(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11488/1/2007 – C6-0034/2008), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0636 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0102/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 21 mei 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad inzake het verbod op de uitvoer van metallisch kwik en andere kwikverbindingen en -mengsels en de veilige opslag van metallisch kwik (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in tweede lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. .../2008.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0051 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0063/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0154/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 21 mei 2008 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2008/…/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de bescherming van het milieu door middel van het strafrecht (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Richtlijn 2008/. . ./EG.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0245 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 285, lid 1, van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0127/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0061/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 21 mei 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende enquêtes naar de structuur van de landbouwbedrijven en de enquête naar de productiemethoden in de landbouw en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 571/88 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. .../2008.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0263 ), – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 71 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0145/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0087/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of het door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 21 mei 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen, en tot intrekking van Richtlijn 96/26/EG van de Raad (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 71, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Na raadpleging van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, Handelende volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De totstandbrenging van een interne wegvervoersmarkt met eerlijke mededingingvoorwaarden vergt een eenvormige toepassing van de gemeenschappelijke regels inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen- of personenvervoer over de weg, hierna "het beroep van wegvervoerondernemer" genoemd. De gemeenschappelijke regels dragen bij tot een hoog niveau van vakbekwaamheid van de vervoerondernemers , tot een rationalisering van de markt, tot een betere kwaliteit van de geleverde diensten waarbij zowel de vervoerondernemers, hun klanten als de hele economie baat hebben, en tot een toename van de verkeersveiligheid. Deze regels bevorderen tevens de daadwerkelijke uitoefening van het vestigingsrecht van de vervoerondernemers. (2) Bij Richtlijn 96/26/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde ondernemers van vervoer (4) zijn de minimumvoorwaarden vastgesteld voor de toegang tot het beroep van wegvervoerondernemer alsmede voor de wederzijdse erkenning van de daartoe vereiste documenten. Uit de opgedane ervaring, de effectbeoordeling en diverse studies is echter gebleken, dat de tenuitvoerlegging van die richtlijn sterk verschilt van lidstaat tot lidstaat. Deze situatie heeft verscheidene negatieve gevolgen, zoals verstoringen van de mededinging, een gebrek aan doorzichtigheid van de markt, een ongelijk toezichtsniveau en het risico dat ondernemers met beperkte beroepskwalificaties het niet zo nauw nemen met de verkeersveiligheid of de sociale regels, waardoor het aanzien van de sector wordt geschaad. (3) Deze gevolgen zijn uitermate negatief, omdat zij de goede werking van de interne markt voor wegvervoer dreigen te verstoren. De markt voor internationaal goederenvervoer en bepaalde vormen van cabotagevervoer is immers toegankelijk voor ondernemingen uit de gehele Unie. De enige voorwaarde waaraan deze ondernemingen moeten voldoen, is dat zij over een communautaire vergunning beschikken, die zij kunnen krijgen wanneer zij overeenkomstig Verordening (EG) nr. …/ 2008 van het Europees Parlement en de Raad van … [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg] (5) en Verordening (EG) nr. …/ 2008 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor touringcar en autobusdiensten] (6) , voldoen aan de voorwaarden inzake de toegang tot het beroep. (4) De bestaande regels inzake de toegang tot het beroep van wegvervoerondernemer moeten derhalve worden gemoderniseerd om een homogene en doeltreffende toepassing te waarborgen. Daar de naleving dier regels de belangrijkste voorwaarde is om toegang tot de communautaire markt te krijgen en de belangrijkste communautaire instrumenten inzake de toegang tot de markt verordeningen zijn, is een verordening het meest geschikte instrument om de toegang tot de het beroep te regelen. (5) Ter wille van een eerlijke mededinging dienen de gemeenschappelijke regels inzake de uitoefening van het beroep zoveel mogelijk van toepassing te zijn op alle ondernemingen. Het is evenwel niet nodig ook ondernemingen die uitsluitend vervoer verrichten dat slechts een zeer geringe uitwerking op de markt heeft, in deze verordening op te nemen.. (6) De lidstaat waar de onderneming is gevestigd, moet ervoor zorgen, dat de onderneming steeds aan de in deze verordening vastgestelde voorwaarden voldoet, opdat deze lidstaat, indien nodig, kan besluiten de vergunning op grond waarvan de onderneming toegang tot de markt heeft, op te schorten of in te trekken. Een juiste naleving en een betrouwbare controle op de voorwaarden inzake de toegang tot het beroep vereisen, dat een onderneming over een werkelijke en duurzame vestiging beschikt. (7) De natuurlijke personen die over de vereiste betrouwbaarheid en vakbekwaamheid beschikken, moeten duidelijk worden geïdentificeerd en bij de bevoegde instanties worden aangemeld. Deze personen, hierna "vervoersleiders" genoemd, dienen ingezetene van een lidstaat te zijn en de werkelijke en permanente leiding te hebben over de vervoersactiviteiten van de wegvervoersondernemingen. Gepreciseerd moet worden onder welke voorwaarden een persoon moet worden geacht de werkelijke en permanente leiding te voeren over de vervoersactiviteiten in een onderneming. (8) De betrouwbaarheid van een vervoersleider hangt ervan af, of jegens hem ernstige strafrechtelijke veroordelingen zijn uitgesproken en of hem ernstige sancties zijn opgelegd, met name voor inbreuken op de communautaire wetgeving inzake het wegvervoer. Op de gebieden waarop de communautaire wetgeving geldt, moet gemeenschappelijk worden vastgesteld welk soort inbreuken en de ernst daarvan de betrouwbaarheid van een onderneming kunnen aantasten. (9) De Commissie dient er naar te streven dat ernstige inbreuken in de verschillende lidstaten even zwaar worden bestraft, en daartoe de passende maatregelen te nemen. (10) Een wegvervoersonderneming dient over een minimale financiële draagkracht te beschikken om een goede aanvang en een degelijk beheer van de onderneming te kunnen verzekeren. Duidelijk omschreven ▌relevante financiële indicatoren, die kunnen worden bepaald aan de hand van de jaarrekening, moeten derhalve worden gebruikt. De ondernemingen die dat wensen, moet de mogelijkheid worden gegeven, hun financiële draagkracht aan te tonen door middel van een bankgarantie of een ander financieel instrument zoals een verzekering, wat voor die ondernemingen een eenvoudigere en goedkopere methode kan zijn. (11) Een hoog niveau van vakbekwaamheid verhoogt de sociaaleconomische efficiëntie van het wegvervoer. Daarom is het wenselijk, dat kandidaat-vervoersleiders een degelijke opleiding genieten. Ter waarborging van een grotere eenvormigheid van de opleidings- en examenvoorwaarden en meer doorzichtigheid jegens de kandidaten, moet worden bepaald, dat de lidstaten, aan de hand van door hen vast te stellen criteria, de opleidings- en examencentra moeten erkennen. ▌Sedert de totstandkoming van de interne markt, zijn de nationale markten niet meer van elkaar gescheiden. Derhalve moeten personen die de leiding willen voeren over vervoersactiviteiten, over de nodige kennis beschikken om zowel binnenlandse als internationale vervoersoperaties te leiden. De lijst van de vereiste kennis om een getuigschrift van vakbekwaamheid te behalen alsmede de organisatie van de examens kunnen evolueren met de vooruitgang van de techniek en moeten kunnen worden geactualiseerd. (12) De eerlijke mededinging en wegvervoer dat de voorschriften volledig naleeft, maken een homogeen niveau van controle en toezicht in de lidstaten noodzakelijk. De nationale autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de ondernemingen en de geldigheid van hun vergunningen spelen in dit verband een wezenlijke rol en dienen indien nodig passende maatregelen te nemen, met name , in de ernstigste gevallen, de schorsing of intrekking van een vergunning of de intrekking van het getuigschrift van nalatige of onbetrouwbare vervoersleiders. Dit dient te worden voorafgegaan door een nauwkeurige toetsing van de maatregel aan het evenredigheidsbeginsel. Een onderneming moet echter worden gewaarschuwd en moet een redelijke termijn krijgen om de situatie te herstellen, voordat haar een sanctie wordt opgelegd. (13) Een beter georganiseerde bestuursrechtelijke samenwerking tussen de lidstaten zou het toezicht op ondernemingen die actief zijn in verschillende lidstaten verbeteren en zou de beheerskosten terugbrengen. Dankzij op Europees niveau gekoppelde elektronische ondernemingsregisters kan, rekening gehouden met de communautaire regelgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens, de samenwerking worden vergemakkelijkt en kunnen de kosten van de controles voor zowel de ondernemingen als de overheid worden teruggebracht. De meeste lidstaten beschikken reeds over een nationaal elektronisch register. Ook de interconnectie-infrastructuur tussen de lidstaten bestaat reeds. Een systematischere raadpleging van die nationale ondernemingsregisters en hun interconnectie op Europees vlak behoeft niet veel te kosten, maar kan echter zorgen voor een aanzienlijke vermindering van de beheerskosten en een efficiënter verloop van de controles. (14) Bepaalde gegevens uit deze registers met betrekking tot inbreuken en sancties zijn van persoonlijke aard. De lidstaten dienen derhalve de nodige maatregelen te nemen om te garanderen dat Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (7) wordt nageleefd, met name wat betreft de controle op de verwerking van deze gegevens door de overheid, het recht op informatie van de betrokken personen, hun recht van toegang en hun recht van verzet. Voor de toepassing van deze verordening is het noodzakelijk, deze gegevens tenminste twee jaar te bewaren om te vermijden dat geschorste ondernemingen zich in andere lidstaten vestigen. (15) De onderlinge koppeling van de nationale registers is van wezenlijk belang om een snelle en doeltreffende uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten mogelijk te maken en te vermijden dat vervoersondernemingen ernstige inbreuken plegen, of dreigen te plegen, in een andere lidstaat dan de lidstaat waar zij zijn gevestigd. Om deze interconnectie tot stand te brengen, moet een gemeenschappelijk gegevensformaat worden vastgesteld alsook een gemeenschappelijke procedure voor de uitwisseling van gegevens. (16) Om een doeltreffende gegevensuitwisseling tussen de lidstaten tot stand te brengen, moeten nationale contactpunten worden aangewezen en moeten bepaalde gemeenschappelijke procedures met betrekking tot de termijnen en de minimaal uit te wisselen gegevens, worden vastgesteld. (17) Ter vergemakkelijking van de vrijheid van vestiging, moet de overlegging van de passende documenten die zijn afgegeven door de bevoegde instantie van het land van oorsprong van de wegvervoeronderneming als voldoende bewijs van betrouwbaarheid worden aanvaard om de betrokken activiteiten te mogen uitoefenen in een lidstaat van ontvangst, mits wordt gecontroleerd, of de betrokken personen in hun lidstaat van oorsprong niet ongeschikt zijn verklaard voor de uitoefening van het beroep. (18) Wat de vakbekwaamheid betreft, moet teneinde de vrijheid van vestiging te vergemakkelijken, een eenvormig, overeenkomstig de communautaire voorschriften van deze verordening afgegeven attest door de lidstaat van vestiging als voldoende bewijs worden erkend. (19) Op communautair vlak moet strenger worden toegezien op de tenuitvoerlegging van deze verordening, hetgeen een regelmatige verslaguitbrenging door de Commissie vergt over de naleving van de vereisten inzake betrouwbaarheid, financiële draagkracht en vakbekwaamheid van de wegvervoerondernemingen, op de grondslag van aan de hand van de nationale registers opgestelde verslagen. (20) De lidstaten dienen te voorzien in sancties voor inbreuken op de bepalingen van deze verordening. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (21) Daar de doelstelling van deze verordening , namelijk de modernisering van de regels inzake de toegang tot het beroep van wegvervoerondernemer, met het oog op een meer eenvormige en vergelijkbare tenuitvoerlegging in de lidstaten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. (22) De voor de tenuitvoerlegging van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) . (23) De Commissie moet met name de bevoegdheid worden gegeven, om een lijst op te stellen van de categorieën, de aard en de ernst van de zware inbreuken die onder bepaalde omstandigheden tot de intrekking kunnen leiden van het betrouwbaarheidsattest van wegvervoerondernemers; om de bijlage bij deze verordening met de omschrijving van de voor de erkenning van de vakbekwaamheid door de lidstaten vereiste kennis alsmede de bijlage met het modelgetuigschrift van vakbekwaamheid aan te passen aan de technische vooruitgang; en om de lijst op te stellen van de ▌inbreuken die de autoriteiten er, onder bepaalde omstandigheden en naar evenredigheid van de aard van de inbreuk, toe zouden kunnen brengen de vergunning voor de uitoefening van het beroep te schorsen of in te trekken of een verklaring van ongeschiktheid af te geven . Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening of ter aanvulling van deze verordening met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij volgens de in artikel 5bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing worden vastgesteld. Om redenen van doeltreffendheid moeten de normaal voor de regelgevingsprocedure met toetsing toepasselijke termijnen voor de aanpassing van het modelgetuigschrift van vakbekwaamheid worden ingekort. (24) Richtlijn 96/26/EG moet derhalve worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Voorwerp en toepassingsgebied 1. Deze verordening regelt de toegang tot het beroep van wegvervoerondernemer en de uitoefening van dat beroep. 2. Deze verordening is van toepassing op alle in de Gemeenschap gevestigde wegvervoersondernemingen . Zij is eveneens van toepassing op ondernemingen die voornemens zijn het beroep van wegvervoersondernemer ▌uit te oefenen , en verwijzingen naar wegvervoersondernemingen worden, in voorkomend geval, geacht mede te verwijzen naar ondernemingen die voornemens zijn het beroep van wegvervoersondernemer uit te oefenen . 3. In afwijking van lid 1, is deze verordening niet van toepassing op: Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: h) "lidstaat van vestiging": de lidstaat waar een onderneming is gevestigd , ongeacht het land van oorsprong van haar vervoersleider; ▌ ▌ Artikel 3 Vereisten voor de uitoefening van het beroep van wegvervoerondernemer De ondernemingen die het beroep van wegvervoerondernemer uitoefenen║, moeten aan de volgende eisen voldoen: De voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om aan elk dezer vereisten te voldoen, zijn vastgesteld in hoofdstuk II. Deze verordening belet de lidstaten niet, de ondernemingen voor het verkrijgen van een vergunning voor de uitoefening van het beroep van wegvervoerondernemer aanvullende voorwaarden te stellen. Artikel 4 Vervoersleider 1. Een onderneming die het beroep van wegvervoersondernemer uitoefent , wijst ten minste één natuurlijke persoon aan, de vervoersleider, die voldoet aan de eisen van artikel 3, onder b) en d) , alsmede aan de volgende voorwaarden: De onderneming stelt de bevoegde instantie in kennis van de naam van de aangewezen vervoersleider of vervoersleiders. 2. ▌De bevoegde instantie kan, wanneer de onderneming ▌de in artikel 3, onder d), bedoelde vakbekwaamheid niet bezit, de onderneming toestemming geven, het beroep van wegvervoersondernemer uit te oefenen zonder in overeenstemming met lid 1 een vervoersleider aan te wijzen, op voorwaarde dat: ▌ HOOFDSTUK II VOORWAARDEN WAARAAN MOET WORDEN VOLDAAN Artikel 5 Voorwaarden inzake het vestigingsvereiste Om aan de in artikel 3, onder a), vastgestelde vereiste te voldoen ▌ moet de onderneming in de betrokken lidstaat : Artikel 6 Voorwaarden betreffende het betrouwbaarheidsvereiste 1. Voor de toepassing van artikel 3, onder b), en onder voorbehoud van lid 2, bepalen de lidstaten welke voorwaarden zowel een onderneming als een vervoersleider krachtens deze verordening moeten vervullen om elk aan het vereiste van betrouwbaarheid te kunnen voldoen. Deze voorwaarden omvatten de volgende vereisten: 2. Voor de toepassing van lid 1, tweede alinea, onder b)▌: De maatregelen die niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen door haar met betrekking tot deze lijst aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 24, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Hiertoe zal de Commissie uiterlijk op 1 januari 2010 : 3. Aan het betrouwbaarheidsvereiste wordt niet voldaan, zolang niet overeenkomstig de geldende nationale bepalingen ter zake, een rehabilitatie heeft plaatsgevonden of een andere maatregel van gelijk werking is getroffen. Artikel 7 Voorwaarden betreffende het vereiste inzake financiële draagkracht 1. Voor de toepassing van artikel 3, onder c), moet een onderneming▌ steeds in staat zijn te voldoen aan haar financiële verplichtingen. Hiertoe dient de onderneming aan de hand van haar door een accountant of een daartoe naar behoren gemachtigde persoon gecertificeerde jaarrekeningen aan te tonen, dat zij jaarlijks beschikt over kapitaal en reserves ter waarde van ten minste 9 000 EUR voor het eerste voertuig en 5 000 EUR per extra voertuig. Eigen middelen worden aangetoond met een gecertificeerde handelsbalans of een balans voor fiscale doeleinden. Personen die voor de eerste keer een aanvraag voor toegang tot het beroep van wegvervoerder indienen, moeten een gecertificeerde beginbalans overleggen . ▌ Voor de toepassing van deze verordening wordt de waarde van de euro, uitgedrukt in de niet aan de derde fase van de Monetaire Unie deelnemende nationale munteenheden, jaarlijks vastgesteld. De toegepaste koersen zijn die welke van kracht zijn op de eerste werkdag in oktober en zijn bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze treden in werking op 1 januari van het daaropvolgende kalenderjaar. De in de eerste alinea bedoelde boekhoudkundige posten zijn de in de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (9) gedefinieerde posten. 2 . In afwijking van lid 1 , kan de bevoegde instantie toestaan dat een onderneming haar financiële draagkracht aantoont door middel van een attest van een of meerdere banken of andere financiële instellingen , met inbegrip van verzekerinsmaatschappijen, die zich borg stellen en hoofdelijk verbinden middels een bankgarantie of een ander gelijkwaardig middel voor de in lid 1 , onder a), vastgestelde bedragen. De bankgarantie of verzekering kan worden aangesproken door de bevoegde instantie die vergunning verleent voor de uitoefening van het beroep en kan slechts worden vrijgegeven, indien die instantie daarmee instemt. De bevoegde instantie bepaalt verder onder welke voorwaarden de bankgarantie of verzekering kan worden aangesproken en vrijgegeven ten behoeve van andere schuldeisers. 3. De in lid 1 bedoelde jaarrekeningen of de in lid 2 bedoelde garantie welke moeten worden gecontroleerd, zijn respectievelijk de jaarrekeningen of bankgarantie van de economische entiteit die gevestigd is in de lidstaat waar de vergunning wordt gevraagd en niet die van eventuele andere, in andere lidstaten gevestigde entiteiten. Artikel 8 Voorwaarden betreffende het vakbekwaamheidsvereiste 1. Voor de toepassing van artikel 3, onder d), beschikken de desbetreffende personen over de kennis ▌die overeenstemt met het in bijlage I, afdeling I, omschreven opleidingsniveau met betrekking tot de genoemde onderwerpen. De vakbekwaamheid wordt vastgesteld door middel van een verplicht schriftelijk examen dat , indien een lidstaat daartoe besluit, kan worden aangevuld met een mondeling examen. Deze examens worden georganiseerd overeenkomstig bijlage I, afdeling II. 2. De betrokken kandidaten leggen het examen af in de lidstaat waarvan zij ingezetene zijn. 3 . Enkel daartoe door een lidstaat overeenkomstig de door hem vastgestelde criteria erkende instanties zijn bevoegd voor de organisatie van schriftelijke en mondelinge examens om de vakbekwaamheid te testen. De lidstaten controleren geregeld, of de examens welke door de daartoe erkende autoriteiten of instanties worden georganiseerd overeenkomstig de in bijlage I vastgestelde voorwaarden verlopen. 4 . De lidstaten erkennen op de grondslag van door hen vastgestelde, onderling verenigbare criteria de organisaties die over de nodige capaciteit beschikken om een degelijke opleiding aan te bieden, opdat de kandidaten zich doeltreffend kunnen voorbereiden op het examen, en om nascholing te organiseren, opdat de vervoersleiders die dat wensen hun kennis kunnen bijwerken. De lidstaten controleren geregeld, of deze organisaties nog steeds voldoen aan de criteria op grond waarvan zij zijn erkend. 5 . De lidstaten kunnen personen die kunnen aantonen dat zij over tenminste tien jaar ononderbroken praktijkervaring in een leidende functie in een vervoersonderneming beschikken welke voorafgaand aan de bekendmaking van deze verordening is verworven , vrijstellen van het examen . 6 . De lidstaten kunnen bevorderen dat vervoersleiders om de tien jaar een opleiding zoals beschreven in bijlage I volgen en een examen zoals beschreven in artikel 8, lid 1, afleggen, teneinde te waarborgen dat vervoersleiders op de hoogte zijn van de ontwikkelingen in de sector. 7 . De lidstaten zorgen ervoor dat vervoersleiders met beroepservaring die na vijf jaar onderbreking hun beroep hervatten, de nodige her- en bijscholing ontvangen om te kunnen aantonen dat zij nog steeds vakbekaam zijn en op de hoogte zijn van de ontwikkelingen op het gebied van de desbetreffende regelgeving. 8 . De lidstaten kunnen de houders van ▌in die lidstaat uitgereikte en speciaal door de lidstaten daartoe aangewezen diploma's van hoger of technisch onderwijs waarin lessen zijn opgenomen betreffende de in de lijst van bijlage I genoemde onderwerpen, vrijstellen van de ▌opleiding met betrekking tot onderwerpen waarop deze diploma's betrekking hebben , en van het examen . 9 . Het in lid 3 bedoelde bewijs van vakbekwaamheid wordt geleverd door overlegging van een door de autoriteiten of instantie afgegeven verklaring. Deze verklaring is niet overdraagbaar aan een andere natuurlijke of rechtspersoon . De verklaring wordt opgesteld overeenkomstig het modelcertificaat in bijlage II en draagt het stempel of het gegraveerde zegel van de erkende autoriteit of instantie die haar heeft afgegeven. 10 . De Commissie past de bijlagen I en II aan de technische vooruitgang aan. Deze maatregelen die niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen, worden, wat bijlage I betreft, vastgesteld volgens de in artikel 24, lid 3 , bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing en, wat bijlage II betreft, overeenkomstig de in artikel 24, lid 4 , bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 11 . De lidstaten worden ten zeerste aangemoedigd, ervaringen en gegevens uit te wisselen inzake de opleiding, examens en de erkenning, met name, maar niet uitsluitend, door middel van het in artikel 24 bedoelde comité alsmede door middel van elke andere door de Commissie aangestelde organisatie. HOOFDSTUK III VERGUNNING EN TOEZICHT Artikel 9 Bevoegde instanties 1. Elke lidstaat wijst een of meer bevoegde instanties aan om te zorgen voor de juiste tenuitvoerlegging van deze verordening. Deze bevoegde instanties zijn bevoegd om: 2. De bevoegde instanties zorgen voor de publicatie van de krachtens deze verordening opgelegde voorwaarden, van eventuele aanvullende nationale bepalingen, van de door kandidaten te volgen procedures alsmede van de toelichting daarbij. Artikel 10 Indiening en verwerking van aanvragen 1. Aan een vervoersonderneming die aan de in artikel 3 vastgestelde eisen voldoet, wordt op aanvraag een vergunning verleend voor de uitoefening van het beroep van ondernemer van vervoer over de weg. De bevoegde instantie vergewist zich ervan dat een onderneming die een aanvraag indient, aan de in dat artikel vastgestelde eisen voldoet. 2. De bevoegde instantie is verantwoordelijk voor het actualiseren en beheren van het in artikel 15 bedoelde elektronisch register. De bevoegde instantie registreert in het in artikel 15 bedoelde register de officiële naam van de onderneming, de naam van de door de onderneming aangewezen vervoersleider en zijn of haar eventuele geschiktheid voor de functie van vervoersleider, het adres van de vestiging, het aantal gebruikte voertuigen en, indien de vergunning ook geldig is voor internationaal vervoer, het serienummer van de communautaire vergunning en die van de overeenkomstige gewaarmerkte afschriften. 3. De bevoegde instantie behandelt een vergunningsaanvraag zo snel mogelijk doch uiterlijk binnen drie maanden. 