(Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2005)0639 – 7591/2006) (1) , – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 61, onder c, in samenhang met de eerste alinea van artikel 300, lid 2 en de tweede alinea van artikel 300, lid 3 van het EG­Verdrag (C6-0138/2006), – gelet op artikel 75, lid 1, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie juridische zaken ( A6-0250/2006 ), 1. stemt in met het voorstel voor een besluit van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het feit dat het in 2005 30 jaar geleden is sinds de EU en China diplomatieke betrekkingen hebben aangeknoopt, – gezien het strategisch partnerschap tussen de EU en China dat in 2003 van start is gegaan, – gezien het voornaamste wettelijke kader voor de betrekkingen met China, namelijk de handels- en economische samenwerkingsovereenkomst tussen de EG en China van mei 1985 (1) , waarin de economische en handelsrelaties en het samenwerkingsprogramma EU-China zijn gevat, – gezien het beleidsdocument van de Commissie met de titel "Op weg naar een volwassen partnerschap: gezamenlijke belangen en taken in de betrekkingen tussen de EU en China" ( COM(2003)0533 ), dat op 13 oktober 2003 door de Europese Raad is goedgekeurd, – gezien het allereerste beleidsdocument van China over de EU van 13 oktober 2003, – gezien de politieke dialoog tussen de EU en China, die officieel in 1994 tot stand gekomen vanwege de status van China als opkomende macht op het wereldtoneel, – gezien de dialoog over de mensenrechten tussen de EU en China, die in januari 1996 is gestart, vervolgens is onderbroken en weer in 1997 is hervat, gezien het trojkabezoek in oktober 2005 aan Xinjiang, dat plaatsvond in het kader van de dialoog over de mensenrechten tussen de EU en China, en gezien het seminar inzake de dialoog over de mensenrechten tussen de EU en China, dat in december 2005 in Londen is gehouden met het Europees Parlement als waarnemer, – gezien de lopende sectorale dialogen tussen China en de Commissie, zoals de onlangs gestarte dialoog over werkgelegenheid en over intellectuele-eigendomsrechten (IPR), – gezien de overeenkomst voor wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de EG en China, die in 2000 van kracht werd en in 2004 (2) werd hernieuwd, – gezien de samenwerkingsovereenkomst met China voor het satellietnavigatieprogramma Galileo van de EU, getekend op 30 oktober 2003, – gezien de 8ste Top EU-China, die in september 2005 in Beijing plaatsvond, en de gezamenlijke verklaring tot besluit daarvan, alsook gezien de aanstaande 9de Top EU-China, die in de tweede helft van 2006 in Finland zal worden gehouden, – gezien de gezamenlijke verklaring over klimaatverandering van de 8ste Top EU-China, en de toezegging daarin om in China en de EU een hoogontwikkelde kolentechnologie door koolstofvastlegging (CCS) te ontwikkelen en demonstreren, waarbij de emissie vrijwel nihil is, – gezien de zitting van het 10e Nationale Volkscongres (5-14 maart 2006) en het regeringsverslag van premier Wen Jiabao dat aldaar werd gepresenteerd, – gezien zijn twee laatste interparlementaire vergaderingen met China, die in maart 2004 in Beijing, Shanghai en Hainan en in oktober 2005 in Brussel plaatsvonden, – onder verwijzing naar zijn laatste resoluties over China, in het bijzonder zijn resolutie van 13 oktober 2005 over de vooruitzichten voor de handelsbetrekkingen tussen de EU en China (3) , van 8 september 2005 over de schending van mensenrechten in China, met name met betrekking tot de vrijheid van godsdienst (4) , van 28 april 2005 over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2004 en het mensenrechtenbeleid van de EU (5) en van 11 april 2002 betreffende de EU-strategie ten aanzien van China (6) , – gezien het na de gebeurtenissen op het Tiananmen-plein in juni 1989 ingevoerde wapenembargo van de EU, dat door het Europees Parlement werd gesteund in zijn resolutie van 2 februari 2006 (7) ? over de voornaamste aspecten en fundamentele keuzen van het gemeenschappelijk en buitenlands veiligheidsbeleid, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 juli 2005 over de betrekkingen tussen de EU, China en Taiwan en de veiligheid in het Verre Oosten (8) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Tibet en de situatie van de rechten van de mens in China en zijn resoluties van 18 november 2004 (9) ?, 13 januari 2005 (10) ? en 27 oktober 2005 (11) ? over de zaak Lama Tenzin Delek Rinpoche, die in hechtenis is genomen en gefolterd werd, en wiens leven daarom gevaar loopt, – gezien het gebrek aan vooruitgang bij de mensenrechtendialoog tussen de EU en China, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A6-0257/2006 ), A. overwegende dat het strategisch partnerschap tussen de EU en China van groot belang is voor de betrekkingen tussen de EU en China; overwegende dat een waarachtig partnerschap gebaseerd moet zijn op gemeenschappelijke waarden, B. overwegende dat de aanvaarding van het één-China-beleid een ondersteuning betekent van het streven naar een vreedzame oplossing van de kwestie-Taiwan via een constructieve dialoog, C. overwegende dat, afgezien van democratische waarden, geloofwaardigheid, stabiliteit en verantwoordelijkheid de grondslag van de relatie tussen de EU en China dienen te vormen, D. overwegende dat de versterking van de betrekkingen tussen de EU en China van cruciaal belang zal zijn om mondiale uitdagingen als klimaatverandering, veiligheid en non-proliferatie van wapens aan te kunnen pakken, E. overwegende dat China zelf de grootste uitdaging in het kader van de globalisering van de handel vormt en dat het een grote economische bloei meemaakt, met een geraamd groeipercentage van ongeveer 9% per jaar, F. overwegende dat China's sterke economische ontwikkeling, vooral ook gezien de permanente zetel van China in de VN-Veiligheidsraad en zijn lidmaatschap van de wereldhandelsorganisatie (WTO), het land ertoe verplicht meer internationale verantwoordelijkheid op zich te nemen, G. overwegende dat het aantal "sectoriële dialogen" tussen de EU en China in de afgelopen jaren sterk is toegenomen, H. overwegende dat de EU de grootste handelspartner van China is, alsmede de grootste investeerder in China en dat China de op een na grootste handelspartner van de EU is; voorts overwegende dat de economische en commerciële betrekkingen de kwestie van democratische hervormingen en de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat naar de achtergrond hebben gedrongen, I. overwegende dat het lidmaatschap van de WTO een aantal rechten en plichten met zich meebrengt, zowel voor de EU als voor China; voorts overwegende dat China deze verplichtingen nog niet in voldoende mate nakomt en uitvoert, met name op het vlak van de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten, de nationale behandeling en transparantie, J. overwegende dat 70% van alle op de Europese markt geconfisqueerde namaakproducten afkomstig is uit China en in overweging van het feit dat de douane jaarlijks beslag legt op bijna vijf miljoen nagemaakte kledingstukken en accessoires, K. overwegende dat de markteconomiestatus eerder een economisch dan een politiek instrument is; overwegende dat China zijn prestaties moet verbeteren om in aanmerking te komen voor de status van markteconomie, L. overwegende dat de handelsbetrekkingen tussen de EU en China wederzijdse markttoegang vereisen die op de wettelijke basis van de WTO-regels en op eerlijke en billijke mededinging stoelt, M. overwegende dat de Chinese leiders in hun witboek over de "Vorming van de politieke democratie in China" (2005) bevestigen dat de Chinese Communistische Partij (CCP) in het socialistische regeringsstelsel van China een vooraanstaande positie inneemt, N. overwegende dat de Volksrepubliek van vandaag de dag een dicht netwerk van rechtbanken heeft, wat een significante vooruitgang ten opzichte van de situatie van circa dertig jaar geleden is, O. overwegende dat een woordvoerder van het Hoge Volksgerechtshof tijdens de zitting van het 10de Nationale Volkscongres (5-14 maart 2006) verklaarde dat China de internationaal gehekelde doodstraf niet zal afschaffen, omdat de Volksrepubliek China (VRC) nog een ontwikkelingsland in de beginfase van het socialisme is, P. overwegende dat het aantal executies dat in China wordt uitgevoerd een staatsgeheim is; dat niettemin volgens schattingen van Chinese juristen jaarlijks ongeveer 8 000 mensen terechtgesteld worden, Q. overwegende dat de Chinese veiligheidsautoriteiten in 2005 87 000 "incidenten met een massale opkomst" noteerden, een stijging van 6,6% ten opzichte van 2004, R. overwegende dat het beleidsmatige streven van de Chinese leiders naar een harmonieuze maatschappij en de opbouw van nieuwe socialistische dorpen volgens autochtone sociaal wetenschappers getuigt van de riskante overgangsfase naar een markteconomie waarin de VRC zich momenteel bevindt, S. overwegende dat de VRC in 1976 een één-kind-beleid heeft ingevoerd, dat momenteel onderwerp is van een debat onder de titel "Zal China vergrijzen voordat het rijk wordt?", T. overwegende dat China de Friedrich Naumann Stichting in 1996 uit Beijing heeft verbannen, U. overwegende dat China in maart 2004 in zijn grondwet een bepaling opnam volgens welke de mensenrechten door de staat zouden worden geëerbiedigd en gewaarborgd; overwegende dat China het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) weliswaar heeft ondertekend, maar niet heeft geratificeerd, V. overwegende dat er voortdurend verontrustende berichten komen over opsluitingen om politieke redenen, met name van leden van religieuze en etnische minderheden, mogelijke folteringen, de toepassing van dwangarbeid op brede schaal, de frequente toepassing van de doodstraf en de systematische onderdrukking van de godsdienstvrijheid, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van de media, met inbegrip van het internet, W. overwegende dat op 1 maart 2005 nieuwe regelgeving over godsdienstzaken van kracht werd, X. overwegende dat de werkgroep over gedwongen en onvrijwillige verdwijningen van de VN-commissie voor de mensenrechten geconstateerd heeft dat haar zitting in Genève van april 2006 samenviel met de 17de verjaardag van Gedhun Choekyi Nyima, de Panchen Lama van Tibet, die op de leeftijd van zes jaar tegen zijn wil en tegen de wil van zijn ouders door de Chinezen werd ontvoerd, Y. overwegende dat de speciale VN-rapporteur voor martelingen van 20 november t/m 2 december 2005 eindelijk, bijna tien jaar na het eerste verzoek, een bezoek aan de VRC bracht; overwegende nochtans dat de speciale VN-rapporteur voor de vrijheid van godsdienst of geloof niet werd toegelaten voor een vervolgbezoek op het bezoek aan China door zijn voorganger in 1994, en dat China geen permanente uitnodiging heeft uitgevaardigd voor alle thematische procedures van de VN-Commissie voor de mensenrechten, Z. overwegende dat de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen van de VN (UNHCR) in zijn algemene oproep van 2006 de VRC blijft oproepen om passende nationale regelingen voor vluchtelingen in te voeren en om in ruimere mate toegang te verlenen tot de asielzoekers van de Democratische Volksrepubliek Noord-Korea die mogelijk internationale bescherming nodig hebben, AA. overwegende dat volgens het jaarboek 2005 van het Hoge Volksgerechtshof in 2004 ongeveer 400 burgers vanwege politieke delicten werden veroordeeld, 25% meer dan in het jaar daarvoor, AB. overwegende dat de VRC volgens de Dui Hua Foundation, die van de economische en sociale raad van de VN een "speciale adviesstatus" heeft gekregen, momenteel 3 000 tot 3 500 mensen gevangen houdt vanwege "bedreiging van de openbare veiligheid", AC. overwegende dat het internetportaal "Google" zich schikt in door de Chinese autoriteiten opgelegde restricties en dienovereenkomstig de toegang blokkeert tot websites met een kritische inhoud of woorden, zoals "Taiwan", "onafhankelijkheid", "Tibet" of "Tiananmen", AD. overwegende dat de buitenlandse nieuwsdiensten Reuters en de BBC op 14 maart 2006 berichtten over een open brief (d.d. 2 maart 2006) van verschillende hogere oud-kaderleden van de CCP, waarin de strengere censuur van de pers werd bekritiseerd, AE. overwegende dat de in de autonome regio Xinjiang-Uighur uitgevoerde campagne ter bestrijding van de "drie kwaden" van religieus extremisme, separatisme en terrorisme vorig jaar volgens berichten van de door de overheid gecontroleerde media werd voortgezet en tot een groot aantal arrestaties heeft geleid, AF. overwegende dat het op grond van de door de Chinese regering streng gecontroleerde informatie over en toegang tot de Tibetaanse gebieden van China moeilijk is om de exacte omvang van de mensenrechtenschendingen te bepalen, AG. overwegende dat de Chinese leiders de nadruk leggen op de "vreedzame opkomst" of de "vreedzame ontwikkeling" van China in verband met de bewonderenswaardige wederopkomst van de VRC op het wereldtoneel, AH. overwegende dat de optie van toenadering tussen de VRC en Taiwan opengehouden moet worden; overwegende dat op vreedzame wijze, door middel van dialoog en diplomatie aan deze optie gewerkt moet worden, waarbij tevens rekening moet worden gehouden met de wil van de bevolking aan beide kanten, AI. overwegende dat de oorzaken van de verslechterende bilaterale relatie tussen China en Japan van politieke en niet van economische aard zijn, AJ. overwegende dat de huidige Amerikaanse houding tegenover China als opkomende macht gekenmerkt kan worden door het begrip "con-gagement", zijnde een combinatie van twee strategieën: beheersing (containment) en samenwerking (engagement), AK. overwegende dat de Chinese bemoeienis met en invloed in Afrika de laatste tien jaar aanzienlijk zijn toegenomen, AL. overwegende dat China uitgebreide financiële en handelsbetrekkingen onderhoudt met de Islamitische Republiek Iran (exploratie en invoer van olie en gas/uitvoer van wapens en een cruciale rol kan spelen bij het overtuigen van Iran om zich bij kwesties op het gebied van kernenergie coöperatiever op te stellen, AM. overwegende dat China samenwerkt met buurlanden in het kader van de Shanghai Cooperation Organisation (SCO), AN. overwegende dat China en de Association of Sout East Asian Nations (ASEAN) in 2002 besloten om een ASEAN-China vrijhandelszone op te richten, AO. overwegende dat zowel de Commissie als het Parlement gedurende de afgelopen jaren onafgebroken de aandacht hebben gevestigd op Macau en Hongkong, Samenwerking tussen de EU en China 1. ziet uit naar het nakende strategisch partnerschap tussen de EU en China en de nauwere samenwerking die dit op velerlei gebieden teweeg zal brengen; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan een consequent en samenhangend beleid tegenover China vast te stellen; 2. is verheugd over de activiteiten van de Commissie in het kader van de sectoriële dialogen met China, die thans een breed scala aan onderwerpen beslaan, van milieukwesties tot sociale aangelegenheden en mensenrechten en verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig te informeren over de voortgang daarvan; 3. roept China en de EU op hun partnerschap en bilaterale relatie te funderen op basis van wederzijdse openheid en op de grondvesten van geloofwaardigheid, stabiliteit, verantwoordelijkheid en wederzijds begrip; verzoekt zowel China als de EU om hun samenwerking op deze basis te verbeteren zodat zij binnen de internationale gemeenschap een stabiele, verantwoordelijke en geloofwaardige rol kunnen spelen; 4. betreurt het dat de intensievere handels- en economische betrekkingen met China geen substantiële verbetering hebben teweeggebracht op het gebied van democratie, mensenrechten en rechtsstaat, die essentiële componenten zijn in de politieke dialoog tussen China en de EU; stelt zich in dit verband op het standpunt dat de ontwikkeling van de handelsbetrekkingen met China gepaard moet gaan met de totstandkoming van een oprechte, vruchtbare en effectieve politieke dialoog; Economische situatie 5. merkt op dat de EU na de uitbreiding de plaats van Japan als grootste handelspartner van China innam en dat China tezelfdertijd van de op twee na grootste handelspartner van de EU opklom naar de op één na grootste (na de VS); 6. merkt op dat in 2005 het Chinese handelsoverschot 102 miljard USD beliep, meer dan twee keer zoveel als in de vorige referentieperiode (32 miljard USD); dat in 2005 de valutareserves ongeveer 819 miljard USD bedroegen – een stijging met 209 miljard USD ten opzichte van het jaar daarvoor; dat China, indien deze trend zich doorzet, aan het eind van 2006 over 1 000 miljard USD aan valutareserves zou kunnen beschikken, waarmee het de grootste deviezenreserve ter wereld in zijn bezit zou hebben; dat volgens eerste voorspellingen voor 2006 een kapitaalinstroom van rond 50 miljard USD valt te verwachten, waarbij het voornamelijk gaat om rechtstreekse particuliere langetermijninvesteringen; is in dit verband verheugd over het feit dat China minder strak vasthoudt aan de koppeling van zijn munteenheid (renminbi) aan de USD en derhalve niet gekant is tegen een mogelijke opwaardering van zijn munteenheid; is van oordeel dat waarschuwingen met betrekking tot ontoereikende risico-opslagen bij de kredietverlening serieus moeten worden genomen; 7. neemt kennis van de snelle economische ontwikkeling van China, waardoor het land wereldwijd de op drie na grootste economie in termen van dollars is geworden, zelfs met de huidige ondergewaardeerde munt; vraagt de Commissie dienovereenkomstig politieke en economische druk uit te oefenen ten behoeve van een flexibelere wisselkoers van de Chinese munt, die kunstmatig op een laag niveau wordt gehouden, wat een geleidelijke liberalisering van de wereldhandel in de weg staat; dringt er bij China op aan de wisselkoers van zijn munteenheid verder stapsgewijs vrij te geven; verzoekt China de vaste koppeling aan de dollar zo snel mogelijk te vervangen door een koppeling aan een "mand" van valuta's waarin ook de euro is opgenomen; 8. maakt zich zorgen over de toenemende ongelijkheid en onbillijke verdeling van de welvaart, de massawerkloosheid en de voortwoekerende verstedelijking, de groeiende misdaadcijfers en de toenemende corruptie en niet in het minst over de milieuproblemen in China; 9. erkent dat China meer is dan alleen een snelgroeiende markt; onderstreept het feit dat de aanhoudende technologische revolutie van een land van dergelijke afmetingen enorme gevolgen voor de mondiale economie heeft; 10. is van oordeel dat een evenwichtige economische ontwikkeling zowel voor China als de EU van groot belang is; onderstreept het feit dat de stagnatie van de Chinese economie op grond van ongebreidelde groei een ernstige bedreiging vormt voor de interne stabiliteit van China en het welvaren van de wereldeconomie; erkent dat de snelle economische groei in China een uitdaging vormt voor de wereldwijde inspanningen om de klimaatverandering te beteugelen, nu verwacht wordt dat de CO2-uitstoot van kolencentrales in 2030 verdubbeld zal zijn; 11. is verheugd over het feit dat de Commissie heeft aangekondigd in de herfst van 2006 een strategiedocument over de economische en commerciële langetermijnbetrekkingen van de EU met China te zullen publiceren om adequater te kunnen anticiperen op de impact van de economische opkomst van China en om ad-hocbeslissingen te vermijden, zodat ertoe wordt bijgedragen dat China niet langer als bedreiging, maar als uitdaging en steeds belangrijker partner wordt beschouwd; 12. benadrukt dat een steeds betere handelsrelatie eveneens in hervormingen op het gebied van de mensenrechten dient te resulteren en erkent dat de EU, totdat er een juridisch bindende gedragscode inzake wapenexport is ingevoerd en totdat de situatie in verband met de mensenrechten en burgerlijke en politieke vrijheden - waaronder de kwestie van het Tiananmen-plein - naar behoren aan de orde is gekomen, het wapenembargo niet moet opheffen; 13. roept China op een gezond en betrouwbaar investeringsklimaat voor de buitenlandse handel en industrie te scheppen en de hoogste prioriteit te geven aan het verbeteren van de rechtszekerheid voor buitenlandse bedrijven; 14. herinnert China eraan dat de verdere openstelling van zijn markt voor buitenlandse bedrijven en investeringen, vooral in de telecommunicatie-, bank- en financiële-dienstensector, als integraal deel van het strategisch partnerschap beschouwd moet worden; roept China op zijn markt en zijn economisch stelsel dienovereenkomstig te hervormen en de regelgeving inzake anti-dumping nauwgezetter na te leven en strikter te handhaven; 15. roept, in