(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0263 ) (1) , ‐ gezien het voorstel zoals gewijzigd door de Raad (14410/2004), – gelet op artikel 37 van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0010/2004), – gelet op artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw (A6‐0007/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0564 ) (1) , – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Vorstendom Andorra waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling, – gelet op artikel 94 en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG‐Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6‐0120/2004), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A6‐0017/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Vorstendom Andorra. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2004)0569 ) (1) , – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Vorstendom Liechtenstein waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling, – gelet op artikel 94 en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG‐Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6‐0121/2004), – gelet op de artikelen 51 en 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken (A6‐0016/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Vorstendom Liechtenstein. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0384 ) (1) , – gelet op artikel 66 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0049/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A6‐0019/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG‐Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0127 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95, lid 1 van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5‐0100/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A6‐0027/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging indien ze voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 17 november 2004, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2004/…../EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Met het oog op de recente uitbreiding van de Europese Unie dient passende aandacht te worden besteed aan de specifieke situatie in de nieuwe lidstaten, met name met betrekking tot het bereiken van de taakstellingen voor recycling en terugwinning, zoals vastgesteld in artikel 6, lid 1, van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) . (2) De lidstaten die krachtens het Toetredingsverdrag van 16 april 2003 tot de Europese Unie zijn toegetreden , hebben meer tijd nodig om hun recycling- en terugwinningsystemen aan te passen aan de taakstellingen van Richtlijn 94/62/EG. (3) Aangezien de doelstelling van de beoogde actie, namelijk harmonisatie van de nationale taakstellingen voor recycling en terugwinning van verpakkingsafval, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en wegens de omvang van de actie beter op communautair niveau kan worden gerealiseerd, kan de Gemeenschap maatregelen treffen die in overeenstemming zijn met het in artikel 5 van het Verdrag beschreven subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in dat artikel beschreven evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te bereiken. (4) Met het oog op de verdere uitbreiding van de Europese Unie dient tevens passende aandacht te worden besteed aan de specifieke situatie in de landen die in een later stadium kunnen toetreden. (5) Richtlijn 94/62/EG dient derhalve in die zin te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Het volgende lid wordt toegevoegd aan het einde van artikel 6 van Richtlijn 94/62/EG: 11. De lidstaten die krachtens het Toetredingsverdrag van 16 april 2003 tot de Europese Unie zijn toegetreden , mogen de verwezenlijking van de taakstellingen van lid 1, onder b), d) en e) uitstellen tot een datum naar eigen keuze, die echter niet later mag vallen dan 31 december 2012 voor de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Litouwen, Hongarije, Slovenië en Slowakije; 31 december 2013 voor Malta; 31 december 2014 voor Polen ; en 31 december 2015 voor Letland . Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk … (6) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van die bepalingen mede alsook een correlatietabel tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de belangrijkste bepalingen van intern recht, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te , Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0451 ) (1) , – gelet op artikel 181 A, lid 2, eerste zin van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6‐0075/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken (A6‐0031/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG‐Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2004)0465 ) (1) , en het gewijzigd voorstel ( COM(2004)0696 ) (2) , – gelet op de ontwerpverordening van de Raad (13195/2004), – gelet op artikel 308 van het EG‐Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6‐0098/2004), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Begrotingscommissie (A6‐0032/2004), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. is van mening dat het financieel memorandum bij het voorstel van de Commissie verenigbaar zal zijn met het plafond van de financiële vooruitzichten zonder dat het andere beleidsterreinen beperkt, zodra de begrotingsautoriteit eenmaal over de financiering van het voorstel heeft beslist; 3. Het Europees Parlement verlangt van de Raad dat hij zo spoedig mogelijk tot een eerlijk en rechtvaardig besluit in de kwestie van de handelsbetrekkingen komt. 4. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG‐Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 5. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 6. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 7. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het vijfde jaarverslag van de Raad uit hoofde van uitvoeringsbepaling 8 van de gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer (1) , – gezien de Gids voor de gebruiker bij de Gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer, waarover de Werkgroep Export van conventionele wapens op 28 oktober 2003 overeenstemming heeft bereikt (14283/03), – gezien gemeenschappelijk standpunt 2003/468/GBVB van de Raad van 23 juni 2003 over het toezicht op de tussenhandel in wapens (2) , – gezien de Europese veiligheidsstrategie, goedgekeurd door de Raad op 12 december 2003, – gezien de strategie van de EU tegen de verspreiding van massavernietigingswapens, goedgekeurd door de Raad op 12 december 2003, die onder andere als doel heeft het beleid en de praktijk op het gebied van exportcontrole te versterken, – gelet op de artikelen 17 van het EU-Verdrag en 296 van het EG-Verdrag, – onder verwijzing naar het vierde jaarverslag van de Raad uit hoofde van uitvoeringsbepaling 8 van de gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer (3) , alsmede naar zijn resolutie van 25 september 2003 daarover (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 20 november 2003 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over Europese defensie – Industriële en marktvraagstukken – Naar een EU-beleid voor defensiematerieel (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 april 2004 over de mensenrechten in de wereld in 2003 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (6) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 december 2003 (7) over de opheffing van het Europees embargo op de wapenhandel met de Volksrepubliek China, – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties, van 6 juli 2000 over de ontvoering van kinderen door het Lord's Resistance Army (LRA) (8) en van 3 juli 2003 over kinderhandel en kindsoldaten (9) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie internationale handel (A6‐0022/2004), A. overwegende dat met name door de veiligheidssituatie die als gevolg van het einde van de Koude Oorlog is ontstaan, met als kenmerken grote regionale instabiliteit, tekortschietende overheden, niet-gouvernementele spelers die een beroep doen op kindsoldaten, terreurnetwerken en georganiseerde misdaad, strenge controle op wapenexport van het allergrootste belang is, B. overwegende dat de Raad sommige van deze kenmerken van de veiligheidssituatie die door het einde van de Koude Oorlog is ontstaan, heeft aangemerkt als behorende tot de belangrijkste bedreigingen in het kader van de hierboven genoemde Europese veiligheidsstrategie, C. overwegende dat georganiseerde misdaad en internationale wapensmokkelaars hun illegale activiteiten op het gebied van handwapens hebben uitgebreid, waarbij de vrije en ongecontroleerde beschikbaarheid van deze wapens een belangrijke factor is bij de toename van het aantal conflicten, en wapenhandel drijven via routes die over het grondgebied van de uitgebreide Unie lopen, alsmede door de buurlanden van de pas uitgebreide Unie en door landen van de westelijke Balkan, D. overwegende dat ieder jaar tijdens gewapende geschillen en door misdaden ongeveer een half miljoen mensen omkomen ten gevolge van geweld in verband met handwapens, E. overwegende dat de inzet van particuliere veiligheids- en defensiebedrijven het afgelopen decennium duidelijk is gestegen, zodat regelgeving moet worden ingevoerd om controle en toezicht op de activiteiten van particuliere aanbieders van militaire, politionele en veiligheidsdiensten uit te oefenen, F. overwegende dat de EU via bijkomende initiatieven tot beperking van de bewapening en tot ontwapening haar grotere verantwoordelijkheid voor vrede en veiligheid in Europa en de hele wereld moet opnemen, G. overwegende dat zo groot mogelijke doorzichtigheid in deze sector, met inbegrip van de indiening van gedetailleerde jaarverslagen, een wezenlijke voorwaarde is voor democratische verantwoording, als beste waarborg voor vrede en stabiliteit, H. overwegende dat de Gids voor de gebruiker bij de Gedragscode van de Europese Unie betreffende wapenuitvoer een belangrijke stap voorwaarts is om de bepalingen betreffende kennisgevingen van weigering en raadplegingen van de Gedragscode te verduidelijken en om te helpen uiteenlopende interpretaties in de diverse lidstaten te voorkomen, I. overwegende dat het gemeenschappelijk standpunt van de Raad over het toezicht op de tussenhandel in wapens een eerste stap is voor toezicht op de illegale tussenhandel in wapens, maar dat nog een aantal tekortkomingen moet worden weggewerkt, om te voorkomen dat de doeltreffendheid van de regeling wordt ondermijnd, J. overwegende dat blijkt dat, ondanks de vooruitgang die is geboekt, wapens uit de EU, onderdelen ervan, EU-licenties voor de productie van wapens overzee, particuliere militaire en veiligheidsdiensten uit de EU, militair personeel, militaire deskundigheid en militaire opleiding uit de EU en materiaal voor de uitvoering van de doodstraf, voor foltering en voor de toediening van andere wrede, inhumane en vernederende behandelingen nog steeds geleverd worden aan regio's in de wereld waar de normen van de Gedragscode ongetwijfeld worden geschonden, K. ervan overtuigd dat het voor de bestrijding van de verboden wapenhandel en voor een doeltreffende stopzetting van wapenleveringen aan ongeschikte eindgebruikers absoluut noodzakelijk is dat op de verscheping van wapens, de eindgebruiker van uitgevoerde wapens en ander militair en veiligheidsmateriaal, op de productie van wapens in licentie en op de tussenhandel in wapens een doeltreffender controle wordt uitgeoefend, L. overwegende dat met name in het kader van de ontwikkeling van een Europese wapenindustrie en een gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid ook het EU-beleid inzake wapenexportcontrole in ruimere mate moet worden geharmoniseerd, M. overwegende dat in de reeds aangehaalde resolutie van het Parlement van 20 november 2003 wordt onderstreept dat de interne openstelling van de markten voor militaire goederen vergezeld dient te gaan van streng toezicht op wapenexport aan de buitengrenzen van de EU, N. overwegende dat het aandeel van de EU in de internationale wapenhandel in het algemeen en in de export van handwapens en lichte wapens in het bijzonder door de toetreding van tien nieuwe landen op 1 mei 2004 is gestegen, waarbij in sommige van deze landen intense activiteit op het gebied van wapenproductie en -export bestaat; overwegende dat sommige nieuwe lidstaten nog steeds over onvoldoende capaciteit beschikken om onmiddellijk aan de vereisten van de Gedragscode te voldoen, zodat ze assistentie nodig hebben om de voorschriften die erin zijn opgenomen, te kunnen naleven, O. overwegende dat ongeveer 80% van de wapenexport uit de EU van 1999 tot 2003 naar landen buiten Europa ging, P. overwegende dat de goedkeuring van de Gedragscode door de tien nieuwe lidstaten de hoeveelheid geëxporteerde wapens die onder de Gedragscode vallen, heeft doen stijgen, Q. overwegende dat het in het kader van de verdere uitbreiding van de EU van groot belang is dat ook de kandidaat-landen Kroatië, Bulgarije, Roemenië en Turkije jaarverslagen over hun wapenexportbeleid opstellen, het toezicht op hun wapenuitvoer verbeteren en de naleving van fundamentele normen met betrekking tot deze controle waarborgen; ervan overtuigd dat de EU-lidstaten dit proces niet alleen actief moeten steunen, maar eveneens een positief voorbeeld moeten geven door zich strikt aan de Gedragscode te houden en volledige jaarverslagen over hun activiteiten op het gebied van wapenexport op te stellen, R. ervan overtuigd dat een verdere harmonisatie van het wapenexportbeleid van de EU‐lidstaten een belangrijke bijdrage zou leveren aan de ontwikkeling van het Europees Veiligheids -en Defensiebeleid en ook aan een krachtiger gemeenschappelijke aanpak van de lidstaten op het gebied van het buitenlands beleid, S. ervan overtuigd dat het EU-beleid inzake wapenexportcontrole coherent moet zijn met het externe beleid van de Gemeenschap, met inbegrip van de doelstellingen op het gebied van crisispreventie, de bestrijding van armoede, versterking van de democratie en bevordering van de mensenrechten, T. ervan overtuigd dat alleen een internationale regulering van de wapenhandel met als kernstuk een internationaal verdrag inzake wapenhandel dat gebaseerd is op de huidige aansprakelijkheid van de landen overeenkomstig het internationale recht, echt doeltreffend zou zijn op mondiaal niveau, 1. is van mening dat voor de bestrijding van het internationale terrorisme en met betrekking tot conflictpreventie, regionale stabilisering en de eerbiediging van de mensenrechten, een duidelijk en effectief gemeenschappelijk beleid inzake wapenexportcontrole volstrekt beslissend is; 2. is bijgevolg tevreden met de in het vijfde jaarverslag over de tenuitvoerlegging van de Gedragscode beschreven vooruitgang, met name met de voortzetting van het in bijlage I opgenomen repertorium van tussen de lidstaten overeengekomen praktijken en van de in bijlage II opgenomen tabel met gegevens over aantal en waarde van de afgeleverde exportvergunningen en de waarde van de uitgevoerde wapens; 3. is in het bijzonder tevreden met de verbetering van de informatie door zowel de oude als de nieuwe lidstaten over hun respectieve wapenexport; is evenwel bezorgd over de waarde van sommige gegevens die werden verstrekt; 4. is van mening dat de verstrekking van tijdige, volledige en vergelijkbare gegevens door alle lidstaten van essentieel belang is voor de transparantie van de beschikbaar gestelde informatie; 5. is ingenomen met het feit dat het proces van harmonisering van de rapportageprocedures is voortgezet en verdere stappen zijn gezet op weg naar volledig vergelijkbare statistische gegevens tussen de lidstaten; 6. wenst bijgevolg, ondanks de vooruitgang die bij de harmonisatie van de statistische gegevens is geboekt, dat elke lidstaat informatie verstrekt over de aard en hoeveelheid van de geleverde wapens, over de totale waarde van de export, het aantal geweigerde vergunningen en de redenen van weigering, alsmede nauwkeuriger informatie over het land van bestemming en een classificatie van de eindgebruikers, om aan de hand van dergelijke vollediger en geharmoniseerde gegevens tot grotere transparantie te komen; 7. is in verband hiermee tevreden met de oprichting van een centrale databank met kennisgevingen van weigeringen op het Secretariaat-generaal van de Raad in Brussel en benadrukt het nut van deze databank, waardoor immers alle lidstaten meteen over een informatiebron beschikken om specifieke weigeringen na te gaan; verzoekt dat deze databank te gelegener tijd wordt uitgebreid met informatie over de raadplegingen die in het kader van de Gedragscode plaatshebben en over de eindgebruikers waarvan geweten is of vermoed wordt dat zij bij het wederuitvoeren, een andere bestemming geven of verkeerd gebruiken van wapens en andere gecontroleerde goederen betrokken zijn geweest; 8. wenst voorts dat in de nationale wapenexportverslagen informatie wordt opgenomen over wapenexportvergunningen die informeel werden geweigerd voor een officiële vergunningsaanvraag werd ingediend; 9. benadrukt het nut van deze centrale databank voor weigeringen van exportvergunningen, waardoor immers alle lidstaten meteen over een informatiebron beschikken om specifieke weigeringen na te gaan; 10. is tevreden met de nieuwe, geactualiseerde versie van de gemeenschappelijke EU-lijst van militaire goederen en de publicatie ervan in het Publicatieblad; verzoekt de lidstaten hun rapportage over de export van goederen voor tweeërlei gebruik vollediger en transparanter te maken, aangezien met deze goederen vaak mensenrechten worden geschonden; 11. is van mening dat de formulering van de Gedragscode aanleiding geeft tot uiteenlopende interpretaties door de diverse lidstaten en is bijgevolg tevreden met de Gids voor de gebruiker bij de Gedragscode, waarin de uitvoeringsbepalingen van de Gedragscode worden gepreciseerd en verduidelijkt; verzoekt de lidstaten de exportcriteria te wijzigen, om ze duidelijker en vollediger te maken en ervoor te zorgen dat ze geheel de aansprakelijkheid weerspiegelen die landen krachtens het internationale recht hebben; 12. is tevreden dat een onderzoek is opgestart naar de toepassing van criterium 8 (verenigbaarheid van wapenexport met de technische en economische capaciteit van het ontvangende land), aangezien zo een aanzienlijke bijdrage wordt geleverd tot crisispreventie en duurzame ontwikkeling in sociaal minder ontwikkelde landen, en spoort de lidstaten aan dezelfde actie te ondernemen met betrekking tot de toepassing van de overige zeven criteria; 13. acht een uniforme EU-regeling voor controle op de tussenhandel in wapens essentieel; is tevreden met het gemeenschappelijk standpunt van de EU over het toezicht op de tussenhandel in wapens van 2003; doch is van mening dat nog steeds een gebrek bestaat aan operationele bepalingen om de lidstaten in staat te stellen specifiek toezicht uit te oefenen op activiteiten in verband met tussenhandel, transport en financiering van wapens door EU-onderdanen en personen die in de EU verblijven, wanneer deze activiteiten en de wapenleveringen die ermee samenhangen, plaatshebben via derde landen; 14. is met name tevreden met de inspanningen van België, Duitsland, Finland, Frankrijk, Nederland, Oostenrijk, het Verenigd Koninkrijk en Zweden om op de tussenhandel in conventionele wapens toezicht uit te oefenen en verzoekt de andere lidstaten hun nationale processen met betrekking tot de uitoefening van het toezicht op tussenhandel waarin het gemeenschappelijk standpunt van de Raad over het toezicht op de tussenhandel in wapens voorziet, te versnellen; 15. onderstreept nogmaals zijn standpunt dat voor de tussenhandel in wapens een systeem van verplichte registratie en vergunningen moet worden ingevoerd dat ook geldt voor EU‐burgers en -bedrijven buiten het EU-grondgebied, zoals het geval is met de wetgeving van de Verenigde Staten; 16. verzoekt de lidstaten dienstverlening op het gebied van wapentransport en de financiering van wapens in hun wetten op de tussenhandel in wapens op te nemen; 17. verzoekt de lidstaten de tussenhandel in materiaal voor de uitvoering van de doodstraf, voor foltering en voor de toediening van andere wrede, inhumane en vernederende behandelingen te verbieden en straffen te zetten op de schending door een EU-onderdaan of een in de EU geregistreerde tussenhandelaar of bedrijf, waar ze ook plaatsheeft, van een embargo van de Verenigde Naties, de Europese Unie of de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa of een nationaal wapenembargo van de EU-lidstaat in kwestie; 18. is tevreden dat het eindgebruik van goederen is opgenomen bij de minimumgegevens die op een eindbestemmingscertificaat moeten worden vermeld; verzoekt ook om de invoeging van een antimisbruikclausule, waarin wordt verklaard dat het materiaal niet zal worden gebruikt voor verboden doeleinden; herhaalt niettemin zijn eis dat een systeem voor de verificatie van transfers en toezicht na uitvoer wordt ingesteld, dat onder andere voorziet in systematische, ter plaatse uitgevoerde inspecties op transferpunten en van voorraden door de bevoegde nationale autoriteiten, alsmede in de mogelijkheid dat sancties worden opgelegd; 19. verzoekt de lidstaten bijgevolg nogmaals de mogelijkheid te onderzoeken een gemeenschappelijk EU-toezichtssysteem in te voeren en doet de aanbeveling hierbij ook het model van een Europees agentschap voor controle op de wapenexport in overweging te nemen; 20. verzoekt de Raad en de lidstaten het EU-embargo op de handel in wapens met de Volksrepubliek China te handhaven en de bestaande nationale beperkingen op dergelijke wapenverkopen niet af te zwakken; is van mening dat dit embargo moet worden gehandhaafd tot de EU een wettelijk bindende gedragscode voor wapenexport heeft goedgekeurd en de Volksrepubliek China concrete stappen heeft ondernomen om de mensenrechtensituatie in het land te verbeteren, onder andere de ratificatie van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van de VN en de volledige eerbiediging van de rechten van minderheden; 21. verzoekt de Raad te zorgen voor een coherente aanpak van het EU-beleid inzake wapenembargo's tegen regeringen die verantwoordelijk zijn voor ernstige schendingen van de mensenrechten; 22. verzoekt de kandidaat-landen – Kroatië, Bulgarije, Roemenië en Turkije – hun nationale wetgeving en met name hun praktijken op het gebied van wapenexport aan te scherpen op basis van de Gedragscode, en overeenkomstig bijlagen I en II bij het vijfde verslag te rapporteren over deze praktijken, verzoekt de Commissie in het kader van de toetredingsonderhandelingen de voortgang op dit gebied van nabij te volgen en verzoekt de lidstaten voor kalenderjaar 2004 en ieder daaropvolgend jaar nationale jaarverslagen op te stellen en te publiceren; 23. is van mening dat ook de nieuwe buren van de uitgebreide EU en de landen waarmee de EU een stabilisatie- en associatieakkoord heeft gesloten of voornemens is te sluiten, verzocht moeten worden de EU-gedragscode na te leven; is van mening dat bijzondere aandacht moet gaan naar Kaliningrad, dat in het verleden fungeerde als doorvoerzone voor scheepsladingen militair materieel en wapens afkomstig uit andere delen van Rusland en bestemd voor illegale eindgebruikers; verzoekt de Raad en de Commissie in het kader van hun samenwerking met de Russische federatie prioriteit te geven aan maatregelen ter bestrijding van illegale handel, met inbegrip van de periodieke uitwisseling van informatie over uit- en doorvoercontroles en vergunningen; 24. verzoekt de lidstaten op gecoördineerde wijze voldoende assistentie te verlenen aan alle landen die niet de nodige middelen hebben om de Gedragscode naar behoren na te leven; 25. is in verband hiermee tevreden dat de regeringen van Polen en Zweden met de oude en de nieuwe lidstaten vijf informele COARM-vergaderingen hebben gehouden over wapenexportcontrole, adviseert deze COARM-vergaderingen voort te zetten alsmede de representativiteit en het reguliere karakter ervan te vergroten; is tevens tevreden met de inspanningen van de regering van Nederland om kandidaat-landen en andere geïnteresseerde landen in de praktische toepassing van de Gedragscode in te voeren;; 26. herhaalt zijn verzoek om wettelijk bindende bepalingen en een volledige harmonisering van het beleid inzake wapenexportcontrole van de lidstaten op korte termijn, verzoekt de lidstaten in deze zin vooruitgang te boeken door schendingen te straffen door in de EU geregistreerde bedrijven van wapenembargo's van de Verenigde Naties, de Europese Unie, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa of een lidstaat; 27. beveelt in afwachting hiervan de volgende stappen aan: 28. wenst dat met het oog op de totstandbrenging van een gemeenschappelijke Europese markt voor militaire goederen de controle op het verkeer van die goederen binnen de Europese Unie stapsgewijs wordt afgeschaft, in het kader van een gemeenschappelijk EU-beleid inzake wapenexportcontrole, bijvoorbeeld via een akkoord over een verbod op het negeren van een weigeringsbeslissing in de Gedragscode van de Europese Unie; 29. steunt ten zeerste het voorstel voor een handelsverordening van de Raad waarin wordt voorzien in een exportverbod voor materiaal voor de uitvoering van de doodstraf, voor foltering en voor de toediening van andere vernederende of inhumane behandelingen, een verbod op specifieke wapens, zoals antipersoneelmijnen, en in strenge controles voor materiaal dat kan worden gebruikt voor interne repressie; 30. verzoekt in verband met de controle op de export naar derde landen om bijzondere aandacht voor producten die zowel voor burgerlijke als voor militaire doeleinden kunnen worden gebruikt, zoals controleapparatuur, en voor onderdelen en producten die kunnen dienen voor elektronische oorlogsvoering of niet-dodelijke schendingen van de mensenrechten; 31. deelt de bezorgdheid van de COARM over de vraag of het wenselijk is de uitvoer van gereglementeerde goederen bestemd voor humanitaire doeleinden toe te staan in omstandigheden waar anders een uitvoervergunning zou geweigerd worden; aanvaardt dat in conflictgebieden bepaalde soorten van gereguleerde goederen een bijdrage kunnen leveren tot de veiligheid en het welzijn van de burgerbevolking, doch benadrukt dat dit zeer strikt en telkens per geval concreet moet worden onderzocht, waarbij de lidstaten voldoende garanties moeten hebben tegen misbruik; 32. herinnert de lidstaten eraan dat de Gedragscode ook van toepassing is op het verlenen van licenties voor producten die bestemd zijn om in het importerende land te worden verwerkt in een halfafgewerkt of afgewerkt wapensysteem dat vervolgens naar een derde land wordt geëxporteerd; 33. verzoekt de lidstaten wetgeving goed te keuren waarmee een licentie verplicht wordt gesteld voor de productie van EU-wapens (of onderdelen ervan) met een licentie in derde landen; 34. herinnert de lidstaten eraan dat de Gedragscode ook van toepassing is op alle vormen van transfers tussen regeringen, met name op de transfer van overtollige wapens; wijst er nogmaals op dat de export of doorvoer van overtollige wapens naar landen waar zij zullen worden gebruikt voor schendingen van mensenrechten, inbreuken op het internationale humanitaire recht of andere schendingen van het internationale recht, strijdig zijn met de Gedragscode; 35. herinnert de lidstaten eraan dat de Gedragscode ook van toepassing is op de transfer van militair, veiligheids- en politiepersoneel en op militaire, veiligheids- en politionele deskundigheid en opleiding, alsmede op particuliere militaire en veiligheidsdiensten; 36. verzoekt de lidstaten een akkoord te sluiten over een lijst van landen die betrokken zijn bij een gewapend conflict, waarheen wapenexport in principe moet zijn verboden, en zich hiervoor te baseren op de rapporten die worden opgesteld en de aanbevelingen die worden gedaan in het kader van de toezichtsmechanismen van de VN-Veiligheidsraad betreffende wapenembargo's; 37. onderschrijft het belang van onderzoek voor het realiseren van wettelijk toezicht en controle op de elektronische overdracht van kennis, software en technologie die in verband kan worden gebracht met goederen die voorkomen op de gemeenschappelijke lijst van goederen waarvoor een exportlicentie is vereist; 38. moedigt wapenexporterende niet-EU-landen aan om zich ook achter de beginselen en criteria van de Gedragscode te scharen, opdat via deze code een daadwerkelijke bijdrage wordt geleverd tot mondiale wapenexportcontrole, conflictpreventie en bevordering van de vrede; 39. is van mening dat een doeltreffende mondiale wapenexportcontrole alleen mogelijk is met een internationale regulering van de controle op de wapenhandel en verzoekt de lidstaten bijgevolg in de aanloop naar de VN-toetsingsconferentie inzake handwapens van 2006 hun steun te geven aan strenge internationale regels inzake wapenexport en te werken aan een wettelijk bindend internationaal verdrag inzake wapenhandel, waarin maatregelen moeten worden opgenomen voor de conversie en herstructurering van bedrijven die militaire goederen produceren; 40. verzoekt de Raad en de lidstaten strikt toe te zien op de naleving van de regels betreffende de eindgebruikerscertificaten, meer in het bijzonder de vermeldingen over het land van eindbestemming, het verbod van wederuitvoer en de toezegging dat de goederen niet voor andere doeleinden dan het aangegeven gebruik aangewend zullen worden; 41. verzoekt de regeringen van de lidstaten de Gedragscode grondig te evalueren, hierbij rekening te houden met de hierboven geformuleerde verzoeken en aanbevelingen en de betrokken partijen, zoals parlementen en NGO's, te raadplegen; 42. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen en regeringen van de lidstaten en van de derde landen die ermee hebben ingestemd de principes van de Gedragscode in acht te nemen. Het Europees Parlement , – gezien Gemeenschappelijk Optreden 2004/570/GBVB van de Raad van 12 juli 2004 inzake de militaire operatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina (1) , – gelet op artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2002 over het Europees Veiligheids- en Defensiebeleid (EVDB) en de betrekkingen tussen de EU en de NAVO (2) , – onder verwijzing naar zijn resoluties over het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid (voornaamste aspecten en fundamentele keuzen), met name die van 26 september 2002 (3) en van 23 oktober 2003 (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 maart 2003 over de EVDB-operatie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (5) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2003 over de nieuwe Europese veiligheids- en defensiestructuur (6) , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. in overweging van het Gemeenschappelijk Optreden van de Raad van 12 juli 2004 en de aankondiging door de Europese Raad van een EVDB-operatie met de codenaam "ALTHEA" in Bosnië en Herzegovina, de eerste militaire missie van de Europese Unie op betrekkelijk grote schaal waaraan door ongeveer 7000 militairen zal worden deelgenomen, dit in vergelijking met eerdere, kleinschaliger missies zoals "Concordia" (ca. 350 militairen) in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en "Artemis" (ca. 1400 militairen) in de Democratische Republiek Kongo, B. van mening dat bij EU-operaties waarbij meer geweld kan worden gebruikt dan het mandaat van de lopende politiemissie van de EU in Bosnië en Herzegovina toestaat, moet worden getracht brede steun onder de bevolking te verkrijgen en moet worden voldaan aan de hoogste normen inzake democratische legitimiteit, C. overwegende dat de betrokken partijen er in resolutie 1551 van de VN-Veiligheidsraad (die op 9 juli 2004 is aangenomen) aan worden herinnerd dat zij het Internationaal Tribunaal voor misdrijven in het Voormalige Joegoslavië hun volle medewerking hebben toegezegd om alle door het tribunaal aangeklaagde personen ter berechting uit te leveren, D. overwegende dat deze missie (7) , die tegen eind 2004 de meeste taken van de door de NAVO geleide SFOR-operatie zal overnemen, door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties wordt gesteund, E. overwegende dat de algemene kosten van deze operatie worden geraamd op EUR 71,7 miljoen, die conform artikel 28, lid 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie rechtstreeks ten laste komen van de lidstaten en worden beheerd door "ATHENA", het mechanisme dat is ingesteld bij Besluit 2004/197/GBVB van de Raad van 23 februari 2004 (8) , F. overwegende dat de veiligheidssituatie in Bosnië en Herzegovina sinds het einde van de oorlog in 1995 aanmerkelijk is verbeterd, maar dat er nog een aantal veiligheidsrisico's bestaan die aandacht vragen, met name die welke verband houden met georganiseerde criminaliteit en corruptie, internationaal terrorisme, onrust onder de burgerbevolking en etnische spanningen, G. erop wijzend dat het bestaande fragiele institutionele kader dat is voortgekomen uit de Akkoorden van Dayton van 1995 de staat Bosnië en Herzegovina niet de mogelijkheid biedt de bovenvermelde gevaren effectief en met succes het hoofd te bieden, H. er voorts op wijzend dat honderdduizenden vluchtelingen nog steeds niet naar hun woonplaatsen zijn kunnen terugkeren, o.a. omdat grote delen van het grondgebied niet kunnen worden betreden als gevolg van zowel antipersoons- als voertuigmijnen en derhalve buitengewoon onveilig zijn; voorts overwegende dat het ruimen van mijnen een onontbeerlijke voorwaarde is voor economische ontwikkeling en stabiliteit, vooral ten behoeve van het toerisme en de landbouw, I. krachtig pleitend voor de sluiting van een vredesovereenkomst tussen Bosnië en Herzegovina en de buurlanden, waarbij de Akkoorden van Dayton worden herzien en die in de aanloop naar onderhandelingen over het lidmaatschap van de EU leidt tot wederzijds vertrouwen en de sluiting van formele bilaterale samenwerkingsverdragen; erop wijzend dat dergelijke vredesovereenkomsten kunnen worden voorbereid door een internationale conferentie waarop alle landen in de regio, de EU-lidstaten, de VN en de Verenigde Staten zijn vertegenwoordigd, J. overwegende dat de onder leiding van de NAVO staande SFOR een sleutelrol heeft gespeeld bij het bewaren van vrede en veiligheid in Bosnië en Herzegovina en heeft bijgedragen aan het handhaven van de stabiliteit en het voorkomen van een nieuwe geweldsuitbarsting, K. overwegende dat de NAVO een hoofdkwartier in Sarajevo handhaaft met ca. 250 man militair en burgerpersoneel, waarvan de voornaamste taak de voortzetting van de dialoog van de NAVO met Bosnië en Herzegovina over de defensiehervorming zal zijn en dat met de EU gemeenschappelijke verantwoordelijkheden zal dragen bij terrorismebestrijdingsacties en bij alle aangelegenheden die het opsporen van gezochte oorlogsmisdadigers betreffen; onderstreept dat de aanhouding en berechting van aangeklaagde oorlogsmisdadigers als toetssteen fungeert voor de geloofwaardigheid van de internationale gemeenschap, van de NAVO en uiteindelijk ook van de Europese Unie, en een onontbeerlijke voorwaarde is voor verdere verzoening, L. er met nadruk op wijzend dat de stabilisatie van Bosnië en Herzegovina van enorme betekenis is voor de stabiliteit van de gehele regio en dat de versterking van zijn instellingen een beslissende bijdrage kan leveren tot een regeling voor de nog onopgeloste institutionele en soevereiniteitskwesties in de nabuurlanden, 1. uit zijn voldoening over de nieuwe, gecoördineerde en doelgerichte politiek van de EU ten aanzien van Bosnië en Herzegovina, die o.a. gestalte heeft gekregen in een integrale strategie voor Bosnië en Herzegovina (9) , in een nieuw mandaat voor de speciale vertegenwoordiger van de EU (10) , in civiele aspecten zoals het stabilisatie- en associatieproces (SAP) en in communautaire bijstand bij wederopbouw-, ontwikkelings- en stabilisatieprogramma's (CARDS), in de politiemissie van de Europese Unie (11) en in de nog te installeren militaire stabilisatiemacht "ALTHEA"; 2. wenst dat de regering van Bosnië en Herzegovina de EU-missie "ALTHEA" verzoekt de aandacht te vestigen op de vooruitgang die de autoriteiten van Bosnië en Herzegovina recentelijk hebben geboekt; 3. betreurt eens te meer dat het Europees Parlement hierbij niet is betrokken, dat het Verdrag beperkingen stelt aan het recht van het Parlement om te worden geraadpleegd en dat de informatie die wordt verstrekt zo beperkt blijft ; betreurt tevens het besluit om deze missie te financieren via bijdragen buiten de normale begroting van de Europese Unie om; 4. stelt voor dat de Europese Unie aan de operationele kosten van "ALTHEA" bijdraagt in de vorm van vaste maandelijkse compensaties volgens de door de VN en de OVSE vastgestelde richtsnoeren, zulks met name ter dekking van een deel van de dagelijkse kosten voor personeel ten laste van de Gemeenschapsbegroting; 5. is van mening dat de operatie "ALTHEA" de integrale strategie van de EU voor Bosnië en Herzegovina dient te versterken en het land steun moet bieden op zijn weg naar het uiteindelijke lidmaatschap van de EU; uit tevens zijn voldoening over de verklaringen waaruit blijkt dat dit optreden bedoeld is ter versterking van de plaatselijke ordehandhavingscapaciteit en van de strijd tegen de georganiseerde misdaad, waarbij de verantwoordelijkheid voor de veiligheid geleidelijk aan de plaatselijke gezagsdragers moet worden overgedragen; 6. spreekt zijn steun uit voor het "stabilisatie- en associatieproces" in Bosnië en Herzegovina, dat een onmisbare leidraad vormt op de weg die dat land naar de EU moet afleggen; betuigt zijn tevredenheid over het nieuwe mandaat van Lord Ashdown, de speciale vertegenwoordiger van de EU, voor de tenuitvoerlegging van het integrale steunpakket voor Bosnië en Herzegovina, maar wijst er nogmaals op dat Bosnië en Herzegovina vooral op zijn eigen inspanningen moet vertrouwen in zijn streven op aansluiting bij Europa; 7. uit zijn voldoening over het besluit van de EU om gebruik te maken van NAVO-materiaal en -instrumenten voor de "ALTHEA"-missie, hetgeen een bevestiging vormt van de samenwerking tussen de beide organisaties en waarmee uitvoering wordt gegeven aan de overeenkomst van december 2002 over de toegang van de Unie tot de planning- en commandofaciliteiten van de NAVO ("Berlin Plus"); 8. bepleit een zo nauw mogelijke samenwerking tussen de stabilisatiemacht van de EU in Bosnië en Herzegovina en de nog resterende NAVO-presentie in dat land, teneinde een duidelijke afbakening van de taken en verantwoordelijkheden van de beide organisaties te waarborgen; 9. is ingenomen met de handhaving van een NAVO-presentie in Bosnië en van een afzonderlijk NAVO-hoofdkwartier in Sarajevo in het kader van het "Partnerschap voor Vrede"-programma van de NAVO, maar dringt erop aan dat naast de overdracht van de vredesmissie ook de verantwoordelijkheid voor terrorismebestrijdingsoperaties en de arrestatie van oorlogsmisdadigers moet worden overgedragen aan de Europese Unie; 10. pleit ervoor dat de speciale vertegenwoordiger van de EU niet alleen optreedt in nauw overleg met de bevelvoerder van de EU-macht, maar tevens de NAVO uitnodigt zich te laten vertegenwoordigen in de coördinatiegroep van de speciale vertegenwoordiger van de EU, teneinde te zorgen voor coördinatie van en consistentie in het hele scala van EU-activiteiten in Bosnië en Herzegovina; 11. is ingenomen met het voornemen van derde landen om deel te nemen aan de militaire operatie van de EU; 12. is van mening dat deze operatie de gezamenlijke capaciteit voor het plannen en aansturen van Europese militaire operaties op EU-niveau moet versterken met het oog op de ontwikkeling van een civiel/militaire planninggroep van de EU; is ingenomen met het voornemen om het militaire optreden van de EU te koppelen aan andere aspecten van haar rol in Bosnië en Herzegovina, zoals politie-, ontwikkelings- en opleidingstaken; 13. verlangt dat de "ALTHEA"-missie ertoe wordt verplicht de communautaire en internatonale wetgeving op het gebied van de mensenrechten na te leven; 14. acht het van belang dat de EU-eenheid als een geïntegreerde politiemacht wordt voorzien van een krachtig "gendarmerie-achtig" element om taken te kunnen vervullen waarvoor militairen doorgaans niet zijn opgeleid en die een gewone politiemacht niet kan uitoefenen, te meer daar de politiemissie van de EU geen uitvoerend mandaat heeft en slechts advies kan geven en de ontwikkelingen kan volgen; onderstreept in dit verband dat er meer werk moet worden gemaakt van de oprichting van een lokale, multi-etnische politiemacht die het vertrouwen geniet van alle gemeenschappen in het land; 15. dringt er zowel bij de militaire en politiële eenheden van de EU als bij de civiele instanties in Bosnië en Herzegovina op aan dat zij nauw samenwerken bij het intensief opsporen van oorlogsmisdadigers en het bestrijden van alle vormen van terrorisme; 16. pleit voor voortzetting door de EU-macht van de sinds kort door de SFOR gevolgde methode om een netwerk van kleine militaire teams te midden van de bevolking in "tehuizen" onder te brengen, zodat ze beter van de situatie op de hoogte blijven en er van hun aanwezigheid een afschrikkende werking blijft uitgaan, in weerwil van een troepenreductie van 12.000 tot 7.000 man in juni 2004; 17. verwacht dat met het oog op een eventueel plotseling noodzakelijke inzet van troepen consequenties zijn getrokken uit fouten die bij de eerdere inzet van troepen op de Balkan zijn gemaakt, met name in Kosovo in maart 2004, en dat er sprake is van een duidelijke organisatie en coördinatieplanning voor een dergelijke inzet; 18. onderstreept het belang van een duidelijke afbakening van verantwoordelijkheden in de commandoketen tussen de bevelhebber van de EU-eenheid in Bosnië en Herzegovina en de operationele bevelvoerder van de EU, d.w.z. de plaatsvervangend geallieerd opperbevelhebber Europa van SHAPE; ziet het als een positieve ontwikkeling dat er op het regionale hoofdkwartier van de NAVO te Napels ook een militaire gezagscomponent van de EU wordt geïnstalleerd; 19. verlangt met het oog op de verdere integratie en coördinatie van de civiel/militaire aspecten van de operatie "ALTHEA" door de speciale vertegenwoordiger van de EU op de hoogte te worden gehouden en op gezette tijden te worden geïnformeerd door de voorzitter van het Politiek en Veiligheidscomité (PVC), dat de leiding heeft over de politieke en strategische aspecten van de militaire operatie van de EU; 20. dringt erop aan dat de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement wordt geïnformeerd omtrent de besluitvormingsprocedure die tussen de diverse EU-organen moet worden gevolgd in geval van spontane uitbarstingen van geweld, teneinde situaties te voorkomen zoals die welke zich in maart 2004 in Kosovo hebben voorgedaan; verzoekt de Raad specifieke informatie te verschaffen omtrent de "operationele capaciteit" van de operatie "ALTHEA" en de daarbij te volgen geweldsinstructies ("rules of engagement"); 21. spreekt de hoop uit dat de oprichting van een civiel/militaire planninggroep van de EU een belangrijke stap voorwaarts zal zijn bij de evaluatie van de ervaringen die bij de operatie "ALTHEA" worden opgedaan en de lering die daaruit wordt getrokken, zodat de EU voortaan efficiënter kan optreden bij de beheersing van civiel/militaire crises; 22. dringt aan op coördinatie van de informatievergaring en pleit voor de toepassing van een specifiek systeem voor de coördinatie tussen de EU, de NAVO, de Verenigde Staten en andere in de regio actieve partijen van informatiestromen betreffende de waarschijnlijkheid van etnische spanningen; 23. dringt er bij de Raad op aan de rol van de waarnemingsmissie van de EU in Bosnië en Herzegovina nader te definiëren en op te waarderen, om deze aan de omstandigheden aan te passen; 24. juicht het toe dat na zes maanden een evaluatie van de operatie zal worden opgemaakt en dringt er bij de speciale vertegenwoordiger van de EU en de voorzitter van het PVC op aan naar aanleiding daarvan een verklaring aan het Parlement te doen toekomen ; wijst op de noodzaak van een periodieke voortgangsrapportage aan het Europees Parlement over de operatie; 25. verzoekt de Conferentie van voorzitters van het EP de bevoegde commissie toestemming te verlenen om een onderzoeksmissie naar Bosnië en Herzegovina te sturen, zodat de bereikte resultaten kunnen worden beoordeeld; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, aan de Commissie en aan de parlementen van de lidstaten en van derde landen, alsmede aan de parlementen en regeringen van Bosnië en Herzegovina. Het Europees Parlement , – gezien het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997, de toepassingsprocedures voor de tenuitvoerlegging daarvan die zijn goedgekeurd op de conferenties van Bonn (juli 2001), Marrakech (november 2001), New Delhi (november 2002) en Milaan (december 2003), en de komende Tiende Conferentie van de Partijen (COP-10) die van 6 tot 17 december 2004 wordt gehouden in Buenos Aires, Argentinië, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 september 2002 over de mededeling van de Commissie over de tenuitvoerlegging van de eerste fase van het Europees Programma inzake klimaatverandering (1) , – gezien mondelinge vragen O-0049/04 and O-0050/04 van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid overeenkomstig artikel 108 van zijn Reglement en gezien de verklaringen van de Raad en de Commissie, – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat het Protocol van Kyoto door de Europese Gemeenschap op 31 mei 2002 is geratificeerd, alsmede door haar lidstaten, en overwegende dat het Europees Parlement en de Raad de wetgevingsinstrumenten (2) hebben aangenomen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Protocol van Kyoto in de Europese Gemeenschap en waarmee een krachtige politiek signaal wordt afgegeven aangaande haar engagement met betrekking tot de aanpak van het vraagstuk van klimaatverandering, B. overwegende dat het Protocol van Kyoto nu door 126 landen is geratificeerd, die gezamenlijk goed zijn voor 44,2% van de totale emissies van broeikasgassen; overwegende echter dat het Protocol pas in werking treedt, wanneer het wordt geratificeerd door landen die goed zijn voor tenminste 55% van de totale emissies van broeikasgassen, C. overwegende dat het Europees Parlement en de Raad op 13 oktober 2003 Richtlijn 2003/87/EG hebben aangenomen tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (3) , en overwegende dat deze belangrijke stap een herbevestiging vormt van het politieke engagement van de EU en haar lidstaten om zich vooral te richten op duurzame binnenlandse maatregelen en voor andere partijen een aansporing vormt om datzelfde te doen, D. overwegende dat het Protocol van Kyoto slechts een eerste initiatief van de internationale gemeenschap in de strijd tegen klimaatverandering is, en overwegende dat dit niet betekent dat de andere maatregelen gericht op terugdringing van de emissies van broeikasgassen die op nationaal niveau kunnen worden genomen, naar het tweede plan moeten worden verwezen; die moeten integendeel als complementair worden beschouwd, 1. dringt er bij de EU met klem op aan om haar voortrekkersrol bij de onderhandelingen op de COP-10-conferentie in Buenos Aires te blijven vervullen; 2. is van mening dat COP-10 niet alleen een goede gelegenheid biedt om voort te bouwen op de besluiten die zijn genomen op de vorige Conferenties van Partijen, met name in Bonn, Marrakech, New Delhi en Milaan, inzake de tenuitvoerlegging van het Protocol van Kyoto, maar ook om een breed debat te beginnen over de belangrijkste vraagstukken voor de tweede verbintenisperiode ter verwezenlijking van de EU-doelstelling om de gemiddelde stijging van de wereldtemperatuur maximaal + 2°C te laten bedragen ten opzichte van het pre-industriële niveau; herhaalt zijn standpunt dat op de lange termijn het beginsel van gelijke rechten per wereldburger moet worden toegepast; 3. dringt er bij de EU en alle andere partijen bij de UNFCCC met klem op aan om verder te gaan met de discussies die in Milaan zijn begonnen met het oog op de opname van emissies van internationale vluchten en scheepvaart in de streefcijfers voor de terugdringing van emissies van de tweede verbintenisperiode vanaf 2012; dringt er bij de EU en alle andere partijen bij de UNFCCC op aan specifiek ook toezicht te houden op de vervoeremissies en eventueel hun eigen protocol voor de vervoeremissies uit te werken; 4. is ingenomen met het recente besluit van de Russische Federatie om het Protocol van Kyoto te ratificeren, zodat het in werking kan treden; 5. dringt er intussen bij de landen die het Protocol van Kyoto nog niet hebben geratificeerd, op aan om dat zo spoedig mogelijk te doen; dringt er bij de regering van de VS op aan haar besluit om niet deel te nemen in heroverweging te nemen; 6. dringt er bij de Europese Commissie en de lidstaten op aan de noodzaak van klimaatbescherming te beklemtonen bij het voeren van dialogen met internationale partners, met name de Verenigde Staten en Rusland, en te benadrukken dat de betrekkingen tussen de EU en derde landen niet ongeschonden kunnen blijven, wanneer er wat dat betreft geen sprake is van een constructieve houding; 7. is van mening dat de EU-delegatie een belangrijke rol bij deze onderhandelingen over klimaatverandering speelt, en vindt het daarom onaanvaardbaar dat de leden van het Europees Parlement die deel uitmaken van die delegatie op de vorige Conferentie van Partijen de EU-coördinatievergaderingen niet konden bijwonen; verwacht dat de deelnemers van het Europees Parlement in Buenos Aires toegang tot dergelijke vergaderingen zullen hebben, tenminste op basis van een waarnemersstatus, met of zonder spreekrecht; 8. neemt nota van het meest recente verslag van het Europees Milieuagentschap waarin onder andere wordt aangegeven dat Europa als gevolg van klimaatverandering sneller opwarmt dan het mondiale gemiddelde; neemt nota van de ontwikkelingen met betrekking tot klimaatverandering en opwarming in de arctische gebieden; 9. is van mening dat de EU haar inspanningen om te voldoen aan de streefcijfers van het Protocol van Kyoto moet verdubbelen, en een voorbeeld moet stellen voor de andere partijen bij het Verdrag; 10. verzoekt de EU en de lidstaten te investeren in maatregelen met het oog op aanpassing aan de klimaatverandering, en voor ontwikkelingslanden adequate middelen beschikbaar te stellen om hun aanpassing te financieren; 11. wijst met nadruk op de belangrijke rol die in dit verband wordt gespeeld door zowel maatregelen om energie-efficiëntie te bevorderen (het potentieel is in de EU groot) als hernieuwbare energiebronnen, en steunt de mededeling van de Europese Commissie over dit onderwerp ( COM(2004)0366 ); wijst met name met nadruk op het potentieel van biomassa als CO2-neutrale vorm van energievoorziening, en dringt er bij de Commissie op aan zich te buigen over wetgevingsmaatregelen ter ondersteuning van de productie van energie uit biomassa; spoort alle lidstaten aan om hun verantwoordelijkheid te nemen en ervoor te zorgen dat zij voldoen aan hun doelstellingen met betrekking tot lastenverdeling; 12. dringt er bij de lidstaten die hun nationale toewijzingsplannen overeenkomstig de bepalingen van de Richtlijn inzake de handel in emissierechten nog niet hebben uitgewerkt, dit zo spoedig mogelijk te doen en daarbij uit te gaan van ambitieuze doelstellingen; dringt er bij de Commissie op aan onmiddellijk juridische stappen te ondernemen met betrekking tot de lidstaten die niet voldoen aan de vereisten van de richtlijn; dringt er bij de Commissie op aan nationale toewijzingsplannen te verwerpen in het kader waarvan ongerechtvaardigd hoge CO2-emissies zijn toegestaan; 13. dringt erop aan dat na de uitvoeringsdatum van 1 januari 2005 geen wijzigingen van de goedgekeurde nationale toewijzingsplannen worden toegestaan; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Secretariaat van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, met het verzoek het te doen toekomen aan alle overeenkomstsluitende partijen van buiten de EU. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie op Cuba, in het bijzonder zijn resolutie van 22 april 2004 (1) , – gezien de verklaringen van het voorzitterschap van 26 maart en 5 juni 2003 over de arrestatie van dissidenten en oppositieleiders op Cuba en over de maatregelen waartoe de EU naar aanleiding hiervan unaniem heeft besloten, – gezien de conclusies van de Raad Algemene Zaken van 16 juni 2003, – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de EU 97/697/GBVB over Cuba, goedgekeurd op 2 december 1996 en daarna periodiek hernieuwd, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 oktober 2004 over de situatie op Guantánamo (2) , – gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, A. overwegende dat bescherming van de universaliteit en ondeelbaarheid van de mensenrechten, met inbegrip van de burgerrechten en de politieke, economische, sociale en culturele rechten, een van de belangrijkste doelstellingen van de Europese Unie blijft, B. overwegende dat tientallen onafhankelijke journalisten, vreedzame dissidenten en beschermers van de mensenrechten, die deel uitmaken van de democratische oppositie en voor het merendeel betrokken zijn bij het Varela-project, nog steeds onder mensonwaardige omstandigheden in de gevangenis zitten, en dat sommige van hen ernstig ziek zijn, C. eraan herinnerend dat de EU in juni 2003 besloot Cuba sancties op te leggen naar aanleiding van de arrestatie en opsluiting van 75 dissidenten in april van dat jaar, en naar aanleiding van het zonder pardon executeren van drie kapers, D. overwegende dat de uitoefening van de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van bijeenkomst een individueel grondrecht is, E. overwegende dat de winnaar van de Sacharov-prijs van het Europees Parlement 2002, Oswaldo Payá Sardiñas, systematisch de vrijheid wordt ontzegd om Cuba te verlaten en gevolg te geven aan uitnodigingen van dit Parlement en andere instanties van de Europese Unie, F. overwegende dat de Cubaanse autoriteiten de afgelopen weken, in strijd met het basisrecht van vrijheid van bijeenkomst, verscheidene parlementsleden van lidstaten van de Europese Unie en personeel van humanitaire organisaties die het land wilden bezoeken om zich te onderhouden met leden van de democratische oppositie en deelnemers aan het Varela-project, teneinde hen solidair te steunen in hun bescherming van de democratische waarden, het land hebben uitgezet, G. eraan herinnerend dat op de legerbasis van Guantánamo nog steeds honderden mensen gevangen zitten, hetgeen in strijd is met de meest elementaire bepalingen inzake de mensenrechten, en verwijzend naar de standpunten hierover van het Europees Parlement, 1. wenst dat alle politieke gevangenen en gewetensbezwaarden op Cuba onmiddellijk in vrijheid worden gesteld en spreekt nogmaals zijn veroordeling uit over deze opsluitingen, die in strijd zijn met de meest elementaire mensenrechten, en dan met name de vrijheid van meningsuiting en van politieke vereniging; 2. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan de nodige stappen te blijven ondernemen om hun vrijlating te eisen; 3. benadrukt dat de Europese Unie vasthoudt aan haar doelstellingen met betrekking tot Cuba, namelijk eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, het stimuleren van een proces van overgang naar een pluralistische democratie, en een duurzaam economisch herstel, gericht op verbetering van de levensomstandigheden van de Cubaanse bevolking; 4. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de uitzetting door de Cubaanse autoriteiten van drie parlementsleden van lidstaten van de Europese Unie en van twee vertegenwoordigers van NGO's, en betuigt zijn solidariteit met deze personen en de leden van de democratische oppositie; 5. herhaalt zijn uitnodiging aan de winnaar van de Sacharov-prijs 2002, Oswaldo Payá Sardiñas, en dringt er bij de Cubaanse autoriteiten op aan hem de nodige reispapieren ter beschikking te stellen zodat hij gevolg kan geven aan de uitnodiging van communautaire instellingen; 6. is van oordeel dat onder de gegeven omstandigheden de vrijlating van alle politieke gevangenen, toestemming aan de heer Payá Sardiñas om het land te verlaten, en serieuze vorderingen van Cuba op het gebied van democratie en eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, absolute voorwaarde blijven waaraan moet worden voldaan alvorens te kunnen overgaan tot wijziging van het gemeenschappelijk standpunt van de Europese Unie over Cuba en van de maatregelen waartoe op 5 juni 2003 unaniem is besloten; 7. benadrukt het contraproductieve effect van het embargo dat de Verenigde Staten hebben opgelegd aan Cuba en pleit voor opheffing van dit embargo; 8. benadrukt dat de politiek van Cuba in de toekomst uitsluitend gebaseerd moet zijn op de wil van het volk; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en de Nationale Assemblee van de Republiek Cuba, en Oswaldo Payá Sardiñas, winnaar van de Sacharov-prijs van het Europees Parlement. Het Europees Parlement , – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad die op 4 en 5 november 2004 bijeen is gekomen (Raadsdocument 14292/04), – gezien het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie over de bijeenkomst van de Europese Raad op 4 en 5 november 2004, – gezien het programma van Den Haag voor het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, ‐ gelet op artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, Voorbereiding van de tussenbalans inzake de strategie van Lissabon en rapport van de werkgroep op hoog niveau (het verslag-Kok) 1. verwelkomt de bevestiging door de Europese Raad van de waarde en relevantie van een uitgebalanceerde strategie van Lissabon, met een economische, sociale en milieudimensie, en benadrukt dat dit evenwicht van wezenlijk belang is voor zowel het Europese maatschappelijke model als het wereldwijde Europese concurrentievermogen; dringt aan op ambitieuze sociale en milieudoelstellingen; betreurt het dat met deze strategie tot dusverre de verwachte resultaten meestendeels niet zijn gerealiseerd; 2. vestigt de aandacht op de conclusie in het verslag-Kok dat het belangrijkste obstakel voor het sneller bereiken van de doelstellingen van Lissabon een slechte tenuitvoerlegging door de lidstaten is, en dringt erop aan om bij de tussenbalans vooral aandacht te besteden aan dit onderwerp, passende aanbevelingen hieromtrent te doen en daarbij de Europese, nationale en regionale instanties te betrekken; is het ermee eens dat er doeltreffender manieren moeten worden gevonden om de voortgang van het proces van Lissabon te meten; 3. stemt in met de conclusie in het rapport dat het Parlement nauwer moet worden betrokken bij het toezicht op en het stimuleren van de uitvoering van de agenda van Lissabon; bevestigt dat het Parlement tijdens een komende plenaire vergadering een uitgebreid debat over de tussenbalans zal houden; neemt nota van de agenda voor een betere wetgeving, en garandeert hierbij als medewetgever samen te werken met de Commissie en de Raad; 4. is van oordeel dat Europa, om de nodige groei te verwezenlijken, zich dient te concentreren op structurele hervormingen en macro-economische maatregelen door de EU en de 25 regeringen, ondermeer door te investeren in mensen, onderzoek en innovatie om zo de groei en de werkgelegenheid te stimuleren; zonder daarbij de stabiliteit en duurzaamheid van de overheidsfinanciën in gevaar te brengen; 5. is van mening dat de Europese Raad de nadruk dient te leggen op de milieudimensie en met name op het tegengaan van de klimaatverandering in het kader van het Kyoto Protocol, en onderstreept dat de herziening van de strategie voor duurzame ontwikkeling volledig moet worden geïntegreerd in de strategie van Lissabon; 6. betreurt, tegen de achtergrond van het streven naar een kenniseconomie, dat de Raad er opnieuw niet in geslaagd is overeenstemming te bereiken over een Gemeenschapsoctrooi en dat de investeringen in onderzoek en ontwikkeling ver achter zijn gebleven bij het streefcijfer van 3 procent van het BNP; 7. juicht het toe dat demografische factoren in aanmerking zijn genomen, en dringt erop aan dat maatregelen om de gevolgen van de vergrijzing van de bevolking in Europa op te vangen als een prioritair beleidsterrein worden aangemerkt; Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid: het programma van Den Haag 8. neemt nota van de goedkeuring van het nieuwe meerjarenprogramma voor de komende vijf jaar; 9. is verheugd over het historische besluit van de Europese Raad dat uiterlijk 1 april 2005 besluitvorming volledig plaatsvindt bij meerderheid van stemmen plus medebeslissing voor alle aspecten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken (Titel IV), met uitzondering van legale migratie; herinnert eraan dat hiermee een doelstelling van het Europees Parlement op lange termijn bij successieve interparlementaire conferenties is bereikt, en dringt er bij de Commissie op aan de nieuwe democratische en doeltreffende besluitvormingsprocedures zo spoedig mogelijk ten volle aan te wenden; 10. wijst erop dat artikel 67, lid 2 van de Raad verlangt dat hij op dezelfde dag en met dezelfde procedure de bepalingen betreffende de bevoegdheden van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen op deze gebieden aanpast; 11. is ingenomen met de nadruk die met het programma van Den Haag wordt gelegd op het garanderen van de fundamentele rechten, minimale procedurele waarborgen en de toegang tot het recht; betreurt het gebrek aan samenhang en middelen voor de instrumenten die nodig zijn om de fundamentele rechten te waarborgen; 12. onderstreept dat er een nijpende behoefte bestaat aan de beperking van illegale immigratie en dat de enige manier om vooruitgang te boeken een coherent alomvattend Europees asiel- en immigratiebeleid is; neemt kennis van het plan over te gaan tot de tweede fase van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel, maar herinnert de Europese Raad eraan dat de richtlijn inzake asielprocedures nog niet is aangenomen; 13. benadrukt de noodzaak om grote en inhoudelijke vooruitgang te boeken bij het ten uitvoer leggen van een omvattend Europees immigratiebeleid, en dringt aan op een wereldwijde en evenwichtige benadering van immigratiekwesties, o.m. aan de hand van concrete voorstellen om te zorgen voor een uitwisseling van de beste nationale praktijken op het gebied van de opvang en integratie van immigranten en non-discriminatie; onderstreept dat steunverlening in de regio van herkomst en van doorreis een aanvulling moet vormen op een gemeenschappelijke asielprocedure binnen de EU die gebaseerd is op hoge uitvoeringsnormen en een volledige erkenning van de internationale verplichting van de EU en de lidstaten; 14. neemt kennis van het belang dat de Raad hecht aan de ontwikkeling van een gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, met name in het licht van de terroristische aanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten en op 11 maart 2004 in Madrid; onderstreept echter dat het juiste evenwicht moet worden gehanteerd tussen eisen op het gebied van de rechtshandhaving en de bescherming van gegevens en fundamentele vrijheden; 15. onderstreept dat het van belang is dat binnen de nieuwe financiële vooruitzichten voldoende middelen worden uitgetrokken voor het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid; wijst erop dat zonder adequate financiering de maatregelen in het programma van Den Haag niet uitgevoerd kunnen worden; 16. is ingenomen met de verklaring van het Nederlandse voorzitterschap over het transparantiebeginsel; betreurt het echter dat de Raad zich weinig inspant om het beginsel van doorzichtigheid bij zijn wetgevende werkzaamheden nu reeds in de praktijk te brengen zonder op de ratificering van de grondwet te wachten; bevestigt dat dit beginsel reeds aan de orde komt in artikel 207 van het Verdrag en dat er geen reden voor verder uitstel is; 17. beklemtoont het aanhoudend belang van de bestrijding van grensoverschrijdende obstakels bij het burgerlijk recht, gezien het feit dat toegang tot het burgerlijk recht voor het dagelijks leven van de burger van belang is en het functioneren van de interne markt verbetert; dat het, ongeacht de naleving van het beginsel van de wederzijdse erkenning, van vitaal belang is in concreto stappen te zetten om de procedureverschillen tussen de rechtsstelsels te verkleinen, justitiële trainingsprogramma's op te zetten en eventueel de oprichting te overwegen van een Europese school voor rechters; Betere communicatie over Europa 18. neemt kennis van de conclusies inzake een betere communicatie over Europa en onderstreept, hoewel het erkent dat de individuele campagnes in verband met de ratificatie een nationale taak blijven, dat de Europese Raad er collectief voor verantwoordelijk is de grondwet zo spoedig mogelijk in werking te laten treden en dat er daarom op EU-niveau behoefte is aan aanzienlijk leiderschap om de campagne ten behoeve van de grondwet te coördineren; Irak 19. spreekt zijn bezorgdheid uit over de problemen die zich voordoen bij het herstel van de veiligheid en de voorwaarden voor de voorbereiding van vrije en eerlijke verkiezingen, die voor januari 2005 gepland zijn, alsmede voor de wederopbouw van het land, met als doel een volledig herstel van de soevereiniteit; uit verder zijn medeleven met alle slachtoffers onder de burgerbevolking als gevolg van de huidige militaire operaties; 20. spreekt met klem zijn veroordeling uit over elk willekeurig geweld, terreuraanslagen en gijzelingen waarvan vele burgers het slachtoffer worden; herinnert eraan dat alle partijen volgens resolutie 1546 (1) van de VN-Veiligheidsraad verplicht zijn het internationale recht en de mensenrechten te eerbiedigen; 21. verwelkomt de verklaring van de Europese Raad over de betrekkingen tussen de EU en Irak en deelt ten volle zijn engagement en vastberadenheid om te helpen bij de wederopbouw en transformatie van Irak en de reïntegratie van dit land in de internationale gemeenschap als soeverein, onafhankelijk, veilig, verenigd, welvarend en democratisch partnerland; is met name ingenomen met de te verwachten maatregelen en initiatieven om dat doel te bereiken; 22. is van mening dat de conferentie die op 23 november 2004 Sharm el Sheikh gehouden zal worden een eerste stap betekent op de weg naar tenuitvoerlegging van resolutie 1546 van de VN-Veiligheidsraad en het internationaal recht; 23. eist dat bij de verkiezingen voor de tijdelijke Nationale Assemblee sprake is van een zo breed mogelijke deelname van het politieke spectrum en dat deze verkiezingen vrij en eerlijk verlopen; rekent op steun van de EU bij de voorbereiding van deze verkiezingen; 24. is voorstander van het bijstandspakket voor Irak, maar wijst erop dat het standpunt van de Raad onsamenhangend is wanneer hij diverse nieuwe programma's voor en beleidsmaatregelen ten aanzien van Irak steunt zonder aan te geven of een en ander al dan niet plaatsvindt in het kader van het flexibiliteitinstrument worden genomen; en, zich restrictief opstellend met betrekking tot extra middelen voor de EU-begroting 2005, bevestigt zijn vastberaden standpunt dat nieuwe middelen niet ten koste mogen gaan van andere prioriteiten op het gebied van het buitenlands beleid; 25. betreurt dat de Raad geen standpunt heeft ingenomen ten aanzien van de waarschuwingen van het Internationale Agentschap voor Atoomenergie (IAEA) voor het dreigende gevaar van proliferatie op nucleair gebied, en doet een beroep op de multinationale troepen en de Iraakse overgangsregering de IAEA onmiddellijk onbelemmerde toegang te verlenen tot alle kerninstallaties in Irak om tot een allesomvattend oordeel te komen over deze installaties en een mogelijke radioactieve besmetting van mens en milieu, en de IAEA volledig op de hoogte te stellen van al hun activiteiten betreffende bekende, vroegere kerninstallaties in Irak; 26. steunt het EU-voorstel voor een "geïntegreerde missie voor politie, rechtsstaat en civiel bestuur" om de politie, de rechterlijke macht, het gevangeniswezen en de vaardigheden in strafrechtelijk onderzoek in Irak te verbeteren, en verzoekt het voorzitterschap van de EU met de Iraakse interimregering overleg te plegen over de oprichting van een gezamenlijke Iraakse-internationale commissie voor verdwenen personen; Midden-Oosten 27. deelt na de dood van president Arafat de solidariteit met het Palestijnse volk, zoals uitgedrukt door de Europese Raad, en spreekt opnieuw zijn volledige steun uit voor de legitieme vertegenwoordigers van de Palestijnse Autoriteit; 28. verklaart opnieuw, en juist op dit bijzonder kritieke moment, dat een oplossing voor het conflict in het Midden-Oosten alleen kan worden gevonden via onderhandelingen over een solide en definitief vredesakkoord, zoals uiteengezet in de routekaart voor vrede, zonder voorafgaande voorwaarden, op basis van het bestaan van twee democratische, soevereine en levensvatbare staten - Israël en Palestina - die op vreedzame wijze naast elkaar bestaan binnen veilige en erkende grenzen en waarin de vreedzame coëxistentie van christenen, moslims en joden is gewaarborgd; 29. heeft er vertrouwen in dat de Palestijnse Autoriteit erin slaagt het normale functioneren van de instellingen te garanderen, vrije en eerlijke presidents-, parlements- en plaatselijke verkiezingen te organiseren en de situatie onder controle te houden teneinde recht en orde tijdens de verkiezingen te handhaven; geeft uiting aan de verplichting van de EU om de Palestijnse Autoriteit te steunen bij het organiseren van verkiezingen in de Palestijnse gebieden, en verzoekt Israël zich niet in te mengen in en faciliterend op te treden bij deze verkiezingen; 30. steunt met name de reeks praktische suggesties inzake veiligheid, hervormingen en financiële bijstand van de EU die zijn geopperd door de hoge vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid (GBVB) en de steun van de Europese Raad hebben gekregen, teneinde een nieuwe aanzet te geven tot de uitvoering van de routekaart voor vrede in het Midden-Oosten; Sudan 31. deelt de ernstige zorgen van de Raad, zoals neergelegd in zijn conclusies van 2 november 2004, over de verslechtering van de humanitaire en veiligheidssituatie in de regio Darfur, die een gevolg is van hernieuwde geweldpleging door rebellen en milities en verergerd is door de gewelddadige en gedwongen overplaatsing van internationaal ontheemden door de troepen van de Sudanese regering; 32. dringt er met klem bij alle conflictpartijen op aan onmiddellijk een einde te maken aan de militaire operaties en het gehele wapenstilstandsakkoord van N'Djamena van 8 april 2004 alsmede de resoluties 1556 (2) en 1564 (3) van de VN-Veiligheidsraad te eerbiedigen; 33. doet een beroep op de EU en haar lidstaten steun te verlenen aan en op alle conflictpartijen volledig samen te werken met de onderzoekscommissie van de VN die onderzoek doet naar schendingen van het internationaal humanitair recht en de mensenrechten, en deze commissie verder in staat te stellen na te gaan of er genocide is gepleegd en de plegers van dergelijke schendingen te identificeren; 34. verwelkomt de opnieuw door de Europese Raad uitgesproken steun voor de missie van de Afrikaanse Unie in Darfur, en verzoekt de lidstaten zich te houden aan hun belofte om zonder uitstel de nodige expertise bij te dragen aan het uitbreiden van de missie van de Afrikaanse Unie; benadrukt dat de internationale gemeenschap in nauwe samenwerking met de Afrikaanse Unie meer moet doen om de bescherming van de burgers in Darfur te verzekeren aangezien het systematische moorden en verkrachten doorgaat; stelt in dit verband voor dat de Afrikaanse Unie, de VN en de EU samen overleg plegen over het sturen van meer waarnemers voor mensenrechten en het opzetten van een internationale politiemacht; 35. verzoekt de EU en haar lidstaten steun te blijven verlenen aan het lopende vredesproces van Abuja en Naivasha, om niet het gevaar te lopen dat het komt tot wat de speciaal vertegenwoordiger van de VN voor Sudan, Jan Pronk, omschrijft als "een toestand van anarchie; een volledige ineenstorting van recht en orde"; 36. is ingenomen met de ondertekening, door de regering van Sudan, Justice and Equality Movement en Sudan Liberation Movement/Army, van protocollen inzake verbetering van de humanitaire situatie in Darfur en verbetering van de veiligheid in Darfur; 37. verzoekt de VN-Veiligheidsraad, gezien het feit dat onlangs toezeggingen voor een staakt-het-vuren en een vredesproces zijn gebroken, tot een algeheel wapenembargo voor Sudan te besluiten en gerichte sancties op te leggen aan degenen die verantwoordelijk zijn voor grootschalige mensenrechtenschendingen en andere wreedheden, en ervoor te zorgen dat dergelijke sancties het lijden van de Sudanese bevolking niet verergeren; Iran 38. steunt de inspanningen van de Europese Unie en haar lidstaten om een overeenkomst tot stand te brengen met de Iraanse overheid over diens nucleaire programma op basis van transparantie en naleving van de IAEA-regels; neemt nota van de recentelijke verklaring van de Iraanse autoriteiten waarin de opschorting van het programma voor uraniumverrijking wordt aangekondigd; 39. spreekt tegelijkertijd zijn ernstige bezorgdheid uit over de verslechtering van de mensenrechtensituatie in dit land, en bevestigt opnieuw dat duurzame en op samenwerking gebaseerde langetermijnbetrekkingen met Iran, met inbegrip van een politieke dimensie, alleen kunnen worden verwezenlijkt op basis van werkelijke vooruitgang en verbeteringen van de huidige situatie; Oekraïne 40. deelt de beoordeling van de Raad dat Oekraïne een essentiële buurstaat en partner is, maar betreurt dat bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen op 31 oktober 2004 niet aan een groot aantal internationale normen voor democratische verkiezingen is voldaan, en spreekt zijn bezorgdheid hierover uit; 41. verzoekt derhalve de Oekraïense autoriteiten om de vastgestelde tekortkomingen tijdig voor de tweede ronde aan te pakken en de nodige voorwaarden te scheppen voor vrije en eerlijke verkiezingen, met name door te garanderen dat beide kandidaten gelijke toegang tot de staatsmedia hebben; 42. wijst in het bijzonder op de arrestatie van burgemeester Kimlatsj van Wisjgorod (district Kiev) en eist van de Oekraïense autoriteiten dat zij deze arrestatie met onmiddellijke ingang ongedaan maken; 43. vindt de hoge opkomst, de belangstelling en de serieuze benadering van de presidentsverkiezingen door het Oekraïense volk zeer bemoedigend, en doet daarom een beroep op de Raad en de Commissie - ervan uitgaande dat bij de tweede ronde van de presidentsverkiezingen de internationale normen worden nageleefd - om zo spoedig mogelijk een actieplan voor Oekraïne in werking te stellen, en met name het accent sterk te leggen op en prioriteit toe te kennen aan de ontwikkeling van instellingen op het vlak van het maatschappelijk middenveld; 44. doet een beroep op de Commissie en de lidstaten om, indien Oekraïne een positieve stap zet op de weg naar de democratie, hun partnerschaps- en nabuurschapsbeleid zodanig aan te passen dat recht wordt gedaan aan de Europese aspiraties van Oekraïne; Externe aspecten van het EU-beleid inzake vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid 45. neemt nota van het voornemen van de Raad inzake het ondersteunen van derde landen, met name landen van herkomst en doorvoer van asielzoekers en migranten, ter bestrijding van illegale immigratie, ter verbetering van het beheer van de migratie en ter bescherming van vluchtelingen; benadrukt niettemin dat dergelijke maatregelen geen invloed mogen hebben op de toewijzing van ontwikkelingshulp van de EU, noch op het hoofddoel van de steun van de EU aan ontwikkelingslanden, dat de bestrijding van de armoede moet blijven, zoals vastgelegd in de Grondwet van de EU; verzoekt de Commissie en de hoge vertegenwoordiger ervoor te zorgen dat de strategie inzake de externe aspecten van het beleid van de Unie inzake vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, te presenteren tegen het einde van 2005, de waarborg biedt dat ontwikkelingshulp beschermd wordt tegen misbruik voor politieke doeleinden; o o o 46. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen van de lidstaten en Roemenië en Bulgarije.