Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over BSE, met name de resoluties van 19 februari 1997 over de conclusies van de Tijdelijke Enquêtecommissie BSE (1) en van 19 november 1997 over het verslag van de Tijdelijke Commissie follow-up BSE-aanbevelingen (2) , - gezien de resultaten van de gezamenlijke conferentie van het EP en de Commissie van 1 en 2 juli 1997 over vlees- en beendermeel, - gezien de gezamenlijke conferentie van het EP en de Commissie van 30 november en 1 december 1998 over BSE, - gezien zijn standpunt van 17 mei 2000 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie en beheersing en bestrijding van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) ( COM(1998) 623 - C4-0025/1999 - 1998/0323(COD) ) (3) , - gezien het voorstel van de Commissie voor een verordening van het Europees Parlement en van de Raad tot vaststelling van de gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten ( COM(2000) 574 ) om gestorven dieren te onttrekken aan de productie van vlees- en beendermeel en de voedselketen, - gezien het advies van de Wetenschappelijke Stuurgroep van 1 augustus 2000 inzake de geografische risicobeoordeling van BSE, - gelet op artikel 153 van het EG-Verdrag (over consumentenbescherming) dat voorschrijft dat, teneinde de belangen van de consumenten te bevorderen en een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, de Gemeenschap bijdraagt tot de bescherming van de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consumenten, alsmede tot de bevordering van hun recht op voorlichting en vorming, A. overwegende dat alle beslissingen over het op de markt brengen en handhaven van levensmiddelen en voedermiddelen gebaseerd moeten zijn op het voorzorgsbeginsel en wetenschappelijk bewijsmateriaal, B. overwegende dat beslissingen die op Europees niveau overeenkomstig bepalingen in de Verdragen en daarop gebaseerde Europese wetgeving zijn getroffen, door de lidstaten moeten worden geëerbiedigd, wil de interne markt naar behoren kunnen functioneren, C. overwegende dat het essentieel voor het Europese voedselbeleid is dat alleen veilige levensmiddelen en voedermiddelen tot de markt toegelaten horen te worden, D. overwegende dat na uitvoering van een zes maanden durend experimenteel testprogramma dat in juni 2000 startte niet minder dan 35 gevallen van BSE-besmetting van dieren zijn ontdekt die bij normale veterinaire inspecties onopgemerkt zouden zijn gebleven, E. overwegende dat het in sommige lidstaten als gevolg van fraude of kruisbesmetting nog is voorgekomen dat vlees- en beendermeel is gebruikt voor het voeren van herkauwers (zoals blijkt uit de veterinaire inspecties van de Commissie in 1999), 1. is van oordeel dat de mogelijkheid tot het volgen van voedsel vanaf de voeding van de dieren en kweek van de gewassen tot de boerderij en uiteindelijk de consumptie een hoeksteen van het EU-voedselbeleid moet worden; 2. is van oordeel dat het als misdrijf moet worden aangemerkt als willens en wetens wordt nagelaten te voorkomen dat een besmet dier, of een dier dat ervan verdacht wordt besmet te zijn, in de voedselketen terechtkomt; 3. herinnert eraan dat het verbod op het voeden van herkauwers met vlees- en beendermeel al sinds 1994 voor de hele EU geldt; beklemtoont dat niet-herkauwers in geen geval mogen worden gevoed met proteïnen die afkomstig zijn van dieren die niet voor menselijke consumptie mogen worden gebruikt; 4. betreurt het gebrek aan harmonisatie bij het verbod op diermeel; dringt aan op een verbod op voederproductie en op voederpraktijken waarbij dierlijke resten worden gebruikt als voer voor rundvee, schapen, geiten en andere dieren zoals pluimvee en vis, zolang de lidstaten de naleving van de bestaande EU-wetgeving inzake BSE-preventie niet kunnen garanderen (behandeling bij 133ºC, 3 bar, 20 minuten; gegarandeerde verwijdering van gespecificeerd risicomateriaal, enz.) en zolang de door de Commissie voorgestelde verwijdering van gestorven dieren ( COM(2000) 574 ) nog niet van kracht is; 5. wijst er in dit verband op dat voor bloed en bloedproducten eveneens een volledig verbod wat betreft het gebruik ervan in voor dieren bestemde voedermiddelen moet gelden - dit omvat tevens het mengen van bloed en bloedproducten met andere producten; 6. wijst andermaal op de noodzaak van de strengst mogelijke hygiënische normen en bescherming van de volksgezondheid ten aanzien van derde landen en verzoekt de Commissie terzake voorschriften ten uitvoer te leggen en in internationaal verband de nodige stappen te ondernemen; 7. dringt nogmaals aan op spoedige invoering in alle lidstaten van verplichte BSE-tests op alle voor de slacht bestemde runderen, schapen en geiten, te beginnen met de dieren die meer dan 18 maanden oud zijn, teneinde een duidelijk beeld van de epidemiologische situatie in te gehele EU te krijgen; 8. dringt erop aan dat in het kader van de begrotingsoverleg de nodige financiële middelen beschikbaar worden gesteld voor het uitvoeren van de tests en het nemen van verdere saneringsmaatregelen; 9. verzoekt de Commissie in het licht van de testresultaten verder te gaan dan de normen van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (IOE) en de risicoclassificatie van het wetenschappelijke stuurcomité en deze elementen in het kader van de preventieve consumentenbescherming te gebruiken als uitgangspunt voor de herziening van de huidige communautaire voorschriften inzake vlees, vleesproducten, diermeel en risicomateriaal; 10. verzoekt andermaal om onderzoek naar en gelden voor snelle diagnostische tests op TSE's; 11. herhaalt zijn verzoek om de gehele kudde uit de voedselketen te halen indien tests een positief resultaat laten zien; 12. wijst erop dat veehouders waarschijnlijk de eersten zijn die eventuele besmettingsgevallen bij hun vee kunnen vaststellen, en is in dit verband van oordeel dat nationale maatregelen om besmettingen de kop in te drukken (en met name schadeloosstelling voor geïnfecteerde dieren op basis van hun marktwaarde) zodanig opgezet moeten zijn dat al degenen die te maken hebben met de vroegste stadia in de voedselketen ertoe worden aangemoedigd zich te melden als zij een verdenking van een BSE-besmetting hebben; 13. hoopt op snelle uitvoering van een communautair plan voor het vervoer, de opslag en de verbranding van diermeel; 14. beklemtoont dat dezelfde normen moeten worden toegepast op de productie van organische meststoffen en andere preparaten die vlees- en beendermeel, beendermeel of hoorn bevatten; 15. stelt voor onderzoek te doen naar mogelijkheden voor het gebruik van niet voor menselijke consumptie geschikt dierlijk afval (biogas, verbranding in elektriciteitscentrales, cementproductie, biobrandstof, enz.) en steun voor onderzoek en ontwikkeling te geven; 16. veroordeelt de lidstaten die geen haast maken met de tenuitvoerlegging van de relevante noodzakelijke wetgeving inzake hygiëne, methodes voor de productie van voedermiddelen, de behandeling van risicomateriaal, diervoeding alsmede inspecties en etikettering; 17. dringt er bij de Commissie op aan het Parlement ervan in kennis te stellen welke lidstaten de EU-voorschriften inzake het verbod op het gebruik van vlees- en beendermeel in voedermiddelen voor herkauwers en de verhitting/hogedruk-methode voor de productie van vlees- en beendermeel hebben ingevoerd en naar behoren handhaven; 18. dringt bij de Commissie aan op