Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "i2010: digitale bibliotheken" ( COM(2005)0465 ), – gezien Aanbeveling 2006/585/EG van de Commissie van 24 augustus 2006 betreffende de digitalisering en online-toegankelijkheid van cultureel materiaal en digitale bewaring (1) , – gezien de conclusies van de Raad over digitalisering en online-toegankelijkheid van cultureel materiaal en digitale bewaring (2) , – gezien Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (3) , – gezien het rapport van de deskundigengroep op hoog niveau over auteursrechten, digitale bewaring en verweesde en uitverkochte werken van 18 april 2007, – gezien de mededeling van de Commissie betreffende wetenschappelijke informatie in het digitale tijdperk: toegang, verspreiding en bewaring ( COM(2007)0056 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het rapport van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0296/2007 ), A. overwegende dat cultuur mensen bijeenbrengt en in staat stelt kennis en ervaring uit te wisselen en met elkaar te delen, waardoor eraan wordt bijgedragen dat de EU dichter bij de burger komt te staan en de uitdrukking van een echte Europese identiteit wordt bevorderd en versterkt, B. overwegende dat het nodig is de rijkdom en diversiteit van het Europese culturele erfgoed op zo groot mogelijke schaal te verspreiden, in stand te houden en te bevorderen, C. overwegende dat daarbij zowel op nationaal, regionaal en lokaal niveau een doorslaggevende rol toekomt aan de lidstaten en de culturele instellingen, en dan met name de bibliotheken, D. overwegende dat het noodzakelijk is rekening te houden met de snelle ontwikkeling van nieuwe technologieën en de daaruit voortvloeiende verandering van de culturele gebruiken, E. overwegende dat het internet voor een groot aantal burgers, en in het bijzonder voor jongeren, een van de belangrijkste middelen is geworden om toegang te verkrijgen tot kennis en wetenschap, F. overwegende dat het van wezenlijk belang is ervoor te zorgen dat binnen deze digitale omgeving iedereen toegang heeft tot het Europese culturele erfgoed en dat dit erfgoed voor toekomstige generaties wordt behouden en zo ons collectieve geheugen vormt, G. overwegende dat digitalisering op grote schaal en online-toegankelijkheid tot het Europese culturele erfgoed de belangrijkste middelen vormen om dat doel te bereiken, H. overwegende dat het Europese culturele erfgoed een weerspiegeling is van de diversiteit van Europa en dat derhalve de toegang tot dit erfgoed meertalig dient te zijn, I. overwegende dat het nodig is een samenhangend beleid op te zetten op het gebied van digitalisering en behoud van digitale werken, om te voorkomen dat culturele inhoud onherroepelijk verloren gaat, waarbij auteursrechten en naburige rechten strikt in acht moeten worden genomen, J. overwegende dat digitalisering van het Europese culturele erfgoed niet alleen de cultuur als zodanig ten goede komt, maar ook in andere sectoren van activiteit voordelen zal opleveren, met name in het onderwijs, de wetenschap, het onderzoek, het toerisme en de media, K. overwegende dat het niet de bedoeling is dat massale digitalisering van culturele inhoud traditionele culturele inhoud vervangt of beconcurreert, maar dat dit een aanvulling daarop zal zijn, in de vorm van betrouwbare en kwalitatief hoogwaardige digitale inhoud, L. overwegende dat de digitale technologie bovendien een middel bij uitstek vormt voor personen met een handicap, waarmee de inhoud aan hun behoeften kan worden aangepast, M. overwegende dat op dit moment slechts een uiterst klein deel van het Europese culturele erfgoed gedigitaliseerd is en dat de voortgang die de lidstaten hiermee maken onderling zeer verschilt, N. overwegende dat de financiële middelen die door overheden beschikbaar worden gesteld voor massale digitalisering niet voldoende zijn om een project van deze omvang te kunnen bekostigen, O. overwegende dat de initiatieven die zijn genomen op het gebied van digitalisering fragmentarisch blijven en dat het merendeel van de ervaring die inmiddels is opgedaan op communautair niveau nog onbekend is en er nog geen gemakkelijke, directe en meertalige toegang wordt geboden tot het geheel van werken waaruit het Europese culturele erfgoed bestaat, P. overwegende dat het noodzakelijk is dat op een publieksvriendelijke wijze wereldwijd en onmiddellijk toegang kan worden verkregen tot het Europese culturele erfgoed, zonder dat men zich daarvoor behoeft te verplaatsen, wat er ook aan zou moeten bijdragen dat er vaart wordt gemaakt met de digitalisering, Q. overwegende dat het in dat opzicht goed is voort te bouwen op bestaande Europese initiatieven die behulpzaam zijn bij het opzetten van de digitale Europese bibliotheek, zoals TEL, de Europese Bibliotheek waarmee al toegang kan worden verkregen tot de documenten uit de collecties van Europese nationale bibliotheken en met name gezocht kan worden in de digitale of bibliografische bestanden van 23 van de 47 nationale bibliotheken, het project TEL-ME-MOR, dat gericht is op de integratie van de tien nationale bibliotheken van de nieuwe lidstaten, het EDL-project, dat de integratie beoogt van negen andere nationale bibliotheken in EU/EFTA-verband, en Europeana, die de nationale bibliotheken van Frankrijk, Hongarije en Portugal samenbrengt, De Europese digitale bibliotheek, het gezicht van een verenigd Europa in al zijn diversiteit 1. beveelt aan stapsgewijs een Europese digitale bibliotheek op te zetten, in de vorm van een enkel, direct en meertalig toegangspunt tot het Europese culturele erfgoed; 2. onderstreept dat hoewel het uiteindelijk de bedoeling is dat alle categorieën cultureel materieel toegankelijk worden, zoals audiovisuele inhoud, de Europese digitale bibliotheek zich in eerste instantie moet concentreren op het aanwezige tekstmateriaal waarop geen rechten rusten; 3. nodigt daartoe alle Europese bibliotheken uit de werken die vrij zijn van rechten en die zij al in digitale vorm beschikbaar hebben, ter beschikking te stellen van de Europese digitale bibliotheek; 4. verzoekt de Europese universiteiten en andere hogere onderwijsinstellingen om dissertaties en andere wetenschappelijke werken over onderwerpen die betrekking hebben op het Europees cultureel erfgoed toegankelijk te maken, volgens nader te bepalen voorwaarden en met strikte inachtneming van de auteursrechten; 5. nodigt de andere Europese culturele instellingen, waaronder ook regionale en lokale instellingen, uit deel te nemen aan dit project, zodat een representatief beeld ontstaat van de rijkdom en de diversiteit van de Europese cultuur; spoort tevens de musea aan om hun archieven te digitaliseren zodat deze in dit project geïntegreerd kunnen worden; 6. onderstreept daarnaast dat de Europese digitale bibliotheek niet enkel de verspreiding van inhoud tot doel heeft, maar dat ook de toegang tot digitale werken gecoördineerd moet worden; 7. moedigt de keuze voor en het gebruik van gezamenlijke normen aan, op basis van bestaande en aangepaste formaten, teneinde de interoperabiliteit van de inhoud die nodig is om de Europese digitale bibliotheek goed te kunnen laten functioneren, te waarborgen door geleidelijk stabiele standaarden voor metadata (Dublin Core, enz.) in te voeren; 8. moedigt de lidstaten aan hun inspanningen voort te zetten en meer vaart te zetten achter de digitalisering van culturele inhoud, zodat voldoende digitale inhoud aanwezig is; 9. moedigt de lidstaten aan om in overleg met culturele instellingen op nationaal of regionaal niveau plannen uit te werken om deze digitalisering gestalte te geven, teneinde alle activiteiten die op het gebied van digitalisering op Europees niveau worden ondernomen in kaart te brengen en zodoende tot afstemming te kunnen komen met vermijding van dubbele inspanningen en uitgaven door tal van particuliere en overheidsinstellingen voor de digitalisering van hun werken, met dien verstande dat het beslist noodzakelijk is een inventarisatie te maken van de reeds uitgevoerde werkzaamheden per type instelling; 10. pleit voor nauwe samenwerking tussen lidstaten en culturele instellingen en voor uitwisseling van goede praktijken op het gebied van zowel de digitalisering en toegankelijkheid van de werken als het digitale behoud daarvan; 11. onderstreept bovendien dat de Europese digitale bibliotheek het onderzoek op het gebied van digitalisering, interoperabiliteit en digitaal behoud zal bevorderen, in het bijzonder door de competentiecentra die de Commissie in het leven heeft geroepen, daar de Europese digitale bibliotheek immers niet van de grond kan komen zonder een krachtige O&O-component; 12. onderstreept dat het noodzakelijk is vernieuwing en onderzoek op het gebied van meertaligheid te ondersteunen; 13. herinnert eraan dat indien met de communautaire programma's de digitalisering als zodanig niet kan worden gefinancierd, het nodig is nieuwe financieringsmogelijkheden te ontwikkelen, mede door middel van partnerschappen met de particuliere sector, waarbij zoveel mogelijk moet worden voorkomen dat het digitaliseringsproces in elk van de lidstaten in verschillend tempo plaatsvindt; Structuur en inhoud van de Europese digitale bibliotheek - een gezamenlijk, meertalig toegangspunt tot het Europese culturele erfgoed 14. moedigt het opzetten van een gezamenlijke interface aan, die via een geïntegreerde zoekmachine toegang geeft tot een inhoud waarvan de kwaliteit en betrouwbaarheid gewaarborgd zijn, door middel van een geïntegreerde zoekmachine waarmee zowel op metadata gezocht kan worden als rechtstreeks op tekst in geval van gedigitaliseerde documenten in tekstvorm; 15. onderstreept dat het van belang is over een meertalige interface te beschikken, waarmee direct toegang kan worden verkregen tot de gezochte inhoud in alle talen van de Europese Unie, zodat behalve de gebruikelijke zoekopdracht op auteur of op titel ook gezocht kan worden op onderwerp of trefwoord, in welk geval gegevens uit alle partnerbibliotheken en in alle talen van de catalogus als zoekresultaat moeten worden weergegeven; 16. nodigt daarnaast uit tot het ontwikkelen van innoverende, moderne en op alle mogelijke bezoekers afgestemde functionaliteiten; 17. onderstreept dat het van belang is om de Europese digitale bibliotheek te ontwerpen en te organiseren op basis van een geheel aan middelen en technische mogelijkheden, waardoor het genereren, zoeken en gebruiken van informatie wordt vereenvoudigd, en dat de digitale bibliotheek meer is dan een digitale catalogus van Europese documenten; 18. wijst er voorts op dat het wenselijk zou zijn het Europese culturele erfgoed niet te beperken tot het geheel van werken van de Europese Unie zelf, maar daarbij ook de culturele inbreng van andere Europese landen te betrekken; 19. merkt bovendien op dat het Europese culturele erfgoed weliswaar voor een groot deel bestaat uit werken die tot het publieke domein behoren, maar dat het niet tot deze enkele categorie beperkt is; 20. herinnert er dan ook aan dat het goed is onderscheid te maken tussen werken uit het publieke domein en werken onder auteursrecht, met inbegrip van verweesde en uitverkochte werken, en voor elk van deze categorieën te voorzien in verschillende modellen, die aan elke sector van activiteit zijn aangepast; 21. kan zich vinden in het oprichten van de hiervoor genoemde deskundigengroep op hoog niveau en steunt in het bijzonder de voorstellen daarvan betreffende het inventariseren van verweesde en uitverkochte werken en het vastleggen van werkwijzen aan de hand waarvan de rechthebbenden gemakkelijker kunnen worden opgespoord; 22. onderstreept dat de deskundigengroep op hoog niveau in zijn eerste rapport hoofdzakelijk voorstellen met betrekking tot de uitgave van boeken heeft gedaan en dat in overleg met hun vertegenwoordigers moet worden besloten tot het doen van voorstellen op andere terreinen; 23. wijst erop dat het wenselijk zou zijn dat de Europese digitale bibliotheek in tweede instantie zo mogelijk naast de documenten die vrij van rechten zijn, toegang kan bieden tot documenten onder auteursrecht, met strikte inachtneming van de nationale, communautaire en internationale wetgeving op het gebied van intellectuele eigendom; 24. benadrukt dat elke beslissing in dat kader zal moeten worden genomen in overleg met alle betrokkenen, in het bijzonder de auteurs, uitgevers en boekhandelaren; 25. stelt voor dat de gebruiker aan de hand van de Europese digitale bibliotheek alle digitale documenten kan lokaliseren, zowel in beeld- als in tekstvorm, ongeacht de aard daarvan, en deze vrijelijk kan raadplegen, hetzij in zijn geheel voor wat betreft de werken die vrij van rechten zijn, hetzij in de vorm van korte uittreksels voor wat betreft beschermde werken, met toestemming van de rechthebbenden; 26. stelt voor te voorzien in de mogelijkheid om werken waar rechten op rusten virtueel door te bladeren via gespecialiseerde sites die de vereiste beveiliging van de rechthebbenden kunnen waarborgen; 27. stelt in dat laatste geval voor dat de Europese digitale bibliotheek slechts als overbrenger van de informatie zal fungeren; 28. wijst erop dat de toegang tot de gehele tekst van een beschermd document zou kunnen plaatsvinden via gespecialiseerde sites, met toestemming van de rechthebbenden en tegen betaling van een redelijke vergoeding; Beheer en follow-up 29. roept op tot de oprichting van een stuurgroep, waarin culturele instellingen een belangrijke rol zouden kunnen spelen, die de aan de Europese digitale bibliotheek te geven prioriteiten en de hoofdlijnen zou kunnen afbakenen en tegelijkertijd de coördinatie, het beheer en de follow-up van haar activiteiten ter hand zou moeten nemen; 30. roept op tot coördinatie van de groepen die door de Commissie in het leven zijn geroepen, met name de deskundigengroep van de lidstaten voor digitalisering en digitaal behoud en bovengenoemde deskundigengroep op hoog niveau teneinde een echte synergie op Europees niveau te bereiken; 31. stelt de oprichting voor van een coördinerende instelling op Europees niveau, zoals TEL, voor nationale museumfondsen en nationale archieven die digitale gegevens van welke aard dan ook in verband met het Europees cultureel erfgoed genereren, met als doel deze te integreren in het zoeksysteem van de Europese digitale bibliotheek; 32. benadrukt daarnaast dat indien de Europese digitale bibliotheek goed wordt ingepast in de onderwijsstelsels, de Europese jongeren gemakkelijker kunnen worden bereikt en zij dichter bij hun culturele en literaire erfgoed kunnen worden gebracht, waarbij zij tegelijkertijd met de nieuwe technologieën leren omgaan en de digitale kloof kan worden bestreden; 33. acht het beslist noodzakelijk ervaringen en beste praktijken uit te wisselen met andere Europese instellingen, zoals de ECPA (European Commission on Preservation and Access), instellingen uit derde landen zoals de bibliotheek van het Congres van de VS, internationale verenigingen zoals de Internationale Federatie van bibliotheekverenigingen en –instellingen (IFLA), overheids- of particuliere instellingen zoals het Online Computer Library Center (OCLC) en anderen, daarbij strevend zoveel mogelijk gebruik te maken van beproefde operationele software en oplossingen; 34. wenst dat de bekendheid, de zichtbaarheid en de toegankelijkheid van de Europese digitale bibliotheek wordt bevorderd door hier op alle niveaus ruchtbaarheid aan te geven en door een logo te ontwerpen waaraan de Europese digitale bibliotheek te herkennen is; 35. beveelt in dit verband aan dat een deel van de voor de Europese digitale bibliotheek bestemde middelen besteed wordt aan promotie onder een zo groot mogelijk publiek; 36. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Doelmatigheid en rechtvaardigheid in de Europese onderwijs- en opleidingsstelsels ( COM(2006)0481 ), – gezien het voorstel voor een aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren ( COM(2006)0479 ), – gezien zijn standpunt in de tweede lezing van 25 oktober 2006 met het oog op de aanneming van een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (1) en Besluit nr. 1720/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 tot vaststelling van een actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (2) , – gezien de mededeling van de Commissie - Volwasseneneducatie: een mens is nooit te oud om te leren ( COM(2006)0614 ), – gezien zijn standpunt in eerste lezing van 26 september 2006 over het voorstel voor een aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad inzake de kerncompetenties voor levenslang leren (3) en Aanbeveling 2006/962/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake sleutelcompetenties voor een leven lang leren (4) , – gezien zijn standpunt in eerste lezing van 13 oktober 2005 over het voorstel voor een aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad over verdere Europese samenwerking op het gebied van de kwaliteitsborging in het hoger onderwijs (5) en Aanbeveling 2006/143/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 over verdere Europese samenwerking op het gebied van de kwaliteitsborging in het hoger onderwijs (6) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0326/2007 ), A. overwegende dat als gevolg van de besparingen in de overheidsbegrotingen, de uitdagingen van de mondialisering, de demografische veranderingen en de technologische innovatie, in heel Europa meer nadruk op een verbetering van de efficiëntie van onderwijs en opleiding wordt gelegd, B. overwegende dat de aanzienlijke prestatieverschillen tussen de opleidingsstelsels in de EU, als geïllustreerd in het Pisarapport 2003, aanleiding geven tot bezorgdheid, C. overwegende dat deze factor tot een toename van de verschillen op het gebied van economische en sociale ontwikkeling in de lidstaten kan leiden en het halen van de Lissabondoelstellingen in gevaar kan brengen, D. overwegende dat recht op onderwijs een principe is dat zowel erkend is op internationaal niveau als in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, E. overwegende dat het merendeel van de bestaande onderwijs- en opleidingsstelsels de bestaande ongelijkheid overneemt en vergroot, F. overwegende dat onrechtvaardigheid op het gebied van onderwijs en opleiding hoge verborgen kosten heeft, G. overwegende dat investeringen in onderwijs en opleiding economische en sociale voordelen hebben op langere termijn en dat het nodig is ze op lange termijn te plannen, H. overwegende dat in de onderwijs- en opleidingsstelsels een evaluatiecultuur tot stand moet worden gebracht om een effectieve follow-up op lange termijn van de ontwikkeling ervan te garanderen, I. overwegende dat het beleid inzake onderwijs en opleiding moet worden gekoppeld aan het beleid inzake werkgelegenheid, economie en sociale integratie, J. overwegende dat onderwijs en opleiding een fundamentele rol spelen in het proces van de totstandbrenging van een Europese identiteit die gebaseerd is op interculturele opvoeding en vrede, K. overwegende dat jonge vrouwen nog steeds meer kans hebben op werkloosheid dan jonge mannen, daar het werkloosheidspercentage in de EU-27 voor jonge vrouwen in 2006 18,1% bedroeg, vergeleken met 16,9% voor jonge mannen; overwegende dat vrouwen minder vertegenwoordigd zijn in leidinggevende functies, ondanks het feit dat er in de meeste lidstaten meer vrouwen dan mannen hoogopgeleid zijn, Doelmatigheid en rechtvaadigheid in levenslang leren 1. steunt het proces van langetermijnplanning op het gebied van levenslang leren, omdat investeringen op dit gebied economische en sociale voordelen hebben op langere termijn; 2. erkent dat investeringen in een onderwijsniveau niet alleen de ontwikkeling van de bekwaamheid en de competentie op dit niveau ondersteunen, maar ook de basis leggen voor het verwerven van meer kwalificaties en bekwaamheden op volgende niveaus; 3. steunt de intentie een Europees kwalificatiekader voor levenslang leren tot stand te brengen, dat de erkenning van het gevolgde onderwijs vereenvoudigt en een transparante en zichtbare overgang tussen verschillende onderwijsmogelijkheden mogelijk maakt; 4. is van mening dat in de onderwijs- en opleidingsstelsels een evaluatiecultuur nodig is en dat efficiënt langetermijnbeleid daarom moet worden gebaseerd op betrouwbare meting; 5. verwelkomt de poging van de Commissie om bij de opstelling van een kader van indicatoren en benchmarks voor de toetsing van de vorderingen aan de Lissabondoelstellingen rekening te houden met doelmatigheid en rechtvaardigheid in het onderwijs; 6. is van mening dat om een onderzoek te voeren naar de doeltreffendheid/doelmatigheid en rechtvaardigheid van onderwijsstelsels in Europa de terminologie, zowel wat doeltreffendheid/doelmatigheid als wat rechtvaardigheid betreft, moet worden verduidelijkt; is van mening dat voor het onderzoek van rechtvaardigheid rekening moet worden gehouden met individuele kenmerken als geslacht, etnische origine of (andere dan sociaal-economische) invaliditeit; 7. erkent dat investeringen in levenslang leren die gericht zijn op een verbetering van de toegang en de rechtvaardigheid de sociale cohesie dienen en individuen leert om problemen op te lossen, zich aan te passen, hun zelfrespect op te bouwen en om te gaan met veranderingen, waardoor hun persoonlijke ontwikkeling wordt verbeterd en zij gemakkelijker andere veranderingen in hun leven aankunnen; 8. verzoekt de lidstaten onderwijs- en opleidingsbeleid en -materiaal dat inspeelt op het man-vrouwvraagstuk te implementeren als middel om de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen in het onderwijs en op de arbeidsmarkt te elimineren en mannelijke en vrouwelijke stereotypes uit te bannen; dringt er bij de lidstaten op aan atypische arbeid voor mannen en vrouwen (bijvoorbeeld meer mannelijke leerkrachten in het basisonderwijs en meer vrouwen in de wetenschap) te bevorderen voor jonge mensen, waaronder ook kinderen vóór de leeftijd waarop er belangrijke beslissingen op het gebied van onderwijs en loopbaan worden genomen, en dit dusdanig te doen dat de beroepssegregatie op basis van geslacht afneemt; wijst er nogmaals op dat betere naar geslacht en leeftijd uitgesplitste gegevens een eerste vereiste voor elk beleid zijn; Doelmatigheid en rechtvbaardigheid in het kader van het onderwijs- en opleidingsbeleid garanderen Voorschools onderwijs: nadruk op onderwijs op zeer jonge leeftijd 9. is van mening dat doelmatigheid en rechtvaardigheid er alleen kunnen komen als de investeringen en hervormingen geconcentreerd zijn op de eerste onderwijsfase; 10. wijst erop dat vanaf de voorschoolse fase acties moeten worden ondernomen om de integratie van kinderen uit derde landen die op het grondgebied van de Unie wonen te bevorderen; 11. verzoekt de lidstaten de investeringen in voorschools onderwijs – waaronder peuterklassen – aanzienlijk te verhogen, aangezien deze een doeltreffend middel kunnen zijn om de basis te leggen voor toekomstig onderwijs, voor de ontwikkeling van het intellect van het kind en voor een verhoging van het algemene bekwaamheidspeil en zij het onderwijsstelsel aanzienlijk rechtvaardiger kunnen maken; 12. is evenwel van mening dat meer onderzoek op EU-niveau op het gebied van voorschools onderwijs nodig is, met name wat vroege en doelgerichte acties betreft, om uit te vinden welke praktijken leiden tot de beoogde resultaten; 13. is van mening dat de kwaliteit van voorschoolse opvoeding mede afhankelijk is van adequaat opgeleide pedagogische medewerkers en dat het daarom nodig is een strategie te ontwerpen die zowel bedoeld is om een toekomstgericht en kwalitatief hoogstaand onderwijs te waarborgen als om een bevredigende loopbaan te garanderen; 14. is van mening dat de sociale diversiteit van klassen en instellingen vanaf de voorschoolse fase moet worden gegarandeerd om een differentiatie van trajecten en verwachtingen te voorkomen; 15. is van mening dat het betrekken van ouders bij de zaak door middel van onderwijs- en informatieprogramma's, met name in het geval van kinderen met een achterstand, belangrijk is voor het welslagen van voorschools onderwijs; 16. steunt alle vormen van voorschools onderwijs en ingrijpen in de vroegste fase, wanneer de leercapaciteit van het kind zich ontwikkelt, omdat dit op lange termijn het grootste rendement van het hele proces van levenslang leren heeft; 17. dringt er bij de lidstaten op aan het aantal gesubsidieerde plaatsen in het voorschoolse onderwijs te vermeerderen om betere kansen te bieden aan kinderen die de schoolleeftijd nog niet hebben bereikt en de financiële zekerheid ontberen om van het onderwijssysteem te kunnen genieten; Lager en middelbaar onderwijs: kwaliteitsverbetering van het basisonderwijs voor iedereen 18. benadrukt dat de schoolplicht en het beroepsopleidingssysteem de basisopleiding en de kernbekwaamheden moeten bezorgen; benadrukt voorts dat opleiding en adequate kernbekwaamheden ertoe bijdragen fundamentele sociale en civieke waarden te verwerven, de sociale samenhang te versterken en de kwalificatie van personen en hierdoor hun werkkansen te verbeteren; 19. merkt voorts op dat wat de rol van de school betreft, vooral in het primair en secundair onderwijs, prioritair rekening moet worden gehouden met de principes van interculturaliteit en opvoeding tot vrede, waarden die kenmerkend zijn voor een Europese identiteit; 20. is van mening dat een voortijdige categorisering negatieve gevolgen heeft voor de doelmatigheid en de rechtvaardigheid in de onderwijsstelsels; 21. is van mening dat gelijke toegang tot kwaliteitsonderwijs voor achtergestelden ook de doelmatigheid en rechtvaardigheid van de Europese onderwijsstelsels kan verbeteren; 22. steunt anderzijds het aanbod van een flexibele keuze van studierichtingen op het niveau van de middelbare school, hetgeen de keuze van een ander traject in daaropvolgende onderwijsniveaus niet mag uitsluiten; 23. dringt er bij de lidstaten op aan alle schoolcarrières te volgen, met name op keuze- en oriëntatiemomenten, en ervoor te zorgen dat hun onderwijsstelsels leerlingen en studenten ondersteunen in hun motivatie en streven naar persoonlijke ontwikkeling; 24. steunt, gelet op het feit dat de leerlingen in de loop van hun schoolcarrière thuis in verschillende mate worden gesteund en op de soms erg grote verschillen op het gebied van de verstrekte opvoeding, het streven om ouders bij het onderwijsproces te betrekken met als doel het gevaar van toekomstige sociale uitsluiting aanzienlijk te beperken; 25. verzoekt de lidstaten de scholing en bijscholing van leraren, de verhoging van hun motivatie en de verbetering van de kwaliteit van het schoolleven, allemaal beslissende factoren om doelmatigheid en rechtvaardigheid te garanderen, te ondersteunen; 26. dringt er bij de lidstaten op aan meertaligheid op elk niveau in het onderwijssysteem te bevorderen om de mobiliteit van kinderen, jongeren en volwassenen op het Europese grondgebied te verbeteren en het onderwijsproces binnen de EU efficiënter te maken; 27. spoort de lidstaten aan leerkrachten en onderwijsaanbieders bewust te maken van de gelijkheid van vrouwen en mannen, zodat zij de jonge generaties kunnen stimuleren dit beginsel te eerbiedigen; Hoger postsecundair onderwijs: meer investeringen en ruimere participatie 28. erkent dat hoger onderwijs een belangrijk aspect is van een op kennis gebaseerde economie en maatschappij; 29. steunt de intentie de universiteiten en instellingen voor hoger onderwijs te moderniseren om het hoger onderwijs concurrerender te maken, mogelijk te maken dat iedereen er op rechtvaardige wijze aan deelneemt en er tegelijk voor te zorgen dat het financieel levensvatbaar en doeltreffend blijft; 30. verzoekt de lidstaten om voor meer doelmatigheid en rechtvaardigheid te zorgen door de omstandigheden en stimulansen in het leven te roepen die nodig zijn om grotere investeringen uit publieke en particuliere bronnen binnen te halen; 31. erkent dat gratis studeren in het hoger onderwijs op zich niet noodzakelijk rechtvaardigheid garandeert; vraagt in deze samenhang dat bijkomend onderzoek wordt verricht naar de veronderstelling dat schoolgeld geen geïsoleerd probleem is, maar onderdeel van een samenstel van factoren die verband houden met financiële stimulansen in combinatie met begeleidende financiële steun die de onrechtvaardigheid op het gebied van de toegang tot hoger onderwijs voor achtergestelde groepen beperkt; 32. benadrukt dat de instellingen voor postsecundair onderwijs een alomvattend informatie- en toegangsbeleid moeten ontwikkelen om te kunnen inspelen op de zich snel ontwikkelende sociale en economische behoeften; Beroepsonderwijs en beroepsopleiding: meer kwaliteit en waarde 33. is van mening dat in het licht van de vergrijzing de permanent grote jeugdwerkloosheid een steeds groter probleem wordt; 34. steunt in het licht van de