Het Europees Parlement, – gezien het verzoek om overleg over de voorrechten en immuniteiten van Alfonso Luigi Marra, dat op 7 maart 2018 aan het Europees Parlement is voorgelegd door het Hof van Beroep (Corte d’Appello) van Napels (Italië) in verband met gerechtelijke procedures nrs. 4831/2015 RG en 4832/2015 RG, en waarvan op 17 april 2018 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Alfonso Luigi Marra te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien artikel 8 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964, 10 juli 1986, 15 en 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011 en 17 januari 2013 (1) , – gezien zijn resolutie van 11 juni 2002 over de immuniteit van de Italiaanse leden en de praktijk van de Italiaanse overheid op dit gebied (2) , – gezien artikel 5, lid 2, en artikel 9, lid 14, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A8-0325/2018 ), A. overwegende dat Alfonso Luigi Marra lid van het Europees Parlement is geweest van 21 juli 1994 tot 19 juli 1999; B. overwegende dat tegen de heer Marra twee gerechtelijke procedures zijn ingeleid in verband met vermeende beledigende uitlatingen in een pamflet van 19 september 1996, dat wil zeggen toen hij lid van het Europees Parlement was; overwegende dat de heer Marra is veroordeeld tot het betalen van schadevergoeding aan de benadeelde partijen, zowel door het gerecht in eerste aanleg (vonnissen van 17 en 22 februari 2000) als door het gerecht in tweede aanleg (vonnissen van 6 maart 2002); overwegende dat het Italiaanse hooggerechtshof (Corte di Cassazione), bij beslissingen van 20 februari 2007, op verzoek van de heer Marra de zaak bij het Hof van Justitie aanhangig heeft gemaakt voor een prejudiciële beslissing over de uitleg van de gemeenschapsregels inzake de immuniteit van leden van het Europees Parlement; C. overwegende dat in de tussentijd het Parlement zijn resolutie van 11 juni 2002 heeft aangenomen over de immuniteit van de Italiaanse leden en de praktijk van de Italiaanse overheid op dit gebied; overwegende dat in dat verband het Parlement besloten heeft dat in de zaak Alfonso Luigi Marra prima facie sprake is van de toepassing van de absolute immuniteit en dat de bevoegde rechtbanken verzocht moest worden de nodige documentatie aan het Europees Parlement te sturen om te kunnen vaststellen of in bedoelde gevallen sprake is van absolute immuniteit overeenkomstig artikel 8 van Protocol nr. 7 en dat de terzake bevoegde rechterlijke instanties verzocht moest worden de procedures te schorsen in afwachting van een definitief besluit van het Europees Parlement; overwegende dat het uit de beslissingen tot verwijzing naar het Hof van Justitie blijkt dat de resolutie de Italiaanse rechterlijke instanties niet heeft bereikt; D. overwegende dat, in de context van de bovengenoemde verwijzing voor prejudiciële beslissingen, het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat, wanneer voor een nationale rechter een procedure is ingeleid tegen een lid van het Europees Parlement, en aan deze rechter wordt meegedeeld dat een procedure is gestart ter verdediging van de immuniteit en voorrechten van dat parlementslid, zoals voorzien in het Reglement van het Parlement, hij de gerechtelijke procedure dient te schorsen en het Parlement te verzoeken onverwijld zijn advies uit te brengen (3) ; E. overwegende dat, na het arrest van het Hof van Justitie, de Italiaanse Hoge Raad bij arresten van 10 december 2009 de zaak heeft terugverwezen naar het Hof van Beroep van Napels om een beslissing te nemen in de zaak van de heer Marra in het licht van zowel de resolutie van het Parlement van 11 juni 2002, als de toepasselijke jurisprudentie van het Hof van Justitie; overwegende dat het Hof van Beroep bij arresten van 5 december 2012, zonder de procedure aan te houden en het Parlement om zijn advies te vragen, zijn eerdere uitspraken heeft bevestigd, waarbij de heer Marra is veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partijen; overwegende dat de Italiaanse Hoge Raad bij arresten van 30 april 2015 de besluiten van het Hof van Beroep heeft vernietigd en de zaak heeft terugverwezen zodat de procedure kan worden aangehouden het advies van het Parlement kan worden ingewonnen; overwegende dat het Hof van Beroep de procedure uiteindelijk heeft aangehouden en bij brief van 27 januari 2018 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de voorrechten en immuniteiten van Alfonso Luigi Marra; F. overwegende dat de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie elkaar uitsluiten (4) ; overwegende dat de onderhavige zaak alleen vermeende discriminerende meningen betreft die door een lid van het Europees Parlement zijn uitgebracht; overwegende dat derhalve de toepasselijkheid van uitsluitend artikel 8 voor zichzelf spreekt; G. overwegende dat artikel 8 van Protocol nr. 7 luidt: "Tegen de leden van het Europees Parlement kan geen opsporing plaatsvinden, noch kunnen zij worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem, die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht." overwegende dat een dergelijke immuniteit, aangezien zij strekt tot bescherming van de vrije meningsuiting en de