een voorstel dat de lidstaten ertoe verplicht jaarlijks aan de Commissie en het Parlement verslag uit te brengen over de resultaten van de toepassing van alle relevante EU-voorschriften betreffende de rundvleessector, diervoeders en inspecties, met name het totale aantal, de frequentie en de plaats van gezondheidsinspecties in de voedermiddelen- en rundvleessector; 19. dringt met klem aan op een noodsysteem (met tijdelijke dwangmaatregelen) dat de Commissie in staat stelt onmiddellijk actie te ondernemen wanneer lidstaten de communautaire normen niet ten volle naleven of de toepassing ervan onvoldoende controleren, aangezien de procedure van ingebrekestelling op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag te lang duurt om de bescherming van de consument tegen acute risico's te garanderen; 20. onderstreept dat er momenteel geen gemeenschappelijke regeling bestaat voor de bestrijding van scrapie en verzoekt de Raad derhalve zich eindelijk over de TSE-verordening te buigen; 21. beklemtoont dat de diervoederindustrie alle ingrediënten van in de EU geproduceerd en op de markt gebracht diervoeder bekend moet maken; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0371/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 558 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(1999) 330 (3) ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2000) 280 - C5-0364/2000 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0321/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 368 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 137, lid 2, sub 2 en 3 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0317/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie, de Economische en Monetaire Commissie en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0307/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie ( COM(2000) 279 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0281/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0320/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Het Europees Parlement, - gelet op de verklaring van de voorzitter van de bijeenkomst, het Aziatisch-Europees samenwerkingsverband 2000 en de verklaring van Seoul voor vrede op het Koreaans schiereiland, die op de derde Aziatisch-Europese bijeenkomst van 20 en 21 oktober 2000 in Seoul goedgekeurd zijn door de 25 ASEM-regeringen en de Commissie, en gelet op de zestien door de staatshoofden en regeringsleiders goedgekeurde projecten, - gelet op het volksforum ASEM 2000, dat tegelijkertijd gehouden is en vertegenwoordigers van sociale bewegingen, vakbonden, NGO's en parlementsleden uit Azië en Europa bijeengebracht heeft, - onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over ASEM, met name die van 4 oktober 2000 over de derde bijeenkomst Azië-Europa (1) , - gezien de conclusies van de vakbondsconferentie Azië-Europa die door het IVVV in Seoul is georganiseerd, waarin de ratificatie wordt verlangd van de verklaring over de fundamentele beginselen en rechten op het werk en het daaraan gegeven gevolg, die in 1999 door de IAO zijn goedgekeurd, A. overwegende dat de derde bijeenkomst van ASEM-staatshoofden beschouwd is als een mijlpaal in de ontwikkeling van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Azië, van een agenda die beheerst wordt door economische problemen naar een politieke agenda, met name door aandacht voor de mensenrechten, regionale en mondiale veiligheidsaangelegenheden, de bescherming van kinderen en de gevolgen van de mundialisering, en door toezeggingen op het vlak van conflictpreventie en nakoming van de verdragen inzake ontwapening, B. overwegende dat de bijeenkomst grotendeels beheerst werd door de bemoedigende ontwikkelingen in de betrekkingen tussen de Republiek Korea en de Democratische Volksrepubliek Korea, C. overwegende dat 10 lidstaten van de Europese Unie zonder enig overleg op EU-niveau hun besluit aangekondigd hebben om de nodige stappen te ondernemen om hun diplomatieke betrekkingen met Noord-Korea te normaliseren, D. overwegende dat ASEM een doeltreffende organisatie behoeft, aangezien zelfs de gekozen volksvertegenwoordigingen slechts gebrekkig en op het laatste moment in kennis werden gesteld van het programma en de kernthema's van de Top van Seoul, E. overwegende dat het vóór de Top van Seoul de wens heeft geuit dat het ASEP-proces (parlementaire bijeenkomsten Azië-Europa) wordt hervat, 1. verzoekt de leden van ASEM III de hand te houden aan de beginselen inzake mensenrechten, democratie en behoorlijk bestuur en de "democratieclausule” op te nemen in alle politieke onderhandelingen; 2. verheugt zich over de inspanningen van verschillende ASEM-regeringen om de dialoog en vertrouwenopbouwende maatregelen tussen de beide Koreaanse staten te ondersteunen, en geeft zijn steun aan alle initiatieven die een van de laatste overblijfselen van de koude oorlog kunnen helpen opruimen en de hereniging van de beide landen in het belang van hun bevolking dichterbij kunnen brengen; is verheugd over de toekenning van de Nobelprijs voor de vrede aan de Koreaanse president Kim Dae Jung; 3. betreurt dat de staatshoofden in de Verklaring van Seoul voor vrede op het Koreaans schiereiland nogmaals hun onvoorwaardelijke steun voor de energie-ontwikkelingsorganisatie voor het Koreaans schiereiland (KEDO) hebben uitgesproken, ondanks de reeds lang gekoesterde twijfel aan de economische en ecologische uitvoerbaarheid van de levering van kernreactoren aan de Democratische Volksrepubliek Korea; 4. verheugt zich over de sfeer van partnerschap en gelijkwaardigheid en versterkte politieke dialoog als leidende principes voor het Aziatisch-Europees samenwerkingsverband, maar vindt dat de uitbreiding van de agenda nog altijd niet tot uiting komt in de leiding van de ASEM-werkzaamheden, die in handen van de ministers van Buitenlandse Zaken, Economische Zaken en Financiën blijft, die geacht worden het ASEM-werkprogramma uit te voeren; 5. spreekt zijn krachtige steun uit voor interparlementaire dialoog als duidelijke basis voor wederzijds politiek begrip en dringt er in dat verband op aan dat het ASEP-forum nieuw leven wordt ingeblazen, daar hierin het EP en de nationale parlementen van de Aziatische landen die bij het ASEM-proces betrokken zijn, verenigd zijn; 6. is van mening dat er in het kader van de politieke "pijler” in de eerste plaats naar moet worden gestreefd om ASEM het democratische aanzicht te geven dat thans nog ontbreekt, en wel door een doorzichtig proces te waarborgen, ASEM open te stellen voor deelname van gekozen volksvertegenwoordigingen en ten volle rekening te houden met de door de maatschappij aangegeven behoeften; verzoekt met name om de oprichting van een sociaal forum waarin deze behoeften vrijelijk kunnen worden verwoord; 7. verheugt zich over het feit dat eerbied voor de democratie, de rechtsstaat, gelijkheid, gerechtigheid en de rechten van de mens, bekommernis om het milieu en andere aangelegenheden van wereldwijde omvang, uitroeiing van armoede, bescherming van het cultureel erfgoed, en steun voor intellectuele ondernemingen, economische en sociale ontwikkeling, de hulpmiddelen voor kennisverwerving en onderwijs, wetenschap en techniek, handel, investeringen en ondernemerschap in het Aziatisch-Europees samenwerkingsverband opgenomen zijn als gemeenschappelijke belangen van Azië en Europa; verzoekt de ASEM-leden dan ook alle hoofdprioriteiten die in hun overeenkomst zijn vervat spoedig ten uitvoer te leggen; 8. verheugt zich daarbij over de nieuwe ASEM-initiatieven die bekrachtigd worden in de verklaring van de voorzitter over de ontwikkeling van het menselijk potentieel, milieu en gezondheid, maar meent dat de pogingen tot samenwerking tussen de Europese Unie en Azië en op internationaal niveau op het vlak van de rechten van de mens en het milieu en op sociaal gebied nog altijd vrij bescheiden blijven en in de toekomst gedetailleerder en concreter uitgewerkt moeten worden; 9. onderstreept dat meer aandacht moet worden besteed aan de uitbuiting van kinderarbeid en misbruik van minderjarigen, gelijke kansen en sociale rechten van werknemers; 10. is verheugd over de toezeggingen die zijn gedaan aangaande migratiestromen en de bestrijding van de georganiseerde misdaad, maar is van mening dat nauwer samengewerkt moet worden in de strijd tegen de drugshandel, het terrorisme en sekstoerisme; 11. bevestigt het belang van de samenwerking en het partnerschap tussen EU en ASEAN, maar dringt aan op maatregelen tot uitsluiting van Birma van alle programma's, tenzij de fundamentele vrijheden, de rechten van de mens, de vrijheid van meningsuiting en het beginsel van vrij verkeer in acht worden genomen; steunt in dit verband het besluit dat de ministers van Buitenlandse Zaken op 10 oktober 2000 in Luxemburg hebben genomen om het gemeenschappelijk standpunt inzake Birma te verlengen tot april 2001; 12. dringt er bij de Commissie, de Raad en de lidstaten op aan om India, een van de belangrijkste democratieën in de wereld, uit te nodigen binnen een redelijke termijn aan het ASEM-proces te gaan deelnemen; 13. neemt met genoegen kennis van de toezeggingen van de staatshoofden voor het spoedig van kracht worden van het Protocol van Kyoto; 14. herhaalt ook zijn oproep tot uitgebreider samenwerking bij onderzoek, planning en opleiding voor conflictpreventie en vredeshandhaving, en betreurt dat er geen concrete maatregelen overwogen worden zoals oprichting van een multilateraal forum voor het bijleggen van conflicten; 15. verheugt zich over het feit dat het Aziatisch-Europese samenwerkingsverband de dialoog over het internationaal financieel stelsel ter sprake brengt en doet een oproep tot de ASEM-staatshoofden en regeringsleiders om hun krachten te bundelen voor een vastberaden hervormingspoging die rekening houdt met de discussies over bestrijding van financiële speculatie; 16. verheugt zich over de inzet van de staatshoofden voor een hervorming van de Verenigde Naties om de representativiteit, doorzichtige werking en doelmatigheid van het VN-systeem, met inbegrip van de Veiligheidsraad, te verhogen en uit te breiden, en vraagt de ASEM-lidstaten om een signaal in die richting te geven door spoedig over te gaan tot ratificatie van het protocol over de oprichting van het Internationaal Hof voor Strafzaken; 17. is verheugd over de wil om samen de aanval te openen op de "digitale kloof” tussen rijke en arme landen; 18. juicht het tijdens de ASEM III-bijeenkomst genomen besluit toe een Eurazië dekkend informatienetwerk op te zetten, daar dit meer samenwerking in de informatie- en communicatiemaatschappij betekent; doordat gebruik wordt gemaakt van de elektronische snelweg kunnen regio's in de ASEM-landen in sterkere mate deelnemen aan de mundialisering, O&O-programma's uitbreiden en hun sociale en culturele interactie opvoeren; 19. is van mening dat het op gang brengen van het "DUO ASEM programma van studiebeurzen” een eerste stap is op weg naar intensivering van de uitwisseling van studenten en docenten tussen beide regio's; verzoekt de Commissie in dit verband zich te kwijten van haar taak actieprogramma's van de Gemeenschap te bevorderen door zo nodig nieuwe begrotingslijnen in te stellen ter bevordering en stimulering van culturele, intellectuele en individuele uitwisseling; 20. verzoekt de Commissie aan ASEM IV in Kopenhagen in 2002 een voorstel aan te bieden dat voortbouwt op het werkdocument "Perspectieven en prioriteiten voor het ASEM-proces in het nieuwe decennium” ( COM(2000) 241 ); 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten, en de regeringen en parlementen van de ASEM-landen. Het Europees Parlement, - verwijzend naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Midden-Amerika en de rol van het Midden-Amerikaanse parlement (PARLACEN) in het integratieproces, A. overwegende dat een PARLACEN-delegatie onlangs een bezoek heeft gebracht aan Brussel, B. overwegende dat het Europees Parlement altijd een sterke betrokkenheid heeft getoond bij het proces van consolidatie van de democratie, en vervolgens bij de integratie in de Midden-Amerikaanse regio, en gelet op de rol die hierin is weggelegd voor het PARLACEN, 1. uit zijn tevredenheid over het bezoek van een PARLACEN-delegatie en spreekt de hoop uit dat dit bezoek zal bijdragen tot nauwere banden tussen beide instellingen; 2. benadrukt het belang van een betere dialoog tussen het Europees Parlement en het PARLACEN; 3. spreekt nogmaals zijn onverkorte steun uit voor het proces van regionale integratie waarmee onlangs in Midden-Amerika een begin is gemaakt en dat niet zonder moeilijkheden verloopt; 4. bevestigt zijn voornemen om de steun aan het meerjarig programma ter versterking van de democratie, dat door de voorzitter van het PARLACEN is ingediend, voort te zetten; 5. roept het PARLACEN op de mensenrechtensituatie in de Midden-Amerikaanse landen nauwlettend te volgen; 6. spreekt zijn onvoorwaardelijke steun uit voor het PARLACEN en datgene waar dit parlement als motor van het Midden-Amerikaanse integratieproces voor staat, en steunt de uitbreiding van zijn bevoegdheden als middel ter verankering van de democratie; 7. wenst dat het PARLACEN wordt uitgerust met de middelen die noodzakelijk zijn om dit integratieproces de nodige impuls te geven en met het oog op de rol die het hierin moet vervullen door dit proces legitimiteit te verlenen; 8. pleit ervoor het PARLACEN uit te rusten met de bevoegdheden die noodzakelijk zijn om de belangrijke taken die het moet gaan vervullen in het kader van dit proces van regionale integratie, naar behoren te kunnen uitvoeren; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de parlementen van de lidstaten van het Midden-Amerikaanse parlement en de voorzitter van het PARLACEN. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over de politieke situatie in Ivoorkust; A. gezien de alarmerende berichten uit diverse betrouwbare internationale bronnen over schendingen van de mensenrechten waaraan de militaire junta zich schuldig heeft gemaakt, B. diep geschokt door het feit dat ten minste 150 burgers werden gedood tijdens rellen die zijn uitgebroken nadat Robert Gueï zichzelf tot nieuwe president had uitgeroepen en tijdens schermutselingen tussen aanhangers van het RDR en het FPI, dat, naar wordt beweerd, werd gesteund door de gendarmes, C. overwegende dat de situatie zo explosief is geworden omdat de discussie over de "Ivoirité” op de spits is gedreven en door sommige Ivoriaanse politieke groeperingen en media is uitgebuit, D. overwegende dat de regering heeft besloten een internationale enquêtecommissie op te richten om vast te stellen wie verantwoordelijk is voor de dood van deze burgers, E. overwegende dat door het besluit van het Opperste Gerechtshof om veertien van de negentien kandidaten van de presidentsverkiezingen uit te sluiten het democratische karakter van de verkiezingen aanzienlijk heeft aangetast en dat de noodtoestand die nog tijdens de stembusgang was uitgeroepen niet echt verenigbaar is met een normale uitoefening van de burgerlijke en politieke rechten of met een gezonde democratie, F. overwegende dat Laurent Gbagdo op 26 oktober 2000 door het Opperste Gerechtshof van Ivoorkust officieel tot President van de Republiek is aangesteld op grond van zijn overwinning met 59,36% van de stemmen bij de verkiezingen van 22 oktober 2000, waaraan 37,76% van de stemgerechtigden heeft deelgenomen, G. overwegende dat Laurent Gdagbo alle oproepen om nieuwe presidentsverkiezingen uit te schrijven waaraan iedereen zou kunnen deelnemen naast zich heeft neergelegd, H. overwegende dat de regering heeft besloten een comité voor nationale verzoening in te stellen, I. opgelucht over het feit dat sinds 27 oktober 2000 de rust is teruggekeerd en de noodtoestand kon worden opgeheven, J. overwegende dat alle Ivoriaanse politieke geledingen ervoor hebben gekozen deel te nemen aan het proces van terugkeer naar rechtsstaat en maatschappelijke vrede, een proces dat zijn beslag moet krijgen in de parlementsverkiezingen van 10 december aanstaande, waaraan alle politieke partijen kunnen deelnemen, K. overwegende dat, zoals de VN-Secretaris-generaal heeft verklaard, nu de mogelijkheid bestaat om een democratisch politiek proces op gang te brengen dat het Ivoriaanse volk de gelegenheid biedt zijn vertegenwoordigers vrij te verkiezen, L. overwegende dat leger, politie en gendarmerie ten dienste moeten staan van alle burgers, M. gezien het geopolitieke belang van Ivoorkust voor de stabiliteit in de regio, 1. betreurt en veroordeelt ten stelligste het politieke en etnische geweld dat na de presidentsverkiezingen is opgelaaid, en de golf van xenofobie die door de discussie over de "Ivoirité” op gang is gebracht; 2. roept alle politieke, militaire en religieuze leiders ertoe op tezamen het spookbeeld van onderlinge etnische en religieuze spanningen te weren; 3. roept de nieuwe autoriteiten en alle politieke partijen van Ivoorkust ertoe op samen alles in het werk te stellen om de politieke stabiliteit in het land en de nationale verzoening te bevorderen; 4. verzoekt de autoriteiten van Ivoorkust alle nodige maatregelen te nemen voor de terugkeer naar de rechtsstaat, opdat de maatschappelijke vrede kan worden hersteld, de mensenrechten opnieuw worden geëerbiedigd en de democratische instellingen in het leven worden geroepen; 5. dringt aan op een wijziging van de Grondwet om te garanderen dat in de toekomst geen kandidaten op grond van etnische afkomst worden uitgesloten van de presidentsverkiezingen; 6. spreekt de hoop uit dat de mankementen die bij de verkiezingen zijn opgetreden althans gedeeltelijk nog worden hersteld na de aanstaande parlementsverkiezingen van 10 december a.s. en dat de autoriteiten van Ivoorkust na die verkiezingen over een zo breed mogelijke en onbetwistbare democratische basis zullen beschikken; 7. verlangt dat de parlementsverkiezingen van 10 december op een transparante en democratische manier worden georganiseerd, zodat alle politieke partijen er op voet van gelijkheid aan kunnen deelnemen; 8. verlangt dat alle politieke geledingen gelijkelijk toegang krijgen tot de staatsmedia (radio en televisie); 9. verzoekt de Commissie steun te verlenen bij de organisatie van de parlementsverkiezingen, opdat deze volgens de internationaal erkende normen verlopen en de waarachtige uitdrukking zijn van de wil van de burgers, die de grondslag vormt van de stabiliteit in het land; 10. is van mening dat, conform de overeenkomst van Cotonou, een vrij en transparant verloop van de parlementsverkiezingen een wezenlijke voorwaarde is voor het voortzetten van de samenwerking tussen de Europese Unie en Ivoorkust; 11. verlangt dat, indien deze voorwaarden zijn vervuld, met de steun van de Europese Unie een ontwikkelingsbeleid tot stand wordt gebracht dat een eind beoogt te maken aan de sociale crisis in de steden en de spanningen op het platteland in verband met grondbezit; 12. verheugt zich over het besluit van de Europese Unie Ivoorkust een krediet van 200 miljoen franc CFA toe te kennen voor de medische verzorging van al diegenen die gewond zijn geraakt tijdens de periode na de presidentsverkiezingen; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de secretarissen-generaal van de VN en de OAE, alsook aan de CEDEAO, de covoorzitters van de Paritaire Vergadering ACS-EU, de Raad, de Commissie en de regering van Ivoorkust. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Birma, in het bijzonder zijn resoluties van 16 september 1999 (1) , 18 mei 2000 (2) en 7 september 2000 (3) , - gezien de recente verklaringen van het voorzitterschap van de EU over Birma (25 augustus 2000, 2 september 2000 en 6 oktober 2000), - gezien het besluit van de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU tijdens hun bijeenkomst op 9 en 10 oktober 2000 in Luxemburg om het gemeenschappelijk standpunt inzake Birma nogmaals met zes maanden te verlengen, aangezien de politieke situatie in dat land niet is verbeterd, en het besluit van Zwitserland en Liechtenstein verwelkomend om het gemeenschappelijk standpunt van de EU te volgen door de tegoeden van belangrijke leiders van de regerende SPDC-junta te bevriezen, - gezien het verslag van de heer Rajsoomer Lallah, speciaal rapporteur van de VN voor de mensenrechten in Birma, gepubliceerd op 16 oktober 2000, waarin wordt gemeld dat de mensenrechtensituatie in Birma snel verslechtert, en het feit betreurend dat hij zich gedwongen zag af te treden, - gezien het standpunt van de werkgroep van de VN inzake willekeurige detentie van 10 oktober 2000 over de zaak James Mawdsley, wiens gevangenneming als willekeurig werd gezien binnen het internationale recht, A. het nieuws verwelkomend dat James Mawdsley op 20 oktober 2000 uit Birma is vrijgelaten, maar ontsteld over het feit dat hij tijdens de laatste maanden van zijn detentie in de Keng Tung-gevangenis is geslagen, B. het nieuws verwelkomend dat zes oudere politieke gevangenen nu zijn vrijgelaten naar aanleiding van een verzoek van Razali Ismail, speciaal gezant van de VN, tijdens zijn bezoek aan Birma in oktober, maar ontzet dat zij zijn vrijgelaten op voorwaarde dat zij een verklaring ondertekenden waarin zij aanvaardden opnieuw te zullen worden gearresteerd indien zij hun activiteiten ter bevordering van de democratie voortzetten, en bovendien ontzet over de berichten dat de toestand van Soe Thein, journalist en lid van de Nationale Liga voor Democratie (NLD), die sinds mei 1996 zonder proces gevangen zit, na een tweede hartaanval kritiek is, C. overwegende dat de leider van de NLD, mevrouw Aung San Suu Kyi, en andere belangrijke leden van die partij onder feitelijk huisarrest staan sinds hun op 21 september werd verhinderd naar Mandalay te reizen, terwijl vice-voorzitter Tin Oo nog steeds gedetineerd is op een militaire basis ten noorden van Rangoon, D. overwegende dat het gekozen parlement van Birma, dat momenteel wordt vertegenwoordigd door de Committee Representing the People's Parliament (CRPP), nog altijd geen toestemming heeft gekregen bijeen te komen, E. overwegende dat betrouwbare bronnen schatten dat er momenteel in Birma tot 3.000 politieke gevangenen zijn en dat