vergrijzing de vergroting van de mogelijkheden op het gebied van volwassenenonderwijs om een betere aanpassing aan de vereisten van de arbeidsmarkt mogelijk te maken en laagopgeleide personen weer in de schoolbanken te krijgen; 35. benadrukt dat de laagstopgeleide jongeren grote problemen zullen hebben om de arbeidsmarkt te betreden en dat zij het kwetsbaarst zijn voor economische schokken, meer gevaar lopen werkloos te worden en uiteindelijk waarschijnlijk minder gekwalificeerd of tijdelijk werk verrichten; 36. verzoekt de lidstaten de toegang van jonge vrouwen, vooral uit afgelegen gebieden en kwetsbare groepen zoals migrantes, vrouwen in minderheidsgroeperingen, vrouwen met een handicap en laagopgeleide vrouwen, tot onderwijs en opleiding te bevorderen; verzoekt de lidstaten de beste praktijken op dit gebied te inventariseren en uit te wisselen en dringt er bij de sociale partners en de particuliere en overheidsbedrijven op aan alle vormen van discriminatie uit te bannen, actief het aanbod van functieopleidingen te bevorderen door alle belemmeringen in verband met leeftijd weg te nemen en steun te verlenen voor opleidingsverlof voor kansarmen; 37. verzoekt de lidstaten de toegang voor werkloze vrouwen en degenen die niet geslaagd zijn in het verplichte onderwijsstelsel tot door de overheid gefinancierde opleidingsprogramma's voor volwassenen te bevorderen; 38. verzoekt de lidstaten een beleid te voeren dat de overgang van school naar werk voor jonge mensen vergemakkelijkt, met speciale aandacht voor jonge vrouwen die daar meer problemen mee plegen te hebben; benadrukt dat een hogere kwaliteit van en een betere toegang tot onderwijs en opleiding en investering tijdens de jeugd implicaties hebben voor de arbeidsmarkt in latere levensfasen; merkt op dat een evaluatiemechanisme moet worden ingesteld om de efficiëntie en impact van de overheidsuitgaven voor werkloze jongeren, met name jonge vrouwen, te kunnen beoordelen; 39. verzoekt de lidstaten steun te verlenen aan universitaire uitmuntendheidsprogramma's, omdat deze zorgen voor hoog gekwalificeerde specialisten op verschillende terreinen zodat efficiënter aan de vraag op de arbeidsmarkt kan worden voldaan; 40. wijst erop dat in onderwijs en opleiding de gelijke toegang van vrouwen en mannen tot nieuwe technologieën moet worden bevorderd om de digitale tweedeling tussen de seksen op te heffen; 41. dringt er bij de lidstaten op aan het percentage vrouwen in wetenschap, techniek en technologie te vergroten en de positie van vrouwen op deze terreinen te versterken; verzoekt de nationale regeringen het aantal vrouwen in leidinggevende functies op te voeren en de vooruitgang te meten door kwalitatieve en kwantitatieve doelen te stellen; 42. beveelt aan de toegang tot het derdecyclusonderwijs te verbeteren en de mogelijkheden te ontwikkelen om na de voltooiing van de opleiding de studie voort te zetten en zich verder te scholen terwijl men al een baan heeft; 43. benadrukt dat de geboden beroepsopleidingsprogramma's flexibel moeten zijn en rekening moeten houden met de vraag op de arbeidsmarkt, aangezien dit een bijzonder effectieve manier is om de kans op werk voor personen met een achterstand te vergroten; erkent in dit opzicht dat de overheidsinvesteringen moet worden gericht op de meest achtergestelde doelgroepen, aangezien deze het minst profiteren van voortgezet onderwijs; 44. verzoekt de lidstaten samen met de instellingen voor hoger onderwijs of beroepsopleiding een flexibele opzet van studierichtingen te bevorderen, met name om beter in te spelen op de behoeften van jonge mannen en vrouwen die naast hun opleiding werken of gezinstaken verrichten en om zo te voorkomen dat zij voortijdig stoppen met hun opleiding; 45. verzoekt de lidstaten om onderwijsinstellingen, bedrijven, sociale en andere partners en de publieke sector bij een gemeenschappelijk partnerschap voor de totstandbrenging van succesvolle programma's op het gebied van beroepsopleiding te betrekken; Actie van de Europese Unie 46. benadrukt dat met het EU-optreden in wezen wordt beoogd de convergentie van de onderwijsstelsels in de EU tot hogere prestatieniveaus te bevorden; 47. is van mening dat om het EU-optreden doelgerichter te maken een proces moet worden ontwikkeld, zowel op basis van periodiek door de lidstaten in te dienen rapporten als op basis van onafhankelijke controle, om de prestaties van de onderwijs- en opleidingsstelsels in de EU te beoordelen, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan de verwerving van basisbekwaamheden door leerlingen en aan het halen van doelstellingen op het gebied van rechtvaardigheid; 48. verzoekt de Commissie periodieke rapporten over doelmatigheid en rechtvaardigheid in de Europese onderwijs- en opleidingsstelsels te publiceren om de vooruitgang in de richting van hogere prestatieniveaus te volgen; 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 1 februari 2007 (1) en 26 april 2007 (2) over het Italiaanse initiatief voor een wereldwijd moratorium op de doodstraf, – gelet op de richtsnoeren voor het EU-beleid ten aanzien van derde landen inzake de doodstraf van 3 juni 1998, – gelet op de verklaring over de afschaffing van de doodstraf die het EU-voorzitterschap op 19 december 2006 heeft afgelegd in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en die in eerste instantie door 85 landen uit alle delen van de wereld is ondertekend, – gelet op de verklaring die het EU-voorzitterschap op 29 maart 2007 namens de Europese Unie heeft afgelegd tijdens de vierde zitting van de Mensenrechtenraad van de VN, – gezien de steun voor een moratorium, waarop de secretaris-generaal van de VN tijdens zijn recente bezoek aan Rome publiekelijk heeft gewezen, – gezien de instelling van een Europese Dag tegen de doodstraf op 10 oktober elk jaar, waaraan ook de Conferentie van voorzitters van het Parlement op 12 juli 2007 haar steun heeft betuigd, – gelet op artikel 2 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (3) , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat de oproep voor een wereldwijd moratorium op de doodstraf een duidelijk politiek besluit is om de doodstraf in alle landen afgeschaft te krijgen, B. overwegende dat het Parlement het EU-voorzitterschap in zijn resoluties van 1 februari 2007 en 26 april 2007 opriep om op korte termijn een resolutie in te dienen in de aan de gang zijnde Algemene Vergadering van de VN en het Parlement op te hoogte te stellen van de bereikte resultaten; overwegende dat er tot dusver geen resolutie aan de aan de gang zijnde Algemene Vergadering van de VN is voorgelegd, C. overwegende dat de verklaring over de afschaffing van de doodstraf die de Europese Unie op 19 december 2006 heeft afgelegd in de Algemene Vergadering van de VN, inmiddels door 95 landen uit alle delen van de wereld is ondertekend, D. overwegende dat het EU-voorzitterschap een mandaat heeft gekregen van de Raad om samen met Italië een tekst voor een wereldwijd moratorium op de doodstraf op te stellen en op de Algemene Vergadering van de VN in te dienen, 1. herinnert het EU-voorzitterschap en de lidstaten eraan dat de resolutie als belangrijkste politieke inhoud moet hebben de vaststelling van een wereldwijd moratorium als fundamentele stap om te komen tot afschaffing van de doodstraf; 2. roept het EU-voorzitterschap en de lidstaten op bij de 62ste zitting van de Algemene Vergadering van de VN onder het punt "mensenrechten" een resolutie over het moratorium in te dienen, zodat deze resolutie voor het einde van 2007 aangenomen kan worden; roept het EU-voorzitterschap nogmaals op ervoor te zorgen dat zo veel mogelijk landen als mede-indiener van de resolutie optreden; 3. verzoekt het EU-voorzitterschap de landen die zulks nog niet gedaan hebben ertoe te bewegen het tweede facultatieve protocol bij het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten te ondertekenen en te ratificeren, en de lidstaten die het dertiende protocol bij het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden inzake de doodstraf nog niet hebben ondertekend ertoe aan te sporen dit te doen; 4. schaart zich eens te meer volledig achter het voorstel van instellingen en lidstaten van de EU en van de Raad van Europa om de tiende oktober van elk jaar uit te roepen tot Europese Dag tegen de doodstraf; betreurt het gebrek aan unanimiteit in de Raad ter zake en roept de toekomstige Poolse regering op om haar volle steun te geven aan dit initiatief, dat de fundamentele waarden van de Europese Unie weerspiegelt; roept alle instellingen en lidstaten van de EU alsmede de Raad van Europa op om dit streven te blijven steunen en draagt zijn Voorzitter op om dit politieke initiatief te bevorderen; 5. verzoekt de Raad en de Commissie om de totstandkoming van regionale coalities voor een moratorium en afschaffing van de doodstraf te steunen; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten van de EU, alsmede aan de secretaris-generaal, de voorzitter van de Algemene Vergadering en de regeringen van de lidstaten van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – gelet op het conflict in Darfur en de wijdere regionale gevolgen daarvan voor met name het oostelijke deel van Tsjaad en het noordelijke deel van de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR), – gelet op resolutie 1706(2006) van 31 augustus 2006 van de Veiligheidsraad van de VN waarin werd gesteld dat de regionale veiligheidsaspecten moesten worden opgelost om duurzame vrede in Darfur te kunnen bewerkstelligen, – gezien de conclusies van de Raad van Algemene Zaken en externe betrekkingen van 23 en 24 juli 2007 waarin de bevoegde organen werden verzocht te blijven plannen met het oog op een mogelijke overbruggingsoperatie in het kader van het Europees Veiligheids- en Defensiebeleid (EVDB), ter ondersteuning van een multidimensionale VN-aanwezigheid in oostelijk Tsjaad en het noordoosten van de CAR ter verbetering van de veiligheid in die gebieden, – gezien resolutie 1769(2007) van de Veiligheidsraad van de VN van 31 juli 2007 op basis waarvan voor een eerste periode van 12 maanden een gemengde operatie van Afrikaanse Unie (AU) en de VN wordt opgezet in Darfur (UNAMID), – gezien het verslag over Tsjaad en de CAR van 10 augustus 2007 van de secretaris-generaal van de VN waarin het inzetten wordt aanbevolen van een internationale aanwezigheid in het oosten van Tsjaad en het noordoosten van de CAR, ter verbetering van de veiligheid van de vluchtelingen en ontheemden, ter vergemakkelijking van de aanvoer van humanitaire hulp en om de voorwaarden te scheppen voor wederopbouw- en ontwikkelingswerkzaamheden in deze gebieden, – gelet op de bijeenkomst in Arusha over vrede in Darfur, die is gehouden van 3 t/m 6 augustus 2007, – gelet op de politieke overeenkomst tot versterking van het democratische proces in Tsjaad, die alle politieke partijen in Tsjaad, zowel van de meerderheid als de oppositie op 13 augustus 2007 in N'Djamena hebben ondertekend, in aanwezigheid van de internationale gemeenschap en president Idriss Deby Itno van Tsjaad, – gezien de verklaring van de voorzitter van de Veiligheidsraad van de VN van 27 augustus 2007 waarin de bereidheid van de Veiligheidsraad wordt bevestigd een VN-missie naar Tsjaad te sturen en waarin waardering wordt uitgesproken voor het voornemen van de Europese Unie steun te geven in de vorm van een militaire EVDB-missie, – gezien de vaststelling door de Raad van een concept-crisisbeheer via een schriftelijke procedure op 10 september 2007, – gezien de vaststellingen van de missie in Darfur van de Commissie ontwikkelingssamenwerking, die Soedan en Tsjaad van 30 juni tot en met 6 juli 2007 heeft bezocht, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 juli 2007 over de situatie in Darfur (1) , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. uiterst verontrust over de verslechtering van de humanitaire situatie in Tsjaad waar, ten gevolge van het conflict in Darfur en de grensoverschrijdende effecten ervan, ongeveer 238 000 vluchtelingen uit Soedan, 44 600 vluchtelingen uit de CAR en 170 000 binnenlands ontheemden (IDP's) zijn gehuisvest in 12 kampen langs de oostelijke grens van Tsjaad met Soedan, B. verontrust over de veiligheidssituatie in het oostelijke deel van Tsjaad die sinds 2006 slechter is geworden ten gevolge van botsingen tussen Tsjadische veiligheidstroepen en Tsjadische opstandelingen en invallen van Janjaweed milities en gewapende benden uit Soedan, nog verergerd door banditisme en aanvallen op humanitaire organisaties, C. overwegende dat de burgerbevolking in het noodoosten van de CAR eveneens is aangevallen door troepen van uit Soedan afkomstige opstandelingen, D. overwegende dat het van wezenlijk belang is dat er in het kader van een algemene en regionale aanpak een bijdrage wordt geleverd aan het stabiliseren van deze regio die gebukt gaat onder het geschil Darfur, E. overwegende dat stabiliteit op lange termijn voor Soedan, Tsjaad en de CAR inhoudt dat de hand wordt gehouden aan mensenrechten, rechtsstaat en behoorlijk bestuur, F. zijn waardering uitsprekend voor resolutie 1769(2007) van de Veiligheidsraad van de VN, waarin toestemming wordt gegeven voor het inzetten van een AU/VN-eenheid van 26 000 soldaten, hetgeen een bijdrage levert tot de totstandbrenging van vrede in de hele regio in combinatie met het inzetten van een VN-politiemacht en de voorgenomen EVDV-operatie in het oostelijke deel van Tsjaad en het noordelijke deel van de CAR; G. overwegende dat de Tsjadische en Centraal-Afrikaanse instanties ten overstaan van de secretaris-generaal van de VN hebben bevestigd in te stemmen met het inzetten van deze multidimensionele aanwezigheid van de Europese Unie, H. zijn steun betuigend aan de pogingen van de VN-secretaris-generaal Ban Ki-Moon om via onderhandelingen tot een vreedzame oplossing te komen van het geschil in Darfur door contacten te bevorderen tussen de Soedanese autoriteiten en de verschillende rebellengroepen; I. zijn waardering uitsprekend voor de ondertekening op 13 augustus 2007 in N'Djamena door alle desbetreffende Tsjadische politieke partijen van een overeenkomst ter consolidatie van het democratische proces in Tsjaad; J. kennis nemend van de inspanningen van regionale spelers om een oplossing te vinden voor het interne conflict in Tsjaad met de groepen die bovenbedoeld akkoord niet hebben ondertekend; K. tevreden over resolutie 1778(2007) van de Veiligheidsraad van de VN van 25 september 2007 op grond waarvan de EU een vredesmacht met een robuust mandaat naar Tsjaad en de CAR kan zenden, 1. wijst er andermaal op dat vredesmissies in het oostelijke deel van Tsjaad en het noordelijk deel van de CAR niet kunnen slagen zonder een daadwerkelijk politiek verzoeningsproces; 2. vraagt de Raad, de Commissie en de VN derhalve hun inspanningen te bundelen en zo de voorwaarden te scheppen waaronder de verschillende partijen in het conflict in de wijdere regio Darfur/oostelijk Tsjaad/noordelijk CAR tot een politieke oplossing kunnen komen die een einde maakt aan de onveiligheid en de daaraan verbonden humanitaire ramp, en aldus de terugkeer van de vluchtelingen en binnenlands ontheemden naar hun eigen dorpen te vergemakkelijken; 3. steunt de start van een EVDB-operatie in het oostelijk deel van Tsjaad en het noordelijk deel van de CAR, die een jaar zal duren, maar geeft zijn toestemming voorwaardelijk, dat wil zeggen dat aan de volgende voorwaarden moet zijn voldaan: 4. betreurt dat deze EVDB-operatie om tal van redenen niet kan worden geleid vanuit het onlangs opgerichte operatiecentrum van de Europese Unie in Brussel; 5. benadrukt dat zijn definitieve goedkeuring van de EVDB-operatie gebonden is aan de voorwaarde dat het volledig geïnformeerd wordt over de verschillende voorbereidingsfasen van de operatie (crisisbeheersingsconcept, gemeenschappelijk optreden, operationeel concept, operatieplan, en opbouw van de troepenmacht); 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Afrikaanse Unie, de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de presidenten, regeringen en parlementen van Tsjaad, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Soedan. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over Birma, meer in het bijzonder die van 6 september 2007 (1) , – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Alliantie van Alle Birmese Boeddhistische Monniken de aanzet heeft gegeven tot een enorme golf van vreedzame betogingen tegen het repressieve militaire bewind in Birma en vrijheid heeft geëist voor Aung San Suu Kyi en andere politieke gevangenen, B. overwegende dat de betogingen steeds massaler zijn geworden ondanks arrestaties en de angst voor een gewelddadige reactie van de regeringstroepen, C. overwegende dat de Dalai Lama er in een oproep van 23 september 2007 bij de Birmaanse autoriteiten op aangedrongen heeft geen geweld te gebruiken tegen boeddhistische monniken en andere demonstranten, D. overwegende dat de situatie in Birma slechts kort is besproken in de VN-Veiligheidsraad, namelijk op 20 september 2007, 1. spreekt zijn erkenning uit voor het moedige optreden van de Birmaanse monniken en tienduizenden andere vreedzame demonstranten die te hoop lopen tegen het antidemocratische en repressieve regime in Birma en veroordeelt met klem de brutale reactie van de Birmaanse autoriteiten; 2. herhaalt zijn oproep om Aung San Suu Kyi onmiddellijk vrij te laten en volledige vrijheid van beweging en meningsuiting te geven; 3. spreekt zijn afschuw uit over het doden van vreedzame betogers; dringt erop aan dat de oproerdiensten naar hun kampen terugkeren en roept op tot erkenning van het feit dat de eisen die gesteld worden legitiem zijn; roept voorts op om internationale medische bijstand aan de gewonden te verlenen en gearresteerde demonstranten en andere politieke gevangenen vrij te laten; 4. wenst dat het huidige onrechtmatige grondwettelijke proces wordt beëindigd en vervangen door een volledig representatieve Nationale Conventie, waarin ook de Nationale Liga voor Democratie en andere politieke partijen en groeperingen zitting hebben; 5. verzoekt China en Rusland hun volledige steun te verlenen aan een duidelijke verklaring van de Veiligheidsraad van de VN waarin het gebruik van brutaal geweld tegen vreedzame betogers in Birma wordt veroordeeld; roept de Veiligheidsraad van de VN ertoe op de secretaris-generaal van de VN te machtigen tot het nemen van maatregelen om de nationale verzoening en de overgang naar democratie in Birma te vergemakkelijken; verzoekt ook de Algemene Vergadering van de VN om in actie te komen; 6. verzoekt de VN-Veiligheidsraad ervoor te zorgen dat de speciale adviseur inzake Birma van de secretaris-generaal van de VN, de heer Ibrahim Gambari, zo snel mogelijk zijn geplande bezoek aan Birma aflegt en daarbij volledige vrijheid van beweging en toegang krijgt; 7. verzoekt de Raad van de EU om op korte termijn contact te leggen met de Verenigde Staten, de Associatie van Zuidoost-Aziatische landen (ASEAN) en andere leden van de internationale gemeenschap om een gecoördineerd pakket van aanvullende maatregelen, onder meer gerichte economische sancties, voor te bereiden die tegen het Birmese regime genomen kunnen worden als dat geweld gebruikt en niet reageert op de oproep om de democratie te herstellen; 8. verzoekt de Commissie om in het kader van het Financieringsinstrument voor de bevordering van democratie en mensenrechten in de wereld de nodige middelen ter beschikking te stellen om actieve steun te verlenen aan de democratische beweging en NGO's die zich beijveren voor het herstel van een goed bestuur in Birma; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regeringen van de ASEAN-lidstaten, de Nationale Liga voor Democratie, de Staatsraad voor Vrede en Ontwikkeling en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – gezien de artikelen 95 en 153 van het EG-Verdrag, – gezien het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad inzake de aansprakelijkheid voor diensten ( COM(1990)0482 ), – gezien de mededeling van de Commissie inzake een nieuwe richting voor de aansprakelijkheid voor diensten ( COM(1994)0260 ), – gezien Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (1) (de dienstenrichtlijn), – gezien het Groenboek van de Commissie "Herziening van het consumentenacquis" ( COM(2006)0744 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité over een EU-strategie voor het consumentenbeleid 2007-2013 ( COM(2007)0099 ), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de veiligheid van consumentendiensten ( COM(2003)0313 ), – gezien de studie over de verplichtingen van grensoverschrijdende dienstverleners van maart 2007, uitgevoerd op verzoek van de Commissie interne markt en consumentenbescherming van het Europees Parlement, – gezien het antwoord van de Commissie van 12 januari 2006 op een schriftelijke vraag van Diana Wallis, Europees parlementslid, (2) – gezien zijn aanbeveling van 19 juni 2007 gebaseerd op het verslag van de Enquêtecommissie crisis bij de Equitable Life Assurance Society (3) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie juridische zaken ( A6-0294/2007 ), A. overwegende dat de economische en sociale ontwikkeling van de EU in hoge mate afhangt van de dienstensector, die voortdurend blijft groeien en ongeveer 70% van het BBP van de EU uitmaakt, B. overwegende dat het Europese consumentenvertrouwen in grensoverschrijdende consumptie laag is, hetgeen wordt geïllustreerd door het feit dat slechts 6% van de consumenten een grensoverschrijdende aankoop deed in 2006, C. overwegende dat cijfers voor grensoverschrijdende handel in diensten uitzonderlijk laag zijn vergeleken met cijfers voor de handel in goederen, D. overwegende dat in 1985 een richtlijn over aansprakelijkheid bij producten met gebreken (4) werd aangenomen en in 2001een richtlijn inzake algemene productveiligheid (5) , E. overwegende dat er onderlinge verschillen zijn tussen de lidstaten voor wat betreft de status van consumentenveiligheid en de graad van consumentenbescherming op het gebied van grensoverschrijdende dienstverlening, terwijl in de goederensector zowel internationale als communautaire wetgeving afdoende toezien op de bescherming van de consument, F. overwegende dat in een recente Eurobarometer door 33% van de consumenten werd aangegeven dat ondernemingen hadden geweigerd hun diensten te leveren of te verkopen vanwege het feit dat de consument geen ingezetene was van het land van de onderneming, G. overwegende dat het consumentenbeleid even belangrijk is als het mededingingsbeleid aangezien goed geïnformeerde consumenten zorgen voor concurrentiedruk op markten, H. overwegende dat het huidige Europese consumentenacquis gefragmenteerd is: in overeenstemming met de verdeling van de bevoegdheden van het Verdrag, legde de EU enkel voor bepaalde sectoren of diensten duidelijke regels vast, zoals voor op afstand gesloten overeenkomsten, oneerlijke handelspraktijken, consumentenkrediet, pakketreizen en timesharing, I. overwegende dat er aanwijzingen zijn dat de huidige fragmentatie van het regelgevingskader ertoe zou kunnen leiden dat consumenten worden afgeschrikt om grensoverschrijdende transacties uit te voeren en ongewenste mogelijkheden biedt voor grensoverschrijdende zwendel en oplichting, J. overwegende dat het groenboek over de herziening van het consumentenacquis de verplichtingen van dienstverleners niet behandelt, K. overwegende dat noch de consument noch de dienstverlener steeds in staat is te bepalen welke regelgeving van toepassing is op ieder aspect van hun zakelijke activiteiten, namelijk de vraag of het recht van het gastland of van het land van herkomst en of het reguleringsstelsel van het gastland of het land van herkomst van toepassing is, L. overwegende dat in sommige lidstaten gebruikers van diensten verleend door privé-instanties beter beschermd zijn dan gebruikers van diensten verleend door openbare instellingen, M. overwegende dat de bestaande wetgeving in de regel geen substantiële verplichtingen bevat voor de dienstverlener noch specifieke rechtsmiddelen voor de consument, in tegenstelling tot de goedgekeurde maatregelen inzake het vrije verkeer van goederen, N. overwegende dat het ontbreken van een juridische structuur op communautair niveau op basis waarvan consumenten collectieve, grensoverschrijdende acties kunnen voeren tegen fraudeurs en slechte dienstverleners een hiaat vormt in het reguleringsstelsel en vooral een belemmering is voor consumenten om via de rechter kosteneffectief gerechtelijk verhaal of grensoverschrijdende schadevergoeding te verkrijgen, O. overwegende dat in sommige lidstaten geen enkel orgaan bevoegd is om te helpen bij buitengerechtelijke geschillenregelingen en dat de bestaande communautaire structuren, namelijk ECC-Net (European Consumer Centres Network) en FIN-NET (grensoverschrijdend netwerk voor buitengerechtelijke geschillenregeling bij financiële dienstverlening in de Europese Economische Ruimte), onvoldoende bekend zijn en onvoldoende middelen tot hun beschikking hebben, Diensten op de interne markt 1. moedigt de opstelling van maatregelen ter voltooiing van de interne markt voor diensten aan; 2. is ervan overtuigd dat een uniformer systeem van verplichtingen voor dienstverleners noodzakelijk is nu de dienstenmarkt steeds meer grensoverschrijdend wordt, om de ontwikkeling van een consistente interne markt voor diensten verder te bevorderen; 3. is zich ervan bewust dat de dienstenrichtlijn, die per 28 december 2009 in alle lidstaten dient te zijn omgezet in nationale wetgeving, een aanzienlijke invloed dient te hebben op de grensoverschrijdende dienstverlening, maar merkt op dat de richtlijn geen substantiële verplichtingen bevat voor de dienstverlener; 4. is van oordeel dat verduidelijking van het wettelijk kader inzake de verplichtingen van dienstverleners in de EU zal leiden tot meer concurrentie en meer keuze voor de consument, maar tegelijkertijd geen ongerechtvaardigde obstakels voor het vrije verkeer van diensten op de interne markt mag creëren; 5. is van oordeel dat de verscheidenheid aan wetten en administratieve praktijken in de lidstaten zorgt voor onzekerheid en gebrek aan transparantie bij zowel dienstverleners als consumenten en het aanwenden van de gemeenschappelijke middelen van de EU moeilijker maakt, maar ook de kansen vergroot op meer concurrentie in consumentenbescherming; 6. betreurt dat de huidige mengeling van wetgevingsinstrumenten bestaande uit collisieregels en instrumenten met betrekking tot de interne markt en het falen om hun wisselwerking op een duidelijke manier te bepalen ervoor zorgt dat noch de consument noch de dienstverlener altijd kan weten welke regelgeving van toepassing is op ieder aspect van hun zakelijke activiteiten, d.w.z. antwoord te geven op de vraag of het recht van het gastland of van het land van herkomst van toepassing is, of op de vraag of het reguleringsstelsel van het gastland dan wel van het land van herkomst van toepassing is; 7. is ervan overtuigd dat consumenten die niet zeker zijn van de veiligheid en de kwaliteit van de dienstverlening, buitenlandse dienstverleners mentaal blokkeren en ervoor terugdeinzen gebruik te maken van grensoverschrijdende dienstverlening, en dat consumenten bij een negatieve ervaring dikwijls onterecht met de vinger wijzen naar alle buitenlandse dienstverleners; 8. wijst erop dat wat het verlenen van een dienst betreft de consument niet zo goed beschermd is onder het communautaire acquis als de consument die goederen aanschaft; 9. spreekt evenwel in afwachting van de volledige uitvoering van de dienstenrichtlijn zijn bedenkingen uit met betrekking tot vérstrekkende nieuwe horizontale instrumenten voor de voltooiing van de interne markt voor diensten; 10. is zich ervan bewust dat diensten vaak ingewikkelde structuren zijn waarin menselijke interactie en keuze een rol spelen; 11. is ervan overtuigd dat niet alleen consumenten maar ook, en met name, kleine en middelgrote ondernemingen, als klant en als leverancier van grensoverschrijdende diensten, zouden kunnen profiteren van meer rechtszekerheid, eenvoud en kostenvermindering; 12. herinnert eraan dat, zoals vermeld in de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten, grensoverschrijdende diensten op velerlei manieren worden verleend (bijv. verkoop online, reis naar een ander land voor de dienst of de dienstverlener bezoekt het thuisland van de klant), hetgeen in aanmerking dient te worden genomen; 13. merkt op dat er verscheidene wetgevingsinitiatieven in behandeling zijn waarmee beoogd wordt voor rechtszekerheid te zorgen inzake de rechten en met name de plichten van verleners van grensoverschrijdende diensten, namelijk het voorstel voor een verordening betreffende het recht dat van toepassing is op contractuele verplichtingen (Rome I) ( COM(2005)0650 ), Verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verplichtingen (Rome II) (6) en het Groenboek van de Commissie over de herziening van het consumentenacquis; 14. wijst erop dat artikel 5 van het voorstel Rome I van essentieel belang is om te bepalen of de consumentenbeschermingswetgeving van het oorsprongsland (van de dienstverlener) van toepassing is dan wel van dat van de klant (afnemer van de dienst); onderstreept dat het van belang is de uitkomst van deze wetgevingsprocedure af te wachten; 15. is ervan overtuigd dat voor de totstandbrenging van een interne markt voor diensten met een juridisch kader dat gebaseerd is op de fundamentele vrijheden van vestiging en dienstverlening, zoals vastgelegd in het Verdrag en afgebakend in de dienstenrichtlijn, als voorwaarde geldt dat de relevante maatregelen vanuit zowel juridisch als praktisch oogpunt duidelijk zijn; Particuliere en openbare dienstverleners 16. verzoekt de Commissie er rekening mee te houden dat er op het vlak van de verplichtingen voor dienstverleners geen verschil mag worden gemaakt tussen particuliere en openbare dienstverleners, en dat de richtlijnen inzake de bescherming van de consument op beide van toepassing zou moeten zijn; 17. erkent dat in de bestaande EU-wetgeving, zoals de dienstenrichtlijn en de richtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken (7) , weliswaar specifieke bepalingen ontbreken die zijn gericht op de regulering van de grensoverschrijdende verplichtingen van dienstverleners, maar dat dit indirect van invloed kan zijn op de nationale wetgeving van de lidstaten op dit gebied; 18. verzoekt de Commissie toezicht uit te oefenen op de omzetting en implementatie van de bestaande en toekomstige horizontale en sectorale wetgeving aangaande de aansprakelijkheid van grensoverschrijdende dienstverleners; 19. verzoekt de Commissie nieuwe maatregelen te onderzoeken, zoals het introduceren van normen op EU-niveau, om zodoende de veiligheid van diensten te bevorderen en de rechten te waarborgen van consumenten inzake grensoverschrijdende diensten die door de lidstaten worden aangeboden; 20. dringt er bij de Commissie op aan de werkzaamheden van ECC-Net en FIN-NET verder te ontwikkelen, van middelen te voorzien en te bevorderen en om, indien de systemen voor alternatieve geschillenbeslechting onbeschikbaar blijven binnen belangrijke dienstensectoren in lidstaten, in ieder geval een aanbeveling over dit onderwerp te overwegen; 21. dringt er bij de Commissie op aan actief te blijven overwegen een communautair juridisch instrument te introduceren, waarmee collectieve vorderingen door consumenten op grensoverschrijdende basis worden vergemakkelijkt, opdat zij meer kansen krijgen op schadevergoeding; 22. erkent dat aansprakelijkheidsstelsels voor dienstverleners in alle lidstaten bestaan, zij het in verschillende gradaties, maar gelooft dat er ten behoeve van de duidelijkheid en teneinde het vertrouwen van de consument te winnen enige convergentie nodig is in het bijzonder in belangrijke grensoverschrijdende sectoren; is van mening dat er tevens waar nodig meer samenwerking dient te komen tussen nationale reguleringsautoriteiten en professionele organisaties; Verzoek voor een voorstel voor een horizontaal instrument inzake de verplichtingen van dienstverleners 23. dringt er bij de Commissie op aan de werkzaamheden op sectorniveau in belangrijke gebieden voort te zetten en binnen 12 maanden met een werkprogramma te komen voor een gedegen beoordeling van de gevolgen van bestaande en toekomstige wetgeving binnen de interne markt betreffende de verplichtingen van grensoverschrijdende dienstverleners en van de noodzaak van een mogelijk breed horizontaal instrument om de regels inzake grensoverschrijdende dienstverlening op elkaar af te stemmen en zodoende de consumenten een hoge mate van bescherming te bieden; 24. is van oordeel dat in een dergelijke beoordeling onderzoek moet worden gedaan naar een mogelijk breed instrument dat minstens algemene basisregels moet bevatten over de verplichting tot toereikende informatie over prijzen, contractbedingen en rechtsmiddelen in geval van gebrekkige of vertraagde dienstverlening; 25. dringt er bij de Commissie op aan de interactie tussen particuliere internationale juridische instrumenten en instrumenten met betrekking tot de interne markt duidelijk te definiëren, zodat er geen twijfel meer over bestaat welke wetgeving of regulering dient te worden toegepast: die van het land van herkomst of die van het gastland, en zodoende zoveel mogelijk hiaten op te vullen in het aansprakelijkheidsstelsel dat op dienstverleners betrekking heeft; 26. is van oordeel dat de Commissie bij ieder initiatief rekening dient te houden met de invloed ervan op kleine en middelgrote ondernemingen; 27. dringt er bij de directeurs-generaal van de Commissie die betrokken zijn bij de wetgeving inzake de dienstensector op aan om actief deel te nemen aan de voortdurende werkzaamheden aan het gemeenschappelijk referentiekader met als doel secties toe te voegen over dienstcontracten, met name in gebieden waar er al veel grensoverschrijdende activiteiten plaatsvinden of waar die mogelijk plaatsvinden, zoals bij wijze van voorbeeld in de financiële dienstensector en gezondheidszorg; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0278/2007 ), De strijd tegen discriminatie A. overwegende dat de EU een politiek project is, gebaseerd op gemeenschappelijke waarden als bescherming van de rechten van de mens en fundamentele vrijheden zoals gesteld in artikel 6 van het EU-Verdrag en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en gelijkheid en non-discriminatie bevordert door middel van haar beleid en wetgeving, mede op basis van artikel 13 van het EG-Verdrag, B. overwegende dat het van belang is dat politieke verklaringen over de strijd tegen discriminatie samengaan met de voortschrijdende ontwikkeling en volledige en juiste uitvoering van beleid en wetgeving, met name de antidiscriminatierichtlijnen en de projecten die zijn gericht op bevordering van gelijkheid, zoals het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen, C. Tenuitvoerlegging van de richtlijn rassengelijkheid C. overwegende dat uit het jaarverslag over 2006 van het Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat blijkt dat in de lidstaten discriminatie nog altijd een ernstig probleem vormt, D. overwegende dat uit een recente enquête van Eurobarometer blijkt dat 64% van de geënquêteerde burgers in 25 lidstaten van mening zijn dat discriminatie op grond van etnische afstamming nog altijd wijdverbreid is, E. overwegende dat de goedkeuring van Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1) kan worden gezien als een belangrijke stap naar een hogere mate van bescherming van slachtoffers van discriminatie op basis van ras of etnische afstamming door hen betere verhaalmogelijkheden te bieden, Bewijslast F. overwegende dat de bewijslast een beslissend aspect van de richtlijn is omdat hij bijdraagt aan een doeltreffend toezicht op de bescherming die de richtlijn biedt, G. overwegende dat uit de jurisprudentie inzake de bewijslast blijkt dat er nog altijd grote verschillen zijn tussen de lidstaten als het gaat om hetgeen door gerechten als prima facie bewijs wordt aanvaard; overwegende dat het derhalve wenselijk zou zijn de lidstaten aan te moedigen dienaangaande informatie uit te wisselen om te zien of gerechtelijke procedures meer op één lijn kunnen worden gebracht, H. overwegende dat het zou bijdragen aan een doeltreffende toepassing van het gelijkheidsbeginsel als de bepalingen inzake de bewijslast bij civiele en administratiefrechtelijke gevallen ook zou gelden voor rechtsbescherming tegen represailles, Instanties op het gebied van gelijke behandeling I. overwegende dat alle lidstaten thans instanties op het gebied van gelijke behandeling kennen of bestaande instanties hebben belast met de door dergelijke instanties te verrichten taken, J. overwegende dat alle lidstaten zouden moeten worden aangespoord om zeer nadrukkelijk het initiatief te nemen om het mandaat te verruimen van hun instanties die zijn belast met het bevorderen van gelijkheid, zodat deze zich ook kunnen bezighouden met discriminatie op andere gronden dan ras of etnische afstamming, K. overwegende dat instanties op het gebied van gelijke behandeling over voldoende personele en financiële middelen moeten beschikken, L. overwegende dat instanties op het gebied van gelijke behandeling onafhankelijk van de regering moeten kunnen functioneren en dat duidelijk zichtbaar moet zijn dat zij geen deel van de regering vormen, M. overwegende dat ondanks het bestaan van gespecialiseerde instanties die ijveren voor non-discriminatie en gelijkheid het aantal geregistreerde klachten in een aantal lidstaten laag blijft, N. overwegende dat de instanties op het gebied van gelijkheid door gebrek aan financiële en personele middelen helaas slechts een klein aantal zaken voor de rechter brengen, en dat het vaak de non-gouvernementele organisaties zijn die de slachtoffers van discriminatie tot aan het einde van hun procedure bijstaan, O. overwegende dat de scholing van ambtenaren aangaande de doelstellingen van de richtlijn van vitaal belang is gezien hun verantwoordelijkheid voor de uitvoering ervan, Werkingssfeer P. overwegende dat het niet altijd mogelijk is om onderscheid te maken tussen discriminatie op grond van ras of etnische afstamming en discriminatie op grond van geloof, overtuiging of nationaliteit, Q. overwegende dat niet altijd makkelijk is vast te stellen of discriminatie is gebaseerd op geslacht, etnische afstamming, sociale omstandigheden, seksuele geaardheid of andere factoren, Verspreiding van informatie en bewustmaking R. overwegende dat uit de recente enquête van Eurobarometer blijkt dat maar weinig mensen in de EU weet hebben van het bestaan van antidiscriminatiewetgeving en dat gemiddeld slechts een derde van de EU-onderdanen beweert zijn rechten te kennen ingeval hij of zij slachtoffer is van discriminatie of intimidatie, S. overwegende dat enkele lidstaten niettemin allerlei voorlichtings- en /bewustmakingsinitiatieven hebben genomen (websites, campagnes, televisiespots, krantenadvertenties), T. overwegende dat enkele lidstaten het belangrijke initiatief hebben genomen om in hun nationaal recht de verplichting voor werkgevers op te nemen om hun werknemers voor te lichten over anti-discriminatiewetgeving, U. overwegende dat sommige speciale instanties in de lidstaten een hotline hebben geopend waar voorlichting en steun wordt gegeven aan slachtoffers van discriminatie, V. overwegende dat er ook een aantal lidstaten zijn die vrij beperkte voorlichtings-/bewustwordingsactiviteiten hebben ontplooid en er in enkele lidstaten volgens berichten in het geheel geen bewustmakingscampagnes zijn gevoerd, W. overwegende dat zowel de EU-instellingen als de lidstaten in het kader van het Europees Jaar van de gelijke kansen voor iedereen aanzienlijke inspanningen moeten doen om burgers voor te lichten over hun rechten, en dat de lidstaten dienen te waarborgen dat de maatregelen die in 2007 werden geïnitieerd, worden voortgezet in 2008, het Europees Jaar van de interculturele dialoog, Verzamelen van gegevens X. overwegende dat het verzamelen van gegevens van cruciaal belang als middel in de strijd tegen discriminatie naar etnische afstamming uitgesplitste gegevens van groot belang kunnen zijn om indirecte discriminatie aan te tonen en kunnen dienen als informatie voor het uitstippelen van beleid en strategieën voor positieve actie, maar tegelijkertijd een aantal ethische en wettelijke vragen opwerpt, Y. overwegende dat het verzamelen van gegevens niet mag leiden tot inbreuk op de privacy door het onthullen van iemand persoonlijke identiteit, en ook niet mag dienen als basis voor het opstellen van etnische of rassenprofielen, Verhaalrecht Z. overwegende dat alternatieve procedures voor het slechten van geschillen niet in de plaats mogen komen van de toegang tot de rechtsgang, AA. overwegende dat vele slachtoffers van discriminatie zich niet tot de rechter wenden om een aanklacht in te dienen om diverse redenen waaronder de kosten en de angst voor represailles, AB. overwegende dat de doelstellingen van de strijd tegen discriminatie slechts gehaald kunnen worden wanneer wettelijke maatregelen worden gecombineerd met positieve actie op het niveau van de EU en de lidstaten, AC. overwegende dat het de taak van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten is om relevante, betrouwbare, toetsbare informatie en gegevens betreffende de grondrechten te verzamelen en te analyseren, 1. wijst nogmaals op het belang van Richtlijn 2000/43/EG van de Raad; 2. herinnert eraan dat Richtlijn 2000/43/EG een minimumnorm is en derhalve het fundament moet zijn voor het formuleren van een allesomvattend antidiscriminatiebeleid; 3. is verheugd over het verslag van de Commissie over de toepassing van Richtlijn 2000/43/EG van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming ( COM(2006)0643 ), die bedoeld is als raamwerk voor de bestrijding van discriminatie op basis van ras of etnische afstamming ten einde de beginselen van gelijkheid voor de wet, gelijke kansen en gelijke behandeling in de lidstaten te consolideren, met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel in overeenstemming met de nationale tradities en werkwijzen; waardeert het overzicht over de toepassing van de richtlijn dat in de mededeling van de Commissie is opgenomen, maar merkt op dat het nuttig zou zijn geweest wanneer er een nadere omschrijving was gegeven van de wijze waarop de bepalingen van Richtlijn 2000/43/EG in de nationale wetgeving zijn opgenomen, zoals in de richtlijn zelf is aangegeven; merkt bovendien op dat de Commissie zich niet alleen verplicht heeft om nadere informatie te verzamelen, maar tevens om hierover verslag uit te brengen aan het Parlement en de Raad en dat het Parlement in zijn resolutie van 14 juni 2006 over "non-discriminatie en gelijke kansen voor iedereen – een raamstrategie" (2) de Commissie heeft verzocht "om met spoed de kwaliteit en de inhoud van wetten te onderzoeken die de antidiscriminatierichtlijnen ten uitvoer brengen"; 4. dringt er bij de lidstaten op aan dat ze zo spoedig mogelijk alle communautaire antidiscriminatiewetgeving omzetten en dat zij van alle beschikbare instrumenten gebruik maken, waaronder positieve acties, om de gelijkheid in de praktijk