5. De ondernemingen die over een vergunning beschikken voor de uitoefening van het beroep van wegvervoerondernemer, delen wijzigingen van de in lid 2 bedoelde gegevens binnen 28 dagen mee aan de bevoegde instantie welke de vergunning heeft afgegeven. Artikel 11 Controles 1. De bevoegde instanties zien erop toe, dat de ondernemingen waaraan zij een vergunning hebben verleend voor de uitoefening van het beroep van wegvervoersondernemer steeds aan de in artikel 3 vastgestelde vereisten voldoen. Hiertoe controleren zij elke vijf jaar, of deze ondernemingen nog steeds aan elk dier vereisten voldoen. De Commissie past de periodiciteit van de regelmatige controles aan de technische vooruitgang aan, met name de in artikel 15 bedoelde nationale elektronische registers. Aangezien deze maatregelen beogen niet-essentiële onderdelen van deze verordening te wijzigen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 24, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 2. Naast de controles waarin lid 1 voorziet, voeren de bevoegde instanties gerichte controles uit bij ondernemingen die als risicobedrijf zijn aangemerkt op grond van het door de lidstaten overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2006/22/EG van het Parlement en de Raad (10) ingestelde systeem. De lidstaten breiden dit risicoclassificatiesysteem uit tot alle in artikel 6 van de onderhavige verordening bedoelde inbreuken. 3. Op verzoek van de Commissie laten de lidstaten de vereiste controles uitvoeren om na te gaan of een onderneming nog steeds voldoet aan de voorwaarden voor de toegang tot het beroep. Zij delen de Commissie de resultaten mee van de op haar verzoek uitgevoerde controles alsmede de maatregelen die zijn genomen wanneer is vastgesteld dat de onderneming niet meer aan de voorwaarden van deze verordening voldoet. Artikel 12 Procedure inzake waarschuwing en intrekking van vergunningen 1. Wanneer de bevoegde instantie vaststelt, dat een onderneming gevaar loopt niet meer aan de voorwaarden van artikel 3 te voldoen, stelt zij de onderneming daarvan in kennis. Wanneer de bevoegde instantie vaststelt, dat een onderneming niet meer aan een van die voorwaarden voldoet, kan de bevoegde instantie een termijn stellen, waarbinnen de onderneming de situatie onder de volgende beperkingen kan corrigeren: 2. De bevoegde instanties kunnen de ondernemingen waarvan de vergunning is geschorst of ingetrokken, verplichten, om voorafgaand aan een rehabilitatiemaatregel, te waarborgen dat hun vervoersleiders een opleiding volgen en een in artikel 8 bedoeld examen afleggen. 3. Wanneer de bevoegde instantie vaststelt dat een onderneming niet langer aan een of meer van de voorwaarden van artikel 3 voldoet, trekt zij, uiterlijk op de datum van het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijnen, de aan de onderneming verleende vergunning voor de uitoefening van het beroep van wegvervoersondernemer in of schorst zij die vergunning. Artikel 13 Ongeschiktverklaring van de vervoersleider 1. Bij ernstige inbreuken als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder b) , waarvan de ernst blijkt uit het systematische karakter, de voorbedachtheid of pogingen om de feiten te verheimelijken , en waarvoor de vervoersleider verantwoordelijk is , verklaart de bevoegde instantie de vervoersleider van de onderneming waarvan de vergunning is ingetrokken, ongeschikt om de vervoersactiviteiten van een onderneming te leiden. 2. Zolang geen rehabilitatiemaatregelen in overeenstemming met de desbetreffende nationale voorschriften zijn getroffen, is het in artikel 8, lid 9 , bedoelde getuigschrift van vakbekwaamheid van een voor de leiding van vervoersactiviteiten ongeschikt verklaarde persoon, in geen enkele der lidstaten meer geldig. Artikel 14 Besluiten van de bevoegde instanties en beroepsmogelijkheden 1. De door de bevoegde instanties van de lidstaten overeenkomstig deze verordening genomen negatieve besluiten , met inbegrip van het afwijzen van een aanvraag, het schorsen of intrekken van een bestaande vergunning en het onbekwaam verklaren van de vervoersleider , worden met redenen omkleed. Bij deze besluiten wordt rekening gehouden met de beschikbare inlichtingen over inbreuken die de betrokken onderneming of een van haar vervoersleiders in een andere lidstaat hebben gepleegd en die de betrouwbaarheid van de onderneming in geding kunnen brengen, alsmede met alle andere inlichtingen waarover de bevoegde instantie beschikt. Deze besluiten stellen vast, welke rehabilitatiemaatregelen moeten worden genomen in geval van schorsing van de vergunning of verklaring van onbekwaamheid. 2. De lidstaten zorgen ervoor, dat de ondernemingen en de betrokken personen tegen de in lid 1 bedoelde besluiten beroep kunnen instellen , ook bij een rechterlijke instantie. ▌ HOOFDSTUK IV VEREENVOUDIGING EN BESTUURSRECHTELIJKE SAMENWERKING Artikel 15 Nationale elektronische registers 1. Met het oog op de tenuitvoerlegging van de onderhavige verordening, en met name van de artikelen 10, 11, 12, 13 en 25 ; houdt elke lidstaat een nationaal elektronisch register bij van de wegvervoersondernemingen en vervoersleiders die van een bevoegde instantie een vergunning hebben gekregen voor de uitoefening van het beroep van wegvervoersondernemer . De verwerking van de gegevens in dat register staat onder toezicht van de daartoe aangewezen overheidsinstantie , die tevens verantwoordelijk is voor het gebruik en het actualiseren van deze gegevens . Het nationale elektronische register bestaat uit een openbaar deel en een vertrouwelijk deel. Dit register is elektronisch ║toegankelijk voor alle in artikel 9 bedoelde bevoegde instanties van de betrokken lidstaat. Het vertrouwelijke deel van het register is slechts toegankelijk voor andere instanties dan de bevoegde instanties indien het gaat om instanties die met betrekking tot het wegvervoer controle- en sanctiebevoegdheden hebben en waarvan de ambtenaren beëdigd zijn. Uiterlijk op 1 januari 2010 definieert de Commissie tezamen met de lidstaten de minimale structuur van de gegevens die in het nationale elektronische register dienen te worden ingevoerd. In het deel van het nationale elektronische register dat betrekking heeft op de wegvervoersondernemingen van een lidstaat , zijn de volgende gegevens opgenomen: In het deel van het nationale elektronische register dat betrekking heeft op de vervoersleiders van een lidstaat, zijn de volgende gegevens opgenomen: De lidstaten kunnen besluiten de in punt 3, onder e) en f) bedoelde informatie in aparte systemen op te slaan. In dit geval worden de desbetreffende gegevens op verzoek ter beschikking gesteld aan alle bevoegde instanties van de lidstaat in kwestie of hebben deze instanties rechtstreeks toegang tot die gegevens. De gevraagde informatie wordt binnen 10 werkdagen na ontvangst van het verzoek ter beschikking gesteld. In elk geval is de punt 3, onder e) en f) bedoelde informatie alleen toegankelijk voor andere dan de bevoegde instanties indien het gaat om instanties die met betrekking tot het wegvervoer naar behoren controle- en sanctiebevoegdheden hebben en waarvan de ambtenaren beëdigd of anderszins aan een formele geheimhoudingsplicht gebonden zijn. 2. De gegevens betreffende een onderneming waarvan de vergunning ▌is geschorst dan wel is ingetrokken ▌, worden vanaf de opheffing van de intrekking of schorsing van de vergunning twee jaar bewaard in het register en worden daaruit na het verstrijken van deze termijn onmiddellijk verwijderd . Gegevens met betrekking tot een persoon die ongeschikt is verklaard voor het beroep, worden in het register bewaard zolang de betrouwbaarheid van de betreffende persoon niet opnieuw is vastgesteld overeenkomstig de voorschriften van artikel 6, lid 3. Nadat deze rehabilitatie heeft plaatsgevonden of maatregelen van gelijke werking zijn getroffen, worden de gegevens onmiddellijk verwijderd. Bij deze gegevens wordt vermeld om welke redenen en gedurende welke termijn de vergunning is geschorst of ingetrokken of de betrokken persoon ongeschikt is verklaard. 3. De lidstaten doen al het nodige om ervoor te zorgen, dat de in het elektronische register opgenomen gegevens, in het bijzonder de in lid 1, punt 3, onder e) en f), bedoelde gegevens bijgewerkt en juist zijn. 4. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen, dat alle nationale elektronische registers uiterlijk op 31 december 2010 op communautair niveau aan elkaar zijn gekoppeld. De koppeling gebeurt aldus, dat de bevoegde instanties uit alle lidstaten de elektronische registers van alle andere lidstaten kunnen raadplegen. De Commissie kan elk dienstig initiatief nemen ter vergemakkelijking van de tenuitvoerlegging van dit lid. 5. Voor de uitvoerring van lid 4, worden de nadere gemeenschappelijke regels inzake het formaat van de uitgewisselde gegevens en de technische procedures voor de automatische raadpleging van de elektronische registers van andere lidstaten, door de Commissie vastgesteld overeenkomstig de in artikel 24 , lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. ▌ Artikel 16 Bescherming van persoonsgegevens Met betrekking tot de toepassing van Richtlijn 95/46/EG zorgen de lidstaten er met name voor dat: Artikel 17 Bestuursrechtelijke samenwerking tussen de lidstaten 1. Wanneer een lidstaat een inbreuk vaststelt die gepleegd is door een onderneming met een vergunning die door een bevoegde instantie uit een andere lidstaat is afgegeven en wanneer de ernst van deze inbreuk krachtens deze verordening kan leiden tot de schorsing of intrekking van de vergunning, deelt hij die lidstaat alle inlichtingen waarover hij beschikt met betrekking tot de inbreuken en de opgelegde sancties mede. 2. De lidstaten wijzen een nationaal contactpunt aan, dat wordt belast met de uitwisseling van gegevens met de andere lidstaten, voor wat de toepassing van de onderhavige verordening betreft. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op […] (11) in kennis van de naam en het adres van hun nationale contactpunt. De Commissie stelt een lijst op van alle nationale contactpunten en zendt deze aan de lidstaten toe. 3. De lidstaten die in het kader van deze verordening gegevens uitwisselen, gebruiken de overeenkomstig lid 2 aangewezen nationale contactpunten. 4. De lidstaten die gegevens betreffende de in artikel 6, lid 2, bedoelde inbreuken of betreffende eventuele ongeschikt verklaarde vervoersleiders uitwisselen, nemen de in artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. …/ 2008 van het Europees Parlement en de Raad van … [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg] of, zo nodig, de in artikel 23, lid 1, van Verordening (EG) nr. …/ 2008 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor touringcar en autobusdiensten] bedoelde procedure en termijnen in acht. Wanneer een lidstaat van een andere lidstaat een melding ▌ontvangt van een ernstige inbreuk die tot een veroordeling heeft geleid , vermeldt hij deze aangemelde inbreuk in zijn nationale elektronische register. HOOFDSTUK V ONDERLINGE ERKENNING VAN CERTIFICATEN EN ANDERE STUKKEN Artikel 18 Verklaring en andere documenten betreffende de betrouwbaarheid 1. Onverminderd het bepaalde in artikel 10, lid 4, aanvaardt de ▌lidstaat van vestiging voor toegang tot het beroep van wegvervoersondernemer als voldoende bewijs van betrouwbaarheid de overlegging van een uittreksel uit het strafregister of, bij het ontbreken daarvan, een gelijkwaardig document , afgegeven door de bevoegde rechterlijke of bestuursrechtelijke instantie van de lidstaat of de lidstaten waar de vervoersleider zijn gewone verblijfplaats had . 2. Wanneer een lidstaat aan zijn onderdanen bepaalde eisen inzake betrouwbaarheid stelt waarvan het bewijs niet door middel van het in lid 1 genoemde document kan worden geleverd, erkent deze lidstaat voor de onderdanen van de andere lidstaten als voldoende bewijs een verklaring, waaruit blijkt dat aan deze eisen is voldaan , afgegeven door de bevoegde rechterlijke of bestuursrechtelijke instantie van de lidstaat of de lidstaten waar de vervoersleider zijn gewone verblijfplaats had . De verklaring heeft betrekking op de precieze criteria waarmee in de lidstaat van vestiging rekening wordt gehouden. 3. Indien het overeenkomstig de leden 1 en 2 vereiste document niet wordt afgegeven door de lidstaat of de lidstaten waar de vervoersleider zijn gewone verblijfplaats had , kan het worden vervangen door een door de betrokkene onder ede afgelegde verklaring of door diens plechtige verklaring ten overstaan van een bevoegde rechterlijke of bestuursrechtelijke instantie of, in voorkomend geval, ten overstaan van een notaris van de lidstaat of de lidstaten waar de vervoersleider zijn gewone verblijfplaats had , die een bewijs afgeeft waarin de aflegging van deze eed of plechtige verklaring wordt bevestigd. 4. De overeenkomstig de leden 1 en 2 afgegeven documenten mogen niet meer dan drie maanden vóór de overlegging ervan zijn afgegeven. Deze voorwaarde geldt ook voor de overeenkomstig lid 3 afgelegde verklaringen. Artikel 19 Verklaringen in verband met de financiële draagkracht Wanneer een lidstaat aan zijn onderdanen naast de in artikel 7 bedoelde voorwaarden aanvullende voorwaarden inzake financiële draagkracht oplegt, erkent deze lidstaat voor onderdanen van een andere lidstaat als voldoende bewijs een verklaring waaruit blijkt dat aan deze eisen is voldaan , afgegeven door een bevoegde bestuursrechtelijke instantie van de lidstaat of de lidstaten waar de vervoersleider zijn gewone verblijfplaats had . Deze verklaringen hebben betrekking op precieze informatie waarmee in de nieuwe lidstaat van vestiging rekening wordt gehouden. Artikel 20 Verklaringen inzake de vakbekwaamheid 1. De lidstaten aanvaarden als voldoende bewijs van vakbekwaamheid de overeenkomstig het modelgetuigschrift in bijlage II door de daarvoor erkende autoriteiten of instanties afgegeven getuigschriften. 2. De verklaringen van vakbekwaamheid die vóór […] (12) op grond van de tot die datum geldende bepalingen aan wegvervoersondernemers zijn afgegeven, worden gelijkgesteld aan getuigschriften waarvan het model in bijlage II is opgenomen en worden in alle lidstaten erkend als bewijs van vakbekwaamheid. De lidstaten delen de Commissie mee welke verklaringen zij voor de toepassing van dit artikel erkennen als bewijs van vakbekwaamheid. HOOFDSTUK VI SLOTBEPALINGEN Artikel 21 Sancties 1. De lidstaten bepalen de sancties die van toepassing zijn op overtredingen van de bepalingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om de tenuitvoerlegging daarvan te waarborgen. De aldus bepaalde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 1 januari 2012 van die bepalingen in kennis en stellen haar zo spoedig mogelijk in kennis van eventuele latere wijzigingen daarvan. 2. De in lid 1 bedoelde sancties omvatten met name de ▌schorsing van de vergunning voor de uitoefening van het beroep, de intrekking van deze vergunningen en het ongeschikt verklaren van de betrokken vervoersleiders. Deze sancties omvatten ook de inbeslagneming van voertuigen waarmee vervoer wordt uitgevoerd door een onderneming die niet over een vergunning beschikt overeenkomstig deze verordening. ▌ ▌ Artikel 22 Overgangsbepalingen De ondernemingen die voor de datum waarop deze verordening in werking treedt over een vergunning beschikken voor de uitoefening van het beroep van wegvervoerondernemer, zorgen ervoor dat zij uiterlijk twee jaar na die datum aan de bepalingen van deze verordening voldoen. Artikel 23 Wederzijdse bijstand De bevoegde instanties van de lidstaten werken nauw samen en verlenen elkaar wederzijdse bijstand voor de tenuitvoerlegging van deze verordening. Zij wisselen gegevens uit betreffende veroordelingen die zijn uitgesproken wegens ernstige inbreuken of andere specifieke feiten die gevolgen kunnen hebben voor de uitoefening van het beroep van wegvervoersondernemer, zulks met inachtneming van de bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens. ▌ Artikel 24 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 18, lid 1, van Verordening ( EEG ) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (13) ingestelde comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 3. Waneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. 4. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4 alsmede lid 5, onder b), en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5 bis, lid 3, onder c), en lid 4, onder b) en e), van Besluit 1999/468/EG bepaalde termijnen worden vastgesteld op één maand. Artikel 25 Verslagen over de uitoefening van het beroep 1. De lidstaten stellen om de twee jaar een verslag op over de activiteiten van de bevoegde instanties en delen de Commissie dit verslag mede.. Het verslag bevat het volgende: 2. De Commissie stelt op basis van de verslagen van de lidstaten elke twee jaar ten behoeve van het Parlement en de Raad een verslag op betreffende de uitoefening van het beroep van wegvervoerondernemer. In dit verslag wordt met name de uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten geëvalueerd. Dit verslag wordt op hetzelfde moment gepubliceerd als het in artikel 17 van Verordening (EG) nr. 561 /2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (14) bedoelde verslag. 3 . Uiterlijk op 1 juni 2009 presenteert de Commissie een rapport over de mogelijke gevolgen van een uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening tot commercieel vervoer met voertuigen die door hun bouwtype en uitrusting geschikt en bestemd zijn om, met inbegrip van de bestuurder, ten hoogste negen personen te vervoeren. De Commissie neemt indien nodig de relevante initiatieven. Artikel 26 Lijst van de bevoegde instanties Elke lidstaat deelt de Commissie uiterlijk op 1 juni 2009 de lijst mee van de bevoegde instanties die hij heeft aangewezen voor de afgifte van vergunningen voor de uitoefening van het beroep van wegvervoersondernemer alsmede de lijst van de autoriteiten of instanties die bevoegd zijn voor de organisatie van examens en de afgifte van certificaten . De Commissie publiceert de geconsolideerde lijst van deze autoriteiten of instanties van de hele Gemeenschap in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 27 Mededeling van de nationale uitvoeringsmaatregelen De lidstaten delen de Commissie ▌de tekst mede van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze verordening vallende gebied vaststellen. Zij doen dit uiterlijk zes dagen na de datum van goedkeuring van die bepalingen, en voor het eerst uiterlijk op 1 juni 2009. Artikel 28 Intrekking Richtlijn 96/26/EG wordt ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening. Artikel 29 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is van toepassing met ingang van 1 juni 2009 . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in alle lidstaten. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I I. LIJST VAN DE IN ARTIKEL 8 BEDOELDE ONDERWERPEN De voor de vaststelling van de vakbekwaamheid door de lidstaten in aanmerking te nemen kennis moet ten minste betrekking hebben op de in de onderstaande lijst genoemde onderwerpen voor het goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg. Voor deze onderwerpen moeten de kandidaat-ondernemers van vervoer over de weg het kennis- en vaardigheidsniveau bezitten dat nodig is om een vervoersonderneming te leiden. Het hieronder beschreven minimumkennisniveau mag niet lager zijn dan niveau 3 van de structuur van de opleidingsniveaus als aangegeven in de bijlage bij Beschikking 85/368/EEG van de Raad van 16 juli 1985 inzake de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap (15) , dat wil zeggen het niveau dat is bereikt door verplicht onderwijs aangevuld met hetzij beroepsopleiding en aanvullende technische opleiding, hetzij technische schoolopleiding of andere technische opleiding, op secundair niveau. A. Burgerlijk recht Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name: Vervoer van goederen over de weg Vervoer van personen over de weg B. Handelsrecht Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name: C. Sociaal recht Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name: D. Belastingrecht Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name kennis hebben van de voorschriften inzake: E. Zakelijk en financieel beheer van de onderneming Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name: Vervoer van goederen over de weg Vervoer van personen over de weg F. Toegang tot de opdracht Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name: Vervoer van goederen over de weg Vervoer van personen over de weg G. Normen en technische voorschriften Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name: Vervoer van goederen over de weg H. Verkeersveiligheid Vervoer van goederen en personen over de weg De kandidaat moet met name: Vervoer van personen over de weg II. ORGANISATIE VAN HET EXAMEN 1. De lidstaten organiseren een verplicht schriftelijk examen, dat met een mondeling examen kan worden aangevuld, om na te gaan of de kandidaat-wegvervoerders beschikken over het in punt I vereiste kennisniveau omtrent de daar genoemde onderwerpen en met name in staat zijn om de daarmee verband houdende instrumenten en technieken te gebruiken en de voorgeschreven uitvoerende en coördinerende taken te verrichten. a) Het verplicht schriftelijk examen bestaat uit twee onderdelen, namelijk: Elk onderdeel duurt ten minste twee uur. b) Wanneer een mondeling examen wordt georganiseerd, kunnen de lidstaten eisen dat een kandidaat geslaagd is voor het schriftelijk examen om te worden toegelaten tot het mondeling examen. 2. Wanneer de lidstaten ook een mondeling examen organiseren, moeten zij voor elk onderdeel een weging van de punten toepassen, met een minimum van 25 % en een maximum van 40 % van het totale aantal toe te kennen punten. Wanneer de lidstaten uitsluitend een schriftelijk examen organiseren, moeten zij voor elk onderdeel een weging van de punten toepassen, met een minimum van 40 % en een maximum van 60 % van het totale aantal toe te kennen punten. 3. Voor alle onderdelen tezamen moeten de kandidaten een gemiddelde van ten minste 60 % van het puntentotaal behalen, zonder dat het voor elk onderdeel behaalde percentage minder mag bedragen dan 50 % van het totaal dat kan worden behaald. Een lidstaat mag dat percentage voor één onderdeel terugbrengen van 50 tot 40. BIJLAGE II EUROPESE GEMEENSCHAP (Beige kraftpapier - formaat DIN A4 synthetisch papier van minimum 150g/m2) (Opgesteld in de officiële taal(talen) van de lidstaat die de verklaring afgeeft) Kenteken van de betrokken lidstaat (21) Naam van de bevoegde autoriteit of instantie (22) GETUIGSCHRIFT VAN VAKBEKWAAMHEID VOOR HET VERVOER VAN GOEDEREN [PERSONEN] (23) OVER DE WEG Nr.°………… Wij .............................................................................................................................................................................. verklaren dat (24) ............................................................................................................................................................. geboren op……………………………………………………te……………………………………………………………… de opleiding heeft gevolgd en geslaagd is voor de onderdelen van het examen (jaar:… … … ….; zitting……………) (25) , zoals vereist voor het verkrijgen van het getuigschrift van vakbekwaamheid voor nationaal [en internationaal] vervoer van goederen [personen] (26) over de weg, overeenkomstig Verordening (EG) nr. …./…. van ……………………………… Dit document geldt als voldoende bewijs van vakbekwaamheid als bedoeld in artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. …/2008 van het Europees Parlement en de Raad van ………… [ tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen ]. Afgegeven te…………………………………………, op……………………………………………….. ............................................. (27) BIJLAGE III De lijst van inbreuken als bedoeld in artikel 6, lid 2, onder a), luidt als volgt: 1. a) Overschrijding met 25% of meer van de voor zes dagen of veertien dagen geldende maximumrijtijden; b) Overschrijding met 50% of meer van de voor één dag geldende rijtijd tijdens een dagelijkse werkperiode zonder te pauzeren of een ononderbroken rusttijd van minimaal 4,5 uur in acht te nemen. 2. Het ontbreken van de tachograaf en/of snelheidsbegrenzer of het gebruik van een onrechtmatig instrument waarmee de registratie van het controleapparaat en/of de snelheidsbegrenzer kan worden gemanipuleerd, of vervalsing van [...] registratiebladen of gegevens die van de tachograaf en/of de bestuurderskaart worden overgebracht. 3. Het rijden met een voertuig zonder geldig keuringsbewijs van technische controle of een voertuig waarvan op grond van een zeer ernstige tekortkoming aan, onder andere, het remsysteem, stuurstangen, wielen/banden, ophangingen of chassis een direct gevaar voor de verkeersveiligheid uitgaat dat tot een beslissing zou leiden het voertuig stil te zetten. 4. Het vervoeren van gevaarlijke goederen waarvoor een vervoerverbod geldt, of van gevaarlijke goederen die worden getransporteerd zonder de vereiste etikettering of markering op het voertuig. 5. Het vervoeren van passagiers of goederen zonder in het bezit te zijn van een geldig rijbewijs of door een onderneming die niet over een geldige communautaire vergunning beschikt. 6. Het gebruik door de bestuurder van een vervalste bestuurderskaart, een bestuurderskaart waarvan hij niet de houder is of een bestuurderskaart die is verkregen op basis van foute verklaringen en/of vervalste documenten. 7. Het overschrijden, bij het vervoer van goederen, van het toegestaan maximumgewicht in beladen toestand met 20% of meer. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0265 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0146/2007), – gezien het interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (1) , – gezien de brief van de Commissie juridische zaken van 20 november 2007 overeenkomstig artikel 80 bis, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 80 bis en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0038/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als hieronder geamendeerd en aangepast aan de aanbevelingen van de Adviesgroep bestaande uit vertegenwoordigers van de Juridische Diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 21 mei 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (herschikking) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EEG) nr. 881/92 van de Raad van 26 maart 1992 betreffende de toegang tot de markt van het goederenvervoer over de weg in de Gemeenschap van of naar het grondgebied van een lidstaat of over het grondgebied van een of meer lidstaten (5) , Verordening (EEG) nr. 3118/93 van de Raad van 25 oktober 1993 tot vaststelling van de voorwaarden waaronder vervoersondernemers worden toegelaten tot het binnenlands goederenvervoer over de weg in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn (6) , en Richtlijn 2006/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor bepaalde soorten goederenvervoer over de weg (7) moeten op verscheidene punten ingrijpend worden gewijzigd. Ter wille van de duidelijkheid en vereenvoudiging dient tot herschikking van deze besluiten te worden overgegaan en dienen deze te worden opgenomen in één verordening. (2) De totstandbrenging van een gemeenschappelijk vervoersbeleid houdt onder meer in dat er gemeenschappelijke voorschriften moeten worden vastgesteld betreffende de toegang tot de markt van het internationale vervoer van goederen over de weg op het grondgebied van de Gemeenschap, en dat de voorwaarden moeten worden vastgesteld waaronder niet-ingezeten vervoerders vervoersdiensten mogen exploiteren in een lidstaat. Deze voorschriften moeten tot de goede werking van de interne vervoersmarkt bijdragen. (3) Deze uniforme regeling voor toegang tot de markt voert tevens de vrijheid van dienstverlening in, omdat zij de afschaffing inhoudt van alle beperkingen ten aanzien van de dienstverlener op grond van zijn nationaliteit of het feit dat hij is gevestigd in een andere lidstaat dan die waar de dienst wordt verleend. (4) Om te zorgen voor een coherent kader voor het internationale goederenvervoer over de weg in de hele Gemeenschap, dient deze verordening van toepassing te zijn op alle internationaal vervoer op het grondgebied van de Gemeenschap. Vervoer van lidstaten naar derde landen is nog steeds overwegend geregeld bij bilaterale overeenkomsten tussen de lidstaten en die derde landen. Deze verordening dient derhalve niet van toepassing te zijn op het traject op het grondgebied van de lidstaat waar wordt geladen en gelost zolang niet de nodige overeenkomsten tussen de Gemeenschap en de betrokken derde landen zijn gesloten. Zij moet echter wel van toepassing zijn op het grondgebied van een lidstaat van doorvoer. (5) Het aan- of afvoeren van goederen over de weg in het kader van gecombineerd vervoer onder de voorwaarden zoals gesteld in Richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december 1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer van goederen tussen lidstaten (8) , en derhalve gecombineerd rail/wegvervoer en/of water/wegvervoer in beide richtingen, valt niet onder de definitie van cabotage. (6) Uit hoofde van Richtlijn 2006/94/EG zijn bepaalde soorten vervoer vrijgesteld van communautaire vergunningen en van ieder ander vergunningsstelsel. In het kader van de bij deze verordening geregelde marktordening moet een aantal van die soorten vervoer vanwege hun bijzondere karakter vrijgesteld blijven van de communautaire vergunning en van andere vervoersvergunningen. (7) Krachtens Richtlijn 2006/94/EG is voor goederenvervoer met voertuigen met een maximumgewicht tussen 3,5 en 6 ton geen communautaire vergunning vereist. In het algemeen zijn de communautaire regels inzake vervoer van goederen en personen over de weg echter wel van toepassing op voertuigen met een maximumgewicht van 3,5 ton of meer. De bepalingen van deze verordening dienen derhalve in overeenstemming te worden gebracht met de algemene werkingssfeer van de communautaire regels inzake vervoer over de weg en alleen te voorzien in een vrijstelling voor voertuigen met een maximumgewicht van minder dan 3,5 ton. (8) Het et internationale goederenvervoer over de weg moet afhankelijk worden gesteld van het bezit van een niet-gecontingenteerde communautaire vergunning. Vervoerders moeten worden verplicht een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de communautaire vergunning aan boord van elk van hun voertuigen mee te nemen, teneinde effectieve controles door de handhavingsinstanties mogelijk te maken, met name buiten de lidstaat van vestiging van de vervoerder. Daartoe moeten meer gedetailleerde specificaties worden vastgesteld met betrekking tot de lay-out en andere kenmerken van de communautaire vergunning en de gewaarmerkte afschriften. (9) Het is noodzakelijk de voorwaarden voor de afgifte en intrekking van deze communautaire vergunningen, alsmede de soorten vervoer waarop zij betrekking hebben, de geldigheidsduur van en de gebruiksvoorschriften voor die vergunningen vast te stellen. (10) Er dient ook een bestuurdersattest te worden opgesteld om lidstaten in staat te stellen effectief te controleren of bestuurders uit derde landen op wettige wijze in dienst zijn bij of ter beschikking staan van de vervoerder die verantwoordelijk is voor een bepaalde vervoersactiviteit. Dit bestuurdersattest moet begrijpelijk zijn voor iedereen die dergelijke controles uitvoert. (11) De vervoerders die houder zijn van de communautaire vergunning als omschreven in deze verordening, dan wel de vervoerders die gemachtigd zijn om bepaalde categorieën internationaal vervoer te verrichten, moeten worden gemachtigd om nationale vervoersdiensten te verlenen in een lidstaat waar zij geen kantoor of andere vestiging hebben. (12) In het verleden waren dergelijke nationale vervoersdiensten toegestaan indien zij van tijdelijke aard waren. In de praktijk bleek het moeilijk om na te gaan welke diensten mochten worden verricht. Er is derhalve behoefte aan duidelijke en gemakkelijk toepasbare regels. Op langere termijn zijn de beperkingen op het verrichten van cabotagevervoer echter niet langer te rechtvaardigen. Ze moeten volledig worden afgeschaft. Deze beperkingen stroken immers niet met de principes van een interne markt zonder binnengrenzen waar het vrij verkeer van goederen en diensten gewaarborgd is. De lidstaten dienen de nodige maatregelen te nemen om te zorgen dat de regels overal in de EU op dezelfde wijze worden toegepast. (13) De bepalingen van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (9) zijn van toepassing in gevallen waarin vervoerders, met het oog op het verrichten van cabotagevervoer, werknemers met wie zij een dienstverband hebben, ter beschikking stellen buiten de lidstaat waar zij gewoonlijk werkzaam zijn. (14) De beperkingen ten aanzien van de frequentie en de periode voor het verrichten van cabotagevervoer zijn noodzakelijk als tussenstadium om de lidstaten aan te sporen om de fiscale en arbeidsvoorwaarden zoveel mogelijk te harmoniseren. De uit hoofde van deze verordening opgelegde beperkingen zijn daarom tijdelijk, en moeten met ingang van 1 januari 2014 worden opgeheven. (15) Sommige lidstaten die aan elkaar grenzen hebben nauwe economische banden die al lange tijd bestaan. Dergelijke lidstaten moeten vervoerders uit aangrenzende lidstaten dan ook een ruimere toegang tot cabotage kunnen geven. (16) Het is dienstig dat de lidstaten elkaar bijstand verlenen met het oog op de juiste toepassing van deze verordening. (17) Het moet mogelijk zijn te vermijden dat derdelandenvervoer, dat wil zeggen internationaal vervoer door een vervoerder tussen twee lidstaten die geen van beide de lidstaat van vestiging van de vervoerder zijn, ertoe leidt dat de markt als gevolg van het regelmatige, continue en/of systematische karakter van dit vervoer, wordt verstoord door de toepassing van minder gunstige arbeidsvoorwaarden dan die welke gelden in de twee lidstaten waartussen het derdelandenvervoer plaatsvindt. (18) De administratieve formaliteiten moeten zoveel mogelijk worden beperkt, zonder dat hierbij wordt afgezien van de controles en sancties die een correcte toepassing en een doeltreffende handhaving van deze verordening mogelijk maken. Daartoe dienen de bestaande regels inzake de intrekking van de communautaire vergunning te worden verduidelijkt en aangescherpt. De huidige regels moeten worden aangepast om het opleggen van doeltreffende sancties op ernstige ▐inbreuken die in een andere lidstaat dan de lidstaat van vestiging worden gepleegd, mogelijk te maken. De sancties dienen niet-discriminerend te zijn en in verhouding te staan tot de ernst van de inbreuken. Er moet worden voorzien in de mogelijkheid beroep in te stellen ▐. (19) De lidstaten moeten alle ernstige inbreuken ▐die door vervoerders zijn gepleegd en die hebben geleid tot het opleggen van een sanctie, in hun nationale register van wegvervoerondernemingen opnemen. (20) Teneinde de uitwisseling van informatie tussen nationale instanties te versterken en te vergemakkelijken, moeten de lidstaten de desbetreffende gegevens uitwisselen via de overeenkomstig Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad van ... [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] (10) opgerichte nationale contactpunten. (21) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (11) . (22) De Commissie dient met name de bevoegdheid te worden verleend om de bijlagen I en II aan te passen aan de technische vooruitgang en om een uniform en geharmoniseerd model van een vrachtbrief op te stellen . Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze verordening, onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing worden vastgesteld. (23) Om redenen van doeltreffendheid moeten de normaal voor de regelgevingsprocedure met toetsing geldende termijnen voor de aanneming van die maatregelen worden ingekort. (24) De lidstaten moeten de nodige maatregelen nemen ter uitvoering van deze verordening, met name wat doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties betreft. (25) Daar de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen van het optreden, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op het internationale goederenvervoer over de weg voor rekening van derden voor trajecten op het grondgebied van de Gemeenschap. 2. In geval van vervoer vanuit een lidstaat naar een derde land en omgekeerd is deze verordening van toepassing op het traject op het grondgebied van iedere lidstaat van doorvoer. Zij is niet van toepassing op het traject over het grondgebied van de lidstaat waar de goederen worden geladen of gelost, zolang niet de noodzakelijke overeenkomst tussen de Gemeenschap en het betrokken derde land is gesloten. 3. In afwachting van de sluiting van de in lid 2 bedoelde overeenkomsten tussen de Gemeenschap en de betrokken derde landen, laat deze verordening onverlet: De lidstaten passen de in de eerste alinea, onder a), bedoelde overeenkomst evenwel aan om ervoor te zorgen dat het beginsel van non-discriminatie tussen communautaire vervoerders wordt nageleefd. 4. Deze verordening is van toepassing op cabotagevervoer. 5. Deze verordening is , op grond van het feit dat zij zijn vrijgesteld van het communautaire vergunningenstelsel, niet van toepassing op de volgende soorten vervoer en lege verplaatsingen in het kader van dergelijk vervoer: De eerste alinea, onder d), iv), is niet van toepassing bij gebruik van een reservevoertuig bij een kortdurend defect aan het normaal gebruikte voertuig. 6. Lid 5 brengt geen wijziging in de voorwaarden waaronder elke lidstaat zijn eigen onderdanen tot de in dat lid bedoelde werkzaamheden toelaat. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 3) "lidstaat van ontvangst": een lidstaat waarin een vervoerder actief is, niet zijnde zijn lidstaat van vestiging; HOOFDSTUK II INTERNATIONAAL VERVOER Artikel 3 Beginsel Het internationale vervoer wordt uitgevoerd onder dekking van een communautaire vergunning en, indien de bestuurder een onderdaan van een derde land is, in combinatie met een bestuurdersattest. Artikel 4 Communautaire vergunning 1. De communautaire vergunning wordt door een lidstaat, overeenkomstig deze verordening, afgegeven aan alle vervoerders die goederenvervoer over de weg voor rekening van derden verrichten en die: 2. De communautaire vergunning wordt afgegeven door de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging, voor een hernieuwbare periode van vijf jaar. Communautaire vergunningen en gewaarmerkte afschriften die vóór de toepassingsdatum van deze verordening zijn afgegeven, blijven geldig tot de datum waarop zij verstrijken. 3. De lidstaat van vestiging verstrekt de houder het origineel van de communautaire vergunning, dat door de vervoersonderneming wordt bewaard, alsmede het aantal gewaarmerkte afschriften dat overeenkomt met het aantal voertuigen dat de houder van de communautaire vergunning in volle eigendom of anderszins, met name krachtens een huurkoop-, huur- of leasingovereenkomst, tot zijn beschikking heeft. 4. De communautaire vergunning en de gewaarmerkte afschriften moeten overeenstemmen met het in bijlage I opgenomen model. In deze bijlage zijn eveneens de voorwaarden voor het gebruik van de communautaire vergunning vastgesteld. De Commissie past bijlage I aan aan de technische vooruitgang. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 16 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 5. Op de communautaire vergunning en de gewaarmerkte afschriften worden een gegraveerde stempel of zegel van de instantie van afgifte, een originele handtekening en een serienummer aangebracht. De serienummers van de communautaire vergunning en van de gewaarmerkte afschriften worden, als onderdeel van de reeks gegevens van de vervoerder, opgeslagen in het in artikel 15 van Verordening (EG) nr. ... /2008 [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] bedoelde nationale elektronische register van wegvervoerondernemingen. 6. De communautaire vergunning is op naam van de vervoerder gesteld. Zij mag door deze niet aan derden worden overgedragen. Een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de communautaire vergunning moet zich aan boord van elk voertuig van de vervoerder bevinden en op verzoek van de met de controle belaste personen worden getoond. In het geval van een samenstel van voertuigen moet het voor eensluidend gewaarmerkt afschrift het trekkende voertuig vergezellen. Het geldt voor het samenstel van voertuigen, ook als de aanhanger of oplegger niet op naam van de houder van de vergunning is geregistreerd of toegelaten tot het verkeer of indien zij zijn geregistreerd of toegelaten tot het verkeer in een andere lidstaat. Artikel 5 Bestuurdersattest 1. Het bestuurdersattest wordt met inachtneming van dit artikel door een lidstaat afgegeven aan elke vervoerder die: 2. Het bestuurdersattest wordt door de bevoegde instanties van de betrokken lidstaat van vestiging van de vervoerder op verzoek van de houder van de communautaire vergunning afgegeven voor iedere bestuurder die onderdaan is van een derde land en die hij wettig in dienst heeft dan wel die hem wettig ter beschikking is gesteld. Elk bestuurdersattest houdt de officiële bevestiging in dat de daarin genoemde bestuurder in dienst is onder de in lid 1 bedoelde voorwaarden. 3. Het bestuurdersattest moet overeenstemmen met het in bijlage II opgenomen model. 4. De Commissie past bijlage II aan aan de technische vooruitgang. Daar deze maatregelen niet-essentiële onderdelen van deze verordening beogen te wijzigen, worden zij vastgesteld volgens de in artikel 16 , lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 5. Op het bestuurdersattest wordt een gegraveerde stempel of zegel van de instantie van afgifte, een originele handtekening en een serienummer aangebracht. Het serienummer van het bestuurdersattest wordt, als onderdeel van de reeks gegevens van de vervoerder die dat attest ter beschikking van de daarin beschreven bestuurder stelt, opgeslagen in het in artikel 15 van Verordening (EG) nr. .../2008 [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] bedoelde nationale elektronische register van wegvervoerondernemingen. 6. Het bestuurdersattest behoort toe aan de vervoerder, die het ter beschikking stelt van de daarin beschreven bestuurder wanneer deze onder dekking van een aan deze vervoerder afgegeven communautaire vergunning een voertuig bestuurt waarmee vervoer wordt verricht. Een gewaarmerkte afschrift van het door de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging van de vervoerder afgegeven bestuurdersattest wordt bewaard in de lokalen van de vervoerder. Het bestuurdersattest moet op verzoek van de met de controle belaste personen worden getoond. 7. Het bestuurdersattest wordt afgegeven voor een periode die wordt bepaald door de lidstaat die het afgeeft en die maximaal vijf jaar bedraagt. Bestuurdersattesten die vóór de toepassingsdatum van deze verordening zijn afgegeven, blijven geldig tot de datum waarop zij verstrijken. Het bestuurdersattest blijft slechts geldig zolang aan de voorwaarden waaronder het is afgegeven, wordt voldaan. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat indien aan deze voorwaarden niet langer wordt voldaan deze attesten door de vervoerder onmiddellijk worden teruggezonden aan de instanties die deze hebben afgegeven. Artikel 6 Verificatie van de voorwaarden 1. Bij de indiening van een aanvraag om een communautaire vergunning en ten hoogste vijf jaar na de afgifte ervan en vervolgens ten minste om de vijf jaar onderzoeken de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging of de vervoerder voldoet of nog steeds voldoet aan de in artikel 4, lid 1, bedoelde voorwaarden. 2. De bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging zien erop toe, door ieder jaar ten minste 20% van de in deze lidstaat afgegeven geldende attesten regelmatig te controleren, of nog wordt voldaan aan de in artikel 5, lid 1, bedoelde voorwaarden voor de afgifte van een bestuurdersattest. Artikel 7 Intrekking en weigering tot afgifte van communautaire vergunningen en bestuurdersattesten 1. Ingeval aan de in artikel 4, lid 1, of artikel 5, lid 1, bedoelde voorwaarden niet is voldaan, weigeren de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging bij een met redenen omkleed besluit de communautaire vergunning respectievelijk het bestuurdersattest af te geven of te verlengen. 2. De bevoegde instanties trekken de communautaire vergunning respectievelijk het bestuurdersattest in, wanneer de houder: Artikel 8 Derdelandenvervoer en terbeschikkingstelling van werknemers Wanneer derdelandenvervoer tussen twee lidstaten op regelmatige, continue en/of systematische basis door een goederenvervoerder wordt verricht, dan kan een van de lidstaten van ontvangst eisen dat de in artikel 10 van deze verordening vermelde arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden van toepassing zijn. HOOFDSTUK III CABOTAGE Artikel 9 Beginsel 1. Vervoerders voor rekening van derden die houder zijn van een communautaire vergunning mogen, mits de bestuurder, indien deze onderdaan is van een derde land houder is van een bestuurdersattest, onder de in dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden cabotagevervoer verrichten. 2. De in lid 1 bedoelde vervoerders wordt toestemming verleend om, aansluitend op internationaal vervoer vanuit een andere lidstaat of vanuit een derde land naar de lidstaat van ontvangst, met hetzelfde voertuig tot drie cabotageritten uit te voeren zodra de in het kader van het inkomende internationale vervoer vervoerde goederen zijn geleverd. Het verlenen van toestemming voor het verrichten van dit cabotagevervoer betekent niet dat het voertuig volledig moet worden gelost. De laatste lossing van een lading in het kader van cabotageritten, alvorens de lidstaat van ontvangst te verlaten, moet plaatsvinden binnen zeven dagen na de laatste lossing die in het kader van het inkomende internationale vervoer in de lidstaat van ontvangst heeft plaatsgevonden. 3 . Cabotagevervoer kan ook plaatsvinden in een lidstaat waar het voertuig na lossing in de lidstaat van afgifte in het kader van internationaal vervoer doorheen moet, op voorwaarde dat de kortste weg terug door deze lidstaat loopt en de rit binnen 7 dagen na de lossing in het land van afgifte plaatsvindt. 4 . De beperkingen ten aanzien van de frequentie en de duur van cabotageritten worden geleidelijk opgeheven. Twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening wordt het aantal cabotageritten als vermeld in lid 2 verhoogd tot zeven. Op 1 januari 2014 worden alle beperkingen met betrekking tot het aantal en de duur van cabotageritten opgeheven. 5 . Nationale wegvervoersdiensten die in de lidstaat van ontvangst worden verricht door een niet-ingezeten vervoerder worden slechts in overeenstemming met deze verordening geacht indien deze vervoerder duidelijke bewijzen kan overleggen van het internationale vervoer in de loop waarvan hij in de lidstaat van ontvangst is aangekomen en van elke daaropvolgende cabotagerit die aldaar is uitgevoerd. Deze documenten moeten voor elke rit ▐de volgende gegevens bevatten: Hiertoe kan de vrachtbrief of een ander vervoersdocument worden gebruikt. 6 . De lidstaten vragen niet om een specifiek aanvullend document of duplicaten van documenten als bewijs dat aan de voorwaarden van lid 5 wordt voldaan. Uiterlijk 1 januari 2010 stelt de Commissie volgens de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 16, lid 2, een uniform en geharmoniseerd model van een vrachtbrief vast dat in de hele Europese Unie geldig is voor internationaal vervoer, voor nationaal vervoer en voor cabotagevervoer. De lidstaten en de Commissie zien erop toe dat de bepalingen van andere verdragen met derde landen worden aangepast aan die van deze verordening. 7 . Alle vervoerders die in de lidstaat van vestiging, overeenkomstig de wetgeving van die lidstaat gemachtigd zijn het in artikel 1, lid 5), onder a), b) en c), genoemde goederenvervoer over de weg voor rekening van derden te verrichten, worden onder de in dit hoofdstuk vastgestelde voorwaarden toegelaten tot het verrichten van, naar gelang van het geval, soortgelijk cabotagevervoer of cabotagevervoer met voertuigen van dezelfde categorie. 8 . Voor de toelating tot het verrichten van cabotagevervoer in het kader van het vervoer bedoeld in artikel 1, lid 5, onder e), gelden geen beperkingen. 9 . Alle ondernemingen die in de lidstaat van vestiging overeenkomstig de wetgeving van die lidstaat gemachtigd zijn goederenvervoer over de weg te verrichten voor eigen rekening, zoals omschreven in artikel 1, lid 5, onder d), worden toegelaten tot het verrichten van cabotagevervoer voor eigen rekening. 10 . De bepalingen van deze verordening verhinderen niet dat een lidstaat de goederenvervoerders van een of meer andere lidstaten toestemming geeft om een onbegrensd of groter dan het in lid 2 genoemde aantal cabotageritten op zijn grondgebied te verrichten, met een termijn voor de laatste lossing die onbegrensd is of langer dan de in lid 2 genoemde. Vergunningen die vóór de inwerkingtreding van deze verordening zijn verleend blijven geldig. De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van de bestaande vergunningen en van de vergunningen die zij na de inwerkingtreding van deze verordening verlenen. 11 . Het aan- of afvoeren van goederen over de weg in het kader van gecombineerd vervoer onder de voorwaarden zoals gesteld in Richtlijn 92/106/EEG valt niet onder de definitie van cabotage. Artikel 10 Regels die van toepassing zijn op cabotagevervoer 1. Tenzij in de communautaire wetgeving anders is bepaald, gelden voor het verrichten van cabotagevervoer de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de lidstaat van ontvangst op de volgende gebieden: d) ▐rij- en rusttijden; De in de eerste alinea, onder b), genoemde afmetingen en gewichten mogen eventueel groter zijn dan die welke in de lidstaat van vestiging van de vervoerder gelden, doch zij mogen in geen geval groter zijn dan de door de lidstaat van ontvangst voor nationaal vervoer vastgestelde grenswaarden of de technische kenmerken die zijn genoemd in de in artikel 16, lid 1, van Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (13) vermelde bewijzen. 2. De in lid 1 bedoelde wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften moeten op niet- ingezeten vervoerders worden toegepast onder dezelfde voorwaarden als die werpt welke aan de onderdanen van die lidstaat worden opgelegd, zodat discriminatie op grond van nationaliteit of plaats van vestiging wordt uitgesloten. HOOFDSTUK IV WEDERZIJDSE BIJSTAND , VEILIGHEIDMAATREGELEN EN SANCTIES Artikel 11 Wederzijdse bijstand De lidstaten verlenen elkaar bijstand bij de toepassing van en het toezicht op deze verordening. Zij wisselen gegevens uit via de overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EG) nr. .../2008 [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] opgerichte nationale contactpunten. Artikel 12 Veiligheidsmaatregelen 1. Na de opheffing van de in artikel 9, lid 3, genoemde beperkingen kunnen de lidstaten, in geval van ernstige verstoring van de nationale vervoermarkt in een bepaalde geografische zone, veroorzaakt of verergerd door de cabotageactiviteit, de kwestie bij de Commissie aanhangig maken zodat vrijwaringsmaatregelen kunnen worden genomen. De lidstaten verstrekken de Commissie daartoe de nodige gegevens en delen haar mee welke maatregelen zij overwegen ten aanzien van de op hun grondgebied gevestigde vervoerders . 2. In lid 1 wordt verstaan onder: 3. De Commissie onderzoekt de situatie met name op basis van de laatste kwartaalgegevens als bedoeld in artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 3916/90 van de Raad van 21 december 1990 betreffende in crisissituaties te nemen maatregelen op de markt voor het goederenvervoer over de weg (14) en beslist, na raadpleging van het bij artikel 5 van die verordening ingestelde raadgevend comité, binnen een maand na ontvangst van het verzoek van de lidstaat, of er al dan niet vrijwaringsmaatregelen getroffen dienen te worden, en stelt die vast indien dat het geval is. Deze maatregelen kunnen behelzen dat de betrokken zone tijdelijk van het toepassingsgebied van deze verordening wordt uitgesloten. De overeenkomstig dit artikel genomen maatregelen blijven van kracht gedurende een tijdvak van ten hoogste zes maanden, dat eenmaal voor ten hoogste dezelfde termijn kan worden verlengd. De Commissie stelt de lidstaten en de Raad onverwijld in kennis van elk krachtens dit lid genomen besluit. 4. Indien de Commissie besluit vrijwaringsmaatregelen te treffen ten aanzien van een of meer lidstaten, dienen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten maatregelen van gelijke strekking te nemen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoerders en stellen zij de Commissie daarvan in kennis. Deze laatste maatregelen gaan uiterlijk in op de datum waarop de vrijwaringsmaatregelen waartoe de Commissie heeft besloten, van toepassing worden. 5. Elke lidstaat kan het in lid 3 bedoelde besluit van de Commissie binnen dertig dagen na de kennisgeving ervan voorleggen aan de Raad. De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid een ander besluit nemen binnen een termijn van dertig dagen vanaf de datum waarop een lidstaat de zaak bij hem aanhangig heeft gemaakt of, als verscheidene lidstaten dat gedaan hebben, vanaf de datum van het eerste verzoek. De in lid 3 vastgelegde tijdslimieten zijn van toepassing op het besluit van de Raad. De bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten dienen maatregelen van gelijke strekking te nemen ten aanzien van de aldaar gevestigde vervoerders en zij stellen de Commissie daarvan in kennis. Indien de Raad binnen de termijn als vermeld in de eerste alinea geen besluit neemt, wordt het besluit van de Commissie definitief. 