Het Europees Parlement, – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Marine Le Pen, dat op 9 december 2016 werd ingediend door Pascal Guinot, procureur-generaal bij het hof van beroep van Aix-en-Provence, en van de ontvangst waarvan op 19 januari 2017 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na mevrouw Le Pen overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement op 29 mei en 12 juni 2017 te hebben uitgenodigd om te worden gehoord, – gezien de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964, 10 juli 1986, 15 en 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011 en 17 januari 2013 (1) , – gezien artikel 23, eerste alinea, artikel 29, eerste alinea, artikel 30 en artikel 31, eerste alinea, van de wet van 29 juli 1881 en de artikelen 93-2 en 93-3, van de wet van 29 juli 1982, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A8-0223/2017 ), A. overwegende dat de procureur-generaal bij het hof van beroep van Aix-en-Provence om opheffing van de immuniteit van een lid van het Europees Parlement, Marine Le Pen, heeft verzocht in verband met een rechtsvervolging met betrekking tot een vermoedelijk gepleegd strafbaar gesteld feit; B. overwegende dat krachtens artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie tegen de leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden, en dat zij evenmin kunnen worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem, die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht; C. overwegende dat krachtens artikel 9 van Protocol nr. 7 de leden van het Europees Parlement tijdens de zittingsduur van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied dezelfde immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend; D. overwegende dat in artikel 26, tweede alinea, van de Franse grondwet is bepaald dat geen lid van het parlement zonder toestemming van het bureau van de wetgevende kamer waarvan het deel uitmaakt, ter zake van een misdrijf of overtreding kan worden aangehouden of aan andere vrijheid benemende of vrijheid beperkende maatregelen kan worden onderworpen, en dat die toestemming niet vereist is in geval van betrapping op heterdaad of bij een veroordeling in kracht van gewijsde; E. overwegende dat Marine Le Pen wordt beschuldigd van openbare laster jegens een gekozen ambtsdrager, een feit dat in de Franse wetgeving strafbaar is gesteld, met name in artikel 23, eerste alinea, artikel 29, eerste alinea, artikel 30 en artikel 31, eerste alinea, van de wet van 29 juli 1881, en in de artikelen 93-2 en 93-3, van de wet van 29 juli 1982; F. overwegende dat Christian Estrosi op 28 juli 2015 bij de hoogste onderzoeksrechter in Nice een verzoek heeft ingediend om aan de rechtszaak tegen Marine Le Pen een civiele rechtsvordering toe te voegen wegens openbare laster jegens een gekozen ambtsdrager met een tijdelijk mandaat; overwegende dat hij beweert dat Marine Le Pen op 3 mei 2015, tijdens het programma Le Grand Rendez-vous , dat gelijktijdig op iTÉLÉ en Europe 1 werd uitgezonden, de volgende opmerkingen formuleerde, zijnde beweringen of aantijgingen jegens hem die hem in zijn eer of goede naam aantasten: "Luister, wat ik weet is het volgende: de heer Estrosi heeft de UOIF (Unie van islamitische organisaties in Frankrijk) gefinancierd; hij is door de administratieve rechtspraak schuldig bevonden aan het toekennen van zulk een lage huur voor een UOIF-moskee dat zelfs de administratieve rechtbank hem op de vingers heeft getikt, wat eigenlijk aantoont hoe deze burgemeesters illegaal moskeeën financieren, in strijd met de wet van 1905; wanneer je betrapt wordt met je vingers in de cliëntelistische honingpot van religieuze gemeenschappen, moet je natuurlijk schokkende dingen vertellen, maar ik hecht weinig belang aan woorden en meer aan daden..."; in antwoord op een vraag van de interviewer, "Dus, Estrosi is een medeplichtige van jihadisten?", verklaarde mevrouw Le Pen naar verluidt: "Hulp, middelen, bijstand verlenen; wanneer je islamitisch fundamentalisme helpt om voet aan de grond te krijgen, zich te verspreiden en mensen te ronselen, dan ben je moreel gezien enigszins medeplichtig"; G. overwegende dat Marine Le Pen overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement tweemaal is uitgenodigd voor een hoorzitting; overwegende dat zij evenwel niet van de gelegenheid gebruikgemaakt heeft om haar opmerkingen kenbaar te maken aan de bevoegde commissie; H. overwegende dat het omstreden optreden niet rechtstreeks of duidelijk verband houdt met de uitoefening van Marine Le Pens ambt als lid van het Europees Parlement, en dat haar uitlatingen evenmin meningen of stemmen zijn die zij in de uitoefening van haar ambt als lid van het Europees Parlement heeft uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; I. overwegende dat de beschuldigingen, gezien artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, kennelijk geen verband houden met de functie van Marine Le Pen als lid van het Europees Parlement maar verband houden met activiteiten van louter nationale of regionale aard, en dat artikel 8 bijgevolg niet van toepassing is; J. overwegende dat alleen de immuniteit uit hoofde van artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie voor opheffing in aanmerking komt; K. overwegende dat er gezien artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, geen reden is om aan te nemen dat het verzoek om opheffing van de immuniteit is ingediend om de parlementaire werkzaamheden van Marine Le Pen te belemmeren of met de bedoeling om haar politiek te schaden (fumus persecutionis) ; 1. besluit de immuniteit van Marine Le Pen op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Franse Republiek en aan Marine Le Pen. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Azerbeidzjan, met name die over de mensenrechtensituatie en de rechtsstaat, – gezien de band tussen de EU en Azerbeidzjan, die in 1999 tot stand kwam in de vorm van een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO), de oprichting van het Oostelijk Partnerschap en de deelname van Azerbeidzjan in de Parlementaire Vergadering Euronest, – gezien het besluit van de Milli Majlis van de Republiek Azerbeidzjan van 30 september 2016 tot intrekking van zijn eerdere besluit - van 14 september 2015 - houdende beëindiging van het lidmaatschap en participatie van het land in de Parlementaire Vergadering Euronest, – gezien het op 14 november 2016 aan de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV/VV) gegeven mandaat om namens de EU en haar lidstaten onderhandelingen te voeren over een alomvattende overeenkomst met de Republiek Azerbeidzjan, alsook gezien de start van de onderhandelingen over de hierboven bedoelde overeenkomst op 7 februari 2017, – gezien het bezoek van de president van Azerbeidzjan, Ilham Aliyev, aan Brussel op 6 februari 2017, – gezien het recente bezoek van een delegatie van de Commissie buitenlandse zaken aan Azerbeidzjan op 22 mei 2017, – gezien het Internationaal Verdrag van de VN inzake de bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijningen, – gezien het rapport "Freedom of the World 2017" van Freedom House, waarin de pers en het internet in Azerbeidzjan als "niet vrij", respectievelijk "gedeeltelijk vrij" worden gekwalificeerd, – gezien de verklaring van de HV/VV over de veroordeling van Mehman Huseynov in Azerbeidzjan op 7 maart 2017, – gezien de associatieovereenkomst/de diepe en brede vrijhandelsruimte (AA/DCFTA) tussen de EU en Georgië, die op 1 juli 2016 in werking is getreden, – gezien de eerdere verklaringen van de commissaris voor mensenrechten van de Raad van Europa, Nils Muiznieks, over de vervolging van journalisten, organisaties van het maatschappelijk middenveld, mensenrechtenactivisten en leden van de oppositie in Azerbeidzjan, – gezien de verklaring van de directeur van ODIHR van de OVSE, Michael Georg Link, over de vermeende ontvoering en mishandeling tijdens zijn detentie van de Azerbeidzjaanse journalist en mensenrechtenactivist Afgan Mukhtarli van 8 juni 2017, – gezien de verklaring van de woordvoerder van de HV/VV over de "illegale detentie van Azerbeidzjaanse staatsburgers die in Georgië wonen", – gezien artikel 135, lid 5, en artikel 123, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Afgan Mukhtarli, een Azerbeidzjaanse onderzoeksjournalist in ballingschap, die in 2015 naar Tbilisi verhuisde, daar op 29 mei 2017 verdween en een paar uur later weer boven water kwam in Baku; B. overwegende dat Afgan Mukhtarli volgens zijn advocaat opgepakt werd door niet-geïdentificeerde mannen die naar verluidt Georgische politie-uniformen droegen, in een auto geduwd, geslagen en naar de grens met Azerbeidzjan overgebracht werd, waar naar verluidt een bedrag van 10 000 EUR in zijn kleding werd verstopt; C. overwegende dat Afgan Mukhtarli nu vervolgd wordt wegens het illegaal oversteken van de grens, smokkel en verzet tegen de politie; overwegende dat hij hiervoor tot een gevangenisstraf van meerdere jaren veroordeeld kan worden, en verder overwegende dat een rechtbank hem op 31 mei 2017 tot drie maanden detentie in afwachting van de behandeling van zijn zaak heeft veroordeeld; D. overwegende dat Afgan Mukhtarli voor meerdere onafhankelijke media heeft gewerkt, waaronder Radio Free Europe / Radio Liberty, en bekend is om zijn kritische journalistieke houding ten opzichte van de Azerbeidzjaanse autoriteiten; overwegende dat hij voor ballingschap in Georgië had gekozen om aan vergeldingsmaatregelen van de Azerbeidzjaanse autoriteiten vanwege zijn werk te ontkomen; E. overwegende dat Georgië partij is bij het Europees mensenrechtenverdrag en derhalve de plicht heeft de veiligheid van op zijn grondgebied verblijvende Azerbeidzjaanse staatsburgers te waarborgen en de gedwongen terugkeer naar hun land te verhinderen; overwegende dat het land echter steeds vaker weigert de verblijfsvergunning van de personen in kwestie te verlengen; F. overwegende dat de president van Georgië, Giorgi Margvelashvili, heeft verklaard dat de ontvoering van Afgan Mukhtarli een "ernstige uitdaging" voor de (Georgische) staat en soevereiniteit vormt; G. overwegende dat het Georgische Ministerie van Binnenlandse Zaken uit hoofde van artikel 143 (onwettige detentie) van het wetboek van strafrecht een onderzoek naar het geval-Afgan Mukhtarli is gestart en over dit dossier contact met zijn Azerbeidzjaanse tegenhanger heeft opgenomen; H. overwegende dat de mensenrechtensituatie in Azerbeidzjan in het algemeen de afgelopen jaren aanleiding is geweest tot grote bezorgdheid, in het bijzonder vanwege de voortdurende intimidatie en onderdrukking, de vervolging, foltering, reisverboden en beperkingen van de bewegingsvrijheid van leiders van ngo's, mensenrechtenactivisten, leden van de oppositie, journalisten en andere vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld; I. overwegende dat het Hof van Beroep in Baku op 17 mei 2017 om de terugzending naar Azerbeidzjan heeft gevraagd van Leyla en Arif Yunus, die politiek asiel gekregen hebben in Nederland, met het oog op een nieuwe rechtszaak; J. overwegende dat de arrondissementsrechtbank in Sabail op 12 mei 2017, naar aanleiding van een verzoek van het Ministerie van Vervoer, Communicatie en Technologieën, het besluit heeft bekrachtigd om vijf media te verbieden, waaronder de Azerbeidzjaanse tak van Radio Free Europe / Radio Liberty, Azadliq.infor, Meydan TV en de satellietzenders Turan TV en Azerbaijani Saadi; K. overwegende dat het herstel van de betrekkingen tussen de Milli Majlis van de Republiek Azerbeidzjan en het Europees Parlement, en het herstelde lidmaatschap van en de participatie in de Parlementaire Vergadering Euronest en haar activiteiten, nuttig zijn gebleken; L. overwegende dat de EU en Azerbeidzjan op 7 februari 2017 onderhandelingen zijn gestart over een nieuwe overeenkomst die voortbouwt op de beginselen zoals bekrachtigd in de toetsing in 2015 van het Europees Nabuurschapsbeleid, en die een nieuwe grondslag vormt voor politieke dialoog en samenwerking tussen de EU en Azerbeidzjan; 1. veroordeelt in krachtige bewoordingen de ontvoering van Afgan Mukhtarli in Tbilisi, alsook zijn willekeurige detentie daarna in Baku; beschouwt dit als een ernstige schending van mensenrechten, en veroordeelt deze grove inbreuk op het recht; 2. verzoekt de Georgische autoriteiten met klem snel een diepgaand, transparant en doeltreffend onderzoek naar de gedwongen verdwijning van Afgan Mukhtarli in Georgië en zijn illegale overbrenging naar Azerbeidzjan te initiëren, en de daders voor het gerecht te brengen; 3. acht het van het grootste belang dat de Georgische autoriteiten al het mogelijke ondernemen om voor volledige duidelijkheid te zorgen in verband met het vermoeden van betrokkenheid van Georgische agenten bij de gedwongen verdwijning; 4. herinnert eraan dat het de verantwoordelijkheid van de Georgische autoriteiten is om alle staatsburgers van derde landen die in Georgië wonen of politiek asiel aanvragen, en/of in hun land van herkomst vervolgd dreigen te worden wegens hun inzet voor mensenrechten of politieke activiteiten, te beschermen; herinnert in dit verband aan artikel 3 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, dat door Georgië ondertekend is; 5. veroordeelt met klem de vervolging van Afgan Mukhtarli op grond van fake beschuldigingen, en herhaalt dat hij geviseerd wordt vanwege zijn werk als onafhankelijke journalist; 6. vraagt de Azerbeidzjaanse autoriteiten alle beschuldigingen tegen Afgan Mukhtarli onmiddellijk en onvoorwaardelijk te laten vallen en hem, alsook iedereen die vastzit vanwege de uitoefening van hun grondrechten, waaronder het recht van vrije meningsuiting, vrij te laten; vraagt de Georgische autoriteiten in het dossier-Afgan Mukhtarli al het nodige te doen vis-à-vis de autoriteiten van Azerbeidzjan om hem in de gelegenheid te stellen zich weer bij zijn familie te voegen; 7. vindt het uitermate zorgwekkend dat de zaak-Afgan Mukhtarli een zoveelste voorbeeld is van een situatie waarin de Azerbeidzjaanse autoriteiten critici in ballingschap, alsook hun familieleden in Azerbeidzjan zelf, intimideren en vervolgen; herinnert aan de eerdere gevallen waarin internationale arrestatiebevelen werden uitgevaardigd tegen Azerbeidzjaanse staatsburgers in ballingschap die zich kritisch over de autoriteiten uitlieten; 8. dringt aan op een onmiddellijk, volledig, transparant, geloofwaardig en onpartijdig onderzoek naar de dood - op 28 april 2017 tijdens zijn detentie door de autoriteiten van Azerbeidzjan - van de Azerbeidzjaanse blogger en activist Mehman Galandarov; 9. dringt aan op de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating uit de gevangenis van alle politieke gevangenen, waaronder journalisten, mensenrechtenactivisten en andere vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, in het bijzonder Afgan Mukhtarli, Ilkin Rustamzadeh, Rashad Ramazanov, Seymur Hazi, Giyas Ibrahimov, Mehman Huseynov, Bayram Mammadov, Ilgar Mammadov, Araz Guliyev, Tofig Hasanli, Ilgiz Qahramanov, Afgan Sadygov en anderen, waaronder, maar niet uitsluitend, diegenen die genoemd worden in de desbetreffende uitspraken van het Europees Hof voor de rechten van de mens, en dringt erop aan alle aanklachten tegen hen te laten vallen, alsook op het volledige herstel van hun politieke en burgerrechten, en vindt dat dit ook moet gelden voor eerder gevangen genomen en inmiddels vrijgelaten politieke gevangenen zoals Intigam Aliyev, Khadija Ismayilova en anderen; 10. vraagt de Azerbeidzjaanse autoriteiten de lopende vervolging van Leyla en Arif Yunus te stoppen, en wijst Interpol erop dat deze zaak ingegeven is door politieke overwegingen; 11. herhaalt zijn dringende oproep aan de Azerbeidzjaanse autoriteiten een eind te maken aan de praktijk van de selectieve strafvervolging en gevangenneming van journalisten, mensenrechtenactivisten en anderen die de regering bekritiseren, en te waarborgen dat alle personen in detentie, met inbegrip van journalisten, politieke activisten en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, een eerlijk proces krijgen; 12. vraagt de Azerbeidzjaanse autoriteiten met klem ervoor te zorgen dat onafhankelijke groeperingen van het maatschappelijk middenveld en activisten ongehinderd en zonder angst voor vervolging kunnen werken, waaronder middels het intrekken van de wetten die het maatschappelijk middenveld ernstig beperken, het deblokkeren van de bankrekeningen van ngo's en hun leiders, en het toestaan van buitenlandse financiering; 13. dringt er bij de regering van Azerbeidzjan op aan zich volledig aan alle uitspraken van het Europees Hof voor de rechten van de mens te houden, en ten volle samen te werken met de Commissie van Venetië van de Raad van Europa en zijn commissaris voor mensenrechten, en uitvoering te geven aan hun aanbevelingen, alsook aan de speciale procedures van de VN met betrekking tot mensenrechtenactivisten, het recht op vrijheid van vereniging en vreedzame vergadering, vrijheid van meningsuiting en willekeurige detentie, met als doel haar wetgeving te herzien en haar werkwijze aan te passen in volledige overeenstemming met de conclusies van de deskundigen; 14. juicht het toe dat Azerbeidzjan in 2015 en 2016 meerdere bekende mensenrechtenactivisten, journalisten en activisten heeft vrijgelaten; 15. onderstreept het belang van een goed politiek klimaat tussen de regering, de oppositie en het maatschappelijk middenveld; 16. onderstreept het belang van de nieuwe partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en Azerbeidzjan; beklemtoont dat democratische hervormingen, de rechtsstaat, goed bestuur en eerbiediging van mensenrechten en fundamentele vrijheden bij de nieuwe overeenkomst leidend moeten zijn; wijst erop dat het de situatie gedurende het hele proces van onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst nauw zal volgen alvorens te besluiten er al dan niet mee in te stemmen; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Dienst voor extern optreden, de Europese Raad, de Commissie, de presidenten, regeringen en parlementen van Azerbeidzjan en Georgië, de Raad van Europa, de OVSE en de VN-Mensenrechtenraad. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Pakistan, – gezien de conclusies van de Raad van 18 juli 2016 over Pakistan, – gezien het vijfjarig inzetplan EU-Pakistan, – gezien het Pakistaanse actieplan voor de mensenrechten, – gezien het indicatief meerjarenprogramma (MIP) EU-Pakistan 2014-2020, – gezien de aanbevelingen in het verslag van de verkiezingswaarnemingsmissie van de EU bij de verkiezingen in Pakistan, – gezien de verklaringen van de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en haar woordvoerder over Pakistan, – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948, met name artikel 18, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, waarbij Pakistan partij is, – gezien het Verdrag inzake de rechten van het kind, – gezien de grondwet van Pakistan, – gezien de richtsnoeren van de EU over de bevordering en bescherming van de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging, over mensenrechtenactivisten en over de doodstraf, alsmede het strategisch EU-kader voor mensenrechten en democratie van 2012, – gezien artikel 135, lid 5, en artikel 123, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Pakistan tot 2015 een moratorium op de doodstraf kende, maar de doodstraf opnieuw heeft ingevoerd naar aanleiding van het bloedbad op de door het leger gerunde openbare school in Peshawar in december 2014; overwegende dat het moratorium oorspronkelijk alleen opgeheven was om terroristische activiteiten te bestraffen, maar vervolgens is uitgebreid tot alle ernstige strafbare feiten; B. overwegende dat Pakistan nu een van de grootste groepen op hun executie wachtende personen in de wereld heeft; overwegende dat er gevallen zijn gerapporteerd van executies die werden uitgevoerd terwijl de beroepsprocedures nog liepen; C. overwegende dat de Pakistaanse "blasfemiewet" (afdeling 295-C van het wetboek van strafrecht) voorziet in verplichte terdoodveroordeling; overwegende dat honderden mensen momenteel op hun berechting wachten en dat een aantal personen ter dood is veroordeeld wegens "blasfemie"; overwegende dat de wet naar verluid vage definities bevat die misbruikt kunnen worden om politieke dissidenten aan te pakken of legitieme kritiek op overheidsinstellingen en andere organen tot zwijgen te brengen; D. overwegende dat de premier in maart 2017 een verbod heeft uitgevaardigd op alle "godslasterlijk" materiaal op internet, en dat de Pakistaanse autoriteiten sociale-mediabedrijven hebben gevraagd Pakistanis die verdacht worden van "blasfemie" te helpen opsporen; overwegende dat op 14 april 2017 Mashal Khan, een student aan de Abdul Wali Khan-universiteit, door een groep medestudenten gelyncht is nadat hij ervan was beschuldigd "godslasterlijk" materiaal online te hebben gepubliceerd; overwegende dat op 10 juni 2017 een Pakistaanse rechtbank voor terrorismebestrijding Taimoor Raza ter dood heeft veroordeeld wegens veronderstelde "blasfemie" op Facebook; overwegende dat de activist Baba Jan en 12 andere demonstranten tot levenslange gevangenisstraf zijn veroordeeld, de strengste straf die ooit is uitgesproken wegens deelname aan een demonstratie; E. overwegende dat de Nationale Assemblee van Pakistan op 18 april 2017 een resolutie heeft aangenomen waarin het lynchen van Mashal Khan door een gewelddadige groep burgers wegens veronderstelde "blasfemie" werd veroordeeld; overwegende dat de Senaat hervormingen heeft besproken om misbruik terug te dringen; F. overwegende dat militaire rechtbanken gedurende twee jaar werden toegestaan terwijl de civiele rechterlijke macht in die periode zou worden verbeterd; overwegende dat er weinig vooruitgang is geboekt bij de ontwikkeling van de rechterlijke macht, en dat op 22 maart 2017 het controversiële besluit werd genomen om de militaire rechtbanken opnieuw in te voeren, voor een periode van nog eens twee jaar; G. overwegende dat er in Pakistan veel gevallen zijn gemeld van mensenrechtenactivisten, politieke dissidenten en leden van religieuze minderheden of groepen als de Ahmadiyya die te maken krijgen met intimidatie, geweld, gevangenzetting, foltering en molest, en die vermoord worden; overwegende dat uit door de VN-werkgroep inzake gedwongen en onvrijwillige verdwijningen en ngo's verzamelde informatie blijkt dat veiligheids- en wetshandhavingsautoriteiten, waaronder de politie en de geheime diensten, zich aan gedwongen verdwijningen schuldig maken; overwegende dat geen enkele dader met succes berecht is; H. overwegende dat de Indiase staatsburger Kulbhushan Jadhav in april 2017 door een militaire rechtbank ter dood veroordeeld is; overwegende dat deze zaak momenteel door het Internationaal Gerechtshof wordt behandeld op grond van het feit dat hem het recht op toegang tot consulaire diensten ontzegd werd; overwegende dat op 4 mei 2017 een 10-jarige jongen werd gedood en vijf andere personen gewond raakten bij een aanval door een menigte op een politiepost in Balochistan, kennelijk ingegeven door aantijgingen van "blasfemie"; overwegende dat op 30 mei 2017 de vermoedelijke verkrachting van een tiener (in de lokale media alleen aangeduid als "Shumaila") door een familielid in Rajanpur ertoe leidde dat het slachtoffer door een stammenrechtbank ter dood werd veroordeeld; overwegende dat deze gevallen niet op zichzelf staan; I. overwegende dat het geval van Aasiya Noreen, beter bekend als Asia Bibi, een kwestie van groot belang voor de mensenrechtensituatie in Pakistan blijft; overwegende dat Asia Bibi, een Pakistaanse christelijke vrouw, door een Pakistaanse rechtbank van blasfemie werd beschuldigd en in 2010 veroordeeld werd tot dood door ophanging; overwegende dat als dit vonnis zou worden uitgevoerd, Asia Bibi de eerste vrouw in Pakistan zou zijn die legaal zou worden geëxecuteerd wegens blasfemie; overwegende dat er in verschillende internationale petities is aangedrongen op haar vrijlating, op grond van het feit dat zij om haar religie is vervolgd; overwegende dat de christelijke minister van minderheden Shahbaz Bhatti en de moslimpoliticus Salmaan Taseer door burgerwachten zijn vermoord omdat zij zich inzetten voor Asia Bibi en de "blasfemiewetten" veroordeelden; overwegende dat Asia Bibi, hoewel de uitvoering van het doodvonnis tegen haar tijdelijk is opgeschort, tot op heden gevangen gehouden wordt en dat haar familie zich nog steeds schuilhoudt; J. overwegende dat de repressie tegen ngo's onverminderd voortduurt; overwegende dat talloze ngo's geïntimideerd en lastiggevallen worden en dat bij sommige het kantoor is verzegeld, dit alles onder het mom van tenuitvoerlegging van het nationale plan ter bestrijding van terrorisme; K. overwegende dat 12 miljoen vrouwen geen nationaal identiteitsbewijs hebben en daarom niet het recht hebben om zich als kiezer in te schrijven; overwegende dat verschillende verkiezingswaarnemingsmissies van de EU aanbevelingen hebben gedaan ter verbetering van de verkiezingsprocedure voor de komende verkiezingen, die gepland staan voor 2018; L. overwegende dat Pakistan op 1 januari 2014 is toegetreden tot de SAP+-regeling; overwegende dat deze regeling moet voorzien in een stevige stimulans om de fundamentele mensen- en arbeidsrechten, het milieu en beginselen van goed bestuur te eerbiedigen; M. overwegende dat de EU zich ten volle zal blijven inzetten voor verdere dialoog en samenwerking met Pakistan in het kader van het vijfjarig inzetplan en de vervanging daarvan; 1. herhaalt dat de EU streng gekant is tegen de doodstraf, in alle gevallen en zonder uitzondering; roept op tot wereldwijde afschaffing van de doodstraf; spreekt zijn ernstige verontrusting uit over het besluit van Pakistan om het moratorium op te heffen en over het feit dat de executies nu in een alarmerend tempo worden voortgezet; roept Pakistan op opnieuw een moratorium in te voeren, met het doel om op de langere termijn de doodstraf volledig af te schaffen; 2. is ten zeerste verontrust over de berichten inzake toepassing van de doodstraf in Pakistan na twijfelachtige rechtszaken, de terechtstelling van minderjarigen en personen met psychische aandoeningen, en vermoedelijke gevallen van foltering; dringt er bij de regering op aan de bepalingen inzake de doodstraf in de nationale wetgeving aan te passen aan het internationale recht en de internationale normen, met inbegrip de stopzetting van executies wegens andere misdrijven dan moord met voorbedachten rade, een verbod op de terechtstelling van jonge daders en personen met een psychische aandoening, en een moratorium op de uitvoering van executies terwijl er nog een beroepsprocedure loopt; 3. betreurt de terugval in Pakistan wat betreft de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat, en met name de toename van buitengerechtelijke executies en de intimidatie en geweldpleging jegens journalisten, mensenrechtenactivisten, ngo's en critici van de regering; herinnert aan de plicht van de Pakistaanse regering om de eerbiediging van de grondrechten te waarborgen; is ingenomen met de goedkeuring door Pakistan van een actieplan voor de mensenrechten, en hoopt dat dit in tastbare vooruitgang zal worden vertaald; waarschuwt in dit opzicht dat het de EU ten zeerste zal verontrusten als activisten steeds weer het slachtoffer van dergelijke praktijken worden en er geen vooruitgang kan worden vastgesteld; 4. spreekt zijn verontrusting uit over de grote vrijheid van handelen waarover de veiligheidstroepen beschikken en verzoekt de Pakistaanse regering voor beter toezicht op hun optreden te zorgen; dringt er bij de bevoegde autoriteiten op aan onverwijld een onpartijdig onderzoek in te stellen naar sterfgevallen tijdens hechtenis en moorden door de veiligheidstroepen, en naar aantijgingen van foltering, en degenen die zich schuldig maken aan buitengerechtelijke executies en foltering, te vervolgen; 5. betreurt dat Pakistan militaire rechtbanken inzet die geheime verhoren uitvoeren en civiele jurisdictie hebben; dringt erop aan dat de Pakistaanse autoriteiten internationale waarnemers en mensenrechtenorganisaties toegang verlenen om het inzetten van militaire rechtbanken kunnen te volgen; dringt voorts aan op de onmiddellijke en transparante omzetting naar onafhankelijke civiele rechtbanken, in overeenstemming met de internationale normen betreffende gerechtelijke procedures; onderstreept dat onderdanen van derde landen die voor de rechter worden gedaagd, toegang tot consulaire diensten en bescherming moeten krijgen; 6. is ernstig bezorgd over het feit dat in Pakistan voortdurend gebruik wordt gemaakt van de "blasfemiewet" en is van mening dat dit het klimaat van religieuze onverdraagzaamheid versterkt; neemt kennis van de vaststelling van het Pakistaanse hooggerechtshof dat personen die beschuldigd worden van "blasfemie" buitensporig en onherstelbaar leed ondergaan als gevolg van het gebrek aan adequate bescherming tegen onjuiste toepassing of misbruik van dergelijke wetten; roept de Pakistaanse regering dan ook op de afdelingen 295-A, 295-B en 295-C van het wetboek van strafrecht in te trekken en te voorzien in doeltreffende procedurele en institutionele bescherming tegen misbruik van de beschuldiging van "blasfemie"; roept de regering tevens op een krachtiger standpunt in te nemen door burgergeweld jegens vermoedelijke "godslasteraars" te veroordelen en verzoekt haar om ook zelf geen "blasfemie"-retoriek te gebruiken; 7. roept de Pakistaanse regering op dringend maatregelen te nemen om de levens en de rechten van journalisten en bloggers te beschermen; spreekt zijn verontrusting uit over het verzoek van de Pakistaanse autoriteiten aan Twitter en Facebook om informatie te onthullen over hun gebruikers zodat personen die verdacht worden van "blasfemie" kunnen worden geïdentificeerd; verzoekt de regering en het parlement van Pakistan om de wet op het voorkomen van elektronische misdrijven van 2016 te wijzigen en de al te brede bepalingen inzake toezicht op en verzameling van gegevens en het sluiten van websites op grond van vage criteria te verwijderen; dringt erop aan dat alle terdoodveroordelingen op grond van "blasfemie" of afwijkende politieke standpunten, waaronder de tegen Taimoor Raza uitgesproken straf, worden omgezet; verzoekt de president van Pakistan in dit verband gebruik te maken van zijn bevoegdheid tot gratieverlening; 8. neemt kennis van de vooruitgang die is geboekt bij de tenuitvoerlegging van het vijfjarig inzetplan EU-Pakistan, maar spreekt de hoop uit dat het nieuwe strategische inzetplan, dat in 2017 zal worden afgerond, ambitieus zal zijn en de banden tussen de EU en Pakistan zal helpen aanhalen; 9. dringt er bij de regering van Pakistan op aan de lopende zaak van Asia Bibi zo positief en snel mogelijk op te lossen; beveelt aan maatregelen te treffen om de veiligheid van Asia Bibi en haar familie te waarborgen, gezien de behandeling van slachtoffers van beschuldigingen van blasfemie in het verleden door burgerwachten en buitengerechtelijke actoren; 10. herinnert eraan dat de toekenning van de SAP+-status aan voorwaarden is gebonden en dat de daadwerkelijke toepassing van internationale verdragen een essentieel vereiste is bij deze regeling; dringt er bij de Pakistaanse regering op aan zich krachtig in te spannen om de 27 kernverdragen toe te passen en te laten zien dat er sprake is van vooruitgang; 11. verzoekt de Commissie en de EDEO om deze vraagstukken met de Pakistaanse autoriteiten aan te kaarten tijdens de regelmatige mensenrechtendialoog; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de regeringen en parlementen van de lidstaten, en de regering en het parlement van Pakistan. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Indonesië, met name die van 19 januari 2017 (1) , – gezien de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Indonesië, die op 1 mei 2014 in werking is getreden, en het gemeenschappelijke persbericht van 29 november 2016 na de eerste gezamenlijke commissievergadering in het kader van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst, – gezien de plaatselijke verklaring van de EU van 9 mei 2017 over de vrijheid van godsdienst of levensovertuiging en de vrijheid van meningsuiting, – gezien het verslag van het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten over Indonesië van 17 februari 2017, en de universele periodieke doorlichting (derde ronde) en de samenvatting van de bijdragen van belanghebbenden over Indonesië van 20 februari 2017, – gezien de verklaring van de woordvoerder van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 27 juli 2016 over de geplande executies in Indonesië, – gezien de zesde mensenrechtendialoog tussen de Europese Unie en Indonesië van 28 juni 2016, – gezien de verklaring van Bangkok van 14 oktober 2016 over het bevorderen van een mondiaal partnerschap tussen de ASEAN en de EU met betrekking tot gezamenlijke strategische doelstellingen, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 10 december 1948, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR ) , dat Indonesië in 2006 heeft geratificeerd, – gezien het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing van 1987, – gezien artikel 135, lid 5, en artikel 123, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat Indonesië het op drie na volkrijkste land en de op twee na grootste democratie ter wereld en het land met de grootste moslimbevolking is, en een diverse samenleving heeft van 255 miljoen burgers met verschillende etniciteiten, talen en culturen; B. overwegende dat Indonesië een belangrijke partner van de EU is; overwegende dat de EU en Indonesië, een lid van de G20, nauwe betrekkingen onderhouden; overwegende dat de EU en Indonesië dezelfde waarden delen op het gebied van mensenrechten, governance en democratie; C. overwegende dat er in 2016 in Indonesië sprake was van een ongekend aantal gewelddadige, discriminerende, intimiderende verbale aanvallen en venijnige verklaringen gericht tegen LGBTI-personen; overwegende dat deze aanvallen naar verluidt direct of indirect zijn aangewakkerd door regeringsfunctionarissen, overheidsinstellingen en extremisten; overwegende dat de aard van dergelijke aanvallen sinds 2017 is verergerd; D. overwegende dat in de speciale autonome provincie Atjeh, waar de shariawetgeving geldt, seksuele handelingen en seksuele betrekkingen tussen mensen van hetzelfde geslacht met wederzijdse instemming strafbaar zijn en worden bestraft met straffen die oplopen tot 100 stokslagen en 100 maanden gevangenisstraf; overwegende dat in mei 2017 twee jonge mannen wegens seksuele betrekkingen tussen mensen van hetzelfde geslacht werden veroordeeld tot 85 stokslagen; overwegende dat het recht om niet gefolterd te worden een fundamenteel en onvervreemdbaar recht vormt; E. overwegende dat homoseksualiteit in de rest van Indonesië niet illegaal is; overwegende dat de LGBTI-gemeenschap de afgelopen jaren niettemin onder vuur heeft gelegen; F. overwegende dat tijdens een politie-inval bij een gayclub in Jakarta op 21 mei 2017 141 mannen werden gearresteerd wegens "schending van de pornografiewetgeving"; G. overwegende dat het Constitutioneel Hof van Indonesië sinds januari 2016 een verzoekschrift in behandeling heeft dat tot doel heeft seksuele contacten tussen mensen van hetzelfde geslacht en seks buiten het huwelijk strafbaar te stellen; H. overwegende dat er in Indonesië sprake is van groeiende intolerantie jegens religieuze minderheden, hetgeen mogelijk is gemaakt door discriminerende wet- en regelgeving, met inbegrip van een blasfemiewet waarin slechts zes religies officieel erkend worden; overwegende dat sinds juni 2017 diverse mensen zijn veroordeeld en vastgezet op grond van de blasfemiewetgeving; I. overwegende dat in januari 2017 de nationale commissie voor de mensenrechten, de Komisi Nasional Hak Asaki Manusia, heeft vastgesteld dat in sommige provincies, zoals West-Java, sprake is van veel meer religieuze intolerantie dan in andere provincies, en dat regionale overheidsfunctionarissen vaak verantwoordelijk zijn voor het tolereren dan wel rechtstreeks aanwakkeren van misbruik; J. overwegende dat ernstige bezorgdheid bestaat over intimidatie en geweld jegens journalisten; overwegende dat journalisten vrije toegang zouden moeten krijgen tot het gehele land; K. overwegende dat volgens Human Rights Watch tussen 2010 en 2015 49 % van de meisjes van 14 jaar of jonger het slachtoffer was van genitale verminking; L. overwegende dat de autoriteiten in juli 2016 vier veroordeelde drugshandelaren hebben geëxecuteerd en hebben aangekondigd dat tien andere terdoodveroordeelde gevangenen in 2017 zullen worden geëxecuteerd; 1. waardeert de nauwe betrekkingen tussen de EU en Indonesië en wijst nogmaals op het belang van de sterke en langdurige politieke, economische en culturele banden tussen beide landen; benadrukt het belang van de mensenrechtendialoog tussen de EU en Indonesië, die een open uitwisseling mogelijk maakt over mensenrechten en democratie, die eveneens de basis vormen van de de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst; 2. dringt aan op intensievere parlementaire contacten tussen de EU en Indonesië als een middel om verschillende kwesties van wederzijds belang, met inbegrip van mensenrechten, op constructieve wijze te bespreken; verzoekt het Indonesische parlement dergelijke contacten te versterken; 3. is ingenomen met de actieve betrokkenheid van Indonesië op regionaal en multilateraal niveau; benadrukt dat Indonesië tijdens de bijeenkomst van de VN-Mensenrechtenraad in mei 2017 is geëvalueerd in het kader van de universele periodieke doorlichting; benadrukt dat Indonesië, net als in de vorige ronden, vrijwillig aan deze doorlichting heeft meegewerkt; 4. dringt er bij de autoriteiten van de speciale autonome provincie Atjeh op aan om verdere vervolging van homoseksuele te voorkomen en homoseksualiteit niet langer strafbaar te stellen door het islamitisch wetboek van strafrecht te wijzigen; spreekt zijn krachtige veroordeling uit over het feit dat in Atjeh op 22 mei 2017 twee homoseksuele mannen van 20 en 23 jaar stokslagen toegediend kregen, wat de eerste keer was dat de autoriteiten van Atjeh mensen stokslagen lieten toedienen vanwege homoseksuele praktijken; veroordeelt met klem het feit dat homoseksualiteit illegaal is uit hoofde van het islamitische wetboek van strafrecht van Atjeh, dat gebaseerd is op de shariawetgeving; benadrukt dat de bestraffing van de twee mannen een wrede, inhumane en vernederende behandeling vormt die krachtens het internationaal recht als foltering zou kunnen worden aangemerkt; dringt er voorts bij de autoriteiten op aan onmiddellijk een einde te maken aan openbare geselingen; 5. is eveneens bezorgd over de groeiende intolerantie jegens de Indonesische LGBTI-gemeenschap buiten de speciale autonome provincie Atjeh; spreekt zijn krachtige veroordeling uit over het feit dat, hoewel homoseksualiteit niet strafbaar is volgens het wetboek van strafrecht van Indonesië, op 21 mei 2017 tijdens een politie-inval bij een gayclub 141 mannen zijn gearresteerd; dringt er bij de autoriteiten en regeringsfunctionarissen op aan geen publieke uitspraken te doen die discriminerend zijn voor LGBTI-personen of andere minderheden in het land; benadrukt dat de politie de plicht heeft om de wet te handhaven en kwetsbare minderheden te beschermen in plaats van te vervolgen; 6. verwerpt de bewering van de Indonesische Vereniging voor Psychiatrie dat homoseksualiteit en transseksualiteit psychische aandoeningen zijn; roept de autoriteiten op om de gedwongen detentie van LGBTI-personen te beëindigen en eveneens een einde te maken aan alle vormen van "behandeling" om deze mensen van homoseksualiteit, biseksualiteit of transseksualiteit te "genezen", en om het verbod hierop strikt te handhaven; 7. is ingenomen met de verklaring van president Widodo van 19 oktober 2016 waarin hij LGBTI-discriminatie veroordeelt; dringt er bij president Widodo op aan zijn belangrijke positie te gebruiken om intolerantie en misdaden jegens LGBTI-personen, minderheden, vrouwen en organisaties of bijeenkomsten in het land publiekelijk te veroordelen; 8. dringt aan op de herziening van de blasfemiewet, aangezien deze religieuze minderheden in gevaar brengt; onderschrijft de aanbevelingen van de VN om de artikelen 156 en 156(a) van het wetboek van strafrecht, de wet inzake het voorkomen van misbruik en belastering van religie en de wet inzake elektronische transacties en data in te trekken en de aanklachten jegens en vervolging van degenen die van blasfemie worden beschuldigd stop te zetten; 9. is bezorgd over de groeiende intolerantie jegens etnische, religieuze en seksuele minderheden in Indonesië; spoort de Indonesische autoriteiten aan om hun inspanningen om religieuze tolerantie en sociale diversiteit te bevorderen, te intensiveren; veroordeelt krachtig alle vormen van geweld, treitering en intimidatie jegens minderheden; dringt erop aan dat eenieder die zich hieraan schuldig maakt, ter verantwoording wordt geroepen; 10. spreekt zijn bezorgdheid uit over de ernstige schendingen van de vrijheid van media; dringt er bij de Indonesische regering op aan ervoor te zorgen dat overheidsinstanties een zerotolerancebeleid ten aanzien van fysiek geweld jegens journalisten hanteren en buitenlandse media vrijelijk toegang tot het land verstrekken; 11. roept de Indonesische autoriteiten op alle wettelijke bepalingen in te trekken die een ongeoorloofde beperking van de fundamentele vrijheden en mensenrechten inhouden; dringt er bij de Indonesische autoriteiten op aan al hun wetten te evalueren en te waarborgen dat zij stroken met de internationale verplichtingen van het land, in het bijzonder op het gebied van vrijheid van meningsuiting, gedachte, geweten en godsdienst, gelijkheid voor de wet, het recht om niet gediscrimineerd te worden, en het recht op vrije meningsuiting en openbare vergadering; 12. is bezorgd over de meldingen van voortdurend geweld tegen vrouwen en over voor vrouwen schadelijke praktijken zoals genitale verminking van vrouwen; dringt er bij de Indonesische autoriteiten op aan de wetten inzake geweld tegen vrouwen te handhaven, alle vormen van seksueel geweld strafbaar te stellen en met wetgeving te komen om een einde te maken aan genderongelijkheid en de positie van vrouwen te versterken; 13. is verheugd over de opschorting van executies van terdoodveroordeelde gevangen die zijn veroordeeld wegens drugshandel in afwachting van een herbeoordeling van hun zaak; dringt er bij de regering van Indonesië op aan dergelijke executies een halt toe te roepen en de veroordeelden opnieuw te berechten in overeenstemming met internationale normen; dringt erop aan het moratorium op de doodstraf onmiddellijk te herstellen teneinde de doodstraf af te straffen; 14. dringt er bij de Indonesische regering op aan haar verplichtingen na te komen en de in het ICCPR verankerde rechten en vrijheden te beschermen en te eerbiedigen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering en het parlement van Indonesië, de secretaris-generaal van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN), de Intergouvernementele Commissie inzake mensenrechten van de ASEAN en de VN-Mensenrechtenraad. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 165 en 166 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met name artikel 14, – gezien Verordening (EU) nr. 2015/1017 van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2015 betreffende het Europees Fonds voor strategische investeringen, de Europese investeringsadvieshub en het Europese investeringsprojectenportaal en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1291/2013 en (EU) nr. 1316/2013 — het Europees Fonds voor strategische investeringen (1) (de EFSI-Verordening), – gezien het verslag van de Commissie van 31 mei 2016 aan het Europees Parlement, de Raad, en de Europese Rekenkamer over het beheer van het garantiefonds van het Europees Fonds voor strategische investeringen in 2015 ( COM(2016)0353 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 1 juni 2016 aan het Europees Parlement, de Europese Raad, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, getiteld "Europa investeert weer - Balans van het investeringsplan voor Europa en volgende stappen" ( COM(2016)0359 ), – gezien het jaarverslag van de Europese Investeringsbank aan het Europees Parlement en de Raad over financierings- en investeringsverrichtingen van de EIB-groep in het kader van het EFSI in 2015 (2) , – gezien de evaluatie van het werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2016)0297), de evaluatie van de functionering van het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI) door de Europese Investeringsbank (3) , de ad‑hocaudit door Ernst &amp; Young van de toepassing van Verordening (EU) nr. 2015/1017 (4) en het advies van de Europese Rekenkamer (5) , – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1316/2013 en (EU) 2015/1017 wat betreft de verlenging van de looptijd van het Europees Fonds voor strategische investeringen en wat betreft de invoering van technische versterkingen voor dat fonds en de Europese investeringsadvieshub ( COM(2016)0597 ), – gezien de Overeenkomst van Parijs, aangenomen tijdens de 21e Conferentie van de Partijen (COP21) bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), die in december 2015 in Parijs, Frankrijk, werd gehouden, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (6) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's (7) , – gezien het gezamenlijk overleg van de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken overeenkomstig artikel 55 van het Reglement, – gezien artikel 52 van zijn Reglement evenals artikel 1, lid 1, onder e), van Bijlage 3 bij het besluit van de Conferentie van voorzitters van 12 december 2002 inzake de procedure voor het verlenen van toestemming voor de opstelling van initiatiefverslagen, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie internationale handel, de Commissie begrotingscontrole, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie cultuur en onderwijs ( A8-0200/2017 ), 1. neemt kennis van de grote investeringskloof in Europa, die door de Commissie wordt geraamd op ten minste 200-300 miljard EUR per jaar; wijst tegen deze achtergrond in het bijzonder op de behoefte in Europa aan financiering van projecten met een hoog risico, met name op het gebied van financiering voor kmo's, O&amp;O, ICT en vervoer, communicatie en energie-infrastructuur, die noodzakelijk zijn om een inclusieve economische ontwikkeling te bevorderen; is bezorgd over het feit dat de meest recente gegevens over nationale rekeningen niet duiden op een toename van investeringen sinds de oprichting van het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI), hetgeen doet vrezen dat de groei laag en de werkloosheid hoog zal blijven, met name bij de jeugd en de nieuwe generaties; benadrukt dat het dichten van deze investeringskloof door op verschillende strategische gebieden voor een gunstig investeringsklimaat te zorgen, van essentieel belang is voor de opleving van de groei, de bestrijding van de werkloosheid, de bevordering van de ontwikkeling van een sterke, duurzame en concurrerende industrie en de verwezenlijking van de EU-beleidsdoelstellingen voor de lange termijn; 2. benadrukt de rol van het EFSI bij het oplossen van moeilijkheden en het wegnemen van belemmeringen in verband met financiering, alsook bij de verwezenlijking van strategische, transformerende en productieve investeringen met een grote economische, ecologische en maatschappelijke meerwaarde, bij de hervorming en modernisering van de economieën van de lidstaten, bij het scheppen van groei en banen waarvoor ondanks de economische haalbaarheid ervan geen marktfinanciering kan worden aangetrokken, en bij de bevordering van private investeringen in alle regio's van de EU; 3. herinnert aan de rol van het Parlement als voorzien in de verordening, in het bijzonder wat betreft het toezicht op de tenuitvoerlegging van het EFSI; erkent niettemin dat het te vroeg is voor een uitgebreide definitieve beoordeling van de werking van het EFSI en de effecten ervan op de economie van de EU, maar is wel van mening dat een voorlopige evaluatie op basis van uitvoerige gegevens over de geselecteerde en verworpen projecten en de desbetreffende besluiten van essentieel belang is om mogelijke verbeterpunten voor EFSI 2.0 en de periode daarna vast te stellen; dringt er bij de Commissie op aan met een uitgebreide evaluatie te komen zodra de desbetreffende informatie beschikbaar is; Additionaliteit 4. herinnert eraan dat het EFSI ten doel had additionaliteit te waarborgen door situaties waarin sprake is van marktfalen of suboptimale investeringen aan te pakken, door verrichtingen te ondersteunen die niet, of niet in dezelfde mate, hadden kunnen worden uitgevoerd in het kader van de bestaande financiële instrumenten van de Unie of met private middelen zonder betrokkenheid van het EFSI; merkt evenwel op dat het concept "additionaliteit" verder moet worden verduidelijkt; 5. herinnert eraan dat door het EFSI ondersteunde projecten, die er overeenkomstig de in artikel 9 van de EFSI-verordening vermelde algemene doelstellingen naar streven werkgelegenheid, duurzame groei en economische, territoriale en sociale cohesie te verwezenlijken, worden geacht additionaliteit te bieden wanneer zij een risico dragen dat overeenkomt met de speciale activiteiten van de EIB, als omschreven in artikel 16 van de EIB-statuten en in de richtsnoeren voor kredietrisicobeleid van de EIB; herinnert eraan dat door het EFSI gesteunde projecten in de regel een hoger risicoprofiel dienen te hebben dan projecten die in het kader van de normale EIB-verrichtingen worden ondersteund; onderstreept dat EIB-projecten met een risico dat lager is dan het minimumrisico in het kader van speciale activiteiten van de EIB eveneens door het EFSI mogen worden ondersteund indien het gebruik van de EU-garantie noodzakelijk is om te zorgen voor additionaliteit; 6. wijst erop dat terwijl alle in het kader van het EFSI goedgekeurde projecten worden gepresenteerd als "speciale activiteiten", in een onafhankelijke evaluatie is geconstateerd dat sommige van deze projecten hadden kunnen worden gefinancierd zonder gebruik te maken van de EU-garantie; 7. dringt er bij de Commissie op aan om, in samenwerking met de EIB en de bestuursstructuren van het EFSI, een inventaris op te maken van alle door de EU ondersteunde EIB-financieringen die onder de additionaliteitscriteria vallen, en duidelijk en uitgebreid te motiveren waarom niet op een andere manier aan deze criteria had kunnen worden voldaan; 8. merkt op dat zich in zoverre tegenstellingen kunnen voordoen tussen de kwalitatieve en kwantitatieve doelstellingen van het EFSI dat de EIB minder risicovolle projecten zou kunnen financieren waarvoor reeds belangstelling bij investeerders bestaat, zodat de doelstelling voor het aantrekken van particuliere investeringen kan worden gehaald; spoort de bestuursstructuren van de EIB en het EFSI aan daadwerkelijke additionaliteit als gedefinieerd in artikel 5 van de EFSI-verordening te realiseren en ervoor te zorgen dat situaties waarin sprake is van marktfalen of suboptimale investeringen, volledig worden aangepakt; 9. dringt er bij de EIB op aan transparantie te waarborgen in het beheer van het fonds en met betrekking tot de herkomst van elke bijdrage van overheden, particulieren en derden, en tevens concrete gegevens te verstrekken, onder meer over specifieke projecten en over buitenlandse investeerders, en wijst op de verslagleggingsvereisten ten aanzien van het Parlement uit hoofde van de EFSI-verordening; wijst er nogmaals op dat alle derde landen die in de toekomst mogelijk willen bijdragen, moeten voldoen aan alle EU-regels inzake overheidsopdrachten, arbeidsrecht en milieuregelgeving en verwacht dat de sociale en milieucriteria die gelden voor EIB-projecten volledig worden geëerbiedigd in besluiten over de financiering van projecten met EFSI-middelen; Scorebord en projectselectie 10. wijst erop dat, overeenkomstig de verordening, alvorens een project kan worden geselecteerd, het moet worden onderworpen aan een zorgvuldig onderzoek en besluitvormingsprocedures binnen de bestuursstructuren van zowel de EIB als het EFSI; stelt vast dat projectontwikkelaars hebben aangedrongen op snelle feedback en meer transparantie wat betreft zowel de selectiecriteria als het bedrag en de soort/tranche mogelijke EFSI-steun; dringt erop aan voor meer duidelijkheid te zorgen teneinde projectontwikkelaars aan te moedigen EFSI-steun aan te vragen, onder andere door het scorebord beschikbaar te maken voor aanvragers van EFSI-financiering; dringt erop aan het besluitvormingsproces transparanter te maken wat betreft de selectiecriteria en de financiële steun, en dit proces te bespoedigen en tegelijkertijd zorg te blijven dragen voor een gedegen zorgvuldigheidsonderzoek teneinde EU-middelen te beschermen; onderstreept dat een gezamenlijke procedure voor zorgvuldig onderzoek van de EIB en de nationale stimuleringsbanken of een delegatie ervan door de EIB aan de nationale stimuleringsbanken dient te worden aangemoedigd teneinde het evaluatieproces te vereenvoudigen, met name voor investeringsplatforms; 11. is van mening dat de criteria op grond waarvan projecten en in aanmerking komende partners worden beoordeeld, verder moeten worden verduidelijkt; verzoekt de bestuursorganen van het EFSI om nadere informatie te verstrekken over de evaluaties die zijn uitgevoerd met betrekking tot alle in het kader van het EFSI goedgekeurde projecten, in het bijzonder wat betreft de additionaliteit ervan, de mate waarin zij hebben bijgedragen tot duurzame groei, en de capaciteit om banen te scheppen, als gedefinieerd in de verordening; dringt, wat betreft in aanmerking komende partners, aan op strenge corporate governanceregels waar dergelijke entiteiten aan moeten voldoen om als EFSI-partner te worden goedgekeurd, in overeenstemming met de EU‑beginselen en de normen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO); 12. herinnert eraan dat het scorebord een instrument is waarmee het investeringscomité het gebruik van de EU-garantie kan prioriteren voor verrichtingen met hogere scores en een hogere meerwaarde, en dat het dienovereenkomstig door het investeringscomité moet worden gebruikt; is voornemens te beoordelen of het scorebord en de bijbehorende indicatoren op deugdelijke wijze worden geraadpleegd, toegepast en gebruikt; dringt erop aan de criteria voor de selectie van projecten correct toe te passen en dit proces transparanter te maken; herinnert eraan dat het investeringscomité overeenkomstig de bijlage bij de huidige verordening bij de prioritering van projecten evenveel belang moet toekennen aan elke pijler van het scorebord ongeacht of de individuele pijler een numerieke score bevat of bestaat uit kwalitatieve en kwantitatieve indicatoren zonder score; betreurt dat in de huidige scoreborden aan de derde pijler, die betrekking heeft op technische aspecten van de projecten, evenveel belang wordt toegekend als aan de eerste en tweede pijler die betrekking hebben op de belangrijkere gewenste resultaten; uit kritiek op het feit dat de EIB zelf toegeeft dat het investeringscomité uitsluitend gebruik maakt van de 4e pijler voor informatiedoeleinden, niet voor besluitvorming; pleit ervoor dat scoreborden, met uitzondering van commercieel gevoelige informatie, openbaar worden gemaakt nadat een definitief besluit over een project is genomen; 13. erkent dat het enkele jaren kan duren om nieuwe innovatieve projecten op te zetten, dat de EIB onder druk staat om de doelstelling van 315 miljard EUR te halen en dat zij daarom wel moest besluiten om onmiddellijk met EFSI-activiteiten te starten; is evenwel bezorgd over het feit dat de EIB bij de tenuitvoerlegging van het EFSI tot dusver grotendeels heeft geput uit haar bestaande projectenbestand met projecten waar een lager risico aan is verbonden, waarbij zij haar eigen conventionele financiering heeft verlaagd; vreest dat het EFSI geen aanvullende financiering biedt voor innovatieve projecten met een hoog risico; onderstreept evenwel dat zelfs wanneer een project voldoet aan de criteria van een speciale activiteit, dit niet noodzakelijkerwijs betekent dat het risicovol van aard is; benadrukt echter dat de indeling als een speciale activiteit eveneens kan voortkomen uit het feit dat de financiering van het project kunstmatig op risicovolle wijze is gestructureerd, zodat projecten met een zeer laag risico gemakkelijk in projecten met een hoog risico kunnen transformeren; benadrukt dat de projectcriteria in geen geval mogen worden versoepeld om de beleidsdoelstelling van 315 miljard EUR aan gegenereerde investeringen te halen; 14. verzoekt de EIB een raming te geven van haar potentiële jaarlijkse kredietverleningscapaciteit op de middellange termijn, en daarbij rekening te houden met het EFSI en mogelijke ontwikkelingen op het gebied van regelgeving; verzoekt de EIB tevens haar eigen kredietverleningsactiviteiten voort te zetten met 70 à 75 miljard EUR per jaar, daarbij gebruikmakend van winsten, terugbetalingen uit de programma's enz., en het EFSI als een aanvullend instrument te gebruiken; wijst erop dat dit zou betekenen dat het volume van de EIB-verrichtingen zou toenemen tot in het totaal ten minste 90 miljard EUR in plaats van 75 miljard EUR; 15. acht het van belang te bespreken of de beoogde hefboomwerking van 15 voldoet om het EFSI in staat te stellen kwalitatief hoogwaardige projecten met een hoger risico te ondersteunen, en dringt er bij de Commissie op aan een desbetreffende effectbeoordeling uit te voeren; herinnert eraan dat deze hefboomwerking van 15 gebaseerd is op de hele portefeuille en de financieringservaringen van de EIB weerspiegelt, met het oog op het aanpakken van marktfalen; pleit ervoor meer belang te hechten aan de verwezenlijking van openbare doelstellingen door het EFSI, in aanvulling op de volume-eisen; stelt voor eveneens rekening te houden met de doelen van de Unie die op de klimaatconferentie van Parijs (COP21) zijn vastgesteld; verzoekt de EIB de tot dusver gerealiseerde hefboomwerking en de daaraan ten grondslag liggende berekeningsmethoden bekend te maken; 16. benadrukt dat kleinschalige projecten vaak moeilijk toegang hebben tot de benodigde financiering; merkt bezorgd op dat ontwikkelaars van kleine projecten worden afgeschrikt om EFSI-financiering aan te vragen, of zelfs te horen krijgen dat zij niet in aanmerking komen voor financiering, vanwege hun omvang; wijst op het aanzienlijke effect dat een klein project desalniettemin op nationaal en regionaal niveau kan hebben; benadrukt dat het noodzakelijk is de beschikbare technische bijstand van de Europese investeringsadvieshub (EIAH) uit te breiden, aangezien deze een middel vormt om ontwikkelaars van kleinschalige projecten te adviseren over en te begeleiden bij het structureren en het bundelen van projecten door middel van investeringsplatforms of kaderovereenkomsten; dringt er bij het bestuur op aan deze kwestie te bekijken en met voorstellen te komen om deze situatie te verhelpen; Sectorale diversificatie 17. benadrukt dat het EFSI een vraaggestuurd instrument is, dat niettemin geleid moet worden door in de verordening uiteengezette en door het bestuur gedefinieerde politieke doelstellingen; dringt aan op meer voorlichting en informatieverschaffing voor sectoren met een onbeantwoorde vraag naar investeringen die nog niet ten volle gebruik hebben kunnen maken van het EFSI; merkt in dit verband op dat in de EU op macro-economisch niveau meer maatregelen moeten worden genomen om de vraag naar investeringen te stimuleren; 18. is ingenomen met het feit dat alle in de EFSI-verordening gedefinieerde sectoren EFSI-financiering hebben ontvangen; wijst er evenwel op dat bepaalde sectoren ondervertegenwoordigd zijn, met name in de sector sociale infrastructuur en de sectoren gezondheidszorg en onderwijs, waarvoor slechts 4 % van de in het kader van het EFSI goedgekeurde middelen is aangewend; merkt op dat hieraan verschillende redenen ten grondslag kunnen liggen, bijvoorbeeld het feit dat in sommige sectoren wellicht sprake was van een gebrek aan ervaring en technische kennis over de vraag hoe men toegang tot het EFSI krijgt, of dat deze sectoren reeds betere investeringskansen boden in de zin van direct uitvoerbare, financierbare projecten, toen het EFSI van start ging; dringt er tegen deze achtergrond bij de EIB op aan te bespreken hoe de sectorale diversificatie kan worden verbeterd en deze te koppelen aan de in de verordening uiteengezette doelstellingen, en eveneens te bekijken of EFSI-steun moet worden uitgebreid naar andere sectoren; 19. herinnert eraan dat de door de EU onderschreven klimaatovereenkomst van de COP21 een omvangrijke verschuiving naar duurzame investeringen vereist en dat het EFSI dit ten volle moet steunen; benadrukt dat EFSI-investeringen in overeenstemming dienen te zijn met deze verbintenis; onderstreept dat de rapportagevereisten met betrekking tot de klimaatverandering moeten worden aangescherpt; 20. wijst erop dat het noodzakelijk is het percentage middelen te verhogen dat wordt toegekend aan langetermijnprojecten zoals telecommunicatienetwerken of aan projecten met een relatief hoog risico dat kenmerkend is voor geavanceerdere nieuw opkomende technologieën; merkt op dat investeringen in breedbandinfrastructuur en 5G, cyberveiligheid, de digitalisering van de traditionele economie, micro-elektronica en krachtige computersystemen (high-performance computing, HPC) de digitale kloof kunnen helpen verkleinen; 21. betreurt het ontbreken van grenswaarden met betrekking tot concentratie in de aanvankelijke opstartfase; herinnert eraan dat de vervoersector de grootste bijdrage heeft geleverd aan het EFSI-fonds, ter waarde van 2,2 miljard EUR op een totaal van 8 miljard EUR, hetgeen goed is voor meer dan 25 % van het totale garantiefonds; stelt met bezorgdheid vast dat de vervoersector slechts ongeveer 13 % van alle tot nu toe in het kader van het venster infrastructuur en innovatie van het EFSI ingezette en beschikbaar gemaakte investeringen heeft ontvangen, wat ver onder de grenswaarde van 30 % ligt die is ingesteld voor elke specifieke sector; verzoekt het investeringscomité bijzondere aandacht te besteden aan projecten in de vervoersector, aangezien deze nog steeds erg slecht vertegenwoordigd zijn in de investeringsportefeuille en vervoer een belangrijke rol speelt bij economische groei en consumentveiligheid; Bestuur 22. stelt vast dat de bestuursstructuren van het EFSI volledig ten uitvoer zijn gelegd binnen de EIB; is van mening dat er, teneinde de efficiëntie en controleerbaarheid van het EFSI te verbeteren, gesproken moet worden over opties om de bestuursstructuur van het EFSI volledig van die van de EIB te scheiden; 23. herinnert eraan dat de algemeen directeur verantwoordelijk is voor het dagelijks bestuur van het EFSI, de voorbereiding en het voorzitterschap van de vergaderingen van het investeringscomité en de externe vertegenwoordiging; wijst erop dat de algemeen directeur wordt bijgestaan door de adjunct-algemeen-directeur; betreurt dat deze rollen, met name die van adjunct-algemeen-directeur, in de praktijk niet duidelijk zijn gedefinieerd; verzoekt de EIB na te denken over een duidelijkere definiëring van de taken van de algemeen directeur en de adjunct-algemeen-directeur, teneinde transparantie en verantwoordingsplicht te waarborgen; vindt het belangrijk dat de algemeen directeur, bijgestaan door de adjunct-algemeen-directeur, verantwoordelijk blijft voor de opstelling van de agenda van de vergaderingen van het investeringscomité; suggereert voorts dat de algemeen directeur procedures moet opstellen om mogelijke belangenconflicten binnen het investeringscomité aan te pakken, verslag uit moet brengen aan het bestuur, en sancties moet voorstellen voor schendingen, evenals middelen om deze toe te passen; gelooft dat de uitvoering van deze taken de autoriteit van de algemeen directeur en de adjunct-algemeen-directeur zou versterken, aangezien zij over een grotere autonomie ten aanzien van de EIB zouden beschikken; verzoekt de EIB dienovereenkomstig mogelijkheden na te gaan om de onafhankelijkheid van de directeur en de adjunct-algemeen-directeur te vergroten; 24. herinnert eraan dat de deskundigen van het investeringscomité verantwoordelijk zijn voor de selectie van de EFSI-projecten, de verlening van de EU-garantie en voor de goedkeuring van verrichtingen met investeringsplatforms en nationale stimuleringsbanken of ‑instellingen; brengt voorts in herinnering dat zij onafhankelijk zijn; is daarom bezorgd over gedocumenteerde belangenconflicten van leden van het investeringscomité, die in de toekomst onder alle omstandigheden moeten worden vermeden; 25. is van mening dat de selectie van projecten niet transparant genoeg is; benadrukt dat de EIB de openbaarmaking van informatie over door haar in het kader van het EFSI goedgekeurde projecten moet verbeteren, met een deugdelijke verantwoording van de additionaliteit en het scorebord, alsook van de bijdrage van projecten aan de verwezenlijking van de EFSI-doelstellingen, met bijzondere aandacht voor het verwachte effect van EFSI-verrichtingen op de investeringskloof in de Unie; 26. verzoekt de EIB na te denken over manieren waarop de samenwerking binnen het investeringscomité, via de algemeen directeur en het bestuur, kan worden verbeterd; acht het belangrijk dat de algemeen directeur blijft deelnemen aan de vergaderingen van het investeringscomité, hetgeen de algemeen directeur de gelegenheid zou bieden het investeringscomité op de hoogte te stellen van toekomstige activiteiten; 27. stelt voor om manieren te bespreken om de transparantie van het EFSI-bestuur voor het Parlement te vergroten en het bestuur uit te breiden met een volwaardig lid dat door het Parlement wordt aangewezen; dringt er bij de bestuursorganen van het EFSI op aan om op proactieve wijze informatie te delen met het Parlement; Nationale stimuleringsbanken 28. herinnert eraan dat nationale stimuleringsbanken vanwege hun knowhow van essentieel belang zijn voor het welslagen van het EFSI, aangezien zij dicht bij de lokale markten staan en deze goed kennen; is van mening dat synergieën tot dusver niet voldoende zijn benut; ziet een risico op verdringing van lokale instellingen door de EIB en dringt er bij de EIB op aan haar vermogen om nationale en sub-nationale partners aan te trekken, te verbeteren; dringt er bij de EIB op aan de versterking van bestaande openbare bankstructuren te ondersteunen, teneinde de uitwisseling van goede praktijken en marktkennis tussen deze instellingen actief te bevorderen; is van mening dat nationale stimuleringsbanken ernaar moeten streven samenwerkingsovereenkomsten met het Europees Investeringsfonds (EIF) te sluiten; erkent dat het EFSI en de EIB in toenemende mate bereid zijn om meer junior/achtergestelde tranches te accepteren van de nationale stimuleringsbanken, en spoort hen aan dit te blijven doen; verzoekt de Commissie en de EIB te bespreken of het nuttig zou zijn om expertise van de nationale stimuleringsbanken in het bestuur te integreren; Investeringsplatforms 29. herinnert eraan dat gediversifieerde investeringen met een geografische of thematische focus mogelijk gemaakt moeten worden door te helpen projecten te financieren en projecten en middelen uit verschillende bronnen te bundelen; wijst erop dat het eerste investeringsplatform pas in het derde kwartaal van 2016 werd opgezet en dat de vertraging hierbij zowel de mogelijkheid van kleinschalige projecten om van het EFSI te profiteren als de ontwikkeling van grensoverschrijdende projecten belemmert; wijst met klem op de noodzaak om de regels voor de oprichting van investeringsplatforms te vereenvoudigen; dringt erop aan dat de EIB en de Europese investeringsadvieshub (EIAH) het gebruik van investeringsplatforms stimuleren als een manier om geografische en thematische diversifiëring te bewerkstelligen; 30. dringt er bij de bestuursorganen van het EFSI op aan meer aandacht te besteden aan investeringsplatforms, teneinde de voordelen die deze kunnen bieden bij het beslechten van investeringsbelemmeringen, met name in de lidstaten met minder ontwikkelde financiële markten, te maximaliseren; verzoekt de EIB belanghebbenden, met inbegrip van nationale, lokale en regionale instanties, meer informatie over de platforms te verstrekken, alsook over de voorwaarden en criteria met betrekking tot de opzet ervan; erkent de rol van lokale en regionale autoriteiten bij het aanwijzen van strategische projecten en het bevorderen van deelname; 31. stelt voor een debat te voeren over aanvullende manieren om investeringsplatforms te bevorderen, zoals het verlenen van prioriteit aan projecten die via een investeringsplatform worden gepresenteerd, de bundeling van kleinere projecten en groepscontracten, en de invoering van mechanismen om de bundeling van contracten te financieren; is van mening dat met name transnationale platforms moeten worden bevorderd, aangezien veel energie- en digitale projecten een transnationale dimensie hebben; Financieringsinstrumenten 32. herinnert eraan dat de EIB ten behoeve van het EFSI nieuwe financieringsinstrumenten heeft ontwikkeld teneinde maatproducten te bieden voor financiering met een hoog risico; dringt er bij de EIB op aan de toegevoegde waarde ervan verder te vergoten door meer aandacht te besteden aan risicovollere financiële producten, zoals achtergestelde financiering en kapitaalmarktinstrumenten; uit zijn bezorgdheid over de kritiek van projectontwikkelaars dat de geboden financieringsinstrumenten niet aansluiten op de behoeften van hun projecten (voor projecten met een hoog risico is vaak een voorfinanciering nodig om investeringen op gang te brengen, en geen op jaarbasis verstrekte kleinere bedragen) alsook over het feit dat investeerders aangeven op dit moment niet aan EFSI-financiering te kunnen deelnemen vanwege een gebrek aan passende private-equity-instrumenten; verzoekt de EIB dit in samenwerking met projectontwikkelaars en investeerders te onderzoeken; verzoekt de EIB voorts om te onderzoeken hoe de ontwikkeling van groene obligaties het potentieel van het EFSI kan maximaliseren bij de financiering van projecten die positieve milieu- en/of klimaateffecten hebben; Geografische diversificatie 33. is verheugd over het feit dat eind 2016 alle 28 landen EFSI-financiering hadden ontvangen; stelt niettemin bezorgd vast dat op 30 juni 2016 de EU-15 91 % van de EFSI-steun had ontvangen, terwijl de EU-13 slechts 9 % van deze steun ontving; betreurt dat de EFSI-steun hoofdzakelijk ten goede is gekomen aan een beperkt aantal landen waar de werkloosheid en de investeringstekorten reeds onder het EU-gemiddelde liggen; wijst erop dat binnen de begunstigde landen vaak sprake is van een ongelijke geografische verdeling van door het EFSI gefinancierde projecten; is van mening dat er sprake is van een risico op territoriale concentratie en onderstreept de noodzaak om meer aandacht te besteden aan minder ontwikkelde in alle 28 lidstaten; dringt er bij de EIB op aan meer technische bijstand te verlenen aan de landen die minder van het EFSI hebben geprofiteerd; 34. erkent dat er een verband bestaat tussen het bbp en het aantal goedgekeurde projecten; stelt vast dat grotere lidstaten kunnen profiteren van beter ontwikkelde kapitaalmarkten en daarom meer kans hebben om te profiteren van een marktgedreven instrument als het EFSI; onderstreept dat de lagere EFSI-steun in de EU-13 te wijten kan zijn aan andere factoren, zoals de geringe omvang van projecten, de perifere geografische ligging van een bepaalde regio en concurrentie van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen); stelt evenwel bezorgd vast dat sommige landen buitenproportioneel hebben geprofiteerd en onderstreept de noodzaak om de geografische verdeling verder te diversifiëren, met name in cruciale sectoren, door modernisering en verbetering van de productiviteit en de duurzaamheid van de economie, met veel aandacht voor technologische ontwikkeling; verzoekt de Commissie nader onderzoek te doen naar de redenen voor de huidige geografische verdeling en deze in kaart te brengen; Europese investeringsadvieshub (EIAH) 35. hecht zeer veel belang aan de werking van de EIAH; is van mening dat de taak ervan om te fungeren als één centraal toegangspunt tot advies en technische bijstand gedurende alle fases van de projectcyclus grotendeels beantwoordt aan de groeiende behoefte van autoriteiten en projectontwikkelaars aan technische ondersteuning; 36. is ingenomen met het feit dat de EIAH sinds september 2015 operationeel is, na een snelle implementatiefase te hebben doorlopen; erkent dat als gevolg van de korte bestaansduur en een gebrek aan personeel in de beginfase, niet alle EIAH-diensten volledig zijn ontwikkeld en dat de werkzaamheden hoofdzakelijk geconcentreerd waren op verlening van steun bij projectontwikkeling en ‑structurering, beleidsadvies en de screening van projecten; benadrukt dat de EIAH deskundigen uit verschillende sectoren moet aanwerven, teneinde zijn advies, communicatie en steun beter toe te spitsen op de sectoren die het EFSI niet optimaal benutten; 37. is ervan overtuigd dat de EIAH een instrumentele rol kan vervullen bij de aanpak van de tekortkomingen bij de tenuitvoerlegging van het EFSI; is er stellig van overtuigd dat de EIAH zich hiertoe proactiever moet opstellen bij het verlenen van bijstand op gebieden zoals de opzet van investeringsplatforms, mede gezien het belang van deze platforms voor de financiering van kleinere projecten; benadrukt eveneens de rol van de EIAH bij het verlenen van advies over het combineren van andere bronnen van Uniefinanciering met EFSI-financiering; 38. is evenzo van mening dat de EIAH actief kan bijdragen tot geografische en sectorale diversificatie, niet alleen door bij de verlening van zijn diensten alle regio's en meer sectoren te bestrijken, maar ook door de EIB bij te staan bij het opstarten van verrichtingen; is van mening dat de EIAH een belangrijke bijdrage kan leveren aan de doelstelling van economische, sociale en territoriale cohesie; 39. herinnert eraan dat de EIAH overeenkomstig de EFSI-verordening een mandaat heeft om lokale kennis te stimuleren teneinde EFSI-steun in de gehele Unie te bevorderen; is van mening dat er op dit gebied aanzienlijke verbeteringen nodig zijn, met name meer samenwerking met de bevoegde nationale instanties; hecht grote waarde aan de verlening van diensten op lokaal niveau, mede om rekening te kunnen houden met specifieke situaties en lokale behoeften, met name in landen die niet over nationale stimuleringsinstellingen of ‑banken beschikken; is van mening dat banden met andere lokale dienstverleners moeten worden versterkt om hier rekening mee te kunnen houden; 40. verwacht dat de EIAH zijn aanwervingsprocessen zonder verdere vertraging afrondt en zijn volle personeelssterkte bereikt; betwijfelt evenwel of de voorziene personeelscapaciteit voldoende zal zijn om de EIAH in staat te stellen de vereiste adviesdiensten te verstrekken en te beantwoorden aan de toegenomen werklast en een breder mandaat; 41. benadrukt dat de EIAH zijn dienstenprofiel moet versterken, de communicatie moet verbeteren en bewustzijn en begrip ten aanzien van zijn activiteiten moet creëren onder de belanghebbenden van de EIAH; is van mening dat alle relevante communicatiekanalen moeten worden benut om dit doel te bereiken, ook op nationaal en lokaal niveau; Europees investeringsprojectenportaal (EIPP) 42. betreurt dat het Europees investeringsprojectenportaal (EIPP) pas op 1 juni 2016, bijna een jaar na goedkeuring van de EFSI-verordening, door de Commissie werd gelanceerd; wijst erop dat het portaal inmiddels operationeel is en momenteel 139 projecten bevat, maar is van mening dat het potentieel waarvan werd uitgegaan toen de EFSI-verordening werd aangenomen, nog bij lange na niet behaald is; 43. is van mening dat het EIPP projectontwikkelaars een gebruiksvriendelijk platform biedt om de zichtbaarheid van hun investeringsprojecten op een transparante manier te vergroten; gelooft niettemin dat om het portaal tot een succes te maken de eigen zichtbaarheid ervan aanzienlijk moet worden vergroot, zodat het breed, onder zowel investeerders als projectontwikkelaars, wordt beschouwd als een nuttig, betrouwbaar en efficiënt instrument; dringt er bij de Commissie op aan hier actief naar te streven door krachtige communicatieactiviteiten te ontplooien; 44. wijst erop dat de kosten in verband met opzet, ontwikkeling, beheer, ondersteuning en onderhoud en van het hosten van het EIPP momenteel gedekt worden door de EU‑begroting, binnen de jaarlijkse toewijzing van 20 miljoen EUR voor de EIAH; herinnert er evenwel aan dat de kosten die bij private projectontwikkelaars in rekening worden gebracht voor de registratie van hun project bij het portaal externe bestemmingsontvangsten voor het EIPP vormen en in de toekomst de voornaamste financieringsbron ervan zullen zijn; Garantie 45. herinnert eraan dat de Unie een onherroepelijke en onvoorwaardelijke garantie verleent aan de EIB voor financierings- en investeringsverrichtingen in het kader van het EFSI; is ervan overtuigd dat de EU-garantie de EIB in staat heeft gesteld om hogere risico's aan te gaan voor het infrastructuur- en innovatieloket (IWW) en het mogelijk heeft gemaakt de financiering van kmo's en midcapbedrijven onder de programma's Cosme en InnovFin die worden ondersteund door het kmo-loket te versterken en in een vroeg stadium te realiseren; is van mening dat de drempel van 25 miljoen EUR, die door de EIB lijkt te worden gehanteerd voor haar normale leningsoperaties, niet van toepassing zou moeten zijn op het EFSI, teneinde de financiering van kleinere projecten te bevorderen en de toegang voor kmo's en andere mogelijke begunstigden te vergemakkelijken; 46. benadrukt dat het kmo-loket vanwege het zeer intensieve gebruik, dat duidt op een hoge vraag op de markt, verder werd versterkt met 500 miljoen EUR uit de IIW-schuldportefeuille onder het huidige wetgevingskader; is verheugd over het feit dat vanwege de flexibiliteit van de EFSI-verordening de aanvullende financiering ten goede is gekomen aan kmo's en kleine midcap-bedrijven; is voornemens de toewijzing van de garantie in het kader van beide loketten nauwlettend te volgen; wijst er voorts op dat sinds 30 juni 2016 het aantal in het kader van het IIW ondertekende verrichtingen slechts 9 % van het totale beoogde volume heeft bereikt; 47. herinnert eraan dat het EU-Garantiefonds hoofdzakelijk vanuit de EU-begroting wordt gefinancierd; neemt nota van alle relevante evaluaties die suggereren dat het huidige voorzieningspercentage van het Garantiefonds van 50 % voorzichtig en prudent lijkt te zijn wat betreft de dekking van mogelijke verliezen en dat de Uniebegroting reeds zou worden beschermd bij een aangepast percentage van 35 %; is voornemens te onderzoeken of voorstellen voor een lager streefpercentage gevolgen zouden hebben voor de kwaliteit en de aard van de geselecteerde projecten; benadrukt dat er tot op heden geen klachten zijn geweest vanwege niet nagekomen verplichtingen bij EIB- of EIF-verrichtingen; Toekomstige financiering, capaciteit van het fonds 48. merkt op dat de Commissie heeft voorgesteld het EFSI uit te breiden, zowel wat de looptijd als wat de financiële capaciteit betreft, hetgeen gevolgen zou hebben voor de EU‑begroting; spreekt de intentie uit om met alternatieve financieringsvoorstellen te komen; 49. herinnert eraan dat de lidstaten was gevraagd een bijdrage aan het EFSI te leveren om de capaciteit ervan te vergoten, zodat het in staat zou worden gesteld om meer investeringen met een hoog risico te ondersteunen; betreurt dat de lidstaten dit initiatief niet hebben genomen, ondanks het feit dat een dergelijke bijdrage als een eenmalige maatregel zou worden beschouwd in de zin van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad van 7 juli 1997 betreffende versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (8) en artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (9) ; vraagt de EIB en de Commissie informatie over de vraag of zij intussen actie hebben ondernomen om de lidstaten ertoe te bewegen aan het EFSI bij te dragen en of zij in staat zullen zijn andere investeerders aan te trekken; verzoekt de Commissie en de EIB hun inspanningen op dit terrein te vergroten; Complementariteit met andere EU-financieringsbronnen 50. constateert dat het besef bij de Commissie en de EIB van de overlappingen en de concurrentie tussen het EFSI en financieringsinstrumenten van de EU-begroting ertoe heeft geleid dat richtsnoeren zijn vastgesteld waarin het combineren van financiering uit het EFSI en uit de ESI-fondsen wordt aanbevolen; onderstreept dat het combineren van financiering uit het EFSI en uit de ESI-fondsen in geen geval nadelig mag zijn voor het niveau en de oriëntatie van financiering uit de ESI-fondsen; wijst evenwel op de persisterende moeilijkheden in verband met de subsidiabiliteitscriteria, regelgeving, de deadlines voor rapportage en de toepassing van de regels inzake overheidssteun die een gecombineerd gebruik belemmeren; is verheugd over het feit dat de Commissie is begonnen deze moeilijkheden aan te pakken in haar voorstel voor een herziening van het Financieel Reglement en hoopt dat deze herziening tijdig zal worden uitgevoerd zodat het combineren van financiering wordt vereenvoudigd en concurrentie en overlappingen worden vermeden; is van mening dat nadere inspanningen nodig zijn en dat de tweede en derde pijler van het investeringsplan in dit verband van essentieel belang zijn; 51. stelt voor dat de Commissie in haar periodieke verslagen vermeldt welke projecten gebruikmaken van de combinatie van Connecting Europe Facility (CEF)-subsidies en het EFSI; 52. wijst erop dat vervoersinfrastructuurprojecten van publiek-private partnerschappen (PPP) in de regel gebaseerd moeten zijn op het "de gebruiker betaalt"-beginsel om de druk op de overheidsbegrotingen en de belastingbetalers voor de aanleg en het onderhoud van infrastructuur te verlichten; merkt op dat het van belang is verschillende soorten EU-financiering op elkaar af te stemmen om ervoor te zorgen dat de EU‑beleidsdoelstellingen inzake vervoer in de hele Unie worden bereikt, en geen fondsen van het type PPP te bevorderen ten koste van structuurfondsen; Belastingheffing 53. is zeer bezorgd over het feit dat de EIB er in sommige gevallen middels het EFSI op heeft aangestuurd om projecten te ondersteunen die binnen hun structuur gebruikmaken van ondernemingen in belastingparadijzen; dringt er bij de EIB en het EIF op aan geen gebruik te maken van of mee te werken aan belastingontwijkingsstructuren, in het bijzonder agressieve belastingplanningsregelingen, of praktijken die niet in overeenstemming zijn met de EU-beginselen van goed bestuur op het gebied van belastingheffing, zoals uiteengezet in de desbetreffende wetgeving van de Unie, inclusief de aanbevelingen en mededelingen van de Commissie; staat erop dat geen enkel project en geen enkele projectontwikkelaar afhankelijk kan zijn van een persoon of een onderneming die actief is in een land dat op de beoogde Europese lijst van niet-coöperatieve belastingjurisdicties staat; Communicatie en zichtbaarheid 54. stelt vast dat veel projectontwikkelaars niet van het bestaan van het EFSI op de hoogte zijn of een onvoldoende duidelijk beeld hebben van wat het EFSI hun te bieden heeft, van de specifieke subsidiabiliteitscriteria en van de concrete stappen die zij moeten zetten om financiering aan te vragen; onderstreept dat in de lidstaten die minder van het EFSI hebben geprofiteerd meer inspanningen nodig zijn, met inbegrip van gerichte technische ondersteuning in de respectievelijke EU-taal, om de kennis over wat het EFSI inhoudt, welke specifieke producten en diensten het te bieden heeft en welke rol investeringsplatforms en nationale stimuleringsbanken vervullen, te vergroten; 55. dringt erop aan dat al het voorlichtingsmateriaal en materiaal dat deel uitmaakt van de financieringsprocedure in alle talen van de lidstaten wordt vertaald teneinde de informatievoorziening en de toegang op lokaal te niveau te vereenvoudigen; 56. vreest dat het verstrekken van directe steun aan financiële intermediairs die verantwoordelijk zijn voor de toewijzing van EU-financiering kan leiden tot situaties waarbij de eindbegunstigden zich niet bewust zijn van het feit dat zij EFSI-financiering ontvangen, en dringt aan op oplossingen om de zichtbaarheid van het EFSI te vergoten; dringt er in dit verband bij de EIB op aan om in EFSI-contracten een specifieke clausule op te nemen waarin de projectontwikkelaar erop wordt gewezen dat de ontvangen financiering mogelijk is gemaakt dankzij de EFSI/EU-begroting; Verlenging 57. erkent dat het EFSI alleen – en op een beperkte schaal – vermoedelijk niet in staat zal zijn de investeringskloof in Europa te dichten; beschouwt het EFSI niettemin als een centrale pijler van het EU-investeringsplan en constateert dat de EU vastbesloten is om dit probleem aan te pakken; dringt aan op nadere voorstellen met betrekking tot de vraag hoe investeringen in Europa kunnen worden gestimuleerd; o o o 58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Investeringsbank en de parlementen en regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 19 januari 2016 "Naar een akte voor een digitale interne markt" (1) , – gezien zijn resolutie van 26 mei 2016 over de strategie voor de interne markt (2) , – gezien zijn resolutie van 24 november 2016 over nieuwe opportuniteiten voor kleine vervoersondernemingen, met inbegrip van deeleconomiemodellen (3) , – - gezien de bijeenkomst van de Groep op hoog niveau concurrentievermogen en groei van de Raad op 12 september 2016 en de discussienota over de kwestie van het voorzitterschap (4) , – gezien de mededeling van de Commissie van 2 juni 2016 over een Europese agenda voor de deeleconomie ( COM(2016)0356 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 mei 2016 getiteld "Online platforms en de digitale eengemaakte markt – Kansen en uitdagingen voor Europa" ( COM(2016)0288 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 28 oktober 2015 getiteld "Verbetering van de interne markt: meer mogelijkheden voor mensen en ondernemingen" ( COM(2015)0550 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 6 mei 2015 getiteld "Strategie voor een digitale eengemaakte markt voor Europa" ( COM(2015)0192 ), – gezien de bijeenkomst van de Raad over concurrentievermogen op 29 september 2016 en het resultaat ervan, – gezien Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (5) ("dienstenrichtlijn"), – gezien Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("richtlijn elektronische handel") (6) , – gezien Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad, Richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad ("richtlijn oneerlijke handelspraktijken") (7) , – gezien Richtlijn 2009/136/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot wijziging van Richtlijn 2002/22/EG inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en ‑diensten, Richtlijn 2002/58/EG betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie en Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (8) , – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 25 mei 2016 over richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2005/29/EG betreffende oneerlijke handelspraktijken (SWD(2016)0163), – gezien Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG ("algemene verordening gegevensbescherming") (9) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 7 december 2016 getiteld "Deeleconomie en onlineplatforms: een gezamenlijke visie van steden en regio’s" (10) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 december 2016 over de deeleconomie (11) , – gezien artikel 52 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0195/2017 ), A. overwegende dat de deeleconomie op het stuk van gebruikers, transacties en inkomsten in de afgelopen jaren een snelle groei heeft doorgemaakt doordat zij opnieuw vorm geeft aan de wijze waarop producten en diensten worden geleverd en doordat zij gevestigde economische modellen op vele gebieden voor uitdagingen heeft gesteld; B. overwegende dat de deeleconomie EU-burgers maatschappelijke voordelen oplevert; C. overwegende dat de kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) de belangrijkste motor van de Europese economie zijn en dat zij, volgens cijfers uit 2014, 99,8 % van alle ondernemingen buiten de financiële sector vertegenwoordigen en twee van de drie banen voor hun rekening nemen; D. overwegende dat slechts 1,7 % van de ondernemingen in de EU volledig gebruikmaakt van de moderne digitale technologieën, terwijl 41 % die in het geheel niet toepast; overwegende dat de digitalisering van alle sectoren cruciaal is om het concurrentievermogen van de EU te handhaven en te verbeteren; E. overwegende dat uit een recent onderzoek van de Commissie blijkt dat 17 % van de Europese consumenten gebruik heeft gemaakt van de diensten die worden aangeboden in de deeleconomie, en dat 52 % bekend is met de aangeboden diensten (12) ; F. overwegende dat er geen officiële statistieken bestaan over de omvang van de werkgelegenheid in de deeleconomie; G. overwegende dat de deeleconomie mogelijkheden biedt voor jongeren, migranten, deeltijdwerkers en ouderen om tot de arbeidsmarkt toe te treden; H. overwegende dat modellen van de deeleconomie kunnen helpen de participatie van vrouwen in de arbeidsmarkt en de economie te bevorderen door mogelijkheden te bieden met betrekking tot flexibele vormen van ondernemerschap en werk; I. overwegende dat de recente mededeling van de Commissie over een Europese agenda voor de deeleconomie weliswaar een goed uitgangspunt vormt om deze sector doeltreffend te ondersteunen en te reguleren, maar dat het gendergelijkheidsperspectief moet worden geïntegreerd en dat de bepalingen van de toepasselijke anti-discriminatiewetgeving in aanmerking moeten worden genomen in nadere analyses en aanbevelingen op dit terrein; J. overwegende dat de bevordering van sociale rechtvaardigheid en bescherming, zoals gedefinieerd in artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 9 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, eveneens een doelstelling is van de interne markt van de EU; Algemene overwegingen 1. is ingenomen met de mededeling over een Europese agenda voor de deeleconomie en onderstreept dat deze een eerste stap dient te zijn op weg naar een evenwichtige, meer omvattende en ambitieuze EU-strategie inzake de deeleconomie; 2. is van oordeel dat, indien de deeleconomie op verantwoorde wijze wordt ontwikkeld, zij aanzienlijke kansen voor burgers en consumenten creëert, die profiteren van meer concurrentie, op maat gemaakte diensten, meer keuze en lagere prijzen; onderstreept dat de groei in deze sector door de consumenten wordt bepaald en hen in staat stelt een actievere rol te vervullen; 3. benadrukt de noodzaak bedrijven in staat te stellen te groeien door hindernissen, verdubbeling en versnippering weg te nemen die de grensoverschrijdende ontwikkeling belemmeren; 4. spoort de lidstaten ertoe aan juridische duidelijkheid te verschaffen en de deeleconomie niet te zien als een bedreiging voor de traditionele economie; benadrukt dat het belangrijk is de deeleconomie op een faciliterende wijze in plaats van op een beperkende wijze te reguleren; 5. stemt ermee in dat de deeleconomie nieuwe en interessante ondernemingskansen, banen en groei kan genereren en vaak een belangrijke rol speelt door het economische systeem niet alleen efficiënter, maar ook sociaal en ecologisch duurzaam te maken, zodat een betere allocatie mogelijk is van hulpbronnen en activa die anders onvoldoende benut worden, hetgeen bijdraagt aan de overgang naar een circulaire economie; 6. erkent tegelijkertijd dat de deeleconomie een aanzienlijke weerslag kan hebben op reeds lang bestaande, gereguleerde bedrijfsmodellen in veel strategische sectoren zoals de vervoerssector, de hotel- en restaurantsector, de dienstensector, de detailhandelsector en de financiële sector; is zich bewust van de uitdagingen die verband houden met uiteenlopende wettelijke normen voor vergelijkbare marktdeelnemers; is van mening dat de deeleconomie de positie van consumenten versterkt, nieuwe werkgelegenheid biedt en het potentieel heeft de belastingnaleving te faciliteren, maar onderstreept niettemin dat het belangrijk is een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, de rechten van werknemers volledig te eerbiedigen en voor belastingnaleving te zorgen; erkent dat de deeleconomie gevolgen heeft voor zowel het stedelijk milieu als voor het plattelandsmilieu; 7. wijst op het gebruik aan duidelijkheid onder ondernemers, consumenten en instanties over de wijze waarop de huidige regelgeving op een aantal gebieden moet worden toegepast en derhalve op de noodzaak de grijze zones in de regelgeving aan te pakken, en is bezorgd over de versnippering van de interne markt; is zich ervan bewust dat, indien deze veranderingen niet naar behoren worden beheerd, zij kunnen resulteren in rechtsonzekerheid over de toepasselijke regels en beperkingen bij de uitoefening van individuele rechten en bij de consumentenbescherming; is van mening dat regelgeving geschikt moet zijn voor het digitale tijdperk en is zeer verontrust over de negatieve gevolgen van de rechtsonzekerheid en de complexiteit van voorschriften ten aanzien van Europese start-ups en non-profitorganisaties die in de deeleconomie actief zijn; 8. is van oordeel dat de ontwikkeling van een dynamisch, duidelijk en, waar nodig, geharmoniseerd juridisch kader en gelijke concurrentievoorwaarden een essentiële voorwaarde vormen voor een florerende deeleconomie in de EU; De deeleconomie in de EU 9. onderstreept dat het nodig is de deeleconomie niet alleen als een verzameling van nieuwe bedrijfsmodellen voor het aanbieden van goederen en diensten te zien, maar ook als een nieuwe vorm van integratie tussen de economie en de samenleving waarbij de aangeboden diensten zijn gebaseerd op een breed scala van betrekkingen in het kader waarvan de economische betrekkingen in sociale betrekkingen worden ingebouwd en nieuwe vormen van gemeenschapsleven worden gecreëerd; 10. constateert dat de deeleconomie in Europa een aantal specifieke kenmerken vertoont waarin tevens de Europese bedrijfsstructuur tot uiting komt die voornamelijk uit kmo's en microbedrijven bestaat; onderstreept dat het zaak is voor een bedrijfsklimaat te zorgen waarin deelplatforms in staat zijn op te schalen en zeer goed op de wereldmarkt te concurreren; 11. constateert dat Europese ondernemers sterk geneigd zijn deelplatforms voor sociale doeleinden in het leven te roepen en erkent dat er een groeiende belangstelling bestaat voor de deeleconomie op basis van coöperatieve bedrijfsmodellen; 12. onderstreept dat het belangrijk is elke vorm van discriminatie te voorkomen, opdat een doeltreffende en gelijke toegang tot coöperatieve diensten wordt geboden; 13. is van oordeel dat diensten in de deeleconomie waarvoor openlijk wordt geadverteerd en die met winstoogmerk worden aangeboden, onder het toepassingsgebied vallen van Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (13) , en derhalve in overeenstemming moeten zijn met het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen; Het EU-regelgevingskader: peers, consumenten, deelplatforms 14. erkent dat, hoewel bepaalde delen van de deeleconomie onder regelgeving vallen, ook op plaatselijke en nationaal niveau, andere delen in grijze zones in de regelgeving terecht kunnen komen, aangezien niet altijd duidelijk is welke EU-regelgeving van toepassing is, waardoor aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten ontstaan vanwege nationale, regionale en plaatselijke regelgeving, alsmede jurisprudentie, hetgeen een versnippering van de interne markt teweegbrengt; 15. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om de huidige versnippering aan te pakken, maar betreurt dat in haar mededeling niet voldoende duidelijkheid bestaat over de toepasselijkheid van het bestaande EU-recht op de verschillende modellen van de deeleconomie; benadrukt de noodzaak dat de lidstaten de handhaving van bestaande wetgeving verbeteren en doet een beroep op de Commissie te streven naar een handhavingskader waarmee de lidstaten in hun inspanningen worden gesteund, vooral ten aanzien van de dienstenrichtlijn en het consumentenacquis; doet een beroep op de Commissie gebruik te maken van alle, in dit verband beschikbare instrumenten, met inbegrip van inbreukprocedures, wanneer wordt geconstateerd dat de wetgeving onjuist of ontoereikend wordt uitgevoerd; 16. onderstreept dat de vereisten inzake markttoegang voor deelplatforms en dienstverleners noodzakelijk, gerechtvaardigd en evenredig moeten zijn, overeenkomstig de Verdragen en het afgeleide recht, alsmede eenvoudig en duidelijk; onderstreept dat bij de beoordeling hiervan rekening moet worden gehouden met de vraag of de diensten worden verleend door professionele of particuliere dienstverleners, opdat peers aan minder strenge wettelijke vereisten onderworpen worden, waarbij kwaliteitsnormen en een hoog niveau van consumentenbescherming worden gewaarborgd en tevens rekening wordt gehouden met sectorale verschillen; 17. erkent de noodzaak voor zowel gevestigde als nieuwe marktdeelnemers en diensten in verband met digitale platforms en de deeleconomie om zich in een bedrijfsvriendelijk klimaat te ontwikkelen, waarin een gezonde concurrentie en transparantie ten aanzien van wetswijzigingen voorhanden zijn; is het ermee eens dat de lidstaten bij de beoordeling van de vereisten inzake markttoegang in het kader van de dienstenrichtlijn rekening moeten houden met de specifieke kenmerken van de bedrijven in de deeleconomie; 18. verzoekt de Commissie samen met de lidstaten te werken aan verdere richtsnoeren te geven voor het vastleggen van doeltreffende criteria om een onderscheid te maken tussen peers en professionals, hetgeen van cruciaal belang is voor de rechtvaardige ontwikkeling van de deeleconomie; wijst erop dat deze richtsnoeren moeten zorgen voor duidelijkheid en rechtszekerheid en dat hierin onder andere rekening moet worden gehouden met de uiteenlopende wetgeving in de lidstaten en hun economische omstandigheden, zoals het inkomensniveau, de kenmerken van de sectoren, de situatie van de kleine en microbedrijven en het winstoogmerk van de activiteit; is van oordeel dat een reeks algemene beginselen en criteria op EU-niveau en een reeks drempels op nationaal niveau een stap voorwaarts kunnen vormen, en dringt er bij de Commissie op aan in dit verband een studie te verrichten; 19. vestigt de aandacht op het feit dat, hoewel het vaststellen van drempels tot passende scheidslijnen tussen peers en ondernemingen kan leiden, dit tegelijkertijd kan resulteren in ongelijkheid tussen kleine en microbedrijven enerzijds en peers anderzijds; is van mening dat gelijke concurrentievoorwaarden tussen vergelijkbare categorieën dienstverleners zeer aan te bevelen is; dringt aan op het afschaffen van onnodige regeldruk en ongerechtvaardigde vereisten inzake markttoegang voor alle ondernemers, met name voor kleine en microbedrijven, aangezien hierdoor tevens innovatie in de kiem wordt gesmoord; 20. is ingenomen met het initiatief van de Commissie om ervoor te zorgen dat de consumentenwetgeving toereikend is en dat misbruik van de deeleconomie met het oog op het omzeilen van de wetgeving wordt voorkomen; is van oordeel dat consumenten een hoge en doeltreffende mate van bescherming moeten genieten, ongeacht de vraag of diensten door professionele dienstverleners of peers worden verleend, onderstreept vooral dat het belangrijk is consumenten te beschermen in peer-to-peertransacties, en erkent dat enige vorm van bescherming door zelfregulering kan worden geboden; 21. dringt aan op maatregelen om te zorgen voor de volledige aanwending en aanhoudende naleving van de regels inzake de consumentenbescherming door occasionele dienstverleners op dezelfde of een vergelijkbare basis als de professionele dienstverleners; 22. constateert dat consumenten er recht op hebben te weten of de beoordelingen van andere afnemers van een dienst mogelijkerwijs door de verstrekker van die dienst zijn beïnvloed, bijvoorbeeld in de vorm van betaalde reclame; 23. wijst op de noodzaak van meer duidelijkheid ten aanzien van de consumentenbescherming bij geschillen en doet een beroep op de deelplatforms om doeltreffende systemen voor klachtenprocedures en geschillenbeslechting in te voeren waardoor het de consumenten gemakkelijker wordt gemaakt hun rechten uit te oefenen; 24. onderstreept dat bedrijfsmodellen in de deeleconomie grotendeels gebaseerd zijn op reputatie, en benadrukt dat in dit verband transparantie van essentieel belang is; is van oordeel dat de bedrijfsmodellen in de deeleconomie in vele gevallen de positie van de consumenten versterken en hen in staat stellen een actieve rol te vervullen met ondersteuning van de technologie; onderstreept dat regels voor de consumentenbescherming in de deeleconomie nog steeds nodig zijn, vooral wanneer sprake is van een door bepaalde spelers gedomineerde markt, aanhoudende asymmetrische informatie en een gebrek aan keuze; onderstreept dat het belangrijk is te garanderen dat consumenten adequate informatie krijgen over het toepasselijke juridische kader van iedere transactie en de daaruit voortvloeiende rechten en juridische verplichtingen; 25. verzoekt de Commissie de aansprakelijkheidsregelingen voor deelplatforms onverwijld verder te verduidelijken ter bevordering van verantwoord gedrag, transparantie en rechtszekerheid en aldus het vertrouwen van de consumenten te versterken; erkent met name het gebrek aan zekerheid, vooral over de vraag of een platform een onderliggende dienst levert of slechts een dienst van de informatiemaatschappij aanbiedt, overeenkomstig de richtlijn elektronische handel; doet derhalve een beroep op de Commissie verdere richtsnoeren over deze aspecten te geven en te overwegen of verdere maatregelen noodzakelijk zijn om het regelgevingskader doeltreffender te maken; spoort de deelplatforms ertoe aan tegelijkertijd vrijwilllige maatregelen in dit verband te treffen; 26. doet een beroep op de Commissie het EU-recht nader onder de loep te nemen om onzekerheden te verminderen en voor meer rechtszekerheid te zorgen over de regels die van toepassing zijn op bedrijfsmodellen in de deeleconomie en om te evalueren of nieuwe of aangepaste regels passend zijn, met name ten aanzien van actieve tussenpersonen en hun informatie- en transparantievereisten, wanprestatie en aansprakelijkheid; 27. is van oordeel dat met elk nieuw regelgevingskader de zelfbestuurscapaciteiten en peerreviewmechanismen van platforms moeten worden versterkt, aangezien beide doeltreffend blijken te werken en rekening houden met de tevredenheid van de klanten met coöperatieve diensten; is ervan overtuigd dat deelplatforms bij het creëren van een dergelijk nieuw regelgevingskader zelf een actieve rol kunnen vervullen door asymmetrische informatie te corrigeren, vooral middels digitale reputatiemechanismen om het vertrouwen van de gebruikers te vergroten; merkt tegelijkertijd op dat het zelfregulerend vermogen van deelplatforms de noodzaak van de bestaande regels niet vervangt, zoals de dienstenrichtlijn, de richtlijn elektronische handel, het EU-consumentenrecht en andere mogelijke regels; 28. is derhalve van oordeel dat de digitale mechanismen voor het opbouwen van vertrouwen een essentieel onderdeel zijn van de deeleconomie; is ingenomen met alle inspanningen en initiatieven van de deelplatforms om vertekeningen te voorkomen, het vertrouwen in en de transparantie van beoordelings- en waarderingsmechanismen te versterken, betrouwbare reputatiecriteria op te stellen, waarborgen of verzekeringen en een identiteitscontrole van peers en prosumenten in te voeren, en veilige en transparante betalingssystemen te ontwikkelen; is van mening dat nieuwe technologische ontwikkelingen, zoals wederzijdsebeoordelingsmechanismen, onafhankelijke controles van beoordelingen en de vrijwillige vaststelling van certificeringsregelingen goede voorbeelden zijn van initiatieven ter voorkoming van misbruik, manipulatie, fraude en nepfeedback; moedigt deelplatforms aan te leren van optimale praktijken en voorlichting te geven over de juridische verplichtingen van hun gebruikers; 29. wijst op het cruciale belang van het verduidelijken van de methoden waarmee op algoritmen gebaseerde geautomatiseerde besluitvormingssystemen functioneren om te zorgen voor rechtvaardige en transparante algoritmen; verzoekt de Commissie om deze kwestie tevens te onderzoeken vanuit het perspectief van het mededingingsrecht van de EU; doet een beroep op de Commissie met de lidstaten, de particuliere sector en de betrokken regelgevers contact op te nemen om doeltreffende criteria vast te leggen voor het uitwerken van verantwoordingsbeginselen voor algoritmen voor op informatie gebaseerde deelplatforms; 30. onderstreept dat het zaak is het gebruik van gegevens te evalueren, wanneer dat verschillende gevolgen voor verschillende segmenten van de samenleving heeft, discriminatie te voorkomen en het potentiële gevaar voor de privacy van big data te verifiëren; herinnert eraan dat de EU reeds een allesomvattend kader voor gegevensbescherming heeft ontwikkeld in de vorm van de algemene verordening gegevensbescherming en doet derhalve een beroep op de platforms in de deeleconomie om het vraagstuk van de gegevensbescherming niet te verwaarlozen door aan de dienstverleners en gebruikers transparante informatie te verschaffen over de verzamelde persoonsgegevens en de wijze waarop deze worden verwerkt; 31. erkent dat vele regels van het acquis van de EU reeds op de deeleconomie van toepassing zijn; verzoekt de Commissie om de noodzaak van een verdere ontwikkeling van een EU-rechtskader te beoordelen om een verdere versnippering van de interne markt te voorkomen, overeenkomstig de beginselen van betere regelgeving en de ervaringen van de lidstaten; is van mening dat dit kader, waar nodig, geharmoniseerd moet worden en flexibel, technologisch neutraal en toekomstbestendig moet zijn, en moet bestaan uit een combinatie van algemene beginselen en specifieke regels, ter aanvulling op eventueel noodzakelijke sectorspecifieke regelgeving; 32. benadrukt het belang van coherente wetgeving om de goede werking van de interne markt voor eenieder te waarborgen en verzoekt de Commissie de geldende regels en wetgeving inzake werknemers- en consumentenrechten te vrijwaren voordat nieuwe wetgeving wordt ingevoerd die de interne markt kan versnipperen; Concurrentie en belastingnaleving 33. is ingenomen met het feit dat de groei van de deeleconomie heeft gezorgd voor meer concurrentie en gevestigde marktdeelnemers ertoe heeft gebracht zich te richten op de reële wensen van de consumenten; moedigt de Commissie ertoe aan gelijke voorwaarden voor de concurrentie op het stuk van vergelijkbare diensten tussen deelplatforms onderling en met traditionele bedrijven te bevorderen; onderstreept het belang van het opsporen en aanpakken van belemmeringen voor de opkomst en opschaling van bedrijven in de deeleconomie, met name van startende bedrijven; onderstreept in dit verband de noodzaak van het vrije verkeer van gegevens, de overdraagbaarheid en interoperabiliteit van gegevens, die het overstappen tussen platforms vergemakkelijken en klantenbinding voorkomen en die allemaal sleutelfactoren vormen voor een open en eerlijke concurrentie en voor een grotere inbreng van gebruikers van deelplatforms, rekening houdend met de legitieme belangen van alle marktdeelnemers en ter bescherming van gebruikersinformatie en persoonsgegevens; 34. is ingenomen met de toegenomen traceerbaarheid van economische transacties die door online-platforms mogelijk wordt gemaakt teneinde te zorgen voor belastingnaleving en ‑handhaving, maar is bezorgd over problemen die zich tot dusverre in een aantal sectoren hebben voorgedaan; benadrukt dat de deeleconomie nimmer een manier mag zijn om belastingverplichtingen te ontlopen; onderstreept voorts dat de bevoegde autoriteiten dringend met de deelplatforms moeten samenwerken op het gebied van belastingnaleving en -inning; erkent dat deze problemen in bepaalde lidstaten zijn aangepakt en neemt nota van de succesvolle publiek-private samenwerking op dit gebied; verzoekt de Commissie de uitwisseling van optimale praktijken tussen de lidstaten te vergemakkelijken waarbij de bevoegde autoriteiten en belanghebbenden betrokken moeten zijn, om effectieve en innovatieve oplossingen te ontwikkelen die de belastingnaleving en ‑handhaving versterken teneinde ook het risico van grensoverschrijdende belastingfraude uit te sluiten; verzoekt de deelplatforms om in dit verband een actieve rol te vervullen; moedigt de lidstaten aan tot verduidelijking en samenwerking inzake de informatie die de verschillende betrokken marktdeelnemers in de deeleconomie in het kader van hun fiscale informatieplicht aan de belastingautoriteiten moeten mededelen; 35. stemt ermee in dat functioneel vergelijkbare fiscale verplichtingen moeten worden opgelegd aan bedrijven die vergelijkbare diensten verlenen, zowel in de traditionele economie als in de deeleconomie, en is van mening dat belastingen moeten worden betaald daar waar winst wordt geboekt en waar het om meer gaat dan alleen bijdragen in de kosten, waarbij het subsidiariteitsbeginsel en de nationale en plaatselijke belastingwetgeving moeten worden nageleefd; Gevolgen voor de arbeidsmarkt en de rechten van werknemers 36. onderstreept dat de digitale revolutie aanzienlijke gevolgen heeft voor de arbeidsmarkt en dat opkomende trends in de deeleconomie deel uitmaken van een huidige trend in het kader van de digitalisering van de samenleving; 37. merkt tegelijkertijd op dat de deeleconomie nieuwe kansen biedt en nieuwe, flexibele wegen vrijmaakt om te komen tot werk voor alle gebruikers, met name voor zelfstandigen en voor werklozen, die momenteel ver van de arbeidsmarkt afstaan of anders niet in staat zouden zijn hieraan deel te nemen, en aldus als eerste opstapje naar de arbeidsmarkt kan dienen, met name voor jongeren en gemarginaliseerde groeperingen; wijst er evenwel op dat deze ontwikkeling in bepaalde omstandigheden ook kan leiden tot precaire situaties; benadrukt dat er enerzijds behoefte is aan arbeidsmarktflexibiliteit en anderzijds aan economische en sociale zekerheid voor werknemers, overeenkomstig de gebruiken en tradities in de lidstaten; 38. verzoekt de Commissie te onderzoeken in hoeverre de bestaande voorschriften van de Unie toepasbaar zijn op de digitale arbeidsmarkt en te zorgen voor adequate tenuitvoerlegging en handhaving; verzoekt de lidstaten om, in samenwerking met de sociale partners en andere belanghebbenden, proactief en anticiperend te beoordelen of de bestaande wetgeving, met inbegrip van de socialezekerheidsstelsels, moet worden gemoderniseerd, om gelijke tred te houden met de technologische ontwikkelingen en tegelijkertijd de bescherming van werknemers te waarborgen; verzoekt de Commissie en de lidstaten de socialezekerheidsstelsels te coördineren om de exporteerbaarheid van uitkeringen en de cumulatie van perioden te waarborgen overeenkomstig het recht van de Unie en de nationale wetgeving; moedigt de sociale partners ertoe aan de collectieve overeenkomsten indien nodig te actualiseren, zodat de bestaande beschermingsnormen behouden kunnen blijven in de digitale arbeidswereld; 39. onderstreept het grote belang van het waarborgen van de rechten van werknemers in de coöperatieve dienstverlening - eerst en vooral het recht van werknemers zich te organiseren en het recht collectief te onderhandelen en collectieve actie te voeren, overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk; herinnert eraan dat alle werkers in de deeleconomie hetzij werknemers, hetzij zelfstandigen zijn, al naargelang de feitelijke situatie, en als zodanig moeten worden geclassificeerd; doet een beroep op de lidstaten en de Commissie op hun respectieve bevoegdheidsterreinen te zorgen voor billijke arbeidsvoorwaarden en toereikende juridische en sociale bescherming voor alle werkers in de deeleconomie, ongeacht hun positie; 40. verzoekt de Commissie richtsnoeren te publiceren voor de wijze waarop het Unierecht van toepassing is op de diverse soorten platformbedrijfsmodellen, om indien nodig leemten in de regelgeving op het gebied van arbeid en sociale zekerheid op te vullen; is van mening dat het hoge transparantiepotentieel van de platformeconomie een goede traceerbaarheid mogelijk maakt, en daarmee ook de verwezenlijking van de doelstelling inzake handhaving van de bestaande wetgeving; verzoekt de lidstaten voldoende arbeidsinspecties te verrichten met betrekking tot onlineplatforms en sancties op te leggen wanneer er regels worden overtreden, met name op het gebied van de arbeidsvoorwaarden en omstandigheden, en specifieke vereisten in te voeren voor kwalificaties; verzoekt de Commissie en de lidstaten speciaal te letten op zwartwerk en schijnzelfstandigheid in deze sector en de platformeconomie op de agenda te zetten van het Europees platform tegen zwartwerk; verzoekt de lidstaten voldoende middelen ter beschikking te stellen voor inspecties; 41. onderstreept dat het belangrijk is de grondrechten en toereikende sociale bescherming van het groeiend aantal zelfstandigen te waarborgen, die belangrijke spelers in de deeleconomie zijn, met inbegrip van het recht op collectieve onderhandelingen en collectieve actie, mede ten aanzien van hun vergoeding; 42. dringt er bij de lidstaten op aan te erkennen dat de deeleconomie ook ontwrichting met zich zal meebrengen, derhalve absorptiemaatregelen voor te bereiden voor bepaalde sectoren, en opleiding en ontslagbegeleiding te ondersteunen; 43. onderstreept dat het belangrijk is dat deelplatformwerkers kunnen profiteren van de overdraagbaarheid van beoordelingen en waarderingen, die hun digitale marktwaarde uitmaken, en benadrukt het belang van de overdraagbaarheid en accumulatie van beoordelingen en waarderingen tussen verschillende platforms, met inachtneming van de regels inzake gegevensbescherming en de privacy van alle betrokken partijen; wijst erop dat oneerlijke en arbitraire online-ratingpraktijken de arbeidsomstandigheden en rechten van deelplatformwerkers en hun kansen om werk te krijgen nadelig kunnen beïnvloeden; is van oordeel dat beoordelings- en waarderingsmechanismen op transparante wijze moeten worden ontwikkeld en dat de werkers op passende niveaus moeten worden geïnformeerd en geraadpleegd, overeenkomstig de wetgeving en praktijken van de lidstaat, over de algemene criteria die voor de ontwikkeling van dergelijke mechanismen worden aangewend; 44. onderstreept het belang van "up-to-date"-vaardigheden in de veranderende wereld van de werkgelegenheid en dat ervoor moeten worden gezorgd dat alle werkers over de adequate vaardigheden beschikken die de digitale samenleving en economie vereisen; spoort de Commissie, de lidstaten en bedrijven in de deeleconomie ertoe aan om een leven lang leren en de ontwikkeling van digitale vaardigheden mogelijk te maken; is van mening dat openbare en particuliere investeringen en financieringsmogelijkheden voor een leven lang leren en opleiding noodzakelijk zijn, met name voor kleine en microbedrijven; 45. wijst op het belang van telewerken en "slim werken" in het kader van de deeleconomie en pleit er in dit verband voor dat deze vormen van werk gelijkgesteld worden met traditionele arbeidsvormen; 46. verzoekt de Commissie te onderzoeken in hoeverre de richtlijn betreffende uitzendwerk (2008/104/EG (14) ) van toepassing is op specifieke onlineplatforms; is van mening dat vele als bemiddelaar optredende onlineplatforms structureel te vergelijken zijn met uitzendbureaus (triangulaire contractuele verhouding tussen uitzendkracht/platformwerker; uitzendbureau/onlineplatform; inlenende onderneming/klant); 47. verzoekt de nationale openbare diensten voor arbeidsvoorziening en het EURES‑netwerk beter te communiceren over de mogelijkheden die de deeleconomie biedt; 48. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de sociale partners aan de platformwerkers adequate informatie te verstrekken over de arbeids- en tewerkstellingsvoorwaarden en de rechten van werknemers en over hun arbeidsbetrekkingen met zowel platforms als gebruikers; is van mening dat platforms een proactieve rol moeten vervullen bij het verstrekken van informatie aan gebruikers en werkers over het toepasselijke regelgevingskader, opdat de wettelijke voorschriften worden nageleefd; 49. wijst op het gebrek aan gegevens over de door de deeleconomie teweeggebrachte veranderingen in de wereld van de werkgelegenheid; verzoekt de lidstaten en de Commissie, mede in samenwerking met de sociale partners, meer betrouwbare en volledige gegevens in dit verband te verzamelen en spoort de lidstaten ertoe aan een reeds bestaande, bevoegde nationale entiteit aan te stellen om de opkomende trends op de arbeidsmarkt van de deeleconomie te controleren en te evalueren; benadrukt in dit verband het belang van informatie en de uitwisseling van optimale praktijken tussen de lidstaten; onderstreept het belang van toezicht op de arbeidsmarkt en de arbeidsvoorwaarden in de deeleconomie teneinde illegale praktijken te bestrijden; Plaatselijke dimensie van de deeleconomie 50. constateert dat een toenemend aantal plaatselijke autoriteiten en regeringen reeds actief zijn bij het reguleren en ontwikkelen van de deeleconomie en zich richten op coöperatieve praktijken als onderwerp van hun beleid en als beginsel voor het organiseren van nieuwe vormen van coöperatief bestuur en de participerende democratie; 51. constateert dat de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten over veel speelruimte beschikken om contextspecifieke maatregelen vast te stellen teneinde duidelijk afgebakende doelstellingen van algemeen belang na te streven middels evenredige maatregelen die volledig stroken met het EU-recht; verzoekt de Commissie derhalve de lidstaten te ondersteunen in hun beleidsvorming en bij het vaststellen van regels overeenkomstig het EU-recht; 52. stelt vast dat de voortrekkers steden waren waar de omstandigheden, zoals de bevolkingsdichtheid en fysieke nabijheid, het mogelijk maken coöperatieve praktijken toe te passen, dat de focus zich uitbreidt van slimme steden naar delende steden en de overgang naar burgervriendelijke infrastructuur wordt vergemakkelijkt; is tevens ervan overtuigd dat de deeleconomie aanzienlijke kansen biedt aan de randgebieden, plattelandsgebieden en achtergestelde gebieden, tot nieuwe en inclusieve vormen van ontwikkeling kan leiden, een positieve sociaal-economische impact kan hebben en gemarginaliseerde gemeenschappen kan helpen met indirecte voordelen voor de toerismesector; De bevordering van de deeleconomie 53. wijst op het belang van passende competenties, vaardigheden en opleiding om zoveel mogelijk mensen in staat te stellen een actieve rol in de deeleconomie te vervullen en het potentieel ervan ten volle te benutten; 54. benadrukt dat ICT het mogelijk maakt innovatieve ideeën binnen de deeleconomie snel en efficiënt te ontwikkelen, zorgt voor de verbinding tussen en de empowerment van deelnemers, of het nu gaat om gebruikers dan wel dienstverleners, hun toegang tot en deelneming aan de markt vergemakkelijkt en afgelegen en plattelandsgebieden toegankelijker maakt; 55. verzoekt de Commissie proactief publiek-private partnerschappen te bevorderen, met name met het oog op de toename van het gebruik van e-ID's, om het vertrouwen van consumenten en dienstverleners in onlinetransacties te vergroten, voortbouwend op het EU-kader voor wederzijdse erkenning van e-ID's, en andere bestaande belemmeringen voor de groei van de deeleconomie weg te nemen, zoals hindernissen voor het aanbieden van grensoverschrijdende verzekeringen; 56. wijst erop hoe de invoering van 5G de logica van onze economieën fundamenteel zal veranderen en voor een ruimer en toegankelijker dienstenaanbod zal zorgen; benadrukt in dit verband hoe belangrijk het is om een concurrerende markt voor innovatieve bedrijven te creëren, omdat hun succes uiteindelijk de kracht van onze economie zal bepalen; 57. wijst erop dat de deeleconomie steeds belangrijker wordt in de energiesector doordat consumenten, producenten, individuele personen en gemeenschappen op een efficiënte manier met elkaar in verbinding worden gebracht in diverse decentrale fasen van de hernieuwbare-energiecyclus, met inbegrip van zelfproductie en zelfconsumptie, opslag en distributie, overeenkomstig de klimaat- en energiedoelstellingen van de Unie; 58. wijst erop dat deeleconomieën vooral tot volle ontplooiing komen in gemeenschappen die over sterke modellen voor het delen van kennis en onderwijs beschikken, en aldus een cultuur van open innovatie bevorderen en consolideren; benadrukt het belang van coherent beleid en van de introductie van breedband- en ultrabreedband als een voorwaarde om het volledige potentieel van de deeleconomie te benutten en profijt te trekken van de voordelen van de deeleconomie; wijst derhalve op de noodzaak te zorgen voor adequate netwerktoegang voor alle burgers in de EU, vooral in minder bevolkte, afgelegen en plattelandsgebieden waar connectiviteit nog niet voldoende beschikbaar is; 59. onderstreept dat de deeleconomie steun voor haar ontwikkeling en opschaling nodig heeft en dat zij open moet blijven voor onderzoek, innovatie en nieuwe technologieën om investeringen aan te trekken; doet een beroep op de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat EU-wetgeving en ‑beleid toekomstbestendig zijn, met speciale aandacht voor het openen van niet-exclusieve, experimentgerichte ruimten, het bevorderen van digitale connectiviteit en geletterdheid, het ondersteunen van Europese ondernemers en start-ups, het stimuleren van 4.0-innovatiehubs, clusters en incubators waarbij tegelijkertijd cohabitatiesynergieën met traditionele bedrijfsmodellen worden ontwikkeld; 60. benadrukt de complexe aard van de vervoerssector binnen en buiten de deeleconomie; wijst erop dat de sector een strenge regelgeving kent; wijst erop dat de deeleconomie het potentieel heeft om de efficiëntie en duurzame ontwikkeling van het vervoerssysteem aanzienlijk te verbeteren (mede via de mogelijkheid om binnen één reis gebruik te maken van naadloze multimodale vervoersbewijzen en reismethoden met behulp van apps voor de deeleconomie), alsook de veiligheid en beveiliging ervan, en de capaciteit heeft afgelegen gebieden beter toegankelijk te maken en de ongewenste externe effecten van files in het verkeer terug te dringen; 61. doet een beroep op de betrokken autoriteiten om de gunstige co-existentie van collaboratieve vervoersdiensten en het traditionele vervoerssysteem te bevorderen; verzoekt de Commissie de deeleconomie te verwerken in haar op de nieuwe vervoerstechnologieën gerichte werkzaamheden (communicerende voertuigen, autonome voertuigen, geïntegreerde digitale vervoersbewijzen en intelligente vervoerssystemen) gezien de krachtige wisselwerking en natuurlijke synergieën van deze technologieën; 62. onderstreept de noodzaak van rechtszekerheid voor platforms en de gebruikers ervan om de ontwikkeling van de deeleconomie in de vervoerssector van de EU te waarborgen; merkt op dat het in de mobiliteitssector belangrijk is een duidelijk onderscheid te maken tussen enerzijds i) carpooling en het delen van de kosten in de context van een reis die de bestuurder voor eigen doeleinden al gepland heeft, en anderzijds ii) gereguleerde personenvervoersdiensten; 63. herinnert eraan dat volgens schattingen van de Commissie peer-to-peer-accommodatie vanuit het oogpunt van gegenereerde handel het grootste deel van de deeleconomie vormt, en peer-to-peer-vervoer de meeste inkomsten per platform genereert; 64. onderstreept dat in de toerismesector het delen van woningen een zeer efficiënt gebruik van hulpmiddelen en onvoldoende benutte ruimte vormt, met name in gebieden die traditiegetrouw niet van het toerisme profiteren; 65. veroordeelt in dit opzicht het feit dat bepaalde overheidsinstanties voorschriften opleggen met als doel het aanbod van toeristische accommodatie via de deeleconomie aan banden te leggen; 66. vestigt de aandacht op de problemen waarmee de Europese deelplatforms te kampen hebben bij het verkrijgen van toegang tot risicokapitaal en bij hun opschalingsstrategieën, hetgeen nog eens wordt toegespitst door de geringe grootte en versnippering van de binnenlandse markten, alsmede door een acuut tekort aan grensoverschrijdende investeringen; verzoekt de Commissie en de lidstaten ten volle gebruik te maken van de bestaande financieringsinstrumenten om te investeren in bedrijven in de deeleconomie en om initiatieven te bevorderen voor een gemakkelijkere toegang tot financiering, met name voor start-ups, kleine en middelgrote ondernemingen en bedrijven; 67. onderstreept dat stelsels voor coöperatieve financiering - zoals crowdfunding - een belangrijk aanvulling zijn op traditionele financieringskanalen als onderdeel van een doeltreffend financieringsecosysteem; 68. merkt op dat door kmo's verstrekte diensten in de deeleconomie niet altijd voldoende zijn toegesneden op de behoeften van personen met een beperking en ouderen; verzoekt om instrumenten en programma's die gericht zijn op ondersteuning van deze ondernemers om de behoeften van personen met een beperking in aanmerking te nemen; 69. verzoekt de Commissie de toegang tot passende financiering te vergemakkelijken en te bevorderen voor Europese ondernemers die in de deeleconomie werkzaam zijn, ook in het kader van het EU-programma voor onderzoek en innovatie, Horizon 2020; 70. constateert de snelle ontwikkeling en de groeiende verspreiding van innovatieve technologieën en digitale instrumenten, zoals de blockchains en de distributed ledger-technologie, ook in de financiële sector; onderstreept dat het gebruik van deze gedecentraliseerde technologieën effectieve peer-to-peertransacties en -connecties in de deeleconomie mogelijk kunnen maken, hetgeen tot nieuwe onafhankelijke markten of netwerken leidt, welke, in de toekomst, de rol overnemen die tussenpersonen momenteel bij deelplatforms vervullen; o o o 71. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie van 25 mei 2016 getiteld "Online platforms en de digitale eengemaakte markt – Kansen en uitdagingen voor Europa" ( COM(2016)0288 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2016)0172), – gezien de mededeling van de Commissie van 2 juni 2016 getiteld "Een Europese agenda voor de deeleconomie" ( COM(2016)0356 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2016)0184), – gezien de mededeling van de Commissie van 19 april 2016 getiteld "EU-actieplan inzake e-overheid 2016-2020 Voor een snellere digitalisering van overheidsdiensten" ( COM(2016)0179 ) en de begeleidende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2016)0108 en SWD(2016)0109), – gezien de mededeling van de Commissie van 19 april 2016 getiteld "De digitalisering van het Europese bedrijfsleven De voordelen van een digitale eengemaakte markt ten volle benutten" ( COM(2016)0180 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2016)0110), – gezien de mededeling van de Commissie van 6 mei 2015 getiteld "Strategie voor een digitale eengemaakte markt voor Europa" ( COM(2015)0192 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2015)0100), – gezien de mededeling van de Commissie van 19 april 2016 getiteld "Het Europese cloudinitiatief – bouwen aan een concurrerende data- en kenniseconomie in Europa" ( COM(2016)0178 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2016)0106), – gezien de mededeling van de Commissie van 10 januari 2017 getiteld "Bouwen aan een Europese data-economie" ( COM(2017)0009 ) en het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2017)0002), – gezien zijn resolutie van 16 februari 2017 over het Europees cloudinitiatief (1) , – gezien zijn resolutie van 19 januari 2016 "Naar een akte voor een digitale eengemaakte markt" (2) , – gezien zijn resolutie van 19 januari 2017 over een Europese pijler van sociale rechten (3) , – gezien Verordening (EU) 2015/2120 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 tot vaststelling van maatregelen betreffende open-internettoegang en tot wijziging van Richtlijn 2002/22/EG inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten en Verordening (EU) nr. 531/2012 betreffende roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Unie (4) , – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 531/2012 wat betreft de voorschriften voor wholesaleroamingmarkten ( COM(2016)0399 ), – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de Connecting Europe Facility ( COM(2016)0590 ), – gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake auteursrechten in de digitale eengemaakte markt ( COM(2016)0593 ), – gezien Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (richtlijn inzake elektronische handel) (5) ("richtlijn elektronische handel"), – gezien Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG ("algemene verordening gegevensbescherming") (6) , – gezien Richtlijn (EU) 2016/1148 van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2016 houdende maatregelen voor een hoog gemeenschappelijk niveau van beveiliging van netwerk- en informatiesystemen in de Unie (7) ("richtlijn netwerk- en informatiebeveiliging"), – gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2010/13/EU betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten in het licht van de veranderende marktsituatie ( COM(2016)0287 ) ("richtlijn audiovisuele mediadiensten"), – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming ( COM(2016)0283 ), – voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde aspecten van overeenkomsten voor de levering van digitale inhoud ( COM(2015)0634 ), – gezien het interne werkdocument van de Commissie van 25 mei 2016 "Guidance on the implementation/application of Directive 2005/29/EC on unfair commercial practices" (SWD(2016)0163), – gezien de door de Commissie in juni 2013 gepubliceerde Gids voor de ICT-sector betreffende de toepassing van de leidende beginselen van de VN op het gebied van zakendoen en mensenrechten ("ICT Sector Guide on Implementing the UN Guiding Principles on Business and Human Rights"), – gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 15 september 2016 getiteld "Preliminary Report on the E-commerce Sector Inquiry" (SWD(2016)0312), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité inzake de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's met als titel "Onlineplatforms en de digitale eengemaakte markt - Kansen en uitdagingen voor Europa" (8) , – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het gezamenlijke overleg van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie interne markt en consumentenbescherming overeenkomstig artikel 55 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie juridische zaken ( A8-0204/2017 ), A. overwegende dat de digitale eengemaakte markt zijn bestaansrecht ontleent aan het voorkomen van fragmentatie tussen nationale wetgevingen en het afschaffen van technische, juridische en fiscale belemmeringen om ondernemingen, burgers en consumenten in staat te stellen ten volle te profiteren van digitale instrumenten en diensten; B. overwegende dat de digitalisering en nieuwe technologieën de manieren van communiceren, de toegang tot informatie en het gedrag van burgers, consumenten en bedrijven blijven veranderen en dat e vierde industriële revolutie zal leiden tot de digitalisering van alle facetten van de economie en de maatschappij; C. overwegende dat het evoluerende gebruik van internet en mobiele apparaten nieuwe zakelijke mogelijkheden biedt voor bedrijven van elke omvang en nieuwe en alternatieve zakelijke modellen genereert, waarbij geprofiteerd wordt van nieuwe technologieën en toegang tot de mondiale markt, maar dat er ook nieuwe uitdagingen ontstaan; D. overwegende dat de evoluerende ontwikkeling en het evoluerende gebruik van internetplatforms voor een brede waaier aan activiteiten, inclusief commerciële activiteiten en het delen van goederen en diensten, de manieren hebben veranderd waarop gebruikers en bedrijven in wisselwerking treden met verstrekkers van inhoud, handelaren en andere personen die goederen en diensten aanbieden; E. overwegende dat de richtlijn elektronische handel tussenpersonen alleen vrijstelt van aansprakelijkheid voor inhoud, als zij noch kennis hebben van noch controle hebben over de informatie die zij opslaan en/of doorgeven, maar dat, wanneer tussenpersonen daadwerkelijke kennis hebben van een inbreuk of onwettige activiteit of informatie, bij verkrijging van deze kennis een prompte reactie vereist is om de onwettige informatie of activiteit te verwijderen of de toegang hiertoe te blokkeren; F. overwegende dat talrijke onlineplatforms en diensten van de informatiemaatschappij een gemakkelijkere toegang verlenen tot goederen, diensten en digitale inhoud en zich bezighouden met een breder spectrum aan activiteiten in de verhouding met consumenten en andere spelers; G. overwegende dat de Commissie een aantal beoordelingen uitvoert van de regels inzake consumentenbescherming en van de b2b-activiteiten van onlineplatforms ten opzichte van hun zakelijke gebruikers; H. overwegende dat creativiteit en innovatie de motoren van de digitale economie vormen, en het derhalve van essentieel belang is om een hoog niveau van bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten te waarborgen; Algemene inleiding 1. is tevreden met de mededeling getiteld "Online platforms en de digitale eengemaakte markt – Kansen en uitdagingen voor Europa"; 2. is tevreden met de diverse initiatieven die in het kader van de strategie voor een digitale eengemaakte markt voor Europa al zijn voorgesteld; benadrukt het feit dat coördinatie en samenhang tussen deze initiatieven belangrijk is; is van mening dat de totstandbrenging van een digitale eengemaakte markt essentieel is voor het bevorderen van het concurrentievermogen van de EU, het creëren van kwalitatief hoogwaardige banen en hooggekwalificeerde banen en het bevorderen van de digitale economie in Europa; 3. merkt op dat onlineplatforms de digitale economie en maatschappij van vandaag ten goede komen, door ervoor te zorgen dat de consumenten meer keuzemogelijkheden hebben en door het creëren en vormgeven van nieuwe markten; wijst er evenwel op dat onlineplatforms ook zorgen voor nieuwe uitdagingen op het gebied van regelgeving en beleid; 4. herinnert eraan dat vele beleidsmaatregelen van de EU ook van toepassing zijn op onlineplatforms, maar merkt op dat de wetgeving in sommige gevallen niet behoorlijk wordt gehandhaafd of op uiteenlopende manieren wordt geïnterpreteerd in de lidstaten; benadrukt het feit dat het belangrijk is dat de EU-wetgeving behoorlijk ten uitvoer wordt gelegd en gehandhaafd, alvorens na te gaan of het huidige rechtskader moet worden aangevuld om deze situatie te remediëren; 5. is tevreden met het werk dat momenteel wordt verricht om het huidige rechtskader te actualiseren en aan te vullen, om ervoor te zorgen dat het geschikt is voor het digitale tijdperk; is van mening dat een doeltreffende en aantrekkelijke omgeving op het gebied van regelgeving in Europa van vitaal belang is voor de ontwikkeling in Europa van online- en digitale bedrijfsactiviteit; Definitie van platforms 6. erkent dat het erg moeilijk zou zijn om te komen tot één juridisch relevante en toekomstbestendige definitie van onlineplatforms op het niveau van de EU, door factoren als de grote variëteit aan bestaande onlineplatforms en activiteitenterreinen hiervan, alsmede de snel veranderende omstandigheden van de digitale omgeving; is van mening dat één EU-definitie of één aanpak voor iedereen de EU sowieso niet zou helpen om in de platformeconomie succesvol te zijn; 7. is zich tegelijk bewust van het feit dat het belangrijk is te voorkomen dat de interne markt van de EU gefragmenteerd raakt, hetgeen kan gebeuren, als er sprake is van een proliferatie aan regionale of nationale regels en definities, en is zich ook bewust van het feit dat zekerheid en een gelijk speelveld moeten worden geboden, zowel aan bedrijven als aan consumenten; 8. is daarom van mening dat onlineplatforms moeten worden onderscheiden en gedefinieerd in seksespecifieke wetgeving hierover op het niveau van de EU, volgens de kenmerken, classificaties en principes van de platforms, en dat hierbij een probleemgestuurde aanpak moet worden gevolgd; 9. is tevreden met het lopende werk van de Commissie inzake onlineplatforms, inclusief raadplegingen van belanghebbenden en uitvoering van een effectbeoordeling; acht soort op feiten gebaseerde aanpak essentieel voor het genereren van een algemeen inzicht op dit gebied; verzoekt de Commissie indien nodig regelgeving of andere maatregelen op basis van deze grondige analyse voor te stellen; 10. merkt op dat b2c- en c2c-platforms actief zijn binnen een zeer diverse reeks activiteiten, bijvoorbeeld e-handel, de media, zoekmachines, communicatie, betaalsystemen, werkverschaffing, besturingssystemen, vervoer, reclame, de distributie van culturele inhoud, de deeleconomie en sociale netwerken; merkt voorts op dat, hoewel bepaalde gemeenschappelijke kenmerken de identificatie van onlineplatforms mogelijk maken, deze entiteiten veel verschillende vormen kunnen aannemen en veel verschillende benaderingen kunnen worden toegepast om een onlineplatform te identificeren; 11. merkt op dat onlineplatforms in meer of mindere mate worden gekenmerkt door bepaalde gemeenschappelijke elementen, waaronder: opereren in veelzijdige markten; partijen die behoren tot twee of meer verschillende gebruikersgroepen, in staat stellen rechtstreeks met elkaar in contact te treden langs elektronische weg; met elkaar in contact brengen van diverse soorten gebruikers; aanbieden van onlinediensten afgestemd op de voorkeuren van gebruikers, op basis van de door gebruikers verstrekte gegevens; classificeren of referenceren van inhoud, bijvoorbeeld door middel van algoritmen, goederen of diensten die worden voorgesteld of online worden geplaatst door derden; samenbrengen van diverse partijen met het oog op de verkoop van een artikel, de verstrekking van een dienst of de uitwisseling dan wel het delen van inhoud, informatie, goederen of diensten; 12. wijst erop dat het van cruciaal belang is duidelijkheid te verschaffen over de methoden waarmee op algoritmen gebaseerde besluiten worden genomen en te ijveren voor transparantie in het gebruik van deze algoritmen; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom na te gaan wat de kans is op fouten en vertekeningen bij het gebruik van algoritmen, teneinde iedere vorm van discriminatie, oneerlijke praktijken of inbreuk op de privacy te voorkomen; 13. is echter van mening dat een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen b2c- en b2b-platforms, gezien de opkomst van online b2b-platforms die cruciaal zijn voor de ontwikkeling van het industriële internet, zoals diensten in de cloud of platforms voor het delen van gegevens die de communicatie tussen producten van het internet der dingen mogelijk maken; verzoekt de Commissie de belemmeringen op de interne markt aan te pakken die de groei van dergelijke platforms tegenhouden; Facilitering van de duurzame groei van Europese onlineplatforms 14. merkt op dat onlineplatforms het internet gebruiken als instrument voor interactie en dat zij optreden als faciliteerders tussen de partijen, en dat zij zo voordelen opleveren voor gebruikers, consumenten en bedrijven, door de toegang tot de mondiale markt te faciliteren; merkt op dat onlineplatforms kunnen bijdragen tot aanpassing van de vraag en het aanbod van goederen en diensten, op basis van sentimenten in de gemeenschap, gedeelde toegang, reputatie en vertrouwen; 15. merkt op dat onlineplatforms en -toepassingen, waarvan er vele zijn ontworpen door Europese ontwikkelaars van toepassingen, de voordelen genieten van het enorme en steeds toenemende aantal mobiele apparaten, pc's, laptops en overige computerapparaten en dat zij steeds meer op deze apparaten beschikbaar zijn; 16. wijst erop dat topprioriteit moet worden gegeven aan het garanderen van voldoende investeringen voor de uitrol van breedbandnetwerken met hoge snelheid en andere digitale infrastructuur, om de connectiviteitsdoelstellingen te realiseren van de gigabitmaatschappij, omdat deze uitrol van cruciaal belang is om burgers en bedrijven te laten profiteren van de ontwikkeling van de 5G-technologie en, in het algemeen, om te zorgen voor connectiviteit in alle lidstaten; 17. onderstreept het feit dat het steeds wijder verspreide gebruik van slimme apparaten, waaronder smartphones en tablets, de toegang tot nieuwe diensten, inclusief onlineplatforms nog heeft verruimd en verbeterd, zodat de rol ervan in de economie en de maatschappij is toegenomen, vooral onder jongeren, maar steeds meer onder alle leeftijdsgroepen; merkt op dat de digitalisering nog zal toenemen met de snelle ontwikkeling van het internet der dingen, dat naar verwachting tegen 2020 25 miljard objecten met elkaar zal verbinden; 18. acht toegang tot onlineplatforms kwalitatief hoogstaande technologie belangrijk voor alle burgers en bedrijven, niet slechts diegene die al online actief zijn; benadrukt het feit dat het belangrijk is het ontstaan te voorkomen van kloven die er kunne komen door een gebrek aan digitale vaardigheden of ongelijke toegang tot technologie; benadrukt het feit dat een toegewijde benadering van de ontwikkeling van digitale vaardigheden vereist is op nationaal en Europees niveau; 19. vestigt de aandacht op de zich snel ontwikkelende onlineplatformmarkten, die een nieuwe afzetmogelijkheid bieden voor producten en diensten; merkt op dat deze markten een mondiaal en grensoverschrijdend karakter hebben; wijst erop dat mondiale onlineplatformmarkten consumenten een ruime waaier aan keuzemogelijkheden en effectieve prijsconcurrentie bieden; merkt op dat de "roam-like-at-home"-overeenkomst de grensoverschrijdende dimensie van onlineplatforms ondersteunt, door het gebruik van onlinediensten betaalbaarder te maken; 20. wijst op de toenemende rol van onlineplatforms in het delen van en toegang bieden tot nieuws en overige informatie die waardevol is voor burgers en voor het functioneren van de democratie; is van mening dat onlineplatforms ook kunnen fungeren als faciliteerders van e-governance; 21. dringt er bij de Commissie op aan de groei van de Europese onlineplatforms en start-ups te blijven bevorderen en de capaciteit hiervan om actief te worden op grotere schaal en mondiaal te concurreren, te versterken; roept de Commissie op om met betrekking tot onlineplatforms een innovatievriendelijk beleid te blijven voeren, om markttoegang te faciliteren; betreurt het lage aandeel van de EU van de marktkapitalisatie op onlineplatforms; benadrukt het feit dat het belangrijk is de belemmeringen te verwijderen die de soepele werking van onlineplatforms over de grenzen heen hinderen en de werking van de Europese digitale eengemaakte markt verstoren; benadrukt het feit dat non-discriminatie belangrijk is en dat omschakelen tussen platforms die met elkaar verenigbare diensten aanbieden, moet worden gefaciliteerd; 22. benadrukt het feit dat cruciale factoren onder andere een open omgeving, homogene regels, de beschikbaarheid van voldoende connectiviteit, de interoperabiliteit van bestaande toepassingen en de beschikbaarheid van open normen omvatten; 23. merkt op dat onlineplatforms aanzienlijke voordelen kunnen opleveren voor kmo's en start-ups; merkt op dat onlineplatforms vaak de gemakkelijkste en meest geschikte eerste stap vormen voor kleine ondernemingen die online willen gaan en willen profiteren van online distributiekanalen; merkt op dat onlineplatforms en start-ups kmo's in staat stellen zich op de mondiale markten te begeven zonder dat zij buitensporige investeringen moeten doen in het opbouwen van dure digitale infrastructuur; onderstreept het feit dat transparantie en billijke toegang tot platforms belangrijk zijn en herinnert eraan dat de toenemende dominantie van bepaalde onlineplatforms het vrije ondernemerschap niet mag verminderen; 24. dringt er bij de Commissie op aan prioriteit te verlenen aan acties die het mogelijk maken dat Europese start-ups en onlineplatforms ontstaan en gaan opereren op grotere schaal; benadrukt het feit dat het faciliteren van de financiering van en investeringen in start-ups, met gebruikmaking van alle bestaande financieringsinstrumenten, van vitaal belang is voor de ontwikkeling van onlineplatforms die hun origine hebben in Europa, met name door toegang tot risicokapitaal en diverse kanalen, zoals bankieren of overheidsmiddelen, of door alternatieve financieringsmogelijkheden, zoals crowdfunding en crowdinvesteringen; 25. merkt op dat sommige onlineplatforms de deeleconomie faciliteren en bijdragen tot de groei ervan in Europa; is tevreden met de mededeling van de Commissie over de deeleconomie en benadrukt dat deze de eerste stap moet zijn op weg naar een bredere Europese strategie op dit gebied waarmee de ontwikkeling wordt ondersteund van nieuwe zakelijke modellen; benadrukt het feit dat deze nieuwe zakelijke modellen banen creëren, het ondernemerschap bevorderen en nieuwe diensten, een ruimere keuze en betere prijzen bieden voor de consumenten, alsmede flexibiliteit en nieuwe mogelijkheden genereren, maar dat zij ook kunnen leiden tot uitdagingen en risico's voor de werknemers; 26. wijst erop dat de lidstaten de laatste decennia vooruitgang hebben geboekt op het gebied van arbeids- en sociale normen en van socialebeschermingsstelsels en benadrukt het feit dat de ontwikkeling van de sociale dimensie ook gegarandeerd moet worden in het digitale tijdperk; merkt op dat de toenemende digitalisering een impact heeft op de arbeidsmarkten, het herdefiniëren van banen en de contractuele relaties tussen werknemers en ondernemingen; merkt op dat het belangrijk is naleving te garanderen van de arbeids- en sociale rechten en te zorgen voor een passende handhaving van de bestaande wetgeving, om de socialezekerheidsstelsels en de kwaliteit van banen verder te bevorderen; verzoekt de lidstaten om, in samenwerking met de sociale partners en andere belanghebbenden, te beoordelen of de bestaande wetgeving, met inbegrip van de socialezekerheidsstelsels, moet worden gemoderniseerd, om gelijke tred te houden met de technologische ontwikkelingen en tegelijkertijd de bescherming van werknemers te waarborgen, alsmede behoorlijke arbeidsomstandigheden te garanderen en te zorgen voor algemene voordelen voor de maatschappij als geheel; 27. verzoekt de lidstaten te zorgen voor voldoende sociale zekerheid voor zelfstandigen, die belangrijke spelers zijn op de digitale arbeidsmarkt; verzoekt de lidstaten ook indien nodig nieuwe beschermingsmechanismen te ontwikkelen, om te zorgen voor een passende dekking van werknemers van onlineplatforms en voor non-discriminatie en gendergelijkheid, en om de beste praktijken op Europees niveau te delen; 28. merkt op dat online gezondheidsplatforms innovatieve activiteiten kunnen ondersteunen door relevante kennis te creëren en over te dragen van betrokken consumenten van gezondheidsdiensten voor het innoveren van de gezondheidsomgeving; benadrukt dat nieuwe innovatieplatforms de volgende generatie van innovatieve gezondheidsproducten mede zullen ontwerpen en creëren, zodat deze precies aansluiten op behoeften waarin momenteel niet wordt voorzien; Verduidelijking van de aansprakelijkheid van tussenpersonen 29. merkt op dat de huidige EU-regeling inzake aansprakelijkheid van tussenpersonen een van de kwesties is die sommige belanghebbenden in het lopende debat over onlineplatforms ter sprake brengen; merkt op dat de raadpleging over het regelgevingskader voor platforms heeft uitgewezen dat er enige steun is voor het bestaande kader dat vervat is in de richtlijn elektronische handel, maar ook dat bepaalde tekortkomingen bij de handhaving ervan moeten worden geremedieerd; is daarom van mening dat de aansprakelijkheidsregeling verder moet worden verduidelijkt, omdat deze een cruciale pijler is voor de digitale economie van de EU; acht richtsnoeren nodig van de Commissie met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het kader inzake de aansprakelijkheid van tussenpersonen, om ervoor te zorgen dat onlineplatforms hun verantwoordelijkheden kunnen opnemen en de aansprakelijkheidsregels kunnen naleven, om de rechtszekerheid te vergroten en om te zorgen voor meer vertrouwen bij de gebruikers; verzoekt de Commissie met het oog hierop bijkomende stappen te ontwikkelen, waarbij het eraan herinnert dat platforms die geen neutrale rol spelen overeenkomstig de definitie in de richtlijn elektronische handel, geen aanspraak kunnen maken op vrijstelling van aansprakelijkheid; 30. benadrukt dat, hoewel vandaag de dag meer creatieve producten worden verbruikt dan ooit, bijvoorbeeld via platforms waarop gebruikers hun eigen inhoud kunnen uploaden en diensten voor aggregatie van inhoud, de creatieve sector zijn inkomsten niet evenredig heeft zien stijgen; benadrukt dat als een van de belangrijkste redenen hiervoor een overdracht van waarde wordt gezien die is ontstaan als gevolg van een gebrek aan duidelijkheid over de status van deze onlinediensten in het kader van de wetgeving inzake auteursrechten en elektronische handel; benadrukt het feit dat er een oneerlijke markt is gecreëerd, die een bedreiging vormt voor de ontwikkeling van de digitale eengemaakte markt en de belangrijkste actoren hiervan, namelijk de culturele en creatieve sector; 31. is tevreden met het feit dat de Commissie het op zich heeft genomen om richtsnoeren voor de aansprakelijkheid van tussenpersonen te publiceren, omdat er een gebrek aan duidelijkheid is wat de huidige regels en de tenuitvoerlegging ervan in sommige lidstaten betreft; is van mening dat de richtsnoeren het gebruikersvertrouwen in onlinediensten zal vergroten; dringt er bij de Commissie op aan haar voorstellen in te dienen; verzoekt de Commissie de aandacht te vestigen op de verschillen in regelgeving tussen de online- en de offlinewereld en een gelijk speelveld te creëren voor vergelijkbare diensten online en offline, als dit nodig en realiseerbaar is, rekening houdend met de specifieke kernmerken van elk terrein, de ontwikkeling van de maatschappelijke ontwikkelingen, de behoefte aan meer transparantie en rechtszekerheid en het feit dat de innovatie niet mag worden belemmerd; 32. is van mening dat digitale platforms een middel zijn om de toegang tot cultureel en creatief werk te vergroten, en dat ze tal van mogelijkheden bieden voor de culturele en creatieve sector om nieuwe zakelijke modellen te ontwikkelen; wijst op het feit dat moet worden nagegaan hoe dit proces kan functioneren met meer rechtszekerheid en respect voor rechthebbenden; onderstreept het belang van transparantie en van het verzekeren van een gelijk speelveld; is in dit opzicht van mening dat de bescherming van rechthebbenden in het kader van copyright en intellectueel eigendom noodzakelijk is om de erkenning van waarde en de bevordering van innovatie, creativiteit, investeringen en productie van inhoud te verzekeren; 33. dringt er bij onlineplatforms op aan krachtigere maatregelen te nemen om illegale en schadelijke inhoud online aan te pakken; is tevreden met de lopende werkzaamheden aan de richtlijn audiovisuele mediadiensten en de intentie van de Commissie om maatregelen voor te stellen voor videoplatforms om minderjarigen te beschermen inhoud die verband houdt met haattaal, te verwijderen; merkt op dat niet wordt verwezen naar inhoud op het gebied van het aanzetten tot terrorisme; vraagt dat bijzondere aandacht wordt besteed aan het voorkomen van pesten van en geweld tegen kwetsbare personen; 34. is van mening dat de aansprakelijkheidsregels voor onlineplatforms het mogelijk moeten maken dat kwesties in verband met illegale inhoud en goederen efficiënt worden aangepakt, bijvoorbeeld door zorgvuldigheidsprocedures toe te passen, terwijl een evenwichtige en innovatievriendelijke aanpak behouden blijft; dringt er bij de Commissie op aan de kennisgevings- en verwijderingsprocedures te definiëren en verder te verduidelijken en richtsnoeren te bieden met betrekking tot vrijwillige maatregelen om deze inhoud aan te pakken; 35. benadrukt het feit dat het belangrijk is actie te ondernemen tegen de verspreiding van nepnieuws; verzoekt onlineplatforms gebruikers van middelen te voorzien om nepnieuws aan de kaak te stellen, zodat andere gebruikers op de hoogte kunnen worden gebracht van het feit dat de juistheid van de inhoud wordt aangevochten; wijst er tegelijkertijd op dat een vrije uitwisseling van standpunten van fundamenteel belang is voor de democratie en dat het recht op een persoonlijke levenssfeer ook geldt in de sfeer van de sociale media; wijst op de waarde van vrije pers met betrekking tot het voorzien van burgers van betrouwbare informatie; 36. roept de Commissie op de huidige situatie en het juridisch kader met betrekking tot nepnieuws grondig te analyseren en te onderzoeken of het mogelijk is juridisch in te grijpen om de publicatie en verspreiding van valse inhoud tegen te gaan; 37. benadrukt het feit dat onlineplatforms illegale goederen en inhoud en oneerlijke praktijken (bijvoorbeeld de wederverkoop van tickets voor amusementsevenementen tegen een buitensporig hoge prijs) moeten bestrijden, door middel van regelgeving, aangevuld met effectieve zelfregulerende maatregelen (bijvoorbeeld duidelijke gebruiksvoorwaarden en passende mechanismen voor het identificeren van recidivisten, of de oprichting van gespecialiseerde teams voor het modereren van inhoud en het opsporen van gevaarlijke producten) of hybride maatregelen; 38. is tevreden met de in 2016 voor de sector overeengekomen en door de Commissie ondersteunde gedragscode voor het bestrijden van illegale haatzaaiende uitlatingen en verzoekt de Commissie passende en redelijke instrumenten te ontwikkelen waarmee onlineplatforms illegale goederen en inhoud kunnen identificeren en verwijderen; 39. is van mening dat naleving van de algemene verordening inzake gegevensbescherming en de richtlijn netwerk- en informatiebeveiliging van essentieel belang is met betrekking tot eigendom van gegeven; merkt op dat er vaak stimulansen zijn voor gebruikers om hun persoonsgegevens te delen met onlineplatforms; benadrukt het feit dat gebruikers geïnformeerd moeten worden over het precieze karakter van de verzamelde gegevens en de manier waarop deze zullen worden gebruikt; onderstreept het feit dat het een dwingende vereiste is dat gebruikers controle hebben over de verzameling en het gebruik van hun persoonsgegevens; benadrukt het feit dat er ook een optie moet zijn om persoonsgegevens niet te delen; merkt op dat de regel inzake het recht om vergeten te worden, ook van toepassing is op onlineplatforms; verzoekt onlineplatforms ervoor te zorgen dat anonimiteit gegarandeerd is, wanneer persoonsgegevens worden verwerkt door derden; 40. roept de Commissie op snel te beoordelen of er behoefte is aan formele meldings- en actieprocedures als veelbelovende manier om de aansprakelijkheidsregeling in de hele EU op geharmoniseerde wijze aan te scherpen; 41. spoort de Commissie aan zo snel mogelijk praktische richtsnoeren te verstrekken ten aanzien van het markttoezicht op online verkochte producten; Creëren van een gelijk speelveld 42. dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor een gelijk speelveld voor aanbieders van onlineplatforms en andere diensten waarmee zij concurreren, inclusief b2b en c2c; benadrukt het feit dat rechtszekerheid essentieel is voor het creëren van een bloeiende digitale economie; merkt op dat de concurrentiedruk verschilt tussen sectoren en verschillende actoren binnen sectoren; herinnert er daarom aan dat oplossingen met één remedie voor alle situaties daarom zelden geschikt zijn; is van mening dat bij alle op maat gemaakte oplossingen of regelgeving die worden voorgesteld, rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van platforms, om te zorgen voor eerlijke mededinging op gelijke voet; 43. vestigt de aandacht op het feit dat de omvang van onlineplatforms varieert van multinationals tot micro-ondernemingen; benadrukt het feit dat eerlijke en effectieve concurrentie tussen onlineplatforms belangrijk is om een ruimere keuze voor de consumenten te creëren en de totstandkoming te voorkomen van monopolies of dominante posities die door machtsmisbruik de markt verstoren; benadrukt het feit dat facilitering van het overschakelen tussen onlineplatforms of onlinediensten een essentiële maatregel is om marktfalen te voorkomen en lock-insituaties te vermijden; 44. merkt op dat onlineplatforms de sterk gereguleerde traditionele zakelijke modellen veranderen; onderstreept het feit dat bij eventuele hervormingen van het bestaande regelgevingskader moet worden gefocust op het harmoniseren van de regels en het verminderen van het gefragmenteerde karakter van de regelgeving teneinde een open en concurrerende markt voor onlineplatforms tot stand te brengen en tegelijk strenge normen te garanderen op het gebied van consumentenbescherming; benadrukt het feit dat overregulering moet worden voorkomen en dat het REFIT-proces en de toepassing van het beginsel van betere regelgeving moeten worden voortgezet; benadrukt het feit dat het belangrijk is dat er sprake is van technologieneutraliteit en dat er samenhang bestaat tussen de regels die in gelijkwaardige situaties online en offline worden toegepast, in zoverre dit nodig en realiseerbaar is; benadrukt het feit dat rechtszekerheid het concurrentievermogen, investering en innovatie bevordert; 45. onderstreept het feit dat investering in infrastructuur belangrijk is in zowel stedelijke als plattelandsgebieden; benadrukt het feit dat eerlijke concurrentie garant staat voor investering in hoogwaardige hogesnelheidsbreedbanddiensten; benadrukt het feit dat betaalbare toegang tot en de volledige uitrol van een betrouwbare hogesnelheidsinfrastructuur, zoals supersnelle verbindingen en telecommunicatie, het aanbieden en gebruiken van onlineplatformdiensten bevordert; benadrukt het feit dat netneutraliteit en eerlijke en niet-discriminerende toegang tot onlineplatforms nodig zijn, als voorwaarde voor innovatie en een daadwerkelijk concurrerende markt; dringt er bij de Commissie op aan de financieringsregelingen voor hiermee verband houdende initiatieven ter facilitering van het digitialiseringsproces te stroomlijnen, om gebruik te maken van het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI), de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESIF) en Horizon 2020, alsmede de bijdragen uit de nationale begrotingen van de lidstaten; verzoekt de Commissie het potentieel te beoordelen van publiek-private partnerschappen (PPP's) en gemeenschappelijke technologie-initiatieven (GTI); 46. verzoekt de Commissie te overwegen een geharmoniseerde benadering tot stand te brengen met betrekking tot het recht op rectificatie, het recht op wederwoord en het recht op respijt voor gebruikers van platforms; 47. verzoekt de Commissie een gelijk speelveld tot stand te brengen met betrekking tot schadeclaims tegen platforms die het gevolg zijn van het in omloop brengen van feiten om iemand in het diskrediet te brengen, die de gebruiker blijvende schade toebrengen. Informatie en rechten voor burgers en consumenten 48. onderstreept het feit dat het internet van de toekomst niet kan slagen zonder vertrouwen van de gebruikers in onlineplatforms, meer transparantie, een gelijk speelveld, bescherming van persoonsgegevens, een betere controle van reclame- en andere geautomatiseerde systemen en eerbiediging door onlineplatforms van alle toepasselijke wetgeving en de legitieme belangen van gebruikers; 49. benadrukt het feit dat transparantie bij gegevensverzameling en -gebruik belangrijk is en is van mening dat onlineplatforms op adequate wijze tegemoet moeten komen aan de bezorgdheid van de gebruikers door hun naar behoren om toestemming te vragen overeenkomstig de algemene verordening gegevensbescherming en hen effectiever en duidelijker te informeren over de persoonsgegevens die worden verzameld en de manier waarop deze worden gedeeld en gebruikt overeenkomstig het EU-kader inzake gegevensbescherming, waarbij de gebruikers de optie behouden hun toestemming ten aanzien van individuele gegevens in te trekken, zonder de volledige toegang tot een dienst te verliezen; 50. verzoekt de Commissie en de lidstaten de nodige maatregelen te treffen om de volledige eerbiediging van de rechten van burgers op privacy en op bescherming van hun persoonsgegevens in de digitale omgeving te waarborgen; benadrukt het belang van de deugdelijke tenuitvoerlegging van de algemene verordening gegevensbescherming, waarbij de volledige toepassing van het beginsel van "gegevensbescherming door ontwerp" moet worden gewaarborgd; 51. wijst erop dat het belangrijk is om duidelijkheid te geven omtrent de kwesties in verband met gegevenstoegang, gegevenseigendom en aansprakelijkheid met betrekking tot gegevens, en dringt er bij de Commissie op aan het huidige regelgevingskader nader te onderzoeken met betrekking tot deze kwesties; 52. onderstreept het feit dat het grensoverschrijdende karakter van onlineplatforms een groot voordeel is voor de ontwikkeling van de digitale eengemaakte markt, maar ook betere samenwerking vereist tussen de nationale overheidsinstanties; verzoekt de bestaande diensten en mechanismen op het gebied van consumentenbescherming om samen te werken en efficiënte consumentenbescherming te bieden met betrekking tot de activiteiten van onlineplatforms; wijst in dit opzicht bovendien op het belang van grensoverschrijdende handhaving en samenwerking; is verheugd over het voornemen van de Commissie om na te gaan of er eventueel extra behoefte is aan het bijwerken van bestaande regels inzake consumentenbescherming met betrekking tot platforms in het kader van de REFIT-evaluatie van de EU-consumenten- en marketingwetgeving in 2017; 53. moedigt onlineplatforms ertoe aan om consumenten duidelijke, volledige en billijke voorwaarden te bieden en te zorgen voor gebruiksvriendelijke methoden voor het presenteren van hun voorwaarden, verwerking van gegevens, wettelijke en commerciële garanties en mogelijke kosten, waarbij zij complexe terminologie moeten vermijden, teneinde de consumentenbescherming te verbeteren en het vertrouwen en het begrip van consumentenrechten te bevorderen, omdat dit van vitaal belang is om ervoor te zorgen dat onlineplatforms slagen; 54. wijst op het feit dat het hoge niveau van consumentenbescherming met betrekking tot onlineplatforms niet alleen van toepassing is op b2b-praktijken, maar ook op c2c-transacties; 55. vraagt een evaluatie van de bestaande wetgeving en zelfreguleringsmechanismen om na te gaan of deze gebruikers, consumenten en bedrijven adequate bescherming bieden, gezien het toenemende aantal klachten en de onderzoeken die de Commissie naar een aantal platforms heeft gestart; 56. benadrukt het feit dat het belangrijk is gebruikers duidelijke, onpartijdige en transparante informatie te verstrekken over de criteria die worden gehanteerd om de aan hun gepresenteerde informatie te filteren, rangschikken, sponsoren, personaliseren of evalueren; onderstreept het feit dat er een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen gesponsorde en alle andere inhoud; 57. verzoekt de Commissie bepaalde kwesties aan te pakken in verband met de beoordelingssystemen van platforms, bijvoorbeeld nepbeoordelingen of de verwijdering van negatieve beoordelingen, om een concurrentievoordeel te realiseren; benadrukt het feit dat beoordelingen betrouwbaarder en nuttiger voor de consumenten moeten worden gemaakt en dat gegarandeerd moet worden dat platforms de bestaande verplichtingen nakomen en in verband hiermee maatregelen nemen tegen praktijken als vrijwillige regelingen; is tevreden met de richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn over oneerlijke handelspraktijken; 58. verzoekt de Commissie een beoordeling te maken van de behoefte aan criteria en drempels om de voorwaarden te bepalen waaronder onlineplatforms kunnen worden onderworpen aan extra markttoezicht en richtsnoeren op te stellen om onlineplatforms te helpen bij het tijdig nakomen van de bestaande verplichtingen en richtsnoeren, met name op het gebied van consumentenbescherming en de mededingingsregels; 59. benadrukt het feit dat de rechten van auteurs en makers ook in het digitale tijdperk beschermd moeten worden en herinnert eraan dat de creatieve sector belangrijk is voor de werkgelegenheid en de economie in de EU; verzoekt de Commissie een evaluatie uit te voeren van de bestaande richtlijn handhaving intellectuele-eigendomsrechten (9) , om het opzettelijke misbruik van verslagleggingsprocessen te voorkomen en ervoor te zorgen dat alle spelers in de waardeketen, met inbegrip van tussenpersonen als aanbieders van internetdiensten, effectiever kunnen strijden tegen namaak, door het nemen van actieve, proportionele en effectieve maatregelen om de traceerbaarheid te garanderen en het promoten en distribueren van nagemaakte goederen te voorkomen, omdat namaak een risico inhoudt voor de consumenten; 60. benadrukt dat er bij de waardeverdeling voor intellectuele eigendom een evenwicht moet worden hersteld, met name op platforms waarop beschermde audiovisuele inhoud wordt verspreid; 61. dringt aan op nauwere samenwerking tussen platforms en rechthebbenden om te zorgen voor een behoorlijke vereffening van auteursrechten en om online de strijd aan te gaan met inbreuken op intellectuele-eigendomsrechten; herinnert eraan dat dergelijke inbreuken een wezenlijk probleem kunnen vormen, niet alleen voor bedrijven maar ook voor de gezondheid en veiligheid van de consument, die zich bewust moet zijn van het bestaan van illegale handel in namaakproducten; dringt daarom nogmaals aan op de toepassing van de "follow the money"-aanpak voor desbetreffende betalingsdiensten, zodat namakers verstoken blijven van middelen om hun economische activiteiten te verrichten; onderstreept dat een herziening van de richtlijn handhaving intellectuele-eigendomsrechten een geschikte manier zou zijn om tussen platforms, gebruikers en alle andere marktdeelnemers een hoge graad van samenwerking te bekomen, in combinatie met een correcte toepassing van de richtlijn elektronische handel; 62. verzoekt de Commissie het platform dat in het leven is geroepen voor de beslechting van geschillen in verband met online aankopen beter bekend te maken bij de consument, en vraagt om het gebruiksvriendelijker te maken en erop toe te zien dat handelaars de verplichting naleven om op hun website een link te plaatsen naar dit platform, zodat verder werk kan worden gemaakt van het groeiende aantal klachten tegen verscheidene online platforms; Vergroten van het onlinevertrouwen en bevorderen van innovatie 63. onderstreept het feit dat een effectieve handhaving van gegevensbescherming en van de consumentenrechten op onlinemarkten overeenkomstig de algemene verordening gegevensbescherming en de richtlijn netwerk- en informatiebeveiliging prioritaire acties zijn, zowel voor het overheidsbeleid als voor het bedrijfsleven, om het vertrouwen te bevorderen; benadrukt het feit dat consumenten- en gegevensbescherming diverse maatregelen en technische middelen vereisen op het gebied van onlineprivacy en internet- en cyberveiligheid; onderstreept het feit dat transparantie belangrijk is met betrekking tot gegevensverzameling en de veiligheid van betalingen; 64. merkt op dat onlinebetalingen een hoog niveau van transparantie bieden dat helpt de rechten van consumenten en ondernemers te beschermen en de frauderisico's tot een minimum te beperken; is ook tevreden met de nieuwe, innoverende alternatieve betalingsmethoden, bijvoorbeeld virtuele munteenheden en e-portefeuilles; merkt op dat transparantie de vergelijking van prijzen en transactiekosten vergemakkelijkt en de traceerbaarheid van economische transacties vergroot; 65. benadrukt het feit dat een eerlijke, voorspelbare en innovatievriendelijke omgeving, alsmede investering in onderzoek en ontwikkeling en het bijscholen van werknemers van vitaal belang zijn voor het genereren van nieuwe ideeën en innovaties; onderstreept het feit dat open data en open normen belangrijk zijn voor de ontwikkeling van nieuwe onlineplatforms en innovatie; herinnert eraan dat de evaluatie van de tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake het hergebruik van overheidsinformatie (10) gepland is voor 2018; constateert dat open, geavanceerde en gedeelde testnetwerken en open programmeerinterfaces een aanwinst voor Europa kunnen zijn; 66. benadrukt het feit dat het belangrijk is dat een toegewijde aanpak wordt gevolgd, door de Commissie en met name de lidstaten, met betrekking tot de ontwikkeling van digitale vaardigheden, om een hoogopgeleide beroepsbevolking te vormen, omdat dit een voorwaarde is om te zorgen voor een hoge werkgelegenheidsgraad tegen billijke voorwaarden in de hele EU en tegelijk een einde te maken aan de digitale ongeletterdheid die de digitale kloof en digitale uitsluiting verdiept; onderstreept daarom het feit dat ontwikkeling en verbetering van de digitale vaardigheden plicht is en grootschalige investeringen vereist in onderwijs en een leven lang leren; 67. is van mening dat platforms waarop een grote hoeveelheid beschermde werken is opgeslagen en beschikbaar is gesteld voor het publiek licentieovereenkomsten moeten sluiten met de desbetreffende rechthebbenden, tenzij ze geen actief karakter hebben en derhalve onder de uitzondering van artikel 14 van de richtlijn elektronische handel vallen, met het oog op een eerlijke winstverdeling met auteurs, makers en de desbetreffende rechthebbenden; onderstreept dat deze licentieovereenkomsten en de uitvoering ervan gebruikers in staat moeten stellen hun grondrechten uit te oefenen; Eerbiediging van b2b-betrekkingen en het EU-mededingingsrecht 68. is verheugd over de acties van de Commissie om het mededingingsrecht beter te handhaven in de digitale wereld en onderstreept het feit dat het gezien het snelle tempo van de digitale sector van belang is dat in mededingingszaken snel wordt beslist; merkt evenwel op dat het EU-mededingingsrecht in bepaalde opzichten moet worden aangepast aan de digitale wereld, om ervoor te zorgen dat het zijn doel dient; 69. maakt zich zorgen over de problematische oneerlijke b2b-handelspraktijken van sommige onlineplatforms, bijvoorbeeld gebrek aan transparantie (bijvoorbeeld in zoekresultaten, datagebruik of prijsstellingen) en unilaterale wijzigingen van de voorwaarden, het promoten in de vorm van reclame of het promoten van gesponsorde resultaten terwijl tegelijkertijd niet-betaalde resultaten minder zichtbaar aangeboden worden, mogelijke onbillijke voorwaarden, bijvoorbeeld wat betalingsoplossingen betreft, en mogelijke gevallen van misbruik van de duale rol van platforms als tussenpersonen en concurrenten; constateert dat deze duale rol economische stimulansen kan creëren voor onlineplatforms op basis waarvan deze platforms onderscheid kunnen maken ten gunste van hun eigen producten en diensten en discriminerende b2b-voorwaarden kunnen opleggen; en verzoekt de Commissie zodoende om adequate maatregelen te treffen; 70. roept de Commissie op een op groei en consumenten gericht juridisch kader voor b2b-betrekkingen voor te stellen op basis van beginselen die misbruik van marktposities moeten voorkomen en moeten waarborgen dat platforms die als toegangspunt tot een downstreammarkt fungeren niet als poortwachters optreden; is van mening dat dit kader moet dienen om schadelijke effecten op het consumentenwelzijn te voorkomen en het concurrentievermogen en innovatie te bevorderen; raadt daarnaast aan dat dit kader technologisch neutraal moet zijn en bestaande risico's het hoofd moet kunnen bieden, bijvoorbeeld met betrekking tot de markt voor mobiele besturingssystemen, maar ook toekomstige risico's ten aanzien van nieuwe door het internet aangestuurde technologieën, zoals het internet van de dingen of kunstmatige intelligentie, die de positie van platforms nog zal versterken, met een nog stevigere positie tussen onlinebedrijven en consumenten; 71. is verheugd over het door de Commissie in het voorjaar van 2017 uit te voeren feitenonderzoek inzake b2b-praktijken en dringt aan op het ondernemen van effectieve stappen ter waarborging van eerlijke concurrentie; 72. onderstreept het feit dat het EU-mededingingsrecht en de EU-autoriteiten indien nodig een gelijk speelveld moeten garanderen, inclusief met betrekking tot consumentenbescherming en belastingkwesties; 73. neemt kennis van de recente onthullingen onder andere over grote digitale bedrijven en hun praktijken in verband met fiscale planning in de EU; is in verband hiermee tevreden met de inspanningen die de Commissie levert voor het bestrijden van belastingontwijking en verzoekt de lidstaten en de Commissie bijkomende hervormingen voor te stellen om praktijken op het gebied van belastingontwijking in de EU te voorkomen; roept op tot het nemen van maatregelen om ervoor te zorgen dat alle bedrijven, met inbegrip van digitale bedrijven, hun belastingen betalen in de lidstaten waar hun economische activiteiten worden verricht; 74. wijst op de verschillen in het wettelijke landschap in de 28 lidstaten en op de specifieke kenmerken van de digitale sector, waar de fysieke aanwezigheid van een bedrijf in het land van de markt vaak niet vereist is; verzoekt de lidstaten hun btw-stelsel aan te passen volgens het principe van het land van bestemming (11) ; Plaats van de EU in de wereld 75. wijst erop dat de plaats van de EU op de wereldmarkt teleurstellend laag is, met name door de huidige fragmentatie van de digitale markt, rechtsonzekerheid en het gebrek aan financiering en capaciteit om technologische innovaties op de markt te brengen, hetgeen het moeilijk maakt voor Europese bedrijven om in deze nieuwe, mondiaal concurrerende economie wereldleiders te worden en te concurreren met spelers elders in de wereld; moedigt de ontwikkeling aan van een omgeving voor start-ups en bedrijven die doorgroeien ("scale-ups") die bevorderlijk is voor ontwikkeling en lokale banencreatie; 76. verzoekt de Europese instellingen te zorgen voor een gelijk speelveld tussen EU- en niet-EU-spelers, bijvoorbeeld met betrekking tot belasting en dergelijke; 77. is van mening dat de EU een belangrijke speler in de digitale wereld kan worden en dat zij de weg vrij moet maken voor een innovatievriendelijk klimaat in Europa door een waterdicht juridisch kader vast te stellen ter bescherming van alle belanghebbenden; o o o 78. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Europese Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Jemen, met name die van 25 februari 2016 (1) over de humanitaire situatie in Jemen en van 9 juli 2015 (2) over de situatie in Jemen, – gezien de conclusies van de Raad van 3 april 2017 over Jemen, – gezien de verklaringen van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 8 oktober 2016 over de aanval in Jemen en van 19 oktober 2016 over het staakt-het-vuren in Jemen, – gezien de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over Jemen, meer bepaald resoluties 2216 (2015), 2201 (2015) en 2140 (2014), – gezien de op 25 april 2017 in Genève gehouden donorconferentie op hoog niveau voor de humanitaire crisis in Jemen, – gezien de oproep die de speciale rapporteur van de Verenigde Naties voor de mensenrechten en internationale sancties, Idriss Jazairy, op 12 april 2017 heeft gedaan om de zeeblokkade tegen Jemen op te heffen, – gezien de verklaringen van de Hoge Commissaris van de VN voor de rechten van de mens, Zeid Ra'ad Al Hussein, van 10 oktober 2016 over de schandalige aanval op een begrafenis in Jemen, van 10 februari 2017 over burgers in Jemen die ingesloten werden door strijdende partijen, en van 24 maart 2017 over de meer dan honderd burgerdoden in één maand tijd, waaronder vissers en vluchtelingen, terwijl het conflict in Jemen bijna twee jaar aansleept, – gezien de verklaringen van de speciale gezant van de VN voor Jemen, Ismaïl Ould Cheikh Ahmed, van 21 oktober en 19 november 2016 en van 30 januari 2017, – gezien artikel 123, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de humanitaire situatie in Jemen rampzalig is; overwegende dat de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) de situatie in Jemen in februari 2017 "de ergste noodtoestand op het vlak van voedselzekerheid ter wereld" heeft genoemd; overwegende dat het Bureau van de Verenigde Naties voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden (OCHA) in mei 2017 heeft verklaard dat 17 miljoen mensen in Jemen dringend voedselhulp nodig hebben, en dat bij 7 miljoen onder hen sprake is van een "noodtoestand op het vlak van voedselzekerheid"; overwegende dat 2,2 miljoen kinderen aan ernstige acute ondervoeding lijden en er elke tien minuten een kind sterft door oorzaken die te voorkomen zijn; overwegende dat er 2 miljoen intern ontheemden en 1 miljoen terugkeerders zijn; B. overwegende dat het aanhoudende conflict desastreuze gevolgen heeft voor het land en zijn bevolking; overwegende dat de bij het conflict betrokken partijen er ondanks de internationale roep om een politieke oplossing voor de crisis niet in geslaagd zijn om tot een vergelijk te komen en dat de gevechten blijven voortduren; overwegende dat geen enkele partij in het conflict een militaire overwinning heeft behaald en dat het onwaarschijnlijk is dat dit in de toekomst wel gebeurt; C. overwegende dat er volgens de VN sinds maart 2015 naar schatting 10 000 doden zijn gevallen en meer dan 40 000 gewonden als gevolg van het geweld; overwegende dat het door de gevechten, zowel op de grond als in de lucht, onmogelijk is geworden voor de toezichthouders ter plaatse van het VN-bureau voor de mensenrechten (OHCHR) om toegang te krijgen tot het gebied om het aantal burgerslachtoffers vast te stellen, wat betekent dat deze cijfers enkel de doden en gewonden omvatten die het OHCHR onomstotelijk heeft kunnen vaststellen en bevestigen; overwegende dat de civiele infrastructuur en de instellingen van Jemen zwaar getroffen zijn door de oorlog en steeds minder in staat zijn basisdiensten te leveren; overwegende dat het gezondheidsstelsel dreigt in te storten en dat essentieel eerstelijns medisch personeel al maandenlang geen loon heeft ontvangen; D. overwegende dat Jemen te kampen heeft met een tweede uitbraak van cholera en acute waterige diarree (AWD), hetgeen tussen 27 april en 8 juni 2017 meer dan 100 000 vermoedelijke gevallen van cholera en bijna 800 dodelijke slachtoffers in het hele land tot gevolg heeft gehad; E. overwegende dat met name kwetsbare groepen, vrouwen en kinderen worden getroffen door de aanhoudende vijandelijkheden en de humanitaire crisis, en overwegende dat de veiligheid en het welzijn van vrouwen en meisjes bijzondere aandacht verdient; overwegende dat vooral kinderen kwetsbaar zijn voor het toegenomen geweld in Jemen, en dat volgens gegevens van de VN 1 540 kinderen de dood hebben gevonden en 2 450 kinderen gewond zijn geraakt; F. overwegende dat meer dan 350 000 kinderen hun schoolloopbaan het afgelopen schooljaar niet hebben kunnen hervatten als gevolg van geweld, waardoor het totale aantal kinderen dat niet naar school gaat in Jemen volgens UNICEF de grens van 2 miljoen heeft overschreden; overwegende dat kinderen die niet naar school gaan het risico lopen te worden ingelijfd om te gaan vechten; G. overwegende dat bijna 90 % van de basisvoedingsmiddelen van het land wordt ingevoerd; overwegende dat de speciale rapporteur van de VN voor de mensenrechten en internationale sancties heeft benadrukt dat de lucht- en zeeblokkade die de coalitietroepen sedert maart 2015 aan Jemen hebben opgelegd een van de voornaamste oorzaken is van de humanitaire ramp, en dat de interne netwerken voor de distributie van voedsel verstoord zijn geraakt door geweld binnen de landsgrenzen en wijdverspreide brandstoftekorten; H. overwegende dat een stabiel en veilig Jemen met een goed functionerende regering van cruciaal belang is voor de internationale inspanningen ter bestrijding van extremisme en geweld in de regio en daarbuiten, alsook voor vrede en stabiliteit binnen Jemen zelf; I. overwegende dat de situatie in Jemen ernstige risico's inhoudt voor de stabiliteit in de regio, met name in de Hoorn van Afrika, het gebied rond de Rode Zee en het Midden-Oosten in ruimere zin; overwegende dat Al Qaida op het Arabische Schiereiland (AQAP) heeft kunnen profiteren van de verslechtering van de politieke en veiligheidssituatie in Jemen om zijn aanwezigheid op te voeren en het aantal en de omvang van zijn terroristische aanslagen te vergroten; overwegende dat AQAP en de zogenaamde Islamitische Staat ISIS/Da'esh voet aan de grond hebben gekregen in Jemen en terroristische aanslagen hebben uitgevoerd waarbij honderden mensen zijn omgekomen; J. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 25 februari 2016 heeft aangedrongen op een initiatief voor het opleggen van een EU-wapenembargo tegen Saudi-Arabië, in overeenstemming met Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad van 8 december 2008; K. overwegende dat Houthi-troepen en geallieerde strijdkrachten beide zijn beschuldigd van ernstige schendingen van het oorlogsrecht, door verboden antipersoneelsmijnen te plaatsen, gevangenen te mishandelen en lukraak raketten af te vuren op bewoonde gebieden in Jemen en het zuiden van Saudi-Arabië; L. overwegende dat het totaalbedrag aan humanitaire middelen van de EU voor Jemen in 2015 en 2016 120 miljoen EUR bedroeg; overwegende dat in 2017 een bedrag van 46 miljoen EUR is toegewezen voor hulp; overwegende dat verschillende landen en organisaties op de donorconferentie op hoog niveau voor de humanitaire crisis in Jemen in Genève in april 2017 weliswaar toezeggingen hebben gedaan voor een totaalbedrag van 1,1 miljard USD, maar dat de middelen die de donoren op 9 mei 2017 hadden gestort goed waren voor amper 28 % van de 2,1 miljard USD aan humanitaire hulp voor Jemen waartoe de VN had opgeroepen voor 2017; overwegende dat er in 2017 naar verwachting een bijkomende 70 miljoen EUR aan ontwikkelingshulp zal worden gemobiliseerd; 1. is ernstig bezorgd over de alarmerende verslechtering van de humanitaire situatie in Jemen, die gekenmerkt wordt door wijdverbreide voedselonzekerheid en ernstige ondervoeding, willekeurige aanvallen op burgers, medisch personeel en hulpverleners, de vernietiging van civiele en medische infrastructuur, de aanhoudende luchtaanvallen, grondgevechten en beschietingen, ondanks herhaalde oproepen om de vijandelijkheden opnieuw te staken; 2. betreurt ten zeerste dat het conflict levens heeft geëist en leed berokkent aan al wie bij de gevechten betrokken is geraakt, en betuigt zijn medeleven aan de families van de slachtoffers; bevestigt opnieuw dat het Jemen en de Jemenitische bevolking zal blijven steunen; dringt bij alle partijen aan op een onmiddellijk staakt-het-vuren en op een terugkeer naar de onderhandelingstafel; uit nogmaals zijn steun voor de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Jemen; 3. is ernstig bezorgd over het feit dat de aanhoudende luchtaanvallen en grondgevechten duizenden burgerdoden hebben veroorzaakt, tot ontheemding en verlies van bestaansmiddelen hebben geleid waardoor nog meer levens worden bedreigd, Jemen verder hebben gedestabiliseerd, de fysieke infrastructuur van het land hebben verwoest, instabiliteit hebben gecreëerd waar terroristische en extremistische organisaties als ISIS/Da'esh en AQAP garen bij hebben kunnen spinnen, en de toch al kritieke humanitaire situatie nog hebben verergerd; 4. veroordeelt alle terroristische aanslagen op burgers in de meest krachtige bewoordingen, met inbegrip van bombardementen, het gebruik van clustermunitie, aanvallen met raketten, granaten, scherpschuttersvuur en projectielen, het gemelde gebruik van antipersoneelsmijnen, alsmede aanvallen waarbij civiele infrastructuur – waaronder scholen, medische voorzieningen, woonwijken, markten, watersystemen, havens en luchthavens – wordt vernietigd; 5. dringt er bij de regering van Jemen op aan om haar verantwoordelijkheden op te nemen in de strijd tegen ISIS/Da'esh en AQAP, die profiteren van de huidige instabiliteit; wijst erop dat alle daden van terrorisme misdadig en niet te rechtvaardigen zijn, ongeacht de beweegredenen ervoor of waar, wanneer en door wie zij worden begaan; benadrukt dat alle partijen in het conflict resoluut moeten optreden tegen dergelijke groepen, die met hun acties een ernstige bedreiging vormen voor een via onderhandelingen bereikte oplossing en voor de veiligheid in de regio en daarbuiten; 6. herhaalt zijn oproep aan alle partijen en hun regionale en internationale medestanders om het internationaal humanitair recht en het internationaal recht inzake de mensenrechten te eerbiedigen, de bescherming van burgers te waarborgen en zich te onthouden van rechtstreekse aanvallen op civiele infrastructuur, met name medische voorzieningen en watersystemen; herinnert eraan dat het bewust tot doelwit maken van burgers en civiele infrastructuur, met inbegrip van ziekenhuizen en medisch personeel, een zware schending van het internationaal humanitair recht is; spoort de internationale gemeenschap aan om voorzieningen te treffen voor de internationale strafrechtelijke vervolging van al wie verantwoordelijk is voor schendingen van het internationaal recht in Jemen; steunt in dit verband de oproep van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten, Zeid Ra'ad Al Hussein, om een internationaal onafhankelijk orgaan in het leven te roepen dat een grondig onderzoek moet instellen naar de misdaden die in het conflict in Jemen zijn begaan; wijst erop dat het met het oog op een duurzame oplossing van het conflict van cruciaal belang is ervoor te zorgen dat voor schendingen verantwoording wordt afgelegd; 7. herinnert eraan dat het conflict in Jemen niet met militaire middelen kan worden opgelost en dat er alleen een uitweg uit de crisis kan worden gevonden via een inclusief, door Jemenieten geleid onderhandelingsproces waarbij alle belanghebbende partijen worden betrokken, met de volledige en betekenisvolle deelname van vrouwen, en dat tot een inclusieve politieke oplossing leidt; herhaalt zijn steun voor de inspanningen van de VN-secretaris-generaal, de speciaal gezant van de VN voor Jemen en de Europese Dienst voor extern optreden om een hervatting van de onderhandelingen te faciliteren en dringt er bij alle partijen bij het conflict op aan op constructieve wijze te reageren, zonder voorafgaande voorwaarden aan deze inspanningen te verbinden; benadrukt dat de uitvoering van vertrouwenwekkende maatregelen, zoals onmiddellijke stappen in de richting van een duurzaam staakt-het-vuren, een mechanisme voor terugtrekking van troepen onder toezicht van de VN, het faciliteren van humanitaire en commerciële toegang en de vrijlating van politieke gevangenen, van essentieel belang is om weer op het spoor van een politieke oplossing te komen; 8. dringt er bij Saudi-Arabië en Iran op aan zich in te zetten om de bilaterale betrekkingen te verbeteren en te proberen samenwerken om een einde te maken aan de gevechten in Jemen; 9. steunt de oproep van de EU aan alle partijen in het conflict om al het nodige te doen om in situaties van gewapend conflict alle vormen van geweld, waaronder seksueel en gendergerelateerd geweld, te voorkomen en ertegen op te treden; veroordeelt de schendingen van de kinderrechten in krachtige bewoordingen en is bezorgd over de beperkte toegang van kinderen tot basisgezondheidszorg en onderwijs; veroordeelt het inlijven en inzetten van kindsoldaten bij de vijandelijkheden; dringt er bij de EU en de internationale gemeenschap op aan om de rehabilitatie en herintegratie van gedemobiliseerde kinderen in de gemeenschap te ondersteunen; 10. verzoekt alle partijen bij het conflict zich in te spannen voor het wegwerken van alle logistieke en financiële obstakels die de invoer en de distributie van voeding en geneesmiddelen aan de noodlijdende burgerbevolking hinderen; dringt er met name bij de partijen op aan dat zij zorgen voor de volledige en doeltreffende werking van de voornaamste commerciële toegangspunten, zoals de havens van Hodeida en Aden; onderstreept het belang van deze havens als een reddingslijn voor humanitaire steun en essentiële bevoorrading; dringt aan op de heropenstelling van de luchthaven van Sanaa voor commerciële vluchten, zodat dringend noodzakelijke geneesmiddelen en goederen kunnen worden ingevlogen en Jemenieten die een medische behandeling nodig hebben per vliegtuig kunnen worden weggebracht; 11. verzoekt de Raad op doeltreffende wijze te ijveren voor naleving van het internationaal humanitair recht, zoals bepaald in de desbetreffende EU-richtsnoeren; herhaalt met name dat alle EU-lidstaten de regels die zijn neergelegd in Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad inzake wapenuitvoer strikt moeten toepassen; wijst in dit verband op zijn resolutie van 25 februari 2016; 12. benadrukt hoe belangrijk het is plaatselijke autoriteiten te versterken in hun positie en hen in staat te stellen hun vermogen tot het leveren van diensten uit te bouwen, alsook om de Jemenitische diaspora en internationale ngo's te betrekken bij de ondersteuning van essentiële dienstensectoren; onderstreept met name dat het dringend noodzakelijk is dat de EU en andere internationale actoren de cholera-uitbraak aanpakken en het gezondheidssysteem ondersteunen om te voorkomen dat dit instort, onder meer door het faciliteren van de bevoorrading en de uitbetaling van salarissen aan eerstelijns medisch personeel, dat een essentiële rol vervult in de humanitaire hulp; 13. is ingenomen met het feit dat de EU en haar lidstaten bereid zijn meer humanitaire bijstand aan de bevolking in het hele land te verlenen om aan de toenemende behoeften te voldoen, en hun ontwikkelingssteun in te zetten voor de financiering van projecten in cruciale sectoren; is verheugd over de toezeggingen die zijn gedaan tijdens de donorconferentie op hoog niveau voor de humanitaire crisis in Jemen en benadrukt dat er een gecoördineerd humanitair optreden nodig is onder leiding van de VN om het lijden van de Jemenitische bevolking te verlichten; dringt er bovendien bij alle landen op aan de tijdens de donorconferentie gedane toezeggingen na te komen om in de humanitaire behoeften te helpen voorzien; 14. roept de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid op om dringend een geïntegreerde EU-strategie voor Jemen voor te stellen en om een hernieuwde aanzet te geven tot een initiatief voor vrede in Jemen onder auspiciën van de VN; dringt er in dit verband op aan een speciale vertegenwoordiger van de EU voor Jemen aan te stellen; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de Samenwerkingsraad van de Golf, de secretaris-generaal van de Liga van Arabische Staten en de regering van Jemen. Het Europees Parlement, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (1) , – gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat transnationale politieke partijen en stichtingen bijdragen tot de vorming van een breder Europees politiek bewustzijn en de wil van de burgers van de Unie kenbaar maken; B. overwegende dat de financiering van Europese politieke partijen en stichtingen politieke activiteiten die overeenstemmen met de beginselen van de Unie moet ondersteunen, transparant moet zijn en geen mogelijkheden tot misbruik mag meebrengen; C. overwegende dat bij artikel 6 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 een Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen is opgericht die vóór 1 september 2016 ingesteld moet zijn en tot taak heeft te beslissen of de registratie en deregistratie van Europese politieke partijen en politieke stichtingen in overeenstemming zijn met de bij die verordening vastgestelde procedures en voorwaarden; 1. betreurt de vele tekortkomingen van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014, vooral met betrekking tot de graad van medefinanciering (eigen middelen) en de mogelijkheid voor Europarlementsleden om lid van verschillende partijen te zijn; 2. moedigt de Commissie aan om alle tekortkomingen grondig te onderzoeken en zo snel mogelijk een herziening van de verordening voor te stellen; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.