te waarborgen; 5. beklemtoont dat de richtlijn verder reikt dan de toegang tot werkgelegenheid, zelfstandig verrichte arbeid en beroepsarbeid en ook terreinen omvat zoals onderwijs, sociale bescherming inclusief sociale zekerheid en gezondheidszorg, sociale uitkeringen en toegang tot en levering van goederen en diensten ter waarborging van de ontwikkeling van democratische en tolerante samenlevingen waaraan allen, ongeacht ras of etnische afstamming, deelnemen; 6. merkt met voldoening op dat de meeste lidstaten maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn hebben genomen, maar is teleurgesteld dat slechts een paar lidstaten alle bepalingen volledig en naar behoren in nationaal recht hebben omgezet; 7. wijst er in het bijzonder op dat enkele bepalingen van de richtlijn, zoals de definitie van directe en indirecte discriminatie, intimidatie en bewijslast in veel lidstaten niet op de juiste wijze zijn omgezet; 8. vraagt in het bijzonder om strenge controle op de toepassing van de regel inzake de gedeeltelijke omkering van de bewijslast in vele landen, die bijzonder effectief is in geval van geschillen met betrekking tot werkgelegenheid; 9. spreekt zijn bezorgdheid uit dat de lidstaten meer terreinen van activiteit dan wenselijk of gerechtvaardigd is van de werkingssfeer van richtlijn hebben uitgezonderd; 10. wijst erop dat de richtlijn in juni 2000 werd aangenomen en dat de lidstaten verplicht waren deze vóór juni 2003 ten uitvoer te leggen, hetgeen hun voldoende tijd gaf om de noodzakelijke uitvoeringsmaatregelen te treffen; verzoekt de Commissie te kiezen voor een meer pro-actieve aanpak, bijvoorbeeld door mededelingen omtrent de interpretatie van de richtlijnen te doen uitgaan, alsmede aanwijzingen voor de uitvoering daarvan om aldus een volledige en correcte uitvoering door de lidstaten te waarborgen; vraagt de Commissie de juiste tenuitvoerlegging van de richtlijn waakzaam te blijven volgen, zo spoedig mogelijk een evaluerende studie te publiceren en waar nodig onverwijld, en in ieder geval voor het einde van 2007, inbreukprocedures aanhangig te maken; 11. stelt nogmaals dat de sancties die van toepassing zijn op de inbreuk op nationale bepalingen welke krachtens Richtlijn 2000/43/EG werden goedgekeurd, doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend dienen te zijn; 12. dringt aan op het uitwerken van nationale geïntegreerde actieplannen om alle vormen van discriminatie effectief aan te pakken; 13. verzoekt de lidstaten die bezig zijn met de tenuitvoerlegging of het invoeren van nationale actieplannen ter bestrijding van racisme en discriminatie, daarin ook een component op te nemen die handelt over het verzamelen en controleren van, en het toezicht op gegevens op belangrijke beleidsterreinen als gelijkheid en non-discriminatie, sociale insluiting, communautaire samenhang, sociale integratie, geslacht, onderwijs en werkgelegenheid; 14. vraagt de Commissie om het Europees Parlement en de Raad een gericht actieplan met werkwijzen en methoden voor te leggen om de weerslag van de nationale uitvoeringsmaatregelen te meten en te omschrijven; benadrukt dat het van belang is om procedures te ontwikkelen om gegevens over discriminatie te vergaren, in het bijzonder met betrekking tot arbeidsrelaties en zich daarbij te richten op illegale, niet opgegeven, laagbetaalde en onverzekerde arbeid, met inachtneming van de wetgeving inzake de gegevensbescherming, als bruikbaar instrument om het beleid en de praktijken in de strijd tegen discriminatie af te bakenen, te controleren en te evalueren en hierbij de nationale integratiemodellen te respecteren; vraagt de Commissie gemeenschappelijke normen voor gegevens vast te stellen zodat de verstrekte informatie op een effectieve manier kan worden vergeleken; wenst dat wordt ingezien dat het belangrijk is om niet alleen de inhoud van de nationale uitvoeringswetgeving, maar ook de doeltreffendheid ervan te bestuderen; 15. verzoekt de Commissie de lidstaten te vragen om in hun jaarverslagen over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2000/43/EG de doelmatigheid te analyseren van antidiscriminatiewetgeving in de strijd tegen patronen van systematische segregatie van minderheden en vrouwen, in het bijzonder in de onderwijssector en waar het gaat om de toegang tot de arbeidsmarkt, de gezondheidszorg en goederen en diensten, en ook om in de verslagen een perspectief van gelijkheid van man en vrouw op te nemen als een manier om de uiteenlopende vormen van discriminatie waarmee velen worden geconfronteerd, te verlichten; 16. herinnert de Commissie aan het feit dat het Parlement heeft verzocht om een document met een lijst van de uitzonderingen die in de wetgeving van de lidstaten zijn opgenomen, opdat er een openbaar debat over dergelijke uitzonderingen kan plaatsvinden; 17. herinnert de lidstaten eraan dat zij moeten zorgen voor onafhankelijke evaluatie van de gevolgen van nationale tijdslimieten en de doeltreffendheid van de bescherming tegen represailles; 18. is bezorgd over de geringe kennis over antidiscriminatiewetgeving bij de burgers in de lidstaten en verzoekt de Commissie en de lidstaten hun inspanningen op te voeren om het kennisniveau te verhogen; 19. wijst erop dat de Roma-gemeenschap, samen met andere erkende etnische minderheidsgroepen, bijzondere bescherming nodig heeft, met name gezien het feit dat sinds de uitbreiding problemen als uitbuiting, discriminatie en uitsluiting van deze gemeenschap nijpender zijn geworden; 20. beklemtoont dat wetten alleen doeltreffend zijn als burgers hun rechten kennen en gemakkelijk toegang tot rechtbanken hebben, omdat het systeem van bescherming dat de richtlijn biedt, afhangt van het initiatief van burgers; 21. herinnert eraan dat artikel 10 van de richtlijn de verplichting bevat voor lidstaten om op alle passende manieren bij het publiek informatie te verspreiden over de relevante bepalingen van de richtlijn; 22. verzoekt de lidstaten een reeks minimumcriteria goed te keuren volgens de open coördinatiemethode om voor kinderen uit etnische minderheden – vooral meisjes – de toegang te waarborgen tot goed onderwijs onder gelijke voorwaarden, en om positieve wetgeving aan te nemen waardoor het verplicht wordt een einde te maken aan de segregatie op scholen en gedetailleerde plannen uit te werken waardoor er een einde komt aan het gescheiden en minder goede onderwijs dat jongens en meisjes uit etnische minderheden ontvangen; 23. herinnert de lidstaten aan hun verplichting om onder de burgers relevante voorlichting te verspreiden en om campagnes aan te moedigen en te steunen voor meer bewustwording ten aanzien van de nationale wetgeving en van de instanties die betrokken zijn bij de bestrijding van discriminatie; 24. verzoekt de lidstaten om te garanderen dat alle personen uit etnische minderheden – in het bijzonder vrouwen – toegang hebben tot eerstelijns-, preventieve en spoedeisende gezondheidszorg, beleid op te stellen en in te voeren waardoor kan worden gewaarborgd dat zelfs de meest buitengesloten gemeenschappen volledig toegang tot de gezondheidszorg hebben, en via cursussen zorg te dragen voor training en bewustwording onder de werkers in de gezondheidszorg, om zo aan vooroordelen een einde te maken; 25. verzoekt de regeringen van de lidstaten via hun beleid voor werkgelegenheid en sociale integratie waarborgen voor gelijke behandeling en kansen te bieden, het extreem hoge werkloosheidspercentage aan te pakken dat vooral onder vrouwen uit etnische minderheden is waar te nemen, en in het bijzonder om iets te doen aan de ernstige belemmeringen die tijdens aanwervingsprocedures door indirecte discriminatie worden opgeworpen; 26. is ervan overtuigd dat scholing van ambtenaren inzake de doelstellingen en de bepalingen van de richtlijn van vitaal belang is in verband met hun verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn in de samenleving in haar geheel, en teneinde alle risico's van institutioneel racisme bij de overheidsinstanties zelf ongedaan te maken; roept de lidstaten daarom op om hierin te investeren en spoort hen en de Commissie aan om Europese programma's voor de uitwisseling tussen de verschillende nationale overheidsinstanties op te zetten; 27. verzoekt de lidstaten om volledige, accurate, betrouwbare en naar geslacht uitgesplitste statistische gegevens te verzamelen, bijeen te brengen en jaarlijks te publiceren, en wel op de volgende gebieden: arbeidsmarkt, huisvesting, opleiding en training, uitkeringen voor gezondheidszorg en sociale zekerheid, openbare toegang tot goederen en diensten, het strafrechtsysteem en burgerlijke en politieke participatie, en daarbij duidelijke en kwantitatieve doelen en indicatoren vast te stellen binnen de richtlijnen voor werkgelegenheid en sociale integratie, zodat het mogelijk wordt de vooruitgang in de situatie van migranten en/of minderheden te meten; 28. adviseert lidstaten hun instanties voor gelijke behandeling naar behoren van middelen en bevoegdheden te voorzien, zodat zij hun belangrijke taak doeltreffend kunnen vervullen en zodat zij overal waar zij over aanzienlijke bevoegdheden beschikken, deze ten volle zullen uitoefenen; 29. beveelt aan dat de lidstaten middelen en bevoegdheden ter beschikking stellen van die NGO's die actief betrokken zijn bij het geven van voorlichting aan burgers en het verlenen van rechtshulp in zaken die met discriminatie verband houden; 30. wijst erop dat de NGO's bij het geven van voorlichting aan de burgers en het verlenen van rechtshulp een onevenredig deel van de lasten dragen zonder dat daar een overeenkomstige status tegenover staat of financiering van de autoriteiten van de lidstaten voor wordt ontvangen; 31. adviseert de Commissie zorgvuldig toe te zien op de onafhankelijke werking van instanties voor gelijke behandeling en daarbij de Beginselen betreffende de Status van nationale instellingen ('de Beginselen van Parijs'), die bij resolutie 48/134 van 20 december 1993 van de Algemene Vergadering van de VN zijn aangenomen en die ook beginselen voor de afdoende financiering van dergelijke instanties bevatten, als referentie te hanteren; 32. herinnert de Commissie aan het standpunt van het Europees Parlement dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat de onafhankelijke organen voldoende financiële middelen tot hun beschikking hebben om tenminste een kostenloze behandeling van klachten te kunnen garanderen voor diegenen die niet in staat zijn een eigen financiële bijdrage te leveren, en roept de Commissie op om met de lidstaten te bespreken hoe deze doelstelling gehaald kan worden; 33. adviseert de lidstaten gebruik te maken van de beste praktijk van andere lidstaten, zoals het toestaan dat instanties voor gelijke behandeling als amicus curiae namens de slachtoffers een gerechtelijke procedure aanspannen of aan rechtszaken deelnemen; 34. adviseert gegevens over klachten en het resultaat van de desbetreffende procedures bij rechtbanken, speciale instanties, andere instanties of tribunalen uit te splitsen naar de reden van discriminatie, hetgeen de beoordeling van de doeltreffendheid van de tenuitvoerlegging van de wetgeving ten goede komt, vooral in landen waar speciale instanties en/of tribunalen zich met alle redenen van discriminatie bezighouden; 35. beveelt de lidstaten aan hun instanties voor gelijke behandeling voldoende personele en financiële middelen ter beschikking te stellen om hen in staat te stellen hun belangrijke rol op een doeltreffende wijze te vervullen, waaronder het verlenen van passende bijstand aan slachtoffers van discriminatie; is van mening dat aan dergelijke instanties ook de vereiste bevoegdheden moeten worden gegeven om bepaalde zaken te onderzoeken; 36. spoort de lidstaten aan om de dialoog met de NGO's die tegen alle vormen van discriminatie strijden, te intensiveren en deze nauw te betrekken bij het beleid dat is opgezet om het beginsel van gelijke behandeling te bevorderen; 37. beklemtoont dat slachtoffers van discriminatie bij rechtszaken moeten worden gesteund en herinnert in dit verband aan dat statutaire en niet-statutaire organisaties slachtoffers echte ondersteuning kunnen bieden; 38. verzoekt de lidstaten relevante, betrouwbare en vergelijkbare informatie en gegevens te verzamelen en deze ter beschikking te stellen van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (het Bureau voor de grondrechten); 39. beveelt aan dat de lidstaten erop toezien dat dergelijke statutaire en niet-statutaire organisaties over voldoende middelen beschikken; 40. verzoekt de Commissie zorgvuldig de diverse juridische kwesties en parameters voor de kwestie van het verzamelen van gegevens te bestuderen en voorstellen te doen om de registratie van gevallen van discriminatie te verbeteren, en daarbij te waarborgen dat het verzamelen van gegevens niet leidt tot inbreuk op de privacy door het onthullen van iemand persoonlijke identiteit en ook niet dient als basis voor het opstellen van etnische of rassenprofielen; is van oordeel dat ervoor moet worden gezorgd dat uit alle lidstaten vergelijkbare reeksen gegevens beschikbaar komen. Deze gegevens zijn momenteel niet voor alle lidstaten voorhanden, en vergelijkbare gegevens zijn van wezenlijk belang voor het scheppen van een solide basis waarop beleid kan worden gefundeerd; 41. onderstreept het gevoelige karakter van het verwerken van gegevens betreffende ras en etnische afstamming en wijst erop dat de richtlijnen inzake gegevensbescherming ook van toepassing zijn op de gegevens die bij te toepassing van de richtlijn worden verwerkt; onderstreept dat er voor gegevens betreffende ras en etnische afstamming aanvullende garanties moeten komen, aangezien deze gegevens ook zouden kunnen worden gebruikt voor andere doeleinden in de sfeer van justitie en binnenlandse zaken, bijvoorbeeld voor het opstellen van etnische profielen; verzoekt andermaal om een kaderbesluit inzake gegevensbescherming, ook om te waarborgen dat elke uitwisseling van gegevens tussen de eerste en derde pijler onder strikte regels voor gegevensbescherming valt; 42. beveelt aan dat de lidstaten overwegen om – met passende garanties betreffende de bescherming van persoonsgegevens om de toepassing van het opstellen van etnische profielen te voorkomen – statistische gegevens te verzamelen over de vertegenwoordiging van etnische en raciale groepen in verschillende sectoren van de samenleving, met inbegrip van de particuliere en overheidssector, en op grond van deze gegevens beleid uit te ontwikkelen dat is gericht op het waarborgen van gelijke toegang tot arbeid, werk als zelfstandige, beroepen, onderwijs, sociale bescherming en sociale zekerheid, sociale uitkeringen en de toegang tot en de levering van goederen; 43. verzoekt de Commissie een studie uit te voeren om te onderzoeken in welke lidstaten voorschriften voor positieve actie bestaan, aan welke criteria moet worden voldaan, hoe deze voorschriften in de praktijk door regeringsinstanties en non-gouvernementele organisaties worden toegepast en hoe effectief ze zijn gebleken; 44. verzoekt de lidstaten openbaar toegankelijke statistieken op te stellen van racistische criminaliteit en overzichten te ontwikkelen van criminaliteit en/of slachtoffers van criminaliteit die het mogelijk maken kwantitatieve en onderling vergelijkbare gegevens te verzamelen over de slachtoffers van racistische criminaliteit. 