6. Indien de Commissie van oordeel is dat de in lid 3 genoemde maatregelen verlengd dienen te worden, dient zij daartoe een voorstel in bij de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit. Artikel 13 Sancties van de lidstaat van vestiging 1. Wanneer in een lidstaat een ernstige inbreuk ▐op de communautaire wetgeving inzake vervoer over de weg wordt gepleegd of geconstateerd, geven de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging van de vervoerder die de inbreuk heeft gepleegd, een waarschuwing en kunnen zij onder meer de volgende bestuursrechtelijke sancties opleggen: Deze sancties worden bepaald nadat een definitief besluit is genomen en alle wettelijke mogelijkheden voor herziening die de vervoerder heeft zijn uitgeput, naar gelang van de ernst van de inbreuk ▐die de houder van de communautaire vergunning heeft gepleegd en naar gelang van het totale aantal gewaarmerkte afschriften van de vergunning waarover hij voor internationaal vervoer beschikt. 2. Wanneer ernstige inbreuken ▐betreffende enigerlei misbruik van bestuurdersattesten worden geconstateerd, nemen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging van de vervoerder die dergelijke inbreuken heeft gepleegd passende sancties, en kunnen zij bijvoorbeeld: Bij de vaststelling van deze sancties wordt rekening gehouden met de ernst van de door de houder van een communautaire vergunning gepleegde inbreuk. 3. Wanneer een ernstige inbreuk is vastgesteld in het in artikel 14 , lid 1, bedoelde geval beslissen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging welke sanctie, variërend van een waarschuwing tot een tijdelijke of permanente intrekking van de communautaire vergunning, aan de betrokken vervoerder ▐zal worden opgelegd. Zij delen de bevoegde instanties van de lidstaat op wiens grondgebied de inbreuk is geconstateerd zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie maanden na kennis te hebben genomen van de inbreuk, mee welke van de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde sancties zijn opgelegd. "Indien het niet mogelijk was dergelijke sancties op te leggen, vermelden zij de redenen daarvoor." 4 . In het besluit over de tijdelijke intrekking van enig document (communautaire vergunning, bestuurdersattest, gewaarmerkt afschrift) wordt bepaald: 5 . De bevoegde instanties houden rekening met een eventuele sanctie die reeds is opgelegd in de lidstaat waar de inbreuken zijn geconstateerd en vergewissen zich ervan dat de ten aanzien van de vervoerder getroffen sancties in hun geheel genomen in verhouding staan tot de inbreuk(en) die tot de sancties heeft (hebben) geleid. 6 . Tevens kunnen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging van de vervoerder de betrokken vervoerder krachtens het nationale recht voor een bevoegde nationale rechterlijke instantie dagvaarden. Zij stellen de bevoegde instantie van de lidstaat van ontvangst in kennis van de hiertoe genomen besluiten. 7 . De lidstaten waarborgen dat vervoerders beroep kunnen instellen tegen alle bestuursrechtelijke sancties die hun krachtens dit artikel worden opgelegd. Artikel 14 Sancties van de lidstaat van ontvangst 1. Wanneer de bevoegde instanties van een lidstaat kennis nemen van een ernstige inbreuk ▐op deze verordening of op de communautaire wetgeving inzake vervoer over de weg die aan een niet-ingezeten vervoerder lidstaat toe te schrijven zijn, geeft de lidstaat op wiens grondgebied de inbreuk is vastgesteld, deze zo snel mogelijk en uiterlijk een maand vanaf de datum waarop het definitieve besluit is genomen, na gebruikmaking van alle wettelijke mogelijkheden voor herziening die openstaan voor de vervoerder aan wie de sancties zijn opgelegd, de volgende informatie door aan de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging: De bevoegde instanties van de lidstaat van ontvangst kunnen de bevoegde instanties van de lidstaat van vestiging verzoeken overeenkomstig artikel 13 bestuursrechtelijke sancties op te leggen. 2. Onverminderd eventuele strafvervolging zijn de bevoegde instanties van de lidstaat van ontvangst gemachtigd sancties te treffen tegen de niet-ingezeten vervoerder die op hun grondgebied bij het verrichten cabotagevervoer inbreuken op deze verordening of de nationale of communautaire voorschriften inzake vervoer over de weg heeft gepleegd. Zij treffen deze sancties op niet-discriminerende basis. Deze sancties kunnen met name bestaan in een waarschuwing of, in geval van ernstige ▐inbreuk, in een tijdelijk verbod op het verrichten van cabotagevervoer op het grondgebied van de lidstaat van ontvangst waar de inbreuk is gepleegd. 3. De lidstaten waarborgen dat vervoerders beroep kunnen instellen tegen alle bestuursrechtelijke sancties die hun krachtens dit artikel worden opgelegd. Artikel 15 Opneming in het nationale register De lidstaten zien erop toe dat ernstige ▐inbreuken op de communautaire wetgeving inzake vervoer over de weg, die worden gepleegd door op hun grondgebied gevestigde vervoerders en hebben geleid tot het opleggen van een sanctie door een lidstaat, alsook de opgelegde sancties zelf , nadat een definitief besluit is genomen en alle wettelijke mogelijkheden voor herziening die de vervoerder heeft zijn uitgeput , worden opgenomen in het bij artikel 15 van Verordening (EG) nr. .../2008 [tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen] ingestelde nationale register van wegvervoerondernemingen. De aantekeningen in het register die betrekking hebben op de tijdelijke of definitieve intrekking van een communautaire vergunning, blijven ten minste twee jaar in de gegevensbank aanwezig. HOOFDSTUK V UITVOERING Artikel 16 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 18, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (15) opgerichte comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4 en lid 5, onder b), en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5 bis, lid 3, onder c) en lid 4, onder b) en e), van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijnen worden vastgesteld op één maand. Artikel 17 Sancties De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de bepalingen van deze verordening en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de toepassing van die sancties te verzekeren. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk ... (16) van de desbetreffende bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen daarop zo spoedig mogelijk mee. De lidstaten zien erop toe dat al deze maatregelen zonder discriminatie op grond van nationaliteit of vestigingsplaats van de vervoerder ten uitvoer worden gelegd. Artikel 18 Rapportage 1. Uiterlijk op 31 januari van elk jaar delen de lidstaten de Commissie mee hoeveel vervoerders op 31 december van het voorafgaande jaar houder waren van een communautaire vergunning en hoeveel gewaarmerkte afschriften, die overeenkomen met de op die datum in het verkeer gebrachte voertuigen, zijn afgegeven. 2. De lidstaten delen de Commissie ook mee hoeveel bestuurdersattesten in het voorafgaande kalenderjaar zijn afgegeven en hoeveel bestuurdersattesten op 31 december van dat jaar in omloop waren. HOOFDSTUK VI SLOTBEPALINGEN Artikel 19 Intrekkingen De Verordeningen (EEG) nr. 881/92 en (EEG) nr. 3118/93 en Richtlijn 2006/94/EG worden ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken verordeningen en de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III. Artikel 20 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2009 . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter [...] [...] BIJLAGE I EUROPESE GEMEENSCHAP a) (Lichtblauw, formaat DIN A4 synthetisch papier, 150g/m2 of meer) (Eerste blad van de vergunning) (Tekst in de officiële taal (talen) of een van de officiële talen van de lidstaat die de vergunning afgeeft) Staat die de vergunning afgeeft Kenteken van de lidstaat die de vergunning afgeeft (1) Naam van de bevoegde autoriteit of instantie VERGUNNING Nr. GEWAARMERKT AFSCHRIFT Nr. voor het internationale goederenvervoer over de weg voor rekening van derden Deze vergunning machtigt (2) ) ......................................................................... ......................................................................................................................... tot het verrichten, over alle verkeersverbindingen op het grondgebied van de Gemeenschap, van internationaal goederenvervoer over de weg voor rekening van derden als omschreven in Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad van ... [ tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg ] (3) en volgens de algemene voorwaarden van deze vergunning. Bijzondere opmerkingen: ................................................................................................ Deze vergunning is geldig van ...............................tot .......................................... Afgegeven te ……………………………, ……………………………….. _______________________________ (1) Kenteken van de lidstaten : (B) België, (BG) Bulgarije, (CZ) Tsjechië, (DK) Denemarken, (D) Duitsland, (EST) Estland, (IRL) Ierland, (GR) Griekenland, (E) Spanje, (F) Frankrijk, (I) Italië, (CY) Cyprus, (LV) Letland, (LT) Litouwen, (L) Luxemburg, (H) Hongarije, (MT) Malta, (NL) Nederland, (A) Oostenrijk, (PL) Polen, (P) Portugal, (RO) Roemenië, (SLO) Slovenië, (SK) Slowakije, (FIN) Finland, (S) Zweden, (UK) Verenigd Koninkrijk. (2) Naam of firmanaam en volledig adres van de vervoerder. b) (Tweede blad van de vergunning) (Tekst in de officiële taal (talen) of een van de officiële talen van de lidstaat die de vergunning afgeeft) ALGEMENE BEPALINGEN Deze vergunning is afgegeven uit hoofde van Verordening (EG) nr. .../2008 [ tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg ]. Deze vergunning machtigt tot het verrichten, over alle verkeersverbindingen op het grondgebied van de Gemeenschap, en eventueel op de in deze vergunning gestelde voorwaarden, van internationaal goederenvervoer over de weg voor rekening van derden: alsmede ledige ritten in verband met dit vervoer. In geval van vervoer van een lidstaat naar een derde land of omgekeerd, is deze vergunning geldig voor het op het grondgebied van de Gemeenschap afgelegde traject. Zij is pas geldig in de lidstaat waar wordt geladen en gelost zodra de daartoe vereiste overeenkomst tussen de Gemeenschap en het betrokken derde land overeenkomstig Verordening (EG) nr. .../2008 [ tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg ] is gesloten. De vergunning is persoonlijk en mag niet aan een derde worden overgedragen. De vergunning kan door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van afgifte worden ingetrokken, met name wanneer de houder: Het origineel van de vergunning moet door de vervoeronderneming bewaard worden. Een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van de vergunning moet zich in het voertuig bevinden (1). In het geval van een samenstel van voertuigen moet zij het trekkende voertuig vergezellen; zij geldt voor het samenstel van voertuigen, ook als de aanhanger of oplegger niet op naam van de houder van de vergunning is geregistreerd of toegelaten tot het verkeer of indien zij zijn geregistreerd of toegelaten tot het verkeer in een andere lidstaat. Deze vergunning moet op verzoek van de met de controle belaste personen worden getoond. De houder is verplicht op het grondgebied van elke lidstaat de aldaar geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, met name op het gebied van vervoer en verkeer, in acht te nemen. __________________________ Onder "voertuig" dient te worden verstaan een in een lidstaat geregistreerd motorvoertuig, of een samenstel van voertuigen waarvan ten minste het trekkende voertuig in een lidstaat is geregistreerd, dat uitsluitend voor het vervoer van goederen is bestemd. BIJLAGE II EUROPESE GEMEENSCHAP a) (Kleur roze – formaat DIN A4; Synthetisch papier, 150g/m2 of meer) (Eerste blad van het attest) (Tekst in de officiële taal (talen) of een van de officiële talen van de lidstaat die het attest afgeeft) Kenteken van de lidstaat(1) die het attest afgeeft Naam van de bevoegde autoriteit of instantie BESTUURDERSATTEST nr. ............. voor het goederenvervoer over de weg voor rekening van derden onder dekking van de communautaire vergunning (Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad van ... [ tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg ] (2) ) Dit attest houdt de officiële bevestiging in dat gezien de stukken als ingediend door: (3) ………………………………………………………………………………………............................................................. ………..………………………………………………………….………………………………………………………………. de volgende bestuurder: Naam en voornaam…………………………………………………………………………………………………………… Geboortedatum en -plaats……………………………………………….Nationaliteit…………………………………………. Soort en nummer van het identiteitsdocument………………………………………………………………………………. Afgegeven op………………………………………………. te…………………………………………………………….. Nummer van het rijbewijs:……………………………………………………………………………………………………… Afgegeven op………………………………………………. te…………………………………………………………….. Socialezekerheidsnr.:………………………………………………………………………………………………………. is aangeworven overeenkomstig de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen en eventueel overeenkomstig de collectieve overeenkomsten, volgens de voorschriften die van toepassing zijn in hierna vermelde lidstaat, betreffende de arbeidsvoorwaarden en de voorwaarden inzake beroepsopleiding voor bestuurders, die in deze lidstaat gelden voor het verrichten van vervoer over de weg. …………………………………………………………………………………………………………………………………(4) Bijzondere opmerkingen:……………………………………………………………………………………………………………………………………. Dit attest is geldig van ………………………………………….. tot ………………………………………………………… Afgegeven te ………………………………………….., op……………..……………………………….. ………………..………………………………(4) _______________ (1) Kenteken van de lidstaten: (B) België, (BG) Bulgarije, (CZ) Tsjechië, (DK) Denemarken, (D) Duitsland, (EST) Estland, (IRL) Ierland, (GR) Griekenland, (E) Spanje, (F) Frankrijk, (I) Italië, (CY) Cyprus, (LV) Letland, (LT) Litouwen, (L) Luxemburg, (H) Hongarije, (MT) Malta, (NL) Nederland, (A) Oostenrijk, (PL) Polen, (P) Portugal, (RO) Roemenië, (SLO) Slovenië, (SK) Slowakije, (FIN) Finland, (S) Zweden, (UK) Verenigd Koninkrijk. (2) PB L ... (3) Naam of firmanaam en volledig adres van de vervoerder. (4) Naam van de lidstaat van vestiging van de vervoerder. (5) Handtekening en stempel van de bevoegde autoriteit of instantie die het attest afgeeft. (Tweede bladzijde van het attest) (Tekst in de officiële taal (talen) of een van de officiële talen van de lidstaat die het attest afgeeft) ALGEMENE BEPALINGEN Dit attest wordt afgegeven op grond van Verordening (EG) nr. .../2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg. Het houdt de officiële bevestiging in dat de hierin genoemde bestuurder is aangeworven overeenkomstig de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen en eventueel overeenkomstig de collectieve overeenkomsten, volgens de voorschriften die van toepassing zijn in de op het attest vermelde lidstaat, betreffende de arbeidsvoorwaarden en de voorwaarden inzake beroepsopleiding voor bestuurders die in deze lidstaat gelden voor het verrichten van vervoer over de weg. Het bestuurdersattest behoort toe aan de vervoerder, die het ter beschikking stelt van de daarin beschreven bestuurder wanneer deze bestuurder onder dekking van een aan deze vervoerder afgegeven communautaire vergunning een voertuig (1) bestuurt waarmee vervoer wordt verricht. Het bestuurdersattest is niet overdraagbaar. Het bestuurdersattest blijft slechts geldig zolang aan de voorwaarden waaronder het is afgegeven wordt voldaan, en moet door de vervoerder onmiddellijk aan de instanties die het hebben afgegeven worden teruggezonden indien aan deze voorwaarden niet langer wordt voldaan. Het attest kan door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van afgifte worden ingetrokken wanneer de houder met name: – een gewaarmerkt afschrift van het attest moet door de vervoersonderneming worden bewaard; – het originele attest moet in het voertuig worden bewaard en met op verzoek van de met de controle belaste personen door de bestuurder worden getoond. _____________________ Onder "voertuig" dient te worden verstaan een in een lidstaat geregistreerd motorvoertuig, of een samenstel van voertuigen waarvan ten minste het trekkende voertuig in een lidstaat is geregistreerd en dat uitsluitend voor het vervoer van goederen is bestemd. BIJLAGE III CONCORDANTIETABEL Verordening (EEG) nr. 881/92 Verordening (EEG) nr. 3118/93 Richtlijn 2006/94/EG Deze Verordening Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 2 Artikel 1, lid 2 Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 4 nieuw Artikel 1, leden 1 en 2, Bijlage I; Artikel 2 Artikel 1, lid 5 Artikel 2 Artikel 1, lid 6 Artikel 2 Artikel 2 gewijzigd Artikel 3, lid 1 Artikel 3 Artikel 3, lid 2 Artikel 4, lid 1 gewijzigd Artikel 3, lid 3 Artikel 5, lid 1 gewijzigd Artikel 4 - Artikel 5, lid 1 Artikel 4, lid 2 gewijzigd Artikel 5, lid 2 Artikel 4, lid 3 gewijzigd Artikel 5, lid 3 Artikel 4, lid 4 gewijzigd Artikel 4, lid 5 nieuw Artikel 5, lid 4, Bijlage I 2de blz., 7de alinea, 2de en 3de zin Artikel 4, lid 6 gewijzigd Artikel 5, lid 5 Artikel 4, lid 2 Artikel 6, lid 1 Artikel 5, lid 2 gewijzigd Artikel 6, lid 2 Artikel 5, lid 2 gewijzigd Artikel 6, lid 3 Artikel 5, lid 3 gewijzigd Artikel 6, lid 4 Artikel 5, lid 4 Artikel 6, lid 5 Artikel 5, lid 5 Artikel 7 Artikel 6 Artikel 8, lid 1 Artikel 7, lid 1 Artikel 8, lid 2 Artikel 7, lid 2 Artikel 8 nieuw Artikel 8, lid 3 Artikel 13 , lid 1 gewijzigd Artikel 8, lid 4 Artikel 13 , lid 2 Artikel 9, lid 1 Artikel 13 , lid 7 gewijzigd Artikel 9, lid 2 Artikel 13, lid 7 gewijzigd Artikel 1, lid 1 Artikel 9 , lid 1 Artikel 9 , lid 2 Artikel 9, lid 3 nieuw Artikel 9, lid 4 nieuw Artikel 9, lid 5 Artikel 9, lid 6 nieuw Artikel 1, lid 2 Artikel 9, lid 7 Artikel 1, lid 3 Artikel 9, lid 8 Artikel 1, lid 4 Artikel 9, lid 9 Artikel 9, lid 10 nieuw Artikel 2 - Artikel 3 - Artikel 4 - Artikel 5 - Artikel 6, lid 1 Artikel 10 , lid 1 gewijzigd Artikel 6, lid 2 - Artikel 6, lid 3 Artikel 10 , lid 2 Artikel 6, lid 4 - Artikel 7 - Artikel 10 Artikel 18 , lid 1 gewijzigd Artikel 11, lid 1 Artikel 11 gewijzigd Artikel 11, lid 2 Artikel 14 , lid 1 gewijzigd Artikel 11, lid 3 Artikel 13 , lid 3 gewijzigd Artikel 11 bis - Artikel 12 nieuw Artikel 8, lid 1 Artikel 11 gewijzigd Artikel 8, lid 2 Artikel 14 , lid 2 gewijzigd Artikel 8, lid 3 Artikel 14 , lid 2 gewijzigd Artikel 8, lid 4 punten 1 en 3 - Artikel 13, lid 4 nieuw Artikel 8, lid 4 punt 2 Artikel 13, lid 5 gewijzigd Artikel 8, lid 4 punten 4 en 5 Artikel 13, lid 6 gewijzigd Artikel 9 Artikel 14 , lid 3 gewijzigd Artikel 15 Artikel 16 Artikel 17 Artikel 12 Artikel 19 Artikel 13 - Artikel 14 Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 15 Artikel 12 Artikel 20 Artikel 3 - Artikel 4 - Artikel 5 - Bijlage II, III - Bijlage I Bijlage I Bijlage II Artikel 1, lid 5 Bijlage III Bijlage II Bijlage I - Bijlage II - Bijlage III - Bijlage IV - (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0480 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0257/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0077/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 21 mei 2008 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2008/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de selectie en machtiging van systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) leveren (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Beschikking nr. 626/2008/EG.) Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie "Over een vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat op het gebied van vennootschapsrecht, financiële verslaggeving en controle van jaarrekeningen" ( COM(2007)0394 ), – gezien de mededeling van de Commissie: "Een Europa van resultaten - Toepassing van het Gemeenschapsrecht" ( COM(2007)0502 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: "Het midden- en kleinbedrijf - de sleutel tot meer groei en werkgelegenheid. Tussentijdse evaluatie van het moderne mkb-beleid" ( COM(2007)0592 ), – gezien de conclusies van de 2832e Raad Concurrentievermogen van 22 tot en met 23 november 2007 over een vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat op het gebied van vennootschapsrecht, financiële verslaglegging en controle van jaarrekeningen, – verwijzend naar zijn resolutie van 24 april 2008 over Internationale Normen voor financiële verslaggeving (IFRS) en het beheer van het International Accounting Standards Board (IASB) (1) , waarin het Parlement kritiek uitte op het voorstel van het IASB voor IFRS ten behoeve van de KMO's en de Commissie verzocht om een modern, op de specifieke behoeften van de EU afgestemd kader voor de KMO's uit werken, waarbij de bestaande boekhoudingswetgeving mogelijkerwijze drastisch zou moeten worden herzien; – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0101/2008 ), Algemeen 1. is ingenomen met het algemene doel van de reeds aangehaalde mededeling over een vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat op het gebied van vennootschapsrecht, financiële verslaglegging en controle van jaarrekeningen ("de mededeling") van de Commissie om de administratieve lasten voor ondernemingen in Europa te verminderen en ze de mogelijkheid te bieden efficiënter te concurreren en meer succes te boeken in een mondiaal klimaat waarin een hevige concurrentiestrijd woedt; wijst erop dat de Commissie zich bij wetgevingsvoorstellen dient te laten leiden door een prognose over de gevolgen daarvan voor kleine en middelgrote ondernemingen en micro-ondernemingen, waarbij de rechtszekerheid en de kapitaalinstandhouding in de interne markt als geheel gewaarborgd worden en de coherentie van de thans bestaande harmoniseringsprocessen ten aanzien van de verslaglegging en de controle van de jaarrekening gegarandeerd wordt; wijst er voorts op dat op een evenwichtige wijze rekening moet worden gehouden met de belangen van alle betrokkenen, zowel investeerders, eigenaren, schuldeisers en werknemers als met de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid; Optie 1 2. wijst de in de mededeling genoemde eerste optie, namelijk na te gaan of de huidige richtlijnen op het gebied van het vennootschapsrecht van de Europese Unie gereduceerd kunnen worden tot de rechtsbesluiten die specifiek op grensoverschrijdende aspecten betrekking hebben, in zijn algemeenheid af; is echter beslist niet gekant tegen het schrappen van sommige normen die naar de opvatting van de betrokkenen niet meer zinvol zijn of geen voordeel voor het bedrijfsleven bieden, indien een dergelijke schrapping althans niet in strijd is met het openbaar belang; 3. wijst met betrekking tot de eerste optie op het feit dat de bedoelde richtlijnen op het gebied van het vennootschapsrecht - namelijk de tweede (2) , derde (3) , zesde (4) en twaalfde (5) richtlijn - de voor grensoverschrijdende activiteiten van investeerders en schuldeisers belangrijke vergelijkbaarheid van ondernemingen in het leven hebben geroepen en dan ook niet meer ongedaan gemaakt mogen worden; 4. wijst er in verband met de eerste optie op dat in een doorwrochte effectbeoordeling de te verwachten besparingen door het schrappen van richtlijnen moeten worden vergeleken met de kosten van een interne markt met 27 verschillende stelsels voor het vennootschapsrecht; 5. merkt op dat de voornaamste administratieve lasten, zoals meervoudige verzoeken om gegevens en verslagleggingseisen, met name op fiscaal en sociaal gebied, in het algemeen veroorzaakt worden door de overheden van de lidstaten en buiten de bevoegdheden van de Gemeenschap vallen; Omzetting door de lidstaten 6. wijst erop dat de lidstaten de niet-verplichte maatregelen om de administratieve lasten terug te dringen vaak niet toepassen en de ondernemingen dan ook niet laten profiteren van de mogelijkheden die het gemeenschapsrecht inzake vereenvoudiging biedt; en dat in tegendeel lidstaten buiten bestaande EU-normen nog strengere nationale regels opleggen; dringt er bij de Commissie op aan na te gaan of de omzetting van richtlijnen zoals bijvoorbeeld de transparantierichtlijn (6) tot zogenoemde "gold-plating" door de lidstaten heeft geleid; benadrukt dat de Commissie de uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten dient te bevorderen, en daardoor de positieve gevolgen van de verschillende initiatieven inzake vereenvoudiging te verduidelijken; 7. stelt voor een coördinatie te introduceren tussen de belastingautoriteiten van de lidstaten, teneinde de aan bedrijven gerichte verzoeken om informatie in het belang van de vereenvoudiging te harmoniseren; Optie 2 8. geeft in principe de voorkeur aan de in de mededeling genoemde tweede optie, namelijk dat de wetgever zich bij de vereenvoudiging richt op concrete, individuele maatregelen; is van mening dat elke gerichte vereenvoudigingsmaatregel een onderzoek naar het schrappen van enkele gerichte vereisten in richtlijnen zou kunnen inhouden; 9. benadrukt dat er tijd nodig is om de effecten van de in de richtlijnen aangebrachte wijzigingen te kunnen evalueren en wijst erop dat de derde en de zesde richtlijn inzake het vennootschapsrecht onlangs middels Richtlijn 2007/63/EG (7) gewijzigd werden en de omzettingstermijn voor deze richtlijn pas op 31 december 2008 afloopt; stelt vast dat verdere wijzigingen van deze richtlijnen ertoe kan leiden dat de geharmoniseerde omvormingsregels van hun substantie worden ontdaan, maar is van mening dat verdere herziening noodzakelijk is; 10. wijst erop dat de tweede richtlijn inzake vennootschapsrecht onlangs door middel van Richtlijn 2006/68/EG (8) gewijzigd werd en dat de omzettingstermijn voor deze richtlijn op 15 april 2008 afgelopen is; vestigt in dit verband de aandacht op de resultaten van de haalbaarheidsstudie van KPMG voor een alternatief stelsel van kapitaalinstandhouding; 11. verzoekt de Commissie het verband tussen de vennootschapsrechtrichtlijnen, in het bijzonder de tweede, derde en zesde richtlijn, en de IFRS toe te lichten; 12. beklemtoont dat de controle op de jaarrekeningen van vennootschappen en de plicht tot openbaarmaking ervan van belang zijn voor een soepel functioneren van de interne markt en dat nieuwe elektronische afzetkanalen en technologieën, zoals bijvoorbeeld elektronische verslagformats (XBRL) het mogelijk moeten maken goedkoop, efficiënt en snel te voldoen aan de verplichting tot openbaarmaking; is met het oog op de vereenvoudiging van de eerste (9) en elfde (10) richtlijn inzake vennootschapsrecht ingenomen met de beoogde beperking van de plicht tot openbaarmaking; wijst er echter op dat ook de verplichting tot openbaarmaking - zoals bij andere maatregelen tot vereenvoudiging - per geval moet worden onderzocht, op grond van concrete, individuele vereenvoudigingsmaatregelen en op basis van een degelijke effectbeoordeling; stelt voor dat uitzonderingsregelingen voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) alsmede voor micro-ondernemingen vooral gericht dienen te zijn op de beperking van de administratieve lasten en de administratiekosten, maar dat billijke informatie-eisen en de toegang tot financiële kansen niet in het gedrang mogen komen; pleit voor uitwisseling van beste praktijken op het gebied van de vereenvoudiging en implementatie van de communautaire voorschriften; 13. is het erover eens dat het voor ondernemingen gemakkelijker moet worden gemaakt om de wettelijk verplichte informatie te registreren en voorbereiden, archiveren en publiceren; beveelt aan de voorbereiding, archivering en publicatie van de wettelijk verplichte informatie te verrichten via een interoperabel, de gehele EU omvattend register van ondernemingen; pleit hierbij met kracht voor de toepassing van een nieuwe technologie zoals de XBRL; benadrukt dat deze informatie gemakkelijk toegankelijk moet zijn voor investeerders, crediteuren, werknemers en overheden in de gehele Europese Unie; dringt bij de Commissie aan op opstelling van een routekaart voor de invoering van rapportage met XBRL in de EU; 14. onderstreept dat wegens veranderingen in de regelgeving van de EU inzake financiële verslaglegging uit 2006 onder andere een verklaring inzake Corporate Governance en een uitgebreidere openbaarmaking van niet op de balans verschijnende posities van beursgenoteerde ondernemingen wordt verlangd; wijst er andermaal op dat de omzettingstermijn van deze bepalingen op 5 september 2008 ten einde loopt; dringt bij de lidstaten aan op een spoedige toepassing van deze bepalingen en verzoekt de Commissie er met de Internationale Accounting Standard Board (IASB) naar te streven dat de gegevens in de jaarrekeningen inzake niet op de balans verschijnende posities verder worden verbeterd; 15. acht het wenselijk het statuut van de Europese Vennootschap in die zin te wijzigen dat een meer geharmoniseerde Gemeenschapsrechtsvorm ontstaat; 16. wijst erop dat de doelstelling van de vereenvoudiging van de administratieve lasten het MKB zou moeten aanmoedigen gebruik te maken van de mogelijkheden die de interne markt biedt en grensoverschrijdend te gaan werken; 17. is ingenomen met de introductie van micro-ondernemingen die gevrijwaard moeten worden van de verplichting in het gemeenschapsrecht tot financiële verslaglegging, controle van de jaarrekeningen en openbaarmaking; suggereert de in de mededeling genoemde drempelwaarden voor micro-ondernemingen adequaat grotendeels te handhaven, maar vreest dat het moeilijk kan zijn aan al deze drempels te voldoen, vooral voor bedrijven met een hoog verbruik; stelt voor de overgangstermijnen voor de verslaglegging van vennootschappen die deze drempelwaarden overschrijden, overeenkomstig te verlengen; en stelt voor te onderzoeken of dergelijke overgangstermijnen kunnen worden ingevoerd voor ondernemingen die van juridisch statuut veranderen; 18. wijst erop dat in verband met de drempelwaarden volgens de vierde (11) en de zevende (12) richtlijn inzake vennootschapsrecht inzake de ontheffing van het MKB van bepaalde verplichtingen op het gebied van de financiële verslaglegging en de controle van de jaarrekeningen, een stabiel en voorspelbaar economisch beleid een element voor rechtszekerheid en beperking van de administratieve kosten van de onderneming is; wijst er in dit verband op dat de betwiste drempelwaarden volgens de vierde richtlijn juist door Richtlijn 2006/46/EG (13) gewijzigd werden en dat de lidstaten tot 5 september 2008 de gelegenheid hebben deze richtlijn om te zetten; dat bovendien de uitbreiding van de EU de diversiteit van de Europese economieën vergroot heeft en dat de controle op de jaarrekeningen een bijdrage levert aan de ontwikkeling van een krachtige, gezonde en verantwoordelijke markteconomie; 19. verzoekt de Commissie met klem gevolg te geven aan de oproep die de Raad heeft gedaan in zijn Conclusies van 22-23 november 2007 tot actieve promotie van een open uitwisseling tussen de lidstaten van beste praktijken voor het stroomlijnen van de verslagleggingseisen en tot uitbreiding van het gebruik van elektronische middelen in de betrekkingen tussen ondernemingen en overheden en tussen ondernemingen onderling; 20. verzoekt de Commissie de lidstaten aan te moedigen de classificatie van financiële verslagleggingseisen te harmoniseren, zoals dat onder meer in Nederland wordt gedaan, en nieuwe technologieën toe te passen teneinde de kosten van de informatieverplichtingen te verminderen en tegelijkertijd de voordelen die deze verplichtingen opleveren voor marktspelers, beleidsmakers en overheden te behouden; Sarbanes-Oxley 21. dringt erop aan dat afgezien van de in de mededeling genoemde richtlijnen ook die richtlijnen en regelingen op administratieve belasting worden onderzocht, die zijn ontstaan naar aanleiding van de Amerikaanse Sarbanes-Oxley-wetgeving, zoals bijvoorbeeld de regelingen die voortvloeien uit de richtlijn inzake transparantie, uit de communautaire wetgeving inzake prospectussen (14) of uit de vierde en de zevende richtlijn inzake vennootschapsrecht; Andere wetgeving 22. beklemtoont dat de vereenvoudiging van het ondernemingsklimaat ook betekent dat nieuwe rechtskaders voor ondernemingen in het leven moeten worden geroepen; wijst in dit verband op de veertiende richtlijn vennootschapsrecht over de verplaatsing van de zetel van een onderneming naar het buitenland, een keuzemogelijkheid tussen een monistische en een dualistische bedrijfsvorm, en het wetgevingsvoorstel voor een Europese besloten vennootschap, dat volgens de toezegging van de Commissie uiterlijk midden 2008 moet verschijnen; 23. is ervan overtuigd dat op bepaalde terreinen economische beleidsmaatregelen onontkoombaar zijn om een gezond ondernemingsklimaat te scheppen, bijvoorbeeld op het terrein van de transparantie bij institutionele beleggers; 24. is van oordeel dat door de vaststelling van een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting het statuut van de Europese vennootschap bruikbaarder en effectiever kan worden; 25. is van oordeel dat vermelding van uitgestelde belastingen op de balans het MKB een onevenredig grote hoeveelheid werk oplevert, zonder dat dit duidelijk waardevolle informatie oplevert voor degenen die de jaarrekeningen lezen; stelt daarom voor deze vermelding af te schaffen; 26. beveelt de toepassing van het "eenmaligheidsbeginsel" aan, zodat ondernemingen dezelfde informatie niet meer dan een keer of aan meerdere instanties hoeven te verstrekken; 27. beveelt aan overleg te voeren over de noodzakelijkheid en uitvoerbaarheid van de invoering van een regulerende autoriteit voor boekhoudings- en auditdiensten; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de resolutie van de Raad van 20 mei 1999 over vrouwen en wetenschap (1) , – gezien de resolutie van de Raad van 26 juni 2001 inzake wetenschap en maatschappij en vrouwen in de wetenschap (2) , – gezien de resolutie van de Raad van 27 november 2003 betreffende gelijke toegang tot en deelneming van vrouwen en mannen aan de kennismaatschappij voor groei en innovatie (3) , – gezien de conclusies van de Raad van 18 april 2005 over versterking van het menselijk potentieel in de wetenschap en technologie binnen de Europese onderzoeksruimte, – gelet op Besluit nr. 1982/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 betreffende het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) (4) (KP7), – gelet op Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (5) , – gezien de mededeling van de Commissie van 4 december 2001, getiteld "Actieplan - Wetenschap en samenleving" ( COM(2001)0714 ), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie, getiteld "Vrouwen en wetenschap: Excellentie en innovatie - Gendergelijkheid in de wetenschap" (SEC(2005)0370), – gezien het Groenboek van de Commissie, getiteld "De Europese Onderzoeksruimte: Nieuwe perspectieven" ( COM(2007)0161 ) en het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2007)0412), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 februari 2000 over de mededeling van de Commissie getiteld, "Vrouwen en wetenschap - Vrouwen mobiliseren om het wetenschappelijk onderzoek in Europa te verrijken" (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2004 over het combineren van beroep, gezin en privé-leven (7) , – gezien de mededeling van de Commissie van 1 maart 2006 getiteld, "Een routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2006-2010" ( COM(2006)0092 ), en naar zijn resolutie dienaangaande van 13 maart 2007 (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 juni 2007 over een regelgevend kader voor maatregelen ten behoeve van jonge vrouwen in de Europese Unie om gezin en studie met elkaar te verzoenen (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 september 2007 over gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie (2007) (10) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie over de rechten van de vrouw en gendergelijkheid alsmede het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0165/2008 ), A. overwegende dat onderzoek een cruciale sector vormt voor de economische ontwikkeling van de Europese Unie en de Europese Unie 700 000 extra onderzoekers moet aantrekken als onderdeel van de realisatie van de Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid, B. overwegende dat vrouwelijke onderzoekers in de Europese Unie in de minderheid zijn, waarbij ze gemiddeld 35% uitmaken van de onderzoekers die werken bij de overheid en in het hoger onderwijs, en slechts gemiddeld 18% van de onderzoekers die werken in de particuliere sector, C. overwegende dat men het er in het algemeen over eens is dat diversiteit tot meer creativiteit in het zakenleven leidt en dat voor onderzoek hetzelfde geldt, D. overwegende dat het percentage vrouwen dat hogere academische functies bekleedt, zelden boven de 20% uitkomt en dat mannen drie keer zo veel kans hebben op een hoogleraarschap of vergelijkbare functie als vrouwen, E. overwegende dat naar geslacht uitgesplitste gegevens over onderzoekers wat betreft opleiding, wetenschappelijk vakgebied en leeftijd, zelfs in de lidstaten, nog altijd nauwelijks voorhanden zijn, F. overwegende dat vrouwelijke onderzoekers meer problemen ondervinden bij het combineren van werk en gezinsleven dan mannelijke onderzoekers, G. overwegende dat het tekort aan vrouwen op leidende posities binnen de wetenschap aanzienlijk blijft, H. overwegende dat de vertegenwoordiging van vrouwen in de besluitvormingsorganen van universiteiten onvoldoende groot is om voor de uitvoering van een genderevenwichtig beleid te zorgen, I. overwegende dat in een meerderheid van landen het aandeel vrouwen in wetenschappelijke commissies nog niet gelijk is, J. overwegende dat een van de prioritaire terreinen voor maatregelen van de EU bedoeld in de voornoemde routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2006-2010 bestaat uit gelijke vertegenwoordiging bij de besluitvorming, inclusief het streven naar 25% vrouwen in leidinggevende posities binnen het onderzoek van de overheidssector, waaraan in 2010 moet zijn voldaan, K. overwegende dat de Europese Onderzoeksraad (ECR) met slechts 5 vrouwen op de 22 leden van de Wetenschappelijke Raad binnen de ECR geen evenwichtige deelneming heeft verwezenlijkt, L. overwegende dat vrouwen gemiddeld slechts 15% van de hogere academische functies bekleden en daarbij aanmerkelijk minder invloed hebben met betrekking tot de besluitvormingsfuncties op onderzoeksgebied, hoewel vrouwen ruim 50% van de studenten in de EU uitmaken en 43% van de doctoraaldiploma's in de EU halen, M. overwegende dat uit het verslag van de Commissie van 2008 "Het doolhof in kaart gebracht: meer vrouwen aan de top in het onderzoek" blijkt dat transparante en eerlijke beoordelings- en bevorderingsprocedures weliswaar noodzakelijke instrumenten zijn, maar dat zij op zich niet voldoende zijn omdat een cultuuromslag vereist is ter verbetering van het genderevenwicht bij de besluitvorming op onderzoeksterrein, N. overwegende dat het KP7 bij projectvoorstellen geen verplichte genderactieplannen vereist, O. overwegende dat studies aantonen dat bestaande evaluatie- en wervingssystemen niet genderneutraal zijn, 1. vestigt de aandacht van de lidstaten op het feit dat de onderwijssystemen in de Europese Unie nog altijd de genderstereotypen in stand houden, met name op onderzoeksgebieden zoals natuurwetenschap; 2. meent dat het van het allergrootste belang is om van meet af aan wetenschap te promoten als interessant werkterrein voor beide geslachten; vraagt met klem dat hiermee rekening wordt gehouden bij de planning van lesmateriaal en het opleiden van docenten; moedigt universiteiten en faculteiten aan hun selectiesystemen voor toelating te evalueren om eventuele impliciete genderdiscriminatie bloot te leggen en het selectiesysteem dienovereenkomstig aan te passen; 3. wijst erop dat een uitzonderlijk hoog aantal vrouwelijke wetenschappers hun wetenschappelijke loopbaan in de loop van de jaren opgeeft; is van oordeel dat dit patroon, dat vaak wordt beschreven door middel van het "leaking pipeline"-model, op basis van verschillende modellen moet worden geanalyseerd, waaronder het "push and pull factors"-model; verzoekt de betrokken autoriteiten rekening te houden met de verschillende factoren zoals werkomgeving, professionele stereotypen, concurrentie, mobiliteitseisen en de verantwoordelijkheid voor het gezin bij het voorstellen van oplossingen; 4. merkt op dat de conventionele beoordeling van "excellentie" en "prestatie", onder andere met betrekking tot het aantal publicaties, mogelijk niet genderneutraal is, maar beperkt is en geen rekening houdt met de beschikbare middelen, zoals geld, ruimte, materiaal en personeel, en met de kwaliteiten die essentieel zijn voor elke onderzoeker, zoals het vermogen om een onderzoeksteam samen te stellen en bij elkaar te houden, of het vermogen om jonge teamleden op te leiden; 5. roept de Commissie en de lidstaten op om in de definitie van excellentie en "goede onderzoeker", voldoende rekening te houden met de verschillen tussen de typische wetenschappelijke loopbaan van mannen en vrouwen; benadrukt dat vrouwelijke onderzoekers, vanuit een ander perspectief en andere keuzes van onderzoeksonderwerpen, eveneens bijdragen aan de onderzoekswereld; 6. betreurt het dat de onderbrekingen die vrouwen wegens familieomstandigheden inlassen in hun wetenschappelijke loopbaan een negatieve invloed hebben op hun carrièremogelijkheden, omdat hun mannelijke collega's die onderbrekingen meestal niet inlassen en zo op jongere leeftijd vergelijkbare posities kunnen bereiken en daar gedurende hun verdere loopbaan van kunnen profiteren; verzoekt daarom dat rekening wordt gehouden met leeftijd als argument voor excellentie, samen met de gezinssituatie, inclusief het aantal personen dat ten laste van de onderzoeker komt; roept verder alle EU-onderzoekslichamen en universiteiten op om studiebeurzen op te zetten voor doctoraatsstudies, overeenkomstig de nationale voorzieningen voor ouderschapsverlof; 7. wijst op het feit dat leeftijdsbeperkingen voor het toekennen van beurzen een negatieve invloed hebben op jonge mensen die zorgen voor personen die hen ten laste komen, en die in de meeste gevallen vrouwen zijn; roept de Commissie en de lidstaten bijgevolg op ervoor te zorgen dat in dergelijke omstandigheden wetgeving aanwezig is om deze anomalie te corrigeren, zoals het toevoegen van één jaar aan de aanvraaglimiet voor elk jaar dat er wordt gezorgd voor een persoon die de aanvrager ten laste komt; 8. merkt op dat mobiliteit tot de cruciale aspecten behoort voor het boeken en waarborgen van vooruitgang in een onderzoeksloopbaan en merkt op dat dit lastig te combineren kan zijn met een gezinsleven en dat er daarom passende beleidsmaatregelen moeten worden genomen om dit meer uitvoerbaar te maken; 9. benadrukt zowel de rol van de infrastructuur bij het vergemakkelijken van een duurzaam evenwicht tussen werken en leven als het belang van meer zekerheid in wetenschappelijke loopbanen; 10. roept de Commissie en de lidstaten op tot verbetering van de situatie door integratie van de gezinsfactor via mogelijkheden voor flexibele werktijden, betere kinderopvang alsmede grensoverschrijdende toegang tot sociale verzekeringen; roept op tot ouderschapsbepalingen die mannen en vrouwen daadwerkelijk een vrije keuze bieden; benadrukt dat het combineren van werk en gezinsleven de verantwoordelijkheid van zowel mannen als vrouwen is; 11. overwegende dat naar aanleiding van het bovenvermeld verslag van de Commissie van 2008 wordt geconcludeerd dat een inzet op topniveau van levensbelang is om gendergelijkheid op onderzoeksgebied te bereiken, en dat een dergelijke inzet op nationaal en institutioneel niveau moet worden uitgedragen; 12. roept de lidstaten op de factoren te analyseren die vrouwen weerhouden van senior-functies bij universiteiten en onderwijsinstanties, waardoor hun invloed op de besluitvorming inzake onderzoek binnen de Europese Unie ernstig wordt beperkt, en om passende oplossingen voor te stellen; 13. moedigt universiteiten, onderzoeksinstituten en particuliere ondernemingen aan strategieën inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen aan te nemen en uit te voeren in hun organisaties en om in hun besluitvormingsprocessen een evaluatie van gendergevolgen op te nemen; 14. roept de Commissie op tot maatregelen om het bewustzijn te verhogen in de wetenschappelijke gemeenschap en ook onder beleidsmakers over de kwestie van gelijke kansen in de wetenschap en op onderzoeksgebied; 15. roept de Commissie en de lidstaten op tot transparantere wervingsprocessen en tot de verplichting genderevenwicht te waarborgen in beoordelings-, selectie- en alle andere commissies, evenals voorgedragen lijsten van juryleden en commissies, met een niet-bindende doelstelling van ten minste 40% vrouwen en ten minste 40% mannen; 16. heeft kritiek op het ambitieloze en ontoereikende EU-doel van 25% vrouwen in leidinggevende posities in het openbaar onderzoek; herinnert de Commissie en de lidstaten eraan dat gendergelijkheid ten minste 40% vrouwen betekent; 17. roept de Commissie op te waarborgen dat er in wetenschappelijke onderzoeksprogramma's aandacht wordt besteed aan de deelname van vrouwen door gerichte genderbewustwordingscursussen te geven aan personen in besluitvormingsfuncties, leden van adviescomités en beoordelingscommissies, mensen die aanbestedingen houden en indieners van aanbestedingen, en mensen die de contractonderhandelingen leiden; 18. roept de Commissie op te waarborgen dat bij aanbestedingen krachtens KP7 een evenwichtige aanwezigheid van mannen en vrouwen positief wordt beoordeeld; dringt er bij de lidstaten op aan om dezelfde regelingen te treffen in hun nationale en regionale programma's; 19. beschouwt genderactieplannen in de voorstellen- en beoordelingsfase van het KP7 als een essentieel onderdeel van de algemene gendermainstreamingstrategie en het gendergelijkheidsbeleid van de Europese Unie; vindt derhalve dat ze een integraal onderdeel moeten blijven uitmaken van de onderzoeksfinanciering van de EU; 20. is er vast van overtuigd dat specifieke wervings-, trainings- en pr-maatregelen moeten worden geïntroduceerd teneinde een grotere deelname van vrouwen op het vlak van technologie, natuurkunde, techniek, computerkennis en overige vlakken, te bevorderen en aan te moedigen; 21. roept de Commissie en de lidstaten op positieve maatregelen te nemen ter aanmoediging van vrouwelijke onderzoekers en tot verdere ontwikkeling van ondersteunings- en begeleidingsprogramma's alsmede stimuleringsbeleid met heldere doelstellingen; merkt op dat de ontwikkeling van ondersteuningsstructuren voor loopbaanbegeleiding en het verstrekken van advies dat onder andere is gericht op vrouwelijke wetenschappers, zeer positieve resultaten zou opleveren; 22. roept de Commissie en de lidstaten op effectieve beleidsmaatregelen te introduceren om de loonverschillen tussen mannen en vrouwen op te heffen; merkt op dat op het terrein van de wetenschap het beginsel van gelijke beloning ook zou moeten gelden voor beurzen en subsidies; 23. roept de Commissie en de lidstaten op te zorgen voor onderzoeksfondsen speciaal voor vrouwen ter correctie van de onderfinanciering van vrouwen op onderzoeksgebied; 24. onderstreept het belang van de aanmoediging van meisjes om te kiezen voor een wetenschappelijke loopbaan en stelt voor dat de Commissie en de lidstaten dat doen door vrouwelijke onderzoekers als voorbeeld te stellen en door andere maatregelen aan te nemen en uit te voeren die meehelpen om dat doel te bereiken; 25. moedigt lidstaten aan om bewustwordingsacties te stimuleren teneinde meisjes te informeren over het volgen van wetenschappelijke en technologische universitaire studies en het behalen van diploma's en hen hiertoe aan te moedigen; moedigt lidstaten aan om processen voor kennisoverdracht te verbeteren, aangezien de verschillende lidstaten worden gekenmerkt door zeer verschillende patronen van onderwijskeuzen; 26. vestigt de aandacht op de behoefte aan speciale programma's op universiteiten die de belangstelling van jonge meisjes en vrouwen voor het starten van een wetenschappelijke loopbaan vergroten; 27. roept de Commissie en de lidstaten op programma's op te zetten voor het begeleiden en ondersteunen van jonge vrouwelijke wetenschappers door deel te nemen aan onderzoeksprogramma's en het verlenen van beurzen teneinde hen te helpen in de academische wereld en het onderzoek te blijven; 28. verwelkomt de activiteiten van niet-gouvernementele organisaties en instanties op Europees en nationaal niveau, die tot doel hebben de deelname van vrouwen aan de wetenschap te verhogen en het aantal vrouwelijke wetenschappers in besluitvormingsfuncties te vergroten; 29. roept de Commissie en de lidstaten op tot verdere versterking van netwerken tussen vrouwelijke wetenschappers op nationaal, regionaal en EU-niveau, aangezien netwerken een essentieel instrument is gebleken voor de bevordering van de zelfbeschikking van vrouwen, om meer vrouwen aan te trekken tot een wetenschappelijke loopbaan, en om vrouwelijke wetenschappers aan te moedigen deel te nemen aan het beleidsdebat en hun beroepsvooruitgang te verbeteren; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het Groenboek betreffende een betere ontmanteling van schepen ( COM(2007)0269 ), aangenomen door de Commissie op 22 mei 2007, – gelet op de artikelen 2 en 6 van het Verdrag, volgens welke de eisen inzake milieubescherming moeten worden geïntegreerd in de diverse sectoren van het communautaire beleid met het oog op het bevorderen van een uit milieuoogpunt gezien duurzame ontwikkeling van de economische activiteit, – gezien de richtsnoeren van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) voor de landen van Azië en voor Turkije over veiligheid en gezondheid in de sector van het slopen van schepen, aangenomen door de IAO in maart 2004; – gelet op artikel 175 van het Verdrag, – gelet op Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (1) ("de afvaltransport-verordening"), – gezien het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan (Verdrag van Bazel) dat op 22 maart 1989 door de Verenigde Naties is goedgekeurd als kader voor de regulering van internationale transporten van gevaarlijke afvalstoffen, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie vervoer en toerisme ( A6-0156/2008 ), A. overwegende dat op verschillende stranden in Zuid-Azië en elders enorme zeeschepen onder milieuonvriendelijke en mensonwaardige arbeidsomstandigheden worden gesloopt; overwegende dat een deel van deze schepen van de Europese Unie afkomstig is, B. overwegende dat ten gevolge van de zeer lage arbeidskosten, volstrekt ontoereikende veiligheidsvoorschriften en het volledig ontbreken van milieuvoorschriften bij de ontmanteling van schepen in landen als Bangladesh, India en Pakistan relatief hoge schrootprijzen geboden worden, die voor veel scheepseigenaren de reden zijn om te kiezen voor die landen, C. overwegende dat de Commissie in een studie in 2000 (2) al onderzoek heeft gedaan naar de economische aspecten van het slopen van schepen, maar afzag van enige actie, aangezien het in de studie als uiterst moeilijk werd beschouwd de recycling van schepen economisch uitvoerbaar te maken en tegelijkertijd verantwoorde milieunormen te respecteren; overwegende dat deze voorrang van kortetermijnwinst boven mensenlevens en milieuvervuiling is, D. overwegende dat het betreurenswaardig is dat mogelijke actie pas wordt besproken nadat zaken die veel publiciteit krijgen, zoals de poging van de Franse regering om zich te ontdoen van haar vliegdekschip "Clémenceau" buiten de EU, voor publieke aandacht zorgden, E. overwegende dat de politieke bezorgdheid van zowel industrie- als ontwikkelingslanden over de toenemende hoeveelheden gevaarlijk afval die door industrielanden werden uitgevoerd naar ontwikkelingslanden om daar op een ongecontroleerde en risicovolle manier te worden behandeld, heeft geleid tot een in 1995 aangenomen amendement bij het Verdrag van Bazel waardoor het strikt verboden is gevaarlijk afval over te brengen van landen van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) naar niet bij de OESO aangesloten landen (amendement bij het Verbod van Bazel); overwegende dat dit amendement weliswaar volledig is opgenomen in de afvaltransportverordening, maar helaas nog niet in werking is getreden op internationaal niveau, F. overwegende dat het kan voorkomen dat een schip afval in de zin van artikel 2 van het Verdrag van Bazel wordt en het tegelijkertijd wordt gedefinieerd als schip op grond van andere internationale voorschriften; overwegende dat deze maas in de wet systematisch wordt benut, wat ertoe leidt dat de meeste Europese schepen in Azië worden gesloopt waarbij het Bazelverbod en de corresponderende bepalingen van de afvaltransportverordening volledig worden ontdoken, G. overwegende dat het Parlement er al in 2003 toe had opgeroepen de Commissie richtsnoeren te laten ontwikkelen om deze maas in de wet te dichten tijdens de herziening van de afvaltransportverordening, maar dat de Raad weigerde dit te aanvaarden, en in plaats daarvan verdere actie overdroeg op het gezamenlijke werk van drie internationale organen (Verdrag van Bazel, de IAO en de IMO) om verplichte eisen op wereldniveau op te stellen; H. overwegende dat elk vaartuig dat aanzienlijke hoeveelheden gevaarlijke stoffen bevat, of waaruit volgens de formulering van de OESO-afvalstoffencode CG 030 en volgens de lijst van het Verdrag van Bazel deze stoffen niet naar behoren zijn verwijderd, gevaarlijk afval is, de overbrenging van een dergelijk vaartuig met het oog op ontmanteling vanuit de EU naar een land dat geen lid is van de OESO daarom valt onder de afvaltransportverordening, die het Verdrag van Bazel in Gemeenschapsrecht heeft omgezet, I. overwegende dat vaartuigen die als gevaarlijk afval worden beschouwd op milieuhygiënisch verantwoorde wijze moeten worden gesloopt in een OESO-land, of na