(Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0464 ), – gezien de tekst van de Raad (15061/2007), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto artikel 310 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, tweede zin van het EG-Verdrag (C6-0445/2007), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0025/2008 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en Israël. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0487 ), – gezien de tekst van de Raad (13199/2007), – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto artikel 310 en artikel 300, lid 2, eerste alinea, tweede zin van het EG-Verdrag (C6-0438/2007), – gelet op artikel 75, artikel 83, lid 7 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A6-0026/2008 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Arabische Republiek Egypte. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0669 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 137, lid 2 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0394/2007), – gelet op de artikelen 51 en 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A6-0012/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0192 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0108/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0022/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd overeenkomstig de aanbevelingen van de raadgevende werkgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0344 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0193/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0016/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd overeenkomstig de aanbevelingen van de raadgevende werkgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0451 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0252/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0017/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd overeenkomstig de aanbevelingen van de raadgevende werkgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0462 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0256/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0018/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd overeenkomstig de aanbevelingen van de raadgevende werkgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0588 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0344/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0019/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd overeenkomstig de aanbevelingen van de raadgevende werkgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2007)0667 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 175 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0397/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0020/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd overeenkomstig de aanbevelingen van de raadgevende werkgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2007)0587 ), – gelet op artikel 93 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0392/2007), – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (1) , – gelet op de artikelen 80 en 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0021/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie zoals gewijzigd overeenkomstig de aanbevelingen van de raadgevende werkgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2007)0477 ), – gelet op artikel 150, lid 4 en artikel 157, lid 3, in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste zin van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, alinea 1 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0328/2007), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0512/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat. Het Europees Parlement , – gezien het verzoek van Claudio Fava om verdediging van zijn immuniteit in het kader van een civielrechtelijke zaak bij de burgerlijke rechtbank van Marsala aanhangig, dat op 29 mei 2007 werd ingediend en waarvan op 6 juni 2007 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Claudio Fava te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 6, lid 3 en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0007/2008 ), 1. besluit de immuniteit en de voorrechten van Claudio Fava te verdedigen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de betreffende autoriteiten van de Italiaanse Republiek. Het Europees Parlement , – gezien het verzoek van Witold Tomczak om verdediging van zijn immuniteit in het kader van de bij de districtsrechtbank te Ostrów Wielkopolski in Polen aanhangig gemaakte strafzaak, dat op 21 mei 2007 werd ingediend en waarvan op 24 mei 2007 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Witold Tomczak op 4 oktober 2007 te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 8, 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 105 van de Poolse Grondwet, – gelet op artikel 6, lid 3 en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0008/2008 ), A. overwegende dat Witold Tomczak op 21 september 1997 en op 23 september 2001 in de Sejm (het Lagerhuis van het Poolse parlement) werd verkozen; overwegende dat hij na de ondertekening van het toetredingsverdrag op 16 april 2003 waarnemer werd; overwegende dat hij van 1 mei 2004 tot 19 juli 2004 lid van het Europees Parlement was; overwegende dat hij op 13 juni 2004 in het Europees Parlement werd verkozen en dat zijn ambtstermijn in het Poolse parlement op 16 juni 2004 afliep, B. overwegende dat Witold Tomczak ervan wordt beschuldigd op 26 juni 1999 twee politieagenten tijdens de uitoefening van hun ambt in Ostrów Wielkopolski te hebben beledigd, in strijd met artikel 226, lid 1 van het Poolse Strafwetboek; overwegende dat nadat Witold Tomczak een aantal keren verzuimde op de zittingen te verschijnen, de districtsrechtbank te Ostrów Wielkopolski op 10 januari 2005 in overeenstemming met artikel 377, lid 3 van het Poolse Wetboek van strafvordering besliste tot berechting bij verstek, C. overwegende dat overeenkomstig artikel 9 van de wet van 23 januari 2004 over de verkiezingen voor het Europees Parlement alleen wie niet veroordeeld is of vervolgd wordt voor een opzettelijk misdrijf, kandidaat mag zijn bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in Polen ; overwegende dat overeenkomstig artikel 142, lid 1 van deze wet verlies van het passief kiesrecht tot verlies van het lidmaatschap van het Europees Parlement leidt ; overwegende dat soortgelijke bepalingen ontbreken in de wet van 12 april 2001 over de verkiezingen voor de Sejm en de Senaat van Polen (het Pools parlement), D. overwegende dat Witold Tomczak het Parlement eerder op 29 april 2005 had gevraagd zijn immuniteit in deze strafprocedure te verdedigen; overwegende dat het Parlement in zijn plenaire vergadering op 4 april 2006 besloot zijn immuniteit niet te verdedigen, hoewel de heer Tomczak vóór de plenaire vergadering een brief had gezonden waarin hij verklaarde zijn eerdere verzoek om verdediging van zijn immuniteit in te trekken, E. overwegende dat Witold Tomczak stelt dat de voorzitter die deze zaak leidt, niet objectief is en dat de mogelijkheid van berechting bij verstek strijdig is met het beginsel van vermoeden van onschuld, F. overwegende dat Witold Tomczak zich erover beklaagt dat de districtsrechtbank hem geen inzage in het dossier geeft en dat de strafprocedure tegen hem vooringenomen is, omdat hij de wettelijkheid van het optreden van lokale politiefunctionarissen en van het plaatselijke openbare ministerie heeft willen betwisten, G. overwegende dat uit de verkregen informatie niet kan worden afgeleid dat Witold Tomczak door de parlementaire immuniteit wordt beschermd in verband met de onder de aandacht van de Voorzitter van het Europees Parlement gebrachte verzoeken, 1. besluit de immuniteit en de voorrechten van Witold Tomczak niet te verdedigen. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (11272/6/2007 – C6-0354/2007) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2005)0608 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A6-0011/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0866 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 135 en 280 van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0033/2007), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en het advies van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0488/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 19 februari 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad betreffende de wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement in eerste lezing overeen met het definitieve wetsbesluit: Verordening (EG) nr. .../2008.) Het Europees Parlement , – gezien het Groenboek van de Commissie over het Europees transparantie-initiatief ( COM(2006)0194 ), – gezien de mededeling van de Commissie over de follow-up van het Groenboek over het Europees transparantie-initiatief ( COM(2007)0127 ), – gelet op artikel 255 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0010/2008 ), A. overwegende dat een transparant beleid de burgers in staat stelt beter aan het besluitvormingsproces deel te nemen en dat de instellingen van de EU daardoor meer legitimiteit genieten, efficiënter werken en binnen een democratisch bestel gemakkelijker verantwoording aan de burgers kunnen afleggen, B. overwegende dat transparantie ertoe bijdraagt dat de beginselen van de democratie en de eerbiediging van de grondrechten, zoals vastgelegd in artikel 6 van het EU-Verdrag en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, worden versterkt, C. overwegende dat het publiek bij meer transparantie binnen de instellingen van de EU beter zal begrijpen hoe de middelen van de EU in feite worden aangewend, terwijl men de uitgaven van de EU gemakkelijker op hun effectiviteit kan beoordelen, Openbaarmaking van informatie over de begunstigden van middelen van de EU (praktische tenuitvoerlegging) 1. wijst erop dat in artikel 30, lid 3, alinea 1 van het Financieel Reglement, als gewijzigd op 13 december 2006 (1) – onder het hoofdstuk inzake het transparantiebeginsel – het volgende wordt gesteld:" De Commissie stelt op passende wijze haar informatie over de begunstigden van begrotingsmiddelen ter beschikking wanneer de begroting op een gecentraliseerde wijze en rechtstreeks door haar diensten wordt uitgevoerd; in geval van andere beheersvormen stelt de Commissie op passende wijze de informatie over de begunstigden van middelen ter beschikking die haar wordt toegezonden door de instanties waaraan taken met betrekking tot de uitvoering van de begroting zijn gedelegeerd 2. is van mening dat transparantie nauw samenhangt met de vraag of de ter beschikking gestelde informatie over de begunstigden gemakkelijk toegankelijk is, betrouwbaar en geschikt voor nader onderzoek, vergelijkingen en evaluatie, en meent derhalve dat bij de omzetting in de praktijk van de in het Financieel Reglement gebezigde formulering "op passende wijze" rekening moet worden gehouden met deze behoeften; Middelen van de EU die op een gecentraliseerde wijze worden beheerd 3. wijst erop dat men, waar het gaat om transparantie ten aanzien van de 20% van de EU-middelen die rechtstreeks en centraal door de Commissie worden beheerd (subsidies en overheidsopdrachten), kan kijken op de twee onderstaande websites, waar men onder andere informatie omtrent de identiteit van de begunstigden kan vinden: begunstigden van subsidies: http://ec.europa.eu/grants/beneficiaries_en.htm begunstigden van overheidsopdrachten: http://ec.europa.eu/public_contracts/beneficiaries_en.htm 4. verzoekt de Commissie om de adressen van de beide websites met informatie over de begunstigden van EU-middelen die rechtstreeks en centraal door haar worden beheerd, uitdrukkelijk te vermelden in alle documenten over de EU-begroting en/of projecten en programma's die onder de verantwoordelijkheid van de Commissie vallen; Middelen van de EU die gedeeld, decentraal of gemeenschappelijk worden beheerd 5. stelt vast dat in de gevallen waarin de Commissie de begroting onder gedeeld beheer uitvoert, de lidstaten krachtens artikel 53 ter van het Financieel Reglement op grond van lid 2, onder d) van genoemd artikel gehouden zijn:" door middel van relevante sectorale verordeningen en in overeenstemming met artikel 30, lid 3, te zorgen voor een adequate jaarlijkse bekendmaking achteraf van de begunstigden van begrotingsmiddelen 6. wijst er tevens op dat derde landen en internationale organisaties waaraan uitvoeringstaken zijn gedelegeerd, krachtens artikel 53 quater en quinquies gehouden zijn "in overeenstemming met artikel 30, lid 3, te zorgen voor een adequate jaarlijkse bekendmaking achteraf van de begunstigden van begrotingsmiddelen"; 7. wijst erop dat de Commissie in haar ontwerpverklaring over transparantie die als bijlage is toegevoegd aan de uitkomsten van de bemiddelingsprocedure met betrekking tot het herziene Financieel Reglement, het volgende heeft toegezegd:" De Commissie verplicht zich ertoe te waarborgen dat de sectorspecifieke uitvoeringsverordeningen in een vergelijkbare openbaarmaking van informatie over ontvangers van middelen uit de landbouwfondsen (ELFPO (2) en ELGF (3) ) voorzien als de sectorspecifieke uitvoeringsverordeningen voor de structuurfondsen. Er zal met name zorg worden gedragen voor adequate jaarlijkse publicatie ex post van de bedragen die iedere begunstigde uit deze fondsen heeft ontvangen, uitgesplitst naar de belangrijkste uitgavencategorieën 8. merkt op dat er thans op website http://ec.europa.eu/agriculture/funding/index_en.htm van de Commissie links zijn te vinden naar de databases van de veertien lidstaten die informatie beschikbaar stellen over de begunstigden van subsidies uit het gemeenschappelijk landbouwbeleid die onder gedeeld beheer vallen; betreurt echter dat de gegevens zo onoverzichtelijk en versnipperd en van zo wisselende kwaliteit zijn dat er nauwelijks informatie te vinden is; verzoekt de Commissie een voorbeeld te nemen aan de zeer toegankelijke website http://www.farmsubsidy.org/, die zeer goed functioneert en zonder overheidsmiddelen is opgezet; 9. stelt vast dat de Commissie ten aanzien van de links op haar webpagina voorbehoud maakt omdat ze zijn gebaseerd op gegevens die door de lidstaten zijn verstrekt en lang niet altijd even volledig en gedetailleerd zijn, reden waarom de Commissie niet voor hun juistheid of volledigheid kan instaan en voor het gebruik ervan geen enkele verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid aanvaardt; 10. staat erop dat de Commissie verantwoordelijkheid op zich neemt om voor volledige en betrouwbare gegevens te zorgen en derhalve de noodzakelijke stappen onderneemt om de autoriteiten van de lidstaten ertoe te brengen dergelijke gegevens te verstrekken; Openbaarmaking van de identiteit van begunstigden - algemene opmerkingen 11. is van mening dat de webpagina's van de Commissie die informatie bevatten over de begunstigden van EU-middelen van welke categorie dan ook, zoals contracten, subsidies of uitgaven van structuur- of landbouwfondsen (of andere vormen van financiering) in principe zodanig dienen te worden opgezet dat men daarin niet alleen informatie over individuele begunstigden kan vinden, maar ook op basis van specifieke criteria onderzoek kan doen om vanuit verschillende gezichtspunten een algemeen beeld te krijgen dat vervolgens met de uitvoeringscijfers van de Commissie kan worden vergeleken; 12. verzoekt de Commissie de politieke verantwoordelijkheid te aanvaarden voor het publiceren van informatie over begunstigden van financiering uit middelen van de EU, ongeacht de beheersvorm waaronder deze vallen; 13. benadrukt dat het niet voldoende is als men informatie als zodanig publiceert en dat men daar alleen zinvol gebruik van kan maken als de gegevens op een rationele wijze worden georganiseerd, ingedeeld en gepresenteerd; 14. wijst erop dat de EU werkzaam is in verschillende programma's of sectoren waaruit individuele begunstigden financiering kunnen ontvangen; erkent dat het daarom leerzaam kan zijn om in alle sectoren na te gaan welke bedragen aan een individuele begunstigde zijn verstrekt; vraagt de Commissie te onderzoeken of het mogelijk is een algemene zoekmachine op te zetten waarmee men over het hele bereik van de activiteiten die de EU onderneemt op het gebied van contracten, toelagen, subsidies, onderzoeksprogramma's, landbouw- of structuurfondsen, gecentraliseerd dan wel gedecentraliseerd beheer, enz., de gegevens van individuele begunstigden kan opvragen; 15. verzoekt de Commissie om rekening te houden met de opmerkingen in deze resolutie en om vóór de volgende Europese verkiezingen in 2009 een volledig operationeel informatiesysteem voor het brede publiek in te voeren met gegevens over alle begunstigden van EU-subsidies en uitstaande vorderingen; Verklaring financiële belangen van de bekleders van een openbaar ambt in de instellingen van de EU 16. wijst erop dat de instellingen van de EU momenteel een verschillende aanpak hanteren als het erom gaat van hun leden een verklaring financiële belangen te vragen: zo wordt bijvoorbeeld door het Europees Parlement een openbaar register bijgehouden, terwijl in sommige andere gevallen in het geheel geen verklaring verlangd wordt; 17. is van mening dat alle instellingen dienen te overdenken of de huidige beginselen en regels afdoende zijn en wijst erop dat het misschien noodzakelijk is om de regels van het Europees Parlement te herzien in verband met de verplichte openbaarmaking van financiële belangen op het internet; 18. stelt vast dat de Commissie opdracht heeft gegeven tot een studie die aan haar Europees transparantie-initiatief is gekoppeld en waarin onderzoek wordt gedaan naar de ethische regels en normen voor de bekleders van een openbaar ambt in de Europese instellingen en in nationale parlementen, nationale regeringen, constitutionele hoven (hooggerechtshoven), algemene rekenkamers en centrale of nationale banken van de 27 lidstaten van de EU en van Canada en de Verenigde Staten van Amerika, en dat deze studie waar het gaat om de instellingen van de EU onderzoek zal doen naar de ethische regels en normen in de Europese Commissie, het Europees Parlement, de Europese Rekenkamer, het Europees Hof van Justitie, de Europese Centrale Bank en de Europese Investeringsbank; 19. is zich ervan bewust dat de Commissie ernaar streeft voor alle instellingen van de EU een "gemeenschappelijke ethische ruimte" te scheppen; 20. wijst erop dat de Commissie naar aanleiding van de aanbevelingen in het tweede verslag van 10 september 1999 van het Comité van onafhankelijke deskundigen, en het Witboek betreffende de administratieve hervormingen van de Commissie van 1 maart 2000, een voorstel heeft uitgewerkt tot oprichting van een "Adviesgroep gedragsnormen openbaar bestuur" (4) , die onder andere tot taak zou hebben om bekleders van een openbaar ambt vooraf zodanig te begeleiden dat zij situaties waarin sprake is van een mogelijke belangentegenstelling kunnen vermijden; 21. is van mening dat het niet terecht zou zijn om voor alle ambtsdragers in de EU één enkele adviesraad op te richten, dit met het oog op de bijzondere situatie van de leden van het Europees Parlement die direct door de burgers worden gekozen; 22. is desalniettemin van mening dat elke instelling voor haar leden gedragsregels dient op te stellen (al naar gelang het specifieke karakter van de betreffende instelling) op basis van haar huidige praktijken met betrekking tot alle relevante financiële belangen; 23. is van mening dat de gedragsregels van de verschillende instellingen ook betrekking dienen te hebben op de algemene politieke, financiële en juridische verantwoordelijkheid van hun leden; 24. wijst erop dat het Europees Hof van Justitie onlangs naar aanleiding van de recente kwijtingsbesluiten van het Europees Parlement een gedragscode (5) voor zijn rechters heeft aanvaard; stelt vast dat de Europese Rekenkamer in de context van haar peer review in verband met de rol die zij in de toekomst zal spelen, de mogelijkheid van een soortgelijk besluit overweegt; 25. deelt de mening van de Europese Ombudsman (klacht 3269/2005/TN) dat het van wezenlijk belang is dat de namen van individuele lobbyisten die bijeenkomsten met commissarissen organiseren, openbaar worden gemaakt; Vorderingen en afstand van vorderingen 26. stelt vast dat bij "vordering" sprake kan zijn van vier verschillende soorten procedures: 27. spreekt – onder verwijzing naar paragraaf 36 van zijn resolutie van 24 oktober 2006 over de terugvordering van communautaire middelen (6) – nogmaals zijn teleurstelling uit over het feit dat in het Europees transparantie-initiatief geen informatie over de terugvordering van communautaire middelen is opgenomen; verzoekt de Commissie om aan de begrotingsautoriteit en uiteindelijk ook aan het publiek bekend te maken welke vorderingen volgens de begroting van de EU nog openstaan dan wel daarop zijn gecrediteerd, om welke bedragen het daarbij gaat en waarvoor ze uiteindelijk zijn bestemd; 28. merkt op dat volgens het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting over het begrotingsjaar 2006 (7) "informatie over invorderingen en financiële correcties in de jaarlijkse activiteitenverslagen 2006 [...] bevat onvoldoende toelichtingen" (paragraaf 2.24); vraagt de Commissie derhalve betrouwbare en volledige informatie over de correctie van fouten en gegevens ter staving van de door haar uitgevoerde correcties te verstrekken; 29. is van mening dat de Commissie regelmatig een overzicht aan het Parlement moet voorleggen, en indien mogelijk ook op haar website moet publiceren, van de nog te vorderen bedragen, gespecificeerd naar het totale bedrag dat per directoraat-generaal verschuldigd is en naar de tijd waarover elk bedrag reeds uitstaat; 30. neemt er met instemming kennis van dat in een bijlage bij de Mededeling van de Commissie ( COM(2007)0274 ) een overzicht wordt gegeven van de voor 2006 bekende nog openstaande bedragen waarvoor van vordering werd afgezien, met daarbij gevoegd een samenvatting van de beheersresultaten van de Commissie in 2006; stelt vast dat voor de EG-begroting het totale bedrag waarvoor van vordering was afgezien (bedragen van meer dan 100 000 EUR) 23 038 784 EUR beliep, en voor de begroting van het Europees Ontwikkelingsfonds 6 549 996 EUR; 31. wijst erop dat de diensten van de Commissie jaarlijks 10 000 inningsopdrachten afgeven en dat het Directoraat-generaal Begroting elk kwartaal overzichten van de uitstaande bedragen opstelt en aan de betreffende directoraten-generaal stuurt, zodat tot vordering kan worden overgegaan; 32. verwelkomt het feit dat in de toelichting bij de economische resultatenberekening van de voorlopige rekeningen over 2006 (deel 1, blz. 67-71) een hoofdstuk over de terugvordering van uitgaven is opgenomen; stelt vast dat in 2006 de totale waarde aan terugvorderingen 634 000 000 EUR bedroeg; spreekt de hoop uit dat de Commissie in de toekomst op deze weg zal doorgaan en de transparantie zal blijven verbeteren; De samenstelling van groepen deskundigen ten behoeve van de Commissie 33. stelt vast dat de Commissie een register heeft opgesteld van groepen deskundigen die worden omschreven als formele en informele adviesorganen die bij besluit van de Commissie in het leven zijn geroepen, dan wel informeel door de diensten van de Commissie zijn opgericht om de Commissie en haar diensten tijdens de voorbereiding van wetgevingsvoorstellen en beleidsinitiatieven bij te staan; 34. neemt er met instemming kennis van dat vice-voorzitter Kallas op verzoek van de Commissie begrotingscontrole heeft toegezegd dat met ingang van 2008: 35. stelt vast dat in het Register van groepen deskundigen niet zijn opgenomen: 36. is ontevreden over het feit dat deze groepen deskundigen niet in het register zijn opgenomen en verwacht van de Commissie dat zij actie onderneemt om ervoor te zorgen dat in het register alle groepen deskundigen worden opgenomen, met inbegrip van gegevens over leden van comitologiecomités, afzonderlijke deskundigen, gemengde instanties en comités voor de sociale dialoog, opdat het lidmaatschap van deze deskundigencomités op dezelfde transparante wijze wordt beoordeeld, tenzij zij, per geval, dringende legitieme redenen kan aangeven om dit niet te doen; 37. verzoekt de Commissie de samenstelling van haar deskundigengroepen vóór eind 2008 serieus tegen het licht te houden en maatregelen te nemen om voor een evenwichtige vertegenwoordiging van belangengroeperingen in de deskundigengroepen te zorgen; 38. wijst er nog eens met klem op dat de Commissie vóór eind 2008 een open, transparant en insluitend proces voor het selecteren van leden van nieuwe deskundigengroepen moet ontwikkelen, en het Parlement uiterlijk in februari 2009 van deze nieuwe selectiecriteria in kennis moet stellen; Bestuur binnen de instellingen; jaarlijkse activiteitenverslagen 39. erkent dat het voor een goed bestuur van vennootschappen of EU-instellingen van wezenlijk belang is dat de betrokkenen en het publiek over het financieel beheer worden voorgelicht op een manier die voor de gemiddelde lezer gemakkelijk te begrijpen is; 40. erkent dat de situatie is gewijzigd sinds in 2003 het herziene Financieel Reglement in werking trad en het verplicht werd om jaarlijkse activiteitenverslagen op te stellen, waarvan in de praktijk is gebleken dat ze een gedetailleerd inzicht verschaffen in de wijze waarop de instellingen intern functioneren; 41. wenst de Commissie geluk met het feit dat de jaarlijkse activiteitenverslagen (over 2004, 2005 en 2006) van haar directeuren-generaal en andere diensten en het syntheseverslag van de Commissie: Beleidsresultaten in 2006 ( COM(2007)0067 ) zijn gepubliceerd op haar website http://ec.europa.eu/atwork/synthesis/aar/index_en.htm; 42. merkt op dat het syntheseverslag en de jaarlijkse activiteitenverslagen volgens de Commissie "de top van de verantwoordingsstructuur van de Commissie" respectievelijk de pijlers daarvan vormen ( COM(2006)0277 ), en verzoekt de Commissie, gezien het feit dat de directeuren-generaal en de Commissie als college met deze verslagen de verantwoordelijkheid voor het management op zich nemen, met klem serieuze maatregelen te treffen om volledig inzicht te geven in de manier waarop 80% van de EU-middelen worden gebruikt (gedeeld beheer), aangezien haar afleggen van rekenschap anders ontoereikend zal worden geacht; 43. dringt er derhalve bij de Commissie op aan de afgifte van nationale betrouwbaarheidsverklaringen door de lidstaten te steunen, waardoor de Commissie de volledige verantwoordelijkheid op zich zou kunnen nemen voor het complete financiële beheer van de EU; dringt er tevens bij de Commissie op aan in sterkere mate op de werkzaamheden nationale rekenkamers en externe audits te bouwen; 44. neemt er met instemming kennis van dat ook het Europese Hof van Justitie, de Europese Rekenkamer, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio's en de Europese Ombudsman een jaarlijks activiteitenverslag aan de kwijtingsautoriteit voorleggen; 45. is van mening dat de jaarlijkse activiteitenverslagen van de andere instellingen, met inbegrip van de Raad en het Europees Parlement, op hun openbare websites moeten worden geplaatst met het oog op een betere transparantie; Een zwarte lijst voor fraudeurs 46. wijst erop dat de Commissie in haar werkdocument over transparantie (SEC(2005)1300) onder andere heeft bekeken of potentiële fraudeurs effectiever zouden kunnen worden afgeschrikt wanneer er over de resultaten van onderzoek meer transparantie zou zijn, en of de Commissie een "zwarte lijst" van bewezen fraudegevallen zou moeten opstellen en publiceren om de betrokkenen met naam en toenaam bekend te maken; 47. stelt vast dat de mogelijkheid om fraudeurs op een zwarte lijst te plaatsen in het werkdocument (SEC(2005)1300) van de Commissie uitvoerig aan de orde komt, maar dat deze niet in het Groenboek over het Europees transparantie-initiatief van de Commissie of in de mededeling over de follow-up is opgenomen; 48. verzoekt de Commissie te overwegen hoe een openbare "zwarte lijst" van bewezen fraudegevallen zou kunnen worden opgesteld om de betrokken entiteiten met naam en toenaam bekend te maken en het publiek te informeren over de resultaten van de fraudebestrijdingsmaatregelen van de Commissie; 49. wijst erop dat de Commissie in 1997 op verzoek van het Europees Parlement en ter bescherming van de financiële belangen van de EU een systeem voor vroegtijdige waarschuwing (SVW) met vijf geleidelijk oplopende waarschuwingsniveaus heeft ingevoerd om de diensten van de Commissie te helpen vaststellen welke instanties financiële of andere risico's opleverden; constateert dat dit systeem van toepassing is op "gecentraliseerd beheer" (contracten en subsidies die rechtstreeks door de diensten van de Commissie worden beheerd), en "gedecentraliseerd beheer" (dat door derde landen wordt gevoerd); het SVW is echter niet van toepassing op EU-financiering die in partnerschap met lidstaten wordt beheerd ("gedeeld beheer", voornamelijk voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de structuurfondsen) en financiering die aan internationale organisaties is gedelegeerd ("gezamenlijk beheer"); 50. merkt op dat een van de belangrijkste bevindingen van het jaarverslag 2006 van de Europese Rekenkamer luidde dat nalevingsfouten (zo ontbrak bijvoorbeeld de aanbestedingsprocedure, of was deze ongeldig) de belangrijkste oorzaak van onregelmatigheden vormden op het gebied van het structuurbeleid; verzoekt de Commissie en de Europese Rekenkamer, aangezien de bescherming van de financiële belangen van de EU een essentiële doelstelling is, verslag te doen aan de kwijtingsautoriteit over de tijdens aanbestedingsprocedures meest voorkomende vormen van onregelmatigheden en fraude en de oorzaken daarvan; 51. stelt vast dat de legitieme belangen van de betrokken instanties dienen te worden beschermd, dat er in het Financieel Reglement geen enkele bepaling is opgenomen op grond waarvan publicatie is toegestaan, en dat derhalve elke vermelding in het SVW om redenen van gegevensbescherming strikt vertrouwelijk is; 52. wijst erop dat krachtens artikel 95 van het Financieel Reglement (en in overeenstemming met de communautaire voorschriften betreffende de bescherming van persoonsgegevens) een centrale database van uitgesloten gegadigden en inschrijvers zal worden opgezet, die door alle instellingen en instanties gezamenlijk zal worden beheerd en naar verwachting vanaf 1 januari 2009 operationeel zal zijn; 53. wijst nogmaals op de dringende noodzaak van een gedragscode voor OLAF, teneinde het vermoeden van onschuld te waarborgen in gevallen waarin begunstigden zijn onderworpen aan een lang gerechtelijk vooronderzoek en uiteindelijk onschuldig worden verklaard door de rechter, maar geen vergoeding ontvangen voor de schade aan hun reputatie de of geleden verliezen; 54. stelt vast dat van de lidstaten wordt verlangd dat ze informatie over uitgesloten gegadigden en inschrijvers aan de bevoegde ordonnateur doorgeven; stelt tevens vast dat deze database niet voor het publiek, maar alleen voor instellingen van de EU, uitvoerende agentschappen en regelgevende agentschappen toegankelijk zal zijn (artikel 95, lid 2 van het Financieel Reglement); o o o 55. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad, alsmede aan de andere instellingen. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resoluties over de eerdere jaarverslagen van de Commissie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), – gezien het op 12 juli 2006 gepubliceerde verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad met als titel "Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen - Fraudebestrijding - Jaarverslag 2005" ( COM(2006)0378 ), en de bijbehorende bijlagen (SEC(2006)0911 en SEC(2006)0912), – gezien het op 6 juli 2007 gepubliceerde verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad met als titel "Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen - Fraudebestrijding - Jaarverslag 2006" ( COM(2007)0390 ), en de bijbehorende bijlagen (SEC(2007)0930 en SEC(2007)0938), – gezien het jaarlijks activiteitenverslag van het OLAF voor 2005 (1) , – gezien het jaarlijks activiteitenverslag van het OLAF voor 2006 (2) , – gezien het activiteitenverslag van het Comité van toezicht van het OLAF voor de periode van december 2005 tot mei 2007 (3) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2005 (4) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2006 (5) , – gelet op artikel 276, lid 3 en artikel 280, lid 5 van het EG-Verdrag, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 van de Raad van 13 december 2006 tot wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , – gezien Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (7) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ( A6-0009/2008 ), A. in overweging van het bepaalde in artikel 280, leden 1 en 2 van het EG-Verdrag, B. overwegende dat artikel 53 ter, lid 2 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) (Financieel Reglement) het volgende stipuleert:" 2. Onverminderd aanvullende bepalingen van de desbetreffende sectorale verordeningen, en om bij gedeeld beheer ervoor te zorgen dat de middelen overeenkomstig de toepasselijke voorschriften en beginselen worden gebruikt, nemen de lidstaten alle nodige wetgevende, regelgevende, administratieve of andere maatregelen ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen. Daartoe dienen zij met name: Daartoe voeren de lidstaten controles uit en voeren zij een doeltreffend en efficiënt intern controlesysteem in (...) Omvang van de gemelde onregelmatigheden 1. is verheugd over het feit dat de verslagen over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen, en met name dat over het begrotingsjaar 2006, een meer analytisch karakter hebben gekregen; merkt evenwel op dat de daarin opgenomen statistieken afkomstig zijn van onderling zeer uiteenlopende nationale instanties, die gebruik maken van verschillende administratie-, rechts-, controle- en inspectiesystemen; 2. verlangt dat de jaarverslagen over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen, evenals de op basis daarvan opgestelde verslagen van het Europees Parlement op de agenda van de Raad worden gezet en dat de Raad vervolgens zijn opmerkingen aan het Parlement en de Commissie kenbaar maakt; 3. stelt vast dat in 2006 op de gebieden "Eigen middelen", "Landbouwuitgaven " en "Structuurbeleidsmaatregelen van de lidstaten" onregelmatigheden ten belope van in totaal 1 143 miljoen EUR zijn gemeld (voor 2005: 1 024 miljoen EUR; voor 2004: 982,3 miljoen EUR; voor 2003: 922 miljoen EUR; voor 2002: 1 150 miljoen EUR); de door de lidstaten in 2006 aan de Commissie doorgegeven bedragen kunnen als volgt worden opgesplitst: stelt eveneens vast dat met betrekking tot de pretoetredingsmiddelen voor 2006 onregelmatigheden zijn gemeld voor een bedrag van in totaal 12,32 miljoen EUR (voor 2005: 17,6 miljoen EUR); 4. is van mening dat de jaarlijkse schommelingen met betrekking tot het financiële effect van onregelmatigheden door een groot aantal factoren beïnvloed kunnen zijn; 5. wijst er met nadruk op dat wanneer de Commissie een groot aantal onregelmatigheden worden gemeld, dit niet noodzakelijkerwijs een hoog fraudeniveau impliceert; het kan ook worden gezien als een bewijs dat de ingezette controlesystemen goed functioneren en dat de lidstaten nauw met de Commissie samenwerken; constateert overigens met voldoening dat de Commissie in haar jaarverslag over 2006 juist de nadruk legt op het belang van een solide samenwerking; Algemene analyse 6. stelt met betrekking tot de eigen middelen vast dat het bedrag waarvoor onregelmatigheden zijn gemeld met 7% is gestegen, namelijk van 328 miljoen EUR in 2005 tot 353 miljoen EUR in 2006; de gesignaleerde onregelmatigheden blijken zich vooral voor te doen bij producten zoals televisietoestellen (in 2005: 69 miljoen EUR, in 2006: 62,3 miljoen