45. verzoekt de Commissie om gegevens over meervoudige discriminatie te bestuderen en beschikbaar te stellen. 46. verzoekt de Commissie nauwlettend te observeren of er sprake is van verborgen discriminatie die is gebaseerd op "wezenlijke en bepalende beroepsvereisten", of van interactie tussen vormen van discriminatie welke zijn gebaseerd op de toepassing van deze uitzondering op religieuze gronden, een en ander in het kader van Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (3) en de consequenties daarvan te observeren voor ras en etnische afkomst, en bijzondere aandacht te schenken aan discriminatie op het gebied van onderwijs; 47. wijst andermaal op de politieke, sociale en juridische wenselijkheid om een einde te maken aan de hiërarchie van bescherming tegen diverse gronden van discriminatie en is in dit verband verheugd over het voornemen van de Commissie om een voorstel te doen om de werkingssfeer van Richtlijn 2000/43/EG uit te breiden tot alle andere gronden van discriminatie, zoals geformuleerd in haar Jaarlijks wetgevingsprogramma voor 2008; verwacht daarom dat de Commissie reeds dit jaar voorbereidingen treft om haar voorstel zo spoedig mogelijk, maar in ieder geval vóór eind 2008, te kunnen publiceren; 48. verheugt zich over de belangstelling van de Commissie voor meervoudige discriminatie, waaronder het lanceren van onderzoek naar dit onderwerp; vraagt de Commissie een breed begrip van meervoudige discriminatie vast te leggen waarbij rekening wordt gehouden met de mogelijkheid dat personen het risico lopen op meerdere gronden tegelijk te worden gediscrimineerd; 49. verzoekt de lidstaten meer belang te hechten aan bewijzen voor discriminatie; beveelt aan dat zij de richtsnoeren volgen betreffende bewijzen van discriminatie die door de Internationale Arbeidsorganisatie zijn geformuleerd, zoals voorgesteld door het Bureau voor de grondrechten, en dat zij mensen opleiden voor het verzamelen van bewijzen op cruciale gebieden als werkgelegenheid en werk, onderwijs, huisvesting en accommodatie, gezondheidszorg, toegang tot goederen en diensten, alsmede racistisch geweld; 50. verzoekt de Commissie het Bureau voor de grondrechten bij het communautaire wetgevingskader tegen discriminatie te betrekken op een wijze die strookt met de bevoegdheden van die instantie, zodat het een belangrijke rol kan spelen door te voorzien in een regelmatige stroom van accurate en actuele informatie die van belang is voor het opstellen van verdere wetgeving; 51. verzoekt de instellingen van de EU de situatie van de etnische minderheden, in het bijzonder van de vrouwen en jongeren, in de kandidaat-lidstaten te blijven hanteren als een criterium bij de vaststelling van de mate waarin deze landen gereed zijn om tot de Europese Unie toe te treden; 52. verzoekt zijn Voorzitter om deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 2, 3, lid 2, en 141 van het EG-Verdrag, – gezien het verslag van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over de gelijkheid van vrouwen en mannen 2007 ("Verslag van de Commissie over gelijkheid") ( COM(2007)0049 ), – gezien de communautaire raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005) ( COM(2000)0335 ) en de jaarverslagen van de Commissie 2000, 2001, 2002, 2004, 2005 en 2006 ( COM(2001)0179 , COM(2002)0258 , COM(2003)0098 , COM(2004)0115 , COM(2005)0044 en COM(2006)0071 ), – gezien het in maart 2006 door de Europese Raad aangenomen Europees pact voor gendergelijkheid, – gezien de op 4 februari 2005 door de ministers van de EU-lidstaten die verantwoordelijk zijn voor het beleid op het gebied van gendergelijkheid aangenomen gemeenschappelijke verklaring, – gezien de Routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2006-2010 ( COM(2006)0092 ), – gezien het advies inzake beloningsverschillen tussen mannen en vrouwen van het Raadgevend Comité voor gelijke kansen van mannen en vrouwen, aangenomen op 22 maart 2007, – gezien het op 22 maart 2005 door de Europese sociale partners aangenomen actiekader betreffende gendergelijkheid, – gelet op artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement van Orde, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en de adviezen van de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0290/2007 ), A. overwegende dat de Commissie en de lidstaten hun betrokkenheid bij gendergelijkheid onlangs opnieuw te kennen hebben gegeven, namelijk door middel van bovengenoemde Routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen en het Europees pact voor gendergelijkheid, B. overwegende dat gendergelijkheid duidelijk een punt is in de demografische uitdaging waar Europa mee geconfronteerd wordt, en dat het beleid op het gebied van gendergelijkheid een essentieel middel is om aan die uitdaging het hoofd te bieden, C. overwegende dat gendermainstreaming in de praktijk betekent dat er dient te worden beoordeeld hoe politieke, bestuurlijke en maatschappelijke maatregelen van invloed zijn op het leven en de situatie van zowel vrouwen als mannen, en dat er waar nodig verantwoordelijkheid dient te worden genomen om er een nieuwe richting aan te geven ter bevordering van de gelijkheid van man en vrouw; D. overwegende dat het combineerbaar maken van werk, gezin en privéleven voor vrouwen en mannen essentieel is voor het bevorderen van de intreding, herintreding en blijvendheid van vrouwen op de arbeidsmarkt, en dat de verantwoordelijkheid voor kinderen een gedeelde verantwoordelijkheid voor beide ouders is, ongeacht hun geslacht, E. overwegende dat gescheiden onderwijs, het handhaven van stereotype mannelijke en vrouwelijke studiekeuzes en discriminatie van meisjes en jonge vrouwen in het onderwijs nog steeds alom aanwezig zijn, hetgeen negatieve gevolgen heeft voor de positie van vrouwen, vergeleken met die van mannen, in bepaalde sectoren van de arbeidsmarkt, met name op het gebied van hightech, wetenschap, onderzoek en techniek, F. overwegende dat op de Europese Raad van maart 2006 nogmaals werd erkend dat beleid op het gebied van gendergelijkheid een essentieel instrument is voor economische groei, G. overwegende dat gendermainstreaming een hoofdvereiste is in de Lissabonagenda, en dat gendermainstreaming nog steeds onvoldoende ontwikkeld is en vaak geen deel uitmaakt van nationale actieprogramma's ter bevordering van werkgelegenheid en sociale integratie, H. overwegende dat het verslag van de Commissie over gelijkheid het positieve resultaat benadrukt voor de arbeidsparticipatie van vrouwen, dat zes miljoen van de acht miljoen banen die sinds 2000 in de EU gecreëerd zijn door vrouwen gevuld zijn, maar tegelijkertijd beweert dat er aanzienlijke verschillen zijn in de participatiegraad van verschillende leeftijdsgroepen en ook in de aard van het beroep, met dien verstande dat de arbeidsparticipatie van vrouwen hoofdzakelijk is gestegen in de beroepen en sectoren waar vrouwen al in de meerderheid waren, overwegende dat het te betreuren is dat de meeste nieuwe banen voor vrouwen deeltijdbanen zijn en dat sommige daarvan onveilige en onzekere banen zijn die slecht worden betaald en waarvoor het loon slechts langzaam stijgt, I. overwegende dat uit het verslag van de Commissie "Werkgelegenheid in Europa 2006" blijkt dat 32,3% van de werkende vrouwen in de EU een deeltijdbaan heeft, tegenover slechts 7,4% van de werkende mannen, J. overwegende dat er sinds het vorige verslag geen belangrijke ontwikkeling is geweest betreffende het verschil in beloning tussen vrouwen en mannen (dat in de EU gemiddeld 15% bedraagt, en in sommige Europese landen zelfs 30%), hetgeen duidelijk aantoont dat er geen wezenlijke vooruitgang heeft plaatsgevonden in de implementatie van het beginsel van gelijke beloning voor gelijke arbeid, dat dertig jaar geleden werd geïntroduceerd in de vorm van Richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (2) ; voorts overwegende dat de welvaart in de EU tevens ongelijk verdeeld is tussen mannen en vrouwen, K. overwegende dat uit een Eurobarometer-enquête in 2003 is gebleken dat de belangrijkste factoren die vaders ervan weerhouden meer huishoudelijke en gezinstaken op zich te nemen niet alleen op het financiële vlak liggen, maar ook te maken hebben met de angst voor negatieve gevolgen voor hun loopbaanontwikkeling, L. overwegende dat langdurige werkloosheid naar verhouding hoger is onder vrouwen; dat de verantwoordelijkheid voor kinderen van 5 jaar en jonger gepaard gaat met een hoger werkloosheidscijfer, vergeleken met vrouwen zonder kinderen; M. overwegende dat voldoende en betaalbare toegang tot kinderopvang, opvang voor ouderen en andere afhankelijke personen van cruciaal belang is voor volledige en gelijke deelname van mannen en vrouwen aan het arbeidsproces, N. overwegende dat lidstaten die maatregelen hebben genomen om werk en privéleven zowel voor vrouwen als mannen combineerbaar te maken, een hoger geboortecijfer, een hoger percentage van vrouwen op de arbeidsmarkt en een hogere arbeidsparticipatie hebben, O. overwegende dat sociale partners een belangrijke rol spelen in het definiëren van acties betreffende gendergelijkheid op Europees, nationaal, regionaal, sectorieel en bedrijfsniveau, en dat samenwerking tussen werkgevers, vakbonden, werknemers en overheden een vereiste is voor succesvolle maatregelen om werk en privéleven combineerbaar te maken, P. overwegende dat uit de beste bestaande praktijken blijkt dat op micro-economisch niveau genomen maatregelen om werk en privéleven combineerbaar te maken tot een vermindering leiden van personeelsverloop en absenteïsme, een hogere inzet en productiviteit en dat daardoor efficiënte en gemotiveerde personeelsleden worden aangetrokken, Q. overwegende dat artikel 16, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds bepaalt (3) dat de lidstaten en de Commissie erop toezien dat de gelijkheid van vrouwen en mannen en de integratie van het genderperspectief worden bevorderd in de opeenvolgende fasen van de uitvoering van deze fondsen, 1. verwelkomt de inspanningen van de Commissie om haar acties ter bevordering van gelijkheid van vrouwen en mannen te intensiveren; 2. verwelkomt het feit dat het verslag van de Commissie over gelijkheid gericht is op arbeidskwesties zoals de richtlijnen betreffende het verschil in beloning tussen vrouwen en mannen, het voor vrouwen en mannen combineerbaar maken van werk en privéleven en gelijke behandeling, omdat de economische onafhankelijkheid van vrouwen een van de prioriteiten is van de routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen; 3. is ingenomen met de cultuur van gelijkheid in de EU met inbegrip van de routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen van de Commissie en het Europees pact voor gendergelijkheid van de Raad en verlangt concrete maatregelen en financiële middelen om deze uit te voeren; 4. benadrukt dat er verdere inspanningen en een verdere afbouw van verouderde besluitvormings- en gedragspatronen vereist zijn, met name in het bestuur, om gendermainstreaming op verschillende beleidsterreinen te verbeteren; 5. wijst erop dat gendermainstreaming op het niveau van de EU een dubbele strategie inhoudt, die enerzijds moet garanderen dat op alle beleidsterreinen en bij alle besluitvorming de gelijkheid van mannen en vrouwen in acht wordt genomen, en die er tegelijkertijd door gerichte maatregelen toe leidt dat er een einde komt aan de achterstelling van vrouwen; 6. roept de Commissie op om naast gendermainstreaming ook een reeks specifieke maatregelen voor te stellen, waaronder bewustmakingscampagnes, uitwisseling van beste praktijken, dialoog met de burgers en initiatieven voor publiek-privaat partnerschap; 7. erkent het potentieel van het sociale cohesiebeleid ter bevordering van de gelijkheid; 8. dringt aan op de noodzaak van een helder en permanent verband tussen de jaarverslagen betreffende gelijkheid en de in de routekaart gedefinieerde prioriteiten teneinde een efficiënte planningscyclus, controle en evaluatie van maatregelen voor gendergelijkheid te implementeren; moedigt de Commissie aan naar deze cyclus te streven; 9. herinnert aan zijn verzoek in zijn resolutie van 2 februari 2006 over de gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie (4) om controle door de Commissie op naleving door de lidstaten van de communautaire verworvenheden op het gebied van de gelijkheid van vrouwen en mannen in alle beleidsvormen, met name het werkgelegenheidsbeleid, maar ook die inzake de toegang tot en het verschaffen van goederen en diensten; verzoekt de Commissie daarom een onderzoek uit te voeren naar de wijze waarop lidstaten de communautaire wetgeving op het gebied van gelijkheid implementeren en passende maatregelen te nemen ingeval van niet-omzetting of schending; 10. verzoekt de lidstaten de Commissie te ondersteunen bij het controleren van de implementatie van nationale maatregelen teneinde de effectiviteit van het beleid en het respect voor het gelijkheidsbeginsel te beoordelen, met name betreffende wettelijke rechten en pensioenregelingen en sociale zekerheid; 11. verzoekt de lidstaten speciale maatregelen naar voren te brengen om ongelijkheid van vrouwen en mannen ten gevolge van onderbroken arbeidspatronen, met name omwille van de zorg voor kinderen of andere zorgafhankelijke personen, te bestrijden en de negatieve gevolgen daarvan op loopbaan, loon en pensioenrechten te verminderen en om te werken aan genderneutrale lonen en pensioenen; roept de Commissie op om te zoeken naar doeltreffende middelen