Het Europees Parlement , – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Hans-Peter Martin, dat op 24 september 2007 werd ingediend door de permanente vertegenwoordiger van de Republiek Oostenrijk, en van de ontvangst waarvan op 27 september 2007 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Hans-Peter Martin te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 57 van de Oostenrijkse grondwet (Bundes-Verfassungsgesetz), – gelet op artikel 6, lid 2 en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0071/2008 ), 1. besluit de immuniteit van Hans-Peter Martin op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de desbetreffende instantie van de Republiek Oostenrijk. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0850 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0035/2007), – gelet op artikel 285, lid 1 van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0487/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 maart 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende energiestatistieken (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. .../2008.) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0778 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 285, lid 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0457/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0004/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 maart 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende statistieken over pesticiden (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 285, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie║, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In Besluit nr. 1600/2002/EG van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap hebben het Europees Parlement en de Raad (4) te kennen gegeven dat het effect van pesticiden en met name van in de landbouw gebruikte pesticiden op de volksgezondheid en het milieu verder moet worden teruggedrongen. Er werd gewezen op de noodzaak om een duurzamer gebruik van pesticiden tot stand te brengen en opgeroepen tot een significante algemene vermindering van de risico's en van het pesticidengebruik die strookt met de noodzakelijke gewasbescherming. (2) In haar mededeling aan de Raad, het Europees Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité, getiteld "Op weg naar een thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden'║, heeft de Commissie erkend dat er behoefte is aan omvattende, geharmoniseerde en geactualiseerde statistieken over de verkoop en het gebruik van pesticiden op Gemeenschapsniveau. Zulke statistieken zijn noodzakelijk voor de beoordeling van beleid van de Europese Unie op het gebied van duurzame ontwikkeling en voor de berekening van relevante indicatoren van gezondheids- en milieurisico's in verband met pesticidengebruik. (3) Geharmoniseerde en vergelijkbare communautaire statistieken over de productie, invoer, uitvoer, verkoop , distributie en het gebruik van pesticiden zijn essentieel voor de ontwikkeling van en het toezicht op communautaire wetgeving en beleid in het kader van de thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden. (4) Aangezien de gevolgen van de relatief nieuwe Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (5) pas ruim na 2006 zichtbaar zullen worden, nadat de eerste evaluatie van werkzame stoffen voor gebruik in biociden is afgesloten, hebben noch de Commissie, noch de meeste lidstaten op dit moment voldoende kennis of ervaring om nadere maatregelen op het gebied van biociden voor te stellen. ▌De onderhavige verordening dient dan ook beperkt te blijven tot pesticiden die vallen onder Verordening (EG) nr. [...] van het Europees Parlement en de Raad van ... betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (6) (7) , waarvoor reeds een ruime ervaring met de verzameling van gegevens is opgedaan. Waar dienstig neemt de Commissie in bijlage III van deze richtlijn echter ook het gebruik van biociden op die stoffen bevatten welke eveneens onder Verordening (EG) nr. .../... (8) + [betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen] vallen. Van zodra in een later stadium na de publicatie van het eerste in Richtlijn 98/8/EG bedoelde verslag voldoende ervaring is opgedaan, breidt de Commissie het toepassingsgebied van deze verordening uit tot het gebruik van de desbetreffende biociden en neemt zij deze stoffen met dat doel op in bijlage III. (5) De jarenlange ervaring van de Commissie met de verzameling van gegevens over de verkoop en het gebruik van pesticiden heeft geleerd dat er behoefte is aan een geharmoniseerde methode voor de verzameling van statistieken op Gemeenschapsniveau van zowel de distributieketen als de gebruikers. Bovendien moeten de statistieken met het oog op de berekening van accurate risico-indicatoren overeenkomstig de doelstellingen van de thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden gedetailleerd worden tot het niveau van de werkzame stoffen. (6) Van de verschillende mogelijkheden voor de verzameling van gegevens die in het kader van de effectbeoordeling van de thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden zijn beoordeeld, werd de verplichte gegevensverzameling als de beste mogelijkheid aanbevolen, omdat dit de ontwikkeling van nauwkeurige en betrouwbare gegevens over de productie, de distributie en het gebruik van pesticiden snel en kostenefficiënt mogelijk zou maken. (7) De in deze verordening opgenomen maatregelen voor de productie van statistieken zijn nodig voor de vervulling van de taken van de Gemeenschap. Aangezien de doelstellingen van de voorgestelde maatregel, namelijk het scheppen van een kader voor de productie van communautaire statistieken over het op de markt brengen en het gebruik van pesticiden , niet voldoende door de lidstaten afzonderlijk kunnen worden verwezenlijkt, moeten de vereiste maatregelen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel op Gemeenschapsniveau worden vastgesteld. Deze maatregelen gaan niet verder dan wat nodig is om die doelstellingen te bereiken. (8) Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek (9) vormt het referentiekader voor de bepalingen van deze verordening. Zij verlangt met name dat de statistieken worden opgesteld op basis van onpartijdigheid, betrouwbaarheid, objectiviteit, wetenschappelijke onafhankelijkheid, nauwkeurigheid, kosteneffectiviteit en statistische geheimhouding. (9) De noodzakelijke bescherming van de vertrouwelijkheid van gegevens van commerciële waarde dient onder inachtneming van de uit het Verdrag van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) van 25 juni 1998 betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus voortvloeiende verplichtingen onder meer te worden verzekerd door een adequate aggregatie bij het publiceren van statistieken. (10) Om vergelijkbare resultaten te garanderen, moeten de statistieken over pesticiden worden geproduceerd volgens een gespecificeerde indeling, in een adequate vorm en binnen een vastgestelde termijn vanaf het eind van een referentiejaar zoals vastgesteld in de bijlagen bij deze verordening. (11) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (10) . (12) Met name moet de Commissie bevoegdheden krijgen om criteria voor de kwaliteitsbeoordeling te bepalen, specifieke definities vast te stellen en de bijlagen aan te passen. Deze maatregelen van algemene toepassing, die bedoeld zijn om niet-essentiële elementen te wijzigen of deze verordening aan te vullen met nieuwe, niet-essentiële elementen, moeten worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5a van Besluit 1999/468/EG ║. (13) Het Comité statistisch programma (CSP), dat is opgericht bij Besluit 89/382/EEG, Euratom, van de Raad (11) , is geraadpleegd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : Artikel 1 Onderwerp , werkingssfeer en doelstellingen 1. Deze verordening stelt een kader vast voor de productie van communautaire statistieken over de productie, het op de markt brengen en het gebruik van pesticiden . 2. De statistieken betreffen: 3 . De statistieken zullen met name dienstig zijn voor volgende doeleinden : Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Verzameling, indiening en verwerking van gegevens 1. De lidstaten verzamelen de noodzakelijke gegevens voor de specificatie van de in de bijlagen I en II opgenomen kenmerken, door middel van: 2 . De lidstaten delen hun keuze van verzameling van gegevens overeenkomstig lid 1 mede aan de Commissie, die de methode voor verzameling van gegevens goedkeurt overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing als bedoeld in artikel 5, lid 3. 3 . De lidstaten zorgen ervoor dat de producenten van pesticiden alsmede de voor het in de handel brengen of de invoer van pesticiden verantwoordelijke personen aan de bevoegde instantie jaarlijks verslag uitbrengen over : Deze informatie wordt door de bevoegde instanties beoordeeld en, eventueel, na een bewerking met het oog op het behoud van het vertrouwelijke karakter van bepaalde gegevens gepubliceerd. 4 . De lidstaten dienen de statistische resultaten, met inbegrip van vertrouwelijke gegevens, in bij de Commissie in overeenstemming met de tijdschema's en de frequentie die in de bijlagen I en II zijn vastgesteld. De gegevens worden gepresenteerd in overeenstemming met de in bijlage III voorgeschreven indeling. De lidstaten kunnen de gegevens om redenen van vertrouwelijkheid aggregeren. 5 . De lidstaten zien erop toe dat de verzamelde gegevens worden gebruikt voor een adequate analyse door de bevoegde nationale instanties en hun bestaande adviesorganen met betrekking tot de doelstellingen van de respectieve nationale actieplannen als bedoeld in Richtlijn .../.../EG (17) [tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden]. Deze analyse wordt met inachtneming van de vertrouwelijke aard van gevoelige bedrijfsinformatie en van de verplichtingen uit hoofde van de privacywetgeving op het internet gepubliceerd. 6 . De lidstaten verstrekken de gegevens in elektronische vorm en in een geschikt, volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5, lid 2, door de Commissie vast te stellen technisch formaat. 7 . De lidstaten stellen verslagen over de kwaliteit van de statistieken op zoals bepaald in de bijlagen I en II. 8 . De Commissie stelt de criteria voor de kwaliteitsevaluatie vast overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5, lid 3. 9 . Om redenen van vertrouwelijkheid aggregeert de Commissie de gegevens, in voorkomend geval, vóór publicatie volgens de chemische klassen of de categorieën van producten vermeld in bijlage III , met inachtneming van de vertrouwelijke aard van gevoelige bedrijfsinformatie en de verplichtingen uit hoofde van de privacywetgeving . Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 322/97 worden vertrouwelijke gegevens door de nationale instanties en de communautaire instantie uitsluitend voor de doeleinden van deze verordening gebruikt . Artikel 4 Uitvoeringsmaatregelen 1. De volgende voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen, waaronder maatregelen in verband met economische en technische ontwikkelingen, worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5, lid 2: 2. De volgende maatregelen worden toegepast volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5, lid 3: Artikel 5 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité statistisch programma. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. Artikel 6 Verslag De Commissie brengt om de vijf jaar verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de tenuitvoerlegging van deze verordening. Dit verslag betreft in het bijzonder de kwaliteit en de vergelijkbaarheid van de ingediende gegevens, de last voor de land- en tuinbouwbedrijven alsmede andere ondernemingen en het nut van deze statistieken in de context van de thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden , met name met het oog op de in artikel 1 genoemde doelstellingen . Het behelst eventueel voorstellen voor een verdere verbetering van de kwaliteit van de gegevens en voor de ontlasting van landbouwbedrijven en andere ondernemingen. Het eerste verslag wordt voor het eind van ... (18) uitgebracht. Artikel 7 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I Statistieken over de vervaardiging en het op de markt brengen van pesticiden SECTIE 1 Dekking De statistieken omvatten alle in bijlage III opgenomen stoffen, bestaande uit werkzame stoffen, beschermstoffen en synergistische middelen, in pesticiden die in elke lidstaat op de markt worden gebracht. Speciale aandacht zal worden besteed aan het vermijden van dubbeltellingen bij herverpakking van het product of bij overdracht van een toelating tussen leveranciers. SECTIE 2 Variabelen De hoeveelheid van elke in bijlage III opgenomen stof in de op de markt gebrachte pesticiden en biociden wordt in elke lidstaat vastgesteld. SECTIE 3 Verplichtingen tot verslaglegging De producenten van pesticiden en de voor het in de handel brengen of de invoer van pesticiden verantwoordelijke personen brengen aan de bevoegde instantie jaarlijks verslag uit over SECTIE 4 Meeteenheid De hoeveelheden stoffen worden uitgedrukt in kilogram. SECTIE 5 Referentieperiode De referentieperiode is het kalenderjaar. SECTIE 6 Eerste referentieperiode, frequentie en indiening van de resultaten 1. De eerste referentieperiode is ... (19) . 2. De lidstaten verstrekken gegevens voor elk kalenderjaar volgend op de eerste referentieperiode en publiceren ze - in voorkomend geval in geaggregeerde vorm - op het internet, met inachtneming van de vertrouwelijke aard van gevoelige bedrijfsinformatie en de verplichtingen uit hoofde van de privacywetgeving . 3. De gegevens worden binnen twaalf maanden na het eind van het referentiejaar bij de Commissie ingediend. SECTIE 7 Kwaliteitsverslag De lidstaten verstrekken de Commissie een kwaliteitsverslag met de volgende gegevens: Dit verslag wordt binnen 15 maanden na het eind van het referentiejaar bij de Commissie ingediend. Het verslag betreffende het tweede referentiejaar bevat een ruwe raming van de aandelen in de totale hoeveelheid stoffen van elke in bijlage III opgenomen hoofdcategorie pesticiden die voor agrarisch en voor niet-agrarisch gebruik op de markt worden gebracht. Deze ramingen worden om de vijf jaar vernieuwd. BIJLAGE II Statustieken over agrarisch gebruik van pesticiden SECTIE 1 Dekking 1. De statistieken omvatten het gebruik in land- en tuinbouw en het professionele niet-agrarische gebruik van pesticiden, zoals in gemeentelijke groenzones en bij het onderhoud van wegen en spoorwegen, in elke lidstaat. 2. Elke lidstaat kiest een reeks gewassen die zijn opgenomen in de categorieën D, F, G en I van de kenmerken die zijn gedefinieerd in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 571/88 ║, en verzamelt statistieken voor deze gewassen. De statistieken omvatten minstens 75% van de totale hoeveelheid stoffen die jaarlijks voor agrarisch gebruik op de markt wordt gebracht, zoals geraamd in het kwaliteitsverslag over het in sectie 7 van bijlage I bedoelde tweede referentiejaar. 3. De statistieken omvatten alle in bijlage III vermelde stoffen, bestaande uit werkzame stoffen, beschermstoffen en synergistische middelen, in pesticiden die in de referentieperiode voor de gekozen gewassen worden gebruikt. SECTIE 2 Variabelen 1. De hoeveelheid van elke in bijlage III vermelde stof in pesticiden die op elk gekozen gewas worden gebruikt, wordt vastgesteld voor het totale areaal en het met elke van de stoffen "behandeld gewasareaal". 2. De wijze waarop het "behandeld gewasareaal" moet worden bepaald, wordt vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5, lid 3. SECTIE 3 Meeteenheid 1. De hoeveelheid gebruikte stoffen wordt uitgedrukt in kilogram. 2. Het totale areaal en het behandelde areaal worden uitgedrukt in hectare. SECTIE 4 Referentieperiode 1. De referentieperiode is het "teeltseizoen" dat de toegepaste teelttechnieken voor het betrokken gewas omvat, met inbegrip van alle gewasbeschermingbehandelingen die hier direct of indirect bijhoren. 2. Het "teeltseizoen" wordt aangeduid met het jaar waarin het gewas wordt geoogst. 3. De wijze waarop het "teeltseizoen" moet worden bepaald, wordt vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5, lid 3. SECTIE 5 Eerste referentieperiode, frequentie en indiening van de resultaten 1. Voor elke periode van vijf jaar verzamelen de lidstaten statistieken over het gebruik van pesticiden voor elk gekozen gewas binnen een referentieperiode zoals vastgesteld in sectie 4. 2. De lidstaten kunnen de referentieperiode op elk moment van de periode van vijf jaar kiezen. De keuze kan voor elk gekozen gewas verschillend zijn. 3. De eerste periode van vijf jaar begint in ... (20) . 4. De lidstaten verstrekken gegevens voor elke periode van vijf jaar. 5. De gegevens worden binnen twaalf maanden na het eind van elke periode van vijf jaar bij de Commissie ingediend en - in voorkomend geval in geaggregeerde vorm - op het internet gepubliceerd , met inachtneming van de vertrouwelijke aard van gevoelige bedrijfsinformatie en de verplichtingen uit hoofde van de privacywetgeving SECTIE 6 Kwaliteitsverslag Bij het indienen van hun resultaten verstrekken de lidstaten de Commissie een kwaliteitsverslag, waarin het volgende wordt vermeld: BIJLAGE III Geharmoniseerde indeling van de stoffen Bij de verstrekking van gegevens over pesticiden verwijzen de lidstaten naar de onderstaande lijst van stoffen (bestaande uit werkzame stoffen, beschermstoffen en synergistische middelen) en gebruiken zij de volgende chemische indeling binnen de verschillende categorieën van middelen. De namen van de stoffen zijn de onderstaande, door de British Crop Production Council (BCPC) (21) bekendgemaakte gangbare Engelse namen. Bij de publicatie van gegevens gebruikt de Commissie dezelfde indeling. Indien noodzakelijk in verband met de bescherming van vertrouwelijke gegevens, worden alleen geaggregeerde gegevens per chemische klasse of middelencategorie gepubliceerd. De Commissie herziet de stoffenlijst en de indeling in chemische klassen en middelencategorieën volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5, lid 3, rekening houdend met de evolutie van Verordening (EG) nr. .../... (22) [betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen] . HOOFDCATEGORIEËN Code Chemische klasse stof gangbare naam CAS RN (23) CIPAC (24) Middelencategorie Gemeenschappelijke nomenclatuur Fungiciden en bactericiden F0 Anorganische fungiciden F1 F1.1 KOPERVERBINDINGEN ALLE KOPERVERBINDINGEN 44 F1.1 COPPER HYDROXIDE 20427-59-2 44 F1.1 COPPER OXYCHLORIDE 1332-40-7 44 F1.1 COPPER SULPHATE 7758-98-7 44 F1.1 ANDERE KOPERZOUTEN 44 F1.2 ANORGANISCHE ZWAVEL SULFUR 7704-34-9 18 F1.3 ANDERE ANORGANISCHE FUNGICIDEN ANDERE ANORGANISCHE FUNGICIDEN Fungiciden op basis van carbamaten en dithiocarbamaten F2 F2.1 FUNGICIDEN OP BASIS VAN CARBANILATEN DIETHOFENCARB 87130-20-9 513 F2.2 FUNGICIDEN OP BASIS VAN CARBAMATEN PROPAMOCARB 24579-73-5 399 F2.2 IPROVALICARB 140923-17-7 620 F2.3 FUNGICIDEN OP BASIS VAN DITHIOCARBAMATEN MANCOZEB 8018-01-7 34 F2.3 MANEB 12427-38-2 61 F2.3 METIRAM 9006-42-2 478 F2.3 PROPINEB 12071-83-9 177 F2.3 THIRAM 137-26-8 24 F2.3 ZIRAM 137-30-4 31 Fungiciden op basis van benzimidazolen F3 F3.1 FUNGICIDEN OP BASIS VAN BENZIMIDAZOLEN CARBENDAZIM 10605-21-7 263 F3.1 FUBERIDAZOLE 3878-19-1 525 F3.1 THIABENDAZOLE 148-79-8 323 F3.1 THIOPHANATE-METHYL 23564-05-8 262 Fungiciden op basis van imidazolen en triazolen F4 F4.1 FUNGICIDEN OP BASIS VAN CONAZOLEN BITERTANOL 55179-31-2 386 F4.1 BROMUCONAZOLE 116255-48-2 680 F4.1 CYPROCONAZOLE 94361-06-5 600 F4.1 DIFENOCONAZOLE 119446-68-3 687 F4.1 DINICONAZOLE 83657-24-3 690 F4.1 EPOXICONAZOLE 106325-08-0 609 F4.1 ETRIDIAZOLE 2593-15-9 518 F4.1 FENBUCONAZOLE 114369-43-6 694 F4.1 FLUQUINCONAZOLE 136426-54-5 474 F4.1 FLUSILAZOLE 85509-19-9 435 F4.1 FLUTRIAFOL 76674-21-0 436 F4.1 HEXACONAZOLE 79983-71-4 465 F4.1 IMAZALIL (ENILCONAZOLE) 58594-72-2 335 F4.1 METCONAZOLE 125116-23-6 706 F4.1 MYCLOBUTANIL 88671-89-0 442 F4.1 PENCONAZOLE 66246-88-6 446 F4.1 PROPICONAZOLE 60207-90-1 408 F4.1 TEBUCONAZOLE 107534-96-3 494 F4.1 TETRACONAZOLE 112281-77-3 726 F4.1 TRIADIMENOL 55219-65-3 398 F4.1 TRICYCLAZOLE 41814-78-2 547 F4.1 TRIFLUMIZOLE 99387-89-0 730 F4.1 TRITICONAZOLE 131983-72-7 652 F4.2 FUNGICIDEN OP BASIS VAN IMIDAZOLEN CYAZOFAMIDE 120116-88-3 653 F4.2 FENAMIDONE 161326-34-7 650 F4.2 TRIAZOXIDE 72459-58-6 729 Fungiciden op basis van morfolinen F5 F5.1 FUNGICIDEN OP BASIS VAN MORFOLINEN DIMETHOMORPH 110488-70-5 483 F5.1 DODEMORPH 1593-77-7 300 F5.1 FENPROPIMORPH 67564-91-4 427 Andere fungiciden F6 F6.1 FUNGICIDEN OP BASIS VAN STIKSTOFVERBINDINGEN CYMOXANIL 57966-95-7 419 F6.1 DODINE 2439-10-3 101 F6.1 GUAZATINE 108173-90-6 361 F6.2 FUNGICIDEN OP BASIS VAN AMIDEN BENALAXYL 71626-11-4 416 F6.2 BOSCALID 188425-85-6 673 F6.2 FLUTOLANIL 66332-96-5 524 F6.2 MEPRONIL 55814-41-0 533 F6.2 METALAXYL 57837-19-1 365 F6.2 METALAXYL-M 70630-17-0 580 F6.2 PROCHLORAZ 67747-09-5 407 F6.2 SILTHIOFAM 175217-20-6 635 F6.2 TOLYLFLUANID 731-27-1 275 F6.2 ZOXAMIDE 156052-68-5 640 F6.3 FUNGICIDEN OP BASIS VAN ANILIDEN CARBOXIN 5234-68-4 273 F6.3 FENHEXAMID 126833-17-8 603 F6.4 ANTIBIOTISCHE FUNGICIDEN-BACTERICIDEN KASUGAMYCIN 6980-18-3 703 F6.4 POLYOXINS 11113-80-7 710 F6.4 STREPTOMYCIN 57-92-1 312 F6.5 FUNGICIDEN OP BASIS VAN AROMATISCHE VERBINDINGEN CHLOROTHALONIL 1897-45-6 288 F6.5 DICLORAN 99-30-9 150 F6.6 FUNGICIDEN OP BASIS VAN DICARBOXIMIDE IPRODIONE 36734-19-7 278 F6.6 PROCYMIDONE 32809-16-8 383 F6.7 FUNGICIDEN OP BASIS VAN DINITROANILINEN FLUAZINAM 79622-59-6 521 F6.8 FUNGICIDEN OP BASIS VAN DINITROFENOLEN DINOCAP 39300-45-3 98 F6.9 FUNGICIDEN OP BASIS VAN ORGANISCHE FOSFORVERBINDINGEN FOSETYL 15845-66-6 384 F6.9 TOLCLOFOS-METHYL 57018-04-9 479 F6.10 FUNGICIDEN OP BASIS VAN OXAZOLEN HYMEXAZOL 10004-44-1 528 F6.10 FAMOXADONE 131807-57-3 594 F6.10 VINCLOZOLIN 50471-44-8 280 F6.11 FUNGICIDEN OP BASIS VAN FENYLPYRROLEN FLUDIOXONIL 131341-86-1 522 F6.12 FUNGICIDEN OP BASIS VAN FTAALIMIDEN CAPTAN 133-06-2 40 F6.12 FOLPET 133-07-3 75 F6.13 FUNGICIDEN OP BASIS VAN PYRIMIDINEN BUPIRIMATE 41483-43-6 261 F6.13 CYPRODINIL 121552-61-2 511 F6.13 FENARIMOL 60168-88-9 380 F6.13 MEPANIPYRIM 110235-47-7 611 F6.13 PYRIMETHANIL 53112-28-0 714 F6.14 FUNGICIDEN OP BASIS VAN CHINOLINEN QUINOXYFEN 124495-18-7 566 F6.14 8-HYDROXYQUINOLINE SULFATE 134-31-6 677 F6.15 FUNGICIDEN OP BASIS VAN CHINONEN DITHIANON 3347-22-6 153 F6.16 FUNGICIDEN OP BASIS VAN STROBILURINEN AZOXYSTROBIN 131860-33-8 571 F6.16 DIMOXYSTROBIN 149961-52-4 739 F6.16 KRESOXIM-METHYL 143390-89-0 568 F6.16 PICOXYSTROBINE 117428-22-5 628 F6.16 PYRACLOSTROBINE 175013-18-0 657 F6.16 TRIFLOXYSTROBINE 141517-21-7 617 F6.17 FUNGICIDEN OP BASIS VAN UREUM PENCYCURON 66063-05-6 402 F6.18 NIET-INGEDEELDE FUNGICIDEN ACIBENZOLAR 126448-41-7 597 F6.18 BENZOIC ACID 65-85-0 622 F6.18 DICHLOROPHEN 97-23-4 325 F6.18 FENPROPIDIN 67306-00-7 520 F6.18 2-PHENYPHENOL 90-43-7 246 F6.18 SPIROXAMINE 118134-30-8 572 F6.18 ANDERE FUNGICIDEN Herbiciden, loofdoders en mosbestrijders H0 Herbiciden op basis van fenoxy-fytohormonen H1 H1.1 FENOXY-HERBICIDEN 2,4-D 94-75-7 1 H1.1 2,4-DB 94-82-6 83 H1.1 DICHLORPROP-P 15165-67-0 476 H1.1 MCPA 94-74-6 2 H1.1 MCPB 94-81-5 50 H1.1 MECOPROP 7085-19-0 51 H1.1 MECOPROP-P 16484-77-8 475 Herbiciden op basis van triazinen en triazinonen H2 H2.1 HERBICIDEN OP BASIS VAN METHYLTHIOTRIAZINE METHOPROTRYNE 841-06-5 94 H2.2 HERBICIDEN OP BASIS VAN TRIAZINEN SIMETRYN 1014-70-6 179 H2.2 TERBUTHYLAZINE 5915-41-3 234 H2.3 HERBICIDEN OP BASIS VAN TRIAZINONEN METAMITRON 41394-05-2 381 H2.3 METRIBUZIN 21087-64-9 283 Herbiciden op basis van amiden en aniliden H3 H3.1 HERBICIDEN OP BASIS VAN AMIDEN DIMETHENAMID 87674-68-8 638 H3.1 FLUPOXAM 119126-15-7 8158 H3.1 ISOXABEN 82558-50-7 701 H3.1 NAPROPAMIDE 15299-99-7 271 H3.1 PROPYZAMIDE 23950-58-5 315 H3.2 HERBICIDEN OP BASIS VAN ANILIDEN DIFLUFENICAN 83164-33-4 462 H3.2 FLORASULAM 145701-23-1 616 H3.2 FLUFENACET 142459-58-3 588 H3.2 METOSULAM 139528-85-1 707 H3.2 METAZACHLOR 67129-08-2 411 H3.2 PROPANIL 709-98-8 205 H3.3 HERBICIDEN OP BASIS VAN CHLOROACEETANILIDEN ACETOCHLOR 34256-82-1 496 H3.3 ALACHLOR 15972-60-8 204 H3.3 DIMETHACHLOR 50563-36-5 688 H3.3 PRETILACHLOR 51218-49-6 711 H3.3 PROPACHLOR 1918-16-7 176 Herbiciden op basis van carbamaten en biscarbamaten H4 H4.1 HERBICIDEN OP BASIS VAN BISCARBAMATEN CHLORPROPHAM 101-21-3 43 H4.1 DESMEDIPHAM 13684-56-5 477 H4.1 PHENMEDIPHAM 13684-63-4 77 H4.2 HERBICIDEN OP BASIS VAN CARBAMATEN ASULAM 3337-71-1 240 H4.2 CARBETAMIDE 16118-49-3 95 Herbiciden op basis van dinitroanilinederivaten H5 H5.1 HERBICIDEN OP BASIS VAN DINITROANILINEN BENFLURALIN 1861-40-1 285 H5.1 BUTRALIN 33629-47-9 504 H5.1 ETHALFLURALIN 55283-68-6 516 H5.1 ORYZALIN 19044-88-3 537 H5.1 PENDIMETHALIN 40487-42-1 357 H5.1 TRIFLURALIN 2582-09-8 183 Herbiciden op basis van ureum-, uracil- of sulfonylureumderivaten H6 H6.1 HERBICIDEN OP BASIS VAN SULFONYLUREUM AMIDOSULFURON 120923-37-7 515 H6.1 AZIMSULFURON 120162-55-2 584 H6.1 BENSULFURON 99283-01-9 502 H6.1 CHLORSULFURON 64902-72-3 391 H6.1 CINOSULFURON 94593-91-6 507 H6.1 ETHOXYSULFURON 126801-58-9 591 H6.1 FLAZASULFURON 104040-78-0 595 H6.1 FLUPYRSULFURON 150315-10-9 577 H6.1 FORAMSULFURON 173159-57-4 659 H6.1 IMAZOSULFURON 122548-33-8 590 H6.1 IODOSULFURON 185119-76-0 634 H6.1 MESOSULFURON 400852-66-6 663 H6.1 METSULFURON 74223-64-6 441 H6.1 NICOSULFURON 111991-09-4 709 H6.1 OXASULFURON 144651-06-9 626 H6.1 PRIMISULFURON 113036-87-6 712 H6.1 PROSULFURON 94125-34-5 579 H6.1 RIMSULFURON 122931-48-0 716 H6.1 SULFOSULFURON 141776-32-1 601 H6.1 THIFENSULFURON 79277-67-1 452 H6.1 TRIASULFURON 82097-50-5 480 H6.1 TRIBENURON 106040-48-6 546 H6.1 TRIFLUSULFURON 135990-29-3 731 H6.1 TRITOSULFURON 142469-14-5 735 H6.2 HERBICIDEN OP BASIS VAN URACIL LENACIL 2164-08-1 163 H6.3 HERBICIDEN OP BASIS VAN UREUM CHLORTOLURON 15545-48-9 217 H6.3 DIURON 330-54-1 100 H6.3 FLUOMETURON 2164-17-2 159 H6.3 ISOPROTURON 34123-59-6 336 H6.3 LINURON 330-55-2 76 H6.3 METHABENZTHIAZURON 18691-97-9 201 H6.3 METOBROMURON 3060-89-7 168 H6.3 METOXURON 19937-59-8 219 Andere herbiciden H7 H7.1 HERBICIDEN OP BASIS VAN ARYLOXYFENOXYPROPIONATEN CLODINAFOP 114420-56-3 683 H7.1 CYHALOFOP 122008-85-9 596 H7.1 DICLOFOP 40843-25-2 358 H7.1 FENOXAPROP-P 113158-40-0 484 H7.1 FLUAZIFOP-P-BUTYL 79241-46-6 395 H7.1 HALOXYFOP 69806-34-4 438 H7.1 HALOXYFOP-R 72619-32-0 526 H7.1 PROPAQUIZAFOP 111479-05-1 713 H7.1 QUIZALOFOP 76578-12-6 429 H7.1 QUIZALOFOP-P 94051-08-8 641 H7.2 HERBICIDEN OP BASIS VAN BENZOFURAN ETHOFUMESATE 26225-79-6 233 H7.3 HERBICIDEN OP BASIS VAN BENZOËZUUR CHLORTHAL 2136-79-0 328 H7.3 DICAMBA 1918-00-9 85 H7.4 HERBICIDEN OP BASIS VAN BIPYRIDYLIUM DIQUAT 85-00-7 55 H7.4 PARAQUAT 4685-14-7 56 H7.5 HERBICIDEN OP BASIS VAN CYCLOHEXAANDIONEN CLETHODIM 99129-21-2 508 H7.5 CYCLOXYDIM 101205-02-1 510 H7.5 TEPRALOXYDIM 149979-41-9 608 H7.5 TRALKOXYDIM 87820-88-0 544 H7.6 HERBICIDEN OP BASIS VAN DIAZINEN PYRIDATE 55512-33-9 447 H7.7 HERBICIDEN OP BASIS VAN DICARBOXIMIDEN CINIDON-ETHYL 142891-20-1 598 H7.7 FLUMIOXAZIN 103361-09-7 578 H7.8 HERBICIDEN OP BASIS VAN DIFENYLETHER ACLONIFEN 74070-46-5 498 H7.8 BIFENOX 42576-02-3 413 H7.8 NITROFEN 1836-75-5 170 H7.8 OXYFLUORFEN 42874-03-3 538 H7.9 HERBICIDEN OP BASIS VAN IMIDAZOLINON IMAZAMETHABENZ 100728-84-5 529 H7.9 IMAZAMOX 114311-32-9 619 H7.9 IMAZETHAPYR 81335-77-5 700 H7.10 ANORGANISCHE HERBICIDEN AMMONIUM SULFAMATE 7773-06-0 679 H7.10 CHLORATES 7775-09-9 7 H7.11 HERBICIDEN OP BASIS VAN ISOXAZOLEN ISOXAFLUTOLE 141112-29-0 575 H7.12 HERBICIDEN OP BASIS VAN MORFACTINEN FLURENOL 467-69-6 304 H7.13 HERBICIDEN OP BASIS VAN NITRILLEN BROMOXYNIL 1689-84-5 87 H7.13 DICHLOBENIL 1194-65-6 73 H7.13 IOXYNIL 1689-83-4 86 H7.14 HERBICIDEN OP BASIS VAN ORGANISCHE FOSFOR-VERBINDINGEN GLUFOSINATE 51276-47-2 437 H7.14 GLYPHOSATE 1071-83-6 284 H7.15 HERBICIDEN OP BASIS VAN FENYLPYRAZOLEN PYRAFLUFEN 129630-19-9 605 H7.16 HERBICIDEN OP BASIS VAN PYRIDAZINONEN CHLORIDAZON 1698-60-8 111 H7.16 FLURTAMONE 96525-23-4 569 H7.17 HERBICIDEN OP BASIS VAN PYRIDINECARBOXAMIDEN PICOLINAFEN 137641-05-5 639 H7.18 HERBICIDEN OP BASIS VAN PYRIDINECARBONZUUR CLOPYRALID 1702-17-6 455 H7.18 PICLORAM 1918-02-1 174 H7.19 HERBICIDEN OP BASIS VAN PYRIDYLOXYAZIJNZUUR FLUROXYPYR 69377-81-7 431 H7.19 TRICLOPYR 55335-06-3 376 H7.20 HERBICIDEN OP BASIS VAN CHINOLINEN QUINCLORAC 84087-01-4 493 H7.20 QUINMERAC 90717-03-6 563 H7.21 HERBICIDEN OP BASIS VAN THIADIAZINEN BENTAZONE 25057-89-0 366 H7.22 HERBICIDEN OP BASIS VAN THIOCARBAMATEN EPTC 759-94-4 155 H7.22 MOLINATE 2212-67-1 235 H7.22 PROSULFOCARB 52888-80-9 539 H7.22 THIOBENCARB 28249-77-6 388 H7.22 TRI-ALLATE 2303-17-5 97 H7.23 HERBICIDEN OP BASIS VAN TRIAZOLEN AMITROL 61-82-5 90 H7.24 HERBICIDEN OP BASIS VAN TRIAZOLINONEN CARFENTRAZONE 128639-02-1 587 H7.25 HERBICIDEN OP BASIS VAN TRIAZOLONEN PROPOXYCARBAZONE 145026-81-9 655 H7.26 HERBICIDEN OP BASIS VAN TRIKETONEN MESOTRIONE 104206-82-8 625 H7.26 SULCOTRIONE 99105-77-8 723 H7.27 NIET-INGEDEELDE HERBICIDEN CLOMAZONE 81777-89-1 509 H7.27 FLUROCHLORIDONE 61213-25-0 430 H7.27 QUINOCLAMINE 2797-51-5 648 H7.27 METHAZOLE 20354-26-1 369 H7.27 OXADIARGYL 39807-15-3 604 H7.27 OXADIAZON 19666-30-9 213 H7.27 OTHER HERBICIDES HAULM DESTRUCTOR MOSS KILLER Insecticiden en acariciden I0 Insecticiden op basis van pyretroïden I1 I1.1 INSECTICIDEN OP BASIS VAN PYRETROÏDEN ACRINATHRIN 101007-06-1 678 I1.1 ALPHA-CYPERMETHRIN 67375-30-8 454 I1.1 BETA-CYFLUTHRIN 68359-37-5 482 I1.1 BETA-CYPERMETHRIN 65731-84-2 632 I1.1 BIFENTHRIN 82657-04-3 415 I1.1 CYFLUTHRIN 68359-37-5 385 I1.1 CYPERMETHRIN 52315-07-8 332 I1.1 DELTAMETHRIN 52918-63-5 333 I1.1 ESFENVALERATE 66230-04-4 481 I1.1 ETOFENPROX 80844-07-1 471 I1.1 GAMMA-CYHALOTHRIN 76703-62-3 768 I1.1 LAMBDA-CYHALOTHRIN 91465-08-6 463 I1.1 TAU-FLUVALINATE 102851-06-9 432 I1.1 TEFLUTHRIN 79538-32-2 451 I1.1 ZETA-CYPERMETHRIN 52315-07-8 733 Insecticiden op basis van gechloreerde koolwaterstoffen I2 I2.1 INSECTICIDEN OP BASIS VAN ORGANOCHLORINEN DICOFOL 115-32-2 123 I2.1 TETRASUL 2227-13-6 114 Insecticiden op basis van carbamaten en oxime-carbamaten I3 I3.1 INSECTICIDEN OP BASIS VAN OXIME-CARBAMATEN METHOMYL 16752-77-5 264 I3.1 OXAMYL 23135-22-0 342 I3.2 INSECTICIDEN OP BASIS VAN CARBAMATEN BENFURACARB 82560-54-1 501 I3.2 CARBARYL 63-25-2 26 I3.2 CARBOFURAN 1563-66-2 276 I3.2 CARBOSULFAN 55285-14-8 417 I3.2 FENOXYCARB 79127-80-3 425 I3.2 FORMETANATE 22259-30-9 697 I3.2 METHIOCARB 2032-65-7 165 I3.2 PIRIMICARB 23103-98-2 231 Insecticiden op basis van organische fosfaten I4 I4.1 INSECTICIDEN OP BASIS VAN ORGANISCHE FOSFORVERBINDINGEN AZINPHOS-METHYL 86-50-0 37 I4.1 CADUSAFOS 95465-99-9 682 I4.1 CHLORPYRIFOS 2921-88-2 221 I4.1 CHLORPYRIFOS-METHYL 5589-13-0 486 I4.1 COUMAPHOS 56-72-4 121 I4.1 DIAZINON 333-41-5 15 I4.1 DICHLORVOS 62-73-7 11 I4.1 DIMETHOATE 60-51-5 59 I4.1 ETHOPROPHOS 13194-48-4 218 I4.1 FENAMIPHOS 22224-92-6 692 I4.1 FENITROTHION 122-14-5 35 I4.1 FOSTHIAZATE 98886-44-3 585 I4.1 ISOFENPHOS 25311-71-1 412 I4.1 MALATHION 121-75-5 12 I4.1 METHAMIDOPHOS 10265-92-6 355 I4.1 NALED 300-76-5 195 I4.1 OXYDEMETON-METHYL 301-12-2 171 I4.1 PHOSALONE 2310-17-0 109 I4.1 PHOSMET 732-11-6 318 I4.1 PHOXIM 14816-18-3 364 I4.1 PIRIMIPHOS-METHYL 29232-93-7 239 I4.1 TRICHLORFON 52-68-6 68 Insecticiden op basis van biologische en botanische producten I5 I5.1 BIOLOGISCHE INSECTICIDEN AZADIRACHTIN 11141-17-6 627 I5.1 NICOTINE 54-11-5 8 I5.1 PYRETHRINS 8003-34-7 32 I5.1 ROTENONE 83-79-4 671 Andere insecticiden I6 I6.1 INSECTICIDEN OP BASIS VAN ANTIBIOTICA ABAMECTIN 71751-41-2 495 I6.1 MILBEMECTIN 51596-10-2 51596-11-3 660 I6.1 SPINOSAD 168316-95-8 636 I6.3 INSECTICIDEN OP BASIS VAN BENZOYLUREUM DIFLUBENZURON 35367-38-5 339 I6.3 FLUFENOXURON 101463-69-8 470 I6.3 HEXAFLUMURON 86479-06-3 698 I6.3 LUFENURON 103055-07-8 704 I6.3 NOVALURON 116714-46-6 672 I6.3 TEFLUBENZURON 83121-18-0 450 I6.3 TRIFLUMURON 64628-44-0 548 I6.4 INSECTICIDEN OP BASIS VAN CARBAZATEN BIFENAZATE 149877-41-8 736 I6.5 INSECTICIDEN OP BASIS VAN DIAZYLHYDRAZINE METHOXYFENOZIDE 161050-58-4 656 I6.5 TEBUFENOZIDE 112410-23-8 724 I6.6 INSECTENGROEIREMMERS BUPROFEZIN 69327-76-0 681 I6.6 CYROMAZINE 66215-27-8 420 I6.6 HEXYTHIAZOX 78587-05-0 439 I6.7 FEROMONEN VOOR INSECTEN (E,Z)-9-DODECENYL ACETATE 35148-19-7 422 I6.8 INSECTICIDEN OP BASIS VAN NITROGUANIDINEN CLOTHIANIDIN 210880-92-5 738 I6.8 THIAMETHOXAM 153719-23-4 637 I6.9 INSECTICIDEN OP BASIS VAN ORGANISCHE TINVERBINDINGEN AZOCYCLOTIN 41083-11-8 404 I6.9 CYHEXATIN 13121-70-5 289 I6.9 FENBUTATIN OXIDE 13356-08-6 359 I6.10 INSECTICIDEN OP BASIS VAN OXADIAZINEN INDOXACARB 173584-44-6 612 I6.11 INSECTICIDEN OP BASIS VAN FENYLETHER PYRIPROXYFEN 95737-68-1 715 I6.12 INSECTICIDEN OP BASIS VAN (FENYL -)PYRAZOLEN FENPYROXIMATE 134098-61-6 695 I6.12 FIPRONIL 120068-37-3 581 I6.12 TEBUFENPYRAD 119168-77-3 725 I6.13 INSECTICIDEN OP BASIS VAN PYRIDINEN PYMETROZINE 123312-89-0 593 I6.14 INSECTICIDEN OP BASIS VAN PYRIDYLMETHYLAMINEN ACETAMIPRID 135410-20-7 649 I6.14 IMIDACLOPRID 138261-41-3 582 I6.14 THIACLOPRID 111988-49-9 631 I6.15 INSECTICIDEN OP BASIS VAN SULFIET-ESTER PROPARGITE 2312-35-8 216 I6.16 INSECTICIDEN OP BASIS VAN TETRAZINEN CLOFENTEZINE 74115-24-5 418 I6.17 INSECTICIDEN OP BASIS VAN TETRONZUUR SPIRODICLOFEN 148477-71-8 737 I6.18 INSECTICIDEN OP BASIS VAN (CARBAMOYL-) TRIAZOLEN TRIAZAMATE 112143-82-5 728 I6.19 INSECTICIDEN OP BASIS VAN UREUM DIAFENTHIURON 80060-09-9 8097 I6.20 NIET-INGEDEELDE INSECTICIDEN ETOXAZOLE 153233-91-1 623 I6.20 FENAZAQUIN 120928-09-8 693 I6.20 PYRIDABEN 96489-71-3 583 I6.20 ANDERE INSECTICIDEN-ACARICIDEN Mollusciciden (slakkenbestrijdingsmiddelen), totaal: M0 Mollusciciden M1 M1.1 MOLLUSCICIDEN OP BASIS VAN CARBAMATEN THIODICARB 59669-26-0 543 M1.2 ANDERE MOLLUSCICIDEN FERRIC PHOSPHATE 10045-86-0 629 M1.2 METALDEHYDE 108-62-3 62 M1.2 ANDERE MOLLUSCICIDEN Plantengroeiregulatoren, totaal: PGR0 Fysiologische plantengroeiregulatoren PGR1 PGR1.1 FYSIOLOGISCHE PLANTENGROEIREGULATOREN CHLORMEQUAT 999-81-5 143 PGR1.1 CYCLANILIDE 113136-77-9 586 PGR1.1 DAMINOZIDE 1596-84-5 330 PGR1.1 DIMETHIPIN 55290-64-7 689 PGR1.1 DIPHENYLAMINE 122-39-4 460 PGR1.1 ETHEPHON 16672-87-0 373 PGR1.1 ETHOXYQUIN 91-53-2 517 PGR1.1 FLORCHLORFENURON 68157-60-8 633 PGR1.1 FLURPRIMIDOL 56425-91-3 696 PGR1.1 IMAZAQUIN 81335-37-7 699 PGR1.1 MALEIC HYDRAZIDE 51542-52-0 310 PGR1.1 MEPIQUAT 24307-26-4 440 PGR1.1 1-METHYLCYCLOPROPENE 3100-04-7 767 PGR1.1 PACLOBUTRAZOL 76738-62-0 445 PGR1.1 PROHEXADIONE-CALCIUM 127277-53-6 567 PGR1.1 SODIUM 5-NITROGUAIACOLATE 67233-85-6 718 PGR1.1 SODIUM O-NITROPHENOLATE 824-39-5 720 PGR1.1 TRINEXAPAC-ETHYL 95266-40-3 8349 Middelen om het kiemen tegen te gaan PGR2 PGR2.2 MIDDELEN OM HET KIEMEN TEGEN TE GAAN CARVONE 99-49-0 602 PGR2.2 CHLORPROPHAM 101-21-3 43 Andere plantengroeiregulatoren PGR3 PGR3.1 ANDERE PLANTENGROEIREGULATOREN ANDERE PLANTENGROEI–REGULATOREN Andere pesticiden , totaal: ZR0 Minerale oliën ZR1 ZR1.1 MINERALE OLIE PETROLEUM OILS 64742-55-8 29 Plantaardige oliën ZR2 ZR2.1 PLANTAARDIGE OLIE TAR OILS 30 Grondontsmetters (incl. nematiciden) ZR3 ZR3.1 METHYLBROMIDE METHYL BROMIDE 74-83-9 128 ZR3.2 ANDERE GRONDONTSMETTERS CHLOROPICRIN 76-06-2 298 ZR3.2 DAZOMET 533-74-4 146 ZR3.2 1,3-DICHLOROPROPENE 542-75-6 675 ZR3.2 METAM-SODIUM 137-42-8 20 ZR3.2 ANDERE GRONDONTSMETTERS Rodenticiden (knaagdierbestrijdingsmiddelen) ZR4 ZR4.1 RODENTICIDEN BRODIFACOUM 56073-10-0 370 ZR4.1 BROMADIOLONE 28772-56-7 371 ZR4.1 CHLORALOSE 15879-93-3 249 ZR4.1 CHLOROPHACINONE 3691-35-8 208 ZR4.1 COUMATETRALYL 5836-29-3 189 ZR4.1 DIFENACOUM 56073-07-5 514 ZR4.1 DIFETHIALONE 104653-34-1 549 ZR4.1 FLOCOUMAFEN 90035-08-8 453 ZR4.1 WARFARIN 81-81-2 70 ZR4.1 ANDERE RODENTICIDEN Alle andere pesticiden ZR5 ZR5.1 ONTSMETTINGSMIDDELEN ANDERE ONTSMETTINGSMIDDELEN ZR5.2 ANDERE PESTICIDEN ANDERE PESTICIDEN (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0802 ), – gelet op artikel 37 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0015/2008), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0046/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 20 november 2007 met als titel "Voorbereiding van de "gezondheidcontrole" van de GLB-hervorming" ( COM(2007)0722 ), – gezien Verordening (EG) nr. 1782/2003 (1) van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelĳke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelĳk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, – onder verwijzing naar zijn standpunt van 11 december 2007 over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en van Verordening (EG) nr. 1698/2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2007 inzake de stijging van de prijzen voor voeder- en levensmiddelen (3) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 26 september 2007 over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende afwijking van Verordening (EG) nr. 1782/2003 wat betreft de braaklegging voor 2008 (4) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 14 februari 2007 over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende voorschriften voor een vrijwillige modulatie van de rechtstreekse betalingen waarin Verordening (EG) nr. 1782/2003 voorziet, en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1290/2005 (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 juni 2005 over beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013 (6) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 17 mei 2006 betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (7) , en met name bijlagen I en III en verklaringen 3 en 9, – gezien de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassingen van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (8) , – gezien het Besluit van de Raad van 22 maart 2004 houdende aanpassing van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassingen van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, in verband met de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (9) , – gezien het door de Europese Raad aan de Commissie verleende mandaat voor de onderhandelingen inzake landbouw, in de conclusies van de Europese Raad ter voorbereiding van de derde WTO-conferentie van minsters van 26 oktober 1999, – gelet op artikel 33, lid 2, van het EG-Verdrag, dat ongewijzigd in het Verdrag van Lissabon is overgenomen, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0047/2008 ), A. overwegende dat de landbouw samen met de daarmee samenhangende productie van levensmiddelen nog steeds een van de grootste sectoren in de economie van de EU vormt en van beslissende betekenis is voor de continuïteit van de voedselvoorziening en ook een steeds grotere bijdrage levert aan het beleid inzake continuïteit van de energievoorziening, B. overwegende dat een gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU (GLB), gebaseerd op een economisch, ecologisch en sociaal Europees landbouwmodel, dat duurzaamheid en de voedselbevoorradingszekerheid garandeert, ook in de toekomst nodig is, maar dat de ingeslagen weg van succesvolle hervormingen moet worden voortgezet, met inbegrip van een verdere versterking van de plattelandsontwikkeling, C. overwegende dat het GLB er in de toekomst op gericht moet zijn om een einde te maken aan de barrières waarmee de jongeren vandaag de dag worden geconfronteerd wanneer ze in de landbouw aan de slag willen gaan, door van de opvolging van de generaties een van haar prioriteiten te maken, D. overwegende dat het verminderen van de bureaucratische rompslomp in de landbouwsector dankzij transparantere, eenvoudigere en minder omslachtige voorschriften niet alleen tot lagere kosten voor landbouwbedrijven en producenten zal leiden, maar ook de administratieve last zal verlichten, E. overwegende dat het GLB moet evolueren om het hoofd te kunnen bieden aan de grote verschillen in de agrarische en regionale structuur en tegelijkertijd antwoorden moet zien te vinden op nieuwe uitdagingen, zoals klimaatverandering, bodem- en waterbescherming, een grotere opening in de richting van de wereldmarkt en levering van biomassa, grondstoffen en hernieuwbare energie; verder overwegende dat het daartoe over voldoende middelen moet kunnen beschikken en niet mag raken aan de oorspronkelijke doelstellingen van het GLB, die onlangs in het Verdrag van Lissabon zijn overgenomen en kunnen worden samengevat als de productie van gezonde en betaalbare levensmiddelen van hoge kwaliteit, die de voedselvoorziening van alle Europeanen aan redelijke prijzen waarborgen en ervoor zorgen dat het inkomensniveau van de landbouwers gehandhaafd blijft, F. overwegende dat bij alle toekomstige wijzigingen in het GLB rekening gehouden dient te worden met de specifieke situatie in de ontwikkelingslanden, met name de minst ontwikkelde landen, en voorkomen moet worden dat de productie en het op de markt brengen van landbouwproducten in die landen in gevaar komen, G. overwegende dat het systeem van rechtstreekse betalingen sinds 1992 driemaal, en alle belangrijke marktordeningen, met uitzondering van de zuivelsector, sinds 2004, grondig en met succes zijn hervormd, H. overwegende dat alle ontwikkelde landen een landbouwbeleid hebben en dat nieuwe ontwikkelingen, zoals de groeiende wereldbevolking, de klimaatverandering, de toenemende vraag naar energie, vermindering van de prijssteun en een grotere opening in de richting van de wereldmarkt enerzijds tot hogere marktprijzen van landbouwproducten in de EU leiden en anderzijds tot duidelijk grotere schommelingen bij opbrengsten en een sterkere prijsvolatiliteit, waardoor het in stand houden van het gemeenschappelijk landbouwbeleid noodzakelijker is dan ooit, I. overwegende dat het veiligstellen van de voedselvoorziening (zowel kwantitatief als kwalitatief) ook in de toekomst een van de voornaamste doelstellingen van het GLB zal blijven, naast het behoud van de ecosystemen, die van wezenlijk belang zijn voor een gezonde en duurzame productie, en de optimalisatie van het bodemgebruik in de gehele Unie, J. overwegende dat de Europese Unie aanzienlijke inspanningen heeft geleverd om het aandeel van de landbouwuitgaven in de totale begroting te doen dalen, van bijna 80% in de jaren zeventig tot 33% aan het einde van de huidige financiële vooruitzichten, terwijl ten gevolge van de toetreding van de nieuwe lidstaten het landbouwareaal in vergelijking met 2003 met 37% is toegenomen, K. overwegende dat de staatshoofden en regeringsleiders op de Top van Berlijn toezeggingen hebben gedaan over de garantie van de totale uitgaven voor de eerste pijler van het GLB tot 2013, L. overwegende dat de toetredingsakte van 2004 voorziet in uitzonderingen op de toepassing van bepaalde regels van het GLB voor de nieuwe lidstaten, als compensatie voor de lagere rechtstreekse betalingen die zij ontvangen, M. overwegende dat er in bepaalde regio's geen alternatief bestaat voor bepaalde traditionele vormen van landbouwproductie, die voor deze regio's vaak een essentiële landbouwactiviteit zijn en bijgevolg om dringende redenen van milieu- en het regionaal beleid absoluut behouden en ondersteund moeten worden, zodat ook het sociaaleconomische bestel overeind blijft; in het bijzonder verwijzend naar de rol van het GLB in de zogenaamde convergentieregio's, waar de landbouw en de veehouderij traditioneel erg belangrijk zijn als instrumenten om de economische ontwikkeling te stimuleren en banen te creëren, N. overwegende dat de landbouwers in de EU recht hebben op stabiliteit, zodat hun verwachtingen niet worden geschonden en hun investeringen niet tevergeefs zijn, en dat de regulerende systemen in bepaalde sectoren voorspellingen op middellange en lange termijn mogelijk moeten maken, O. overwegende dat de EU-wetgever discriminatie van de EU-landbouwers en veehouders binnen de Europese Unie zelf evenals ten opzichte van de concurrentie uit derde landen moet voorkomen, of door adequate instrumenten gelijke kansen voor de EU-landbouwers en veehouders tot stand moet brengen (gelijke mededingingsvoorwaarden); verder overwegende dat er nauwlettender op zou moeten worden toegezien dat onder meer de kwaliteits-, gezondheids-, milieu- en dierenbeschermingsnormen, die bindend zijn voor landbouwers uit de Europese Unie, ook worden gerespecteerd door personen die landbouwproducten naar de Europese Unie uitvoeren, P. overwegende dat de doelstellingen van het GLB in artikel 33 van het EG-Verdrag worden geformuleerd en erop wijzend dat, op voorwaarde dat het Verdrag van Lissabon volledig is geratificeerd, voor alle essentiële juridische en budgettaire beslissingen met betrekking tot het GLB de instemming van het Parlement nodig is, Q. overwegende dat het waarborgen van een continue voedselvoorziening voor de EU-burgers een prioriteit is en dat dit het best kan worden bereikt door het ondersteunen van de voedselproductie in de EU in combinatie met invoer in het kader van de WTO-regels; zo'n continue voedselvoorziening is ook afhankelijk van de bijdrage van de EU aan de opbouw van mondiale voorraden (die momenteel dramatisch klein zijn), zodat de EU niet alleen zichzelf kan wapenen tegen tekorten, maar ook haar verantwoordelijkheid kan nemen voor de continue voedselvoorziening op mondiaal vlak, R. overwegende dat er een diepgaandere analyse moet worden gemaakt van de ontwikkeling van de markten en de gevolgen daarvan voor de interne markt, daarbij rekening houdend op internationaal niveau met het prijsniveau en de productie van grondstoffen, Inleiding 1. houdt vast aan de verdediging van het concept van een duurzame, competitieve en multifunctionele landbouw, die het specifieke karakter van elke sector en van elk productiegebied in stand houdt en die als voornaamste doelstelling heeft de voedselvoorziening van de bevolking met voldoende, gezonde en veilige levensmiddelen die betaalbaar zijn voor de consumenten; 2. is van mening dat de GLB-hervorming van 2003 op essentiële punten een groot succes is geweest, omdat hierdoor de transparantie en efficiency van het GLB en de eigen verantwoordelijkheid en marktoriëntatie van de landbouwers duidelijk is toegenomen, en is van mening dat dit proces moet worden voortgezet, vooropgesteld dat de toezegging van de staatshoofden en regeringsleiders van december 2002 om de landbouwmiddelen van de eerste pijler tot 2013 onaangeroerd te laten, wordt gerespecteerd; wijst erop dat daarentegen het beheer van het GLB en de talrijke EU-richtlijnen en -verordeningen die op de landbouwers van toepassing zijn duidelijk verder moeten worden vereenvoudigd om hen te ontlasten, zonder dat deze vereenvoudiging een renationalisatie van het GLB of een verdere inkrimping van de steun voor de landbouwers in de EU tot gevolg heeft; 3. is van mening dat het ontbreken van elke vorm van regelgeving binnen de GMO's politiek gezien niet wenselijk is aangezien, zoals de huidige stand van zaken aantoont, de Europese en mondiale voorraden zich momenteel op een dramatisch laag niveau bevinden, hetgeen een negatieve weerslag heeft op de koopkracht van de consumenten en het inkomen van de landbouwers, en tegelijkertijd de speculatie in de hand werkt; wijst er voorts op dat er behoefte bestaat aan instrumenten om een eventuele conjunctuurverandering te voorkomen of om voorbereid te zijn op het risico op rampen voor de volksgezondheid of natuurrampen, die zich door de ontregeling van het klimaat steeds vaker voordoen; 4. neemt daarom met voldoening kennis van de technische aanpassingen die voortvloeien uit de reeds aangehaalde mededeling van de Commissie die moeten garanderen dat de hervorming van 2003 functioneert, en verzoekt de Commissie om het economische basisprincipe van stabiliteit binnen het GLB veilig te stellen; 5. verzoekt de Commissie om, met het oog op toekomstige hervormingen, een kosten-batenanalyse van het GLB te laten uitvoeren aangaande de continuïteit van de voedselvoorziening, de zelfvoorziening en het behoud van de plattelandsbevolking; verzoekt de Commissie te evalueren welke meerkosten de prijsstijging van de levensmiddelen ten gevolge van de toenemende vraag op de wereldmarkt voor de consument met zich mee zou kunnen brengen, ten opzichte van de huidige kostprijs van het landbouwbeleid voor de burger; 6. is van mening dat de Europese Unie, wat de WTO-onderhandelingen betreft, voor de uitdaging staat om alle toekomstige beperkingen het hoofd te bieden, teneinde haar eigen welvaart maximaal te ontwikkelen; benadrukt dat het de taak van de Europese Unie is om zo goed mogelijk gebruik te maken van de flexibiliteit waarover ze beschikt, bijvoorbeeld in het geval van "gevoelige producten"; wijst er evenwel op dat er in het kader van de WTO pas een landbouwovereenkomst kan worden gesloten nadat er een akkoord wordt bereikt over de intellectuele eigendom die van toepassing is op geografische aanduidingen en de erkenning van niet-commerciële overwegingen als criteria voor het invoerbeleid; 7. verzoekt de Commissie om in het kader van de lopende WTO-onderhandelingen oog te hebben voor de specifieke kenmerken van de landbouwproductie als een sector die levensmiddelen produceert en bijdraagt aan territoriaal evenwicht, instandhouding van het milieu en de voorziening van de markt met voldoende, kwalitatief hoogwaardige levensmiddelen; 8. is evenwel van oordeel dat de Europese Unie ook in de toekomst over voldoende instrumenten moet beschikken om voorzorgsmaatregelen tegen crises op de markten en in de voorziening in de landbouwsector en de gezondheidscentra te kunnen nemen; 9. wijst op de noodzaak om de productie-, milieu- en plattelandsgebonden functie van de landbouw daadwerkelijk en met de gepaste – financiële en andere – middelen te erkennen; 10. steunt principieel de integratie van algemene doelstellingen in het GLB, met name voedselbevoorradingszekerheid, territoriale coherentie, bescherming van consumenten, het milieu, het klimaat, dieren, hernieuwbare energiebronnen en biodiversiteit; wijst er echter op dat dit in het kader van een duurzame ontwikkeling moet gebeuren, waarbij niet alleen rekening wordt gehouden met economische prestaties, maar ook met behoud van de natuurlijke omgeving en hulpmiddelen, regionale ontwikkeling en sociale rechtvaardigheid; wijst er evenwel op dat de staatshoofden en regeringsleiders de doelstellingen van het GLB hebben bevestigd door de inhoud van artikel 33 van het Verdrag van Rome over te nemen in het EG-Verdrag, dat op 13 december 2007 is ondertekend; 11. benadrukt dat door de integratie van algemene doelstellingen in het GLB de productie van landbouw- en dierlijke producten in de bergachtige, achtergestelde, afgelegen en insulaire gebieden van de Europese Unie niet ter discussie zou mogen stellen, waar vaak het systeem van de extensieve landbouw wordt gebruikt, die hoofdzakelijk ladbouw- en dierlijke producten voor de lokale markt produceert, maar zijn landbouw- en dierlijke producten ook op de nationale markten van de lidstaten verkoopt; 12. is van mening dat, wanneer de Unie haar landbouwers en producenten hoge eisen oplegt, ze er tevens op moet toezien dat diezelfde eisen ook worden gerespecteerd door personen die landbouwproducten naar de Europese Unie uitvoeren en dat de Europese Unie er tijdens de WTO-onderhandelingen op moet aandringen dat deze algemene doelstellingen in aanmerking worden genomen; 13. weigert elke verlaging van de totale begroting van de eerste pijler voor de periode tot 2013 en wijst erop dat de landbouwers, in een fase van snelle veranderingen op de markten van de landbouw en de veehouderij en halverwege de looptijd van de huidige hervormingen, dringend behoefte hebben aan vertrouwen en zekerheid, waarbij het van het allergrootste belang is dat de in 2003 genomen beslissingen worden gerespecteerd; 14. wijst iedere discriminatie op grond van bedrijfsomvang en rechtsvorm bij rechtstreekse betalingen van de hand, en is van oordeel dat elke herverdeling van steun in de eerste pijler vooraf moet worden gegaan door een alomvattende evaluatie van de gevolgen daarvan voor de sociale en regionale cohesie, de werkgelegenheidssituatie, het milieu, het concurrentievermogen en de innovatie; 15. vraagt om uitsluitend landbouwers die een landbouwactiviteit uitoefenen te steunen; 16. wijst erop dat in de bovengenoemde mededeling van de Commissie te weinig aandacht wordt besteed aan de problemen, behoeften en uitdagingen waarmee de landbouwsector van de twaalf nieuwe lidstaten wordt geconfronteerd en dringt erop aan hiermee bij de komende hervormingen rekening te houden, en dat ook een doelgerichte aanvullende financiering voor herstructurering en modernisering in overweging wordt genomen; Rechtstreekse betalingen 17. acht rechtstreekse betalingen ook in de toekomst absoluut noodzakelijk als basisinkomensgarantie, niet alleen bij tegenvallende markten, maar ook voor de levering van publieke goederen door landbouwers en als compensatie voor de internationaal gezien zeer hoge milieu-, voedselveiligheids-, voorzieningszekerheids-, traceerbaar-heids-, dierwelzijns- en sociale normen in Europa; 18. constateert evenwel dat het niveau van de betalingen niet altijd evenredig lijkt te zijn met de inspanningen die de betrokken landbouwers leveren om aan de normen te voldoen, omdat de betalingen in hoge mate afhankelijk blijven van historische uitgaven; 19. roept de Commissie bijgevolg op om een verslag voor te leggen, met daarin een evaluatie van de extra kosten waarmee de landbouwers worden geconfronteerd wanneer ze aan de gemeenschappelijke milieu-, dierwelzijns- en voedselveiligheidsnormen willen voldoen, in vergelijking met hun belangrijkste concurrenten op de wereldmarkt; is van mening dat in dit verslag daarenboven een vergelijking moet worden gemaakt tussen deze kosten en het bedrag dat de landbouwers daadwerkelijk aan rechtstreekse betalingen ontvangen; is van mening dat de verschillende groepen landbouwers in elk van de lidstaten in dit verslag uitvoerig genoeg aan bod moeten komen; is tot slot van mening dat dit verslag moet worden gepubliceerd vóór de aanvang van de besluitvormingsprocedures voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid na 2013; 20. neemt met voldoening kennis van het voorstel van de Commissie om het de lidstaten toe te staan flexibeler om te gaan met een ontkoppeling van de rechtstreekse betalingen van de historische referentiewaarden en met het overstappen op een méér lineair systeem, en roept de Commissie op tegelijk met het wetgevingsvoorstel uiteen te zetten of het gezien de goede ervaringen in de lidstaten mogelijk is op nationaal niveau sneller over te gaan naar de areaalgerelateerde regionale of nationale eenheidspremie van de ontkoppelde betalingen, eventueel zelfs al vóór 2013; merkt echter op dat de lidstaten waar een volledige (of gedeeltelijke) ontkoppeling wordt toegepast op basis van historische betalingen ervoor moeten kunnen kiezen om dit systeem tot 2013 te behouden; vraagt de Commissie een studie te verrichten naar de mogelijke gevolgen van een areaalgerelateerde premie, met name voor bedrijven met een hoge dierdichtheid op relatief weinig grond; 21. beklemtoont dat bij de keuze voor een regionaal model rekening moet worden gehouden met de problemen ten gevolg van de bijzondere aard van specifieke rechten voor de veehouderij, in het bijzonder het feit dat sommige veehouders helemaal geen of slechts zeer weinig landbouwareaal bezitten, en het feit dat de extensieve veehouderij in een groot aantal regio's van de EU stoelt op het collectief gebruik van weides in gemeenschappelijk bezit (van gemeenten, gemeenschappen of overheidsinstanties); 22. is van menig dat, nu steeds meer sectoren aan de bedrijfstoeslagregeling (BTR) deelnemen en rekening houdend met de ervaring die bij de toepassing van de BTR is opgedaan, sommige regels en uitvoeringbesluiten nodeloos log en complex lijken, waardoor het noodzakelijk lijkt om een nieuwe definitie in te voeren van de normen, het toepassingskader en het administratieve beheer dat hun tenuitvoerlegging in de lidstaten en sectoren die dat wensen vergemakkelijkt; 23. is van mening dat de ontkoppeling van de rechtstreekse betalingen in de regel geleid heeft tot een succesvolle marktoriëntatie van de landbouw van de EU, gezien de hogere inkomenseffecten en de tere manoeuvreerruimte van de landbouwers en de hiermee verbonden vereenvoudiging van het GLB, en roept de Commissie op het ontkoppelingsbeleid versneld uit te voeren, behalve als dit zou resulteren in ernstige sociaal-economische en/of ecologische nadelen in bepaalde gebieden, met name de gebieden met de grootste ontwikkelingsachterstand; is evenwel van oordeel dat er meer effectbeoordelingen dienen plaats te vinden om exact vast te stellen wat de gevolgen van ontkoppeling zijn voor specifieke regio's, landbouwproductie en de grondmarkt; 24. is in het algemeen van mening dat het loskoppelen van rechtstreekse hulp en landbouwproductie op lange termijn kan bijdragen tot een vermindering van de negatieve impact van de Europese landbouw op het milieu, op voorwaarde dat deze loskoppeling vergezeld gaat van een toenemende ondersteuning van duurzame praktijken in de plattelandsontwikkeling; 25. merkt op dat elke verdere ontkoppeling slechts zou mogen worden doorgevoerd na een zorgvuldige analyse van de mogelijke effecten ervan, met inbegrip van maar niet beperkt tot het evenwicht tussen de verschillende landbouwsectoren, het verhoogde risico van monoteelten en de bedreiging van arbeidsintensieve landbouwsectoren; 26. erkent dat de situatie bij premies voor vee, inclusief melkvee, gezien de gecompliceerde situatie op de markten, onder meer als gevolg van de stijgende prijzen voor voedermiddelen, die bepaalde in de EU bestaande veeteeltsystemen fors beïnvloeden, niet te vergelijken is; 27. is van mening dat bij de volledige ontkoppeling van premies voor vee in bepaalde regio's – b.v. bergregio's en andere regio's met specifieke problemen (eilandgebieden, droge of vochtige gebieden, ultraperifere regio's, enz.) waar geen alternatief is voor de relatief arbeidsintensieve veehouderij – aanzienlijke sociale, economische en ecologische nadelen kunnen optreden ten gevolg van veranderende inputprijzen, hetgeen niet met de doelstellingen van het Verdrag te verenigen is; roept op om in geval van (gedeeltelijke) ontkoppeling de toekenning van toeslagrechten te baseren op nauwkeurige en recente referentiegegevens; 28. is zich bewust van de sleutelpositie van de veehouderij voor de Europese landbouw, met name in bepaalde landen en regio's met een grote veehouderijsector, en vindt de gedeeltelijke handhaving van gekoppelde premies voor vee voorlopig dan ook verantwoord; erkent dat deze uiterst succesvolle bedrijven voor de regionale economieën een essentiële rol vervullen; herinnert eraan dat de artikelen 47 t/m 50 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 een oplossing voor hoge dierdichtheden bevatten die met het oog op de periode ná 2013 nader moet worden bestudeerd; 29. is evenwel van oordeel dat dit niet zal volstaan; begroet dan ook als eerste stap in de juiste richting de aangekondigde wijziging van artikel 69 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 (hierna: artikel 69); merkt evenwel op dat dit instrument niet zou mogen worden gebruikt als een verdoken manier om een opzettelijke modulatie en een dubbele versterking van de tweede pijler in te voeren; is bovendien van oordeel dat dit instrument niet mag leiden tot renationalisatie van het GLB en dat de gelijke behandeling tussen de lidstaten zo veel mogelijk moet worden gerespecteerd; 30. dringt erop aan de middelen van artikel 69 prioritair in te zetten voor maatregelen ten behoeve van de territoriale coherentie en de versterking van afzonderlijke sectoren, met name voor maatregelen waarmee wordt voorkomen dat de landbouwproductie en met name de veehouderij wordt opgegeven in gebieden waar dit ernstige consequenties heeft voor natuur, landschap of regionale ontwikkeling (met name berggebieden, vochtige gebieden of gebieden met watersschaarste, andere bijzonder benadeelde gebieden en extreme graslanden), voor maatregelen die de herstructurering en verbetering van agrarische sleutelsectoren (b.v. de zuivelsector, rundvleessector en de schapensector) ten goede komen en voor areaalgerelateerde milieumaatregelen (b.v. biologische landbouw) die tot dusver niet onder de tweede pijler vallen, en voor risicomanagement; 31. is van mening dat de financiële middelen voor het opnieuw te definiëren artikel 69, onder voorbehoud van de resultaten van een effectbeoordeling en op vrijwillige basis, tot 12% van de rechtstreekse betalingen per lidstaat zouden kunnen omvatten; 32. roept de Commissie op een voorstel voor te leggen dat gemeenschappelijke regels vaststelt voor de toepassing van artikel 69 door de lidstaten teneinde elke vorm van verstoring van de concurrentie en van het handelsverkeer zo veel mogelijk uit te sluiten en deze regels desgevallend te integreren in de gemeenschappelijke marktordening; dringt er verder op aan dat alle maatregelen met betrekking tot de toepassing van artikel 69 worden medegedeeld aan de Commissie; spoort de Commissie er tenslotte toe aan een effectenanalyse uit te voeren die in het voorstel zal worden geïntegreerd; 33. is van mening dat maatregelen die bedoeld zijn om afzonderlijke sectoren te versterken, op den duur principieel uit de eerste pijler moeten worden gefinancierd; is daarom verder van oordeel dat de Commissie de resultaten van de toepassing van het herziene artikel 69 in het kader van de voorbereiding van een hervorming na 2013 grondig moet analyseren; 34. roept de Commissie verder op uiterlijk op 30 juni 2010 een verslag voor te leggen waarin uitvoerig wordt toegelicht hoe de productie van akkerbouwgewassen en de voorzieningszekerheid voor de veehouderij in Europa op de lange termijn kan worden veiliggesteld waar het gaat om de verschillende productiesystemen binnen de Europese Unie, multifunctionaliteit en regionale aspecten (berggebieden, gebieden met een ontwikkelingsachterstand, kleine eilanden, e.d.); meent dat in dit verslag ook zou moeten worden ingegaan op de vraag in hoeverre de doelstellingen van het GLB, met inbegrip van duurzaamheid en sociale aspecten, op efficiëntere en meer gerichte wijze kunnen worden verwezenlijkt via ontkoppelde, onrechtstreekse subsidies, b.v. via premies voor extensieve graslanden, weidelanden, een bijzondere melk- of vleesproductiepremie, premies voor stallen die gebouwd en ingericht zijn in overeenstemming met dierwelzijns- en milieunormen, of specifieke crisisbeheerinstrumenten; onderstreept dat het verslag een antwoord moet geven op de vraag óf, in het kader van de specifieke behoeften van gebieden met intensieve veehouderijen, gekoppelde premies voor vee of oplossingen die aansluiten bij de in artikels 47 tot en met 50 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 voorgestelde oplossingen, zelfs na 2013 nodig zijn, en zo ja, in welke mate; 35. beveelt aan dat de nieuwe lidstaten die zulks wensen de vereenvoudigde uniforme areaalbetalingen (SAP's) tot 2013 kunnen toepassen en dringt er bij de Commissie op aan na te gaan of de toepassing van de SAP's verder kan worden vereenvoudigd door wijziging van de regels betreffende voor steun in aanmerking komend areaal; 36. is van mening dat alle begrotingsmiddelen die voor de tenuitvoerlegging van het GLB waren voorzien en uitgespaard of niet gebruikt zijn, alsnog in dit kader zouden moeten worden aangewend; 37. is van mening dat rechtstreekse betalingen ook na 2013 nodig zullen zijn, maar dat deze zouden moeten berusten op nieuwe objectieve criteria, in het bijzonder op door landbouwbedrijven geschapen rechtstreekse banen, of zich meer in de richting van een vergoeding voor landbouwers voor beheer van het landschap of voor bepaalde diensten ten bate van het algemeen belang of bijzondere normen, met inbegrip van dierenbeschermingsnormen, zouden moeten ontwikkelen, waarbij dan ook de aanzienlijke verschillen tussen de regionale areaalbetalingen in Europa en de uiteenlopende toekenning van middelen in de tweede pijler op hun nuttigheid zouden moeten worden getoetst; dringt er bij de Commissie op aan om adequate maatregelen voor te stellen opdat de rechtstreekse betalingen geheel ten goede zouden komen aan de mensen en bedrijven die effectief een landbouwactiviteit uitoefenen; Vereenvoudiging, nakoming van de randvoorwaarden (cross-compliance) en marktoriëntatie 38. steunt, na een passende geleidelijke aanpassingsperiode, de geleidelijke integratie van kleine en daardoor administratief zware productiegerelateerde betalingssystemen (droogvoer, hennep, vlas, aardappelmeel) in het systeem van de uniforme areaalpremie, behalve als dit zou resulteren in ernstige sociaal-economische en/of ecologische nadelen in bepaalde gebieden; voor zover dit om redenen van regionaal beleid nodig is, dient te worden voorzien in begeleidende maatregelen overeenkomstig artikel 69; vraagt de Commissie om een gevalsgewijze analyse van de economische en regionale impact, die aantoont dat dit de geschikte oplossing is en het nodige tijdschema voor de uitvoering vastlegt; benadrukt dat ontkoppeling het bestaan van de desbetreffende wijzen van productie niet in gevaar mag brengen; 39. spreekt zijn steun uit aan de onmiddellijke afschaffing van de braakleggingsplicht, die als productiesturingsinstrument in een systeem van ontkoppelde rechtstreekse betalingen niet langer zinvol is en bovendien extreem veel administratieve rompslomp meebrengt, alsmede aan de omzetting van de braakleggingstoeslagrechten in normale toeslagrechten; 40. is van mening dat, gezien de beperking van de braaklanden als gevolg van de stijgende vraag naar landbouwproducten, de milieuvoordelen van de braakleggingsregeling beter en gerichter door de lidstaten kunnen worden bereikt via maatregelen van de tweede pijler of via wijzigingen van de definitie voor het behoud van de goede landbouw- en milieuconditie (GAEC) ter bevordering van de ontwikkeling van de biodiversiteit van de fauna en van zijn leefomgevingen, zoals die van de bestuiving van de teelten door de bijen; 41. dringt aan op de geleidelijke afschaffing van de premie voor energiegewassen in het kader van een overgangsperiode, omdat deze premie veel administratieve rompslomp meebrengt en weinig of geen voordelen biedt in energieopzicht op de huidige markten; 42. dringt erop aan dat de door de afschaffing van de premie voor energiegewassen niet-gebruikte kredieten onder meer gericht worden ingezet voor begeleidende maatregelen in het kader van de marktordening voor zuivel, met name in berggebieden en in andere gebieden die te kampen hebben met welbepaalde moeilijkheden; 43. roept de Commissie op ongebruikte middelen uit de landbouwbegroting die vastgelegd waren voor maatregelen ter sturing van de markt, zoals interventie, uitvoersubsidie of opslag, bij voorkeur via artikel 69 beschikbaar te stellen voor de versterking van de economie van de plattelandsgebieden, in het bijzonder van de landbouwbedrijven, met het oog op de bewerkstelliging van de plattelandsontwikkelingsdoelstellingen; 44. is van mening dat rechtstreekse betalingen zonder (cross-compliance (CC) niet meer te rechtvaardigen zijn; benadrukt in dit verband dat de nieuwe lidstaten door de EU moeten worden bijgestaan in de toepassing van de CC-regels tijdens een overgangsfase; 45. spreekt zich, gezien de afnemende rechtstreekse betalingen, uit tegen een uitbreiding van het toepassingsgebied van CC zolang de lidstaten en de Commissie geen wezenlijke vooruitgang bij de vereenvoudiging en harmonisering van de controlevoorschriften weten te boeken en de Commissie geen overzicht kan voorleggen van de met CC verbonden kosten voor de landbouwers; wijst in dit opzicht verder op zijn standpunt van 11 december 2007; 46. is van mening dat CC beperkt zou moeten blijven tot de controle van essentiële normen van het Europese productiemodel en normen waarop systematische en tussen de lidstaten onderling geharmoniseerde controle mogelijk is; 47. dringt aan op een hogere efficiëntie van CC ten opzichte van zijn doelstellingen en op een meer homogene uitvoering in de lidstaten; dringt erop aan dat de Commissie duidelijkere richtsnoeren ontwikkelt om de lidstaten bij te staan in de uitvoering; 48. dringt erop aan dat er een einde komt aan de buitensporige lasten voor de veehouderij als gevolg van CC en dringt in dit verband met name aan op kritische toetsing van bepaalde hygiëne- en identificatienormen (b.v. oormerken); 49. zou zich kunnen voorstellen dat de eisen aan het behoud van een GAEC en van de praktijken voor duurzaam grondbeheer, gezien de gewijzigde milieu- en productievoorwaarden (klimaatverandering, biomassa) tot op zekere hoogte worden aangepast, wanneer gewaarborgd is dat deze nieuwe eisen in heel Europa op dezelfde wijze worden omgezet; 50. is van mening dat de lidstaten die de SAP's toepassen de mogelijkheid moeten krijgen om de uitvoering van het CC-beginsel te spreiden in de tijd om zo de controlesystemen correct voor te bereiden en de landbouwers ervan te overtuigen dat naleving van de vastgestelde normen essentieel is; 51. roept de Commissie op de vereenvoudiging van het GLB verder te bespoedigen en de wetgeving geregeld aan de verdere noodzaak en de efficiëntie van de concrete modaliteiten ervan te toetsen; is in dit verband van mening dat hiertoe aanvullende maatregelen moeten worden voorgesteld zoals b.v. vereenvoudigde overdrachtsregels voor niet-uitbetaalde bedragen bij niet-activering, combinatie van minimale uit te betalen bedragen, invoering van een uniforme premie bij kleine ontvangers, vereenvoudiging van de regels met betrekking tot de nationale reserve of de vermindering c.q. afschaffing hiervan naar gelang van de overstap naar een regionale of nationale uniforme areaalpremie, schrapping van de regel dat uit te betalen bedragen komen te vervallen wanneer hierop geen aanspraak wordt gemaakt, afschaffing van de handmatig bijgehouden registers voor runderen en voor ander vee; 52. verzoekt de lidstaten tevens de betalingen tijdig uit te voeren en verzoekt de Commissie voorafbetalingen aan de landbouwers toe te staan; 53. dringt er bij de Commissie op aan om de nodige mechanismen ten uitvoer te leggen opdat de invoer uit derde landen zich zou conformeren aan dezelfde normen als communautaire producten inzake conditionaliteit, voedingsveiligheid, enz.; Veiligheidsnet 54. is van mening dat met het oog op de te verwachten toename van de milieu-, klimaat- en epidemiegevaren en grote prijsschommelingen op de landbouwmarkten bijkomende risicopreventie als veiligheidsnet absoluut noodzakelijk is; 55. wijst erop dat marktgerichte productie, aangepaste teelten, diversificatie, financiële marktinstrumenten, toeleveringscontracten en verzekeringen stuk voor stuk belangrijke instrumenten vormen waarmee de landbouwers zich tegen risico's kunnen beschermen, en dat de verantwoordelijkheid voor een adequate risicopreventie in principe bij de landbouwers ligt; 56. is van mening dat om markttekortkomingen aan te pakken, het interventiesysteem moet worden gehandhaafd en hervormd tot een louter veiligheidsnet voor uitzonderlijke omstandigheden, met regels die gebaseerd zijn op de tendensen op de wereldmarkt; 57. spreekt daarom zijn steun uit aan het voorstel van de Commissie om de interventiedrempel voor marktgewassen op nul te zetten en alleen bij tarwe een interventiedrempel te handhaven (op voorwaarde dat deze voldoende wordt verlaagd); 58. is van mening dat particuliere of gemengde preventiesystemen, zoals de meervoudig-risicoverzekering, gezien de toenemende risico's, dringend moeten worden uitgebreid; is zich bewust van het feit dat dit zonder participatie van de overheid in de financiering niet kan slagen; benadrukt het feit dat de invoering van deze systemen in geen geval de gelijke behandeling tussen de verschillende lidstaten in het gedrang mag brengen; dringt er bij de Commissie op aan de invoering in de toekomst van een communautair herverzekeringsstelsel te bestuderen of te steunen dat het mogelijk maakt het hoofd te bieden aan problemen die op de markt kunnen voortvloeien uit klimatologische of ecologische rampen; 59. wijst erop dat vrijwel alle relevante derde landen over dergelijke door de overheid gefinancierde systemen beschikken; 60. is van mening dat er daarom als eerste stap financieringsmogelijkheden voor subsidiëring door de nationale of regionale overheid van risicopreventiesystemen vanaf 2009 moeten worden geschapen, die rekening houden met het uiteenlopende risicopotentieel in Europa; dat de Commissie zou moeten nagaan in hoeverre producentengemeenschappen, sectororganisaties en interprofessionele verenigingen alsmede de private verzekeringssector bij de systemen kunnen worden betrokken; 61. is van mening dat gezien de volkomen verschillende situaties in de verschillende sectoren wellicht de voorkeur moet worden gegeven aan gedifferentieerde sectorale oplossingen (vergelijkbaar met de oplossing voor de sector groenten en fruit) boven horizontale benaderingen; 62. is van oordeel dat de subsidiëring van deze maatregelen gedeeltelijk in de eerste pijler via artikel 69 zou moeten verlopen, aangezien het maatregelen betreft die specifiek onder het marktbeleid vallen; 63. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te bestuderen om instrumenten voor het beheer van markt- en klimaatcrisissen in het leven te roepen die de producentenorganisaties en de coöperaties moeten helpen beter het hoofd te bieden aan de kosten die voortvloeien uit een daling van de aanvoer van hun leden; 64. is van mening dat maatregelen voor risicobeheer en risicopreventie niet tot herinvoering van productiegerelateerde subsidiemaatregelen mogen leiden; 65. is van mening dat de Commissie derhalve een gemeenschappelijk kader voor de financiering van risicomanagementsystemen door de lidstaten moet ontwikkelen, zonder afbreuk te doen aan de systemen die nu in gebruik zijn of die de Commissie eerder reeds heeft goedgekeurd, om effecten die de concurrentie of de handel verstoren zoveel mogelijk uit te sluiten, eventueel door invoering van gemeenschappelijke regels in de uniforme marktordening; 66. roept de Commissie op uiterlijk op 30 juni 2010 een uitgebreide analyse voor te leggen van de bestaande risicomanagementsystemen en de mogelijkheden voor verdere ontwikkeling hiervan op het niveau van de Gemeenschap na 2013; Modulatie/maximumdrempel/degressie/minimumdrempel 67. wijst erop dat het opleggen van degressieve plafonds modulatie en begrotingsdiscipline bij de omzetting van de voorstellen van de Commissie in bepaalde gebieden belangrijke herverdelende effecten kunnen hebben; 68. is van oordeel dat voor elke wijziging in de kredieten voor plattelandsontwikkeling die niet verenigbaar is met de overeengekomen plafonds of subplafonds van Bijlage III van het Interinstitutionele Akkoord (IIA) van 17 mei 2006 instemming van alle drie ondertekenende partijen is vereist; 69. wijst erop dat er tot dusver geen inschattingen zijn van de gevolgen van verdere modulatie, degressie en minimumdrempels voor de arbeidsmarkt van de plattelandsgebieden en de regionale cohesie; is bijgevolg van mening dat een evaluatie van de eerste pijler absoluut noodzakelijk is; 70. benadrukt dat de door de Commissie voorgestelde minimumgrenzen een niet te verwaarlozen impact zouden kunnen hebben in bepaalde lidstaten en de verdeling van de GLB-betalingen tussen de lidstaten zouden kunnen beïnvloeden, terwijl de bovengrens een overdracht inhoudt van maar liefst 500 miljoen EUR van de eerste naar de tweede pijler; herinnert eraan dat er nog ernstige twijfels bestaan rond de huidige rentabiliteit van de maatregelen van de tweede pijler; is daarom van mening dat besparingen uit de mogelijke toepassing van deze maatregel binnen de eerste pijler zouden moeten blijven; 71. verwerpt het voorstel van de Commissie inzake degressie (tot 45% korting) in de huidige vorm, daar er geen duidelijk verband bestaat tussen de omvang en de inkomsten van een landbouwbedrijf en het geen rekening houdt met de werkkrachten die nodig zijn voor het runnen van een groot landbouwbedrijf; denkt dat het voorstel van de Commissie tot ongerechtvaardigde nadelen voor grote bedrijven of verenigingen zal leiden en tot vermindering van het aantal arbeidskrachten en tot vernietiging van historisch gegroeide, concurrerende structuren leidt en een opsplitsing van bedrijven uitsluitend om subsidieredenen tot gevolg zou hebben, hetgeen in sommige gebieden van Europa tot een structuurbreuk zou leiden; 72. is van mening dat degressie en/of het vaststellen van maxima alleen aanvaardbaar zijn als het is gebaseerd op een grondige inschatting van hun gevolgen voor de arbeidsmarkt en het regionaal beleid en alleen dan wanneer er een mogelijkheid komt om rekening te houden met het aantal premieplichtige voltijdwerkers, of met bepaalde bedrijfsstructuren (meergezinnenbedrijven, coöperaties e.d.) of de totale arbeidskosten van het bedrijf, teneinde de degressie te verminderen; vraagt de Commissie rekening te houden met het feit dat kleinere bedrijven die zich met het oog op het realiseren van schaalvoordelen in één rechtspersoon hebben aaneengesloten en concurrerender worden, niet moeten worden benadeeld; 73. dringt erop aan dat eventuele middelen uit degressie in de betrokken regio of lidstaat blijven en aldaar worden gebruikt voor bijvoorbeeld het financieren van maatregelen overeenkomstig artikel 69 of in de tweede pijler; dringt erop aan deze middelen specifiek voor landbouwers in te zetten; 74. spreekt ook gezien het jaarverslag 2006 van de Europese Rekenkamer zijn steun uit voor de voorgestelde verhoging van de minimumdrempels, die bij één hectare dan wel bij het overeenstemmende bedrag van 250 EUR zou kunnen liggen in combinatie met de invoering van een uniforme premie of een minimaal forfait voor kleine boeren; is echter van mening dat, in deugdelijk gemotiveerde gevallen, waarin wordt geconstateerd dat er sprake is van grote verschillen in de agrarische structuren, de bevoegdheid om minimumdrempels vast te stellen aan de lidstaten moet worden overlaten; 75. steunt evenwel het streven van de Commissie naar een adequate financiering van een toekomstgericht beleid voor het platteland in de tweede pijler van het GLB, vooropgesteld dat het bereiken van deze doelstelling niet ten koste zal gaan van de eerste pijler; 76. wijst erop dat, gezien de toch al ingrijpende individuele kortingen, niet kan worden ingestemd met een verdere verlaging van de rechtstreekse betalingen met 8% zonder dat er een effectbeoordeling wordt voorgelegd; 77. is van mening dat, gezien de wijdverbreide roep om verlaging van de grote betalingen, op basis van de tot dusver opgedane inzichten en op basis van een effectbeoordeling die rekening houdt met de bedrijfsstructuur (verenigingen, enz.), de arbeidskosten in de sector en specifieke productiewijzen, een progressieve modulatie in de verschillende systemen voor rechtstreekse betaling (bijv.: specifieke problemen van bedrijven en regio's met een hoge veedichtheid op relatief kleine arealen) overwogen zou kunnen worden; de middelen die voortvloeien uit de progressieve modulatie moeten volgens de algemene regels voor modulatiemiddelen worden verdeeld en in de regio's of lidstaten blijven waar zij tot stand komen; het Europees Parlement kan meegaan met een progressieve modulatie in de onderstaande vorm: bij rechtstreekse betalingen van 10 000-100 000 EUR - 1% (voor de totale looptijd 2009-2013), bij rechtstreekse betalingen van 100 000-200 000 EUR - 2% (voor de totale looptijd 2009-2013), bij rechtstreekse betalingen van 200 000-300 000 EUR - 3% (voor de totale looptijd 2009-2013), bij rechtstreekse betalingen van meer dan 300 000 EUR - 4% (voor de totale looptijd 2009-2013), 78. dringt erop aan dat de vrijwillige modulatie wordt vervangen door verplichte modulatie; 79. is van mening dat modulatiemiddelen primair moeten worden ingezet in het kader van de methode LEADER en voor de strijd tegen het verlies aan biodiversiteit, voor risicopreventie, aanpassing aan klimaatverandering, maatregelen voor duurzaam gebruik van biomassa, begeleidende maatregelen bij structuurhervormingen (b.v. marktordening zuivel), waarborging van de productie in berggebieden, kleine-eilandregio's en andere vergelijkbare benadeelde gebieden, kwaliteitswaarborging met inbegrip van dierwelzijnsmaatregelen, biologische landbouw, afzetmaatregelen en aanpassing aan de technische vooruitgang; dringt erop aan dat al deze maatregelen rechtstreeks ten goede komen aan de landbouwers; Marktordening voor de zuivelsector 80. beseft dat het huidige systeem van melkquota na 2015 waarschijnlijk niet wordt voortgezet en dringt er bij de Commissie op aan uitvoerig na te gaan hoe de marktordening voor de zuivelsector er in de toekomst zou kunnen uitzien; dringt er bij de Commissie op aan voor de periode na 2015 een samenhangend plan voor de zuivelsector voor te leggen, waarin de toekomst van de melkproductie in Europa wordt gegarandeerd, ook in de berggebieden, geïsoleerde gebieden en andere gebieden met specifieke problemen; 81. wijst de Commissie op zijn beslissingen (10) inzake het "minimelkpakket" voor marktmaatregelen en het melkfonds; 82. roept alle betrokkenen op de tijd tot 2015 te gebruiken om de marktpositie te stabiliseren of te versterken en te zorgen voor een "zachte landing" voor de Europese zuivelsector, bij voorkeur door middel van geleidelijke verhoging van de quota; 83. dringt erop aan dat het melkquotum bij veranderingen in de vraag op de wereldmarkt navenant wordt aangepast; is dan ook van mening dat de quota in het verkoopseizoen 2008/2009 op vrijwillige basis voor elke lidstaat met 2% zouden moeten worden verhoogd; vraagt de Commissie de verhoging aan de nationale reserve toe te rekenen; dringt erop aan de quota jaarlijks te toetsen; 84. dringt verder aan op een substantiële verlaging van de superheffing voor het melkjaar 2009/2010 en vervolgens verdere verlagingen in de daaropvolgende jaren, om een stijging van de quotumprijs te voorkomen, en op een in heel Europa uit te voeren saldering ex-post, die een betere benutting van de quota mogelijk maakt; 85. dringt aan op bijzondere begeleidende maatregelen om te voorkomen dat de melkveehouderij in berggebieden en andere gebieden met bijzondere problemen wordt stopgezet, indien alternatieven voor de traditionele melkveehouderij ontbreken of stopzetting van de landbouw tot een verlies van belangrijke natuurgebieden zou leiden; 86. is van mening dat bij voorkeur via artikel 69 voldoende middelen beschikbaar gesteld moeten worden om de melkveehouderij, met name in berggebieden, ultraperifere regio's (zoals de Azoren) of andere gebieden met vergelijkbare problemen, te handhaven, b.v. door aanvulling van de areaalpremie (vergelijkbaar met de maatregelen in de suikersector) in de vorm van premies voor melkvee, voor grasland of extensieve veehouderij, een bijzondere melkpremie of regionale programma's ter versterking of herstructurering van de sector en ter promotie van bepaalde kwaliteitsproducten; 87. is van oordeel dat versterking van producentenverenigingen, vakverenigingen en brancheorganisaties een verder element van het herziene artikel 69 zou kunnen vormen; 88. verzoekt de Commissie en de lidstaten een niet-lineaire verhoging van de nationale quota te overwegen met het doel om op een extra verhoging van de quota over te stappen voor de lidstaten waarvoor de productiequota traditiegetrouw ontoereikend zijn; 89. is van oordeel dat voor de financiering van deze maatregelen er een specifiek fonds (melkfonds) zou moeten worden opgericht dat gedeeltelijk zou kunnen worden gefinancierd door de besparingen die voortkomen uit de hervorming van de sector; Overige opmerkingen 90. wijst erop dat de sterke punten en de toekomst van de Europese landbouw op het gebied van regionale en traditionele producten, en andere categorieën erkende kwaliteits- en veredelingsproducten ligt; 91. vraagt de Commissie, in die geest, om een "Europees merk" in te stellen dat het mogelijk maakt de kwaliteit van de Europese landbouw- en levensmiddelenproductie op de Europese en internationale markten te herkennen en strenge normen vast te stelen op het gebied van milieu, dierenwelzijn en voedselveiligheid, die bij de voedselproductie moeten worden nageleefd; 92. roept de Commissie dan ook op een uitvoerig concept voor te leggen over de vraag hoe Europese kwaliteitsproducten in binnen- en buitenland nog beter op de markt kunnen worden gebracht, b.v. door informatie- en promotiecampagnes te houden, door producentenorganisaties te ondersteunen bij het ontwikkelen en intensiveren van hun activiteiten of andere vormen van sectororganisaties en het invoeren van gerichte etikettering waarop in het bijzonder de oorsprong van de gebruikte landbouwgrondstoffen wordt aangegeven en die duidelijker en transparanter is voor consumenten; 93. roept de Commissie in het kader van een proces van aanpassing van de begroting op om de kredieten die bedoeld zijn voor promotie- en informatiecampagnes op de interne en externe markt, te vergroten; 94. roept de Commissie op na te denken over de noodzaak een daadwerkelijk communicatiebeleid met betrekking tot het GLB te ontwikkelen, dat niet uitsluitend als promotie- en publiciteitsmechanisme zou functioneren, maar dat als doel zou hebben om de kloof tussen het platteland en de samenleving te verkleinen; 95. is van mening dat de producentenorganisaties en de brancheorganisaties moeten worden versterkt en nog meer moeten worden ondersteund, in het bijzonder in de lidstaten waar dergelijke organisaties niet zo talrijk zijn, zodat de landbouwers zich ten opzichte van de groothandel of detailhandel beter op de markt kunnen positionneren en dat tegelijkertijd systemen voor kwaliteitswaarborging in de productieketen van levensmiddelen, met inbegrip van alternatieven voor de huidige productiepraktijken, moeten worden gestimuleerd; 96. verzoekt de Commissie en de lidstaten de nodige maatregelen te nemen ter voorkoming van speculatie, de totstandkoming van dominante posities op de markt voor levensmiddelen en de vorming van kartels door levensmiddelenbedrijven door gebruikmaking van het ontbreken van wetgeving of controles, de gebrekkige organisatie van producenten en consumenten, en het ontbreken van passende infrastructuur, hetgeen uitsluitend bedoeld is om de winsten te maximaliseren, de producentenprijzen te verlagen en de consumentenprijzen te verhogen; 97. betreurt dat de Commissie de gelegenheid heeft laten voorbijgaan om een bredere oplossing voor te stellen voor de problemen in verband met de toegenomen invoer van levensmiddelen en diervoeders die niet aan de EU-normen beantwoorden en bijgevolg tot een ondermijning kunnen leiden van de verwezenlijkingen van de Europese Unie op het vlak van het koppelen van subsidiëring aan voorwaarden als milieu, dierenwelzijn en sociale inspanningen; roept de Commissie op maatregelen voor te stellen waarmee deze situatie zo snel mogelijk kan worden aangepakt en ervoor kan worden gezorgd dat wel aan Europese milieu- en gezondheidswetgeving wordt voldaan; 98. roept de Commissie op met spoed een algemeen concept te ontwikkelen om Europese non-trade concerns, met name de kwestie van de erkenning en bescherming van de geografische aanduidingen, het dierenwelzijn en de gezondheidstoestand van geïmporteerde dierlijke en plantaardige producten enz. in de wereldhandelsdiscussies aan de orde te kunnen stellen en aldus te voorkomen dat Europese producenten met oneerlijke concurrentie te maken krijgen en dat de problemen in verband met dierenwelzijn en milieubescherming naar derde landen worden verplaatst; roept de Commissie op zich in te spannen het concept van gekwalificeerde toegang tot de markt in de WTO-onderhandelingen in te brengen met als doel de duurzaamheidscriteria in de landbouw te promoten; 99. wijst erop dat de Europese landbouw ook in de toekomst niet buiten een adequate externe bescherming kan en dringt er dan ook op aan dat producten uit derde landen aan dezelfde kwaliteits- en veiligheidscriteria worden onderworpen als de producten uit de EU; 100. is van mening dat het opheffen van de steun aan de export moet worden gecombineerd met promotieacties in derde landen; 101. herinnert eraan dat de landbouw in de context van het veranderende klimaat voor twee belangrijke uitdagingen komt te staan, te weten een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen die verantwoordelijk zijn voor de klimaatverandering, en de aanpassing aan de gevolgen van die verandering; benadrukt dat de landbouw derhalve met een dubbele uitdaging wordt geconfronteerd: de eigen uitstoot verminderen en zich tegelijkertijd aanpassen aan de te verwachten gevolgen van de opwarming van de aarde; 102. benadrukt dat de klimaatverandering niet alleen een milieuprobleem is, maar ook een sociaal-economisch probleem en dat er bij het uiten van zorgen en ontplooien van inspanningen op ecologisch gebied in de landbouw, een van de meest kwetsbare sectoren aangezien de sector direct afhankelijk is van klimatologische factoren, derhalve rekening moet worden gehouden met de noodzaak de economische en sociale levensvatbaarheid van de plattelandsgebieden veilig te stellen; 103. herinnert eraan dat de bijdrage van de landbouw aan het broeikaseffect, ondanks het feit dat deze sector methaan en distikstofoxide, twee krachtige broeikasgassen, uitstoot, beperkt is en in de Europese Unie aan het afnemen is, dankzij de invoering van maatregelen die al deel uitmaakten van het GLB, zoals CC, de agrimilieuregelingen en andere maatregelen ten gunste van de plattelandsontwikkeling; 104. roept de Commissie op na te gaan in hoeverre deze prestaties nog verder kunnen worden opgevoerd door de landbouw te betrekken bij de Kyoto-mechanismen; 105. is van mening dat het leveren van hernieuwbare energie door de landbouw geen eenzijdig proces mag zijn dat ten koste gaat van de veehouderij en de continuïteit van de voedselvoorziening in Europa en de rest van de wereld, de duurzaamheid en de biodiversiteit; verzoekt de Commissie daarom onderzoekt te doen naar de effecten van de bevordering van duurzame energievormen op de continuïteit van de voedselbevoorrading en op het milieu; dringt aan op adequate subsidies voor onderzoek en de invoering van de nieuwste en meest efficiënte energietechnologieën die biomassa optimaal gebruiken (b.v. biobrandstoffen van de tweede generatie); herinnert er andermaal nadrukkelijk aan dat biogasinstallaties op basis van dierlijke afvalstoffen op korte termijn het grootste en duurzaamste potentieel voor extra energie uit biomassa bieden; 106. onderstreept dat er een nauw verband bestaat tussen landbouwactiviteiten en de kwaliteit en kwantiteit van water, en benadrukt dat de druk van de landbouw op het watermilieu op duurzame wijze in goede banen moet worden geleid; acht het voor duurzaam waterbeheer en het bereiken van milieudoelstellingen van belang dat milieuwetgeving wordt gecombineerd met het beginsel dat de vervuiler betaalt; 107. is van oordeel dat het systeem van landbouwbetalingen ook na 2013 verder ontwikkeld moet worden en dringt er bij de Commissie op aan hiervoor uiterlijk op 30 juni 2010 een uitvoerige analyse van mogelijke nieuwe vormen van dit systeem voor te leggen, met name vanwege het feit dat de Europese landbouwers behoefte hebben aan planningszekerheid voor de lange termijn, met name door strategische doelstellingen te definiëren die de Europese plattelandsontwikkeling vertalen in een middel voor innovatie, het optimaal benutten van grondgebieden, het waarborgen van de kwaliteit van de productie, het handhaven van de inkomsten van de landbouwers en het veiligstellen van het milieu en de continuïteit van de voedselvoorziening; verzoekt de Commissie plannen te ontwikkelen voor een serieuze vereenvoudiging van de administratieve procedures, in het bijzonder voor jaarlijkse steunbedragen onder de 20 000 EUR per subsidiebegunstigde; 108. wijst erop dat landbouw de biodiversiteit zowel beïnvloedt, creëert als bedreigt; is van mening dat er op internationaal, lokaal en Europees niveau moet worden geijverd voor bescherming van de waardevolle bijdrage van biodiversiteit aan ecosystemen, zoals de zuivering van lucht en water, de bestuiving van gewassen en bescherming tegen erosie; 109. wijst erop dat plattelandsontwikkeling (en het bijbehorende financieringsinstrument ELFPO) in de lopende programmaperiode 2007-2013 als de tweede pijler van het GLB grote regionale invloed heeft; dringt er bij de Commissie op aan voor meer samenhang te zorgen in de tenuitvoerlegging van de regionale beleidsprogramma's (Structuurfondsen), zodat een geïntegreerde benadering ontstaat voor terreinen waarop synergie tot stand kan worden gebracht; 110. is van mening dat er geen plattelandsontwikkeling mogelijk is zonder agrarische activiteit en dat het doel moet zijn om de economische levensvatbaarheid van de plattelandsgebieden te waarborgen en de kwaliteit van leven van de bewoners te verbeteren; 111. dringt er bij de Commissie op aan een coherente reeks voorstellen te doen voor de handhaving en ontwikkeling van duurzame landbouwactiviteiten, voornamelijk in minder begunstigde gebieden en gebieden met natuurlijke handicaps, die immers een uiterst belangrijke rol vervullen bij het beschermen van de biodiversiteit en het behoud van ecosystemen; 112. dringt bij de Commissie aan op intensivering van het beleid voor onderzoek en technologie-overdracht, met name ter bevordering van milieu- en ecosysteemvriendelijkere productiemethoden in het belang van duurzame landbouw; 113. wijst erop dat er in de hele EU projecten zijn opgezet die veel succes hebben geoogst, waarbij samenwerking op lokaal en regionaal niveau tussen landbouwers, milieuorganisaties en overheden ervoor heeft gezorgd dat landbouw minder negatieve gevolgen heeft voor het milieu; 114. is met name van mening dat een toekomstig systeem in sterkere mate gericht zou moeten zijn op aspecten van sociale, economische en territoriale samenhang en geïntegreerde ontwikkeling van het platteland en de voorstedelijke gebieden, versterking van agrarische sleutelsectoren, betalingen voor prestaties en compensatie voor bijzondere belastingen en risicomanagement; is van oordeel dat de verhouding tussen de eerste en de tweede pijler hiertoe volledig opnieuw moet worden vastgesteld; 115. is van mening dat de Europese landbouw milieuvriendelijke oplossingen kan bieden voor de meest urgente problemen van onze verstedelijkte maatschappij, waaronder in de voorstedelijke gebieden, en zo kan bijdragen aan het verwezenlijken van de doelstellingen van de Lissabon-strategie en de Göteborg-strategie; 116. vraagt aandacht voor de speciale rol die de landbouwers in de voorstedelijke gebieden vervullen; landbouwers in en beheerders van de voorstedelijke gebieden hebben de capaciteit in huis oplossingen te stimuleren die het mogelijk maken de doelstellingen van Lissabon (kennis, onderzoek, innovatie) en van Göteborg (duurzame ontwikkeling) te verwezenlijken; o o o 117. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 3 en 13, – gelet op Besluit 2006/144/EG van de Raad van 20 februari 2006 inzake communautaire strategische richtsnoeren voor plattelandsontwikkeling (programmeringsperiode 2007-2013) (1) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (2) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie van 15 december 2006 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (3) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (4) , – gelet op Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap (5) , – gelet op Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (6) , – gelet op Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (7) , – gelet op de Resolutie van de Raad van 2 december 1996 betreffende de integratie van gelijke kansen voor mannen en vrouwen "mainstreaming" in de Europese Structuurfondsen (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2003 over de doelstellingen van de structuurfondsen wat betreft gelijke kansen voor vrouwen en mannen (9) , – gezien de conclusies van de Raad van 22 juli 2003 over "Werkgelegenheid in plattelandsgebieden in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie" (10) , – gezien de "Herziening van de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling (EU SDO) - Vernieuwde strategie" (11) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Europese Voorjaarsraad met als titel "Samen werken aan werkgelegenheid en groei. Een nieuwe start voor de Lissabon-strategie" ( COM(2005)0024 ), – gezien de mededeling van de Commissie met als titel "Bestrijding van de beloningsverschillen tussen vrouwen en mannen" ( COM(2007)0424 ), – gezien de mededeling van de Commissie met als titel "Werkgelegenheid in plattelandsgebieden: de banenkloof dichten" ( COM(2006)0857 ) en het begeleidende werkdocument van de diensten van de Commissie (SEC(2006)1772), – gezien de publicatie "Vrouwen en plattelandsontwikkeling: De toekomst van het platteland in Europa" (12) , – gezien de studie over de werkgelegenheid in plattelandsgebieden van 2006 (SERA), – gezien het verslag van 2006 "Plattelandsontwikkeling in de Europese Unie – Economische en statistische gegevens", – gezien de conclusies van de Europese Raad van 23 en 24 maart 2000 te Lissabon over de Lissabon-strategie voor werkgelegenheid en groei, – gezien de conclusies van de 2e Europese Conferentie over plattelandsontwikkeling in Salzburg "Het zaad voor de toekomst van het platteland zaaien – Ontwikkeling van een beleid dat onze ambities kan waarmaken", van 12 -14 november 2003, – gezien de rapporten van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Eurofound) over de verschillen in levenskwaliteit tussen stad en platteland ("First European Quality of Life Survey: Urban–rural differences"), sociaal kapitaal en het creëren van werkgelegenheid in de Europese plattelandsgebieden ("Social capital and job creation in rural Europe") en vrouwelijk ondernemerschap in plattelandsgebieden ("Women's entrepreneurship in rural areas"), – gelet op Besluit 2005/600/EG van de Raad van 12 juli 2005 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (13) , – gezien het gezamenlijk verslag over sociale bescherming en sociale integratie 2007 (14) , – gezien het Europees Pact voor gendergelijkheid dat werd aangenomen tijdens de Europese Raad te Brussel van 23 en 24 maart 2006, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 juni 1993 over de vaststelling van de waarde van door vrouwen verrichte onbetaalde werkzaamheden (15) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 juli 2003 over de situatie van vrouwen in plattelandsgebieden van de Unie in het licht van de tussentijdse herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (16) , en onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2007 over een routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2006-2010 (17) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0031/2008 ), A. overwegende dat plattelandsgebieden (18) vanuit Europees perspectief tot het domein van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) behoren; overwegende dat deze resolutie betrekking heeft op de tweede zuil van het GLB, dat wil zeggen de plattelandsontwikkeling, en overwegende dat ook rekening moet worden gehouden met het sociale en economische beleid, B. overwegende dat de verbetering van de levenskwaliteit in plattelandsgebieden en de bevordering van de diversificatie van economische activiteiten tot de belangrijkste doelstellingen van het plattelandsontwikkelingsbeleid van de Europese Unie behoren, C. overwegende dat het stimuleren van duurzame, geïntegreerde groei, het creëren van nieuwe arbeidskansen, vooral voor vrouwen en jonge mensen, en het aanbieden van kwalitatief hoogstaande gezondheidszorg en sociale zorg noodzakelijk zijn om de aantrekkelijkheid van plattelandsgebieden te verhogen, D. overwegende dat de economische en sociale veranderingen die zich voordoen in plattelandsgebieden niet door alle vrouwen op dezelfde manier worden ervaren: sommige vrouwen krijgen daardoor nieuwe kansen, terwijl andere voor ernstige hindernissen en problemen komen te staan, E. overwegende dat de doelstellingen van Lissabon inzake het genereren van groei en het bevorderen van de sociale markteconomie alleen kunnen worden behaald door optimaal gebruik te maken van het aanzienlijke potentieel van vrouwen op de arbeidsmarkt, zowel in plattelandsgebieden als in steden, F. overwegende dat door vrouwen verricht werk vaak worden beschouwd als een onuitputtelijk exploiteerbare natuurlijke rijkdom en overwegende dat de onbillijke segregatie op de arbeidsmarkt almaar meer verstart, G. overwegende dat de tewerkstellingsgraad voor zowel mannen als vrouwen lager is in plattelandsgebieden en dat veel vrouwen bovendien nooit op de arbeidsmarkt terechtkomen en daardoor noch als werkloos geregistreerd staan, noch in de werkloosheidsstatieken zijn opgenomen; overwegende dat er in rurale gebieden een ernstig tekort is aan kwalitatief hoogwaardige banen, H. overwegende dat de uitvoering van Richtlijn 86/613/EEG niet heeft geleid tot de verwezenlijking van de oorspronkelijke doelstellingen van de richtlijn, in het bijzonder wat betreft het verbeteren van de status van de medewerkende echtgenote, I. overwegende dat veel vrouwen in plattelandsgebieden werk verrichten dat vergelijkbaar is met een reguliere betrekking maar niet als zodanig wordt erkend, beschermd of betaald, J. overwegende dat landbouwbedrijven - doorgaans ondernemingen van beperkte economische omvang en met een lage rendabiliteit - slechts in een klein aantal gevallen toebehoren aan vrouwen en dat de meeste vrouwen op het platteland meewerken met mannelijke familieleden (vader, broer of echtgenoot) die de exclusieve eigendomsrechten op het landbouw- of veeteeltbedrijf in kwestie bezitten, K. overwegende dat er tussen de lidstaten onderling en binnen de lidstaten zelf grote verschillen bestaan in de situatie van plattelandsgebieden en overwegende dat om die reden rurale gebieden met uiteenlopende ontwikkelingsmogelijkheden en de mensen die er wonen aangepaste steun moeten krijgen, L. overwegende dat gezinnen met kinderen en oudere mensen een hoge levenskwaliteit kunnen vinden in plattelandsgebieden, maar dat er zich nog heel wat problemen stellen, zoals een tekort aan onderwijs- en opleidingsinfrastructuur op alle niveaus en een onaangepast netwerk van sociale diensten, met onder andere onvoldoende geschikte voorzieningen voor kinderopvang, onvoldoende "outreach"-diensten en te weinig zorgverlening voor ouderen, zieken en gehandicapten, en dat deze gebieden ook onder druk staan als gevolg van de huidige herstructurering van de landbouw en milieubeschermingsmaatregelen, M. overwegende dat het belangrijke aandeel van vrouwen in de ontwikkeling van de lokale gemeenschap niet in verhouding is met hun deelname aan de relevante besluitvormingsprocessen, N. overwegende dat het overwegend vrouwen zijn die zich zowel binnen als buiten hun gezin aanbieden voor vrijwilligerswerk en overwegende dat het gezin de sociale basiseenheid vormt, O. overwegende dat plattelandsgebieden in hoge mate te kampen hebben met een verouderende bevolking, een lage bevolkingsdichtheid en soms ook ontvolking, P. overwegende dat het vertrek van vrouwen in economisch actieve leeftijdsgroepen blijft leiden tot een zekere 'vermannelijking' van de plattelandsbevolking, wat negatieve gevolgen heeft voor de kwaliteit van het gemeenschapsleven en de demografische ontwikkeling, Q. overwegende dat vrouwen vooral in plattelandsgebieden veel met de auto rijden om hun kinderen en andere familieleden naar de dokter, naar school of naar de sportvereniging te brengen, en overwegende dat het gebrek aan plaatselijk openbaar vervoer jonge mensen benadeelt, waardoor zij minder kans hebben om een beroepsopleiding of betrekking te vinden, R. overwegende dat op het platteland grotere obstakels bestaan voor wat de toegang tot informatie- en communicatietechnologie betreft, vooral voor vrouwen, S. overwegende dat plattelandsgebieden wat groeipotentieel betreft reële mogelijkheden bieden in een aantal nieuwe sectoren, met name dankzij de aanwezigheid van rurale aantrekkingspunten, ambachtelijke werkplaatsen en toeristische voorzieningen, die voornamelijk door vrouwen worden gerund en een belangrijke economische factor vormen voor onderontwikkelde maar qua natuur interessante gebieden, T. overwegende dat meer aandacht moet worden besteed aan genderbudgetting met het oog op een effectief beheer van plattelandsontwikkelingsprogramma's en in het bijzonder een betere afstemming van de fondsen op de specifieke behoeften van vrouwen in plattelandsgebieden, U. overwegende dat de opheffing van ongelijkheden en de bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen tot de hoofddoelstellingen behoren van Verordening (EG) nr. 1260/1999, 1. is ervan overtuigd dat het integreren van de genderdimensie in de rurale sector van cruciaal belang is, niet alleen voor het bevorderen van de gelijkheid tussen vrouwen en mannen maar ook voor economische groei en duurzame plattelandsontwikkeling; 2. roept de Commissie op om te zorgen voor betere statistische gegevens en informatie met betrekking tot dit verschijnsel en de patronen, de hoofdredenen en de gevolgen van het wegtrekken van de bevolking uit de plattelandsgebieden in de EU te analyseren; roept de lidstaten op strategieën te ontwikkelen om het vertrek van vrouwen en met name hoogopgeleide vrouwen uit plattelandsgebieden tegen te gaan; 3. roept de lidstaten op om in samenwerking met de regionale en plaatselijke autoriteiten en bedrijven stimulansen te creëren om het onderwijs- en opleidingsniveau van vrouwen te verbeteren en de deelname van vrouwen aan het arbeidsproces te bevorderen, met name door elke vorm van discriminatie van vrouwen op de arbeidsmarkt uit te bannen, teneinde het probleem van armoede en sociale uitsluiting in plattelandsgebieden aan te pakken; merkt op dat in plattelandsgemeenschappen veel armoede voorkomt, vooral in de nieuwe lidstaten; 4. verzoekt de lidstaten geschikte regelingen inzake zwangerschaps- en ziekteverlof te treffen voor zelfstandige vrouwelijke ondernemers; 5. vraagt dat de Commissie statistieken inzake armoede en sociale uitsluiting verstrekt die niet alleen zijn uitgesplitst naar geslacht en leeftijd maar ook volgens het aspect stad/platteland; 6. roept de lidstaten op om de overgang te steunen van op landbouw georiënteerde plattelandsgebieden naar plattelandsgebieden met een bredere economische basis; 7. verzoekt de lidstaten een beleid te voeren dat erop gericht is de algemene levensomstandigheden van vrouwen in plattelandsgebieden te verbeteren, met bijzondere aandacht voor vrouwen met een handicap, vrouwen die het slachtoffer zijn van gendergeweld, immigranten, vrouwen van etnische minderheden en vrouwen die lijden onder verschillende vormen van discriminatie, en de toekomst van plattelandsgebieden veilig te stellen door het aanbieden van diensten op het platteland, met name postdiensten, breedbanddiensten, culturele en sportcentra, brandweer en diensten van algemeen overheidsbestuur; 8. roept de EU-instellingen, de lidstaten en de regionale en plaatselijke autoriteiten op in plattelandsgebieden de toegang tot informatie- en communicatietechnologieën te vergemakkelijken en gelijke kansen te bevorderen via op plattelandsvrouwen gerichte activiteiten en beleid; 9. roept de lidstaten op om zelfstandig ondernemerschap van vrouwen te bevorderen, zakelijke netwerken voor vrouwen zoals coaching- en begeleidingsmodellen en allianties van vrouwelijke ondernemers te steunen en initiatieven uit te werken die erop gericht zijn de ondernemersgeest, vaardigheden en capaciteiten van vrouwen in plattelandsgebieden te verbeteren en de deelname van vrouwen aan de bestuursorganen van ondernemingen en organisaties te bevorderen; 10. roept de EU-instellingen, de lidstaten en de regionale en plaatselijke autoriteiten op steun te verlenen aan projecten die het in plattelandsgebieden opzetten van primaire landbouwproductiebedrijven stimuleren en hierbij adviseren, en aldus met name voor vrouwen nieuwe arbeidsplaatsen kunnen creëren, en daarbij vooral aandacht te besteden aan het benutten van ongebruikte of onvoldoende gebruikte producten, het toevoegen van waarde aan landbouwproducten en het vinden van afzetmogelijkheden hiervoor, het gebruiken van nieuwe technologieën en het vergroten van regionale economische diversificatie en de dienstverlening om het combineren van werk en privéleven te vergemakkelijken; 11. roept de Raad, de Commissie en de lidstaten op meer geld te besteden aan innovatieve acties voor vrouwen in plattelandsgebieden; roept de Commissie op Leader-netwerkprojecten op te zetten voor het uitwisselen van ervaringen en optimale werkwijzen; 12. acht het belangrijk dat het werk van vrouwen optimaal wordt gewaardeerd, ook het werk dat migrantenvrouwen verzetten die geen deel uitmaken van het gezin dat de exploitatie drijft, die op het veld werken en voor wie de problemen die verband houden met het vrouw zijn in de wereld van de landbouw het hardst aankomen; 13. roept de lidstaten en de Europese Commissie op oog te hebben voor de aanzienlijke groep echtgenoten -doorgaans vrouwen die hun partners helpen in de landbouwsector en in kleine en middelgrote ondernemingen en die in veel lidstaten een ontoereikende rechtspositie hebben, hetgeen specifieke financiële en juridische problemen met zich meebrengt betreffende het recht op zwangerschaps- en ziekteverlof, de opbouw van pensioenrechten en toegang tot sociale zekerheid alsook in het geval van echtscheiding; 14. roept de lidstaten op het juridische concept van gezamenlijk eigendomsrecht te bevorderen om ervoor te zorgen dat de rechten van vrouwen in de landbouwsector volledig worden geëerbiedigd, dat vrouwen de passende sociale bescherming krijgen en dat hun werk ten volle wordt erkend; 15. roept de lidstaten op om onbezoldigd werk en vrijwilligerswerk ideologisch en financieel te steunen; benadrukt het belang van het werk dat vrouwenorganisaties in deze context op sociaal vlak verzetten; dringt desalniettemin aan op een verandering in de structuren, teneinde de toegang tot betaalde arbeid voor vrouwen te vergemakkelijken; 16. wijst erop dat vrouwen in plattelandsgebieden relatief vaker door verborgen werkloosheid worden getroffen dan mannen als gevolg van traditionele rolmodellen en het gebrek in veel van deze gebieden aan infrastructuur zoals voorzieningen voor kinderopvang; 17. roept de lidstaten op om in samenwerking met de regionale autoriteiten de oprichting van regionale expertisecentra voor vrouwen te stimuleren, met name voor vrouwen tussen 25 en 60 jaar oud die werkloos dreigen te worden, en deze vrouwen te steunen bij hun stappen in de richting van zelfstandige arbeid of bij het ontwikkelen van diensten binnen hun eigen gemeenschap middels raadpleging van de publieke opinie en door behoeftenevaluaties uit te voeren; 18. roept de lidstaten op om onderwijs- en opleidingsfaciliteiten te verbeteren en de ontwikkeling van een netwerk van sociale diensten voor kinderopvang en zorg voor ouderen, zieken en gehandicapten te bevorderen, zodat mannen en vrouwen in plattelandsgebieden hun werk, gezins- en privéleven gemakkelijker kunnen combineren; roept tevens op de gezondheidszorg, en met name de beschikbaarheid van eerstelijnsgezondheidszorg, te verbeteren; verzoekt de lidstaten te zorgen voor paramedische dienstverlening en spoedartsen in plattelandsgebieden; 19. vraagt aandacht voor de grote taboes rond seksueel en/of huiselijk geweld tegen vrouwen en meisjes in plattelandsgebieden; roept de lidstaten op passende maatregelen te nemen om slachtoffers van dergelijk geweld en vrouwen die er het slachtoffer van dreigen te worden, beter te beschermen en te steunen; 20. dringt er bij de lidstaten op aan om het gebrek aan goede transportinfrastructuur in plattelandsgebieden aan te pakken en een positief beleid te ontwikkelen voor het verbeteren van de toegang tot vervoer voor iedereen en in het bijzonder voor personen met een handicap, aangezien vervoer een oorzakelijke factor blijft van de verankering van sociale uitsluiting en ongelijkheid in de samenleving, waardoor hoofdzakelijk vrouwen worden getroffen; 21. roept de Commissie op om er in het kader van de herziening van de plattelandsontwikkelingsprogramma's nauwlettend op toe te zien dat het genderperspectief wordt geïntegreerd in de door de lidstaten ingediende plattelandsontwikkelingsprogramma's; 22. toont zich in dit verband verheugd over de ESF-EQUAL-projecten, die erop gericht zijn de positie van vrouwen in de landbouw en op het platteland zichtbaar te maken en te verbeteren; roept de Europese Commissie en de lidstaten op dergelijke projecten binnen de Europese Unie aan te moedigen; 23. roept de lidstaten op om bedrijven te steunen die investeren in plattelandsgebieden en vrouwen kwalitatief hoogwaardige banen aanbieden; 24. roept de Europese instellingen, de lidstaten en de regionale en plaatselijke autoriteiten op om het nationale en internationale plaatsvinden van fora voor kennisuitwisseling en andere soortgelijke activiteiten aan te moedigen, in het bijzonder wanneer de situatie van vrouwen in plattelandsgebieden aan bod komt; 25. verwijst naar het feit dat vrouwen ondervertegenwoordigd zijn in formele rurale en regionale leidersposities ondanks het feit dat ze een belangrijke functie hebben in de "informele" samenleving, waar ze namelijk vaak een cruciale sociale rol spelen doordat ze met hun betrokkenheid bij informele plaatselijke netwerken (bijvoorbeeld in het kader van vrijwilligerswerk of diverse thematische verenigingen) invloed uitoefenen op de opkomst van sociaal kapitaal; 26. verzoekt de relevante nationale, regionale en lokale overheden om de deelname van vrouwen aan plaatselijke actiegroepen en de ontwikkeling van plaatselijke partnerschappen in het kader van de Leader-as aan te moedigen en zorg te dragen voor een evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in hun bestuursraden; 27. betreurt het feit dat de Commissie niet heeft gereageerd op de hogervermelde resolutie van het Europees Parlement van 3 juli 2003 en met name geen grondige herziening heeft ondernomen van Richtlijn 86/613/EEG, ondanks het feit dat de Commissie zelf erkent dat de uitvoering van de richtlijn tot op heden ondoelmatig is gebleken en dat weinig vooruitgang is geboekt inzake de erkenning van het werk verricht door medewerkende echtgenoten van personen die zelfstandig werkzaam zijn of landbouwactiviteiten verrichten in de lidstaten, en inzake het passend beschermen van deze echtgenoten; roept de Commissie nogmaals op om voor eind 2008 een voorstel voor een herziene richtlijn in te dienen die voorziet in onafhankelijke sociale rechten en pensioenrechten voor medewerkende vrouwen in landbouwbedrijven en in kleine en middelgrote ondernemingen; 28. betreurt ten zeerste dat de Commissie nog geen praktisch gevolg heeft gegeven aan voorgaande resoluties van het Europees Parlement inzake de situatie van medewerkende echtgenoten van zelfstandigen waarin werd gepleit voor: 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's evenals aan de uitvoerende en gekozen organen die verantwoordelijk zijn voor het gelijkekansenbeleid in de lidstaten op lokaal, regionaal en nationaal niveau. Het Europees Parlement , - gezien de Mededeling van de Commissie van 7 december 2005 – "Actieplan biomassa" ( COM(2005)0628 ), - gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 10 januari 2007 – "Routekaart voor hernieuwbare energie. Hernieuwbare energiebronnen in de 21ste eeuw: een duurzamere toekomst opbouwen" ( COM(2006)0848 ), - gezien de Mededeling van de Commissie van 26 november 1997 – "Energie voor de toekomst: duurzame energiebronnen - Witboek voor een communautaire strategie en een actieplan" ( COM(1997)0599 ), - gelet op Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (1) , - gezien de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 26 mei 2004 – "Het aandeel van hernieuwbare energie in de EU - Verslag van de Commissie overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 2001/77/EG, de evaluatie van het effect van wetgevende instrumenten en andere communautaire beleidsmaatregelen op de ontwikkeling van de bijdrage van hernieuwbare energiebronnen in de EU en voorstellen voor concrete acties" ( COM(2004)0366 ), - gezien Beschikking nr. 1230/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 tot vaststelling van een meerjarenprogramma voor acties op energiegebied: "Intelligente energie Europa" (2003-2006) (2) en de Mededeling van de Commissie van 8 februari 2006 – "Een EU-strategie voor biobrandstoffen" ( COM(2006)0034 ), - gelet op Richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer (3) , - gelet op Verordening (EG) nr. 1782/2003 (4) van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, en Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (5) , - gelet op Beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (6) , - gelet op Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (7) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 september 2005 over het aandeel van hernieuwbare energie in de EU en voorstellen voor concrete acties (8) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 2006 over de bevordering van gewascultures voor niet-voedingsdoeleinden (9) , - gelet op artikel 45 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0034/2008 ), A. A overwegende dat de reeds aangehaalde Mededeling van de Commissie van 26 november 1997 de doelstelling voor het aandeel energie uit duurzame bronnen wordt gesteld op 12% tegen 2010 tegenover 6% in 1995, B. overwegende dat de Commissie in haar bovengenoemde Mededeling van 7 december 2005 heeft verklaard dat om dit doel te bereiken de hoeveelheid energie uit biomassa meer dan zou moeten verdubbelen, C. overwegende dat de land- en bosbouw in de EU aanzienlijk hebben bijgedragen tot verlichting van de gevolgen van de klimaatverandering, zoals blijkt uit het feit dat de uitstoot van broeikasgassen in de landbouw tussen 1990 en 2004 in de EU-15 met 10% en in de EU-25 met 14% is gedaald en dat de uitstoot door de EU-landbouw in 2010 naar verwachting 16% lager zal zijn dan in 1990, D. overwegende dat er een aanzienlijk potentieel is voor een belangrijke toename van de biogasproductie, vooral met het oog op de mogelijke bijdragen van veehouderij (dierlijke mest), drijfmest, afval en planten die ongeschikt zijn voor voedsel- en voederproductie als voorkeurmaterialen voor biogas; overwegende dat evenwel gelet dient te worden op de gevolgen van het gebruik van mest voor energie-opwekking voor de bodemstructuur en de bodemgesteldheid; E. overwegende dat tot nu toe jaarlijks slechts 50 PJ aan biogas wordt geproduceerd op basis van dierlijk mest, energierijke planten, slib en organisch afval, terwijl het potentieel alleen al op basis van mest 827 PJ bedraagt, F. overwegende dat de productie van biogas en biogasinstallaties in de EU ongelijk verdeeld zijn, hetgeen opnieuw aantoont dat het potentieel niet volledig wordt benut, G. overwegende dat biogas op vele bruikbare wijzen kan worden benut, met inbegrip van elektriciteitsproductie, verwarming, koeling, autobrandstof, enzovoort, H. overwegende dat toepassing van biomassa voor elektriciteitsproductie kan bijdragen aan de reductie van de uitstoot van broeikasgassen en wordt beschouwd als een van de goedkoopste energiebronnen voor verwarming, I. overwegende dat de ontwikkeling van biogasinstallaties op basis van energiegewassen aanzienlijk is vertraagd als gevolg van snel stijgende graanprijzen, voedselaanbod- en milieuoverwegingen, J. overwegende dat de bezorgdheid met betrekking tot het verband tussen de productie van bio-energie (voornamelijk bio-ethanol en biodiesel) en stijgende graan- en voedselprijzen op de wereldmarkt niet relevant is voor biogasproductie met gebruikmaking van dierlijke mest, slib, organisch afval en bijgewassen die niet geschikt zijn voor voedsel- en voederproductie, naast het feit dat de veilige verwerking van deze materialen hoe dan ook noodzakelijk is, K. overwegende dat dierlijk mest in de nieuwe lidstaten hoofdzakelijk voorkomt als mengvorm met minstens 20% stro en mogelijk langere perioden tussen de mestproductie en de mestverwijdering, en daardoor niet geschikt is voor enige vorm van fermentatie, Biogas als vitale hulpbron 1. erkent dat biogas een energiebron van levensbelang is, die bijdraagt tot duurzame ontwikkeling van de economie, de landbouw en het platteland en tot bescherming van het milieu; 2. benadrukt de bijdrage die biogas kan leveren aan het verminderen van de energieafhankelijkheid van de EU; 3. wijst erop dat de productie van biogas uit dierlijk mest, drijfmest, huisvuil en dierlijk en organisch afval bijdraagt aan de diversificatie van energiebronnen en daardoor steeds meer kan bijdragen aan de betrouwbaarheid, het concurrentievermogen en de duurzaamheid van de Europese energievoorziening, en tevens de boeren een nieuwe bron van inkomsten kan bieden; 4. is van mening dat het gebruik van biogas voor met name de productie van warmte en elektriciteit een belangrijke rol kan spelen bij het realiseren van de bindende doelstelling om tegen 2020 ervoor te zorgen dat 20% van het totale energieverbruik in de EU uit hernieuwbare energie bestaat; 5. benadrukt dat op lange termijn hernieuwbare energiebronnen, zoals biogas en biobrandstoffen, in combinatie met zonne- en windenergie en met toepassing van de resultaten van verder intensief onderzoek, een grotere onafhankelijkheid van fossiele energiebronnen kunnen bewerkstelligen; 6. moedigt zowel de EU als de afzonderlijke lidstaten aan het enorme potentieel aan biogas te benutten door gunstige omstandigheden te scheppen en door de instandhouding en ontwikkeling van steunmaatregelen ter bevordering van investeringen in en onderhoud aan biogasinstallaties; Milieu, energierendement, duurzaamheid 7. onderstreept dat het gebruik van biogas uit dierlijk mest talrijke milieuvoordelen biedt, zoals vermindering van de methaan- en CO2-uitstoot, vermindering van de uitstoot van vaste deeltjes en stikstofoxiden, veel minder stankoverlast, minder ongezonde drijfmest en een betere bemestingscapaciteit van de stikstof in de behandelde mest, waardoor minder stikstof nodig is om hetzelfde vruchtbaarheidverhogende effect te bereiken; 8. onderstreept dat het produceren van biobrandstof uit afval geen doel op zich mag worden; is van oordeel dat het terugdringen van afval een prioriteit van het milieubeleid van de EU en de lidstaten zou moeten blijven; 9. verlangt dat meer drijfmest wordt ingezet bij de productie van biogas omdat hier nog grote mogelijkheden liggen en tegelijkertijd het decentrale karakter van biogasinstallaties als energieproducenten wordt versterkt en stelt vast dat bij meer gebruik van drijfmest de hoeveelheid methaan die bij de opslag van drijfmest vrijkomt duidelijk verminderd kan worden; 10. benadrukt dat dierlijke mest, rioolwater en agro-industrieel afval substanties (bacteriën, virussen, parasieten, zware metalen, schadelijke organische stoffen) kunnen bevatten die de volksgezondheid of het milieu kunnen bedreigen; dringt er bij de Commissie op aan te waarborgen dat toereikende voorzorgsmaatregelen worden genomen om besmetting door en verspreiding van deze substanties en door hen veroorzaakte ziekten te vermijden; 11. verklaart dat toepassing van drijfmest en dierlijk of organisch afval het rendement van biogasinstallaties zal verhogen en dat volksgezondheidsproblemen bij het gebruik van dierlijk afval in de meeste gevallen betrekkelijk eenvoudig beheersbaar zijn; 12. verlangt tevens dat er producten van de eerste verwerking, zoals aardappelschillen en vruchtvlees, als biomassa voor biogasinstallaties worden gebruikt; 13. benadrukt dat in de nabije toekomst ontwikkelingen in de techniek en het beheer worden verwacht waardoor de milieu- en volksgezondheidsvoordelen van biogasfabrieken op basis van dierlijke mest, drijfmest en organisch afval verder zullen toenemen; 14. is van mening dat er bij biogasinstallaties, net als in de veehouderij, sprake moet zijn van duurzaamheid en aan de regio aangepaste dimensies, waardoor de milieuvoordelen ook kunnen leiden tot een grotere acceptatie van de veehouderij, die veel problemen ondervindt door het toenemende aantal klachten van buren en de publieke opinie; 15. wijst erop dat biogasinstallaties op basis van dierlijke mest, drijfmest en organisch afval kunnen leiden tot hogere percentages uitloging van ammonia, maar verklaart dat dit neveneffect betrekkelijk eenvoudig kan worden ingedamd en dat preventieve maatregelen terzake moeten worden opgenomen in de nationale wetgeving betreffende biogasinstallaties alsmede in subsidieregelingen voor biogasinstallaties; 16. verzoekt de lidstaten en de Commissie dringend te waarborgen dat uit biogasinstallaties geen methaan lekt, aangezien dit het positieve effect voor de opwarming van de aarde in gevaar zou kunnen brengen; Economische levensvatbaarheid en ondersteuningsmaatregelen 17. spreekt opnieuw als zijn mening uit dat alle financiële steun voor biogasinstallaties gebaseerd dient te zijn op rendement, technische ontwikkeling, een positieve bijdrage aan de broeikasgasreductie, het creëren van toegevoegde waarde op veebedrijven en in plattelandsregio's en andere economische en milieuvoordelen van dergelijke installaties; benadrukt dat de voedselvoorziening voor de bevolking daarbij niet in gevaar mag worden gebracht; 18. stelt met grote verontrusting vast dat in vele lidstaten sprake is van een toenemende concurrentie tussen het gebruik van bepaalde landbouwproducten, zoals maïs, in de energieproductie en het gebruik ervan in de voedselketen; onderstreept dat deze concurrentie heeft geleid tot een sterke stijging van de prijzen van levensmiddelen; 19. verzoekt de Commissie en de lidstaten bij toekomstige voorstellen ter regulering van de biogassector niet alleen milieuaspecten te toetsen, maar daarbij ook de gevolgen voor een kwalitatief hoogwaardige en duurzame productie van voedsel te betrekken; 20. onderstreept dat voorrang dient te worden gegeven aan biogasproductie op basis van dierlijke mest, drijfmest en dierlijk en organisch afval, omdat de duurzaamheids- en milieuvoordelen van deze methoden onmiskenbaar zijn; 21. merkt op dat de optimale omvang van een biogasinstallatie afhangt van verschillende omstandigheden die bepalend zijn voor de schaalvoordelen en dat die omstandigheden grondig dienen te worden bestudeerd; is van mening dat naast een beoordeling op bedrijfseconomisch gebied en van de broeikasgassenbalans, vooral moet worden beoordeeld welk effect de omvang van de installatie op het omringende landschap heeft met het oog op het vaker voorkomen van een monocultuur van bepaalde veldgewassen; 22. benadrukt dat het zowel vanuit milieuoogpunt als vanuit economisch perspectief het beste zou zijn wanneer beheerders van biogasfabrieken alle beschikbare organische materialen combineren en gebruiken; 23. is van oordeel dat de jonge en innovatieve biogassector weliswaar een startsubsidie kan gebruiken, maar dat dergelijke subsidies alleen mogen duren totdat de sector commercieel rendabel wordt; 24. verklaart dat de financiële steun aan uitsluitend op planten gebaseerde biogasinstallaties onder zorgvuldig toezicht moet worden voortgezet maar voortaan moet worden geconcentreerd op de meest geavanceerde en efficiënte installaties of systemen om het economische en technische voordeel voor de EU op dit terrein zeker te stellen en toekomstmogelijkheden te kunnen verkennen; 25. verzoekt de Commissie te laten weten hoe voor energiegewassen criteria voor economisch en milieurendement en voor duurzaamheid kunnen worden ingevoerd die ertoe leiden dat deze betrekkelijk nieuwe techniek milieuvriendelijker wordt en die ervoor zorgen dat voldoende aandacht voor zorgen rond voedselproductie en -aanbod is gewaarborgd; 26. verlangt een extra inspanning ten behoeve van het onderzoek naar en het bevorderen van nieuwe procestechnieken bij biogas, en vooral naar het gebruik van biomassa (tweede generatie biogas) als biologische brandstof en ter verhoging van de rentabiliteit van biogasinstallaties die de grootste milieuvoordelen opleveren, omdat alleen met innovatieve technologieën zoals de gaszuiveringstechniek het rendement van biogasinstallaties duidelijk kan worden verhoogd; 27. herinnert de lidstaten en de Commissie eraan dat verdere stimulering van biogas niet mogelijk is zonder aanvullende financieringen en dat deze fondsen dienen te worden besteed aan onderzoek en ontwikkeling, promotie van de resultaten van specifieke projecten, aan installaties en aan meer steun voor "groene stroom" en "groen gas"; 28. herinnert eraan dat de lidstaten die "groene energie" met toereikende prijssubsidies of andere maatregelen extra stimuleren ook het meeste succes boeken bij de promotie van biogas; 29. meent dat de productie van "groen gas" op dezelfde wijze moet worden gesubsidieerd als "groene stroom"; 30. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan te verzekeren dat fondsen uit EU en nationale programma's worden besteed aan de meest doelmatige en duurzame installaties, in het bijzonder aan centrales die elektriciteit en warmte produceren of aan de installatie van voorzieningen en netwerken waarmee biogas wordt opgewaardeerd en aan het aardgasnet wordt geleverd; 31. benadrukt in dit verband dat de toevoer van stroom, warmte en aardgas naar de netwerken op niet-discriminerende wijze moet plaatsvinden en verlangt dat biogas gelijkgesteld wordt met aardgas, opdat het zich na toevoer aan het aardgasnet volwaardig kan ontwikkelen; 32. is van mening dat vereenvoudiging van de procedures voor de handel in CO2-emissies aanmerkelijk kan bijdragen tot de economische levensvatbaarheid en duurzaamheid van biogasinstallaties; 33. benadrukt dat biogasinstallaties een uitkomst kunnen zijn voor boeren die nog niet over voldoende opslagcapaciteit voor dierlijke mest beschikken om dit probleem op een economisch levensvatbare wijze op te lossen; 34. verzoekt de Commissie en de lidstaten te waarborgen dat de oprichting van biogasinstallaties en de uitgifte van vergunningen voor het gebruik van organisch afval en drijfmest niet worden gehinderd door onnodig langdurige administratieve procedures en regelingen; 35. wijst op de grote verschillen in lengte en inhoud van nationale procedures voor de toelating van biogasinstallaties en roept de lidstaten op te voorkomen dat nationale vereisten op het gebied van ruimtelijke ordening, vergunningsverlening en toelating niet onnodig belemmerend werken; 36. verlangt dat voor de bouw van biogasinstallaties een vereenvoudigde bouwvergunningsprocedure wordt ingevoerd; 37. roept de Commissie op een algemene positieve lijst op te stellen van producten die in biogasinstallaties mogen worden gebruikt, om te garanderen dat er gelijke concurrentievoorwaarden bestaan voor boeren in de verschillende lidstaten; 38. moedigt boeren aan samen te werken bij de oprichting en exploitatie van biogasinstallaties; Noodzaak tot herziening van EU-wetgeving 39. eist dat de Commissie en de lidstaten een samenhangend biogasbeleid ontwikkelen en verzoekt de Commissie een specifiek verslag uit te brengen over biogas en de bevordering van de toepassing ervan in de EU, waarin de wijzigingen in communautaire en nationale wetgeving worden geschetst die noodzakelijk zijn om verdere uitbreiding van de biogassector mogelijk te maken, de meest doelmatige manieren worden aangewezen om EU-fondsen en programma's aan te wenden en goede praktijkvoorbeelden worden gepresenteerd; eist in dit kader ook een effectbeoordeling van de verschillende vormen van biogasproductie op het klimaat, de ecologie, het landelijk inkomen en de voedselzekerheid op wereldvlak; 40. stelt voor de bevordering van biogas integraal op te nemen in het kader van de voorgestelde richtlijn ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen ( COM(2008)0019 ), met bijzondere nadruk op de volgende elementen: 41. dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk een ontwerp te presenteren voor een bioafvalrichtlijn met kwaliteitsnormen; nodigt de Commissie uit de mogelijkheid van een gezamenlijke biogas- en bioafvalrichtlijn te onderzoeken; 42. verzoekt de Commissie voorstellen te doen voor wetgeving inzake het gebruik van reststoffen uit biogasinstallaties; verzoekt de Commissie te waarborgen dat in biogasinstallaties alleen dát organisch materiaal mag worden gebruikt, waarvan de reststoffen kunnen worden benut, zonder dat het milieu in gevaar wordt gebracht; verzoekt de Commissie te overwegen het gebruik van groeiversterkende middelen met zware metalen in diervoeders te verbieden indien blijkt dat dit in heel de EU een probleem is bij later gebruik van biogasreststoffen in het veld; 43. verzoekt de Commissie te waarborgen dat Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (10) , de Nitratenrichtlijn (11) , de Zuiveringsslibrichtlijn (12) , de kaderrichtlijn Water (13) , de Vogelrichtlijn (14) , de Habitatrichtlijn (15) en de wetgeving inzake zware metalen doeltreffend worden gehandhaafd in alle lidstaten en regio's, waardoor biogasinstallaties op basis van dierlijke mest en drijfmest aantrekkelijker worden; 44. eist dat de Commissie zo spoedig mogelijk een strategie presenteert om biogasinstallaties te doen opnemen in de Kyotomechanismen, bijvoorbeeld door middel van groenverklaringen, speciale premies of heffingskortingen voor elektriciteit en warmte uit biogasinstallaties, of andere maatregelen; wijst erop dat dit de kosteneffectiviteit van biogasinstallaties zal verhogen en tegelijkertijd de inspanningen van de landbouw ter bestrijding van klimaatverandering transparanter zal maken; 45. roept op te onderzoeken of de Nitraatrichtlijn overbodig wordt, als de kaderrichtlijn Water eenmaal volledig ten uitvoer is gebracht; 46. beklemtoont nogmaals dat het gebruik van kunstmest in de EU-wetgeving niet mag worden bevoordeeld tegenover het gebruik van dierlijke meststoffen en bijproducten van biogasinstallaties; dringt derhalve met klem aan op een herziening van de definitie van dierlijke mest volgens de Nitratenrichtlijn, bij wijze van eerste stap; 47. verzoekt de Commissie de levering van biogas aan aardgasnetten te bevorderen door middel van aanbevelingen of een richtlijn; 48. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk haar voorstellen te presenteren voor verdere uitbreiding van het gebruik van dierlijke en agrarische bijproducten voor de productie van biogas, zoals aangekondigd in de reeds aangehaalde Mededeling van de Commissie van 7 december 2005; 49. eist dat lidstaten die in bestaande nationale ontwikkelingsprogramma's geen of onvoldoende maatregelen hebben opgenomen, worden verplicht in hun tussentijdse evaluatie van bestaande programma's voor regionale en plattelandsontwikkeling biogas op te nemen en acties voor de toekomst te presenteren; 50. roept de Commissie op om te zorgen voor samenwerking en coördinatie tussen de lidstaten, ook diegene die op dit ogenblik geen of slechts enkele biogasinstallaties hebben, zodat zij kunnen leren van elkaars optimale praktijken wat betreft biogasinstallaties middels overdracht van kennis en van technologie; 51. verzoekt de Commissie uiterlijk op 15 december 2008 een samenhangend verslag over de biogasproductie in de EU en de toekomstperspectieven ervan met inbegrip van een effectbeoordeling aan te bieden aan het Parlement, waarin rekening wordt gehouden met de voorstellen van het Parlement en de vooruitgang die is geboekt; 52. verzoekt de huidige en de toekomstige voorzitterschappen van de Raad van de Europese Unie om het debat over de bevordering van economisch haalbare biogasproductie vooruit te helpen, waarbij de duurzame steun voor biogasinstallaties ook de gecombineerde productie van warmte en elektriciteit moet omvatten; o o o 53. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan de regeringen en de parlementen van de lidstaten.