(Raadplegingsprocedure) (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad (COM1999) 666 (1) ), - gezien de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije houdende vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en de bevordering van het gecombineerd vervoer (5947/2000/cor.1), - gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea, in samenhang met de artikelen 71 en 93 van het EG-Verdrag (C5-0421/2000 ) - gelet op de artikelen 86 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0278/2000 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Bulgarije. (Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad (COM1999) 665 (1) ), - gezien de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije houdende vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en de bevordering van het gecombineerd vervoer (5948/1/2000/cor.1), - gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea, in samenhang met de artikelen 71 en 93 van het EG-Verdrag (C5-0403/2000 ) - gelet op de artikelen 86 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0278/2000 ), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Hongarije. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 667 (2) ), - gelet op de artikelen 251, lid 2 en 71 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0335/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0085/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 111 (2) ), - gelet op de artikel 251, lid 2 en 179 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0158/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0286/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 379 - C5-0508/2000 ), - gezien de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart en Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000, - gelet op de talrijke voorstellen van de vertegenwoordigers van het sociale middenveld en experten tijdens de gemeenschappelijke conferentie van de Commissie en het Europees Parlement over de Europese sociale agenda van 21 en 22 september 2000, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0291/2000 ), A. overwegende dat de rapporteur voorstellen betreffende de context en de inhoud van een Europese sociale agenda heeft geformuleerd in twee werkdocumenten, waarover in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken van gedachten is gewisseld, B. overwegende dat de Commissie het Europees Parlement nauw bij de werkzaamheden heeft betrokken en dat de gesprekken op grond van de voorstellen van de Europese Commissie en de bovengenoemde werkdocumenten talrijk, nuttig en productief zijn geweest, zonder afbreuk te doen aan de volledige autonomie en het initiatiefrecht van het Europees Parlement en de Commissie, C. overwegende dat de Commissie naar aanleiding van deze gesprekken een aantal voorstellen van het Europees Parlement heeft overgenomen, maar dat een aantal essentiële punten nog niet naar tevredenheid zijn behandeld en dat zij zich tevreden stelt met onderzoeken, studies en beschrijvingen van de situatie, D. overwegende dat sociale vooruitgang in Europa een van de hoofddoelstellingen van de Europese Unie is en dat het wenselijk is dat de Europese Unie ervoor ijvert om het niveau van de sociale bescherming te verbeteren; 1. hecht zijn goedkeuring aan de door de Commissie voorgestelde nieuwe agenda voor het sociaal beleid, onder voorbehoud van de in deze resolutie geformuleerde opmerkingen; 2. is van oordeel dat deze sociale agenda moet bijdragen aan de waarborging van de fundamentele en sociale rechten, die via internationale Verdragen en Conventies algemene erkenning genieten en via het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in het waardenconcept van de Unie moeten worden opgenomen, teneinde deze sociale engagementen in praktijk om te zetten; 3. deelt het standpunt van de Commissie dat de sociale agenda moet getuigen van een ambitieuze aanpak, om te bevestigen dat het sociale, economische en werkgelegenheidsbeleid nauw met elkaar verweven en interdependent zijn en evenwaardige pijlers moeten zijn van het communautair beleid, met als doel de sociale kwaliteit van het leven van alle burgers te verbeteren; onderstreept dat het sociaal beleid een volwaardig beleid met eigen doelstellingen moet zijn, en niet mag worden beschouwd als alleen maar ondergeschikt aan het economische en werkgelegenheidsbeleid en evenmin als ondergeschikt aan de totstandbrenging van een grote binnenmarkt; erkent echter dat het voor een succesvolle financiering van het sociale beleid nodig is dat de bedrijven succesvol zijn, hetgeen betekent dat zij competitief moeten zijn; 4. hoopt dat de sociale agenda een mobiliserend effect heeft op de publieke opinie en dat de Europese Raad de hoofdlijnen ervan goedkeurt zonder afbreuk te doen aan het initiatiefrecht van de Commissie; meent dat de politieke leesbaarheid van de sociale agenda van essentieel belang is voor de geloofwaardigheid en het welslagen ervan; verwacht derhalve van de Commissie dat zij het document verder verduidelijkt om een beter onderscheid te maken tussen nieuwe projecten en reeds genomen besluiten en om de reële prioriteiten van de Unie preciezer uit te tekenen; 5. verzoekt de Commissie rekening te houden met de noodzaak van gender mainstreaming in alle sectoren die bij de sociale agenda betrokken zijn, en nauw op dit proces toe te zien door geregeld hierover verslag uit te brengen; 6. acht het belangrijk dat inspanningen om het ondernemerschap aan te moedigen en een innovatiever Europa tot stand te brengen worden ondersteund, hetgeen samenvalt met het sociale en arbeidsmarktpolitieke doel van meer werkgelegenheid en levenslang leren; meent dat een betere voedingsbodem voor kleine en middelgrote bedrijven in een kenniseconomie meer mensen op de arbeidsmarkt zal vasthouden en het opleidingsniveau zal verbeteren; 7. is van mening dat het gewicht op inzetbaarheid moet worden versterkt als element om voor iedereen de mogelijkheid open te houden om aansluiting bij de arbeidsmarkt te vinden; een en ander dient te leiden tot meer investeringen in innovatieve opleiding, levenslang leren en een duidelijker accent op taalvaardigheden, zowel wat de moedertaal als wat vreemde talen betreft; 8. toont zich verheugd over de ontwikkeling van de open coördinatiemethode in overeenstemming met het proces van Luxemburg; wijst op het innovatieve effect dat van de open coördinatiemethode mag worden verwacht; constateert dat deze methode niet alleen rekening houdt met de geest van het subsidiariteitsbeginsel en met de diversiteit in de lidstaten, maar tevens met de doelstelling van de Unie; verwacht dat deze methode wat betreft de werkgelegenheid wordt versterkt en geconcretiseerd door zowel kwantitatieve als kwalitatieve gemeenschappelijke doelstellingen voor het werkgelegenheidsbeleid; is ingenomen met het besluit van de Raad voor werkgelegenheid en sociale zaken inzake sociale uitsluiting en verwacht dat dit proces stapsgewijze zal worden geïntensiveerd; verwacht dat eveneens vooruitgang wordt geboekt in de vier pijlers voor wat betreft de sociale bescherming; 9. onderstreept echter dat het communautaire wetgevingsinstrument kan worden gebruikt op gebieden die onder de bevoegdheid van de Unie vallen voor zover het doel is sociale minimumnormen op communautair niveau vast te stellen en tegelijkertijd de democratische parlementaire inspraak en de gerechtelijke controle op de besluiten van de Unie te waarborgen; roept de Commissie derhalve op het geldende wetgevingskader te evalueren en de gekozen instrumenten voor de verwezenlijking van de sociale agenda te preciseren; 10. meent dat de opstelling en de tenuitvoerlegging van de sociale agenda een zaak is van alle betrokken sociaal-economische en politieke actoren; meent dat hier een beslissende rol weggelegd is voor de sociale partners, die een zeer grote verantwoordelijkheid zullen dragen bij het overleg op Europees en nationaal niveau op essentiële gebieden zoals arbeidsorganisatie, organisatie en verkorting van de totale duur van het beroepsleven, levenslange educatie en de nieuwe, zogenaamde atypische vormen van arbeid; verwacht niettemin dat de Commissie wetgevingsinstrumenten voorstelt indien de onderhandelingen niet binnen een redelijke termijn tot resultaten leiden; 11. is van mening dat de sociale dialoog moet worden bevorderd en versterkt als een belangrijke factor voor het oplossen van de uitdagingen op sociaal terrein en op het gebied van de arbeidsmarkt waarvoor Europa zich geplaatst ziet; meent dat de sociale dialoog een belangrijke rol moet spelen bij de uitwisseling van ideeën en beste praktijken, die ervoor moet helpen zorgen dat niet alleen de doelstellingen voor het beleid van de lidstaten worden bereikt, maar dat ook de mogelijkheid voor het gebruik van verschillende middelen wordt opengehouden; 12. deelt de opvatting van de Commissie dat de versterking van het sociaal overleg nodig is om beter het hoofd te kunnen bieden aan de uitdagingen van de industriële veranderingen; steunt het voorstel van de Commissie om de Europese Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsvoorwaarden (Instituut van Dublin) te belasten met het verzamelen en verspreiden van informatie over industriële veranderingsprocessen aan alle betrokkenen; 13. deelt het standpunt van de Commissie dat de Europese organen die actief zijn in de sociale sector, aanzienlijk kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de nieuwe agenda voor het sociaal beleid en vraagt daarom dat de onderlinge coördinatie van hun werkzaamheden wordt verbeterd en dat hun programma's zo goed mogelijk worden afgestemd op de prioriteiten die in de agenda zijn vastgelegd; 14. deelt het standpunt van de Commissie dat de NGO's in het toekomstige sociale beleid van de Unie een belangrijke rol te spelen hebben; verzoekt derhalve de Commissie een passende rechtsgrond voor de ontwikkeling van de civiele dialoog vast te stellen en de nodige financiële middelen uit te trekken om de NGO's in staat te stellen aan de Europese sociale agenda mee te werken; 15. verzoekt de Commissie de nieuwe sociale agenda op de volgende punten te versterken: 16. verwelkomt het besluit van de Raad om de samenhang tussen de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Gemeenschap en de richtsnoeren voor de werkgelegenheid te verzekeren; wenst dat op de Europese voorjaarstop ook een jaarlijkse evaluatie wordt verricht van de tenuitvoerlegging van de sociale agenda, onder meer van de aspecten inzake gender mainstreaming in deze agenda; verzoekt de Commissie derhalve om voor de sociale agenda een “scorebord” op te stellen met de verantwoordelijke actoren, de instrumenten en het tijdschema voor elke maatregel; 17. constateert dat nog 24 voorstellen van de Commissie met betrekking tot het sociaal beleid bij de Raad in behandeling zijn, waarvan sommige reeds sinds jaren; verzoekt de Raad om in samenwerking met de Commissie en het Europees Parlement een actieprogramma vast te stellen om de goedkeuring van deze voorstellen te bespoedigen; 18. verzoekt zijn bevoegde commissie de tenuitvoerlegging van de sociale agenda op regelmatige tijdstippen te controleren; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's, de sociale partners en het platform van de NGO's. Het Europees Parlement, - gezien de verklaringen van de Raad en de Commissie over het resultaat van de informele bijeenkomst van de Europese Raad op 13/14 oktober 2000 in Biarritz, I. Handvest van de grondrechten 1. uit zijn voldoening over de unanieme goedkeuring van het Handvest van de grondrechten; 2. bekrachtigt zijn resolutie van 16 maart 2000 over de grondrechten van de Europese Unie (1) tot opneming van het Handvest van de grondrechten in het Verdrag; is van mening dat, mocht dit niet onmiddellijk gebeuren, in artikel 6 van het Verdrag verwezen dient te worden naar het Handvest zodra dit op de bijeenkomst van de Europese Raad in Nice wordt geproclameerd; 3. is erover verheugd dat de staatshoofden en regeringsleiders het belang hebben onderkend van de gevolgde methode bij de opstelling van het Handvest van de grondrechten, die uiterst doeltreffend, transparant en open is geweest; doet op hen het beroep bij komende Verdragsherzieningen van dezelfde methode gebruik te maken; II. IGC 4. neemt kennis van de door de staatshoofden en regeringsleiders tot uiting gebrachte bereidheid om in Nice een ambitieus akkoord te bereiken; 5. bevestigt andermaal dat besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen de algemene regel moet worden en dat eenparigheid van stemmen beperkt dient te worden tot besluiten van constitutionele aard; is van oordeel dat op wetgevingsgebied de link tussen de uitbreiding van het stemmen met gekwalificeerde meerderheid en de medebeslissingsprocedure in acht moet worden genomen; 6. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten alles in het werk te stellen om een globaal akkoord te bereiken over de nog niet opgeloste IGC-kwesties om te zorgen voor een geslaagde IGC-top in Nice, die een mijlpaal moet zijn voor de interne voorbereiding van de EU op een spoedige uitbreiding; 7. verzoekt de IGC-onderhandelaars te vermijden dat er een kloof ontstaat tussen de "grote” en "kleine” lidstaten van de EU en erop toe te zien dat met betrekking tot de samenstelling van de Commissie en het wegen der stemmen in de Raad deugdelijke oplossingen worden gevonden die voor alle lidstaten aanvaardbaar zijn; 8. is bezorgd over het toenemende gebrek aan evenwicht in de interinstitutionele betrekkingen; 9. spoort de IGC ertoe aan alle instellingen van de EU en het partnerschap tussen deze instellingen in het belang van de efficiëntie, legitimiteit en uitbreiding te versterken; bevestigt opnieuw voorstander te zijn van de communautaire methode; III. Federale Republiek Joegoslavië 10. verwelkomt het bezoek aan Biarritz van de onlangs gekozen president Kostunica die Joegoslavië officieel heeft teruggebracht in de Europese familie en een eind heeft gemaakt aan het isolement van dat land; 11. steunt ten volle de democratische veranderingen in de Federale Republiek Joegoslavië en dringt er bij alle instellingen op aan, gezien het feit dat de beschikbare tijd voor acties kort is, alle nodige maatregelen te nemen met het oog op een snelle en doeltreffende ondersteuning van het democratiseringsproces; 12. uit zijn hoop dat de Federale Republiek Joegoslavië succes zal hebben bij de overgang naar een volledig Europese democratie en bij het proces van verzoening met de buurlanden; 13. is ingenomen met het besluit van de Raad tot onmiddellijke steunverlening aan de democratische veranderingen in de Federale Republiek Joegoslavië, met name de opheffing van sancties en de toezegging van € 200 miljoen aan spoedhulp vóór het begin van de winter; 14. is ingenomen met het aanbod aan de Federale Republiek Joegoslavië om te profiteren van het CARDS-programma en de activiteiten van het Europees Agentschap voor Wederopbouw en deel te nemen aan het stabiliserings- en associatieproces dat geïnitieerd werd op de bijeenkomst van de Europese Raad in Keulen; verwacht derhalve van de Federale Republiek Joegoslavië dat zij een volledige en actieve rol zal spelen bij de regionale samenwerking op de Balkan, met inbegrip van het Dayton-proces, en dat zij met name samenwerkt met het Internationaal Oorlogstribunaal voor voormalig Joegoslavië; 15. verzoekt de Raad rekening te houden met de toegenomen behoefte van Zuidoost-Europa aan meerjarige financiële hulpverlening; verklaart bereid te zijn met de Raad te onderhandelen over alle mogelijkheden die het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 biedt, met inbegrip van herziening en flexibiliteit bij rubriek 4 om in de nieuwe behoeften die zijn ontstaan, te voorzien, teneinde de stabiliteit in de regio te vergroten, met name na de positieve ontwikkelingen die in de Federale Republiek Joegoslavië hebben plaatsgevonden; 16. doet een beroep op president Kostunica om alle gevallen van politieke gevangenen in Servië, met name Kosovo-Albanezen, ten spoedigste te beoordelen en al degenen die op ongefundeerde politieke gronden zijn gearresteerd of veroordeeld of al maanden zonder tenlastelegging gevangen zitten, vrij te laten; IV. Situatie in het Nabije Oosten 17. beschouwt de conclusies van de Top in Sharm-el-Sheikh als een eerste stap naar stopzetting van het geweld op de westelijke Jordaanoever, in de Gazastrook en Israël, dat de afgelopen weken talloze levens heeft geëist; 18. is ermee ingenomen dat de EU, in de persoon van de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB, op de topbijeenkomst in Sharm-el-Sheikh vertegenwoordigd was; beschouwt dit als een eerste stap naar een aanzienlijke aanscherping van het diplomatieke en politieke profiel van de Unie bij het onderhandelingsproces; 19. doet een beroep op alle betrokken partijen, voorop de Israëlische en Palestijnse leiders, extremistische groeperingen te isoleren en terug te keren naar de overlegtafel en zich weer in te zetten voor een eerlijke, billijke en duurzame, op de resoluties 242 en 338 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties gebaseerde overeenkomst; 20. hecht groot belang aan alle maatregelen om de dialoog tussen het Israëlische en Palestijnse volk te stimuleren, en bovenal aan de bijeenkomst van 16 november 2000 in Marseille om opnieuw het Euro-mediterraan partnerschap te lanceren; V. Overig beleid 21. betreurt dat de lidstaten hun beleid inzake olieaccijnzen en overheidssubsidies unilateraal hebben aangepast als rechtstreekse reactie op de verhoging van de olieprijzen; wijst erop dat een dergelijke maatregel onverenigbaar is met de overeengekomen coördinatie van het macro-economisch beleid en de toezeggingen van de lidstaten op het gebied van begrotingsconsolidering; is daarom groot voorstander van het voorstel van de Commissie om voor het energiebeleid een gemeenschappelijk concept te ontwikkelen en dit op te nemen in de globale richtsnoeren voor het Europees economisch beleid; 22. dringt er in dit verband bij alle olieproducerende landen, met name de OPEC en Rusland, op aan contracten met Europese afnemers in euro te accepteren; 23. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan onverwijld een studie te verrichten en maatregelen te nemen om het negatieve effect van de oliecrisis op de werkgelegenheid en leefomstandigheden van minder bedeelden in de EU op te vangen; 24. juicht nadrukkelijk het besluit van de staatshoofden en regeringsleiders van de EU toe om een gemeenschappelijk standpunt van de Europese Unie te formuleren voor de bijeenkomst van olieproducerende en olieafnemende landen van 17 t/m 19 november 2000 in Riyad; wijst er in dit verband op dat het voor de Europese Unie als grootste olie-importeur ter wereld van groot belang zal zijn onverwijld een permanente dialoog tussen afnemers en producenten, met name de OPEC, te ontwikkelen om tot een zo groot mogelijke markttransparantie en stabiele olieprijzen te komen; 25. verzoekt de Raad, tegen de achtergrond van de recente olieprijscrisis, een gemeenschappelijke en coherente energiestrategie vast te stellen, die ten doel heeft de afhankelijkheid van de invoer van energie te beperken, energiebesparing en een doeltreffender gebruik van energie te bevorderen en het aandeel van hernieuwbare energiebronnen te verhogen, en daarbij ook andere, daarmee verband houdende zaken te betrekken, zoals milieubescherming en klimaatverandering, de uitbanning van de huidige, onaanvaardbare concurrentiedistorsies, verbetering van onaanvaardbare arbeidsomstandigheden in de vervoerssector en herstel van het evenwicht tussen de diverse vervoerstakken, met name in de vrachtsector, ten gunste van het vervoer per spoor en vervoer langs korte zeeroutes; o o o 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 februari 1984 over een ontwerpverdrag tot oprichting van de Europese Unie (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 april 1989 over de Verklaring van de grondrechten en fundamentele vrijheden (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 juli 1990 over de uitgangspunten van het Europees Parlement inzake een ontwerpgrondwet voor de Europese Unie (3) , - gezien de Verklaring van de Conferentie van parlementen van de Europese Gemeenschap van 30 november 1990, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 december 1990 over de constitutionele grondslagen van de Europese Unie (4) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 januari 1993 over de ontwikkeling en strategie van de Europese Unie met het oog op de uitbreiding ervan en de totstandbrenging van een geheel Europa omvattende orde (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 februari 1994 over de Grondwet van de Europese Unie (6) , - gezien de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte Verklaring nr. 57 van België, Frankrijk en Italië inzake het protocol over de instellingen met het oog op de uitbreiding van de Europese Unie, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 18 november 1999 (7) over de voorbereiding van de herziening van de Verdragen en de volgende Intergouvernementele Conferentie, van 3 februari 2000 (8) over de bijeenroeping van de IGC, en van 13 april 2000 (9) met zijn voorstellen voor de IGC, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 (10) over de opstelling van een handvest van de grondrechten van de Europese Unie, - gezien de resultaten van de Europese Raad van Feira van 19 en 20 juni 2000 over de werkzaamheden van de Intergouvernementele Conferentie, - gezien de op 11 en 12 juli 2000 door zijn Commissie constitutionele zaken georganiseerde bijeenkomst met de vertegenwoordigers van de parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, - gezien het, na een desbetreffende opdracht van de Commissie, door het Europees Universitair Instituut van Florence opgestelde document over de herindeling van de Verdragen, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A5-0289/2000 ), A. overwegende dat het Franse voorzitterschap de goede afloop van de IGC over de herziening van de Verdragen tot zijn hoogste prioriteit heeft gemaakt, in het besef dat het welslagen van die herziening een noodzakelijke etappe is voor de voorbereiding op de uitbreiding en voor een gegarandeerd goed functioneren van de Unie in de toekomst, B. ervan overtuigd dat de lopende IGC de resterende maanden werkelijk grote vooruitgang zal moeten boeken op het gebied van een beter functioneren van de instellingen en niet mag uitlopen op een minimalistisch akkoord, C. ervan overtuigd dat de huidige werkzaamheden niet mogen worden losgekoppeld van een algehele toekomstvisie van de Unie en Europa op de lange termijn, dat grondig moet worden nagedacht over de tot dusver nog niet behandelde kwesties en dat het daarom noodzakelijk is dat daarover in alle lidstaten brede openbare debatten met alle burgers worden gehouden, D. overwegende dat de opening van de Unie naar het Oosten en het Zuiden samenvalt met de legitieme wens van de burgers en de volkeren van de EU dat de institutionele structuur van de Unie, haar beginselen en haar doelstellingen eindelijk coherenter en toegankelijker worden, en overwegende dat de omstandigheden thans zodanig zijn dat deze nieuwe taak kan worden opgevat, E. overwegende dat op de IGC van 1996 de Verdragen enigszins “vereenvoudigd” zijn en de medebeslissingsbevoegdheden van het Europees Parlement zijn uitgebreid, maar dat dat niet heeft geleid tot een verbetering van de besluitvorming in de Raad en dat de werkzaamheden die destijds zijn aangevangen om de instellingen doelmatiger te laten functioneren niet konden worden voltooid, F. overwegende dat de aanneming van het Handvest van de grondrechten van de Unie de legitimiteit en relevantie van de instellingen in de ogen van het publiek zal doen toenemen, mits de opneming ervan in de Verdragen wordt gegarandeerd, G. overwegende dat elke rechtsorde wordt gesanctioneerd door basisteksten waarin de aard en de bevoegdheden van de instellingen worden vastgelegd, H. overwegende dat het lidmaatschap van de Unie gelijk staat met de onvoorwaardelijke onderschrijving van de idealen en democratische waarden waarop zij is gegrondvest, overeenkomstig de artikelen 6 en 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en overeenkomstig het Handvest van de grondrechten, I. overwegende dat reeds in de Oprichtingsverdragen de bestuurswijze van de Unie wordt vastgelegd, daar waar de samenstelling van de instellingen wordt beschreven en waar wordt bepaald in welke mate en hoe deze hun functie uitoefenen, J. constaterende dat het Hof van Justitie de uitspraak heeft gedaan dat de Oprichtingsverdragen van de Gemeenschappen een "grondwettelijk handvest” vormen, K. overwegende dat in de Verdragen wordt bepaald dat de Unie de nationale identiteit van de lidstaten eerbiedigt en dat het burgerschap van de Unie het nationale burgerschap aanvult en niet vervangt, L. betreurend dat de herindeling van de Verdragen niet gedurende de lopende Intergouvernementele Conferentie zal worden aangepakt en, in overeenstemming met de Commissie, van mening dat door de Europese Raad van Nice een besluit moet worden genomen over een procedure en een concreet tijdschema om deze taak te volbrengen, M. onderstrepend dat de aanneming van een Europese grondwet alleen het gevolg kan zijn van een brede openbare discussie die volgens een democratisch proces in de Europese Unie in gang wordt gezet en dat de procedure daarom in geen geval beperkt mag blijven tot uitsluitend intergouvernementele onderhandelingen, 1. herhaalt zijn wens dat de fundamentele waarden van de Unie, de rechten van de burgers en een doelmatige organisatie van zijn instellingen in een grondwettelijke tekst worden opgenomen en stelt met voldoening vast dat onlangs op het hoogste politieke niveau een brede discussie in gang is gezet over de nieuwe grondvesting van de Unie; 2. herhaalt dat op de IGC de procedure voor de herziening van de Verdragen moet worden gewijzigd met het oog op de constitutionalisering van de Verdragen en de democratisering van het herzieningsproces, door invoering van een beslissingsbevoegdheid die gedeeld wordt door de instelling die de lidstaten vertegenwoordigt en de instelling die de burgers van de Unie vertegenwoordigt; beoogt daarbij echter geenszins de rol van de nationale parlementen bij de ratificatie te beperken; I. Noodzaak van vereenvoudiging en herindeling van de Verdragen 3. stelt vast dat ondanks de vereenvoudiging door het Verdrag van Amsterdam, de structuur van de Unie niet beantwoordt aan de vraag van de burgers van de Europese Unie en de kandidaat-lidstaten naar democratie, transparantie en vereenvoudiging; onderstreept dat alleen door een herziening van de teksten de doelstellingen en de voor de opbouw van de Europese Unie gebruikte middelen rationeler en begrijpelijker kunnen worden gepresenteerd; 4. is van mening dat de vorm die de resultaten van de opeenvolgende IGC's hebben aangenomen, d.w.z. een opeenhoping van lange en ingewikkelde Verdragen, onbruikbaar is geworden voor zowel vakmensen als de burger en dat de huidige Verdragen derhalve moeten worden vervangen door één enkel, leesbaar en kort "kaderverdrag” waarin de fusie wordt vastgelegd van de Europese Unie en de drie Gemeenschappen tot één entiteit; is van mening dat dit alleen fundamentele bepalingen van grondwettelijke aard moet bevatten, te weten de doelstellingen van de Unie, de bescherming van de grondrechten, het burgerschap, de toekenning en verdeling van de bevoegdheden en institutionele kwesties; is van oordeel dat alle andere bepalingen, met name die welke het gemeenschappelijk beleid betreffen, in de aan het "kaderverdrag” gehechte protocollen moeten worden vermeld; 5. is van mening dat de op verzoek van de Commissie door het Europees Universitair Instituut te Florence verrichte studie grotendeels beantwoordt aan de behoefte aan duidelijkheid en bevestigt dat de herindeling van de Verdragen technisch heel goed mogelijk is; dat het hier gaat om het begin van een proces van "constitutionalisering”, uitgaande van een herziening "op basis van vaststaand recht”, ongeacht de standpunten inzake de nodige institutionele hervormingen; II. Redenen voor een "constitutionalisering” van de Verdragen 6. is van mening dat een Europese grondwet het dubbele voordeel zou bieden dat de Europese burgers een tekst wordt geboden waaraan zij kunnen refereren en dat kan worden overgegaan tot de noodzakelijke vereenvoudiging van de regels waardoor de Europese instellingen worden bestuurd; 7. onderstreept dat de toekomstige grondwet de volgende zaken duidelijk en krachtig moet vastleggen: 8. wenst dat het autonome recht van de Europese burgers om hun eigen zaken op gemeentelijk niveau te regelen integrerend bestanddeel vormt van het nieuwe verdrag en is van mening dat dit recht aldus dient te worden gewaarborgd en bevorderd; 9. wenst dat de in december in Nice bij de sluiting van de IGC op gang te brengen discussie de start zal vormen van een proces voor de aanbrenging van een hiërarchie in de teksten die moet leiden tot de opstelling van een Grondwet voor Europa en waarbij wordt voorzien in verschillende procedures voor de aanneming van deze teksten, zonder risico van blokkering; III. Methode Eerste fase: herindeling van de Verdragen, waarmee in Nice een begin wordt gemaakt 10. is van mening dat een eerste Verdrag kan worden opgesteld met inachtneming van de huidige juridische en institutionele situatie; stelt vanuit dit oogpunt voor dat de Europese Raad van Nice de Raad een mandaat verleent om dit heringedeelde Verdrag aan te nemen, op voorstel van de Commissie, na raadpleging van het Hof van Justitie en instemming van het Europees Parlement en na goedkeuring door de nationale parlementen; 11. onderstreept dat de opstelling van het Handvest van de grondrechten bouwstenen biedt voor een gemeenschappelijke grondwettelijke basis (opneming ervan in het Verdrag zou kunnen geschieden in de vorm van een eerste hoofdstuk van de grondwet); Tweede fase: de door een "Conventie” voorbereide grondwet 12. stelt voor dat het constitutionele proces door de Europese Raad van Nice in december 2000 in gang wordt gezet door aanneming van een aan het toekomstige Verdrag te hechten verklaring waarmee een mandaat wordt verleend en de procedures en het tijdschema worden vastgesteld voor de aanvang van de redactionele werkzaamheden voor een Grondwet voor Europa; 13. acht het onontbeerlijk dat het Parlement en de Commissie de motoren vormen achter dit constitutionele proces door de nodige voorbereidende werkzaamheden op gang te brengen, en dat de bijdragen van de nationale parlementen en van de publieke opinie, zowel in de lidstaten als in de kandidaat-lidstaten, ruimschoots in aanmerking worden genomen; 14. stelt voor, gezien de collegiale, transparante en vruchtbare arbeid die daar werd verricht, van het model van een Conventie, in het kader waarvan het ontwerp voor het handvest van de grondrechten is opgesteld, ook gebruik te maken om de toekomstige grondwet tot stand te brengen; 15. stelt niettemin voor dit model zodanig aan te passen dat alle voorbereidende werkzaamheden in aanmerking worden genomen, teneinde de procedures voor debat en besluitvorming in de Conventie te perfectioneren; 16. is van mening dat de Conventie moet beschikken over een maximale termijn van één jaar om het voorontwerp van de grondwet op te stellen; 17. is van mening dat de periode voor de voorbereidende werkzaamheden zo moet worden ingedeeld dat de grondwet vóór de Europese verkiezingen van 2004 kan worden aangenomen; 18. gelast zijn Commissie constitutionele zaken om tijdens de voorbereidende werkzaamheden een dialoog te voeren met deze Conventie en om regelmatig overleg te plegen met vertegenwoordigers van de analoge commissies van de nationale parlementen; 19. bevestigt aan het adres van de kandidaat-lidstaten zijn overtuiging dat deze werkzaamheden in geen geval het toetredingsproces mogen blokkeren of vertragen; acht het in dit verband noodzakelijk dat hun vertegenwoordigers deelnemen aan de werkzaamheden van de Conventie, en wenst derhalve dat zij daarbij betrokken worden; 20. wenst dat, zowel ten behoeve van de kwaliteit van het democratisch debat als van de band tussen de volkeren en hun grondwet, de burgers van de Europese Unie te zijner tijd via een referendum worden geraadpleegd; 21. dringt erop aan dit referendum in alle lidstaten op dezelfde dag te houden; 22. verzoekt de parlementen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten aan het Europees Parlement hun standpunt en voorstellen kenbaar te maken inzake de hier voorgestelde procedures vanaf het in gang zetten van de discussie tot de aanneming, na instemming van het Parlement, van de definitieve tekst van de grondwet; o o o 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Intergouvernementele Conferentie voor de herziening van de Verdragen, aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, - gelet op Titel VII van het Verdrag betreffende de Europese Unie, getiteld "Bepalingen inzake nauwere samenwerking”, alsmede gelet op artikel 40 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 11 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 19 november 1997 over het Verdrag van Amsterdam (1) , 16 juli 1998 over de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Amsterdam: gevolgen van nauwere samenwerking (2) en 13 april 2000 met zijn voorstellen voor de Intergouvernementele Conferentie (3) , - gezien de conclusies van de Europese Raad van Feira over de nauwere samenwerking, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A5-0288/2000 ), A. gezien de door alle lidstaten onder eerbiediging van het subsidiariteits- en het proportionaliteitsbeginsel ondertekende fundamentele verplichting om een Unie te creëren waarin de banden tussen de Europese volken en de lidstaten van de Europese Unie steeds hechter worden, B. overwegende dat buitensporige differentiatie het risico inhoudt dat banden van solidariteit tussen de lidstaten worden verbroken en dat de gemeenschappelijke rechtsruimte uiteenvalt, zodat elke vorm van differentiatie zo moet worden geregeld dat deze risico's worden vermeden, C. overwegende dat het gevaar van een blokkering nog steeds bestaat, met name omdat de lidstaten soms uiteenlopende verwachtingen hebben en dat de unanimiteit in de Raad in vele gevallen nog steeds is vereist; overwegende dat dit risico groter wordt al naar gelang het aantal leden van de Unie toeneemt, D. overwegende dat sinds 1957 in het communautaire systeem wordt erkend dat een zekere mate van differentiatie in het tempo en de omvang van de Europese integratie ertoe kan bijdragen de opbouw van de Gemeenschap te bevorderen, mits gemeenschappelijke doelstellingen worden nagestreefd en de differentiatie wordt beschouwd als een uitzonderlijk en tijdelijk instrument, E. overwegende dat door het Verdrag van Amsterdam een aantal clausules voor een algemene mogelijkheid van een gedifferentieerde integratie genaamd "nauwere samenwerking” werd ingevoerd in het Verdrag betreffende de Europese Unie, welke van toepassing zijn in de eerste en de derde pijler, F. overwegende dat de Europese Raad van Feira van 19 en 20 juni 2000 van oordeel was dat de in het Verdrag van Amsterdam opgenomen bepalingen inzake nauwere samenwerking deel moesten uitmaken van de toekomstige werkzaamheden van de Conferentie, met inachtneming van de noodzaak van samenhang en solidariteit in een uitgebreide Unie, G. overwegende dat gezien het feit dat door de komende uitbreiding het heterogene karakter van de Unie zal toenemen, niet mag worden vergeten dat de Europese Unie - wier prioritair doel het behoud van vrede en democratie is - de verantwoording draagt voor het gehele Europese continent, H. gezien de noodzaak dat de Europese Unie een passend politiek antwoord geeft op deze groeiende heterogeniteit, met behoud van de solidariteit tussen de lidstaten, Beginselen 1. is van mening dat de nauwere samenwerkingen moeten worden uitgevoerd in het institutionele kader van de Unie en acht het absoluut noodzakelijk dat één enkel institutioneel kader wordt gehandhaafd waarin alle leden van het Parlement en van de Commissie volledig deelnemen aan de uitoefening van de taken van elk van deze instellingen; 2. is van mening dat alleen het communautaire systeem de noodzakelijke garanties biedt op het gebied van de democratische controle, gerechtelijke toetsing en solidariteit; 3. wijst erop dat de politieke en juridische voorwaarden waaraan het Verdrag van Amsterdam de ontwikkeling van de nauwere samenwerking onderwerpt, ten doel hebben het gevaar dat solidariteitsbanden tussen de lidstaten worden verbroken en de communautaire rechtsruimte uiteenvalt, te beperken, want dit gevaar is onverbrekelijk verbonden met elke differentiatie dankzij welke de lidstaten op bepaalde concrete terreinen meer kunnen integreren, met de bedoeling uiteindelijk alle lidstaten in de nauwere samenwerking op te nemen; wenst dat deze voorwaarden worden versoepeld zonder dat daardoor de solidariteit wordt aangetast; Toepassingsgebied 4. is van mening dat het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, en het defensiebeleid moeten worden opgenomen in het toepassingsgebied van de nauwere samenwerking, als vastgelegd in titel VII van het Verdrag betreffende de Europese Unie; 5. wijst er met klem op dat bij alle nauwere samenwerkingen het recht van initiatief van de Commissie, de volledige deelname van het Europees Parlement - middels medebeslissing bij aangelegenheden van wetgevende aard, raadpleging bij aangelegenheden die het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid betreffen, en instemming bij de overige beleidsterreinen -, en de rechterlijke toetsing van het Hof van Justitie, norm moeten zijn voor alle nauwere samenwerkingen, zowel die zo worden genoemd, als voor die waarvoor in de Verdragen de “predeterminatie-formule” wordt gebruikt (Schengen of EMU); 6. is van oordeel dat aan het vereiste dat de nauwere samenwerking alleen wordt gebruikt in laatste instantie moet worden toegevoegd dat hierbij de mogelijkheid wordt uitgesloten nauwere samenwerkingen aan te gaan op terreinen waarvoor krachtens de Verdragen bij de aanneming van besluiten meerderheid van stemmen is vereist, terwijl ook de noodzakelijke termijnen moeten worden vastgesteld voor de constatering dat wegens ontbreken van eenstemmigheid in de Raad niet meer op een besluit kan worden gerekend en dat deze blokkering moet worden opgeheven door middel van een nauwere samenwerking van een deel van de lidstaten; 7. is van mening dat, overeenkomstig zijn bovenvermelde resolutie van 13 april 2000, moet worden geëist dat tenminste een derde van de lidstaten bij de nauwere samenwerking betrokken is, maar wijst erop dat hoe groter het aantal deelnemers is, des te meer de garantie bestaat dat een en ander beantwoordt aan een in brede kring ervaren noodzaak en dat het geen instrument wordt om verscheidenheid te creëren ten dienste van een beperkte groep; 8. is van oordeel dat in artikel 43, lid 1, sub f) van het EU-Verdrag het woord "belangen” moet worden geschrapt; 9. onderstreept dat geen enkele lidstaat de mogelijkheid kan worden ontzegd om zich op enig moment bij een reeds bestaande nauwere samenwerking aan te sluiten en is derhalve van mening dat artikel 43, lid 1, sub g) van het EU-Verdrag moet worden aangevuld met de eis dat de voorwaarden voor toekomstige aansluitingen bij nauwere samenwerkingen worden vastgesteld in het basisbesluit; 10. is van mening dat de specifieke voorwaarden voor de machtiging in de verschillende pijlers omwille van vereenvoudiging en transparantie voor de burger moeten worden geharmoniseerd, met name artikel 40, lid 1, sub a) van het EU-Verdrag en artikel 11, lid 1, sub a) en b) van het EU-Verdrag; 11. dringt er met klem op aan dat de beperkingen van artikel 11, lid 1, sub c) en d) van het EG-Verdrag worden geschrapt; Instelling van een nauwere samenwerking 12. is van mening dat het vetorecht dat door het Verdrag van Amsterdam aan elke lidstaat wordt verleend, in strijd is met de intentie om bepaalde blokkeringen met behulp van dit instrument op te heffen en daarom moet worden afgeschaft; 13. is van mening dat de procedure voor de instelling van een nauwere samenwerking voor alle pijlers dezelfde dient te zijn en wel op basis van hetgeen werd bepaald in de eerste pijler, met de volgende wijzigingen: Democratische controle 14. wijst erop dat bij de instelling of tenuitvoerlegging van een nauwere samenwerking in geen geval de institutionele eenheid van het Europees Parlement noch van de Commissie op losse schroeven mag worden gezet; 15. is van mening dat wanneer een nauwere samenwerking wordt ingesteld, het beginsel van budgettaire eenheid moet worden geëerbiedigd; is van oordeel dat in de begroting van de Unie een structuur moet worden ingebouwd met inkomsten en uitgaven waarbinnen de gemaakte kosten kunnen worden opgenomen; deze kredieten zouden geen deel moeten uitmaken van het maximale bedrag van de eigen middelen en van de financiële vooruitzichten; de toepassingsmodaliteiten kunnen worden vastgesteld in het kader van een interinstitutioneel akkoord en bij de herziening van het Financieel Reglement; 16. wenst dat de transparantie bij de nauwere samenwerking strikt wordt nageleefd; 17. wijst erop dat met betrekking tot de uitbreiding het reeds beproefde instrument van de overgangsoplossingen moet worden gebruikt, alvorens wordt overgegaan tot nauwere samenwerking; Interne ontwikkeling en aansluiting bij de nauwere samenwerking 18. wijst erop dat de interne ontwikkeling van nauwere samenwerking in alle pijlers parallel dient te verlopen met het normale functioneren van de instellingen zoals thans in de eerste pijler is bepaald; 19. is van mening dat de procedure voor aansluiting bij een nauwere samenwerking van een lidstaat die daaraan niet vanaf het begin heeft deelgenomen, moet worden gewijzigd: o o o 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Intergouvernementele Conferentie voor de herziening van de Verdragen, de Raad, de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement, A. overwegende dat de verschillende talenversies van artikel 158, tweede alinea van het EG-Verdrag grote onderlinge verschillen vertonen met betrekking tot de behandeling van de eilanden in het kader van de sociale en economische samenhang en dat sommige versies van het Verdrag verwijzen naar de minst begunstigde eilanden, terwijl andere het hebben over de eilanden zonder meer, B. gelet op de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte verklaring nr. 30 over de insulaire regio's, C. overwegende dat artikel 154 in het EG-Verdrag ondubbelzinnig strookt met de geest en de letter van verklaring nr. 30, 1. verzoekt de aan de gang zijnde Intergouvernementele Conferentie de verschillen tussen de verschillende talenversies van artikel 158 weg te werken en te zorgen voor de coherentie van dit artikel met de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte verklaring nr. 30 over de insulaire regio's; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Intergouvernementele Conferentie voor de hervorming van de Verdragen, de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 december 1992 over de door antipersoneelmijnen veroorzaakte schade (1) , van 29 juni 1995 over landmijnen en blindheid veroorzakende laserwapens (2) en over antipersoneelmijnen: een moordende belemmering voor ontwikkeling (3) , en meest recentelijk van 18 december 1997 over het verbod op en de vernietiging van antipersoneelmijnen (4) , - gezien de resolutie van de Paritaire Vergadering ACS-EU van 25-29 september 1995 over landmijnen (ACS-EU 1522/95/def.), - gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad: Bestrijding van antipersoneelmijnen: een grotere bijdrage van de Europese Unie en het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de bestrijding van antipersoneelmijnen ( COM(2000) 111 ), - gezien de mondelinge vragen aan de Commissie die zijn ingediend door de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid (B5-0544/2000 en B5-0545/2000 ), A. overwegende dat er momenteel over de gehele wereld ongeveer 100 miljoen mijnen verspreid liggen en dat het probleem van de landmijnen en niet-ontplofte explosieven in meer of mindere mate betrekking heeft op 88 landen, waaronder een aantal van de armste, terwijl twintig van deze landen bijzonder zwaar zijn getroffen, B. overwegende dat sinds maart 1999 in 78 landen, waarvan 39 niet betrokken zijn bij een conflictsituatie, nieuwe slachtoffers van antipersoneelmijnen zijn geregistreerd; C. overwegende dat het gebruik van antipersoneelmijnen niet alleen leidt tot het verlies van mensenlevens, vooral onder de burgerbevolking (een direct gevolg), maar ook een ernstige belemmering vormt voor het economisch en maatschappelijk herstel van landen waar conflicten en/of burgeroorlogen plaatsvinden (een indirect gevolg), D. overwegende dat de aanwezigheid van mijnen en niet-ontplofte explosieven de terugkeer van vluchtelingen belemmert of vertraagt, negatieve gevolgen heeft voor landbouwproductie, milieu, energievoorziening, communicatie en onderwijs en de organisatie van de volksgezondheid in de getroffen landen zwaar belast, E. overwegende dat de internationale gemeenschap de plicht heeft al het mogelijke te doen om de problemen die het gevolg zijn van het bestaan van antipersoneelmijnen te verlichten, F. zich bewust van de inspanningen die internationale instellingen, gespecialiseerde NGO's, internationale organen en plaatselijke gemeenschappen zich getroosten om het lijden, individueel en collectief, als gevolg van antipersoneelmijnen te verlichten, G. overwegende dat op 1 maart 1999 het Verdrag inzake het verbod op het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (het Verdrag) in werking is getreden, en overwegende dat bijna drie kwart van de naties in de wereld tot het Verdrag zijn toegetreden (door 139 ondertekend en door 107 geratificeerd), H. overwegende dat alle lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van Finland, dit Verdrag hebben ondertekend, en overwegende dat deze ondertekenende staten, met uitzondering van Griekenland, het Verdrag hebben geratificeerd, I. overwegende dat nog grote inspanningen vereist zijn ter verwezenlijking van de doelstelling van een mijnenvrije wereld, omdat belangrijke staten, zoals de VS, Rusland en China, nog niet tot het Verdrag zijn toegetreden, zich in het arsenaal van 105 landen nog steeds meer dan 250 miljoen antipersoneelmijnen bevinden, en teveel al dan niet op staatsniveau opererende actoren nog steeds gebruikmaken van antipersoneelmijnen in landen als Tsjetsjenië, Angola, Birma en in het conflict in Congo en omringende landen, J. overwegende dat regeringen en instellingen uit de gehele wereld bij gelegenheid van de Conferentie van Ottawa hebben toegezegd een aanzienlijke financiële bijdrage aan de bestrijding van landmijnen te zullen leveren ten bedrage van ten minste 350 miljoen euro voor de komende paar jaar, K. overwegende dat de Europese Unie voor de periode 1992 t/m 1998 180 miljoen euro heeft uitgetrokken voor de financiering van maatregelen tegen landmijnen in de gehele wereld (steun voor mijnopruimingsprogramma's, steun voor slachtoffers van landmijnen, onderzoek en technologische ontwikkeling), en overwegende dat de lidstaten van de Europese Unie in dezelfde periode bilaterale maatregelen van ongeveer dezelfde omvang hebben genomen, L. overwegende dat de voortrekkersrol die door de Europese Unie wordt gespeeld in de strijd tegen landmijnen door de internationale gemeenschap is erkend; overwegende dat de Europese Unie steun verleent voor maatregelen in alle landen die het zwaarst door deze problematiek zijn getroffen en overwegende dat dit dikwijls de belangrijkste financieringsbron voor maatregelen tegen landmijnen is, M. overwegende dat maatregelen tegen landmijnen vaak een integrerend deel uitmaken van humanitaire steun, herstel, wederopbouw en ontwikkeling, N. overwegende dat de lidstaten van de Europese Unie een volledig verbod op de export van alle soorten antipersoneelmijnen naar alle bestemmingen hebben uitgevaardigd en overwegende dat maatregelen zijn vastgesteld om de productie van landmijnen te verbieden, O. overwegende dat de lidstaten van de EU zich in het kader van gezamenlijke GBVB- en NAVO-operaties moeten houden aan hun in het Verdrag aangegane verplichting, 1. neemt nota van de aanzienlijke politieke en economische inspanningen die de Europese Unie zich getroost om de plaag van de antipersoneelmijnen te bestrijden; 2. verzoekt de Europese Unie de acties te versterken die zij thans uitvoert met betrekking tot het voorkomen van de verspreiding van landmijnen, voorlichting, het opruimen van mijnen, het verlenen van hulp voor het herstel van slachtoffers en het opzetten van herstelprogramma's in de meest getroffen gebieden; 3. verzoekt de Europese Unie zich erop vast te leggen dat op een meer significante wijze, zowel politiek als financieel, wordt gestreefd naar de volledige uitbanning van antipersoneelmijnen binnen het in het het Verdrag vastgestelde tijdskader; 4. dringt aan op de opneming van de bepalingen van het Verdrag in nationale wetgeving, opdat de productie, de opslag, de overdracht en het gebruik van antipersoneelmijnen komt te vallen onder het strafrecht van de lidstaten van de EU; 5. verzoekt de Raad en de lidstaten in hun nationale wetgeving antivoertuigmijnen met antihanteermechanismen met dezelfde werking als antipersoneelmijnen overeenkomstig de in artikel 2 van het Verdrag vervatte definitie, expliciet te vermelden; 6. betreurt dat er nog steeds geen sprake is van een doeltreffende coördinatie en coherentie van de verschillende beleidsmaatregelen van de Europese Unie die gevolgen kunnen hebben voor de bestrijding van landmijnen en wenst dat doeltreffende, flexibele en snelle besluitvormingsprocedures worden toegepast bij de behandeling van maatregelen tegen landmijnen; besluit groot belang toe te kennen aan een aanzienlijke verhoging van een doeltreffende en snel ten uitvoer gelegde EU-financiering voor mijnbestrijding: deze verhoging van de financiering dient voornamelijk ten goede te komen aan de horizontale begrotingslijn teneinde een grotere coherentie en doeltreffendheid van de EU-mijnbestrijding mogelijk te maken; deze verhoging van de financiering moet zijn gebaseerd op duidelijke criteria voor de besluitvormingsprocedure, op grond waarvan ook financiering op lange termijn mogelijk is teneinde te voldoen aan de ontwikkelingsdoelstellingen van mijnbestrijdingsprogramma's; 7. is ingenomen met het voorstel om een groep van deskundigen in te stellen die bestaat uit mijnopruimingsdeskundigen van de lidstaten en relevante internationale organisaties; is van mening dat ook NGO's moeten worden uitgenodigd om in de groep van deskundigen mee te werken aan de opstelling van de horizontale richtsnoeren en prioriteiten voor mijnbestrijdingsmaatregelen; 8. is ingenomen met het voorstel voor een verordening inzake de bestrijding van antipersoneelmijnen en complimenteert de Commissie met haar voornemen om de Europese bijdrage aan mijnopruimingsoperaties te verhogen; 9. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om een jaarlijks verslag in te dienen met een samenvatting van de mijnbestrijdingsmaatregelen van de Gemeenschap en de tenuitvoerlegging van de verordening te evalueren; verzoekt de Commissie dit zo gedetailleerd mogelijk op te stellen jaarlijkse verslag openbaar te maken; 10. verzoekt de Europese Gemeenschap te kiezen voor een meer coherente en gecoördineerde aanpak in alle getroffen landen, waarbij de aandacht vooral moet worden gericht op versterking van de internationale samenwerking, en met name te proberen in overeenstemming met de toezeggingen en het tijdskader zoals die in het het Verdrag zijn beoogd, een aantal globale prioriteiten vast te stellen; 11. verzoekt de Raad en de lidstaten van de EU uitdrukkelijk te verklaren dat het gebruik van of het verlenen van steun bij het gebruik van antipersoneelmijnen noch in het kader van het toekomstige Europees veiligheids- en defensie beleid noch in het kader van de NAVO aanvaardbaar is bij gezamenlijke operaties; 12. verzoekt de internationale gemeenschap zich te beraden op de maatregelen die moeten worden genomen ten opzichte van zowel niet-ondertekenende staten die volharden in het willekeurig en onverantwoord gebruik van antipersoneelmijnen als landen die, hoewel zij het Verdrag hebben ondertekend, antipersoneelmijnen blijven gebruiken; meent dat schendingen van het Verdrag en andere elementen van het internationaal humanitair recht op adequate wijze moeten worden bestraft, maar dat dit niet moet worden verwezenlijkt door de voordelen van essentiële werkzaamheden betreffende het opruimen van mijnen en explosieven aan de bevolkingen van de betrokken landen te onthouden; 13. verzoekt de ondertekenende staten van het Verdrag derhalve om bepalingen vast te stellen teneinde de daadwerkelijke toepassing van het Verdrag inzake het verbod van mijnen te waarborgen en de daarin vervatte verplichtingen in acht te nemen; 14. verzoekt de Europese Unie op internationaal niveau verdere maatregelen te nemen om die landen die het Verdrag nog niet hebben ondertekend, ertoe te bewegen binnen een redelijke termijn tot het Verdrag toe te treden; 15. wenst dat de onderzoekactiviteiten worden geïntensiveerd die tot doel hebben om veiliger technologieën te ontwikkelen met het oog op de vergemakkelijking en de bespoediging van het opsporen, verwijderen en vernietigen van mijnen; 16. stelt voor dat door de Europese Unie volledig gebruik wordt gemaakt van de potentiële synergie tussen de militaire en civiele mijnopruimingscapaciteit, met name op het gebied van haar veiligheids- en defensiebeleid; 17. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie die het Verdrag nog niet hebben ondertekend en/of geratificeerd, zulks zo spoedig mogelijk te doen; 18. wenst dat het lidmaatschap van het Verdrag alsmede de ondertekening en inachtneming van het Verdrag bij alle onderhandelingen tussen de Europese Unie en derde landen als een essentieel referentiepunt worden beschouwd; 19. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie zorg te dragen voor een werkelijke coördinatie van de mijnopruimingsoperaties die zij zelf individueel financieren, de steun op basis van het Europees Ontwikkelingsfonds en de maatregelen die door de Commissie worden behandeld; 20. verzoekt de Raad en de Commissie de mogelijkheid te creëren om de niet-militaire snelle-interventiefaciliteit te gebruiken voor spoedeisende mijnopruimingsoperaties, bijvoorbeeld in gevallen van grote migratiestromen (terugkerende personen en vluchtelingen) in door mijnen getroffen landen; meent echter dat deze activiteiten moeten worden gecoördineerd met de in de ontvangende landen bestaande nationale capaciteit; 21. stelt voor dat extra middelen worden toegekend aan en een betere toegang tot de middelen wordt verzekerd voor NGO's en plaatselijke gemeenschappen teneinde hen in staat te stellen programma's ten uitvoer te leggen betreffende mijnopruimingsoperaties, voorlichting en ondersteuning van slachtoffers, met inbegrip van zorg voor en herstel en sociale en economische integratie van slachtoffers van mijnen; 22. stelt voor dat de middelen die worden toegewezen voor projecten betreffende de vernietiging van voorraden antipersoneelmijnen, die zelfs op het Europese continent nog in alarmerende hoeveelheden liggen opgeslagen, een aanvulling moeten vormen op kredieten die reeds zijn vastgelegd voor andere mijnopruimingsoperaties; verzoekt alle lidstaten van de EU de VS te vragen zijn voorraden antipersoneelmijnen van hun respectieve grondgebied te verwijderen; 23. dringt aan op een maximale transparantie bij de financiering, programmering en tenuitvoerlegging van de mijnbestrijdingsprojecten van de Commissie en de lidstaten van de EU; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, het Internationaal Comité van het Rode Kruis, het Comité voor de Internationale Campagne voor een verbod op landmijnen, de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU en de regeringen van de Verenigde Staten van Amerika, de Russische Federatie en de Volksrepubliek China. Het Europees Parlement, - gezien het verslag van de Commissie ( COM(2000) 147 - C5-0247/2000 ) - gelet op artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag met betrekking tot de ultraperifere regio's van de Europese Unie, - gelet op artikel 158 van het EG-Verdrag over de economische en sociale samenhang, - gezien paragraaf 38 van de conclusies van de Europese Raad van Keulen (4 juni 1999), paragraaf 59 van de conclusies van de Europese Raad van Lissabon (24 maart 2000) en paragraaf 53 van de conclusies van de Europese Raad van Feira (20 juni 2000), - verwijzend naar zijn resolutie van 24 april 1997 (1) over de "ontwikkelingsproblematiek van de ultraperifere regio's van de Europese Unie”, - verwijzend naar zijn resolutie van 11 februari 1999 (2) over de "betrekkingen tussen de overzeese landen en gebiedsdelen (LGO), de ACS en de ultraperifere regio's van de Europese Unie”, - gezien het in Cayenne ondertekende memorandum van de ultraperifere regio's (5 maart 1999), - gezien het memorandum van de Spaanse regering: "Canarische eilanden: toepassingsvoorwaarden en -modaliteiten van artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag” (7 november 1999), - gezien het memorandum van de Portugese regering: "Memorandum van de Portugese autoriteiten over de ultraperifere regio's de Azoren en Madeira” (november 1999), - gezien het Franse memorandum: "De overzeese gebiedsdelen en Europa: memorandum van Frankrijk over de tenuitvoerlegging van artikel 299, lid 2 van het Verdrag van Amsterdam” (10 december 1999), - gezien de slotverklaring van de VI e Conferentie van bestuurders van ultraperifere regio's ondertekend in Funchal (31 maart 2000), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie visserij ( A5-0285/2000 ), A. overwegende dat de Azoren, de Canarische Eilanden, Guadeloupe, Guyana, Madeira, Martinique en La Réunion te kampen hebben met blijvende, ernstige en elkaar versterkende handicaps, doch daarnaast over specifieke "troeven” beschikken die de ultraperifere regio's een unieke plaats in de Europese Unie geven, B. overwegende dat het begrip "ultraperifeer” vijf wezenlijke elementen omvat: C. overwegende dat de zeven ultraperifere regio's voortdurend kampen met de negatieve gevolgen van deze elementen en ten opzichte van de rest van de Unie extra kosten dragen, waardoor deze regio's recht hebben op een gelijke behandeling, echter wel naar gelang van de specifieke situatie van elk van deze regio's, D. overwegende derhalve dat pogingen om het concept "ultraperifere ligging” terug te brengen tot "perifere” of "insulaire” ligging, ongeacht het hiertussen bestaande verband van geografische nabijheid en solidariteit, erop zouden neerkomen dat ten aanzien van verschillende situaties eenzelfde beleid wordt gevoerd, E. overwegende dat de oprichting van de Interdienstengroep, deel uitmakend van het secretariaat-generaal van de Commissie, symbool staat voor de horizontale aanpak die erop is gericht een passend kader te scheppen voor de toepassing van het gemeenschappelijk beleid van de ultraperifere regio's, F. overwegende dat de toepassing van het realiteitsprincipe, volgens welk de realiteit van de ultraperifere regio's niet kan worden teruggebracht tot die van de overige gebiedsdelen van de Unie, een van de fundamentele bijdragen van de werkzaamheden van de Interdienstengroep vormt, G. overwegende dat programma's van speciaal op afgelegen en insulaire ligging afgestemde maatregelen (POSEI), die tussen 1989 en 1991 in werking zijn getreden voor alle ultraperifere regio's, tot doel hebben deze regio's actief te betrekken bij de dynamiek van de interne markt, door het combineren van multisectoriële acties, waaronder aanpassing van het communautaire beleid aan de regionale situatie, de instelling van specifieke maatregelen om de kosten voortvloeiend uit hun geografische ligging te verminderen, ondersteuning van de lokale producten op de regionale markt, alsmede verbetering van de productie van de traditionele exportbranches, H. overwegende dat de in 1989 versterkte en ingrijpend gewijzigde structuurfondsen een bewijs vormen van de solidariteit van de Unie met de achterstandsregio's, in het kader van de in de verdragen vastgelegde doelstelling van economische en sociale samenhang, doch dat hun doelmatigheid staat of valt met de tenuitvoerlegging van een algemeen overkoepelend beleid in de ultraperifere regio's, I. overwegende, in dit verband, dat zes van de zeven ultraperifere regio's nog steeds tot de tien armste regio's van de Unie behoren en te kampen hebben met een niveau van volledige of gedeeltelijke werkloosheid dat twee keer hoger ligt dan het communautaire gemiddelde, waarbij bovendien sprake is van een bijzonder jonge bevolking, J. overwegende dat, naar aanleiding van de te gedeeltelijke ontwikkeling van de POSEI-programma's, terwijl de methode er juist op was gericht de instellingen ertoe te brengen deze programma's op dynamische wijze te verrijken, uit te breiden en aan te passen, de betrokken lidstaten en de regionale autoriteiten van de ultraperifere gebieden, gesteund door het Europees Parlement, hebben besloten de Intergouvernementele Conferentie van 1996 te gebruiken voor het versterken van de rechtsgrondslagen die de basis hebben gelegd voor de gedifferentieerde behandeling van ultraperifere gebieden en het verduidelijken van het concept "ultraperifeer”, en om in te spelen op de nieuwe uitdagingen waarvoor de Unie zich gesteld ziet, zoals de uitbreiding, de mondialisering van de economie, de klimaatsverandering, enz., K. overwegende dat de mogelijkheden van de Europese Unie om de ultraperifere regio's te ondersteunen zijn verruimd dankzij artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag, dat enerzijds de Gemeenschap bijzondere bevoegdheden toekent betreffende de tenuitvoerlegging van communautair beleid voor de ultraperifere gebieden, en anderzijds laat zien dat er behoefte is aan specifieke maatregelen in het kader van de tenuitvoerlegging van het communautaire beleid, L. overwegende dat artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag met name voorziet in specifieke maatregelen tot vaststelling van de voorwaarden voor de toepassing van dit Verdrag op landbouwgebied, M. overwegende dat de Europese Raad herhaalde malen politieke impulsen heeft gegeven met het oog op tenuitvoerlegging van artikel 299, lid 2, N. overwegende dat de Europese Raad in de conclusies van zijn laatste vergadering in Feira (19 en 20 juni 2000) "de Commissie uitnodigt de door de lidstaten verstrekte of nog te verstrekken gegevens te bestuderen teneinde de onder haar bevoegdheid vallende maatregelen te nemen en om zo snel mogelijk bij de Raad passende voorstellen in te dienen met het oog op zo spoedig mogelijke goedkeuring hiervan”, O. overwegende dat de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Jacques Chirac, bij de presentatie van het programma van het Franse voorzitterschap van de Europese Unie in Straatsburg (4 juli 2000) de oproep heeft gedaan "nu de nieuwe bepalingen van het Verdrag van Amsterdam ten uitvoer te leggen, opdat de Azoren, Madeira, de Canarische eilanden en de Franse overzeese gebiedsdelen kunnen profiteren van de rechten en voordelen van specifiek communautair beleid, afgestemd op hun bijzondere kenmerken en beperkingen”, P. verwijzend naar de openingstoespraak op de partnerschapsdag met de ultraperifere regio's (23 november 1999), waarin de voorzitter van de Commissie het volgende verklaarde: "sinds 1986 is de voorzitter van de Commissie verantwoordelijk voor de coördinatie bij de toepassing van het communautaire beleid inzake de ultraperifere regio's. Het ultraperifere beleid beperkt zich namelijk niet tot één activiteitensector, doch strekt zich uit tot al het communautaire beleid, landbouw, visserij, regionaal beleid, fiscaal beleid, mededinging, vervoer, energie, de informatiemaatschappij, het bedrijfsleven, enz..... Ik neem deze verantwoordelijkheid met overtuiging en vastberadenheid op mij”, Q. overwegende dat de voorzitter van de Commissie hieraan het volgende heeft toegevoegd: "De Interdienstengroep, die onder mijn verantwoordelijkheid werkt, en waarin alle betrokken diensten zijn vertegenwoordigd, speelt reeds sinds 13 jaar een sleutelrol. Ik heb deze groep gevraagd om zich in haar door het nieuwe verdragsartikel versterkte rol binnen de Commissie in te zetten voor een "ultraperifere” aanpak, de noodzakelijke coherentie te waarborgen en de contacten met de betrokken nationale en regionale overheden te onderhouden, R. overwegende dat de Commissie, in strijd met haar toezeggingen en ondanks de unanieme en gelijkluidende verzoeken gedaan in nationale memoranda en door de regionale betrokkenen, bezig is met een geleidelijke vermindering van het personeel van de Interdienstengroep, en deze groep niet de autoriteit verleent die zij voor haar werkzaamheden nodig heeft, S. overwegende dat de Commissie zich, in strijd met de in haar verslag van 14 maart 2000 vastgestelde, op een duurzame ontwikkeling van de ultraperifere regio's gerichte algehele en consistente strategie, in haar agenda voor het jaar 2000, gepresenteerd op de Europese Raad van Feira, vrijwel uitsluitend beperkt tot het consolideren van bepaalde instrumenten en reeds bestaande verworvenheden, in plaats van te ijveren voor de tenuitvoerlegging van een overkoepelend beleid, T. overwegende dat de meeste ultraperifere regio's in de buurt liggen van ACP-landen die soortgelijke producten voortbrengen, hetgeen niet alleen een pluspunt is dat ten nutte moet worden gemaakt maar ook een bijkomende bron van concurrentie, U. overwegende dat de uitbreiding een onontbeerlijk element vormt van de Europese eenmaking, maar ook een daling van het communautaire BBP-gemiddelde teweeg dreigt te brengen, met alle gevolgen van dien voor de momenteel in aanmerking komende regio's van doelstelling 1, en dat een uitgebreid Europa ten koste zal gaan van de representativiteit van de ultraperifere regio's binnen de EU-instellingen, V. overwegende dat de staatssteun en de fiscale uitzonderingsregelingen die zijn toegekend aan de economieën van de ultraperifere regio's - welke een structurele ontwikkelingsachterstand hebben - wellicht niet ten koste zullen gaan van de concurrentieverhoudingen tussen de lidstaten, W. voorts overwegende dat de intentieverklaringen van de Commissie in de richtsnoeren voor het communautaire initiatief INTERREG III, de ultraperifere regio's in dit stadium niet in staat zullen stellen om met hun ACS-partners of andere derde landen ambitieuze regionale samenwerkingsprojecten op te zetten, aangezien zij over eenzelfde handelingsvrijheid beschikken als de andere regio's, terwijl zij zich toch in een fundamenteel andere geografische ruimte bevinden en ernaar streven een "actieve grens” van de Unie te vormen, X. overwegende dat er, gezien de kwetsbaarheid van sommige natuurlijke milieus, behoefte is aan adequate maatregelen om deze te beschermen tegen de agressieve en destructieve exploitatie in verband met bepaalde activiteiten, Y. overwegende dat artikel 2 van het VEU weliswaar zeer duidelijk is over de bescherming van de rechten en de belangen van de burgers van de Unie, doch dat de Europese burgers van de ultraperifere regio's in de praktijk, als gevolg van de extreme verafgelegenheid van hun woongebied, niet dezelfde kansen en mogelijkheden hebben als de burgers van het Europese vasteland, Z. overwegende dat de ultraperifere regio's en hun nationale en regionale autoriteiten volkomen legitiem stappen ondernemen gericht op de tenuitvoerlegging, op basis van artikel 299, lid 2, van een effectief communautair beleid voor de ultraperifere gebiedsdelen dat op concrete operationele maatregelen berust en zowel voorziet in het inlopen van de sociaal-economische achterstand op andere regio's van de Unie, als in het valoriseren van hun sterke punten in verband met de nabijheid van nieuwe zones van regionale, economische, milieu-, sociale en culturele samenwerking, AA. overwegende dat er duidelijkheid moet zijn over de omvang van de kredieten die worden uitgetrokken voor de uitvoering van de in Commissiedocument ( COM(2000) 147 ) voorgestelde maatregelen, 1. spreekt nogmaals zijn onverkorte steun uit voor de benadering van de Europese Unie, die het creëren van een gemeenschappelijk steunkader mogelijk heeft gemaakt voor de ultraperifere regio's, gebaseerd op de dubbele erkenning van het feit dat zij deel uitmaken van de Unie en van hun specifieke regionale situatie; Een globale en coherente strategie 2. is van oordeel dat de tenuitvoerlegging van artikel 299, lid 2, in een nieuwe beslissende fase concreet vertaald moet worden in een overkoepelende en coherente strategie die is gericht op een duurzame ontwikkeling van de ultraperifere gebiedsdelen door middel van maatregelen die zijn afgestemd op hun unieke situatie en waarbij rekening wordt gehouden met de individuele ontwikkelingseisen van iedere regio; 3. benadrukt nogmaals dat de belangrijkste maatregelen ten behoeve van de ultraperifere regio's moeten worden vastgesteld op basis van hun geo-economische realiteit, waarbij deze moet worden gebruikt als troef en niet als beperking en waarbij een ruimtelijke logica moet worden gevolgd voor wat betreft de ontwikkeling van het gehele grondgebied van de Unie, tot wederzijds voordeel van de regionale ontwikkeling en de Gemeenschap in haar geheel; 4. betreurt het dat het verslag van de Commissie geen bevredigend antwoord geeft op de vragen die door de ultraperifere regio's en hun nationale autoriteiten aan de orde zijn gesteld teneinde de nieuwe rechtsgrondslag te vertalen in een actiestrategie en een kwalitatieve sprong voorwaarts mogelijk te maken; nodigt derhalve de Commissie uit om op zo kort mogelijke termijn met de gevraagde antwoorden te komen; 5. is van oordeel dat artikel 299, lid 2 een ad hoc rechtsgrondslag vormt om ten behoeve van de ultraperifere regio's aangepaste maatregelen vast te stellen, en stelt derhalve voor de aan de ultraperifere regio's toegekende uitzonderingsregelingen te handhaven zolang blijkt dat de geconstateerde handicaps in hun onderlinge samenhang blijven bestaan; 6. is van mening dat de maatregelen gerechtvaardigd zijn door het permanente karakter van de nadelen, die niet kunnen worden opgeheven of waarin geen verandering kan worden gebracht door conjuncturele invloeden, maar die er hooguit door worden versterkt c.q. afgezwakt; 7. is van oordeel dat artikel 299, lid 2 een ad hoc rechtsgrondslag vormt om ten behoeve van de ultraperifere regio's aangepaste maatregelen vast te stellen, en stelt derhalve voor de aan de ultraperifere regio's toegekende uitzonderingsregelingen te handhaven zolang blijkt dat de geconstateerde handicaps in hun onderlinge samenhang blijven bestaan; Tenuitvoerlegging van artikel 299, lid 2 8. acht het absoluut noodzakelijk dat het personeel van de Interdienstengroep binnen het secretariaat-generaal van de Commissie snel wordt versterkt en dat de aanwezigheid van deze groep binnen elk van de directoraten-generaal wordt geconsolideerd, zodat zij een dynamisch en ideeënrijk steunpunt kan vormen, in staat om het potentieel en de specifieke kenmerken van de ultraperifere regio's op alle beleidsterreinen van de Unie tot hun recht te laten komen; 9. uit nadrukkelijk de wens, in het streven naar een betere samenhang van de maatregelen voor de ultraperifere regio's, en in het bijzonder in het huidige kader van beperking van de financiële middelen, dat alle voorstellen voor besluiten met een algemene strekking bij de behandeling door het College van commissarissen en op basis van artikel 299, lid 2, vergezeld gaan van een vereenvoudigd memorandum, opgesteld door de Interdienstengroep, waarin de mogelijke gevolgen voor de ultraperifere regio's worden aangegeven alsmede, indien deze gevolgen negatief zijn, de maatregelen om deze te verzachten; 10. uit zijn voldoening over het feit dat de Commissie een werkprogramma heeft aangekondigd dat zich over de komende twee jaren uitstrekt, maar verlangt dat het meerjarenkarakter daarvan duidelijker tot uitdrukking wordt gebracht, dat het tijdschema nauwkeuriger wordt vastgesteld en de beschikbaarheid van de middelen voor de correcte uitvoering ervan wordt gewaarborgd; 11. is van oordeel dat een overkoepelend en duurzaam beleid voor de ultraperifere gebieden enerzijds gebaseerd moet zijn op ondersteuning van de productiesector en de ontwikkeling van bedrijven en diensten (met name KMO's, ambachtelijke bedrijven, toerisme...., waarbij moet worden gestreefd naar verruiming van de markten voor nieuwe activiteiten), en dat anderzijds moet worden gewerkt aan een inhaalslag van deze regio's op de strategische terreinen van deze tijd, zoals de informatiemaatschappij, milieu, vervoer, energie en nieuwe technologieën; Landbouw 12. verlangt van de Unie een aanpassing van de gemeenschappelijke marktordeningen (GMO's) en de overige steunmaatregelen voor de landbouw aan de bijzondere kenmerken van de ultraperifere landbouwproductie, met name die GMO's die het meest direct de landbouwproductie en veehouderij van deze regio'sbeïnvloeden (bananen, groenten en fruit, melkproducten, rund-, geiten- en schapenvlees, suiker, wijn). Deze aanpassing zou een versterking moeten vormen van de benadering in de verschillende verordeningen betreffende de landbouwonderdelen van de POSEI-programma's, terwijl in de GMO's die nu worden herzien maatregelen moeten worden opgenomen waarin rekening gehouden wordt met de specifieke kenmerken van de ultraperifere landbouwproductie; 13. acht het noodzakelijk dat, bij de herziening van de verordeningen betreffende de landbouwonderdelen van de POSEI-programma's, de toepassing van de specifieke bevoorradingregelingen wordt verbeterd, zodat er een nieuwe methode wordt gehanteerd voor de berekening van de steun en een beter evenwicht tot stand wordt gebracht met de maatregelen voor de ondersteuning van de plaatselijke productie en flexibelere voorwaarden worden gecreëerd voor de heruitvoer van producten; 14. uit zijn ongerustheid over het risico dat de komende voorstellen van de Commissie inzake de herziening van een landbouwluik van de POSEI-programma's een vertraging met zich mee zullen brengen en zullen leiden tot een restrictieve benadering; wenst in dit verband dat de begrotingsramingen worden verhoogd om de herziening van de landbouwonderdelen van de POSEI-programma's te dekken zodat de traditionele producten van de ultraperifere regio's in aanmerking blijven komen voor het "acquis” van deze programma's; Visserij 15. dringt er bij de Commissie op aan dat zij in het denkproces over de aanpassing van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid instemt met de toepassing van specifieke maatregelen in de ultraperifere regio's op het gebied van o.a.: onbeperkte handhaving van compensatieregelingen voor de extra kosten voor het op de markt brengen van bepaalde visserijproducten, en deze eventueel aan te passen, specifieke behandeling van de vloot van deze gebieden in het kader van de financieringsinstrument voor de orientatie van visserij-fondsen; alsmede uitvoering van een beleid om de visbestanden in deze regio's in kaart te brengen; uitbreiding en verlenging van de speciale regelingen voor de invoer van visserijproducten die in deze regio's niet voorkomen; 16. verzoekt de Commissie voorstellen te doen om de kustvisserijsector van deze gebieden te steunen en ter ontwikkeling van de ambachtelijke visserij en conserveringstechnieken. Regionaal beleid en overheidssubsidies 17. acht het van wezenlijk belang dat nu reeds een serieus onderzoek wordt ingesteld naar de potentiële gevolgen van de komende uitbreidingen voor de economische en sociale samenhang binnen de Vijftien enerzijds en de sluiting van de nieuwe partnerschapsovereenkomst tussen ACS en EU anderzijds, teneinde te voorkomen dat de steun die terecht aan de ultraperifere regio's wordt toegekend en de uit de toepassing van artikel 299, lid 2 voortvloeiende maatregelen op de helling worden gezet; 18. is van oordeel dat de zeven ultraperifere regio's in aanmerking moeten komen voor een behandeling die op zijn minst gelijkwaardig is aan de behandeling waarvoor de minst bevoorrechte communautaire regio's in aanmerking komen uit hoofde van de structuurfondsen; meent dat dit moet gelden voor de medefinancieringspercentages, de omvang van de steun, selectiecriteria, enz., dat dit niet alleen noodzakelijk is vanwege de omvang van de benodigde steun voor deze regio's, doch tevens vanwege het belang om toegang te kunnen krijgen tot een zo groot mogelijke verscheidenheid aan bestaande instrumenten; dat alle communautaire initiatieven hiervoor dienen te worden opengesteld; meent dat het niet logisch is dat de UPR's utgesloten blijven van het merendeel van de kredieten van INTERREG III en dat deze regio's worden opgezadeld met procedures waarmee volstrekt voorbij wordt gegaan aan hun ultraperifere ligging en die zijn ontworpen voor continentale gebiedsdelen; dat de UPR's een specifieke planning nodig hebben binnen INTERREG III en er een goede coördinatie moet komen met de op derde landen van toepassing zijnde financiële instrumenten en dat de toegang van UPR's tot horizontale communautaire programma's dient te worden verbeterd 19. attendeert de Commissie op de aan de uitbreiding verbonden financiële gevolgen, en stelt voor dat bij de selectie van de regio's die in aanmerking komen voor doelstelling 1 van de structuurfondsen niet meer uitsluitend wordt gekeken naar het BBP, maar ook naar geografische en demografische criteria en naar sociale indicatoren zoals het werkloosheidspercentage; 20. betreurt het feit dat de communautaire instrumenten (horizontale programma's, communautaire initiatieven ...) uitsluitend worden gecreëerd voor regio's die deel uitmaken van het Europese vasteland, en dat hierbij geen rekening wordt gehouden met de specifieke context van de ultraperifere regio's, die een verbindingszone vormen met economische en politieke zones waarvan de invloed in de loop van de 21 e eeuw zal toenemen (het Caraïbisch Gebied, de Indische Oceaan, MERCOSUR, Afrika.....), en die daarom recht hebben op erkenning van hun sleutelrol als actieve grens van de Europese Unie; pleit voor een specifiek project voor deze regio's om hen in staat te stellen de desbetreffende instrumenten ten volle te benutten; 21. vraagt met betrekking tot de verleende staatssteun, dat de ultraperifere regio's in aanmerking kunnen komen voor de in artikel 87, lid 3, sub a) van het Verdrag beoogde uitzonderingsregeling, conform de in de memoranda van de regio's gedane voorstellen, en verlangt dat de aparte fiscale status van elk van de ultraperifere regio's op basis van artikel 299, lid 2 gehandhaafd blijft, aangezien de consolidatie van de "verworvenheden van de ultraperifere regio's” van essentieel belang is om eventueel te kunnen overgaan tot een meer globale behandeling; Belasting- en douaneregelingen 22. verzoekt de Commissie aandacht te besteden aan de gedifferentieerde belastingstelsels van deze regio's, zowel vanuit indirect als direct oogpunt, omdat deze instrumenten noodzakelijk zijn voor de economische ontwikkeling van de ultraperifere regio's, en eraan vast te houden, zodat de doelstelling van de handhaving van een zekere economische diversiteit via sectoriële bevordering wordt verwezenlijkt; 23. acht het noodzakelijk de douane- en handelsmaatregelen voor deze regio's te verdiepen, zodat gewaarborgd wordt dat de bevoorradingskosten voor de industrieën niet te hoog worden en de traditionele handelsstromen worden gerespecteerd. De EU moet tevens rekening houden met de belangen van de ultraperifere regio's tijdens onderhandelingen over handelsakkoorden met derde landen; 24. acht het onontbeerlijk dat de douanevrijstellingen voor de invoer van bepaalde producten die essentieel zijn voor de economie van deze regio's gehandhaafd worden en verzoekt de Commissie toestemming te verlenen voor douanevrijstelling op de heruitvoer van ingevoerde grondstoffen die in de ultraperifere regio's een bewerking hebben ondergaan om de economische ontwikkeling van deze regio's te bevorderen; Vervoer, energie en milieu 25. dringt er met name bij de Commissie op aan de verplichtingen inzake openbare dienstverlening verder aan te passen, en een juiste analyse te maken van de gevolgen van de liberalisering van de energie- en vervoersmarkt voor de ultraperifere regio's en dat zij zich blijft inspannen om ervoor te zorgen dat de ultraperifere regio's worden opgenomen in de Trans-Europese netwerken in deze twee sectoren; 26. acht het onmogelijk om de overheidssteun te beperken tot de havens en luchthavens vanwege hun essentiële belang voor deze regio's als openbare diensten; 27. acht het noodzakelijk de zelfvoorziening op energiegebied in de ultraperifere regio's te stimuleren, met name door de exploitatie van hernieuwbare energiebronnen; 28. meent dat de toepassing van het beginsel "de vervuiler betaalt” moet worden gemoduleerd of gecompenseerd door een grotere flexibiliteit in de regeling voor milieusubsidies; daarnaast dienen wegens de rijkdom en ecologische verscheidenheid van hun natuur en hun insulair karakter speciale maatregelen te worden aangenomen voor het natuurbehoud en voor de verwijdering van vast afval. Gelijke kansen 29. acht het noodzakelijk meer aandacht te besteden aan gelijke kansen voor de burgers van ultraperifere regio's (in het bijzonder jongeren, vrouwen en werklozen), voor universiteiten en bedrijven (toegang tot de markten en financiering van hun projecten), voor de burgersamenleving en de niet-gouvernementele organisaties, alsmede voor de regionale centra die zich bezighouden met innovatie, opleiding en technologische ontwikkeling; Illegale immigratie 30. wenst dat de Unie aandacht besteedt aan het probleem van illegale immigratie in de ultraperifere regio's, die als buitengrenzen van de Unie evenzovele toegangspoorten tot haar grondgebied vormen; Partnerschap 31. uit zijn tevredenheid over de eerste partnerschapsdagen, georganiseerd door de Commissie; wenst dat deze worden omgezet in een follow-up-comité bestaande uit vertegenwoordigers van de betrokken lidstaten en de ultraperifere regio's, teneinde in het kader van dit partnerschap te zorgen voor een jaarlijkse follow-up; wenst voorts dat jaarlijks, afwisselend in Brussel en in een van de ultraperifere regio's, een dialoogforum bijeenkomt, met deelname van leden van het Europees Parlement, het Comité van de regio's en sociale partners, teneinde zich te buigen over de vooruitgang die wordt geboekt bij de tenuitvoerlegging van artikel 299, lid 2, en voorstellen in te dienen met het oog op tussentijdse aanpassing en bijstelling van het communautaire beleid; 32. verzoekt de Commissie jaarlijks een verslag op te stellen over de vooruitgang die geboekt is met de uitvoering van artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag; o o o 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten van de ultraperifere regio's. Het Europees Parlement, - gezien het Witboek van de Commissie ( COM(1999) 719 - C5-0136/2000 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 maart 1998 over het Groenboek van de Commissie. De algemene beginselen van het levensmiddelenrecht in de Europese Unie, ( COM(1997) 176 - C4-0213/1997 ) (1) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 juni 2000 over de Europese voorbereiding van de Raad in Feira op 19 en 20 juni 2000 (2) , waarin wordt verzocht om oprichting van een sterke, onafhankelijke instantie voor voedselveiligheid en wetgeving dienaangaande, - gelet op de artikelen 152 en 95 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0272/2000 ), A. overwegende dat het Witboek bedoeld is om duidelijk te maken dat de Commissie een cruciale beleidsprioriteit toekent aan het bereiken en waarborgen van het hoogste niveau van voedselveiligheid en het terugwinnen van het vertrouwen van de verbruikers in de Europese Unie door een radicaal nieuwe benadering voor te stellen, met inachtneming van het voorzorgbeginsel, B. overwegende dat de Commissie voorstelt een onafhankelijke voedselautoriteit op te richten, in combinatie met een breed spectrum aan andere maatregelen om samenhang te brengen in het geheel van wetgeving betreffende alle aspecten van de voedselveiligheid "van boer tot bord”, C. overwegende dat het Europees Parlement in zijn voornoemde resolutie van 10 maart 1998 heeft onderstreept dat er een coördinerende instantie moet worden opgezet voor levensmiddelen die een potentieel gevaar voor de consument opleveren, en dat er een netwerk moet worden opgericht voor waarschuwingen over levensmiddelen; dat het Parlement ook het belang van een reorganisatie van de wetenschappelijk comités heeft erkend, teneinde voor meer transparantie te zorgen, de specialistische kennis uit te breiden en de onafhankelijkheid van hun leden te waarborgen, D. overwegende dat ingrijpende structurele veranderingen nodig zijn in de wijze waarop voedselveiligheidskwesties worden behandeld, aangezien er een scheiding moet worden aangebracht tussen risicoanalyse en risicobeheer; tegelijkertijd aanvaardend dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAV) het recht zal hebben aanbevelingen te doen aan, en geraadpleegd te worden door degenen die de uiteindelijke verantwoordelijkheid dragen voor het risicobeheer, E. overwegende dat beleidsmaatregelen inzake voeding en gezonde eetgewoonten belangrijk zijn, en dat het effect hiervan op het voedselveiligheidsbeleid een zaak voor de EAV dient te zijn, terwijl het in bredere zin deel moet uitmaken van de aanstaande wetgeving inzake gezondheidsbevordering, F. overwegende dat de EAV een bijdrage moet leveren aan de verbetering en versnelling van besluitvormingsprocedures, overwegende dat de politieke verantwoordelijkheid volledig bij de politieke organen moet blijven liggen, G. overwegende dat het Europees Parlement overeenkomstig de medebeslissingsprocedure betrokken dient te worden bij het besluitvormingsproces voorafgaande aan de oprichting van een dergelijke autoriteit, H. overwegende dat, als een aantal wetgevingsvoorstellen in het Witboek nader werd uitgewerkt, het Europees Parlement deze gedetailleerd zou kunnen behandelen; dat een reeks prioritaire voorstellen tegelijkertijd dient te worden behandeld en volgens hetzelfde tijdschema als wetgeving inzake de oprichting van de EAV, I. overwegende dat het belangrijk is het rijke Europese erfgoed van ter plaatse geproduceerd voedsel te behouden en met name toe te staan dat traditionele bereidingen en procédés in gebruik blijven waarvan zowel wetenschappelijk als via de ervaring is aangetoond dat zij geen negatieve gevolgen voor de voedselveiligheid hebben. Deze traditionele voedingsproducten moeten gewaarborgd kunnen worden via vergunningen aan de producenten en certificatie van de producten, J. overwegende dat alle sectoren die een rol spelen bij het proces van voedselproductie op de hoogte moeten worden gehouden van en moeten worden geraadpleegd over de ontwikkelingen inzake de oprichting van een Europees Autoriteit voor voedselveiligheid en over het in het Witboek genoemde actieplan voor voedselveiligheid, Oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid 1. deelt de opvatting van de Commissie met betrekking tot de cruciale betekenis die moet worden gehecht aan de veiligheid van alle voedingsproducten, met inbegrip van diervoeding en andere in de landbouw gebruikte middelen zoals kunstmest en bestrijdingsmiddelen; 2. verzoekt de Commissie met het oog op het Zesde Kaderprogramma de rol van het onderzoek op het gebied van de voedselveiligheid te versterken en aan te passen, en uit te breiden tot kwesties die belangrijk zijn voor de consument, zowel wat de veiligheid als wat de kwaliteit van het product betreft; meent dat het GCO een rol kan spelen als een van de referentielaboratoria; 3. benadrukt dat adequate opleiding van werknemers op alle niveaus van de voedselketen bevorderd moet worden, teneinde een volledige uitvoering van de HACCP-beginselen te waarborgen; 4. spreekt zijn waardering uit voor de rol van het MKB en de ambachtelijke ondernemingen bij de instandhouding van de culturele verscheidenheid van het voedingsaanbod en voedselvoorkeuren in de gehele Europese Unie en benadrukt dat het MKB en de ambachtelijke ondernemingen in staat gesteld moet worden te voldoen aan de nieuwe voedselveiligheids- en hygiënevoorschriften; 5. verzoekt de Commissie een strategie te ontwikkelen om kandidaat-lidstaten in staat te stellen en aan te moedigen te voldoen aan de hoogste normen op het gebied van voedselveiligheid; verzoekt de Commissie in het licht hiervan betrouwbare en operationele indicatoren vast te stellen om concreet na te gaan in hoeverre de kandidaat-landen het acquis communautaire op het gebied van voedselveiligheid vóór hun toetreding hebben overgenomen; 6. steunt de oprichting van een EAV uit hoofde van de artikelen 152 en 95 van het EG-Verdrag, dat een wetenschappelijk referentiepunt voor de Europese Unie en de lidstaten moet vormen en moet berusten op de beginselen wetenschappelijke integriteit, academische topkwaliteit, onafhankelijkheid, verantwoordingsplicht, transparantie en begrijpelijkheid; bij de oprichting van de EAV moet gebruik worden gemaakt van reeds bestaande organen van de Europese Unie, zoals het Instituut voor gezondheid en consumentenbescherming van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek in Ispra, en moeten deze eventueel worden uitgebreid; verzoekt de Commissie adequate maatregelen te nemen en de bevoegdheden die moeten worden overgedragen aan een nauwgezet onderzoek te onderwerpen; 7. is van mening dat de locatie van de EAV, gezien de in paragraaf 6 vermelde beginselen, aan de volgende criteria moet voldoen: 8. roept de Commissie op zo spoedig mogelijk een gedetailleerde schatting van de kosten van een goede taakvervulling door de EAV te presenteren; 9. is van oordeel dat de onafhankelijkheid en de academische topkwaliteit van de EAV enkel gegarandeerd kunnen worden als de Commissie en de andere instellingen van de EU de autoriteit van voldoende geld en personeel voorzien; Werkterrein van de autoriteit 10. is van mening dat de EAV primair verantwoordelijk dient te zijn voor de analyse van risico's op het gebied van de voedselveiligheid en voor de gelijktijdige kennisgeving van de resultaten van deze analyses aan de Europese Commissie, het Europees Parlement en de regeringen van de lidstaten, die afzonderlijk en gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor het beheer en de beheersing van de geanalyseerde risico's; 11. is van mening dat de voedselautoriteit aanbevelingen voor acties moet kunnen doen aan degenen die de uiteindelijke verantwoordelijkheid dragen voor het risicobeheer, en door hen moet kunnen worden geraadpleegd; 12. is van mening dat de kern van het werk van de EAV dient te bestaan uit het verstrekken van wetenschappelijke adviezen, het verzamelen en analyseren van wetenschappelijke feiten die nodig zijn als basis voor de besluitvormingsprocessen in de Gemeenschap en het volgen en bewaken van ontwikkelingen die de voedselveiligheid raken inclusief de veiligheid van drinkwater; 13. is van mening dat de EAV dient te zorgen voor coördinatie, de totstandkoming van een netwerk en nauwe samenwerking met en tussen de nationale instanties voor voedselveiligheid in de lidstaten en nauwe contacten dient te onderhouden met zowel de belangrijkste organisaties voor consumentenbescherming als met de representatieve vertegenwoordigers van de andere betrokkenen bij de voedselketen om de uitwisseling van gegevens over risico-evaluatie aan te moedigen; 14. is van oordeel dat de EAV belast dient te worden met alle mogelijke hulpverlening aan de nationale diensten voor voedselveiligheid van de lidstaten met het oog op het verstrekken aan het publiek van toegankelijke en begrijpelijke informatie over zijn wetenschappelijke conclusies en adviezen inzake voedselveiligheidskwesties, terwijl de Commissie verantwoordelijk dient te blijven voor het meedelen en toelichten van besluiten betreffende het risicobeheer; 15. is van mening dat de EAV haar eigen prioriteiten moet kunnen vaststellen en voor een pro-actieve benadering kan kiezen, om de Commissie te adviseren over kwesties die verontrusting wekken, en een systeem voor vroegtijdige waarschuwing te ontwikkelen, zodat kan worden geanticipeerd op toekomstige problemen; is van oordeel dat de kern van de werkzaamheden van de EAV dient te liggen bij de prioriteiten die door de Europese Commissie en het Europees Parlement zijn vastgesteld; is voorts van oordeel dat de verscheidenheid aan actoren die betrokken zijn bij de inkennisstelling ten aanzien van risico's een extra garantie vormt voor openheid, maar is wel van mening dat er tussen de EAV en de Commissie een duidelijke verdeling van de taken en verantwoordelijkheden op dit gebied moet komen; 16. is van mening dat een onafhankelijke voedselautoriteit geen wetgevende taken kan hebben; Systeem voor snelle waarschuwingen 17. is van mening dat het systeem voor snelle waarschuwingen, dat een snelle identificatie en melding van urgente voedselveiligheidsproblemen mogelijk maakt, onder de verantwoordelijkheid van de Commissie dient te blijven vallen, in nauwe samenwerking met de lidstaten en dat fysiek deel uitmaakt van de EAV, maar dat het wellicht te zijner tijd passend is dit systeem door de EAV te laten beheren; 18. dringt aan op onmiddellijke verbetering van het systeem voor snelle waarschuwingen en uitbreiding ervan tot alle aspecten van de voedselveiligheid, met inbegrip van diervoeders, waarbij gebruik gemaakt dient te worden van een voortdurend bijgewerkte positieve lijst; is van oordeel dat deze verbeteringen niet afhankelijk mogen worden gesteld van de oprichting van de autoriteit; 19. is van mening dat het in geval van een noodsituatie op het gebied van de voedselveiligheid de taak van de EAV is de nodige wetenschappelijke middelen te mobiliseren ter ondersteuning van de reactie van de Commissie en de betrokken lidstaat of -staten, en dat van de EAV gevraagd kan worden follow-up-maatregelen uit te voeren, zoals het beoordelen van en adviseren inzake procedures en bewakingsmethoden in het licht van de ervaring die met de noodsituatie is opgedaan en dat het eveneens aanbevelingen kan doen voor actieprioriteiten; 20. is van mening dat tegelijk met de oprichting van de EAV een ondubbelzinnige beslissing moet worden genomen over de wijze van interne en externe communicatie in geval van een noodsituatie op het gebied van voedselveiligheid; 21. is van oordeel dat, wanneer er maatregelen worden genomen om het hoofd te bieden aan noodsituaties op het gebied van de voedselveiligheid, het voorzorgsprincipe hierbij op evenredige en verantwoordelijke wijze dient te worden toegepast; Verantwoordingsplicht 22. is van mening dat de autoriteit onafhankelijk van externe druk en van de Europese instellingen en de lidstaten moet fungeren, dat er derhalve bijzondere aandacht moet worden besteed aan de voordracht en benoeming van de directeur van de EAV alsmede aan de managementstructuren en de financiering, om een juist evenwicht tussen onafhankelijkheid en verantwoordingsplicht te bereiken; is van oordeel dat de EAV uit openbare middelen moet worden gefinancierd; 23. is van mening dat de directeur van de autoriteit dient te worden benoemd door de Commissie na een open selectieprocedure onder leiding van de bij de Commissie voor voedselveiligheidskwesties verantwoordelijke directeur-generaal, waarbij, zo nodig, een beroep wordt gedaan op externe adviezen van de diverse belangengroeperingen; 24. is van mening dat de persoon die wordt voorgedragen voor de functie van directeur van de EAV, uitgenodigd dient te worden om te verschijnen voor de bevoegde commissie van het Europees Parlement, om een verklaring af te leggen en te worden ondervraagd door die commissie alvorens de definitieve benoeming plaatsvindt; dat deze hoorzitting openbaar dient te zijn; en dat het afgewogen oordeel dat de parlementaire commissie na de hoorzitting formuleert, door de Commissie bij het benoemingsbesluit in aanmerking dient te worden genomen; 25. is van mening dat het bestuur van de EAV uit niet meer dan 12 leden dient te bestaan, waaronder een evenwichtige vertegenwoordiging van deskundigen uit de consumentenbescherming, de volksgezondheid, het bedrijfsleven, het midden- en kleinbedrijf, de landbouw en de wetenschap, en dat de leden benoemd dienen te worden voor een periode van drie jaar met de mogelijkheid van een eenmalige herbenoeming; is van oordeel dat het EP twee leden van het bestuur van de EAV zou moeten kunnen benoemen; 26. wenst dat de Commissie het principe van doorzichtigheid toepast in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en een zogenaamde "oproep tot indiening van blijken van belangstelling” laat verschijnen om de wetenschappelijke deskundigen te selecteren; de oproep bevat ook een uiteenzetting van de selectiecriteria en -procedure die toegepast worden; 27. is van mening dat de directeuren van de nationale voedselveiligheidsinstanties of overeenkomstige bevoegde organen van de lidstaten een adviescommissie dienen te vormen die regelmatig bijeenkomt met de directeur en de leiding van de autoriteit; verzoekt de lidstaten die nog geen onafhankelijke agentschappen of instellingen voor de voedselveiligheid hebben, deze op te richten en zich op de volgende punten te concentreren: uitmuntendheid, onafhankelijkheid, verantwoordingsplicht, doeltreffende inspecties en snel reageren op noodsituaties; Transparantie 28. is ervan overtuigd dat de autoriteit in haar optreden een zo groot mogelijke transparantie aan de dag moet leggen; dat dit dient te omvatten de publicatie van de namen van de leden van de wetenschappelijke comités alsmede informatie over de wijze van benoeming, hun wetenschappelijke achtergrond en een volledige verklaring inzake hun belangen, en evenzo over de eventuele werkgroepen die de comités instellen; dat de notulen van hun vergaderingen of de ingediende verslagen, waaronder ook minderheidsstandpunten, voorafgaande aan de vergaderingen gepubliceerd dienen te worden; en dat in een later stadium de mogelijkheid dient te worden overwogen dat het bestuur van de autoriteit in het openbaar vergadert, waarbij voor een dergelijk besluit uitgegaan moet worden van de ervaringen van de nationale instanties die op deze wijze vergaderen; 29. is van mening dat de bevindingen en aanbevelingen van de autoriteit tegelijkertijd aan de Commissie, het Parlement en de regeringen van de lidstaten moeten worden toegezonden, en dat een begrijpelijke uiteenzetting van de bevindingen van de autoriteit onmiddellijk over het internet aan het publiek moet worden verstrekt; 30. benadrukt dat het noodzakelijk is met derde landen te onderhandelen over equivalentie-overeenkomsten; 31. is van mening dat de EAV een jaarverslag van zijn activiteiten aan het Europees Parlement moet aanbieden en dat de directeur van de autoriteit regelmatig een bezoek zou moeten brengen aan de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming van het Europees Parlement; dergelijke ontmoetingen met de commissie zouden minstens eenmaal per jaar moeten plaatsvinden of telkens wanneer de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming daarom verzoekt; 32. is van mening dat er een voorlichtingsbeleid moet komen om het publiek bekend te maken met het werk van de EAV en met de initiatieven die in de Europese Unie worden ontplooid om de voedselveiligheid te verbeteren; Bevoegdheden 33. is van mening dat de EAV de bevoegdheid dient te krijgen om van de lidstaten te verlangen dat zij alle in hun bezit zijnde informatie, statistieken en onderzoeksrapporten en -documenten overleggen die naar de mening van het bestuur van de EAV noodzakelijk zijn voor een volledige analyse van een bepaald risico; meent dat de EAV tevens op eigen initiatief adviezen moet kunnen verstrekken; 34. is van mening dat de EAV, afgezien van samenwerking en netwerkvorming met andere actoren in deze sector, de beschikking moet krijgen over voldoende personeel en andere middelen om een toegevoegde waarde te kunnen realiseren op het gebied van voedselveiligheid; Netwerken met nationale instanties 35. is van mening dat de EAV nauw dient samen te werken met de nationale voedselveiligheidsinstanties en instellingen op het gebied van de voedselveiligheid, teneinde voort te bouwen op hun deskundigheid en deze in voorkomend geval te coördineren, en ervoor te zorgen dat informatie over de voedselveiligheid in een heldere en begrijpelijke vorm aan de consumenten wordt doorgegeven; is voorts van mening dat er in beide richtingen inzichten en informatie uitgewisseld moeten worden met "centres of excellence” in alle relevante disciplines in de Europese Unie en dat dit gecoördineerd dient te worden door de EAV; is van mening dat de EAV gebruik dient te maken van de ervaring van het Europees Milieuagentschap en zijn netwerk van steunpunten en thematische centra; 36. is van mening dat de nationale agentschappen een netwerk van regionale en/of interregionale gespecialiseerde centra voor voedselveiligheid binnen universiteiten en/of nationale onderzoeksinstellingen dienen op te zetten en te coördineren, met als doel een voortdurende controle op de voedselkwaliteit en -veiligheid in de gehele voedselketen; 37. is van mening dat er ter voorkoming van dubbel werk, conflicten en misverstanden tussen de autoriteit en de nationale instanties, duidelijke procedures en beginselen voor de samenwerking met nationale instanties overeen dienen te worden gekomen, o.a. over de gevallen waarin samenwerking en informatieverstrekking verplicht dienen te worden gesteld; is van mening dat er wellicht aanvullende steun aan de kandidaat-landen moet worden verstrekt; Betrekkingen met de Commissie en andere diensten 38. is van mening dat de autoriteit het werk van de wetenschappelijke comités en hun subcomités die zich bezighouden met de voedselveiligheid, volledig moet overnemen en een meerwaarde aan transparantie en verantwoordingsplicht moet opleveren; 39. acht het van essentieel belang dat de autoriteit nauw samenwerkt met het Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling (EBGB) en het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) om te profiteren van het onderzoek en de vergunningsprocedures van het EBGB en de inspectie- en controleprocedures van het VVB en om kennis en onderzoek met die organisaties te delen, en is van mening dat een dergelijke samenwerking voor de EAV van nut zal zijn wanneer het de Commissie en het Parlement voorstellen doet voor verdere of gewijzigde controles; om verwarring en geschillen te voorkomen, moeten er voor de EAV duidelijke verantwoordelijkheidsterreinen worden afgebakend ten opzichte van het VVB; in dit verband dient de EAV voorstellen te doen inzake het soort inspecties, de daarbij te volgen procedures en de frequentie van dergelijke inspecties; het VVB dient zorg te dragen voor de uitvoering van deze controles; 40. onderstreept dat het van essentieel belang is dat de Commissie voor coördinatie zorgt tussen haar diverse afdelingen, waaronder het EBGB, het Voedsel- en Veterinair Bureau, de EAV en de nationale instanties voor levensmiddelen, teneinde de veiligheid van de gehele voedselketen te waarborgen, waarbij met name gelet moet worden op eventuele hiaten die verband houden met de taakstelling van deze verschillende organen; er moet meer duidelijkheid komen omtrent de relatie tussen de Eenheid consumentenbescherming van het GCO, de wetenschappelijke comités en de EAV; 41. is van mening dat de EAV contacten moet leggen met de directoraten-generaal die verantwoordelijk zijn voor milieu, landbouw, visserij , industrie, interne markt en externe handel, om ervoor te zorgen dat hun respectieve beleidsmaatregelen verenigbaar zijn met het belang van de voedselveiligheid; 42. is van mening dat de EAV de relevante NGO's moet raadplegen en nauwe betrekkingen met hen moet aangaan om rekening te houden met de in de samenleving aanwezige deskundigheid; 43. is van mening dat DG SANCO formeel verplicht moet worden binnen een vastgestelde en redelijke termijn te reageren op advies van de EAV; Betrekkingen met internationale organen 44. is van mening dat goede praktijken moeten worden opgespoord en nagestreefd en dat het werk van internationale instanties met een goede reputatie op het gebied van de voedselveiligheid in aanmerking moet worden genomen wanneer de EAV zijn onderzoek en methodologie plant; dat daartoe een nauwe relatie dient te worden aangegaan met andere relevante instanties, zoals de Amerikaanse "Food and Drug Agency”, de Codex Alimentarius, de WHO, de FAO, het Internationale Bureau voor besmettelijke veeziekten (IOE) en de WTO, waarbij met name wetenschappelijke ondersteuning aan de Commissie wordt verleend in WTO-zaken; Verwijzing naar de EAV 45. wijst erop dat de EAV bevoegd is om op aanvraag van de Commissie, een bevoegde nationale overheid, met inbegrip van de nationale agentschappen voor de voedselveiligheid, of op eigen initiatief alle aangelegenheden te onderzoeken waarin evaluatie nodig geacht wordt; in haar jaarverslag aan het Europees Parlement geeft de EAV aan welke aanvragen het ontvangen heeft en hoe zijn eigen initiatieven verantwoord zijn; 46. is van mening dat de EAV gesteund dient te worden door een stevig wetgevingskader; Regelgevingsaspecten 47. is van mening dat het in het Witboek opgenomen actieplan voor voedselveiligheid onderverdeeld moet worden in vier categorieën, namelijk a) prioritaire wetgevingsmaatregelen, b) minder urgente kwesties waarvoor te zijner tijd wetgeving moet komen, c) consolideringsmaatregelen en d) aangelegenheden die beter passen in de activiteiten gericht op gezondheidsbevordering; is voorts van mening dat de eerste 16 punten in categorie a), zoals hieronder opgesomd, tegelijkertijd en volgens hetzelfde tijdschema als de wetgeving tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid behandeld dienen te worden, aangezien het essentieel is dat de autoriteit bij haar oprichting een taakstelling krijgt die juridisch gezien zo begrijpelijk mogelijk is, om duidelijk te maken binnen welk regime en op welke gebieden de autoriteit moet opereren; 48. is van mening dat enkele beginselen bepalend dienen te zijn voor alle wetgeving in de sector voedselveiligheid; een belangrijk onderdeel hiervan is dat de controleerbaarheid langs de gehele voedselketen van diervoeder tot en met de detailhandel gewaarborgd moet zijn om aldus een volledige controleerbaarheid van alle bestanddelen mogelijk te maken in alle fasen en alle levensmiddelen op iedere plek; 49. is het eens met het standpunt van de Commissie inzake risicomelding en het erkennen van de consument als een volwaardige belanghebbende maar benadrukt dat die consument op het ogenblik van een voedselveiligheidscrisis op een zeer toegankelijke, objectieve en duidelijke manier geïnformeerd moet worden over de omvang, de risico's en de eventuele gevolgen van de voedselveiligheidskwestie die de crisis veroorzaakt; 50. is van mening dat onderzoek moet worden gedaan naar de compatibiliteit van een aantal terreinen die ook voor de voedselveiligheid van belang zijn, zoals de communautaire wetgeving inzake meststoffen, gewasbescherming, geneesmiddelen, milieu en afvalstoffen, met de in het Witboek voorgestelde regelingen ter verbetering van de consumentenbescherming; 51. verzoekt de Commissie om, naast de wetgeving tot oprichting van de EAV, de volgende aandachtspunten te beschouwen als prioriteiten voor het wetgevingswerk: 52. is bezorgd over het feit dat het actieplan geen grondige herziening inhoudt van de communautaire wetgeving inzake etikettering van voedingsmiddelen, zoals is beloofd in het Groenboek inzake het voedingsbeleid van de EU; is van oordeel dat bij elke dergelijke herziening een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen de beide belangrijke doelstellingen, namelijk traceerbaarheid garanderen en zorgen voor duidelijke en verstaanbare consumentenvoorlichting; 53. verzoekt de Commissie na te gaan of de inhoud van de vele specifieke etiketteringsvoorschriften niet volledig in de etiketteringsrichtlijn (79/112/EEG ) kan worden geregeld; is van mening dat daarbij moet worden onderzocht of de vele specifieke etiketteringsvoorschriften niet beter in een bijlage bij de algemene etiketteringsrichtlijn kunnen worden opgenomen; 54. acht het van belang dat de nieuwe voedingswetgeving zo eenvoudig en transparant mogelijk is; dat de eenvoud en de duidelijkheid van de nieuwe voedingswetgeving vooral voor kleine en ambachtelijke ondernemingen van belang is; merkt tevens op dat alles in het werk moet worden gesteld om te voorkomen dat er een onnodig zware financiële en administratieve last wordt gelegd op de schouders van het midden- en kleinbedrijf; 55. verzoekt de Commissie onderzoek te doen naar de officiële controles om vast te stellen op welke punten deze wellicht ontoereikend zijn, en voorstellen terzake in te dienen; 56. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de organisaties voor consumentenbescherming in versterkte mate worden betrokken bij het voorlichtingsbeleid inzake het bestaande wettelijke kader van de voedselveiligheid; o o o 57. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.