om de segregatie naar geslacht op de arbeidsmarkt te bestrijden en de toegang tot "niet-vrouwelijke" beroepen voor vrouwen te vergemakkelijken; 12. verzoekt de Commissie een genderanalyse en –mainstreaming uit te voeren om het effect van pensioenhervormingen op vrouwen in de EU vast te stellen, teneinde pensioenrechten, sociale zekerheid en ook belastingsystemen te individualiseren; 13. verwelkomt de overlegprocedure met de sociale partners die de Commissie gestart heeft om zowel het wettelijk als niet-wettelijk vastgestelde kader van de combineerbaarheid van werk, gezin en privéleven te verbeteren; moedigt de Commissie aan om zo spoedig mogelijk te beginnen met de tweede fase van het overleg; 14. verzoekt de Commissie over te gaan tot het uitwisselen van informatie over beste praktijken met betrekking tot beleid betreffende de werkomgeving dat een effectief evenwicht tussen werk en privéleven mogelijk maakt, met inbegrip van de maatregelen die de betrokkenheid van mannen bij het gezinsleven bevorderen, roept de lidstaten en de sociale partners op de nodige maatregelen te treffen om enerzijds seksuele intimidatie en pesterijen op de werkplek te voorkomen en om hier anderzijds handelend tegen op te kunnen treden; dringt erop aan dat vrouwen in hun beroepsloopbaan aangemoedigd moeten worden; verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen om de loonkloof te verminderen en om ouderschapsverlof voor mannen en vaderschapsverlof te bevorderen; 15. merkt op dat de combineerbaarheid van werk, gezin en privéleven een belangrijk punt en een van de kernfactoren is voor het verhogen van de arbeidsparticipatie en het verlagen van de druk door de demografische vergrijzing; herinnert eraan dat alle beleid op dit gebied gebaseerd moet zijn op het beginsel van vrije en persoonlijke keuze en gericht moet zijn op de verschillende levensfasen; 16. betreurt het dat de Commissie heeft nagelaten de sociale partners te raadplegen ten tijde van het opstellen van haar groenboek over de modernisering van het arbeidsrecht ( COM(2006)0708 ); 17. merkt op dat de globalisering op zich een positieve kracht is geweest die vrouwen over de hele wereld in staat stelt hun potentieel te verwezenlijken, namelijk door betere toegang tot onderwijs en gezondheidszorg; merkt evenwel op dat de liberalisering van de handel tegenstrijdige en synchrone tendensen veroorzaakt: enerzijds bevordert zij de formalisering van het dienstverband in sommige sectoren, maar anderzijds breiden zij de informele economische sector uit via nieuwe werkvormen en inkomensmogelijkheden voor vrouwen zoals thuiswerk, uitbesteding en micro-ondernemingen; 18. merkt op dat de feminisering van de armoede een van de effecten van de toegenomen globalisering is en dat daarom grondig moet worden onderzocht in welke mate de globalisering van invloed is op de mogelijkheid voor vrouwen om in hun levensonderhoud te voorzien; 19. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle toekomstige handelsovereenkomsten, bijvoorbeeld die binnen het WHO-kader, kritisch worden doorgelicht voor wat betreft de gendergelijkheid; 20. verzoekt de Commissie zich specifiek te richten op de belemmeringen die vrouwen in de weg staan in het verkrijgen van topfuncties, teneinde de structurele dimensie van dit verschijnsel in kaart te brengen; is derhalve ingenomen met maatregelen die vrouwen een gelijke toegang met mannen tot de arbeidsmarkt verschaffen en vrouwelijk ondernemerschap bevorderen en acht het van groot belang dat met betrekking tot de competitiviteit en de inzetbaarheid van vrouwen de bestaande vooroordelen en discriminatie op grond van het geslacht, vooral in hooggekwalificeerde arbeidsplaatsen, worden weggenomen; 21. benadrukt de noodzaak om de grote democratische tekortkoming met betrekking tot de ondervertegenwoordiging van vrouwen in de politieke besluitvorming aan te pakken, en roept de lidstaten op om onderzoek te doen naar de factoren die vrouwenparticipatie in de politiek en in leidinggevende functies op alle niveaus bij de overheid in de weg staan en maatregelen te nemen om hieraan een einde te maken; 22. verzoekt om speciale aandacht voor de situatie van vrouwen in etnische minderheidsgroepen en van geïmmigreerde vrouwen, daar hun marginalisering versterkt wordt door meervoudige discriminatie, zowel vanuit hun eigen gemeenschap als daarbuiten; beveelt het aannemen van geïntegreerde nationale actieprogramma's aan om meervoudige discriminatie aan te pakken, vooral in die lidstaten waar verschillende organen discriminatiekwesties behandelen; 23. wijst op de noodzaak om immigranten attent te maken op de in de Europese Unie geldende waarden, wettelijke voorschriften en maatschappelijke afspraken op het vlak van gelijkheid van vrouwen en mannen, om discriminerende situaties te voorkomen die het gevolg zijn van een gebrek aan culturele kennis over het gastland; 24. verzoekt de Commissie en de lidstaten de uitwisseling van beste praktijken met betrekking tot non-discriminatie op de arbeidsmarkt te intensiveren teneinde de dynamische wisselwerking tussen gelijkheid en efficiëntie te bevorderen, met inachtneming van nationale specificiteiten; 25. verzoekt de lidstaten specifieke doelstellingen op het gebied van gendergelijkheid op te nemen in de EU-strategie voor maatschappelijke integratie, om zodoende armoede en sociale uitsluiting te bestrijden, met inbegrip van een aantal actieplannen ter ondersteuning van niet-traditionele en eenoudergezinnen en van specifieke actieplannen gericht op groepen vrouwen met een grote kans op een leven in armoede of sociale uitsluiting, zoals migranten, vluchtelingen, etnische minderheden, ouderen en vrouwen met een handicap; 26. dringt er bij de Commissie op aan om samen te werken met de lidstaten teneinde relevante gegevens te verzamelen en verplichte maatregelen op te leggen om mensenhandel die zich richt op seksuele uitbuiting en gedwongen arbeid te voorkomen; 27. verzoekt de Commissie na te denken over middelen en werkwijzen waarmee de uitbuiting van migrerende werknemers voorkomen kan worden, met inbegrip van de erkenning en toepassing van de fundamentele mensenrechten van migranten zonder papieren, in plaats van zich te verlaten op repressie; 28. dringt er bij de lidstaten op aan de kosten van moederschaps- en ouderschapsverlof evenredig te spreiden om ervoor te zorgen dat vrouwen geen duurdere arbeidskrachten dan mannen meer zijn; 29. verzoekt de lidstaten om samen met de sociale partners de strijd aan te binden tegen discriminatie van zwangere vrouwen op de arbeidsmarkt en alle nodige maatregelen te treffen om zwangere vrouwen de best mogelijke bescherming te bieden; roept de Commissie op om nauwkeuriger na te gaan of de gemeenschapswetgeving op dit gebied wordt nageleefd en te beoordelen of herzieningen nodig zijn; 30. merkt met bezorgdheid op dat, ondanks alle geboekte vooruitgang, vrouwen, en met name oudere vrouwen en alleenstaande moeders, nog steeds het risico lopen van uitsluiting en armoede; 31. verzoekt de lidstaten en de sociale partners zich in te spannen om alle vrouwen die voltijds willen werken ook daadwerkelijk zulke banen aan te bieden, omdat deeltijdbanen vaak onveilig zijn en geen zekerheid bieden; 32. verwelkomt de inspanningen van de Commissie om een nieuwe impuls te geven aan het verwezenlijken van de doelstellingen die in 2002 door de Europese Raad in Barcelona overeengekomen zijn, om belemmeringen voor een gelijke participatie van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt te elimineren en om in 2010 kinderopvang voor 90% van de kinderen tussen drie jaar en de leerplichtige leeftijd en voor minstens 33% van de kinderen jonger dan drie jaar te introduceren, met name door middel van de structuurfondsen; moedigt de Commissie aan om, zoals verwacht, in 2008 een mededeling te doen waarin de verder op alle niveaus te nemen maatregelen om deze doelen te verwezenlijken uiteen worden gezet; is van oordeel dat alle kinderen zorg moeten krijgen van dezelfde hoge kwaliteit en dat daarbij ook het lerend aspect niet mag ontbreken; 33. is van oordeel dat het een verantwoordelijkheid van de lidstaten is om ervoor te zorgen dat iedereen die geriatrische zorg of zorg op grond van ziekte of een handicap nodig heeft, toegang krijgt tot zorg en behandeling van hoge kwaliteit; 34. wijst nadrukkelijk op de noodzaak om beleidsmaatregelen te richten op het van jongs af aan bestrijden van genderstereotypen in het onderwijs onder meer door deze te verbannen uit onderwijsprogramma´s en schoolboeken, te zorgen voor bewustwordingstrainingen voor leerkrachten en leerlingen, en jongens en meisjes aan te moedigen te kiezen voor niet-traditionele studiepaden. 35. verzoekt de Commissie om een dialoog over dit onderwerp tot stand te brengen en de media, gezien hun invloed inzake sociale verantwoordelijkheid uit te nodigen om gendergelijkheid te stimuleren en de stereotiepe afschildering van vrouwen en mannen te vermijden; 36. beveelt de ontwikkeling van overkoepelende Europese maatregelen aan om de mensen ervan bewust te maken dat er absoluut geen seksistische belediging en of denigrerende opmerkingen over vrouwen in de media en in de commerciële communicatie zal worden toegestaan; 37. beveelt aan meer rekening te houden met de uiteenlopende behoeften in de ontwikkeling van meisjes en jongens in het onderwijs en in dat verband stereotypen te bestrijden; 38. is van mening dat de arbeidsmarkt in de meeste EU-landen het gemiddeld hogere onderwijsniveau en de betere academische prestaties van vrouwen niet adequaat weerspiegelt; 39. beveelt aan ernaar te streven dat het onderwijs kennis en zinvolle criteria overbrengt om vrijheid, persoonlijke onafhankelijkheid, gelijkheid en rechtvaardigheidte kunnen verwezenlijken en zo sociale integratie van vrouwen te bereiken; is verder van oordeel dat zogenaamde sleutelcompetenties, zoals de ondernemerszin en een wetenschappelijke en technische benadering, met name bij vrouwen moeten worden bevorderd; 40. onderstreept de noodzaak van nascholingsmaatregelen tijdens het ouderverlof, om te kunnen inspelen op veranderde beroepseisen; 41. wijst op het belang van de beschikbaarheid van voldoende en onderling vergelijkbare statistische gegevens en betreurt in dat kader de onzichtbaarheid van bepaalde groepen in de Europese statistieken, zoals de meewerkende partners op landbouwbedrijven, die, als het om vrouwen gaat, over het algemeen als "huisvrouwen" worden vermeld; roept Eurostat op deze groep te incorporeren in zijn statistieken en zodoende het door vrouwen verrichte werk zichtbaar te maken; 42. benadrukt dat vrouwen in de landbouw als meehelpende gezinsleden vaak een wezenlijk deel van de arbeid verrichten; deze arbeid kan ook in de statistieken over de werkgelegenheid op het platteland worden verwerkt; 43. wijst op de aanzienlijke groep (doorgaans vrouwelijke) meewerkende partners in de landbouw die in veel lidstaten een ontoereikende rechtspositie hebben, hetgeen specifieke financiële en juridische problemen met zich mee kan brengen voor wat betreft de toegang tot zwangerschaps- en ziekteverlof, de opbouw van pensioenrechten, de toegang tot sociale zekerheid en in het geval van echtscheiding; 44. onderstreept de noodzaak om de rechtspositie van vrouwen die werkzaam zijn in de landbouw te verbeteren, zowel wat de sociale zekerheid betreft, door hun rechtstreekse toegang tot het socialezekerheidsstelsel te waarborgen, als wat hun rol op de landbouwbedrijven zelf, de toegang tot leningen en hun rechten in de context van het erfenisrecht aangaat, waarbij speciale nadruk wordt gelegd op het medehouderschap van familiebedrijven; 45. herinnert in dit verband aan zijn resolutie van 21 februari 1997 over de situatie van meewerkende partners van zelfstandigen (5) , waarin werd aangedrongen op verbetering van de situatie van meewerkende partners in de landbouw door aanscherping van Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van zelfstandig werkzame vrouwen tijdens zwangerschap en moederschap (6) , en wel door meewerkende partners een rechtspositie te geven die o.a. de verplichte registratie van meewerkende partners inhoudt zodat zij niet langer onzichtbare werknemers zijn, maar recht hebben op sociale zekerheid en verzekerd zijn tegen ziekte, invaliditeit, ongevallen en recht hebben op ouderdomsvoorzieningen; 46. vestigt de aandacht op de grote armoede en het isolement waarmee vrouwen in sommige landelijke gebieden worden geconfronteerd, en wijst op de noodzaak van doeltreffende maatregelen om gelijke kansen voor vrouwen te waarborgen; meent dat dit een centrale doelstelling moet zijn van alle instrumenten van het gemeenschappelijke landbouwbeleid en van andere relevante communautaire beleidsmaatregelen; 47. acht het van essentieel belang de levenskwaliteit van vrouwen die in landelijke gebieden leven te verbeteren, door hun gemakkelijker toegang te verzekeren tot onderwijs en beroepsopleiding, levenslang leren, nieuwe media-infrastructuren, doeltreffende en adequate plaatselijke openbare gezondheidsdiensten, alsmede infrastructuurvoorzieningen en faciliteiten voor kind en gezin, zoals plaatselijke crèches, kleuterscholen, scholen, culturele centra en markten; 48. wijst er met nadruk op dat het Europees Sociaal Fonds ondersteuning moet bieden voor specifieke maatregelen om de toegang tot en deelname van vrouwen aan de arbeidsmarkt, en gendermainstreaming te verbeteren; is van oordeel dat er in alle regionale fondsen een begrotingslijn inzake gender dient te worden opgenomen (genderbudgeting), om maatregelen voor gendergelijkheid en onderzoek naar de effecten van het vrouwenbeleid te financieren; 49. wijst erop dat er in strategieën voor regionale ontwikkeling nieuwe benaderingen en innovatieve instrumenten dienen te worden opgenomen en benadrukt dat beleidsmakers op regionaal en plaatselijk niveau dienen te worden opgeleid voor de methodologie van en de instrumenten voor gendermainstreaming; vraagt de Commissie om haar aanwijzingen voor het bestuur, die een richtsnoer vormen voor gendermainstreaming in het optreden van de structuurfondsen, verder uit te werken; 50. vraagt de Commissie om, met de hulp van het Europees Instituut voor gendergelijkheid, in toekomstige jaarverslagen over de gelijkheid van vrouwen en mannen feiten en statische gegevens van toetredende en kandidaat-lidstaten op te nemen; 51. verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten.