Het Europees Parlement, – gelet op verzoekschrift 395/2001, – gelet op artikel 175 van zijn Reglement, met name de leden 1 en 5, – gelet op het verslag van de Commissie verzoekschriften en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5&nbhy;0342/2002), A. overwegende dat geestelijken dezelfde mensenrechten moeten genieten als andere burgers van de Europese Unie, B. overwegende dat hun betrekkingen met hun werkgevers in het Verenigd Koninkrijk vallen onder het burgerlijk recht en het kerkelijk recht die niet de essentiële rechten verschaffen aan de geestelijkheid waar deze recht op kan doen gelden, met name het recht om eerlijk en openbaar gehoord te worden door een onafhankelijke onpartijdige rechtbank in het geval van een geschil, C. gelet op de verantwoordelijkheden die dominee Owen draagt als team rector in de parochie Hanley, Stoke-on-Trent (VK) en de manier waarop deze ambtsbekleding in juli 1999 beëindigd is, D. overwegende dat Richtlijn 2000/78/EG van de Raad een algemeen kader vaststelt voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, hoewel de vraag of bepaalde atypische categorieën werknemers onder deze richtlijn vallen, afhankelijk is van de definities die worden gehanteerd door de nationale wetgeving en haar implementatie, E. overwegende dat de bepalingen van Richtlijn 91/533/EEG van de Raad niet van toepassing zijn op geestelijken in het Verenigd Koninkrijk, al zijn zij in sommige andere lidstaten van de Unie wel van toepassing, F. overwegende in dit verband dat richtlijnen onderscheidenlijk kunnen verwijzen naar werknemers, arbeiders en de beroepsbevolking, maar dat er geen standaarddefinitie bestaat van deze termen; voorts overwegende dat het scala van personen waarop deze termen van toepassing zijn, van richtlijn tot richtlijn kan verschillen en dat een omschrijving vaak aan de nationale wetgeving wordt overgelaten, G. overwegende dat de kerkelijke autoriteiten getracht hebben dominee Owen en zijn gezin uit hun huis te zetten dat een dienstwoning is voor de team rector van Hanley, H. overwegende dat er gerede twijfel bestaat of de door de aartsbisschoppelijke raad vastgestelde regels ten aanzien van benoeming en taken van team rectors in het geval van dominee Owen wel juist zijn toegepast, I. overwegende dat ervoor moet worden gezorgd dat geestelijken niet gediscrimineerd worden ten opzichte van andere werknemers waar het gaat om hun arbeidsrechten en mogelijkheden om tegen een besluit in beroep te gaan, 1. verzoekt de Church of England om zich nog eens te beraden op de wijze waarop de besluitvorming heeft plaatsgevonden die ertoe heeft geleid dat de functie van dominee Owen als team rector in de parochie van Hanley is beëindigd en hun conclusies te heroverwegen in het licht van de in deze resolutie aangedragen argumenten, vooral waar het gaat om de rechtspositie van dominee Owen; 2. erkent dat de positie van dominee Owen onaanvaardbaar is in de geest van artikel 136 van het Verdrag van Rome over betere levens- en werkomstandigheden, van artikel 47 van het Handvest voor de grondrechten in de Europese Unie over het recht om eerlijk en openbaar te worden gehoord door een onafhankelijke onpartijdige rechtbank en in strijd lijkt met artikel 6 van de Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; 3. stelt vast dat er geen bewijzen zijn gevonden waaruit zou blijken dat dominee Owen naar aanleiding van een eerlijk proces zodanig heeft gehandeld dat hij uit zijn ambt moest worden gezet; 4. stelt vast dat er duidelijke inbreuken op het natuurlijk recht en de fundamentele mensenrechten hebben plaatsgevonden bij de procedures die zijn gehanteerd ter rechtvaardiging van het uit zijn ambt zetten van dominee Owen en de pogingen om hem ook uit zijn woning zetten; 5. betreurt dat, zoals uit het verzoekschrift van de eerwaarde heer Owen blijkt, sommige categorieën atypische werknemers niet de door het Europese Gemeenschapsrecht toegekende arbeidsrechten genieten en over onvoldoende juridische of andere beroepsmogelijkheden beschikken tegen beslissingen die hen betreffen; 6. stelt in deze context vast dat in de richtlijnen naar werkenden, werknemers en beroepsbevolking wordt verwezen, maar dat van die termen geen standaarddefinitie wordt gegeven; stelt ook vast dat de categorieën van personen waarop die termen betrekking hebben, van de ene tot de andere richtlijn verschillen en dat de omschrijving van die categorieën bovendien vaak aan de nationale wetgeving wordt overgelaten; 7. erkent dat er goede redenen kunnen zijn om sommige werkenden, zoals de echte zelfstandigen, uit te sluiten van de toepassing van sommige richtlijnen of van sommige bepalingen daarvan; 8. erkent in het bijzonder dat het, om constitutionele redenen, wellicht niet altijd raadzaam is sommige categorieën werkenden – zoals geestelijken en gekozen vertegenwoordigers – dezelfde fora voor hoger beroep te bieden als andere, economisch afhankelijke werkenden; 9. meent echter dat geen enkele werkende mag worden benadeeld op het gebied van arbeidsrechten, met inbegrip van het recht op een eerlijk proces, tenzij dit objectief kan worden verantwoord; 10. verzoekt de Commissie om al haar werkgelegenheidsrichtlijnen, vooral Richtlijn 91/533/EEG onder de loep te nemen om te bekijken of de bestaande rechten zich uitstrekken tot het breedste scala van werknemers, vooral diegenen die voor hun bestaan afhankelijk zijn van een enkele werkgever of bron van inkomsten en om voorstellen hiertoe uit te brengen; 11. verzoekt de Commissie ook duidelijk te specificeren welke werkenden onder toekomstige wetgevingsvoorstellen zullen vallen; 12. verzoekt de Commissie met de lidstaten een constructieve dialoog aan te gaan en verzoekt de lidstaten dat in eigen land te doen om een middel te vinden om werkenden met een bijzondere constitutionele status alle arbeidsrechten, zowel inhoudelijk als procedureel, in overeenstemming met die status te garanderen; 13. dringt er bij alle partijen bij dit geschil op aan om hun meningsverschillen bij te leggen in de geest van verzoening en begrip waar de Kerk altijd voor pleit en die beantwoordt aan de fundamentele beginselen waar de democratie op berust en die worden gekoesterd binnen de Europese Unie; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten en de Aartsbisschop van Canterbury. Het Europees Parlement , − gelet op artikel 272, lid 9, vijfde alinea van het EG-Verdrag, − gelet op artikel 15 van het Financieel Reglement van 21 december 1977 (1) , − gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (2) , − gezien het ontwerp voor een Interinstitutioneel Akkoord (SEC(2002) 960 – C5&nbhy;0442/2002), − gezien het voorstel voor een verordening van de Raad tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie ( COM(2002) 514 ), − gezien zijn standpunt van 10 oktober 2002 inzake het voorstel voor een verordening van de Raad tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (3) , - gelet op artikel 54, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0379/2002 ), A. A. overwegende dat overstromingen in sommige lidstaten en kandidaat-lidstaten waarmee toetredingsonderhandelingen aan de gang zijn, omvangrijke schade hebben aangericht, B. overwegende dat sprake is van een noodsituatie en dat de Unie over de nodige institutionele en budgettaire instrumenten moet beschikken om de getroffen regio's en bevolkingen hulp te bieden, 1. hecht zijn goedkeuring aan het bijgevoegde Interinstitutioneel Akkoord; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE INTERINSTITUTIONEEL AKKOORD TUSSEN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD EN DE COMMISSIE OVER DE FINANCIERING VAN HET SOLIDARITEITSFONDS VAN DE EUROPESE UNIE TER AANVULLING VAN HET INTERINSTITUTIONEEL AKKOORD VAN 6 MEI 1999 OVER DE BEGROTINGSDISCIPLINE EN DE VERBETERING VAN DE BEGROTINGSPROCEDURE 1. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie hebben overeenstemming bereikt over het volgende flexibiliteitsmechanisme voor een solidariteitsfonds van de Europese Unie, hierna "fonds", opgericht bij Verordening (EG) nr. ...../2002 van de Raad (4) . Het fonds heeft als doel snelle financiële bijstand mogelijk te maken wanneer zich een grote ramp voordoet op het grondgebied van een lidstaat of een kandidaat-lidstaat waarmee over toetreding tot de Europese Unie wordt onderhandeld, zulks overeenkomstig het desbetreffende basisbesluit. 2. Voor de uitgaven van het fonds is jaarlijks een bedrag van maximaal 1 miljard EUR beschikbaar. Op 1 oktober van elk jaar moet ten minste een vierde van het jaarlijkse bedrag nog beschikbaar zijn om de behoeften te dekken die tot het einde van het jaar ontstaan. Niet toegewezen gedeelten van het jaarlijkse bedrag mogen niet worden overgedragen. In uitzonderlijke gevallen en indien de resterende beschikbare financiële middelen van het fonds in het jaar dat de ramp zich voordoet in de zin van het desbetreffende basisbesluit, niet toereikend zijn voor de bijstand die de begrotingsautoriteit nodig acht, kan de Commissie voorstellen dat het verschil uit het fonds van het volgende jaar gefinancierd wordt. Het begrotingsplafond van het fonds voor het jaar waarin de ramp zich voordoet en voor het volgende jaar, mag in geen geval worden overschreden. 3. Wanneer is voldaan aan de in het basisbesluit gestelde voorwaarden inzake de beschikbaarstelling van middelen uit het fonds, zal de Commissie voorstellen gebruik te maken van het flexibiliteitsmechanisme. Als er mogelijkheden zijn tot herschikking van de vastleggingskredieten in de rubriek die aanvullende uitgaven vergt, houdt de Commissie daar rekening mee als zij overeenkomstig het Financieel Reglement de nodige voorstellen doet via het passende begrotingsinstrument. De bijbehorende uitgaven worden in de begroting opgenomen boven het maximum van de betrokken rubrieken van de financiële vooruitzichten vastgelegd in bijlage I bij het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (5) . 4. Tezamen met haar voorstel om van het flexibiliteitsmechanisme gebruik te maken, brengt de Commissie een trialoogprocedure op gang, zo nodig in vereenvoudigde vorm, om de twee takken van de begrotingsautoriteit te doen instemmen met de vereiste toepassing van het flexibiliteitsmechanisme en met het bedrag dat boven elke rubriek wordt toegewezen. Het besluit om van het flexibiliteitsmechanisme gebruik te maken, wordt door de twee takken van de begrotingsautoriteit gezamenlijk genomen overeenkomstig de stemregels in artikel 272, lid 9, vijfde alinea, van het EG-Verdrag. 5. Nadat in de trialoog een akkoord is bereikt en het gezamenlijke besluit is aangenomen, verbinden de twee takken van de begrotingsautoriteit zich ertoe de desbetreffende gewijzigde begroting zo spoedig mogelijk en bij voorkeur in één lezing door elk van de beide betrokken instellingen te laten goedkeuren. 6. Dit Interinstitutioneel Akkoord is een aanvulling op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure, vanaf het begrotingsjaar 2002 en voor de duur van de huidige financiële vooruitzichten zoals vastgesteld in dat akkoord. Gedaan te Brussel, … Voor het Europees Parlement Voor de Raad Voor de Europese Commissie De Voorzitter De Voorzitter De Voorzitter Het Europees Parlement , – gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, – gelet op het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, gewijzigd bij Verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 2779/98 (1) , met name artikel 15 ervan, en laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 762/2001 (2) , – gelet op de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002, definitief vastgesteld op 13 december 2001 (3) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (4) , – gelet op artikel 183 van zijn Reglement, – gezien het voorontwerp van gewijzigde raming, goedgekeurd door het Bureau op 21 oktober 2002, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0358/2002 ), A. overwegende dat het Parlement en de Raad hebben besloten de precaire situatie in rubriek 5 ("Administratieve uitgaven") op te lossen door middel van een vooruitbetalingsoperatie, bestaande uit het naar voren halen van uitgaven naar de begroting 2002, om zodoende extra speelruimte te creëren in 2003, B. overwegende dat alle instellingen door de begrotingsautoriteit zijn verzocht een bijdrage te leveren aan de vooruitbetalingsoperatie en solidariteit te tonen met de Commissie, die het zwaarst is getroffen door de beperkingen van de financiële vooruitzichten, C. overwegende dat het Parlement zijn besluiten over het onroerendgoedbeleid een jaar kan uitstellen zonder nadelige gevolgen voor de begroting en de Europese belastingbetaler, en derhalve 42.690.000 EUR van de begroting 2002 beschikbaar kan stellen voor het naar voren halen van uitgaven van de Commissie, D. overwegende dat de Commissie in totaal een bedrag van 72 miljoen EUR kan opnemen voor vervroegde uitgaven in 2002, 1. stelt de gewijzigde raming 2/2002 vast; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie en de gewijzigde raming te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad (COM(2002) 158), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0144/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5-0339/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 7 november 2002 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende specifieke stabiliteitsvereisten voor ro-ro passagiersschepen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid moeten verdere maatregelen worden genomen ter verbetering van de veiligheid van de passagiers in het zeevervoer. (2) De Gemeenschap wenst met alle geëigende middelen scheepsrampen met ro-ro passagiersschepen en verlies van mensenlevens te voorkomen. (3) Het overlevingsvermogen van ro-ro passagiersschepen na beschadiging door aanvaring, zoals bepaald door de lekstabiliteitsnorm, is een essentiële factor voor de veiligheid van passagiers en bemanning en is van bijzonder belang voor opsporings- en reddingsoperaties; het gevaarlijkste probleem voor de stabiliteit van een ro-ro passagiersschip met een ingesloten ro-ro dek, na beschadiging door aanvaring, is het effect van de verzameling van een significante hoeveelheid water op dat dek. (4) Personen die gebruik maken van ro-ro passagiersschepen en de bemanning die aan boord van dergelijke vaartuigen werkt, mogen met recht in de gehele Gemeenschap hetzelfde hoge niveau van veiligheid eisen, ongeacht het vaargebied van de schepen. (5) Gezien de interne-marktdimensie van het passagiersvervoer over zee, is een optreden op het niveau van de Gemeenschap de meest doeltreffende manier om een gemeenschappelijk minimumniveau van veiligheid voor schepen in de gehele Gemeenschap vast te stellen. (6) Een optreden op communautair niveau is de beste manier om de geharmoniseerde toepassing te waarborgen van beginselen die binnen de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) zijn vastgesteld en zodoende concurrentievervalsing te voorkomen tussen exploitanten van ro-ro passagiersschepen die in de Gemeenschap varen. (7) Algemene stabiliteitsvereisten voor ro-ro passagiersvaartuigen in beschadigde toestand werden op internationaal niveau vastgesteld door de SOLAS-conferentie van 1990 en opgenomen in voorschrift 8 van hoofdstuk II-1, deel B ook omschreven als voorschrift II-1/8 van het SOLAS-verdrag (SOLAS 90-norm). Deze vereisten zijn in de gehele Gemeenschap van toepassing ingevolge de directe toepassing van het SOLAS-verdrag op internationale reizen en de toepassing van Richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen (5) op binnenlandse reizen. (8) De lekstabiliteitsnorm van SOLAS 90 houdt impliciet rekening met het effect van water dat in het ro-ro dek binnendringt bij een toestand van de zee met een significante golfhoogte van circa 1,5 m. (9) IMO-resolutie 14 van de SOLAS-conferentie van 1995 stond leden van de IMO toe regionale overeenkomsten aan te gaan, indien zij van mening waren dat de heersende toestand van de zee en andere plaatselijke omstandigheden specifieke stabiliteitsvereisten in een aangewezen gebied noodzakelijk maken. (10) Acht Noord-Europese landen, waaronder zeven lidstaten van de Gemeenschap, besloten op 28 februari 1996 in Stockholm een hogere stabiliteitsnorm voor ro-ro passagiersschepen in beschadigde toestand in te voeren, teneinde rekening te houden met het effect van de verzameling van water op het ro-ro dek en het schip in staat te stellen te overleven bij een zwaardere toestand van de zee dan volgens de SOLAS 90-norm, tot significante golfhoogten van 4 m. (11) Volgens deze overeenkomst, die het verdrag van Stockholm wordt genoemd, staat de specifieke stabiliteitsnorm in direct verband met het vaargebied van het schip en met name met de significante golfhoogte die in het vaargebied wordt geregistreerd; de significante golfhoogte van het vaargebied van het schip bepaalt de hoogte tot waar het water op het autodek kan rijzen na beschadiging door een ongeluk. (12) Aan het einde van de conferentie waarop het verdrag van Stockholm werd aangenomen, merkte de Commissie op dat het verdrag niet kon worden toegepast in andere delen van de Gemeenschap en gaf zij het voornemen te kennen een onderzoek te verrichten naar de heersende plaatselijke omstandigheden waaronder ro-ro passagiersschepen in alle Europese wateren varen en passende maatregelen te nemen. (13) De Raad nam in de notulen van de 2074 ste vergadering van de Raad van 17 maart 1998 een verklaring op waarin met nadruk wordt gewezen op de noodzaak hetzelfde veiligheidsniveau te waarborgen voor alle passagiersveerboten die onder soortgelijke