(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7455/1/00 - C5-0330/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) , inzake het voorstel (3) van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 158 ) - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 185 ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0234/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7456/1/2000 - C5-0329/2000 ) (1) , - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) , inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 157 ) (3) - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0229/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 426 ), - gelet op artikel 251, lid 2 en 175, lid 1 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0363/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0226/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de gemeenschappelijke richtsnoer van de Raad met het oog op de vaststelling van een besluit van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (7439/2000 - C5-0388/2000 ), - gezien zijn standpunt van 17 november 1999 (1) inzake het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie ( COM(1999) 333 - C5-0092/1999 - 1999/0139(CNS) ) (2) , - onder verwijzing naar de Gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 4 maart 1975, en in het bijzonder paragrafen 2 en 7 (3) , - gezien het overleg over bovengenoemd Commissievoorstel, - gelet op artikel 72, lid 4 van het Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0224/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de in de bijlage genoemde resultaten van het overleg; 2. bevestigt zijn standpunt van 17 november 1999; 3. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. RESULTATEN VAN HET OVERLEG VAN 20 JULI 2000 Verklaring nr. 5 die bij de goedkeuring van het nieuwe besluit in de notulen van de Raad wordt opgenomen (7439/2000-C5-0388/2000 - 1999/0139(CNS) ) VERKLARING NR. 5 LUIDT ALS VOLGT: De Commissie bevestigt haar voornemen om in het licht van de toekomstige uitbreiding en de noodzaak tot vereenvoudiging, vóór eind 2004 het in artikel 9 bedoelde verslag in te dienen over alle relevante onderwerpen, in het bijzonder die welke genoemd worden in artikel 9, alsmede het in artikel 2, lid 4 genoemde bevroren percentage, de in artikel 4 genoemde bijkomende voordelen in verband met de traditionele eigen middelen voor het VK en indexering van de bijzondere baten ten gevolge van de uitbreiding. Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk richtsnoer van de Raad met het oog op de aanneming van een verordening van de Raad betreffende de begrotingsdiscipline (9091/2000 - C5-0339/2000 ), - gelet op zijn standpunt van 17 november 1999 (1) inzake het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de begrotingsdiscipline ( COM(1999)364 - C5-0141/1999 - 1999/0151(CNS) ) (2) , - gelet op de gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 4 maart 1975, met name de paragrafen 2 en 7 daarvan (3) , - gelet op het overleg over bovengenoemd voorstel, - gelet op artikel 72, lid 4 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A5-0223/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de in de bijlage genoemde resultaten van het overleg; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. RESULTATEN VAN DE VERGADERING VAN DE COMMISSIE VAN OVERLEG VAN 20 JULI 2000 Wijzigingen op de tekst van de Raad (9091/2000 - C5-0339/2000 - 1999/0151(CNS) ) De maxima voor het "Gemeenschappelijk landbouwbeleid” en de subrubriek "Begeleidende maatregelen” worden vastgelegd in de financiële vooruitzichten, die een integrerend deel uitmaken van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure; zij kunnen alleen worden herzien door middel van een gezamenlijk besluit van de beide partners van de begrotingsautoriteit, op voorstel van de Commissie en overeenkomstig de betreffende bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord. 1. Bij de opstelling van het voorontwerp van begroting voor elk begrotingsjaar onderzoekt de Commissie de begrotingssituatie op middellange termijn. Zij legt het Europees Parlement en de Raad, tegelijk met het voorontwerp van begroting voor begrotingsjaar N, haar ramingen per product voor de begrotingsjaren N-1, N en N+1 voor. Tegelijkertijd legt zij een analyse voor van de verschillen die zijn geconstateerd tussen de oorspronkelijke ramingen en de werkelijke uitgaven in de begrotingsjaren N-2 en N-3, evenals de maatregelen die zijn genomen om de kwaliteit van de ramingen te verbeteren. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0283/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 36 ) (2) , - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 55 ), - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (3) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2000) 310 - C5-0273/2000 ), - gelet op artikel 251, lid 5, van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0215/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1, van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: derde lezing) Het Europees Parlement, - gezien de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst (C5-0284/2000 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 41 ) (2) , - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 54 ) (3) , - gezien zijn in tweede lezing geformuleerde standpunt inzake het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (4) , - gezien het advies van de Commissie over de amendementen van het Parlement op het gemeenschappelijk standpunt ( COM(2000) 308 - C5-0261/2000 ), - gelet op artikel 251, lid 5 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 83 van zijn Reglement, - gezien het verslag van zijn delegatie in het bemiddelingscomité ( A5-0216/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke ontwerptekst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze wetgevingsresolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1998) 678 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 137 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C4-0707/1998 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A5-0222/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit initiatief wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het initiatief van de Portugese Republiek (7381/2000 (2) ), - gelet op artikel 34, lid 2, sub c van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EG-Verdrag (C5-0230/2000 ), - gelet op artikel 106 en 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0225/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het initiatief van de Portugese Republiek; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het initiatief van de Portugese Republiek; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van de Portugese Republiek. Dit ontwerp wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van de Raad (8417/2000), - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 260 ), - gezien zijn standpunt van 18 november 1999 (1) , - opnieuw geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 63, lid 1 van het EG-Verdrag (C5-0256/2000 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0219/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde ontwerp van de Raad; 2. verzoekt de Raad zijn ontwerp dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het ontwerp; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(1999) 348 (2) ), - gelet op artikel 61, sub c) en artikel 67 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad (C5-0169/1999 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt en het advies van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0253/2000 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1998) 219 - C4-0566/1998 ), - gelet op richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (1) , - gelet op de gezamenlijke verklaring over zwartwerk van de Europese sociale partners in de sector van het schoonmaakbedrijf, de Europese Federatie van schoonmaakbedrijven (EFCI) en de Organisation régionale européenne de la Fédération internationale des employés, des techniciens et des cadres (Euro-Fiet) die in oktober 1998 in het kader van de Europese sociale dialoog werd goedgekeurd, - gezien de resolutie van de Raad van 22 februari 1999 over de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1999 (2) , - gezien de resolutie van de Raad van 22 april 1999 over een gedragscode ter verbetering van de samenwerking tussen de autoriteiten van de lidstaten bij de bestrijding van uitkerings- en premiefraude in de sociale zekerheid en zwart werk, en met betrekking tot grensoverschrijdende terbeschikkingstelling van werknemers (3) , - gelet op Beschikking 2000/185/EG van de Raad van 28 februari 2000 waarbij de lidstaten worden gemachtigd om overeenkomstig de procedure vastgesteld in artikel 28, lid 6 van richtlijn 77/388/EEG (4) een verlaagd BTW-tarief op bepaalde arbeidsintensieve diensten toe te passen, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ( A5-0220/2000 ), A. overwegende dat een oorzaak van zwartwerk de armoede is, hetgeen duidelijk blijkt uit de statistieken die aantonen dat het probleem groter is in arme regio's en bevolkingslagen met lage inkomens, B. overwegende dat andere belangrijke oorzaken van zwart werk de hoge belastingen en premies zijn die mensen moeten afdragen, alsmede de buitensporige administratieve lasten en vaste bedrijfslasten, C. overwegende dat de sector zwartwerk in vele lidstaten schijnt toe te nemen en sneller te groeien dan de formele economie, D. overwegende dat het per definitie moeilijk is de omvang van zwartwerk vast te stellen, E. overwegende dat zwartwerk beduidende gevolgen kan hebben voor de overheidsfinanciën wegens de hierdoor geleden inkomstenverliezen aan belasting- en sociale bijdragen, en dat voorschriften inzake gezondheid en veiligheid, arbeidstijden- en minimumloonovereenkomsten worden omzeild en de samenwerking tussen de sociale partners verstoord, kortom, dat aldus in de Europese Unie grote politieke, sociale en economische schade wordt aangericht, F. gezien het geschatte aandeel van het zwartwerk in het BBP en het aantoonbaar belang van het BBP voor de berekening van politiek relevante aangelegenheden zoals begrotingstekort en staatsschuld, regionale ontwikkelingsachterstand, economische groei of armoede, G. overwegende dat de bestrijding van zwartwerk een belangrijke rechtstreekse bijdrage is in de strijd tegen de werkloosheid en blijk geeft van de vastbeslotenheid en de inspanning voor het scheppen van een stabiele en veilige werkgelegenheid (kwaliteitswerkgelegenheid), H. overwegende dat de strijd tegen zwartwerk betekent dat een duidelijke overtreding van de wet heeft plaatsgevonden, en een bewijs vormt van ontbrekende solidariteit, zowel van diegenen die zwartwerk aanbieden, als diegenen die erom vragen en het aanvaarden, (hoewel hun verantwoordelijkheid zeer verschillend is), en dat zwartwerk derhalve een ernstige zaak is, I. overwegende dat men zich slechts langzamerhand bewust wordt van de omvangrijke schade die door zwartwerk wordt veroorzaakt, J. overwegende dat op alle politieke niveaus een bijdrage moet worden geleverd tot de bestrijding van zwartwerk, onafhankelijk van de omvang of de gevolgen van zwartwerk voor de economie van iedere staat, regio of beperkter plaatselijk gebied, K. overwegende dat zwartwerk slechts door middel van een duale aanpak, preventie en afschrikking, en betere voorwaarden enerzijds en controle en sancties anderzijds succesvol kan worden bestreden, L. gezien de nominale toename en de mogelijke verplaatsing van zwartwerk ingevolge de uitbreiding, alsmede de vereiste inspanningen om de aard en de omvang van zwartwerk in de Midden- en Oost-Europese landen in kaart te brengen, 1. verzoekt de lidstaten als eerste stap de stand van zaken op te nemen in de sectoren waar zwartwerk het meest voorkomt en de personengroepen die hierbij het eerst zijn betrokken; verwacht dat hierna voor elke individuele situatie de meest efficiënte maatregelen worden gekozen en in een actieprogramma worden gebundeld; 2. wenst dat dit actieprogramma wordt uitgevoerd doordat (naar analogie van het Franse voorbeeld) een interdisciplinair resp. interministerieel orgaan voor de coördinatie van alle activiteiten en alle deelnemers in het kader van dit actieprogramma in het leven wordt geroepen; 3. wenst bovendien ervan op de hoogte te worden gesteld of de lidstaten reeds, al dan niet in overleg met de vakbonden, initiatieven hebben genomen ter bestrijding van zwartwerk en zo ja welke instrumenten zijn gebruikt en welke resultaten werden behaald; 4. is van mening dat de bestrijding van zwartwerk op grond van de omvang en de enorme groeipercentages van dit soort werk een actief onderdeel moet zijn van een werkgelegenheidsstrategie en van het sociale cohesiebeleid; 5. wijst daarbij op het nut en de noodzaak van initiatieven om standaardregels voor betaalde huishoudelijke arbeid vast te stellen dat in hoofdzaak wordt verricht door vrouwen; 6. wenst derhalve dat de actieprogramma's worden geïntegreerd in de Nationale actieplannen inzake de werkgelegenheidsrichtsnoeren met het oog op wederzijdse transparantie en evaluatie van de werkzaamheid van deze programma's; 7. verzoekt de Commissie methoden te ontwikkelen voor de omschrijving en registratie van de verschillende vormen en de omvang van zwartwerk en de gevolgen daarvan voor de economie en de sociale solidariteit in te schatten; 8. verzoekt de Commissie eveneens de verzamelde informatie in een jaarlijks verslag ter beschikking te stellen van alle politieke besluitvormers en dit proces door middel van een jaarlijkse conferentie te intensiveren; 9. verzoekt de lidstaten zwartwerk tegen te gaan, zowel preventief als curatief, door middel van een duidelijke regelgeving en een aangepaste lastendruk alsook, repressief, door gebruik te maken van afdoende controles en toereikende sancties, bij voorkeur met een ontradend effect. Dit veronderstelt op Europees niveau, gezien de grensoverschrijdende ontwikkelingstendens van de arbeidsmarkten, onder andere uitwisseling van gegevens en mensen, samenwerking tussen diensten voor opsporing en vervolging, coördinatie van inspecties (met name in grensgebieden) en van justitie (uitvoering van veroordelingen) en harmonisatie van minimumnormen inzake controle en sancties; 10. dringt er in het vooruitzicht van de uitbreiding op aan dat dit soort minimumnormen deel gaat uitmaken van het “acquis communautaire” (administratief) of het “corpus juris” (strafrechtelijk); 11. dringt erop aan dat de lidstaten, gezien het verband tussen de omvang van zwartwerk en de hoogte van belastingen en premies, alsmede de graad van sociale samenhang, zich nog meer inspanningen getroosten om de belastingen en premies op bepaalde gebieden te verminderen en de arbeidsmarkt flexibeler te maken, met behoud van de sociale bescherming; 12. is overtuigd van het gunstige effect in de strijd tegen zwartwerk van een verlaging van de BTW-belasting op arbeidsintensieve diensten waartoe de lidstaten ingevolge bovengenoemde Beschikking 2000/185/EG van de Raad van 28 februari 2000 zijn gemachtigd, en verzoekt de lidstaten die hiervan tot dusver geen gebruik hebben gemaakt, hun besluit te heroverwegen; verzoekt de Commissie tevens de gevolgen van deze beschikking van de Raad na te gaan en de mogelijkheid te overwegen deze na haar evaluatie te verlengen; 13. acht het noodzakelijk dat bij de goedkeuring van Europese regelgeving principieel meer rekening wordt gehouden met het probleem van zwartwerk zoals bijvoorbeeld bij het streven om de belastingheffing en de sociale zekerheid te coördineren en bij andere maatregelen die administratieve rompslomp en kosten veroorzaken die tot zwartwerk aanmoedigen; 14. verzoekt de Commissie met name de gevolgen na te gaan van grensoverschrijdend zwartwerk en de exploitatie van jongeren die beneden de wettelijke leeftijd werken; 15. eist dat bij de plaatsing of uitvoering van overheidsopdrachten in de lidstaten en door EU-instellingen of bij openbare projecten die door de structuurfondsen worden gefinancierd, "zwarte schapen” worden uitgesloten; 16. verzoekt de overheid bij het verlenen van opdrachten te waarborgen dat geen opdrachten naar ondernemingen gaan, wier prijsaanbod kennelijk deels het gevolg is van zwartwerk; 17. verzoekt de Commissie het verschijnsel van zwartwerk in aangemelde ondernemingen, d.w.z. firma's waarbij dezelfde medewerkers deels aangemeld en deels niet-aangemeld (zwart) werken, te onderzoeken en eventueel voorstellen voor de bestrijding ervan te doen; 18. dringt erop aan dat een vorm van solidaire aansprakelijkheid voor grote ondernemingen waaraan een opdracht is verleend, die op grond van onrealistische prijzen hun leveranciers dwingen niet meer rendabel te werken en de zwarte economie als onbelangrijk delict te beschouwen; 19. wenst dat op basis van de EU-wetgeving en het "Nederlandse model” de mogelijkheid van solidaire en gezamenlijke aansprakelijkheid voor aannemers en onderaannemers wordt ingevoerd; 20. dringt er bij de Raad op aan dat de gedragscode in zijn resolutie van 22 april 1999 tot een doeltreffend instrument wordt verfijnd; 21. verzoekt de Commissie in dit verband, gezien de vastgestelde gebrekkige werking van de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling, om deze te herzien en met name de samenwerking tussen de lidstaten overeenkomstig artikel 4 van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement ende Raad te versterken; 22. verzoekt de lidstaten de bestrijding van fictieve zelfstandige arbeid te versterken maar tegelijkertijd bepaalde beschermingsregels aan deze vorm van arbeid aan te passen, indien zij aan de werkelijke behoeften van de economie beantwoordt; 23. roept de sociale partners op zwartwerk met grotere vastberadenheid te bestrijden en verwacht dat passende regels worden vastgesteld die aanmoedigen tot het sluiten van formele arbeidscontracten, om te waarborgen dat werknemers met een contractueel geregelde arbeidsbetrekking de fiscale en premievoordelen genieten die de respectieve nationale wetgevingen nieuwe werknemers verlenen; 24. verzoekt de lidstaten deze problemen meer in de openbaarheid te brengen daar zij tot nog toe onvoldoende bekend zijn en men zich er niet genoeg rekenschap van geeft, en verzoekt hen de sociale dialoog te versterken en desbetreffende voorlichtingscampagnes, met name in samenwerking met de sociale partners, te organiseren; 25. verzoekt de lidstaten de sociale partners het recht toe te kennen collectieve gerechtelijke stappen te ondernemen om zwartwerk te beteugelen; 26. is van mening dat zowel in het belang van het individu als met het oog op een goed functionerende arbeidsmarkt en de betaalbaarheid van socialezekerheidsstelsels, maatregelen moeten worden genomen om de integratie van zwartwerk in de officiële arbeidsmarkt te bevorderen (bv. aanpassing van het arbeidsrecht, flexibele werktijden, lagere belastingdruk, recht op eigen sociale verzekeringen, los van de beroepsactiviteiten van de huwelijkspartner); 27. wenst dat een principieel debat wordt gevoerd over de toekomstige oriëntatie van de socialezekerheidsstelsels om paal en perk te stellen aan zwartwerk gezien de ingrijpende veranderingen ingevolge de ontwikkeling van de communicatietechnologie en de grotere flexibiliteit in de arbeidswereld; 28. wenst dat passende middelen en methoden worden onderzocht en ontwikkeld, teneinde de geleidelijke intrede van zwartwerk bij de nieuwe vormen van arbeid (Internet, telewerk, deeltijdarbeid, enz.) te voorkomen; 29. beklemtoont dat vrouwen in het algemeen weliswaar bij zwartwerk niet oververtegenwoordigd zijn, maar dat hun aandeel in een aantal sectoren die gekenmerkt worden door lage scholing, geringe baanzekerheid, lage lonen en geringe of zelfs ontbrekende sociale zekerheid veel hoger is dan dat van mannen; 30. herinnert eraan dat de meestal zwakkere positie van vrouwen op de arbeidsmarkt vaak het gevolg is van hun gezinsverplichtingen, waardoor de toegang tot de officiële arbeidsmarkt bemoeilijkt wordt en het aannemen van slecht betaald werk of zwartwerk wordt bevorderd; wijst tevens op de ernstige gevolgen die hieruit voortvloeien voor de loopbaanontwikkeling van vrouwen en pleit voor op de betrokkenen gerichte voorlichtingsacties over de risico's en de nadelen van zwartwerk en voor het verrichten van controles in de bedrijven; 31. doet een beroep op de Commissie strenger toezicht uit te oefenen op de naleving van het gelijkheidsbeginsel in de lidstaten en daarbij de door het Verdrag van Amsterdam in het leven geroepen rechtsgronden ten volle te benutten; verzoekt de Commissie jaarverslagen te publiceren over de geboekte vooruitgang; 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten, de sociale partners en aan de Internationale Arbeidsorganisatie. Het Europees Parlement, - gezien de bekendmaking van de Commissie, overeenkomstig artikel 5 van de Verordening van de Raad (EEG) nr. 2821/71 van 20 december 1971 over de toepassing van artikel 81, lid 3 van het Verdrag op groepen van overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen zoals gewijzigd door Verordening (EEG) nr. 2743/72 (C5-0304/2000 (1) ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie ( A5-0217/2000 ), A. overwegende dat het op het gebied van antitrustmaatregelen, fusies en verticale beperkingen de praktijk is ontwerpteksten naar het Europees Parlement te sturen voordat deze worden gepubliceerd, zelfs bij ontstentenis van enige officiële wettelijke verplichting, B. overtuigd van het belang van het verruimen van een dergelijke praktijk naar de horizontale samenwerkingsovereenkomsten, C. zich bewust van de noodzaak het huidige wettelijke kader en de praktijken te wijzigen teneinde rekening te houden met de veranderende economie voor wat betreft de onderzoeks- en ontwikkelingsovereenkomsten, alsmede de specialisatieovereenkomsten en andere horizontale overeenkomsten, 1. is verheugd over het voorstel van de Commissie om de horizontale samenwerkingsovereenkomsten te evalueren op basis van een economische benadering binnen de context van de verregaande hervorming van het mededingingsbeleid door de Commissie; 2. is bezorgd over de door de Commissie gekozen optie voor de behandeling van horizontale beperkingen die verschilt van haar behandeling van verticale beperkingen. Dit houdt in dat er in plaats van één groepsvrijstellingsverordening twee specifieke ontwerpverordeningen zullen zijn waaronder niet alle vrijgestelde beperkingen vallen, en enkele richtsnoeren die een groot aantal overeenkomsten bestrijken die niet in de verordeningen zijn opgenomen hetgeen een verschillende wettelijke behandeling van de onderscheiden overeenkomsten tot gevolg heeft; 3. is van opvatting dat enkele overeenkomsten die in de richtsnoeren worden genoemd, zoals afname- en commercialisatieovereenkomsten, moeten worden opgenomen in een groepsvrijstellingsverordening; 4. is van mening dat in sommige gevallen de maximumduur van de vrijstelling bij gemeenschappelijke exploitatie van de resultaten verlengd zou moeten worden van vijf jaar, zoals in de verordening is voorgesteld, tot tien jaar teneinde aan de partijen rechtszekerheid en veiligheid te bieden met betrekking tot omvangrijke O&O-projecten; 5. vraagt de Commissie de nieuwe voorstellen slechts te beschouwen als een tussentijdse stap bij de opstelling van een algemene groepsvrijstellingsverordening voor horizontale beperkingen; 6. is verontrust over het voorstel van de Commissie om uitsluitend marktaandeellimieten te gebruiken als graadmeter van de marktmacht en verzoekt de Commissie alternatieve middelen te onderzoeken om de marktmacht nauwkeuriger te evalueren; 7. juicht de Commissievoorstellen toe om bij de evaluatie van horizontale overeenkomsten te opteren voor een economische benadering maar dringt bij de Commissie aan op meer verduidelijking van de bepalingen waarin wordt geregeld of horizontale of verticale richtsnoeren moeten worden gehanteerd; 8. vraagt de Commissie in de richtsnoeren duidelijk te bepalen dat wederkerige en unilaterale toeleveringsovereenkomsten ("handelsleveranties”) van het verbod van artikel 81, lid 1 zijn uitgezonderd; 9. erkent de noodzaak de hernationalisering van het communautaire mededingingsrecht te voorkomen en dringt er bij de Commissie op aan de nationale mededingingsinstanties ervan te weerhouden de vrijgestelde overeenkomsten te heroverwegen in het licht van hun nationale wetgeving; 10. is bezorgd over het feit dat in richtsnoeren 122 en 141 een arbitrair marktaandeellimiet van 15% wordt vastgesteld en verzoekt de Commissie deze limiet tot een minimum van 20% op te trekken; 11. verzoekt de Commissie om de duur van de overgangsperiode voor de invoering van deze verordeningen tot twee jaar te verlengen; 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(1999) 218 - C5-0179/1999 ), - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0227/2000 ), A. verwijzend naar zijn resoluties van 28 oktober 1993 over intensievere coördinatie van de ontwikkelingshulp van de lidstaten en van de Europese Gemeenschap (1) , van 21 februari 1997 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de complementariteit van het Gemeenschapsbeleid op het gebied van ontwikkelingssamenwerking en het beleid van de lidstaten (2) , en van 17 februari 2000 over de samenhang in het ontwikkelingsbeleid van de Unie (3) , B. overwegende dat overeenkomstig artikel 177 van het EG-Verdrag het beleid van de Gemeenschap op het gebied van ontwikkelingssamenwerking een aanvulling vormt op het beleid van de lidstaten, C. verwijzend naar de resolutie van de Raad van 21 mei 1999 betreffende complementariteit, D. overwegende dat overeenkomstig artikel 180 van het EG-Verdrag de Gemeenschap en de lidstaten hun ontwikkelingssamenwerkingsbeleid coördineren en overleg plegen over hun hulpprogramma's, ook in internationale organisaties en tijdens internationale conferenties, E. overwegende dat de Europese Unie op mondiaal niveau de belangrijkste donor van ontwikkelingshulp is, F. overwegende dat de complementariteit van het ontwikkelingsbeleid deel zou moeten uitmaken van een globale strategie die ook de samenhang en de coördinatie van dat beleid zou moeten behelzen, G. overwegende dat het bij diverse gelegenheden heeft benadrukt dat het van belang is om vorderingen te maken op het gebied van de samenhang en de coördinatie om de doelstellingen van het Europees ontwikkelingsbeleid beter te kunnen verwezenlijken, maar dat de Raad en de lidstaten tot dusverre helaas niet echt blijk hebben gegeven van politieke wil op dit gebied, H. overwegende dat het verschil in benadering van het nationale en het Europese beleid een van de oorzaken is van het gebrek aan coördinatie tussen het communautaire ontwikkelingsbeleid en het beleid van de lidstaten op dit gebied, I. ervan overtuigd dat de Europese Unie het geëigende echelon vormt waarop de politieke obstakels opgelost moeten worden en stappen gezet kunnen worden om het beleid van de lidstaten en dat van de Gemeenschap beter op elkaar te laten aansluiten, J. overwegende dat, wanneer de Commissie en de lidstaten gecoördineerd optraden in internationale organisaties en tijdens internationale conferenties, bijvoorbeeld op de conferentie van Peking en de conferentie van Cairo, de resultaten ruim voldoende waren, K. overwegende dat sinds 1999 door de instellingen van Bretton Woods nieuwe instrumenten zijn ingevoerd, onder meer het Comprehensive Development Framework (CDF) en het Poverty Reduction Strategy Paper (PRSP), L. zijn instemming betuigend met het voorstel van de Commissie, en hopende dat er op deze manier vooruitgang geboekt kan worden op het gebied van de complementariteit, M. overwegende dat de mondiale uitdagingen, met name de ongelijkheden en verschillen die in de loop van het globaliseringproces ontstaan, een versterking van het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie vergen en dat een grotere complementariteit zou bijdragen tot een dergelijke versterking, N. overwegende dat de Commissie in haar mededeling over de hervorming van het beheer van de externe hulp in een vereenvoudiging van de comitologieprocedure voorziet, 1. betreurt dat de belangrijke doelstellingen voor EU-steun, te weten complementariteit, coördinatie en samenhang, als losse zaken worden behandeld en niet als een coherent geheel; 2. verzoekt de Raad en de Commissie hun werkzaamheden op het gebied van de complementariteit te versnellen en met name uitvoering te geven aan de verschillende resoluties die de Raad en het Europees Parlement hierover hebben aangenomen; 3. is verheugd dat, op basis van de proefprojecten die in enkele landen zijn uitgevoerd, de uitwisseling van gegevens en het overleg ter plaatse in de afgelopen periode konden worden verbeterd; 4. is evenwel van mening dat de lidstaten meer informatie met elkaar moeten uitwisselen en meer met de Commissie moeten overleggen om tot een betere onderlinge coördinatie te komen en complementariteit van het ontwikkelingsbeleid mogelijk te maken; 5. betreurt echter dat de Commissie geen algemene balans heeft opgemaakt waardoor de problemen in kaart gebracht hadden kunnen worden en misschien beter had kunnen worden aangegeven hoe er sneller vooruitgang kan worden geboekt; 6. is met de Raad en de Commissie van mening dat operationele coördinatie, mits in een coherent kader, de beste manier is om de doelstelling van complementariteit tussen het beleid van de lidstaten en dat van de Gemeenschap te verwezenlijken en aanmerkelijke invloed uit te kunnen oefenen op de instrumenten voor internationale coördinatie tussen alle donoren; 7. verzoekt de Raad en de Commissie om het comitologiestelsel te wijzigen door de deelneming van de lidstaten te concentreren op de planningsfase, zodat complementariteit bij de planning en een grotere wendbaarheid in de fase van de uitvoering van afzonderlijke projecten is verzekerd; 8. stemt in met de voorstellen van de Commissie op het gebied van de beleidscoördinatie en het beheer van het menselijk potentieel op het niveau van de Unie; 9. benadrukt dat delegatie van de besluitvormingsbevoegdheden binnen de bestuursorganen voor ontwikkelingssamenwerking van zowel de EU als de lidstaten een eerste vereiste is voor de verwezenlijking van een grotere complementariteit en verzoekt de Commissie om op korte termijn te laten weten hoe zij de decentralisatie denkt te versterken; 10. is van mening dat voor een doelmatiger aanwending van de communautaire steun een uitbreiding nodig is van de personele middelen van de Gemeenschap voor het beheer van de gelden voor ontwikkelingssamenwerking; 11. acht het nuttig dat de Commissie een aantal gebieden heeft genoemd waar zij specifieke voordelen heeft, maar betreurt dat geen melding gemaakt wordt van haar algemene verantwoordelijkheid om een visie te ontwikkelen en voorstellen te doen; het ontwikkelen van een visie in nauwe samenwerking met de lidstaten is een conditio sine qua non voor de verwezenlijking van de gewenste complementariteit en maakt het bovendien mogelijk de Europese verlangens en opvattingen uit te dragen binnen de internationale fora; 12. acht het van prioritair belang dat de samenhang, in brede zin, van de ontwikkelingsacties van de Europese Unie wordt versterkt om de doeltreffendheid van het beleid van de Europese Unie te verbeteren en de geloofwaardigheid ervan te vergroten; 13. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een operationeel actieplan op te stellen om te bepalen welke gebieden en middelen prioriteit moeten krijgen met het oog op een snellere verwezenlijking van complementariteit, en om voorstellen terzake te doen; 14. is van mening dat de Commissie verder moet gaan dan de huidige mededeling en een algemenere tekst moet opstellen, waarin de complementariteit, de samenhang en de coördinatie worden behandeld om het communautaire en bilaterale ontwikkelingsbeleid binnen de Europese Unie in algemene zin te versterken en zo de zichtbaarheid daarvan te vergroten; 15. betreurt dat de cruciale kwestie van de coördinatie in internationale fora onvoldoende aandacht heeft gekregen in de bemoeienissen en voorstellen van de Commissie; 16. verzoekt de Raad en de Commissie om in het kader van de complementariteit, de samenhang en de coördinatie rekening te houden met NGO's, met name de NGO's op ontwikkelingsgebied, en steunt en stimuleert hun deelname aan de coördinerende instanties van de Gemeenschap en de lidstaten; 17. wijst erop dat coördinatie in situ alleen efficiënt kan plaatsvinden onder de verantwoordelijkheid van de betroffen landen en in het kader van door hen gekozen strategieën; 18. merkt evenals de Commissie op dat er voor een verhoging van de complementariteit voldoende politieke wil en operationele middelen vereist zijn; is verheugd dat deze politieke wil in de Unie in de afgelopen periode over het algemeen is versterkt, ondanks de terughoudendheid van sommige lidstaten, maar eist dat de versterking van de politieke wil resulteert in concrete acties; 19. verzoekt de Raad en de Commissie om het Parlement op de hoogte te houden van de concrete vooruitgang die wordt geboekt bij geplande en lopende initiatieven ter bevordering van complementariteit, met name in verband met de vaststelling van strategieplannen voor elk land; 20. betreurt dat de Commissie, en dat geldt overigens ook voor andere delen van het ontwikkelingsbeleid, niet beschikt over voldoende evaluatie- en analysecapaciteit, waardoor zij moet teruggrijpen op het werk van andere organisaties die niet hetzelfde politieke en sociale bewustzijn hebben als de EU; verzoekt derhalve om voldoende versterking van de capaciteiten van de Commissie op dit gebied; 21. betreurt dat de Commissie geen balans heeft opgemaakt van de coördinatie in internationale fora en verzoekt om een onderzoek naar de reële mogelijkheden van de Commissie en de lidstaten om tijdens internationale conferenties en in internationale organisaties gecoördineerd naar buiten te treden om de complementariteit en de doeltreffendheid van het EU-optreden in deze fora te verbeteren; verzoekt de secretaris-generaal van de Raad en vertegenwoordiger voor het GBVB een studie op te stellen over de mogelijkheden voor coördinatie van de standpunten van de lidstaten in de verschillende internationale fora; 22. dringt erop aan dat de door de Commissie voorgestelde geharmoniseerde regeling voor de strategiedocumenten per land van de Gemeenschap zo spoedig mogelijk ten uitvoer wordt gelegd; 23. verzoekt de Commissie en de lidstaten de activiteiten van hun externe diensten te coördineren om te zorgen voor een doeltreffende complementariteit in situ; verzoekt de Commissie in dit verband om bij haar plannen voor decentralisering en hervorming van de delegaties oog te hebben voor het doel van complementariteit; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - gezien de artikelen 6, 7 en 29 van het EU-Verdrag en artikel 13 van het EG-Verdrag, - gezien de door de Verenigde Naties, de IAO, de UNESCO en de Raad van Europa op dit terrein opgestelde internationale juridische instrumenten, in het bijzonder het Internationaal Verdrag van 1965 inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie en het Kaderconventie van 1995 inzake bescherming van nationale minderheden, - onder verwijzing naar zijn resoluties en de verslagen van de onderzoekscommissies over racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme, vooral de resolutie van 16 maart 2000 (1) , - gezien de op 29 juni 2000 met steun van het Europees Parlement goedgekeurde richtlijn 2000/43/EG van de Raad houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, - gezien de oprichting door de Europese Unie van het Europees waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat in Wenen, A. overwegende dat het aantal gerapporteerde racistische gewelddaden in de lidstaten is toegenomen en dat immigranten en leden van minderheidsgroeperingen het slachtoffer van deze agressie zijn geweest, B. onder verwijzing naar de verkiezingssuccessen van racistische en xenofobe partijen, C. vaststellende dat er een nauw verband bestaat tussen de toename van het aantal gerapporteerde gewelddaden en de activiteiten van extreem rechtse partijen en bewegingen, en dat laatstgenoemde wereldwijd nieuwe informatietechnologieën aanwenden om hun doel te bereiken, 1. betuigt zijn steun aan de door de Raad van Europa op 11-13 oktober 2000 te Straatsburg te houden Europese conferentie over het onderwerp "Iedereen anders, iedereen gelijk”; dit is de Europese bijdrage aan de Wereldconferentie tegen racisme die in 2001 wordt gehouden; 2. constateert dat overal in de wereld nog racistische en xenofobe verschijnselen voorkomen, terwijl deze vormen van racisme en rassendiscriminatie één van de ernstigste schendingen van de mensenrechten zijn; 3. verzoekt de Raad derhalve om overeenkomstig de principes en eisen die op dit terrein zijn neergelegd in de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam alsook in het toekomstige Europees Handvest van de grondrechten, om op de Wereldconferentie tegen racisme in 2001 met een gemeenschappelijk standpunt van de Europese Unie te komen; 4. is van mening dat dit gemeenschappelijk standpunt van de Europese Unie inhoud zou moeten geven aan de belofte van de Unie om zich volgens de bepalingen van het Verdrag tegelijkertijd in te zetten voor een beter inzicht in de oorzaken en gevolgen van racistische en xenofobe verschijnselen en voor de tenuitvoerlegging van een beleid dat dergelijk gedrag voorkomt en bestraft; Grondiger kennis van racistische en xenofobe verschijnselen 5. acht het noodzakelijk de kennis te verdiepen van de problematiek rond racistische en xenofobe verschijnselen in de Europese Unie en verwacht in het bijzonder van de Commissie en het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat dat zij in samenwerking met de betreffende NGO's en door middel van het Europees informatienetwerk RAXEN zoveel mogelijk informatie over dit onderwerp verzamelen en zo objectief en nauwkeurig mogelijke indicatoren opstellen; 6. beveelt tevens een sterkere synergie aan tussen de op dit terrein verrichte werkzaamheden van het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de rechten van de mens, de Europese Commissie tegen racisme en onverdraagzaamheid (ECRI) van de Raad van Europa, alsook het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat; Een betere preventie van racistische en xenofobe verschijnselen 7. verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat de lidstaten de noodzakelijke maatregelen nemen opdat in de lesprogramma's op scholen en bij de opleiding van docenten historisch onderricht verplicht wordt gesteld over de gevaren van racisme, vreemdelingenhaat, onverdraagzaamheid en antisemitisme en over de waarde van verscheidenheid; 8. verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat de lidstaten zich erop toeleggen, in samenwerking met de mediaorganisaties, om initiatieven te nemen en campagnes op te zetten die in het bijzonder gericht zijn op het informeren en bewustmaken van de jongeren met betrekking tot de gevolgen van regimes die een racistisch beleid voeren, en het meer in het algemeen nadenken over de diversiteit van een multiculturele samenleving, een en ander om de Europese burgers bekend te maken met de cultuur van de buitenlanders en hun positieve bijdrage tot de Europese economie en cultuur; 9. verzoekt de Raad en de lidstaten tevens om met alle middelen te strijden tegen de economische, maatschappelijke en culturele uitsluiting, waar de meest kwetsbare groepen het slachtoffer van worden. Hiervoor is een actief sociaal en werkgelegenheidsbeleid noodzakelijk, met name ten behoeve van jongeren; 10. verzoekt de Raad en de lidstaten er bij de VN op aan te dringen om schorsing voor te stellen van het lidmaatschap van de landen die grove rassendiscriminatie blijven gedogen in hun binnenlandse aangelegenheden; 11. neemt kennis van het besluit van de lidstaten betreffende de opheffing van de sancties tegen Oostenrijk en is ingenomen met het feit dat de wijzen is verzocht een mechanisme binnen de EU te ontwikkelen waarmee de EU de verplichtingen en de concrete maatregelen van haar lidstaten ten aanzien van de eerbiediging van de gezamenlijke Europese waarden kan bewaken en evalueren; 12. verzoekt de lidstaten die dit nog niet gedaan hebben wetgeving tegen racisme goed te keuren of aan te scherpen door deze te baseren op het beginsel dat racisme een misdrijf is, of het nu gaat om handelingen, verklaringen of de verspreiding van boodschappen (met name op Internet); 13. verzoekt de Raad de bestrijding van rechtsextremisme, racisme, antisemitisme en vreemdelingenhaat prioriteit te geven in het Europese en nationale beleid; Effectieve sancties tegen racistische en xenofobe discriminatie 14. verzoekt de Raad om met dezelfde vastberadenheid als het Portugese voorzitterschap te blijven werken aan goedkeuring van de twee nog ter tafel liggende voorstellen (de werkgelegenheidsrichtlijn en het actieprogramma) uit de eerste groep van Commissievoorstellen voor de bestrijding van discriminatie, en meer in het algemeen om artikel 13 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap volledig ten uitvoer te brengen; 15. verzoekt de lidstaten om opleidingsprogramma's voor politie en justitie in te voeren en in het bijzonder diensten in het leven te roepen die zich bezighouden met de migranten aan de grenzen (kennis en begrip van vreemde culturen, voorkoming van racistisch gedrag, opvoeding tot tolerantie); 16. verzoekt de Commissie en de lidstaten actieprogramma's tegen rechtsextremisme, racisme, antisemitisme en vreemdelingenhaat krachtiger te bevorderen en initiatieven van de civiele samenleving, met name van de NGO's en de gemeenten politiek, praktisch en financieel te steunen; 17. verzoekt de Raad tevens om overeenkomstig artikel 29 van het EG-Verdrag de politiële en justitiële samenwerking tussen de lidstaten ter bestrijding van het racisme te versterken in de vorm van een kaderbesluit dat in de plaats moet komen van het in 1996 goedgekeurde gemeenschappelijk optreden, dat tot op heden niet veel heeft opgeleverd; wederzijdse bijstand moet overigens noodzakelijkerwijs de repressie van racistische uitingen op Internet bestrijken; 18. verzoekt de Raad en de lidstaten er bij de politieke partijen op aan te dringen dat zij het "Handvest van de Europese partijen voor een niet-racistische samenleving” ondertekenen en naleven, intolerantie en xenofobe of racistische uitlatingen of gedragswijzen veroordelen en geen kandidaten kiezen die samenwerken met politieke groeperingen die racistische en xenofobe doelstellingen nastreven; 19. verzoekt de Commissie en de lidstaten met name jeugdarbeid en Europese uitwisselingsprogramma's van jongeren te stimuleren en de communautaire ontmoetingsprogramma's uit te breiden; 20. verzoekt de Raad ook om met de betrokken lidstaten te onderzoeken hoe de juridische middelen uitgebreid kunnen worden met behulp waarvan de politieke partijen kunnen worden vervolgd wier programma's racistische en xenofobe gedeelten bevatten die in deze landen de beginselen van niet-discriminatie in gevaar brengen; 21. veroordeelt de agressie tegen leden van minderheidsgroeperingen en immigranten en dringt er bij de lidstaten op aan om passende maatregelen tegen de toename van racistisch geweld in de lidstaten te treffen en de Europese en internationale samenwerking te versterken, alsook de uitwisseling van informatie over de activiteiten van extreem rechtse en neonazistische groeperingen; 22. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten om toezicht uit te oefenen op het gebruik van de nieuwe informatietechnologieën, zoals Internet, door extreme en neonazistische groeperingen en om de aanwending ervan voor het aanzetten tot racistisch geweld gerechtelijk te vervolgen, alsook om ervoor te zorgen dat deze kwestie op de Wereldconferentie tegen racisme in 2001 wordt besproken met het oog op een wereldwijde samenwerking in het kader van de VN; 23. verzoekt tevens de lidstaten door een betere bescherming van de slachtoffers van racistisch geweld een duidelijk signaal voor solidariteit af te geven en in de overheidsdienst het voorbeeld te geven in de omgang met mensen van een ander ras, een andere taal, etnische afkomst en godsdienst of levensbeschouwing, en verzoekt de Commissie en de Raad voort te borduren op de goede ervaringen met het "Europees Jaar tegen racisme en vreemdelingenhaat” en nieuwe programma's ter ondersteuning van met name de lokale maatschappelijke actoren op te zetten; 24. dringt aan op een verhoging van de begrotingskredieten voor de bestrijding van racisme; 25. verzoekt de Raad aan alle lidstaten en kandidaatlanden aan te bevelen om de belemmeringen weg te nemen die de tenuitvoerlegging van het Verdrag van de VN inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie (getekend op 21.12.1965) nog steeds in de weg staan; 26. dringt erop aan dat de kandidaat-lidstaten zich tijdens de toetredingsonderhandelingen ertoe verbinden de bescherming van de minderheden op hun grondgebied, met name van de zigeuners, te waarborgen; 27. verzoekt de Raad de lidstaten aan te bevelen Protocol nr. 12 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens te ondertekenen en te ratificeren; Een externe Europese strategie voor de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat 28. verzoekt de Raad, met dien verstande dat de Europese Unie op bovengenoemde wijze krachtig stelling neemt tegen racisme en vreemdelingenhaat, om o.a. overeenkomstig de artikelen 11 en 49 van het EU-Verdrag en artikel 177 van het EG-Verdrag, zowel zijn ontwikkelingsbeleid -vooral in het kader van de ACS-landen - als zijn handelsbeleid, buitenlandse politiek en de onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten te voeren met het vaste verlangen alle vormen van racisme te bestrijden; 29. verzoekt de Raad om in deze zin het gemeenschappelijk standpunt te formuleren dat hij namens de Europese Unie denkt te presenteren op de Wereldconferentie tegen racisme in 2001 en om dit standpunt van te voren en tijdig aan het Parlement ter behandeling voor te leggen; 30. verzoekt de Raad een gezamenlijke vergadering te organiseren met vertegenwoordigers van het Europees Parlement, de lidstaten en de ACS-landen om een gemeenschappelijke aanpak te formuleren met het oog op de conferentie in 2001; o o o 31. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de Raad van Europa. Het Europees Parlement, - gezien het actieplan van de Raad "Voorkoming en bestrijding van de georganiseerde criminaliteit: Een strategie van de Europese Unie voor het begin van het nieuwe millennium” (1) , - onder verwijzing naar titel VI van het EU-Verdrag, inzonderheid artikel 29, - onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad (Tampere) van 15 en 16 oktober 1999, inzonderheid de punten 41-62, - onder verwijzing naar het ontwerp van de Commissie voor een "scoreboard”, met behulp waarvan kan worden bijgehouden welke vorderingen worden gemaakt bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn voor het verwezenlijken van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, voor zover deze betrekking hebben op de strijd tegen de criminaliteit in de gehele Unie, A. overwegende dat de georganiseerde criminaliteit binnen de EU de laatste tien jaar aanzienlijk is toegenomen en dat er vooral op het gebied van cybercrime, terrorisme, mensen-, drugs- en wapenhandel, kinderpornografie, witwaspraktijken, alsmede omkoping en fraude ten spoedigste maatregelen moeten worden genomen, en overwegende dat de Europese Unie een geharmoniseerde definitie van het begrip georganiseerde criminaliteit moet goedkeuren waarin deze gebieden zijn opgenomen, B. overwegende dat het EU-Verdrag in titel VI de bestrijding van al dan niet-georganiseerde criminaliteit terecht als essentiële voorwaarde noemt voor de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, C. overwegende dat voor het toepassingsgebied van titel VI van het EU-Verdrag als gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam uitdrukkelijk alleen voor het aannemen van bepaalde besluiten in een plicht tot raadpleging is voorzien (art. 39, lid 1); dat artikel K6, tweede alinea van het EU-Verdrag als gewijzigd bij het Verdrag van Maastricht echter voorzag in de verplichte raadpleging van het Parlement "over de voornaamste aspecten van de activiteiten” in het kader van de "samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken” en dat een van de grondgedachten achter het Verdrag van Amsterdam de versterking van de positie van het Parlement was, D. overwegende dat de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit voor de Europese burgers de hoogste prioriteit heeft, omdat de georganiseerde criminaliteit haar aanzienlijke economische mogelijkheden kan aanwenden om te infiltreren in politiek, politie en bedrijfsleven van een staat en daardoor de gehele samenleving te ontwrichten, E. overwegende dat de georganiseerde criminaliteit in sommige derde landen reeds sectoren van de overheidsinstellingen, de economie en de financiële wereld heeft doordrongen, hetgeen de lidstaten verplicht tot een grotere waakzaamheid en meer striktheid bij de politieke, economische en handelsbetrekkingen die zij met genoemde derde landen zullen aanknopen of reeds onderhouden, F. overwegende dat ondergraving van de samenleving door de georganiseerde criminaliteit een concreet gevaar is voor fundamentele beginselen van de rechtsstaat, zoals een onafhankelijke rechterlijke macht of de rechtmatigheid van bestuur; dat de Europese Unie overeenkomstig artikel 6, lid 1 van het EU-Verdrag is gegrondvest op de beginselen van "vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat” en daardoor juridisch en moreel verplicht is bij te dragen aan de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, G. overwegende dat de georganiseerde criminaliteit profiteert van het huidige beleid van de Gemeenschappen inzake de verwezenlijking van de fundamentele vrijheden en de afschaffing van de grenscontroles binnen de EU, en overwegende dat alles in het werk moet worden gesteld om meer samenwerking tussen de nationale politiemachten en de justitiële autoriteiten te waarborgen om de verspreiding van elke vorm van georganiseerde criminaliteit en de dreiging ervan voor de samenleving en de Gemeenschap te bestrijden, H. overwegende dat criminele organisaties, die in de regel grensoverschrijdend actief zijn, door een dienovereenkomstig hoge mate van mobiliteit profiteren van het feit dat de bevoegdheden van de autoriteiten tot hun respectieve grondgebied zijn beperkt en bovendien profiteren van de diversiteit van de bestuurs- en strafrechtstelsels van de landen waar zij zich naar gelang van hun "behoeften” vestigen, I. overwegende dat verschillen in de nationale strafvervolgingssystemen bestaan en dat derhalve meer samenwerking tussen de lidstaten noodzakelijk is om de gebieden af te bakenen waarop de nationale strafvervolgingssystemen beter op elkaar kunnen worden afgestemd teneinde de daadwerkelijke vervolging te waarborgen van misdadigers en misdaadorganisaties die over de grenzen heen opereren, J. ervan overtuigd dat vooral het risico om te worden ontdekt een belemmering vormt om strafbare feiten te plegen en dat van een effectieve bestrijding derhalve tegelijkertijd een grote preventieve werking uitgaat, doch dat desalniettemin samen met de repressie de preventie een belangrijke rol moet spelen in de Europese strategie ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit, K. overwegende dat voor de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een succesvolle bestrijding van de georganiseerde criminaliteit nodig is en dat deze alleen kans van slagen heeft wanneer de lidstaten van de EU gezamenlijk optreden en bereid zijn nationale belangen op het tweede plan te stellen wanneer gemeenschappelijke maatregelen betere resultaten lijken te beloven, L. overwegende dat het bij de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit van essentieel belang is dat de samenwerking met de overheid in derde landen wordt geïntensiveerd en dat de informatie wordt gedeeld, die leidt tot de succesvolle bestrijding van de georganiseerde criminaliteit die wereldwijd over de grenzen heen opereert, M. overwegende dat er derhalve een gemeenschappelijke langeretermijnstrategie nodig is, in het kader waarvan niet alleen doelen worden gesteld, maar ook omzettingstermijnen worden genoemd en tegelijkertijd prioriteiten worden gesteld, N. overwegende dat men zich bij het formuleren van doelstellingen voor een dergelijk actieplan niet kan laten leiden door wat wenselijk is, maar door wat haalbaar is, O. ervan overtuigd dat echter ook politiek zeer brisante thema's onverwijld op de agenda moeten komen, omdat uitstel geen enkele hoop op verbetering biedt, P. overwegende dat de lopende technologische ontdekkingen de mogelijkheden hebben vergroot voor de georganiseerde misdaad om de samenleving in zijn greep te krijgen en dat vanuit deze optiek steeds meer aandacht moet worden besteed aan onregelmatige informaticapraktijken en misbruik van Internet, Q. gezien de ernstige pedofiele misdrijven in verband met en via Internet, ten aanzien van de ontbrekende raadpleging van het EP over beleidsstukken 1. acht het noodzakelijk dat de Unie de strijd aanbindt tegen de georganiseerde criminaliteit, evenwel met volledige eerbieding van de fundamentele vrijheden, de rechten van de persoon en de proceduregaranties, met name het recht op ongehinderde rechtsbijstand en de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer; 2. verwelkomt derhalve in beginsel de opstelling van een nieuw actieplan, dat voorziet in een strategie van de EU op het gebied van voorkoming en bestrijding van de georganiseerde criminaliteit voor het begin van het nieuwe millennium en daarmee een gezamenlijk optreden garandeert; 3. wijst er echter op dat het Verdrag van Maastricht voorzag in een plicht tot raadpleging van het Europees Parlement "over de voornaamste aspecten van de activiteiten” op het gebied van justitie en binnenlandse zaken; 4. wijst erop dat het Verdrag van Amsterdam o.a. tot doel had het gebrek aan democratische legitimering van besluiten van de EU te verhelpen, en dat een stap terug met betrekking tot de rechten van het Parlement derhalve in strijd is met de geest van het Verdrag van Amsterdam; 5. keert zich dan ook resoluut tegen de houding van de Raad welke erop schijnt te duiden dat hij het verstrekken van informatie aan het Parlement over beleidsstukken louter als daad van hoffelijkheid beschouwt en raadpleging van het Parlement dus niet nodig vindt; 6. verzoekt de Raad het Europees Parlement voortaan over alle beleidsstukken te informeren, wat betekent dat hij het advies van het Parlement niet alleen afwacht, maar daar ook nota van neemt en ermee aan de slag gaat; ten aanzien van de inhoud van het actieplan 7. stelt vast dat de mate waarin aan de individuele aanbevelingen in het actieplan prioriteit is toegekend niet altijd correspondeert met de urgentie van de doelstellingen, maar zich vaak richt naar de haalbaarheid ervan; 8. merkt op dat de grootste prioriteit moet worden verleend aan maatregelen voor het bereiken van belangrijke doelstellingen, zoals het opsporen, bevriezen, in beslag nemen en confisqueren van de opbrengsten uit misdrijven en het witwassen van geld of andere uit illegale activiteiten verkregen winst, aangezien het doel van misdaadorganisaties het illegaal vergaren van winst is en hun kracht juist ligt in het beschikken over grote economische en financiële rijkdommen; 9. vraagt zich af hoe serieus de werkzaamheden moeten worden genomen wanneer men ziet dat dit actieplan een prioriteitenscala van 1-5 kent, terwijl aan geen van de punten prioriteit 5 wordt toegekend en slechts een aanbeveling prioriteit 4 krijgt; 10. verzoekt de Raad dan ook de prioriteitenstelling in haar geheel te heroverwegen; ten aanzien van de conclusies van het Raadsvoorzitterschap inzake de criminaliteitspreventie 11. verwelkomt het besluit van het Portugese Raadsvoorzitterschap om door middel van een conferentie op hoog niveau over criminaliteitspreventie de urgentie en het belang van dit onderwerp te onderstrepen; 12. verzoekt de Raad bovendien het systeem van de wederzijdse beoordeling daadwerkelijk ten uitvoer te leggen en de resultaten voor te leggen aan het Europees Parlement, de nationale parlementen en de burgers van de Unie ten behoeve van meer transparantie in de acties van de lidstaten op het gebied van de bestrijding van de georganiseerde misdaad; 13. feliciteert het Raadsvoorzitterschap met het opstellen van de conclusies inzake de criminaliteitspreventie op deze conferentie waarin een deel van de wensen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken worden overgenomen; 14. verzoekt de Raad nog met de volgende punten rekening te houden: 15. verwacht dat de conclusies uitmonden in een concreet actieprogramma met precieze verantwoordelijkheden en termijnen op het gebied van de criminaliteitspreventie, te meer omdat in hoofdstuk 2.3 van het actieplan betreffende de georganiseerde criminaliteit, dat is gewijd aan de versterking van de preventie, in de analyse tal van zinvolle overwegingen over het thema preventie zijn opgenomen, welke echter niet in dienovereenkomstige aanbevelingen zijn vertaald; 16. verzoekt de Raad het Europees Parlement te informeren over verdere activiteiten op het gebied van de criminaliteitspreventie en het Europees Parlement te raadplegen voordat desbetreffende beleidsstukken worden goedgekeurd; o o o 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.