ontsmetting (zodat het geen gevaarlijk afval meer is), naar niet-OESO-landen kunnen worden overgebracht; overwegende dat dit vereiste echter systematisch wordt genegeerd, J. overwegende dat zowel in het zeerecht als in de IMO-verdragen bepaald is dat kuststaten het recht en de plicht hebben alle toepasselijke internationale rechtsregels te handhaven met het oog op de bescherming van het milieu; echter vaststellende dat het verdrag van Bazel met betrekking tot sloopschepen zelden wordt nageleefd, o.a. doordat er gebrek is aan politieke wil om de mazen van de wet te dichten en het structurele ontlopen van de verantwoordelijkheid in de scheepvaartindustrie aan te pakken, wat het best geïllustreerd wordt door het verschijnsel van vlaggenstaten, K. overwegende dat op het niveau van de EU de afvaltransportverordening het regelgevende kader is voor het implementeren van het Verdrag van Bazel, inclusief de export van schepen die zijn afgedankt; overwegende dat de handhaving van deze verordening tekortschiet op het onderdeel afgedankte schepen, aangezien schepen die het eigendom zijn van Europeanen, of die in Europese wateren varen of onder een EU-vlag varen voor de laatste keer een "normale" reis maken en pas afgedankt worden verklaard als zij de Europese wateren hebben verlaten zonder verdere controlemechanismen of handhavingssteun om dergelijke schendingen van internationale en Gemeenschapswetten te stoppen, L. overwegende dat de preambule van de afvaltransportverordening bepaalt dat "Gezorgd moet worden voor een veilig en milieuvriendelijk beheer van het slopen van schepen, teneinde de menselijke gezondheid en het milieu te beschermen", M. overwegende dat met het oog op de dichting van de mazen die zijn aangetroffen in het regime van het Verdrag van Bazel, de IMO een verdrag ontwerpt dat is bedoeld om dit probleem wereldwijd op te lossen, N. overwegende dat de zevende Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Bazel, waaronder de lidstaten van de Europese Unie, om strenger toe te zien op het voorkomen van de export van giftige schepen, de IMO hebben verzocht te blijven overwegen verplichte eisen in haar verordeningen op te nemen, waaronder een rapporteringssysteem voor schepen die bestemd zijn voor de sloop, die een controleniveau garanderen dat gelijk is aan het niveau dat is ingesteld volgens het Verdrag van Bazel, en het werk voort te zetten dat is gericht op het opstellen van verplichte eisen ter garantie van het milieuverantwoorde beheer van het slopen van schepen, waarvan voorontsmetting een onderdeel kan zijn, O. overwegende dat het concept voor het IMO-verdrag over het recyclen van schepen in zijn huidige vorm geen controleniveau instelt dat het equivalent is van het niveau van het Verdrag van Bazel en de afvaltransportverordening, en het concept evenmin de export van giftige afvalstoffen naar ontwikkelingslanden probeert te voorkomen, of mechanismen beoogt op basis van het principe van "de vervuiler betaalt" of het substitutieprincipe voor groene scheepsontwerpen, of gecontroleerde normen voor werven voor de recycling van schepen, naast andere zaken, en in geen geval zou geratificeerd kunnen worden door de huidige scheepsrecyclingstaten of prominente vlaggenstaten, P. overwegende dat het in ieder geval naar verwachting jaren zou kunnen duren voordat een dergelijk IMO-verdrag wordt aangenomen, waarna het nog eens jaren zou kunnen duren voordat dit in werking treedt, vanwege een langdurig ratificatieproces, Q. overwegende dat de EU onvoldoende capaciteit heeft voor de schone ontmanteling van haar schepen (onder EU-vlag of die eigendom zijn van EU-eigenaren) en dat dit met name geldt voor de koopvaardijvloot; overwegende dat het gebrek aan capaciteit in 2010 dramatisch zal toenemen vanwege het versnelde uitfaseren van de enkelwandige tankers, R. overwegende dat concrete regelgevende actie op EU-niveau daardoor uiterst urgent is als we willen dat deze enkelwandige tankers de stranden en rivieroevers in Zuid-Azië niet verder aantasten; overwegende dat er geen excuus bestaat om geen actie te ondernemen, te meer aangezien deze enkelwandige tankers duidelijk geïdentificeerd kunnen worden, S. overwegende dat de primaire markt voor ontmanteling van schepen op dit moment in de meeste gevallen functioneert onder bijzonder slechte omstandigheden, welke zeer strijdig zijn met de in de EU geaccepteerde sociale, milieu- en gezondheidsbeginselen, 1. stelt dat het ethisch onaanvaardbaar is om de mensonwaardige en milieuverwoestende omstandigheden bij het ontmantelen van schepen langer te laten voortduren, en daarbij te aanvaarden dat de gezondheid van duizenden werknemers in het Verre Oosten gevaar loopt; 2. erkent dat de EU gedeeltelijk verantwoordelijk is voor de bestaande maatschappelijke en ecologische problemen op het gebied van de ontmanteling van schepen; verzoekt de EU derhalve om in samenwerking met de IMO onmiddellijke concrete maatregelen te treffen om een einde te maken aan de praktijk van sociale en ecologische dumping die voortkomt uit economische motieven, en tot een wereldwijde duurzame oplossing te komen; 3. acht het ethisch onaanvaardbaar dat door sommige ontmantelende aannemers kinderen worden ingezet om zwaar en gevaarlijk werk te doen en dat deze kinderen onvoldoende onderwijs en recreatieve voorzieningen krijgen; 4. verwelkomt de uitvoerige analyse in het Groenboek van de belangrijkste sociale en milieuproblemen als gevolg van activiteiten met betrekking tot de ontmanteling van schepen in Zuid-Aziatische landen; benadrukt echter dat dit initiatief minstens tien jaar te laat komt; 5. is van mening dat er snel concrete maatregelen moeten worden genomen op Europees en internationaal niveau, waarbij het voornaamste doel is om het milieu en de volksgezondheid te beschermen, zonder de problemen af te wentelen op andere landen; hoewel dit doel het best kan worden bereikt door een internationale overeenkomst aan te nemen en te implementeren waarin de verplichtingen worden vastgelegd van alle partijen die betrokken zijn bij het ontmantelen van schepen gaat een dergelijke aanpak gepaard met vele belemmeringen en vertragingen en mag derhalve niet in de plaats komen van communautaire noodmaatregelen; 6. stelt dat de sociale en ecologische consequenties verbonden aan de ontmanteling van schepen zich ook de op langere termijn zullen voordoen, te meer daar het aantal schepen in aanbouw al jaren toeneemt; onderstreept daarom het aanhoudende belang van Europese innovatie en ontwikkeling in de scheepsbouwindustrie om tot betere en milieuvriendelijkere schepen te komen; roept de Commissie daarom op het LeaderSHIP 2015 programma met kracht verder uit te voeren; 7. onderstreept dat de tijd op is, omdat er in 2010 naar verwachting bijna 800 enkelwandige tankers moeten worden ontmanteld (3) ; merkt op dat het de bedoeling is dat deze kwestie wordt opgenomen in een toekomstig verdrag van de IMO, maar dat dit waarschijnlijk niet voor 2012 van kracht zal zijn; roept daarom op tot het nemen van doeltreffende maatregelen vóór 2010, voorafgaand aan de aanname van het IMO-verdrag en voorafgaand aan het piekjaar van de versnelde uitfasering van enkelwandige tankers; 8. verzoekt de Commissie de noodzakelijke richtsnoeren en mechanismen op te stellen zodat elk voor de sloop bestemd schip dat niet aan alle eisen van de internationale verdragen voldoet en dat dus niet over geldige certificaten van door de EU erkende registers beschikt, als "afval" wordt beschouwd overeenkomstig de definitie in Richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 over afval (4) , om te voorkomen dat de afvaltransportverordening wordt omzeild, en evenzo de vraag te bestuderen wanneer een lidstaat kan worden beschouwd als een "lidstaat van uitvoer" volgens de afvaltransportverordening, waaronder havenstaten, vlaggenstaten en staten met jurisdictie over scheepseigenaren, te waarborgen dat alle schepen die aan het einde van hun levenscyclus zijn gekomen probleemloos en op veilige wijze worden ontmanteld; 9. roept de lidstaten en de Commissie op tot een betere uitvoering van de afvaltransportverordening door middel van strengere controles en toezicht door de havenautoriteiten in lidstaten, met het oogmerk havenstaten, vlaggenstaten en staten met jurisdictie over Scheepseigenaren (afvalproducenten) de bevoegdheid te geven een schip als "afgeschreven" te verklaren en daardoor als afval, ongeacht het feit of het schip nog bruikbaar is; 10. steunt initiatieven op internationaal niveau om bindende minimumnormen voor scheepsrecycling te verkrijgen en de oprichting van schone recyclingfaciliteiten te bevorderen met voldoende aandacht voor werkomstandigheden en de bijbehorende gezondheids- en veiligheidskwesties, vooral in de sloopwerven in Zuid-Azië, om arbeiders en het milieu te beschermen tegen de nadelige effecten van gevaarlijk afval en gevaarlijke werkpraktijken; 11. verzoekt de Commissie een lijst op te stellen en bij te houden waarop de zeeschepen staan vermeld die vermoedelijk binnen enkele jaren gesloopt zullen worden en mechanismen te ontwikkelen waarbij deze schepen worden beschouwd als "pre-waste schepen" waarvoor een afvalplan moet worden opgesteld voordat het schip wordt verkocht voor de sloop; verzoekt de lidstaten en de havenautoriteiten, die de bevoegdheid moeten hebben om schepen die aan het einde van hun levenscyclus zijn gekomen te identificeren, deze lijst te hanteren om extra controlerende aandacht te vestigen op deze potentiële sloopschepen; is in dit verband van mening dat een snelle aanname van de voorgestelde herziening van de havenstaatcontrolerichtlijn (5) wenselijk zou zijn 12. roept de Commissie en de lidstaten op een IMO-verdrag aan te gaan waarin omvangrijke verplichtingen en voorschriften worden opgenomen die: en is van mening dat dit toekomstige verdrag de eis moet bevatten dat alle gevaarlijke materialen van afgeschreven schepen worden verwijderd voordat ze naar de sloop gaan in niet-OESO-landen óf dat ze worden gestuurd naar speciaal hiertoe gemachtigde recyclingfaciliteiten in OESO- of EU-landen die aan duidelijke veiligheids- en milieunormen voldoen; 13. roept de Commissie op om na te denken over mogelijke maatregelen om de potentiële financiële implicaties van het ontmantelen van schepen te beperken door strengere productienormen vast te stellen, zoals een beperking op het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen; 14. beveelt ten zeerste aan dat EU-acties gericht zijn op het zekerstellen van minimumnormen die zorgen voor de hoogste bescherming van het milieu, de gezondheid en de veiligheid en die in het bijzonder regelingen bevatten voor het ontwerp en de bouw van schepen, de werking ervan, de voorbereiding van schepen op de recycling, de werking van scheepsrecyclingfaciliteiten en de instelling van een geschikt handhavingsmechanisme voor scheepsrecycling, met geïntegreerde certificerings- en rapporteringseisen; 15. roept de Commissie op om dringend werk te maken van een onfeilbaar controlesysteem voor de uitvoering van het Verdrag van Bazel met betrekking tot sloopschepen; 16. stelt dat controle op de uitvoering van het toekomstige IMO-verdrag even scherp dient te zijn als in het geval van het Verdrag van Bazel: alle relevante normen en verplichtingen van de IAO moeten in de regeling worden opgenomen, er mogen geen uitzonderingen worden toegestaan, ernstige tekortkomingen in de interpretatie en de handhaving van het huidige regelgevend kader moeten worden weggewerkt, en er moeten maatregelen worden genomen om te voorkomen dat afgeschreven schepen met gevaarlijk afval of die zelf gevaarlijk afval vormen koers zetten naar niet-OESO-landen, naar OESO-landen met ontoereikende installaties of naar landen die geen verdragspartij zijn; 17. benadrukt de noodzaak tot versterking van de maatregelen die op EU- en internationaal niveau door de Commissie en de lidstaten zijn genomen voor handhaving van de minimumnormen die moeten waarborgen dat op milieu-, gezondheids- en veiligheidsgebied de grootst mogelijke bescherming wordt geboden, en voor navolging van het beginsel zoals dat is verankerd in de artikelen 34 en 36 van de afvaltransportverordening (ter uitvoering van het amendement bij het verbod van Bazel), ingevolge waarvan het verboden is om gevaarlijke afvalstoffen naar ontwikkelingslanden te exporteren; verzoekt de Commissie derhalve om een voorstel te doen voor een verordening betreffende het ontwerp en de bouw van schepen, de exploitatie van schepen gedurende de hele levenscyclus en de voorbereiding tot recycling ervan, de exploitatie van faciliteiten voor scheepsrecycling en de instelling van een adequaat handhavingsmechanisme voor het recyclen van schepen dat ook certificerings- en verslagleggingseisen omvat; 18. roept de Commissie op de besluiten in overweging te nemen van de komende derde vergadering van de gemeenschappelijke werkgroep IAO/IMO/Verdrag van Bazel voor het slopen van schepen, over gemeenschappelijke technische samenwerkingsactiviteiten en een gecoördineerde aanpak van tijdelijke maatregelen die genomen moeten worden hangende de inwerkingtreding van het nieuwe IMO-verdrag over scheepsrecycling; 19. dringt erop aan dat er onmiddellijk maatregelen worden getroffen ter ondersteuning van de ontwikkeling van een concurrerende en schone scheepssloperij en sanering (voorreiniging) in de EU; verzoekt de lidstaten in dit verband dringend voorreiniging en schone recycling te eisen van alle schepen die staatseigendom zijn met inbegrip van oorlogsschepen, en deze op een veilige en milieuvriendelijke manier te ontmantelen in EU-faciliteiten, hetgeen moet gebeuren na een openbare aanbesteding waarbij de voorschriften voor overheidsopdrachten strikt worden nageleefd, in overeenstemming met de afvaltransportverordening; meent bovendien dat de ontwikkeling van recyclingactiviteiten op Europese scheepswerven moet worden ondersteund in het kader van het industriële, structurele en cohesiebeleid van de EU; 20. stelt zich op het standpunt dat op alle schepen die onder de vlag van een lidstaat varen en alle schepen die EU-havens aandoen, lijsten met de voor de bouw en uitrusting gebruikte materialen en producten verplicht aanwezig moeten zijn; 21. roept de Commissie op een lijst op te stellen met preferente faciliteiten voor scheepsrecycling die voldoen aan erkende internationale normen voor mensenrechten en gezondheid en veiligheid; verwelkomt de suggestie van de Commissie certificering- en etiketteringsystemen in te stellen voor veilige en schone recyclinginstallaties en meent dat subsidie van de Gemeenschap voor de scheepvaartindustrie alleen zou mogen worden verstrekt op voorwaarde dat deze de afvaltransportverordening naleven evenals andere EU-eisen, zoals het gebruik van gecertificeerde en regelmatig gecontroleerde installaties; onderstreept dat het niet de bedoeling kan zijn om de markt van scheepsontmanteling in Zuid-Azië te gronde te richten, maar deze juist te behouden door milieuverantwoorde ontmanteling te stimuleren; 22. is van mening dat de EU het voortouw moet nemen en mondiale stappen moet stimuleren met de duidelijke doelstelling om geleidelijk een einde te maken aan de huidige praktijken rond de ontmanteling van schepen in Zuid-Azië, en moet werken aan de goedkeuring en implementatie van een internationaal verdrag met milieu- en sociale normen voor alle betrokken partijen; 23. dringt aan op een alomvattende strategie die waarborgt dat alle bij het proces betrokken partijen (met inbegrip van scheepseigenaren, recycling- en sloopbedrijven, vlaggenstaten, de landen waar de recyclage plaatsvindt) voor onderlinge coördinatie zorgen en er naar evenredigheid verantwoordelijkheid voor dragen; 24. roept de Commissie op om concrete maatregelen voor te stellen ter bevordering van de overdracht van knowhow en technologie om sloopwerven in Zuid-Azië te helpen aan internationale veiligheids- en milieunormen te voldoen; meent dat met dit doel ook rekening moet worden gehouden in het bredere kader van het ontwikkelingshulpbeleid van de EU voor deze landen; is van mening dat hierbij tevens gebruik moet worden gemaakt van de mogelijke expertise van vakbonden en niet-gouvernementele organisaties; 25. verwelkomt de reeds behaalde resultaten van het "SHIPDISMANTL"- project dat overeenkomstig het Kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling wordt gefinancierd, en op grond waarvan ondersteuningssystemen worden ontwikkeld die wereldwijd gratis aan de scheepsontmantelingsbedrijven ter beschikking zullen worden gesteld; is ervan overtuigd dat verdere verbeteringen mogelijk zullen zijn na nieuwe uitnodigingen tot het indienen van voorstellen die met name zijn toegespitst op sloopstrategieën voor schepen; 26. verzoekt de Commissie de voordelen van grotere financiële samenwerking met en directe investeringen in geselecteerde Zuid-Aziatische sloopwerven nader te bestuderen en zorgvuldig te evalueren en aldus mee te werken aan het vormen van een netwerk van gecertificeerde, door de EU goedgekeurde sloopwerven dat op economisch, ecologisch en sociaal gebied hogere rendementen oplevert; 27. is van mening dat het principe "de vervuiler betaalt", het principe van uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, alsmede het principe van producentenverantwoordelijkheid ruim toegepast moeten worden om deze problematiek structureel op te lossen; 28. is van mening dat de reder/eigenaar van het schip te allen tijde verantwoordelijk blijft voor de kwalijke effecten van de ontmanteling zowel voor de arbeiders als voor de volksgezondheid en het milieu, onafhankelijk van de plaats waar de ontmanteling plaatsvindt (binnen of buiten de EU); 29. verwelkomt het voorstel een fonds voor de ontmanteling van schepen in het leven te roepen en roept de Commissie en de lidstaten op het doel om een dergelijk fonds op IMO-niveau en tegelijkertijd op EU-niveau tot stand te brengen, vastberaden na te streven; roept de Commissie in dit verband tevens op om onderzoek te doen naar de beschikbare financiële mechanismen waarbij zowel scheepswerven als reders worden betrokken en waaronder een verplichte verzekering, het gebruik van havengelden, belastingheffing op nieuwe schepen en jaarlijkse belastingen gekoppeld aan de IMO-registratie om milieuverantwoorde recycling te waarborgen vanaf het moment dat een schip in de vaart wordt genomen, waarbij in aanmerking moet worden genomen dat een vaartuig in de loop van zijn nuttige levensduur meer dan één eigenaar kan hebben; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regeringen van Turkije, Bangladesh, China, Pakistan en India, alsmede aan de IMO. Het Europees Parlement , – gezien zijn besluit van 25 april 2007 betreffende de instelling van een tijdelijke commissie klimaatverandering (1) , dat krachtens artikel 175 van zijn Reglement is aangenomen, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad te Brussel op 8 en 9 maart 2007, – gezien de verklaring van de G8-top van 7 juni 2007, uitgegeven in Heiligendamm, en met name het deel daarvan getiteld "Climate Change, Energy Efficiency and Energy Security – Challenge and Opportunity for World Economic Growth"(Klimaatverandering, efficiënt energiegebruik en de continuïteit van energievoorziening – uitdagingen en kansen voor wereldwijde economische groei), – gezien de conclusies van het vierde beoordelingsrapport (AR4) van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC), bekendgemaakt in Valencia (Spanje) op 17 november 2007, en verdere studies in opdracht van nationale regeringen of verricht door andere VN-organen, – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen: een stand van zaken" ( COM(2007)0757 ), – gezien de interparlementaire bijeenkomst over klimaatverandering van het Europees Parlement en de nationale parlementen van de lidstaten en kandidaat-landen op 1 en 2 oktober 2007, – gezien de dertiende Conferentie van de Partijen (COP 13) bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en de derde Conferentie van de Partijen die dient als het overleg van de Partijen bij het Protocol van Kyoto (COP/MOP3) die van 3 tot 15 december 2007 op Bali (Indonesië) heeft plaatsgehad, – gezien de openbare hoorzittingen en gedachtewisselingen met hooggeplaatste personen en de resultaten van de delegatiebezoeken van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering van het Parlement, in het bijzonder gezien de informatie die is verzameld via de presentaties van deskundigen en het daaropvolgende debat tijdens de themavergadering van 10 september 2007 over "Climate impact of different levels of warming" (De klimaateffecten van verschillende niveaus van opwarming), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het interim-verslag van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering ( A6-0136/2008 ), A. overwegende dat de Tijdelijke Commissie klimaatverandering krachtens het aan haar verleende mandaat aanbevelingen dient te formuleren over het toekomstige geïntegreerde beleid van de EU inzake klimaatverandering; overwegende dat deze aanbevelingen gebaseerd moeten zijn op actueel onderzoek en de meest recente wetenschappelijke inzichten hierin niet mogen worden genegeerd, B. overwegende dat het interim-verslag van de Tijdelijke Commissie uitsluitend betrekking heeft op de gevolgen en effecten van klimaatverandering die wetenschappelijk zijn bewezen; overwegende dat in een eindverslag voorstellen zullen worden geformuleerd voor het toekomstige geïntegreerde beleid van de EU inzake klimaatverandering overeenkomstig het aan de Tijdelijke Commissie verleende mandaat en gebaseerd op alle informatie die zij tijdens haar werkzaamheden heeft verzameld; overwegende dat in dit eindverslag ook het standpunt van het Parlement bij de onderhandelingen over het internationaal kader voor het klimaatbeleid na 2012 zal worden opgenomen, met het oog op de COP 14, die in december 2008 in Poznan (Polen) zal worden gehouden, C. overwegende dat er een brede wetenschappelijke consensus bestaat over de oorzaken van klimaatverandering die wereldwijd zowel binnen het IPCC als daarbuiten wordt erkend; overwegende dat de wetenschappelijke kennis van en het inzicht in de onderliggende menselijke oorzaken van de huidige trend van de opwarming de aarde sinds het eerste beoordelingsrapport van het IPCC in 1990 enorm zijn toegenomen en nu worden beschouwd als wetenschappelijke feiten; overwegende dat er een hoge mate van wetenschappelijke consensus bestaat over de rol van antropogene broeikasgassen in het mondiale klimaat; overwegende dat, in het licht van de beschikbare risicobeoordeling, onzekerheid eerder een reden is om in te grijpen dan om ingrijpen uit te stellen, D. overwegende dat de tot nu toe via onderzoek en gegevensverzameling vergaarde kennis over klimaatverandering en de oorzaken van de opwarming van de aarde voldoende is om de aanzet te geven tot de politieke maatregelen en besluitvorming die voor een drastische vermindering van emissies en voorbereiding voor aanpassing aan een onvermijdelijke klimaatverandering dringend noodzakelijk zijn, E. overwegende dat volgens het vierde IPCC-rapport tussen 1970 en 2004 de uitstoot van CO2 wereldwijd met circa 80% is toegenomen en deze toename hoofdzakelijk het gevolg is van het gebruik van fossiele brandstoffen, F. overwegende dat onderzoek gebaseerd op waarnemingen en modellen wijst op het risico van ernstige gevolgen voor onze planeet als er geen maatregelen worden genomen om een verdere toename van CO2 en emissies van andere broeikasgassen, zoals vermeld in de IPCC-lijst van broeikasgassen, af te remmen of zelfs een halt toe te roepen, G. overwegende dat sinds de beoordelingsperiode en de daarop volgende publicatie van het vierde IPCC-rapport, tal van nieuwe wetenschappelijke studies gegevens hebben gemeten en naar voren gebracht die de trend van de opwarming van de aarde bevestigen en een nadere beoordeling hebben gegeven van de implicaties van klimaatverandering voor de mensheid in sociaal, economisch en ecologisch opzicht, alsmede van de noodzaak tot aanpassing aan en matiging van deze klimaatverandering, H. overwegende dat in de Stern Review wordt geconcludeerd dat, wanneer geen maatregelen worden genomen, de kosten van de voorspelde klimaatverandering jaarlijks tussen de 5% en 20% van het BBP bedragen in 2050; overwegende dat in hetzelfde rapport wordt geconcludeerd dat de klimaatdoelstellingen gehaald kunnen worden wanneer vanaf nu jaarlijks 1% van het BBP wordt uitgegeven aan maatregelen op dit terrein, I. overwegende dat in het voortgaande wetenschappelijke debat de onderliggende oorzaken van de opwarming van de aarde en de klimaatverandering niet langer meer in twijfel worden getrokken; overwegende dat ieder wetenschappelijk debat slechts de wetenschappelijke vooruitgang tot uitdrukking brengt die gericht is op het wegnemen van de resterende onzekerheden en twijfels en van oudsher wordt gekenmerkt door het streven naar een beter begrip van de invloed van de mens op natuurlijke processen, J. overwegende dat recente wetenschappelijke studies nader bewijs hebben geleverd voor de door de mens veroorzaakte verstoring van de atmosfeer van de aarde; overwegende dat in de natuurwetenschappelijke studie van de klimaatverandering wordt nagegaan welke de concrete gevolgen zijn van de reeds bestaande niveaus van mondiale opwarming die door historische emissies zijn veroorzaakt; overwegende dat de aldus verzamelde gegevens beklemtonen dat het dringend noodzakelijk is om aanpassings- en matigingsmaatregelen te nemen om alarmerende risico's voor de mens, de biodiversiteit van flora en fauna, habitats en infrastructuur te beperken, in de allereerste plaats in de ontwikkelingslanden, maar ook in Europa en andere welvarendere delen van de wereld, K. overwegende dat de wetenschap een aantal zogenaamde "tipping-points" (omslagpunten) in het klimaatsysteem van de aarde heeft vastgesteld; overwegende dat deze "tipping-points" in de praktijk neerkomen op een onomkeerbare klimaatverandering, waarvan de gevolgen niet meer door de mens kunnen worden beheersd; overwegende dat deze "tipping-points" en de onstuitbare bio-geofysische processen die daardoor worden teweeggebracht niet volledig kunnen worden opgenomen in de bestaande scenario's voor het toekomstige klimaat; overwegende dat tot deze omslagpunten behoren: het smelten van de permanente ijslaag, resulterend in het vrijkomen van grote hoeveelheden methaan in de atmosfeer; het smelten van gletsjers, hetgeen leidt tot een grotere absorptie van zonlicht, en een lager oplosbaarheidsgehalte van CO2 in zeewater, met temperatuurstijging als gevolg; overwegende dat deze factoren bij stijgende temperaturen de opwarming van de aarde geleidelijk verergeren vanwege een positief terugkoppelingseffect, L. overwegende dat 20 tot 30% van alle soorten erger met uitsterven wordt bedreigd als de temperatuur met 1,5 tot 2,5°C stijgt; overwegende dat dit percentage 40 tot 70 bedraagt bij een stijging van 3,5°C en klimaatverandering binnen de perken te houden om de biodiversiteit wereldwijd te behouden en de werking van ecosystemen intact te laten, M. overwegende dat meer dan 70% van het wereldoppervlak bestaat uit oceanen; dat de oceanen meer dan 97% van het water op aarde uitmaken; dat de oceanen 99% van de leefruimte op aarde vormen; dat vis het hoogste percentage levert van de proteïnen die wereldwijd door de mens worden geconsumeerd en voor 3,5 miljard mensen het belangrijkste voedingsmiddel zijn; en dat drie kwart van de megasteden in de wereld aan zee liggen, N. overwegende dat de wetenschappelijke consensus zoals neergelegd in het vierde IPCC-rapport tot de conclusie leidt dat de uitstoot van broeikasgassen op mondiaal niveau met 50 tot 85% moet worden teruggedrongen vergeleken met 2000 om ernstige risico's te vermijden; overwegende dat het steeds moeilijker zal worden om deze doelstelling te halen als de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen tot 2020 en daarna blijft toenemen; overwegende dat bijna alle lidstaten goede vooruitgang boeken bij hun inspanningen om te voldoen aan hun afzonderlijke doelstellingen volgens de EU-lastenverdeling, waardoor het waarschijnlijker wordt dat de EU haar Kyoto-doelstelling tegen 2012 zal halen; overwegende dat de lidstaten, desondanks, na 2012 hun broeikasgasemissies op een ambitieuzere wijze zullen moeten verminderen om te voldoen aan de doelstellingen die tijdens de bovengenoemde Europese Raad op 8 en 9 maart 2007 zijn goedgekeurd en die de ontwikkelde landen gezamenlijk moeten verwezenlijken, namelijk het terugdringen tegen 2050 van hun broeikasgasemissies met 60 tot 80% ten opzichte van 1990, O. overwegende dat uit het vierde IPCC-rapport blijkt dat voor positieve terugkoppeling tussen opwarming en een afname van koolstofputten op het land en in oceanen een verdere ingrijpende emissieverlaging nodig kan zijn om de concentraties broeikasgassen te stabiliseren, P. overwegende dat er in de EU politieke consensus bestaat over het essentiële belang van het bereiken van de strategische doelstelling om de wereldwijde gemiddelde temperatuurstijging te beperken tot niet meer dan 2°C boven het pre-industriële niveau; overwegende dat in de afgelopen eeuw de mondiale temperatuur al met 0,74°C is gestegen, en onvermijdelijk met nog eens 0,5°C tot 0,7°C zal blijven stijgen als gevolg van historische emissies, Q. overwegende dat volgens het vierde IPCC-rapport de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen sinds het einde van het pre-industriële tijdperk is toegenomen en thans sneller toeneemt dan ooit tevoren, in de periode tussen 1970 en 2004 ten gevolge van menselijke activiteiten met 70% en sinds 1990 met maar liefst 24%; overwegende dat vele natuurlijke systemen op alle continenten en in de meeste oceanen al worden beïnvloed door regionale klimaatveranderingen als gevolg van stijgende temperaturen, veranderende regen- en windpatronen en een toegenomen schaarsheid van water, R. overwegende dat voor het klimaatsysteem alleen de totale hoeveelheid samengevoegde broeikasemissies in de atmosfeer van belang is, niet de relatieve emissies of relatieve verminderingen, en dus voor het voorkomen van gevaarlijke klimaatverandering de totale hoeveelheid emissies in de komende jaren en decennia het meest bepalend is, S. overwegende dat in het vierde IPCC-rapport voor het eerst gedocumenteerd aangetoonde, verstrekkende gevolgen van de veranderingen in het huidige klimaat voor Europa zijn bijeen gebracht en vergeleken, zoals terugtrekkende gletsjers, langere groeiseizoenen, verschuiving van verspreidingsgebieden van soorten, en de gevolgen voor de gezondheid van een hittegolf zonder weerga; overwegende dat de waargenomen veranderingen overeenkomen met de veranderingen die voor de toekomstige klimaatverandering waren voorspeld; overwegende dat bijna alle regio's in het algemeen in Europa negatief zullen worden beïnvloed door bepaalde toekomstige gevolgen van de klimaatverandering en dat vele economische en sociale sectoren hierdoor problemen zullen ondervinden; overwegende dat de regionale verschillen in Europa op het gebied van natuurlijke hulpbronnen naar verwachting zullen toenemen door de klimaatverandering, bijvoorbeeld ten aanzien van de beschikbaarheid van water, T. overwegende dat klimaatverandering tezamen met massale verstedelijking als gevolg van de groei van de bevolking naar verwachting zal leiden tot hogere temperaturen in steden, met rechtstreekse negatieve gevolgen voor de gezondheid en het welzijn van stadbewoners, U. overwegende dat het huidige beleid voor matiging van klimaatverandering en aanverwante praktijken op het gebied van duurzame ontwikkeling, die in elk geval moeten worden geïntensiveerd, niettemin ontoereikend zijn om de komende decennia de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen te verminderen; overwegende dat volgens wetenschappelijke aanbevelingen, de wereldwijde concentratie van broeikasgassen succesvol te stabiliseren op een niveau dat overeenkomt met een waarschijnlijkheid van 50 % van behoud van klimaatverandering op 2°C, bestaat tot 2015, het jaar waarin de wereldwijde uitstoot zijn hoogtepunt zou moeten bereiken, V. overwegende dat in de bijdrage van werkgroep III aan het vierde IPCC-rapport wordt gesteld dat de partijen in bijlage I van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake Klimaatverandering (UNFCCC) als groep hun emissies tegen 2020 met 25 tot 40% dienen terug te dringen onder de niveaus van 1990 teneinde de laagste niveaus te bereiken die tot dusverre door de IPCC zijn vastgesteld en de potentiële schade in lijn daarmee te beperken, W. overwegende dat het volgende IPCC-beoordelingsrapport waarschijnlijk pas in 2012 of 2013 zal worden gepubliceerd; overwegende dat aanvullende kennis die naar voren komt uit door vakgenoten beoordeelde wetenschappelijke publicaties en wetenschappelijke rapporten die zijn opgesteld in opdracht van regeringen of andere internationale organen of VN-instellingen zoals de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO), het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP), het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP), de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) of de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in belangrijke mate bijdraagt aan een dieper inzicht in de huidige en toekomstige invloed van de klimaatverandering op de mens en het milieu, alsook aan aanpassing aan en matiging van klimaatverandering, X. overwegende dat de resultaten van de meeste van deze aanvullende studies de dringende noodzaak onderstrepen om onverwijld actie te ondernemen in verband met de opwarming van de aarde; overwegende dat met name uit de laatste gegevens van de WMO, gepubliceerd in 2007, blijkt dat de periode van 1998 tot 2007 het warmste decennium was dat ooit is gemeten, waarbij 2007 wederom in de toptien van de warmste gemeten jaren zal komen met een verwachte positieve temperatuurafwijking van 0,41°C ten opzichte van het langjarige gemiddelde; overwegende dat in sommige delen van Europa in 2007 temperatuurafwijkingen van meer dan 4°C boven het langjarige gemiddelde voor de maanden januari en april werden gemeten, Y. overwegende dat het noodzakelijk is om de opwarming van de aarde en de verschillende aspecten van klimaatverandering te bezien vanuit het perspectief van andere mondiale problemen zoals armoede of wereldgezondheidsvraagstukken, aangezien deze problemen onder invloed van de stijgende temperaturen, droogte, overstromingen, stijging van het zeeniveau en steeds vaker voorkomende extreme klimatologische verschijnselen zullen verergeren; overwegende dat klimaatverandering een belemmering voor landen zou kunnen vormen om het pad van de duurzame ontwikkeling te volgen en de millenniumontwikkelingsdoelstellingen te verwezenlijken; overwegende dat klimaatverandering een ernstige bedreiging zou kunnen vormen voor de gevallen van succesvolle ontwikkeling en daarom een overkoepelend vraagstuk in de internationale samenwerking dient te zijn, 1. is verheugd over het feit dat de Partijen bij het UNFCCC tijdens hun vergadering op Bali het vierde IPCC-rapport hebben erkend als het meest omvattende en gezaghebbende rapport over klimaatverandering tot nu toe, niet alleen omdat het een geïntegreerd wetenschappelijk, technisch en sociaal-economisch perspectief biedt ten aanzien van belangrijke vraagstukken, maar ook omdat het aanmoedigt om gebruik te maken van de informatie die het verschaft bij de ontwikkeling en uitvoering van nationaal beleid op het gebied van klimaatverandering; 2. is ervan overtuigd dat in de wetenschap vooruitgang wordt geboekt door geaccepteerde kennis en hypothesen tegenover concurrerende ideeën te stellen en door onderlinge beoordelingsprocedures toe te passen; prijst de IPCC voor zijn werk en zijn capaciteit de werkzaamheden van duizenden wetenschappers in aanmerking te nemen; is van mening dat de IPCC nieuwe argumenten serieus moet nemen om de geloofwaardigheid en de kwaliteit van zijn onderzoek te blijven waarborgen; 3. beschouwt de bestudering van klimaatverandering als een voldoende gevestigde wetenschap en herinnert aan het belang dat het hecht aan de strategische doelstelling van de EU om de gemiddelde temperatuurstijging wereldwijd tot maximaal 2°C te beperken in vergelijking met het pre-industriële niveau, hetgeen volgens verschillende wetenschappelijke rapporten met een waarschijnlijkheid van circa 50% kan worden bereikt bij een atmosferische concentratie van broeikasgassen van 400 à 450 ppm CO2-equivalent en volgens het vierde IPCC-rapport vereist dat de geïndustrialiseerde landen hun broeikasgasemissies tegen 2020 met 25%-40% verminderen ten opzichte van het niveau in 1990; is desondanks van mening dat alle inspanningen om de emissies af te remmen erop gericht dienen te zijn om ruim onder deze doelstelling van 2°C te blijven, aangezien een dergelijk niveau van opwarming al ernstige gevolgen zou hebben voor onze samenleving en individuele leefgewoonten, en ook belangrijke veranderingen in de ecosystemen en watervoorraden tot gevolg zou hebben; 4. beklemtoont dat een toename van door de mens veroorzaakte emissies van broeikasgassen enorme gevolgen zal hebben en een ernstige bedreiging zal vormen voor het mariene ecosysteem, de rijkdommen in de zee en voor gemeenschappen die van de visserij afhankelijk zijn, en dat grote veranderingen van de temperatuur van het water kunnen leiden tot verschuivingen bij de populaties van in zee levende organismen (migratie), tot de komst van vreemde soorten en de verdwijning van inheemse soorten; 5. erkent dat uit de prognoses voor 2050 duidelijk blijkt dat het nu tijd is om actie te ondernemen; onderstreept dat de kans om te beginnen met de beperkende maatregelen die noodzakelijk zijn om de doelstelling van 2°C te halen; halverwege het volgende decennium voorbij zal zijn; 6. benadrukt dat wetenschappelijk is aangetoond dat op alle continenten en in de meeste oceanen vele natuurlijke systemen al zijn aangetast door de regionale klimaatveranderingen die het gevolg zijn van historische koolstofemissies uit de geïndustrialiseerde landen; beklemtoont dat wetenschappelijk is aangetoond dat de onderliggende oorzaken van de opwarming van de aarde hoofdzakelijk het gevolg zijn van menselijk handelen en dat met behulp van de thans verzamelde kennis de antropogene verstoring van de atmosfeer van de aarde in voldoende mate wordt aangetoond; 7. benadrukt dat de verwachte verzuring van de oceanen ten gevolge van stijgende CO2-niveaus zeer ernstige consequenties kan hebben voor mariene ecosystemen en roept op tot nader onderzoek op dit gebied voor een beter begrip van dit probleem en zodat kan worden vastgesteld wat de implicaties zijn voor het te voeren beleid; 8. is van mening dat tendensen bij temperatuur, zuurstof, zoutgehalte, pH, chlorofyl en patronen van windoscillatie pas na vele jaren duidelijk worden en beklemtoont dat behoefte bestaat aan datapakketten en gedegen observatie van oceaan- en zeebodems om verklaringen te kunnen vinden voor lokale veranderingen die gevolgen hebben voor de visserij nu wij beter in staat zijn oorzaken en gevolgen van de veranderingen in het ecosysteem vast te stellen; 9. benadrukt dat wetenschappelijke resultaten duidelijk laten zien hoe de klimaatverandering in de nabije toekomst zal verlopen, dat zij verschillende regionale patronen zal volgen en dat de opwarming van de aarde zowel een ontwikkelingsvraagstuk is als een wereldwijd milieuvraagstuk, waarbij de armen en de ontwikkelingslanden het meest kwetsbaar zijn; is van mening dat aanpassingsmaatregelen om de onvermijdelijke gevolgen op te kunnen vangen van de opwarming van de aarde die is veroorzaakt door historische emissies uit de geïndustrialiseerde landen, even belangrijk zijn als intensieve matigingsmaatregelen om verdere, onbeheersbare opwarming van de aarde tegen te gaan; 10. onderstreept dat omslagpunten, waaronder het afsterven van het Amazoneregenwoud, het wegsmelten van het ijs in Groenland en de ijslaag in het westelijke deel van Antarctica, een ineenstorting van de Indiase moesson en het op grote schaal vrijkomen van methaan in de Siberische toendra, moeilijk zijn te voorspellen, maar dat zij onder de huidige omstandigheden van klimaatverandering allemaal zeer mogelijk in de loop van deze eeuw hun kritische punt kunnen bereiken; benadrukt dat er harder moet worden gewerkt aan matiging van deze veranderingen dan wordt aangegeven in het vierde IPCC-rapport, als we deze omslagpunten willen voorkomen; 11. verwelkomt, naar aanleiding van breed gedragen wetenschappelijk advies, in dit verband de resultaten van COP 13 en COP/MOP 3 en, met name de Routekaart van Bali, die tijdens COP 14 in 2008 wordt geëvalueerd en die zou moeten leiden tot een overeenkomst over een omvattende regeling tegen 2009; verwelkomt ook de taak die is opgedragen aan de Groep deskundigen inzake technologieoverdracht om de hiaten en belemmeringen te beoordelen met betrekking tot het gebruik van en toegang tot de aan de ontwikkelingslanden verstrekte financiële middelen naar aanleiding van hun verbintenis om op een meetbare, rapporteerbare en verifieerbare wijze de nationaal meest geschikte matigingsmaatregelen te treffen; is eveneens verheugd over de oprichting van het Adaptatiefonds en de opneming van bossen in een nieuwe overeenkomst voor de bescherming van het klimaat, die is gericht op het tegengaan van verdere ontbossing en door bos- en veenbranden veroorzaakte koolstofemissies, die ook de plaatselijke gemeenschappen enorme schade toebrengen, waaronder zelfs van de onteigening van hun eigen grond via illegale of semi-illegale procedures; 12. zet zich af tegen de pogingen om de resultaten van studies naar de oorzaken en gevolgen van klimaatverandering zonder wetenschappelijke argumentatie als dubieus, onduidelijk en aanvechtbaar af te schilderen; ziet echter in dat wetenschappelijke vooruitgang van oudsher wordt gekenmerkt door onzekerheden, het geleidelijk weer uitsluiten daarvan en het zoeken naar verklaringen of modellen die buiten de gangbare wetenschappelijke opvattingen vallen; 13. is daarom van mening dat verder onderzoek, gericht op een beter inzicht in de oorzaken en gevolgen van de opwarming van de aarde van wezenlijk belang is voor een verantwoorde besluitvorming; is niettemin van mening dat er thans voldoende kennis is verzameld om op korte termijn beleid op te stellen dat leidt tot het verminderen van broeikasgasemissies, waarmee klimaatverandering wordt beperkt tot een stijging van 2°C, en maatregelen voor de aanpassing aan de huidige klimaatverandering; 14. benadrukt dat de consequenties van klimaatverandering, zoals de gevolgen voor de economische concurrentiepositie, de energiekosten en de maatschappelijke ontwikkeling in Europa, de rol van het bodemgebruik, bossen en ontbossing, de rol van het mariene milieu en de berekening van de externe klimaatkosten van de industriesector, en niet in de laatste plaats van de vervoerssector, met inbegrip van de kwantificatie van de effecten van luchtvaartvervuiling, verder moeten worden geanalyseerd en onderzocht; is van mening dat verder onderzoek moet worden verricht om ervoor te zorgen dat aanpassing en risicovermindering integraal deel gaan uitmaken van maatregelen op het gebied van ontwikkeling en armoedebestrijding; 15. pleit voor aanvullend onderzoek naar de impact van beleid ter bevordering van biobrandstoffen en het effect hiervan op de toename van ontbossing, de toename van de bebouwde landoppervlakte en de wereldvoedselvoorziening; 16. wijst met nadruk op de behoefte aan onderzoek van de fysiologie en de ecologie van zeevis, met name in de tropen waar relatief weinig onderzoek is verricht; wijst erop dat met de toename van de informatie waarover we beschikken, wetenschappers preciezere voorspellingen kunnen doen en betere oplossingen kunnen vinden; is van opvatting dat het aan land brengen van de bijvangst voor wetenschappelijk onderzoek een belangrijke bijdrage aan onze kennis kan zijn; erkent de noodzaak van continu onderzoek naar de gevolgen van de klimaatverandering voor zeevogelpopulaties door voedselschaarste en de gevolgen daarvan voor voortplanting en overleving; 17. is van mening dat de verspreiding van het wetenschappelijk bewijs voor de invloed van de mens op het wereldklimaat het belangrijkste element moet zijn van bredere inspanningen om het bewustzijn van het publiek te verhogen en vervolgens publieke steun te werven en te behouden voor politieke maatregelen om koolstofemissies terug te dringen, zoals interactie met de verschillende sociale actoren, niet alleen in de geïndustrialiseerde landen maar ook in de opkomende economieën; vraagt de IPCC een overzicht van zijn beoordelingsrapporten te maken voor het publiek; is voorts van mening dat individuele veranderingen in het leefpatroon noodzakelijk zijn en deel moeten uitmaken van programma's waarmee het publiek kennis wordt bijgebracht over de oorzaken en gevolgen van de opwarming van de aarde; 18. roept de wetenschappelijke gemeenschap en politieke vertegenwoordigers dan ook op hun krachten te bundelen om het publiek bewust te maken van "de kleine dingen die ertoe doen" en zich daarvoor sterk te maken, met de kanttekening dat zelfs gemeenschappen die zeer goed in staat zijn zich aan de effecten van klimaatverandering aan te passen, kwetsbaar blijven voor extreme situaties en onvoorspelbare gebeurtenissen; 19. benadrukt dat de gedetailleerde informatie die nodig is voor voorlichting over een levenspatroon met een laag koolstofverbruik, bijvoorbeeld verklaringen over de broeikasgas-voetafdruk op consumentengoederen en vermelding van de bijdrage aan broeikasgassen, op dit moment nog weinig voorstelt en op korte termijn moet worden uitgewerkt; benadrukt dat dergelijke initiatieven idealiter zijn gebaseerd op gemeenschappelijke standaarden en dat emissies van broeikasgassen van ingevoerde producten hierin ook moeten worden meegenomen; 20. verzoekt zijn Tijdelijke Commissie klimaatverandering haar werk voort te zetten en aan het eind van haar mandaat aan het Parlement een verslag voor te leggen en daarin zo nodig aanbevelingen te doen voor te nemen maatregelen of initiatieven en aanpassings- en matigingsmaatregelen, met betrekking tot het toekomstige geïntegreerde communautaire EU-beleid inzake klimaatverandering, die in overeenstemming zijn met de doelstelling van de EU om de mondiale temperatuurstijgingen tot onder 2°C te beperken en met de bevindingen van het vierde IPCC-rapport; 21. roept de Commissie, de Raad en het Parlement op om op het hoogste niveau te pleiten voor onderhandelingen over en de bespreking van de strategische uitbreiding naar alle partnerlanden in de hele wereld van zeer effectieve strategieën, principes en standaarden van EU-lidstaten of niet-EU-lidstaten op het gebied van wetenschappelijk onderzoek en acties voor het aanpakken van klimaatverandering, overeenkomstig de aanbevelingen van de wetenschappelijke gemeenschap; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het voortgangsverslag 2007 van de Commissie over Turkije (SEC(2007)1436), – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties van 27 september 2006 over de vorderingen van Turkije op weg naar toetreding (1) en van 24 oktober 2007 over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Turkije (2) , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 6 juli 2005 (3) en 13 februari 2007 (4) over de rol van vrouwen in het sociale, economische en politieke leven in Turkije, – gezien het kader voor de onderhandelingen met Turkije van 3 oktober 2005, – gelet op Besluit 2008/157/EG van de Raad van 18 februari 2008 over de beginselen, prioriteiten en voorwaarden die zijn opgenomen in het partnerschap voor de toetreding met de Republiek Turkije (5) ("het toetredingspartnerschap"), en op eerdere besluiten van de Raad met betrekking tot het toetredingspartnerschap van 2001, 2003 en 2006, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0168/2008 ), A. overwegende dat na goedkeuring van het kader voor onderhandelingen door de Raad op 3 oktober 2005 toetredingsonderhandelingen met Turkije werden geopend, en dat het openen van deze onderhandelingen het beginpunt voor een langdurig proces met een open einde vormt, B. overwegende dat Turkije zich verplicht heeft tot hervormingen, goede betrekkingen met zijn buren en geleidelijke aanpassing aan de EU, en dat deze inspanningen voor Turkije zelf beschouwd moeten worden als een kans tot verdere modernisering, C. overwegende dat het volledige voldoen aan alle criteria van Kopenhagen en het integratievermogen van de EU, in overeenstemming met de conclusies van de vergadering van de Europese Raad van december 2006, de basis blijven voor toetreding tot de EU, een gemeenschap die is gebaseerd op gemeenschappelijke waarden, D. overwegende dat de Commissie in haar voortgangsverslag 2007 concludeerde dat in 2007 op het gebied van politieke hervormingen beperkte vooruitgang bereikt werd in Turkije, E. overwegende dat in 2007 de democratie van Turkije is versterkt, een nieuw parlement is gekozen dat representatief is voor de politieke diversiteit van het land en een regering is gevormd die is toegerust met een krachtig mandaat, F. overwegende dat Turkije nog steeds de bepalingen die voortvloeien uit de associatieovereenkomst tussen de EU en Turkije en het aanvullend protocol daarbij niet ten uitvoer heeft gelegd, G. overwegende dat in 2007 vijf onderhandelingshoofdstukken werden geopend, Hervormingen in de richting van een democratische en welvarende samenleving 1. is ingenomen met de toezegging van premier Erdogan dat 2008 het jaar van de hervormingen zal worden; dringt er bij de Turkse regering op aan haar beloften waar te maken door gebruik te maken van haar sterke parlementaire meerderheid om resoluut hervormingen na te streven die cruciaal zijn voor de transformatie van Turkije tot een moderne en welvarende democratie, die is gebaseerd op een seculiere staat en een pluralistische samenleving; 2. benadrukt dat een dergelijke modernisering in de eerste plaats in het belang van Turkije zelf is; erkent tevens het strategische belang van een stabiel, democratisch en welvarend Turkije voor de EU; herhaalt dat nakoming van de verplichtingen als uiteengezet in het toetredingspartnerschap van wezenlijk belang is voor Turkije en zijn toekomstige betrekkingen met de EU; 3. benadrukt zijn overtuiging dat alleen een samenleving die geleid wordt door respect voor mensenrechten en fundamentele vrijheden en die gebaseerd is op democratie, de rechtsstaat en een sociaal gerichte markteconomie, zich tot een vreedzame, stabiele en welvarende samenleving kan ontwikkelen; 4. onderstreept het belang voor Turkije van de bestrijding van alle vormen van discriminatie, overeenkomstig artikel 13 van het EG-Verdrag, wat gelijkheid voor iedereen inhoudt, ongeacht geslacht, ras of etnische afkomst, religie of geloof, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid; 5. neemt nota van de recente herziening van het toetredingspartnerschap; is zich bewust van het feit dat deze derde revisie sinds 2001 op de meeste gebieden niet ten uitvoer gebrachte prioriteiten voor een verdere periode verlengt; dringt er nu bij de Turkse regering op aan de prioriteiten en de tijdschema's, als uiteengezet in het partnerschap, om te zetten in haar hervormingsplannen, rekening houdend met het feit dat verdere vertraging het tempo van de onderhandelingen ernstig zal schaden; 6. is ingenomen met het feit dat de democratie in 2007 zegevierde over pogingen van het leger zich in het politieke te mengen; spoort de Turkse regering aan tot verdere systematische inspanningen om te waarborgen dat het democratisch gekozen politieke leiderschap volledige verantwoordelijkheid draagt voor het formuleren van een binnenlands, buitenlands en veiligheidsbeleid, ook ten aanzien van Cyprus, en dat de strijdkrachten deze verantwoordelijkheid respecteren door het civiele gezag volledig en ondubbelzinnig te erkennen; wijst in het bijzonder op de noodzaak van volledige parlementaire controle op het militaire en defensiebeleid en de daarmee verband houdende uitgaven; 7. is bezorgd over de gevolgen van de zaak betreffende de opheffing van de AKP; verwacht dat het Turkse constitutionele hof de beginselen van de rechtsstaat, de Europese normen en de op 10 en 11 december 1999 door de Commissie van Venetië van de Raad van Europa aangenomen richtsnoeren voor het verbieden en opheffen van partijen en soortgelijke maatregelen, eerbiedigt; verzoekt het Turkse parlement de grondwet in overeenstemming te brengen met deze normen voor het verbieden van partijen; 8. verzoekt de Turkse regering bij haar streven naar hervormingen het pluralisme en de diversiteit in een seculier en democratisch Turkije te eerbiedigen, en dringt er bij de regering en alle politieke partijen op aan zich constructief in te zetten voor een consensus over de belangrijke stappen met het oog op de modernisering van het land; 9. beschouwt de op 30 april 2008 door het Turks parlement aangenomen wijzigingen in artikel 301 van het wetboek van strafrecht als eerste stap op de weg naar een fundamentele hervorming van dit artikel en andere artikelen van het wetboek van strafrecht, en kijkt uit naar verdere stappen in deze richting; benadrukt dat er vooruitgang moet worden geboekt op het vlak van de vrijheid van meningsuiting, zowel in de theorie als in de praktijk; betreurt het dat het aantal personen dat is vervolgd uit hoofde van wettelijke bepalingen die willekeurige beperking van het uiten van niet-gewelddadige opvattingen toestaan, in 2007 (6) verder is gestegen; is van mening dat de intrekking van artikel 301 en andere wettelijke bepalingen die de door het internationaal recht gewaarborgde vrijheid van meningsuiting onrechtmatig beknotten de beste oplossing zou zijn om ervoor te zorgen dat Turkije de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid ten volle waarborgt overeenkomstig de normen die zijn verankerd in het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EMRV); 10. is ingenomen met de recente goedkeuring door het Turkse parlement van de wetgeving op stichtingen; juicht het toe dat de Commissie voornemens is de nieuwe tekst te onderzoeken, en benadrukt dat zij zou moeten analyseren of de wet ingaat op alle tekortkomingen waarmee niet-moslim religieuze gemeenschappen geconfronteerd worden met betrekking tot het beheer en verwerven van eigendommen, met inbegrip van aan derden verkochte, geconfisqueerde eigendommen; doet een beroep op de Turkse autoriteiten om te waarborgen dat de wet ten uitvoer wordt gelegd in overeenstemming met het EMRV en de jurisprudentie van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens; 11. moedigt de Turkse regering aan om na de positieve stap die gezet is door de goedkeuring van de wetgeving op stichtingen, aan haar verplichtingen ten aanzien van godsdienstvrijheid te voldoen, door in overeenstemming met het EMRV en de jurisprudentie van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens een wettelijk kader vast te stellen, zodat alle religieuze gemeenschappen ongehinderd kunnen functioneren, in het bijzonder wat betreft hun wettelijke status, de opleiding van geestelijken, de keuze van de hiërarchie, het godsdienstonderwijs en de bouw van gebouwen waar erediensten worden gehouden; verzoekt om bescherming van het religieuze en culturele erfgoed; herhaalt zijn oproep tot onmiddellijke heropening van het Grieks-orthodoxe Halki Seminarie en het publiek gebruik van de kerkelijke titel van de Oecumenisch Patriarch; deelt de ongerustheid die de Raad op 24 juli 2007 heeft uitgesproken over de uitspraak van het Turkse Hof van Cassatie over het Oecumenisch Patriarchaat, en verwacht dat deze uitspraak het patriarchaat en andere niet-moslim religieuze gemeenschappen niet verder zal hinderen bij het uitoefenen van hun op grond van het EMRV gewaarborgde rechten; 12. dringt er bij de Turkse regering op aan om, als een zaak van prioriteit, een politiek initiatief te lanceren ten gunste van een duurzame regeling van de Koerdische kwestie, die uitsluitend gebaseerd kan zijn op tastbare verbeteringen van de culturele, economische en sociale kansen voor burgers van Koerdische afkomst, met inbegrip van reële mogelijkheden om Koerdisch te leren in het openbaar en particulier onderwijs en hiervan gebruik te maken bij de omroep, in het dagelijks leven en bij de toegang tot openbare diensten; beschouwt een mogelijk verbod van de Partij voor een Democratische Samenleving (DTP) als contraproductief bij het zoeken naar een politieke oplossing; 13. verzoekt de DTP en de tot deze partij behorende parlementsleden en burgemeesters duidelijk afstand te nemen van de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) en binnen de democratische Turkse staat een constructieve rol te spelen bij het zoeken naar een politieke oplossing voor het Koerdische vraagstuk; verzoekt ook alle andere politieke partijen in Turkije zich constructief voor hetzelfde doel in te zetten; 14. betreurt de vele rechtszaken die tegen gekozen burgemeesters en andere politici zijn aangespannen wegens het gebruik van de Koerdische taal of het kenbaar maken van hun mening over het Koerdische vraagstuk, zoals de terechtzittingen die onlangs hebben geleid tot de veroordeling van Leyla Zana en van de 53 DTP-burgemeesters; 15. herhaalt zijn eerdere oproepen aan de Turkse regering te komen met een uitgebreid masterplan om de sociaal-economische en culturele ontwikkeling van het zuidoosten van Turkije te stimuleren, waar meer dan de helft van de bevolking nog onder de armoedegrens leeft; is van mening dat dit masterplan ook moet ingaan op de sociale, ecologische, culturele en geopolitieke problemen die voortkomen uit het Zuidoost-Anatolië-project; vraagt de Commissie de regionale component van de pretoetredingssteun (IPA) (7) te koppelen aan de voorwaarde dat snel een dergelijke strategie wordt opgesteld; 16. dringt er bij de Turkse regering op aan een globale nationale strategie voor het vraagstuk van de interne ontheemden te presenteren, waarmee de huidige juridische en praktische tekortkomingen zouden worden weggenomen en de financiële en overige steun zou worden geboden die nodig is om de terugkeer van en de schadevergoeding voor de betrokken behoorlijk te regelen; 17. neemt nota van het in gang zijnde proces om een nieuwe, burgerlijke grondwet op te stellen; beschouwt dit als een cruciale kans om de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in het hart van de grondwet te plaatsen; herhaalt dat een systeem van "checks and balances" moet worden ingesteld, ter waarborging van de democratie, de rechtsstaat, sociale cohesie en scheiding tussen godsdienst en staat; onderstreept tevens dat de nieuwe grondwet de gelijkheid van mannen en vrouwen moet waarborgen en dat daarin het gebruik van vage criteria als algemene moraal moet worden vermeden, vrouwen niet in de eerste plaats als leden van het gezin of de gemeenschap moeten worden beschouwd en de mensenrechten van de vrouw, met inbegrip van hun seksuele en reproductieve rechten, als hun individuele rechten moeten worden bekrachtigd; 18. onderstreept de noodzaak van een brede betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld bij dit grondwettelijke proces, zodat er samen met politieke partijen, etnische en religieuze minderheden en de sociale partners een consensus wordt bereikt over de constitutionele toekomst van Turkije; neemt kennis van de teleurstelling en bezorgdheid bij een deel van de bevolking dat de opheffing van het verbod op het dragen van hoofddoekjes op universiteiten geen deel uitmaakte van een groter hervormingspakket waaraan een brede maatschappelijke discussie vooraf is gegaan; herhaalt zijn reeds in bovengenoemde resolutie van 27 september 2006 uitgesproken aanbeveling inzake de kiesdrempel; 19. neemt nota van de gemaakte vorderingen met betrekking tot de doeltreffendheid van de rechterlijke macht; is ingenomen met het plan van de Turkse regering om een hervormingsstrategie ten uitvoer te leggen, teneinde de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechterlijke macht te versterken en het vertrouwen van het publiek in het rechtsstelsel te vergroten; is van mening dat deze strategie, als prioriteit, zou moeten waarborgen dat de interpretatie van de wetgeving met betrekking tot mensenrechten en fundamentele vrijheden in overeenstemming is met de normen van het EMRV; tekent aan dat deze strategie alleen kan worden gerealiseerd via een ambitieus bijscholingprogramma voor de rechterlijke macht; is bezorgd over de negatieve houding van sommigen in de rechterlijke macht ten aanzien van internationale overeenkomsten inzake de grondrechten en de fundamentele vrijheden en ten aanzien van de uitspraken van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens tegen Turkije wegens schending van het EMRV; 20. dringt er bij het Turkse Constitutionele Hof op aan haast te maken met de stappen naar zijn definitieve besluit inzake de wet op de ombudsman, om het zo de regering mogelijk te maken onverwijld het ambt van ombudsman in te stellen; adviseert Turkije om in deze kwestie samen te werken met de Europese Ombudsman en nationale ombudsmannen in EU-lidstaten; 21. is bezorgd over de in sommige delen van de samenleving sterk aanwezige vijandigheid jegens minderheden en over politiek en religieus geïnspireerd geweld; verzoekt de Turkse regering stappen te ondernemen tegen organisaties en groepen die dergelijke vijandigheden aanwakkerden, allen die bedreigd worden en voor hun leven vrezen te beschermen, en zich blijvende inspanningen te getroosten teneinde een omgeving te creëren die bevorderlijk is voor het volledig respecteren van fundamentele mensenrechten en vrijheden; 22. dringt er bij de Turkse autoriteiten met klem op aan een volledig onderzoek in te stellen naar de moord op Hrant Dink en op de drie christenen in Malatya, evenals naar alle andere gevallen van politiek, religieus of raciaal geïnspireerd geweld; betreurt de trage voortgang van de rechtszaken betreffende deze gevallen, de verdenkingen van partijdigheid en de gevoelens van onschendbaarheid die hieruit voortkomen, en verzoekt de autoriteiten volledige duidelijkheid te scheppen over aantijgingen van nalatigheid van de kant van de bevoegde autoriteiten, en alle verantwoordelijken voor het gerecht te brengen; 23. moedigt de Turkse autoriteiten aan het onderzoek naar de criminele organisatie Ergenekon voortvarend aan te pakken, zich hierbij nauwgezet houdend aan de beginselen van de rechtsstaat , de tot in de staatsstructuren reikende netwerken ervan volledig bloot te leggen en de betrokkenen voor het gerecht te brengen; 24. neemt nota van de vaststelling door de Commissie van de aanhoudende neerwaartse trend in het aantal gevallen van folteringen en mishandeling en van het positieve effect van de desbetreffende wettelijke waarborgen; vraagt de Commissie echter te analyseren of de antiterreurwetgeving en de wetgeving inzake de bevoegdheden van de politie deze positieve ontwikkeling niet verzwakt; roept de Turkse regering op haar strijd tegen folteringen buiten en binnen detentiecentra en tegen de straffeloosheid van wetshandhavers te intensiveren, en het facultatief protocol bij het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of enterende behandeling of bestraffing te ratificeren en ten uitvoer te leggen, teneinde te komen tot het systematisch voorkomen van folteringen en tot onafhankelijke controle van detentiecentra; 25. neemt nota van de opvatting van het begrip assimilatie zoals naar voren gebracht door premier Erdogan tijdens zijn recente officiële bezoek aan Duitsland; is daarom van mening dat de Turkse regering stappen moet nemen om alle burgers in staat te stellen hun culturele identiteit te ontwikkelen binnen de democratische Turkse staat; wijst in dit opzicht op de verplichtingen als uiteengezet in het kader voor onderhandelingen met betrekking tot respect voor en bescherming van minderheden en effectieve toegang tot het leren van andere talen dan Turks, tot het verzorgen van uitzendingen in andere talen dan het Turks alsmede tot openbare diensten in andere talen dan het Turks; 26. is ingenomen met de gemaakte vorderingen op het gebied van de bescherming van vrouwen tegen geweld en spreekt zijn tevredenheid uit over de werkzaamheden die in dit opzicht zijn uitgevoerd door publieke instellingen en het maatschappelijk middenveld; moedigt de Turkse autoriteiten aan huiselijk geweld, zogenoemde "eerwraak" en gedwongen huwelijken verder uit te bannen, in het bijzonder door de desbetreffende wetgeving volledig ten uitvoer te brengen, een uitgebreide publiekscampagne te blijven voeren, meer opvangplaatsen voor slachtoffers te bieden, de opleiding van wetshandhavingsinstanties te intensiveren en nauwgezet te blijven toezien op de ingevoerde initiatieven; stelt met bezorgdheid vast dat de toegang tot betrouwbare gegevens over geweld tegen vrouwen nog steeds een probleem is, en dringt er bij de Turkse regering op aan hierin verbetering te brengen; 27. erkent dat een aanzienlijk aantal vrouwen in Turkije vooraanstaande posities in de economie, de politiek en in de academische wereld bekleedt, en herhaalt dat gelijke behandeling, de toegankelijkheid van onderwijs voor en de emancipatie van vrouwen op politiek, economisch en sociaal gebied van cruciaal belang zijn voor verdere economische groei en welvaart in Turkije; merkt echter met zorg op dat de totale participatiegraad van vrouwen in Turkije nog steeds slechts 23,8% bedraagt (8) , en dat er nauwelijks enige toename heeft plaatsgevonden in de participatie van vrouwen in de politiek; roept de Turkse regering daarom op nadere tastbare stappen te nemen om de participatie van vrouwen in de beroepsbevolking te vergroten, met bijzondere aandacht voor landelijke gebieden, om hun opname in de gezondheidszorg en het stelsel van sociale zekerheid te bevorderen, en instrumenten of tijdelijke maatregelen te ontwikkelen om de actieve betrokkenheid van vrouwen bij de politiek te vergroten; 28. complimenteert de Turkse regering met haar steun aan succesvolle samenwerkingsprojecten tussen de EU en Turkse partners, zoals het twinning project dat de weg bereidt voor een onafhankelijke gendergelijkheidsinstelling en 750 functionarissen opleidt op het gebied van gendermainstreaming; verwacht dat bedoelde gendergelijkheidsinstelling zonder vertraging wordt opgericht; 29. stelt vast dat onduidelijk is wat de bevoegdheden zijn van de voorgestelde commissie voor gelijke kansen van het Turkse parlement; dringt er bij het Turkse parlement op aan een gespecialiseerde commissie met wetgevingsbevoegdheden in het leven te roepen als een essentieel instrument voor de verbetering van de rechten van de vrouw en gender mainstreaming in Turkije; 30. respecteert en staat volledig achter het werk van vrouwenorganisaties in Turkije, die de rol van vrouwen in de maatschappij helpen versterken, helpen hen te beschermen tegen geweld en hun ondernemerschap bevorderen, terwijl ze een positief voorbeeld stellen voor de vrouwenemancipatie en bijdragen aan de gelijkheid tussen vrouwen en mannen; 31. prijst Turkije voor de positieve ontwikkeling van zijn economie; herhaalt zijn mening dat alleen een sociaal samenhangende maatschappij, ondersteund door een krachtige middenklasse, welvaart kan genieten; betreurt daarom het geringe effect van de sterke economische groei op de aanhoudend zwakke arbeidsmarkt; wijst op de noodzaak het probleem van de zwarte economie aan te pakken en het stelsel van sociale zekerheid een duurzame basis te geven; is van mening dat een grotere rol voor kleine en middelgrote ondernemingen kan bijdragen aan een snellere economische groei; 32. wijst op het potentieel van een doeltreffende sociale dialoog teneinde de partnerschappen op te bouwen welke nodig zijn voor het functioneren van een sociaal gerichte markteconomie; is teleurgesteld over de beperkte vorderingen die geboekt zijn bij het versterken van de mechanismen voor een sociale dialoog; dringt er bij de Turkse regering op aan de overeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie volledig ten uitvoer te leggen, en benadrukt de noodzaak om de huidige beperkingen ten aanzien van de vrijheid van vereniging, het stakingsrecht en het recht op collectieve arbeidsovereenkomsten op te heffen; 33. is bezorgd over het excessieve geweld dat de Turkse politie tijdens de 1-meiviering van 2008 in Istanboel heeft gebruikt tegen demonstranten; wijst er nogmaals op dat de vrijheid van vereniging en vreedzame activiteiten van vakbonden volgens het EVRM een fundamenteel recht zijn; 34. benadrukt het belang van de toegankelijkheid van het onderwijs als sleutel tot een sociaal samenhangende maatschappij; prijst de Turkse regering en het maatschappelijk middenveld voor de campagne om het aantal inschrijvingen van meisjes op scholen te vergroten; wijst echter op de noodzaak om de registratie van alle kinderen bij de geboorte te waarborgen en de monitoring en handhaving van de leerplicht te verbeteren, teneinde het aantal kinderen dat niet naar school gaat verder terug te dringen; prijst de Turkse regering voor de positieve resultaten die bereikt zijn bij het terugdringen van de kinderarbeid, en moedigt haar aan zich in dit opzicht te blijven inspannen; 35. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de omvang van de corruptie; dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan een algemene anticorruptiestrategie te ontwikkelen die gericht is op een doeltreffende bestrijding van corruptie; 36. is bezorgd over de grote verschillen in ontwikkeling tussen Turkse regio's alsook tussen landelijke en stedelijke gebieden; roept de Turkse regering op een omvattende strategie op te stellen voor de aanpak van deze verschillen; nodigt de Commissie uit het Parlement voor eind 2008 te voorzien van informatie over de bijdrage van de EU aan deze strategische planning krachtens het instrument voor pretoetredingssteun IPA in 2007 en 2008; 37. verzoekt de Turkse regering Europese normen toe te passen op projecten met verstrekkende gevolgen, zoals de aanleg van dammen in het Munzurdal, de Allianoidam en de aanleg van Ilisudam en de goudextractie in Bergama en andere gebieden, die een bedreiging vormen zowel voor het historisch erfgoed als voor unieke, waardevolle landschappen; verzoekt de Turkse regering bij het plannen van regionale ontwikkelingsprojecten het EU-recht als richtsnoer te gebruiken; 38. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over het geweld van de PKK en andere terroristische groeperingen op Turkse bodem; veroordeelt de aanslag in Diyarbakir in januari 2008, waarbij zes mensen gedood werden en meer dan 60 gewond raakten, en betuigt zijn welgemeende deelneming aan de families van de slachtoffers van dit misdrijf; herhaalt zijn solidariteit met Turkije in zijn strijd tegen terrorisme en herhaalt zijn verzoek aan de PKK om een onmiddellijk en onvoorwaardelijk staakt-het-vuren uit te roepen en te respecteren; 39. herhaalt zijn oproep aan de Turkse regering zich te onthouden van disproportionele militaire operaties waardoor het grondgebied van Irak zou worden geschonden; dringt er bij Turkije op aan de territoriale integriteit van Irak, de mensenrechten en de rechtsstaat te respecteren, en te waarborgen dat er geen burgerslachtoffers vallen; dringt er bij de regering van Irak en de Koerdische regionale regering van Irak op aan niet toe te staan dat Irakees territorium wordt gebruikt als basis voor terroristische activiteiten tegen Turkije; is ingenomen met de communicatie die plaatsvindt tussen de regeringen van Turkije en Irak, en verzoekt tevens om maatregelen om de samenwerking met de Koerdische regionale regering in Irak te intensiveren, teneinde een doeltreffende preventie van terroristische aanvallen onder Irakese verantwoordelijkheid mogelijk te maken; Regionale vraagstukken en externe relaties 40. herinnert eraan dat Turkije zich verplicht heeft tot goede betrekkingen met zijn buren, en benadrukt zijn verwachting dat Turkije zich onthoudt van dreigementen jegens buurlanden en al zijn lopende geschillen vreedzaam oplost in overeenstemming met het Handvest van de Verenigde Naties, andere relevante internationale verdragen en bilaterale overeenkomsten en verplichtingen; nodigt de Turkse autoriteiten met name uit om, in een geest van goede nabuurschapsbetrekkingen, de dialoog met Griekenland (bijv. over het continentaal plat in de Egeïsche Zee) en met Bulgarije (bijv. over de eigendomsrechten van Thracisch-Bulgaarse vluchtelingen) te versterken teneinde alle nog uitstaande bilaterale kwesties te regelen; 41. benadrukt de noodzaak te komen tot een omvattende oplossing van het Cyprus-vraagstuk; is ingenomen met de door de leiders van beide gemeenschappen op Cyprus op 21 maart 2008 bereikte overeenkomst en doet een beroep op beide partijen om de huidige kans waar te nemen met het oog op het bereiken van een omvattende oplossing binnen het kader van de VN, op basis van de beginselen waarop de EU is gegrondvest; herinnert in dit verband aan zijn eerdere resoluties waarin wordt verklaard dat de terugtrekking van Turkse troepen de onderhandelingen over een oplossing zou vergemakkelijken; 42. is ingenomen met de instelling van een instrument voor financiële ondersteuning ter bevordering van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap; dringt er nogmaals bij de Commissie op aan een specifiek verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging en doeltreffendheid van dit instrument; 43. is ingenomen met de verbetering van de relaties tussen Griekenland en Turkije tijdens het afgelopen decennium en de voortzetting van het positieve politieke klimaat, wat duidelijk werd tijdens het recente officiële bezoek van de premier van de Helleense Republiek, Kostas Karamanlis, aan Turkije, dat hoop biedt op een verdere verbetering van de bilaterale betrekkingen tussen Griekenland en Turkije, in het bijzonder een vreedzame regeling van alle kwesties die in voorgaande resoluties van het Parlement zijn benadrukt, op basis van het internationaal recht en in overeenstemming met de verplichtingen die zijn aangegaan in het kader voor onderhandelingen; 44. roept de Turkse regering op zijn grenzen met Armenië te heropenen en de economische en politieke betrekkingen met dat land volledig te herstellen; roept de Turkse en de Armeense regering nogmaals op om een proces van verzoening op gang te brengen ten aanzien van het heden en het verleden, dat een eerlijke en openhartige discussie mogelijk maakt over gebeurtenissen die in het verleden hebben plaatsgevonden; roept de Commissie op dit proces van verzoening te vergemakkelijken; 45. erkent de rol van Turkije als een belangrijke partner van de EU met het oog op het verwezenlijken van de doelstellingen van het buitenlands beleid van de EU in de regio van de Zwarte Zee, Centraal-Azië en het Midden-Oosten in bredere zin; roept de Commissie en de Raad op het potentieel van nauwe betrekkingen tussen de EU en Turkije beter te benutten in deze regio's; 46. dringt er bij Turkije op aan het Statuut van Rome inzake het Internationale Strafhof te ondertekenen, aangezien dat een onmisbaar multilateraal instrument is; 47. spreekt zijn waardering uit over de bijdrage van Turkije aan de in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operaties in Bosnië-Herzegovina en de Democratische Republiek Congo, en zijn bijdrage aan door de NAVO geleide operaties in Kosovo, Darfur en Afghanistan; 48. betreurt echter de bezwaren van Turkije tegen de tenuitvoerlegging van de strategische samenwerking tussen de EU en de NAVO, die gebaseerd is op en verder gaat dan de Berlijn-Plus-overeenkomst; is bezorgd over de negatieve consequenties van deze bezwaren voor de bescherming van het ingezette Europese personeel, met name de EU-politiemissie in Afghanistan en de rechtsstaatmissie (EULEX) in Kosovo, en verzoekt Turkije deze bezwaren zo spoedig mogelijk in te trekken; Betrekkingen tussen de EU en Turkije 49. dringt er bij de Turkse regering op aan volledig en onverwijld uitvoering te geven aan de bepalingen die zijn opgenomen in de Associatieovereenkomst EG-Turkije en het Aanvullend Protocol daarbij; herinnert eraan dat niet-nakoming van de verplichtingen door Turkije ernstige gevolgen zal blijven hebben voor het onderhandelingsproces; 50. erkent het streven van Turkije een Euraziatisch doorvoercentrum voor energie te worden, en de bijdrage die het kan leveren aan de energiezekerheid van Europa; heeft waardering voor de vorderingen die Turkije geboekt heeft op het gebied van energie; herinnert aan zijn bovengenoemde resolutie van 24 oktober 2007, waarin het openen van de onderhandelingen over dit hoofdstuk wordt ondersteund; moedigt Turkije aan als volwaardig lid toe te treden tot de Europese Energiegemeenschap, met het oog op de versterking van de samenwerking tussen de EU en Turkije op energiegebied, waarvan alle betrokken partijen kunnen profiteren; roept Turkije op het Nabucco-pijpleidingproject, een Europees prioritair project, volledig te steunen; 51. roept de Commissie en de Turkse regering op onderhandelingen te beginnen over een visumversoepelingsovereenkomst tussen de EU en Turkije; 52. wijst erop dat een van de belangrijkste immigratieroutes naar Europa vanuit het Midden-Oosten in bredere zin en vanuit Zuid-Azië over Turks grondgebied loopt; wijst op de beperkte vorderingen die gemaakt zijn op het gebied van migratiebeheersing; roept de Commissie en Turkije op de onderhandelingen over een terugnameovereenkomst, waarin de fundamentele mensenrechten worden geëerbiedigd, te intensiveren, teneinde deze overeenkomst onverwijld af te sluiten; dringt er bij de Turkse regering op aan de bestaande bilaterale terugnameovereenkomsten en protocollen met EU-lidstaten naar behoren ten uitvoer te leggen; 53. is ingenomen met de door de Turkse regering gemaakte vorderingen op het gebied van onderwijs, scholing, jeugd en cultuur, wat betreft de aanpassing aan het acquis van de EU; benadrukt het belang van nauwe en blijvende samenwerking tussen de EU en Turkije op deze gebieden, welke van cruciaal belang zijn voor een succesvolle modernisering van de Turkse samenleving op de lange termijn; 54. is ingenomen met de aanwijzing van Istanboel als culturele hoofdstad van Europa in 2010 als een gelegenheid om de interculturele dialoog en de samenwerking tussen de EU en Turkije te versterken; 55. herhaalt zijn steun voor de maatschappelijk-middenvelddialoog tussen de EU en Turkije en verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de in dat kader uitgevoerde activiteiten, evenals over de in het kader van het IPA aan het Turkse maatschappelijk middenveld verleende bijstand; roept de Turkse regering op het maatschappelijk middenveld in Turkije nauwer te betrekken bij het hervormingsproces; 56. juicht het toe dat het IPA voorziet in steun voor maatregelen om te bevorderen dat het openbare debat over uitbreiding van de EU op basis van betere informatie wordt gevoerd; verzoekt de Turkse regering en niet-gouvernementele actoren in Turkije en de EU ten volle gebruik te maken van deze middelen om de steun voor het hervormingsproces en het verder aanhalen van de banden tussen de EU en Turkije te vergroten; 57. betreurt het dat de Commissie geen vervolg heeft uitgebracht op de effectstudie die in 2004 is aangeboden, en dringt erop aan dat dit onverwijld bij het Parlement wordt ingediend; 58. roept de Turkse regering op alle noodzakelijke structuren in te richten om de IPA-steun volledig ten uitvoer te leggen en de opnamecapaciteit van Turkije te verbeteren; nodigt de Commissie uit om vóór eind 2008 verslag uit te brengen over de bijstand die sinds 2007 uit hoofde van het IPA aan Turkije is verleend; 59. benadrukt het belang van bilaterale en trilaterale grensoverschrijdende samenwerkingsprogramma's (Turkije-Griekenland-Bulgarije) alsmede van de programma's die binnen het ENPI (Europees Nabuurschaps- en Partnerschapsinstrument)/CBC (grensoverschrijdende samenwerking)-programma voor het Zwarte-Zeegebied zijn gerealiseerd, omdat zij een geschikt instrument zijn ter bevordering van nauwere sociale, culturele en economische contacten tussen de lokale partners in de grensgebieden; o o o 60. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Raad van Europa, de president van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regering en het parlement van de Republiek Turkije.