Het Europees Parlement , – gezien het schrijven van zijn Voorzitter van 18 maart 2005, – gezien de voorstellen van het Bureau tot wijziging van het Reglement van 7 maart 2005, – gelet op artikel 202 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A6-0413/2005 ), A. overwegende dat moet worden gezorgd voor een waardig verloop van zijn werkzaamheden en dat het levendige karakter van de debatten bewaard moet blijven, B. overwegende dat de huidige bepalingen van zijn Reglement geen adequate reactie op alle ordeverstoringen van zijn werkzaamheden en andere activiteiten in het geheel van zijn gebouwen mogelijk maken, C. overwegende dat, zoals dit in alle parlementaire vergaderingen het geval is, de mogelijkheid moet worden ingevoerd om sancties op te leggen aan leden die zich niet aan de gedragsregels houden en dat het zijn taak is de grote lijnen ervan vast te stellen en een procedure op te zetten voor intern beroep tegen besluiten waarbij dergelijke sancties zijn vastgesteld ten einde de rechten van de verdediging te waarborgen; 1. besluit onderstaande wijzigingen in zijn Reglement aan te brengen; 2. besluit dat deze wijzigingen in werking treden op de eerste dag van de volgende vergaderperiode overeenkomstig artikel 202, lid 3 van zijn Reglement; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 9 maart 2005 over de tussentijdse herziening van de strategie van Lissabon (1) , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Lissabon in maart 2000, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Barcelona in maart 2002, – gezien het rapport van de groep op hoog niveau met Wim Kok als voorzitter, volgend op de bijeenkomst van de Europese Raad in Barcelona, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel in maart 2005, – gezien de mededeling van de Commissie van 2 februari 2005, getiteld "Samen werken aan werkgelegenheid en groei - Een nieuwe start voor de Lissabon-strategie" ( COM(2005)0024 ), – gezien het vijfde verslag van de Commissie over de uitvoering van het Europees Handvest voor kleine bedrijven ( COM(2005)0030 ), – gezien het Europees Handvest voor kleine bedrijven dat in juni 2000 in Santa Maria da Feira door de Europese Raad is goedgekeurd, – gezien zijn resolutie van 9 juni 2005 over de versterking van de Europese concurrentiepositie: gevolgen van de industriële veranderingen voor het beleid voor en de rol van het MKB (2) , – gezien artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie economische en monetaire zaken en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0405/2005 ), A. overwegende dat de Europese Raad de strategie heeft aangenomen om van Europa de meest concurrerende en op kennis gebaseerde economie ter wereld te maken, B. overwegende dat de Commissie een "think small first"-beleid ("denk eerst aan de kleintjes") heeft opgezet en nieuwe programma's heeft voorgesteld die voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) zijn bestemd, met name een actieplan voor ondernemerschap, C. overwegende dat de mededeling van de Commissie van 2 februari 2005 over een nieuwe start voor de Lissabon-strategie kleine bedrijven over het hoofd ziet, hoewel de Europese Raad van Lissabon had verklaard dat kleine bedrijven de ruggengraat van de Europese economie en werkgelegenheid waren, D. overwegende dat het Europees Handvest voor kleine bedrijven door de lidstaten van de Europese Unie, de toetredende landen, de kandidaat-lidstaten en de geassocieerde staten, alsook door de Commissie is aangenomen, waardoor het aantal landen waar het van toepassing is op 35 wordt gebracht; overwegende dat de toepassingsmechanismen van het Handvest berusten op de open coördinatiemethode tussen de lidstaten, E. overwegende dat de Commissie de basisvoorschriften voor hervormingen op EU-niveau schetste door zich te richten op acht hoofdacties, vergezeld van ongeveer 100 acties op gebied van regelgeving, financiering en beleidsontwikkeling die voor 2008 moeten zijn uitgevoerd, F. overwegende dat de Europese Raad verzocht heeft om een snellere tenuitvoerlegging van het Handvest, G. overwegende dat de beroepsorganisaties een actieve rol spelen in de toepassing van het Handvest en dat zij hun deelneming wensen te versterken; voorts overwegende dat de kleine bedrijven de inhoud van het Handvest gunstig beoordelen, H. overwegende dat er nog steeds een gebrek is aan voldoende relevante informatie over de kleine en de micro-ondernemingen en dat een onvoldoende kennis van deze ondernemingen een rem zet op de ontwikkeling van een doeltreffend ondernemingsbeleid, I. overwegende dat, als gevolg van een aanbeveling van de Raad, het vijfde uitvoeringsverslag van de Commissie over het Handvest betrekking heeft op drie van de tien actielijnen, met name het onderwijs in ondernemerschap, een betere regelgeving en het opvangen van het tekort aan geschoolde werkkrachten, J. overwegende dat kleine bedrijven en ambachtelijke ondernemingen twee van de stuwende krachten voor de uitbreiding van de werkgelegenheid in Europa zijn; overwegende dat zij een cruciale rol spelen in concurrentievermogen en innovatie, alsook in beroepsopleiding, en dat zij een essentieel element zijn van de sociale cohesie in stedelijke en plattelandsgebieden, K. overwegende dat de groep op hoog niveau, de Commissie en de Europese Raad een nieuwe start van het Lissabon-proces voorstelden en vastlegden, Over het Europees Handvest voor kleine bedrijven 1. juicht de toepassing toe van het Handvest buiten de lidstaten van de Europese Unie; is van oordeel dat het een positieve rol speelt in de voorbereiding van de toetredende landen en de kandidaat-lidstaten en dat de tenuitvoerlegging van het Handvest in de pretoetredingsstrategie moet worden aangemoedigd; 2. wijst op de verantwoordelijkheid van de lidstaten en de partnerlanden van Euro-med voor een degelijker toepassing van het Handvest en moedigt hen aan van elkaar te leren door uitwisseling van goede werkwijzen op dit terrein; 3. legt de nadruk op het belang van kleine bedrijven om de Lissabon-doelstellingen aangaande sterkere, blijvende groei en meer en betere banen te kunnen bereiken; 4. ondersteunt het beginsel van de toepassing van het Handvest in de geassocieerde staten; is van oordeel dat het als een uitstekend instrument fungeert voor de toenadering van de wetgevingen tussen deze staten en de Europese Unie; wenst dat het Handvest een vaste plaats krijgt toegewezen in de projecten van het Europees nabuurschapsbeleid; 5. is van oordeel dat de open coördinatiemethode tussen de lidstaten relevant is, maar dat deze de Commissie niet mag beletten een actieve rol te spelen in de tenuitvoerlegging van het Handvest; 6. wenst dat de structuur van de beroepsorganisaties van de kleine bedrijven vooral op regionaal niveau wordt versterkt en dat deze organisaties beter worden betrokken, is van oordeel dat de jaarlijkse conferenties over het Handvest moeten worden aangevuld met andere regelmatige vergaderingen om de uitwisseling en de verspreiding van de beste werkwijzen te structureren; vraagt de bevordering van samenwerking en samenwerkingsprojecten waarbij kleine bedrijven betrokken zijn; 7. herinnert eraan dat het Handvest betrekking heeft op de kleine bedrijven en dat het door deze eigenschap zijn waarde verkrijgt; meent niettemin, rekening houdend met die speciale eigenschap, dat het gepast is om de acties "kleine bedrijven" van het Handvest op te nemen in en als aanvulling te laten dienen van het algemeen beleid voor het MKB; wijst er echter op dat intentie ook in bindende actie moet worden omgezet, niet alleen op communautair niveau, maar ook door de lidstaten, terwijl het uitwisselen van optimale werkwijzen uitdrukkelijk moet worden bevorderd; neemt met name kennis van het tiende en laatste actielijn inzake een sterkere behartiging van de belangen van kleine bedrijven die eist dat een herziening zal plaatsvinden van de wijze waarop de belangen van kleine bedrijven op EU- en nationaal niveau, ook via de sociale dialoog, worden behartigd; beklemtoont dat dit een beslissend vereiste is, omdat de samenstelling van de huidige sociale partners hoofdzakelijk een afspiegeling is van grote ondernemingen en hun werknemers; merkt echter op dat het onderhavige uitvoeringsverslag van de Commissie zich op drie andere prioritaire gebieden van het Handvest richt; verzoekt echter om vroegtijdige voltooiing en publicatie van deze herziening; verzoekt intussen de vertegenwoordigers van de werkgevers om onverwijld de belangen van kleine ondernemingen te vertegenwoordigen in hun hoedanigheid van sociale partner; 8. herinnert eraan dat het concept "klein bedrijf" bedrijven van verschillende grootte, aard en activiteit omvat, waarvan de situatie en de eisen verschillen; verzoekt de Commissie de mechanismen van het Handvest te gebruiken en samen te werken met beroepsorganisaties die kleine bedrijven vertegenwoordigen, om het gebrek aan beschikbare informatie en gegevens over zulke bedrijven en over hun behoeften en potentieel te ondervangen; herhaalt, denkend aan de specifieke aard van ambachtelijke ondernemingen, haar verzoek om gedetailleerde en nauwkeurige economische en statistische analyses van die bedrijven uit te voeren en dat een hernieuwde stimulans wordt gegeven om meer werk te maken van ambachtelijke ondernemingen; Over de inhoud van het verslag van de Commissie 9. stelt vast dat het rapport geen samenhangend overzicht geeft van de situatie in alle lidstaten; verzoekt de Commissie om in toekomstige rapporten niet alleen afzonderlijke landen te analyseren maar ook een kritische, volledige maar toch beknopte beoordeling van alle lidstaten en geassocieerde staten uit te voeren, om specifieke vergelijkingen mogelijk te maken; 10. drukt zijn verwondering uit over de wat complexe voorstelling van het verslag, dat al naargelang de versies meer of minder beknopt is; had een meer systematische en kritische evaluatie op prijs gesteld; 11. stelt vast dat de vooruitgang inzake ondernemingsgeest vrij heterogeen is en in veel gevallen weinig resultaten heeft wat betreft werkelijke voordelen voor de bedrijven; is van oordeel dat een betere coördinatie met het actieplan voor ondernemerschap noodzakelijk is; herhaalt dat het in deze acties betrekken van de bedrijven een essentiële voorwaarde is voor hun succes; beklemtoont in het bijzonder dat de kansen van kleine en microbedrijven om gebruik te maken van Europese programma's moeten worden verbeterd, gelet op de problemen die deze bedrijven ondervinden wanneer ze toegang willen krijgen tot dergelijke programma's; 12. meent dat de MKB-gezant een nuttige functie vervult door de externe verbinding te leggen tussen kleine ondernemingen en de communautaire omgeving, en verzoekt de Commissie derhalve om de coördinatie tussen de gezant en de instanties die kleine en ambachtelijke bedrijven vertegenwoordigen, te bevorderen ten aanzien van alle communautaire aangelegenheden; meent dat deze rol nog doeltreffender kan worden vervuld als de gezant zich ook intern meer zou manifesteren doordat hij wordt uitgenodigd om beraadslagingen van commissies van het Europees Parlement over de voorgestelde wetgeving bij te wonen en daaraan deel te nemen, zodat de behoeften van het MKB tijdig en vollediger in kaart kunnen worden gebracht; 13. acht de internationale samenwerking tussen de kamers van koophandel van zeer groot belang als het gaat om de verbetering van het concurrentievermogen van kleine bedrijven, zeker in een tijd waarin steeds meer ondernemingen, concentraties en kartels vanwege de globalisering een multinationaal karakter aannemen; 14. juicht de bereidheid van de Commissie toe om de toegang van het MKB tot de EU-programma's te verbeteren; beklemtoont de noodzaak om de toegang tot de structuurfondsen te verbeteren en om andere initiatieven te bevorderen ten einde de toegang tot particuliere kapitaalstromen ten behoeve van kleine bedrijven te verbeteren, met inbegrip van het creëren van faciliteiten voor microfinanciering ten behoeve van flexibele vormen van door vrouwen geleide of familiale ondernemingen door te helpen bij de cofinanciering van de projecten en door gekwalificeerde en financieel toegankelijke informatie te verstrekken, meer bepaald via de Euro Info Centres en Innovation Relay Centres; 15. wijst erop dat ondernemingen in afgelegen en plattelandsgebieden overwegend een kleine omvang hebben; benadrukt bijgevolg dat bijkomende financiering nodig is, in de vorm van bijzondere maatregelen en investeringsprogramma's, evenals een uitbreiding van het innovatienetwerk opdat hierin ook afgelegen kleine bedrijven kunnen worden opgenomen, waarvoor de toegang tot innovatie van vitaal belang is; beveelt vereenvoudigde procedures aan voor de oprichting van regionale en lokale risicokapitaalfondsen, in samenwerking met instellingen die zich bezighouden met technologische ontwikkeling en innovatie, zoals technologische incubatiecentra, high-tech-centra, wetenschapsparken, enz.; 16. legt er de nadruk op dat het doel van het rapport is om het aspect van de kleine bedrijven in het communautair beleid te versterken door optimale werkwijzen op te stellen en door de bestaande beleidsinstrumenten te stroomlijnen; wijst erop dat erkend wordt dat kleine bedrijven een belangrijke stimulans vormen voor het scheppen en vergroten van de werkgelegenheid en innovatie in Europa en dat zij de sociale en regionale ontwikkeling bevorderen; acht het derhalve van vitaal belang dat als regel rekening wordt gehouden met zowel de rol als de behoeften van het MKB bij de opstelling van ieder wetgevingsvoorstel, en niet alleen van voorstellen die kleine bedrijven specifiek betreffen; 17. stelt vast dat kleine en ambachtelijke bedrijven een onvervangbare bron van technologische innovatie zijn; vraagt dat het programma inzake concurrrentievermogen en innovatie en andere onderzoeks- en innovatieprogramma's, alsook het regionaal beleid, de ontwikkeling van die innovatie vergemakkelijken en de door deze bedrijven genomen initiatieven ondersteunen; benadrukt dat innovatie niet tot technologie beperkt mag zijn, maar dat ze ook de modernisering van de activiteiten en diensten van kleine en ambachtelijke bedrijven betreft, waaronder de modernisering met sociale en tewerkstellingsdoeleinden; 18. erkent dat de lidstaten het best geplaatst zijn om toezicht op de faillissementswetgeving te houden; acht simpele uitwisseling van de beste praktijken niettemin onvoldoende, en verzoekt de EU daarom de verdere ontwikkeling en bevordering van ondersteuningsnetwerken voor bedrijven op regionaal en lokaal niveau aan te moedigen, opdat deze het kleinbedrijf steun kunnen bieden bij het opnieuw opstarten van een onderneming; 19. juicht de door de staten geboekte vooruitgang inzake de wetgeving op het faillissement toe; herinnert eraan dat talrijke financiële hindernissen nog steeds een hinderpaal vormen voor de ontwikkeling van de kleine en micro-ondernemingen, met name hun toegang tot kredieten, en dat daarom op communautair niveau maatregelen moeten worden genomen; bevestigt dat de Europese Investeringsbank en het Europees Investeringsfonds beter moeten worden aangewend om de groei van deze ondernemingen, vooral die ondernemingen die op het gebied van innovatie en technologische ontwikkeling actief zijn, te ondersteunen; meent ook dat het vereenvoudigen van de overdracht van ondernemingen de leefbaarheid van kleine bedrijven aanmerkelijk zal verhogen; verzoekt om inhoudelijk zwaardere gemeenschappelijke Europese initiatieven om het opstarten van kleine bedrijven te bevorderen, alsmede om een betere benutting van hun investeringspotentieel; is van oordeel dat de EU-maatregelen de nationale beleidsmaatregelen als gevolg van het subsidiariteitsbeginsel moeten aanvullen en ondersteunen; 20. verzoekt de Commissie en de Raad de financiële instrumenten voor kleine en ambachtelijke bedrijven te versterken, meer bepaald door onderlinge waarborgsystemen; 21. wijst opnieuw op de voortdurende fiscale hinderpalen, met name inzake investeringen; is van oordeel dat dit actieterrein prioriteit verdient zodat het MKB een vlottere toegang tot kapitaal krijgt; suggereert bijvoorbeeld dat de Europese subsidies die aan de kleine bedrijven worden toegekend, zouden worden vrijgesteld van de vennootschapsbelasting; 22. is van mening dat belasting- en administratieve stelsels voor de oprichting en ontwikkeling van het kleinbedrijf moeten worden vereenvoudigd, dat fiscale belemmeringen voor alle vormen van grensoverschrijdende economische activiteit moeten worden verwijderd, bijvoorbeeld via een gemeenschappelijk BTW-systeem, en dat de strijd tegen illegale overheidssubsidies in de vorm van schadelijke fiscale concurrentie moet worden voortgezet; steunt met name het voorstel van de Commissie voor een proefproject voor belasting van het MKB in de thuisstaat, dat een kortetermijnoplossing voor het kleinbedrijf biedt en een aanvulling vormt op de hoofdmaatregel op dit terrein, met name de gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag in de vennootschapsbelasting (Common Consolidated Tax Base - CCTB); verzoekt de lidstaten met klem hun belastingstelsel op het gebied van de oprichting en ontwikkeling van het kleinbedrijf te hervormen en te vereenvoudigen, stimulansen voor innoverende bedrijven in te stellen en de fiscale nadelen voor financiering middels aandelenparticipatie af te schaffen; 23. verzoekt met name in de oprichtingsfase niet alleen om een fiscale lastenverlaging voor het kleinbedrijf, maar ook om de verwijdering van bureaucratische belemmeringen; 24. meent dat de lidstaten en de Commissie de omvang van de aanzienlijke uitdaging waarmee de EU de komende tien jaar zal worden geconfronteerd, wanneer miljoenen kleine en ambachtelijke ondernemingen zullen ophouden actief te zijn als gevolg van de pensionering van de bedrijfsleiders, niet hebben begrepen, met het gevaar dat miljoenen banen verloren zullen gaan; is van oordeel dat het voor de Unie een grote prioriteit moet zijn ervoor te zorgen dat die bedrijven worden doorgegeven en overgenomen; verzoekt de Commissie en de Raad een strategie op te stellen om het doorgeven en overnemen van kleine en ambachtelijke bedrijven aan te moedigen en te vergemakkelijken; 25. stelt vast dat de vooruitgang van de lidstaten inzake impactanalyse beperkt blijven; verwacht nog steeds van de Commissie dat deze een definitieve methode vaststelt voor de uitvoering van deze impactanalyses; nodigt de Commissie en de lidstaten uit om welomlijnde doelstellingen te definiëren voor de vereenvoudiging van het huidige regelgevend kader per sector; vraagt dat deze oefening leidt tot een effectieve vereenvoudiging voor de kleine bedrijven; vraagt bovendien aan de Commissie en de lidstaten om echt gebruik te maken van de resultaten van de impactanalyses en om ze in de hun wetgevingsvoorstellen op te nemen; 26. meent dat, wil de Commissie gelijke concurrentievoorwaarden voor het MKB scheppen, zij ervoor moet zorgen dat alle wetgeving eenvormig in alle lidstaten wordt toegepast en dat bij niet-naleving snelle inbreukprocedures worden ingesteld; 27. verzoekt de lidstaten de mogelijkheden om de kleine bedrijven vrij te stellen van bepaalde reglementaire verplichtingen, zoals door het Handvest worden voorgesteld, werkelijk ten uitvoer te brengen; beklemtoont dat de vereenvoudiging van de wetgeving in het algemeen en de vrijstelling van het MKB van sommige regelgevende verplichtingen, zoals in het Handvest wordt voorgesteld, nuttige middelen zijn om de last van administratiekosten en procedures voor het MKB te verlichten; 28. stelt de verschillen vast die gelden met betrekking tot de opleiding in ondernemerschap en de cultivering van de ondernemingszin op school; erkent dat de ontwikkeling van bedrijfsvaardigheden een doelstelling zou moeten zijn van de nationale programma's in het secundair onderwijs in alle lidstaten; onderkent het belang van de eerste actielijn van het Handvest aangaande "onderwijs en opleiding in ondernemerschap", die de noodzaak beklemtoont om bedrijfsinnovatie en opleiding van werknemers te steunen, om vanaf jonge leeftijd ondernemerszin te ontwikkelen tijdens handelslessen en -cursussen in het secundair onderwijs, op de universiteit en bij technologische opleidingen, om nauwe samenwerking met onderzoekscentra te bevorderen, om overheidssteun voor jonge ondernemers te bevorderen en om contacten te leggen tussen de diverse sectoren van het openbaar bestuur; meent dat de vorming van bedrijfclusters van kleine ondernemingen een doeltreffende manier kan zijn om te voorzien in de behoefte aan meer werkgelegenheid; 29. is van oordeel dat inzake opleiding de voorgestelde resultaten niet beantwoorden aan de geformuleerde behoeften; herinnert aan de vraag om speciale aandacht te besteden aan groepen van kleine ondernemingen in het kader van het Leonardo da Vinci uitwisselingsprogramma; verwacht van de lidstaten dat zij een aantal prestatiegerichte opleidingskansen ontwikkelen en ondersteunen; herinnert aan de vraag om een uitwisselingsprogramma van arbeiders, vanaf het leerlingschap, in te voeren om hun de mogelijkheid te bieden een beroepsopleiding in het buitenland te volgen en zo ook hun mobiliteit aan te moedigen; 30. stelt voor om het werk tussen de Euro Info Centers, de Commissie, de EU-informatiediensten te versterken en om geassocieerde bedrijfsstructuren te betrekken, waardoor het MKB een betere toegang tot informatie zou krijgen; 31. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten te beginnen met het moderniseringsproces van het Handvest en het tenuitvoerleggingsproces opnieuw te lanceren met prioriteiten uit de Agenda van Lissabon; meent dat de herziening van het Handvest op de volgende jaarlijkse conferentie over het Handvest duidelijk aan bod moet komen; is verheugd over de tot dusverre gevolgde praktijk om conferenties over het Handvest te houden, zoals in Dublin (2004) en Luxemburg (2005); is voorstander van de praktijk om nationale conferenties over het Handvest te houden en adviseert om het mechanisme voor het indienen van verslagen over het Handvest te verbinden met voortgangsverslagen over het actieplan ondernemerschap; 32. is van mening dat in het Handvest bijkomende prioriteiten moeten worden ingevoerd, zoals het promoten van het ondernemerschap als een echte maatschappelijke waarde, aanzienlijke vermindering van het stigma van ondernemersfalen, verbeterde samenwerking tussen kleine ondernemingen, onderwijs- en onderzoeksinstellingen, ondersteuning van een intensieve samenwerking tussen de voormelde spelers, financiële instellingen en kapitaalmarkten; Over de evaluatie van de tenuitvoerlegging van het Handvest 33. vraagt dat de staten die de actielijnen niet hebben uitgevoerd, bij naam zouden worden genoemd in het rapport en dat alle staten voor elke actielijn zouden worden vermeld, om zo een volledig overzicht te verkrijgen van de gerealiseerde vooruitgang; 34. beklemtoont dat als het Handvest rechtskracht zou hebben en bindend zou zijn, zoals het Europees Parlement regelmatig heeft gevraagd, de betrokkenheid van de lidstaten groter zou zijn, waardoor het mogelijk zou worden een vollediger en meer gedetailleerde analyse te maken; maakt zich zorgen over de overmatige vrijheid die de lidstaten krijgen om al dan niet deel te nemen aan de tenuitvoerlegging van het Handvest; betreurt het feit dat sommige staten niet alle actielijnen van het Handvest juist ten uitvoer leggen en weigeren de structurele hervormingen die nodig zijn voor de kleine bedrijven door te voeren; verzoekt de Raad zich over deze aangelegenheid te ontfermen, om zo een grotere rol in het toezicht op de tenuitvoerlegging van het Handvest te spelen; 35. wenst dat de beste werkwijzen op de voorgrond worden geplaatst, zodat per actielijn voorbeeldmodellen kunnen worden voorgesteld; stelt vast dat de "best procedure"-projecten goed functioneren en is van oordeel dat de verspreiding ervan moet worden bevorderd; 36. stelt dat het vijfde actiepunt van het Handvest "Betere onlinetoegang" explicieter moet worden gezien, met name de taak van de overheidsinstanties om hun elektronische communicatie met de kleine bedrijven te intensiveren; 37. wijst op de noodzaak om meer aandacht te schenken aan, en betere garanties te geven voor toegang tot specifieke communautaire steun voor micro-, kleine en middelgrote ondernemeringen; stelt dat het essentieel is om administratieve rompslomp in de procedures voor toekenning van communautaire gelden af te schaffen; 38. is bezorgd over het gebrek aan gegevens over het kleinbedrijf op nationaal en Europees niveau; herinnert eraan dat betrouwbaardere en volledigere statistische informatie een essentieel instrument is als het erom gaat in te spelen op problemen en behoeften van het kleinbedrijf; 39. roept de professionele organisaties van de kleine bedrijven op een standpunt te geven over de uitvoering van het Handvest op nationaal en Europees niveau; wil dat zij meer worden betrokken bij het ontwerpen van alle besluiten die op communautair niveau worden genomen met betrekking tot de kleine bedrijven, door hiertoe blijvende werkgroepen op te stellen; verzoekt de lidstaten en de Commissie te zorgen voor een volledige en onafhankelijke deelneming van de organisaties die al deze bedrijven vertegenwoordigen in de Europese sociale dialoog in zijn geheel; herinnert eraan dat door het Handvest de Commissie in samenwerking met de lidstaten gegevens zou kunnen verzamelen over de kleine en micro-ondernemingen, met speciale aandacht voor de behoeften van de kleine bedrijven, inclusief gegevens over de productiviteit en efficiëntie van micro-ondernemingen in vergelijking met middelgrote ondernemingen, om de communautaire wetgeving meer ontvankelijk te maken voor hun eisen en om haar acties, programma's en beleid beter aan te passen, inclusief door de identificatie van indicatoren om de impact op de bedrijfsactiviteit te beoordelen; 40. verzoekt om betere statistische informatie over de toestand van het kleinbedrijf in de EU, om betere kwantitatieve vergelijkingen mogelijk te maken en beste praktijken doelgerichter toe te passen; 41. verzoekt om billijke kadervoorwaarden voor het kleinbedrijf wat kapitaalverwerving betreft, in het bijzonder in samenhang met de besluiten van Bazel II – dit moet hen meer middelen voor investeringen in onderzoek en ontwikkeling verzekeren, zodat zij effectiever de concurrentie kunnen aangaan; 42. acht het ter wille van meer innovatie en een groter concurrentievermogen nodig de bijdrage van de trans-Europese netwerken tot de verspreiding van technologie en nieuwe ideeën bij het kleinbedrijf te vergroten en de personeelsmobiliteit tussen het kleinbedrijf en het hoger onderwijs en onderzoeksinstituten te bevorderen; acht het daarnaast nodig dat gerichtere onderzoeksprogramma's worden ontwikkeld met focus op de commerciële toepassing van kennis en technologie door kleine bedrijven; 43. is ontgoocheld over de impasse in de onderhandelingen in de Raad over een gemeenschapsoctrooi; verzoekt de Commissie een geschikt juridisch kader voor te stellen voor de bescherming van octrooi- en intellectuele-eigendomsrechten met betrekking tot de verspreiding van innoverende ideeën in het kleinbedrijf en alle andere organen die opereren op de gemeenschappelijke markt; benadrukt dat octrooien voor het kleinbedrijf betaalbaar moeten zijn; 44. is verheugd over het initiatief van de Commissie om een derde van de onderzochte wetgevingsvoorstellen in te trekken, teneinde te garanderen dat het regelgevingskader waarbinnen de bedrijven functioneren, eenvoudig is en van hoge kwaliteit; verzoekt de lidstaten de Commissie bij dit project te steunen met soortgelijke maatregelen op nationaal niveau; is verheugd over het voorstel van de Commissie om nieuwe voorschriften op nationaal en communautair niveau van tevoren te onderzoeken om na te gaan wat zowel hun gunstige als nadelige uitwerking is op kleine ondernemingen en ondernemers; verzoekt dat het subsidiariteitsbeginsel stricter wordt nageleefd en dat er systematischer gebruik wordt gemaakt van effectbeoordelingen en inspraak van het publiek bij het uitwerken van nieuwe beleidsvoorstellen; verzoekt de Commissie dientengevolge te zorgen dat effectbeoordelingen van communautaire wetgeving duidelijk en specifiek worden uitgebreid naar kleine en ambachtelijke ondernemingen; meent dat dit voorstel van de Commissie ook officieel moet worden uitgebreid tot bestaande voorschriften en niet alleen voor nieuwe voorschriften moet gelden, en in gevallen waarin wetgeving in EU-verband onnodig wordt geacht, deze moet worden herzien of ingetrokken; verzoekt de Commissie een duidelijk tijdschema en actieplan op te stellen om dit doel te bereiken; 45. onderstreept dat in elke lidstaat grondige structurele hervormingen versneld moeten worden doorgevoerd, teneinde het concurrentievermogen van het kleinbedrijf te vergroten, een voor het bedrijfsleven - en met name het kleinbedrijf - vriendelijk klimaat tot stand te brengen en een volledig werkende interne markt te bewerkstelligen; 46. verzoekt derhalve om concreet beleid en concrete maatregelen om te zorgen voor meer investeringen op nationaal en regionaal niveau; dringt met klem aan op passende investeringsstimuli voor het kleinbedrijf, zoals vereenvoudigde procedures ter ondersteuning van kleine investeringen door middel van overheidsontwikkelingsfondsen, risicokapitaalfondsen (in het bijzonder startkapitaalfondsen), financiering door business angels, investeringen door individuen (micro-angels) en microkredietfondsen die functioneren op basis van publiek-private samenwerking; moedigt de samenvoeging aan van middelen en voorlichting met betrekking tot gezamenlijke projecten, meer participatie in door lidstaten uitgevoerde projecten en fiscale transparantie als het gaat om beleid voor het aantrekken van buitenlandse investeringen; 47. erkent de noodzaak van speciale steun voor het kleinbedrijf bij de toepassing van de milieuwetgeving en de sociale wetgeving; 48. meent dat alle in het Handvest genoemde maatregelen ter stimulering van bedrijven eveneens voor zelfstandigen moeten gelden, vooral bij kwesties die voor hen van belang zijn, zoals socialezekerheidsstelsels, preventie van beroepsrisico's of werkloosheidsverzekering; Over de toekomst van het Handvest 49. neemt akte van de suggestie om de verslagen over de vorderingen van het actieplan voor ondernemerschap te koppelen aan de controlemechanismen van het Handvest en zonodig de inhoud en prioriteiten van het actieplan te herzien; 50. vraagt, met het oog op de mogelijke herziening van het Handvest, om de erkenning van ambachtelijke bedrijven in de tekst op te nemen; hoopt daarom dat het hoofddoel van de vierde Europese conferentie over het ambacht en de kleine ondernemingen zal zijn de algemene belangen van de ambachtelijke ondernemingen op Europees niveau te helpen bepalen en dat ze de technische, financiële en politieke middelen zal hebben om haar in staat te stellen een strategie op te stellen die beter op de specifieke aard, behoeften en verwachtingen van de ambachtelijke ondernemingen is afgestemd; 51. feliciteert de nieuwe lidstaten omdat ze actief leren van anderen en voor de vroege resultaten bij de uitvoering van het Handvest, hoewel nog meer vooruitgang moet worden gemaakt; vestigt de aandacht op de bijzonder belangrijke rol die het MKB in de nieuwe lidstaten speelt, vooral in landen waar aanzienlijke institutionele en politieke veranderingen plaatsvinden; 52. betreurt het feit dat er in de toekomst geen jaarlijkse verslagen over het Handvest zullen worden uitgebracht, omdat de verslaglegging over het Handvest voortaan in de Lissabon-verslagen worden verwerkt; acht dit duidelijk een stap terug waar het gaat om de toekomstige aandacht voor het MKB; betreurt voorts dat de verslaglegging over het Handvest, dat jaarlijkse bilaterale gesprekken met vertegenwoordigers van bedrijfsorganisaties omvat, het van nu af aan zonder een dergelijke direct inbreng van het MKB moet stellen; is van oordeel dat dit besluit moet worden herzien; 53. is van oordeel dat ook al zou dit de controle van beide instrumenten rationaliseren, het niet aanvaardbaar is dat de uitvoering van het Handvest een gewone subrubriek van het actieplan zou worden; 54. meent dat speciale aandacht moet worden geschonken aan de situatie van het MKB zonder winstoogmerk; 55. is bijgevolg van oordeel dat deze oplossing slechts in de volgende omstandigheden wenselijk is: 56. beklemtoont dat het opnemen van de follow-up van de uitvoering van het Handvest als onderdeel van de Lissabon-strategie geen doel op zich mag zijn; benadrukt dat als deze follow-upactie enigszins wordt vereenvoudigd dit niet ten koste van de inhoud en essentie van de door de staten opgestuurde rapporten betreffende de follow-up van het Handvest mag zijn; vraagt daarom dat deze jaarverslagen zich blijven richten op de invoering van de beste werkwijzen, op het experimenteren, op de voorstelling van tastbare wetgevingsmaatregelen en specifieke politieke engagementen voor kleine en micro-ondernemingen; 57. juicht het voornemen toe van de Commissie om de tenuitvoerlegging van het Handvest in een contextueel kader van het proces van Lissabon te evalueren; 58. verzoekt de Commissie alle vertegenwoordigers van kleine en ambachtelijke bedrijven bij alle herzieningsprocessen te betrekken en rekening te houden met deze voorwaarden wanneer zij aan het Europees Parlement een voorstel voor herziening van het Handvest en de verbetering van de controle ervan zal voorstellen; 59. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat het jaarverslag over het Handvest het basisinstrument blijft voor het toezicht op de ontwikkeling op het gebied van het ondernemerschap; o o o 60. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie evenals aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0263 ) (1) , – gelet op de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0243/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole, de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie internationale handel ( A6-0391/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. wijst erop dat de in het voorstel voor een verordening vermelde kredieten louter indicatief zijn, totdat een akkoord wordt gesloten over de financiële vooruitzichten voor de periode vanaf 2007; 3. verzoekt de Commissie, wanneer de volgende financiële vooruitzichten zullen zijn goedgekeurd, de in het voorstel voor een verordening vermelde bedragen te bevestigen of in voorkomend geval de aangepaste bedragen ter goedkeuring voor te leggen aan het Europees Parlement en de Raad, teneinde te garanderen dat de plafonds in acht worden genomen; 4. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 5. acht het onaanvaardbaar dat de Raad een politiek akkoord over de herziening van de marktordening voor suiker heeft aangekondigd met ingrijpende gevolgen voor de toekomst van de sector in vele lidstaten, zonder vooraf het advies van het Europees Parlement te hebben ingewonnen. De Raad mag nooit een definitief politiek akkoord sluiten voordat de raadpleging van het Europees Parlement is afgesloten; 6. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 7. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 8. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0263 ) (1) , – gelet op artikel 37, lid 2, alinea 3 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0244/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie internationale handel ( A6-0392/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. acht het onaanvaardbaar dat de Raad een politiek akkoord aangekondigd heeft over een hervorming van de sector suiker die radicale gevolgen heeft voor de toekomst van deze sector in talrijke lidstaten, zonder vooraf het advies van het Europees Parlement te hebben ingewonnen. De Raad mag nooit een definitief politiek akkoord sluiten zolang de raadpleging van het Europees Parlement niet is voltooid; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (miljoen EUR) Lidstaat 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 België 4,7 6,3 7,9 7,9 7,9 7,9 7,9 7,9 Denemarken 7,7 10,4 13 13 13 13 13 13 Duitsland 40,4 54,7 68,4 68,4 68,4 68,4 68,4 68,4 Griekenland 45,4 61,1 76,7 76,7 76,7 76,7 76,7 76,7 Spanje 56,9 77,1 96,4 96,4 96,4 96,4 96,4 96,4 Frankrijk 51,4 68,7 85,9 85,9 85,9 85,9 85,9 85,9 Ierland 15,3 20,4 25,6 25,6 25,6 25,6 25,6 25,6 Italië 62,3 84,7 106,6 106,6 106,6 106,6 106,6 106,6 Luxemburg 0,2 0,3 0,4 0,4 0,4 0,4 0,4 0,4 Nederland 6,8 9,6 12,1 12,1 12,1 12,1 12,1 12,1 Oostenrijk 12,4 17,1 21,3 21,3 21,3 21,3 21,3 21,3 Portugal 10,8 14,6 18,3 18,3 18,3 18,3 18,3 18,3 Finland 8 10,8 13,6 13,6 13,6 13,6 13,6 13,6 Zweden 6,6 8,8 11,0 11 11 11 11 11 Ver.Koninkrijk 17,7 23,6 29,5 29,5 29,5 29,5 29,5 29,5 (miljoen EUR) Lidstaat 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 België p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Denemarken p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Duitsland p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Griekenland p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Spanje p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Frankrijk p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Ierland p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Italië p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Luxemburg p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Nederland p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Oostenrijk p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Portugal p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Finland p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Zweden p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. Ver.Koninkrijk p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. (x 1000 EUR) Lidstaat 2006 2007 en volgende jaren België 48 588 83 729 Tsjechische Republiek 27 849 44 245 Denemarken 19 312 34 478 Duitsland 154 780 277 946 Griekenland 17 939 29 384 Spanje 60 267 96 203 Frankrijk 151 144 270 081 Hongarije 25 433 39 912 Ierland 11 258 18 441 Italië 79 854 135 994 Letland 4 219 6 616 Litouwen 6 547 10 260 Nederland 42 027 74 013 Oostenrijk 18 929 32 891 Polen 99 125 159 392 Portugal 3 939 6 452 Slowakije 11 812 19 289 Slovenië 2 993 4 902 Finland 8 254 13 520 Zweden 20 807 34 082 Verenigd Koninkrijk 64 333 105 376 (x 1000 EUR) Lidstaat 2006 2007 en volgende jaren België p.m. p.m. Tsjechische Republiek p.m. p.m. Denemarken p.m. p.m. Duitsland p.m. p.m. Griekenland p.m. p.m. Spanje p.m. p.m. Frankrijk p.m. p.m. Hongarije p.m. p.m. Ierland p.m. p.m. Italië p.m. p.m. Letland p.m. p.m. Litouwen p.m. p.m. Nederland p.m. p.m. Oostenrijk p.m. p.m. Polen p.m. p.m. Portugal p.m. p.m. Slowakije p.m. p.m. Slovenië p.m. p.m. Finland p.m. p.m. Zweden p.m. p.m. Verenigd Koninkrijk p.m. p.m. ( x 1000 EUR) Lidstaat 2005 2006 2007, 2008 en 2009 2010 en volgende jaren België 411 053 579 161 613 782 613 782 Denemarken 943 369 1 015 477 1 030 478 1 030 478 Duitsland 5 148 003 5 646 981 5 769 946 5 769 946 Griekenland 838 289 1 719 228 1 752 673 1 752 673 Spanje 3 266 092 4 125 330 4 359 266 4 359 266 Frankrijk 7 199 000 7 382 144 8 361 081 8 361 081 Ierland 1 260 142 1 333 563 1 340 521 1 340 521 Italië 2 539 000 3 544 371 3 599 994 3 599 994 Luxemburg 33 414 36 602 37 051 37 051 Nederland 386 586 428 613 853 599 853 599 Oostenrijk 613 000 632 929 744 891 744 891 Portugal 452 000 496 939 565 452 565 452 Finland 467 000 475 254 565 520 565 520 Zweden 637 388 670 915 763 082 763 082 Ver. Koninkrijk 3 697 528 3 934 753 3 975 849 3 975 849 ( x 1000 EUR) Lidstaat 2005 2006 2007, 2008 en 2009 2010 en volgende jaren België p.m. p.m. p.m. p.m. Denemarken p.m. p.m. p.m. p.m. Duitsland p.m. p.m. p.m. p.m. Griekenland p.m. p.m. p.m. p.m. Spanje p.m. p.m. p.m. p.m. Frankrijk p.m. p.m. p.m. p.m. Ierland p.m. p.m. p.m. p.m. Italië p.m. p.m. p.m. p.m. Luxemburg p.m. p.m. p.m. p.m. Nederland p.m. p.m. p.m. p.m. Oostenrijk p.m. p.m. p.m. p.m. Portugal p.m. p.m. p.m. p.m. Finland p.m. p.m. p.m. p.m. Zweden p.m. p.m. p.m. p.m. Ver.Koninkrijk p.m. p.m. p.m. p.m. ( x 1000 EUR ) Kalenderjaar Tsjechië Estland Cyprus Letland Litouwen Hongarije Malta Polen Slovenië Slowakije 2005 228 800 23 400 8 900 33 900 92 000 350 800 670 724 600 35 800 97 700 2006 294 549 27 300 12 500 43 819 113 847 445 633 830 980 825 44 893 127 212 2007 387 845 40 400 16 300 62 216 157 160 548 212 1 640 1 300 192 61 002 165 889 2008 473 445 50 500 20 400 76 116 193 860 674 812 2 050 1 585 292 75 002 202 489 2009 559 145 60 500 24 500 90 016 230 560 801 512 2 460 1 870 392 89 002 238 989 2010 644 745 70 600 28 600 103 916 267 260 928 112 2 870 2 155 492 103 002 275 489 2011 730 445 80 700 32 700 117 816 303 960 1 054 812 3 280 2 440 492 117 002 312 089 2012 816 045 90 800 36 800 131 716 340 660 1 181 412 3 690 2 725 592 131 002 348 589 volgende jaren 901 745 100 900 40 900 145 616 377 360 1 308 112 4 100 3 010 692 145 102 385 189 ( x 1000 EUR ) Kalenderjaar Tsjechië Estland Cyprus Letland Litouwen Hongarije Malta Polen Slovenië Slowakije 2005 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 2006 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 2007 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 2008 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 2009 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 2010 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 2011 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. 2012 p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. volgende jaren p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. p.m. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2005)0263 ) (1) , – gelet op artikel 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0245/2005), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie internationale handel ( A6-0393/2005 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. acht het onaanvaardbaar dat de Raad een politiek akkoord aangekondigd heeft over een hervorming van de sector suiker die radicale gevolgen heeft voor de toekomst van deze sector in talrijke lidstaten, zonder vooraf het advies van het Europees Parlement te hebben ingewonnen. De Raad mag nooit een definitief politiek akkoord sluiten zolang de raadpleging van het Europees Parlement niet is voltooid; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds en de Russische Federatie anderzijds (1) , die op 1 december 1997 in werking is getreden, – gezien het doel van de EU en Rusland om de vier "gemeenschappelijke ruimtes" waarover op de topconferentie tussen de EU en Rusland van 10 mei 2005 overeenstemming bereikt werd, ten uitvoer te leggen, – gezien zijn resolutie van 26 mei 2005 over de betrekkingen tussen de Unie en Rusland (2) , – gezien zijn resolutie van 15 december 2005 over de mensenrechten in Rusland en de nieuwe NGO wetgeving (3) , – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en de vijf bijbehorende protocollen, – gezien de vele geloofwaardige berichten van Russische en internationale NGO's over de voortdurende ernstige schendingen van de mensenrechten in Tsjetsjenië en de arresten van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in gevallen met betrekking tot Tsjetsjenië, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat het Britse Voorzitterschap van de Europese Unie zich op 29 november 2005 ingenomen heeft getoond met de parlementsverkiezingen die op 27 november hebben plaatsgevonden in de Russische republiek Tsjetsjenië, omdat deze verkiezingen een belangrijke stap zouden zijn naar een bredere vertegenwoordiging van een scala aan opvattingen in de Tsjetsjeense samenleving, B. overwegende dat de Europese Commissie het "een aanmoediging" noemde dat deze parlementsverkiezingen - de eerste in Tsjetsjenië na acht jaar - hebben plaatsgevonden "zonder noemenswaardig geweld", maar zich niet heeft willen uitlaten over het al dan niet eerlijke verloop van de verkiezingen, C. overwegende dat mensenrechtenactivisten in een open brief aan de Europese Unie, die ondertekend was door de Russische mensenrechtenvereniging "Memorial", de Helsinki-federatie voor Mensenrechten, de Russisch-Tsjetsjeense vriendschapsvereniging en andere organisaties, waaronder de in Parijs gevestigde internationale federatie voor de rechten van de mens, de EU hebben beschuldigd van het verdoezelen van de realiteit door het verloop van de verkiezingen positief te beoordelen en erop hebben gewezen dat deze verklaring niet alleen in strijd is met de door Russische en internationale mensenrechtengemeenschap verzamelde bewijzen maar ook twijfel oproept over de inzet van de Europese Unie voor de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat, D. erop wijzend dat Memorial een vraagteken plaatst bij de opkomst van 57% volgens de officiële cijfers en zegt dat de opkomst veel lager was en dat er sprake is geweest van grootschalige fraude en intimidatie, E. overwegende dat nog altijd ernstige schendingen van de mensenrechten in de vorm van moord, ontvoering, marteling, gijzelneming en willekeurige arrestatie voorkomen in de Tsjetsjeense republiek en soms in aangrenzende regio's van de noordelijke Kaukasus, F. overwegende dat de Russische regering veel verantwoordelijkheden met betrekking tot van de terreurbestrijding heeft overgedragen van de Russische federale autoriteiten aan de plaatselijke autoriteiten, in een poging om van het decennia oude conflict tussen Rusland en Tsjetsjenië tot een intern-Tsjetsjeens probleem te maken, wat volgens een recent verslag van de Helsinki-federatie de Internationale Vereniging voor mensenrechten, het Noorse Helsinki-comité en Memorial heeft geleid tot een verruwing van beide strijdende partijen en een gevoel van alomtegenwoordige angst en onveiligheid bij de burgerbevolking, G. overwegende dat een groeiend aantal ontvoeringen, gevallen van martelingen en willekeurige moordpartijen in Tsjetsjenië in de afgelopen twee jaar worden toegeschreven aan Tsjetsjeense paramilitaire strijdkrachten, H. overwegende dat vele van deze misstanden en schendingen van de mensenrechten in Tsjetsjenië niet bestraft worden, waardoor een klimaat van straffeloosheid ontstaat dat zich verder uitbreidt van Tsjetsjenië en Ingoesjetië naar andere gebieden van de noordelijke Kaukasus, zoals Noord-Ossetië en onlangs ook naar Kabardino-Balkarië, I. overwegende dat het met de democratie in Rusland de laatste jaren beslist de slechte kant opgaat, met name door de toenemende controle van de regering op de grote televisie- en radiostations, de alsmaar toenemende zelfcensuur in de pers, het sluiten van de onafhankelijke media, beperkingen op het recht om openbare demonstraties te organiseren, het verslechterende klimaat voor de NGO's met gevallen van intimidatie van mensenrechtenactivisten en de toenemende politieke controle over het justitieel apparaat, J. beklemtonend dat het overleg tussen de EU en Rusland over de mensenrechten tot nog toe geen substantiële vooruitgang op dit vlak heeft opgeleverd, wat toch prioriteit zou moeten krijgen in de betrekkingen tussen de EU en Rusland, K. overwegende dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens op 20 december 2005 een klacht ontvankelijk heeft verklaard over de verdwijning van Ruslan Alikhajiyev, een voormalige parlementsvoorzitter van het bij eerlijk verlopen verkiezingen gekozen parlement van de Tsjetsjeense republiek Isjkeria, die zich eenzijdig onafhankelijk had verklaard; en dat een door het kantoor van de Tsjetsjeense procureur op gang gebracht onderzoek geen resultaat heeft opgeleverd; en dat de Russische regering de overhandiging van de strafzaakdossiers aan het Europese Hof van de hand heeft gewezen, L. overwegende dat de Europese Commissie op 13 december 2005 6 000 000 EUR heeft toegewezen als hulp voor de slachtoffers van de permanente crisis in de noordelijke Kaukasus, een besluit dat de totale bijstand van de Unie voor 2005 aan de regio brengt op een bedrag van 26 300 000 EUR, waardoor dit programma in omvang de vijfde Europese humanitaire operatie in de wereld wordt en de EU de grootste donor in de regio, M. overwegende dat op 23 en 27 december 2005 het enigszins herziene wetsontwerp ter beperking van de activiteiten van NGO's in Rusland door beide kamers van het parlement werd goedgekeurd en nu nog slechts de handtekening van president Poetin behoeft om wet te worden, N. overwegende dat NGO's, waaronder Memorial, de Moskouse Helsinki-groep en mensenrechtenorganisatie "For civil rights", in een brief van 28 december 2005 aan de Russische minister van Buitenlandse Zaken, de heer Sergey Lavrov, hebben beklemtoond dat alle diverse aspecten van het wetsontwerp nog altijd in strijd zijn met het internationaal recht, de Russische grondwet, het Russische burgerlijk wetboek en een aantal Russische wetten, O. overwegende dat de vrijheid van vereniging één van de fundamentele mensenrechten is en van groot belang in een democratische maatschappij, P. ten zeerste verontrust over de toename van racistisch geweld in Rusland, Q. overwegende dat op 18 januari 2006 het proces tegen Stanislaw Dmitrijewski hervat is, die ervan beschuldigd wordt in zijn krant de oproep van Aslan Masjkadow tot vrede in Tsjetsjenië te hebben gepubliceerd en derhalve een gevangenisstraf van vijf jaar riskeert, 1. spreekt andermaal een krachtige veroordeling uit van alle terroristische acties, waarvoor geen rechtvaardiging bestaat; 2. betreurt het nog steeds in hoge mate dat de Raad en de Commissie er onvoldoende in zijn geslaagd de voortdurende ernstige schendingen van de mensenrechten in de Tsjetsjeense republiek aan te pakken, ondanks het feit dat deze schendingen nog altijd aan beide zijden op grote schaal plaatsvinden, in een klimaat van bijna volledige straffeloosheid; 3. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan hun verantwoordelijkheden te nemen nu in de onmiddellijke nabijheid van de Europese Unie ernstige schendingen van de mensenrechten plaatsvinden; 4. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan een actieve rol te spelen bij het voorkomen van verdere schendingen van de mensenrechten en bij het beëindigen van de straffeloosheid in de Tsjetsjeense republiek en er bij de Russische autoriteiten op aan te dringen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de rechten die gegarandeerd worden door het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, waarvan ook Rusland ondertekenaar is, in de Tsjetsjeense republiek volledig in acht worden genomen en dat degenen die deze rechten schenden onverwijld ter verantwoording worden geroepen, ongeacht hun positie of nationaliteit; 5. betreurt het dat bij de voorbereiding en organisatie van de parlementsverkiezingen de kans is gemist om een echt politiek en democratisch proces op gang te brengen, waarbij alle partijen van de Tsjetsjeense maatschappij worden betrokken; 6. wijst er nogmaals op dat het de territoriale integriteit van de Russische Federatie volledig eerbiedigt, maar dat het conflict in Tsjetsjenië niet met militaire middelen kan worden opgelost en dringt aan op het op gang brengen van een werkelijk vredesproces dat gericht is op een door onderhandelingen bereikte politieke overeenkomst die gebaseerd is op de dialoog tussen alle democratische elementen van de Tsjetsjeense maatschappij; 7. doet een beroep op de Russische autoriteiten een einde te maken aan de bestaande toestand van straffeloosheid, de paramilitaire groepen te ontbinden, de activiteiten van veiligheidstroepen aan banden te leggen en het leger geheel onder burgerlijk gezag te plaatsen; 8. verzoekt de Raad en de lidstaten om de kwestie Tsjetsjenië consequent ter discussie te stellen op hun politieke vergaderingen, bij de dialoog over de mensenrechten en op andere bijeenkomsten met de Russische Federatie om te verzekeren dat dit onderwerp niet aan de internationale aandacht en zorg ontsnapt; 9. dringt erop aan het overleg tussen de Europese Unie en Rusland over de mensenrechten te intensiveren, efficiënter te maken, zonodig open te stellen voor NGO's en meer te richten op concrete resultaten, met de bedoeling dit element een sterkere positie te geven in de nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, waarover binnenkort zal worden onderhandeld; 10. doet een beroep op de Raad en het fungerend Voorzitterschap om zich sterker in te zetten om Rusland te helpen bij het vinden van een vreedzame oplossing voor het conflict, bijvoorbeeld met een aanbod voor bemiddeling door de Europese Unie; wijst erop dat de Europese Unie met één stem moet spreken en wat Rusland betreft aan het GBVB-standpunt moet vasthouden; 11. roept de Russische staat Duma op een onderzoekscommissie in te stellen met het oog op een onderzoek naar het onvermogen van de wetshandhavingsinstanties in de republiek Tsjetsjenië om plegers van ernstige mensenrechtenschendingen, die door een groot aantal mensenrechtenorganisaties zijn aangetoond, ter verantwoording te roepen; herinnert eraan dat tot nu toe slechts een klein aantal gevallen voor de rechter is gebracht, terwijl de meeste dossiers zijn geschorst, verwezen of afgewezen; 12. beklemtoont dat in het bijzonder de nadruk moet worden gelegd op het onderzoek van misdaden tegen strijders voor de mensenrechten, advocaten, procureurs, rechters en degenen die een verzoek hebben ingediend bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en hun gezinsleden; 13. dringt er in dit verband bij de Russische autoriteiten op aan het onderzoek tegen en de strafrechtelijke dossiers van de generaals-majoor Wladimir Sjamanow en Jakow Nebitko te heropenen, vervolging tegen hen in te stellen en hen tijdens het onderzoek te schorsen in hun functie, aangezien zij door het hof van Straatsburg verantwoordelijk worden gehouden voor het zonder onderscheid des persoons bombarderen van Tsjetsjeense burgers in Katyr-Jurt in februari 2000; 14. verzoekt de lidstaten van de Unie om, indien het klimaat van straffeloosheid blijft voortduren, in overeenstemming met het internationale recht en op grond van bestaande precedenten en met Russische instemming, de instelling te bevorderen van een ad hoc gemengd internationaal tribunaal voor Tsjetsjenië, ter berechting van oorlogsmisdadigers en van misdaden tegen de menselijkheid die aldaar zijn begaan; 15. dringt er bij de Russische autoriteiten op aan de wet over het terrorisme van 1998 te herzien om deze in overeenstemming te brengen met de normen van de Raad van Europa, vooral ten aanzien van de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van hen die de leiding hebben bij de terreurbestrijding; 16. dringt er bij de Commissie op aan te onderzoeken of de humanitaire hulp die door de Europese Commissie aan de noordelijke Kaukasus is verstrekt, ook werkelijk de behoeftigen heeft bereikt en de effectiviteit van deze hulp te evalueren; 17. maakt zich zorgen over meldingen van intimidatie van sommige van de in Tsjetsjenië opererende NGO's door de overheid en de rechterlijke macht, die onderdeel lijkt uit te maken van een algemener proces van bedreiging van de vrijheid van meningsuiting en van vereniging in de Russische Federatie, en roept de Russische autoriteiten op een eind aan deze intimidatie te maken; 18. beklemtoont dat zowel het democratisch proces als de strijd tegen de straffeloosheid in de Tsjetsjeense republiek baat zal vinden bij het werk van sterke en onafhankelijke mensenrechtenorganisaties; en dringt er bij Rusland op aan onafhankelijke media, internationale en Russische mensenrechtenorganisaties en toezichthouders op de mensenrechten onbeperkt toegang tot Tsjetsjenië te verlenen en er zoveel mogelijk voor te zorgen dat zij onder veilige omstandigheden kunnen werken; 19. dringt erop aan dat alle beschuldigingen tegen Stanislaw Dmitrijewski worden ingetrokken en dat de Russische autoriteiten de vrijheid van de media an van journalisten in acht nemen; 20. betreurt dat het wetsontwerp ter verscherping van het overheidstoezicht op NGO's in Rusland met ruime steun door beide kamers van het parlement is goedgekeurd en onvoldoende rekening heeft gehouden met de aanbevelingen die door de Raad van Europa zijn uitgesproken in zijn voorlopige advies over deze kwestie; hoopt dat president Poetin, alvorens het wetsontwerp met zijn handtekening te bekrachtigen, er nog voor kan zorgen dat deze wet volledig strookt met de aanbevelingen van de Raad van Europa en duidelijk gericht is op het voorkomen van intimidatie van NGO-activisten in Rusland; 21. roept de Raad en de Commissie in dit verband op alles in het werk te stellen om de ontwikkeling en consolidatie van een sterke, actieve, onafhankelijke en echte civiele samenleving in Rusland te ondersteunen, daar dit een fundamenteel en onmisbaar element vormt voor het functioneren van een democratie; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de regering en het parlement van de Russische Federatie en aan de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag van Nice, – gelet op het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 januari 2005 over het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa (1) , – gezien de verklaring van 18 juni 2005 van de staatshoofden en regeringsleiders over de ratificatie van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, die werd afgelegd tot besluit van de Europese Raad van 16 en 17 juni 2005, – gelet op het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie, – gezien de op verzoek van het Parlement (2) uitgebrachte adviezen van het Comité van de regio's van 13 oktober 2005 (3) en van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 oktober 2005 (4) , over de denkpauze, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van 15 en 16 december 2005, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie cultuur en onderwijs, de Commissie juridische zaken, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0414/2005 ), overwegende dat A. het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa op 29 oktober 2004 door de staatshoofden en regeringsleiders van de vijfentwintig lidstaten van de Europese Unie is ondertekend en door de Europese Raad in zijn verklaring van 18 juni 2005 opnieuw is bevestigd, B. de Grondwet is opgesteld door de Europese Conventie, die, in vergelijking met eerdere voorbereidingsprocedures voor nieuwe verdragen, een ongekende mate van openheid, pluralisme en democratische legitimiteit heeft bereikt, C. het Europees Parlement in zijn resolutie van 12 januari 2005 de Grondwet met een meerderheid van meer dan twee derde van de uitgebrachte stemmen heeft goedgekeurd als zijnde "een goed compromis en een enorme verbetering van de bestaande Verdragen" en van oordeel is, dat de Grondwet "voor de toekomstige ontwikkeling van de Europese Unie een stabiel en duurzaam kader zal vormen dat verdere toetredingen mogelijk maakt en tegelijkertijd, procedures bevat voor een herziening, indien noodzakelijk", D. de in het grondwettelijk Verdrag vervatte hervormingen mede zijn bedoeld om de gevolgen van de uitbreiding van de Unie op 1 mei 2004 op te vangen, en dat het welslagen van deze en toekomstige uitbreidingen zonder de ratificatie van een constitutionele regeling in het gedrang worden gebracht, E. dertien lidstaten (5) , die een meerderheid van de lidstaten van de Unie vertegenwoordigen, de Grondwet sindsdien in overeenstemming met hun eigen grondwettelijke bepalingen (o.a. door referenda in Spanje en Luxemburg) hebben geratificeerd, F. Frankrijk en Nederland ratificatie van de Grondwet, na daarover respectievelijk op 29 mei en 1 juni 2005 referenda te hebben gehouden, hebben afgewezen – met het resultaat dat het ratificatieproces in de overige negen lidstaten vervolgens is gestagneerd, G. krachtens artikel 48 van het Verdrag betreffende de Europese Unie de Grondwet pas in werking treedt nadat zij door alle lidstaten is geratificeerd, H. Verklaring 30 bij het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa het volgende bepaalt: "[…] indien vier vijfde van de lidstaten het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa twee jaar na de ondertekening ervan hebben bekrachtigd en een of meer lidstaten moeilijkheden bij de bekrachtiging hebben ondervonden, de Europese Raad de kwestie bespreekt.", I. het noodzakelijk is de landen en hun bevolking ernstig te nemen, of zij nu de Grondwet hebben geratificeerd of niet, en grondig te analyseren welke redenen aan de negatieve resultaten in Frankrijk en Nederland ten grondslag liggen, J. de nee-stemmen eerder een uitdrukking van ontevredenheid over de huidige toestand van de Unie schijnen te zijn dan wel een specifieke afkeuring van de grondwettelijke hervormingen, maar de nee-stemmen paradoxaal genoeg tot gevolg hebben dat de status quo behouden blijft en hervormingen geblokkeerd worden, K. de Europese Raad deze analyse in zijn verklaring van 18 juni 2005 heeft bevestigd door te stellen dat "deze resultaten geen afbreuk doen aan de genegenheid van de burgers voor de Europese constructie" en dat "de burgers toch uitdrukking hebben gegeven aan bezorgdheden waarmee rekening moet worden gehouden"; dat de Europese Raad bijgevolg besloten heeft tot het instellen van een "periode van bezinning (...) om een breed debat in elk van onze landen mogelijk te maken, waarbij de burgers, de civiele samenleving, de sociale partners, de nationale parlementen en de politieke partijen zullen worden betrokken; de regeringsleiders overeengekomen zijn dat zij in de eerste helft van 2006 een "algehele evaluatie maken van de nationale debatten, en dan een besluit nemen over de voortzetting van het proces", L. in die verklaring de regeringsleiders hebben verklaard dat het ratificatieproces zou kunnen worden voortgezet en overeengekomen zijn de oorspronkelijke termijn voor de inwerkingtreding van de Grondwet (per 1 november 2006) uit te stellen, M. de Europese Raad echter heeft verzuimd de periode van bezinning duidelijk te omlijnen of de methoden en het kader te bepalen om conclusies uit dit debat te trekken, en sindsdien niet de politieke wil of het vermogen kan opbrengen om de Europese dialoog op gang te brengen en te begeleiden, N. de Europese Raad de Commissie in december 2005 de opdracht heeft gegeven om voor 2008/2009 een volledige en diepgaande analyse uit te voeren van alle aspecten van de EU-uitgaven, met inbegrip van het GLB, en ontvangsten, met inbegrip van de Britse rebate, O. de periode van bezinning werd begonnen met debatten over de context eerder dan over de tekst, met onderwerpen als de toekomst van het Europees sociaal model, de Europese economische vooruitzichten, het tempo van de uitbreiding, de begroting op middellange termijn en de gemeenschappelijke dienstenmarkt, die allemaal uitgebreid aan de orde kwamen, P. de Commissie haar bijdrage over de periode van bezinning heeft gepubliceerd met als doel het vertrouwen van het publiek in de Europese Unie via ondersteuning van nationale debatten en van communautaire initiatieven te herstellen, dat dit de Europese politieke instellingen er niet mag van weerhouden zich gezamenlijke inspanningen te getroosten of blijk te geven van leiderschap dat het strategische belang van de Grondwet en de politieke realiteit van de voorwaarden die bepalend zijn voor het welslagen van die Grondwet serieus neemt, Q. het is de taak van de nationale parlementen en het Europees Parlement om hun rol tijdens deze denkpauze ten volle te spelen, met name via een reeks gezamenlijke parlementaire fora die de Europese dialoog (6) zullen "stimuleren, sturen en bundelen", 1. bevestigt nogmaals zijn overtuiging dat het Verdrag van Nice geen levensvatbare basis voor de voortzetting van het Europese integratieproces is; 2. bevestigt zijn vaste voornemen om tijdig tot een grondwettelijke regeling te komen die de parlementaire democratie, de transparantie en de rechtsstaat versterkt, de grondrechten vast verankert, het burgerschap ontwikkelt en de mogelijkheden van de uitgebreide Unie vergroot om zowel intern als extern op doeltreffende wijze op te treden; vreest dat de Unie zonder een dergelijke grondwettelijke regeling niet op de steun van haar burgers zal kunnen rekenen, en evenmin in staat zal zijn verdere impulsen aan het integratieproces te geven en een geloofwaardige partner in de wereldpolitiek te worden; herinnert aan zijn goedkeuring van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa als beantwoordende aan deze doelstellingen; vraagt de Europese Raad van juni 2006 dat hij ook hetzelfde vastbesloten engagement aangaat ten voordele van een grondwettelijk akkoord over de toekomst van Europa; 3. erkent dat de ratificatie van de Grondwet thans problemen stelt die onoverkomelijk kunnen blijken indien geen maatregelen worden genomen om tegemoet te komen aan de bedenkingen waaraan burgers in Frankrijk, Nederland en elders uiting hebben gegeven; 4. benadrukt dat het na de toetreding van Bulgarije en Roemenië niet mogelijk is de Unie op basis van het Verdrag van Nice nog verder uit te breiden; 5. herinnert eraan dat de politieke problemen en institutionele tekortkomingen waarvoor de Conventie in het leven geroepen werd, zullen blijven bestaan – en zelfs zullen toenemen – tenzij en totdat de hervormingen in het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa in werking zullen treden; 6. stelt vast dat veel van de uitgedrukte zorgen meer verband houden met algemene en specifieke problemen van de context dan met de tekst zelf; is van mening dat indien er in dergelijke kwesties vooruitgang kan worden geboekt, het gemakkelijker zal zijn een oplossing voor de tekst te vinden; 7. verzet zich tegen voorstellen tot vorming van kerngroepen van bepaalde lidstaten zolang het constitutionele proces nog aan de gang is; betreurt ieder voorstel voor de vorming van coalities tussen bepaalde lidstaten buiten het kader van het EU-systeem; wijst erop dat nauwere samenwerking de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie naderbij moet brengen, haar belangen moet beschermen en het integratieproces versterken, en te allen tijde open moet staan voor alle lidstaten; beklemtoont voorts dat de eventuele organisatie van dergelijke vormen van samenwerking niet ten koste mag gaan van inspanningen die erop gericht zijn om zonder nodeloze vertraging tot een Grondwet voor Europa te komen; 8. waarschuwt ervoor dat een op een selectieve invoering van de Grondwet gebaseerde strategie de consensus dreigt te verstoren die voor een evenwicht tussen de instellingen en de lidstaten zorgt, en daardoor de vertrouwenscrisis zou verergeren; 9. merkt op dat in dit stadium, zónder het verdrag te wijzigen, maar door een herziening van het Reglement van orde of door interinstitutioneel akkoord, slechts een beperkt aantal democratische hervormingen kan worden ingevoerd, zoals transparantie van de wetgeving door de Raad, invoering van een vorm van burgerinitiatief, verbeteringen in de comitologieprocedure, volledige benutting van de "passerelle"-clausule op het terrein van justitie en binnenlandse zaken en een strengere controle door de nationale parlementen op het beleid van hun regeringen in zaken die de EU betreffen; 10. stelt voor de huidige denkpauze te gebruiken om het constitutionele proces op basis van een breed publiek debat over de toekomst van de Europese integratie te hernieuwen; verklaart dat deze Europese dialoog – zonder op de resultaten daarvan vooruit te lopen – erop gericht moet zijn de consensus omtrent de Grondwet te verduidelijken, te verdiepen en te democratiseren en oplossingen te vinden op de punten waar niet aan de verwachtingen is beantwoord; 11. verwelkomt het begin van een breed debat over de richting van het beleid van de Unie, maar onderstreept dat dit dient plaats te vinden in de context van het overwinnen van de constitutionele crisis en dat de beleidsvoorschriften op EU-niveau rechtstreeks verband dienen te houden met de regels, bevoegdheden en procedures van de EU-instellingen evenals met de door de lidstaten aan de EU verleende competenties en de problemen die in heel Europa een rol spelen, in kaart moeten brengen; 12. stelt voor dat deze nieuwe dialoog, die moet worden beschouwd als een kans om de Europese democratie te bevorderen, in de gehele Unie wordt gevoerd en gecoördineerd en dat deze dialoog door gemeenschappelijke thema's wordt gestructureerd, in realistische stadia aan de hand van een overeengekomen evaluatiekader wordt onderverdeeld en erop is gericht tot beslissende politieke keuzes te leiden; 13. dringt erop aan het openbare debat zowel in Europees als in nationaal kader te voeren; waarschuwt ervoor dat nationale debatten die zich op een beperkt aantal thema's concentreren, niet veel aan de nationale stereotiepe opinies zullen veranderen en waarschuwt er eveneens voor dat een opgelegde dialoog zonder politieke doelstellingen een vage, en zelfs een zinledige aangelegenheid zou worden, waardoor de afstandelijkheid van de Europese burgers steeds groter zou worden; 14. stelt voor dat het Europees Parlement en de nationale parlementen gezamenlijk conferenties – "Parlementaire Fora" – organiseren om het debat te stimuleren en stap voor stap de nodige politieke conclusies te vormen; zal de andere EU-instellingen uitnodigen een bijdrage aan deze Fora te leveren; 15. erkent dat het voor de Europese Unie en voor het Parlement in het bijzonder van cruciaal belang is verdere tegenslag bij het constitutionele proces te voorkomen; verbindt zich er derhalve toe in samenwerking met de nationale parlementen een leidende rol te spelen in de Europese dialoog, met name door "Europese verhandelingen" over de belangrijkste uitdagingen van de Unie te publiceren die als gemeenschappelijke basis voor de nationale debatten kunnen dienen en die, tezamen met bijdragen van de nationale parlementen, ten grondslag behoren te liggen aan de beraadslagingen van de Parlementaire Fora; 16. erkent dat het voor politieke instellingen van strategisch belang is om een proactieve houding van de media te bevorderen (in het bijzonder televisie, pers en lokale radio) en ze in te schakelen om het debat te verslaan en te intensifiëren; 17. stelt voor een eerste interparlementair Forum in de lente van 2006, voorafgaand aan de bijeenkomst van de Europese Raad in juni, bijeen te roepen om zowel nationale als Europese parlementsleden te horen, waarbij het doel is, uitvoerige aanbevelingen aan de Europese Raad te doen over de weg die de Unie dient te volgen teneinde de crisis achter zich te kunnen laten; 18. stelt voor op het eerste Parlementaire Forum een beperkt aantal cruciale vragen over de toekomst van Europa en het bestuur van de Unie aan te wijzen, die vervolgens op de volgende Fora en in het openbare debat worden behandeld, zoals: 19. is van mening dat een rijk debat over deze fundamentele kwesties een nieuw perspectief zal openen voor de Europese integratie en de weg zal bereiden voor een hervorming van het gemeenschappelijk beleid op de terreinen waar onenigheid heerst; 20. is bovendien van mening dat de Europese dialoog de constitutionele crisis alleen zal overwinnen wanneer daarbij niet slechts de verschillende EU-instellingen, maar ook de nationale en regionale parlementen, lokale overheden, de politieke partijen, de sociale partners, de burgermaatschappij, de academische wereld en de media worden betrokken; hecht in dit verband bijzondere waarde aan praktische bijdragen van het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's; 21. verzoekt de lidstaten om op nationaal, regionaal en lokaal niveau een groot aantal openbare bijeenkomsten en mediadebatten over de toekomst van Europa – zogenaamde "Burgerfora" – te organiseren, die aan de hand van gemeenschappelijke thema's gestructureerd zijn, met de medewerking van de Commissie; dringt er bij de sociale partners en de maatschappelijke organisaties op aan actief deel te nemen aan deze debatten; 22. verwacht van de politieke partijen dat zij zowel in hun interne debatten als in hun verkiezingscampagnes veel meer belang toekennen aan de Europese dimensie; 23. zou petities van burgers verwelkomen die ertoe bijdragen gestalte aan het debat te geven; 24. verzoekt de Unie veel meer prioriteit te verlenen aan het beleid inzake cultuur en onderwijs teneinde inhoud te geven aan de in de Grondwet gebezigde formulering "eenheid in verscheidenheid"; 25. wijst erop dat een Europese dialoog niet mogelijk is zonder gepaste financiering; 26. stelt voor de conclusies van de denkpauze uiterlijk in de tweede helft van 2007 te trekken en in dat stadium een duidelijke beslissing te nemen over hoe het verder moet met de Grondwet; 27. verwelkomt de verklaring van de Duitse regering dat zij voornemens is om tijdens het Duitse voorzitterschap van de Raad in de eerste helft van 2007 initiatieven te nemen met betrekking tot het ratificatieproces van de Grondwet; 28. merkt op dat er in theorie een aantal opties openstaan voor de Unie, zoals het constitutionele project als zodanig opgeven, blijven proberen de huidige tekst ongewijzigd te ratificeren, proberen de huidige tekst te verduidelijken of aan te vullen, de huidige tekst te herstructureren en/of aan te passen teneinde deze te verbeteren of de Grondwet compleet omwerken; 29. is van oordeel dat een gunstig resultaat van de periode van bezinning zou zijn dat de huidige tekst behouden kan blijven, hoewel dit alleen mogelijk kan zijn als hij gepaard gaat met aanzienlijke maatregelen om de publieke opinie gerust te stellen en te overtuigen; 30. verwelkomt de plannen van het Oostenrijkse Voorzitterschap van de Raad om een routekaart op te stellen voor de denkpauze en voor het verdere verloop van het ratificatieproces in het algemeen; 31. roept de leden van de Europese Raad op om zowel individueel als collectief de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de invoering van een Grondwet voor Europa; dringt erop aan dat zij de inhoud en de tijdschema's van de nationale campagnes nauwer op elkaar afstemmen en tegenover de burgers blijk geven van hun politieke wil en wederzijdse solidariteit; 32. neemt nota van het "Plan D voor Democratie, Dialoog en Debat" ( COM(2005)0494 ) van de Commissie, maar verzoekt haar niet slechts haar communicatiestrategie voor te leggen, maar vastberaden politiek engagement aan de dag te leggen om de Unie te helpen de huidige constitutionele moeilijkheden te boven te komen; 33. onderstreept dat Roemenië en Bulgarije moeten worden betrokken bij alle hierboven beschreven acties; 34. roept alle verenigingen en organisaties van het maatschappelijk middenveld ertoe op de inwerkingtreding van de Grondwet op te nemen als een van hun prioriteiten voor discussie en debat; 35. verlangt hoe dan ook dat er alles voor wordt gedaan om te waarborgen dat de Grondwet in de loop van 2009 in werking treedt; 36. draagt de Commissie constitutionele zaken op de periode van bezinning te controleren, vooral met betrekking tot de voorbereiding van de Parlementaire Fora, de opstelling van de werkdocumenten ("Europese verhandelingen"), de samenvatting van de institutionele en burgerdebatten, de conclusies en de voorstellen voor acties die hieruit kunnen voortvloeien; 37. vraagt de Commissie constitutionele zaken in dit verband nauw samen te werken met alle andere commissies die rechtstreeks betrokken zijn bij de voorbereiding van de Parlementaire Fora en de opstelling van de werkdocumenten hiervoor; 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de leden van de Europese Raad, de Raad, de Commissie, de nationale en regionale parlementen van de lidstaten, het Comité van de regio's, het Europees Economisch en Sociaal Comité, de voormalige leden van de Europese Conventie en de parlementen en regeringen van de toetredingslanden en kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, – gelet op artikel I-57 van het noch van kracht zijnde, noch aangenomen Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, welk artikel betrekking heeft op de Unie en haar naaste omgeving, - gezien Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1) en gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds ( COM(2004)0492 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement, getiteld "De grotere Europese nabuurschap: een nieuw kader voor de betrekkingen van de EU met de oostelijke en zuidelijke buurlanden" ( COM(2003)0104 ), het strategiedocument voor het Europees nabuurschapsbeleid (ENB) ( COM(2004)0373 ), het voorstel tot een Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument ( COM(2004)0628 ), de mededeling over actieplannen in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB) ( COM(2004)0795 ), en de actieplannen voor Oekraïne, Moldavië, Israël, Jordanië, Marokko, de Palestijnse Autoriteit en Tunesië, – gezien het actieplan voor Oekraïne (het "tienpuntenplan Ferrero-Waldner/Solana") over Oekraïne, dat op 21 februari 2005 door de Raad voor samenwerking EU-Oekraïne is goedgekeurd, – gezien de Europese veiligheidsstrategie ("een veilig Europa in een betere wereld"), die op 12 december 2003 door de Europese Raad is aangenomen, – gezien het tweede actieplan inzake de Noordelijke dimensie 2004-2006, dat door de op 16 en 17 oktober 2003 in Brussel gehouden Europese Raad werd bekrachtigd, – gezien zijn resoluties over de Noordelijke dimensie van 20 november 2003 (2) en 16 november 2005 (3) , – gezien de conclusies van de Vierde Ministersvergadering betreffende de Noordelijke Dimensie op 21 november 2005 te Brussel, – onder verwijzing naar zijn resolutie over een terugblik op het proces van Barcelona van 27 oktober 2005 (4) , – gezien het strategisch partnerschap met het Middellandse-Zeegebied en het Midden-Oosten, dat op 18 juni 2004 door de Europese Raad werd bekrachtigd, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement, getiteld "Een nieuwe impuls voor EU-maatregelen inzake mensenrechten en democratisering met mediterrane partners - Strategische richtsnoeren" ( COM(2003)0294 , – gezien de resolutie van 15 maart 2005 inzake economische en financiële aangelegenheden, sociale zaken en onderwijs, die door de eerste Euromediterrane Parlementaire Vergadering in Caïro is aangenomen, – gezien het door het Ontwikkelingsprogramma van de VN (UNDP) gepubliceerde Arabisch Verslag over de menselijke ontwikkeling 2004 (Arab Human Development Report), getiteld "Towards freedom in the Arab world" ("de weg naar vrijheid in de Arabische wereld") van 5 april 2005, – gezien het verslag van de delegatie van het Europees Parlement die werd gezonden met het oog op de waarneming van de verkiezingen in de Palestijnse Autoriteit van 7 tot 10 januari 2005, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 13 januari 2005 over de resultaten van de verkiezingen in Oekraïne (5) , van 24 februari 2005 over de parlementsverkiezingen in de Republiek Moldavië (6) en van 10 maart 2005 over de situatie in Libanon (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2003 over "de grotere Europese nabuurschap: een nieuw kader voor de betrekkingen met de oostelijke en zuidelijke buurlanden" (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 juni 2002 over "de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Unie van de Arabische Maghreb: tenuitvoerlegging van een geprivilegieerd partnerschap" (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 april 2005 over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld 2004 (10) , – onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de buurlanden en -regio's van de zich uitbreidende EU, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0399/2005 ), A. overwegende dat de buitengrenzen van de EU na de uitbreiding van de Europese Unie op 1 mei 2004 zijn veranderd en dat er nieuwe buren zijn bijgekomen, B. overwegende dat het niet in het belang van de uitgebreide EU is om nieuwe scheidingslijnen met opgedeelde buitengrenzen te creëren en dat derhalve een strategie voor de betrekkingen met de oostelijke en zuidelijke buren dient te worden gevolgd, waardoor een gemeenschappelijke ruimte van vrede, stabiliteit, veiligheid, respect voor mensenrechten, democratie, de rechtstaat en welvaart kan worden gecreëerd en uitgebreid, C. overwegende dat het in het belang van de EU is om een bijdrage aan de democratische ontwikkeling van de buurlanden te leveren, en de ontwikkeling van het Europees nabuurschapsbeleid in wezenlijke mate afhangt van de wil van de buurlanden en hun volkeren, om de waarden te delen die aan de Europese Unie ten grondslag liggen, D. overwegende dat het ENB de ambitie zou moeten hebben om de partnerlanden bevoorrechte betrekkingen aan te bieden, die hen in staat stellen actief deel te nemen aan het EU-beleid, E. overwegende dat het ENB enerzijds Europese landen omvat die volgens de geldende verdragen in principe het recht hebben om een aanvraag voor lidmaatschap van de Europese Unie in te dienen, en, anderzijds, landen die weliswaar sinds lang buren en nauwe partners van de Europese Unie zijn, maar geen lid van de Europese Unie kunnen worden; en overwegende dat dit gegeven geen enkel gevolg heeft voor genoemd recht van de Europese landen om een aanvraag in te dienen voor lidmaatschap van de EU, F. overwegende dat alle buurlanden, los van de kwestie van een eventueel lidmaatschap, een gelijke kans dienen te krijgen om bevoorrechte betrekkingen met de EU op te bouwen, die zowel op gemeenschappelijke belangen, als op gemeenschappelijke waarden berusten, overeenkomstig hun eigen ambities, G. overwegende dat er een aantal zeer perifere eilandgebieden zijn in de Europese Unie in de vorm van eilanden die weliswaar in de Atlantische Oceaan liggen maar toch verbonden zijn met het Europese vasteland, hetgeen specifieke problemen oplevert in het kader van het ENB , aangezien in de buurt van deze eilanden eilanden liggen die niet tot de EU behoren, maar waarmee zij wel historische banden hebben, H. overwegende dat het criterium van de opnamecapaciteit van de EU een van de criteria van Kopenhagen is, I. overwegende dat de "rozenrevolutie" in Georgië en de "oranje revolutie" in Oekraïne de wil van de volkeren van deze landen duidelijk hebben gemaakt om op basis van de gemeenschappelijke waarden die in het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa zijn aangegeven, mede vorm te geven aan Europa, J. overwegende dat de Unie alles moet doen om de terugkeer van Wit-Rusland naar de gemeenschap van democratische landen te steunen, zodat het een stabiele en welvarende partner kan worden, K. overwegende dat de EU zijn strategische partnerschap met Rusland niet volledig heeft benut voor de oplossing van het Trans-Dnjestrië-conflict, dat een van de belangrijkste oorzaken van de ernstige economische crisis van Moldavië vormt, L. overwegende dat een vreedzame ontwikkeling op het Europese continent en in de directe buurlanden in het belang van de Europese Unie is en dat de EU daarom een bijdrage dient te leveren aan het bijleggen van de conflicten in Trans-Dnjestrië, Zuid-Ossetië, Abchazië, Nagorno-Karabach en Tsjetsjenië, waarvoor een nauwe samenwerking met Rusland en Oekraïne is vereist, alsmede aan het oplossen van de conflicten in het nabije Oosten en in de Westelijke Sahara, M. overwegende dat ook de bevrijdingsbeweging in Libanon en de vrije verkiezingen in Palestina net zo de geest van vrijheid en democratie ademen, N. de positieve rol van essentieel belang onderstrepend die instellingen als de Raad van Europa, de Organisatie voor veiligheid en samenwerking in Europa (OVSE) en de Verenigde Naties (VN) hebben gespeeld bij de voorkoming, het beheer en de oplossing van politieke en militaire crises in een groot aantal gebieden in Europa, voornamelijk dankzij hun vermogens en hulpmiddelen, die een aanvulling op die van de EU vormen, O. overwegende dat de landen die samenwerken in het kader van GOAM (Georgië, Oekraïne, Azerbeidzjan en Moldavië) op hun top in Chisinau van 22 april 2005 duidelijk hebben verklaard de ambitie te hebben hun samenwerking met de EU te versterken, P. overwegende dat de Europese Unie en het buurland Rusland op 31 mei 2003 hebben besloten om hun op dezelfde waarden als het ENB gebaseerd strategisch partnerschap te versterken en vier gemeenschappelijke ruimten te vormen, hetgeen nu tot concrete resultaten moet leiden, Op weg naar Europese nabuurschapsvereenkomsten 1. verklaart dat voor het doel van bevoorrechte betrekkingen met buurlanden van de EU onder meer als essentiële voorwaarden een actieve en concrete inzet voor gemeenschappelijke waarden op het gebied van de rechtsstaat, verantwoordelijk bestuur, eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden, democratie en de principes van een transparante sociale markteconomie en duurzame ontwikkeling dienen te gelden;; 2. benadrukt voornemens te zijn zich niet met een status quo tevreden te stellen, maar de Europese Unie de aspiraties van de volkeren van onze buurlanden ten aanzien van volledige politieke vrijheid te doen ondersteunen met democratie en rechtvaardigheid en sociaal-economische ontwikkeling, gebruik makend van alle beschikbare diplomatieke, financiële en politieke middelen; 3. steunt de uitbreiding van de EU op basis van de verdragen en in overeenstemming met de besluiten van de Europese Raad; benadrukt dat het uitbreidingsproces gepaard dient te gaan met een ambitieus, substantieel en flexibel nabuurschapsbeleid als alternatief voor de Europese landen die op dit moment geen lid zijn van de EU en die nog geen lid van de EU kunnen of willen worden, maar zich desondanks naar de waarden van de EU richten en voornemens zijn aan het Europese project deel te nemen; 4. benadrukt dat het Verdrag van Nice geen aanvaardbaar uitgangspunt is voor verdere besluiten over de toetreding van nog meer nieuwe lidstaten en dringt er derhalve op aan dat de nodige hervormingen ten uitvoer worden gelegd in het kader van het constitutionele proces; 5. benadrukt dat het ENB toegesneden moet zijn op de afzonderlijke landen waarvoor het geldt en geen "unisex"-beleid moet zijn; 6. onderstreept de noodzaak tot instelling van een effectief monitoring-mechanisme en een bereidheid om de steun te beperken of op te schorten, ja zelfs overeenkomsten op te zeggen als landen internationale en Europese standaarden voor mensenrechten en democratie schenden en doet een beroep op de Commissie om een krachtig beleid te voeren tot ondersteuning van de democratische krachten in die buurlanden, waarbij in het bijzonder de toegang tot onafhankelijke media en informatie moet worden verzekerd; 7. verzoekt de Commissie het doel van en duidelijke prioriteiten voor het Europees nabuurschapsbeleid te definiëren, en aldus criteria vast te stellen voor de evaluatie van resultaten, en verwelkomt het idee om aan het einde van het ENB-proces te voorzien in een Europese nabuurschapsovereenkomst voor die landen die geen lid willen worden van de EU maar wel nader tot het recht van de Europese Unie zijn gekomen; verzoekt de Commissie specifieke beleidslijnen te ontwikkelen om waar mogelijk het ENB uit te breiden tot eilanden in de Atlantische Oceaan die buurlanden zijn van de buitenste regio's van de EU, aangrenzend aan het Europese continent, met name waar het gaat om speciale kwesties van geografische nabijheid, culturele en historische affiniteit en gemeenschappelijke veiligheid; 8. acht het juist dat een dergelijke nabuurschapsovereenkomst een aanmoediging kan zijn tot stapsgewijze voortgang op weg naar volledige toegang tot de interne markt en deelname aan het gemeenschappelijke buitenlandse, veiligheids- en defensiebeleid, hetgeen passende financiële en technische ondersteuning van de zijde van de EU veronderstelt; acht het evenzeer noodzakelijk een, ook in actieplannen verankerde, nauwe samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken mogelijk te maken met als doel op het gebied van de verdediging van de mensenrechten, de bestrijding van de illegale handel in drugs, wapens en mensen, de bestrijding van terrorisme en georganiseerde misdaad, alsook op het gebied van asielbeleid, visumbeleid en immigratie, nauw samen te werken; 9. 9 verzoekt de Commissie de dialoog met individuele ENB-partnerlanden te intensiveren door hen indien mogelijk uit te nodigen deel te nemen op terreinen van gemeenschappelijk belang en terreinen van belang voor de Europese Unie zoals het GVBV, en daarnaast vertegenwoordigers zonder stemrecht uit te nodigen voor besprekingen in de werkgroepen van de Raad op ter zaken doende terreinen, bijv. de bestrijding van terrorisme (COTER), de internationale ontwikkelingssamenwerking(CODEV), mensenrechten (COHOM), internationale organisaties(CONUN), enz.; 10. is van mening dat het gemeenschappelijk beheer van de grenzen tussen de respectieve nabuurlanden en de Europese Unie tot de wezenlijke inhoud van een Europese nabuurschapsovereenkomst moet behoren, waardoor enerzijds moet worden bereikt dat de grenzen beveiligd worden maar anderzijds ook de grensoverschrijdende samenwerking wordt ontwikkeld; 11. acht het noodzakelijk en reeds als eerste stap uitvoerbaar om de partnerlanden deelname aan alle gemeenschapsprogramma's op het gebied van cultuur, onderwijs, jeugd, informatiesamenleving, milieu, onderzoek en wetenschap mogelijk te maken; 12. is van mening dat het van wezenlijk belang is dat het ENB in belangrijke mate bijdraagt tot de bevordering van de rechten van vrouwen en de economische en sociale rechten; verzoekt de Commissie dan ook daarbij ook prioritair de intrekking van alle bezwaren van bepaalde landen tegen het verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) te betrekken en het internationaal verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten (ICESCR) volledig toe te passen; 13. verzoekt de Commissie en de Raad het ENB niet alleen te gebruiken om de politieke dialoog en samenwerking te intensiveren maar ook om de actieplannen met partnerlanden, op basis van het differentiatiebeginsel al naargelang de geschiktheid en kwalificatie van elk land, in praktijk om te zetten, teneinde programma's en agentschappen zoals het Europees Milieuagentschap, het Europees Ruimteagentschap, Eurojust en het communautaire programma "Intelligent Energy-Europe" voor nieuwe energiebronnen, voor deelneming open te stellen en aanbestedingen mogelijk te maken voor ontwikkelingshulp en -samenwerking in het kader van EU-programma's en agentschappen zoals TACIS, PHARE en ECHO; 14. acht het belangrijk het bezoekersprogramma van het Parlement uit te breiden, teneinde mensen uit de buurlanden kennis te laten nemen van de democratische cultuur van het Europees Parlement; 15. acht het nuttig een speciaal Europees fonds in te stellen om initiatieven ter bevordering van de parlementaire democratie in buurlanden op efficiënte en flexibele wijze te ondersteunen; 16. acht het belangrijk de actieplannen voor de afzonderlijke landen te differentiëren naar de actuele stand van de betrekkingen, de voortgang bij de uitvoering van hervormingen en de wil van elk van de buurlanden om de overeengekomen verplichtingen na te komen; herhaalt dat dergelijke differentiaties gebaseerd moeten zijn op transparante en objectieve criteria; 17. is van mening dat deze actieplannen moeten dienen als instrument op weg naar een mogelijk lidmaatschap van de EU voor landen die daarvoor in aanmerking komen, alsook naar een steeds hechter partnerschap voor de andere betrokken landen; 18. steunt het ontwikkelen van actieplannen voor alle landen waarop het nabuurschapsbeleid betrekking heeft; verlangt dat ontwikkeling van de mensenrechten, democratie en de rechtsstaat als kernprioriteit in alle nationale actieplannen wordt beschouwd; benadrukt in verband hiermee het belang van het instellen, samen met alle buurlanden, van subcommissies voor mensenrechten om te helpen bij de evaluatie van de tenuitvoerlegging van actieplannen; is van mening dat deze subcommissies ten minste eenmaal per jaar bijeen dienen te komen en dat er regelmatige follow-up dient plaats te vinden op alle politieke niveaus; roept de Raad en de Commissie ertoe op het Parlement volledig te betrekken bij het beoordelingsproces; is derhalve van opvatting dat het Parlement vertegenwoordigd dient te zijn in de subcommissies; 19. stelt de Commissie voor om jaarlijks monitoringsrapporten te publiceren, waarin op basis van duidelijk gedefinieerde criteria een beoordeling wordt gegeven van de voortgang van het ENB voor de afzonderlijke landen, en die als basis kunnen dienen voor verdere stappen op weg naar een Europese nabuurschapsovereenkomst; verwacht van de partnerlanden dat zij gedetailleerde informatie verschaffen voor het gemeenschappelijke monitoringsproces; acht intensieve behandeling van de voortgangsrapporten in het Parlement noodzakelijk; 20. wijst dan ook op het belang van een multilateraal kader met alle betrokken landen waarin de samenvallende aspecten van deze monitoringsrapporten gezamenlijk worden beoordeeld en over de algemene toekomst van het ENB van gedachten wordt gewisseld; 21. betreurt dat de Commissie in haar strategiedocument ( COM(2004)0373 ) slechts op het advies van de Raad heeft gereageerd en de omvattende resolutie van het Europees Parlement van 20 november 2003 heeft genegeerd; 22. onderstreept het cruciale verband tussen de Rusland-strategie van de EU en het ENB ; wijst erop dat het succes van het nabuurschapsbeleid in enkele onder dit beleid vallende landen afhankelijk is van de betrekkingen tussen de EU en Rusland; verzoekt de Commissie en de Raad derhalve de Gemeenschappelijke strategie voor Rusland zodanig te herformuleren dat daarin dezelfde opvattingen inzake democratische, wettelijke en mensenrechten worden verankerd als die welke zijn aanvaard in het kader van het ENB; moedigt de Russische regering aan, haar aan EU-landen grenzende regio's grotere flexibiliteit en meer armslag bij besluitvormingsinstrumenten toe te kennen; beschouwt een dergelijke ontwikkeling als een belangrijke voorwaarde voor duurzame grensoverschrijdende betrekkingen; 23. herinnert er nadrukkelijk aan dat het Parlement als begrotingsautoriteit via het nieuw gevormde Europese nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI) in het kader van de medebeslissing betrokken is bij de financiering van het ENB; verzoekt de Commissie daarom de politieke prioriteiten van het ENB niet te scheiden van de financiering via het ENPI en door toewijzing van begrotingsmiddelen, maar deze op transparante wijze en met volledige deelname van het Parlement vast te stellen, met name waar het gaat om het vaststellen van de meerjarenplannen en strategiedocumenten voor landen; verzoekt de Commissie manieren te vinden voor het onderling verbinden van de diverse instrumenten voor externe maatregelen; 24. verzoekt de Commissie het gehele proces van het ENB niet bureaucratisch vorm te geven, en niet alleen de Raad, maar ook het Parlement volledig te raadplegen over en te betrekken bij de ontwikkeling van de tijdschema's en de inhoud van toekomstige actieplannen; 25. beklemtoont dat, hoewel het ENPI bedoeld is om de democratie in de buurlanden van de Unie te verankeren, het tevens een middel dient te zijn voor het initiëren van vooruitgang in de richting van democratie in niet-democratische buurlanden, zoals Wit-Rusland, en voorzien dient te zijn van financiële middelen voor hulp aan de verwezenlijking van een dergelijke overgang; 26. dringt erop aan spoedig technische hulp beschikbaar te stellen aan buurlanden die al uitgebreide hervormingsprogramma's hebben besloten en de overeengekomen verbintenissen nakomen; bekrachtigt zijn vastbeslotenheid om op een duidelijke verhoging en herschikking van de middelen voor het ENB aan te dringen die verenigbaar is met de toekomstige door het Europees Parlement vastgestelde Financiële Vooruitzichten, aangezien het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument de bestaande TACIS-, MEDA- en INTERREG-programma's, per 1 januari 2007 vervangt; erkent dat de in het kader van het ENB aangeboden stapsgewijze deelname aan de Europese interne markt een kans, maar ook een grote uitdaging voor de buurlanden vormt, en stelt de Commissie voor bijzondere financiële bijstand voor de ENB-landen in het leven te roepen om hen bij de toenadering tot de interne markt te helpen, zoals dit voor kandidaat-landen voor hun toetreding is voorzien; 27. benadrukt dat de nieuwe lidstaten van de EU de overgangshervormingen die noodzakelijk waren om een markteconomie, democratie en een maatschappelijk middenveld te creëren met succes ten uitvoer hebben gelegd en daarbij een schat aan unieke en toepasbare hervormingservaring hebben opgedaan, die kan worden overgedragen aan de buurlanden van de Unie in Oost-Europa en de Euromediterrane regio; verzoekt de Commissie derhalve de noodzakelijke mechanismen op te zetten om de lidstaten in staat te stellen hun hervormingservaringen te delen met de ENB-partnerlanden en te fungeren als katalysatoren voor het hervormingsproces; 28. onderstreept de noodzaak van opneming en ondersteuning, op de korte en de middellange termijn, van krachtige anti-corruptiemaatregelen in alle actieplannen; 29. dringt aan op garanties dat lokale en regionale overheden en ook maatschappelijke organisaties in de lidstaten en buurlanden bij het proces van de ontwikkeling en verwezenlijking van het ENB worden betrokken; 30. verzoekt de Commissie te komen met een afzonderlijke verordening om te zorgen voor de noodzakelijke flexibiliteit van het Europees Initiatief voor de democratie en de mensenrechten (begrotingshoofdstuk 19-04), dat het enige externe EU-instrument is waarvoor geen overeenstemming met het gastland vereist is, en in te stemmen met het herstellen van volledig parlementair toezicht op het programma; 31. benadrukt het belang van een grotere opening van de markt overeenkomstig de beginselen van de wereldhandelsorganisatie (WTO); herinnert eraan dat in de verklaring van Barcelona de geleidelijke instelling van een vrijhandelszone voor goederen is overeengekomen, met het jaar 2010 als streefdatum; acht het belangrijk dat alle ENB-partnerlanden op weg naar het lidmaatschap van de WTO door de Europese Unie wordt aangemoedigd en ondersteund; 32. ondersteunt het idee van de Commissie om Rusland naast de bestaande vormen van samenwerking ook ondersteuning via het nieuwe ENPI aan te bieden; is echter van mening dat het noodzakelijk is deze steun te koppelen aan voortgangsrapportages op basis van passende monitoring; 33. acht het noodzakelijk om het informatiebeleid over de Europese Unie, de besluitvormingsprocedure en de waarden te versterken; is er verheugd over dat de door de EU gefinancierde nieuwszender Euronews al uitzendingen in de Russische taal uitzendt en acht het wenselijk dat dit ook in de Arabische taal gebeurt; is ook ingenomen met de, door de EU gefinancierde programma's van de Deutsche Welle, die erop gericht zijn de Europese democratische waarden in Wit-Rusland te verspreiden; 34. is van mening, dat hoewel de mogelijkheid van het lidmaatschap van de EU de ultieme prikkel voor alle Europese landen moet blijven om de gemeenschappelijke Europese idealen te volgen en deel te nemen aan het Europese integratieproces, het feit dat landen buiten de Unie blijven niet moet worden gebruikt als stok of zweep om niet-deelnemende landen te landen te straffen; benadrukt dat alle bilaterale betrekkingen en alle bestaande multilaterale organisaties moeten worden ingezet voor de bevordering van onze idealen van Europese samenwerking en integratie; De buurlanden met elkaar in verbinding brengen 35. benadrukt dat het doel van het ENB is om niet alleen de bilaterale betrekkingen tussen de EU en de buurlanden te versterken, maar ook tussen de buurlanden onderling netwerken van samenwerking te doen ontstaan en de ontwikkeling van de regionale integratie te bevorderen; is in dit verband van oordeel dat voor de Europese nabuurstaten ook de mogelijkheid zou moeten worden onderzocht van de verwezenlijking van een instrument naar het voorbeeld van de Europese Economische Ruimte, dat naast deelname aan de interne markt ook politieke aangelegenheden omvat; is verontrust over de grote achterstand op dit gebied en acht het van essentieel belang dat de Europese Unie zich samen met haar nabuurschapspartners inspant voor de activering van alle politieke en institutionele instrumenten die de ontwikkeling van de multilaterale dimensie kunnen ondersteunen; 36. verlangt in samenhang hiermee dat de ontwikkeling van de regionale en subregionale dimensie wordt versterkt, gezien de geografische, historische en politieke kenmerken die de nabuurlanden onderscheiden van de lidstaten van de Europese Unie; 37. verzoekt de Commissie het verband tussen het ENB en het euromediterraan partnerschap, dat zij weer nieuw leven wil inblazen door middel van haar mededeling over dit onderwerp, beter te definiëren; 38. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten in dit opzicht zichtbaarder en tastbaarder initiatieven te nemen om de interactie met de OVSE en Raad van Europa uit te breiden, opdat de EU de beschikking krijgt over de ontbrekende wezenlijke kennis en instrumenten, met name op het gebied van het honoreren van verplichtingen ten aanzien van mensenrechten, democratie en rechtsstaat en van het beheer en de oplossing van politieke en militaire crises; 39. is van mening dat de Raad van Europa moet worden uitgebreid en ontwikkeld tot het belangrijkste pan-Europese forum van samenwerking, met name op het gebied van eerbiediging en tenuitvoerlegging van verdragen inzake democratie en mensenrechten en dat eveneens nieuwe taken kunnen worden opgedragen aan de doeltreffend werkende democratische organisatie ervan; is van mening dat de Raad van Europa een pan-Europees forum zou kunnen zijn voor alle verschillende Europese "ruimten" die wij momenteel trachten op te zetten via bilaterale en multilaterale kanalen; 40. dringt er bij de Europese Unie op aan het Europees Verdrag voor de rechten van de mens te ondertekenen, teneinde het verband tussen het kader van de Raad van Europa en de EU te versterken; 41. dringt aan op meer en beter gerichte pan-Europese samenwerking in alle in aanmerking komende sectoren, bij voorbeeld Trans-Europese netwerken, milieu, visaregelingen, justitie, asiel en migratie, en buitenlands en veiligheidsbeleid; 42. betreurt de eenzijdige onderbreking door Rusland van de gasleveranties aan Oekraïne op 1 januari 2006, hoewel het erkent dat er een ernstige behoefte bestaat om in overleg over te stappen op vrije-marktkoersen voor de prijzen die Rusland krijgt voor zijn olie- en gasleveranties en die Rusland betaalt voor transitrechten door de tussenliggende landen en verzoekt Rusland om zijn dominantie van deze markt niet aan te wenden als een politiek instrument bij de uitvoering van zijn buitenlands beleid; is verheugd over de bevredigende oplossing van de crisis en verzoekt de EU te zorgen voor een gecoördineerd beleid dat de veiligheid van de energievoorziening en de onschendbaarheid van de pijpleidingen in de transitlanden garandeert, en tegelijkertijd een gediversifieerde bron voor deze wezenlijke natuurlijke energiebronnen veilig stelt; 43. is van mening dat de OVSE op pan-Europees niveau moet worden ingezet in sectoren die onder haar taakomschrijving vallen, terwijl overlapping met de Raad van Europa en relevante VN-bureaus moet worden voorkomen; wijst erop dat de OVSE eveneens nuttig kan zijn bij het slaan van bruggen tussen het Breder Europees Verband en zijn buren door een volledig lidmaatschap aan te bieden aan landen uit het Middellandse-Zeegebied en het Midden-Oosten of door het idee te onderzoeken van de oprichting van een afzonderlijke regionale organisatie, naar voorbeeld van de OVSE; betreurt de recente pogingen tot verzwakking van de OVSE in haar rol als beschermster van mensenrechten en democratie en is van mening dat de EU haar gewicht in de OVSE en de Raad van Europa beter en meer gecoördineerd moet inzetten om de waarden en normen te bevorderen die ten grondslag liggen aan het lidmaatschap van deze instellingen; 44. acht het energiebeleid een belangrijk element, daar de EU door de belangrijkste olie- en aardgasreserves ter wereld (Rusland en het Kaspische bekken, het Midden-Oosten en Noord-Afrika) is omgeven, en vele buurlanden,(bijvoorbeeld Rusland, Algerije, Egypte, Libië en Azerbeidzjan, leveranciers, of, zoals Oekraïne, Wit-Rusland, Marokko, Tunesië, Georgië en Armenië, doorvoerlanden zijn, en een verbetering van de energienetwerkverbindingen zowel aan de EU als aan partnerlanden ten goede komt; wijst erop dat de betrekkingen op energiegebied tussen de EU en de naburige landen beschouwd moeten worden in het kader van een breder Europees energiebeleid, dat gericht moet zijn op het leveren van een bijdrage aan de diversiteit en veiligheid van de energievoorziening van zowel de EU als haar partnerlanden; verzoekt de Commissie een mededeling te presenteren over de aspecten van het energiebeleid die betrekking hebben op het buitenlands en nabuurschapsbeleid; 45. benadrukt dat het intensiveren van de handel en het toerisme tussen de EU en de partnerlanden een verbetering van het verkeersnetwerk vereist en tot betere verbindingen tussen de partnerlanden onderling kan leiden, wat ook investeringen aantrekkelijker maakt; 46. wijst erop dat het ENB beoogt de inzet te bevorderen voor gezamenlijke waarden als het nastreven van duurzame ontwikkeling zoals gedefinieerd op de Wereldtop van Johannesburg; 47. benadrukt dat ook de samenwerking op het gebied van milieu en op kerngebieden zoals waterkwaliteit en -beheer, afvalverwerking, luchtvervuiling, overstromingsbeheer en de bestrijding van de woestijnvorming grensoverschrijdend en regionaal moet worden georganiseerd; 48. acht het nodig het probleem van de legale en illegale immigratie in het kader van het nabuurschapsbeleid aan te pakken; verzoekt de Raad en de Commissie de tenuitvoerlegging van de overeenkomsten met alle nabuurlanden te verifiëren, met name wat betreft de actieplannen waarover onderhandeld is of wordt; verzoekt de Raad en de Commissie bovendien om een specifieke controle uit te voeren op de bilaterale akkoorden tussen de lidstaten afzonderlijk en hun partners op het gebied van immigratie en vooral overname; 49. is tevreden over het feit dat de opening van de Europese onderzoeksruimte een voorwaarde is voor samenwerking in een kennismaatschappij en ziet ook hier kansen voor regionale samenwerking tussen partnerlanden onderling; 50. herinnert eraan om ook extra aandacht te besteden aan de soevereine staten van het Europese continent die geen lid zijn van de Europese Unie, met name Noorwegen, IJsland en Liechtenstein, als leden van de EER/EFTA, en Zwitserland, als lid van de EFTA met eigen bilaterale overeenkomsten met de EU; is van mening dat deze nauwe politieke en economische betrekkingen de grondslag moeten vormen voor verdere ontwikkelingen en nauwere samenwerking, ook met Andorra, Monaco, San Marino en Vaticaanstad, die allemaal op passende wijze moeten kunnen deelnemen aan het nieuwe nabuurschapsproces; 51. is van mening dat alle kandidaat-lidstaten ook bij het nabuurschapsbeleid dienen te worden betrokken, eerst als bijzondere partners en later als EU-leden die een bijzondere rol spelen in de samenwerking met onze toekomstige buren; acht het noodzakelijk dat vooruitgang wordt geboekt inzake de opening van de Turkse grenzen met Armenië en dat Roemenië en Oekraïne een oplossing vinden voor hun geschillen inzake de afgrenzing van het continentaal plat van de Zwarte Zee, onder meer met behulp van het Internationale Gerechtshof te Den Haag; 52. is van mening dat de Noordelijke Dimensie in deze omstandigheden moet worden uitgebouwd; wijst erop dat bijzondere aandacht dient uit te gaan naar de betrekkingen met ons enorme Euraziatische buurland Rusland; dringt daarom aan op verdere ontwikkeling van het strategische samenwerkingsverband tussen de EU en Rusland en op opvoering van de samenwerking in het kader van de multilaterale Noordelijke Dimensie alsook in het kader van het Bredere Europa, waardoor wordt voorkomen dat Europa wordt opgedeeld in invloedssferen en waardoor werkelijke pan-Europese partnerschappen en samenwerking worden bevorderd; 53. wijst anderzijds op de noodzaak het EU -beleid in het Middellandse Zeegebied en het Midden-Oosten uit te breiden, niet in de laatste plaats wegens de toetreding van Cyprus en Malta, en aangezien in het kader van toekomstige uitbreidingen een aantal landen van Zuidoost-Europa zal toetreden; Maghreb 54. constateert dat Marokko, Tunesië en Algerije nauw met de Europese Unie zijn verbonden, wat door de van kracht geworden associatieverdragen duidelijk wordt gemaakt; benadrukt dat de besloten invoering van de reeds begonnen hervormingen, met name op het gebied van politieke vrijheid en mensenrechten, hoe dan ook een hoge prioriteit moet krijgen; verzoekt de Commissie in de nabije toekomst een actieplan voor Algerije aan te nemen, om zo de Unie van de Arabische Maghreb nieuwe impulsen te geven; wijst er echter op dat het succes van deze regionale integratie wezenlijk afhangt van het al dan niet oplossen van de kwestie West-Sahara en verzoekt de betrokken partijen opnieuw om in het kader van de desbetreffende VN-Veiligheidsraad een constructieve dialoog te beginnen; 55. wenst dat de Europese Unie concrete maatregelen treft, geflankeerd door een voorlichtingscampagne over het Barcelona-proces en het nieuwe ENB, om het beeld te doen verdwijnen van een angstig Europa dat zich meer zorgen maakt over haar eigen veiligheid en de strijd tegen de immigratie dan over de duurzame ontwikkeling waarnaar wordt uitgezien en die noodzakelijk is; 56. is ingenomen met de toenadering van Libië tot het proces van Barcelona en verwacht concrete stappen bij de uitvoering van de aangekondigde overname van het juridisch acquis van Barcelona, hetgeen in de toekomst tot opname in het ENB-proces zou kunnen leiden; Het Midden-Oosten en de Masjrak 57. is er verheugd over dat met de verkiezingen van de Palestijnse Autoriteit in januari 2005 op voorbeeldige wijze een president is gekozen en dit een signaalwerking voor de totale Arabische wereld had; is van mening dat door de hervormingen in de Palestijnse Autoriteit en door de wil om terrorisme te bestrijden, nieuwe kansen voor het vredesproces en de uitvoering van de routekaart zijn ontstaan; is verheugd over de terugtrekking van Israël uit de Gaza-strook en uit het noordelijke deel van de Westelijke Jordaanoever; wijst erop dat langdurige en werkelijke vrede en stabiliteit in de regio slechts kunnen worden bereikt met het bestaan van een Staat Israël binnen veilige en erkende grenzen, naast een democratische, levensvatbare Palestijnse Staat; 58. is verheugd over het feit dat Jordanië en Egypte het vredesproces in het Midden-Oosten actief ondersteunen; is van mening dat het ENB de meest recente tekenen van een democratische vernieuwing in de Masjrak-regio, met name na de "Cederrevolutie" in Libanon, met alle middelen dient te ondersteunen; 59. doet een beroep op Syrië om zonder enig uitstel volledig en actief deel te nemen aan de internationale strijd tegen het terrorisme, mee te werken aan het internationale onderzoek naar de moord op de voormalige Libanese premier Rafiq Hariri dat onlangs door de VN-Veiligheidsraad is uitgebreid en de internationaal aanvaarde normen op het gebied van de mensenrechten ten volle te eerbiedigen; 60. is ingenomen met de terugtrekking van het Syrische leger uit Libanon en de organisatie van wetgevingsverkiezingen in Libanon in juni 2005; is ernstig bezorgd over de recente aanslagen op journalisten en uitgevers die een vrij en onafhankelijk Libanon voorstaan en dringt aan op een verdubbeling van de pogingen om tot een soevereine en democratische staat Libanon te komen, waar alle politieke en religieuze groepen en gemeenschappen aan het politieke en maatschappelijke leven deelnemen en waar de mensenrechten ten volle geëerbiedigd worden, en verzoekt om volledige tenuitvoerlegging van resolutie 1599(2004) van de Veiligheidsraad, met inbegrip van de ontwapening van Hezbollah; 61. verzoekt de Egyptische autoriteiten dringend niet de verwachtingen te ondermijnen die onlangs zijn gewekt inzake, met name, presidentsverkiezingen met een groter aantal kandidaten, en de democratische hervormingen door te zetten; is dan ook ernstig bezorgd over de veroordeling van Ayman Nour, een prominent liberaal oppositieleider, die onlangs door een Egyptische rechtbank tot 5 jaar dwangarbeid is veroordeeld wegens vermeende vervalsing van handtekeningen op verzoekschriften die gebruikt werden om zijn politieke partij op te richten; is van mening dat dit een ernstige stap achteruit is en verzoekt de Egyptische autoriteiten er alles aan te doen om ervoor te zorgen dat deze zaak correct wordt behandeld; Oost-Europa 62. is ingenomen met de vreedzame revolutie en de democratische beweging in Oekraïne; erkent de Europese ambities van Oekraïne en dringt erop aan om voor de lange termijn een Europees perspectief te openen; ondersteunt het actieplan alsmede het tienpuntenplan Ferrero-Waldner/Solana, dat een ambitieus project met een werkelijke inhoud vormt; bekrachtigt haar volledige ondersteuning van de nieuwe Oekraïense regering bij de uitvoering van het aangekondigde hervormingspakket; 63. erkent de Europese aspiraties van Moldavië en dringt erop aan om voor de lange termijn een Europees initiatief te openen; benadrukt dat een democratische ontwikkeling van dit land bevorderlijk is voor het verwezenlijken van nauwere betrekkingen; acht het noodzakelijk om EU-bijstand ter beschikking te stellen om zo een bijdrage te leveren aan de verbetering van de economische ontwikkeling in het land, alsmede de autoriteiten, de zakenwereld en de bevolking in Trans-Dnjestrië nieuwe stimulansen te geven, om via Chisinau met de EU samen te werken; doet een beroep op alle betrokken partijen om tot een politieke regeling van de kwestie Trans-Dnjestrië te komen 64. is bezorgd over de huidige ontwikkeling in Wit-Rusland, dat een dictatoriaal regime heeft waarin alle activiteiten van de oppositie worden onderdrukt; verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten in versterkte mate activiteiten op het gebied van burgerrechten door NGO´s en de oppositie te ondersteunen; dringt er bij de Raad op aan de kwestie van Wit-Rusland bij Rusland aan de orde te stellen, waarbij erop gewezen moet worden dat de democratisering van dit land zowel in het belang van de EU als van de Russische Federatie is, en dat daartoe gezamenlijk actie moet worden ondernomen; Zuidelijke Kaukasus 65. is tevreden dat de Europese Raad op aandringen van het Europees Parlement ook de landen van de Kaukasus bij het nabuurschapsbeleid heeft betrokken; 66. is van mening dat het conflict in Nagorno-Karabach de ontwikkeling van Armenië en Azerbeidzjan alsmede de regionale samenwerking en ook een doeltreffende uitvoering van het ENB als zodanig bemoeilijkt; doet een beroep op beide partijen zich te onthouden van unilaterale acties en agressieve verklaringen en om in een constructieve dialoog met inzet van alle middelen naar de oplossing van het conflict te streven, op basis van eerbiediging van de rechten van minderheden en van de principes van het internationale recht; onderstreept hoe belangrijk een voortzetting van de democratische hervormingen is voor de ontwikkeling van de regio en haar betrekkingen met de EU; dringt er met klem bij alle betrokken partijen op aan manieren te vinden op basis van de rechten van minderheden voor een geleidelijke terugkeer van vluchtelingen, met name de terugkeer van vluchtelingen uit Azerbeidzjan naar de bezette gebieden; dringt bij de lidstaten van de Minsk-groep van de OVSE aan op een effectievere coördinatie van hun acties met de Speciale vertegenwoordiger van de EU voor de zuidelijke Kaukasus om vooruitgang bij de onderhandelingen te bereiken; 67. roept de Azerbeidzjaanse overheid op een eind te maken aan de vernieling van de middeleeuwse Armeense kerkhoven en historische stenen kruisbeelden in het zuiden van Nachitsjevan, welke een schending vormt van de bepalingen van de UN-Conventie inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld, die het in 1993 geratificeerd heeft; 68. vraagt Rusland en Turkije met aandrang dat zij een constructieve rol spelen om de basis te leggen voor een vreedzame oplossing van het conflict en een hervatting van de regionale samenwerking; vraagt Turkije in dit verband zijn grenzen met Armenië open te stellen; 69. is van mening dat het actieplan voor Azerbeidzjan moet worden toegespitst op de ontwikkeling van een werkelijke democratie en op de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat; dringt er in dit verband bij de Commissie op aan dat zij haar optreden coördineert met de Raad van Europa en al het mogelijke doet om het kwetsbare Azerbeidzjaanse maatschappelijk middenveld te steunen en te ontwikkelen; 70. verwelkomt het vredesplan voor Zuid-Ossetië dat gebaseerd is op een aanpak in drie stadia, zoals dat eind oktober 2005 door Georgië is voorgelegd in het kader van de OVSE; is van oordeel dat dit plan een fundamentele stap voorwaarts vormt op de weg naar een vreedzame en omvattende regeling van het conflict; vraagt de Raad en de Commissie de noodzakelijke steun te verlenen aan dit voorstel, door de dialoog en onderhandelingen tussen de beide zijden te vergemakkelijken en door te helpen om middelen aan te dragen die van het initiatief een volledig succes kunnen maken; 71. moedigt een volledige inzet van het Europese nabuurschapsbeleid aan ter bevordering van de regionale samenwerking tussen de landen van de zuidelijke Kaukasus als instrument voor het kweken van vertrouwen tussen de diverse landen; 72. stelt een EU-stabiliteitspact voor de zuidelijke Kaukasus voor – inclusief een parlementaire en op sociale burgerrechten gebaseerde dimensie naar het model van het EU-stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa – met deelname van de Europese Unie (met deelname van Turkije als toetredingskandidaat), Rusland, de Verenigde Staten en de VN (het kwartet); is van mening dat een dergelijk stabiliteitspact door een dialoog tussen alle betrokken partijen en, waar dat nut heeft, ook met landen die niet in de directe nabijheid van de EU liggen, aan het bijleggen van de regionale conflicten kan bijdragen; o o o 73. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de regeringen en nationale parlementen van de landen van het ENB en van Rusland, de Raad van Europa, de OVSE en de Euromediterrane Parlementaire Vergadering. Het Europees Parlement, – gezien de Verklaring van Beijing en het Actieplatform dat op 15 september 1995 door de Vierde Wereldvrouwenconferentie in Beijing is aangenomen: Actie voor gelijkheid, ontwikkeling en vrede, alsook onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 september 1995 (1) over hetzelfde onderwerp en zijn resolutie van 18 mei 2000 over de follow-up van het Actieplatform van Beijing (2) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, van Stockholm van 23 en 24 maart 2001, van Barcelona van 15 en 16 maart 2002, van Brussel van 20 en 21 maart 2003 en van Brussel van 25 en 26 maart 2004, – gelet op artikel 2, artikel 3, lid 2 en artikel 141 van het EG-Verdrag, – gezien de communautaire kaderstrategie inzake gelijkheid van vrouwen en mannen (2001-2005) ( COM(2000)0335 ), de werkprogramma's voor 2001, 2002, 2003, 2004 en 2005 van de Commissie (( COM(2001)0119 ), ( COM(2001)0773 ), ( COM(2003)0047 , SEC(2004)0911 en SEC(2005)1044)) en de jaarverslagen inzake gelijkheid van vrouwen en mannen voor 2000, 2001, 2002, 2004 en 2005 (( COM(2001)0179 ), ( COM(2002)0258 ), ( COM(2003)0098 ), ( COM(2004)0115 ) en ( COM(2005)0044 )), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Europese Raad van de lente van 2005 "Samen werken aan werkgelegenheid en groei. Een nieuwe start voor de Lissabon-strategie" ( COM(2005)0024 ), – gezien het verslag van de taakgroep werkgelegenheidop hoog niveau, voorgezeten door de heer Wim Kok, van november 2003, getiteld: "Jobs, Jobs, Jobs. Creating more Employment in Europe", – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2004 over het combineren van beroep, gezin en privé-leven (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 februari 2004 over de organisatie van de arbeidstijd (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2003 over gendermainstreaming in het Europees Parlement (5) , – gezien de structurele indicatoren, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0402/2005 ), A. overwegende dat de Europese Raad van Lissabon strategische doelstellingen heeft goedgekeurd die erop zijn gericht om van de Unie de meest dynamische en meest concurrerende kenniseconomie ter wereld te maken, die tot economische groei, sociale cohesie en vermindering van de armoede in staat is; overwegende dat de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001 de Lissabon-strategie heeft opgenomen in een strategie van duurzame ontwikkeling en het complementair karakter van zijn drie pijlers, namelijk een economische pijler, een sociale pijler en een milieupijler, heeft erkend, B. overwegende dat in Lissabon duidelijk is toegezegd dat uiterlijk in 2010 zou zijn gezorgd voor volledige werkgelegenheid, met arbeidsplaatsen van goede kwaliteit, een grotere sociale cohesie en een betere sociale integratie, C. overwegende dat in de Lissabon-strategie de sociale integratie voornamelijk betrekking heeft op vrouwen en hun behoefte aan een volledige deelname aan alle aspecten van het leven; overwegende dat een geïntegreerde samenleving gestoeld is op gelijkheid, solidariteit, vrijheid, duurzame ontwikkeling en rechtvaardigheid, met toegang tot rechten, middelen, goederen, diensten, informatie en kansen, D. overwegende dat bij de tussentijdse herziening van de "strategie van Lissabon" de doelstellingen opnieuw op groei en werkgelegenheid zijn gericht en dat er een nieuwe vorm van bestuur wordt voorzien, E. overwegende dat het, gezien het duidelijke verband tussen het actieplatform van Peking en de Lissabon-strategie, absoluut noodzakelijk is een beroep te doen op het hele Europese potentieel aan arbeidskrachten om de globale strategische doelstellingen van zowel Peking als Lissabon te behalen, F. overwegende dat er voor de strategie van Lissabon indicatoren en gemeenschappelijke doelstellingen zijn opgesteld die regelmatig moeten worden geëvalueerd om een beter zicht te krijgen op de geboekte vooruitgangen en de aan te gane uitdagingen, G. overwegende dat tijdens de Europese Raad van Lissabon de doelstelling werd geformuleerd om tegen 2010 een arbeidsparticipatie van 60% van de vrouwen te behalen; dat er tijdens de Europese Raad van Stockholm een tussentijdse doelstelling is toegevoegd, met name om tegen eind 2005 een arbeidsparticipatie van 57% van de vrouwen te behalen, en een van 55% voor oudere werknemers, mannen en vrouwen samen, H. overwegende dat de arbeidsparticipatie van vrouwen enigszins is toegenomen en in 2003 in de uitgebreide Europese Unie 55,1% bedroeg; dat de vooruitgang sedertdien is vertraagd; dat de arbeidsparticipatie van oudere vrouwen bijzonder laag blijft, met name doordat velen van hen hun beroep hebben opgegeven om voor hun gezin te zorgen, hetgeen ongunstige gevolgen heeft voor hun pensioen en hun sociale verzekeringen en waardoor zij kwetsbaarder worden voor eventuele armoede, I. overwegende dat de nieuwe, voor vrouwen gecreëerde arbeidsplaatsen over het algemeen onzeker en slecht betaald zijn, J. overwegende dat de Commissie van mening is dat het noodzakelijk zal zijn om, in een tot vijfentwintig lidstaten uitgebreide Europese Unie, zo'n 22 miljoen arbeidsplaatsen te creëren teneinde de algemene doelstellingen van Lissabon betreffende werkgelegenheid te behalen, K. overwegende dat het risico op armoede en sociale uitsluiting, dat voor vrouwen groter is, nauw verbonden is met langdurige werkloosheid en met onbezoldigde arbeid, zaken die bij uitstek het lot van vrouwen zijn, L. onderstrepend dat de pensioenrechten veel minder hoog zijn voor vrouwen dan voor mannen wegens hun beperkte arbeidsparticipatie, en dat bepaalde lidstaten hun respectieve stelsels zo organiseren dat pensioenrechten worden toegekend voor periodes waarin zij kinderen grootbrengen of zorgen voor zorgbehoevende ouderen of gehandicapten, M. overwegende dat er, terwijl de effectieve en verantwoorde integratie van immigranten in de arbeidsmarkt en in de maatschappij één van de sleutelfactoren is waarmee de doelstellingen van Lissabon kunnen worden behaald, in het integratiebeleid nauwelijks sprake is van het genderperspectief, waardoor het potentieel van immigranten op de arbeidsmarkt niet ten volle kan worden benut, N. overwegende dat de vertraging van de wereldeconomie en de demografische uitdaging waarmee de Europese Unie wordt geconfronteerd, ertoe aanzetten om zo goed mogelijk gebruik te maken van het potentieel van vrouwelijke arbeidskrachten, O. overwegende dat er talloze discrepanties blijven bestaan tussen vrouwen en mannen, met name betreffende het verschil in beloning, toegang tot de arbeidsmarkt en de vooruitgang op deze markt, postuniversitair onderwijs en levenslang leren, evenals de pensioenrechten, P. overwegende dat in de uitgebreide Europese Unie het verschil in salaris gemiddeld 15% bedraagt, maar dat het, naargelang het land, tot 33% kan gaan; dat er de laatste dertig jaar in de praktijk geen enkele vooruitgang is geboekt bij de toepassing van het principe "gelijk loon voor gelijk werk"; dat de vermindering van dit verschil een middel is om werken voor vrouwen aantrekkelijker te maken, hetgeen zou bijdragen tot verhoging van het aantal werkende vrouwen en volledige benutting van investeringen en menselijk potentieel, Q. overwegende dat de bevordering van de ondernemersgeest en van zelfstandige arbeid centraal staat in de Europese werkgelegenheidsstrategie en dat uit de statistieken blijkt dat vrouwen 28% van de zelfstandigen uitmaken, terwijl vrouwelijke bedrijfsleiders die werknemers in dienst hebben slechts 2,5% vertegenwoordigen (tegenover 8% bij de mannen), R. overwegende dat er in het onderwijs meer vrouwen dan mannen zijn (58% van de diploma's op tertiair niveau worden uitgereikt aan vrouwen en zij nemen 41% van de doctoraten voor hun rekening); overwegende dat steeds meer vrouwen hogere studies volgen; dat steeds meer vrouwen gediplomeerd, opgeleid en gekwalificeerd zijn hoewel zij meer problemen blijven ondervinden in de toegang tot werk en nog steeds worden gediscrimineerd op het vlak van promoties en lonen, S. overwegende dat onderwijs en levenslang leren bijdragen tot de ontplooiing van vrouwen en mannen en hen in staat stellen zich op de arbeidsmarkt aan te passen aan de uitdagingen van de kennismaatschappij, T. overwegende dat de stelsels van onderwijs en beroepsopleiding in de meeste Europese landen worden gekenmerkt door een bijzonder gering aantal vrouwelijke deelnemers (minder dan 20%) aan opleidingen in de richtingen van de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën, met het gevolg dat deze cijfers nog lager zijn voor vrouwen die hun eigen bedrijf oprichten en vrouwen die verantwoordelijke functies in deze sector innemen, waardoor hun mededingingsvermogen op de arbeidsmarkt wordt aangetast, U. overwegende dat tijdens de Europese Raad van Lissabon het belang is erkend om de gelijke kansen op alle vlakken te verbeteren, met name door het mogelijk te maken beroeps- en gezinsleven op elkaar af te stemmen; dat tijdens de Europese Raad van Barcelona gekwantificeerde doelstellingen voor 2010 zijn opgesteld inzake de oprichting van opvangstructuren voor minstens 90% van de kinderen tussen drie jaar en de leerplichtige leeftijd en voor minstens 33% van de kinderen jonger dan drie jaar, zowel in de steden als op het platteland, V. overwegende dat de afwezigheid van voldoende gegevens en statistieken betreffende de oprichting van opvangstructuren voor kinderen en afhankelijke personen in de lidstaten het moeilijk maakt om de invoering van de maatregelen in kwestie te evalueren, W. overwegende dat er in de lidstaten grote verschillen bestaan over de essentiële vragen rond de combinatie van beroep en gezin, zowel op het stuk van de grondbeginselen als van de uitvoering ervan: ouderschapsverlof (is het recht overdraagbaar of niet, duur), bevallingsverlof, betaalde of onbetaalde vakantie, enz., wat overkomt als een bron van verwarring voor de inventarisering en het bestuderen van de rechten ter zake op Europees niveau, en voor de uitwisseling van goede werkwijzen, X. overwegende dat de organisatie van de arbeidstijd kan bijdragen tot de verbetering van de kwaliteit van het werk van de vrouwen; dat ze het mogelijk maakt beroep en gezin gemakkelijker te combineren; betreurende dat nieuwe en flexibele werkvormen zoals telewerk of deeltijds werken vooral door vrouwen worden gebruikt, Y. overwegende dat gemiddeld 30,4% van de vrouwen deeltijds werkt, tegenover nauwelijks 6,6% mannen, en dat dit verschil sinds 1998 nog in lichte mate is toegenomen, Z. overwegende dat de maatregelen die worden genomen ten gunste van vrouwen gevolgen hebben voor mannen; dat de mannen op positieve wijze kunnen bijdragen om de familiale stereotypen te bestrijden, AA. overwegende dat, tot nu toe, de samenwerking om de doelstellingen van Lissabon te halen voornamelijk een samenwerking tussen nationale regeringen was; dat, om effectief rekening te houden met de genderdimensie, de hele burgermaatschappij, onderwijs- en onderzoeksinstellingen, de sociale partners, de bedrijven en de overheden hun inspanningen zullen moeten bundelen, AB. overwegende dat werkzoekenden afkomstig van de lidstaten geen belangstelling hebben voor tal van arbeidsplaatsen in de Europese Unie, met name in de sectoren gezinshulp (hulp aan kinderen, ouderen, zieken of gehandicapten), de medische en sociale sector, het hotel- en restaurantwezen (horeca), evenals de landbouw, en dat deze arbeidsplaatsen worden ingenomen door werknemers afkomstig van derde landen, ofwel omdat de lonen te laag zijn, ofwel omdat de arbeidsplaatsen in kwestie weinig zekerheid bieden, ofwel omdat het sociaal aanzien van deze arbeidsplaatsen laag is, AC. gezien het belang van de rol van zijn Commissie die bevoegd is voor de rechten van de vrouw en gendergelijkheid bij de bevordering van gelijkheid tussen mannen en vrouwen en de opname van de genderdimensie in de tenuitvoerlegging van de doelstellingen van Lissabon, 1. bevestigt de noodzaak om dringende maatregelen ten gunste van de werkgelegenheid, de kwaliteit van het werk en de sociale integratie van vrouwen te nemen om de doelstellingen van Lissabon te halen, gezien het grote economische potentieel van meer arbeidsparticipatie van vrouwen; 2. uit zijn bezorgdheid over de blijvende discrepanties tussen vrouwen en mannen, met name betreffende het verschil in salaris, toegang tot werkgelegenheid, segregatie op de arbeidsmarkt, toegang tot postuniversitair onderwijs en levenslang leren, alsook de toegang tot de nieuwe technologieën en de informatiemaatschappij; 3. vraagt de lidstaten een onderwijstraject te stimuleren dat gericht is op diversifiëring van de beroepskeuzen van jonge meisjes om hen de beste kansen op de arbeidsmarkt te garanderen; 4. verzoekt de lidstaten zich te blijven inspannen voor hoogwaardige werkgelegenheid voor vrouwen van alle leeftijden in alle sectoren, en doeltreffender maatregelen te nemen met het oog op het stimuleren van de groei met name in de armste regio's van de Unie, waardoor een bijdrage zal worden geleverd tot het profileren van de kennis en bekwaamheid die vrouwen tijdens hun opleiding hebben verworven, vergroting van het aantal vrouwen dat aan het arbeidsproces deelneemt en waarborging van de levensvatbaarheid van de pensioenstelsels, en waardoor vrouwen ook de mogelijkheid zal worden geboden financieel onafhankelijk te worden doordat hen autonome pensioenrechten worden gewaarborgd; 5. benadrukt het feit dat de ontwikkeling, namelijk een toename van de participatie van vrouwen aan de arbeidsmarkt, het gevolg is van de veralgemening van soorten werkgelegenheid die buiten de normen vallen, zoals deeltijdwerk, flexwerk, ploegenarbeid en contracten van bepaalde duur; 6. verzoekt de lidstaten rekening te houden met de genderdimensie in het beleid inzake de integratie van immigranten teneinde de mogelijkheden van geïmmigreerde vrouwen op de arbeidsmarkt ten volle te benutten en zo bij te dragen tot het behalen van de doelstellingen van Lissabon; 7. bepleit een betere coördinatie tussen het beleid van een geïntegreerde aanpak van de gelijkheid tussen vrouwen en mannen en de strategie van Lissabon om systematisch rekening te houden met het genderperspectief bij de uitvoering van de ambitieuze doelstellingen van Lissabon, in het bijzonder in de "globale richtsnoeren voor het economisch beleid", in de "richtsnoeren inzake werkgelegenheid", evenals in het beleid inzake het milieu en de interne markt; 8. betreurt dat de samenwerking om de doelstellingen van Lissabon te behalen tot op heden in hoofdzaak een samenwerking tussen regeringen was en dringt erop aan dat de nationale, regionale en lokale overheden, de lokale autoriteiten, de bedrijven, de onderwijs- en onderzoekinstellingen, de sociale partners en de hele burgermaatschappij moeten samenwerken; 9. onderstreept het belang ervan dat het Europees Parlement, en met name zijn Commissie die voor de rechten van de vrouw en gendergelijkheid bevoegd is, ten volle wordt betrokken bij de evaluatie van de strategie van Lissabon inzake het genderperspectief; 10. blijft toezien op de verwezenlijking van de tussentijdse doelstelling van een arbeidsparticipatie van vrouwen van 57% tegen eind 2005 en vraagt een evaluatie van de Commissie op basis van op termijn beschikbare statistieken waarbij de voorkeur wordt gegeven aan een aanpak die het mogelijk maakt te bepalen welke activiteitssectoren het meest hebben bijgedragen tot de vooruitgang van de arbeidsparticipatie van vrouwen, en op de kwaliteit van de aldus gecreëerde werkgelegenheid; 11. benadrukt het feit dat de lidstaten de vermindering van het verschil in de salarissen van vrouwen en mannen moeten opnemen in hun politieke agenda en in hun strategieën voor economische ontwikkeling; dringt eveneens aan op toepassing van de Europese wetgeving ter zake en promotie van vrouwen tot verantwoordelijke functies overeenkomstig hun opleiding; 12. verzoekt de lidstaten de initiatieven en maatregelen te nemen die gericht zijn op het ondersteunen en stimuleren van de ondernemersgeest van vrouwen, om hen de kans te bieden een ondernemersgeest te ontwikkelen en bij te dragen tot de economische ontwikkeling en het concurrentievermogen; 13. bevestigt nogmaals dat onderwijs en levenslang leren de kern van de strategie van Lissabon moeten vormen; verzoekt de lidstaten de nodige maatregelen te nemen voor de gemeenschappelijke erkenning van diploma's in alle lidstaten van de Unie en de certificering van alle leermethoden; 14. benadrukt de noodzaak van het versterken van de beroepsopleiding van vrouwen in de nieuwe technologieën, en van het vergroten van hun participatie aan onderzoek- en technologieprogramma's, waardoor zij concurrerender kunnen zijn op de arbeidsmarkt en ten dele de kloof kunnen overbruggen die momenteel tussen de geslachten bestaat op het gebied van technologische en wetenschappelijke kwalificaties; 15. bevestigt dat de organisatie van de arbeidstijd het mogelijk kan maken betere arbeidsplaatsen te creëren, bijdraagt tot de combinatie van beroep, gezin en privé-leven en het mogelijk maakt de doelstellingen van Lissabon te behalen; 16. spreek in dit opzicht zijn waardering uit over het akkoord dat de Europese sociale partners hebben gesloten over telewerk en moedigt de toepassing ervan in het dagelijks leven aan; 17. is voorstander van uitbreiding van de deelname van de sociale partners, met inbegrip van het MKB, op lokaal, nationaal en regionaal niveau, aan de ontwikkeling en de tenuitvoerlegging van het beleid ten gunste van de gendergelijkheid, met name op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid en pensioenen; 18. dringt erop aan dat de organisatie van de arbeidstijd moet voortvloeien uit een vrije keuze van de vrouwen; herhaalt dat een verplicht deeltijdwerk als van bovenaf opgelegde oplossing een bron van sociale uitsluiting en armoede kan zijn, terwijl de rationele tenuitvoerlegging ervan vrouwen die dat wensen in staat zou stellen de arbeidsmarkt te betreden en zich daar te ontwikkelen, en beroeps- en gezinsleven gemakkelijker te combineren; 19. raadt de lidstaten aan maatregelen vast te stellen om de meest achtergestelde vrouwen, in het bijzonder als ze aan het hoofd staan van een eenoudergezin, een "gewaarborgd minimuminkomen" te verzekeren, dat hen in staat stelt waardig te leven en een beroepsopleiding te volgen die overeenstemt met de behoeften op de arbeidsmarkt; 20. verzoekt de Commissie in samenwerking met de lidstaten en sociale partners een onderzoek uit te voeren om deze "reservoirs van arbeidsplaatsen" beter te identificeren, met name voor de vrouwen, in de sectoren gezinshulp, de medische en sociale sector, de horeca en andere, te analyseren waarom er zo'n afkeer bestaat voor deze sectoren, oplossingen voor te stellen die het mogelijk zouden maken ze opnieuw aantrekkelijk te maken, en de relaties tussen deze arbeidsplaatsen en zwartwerk te onderzoeken; verzoekt de lidstaten hun beste werkwijzen op dit gebied uit te wisselen; 21. benadrukt de noodzaak voor de lidstaten om in hun nationale actieplannen maatregelen op te nemen die voorzien in de oprichting van gemakkelijk toegankelijke, kwaliteitsvolle en betaalbare structuren voor de opvang van kinderen en andere afhankelijke personen; vraagt de lidstaten met nadruk in hun nationale actieplannen de garantie van een sociale bescherming op te nemen voor moeders die hun kinderen alleen opvoeden, die hen in staat stellen opnieuw toe te treden tot de arbeidsmarkt; dringt erop aan dat deze maatregelen vrouwen in staat stellen opnieuw toe te treden tot de arbeidsmarkt en er duurzaam te blijven of zich opnieuw te integreren; benadrukt de rol van de sociale partners op dit gebied, met name betreffende de oprichting van crèches binnen bedrijven; 22. verzoekt de Commissie, maar ook de lidstaten, om voldoende statistische elementen te verzamelen over onbezoldigde arbeid, op basis waarvan het beleid ten gunste van de werkgelegenheid zal worden gedefinieerd en de stimulering van maatregelen gericht op een billijker verdeling van de onbezoldigde arbeid zal worden georganiseerd, om een grotere arbeidsparticipatie van vrouwen mogelijk te maken; 23. verzoekt de lidstaten de ontwikkeling van sleutelindicatoren voort te zetten om te zien hoever de gelijkheid tussen vrouwen en mannen op alle gebieden is gevorderd en hiertoe regelmatig adequate, coherente en vergelijkbare statistieken te verzamelen, opgesplitst naar geslacht en leeftijd, en deze grondig te analyseren; 24. verzoekt de Commissie om het combineren van beroep en gezinsleven tot een van haar prioriteiten te maken in de momenteel in behandeling zijnde 'roadmap' voor gelijke behandeling van vrouwen en mannen, en om - in samenwerking met de lidstaten, de sociale partners en andere belanghebbenden - Richtlijn 96/34/EG te herzien vanuit het oogpunt van adequaatheid en doeltreffendheid; is van mening dat bij de herziening vooral aandacht moet worden besteed aan de vraag hoe de situatie van vrouwen en mannen verbeterd kan worden om ervoor te zorgen dat zowel mannen als vrouwen beroep en gezinsleven kunnen combineren, hetgeen een fundamentele factor zou kunnen zijn voor het bereiken van gendergelijkheid in alle levensstadia; 25. verwijt de lidstaten dat zij de gekwantificeerde doelstellingen die de Europese Raad van Barcelona had bepaald voor de invoering van opvangmogelijkheden overdag, niet correct ten uitvoer hebben gelegd; verzoekt hen te zorgen voor opvang van ten minste 90% van de kinderen ouder dan drie jaar die nog niet schoolplichtig zijn, en van 33% van de kinderen jonger dan drie jaar, zowel in de stad als op het platteland; 26. acht het essentieel dat de lidstaten systematisch statistieken verzamelen en produceren over de oprichting van structuren voor de opvang van kinderen en andere afhankelijke personen; 27. uit zijn bezorgdheid over de ontoereikendheid van de bestaansmiddelen van oudere vrouwen, vrouwen die tot een etnische minderheid behoren of gehandicapte vrouwen, waardoor zij gedwongen worden werk te zoeken in een conjunctuur waarin de werkloosheid hoog blijft, en vraagt de lidstaten om hun situatie in overweging te nemen in de nationale actieplannen en elke clausule die discriminatie op basis van leeftijd mogelijk maakt, als nietig te beschouwen; 28. verzoekt de lidstaten hun inspanningen voor de modernisering van de systemen van sociale bescherming zoals beschreven in de nationale verslagen van 2002 over de pensioenstelsels, niet te verslappen, met het oog op de aanpassing ervan aan een kader waarin vrouwen in dezelfde mate op de arbeidsmarkt actief zijn als mannen, over dezelfde carrièremogelijkheden wensen te beschikken en van gelijke pensioenrechten zullen profiteren; 29. roept de lidstaten en de Commissie op tot een nauwe samenwerking met het toekomstige Europese Instituut voor gendergelijkheid om de ontwikkeling van relevante en vergelijkbare indicatoren, de observatie ervan en actieve instrumenten voor gelijkheid (b.v. ijking), te garanderen teneinde discriminatie ten opzichte van vrouwen te bestrijden en hun toegang tot de arbeidsmarkt te stimuleren en hen tegelijkertijd de kans te geven beroep en gezin te combineren, rekening houdend met de diversiteit van de mogelijkheden in de lidstaten; 30. roept de Commissie op om rekening te houden met en af te rekenen met het probleem van de verschillende definities en methoden om het aantal tewerkgestelden en werklozen (seizoen-werkloosheid, langdurige werkloosheid, a-typische tewerkstelling enz.) te berekenen in de verschillende lidstaten, wat het in kaart brengen en beoordeling van de reële situatie van vrouwen op de arbeidsmarkt, het opstellen van vergelijkende conclusies en het opstellen van voorstellen en richtsnoeren om deze problemen aan te pakken, bemoeilijkt; 31. verzoekt de lidstaten om efficiënte maatregelen te nemen ten gunste van mannen, zoals de promotie van geschikte systemen van ouderschapsverlof en het opzetten van bewustmakingscampagnes die tot doel hebben een grotere inzet van de mannen in het kader van een eerlijke spreiding van de gezinsverantwoordelijkheid; is van mening dat hiervoor een soepele regeling van de werktijd en nieuwe arbeidsvormen moeten worden toegepast waarmee beroep, gezin en privé-leven kunnen worden gecombineerd; 32. betreurt dat mannen niet voldoende gebruikmaken van de organisatie van de arbeidstijd en de nieuwe vormen van werken die het mogelijk maken beroep, gezin en privé-leven te combineren; 33. verheugt zich over het op gang brengen van een regelmatige follow-up, onder auspiciën van zijn commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en in samenwerking met de nationale parlementen, om zicht te krijgen op de geboekte vooruitgang en de problemen die nog moeten worden aangepakt; 34. legt de nadruk op de noodzaak de Lissabonstrategie om te vormen tot een echte strategie voor solidariteit en duurzame ontwikkeling, op basis van nieuwe richtsnoeren waarin economisch beleid, milieubeleid en werkgelegenheidsbeleid geïntegreerd zijn, door doelstellingen en termijnen voor de Unie en de lidstaten vast te stellen; is van mening dat de volgende financiële vooruitzichten 2007-2013 deze strategische doelstelling moeten weerspiegelen; 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de eerdere jaarverslagen van de EU over de mensenrechten, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties ter ondersteuning van het democratisch proces in Peru, – gezien het verslag van de Commissie voor waarheid en verzoening onder voorzitterschap van professor Salomón Lerner Febres over de vreselijke gebeurtenissen in Peru tussen 1980 en 2000, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de voormalige president Alberto Fujimori in Chili is gearresteerd op basis van een internationaal aanhoudingsbevel dat de Peruviaanse autoriteiten tegen hem hebben uitgevaardigd, B. overwegende dat de heer Fujimori tussen 1990 en 2000 over Peru regeerde, er in Peru tegen hem een tweeëntwintig-tal klachten lopen wegens schending van de mensenrechten en corruptie, en het congres en de verkiezingsraad hem bovendien tot 2011 verboden hebben zich opnieuw kandidaat te stellen bij verkiezingen, C. overwegende dat het Parlement het democratisch proces in Peru sinds de val van het regime van de heer Fujimori in 2000 ten volle heeft gesteund, D. overwegende dat de uitlevering van de voormalige president Fujimori een kwestie is tussen twee landen waarmee de Unie een sterk en bevoorrecht partnerschap heeft gesloten in het kader van de biregionale strategische associatie waartoe voor het eerst werd besloten in Rio de Janeiro in juli 1999, E. overwegende dat er sinds 1936 tussen Chili en Peru een bilateraal uitleveringsverdrag bestaat, F. overwegende dat de gerechtelijke instanties van Chili besloten hebben de procedure voor de uitlevering van de voormalige president Fujimori aan Peru te starten, 1. feliciteert de Chileense en de Peruviaanse autoriteiten voor hun doeltreffende samenwerking betreffende de hechtenis van de heer Fujimori en is verheugd over het besluit van de Chileense autoriteiten om de procedure voor de uitlevering formeel te starten; 2. herhaalt dat de strijd tegen straffeloosheid een van de belangrijkste bouwstenen is van het beleid van de Unie op het gebied van de mensenrechten; is van oordeel dat het de eerste plicht van alle partners is samen te werken om de democratie en de mensenrechten te eerbiedigen; 3. steunt bijgevolg de uitlevering van de heer Fujimori aan Peru, waarom reeds formeel is verzocht, om te waarborgen dat de heer Fujimori voor de rechtbank verschijnt wegens de klachten die tegen hem lopen; drukt zijn volledige vertrouwen uit in het Chileense en het Peruviaanse gerechtelijk apparaat en vertrouwt erop dat deze uitlevering alle procedures en toepasselijke wetgeving zal eerbiedigen en dat het proces tegen de heer Fujimori volgens de internationale normen zal worden gevoerd; 4. dringt er bij de Peruviaanse autoriteiten op aan alle nodige stappen te ondernemen om te garanderen dat de getuigen in verband met de klachten tegen de heer Fujimori volledige bescherming genieten, zoals aanbevolen door de dienst van de ombudsman in september 2005; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen van Chili en Peru. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over mensenrechten in Egypte, – gezien zijn resolutie van 16 september 2004 over de humanitaire situatie in Soedan (1) , en de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 21 april 2005 over de situatie in Soedan (2) , – gezien alle relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad, zoals resolutie 1593(2005) over de situatie in Soedan en resolutie 1564(2004), naar aanleiding waarvan het verslag van de internationale onderzoekscommissie inzake Darfur aan de Secretaris-generaal van de VN op 25 januari 2005 werd voorgesteld, – gezien de associatieovereenkomst EU-Egypte (3) die op 25 juni 2001 in Luxemburg is ondertekend en vanaf 1 juni 2004 in werking is getreden, en met name artikel 2 ervan, – gezien de door de euromediterrane parlementaire vergadering op 15 maart 2005 in Cairo goedgekeurde resolutie waarin het belang van mensenrechten wordt onderstreept, – gezien de Verklaring van Barcelona van 28 november 1995 en de mededeling van de Commissie ( COM(2005)0139 ) over de tiende verjaring van het Proces van Barcelona en de doelstellingen voor de komende vijf jaar, met name het doel om zich te richten op kwesties zoals de bescherming van de mensenrechten, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties van 28 juli 1951 inzake de status van vluchtelingen en de VN-Gedragscode voor handhavingsambtenaren, – gelet op artikel 11, lid 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 177 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, waarin de bevordering van de mensenrechten als een doelstelling van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid wordt beschouwd, – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat Egyptische veiligheidstroepen op 30 december 2005 meer dan 2.500 Soedanese migranten, vluchtelingen en asielzoekers met geweld hebben geëvacueerd, die zich hadden verzameld op het Moustafa Mahmoud-plein, in het Mohandessin-district van Caïro, voor het hoofdkwartier van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen (UNHCR) waar zij vanaf 29 september 2005 verzochten naar derde landen te worden overgebracht, B. overwegende dat naar verluidt 2.000 politiemensen het geïmproviseerde kamp hebben omsingeld, waterkanonnen op de menigte hebben gericht en personen met stokken hebben geslagen om een eind te maken aan de zitdemonstratie, C. overwegende dat ooggetuigen, de internationale pers en mensenrechtenorganisaties melding hebben gemaakt van meer dan 200 doden, maar dat volgens officiële informatie van de Egyptische autoriteiten slechts zevenentwintig mensen, allen Soedanezen en de meesten daarvan vrouwen, kinderen en bejaarden, zijn gedood, dat anderen zijn gevangen genomen en vele anderen gewond zijn geraakt als gevolg van de aanval van de Egyptische veiligheidstroepen, D. overwegende dat grote aantallen vluchtelingen zijn gearresteerd en na dit incident naar gevangenissen buiten de hoofdstad zijn overgebracht, E. overwegende dat na de ondertekening van het Vredesakkoord tussen Noord- en Zuid-Soedan in 2005 de Egyptische regering beweerde dat de Soedanese vluchtelingen die zich in Egypte bevonden niet langer recht hadden op de vluchtelingenstatus, F. overwegende dat de Egyptische autoriteiten op 4 januari 2006 hebben meegedeeld dat de deportatie van 650 Soedanezen met 72 uur zou worden uitgesteld, zodat de UNHCR vluchtelingen of asielzoekers zou kunnen identificeren, G. overwegende dat de ondertekenende staten en met name de regeringen van de lidstaten, verplicht zijn hun internationale verplichtingen krachtens het Verdrag van Genève na te komen, wanneer individuele personen asiel aanvragen of de vluchtelingenstatus willen hebben, en derde landen vragen om vluchtelingen op te vangen, H. overwegende dat de situatie in Soedan over het algemeen buitengewoon onstabiel blijft, dat het geweld in Darfur voortduurt en de vrede tussen noord en zuid nog steeds onzeker is, I. overwegende dat de Europese Unie en de internationale gemeenschap zich zouden moeten verplichten tot een algemene strategie die is gericht op de bevordering van vrede, stabiliteit en sociale en economische wederopbouw, met name in die regio's van Afrika die door burgeroorlogen verwoest zijn, J. overwegende dat de schendingen van de mensenrechten in Egypte de afgelopen maanden zijn toegenomen, dat bijvoorbeeld onder meer de leider van de seculiere El Ghad-partij, een voormalig lid van het parlement, Ayman Nour, en andere voorvechters na de laatste verkiezingen werden gearresteerd, en overwegende dat Ayman Nour tot vijf jaar gevangenisstraf is veroordeeld wegens vermeende vervalsing van enkele van de vijftig handtekeningen die nodig waren om zijn partij te registreren, 1. veroordeelt het geweld van de Egyptische politie, waardoor doden en gewonden zijn gevallen, en blijft erbij dat de situatie vreedzaam had kunnen en had moeten worden opgelost; 2. dringt er bij de Egyptische autoriteiten op aan ervoor te zorgen dat politieambtenaren in overeenstemming met internationale normen handelen en dat zij een eind maken aan het buitensporig gebruik van geweld; 3. is ingenomen met het besluit van de Egyptische autoriteiten om een onderzoek te starten naar de tragische gebeurtenissen van 30 december 2005 en dringt er bij de Egyptische regering op aan om mensenrechtendeskundigen van de VN en leden van onafhankelijke Egyptische mensenrechtenorganisaties daarbij te betrekken; 4. herinnert eraan dat Egypte een land is dat partij is in het verdrag tegen foltering en in andere internationale overeenkomsten waarin nadrukkelijk de gedwongen terugkeer van eenieder naar een land, waar deze foltering of mishandeling boven het hoofd hangt, verbiedt; 5. verzoekt de Egyptische autoriteiten een eind te maken aan de gedwongen deportatie naar Soedan van de resterende 462 Soedanese burgers, omdat deze groep waarschijnlijk asielzoekers en vluchtelingen behelst die erkend worden door de UNHCR en om het beginsel van non-refoulement na te leven; 6. dringt er bij de Egyptische autoriteiten op aan informatie te verschaffen over de plaatsen waar de gearresteerde Soedanese migranten en vluchtelingen sinds 30 december 2005 ondergebracht zijn of gevangen gehouden worden en alle Soedanese burgers die tijdens of naar aanleiding van de gebeurtenissen zijn gearresteerd, vrij te laten, tenzij zij beschuldigd kunnen worden van een erkend misdrijf, en er eveneens voor te zorgen dat allen die zijn vastgehouden onbeperkte toegang krijgen tot advocaten en hun gezinnen en zonodig passende medische verzorging krijgen; 7. is bezorgd over de aantijgingen van foltering en mishandeling en doet een beroep op de Egyptische autoriteiten de fysieke en psychische integriteit van alle migranten en vluchtelingen te waarborgen en een wet aan te nemen over de bescherming van vluchtelingen, asielzoekers en migranten, die strookt met het internationaal recht, met name met het verdrag inzake de status van vluchtelingen; 8. erkent het mandaat van de UNHCR en het belang van zijn streven om duurzame oplossingen voor vluchtelingen en andere ontheemden die tot zijn werkterrein behoren, te beschermen en te bevorderen, en steunt de werkzaamheden van de UNHCR; 9. laakt echter het feit dat de UNHCR te traag is geweest om een oplossing te vinden voor de Soedanese vluchtelingen en asielzoekers en dringt er bij de UNHCR op aan de procedure op te helderen die in het kader van het onderzoek van aanvragen van Soedanese asielzoekers is gevolgd, alsmede de verschillende initiatieven die zijn ontplooid om de patstelling te doorbreken; 10. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan een echt partnerschap met de UNHCR in te stellen door zowel politieke als financiële steun te geven ten behoeve van de werkzaamheden van de UNHCR in Cairo, teneinde een permanente dialoog met de Egyptische autoriteiten te waarborgen, waarbij er de nadruk op ligt dat de situatie van de Soedanese migranten en vluchtelingen vreedzaam en conform de Conventie van Genève uit 1951 en het internationaal humanitair recht moet worden opgelost; 11. dringt erop aan dat eerbiediging van de mensenrechten een fundamentele waarde is in de associatieovereenkomst EU-Egypte en bevestigt het belang van het euromediterrane partnerschap ter bevordering van de regels van de rechtsstaat en van fundamentele vrijheden; 12. is van mening dat de gebeurtenissen die op 30 december 2005 in Cairo hebben plaatsgevonden, een ernstige schending zijn van artikel 2 van de associatieovereenkomst en dringt er bij de Raad en de Commissie op aan deze kwestie nadrukkelijk op de eerstvolgende bijeenkomst van de Associatieraad EU-Egypte aan de orde te stellen en ook wanneer de discussies tussen de EU en Egypte betreffende een nationaal actieplan worden voortgezet; 13. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan in het kader van het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI) een specifiek programma op te nemen dat is gericht op de bestrijding van het gebruik van foltering en van mensonterende en onmenselijke behandeling; 14. dringt er bij de internationale gemeenschap en met name bij de regeringen van de lidstaten op aan de programma's voor een relocatie van Soedanese vluchtelingen conform het Verdrag van Genève te steunen; 15. verwacht van de partnerlanden van de EU dat alle personen die aan hun grenzen asiel aanvragen garanties krijgen betreffende hun veiligheid en een eerlijke procedure overeenkomstig de internationale verdragen en de algemeen erkende beginselen van het internationale vluchtelingenrecht; 16. is ingenomen met en steunt de wereldwijde verzoeken tot vrijlating van Ayman Nour en dringt er met kracht bij de Egyptische autoriteiten op aan ervoor te zorgen dat Ayman Nour goed behandeld wordt en niet gefolterd of anderzins mishandeld wordt en er voorts voor te zorgen dat hij stipt, regelmatig en onbeperkt toegang krijgt tot zijn advocaten, artsen (hij lijdt aan suikerziekte) en gezin; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en het parlement van Egypte, de regering van Soedan, en de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties van 13 januari 2005 (1) en van 10 maart 2005 (2) over Cambodja, alsmede zijn resolutie van 1 december 2005 (3) over de mensenrechtensituatie in Cambodja, Laos en Vietnam, – gezien de samenwerkingsovereenkomst van 1997 tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Cambodja (4) , – gezien de EU-richtsnoeren voor mensenrechtenactivisten, goedgekeurd door de Raad op 14 juni 2004, – gezien de normen die zijn vastgesteld bij de VN-verklaring van 1998 inzake mensenrechtenactivisten; – gezien de verklaring d.d. 27 december 2005 van de Speciaal Vertegenwoordiger van de Secretaris-generaal van de VN voor de mensenrechten in Cambodja, de heer Yash Ghai; – gezien de verklaring d.d. 4 januari 2006 van de Hoge VN-commissaris voor de mensenrechten; – gezien de verklaring d.d. 9 januari 2006 van de Wereldbank over Cambodja; – gezien de verklaring d.d. 13 januari 2006 van het Voorzitterschap, namens de Europese Unie, over de verslechtering van de politieke situatie in Cambodja; – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de politieke repressie in Cambodja de afgelopen weken dramatisch is toegenomen, met diverse arrestaties van mensenrechtenactivisten, journalisten en vakbondsmedewerkers wegens smaad; B. overwegende dat Kem Sokha, voorzitter van het Cambodjaanse centrum voor mensenrechten (CCHR), Pa Nguon Teang, directeur van het Cambodjaanse centrum voor mensenrechten en directeur van een radiostation, Rong Chhun, voorzitter van de Cambodjaanse onafhankelijke lerarenbond (CITA) en Mam Sonando, directeur van Beehive Radio, zullen worden berecht; C. overwegende dat Yeng Virak en Kem Sokha tegen borgtocht zijn vrijgelaten, maar dat de aanklacht niet is ingetrokken; D. overwegende dat Chea Mony, voorzitter van de Vrije vakbond van arbeiders, Ea Channa, plaatsvervangend secretaris-generaal van de Studentenbeweging voor democratie, Men Nath, voorzitter van de Cambodjaanse onafhankelijke ambtenarenbond, prins Sisowath Tomico, secretaris van de vroegere koning Sihanouk en Say Bory, adviseur van de vroegere koning Sihanouk, om dezelfde redenen door de Cambodjaanse autoriteiten worden gezocht, E. overwegende dat andere activisten en leden van de oppositie het land hebben verlaten, nadat zij met arrestatie en vervolging waren bedreigd, F. overwegende dat deze repressieve tactieken te beschouwen zijn als een poging van de regering om vreedzame critici van de regering het zwijgen op te leggen en aldus ook de laatste echte politieke oppositie te elimineren; overwegende dat deze gebeurtenissen tevens verontrustende tekens zijn die erop wijzen dat de democratie in Cambodja afbrokkelt, G. overwegende dat oppositieleider Sam Rainsy op 22 december 2005 bij verstek is veroordeeld tot 18 maanden gevangenisstraf wegens smaad, op beschuldiging van de premier en de voorzitter van de Nationale Assemblee, H. overwegende dat Cheam Channy, lid van het Cambodjaanse parlement, in augustus 2005 door de rechtbank is veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf; I. overwegende dat de VN-werkgroep inzake willekeurig detentie heeft bepaald dat de detentie van Cheam Channy in strijd is met de Cambodjaanse wet en het volkenrecht; 1. is ernstig verontrust over de recente arrestaties en vervolgingen en dringt er bij de Cambodjaanse regering op aan zeer zorgvuldig na te gaan of dergelijke handelingen verenigbaar zijn met de verplichtingen die zij ten opzichte van de bevolking en donoren is aangegaan wat betreft de opbouw van een meer open, democratische en rechtvaardige maatschappij; 2. neemt kennis van de hoger vermelde vrijlating van de onlangs gearresteerde mensenrechtenactivisten en dringt erop aan dat alle aanklachten tegen hen, alsmede alle aanklachten en arrestatiebevelen tegen mensenrechtenactivisten die momenteel niet gevangen worden gehouden, worden ingetrokken; dringt er bovendien op aan dat er een einde komt aan alle vormen van intimidatie en pesterij van mensenrechtenactivisten in Cambodja; 3. dringt er bij Cambodja op aan zijn verplichtingen krachtens het volkenrecht, met name het Internationaal verdrag over politieke en burgerrechten, niet langer te schenden en Cheam Channy onmiddellijk vrij te laten; dringt er tevens dat op aan dat het vonnis tegen Sam Rainsy en Chea Poch wordt vernietigd en dat hun beider parlementaire onschendbaarheid wordt hersteld; 4. is ervan overtuigd dat de aanhoudende gevangenzetting van leidende figuren uit de politieke oppositie, de vakbonden, de media en NGO's, en het inzetten van het strafrecht waar afwijkende meningen over politieke kwesties of beleidsmaatregelen worden uitgesproken, een verontrustend signaal afgeeft aan de donorgemeenschap, waarvan de regering voor ca. 50% van haar jaarlijkse begroting afhankelijk is; 5. herinnert de Cambodjaanse regering eraan dat zij haar verplichtingen dient na te komen wat betreft de democratische beginselen en de fundamentele mensenrechten, die een essentieel element vormen van de reeds aangehaalde Samenwerkingsovereenkomst van 1997 tussen de EG en Cambodja, zoals gedefinieerd in artikel 1 van de overeenkomst; 6. verzoekt de Commissie en de Raad, in overleg met de donorgemeenschap op de komende vergadering van de Consultative Group duidelijk en onomwonden te reageren op de jongste aanval op politieke en burgerrechten; 7. spreekt zijn steun uit aan de Speciaal Vertegenwoordiger van de Secretaris-generaal van de VN van de mensenrechten en het kantoor van de Hoge VN-commissaris voor de mensenrechten, wier mandaat ook bescherming en toezicht van de situatie inzake mensenrechten omvatten; 8. is verontrust dat het feit dat de Cambodjaanse rechterlijke macht wordt gebruikt als instrument voor repressie jegens de politieke oppositie en het maatschappelijk middenveld, ernstige twijfel doet ontstaan over de door de Cambodjaanse regering aangegane verplichting om het Rode-Khmertribunaal te stoelen op internationale normen inzake onafhankelijkheid van de rechter, eerlijke processen en een behoorlijke rechtsgang, zoals met de VN in juni 2003 is overeengekomen en stelt de noodzaak in vraag om van laster aan het adres van het ambt van eerste minister een strafrechtelijke inbreuk te maken; 9. is ervan overtuigd dat afwijkende visies en meningen via het publieke debat moeten worden aangevochten in plaats van via strafrechtelijke processen en dringt erop aan dat vervolging op grond van smaad wordt stopgezet, aangezien dit gemakkelijk voor politieke doeleinden kan worden misbruikt ; 10. dringt er bij de EU op aan maatregelen te nemen om te waarborgen dat de fundamentele vrijheden zoals neergelegd in artikel 1 van de hoger vermelde Samenwerkingsovereenkomst tussen de EG en Cambodja, worden geëerbiedigd en dat aanvallen op burgerrechten consequenties hebben; dringt er tevens bij de EU op aan verdere financiële steun afhankelijk te stellen van verbetering van de mensenrechtensituatie in Cambodja; 11. dringt er andermaal op aan dat een ad hoc delegatie van het Parlement een bezoek brengt aan Cambodja om na te gaan in hoeverre de bepalingen van artikel 1 van de Samenwerkingsovereenkomst worden nageleefd en kennis te nemen van de situatie van gedetineerde parlementsleden, medewerkers van de media en vakbondsleiders in het land; 12. dringt er bij de Cambodjaanse regering op aan de UNHCR-verdrag van 1953 volledig toe te passen, zowel met betrekking tot de bescherming van de Montagnards-vluchtelingen, en geen illegale gedwongen deportatie naar Vietnam toe te passen, als wat betreft het verlenen van de vluchtelingenstatus aan etnische Khmer die uit Vietnam zijn gevlucht; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Hoge VN-commissaris voor de mensenrechten, de Speciaal Vertegenwoordiger van de Secretaris-generaal van de VN in Cambodja, de president van de Wereldbank, het ASEAN-secretariaat en de regering en de Nationale Assemblee van het Koninkrijk Cambodja. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 13 van het EG-Verdrag, – gelet op de artikelen 21 en 26 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat de rechten van gehandicapten vaststelt, – gelet op artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden – onder verwijzing naar de resoluties van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 1 november 2001 over de rechten van gehandicapten en ouderen in ACS-landen (1) en van 21 maart 2002 over gezondheidskwesties, jongeren, ouderen en gehandicapten (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 september 2003 over de mededeling van de Commissie "Naar een wettelijk bindend instrument van de VN ter bevordering en bescherming van de rechten en de waardigheid van personen met een handicap" COM(2003)0016 ) (3) , – gezien de millenniumdoelstellingen van de VN voor ontwikkeling (Resolutie 60/1 van de Algemene Vergadering van 16 september 2005 over de resultaten van de Wereldtop van 2005), – onder verwijzing naar de Resolutie WHA 58.23 van de WHO van 25 mei 2005 over gehandicapten, met inbegrip van preventie, beheer en revalidatie, – gezien de standaardregels van de VN inzake gelijke kansen voor personen met een handicap ( Resolutie 48/96 van de Algemene Vergadering van 20 december 1993), – gezien het Verdrag van de VN inzake de rechten van het kind van 1989, – gezien het wereldactieprogramma van de VN inzake gehandicapten (Resolutie 37/52 van de Algemene Vergadering van 3 december 1982), – gezien het Aziatisch-Pacific decennium van de gehandicapten (1993-2002), het Afrikaans decennium van de gehandicapten (2000-2009), het nieuwe Aziatisch-Pacific decennium van de gehandicapten (1993-2002), en het Europees Jaar van de gehandicapten (2003), – gezien de nota met richtsnoeren van de Commissie over gehandicapten en ontwikkeling voor EU-delegaties en -diensten van maart 2003 (Nota met richtssnoeren van de Commissie), – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat personen met een handicap in de ontwikkelingslanden, met name gehandicapte vrouwen en kinderen, vaak het meest te lijden hebben onder armoede, discriminatie en sociale uitsluiting, en vaak geen toegang hebben tot ontwikkelingshulp; overwegende dat volgens de Wereldbank 20% van de allerarmsten gehandicapt is, B. overwegende dat personen met een handicap volgens de ramingen van de VN tussen 7% en 10% uitmaken van de bevolking van alle landen, en dat volgens het Population Information Network van de VN van de 800 miljoen mensen in Afrika ongeveer 500 miljoen gehandicapt zijn; C. overwegende dat de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling van de VN onmogelijk is zonder de expliciete en proactieve deelname van gehandicapten van alle leeftijden, D. overwegende dat in de nota met richtsnoeren van de Commissie de noodzaak wordt benadrukt om te zorgen voor toegang van gehandicapten tot en integratie van gehandicapten in alle door EU-delegaties gesteunde beleidsvormen en activiteiten, E. overwegende dat de Commissie betrokken is bij de onderhandelingen over de opstelling van een VN-Verdrag inzake bevordering en bescherming van de rechten en de waardigheid van gehandicapten (Ontwerpverdrag van de VN) en dat spoedige sluiting van dit verdrag welkom zou zijn, F. overwegende dat de inzet van de EU voor de bestrijding van discriminatie op grond van leeftijd, ras, etnische afstamming, handicap, godsdienst, geslacht en seksuele geaardheid een leidend beginsel moet zijn bij een op rechten gebaseerde benadering van ontwikkeling, G. overwegende dat ondervoeding, ongelukken, trauma's, conflicten, ziekten (besmettelijke, niet-besmettelijke en aangeboren) en vergrijzing alle leiden tot handicaps en gebreken en dat de helft van de gebreken te voorkomen is en rechtstreeks verband houdt met armoede, H. overwegende dat de verbintenissen in verband met "onderwijs voor allen" inhouden dat gehandicapten en hun families gelijke toegang tot onderwijs hebben, I. overwegende dat de toegankelijkheid van gebouwen, met name scholen, werkplekken en openbare gebouwen van belang is, maar dat ontwerpers vaak kansen laten liggen om het ontwerp van de gebouwen aan te passen aan de behoeften van gehandicapten, met name bij de wederopbouw na noodhulpmaatregelen, J. overwegende dat representatieve groepen gehandicapten kunnen en moeten assisteren en worden geraadpleegd bij de beleidsontwikkeling en de belangen van de gehandicapten in raadgevende organen moeten vertegenwoordigen; overwegende dat gehandicapten en hun organisaties onvoldoende gelegenheid hebben gehad om deel te nemen aan de voorbereiding door de Commissie van de landenstrategiedocumenten (CSP's), 1. benadrukt dat gehandicaptenvraagstukken weerklank moeten vinden in het ontwikkelingsbeleid van de Commissie en in haar specifieke programma's, ontwikkeld om problemen in verband met preventie, zorg, zelfredzaamheid en stigmatisering aan te pakken; 2. is van mening dat op alle niveaus, vanaf de beleidsontwikkeling tot en met de uitvoering en evaluatie, bij gehandicaptenkwesties sprake moet zijn van mainstreaming, met inbegrip van maatregelen inzake de follow-up van de verklaring van de EU over beleidsontwikkeling en het actieplan van de EU voor Afrika; 3. verzoekt de Commissie een gedetailleerd technisch actieplan te ontwikkelen ter uitvoering van haar nota met richtsnoeren, met inbegrip van richtsnoeren voor integratief sectorbeleid, en van een handboek voor cyclisch projectmanagement, een opleidingsmodule voor diensten en delegaties en jaarlijkse verslaglegging aan het Parlement en de Raad; 4. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat passende middelen worden toegewezen aan specifiek op gehandicapten gerichte acties ten einde: 5. verzoekt de Commissie handicaps en gehandicapten op te nemen in toekomstige geografische en thematische programma's van de EU in het kader van het toekomstige instrument inzake ontwikkelingssamenwerking; 6. verzoekt de Raad en de Commissie om steun voor de opname van een aparte titel over internationale samenwerking in het ontwerpverdrag van de VN, als noodzakelijke grondslag voor gezamenlijke acties tussen de ontwikkelingslanden en tussen de ontwikkelingslanden en de EU; 7. is van mening dat 2007, het Europees Jaar van en gelijke kansen voor allen, de gelegenheid moet bieden aan de EU om haar waarden in haar externe beleid en acties tot uiting te brengen en verzoekt de Commissie een specifiek initiatief te ontplooien inzake non-discriminatie en de rechten van gehandicapten op het gebied van ontwikkelingssamenwerking; 8. verzoekt de Commissie actief deel te nemen aan door de WHO gesteunde campagnes om te voorkomen gebreken aan te pakken, zoals de campagne Visie 2020 van de WHO die gericht is op het uitroeien van te voorkomen blindheid tegen 2020, het mondiale initiatief inzake de uitroeiing van polio, de mondiale strategie tot verdere uitroeiing van lepra en tot ondersteuning van de lepra-controle activiteiten (2006-2010) en het mondiale programma inzake de uitroeiing van filariasis; 9. verzoekt de Commissie een gehandicaptencomponent op te nemen in haar gezondheidsbeleid en -programma's, met name op het gebied van de gezondheid van kinderen, seksuele en reproductieve gezondheid, geestelijke gezondheid, vergrijzing, hiv/aids en chronische ziekten; 10. verzoekt de Commissie en de regeringen bij het ontwikkelingsbeleid de toegang van gehandicapten tot ondersteunende technologie en gelijke toegang tot alle gezondheidsdiensten en -programma's te bevorderen; 11. verzoekt de Commissie bij voorrang aandacht te geven aan de preventie van handicaps, gezien het feit dat wereldwijd 100 miljoen personen een handicap hebben ten gevolge van ondervoeding en slechte hygiënische omstandigheden, die dus vermijdbaar zijn, en dat naar schatting 70% van de gevallen van blindheid bij kinderen in Azië en Afrika zou kunnen worden voorkomen; 12. verzoekt de Commissie en de regeringen bij het ontwikkelingsbeleid overheidsinstanties te helpen bij het in een zo vroeg mogelijk stadium opsporen van handicaps en op de gemeenschap gebaseerde revalidatieprogramma's op te nemen in de eerstelijnsgezondheidszorg; 13. wijst er met nadruk op dat onderwijs voor kinderen en jongeren met een handicap een integrerend onderdeel vormt van de doelstelling om universeel primair onderwijs te verwezenlijken, met inbegrip van vroegtijdige - interventiediensten en steun en opleiding voor de families van gehandicapte kinderen; wijst op het brede onderwijsconcept van UNESCO, dat gericht is op volledige integratie in de samenleving; 14. verzoekt de Commissie en de EU-delegaties om steun voor beroepsopleiding, arbeidsbemiddeling en bedrijfsontwikkelingsdiensten via gemeenschapsprojecten waaraan ook gehandicapten deelnemen, en om ontwikkelingslanden aan te moedigen Overeenkomst van de Internationale Arbeidsorganisatie inzake beroepsrevalidatie en werkgelegenheid van gehandicapten (1983) te ratificeren; 15. geeft zijn volledige steun aan de wereldwijde strijd om anti-personeelslandmijnen en andere gerelateerde controversiële wapensystemen zoals clustermunitie uit te roeien, met name gezien de gevolgen voor kinderen die daarvan het slachtoffer worden; verzoekt de Raad en de Commissie om dringende en afdoende maatregelen tegen landen die nog altijd landmijnen produceren, verkopen of gebruiken; verzoekt de Raad en de Commissie prioriteit te geven aan het opruimen van landmijnen in ontwikkelingslanden; 16. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat nieuwe, door de EU gefinancierde bouwprojecten stelselmatig voldoen aan de ISO-normen inzake "accessible design" ten einde gebouwen voor iedereen toegankelijk te maken; 17. verzoekt de EU-delegaties weloverwogen stappen te nemen om de vestiging of versterking van organisaties van gehandicapten te vergemakkelijken en om ervoor te zorgen dat organisaties van gehandicapten worden betrokken bij de raadpleging over en de formulering van toekomstige CSP; 18. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat gehandicapten niet langer worden uitgesloten van ontwikkelingssamenwerkingsprogramma's van de EU en actief te streven naar integratie van gehandicapten in alle armoedebestrijdingsprogramma's van de EU; 19. verzoekt de Commissie en de nationale regeringen gegevens te verzamelen over het aandeel en de status (met inbegrip van leeftijd en geslacht) van gehandicapten wat betreft armoede, onderwijs en werkgelegenheid van werknemers of zelfstandigen, alsook over de gevolgen van projecten en beleid voor gehandicapten op het gebied van onderwijs, gezondheid, werkgelegenheid en armoedebestrijding; 20. verzoekt de onderzoekers, met inbegrip van medische en sociaal-economische onderzoekers, hun inspanningen te verdubbelen en te harmoniseren en bruikbare gegevens en onderzoeksresultaten voor te leggen, omdat deze de sleutel vormen om op de economische, socialezekerheids- en ontwikkelingsagenda meer rekening te houden met handicaps; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de ACS-EU-Raad van ministers en de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de Verenigde Naties, UNESCO en de Afrikaanse Unie.