het licht van de bevindingen van het antidumpingonderzoek in de schoenensector, waaruit is gebleken dat China staatssteun en sociale dumping heeft toegepast, en gezien de door de Commissie genomen maatregelen om deze verstoring van de mededinging te corrigeren, de Unie op ervoor te zorgen dat haar handelspartners, bijvoorbeeld China, eerlijke en billijke internationale handelsregels in acht nemen; verzoekt de Commissie in het kader van haar komende overweging van de toepassing van de antidumpingsregels, de desbetreffende procedures te vereenvoudigen opdat de antidumpingsmechanismen gemakkelijker door KMO's kunnen worden omgezet; verzoekt erom de antidumpingprocedure transparanter te maken; 16. staat op het standpunt dat de EU binnen het kader van de inspanningen om het Chinese bankenstelsel te moderniseren en liberaliseren nauw moet blijven samenwerken met de Chinese autoriteiten ten behoeve van de invoering van internationale standaards voor financiële verslaglegging en de Basel II-normen, die de EU-investeerders meer zekerheid zouden bieden; 17. is verheugd over de snelle modernisering van de Chinese financiële sector; benadrukt echter dat het van het hoogste belang is een soepele overgang te waarborgen om financiële instabiliteit te voorkomen waarvan de mondiale financiële markten terugslag zouden kunnen ondervinden; geeft met name in overweging dat een "race to the bottom" met een nadelige regelgevingsconcurrentie tussen mondiale financiële markten moet worden vermeden; stelt daarentegen voor dat de grote regelgevende instanties wereldwijd de hoogst mogelijke standaards dienen te bevorderen; herinnert eraan dat de EU zelf zich inzet voor de mondiale convergentie van normen op het gebied van de financiële verslaglegging (International Financial Reporting Standards), accountantscontrole (International Standards on Auditing), kapitaaleisen voor kredietinstellingen (Basel II), het witwassen van geld en de bestrijding van de terrorismefinanciering (Financial Action Task Force on Money Laundering (FATF)-aanbevelingen) en de regulering van de effectenmarkt (normen van de International Organization of Securities Commissions); wijst erop dat de EU, mocht dit nodig zijn, bereid is de Chinese autoriteiten bij de verwezenlijking van convergentie met haar ervaring terzijde te staan en te ondersteunen; 18. is van oordeel dat er in China sprake is van sterke verschillen bij de regionale ontwikkeling en van meer algemene inkomensverschillen, en dat de nieuwe Chinese leiders er zich toe dienen te verplichten deze problemen met ondersteuning van de Commissie en gebruikmakend van haar expertise aan te pakken; 19. dringt er bij China op aan bij de toekenning van overheidsopdrachten een doorzichtig en billijk systeem toe te passen dat ook buitenlandse ondernemingen gelijke kansen om deel te nemen biedt; 20. beschouwt productpiraterij en namaak van Europese producten en merken door de Chinese industrie als ernstige inbreuk op de internationale handelsregels; dringt bij China aan op een aanzienlijke verbetering van de bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten (IPR) inzake Chinese en buitenlandse uitvindingen; dringt bij China aan op de handhaving van de bestaande wetten inzake de bescherming van de intellectuele eigendom en is verheugd over de instelling van een IPR-leerstoel aan de universiteit van Beijing; 21. erkent het belang dat de markteconomiestatus (MES) voor China heeft; onderstreept evenwel het feit dat MES eerder een economisch dan een politiek instrument is; dringt er bij China op aan om de staatsinmenging in de economie te verminderen en de prestaties van de economie te verbeteren waar het gaat om de matige naleving van de vereisten inzake corporate governance en boekhouding en de ondoeltreffende faillissementswetgeving; 22. merkt op dat de recente problemen in de schoenensector aantonen dat China een doeltreffender anti-dumpingbeleid moet gaan volgen; benadrukt dat een dergelijk beleid in het licht van het Chinese lidmaatschap van de WTO dringend geboden is; 23. roept de Raad en de Commissie op te erkennen dat de problemen waarmee de textiel, kledings- en schoenensector te kampen hebben systeemgerelateerd zijn en roept de Commissie op om bij de herziening van haar economische en commerciële strategie met betrekking tot China de huidige onevenwichtigheden te corrigeren en de uitdagingen aan te pakken; 24. roept China op een economisch beleid te voeren dat in sterkere mate op maatschappelijke consumptie (onderwijs, gezondheid, pensioenen enz.) en particuliere consumptie is gebaseerd en minder op investeringen en de export; 25. roept de Commissie op de Chinese autoriteiten bij hun strijd tegen inbreuken op de intellectuele-eigendomsrechten en tegen productpiraterij te steunen; Binnenlandse situatie 26. deelt de mening dat de toekomstige ontwikkeling van China momenteel moeilijk te voorspellen valt en voornamelijk zal afhangen van binnenlandse kwesties zoals de verdere soepele ontwikkeling van de economie en de geleidelijke verbetering van de levensstandaard van de meerderheid van de bevolking; 27. schaart zich volledig achter de conclusie van het voornoemde witboek dat het begrip democratie alsook het bewustzijn van wettelijke begrippen binnen de hele Chinese maatschappij verder zal moeten worden versterkt; 28. benadrukt het feit dat de snelle sociaal-economische modernisering van de VRC gepaard moet gaan met de nodige politieke verscheidenheid en institutionele modernisering en voldoende inspiratie in de eigen geschiedenis kan vinden, zoals in het werk van liberale hervormers aan het einde van de 19de eeuw en in het bijzonder het gedachtegoed van Sun Yat-sen; 29. constateert dat sociale zekerheid, gezondheid en veiligheid op het werk, het recht vakbonden op te richten, industriële betrekkingen en de sociale dialoog grote uitdagingen voor de toekomst van China vormen; doet een beroep op China de belangrijkste verdragen van de Internationale Arbeidsorganisatie te ratificeren, en met name Verdrag 87 betreffende de vrijheid tot het oprichten van vakverenigingen en de bescherming van het vakverenigingsrecht en Verdrag 98 betreffende collectieve onderhandelingen, en om te voldoen aan de kaderbepalingen van de Internationale Arbeidsorganisatie waar het gaat om doeltreffende maatregelen ter bestrijding van alle vormen van moderne slavernij, kinderarbeid en uitbuiting, in het bijzonder van vrouwelijke arbeidskrachten, om ervoor te zorgen dat de fundamentele rechten van werknemers worden geëerbiedigd en sociale dumping wordt ontmoedigd; nodigt de Commissie uit de gestructureerde dialoog met haar Chinese tegenhangers op deze gebieden te intensiveren en daarover regelmatig verslag uit te brengen; 30. stelt zich op het standpunt dat het contraproductief is om het recht op vakvereniging te weigeren, gezien de toenemende protesten en demonstraties van werknemers in heel China, die over ontslagen, niet betaalde lonen en premies, overheidscorruptie en wanbeheer klagen; roept de Chinese regering derhalve op tot erkenning en waarborging van het recht van werknemers op vrije meningsuiting en van vereniging, alsmede hun recht om te staken; 31. vestigt de aandacht op het toenemende probleem van de kinderarbeid in China en de slechte werkomstandigheden waaronder kinderen te werk worden gesteld ondanks het feit dat kinderarbeid bij de Chinese wet verboden is; dringt er derhalve bij de Chinese autoriteiten op aan niet alleen de wetshandhaving te verbeteren, maar ook de diepere oorzaken van kinderarbeid aan te pakken, zoals de groeiende economische ongelijkheden, de snelle verandering van de sociale structuur en het falende onderwijssysteem dat niet in staat is alle kinderen passend en betaalbaar onderwijs te bieden; 32. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de ontstellende sociaal-economische discriminatie van de 150 miljoen werknemers die van het Chinese platteland zijn weggetrokken en neemt kennis van de door de Chinese regering genomen maatregelen om dit probleem op te lossen, door middel van de nieuwe richtsnoeren van de regering van 28 maart 2006 en geeft uiting aan zijn voornemen om de resultaten van de tenuitvoerlegging van dit nieuwe beleid nauwlettend te volgen; 33. roept de Europese Unie op de situatie in Macau en Hongkong nauwlettend te blijven volgen en hoopt dat de bemoedigende aspecten van de daar opgedane ervaringen tot voorbeeld zullen strekken en een stimulans voor de voortzetting van het politieke proces in China zullen vormen; 34. stelt dat de VRC een staat binnen de staat zal blijven zolang deze niet is onderworpen aan de orde van een grondwettelijke staat, en op die manier erg kwetsbaar blijft voor zwaar machtsmisbruik, zoals het nationale kwaad van corruptie bij kaderleden, en dat een dergelijke situatie het ontstaan van een op de rechtsstaat gebaseerde samenleving in de weg staat; 35. stemt in met de in Chinese juridische tijdschriften geuite opvatting dat artikel 126 van de Chinese grondwet ook een verbod op inmenging in de rechtsgang van de kant van de VRC of de Chinese regering dient te omvatten; 36. verwacht dat nieuwe inspanningen zullen worden ondernomen om de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te versterken en rekent erop dat de geleidelijke vervanging van onbekwame rechters door competente juristen de plaatselijke corruptie binnen het rechtswezen zal beteugelen en op die manier het vertrouwen van de bevolking in deze basisstaatsinstelling zal bevorderen; 37. verwelkomt de toezegging die de voorzitter van het Hoge Volksgerechtshof op het 10de Nationale Volkscongres heeft gedaan, namelijk dat beroepen tegen vonnissen waarbij de doodstraf werd uitgesproken, vanaf juli 2006 in een openbare rechtszitting zullen worden behandeld; verwacht dat deze belofte zal worden nagekomen; 38. dringt erop aan dat China overgaat tot afschaffing van de doodstraf en een goed functionerend moratorium afkondigt voor reeds veroordeelde personen; neemt kennis van het door Chinese juristen gegeven signaal dat de doodstraf uitsluitend bij ernstige, gewelddadige misdaden moet worden opgelegd, in tegenstelling tot de huidige situatie waarin 68 delicten met de doodstraf kunnen worden bestraft, waarvan de helft geen halsmisdaden zijn; is er bezorgd over dat China veel meer terechtstellingen uitvoert dan ieder ander land ter wereld; verzoekt China zijn officiële cijfers over de terechtstellingen voor het jaar 2005/2006 vrij te geven; 39. steunt van harte de oproep van professor Liu Renwen, jurist en lid van de Chinese Academie van Sociale Wetenschappen, om de illegale handel in organen van geëxecuteerde personen te beëindigen door de invoering van strenge wetsbepalingen en controles daaromtrent; 40. is ernstig bezorgd over het harde optreden van de autoriteiten tegen "onruststokers"; merkt op dat de massaprotesten, volgens een blauwboek van de Academie voor sociale wetenschappen van Beijing, mede te wijten zijn aan zeer ernstige milieuproblemen die de gezondheid en het leven van veel boeren in pas geïndustrialiseerde gebieden in gevaar brachten, en verder aan schandelijke onteigeningen van landbouwgrond voor bouwdoeleinden, om nog maar te zwijgen over de willekeur en corruptie van lokale autoriteiten; 41. is verheugd over het voornemen van de Chinese regering om de toenemende inkomenskloof tussen de inwoners van de kustgebieden en van het platteland te dichten, om de ernstige milieuproblemen aan te pakken, om voor een beter beheer van de natuurlijke hulpbronnen te zorgen en efficiëntere technologieën te ontwikkelen en te stimuleren; 42. vestigt de aandacht op de gevolgen van de economische groei van China voor de natuurlijke hulpbronnen en het lokale en mondiale milieu, met name als gevolg van de uitstoot van CO2; doet een beroep op de Chinese regering al het nodige te doen om het milieu te beschermen en in het bijzonder de drinkwatervoorziening van de bevolking te waarborgen, actie te ondernemen tegen verontreiniging van de atmosfeer, en de biodiversiteit te behouden; roept op tot een intensieve dialoog tussen China en de Europese Unie over de natuurlijke hulpbronnen en het milieu; 43. verzoekt de autoriteiten nauwlettend op hun investeringsprogramma's voor het platteland toe te zien, aangezien Chinese onderzoekers vrezen dat lokale partijkaderleden de verwijzingen naar "nieuwe dorpen" beschouwen als een oproep tot het starten van bouwprojecten ten koste van de boeren en aangezien is gebleken dat tot op heden slechts een vijfde van alle staatssubsidies voor de landbouwsector daadwerkelijk bij de desbetreffende boeren terecht is gekomen; 44. is zeer bezorgd over recente berichten over aanhoudende ernstige schendingen van de mensenrechten in Tibetaanse gebieden van China, waaronder marteling, willekeurige arrestaties en opsluitingen, huisarrest en andere vormen van bewaking van dissidenten zonder tussenkomst van de rechter, opsluiting zonder proces, onderdrukking van de godsdienstvrijheid en willekeurige beperkingen van het vrije verkeer van personen; is uiterst bezorgd over de sinds oktober 2005 plaatsvindende intensivering van de zogenoemde "patriottische opleidings"-campagne in de kloosters van Tibet, waarbij Tibetanen gedwongen worden om verklaringen te ondertekenen waarbij zij Zijne Heiligheid de Dalai Lama afzweren en Tibet "als deel van China" bestempelen, en is tevens bezorgd over de arrestatie van monniken uit het klooster Drepung in november 2005 vanwege hun weigering de Dalai Lama af te zweren; roept China op om, in overeenstemming met het verzoek van het VN-comité inzake de rechten van het kind, aan een onafhankelijk orgaan toegang te verlenen tot Gedhun Choekyi Nyima, de Panchen Lama van Tibet, en zijn ouders; roept de Chinese regering op tot een intensivering van haar positieve engagement in de onderhandelingen over het streven van de Dalai Lama naar autonomie voor Tibet; 45. neemt nota van het feit dat het Chinese één-kind-beleid in een onevenwichtige leeftijdsstructuur van de bevolking heeft geresulteerd; dringt er bij China op aan het feit onder ogen te zien dat het toekomstige evenwicht tussen de werkende en niet-werkende delen van de bevolking enorme economische gevolgen zal hebben; onderstreept het feit dat de EU zich eveneens met het probleem van de vergrijzing geconfronteerd ziet; roept China op om de concrete tenuitvoerlegging van zijn één-kind-beleid te heroverwegen teneinde de economische en sociale nadelen van dat beleid aan te pakken; 46. dringt er bij de Chinese autoriteiten op aan om in de nationale wetgeving te voorzien in maatregelen ter bescherming van het welzijn van dieren en ter voorkoming van wreedheid tegenover dieren, vooral in verband met het houden van dieren die om hun vacht gefokt worden; verzoekt China met nadruk een einde te maken aan het misbruiken van dieren voor doeleinden die verband met traditionele geneeswijzen houden, zoals het gebruik van horens van neushorens en berengal; Mensenrechten 47. benadrukt dat de eerbiediging van de grondrechten door de VRC de instelling van een grondwettelijke rechtbank vergt, omdat wijzigingen van de grondwet, zoals die van maart 2004, anders grotendeels een symbolisch karakter zullen dragen; 48. benadrukt dat de Chinese burgers wettelijk aanspraak op hun fundamentele rechten moeten kunnen maken en dringt er bij de rechtbanken op aan om onmiskenbare ongerechtigheden op basis van de grondwet grondig aan te pakken, teneinde zodoende tot een gezond juridisch proces bij te dragen dat thans beetje voor beetje op gang komt; 49. wijst erop dat de staat zich dient te onthouden van regeling op het gebied van religie en religieuze uitingen; wijst, vooral in het licht van de discussies onder Chinese functionarissen over de definitie van "godsdienst" en in het bijzonder "wettelijk toegestane godsdienst", op de behoefte aan een allesomvattende godsdienstwet die aan de internationale normen voldoet en de godsdienstvrijheid daadwerkelijk waarborgt; 50. betreurt de tegenstrijdigheid tussen de grondwettelijke vrijheid van geloof (bepaald in artikel 36 van de grondwet) en de aanhoudende inmenging van de staat in de aangelegenheden van religieuze gemeenschappen, met name wat betreft de opleiding, selectie, benoeming en politieke indoctrinatie van geestelijken; betreurt vooral het feit dat de staat aan slechts vijf godsdiensten een wettelijk bestaansrecht toekent en hen onder het toezicht van overeenkomstige Chinese "patriotische" religieuze verenigingen stelt en alleen "normale" (zhengchang) godsdienstige activiteiten beschermt en de officiële registratie daarvan afhankelijk maakt van de aanvaarding van de beginselen die aan de overkoepelende organisatie "drie vrijheden" ten grondslag liggen; 51. roept de Raad op om het Parlement regelmatig te informeren over de maatregelen die worden getroffen ten behoeve van de follow-up van zijn bovengenoemde resolutie van 8 september 2005 betreffende het lot van verschillende bisschoppen die in de VRC vanwege hun religieuze overtuiging zijn gedetineerd; roept bovendien de autoriteiten van de VRC op tot onmiddellijke vrijlating alle leden van de christelijke kerk die nog steeds onrechtmatig worden vastgehouden en vervolgd; 52. merkt op dat het christelijke geloof in heel China meer wordt beleden in "illegale" gebedsplaatsen (protestantse huiskerken of "ondergrondse" katholieke groepen die het Vaticaan trouw zijn) dan in "patriotische" gebedsplaatsen en dat beide groepen gelovigen in geen enkel opzicht een bedreiging vormen voor de openbare veiligheid aangezien het gaat om burgers die de wet naleven; roept de Chinese regering op om de vervolging en opsluiting van dergelijke christelijke groepen te staken; bekrachtigt dat christenen die niet lid zijn van de "patriotische kerken" het recht hebben om hun geloof vrij te belijden; 53. betreurt de ernstige schending van de godsdienstvrijheid die onlangs heeft plaatsgevonden in de vorm van de onrechtmatige wijding van bisschoppen (in Kunming en Yunnan op 30 april 2006, in Wuhan en Anhui op 3 mei 2006), die niet in de laatste plaats het gevolg waren van de sterke druk en de dreigingen van niet-kerkelijke organen waaraan de Vaticaan-gezinde geestelijken waren blootgesteld; 54. is van oordeel dat de recente wijding van bisschoppen afbreuk doet aan het feit dat China zich onlangs bereid heeft verklaard om de weg vrij te maken voor een oprechte en constructieve dialoog tussen de VRC en de Heilige Stoel; wijst derhalve op de noodzaak om de vrijheid van de kerk te eerbiedigen en de autonomie van haar instituties van elke inmenging van buitenaf te vrijwaren, die niet alleen zou indruisen tegen de door beide partijen overeengekomen afspraken, maar ook het vertrouwen op een dialoog op basis van gelijkheid en op vorderingen op het gebied van de vrijheid zou ondermijnen; 55. wijst erop dat de speciale VN-rapporteur inzake foltering na afloop van zijn missie het ministerie van Buitenlandse Zaken voor zijn medewerking heeft bedankt, maar het ministerie van Staatsveiligheid en het ministerie voor Openbare Veiligheid heeft berispt om hun belemmeringen of beperkingen van zijn onderzoek; 56. maakt zich ernstig zorgen over de constatering van de speciale VN-rapporteur inzake foltering dat martelpraktijken algemeen gangbaar blijven in China, een laakbare situatie die inderdaad steeds meer door regeringsfunctionarissen en in verslagen wordt onderkend; is ook ernstig bezorgd over de "tastbare angst en zelfcensuur" die hij tijdens gesprekken met gedetineerden heeft waargenomen; 57. stemt in met de voorlopige aanbevelingen van de speciale VN-rapporteur aan de Chinese regering, zoals de aanbeveling het strafrecht te hervormen door daarin het misdrijf van foltering in overeenstemming met de definitie van het VN-Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, op te nemen en een onafhankelijke klachtenmechanisme in te stellen voor gevangen die aan foltering en mishandeling zijn blootgesteld; 58. roept de Chinese regering op de vonnissen voor het "bedreigen van de openbare veiligheid" te herzien, aangezien deze beschuldigden voor het overgrote deel slechts op moedige wijze hun grondwettelijke rechten hebben uitgeoefend door openlijk kritiek te leveren op het beleid van de regering en de VRC; 59. dringt er nogmaals bij de regering van de VRC op aan om verbetering aan te brengen in de hechtenisomstandigheden in haar gevangenissen en een einde te maken aan de folteringen van gevangenen; 60. betreurt dat er geen substantiële vooruitgang is geboekt wat betreft de vrijlating van politieke gevangen die gedetineerd zijn vanwege hun betrokkenheid bij de demonstraties op het Tiananmen-plein en betreurt tevens dat de Chinese autoriteiten nog steeds ieder verzoek om een grondig en onafhankelijk onderzoek naar de gebeurtenissen van 1989 negeren; dringt aan op een officiële herziening door de Chinese autoriteiten van de gebeurtenissen op het Tiananmen-plein, op publicatie van de lijst van politieke gevangenen en op hun onvoorwaardelijk vrijlating; 61. betreurt het recente harde optreden door Chinese gezagsdragers tegen advocaten voor de verdediging dat bedoeld was om een einde te maken aan de wettelijke aanvechting van hun gezag; vraagt de Chinese autoriteiten de verblijfplaats van de mensenrechtenadvokaat Gao Zhisheng, een van China's meest welbespraakte advocaten en dissidenten, die op verdenking van criminele activiteiten wordt vastgehouden, bekend te maken en hem vrij te laten, tenzij hij beschuldigd zou worden van een erkend misdrijf; roept eveneens op tot de vrijlating van Chen Guanchen, een voorvechter van de rechten van de arme boeren, die tot meer dan vier jaar gevangenisstraf is veroordeeld en die burgers heeft bijgestaan bij hun pogingen de plaatselijke autoriteiten aan te klagen voor het uitvoeren van gedwongen abortus en sterilisatie, alsmede van Bu Dongwei, die twee en een half jaar "heropvoeding door arbeid" dient te ondergaan en wordt vastgehouden op een onbekende plaats; dringt er daarom bij de autoriteiten op aan om ervoor te zorgen dat alle mensenrechtenverdedigers op vredevolle wijze legitieme activiteiten mogen uitvoeren, en dit zonder vrees voor willekeurige arrestatie, foltering of mishandeling, en dat zij recht hebben op een degelijke gerechtelijke vertegenwoordiging in geval van arrestatie; 62. sluit zich aan bij de speciale VN-rapporteur voor folteringen, de VN-werkgroep over willekeurige detentie en de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten in hun dringende oproep tot de Chinese regering om een einde te maken aan de "heropvoeding door arbeid" en soortgelijke vormen van gedwongen heropvoeding van gedetineerden in gevangenissen, voorhechteniscentra en psychiatrische ziekenhuizen; 63. keurt het Ankang-systeem af, het systeem van politiepsychiatrie dat in heel het land op politieke en sociale dissidenten wordt toegepast en dat zijn "patiënten" een "gezondheid door rust en vrede" belooft, maar hen in werkelijkheid breekt; spoort de autoriteiten aan om Ankang niet uit te breiden van 22 naar 125 ziekenhuizen, maar deze nationale blaam juist helemaal op te heffen; 64. veroordeelt met name het bestaan van werkkampen (laogai) in het hele land waar de VRC activisten die zich voor de democratie of de rechten van werknemers inzetten en leden van minderheden zonder eerlijk proces vasthouden en hen dwangarbeid laten verrichten onder mensonterende omstandigheden en zonder toegang tot medische zorg; dringt er bij China op aan de ILO-verdragen 29 en 105 over de uitbanning van dwangarbeid te ratificeren; roept China op om bij alle uitgevoerde producten een schriftelijke garantie af te geven dat deze niet met behulp van dwangarbeid in een laogai-kamp tot stand zijn gekomen en dringt erop aan dat de Commissie de invoer van producten verbiedt waarvoor een dergelijke verzekering niet kan worden gegeven; 65. roept de VRC op zijn internationale verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen en het bijbehorende Protocol van 1967 na te komen en de Hoge Commissaris voor de vluchtelingen van de VN volledige toegang tot Noord-Koreaanse vluchtelingen te verlenen die mogelijk internationale bescherming nodig hebben; 66. veroordeelt met klem de opsluiting van Falun Gong-aanhangers in gevangenissen, kampen voor "heropvoeding door arbeid", psychiatrische ziekenhuizen en "staatsopvoedingsscholen"; is bezorgd over berichten dat gedetineerde Falun Gong-aanhangers langs chirurgische weg organen zijn ontnomen die vervolgens aan ziekenhuizen zijn verkocht; dringt er bij de Chinese regering op aan om een einde te maken aan de opsluiting en foltering van Falun Gong-aanhangers en om hen onmiddellijk vrij te laten; 67. uit zijn ernstige bezorgdheid over de talrijke schendingen van de rechten van vrouwen en meisjes die verband houden met de gedwongen naleving van het gezinsbeleid van de Chinese regering, met inbegrip van de op brede schaal plaatsvindende selectieve abortussen, gedwongen sterilisaties en het in de steek laten van meisjes; 68. dringt er bij China op aan om het IVBPR onverwijld te ratificeren en ten uitvoer te leggen; 69. stemt in met de belangrijke boodschap van de voornoemde door Reuters en de BBC geciteerde open brief (die jammer genoeg niet aan het grote publiek in China is getoond), te weten dat het huidige censuurbeleid de politieke ontwikkeling van China belemmert; 70. uit zijn diepe bezorgdheid over de recente beperkende maatregelen in de VCR waarmee de vrijheid van meningsuiting en de vrije toegang tot het internet aan banden zijn gelegd; vestigt derhalve de aandacht op zijn bij herhaling tot Beijing gerichte verzoeken om zich te onthouden van de intimidatie of opsluiting van en het gebruik van geweld tegen voorvechters van de vrijheid van meningsuiting, om het even of deze repressieve maatregelen zijn gericht op journalisten of mensenrechtenactivisten of het de toegang tot informatie beperkt door websites te blokkeren die niet aan de eisen van de staatscensuur voldoen; veroordeelt de door het Nationale Volkscongres goedgekeurde wet inzake internetcensuur en het bestaan van systemen voor internetcensuur die bekend staan onder de naam "Grote Chinese Firewall"; roept er met name toe op de website AsiaNews.it met onmiddellijke ingang weer tot het internet toe te laten – of deze in ieder geval niet langer te blokkeren –, aangezien deze website niet alleen een uitstekende bron van informatie over Azië en de bescherming van de mensenrechten vormt, maar er tevens toe bijdraagt de dialoog tussen het Vaticaan en de VRC, en daarmee de eenheid van de Chinese kerk, te bevorderen; 71. is bezorgd over het onverantwoordelijke beleid van grote internetbedrijven als Yahoo en Google die rechtstreeks en indirect voor de censuureisen van de Chinese regering zijn gezwicht; 72. roept de Chinese autoriteiten op het kantoor van de Friedrich Naumann Stichting in Beijing te heropenen, teneinde de stichting in staat te stellen haar werkzaamheden op het gebied van ontwikkeling en democratie voort te zetten; 73. erkent de toenemende invloed van China op het wereldtoneel, maar met name in uiteenlopende landen als Wit-Rusland, Venezuela, Soedan, Zimbabwe, Myanmar, Iran en Noord-Korea, wier slechte staat van dienst op het gebied van de mensenrechten aanleiding blijft voor kritiek van de kant van de EU; 74. verzoekt de Chinese autoriteiten en de Raad de mensenrechtendialoog te verbeteren door bij de desbetreffende ontmoetingen voor simultaanvertalingen te zorgen; vraagt dat de leden van het Europees Parlement samen met hun parlementaire collega's uit China actiever worden betrokken bij de mensenrechtendialoog; 75. betreurt dat de autoriteiten in Xinjiang regelmatig verschillende personen en organisaties over een kam scheren die zich naar verluidt schuldig maken aan de "drie kwaden", waardoor moeilijk te bepalen valt of bepaalde razzia's, opsluitingen of door de rechter opgelegde straffen gericht zijn op personen die op vreedzame wijze hun politieke of religieuze overtuigingen uiten of op personen die geweld hebben gebruikt; acht het contraproductief dat Chinese ambtenaren Oejgoerse boeken om redenen van de verdraaiing van historische feiten en het bepleiten van etnisch separatisme vernietigen; 76. spreekt de wens uit dat de hoofdbestuurder en alle leden van de wetgevende raad van de speciale administratieve regio Hongkong verkozen zullen worden aan de hand van een verkiezingssysteem, dat gebaseerd is op de beginselen van een meerpartijendemocratie, verantwoordingsplicht van de regering tegenover de wetgevende macht en een werkelijk effectief bestuur dat ten goede komt aan alle mensen van Hongkong; 77. erkent dat China een steeds grotere rol op het wereldtoneel speelt; dringt er in dit licht bij de Chinese regering op aan om haar groeiende verantwoordelijkheden ten volle na te komen en zich actief in te zetten binnen internationale organisaties en platforms teneinde de vrede en vreedzame conflictoplossingen te bevorderen en de universele waarden van de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat te verdedigen; Buitenlands beleid/Betrekkingen met buurlanden 78. vestigt de aandacht op de bezorgdheid van de buitenwereld, vooral van regionale buren van Beijing, over de jaarlijkse stijging met 2 cijfers van China's militaire uitgaven sinds midden jaren negentig; beveelt met klem aan om, in overeenstemming met tal van zijn resoluties, het wapenembargo tegen China te handhaven totdat grotere vooruitgang is geboekt op het gebied van de mensenrechten; herinnert er in dit verband aan dat de toetreding tot het wapenembargo tegen de VRC deel moet uitmaken van toekomstige onderhandelingen over het Europees nabuurschapsbeleid en de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten; 79. benadrukt dat er een rechtstreeks verband bestaat tussen het onmiskenbare belang van China om toegang te krijgen tot geavanceerde Europese militaire technologie en de opheffing van het wapenembargo tegen de VRC, een verband met significante gevolgen voor de cohesie van de transatlantische betrekkingen en de marktpositie van de hoogtechnologische wapenindustrie in Europa; 80. uit zijn bezorgdheid over het intensieve karakter van de samenwerking met China in het kader van het Galileo-programma, en dringt aan op invoering van extra garanties om te waarborgen dat China of andere partners geen gevoelige technologieën die bij het programma worden gebruikt aanwenden voor militaire toepassingen; 81. merkt op dat China's anti-afscheidingswet van 14 maart 2005 en de huidige plaatsing van meer dan 800 raketten aan de zuidoostkust van de VRC tegenover Taiwan in tegenspraak zijn met het beginsel van een vreedzame hereniging; verzoekt China en Taiwan te zorgen voor wederzijds vertrouwen en respect en te zoeken naar punten van overeenkomst en verschillen ter zijde te stellen, de noodzakelijke politieke grondslag te leggen voor een vreedzame en gestage ontwikkeling van de betrekkingen tussen beide partijen, het gesprek over deze betrekkingen te hervatten en de economische uitwisseling en samenwerking uit te breiden, met name door vooruitgang te boeken bij de "drie rechtstreekse verbindingen" over de Straat van Taiwan (post, vervoer en handel); 82. is van mening dat de wil en de goedkeuring van de 23 miljoen inwoners van Taiwan evenals Taiwan's territoriale soevereiniteit en onschendbaarheid moeten absoluut moeten worden gerespecteerd en in aanmerking moeten worden genomen bij de optie van een - hopelijk - vreedzaam herenigingsproces met het Chinese vasteland; wijst erop dat het begin van een echt democratisch proces in de VRC de spanningen zou helpen verminderen en de weg zou vrijmaken voor een hervatting van een daadwerkelijke dialoog tussen beide partijen; 83. roept China op de mogelijkheid van de status van waarnemer voor Taiwan bij de vergadering van de Wereldgezondheidsorganisatie te ondersteunen, teneinde de gezondheid van het volk van Taiwan, van de internationale afgevaardigden en buitenlandse werknemers op het eiland en van de hele wereldbevolking te beschermen; herinnert er in dit verband aan dat infectieziekten als HIV/aids, tuberculose, malaria, SARS en sedert kort ook vogelgriep geen grenzen kennen en wereldwijde samenwerking vereisen – ook en in het bijzonder met Taiwan als een van de belangrijkste knooppunten in de westelijke Stille Oceaan; herhaalt zijn oproep om Taiwan beter in internationale platforms en organisaties vertegenwoordigd te doen zijn, teneinde een einde te maken aan de onrechtvaardige uitsluiting van 23 miljoen mensen uit de internationale gemeenschap; 84. constateert dat de problematische relatie tussen Beijing en Tokio berust op een gevoel van wederzijdse uitdaging: Japan voelt zich uitgedaagd door de economische opkomst van China en China door het streven van Japan naar een grotere en actievere politieke rol in het gebied; roept elk van beide landen op zich van acties te onthouden die het historische besef of de gevoelens van het andere land zouden kunnen kwetsen; 85. verwelkomt het Amerikaanse initiatief om met Europa een strategische dialoog over de opkomst van China op te starten, een belangrijk nieuw element in het beleid van de "nieuwe" wereld tegenover de "oude"; moedigt de Europese Unie en zijn lidstaten aan om een strategische consensus over de relatie met China te bereiken; 86. benadrukt het mondiale belang van de bestaande en zich ontwikkelende Chinese betrekkingen op het gebied van energie; vestigt de aandacht op de gevolgen die de met de economische groei verbonden toename van het Chinese energieverbruik voor de mondiale energiemarkt zal hebben; roept de Commissie en de Raad op energiekwesties tot bestanddeel te maken van hun langetermijnstrategie voor de betrekkingen tussen de EU en China en deze kwestie in hun contacten met China aan te kaarten waar dit gepast is; 87. erkent het bijzondere economische belang van het Afrikaanse continent voor de VRC (30% van zijn ingevoerde aardolie/een groeiende markt voor Chinese militaire goederen), maar dringt er ook bij de Chinese leiders op aan overeenkomstig de verantwoordelijkheid van China als permanent lid van de VN-veiligheidsraad op te treden en in de betrekkingen van het land met Afrikaanse staten goed bestuur, democratie, de regels van de rechtsstaat, eerbiediging van de mensenrechten en conflictvoorkoming te bevorderen; 88. moedigt de autoriteiten in China aan om er actief toe bij te dragen dat in Myanmar de mensenrechten worden geëerbiedigd en de democratisering op gang wordt gebracht; 89. verwacht dat de VRC de aangekondigde strijd tegen terrorisme en nucleaire proliferatie op een concrete manier toepast in zijn invloedrijke betrekkingen met Iran; benadrukt dat een vastberaden houding van de VRC ten opzichte van Iran zou aantonen dat China bereid en in staat is om internationale verantwoordelijkheid op zich te nemen; 90. is verheugd over de inzet van China in het kader van het zespartijenoverleg, dringt er bij de Chinese regering op aan de veiligheid en stabiliteit in Oost-Azië te helpen versterken en bevorderen, met name op het Koreaanse schiereiland en een proactievere rol te spelen bij de bevordering van de democratie en de eerbiediging van de mensenrechten in Noord-Korea; Besluiten 91. concludeert dat een geloofwaardige, stabiele en verantwoordelijke economische en commerciële relatie tussen de EU en China aan Europese zijde gebaseerd zou moeten zijn op de ontwikkeling van een langetermijnstrategie en aan Chinese zijde op de ontwikkeling van een gezond investeringsklimaat, het verbeteren van de rechtszekerheid voor buitenlandse bedrijven, een verdere openstelling van de markt en, vooral, de inachtneming van eerlijke en billijke handelsregels en de tenuitvoerlegging van de WTO-regels, met inbegrip van de naleving van de TRIPS-overeenkomsten inzake de bescherming van IPR; 92. onderstreept dat het belangrijk is de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven aan te kaarten en dat het daarnaast noodzakelijk is een economisch, maatschappelijk en ecologisch duurzame ontwikkeling te bevorderen door de economische en handelsbetrekkingen tussen de Unie en China; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat deze beginselen worden toegepast; 93. komt tot het besluit dat de interne situatie van China zou moeten verbeteren door het democratiseringproces in het land zelf te versterken, het professionalisme in het rechtswezen te vergroten, de doodstraf volledig af te schaffen en vooral door het sociale, door het 10de Nationale Volkscongres goedgekeurde, regeringsprogramma ten voordele van het achtergebleven platteland ten uitvoer te leggen, teneinde de Chinese bevolking te helpen en de stabiliteit van het gebied te bevorderen alsmede de bescherming van minderheden en van de culturele diversiteit te verbeteren, met name in de regio's Xinjiang en Tibet; 94. besluit dat een geloofwaardig en verantwoordelijk beleid inzake mensenrechten in China alleen kan worden hersteld door de eerbiediging van de grondrechten van zijn burgers, zoals deze in de grondwet van de Volksrepubliek zijn vastgelegd; 95. komt tot het besluit dat China in ruime mate kan bijdragen aan geloofwaardige, stabiele en verantwoordelijke betrekkingen met het buitenland en de buurlanden door het erkennen van zijn sleutelpositie als serieuze betrokkene bij het internationale rechts- en vredesbevorderende systeem, een grote stap die de EU aanzienlijk kan stimuleren door een nieuwe gemeenschappelijke strategie ten aanzien van China te formuleren; o o o 96. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten, de toetredende landen en de kandidaat-lidstaten, de regering van de Volksrepubliek China en het Chinese Nationale Volkscongres en de autoriteiten van Taiwan. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité, getiteld "Aanzet tot een debat over een communautaire aanpak van milieukeurregelingen voor visserijproducten" ( COM(2005)0275 ), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité, – gezien verslag nr. 780 van de 26ste bijeenkomst van het Comité voor Visserij van de voedsel- en landbouworganisatie van de VN (FAO), welke van 7 tot en met 11 maart 2005 in Rome heeft plaatsgevonden, – gezien de mededeling van de Commissie tot vaststelling van een actieplan van de Gemeenschap om milieubeschermingseisen in het gemeenschappelijk visserijbeleid te integreren ( COM(2002)0186 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement, getiteld "De toekomst van de markt voor visserijproducten in de Europese Unie: verantwoordelijkheid, partnerschap, concurrentievermogen" ( COM(1997)0719 ), – gezien Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid (1) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie milieu, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0219/2006 ), A. overwegende dat het op de markt brengen van visserijproducten voorzien van een betrouwbaar keurmerk waarmee wordt aangegeven dat de dieren overeenkomstig de eisen voor een duurzaam milieu zijn gevangen, gekweekt, geoogst of verwerkt, op aanzienlijke wijze ertoe kan bijdragen dat producenten en consumenten zich meer scharen achter de doelstellingen betreffende duurzame visserij, B. overwegende echter dat er op internationaal niveau geen aanvaard criterium is voor een unieke definitie van het begrip "duurzaam" voor wat betreft visserijproducten, C. overwegende dat een ecologische aanpak bij een milieukeurregeling altijd op brede evaluaties gebaseerd moet zijn, D. overwegende dat in het kader van een programma van milieukeurregelingen en -certificering de voorkeur moet worden gegeven aan een op meerdere criteria berustend verduidelijkingssysteem, E. overwegende dat de FAO sinds 1998 de verschillende aspecten van milieukeuren op visserij- en aquacultuurproducten bestudeert en dat in mei 2005 het comité voor visserij van de FAO richtlijnen heeft uitgewerkt op dat gebied, F. overwegende dat de Wereldhandelsorganisatie (WTO) tijdens de bijeenkomst in Doha in 2001 deze vraag heeft bestudeerd, waarbij de ontwikkelingslanden duidelijk hun terughoudendheid te kennen hebben gegeven, omdat zij vreesden dat milieukeurmerken konden zorgen voor een nieuw overdreven protectionisme van producten uit meer ontwikkelde landen, G. overwegende dat de milieukeurregeling voor visserijproducten kan bijdragen aan de verbetering van de gegevensvergaring over diverse vissoorten (verbetering van de kwantiteit en betrouwbaarheid van de gegevens), H. overwegende dat de huidige wildgroei aan milieukeurmerken en de daarbijbehorende criteria, welke wantrouwen en verwarring veroorzaken bij de consumenten, mogelijk kunnen leiden tot het in diskrediet brengen van dit instrument, I. overwegende dat de Europese Gemeenschap onlangs de overeenkomst inzake het internationale programma voor het behoud van dolfijnen en het daarbij behorende milieukeurregeling (Dolphin Safe) heeft ondertekend, J. overwegende bovendien dat het bewijs is geleverd van de bestaande verwarring tussen milieukeurmerken en kwaliteitslabels, K. overwegende dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2371/2002, alle visserijactiviteiten die binnen de Europese Unie worden uitgevoerd, per definitie duurzaam zouden moeten zijn, omdat zij moeten voldoen aan de betreffende communautaire bepalingen, 1. juicht de mededeling van de Commissie toe waarmee de aanzet wordt gegeven tot een debat over een communautaire aanpak van milieukeurregelingen voor visserijproducten; 2. betreurt echter de achterstand die de Commissie heeft opgelopen met het publiceren van haar mededeling, waardoor particuliere milieukeurmerken als paddestoelen uit de grond konden schieten die niet onderworpen zijn aan enig openbaar toezicht, waardoor problemen met de geloofwaardigheid en verwarring bij consumenten en producenten zijn ontstaan; 3. vestigt bovendien de aandacht op de daadwerkelijke doelstellingen van het gebruik van een groot aantal van deze keurmerken, welke tegenover consumenten, die steeds meer belang hechten aan duurzame ontwikkeling, worden gebruikt als verkoopargument terwijl ze geen enkele reële garantie bieden wat betreft duurzame ontwikkeling; 4. is van mening dat de huidige reeks regelingen bijdraagt aan de complexiteit van het vraagstuk en een eventueel voorstel niet zodanig moet worden opgezet dat degenen die reeds op de markt actief zijn een commercieel voordeel wordt geboden; 5. neemt er kennis van dat de Commissie enkel een debat wil openen over de algemene gang van zaken en op dit moment nog geen diepgaande discussie wil starten over de criteria van milieukeurregelingen op communautair niveau; betreurt echter dat de Commissie door deze mededeling slechts een minieme bijdrage levert aan het debat waar zij de aanzet tot wil geven en dat momenteel bijzonder vaag en niet overdacht is; 6. betreurt het dat de mededeling zo weinig ambitieus is en is van mening dat de gekozen optie (het stellen van minimale eisen aan facultatieve milieukeurregelingen) niet volledig recht doet aan de belangen die op het spel staan; is van mening dat welke labels ook op de markt worden gebruikt, zij onafhankelijk moeten worden gecontroleerd opdat zij absoluut betrouwbaar en geloofwaardig voor de consument zijn; 7. bepleit betere erkenning op Europees niveau van de ambachtelijke visserij; bepleit tevens dat voor de eventuele lancering van een milieukeurregeling de betrokkenen met inbegrip van de vertegenwoordigers van de ambachtelijke visserij worden geraadpleegd en dat met hun suggesties rekening wordt gehouden; 8. is van mening dat een label slechts dan effectief is wanneer het uniform is en makkelijk te begrijpen voor de consument zodat deze zich bij zijn keuze kan richten op producten die garant staan voor duurzaamheid van de visbestanden; 9. spoort de Commissie derhalve aan tot het verder aanzwengelen van een breed debat waaraan alle betrokken partijen deelnemen en welke het mogelijk maakt om op grondige wijze van gedachten te wisselen over de vele belangrijke vragen waar men nu een antwoord op wil; 10. is het, voor het grootste deel, eens met de doelstellingen betreffende duurzaamheid, harmonisering, traceerbaarheid, transparantie, objectiviteit en non-discriminatie zoals genoemd onder punt 4 van de mededeling; is van mening dat invoering van een uniek EU-milieukeurmerk tot bureaucratische rompslomp leidt; 11. is ervan overtuigd dat het gebruik van betrouwbare milieukeurmerken een uiterst effectief instrument kan zijn om illegale, niet-gemelde en niet-gereglementeerde visserij te bestrijden omdat het een zeer duidelijke documentatie vereist waaruit blijkt waar de vis vandaan komt, zodat het veel moeilijker wordt illegaal gevangen vis op de markt af te zetten; 12. nodigt de Commissie uit te preciseren wat zij verstaat onder een openbaar communautair keurmerk in de wetenschap dat haar analyse van de opties nr. 2 ("Totstandbrenging van één enkele communautaire milieukeurregeling voor vis en visserijproducten") en nr. 3 ("Vaststelling van minimumvereisten voor vrijwillige milieukeurregelingen"), zoals in de mededeling voorgesteld, niet duidelijk maakt of er rekening is gehouden met de verschillende begrippen die er op internationaal niveau bestaan wat betreft de eigenaars van een dergelijke regeling; 13. is van mening dat de Commissie, als een programma van milieukeurmerken en -certificering eenmaal ingevoerd is, dit programma bij alle actoren in dit proces moet bevorderen en verduidelijken, en dat de Commissie er ook naar moet streven dat men volledig kan vertrouwen op de naleving van de regels die zijn ingesteld door de organen die bevoegd worden voor de milieukeurmerken en -certificering zodat de consument niet misleid wordt; 14. dringt er bij de Commissie op aan dat zij binnen zes maanden een mededeling aan het Europees Parlement en de Raad presenteert waarin zij rekening houdt met de ontwikkelingen binnen het brede debat en die details verstrekt over de minimumvereisten en de richtlijnen waaraan een communautaire milieukeurregeling voor visserijproducten moet voldoen; 15. dringt er bij de Commissie eveneens op aan, wanneer de basis wordt gelegd voor een milieukeurregeling voor visserijproducten binnen de Europese Unie, rekening te houden met de betreffende internationale criteria, en met name met de criteria die zijn opgesteld door de FAO, en er dus voor te zorgen dat een dergelijk systeem: 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het Midden-Oosten, met name die van 1 juni 2006 over de humanitaire crisis in de Palestijnse gebieden en de rol van de EU (1) , – gelet op de resoluties van de VN-Veiligheidsraad 1701(2006), 1559(2004), 520(1982), 426(1978), 338(1973) en 242(1967), – gezien de verklaring van de Conferentie van voorzitters van het Europees Parlement van 20 juli 2006, – gezien de verklaring van de covoorzitters van de Internationale Conferentie van Rome over Libanon van 26 juli 2006, – gezien de conclusies van de buitengewone bijeenkomst van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 25 augustus 2006, – gezien de verklaring van het Bureau van de Euromediterrane Parlementaire Vergadering (EMPV) van 24 augustus 2006, – gezien de conclusies van de Conferentie van Stockholm voor de snelle wederopbouw van Libanon van 31 augustus 2006, – gelet op de Conventies van Genève inzake het internationale humanitaire recht, – gezien de verklaring van de Speciale rapporteur over de situatie van de mensenrechten in de bezette Palestijnse gebieden, tijdens de bijzondere zitting van de VN-Raad voor de mensenrechten op 5 juli 2006 te Genève, – gelet op de artikelen 15, 16 en 19 van het EU-Verdrag, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat het conflict in Libanon tot een humanitaire ramp heeft geleid, met honderden doden en gewonden aan beide zijden, omvangrijke schade aan civiele infrastructuur en honderdduizenden ontheemden, en waaraan door het staakt-het-vuren nog geen einde is gekomen, B. diep geschokt door het losbarsten van de vijandelijkheden in Zuid-Libanon, de aanvallen van de Hezbollah, het buitenproportionele geweld waarmee het Israëlische leger hierop heeft gereageerd, waardoor de internationale vrede en veiligheid ernstig in gevaar zijn gebracht, C. overwegende de oproep van de Hoge Commissaris van de VN voor de Mensenrechten om na te gaan of er tijdens het conflict schendingen van het internationaal recht hebben plaatsgevonden; D. overwegende de ernst van de Israëlische bombardementen en het afvuren door Hezbollah en gewapende Palestijnse groepen van raketten op burgers, E. overwegende dat resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad verlangt dat de Libanese regering haar gezag over het nationale grondgebied uitbreidt door middel van haar eigen legitieme strijdkrachten, dat is besloten de UNIFIL-troepen (UN Interim Force in Lebanon) te versterken en hun mandaat uit te bereiden, F. overwegende dat resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad van de Israëlische regering verlangt al haar troepen uit Zuid-Libanon terug te trekken zodra met de stationering van de UNIFIL-troepenmacht wordt begonnen, en de blokkade van vliegvelden en havens in Libanon te beëindigen, G. overwegende dat een volstrekt democratisch en soeverein Libanon een hoofdrol kan vervullen in het vinden van een oplossing voor de crisis in het Midden-Oosten en in de totstandbrenging van een sterk Euro-Mediterraan partnerschap, H. overwegende dat de humanitaire crisis in de bezette gebieden ernstiger wordt ondanks het feit dat er door de internationale gemeenschap een Tijdelijk Internationaal Mechanisme (TIM) is opgezet om de Palestijnse bevolking te blijven steunen, I. overwegende dat het vredesproces in het Midden-Oosten zich volledig in het politieke en diplomatieke slop bevindt hoewel een rechtvaardige en duurzame oplossing van het Palestijnse vraagstuk onontbeerlijk is voor de totstandbrenging van vrede en veiligheid in de gehele regio; J. overwegende dat de Europese Unie een bijzondere verantwoordelijkheid draagt voor vrede en veiligheid in het Midden-Oosten, dat zich in de nabijheid van Europa bevindt, en dat daarom de instrumenten en methoden voor de coördinatie van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid moeten worden verbeterd, mede door vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt in het kader van het GBVB op de grondslag van de artikelen 15 en 16 EU-Verdrag, 1. uit zijn diepe bezorgdheid over de uitbreiding en intensivering van het gewapende conflict in Zuid-Libanon en betreurt ten diepste de slachtoffers die zijn gevallen onder de burgerbevolking, soldaten en VN-waarnemers in Libanon en Israël, alsmede de grootschalige vernietiging van infrastructuur; stelt nogmaals dat er geen militaire oplossing is voor het conflict in het Midden-Oosten; 2. wijst er in dat opzicht op dat een staakt-het-vuren niet duurzaam kan zijn zonder de politieke wil van de partijen die er direct of indirect bij betrokken zijn om de wortels en de oorzaken van de recente crisis aan te pakken; 3. herhaalt de oproep om onmiddellijke vrijlating van de ontvoerde Israëlische soldaten en van de leden van de Palestijnse regering en de Palestijnse Wetgevende Raad die door Israël worden vastgehouden; 4. verwelkomt de unanieme aanvaarding in de VN-Veiligheidsraad van resolutie 1701 die de voorwaarden schept voor stopzetting van de militaire operaties, UNIFIL versterkt met een krachtig mandaat dat tot doel heeft de mogelijkheden voor het voorkomen van schendingen van het staakt-het-vuren te vergroten, de Libanese regering bij te staan bij de uitoefening van haar volledige soevereiniteit en daadwerkelijke controle over het nationaal grondgebied, met inbegrip van de territoriale wateren, de volledige uitvoering van resolutie 1559 van de VN-Veiligheidsraad te ondersteunen en bij te dragen tot de bescherming van de burgerbevolking en van UNIFIL zelf; 5. is verheugd over het besluit van de Libanese regering om haar troepen in Zuid-Libanon te stationeren en over de toezegging van het Israëlische leger om zijn troepen achter de Blauwe Lijn terug te trekken, zoals bepaald in resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad; is verheugd over de krachtige steun van de Libanese regering voor een uitgebreidere rol van UNIFIL; 6. is van mening dat uit het UNIFIL-mandaat de serieuze bereidheid moet blijken om de Libanese regering adequate hulp te bieden bij de vestiging van haar daadwerkelijk gezag en invoering van de veiligheidsregelingen zoals omschreven in de VN-resoluties 1559 en 1701; 7. is verheugd over het resultaat van de reeds aangehaalde zitting van de Raad voor Algemene Zaken en Externe Betrekkingen, en met name over de volledige steun van de Raad voor de tenuitvoerlegging van resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad en over de toezegging van de lidstaten om ongeveer 7000 man beschikbaar te stellen voor een UNIFIL-troepenmacht van maximaal 15.000 man; 8. benadrukt de actieve rol van Frankrijk en Italië; steunt volledig het besluit dat Frankrijk tot februari 2007 het bevel over UNIFIL zal blijven voeren en dat Italië vervolgens de controle op de grond op zich zal nemen; beklemtoont niettemin dat een verdubbeling van bevelstructuren moet worden voorkomen; 9. beklemtoont niettemin het belang van een duidelijke en adequate omschrijving van het mandaat en de regels voor gevechtshandelingen, de structuur en de bevoegdheden van UNIFIL, die zo nodig moet worden overeengekomen overeenkomstig een nieuwe resolutie van de VN-Veiligheidsraad waarbij rekening wordt gehouden met de lering die is getrokken uit de eerdere inzet van VN-vredestroepen, met name in Bosnië en Herzegovina; 10. acht het van vitaal belang dat alle wapeninvoer in Libanon uitsluitend naar het officiële Libanese leger gaat en vraagt de Libanese regering in samenwerking met UNIFIL zorg te dragen voor volledige tenuitvoerlegging van resolutie 1559 van de Veiligheidsraad; wijst er eveneens op dat het voor alle lidstaten van belang is de eisen na te leven die in resolutie 1701 zijn gesteld met betrekking tot wapenleveranties; beklemtoont dat deze oplossing moet leiden tot ontwapening van alle milities, met inbegrip van Hezbollah en moet voorkomen dat wapens Libanon binnenkomen; 11. verzoekt de lidstaten de gedragscode inzake wapenexport met betrekking tot alle wapenleveranties aan de regio strikt na te leven; 12. verzoekt de Europese Unie er zich toe te verbinden met alle betrokken partijen samen te werken en verzoekt deze laatsten hun beloften voor de volledige uitvoering van resolutie 1701 nauwgezet na te komen opdat de humanitaire noodhulp de getroffen gebieden kan bereiken en de ontheemden in zo goed mogelijke veiligheidsomstandigheden terug kunnen keren; dringt in dat verband aan op opheffing van de lucht- en zeeblokkade van Libanon en wijst er, gelet op de desbetreffende bepalingen in resolutie 1701 van de VN-Veiligheidsraad andermaal op dat met voorrang doelmatige maatregelen moeten worden geformuleerd inzake wapens, aanverwant materieel, opleiding of steun; 13. wijst erop dat er aanzienlijke, snelle en effectieve initiatieven nodig zijn voor de wederopbouw van Libanon; is in dit verband verheugd over de conclusies van de Conferentie van Stockholm voor de snelle wederopbouw van Libanon en waar donorlanden hebben besloten in ruime mate bij te dragen aan de wederopbouw van het land, terwijl de Commissie en de lidstaten 120 miljoen EUR voor humanitaire hulp hebben aangekondigd; 14. vraagt de Raad en de Commissie hun inspanningen voor de totstandbrenging van een levend partnerschap met democratische politieke krachten en maatschappelijke organisaties voort te zetten teneinde de verdere democratisering van Libanon, na de gebeurtenissen van maart 2005, te steunen; 15. doet een dringend beroep op Iran en Syrië om een constructieve rol te spelen, vooral als het gaat om de tenuitvoerlegging van resoluties 1559 en 1701 van de VN-Veiligheidsraad; verzoekt met name Syrië om de controles aan de Syrische kant van de Libanees-Syrische grens te verscherpen overeenkomstig resolutie 1701 die verlangt dat buurlanden de levering van wapens aan niet-staatsorganisaties verhinderen; 16. vraagt de Raad en de Commissie een echte dialoog met Syrië te hervatten, om dit land te winnen voor vredesinspanningen die tot een alomvattende regeling van het conflict moeten leiden; gaat ervan uit dat het in resolutie 1701 aangekondigde verslag van de secretaris-generaal van de VN over de bepaling van de internationale grenzen in Libanon, o.m. het geschil over het landbouwgebied Shebaa, zal bijdragen tot vooruitgang op dit gebied; 17. pleit voor een omvattend internationaal onderzoek, dat op hoog niveau onder de hoede van de VN-secretaris-generaal in Libanon en Israël moet worden verricht , met de opdracht een onderzoek in te stellen naar de gerapporteerde ernstige schendingen van de mensenrechten, de nood onder de slachtoffers en de schending van het humanitair recht, 18. is in dit verband van mening dat de Europese Unie, als belangrijke donor, en de internationale gemeenschap moeten onderzoeken hoe mogelijke voorwaarden inzake rekenschap kunnen worden gecreërd; 19. spreekt zijn waardering uit voor het snelle optreden van het centrum voor controle en voorlichting van de Commissie dat voornemens is de olieverontreiniging aan te pakken waardoor meer dan 50 km de Libanese kust wordt vervuild; beklemtoont de noodzaak om maatregelen te treffen ter bestrijding van de vervuiling in bepaalde gebieden en met name van de rampzalige gevolgen van de olievlek voor de Libanese kust; verzoekt de lidstaten en de Commissie om steun en ingrijpen in het kader van het Protocol bij het Verdrag van Barcelona ter voorkoming van vervuiling en door het Regionaal Centrum voor het aanpakken van noodsituaties bij de verontreiniging van de Middellandse Zee, dat in het kader van het Mediterrane Actieplan functioneert; 20. betreurt intens dat de situatie van de bevolking en de civiele infrastructuur in Gaza en op de westelijke Jordaanoever slechter wordt; verzoekt alle partijen de vicieuze cirkel van aanvallen en tegenaanvallen te doorbreken die honderden doden en gewonden en omvangrijke schade aan de civiele infrastructuur heeft opgeleverd; 21. wijst erop dat het vredesproces voor het Midden-Oosten weer bovenaan op de internationale politieke agenda moet worden geplaatst; verzoekt het Kwartet (VN, EU, VSA en Rusland) de tenuitvoerlegging van de routekaart nieuw leven in te blazen voor de jaarlijkse algemene vergadering van de VN die in september 2006 wordt gehouden; herhaalt dat de tweestatenoplossing in het kader waarvan een Israëlische en een Palestijnse staat naast elkaar bestaan in vrede en veiligheid een wezenlijke voorwaarden is voor een vreedzame en blijvende regeling in het Midden-Oosten; 22. vraagt de Raad en de Commissie om samen met de internationale gemeenschap de Palestijnse bevolking te blijven verzekeren van de meest essentiële humanitaire hulp; verlangt versterking en uitbreiding van het TIM zowel in tijdsduur als met middelen; roept de Israëlische regering op tot hervatting van de overdracht van ingehouden Palestijnse belasting- en douaneontvangsten; dringt er bij Israël op aan het verkeer van personen in Rafah en andere grensovergangen in Gaza toe te staan met inachtneming van de overeenkomst inzake vervoer en toegang; 23. betuigt nogmaals zijn steun aan Mahmoud Abbas, president van de Palestijnse Autoriteit, bij diens inspanningen ter bevordering van een nationale dialoog tussen de verschillende Palestijnse partijen met als doel een nieuwe Palestijnse regering te vormen; 24. geeft uiting aan zijn wens dat de aanwezigheid van een multinationale troepenmacht in Libanon als voorbeeld zou worden overgenomen in het onderhandelingsproces voor een regeling van het Israëlisch-Palestijnse conflict; 25. dringt er bij de Raad op aan alles in het werk te stellen om een internationale vredesconferentie te beleggen - zoals de Conferentie van Madrid in 1991 - om op basis van de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad een allesomvattende, duurzame en levensvatbare oplossing te vinden voor de problemen in de regio, met inbegrip van het recht van de staat Israël om binnen veilige en erkende grenzen te leven en het recht op een levensvatbare staat voor de Palestijnen, gebaseerd op de bezette gebieden en waarbij uitgebreid ingegaan wordt op de veiligheids- en ontwapeningsaspecten; is in dit verband van mening dat eenzijdige benaderingen van alle betrokken partijen moeten worden verworpen; 26. beschouwt de betrokkenheid van de Liga van Arabische Staten in dit verband als essentieel ; beschouwt het " Plan van Beiroet" van 2002, dat was overeengekomen door de landen van de Liga van Arabische Staten, en het initiatief van Genève als belangrijke bijdragen tot de onderhandelingen waar terdege rekening mee zou moeten worden gehouden; 27. is van mening dat de EMPV, de enige parlementaire vergadering van het Proces van Barcelona waarin verkozen vertegenwoordigers van de volkeren ten zuiden van de Middellandse Zee en de Europese Unie verenigd zijn, haar plicht moet doen om hervatting van de dialoog en de samenwerking tussen de partijen die bij het conflict in het Midden-Oosten betrokken zijn te vergemakkelijken; steunt het verzoek van het Bureau van de EMPV om zo spoedig mogelijk een buitengewone bijeenkomst te beleggen van de Euromed-Raad van ministers van Buitenlandse Zaken van het proces van Barcelona; 28. is van mening dat op middellange en lange termijn de oprichting van instellingen die de landen van het Middellandse-Zeebekken verenigen, bijvoorbeeld een Euro-Mediterrane ontwikkelingsbank, het beste middel is om te zorgen voor duurzame vrede en menselijke ontwikkeling; verzoekt alle EU-lidstaten te streven naar de oprichting van dergelijke instellingen en niet naar bilaterale overeenkomsten; 29. is voorstander van het zenden van een onderzoeksdelegatie naar Libanon, Palestina en Israël om zich van de situatie op de hoogte te stellen, met speciale aandacht voor de humanitaire en politieke omstandigheden; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de voorzitter van de Algemene Vergadering van de VN, de regeringen en parlementen van Israël, Libanon, de Palestijnse Autoriteit, Syrië, Iran, de VS en Rusland en de secretaris-generaal van de Liga van Arabische Staten. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 2, 6 en 174 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2006 over de resultaten van de Conferentie van Montreal over de klimaatverandering (1) , zijn resolutie van 5 september 2002 over overstromingen in Europa (2) , zijn resolutie van 14 april 2005 over de droogte in Portugal (3) , zijn resolutie van 12 mei 2005 over de droogte in Spanje (4) , zijn resolutie van 8 september 2005 over natuurrampen (bosbranden en overstromingen) in Europa (5) en zijn resolutie van 18 mei 2006 over natuurrampen (branden, droogtes en overstromingen) - landbouwkundige aspecten (6) , regionale-ontwikkelingsaspecten (7) en milieuaspecten (8) , – gezien het protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van 11 december 1997 en de ratificatie door de Gemeenschap van het protocol van Kyoto op 31 mei maart 2002, – gezien de "Forest Focus"-verordening (Verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus)) (9) , – gezien de mededeling van de Commissie van 18 november 1998 over de Europese bosbouwstrategie ( COM(1998)0649 ), en zijn resolutie van 16 februari 2006 over de tenuitvoerlegging van de bosbouwstrategie van de Europese Unie (10) , – gezien het voorstel van de Commissie van 29 september 2004 voor een verordening betreffende het financieel instrument voor het milieu LIFE + ( COM(2004)0621 ), en zijn Standpunt van 7 juli 2005 hierover (11) , – gezien Verordening (EG) nr. 1698/2005 betreffende het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), en Besluit 2006/144/EG van de Raad inzake Communautaire strategische richtsnoeren voor plattelandsontwikkeling, – gezien het voorstel van de Commissie voor een instrument voor snelle respons en paraatheid bij ernstige noodsituaties ( COM(2005)0113 ), – gezien de Mededeling van de Commissie over de "Verbetering van het communautair mechanisme voor civiele bescherming" ( COM(2005)0137 ), en de oproep van Michel Barnier over een Europese noodhulpmacht voor civiele bescherming (Europe Aid), – gezien het voorstel van de Commissie tot oprichting van een Solidariteitsfonds van de Europese Unie ( COM(2005)0108 ), en zijn Standpunt van 18 mei 2006 (12) over dat voorstel, – gezien de Mededeling van de Commissie betreffende het Actieplan Biomassa ( COM(2005)0628 ) en betreffende een EU-strategie voor biobrandstoffen ( COM(2006)0034 ), – gezien zijn resolutie van 15 juni 2006 over de herziene duurzame ontwikkelingsstrategie (13) , – gezien punt 12 van de conclusies van het Voorzitterschap van de Europese Raad van Brussel van 15 en 16 juni 2006 inzake de reactiecapaciteit van de Unie betreffende noodsituaties, crises en rampen, – gelet op artikel 103, lid 4 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Europese Unie in 2006 te lijden heeft gehad onder verwoestende bosbranden, met name in de zuidelijke lidstaten, resulterend in dodelijke slachtoffers en aanzienlijke materiële schade, B. overwegende dat de totale oppervlakte aan vegetatie en bossen die door de branden is verwoest méér dan 200.000 hectare bedraagt, waarvan de helft in Spanje; overwegende dat tot de andere getroffen lidstaten niet alleen Portugal, Griekenland, Frankrijk, Italië en Cyprus behoren, maar ook andere die van oudsher minder als risicovol worden beschouwd, zoals Nederland, Ierland, Litouwen, het VK, Oostenrijk, Zweden, de Tsjechische Republiek en Polen, C. overwegende dat de bosbranden bijzonder heftig waren in regio's zoals Galicië, waar tot 14 augustus 2006 88.473 hectare bos werd vernietigd, 4 doden en 514 gewonden zijn gevallen, dieren zijn omgekomen en aanzienlijke materiële en milieuschade is aangericht, waaronder aan 17 gebieden van communautair belang van het Natura 2000-netwerk, en andere gebieden met grote ecologische waarde, waarvan sommigen doorgangen voor diersoorten tussen beschermde gebieden vormen, D. overwegende dat de aanhoudende droogte en hoge temperaturen de afgelopen jaren tot een toename van het aantal bosbranden in Europa hebben geleid, hetgeen de woestijnvorming in veel regio's heeft verergerd en van invloed is op de landbouw, de veehouderij en de bossen, E. overwegende dat het Europees Milieuagentschap heeft voorspeld dat Zuid-Europa te maken zal krijgen met méér droogteperiodes, vaker voorkomende bosbranden en hogere temperaturen, terwijl Noord-Europa geconfronteerd zal worden met méér regen, en dat de meeste regio's van Europa te maken gaan krijgen met grotere en vaker voorkomende overstromingen ten gevolg van de klimaatverandering, F. overwegende dat Europa's kwetsbaarheid voor droogte in toenemende mate te wijten is aan het niet-duurzame gebruik van water, de bodem en biologische hulpbronnen, alsook aan de klimaatverandering, waardoor ook de voedselvoorziening in Europa in gevaar komt, G. overwegende dat deze branden gedeeltelijk zijn veroorzaakt door de droogte en de hoge temperaturen van de zomer 2006, alsook door de sociaal-economische en culturele veranderingen die zich de voorbije decennia in plattelandsgebieden hebben voorgedaan: plattelandvlucht, onvoldoende bosbeheer, de aanplant van onvoldoende soorten bomen en een hoge criminele activiteit, H. overwegende dat de plattelandvlucht, alsook de afname van de winstgevendheid van bossen en de hoge onderhoudkosten goed beheer door de eigenaren negatief hebben beïnvloed, resulterend in méér biomassa in de ondergroei en het ontstaan van grote gebieden met zeer brandbaar kreupelhout, terwijl in plaatsen waar bossen sociaal-economisch relevant zijn branden veel minder voorkomen, I. overwegende dat de natuurrampen schadelijke economische en sociale gevolgen hebben voor de regionale economieën, de productie-activiteiten en het toerisme, J. overwegende dat de overstromingen in met name Oostenrijk, Hongarije en Polen, maar ook in andere delen van Europa, zware schade hebben aangericht aan huizen, de infrastructuur en de landbouw, K. overwegende dat de branden en overstromingen vaak een grensoverschrijdend karakter hebben, en dat de gezamenlijke maatregelen voor het bestrijden van natuurrampen en de communautaire mechanismen inzake burgerbescherming derhalve moeten worden versterkt, L. overwegende dat het beleid inzake plattelandsontwikkeling niet zal volstaan om dit probleem aan te pakken, en dat de rubriek voor steun aan landbouwers voor het aanleggen en onderhouden van brandgangen geschrapt is uit de kaderverordening voor het nieuwe Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), M. overwegende dat de Europese Raad van Brussel van 15 en 16 juni 2006 goedkeuring heeft gehecht aan het verslag van het voorzitterschap inzake het versterken van de EU-responscapaciteit met het oog op nood- en crisissituaties, en verheugd heeft gereageerd op het in mei 2006 door Michel Barnier gepresenteerde rapport, N. overwegende dat, op basis van de conclusies van deze Europese Raad, de in Brussel gevestigde ad hoc-crisisstuurgroep vanaf 1 juli 2006 operationeel zou moeten zijn, O. overwegende dat het Parlement van plan is een vervolg te geven aan zijn werkzaamheden op het gebied van natuurrampen, die met name sinds augustus 2005 gestalte hebben gekregen, middels een in oktober 2006 te houden openbare hoorzitting over branden en overstromingen, P. overwegende dat er geen specifieke Europese wetgeving bestaat voor het bestrijden van branden en overstromingen, hoewel er momenteel gewerkt wordt aan een speciale richtlijn inzake de preventie van overstromingen, 1. uit zijn solidariteit met de nabestaanden van de slachtoffers, alsook met de inwoners van de getroffen gebieden, met name in Galicië, en bedankt allen - professionals en vrijwilligers - die geholpen hebben bij het blussen van de branden en het redden van slachtoffers van de overstromingen; 2. erkent de solidariteit van de Europese Unie, haar lidstaten en andere landen met de getroffen gebieden in zowel de lidstaten, als de kandidaat-lidstaten, en de lovenswaardige hulp die verleend is aan hun autoriteiten en hulpdiensten; is van mening dat de omvang van deze verschijnselen en hun gevolgen het regionale en nationale niveau overstijgen en om een effectief en snel Europees optreden vragen; 3. maakt zich zorgen over het toenemende aantal rampen, dat, volgens deskundigen, in belangrijke mate kan worden toegeschreven aan de klimaatverandering; dringt er derhalve bij de lidstaten op aan te doen wat nodig is om de doelstellingen van Kyoto te halen, en verzoekt de Commissie initiatieven te nemen om naleving met de beloften van Kyoto en de follow-up daarvan te waarborgen; is van oordeel dat de schade ten gevolg van de recente gebeurtenissen eens te meer laat zien dat matiging veel minder zal kosten dan de gevolgen van de opwarming van de aarde; 4. is van oordeel dat zijn bovenvermelde resolutie van 15 juni 2006 belangrijke elementen en beginselen bevat waarmee rekening moet worden gehouden, en dringt aan op de snelle implementatie van de strategie; 5. is van oordeel dat mondiale en regionale preventie belangrijker is dan het herstellen van de schade; wijst er verder op dat de schade die door de natuurrampen is ontstaan gedeeltelijk had kunnen worden voorkomen en een stimulans moet zijn voor het ontwikkelen en implementeren van preventiebeleid en adequate wetgeving inzake het behoud en het juiste gebruik van land, met inbegrip van duurzame land- en bosbouwpraktijken en doeltreffend risicobeheer; 6. is van oordeel dat op dit soort rampen alleen doeltreffend kan worden gereageerd op het niveau van de Gemeenschap, met inachtneming van het subsidiariteitesbeginsel: zij behoeven een effectieve respons op Europees niveau met, indien nodig, nieuwe communautaire instrumenten voor het voorkomen van en reageren op het probleem; 7. dringt bij de Commissie aan op de flexibele toepassing van het Europees Solidariteitsfonds en de tenuitvoerlegging te faciliteren, teneinde de grote schade die de branden hebben veroorzaakt te herstellen, in de wetenschap dat de schade van invloed is op de levensstijl van de bevolking, met name in de minder welvarende regio's die te maken gaan krijgen met de negatieve gevolgen voor de infrastructuur, het economisch potentieel, de werkgelegenheid, het natuurlijke en culturele erfgoed, het milieu en het toerisme, met een alomvattend negatief effect op de sociaal-economische cohesie; 8. dringt aan op het ter beschikking stellen van voldoende middelen voor burgerbescherming in het geval van grote rampen, en betreurt de lauwe reactie van de Raad op het voorstel voor de oprichting van een Europese noodhulpmacht voor civiele bescherming (rapport-Barnier); 9. is verheugd over de voorstellen van de Commissie voor het verbeteren van de EU-capaciteit voor snelle respons in het geval van rampen; 10. dringt aan op beter gebruik van de bestaande financiële en technische middelen en van de verbeterde wetenschappelijke kennis inzake het voorkomen van rampen en het opvangen van de gevolgen ervan; 11. dringt aan op zo snel mogelijke goedkeuring en de spoedige implementatie door de lidstaten van de wetgevingsvoorstellen voor de vaststelling van een communautair burgerdefensiemechanisme en voor de beoordeling en het beheer van overstromingen (dit laatste via de medebeslissingsprocedure); 12. roept het Finse voorzitterschap op bijzondere aandacht te besteden aan de ontwikkeling van de EU-capaciteit voor snelle respons in het geval van zulke rampen en aan de voorstellen van de Commissie en het Parlement betreffende versterking van de EU-capaciteit voor burgerbescherming, en een voorstel te doen voor de goedkeuring van de wetgevingsinstrumenten vóór eind 2006, overeenkomstig het mandaat van de Europese Raad van 15 en 16 juni 2006; 13. roept de Commissie op een programma te ontwikkelen voor het uitwisselen van ervaringen met de implementatie van nieuwe technologieën voor de beheersing en de follow-up van risico's en de effecten van bosbranden, alsook te werken aan een Europese procedure voor de goedkeuring van kwalificaties van technisch personeel, ter verbetering van hun opleiding; 14. uit zijn bezorgdheid over het feit dat de doelstellingen van de "Forest Focus"-verordening op het gebied van preventie niet zijn gehaald: wijst erop dat het aantal branden en de verbrande arealen sinds de inwerkingtreding ervan niet zijn afgenomen, maar juist zijn toegenomen; dringt er bij de Commissie op aan in het verslag dat ze vóór eind 2006 gaat voorleggen specifieke voorstellen op te nemen om deze problemen op te lossen; 15. wijst op het feit dat het EFFIS-systeem (European Forest Fire Information System) het weliswaar mogelijk heeft gemaakt de gegevens over bosbranden in de lidstaten te harmoniseren en geactualiseerde informatie over de natuurlijke risicofactoren te genereren, maar geen studie naar de menselijke oorzaken mogelijk maakt, geen sociaal-economische risicofactoren aangeeft en geen beoordeling van de gevolgen van de branden maakt; roept de Commissie op een voorstel in te dienen om dit systeem aan te vullen met andere gegevens, teneinde deze tekortkomingen weg te nemen; 16. dringt er bij de Commissie op aan om, binnen het Actieplan Biomassa, concrete voorstellen voor de bossen in Zuid-Europa te doen betreffende het gebruik van biomassa uit bossen voor energiedoeleinden, hetgeen voor de eigenaar een nieuwe inkomstenbron betekent en tegelijkertijd bijdraagt aan een betere beheer van de bossen; 17. dringt er bij de Commissie op aan om in het nieuwe EU-Actieplan voor het duurzame beheer van de bossen het Europees bosbeleid een steviger invulling te geven, met méér aandacht voor de vele functies van de Europese landbouw en wel met een tweeledig doel: het handhaven en scheppen van werkgelegenheid voor de plattelandsbevolking, en het substantieel vergroten van het bosareaal; dringt daarnaast aan op steunmaatregelen voor brandpreventie in de bosbouw om eigenaren en hun organisaties te helpen bij het verrichten van activiteiten als knotten, niet-commercieel snoeien, snijden, ruimen van de bosbiomassa, het aanleggen van controlelijnen en brandgangen, boswegen en het opslaan van water; 18. verzoekt de Commissie een mededeling voor te leggen om de samenleving bewust te maken van de waarde van onze bossen en hun hulpbronnen, en van de voordelen van hun instandhouding, en daarin de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld te bevorderen door middel van georganiseerd vrijwilligerswerk of andere formules, bijvoorbeeld middels een rol voor verenigingen voor het beschermen van bossen en natuurgebieden; 19. roept de lidstaten op zwaardere straffen vast te stellen voor criminele handelingen die het milieu schade toebrengen en met name bosbranden tot gevolg hebben; is van oordeel dat een snel en effectief onderzoek mét aanwijzing van de verantwoordelijken, gevolgd door evenredige straffen, afschrikkend werkt voor nalatig en opzettelijk crimineel gedrag; 20. herhaalt zijn oproep aan de Commissie om specifieke voorstellen te presenteren voor een richtlijn inzake het bestrijden van bosbranden en periodes van droogte in de Unie, teneinde de coördinatie van de maatregelen van de lidstaten en de bestaande communautaire instrumenten te verbeteren; 21. dringt er bij de Commissie op aan een diepgaande analyse te maken van de gevolgen en de repercussies van natuurrampen, met name die in de bossen van de EU, met inbegrip van de impact op het Natura 2000-netwerk, en voorstellen te presenteren voor het ontwikkelen van communautair beleid voor het beheersen van bosbranden en voor een gemeenschappelijk protocol inzake de preventie en de bestrijding van dergelijke branden; 22. is voorstander van een communautaire strategie voor de coördinatie van brandpreventiemaatregelen in het kader van de verordening inzake plattelandsontwikkeling; dringt aan op een herbebossingsbeleid dat stoelt op eerbiediging van bio-klimatologische en milieukenmerken, met gebruik van soorten die brand- en droogtebestendiger zijn en beter aangepast aan het klimaat; 23. dringt bij de Commissie aan op herinvoering van de steun voor landbouwers voor het aanleggen en onderhouden van brandgangen in de tenuitvoerleggingsmaatregelen van het nieuwe Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO); 24. is van oordeel dat 'Volunteer Civil Protection Aid' onverwijld moet worden bevorderd en ondersteund, met basis opleidingsactiviteiten en uitrusting, met gebruikmaking van de modernste technologieën, aangezien deze behoren tot de voornaamste middelen waarover de lidstaten beschikken bij het omgaan met de noodsituaties die ontstaan ten gevolg van natuurrampen; 25. betreurt het feit dat Rusland niet met haar buurlanden heeft samengewerkt tijdens de meest recente bosbranden in dat land; dringt er bij de Commissie op aan dit punt ter sprake te brengen in het kader van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Rusland; 26. dringt er bij zijn Bureau op aan akkoord te gaan met het bezoek van een delegatie aan de zwaarst getroffen gebieden vóór de openbare hoorzitting die voor oktober 2006 staat gepland, wanneer het rapport-Barnier aan bod zal komen; 27. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de regionale autoriteiten van de door de branden en de overstromingen getroffen gebieden. Het Europees Parlement , – gelet op de ministerverklaring van Doha van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) van 14 november 2001, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 april 2006 over de resultaten van de Doha-ronde naar aanleiding van de ministersconferentie van de WTO in Hongkong (1) , – gezien de ministerverklaring van de zesde bijeenkomst van de ministersconferentie van de WTO van 18 december 2005 (2) , – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de Doha-ronde in 2001 gestart werd met het doel om de bestaande onevenwichtigheden in het multilaterale handelssysteem recht te zetten, uitgaande van de algemene overtuiging dat alleen met een multilateraal systeem, dat gebaseerd is op eerlijke handel en eerlijke en rechtvaardige regels vaart zou kunnen worden gezet achter een werkelijk ontwikkelingsproces, en om de behoeften en belangen van de ontwikkelingslanden centraal in het werkprogramma van Doha te stellen, B. overwegende dat het uitblijven van het afsluiten van de Doha-ronde de geloofwaardigheid van het stelsel van de multilaterale handel ter discussie zou stellen en een verschuiving zou veroorzaken naar bilaterale en regionale handelsakkoorden, die vaak het gebrek aan evenwicht tussen de industrielanden en de ontwikkelingslanden nog versterken, C. overwegende dat het de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen (MOD) zijn, die het meest te lijden zullen hebben onder de opschorting van de handelsronde, welke beschouwd werd als een lang verwachte mogelijkheid voor een evenwichtsherstel in de handelsregels, waarbij de handel dienstbaar wordt gemaakt aan duurzame ontwikkeling met respect voor het bredere stelsel van global governance, hetgeen niet anders dan in een multilateraal kader kan worden bereikt; D. overwegende dat verlenging van de huidige atmosfeer van onzekerheid over de toekomst van een multilateraal handelsbestel en die van de WTO als organisatie zelve, zou bijdragen tot wereldwijde economische en politieke onzekerheid, hetgeen economische, financiële en sociale gevolgen zou hebben; E. overwegende dat de bestaande WTO-structuur moet worden hervormd om de onderhandelingen te vergemakkelijken en de aansprakelijkheid en transparantie te verbeteren, 1. spreekt opnieuw zijn volledige steun uit voor een multilaterale aanpak van het handelsbeleid en is van oordeel dat de WTO garant moet staan voor een op regels gebaseerd internationaal handelsbestel; betreurt daarom dat de onderhandelingen over de Doha-ronde in juli 2006 sine die zijn opgeschort en in het bijzonder dat de ontoereikende flexibiliteit van enkele van de belangrijkste deelnemers tot deze impasse heeft geleid; 2. is bezorgd dat het onvermogen om tot overeenstemming te komen over de Ontwikkelingsagenda van Doha (DDA) zou kunnen leiden tot een ineenstorting van het huidige multilaterale handelssysteem; onderstreept dat een verschuiving naar bilaterale of regionale overeenkomsten zou leiden tot ongelijke en minder transparante onderhandelingen, waarbij de armere landen in een nadelige positie worden geplaatst; 3. benadrukt dat op korte en middellange termijn de gevolgen van deze opschorting het ernstigst zullen zijn voor de ontwikkelingslanden en de MOD, vooral ook indien de voor het ontwikkelingsproces gunstige toezeggingen die in Hong Kong werden gedaan, niet langer meer zouden worden gerespecteerd; 4. is bezorgd dat de opschorting van de multilaterale onderhandelingen kan leiden tot een toeneming van het aantal handelsgeschillen, waarbij leden van de WTO langs de weg van gerechtelijke procedures zullen proberen te bereiken wat via onderhandelingen niet kon worden bereikt; 5. dringt derhalve aan op een grote inzet van alle belangrijke spelers, met inbegrip van de EU, de VS en de G20, om te komen tot een evenwichtig akkoord over elk van de hoofdthema's van de Onderhandelingsronde, waarbij het ontwikkelingsvraagstuk in de conclusies centraal dient te staan, en dringt aan op een verdere evaluatie van de resultaten om te verzekeren dat de DDA uiteindelijk zal resulteren in zinvolle en duurzame economische winstpunten, met name in het belang van de ontwikkelingslanden; benadrukt dat, met het oog op een volledige tenuitvoerlegging van het mandaat van Doha, de positieve resultaten van het overleg moeten worden gehandhaafd en dat de aanbiedingen die tot op heden over de verschillende elementen van de overlegagenda zijn gedaan het uitgangspunt voor verdere onderhandelingen zouden moeten vormen; 6. is van oordeel dat de ontwikkelde landen voort moeten gaan met het creëren van gunstiger handelsvoorwaarden voor de ontwikkelingslanden en de MOD, ongeacht het definitieve resultaat van de onderhandelingsronde; dringt er bij de industrielanden en de meest geavanceerde ontwikkelingslanden op aan het "alles behalve wapens"-initiatief van de EU te ondersteunen en een 100% invoerrechtvrije en quotavrije markttoegang voor de MOD te verzekeren; 7. onderstreept de noodzaak van institutionele hervormingen om de werking van de WTO te verbeteren en wijst opnieuw op het belang van aansprakelijkheid en democratische legitimiteit van de WTO-onderhandelingen en van de organisatie zelve; is ervan overtuigd dat het multilaterale proces, dat gebaseerd is op een transparante "bottom-up"-aanpak, de kern van het onderhandelingsproces moet blijven; benadrukt tegelijkertijd de noodzaak van een inclusief proces, waarbij alle WTO-leden worden betrokken; 8. is ervan overtuigd dat wij de opschorting van het overleg moeten benutten voor een gedachtenpause over de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om een beter verloop van toekomstige handelsbesprekingen te garanderen; 9. dringt bij de Commissie en de Raad aan op een akkoord om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement ten volle betrokken wordt in het internationale handelsoverleg van de Europese Unie; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, alsmede aan de directeur-generaal van de WTO. Het Europees Parlement , – gezien de op de Top van Sint-Petersburg van 15, 16 en 17 juli 2006 aangenomen verklaring van de staatshoofden en regeringsleiders van de G8 over de bestrijding van namaak, – gezien de verklaring van Rome naar aanleiding van de internationale conferentie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) van 18 februari 2006, – gezien de initiatieven van de Commissie op het gebied van de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten en haar in oktober 2005 goedgekeurde actieplan tegen namaak en piraterij, – gezien het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 13 september 2005 (C-176/03), dat de bevoegdheid van de Europese Gemeenschap om strafrechtelijke sancties op het gebied van namaak op te leggen heeft versterkt, – onder verwijzing naar de resolutie van de WHO van 29 mei 2006 over volksgezondheid, innovatie, essentieel onderzoek op gebied van de gezondheid en intellectuele eigendom, – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat de namaak van medicijnen bijzonder ernstige gevolgen kan hebben en zelfs de gezondheid en het leven van miljoenen mensen in gevaar kan brengen, B. overwegende dat volgens de WHO een nagemaakt medicijn een medicijn is dat met opzet en met frauduleuze bedoelingen wordt voorzien van een etiket dat bedrieglijke informatie bevat over de identiteit en/of de oorsprong ervan. Het kan gaan om een merkproduct of een generiek product en het nagemaakte product kan de goede ingrediënten of slechte ingrediënten bevatten. Het nagemaakte product kan geen werkzaam bestanddeel of onvoldoende actieve bestanddelen bevatten, of de verpakking kan vervalst zijn", C. overwegende dat nagemaakte medicijnen hoofdzakelijk in de ontwikkelingslanden in omloop zijn en worden gebruikt tegen dodelijke ziekten zoals malaria, tuberculose en HIV/AIDS, D. overwegende dat de namaak van medicijnen volgens schattingen van de WHO thans 10% van de wereldmarkt (meer dan 10% volgens de Food and Drug Administration van de VS) betreft, dat zo'n 70% van de middelen tegen malaria die in Kameroen circuleren namaak zijn, een cijfer dat voor 2003 nog voor zes andere Afrikaanse landen wordt bevestigd door de WHO, en dat het bij 25% van alle geneesmiddelen die in ontwikkelingslanden worden gebruikt (50% in Pakistan en in Nigeria) om namaak zou gaan, E. overwegende dat jaarlijks een miljoen mensen aan malaria sterven, en dat volgens de WHO 200 000 van deze sterfgevallen te wijten zijn aan het niet correct gebruiken van geneesmiddelen of het gebruik van namaakgeneesmiddelen, F. overwegende dat namaak van medicijnen op alle continenten voorkomt, maar vooral in Afrika, Azië, Latijns-Amerika en Rusland, G. overwegende dat het volgens de WHO vooral de volgende factoren zijn die de vervaardiging van nagemaakte medicijnen in de hand werken: het ontbreken van wetgeving die de namaak van medicijnen verbiedt, ontoereikende strafrechtelijke sancties, het ontbreken van nationale regelende instanties op het gebied van farmaceutische producten of de ontoereikendheid van deze instanties, het tekort aan of de onzekere voorziening in geneesmiddelen, het gebrek aan controle op de uitvoer van geneesmiddelen, de handel in geneesmiddelen waarbij tussenpersonen betrokken zijn, corruptie en belangenconflicten, H. overwegende dat de handel in namaakgeneesmiddelen ook het gevolg is van het gebrek aan politiek bewustzijn en politieke inzet, zwakke regelgevingssystemen, een gebrekkig vermogen om naleving af te dwingen en, met name in ontwikkelingslanden, een gebrekkige toegang van de bevolking tot echte geneesmiddelen die onder overheidstoezicht staan, I. betreurende dat de Europese Unie pas laat is begonnen deel te nemen aan de internationale bestrijding van namaak, en dit terwijl het fenomeen van de piraterij zich dreigde uit te breiden als gevolg van de toenemende doorlaatbaarheid van de grenzen en de nieuwe technologieën (internet), 1. is van oordeel dat de Europese Gemeenschap zich dringend de middelen moet verschaffen om de effectieve strijd aan te gaan tegen illegale praktijken op het gebied van piraterij en namaak van medicijnen; 2. verzoekt de Commissie verder te gaan dan haar mededeling over een "Strategie voor de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten in derde landen"; spoort de Europese Unie er met name toe aan adequate maatregelen te treffen om de plaag van de namaak van medicijnen op haar grondgebied te bestrijden; 3. verzoekt de Europese Unie initiatieven te nemen om landen die maar over weinig middelen beschikken meer in staat te stellen de nodige regelgeving terzake vast te stellen en controle uit te oefenen op de kwaliteit van de op de markt gebrachte medische producten en apparatuur, en de toegang tot betaalbare medicijnen te vergemakkelijken; 4. vraagt de Europese Unie met aandrang de opstelling van een internationaal verdrag te stimuleren dat erop gericht is in de wetgeving van elk land te voorzien in een specifiek misdrijf voor namaak van medicijnen of heling en distributie van nagemaakte medicijnen; 5. vraagt met aandrang dat de samenwerking tussen de diverse bij de acties ter bestrijding van namaak betrokken instanties wordt versterkt, en dit op nationaal zowel als op transnationaal niveau; 6. beklemtoont het belang van de preventieve maatregelen in de actieprogramma's, met name het opzetten van structuren, de nodige samenwerking, bij voorkeur door de overheid te voeren bewustmakingscampagnes, en tot slot ook het creëren van de politieke wil om deze maatregelen ten uitvoer te leggen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de secretaris-generaal van de WHO. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 2006 over het Europees verbintenissenrecht en de herziening van het acquis: verdere maatregelen (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 mei 1989 over een poging tot harmonisatie van het privaatrecht in de lid-staten (2) , 6 mei 1994 over de harmonisatie van bepaalde sectoren van het privaatrecht van de lid-staten (3) , 15 november 2001 over de harmonisatie van het burgerlijk en handelsrecht van de lidstaten (4) en 2 september 2003 over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over een coherenter Europees verbintenissenrecht: een actieplan (5) , – gezien het eerste voortgangsverslag van de Commissie over het Europees verbintenissenrecht en de herziening van het acquis van 23 september 2005 ( COM(2005)0456 ), waarin de Commissie verklaart dat de herziening van het consumentenacquis omgekeerd ook input zal leveren voor de ontwikkeling van het ruimeregemeenschappelijke referentiekader (CFR), – gezien de Mededeling van 11 oktober 2004 van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over het Europees verbintenissenrecht en de herziening van het acquis: verdere maatregelen ( COM(2004)0651 ), waarin de Commissie verklaart voor de verbetering van de kwaliteit en de coherentie van het huidige acquis en toekomstige verbintenisrechtelijke instrumenten zonodig het instrumentarium van het CFR te zullen gebruiken, – gelet op artikel 108, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat in zijn resolutie van 23 maart 2006 werd opgemerkt dat onduidelijk blijft in hoeverre het initiatief inzake het Europees verbintenissenrecht tot praktische resultaten zal leiden of op welke rechtsgrondslag een of meer bindende instrumenten zouden worden goedgekeurd, B. – overwegende dat in zijn resolutie van 23 maart 2006 naast andere informatie, een verklaring van de Commissie werd verlangd over de manier waarop zij bij haar verdere werkzaamheden de resultaten dacht te zullen verwerken van het werk van de onderzoekers en van het CFR-net, 1. herhaalt zijn overtuiging dat een uniforme interne markt pas ten volle kan functioneren als er verdere stappen naar de harmonisatie van het burgerlijk recht worden gezet; 2. herhaalt dat het initiatief inzake het Europees verbintenissenrecht het belangrijkste initiatief is op het gebied van burgerlijk recht; 3. steunt ten stelligste de benadering van een ruimer CFR inzake vraagstukken van algemeen verbintenissenrecht die verder gaan dan het terrein van consumentenbescherming; 4. benadrukt dat het werk aan een ruimer CFR moet doorgaan, naast de herziening van het consumentenacquis; vraagt de Commissie om het project voor een ruimer CFR parallel met het werk aan de herziening van het consumentenacquis voort te zetten; 5. onderstreept dat - ook al zijn het uiteindelijke doel en de juridische inkleding van het CFR nog niet duidelijk - het werk aan het project goed moet worden uitgevoerd, rekening gehouden met het feit dat het eindresultaat op lange duur een bindend instrument kan worden; alle verschillende opties voor het doel en de rechtsinkleding van het toekomstige instrument moeten worden opengehouden; 6. verzoekt de Commissie om, wanneer zij nieuwe wetgevingsvoorstellen presenteert, rekening te houden met het langetermijnperspectief van een CFR; 7. vraagt de Commissie het Parlement steeds bij het werk aan het CFR te blijven betrekken; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op het voorstel voor een besluit van de Raad inzake de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht ( COM(2005)0639 ), – gelet op zijn standpunt van 7 september 2006 over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht (1) , – gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat toetreding van de Gemeenschap tot de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht (HCIP) de samenhang in het internationaal civiel en handelsrecht en het communautair recht zou vergroten en dat de invloed van de Gemeenschap in dit gremium hierdoor aanzienlijk zou toenemen; B. overwegende dat de HCIP-verdragen een onvermijdelijk referentiepunt vormen in het civiel en handelsrecht; C. overwegende dat de Gemeenschap sinds het Verdrag van Amsterdam de bevoegdheid heeft om maatregelen te nemen die betrekking hebben op juridische samenwerking in civiele aangelegenheden met grensoverschrijdende implicaties voorzover noodzakelijk voor het goed functioneren van de interne markt; D. overwegende dat het Parlement als medewetgever betrokken is bij de goedkeuring van dergelijke maatregelen, als het niet eenvoudigweg wordt geraadpleegd; E. overwegende dat een aantal instrumenten dat is goedgekeurd of wordt overwogen door de Gemeenschap zaken overlapt die door de Haagse Conferentie zijn behandeld of in de toekomst wellicht zullen worden behandeld; F. overwegende dat de Gemeenschap zal worden verzocht actief deel te nemen aan de vaststelling van de HCIP-prioriteiten en erop toe te zien dat zij worden afgestemd op het programma van Den Haag op het gebied van juridische samenwerking, het actieplan inzake de financiële diensten en de strategie voor de interne markt, en meer in het algemeen, op het werkprogramma van de Commissie; G. overwegende dat de Commissie het Parlement dient te raadplegen over voorstellen voor onderhandelingsmandaten en de noodzaak van ontkoppelingsclausules; H. overwegende dat het Parlement nauw betrokken moet worden bij de werkzaamheden van de Haagse Conferentie en moet worden geraadpleegd over de resultaten van de beraadslagingen om democratische toetsing te waarborgen van de deelname van de Commissie aan de Conferentie als enige vertegenwoordiger van de Gemeenschap als zodanig, en om een grotere mate van transparantie en openheid te garanderen voor de werkzaamheden van de Conferentie die van aanzienlijk belang zijn voor burgers en beroepsbeoefenaren; 1. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan het Parlement te verzoeken zijn standpunten per geval kenbaar te maken naar gelang de behoefte voor de Gemeenschap om toe te treden tot de bestaande verdragen die geratificeerd zijn door een aanzienlijk aantal lidstaten; 2. spreekt zich ervoor uit om in volledige samenwerking met de Conferentie onderzoek te doen naar verdere samenwerkingsmodellen en het voortouw te nemen bij de oprichting van een 'parlementair forum' met nationale parlementariërs om de werkzaamheden van de Conferentie zowel te volgen als te informeren; 3. verzoekt de Raad en de Commissie adequate procedures voor te stellen om het Parlement in staat te stellen zijn eigenlijke rol te spelen in de context van de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de ontwerpaanbeveling aan de Raad van Sophia in 't Veld, namens de ALDE-Fractie, betreffende de inhoud van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Staten van Amerika inzake het gebruik van persoonsgegevens van passagiers (Passenger Name Records – PNR) voor het voorkomen en bestrijden van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, met inbegrip van georganiseerde criminaliteit ( B6-0382/2006 ), – gelet op artikel 114, lid 3 en artikel 94 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0252/2006 ), A. onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het PNR-vraagstuk (1) , waarin het Parlement van begin af aan verklaarde: B. overwegende dat de systematische toegang tot "gedragsgegevens", zelfs wanneer dat in de EU niet aanvaardbaar is, momenteel wordt vereist door landen waaronder de VS, Canada en Australië ter bescherming van hun binnenlandse veiligheid, maar opmerkend dat: C. overwegende dat sinds de wrede gebeurtenissen van 11 september 2001 wereldwijd een hele reeks van afzonderlijke veiligheidsmaatregelen zijn genomen, waarbij vaak sprake is van de systematische verzameling en controle van persoonsgegevens van alle burgers, met name gegevens betreffende geldovermakingen en telecommunicatie- en passagiersgegevens; overwegende dat, wanneer er geen sprake is van een coherent EU-veiligheidsbeleid, de positie van de individuele burger tegenover de overheid dreigt te worden ondermijnd, D. eraan herinnerend dat het Europees Parlement bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen een procedure aanhangig heeft gemaakt strekkende tot nietigverklaring van Besluit 2004/496/EG (3) van de Raad betreffende de sluiting van een overeenkomst met de VS die was uitonderhandeld op grond van Beschikking 2004/535/EG (4) van de Commissie, en wel op grond van het feit dat de beschikking geen rechtsgrondslag had en juridisch onduidelijk was en omdat er in het kader van de overeenkomst toestemming werd verleend voor de verzameling van een buitensporige hoeveelheid persoonsgegevens, wanneer die werd afgezet tegen de noodzaak van bestrijding van georganiseerde misdaad en terrorisme, E. ingenomen met de nietigverklaring door het Hof van Justitie van Besluit 2004/496/EG van de Raad en Beschikking 2004/535/EG van de Commissie (5) , F. betreurend dat het Hof van Justitie niet is ingegaan op de bezorgdheid van het Parlement met betrekking tot de juridische structuur van de overeenkomst en de overeenstemming van de inhoud daarvan met de beginselen inzake gegevensbescherming zoals die zijn vastgesteld in artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), G. met inachtneming van het feit dat het Hof van Justitie heeft verklaard dat Besluit 2004/496/EG van de Raad niet rechtsgeldig kon worden vastgesteld op grond van artikel 95 van het EG-Verdrag, in combinatie met Richtlijn 95/46/EG (6) , omdat de doorgifte en het gebruik van PNR-gegevens door het Bureau Douane en Grensbescherming van de Verenigde Staten (CPB) betrekking hebben op de verwerking van gegevens betreffende de openbare veiligheid en staatsactiviteiten op strafrechtelijk gebied, die buiten de werkingssfeer van Richtlijn 95/46/EG en de eerste pijler vallen, H. gezien de uitdrukkelijke bereidheid van de Commissie en de Raad om nauw met het Parlement samen te werken teneinde zorg te dragen voor volledige naleving van het arrest van het Hof; betreurend echter dat de Raad heeft nagelaten het Parlement bij de lopende onderhandelingen te betrekken, I. zich aansluitend bij het standpunt zoals dat op 14 juni 2006 is ingenomen door de artikel 29-werkgroep (7) over het gevolg dat moet worden gegeven aan het arrest van het Hof, J. overwegende dat het vraagstuk zo belangrijk is dat de EU in elk geval moet komen tot een regeling met de VS over een passende internationale overeenkomst waarin met volledige inachtneming van de grondrechten wordt vastgesteld: 1. beveelt de Raad het volgende aan: 2. herhaalt zijn eerdere verzoek dat de nieuwe overeenkomst Europese passagiers hetzelfde niveau van gegevensbescherming moet bieden als voor VS-burgers het geval is; 3. wijst met nadruk op zijn eerder ingenomen standpunt dat de EU moet voorkomen dat er sprake is van de indirecte instelling van een Europees PNR-systeem via de overdracht van de desbetreffende gegevens door het CBP aan politie en justitiële autoriteiten in de lidstaten; is van mening dat het systematisch verzamelen van de gegevens van doorsnee burgers buiten het kader van een gerechtelijke procedure of een politieonderzoek in de EU verboden moet blijven, en dat zonodig gegevens moeten worden uitgewisseld overeenkomstig de bestaande overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten betreffende rechtshulp en uitlevering; 4. stelt voor dat voor het einde van 2006 tussen de Europese Unie, de Verenigde Staten, Canada en Australië met deelneming van parlementaire vertegenwoordigers een dialoog plaatsvindt teneinde gezamenlijk voorbereidingen te treffen voor de evaluatie van 2007 en de vaststelling van een mondiale standaard voor de doorgifte van PNR, zo dat noodzakelijk wordt geacht; 5. beveelt het Parlement met klem aan in dit verband een gezamenlijke zitting te organiseren met het VS-Congres, omdat zij de democratische vertegenwoordigende instellingen zijn van de burgers waar het allemaal om draait, teneinde een dialoog op gang te brengen over de bestrijding van terrorisme en de gevolgen daarvan voor burgerlijke vrijheden en mensenrechten; o o o 6. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en - ter informatie - aan de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 151 van het EG-Verdrag, – gezien het UNESCO-verdrag van 16 november 1972 inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld, – gezien de Overeenkomst van de Raad van Europa van 3 oktober 1985 inzake het behoud van het architectonisch erfgoed van Europa (Granada), – gezien de Overeenkomst van de Raad van Europa van 16 januari 1992 inzake het behoud van het archeologisch erfgoed (Valetta), – gezien het Europees landschapsverdrag van 20 oktober 2000, zoals dat door de Raad van Europa (Firenze) is goedgekeurd, – gezien de kaderconventie van de Raad van Europa van 27 oktober 2005 over de bijdrage van het cultureel erfgoed aan de samenleving (Faro), – onder verwijzing naar zijn resoluties van 13 mei 1974 nopens de instandhouding van het Europese culturele erfdeel (1) , van 14 september 1982 inzake de bescherming van het architectonisch en archeologisch erfgoed (2) , van 28 oktober 1988 over de instandhouding van het architectonisch en archeologisch erfgoed van de Gemeenschap (3) , van 12 februari 1993 over het behoud van het architectonisch en cultureel erfgoed (4) en van 16 januari 2001 over de uitvoering van de Overeenkomst inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van de wereld in de lidstaten van de Europese Unie (5) , – gelet op Besluit nr. 508/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 februari 2000 tot instelling van het programma "Cultuur 2000" (6) , – gezien het standpunt zoals dat op 25 oktober 2005 door het Europees Parlement in eerste lezing is vastgesteld met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het programma Cultuur 2007 (2007-2013) (7) , – gezien artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0260/2006 ), A. overwegende dat het cultureel erfgoed een belangrijk onderdeel vormt van de identiteit en historische ontwikkeling van de volkeren van Europa, B. overwegende dat het cultureel erfgoed zowel materiële als immateriële waarden omvat, die permanent door de culturele en creatieve bijdragen van elke nieuwe generatie worden verrijkt, C. overwegende dat het cultureel erfgoed zowel het architectonisch erfgoed omvat als het natuurlijke erfgoed dat in de loop der tijd door de invloed van de mens op zijn omgeving is gekenmerkt, D. overwegende dat de Europese Unie de bevordering en het behoud van de culturele diversiteit en de levenskwaliteit en de bescherming van het milieu hoog in haar vaandel heeft staan, E. overwegende dat het behoud van de vele elementen van het cultureel erfgoed een basis voor verdere sociale en economische ontwikkeling vormt en daarmee bijdraagt aan de bescherming van het milieu, werkgelegenheidskansen en de Europese integratie, F. overwegende dat het cultureel erfgoed van bijzonder belang is in landelijke gebieden, die 90% van het Europees grondgebied uitmaken en die met leegloop, een teruglopende bevolking en economische stagnatie te kampen hebben, G. overwegende dat de Europese eilanden, met name de kleinere, er over het algemeen in zijn geslaagd hun oorspronkelijke gedaante onveranderd te behouden en dat hun belangrijke culturele erfgoed op passende wijze moet worden gesteund, beschermd en ontwikkeld, H. overwegende dat het belangrijk is niet alleen monumenten te behouden en te ontwikkelen, maar ook andere elementen van culturele creaties die de leefomgeving van de huidige inwoners van de EU vormgeven en leefbaar maken, I. overwegende dat het Europese culturele erfgoed in zijn geheel van fundamentele waarde voor de Europese burger is, ongeacht het feit of dit een Europese, nationale of lokale dimensie heeft, 1. roept de Raad op tot uitdrukkelijke erkenning van de bijdrage van het cultureel erfgoed aan de Europese integratie in termen van Europese identiteit en burgerschap, duurzame economische en sociale ontwikkeling, interculturele uitwisseling en culturele verscheidenheid; 2. verzoekt de Commissie om in haar wetsvoorstellen de horizontale bepaling van artikel 151, lid 4 van het EG-Verdrag met betrekking tot cultuur op doeltreffende wijze ten uitvoer te leggen en de gevolgen van de wetgevingsvoorstellen voor de cultuur en het cultureel erfgoed zorgvuldig in aanmerking te nemen, teneinde te waarborgen dat alle beleidsdomeinen van de Unie maatregelen ter bevordering van de cultuur en het cultureel erfgoed omvatten; 3. neemt het standpunt in dat het cultureel erfgoed moet worden beschouwd als een ondeelbaar geheel waarvoor collectieve beschermende maatregelen moeten worden genomen; 4. benadrukt dat voor een duurzame ontwikkeling een geïntegreerde benadering inzake het cultureel, natuurlijk en architectonisch erfgoed in zowel stedelijke als landelijke gebieden vereist is en roept er daarbij toe op bijzondere aandacht te besteden aan het Europees cultureel erfgoed in landelijke gebieden; 5. benadrukt tevens dat bijzondere aandacht dient te worden besteed aan de bescherming en de ontwikkeling van het natuurlijk en architectonisch erfgoed van de eilandgebieden van Europa; 6. staat op het standpunt dat bij acties in rurale en insulaire gebieden rekening moet worden gehouden met de volgende beginselen: 7. dringt er bij de Europese Unie, de lidstaten, de lokale autoriteiten en culturele non-gouvernementele organisaties op aan om maatregelen te treffen ten behoeve van de bescherming en het herstel van het Europees cultureel erfgoed, met name in kleine, traditionele gemeenschappen, en om het publiek bewuster te maken van het belang daarvan; 8. is van oordeel dat ten behoeve van de ontwikkeling van deze sector onder meer rekening moet worden gehouden met de volgende factoren (waarbij het subsidiariteitsbeginsel in acht moet worden genomen): 9. roept de lidstaten en de regionale en plaatselijke autoriteiten op om, waar nodig, te voorzien in prikkels voor het slopen of verbouwen van gebouwen die uit de toon vallen bij het specifieke architectonische karakter van de desbetreffende gemeenschap of buurt of bij de natuurlijke omgeving en de omliggende gebouwen en daardoor het totaalbeeld verstoren; 10. roept de lidstaten op om de bescherming en instandhouding van hun cultureel erfgoed in samenwerking met de Commissie te bevorderen door gebruikmaking van de Structuurfondsen en de bestaande communautaire initiatieven LEADER+, URBAN II en Interreg III, die in de komende financiële periode (2007-2013) zullen worden geïntegreerd in de nieuwe financiële instrumenten voor politieke cohesie en van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid; 11. roept de lidstaten op niet te vergeten dat een strategie van financiële prikkels coördinatie tussen de centrale en lokale autoriteiten en andere lokale lichamen en instanties vergt (en dat bovendien vele erkende monumenten religieus van aard zijn), waarbij de natuurlijke en culturele omgeving van de desbetreffende plaatsen moet worden beschermd en verbeterd; 12. is van oordeel dat het natuurlijk, architectonisch en cultureel erfgoed van Europa op zinvolle wijze kan worden gebruikt door middel van het op het platteland en in eilandgebieden ontwikkelen van alternatieve vormen van toerisme, zoals culturele reizen, wandelvakanties, milieu- en maritiem toerisme; wijst op het belang van het ontwikkelen van maatregelen die erin resulteren dat alle Europese burgers toegang hebben tot de voordelen van alternatieve vormen van toerisme; 13. roept de lidstaten op om de ontwikkeling van duurzaam alternatief toerisme aan te moedigen en te ondersteunen en daarbij prioriteit te verlenen aan kleine traditionele gemeenschappen, met behulp van communautaire financiële instrumenten zoals het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling, het Europees Visserijfonds, enz.; 14. roept de Commissie op om in het kader van bestaande communautaire programma's (zoals het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie) maatregelen aan te moedigen ter ondersteuning van ambachtelijke en beroepsactiviteiten, vooral van die activiteiten die op het punt van verdwijnen staan en die nodig zijn voor de goede restauratie en het behoud van het architectonisch erfgoed; 15. roept de Commissie en de lidstaten op opleiding aan te moedigen van vakmensen die gespecialiseerd zijn in ruimtelijke ordening, architectuur, de restauratie en het herstel van gebouwen en aanverwante activiteiten, teneinde de specifieke kenmerken van het erfgoed te behouden en dit tegelijkertijd in overeenstemming te brengen met de huidige behoeften; roept daarnaast op tot maatregelen ter verbetering van de opleiding van ambachtslieden en leveranciers van traditionele materialen, alsmede tot toepassing van methoden om deze te kunnen blijven gebruiken; 16. roept de Commissie op om in het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) steun te verlenen aan initiatieven ter ontwikkeling van nieuwe gereedschappen, technieken en manieren tot behoud van het cultureel erfgoed; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten geen financiële steun van de Gemeenschap te verlenen aan projecten die aantoonbaar zouden resulteren in de vernietiging van waardevolle delen van ons cultureel erfgoed; 18. roept de Commissie op binnen het kader van bestaande communautaire programma's maatregelen te nemen om de toegankelijkheid te vergroten en kleine bedrijven, traditionele ambachten en beroepen en lokale tradities en gewoonten aan te moedigen door een speciale groots opgezette campagne ter promotie van dorpjes en gemeenschappen binnen de lidstaten, zodat concreet aan de ontwikkeling van de lokale economie en aan het beteugelen van de uittocht uit het platteland wordt bijgedragen; 19. roept de Commissie op internationale conferenties en bijeenkomsten te organiseren waarbij ervaringen kunnen worden gedeeld en uitgewisseld; 20. roept de Commissie op om, in de eerste plaats in het kader van het meerjarenprogramma Cultuur 2007 (2007-2013), partnernetwerken in de verschillende lidstaten in staat te stellen meerjarenprogramma's ten uitvoer te leggen die erop gericht zijn goed bewaarde traditionele dorpen met maximaal ongeveer 1 000 inwoners te bevorderen; 21. is van oordeel dat dergelijke maatregelen het mogelijk zullen maken culturele activiteiten te organiseren die erop zijn gericht het cultureel erfgoed van deze gemeenschappen te ontwikkelen met het doel om op de langere termijn de samenwerking tussen de traditionele gemeenschappen in Europa te versterken en hen in staat te stellen naast hun Europese dimensie hun specifiek lokale culturen te ontwikkelen; 22. wenst dat in de toekomst ten gunste van kleine, traditionele gemeenschappen een actie wordt ontwikkeld die in de lijn ligt van de invoering van culturele hoofdsteden; 23. is van mening dat de door Europa Nostra uitgereikte Prijs voor Cultureel Erfgoed van de Europese Unie een waardevol initiatief is dat in de toekomst een voortzetting dient te krijgen; is van oordeel dat in dit verband en een bredere context, een nieuwe categorie prijzen voor de beste algehele restauratie van een traditioneel dorp dient te worden ingevoerd om gemeenten die hun architectonische leefomgeving gedeeltelijk of geheel in stand weten te houden, aan te moedigen om hun inspanningen op dit gebied te versterken; 24. is verheugd over het recente voorstel in het kader van de Raad om een Europese lijst van het culturele erfgoed op te stellen en roept de Commissie op dit plan te steunen; is van mening dat het lokale culturele erfgoed van het platteland en van eilanden in dit verband extra aandacht verdient, waarbij de immateriële aspecten van cultureel erfgoed niet uit het oog mogen worden verloren; is van mening dat kandidaat-landen ook bij dit initiatief moeten worden betrokken; 25. roept de Raad en de Commissie op om een 'Jaar van het Europees cultureel erfgoed' te promoten teneinde de Europese burgers bewuster te maken van het belang om de nodige maatregelen te treffen ten behoeve van de ontwikkeling van hun cultureel erfgoed; 26. verzoekt de Commissie en de lidstaten om met de Raad van Europa samen te werken teneinde traditionele gemeenschappen en het architectonisch erfgoed in plattelands- en eilandgebieden verder te ontwikkelen in het kader van het initiatief 'Dagen van het Europees cultureel erfgoed' opdat het Europese publiek zich bewuster wordt van de waarde van hun lokale architectonische monumenten; 27. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten rekening te houden met de vele verdragen van de Raad van Europa en van de UNESCO betreffende de bescherming van het natuurlijk, architectonisch en cultureel erfgoed van Europa, en de samenwerking met deze organisaties te versterken overeenkomstig artikel 151, lid 3 van het EG-Verdrag; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Sri Lanka van 18 mei 2000 (1) , 14 maart 2002 (2) en 20 november 2003 (3) , van 13 januari 2005 (4) over de tsunami-ramp in de Indische Oceaan, en van 18 mei 2006 (5) over de situatie in Sri Lanka, – gelet op het besluit van de Raad van 29 mei 2006 (6) om de Bevrijdingstijgers van Tamil Eelam (LTTE) formeel in te schrijven op de lijst van terroristische organisaties, – gezien de verklaring van de covoorzitters van de Conferentie van Tokyo van 30 mei 2006, – gezien de oproep die de covoorzitters van de donorconferentie van Tokyo (EU, VS, Japan en Noorwegen) op 12 augustus 2006 hebben gedaan aan beide partijen om een einde te maken aan alle schendingen van het staakt-het-vuren van 2002, – gezien de verklaring over Sri Lanka door het voorzitterschap van de Europese Unie van 17 augustus 2006, – gezien de verklaring van Tokyo over de wederopbouw en ontwikkeling van Sri Lanka van 10 juni 2003, waarin donorsteun werd gekoppeld aan vooruitgang in het vredesproces, – gezien het akkoord over het staakt-het-vuren dat is ondertekend door de regering van Sri Lanka en de LTTE en dat op 23 februari 2002 van kracht werd, – gezien de verklaring van Oslo van december 2002, waarin de regering van Sri Lanka en de LTTE overeenkwamen te zoeken naar een oplossing op basis van een federale structuur binnen een verenigd Sri Lanka, – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de situatie in Sri Lanka de afgelopen maanden ernstig is verslechterd, er honderden doden zijn gevallen, circa 200 000 mensen ontheemd zijn geraakt, 500.000 burgers op het schiereiland Jaffna verblijven zonder voedsel en water, en de essentiële wederopbouw na de tsunami is verstoord, B. overwegende dat de Sri Lanka Monitoring Mission (SLMM) heeft vastgesteld dat de LTTE verantwoordelijk waren voor het met landmijnen opblazen van een bus vol burgers in Kebetigollewa in het noorden van Sri Lanka op 15 juni 2006, waarbij 64 doden vielen en meer dan 80 personen gewond raakten, en dat de SLMM deze gebeurtenis beschouwt als een grove schending van het akkoord over het staakt-het-vuren, C. overwegende dat het niet benutten van de kans de vredesonderhandelingen te hervatten de mogelijkheden voor daadwerkelijke politieke vooruitgang ernstig heeft verkleind, D. overwegende dat de SLMM heeft vastgesteld dat de 17 hulpverleners, werknemers van de Franse humanitaire organisatie Action Against Hunger , door regeringstroepen in Muttur zijn doodgeschoten, E. overwegende dat de SLMM is uitgedund en veel van zijn waarnemers na het de door LTTE afgekondigde ultimatum zijn teruggetrokken uit het noorden en oosten van Sri Lanka, F. herinnerend aan het primaat van eerbiediging van de mensenrechten en humanitaire normen door alle partijen in de strijd, niet alleen als onmiddellijke reactie op de verslechterende situatie, maar als fundamentele bouwsteen voor een gerechtigde en duurzame oplossing van het conflict, G. overwegende dat een toezegging om de internationale hulp na de tsunami te delen nooit naar behoren is nagekomen, dat de wederopbouw traag was en ernstig wordt gevreesd dat middelen zijn verduisterd, 1. betreurt het opnieuw oplaaien van grootschalig en wijdverspreid geweld en het mislukken van de vredesonderhandelingen; is verontrust over de verslechtering van de veiligheidssituatie met de militaire schermutselingen in het oosten en het noorden; benadrukt dat de onmiddellijke herinvoering van het in naam nog bestaande staakt-het-vuren-akkoord van essentieel belang is voor enigerlei voortgang in de richting van een politieke oplossing en blijvende vrede; 2. veroordeelt de dagelijkse aanvallen in en rond Jaffna, Trincomalee en Batticaloa, die groot menselijk lijden en de dood van honderden burgers en militairen tot gevolg hebben gehad; stelt vast dat de moslimgemeenschap in het oosten van het land onevenredig zwaar heeft geleden onder de opnieuw opgelaaide gevechten die alleen al in Muttur 50 000 mensen op de vlucht dreven; 3. betreurt ten diepste de moord op de 17 Srilankanen die voor de Franse NGO Action Against Hunger in Muttur werkten; erkent dat de regering een diepgaand onderzoek naar dit incident is gestart en dat hieraan wordt deelgenomen door een door de Australische regering detacheerde forensisch deskundige; herhaalt zijn eis om een effectief en onpartijdig onderzoek naar alle vermeende gruweldaden en ernstige mensenrechtenschendingen, onder toepassing van de volle kracht van de wet tegen allen die medeplichtig aan dergelijke activiteiten zijn geweest; 4. veroordeelt de operatie van 14 augustus 2006 tegen Mullaitivu waarbij 51 jongeren en kinderen omkwamen; 5. is ingenomen met de verklaring van president Mahinda Rajapaske van Sri Lanka dat hij voornemens is een internationale, onafhankelijke groep van eerbiedwaardige personen uit te nodigen als waarnemers bij het onderzoek naar verdwijningen, ontvoeringen en buitengerechtelijke moorden in Sri Lanka; acht een onafhankelijke, geloofwaardige en doeltreffende commissie, in de tussentijd, een moedige stap die de vicieuze cirkel van geweld in Sri Lanka zou kunnen doorbreken; beveelt de regering van Sri Lanka aan Louise Arbour, de Hoge Commissaris voor de mensenrechten van de VN, om advies te vragen bij de instelling van de commissie, teneinde de onafhankelijkheid en effectiviteit ervan te waarborgen; 6. beklemtoont de behoefte op de lange termijn aan een brede overeenkomst over de mensenrechten tussen de partijen, gesteund door een effectieve, onafhankelijke internationale waarnemingsmissie ter aanvulling van de overeenkomst in het veld, zoals aanbevolen door Philip Alston, de Speciale Rapporteur van de VN, met ongehinderde toegang tot zowel door de LTTE als door de regering beheerste gebieden; 7. benadrukt dat het noodzakelijk is dat de regeringstroepen die betrokken zijn bij verzetsbestrijdingsoperaties en binnenlandse veiligheidsoperaties in overeenstemming met het internationale recht maximale terughoudendheid tonen, teneinde elk gevaar van slachtoffers onder onschuldige burgers te voorkomen, en zich bij al hun acties onberispelijk gedragen; beveelt de regering van Sri Lanka aan de nationale politie te versterken om een effectief politieonderzoek naar alle buitengerechtelijke executies te waarborgen; beveelt de onmiddellijke benoeming aan van leden voor de nationale politiecommissie door de constitutionele raad, zoals bedoeld in de grondwet, en diens sleutelrol bij het bevorderen en straffen van politieambtenaren te bevestigen; beveelt programma's aan voor het aanwerven van Tamils en Tamilsprekende politiemensen, met name om in het noorden en oosten te gaan werken, alsmede programma's om alle politiereservisten te scholen in opsporing en onderzoek van misdaden; 8. herhaalt zijn veroordeling van het ontstellende kindermisbruik in de vorm van het rekruteren van kindsoldaten, hetgeen een oorlogsmisdaad is; roept alle verzetsgroepen ertoe op deze praktijk te beëindigen, de gerekruteerde kinderen vrij te laten en een principeverklaring af te leggen dat zij in de toekomst geen kinderen meer zullen rekruteren; dringt er bij de regering van Sri Lanka op aan wettelijke maatregelen te nemen om deze praktijk te voorkomen en strafbaar te stellen; is ingenomen met de aanwijzing van de Canadese ambassadeur Alan Rock als Speciaal Adviseur van Radhika Coomaraswamy, de Speciale Vertegenwoordiger van de VN voor kinderen in gewapende conflicten, om in Sri Lanka een onderzoeksmissie in verband met deze kwestie uit te voeren; 9. veroordeelt de al jaren aanhoudende onbuigzaamheid van de opeenvolgende leiders van de LTTE, die zo veel eventuele stappen voorwaarts hebben afgewezen, met inbegrip van overdracht van macht en middelen naar provinciaal niveau of provincieraden, naar regionaal niveau of regionale raden, alsmede het concept van een federatie met overdracht van macht en middelen op nationaal niveau; 10. is bezorgd dat elementen aan weerszijden van de scheidslijn in Sri Lanka zinnen op conflicten; dringt er in het belang van alle mensen in Sri Lanka op aan dat zij niet tot het uiterste gaan; 11. roept derhalve op tot een onmiddellijke, alomvattende en verifieerbare beëindiging van de vijandigheden, met inbegrip van politieke moorden en zelfmoordaanslagen; roept Prabhakaran en Karuna ertoe op de vredesonderhandelingen met de regering van Sri Lanka onverwijld en op constructieve basis te hervatten; 12. verzoekt om eerbiediging van de mensenrechten en humanitaire normen door alle partijen in de strijd, niet alleen als onmiddellijke reactie op de verslechterende situatie, maar als fundamentele bouwsteen voor een gerechtigde en duurzame oplossing van het conflict; 13. verzoekt alle partijen in het conflict de veiligheid van de SLMM te allen tijde te waarborgen; betreurt dat de LTTE vasthoudt aan de terugtrekking van EU-burgers uit de SLMM; bedankt de vertrekkende Deense, Finse en Zweedse waarnemers voor hun waardevolle werk; steunt IJsland en Noorwegen die het aantal waarnemers voor de SLMM dat zij leveren vergroten; hoopt dat de SLMM in staat zal zijn haar taken te verrichten zonder bevreesd te hoeven zijn voor vijandige acties; roept de Raad ertoe op alle maatregelen ter compensatie van het verlies financieel en technisch te ondersteunen en de uitrusting van de SLMM aan te passen om de uitdagingen van deze taak het hoofd te kunnen bieden; 14. roept de regering en de LTTE ertoe op om humanitaire hulpverleners, VN-organisaties en de waarnemers voor het staakt-het-vuren ongehinderde toegang te verlenen tot alle delen van het land en hun veiligheid te waarborgen; 15. verzoekt de regering van Sri Lanka duidelijk aan te geven wat de vereisten zijn voor NGO's die actief willen zijn in het noorden en het oosten, de procedure voor de afgifte van werkvergunningen voor internationaal personeel van NGO's te versnellen en ervoor te zorgen dat deze efficiënt en transparant is; 16. roept de lidstaten en de bredere internationale gemeenschap ertoe op om, terwijl de LTTE op de lijst van terroristische organisaties blijft, robuuste en vastberaden actie te ondernemen om actief onderzoek te verrichten naar de agenten van de LTTE; is van mening dat dit een deugdelijk ten uitvoer gelegd reisverbod dient te omvatten, teneinde verplaatsingen van rekruteerders en koeriers tegen te gaan, de arrestatie en repatriëring van bij steun voor terroristische activiteiten betrokken personen, confiscatie van de bezittingen van de LTTE, zoals zijn vrachtvloot, bevriezing van verdachte bankrekeningen en sluiting van bedrijven en ondernemingen die met de LTTE worden geassocieerd; is van mening dat de opneming op de lijst ongedaan kan worden gemaakt, als er sprake is van een effectieve wapenstilstand, beëindiging van terroristische acties en hervatting van serieuze onderhandelingen op constructieve basis; 17. neemt kennis van de ontbinding van de Tamil Rehabilitation Organisation in het Verenigd Koninkrijk en de onderzoeken die worden verricht bij de kantoren van deze organisatie en van het World Tamil Coordinating Committee in de Verenigde Staten en Australië; 18. dringt aan op meer doeltreffende maatregelen door alle regeringen van de lidstaten om de indoctrinatie en intimidatie van op hun grondgebied levende Tamil-burgers, alsmede afpersing ten behoeve van de financiering van LTTE-activiteiten, te voorkomen; 19. herhaalt zijn oproep aan beide partijen om, bij wijze van direct gebaar van goede wil, het gebruik van anti-personenmijnen te staken en mee te werken aan de ruiming ervan; roept de regering van Sri Lanka er in dit verband toe op het goede voorbeeld te geven door het Verdrag van Ottawa voor een verbod op landmijnen te ondertekenen en de LTTE om de "Deed of Commitment" van de Oproep van Genève te ondertekenen; 20. neemt kennis van het besluit van twee politieke Tamil-partijen, het Ceylon Workers Congress en het Up Country People's Front, om toe te treden tot de regeringscoalitie; 21. 21 roept de regering van Sri Lanka, de United National Party en andere partijen ertoe op nauw samen te werken om robuuste actie te ondernemen tegen terrorisme, aandacht te schenken aan legitieme grieven van Tamils en een groots gebaar van verzoening jegens de Tamil-bevolking van Sri Lanka te maken; is van mening dat een belangrijke stap voor het scheppen van het juiste kader voor een dergelijk optreden gelegen zou kunnen zijn in een zo spoedig mogelijke herziening van de grondwet van Sri Lanka, een van de oudste democratieën in Azië, teneinde de staat te definiëren als een seculiere, democratische republiek waarin alle godsdiensten worden geëerbiedigd; 22. is ingenomen met de door president Rajapaksa tot uitdrukking gebrachte inzet voor "maximale overdracht van macht en middelen" aan de Tamil-bevolking en roept ertoe op hieraan invulling te geven; dringt er in dit verband op aan de werkzaamheden van het All Party Representative Committee te versnellen, teneinde binnen weken in plaats van maanden te kunnen beschikken over realistische en aanvaardbare voorstellen waarmee de harten en de geesten van de Tamil-gemeenschappen kunnen worden gewonnen in het belang van een oplossing waarover overeenstemming bestaat; herhaalt de verklaring van de covoorzitters van 30 mei 2006, waarin zij de regering van Sri Lanka ertoe opriepen te laten zien dat zij klaar is om de dramatische politieke veranderingen door te voeren teneinde een nieuw bestuurssysteem op te zetten dat de rechten van alle Sri Lanka zal verbeteren; roept de regering van Sri Lanka en de covoorzitters ertoe op de Verklaring van Tokyo te herhalen en de LTTE om zich eraan te houden; 23. is bezorgd over de gevolgen die het weer opgelaaide conflict heeft voor de wederopbouw en de verlening van internationale hulp; stelt vast dat, hoewel de EU bijna 125 miljoen EUR had uitgetrokken voor humanitaire en wederopbouwhulp voor Sri Lanka, de aanhoudende politieke patstelling in verband met de Post-Tsunami Operations Management Structure de vrijgave van 50 miljoen EUR extra voor hulpverlening belemmert, waardoor essentiële bouwwerkzaamheden in het noorden en oosten van Sri Lanka worden geblokkeerd; neemt voorts kennis van het besluit van de Ontwikkelingsbank voor Azië om voor bepaalde middelen een ander tijdschema te hanteren, alsook van de moeilijkheden bij de voortgang van veel infrastructuurprojecten; 24. steunt het huidige actieplan van het VN-bureau voor de coördinatie humanitaire hulp, ten behoeve van de ontheemde bevolking; 25. roept de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten op tot verdubbeling van hun inspanningen voor de totstandbrenging van een stabiele en gerechtigde vrede in Sri Lanka en de terugkeer van veiligheid en welvaart; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de regering van Noorwegen en de andere covoorzitters van de Donorconferentie van Tokyo, alsmede aan de president en de regering van Sri Lanka en alle andere partijen in het conflict. Het Europees Parlement, – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Noord-Korea, – gelet op de bepalingen van het Verdrag van 1951 betreffende de status van vluchtelingen en het protocol daarbij van 1967, – gelet op artikel 115, lid 5 van zijn Reglement, A. overwegende dat in de afgelopen jaren tienduizenden Noord-Koreanen hun vaderland zijn ontvlucht vanwege onderdrukking en hongersnood, waarbij sommigen hun leven hebben geriskeerd bij hun reis door China naar Thailand, Vietnam, Cambodja, Zuid-Korea of andere landen in Zuid-Oost-Azië, B. overwegende dat de Democratische Volksrepubliek Korea (DVK) het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten heeft geratificeerd, C. overwegende dat Thailand een doorgangsland is geworden voor Noord-Koreanen die uit hun thuisland zijn gevlucht, wat de Thaise autoriteiten in een moeilijke situatie brengt ten opzichte van de DVK, een land waarmee zij vriendschappelijke betrekkingen onderhouden, D. overwegende dat het aantal vluchtelingen uit Noord-Korea, Myanmar, Laos en China die op doorreis zijn op Thais gebied sedert een jaar aanzienlijk is toegenomen, E. overwegende dat de Thaise autoriteiten willen dat hun wetgeving inzake illegale immigratie wordt geëerbiedigd, F. overwegende dat de Thaise politie op 22 augustus 2006 een groep van 175 asielzoekers heeft gearresteerd - 37 mannen, 128 vrouwen en 10 kinderen -, die zich twee maanden lang hadden schuilgehouden in een verlaten huis in de Thaise hoofdstad Bangkok, G. overwegende dat deze asielzoekers, de grootste groep Noord-Koreanen die ooit in Thailand is gearresteerd, is beschuldigd van illegale binnenkomst in het land en voor een rechtbank moest verschijnen, en dat zij werden veroordeeld tot een boete van 6000 bath ieder (160 USD) en 30 dagen gevangen werden gezet, omdat ze niet in staat waren te betalen, H. overwegende dat aan 16 leden van deze groep door de vertegenwoordiging van de VN-Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen (UNHCR) in Bangkok de status van vluchteling is verleend, en dat deze volgens plan binnen enkele dagen Thailand zullen verlaten om naar Zuid-Korea te gaan, dat staatsburgerschap verleent aan overlopers uit het Noorden, I. overwegende dat regeringen gebonden zijn aan hun verplichting als partijen bij het Verdrag van 1951 betreffende de status van vluchtelingen en het protocol daarbij van 1967 om de UNHRC toegang te verlenen tot Noord-Koreanen of andere staatsburgers die asiel zoeken in een ander land, J. overwegende dat de situatie van de overige asielzoekers precair blijft en dat een spoedige oplossing geboden is, 1. betreurt, zoals het reeds in vorige resoluties heeft gedaan, dat duizenden Noord-Koreaanse burgers hun land ontvluchten wegens onderdrukking, honger en economische malaise; 2. dringt er bij de Thaise autoriteiten op aan de Noord-Koreaanse vluchtelingen niet terug te sturen naar hun land, waar hen en hun families zeer nare gevolgen te wachten staan; 3. doet een beroep op Thailand, dat bekendstaat om zijn lange traditie van gastvrijheid jegens vluchtelingen en dat een verantwoordelijk lid is van de internationale gemeenschap, om in nauwe samenwerking met de UNHCR en andere humanitaire organisaties een snelle en aanvaardbare oplossing te vinden voor deze Noord-Koreaanse vluchtelingen, door hen, wanneer hun celstraf van 30 dagen afgelopen zal zijn, naar een derde land van hun keuze te laten gaan; 4. roept de landen die bereid zijn hen op te nemen, op dit zo spoedig mogelijk te laten weten, om te voorkomen dat de vluchtelingen nog langer in hechtenis blijven; 5. verzoekt de Commissie de situatie van de Noord-Koreaanse vluchtelingen nauwgezet in het oog te houden, in samenwerking met de UNHCR en zo nodig passende financiële steun te verlenen; 6. verzoekt de Raad en de Commissie de kwestie van de Noord-Koreaanse vluchtelingen en asielzoekers tijdens de aanstaande ASEM-top (Azië-Europa-bijeenkomst) van 10-11 september 2006 aan de orde te stellen; 7. doet een beroep op de regering van de DVK de speciale procedures die zijn ingesteld door de Commissie voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties in acht te nemen; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering van het Koninkrijk Thailand, de regering van de Republiek Korea, de regering van de Democratische Volksrepubliek Korea en de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 15 januari 2004 (1) , 16 december 2004 (2) en 7 juli 2005 (3) , – gelet op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad 2006/51/GBVB van 30 januari 2006 tot verlenging van beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (4) tot 20 februari 2007, – gelet op Verordening (EG) nr. 898/2005 (5) van de Commissie van 15 juni 2005 tot uitbreiding van de lijst van personen in Zimbabwe tegen de wie beperkende maatregelen zijn uitgevaardigd, – gelet op het verslag 'Zimbabwe: An Opposition Strategy' van de International Crisis Group van 24 augustus 2006, – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de afgrijselijke humanitaire, politieke en economische situatie in Zimbabwe nog blijft verslechteren, waarbij de zogenaamde 'Operatie Murambatsvina' (verwijder vuil) 700.000 mensen berooid achterlaat, meer dan 4 miljoen Zimbabwanen dreigen om te komen door honger en moeten overleven dankzij voedselhulp, en politieke repressie blijft aanhouden, B. overwegende dat de regering van Zimbabwe een wet heeft voorbereid om communicatie te onderscheppen, waardoor het leger, de inlichtingendiensten, de politie en de diensten van de president de toelating heeft om e-mailcorrespondentie, internettoegang en telefoongesprekken te controleren, C. overwegende dat de senaatsverkiezingen van 26 november 2005 een cynische daad van politieke patronage waren, die bedoeld was om de autoritaire greep van de Zanu-PF op Zimbabwe te verstevigen, D. overwegende dat de belangrijkste oppositiepartij in Zimbabwe, de MDC (Beweging voor Democratische Verandering) zich in oktober 2005 helaas in twee groepen heeft opgesplitst, E. overwegende dat de ontwikkeling van Afrika een prioriteit is voor de Westerse democratieën, overwegende dat evenwel moet worden erkend dat met hulp alleen slechts weinig kan worden bereikt en de Afrikaanse regeringen geacht worden ook hun bijdrage te leveren door zich in te zetten voor democratie, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten, F. overwegende dat de Zimbabwanen lijden onder een werkloosheid van meer dan 70 procent en onder de hoogste inflatie ter wereld, G. bezorgd over verslagen van mensenrechtenorganisaties die melden dat migranten uit Zimbabwe kwetsbaar zijn voor mishandeling en misbruik in Zuid-Afrika, H. overwegende dat de Afrikaanse Unie (AU), de Zuidelijk-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenschap (SADC), en met name Zuid-Afrika hebben nagelaten zich sterker op te stellen tegen het verwerpelijke Mugabe-regime, 1. veroordeelt de dictatuur van Mugabe wegens haar niet-aflatende onderdrukking van het Zimbabwaanse volk en drukt zijn grote ontgoocheling uit over de weigering van regionale actoren zoals de AU, de SADC en Zuid-Afrika om zich sterker op te stellen tegen de misbruiken van het regime en over het feit dat ze er niet hebben op aangedrongen dat de Zimbabwaanse regering haar optreden moet wijzigen en de democratie en de rechtsstaat moet herstellen; 2. dringt erop aan dat het Mugabe-regime zijn belofte nakomt om te voorzien in voldoende huisvesting voor al wie uit zijn huis werd verdreven tijdens de vreselijke 'Operatie Murambatsvina'; 3. betreurt dat de vorderingen van Zimbabwe in de strijd tegen hiv/aids worden ondermijnd door misbruiken van de regering zoals het verdrijvingsprogramma, dat de toegang tot de gezondheidszorg heeft verstoord, en door een onaangepast sociaal welzijnsbeleid, dat de kwetsbaarheid van aids-patiënten nog heeft vergroot, 4. wijst met grote bezorgdheid op het feit dat Zimbabwe momenteel een van de ergste hiv/aids-epidemieën ter wereld kent, waarbij meer dan 3.200 mensen per week aan de ziekte sterven; verzoekt de regering van Zimbabwe dringend acties te ondernemen voor een betere toegang tot de behandeling van het retrovirus, die momenteel slechts 8% van de personen bereikt die met de ziekte zijn besmet; 5. weigert de legitimiteit te erkennen van de onlangs opgerichte 'senaat' in Zimbabwe, omdat nauwelijks 15 procent van de Zimbabwanen heeft deelgenomen aan het in twijfel getrokken verkiezingsproces, waarvan vooraf vaststond dat het de Zanu-PF moest bevoordelen; 6. dringt aan op de intrekking van de wet inzake onderschepping van communicatie en op de afschaffing van de terrorismewet en de NGO-wet, die alle als voorwendsel zullen dienen om tegenstanders van het Mugabe-regime nog harder aan te pakken; 7. is onthutst over de bedekte pogingen van het Mugabe-regime om het Zimbabwaanse Rode Kruis (ZRCS) onder zijn controle te krijgen, door het onder dwang te adviseren leden en aanhangers van het regime in dienst te nemen; wijst erop dat Denemarken, het VK en andere lidstaten de belangrijkste donoren van het ZRCS zijn; vreest dat deze zet het gebruik van ZRCS-voedselhulp als politiek wapen inluidt, waardoor talrijke kwetsbare Zimbabwanen van levensnoodzakelijke steun worden beroofd; 8. dringt er met klem op aan dat het Mugabe-regime absoluut geen financieel of propagandavoordeel mag halen uit de aanloop naar de Wereldbeker noch het tornooi zelf; verzoekt in dit opzicht Zuid-Afrika, het gastland, en de FIFA Zimbabwe uit te sluiten van deelname aan wedstrijden in de aanloop naar de Wereldbeker en te verbieden internationale vriendschappelijke wedstrijden te spelen of nationale teams te ontvangen die aan het gebeuren deelnemen; 9. verzoekt Robert Mugabe zich te houden aan zijn eigen belofte om af te treden, en dit liever vroeg dan laat, wat de grootst mogelijke stap voorwaarts zou zijn om de Zimbabwaanse samenleving, politiek en economie nieuw leven in te blazen, en om constructieve overgangsgesprekken te beginnen tussen de Zanu-PF, de MDC-groepen en andere oppositiebewegingen; 10. is verheugd over de bijeenkomst tussen de twee MDC-groepen die op 26 augustus 2006 in Zuid-Afrika plaatsvond, en verzoekt iedereen die tegen het verwerpelijke Mugabe-regime gekant is, bijeen te komen en ervoor te zorgen dat hun acties resulteren in een echte democratische, representatieve en verenigde oppositie voor het Zimbabwaanse volk die in alle opzichten bereid is regeringsverantwoordelijkheid op te nemen, en politieke en economische veranderingen tot stand te brengen die Zimbabwe ten goede komen; 11. is verheugd over het Zimbabwaans vakbondscongres omdat het blijft protesteren tegen de vreselijke levensomstandigheden die het Mugabe-regime het volk van Zimbabwe oplegt, en dringt erop aan dat dergelijke demonstraties kunnen worden voortgezet zonder door de politie te worden aan banden gelegd; 12. erkent dat de gerichte sancties van de EU tegen zowel Zimbabwe zelf als tegen bepaalde individuen in Zimbabwe niet de gewenste impact hebben gehad op diegenen die rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de verarming van Zimbabwe en de ontberingen die het volk moet ondergaan; verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat alle lidstaten de bestaande beperkende maatregelen, met inbegrip van het wapenembargo en het reisverbod, strikt toepassen, en eerder af te wijken in de zin van uitsluiting dan toegeeflijkheid; 13. verzoekt de Raad tevens het toepassingsgebied van de sancties te verruimen en verder de lijst van individuen - die momenteel 120 namen telt - uit te breiden zodat veel meer Zimbabwaanse ministers, parlementsleden en gouverneurs, leden, aanhangers en militanten van Zanu-PF ertoe behoren, alsook hun familieleden, en zakenlui en andere vooraanstaande individuen die met de Zanu-PF worden geassocieerd; 14. verzoekt China en andere landen die wapens en andere steun aan het Mugabe-regime blijven leveren, hiervan af te zien en zich te scharen achter de inspanningen van de internationale gemeenschap om in Zimbabwe te komen tot veranderingen ten goede; 15. betreurt het feit dat terwijl de Verenigde Naties een oproep doen voor 257 miljoen USD aan humanitaire hulp voor Zimbabwe, het Mugabe-regime de aankoop van twaalf K-8 militaire vliegtuigen ter waarde van 240 miljoen USD met China heeft afgerond; wijst er tevens op dat het Zimbabwaanse leger heeft aangekondigd 127 voertuigen voor hogere officieren te kopen, en nog eens 194 in de komende maanden; 16. verzoekt de VN-Veiligheidsraad dringend verslag uit te brengen over de politieke en mensenrechtensituatie in Zimbabwe; 17. herhaalt zijn verzoek aan de SADC om haar regionaal vredeshandhavingsopleidingscentrum in Harare te sluiten en over te brengen naar het grondgebied van een andere SADC-lidstaat; 18. dringt erop aan dat alle hulp die voor Zimbabwe bestemd is, moet worden geleverd via echte niet-gouvernementele organisaties en de mensen moet bereiken voor wie hij bedoeld is, met de minst mogelijke betrokkenheid van het Mugabe-regime; drukt zijn onbehagen uit over het feit dat de EU in 2005 zeven projecten in Zimbabwe heeft gefinancierd voor een bedrag van 70 miljoen EUR, en verdere projecten in 2006, waaronder een bedrag van 3,7 miljoen EUR via de EU-Waterfaciliteit, en verzoekt de Commissie garanties te bieden dat deze steun niet ten goede is gekomen van het Mugabe-regime; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de regeringen van de G8-landen, de regeringen en de parlementen van Zimbabwe en van Zuid-Afrika, de secretaris-generaal van het Gemenebest, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de voorzitters van de Commissie en de Uitvoerende Raad van de Afrikaanse Unie, het pan-Afrikaanse parlement, de secretaris-generaal van de SADC, en de voorzitter van de FIFA.