veel van deze gevangenen dwangarbeid moeten verrichten en worden gemarteld, zonder medische verzorging te ontvangen, F. overwegende dat het beleid van gedwongen verhuizing in de staat Shan doorgaat, evenals praktijken van dwangarbeid in het huidige offensief van de junta tegen het Karen-volk, G. erop wijzend dat de junta van Birma heeft meegedeeld de NLD in het jaar 2000 te willen vernietigen, en vrezend dat het patroon dat zichtbaar is in de recente acties tegen de NLD - waaronder een poging om het hoofdkwartier van de NLD van zijn huidige locatie te verdrijven - wijst op een systematische campagne om dat doel te bereiken, H. erop wijzend dat 1.892 gekozen vertegenwoordigers uit de hele wereld (waaronder 70 leden van het Europees Parlement) de solidariteitsverklaring hebben ondertekend die is opgesteld door de National Coalition Government of the Union of Burma, daarmee uitdrukking gevend aan hun solidariteit met de democratisch gekozen leden van het parlement van Birma, I. overwegende dat mevrouw Aung San Suu Kyi duidelijk heeft gezegd dat "constructieve betrokkenheid” van de leden van de ASEAN in hun betrekkingen met Rangoon niet heeft gewerkt, de Raad nog altijd niet heeft geantwoord op haar verzoek om economische sancties toe te passen en geen economische maatregelen van betekenis heeft genomen tegen de SPDC, en twee commissies van de aftredende Senaat en het Huis van Afgevaardigden van de VS wetsontwerpen hebben ingediend voor de instelling van importsancties tegen Birma, J. erop wijzend dat de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU met hun collega's van de ASEAN (inclusief Birma) zijn overeenkomen in december 2000 in Laos bijeen te komen, 1. herhaalt zijn verzoek van september 2000 aan de Raad en de Commissie om sancties tegen Birma vast te stellen en om de bijeenkomst van ministers van Buitenlandse Zaken van de EU en de ASEAN in december slechts te laten doorgaan op de strikte voorwaarden dat: en roept de Europese Unie, de Verenigde Staten, Japan en andere regionale regeringen op om een duidelijk internationaal plan op te stellen, dat zou kunnen worden gebaseerd op de consensus die is bereikt op de bijeenkomst over Birma in Seoel in maart 2000, om de militaire junta van Birma te overreden een dergelijke dialoog aan te gaan; 2. veroordeelt met klem de gedwongen verhuizing van meer dan 300 000 dorpelingen in de Shan-staat en het voortdurende beleid om de dorpsbewoners te dwingen wapens en bevoorrading van het leger te vervoeren en te fungeren als menselijke mijnenvegers bij het offensief tegen het Karen-volk; 3. is ten diepste verontrust over de verspreiding van HIV/AIDS, de groeiende productie van amfetaminen, en over het feit dat Birma na Afghanistan momenteel 's werelds tweede producent van opium en het opiumderivaat heroïne is, hetgeen een destabiliserende invloed heeft op de samenleving zowel in Birma als in de omringende landen; 4. wijst met bezorgdheid op de afwijzing door de ASEAN van de oproep van de secretaris-generaal van de VN voor bemiddeling door een ASEAN-trojka ter bezwering van de groeiende politieke spanningen in Birma en ter verwezenlijking van een klimaat waarin een constructieve politieke dialoog mogelijk is, en verzoekt de Raad zijn steun uit te spreken voor het voorstel van de secretaris-generaal; 5. dringt er bij de SPDC sterk op aan volledig uitvoering te geven aan concrete wetgevende, uitvoerende en administratieve maatregelen, om een einde te maken aan de praktijken van dwangarbeid in Birma, in overeenstemming met de relevante aanbevelingen van het onderzoekscomité van de IAO; 6. betreurt het besluit van de SPDC om een bezoek door de EU-trojka uit te stellen, dat was bedoeld om een dialoog tussen de leiding van de SPDC, mevrouw Aung San Suu Kyi en andere leiders van de NLD te stimuleren, en verzoekt de Raad zich er nogmaals voor in te spannen dit bezoek te laten doorgaan; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de ASEAN, de NLD en Aung San Suu Kyi en de regering van Birma. Het Europees Parlement, A. eraan herinnerend dat de samenwerking tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam, zoals vastgelegd door de overeenkomst van 1995, gebaseerd is op eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen, die een essentieel element van deze overeenkomst vormen, B. verontrust over de ellendige omstandigheden waarin de gevangenen, met name de gewetensgevangenen, in de heropvoedingskampen moeten overleven, C. bezorgd over de flagrante onrechtvaardigheid van de processen in Vietnam, die onlangs nog duidelijk is geworden door de terechtstelling van een Canadees burger waarvan het niet zeker is of ze werkelijk schuldig was, D. wijzend op de bezorgdheid die de speciale VN-rapporteur voor religieuze onverdraagzaamheid, de heer Abdelfattah Amor, heeft geuit ten aanzien van de religieuze vervolgingen in Vietnam, E. in dit verband geschokt ten eerste door het feit dat dit jaar een groot deel van het grondbezit van het katholieke benedictijnenklooster van Thien An (Hemelse Vrede) in de buurt van Hue geconfisqueerd is om er een vrijetijdscentrum te bouwen, en anderzijds doordat de protestanten geïntimideerd en onder druk gezet worden (vernietiging van een kerk in Ho Chi Minh-stad in juni 2000, dwang uitgeoefend op Hmongs om hun christelijk geloof te verloochenen), F. bezorgd in dit verband over het lot van de bonzen van de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam, Thich Thien Minh, die een dubbele levenslange gevangenisstraf uitzit omdat hij op geweldloze wijze zijn recht op vrijheid van godsdienst heeft uitgeoefend, en Thich Hue Dang, die een celstraf van 20 jaar uitzit omdat hij een pamflet heeft geschreven over het humanisme van het Boeddhisme, alsook over het lot van vijf leden van de Hoa Hoa-kerk die in september 2000 veroordeeld zijn, en over de slechte behandeling die een van hen, Nguyen Chau Lang, zou hebben ondergaan, G. vaststellend dat het hele Vietnamese wetgevingssysteem erop gericht is de bevolking onder verscherpt toezicht te stellen (verblijfsvergunning of “ho khau”, wijkpolitie, curriculum vitae voor de hele bevolking, met name voor de monniken) en de meningsuiting te controleren onder de dekmantel van “nationale veiligheid”, een rekbaar begrip dat zeer ruim wordt geïnterpreteerd door de Vietnamese overheid, H. verontrust over de aanhoudende toename van veroordelingen tot de doodstraf, ook al is het aantal misdaden waarvoor deze maximale straf wordt opgelegd verminderd, I. uiterst bezorgd over de aanhoudende en toenemende beperking op de persvrijheid, die elke onafhankelijke berichtgeving verhindert, alle informatie aan censuur onderwerpt en het onderzoekswerk van journalisten, met name van buitenlandse journalisten, op een onduldbare wijze belemmert; 1. herinnert eraan dat alleen een beleid van grondige politieke hervormingen, met name op het gebied van de mensenrechten, dat ten volle de instelling van een rechtsstaat garandeert, kan bijdragen tot de geleidelijke oplossing van de ernstige situatie waarin de Socialistische Republiek Vietnam zich bevindt; 2. verzoekt de regering van de Socialistische Republiek Vietnam een proces van politieke hervormingen te starten met het oog op de instelling van een echte rechtsstaat en met name de instelling van een rechtssysteem dat onafhankelijk is van de politieke macht, waarvan alle Vietnamese burgers kunnen profiteren; 3. herinnert