omstandigheden voor internationale of binnenlandse reizen worden gebruikt. (14) Het Europees Parlement verklaarde in zijn resolutie van 5 oktober 2000 over de scheepsramp met de Griekse veerboot Samina Express (6) dat het wacht op de evaluatie door de Commissie van de effectiviteit van het verdrag van Stockholm en andere maatregelen die de stabiliteit en veiligheid van passagiersschepen moeten helpen verbeteren. (15) Uit een deskundigenonderzoek in opdracht van de Commissie is gebleken dat de golfhoogten in Zuid-Europese wateren ongeveer overeenkomen met die in het noorden; de algemene meteorologische omstandigheden zijn weliswaar doorgaans gunstiger in het zuiden, maar de stabiliteitsnorm die in het kader van het verdrag van Stockholm is vastgesteld, is uitsluitend op de significante-golfhoogteparameter en op de wijze waarop deze van invloed is op de verzameling van water op het ro-ro dek, gebaseerd. (16) De toepassing van communautaire veiligheidsnormen met betrekking tot de stabiliteitsvereisten voor ro-ro passagiersschepen is van essentieel belang voor de veiligheid van deze vaartuigen en moet deel uitmaken van het gemeenschappelijke kader voor de veiligheid op zee. (17) Ter verhoging van de veiligheid en ter voorkoming van concurrentievervalsing moeten de gemeenschappelijke veiligheidsnormen op het stuk van stabiliteit van toepassing zijn op alle ro-ro passagiersschepen, ongeacht de vlag die zij voeren, die geregelde diensten van of naar een haven in een lidstaat onderhouden voor internationale reizen. (18) De verantwoordelijkheid voor de veiligheid van schepen berust in de eerste plaats bij de vlaggenstaten. Elke lidstaat moet derhalve zorg dragen voor de naleving van de veiligheidsvoorschriften die gelden voor de ro-ro passagiersschepen welke zijn vlag voeren. (19) Deze richtlijn is tevens tot de lidstaten gericht in hun hoedanigheid van staat van ontvangst; de aan die hoedanigheid verbonden verantwoordelijkheden zijn gebaseerd op specifieke verantwoordelijkheden als havenstaat die geheel stroken met het Verdrag van de Verenigde Naties van 1982 inzake het recht van de zee (UNCLOS). (20) De bij deze richtlijn ingevoerde specifieke stabiliteitsvereisten moeten worden gebaseerd op de in de bijlagen bij het verdrag van Stockholm genoemde methode die de hoogte van het water op het ro-ro dek na beschadiging door aanvaring berekent aan de hand van twee basisparameters: het restvrijboord en de significante golfhoogte in het vaargebied van het schip. (21) De lidstaten moeten de significante golfhoogten in de zeegebieden waar ro-ro passagiersschepen geregelde diensten van en naar hun havens onderhouden, bepalen en bekendmaken; voor internationale routes moeten de significante golfhoogten , telkens wanneer toepasselijk en mogelijk, in onderling overleg worden vastgesteld door de staten aan beide eindpunten van de route; ook voor seizoensbedrijf kunnen significante golfhoogten in dezelfde zeegebieden worden bepaald. (22) Alle voor zeereizen gebruikte ro-ro passagiersvaartuigen die in het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, moeten aan de stabiliteitsvereisten met betrekking tot de voor hun vaargebied bepaalde significante golfhoogten voldoen; zij moeten een certificaat van naleving aan boord hebben dat door de administratie van de vlaggenstaat is afgegeven en dat door alle andere lidstaten moet worden aanvaard. (23) De SOLAS 90-normen voorzien in een veiligheidsniveau dat overeenstemt met de specifieke stabiliteitsvereisten, zoals vastgesteld bij deze richtlijn, voor schepen met vaargebieden waar de significante golfhoogte 1,5 m of minder bedraagt. (24) Met het oog op de veranderingen in de constructie die bestaande ro-ro passagiersschepen eventueel moeten ondergaan om aan de specifieke stabiliteitsvereisten te voldoen, moet de invoering van die vereisten over een aantal jaren worden gespreid, teneinde de betrokken tak van industrie voldoende tijd te bieden om zich aan te passen; daartoe moet voor bestaande schepen in een tijdschema voor de geleidelijke invoering worden voorzien. Dit tijdschema mag geen gevolgen hebben voor de toepassing van de specifieke stabiliteitsvereisten in de onder de bijlagen van het verdrag van Stockholm vallende zeegebieden. (25) Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder e) van Richtlijn 1999/35/EG van de Raad van 29 april 1999 betreffende een stelsel van verplichte onderzoeken voor de veilige exploitatie van geregelde diensten met ro-ro veerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen (7) , dienen de staten van ontvangst te verifiëren of de ro-ro veerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen voldoen aan de specifieke stabiliteitsvereisten die op regionaal niveau zijn aangenomen en zijn omgezet in hun nationale wetgeving, wanneer deze schepen in de betrokken regio een dienst onderhouden die onder deze nationale wetgeving valt. (26) De hogesnelheidspassagiersvaartuigen zoals omschreven in voorschrift X-1 van het SOLAS-verdrag van 1974, en de van kracht zijnde wijzigingen daarop, zijn niet verplicht tot naleving van de bepalingen van deze richtlijn op voorwaarde dat zij volledig voldoen aan de bepalingen van de Internationale code voor de veiligheid van hogesnelheidspassagiersvaartuigen van de IMO, zoals gewijzigd. (27) Aangezien de voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn benodigde maatregelen maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) , moeten zij worden vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure van artikel 5 van dat besluit. (28) Aangezien de doelstellingen van het voorgestelde optreden, namelijk de beveiliging van mensenlevens op zee door verbetering van het overlevingsvermogen van ro-ro vaartuigen bij beschadiging, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, mag de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag bedoelde subsidiariteitsbeginsel maatregelen treffen. Overeenkomstig het in dat artikel bedoelde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel Deze richtlijn heeft tot doel een uniform niveau van specifieke stabiliteitsvereisten voor ro-ro passagiersschepen vast te stellen, die in geval van beschadiging door aanvaring het overlevingsvermogen van dit type vaartuigen moeten verbeteren en in een hoog veiligheidsniveau voor de passagiers en de bemanning moeten voorzien. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op alle ro-ro passagiersschepen, ongeacht de vlag die zij voeren, die een geregelde dienst van of naar een haven in een lidstaat onderhouden voor internationale reizen. 2. Elke lidstaat ziet er, in zijn hoedanigheid van staat van ontvangst, op toe dat ro-ro passagiersschepen die de vlag voeren van een staat die geen lidstaat is, volledig aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen, voordat zij kunnen worden ingezet op zeereizen van en naar havens in die lidstaat, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 4 van Richtlijn 1999/35/EG. Artikel 4 Significante golfhoogten De significante golfhoogten (hs) worden gebruikt voor het bepalen van de hoogte van het water op het autodek bij toepassing van de specifieke stabiliteitsnorm in bijlage I. De waarden van de significante golfhoogten zijn die met een overschrijdingskans van niet meer dan 10% op jaarbasis. Artikel 5 Zeegebieden 1. De staten van ontvangst stellen uiterlijk zes maanden voor de in artikel 13 vermelde datum een lijst op van zeegebieden waar ro-ro passagiersschepen geregelde diensten van en naar hun havens onderhouden, met de bijbehorende waarden van significante golfhoogten. De zeegebieden en de geldende waarden van significante golfhoogten in deze gebieden worden vastgesteld in onderling overleg tussen de lidstaten of, telkens wanneer toepasselijk en mogelijk, tussen lidstaten en derde landen aan beide eindpunten van de route. Indien de scheepsroute door meer dan één zeegebied loopt, dient het schip te voldoen aan de specifieke stabiliteitsvereisten voor de hoogste waarde van significante golfhoogte die voor deze gebieden is bepaald. 3. De lijst wordt aan de Commissie meegedeeld en opgenomen in een databank die op de website van de bevoegde maritieme instantie algemeen toegankelijk is. De plaats waar dergelijke informatie te vinden is alsmede eventuele aanpassingen van de lijst en de redenen voor deze aanpassingen worden eveneens aan de Commissie meegedeeld. Artikel 6 Specifieke stabiliteitsvereisten 1. Onverminderd de vereisten van voorschrift II-1/8 van het SOLAS-verdrag van 1974, zoals gewijzigd, betreffende de waterdichte indeling en lekstabiliteit dienen alle ro-ro passagiersschepen, als bedoeld in artikel 3, lid 1, aan de specifieke stabiliteitsvereisten in bijlage I van deze richtlijn te voldoen. 2. Voor ro-ro passagiersschepen die uitsluitend in zeegebieden varen waar de significante golfhoogte 1,5 meter of minder bedraagt, wordt naleving van de vereisten van voorschrift II-1/8 van het SOLAS-verdrag van 1974, zoals gewijzigd, als gelijkwaardig beschouwd met naleving van de specifieke stabiliteitsvereisten in bijlage I. 3. Bij toepassing van de vereisten in bijlage I maken de lidstaten gebruik van de richtsnoeren in bijlage II van deze richtlijn, voor zover dit praktisch uitvoerbaar en verenigbaar is met het ontwerp van het betreffende schip. Artikel 7 Invoering van de specifieke stabiliteitsvereisten 1. Nieuwe ro-ro passagiersschepen dienen aan de specifieke stabiliteitsvereisten in bijlage I te voldoen. 2. Met uitzondering van de in artikel 6, lid 2 bedoelde schepen dienen bestaande ro-ro passagiersschepen uiterlijk 1 oktober 2010 aan de specifieke stabiliteitsvereisten in bijlage I te voldoen. Bestaande ro-ro passagiersschepen die op het moment van goedkeuring van deze richtlijn al voldoen aan de veiligheidsnormen van hoofdstuk II-1/8 van het SOLAS-verdrag van 1974 (SOLAS 90-norm) hebben tot 1 oktober 2015 de tijd om aan de in bijlage I genoemde stabiliteitsvereisten te voldoen. Deze bepaling is van toepassing onverminderd artikel 4, lid 1, onder e) van Richtlijn 1999/35/EG. Artikel 8 Certificaten 1. 1 Alle nieuwe en bestaande ro-ro passagiersschepen die de vlag van een lidstaat voeren, hebben een certificaat aan boord waarin wordt bevestigd dat zij voldoen aan de specifieke stabiliteitsvereisten, zoals vastgesteld in artikel 6 en bijlage I. Dit certificaat , dat wordt afgegeven door de administratie van de vlaggenstaat en waaraan andere relevante certificaten kunnen worden toegevoegd, vermeldt de significante golfhoogte tot welke het schip kan voldoen aan de specifieke stabiliteitsvereisten. Het certificaat blijft geldig zolang het vaartuig wordt gebruikt in een gebied dat gekenmerkt is door een significante golfhoogte van dezelfde waarde of van lagere waarde . 2. Iedere lidstaat die in zijn hoedanigheid van staat van ontvangst optreedt, erkent het certificaat dat overeenkomstig deze richtlijn door een andere lidstaat is afgegeven. 3. Iedere lidstaat die in zijn hoedanigheid van staat van ontvangst optreedt, aanvaardt het door een derde land afgegeven certificaat waarin wordt verklaard dat een schip voldoet aan de vastgestelde specifieke stabiliteitsvereisten. Artikel 9 Seizoendiensten of kortetermijndiensten 1. Indien een rederij die het gehele jaar door een geregelde dienst onderhoudt, voor een kortere termijn extra ro-ro passagiersschepen voor die dienst wenst in te zetten, stelt zij ten minste een maand voordat de genoemde extra schepen voor die dienst worden ingezet, de bevoegde instantie van de staat of staten van ontvangst hiervan in kennis. Indien echter wegens onvoorziene omstandigheden een ro-ro passagiersschip ter vervanging moet worden ingezet om een dienstonderbreking te voorkomen, zijn de bepalingen van Richtlijn 1999/35/EG van toepassing. 2. Indien een rederij gedurende een bepaalde periode van het jaar met een maximumduur van zes maanden een geregelde dienst wil onderhouden, stelt zij uiterlijk drie maanden voor de opening van deze dienst de bevoegde instantie van de staat of staten van ontvangst daarvan op de hoogte. 3. Indien dergelijke vormen van diensten worden onderhouden onder omstandigheden waarin de waarde van de significante golfhoogte lager is dan die welke voor hetzelfde zeegebied voor het gehele jaar door is vastgesteld, mag de bevoegde instantie de waarde van de significante golfhoogte die van toepassing is voor deze kortere dienstperiode gebruiken voor het bepalen van de hoogte van het water bij het toepassen van de specifieke stabiliteitsnorm, zoals vastgesteld in bijlage I. De waarde van de significante golfhoogte die van toepassing is voor deze kortere dienstperiode wordt bepaald met een gemeenschappelijke overeenkomst door de lidstaten of, telkens wanneer toepasselijk en mogelijk, door de lidstaten en derde landen aan beide eindpunten van de route. 4. Zodra de bevoegde instantie van de staat of staten van ontvangst goedkeuring hebben verleend voor een van de in leden 1 en 2 bedoelde vormen van diensten , dient het ro-ro passagiersschip dat dergelijke diensten onderhoudt, een certificaat van naleving van het bepaalde in deze richtlijn, zoals bedoeld in artikel 8, lid 1, aan boord te hebben. Artikel 10 Aanpassingen Teneinde rekening te houden met de ontwikkelingen op internationaal niveau, met name bij de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) of ter verhoging van de doeltreffendheid van deze richtlijn in het licht van de ervaring en de technische vooruitgang, kunnen de bijlagen worden gewijzigd overeenkomstig de procedure van artikel 11, lid 2. Artikel 11 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 12, lid 1, van Richtlijn 93/75/EEG (9) ingestelde comité, dat uit vertegenwoordigers van de lidstaten bestaat en door de vertegenwoordiger van de Commissie wordt voorgezeten. 2. Wanneer naar het bepaalde in dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, in overeenstemming met artikel 7, lid 3, en artikel 8 ervan. 3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode bedraagt acht weken. Artikel 12 Sancties De lidstaten leggen de regels vast voor de sancties op overtredingen van de nationale bepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld en nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zij worden uitgevoerd. De ingevoerde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Artikel 13 Tenuitvoerlegging De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen uiterlijk .... (10) . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 14 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 15 Bestemming Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I SPECIFIEKE STABILITEITSVEREISTEN VOOR RO-RO PASSAGIERSSCHEPEN zoals bedoeld in artikel 6 1. Behalve aan de vereisten van voorschrift II-1/8 van het Solas-verdrag van 1974, zoals gewijzigd, betreffende de waterdichte indeling en lekstabiliteit, dienen alle ro-ro passagiersschepen, als bedoeld in artikel 3, lid 1, aan de vereisten van deze bijlage te voldoen. 1.1 Aan de bepalingen van voorschrift II-1/8.2.3 wordt voldaan, wanneer rekening wordt gehouden met het effect van een denkbeeldige hoeveelheid zeewater welke wordt verondersteld zich te hebben verzameld op het eerste dek boven de ontwerpwaterlijn van de ro-ro laadruimte of de ruimte van bijzondere aard, zoals omschreven in voorschrift II-2/3, welke wordt aangenomen te zijn beschadigd (hierna te noemen "het beschadigde ro-ro dek"). Aan de overige bepalingen van voorschrift II-1/B8 behoeft niet te worden voldaan bij de toepassing van de stabiliteitsnorm in deze bijlage. De hoeveelheid aangenomen verzameld zeewater wordt berekend met als grondslag een wateroppervlak dat een vaste hoogte heeft boven: als volgt: 0,5 m indien het restvrijboord (f r ) 0,3 m of minder bedraagt; 0,0 m indien het restvrijboord (f r ) 2,0 m of meer bedraagt; en door lineaire interpolatie bepaalde tussenliggende waarden, indien het restvrijboord (fr) meer dan 0,3 m doch minder dan 2,0 m bedraagt; waarin het restvrijboord (fr) gelijk is aan de minimumafstand tussen het beschadigde ro-ro dek en de waterlijn in de eindtoestand ter plaatse van de beschadiging in het beschouwde schadegeval, zonder dat het effect van de hoeveelheid aangenomen verzameld water op het beschadigde ro-ro dek in rekening wordt gebracht. 1.2. Indien een doeltreffend waterafvoersysteem wordt aangebracht, kan de administratie van de vlaggenstaat een vermindering van de hoogte van het wateroppervlak toestaan. 1.3 Voor schepen in geografisch omschreven beperkte vaargebieden kan de administratie van de vlaggenstaat de overeenkomstig punt 1.1 bepaalde hoogte van het wateroppervlak verminderen door de hoogte van het wateroppervlak te vervangen door het volgende: mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: 1.4 Als alternatief voor het bepaalde in punt 1.1 of 1.3 kan de administratie van de vlaggenstaat voor een bepaald schip ontheffing verlenen voor het bepaalde in punt 1.1 en 1.3 en kan zij genoegen nemen met de resultaten van modelproeven uitgevoerd volgens de modelbeproevingsmethode, die in het aanhangsel is beschreven, waaruit blijkt dat het schip niet zal kapseizen in het schadegeval, als bedoeld in voorschrift II-1/8.4, welke overeenkomstig punt 1.1 als ongunstigste toestand wordt beschouwd in onregelmatige zeegang. 1.6 De informatie die aan de kapitein wordt verstrekt overeenkomstig SOLAS-voorschriften II-1/8.7.1 en II-1/8.7.2, zoals ontwikkeld voor naleving van de voorschriften II-1/8.2.3 tot en met II-1/8.2.3.4, is ongewijzigd van toepassing voor ro-ro passagiersschepen die overeenkomstig deze vereisten zijn goedgekeurd. 2. Om het effect van de hoeveelheid aangenomen verzameld zeewater op het beschadigde ro-ro dek in punt 1 te bepalen, gelden de volgende bepalingen: 2.5.1 A ≥ ?0,3 l waarbij A de totale oppervlakte van de waterloospoorten aan elke zijde van het dek in m 2 is en l de lengte van de afdeling in m; 2.5. 2 het schip bezit in het ongunstigste schadegeval een restvrijboord van ten minste 1,0 m, zonder rekening te houden met het effect van de aangenomen hoeveelheid water op het beschadigde ro-ro dek; en 2.5. 3 zulke waterloospoorten zijn binnen de hoogte van 0,6 m boven het beschadigde ro-ro dek gelegen, en de onderrand van de poorten is binnen 2 cm boven het beschadigde ro-ro dek gelegen; en 2.6 Als een schot op het ro-ro dek wordt verondersteld te zijn beschadigd, wordt aangenomen dat beide afdelingen die aan het schot grenzen vervuld zijn geraakt tot dezelfde hoogte van het wateroppervlak als berekend volgens het bepaalde in punt 1.1 of 1.3. 3. Bij het bepalen van de significante golfhoogte wordt gebruik gemaakt van de golfhoogten welke zijn aangegeven op de kaarten of de lijst van zeegebieden die door de lidstaten zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 5 van deze richtlijn. 3.1 Voor schepen die slechts voor een korte periode van het jaar worden ingezet, bepaalt de administratie van de staat van ontvangst in overleg met het andere land waarvan de haven op de scheepsroute ligt, de toe te passen significante golfhoogte. 4. Modelproeven worden uitgevoerd overeenkomstig het aanhangsel. Aanhangsel Methode voor modelproeven 1. Doelstellingen Bij de proeven als bedoeld in punt 1.4 van de stabiliteitsvereisten in bijlage I, moet het schip een zeegang, als omschreven in het onderstaande punt 3, kunnen weerstaan in het ongunstigste schadegeval. 2. Scheepsmodel 2.1 Het model moet zowel de uiterlijke vorm als de binneninrichting van het werkelijke schip weergeven, met name alle beschadigde ruimten die van invloed zijn op het vervuld raken en overkrijgen van water. De beschadiging moet het ongunstigste schadegeval weergeven, zoals omschreven voor de toepassing van voorschrift II-1/8.2.3.2 van het verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS 90). Een aanvullende proef is vereist bij midscheepse beschadiging in de horizontale kiel, indien de locatie van het ongunstigste schadegeval volgens SOLAS 90 zich buiten het gebied ± 10% Lpp van het midden van het schip bevindt. Deze aanvullende proef is alleen vereist als de ro-ro ruimten als beschadigd worden beschouwd. 2.2 Het model moet aan het volgende voldoen: 2.2.1 De lengte tussen loodlijnen (Lpp) moet ten minste 3 m bedragen. 2.2.2 De scheepshuid moet dun genoeg zijn in gebieden waar deze eigenschap van invloed is op de resultaten. 2.2.3 De bewegingseigenschappen moeten getrouw die van het werkelijke schip weergeven, met bijzondere aandacht voor de schaal van traagheidsstralen bij het rollen en stampen. Diepgang, trim, helling en zwaartepunt moeten het ongunstigste schadegeval weergeven. 2.2.4 De belangrijkste constructie-eigenschappen, zoals waterdichte schotten, luchtuitlaten, enz., boven en onder het schottendek, die kunnen resulteren in het asymmetrisch vollopen moeten nauwkeurig op schaal worden gebracht, voor zover het praktisch uitvoerbaar is om de reële situatie weer te geven. 2.2.5 De vorm van de bres moet als volgt zijn: 3. Werkwijze 3.1 Het model wordt onderworpen aan een onregelmatige zeegang met lange golfkammen, zoals omschreven door het JONSWAP-spectrum, met een significante golfhoogte h s , zoals omschreven in punt 1.3 van de stabiliteitsvereisten, en met piekverhogingsfactor γ en piekperiode Tp als volgt: 3.1.1 Tp = 4√h s bij γ = 3,3; en 3.1.2 Tp gelijk aan de rolresonantieperiode voor het beschadigde schip zonder water op het dek in de gespecificeerde beladingstoestand, maar niet hoger dan 6√h s en bij γ = 1. 3.2 Het model moet vrij kunnen drijven en dwarszees (90 o koers) worden geplaatst met de bres naar de aankomende golven gericht. Het kapseizen van het model mag niet worden belemmerd. Indien het schip in volgelopen toestand rechtop staat, moet 1 o slagzij naar de beschadiging worden gegeven. 3.3 Voor elke piekperiode moeten ten minste 5 proeven worden verricht. De duur van elke reeks moet zodanig zijn dat een stationaire toestand wordt bereikt, maar mag niet minder dan 30 minuten in reële tijd bedragen. Voor elke proef moet een verschillende golftrein worden toegepast. 3.4 Indien geen van de proeven een definitieve slagzij naar de kant van de beschadiging oplevert, worden de proeven herhaald in vijf reeksen bij elk van beide gespecificeerde toestanden van de golven; een andere mogelijkheid is dat aan het model een extra slagzijhoek van 1 o naar de kant van de beschadiging wordt gegeven en de proef in twee reeksen wordt herhaald bij elk van beide gespecificeerde toestanden van de golven. Doel van deze aanvullende proeven is zo goed mogelijk het overlevingsvermogen zonder kapseizen in beide richtingen aan te tonen. 3.5 De proeven worden uitgevoerd voor de volgende schadegevallen: 4. Overlevingscriteria Het schip wordt geacht te overleven indien een stationaire toestand wordt bereikt bij de opeenvolgende reeksen van proeven zoals voorgeschreven in punt 3.3, met dien verstande dat rolhoeken van meer dan 30 o ten opzichte van de verticale as, die zich vaker voordoen dan in 20% van de rolcycli, of een negatieve stabiliteit van meer dan 20 o als kapseizen moeten worden beschouwd, ook indien een stationaire toestand wordt bereikt. 5. Goedkeuring van de proef 5.1 Voorstellen voor modelproefprogramma's moeten voor voorafgaande goedkeuring aan de administratie van de staat van ontvangst worden voorgelegd. Er mag niet uit het oog worden verloren dat minder erge schadegevallen tot een worst-casescenario kunnen leiden. 5.2 Van de proef moet een verslag en een video-opname of een andere visuele registratie worden gemaakt, waarin alle relevante informatie over het schip en de proefresultaten is vastgelegd. BIJLAGE II INDICATIEVE RICHTSNOEREN VOOR NATIONALE ADMINISTRATIES (zoals bedoeld in artikel 6, lid 3) DEEL I Toepassing In overeenstemming met het bepaalde in artikel 6, lid 3, maken de nationale administraties van de lidstaten van deze richtsnoeren gebruik bij de toepassing van de specifieke stabiliteitsvereisten, die in bijlage I zijn vastgelegd, voor zover zulks in de praktijk uitvoerbaar en verenigbaar met het ontwerp van het betreffende schip is. De onderstaande nummering verwijst naar de nummers van de punten in bijlage I. Punt 1 In de eerste plaats moeten alle ro-ro passagiersschepen, als bedoeld in artikel 3, lid 1, voldoen aan de SOLAS "90-norm inzake reststabiliteit, die immers van toepassing is op alle passagiersschepen die op of na 29 april 1990 zijn gebouwd. De toepassing van dit vereiste bepaalt het restvrijboord f r dat noodzakelijk is voor de berekeningen in punt 1.1. Punt 1.1 1. Dit punt heeft betrekking op de toepassing van een denkbeeldige hoeveelheid water dat zich op het (ro-ro) schottendek heeft verzameld. Aangenomen wordt dat het water in het dek is binnengedrongen via een bres. Dit punt vereist dat het vaartuig, behalve aan alle vereisten van SOLAS "90, verder aan dat gedeelte van de SOLAS "90-criteria voldoet dat is vervat in de punten 2.3 tot en met 2.3.4. van voorschrift 8 van hoofdstuk II-1 deel B van het SOLAS-verdrag met de vastgestelde hoeveelheid water op het dek. Voor deze berekening behoeft geen rekening te worden gehouden met andere vereisten van voorschrift 8 van hoofdstuk II-1. Het vaartuig behoeft bijvoorbeeld voor deze berekening niet te voldoen aan het bepaalde inzake de evenwichtshoeken of niet-onderdompeling van de indompelingsgrenslijn. 2. Het verzamelde water wordt toegevoegd als een vloeibare lading met één gemeenschappelijk oppervlak in alle afdelingen op het autodek die als ondergelopen worden beschouwd. De hoogte (h w ) van het water op het dek is afhankelijk van het restvrijboord (f r ) na beschadiging en wordt gemeten ter plaatse van de beschadiging (zie fig. 1). Het restvrijboord f r is de minimumafstand tussen het beschadigde ro-ro dek en de waterlijn in de eindtoestand (nadat eventueel vereffeningsmaatregelen zijn genomen) ter plaatse van de aangenomen beschadiging na onderzoek van alle mogelijke schadescenario's bij het bepalen van de naleving van SOLAS "90 zoals vereist in punt 1 van bijlage I. Bij het berekenen van f r wordt geen rekening gehouden met het effect van de denkbeeldige hoeveelheid water die wordt verondersteld zich te hebben verzameld op het beschadigde ro-ro dek. 3. Indien f r 2,0 m of meer bedraagt, wordt aangenomen dat zich geen water op het ro-ro dek heeft verzameld. Indien f r 0,3 m of minder bedraagt, dan wordt aangenomen dat de hoogte h w 0,5 meter bedraagt. Tussenliggende waterhoogten worden bepaald door lineaire interpolatie (zie fig. 2). Punt 1.2 Waterafvoersystemen kunnen slechts als doeltreffend worden beschouwd indien deze systemen voldoende capaciteit hebben om te voorkomen dat zich grote hoeveelheden water op het dek verzamelen, d.w.z. duizenden ton per uur, hetgeen ver boven de capaciteit is die op het tijdstip van de vaststelling van deze voorschriften, is geïnstalleerd. Dergelijke doeltreffende afvoersystemen kunnen in een al dan niet nabije toekomst worden ontwikkeld en goedgekeurd (op basis van richtsnoeren die door de Internationale Maritieme Organisatie moeten worden opgesteld). Punt 1.3 1. De hoeveelheid aangenomen verzameld water op het dek kan, behalve de mogelijke vermindering overeenkomstig punt 1.1, nog verder worden verminderd indien in geografisch omschreven beperkte gebieden wordt gevaren. Deze gebieden worden aangewezen op basis van de significante golfhoogte (hs) die het gebied bepaalt in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5. 2. Indien de significante golfhoogte (hs) in het betreffende gebied 1,5 m of minder bedraagt, dan wordt aangenomen dat zich niet meer water verzamelt op het beschadigde ro-ro dek. Indien de significante golfhoogte in het betreffende gebied 4,0 m of meer bedraagt, dan is de hoogte van het aangenomen verzamelde water de waarde die overeenkomstig punt 1.1 is berekend. Tussenliggende waarden worden bepaald door lineaire interpolatie (zie fig. 3). 3. De hoogte h w wordt constant gehouden, zodat de hoeveelheid toegevoegd water variabel is, omdat deze afhankelijk is van de slagzijhoek en van de vraag of de dekrand bij een bepaalde slagzijhoek al dan niet onder water komt (zie fig. 4). Opgemerkt moet worden dat als permeabiliteit van de autodekruimten 90% wordt aangenomen (MSC/Circ.649), terwijl als permeabiliteit van andere verondersteld ondergelopen ruimten de in SOLAS voorgeschreven waarden moeten worden aangenomen. 4. Indien de berekeningen die aantonen dat aan de richtlijn is voldaan, betrekking hebben op een significante golfhoogte van minder dan 4,0 m, wordt die beperkende significante golfhoogte aangetekend op het veiligheidscertificaat van het passagiersschip. Punt 1.4 / 1.5 Bij wijze van alternatief kan een administratie aanvaarden dat door middel van modelproeven het bewijs wordt geleverd dat aan de nieuwe stabiliteitsvereisten in punt 1.1 of 1.3 wordt voldaan. De voorschriften voor modelproeven zijn in het aanhangsel van bijlage I nader uiteengezet. Deel II van deze bijlage bevat richtsnoeren voor de modelproeven. Punt 1.6. In gevallen waarin "water op het dek" wordt aangenomen volgens de termen van de richtlijn, kunnen conventioneel afgeleide beperkende bedrijfskrommen (KG of GM) volgens SOLAS "90 niet langer van toepassing zijn; het kan dan ook noodzakelijk zijn herziene beperkende krommen te bepalen die rekening houden met de effecten van dit extra water. Daartoe moeten voldoende berekeningen worden uitgevoerd voor een toereikend aantal operationele waarden van diepgang en trim. Noot: Herziene beperkende operationele KG/GM-krommen kunnen via iteratie worden afgeleid, waarbij de minimum overmatige GM die uit lekstabiliteitsberekeningen met water op het dek resulteert, bij de input-KG wordt geteld (of van de GM wordt afgetrokken) die wordt gebruikt om de beschadigde vrijboorden (f r ) te bepalen, waarop de hoeveelheden water op het dek zijn gebaseerd; dit proces wordt herhaald totdat de overmatige GM verwaarloosbaar wordt. Verwacht wordt dat exploitanten een dergelijke iteratie beginnen met de maximum KG/minimum GM die redelijkerwijs in bedrijf kan worden doorstaan en trachten de resulterende opstelling van de schotten op het dek te manipuleren om de overmatige GM die uit lekstabiliteitsberekeningen met water op het dek is afgeleid, tot een minimum te beperken. Punt 2.1 Zoals bij de conventionele SOLAS-vereisten met betrekking tot beschadiging, worden schotten die zich ten opzichte van de B/5-lijn binnenboord bevinden, als onbeschadigd beschouwd bij beschadiging door zijdelingse aanvaring. Punt 2.2 Indien de scheepshuid met stabilisatievoorzieningen is uitgebouwd om aan dit voorschrift te kunnen voldoen, waardoor de scheepsbreedte (B) en dus de B/5-afstand van de scheepswand is toegenomen, mag dergelijke wijziging niet leiden tot verplaatsing van bestaande constructiedelen of bestaande doorboringen in de belangrijkste waterdichte dwarsschotten onder het schottendek (zie fig. 5). Punt 2.3 1. Dwars- of langsschotten/afsluitingen die zijn aangebracht en in aanmerking komen om de beweging van het aangenomen verzamelde water op het beschadigde ro-ro dek tegen te houden, behoeven niet strikt "waterdicht" te zijn. Geringe hoeveelheden lekkage zijn toegestaan, mits de afvoersystemen in staat zijn te voorkomen dat zich aan de "andere zijde" van het schot/de afsluiting water verzamelt. In gevallen waarin spuipijpen niet langer hun functie vervullen wegens gebrek aan positief verschil in de waterniveaus, moet voor andere passieve afvoersystemen worden gezorgd. 2. De hoogte (B h ) van dwars- en langsschotten/afsluitingen mag niet minder dan (8 x h w ) meter bedragen, waarbij h w de hoogte van het verzamelde water is, zoals berekend door toepassing van het restvrijboord en de significante golfhoogte (punten 1.1 en 1.3). De hoogte van het schot/de afsluiting mag echter in geen geval minder bedragen dan de grootste van de volgende waarden: Schotten/afsluitingen waarvan de hoogte minder bedraagt dan hierboven is bepaald, kunnen worden aanvaard, indien uit modelproeven overeenkomstig deel II van deze bijlage blijkt dat het alternatieve ontwerp een passend niveau van overlevingsvermogen waarborgt. Er moet wel op worden gelet dat de hoogte van het schot/de afsluiting zodanig wordt bepaald dat de hoogte tevens voldoende is om het geleidelijk vervuld raken binnen het vereiste stabiliteitsbereik te voorkomen. Dit bereik mag niet door de modelproeven worden beïnvloed. Noot: het bereik kan tot 10 graden worden verminderd, mits het overeenkomstige gebied onder de kromme wordt vergroot (MSC 64/22). Punt 2.5.1 Het gebied "A" heeft betrekking op permanente openingen. Opgemerkt moet worden dat de "waterloospoorten"-optie niet geschikt is voor schepen die het drijfvermogen van de gehele bovenbouw of een gedeelte ervan nodig hebben om aan de criteria te voldoen. Vereist wordt dat de waterloospoorten zijn voorzien van afsluitkleppen die ervoor zorgen dat het water niet kan binnenkomen, maar wel kan wegstromen. De werking van deze kleppen mag niet op actieve middelen zijn gebaseerd. Zij moeten automatisch zijn en aangetoond moet worden dat er geen significante belemmering van de afvoer is. Significante vermindering van de doeltreffendheid moet worden gecompenseerd door het aanbrengen van extra openingen, zodat de vereiste oppervlakte behouden blijft. Punt 2.5.2 Waterloospoorten worden als doeltreffend beschouwd indien de minimumafstand van de onderrand van de waterloospoort tot de beschadigde waterlijn ten minste 1,0 m bedraagt. Bij de berekening van de minimumafstand wordt geen rekening gehouden met het effect van eventueel toegevoegd water op het dek (zie fig. 7). Punt 2.5.3 Waterloospoorten moeten zich zo laag mogelijk in de zijverschansing of scheepshuid bevinden. De onderrand van de opening van de waterloospoort mag zich niet hoger dan 2 cm boven het schottendek bevinden en de bovenrand van de opening niet hoger dan 0,6 m (zie fig. 8). Noot: Ruimten waarop punt 2.5 van toepassing is, d.w.z. ruimten die zijn voorzien van waterloospoorten of soortgelijke openingen, mogen niet als onbeschadigde ruimten worden beschouwd bij het afleiden van de stabiliteitskrommen in onbeschadigde en beschadigde toestand. Punt 2.6 1. De voorgeschreven omvang van de beschadiging moet over de lengte van het schip worden toegepast. Afhankelijk van de indelingsnorm mag de beschadiging geen betrekking hebben op een schot of alleen op een schot beneden het schottendek of alleen op een schot boven het schottendek of diverse combinaties. 2. Alle dwars- en langsschotten/afsluitingen die de hoeveelheid aangenomen verzameld water insluiten, moeten wanneer het schip op zee is, altijd zijn aangebracht en bevestigd. 3. Ingeval het dwarsschot/de dwarsscheepse afsluiting beschadigd is, moet het verzamelde water op het dek hetzelfde niveau aan weerszijden van het beschadigde schot/de beschadigde afsluiting hebben op de hoogte h w (zie fig. 9). DEEL II MODELPROEF Doel van deze richtsnoeren is te zorgen voor uniformiteit in de methoden die bij de constructie en verificatie van het model worden toegepast alsook bij het uitvoeren en analyseren van de modelproeven, terwijl wordt ingezien dat de beschikbare faciliteiten en de kosten enigszins van invloed zullen zijn op deze uniformiteit. De inhoud van punt 1 van het aanhangsel bij bijlage I behoeft geen nadere uitleg. Punt 2 – Scheepsmodel 2.1 Het materiaal waarvan het model is gemaakt, is op zich niet belangrijk, mits het model zowel in onbeschadigde als in beschadigde toestand voldoende stijf is om te waarborgen dat de hydrostatische eigenschappen dezelfde zijn als die van het echte schip en ook dat de buigingsreactie van de romp in golven te verwaarlozen is. Het is eveneens belangrijk dat de beschadigde afdelingen zo nauwkeurig mogelijk gemodelleerd zijn om ervoor te zorgen dat de correcte hoeveelheid vloedwater wordt weergegeven. Aangezien het binnendringen van water (ook kleine hoeveelheden) in de onbeschadigde delen van het model van invloed is op het gedrag ervan, moeten maatregelen worden genomen om dat te voorkomen. 2.2. Bijzonderheden van het model 1. Aangezien schaaleffecten een belangrijke rol spelen in het gedrag van het model tijdens de proeven, is het belangrijk dat ervoor wordt gezorgd dat deze effecten zoveel mogelijk tot een minimum worden beperkt. Het model moet zo groot mogelijk zijn, omdat details van beschadigde afdelingen gemakkelijker worden geconstrueerd in grotere modellen en de schaaleffecten worden beperkt. Derhalve wordt aanbevolen dat de lengte van het model ten minste met een schaal van 1:40 overeenkomt. De lengte van het model mag evenwel niet minder bedragen dan 3 meter op de indelingslastlijn. 2a. Het model moet ter plaatse van de aangenomen beschadigingen zo dun mogelijk zijn om ervoor te zorgen dat de hoeveelheid vloedwater en het zwaartepunt adequaat worden weergegeven. Ingezien wordt dat het onmogelijk kan zijn de modelromp en de elementen van primaire en secundaire indeling ter plaatse van de beschadiging in voldoende detail te bouwen en dat het wegens deze constructiebeperkingen onmogelijk kan zijn de aangenomen permeabiliteit van de ruimte nauwkeurig te berekenen. 2b. Bij deze proeven is geconstateerd dat de verticale grootte van het model van invloed kan zijn op de resultaten bij dynamische beproeving. Het is dan ook nodig dat voor het model van het schip tot ten minste drie maal de standaardhoogte van de bovenbouw boven het schottendek (vrijboord) wordt gebruikt, zodat de grote golven van de golftrein niet over het model breken. 2c. Het is belangrijk dat niet alleen de diepgang in onbeschadigde toestand wordt gecontroleerd, maar ook de diepgang van het beschadigde model nauwkeurig wordt gemeten om deze te correleren met die welke is afgeleid uit de lekstabiliteitsberekening. Na meting van de diepgang in beschadigde toestand kunnen aanpassingen in de permeabiliteit van de beschadigde afdeling noodzakelijk blijken door het invoeren van onbeschadigde volumes of door het toevoegen van gewichten. Het is echter eveneens belangrijk dat het zwaartepunt van het vloedwater nauwkeurig wordt weergegeven. In dit geval moet bij eventuele aanpassingen het zekere voor het onzekere worden genomen. 2d. Indien het model moet worden voorzien van afsluitingen op het dek en de afsluitingen minder hoog zijn dan het vereiste in punt 2.3 van bijlage I van deze richtlijn, moet het model worden uitgerust met CCTV zodat eventueel "overspatten" en eventuele verzameling van water op het onbeschadigde gebied van het dek op de monitor kan worden gecontroleerd. In dit geval moet een video-opname worden gemaakt die deel uitmaakt van het beproevingsverslag. 3. Om ervoor te zorgen dat de bewegingskarakteristieken van het model die van het reële schip weergeven, is het belangrijk dat men het model in onbeschadigde toestand zowel doet hellen als rollen, zodat de GM in onbeschadigde toestand en de massadistributie worden gecontroleerd. De dwarsscheepse traagheidsstraal van het reële schip mag niet meer bedragen dan 0,4B en de langsscheepse traagheidsstraal niet meer dan 0,25L. De dwarsscheepse rolperiode van het model wordt verkregen door: 2πX0,4B √gGMλ waarin GM: metacenterhoogte van het reële (onbeschadigde) schip g: versnelling door zwaartekracht λ: schaal van het model B: breedte van het reële schip. Noot Hoewel het doen hellen en rollen van het model in beschadigde toestand kan worden aanvaard als controle van de reststabiliteitskromme, mogen dergelijke proeven niet worden aanvaard ter vervanging van de proeven in onbeschadigde toestand. Het beschadigde model moet niettemin worden gerold om de rolperiode te verkrijgen die is vereist voor het uitvoeren van de in punt 3.1.2 bedoelde proeven. De inhoud van dit punt behoeft geen nadere toelichting. Aangenomen wordt dat de ventilatoren van de beschadigde afdeling van het reële schip het vervuld raken en de bewegingen van het vloedwater niet belemmeren. Bij het op schaal brengen van de ventilatievoorzieningen van het reële schip kunnen echter ongewenste schaaleffecten optreden. Ter voorkoming van schaaleffecten wordt aanbevolen de ventilatievoorzieningen op een grotere schaal te bouwen dan die van het model, waarbij ervoor wordt gezorgd dat dit niet van invloed is op de stroming van het water op het autodek. 5.2 Het gelijkbenige-driehoeksprofiel van de prismatische bresvorm is dat ter hoogte van de lastlijn. In gevallen waarin schachten in de zijde met een breedte van minder dan B/5 zijn aangebracht en ter voorkoming van mogelijke schaaleffecten, mag bovendien de lengte van de beschadiging ter plaatse van de schachten in de zijde niet minder dan 2 meter bedragen. Punt 3 – Werkwijze 3.1 – Golfspectra Het JONSWAP-spectrum moet worden gebruikt, omdat dit qua slag en duur beperkte zeeën beschrijft, die overeenkomen met de toestand van de meerderheid van de zeeën in de wereld. In dit verband is het niet alleen belangrijk dat de piekperiode van de golftrein wordt gecontroleerd, maar ook dat de nuldoorgangsperiode correct is. 1. Overeenkomende met een piekperiode van 4√ h s en gegeven dat de versterkingsfactor γ 3,3 is, mag de nuldoorgangsperiode niet groter zijn dan: {T p /(1,20 tot 1,28) } +/- 5% 2. .2 Overeenkomende met een piekperiode die gelijk is aan de rolperiode van het beschadigde model en gegeven dat de factor γ 1 is, mag de nuldoorgangsperiode niet groter zijn dan: {T p /(1,3 tot 1,4) } +/- 5% , waarbij moet worden opgemerkt dat, indien de rolperiode van het beschadigde model groter is dan 6√h s, de piekperiode moet worden beperkt tot 6√h s. Noot Het is in de praktijk niet uitvoerbaar gebleken voor nuldoorgangsperioden van de modelgolfspectra grenzen vast te stellen volgens de nominale waarden van de mathematische formules. Daarom is een onzekerheidsmarge van 5% toegestaan. Vereist wordt dat voor iedere proefreeks het golfspectrum wordt geregistreerd en gedocumenteerd. Metingen voor deze registratie moeten in de onmiddellijke nabijheid van het model worden verricht (maar niet aan lijzijde) – zie onderstaande figuur – en ook dicht bij de golfslagmachine. Voorts moet het model van instrumenten zijn voorzien zodat de bewegingen (rollen, rijzen en stampen) en de stand ervan (slagzij, inzinking en trim) gedurende de gehele proef worden gecontroleerd en geregistreerd. 1 metre = 1 meter. Arc A = boog A Arc B = boog B. De golfmeter voor de golven "dicht bij het model" moet op boog A of op boog B worden geplaatst (Figuur a). De inhoud van deze punten wordt duidelijk geacht. 3.5 – Gesimuleerde beschadigingen Uitgebreid onderzoek met het oog op de ontwikkeling van geschikte criteria voor nieuwe vaartuigen heeft duidelijk aangetoond dat, behalve belangrijke parameters voor het overlevingsvermogen van passagiersschepen als GM en vrijboord, het gebied onder de reststabiliteitskromme tot de hoek van de maximum GZ-waarde eveneens een belangrijke factor vormt. Bij het kiezen van de ongunstigste SOLAS-beschadiging om aan het vereiste van punt 3.5.1 te voldoen, moet als ongunstigste beschadiging die worden genomen welke het kleinste gebied onder de reststabiliteitskromme tot de hoek van de maximum GZ-waarde oplevert. Punt 4 – Overlevingscriteria De inhoud van dit punt wordt duidelijk geacht. Punt 5 – Goedkeuring van de proef De volgende documenten moeten deel uitmaken van het verslag voor de administratie: Noot De administratie moet getuige zijn van alle proeven. In bijlage II bedoelde figuren (Indicatieve richtsnoeren voor nationale administraties) Figuur 1 lengte van de beschadiging volgens SOLAS xxxx 1. Indien f r ≥?????? 2,0 meter, hoogte van het water op het dek (h w ) = 0,0 meter 2. Indien f r ≤ 0,3 meter, hoogte van het water op het dek (h w ) = 0,5 meter Figuur 2 1. Indien h s ≥ 4,0 meter, wordt de hoogte van het water op het dek berekend als in fig. 3 2. Indien h s ≤ 1,5 meter, hoogte van het water op het dek (h w ) = 0,0 meter Bij voorbeeld Indien f r = 1,15 meter en hs = 2,75 meter, hoogte h w = 0,125 meter Figuur 3 Figuur 4 evenwichtshoek slagzijhoek (dekrand niet ondergedompeld) slagzijhoek (dekrand punt van indompeling) slagzijhoek (dekrand ondergedompeld) xxxx Figuur 5 xxxx xxxx Bestaand schip B/5-lijn Gewijzigd schip B/5-lijn Toegevoegde stabilisatievinnen Bestaande leiding in dit gebied behoeft niet te worden verplaatst xxxx Oorspronkelijke B = 20 m Schip zonder hangende autodekken Voorbeeld 1 Hoogte van het water op het dek = 0,25 meter Vereiste minimumhoogte van afsluiting = 2,2 meter Schip met hangend dek (ter plaatse van de afsluiting) Voorbeeld 2 Hoogte van het water op het dek (hw) = 0,25 meter Vereiste minimumhoogte van afsluiting = x Figuur 6 xxxx Openingen die met plaat moeten worden bekleed Bovenkant van schot 2,2 meter minimaal vereist vrijboord tot waterloospoort = 1,0 m Figuur 7 xxxx xxxx Figuur 8 eindtoestand beschadiging gebied Lengte van afdeling xxxx xxxx xxxx Dekrand niet ondergedompeld Lengte van beschadiging volgens SOLAS xxxx Dekrand ondergedompeld Figuur 9 (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 158 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0145/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0348/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 7 november 2002, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 98/18/EG van de Raad inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen (5) voert een uniform niveau van veiligheid van mensenlevens en eigendommen in op nieuwe en bestaande passagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen, wanneer beide categorieën schepen en vaartuigen worden gebruikt voor binnenlandse reizen, en stelt procedures vast voor onderhandelingen op internationaal niveau met het oog op de harmonisatie van de regels voor passagiersschepen die voor internationale reizen worden gebruikt. (2) De definitie van zeegebieden is van cruciaal belang bij de bepaling van de toepasselijkheid van Richtlijn 98/18/EG op de verschillende klassen passagiersschepen. De richtlijn bevat een procedure voor de publicatie van lijsten van zeegebieden die moeilijk uitvoerbaar is gebleken. Er moet dus een functionele en heldere procedure worden vastgesteld, die een doeltreffend toezicht op de uitvoering van de richtlijn mogelijk maakt. (3) Ter harmonisatie van het veiligheidsniveau dat voor passagiersschepen in de gehele Gemeenschap moet gelden dient de vrijstelling die aan Griekenland is verleend met betrekking tot het tijdschema voor de toepassing van de veiligheidseisen te worden geschrapt. (4) Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad van .... [ inzake specifieke stabiliteitseisen voor ro&nbhy;ro&nbhy;passagiersschepen ] (6) voert strengere stabiliteitseisen in voor ro&nbhy;ro&nbhy;passagiersschepen die worden gebruikt voor internationale diensten naar en vanuit havens in de Gemeenschap. Deze verscherpte maatregel moet ook gelden voor sommige categorieën schepen die onder dezelfde zeecondities binnenlandse diensten verzorgen. Wanneer niet aan deze stabiliteitseisen wordt voldaan, moet dit een reden zijn om ro&nbhy;ro&nbhy;passagiersschepen na een bepaald aantal dienstjaren uit de vaart te nemen. (5) Met het oog op de veranderingen in de constructie die bestaande ro-ro passagiersschepen eventueel moeten ondergaan om aan de specifieke stabiliteitsvereisten te voldoen, moet de invoering van die vereisten over een aantal jaren worden gespreid, teneinde de betrokken tak van industrie voldoende tijd te bieden om zich aan te passen; daartoe moet voor bestaande schepen in een tijdschema voor de geleidelijke invoering worden voorzien . Dit tijdschema mag geen gevolgen hebben voor de toepassing van de specifieke stabiliteitsvereisten in de onder de bijlage van het verdrag van Stockholm vallende zeegebieden. (6) Het is noodzakelijk op flexibele en snelle wijze rekening te houden met de wijzigingen in relevante internationale instrumenten, zoals de verdragen, protocollen, codes en resoluties van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO). (7) Krachtens Richtlijn 98/18/EG geldt de International Code for Safety of High Speed Craft, vervat in Resolutie MSC.36 (63) van 20 mei 1994 van het Comité Maritieme Veiligheid van de IMO, voor alle hogesnelheidsvaartuigen die voor binnenlandse diensten gebruikt worden. De IMO heeft nieuwe voorschriften voor hogesnelheidsvaartuigen aangenomen, de "International Code for Safety for High Speed Craft, 2000 (de 2000 HSC Code)", die is vervat in Resolutie MSC.97 (73) van het Comité Maritieme Veiligheid van de IMO van 5 december 2000, en geldt voor alle hogesnelheidsvaartuigen die op of na 1 juli 2002 gebouwd zijn. Er moet gezorgd worden voor de mogelijkheid van flexibele aanpassing van Richtlijn 98/18/EG, zodat genoemde ontwikkelingen op internationaal niveau ook op voor binnenlandse diensten gebruikte hogesnelheidsvaartuigen kunnen worden toegepast. (8) Er dient aandacht te worden besteed aan passende maatregelen ten einde de veiligheid en toegankelijkheid te waarborgen voor personen met een mobiliteitshandicap die reizen op passagiersschepen of hogesnelheidsvaartuigen tijdens binnenlandse diensten in de lidstaten, (9) Derhalve dient Richtlijn 98/18/EG dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 98/18/EG wordt bij deze als volgt gewijzigd: 1) Aan artikel 2 worden de volgende punten toegevoegd: e bis) 'ro-ro-passagiersschip": een schip dat meer dan twaalf passagiers vervoert, met ro-ro-laadruimten of ruimten van bijzondere aard als omschreven in voorschrift II-2/A/2 van bijlage I; h bis) 'leeftijd": de leeftijd van het schip uitgedrukt in het aantal jaar na de datum van oplevering; 2) Artikel 4, lid 2 wordt vervangen door: 2. Door iedere lidstaat: 3) Na artikel 6 worden de volgende artikelen toegevoegd: "Artikel 6bis Eisen met betrekking tot de stabiliteit en het opleggen van ro&nbhy;ro&nbhy;passagiersschepen 1. Alle ro-ro-passagiersschepen van de klassen A, B en C, waarvan de kiel werd gelegd of waarvan de bouw zich in een soortgelijk stadium bevond op of na 1 oktober 2004, dienen te voldoen aan de bepalingen in de artikelen 6, 8 en 9 van Richtlijn .../.../EG van het Europees Parlement en de Raad van ... [met betrekking tot specifieke stabiliteitseisen voor ro-ro-passagiersschepen]* . 2. Alle ro-ro-passagiersschepen van de klassen A en B, waarvan de kiel werd gelegd of waarvan de bouw zich een soortgelijk stadium bevond vóór 1 oktober 2004, dienen op 1 oktober 2010 aan de bepalingen in de artikelen 6, 8 en 9 van Richtlijn .../.../EG [met betrekking tot specifieke stabiliteitseisen voor ro-ro-passagiersschepen] te voldoen, tenzij zij op die datum of op een latere datum waarop zij 30 jaar oud worden, maar in geen geval later dan 1 oktober 2015 , worden opgelegd. Artikel 6ter Veiligheidseisen ten behoeve van personen met een mobiliteitshandicap 1. De lidstaten zorgen ervoor dat passende maatregelen worden genomen om , waar mogelijk, op basis van de richtsnoeren van bijlage III personen met een mobiliteitshandicap in staat te stellen veilig toegang te hebben als zij reizen op passagiersschepen van de klassen A, B, C en D en op nieuwe hogesnelheidsvaartuigen, die voor openbaar vervoer worden gebruikt, waarvan de kiel werd gelegd of waarvan de bouw zich in een soortgelijk stadium bevond op of na 1 oktober 2004. 2. De lidstaten werken samen en plegen overleg met personen met een mobiliteitshandicap vertegenwoordigende organisaties over de toepassing van de richtsnoeren van bijlage III. 3. Bij de aanpassing van de passagiersschepen van de klassen A, B, C en D en de hogesnelheidsvaartuigen , die voor openbaar vervoer worden gebruikt, waarvan de kiel werd gelegd of waarvan de bouw zich in een soortgelijk stadium bevond vóór 1 oktober 2004, passen de lidstaten de richtsnoeren van bijlage III toe, voorzover dat in economisch opzicht redelijk en uitvoerbaar is. De lidstaten stellen een nationaal actieplan op voor de toepassing van deze richtsnoeren op deze schepen en vaartuigen. De lidstaten delen dat plan uiterlijk ...** aan de Commissie mede. 4. De lidstaten brengen uiterlijk ...*** aan de Commissie verslag uit over de uitvoering van dit artikel met betrekking tot de in lid 1 bedoelde passagiersschepen, de in lid 3 bedoelde passagiersschepen die meer dan 400 passagiers mogen vervoeren, en alle hogesnelheidsvaartuigen. __________________ * PB L ... ** 24 maanden na de inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn. *** 36 maanden na de inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn. 4) Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd: a) aan punt a) wordt de volgende alinea toegevoegd: en b) het volgend punt c) wordt toegevoegd: c) "c) de Bijlagen II en III kunnen worden gewijzigd, om de technische specificaties aan de hand van de opgedane ervaring te verbeteren. 5) Er wordt een Bijlage III aan de richtlijn toegevoegd. Artikel 2 Punt g) van artikel 6, lid 3 van Richtlijn 98/18/EG komt te vervallen met ingang van 1 januari 2005 Artikel 3 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ....* aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld in kennis. _______________ * 18 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hierna verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de 20e dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE "Bijlage III : Richtsnoeren voor veiligheidseisen voor passagiersschepen en hogesnelheidsvaartuigen ten behoeve van personen met een mobiliteitshandicap (als bedoeld in artikel 6ter) Bij de toepassing van de richtsnoeren van deze bijlage houden de lidstaten zich aan IMO-circulaire nr. MSC/735 van 24 juni 1996 getiteld "Aanbeveling betreffende het ontwerp en het gebruik van passagiersschepen, met het oog op de behoeften van ouderen en gehandicapten." 1. Toegang tot het schip De schepen moeten zo zijn gebouwd en uitgerust dat iemand met een mobiliteitshandicap zich gemakkelijk en veilig kan inschepen en ontschepen, van toegang tot de dekken is verzekerd, hetzij zonder hulp hetzij door middel van loopbruggen of liften. Wegwijzers naar zo'n toegang moeten zijn aangebracht bij de andere toegangen tot het schip en op andere geschikte plaatsen overal op het schip. 2. Wegwijzers De ten behoeve van de passagiers op een schip aangebrachte wegwijzers moeten voor personen met een mobiliteitshandicap (waaronder personen met een zintuiglijke handicap) bereikbaar en gemakkelijk leesbaar zijn, en geplaatst zijn op strategische punten. 3. Middelen om mededelingen te doen De exploitant moet aan boord van het schip over de middelen beschikken om visueel en mondeling mededelingen te doen, b.v. over vertragingen, wijzigingen van de dienstregeling en de dienstverlening aan boord, aan personen met uiteenlopende mobiliteitshandicaps. 4. Alarm Het alarmsysteem moet zo zijn ontworpen dat het toegankelijk is voor, en waargenomen wordt door alle passagiers met een mobiliteitshandicap waaronder personen met een zintuiglijke handicap en leermoeilijkheden. 5. Bijkomende eisen om de mobiliteit binnen het schip te verzekeren Leuningen, gangen en gangpaden, deuropeningen en deuren moeten de verplaatsing van een persoon in een rolstoel gemakkelijk maken. Liften, autodekken, passagierslounges, accommodatieruimten en toiletten moeten zo zijn ingericht dat zij redelijkerwijs en relatief toegankelijk zijn voor personen met een mobiliteitshandicap." Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2001 over het bestaan van een wereldwijd systeem voor de interceptie van particuliere en economische communicatie (het ECHELON-interceptiesysteem) en het verslag van zijn Tijdelijke Commissie over dit onderwerp (1) , A. overwegende dat de Tijdelijke Commissie over het interceptiesysteem heeft geconcludeerd dat er geen reden was om te twijfelen aan het bestaan van een wereldwijd communicatie-interceptiesysteem, waaraan de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland deelnemen, B. overwegende dat uit de gebeurtenissen van 11 september 2001, andere recente terroristische aanvallen en de internationale pogingen om het terrorisme te bestrijden nogmaals is gebleken hoe belangrijk de aanbevelingen in bovengenoemde resolutie van het Parlement wel zijn, C. overwegende dat in bovengenoemde resolutie allerlei aanbevelingen staan over maatregelen die moeten worden genomen ter bescherming van de burger en bedrijven tegen misbruik en illegaal gebruik van interceptie van communicatie, de invoering en het gebruik van systemen en technieken om de privacy te beschermen en de vertrouwelijkheid van mededelingen en de invoering van maatregelen tegen industriële spionage en misbruik van geheime informatie over de concurrentie, D. overwegende dat Kaderbesluit 2002/475/JBZ van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding (2) is genomen bij toepassing van titel VI van het Verdrag van de Europese Unie en specifieke verwijzingen bevat naar samenwerking en coördinatie van de verschillende autoriteiten van de lidstaten bij de bestrijding van het terrorisme, E. overwegende dat de bovengenoemde resolutie van het Parlement tevens aanbevelingen bevat over het onderzoek naar de activiteiten van geheime diensten alsmede aanbevelingen over het instellen van gezamenlijke gecoördineerde Europese intelligence-activiteiten, 1. betreurt het dat de Raad en de Commissie er nog niet in geslaagd zijn om adequaat te reageren op de aanbeveling van het Parlement; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de aanbevelingen in de bovengenoemde resolutie van het Parlement ten volle te implementeren; 2. is verheugd over de initiatieven die de Commissie en de Raad hebben genomen om de beveiliging op te voeren bij elektronisch verkeer, maar wijst erop dat verdere maatregelen nodig zijn om de burger en bedrijven te beschermen tegen misbruik en illegaal gebruik van de interceptie van communicatie, om systemen en technieken in te voeren en te gebruiken ter bescherming van de privacy en het vertrouwelijk karakter van communicatie en om maatregelen te nemen tegen industriële spionage en het misbruik van geheime informatie over de concurrentie; 3. herhaalt zijn verzoek aan de lidstaten om onderling en op multilateraal niveau samen te werken en te coördineren bij de uitwisseling van gegevens ter versterking van de efficiency op het terrein van het gemeenschappelijk, veiligheids- en defensiebeleid en bij de bestrijding van terrorisme en internationale misdaad; 4. dringt erop aan dat maatregelen worden genomen waardoor alle Europese burgers in alle delen van de Unie dezelfde wettelijke garanties krijgen inzake bescherming van hun privacy en het afluisteren van hun mededelingen, waarbij men zich nauwlettend houdt aan de fundamentele rechten zoals gegarandeerd door het bestaande wetskader en het "acquis communautaire" en waarbij rekening wordt gehouden met het Handvest voor de fundamentele rechten van de Europese Unie; 5. bepleit onderhandelingen te openen die moeten leiden tot internationale afspraken, in het bijzonder met de Verenigde Staten, over bescherming van de burger en bedrijven tegen misbruik en illegaal gebruik van interceptie van communicatie en inzake maatregelen tegen industriële spionage en het misbruik van geheime informatie over de concurrentie; 6. wenst dat de Conventie over de toekomst van de Europese Unie bij het aansnijden van de kwestie van het integreren van het Handvest van de grondrechten in het Verdrag aanbevelingen formuleert die moeten garanderen dat de lidstaten gehouden zijn om industriële spionage zowel rechtstreeks als onder de dekmantel van derde partijen te verbieden en zich hiermee niet in te laten; 7. constateert dat er tot nog toe weinig vooruitgang is geboekt bij het opzetten van gemeenschappelijke gecoördineerde Europese intelligence-activiteiten en het instellen van een democratisch onderzoek naar deze activiteiten en dringt erop aan om op korte termijn maatregelen op dit terrein voor te stellen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Conventie over de toekomst van de Europese Unie en de regeringen van de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel op 24 en 25 oktober 2002 en het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie over dit onderwerp tijdens de vergadering van het Europees Parlement op 6 november 2002, – gezien het verslag van de Commissie van 9 oktober 2002 over de vorderingen van de kandidaat-lidstaten op de weg naar de toetreding ( COM(2002) 700 ), A. overwegende dat, wat de uitbreiding betreft, het bezig is met het formuleren van zijn standpunt over de jaarlijkse verslagen van de Commissie over de vorderingen van de kandidaat-lidstaten, en verder overwegende dat het verzocht zal worden in te stemmen met de resultaten van de lopende onderhandelingen tussen de EU en de afzonderlijke kandidaat-lidstaten, B. overwegende dat de evaluaties van de kandidaat-lidstaten onderworpen blijven aan de strikte naleving van de criteria van Kopenhagen en de conclusies van de Europese Raad van Helsinki, alsmede het beginsel van differentiatie, De Conventie 1. verwelkomt het verslag van voorzitter Valéry Giscard d'Estaing over de werkzaamheden van de Conventie, die uitmondden in de opstelling van een voorlopig ontwerpverdrag betreffende een grondwet voor Europa; Algehele evaluatie van het uitbreidingsproces 2. verwelkomt de goedkeuring door de Europese Raad van de bevindingen en aanbevelingen van de Commissie met betrekking tot Cyprus, de Tsjechische Republiek, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, de Slovaakse Republiek en Slovenië, met name dat deze landen aan de politieke criteria voldoen en in staat zullen zijn aan de economische criteria te voldoen en de verplichtingen van het lidmaatschap vanaf begin 2004 na te komen; 3. verwelkomt het feit dat de Europese Raad de nodige besluiten heeft genomen om de Unie in staat te stellen uiterlijk in november de kandidaat-lidstaten onderhandelingsstandpunten aan te bieden met betrekking tot alle lopende kwesties; 4. verwelkomt de vastbeslotenheid om de onderhandelingen met deze landen op de bijeenkomst van de Europese Raad van Kopenhagen op 12-13 december 2002 af te sluiten en het Toetredingsverdrag te ondertekenen in Athene in april 2003; 5. merkt op dat de publieke acceptatie van de uitbreiding van de EU in de kandidaat-lidstaten en de huidige lidstaten niet als vanzelfsprekend mag worden aangenomen; verzoekt de Europese instellingen en regeringen van de kandidaat-lidstaten en de lidstaten hun inspanningen om hun burgers te informeren over het toetredingsproces op te voeren en te verbeteren, en wel op een gedecentraliseerde en gecoördineerde wijze die vrij is van propaganda; 6. verzoekt de Grieks-Cypriotische en de Turks-Cypriotische gemeenschappen met aandrang om dit najaar tot een alomvattende regeling te komen, en verzoekt het Deense voorzitterschap hernieuwde inspanningen te doen om te komen tot een positief resultaat in de lopende onderhandelingen over een regeling voor Cyprus die de toetreding van een herenigd Cyprus mogelijk zou maken; 7. verwelkomt de instemming van de Europese Raad met de beoordeling van de Commissie inzake de vooruitgang die Bulgarije en Roemenië hebben geboekt en is ingenomen met de steun van de Europese Raad voor deze landen in hun streven naar het bereiken van het lidmaatschap; 8. deelt de visie van de Europese Raad op de door Turkije ondernomen stappen, zoals aangegeven in het periodiek verslag van de Commissie, en spoort Turkije ertoe aan zijn hervormingsproces voort te zetten; vertrouwt erop dat de nieuwe Turkse regering steun zal geven aan de aanstaande toetreding van Cyprus tot de EU en hoopt op een vruchtbare samenwerking met de nieuwe Grote Nationale Assemblee op basis van de verklaringen van de twee in deze Assemblee vertegenwoordigde partijen dat zij een pro-Europees beleid zullen voeren; 9. is ervan overtuigd dat de uitbreiding van de EU een goede gelegenheid zal zijn om de betrekkingen tussen de EU en zijn nieuwe buren te verbeteren, teneinde tot stabiliteit te komen en de welvaartskloof aan de nieuwe grenzen van de Unie te verkleinen; verzoekt derhalve de Raad en de Commissie om het Europees Parlement de resultaten voor te leggen van het beraad over de initiatieven met betrekking tot de nieuwe buurlanden, in aanmerking nemend dat niet alleen het vraagstuk van de Zuidoost-Europese regio en de Oost-Europese buren, maar ook het bredere vraagstuk van het "grotere Europa" aan de orde moet worden gesteld; Landbouw, begroting en financiën (2004-2006) 10. verwelkomt het feit dat de Europese Raad het algemene standpunt van het Parlement en de Commissie heeft overgenomen ten aanzien van de begrotings- en financiële aspecten in verband met de uitbreiding van de Europese Unie, zoals de geleidelijke invoering van rechtstreekse steun in de landbouwsector, het structuur- en het cohesiebeleid, budgettaire compensatie in de vorm van forfaitaire en degressieve en tijdelijke uitkeringen aan de uitgavenkant van de EU-begroting en een aantal overgangsmaatregelen, teneinde ervoor te zorgen dat de nieuwe lidstaten er financieel niet slechter voor zullen staan dan vóór het lidmaatschap; 11. betreurt het feit dat de Europese Raad niet tevens aandacht heeft besteed aan nieuwe politieke taken op het gebied van externe acties ten gevolge van de uitbreiding; wijst nogmaals op het voornemen van de Commissie en de secretaris-generaal van de Raad de nieuwe uitdagingen en kansen op het gebied van het buitenlands beleid, voortvloeiende uit de uitbreiding, te analyseren en een verslag in te dienen in de eerste helft van 2003; 12. benadrukt dat ten gevolge van de toetreding van de nieuwe lidstaten de financiële vooruitzichten 2000-2006 moeten worden aangepast om ruimte te bieden voor de uitbreiding, op basis van overeenstemming tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit, het Parlement en de Raad, overeenkomstig de procedure vastgelegd in punt 25 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (1) ; 13. verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te houden van de voortgang van de onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten, en roept de Raad tegelijkertijd op onverwijld een dialoog aan te gaan met het Parlement over de begrotings- en financiële aspecten, teneinde de afronding van de toetredingsonderhandelingen tegen het einde van het jaar te vergemakkelijken; herinnert de Raad eraan dat een besluit met betrekking tot nieuwe financiële vooruitzichten slechts in overleg met het Parlement genomen kan worden; 14. is verheugd dat de Europese Raad overeenstemming kon bereiken over de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; 15. steunt de geleidelijke invoering van rechtstreekse betalingen aan de nieuwe lidstaten in de periode 2004 tot 2013, te beginnen met een percentage van 25%; 16. is van mening dat het bevriezen van de begrotingsmiddelen van de eerste pijler ruimte laat voor hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en deze noodzakelijk maakt, waarbij de plattelandsontwikkeling een belangrijker rol dient te spelen; is van mening dat meer budgettaire flexibiliteit tussen de beide pijlers van het gemeenschappelijk landbouwbeleid mogelijk moet worden gemaakt om dat proces te bevorderen; 17. verzoekt de Raad en de Commissie onverwijld gesprekken te beginnen met het Europees Parlement over de hervorming van het GLB, dat goed is voor de helft van de EU-begroting, die niet kan worden uitgesteld; is van mening dat het EP wat het GLB en de verantwoordelijkheid voor de landbouwbegroting betreft volledige medebeslissingsbevoegdheid moet krijgen; 18. ondersteunt het feit dat de regeling voor kleine boeren niet zal gelden voor wat betreft rechtstreekse betalingen; is van mening dat in de plattelandsgebieden in de MOEL structurele hervormingen moeten plaatsvinden, die ondersteund moeten worden om alternatieve vormen van werkgelegenheid mogelijk te maken; Toezicht en vrijwaringsmaatregelen 19. stelt vast dat de Europese Raad het Commissievoorstel steunt om in de toetredingsverdragen vrijwaringsclausules op te nemen; verwacht dat dergelijke clausules alleen zullen worden aangewend na raadpleging van de betrokken landen en het Europees Parlement en als laatste redmiddel om eventuele overgangsproblemen op te lossen en dat zij exact worden geformuleerd om rechtsonzekerheid te vermijden; Kaliningrad 20. is verheugd over het standpunt van de Europese Raad over de verdere ontwikkeling van het strategische partnerschap tussen de EU en Rusland, en roept alle betrokken partijen met klem op te streven naar een oplossing voor het transitprobleem tussen Kaliningrad en de rest van Rusland, waarmee de soevereine rechten van elke staat om de veiligheid van zijn burgers te waarborgen ten volle worden geëerbiedigd en op grond waarvan alle kandidaat-lidstaten zonder vertraging volledig lid van het Schengen-systeem kunnen worden; Betrekkingen tussen de EU en de NAVO 21. verwelkomt de instemming van de Europese Raad met de regelingen voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Verdrag van Nice betreffende de participatie van de niet-EU-leden van de NAVO in het Europees veiligheids- en defensiebeleid middels een proces van regelmatig en gestructureerd overleg; 22. steunt het mandaat dat aan de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger voor het GBVB is gegeven om een overeenkomst te sluiten tussen de EU en de NAVO betreffende het gebruik van NAVO-middelen en -capaciteiten, waarover reeds langdurig is onderhandeld, zodat de EU de militaire operatie "Amber Fox" van de NAVO in FYROM op 15 december 2002 kan overnemen; Tsjetsjenië 23. veroordeelt met klem de terroristische aanslagen, en spreekt zijn solidariteit uit met de slachtoffers en de families van de slachtoffers van deze tragedie in het Dubrovska-theater te Moskou; betreurt de weigering van de Russische autoriteiten om de families van de slachtoffers en het publiek volledige informatie te verstrekken; 24. herhaalt zijn verzoek om een oplossing door middel van onderhandelingen en dringt bij de Raad aan op een krachtig politiek initiatief in die zin; 25. is ervan overtuigd dat de oorlog in Tsjetsjenië niet uitsluitend kan worden beschouwd als een oorlog tegen het terrorisme, en verzoekt de Raad om de kwestie-Tsjetsjenië bij de volgende topontmoeting tussen de EU en Rusland bovenaan op de agenda te zetten; o o o 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten en kandidaat-lidstaten, de hoge vertegenwoordiger voor het GBVB, de secretaris-generaal van de NAVO, de Russische regering en de Turkse regering. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 30 mei 2002 (1) over de tussenbalans van Agenda 2000, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 13 maart 2001 (2) , 25 oktober 2001 (3) en 13 december 2001 (4) over de onderhandelingen in het kader van de WTO, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2000 over het verslag van de Commissie betreffende de maatregelen ter uitvoering van artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag: de ultraperifere regio's van de Europese Unie (5) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de tussenbalans van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van 10 juli 2002 ( COM(2002) 394 ), Ten aanzien van de doelstellingen van het GLB 1. acht een hervorming van het GLB noodzakelijk en verzoekt de Commissie om gezamenlijk met het Europees Parlement samen te werken het Europese landbouwmodel als multifunctionele landbouw in de uitgebreide Unie verder te ontwikkelen, te versterken en te beschermen tegen oneerlijke concurrentie van buitenaf; 2. is van oordeel dat hiertoe de eerste en tweede pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid op een evenwichtiger en meer coherente manier op elkaar moeten worden afgestemd en adequaat tegen negatieve invloeden van buitenaf worden beschermd; 3. beklemtoont dat met name de doelstellingen van een preventieve consumentenbescherming, een redelijk inkomen voor de landbouwers, maar ook de werkgelegenheid, de milieubescherming, de volksgezondheid en het dierenwelzijn nader moeten worden omschreven; 4. meent tenslotte dat tegen deze achtergrond nieuwe onderhandelingen moeten plaatsvinden over de multilaterale verdragen, ook betreffende niet-handelsaspecten (SPS, TBT, TRIPS); Ten aanzien van de gedeeltelijke ontkoppeling van de steun en de regulering van de landbouwmarkten 5. steunt het beginsel vervat in het voorstel van de Commissie om een nieuw steunmodel in te voeren dat berust op een stelsel van inkomenssteun dat losgekoppeld is van de productie en de multifunctionele specifieke aanvullende betalingen; 6. benadrukt dat de omzetting van de steunregelingen in vangnetten alleen mogelijk is met een afdoende externe bescherming, om de stabiliteit van een multifunctionele Europese landbouw te waarborgen; 7. acht het dringend noodzakelijk dat de van de productie ontkoppelde steun aan landbouwers wordt uitgekeerd in een vorm die niet gedeeltelijk leidt tot een interne daling van de productieprijzen in de verwerkende sector; Ten aanzien van de hervormingen per sector 8. is van mening dat de voorstellen tot wijziging van de GMO´s een marktregulerende werking moeten hebben; 9. is eveneens van mening dat verdere verlagingen van de interventieprijzen in de huidige omstandigheden ongegrond zijn en haaks staan op de economische realiteit van de productiekosten van de bedrijven; 10. verzoekt de Commissie hervormingsvoorstellen in te dienen voor alle sectoren waarvoor zij dat nog niet heeft gedaan en daarbij rekening te houden met de vroegere resoluties van het Europees Parlement; Ten aanzien van de randvoorwaarden, de geleidelijke differentiatie en de aftopping van de steunbedragen 11. stemt in met het beginsel van randvoorwaarden inzake milieu, voedselveiligheid, gezondheid en welzijn van dieren voor de toekenning van steun in het kader van de eerste pijler; 12. verzoekt de Commissie een eenvoudige en doeltreffende procedure voor auditing voor te stellen, die de bedrijven bij de toepassing van de voorwaarden ondersteunt en niet met onnodige formaliteiten hindert; 13. aanvaardt het beginsel van verplichte differentiatie, maar wenst een flexibeler toepassing daarvan, die recht doet aan de verschillen tussen producenten, sectoren en gebieden; 14. verzoekt daarom om basisvrijstellingen, die flexibel worden gehanteerd naar gelang van het inkomen van elk bedrijf en het aantal tewerkgestelde personen; 15. pleit eveneens voor een geleidelijke verlaging van de steunbedragen vanaf een bepaalde drempel; Ten aanzien van de plattelandsontwikkeling 16. ondersteunt de inspanningen van de Commissie om de tweede pijler met het oog op de aanstaande uitbreiding te versterken; 17. wenst echter nadere precisering van de prioritaire communautaire maatregelen, waarbij een nieuwe typering van plattelandsgebieden wordt ontwikkeld, waardoor het mogelijk wordt cofinancieringsmaatregelen uit te voeren die kunnen worden gedifferentieerd naar soort plattelandsgebied; 18. acht het dringend noodzakelijk om in te stemmen met bijzondere inspanningen ten behoeve van het behoud van familiebedrijven in de landbouw en de ondersteuning van jonge boeren, vooral in achterstandsgebieden en ultraperifere regio's, en ter versterking van de infrastructuur op het platteland; 19. is er voorstander van om in de tweede pijler ook maatregelen en criteria op te nemen ter bevordering van de etikettering en afzet van de regionale en lokale kwaliteitsproducten; 20. verzoekt de Commissie de voorstellen voor een herverdeling van de door differentiatie vrijgekomen middelen met gebruikmaking van een verdeelsleutel nader te preciseren en met name erop te letten dat bij deze herverdeling rekening wordt gehouden met de uiteenlopende levensstandaarden in de regio's, de werkgelegenheid op het platteland, het landbouwareaal en de natuurlijke handicaps; Ten aanzien van het financiële kader van het GLB 21. is van mening dat de voorstellen van de Commissie niet binnen het kader van het huidige interinstitutioneel akkoord kunnen worden uitgevoerd en dat een herziening van de financiële vooruitzichten met als doel een herverdeling van een deel van de middelen uit de eerste en tweede pijler noodzakelijk zijn; 22. wenst dat het Parlement onbeperkte begrotingsbevoegdheden krijgt; 23. wijst erop dat bij een ontkoppeling van de rechtstreekse steun nu reeds een kader vereist is dat verder gaat dan het jaar 2006, om de landbouwers in staat te stellen een degelijke planning op te stellen; 24. verlangt de invoering van jaarlijkse reserves voor noodsituaties; 25. wijst de systematische verlening van nationale steun af, omdat dit ingaat tegen het solidariteitsbeginsel en nieuwe onevenwichtigheden tussen de regio's creëert; Ten aanzien van de hervorming GLB en de uitbreiding 26. is van mening dat vanwege het sinds Berlijn gewijzigde aantal aanstaande toetredingen een wijziging van het interinstitutioneel akkoord onontkoombaar is; 27. acht het dringend noodzakelijk dat met het oog op de grote structurele verschillen tussen kandidaat-lidstaten en lidstaten, maar ook tussen de kandidaat-lidstaten onderling, het beheer van de steun aan bedrijven en plattelandsinfrastructuur wordt vereenvoudigd; 28. acht de invoering van een vereenvoudigde basispremie met positieve inkomensgevolgen, met name ten goede komend aan kleine familiebedrijven en bedrijven die voor eigen gebruik landbouw bedrijven, dringend noodzakelijk, met het oog op het behoud van arbeidsplaatsen en inkomens in plattelandsgebieden; 29. verzoekt de Commissie de kandidaat-lidstaten voor te bereiden op een communautair initiatief van het type LEADER, dat in de huidige lidstaten heel wat succes kent, en een gelijksoortig langetermijnprogramma voor de uitgebreide Unie na 2006 voor te bereiden; Ten aanzien van de landbouwonderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisate 30. stelt vast dat de ontkoppeling van de rechtstreekse productiesteun vooral is voorgesteld met het oog op de landbouwonderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie; 31. stelt in het bijzonder vast dat de VS door de invoering van nieuwe interne ondersteunende maatregelen de eis van de Wereldhandelsorganisatie om productiegebonden steun af te bouwen, aan hun laars lappen; 32. benadrukt in dit verband dat een systeem van gedeeltelijk ontkoppelde steun slechts kan functioneren wanneer een deugdelijke externe bescherming en een interne regeling van de markten gewaarborgd zijn, en dat alleen op deze manier de maatregelen voor de bescherming van arbeid, milieu en kwaliteit in een multifunctionele Europese landbouwsector succesvol kunnen zijn; 33. acht het in dit verband van wezenlijk belang, dat het onderhandelingsmandaat van de Commissie opnieuw wordt vastgesteld door met name meer nadruk te leggen op de niet op handel betrekking hebbende aspecten; 34. wijst de Commissie erop dat zij bij de multilaterale onderhandelingen dezelfde criteria inzake randvoorwaarden voor rechtstreekse steun moet hanteren als die welke voor Europese landbouwers gelden, met name een deugdelijke externe bescherming; 35. deelt mee voornemens te zijn actief deel te nemen aan de onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie en op dit gebied aanbevelingen te zullen doen; Ten aanzien van de rol van vrouwen in de landbouw 36. meent dat vrouwen in het landbouwbeleid en de plattelandsontwikkeling een essentiële rol moeten spelen; 37. verzoekt om hen bij de hervorming van het landbouwbeleid de plaats te geven die hun toekomst, om te zorgen voor passende middelen ter bevordering van hun maatschappelijk en beroepsleven en om bij alle maatregelen in verband met de hervorming het beginsel van gelijkheid tussen mannen en vrouwen toe te passen; Ten aanzien van de rol van het Europees Parlement 38. eist nogmaals dat het Europees Parlement bij de eerstvolgende hervorming van het EG-Verdrag volledige bevoegdheid krijgt op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de landbouwbegroting; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het KEDO-programma en de verslagen van de twee ad hoc delegaties, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2002 over de mededeling van de Commissie "Europa en Azië: een strategisch kader voor versterkte partnerschappen" ( COM(2001) 469 ) (1) , – gezien de vierde topconferentie Azië-Europa (ASEM), die plaatshad in Kopenhagen op 22-24 september 2002, – gezien het gemeenschappelijk communiqué van de Republiek Korea en de EU, dat is gepubliceerd na de eerste topbijeenkomst EU-Republiek Korea, die plaatshad in Kopenhagen op 24 september 2002, A. overwegende dat de Organisatie voor energieontwikkeling op het Koreaanse schiereiland (KEDO) in 1995 is opgericht met het oog op de tenuitvoerlegging van de kaderovereenkomst waarbij de Democratische Volksrepubliek Korea (DVK) zich ertoe verbond zijn bestaande nucleaire programma te bevriezen en uiteindelijk te ontmantelen, B. overwegende dat de DVK via KEDO de beschikking krijgt over twee moderne kerncentrales die in overeenstemming met internationale veiligheidsnormen gebouwd, geëxploiteerd en gecontroleerd worden, en in de tussentijd wordt voorzien van alternatieve energiebronnen in de vorm van zware stookolie, C. erkennend dat de bouw van de kerncentrales minstens zeven jaar vertraging heeft opgelopen, D. overwegende dat KEDO gefinancierd wordt door financiële steun van de vier leden van de uitvoerende raad, te weten de Republiek Korea, Japan, de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika, alsook door kleine bijdragen van Nieuw-Zeeland, Australië, Canada, Indonesië, Chili, Argentinië, Polen, de Republiek Tsjechië, Oezbekistan en andere, E. overwegende dat het EP bij de eerste lezing van de begroting 2003 op 24 oktober 2002 de KEDO-post in de reserve heeft geplaatst, F. zich ervan bewust dat het KEDO-programma voornamelijk gefinancierd wordt door de Republiek Korea en Japan, G. diep bezorgd over berichten dat de DVK zou hebben toegegeven dat het een geheim programma voor uraniumverrijking uitvoert, H. verontrust over de blijvende kwetsbaarheid van Noord-Korea voor tekorten aan voedsel en medische voorzieningen, zowel als gevolg van natuurrampen als van het uitblijven van een modernisering van de economie, en over het feit dat het Bureau van het Wereldvoedselprogramma gemeld heeft dat het de uitdeling van graanpakketten voor meer dan een miljoen mensen heeft moeten opschorten wegens een gebrek aan internationale giften; zich derhalve vooral zorgen makend over de meest kwetsbare bevolkingsgroepen zoals kinderen, zieken en ouderen, I. zich bewust van het feit dat de verkoop van rakettentechnologie de enige winstgevende export van Noord-Korea is, J. overwegende dat het beleid van de EU ten aanzien van Noord-Korea tot doel moet hebben de inachtneming van de fundamentele rechten, de democratie en de rechtsstaat te waarborgen, K. overwegende dat de humanitaire situatie en de inachtneming van de mensenrechten in Noord-Korea ontoereikend blijven en dat de EU haar inspanningen als donor op het gebied van humanitaire hulp voortzet, L. ingenomen met de voortdurende dialoog over de mensenrechten tussen de DVK en de Europese Unie, 1. verzoekt de DVK onverwijld stappen te ondernemen om te voldoen aan haar non-proliferatieverplichtingen en op een verifieerbare wijze een einde te maken aan haar uraniumverrijkingsprogramma; 2. veroordeelt het nieuwe dreigement van Noord-Korea om raketproeven te hervatten; 3. verzoekt de DVK de productie van andere massavernietigingswapens te staken; 4. meent dat een dergelijk programma een ernstige schending vormt van de verbintenissen die Noord-Korea is aangegaan in het kader van het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens en de veiligheidscontroleovereenkomst van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA), alsmede de gemeenschappelijke verklaring van Noord- en Zuid-Korea over de denuclearisatie van het Koreaanse schiereiland en de kaderovereenkomst van 1994; 5. is er vast van overtuigd dat gezien de nieuwe situatie wellicht een herbeoordeling van het volledige KEDO-project noodzakelijk is, en dat de Raad en de Commissie het voorbeeld van de belangrijkste actoren moeten volgen; 6. verwelkomt de verklaring van de secretaris-generaal van het Japanse kabinet, de heer Yasuo Fukuda, dat Japan zijn beleid zal vastleggen na een uitvoerig debat met de betrokken landen; 7. verwacht dat de EU als een volwaardig lid wordt uitgenodigd op alle bijeenkomsten over KEDO en door de Commissie wordt vertegenwoordigd op het hoogst mogelijke niveau; 8. zal zich in het licht van de ontwikkeling van de situatie en in nauw overleg met de Commissie beraden over het vrijmaken van de begrotingsreserve 2003 voor KEDO; 9. veroordeelt Pakistan voor het leveren van technologie voor de ontwikkeling van dit nucleaire programma, zo dat inderdaad het geval blijkt te zijn; 10. acht het noodzakelijk op een constructieve wijze met de DVK te onderhandelen over het stopzetten van zijn rakettenuitvoer; 11. verwelkomt de recentelijk door Noord-Korea ondernomen en schijnbaar onomkeerbare initiatieven om een markteconomie tot stand te brengen; 12. is verheugd over het feit dat de DVK zijn betrokkenheid bij de Japanse ontvoeringszaken heeft toegegeven, dringt er bij het land op aan dat het de directe verwanten van de Japanse ontvoerden toestemming geeft zich in Japan bij hen te voegen en vraagt de Japanse regering alle familieleden zonder voorafgaande voorwaarden te ontvangen; 13. spreekt de oprechte hoop uit dat de recente vooruitgang in het vredesproces op het Koreaanse schiereiland niet aan het wankelen zal worden gebracht, en dat alle hangende problemen, met inbegrip van kern- en raketkwesties, tijdig door middel van een dialoog zullen worden opgelost; 14. vraagt de Raad en de Commissie te bevestigen hoe belangrijk het is om de DVK in de internationale gemeenschap op te nemen door middel van een constructieve dialoog die concrete vooruitgang brengt, hetgeen de vooruitzichten voor vrede en veiligheid in belangrijke mate zou doen toenemen, niet alleen in Noordoost-Azië, maar ook in de hele wereld; 15. vraagt de Raad, de Commissie, met name ECHO, en de internationale gemeenschap in ieder geval te blijven zorgen voor voldoende humanitaire hulp voor kinderen en andere kwetsbare bevolkingsgroepen door zo snel mogelijk medicijnen en meer dan 100.000 ton graan te leveren om de door het Wereldvoedselprogramma vastgestelde behoeften voor de rest van 2002 en tot eind januari van het volgende jaar te dekken; daarvoor is het nodig dat er sprake is van een voortdurend toezicht om ervoor te zorgen dat de zendingen terechtkomen bij de doelgroepen; 16. vraagt de Commissie en de Raad om, gezien het feit dat er geen officiële diplomatieke betrekkingen tussen de DVK en de RK, Japan en de VS bestaan, contacten met de regering van Noord-Korea te leggen, indien mogelijk in combinatie met de Volksrepubliek China, met het oog op het starten van onderhandelingen voor een algehele oplossing van alle hangende kwesties; stelt voor dat een kleine ad hoc delegatie van het EP wordt afgevaardigd om de nieuwe situatie te beoordelen; 17. vraagt de DVK een delegatie van hogere vertegenwoordigers van de Hoge Volksvergadering naar het Europees Parlement te sturen om de kwestie van de kernwapens, KEDO en andere onderwerpen te bespreken; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten van KEDO, de Democratische Volksrepubliek Korea en de regering van de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie ( COM(2002) 163 – C5&nbhy;0256/2002), – onder verwijzing naar zijn resoluties van 17 februari 2000 (1) en 3 mei 2001 (2) over de stabilisatie- en associatieovereenkomst met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, van 13 december 2000 (3) en 12 december 2001 (4) over de stabilisatie- en associatieovereenkomst met Kroatië, en van 16 mei 2002 (5) over de stabilisatie- en associatieovereenkomst met Albanië, – gezien de Conclusies van de respectievelijk onder voorzitterschap van het Europees Parlement op 17/18 september 2001 in Brussel , van de Parlementaire Vergadering van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) op 6/7 juni 2002 in Boekarest en van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa op 14/16 oktober 2002 in Tirana gehouden parlementaire conferenties van het Stabiliteitspact, – gezien de resoluties van de VN-Veiligheidsraad over Zuidoost-Europa, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0338/2002 ), A. overwegende dat de door de Europese Raad in Keulen gedane toezegging om de westelijke Balkanlanden dichter bij de EU te brengen is bekrachtigd op de Europese Raden in Santa Maria de Feira en Nice, en recenter nog door de Europese Raad in Barcelona, waar is erkend dat alle landen die deelnemen aan het stabilisatie- en associatieproces potentieel kandidaat zijn voor het EU-lidmaatschap, B. overwegende dat het stabilisatie- en associatieproces als EU-strategie voor de westelijke Balkanlanden ten doel heeft voor elk daarvan een specifiek beleid te ontwikkelen dat is afgestemd op de aldaar heersende omstandigheden en op het niveau van politieke stabiliteit en economische ontwikkeling in de betrokken landen, C. overwegende dat de aanwezigheid van staatachtige entiteiten in de regio een zaak is waarvoor door de EU en andere internationale organisaties een adequate en effectieve oplossing moet worden gevonden teneinde de regionale samenwerking te bevorderen en ze daadwerkelijk en ten volle bij de diverse vormen van EU-beleid te betrekken, D. overwegende dat de bestrijding van georganiseerde criminaliteit, terroristische activiteiten, corruptie en illegale handel in mensen, drugs en wapens in de regio nog steeds een hoge prioriteit heeft om te voorkomen dat de politieke, economische en sociale instabiliteit die daardoor wordt teweeggebracht de versteviging van de interetnische betrekkingen zou aantasten, E. met name overwegende dat cultuur en onderwijs fundamentele en essentiële elementen zijn om dialoog en onderlinge verdraagzaamheid te bevorderen teneinde te komen tot een reële verzoening tussen alle partijen en etnische en religieuze groeperingen, F. overwegende dat het eerste concrete initiatief dat in het kader van het ESDP wordt opgezet, de politionele missie van de Europese Unie is, die in januari 2003 in Bosnië-Herzegovina van start gaat; er met klem op aandringend dat er tussen de EU en de NAVO een akkoord wordt bereikt om gedaan te krijgen dat er tevens een tweede operatie kan worden opgezet waarbij de thans in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië lopende NAVO-operatie "Amber Fox" wordt overgenomen als een operatie die onder leiding staat van de EU, G. overwegende dat de door het Europees Parlement nadrukkelijk erkende complementariteit tussen het stabilisatie- en associatieproces van de EU en de uitvoering van het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa duidelijker gestalte moet worden gegeven, niet alleen door het optreden van het "informeel raadgevend comité" (ICC), maar ook door nauwere coördinatie van de door de EU en door bilaterale donors verleende technische en financiële steun en door nauwere samenwerking met alle overige regionale initiatieven, H. overwegende dat het CARDS-programma en de macrofinanciële bijstand twee van de belangrijkste financiële instrumenten van het stabilisatie- en associatieproces zijn en dat deze ook in de toekomst gestalte moeten krijgen in het kader van de beginselen van politieke conditionaliteit en meer participatie zoals die zijn gedefinieerd door de instellingen van de Europese Unie, I. overwegende dat er een einde is gekomen aan de verlening van humanitaire noodhulp als algemene strategie en dat de internationale gemeenschap zich zou moeten concentreren op de langetermijnintegratie van vluchtelingen en ontheemden, en dat het welslagen daarvan nauw samenhangt met de verdere democratische en economische ontwikkeling van de regio, J. overwegende dat de in bijna alle nieuw gevormde staten van het vroegere Joegoslavië gehouden verkiezingen een goed voorbeeld waren van een vreedzame en ordelijk verlopen deelneming aan de democratie, en dat nu hopelijk een einde kan worden gemaakt aan de politieke stilstand in dit gebied, zodat de politieke en economische achterstand kan worden ingehaald, regionale veiligheidsproblemen kunnen worden aangepakt en het conflictgebied een zichzelf in stand houdende stabiliteit kan worden verschaft, K. overwegende dat de oprichting van het Zuidoost-Europese Coördinatiecentrum voor toezicht op handvuurwapens en lichte wapens (SEESAC) in Belgrado op 8 mei 2002 een adequaat regionaal initiatief is voor de ontwikkeling van projecten ter versterking van de capaciteit om de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens in de gehele regio te beteugelen, L. overwegende dat de gelijke behandeling van man en vrouw een onderdeel lijkt te zijn geworden van de algemene politieke agenda in alle Zuidoost-Europese landen, en dat de opening van een regionaal instituut voor gelijke behandeling in Zagreb opnieuw een belangrijke stap is om vrouwen meer te betrekken bij de totstandkoming van een welvarend en stabiel Zuidoost-Europa, De regio als geheel 1. uit zijn voldoening over het verslag van de Commissie en steunt de in dat verband op 13 mei 2002 door het voorzitterschap van de Raad "Algemene Zaken" geformuleerde conclusies inzake het stabilisatie- en associatieproces; 2. pleit er, in het kader van de conditionaliteitsstrategie die de Raad op 29 april 1997 heeft gedefinieerd, voor dat de Raad en de Commissie ervan afzien naar een volgend stadium van het stabilisatie- en associatieproces over te gaan en/of de mogelijkheid overwegen om de financiële steun voor een van de vijf betrokken landen geheel of ten dele op te schorten wanneer deze niet voldoen aan de volgende drie politieke voorwaarden: 3. onderstreept de noodzaak tot eerbiediging van mensenrechten en minderheden met het oog op vrede en duurzame veiligheid in de regio; uit in dit verband zijn voldoening over de ratificatie van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM) door Bosnië-Herzegovina in juli 2002 en spoort de voormalige Republiek Joegoslavië ertoe aan dit verdrag eveneens te ondertekenen en te ratificeren; roept de vijf betrokken landen tevens op nog meer mensenrechtenconventies te ratificeren en toe te zien op de effectieve implementatie daarvan; 4. is van mening dat de aanwezigheid van staatachtige entiteiten de toekomstige stabiliteit van de regio zou kunnen ondermijnen; verzoekt de Raad en de Commissie in dat verband over te gaan tot diepgaand overleg met het oog op de ontwikkeling van een strategie voor de toekomst van Kosovo als niet-etnische entiteit, onder inachtneming van de resoluties van de VN-Veiligheidsraad over dit gebied, alsook om de regionale samenwerking nieuw leven in te blazen en de regio daadwerkelijk en ten volle bij de diverse vormen van EU-beleid te betrekken; wijst erop dat de toekomst van de regio hoe dan ook zal afhangen van haar vermogen de op gang gebrachte hervormingen in versneld tempo en met succes ten uitvoer te leggen; 5. bevestigt dat er zonder de instemming van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties geen sprake kan zijn van wijziging van de internationale grenzen; 6. verzoekt de Commissie en de Raad, in samenwerking met andere internationale instanties, de oorzaken te achterhalen van en nauwer toezicht te houden op de situatie met betrekking tot georganiseerde criminaliteit, corruptie en handel in drugs, wapens en mensen in de respectieve landen en na te gaan in hoeverre overheidsfunctionarissen daarbij eventueel kunnen zijn betrokken; wijst erop dat recent onderzoek heeft uitgewezen dat er sprake is van ernstige corruptie bij de douane en bij de publieke gezondheidszorg; pleit ervoor dat de Commissie voor elk land afzonderlijk voorstellen voor corruptiebestrijdingsmaatregelen formuleert en daarvoor EU-steun toewijst; 7. pleit ervoor dat de Raad en de Commissie prioriteit verlenen aan de opbouw en versterking van nationale grensbewakings- en douanediensten, die adequaat moeten worden toegerust met gemotiveerd personeel en apparatuur, en dat ze zich gezamenlijk beraden over de mogelijkheid om een deel van het militaire apparaat om te schakelen voor grenscontroledoeleinden; 8. merkt op dat de bescherming van de buitengrenzen van de EU niet mag leiden tot nieuwe scheidslijnen binnen Europa; wijst erop dat alle legale vormen van handel tussen de EU en de westelijke Balkanlanden moeten worden vergemakkelijkt; 9. onderstreept dat een versoepeling van het bestaande systeem van vrij personenverkeer en van de visumvoorschriften alleen mogelijk zal zijn op individuele basis en nadat de EU een positief oordeel heeft uitgebracht over de capaciteit van het betrokken land om illegale immigratie te voorkomen, georganiseerde criminaliteit te bestrijden en te voldoen aan de eisen van Schengen; wijst er niettemin op dat de procedures voor het verkrijgen van een visum zo gebruiksvriendelijk mogelijk moeten zijn; 10. verzoekt de Commissie en de Zuidoost-Europese regeringen samen te werken met en financiële steun te verlenen voor het Stabiliteitspact door versterking van het in Boekarest gevestigde en in het kader van het Zuidoost-Europese Samenwerkingsinitiatief (SECI) opgerichte Regionaal Centrum voor de bestrijding van grensoverschrijdende criminaliteit, een rechtsgrondslag voor samenwerking met de EU-structuren tot stand te brengen en de samenwerking tussen de Europese Unie en Europol aan te moedigen; 11. verzoekt de Commissie de regionale samenwerking te ondersteunen en te bevorderen via de doelstellingen van het Zuidoost-Europese samenwerkingsproces (SEECP), dat heeft bewezen een van de belangrijkste netwerken in de regio te zijn; 12. dringt er bij de Commissie met klem op aan, in het kader van de implementatie van het SAP en van het CARDS-programma, het gebruik van politiek gekleurde geschiedenisboeken voor oneigenlijke doeleinden tegen te gaan en de betrokken landen te helpen een kader te verschaffen waarbinnen historici en onderwijsinstanties in de respectieve landen kunnen samenwerken om nieuwe, op feiten gebaseerde en alle zijden belichtende boeken uit te brengen voor de verschillende onderwijsniveaus, zodat wederzijdse kennis van en begrip en respect voor andere culturen kunnen worden bevorderd; verzoekt de Commissie steun te verlenen voor de hervorming van lerarenopleidingen volgens Europese beginselen, zodat scholen kunnen uitgroeien tot centra voor interetnische samenwerking; 13. onderschrijft het standpunt van de Commissie dat daadwerkelijk onafhankelijke, professionele media van cruciaal belang zijn voor de democratisering in de landen die betrokken zijn bij het stabilisatie n associatieproces; erkent dat de media in sommige landen/entiteiten reeds de rol van publieke waakhond vervullen en onderstreept in dat verband de rol van een openbaar omroepbestel dat onafhankelijk is van politieke controle; 14. roept de Commissie op meer financiële steun toe te kennen voor de media en de opleiding van journalisten, met name in Albanië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Montenegro, gezien de ernstige problemen die in haar verslag aan het licht zijn gebracht, en zich met name te richten op onafhankelijke kwaliteitsmedia en op de installatie van een openbare televisie- en radio-omroep waar de overheid zich niet mee bemoeit; 15. verzoekt de Commissie meer financiële steun toe te kennen voor het Zuidoost-Europese Coördinatiecentrum voor toezicht op handvuurwapens en lichte wapens (SEESAC) in Belgrado, het Regionaal Instituut voor gelijke behandeling (GTF) in Zagreb, en met name de onlangs gelanceerde Agenda voor regionale actie II (AREA II), die voornamelijk gericht zal zijn op het vinden van duurzame oplossingen voor ontheemde bevolkingsgroepen, waarvan de activiteiten door gebrek aan geld in het gedrang kunnen komen; is ingenomen met het recente besluit van de Raad om een gemeenschappelijk optreden ten uitvoer te leggen met het oog op de verstrekking van een bijdrage van de EU aan SEESAC van € 200.000; verwacht dat het financieel memorandum bij dit gemeenschappelijk optreden overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 spoedig aan het Europees Parlement zal worden toegezonden; 16. verzoekt de Zuidoost-Europese regeringen en de Commissie meer steun toe te kennen voor versterking van de plaatselijke democratie (waarbij met name moet worden gedacht aan plaatselijke bestuurscapaciteit, fiscale decentralisatie, inspraak voor de burgers en het betrekken van maatschappelijke organisaties bij de besluitvorming, vooral via NGO's) en voor grensoverschrijdende samenwerking, en te streven naar meer plaatselijke participatie; 17. roept de Zuidoost-Europese regeringen op het werk van de task force mensenrechten en nationale minderheden actief te ondersteunen, en met name mee te werken aan de ontwikkeling van een algehele regionale strategie voor de verbetering van de rechtspositie van de Roma, van wie de meesten zelfs niet over de elementairste documenten beschikken en die zich derhalve in een situatie van statenloosheid bevinden; 18. wijst voorts op de problemen met betrekking tot de civiele maatschappij waarop in het verslag van de Commissie wordt geattendeerd; onderstreept het belang van een actieve civiele maatschappij voor een transparante en aan de burger verantwoording afleggende overheid en roept de vijf betrokken landen op hun wetgeving te verbeteren ter vergemakkelijking van het optreden van NGO's en om de burgers meer bij lokale democratieprojecten te betrekken; 19. verzoekt de Commissie voorts in de stabilisatie- en associatieovereenkomsten specifiekere en effectievere bepalingen op te nemen en doelstellingen te definiëren met betrekking tot de rechten van de vrouw en de verbetering van haar positie; 20. is ingenomen met de inspanningen en resultaten van de eerste Gender Task Force-werkgroep (GTF) omtrent gelijkheidsvraagstukken in het kader van het Stabiliteitspact, maar acht het noodzakelijk dat het thema "gelijkheid van kansen" in de drie werkgroepen van het Stabiliteitspact wel degelijk aan de orde komt; 21. acht het absoluut noodzakelijk dat de bij het stabilisatie- en associatieproces betrokken landen de integratie van het gelijkekansenprincipe in hun strategie voor stabilisatie en democratisering op alle terreinen van het economisch, politiek en maatschappelijk leven nastreven en dat zij een evenwichtige participatie van vrouwen in het besluitvormingsproces aanmoedigen; is van mening dat de begunstigde landen activiteiten van het maatschappelijk middenveld dienen te bevorderen, met name die van vrouwenverenigingen; Albanië 22. uit zijn voldoening over de recente verkiezing van de president van de Republiek Albanië, die een blijk is van volwassenheid en aantoont dat de politieke leiders van Albanië zich daadwerkelijk willen inzetten voor de politieke stabiliteit in het land; 23. is ingenomen met het besluit van de Raad van 21 oktober 2002 waarbij de Commissie toestemming wordt verleend om onderhandelingen te openen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst; 24. spoort de Albanese autoriteiten ertoe aan door te gaan met hun pogingen om essentiële hervormingen door te voeren ter versterking van de democratie, met name bij de bestrijding van georganiseerde criminaliteit en corruptie, op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, de eerbiediging van minderheden en regionale samenwerking, die moet worden versneld indien Albanië de onderhandelingen over de sluiting van een stabilisatie- en associatieovereenkomst binnen een redelijke termijn wil afronden; Bosnië-Herzegovina 25. spoort de autoriteiten in Bosnië-Herzegovina ertoe aan, conform het verzoek van de Commissie te voldoen aan alle voorwaarden (de "routekaart") voor de opstelling van een haalbaarheidsstudie over de sluiting van een stabilisatie- en associatieovereenkomst; 26. dringt er bij de autoriteiten van Bosnië-Herzegovina op aan alles in het werk te stellen om in het hele land een interne markt tot stand te brengen, hetgeen een essentiële voorwaarde is voor zijn economische ontwikkeling en om het land te verlossen uit zijn huidige positie van sterke afhankelijkheid van externe financiële ondersteuning; 27. verwacht dat de resultaten van de algemene verkiezingen van 5 oktober 2002 de herstructurering van het in Bosnië-Herzegovina bestaande constitutionele bestel zullen vergemakkelijken en zullen bijdragen tot de rationalisering van het institutionele besluitvormingsproces en tot een inkrimping van de bestaande besluitvormingslagen, teneinde verder te kunnen gaan dan de akkoorden van Dayton; pleit ervoor dat de autoriteiten van Bosnië-Herzegovina de politieke stabiliteit blijven bevorderen teneinde hun volledige toetreding tot het lopende hervormingsprogramma te vergemakkelijken met het oog op de voltooiing van de politieke, institutionele en economische zelfstandigheid van het land; 28. spoort de politieke partijen in Bosnië-Herzegovina ertoe aan hun kiezers programma's voor te leggen voor het oplossen van de economische en sociale crisis waarmee het land zich geconfronteerd ziet, zich te onthouden van polariserende retoriek en aan te sturen op het overbruggen van etnische scheidslijnen; 29. is van mening dat geen enkele burger of groep van burgers ooit in een situatie mag verkeren waarin er geen rechtspraak op hen van toepassing is waardoor het ontstaan van situaties van straffeloosheid wordt bevorderd; verzoekt derhalve de Raad en de Hoge Vertegenwoordiger voor Bosnië-Herzegovina om tot een overeenkomst te komen over een gedragscode waarin de juridische gevolgen worden verduidelijkt van overtreding van de wet door een lid van de Politiemissie van de Europese Unie; 30. spreekt