EUR) en sigaretten (in 2005: 30,9 miljoen EUR, in 2006: 27,6 miljoen EUR); met name in Italië (+ 122 %) en Nederland (+ 81 %) zijn duidelijk veel meer gevallen geconstateerd; daarvan zijn in 2006 113,4 miljoen EUR (32 %) gerecupereerd; 7. merkt met betrekking tot de landbouwuitgaven op dat het bedrag waarvoor onregelmatigheden zijn geconstateerd van 105 miljoen EUR in 2005 is teruggelopen tot 87 miljoen EUR in 2006; Spanje, Frankrijk en Italië waren met in totaal 64,9 miljoen EUR verantwoordelijk voor 57,2% van de gesignaleerde onregelmatigheden, en het bleek daarbij vooral te gaan om de sectoren plattelandsontwikkeling, rund- en kalfsvlees en groente en fruit; 8. is ingenomen met de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (9) (GLB), die erop gericht is de lidstaten een eenvoudiger en doeltreffender wettelijk kader te bieden voor het terugvorderen van onregelmatige betalingen; dringt er bij de Commissie op aan de toepassing van deze verordening te evalueren en hierover aan het Parlement verslag uit te brengen; 9. verheugt zich over het goede functioneren van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS), waarlangs 68% van de verrichtingen passeren en dat het mogelijk heeft gemaakt een belangrijk deel van de geconstateerde onregelmatigheden op te sporen; 10. stelt met bezorgdheid vast dat het terugvorderingspercentage voor ten onrechte betaalde bedragen laag blijft en van lidstaat tot lidstaat verschilt, en dringt er bij de Commissie op aan haar inspanningen op te voeren om dit percentage te verbeteren, mede omdat hoe langer het aansleept, hoe meer de kans op succesvolle terugvordering afneemt; 11. is van oordeel dat wanneer in een bepaalde lidstaat het terugvorderingspercentage systematisch laag blijft, de Commissie correctiemechanismen moet toepassen; 12. ondersteunt de Commissie volledig bij de strikte toepassing van de wetgeving betreffende de opschorting van de betalingen en dringt erop aan dat ook voor GLB-middelen eenzelfde procedure moet gelden als met betrekking tot de reeds gestarte acties (10) voor het niet-overmaken van kredieten als de Commissie niet over een absolute garantie beschikt voor de betrouwbaarheid van de beheer- en controlesystemen van de lidstaat die de kredieten ontvangt; 13. dringt er bij de Commissie op aan de effectiviteit en transparantie van de toezichtsystemen met betrekking tot betalingen aan landbouwers te evalueren in het kader van haar jaarverslagen over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen; 14. is ingenomen met de werkzaamheden van de taskforce Terugvordering (11) , die er in de voorgaande jaren (3 061 miljoen EUR over de periode 1971-2006) in geslaagd is een groot aantal onregelmatigheden af te wikkelen; als gevolg daarvan hebben de lidstaten 898 miljoen EUR kunnen recupereren en konden 1 200 miljoen EUR via de zgn. "procedure voor de goedkeuring van de rekeningen" worden afgewikkeld; onderstreept echter dat de lidstaten veel waakzamer zouden moeten zijn om onregelmatigheden te voorkomen en waar nodig geld terug te vorderen; 15. stelt vast dat de Commissie haar tweede verslag over de tekortkomingen bij de tenuitvoerlegging van het ´zwarte lijst´-systeem (Verordening (EG) nr. 1469/95 van de Raad (12) ) heeft goedgekeurd en dringt aan op een bredere discussie tussen de EU-instellingen over maatregelen om hierin verbetering te brengen, waarbij een aanzienlijke verhoging van de boetes voor lidstaten die in gebreke blijven bij de terugbetaling van onterecht uitgekeerde bedragen het meest voor de hand ligt; 16. merkt met betrekking tot de structuurbeleidsmaatregelen op dat het bedrag waarvoor onregelmatigheden zijn geconstateerd met 17% is gestegen, namelijk van 601 miljoen EUR in 2005 tot 703 miljoen EUR in 2006 (voor de structuurfondsen 517 miljoen EUR en voor het Cohesiefonds 186 miljoen EUR); het ging daarbij voornamelijk (voor 75%) om het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Europees Sociaal Fonds (ESF); in 2006 waren Duitsland, Spanje, Italië, Portugal en het Verenigd Koninkrijk verantwoordelijk voor ca. 85% van het met de structuurfondsen gemoeide irregulier bestede bedrag (438,1 miljoen EUR); in veel gevallen brachten de begunstigden niet-subsidiabele uitgaven in rekening; de feiten kwamen bij de controle van de desbetreffende documenten aan het licht; 17. betreurt dat bij 60 van de 95 uit de structuurfondsen gefinancierde projecten die gedurende de huidige programmeringsperiode werden gecontroleerd, materiële fouten in de gedeclareerde projectuitgaven zijn geconstateerd, waarmee het aantal onregelmatigheden ten opzichte van het voorgaande jaar is gestegen; is van mening dat een groter aantal projecten gecontroleerd dient te worden, zodat op basis van de daaruit getrokken conclusies duidelijke aanbevelingen kunnen worden geformuleerd voor het verbeteren van het financieel beheer; 18. constateert dat voor 2006 nog 266,5 van de in totaal 703 miljoen EUR moeten worden gerecupereerd, terwijl dat bedrag voor de daaraan voorafgaande jaren wordt becijferd op 762 miljoen EUR; dringt er bij de Commissie op aan de bevoegde commissies van het Parlement op halfjaarlijkse basis te informeren omtrent de vooruitgang die is geboekt en de specifieke maatregelen die zijn getroffen om de terugvordering van nog uitstaande bedragen te bespoedigen; 19. merkt met betrekking tot de pretoetredingsmiddelen op dat het financiële effect van de geconstateerde onregelmatigheden van 26,5 miljoen EUR in 2005 is teruggelopen tot 12,3 miljoen EUR in 2006; in de meeste gevallen ging het daarbij om facturering van niet-subsidiabele uitgaven en om niet-naleving van contractuele of reglementaire voorwaarden; sedert de instelling van de bewuste fondsen zijn er 11 miljoen EUR gerecupereerd, maar dat neemt niet weg dat er nog altijd 14 miljoen EUR terug te vorderen zijn; 20. blijft ervan overtuigd dat de lidstaten en de EU-instellingen, inclusief de Rekenkamer, politieke overeenstemming over het concept 'aanvaardbaar foutenrisico' moeten zien te bereiken, wil er ooit sprake kunnen zijn van de afgifte van een positieve betrouwbaarheidsverklaring; Geconstateerde manco's 21. dringt er bij de Commissie op aan, in het jaarverslag voor 2008 over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen een analyse op te nemen van de door de lidstaten bij de bestrijding van onregelmatigheden ingezette instanties en systemen; in die analyse moeten onder andere de volgende vragen worden beantwoord om het Parlement in staat te stellen zich een duidelijker beeld te vormen van de toepassing van de wet- en regelgeving door het fraudebestrijdingsnetwerk: 22. verzoekt de Commissie met betrekking tot de sector eigen middelen aan te geven welke verdere stappen zij zal ondernemen om paal en perk te stellen aan de illegale invoer van televisietoestellen, sigaretten, en meer in het algemeen van namaakproducten; merkt in dit verband met voldoening op dat het OLAF erin geslaagd is in China een steunpunt op te richten; spoort de Commissie ertoe aan namaak intensiever te bestrijden; dringt er bij de Commissie op aan, in het kader van het jaarverslag over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen voor 2007, dat in juli 2008 zal worden gepubliceerd, aan het Parlement verslag uit te brengen over de initiatieven en stappen die zijn ondernomen naar aanleiding van de resolutie van het Parlement van 11 oktober 2007 over de gevolgen van het akkoord tussen de Gemeenschap, lidstaten en Philip Morris over de strijd tegen fraude en sigarettensmokkel en uitvoering van de aanbevelingen van de Enquêtecommissie inzake communautair douanevervoer van het Europees Parlement (13) ; 23. acht het met betrekking tot de landbouwuitgaven volstrekt onaanvaardbaar dat Duitsland en Spanje al sinds vele jaren nalaten de Commissie in elektronische vorm informatie omtrent de op dit gebied geconstateerde onregelmatigheden te verschaffen; wijst er bovendien op dat deze beide landen voor 38% (33,2 miljoen EUR) van de onregelmatigheden verantwoordelijk zijn en dat Duitsland - hoewel het daartoe verplicht is - geen nadere gegevens meer verstrekt over de personen en bedrijven die daarbij betrokken zijn; dringt er derhalve bij de Commissie op aan tegen deze beide lidstaten inbreukprocedures in te stellen en - hangende deze procedures - 10% van de landbouwsubsidiebetalingen op te schorten; verzoekt de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole de betrokken Permanente Vertegenwoordigingen hierover schriftelijk om uitleg te vragen; 24. beschouwt het eveneens als onacceptabel dat er 39 maanden verstrijken tussen het moment waarop een onregelmatigheid wordt begaan en het ogenblik waarop deze aan de Commissie wordt gemeld, aangezien een en ander de invorderbaarheid bemoeilijkt; verzoekt de Commissie te laten weten welke maatregelen zij denkt te treffen om de lidstaten tot de orde te roepen; merkt op dat het gedrag van de lidstaten duidt op een gebrek aan waakzaamheid; 25. verzoekt de Commissie mede te delen welke maatregelen zij heeft getroffen om het aantal onregelmatigheden in de sectoren plattelandsontwikkeling, rund- en kalfsvlees en groente en fruit terug te dringen; 26. verlangt dat de Commissie zich beslist opstelt wanneer Griekenland zich niet houdt aan het actieplan voor de invoering van het GBCS (14) ; verlangt te worden geïnformeerd over het totale bedrag aan toelagen/subsidies die Griekenland tot dusver uit de communautaire begroting voor het opzetten van het GBCS heeft ontvangen en over de vraag of dit bedrag kan worden gerecupereerd indien het systeem tegen september 2008 niet volledig operationeel is; 27. merkt met betrekking tot de structuurbeleidsmaatregelen op dat 84% van de in 2006 geconstateerde onregelmatigheden werden geregistreerd in Italië (met 228,2 miljoen EUR), Spanje (met 85,7 miljoen EUR), het Verenigd Koninkrijk (met 59,8 miljoen EUR), Portugal (met 37,2 miljoen EUR) en Duitsland (met 27,2 miljoen EUR); merkt voorts op dat noch Duitsland, noch Spanje gebruik maakt van de elektronische module van het antifraude-informatiesysteem en dat Duitsland bovendien geen gegevens over de betrokken personen of bedrijven doorstuurt; verzoekt de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole de betrokken permanente vertegenwoordigingen hierover schriftelijk om uitleg te vragen; 28. is in dit verband van mening dat de programmeringsperiode 2000-2006 heeft aangetoond dat het hanteren van al te ingewikkelde regels en ondoeltreffende controle- en bewakingssystemen onregelmatigheden in de hand werkt; wijst er tevens op dat de betalingen vaak te laat bij de begunstigden zijn aangekomen; is derhalve ingenomen met de verbeteringen die Verordening (EG) nr.1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds (15) heeft bewerkstelligd; spreekt over het algemeen de wens uit dat de regionale en plaatselijke overheden meer bij de programmering en uitvoering van de fondsen worden betrokken; 29. brengt in herinnering dat het Parlement in in paragraaf 11 van zijn resolutie van 15 juni 2006 over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en de fraudebestrijding - jaarverslag 2004 (16) had verklaard dat: "(...) in de rapportageperiode 2005 bijzondere aandacht besteed moet worden aan onregelmatigheden bij maatregelen van het structuurbeleid"; constateert echter dat de situatie nog verder lijkt te zijn verslechterd; 30. is van mening dat de Commissie speciale aandacht zou moeten besteden aan criminele netwerken die zijn gespecialiseerd in het verduisteren van EU-gelden; 31. verzoekt de Commissie, de Commissie begrotingscontrole van het Parlement een uitvoerige analyse te verschaffen van de al dan niet met inzet van maffiose middelen door de georganiseerde criminaliteit gebruikte methode of methodes om de financiële belangen van de Gemeenschap te schaden; 32. spreekt zijn diepe verontrusting uit over de constatering van de president van de Europese Rekenkamer dat: "de stelsels van controle en toezicht in de lidstaten over het algemeen ondoeltreffend of