de Vietnamese overheid eraan dat de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid noodzakelijke voorwaarden zijn voor de economische en maatschappelijke ontwikkeling van Vietnam en dat de onafhankelijke persorganen de toestemming moeten krijgen om te werken; 4. wenst dat de meningsdelicten en de doodstraf worden afgeschaft en dat de “heropvoedingskampen” worden gesloten; 5. wenst de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van alle gewetensgevangenen, met name van de Zeer Eerwaarde Thich Huyen Quang, Patriarch van de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam, van Thich Tien Minh en Thich Hue Dang, en wenst verder dat het bestaansrecht van de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam wordt hersteld, dat de goederen van de religieuze gemeenschappen die na 1945 in het noorden en na 1975 in het zuiden geconfisqueerd zijn, worden teruggegeven, in de eerste plaats het geconfisqueerde grondbezit van het katholieke klooster Thien An, en dat een eind wordt gemaakt aan de vervolgingen tegen de protestantse etnische minderheden; 6. dringt er met klem bij de Vietnamese regering op aan dat zij in het belang van de slachtoffers van de huidige overstromingen in de delta van de Mekongrivier, de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnam alsook andere religieuze en niet-confessionele organisaties de toestemming geeft om de slachtoffers van de ramp te hulp te komen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de regering van de Socialistische Republiek Vietnam. Het Europees Parlement, A. gezien de abnormale meteorologische omstandigheden en de uitzonderlijk zware stormen die onlangs vele delen van Europa hebben geteisterd en tal van tragedies hebben veroorzaakt, B. overwegende dat de zware stormen in het Verenigd Koninkrijk en Ierland, met name in Yorkshire, Zuidoost-Engeland, East Anglia, Wales, het zuidwesten van Engeland en in het bijzonder in Gloucestershire, alsmede in de West Midlands en langs de zuidoostelijke kust van Ierland en in delen van Leinster en Munster op grote schaal voor vernieling hebben gezorgd, C. overwegende dat in Italië, na de dalen in de Alpen, nu ook Ligurië, Lombardije en Emilia door overstromingen zijn getroffen en dat ook in Spanje en Frankrijk zware stormen hebben gewoed, D. gezien de verwoesting van huizen, energievoorzieningen, communicatie- en verkeersnetwerken en vele onderdelen van het productieapparaat, de schade aan milieu, landbouw, industrie en MKB, het verlies van banen en de daaraan verbonden sociale en economische gevolgen, E. overwegende dat de toename van de uitstoot van broeikasgassen in de meeste lidstaten van de EU haaks staat op de toezeggingen van de Europese Unie in Kyoto en dat volgens een rapport van het Europees Milieuagentschap te verwachten valt dat de uitstoot van dit soort gassen in de EU tegen 2010 met 6% zal stijgen, F. overwegende dat het Intergouvernementeel panel over klimaatverandering zijn prognoses in verband met de gemiddelde temperatuurstijging onlangs heeft herzien van 1,5 naar 6º Celsius tegen 2100 in plaats van 1,5 naar 3,5 º Celsius, en heeft bevestigd dat het klimaat wel degelijk door toedoen van de mens verandert met overal in de wereld dit soort rampen als gevolg (Thailand, Vietnam, Cambodja, Zuid-Laos, West-Bengalen, Japan, Mozambique), 1. betuigt zijn medeleven met al degenen die in de betrokken gebieden door rampspoed en vernieling werden getroffen; 2. verzoekt de Commissie en alle lidstaten onverwijld hun concrete steun te laten blijken door hulpverleners en materieel te sturen in het kader van het vijfjarenplan van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming dat de Raad op 9 december 1999 heeft vastgesteld (beschikking 1999/847/EG); 3. verzoekt de Commissie alle bestaande fondsen, zoals het EFRO en het EOGFL-afdeling Garantie, aan te spreken, daar deze immers al voor dit soort rampen ingezet zijn, en financiële steun te verlenen aan het MKB, boeren, gezinnen, ouderen en andere slachtoffers - met name aan wie slechts in beperkte mate bescherming genieten omdat zij in aan dit soort rampen blootgestelde gebieden wonen - om de schade te vergoeden en hulp te bieden bij een spoedige wederopbouw; 4. verzoekt de getroffen lidstaten hun wetgeving aan te passen om niet-duurzame ruimtelijke ordening, de aanleg van infrastructuurvoorzieningen en het bouwen van huizen in hydrogeologisch kwetsbare gebieden te voorkomen, en verzoekt de bevoegde autoriteiten voor bijgewerkte kaarten met de risicogebieden van hun land te zorgen; 5. verzoekt de Raad en de Commissie initiatieven te nemen om de samenwerking en de inspanningen inzake ruimtelijke ordening te intensiveren in overeenstemming met de richtsnoeren van het ESDP (Europees perspectief voor ruimtelijke ordening), met name op het gebied van herbebossing, landbouw/milieumaatregelen en een duurzaam beheer van de waterhuishouding; 6. is van mening dat het milieubeschermingsbeleid prioriteit moet blijven genieten in het beleid van de regeringen en dat nog steeds maatregelen nodig blijven om projecten voor een beter gebruik van land en het voorkomen van risico's uit te werken en uit te voeren; 7. verzoekt de Commissie deugdelijke initiatieven in het kader van het LIFE-programma te bevorderen om in kwetsbare gebieden opnieuw een kwalitatief hoogwaardig milieu tot stand te brengen en na te gaan of het niet aangewezen is passende maatregelen ter ondersteuning van getroffen gebieden te nemen; 8. is verheugd over het feit dat gewerkt wordt aan communautaire regels om de verschillende systemen van civiele bescherming op Europees niveau te coördineren zodat deze makkelijker kunnen worden ingezet in geval van natuurrampen; 9. is van mening dat Europa thans de gevolgen van klimaatverandering aan den lijve ondervindt en dat dringend op lokaal, nationaal en internationaal niveau maatregelen nodig zijn om een antwoord op deze gevolgen te vinden; 10. herhaalt nogmaals dat de Europese Unie en de lidstaten op de Conferentie over klimaatverandering in Den Haag opnieuw een voortrekkersrol dienen te vervullen bij de internationale inspanningen om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen en de klimaatverandering te stoppen en ambitieuze maatregelen in het kader van een alomvattende strategie tegen klimaatverandering dienen te nemen; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Italië, Spanje en Frankrijk en de parlementen en regeringsleiders van de betrokken regio's. Het Europees Parlement, - gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name de artikelen 2 en 308, alsmede artikel 152 daarvan, - gezien de besluiten van de buitengewone Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 maart 2000 over de buitengewone Europese Raad van 23 en 24 maart 2000 (1) , - gezien het verslag van de Commissie betreffende de sociale bescherming in Europa 1999 ( COM(2000) 163 ), - gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Een gemeenschappelijke strategie voor de modernisering van de sociale bescherming” ( COM(1999) 347 - C5-0253/1999 ), en onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 februari 2000 over deze mededeling (2) , - gezien het verslag van de Commissie betreffende de sociale bescherming in Europa 1997 ( COM(1998) 243 - C4-0375/1998 ), en onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 maart 1999 over dit verslag (3) , - gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Modernisering en verbetering van de sociale bescherming in de Europese Unie” ( COM(1997) 102 - C4-0143/1997 ), en onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 juni 1997 over deze mededeling (4) , - gezien de mededeling van de Commissie getiteld "De diensten van algemeen belang in Europa” ( COM(1996) 443 - C4-0507/1996 ), - gezien de mededeling van de Commissie getiteld "De toekomst van de sociale bescherming: een kader voor een Europees debat” ( COM(1995) 466 - C4-0524/1995 ), - gezien de aanbeveling van de Raad van 27 juli 1992 betreffende de convergentie van de doelstellingen en het beleid op het gebied van de sociale bescherming (5) , - gelet op de artikelen 9 en 12 van het Internationaal Pact inzake economische, sociale en culturele rechten (6) , - gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité inzake aanvullende ziektekostenverzekering (7) , - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0266/2000 ), A. overwegende dat de Europese Unie zich kenmerkt door de grote diversiteit van haar stelsels van gezondheidszorg en sociale bescherming, en dat de jaren van matige economische groei, toename van de werkloosheid en uitsluiting, en beperking van de koopkracht en de bijdragecapaciteiten van de Europese burgers, de vergrijzing, nieuwe ziekten, en daarnaast ook de vorderingen op het gebied van onderzoek en gezondheidszorg, geleid hebben tot een aanzienlijke stijging van de uitgaven voor gezondheidszorg, en dat alle lidstaten thans ook geconfronteerd worden met het probleem van de beheersing en dekking van de kosten van de gezondheidszorg, B. overwegende dat de regeringen er over het algemeen toe besloten hebben hun uitgaven voor gezondheidszorg beter te beheersen, met name door de invoering van de eigen bijdrage, en dat deze evolutie gemeenschappelijke problemen oplevert en raakt aan het vrije personenverkeer, hetgeen, met eerbiediging van de eigen verantwoordelijkheid van de lidstaten en van het subsidiariteitsbeginsel, een debat en maatregelen op Europees niveau vergt, C. overwegende dat de uit de in overweging A beschreven situatie voortvloeiende moeilijkheden een steeds groter aantal Europese burgers ertoe kan brengen af te zien van noodzakelijke verzorging en zich te beperken tot noodgevallen, en dat een dergelijke evolutie niet mag voortduren in een Europese Unie die zich meer dan ooit wil inzetten voor het bevorderen van gelijke kansen en het bestrijden van discriminatie en sociale uitsluiting, D. overwegende dat het noodzakelijk en zinnig is zich te verzetten tegen de trend om, zogenaamd om redenen van zuinigheid en goed beheer, en omdat burgers zich meer verantwoordelijk zouden moeten voelen voor hun eigen welzijn, de dekking van de kosten van kwalitatief hoogwaardige medische verzorging te beperken en een aantal van de door de wettelijke stelsels gedekte risico's over te hevelen naar stelsels van aanvullende ziektekostenverzekering, E. overwegende dat dankzij het overheidsstelsel van sociale zekerheid een passend bestaansniveau is gewaarborgd en de armoede in de meeste lidstaten is teruggedrongen, F. overwegende dat alle lidstaten de doelstellingen van de WGO "Health For All” (HFA) 2000 hebben aangenomen en programma's hebben opgesteld om toegang tot medische zorg te verschaffen aan degenen die dat het meest nodig hebben, G. overwegende dat Europa op het stuk van de toegang tot medische zorg een voortrekkersrol vervult, maar dat de organisatie en financiering van de systemen in de diverse lidstaten op zeer uiteenlopende wijzen vorm hebben gekregen, H. overwegende dat de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van de gezondheidszorg reeds goed is ontwikkeld en dient bij te dragen tot de verwezenlijking van de in artikel 2 van het Verdrag vervatte beginselen, maar dat overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel de verantwoordelijkheid toch in de eerste plaats bij de lidstaten berust, I. overwegende dat de ziekteverzekering geen monopolie van overheidsstelsels of wettelijke stelsels van sociale bescherming meer is, maar dat er geleidelijk aan mechanismen zijn ontstaan die in de sfeer liggen van het particulier initiatief, met of zonder winstoogmerk, zoals de zogeheten systemen van aanvullende ziektekostenverzekering, die steeds meer bepalend worden voor de toegang tot noodzakelijke en kwalitatief hoogwaardige medische verzorging binnen redelijke termijn, J. overwegende dat de verschillen tussen de systemen van ziektekostenverzekeringen in de lidstaten, met name daar waar sprake is van combinaties van collectieve basisverzekeringen en particuliere aanvullende verzekeringen, ernstige belemmeringen kunnen opwerpen voor het vrij verkeer en de vrije vestiging van personen in een andere lidstaat, en dat vooral grensarbeiders en de van hen afhankelijke personen na beëindiging van hun actieve beroepsleven daar problemen van ondervinden, K. overwegende dat de toegang tot kwalitatief hoogwaardige medische verzorging binnen redelijke termijn gegarandeerd moet worden ongeacht het individuele risico en het inkomen van de patiënt, en dat discriminerende factoren van financiële of congenitale aard er niet toe mogen leiden dat Europese burgers toereikende bescherming door een ziektekostenverzekering, op grond van het solidariteitsbeginsel, moeten ontberen, L. overwegende dat, zonder de wijze van functioneren van de organen voor aanvullende ziektekostenverzekering, die in een context van concurrentie technieken toepassen die eigen zijn aan hun beroepstak, ter discussie te willen stellen, van deze organen kan worden verwacht dat zij actief en met toepassing van beroepsregels bijdragen aan de verbetering van de toegang tot noodzakelijke en kwalitatief hoogwaardige medische verzorging binnen redelijke termijn, voor een zo groot mogelijk aantal burgers, M. overwegende dat de verzekeraars en verzekerden die op nationaal niveau een gedragscode hebben vastgesteld daarin dienen te worden gesteund en ertoe dienen te worden aangespoord rekening te houden met de maatregelen die tot doel hebben de sociale cohesie in de Unie te versterken, en dat in de lidstaten waar deze gedragscode niet bestaat, alle betrokken partijen in een op nationaal niveau vastgesteld kader moeten samenwerken om hetzelfde doel te bereiken, N. overwegende dat er geen gedetailleerde en vergelijkbare statistieken voorhanden zijn over de mogelijkheden die de gezondheidsstelsels bieden om iedereen toegang te garanderen tot medisch toereikende verzorging, en dat de door de lidstaten toegepaste praktijken dan ook moeten worden geëvalueerd, dat onderzoek moet worden verricht naar de mate waarin burgers een beroep doen op medische verzorging of daarvan afzien, en dat moet kunnen worden beschikt over comparatieve gegevens waarop de beleidsvorming op nationaal en Europees niveau kan steunen, O. overwegende dat een globale benadering van de ziekteverzekering de beste methode is om te voorzien in de behoeften van de Europese burgers, en met name de armsten, die het slachtoffer dreigen te worden van sociale uitsluiting, dat, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, het recht van allen om toegang te krijgen tot medisch toereikende en kwalitatief hoogwaardige medische verzorging dan ook op communautair niveau dient te worden erkend, en dat minimumnormen moeten worden vastgesteld die een vergoeding garanderen die in overeenstemming