(Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0301/2022), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0239/2022 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 24 augustus 2022 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Laima Liucija Andrikienė tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van Laima Liucija Andrikienė heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van Laima Liucija Andrikienė heeft ontvangen, alsmede de antwoorden van de kandidaat op de haar toegezonden schriftelijke vragenlijst; C. overwegende dat de commissie vervolgens op 6 oktober 2022 een hoorzitting met Laima Liucija Andrikienė heeft gehouden tijdens welke zij een openingsverklaring heeft afgelegd en daarna vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Laima Liucija Andrikienė tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (09279/1/2022 – C9‑0282/2022), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0798 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord, – gezien artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken ( A9‑0237/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat de handeling is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter de handeling samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal de handeling te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2022)0241 ), – gezien artikel 148, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0199/2022), – gezien artikel 82 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A9‑0243/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie als geamendeerd; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verwelkomt het voorstel van de Commissie met geactualiseerde richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten, en met name de bijzondere nadruk die daarin wordt gelegd op de situatie ná COVID-19, op de noodzaak ervoor te zorgen dat de groene en de digitale transitie sociaal eerlijk en economisch duurzaam zijn, en op de recente beleidsinitiatieven in reactie op de Russische inval in Oekraïne; herhaalt zijn verzoek om, teneinde het democratische besluitvormingsproces te verbeteren, op voet van gelijkheid met de Raad te worden betrokken bij het vaststellen van de geïntegreerde richtsnoeren, overeenkomstig zijn wetgevingsresolutie van 10 juli 2020 over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten; 4. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020 ( COM(2021)0381 – C9-0260/2021) (2) , – gezien het jaarverslag van de Raad aan de kwijtingsautoriteit over de in 2020 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2020, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2020 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn besluit van 4 mei 2022 (5) tot uitstel van het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2020, alsmede de bijbehorende resolutie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0236/2022 ), 1. verleent de secretaris-generaal van de Raad geen kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Raad en de Raad voor het begrotingsjaar 2020; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 18 oktober 2022 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling II – Europese Raad en Raad ( 2021/2108(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling II – Europese Raad en Raad, – gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0236/2022 ), A. overwegende dat iedere instelling overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag betreffende de Europese Unie handelt binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar in de Verdragen zijn toegedeeld en volgens de daarin bepaalde procedures, voorwaarden en doelstellingen, en dat de instellingen loyaal samenwerken; B. overwegende dat overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) de Commissie de begroting van de Unie uitvoert onder haar eigen verantwoordelijkheid en volgens het beginsel van goed financieel beheer, en overwegende dat overeenkomstig het toepasselijke kader de Commissie de overige instellingen van de Unie de bevoegdheden toekent die nodig zijn voor de uitvoering van hun afdelingen van de begroting; C. overwegende dat overeenkomstig artikel 319 VWEU het Europees Parlement als enige verantwoordelijk is voor het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie en dat de begroting van de Europese Raad en de Raad deel uitmaakt van de begroting van de Unie; D. overwegende dat overeenkomstig artikel 235, lid 4, en artikel 240, lid 2, VWEU de Europese Raad en de Raad (hierna de “Raad”) worden bijgestaan door het secretariaat-generaal van de Raad en dat de secretaris-generaal geheel verantwoordelijk is voor het goede beheer van de op afdeling II van de begroting van de Unie opgevoerde kredieten; E. overwegende dat de Europese Raad en de Raad, als instellingen van de Unie en begunstigden van middelen uit de algemene begroting van de Unie, transparant moeten zijn, een democratische verantwoordingsplicht moeten hebben tegenover de burgers van de Unie en onderworpen moeten zijn aan democratische controle op hun uitgave van overheidsmiddelen; F. overwegende dat de kwijtingsautoriteit van het Parlement in het kader van de kwijtingsprocedure wenst te benadrukken dat het bijzonder belangrijk is de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie tegenover de burgers van de Unie verder te versterken door de transparantie en de verantwoordingsplicht te verbeteren, en het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer zijn daar een belangrijk onderdeel van; G. overwegende dat het Parlement in de loop van bijna twintig jaar de gevestigde en gerespecteerde praktijk van het verlenen van kwijting aan alle instellingen, organen en instanties van de Unie voor hun administratieve uitgaven heeft uitgevoerd, en overwegende dat de Commissie achter de voortzetting van deze praktijk staat; H. overwegende dat de Europese Ombudsman (hierna de “Ombudsman”) in haar besluit in strategisch onderzoek OI/2/2017/TE over transparantie in het wetgevingsproces van de Raad tot de slotsom komt dat de werkwijze van de Raad in het wetgevingsproces neerkomt op wanbeheer en moet worden gewijzigd om de burgers in staat te stellen het wetgevingsproces van de Unie te volgen; I. overwegende dat in de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie het recht van belastingbetalers en van het publiek wordt bevestigd om op de hoogte te worden gehouden van het gebruik van overheidsinkomsten; J. overwegende dat het gebrek aan medewerking van de Raad in de kwijtingsprocedure het Parlement al meer dan tien jaar heeft belet een gefundeerd besluit te nemen over het verlenen van kwijting; 1. betreurt het dat de Raad zijn medewerking aan de kwijtingsprocedure blijft weigeren, waardoor het Parlement gedwongen wordt om te weigeren kwijting te verlenen; 2. betreurt het dat de begroting van de Europese Raad en de Raad niet in twee afzonderlijke begrotingen is verdeeld, zoals het Parlement in eerdere kwijtingsresoluties heeft aanbevolen, teneinde de transparantie, de verantwoordingsplicht en de efficiëntie van de beide instellingen te verbeteren; 3. herinnert eraan dat kernprestatie-indicatoren een algemeen erkend instrument zijn voor het meten van resultaten ten opzichte van doelstellingen; verzoekt de Raad om in zijn beheersverslagen samenvattingen op te nemen van zijn kernprestatie-indicatoren en de bijbehorende resultaten; 4. betreurt het gebrek aan informatie over de uitvoering van het genderactieplan van de Raad en van de maatregelen die zijn genomen om gelijke kansen te garanderen voor personen met een handicap die werkzaam zijn bij de Raad; verzoekt de Raad de begrotingsautoriteit informatie te verstrekken over het genderevenwicht, de geografische spreiding en de handicaps van zijn personeelsleden en over het interne beleid ter zake; 5. betreurt dat de Raad tot dusver de resolutie van het Parlement van 17 december 2020 over de noodzaak van een speciale Raadsformatie voor gendergelijkheid (7) heeft genegeerd en blijft van mening dat een specifiek institutioneel forum zou zorgen voor een sterkere integratie van gendergelijkheid in het beleid en de strategieën van de Unie, alsook voor essentiële coördinatie en vooruitgang in de belangrijkste dossiers met betrekking tot gendergelijkheid; 6. herinnert eraan dat de Raad overeenkomstig artikel 286, lid 2, VWEU na raadpleging van het Parlement de leden van de Rekenkamer benoemt en begrijpt hoe moeilijk het is om een genderevenwicht te bereiken vanwege de huidige benoemingsprocedure; wijst op het ernstige gebrek aan genderevenwicht in de Rekenkamer, met in 2020 slechts 8 vrouwelijke leden tegenover 18 mannelijke leden; herhaalt zijn verzoek aan de Raad om de benoemingsprocedure te heroverwegen teneinde dit probleem met concrete maatregelen aan te pakken, zoals de verplichting voor de lidstaten om zowel een vrouwelijke als een mannelijke kandidaat voor te dragen; 7. betreurt dat de Raad in de nominatie- en benoemingsprocedures voor een groot aantal instellingen, organen en instanties van de Unie zijn prerogatief uitoefent zonder daarbij rekening te houden met de betrokken partijen; betreurt met name dat de Raad meermaals heeft verzuimd de aanbevelingen van het Parlement in aanmerking te nemen in zijn raadgevende rol met betrekking tot de benoeming van de leden van de Rekenkamer; dringt aan op herziening van het prerogatief van de Raad om de participatie van de betrokken instellingen, organen en instanties te waarborgen en versterken; 8. herinnert aan en steunt de aanbevelingen van de Ombudsman over transparantie in het wetgevingsproces van de Raad; betreurt dat het besluitvormingsproces in de Raad nog verre van volledig transparant is, hetgeen een weerslag heeft op het vertrouwen van burgers in de Europese Unie als een transparante organisatie en dus schadelijk is voor de reputatie van de Unie als geheel; verzoekt de Raad met klem alle nodige maatregelen te nemen teneinde de aanbevelingen van de Ombudsman en de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie onverwijld uit te voeren; 9. uit zijn bezorgdheid over de toenemende bemoeienis van de Europese Raad met betrekking tot wetgevingsdossiers ondanks het feit dat deze instelling noch een wetgevende noch een uitvoerende functie heeft en niet dezelfde transparantienormen als de Raad toepast, wat erop neerkomt dat de Europese Raad geen rekenschap aflegt; betreurt het feit dat deelname door de permanente vertegenwoordigers van de lidstaten aan het transparantieregister volledig vrijwillig is en dringt erop aan dat alle permanente vertegenwoordigingen vóór, tijdens en na het voorzitterschap van de Raad van hun lidstaat actief deelnemen aan het transparantieregister; is van mening dat de bestaande ethische regels inzake belangenconflicten, draaideurconstructies en lobbytransparantie moeten worden versterkt en geharmoniseerd; spoort de Raad aan het systeem van het transparantieregister ten volle te benutten, onbelemmerd door de huidige beperkingen ervan, en verzoekt de Raad ontmoetingen met niet-geregistreerde lobbyisten te weigeren; 10. betreurt het dat de gedragscode voor de voorzitter van de Europese Raad, ondanks meerdere verzoeken van het Parlement, niet op één lijn is gebracht met die van het Parlement en de Commissie, met name wat betreft activiteiten die goedkeuring behoeven na het verlaten van de functie; 11. betreurt geen informatie te hebben ontvangen over de gedragscode die van toepassing is op alle personeelsleden van de Raad; herhaalt dat ethisch gedrag bijdraagt tot goed financieel beheer en een sterker vertrouwen van het publiek, hetgeen, zoals de Rekenkamer heeft benadrukt in haar Speciaal verslag nr. 13/2019, “De ethische kaders van de gecontroleerde EU-instellingen: ruimte voor verbetering”, onmisbaar is wil overheidsbeleid succes kunnen hebben, en herhaalt met name dat onethisch gedrag van personeel en leden van de instellingen, organen en instanties van de Europese Unie veel aandacht trekt in het publieke domein en het vertrouwen in de EU vermindert; 12. herhaalt zijn diepe bezorgdheid over de bevestigde belangenconflicten van vertegenwoordigers van de lidstaten die betrokken zijn bij besluitvormingsprocessen met betrekking tot beleid en de begroting; is van mening dat vertegenwoordigers van de lidstaten die rechtstreeks van subsidies van de Unie profiteren via de bedrijven die zij bezitten, niet moeten deelnemen aan de besprekingen en stemmingen over beleid en begrotingskwesties met betrekking tot die subsidies; 13. herhaalt zijn oproep aan de roulerende voorzitterschappen van de Raad om commerciële sponsoring om een deel van hun uitgaven te dekken, niet te accepteren; is zich ervan bewust dat de financiële middelen uit de nationale begrotingen aanzienlijk verschillen per lidstaat en dat elke lidstaat, ongeacht zijn omvang en beschikbare begrotingsmiddelen, gelijke kansen moet hebben om een succesvol voorzitterschap van de Raad te organiseren maar is van mening dat het accepteren van commerciële sponsoring reputatieschade veroorzaakt vanwege het risico op het ontstaan van belangenverstrengeling; herhaalt zijn oproep aan de Raad om de voorzitterschappen van de Raad in de begroting op te nemen teneinde te zorgen voor adequate en uniforme normen inzake efficiëntie en doeltreffendheid van het werkproces; 14. herhaalt dat overeenkomstig artikel 319 VWEU het Parlement zijn prerogatieven in de kwijtingsprocedures uitoefent en als enige verantwoordelijk is voor het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie en dat de begroting van de Europese Raad en de Raad deel uitmaakt van de begroting van de Unie; 15. herinnert eraan dat de Unie, ingevolge artikel 335 VWEU, wordt vertegenwoordigd “door elk van de instellingen [...], uit hoofde van hun administratieve autonomie, voor de aangelegenheden die verband houden met hun respectieve werking”, en dat de instellingen derhalve, ook met inachtneming van artikel 59 van het Financieel Reglement, beschikken over de nodige bevoegdheden en individueel verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de hun betreffende onderdelen van de begroting; 16. wijst erop dat, ingevolge artikel 100 van het Reglement van het Parlement, “de bepalingen inzake de verlening van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de begroting [...] eveneens van toepassing zijn voor de procedure voor de verlening van kwijting aan [...] de personen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de begrotingen van de overige instellingen en organen van de Europese Unie, zoals de Raad”; 17. benadrukt dat het Parlement in de loop van bijna twintig jaar de gevestigde en gerespecteerde praktijk van het verlenen van kwijting aan alle instellingen, organen en instanties van de Unie voor hun administratieve uitgaven heeft uitgevoerd; benadrukt dat de Commissie meermaals te kennen heeft gegeven dat deze praktijk blijvend door het Parlement moet worden uitgevoerd; 18. betreurt dat de Raad al meer dan tien jaar laat zien geen enkele politieke wil te hebben tot samenwerking met het Parlement in het kader van de procedure voor de kwijting, waardoor het voor het Parlement onmogelijk is een geïnformeerd besluit te nemen over het verlenen van de kwijting; is van mening dat een dergelijk gebrek aan medewerking blijk geeft van een totale minachting voor de rol van het Parlement en het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen schaadt, met als uiterst negatieve gevolgen het in opspraak brengen van de transparantie en van de democratische controle op de begroting van de Unie, alsmede het uithollen van het vertrouwen van de burger in de Unie; eist volledige eerbiediging van het prerogatief en de rol van het Parlement, in overeenstemming met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie waarin wordt benadrukt dat de belastingbetalers en het publiek het recht hebben op de hoogte te worden gehouden met betrekking tot het gebruik van overheidsinkomsten, en dat er een verband bestaat tussen dit recht en de rol die het Parlement als enige direct door burgers van de Unie verkozen instelling heeft in de kwijtingsprocedure; 19. blijft ervan overtuigd dat een akkoord over dit onderwerp mogelijk is als de Raad de politieke wil toont om samen te werken; herhaalt dat het Parlement bereid is een constructieve dialoog aan te gaan en verzoekt de Raad daarom de onderhandelingen met het Parlement onverwijld te hervatten om een oplossing te vinden binnen het huidige kader van de kwijtingsprocedure; 20. wijst erop dat, zoals verwoord in zijn resolutie van 4 mei 2022 over de follow-up van de conclusies van de Conferentie over de toekomst van Europa (8) , de conclusies van die Conferentie wijziging van de Verdragen vereisen, onder meer met betrekking tot het vereenvoudigen van de institutionele architectuur van de Unie, meer transparantie en verantwoordingsplicht in het besluitvormingsproces en een nieuwe bezinning over de bevoegdheden van de Unie; is van mening dat de verwachtingen van burgers van de Unie een ondubbelzinnig mandaat vormen voor het verbeteren van de transparantie en de verantwoordingsplicht, met name ten aanzien van de begroting van de Unie en dus van de kwijtingsprocedure; 21. herhaalt dat de uiteindelijke herziening van de Verdragen de kwijtingsprocedure duidelijker en transparanter zou kunnen maken, met name door het Parlement de expliciete bevoegdheid te verlenen om kwijting te verlenen aan alle instellingen, organen en instanties van de Unie afzonderlijk, maar is van mening dat het opnieuw opstarten van de onderhandelingen over de kwijtingsprocedure tussen het Parlement en de Raad met het oog op het vinden van een oplossing door middel van betere interinstitutionele samenwerking binnen het huidige door de Verdragen vastgestelde kader een eerste stap zou zijn om de huidige impasse te doorbreken. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020 ( COM(2021)0381 – C9‑0263/2021) (2) , – gezien het jaarverslag van het Europees Economisch en Sociaal Comité aan de kwijtingsautoriteit over de in 2020 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2020, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2020 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn besluit van 4 mei 2022 (5) tot uitstel van het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2020, alsmede de bijbehorende resolutie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0238/2022 ), 1. verleent de secretaris-generaal van het Europees Economisch en Sociaal Comité kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Economisch en Sociaal Comité voor het begrotingsjaar 2020; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan het Europees Economisch en Sociaal Comité, de Europese Raad, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 18 oktober 2022 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité ( 2021/2111(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité, – gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0238/2022 ), A. overwegende dat iedere instelling overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag betreffende de Europese Unie handelt binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar in de Verdragen zijn toegedeeld en volgens de daarin bepaalde procedures, voorwaarden en doelstellingen, en dat de instellingen loyaal samenwerken; B. overwegende dat alle instellingen van de Unie het goede voorbeeld moeten geven door integer en transparant te zijn en door volledige verantwoording af te leggen aan de burgers van de Unie voor de hun als instelling van de Unie toevertrouwde middelen; Budgettair en financieel beheer 1. herhaalt zijn opmerkingen met betrekking tot de “IT-medefinancieringsvergoeding voor leden”, die inhoudt dat elk lid een jaarlijkse IT-vergoeding van 3 000 EUR ontvangt (5 000 EUR in 2020 in het kader van de eenmalige verhoging in verband met vanwege de COVID-19-pandemie ingevoerde maatregelen); verzoekt het Europees Economisch en Sociaal Comité (hierna “het Comité” genoemd) het bedrag van de IT-vergoeding en de aard ervan te heroverwegen met als doel over te stappen van een forfaitaire vergoeding naar een betaling op basis van werkelijke en gerechtvaardigde kosten; 2. herinnert eraan dat het bureau van het Comité vanwege de COVID-19-pandemie een tijdelijk besluit heeft vastgesteld op grond waarvan leden van het Comité aanspraak konden maken op de gebruikelijke verblijfsvergoeding voor deelname aan vergaderingen van het Comité op afstand, teneinde de leden te compenseren voor de tijd die zij besteedden aan de uitoefening van hun taken en voor de daarmee samenhangende administratieve kosten in gevallen waarin het lid niet naar Brussel kon reizen; is op de hoogte van het feit dat een structureel voorstel voor een specifieke vergoeding voor deelname op afstand aan vergaderingen later is voorgelegd aan en in juni 2021 goedgekeurd door de Raad; erkent dat voor alle nieuwe beloningspraktijken goedkeurig door middel van een besluit door de Raad vereist is, en herhaalt derhalve de oproep aan het Comité om een billijke en evenredige vergoeding voor de leden voor te stellen waarmee de Raad akkoord kan gaan; Intern beheer, prestaties, interne controle 3. begrijpt welke impact de COVID-19-pandemie heeft gehad op de activiteiten van de instellingen van de Unie, met inbegrip van de krappe termijnen voor het vaststellen van nieuwe wetgeving en dus ook voor het uitbrengen van adviezen door de raadgevende comités; herinnert eraan dat het Comité, voorafgaand aan de goedkeuring van zijn gewijzigde procedure, 13 standpuntnota’s heeft aangenomen naar aanleiding van verwijzingen, om te zorgen voor een doeltreffende en tijdige bijdrage aan de respons van de Unie ten aanzien van de COVID-19-pandemie; is op de hoogte van het feit dat het Comité toeziet op de naleving van de institutionele termijnen voor zijn adviezen en dat er ad-hocmaatregelen zijn genomen naar aanleiding van een intern auditverslag uit 2019; dringt er bij het Comité op aan om verslag uit te brengen over die maatregelen en eventuele andere actiepunten in verband daarmee; herinnert aan zijn aanbevelingen in eerdere kwijtingsresoluties om de interinstitutionele samenwerking te versterken en bijgevolg de impact van het werk van het Comité te vergroten; herinnert voorts aan zijn aanbeveling aan het Comité om een kwalitatieve effectbeoordeling van zijn adviezen uit te voeren; erkent het belang van het behoud van het Comité als een sterk adviesorgaan ter ondersteuning van de dialoog tussen sociale partners, in het bijzonder werkgevers, werknemers en de vertegenwoordigers van verschillende andere belangen; 4. herhaalt zijn bezorgdheid over het feit dat Besluit nr. 078/21 van het Comité geen richtsnoeren biedt met betrekking tot situaties waarin de juridische dienst moet worden geraadpleegd en verzoekt het Comité een dergelijke raadpleging verplicht te stellen voor ten minste alle besluiten die een juridisch risico voor het Comité inhouden; herinnert eraan dat de juridische dienst over voldoende middelen en het benodigde mandaat moet beschikken om zijn taken in het belang van het Comité met succes te kunnen uitvoeren, rekening houdend met zijn horizontale functie en zijn ontoereikende omvang; Personele middelen, gelijkheid en welzijn van het personeel 5. is ingenomen met het actieplan voor de aanwerving en het behoud van personeel, opgesteld door het directoraat personeel en financiën van het Comité en goedgekeurd in oktober 2021, en met de toekomstige herziening van het mobiliteitsbeleid van het Comité; verzoekt het Comité ervoor te zorgen dat vertegenwoordigers van het personeel voldoende betrokken worden bij de uitvoering van het actieplan en bij de herziening van het mobiliteitsbeleid; is ingenomen met de deelname van het Comité aan de interinstitutionele werkgroep die is opgericht om de problemen die voortkomen uit een beperkte kandidatenlijst en het gebrek aan reservelijsten van geslaagde kandidaten van algemene vergelijkende onderzoeken aan te pakken; 6. neemt kennis van het feit dat de personeelsformatie van het Comité met 7,98 % is gedaald ten opzichte van 2013 (meer dan de door de Commissie vastgestelde doelstelling van 5 %), hetgeen duidelijk negatieve gevolgen heeft voor de verhouding werklast/middelen en bijgevolg voor het welzijn van medewerkers; is ingenomen met het besluit om te verzoeken om een externe audit om de beschikbare personele middelen tegen de werklast af te zetten, en om in die audit tevens de aantrekkelijkheid van het Comité als werkgever en de afstemming tussen de ontwikkeling van activiteiten en de beschikbare middelen mee te nemen; verzoekt het Comité ervoor te zorgen dat resultaten van die audit worden vertaald naar het actieplan voor aanwerving en behoud van personeel; is van mening dat die audit een specifieke analyse moet omvatten van de situaties die het Parlement eerder heeft gesignaleerd (zoals leidinggevenden in tijdelijke of dubbele functies “in het belang van de dienst” en functies die bezet blijven na het verstrijken van de mobiliteitstermijn) alsook alle andere personeelsbesluiten die van invloed zijn op de toewijzing van personeel; verzoekt het Comité het Parlement op de hoogte te brengen van de resultaten van die audit en de maatregelen die worden genomen om gevolg te geven aan de aanbevelingen voortkomend uit die audit; 7. merkt op dat een nieuw besluit over telewerken en flexibele werktijden is aangenomen in april 2022, en werd opgesteld in samenwerking met het Comité van de Regio’s, om moderne, flexibele en resultaatgerichte arbeidsomstandigheden voor het personeel tot stand te brengen; is ingenomen met de voorbereiding van de nieuwe strategie en het actieplan voor diversiteit en inclusie; steunt het feit dat de functionaris voor gelijke kansen van het Comité bij beide initiatieven betrokken was en dat met deze initiatieven werd voortgebouwd op de lessen die zijn geleerd en de verbeteringen die zijn ingevoerd tijdens de COVID-19-crisis; 8. neemt kennis van het feit dat nieuwe maatregelen ter bevordering van de toegang van vrouwen tot leidinggevende functies, zoals middenkaderverantwoordelijkheden onder het niveau van het hoofd van de eenheid en de praktische uitvoering van genderbudgettering, momenteel in overweging worden genomen; moedigt het Comité aan te blijven streven naar het uitvoeren van de aanbevelingen van het Parlement om de interne gendermainstreaming te verbeteren; 9. is ingenomen met het besluit om de regels inzake kortlopende stages (die verplicht zijn voor het voltooien van de studie) te herzien en een passende vergoeding en aanvullende vergoedingen te bieden, bijvoorbeeld voor onkosten in verband met reizen en mobiliteit; 10. neemt kennis van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 23 februari 2022 (7) over de in 2018 gemelde zaak van mogelijke intimidatie, waarbij het Gerecht besluit nr. 293/19 van het Comité van 5 december 2019 waarbij de minimale sanctie in de vorm van een schriftelijke waarschuwing was opgelegd, nietig verklaart en het beroep voor het overige verwerpt en het Comité opdraagt de kosten te vergoeden; verwacht een interne bezinning naar aanleiding van dat arrest, met name over de procedurele schendingen die door het Gerecht zijn vastgesteld in verband met het interne onderzoek, zoals de schending met betrekking tot de rechten van de verdediging; 11. wijst erop dat van de zes in 2020 ontvangen verzoeken om bijstand in verband met mogelijke gevallen van intimidatie er één nog openstaat; merkt op dat voor dit verzoek om bijstand het interne administratieve onderzoek in december 2021 is afgerond, dat in februari en maart 2022 voorafgaande hoorzittingen met de betrokkene en het slachtoffer zijn gehouden, en dat het tot aanstelling bevoegde gezag in mei 2022 om een aanvullend administratief onderzoek heeft verzocht teneinde de situatie beter op te helderen alvorens een definitief besluit te nemen; merkt op dat er nog geen besluit is genomen; herhaalt dat het tijdsverloop negatieve gevolgen heeft voor zowel de slachtoffers als de reputatie van de betrokken instelling en dringt er daarom bij het Comité op aan dit verzoek onverwijld in te willigen en aan de begrotingsautoriteit verslag uit te brengen over de behandeling van deze zaak; 12. neemt kennis van het feit dat met de twee slachtoffers van morele intimidatie in respectievelijk december 2020 en maart 2021 schikkingsovereenkomsten zijn gesloten; merkt op dat het laatste uitstaande punt voor de volledige tenuitvoerlegging van beide schikkingsovereenkomsten afhangt van een op handen zijnde wijziging van het organogram, in overleg met het Comité van de Regio’s en met 1 oktober 2022 als geplande uitvoeringsdatum; dringt er bij het Comité op aan bij gevallen van intimidatie specifieke procedures toe te passen zodat alle slachtoffers gelijk worden behandeld; dringt er bij het Comité op aan onverwijld aan de begrotingsautoriteit verslag uit te brengen over de effectieve uitvoering van dit punt; betreurt nogmaals dat het zo lang heeft geduurd voor het Comité die schikkingsovereenkomsten als wettelijk verplicht heeft uitgevoerd; 13. betreurt dat de sluiting van de schikkingsovereenkomst met een van de slachtoffers van ernstig wangedrag niet eerder dan april 2022 heeft plaatsgevonden; betreurt tevens dat de tenuitvoerlegging van de maatregelen die in maart 2021 zijn overeengekomen tussen het andere slachtoffer van ernstig wangedrag, een voormalig lid van het Comité, en de voorzitter van het Comité vertraging opliep tot na de beslissing van het Parlement om het besluit over kwijting uit te stellen; is desondanks ingenomen met de publieke verklaring van de voorzitter van het Comité, die op de website van het Comité is gepubliceerd, waarin zij haar oprechte verontschuldigingen aan alle betrokkenen herhaalt voor het werkelijke leed dat door deze wanpraktijken is veroorzaakt; betreurt nogmaals dat de secretaris-generaal van het Comité nog steeds weigert toe te geven dat interne tekortkomingen en verantwoordelijkheden hebben geleid tot een schending van de zorgplicht ten aanzien van het personeel van het Comité; 14. neemt kennis van de maandelijkse actualiseringen van het Comité en de follow-up naar aanleiding van de opmerkingen van het Parlement in de eerste kwijtingsresolutie voor 2020 (8) ; herinnert eraan dat het OLAF-verslag over zaak OC/2018/0666/A.1 alleen betrekking heeft op het gedrag van de dader jegens de slachtoffers en dat in het arrest van het Gerecht van 1 september 2021 (9) alleen de geldigheid van het besluit van het bureau van het Comité van 9 juni 2020 wordt onderzocht, waarmee de verklaringen van het Comité naar aanleiding van de eerste kwijtingsresolutie voor 2020, dat bij de behandeling van de klachten rekening is gehouden met het welzijn van ambtenaren, ontkracht worden; wijst erop dat de trage behandeling van de zaak door de administratie van het Comité en met name de tekortkomingen in de tenuitvoerlegging van de interne procedures derhalve op geen enkele wijze zijn onderzocht of gevalideerd; constateert met bezorgdheid dat er te lang sprake is geweest van een ernstige schending van de zorgplicht van het Comité jegens zijn personeelsleden; is uiterst bezorgd dat zijn ondubbelzinnige verzoeken om verantwoording vele jaren lang consequent zijn genegeerd en herhaalt derhalve zijn oproep voor een extern onderzoek dat specifiek moet zijn gericht op het handelen of het gebrek aan handelen van de administratieve hiërarchie van het Comité, en waarbij de focus moet liggen op de verantwoordelijkheid van de administratieve hiërarchie voor de behandeling van klachten over intimidatie en voor de waarborging van het welzijn van het personeel; 15. herhaalt zijn bezorgdheid over het feit dat het nog niet mogelijk is de totale definitieve kosten van deze zaak, die momenteel op ongeveer 150 000 EUR worden geraamd, te kwantificeren, omdat dit afhangt van de uitkomst van de gerechtelijke procedure die momenteel loopt bij de Belgische strafrechtbank en waarin het Comité ook een civiele partij is; verzoekt het Comité onverwijld aan de begrotingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitkomst van de juridische procedure en de totale definitieve kosten; herhaalt zijn verzoek dat het Comité de bedragen die het aan de slachtoffers heeft uitgekeerd op de dader verhaalt; Ethisch kader en transparantie 16. merkt op dat de maatregelen van de gezamenlijke werkgroep die belast is met de herziening van het ethische kader van het Comité hebben geresulteerd in een ethisch actieplan dat in januari 2021 is aangenomen; is ingenomen met het feit dat een aantal acties volledig is uitgevoerd, zoals onder meer de herziening van de besluiten inzake klokkenluiders en intimidatie (goedgekeurd in respectievelijk december 2021 en maart 2022), de overeenkomst inzake dienstverleningsniveau met het Bureau voor onderzoek en disciplinaire zaken van de Commissie om administratieve onderzoeken te professionaliseren, de verplichte opleiding over ethiek voor alle personeelsleden, de oprichting en opleiding van een nieuw team van ethisch adviseurs, de lopende vernieuwing van het netwerk van vertrouwenspersonen en de nieuwe gids voor personeel “Respect at work at the EESC” (gepubliceerd in mei 2022); merkt op dat de gezamenlijke werkgroep ook voorbereidende werkzaamheden heeft verricht voor de lopende herziening van het besluit inzake tuchtprocedures en administratieve onderzoeken; verzoekt het Comité door middel van ad-hocenquêtes regelmatig te toetsen hoe het gesteld is met de kennis van het personeel over het ethisch kader; betreurt dat de herziening van de genoemde besluiten buitengewoon traag verliep, en dat het besluit inzake de intimidatiezaak pas werd genomen nadat het Parlement had besloten de kwijting voor 2020 uit te stellen, hetgeen laat zien dat er onvoldoende wil is tot optreden; uit zijn zorg over het feit dat er geen specifieke procedure bestaat voor intimidatiezaken waarbij een lid van het Comité en een ambtenaar (als gedefinieerd in Besluit 090/22 A) betrokken zijn met als gevolg dat er geen standaardprocedures worden toegepast bij de behandeling van intimidatiezaken waardoor slachtoffers verschillend behandeld worden; wijst er nogmaals op dat het feit dat het Statuut van de ambtenaren niet aan een lid van het Comité kan worden opgelegd, niet kan worden gebruikt als een excuus om niet te handelen; roept het Comité op er onmiddellijk voor te zorgen dat er een specifieke procedure komt waardoor eenieder gedegen bescherming tegen intimidatie geniet, zoals reeds lang het geval had moeten zijn; 17. neemt kennis van de inwerkingtreding van de versterkte gedragscode voor de leden van het Comité in januari 2021, die meer duidelijkheid verschaft en strengere sancties oplegt in geval van overtreding van de regels; is ingenomen met het feit dat het actieplan inzake ethiek maatregelen omvat die gericht zijn op leden, onder andere de publicatie van de informatiebrochure “Respect and dignity at the EESC” en de herziening van de opleiding inzake ethiek voor de leden zodat deze in overeenstemming wordt gebracht met de nieuwe gedragscode; merkt op dat het Comité het verzoek van het Parlement zal analyseren om deze opleiding verplicht te stellen in het kader van de komende herziening door de quaestoren van het Comité van het statuut van de leden; is ingenomen met het feit dat de herziene versie van het reglement van orde van het Comité in overeenstemming is met de nieuwe gedragscode en dat het de mogelijkheid inhoudt dat in geval van schending van ethische normen, plichten en verplichtingen een individueel lidmaatschap wordt beëindigd vanwege royement; 18. merkt op dat de dienst Interne Audit van het Comité begin 2020 ook al een intern auditverslag over ethiek en integriteit heeft uitgebracht; verzoekt het Comité om een samenvatting van de aanbevelingen van de interne controleur en van de maatregelen om deze uit te voeren; 19. maakt bezwaar tegen de weigering van het Comité gebruik te maken van het transparantieregister op grond van het feit dat het Comité een adviesorgaan is; dringt er bij het Comité op aan zich aan te sluiten bij het transparantieregister teneinde de transparantie van zijn contacten met externe belangenvertegenwoordigers te verbeteren; 20. verzoekt dat alle interne procedures en besluiten, met inbegrip van die inzake ethiek, op een specifiek deel van de website van het Comité worden gepubliceerd; 21. merkt op dat het Comité, in antwoord op het verzoek van het Parlement, rekening heeft gehouden met de aanbevelingen van de Europese Ombudsman in haar verslag in de zaak SI/2/2017/NF “Revolving doors — Implementation of Article 16 of the EU Staff Regulations in a range of EU institutions, bodies and agencies” (De uitvoering van artikel 16 van het Statuut van de ambtenaren van de EU in een reeks instellingen, organen en agentschappen van de EU) om zijn besluit over externe activiteiten en opdrachten te herzien; verzoekt het Comité verslag uit te brengen over de vaststelling van het definitieve besluit; Interinstitutionele samenwerking 22. neemt kennis van de lopende onderhandelingen met de Commissie en de Raad met het oog op een versterking van de institutionele en administratieve betrekkingen; steunt het Comité in zijn toezegging om uitvoering te geven aan de aanbeveling van de Conferentie over de toekomst van Europa om de institutionele rol van het Comité uit te breiden, en het beter in staat te stellen activiteiten op het gebied van participerende democratie te faciliteren en te waarborgen, zoals een gestructureerde dialoog met maatschappelijke organisaties en burgerpanels; 23. benadrukt de cruciale rol van het Comité ten aanzien van het vertegenwoordigen van en samenwerken met de sociale partners en maatschappelijke organisaties uit de lidstaten in het besluitvormingsproces van de Unie; neemt kennis van de inspanningen van het Comité om zijn adviezen en activiteiten te verspreiden in het kader van de uitvoering van zijn opdracht en herinnert aan de aanbevelingen van het Parlement in eerdere kwijtingsresoluties over dit onderwerp; dringt erop aan dat de samenwerkingsovereenkomst tussen het Comité en het Parlement bindend wordt gemaakt, en met name dat er nauw en tijdig wordt samengewerkt tussen de respectieve rapporteurs van de twee instellingen, dat de adviezen van het Comité tijdens de opstelling van het verslag worden gedeeld met de relevante commissies van het Parlement en dat de rapporteurs van het Comité systematisch worden uitgenodigd om bij de presentatie van deze verslagen aanwezig te zijn; beveelt het Comité aan een meer kwantitatieve en kwalitatieve effectbeoordeling van zijn adviezen uit te voeren; dringt er derhalve bij het Comité op aan de personeelsbezetting met betrekking tot de gebieden wetgeving en interinstitutionele betrekkingen te versterken; COVID‑19-pandemie 24. merkt op dat in 2021 een actieplan voor herstel voor het Comité is opgesteld om te profiteren van de lessen die uit de pandemie zijn getrokken, met als doelstelling personeelsleden te helpen hun manier van werken na de pandemie aan te passen; verzoekt het Comité verslag uit te brengen aan de begrotingsautoriteit over het actieplan voor herstel en de uitvoering ervan. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de EU-agentschappen betreffende het begrotingsjaar 2020, vergezeld van de antwoorden van de agentschappen (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2020 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 28 februari 2022 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2020 (06003/2022 – C9‑0101/2022), – gezien zijn besluit van 4 mei 2022 (3) tot uitstel van het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2020, alsmede de antwoorden van de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) 2019/1896 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2019 betreffende de Europese grens- en kustwacht en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1052/2013 en Verordening (EU) 2016/1624 (5) , en met name artikel 116, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/715 van de Commissie van 18 december 2018 houdende de financiële kaderregeling van de bij het VWEU en het Euratom-Verdrag opgerichte organen, bedoeld in artikel 70 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 105, – gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0235/2022 ), 1. verleent de uitvoerend directeur geen kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2020; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 18 oktober 2022 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020 ( 2021/2146(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de EU-agentschappen betreffende het begrotingsjaar 2020, vergezeld van de antwoorden van de agentschappen (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2020 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 28 februari 2022 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2020 (06003/2022 – C9‑0101/2022), – gezien zijn besluit van 4 mei 2022 (9) tot uitstel van het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2020, alsmede de antwoorden van de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) 2019/1896 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2019 betreffende de Europese grens- en kustwacht en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1052/2013 en Verordening (EU) 2016/1624 (11) , en met name artikel 116, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/715 van de Commissie van 18 december 2018 houdende de financiële kaderregeling van de bij het VWEU en het Euratom-Verdrag opgerichte organen, bedoeld in artikel 70 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 105, – gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0235/2022 ), 1. wijst erop dat een ontwerpbesluit tot afsluiting van de rekeningen van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020 in een volgende vergaderperiode moet worden ingediend; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 18 oktober 2022 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020 ( 2021/2146(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020, – gezien het OLAF-verslag dat op 15 februari 2022 werd afgerond en in juli 2022 ter beschikking werd gesteld van de leden van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie begrotingscontrole, – gezien artikel 100 en bijlage V bij zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, – gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9-0235/2022 ), A. overwegende dat de Europese Ombudsman in het kader van de zaken OI/5/2020/MHZ en OI/4/2021/MHZ enkele onderzoeken heeft verricht naar de naleving door het Europees Grens- en kustwachtagentschap (het “Agentschap”) van zijn verplichtingen op het gebied van de grondrechten en het afleggen door het Agentschap van verantwoording over zijn uitgebreidere verantwoordelijkheden, en een reeks aanbevelingen aan het Agentschap heeft gedaan; 1. wijst erop dat de uitvoerend directeur van het Agentschap en zijn voormalige kabinetchef op 28 april 2022 hun ontslag hebben ingediend naar aanleiding van de openbaarmaking van het OLAF-verslag en van diverse rapporten en journalistiek onderzoek waaruit bleek dat er bij het Agentschap sprake was van misstanden op met het gebied van de eerbiediging van de mensenrechten; betreurt dat er, ondanks de aanbevelingen van OLAF in die zin, tegen hen geen tuchtprocedures zijn ingeleid; is ingenomen met het feit dat de raad van bestuur per 1 juli 2022 een uitvoerend directeur ad interim heeft benoemd; neemt nota van de kennisgeving van vacature voor een nieuwe uitvoerend directeur van het Agentschap, die op 21 juni 2022 is gepubliceerd; verzoekt de raad van bestuur van het Agentschap zo spoedig mogelijk een uitvoerend directeur te benoemen; verzoekt de raad van bestuur, alvorens verder te gaan met deze aanwervingsprocedure, toe te zeggen meer transparantie te betrachten en verantwoording af te leggen aan het Parlement en die toezegging schriftelijk aan het Parlement te bevestigen; benadrukt dat de nieuwe uitvoerend directeur zich ertoe moet verbinden de volledige eerbiediging van de grondrechten in het kader van alle activiteiten van het Agentschap te waarborgen, en over zeer goede administratieve en managementvaardigheden moet beschikken; verzoekt de raad van bestuur en de Commissie om, in overeenstemming met de prerogatieven van het Parlement, actief samen te werken met het Parlement; is van mening dat deze toezegging van de raad van bestuur inzake transparantie en verantwoordingsplicht ook betrekking moet hebben op de zo breed mogelijke openbare toegang tot de eindverslagen van OLAF over het Agentschap, in een voor openbaar gebruik passend formaat, en op de volledige uitvoering van de aanbevelingen van het Parlement, en met name de aanbevelingen van zijn werkgroep voor toezicht op Frontex; 2. is ingenomen met de op 27 juni 2022 aan de Commissie begrotingscontrole toegezonden achtergrondnota getiteld “Actions taken by Frontex management during transition period”, waarin de kwijtingsautoriteit wordt geïnformeerd over de maatregelen die zijn genomen door het interim-management van het Agentschap in afwachting van de benoeming van een nieuwe uitvoerend directeur; verzoekt het interim-management en de te benoemen uitvoerend directeur de kwijtingsautoriteit proactief te blijven informeren over hun reactie op haar opmerkingen en aanbevelingen; 3. neemt kennis van de toezegging om een actieplan op te stellen voor de in dit document gepresenteerde corrigerende maatregelen, dat moet worden uitgevoerd onder leiding van de uitvoerend directeur ad interim ; is ingenomen met het feit dat de uitvoerend directeur ad interim de bestaande problemen van het Agentschap erkent, en neemt kennis van de toezegging van de uitvoerend directeur ad interim om ervoor te zorgen dat het Agentschap zijn mandaat volledig uitvoert en bij zijn werkzaamheden de rechtsstaat volledig eerbiedigt, en waardeert de positieve verandering met betrekking tot het eerbiedigen van de grondrechten en het veranderen van de organisatiecultuur van het Agentschap, en er in dat kader onder meer voor te zorgen dat mensen eventuele wantoestanden durven aan te kaarten en dat aan meldingen van wantoestanden een behoorlijke follow-up wordt gegeven, om een dialoog op gang te brengen met het personeel, om delegatie van bevoegdheden te stimuleren en om te werken aan een vertrouwensrelatie met andere instellingen en de burgers; is tevens verheugd over haar toezegging om zich in te zetten voor transparantie; verwacht dat deze erkenning en toezeggingen tot uitdrukking komen in een actieplan dat, samen met regelmatige updates over de uitvoering daarvan, aan het Parlement wordt voorgelegd; vindt dat het boeken van vooruitgang bij de uitvoering van het actieplan een belangrijke voorwaarde is voor het verlenen van kwijting aan het Agentschap; 4. verzoekt het uitvoerend management van het Agentschap voort te gaan met de uitvoering van het mandaat van het Agentschap; wijst er nogmaals op dat duidelijkheid, transparantie, een open dialoog en communicatie, zowel intern als extern, delegatie van verantwoordelijkheden en taken, alsook naleving van strikte ethische normen en eerbiediging van de grondrechten van essentieel belang zijn om de organisatiecultuur van het Agentschap te veranderen, behoorlijk bestuur te waarborgen en het functioneren van het Agentschap zodanig te verbeteren dat het in staat is ten volle uitvoering te geven aan zijn mandaat, zoals neergelegd in Verordening (EU) 2019/1896; herinnert eraan dat dit een collectieve inspanning is die de loyale samenwerking vereist van het uitvoerend management, de raad van bestuur van het Agentschap en de Commissie; dringt er in dit verband nogmaals bij de Commissie op aan te voorzien in duidelijke richtsnoeren voor de interpretatie van het mandaat van het Agentschap en de uitvoering daarvan, en dan met name wat betreft grenstoezicht; herinnert eraan dat het Parlement dit proces steunt; herinnert aan de opmerkingen die tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole op 13 juli 2022 zijn gemaakt, namelijk dat het steeds snellere tempo dat door het nieuwe mandaat van het Agentschap werd gedicteerd tot problemen leidde die achteraf gezien werden onderschat en die met name leidden tot vertragingen bij de aanwerving; merkt op dat de huidige aanpassingscoëfficiënt ertoe leidt dat het uitermate moeilijk is om gekwalificeerd en divers personeel aan te werven en dringt aan op herziening ervan, waarbij rekening wordt gehouden met de werkelijke kosten van levensonderhoud, om het geografisch evenwicht binnen het Agentschap te verbeteren; 5. benadrukt de grotere rol die het Agentschap heeft moeten vervullen in het kader van de Russische invasie in Oekraïne; is in dit verband ingenomen met de ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Moldavië inzake operationele activiteiten van het Europees Grens- en Kustwachtagentschap in de Republiek Moldavië (13) en de bijstand die aan Chisinau is verleend bij het beheer van migratiestromen; Budgettair en financieel beheer 6. herinnert aan de opmerking van de Rekenkamer over de overdracht van een voorlopige vastlegging in de begroting van 18 000 000 EUR voor de voorbereiding van inzetten ter plaatse in 2021, waarvoor een juridische verbintenis ontbrak; neemt kennis van de corrigerende maatregelen die het Agentschap heeft genomen en die gericht zijn op het verduidelijken van het regelgevingskader, meer betrokkenheid van de financiële dienst van het Agentschap en de opleiding van personeel, waarbij het desbetreffende bedrag echter niet werd vrijgegeven uit de begroting van de Unie; is van mening dat de voorlopige vastlegging in de begroting had moeten worden geannuleerd en niet overgedragen had moeten worden; verzoekt de Rekenkamer het besluit van het Agentschap om de vastlegging niet te annuleren, te beoordelen; 7. spreekt nogmaals zijn bezorgdheid uit over het feit dat de uitvoerend directeur van het Agentschap op 4 maart 2020, in strijd met het Financieel Reglement, een privévlucht heeft gemaakt, waarvan de kosten, 8 500 EUR, ten laste kwamen van het Agentschap; Voorwaarden voor de kwijting 2019 8. neemt kennis van het verslag van het Agentschap over de maatregelen die zijn genomen om te voldoen aan de zeven voorwaarden die zijn gesteld om het Agentschap kwijting te kunnen verlenen voor 2019; vindt het overigens teleurstellend dat uit dit verslag blijkt dat het Agentschap aan slechts vijf van de zeven voorwaarden voldoet; betreurt dat aan enkele voorwaarden nog steeds niet volledig is voldaan; 9. betreurt dat een van de voorwaarden waaraan nog niet is voldaan de aanwerving van 40 toezichthouders voor de grondrechten (FRM’s) is, aangezien op 1 juni 2022 31 FRM’s in dienst waren, waarvan er op 1 september 2022 nog drie zullen beginnen; wijst erop dat het Agentschap overeenkomstig artikel 110, lid 6, van Verordening (EU) 2019/1896 uiterlijk op 5 december 2020 ten minste veertig toezichthouders voor de grondrechten had moeten aanwerven; betreurt dat de werkgroep voor toezicht op Frontex heeft vastgesteld dat de aanwerving van FRM’s onnodig is vertraagd door de vorige uitvoerend directeur van het Agentschap, terwijl het Agentschap beweert dat de vertraging te wijten was aan langdurige aanwervingsprocedures bij de instellingen van de Unie; stelt vast dat het Agentschap recentelijk vooruitgang heeft geboekt bij de aanwerving en is ingenomen met de toename van het aantal FRM’s van 40 naar 46; wijst erop dat Verordening (EU) 2019/1896 het kader biedt voor een verdere stijging van het aantal FRM’s bij uitbreiding van het Agentschap, waarbij het oorspronkelijke aantal van 40 FRM’s de drempel is en niet het plafond; dringt er nogmaals bij het Agentschap op aan om voortaan uitsluitend FRM’s aan te werven en te benoemen op AD-niveau; neemt kennis van de toezegging van het Agentschap om de resterende FRM’s zo snel mogelijk aan te werven; merkt op dat de grondrechtenfunctionaris (FRO) heeft aangegeven tevreden te zijn met de procedure; 10. betreurt dat het Agentschap zijn activiteiten in Griekenland niet heeft geëvalueerd, hoewel uit verslagen van instellingen van de lidstaten, de Raad van Europa en de Verenigde Naties blijkt dat het Agentschap gezamenlijke grenscontrole-operaties uitvoerde op locaties waar tegelijkertijd schendingen van de grondrechten plaatsvonden; betreurt dat het Agentschap, ondanks het feit dat de kwijtingsautoriteit in haar eerste kwijtingsverslag 2020 over het Agentschap deze kwestie heeft aangekaart, geen substantiële informatie heeft verstrekt over de wijze waarop het hieraan een follow-up wil geven; wijst op de urgentie van deze kwestie in het licht van de ontwikkelingen in Griekenland; dringt er bij het Agentschap op aan zo spoedig mogelijk een grondige evaluatie uit te voeren en de kwijtingsautoriteit in dit verband op de hoogte te houden; 11. betreurt dat het Agentschap de standaardprocedure voor verslagen over ernstige incidenten nog niet heeft herzien; merkt op dat deze herziening aanvankelijk gepland stond voor het tweede kwartaal van 2022, maar dat de herziening volgens het Agentschap vanwege de oorlog in Oekraïne is uitgesteld tot het derde kwartaal van 2022; 12. betreurt dat een andere voorwaarde waaraan nog niet is voldaan de oproep aan het Agentschap betreft om zijn steungerelateerde activiteiten in Hongarije op te schorten, waarmee het verzuimt te handelen overeenkomstig artikel 46 van Verordening (EU) 2019/1896 en de conclusies van het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof van Justitie) met betrekking tot inbreukprocedures tegen Hongarije; neemt kennis van de argumentatie van het Agentschap dat het, in plaats van de steungerelateerde activiteiten op te schorten, aanvullende vrijwaringsmaatregelen treft om van de Hongaarse autoriteiten de verzekering te krijgen dat de grondrechten worden gerespecteerd, en dit nauwlettend in de gaten houdt, hetgeen wordt ondersteund door de stelling van de Commissie in de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 13 juli 2022 dat de aanwezigheid van het Agentschap in Hongarije betekent dat het Agentschap toezicht en controle kan uitoefenen op mogelijke schendingen van de grondrechten van vluchtelingen of asielzoekers door de Hongaarse autoriteiten aan de grens; benadrukt dat deze aanwezigheid zich moet beperken tot monitoring en onderstreept dat het Agentschap zich moet onthouden van deelname aan operaties die onderworpen zijn aan nationale wettelijke bepalingen welke door het Hof van Justitie onverenigbaar zijn verklaard met het Unierecht, tot het moment dat al deze bepalingen in overeenstemming zijn met het acquis communautaire ; merkt op dat de FRO van het Agentschap benadrukt dat voortzetting van de ondersteunende activiteiten van het Agentschap in Hongarije ertoe kan leiden dat het Agentschap medeverantwoordelijk wordt voor schending van het beginsel van non-refoulement, en beveelt het Agentschap aan zijn ondersteunende activiteiten in Hongarije op te schorten en te voorzien in aanvullende waarborgen indien het Agentschap desondanks de monitoring van deze operaties zou voortzetten, met name in het licht van de algemene rechtsstaatsituatie in Hongarije; dringt er in dit verband nogmaals bij het Agentschap op aan alle andere activiteiten in Hongarije op te schorten; neemt desalniettemin kennis van de vooruitgang die het Agentschap heeft geboekt door middel van de vaststelling van de operationele standaardprocedures inzake artikel 46 in de vorm van een besluit van de uitvoerend directeur in januari 2022; benadrukt dat het belangrijk is dat deze procedures worden uitgevoerd met inachtneming van de hoogste normen inzake eerbiediging van de grondrechten; 13. concludeert dat het Agentschap op bevredigende wijze uitvoering heeft gegeven aan de meeste door de kwijtingsautoriteit geformuleerde voorwaarden, maar dat nog niet aan alle voorwaarden volledig is voldaan en dat op belangrijke voorwaarden nog niet is gehandeld; verzoekt het Agentschap snel te handelen en te voldoen aan de resterende voorwaarden; benadrukt dat het voor de kwijtingsautoriteit, om kwijting te kunnen verlenen voor het begrotingsjaar 2020, van cruciaal belang is dat aan deze voorwaarden wordt voldaan; 14. herhaalt dat de drastische uitbreiding van de bevoegdheden en de aanzienlijke verhoging van de begroting van het Agentschap gepaard moeten gaan met een bijbehorende grotere verantwoordingsplicht en transparantie; beklemtoont dat het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap afhankelijk is van een dergelijke verantwoordingsplicht en transparantie, en met name van de inachtneming van het Unierecht door het Agentschap; Het verslag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) 15. merkt op dat OLAF en de raad van bestuur van het Agentschap een geanonimiseerde versie van het eindverslag van OLAF over de activiteiten van het Agentschap ter beschikking hebben gesteld; merkt op dat deze geanonimiseerde versie alleen ter beschikking is gesteld van de leden van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken; herinnert eraan dat de kwijtingsautoriteit toegang tot dit verslag noodzakelijk achtte om een volledig geïnformeerd besluit over de kwijting voor 2020 te kunnen nemen; betreurt dat het zo lang heeft geduurd om toegang tot dat verslag te verlenen, wat de controle door het Parlement niet ten goede is gekomen; benadrukt daarnaast dat de bevindingen van het OLAF-verslag van algemeen belang zijn; merkt op dat nu is verduidelijkt dat OLAF verantwoordelijk is voor het verslag en dat alle lopende acties naar aanleiding van de bevindingen van het verslag zijn afgesloten; 16. merkt op dat de ernstige zorgen die naar aanleiding van de gedeeltelijke presentatie van de bevindingen van het eindverslag tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 28 februari 2022 werden geuit, in het eindverslag worden bevestigd; is zeer verontrust over de bevindingen van het onderzoek en over de omvang van de door OLAF vastgestelde ernstige misdragingen en andere onregelmatigheden, alsmede over het niveau waarop deze zijn begaan; drukt in deze context zijn grote ontsteltenis uit over het gedrag en de acties van de betrokken personen als beschreven in de bevindingen, en over het feit dat hierover geen verantwoording is afgelegd; neemt kennis van de verklaringen van de voorzitter van de raad van bestuur van het Agentschap tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 13 juli 2022 dat er maatregelen zijn genomen naar aanleiding van de conclusies van OLAF in het eindverslag; is in dit verband van mening dat er ingrijpende corrigerende maatregelen moeten worden genomen en dat de aanpak van de door OLAF vastgestelde problemen tijd zal vergen en dat met name de aan te stellen nieuwe uitvoerend directeur zich in dit kader ten volle zal moeten inzetten; verzoekt het Agentschap nogmaals een gedetailleerd stappenplan te presenteren met maatregelen om de resterende punten van zorg aan te pakken, samen met een duidelijk en gedetailleerd tijdschema voor de uitvoering van deze maatregelen; brengt in herinnering dat OLAF tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole van 13 juli 2022 nogmaals heeft bevestigd dat het eindverslag geen financiële implicaties bevat of indicaties van schendingen van de beginselen van goed financieel beheer; herinnert eraan dat het onderzoek betrekking had op de beschuldigingen van wangedrag en niet-naleving van procedures door het hogere management; benadrukt echter dat de conclusies in het eindverslag van OLAF over het onderzoek naar de activiteiten van het Agentschap onder leiding van de voormalig uitvoerend directeur zeer ernstig zijn en ter zaken doend voor de kwijtingprocedure voor het jaar 2020; herinnert eraan dat er in 2022 naar verwachting twee aanvullende eindverslagen van OLAF met betrekking tot het Agentschap zullen worden ingediend; dringt erop aan dat de leden van het Parlement onmiddellijk toegang hebben tot deze eindverslagen wanneer deze worden afgerond, net als alle uitvoerende personeelsleden van het agentschap die toegang tot die verslagen moeten hebben om een correcte uitvoering van de begroting van het Agentschap in de toekomst te waarborgen; Verandering in het Agentschap 17. erkent en verwelkomt de door de uitvoerend directeur ad interim geïntroduceerde positieve verandering in de manier van leidinggeven, en de toezegging om de organisatiecultuur van het Agentschap te zullen veranderen, onder bevordering van een op teamwerk gebaseerde benadering met consultatief en inclusief leiderschap, en te werken aan een omgeving waar mensen niet bang zijn zich uit te spreken over mogelijke misstanden, met de volmondige steun van de raad van bestuur en de FRO; juicht het vooral toe dat de uitvoerend directeur ad interim zich verbindt tot transparantie, en verwacht dat vastberaden wordt gehandeld om aan de gedane toezeggingen invulling te geven; verwelkomt de positieve rol van de nieuwe voorzitter van de raad van bestuur en de belangrijke bijdrage van de FRO, die de samenwerking en communicatie binnen het Agentschap hebben verbeterd en geïntensiveerd; neemt ook kennis van de opmerking van de voorzitter van de raad van bestuur en de adjunct-directeur-generaal voor Migratie en Binnenlandse Zaken van de Commissie dat uit het verslag blijkt dat de betrokken personen tekortschoten en dat er geen sprake is van structurele problemen; herhaalt dat het onderzoek van OLAF alleen betrekking had op wangedrag en de niet-naleving van procedures door individuele personen, en benadrukt dat de kwijtingsautoriteit een grondiger analyse moet uitvoeren om de precieze aard van de in kaart gebrachte misstanden te bepalen om zich ervan te vergewissen dat er geen sprake is van structurele problemen; 18. is van mening dat alle problemen waarmee het Agentschap wordt geconfronteerd problemen zijn die in het verleden zijn ontstaan en dat de huidige en toekomstige leiding van het Agentschap een manier moet vinden om deze problemen aan te pakken, zodat het Agentschap weer vooruit kan; benadrukt dat als de huidige leiding van het Agentschap dit onderkent en deze problemen belooft aan te pakken, ze daarbij de volledige steun heeft van de kwijtingsautoriteit; benadrukt dat zowel de Commissie als de raad van bestuur van het Agentschap zich ertoe moeten verbinden alle uitdagingen aan te pakken om een nieuwe start te kunnen maken en te voorkomen dat het Agentschap tekort blijft schieten wat betreft de eerbiediging van de grondrechten; verzoekt de Commissie en de raad van bestuur van het Agentschap dan ook al deze kwesties grondig te analyseren en hierover verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit; onderstreept dat in het kader van toekomstige kwijtingsprocedures nauwlettend naar alle hierboven vermelde kwesties zal worden gekeken; 19. verzoekt met klem het uitvoerend management van het Agentschap, met inbegrip van de uitvoerend directeur ad interim , de plaatsvervangend uitvoerend directeurs en de FRO, toegang te verlenen tot en inzage te geven in het eindverslag van OLAF, gezien het cruciale belang ervan voor een correcte tenuitvoerlegging van de begroting en de verordening van het Agentschap in de toekomst; verzoekt de raad van bestuur en het uitvoerend management van het Agentschap de inhoud van het eindverslag van OLAF nog eens zorgvuldig te beoordelen en alle daarin aan bod komende kwesties aan te pakken; dringt er bij het uitvoerend management van het Agentschap met name op aan om - in het licht van het in de media gemelde verzwijgen van informatie voor de raad van bestuur - de conclusies over door de raad van bestuur onderzochte incidenten in verband met de eerbiediging van de grondrechten en over de uitwisseling van informatie binnen het Agentschap en tussen het Agentschap en het Parlement te bestuderen; dringt er bij het Agentschap en de Commissie op aan alle eventuele structurele problemen met betrekking tot zowel de primaire werkzaamheden van het Agentschap als tot het toezicht te onderkennen en aan te pakken, en ervoor te zorgen dat deze problemen zich niet meer voordoen; verzoekt de Commissie en het Agentschap de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de wijze waarop deze problemen zullen worden aangepakt; Speciaal verslag van de Europese Rekenkamer 08/2021 20. merkt op dat het Agentschap heeft gemeld dat het aanbeveling 5 van speciaal verslag van de Europese Rekenkamer 8/2021 (termijn eind 2021) heeft uitgevoerd, maar de termijn voor de uitvoering van aanbeveling 1 betreffende de verbetering van het kader voor informatie-uitwisseling en het Europese situatiebeeld met meer dan een jaar heeft verschoven van medio 2022 naar het derde en vierde kwartaal van 2023; neemt voorts kennis van de lopende/gedeeltelijke uitvoering van de aanbevelingen 2, 3 en 4 en spoort het Agentschap aan de termijn voor de uitvoering ervan, te weten uiterlijk eind 2022, in acht te nemen; Transparantie 21. herinnert aan het besluit van de Europese Ombudsman in het kader van diens eigen onderzoek naar de verplichtingen op het gebied van de grondrechten; neemt met bezorgdheid kennis van de conclusie van de Ombudsman dat het Agentschap moet zorgen voor een proactievere benadering van transparantie, waaronder middels de publicatie van documenten die nodig zijn om inzicht te krijgen in de respectieve rollen en verantwoordelijkheden van de actoren die bij zijn activiteiten betrokken zijn; merkt op dat het Agentschap geen tactische informatie kan delen die kan worden misbruikt met het oog op mensenhandel of andere illegale activiteiten; verzoekt het Agentschap om uitvoering te geven aan de aanbevelingen van de Ombudsman; raadt het Agentschap aan een nieuwe gedragscode op te stellen en toe te passen waarmee volledige transparantie en een goed beheer worden gewaarborgd, en de kwijtingsautoriteit te informeren over de progressie die dienaangaande wordt geboekt; 22. neemt kennis van de vaststelling van bijzondere regels om de onafhankelijkheid van de grondrechtenfunctionaris te waarborgen, alsook van de opstelling van een grondrechtenstrategie en -actieplan; 23. neemt nota van de gedeelde verantwoordelijkheden van het Agentschap en de lidstaten bij het nakomen van de verplichtingen op het vlak van de grondrechten; dringt er bij het Agentschap en de lidstaten op aan structuren voor samenwerking, informatie-uitwisseling en uitwisseling van beste praktijken verder te ontwikkelen; 24. neemt kennis van het resultaat van de buitengewone vergadering van de raad van bestuur van het Agentschap op 27 juli 2022; is ingenomen met de constructieve acties van de raad van bestuur om de werking van de interne administratieve structuur van het Agentschap en de geactualiseerde externe communicatiestrategie van Frontex te verbeteren; deelt met de raad van bestuur de bezorgdheid over het toenemende geweld aan de buitengrenzen; verwacht dat het Agentschap opvolging zal geven aan de aanbevelingen van de grondrechtenfunctionaris die werden opgenomen in zijn jaarverslag 2021; Gegevensbescherming 25. neemt met grote bezorgdheid kennis van de berichten die in juli 2022 in de media verschenen waaruit blijkt dat het Agentschap er in het kader van het PeDRA-programma naar streefde nog meer gegevens van migranten te verzamelen; spreekt daarnaast zijn bezorgdheid uit over berichten dat de functionaris voor gegevensbescherming herhaaldelijk heeft gewaarschuwd dat deze uitgebreidere gegevensverzameling onmogelijk is zonder daarbij het recht van de Unie te schenden en heeft aanbevolen de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) hierover te raadplegen; maakt zich ook zorgen over berichten dat het Agentschap dit advies in eerste instantie in de wind had geslagen en daadwerkelijk uitgebreider gegevens heeft verzameld; juicht het toe dat, uitgaande van informatie van het Agentschap, het Agentschap na ontvangst van de adviezen van de EDPS over gegevensverwerkingsregels samen met de functionaris voor gegevensbescherming van het Agentschap over is gegaan tot revisie van de besluiten van de raad van bestuur, teneinde voor volledige overeenstemming met de gegevensbeschermingsregels van de Unie te zorgen, en heeft beloofd dat de nieuwe regels getrouw de opmerkingen van de EDPS zullen volgen; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de huidige stand van zaken met betrekking tot deze kwestie en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de toekomstige stappen die in verband met de ontwikkeling van dit programma worden genomen; Gevallen van intimidatie 26. herinnert eraan dat het Agentschap naar verluidt in 2020 in kennis is gesteld van 17 gevallen van vermeende seksuele intimidatie; maakt uit de follow-up van het eerste kwijtingsverslag 2020 door het Agentschap op dat 2 van deze 17 zaken zijn geopend als informele procedures in het kader van de procedurehandleiding voor vertrouwenspersonen van het Agentschap; betreurt dat de overige 15 zaken zonder verdere follow-up zijn afgesloten; benadrukt dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan het in kaart brengen, melden en bestrijden van seksuele intimidatie, met name in het licht van meldingen van klokkenluiders van dergelijke vermeende gevallen; is ingenomen met de verklaringen van de uitvoerend directeur ad interim tijdens de vergadering van de Commissie begrotingscontrole dat het Agentschap waakzaam blijft op dit gebied en dat aanvullende maatregelen zijn genomen om ervoor te zorgen dat alle zaken naar behoren worden behandeld; is ingenomen met de toezegging van de uitvoerend directeur ad interim dat zij hierop zal blijven letten en dat zij op dit gebied aanvullende maatregelen zal treffen; is geschokt en ernstig bezorgd over het geval van zelfmoord van een personeelslid, dat verband houdt met vermeende praktijken van seksuele intimidatie en dat aan de orde kwam tijdens besprekingen tussen ambtenaren van het Agentschap en leden die deelnamen aan het werkbezoek van de Commissie begrotingscontrole naar Polen in juli 2022, en is tevreden dat deze kwestie door het nieuwe uitvoerend management opnieuw onder de loep wordt genomen; verzoekt de uitvoerend directeur een omvattend en grondig onderzoek in te stellen naar deze bijzonder ernstige en zorgwekkende zaak, de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de resultaten van dit onderzoek en ten volle samen te werken met strafrechtelijke onderzoeksinstanties; verzoekt de uitvoerend directeur grondig onderzoek te verrichten naar de toepassing van bestaande procedures tegen seksuele intimidatie, volledig samen te werken met alle relevante autoriteiten en verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de bevindingen, en een gedetailleerd actieplan voor te leggen met maatregelen die nultolerantie ten aanzien van seksuele intimidatie waarborgen, zowel bij administratieve als bij operationele activiteiten van het Agentschap; verzoekt het Agentschap in deze zaak ten volle samen te werken met alle relevante autoriteiten en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de voortgang; 27. prijst het personeel van het Agentschap, dat in een zeer moeilijke periode te maken heeft gehad met uitdagingen waarover de waarnemend uitvoerend directeur verklaringen heeft afgelegd tijdens de vergadering van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken van 30 mei 2022; wijst met name op de bejegening van de voormalige FRO, wiens werk in de loop der jaren is belemmerd door het voormalige uitvoerend management van het agentschap, zoals ook in de media is bericht; verzoekt het uitvoerend management van het Agentschap en de raad van bestuur zich te blijven inspannen om van Agentschap een veilige werkplek te maken waar niemand bang is om zich uit te spreken; is bemoedigd door verklaringen dat veel personeelsleden wanpraktijken aan hun meerderen hebben gemeld en verzoekt het Agentschap ervoor te zorgen dat alle signalen betreffende beroepsfouten serieus worden genomen en dat er naar behoren follow-up aan wordt gegeven; dringt erop aan dat er verplichte training inzake sociale intimidatie komt voor het management en voor al het personeel; o o o 28. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 4 mei 2022 (14) over het functioneren en het financieel beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480 van de Commissie van 7 september 2022 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 wat betreft de verlenging van de geldigheidsduur van de goedkeuring van de werkzame stoffen 2-fenylfenol (met inbegrip van de zouten daarvan, zoals het natriumzout), 8-hydroxyquinoline, amidosulfuron, bensulfuron, bifenox, chloormequat, chloortoluron, clofentezine, clomazon, daminozide, deltamethrin, dicamba, difenoconazool, diflufenican, dimethachloor, esfenvaleraat, etofenprox, fenoxaprop-P, fenpropidin, fenpyrazamine, fludioxonil, flufenacet, flumetraline, fosthiazaat, lenacil, MCPA, MCPB, nicosulfuron, paraffineoliën, penconazool, picloram, prohexadion, propaquizafop, prosulfocarb, quizalofop-P-ethyl, quizalofop-P-tefuryl, natrium-5-nitroguajacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat, zwavel, tebufenpyrad, tetraconazool, triallaat, triflusulfuron en tritosulfuron (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (2) , en met name artikel 17, eerste alinea, en artikel 21, – gezien Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen (3) , – gezien de artikelen 11 en 13 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (4) , — gezien zijn resolutie van 13 september 2018 over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1107/2009 betreffende gewasbeschermingsmiddelen (5) , – gezien zijn resoluties van 10 oktober 2019, van 26 november 2020 en van 6 oktober 2021 over de bezwaren tegen de eerdere verlengingen van de goedkeuringsperiode van de werkzame stoffen chloortoluron en difenoconazool (6) , – gezien artikel 112, leden 2 en 3, van zijn Reglement, – gezien de ontwerpresolutie van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, A. overwegende dat de werkzame stof 8-hydroxyquinoline overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1107/2009 is goedgekeurd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 993/2011 van de Commissie (7) ; B. overwegende dat de werkzame stof chloortoluron op 1 maart 2006 middels Richtlijn 2005/53/EG van de Commissie (8) in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (9) is opgenomen, en geacht wordt te zijn goedgekeurd krachtens Verordening (EG) nr. 1107/2009, en dat sinds 2013 een procedure loopt voor het verlengen van de goedkeuringsperiode van chloortoluron onder Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 van de Commissie (10) ; C. overwegende dat de werkzame stof difenoconazool op 1 januari 2009 middels Richtlijn 2008/69/EG van de Commissie (11) in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad is opgenomen, en geacht wordt te zijn goedgekeurd krachtens Verordening (EG) nr. 1107/2009; D. overwegende dat de geldigheidsduur van de goedkeuring van 8-hydroxyquinoline reeds met een jaar is verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2021/1449 van de Commissie (12) , en nu bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480 opnieuw met een jaar is verlengd tot 31 december 2023; E. overwegende dat de geldigheidsduur van de goedkeuring van chloortoluron reeds met een jaar werd verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 533/2013 van de Commissie (13) , vervolgens sinds 2017 elk jaar met een jaar is verlengd bij de Uitvoeringsverordeningen (EU) 2017/1511 (14) , (EU) 2018/1262 (15) , (EU) 2019/1589 (16) en (EU) 2020/1511 van de Commissie (17) , (EU) 2021/1449, en nu bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480 opnieuw met een jaar is verlengd tot 31 oktober 2023, hetgeen neerkomt op een zevende verlenging van de oorspronkelijke geldigheidsduur; F. overwegende dat de geldigheidsduur van de goedkeuring van difenoconazool reeds drie maal met een jaar is verlengd bij Uitvoeringsverordeningen (EU) 2019/1589, (EU) 2020/1511 en (EU) 2021/1449, en nu bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480 opnieuw met een jaar is verlengd tot 31 december 2023; G. overwegende dat de Commissie heeft nagelaten de redenen voor de verlenging uit te leggen en alleen het volgende stelt: “Aangezien de beoordeling van die werkzame stoffen om redenen buiten de wil van de aanvragers vertraging heeft opgelopen, zal de goedkeuring van die werkzame stoffen waarschijnlijk vervallen voordat een besluit over de verlenging ervan is genomen”; 8-hydroxyquinoline H. overwegende dat het Comité risicobeoordeling van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) in 2015 een advies heeft uitgebracht waarin het concludeert dat 8-hydroxyquinoline als een voor de voortplanting giftige stof van categorie 1B moet worden ingedeeld (18) ; I. overwegende dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) in 2016 in haar intercollegiale toetsing van de pesticide-risicobeoordeling van 8-hydroxyquinoline verschillende gegevenshiaten heeft vastgesteld, alsook twee kritieke aandachtspunten: enerzijds moet 8-hydroxyquinoline als een voor de voortplanting giftige stof van categorie 1B worden ingedeeld; anderzijds zou de stof aan geen van de twee overgangsbepalingen van deze goedkeuringscriteria voldoen (punt 3.6.5 betreffende hormoonontregelende eigenschappen met betrekking tot de menselijke gezondheid) nu in combinatie met de indeling uit de beschikbare studies schadelijke effecten op de endocriene organen zijn gebleken (19) ; J. overwegende dat 8-hydroxyquinoline in 2017 is opgenomen op de lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2065 van de Commissie (20) omdat de stof geacht wordt een hormoonontregelende werking te hebben met mogelijkerwijs negatieve effecten op de mens en omdat de stof uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad (21) als voor de voortplanting giftige stof van categorie 1B is ingedeeld; Chloortoluron K. overwegende dat, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008, chloortoluron een geharmoniseerde indeling heeft als zeer giftig voor in het water levende organismen, zeer giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen, verdacht van het veroorzaken van kanker (Kank. 2) en verdacht van het schaden van het ongeboren kind (Voortpl. 2); L. overwegende dat chloortoluron in wetenschappelijke publicaties in verband is gebracht met hormoonontregelende eigenschappen (22) ; M. overwegende dat chloortoluron in 2015 is opgenomen op de lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 omdat de stof geacht werd een hormoonontregelende werking te hebben met mogelijkerwijs negatieve effecten op de mens en omdat hij voldeed aan de criteria om als een persistente toxische stof te worden beschouwd; N. overwegende dat het Parlement in zijn resoluties van 10 oktober 2019, 26 november 2020 en 6 oktober 2021 reeds bezwaar heeft aangetekend tegen de eerdere verlengingen van de goedkeuringsperiode van chloortoluron; O. overwegende dat de Commissie in haar antwoorden (23) op de eerdere bezwaren tegen de verlengingen van de goedkeuringsperiode van chloortoluron slechts verwijst naar de studie die ten grondslag ligt aan de effectbeoordeling die vóór de aanneming van Verordening (EU) 2018/605 van de Commissie (24) is verricht, waarin chloortoluron niet is aangemerkt als potentiële hormoonontregelende stof, maar dat zij verzuimt te erkennen dat die studie niet heeft geleid tot de verwijdering van chloortoluron van de lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen; P. overwegende dat de Commissie na de aanneming van Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/2100 van de Commissie (25) en Verordening (EU) 2018/605 de EFSA en het ECHA heeft belast met de ontwikkeling van geharmoniseerde richtsnoeren om ervoor te zorgen dat de door de Unie aangenomen criteria voor de identificatie van hormoonontregelaars consequent worden toegepast bij de beoordeling van biociden en pesticiden in de Unie; overwegende dat deze richtsnoeren, die nieuwe OESO-tests omvatten, in juni 2018 zijn gepubliceerd (26) , maar niet zijn gebruikt voor de beoordeling van de hormoonontregelende eigenschappen van chloortoluron; Q. overwegende dat chloortoluron bijgevolg niet naar behoren is beoordeeld om te kunnen concluderen dat de stof niet langer hoeft te worden beschouwd als hormoonverstorend; R. overwegende dat het ontwerpbeoordelingsverslag over de verlenging met betrekking tot chloortoluron uiterlijk in 2016 had moeten worden ingediend, maar pas drie jaar later, in 2019, is ingediend en drie jaar later kennelijk nog steeds niet door de EFSA is beoordeeld; Difenoconazool S. overwegende dat difenoconazool, zowel op zichzelf gebruikt als in combinatie met verschillende azolen, zoals penconazool, vermoedelijk triazoolresistentie in de schimmelstam Aspergillus fumigatus kan veroorzaken (27) ; T. overwegende dat resistentie tegen triazolen bij Aspergillus fumigatus een steeds groter probleem voor de volksgezondheid vormt (28) ; overwegende dat verschillende studies (29) er sterk op wijzen dat landbouwazolen verantwoordelijk zijn voor het falen van medische behandeling bij azool-naïeve patiënten in een klinische omgeving; U. overwegende dat bij één op de vier patiënten die wegens COVID-19-gerelateerde gezondheidsproblemen op de intensive care zijn opgenomen, besmetting met Aspergillus fumigatus is vastgesteld, waarvan bij 15 % een resistente variant van Aspergillus fumigatus is aangetroffen; overwegende dat deze patiënten bijna onbehandelbaar zijn en dat hun overlevingspercentage op slechts 20 % wordt geschat (30) ; V. overwegende dat het vanuit gezondheidsoogpunt onaanvaardbaar is de geldigheidsduur van stoffen die resistentie tegen schimmelgeneesmiddelen veroorzaken, te verlengen; Algemene overwegingen met betrekking tot de verlenging van goedkeuringsperioden W. overwegende dat Verordening (EG) nr. 1107/2009 tot doel heeft een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het milieu te waarborgen, en tegelijkertijd het concurrentievermogen van de landbouw in de Unie te vrijwaren; overwegende dat de bescherming van kwetsbare bevolkingsgroepen zoals zwangere vrouwen, zuigelingen en kinderen bijzondere aandacht verdient; X. overwegende dat het voorzorgsbeginsel moet worden toegepast, en overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt gespecificeerd dat gewasbeschermingsmiddelen uitsluitend stoffen mogen bevatten waarvan is aangetoond dat zij een duidelijk voordeel inhouden voor de teelt van planten en waarvan niet wordt verwacht dat zij een schadelijke uitwerking op de gezondheid van mens en dier of onaanvaardbare effecten voor het milieu hebben; Y. overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1107/2009 wordt bepaald dat met het oog op de veiligheid de goedkeuringsperiode voor werkzame stoffen in de tijd beperkt moet zijn; overwegende dat de goedkeuringsperiode in verhouding moet staan tot de mogelijke risico’s die aan het gebruik van dergelijke stoffen verbonden zijn, maar dat deze evenredigheid hier duidelijk ontbreekt; Z. overwegende dat uit artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 niet mag worden opgemaakt dat de goedkeuringsperiode voor een werkzame stof voor onbeperkte duur mag worden verlengd, maar dat dit artikel ruimte biedt voor een beperkte en uitzonderlijke verlenging van een paar maanden of hoogstens een jaar, met als doel eventuele verstoringen met betrekking tot het op de markt brengen en verkopen van fytosanitaire producten tegen te gaan, terdege rekening houdend met de verplichting om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en van het milieu te waarborgen, welke verplichting zowel de hoofddoelstelling van Verordening (EG) nr. 1107/2009 vormt, alsook een in het primaire recht van de Unie verankerd fundamenteel beginsel, zoals vastgelegd in de artikelen 35 en 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 168 en 191 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; AA. overwegende dat de huidige uitlegging van artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van de Commissie haaks staat op de algemene doelstellingen van die verordening en de intentie van de medewetgevers; AB. overwegende dat de Commissie en de lidstaten de mogelijkheid en de verantwoordelijkheid hebben om te handelen overeenkomstig het voorzorgsbeginsel wanneer de mogelijkheid van schadelijke effecten voor de gezondheid geïdentificeerd zijn maar er nog wetenschappelijke onzekerheid bestaat, in concreto door voorlopige risicobeheermaatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te waarborgen; AC. overwegende, meer in het bijzonder, dat in artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 is bepaald dat de Commissie de goedkeuring van een werkzame stof te allen tijde opnieuw kan bekijken, met name wanneer zij in het licht van nieuwe wetenschappelijke en technische kennis meent dat er aanwijzingen zijn dat de stof niet langer voldoet aan de in artikel 4 van die verordening bepaalde goedkeuringscriteria, en overwegende dat deze herziening kan leiden tot intrekking of wijziging van de goedkeuring voor die stof; AD. overwegende dat de identificatie van de drie werkzame stoffen als stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen geen risicobeperkende werking had als gevolg van de gebrekkige uitvoering door de lidstaten van de in artikel 50 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 vastgestelde regeling voor verplichte vervanging; AE. overwegende dat de Commissie in het kader van haar “van boer tot bord”-strategie en haar biodiversiteitsstrategie heeft toegezegd het algehele gebruik en de risico’s van chemische pesticiden, alsook het gebruik van gevaarlijkere pesticiden, tegen 2030 met 50 % te verminderen; AF. overwegende dat gevaarlijkere pesticiden worden gedefinieerd als pesticiden die werkzame stoffen bevatten die voldoen aan de uitsluitingscriteria van de punten 3.6.2 tot en met 3.6.5 en punt 3.8.2 van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1107/2009, of als stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen overeenkomstig de criteria in punt 4 van die bijlage, met inbegrip van de werkzame stoffen 8-hydroxyquinoline, chloortoluron en difenoconazool, alsmede etofenprox, flufenacet, lenacil, nicosulfuron en triallaat, waarvoor de goedkeuringsperioden met een jaar zijn verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480, zonder uitvoering van een gedegen herbeoordeling van de risico’s; AG. overwegende dat de aanhoudende verlenging van de goedkeuringsperioden voor deze gevaarlijkere chemische pesticiden zonder uitvoering van een gedegen, volledige en tijdige herbeoordeling van de gevaarlijke eigenschappen ervan, een averechtse uitwerking heeft op het verwezenlijken van de doelstellingen van de Europese Green Deal; AH. overwegende dat in artikel 4, lid 7, en in punt 3.6.4 van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1107/2009 is bepaald dat een werkzame stof niet mag worden goedgekeurd indien de stof als een voor de voortplanting, giftige stof van categorie 1B wordt aangemerkt, tenzij met bij de aanvraag gevoegde documenten wordt aangetoond dat een werkzame stof nodig is ter bestrijding van een op geen enkele andere manier, ook niet met niet-chemische methoden, te beheersen ernstig fytosanitair gevaar, in welk geval risicobeperkende maatregelen moeten worden getroffen teneinde te waarborgen dat de blootstelling van de mens en het milieu aan de werkzame stof wordt geminimaliseerd, of indien de blootstelling van mensen aan die werkzame stof in een gewasbeschermingsmiddel in realistische voorgestelde gebruiksomstandigheden te verwaarlozen is, dat wil zeggen dat het middel wordt gebruikt in gesloten systemen of in andere omstandigheden die contact met mensen uitsluiten, en waarbij residuen van de werkzame stof in kwestie in levensmiddelen en diervoeders de overeenkomstig artikel 18, lid 1, punt b), van Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad (31) vastgestelde standaardwaarde niet overschrijden; AI. overwegende dat in artikel 4, lid 7, en in punt 3.6.5 van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1107/2009 is bepaald dat een werkzame stof niet mag worden goedgekeurd indien de stof wordt geacht hormoonontregelende eigenschappen te hebben die schadelijk kunnen zijn voor de mens, tenzij met bij de aanvraag gevoegde documenten wordt aangetoond dat een werkzame stof nodig is ter bestrijding van een op geen enkele andere manier, ook niet met niet-chemische methoden, te beheersen ernstig fytosanitair gevaar, in welk geval risicobeperkende maatregelen moeten worden getroffen teneinde te waarborgen dat de blootstelling van de mens en het milieu aan de werkzame stof wordt geminimaliseerd, of indien de blootstelling van mensen aan die werkzame stof in een gewasbeschermingsmiddel in realistische voorgestelde gebruiksomstandigheden te verwaarlozen is, dat wil zeggen dat het middel wordt gebruikt in gesloten systemen of in andere omstandigheden die contact met mensen uitsluiten, en waarbij residuen van de werkzame stof in kwestie in levensmiddelen en diervoeders de overeenkomstig artikel 18, lid 1, punt b), van Verordening (EG) nr. 396/2005 vastgestelde standaardwaarde niet overschrijden; AJ. overwegende dat het onacceptabel is dat stoffen die waarschijnlijk voldoen aan de uitsluitingscriteria voor werkzame stoffen, toegestaan blijven voor gebruik in de Unie, met alle risico’s van dien voor de volksgezondheid en het milieu; AK. overwegende dat aanvragers het in de werkmethoden van de Commissie ingebouwde automatisme van onmiddellijke verlenging van de goedkeuringsperioden van werkzame stoffen in gevallen waarin de herziening van de risico’s nog niet afgerond is “gebruiken” door het herzieningsproces opzettelijk te vertragen middels het indienen van onvolledige gegevens en van verzoeken om meer afwijkingen en speciale voorwaarden, hetgeen onaanvaardbare risico’s voor het milieu en de menselijke gezondheid oplevert, aangezien de blootstelling aan de gevaarlijke stof gedurende die periode doorgaat; AL. overwegende dat het Parlement in zijn resolutie van 13 september 2018 de Commissie en de lidstaten heeft verzocht “ervoor te zorgen dat de procedurele verlenging van de goedkeuringsperiode voor de duur van de procedure, overeenkomstig artikel 17 van de verordening, niet zal worden gebruikt voor werkzame stoffen die kankerverwekkend, mutageen en giftig voor de voortplanting zijn en dus zijn opgenomen in categorie 1A of 1B, of werkzame stoffen die hormoonontregelende eigenschappen hebben en schadelijk zijn voor mens of dier, zoals momenteel het geval is voor stoffen als flumioxazine, thiacloprid, chloortoluron en dimoxystrobin”; AM. overwegende dat na de eerdere verlengingen van de goedkeuringsperioden voor verscheidene werkzame stoffen, waaronder 8-hydroxyquinoline, chloortoluron en difenoconazool, in 2021 krachtens Uitvoeringsverordening (EU) 2021/1449, slechts één van de 39 stoffen die onder die uitvoeringsverordening vallen, is verlengd, terwijl onder Verordening (EG) nr. 1107/2009 de goedkeuringstermijn van niet minder dan 46 stoffen is verlengd, waarvan vele voor de derde, vierde, vijfde, zesde of zelfs zevende keer; AN. overwegende dat de beslissing van de Commissie om de goedkeuringsperiode van 46 werkzame stoffen middels dezelfde uitvoeringshandeling te verlengen, het de lidstaten die zitting hebben in de commissie lastiger maakt bezwaar aan te tekenen waar het een aantal van deze werkzame stoffen betreft die aanleiding geven tot bijzondere bezorgdheid, waaronder 8-hydroxyquinoline, chloortoluron en difenoconazool; AO. overwegende dat de niet-gouvernementele organisaties Pesticide Action Network Europe en Pollinis verzoeken tot interne herziening hebben ingediend ter betwisting van de wettigheid van de herhaalde verlenging van de goedkeuringsperiode van respectievelijk de werkzame stoffen dimoxystrobin en boscalid, waarbij in het geval van dimoxystrobin een beroep tot nietigverklaring is ingesteld (32) ; 1. is van mening dat met Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480 de in Verordening (EG) nr. 1107/2009 bedoelde uitvoeringsbevoegdheden worden overschreden; 2. is van mening dat Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480 niet in overeenstemming is met het recht van de Unie, aangezien het voorzorgsbeginsel niet in acht wordt genomen; 3. laakt ten zeerste de ernstige vertragingen bij het hergoedkeuringsproces en bij de identificatie van hormoonontregelende stoffen; 4. is van mening dat het besluit om de geldigheidsduur voor 8-hydroxyquinoline, chloortoluron en difenoconazool opnieuw te verlengen, niet in overeenstemming is met de veiligheidscriteria als bedoeld in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1107/2009, en niet stoelt op bewijs dat deze stoffen veilig kunnen worden gebruikt, noch op een bewezen hoogdringende noodzaak voor het gebruik van deze stoffen voor de voedselproductie in de Unie; 5. verzoekt de Commissie Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1480 in te trekken en een nieuw ontwerp aan de commissie voor te leggen waarin rekening wordt gehouden met het wetenschappelijk bewijs betreffende de schadelijke eigenschappen van alle stoffen in kwestie, in het bijzonder 8-hydroxyquinoline, chloortoluron en difenoconazool; 6. verzoekt de Commissie enkel ontwerpuitvoeringsverordeningen voor te leggen voor verlenging van de geldigheidsperioden voor stoffen waarvan de huidige wetenschappelijke stand van zaken wellicht niet zal leiden tot een voorstel van de Commissie houdende niet-verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof in kwestie; 7. verzoekt de Commissie de goedkeuringen voor stoffen waarvan bewezen is of ten aanzien waarvan het redelijke vermoeden bestaat dat ze niet aan de criteria van Verordening (EG) nr. 1107/2009 voldoen, in te trekken; 8. verzoekt de Commissie haar beslissingen tot verlenging van de goedkeuringsperiode van werkzame stoffen in de toekomst naar behoren te motiveren en dergelijke voorstellen tot verlenging niet langer “gebundeld” in te dienen zodat de lidstaten deze beslissingen beter kunnen controleren; 9. verzoekt de lidstaten de goedkeuringen voor werkzame stoffen waarvoor zij de rapporterende lidstaat zijn naar behoren en tijdig te herzien, en ervoor te zorgen dat de huidige vertragingen zo snel mogelijk worden weggewerkt; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie (11997D/PRO/02), – gezien artikel 67, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) waarin wordt bepaald dat de Unie een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht is en ervoor zorgt dat aan de binnengrenzen geen personencontroles worden verricht, – gezien artikel 21, lid 1, VWEU waarin wordt bepaald dat iedere burger van de EU het recht heeft vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, – gezien artikel 4, lid 2, van de Akte van Toetreding van 2005, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name artikel 45, waarin wordt bepaald dat iedere burger van de Unie het recht heeft zich vrij op het grondgebied van de lidstaten te verplaatsen en er vrij te verblijven, – gezien de ontwerpbesluiten van de Raad betreffende de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in de Republiek Bulgarije en Roemenië van 29 september 2010 (14142/10) en van 8 juli 2011 (14142/1/10), – gezien het ontwerpbesluit van de Raad van 7 december 2011 betreffende het kader voor de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in de Republiek Bulgarije en Roemenië (14302/3/11), – gezien zijn standpunt van 8 juni 2011 over het ontwerpbesluit van de Raad betreffende de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in de Republiek Bulgarije en Roemenië (1) , – gezien de conclusies van de Raad justitie en binnenlandse zaken van 9 en 10 juni 2011, 22 en 23 september 2011, 25 en 26 oktober 2012, 7 en 8 maart 2013, en 5 en 6 december 2013, – gezien zijn resolutie van 13 oktober 2011 over de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot Schengen (2) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van 9 december 2011 en van 1 en 2 maart 2012, – gezien Besluit (EU) 2017/1908 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende de inwerkingstelling van bepaalde bepalingen van het Schengenacquis inzake het Visuminformatiesysteem in de Republiek Bulgarije en in Roemenië (3) , – gezien Besluit (EU) 2018/934 van de Raad van 25 juni 2018 betreffende de inwerkingstelling van de resterende bepalingen van het Schengenacquis die betrekking hebben op het Schengeninformatiesysteem in de Republiek Bulgarije en in Roemenië (4) , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 2 juni 2021 getiteld “Een strategie voor een volledig functionerend en veerkrachtig Schengengebied” ( COM(2021)0277 ), – gezien het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen ( COM(2021)0891 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 24 mei 2022 getiteld “Verslag over de staat van Schengen 2022” ( COM(2022)0301 ), – gezien Verordening (EU) 2022/922 van de Raad van 9 juni 2022 betreffende de instelling en de werking van een evaluatie- en toezichtmechanisme voor de controle op de toepassing van het Schengenacquis, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1053/2013 (5) , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad van 23 juni 2022 betreffende de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in de Republiek Kroatië (10624/22), – gezien zijn resolutie van 11 december 2018 over de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in Bulgarije en Roemenië: afschaffing van de controles aan de binnengrenzen te land, ter zee en in de lucht (6) , – gezien zijn resolutie van 19 juni 2020 over de situatie in het Schengengebied als gevolg van de COVID-19-pandemie (7) , – gezien zijn resolutie van 8 juli 2021 over het jaarverslag over de werking van het Schengengebied (8) , – gezien artikel 132, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat Bulgarije en Roemenië bij hun toetreding tot de Europese Unie in 2007 het Schengenacquis hebben aangenomen; overwegende dat Bulgarije in 2008 heeft verklaard gereed te zijn om te beginnen met de evaluaties van de werkgroep Schengenevaluatie, die bestaat uit deskundigen van Schengenlidstaten; overwegende dat Roemenië in 2007 en 2008 heeft verklaard gereed te zijn om te beginnen met de evaluaties van de werkgroep Schengenevaluatie; B. overwegende dat de voltooiing van het Schengenevaluatieproces voor Bulgarije en Roemenië en de staat van gereedheid van beide landen om alle bepalingen van het Schengenacquis uit te voeren werden bevestigd door deskundigen van de werkgroep Schengenacquis en door de Raad in zijn conclusies van 9 en 10 juni 2011; overwegende dat de Raad in zijn ontwerpbesluit van 8 juli 2011 heeft geverifieerd dat op alle gebieden aan de vereiste voorwaarden voor de toepassing van het Schengenacquis is voldaan, namelijk gegevensbescherming, luchtgrenzen, landgrenzen, politiesamenwerking, het Schengeninformatiesysteem, zeegrenzen en visa; overwegende dat de voltooiing van het Schengenevaluatieproces naast de uitdaging om de buitengrenzen van de Europese Unie te beheren, beide landen ertoe heeft aangezet hun grensbewakingssysteem ingrijpend te herstructureren en te investeren in de versterking van de wetshandhavingscapaciteit; overwegende dat de succesvolle voltooiing van de Schengenevaluatieprocedures volgens de Akte van Toetreding van 2005 de enige vereiste is voor de volledige toepassing van het Schengenacquis, met inbegrip van de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen te land, ter zee en in de lucht; overwegende dat de staat van gereedheid van Bulgarije en Roemenië om volledig aan het Schengenacquis te voldoen meermaals is erkend door de staatshoofden en regeringsleiders in de Raad alsook door de Commissie en het Parlement, het meest recentelijk in het verslag over de staat van Schengen 2022 van de Commissie en de resolutie van het Parlement van 8 juli 2021 over het jaarverslag over de werking van het Schengengebied; C. overwegende dat de Raad in zijn ontwerpbesluit van 29 september 2010 de volledige toepassing van het Schengenacquis in Bulgarije en Roemenië en de afschaffing van controles aan de binnengrenzen te land, ter zee en in de lucht heeft voorgesteld; overwegende dat het Parlement in zijn standpunt van 8 juni 2011 dit besluit heeft goedgekeurd en de Raad heeft verzocht het Parlement opnieuw te raadplegen indien hij voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen; D. overwegende dat de vaststelling van dat besluit door de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken herhaaldelijk is uitgesteld; E. overwegende dat op grond van het besluit van de Raad van 12 oktober 2017 aan Bulgarije en Roemenië passieve toegang tot het Visuminformatiesysteem is verleend; overwegende dat de Raad in zijn ontwerpbesluit van 18 april 2018 de volledige toepassing heeft voorgesteld van de resterende bepalingen van het Schengenacquis met betrekking tot het Schengeninformatiesysteem in beide lidstaten; F. overwegende dat de Akte van Toetreding van 2005 niet voorziet in verschillende tijdskaders voor de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen te land, ter zee en in de lucht, en dat het Schengenevaluatiemechanisme dat evenmin doet; overwegende dat alle eerdere uitbreidingen van het Schengengebied zijn vastgesteld op grond van één enkele rechtshandeling; G. gezien de Raad het Parlement heeft geraadpleegd over zijn ontwerpbesluit van de Raad betreffende de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in de Republiek Kroatië (10624/22), overwegende dat het Parlement zich momenteel buigt over dit ontwerpbesluit van de Raad; H. overwegende dat het Schengengebied een unieke regeling is en een van de grootste verwezenlijkingen van de Europese Unie, op grond waarvan personen zich binnen het Schengengebied vrij kunnen verplaatsen zonder controles aan de binnengrenzen; overwegende dat dit mogelijk is gemaakt door een reeks compenserende maatregelen, zoals de invoering van het Schengeninformatiesysteem (ter verbetering van de informatie-uitwisseling) en de instelling van een evaluatiemechanisme om de toepassing van het Schengenacquis door de lidstaten te controleren en het wederzijds vertrouwen in het functioneren van het Schengengebied te bevorderen; I. overwegende dat alle lidstaten die deel uitmaken van het Schengengebied verplicht zijn het Schengenacquis na te leven, met inbegrip van de grondrechten overeenkomstig artikel 4 van de Schengengrenscode (9) ; J. overwegende dat het behoud van controles aan de binnengrenzen in de Unie en de herinvoering ervan in het Schengengebied ernstige gevolgen hebben voor het leven van de Europese burgers, met name van mobiele werknemers en al diegenen die gebruikmaken van het beginsel van vrij verkeer binnen de EU, en hun vertrouwen in de Europese instellingen en integratie ernstig ondermijnen; overwegende dat dit leidt tot rechtstreekse operationele en investeringskosten voor grensarbeiders, mobiele werknemers, toeristen, vrachtvervoerders over de weg en overheden, met negatieve gevolgen voor de economieën van de lidstaten en de werking van de interne markt van de EU, en een negatieve impact op het milieu vanwege het grote aantal zich langzaam voortbewegende vrachtwagens bij grensposten; overwegende dat het behoud van de controles aan de binnengrenzen voor Bulgarije en Roemenië met name een negatieve invloed heeft op het beginsel van gelijkheid en non-discriminatie binnen de EU, op de in- en uitvoer van en naar deze beide lidstaten, alsook op de vervoersactiviteiten van en naar enkele van de grootste burgervloten en goederenhavens in het zuiden van Europa, met winstderving en hogere uitgaven tot gevolg; K. overwegende dat de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis in de Republiek Bulgarije en Roemenië het Schengengebied zou versterken en zou bijdragen tot het waarborgen van gelijke rechten voor alle burgers binnen het Schengengebied; 1. herinnert eraan dat reeds in 2011 beide lidstaten aan alle vereiste voorwaarden voor volledige toepassing van het Schengenacquis in Roemenië en Bulgarije voldeden; 2. is ontzet dat in de elf jaar die daar op volgden, de Raad heeft verzuimd een besluit te nemen over volledige toepassing van het Schengenacquis in Bulgarije en Roemenië, ondanks de herhaalde oproepen daartoe door zowel de Commissie als het Parlement; 3. herhaalt zijn reeds lang bestaande standpunt, zoals uiteengezet in zijn resolutie van 11 december 2018, ter ondersteuning van de volledige toepassing van het Schengenacquis op Bulgarije en Roemenië; 4. is ingenomen met de bereidheid van Roemenië en Bulgarije om vrijwillig een onderzoeksmissie te ontvangen, hetgeen hunnerzijds een uitdrukking is van het beginsel van loyale samenwerking en wederzijds vertrouwen, ondanks het feit dat zij reeds aan alle wettelijke vereisten hebben voldaan en er geen reden is voor verdere evaluaties; 5. dringt er bij de Raad op aan alle nodige stappen te ondernemen om zijn besluit over de volledige toepassing van de bepalingen van het Schengenacquis op de Republiek Bulgarije en Roemenië vóór eind 2022 vast te stellen, zodat de personencontroles aan alle binnengrenzen voor beide lidstaten begin 2023 worden afgeschaft; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.