middelmatig efficiënt waren (en dat) het toezicht op hun werking door de Commissie slechts middelmatig efficiënt was" (17) ; 33. verlangt derhalve dat de lidstaten de kwaliteit van hun controle- en bewakingssystemen garanderen door op het daartoe geëigende politieke niveau een nationale beheersverklaring aan te nemen met betrekking tot alle communautaire middelen in gedeeld beheer; verzoekt de Commissie dit idee actief te bepleiten en in het jaarverslag over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen te rapporteren over de op dat terrein geboekte vooruitgang; 34. dringt er bij de Commissie op aan de nodige maatregelen, eventueel met inbegrip van inbreukprocedures, te nemen tegen lidstaten die de diensten van de Commissie niet bijstaan bij de uitvoering van controles er plaatse zoals voorgeschreven in Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96; 35. verzoekt de Commissie in dit verband tevens te evalueren in hoeverre de opneming van dwingende en conservatoire voorwaarden in toekomstige EG-wetgeving omtrent middelen in gedeeld beheer nuttig zou kunnen zijn om aan het einde van de terugvorderingsprocedure alsnog onregelmatig verkregen gelden te kunnen recupereren, bijvoorbeeld door de betrokken lidstaat jegens de Gemeenschappen borg te laten staan voor het correcte gebruik van Europese middelen door degenen waarvoor deze bestemd zijn; 36. brengt in herinnering dat er voor de structuurbeleidsmaatregelen over 2006 en de daaraan voorafgaande jaren nog ruim 1 000 miljoen EUR aan terugvorderingen openstaan; 37. wijst nadrukkelijk op de directe verantwoordelijkheid van de lidstaten om onrechtmatig uitgekeerde middelen terug te vorderen; herhaalt zijn aanbeveling aan de Commissie om in geval van ernstige onregelmatigheden tussentijdse betalingen aan lidstaten op te schorten; erkent de noodzaak van het nemen van passende maatregelen wanneer de beheers- en controlesystemen van een lidstaat tekortkomingen vertonen en herinnert eraan dat fraude en onregelmatigheden schade toebrengen aan het werk van de Europese Unie, met name bij structuurprojecten; 38. juicht het toe dat in het kader van het Europees Transparantie-initiatief informatie over de begunstigden van de structuurfondsen openbaar zal worden gemaakt en dringt aan op de invoering van een bindende verplichting in de lidstaten om informatie te publiceren over projecten en begunstigden van middelen uit alle communautaire middelen in gedeeld beheer; 39. verlangt dat de lidstaten de Commissie jaarlijks mededeling doen van het financiële verlies dat ontstaat als gevolg van bedragen die definitief verloren gaan, en dat de Commissie deze cijfers vervolgens in haar jaarverslag vermeldt; 40. dringt er bij de bevoegde instanties van de lidstaten op aan de Commissie en het OLAF eenmaal per jaar in kennis te stellen van de door de rechtbanken gedane uitspraken omtrent het frauduleuze gebruik van structuurfondsgelden; 41. verlangt dat de Commissie een standpunt inneemt ten aanzien van het negatieve oordeel dat de Rekenkamer over haar werk heeft geveld en dat zij tegelijkertijd aangeeft welke stappen zij heeft ondernomen om binnen de lidstaten een verbetering te bewerkstelligen in een situatie die afbreuk doet aan de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen; 42. roept de Commissie er tevens toe op, aan de lidstaten vaker verslag uit te brengen en nadere details te verstrekken omtrent de manier waarop zij van de gemelde gegevens gebruik heeft gemaakt en over de vraag welk verder gevolg zij aan de gerapporteerde onregelmatigheden heeft gegeven; 43. constateert met betrekking tot de besteding van de pretoetredingsmiddelen dat Bulgarije (voor 1,7 miljoen EUR), Polen (voor 2,4 miljoen EUR), Roemenië (voor 5,5 miljoen EUR) en Slowakije (voor 1,9 miljoen EUR) in 2006 voor 94 % van de geconstateerde onregelmatigheden verantwoordelijk waren; merkt in dit verband op dat de Commissie de noodzaak heeft onderstreept om te komen tot een gemeenschappelijke interpretatie en een consistent gebruik van de desbetreffende richtsnoeren en werkdocumenten; verzoekt de Commissie derhalve aan te geven welke stappen zij in dat verband heeft ondernomen; 44. verzoekt de Commissie de lidstaten in de gelegenheid te stellen onregelmatigheden waarbij de verdenking rijst van fraude of verduistering van begin af aan nog trefzekerder te kunnen opsporen, aangezien de lidstaten nog steeds moeilijkheden ondervinden om precies te bepalen wanneer er sprake is van een onregelmatigheid of fraudegeval en welke zaken aan de Commissie/OLAF moeten worden gemeld - ook al houden ze zich wel degelijk aan hun driemaandelijkse rapportageverplichtingen; 45. roept de Commissie op de lidstaten assistentie te verlenen bij het gebruik van het antifraude-informatiesysteem Ciginfo (instrument voor informatieverspreiding m.b.t. inbeslagnemingen van sigaretten) van het OLAF; is van mening dat deze geïntegreerde, voor administratiedoeleinden opgezette homepage de uitwisseling van gegevens (met name over onregelmatigheden) tussen het OLAF en de lidstaten kan helpen verbeteren van zodra de nationale en Europese systemen eenmaal compatibel zijn; 46. constateert met voldoening dat de Commissie begrotingscontrole reeds tweemaal een ontmoeting heeft georganiseerd met haar pendanten bij de nationale parlementen; is van mening dat jaarlijkse ontmoetingen tussen de commissies voor begrotingscontrole van de nationale parlementen en het Europees Parlement van zeer groot nut kunnen zijn voor de verbetering van de controle- en bewakingssystemen in de lidstaten en met het oog op de opstelling van nationale beheersverklaringen; 47. spreekt de wens uit dat de Rekenkamer zo nauw mogelijk samenwerkt met de nationale en regionale rekenkamers, zodat zij bij de controle op de besteding van EU-gelden in de lidstaten steeds beter gebruik kan maken van de door hen opgemaakte rapporten; Activiteitenverslagen van het OLAF 48. constateert dat het OLAF in 2006 naar aanleiding van speciaal verslag 1/2005 van de Rekenkamer is geherstructureerd; is van mening dat het functioneren van het OLAF in het kader van de procedure tot herziening van de OLAF-verordening door het Parlement zou moeten worden geëvalueerd; 49. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de in artikel 95 van het Financieel Reglement bedoelde gegevensbank per 1 januari 2009 volledig operationeel is; 50. constateert dat het OLAF in 2005 802 en in 2006 826 nieuwe meldingen heeft ontvangen; is verheugd over het feit dat het evaluatiesysteem het mogelijk heeft gemaakt het aantal ingestelde onderzoeken tot 254 gevallen te beperken en dat bij de meeste afgeronde onderzoeken uit de statistieken is gebleken dat aan de zaak op administratief, tuchtrechtelijk, financieel, justitieel of wetgevend vlak gevolg is gegeven; merkt op dat het financieel effect voor alle nog lopende en afgesloten zaken eind 2005 uitkwam op een bedrag van 6 600 miljoen EUR en eind 2006 op 7 400 miljoen EUR; merkt voorts op dat het daarbij in 2006 vooral ging om de structuurfondsen (voor 1 606,7 miljoen EUR), sigaretten (voor 1 320,1 miljoen EUR), douane (voor 989,8 miljoen EUR) en BTW (voor 727,8 miljoen EUR); 51. dringt er bij de Commissie op aan de rechtsgrondslag voor te bereiden die nodig is voor de bekendmaking van de namen van bedrijven en personen die fraude hebben gepleegd ten nadele van de Gemeenschap; 52. is ingenomen met de manier waarop het OLAF het Parlement heeft geïnformeerd omtrent het gevolg dat aan de afgesloten onderzoeken is gegeven; wijst er evenwel op dat de betrokken parketten (van de in totaal 134 gevallen waarin om een justitieel onderzoek was verzocht) in 20 gevallen wegens verjaring of gebrek aan bewijs hebben geweigerd een nader onderzoek in te stellen; 53. betreurt evenwel dat het OLAF de dialoog over de schriftelijke gegevens die de bevoegde parlementaire commissie geregeld ontvangt niet opnieuw op gang heeft gebracht, zoals hem was gevraagd in de reeds aangehaalde resolutie van 15 juni 2006; 54. constateert dat zich, evenals in de voorgaande jaren, de meeste gevallen blijken te hebben voorgedaan in België, Duitsland en Italië; 55. vestigt de aandacht op zijn reeds aangehaalde resolutie van 11 oktober 2007; 56. stelt vast dat de onderzoeken van het OLAF in 2006 een bedrag van ruim 450 miljoen EUR aan terugvorderingen hebben opgeleverd, en dat dit bedrag afkomstig was uit in 2006 afgesloten zaken (voor ca. 114 miljoen EUR) en uit nog lopende vervolgmaatregelen (ca. 336 miljoen EUR, in hoofdzaak afkomstig uit de landbouwsector (namelijk 134,6 miljoen EUR) en uit de structuurfondsen (namelijk 146,3 miljoen EUR)); 57. is ingenomen met de samenwerking tussen het OLAF, Europol, Eurojust en een aantal andere internationale organisaties, die onder andere de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit ten doel heeft; wijst er tegelijkertijd op dat deze samenwerking transparant dient te zijn en zo moet zijn opgezet dat de onafhankelijke positie van het OLAF in stand wordt gehouden; 58. heeft er begrip voor dat de Commissie het aantal taalversies van haar verslagen om economische redenen wil beperken; dringt er niettemin op aan dat bijlage 2 bij de jaarverslagen over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen, alsook de activiteitenverslagen op zijn minst in het Engels, het Frans en het Duits beschikbaar worden gesteld; Herziening van de OLAF-Verordening 59. herinnert de Commissie eraan dat het Parlement in paragraaf 30 van zijn reeds aangehaalde resolutie van 15 juni 2006 ervoor heeft gepleit "(...) om alle onderzoeksbevoegdheden van OLAF in één enkele verordening bijeen te brengen"; onderstreept daarnaast dat de werkgroep fraudebestrijding van de Raad eveneens voorstander lijkt te zijn van stroomlijning van de bestaande rechtsgronden (18) ; dringt er derhalve bij het OLAF op aan, in het kader van zijn jaarlijks activiteitenverslag voor 2007 zo spoedig mogelijk met een analyse te komen van de interoperabiliteit van de respectieve rechtsgrondslagen waaraan het zijn onderzoeksbevoegdheden ontleent, zodat de bevindingen van deze analyse eventueel kunnen worden gebruikt bij de toekomstige herziening van de OLAF-Verordening; maakt in dit verband opmerkzaam op het feit dat het Verdrag van Lissabon (19) met betrekking tot fraudebestrijding eveneens een wijziging in artikel 280 van het EU-Verdrag omvat; 60. merkt op dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens op 27 november 2007 met betrekking tot het in zaak 20477/05 Tillack vs. België ingediende verzoek heeft geoordeeld dat de Belgische staat, door in de woning van de betrokken journalist een huiszoeking te verrichten, artikel 10 (vrijheid van meningsuiting) van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens heeft geschonden; merkt in dit verband evenwel op dat noch de door het OLAF, noch de door de Commissie in een eerder stadium ingestelde administratieve onderzoeken het voorwerp vormden van dit arrest; is in dit verband van mening dat alles in het werk moet worden gesteld om de rechten van personen op wie een onderzoek betrekking heeft te beschermen; Bestrijding van BTW-fraude 61. maakt zich buitengewoon veel zorgen over de financiële schade die door zogenaamde "carrouseltransacties" wordt veroorzaakt; constateert dat bijvoorbeeld het Duitse Institut für Wirtschaftsforschung het verlies aan nationale BTW-inkomsten voor de periode 2003-2005 op 17 à 18 miljard EUR per jaar schat; de lidstaten gaan er in het algemeen van uit dat ze elk jaar ongeveer 10% van hun BTW-inkomsten mislopen; een derde van deze verliezen is toe te schrijven aan grensoverschrijdende carrouseltransacties; 62. wijst er voorts op dat het Britse Hogerhuis het verlies aan nationale BTW-inkomsten voor het Verenigd Koninkrijk over de periode 2005/2006 op 3 500 à 4 750 miljoen GBP raamt, hetgeen neerkomt op minstens 9,6 miljoen GBP per dag; in het desbetreffende rapport staat met name dat "het thans bestaande systeem voor intracommunautaire BTW-transacties niet te handhaven is" (20) ; 63. wijst erop dat er voor de inning van de eigen middelen uit de BTW alleen van de daadwerkelijke inkomsten kan worden uitgegaan; 64. is ernstig bezorgd over het feit dat veel lidstaten nog steeds niets blijken te voelen voor nauwere samenwerking tussen de bevoegde nationale diensten enerzijds en tussen de Commissie - met inbegrip van het OLAF - en de nationale diensten anderzijds; 65. is ingenomen met de mededeling van de Commissie aan de Raad over enkele basiselementen voor de ontwikkeling van een BTW-fraudebestrijdingsstrategie in de EU ( COM(2007)0758 ); verzoekt zijn terzake bevoegde commissie derhalve actief toe te zien op de implementatie daarvan; 66. laakt het feit dat de Raad nog steeds geen standpunt heeft bepaald ten aanzien van het voorstel voor een verordening betreffende wederzijdse administratieve bijstand ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen tegen fraude en andere onwettige activiteiten (21) , dat door het Europees Parlement op 23 juni 2005 (22) in eerste lezing is aangenomen; verzoekt zijn Voorzitter met het voorzitterschap van de Raad contact op te nemen om hierin meer vaart te brengen; 67. is van mening dat een betere samenwerking tussen de betrokken diensten en met de Commissie (OLAF) onontbeerlijk is om grensoverschrijdende "carrouselfraude" effectief te kunnen tegengaan; is in dit verband tevens van oordeel dat het systeem voor de uitwisseling van BTW-gegevens en de samenwerking op het gebied van gegevensanalyse met ondersteuning van de Commissie (OLAF) moeten worden verbeterd; o o o 68. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Comité van toezicht van het OLAF en het OLAF zelf. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld "Europa als wereldspeler: een sterker partnerschap voor markttoegang ten behoeve van Europese exporteurs" ( COM(2007)0183 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's getiteld "Europa als wereldspeler - Wereldwijd concurreren - Een bijdrage aan de EU-strategie voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2006)0567 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Europa als wereldspeler - De handelsbeschermingsinstrumenten van Europa in een veranderende wereldeconomie - Groenboek voor een openbare raadpleging" ( COM(2006)0763 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 september 2006 over de economische en handelsbetrekkingen van de EU met India (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 oktober 2006 over het jaarverslag van de Commissie aan het Europees Parlement over antidumping-, antisubsidie- en vrijwaringsmaatregelen van derde landen tegen de Gemeenschap (2004) (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 april 2006 over de evaluatie van de Doha-ronde na de ministersconferentie van de WTO in Hongkong (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 oktober 2006 over de economische en commerciële betrekkingen tussen de EU en de Mercosur met het oog op het sluiten van een interregionale associatieovereenkomst (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 juni 2006 over de trans-Atlantische economische betrekkingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 oktober 2005 over de vooruitzichten voor de handelsbetrekkingen tussen de Europese Unie en China (6) , – gezien het werkdocument van de Commissie dat bij de mededeling van de Commissie is gevoegd, getiteld "Economische hervormingen en concurrentievermogen: de belangrijkste boodschappen uit het verslag over het Europese concurrentievermogen 2006" (SEC(2006)1467), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Uitvoering van het communautair Lissabon-programma: een beleidskader ter versterking van de EU-industrie - Naar een beter geïntegreerde aanpak van het industriebeleid" ( COM(2005)0474 ), – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 23 en 24 maart 2006, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2006 over de inbreng in de Europese Voorjaarsraad 2006 in verband met de strategie van Lissabon (7) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "EU - China: Hechtere partners, groeiende verantwoordelijkheden" ( COM(2006)0631 ) en het begeleidende werkdocument getiteld "Hechtere partners, groeiende verantwoordelijkheden - Document betreffende het handels- en investeringsbeleid van de EU ten aanzien van China: Concurrentie en partnerschap" ( COM(2006)0632 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Het communautair Lissabon-programma uitvoeren - Een modern KMO-beleid voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2005)0551 ), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie internationale handel en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0002/2008 ), A. overwegende dat de Europese Unie een van de hoofdrolspelers in de wereldhandel is en een leiderschapsrol in het mondiale economische systeem moet blijven vervullen, teneinde dit eerlijker te maken en daarin meer rekening te houden met het milieu en de sociale rechten, B. overwegende dat de Europese Unie de grootste exporteur en diensterverlener ter wereld is en er bijgevolg veel belang bij heeft ervoor te zorgen dat er nieuwe markten voor goederen, diensten en investeringen worden geopend, C. overwegende dat de Europese Unie ambitieuzere en meer toekomstgerichte strategieën ten uitvoer moet leggen om de uitdagingen van de mondialisering en de toenemende concurrentie van belangrijke opkomende economieën aan te kunnen gaan, met behoud van het Europese economische, regionale en sociale model en de mensenrechten en sociale en milieunormen dient te bevorderen, D. overwegende dat economische openheid zowel thuis als in de rest van de wereld van vitaal belang is voor het scheppen van werkgelegenheid en groei, alsmede voor het behoud van de internationale concurrentiepositie; overwegende dat de Europese Unie derhalve binnen het kader van de strategie inzake markttoegang dient te blijven werken aan het openstellen van EU-markten en haar handelspartners moet blijven aanmoedigen hun eigen handelsbelemmeringen weg te nemen en hun markten verder open te stellen, E. overwegende dat een adequate toegang tot markten van derde landen EU-producenten in staat zal stellen marktleider te blijven voor goederen en diensten met een hoge toegevoegde waarde, de innovatie van hun producten te versterken, de creativiteit te bevorderen, intellectuele-eigendomsrechten te beschermen en aanzienlijke schaalvoordelen te bereiken, F. overwegende dat door de ontwikkelingen in de internationale handel het verkrijgen van toegang tot markten van derde landen even belangrijk is geworden als het verdedigen van de markten van de Europese Unie tegen oneerlijke handelspraktijken, G. overwegende dat handelsliberalisering en het groeiende handelsvolume de internationale concurrentie bevorderen, maar ook het risico vergroten dat de export te maken krijgt met handelsbelemmeringen die nadelige gevolgen hebben voor de internationale concurrentiepositie van EU-bedrijven, H. overwegende dat het concurrentievermogen van de economie van de Europese Unie onmiskenbaar wordt beïnvloed door protectionistisch gedrag dat niet is gebaseerd op de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), zowel binnen als buiten de Gemeenschap, I. overwegende dat het wegnemen van handelsbelemmeringen de Europese export van goederen en diensten zeker zal bevorderen en zal zorgen voor een bestendige groei van de Europese economie, J. overwegende dat rekening moet worden gehouden met ondoeltreffende bescherming van intellectuele- en industriële-eigendomsrechten, met inbegrip van geografische aanduidingen en herkomstbenamingen, door de handelspartners van de EU in de hele wereld, K. overwegende dat het van het hoogste belang is onderscheid te maken tussen a priori ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen als gevolg van incoherente tenuitvoerlegging van bestaande bilaterale en multilaterale handelsregels, en handelsbelemmeringen die voortvloeien uit rechtmatige wetgevende en administratieve activiteiten van overheden die oorspronkelijk niet op de handel gericht waren maar daar wel onbedoelde effecten op hebben, L. overwegende dat moeizame douaneprocedures voor in-, uit- en doorvoer en voor sanitaire en fytosanitaire beperkingen die op grond van de bestaande WTO-regels ongerechtvaardigd zijn, het oneerlijke gebruik van handelsbeschermingsinstrumenten (TDI's) en slechte bescherming van intellectuele-eigendomsrechten duidelijk a priori ongerechtvaardigde handelsbelemmeringen zijn die moeten worden aangepakt, teneinde markttoegang voor bedrijven uit de EU te vergemakkelijken, M. overwegende dat het weliswaar uitzonderlijk moeilijk is om een nauwkeurige schatting te maken van de gevolgen van buitenlandse marktrestricties voor de handel van de EU, maar dat duidelijk is dat handelsbelemmeringen aanzienlijke gevolgen hebben voor de algehele exportprestaties van de Unie, N. overwegende dat de economische aanwezigheid van de Europese Unie in het algemeen sterker is in geïndustrialiseerde landen met een statische vraag, maar aanzienlijk zwakker in snel groeiende gebieden en in opkomende markten zoals China en India, O. overwegende dat de Europese Unie in het algemeen wordt beschouwd als een zeer open en transparante markt, waar de aanpak van concurrentievervalsing serieus wordt genomen en eerlijke voorwaarden worden gewaarborgd voor alle import, ongeacht de herkomst ervan, P. overwegende dat hoge tarieven nog steeds een belangrijke handelsbelemmering vormen, vooral in de betrekkingen met de voornaamste opkomende landen, Q. overwegende dat de WTO, ondanks het feit dat dit het enige effectieve forum is voor het garanderen van markttoegang en het realiseren van eerlijke en billijke wereldwijde handel, onvoldoende regulerende en bindende bevoegdheden blijft hebben; overwegende dat gebruikmaking van het Europese bestuursmodel zou moeten bijdragen tot de verdere ontwikkeling van passende en billijke regels en kan zorgen voor een stabieler en meer omvattend regelgevingssysteem voor de wereldhandel, R. overwegende dat het in het algemeen belang van de Commissie is ervoor te zorgen dat de handelswetgeving en -praktijken van haar partners zo veel mogelijk in overeenstemming zijn met de WTO-regels en andere internationale regelgeving, S. overwegende dat handelsbelemmeringen en belemmeringen "achter de grens" niet alleen schadelijk zijn voor de handel in goederen, maar ook aanzienlijke nadelige gevolgen hebben voor de handel in diensten en overheidsopdrachten, T. overwegende dat het oplossen van problemen en effectiever beschermen van de legitieme belangen en verwachtingen van de industrie ook een gunstige uitwerking zou hebben op de zichtbaarheid en geloofwaardigheid van de Europese Unie, U. overwegende dat bedrijven uit de Europese Unie met het oog op het behalen van de doelstellingen van de herziene Lissabon-agenda een stabiele concurrentiepositie op de wereldmarkt moeten verwerven en behouden, V. overwegende dat dit concurrentievermogen, met name voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's), in toenemende mate berust op onderzoek, ontwikkeling, innovatie en intellectuele eigendomsrechten, W. overwegende dat de twee eerste voorwaarden voor dit concurrentievermogen zijn: een veilige en gewaarborgde energievoorziening en een onbelemmerde toegang voor bedrijven uit de EU tot de nieuwste informatie- en communicatietechnologieën, Algemeen overzicht 1. benadrukt dat de succesvolle tenuitvoerlegging van een herziene, ambitieuzere strategie voor markttoegang, gericht op het openen van nieuwe wereldmarkten voor producten en diensten uit de EU, waarschijnlijk niet alleen de rol van de EU in de wereld zal vergroten, maar ook de bestaande werkgelegenheid zal beschermen, nieuwe banen in Europa zal creëren, het concurrentievermogen van de Europese Unie zal vergroten en aldus substantieel zal bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Lissabon-strategie; 2. herinnert eraan dat de markttoegangsstrategie van de Europese Unie specifiek gericht is op ontwikkelde en opkomende economieën; 3. benadrukt dat de prestaties van de Europese Unie op het terrein van uitvoer naar zowel ontwikkelde als naar opkomende economieën vaak negatief worden beïnvloed door een gebrek aan wederkerigheid met betrekking tot de voorwaarden voor markttoegang, tekortschietende naleving van internationale handelsregels en de proliferatie van oneerlijke handelspraktijken; 4. dringt er bij de Commissie op aan de legitieme handelsbelangen van de Europese Unie te verdedigen tegen misbruik of oneerlijke handelspraktijken van derde landen; is van mening dat de Europese Unie snel en krachtig moet reageren wanneer derde landen bedrijven uit de EU ongerechtvaardigde beperkingen van de toegang tot hun markten opleggen; 5. wijst op het toenemende belang van reguleringsvraagstukken in de internationale handel; roept op tot meer samenhang tussen de voorschriften en praktijken van de Europese Unie en die van haar belangrijkste handelspartners; benadrukt dat de harmonisatie van regels en voorschriften niet mag leiden tot verzwakking van de wetgeving op het gebied van gezondheid, veiligheid, milieu en sociale zekerheid in Europa, maar de belangrijkste handelspartners van de Europese Unie er juist toe moet aanzetten betere regels in te voeren; 6. roept de Commissie en de lidstaten ertoe op een lange-termijnaanpak vast te stellen voor structurele marktverstoringen waarvan op grond van hun aard kan worden aangenomen dat zij zelfs nadat de Commissie maatregelen heeft genomen, zullen blijven voortbestaan of zullen terugkeren; dringt er bij de Commissie op aan niet voorbij te gaan aan gevallen waarin vroegtijdige opheffing van belemmeringen onwaarschijnlijk is maar wel noodzakelijk om gelijke concurrentievoorwaarden te herstellen op belangrijke buitenlandse markten; 7. verzoekt de Commissie ernstige en systematische schendingen van de overeenkomsten en de regels van de WTO en andere internationale handelsvoorschriften te beschouwen als kwesties waarvoor prompte herstelmaatregelen vereist zijn en ervoor te zorgen dat handhaving van deze regels niet ondergeschikt wordt gemaakt aan andere politieke en economische overwegingen dan die welke relevant zijn voor de desbetreffende zaak; 8. dringt er bij derde landen op aan beperkingen op buitenlandse eigendom voor Europese bedrijven op te heffen en een einde te maken aan discriminerende regelgeving; 9. is ingenomen met de door de Commissie voorgestelde benadering inzake het vaststellen van prioriteiten op het gebied van markttoegang, maar dringt er bij haar op aan dat ook andere criteria in aanmerking worden genomen, teneinde ervoor te zorgen dat zo veel mogelijk economische actoren in de Europese Unie baat hebben bij dit nieuwe initiatief, in het bijzonder KMO's, die om te overleven absoluut afhankelijk zijn van een duidelijke definitie en effectieve handhaving van intellectuele-eigendomsrechten en van vastomlijnde restricties ten aanzien van monopolieposities; 10. benadrukt dat succes in de strijd tegen handelsbelemmeringen de investeringen, de productie en de handel in de Europese Unie en wereldwijd zal stimuleren door, onder andere, transparantere, beter voorspelbare en meer concurrerende voorwaarden voor markttoegang en t de band tussen de Europese Unie en internationale markten tot stand te brengen of te versterken; 11. is van mening dat vrijhandelsovereenkomsten (FTA's) met de doelgroeplanden van de Europese Unie zinloos zijn tenzij zij een aanzienlijke markttoegang garanderen en er wezenlijke vooruitgang wordt geboekt bij het verminderen en uiteindelijk volledig opheffen van niet-tarifaire belemmeringen die, er zij aan herinnerd, de handel vaak meer verstoren dan tariefbarrières; De mededeling van de Commissie 12. is ingenomen met het initiatief van de Commissie tot het opzetten van een sterker partnerschap gericht op markttoegang voor Europese exporteurs, in het bijzonder tot het bereiken van concrete resultaten voor Europese bedrijven via verbetering van de markttoegang in opkomende markten waar Europese bedrijven worden geconfronteerd met nieuwe en complexe barrières voor handel en investeringen; is ingenomen met het initiatief van de Commissie om de doelstellingen en instrumenten van het Europese handelsbeleid en de Europese strategie voor markttoegang zodanig te coördineren dat het potentieel van de Europese Unie op het gebied van internationale handel en wereldwijde concurrentie op de meest effectieve wijze wordt gebruikt; 13. verwelkomt met name de voorstellen van de Commissie voor een sterker partnerschap tussen de Commissie, de lidstaten en het bedrijfsleven van de EU dat als doel heeft economische actoren rechtstreeks te helpen bij het oplossen van de concrete problemen die zij ondervinden bij hun inspanningen om toegang te krijgen tot markten van derde landen, op een wijze en binnen een termijn die past bij de realiteit van het bedrijfsleven; 14. is van mening dat de Commissie een belangrijke rol kan spelen bij de tenuitvoerlegging van de nieuwe strategie voor markttoegang door te zorgen voor een passende mate van coördinatie tussen acties op nationaal en communautair niveau, door gebruik te maken van middelen die anders verspreid zouden worden ingezet en door te zorgen voor een efficiëntere bescherming van de rechten en belangen van Europese exporteurs; 15. is van mening dat de Europese Unie een onvervangbare rol heeft te vervullen waar het gaat om het waarborgen van gelijke concurrentievoorwaarden in de internationale handel, zulks in nauwe samenwerking met de lidstaten en met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en het evenwicht tussen bestaande bevoegdheden; 16. benadrukt het belang van een periodieke kwalitatieve en kwantitatieve evaluatie van de resultaten van de markttoegangsstrategie, teneinde de effectiviteit ervan te kunnen beoordelen; verzoekt de Commissie een geschikt actieplan voor markttoegang te ontwikkelen en het Europees Parlement jaarlijks een verslag over de markttoegang voor te leggen, analoog aan het verslag over TDI's dat zij nu reeds aan het Parlement voorlegt; 17. dringt er bij Europese bedrijven die elkaar in en buiten de Europese Unie op een legitieme manier beconcurreren, op aan een coöperatieve houding aan te nemen tegenover de ontwikkeling van een nieuwe strategie inzake markttoegang, en daarbij in gedachten te houden dat het openen van buitenlandse markten en het waarborgen van vrije en eerlijke handel hun gemeenschappelijke belang dient en derhalve gemeenschappelijke en gecoördineerde inspanningen vereist; 18. betreurt dat er in de bovengenoemde mededeling "Europa als wereldspeler: een sterker partnerschap voor markttoegang ten behoeve van Europese exporteurs" geen aandacht wordt geschonken aan diverse redelijke en op ervaring berustende aanbevelingen vanuit het bedrijfsleven, de vakbonden, de consumentenorganisaties en het maatschappelijk middenveld; dringt er bij de Commissie op aan deze in aanmerking te nemen bij de tenuitvoerlegging van die mededeling; Initiatieven voor markttoegang in de Europese Unie 19. benadrukt de noodzaak van verdere samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten met het oog op het uitwisselen van informatie en goede praktijken; roept de lidstaten ertoe op netwerken van nationale of, waar passend, regionale helpdesks op te zetten om informatie en claims te centraliseren, waarbij speciale aandacht dient te worden geschonken aan de belangen en behoeften van KMO's; 20. is van mening dat de doeltreffendheid van zulke netwerken aanzienlijk wordt vergroot als nationale en lokale industrieverenigingen, kamers van koophandel, KMO-organisaties en handelsbevorderingsinstanties worden betrokken bij het opzetten ervan; 21. verzoekt de Commissie en de lidstaten het Raadgevend comité markttoegang (MAAC) een grotere rol te geven en te zorgen voor een permanent contact met het Comité van artikel 133 (zo genoemd naar het betrokken artikel van het EG-Verdrag), het Comité van de verordening inzake handelsbelemmeringen en andere relevante comités; 22. verzoekt de Commissie een systeem van permanente dialoog op te zetten zodat lidstaten en, waar passend, regio's en andere Europese belanghebbenden informatie kunnen delen en strategieën en prioriteiten kunnen vaststellen; 23. verzoekt de Commissie om bij de tenuitvoerlegging van haar strategie inzake markttoegang het volgende in overweging te nemen: Initiatieven voor markttoegang in derde landen 24. verzoekt om een beter gestructureerde coördinatie tussen de Commissie en de lidstaten in derde landen, zodat diplomatieke en gouvernementele hulpbronnen ter zake van kwesties op het gebied van markttoegang efficiënter kunnen worden ingezet; 25. benadrukt de noodzaak van een ondubbelzinnig en ambitieus mandaat voor de delegaties van de Commissie en de recent opgerichte "markttoegangsteams" die in derde landen zijn gevestigd; herhaalt dat de strategie inzake markttoegang alleen succesvol zal zijn als de lidstaten bereid zijn een bijdrage te leveren met hun eigen hulpbronnen, zowel financiële als menselijke, die evenredig is aan hun middelen, belangen en doelstellingen; 26. roept de Commissie en de lidstaten ertoe op de samenwerking met Europese kamers van koophandel, branche-organisaties en handelsbevorderingsinstanties van de lidstaten die in derde landen zijn gevestigd, te verbeteren en te zorgen voor een passende informatie-uitwisseling tussen de delegaties van de Commissie, de ambassades van lidstaten, andere overheidsinstanties voor buitenlandse handel en belanghebbende Europese bedrijfsverenigingen; 27. roept de Commissie ertoe op de prioriteiten ten aanzien van het inzetten, en eventueel uitbreiden, van personeel voor de delegaties van de EU te herzien, zodat er meer personeel beschikbaar komt voor het opstarten en succesvol laten functioneren van markttoegangsteams, in het bijzonder in belangrijke delegaties zoals, onder meer, Peking, New Delhi, Moskou en Brasilia; Sectorspecifieke vraagstukken 28. ondersteunt het opzetten van gerichte initiatieven in het kader van de strategie inzake markttoegang voor het wegnemen van met name belemmeringen op het terrein van diensten, overheidsopdrachten, investeringen, intellectuele-eigendomsrechten, douaneprocedures, staatssteun en andere subsidies, en voor het vaststellen van mededingingregels en regels voor de juiste tenuitvoerlegging daarvan in derde landen; 29. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat KMO's in staat worden gesteld consequent te profiteren van de voordelen van de nieuwe initiatieven inzake markttoegang; verzoekt de Commissie ad hoc-acties te formuleren die erop zijn gericht de marktpresentie van producten van KMO's in derde landen te versterken en hun legitieme rechten te verdedigen tegen eenzijdige praktijken van derde landen; 30. dringt er bij de Commissie op aan in het kader van haar externe handelsbeleid een specifieke oplossing te vinden voor alle restricties op de verlening van internet- en informatiediensten door Europese bedrijven in derde landen en alle onnodige beperkingen op de verschaffing van dergelijke diensten als handelsbeperkingen te beschouwen; Multilaterale aanpak 31. benadrukt de noodzaak van het creëren van synergie met de belangrijkste handelspartners van de Europese Unie (zoals de Verenigde Staten, Canada en Japan), met het oog op het formuleren van een gemeenschappelijke strategie inzake markttoegang en om de weg te effenen voor een hoogstnoodzakelijke multilaterale overeenkomst over markttoegang; 32. herhaalt de noodzaak nauwe internationale samenwerking en harmonisatie op het gebied van regelgeving verder te bevorderen, teneinde onnodig dubbel werk te voorkomen en de kosten voor de consument, de industrie en de overheid te verlagen; roept de Commissie ertoe op de geleidelijke harmonisatie van de normen en regels van de Europese Unie en haar handelspartners, zowel multilaterale als bilaterale, te bevorderen; 33. dringt er bij de Commissie op aan te bevorderen dat er specifieke WTO-mechanismen worden gecreëerd voor een snellere besluitvorming inzake het aanpakken van nieuwe en opkomende niet-tarifaire belemmeringen; verzoekt de Commissie dienaangaande de andere handelspartners aan te moedigen om meer gebruik te maken van de kennisgevingsprocedures in het kader van de overeenkomsten inzake technische belemmeringen voor het handelsverkeer (TBT's); 34. dringt erop aan de duidelijke concentratie op handhaving en waarborging van de naleving door derde landen van hun WTO-verplichtingen te handhaven door het recht daartoe uit te oefenen in het kader van de WTO-geschillenregeling; De toekomst 35. is van mening dat de Europese Unie, mits dit uit ontwikkelingsoogpunt gerechtvaardigd is, alles in het werk dient te stellen om van haar handelspartners concessies te verkrijgen die evenredig zijn met hun niveau van ontwikkeling; 36. dringt er bij de Commissie op aan om in de nieuwe generatie FTA's, alsook in andere overeenkomsten met gevolgen voor de handel, heldere bepalingen inzake handhaving en geschillenbeslechting op te nemen, met name gericht op het aanpakken van belemmeringen "achter de grens"; 37. verzoekt de handelspartners van de Europese Unie belemmeringen die de markttoegang voor goederen en diensten beperken geleidelijk te verminderen en af te schaffen en in plaats daarvan de wederzijdse handelsmogelijkheden te optimaliseren op basis van wederkerigheid, onder meer door een bevredigende tenuitvoerlegging van marktopeningsmaatregelen die voortvloeien uit bilaterale, regionale en multilaterale onderhandelingen; 38. verzoekt de Commissie het Europees Parlement jaarlijks een verslag voor te leggen over de voortgang en resultaten van de strategie inzake markttoegang en daarbij in het bijzonder aandacht te besteden aan de gestelde prioriteiten; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op artikel 116 van zijn Reglement, A. overwegende dat de detailhandel in de EU steeds meer wordt gedomineerd door een klein aantal supermarktketens, B. overwegende dat deze ketens aan snel tempo uitgroeien tot 'poortwachters' en de enige echte toegang tot EU-consumenten beginnen te vormen voor boeren en andere leveranciers, C. overwegende dat uit gegevens uit de hele EU blijkt dat grote supermarkten misbruik maken van hun koopkracht om leveranciers (zowel binnen als buiten de EU) te dwingen hun prijzen onredelijk te verlagen en om hun oneerlijke voorwaarden op te leggen, D. overwegende dat een dergelijke uitbuiting van leveranciers een negatief domino-effect heeft op zowel tewerkstellingskwaliteit als milieubescherming, E. overwegende dat het mogelijk is dat consumenten zullen worden geconfronteerd met een versmalling van het productenaanbod, de teloorgang van culturele tradities en een vermindering van het aantal detailhandelaars, F. overwegende dat sommige lidstaten wetgeving hebben uitgevaardigd met de bedoeling dergelijk misbruik te beperken, maar dat grote supermarkten steeds meer over nationale grenzen heen actief zijn, met als gevolg dat er behoefte ontstaat aan een EU-wetgeving, 1. verzoekt het Directoraat-generaal Concurrentie te onderzoeken wat de gevolgen zijn van de convergentie van de Europese supermarktsector voor kleine ondernemingen, leveranciers, werknemers en consumenten, en in het bijzonder vast te stellen welke soorten misbruik van koopkracht uit een dergelijke concentratie kunnen voortvloeien; 2. verzoekt de Commissie gepaste maatregelen voor te stellen, met inbegrip van regelgevende maatregelen, om consumenten, werknemers en producenten te beschermen tegen misbruik van machtsposities of tegen andere negatieve gevolgen die in de loop van dit onderzoek geïdentificeerd zijn; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze verklaring, met de namen van de ondertekenaars, te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de parlementen van de lidstaten. Lijst van ondertekenaars Adamos Adamou, Vittorio Agnoletto, Vincenzo Aita, Gabriele Albertini, Jim Allister, Roberta Alma Anastase, Georgs Andrejevs, Alfonso Andria, Laima Liucija Andrikienė, Emmanouil Angelakas, Roberta Angelilli, Alfredo Antoniozzi, Kader Arif, Stavros Arnaoutakis, Richard James Ashworth, Francisco Assis, John Attard-Montalto, Elspeth Attwooll, Marie-Hélène Aubert, Jean-Pierre Audy, Margrete Auken, Inés Ayala Sender, Liam Aylward, Pilar Ayuso, Peter Baco, Mariela Velichkova Baeva, Enrique Barón Crespo, Etelka Barsi-Pataky, Alessandro Battilocchio, Katerina Batzeli, Edit Bauer, Jean Marie Beaupuy, Zsolt László Becsey, Angelika Beer, Ivo Belet, Irena Belohorská, Jean-Luc Bennahmias, Monika Beňová, Pervenche Berès, Sergio Berlato, Giovanni Berlinguer, Thijs Berman, Šarūnas Birutis, Jana Bobošíková, Sebastian Valentin Bodu, Jens-Peter Bonde, Guy Bono, Mario Borghezio, Josep Borrell Fontelles, Umberto Bossi, Costas Botopoulos, Bernadette Bourzai, Sharon Bowles, Iles Braghetto, Frieda Brepoels, Hiltrud Breyer, André Brie, Danutė Budreikaitė, Paul van Buitenen, Kathalijne Maria Buitenweg, Ieke van den Burg, Colm Burke, Niels Busk, Cristian Silviu Buşoi, Philippe Busquin, Joan Calabuig Rull, Mogens Camre, Luis Manuel Capoulas Santos, Marco Cappato, Marie-Arlette Carlotti, Carlos Carnero González, Giorgio Carollo, Paulo Casaca, Françoise Castex, Giuseppe Castiglione, Giusto Catania, Alejandro Cercas, Giulietto Chiesa, Sylwester Chruszcz, Luigi Cocilovo, Carlos Coelho, Richard Corbett, Dorette Corbey, Giovanna Corda, Titus Corlăţean, Jean Louis Cottigny, Michael Cramer, Corina Creţu, Gabriela Creţu, Brian Crowley, Magor Imre Csibi, Marek Aleksander Czarnecki, Ryszard Czarnecki, Daniel Dăianu, Joseph Daul, Dragoş Florin David, Chris Davies, Antonio De Blasio, Bairbre de Brún, Arūnas Degutis, Véronique De Keyser, Gérard Deprez, Proinsias De Rossa, Harlem Désir, Nirj Deva, Mia De Vits, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Jolanta Dičkutė, Gintaras Didžiokas, Alexandra Dobolyi, Brigitte Douay, Mojca Drčar Murko, Bárbara Dührkop Dührkop, Árpád Duka-Zólyomi, Constantin Dumitriu, Michl Ebner, Saïd El Khadraoui, Maria da Assunção Esteves, Edite Estrela, Harald Ettl, Jill Evans, Robert Evans, Richard Falbr, Claudio Fava, Szabolcs Fazakas, Emanuel Jardim Fernandes, Francesco Ferrari, Anne Ferreira, Elisa Ferreira, Ilda Figueiredo, Petru Filip, Věra Flasarová, Hélène Flautre, Alessandro Foglietta, Hanna Foltyn-Kubicka, Nicole Fontaine, Glyn Ford, Armando França, Monica Frassoni, Duarte Freitas, Sorin Frunzăverde, Kinga Gál, Vicente Miguel Garcés Ramón, José Manuel García-Margallo y Marfil, Iratxe García Pérez, Giuseppe Gargani, Jas Gawronski, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Claire Gibault, Adam Gierek, Maciej Marian Giertych, Neena Gill, Ioannis Gklavakis, Béla Glattfelder, Gian Paolo Gobbo, Bogdan Golik, Bruno Gollnisch, Ana Maria Gomes, Donata Gottardi, Genowefa Grabowska, Dariusz Maciej Grabowski, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Luis de Grandes Pascual, Louis Grech, Elly de Groen-Kouwenhoven, Lilli Gruber, Ambroise Guellec, Pedro Guerreiro, Umberto Guidoni, Zita Gurmai, Catherine Guy-Quint, András Gyürk, Fiona Hall, David Hammerstein, Benoît Hamon, Małgorzata Handzlik, Gábor Harangozó, Marian Harkin, Rebecca Harms, Satu Hassi, Adeline Hazan, Anna Hedh, Gyula Hegyi, Erna Hennicot-Schoepges, Edit Herczog, Esther Herranz García, Jim Higgins, Mary Honeyball, Milan Horáček, Richard Howitt, Ján Hudacký, Ian Hudghton, Stephen Hughes, Alain Hutchinson, Jana Hybášková, Filiz Hakaeva Hyusmenova, Monica Maria Iacob-Ridzi, Mikel Irujo Amezaga, Marie Anne Isler Béguin, Carlos José Iturgaiz Angulo, Lily Jacobs, Mieczysław Edmund Janowski, Lívia Járóka, Elisabeth Jeggle, Pierre Jonckheer, Ona Juknevičienė, Jelko Kacin, Gisela Kallenbach, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Metin Kazak, Tunne Kelam, Wolf Klinz, Jaromír Kohlíček, Maria Eleni Koppa, Magda Kósáné Kovács, Miloš Koterec, Sergej Kozlík, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Ģirts Valdis Kristovskis, Urszula Krupa, Wiesław Stefan Kuc, Sepp Kusstatscher, Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, Joost Lagendijk, André Laignel, Jean Lambert, Stavros Lambrinidis, Romano Maria La Russa, Vincenzo Lavarra, Johannes Lebech, Stéphane Le Foll, Roselyne Lefrançois, Bernard Lehideux, Lasse Lehtinen, Jörg Leichtfried, Jo Leinen, Katalin Lévai, Bogusław Liberadzki, Marcin Libicki, Eva Lichtenberger, Kartika Tamara Liotard, Alain Lipietz, Pia Elda Locatelli, Andrea Losco, Caroline Lucas, Elizabeth Lynne, Linda McAvan, Arlene McCarthy, Mary Lou McDonald, Mairead McGuinness, Edward McMillan-Scott, Jamila Madeira, Ramona Nicole Mănescu, Mario Mantovani, Marian-Jean Marinescu, Helmuth Markov, David Martin, Hans-Peter Martin, Jean-Claude Martinez, Miguel Angel Martínez Martínez, Jan Tadeusz Masiel, Antonio Masip Hidalgo, Jiří Maštálka, Ana Mato Adrover, Mario Mauro, Erik Meijer, Íñigo Méndez de Vigo, Emilio Menéndez del Valle, Willy Meyer Pleite, Rosa Miguélez Ramos, Marianne Mikko, Miroslav Mikolášik, Francisco José Millán Mon, Claude Moraes, Eluned Morgan, Luisa Morgantini, Philippe Morillon, Jan Mulder, Roberto Musacchio, Cristiana Muscardini, Joseph Muscat, Francesco Musotto, Sebastiano (Nello) Musumeci, Riitta Myller, Pasqualina Napoletano, Robert Navarro, Cătălin-Ioan Nechifor, Catherine Neris, Rareş-Lucian Niculescu, Ljudmila Novak, Vural Öger, Cem Özdemir, Péter Olajos, Jan Olbrycht, Seán Ó Neachtain, Gérard Onesta, Dumitru Oprea, Josu Ortuondo Larrea, Csaba Őry, Siiri Oviir, Reino Paasilinna, Justas Vincas Paleckis, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Vladko Todorov Panayotov, Marco Pannella, Pier Antonio Panzeri, Dimitrios Papadimoulis, Atanas Paparizov, Neil Parish, Ioan Mircea Paşcu, Bogdan Pęk, Maria Petre, Tobias Pflüger, Rihards Pīks, João de Deus Pinheiro, Józef Pinior, Mirosław Mariusz Piotrowski, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Zita Pleštinská, Rovana Plumb, Anni Podimata, Zdzisław Zbigniew Podkański, Bernard Poignant, Adriana Poli Bortone, José Javier Pomés Ruiz, Mihaela Popa, Nicolae Vlad Popa, Christa Prets, Pierre Pribetich, Vittorio Prodi, Miloslav Ransdorf, Karin Resetarits, José Ribeiro e Castro, Teresa Riera Madurell, Giovanni Rivera, Marco Rizzo, Michel Rocard, Bogusław Rogalski, Zuzana Roithová, Luca Romagnoli, Raül Romeva i Rueda, Wojciech Roszkowski, Mechtild Rothe, Libor Rouček, Martine Roure, Christian Rovsing, Luisa Fernanda Rudi Ubeda, Heide Rühle, Eoin Ryan, Guido Sacconi, Aloyzas Sakalas, Katrin Saks, María Isabel Salinas García, Antolín Sánchez Presedo, Manuel António dos Santos, Daciana Octavia Sârbu, Amalia Sartori, Gilles Savary, Luciana Sbarbati, Pierre Schapira, Karin Scheele, Carl Schlyter, Frithjof Schmidt, Pál Schmitt, György Schöpflin, Adrian Severin, Czesław Adam Siekierski, Brian Simpson, Kathy Sinnott, Marek Siwiec, Alyn Smith, Csaba Sógor, Bogusław Sonik, María Sornosa Martínez, Bart Staes, Grażyna Staniszewska, Petya Stavreva, Struan Stevenson, Catherine Stihler, Theodor Dumitru Stolojan, Dimitar Stoyanov, Daniel Strož, Robert Sturdy, Margie Sudre, László Surján, Gianluca Susta, József Szájer, Konrad Szymański, Csaba Sándor Tabajdi, Antonio Tajani, Andres Tarand, Salvatore Tatarella, Marianne Thyssen, Silvia-Adriana Ţicău, Gary Titley, Patrizia Toia, László Tőkés, Ewa Tomaszewska, Witold Tomczak, Antonios Trakatellis, Catherine Trautmann, Kyriacos Triantaphyllides, Helga Trüpel, Claude Turmes, Feleknas Uca, Inese Vaidere, Johan Van Hecke, Anne Van Lancker, Geoffrey Van Orden, Daniel Varela Suanzes-Carpegna, Yannick Vaugrenard, Armando Veneto, Riccardo Ventre, Donato Tommaso Veraldi, Bernadette Vergnaud, Marcello Vernola, Oldřich Vlasák, Johannes Voggenhuber, Sahra Wagenknecht, Diana Wallis, Henri Weber, Renate Weber, Anders Wijkman, Glenis Willmott, Janusz Wojciechowski, Francis Wurtz, Luis Yañez-Barnuevo García, Zbigniew Zaleski, Mauro Zani, Andrzej Tomasz Zapałowski, Stefano Zappalà, Tomáš Zatloukal, Tatjana Ždanoka, Dushana Zdravkova, Vladimír Železný, Roberts Zīle, Gabriele Zimmer, Marian Zlotea, Tadeusz Zwiefka