is met de beroepsregels, en die via aanbevelingen en richtlijnen moeten worden opgelegd aan alle lidstaten en organen voor aanvullende ziektekostenverzekering, 1. wijst op de bepaling in het ontwerphandvest van de grondrechten die stelt dat eenieder recht heeft op toegang tot preventieve gezondheidszorg en op medische verzorging onder de door de nationale wetgevingen en praktijken gestelde voorwaarden en dat bij de vaststelling en uitvoering van het beleid en de maatregelen van de Unie een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt gewaarborgd; 2. wijst erop dat de stelsels voor sociale zekerheid berusten op het beginsel van de maatschappelijke solidariteit tussen en binnen de generaties, dat zeker behouden moet blijven; 3. wijst op de aanzienlijke problemen op het gebied van de bekostiging van de wettelijke stelsels voor gezondheidszorg als gevolg van de demografische ontwikkeling, de huidige hoge werkloosheid, de medische vooruitgang en de toegenomen vraag naar medische verzorging; 4. vestigt de aandacht op de aanzienlijke problemen rond de instandhouding van de openbare stelsels van gezondheidszorg, die onder druk staan als gevolg van de vergrijzing van de Europese bevolking, de werkloosheid en de toenemende vraag, en de ondoelmatigheid bij het beheer en de verstrekking van gezondheidszorg; 5. onderstreept dat de van de staat uitgaande sociale zekerheid in de meeste lidstaten een passende levensstandaard en een beperking van de armoede mogelijk hebben gemaakt, dat dit een uiting is van de maatschappelijke solidariteit tussen de generaties binnen de verschillende volkeren van de Europese Unie, en dat dit model de hoeksteen moet blijven van het socialezekerheidsstelsel van de Europese Unie; 6. wijst erop dat in de jaren '80 en begin jaren '90 het aandeel van publieke middelen in de totale gezondheidsuitgaven in bijna alle lidstaten steeds verder is gedaald, waarbij vooral een zeer uiteenlopend palet van producten en prestaties werd ontwikkeld; 7. verzoekt de Commissie te onderzoeken in hoeverre de stelsels van gezondheidszorg het mogelijk maken de doelstelling van toegang voor iedereen tot verantwoorde en kwalitatief hoogwaardige medische verzorging binnen redelijke termijn te verwezenlijken, met bijzondere aandacht voor de problematiek van de onderlinge aansluiting van ziektekostenregelingen voor mensen die naar een andere lidstaat verhuizen, en/of in een andere lidstaat gaan werken, en/of hun actieve beroepsleven als grensarbeider beëindigen; verwacht dat door het verzamelen van vergelijkbare statistieken doeltreffende samenwerking tussen de lidstaten zal kunnen worden ontwikkeld, die zal leiden tot uitwisseling van goede praktijken; dit toezicht door de Gemeenschap moet worden georganiseerd door de taken van een reeds bestaand agentschap van de Gemeenschap uit te breiden, in samenwerking met de in de lidstaten bestaande of grensoverschrijdende netwerken en met de steun van Eurostat; 8. is van mening dat de aanvullende ziektekostenverzekering in de Europese interne markt een steeds belangrijker rol zal spelen voor het dekken van verschillende ziekterisico's, en aldus een aanvullende functie van doorslaggevende betekenis te vervullen heeft ten aanzien van het wettelijke voorzieningenstelsel; 9. is van mening dat verschillende gezondheidsrisico's door een aanvullende verzekering, naast de wettelijke zorgstelsels, kunnen worden gedekt; 10. benadrukt de noodzaak van het ontwikkelen van een gemeenschappelijke visie van de universele diensten in het licht van het Verdrag van Amsterdam en de naleving van het subsidiariteitsbeginsel, teneinde de burgers en de inwoners van de Europese Unie in staat te stellen binnen een redelijk tijdsverloop toegang te krijgen tot essentiële gezondheidsdiensten; acht het absoluut noodzakelijk dat in dit verband een constructieve dialoog wordt gevoerd tussen de verantwoordelijken van de publieke gezondheidsdiensten en de aanvullende ziektekostenverzekeringsstelsels; 11. verzoekt de Commissie binnen zes maanden een Groenboek in te dienen over de stelsels voor ziektekostenverzekering in de lidstaten, en daarin manieren te noemen om de huidige stelsels doelmatig aan te vullen en in stand te houden door middel van aanvullende zorgstelsels, uitgaande van medische zorg met kwalitatief hoogstaande voorzieningen; verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken om op basis van het Groenboek een kader vast te stellen voor aanvullende ziektekostenverzekeringsstelsels, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, en adequate wetgevingsinitiatieven voor te stellen, bij voorkeur een voorstel voor een aanbeveling, die o.a. het volgende zou kunnen omvatten: 12. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken om op basis van een Groenboek een kader vast te stellen voor aanvullende ziektekostenverzekeringsstelsels, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, en adequate wetgevingsinitiatieven voor te stellen, bij voorkeur een voorstel voor een richtlijn, die o.a. het volgende zou kunnen omvatten: 13. verzoekt de Commissie een Groenboek in te dienen over de stand van zaken met betrekking tot de vrijwillige en aanvullende ziektekostenverzekering in de EU, waarin met name de volgende vragen worden behandeld: 14. acht het hoogst wenselijk dat deze maatregelen een steun en een aansporing vormen voor de aanneming van gedragscodes voor verzekeraars op nationale of transnationale basis, met name wanneer zij tot doel hebben verder te gaan dan wat aanbevolen wordt; 15. verzoekt de Commissie erin te voorzien dat coördinatieverordening (EEG) nr. 1408/71 (8) van toepassing is op alle ziektekostenverzekeringen, dus inclusief de aanvullende verzekeringen, die particulier afgesloten en gefinancierd worden, maar wel aan wettelijke normen onderhevig zijn, dan wel om een stelsel uit te werken dat het behoud van rechten regelt (vergelijkbaar met richtlijn 98/49/EEG (9) ten aanzien van aanvullende pensioenregelingen); 16. verlangt dat onderzoek wordt gedaan naar de dringende noodzaak dat de gezondheidsproblemen van burgers van een lidstaat van de Europese Unie die zich om vakantie- of andere redenen in een andere lidstaat bevinden, worden aangepakt, alsmede naar een uniforme minimumdekking van medische en ziekenhuiszorg voor degenen die zich in een ander land vestigen dan waar zij reeds verzekerd zijn; 17. verzoekt de Commissie elk jaar een forum te organiseren waaraan zou worden deelgenomen door de vertegenwoordigers van de lidstaten en de communautaire instellingen, de verzekeraars, de medische sector en de gebruikersverenigingen, teneinde de recente ontwikkelingen en de noodzakelijke aanpassingen aan de evolutie van de stelsels van gezondheidszorg en ziektekostenverzekering te onderzoeken; 18. is verheugd over de ontwikkeling van een interne markt voor aanvullende particuliere gezondheidszorg, maar is van mening dat alle andere aspecten van de gezondheidsbescherming eerder een aangelegenheid van de lidstaten dan van de Europese Unie zijn; benadrukt met name dat met openbare middelen gefinancierde gezondheidszorgstelsels de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten dienen te blijven, en is van oordeel dat een royale financiering van dergelijke gezondheidszorgstelsels uit openbare middelen essentieel is voor de gezondheid van de mensen in Europa; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad.