr. 1/2005 bepaalt dat er zodra de evaluaties van de EFSA beschikbaar zijn, voorstellen met bepalingen betreffende pluimvee moeten worden ingediend; betreurt dan ook dat er in het verslag van de Commissie geen rekening wordt gehouden met het vervoer van pluimvee, ondanks het feit dat pluimvee in Europa de meest vervoerde diersoort is; vraagt de Commissie daarom de bestaande EU-wetgeving inzake het vervoer van pluimvee te herzien op basis van het recentste wetenschappelijke bewijs; 23. vraagt de Commissie en de Raad Verordening (EG) nr. 1/2005 te herzien in het licht van de recentste door de EFSA gepubliceerde wetenschappelijke gegevens, en verbeteringen ten aanzien van de beschikbare ruimte in te voeren, zoals een berekening op basis van kg/m 2 voor paarden, een wiskundige vergelijking waarin voor runderen en schapen een verband wordt gelegd tussen grootte en lichaamsgewicht, en een koppeling tussen de maximale bezettingsgraad van mestkuikens in containers en de thermische omstandigheden; 24. roept de Commissie op in bilaterale handelsonderhandelingen met derde landen de toepassing van de voorschriften inzake dierenwelzijn van de EU te eisen en in het kader van de Wereldhandelsorganisatie op te komen voor de internationalisering van de desbetreffende EU-bepalingen; Controle en handhaving 25. is verheugd over de informatie dat een navigatiesysteem voor het toezicht op dierenvervoer zal worden ingevoerd, maar betreurt tegelijkertijd dat er tussen de lidstaten grote verschillen zijn in de uitvoering en dat dit systeem in het algemeen slechts in beperkte mate zal worden gebruikt voor het toezicht op dierenvervoer; verzoekt de Commissie vóór 1 januari 2014 te komen met wetgevingsvoorstellen om voor de hele EU een gemeenschappelijk kader vast te stellen voor het gebruik van satellietnavigatie om gegevens te verzamelen en toezicht te houden door in realtime gegevens te uploaden; 26. is teleurgesteld dat er geen beter gebruik is gemaakt van nieuwe technologieën, die op dit terrein een nuttig kunnen zijn en de kosten op de lange termijn kunnen verminderen; 27. dringt aan op omschakeling op elektronische technologieën, zodat de lidstaten de opslag en doorgifte van gegevens die gevraagd worden door de verschillende administratieve instanties voor bedrijven kunnen vergemakkelijken; 28. vraagt de Commissie te onderzoeken hoe nieuwe en bestaande technologieën in voertuigen voor dieren kunnen worden gebruikt om de temperatuur en vochtigheid te regelen, te bewaken en te registreren, aangezien dit essentieel is om het welzijn van bepaalde diersoorten tijdens het vervoer te controleren en te beschermen, overeenkomstig de aanbevelingen van de EFSA; 29. benadrukt dat inspecties in de hele EU op uniforme wijze moeten worden uitgevoerd en dat in elke lidstaat elk jaar een voldoende groot percentage van de vervoerde dieren moet worden gecontroleerd, teneinde een goede werking van de interne markt te waarborgen en concurrentieverstoring binnen de EU te voorkomen; roept de Commissie ook op om het aantal VVB-inspecties in verband met dierenwelzijn en het vervoer van dieren te verhogen; is van mening dat de verschillende controle-instrumenten en methoden om gegevens te verzamelen het moeilijk maken om een juist beeld te krijgen van naleving in de afzonderlijke lidstaten; vraagt de Commissie daarom een meer geharmoniseerde rapporteringsstructuur vast te stellen en verdere analyses te verrichten van de gegevens uit VVB-inspectierapporten en uit door lidstaten teruggestuurde vragenlijsten over hun geïntegreerde meerjarige nationale controleplannen; 30. spoort de Commissie aan ervoor te zorgen dat vervoerde dieren aan het einde van het vervoer gecontroleerd worden door een dierenarts; 31. is verontrust over de erg uiteenlopende interpretatie van de voorschriften door de lidstaten, omdat dit de doelstellingen van de verordening in gevaar brengt en de concurrentie verstoort; dringt er bij de Commissie op aan documenten met verduidelijking en richtsnoeren bij de verordening uit te brengen zodat deze niet langer op willekeurige wijze kan worden geïnterpreteerd; 32. merkt op dat eventuele onvolkomenheden bij de omzetting vaak te wijten zijn aan het feit dat de voorschriften in de praktijk niet uitvoerbaar zijn of niet verenigbaar zijn met het nationale recht; dringt er bij de Commissie op aan de huidige verordening te controleren op dergelijke onverenigbaarheden; 33. is verontrust over het feit dat bepaalde lidstaten bereid zijn flagrante inbreuken op de voorschriften van de verordening te tolereren, bijvoorbeeld door onuitvoerbare transportschema's, overbeladen voertuigen en ontoereikende ruimte te aanvaarden; 34. vraagt de grensautoriteiten van elke lidstaat op het gebied van grensoverschrijdende dierentransporten samen te werken en informatie uit te wisselen; 35. vraagt de lidstaten overeenkomstig artikel 25 van de verordening doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties op te leggen voor inbreuken op de verordening; wijst erop dat er tussen verschillende lidstaten verschillen zijn in de straffen en sancties voor dezelfde inbreuken, en vraagt om meer harmonisatie van de sancties in de hele EU om voor een betere handhaving van de verordening te zorgen; verzoekt de Commissie vóór 1 juli 2013 een verslag in te dienen met een analyse van de sancties voor ernstige inbreuken op de voorschriften inzake dierenwelzijn tijdens het vervoer in alle lidstaten, naar analogie met haar verslag over de sancties voor inbreuken op de sociale voorschriften voor het wegvervoer (10) ; 36. wijst op de bepalingen betreffende verantwoordelijkheid, waarin de verantwoordelijkheid voor het vervoer van ongeschikte dieren onvoldoende duidelijk is om te voorkomen dat ongeschikte dieren worden vervoerd, terwijl de bestrafte personen niet noodzakelijk in staat zijn het vervoer te voorkomen; 37. vraagt de Commissie juridische stappen te ondernemen tegen en sancties op te leggen aan lidstaten die de verordening niet correct toepassen; 38. vraagt de lidstaten hun controles in de hele productieketen te verscherpen om een einde te maken aan praktijken die inbreuken op de verordening vormen en de vervoeromstandigheden van dieren verslechteren, zoals toestaan dat overbeladen voertuigen hun reis voortzetten of dat controleposten met onvoldoende faciliteiten voor rust, voeder en water nog worden gebruikt; 39. is van mening dat een passende scholing en opleiding van de vrachtvervoerders en transporteurs noodzakelijk is om een goede behandeling van de dieren te waarborgen en de basis vormt van de bescherming en het welzijn van de dieren; vraagt alle lidstaten hun scholings- en opleidingsprogramma's uit te breiden en te verbeteren, zoals vereist bij Verordening (EG) nr. 1/2005; merkt op dat de duur en het niveau van de opleidingen sterk verschilt tussen de lidstaten; vraagt daarom om duidelijke EU-richtsnoeren om betere en uniformere opleidingen te ontwikkelen voor chauffeurs en andere dierenbegeleiders; 40. benadrukt de cruciale rol die voor detailhandelaren, voedingsbedrijven en levensmiddelenfabrikanten is weggelegd om ervoor te zorgen dat volgens hun particuliere kwaliteitsnormen vlees afkomstig moet zijn van dieren die lokaal zijn gekweekt en geslacht en onder diervriendelijke omstandigheden zijn vervoerd; 41. spreekt zijn zorg uit over het aantal meldingen van ongeschikte voertuigen die worden gebruikt voor het vervoer van levende dieren, zowel over land als over zee, en roept om de controles op dergelijke praktijken op te voeren; o o o 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de preambule van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name het tweede en het vierde tot en met zevende streepje ervan, – gezien artikel 2, artikel 3, lid 3, tweede streepje, en de artikelen 6 en 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van 7 december 2000 („het Handvest”), zoals afgekondigd in Straatsburg op 12 december 2007, – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties betreffende de rechten van personen met een handicap, – gezien het VN-verdrag van 1949 ter bestrijding van de handel in personen en van de exploitatie van prostitutie door anderen, – gezien Richtlijn 2000/43/EG van de Raad houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1) , – gezien de verslagen van de Commissie over de toepassing van het EU-Handvest van de grondrechten uit 2010 en 2011 ( COM (2011)0160 en COM(2012)0169 ) en de bijbehorende werkdocumenten van haar diensten, – gezien de mededeling van de Commissie over het verslag over het EU-burgerschap 2010: Het wegnemen van de belemmeringen voor de rechten van EU-burgers ( COM(2010)0603 ), – gezien de strategie van de Commissie voor een doeltreffende tenuitvoerlegging van het Handvest van de grondrechten door de Europese Unie ( COM(2010)0573 ) en de operationele richtsnoeren voor het in aanmerking nemen van grondrechten in effectbeoordelingen door de Commissie (SEC(2011)0567), – gezien het programma van Stockholm - Een open en veilig Europa ten dienste en ter bescherming van de burger (2) , – gezien de conclusies van de Raad over de acties en initiatieven van de Raad voor de uitvoering van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, op 23 mei 2011 aangenomen tijdens de 3092e zitting van de Raad Algemene Zaken in Brussel, en de richtsnoeren van de Raad over methodologische stappen om de verenigbaarheid met de grondrechten in de voorbereidende instanties van de Raad te controleren (3) , – gezien de mededeling van de Commissie betreffende een EU-kader voor de nationale strategieën voor integratie van de Roma tot 2020 ( COM(2011)0173 ) en de mededeling betreffende nationale strategieën voor integratie van de Roma: eerste stap van de uitvoering van het EU-kader ( COM(2012)0226 ), – gezien de vele verdragen van de Verenigde Naties inzake de mensenrechten waarbij de lidstaten partij zijn, de verdragen en aanbevelingen van de Raad van Europa, de rapporten van de organen van de Raad van Europa, in het bijzonder de rapporten over de situatie van de rechten van de mens van de Parlementaire Assemblee en van de commissaris voor de mensenrechten, en de besluiten, richtsnoeren en uitspraken van gespecialiseerde toezichthoudende en gerechtelijke instanties, – gezien de besluiten en de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) en van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM), – gezien de jurisprudentie van de nationale constitutionele gerechtelijke instanties, waarin het Handvest als referentie voor de interpretatie van het nationaal recht wordt gebruikt, – gezien de werkzaamheden, de jaarverslagen en de studies van het Bureau voor de grondrechten van de Europese Unie (FRA), – gezien de verslagen en studies van ngo's met betrekking tot mensenrechten en de relevante studies die op verzoek van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken zijn uitgevoerd, – gezien zijn resoluties over grondrechten en mensenrechten, in het bijzonder zijn resolutie van 15 december 2010 over de situatie van de grondrechten in de Europese Unie (2009) – effectieve tenuitvoerlegging na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (4) , – gezien zijn resolutie van 8 juni 2005 over de bescherming van minderheden en maatregelen ter bestrijding van discriminatie in een uitgebreid Europa (5) , – gezien zijn resolutie van 9 maart 2011 over den EU-strategie voor de integratie van de Roma (6) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en de Commissie verzoekschriften ( A7-0383/2012 ), A. overwegende dat de Unie in overeenstemming met artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) berust op een gemeenschap van ondeelbare en universele waarden als eerbied voor de menselijke waardigheid, vrijheid, democratie, gendergelijkheid, niet-discriminatie, solidariteit, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten en burgerlijke vrijheden, die van toepassing zijn op alle personen die zich op het grondgebied van de Europese Unie bevinden, met inbegrip van personen die tot minderheden behoren, staatloze personen en diegenen die tijdelijk of illegaal op het grondgebied van de Europese Unie verblijven; overwegende dat deze waarden door alle lidstaten gedragen worden in een samenleving waarin pluralisme, non-discriminatie, verdraagzaamheid, gerechtigheid, solidariteit en gelijkheid van mannen en vrouwen prevaleren; B. overwegende dat het respecteren en promoten