Het Europees Parlement, – gezien het schrijven van zijn Voorzitter van 12 september 2013, – gezien het ontwerp van Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement en de Europese Centrale Bank over de praktische regelingen in verband met de uitoefening van democratische verantwoordingsplicht en toezicht op de uitoefening van de taken die in het kader van het Gemeenschappelijk toezichtmechanisme aan de Europese Centrale Bank zijn opgedragen, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 127, lid 6, artikel 284, lid 3, tweede alinea, en artikel 295, – gezien zijn standpunt van 12 september 2013 met het oog op de vaststelling van de verordening van de Raad waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid op het gebied van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (1) alsmede het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie constitutionele zaken over het voorstel voor die verordening (2) , – gezien de verklaring van zijn Voorzitter en de president van de Europese Centrale Bank van 12 september 2013 bij de stemming in het Parlement met het oog op de vaststelling van een verordening van de Raad waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid op het gebied van het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (3) , – gezien artikel 127, lid 1, en artikel 46, lid 1, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0302/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het akkoord en besluit, met inachtneming van de inhoud van het akkoord, dit akkoord als bijlage in zijn Reglement op te nemen; 2. verzoekt zijn Voorzitter het akkoord met de president van de Europese Centrale Bank te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, met de bijlage, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Centrale Bank en de parlementen van de lidstaten. BIJLAGE Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement en de Europese Centrale Bank over de praktische regelingen in verband met de uitoefening van democratische verantwoordingsplicht en toezicht op de uitoefening van de taken die in het kader van het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme aan de Europese Centrale Bank zijn opgedragen (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met het interinstitutioneel akkoord als bekendgemaakt in PB L 320 van 30 november 2013, blz. 1.) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Conferentie van voorzitters, – gezien zijn besluiten van 6 mei 2009 (1) , 14 september 2009 (2) , 15 juni 2010 (3) en 14 december 2011 (4) over het aantal en het aantal leden van de interparlementaire delegaties, delegaties in gemengde parlementaire commissies en delegaties in parlementaire samenwerkingscommissies en multilaterale parlementaire vergaderingen, – gezien artikel 198 van zijn Reglement, 1. besluit dat, als gevolg van de toetreding van Kroatië tot de Europese Unie, de Delegatie in de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Kroatië zal ophouden te bestaan; 2. besluit het aantal leden van de volgende interparlementaire delegaties als volgt te wijzigen: Delegatie voor de betrekkingen met Albanië, Bosnië-Herzegovina, Servië, Montenegro en Kosovo: 30 leden Delegatie voor de betrekkingen met het Arabisch schiereiland: 19 leden Delegatie voor de betrekkingen met de Verenigde Staten: 57 leden Delegatie voor de betrekkingen met Canada: 21 leden Delegatie voor de betrekkingen met de landen in Midden-Amerika: 16 leden Delegatie voor de betrekkingen met Japan: 26 leden Delegatie voor de betrekkingen met de Volksrepubliek China: 42 leden Delegatie voor de betrekkingen met India: 29 leden Delegatie voor de betrekkingen met de Zuidoost-Aziatische landen en de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten (ASEAN): 25 leden Delegatie voor de betrekkingen met Australië en Nieuw-Zeeland: 19 leden Delegatie voor de betrekkingen met Zuid-Afrika: 21 leden; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 ( COM(2012)0436 – C7-0226/2012) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring (4) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2011 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn besluit van 17 april 2013 (5) tot uitstel van het besluit tot verlening van kwijting voor het begrotingsjaar 2011 en de bijgaande resolutie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (7) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (8) , – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0310/2013 ), 1. weigert de secretaris-generaal van de Raad kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Raad en de Raad voor het begrotingsjaar 2011; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2.Resolutie van het Europees Parlement van 9 oktober 2013 met de daarvan een integrerend deel uitmakende opmerkingen bij het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 afdeling II – Europese Raad en Raad ( COM(2012)0436 – C7-0226/2012 – 2012/2169(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (9) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 ( COM(2012)0436 – C7-0226/2012) (10) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011, tezamen met de antwoorden van de instellingen (11) , – gezien de verklaring (12) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2011 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn besluit van 17 april 2013 (13) tot uitstel van het besluit tot verlening van kwijting voor het begrotingsjaar 2011 en de bijgaande resolutie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14) , en in het bijzonder de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (15) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (16) , – gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A7-0310/2013 ), A. overwegende dat in een democratische samenleving de belastingbetalers en de publieke opinie het recht hebben te worden geïnformeerd over het gebruik van publieke middelen (17) ; B. overwegende dat de burgers het recht hebben te weten hoe hun belastingen worden uitgegeven en hoe de bevoegdheid die aan politieke organen is toevertrouwd, wordt uitgeoefend; C. overwegende dat de Raad, als een instelling van de Unie, een democratische verantwoordingsplicht heeft tegenover de burgers van de Unie voor zover hij begunstigde is van middelen van de algemene begroting van de Europese Unie; D. overwegende dat het Parlement van alle EU-instellingen het enige rechtstreeks verkozen orgaan is en belast is met het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie; 1. benadrukt de rol die het Parlement overeenkomstig het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) vervult bij het verlenen van kwijting voor de begroting; 2. wijst erop dat de Unie, ingevolge artikel 335 VWEU, “wordt vertegenwoordigd door elk van de instellingen, uit hoofde van hun administratieve autonomie, voor de aangelegenheden die verband houden met hun respectieve werking”, en dat zij derhalve, met inachtneming van artikel 55 van het Financieel Reglement, individueel verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van hun begroting; 3. wijst erop dat, ingevolge artikel 77 van het Reglement van het Parlement, "de bepalingen inzake de verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting eveneens van toepassing zijn voor de procedure voor de verlening van kwijting aan […] de personen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de begrotingen van de overige instellingen en organen van de Europese Unie, zoals de Raad (voor wat betreft zijn uitvoerende activiteiten), het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's"; Advies van de Rekenkamer betreffende de Europese Raad en de Raad in zijn betrouwbaarheidsverklaring voor het begrotingsjaar 2011 4. onderstreept het feit dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag over het begrotingsjaar 2011 opmerkingen heeft opgenomen over de Europese Raad en de Raad met betrekking tot aanbestedingsprocedures voor schoonmaakdiensten en voor de aankoop van werkkleding en -schoeisel waarin hij wijst op bepaalde tekortkomingen bij de toepassing van de selectie- en de gunningscriteria; 5. neemt kennis van de uitleg van de Raad met betrekking tot de tekortkomingen bij de aanbestedingsprocedures en van zijn verzekering betreffende volledige eerbiediging van de geest en de beginselen van het Financieel Reglement; 6. onderschrijft de aanbevelingen van de Rekenkamer dat ordonnateurs de opzet, de coördinatie en de uitvoering van de aanbestedingsprocedures verder moeten verbeteren door middel van passende verificaties en betere begeleiding; beveelt ook een betere toepassing aan van de aanbestedingsregels, die alle instellingen van de Unie moeten naleven; 7. neemt er kennis van dat de Raad niet uitvoeriger is ingegaan op de aanbeveling van de Rekenkamer betreffende passende verificaties en betere begeleiding van aanbestedingsprocedures; Hangende zaken 8. betreurt de problemen die zich tijdens de kwijtingsprocedures voor de begrotingsjaren 2007, 2008, 2009 en 2010 hebben voorgedaan, die het gevolg waren van een gebrek aan samenwerking van de kant van de Raad; wijst erop dat het Parlement heeft geweigerd de secretaris-generaal van de Raad kwijting te verlenen voor de uitvoering van de begroting van de Raad voor het begrotingsjaar 2009, om redenen die zijn uiteengezet in zijn resoluties van 10 mei 2011 (18) , 25 oktober 2011 (19) , 10 mei 2012 (20) en 23 oktober 2012 (21) ; 9. verwacht dat de toekomstige jaarlijkse activiteitenverslagen die het Parlement van de Raad zal ontvangen een volledig overzicht zullen bevatten van al het personeel, opgesplitst volgens categorie, rang, geslacht, nationaliteit en gevolgde beroepsopleiding, alsmede van de interne begrotingsbeslissingen van de Raad; 10. benadrukt dat de begroting van de Europese Raad en die van de Raad moeten worden gescheiden, met het oog op een transparanter financieel beheer bij beide instellingen en om ervoor te zorgen dat beide instellingen beter ter verantwoording kunnen worden geroepen; 11. herhaalt zijn verzoek aan de Raad een gedetailleerde schriftelijke uitleg te verstrekken over de totale omvang van de financiële middelen die zijn gebruikt voor de aankoop van het Résidence Palace-gebouw, de begrotingslijnen waar deze middelen vandaan komen, de betalingen die tot dusver zijn verricht, de betalingen die nog verricht moeten worden en het doel waarvoor het gebouw moet dienen; 12. betreurt dat de Raad blijft weigeren de vragen van het Parlement te beantwoorden; 13. wijst er nogmaals op dat het Parlement nog altijd wacht op een reactie van de Raad op de vragen en verzoeken om documenten in zijn resolutie van 10 mei 2012; verzoekt de secretaris-generaal van de Raad om de Commissie begrotingscontrole van het Parlement gedetailleerde schriftelijke antwoorden te verstrekken op de vragen in kwestie; 14. wijst er nogmaals op dat de uitgaven van de Raad op dezelfde wijze moeten worden gecontroleerd als die van andere instellingen; is van mening dat de fundamentele elementen van dit toezicht zijn vermeld in zijn resolutie van 23 oktober 2012; 15. is evenwel ingenomen met het feit dat het fungerend voorzitterschap van de Raad de uitnodiging van het Parlement voor de debatten over de kwijtingsverslagen 2011 in de plenaire vergadering van 16 april 2013 heeft aanvaard; verwelkomt het feit dat het voorzitterschap bereid was om een gunstige samenwerking tussen het Parlement en de Raad tot stand te brengen; 16. neemt kennis van het voorstel van het Ierse voorzitterschap voor de oprichting van een interinstitutionele werkgroep om mogelijke oplossingen in kaart te brengen voor de problemen in verband met de kwijting voor de begroting van de Raad; verwacht een concreet voorstel van het Litouwse voorzitterschap van de Raad; Het recht van het Parlement om kwijting te verlenen 17. onderstreept de bevoegdheid van het Parlement om kwijting te verlenen overeenkomstig de artikelen 317, 318 en 319 VWEU, overeenkomstig de tot nu toe gehanteerde interpretatie en praktijk, namelijk verlening van kwijting voor elk onderdeel van de begroting afzonderlijk, om de transparantie en de democratische verantwoordingsplicht ten aanzien van de belastingbetalers van de Unie te vrijwaren; 18. wijst er nogmaals op dat de Commissie, in haar antwoord van 25 november 2011 op de brief van de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, verklaart het wenselijk te achten dat het Parlement voortgaat met het verlenen van kwijting, dan wel het uitstellen of weigeren van de kwijting aan de andere instellingen, inclusief de Raad, zoals tot nu toe het geval is geweest; 19. is van oordeel dat in elk geval een beoordeling moet plaatsvinden van het beheer van de Raad als een instelling van de Unie gedurende het desbetreffende begrotingsjaar, waarmee de bevoegdheden van het Parlement worden gewaarborgd, en in het bijzonder invulling wordt gegeven aan het beginsel van het afleggen van democratische verantwoordelijkheid aan de burgers van de Unie; 20. is dan ook van oordeel dat enige vooruitgang kan worden geboekt indien het Parlement en de Raad overeenstemming zouden bereiken over een lijst documenten die moeten worden uitgewisseld om invulling te geven aan hun respectieve rol in de kwijtingsprocedure; 21. is van mening dat een via een open en formele dialoog tot stand gebrachte bevredigende samenwerking tussen beide instellingen een positief teken voor de burgers van de Unie kan zijn in deze moeilijke tijden. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0456 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0212/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 8 december 2011 (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 31 mei 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0213/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 oktober 2013 met het oog op de vaststelling van Richtllijn 2013/ /EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende pleziervaartuigen en waterscooters en tot intrekking van Richtlijn 94/25/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2013/53/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0883 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 46, artikel 53, lid 1, en de artikelen 62 en 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0512/2011), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gezien artikel 294, lid 3, artikel 46, artikel 53, lid 1, en artikel 62 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de met redenen omklede adviezen die door de Franse senaat werden ingediend in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel, waarin wordt verklaard dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet overeenstemt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van 26 april 2012 van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 26 juni 2013 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikelen 55 en 37 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0038/2013 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. neemt kennis van de bij deze resolutie gevoegde verklaring van de Commissie; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 oktober 2013 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2013/.../EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en Verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt ("de IMI-verordening") (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2013/55/EU.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van de Commissie De Commissie zal bij de voorbereiding van de in artikel 57 quater, lid 2, genoemde gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad, en ruim van te voren passende en transparante raadplegingen houden, in het bijzonder met de deskundigen van bevoegde autoriteiten en instanties, beroepsverenigingen en onderwijsinstelling van alle lidstaten, en in voorkomend geval met deskundigen van de sociale partners. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van pbesluit van de Raad (05835/2013), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa (16913/2012), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, onder a) en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0112/2013), – gelet op artikel 81 en artikel 90, lid 7 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A7-0290/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Republiek Armenië. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (05859/2013), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de overname van personen die zonder vergunning op het grondgebied verblijven (05860/2013), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 79, lid 3, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0113/2013), – gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A7-0289/2013 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Republiek Armenië. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 2, 3, 6 en 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien de artikelen 153, 191, 207 en 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de artikelen 12, 21, 28, 29, 31 en 32 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien het strategisch kader en het actieplan voor mensenrechten en democratie van de Europese Unie van 25 juni 2012, – gezien het Protocol inzake de toetreding van de Volksrepubliek China tot de Wereldhandelsorganisatie van 23 november 2001, – gezien zijn resolutie van 23 mei 2012 getiteld "de EU en China: handelsonevenwicht?" (1) en gezien het verslag van zijn Directoraat-generaal extern beleid van juli 2011 over de handelsrelatie en economische betrekkingen met China, – gezien zijn resolutie van 14 maart 2013 over de betrekkingen tussen de EU en China (2) , – gezien de algemeen aanvaarde beginselen en praktijken die bekend zijn als 'de beginselen van Santiago' en die in oktober 2008 werden vastgelegd door de werkgroep inzake staatsinvesteringsfondsen van het Internationaal Monetair Fonds, – gezien de gezamenlijke verklaring die is afgelegd ter gelegenheid van de dertiende EU-China-top op 20 september 2012 in Brussel, – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Handel, groei en wereldvraagstukken –Handelsbeleid als kernelement van de Europa 2020-strategie" ( COM(2010)0612 ) en gezien de resolutie van het Parlement van 27 september 2011 over een nieuw handelsbeleid voor Europa in het kader van de Europa 2020-strategie (3) , – gezien zijn resolutie van 13 december 2011 over handels- en investeringsbelemmeringen (4) , – gezien zijn resolutie van 6 april 2011 over het toekomstig Europees internationaal investeringsbeleid (5) , – gezien zijn resoluties van 25 november 2010 over maatschappelijk verantwoord ondernemen in het kader van internationale handelsovereenkomsten (6) , over mensenrechten, sociale normen en milieunormen in internationale handelsovereenkomsten (7) en over het internationaal handelsbeleid in de context van de klimaatveranderingsvereisten (8) , – gezien de mededeling van de Commissie met als titel "EU – China: Hechtere partners, groeiende verantwoordelijkheden" ( COM(2006)0631 ) en het bijbehorende beleidsdocument getiteld "Concurrentie en partnerschap – Het handels- en investeringsbeleid van de EU ten aanzien van China" ( COM(2006)0632 ), – gezien zijn resolutie van 5 februari 2009 over versterking van de rol van Europese kmo's in de internationale handel (9) , – gezien zijn recente besluit met vereisten voor de winnings- en houtkapindustrieën aangaande het bekendmaken van de betalingen die zij doen aan regeringen (10) , – gezien het gemeenschappelijk besluit van de EU en China, genomen tijdens de veertiende top EU-China in februari 2012 in Peking, om onderhandelingen te starten over een bilaterale investeringsovereenkomst, – gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de handel tussen de EU en China de afgelopen drie decennia snel en ononderbroken is toegenomen en in 2012 een piek heeft bereikt met een totale handelswaarde van 433,8 miljard EUR, en overwegende dat het onevenwicht in de bilaterale handel sinds 1997 in het voordeel van China is; overwegende dat het handelstekort in 2012 146 miljard EUR beliep, tegenover 49 miljard EUR in 2000; B. overwegende dat het bedrag aan buitenlandse investeringen van de EU in China in 2011 102 miljard EUR beliep en het bedrag aan Chinese investeringen in de EU in datzelfde jaar 15 miljard EUR; overwegende dat het totaalbedrag aan buitenlandse investeringen van China in de EU in 2006 slechts 3,5 miljard EUR bedroeg; C. overwegende dat door het Verdrag van Lissabon buitenlandse rechtstreekse investeringen onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie zijn komen te vallen; D. overwegende dat 26 EU-lidstaten een afzonderlijke bilaterale investeringsovereenkomst met China hebben; overwegende dat de EU nog niet over een duurzaam industriebeleid voor de lange termijn beschikt dat kan fungeren als motor voor de verdediging van haar offensieve en defensieve belangen in het kader van het nieuwe EU-beleid inzake buitenlandse investeringen; E. overwegende dat China, ondanks een stijging van de loonkosten de laatste jaren met 10 % per jaar, nog steeds bij de mondiale top 3 van markten voor investeringen behoort; F. overwegende dat de ontwikkelingsdoelstellingen die respectievelijk in China’s twaalfde vijfjarenplan en de EU 2020-strategie beschreven staan, een groot aantal gemeenschappelijke belangen en uitdagingen omvatten; overwegende dat een sterkere integratie en meer technologische uitwisseling tussen de EU-economie en de Chinese economie synergieën en wederzijdse voordelen kunnen opleveren; G. overwegende dat voor privéondernemingen en staatsbedrijven eerlijke concurrentievoorwaarden van toepassing moeten zijn; H. overwegende dat deze investeringsovereenkomst de eerste is waarover de EU onderhandelt op basis van haar algemene bevoegdheid als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon; overwegende dat de onderhandelingen over deze investeringsovereenkomst, inclusief markttoegang, het potentieel hebben grote belangstelling te genereren, alsmede bezorgdheid onder de bevolking, en daarom moeten worden gevoerd met de grootst mogelijke transparantie, om de nodige parlementaire controle mogelijk te maken, zodat kan worden voldaan aan een van de voorwaarden voor de vereiste instemming van het Europees Parlement met het resultaat van de onderhandelingen; I. overwegende dat investeerders zowel de wetten van het gastland, als de bepalingen van overeenkomsten tussen de EU en China, wanneer die in werking zijn getreden, moeten respecteren om volledig te genieten van de best mogelijke bescherming van hun investeringen; J. overwegende dat de onvolledige of niet-inachtneming door China van bepaalde fundamentele sociale en arbeidsrechten en milieunormen, hoewel deze internationaal erkend zijn, mede ten grondslag ligt aan het bestaande onevenwicht in de handelsstromen tussen de EU en China, dat in het geval van een verdieping van de investeringsbetrekkingen nog groter kan worden indien geen vooruitgang wordt geboekt bij de inachtneming van die rechten en normen; overwegende dat de investeringsovereenkomst derhalve niet moet resulteren in een verdere verlaging van de sociale en milieunormen in China, maar daarentegen moet bijdragen aan de verbetering daarvan, waarbij dit als een voorwaarde moet worden beschouwd, resulterend in evenwichtigere en voor beide partijen gunstige handels- en investeringsbetrekkingen; K. overwegende dat een investeringsovereenkomst ook verplichtingen voor de investeerder moet inhouden, waaronder ten aanzien van de eerbiediging van vakbonds- en andere arbeidsrechten, transparantie en milieubescherming zoals bedoeld in de wetgeving van beide partijen, en dat sluiting ervan in overeenstemming moet zijn met de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en andere desbetreffende, door de partijen ondertekende en geratificeerde internationale overeenkomsten; overwegende dat investeringsovereenkomsten geen betrekking moeten hebben op investeringen in speciaal opgerichte zones waar arbeidsrechten en -normen en andere wettelijke vereisten niet gelden; L. overwegende dat de investeringen die in het kader van deze bilaterale investeringsovereenkomst worden gedaan, niet ten goede mogen komen aan voor export naar de EU bestemde goederen die geproduceerd zijn in kampen voor dwangarbeid, bijvoorbeeld in het kader van het systeem voor heropvoeding door arbeid ("Re-education through Labour", RTL), algemeen gekend onder de naam Laogai; M. overwegende dat de Commissie en de Raad beloofd hebben ervoor te zorgen dat bij het investeringsbeleid van de EU rekening wordt gehouden met de beginselen en doelstellingen van het extern optreden van de EU, waaronder op het terrein van de mensenrechten, en dat vanaf 2013; N. overwegende dat deze overeenkomst, die de economische betrekkingen tussen de EU en China substantieel zal opwaarderen, ook moet bijdragen aan een opwaardering van de politieke dialoog tussen de beide betrokken partijen, met name met betrekking tot de mensenrechten – in het kader van een doeltreffende en resultaatgerichte mensenrechtendialoog – en de rechtstaat, teneinde de politieke en de economische betrekkingen gelijke tred te laten houden, in overeenstemming met de geest van het strategisch partnerschap; O. overwegende dat investeerders er via hun beleid en praktijk op het gebied van investeringsbeheer naar moeten streven aan te sluiten bij de ontwikkelingsdoelstellingen van de gastlanden en de lokale bestuursgebieden waar de investeringen plaatsvinden; 1. verwelkomt de versterking van de economische betrekkingen tussen de EU en China; roept de EU en China op een evenwichtige partnerschapsrelatie, een regelmatige dialoog op hoog niveau en wederzijdse voordelen na te streven in plaats van een mededinging aan te gaan waarbij confrontatie niet wordt geschuwd; 2. wijst erop dat China, dat in 2001 tot de WTO is toegetreden, meer aan liberalisering van zijn handel en het openen van zijn markten zou moeten doen, teneinde tot gelijkere concurrentievoorwaarden te komen, en de verwijdering van de kunstmatige belemmeringen voor ondernemingen die de Chinese markten op willen, moet versnellen; 3. merkt op dat Europese ondernemingen het betreuren dat de Chinese markt een groot aantal tarifaire en niet-tarifaire belemmeringen kent, zoals bepaalde vormen van discriminatie van buitenlandse marktdeelnemers, en dat de tariefstructuur en de technische handelsbelemmeringen zo complex zijn; 4. is er verheugd over dat het onderwerp markttoegang in het onderhandelingsmandaat is opgenomen; is van mening dat China, als voorwaarde voor het starten van de onderhandelingen, moet garanderen dat deze ook betrekking zullen hebben op markttoegang; 5. onderstreept dat buitenlandse directe investeringen en portfolio-investeringen expressis verbis in het onderhandelingsproces moeten worden opgenomen; 6. merkt op dat Chinese ondernemingen de Unie in het algemeen beschouwen als een stabiele investeringsomgeving, maar dat zij het bestaan betreuren van wat zij beschouwen als de resterende exportsubsidies van de EU voor Europese landbouwproducten en het bestaan van bepaalde handelsbelemmeringen met betrekking tot de toegang tot de EU-markt, bijvoorbeeld technische handelsbelemmeringen en belemmeringen die zijn gecreëerd om investeringen door derde landen in sommige lidstaten te blokkeren, en dat zij ertoe oproepen de resterende onverantwoorde belemmeringen te verwijderen en de investeringen in de lidstaten te faciliteren; herinnert er evenwel aan dat onlangs in China een mechanisme voor veiligheidstoetsing is ingevoerd en dat er voor het gebruik van dergelijke mechanismen door beide partijen legitieme gronden kunnen zijn; wijst erop dat er in de EU en in China terechte bezorgdheid kan bestaan over de veiligheid, op grond waarvan het verantwoord is sommige sectoren totaal of gedeeltelijk van buitenlandse investeringen uit te sluiten, hetzij tijdelijk, hetzij voor een langere periode; 7. wijst erop dat de belangrijkste vorm waarin buitenlandse bedrijven momenteel activiteiten in China mogen starten, joint ventures zijn, die vaak gepaard gaan met de overdracht van strategische technologieën die de ontwikkeling van China’s concurrentievermogen bevorderen, ten nadele van de Europese industrie; is ervan overtuigd dat meer openheid van China voor andere juridische regelingen om buitenlandse investeerders toe te staan activiteiten te starten, in combinatie met een behoorlijke bescherming van intellectuele-eigendomsrechten, industriële eigendom, merken en geografische aanduidingen van producten, van cruciaal belang is en voordelig zou zijn voor beide partijen, alsmede bevorderlijk zou zijn voor een grotere mate van integratie van de Europese en de Chinese economie op basis van een strategischere aanpak van economische samenwerking die onder andere gericht is op milieuvriendelijke technologie en innovatie; 8. is ervan overtuigd dat een betere bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten en een doeltreffende implementatie van daaraan gerelateerde regels in China Europese en andere buitenlandse investeerders over de streep kan trekken om in dat land te investeren, nieuwe technologische mogelijkheden te delen en bestaande technologieën te moderniseren, met name op het vlak van milieuvriendelijke technologieën; 9. is verheugd over de inspanningen die de Chinese autoriteiten zich na de toetreding tot de WTO hebben getroost om de bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten te verbeteren, maar betreurt nog steeds de ontoereikende bescherming van deze rechten in China en acht het betreurenswaardig dat de Europese bedrijven, met name het mkb, geen specifieke middelen ter beschikking staan om schendingen van intellectuele-eigendomsrechten doeltreffend te bestrijden; 10. maakt zich zorgen over het gebrek aan betrouwbaarheid van het rechtsstelsel in China, dat tekortschiet om contractuele verplichtingen te doen naleven, en over het gebrek aan transparantie en eenvormigheid bij de toepassing van het regelgevingsstelsel betreffende investeringen; 11. dringt er bij de Commissie op aan om via onderhandelingen een ambitieuze en evenwichtige investeringsovereenkomst tussen de EU en China te sluiten waarmee wordt gestreefd naar de totstandbrenging van een gunstigere omgeving voor EU-investeerders in China en omgekeerd, inclusief betere markttoegang, om de omvang van de kapitaalstromen in beide richtingen te vergroten en transparantie te garanderen met betrekking tot de governance van bedrijven, zowel staats- als particuliere bedrijven, die in de partnereconomie investeren; beveelt de OESO-richtsnoeren voor corporate governance aan als referentiedocument; dringt ook aan op betere wetshandhaving, teneinde te komen tot eerlijke concurrentie tussen publieke en private actoren, de corruptie terug te dringen, en de rechtszekerheid en de voorspelbaarheid van het bedrijfsklimaat in China te vergroten; 12. onderstreept dat het belangrijk is om, middels deze overeenkomst, de voorwaarden te scheppen voor eerlijke concurrentie tussen de EU en China; beveelt met het oog hierop aan dat de Commissie overeenstemming probeert te bereiken over stevige en bindende bepalingen betreffende transparantie en eerlijke concurrentie, zodat er ook ten aanzien van staatsbedrijven en de investeringspraktijken van staatsinvesteringsfondsen gelijke concurrentievoorwaarden ontstaan; 13. vindt dat de overeenkomst in kwestie betrekking moet hebben op zowel markttoegang, als bescherming van investeerders; 14. onderstreept het feit dat niets in de investeringsovereenkomst mag leiden tot een beperking van de beleidsruimte van de partijen en van hun mogelijkheid om wetgeving vast te stellen om legitieme en verantwoorde beleidsdoelstellingen na te streven, terwijl moet worden geprobeerd niet de voordelen teniet te doen die het gevolg zijn van de door de partijen aangegane verplichtingen; onderstreept dat het garanderen van de toepassing van rechtsstatelijke beginselen ten aanzien van alle Chinese en EU-investeerders en -burgers de prioriteit moet blijven; 15. dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor volledige transparantie met betrekking tot de staatsinvesteringsfondsen; 16. is van oordeel dat er een duidelijk tijdspad voor de onderhandelingen moet worden vastgesteld, en dat er redelijke overgangsperioden in overweging moeten worden genomen; 17. is van mening dat de investeringsovereenkomst met China moet worden gebaseerd op de beste praktijken waarmee de lidstaten ervaring hebben opgedaan, tot meer samenhang moet bijdragen en de volgende normen moet bevatten: 18. herbevestigt dat, met het oog op een succesvolle afronding van de onderhandelingen, kwaliteit belangrijker is dan snelheid; 19. geeft aan dat de investeringsbeschermingsovereenkomst duidelijke definities moet omvatten van de te beschermen investeringen en investeerders, en dat louter speculatieve vormen van investeringen niet moeten worden beschermd; 20. dringt aan op verenigbaarheid van deze overeenkomst met multilaterale verplichtingen in het kader van de GATS, teneinde te voldoen aan de criteria van de overeenkomst inzake economische integratie; 21. is tevreden met het feit dat de verwachte verbetering van de rechtszekerheid het mkb zal helpen in het buitenland te investeren en benadrukt het feit dat de mkb-stem tijdens de onderhandelingen moet worden gehoord (inclusief door het bij de zaak betrekken van het nieuwe EU-centrum voor het mkb in China, de mkb-helpdesk van de EU voor intellectuele-eigendomsrechten in China (China IPR SME Helpdesk) en de EU-kamer van koophandel in China), zodat de overeenkomst die moet worden gesloten, de internationalisering bevordert van de mkb-bedrijven die bereid zijn zich op de markt van de andere partij te begeven; 22. onderstreept dat een voorwaarde voor het sluiten van de overeenkomst de opneming is van een sterk engagement van de partijen voor een duurzame en inclusieve ontwikkeling op economisch, sociaal en milieuvlak in verband met investeringen, teneinde te komen tot een meer evenwichtige handels- en investeringsrelatie tussen de EU en China die niet voornamelijk stoelt op lage loonkosten en een zwak milieubeschermingsniveau in China; 23. onderstreept dat de door de EU gesloten investeringsovereenkomsten niet in tegenspraak mogen zijn met de fundamentele waarden die de EU middels haar extern beleid wenst te bevorderen, en de mogelijkheid van openbare inspraak niet mogen ondermijnen, met name wanneer daarmee openbare beleidsdoelstellingen worden nagestreefd, zoals sociale en milieucriteria, mensenrechten, bestrijding van namaak, beveiliging, werknemers- en consumentenrechten, volksgezondheid en openbare veiligheid, industriebeleid en culturele diversiteit; verzoekt om opneming van specifieke en bindende clausules ter zake in de overeenkomst; 24. dringt erop aan om, net als bij andere handelsovereenkomsten die de EU heeft gesloten, de bescherming van publieke diensten als fundamenteel beginsel in de overeenkomst in kwestie op te nemen; 25. onderstreept het feit dat de investeringsovereenkomst tussen de EU en China moet stoelen op wederzijds vertrouwen en volledige inachtneming van de WTO-verplichtingen; betreurt de toekenning van enorme overheidssubsidies aan bepaalde sectoren met groeipotentieel, zoals die van de zonnepanelen, en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat schadelijke praktijken zoals dumping en subsidiëring worden beëindigd, teneinde de onderhandelingen te bespoedigen; 26. beveelt aan, wat markttoegang betreft, dat beide partijen zich ertoe verplichten om voor bepaalde sectoren passende invoeringsperioden en overgangsregelingen vast te stellen, teneinde de overgang naar volledige of gedeeltelijke liberalisering van die sectoren te vergemakkelijken; erkent daarnaast dat beide partijen voor bepaalde sectoren mogelijkerwijs geen verplichtingen kunnen aangaan; vraagt in verband hiermee dat culturele en audiovisuele diensten buiten de onderhandelingen over markttoegang worden gehouden, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de EU-verdragen; benadrukt dat het nodig is iets te doen aan interventionistisch industriebeleid, tekortschietende bescherming van intellectuele-eigendomsrechten, onduidelijkheden in en bij de toepassing van regels en andere niet-tarifaire en technische handelsbelemmeringen; 27. is, gezien de problemen bij de toegang tot de Chinese markt ten gevolge van de positie van staatsbedrijven, van oordeel dat er sprake is van een evenwichtige overeenkomst als gezorgd wordt voor eerlijke concurrentievoorwaarden tussen staats- en privébedrijven; 28. onderstreept dat er met de overeenkomst voor moet worden gezorgd dat de EU de mogelijkheid heeft Chinese investeerders de toegang tot bepaalde strategische sectoren te ontzeggen; 29. onderstreept dat de partijen, en in het geval van de Unie de afzonderlijke lidstaten, op grond van de overeenkomst essentiële beleidsmaatregelen ter bevordering en bescherming van de culturele diversiteit moeten kunnen vaststellen en uitvoeren; 30. benadrukt dat de overeenkomst moet leiden tot duurzame en inclusieve investeringen die milieuvriendelijk zijn, in het bijzonder in winningsindustrieën, en goede arbeidsomstandigheden bevorderen in de bedrijven waarin wordt geïnvesteerd; 31. dringt aan op een clausule die bepaalt dat een investeerder aan een potentieel gastland alle door dat land verlangde relevante informatie over de investering in kwestie verstrekt met het oog op de besluitvorming over die investering of uitsluitend voor statistische doeleinden, terwijl het bij de overeenkomst aangesloten land vertrouwelijke bedrijfsinformatie moet beschermen tegen enigerlei openbaarmaking die de concurrentiepositie van de investeerder of de investering kan aantasten; 32. hamert op de opneming in de toekomstige overeenkomst van bepalingen over transparantie en bestuur van staatsbedrijven en staatsinvesteringsfondsen op basis van de « beginselen van Santiago » die onder auspiciën van het IMF tot stand zijn gekomen en die beginselen bevatten betreffende bestuur en de institutionele structuur van staatsinvesteringsfondsen, alsook betreffende transparantie inzake hun investeringsstrategie; 33. herhaalt zijn verzoek om een effectieve clausule inzake maatschappelijk verantwoord ondernemen, overeenkomstig de VN-richtsnoeren inzake het bedrijfsleven en mensenrechten (UN Guiding Principles on Business and Human Rights); stelt dat investeerders uitvoering moeten geven aan de Tripartiete Verklaring van de IAO over multinationale ondernemingen en sociaal beleid, en aan de OESO-richtsnoeren voor multinationale ondernemingen, en zich daarnaast – daar waar deze bestaan - houden aan specifieke of sectorale internationale normen op het gebied van verantwoordelijk ondernemerschap; vraagt bindende sociale en milieuclausules in het kader van een volwaardig hoofdstuk duurzame ontwikkeling met een bijbehorend mechanisme voor geschillenbeslechting; dringt er bij beide partijen op aan een duurzame en inclusieve investeringsstrategie te hanteren met een bepaling inzake maatschappelijk verantwoord ondernemen, met concrete richtsnoeren voor investeerders én een doeltreffende beoordelingsmethode voor overheden die de investeringen op hun sociale en milieu-impact beoordelen; 34. onderstreept dat de overeenkomst Chinese investeerders in de EU moet verplichten zich te houden aan de Europese regels inzake sociale normen en sociale dialoog; 35. onderstreept dat de bilaterale investeringsovereenkomst tussen de EU en China zowel wat duurzame groei, als nieuwe werkgelegenheid doeltreffend moet zijn, en tot synergie- en positieve spill-over-effecten moet leiden met andere regionale handels- en investeringsovereenkomsten die door de EU en China zijn ondertekend; 36. verzoekt de Commissie haar effectbeoordeling te vervolledigen door ook een beoordeling te houden van de invloed van de investeringsovereenkomst tussen de EU en China op mensenrechten, zoals ze heeft toegezegd in het strategisch kader en het actieplan voor mensenrechten en democratie; 37. is van mening dat de overeenkomst een bepaling moet omvatten om ervoor te zorgen dat alle investeerders verplicht zijn zich volledig te houden aan de wetten van het gastland op plaatselijk, regionaal, nationaal en – indien van toepassing – supranationaal niveau en dat investeerders die de wet niet eerbiedigen, civielrechtelijk aansprakelijk zullen worden gesteld, overeenkomstig de gerechtelijke procedure van het rechtsgebied in kwestie, voor alle illegale handelingen of besluiten die met de investering in kwestie verband houden, waaronder handelingen of besluiten die resulteren in significante milieuschade, schade aan of de dood van personen; 38. wenst dat er in de overeenkomst een clausule wordt opgenomen die verbiedt dat wettelijke bepalingen op sociaal en milieugebied worden afgezwakt om investeringen aan te trekken, en ervoor zorgt dat geen van beide partijen door continu of herhaald optreden of niet-optreden kan verzuimen de wetgeving in kwestie daadwerkelijk te handhaven om de uitvoering, verwerving, uitbreiding of handhaving van een investering op zijn grondgebied aan te moedigen; 39. geeft aan dat de bilaterale investeringsovereenkomst tussen de EU en China in overeenstemming met het communautair acquis moet zijn, met inbegrip van de toepasselijke sociale en milieuwetgeving, en dat geen van beide partijen mag nalaten die wetgeving toe te passen, in die zin dat alle bepalingen van deze overeenkomst bijdragen tot de uitvoering, verwerving, uitbreiding of handhaving van een investering op het grondgebied van beide partijen, en bijdragen tot goede ondernemerschapspraktijken en zakelijk ‘fair play’; 40. wijst erop dat in de overeenkomst moet worden geëist dat buitenlandse investeerders de Europese gegevensbeschermingsnormen in acht nemen; 41. is zeer bezorgd over de grote vrijheid die internationale arbiters genieten bij het interpreteren van de bepalingen over de bescherming van investeerders, waardoor overheidsregulering – ook al is zij rechtmatig – wordt uitgesloten; verlangt dat ervoor wordt gezorgd dat de arbiters die door de partijen in het kader van een geschil worden aangewezen, onpartijdig en onafhankelijk zijn en dat de arbitrage-uitspraken in overeenstemming zijn met een gedragscode die stoelt op hetzij de regels van de Commissie van de VN voor internationaal handelsrecht (UNCITRAL), hetzij de regels van het Internationaal Centrum voor beslechting van investeringsgeschillen (ICSID), hetzij op het bepaalde in andere internationaal erkende en door de partijen geaccepteerde verdragen en normen; 42. is van mening dat de overeenkomst bij wijze van prioriteit doeltreffende mechanismen moet omvatten voor het beslechten van geschillen tussen staten en geschillen tussen staten en investeerders worden opgenomen om enerzijds te voorkomen dat kansloze vorderingen resulteren in ongerechtvaardigde arbitragezaken en er anderzijds voor te zorgen dat alle investeerders toegang hebben tot een eerlijk proces, gevolgd door onmiddellijke uitvoering van alle arbitrage-uitspraken; 43. is van mening dat de overeenkomst dient te voorzien in procedures voor de beslechting van geschillen tussen staten onderling, alsook in mechanismen voor de beslechting van geschillen tussen staten en investeerders die juridisch adequaat zijn omkaderd en waarvoor strikte en transparante criteria van toepassing zijn; 44. verzoekt de EU en China gezamenlijk een systeem voor vroegtijdige waarschuwing te ontwikkelen dat gericht is op het proactief, in een zo vroeg mogelijk stadium en met alle passende middelen, waaronder ‘soft power’ en handelsdiplomatie, oplossen van beginnende geschillen op het gebied van handel en investeringen; 45. vindt daarnaast dat in de overeenkomst bepalingen moeten worden opgenomen met betrekking tot buitengerechtelijke geschilbeslechting, ter bevordering van snelle, betaalbare en minnelijke geschilbeslechting tussen partijen die hiervoor kiezen; 46. vindt dat in de overeenkomst gedetailleerde bepalingen moeten worden opgenomen over flexibele mechanismen voor de beslechting van geschillen, zoals arbitrage, met name met betrekking tot de duur, de kosten en de tenuitvoerlegging van de door de partijen geaccepteerde uitspraken ; 47. stelt zich op het standpunt dat wanneer de investeringsovereenkomst tussen de EU en China eenmaal is gesloten en geratificeerd, deze overeenkomst, overeenkomstig de EU-wetgeving, alle bestaande bilaterale investeringsovereenkomsten tussen afzonderlijke EU-landen en China zal vervangen; 48. beveelt aan pas met onderhandelingen te beginnen wanneer de Chinese staatsraad er formeel mee heeft ingestemd dat het onderwerp markttoegang in de overeenkomst wordt opgenomen ; 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien zijn resolutie van 17 februari 2011 over Europa 2020 (1) , – gezien artikel 3, lid 5, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 7 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarin respectievelijk wordt bepaald dat de Unie"in de betrekkingen met de rest van de wereld […] [bijdraagt] tot de strikte eerbiediging en ontwikkeling van het internationaal recht" en toeziet "op de samenhang tussen haar verschillende beleidsmaatregelen en optredens", – gezien zijn resolutie van 11 mei 2011 over het jaarverslag van de Raad aan het Europees Parlement over de voornaamste aspecten en de fundamentele keuzen van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid (GBVB) in 2009 (2) , – gezien zijn resolutie van 12 september 2012 over het jaarverslag van de Raad aan het Europees Parlement over het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (3) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2013 over de betrekkingen tussen de EU en China (4) , – gezien zijn resolutie van 25 november 2010 over mensenrechten, sociale normen en milieunormen in internationale handelsovereenkomsten (5) , – gezien zijn resolutie van 5 februari 2009 over versterking van de rol van Europese kmo's in de internationale handel (6) , – gezien zijn resolutie van 18 december 2008 over de impact van namaak op de internationale handel (7) , – gezien zijn resolutie van 4 september 2008 over de handel in diensten (8) , – gezien zijn resolutie van 20 mei 2008 over de handel in grond- en hulpstoffen (9) , – gezien zijn resolutie van 19 februari 2008 over de strategie van de EU voor markttoegang ten behoeve van Europese exporteurs (10) , – gezien zijn resolutie van 22 mei 2007 over Europa als wereldspeler – externe aspecten van het concurrentievermogen (11) , – gezien zijn resolutie van 7 juli 2005 over de betrekkingen tussen de EU, China en Taiwan en de veiligheid in het Verre Oosten (12) , – gezien de mededeling van de Commissie "Handel, groei en wereldvraagstukken – Handelsbeleid als kernelement van de Europa 2020-strategie" ( COM(2010)0612 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Europa als wereldspeler: Wereldwijd concurreren. Een bijdrage aan de EU-strategie voor groei en werkgelegenheid" ( COM(2006)0567 ), – gezien het verslag van de Commissie over handels- en investeringsbelemmingeringen 2013 van 28 februari 2013 ( COM(2013)0103 ), – gezien de vraag aan de Commissie betreffende de handelsrelatie tussen de EU en Taiwan ( O‑000093/2013 – B7‑0509/2013), – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het op regels gebaseerde multilaterale handelssysteem dat door de Wereldhandelsorganisatie (WTO) is opgezet, het meest geschikte kader is om een open en eerlijke wereldhandel te bewerkstelligen; overwegende dat het evenwel essentieel is om te begrijpen dat ook bilaterale overeenkomsten deel uitmaken van het gemeenschappelijke internationale instrumentarium; B. overwegende dat de EU zich ten volle blijft inzetten voor een evenwichtig en billijk resultaat van de ontwikkelingsagenda van Doha (DDA), een benadering die haar voorkeurt geniet, en overwegende dat zij het gelijktijdig werken aan bilaterale handelsakkoorden met andere industrielanden eveneens als een geldige optie beschouwt; C. overwegende dat de totale omvang van de bilaterale handel tussen de EU en Taiwan de afgelopen twee decennia meer dan vertwaalfvoudigd is en in 2011 een waarde van meer dan 40 miljard euro vertegenwoordigde; D. overwegende dat Taiwan de op zes na grootste handelspartner van de EU in Azië is en de op 22 na grootste handelspartner in de wereld; E. overwegende dat in 2010 van alle buitenlandse rechtstreekse investeringen in Taiwan 31,5% afkomstig was uit de EU, die daarmee de grootste buitenlandse investeerder in Taiwan vormde; F. overwegende dat in de globale handelsrelatie tussen de EU en Taiwan momenteel lang niet het gehele potentieel wordt benut; G. overwegende dat open en eerlijke handel een krachtig instrument ter bevordering van groei en welzijn vormt, uitgaande van de relatieve voordelen van elke economie en de potentiële synergieën die voortvloeien uit meer economische integratie en nieuwe input voor kenniseconomieën; H. overwegende dat de rechten tussen beide handelspartners over het algemeen al laag zijn; overwegende dat de EU en Taiwan regelmatig een structurele dialoog voeren over handels- en investeringskwesties van gemeenschappelijk belang; overwegende dat in dit kader vier technische werkgroepen zijn opgericht om te praten over kwesties in verband met intellectuele-eigendomsrechten, technische handelsbelemmeringen, sanitaire en fytosanitaire maatregelen en de farmaceutische sector; I. overwegende dat het volume van de bilaterale handel tussen de EU en Taiwan ondanks de relatief lage tarieven achterblijft bij het handelsverkeer tussen de EU en de meeste van haar andere belangrijke handelspartners; J. overwegende dat de ict-sector veel toegevoegde waarde genereert en zowel in de EU als in Taiwan een groeisector is, vooral door de verdere ontwikkeling van slimme producten en diensten; K. overwegende dat de EU en Taiwan hun economische betrekkingen verder kunnen intensiveren op een manier die daadwerkelijk tot wederzijds voordeel strekt, ook met het oog op de aanpak van gemeenschappelijke maatschappelijke uitdagingen; L. overwegende dat Taiwan sinds 2002 een volwaardig lid van de WTO is en tevens een volwaardig lid van de APEC (economische samenwerking Azië-Stille Oceaan) en de Aziatische Ontwikkelingsbank; M. overwegende dat de toetreding van Taiwan tot de WTO-Overeenkomst inzake overheidsopdrachten in juli 2009 een belangrijke en positieve stap was, die Taiwan niet alleen in staat stelt om te profiteren van de wederzijdse openstelling van de markten voor overheidsopdrachten, maar ook om op de eigen markt een grotere mate van efficiëntie te realiseren; N. overwegende dat Taiwan en de Volksrepubliek China (VRC) een constructieve aanpak volgen die heeft bijgedragen tot de sluiting van 19 overeenkomsten tussen de Straits Exchange Foundation (namens Taiwan) en de Association for Relations Across the Taiwan Straits (namens de VRC); overwegende dat deze overeenkomsten het kaderakkoord inzake economische samenwerking en de overeenkomst inzake intellectuele-eigendomsrechten, die op 29 juni 2010 zijn ondertekend, omvatten, alsmede de investeringsovereenkomst en de overeenkomst inzake douanesamenwerking, die op 9 augustus 2012 zijn ondertekend; O. overwegende dat andere constructieve alternatieven Taiwan ertoe hebben gebracht 31 bilaterale investeringsovereenkomsten met derde landen te sluiten - onder meer met Japan op 22 september 2011 – alsook een economische samenwerkingsovereenkomst met Nieuw-Zeeland op 10 juli 2013, het overleg met de Verenigde Staten over een kaderovereenkomst inzake handel en investeringen op 10 maart 2013 te hervatten en momenteel met de Republiek Korea over een investeringsovereenkomst te onderhandelen en met Singapore over een vrijhandelsakkoord; P. overwegende dat de Economische en Culturele Vertegenwoordiging van Taipei in de Verenigde Staten en het Amerikaanse Instituut in Taiwan overeenstemming hebben bereikt over gemeenschappelijke verklaringen over de beginselen voor internationale investeringen en over ict-diensten; overwegende dat Taiwan op vergelijkbare wijze met 25 landen, waaronder negen EU-landen, veelomvattende overeenkomsten inzake inkomstenbelasting heeft gesloten; Q. overwegende dat nauwere economische banden met Taiwan in geen enkel opzicht in tegenspraak zijn met het "één China-beleid" van de EU, aangezien China en Taiwan in 1991 zijn toegetreden tot de APEC en in 2002 lid zijn geworden van de WTO; 1. is van mening dat het door de WTO belichaamde multilaterale handelsstelsel nog steeds verreweg het doeltreffendste kader is om tot een open en eerlijke wereldhandel te komen; vindt dat de EU en Taiwan moeten bijdragen tot de voortgang van multilaterale handelsbesprekingen; 2. is van mening dat de EU, terwijl zij aan nauwere economische betrekkingen met China werkt, de mogelijkheid moet overwegen hetzelfde met Taiwan te doen, teneinde consequent steun te blijven betuigen voor Taiwans democratische systeem, pluralistische samenleving en goede reputatie op het vlak van de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat; 3. is derhalve van mening dat de EU positief moet reageren op de bereidheid van Taiwan om gelijktijdige onderhandelingen te beginnen over bilaterale overeenkomsten inzake investeringsbescherming en markttoegang, teneinde de rechtszekerheid van investeringen verder te verbeteren en het volume en de kwaliteit van investeringsstromen te vergroten; 4. is van mening dat het besluit om dergelijke onderhandelingen met Taiwan aan te gaan op economische redenen moet berusten en niet aan de beoordeling van de betrekkingen tussen de EU en de Volksrepubliek China mag worden gekoppeld; 5. onderstreept het feit dat het Parlement voorstander is van overeenkomsten met Taiwan over investeringsbescherming en markttoegang, die tot een verdieping van de bestaande economische betrekkingen tussen de EU en Taiwan zouden leiden; 6. is van mening dat overeenkomsten tussen de EU en Taiwan inzake investeringsbescherming en markttoegang een echte mogelijkheid inhouden om een win-winsituatie te creëren die beide economieën tot voordeel strekt; 7. merkt op dat in een eventuele overeenkomst terdege rekening moet worden gehouden met kmo's en dat de mogelijkheid van kmo's om in het buitenland te investeren moet worden verbeterd; 8. herinnert er tevens aan dat de EU en Taiwan reeds beschikken over goed geïntegreerde economische betrekkingen, over het algemeen lage douanerechten aan beide kanten en een goed gestructureerde dialoog met regelmatige bijeenkomsten om bilaterale handels- en investeringskwesties op te lossen; 9. onderstreept dat in de overeenkomst uiting moet worden gegeven aan een sterk engagement van de partijen met betrekking tot een duurzame en inclusieve ontwikkeling op economisch, sociaal en milieugebied wat betreft investeringen; 10. onderstreept dat in de door de EU gesloten investeringsovereenkomsten de mogelijkheid van overheidsoptreden in acht moet worden genomen, met name wanneer daarmee openbare beleidsdoelstellingen worden nagestreefd, zoals sociale normen en milieunormen, mensenrechten, beveiliging, werknemers- en consumentenrechten, volksgezondheid en openbare veiligheid, en culturele diversiteit; dringt erop aan specifieke clausules met betrekking tot deze doelstellingen in de overeenkomst op te nemen; 11. beveelt aan dat beide partijen wat markttoegang betreft, bepaalde sectoren van de toezeggingen inzake liberalisering mogen uitsluiten teneinde strategische nationale belangen te beschermen; 12. dringt nogmaals aan op een effectieve clausule inzake maatschappelijk verantwoord ondernemen en doeltreffende sociale en milieuclausules; 13. benadrukt dat de overeenkomst buitenlandse investeerders in de EU ertoe moet verplichten de Europese sociale normen en de vereisten van de sociale dialoog in acht te nemen; 14. verzoekt de Commissie om gesprekken aan te gaan over dergelijke overeenkomsten tussen de EU en Taiwan; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, alsook aan de Taiwanese regering en de Taiwanese wetgevende Yuan. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Syrië, met name die van 16 februari 2012 (1) , 13 september 2012 (2) , 23 mei 2013 (3) en 12 september 2013 (4) , en over vluchtelingen die gewapende conflicten ontvluchten, – gezien de conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken over Syrië van 23 januari, 18 februari, 11 maart, 22 april, 27 mei, 24 juni, 9 juli en 22 juli 2013; gezien de conclusies van de Europese Raad over Syrië van 8 februari 2013, – gezien de verklaringen van Catherine Ashton, vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheid (vv/hv), van 21 augustus 2013 over de recentste berichten over het gebruik van chemische wapens in Damascus, van 23 augustus 2013 over de dringende noodzaak van een politieke oplossing voor het conflict in Syrië (met daarin het op 7 september 2013 overeengekomen standpunt van de EU ten aanzien van Syrië), van 10 september 2013 over het voorstel om de chemische wapens van Syrië onder internationale controle te stellen, en van 14 september 2013 over het akkoord tussen de VS en Rusland over chemische wapens in Syrië, alsook de verklaringen van de vv/hv tijdens het debat in de plenaire vergadering van het Parlement op 11 september 2013 in Straatsburg, – gezien de verklaringen van Kristalina Georgieva, Europees commissaris voor internationale samenwerking, humanitaire hulp en crisisbestrijding, over de Syrische vluchtelingen en de reactie van de EU, en met name haar verklaring van 3 september 2013 over de recentste cijfers over het aantal vluchtelingen dat op de vlucht is voor de Syrische crisis, en gezien de situatieverslagen en informatiebladen van ECHO over Syrië, – gezien de opmerkingen van António Guterres, hoge commissaris van de VN voor vluchtelingen, op de informele bijeenkomst van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in Vilnius op 18 juli 2013 (5) , – gezien de briefings van de Veiligheidsraad over Syrië van de adjunct-secretaris-generaal voor humanitaire zaken en noodhulpcoördinator, Valerie Amos, en met name die van 18 april 2013, – gezien de gezamenlijke verklaring van de door de hoge commissaris van de VN voor vluchtelingen georganiseerde bijeenkomst van ministers van de buurlanden van Syrië op 4 september 2013, – gezien de resoluties van de VN-Mensenrechtenraad over Syrië, – gezien het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing, het Verdrag inzake de rechten van het kind en het bijbehorende Facultatief Protocol inzake de betrokkenheid van kinderen bij gewapende conflicten, alsmede het Verdrag inzake de voorkoming en bestraffing van genocide, waarbij Syrië in alle gevallen partij is, – gezien de artikelen 78, 79 en 80 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de Verdragen van Genève van 1949 en de aanvullende protocollen hierbij, – gezien artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat het Hoge Commissariaat van de VN voor de Vluchtelingen in de periode tot 20 september 2013 in totaal 1 929 227 Syrische vluchtelingen in de buurlanden en in Noord-Afrika heeft geregistreerd; overwegende dat het totale aantal vluchtelingen, met inbegrip van niet-geregistreerde vluchtelingen, op 2 102 582 wordt geraamd; overwegende dat volgens dezelfde bronnen 76% van de Syrische vluchtelingen vrouwen en kinderen zijn; overwegende dat 410 000 gevluchte Syrische kinderen tussen 5 en 11 jaar oud zijn; overwegende dat volgens het VN-Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden (OCHA) het aantal intern ontheemden (IDP's) op 9 september 2013 4,25 miljoen bedroeg; B. overwegende dat volgens het Hoge Commissariaat van de VN voor de Vluchtelingen het aantal vluchtelingen in gastlanden op 20 september 2013 als volgt was (inclusief personen die nog niet geregistreerd waren): Turkije: 492 687; Libanon: 748 608; Jordanië: 531 768; Irak: 190 857; Egypte: 124 373; Marokko, Algerije en Libië: 14 289 (geregistreerde); overwegende dat dagelijks duizenden Syriërs naar de buurlanden vluchten en dat volgens het regionale reactieplan van de VN voor Syrië het totale aantal vluchtelingen uit Syrië tegen het eind van 2013 zal oplopen tot 3,5 miljoen; C. overwegende dat het aantal asielaanvragen van Syriërs in de EU in 2013 is blijven toenemen, en dat er sinds het begin van het conflict in 2011 in totaal 52 037 asielaanvragen zijn ingediend in de EU en haar dichtstbijgelegen buurlanden (Zwitserland en Noorwegen); D. overwegende dat binnen de EU-28 Duitsland (14 842) en Zweden (14 083) 59% van de ingediende asielaanvragen hebben ontvangen; overwegende dat, hoewel het aantal aanvragen ook in andere landen aanzienlijk is toegenomen, slechts één andere lidstaat meer dan 2 000 aanvragen heeft ontvangen (namelijk het Verenigd Koninkrijk, met 2 634 aanvragen); E. overwegende dat er een gebrek is aan volkomen correcte en betrouwbare gegevens over het totale aantal Syriërs dat naar Europa komt en aan informatie over het aantal dat in Europese landen asiel heeft aangevraagd en het totale aantal dat aanwezig is; overwegende dat er, ondanks deze lacunes en hoewel de statistieken en gegevens over de behandeling van asielaanvragen in de EU-lidstaten gebreken vertonen, volgens het UNHCR aanwijzingen zijn dat er nog steeds tekortkomingen zijn in de bescherming van Syriërs in de EU; F. overwegende dat de Syrische vluchtelingencrisis een eerste test vormt voor het nieuwe, herziene gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS); G. overwegende dat de EU-wetgeving reeds voorziet in een aantal instrumenten, zoals de visumcode (6) en de Schengengrenscode (7) , die het mogelijk maken visa te verlenen op humanitaire gronden; H. overwegende dat de lidstaten moeten worden aangemoedigd om gebruik te maken van de middelen die beschikbaar zullen zijn in het kader van het Fonds voor asiel en migratie en de voorbereidende actie "Hervestiging van vluchtelingen in noodsituaties", die onder meer de volgende maatregelen omvat: steun voor mensen die reeds door het UNHCR als vluchteling zijn erkend; ondersteuning van noodacties in het geval van vluchtelingengroepen die als prioriteit zijn aangemerkt en die het slachtoffer zijn van een gewapende aanval en te maken hebben met andere extreem schadelijke en levensbedreigende omstandigheden; zo nodig, verstrekking van extra financiële steun in noodsituaties aan de diensten van het UNHCR en zijn verbindingsorganisaties in de lidstaten en op EU-niveau; I. overwegende dat op 3 oktober 2013 bij het nieuwe drama nabij Lampedusa 130 migranten zijn omgekomen en honderden andere migranten nog vermist zijn; overwegende dat reeds tienduizenden migranten het leven hebben gelaten bij pogingen om de EU te bereiken; overwegende dat alles in het werk moet worden gesteld om mensen die in gevaar verkeren te redden en dat de lidstaten hun internationale verplichtingen inzake redding op zee moeten nakomen; 1. maakt zich grote zorgen over de aanhoudende humanitaire crisis in Syrië en de zware belasting die deze vormt voor de buurlanden; is bezorgd over het feit dat de exodus van vluchtelingen uit Syrië blijft versnellen en dat er geen aanwijzingen zijn dat er snel een einde aan de vluchtelingenstroom zal komen; 2. prijst de inspanningen en de solidariteit van de autoriteiten van deze landen en de vrijgevigheid van hun bevolking bij het verlenen van hulp aan Syrische vluchtelingen; 3. is verheugd over het opendeurbeleid van de buurlanden van Syrië en vraagt hun met aandrang hun grenzen open te houden voor alle vluchtelingen die Syrië ontvluchten; 4. is bezorgd over het feit dat steeds meer Syriërs hun leven riskeren door te proberen de Middellandse Zee per boot over te steken naar de EU; 5. is verheugd over het feit dat de EU en haar lidstaten meer dan een miljard euro aan humanitaire en niet-humanitaire hulp voor Syriërs binnen en buiten Syrië hebben uitgetrokken; stelt vast dat de EU de grootste humanitaire donor is voor de Syrische crisis; vraagt de EU ook toezicht te houden op de verdeling van die middelen; 6. vraagt de EU haar genereuze financiering van de humanitaire en niet-humanitaire inspanningen ten behoeve van mensen in Syrië en Syrische vluchtelingen in de buurlanden voort te zetten; 7. moedigt de lidstaten aan om in dringende behoeften te voorzien door hervestiging bovenop de bestaande nationale quota's en door toelating op humanitaire gronden; moedigt de lidstaten aan gebruik te maken van de nog beschikbare kredieten in het kader van de voorbereidende actie/het proefproject voor hervestiging; 8. vraagt de internationale gemeenschap, de EU en de lidstaten in reactie op deze uitzonderlijke humanitaire crisis verder steun te blijven verlenen en zich ertoe te verbinden de buurlanden van Syrië effectief bij te staan; 9. vraagt de EU een humanitaire conferentie over de Syrische vluchtelingencrisis te houden, waarbij prioriteit moet worden gegeven aan maatregelen om de gastlanden in de regio (met name Libanon, Jordanië, Turkije en Irak) te steunen bij hun inspanningen om het voortdurend groeiende aantal vluchtelingen op te vangen en een opendeurbeleid te handhaven; benadrukt dat alle EU-instellingen en maatschappelijke organisaties bij deze conferentie moeten worden betrokken en dat de nadruk moet liggen op humanitaire inspanningen en op een grotere rol en betrokkenheid van de EU bij de diplomatische inspanningen om een einde te helpen maken aan het conflict in Syrië; 10. benadrukt hoe belangrijk het in dit stadium is om concreet na te gaan of, hoe en wanneer de lidstaten meer kunnen doen om hun beschermingsmaatregelen in reactie op de Syrische crisis te versterken; wijst erop dat er behoefte is aan solidariteit en een proactieve versterking van de algemene beschermingsmaatregelen in de EU door nauwere samenwerking, informatie-uitwisseling, capaciteitsopbouw en beleidsoverleg; 11. is verheugd dat er tussen de lidstaten een algemene consensus is dat Syrische onderdanen niet naar Syrië mogen worden teruggestuurd; benadrukt echter dat er bij de opvang van vluchtelingen uit Syrië behoefte is aan een coherentere aanpak en meer solidariteit met de lidstaten die onder bijzondere druk staan; vraagt de lidstaten ervoor te zorgen dat alle bepalingen van de verschillende instrumenten van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS) correct worden toegepast; 12. vraagt de lidstaten alle bestaande EU-wetgeving en -procedures om veilige toegang tot de EU te verlenen, te onderzoeken om Syriërs die hun land ontvluchten, tijdelijk toe te laten; merkt op dat legale binnenkomst de voorkeur verdient boven gevaarlijkere illegale binnenkomst, die risico's van mensenhandel kan inhouden; merkt op dat een aantal lidstaten Syriërs hetzij een permanente verblijfsvergunning hebben verleend (bv. Zweden), hetzij tijdelijk hebben toegelaten (bv. Duitsland); 13. herinnert de lidstaten eraan dat Syriërs die op de vlucht zijn voor het conflict en om internationale bescherming vragen, naar de bevoegde nationale asielinstanties moeten worden doorverwezen en toegang moeten krijgen tot eerlijke en doeltreffende asielprocedures; 14. vraagt de EU passende, verantwoorde maatregelen te treffen met het oog op een mogelijke instroom van vluchtelingen in haar lidstaten; vraagt de Commissie en de lidstaten de huidige situatie verder te volgen en aan noodplannen te werken, waarbij het ook mogelijk moet zijn de richtlijn tijdelijke bescherming (8) toe te passen indien de omstandigheden dat vereisen; 15. herinnert de lidstaten aan hun verplichting om migranten op zee te redden, en verzoekt de lidstaten die hun internationale verplichtingen niet zijn nagekomen niet langer schepen met migranten aan boord terug te sturen; 16. vraagt de lidstaten overeenkomstig het bestaande internationale en EU-recht het beginsel van "non-refoulement" in acht te nemen; verzoekt de lidstaten onmiddellijk een einde te maken aan elke vorm van onrechtmatige en langdurige detentie, die in strijd is met het internationaal en Europees recht, en herinnert eraan dat maatregelen om migranten vast te houden altijd vergezeld moeten gaan van een administratief besluit, naar behoren gerechtvaardigd moeten zijn en slechts voor een beperkte periode mogen gelden; 17. vraagt zijn bevoegde commissies de situatie in Syrië en zijn buurlanden alsook de maatregelen die de lidstaten in dit verband nemen, verder te volgen; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheid, de parlementen en regeringen van de lidstaten, de secretaris‑generaal van de Verenigde Naties, de hoge commissaris van de VN voor vluchtelingen, de secretaris‑generaal van de Arabische Liga, het parlement en de regering van de Arabische Republiek Syrië, en de parlementen en regeringen van de buurlanden van Syrië en alle partijen die betrokken zijn bij het conflict in Syrië.