zijn verontwaardiging uit over de poging van de Republica Srpska om de massamoord in Srebrenica door middel van een officieel "onderzoeksrapport" te verdoezelen; beschouwt deze poging als een forse stap terug op de weg naar het lidmaatschap van de EU; Kroatië 31. uit zijn voldoening over de door de Kroatische regering ondernomen stappen met het oog op een reële verbetering in de betrekkingen met de buurlanden; dringt aan op de noodzaak van een in onderling overleg te sluiten akkoord tot vaststelling van de grenzen met Slovenië, Servië en Montenegro en om de overeenkomst over de grensbetrekkingen met Bosnië-Herzegovina te ratificeren; 32. beveelt het Kroatische parlement dringend aan zijn goedkeuring te hechten aan de ontwerpgrondwet tot bescherming van de minderheden als een van de voorwaarden voor de invoering van een effectief beleid inzake de terugkeer van vluchtelingen; is bezorgd over het probleem van de omzetting van de huidige verplichting om de noodzakelijke wijzigingen aan te brengen in substantiële resultaten; 33. vestigt de aandacht van de Kroatische autoriteiten op zijn aanbevelingen als vervat in paragraaf 2, en dringt er met klem bij hen op aan om volledig samen te werken met het ICTY; Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië 34. uit zijn voldoening over de op 15 september 2002 in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië gehouden parlementaire verkiezingen, die - in weerwil van de spanningen tijdens de verkiezingscampagne - werden gekenmerkt door een hoge opkomst en slechts enkele geïsoleerde gewelddadige incidenten; spoort het nieuwe parlement ertoe aan zich ten volle rekenschap te geven van zijn verantwoordelijkheden en de voor de implementatie van de stabilisatie- en associatieovereenkomst met de EU noodzakelijke hervormingen door te voeren; 35. is echter ernstig bezorgd over het feit dat de media en met name de staatsomroepen daarover niet op een eerlijke en onpartijdige manier verslag hebben uitgebracht en dat er zich talloze schendingen van de politieke publiciteitsregels hebben voorgedaan; is van mening dat de kieswet nog steeds ambiguïteiten en inconsistenties bevat en dat de methode voor de benoeming van verkiezingsorganen nog nader beraad behoeft; roept de autoriteiten van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië op, op een adequate manier uitvoering te geven aan de conclusies en aanbevelingen in het binnenkort door de OVSE/ODIHR-Missie voor de observatie van de verkiezingen uit te brengen rapport; 36. beschouwt de in het algemeen positief verlopen verkiezingen als een belangrijke bijdrage aan de stabilisering van Macedonië, dringt echter aan op strikte toepassing van de democratische verkiezingsbeginselen in het gehele land, met name voor wat betreft de mogelijkheid voor vrouwen om hun kiesrecht onder voorwaarden van vrijheid en geheimhouding uit te oefenen; 37. pleit ervoor dat de nieuwe regering alles in het werk stelt om de ontstane spanning weg te nemen en concrete stappen onderneemt om alle partijen met elkaar te verzoenen; is ingenomen met de benoeming van de nieuwe Speciale Vertegenwoordiger van de Europese Unie in het land, die geacht wordt met de regering en de bij het huidige politieke proces betrokken partijen nauwe contacten te leggen en te onderhouden teneinde de EU-instellingen goed te kunnen adviseren; 38. dringt erop aan dat de Europese Unie zich krachtiger inzet voor technische en financiële ondersteuning van de Zuidoost-Europa Universiteit in Tetovo; verzoekt de Commissie in dat verband met aandrang te zoeken naar manieren om de totstandkoming van jumelageverbanden en de uitwisseling van ervaringen met andere Europese universiteiten in gebieden met ernstige minderheidsproblemen te vergemakkelijken; Federale Republiek Joegoslavië 39. verzoekt de Commissie en de Raad de Servische en Montenegrijnse autoriteiten duidelijk te maken dat zij pas met voorstellen zullen komen voor het aangaan van onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst indien de autoriteiten van het land bereid zijn tot effectieve samenwerking met het Internationaal Oorlogstribunaal voor het voormalige Joegoslavië, niet alleen in termen van overdracht van personen die voor het tribunaal zijn aangeklaagd, maar ook met het oog op de beschikbaarstelling en het verzamelen van bewijsmateriaal en documenten; 40. betreurt het vastlopen van de besprekingen tussen Servië en Montenegro inzake de constitutionele structuur van het land en over de oprichting van een constitutionele commissie die belast wordt met de opstelling van een constitutioneel handvest, dat dringend moet worden goedgekeurd; onderstreept het belang van politieke stabiliteit en institutionele duidelijkheid bij de aanloop naar de onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst; is ervan overtuigd dat het proces van herintegratie alleen duurzaam zal zijn als de betrokken landen binnen afzienbare tijd duidelijk nadere stappen tot de EU zetten; 41. dringt er bij de autoriteiten van Servië en Montenegro op aan hun goedkeuring te hechten aan en effectief werk te maken van het bindende actieplan voor interne harmonisatie en voor de totstandbrenging van één markt in het land; 42. dringt aan op snelle beëindiging van de situatie in Mitrovica en is ingenomen met het door de Speciale Vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties gepresenteerde 7-puntenplan, in het kader waarvan angst wordt vervangen door vertrouwen en de totstandbrenging van vertrouwen door middel van concrete maatregelen; moedigt alle betrokken partijen aan om in een geest van goede wil samen te werken ten einde deze stad vertrouwd te maken met Europese normen; o o o 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de vijf landen die bij het stabilisatie- en associatieproces zijn betrokken en aan de speciale coördinator van het Stabiliteitspact , alsmede de Speciale Vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – gezien het eerste voortgangsverslag van de Commissie ( COM(2002) 46 – C5&nbhy;0198/2002), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 februari 2002 (1) over het tweede verslag van de Commissie over de economische en sociale cohesie ( COM(2001) 24 ), – gezien de door de Commissie in opdracht gegeven studie "The economic impact of objective 1 interventions for the period 2000 - 2006 (2) " van mei 2002, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 november 2001 (3) over het Witboek van de Commissie: "Europese governance" ( COM(2001) 428 ), – onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van 15 en 16 juni 2001 in Göteborg over een strategie voor duurzame ontwikkeling, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 31 mei 2001 (4) over milieubeleid en duurzame ontwikkeling: voorbereiding van de Europese Raad van Göteborg, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 1994 (5) over het Witboek van de Commissie "Groei, concurrentievermogen, werkgelegenheid – naar de 21ste eeuw wegen en uitdagingen" ( COM(1993) 700 ), – gelet op de artikelen 158 tot 162 en artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0354/2002), A. overwegende dat het Europese cohesiebeleid een centrale positie in de Europese integratie moet blijven innemen, omdat anders de harmonische ontwikkeling van de hele Gemeenschap in gevaar komt en dit negatieve gevolgen voor alle EU-lidstaten zou hebben, B. overwegende dat het huidige aandeel van 0,45% van het BBP van de Unie niet lager mag uitvallen zonder de verwezenlijking van de cohesiedoelstellingen met het oog op de uitbreiding ernstig in gevaar te brengen en elke geloofwaardigheid van het cohesiebeleid te verspelen, C. overwegende dat elke poging om het Europese structuurbeleid opnieuw te nationaliseren een halt moet worden toegeroepen op gevaar af zware schade toe te brengen aan het Europees model dat gebaseerd is op solidariteit tussen de rijkere en de armere regio's, D. gezien de discussie over de rechtvaardige verdeling van de beschikbare financiële middelen in een EU van 27 staten en overwegende dat de regio's in de nieuwe lidstaten in vergelijking met het EU-gemiddelde en de huidige doelstelling 1-regio's een veel lager ontwikkelingsniveau hebben, E. overwegende dat een aantal regio's die momenteel onder doelstelling 1 vallen, na de uitbreiding van de Unie, automatisch - tengevolge van het "statistisch effect" - boven de drempel van 75% van het BBP van de Unie zullen belanden, zonder dat er werkelijk sprake is van een hoger ontwikkelingsniveau, F. overwegende dat de structuurmaatregelen ondanks hoge financiële bijdragen van de EU tot dusverre niet helemaal tot het gewenste resultaat hebben geleid en dat met name nog steeds grote verschillen tussen de diverse regio's van de EU blijven bestaan en de werkloosheid in de armste regio's blijft toenemen; overwegende dat de hoge werkloosheid kan worden aangepakt door middel van een regionaal ontwikkelingsbeleid dat erop gericht is regio's die minder ontwikkeld zijn of in een industriële omschakelingsfase zitten, nieuwe perspectieven te bieden inzake investeringen, werkgelegenheid en benutting van het plaatselijk potentieel, G. overwegende dat de ultraperifere regio's een aparte ruimtelijke, economische en sociale realiteit binnen de Europese Unie vormen, H. overwegende dat de sociaal-economische en structurele ontwikkeling van sommige regio's van de Europese Unie, in het bijzonder van de ultraperifere regio's, bemoeilijkt wordt door blijvende geografische handicaps en dat deze met een specifiek hierop gericht beleid moeten worden aangepakt, I. overwegende dat enkel een betere coördinatie van het communautaire beleid (landbouw, vervoer, onderzoek en innovatie, onderwijs en opleiding, mededinging en fiscaliteit) en het cohesiebeleid kan bijdragen tot de ontwikkeling van het hele grondgebied, J. gezien de noodzaak een zo hoog mogelijk niveau van coherentie tussen het Europese cohesiebeleid en het binnenlandse beleid van de lidstaten te verzekeren, K. overwegende dat de procedures moeten worden vereenvoudigd en naar meer efficiency moet worden gestreefd in het samenspel tussen Commissie, lidstaten en regio's, L. overwegende dat het regionaal beleid in dienst moet staan van een polycentrische ontwikkeling van de Europese Unie, Toekomst van het Europese cohesiebeleid 1. stelt vast dat de voortzetting van het Europese cohesiebeleid en de daaraan ten grondslag liggende solidariteit van de rijke lidstaten met de arme lidstaten van de Unie een vast onderdeel van een grotere Unie moet blijven; 2. verlangt een duurzame hervorming van het EU-structuurbeleid, waarin de regio's los van de EU-maatregelen hun ontwikkelingsconcepten uitvoeren, ondersteund door EU-interventies via eenvoudige beheersprocedures; 3. is van mening dat het cohesiebeleid met het oog op de uitbreiding veranderd, verbeterd en aan de nieuwe verhoudingen in een grotere Unie aangepast moet worden; 4. wijst er nadrukkelijk op hoe nodig het is om de communautaire hulpverlening binnen het kader van het cohesiebeleid zorgvuldig aan te passen aan de specifieke behoeften en sociaal-economische realiteit (deze zijn het gevolg van een geschiedenis en economische en politieke veranderingen die hun weerga niet kennen) van de toekomstige lidstaten, zodat deze een maximum aan impact heeft op het economisch concurrentievermogen, de levensstandaard van de bevolking en duurzame economische ontwikkeling; 5. herinnert de kandidaat-lidstaten eraan dat het absoluut nodig is om hun bestuurscapaciteit en coördinatiemechanismen nog verder te verbeteren bij hun voorbereiding op het beheer van de structuurfondsen; verzoekt de Commissie om de planning en implementatie van het cohesiebeleid efficiënter en flexibeler te maken; acht het wenselijk om het beheer van deze fondsen geleidelijk aan te decentraliseren, mits dit gepaard gaat met effectief en streng toezicht op het gebruik dat van de fondsen wordt gemaakt; 6. pleit ervoor dat de Commissie de nodige personele en materiële middelen krijgt om de nieuwe lidstaten voor te bereiden op de technische aspecten van de besteding van de middelen die zij uit hoofde van het regionaal beleid zullen ontvangen; De doelstellingen 7. meent, om het zogenaamde statistische effect in het nieuwe cohesiebeleid te voorkomen, dat naast het criterium van het BBP ook andere criteria moeten worden gehanteerd, waaruit "territoriale" handicaps en ontwikkelingsproblemen af te lezen vallen; 8. verlangt voor de regio's die in de aanstaande steunperiode niet meer in aanmerking komen voor subsidie een "phasing-out" die is toegesneden op hun economische situatie; 9. is verbaasd dat het eerste voortgangsverslag, in tegenstelling tot het tweede cohesierapport, niets zegt over de gebieden die voor doelstelling 2 in aanmerking komen; benadrukt dat handhaving van communautaire steun voor deze regio's te verdedigen valt, omdat enerzijds de problemen inzake omschakeling en economische ontwikkeling blijven aanhouden en anderzijds de structuurfondsen een onmisbaar instrument zijn voor het beleid inzake regionale ontwikkeling dat een toegevoegde waarde betekent die niet mag verdwijnen; zegt nogmaals dat de communautaire steun in de eerste plaats de concurrentiepositie van de regio's ten goede moet komen; 10. is van mening dat gebieden die in een omschakelingsfase verkeren, voor een herziene doelstelling 2 in aanmerking moeten kunnen komen; 11. wijst nogmaals op het belang van een cohesiebeleid dat niet enkel ten dienste staat van regio's met een ontwikkelingsachterstand, maar ook aandacht heeft voor regio's met een ernstige handicap uit het oogpunt van geografische ligging of natuur (insulaire gebieden, berggebieden, dun bevolkte gebieden); 12. benadrukt dat regio's met blijvende geografische handicaps prioriteit moeten krijgen in het nieuwe regionaal en cohesiebeleid, in het bijzonder de ultraperifere regio's, door artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag ten volle te benutten; 13. wijst nogmaals op de noodzaak de grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking op te voeren, daar deze een belangrijke factor van integratie tussen de volkeren en de gebieden vormt; De beginselen en procedures 14. stelt voor voor de interventieprocedure 2007-2013 in een vroeg stadium met de programmering te beginnen, waardoor wordt verzekerd dat de regio's op 1 januari 2007 als met het project een aanvang wordt gemaakt beschikken over EU-kredieten en verzoekt de Commissie een tijdschema voor deze doelstelling aan het Parlement en de Raad voor te leggen; 15. steunt het voorstel van de Commissie in het Witboek "Europese governance" (6) om voortaan de structuurmaatregelen in de vorm van driepartijen-contracten met de regio's en de lidstaten te gieten, om het beginsel "één programma - één fonds" in te voeren en om de regio's meer verantwoordelijkheid voor de uitvoering te geven; pleit in dit verband voor een eenvoudige maar doeltreffende toezichtprocedure; 16. wijst erop hoe belangrijk "good governance" is, zowel in het bestuur als in het besluitvormingsproces, wil er sprake zijn van een strikte toepassing van het subsidiariteitsbeginsel om optimaal en overeenkomstig de regelgeving gebruik te maken van de beschikbare begrotingsmiddelen; acht het van belang dat de samenwerking tussen de instellingen van de Unie en de regionale autoriteiten in de toekomstige lidstaten, overeenkomstig de voorstellen die de Commissie gedaan heeft in het bovengenoemd Witboek om voortaan de maatregelen uit hoofde van het structuurbeleid om te zetten door middel van tripartiete overeenkomsten met de regio's en de lidstaten, beslist moet worden uitgebreid teneinde de besluiten die een specifieke plaatselijke impact hebben dichter bij de burger vorm te kunnen geven; 17. bevestigt de belangrijkste uitspraken in het door Commissievoorzitter Jacques Delors in 1993 gepresenteerde Witboek voor "Groei, concurrentie en werkgelegenheid" over de verhouding tussen een overmatig gebruik van natuurlijke hulpbronnen en verwaarlozing van de menselijke hulpbronnen en de ontwikkeling daarvan; benadrukt echter dat de ruimtelijke cohesie in Europa moet worden gestimuleerd om te voorkomen dat bevolking, economische activiteiten, werkgelegenheid en investeringen geconcentreerd worden in de welvarende, centraal gelegen regio's van de Europese Unie; 18. bekrachtigt dat het toekomstige cohesiebeleid gebaseerd moet zijn op de beginselen van solidariteit, partnerschap en additionaliteit; 19. wenst dat het EU-beleid en het sectorale beleid van de lidstaten worden afgestemd op de cohesiedoelstellingen en op de plannen voor duurzame ontwikkeling van de regio's teneinde de cohesiedoelstellingen optimaal te steunen, 20. verzoekt de Commissie nog voor de publicatie van het derde verslag over de economische en sociale cohesie voorstellen in te dienen over de wijze waarop een duidelijk betere coherentie van het EU-beleid met de gevolgen voor de economische en sociale cohesie kan worden bereikt; 21. verzoekt de EIB haar streven naar een beleid van economische en sociale cohesie te versterken, door meer kredieten voor maatregelen in het kader van het structuur- en regionaal beleid beschikbaar te stellen; De ruimtelijke aspecten 22. wijst er nogmaals op dat het regionaal en cohesiebeleid gericht moet zijn op een polycentrische en evenwichtige ontwikkeling van de hele Europese Unie overeenkomstig de richtsnoeren van het Ontwikkelingsplan voor de Communautaire Ruimte (OCR) teneinde bij te dragen tot de totstandbrenging van economische, sociale en territoriale cohesie in de Europese Unie; o o o 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.