van deze waarden essentiële elementen zijn van de identiteit van de Europese Unie en een voorwaarde vormen om een lidstaat van de EU te worden en om de rechten van het lidmaatschap volledig te handhaven; C. overwegende dat in overeenstemming met artikel 6, lid 3 VEU, wordt bevestigd dat de grondrechten, zoals gewaarborgd door het EVRM en zoals ze uit de grondwettelijke tradities voortkomen die de lidstaten gemeen hebben, algemene beginselen van het recht van de Unie vertegenwoordigen; D. overwegende dat het Handvest, met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, in overeenstemming met artikel 6 VEU dezelfde rechtsgeldigheid heeft als de verdragen, en in rechte bindend is voor de instellingen, instanties en agentschappen van de EU, evenals voor de lidstaten bij de tenuitvoerlegging van EU-wetgeving; overwegende dat het Handvest de waarden en beginselen heeft omgezet in concrete en afdwingbare rechten; E. overwegende dat toetreding door de EU tot het EVRM, zoals door het VEU wordt geëist, tot gevolg heeft dat de handelingen van de EU aan het toezicht van het Europees Hof voor de rechten van de mens worden onderworpen, waardoor de EU meer verantwoordelijkheid krijgt en de toegang tot de rechter voor natuurlijke personen wordt verbeterd; F. overwegende dat de doeltreffende bescherming en bevordering van rechten een algehele doelstelling van al het EU-beleid moet vormen, met inbegrip van de externe dimensie van dat beleid en overwegende dat er voor het vervullen van de plicht om dat beleid te beschermen, bevorderen en uit te voeren, geen nieuwe bevoegdheden voor de EU nodig zijn, maar eerder een proactieve institutionele betrokkenheid bij de mensenrechten, en de ontwikkeling en versterking van een echte cultuur van grondrechten in de instellingen van de Unie en in de lidstaten; overwegende dat de EU een coherent mensenrechtenbeleid en een mechanisme waarin de verschillende actoren op het gebied van de grondrechten worden verenigd dient te bevorderen binnen de EU-structuur; G. overwegende dat burgers hun rechten slechts volledig kunnen uitoefenen als de grondwaarden en -beginselen, zoals de rechtsstaat, de onafhankelijkheid van de rechtspraak, mediavrijheid en non-discriminatie, worden gerespecteerd; H. overwegende dat de kloof tussen de grondrechten en de tenuitvoerlegging van die grondrechten de geloofwaardigheid van zowel de EU als de lidstaten, alsmede de daadwerkelijke eerbiediging en bevordering van de mensenrechten ondermijnt, zowel op het grondgebied van de EU als daarbuiten; I. overwegende dat de verplichtingen die in het kader van de criteria van Kopenhagen op de kandidaat-lidstaten rusten na toetreding tot de EU op grond van artikel 2 VEU van toepassing blijven op de lidstaten, en overwegende dat in dit licht alle lidstaten voortdurend zouden moeten worden beoordeeld ten einde te controleren of zij de grondwaarden van de eerbiediging van de grondrechten, de democratische instellingen en de rechtsstaat permanent naleven; J. overwegende dat het voor een doeltreffende bescherming en bevordering van grondrechten wenselijk is dat de lidstaten, vanuit een gedachte van solidariteit en oprechte samenwerking met de andere lidstaten, het toezicht van de EU op de naleving van de Europese waarden in hun wetgeving, beleid en praktijk aanvaarden; K. overwegende dat artikel 7 VEU, samen met artikel 2 VEU, de Europese instellingen de bevoegdheid verleent om te beoordelen of er sprake is van een inbreuk op de algemene waarden, zoals de eerbiediging van de mensenrechten, democratie en de rechtsstaat in de lidstaten en zich politiek met de betrokken landen te bemoeien, om schendingen te voorkomen en te corrigeren; L. overwegende dat een gezamenlijke studie van mei 2012 van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA), het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) en de Wereldbank over de situatie van Roma bevestigt dat Roma in heel Europa worden gediscrimineerd en hun situatie slechter is dan die van alle andere bevolkingsgroepen in vergelijkbare omstandigheden; overwegende dat de discriminatie en de toename van het geweld in de EU-lidstaten hun oorsprong vinden in een latente zigeunerhaat; M. overwegende dat de huidige economische crisis het solidariteitsbeginsel, dat een essentieel onderdeel van de Europese geschiedenis en identiteit is en de basisverbinding vormt die de burgers van de EU samenbrengt als leden van eenzelfde politieke gemeenschap, op de proef stelt (7) ; N.. overwegende dat sociale en economische rechten essentiële onderdelen van het Handvest zijn en als zodanig aan bod moeten komen in alle analyses van de situatie van de grondrechten in de Unie; Algemene aanbevelingen 1. doet een beroep op de Commissie, de Raad en de lidstaten om de volledige verantwoordelijkheid op zich te nemen voor wat betreft de juiste en volledige toepassing van het mandaat en de bevoegdheden van de EU in verband met de grondrechten, zowel op basis van het Handvest, als op basis van de artikelen uit de verdragen die over de grondrechten en burgerrechten gaan, en met name artikelen 2, 6 en 7 van het VEU; is van mening dat dit de enige manier is om ervoor te zorgen dat de Europese Unie zich van de nodige middelen voorziet - zoals de EU op andere gebieden van algemeen belang heeft gedaan, zoals op economisch en begrotingsgebied - om de crisis van de democratie, de rechtsstaat en de grondrechten en de spanningen waaraan de EU en haar lidstaten onderhevig zijn, het hoofd te kunnen bieden; verlangt een dringende versterking van de Europese mechanismen om de eerbiediging van de democratie, de rechtsstaat en de grondrechten in de Europese Unie te waarborgen; 2. merkt op, terwijl het ingenomen is met de maatregelen van de Commissie om te garanderen dat haar wetsvoorstellen worden getoetst aan het Handvest, dat er nog wel wat kan worden verbeterd, aangezien er nog steeds voorstellen worden voorgelegd waarin het effect van de voorgestelde maatregelen op de grondrechten niet of onvoldoende in overweging wordt genomen; verzoekt de Commissie om tastbare stappen te ondernemen op weg naar de verbetering van de toetsing van haar voorstellen aan het Handvest, onder meer door er zorg voor te dragen dat er voldoende expertise aanwezig is binnen alle diensten van de Commissie; 3. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het effect van de EU-wetgeving op de grondrechten en de tenuitvoerlegging ervan door de lidstaten stelselmatig onderdeel uitmaakt van de evaluatieverslagen van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving en van haar jaarlijkse verslag over de controle op de toepassing van het EU-recht; adviseert dat de Commissie de bestaande richtsnoeren voor de effectbeoordeling herziet teneinde meer belang toe te kennen aan overwegingen met betrekking tot de mensenrechten en de normen te verbreden zodat ook de mensenrechteninstrumenten van de VN en de Raad van Europa erin kunnen worden opgenomen; 4. is ingenomen met het voorstel van de Commissie voor een scorebord inzake justitie, de rechtsstaat, democratie en grondrechten dat betrekking zal hebben op alle lidstaten in het kader van het Europees Semester; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het Europees Parlement en de nationale parlementen volledig betrokken zijn bij de procedure en dat het scorebord regelmatig wordt voorgesteld aan en beoordeeld en gemonitord door de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken van het Europees Parlement; 5. verzoekt de Raad haar toezegging doeltreffend gestand te doen om zowel zijn voorgestelde wijzigingen op voorstellen van de Commissie als voorstellen die op eigen initiatief zijn ingediend, te toetsen aan het Handvest; wijst er nogmaals op dat ook de lidstaten moeten zorgen voor de volledige toepassing van de bepalingen van het Handvest bij de tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving teneinde de grondrechten doeltreffend te kunnen uitoefenen; 6. verzoekt de Commissie - en de Raad wanneer die het initiatief neemt tot wetgeving - om bij de voorbereiding van effectbeoordelingen systematisch gebruik te maken van onafhankelijke externe expertise, met name van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten; 7. staat positief tegenover de door de Commissie, de Europese ombudsman en andere instanties genomen maatregelen voor de bewustmaking van de burgers over de uitoefening van hun rechten krachtens het Handvest van de grondrechten; dringt er bij de Commissie op aan de burgers te blijven voorlichten en de resultaten van deze voorlichting te beoordelen; 8. benadrukt de essentiële rol van het Parlement bij de verificatie van en het toezicht op de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de Europese wetgeving en staat er dus op dat het Parlement zijn onafhankelijke effectbeoordeling van de grondrechten moet versterken met betrekking tot wetsvoorstellen en nog in behandeling zijnde wijzigingen in het wetgevingsproces, en deze systematischer moet maken; 9. verzoekt de Commissie jaarlijks een verslag op te stellen over de situatie van de grondrechten in de EU, op basis van onder andere artikelen 2 en 6 VEU en het Handvest; is van mening dat een dergelijk verslag tevens een analyse van de situatie in de lidstaten moet bevatten, onder andere op basis van de zorgen die internationale organisaties, ngo's, het EP en burgers hebben in verband met de schending van de grondrechten, de rechtsstaat en de democratie; verlangt dat in dat verslag aandacht wordt besteed aan de toepassing, bescherming, bevordering en naleving van de grondrechten in de EU en haar lidstaten, zoals vermeld in het Handvest, het EVRM en de internationale verdragen inzake grondrechten, en dat het verslag specifieke aanbevelingen bevat; brengt in herinnering dat de Commissie de taak heeft om een dergelijke activiteit uit te voeren, zowel als hoedster van de Verdragen en van het Handvest, als op basis van artikelen 2, 6 en 7 VEU; 10. verzoekt de Commissie er zorg voor te dragen dat er in haar jaarverslag over de toepassing van het Handvest ruimte is voor een evenwichtiger en zelfkritische analyse, zodat er niet louter positieve ontwikkelingen in worden beschreven, maar het ook een analyse bevat van waar de aanpak in de toekomst kan worden verbeterd; 11. betreurt dat er in de verslagen van de Commissie over de toepassing van het EU-Handvest van de grondrechten 2010 en 2011 geen nadruk wordt gelegd op sociale en economische rechten, met name in de huidige context van economische crisis, waarin die rechten des te relevanter zijn; 12. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat in haar jaarlijks verslag over de toepassing van de grondrechten wordt ingegaan op de situatie met betrekking tot de sociale en economische rechten in de Unie en met name op de vraag hoe die rechten in de lidstaten worden toegepast; 13. adviseert dat het Parlement, de Commissie en de Raad gezamenlijk en formeel erkennen dat er sprake is van positieve verplichtingen om de mensenrechten te beschermen en bevorderen als onlosmakelijk onderdeel van de EU-wetgeving; beklemtoont dat de eerbiediging van de vrijheden en grondrechten acties op verschillende niveaus (internationaal, Europees, nationaal, regionaal en lokaal) inhouden en wijst met klem op de rol die de regionale en lokale instanties op dit vlak in samenwerking met de mensenrechtenorganisaties kunnen spelen; dringt er bij de Commissie en de Raad op aan de samenwerking te verbeteren met internationale organisaties die zich met grondrechten bezighouden, ngo's en het maatschappelijk middenveld bij de wetgevingsvoorbereidingen en –processen; 14. verzoekt de Commissie en de Raad om in het aanstaande meerjarig financieel kader voldoende financiering beschikbaar te stellen in financieringsprogramma's die zich met grondrechten en antidiscriminatie bezighouden voor maatschappelijke organisaties op alle niveaus; 15. verzoekt de Raad om in zijn jaarverslagen over de mensenrechten in de wereld een analyse op te nemen van de situatie in de lidstaten en daarbij ook de maatregelen in aanmerking te nemen die moeten worden genomen om de arresten van het EHRM ten uitvoer te leggen en de nationale wetgeving en praktijk dienovereenkomstig aan te passen; 16. verzoekt de Commissie het wetgevend acquis communautaire te herzien door voldoende rekening te houden met de rechten die in het Europees Handvest staan beschreven; is van mening dat de mogelijke spanningen tussen economische vrijheden en grondrechten reeds op wetgevend niveau dienen te worden behandeld, en niet uitsluitend door het gerechtelijk apparaat van de EU; 17. verzoekt de Commissie de voormalige derde pijler (samenwerking op het terrein van politie en justitie in strafzaken) te herzien in het licht van het Handvest; brengt de in zijn resolutie van 25 november 2009 inzake het programma van Stockholm (8) gedane aanbeveling in herinnering, waarin werd gevraagd om een consistente herziening van deze wetgeving en herinnert de Commissie eraan dat al die wetgeving die in een volkomen ander constitutioneel kader is goedgekeurd, op 1 december 2014 als zodanig in de EU zal worden toegepast en de rechten van het individu in het Europees rechtsgebied buitengewoon zal aantasten; 18. betreurt 19. pleit voor meer transparantie in de dialoog van de Commissie met de lidstaten en in de werkzaamheden van de EU-agentschappen wanneer de grondrechten of de belangen van Europese burgers in het geding zijn; 20. verzoekt om het in gang zetten van een „Europese beleidscyclus grondrechten”, waarin de te halen doelstellingen en op te lossen problemen op jaarlijkse en meerjaarlijkse basis worden beschreven; is van mening dat deze cyclus instellingen, het FRA en de lidstaten een kader voor samenwerking moet verschaffen, zodat overlap wordt voorkomen, er kan worden voortgebouwd op elkaars verslagen, gezamenlijke maatregelen kunnen worden ondernomen en gezamenlijke evenementen kunnen worden georganiseerd waaraan ngo's, burgers, nationale parlementen, enz. kunnen deelnemen; 21. stelt voor stappen te ondernemen om zorg te dragen voor constante kanalen om informatie over grondrechten in de EU te delen tussen relevante organen en binnen de EU-instellingen en EU-agentschappen, en om jaarlijks een interinstitutioneel forum te organiseren om de situatie van de grondrechten in de EU in kaart te brengen; is van mening dat een dergelijk forum een voorbereidende stap moet zijn voor het jaarlijkse debat van het Parlement over grondrechten en over de ontwikkeling van de Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid; is van mening dat dit interinstitutioneel forum vertegenwoordigers moet samenbrengen van de Commissie, de Groep grondrechten, burgerrechten en vrij verkeer van personen (FREMP) van de Raad, de Commissie burgerlijke vrijheiden, justitie en binnenlandse zaken, de Commissie verzoekschriften, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie regionale ontwikkeling van het Parlement, en vertegenwoordigers van de Europese ombudsman, het Bureau voor de grondrechten, Eurofound en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming; 22. dringt erop aan dat nationale parlementen hun toezichthoudende rol op de mensenrechten van EU-activiteiten en de nationale tenuitvoerlegging van EU-wetgeving versterken, en verzoekt ze om periodieke vergaderingen te beleggen die gericht zijn op de strategieën die moeten worden ontwikkeld om het Handvest en de jurisprudentie van de Europese rechtbanken ten uitvoer te leggen; 23. betreurt de vertragingen bij de toetreding van de EU tot het EVRM; verzoekt de Raad om conform de voorwaarden van artikel 265 VWEU te handelen, zodat de procedures voor toetreding van de EU tot het EVRM kunnen worden afgerond; dringt er bij de Commissie op aan de procedure binnen een zo kort mogelijke termijn af te ronden en bij de lidstaten om de ratificatieprocedures voor de toetreding tot het EVRM zo snel mogelijk te starten, aangezien dit zorgt voor een extra mechanisme om de mensenrechten van de burgers af te dwingen; 24. is van mening dat de EU en haar lidstaten de omzetting van de jurisprudentie van Straatsburg door de lidstaten zelfs voor de afronding van de onderhandelingen over de toetreding van de EU tot het EVRM, als een zaak van algemeen belang dienen te beschouwen; 25. is van mening dat de Commissie en de Raad een mechanisme moeten opzetten om ervoor te zorgen dat de EU en haar lidstaten de jurisprudentie van het EHRM eerbiedigen, ten uitvoer leggen en omzetten, aangezien dit een zaak van algemeen belang is en een verplichting in verband met de naleving van de grondrechten in de EU; 26. herinnert alle lidstaten eraan hun verplichtingen na te komen wat betreft de eerbiediging van de vrijheden en de grondrechten; merkt op dat participatie in internationale verdragen voor de bescherming en bevordering van mensenrechten enkel kan dienen om de bescherming van de grondrechten binnen de EU te versterken en verwelkomt het feit dat de EU is toegetreden tot het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap en zal toetreden tot het EVRM; verzoekt de Raad en de Commissie stappen te zetten om deel te nemen aan andere internationale mensenrechtenverdragen, zoals het VN-verdrag inzake de rechten van het kind; 27. maakt zich grote zorgen over de situatie op het gebied van democratie, de rechtsstaat, het institutioneel evenwicht, de media en de grondrechten in bepaalde lidstaten en met name over het feit dat personen die onafhankelijke functies bekleden, zoals functies in constitutionele hoven en het gerechtelijk apparaat, openbare omroepen, mediatoezichthouders, ombudsmannen en commissarissen, louter geselecteerd, benoemd of ontslagen worden om partijpolitieke redenen en niet op basis van competentie, ervaring en onafhankelijkheid; 28. betreurt de zwakke reactie van de Commissie op specifieke schendingen van de grondrechten en de uitholling van democratische controlemechanismen en de rechtsstaat in de lidstaten en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de inbreukprocedures de doeltreffende bescherming van de mensenrechten verzekeren, en niet te streven naar schikkingen met de lidstaten; 29. is van mening dat de geloofwaardigheid van de toetredingsvoorwaarden overeind kan worden gehouden als tevens voortdurend wordt nagegaan of de lidstaten de fundamentele waarden van de EU nog wel eerbiedigen en of ze, zoals bij de toetreding beloofd, de democratie en rechtsstaat hooghouden; verzoekt de Commissie te garanderen dat inbreukprocedures zorg dragen voor een doeltreffende bescherming van de grondrechten en objectieve onderzoeken in gang te zetten en pas inbreukprocedures in te leiden als deze goed gefundeerd zijn, zodat er niet met twee maten wordt gemeten als een lidstaat de in het Handvest vastgelegde rechten schendt bij de tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving; 30. wijst nogmaals op de toezegging van de Commissie om prioriteit te verlenen aan de inbreukprocedures waarin principiële kwesties worden aangekaart of die bijzonder vergaande schade berokkenen aan EU-burgers (9) ; 31. verzoekt de Commissie derhalve haar mededeling uit 2003 ( COM(2003) 0606 ) te actualiseren en voor het eind van 2012 een gedetailleerd voorstel uit te werken voor een scherp omlijnd toezichtsmechanisme, alsook voor de bevriezingsprocedure waarom het Parlement al eerder heeft gevraagd en die ervoor moet zorgen dat lidstaten op verzoek van EU-instellingen de vaststelling van wetten die in strijd lijken met de grondrechten of met de EU-rechtsorde opschorten, waarbij met name de nationale grondrechtenorganisaties worden betrokken die in overeenstemming met de beginselen van Parijs zijn opgericht en die voortbouwen op de bepalingen van artikelen 2, 6 en 7 VEU en artikel 258 VWEU; 32. onderstreept zijn ambitie om zijn bevoegdheden te gebruiken om als pleitbezorger van de mensenrechten op te treden, met name om ervoor te zorgen dat de mensenrechten in de EU-wetgeving worden geëerbiedigd, beschermd, bevorderd en uitgevoerd; 33. dringt aan op de herziening van de uitvoeringsbepalingen van het HvJ-EU en het Gerecht om tussenkomst van derden, met name ngo's die zich met mensenrechten bezighouden, te vergemakkelijken; 34. dringt aan op de oprichting van adequate nationale instellingen voor de rechten van de mens in alle lidstaten en op maatregelen die het netwerken van deze instellingen in de hele EU met hulp van het FRA vergemakkelijken; nodigt de EU-instellingen en de lidstaten uit de capaciteit van instanties ter bevordering van gelijke behandeling, controleorganen voor gegevensbescherming, nationale instellingen voor de rechten van de mens en het FRA als pleitbezorgers van de mensenrechten uit te breiden; 35. dringt aan op een nauwere samenwerking tussen de instellingen van de Unie en andere internationale organen, met name de Raad van Europa en zijn Europese Commissie voor Democratie door Recht (Commissie van Venetië), zodat er gebruik kan worden gemaakt van de expertise van deze organen bij het hoog houden van de beginselen van de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat; moedigt de Commissie en de lidstaten aan nauwer samen te werken, met inbegrip van het Europees Parlement en de nationale parlementen, om de Europese wetgeving op het gebied van mensenrechten beter toe te passen, ervoor te zorgen dat klachten worden opgevolgd en onregelmatigheden te corrigeren; 36. betreurt de steeds slechter wordende situatie van de mediavrijheid in verschillende lidstaten; verzoekt de lidstaten de vrijheid en het pluralisme van de media te beschermen en de Commissie om de nodige maatregelen te treffen om de vrijheid en het pluralisme van de media te bewaken en op de naleving ervan toe te zien; is verheugd over het initiatief van het Europees Parlement om een verslag op te stellen over standaardkaders voor mediavrijheid in de hele EU; 37. is bezorgd over de verslechtering van de situatie op het gebied van mediavrijheid en pluriformiteit van de media, in het bijzonder de vrijheid en het pluralisme van de geschreven pers, in de Europese Unie, onder meer ten gevolge van de huidige economische crisis; veroordeelt de omstandigheden waarin sommige journalisten moeten werken en de hinder die ze ondervinden, in het bijzonder wanneer ze verslag uitbrengen over betogingen; is vooral bezorgd over het feit dat sommige lidstaten zich laten verleiden om de journalistieke bronbescherming en de mogelijkheid van journalisten om onderzoek te doen naar de kringen rond de machthebbers ter discussie te stellen; is diep betreurd over de weigering van de Commissie om een wetgevingsvoorstel te doen teneinde de mediavrijheid en de pluriformiteit van de media te waarborgen overeenkomstig artikel 11 van het Handvest; 38. verzoekt de Commissie het FRA opdracht te geven jaarlijks een verslag op te stellen over de situatie inzake persvrijheid en pluralisme in de Europese Unie; 39. is verheugd dat de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties een resolutie heeft aangenomen ter erkenning van de internetrechten, onder meer wat betreft toegang tot het net en vrijheid van meningsuiting; benadrukt in het bijzonder het verzoek om te ijveren voor „de bevordering, de bescherming en het genot van de mensenrechten, met inbegrip van het recht op vrijheid van meningsuiting, op het internet en via andere technologieën”, en preciseert dat deze rechten over de grenzen heen en in alle media geëerbiedigd moeten worden; verzoekt de Unie en de lidstaten om deze resolutie om te zetten in hun nationaal recht en om ze internationaal te promoten; 40. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om een snelle herziening van het EU-acquis met betrekking tot politie- en strafrechtelijke aangelegenheden overeenkomstig het Verdrag van Lissabon en het Handvest, vóór 1 december 2014; 41. verzoekt om de parlementaire beoordeling van RVVR-gerelateerd beleid door het leggen van een permanente verbinding tussen de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken van het Parlement, de Groep grondrechten, burgerrechten en vrij verkeer van personen (FREMP) van de Raad en de nationale parlementaire commissies die de grondrechten behandelen, teneinde de relevante wetgeving op EU- en nationaal niveau te beoordelen; 42. roept de lidstaten op hun verplichtingen krachtens het internationaal recht naar behoren na te komen, wat zij tot op heden nog niet hebben gedaan, ernstige schendingen van de mensenrechten te onderzoeken in het kader van de samenwerking met het programma voor terrorismebestrijding van de Centrale Inlichtingendienst, de strijd tegen mensenhandel en georganiseerde criminaliteit op te voeren en de slachtoffers volledig schadeloos te stellen; 43. verzoekt de EU-instellingen ervoor te zorgen dat het FRA geraadpleegd wordt over elk wetgevingsvoorstel dat gevolgen heeft voor de grondrechten, en de onafhankelijkheid en de bevoegdheden van het FRA te eerbiedigen; 44. benadrukt dat het mandaat van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten moet worden versterkt en regelmatig toezicht op de naleving van artikel 2 VEU door de lidstaten hierin moet worden opgenomen en er jaarlijks verslagen moeten worden gepubliceerd over de bevindingen die in het Europees Parlement dienen te worden gepresenteerd; 45. acht het onaanvaardbaar : 46. wijst op tekortkomingen in het huidige mandaat van het FRA, met name het beperkte aantal vergelijkende evaluaties van de lidstaten en het gebrek aan beoordelingen van het gehele landschap van mensenrechten, de rechtsstaat en democratie in lidstaten; 47. wijst erop dat de beginselen van Parijs inzake nationale instellingen voor de rechten van de mens als model gebruikt dienen te worden voor de hervorming van de nationale instellingen en van het FRA, en verzoekt de Commissie en de Raad om, samen met het Europees Parlement, dringend de oprichtingsverordening van het FRA te herzien in het kader van de gewone wetgevingsprocedure, om de reikwijdte van het mandaat van het FRA te verbreden zodat dit de volledige reikwijdte van artikelen 2, 6 en 7 VEU bestrijkt, en, in het bijzonder, de tenuitvoerlegging van het Europees Handvest door de instellingen, agentschappen, bureaus en organen van de EU, alsook de activiteiten van de lidstaten; is van mening dat de onafhankelijkheid van het FRA moet worden versterkt, evenals de rechten en bevoegdheden van het FRA; is van mening dat het Wetenschappelijk Comité van het FRA en het Europese netwerk FRANET zich moeten onderwerpen aan het Europees Parlement en de nationale parlementen en jaarlijks een thematisch en gerichter rapport moeten publiceren waarin de situatie in de betreffende lidstaat wordt beoordeeld, zoals het tot 2006 door het voormalig netwerk van deskundigen inzake grondrechten werd gedaan; verzoekt het FRA artikel 15 van het VWEU volledig te eerbiedigen door zijn procedures open te stellen en door via een publiek toegankelijk register toegang te verschaffen tot de documenten van het FRA, zoals voorzien in Verordening (EG) 1049/2001; 48. is bezorgd over de „opt-outs” van sommige lidstaten, die het gevaar lopen dat de rechten van hun burgers, die meer gediscrimineerd zullen worden dan andere EU-burgers, worden aangetast en brengt in herinnering dat de lidstaten, in overeenstemming met jurisprudentie van het Hof van Justitie, door een „opt-out” niet zijn vrijgesteld van de verplichting om aan de bepalingen van het Handvest te voldoen en dat niets een rechtbank uit een van die lidstaten in de weg staat om de naleving van deze bepalingen veilig te stellen; 49. benadrukt dat de Commissie naast het informeren van burgers over hun rechten uit het Handvest, er tevens voor moet zorgen dat ze zich bewust zijn van hoe ze hun recht op toegang tot de rechter kunnen uitoefenen en hun rechten in relevante instanties kunnen afdwingen; is van mening dat er op regionaal en nationaal niveau informele netwerken, zoals de netwerken die met succes zijn opgezet voor de interne markt (SOLVIT) moeten worden opgericht om personen van wie de rechten dreigen te worden geschonden (zoals migranten, asielzoekers, kwetsbare personen) bij te staan en te adviseren; is van mening dat deze bijstandsstructuren voor rechtsherstel en economische en sociale integratie een prioriteit moeten vormen voor de regionale fondsen; 50. verzoekt de Commissie de burgers die contact met haar opnemen vanwege schendingen van de grondrechten gedetailleerd te informeren over deze extra of passender mogelijkheden, deze aanbevelingen te registreren en hierover in detail verslag uit te brengen in de jaarlijkse verslagen over grondrechten in de EU en de tenuitvoerlegging van het Handvest; benadrukt dat de correspondentie van burgers extreem zinvol is om mogelijke structurele, systematische, ernstige schendingen van grondrechten in de EU en de lidstaten aan het licht te brengen en het derhalve ook zinvol is om de daadwerkelijke toepassing van artikelen 2, 6 en 7 VEU door de Commissie te waarborgen; Discriminatie 51. verzoekt de lidstaten uitgesplitste gegevens te verzamelen voor alle redenen voor discriminatie en om in samenwerking met het FRA grondrechtenindicatoren te ontwikkelen teneinde gerichte wetgeving en gericht beleid op grond van goede voorlichting te waarborgen, met name op het gebied van non-discriminatie en in de context van nationale strategieën voor integratie van de Roma; 52. verzoekt de Commissie voor te stellen het kaderbesluit van de Raad betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht te herzien en andere vormen van haatmisdrijven, waaronder misdrijven op grond van seksuele geaardheid, genderidentiteit en genderexpressie, op te nemen; 53. betreurt het feit dat niet alle lidstaten het Kaderbesluit van de Raad betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht correct in nationale wetgeving hebben omgezet; verzoekt de lidstaten vreemdelingenhaat, racisme, zigeunerhaat en andere vormen van geweld en vijandschap jegens minderheidsgroeperingen, met inbegrip van haatpropaganda, te vervolgen; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat haatmisdrijven, zoals misdrijven op basis van racisme, vreemdelingenhaat, antisemitisme, islamofobie, homofobie en transfobie, binnen het strafrecht strafbaar zijn, en dat deze misdrijven op de juiste wijze worden geregistreerd en doeltreffend worden onderzocht, vervolgd en bestraft, en dat slachtoffers fatsoenlijke hulp, bescherming en schadevergoedingen krijgen aangeboden; herinnert eraan dat dit kaderbesluit op 1 december 2014 volledig uitvoerbaar zal zijn; 54. benadrukt dat de beginselen van de menselijke waardigheid en gelijkheid voor de wet grondbeginselen zijn van de democratische samenleving; betreurt de huidige stagnatie van de onderhandelingen van de Raad over het voorstel van de Commissie voor een horizontale richtlijn ter uitbreiding van de uitgebreide bescherming tegen discriminatie op welke grond dan ook; verzoekt de Raad in overeenstemming met artikel 265 VWEU te handelen en de richtlijn aan te nemen; 55. benadrukt dat Europese burgers, in overeenstemming met het Handvest van de grondrechten van de EU, ook beschermd dienen te worden tegen discriminatie op taalkundige gronden; 56. verzoekt de lidstaten klachtenprocedures in te stellen die garanderen dat een slachtoffer van meervoudige discriminatie, in aanmerking genomen dat met name vrouwen hiervan vaak het slachtoffer zijn, één enkele klacht kan indienen die gaat over meer dan één grond voor discriminatie; acht het billijk de activiteiten van mensenrechtenverdedigers en de ontwikkeling van collectieve acties door gemarginaliseerde mensen en bevolkingsgroepen te steunen; 57. verzoekt de lidstaten de vrijheid van godsdienst of overtuiging te beschermen, en er tevens voor te zorgen dat ook mensen zonder godsdienst niet hoeven te lijden onder discriminatie als gevolg van overdreven veel vrijstellingen voor godsdiensten in wetgeving op het gebied van gelijkheid en non-discriminatie; 58. benadrukt dat het op het gebied van de bestrijding van discriminatie noodzakelijk is ten volle rekening te houden met het specifieke karakter van discriminatie op grond van een handicap; Bescherming van personen die tot een minderheid behoren 59. benadrukt dat de situatie van staatlozen die permanent in de lidstaten wonen aan de orde moet worden gesteld, op basis van de aanbevelingen van internationale organisaties; 60. onderstreept het belang van eerbiediging van de rechten van mensen die tot een nationale minderheid behoren; moedigt de lidstaten die dit nog niet gedaan hebben aan om het Kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden van de Raad van Europa en het Europees Handvest voor regionale talen of talen van minderheden zonder verder uitstel te ratificeren, en, indien van toepassing, voorbehouden en beperkende clausules in te trekken; roept de lidstaten op vormen van discriminatie waar personen die tot een taalminderheid behoren het slachtoffer van worden te bestrijden en de resultaten te documenteren die behaald zijn met de acties ter bescherming van het recht van minderheden om hun eigen taal te gebruiken; verzoekt de lidstaten om personen die behoren tot nationale en etnische minderheden niet te discrimineren en hun rechten op grond van het internationale recht en het Gemeenschapsrecht te waarborgen; 61. verzoekt de lidstaten raciale en etnische discriminatie bij de toegang tot werk, huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg, goederen en diensten, aan te pakken; is met name bezorgd dat door de economische en sociale crisis, die het aanwijzen van zondebokken bevordert, het aantal politieke partijen die openlijk racistisch, xenofoob, islamofoob en antisemitisch zijn, is toegenomen en meent dat hun gewelddadige praktijken moeten worden veroordeeld; is eveneens bezorgd over maatregelen die worden genomen tegen daklozen in de context van de huidige crisis; 62. onderstreept dat sommige groepen mensen geconfronteerd worden met discriminatie bij de uitoefening van hun recht op vrij verkeer en verblijf ten gevolge van verschillen in de tenuitvoerlegging van het EU-recht en complexe administratieve procedures; verzoekt de Commissie inbreukprocedures in te stellen tegen de lidstaten die Richtlijn 2004/38/EG overtreden; 63. betreurt de collectieve uitzetting van burgers van Roma-afstamming door lidstaten en de lauwe reactie van de Commissie in bepaalde gevallen; 64. verzoekt de Commissie de tastbare resultaten van het EU-kader voor de nationale strategieën voor integratie van de Roma te evalueren, evenals de vooruitgang die in elke afzonderlijke lidstaat is geboekt; erkent de inspanningen die sommige lidstaten hebben geleverd, maar vooral dat de meeste aan de Commissie voorgelegde strategieën op veel punten tekortschieten; verzoekt de Commissie verbeteringen aan te bevelen om effectiever tegemoet te komen aan de in het EU-kader voor de nationale strategieën voor integratie van de Roma vastgestelde doelstellingen; vraagt een analyse van de financiële haalbaarheid en duurzaamheid van deze strategieën en van de vooruitgang die in elke lidstaat is geboekt in haar jaarverslagen aan het Parlement en de Raad; 65. benadrukt dat de nationale strategieën voor integratie van de Roma adequaat ten uitvoer moeten worden gelegd door geïntegreerd beleid te ontwikkelen waarbij lokale autoriteiten, niet-gouvernementele organen en Roma-gemeenschappen volgens de bepalingen van het EU-kader bij de lopende dialoog worden betrokken; verzoekt de lidstaten doeltreffend te reageren op de uitsluiting van de Roma door de in hun nationale strategieën voor de integratie van de Roma voorziene maatregelen ten uitvoer te leggen en door samen te werken met vertegenwoordigers van de Roma-bevolking aan het beheer, de bewaking en de beoordeling van projecten die hun gemeenschappen aanbelangen, door gebruik te maken van alle beschikbare financiële middelen van de EU; 66. is van mening dat de Roma-gemeenschap meer betrokken moet worden bij de strijd tegen de discriminatie van de Roma omdat haar vertegenwoordigers het best geplaatst zijn om te getuigen hoe zij geen recht hebben op werkgelegenheid, onderwijs, huisvesting, gezondheid en goederen en diensten, en om daarvoor oplossingen te vinden; 67. verzoekt de lidstaten een einde te maken aan de ruimtelijke segregatie, de gedwongen uitzetting en de dakloosheid van de Roma door een doeltreffend en doorzichtig huisvestingsbeleid vast te stellen en de criminalisering van dakloosheid te vermijden; 68. verzoekt de lidstaten de hoge werkloosheid onder de Roma aan te pakken door de belemmeringen weg te nemen die de toegang tot de arbeidsmarkt bemoeilijken; 69. verzoekt de lidstaten hun nationale onderwijsstelsels te hervormen, teneinde tegemoet te komen aan de behoeften van minderheden, inclusief Roma-kinderen, en regelingen voor apart onderwijs stop te zetten zonder afbreuk te doen aan het onderwijs in minderheidstalen, die in vele lidstaten aanwezig zijn; 70. dringt er bij de lidstaten op aan de noodzakelijke wetswijzigingen inzake sterilisatie goed te keuren en onder dwang gesteriliseerde Roma-vrouwen en vrouwen met een geestelijke handicap financieel te vergoeden, overeenkomstig de jurisprudentie van het EHRM; 71. herhaalt zijn verzoek om een gerichte benadering van de sociale insluiting van Roma-vrouwen ten einde meervoudige discriminatie en etnische segregatie te voorkomen; 72. verzoekt de lidstaten voldoende begrotingsmiddelen uit te trekken voor de verwezenlijking van de in hun nationale strategieën voor de integratie van de Roma vastgestelde doelstellingen; verzoekt de Raad de voorstellen van de Commissie en het Parlement betreffende het volgend meerjarig financieel kader te steunen en goed te keuren, in het bijzonder de voorstellen die ervoor moeten zorgen dat het Europees Sociaal Fonds en het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling beter kunnen bijdragen aan de sociale insluiting van de Roma door de opname in de ex ante-voorwaarden van de ontwikkeling van nationale strategieën en het in kaart brengen van de territoriale concentratie van armoede; 73. wijst erop dat recente en toekomstige uitbreidingen hebben geleid en zullen leiden tot een groter aantal lidstaten met culturele en taalkundige verscheidenheid; meent dan ook dat de EU een bijzondere verantwoordelijkheid heeft om de rechten van minderheden te beschermen; verzoekt de Commissie de toetredingslanden nauwer te betrekken bij haar inspanningen om de sociale insluiting van de Roma te bevorderen, alsook het instrument voor pretoetredingssteun te gebruiken en de toetredingslanden daartoe aan te sporen in het kader van de mechanismen van het stabilisatie- en associatieproces; 74. is verontrust over de stijgende toename van haatdragende en stigmatiserende taal ten aanzien van minderheden en groepen van mensen en over de toenemende invloed ervan in de media en in tal van politieke bewegingen en partijen, wat wordt weerspiegeld op een hoog beleidsniveau en in restrictieve wetgeving; verzoekt de lidstaten passende maatregelen te treffen om de effectieve gelijkheid te bevorderen tussen personen in het economische, sociale, politieke en culturele leven, en ten volle rekening te houden met de specifieke omstandigheden van personen die tot deze minderheden behoren; wijst op de inconsistentie van het beleid ten opzichte van nationale minderheden, en merkt op dat hoewel de bescherming van minderheden deel uitmaakt van de criteria van Kopenhagen, het Gemeenschapsbeleid geen norm bevat inzake minderheidsrechten; beklemtoont dat minderheidsrechten een integraal onderdeel uitmaken van de fundamentele mensenrechten; 75. is van mening dat er geen eenduidige oplossing bestaat om de situatie van de nationale minderheden in alle lidstaten te verbeteren, maar dat een aantal gemeenschappelijke minimumdoelstellingen voor de overheidsinstanties in de Europese Unie moet worden ontwikkeld, met inachtneming van de toepasselijke internationale wetgeving en bestaande goede praktijken; verzoekt de Commissie een kader te scheppen voor beleidsnormen inzake de bescherming van nationale minderheden; 76. is van mening dat de traditionele nationale minderheden een bijzondere bijdrage aan de Europese cultuur leveren, dat het overheidsbeleid dan ook meer moet worden toegespitst op hun bescherming en dat de Unie een gepaster antwoord op deze behoeften moet bieden; 77. stelt voor maatregelen te treffen om het vertrouwen tussen en het samenleven van gemeenschappen die traditioneel naast elkaar leven te bevorderen door te doceren over en te leren van elkaars identiteit, regionale identiteiten, elkaars talen (in beide richtingen) en elkaars geschiedenis, erfgoed en cultuur met het oog op een beter begrip van en meer respect voor verscheidenheid; 78. is van mening dat effectieve deelname aan de besluitvorming op basis van de subsidiariteits- en het zelfbestuurbeginsel een van de meest doeltreffende manieren is om de problemen van nationale minderheden aan te pakken, aan de hand van de optimale werkwijzen die er in de Unie bestaan; Gelijke kansen 79. betreurt het beperkte effect van de EU- en nationale initiatieven op het gebied van de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, vooral in de context van de werkgelegenheid; verzoekt de lidstaten in het kader van hun nationale hervormingsprogramma's en actieplannen inzake gendergelijkheid specifieke streefdoelen en strategieën inzake werkgelegenheid vast te stellen teneinde ervoor te zorgen dat vrouwen en mannen gelijke kansen hebben om de arbeidsmarkt te betreden en er te blijven; is van mening dat, om de diepgewortelde loon- en pensioenkloof tussen vrouwen en mannen weg te werken, deze streefdoelen erop gericht moeten zijn het aanhoudend grote aantal vrouwen met een deeltijdse, laagbetaalde of onzekere baan terug te dringen; verzoekt de lidstaten maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat vrouwen van alle generaties werk en gezinstaken beter met elkaar kunnen combineren, inclusief hoogwaardige opvangvoorzieningen voor kinderen en andere afhankelijke personen; 80. is van mening dat de ondervertegenwoordiging van vrouwen in de politieke besluitvorming afbreuk doet aan de grondrechten en de democratie; is ingenomen met de positieve maatregelen die Frankrijk, Spanje, België, Slovenië, Portugal en Polen in hun wetgeving hebben opgenomen, zoals pariteitsstelsels en genderquota, als essentiële goede praktijken, en verzoekt de lidstaten met een bijzonder lage vertegenwoordiging van vrouwen in het politieke leven het vaststellen van bindende wetgeving te overwegen; 81. wijst erop dat vrouwen op verschillende gebieden in het dagelijkse leven nog altijd worden gediscrimineerd, ondanks de geldende wetgeving ter bestrijding van discriminatie, en stelt met grote teleurstelling vast dat bijna 40 jaar na de goedkeuring van deze wetgeving de loonkloof tussen vrouwen en mannen nauwelijks kleiner is geworden; 82. is van mening dat geweld tegen vrouwen wereldwijd de meest voorkomende schending van de mensenrechten van vrouwen en meisjes vormt, ook in de EU; verzoekt de Commissie om 2015 uit te roepen tot het Europees Jaar voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen en een daarmee samenhangende EU-strategie voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen uit te voeren, zoals aangekondigd in de conclusies van de Raad van maart 2010, inclusief juridisch bindende instrumenten, sensibiliseringsacties, gegevensverzameling en financiële steun voor ngo's van en voor vrouwen; 83. herhaalt zijn standpunt over seksuele en reproductieve gezondheidsrechten, als vastgelegd in de resoluties van 10 februari 2010 (10) , 8 maart 2011 (11) en 13 maart 2012 (12) , over de gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie – 2009, 2010 en 2011; drukt in dat verband zijn bezorgdheid uit over de recente beperkingen door bepaalde lidstaten van de toegang tot seksuele en reproductieve gezondheidsdiensten, met name veilige en wettelijke abortus, seksuele voorlichting en steunverminderingen voor gezinsplanning; 84. verzoekt de EU-instellingen de opname van het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen in het EU-rechtskader te onderzoeken; 85. verzoekt de EU beleidsmaatregelen die voor afhankelijkheid van gezinsleden in het kader van gezinshereniging zorgen te beëindigen en verzoekt de EU en haar lidstaten migrantenvrouwen een autonoom verblijfsrecht te verlenen, vooral in geval van huiselijk geweld; 86. dringt er bij de EU en de lidstaten op aan de inspanningen ter verwezenlijking van de doelstellingen van het pact voor gendergelijkheid 2011-2020 op te voeren en maatregelen te nemen om de verschillen in beloning tussen mannen en vrouwen, beroepssegregatie en alle vormen van geweld tegen vrouwen aan te pakken; 87. verzoekt de lidstaten doeltreffende maatregelen te nemen om zwangere werkenden en vrouwen in zwangerschapsverlof te beschermen; 88. dringt er bij de lidstaten op aan alle vormen van geweld tegen vrouwen, huiselijk geweld en seksuele uitbuiting aan te pakken en mensenhandel te bestrijden; 89. verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat de nationale actieplannen gericht zijn tegen meervoudige discriminatie en tot etnische minderheden behorende vrouwen en migrantenvrouwen beschermen; Seksuele geaardheid en genderidentiteit 90. verzoekt de Commissie voor te stellen het kaderbesluit van de Raad betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht te herzien en andere vormen van haatmisdrijven, waaronder misdrijven op grond van seksuele geaardheid, genderidentiteit en genderexpressie, op te nemen; 91. verzoekt de lidstaten het nationale wetgevingskader ter bestrijding van discriminatie van LGBT en koppels van hetzelfde geslacht op basis van hun seksuele geaardheid of genderidentiteit vast te stellen, en dringt er bij de lidstaten op aan de doeltreffende tenuitvoerlegging van het bestaande EU-rechtskader en de rechtspraak van het HvJ-EU te waarborgen; 92. verzoekt de lidstaten haatmisdrijven tegen homoseksuelen, lesbiennes, biseksuelen en transseksuelen (LGBT) te registreren en te onderzoeken, en strafwetgeving vast te stellen waarmee het aanzetten tot haat op grond van seksuele geaardheid en genderidentiteit wordt verboden; 93. is ingenomen met de voorstellen van de Commissie (13) betreffende het toepasselijke recht en de rechterlijke bevoegdheid inzake vermogensrechtelijke gevolgen van het huwelijk en geregistreerde partnerschappen; is evenwel van mening dat de keuze voor twee verschillende instrumenten en een afzonderlijke aanpak voor geregistreerde partnerschappen en huwelijken niet gerechtvaardigd is; is van mening dat in beide gevallen hetzelfde toepasselijke recht en dezelfde rechterlijke bevoegdheid moeten gelden; 94. roept de lidstaten die wetgeving betreffende partnerschappen tussen personen van hetzelfde geslacht hebben vastgesteld, op tot erkenning van door andere lidstaten vastgestelde bepalingen met soortgelijke rechtsgevolgen; wijst nogmaals op de verplichting van de lidstaten om Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, inclusief koppels van hetzelfde geslacht en hun kinderen, volledig ten uitvoer te leggen; is ingenomen met het feit dat steeds meer lidstaten wetten inzake samenwoning, samenlevingscontracten en het huwelijk aannemen en/of hun bestaande wetgeving ter zake aanpassen om een einde te maken aan discriminatie op grond van de seksuele geaardheid van personen in een relatie met een persoon van hetzelfde geslacht en hun kinderen en verzoekt de andere lidstaten soortgelijke wetten aan te nemen; 95. verzoekt de Commissie een voorstel in te dienen voor de volledige wederzijdse erkenning in de hele EU van de rechtskracht van alle documenten van de burgerlijke stand, met inbegrip van wettelijke geslachtserkenning, huwelijken en geregistreerde partnerschappen, om discriminerende wettelijke en administratieve belemmeringen weg te nemen waar burgers mee te kampen hebben wanneer ze hun recht op vrij verkeer uitoefenen; 96. verzoekt de Commissie en de Raad strenger op te treden tegen homofobie, geweld en discriminatie op grond van seksuele geaardheid, inclusief een oproep aan de burgemeesters en de politiediensten van de lidstaten om de vrijheid van meningsuiting en demonstratie te beschermen naar aanleiding van pride-optochten van LGBT; verzoekt de Commissie de resultaten van het lopende onderzoek van het FRA te gebruiken om eindelijk gevolg te geven aan de herhaalde oproepen van het Parlement en de ngo's en met spoed het EU-stappenplan voor gelijkheid ongeacht seksuele gerichtheid en genderidentiteit op te stellen, met het oog op de goedkeuring ervan tegen 2014; 97. verzoekt de lidstaten deelnemers aan openbare evenementen van LGBT, inclusief pride-optochten, doeltreffend te beschermen en ervoor te zorgen dat deze evenementen wettelijk kunnen plaatsvinden; 98. betreurt dat transgenders in een aantal lidstaten nog altijd als personen met een geestelijke stoornis worden gezien; verzoekt de lidstaten geslachtserkenningsprocedures in te voeren of te herzien naar het voorbeeld van Argentinië en de voor de wettelijke erkenning van het geslacht vastgestelde voorwaarden (inclusief gedwongen sterilisatie) te herzien; verzoekt de Commissie en de Wereldgezondheidsorganisatie geslachtelijke identiteitsstoornissen uit de lijst van geestelijke en gedragsstoornissen te schrappen en ervoor te zorgen dat deze in het kader van de onderhandelingen over de 11e versie van de Internationale Classificatie van Ziekten (ICD-11) niet langer als een ziekte worden aangemerkt; 99. is ingenomen met de nieuwe reeks asielvoorschriften die zijn vastgesteld in de erkenningsrichtlijn, waarin genderidentiteit als een reden voor vervolging geldt; stelt dat seksuele geaardheid en genderidentiteit in de richtlijn asielprocedures moeten worden opgenomen met het oog op de samenhang van het asielpakket; 100. verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat iedereen toegang heeft tot de arbeidsmarkt en goederen en diensten zonder discriminatie op basis van genderidentiteit, overeenkomstig de EU-wetgeving (14) ; 101. is ingenomen met een door het FRA gestarte onderzoek in het kader waarvan vergelijkbare gegevens worden verzameld over de ervaring van LGBT in de Europese Unie en Kroatië; 102. verzoekt de lidstaten Richtlijn 2003/86/EG van de Raad inzake het recht op gezinshereniging volledig om te zetten zonder enige discriminatie op grond van geslacht of seksuele geaardheid; wijst er nogmaals op dat koppels van hetzelfde geslacht volgens de jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens een gezin vormen (15) ; 103. is van mening dat de grondrechten van LGBT beter worden beschermd indien zij toegang hebben tot wettelijke instellingen zoals samenwoning, geregistreerd partnerschap en huwelijk; verheugt zich over het feit dat dit momenteel in 16 lidstaten mogelijk is en vraagt de andere lidstaten te overwegen het voorbeeld van deze landen te volgen; Jongeren, ouderen en personen met een handicap 104. verzoekt de lidstaten leeftijdsdiscriminatie bij werk aan te pakken, in overeenstemming met de rechtspraak van het HvJ-EU inzake de aanwerving en het ontslag van oudere werknemers; 105. verzoekt de lidstaten de integratie van jongere werknemers op de arbeidsmarkt te garanderen, in het bijzonder van diegenen die getroffen worden door de economische crisis, onder meer door de organisatie en het ter beschikking stellen van opleidingen die de sociale promotie van jongeren beogen; 106. betreurt dat jongeren in bepaalde lidstaten nog steeds vervolgd worden en tot gevangenisstraffen worden veroordeeld omdat het recht om de militaire dienst op grond van gewetensbezwaren te weigeren nog steeds niet voldoende erkend is en verzoekt de lidstaten een einde te maken aan de vervolging en discriminatie van gewetensbezwaarden; 107. is ingenomen met het besluit om 2012 uit te roepen tot het Europees Jaar voor actief ouder worden en solidariteit tussen de generaties; roept de lidstaten op de rechten van ouderen te erkennen en te eerbiedigen zodat zij een waardig leven van goede kwaliteit kunnen leiden door adequate sociale diensten te leveren en programma's voor een leven lang leren en andere initiatieven op te zetten voor hun sociale en culturele inclusie; roept de lidstaten op maatregelen te nemen om misbruik van en alle vormen van geweld tegen ouderen te bestrijden en hun onafhankelijkheid te bevorderen door de renovatie en toegankelijkheid van huisvesting te steunen; wijst er nogmaals op dat oudere vrouwen vaker onder de armoedegrens leven als gevolg van de loon- en later ook de pensioenkloof tussen mannen en vrouwen; benadrukt dat actieve en vrijwillige burgers, zowel mannen als vrouwen, van meer dan 65 jaar op velerlei manieren ten volle bijdragen aan het dagelijkse leven van de samenleving; 108. verzoekt om eerbied voor de menselijke waardigheid aan het levenseinde, met name door ervoor te zorgen dat in levenstestamenten vastgelegde beslissingen worden erkend en gerespecteerd; 109. roept de lidstaten op discriminatie van personen met een handicap te bestrijden, met name met betrekking tot hun integratie op de arbeidsmarkt; 110. verzoekt de EU en de lidstaten de toegang van personen met een handicap, inclusief psychosociale handicaps, tot werkgelegenheid en scholing te verbeteren met behulp van de bestaande EU-fondsen; 111. verzoekt de lidstaten het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap en het facultatieve protocol daarbij te ratificeren en ervoor te zorgen dat alle nationale actieplannen in overeenstemming zijn met de Europese strategie inzake handicaps 2010-2020 en ten doel hebben de situatie op het gebied van toegankelijkheid, werkgelegenheid, inclusief onderwijs en inclusieve opleiding en zelfstandig wonen voor personen met een handicap te verbeteren; 112. verzoekt het Europees Instituut voor gendergelijkheid in overleg met het Bureau voor de grondrechten op Europees en nationaal niveau onderzoek te verrichten naar en richtsnoeren vast te stellen inzake de specifieke situatie van vrouwen en meisjes met een handicap; benadrukt dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan gedwongen sterilisatie en abortus, die als foltering of een onmenselijke of vernederende behandeling kunnen worden gezien en bijgevolg dienen te worden vervolgd en bestraft; 113. verzoekt om een innovatieve oplossing om de informatie en de communicatie van de instellingen en de conferenties van de EU voor doven en hardhorenden toegankelijk te maken op basis van de resoluties van het Parlement van 17 juni 1988 over gebarentaal voor doven (16) , van 18 november 1998 over gebarentaal (17) en van 25 oktober 2011 over mobiliteit en inclusie van mensen met een handicap en van de Europese strategie voor mensen met een handicap 2010-2020 (18) , overeenkomstig de artikelen 2, 21, 24 en 30 van het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap; 114. verzoekt de lidstaten financiële steun te verlenen aan organisaties die personen met een handicap helpen om zelfstandig te wonen, alsook aan deïnstitutionaliseringsprogramma's; 115. verzoekt de Commissie en de lidstaten erop toe te zien dat EU-financiering voor interne en externe acties niet wordt gebruikt om belemmeringen te creëren of discriminatie tot stand te brengen voor personen met een handicap, alsook om te voorzien in passende maatregelen bij de goedkeuring van nieuwe financieringsprogramma's om dat te voorkomen; 116. verzoekt de Commissie en de lidstaten erop toe te zien dat de EU-middelen niet worden besteed aan het vernieuwen van bestaande of het opzetten van nieuwe instellingen voor personen met een handicap, maar in plaats daarvan gebruikt worden om gemeenschapsgerichte zorg te bevorderen, overeenkomstig de artikelen 5 en 19 van het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap en de artikelen 21 en 26 van het Handvest van de grondrechten; 117. benadrukt de noodzaak van een grotere politieke deelname van personen met een handicap aan verkiezingen door aanpassingen aan hun bijzondere behoeften; Gegevensbescherming 118. wijst er nogmaals op dat het recht om zelf over persoonlijke gegevens te beschikken en het recht op privacy fundamentele elementen zijn van de persoonlijkheid, menselijke waardigheid en vrijheid van een individu; 119. benadrukt dat de hervorming van het regime voor gegevensbescherming van de EU de transparantie en het bewustzijn van het recht op gegevensbescherming zou moeten vergroten, corrigerende maatregelen en sancties doeltreffender zou moeten maken, en gegevensbeschermingsautoriteiten de bevoegdheid moet verlenen om overtreders van het EU-recht inzake gegevensbescherming boetes op te leggen; verzoekt de Raad om zich vast te leggen op een allesomvattend kader inzake gegevensbescherming met een uniforme en hoge mate van harmonisatie op basis van Richtlijn 95/46/EG; benadrukt dat afwijkingen van en uitzonderingen op de beginselen die aan de grondslag liggen van de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de beginselen betreffende de beperking van de finaliteit en de overdracht van gegevens aan derde landen, moeten worden vermeden; benadrukt dat het uit het oogpunt van de wetshandhaving van cruciaal belang is dat allesomvattende normen inzake gegevensbescherming ook betrekking hebben op de binnenlandse verwerking van gegevens; 120. maakt zich zorgen over de heersende tendens om de onafhankelijkheid van de gegevensbeschermingsautoriteiten te ondermijnen en is verheugd over de waakzaamheid van de Commissie; roept de lidstaten op de bestaande bepalingen en de relevante jurisprudentie na te leven; 121. uit zijn bezorgdheid over de tekortkomingen van de richtlijn gegevensbewaring waarop werd gewezen in het verslag van de Commissie en door de EDPS, verschillende nationale parlementen en de constitutionele hoven van verschillende lidstaten die deze ongrondwettelijk hebben verklaard; benadrukt dat het nodig is de richtlijn gegevensbewaring te herzien of op zijn minst alternatieven voor gegevensbewaring te onderzoeken, zoals versnelde bewaring en gerichte verzameling van verkeersgegevens; 122. is bezorgd over het gebrek aan vooruitgang in de onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Canada betreffende de overdracht en het gebruik van PNR-gegevens om terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende criminaliteit te voorkomen en te bestrijden; wijst erop dat de in 2005 ondertekende overeenkomst niet langer geldig is vanwege het verlopen van de beschikking betreffende de passende bescherming van persoonsgegevens in september 2009, en dat de overdracht van PNR-gegevens sindsdien heeft plaatsgevonden op basis van unilaterale verplichtingen door Canada aan de lidstaten; 123. is ingenomen met het feit dat in het kader van de tussen de EU en Australië gesloten PNR-overeenkomst gegevens uitsluitend verzameld worden om strafbare feiten van terroristische aard en ernstige grensoverschrijdende misdrijven te voorkomen, op te sporen, te onderzoeken en te vervolgen en dat doeltreffende waarborgen inzake verhaal en bescherming worden geboden; 124. betreurt dat in de PNR-overeenkomst van de EU en de VS de doeleinden voor de verzameling van PNR-gegevens niet uitdrukkelijk worden opgelijst en dat de in de overeenkomst voorziene waarborgen inzake gegevensbescherming niet helemaal in overeenstemming zijn met de EU-normen; onderstreept dat de Commissie geen passend onderzoek heeft gedaan naar minder indringende alternatieven voor de analyse van PNR-gegevens, zoals het gebruik van op voorhand af te geven passagiersgegevens of de beperking van het gebruik van PNR-gegevens tot gevallen waarin sprake is van een aanwijzing of een eerste vermoeden; 125. is bezorgd dat de TFTP-overeenkomst van de EU en de VS mogelijk niet ten uitvoer is gelegd overeenkomstig de in de overeenkomst vastgestelde bepalingen; benadrukt dat de eerste en tweede controle van het gemeenschappelijk controleorgaan van Europol ernstige twijfels hebben doen rijzen over de overeenstemming van de TFTP-overeenkomst van de EU en de VS met de beginselen inzake gegevensbescherming; 126. wijst met bezorgdheid op het feit dat de eerste controle door het gemeenschappelijk controleorgaan van Europol ernstige twijfels heeft doen rijzen over de overeenstemming van de TFTP-overeenkomst van de EU en de VS met de beginselen inzake gegevensbescherming; 127. verzoekt de Commissie tegemoet te komen aan de bezorgdheid die de EDPS, de Groep artikel 29, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het FRA en verschillende nationale parlementen hebben geuit met betrekking tot het voorstel voor een richtlijn inzake Europese PNR-gegevens (persoonsgegevens van passagiers) (19) , door het toepassingsgebied te beperken tot vluchten naar en van derde landen, de bestrijding van internationaal terrorisme, de bewaringstermijn van gegevens en de lijst van opgeslagen gegevens en door een doeltreffende evaluatie van het systeem te garanderen; 128. acht de mededeling van de Commissie betreffende een Europees systeem voor het traceren van terrorismefinanciering geen geschikt uitgangspunt voor onderhandelingen; verzoekt de Commissie een wetsvoorstel in te dienen tot vaststelling van een wettelijk en technisch kader voor gegevensextractie op het grondgebied van de EU, ten einde ervoor te zorgen dat de Europese normen inzake gegevensbescherming ten volle worden nageleefd; 129. benadrukt dat een Europees systeem voor het traceren van terrorismefinanciering (20) een efficiënt en gericht extractiesysteem met duidelijke toegangsrechten moet zijn, zodat zo snel mogelijk een einde kan worden gemaakt aan de huidige overdracht van grote hoeveelheden gegevens aan de VS; 130. verzoekt de Commissie en de lidstaten de voorschriften in verband met vloeistoffen en lichaamsscanners in te trekken of te herzien en verzoekt de Commissie een inbreukprocedure te starten tegen de lidstaten die een inbreuk plegen op de EU-regelgeving ter bescherming van de grondrechten van de burgers terzake; Migranten en vluchtelingen 131. verzoekt de lidstaten een procedure in te stellen voor beter gecoördineerde regels voor asielzoekers, in overeenstemming met de rechtspraak van het HvJ-EU en het EHRM; 132. herinnert de lidstaten eraan dat ze het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen, in het bijzonder artikel 33 dat een verbod inhoudt op refoulement aan de grenzen, ten volle moeten eerbiedigen; 133. veroordeelt met kracht dat het merendeel van de lidstaten immigranten, inclusief minderjarigen, vaak in bewaring plaatsen om hun uitzetting te vergemakkelijken en verzoekt de lidstaten in hun nationale wetgeving alternatieven voor inbewaringstelling op te nemen; 134. verzoekt de lidstaten hun asielprocedures te hervormen teneinde te voldoen aan de verplichting om toegang te bieden tot een doeltreffend rechtsmiddel als bepaald in de jurisprudentie van het EHRM en het HvJ-EU, met name aangaande de toepasselijke termijnen voor het aantekenen van beroep tegen een beslissing, een negatieve beslissing en bepalingen betreffende het recht op verblijf in het gastland tijdens de beroepsprocedure; 135. merkt op dat de erkenning van vervolging op grond van geslacht in de asielprocedures in de EU zeer sterk uiteenloopt; verzoekt de lidstaten genderrichtsnoeren voor eerstelijns besluitnemers en rechters vast te stellen en in gebruik te nemen op basis van de gendergerelateerde richtsnoeren van de UNHCR en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken teneinde instrumenten te ontwikkelen die ervoor zorgen dat het gendergelijkheidsperspectief in het gemeenschappelijk Europees asielstelsel wordt geïntegreerd; 136. verzoekt de lidstaten zich te richten op doeltreffend wettelijk migratiebeleid en het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden te bekrachtigen; onderstreept dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan migrantenvrouwen, die zeer kwetsbaar zijn; 137. wijst nogmaals op het belang van de richtlijn betreffende seizoenarbeiders (21) voor het verminderen van de onregelmatigheid op het werk en het risico van uitbuiting en dringt erop aan de onderhandelingen snel af te ronden; 138. herinnert eraan dat toegang tot gezondheidszorg een grondrecht is en verzoekt de lidstaten in het bijzonder om ervoor te zorgen dat ook illegale migranten, en in het bijzonder zwangere vrouwen en minderjarigen, dit recht in de praktijk kunnen uitoefenen, daarbij gehoor gevend aan de punten van zorg die vervat zijn in het verslag van het Bureau voor de grondrechten van 11 oktober 2011; 139. is ingenomen met de „EU-strategie voor de uitroeiing van mensenhandel 2012-2016” en de werkzaamheden van de EU-coördinator voor de bestrijding van mensenhandel; wijst er nogmaals op dat Richtlijn 2004/81/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de verblijfstitel die in ruil voor samenwerking met de bevoegde autoriteiten wordt afgegeven aan onderdanen van derde landen die het slachtoffer zijn van massaverkrachtingen, mensenhandel en andere vormen van seksueel misbruik van vrouwen en kinderen of hulp hebben gekregen bij illegale immigratie, en Richtlijn 2009/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 tot vaststelling van minimumnormen inzake sancties en maatregelen tegen werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen, nuttige werktuigen zijn voor de bescherming van slachtoffers van mensenhandel en volledig moeten worden toegepast; 140. betreurt dat de goedkeuring van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS) aansleept en vindt het jammer dat de Unie in haar benadering de nadruk legt op de controle van de migratiestromen in plaats van op de bescherming van personen die internationale bescherming behoeven; verzoekt de Raad en de lidstaten ervoor te zorgen dat het CEAS volgens planning tegen het eind van 2012 wordt uitgevoerd overeenkomstig de internationale asielverplichtingen van de lidstaten; 141. is ingenomen met de verbeteringen in de herziene erkenningsrichtlijn (22) , met name een betere erkenning van genderspecifieke vormen van vervolging, de erkenning van genderidentiteit als een grond voor vervolging waarvoor bescherming moet worden geboden en de verplichting om het belang van het kind voor ogen te houden; 142. dringt er bij de lidstaten op aan de erkenningsrichtlijn volledig in overeenstemming met de internationale mensenrechtenwetgeving ten uitvoer te leggen en verzoekt de lidstaten die dat wensen verder te gaan dan de in de tekst voorziene minimumvoordelen en -rechten; 143. benadrukt dat de uitbreiding van het toepassingsgebied van de richtlijn betreffende de status van langdurig ingezetenen (23) naar vluchtelingen en personen die subsidiaire bescherming genieten, zal bijdragen aan de doeltreffende integratie van deze personen, welke voordelen inhoudt voor de Europese Unie en de lidstaten; 144. is ingenomen met het herziene voorstel van de Commissie tot herschikking van de richtlijn opvangvoorzieningen (24) en benadrukt dat basisopvangvoorzieningen moeten worden aangeboden vanaf het moment waarop asielzoekers aankomen en dat asielzoekers moeten worden aangemoedigd een bijdrage te leveren aan het gastland, ongeacht de duur van hun verblijf; 145. benadrukt dat leemten en onduidelijkheden in het gewijzigde voorstel voor een richtlijn betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale-beschermingsstatus (25) zo moeten worden aangepakt dat de lidstaten hogere kosten en mogelijk misbruik kunnen voorkomen, terwijl eerlijke en kwalitatief hoogwaardige beslissingen in asielzaken worden gegarandeerd voor personen die bescherming behoeven; 146. beveelt aan teams van asieldeskundigen samen te stellen die landen met een ontoereikende infrastructuur voor asielzoekers bijstaan; is van mening dat minimumnormen en kwaliteitsbeoordelingmechanismen de kwaliteit van de besluitvorming in asielzaken kan verhogen; 147. beklemtoont dat asielzoekers niet in alle lidstaten dezelfde mate van procedurele en materiële bescherming genieten als gevolg van een gebrekkige omzetting van de EU-wetgeving of verschillende benaderingen van de tenuitvoerlegging ervan; 148. uit zijn bezorgdheid over de gevolgen van het huidige Dublin-systeem voor de wettelijke rechten van asielzoekers, met inbegrip van hun recht op een eerlijke beoordeling van hun asielaanvraag en, indien erkend, op doeltreffende bescherming, alsook over de ongelijke spreiding van de asielaanvragen over de lidstaten; 149. onderstreept het belang van de onderhandelingen over de wijziging van de Dublin II-verordening en benadrukt dat efficiëntere procedures niet ten koste mogen gaan van de rechten van de aanvragers; 150. benadrukt dat de onderhandelingen moeten worden afgerond over een doeltreffende regeling voor het opschorten van overdrachten op grond van de Dublin II-verordening aan lidstaten waar zij het risico lopen dat hun grondrechten worden geschonden, overeenkomstig recente rechtspraak van het EHRM en het HvJ-EU; 151. verzoekt bij grenscontroles de grondrechten in aanmerking te nemen en benadrukt het belang van democratisch toezicht door het Parlement op de Frontex-operaties; 152. benadrukt dat het er groot belang aan hecht te zorgen voor volledige parlementaire controle van de JBZ-agentschappen, met name Europol, Frontex, Crepol, Eurojust en het Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen; verzoekt deze agentschappen het grondrechtenaspect van hun activiteiten te versterken; 153. benadrukt dat toezicht geboden is op de praktische tenuitvoerlegging van het mandaat van het EASO en wijst erop dat de aan de grondrechten gerelateerde aspecten van de werkzaamheden van Europol bij de herziening van het mandaat van de dienst in 2013 aan bod moeten komen; 154. dringt aan op de doeltreffende tenuitvoerlegging van de bepalingen inzake grondrechten van de Schengen-grenscode en de gemeenschappelijke visumcode in het kader van toekomstige Schengen-evaluaties; 155. benadrukt dat de beginselen van noodzaak en evenredigheid van de verzamelde en opgeslagen gegevens van toepassing moeten zijn op de nieuwe technologieën voor het opslaan van persoonsgegevens en voor grensbewaking; 156. beklemtoont dat het vrije verkeer binnen de Schengen-ruimte een van de meest concrete rechten van EU-burgers is; is fel gekant tegen nieuwe gronden voor voorstellen met betrekking tot het opnieuw invoeren van grenstoezicht in het kader van Schengen, aangezien dit het vrije verkeer binnen de Europese Unie en de werking van het Schengen-gebied zou ondermijnen; 157. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de lidstaten het Schengen-acquis in toenemende mate niet naleven, waardoor het vrije verkeer in de Europese Unie wordt ondermijnd, en benadrukt daarom het belang van een door de EU gestuurd beoordelings- en toezichtsmechanisme om de toepassing van het Schengen-acquis overeenkomstig artikel 77 van het VWEU en de beginselen van de grondrechten te controleren; 158. is bezorgd over het gebrek aan geharmoniseerde procedurele waarborgen in geval van betwisting van de wettigheid en de evenredigheid van een signalering in het Schengen-informatiesysteem of in vergelijkbare nationale databanken; 159. verzoekt de Commissie in het kader van de evaluatie van de Europese overnameovereenkomsten (26) het haastig sluiten van nieuwe overeenkomsten die leiden tot schendingen van grondrechten niet langer te steunen; verzoekt de Raad overeenkomsten niet koste wat het kost te sluiten; 160. verzoekt de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan, het Verdrag van de Raad van Europa betreffende de deelname van vreemdelingen aan het openbaar leven op lokaal niveau te ratificeren; verzoekt voorts de lidstaten die dit wel hebben geratificeerd, artikel 6 van het verdrag uit te voeren, dat actief en passief stemrecht bij lokale verkiezingen toekent aan elke niet-EU-burger die gedurende vijf jaar voor de verkiezingen zijn wettige en vaste verblijfplaats in het gastland had; Rechten van het kind 161. roept alle EU-instellingen op tot een doeltreffende aanpak van uitdagingen zoals het onttrekken van kinderen aan het toezicht van een of beide ouders, vermiste kinderen, seksuele uitbuiting van kinderen en kinderporno, de bescherming van minderjarige immigranten zonder begeleider en de toestand van in een inrichting geplaatste kinderen met een handicap, alsook de bescherming van kinderen die het slachtoffer zijn van huiselijk geweld en uitbuiting op de werkplek; 162. is ingenomen met de EU-agenda voor de rechten van het kind van de Commissie, de inspanningen van de Commissie om de eerbiediging en de bevordering van de rechten van het kind in gerechtelijke procedures te garanderen, en met het feit dan de richtlijn inzake de slachtoffers van misdrijven een hoger beschermingsniveau voor kinderen als kwetsbare slachtoffers garandeert; 163. verzoekt de EU-instellingen en alle lidstaten een kindvriendelijk beleid uit te werken op gebieden als werkgelegenheid, milieu, veiligheid en migratie, alsook met betrekking tot justitiële zaken, onderwijs en gegevensbescherming; benadrukt het belang van investeringen in op kinderen gerichte acties door de heroriëntatie van bestaande begrotingslijnen en door nieuwe investeringen; verzoekt alle lidstaten arbeid door schoolplichtige kinderen te verbieden; benadrukt dat werkende jongeren moeten worden beschermd tegen economische uitbuiting, alles wat hun veiligheid, hun gezondheid en hun fysieke, geestelijke, morele en maatschappelijke ontwikkeling kan schaden en arbeidsvoorwaarden die hun opvoeding in gevaar kunnen brengen; 164. wijst er nogmaals op dat de Europese Unie en haar lidstaten rekening moeten houden met de rechten en de plichten van de ouders, wettelijke voogden en andere personen die juridisch voor het kind verantwoordelijk zijn; 165. verzoekt de lidstaten toe te zien op de correcte tenuitvoerlegging van de richtlijn ter bestrijding van seksueel misbruik en seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie (27) en van de richtlijn inzake de voorkoming en bestrijding van mensenhandel (28) ; 166. verzoekt alle EU-lidstaten die het facultatieve protocol inzake de verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie bij het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind en het Verdrag van de Raad van Europa van 2007 inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik nog niet hebben geratificeerd dat alsnog te doen; 167. benadrukt dat niet-begeleide minderjarigen niet mogen worden vastgehouden maar dat het om kwetsbare personen gaat die specifieke opvang behoeven; 168. is ingenomen met het actieplan niet-begeleide minderjarigen (2010–2014) van de Commissie; verzoekt de Commissie het Parlement in kennis te stellen van de bevindingen van de deskundigengroep inzake niet-begeleide minderjarigen in het migratieproces; 169. verzoekt de Commissie de rechten van het kind als uitgangspunt te nemen in alle EU-activiteiten en de werkzaamheden tot dusver van de coördinator voor de rechten van het kind en het Europese Forum voor de rechten van het kind te beoordelen; 170. moedigt het gebruik aan van de door het FRA vastgestelde indicatoren voor de rechten van het kind bij de beoordeling van EU-acties; pleit voor het opstellen van praktische richtsnoeren over hoe dergelijke indicatoren het best kunnen worden gebruikt; 171. is ontzet over de recente pedofilieschandalen en verzoekt de EU en de lidstaten ervoor te zorgen dat straffeloosheid niet getolereerd wordt bij onderzoeken naar gevallen van pedofilie; De rechten van slachtoffers en toegang tot justitie 172. verzoekt andere betrokken partijen zoals EU-agentschappen als Europol en de lidstaten om mensenrechten centraal te plaatsen en op EU-niveau een holistische, gecoördineerde en geïntegreerde samenwerking tot stand te brengen; verzoekt de lidstaten passende wettelijke maatregelen te treffen, een passende en uniforme definitie vast te stellen voor mensenhandel en ervoor te zorgen dat de werkzaamheden van overheidsactoren die verantwoordelijk zijn voor de bescherming en bevordering van mensenrechten van slachtoffers van mensenhandel, op nationaal niveau worden gecoördineerd; verzoekt de lidstaten onderzoek naar mensenhandel aan te moedigen met het oog op een passend overheidsbeleid op gebieden als migratie, arbeidsmarkt, economie, enz.; 173. benadrukt dat de vorderingen die zijn gemaakt op het gebied van de bestrijding van mensenhandel moeten worden beoordeeld in het licht van de bevindingen van de EU-coördinator voor de bestrijding van mensenhandel; 174. betreurt dat EU-burgers die in een andere lidstaat wonen dan hun land van herkomst niet doeltreffend worden voorgelicht over hun rechten en dringt er bij de lidstaten op aan hun voorlichtingssysteem te verbeteren; 175. benadrukt dat in de arresten van zowel het EHRM als het HvJ-EU de nadruk werd gelegd op de belemmeringen voor het recht om te worden gehoord en de toegang tot justitie, zoals de lengte van procedures en het ontbreken van effectieve corrigerende maatregelen; 176. verzoekt de lidstaten iets te doen aan de resterende barrières, zoals tijdlimieten, rechtskracht, de lengte van procedures, juridische kosten en procedurele formaliteiten; 177. verzoekt de lidstaten hun gerechtelijk apparaat te hervormen, de hoogte van hun griffierechten te herzien, hun systeem voor rechtsbijstand te hervormen en te voorzien in alternatieve regelingen voor geschillenbeslechting om de gelijke toegang tot de rechter zoveel mogelijk te bevorderen; 178. dringt er bij de EU-instellingen en de lidstaten op aan na te gaan hoe gemeenschappelijke rechtsbeginselen inzake collectief verhaal in het rechtsstelsel van de EU en de rechtsorde van de lidstaten kunnen worden ingepast; 179. uit zijn bezorgdheid over de eerbiediging van het recht op een eerlijk proces in de Europese Unie en haar lidstaten, met name in verband met recente voorstellen betreffende „geheim bewijsmateriaal” die de overheid de mogelijkheid bieden bewijsmateriaal tegen personen te gebruiken dat zij niet kunnen aanvechten of zelfs maar te zien kunnen krijgen, wat duidelijk ingaat tegen de Europese grondrechten en normen; 180. verzoekt de Commissie de routekaart ter versterking van de procedurele rechten van verdachten en beklaagden in strafprocedures te voltooien en ervoor te zorgen dat het recht op een eerlijk proces in de praktijk effectief kan worden uitgeoefend; 181. is ingenomen met de routekaart betreffende strafrechtelijke procedures en verzoekt de Commissie en de lidstaten meer inspanningen te leveren voor de vaststelling van ambitieuze EU-normen voor procedurele rechten van zowel beklaagden als slachtoffers; 182. verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat personen aan derde landen worden uitgeleverd met eerbied voor de grondrechten en nodigt ze uit om hun internationale verdragen te herzien waarbij ze in dit opzicht partij zijn; 183. verzoekt de Commissie de doeltreffende tenuitvoerlegging in de Europese Unie van het recht op toegang tot de rechter te evalueren in het licht van het recht van alle mensen, zowel de huidige als de komende generaties, om te leven in een voor hun gezondheid en welzijn passende omgeving; 184. verzoekt de lidstaten genderspecifieke misdrijven aan te pakken en doeltreffende middelen voor te stellen om huiselijk geweld aan te pakken, indien nodig door beschermingsmaatregelen in de wetgeving op te nemen; 185. is ingenomen met de door de Raad aangenomen routekaart ter versterking van de procedurele rechten van verdachten en beklaagden in strafprocedures en het door de Commissie voorgestelde slachtofferpakket, waarin bijzondere aandacht wordt besteed aan de behoeften van kindslachtoffers en slachtoffers van terrorisme; 186. verzoekt de lidstaten financiële middelen ter beschikking te stellen voor slachtofferhulp, met inaanmerkingneming van de komende beoordeling door het FRA van de mogelijkheden en veelbelovende praktijken in de lidstaten; 187. vestigt de aandacht op de resterende tekortkomingen wat minimumgaranties inzake de rechten van verdediging betreft en wijst erop dat de Commissaris voor de Mensenrechten van de Raad van Europa vragen heeft gesteld bij het gebrek aan doeltreffende rechtsmiddelen tegen het Europees aanhoudingsbevel en het gebruik ervan voor kleine criminaliteit; 188. drukt zijn ernstige bezorgdheid uit over de situatie van gedetineerden in de Europese Unie; verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten samen met de Raad van Europa en het Comité ter voorkoming van marteling voorstellen in te dienen die ervoor zorgen dat de rechten van gevangenen worden geëerbiedigd en dat de terugkeer naar de samenleving wordt bevorderd; roept op om gevolg te geven aan de verzoeken in zijn resolutie van 15 december 20111 over de detentieomstandigheden in de EU (29) en met name een wetgevingsinitiatief inzake gemeenschappelijke minimumnormen voor detentie in de Europese Unie en passende toezichtmechanismen vast te stellen; 189. benadrukt dat bij de internationale samenwerking ter bestrijding van terrorisme de internationale normen en verplichtingen op het gebied van mensenrechten integraal moeten worden nageleefd; 190. is ingenomen met de onderzoeken naar illegale activiteiten van de CIA die reeds hebben plaatsgevonden in sommige lidstaten, zoals gevraagd in de verslagen van het Parlement uit 2007 en in het follow-upverslag uit 2012; roept op tot verdere onderzoeken en vraagt de lidstaten hun verplichtingen krachtens het internationaal recht volledig na te komen; 191. verzoekt het democratisch en gerechtelijk toezicht op geheime diensten op nationaal niveau aan te scherpen, wat bijzonder dringend en noodzakelijk is; verzoekt de Europese Unie nauwer toezicht te houden op de samenwerking op EU-niveau tussen deze diensten, ook indien deze samenwerking gebeurt via EU-organen, en tussen deze diensten en derde landen; 192. is verontrust over het onevenredige geweld dat de politie in de EU gebruikt bij openbare manifestaties en demonstraties; verzoekt de lidstaten het democratische en gerechtelijke toezicht op de wetshandhavingsdiensten en het personeel daarvan aan te scherpen, erop toe te zien dat er een verantwoordingsplicht geldt en ervoor te zorgen dat in Europa geen straffeloosheid heerst, met name in geval van buitensporig geweld, foltering of onmenselijke of vernederende behandeling; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat politiepersoneel een identificatienummer draagt; Burgerschap 193. herinnert eraan dat bij het Verdrag van Maastricht uit 1992 het begrip „burgerschap van de Unie” werd ingevoerd, waarbij alle burgers van de Unie het recht werd verleend vrij op het grondgebied van de Unie te reizen en te verblijven, te stemmen en zich kandidaat te stellen bij verkiezingen voor de gemeenteraad en het Europees Parlement in de lidstaat waar hij of zij verblijf houdt, beschermd te worden door de diplomatieke of consulaire autoriteiten van eender welke lidstaat, een verzoekschrift tot het Europees Parlement te richten en een beroep te doen op de Europese Ombudsman, alsook een reeks rechten op verschillende gebieden, zoals het vrije verkeer van goederen en diensten, consumentenbescherming, volksgezondheid, gelijke kansen, gelijke behandeling, alsmede toegang tot de arbeidsmarkt en sociale bescherming; merkt op dat de rechten in verband met het burgerschap van de Unie bij de Verdragen van Amsterdam (1997) en Lissabon (2009) verder zijn versterkt; 194. verzoekt de Commissie een vergelijkend onderzoek in te stellen naar het kiesrecht op nationaal en EU-niveau teneinde verschillen vast te stellen die een oneerlijke weerslag hebben op bepaalde groepen personen in de Europese Unie, en hier passende aanbevelingen bij te voegen over de bestrijding van discriminatie; wijst er nogmaals op dat voorkeursbehandelingen en speciale bevorderingsmaatregelen van groot belang zijn voor de vertegenwoordiging van mensen met verschillende achtergronden en uit kansarme groepen in leidinggevende functies; 195. verwijst naar de uitspraken van het Hof van Justitie van de Europese Unie over verkiezingsprocedures, die onder meer gebaseerd zijn op de Gedragscode in verkiezingsaangelegenheden van de Commissie van Venetië en verzoekt de EU en de lidstaten daaraan uitvoering te geven; 196. verzoekt de Commissie de situatie van niet-burgers aan te pakken, met name in het kader van het verslag over het EU-burgerschap en het verslag over de toepassing van het EU-Handvest van de grondrechten; 197. verzoekt de lidstaten voorlichtings- en sensibiliseringscampagnes op touw te zetten om de Europese burgers te informeren over hun stemrecht en hun recht om zich verkiesbaar te stellen, met inachtneming van de behoeften van meer specifieke doelgroepen en kwetsbare bevolkingsgroepen; verzoekt in alle lidstaten de nodige hervorming van de Europese verkiezingsprocedures uit te voeren teneinde het actief EU-burgerschap te bevorderen; is van mening dat actief en participerend EU-burgerschap dient te worden aangemoedigd door toegang tot documenten en informatie, transparantie, goed bestuur en beheer en democratische participatie en vertegenwoordiging, waarbij beslissingen zo dicht mogelijk bij de burgers van de Unie worden genomen; 198. is ingenomen met het feit dat 2013 werd uitgeroepen tot het Europees Jaar van de burger, waardoor het burgerschap van de Unie en de concrete voordelen daarvan voor de burgers van de Unie onder de aandacht worden gebracht, en verzoekt de Commissie en de lidstaten erop toe te zien dat voorlichtingscampagnes over het Europees burgerschap en de daarbij horende rechten op touw worden gezet; 199. verzoekt de Commissie en de lidstaten informatie te verspreiden over het recht op diplomatieke en consulaire bescherming; roept de lidstaten op actief samen te werken om ervoor te zorgen dat EU-burgers buiten de Europese Unie beschermd zijn, ook in tijden van crisis en bij rampen; 200. verzoekt de lidstaten voorlichtingscampagnes te ontwikkelen om de actieve deelname van burgers te stimuleren door hun recht uit te oefenen om verzoekschriften in te dienen en om bij de Europese Ombudsman een klacht in te dienen over wanbeheer door EU-instellingen of –organen, en door middel van burgerinitiatieven; 201. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten het burgerinitiatief, een instrument voor rechtstreekse democratie dat de democratische werking van de Unie moet verbeteren, meer bekendheid te geven bij het publiek; 202. wijst op de behoefte aan doeltreffende voorlichtingscampagnes die de rechten van het EU-burgerschap onder de aandacht van jongeren brengen, zoals een „programma voor actief burgerschap” in scholen en universiteiten; 203. benadrukt de behoefte aan een snelle hervorming van het kiesstelsel voor het Europees Parlement om de actieve deelname van de EU-burgers aan de werking van de EU te garanderen; o o o 204. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, de Verenigde Naties, de Raad van Europa en de Organisatie voor veiligheid en samenwerking in Europa.