onafhankelijkheid van de leden van het Europees Parlement, dient te worden aangemerkt als een absolute immuniteit die aan elke juridische procedure in de weg staat met betrekking tot een mening of stem die in de uitoefening van het parlementaire ambt is uitgebracht (5) ; H. overwegende dat het Hof van Justitie heeft uitgemaakt dat een mening slechts door de immuniteit wordt gedekt indien zij door een Europees afgevaardigde is uitgebracht "in de uitoefening van zijn ambt", zodat een verband wordt vereist tussen de meningsuiting en het parlementaire ambt; overwegende dat dit verband rechtstreeks moet zijn en duidelijk (6) ; overwegende dat de vermeende beledigende uitlatingen weliswaar waren gemaakt tussen 1996 en 2001 voorafgaande aan het arrest in de zaak Patriciello in 2011, maar dat de Italiaanse rechterlijke instanties het advies van de Commissie juridische zaken in 2018 hebben verzocht, dat wil zeggen na de totstandkoming van deze jurisprudentie; I. overwegende dat de feiten van de zaak, zoals uiteengezet in de documenten die aan de Commissie juridische zaken en tijdens de door de Commissie georganiseerde hoorzitting zijn verstrekt, erop wijzen dat de uitlatingen van de heer Marra geen rechtstreeks en voor de hand liggend verband hebben met zijn parlementaire werkzaamheden; J. overwegende dat Alfonso Luigi Marra derhalve niet kan worden geacht te hebben gehandeld in de uitoefening van zijn ambt van lid van het Europees Parlement toen hij zijn meningen in het onderhavige geval uitbracht; 1. is van oordeel dat de door Alfonso Luigi Marra uitgebrachte meningen niet gedekt zijn door parlementaire immuniteit in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Italiaanse Republiek en aan Alfonso Luigi Marra. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek om opheffing van de immuniteit van Manolis Kefalogiannis, dat op 31 mei 2017 door de procureur-generaal bij het Hooggerechtshof van de Helleense Republiek is ingediend in het kader van procedure nr. ABM:EOE 20/2017, en van de ontvangst waarvan op 3 juli 2017 ter plenaire vergadering kennis is gegeven, – na Manolis Kefalogiannis te hebben gehoord overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – na ook Kristian Knudsen, waarnemend directeur-generaal van het directoraat-generaal Personeelszaken van het Europees Parlement, te hebben gehoord, – na een gedachtewisseling met de adjunct-procureur-generaal van het Hooggerechtshof van de Helleense Republiek, – gezien de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964, 10 juli 1986, 15 en 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011 en 17 januari 2013 (1) , – gezien artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A8-0333/2018 ), A. overwegende dat de adjunct-procureur-generaal van het Hooggerechtshof van de Helleense Republiek heeft verzocht om opheffing van de parlementaire immuniteit van een lid van het Europees Parlement, Manolis Kefalogiannis, teneinde tegen hem een strafrechtelijke procedure in te leiden wegens twee vermeende strafbare feiten; B. overwegende dat artikel 7 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie bepaalt dat tegen de leden van het Europees Parlement geen opsporing kan plaatsvinden, en dat zij evenmin kunnen worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem, die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht; C. overwegende dat ingevolge artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten die aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun staat worden verleend; D. overwegende dat overeenkomstig artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek een lid gedurende zijn ambtstermijn niet kan worden vervolgd, gearresteerd, gevangengezet of onderworpen aan andere vrijheidsbenemende maatregelen zonder toestemming van de Kamer van Afgevaardigden, E. overwegende dat het verzoek van de adjunct-procureur-generaal van het Hooggerechtshof van de Helleense Republiek betrekking heeft op procedures betreffende vermeende strafbare feiten in de zin van artikel 385, lid 1, onder b), van het Griekse strafwetboek en artikel 4 van wet nr. 2803/2000, die respectievelijk betrekking hebben op afpersing door bedreiging en op fraude; F. overwegende dat Manolis Kefalogiannis wordt beschuldigd van pogingen tot fraude waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, met een schade van meer dan 73 000 EUR als gevolg, omdat hij tussen juli 2014 en eind 2016 een deel van het salaris van zijn assistent onrechtmatig heeft proberen verduisteren voor een bedrag van 4 240 EUR per maand; G. overwegende dat de Commissie juridische zaken zich overeenkomstig artikel 9, lid 8, van het Reglement van het Europees Parlement in geen geval uitspreekt over de vraag of het betrokken lid al dan niet schuldig is, noch over de wenselijkheid het betrokken lid wegens de hem toegeschreven meningen of handelingen strafrechtelijk te vervolgen, zelfs indien de commissie door de behandeling van het verzoek uitgebreide kennis van de zaak krijgt; H. overwegende dat het niet aan het Europees Parlement is om zich uit te spreken over de vraag of het lid al dan niet schuldig is, over de wenselijkheid het betrokken lid wegens de handelingen die hem worden verweten strafrechtelijk te vervolgen, of over de merites van het nationale rechtsstelsel of het gerechtelijk apparaat; I. overwegende dat volgens artikel 5, lid 2, van het Reglement van het Europees Parlement parlementaire immuniteit geen persoonlijk voorrecht van de leden is, doch een garantie voor de onafhankelijkheid van het Parlement als geheel en van zijn leden; J. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; K. overwegende dat, indien de betrokken procedure geen betrekking heeft op meningen of stemmen die zijn uitgebracht door een lid in de zin van artikel 8 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, de immuniteit dient te worden opgeheven, tenzij blijkt dat de strafvervolging is ingesteld om schade toe te brengen aan de politieke activiteiten van een lid en dus aan de onafhankelijkheid van het Parlement ( fumus persecutionis ); L. overwegende dat elke conclusie moet worden getrokken op basis van de in deze zaak verstrekte informatie en uitleg, waaronder de antwoorden van de adjunct-procureur-generaal van het Hooggerechtshof van de Helleense Republiek tijdens de gedachtewisseling met hem, en gezien de omstandigheden waarin de zaak tegen Manolis Kefalogiannis door de betrokken autoriteiten is behandeld, gezien de onzekerheid over de elementen waarop het verzoek om opheffing van de immuniteit is gebaseerd en gezien de ernstige twijfels over de procedure, waaronder de redenen voor het verzoek om opheffing van de immuniteit; M. overwegende dat dan ook is gebleken dat in dit geval kan worden aangenomen dat er sprake is van fumus persecutionis ; N. overwegende dat de immuniteit van Manolis Kefalogiannis derhalve niet mag worden opgeheven; 1. besluit de immuniteit van Manolis Kefalogiannis niet op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de procureur-generaal bij het Hooggerechtshof van de Helleense Republiek en aan Manolis Kefalogiannis. (Bijzondere wetgevingsprocedure – goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van verordening van de Raad (14463/2017), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 352 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8‑0412/2018), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 39 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie juridische zaken ( A8-0323/2018 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van verordening van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12389/2017), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama's tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama's inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (12388/2017), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, onder a), en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0173/2018), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0304/2018 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Gemenebest van de Bahama's. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12396/2017), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (12395/2017), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, onder a), en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0177/2018), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0303/2018 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Republiek Mauritius. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12383/2017), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en Antigua en Barbuda tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Antigua en Barbuda inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (12382/2017), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, onder a), en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0174/2018), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0305/2018 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Antigua en Barbuda. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12393/2017), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (12391/2017), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, onder a), en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0176/2018), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0306/2018 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Federatie van Saint Kitts en Nevis. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12386/2017), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en Barbados tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Barbados inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (12385/2017), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, onder a), en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8‑0175/2018), – gezien artikel 99, lid 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0301/2018 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Barbados. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12399/2017), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek der Seychellen tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (12398/2017), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 77, lid 2, onder a), en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0172/2018), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0302/2018 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek der Seychellen. Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0621 – C8‑0399/2018), – gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014‑2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (EFG‑verordening) (1) , – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014‑2020 (2) , en met name artikel 12, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (3) (IIA van 2 december 2013), en met name punt 13, – gezien de trialoogprocedure als bedoeld in punt 13 van het IIA van 2 december 2013, – gezien de brief van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, – gezien de brief van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8‑0311/2018 ), A. overwegende dat de Unie wetgevings- en begrotingsinstrumenten in het leven heeft geroepen om extra steun te verlenen aan werknemers die de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen of de wereldwijde financiële en economische crisis ondervinden, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren; B. overwegende dat de financiële steun van de Unie aan ontslagen werknemers flexibel moet zijn en zo snel en efficiënt mogelijk ter beschikking moet worden gesteld; C. overwegende dat Portugal aanvraag EGF/2018/002 PT/Norte – Centro – Lisboa kleding heeft ingediend voor een financiële bijdrage uit het EFG naar aanleiding van 1 161 ontslagen in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2-afdeling 14 (Vervaardiging van kleding) in de regio's van NUTS-niveau 2 Norte (PT11), Centro (PT16) en Lisboa (PT17) in Portugal; D. overwegende dat de aanvraag is ingediend in het kader van de criteria voor steunverlening van artikel 4, lid 1, onder b), van de EFG-verordening, dat bepaalt dat binnen een referentieperiode van negen maanden ten minste 500 werknemers gedwongen moeten zijn ontslagen in ondernemingen die actief zijn in dezelfde NACE Rev. 2-afdeling en gevestigd zijn in een regio of in twee of meer dan twee aan elkaar grenzende regio's van NUTS-niveau 2 in een lidstaat, mits er meer dan 500 werknemers getroffen zijn in twee van de regio's tezamen; 1. is het met de Commissie eens dat is voldaan aan de voorwaarden die zijn vastgelegd in artikel 4, lid 1, onder b), van de EFG-verordening en dat Portugal recht heeft op een financiële bijdrage uit hoofde van die verordening ter hoogte van 4 655 883 EUR, wat neerkomt op 60 % van de totale kosten van 7 759 806 EUR; 2. wijst erop dat de Portugese autoriteiten de aanvraag op 24 april 2018 hebben ingediend en dat de Commissie, nadat Portugal aanvullende gegevens had verstrekt, haar beoordeling op 10 september 2018 heeft afgerond en het Parlement hiervan diezelfde dag in kennis heeft gesteld; 3. wijst erop dat Portugal de ontslagen verklaart door te verwijzen naar grote structurele veranderingen in de mondiale handelspatronen ingevolge de globalisering, meer in het bijzonder de liberalisering van de handel in textiel en kleding na het verstrijken van het Multivezelakkoord van de Wereldhandelsorganisatie eind 2004, wat heeft geleid tot ingrijpende structurele veranderingen in de wereldhandel in textiel en kleding; 4. stelt vast dat het werkloosheidspercentage in de kledingsector in de districten waar de ontslagen zich hebben voorgedaan hoger is dan het gemiddelde in de regio's Norte, Centro en Lissabon waar deze districten zich bevinden en dat de kansen op het vinden van een nieuwe baan gering zijn aangezien de betrokken werknemers voornamelijk laagopgeleide vrouwen zijn; 5. wijst erop dat de ontslagen die bij twee ondernemingen in de Portugese sector vervaardiging van kleding zijn gevallen naar verwachting een aanzienlijk negatief effect zullen hebben op de plaatselijke economie en dat de impact van de ontslagen samenhangt met de moeilijkheden om de betrokkenen aan een nieuwe baan te helpen vanwege de schaarste aan banen, de lage scholing van de ontslagen werknemers en het hoge aantal werkzoekenden; 6. beveelt aan om gebruik te maken van de structuur- en investeringsfondsen, in het bijzonder het Europees Sociaal Fonds, om de kwalificaties van de Portugese werknemers te verbeteren en zo de werkloosheid, in het bijzonder de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid, terug te dringen; 7. wijst erop dat de aanvraag betrekking heeft op 1 161 gedwongen ontslagen werknemers, waarvan er 730 in aanmerking zullen komen voor de voorgestelde maatregelen; wijst erop dat de meerderheid van de ontslagen werknemers vrouwen zijn (88,63 %); wijst er verder op dat 20,55 % van de ontslagen werknemers 55 jaar of ouder is; erkent tegen deze achtergrond het belang van door het EFG medegefinancierde actieve arbeidsmarktmaatregelen om de kans te vergroten dat deze kwetsbare groepen opnieuw een baan vinden; 8. verwelkomt het feit dat door het EFG medegefinancierde individuele dienstverlening verstrekt zal worden aan maximaal 730 jongeren onder de 30 jaar die geen werk hebben, en geen onderwijs of een opleiding volgen (NEET's); 9. wijst erop dat Portugal drie soorten acties plant voor de ontslagen werknemers voor wie in deze aanvraag steun wordt aangevraagd: (i) opleiding en herscholing, (ii) bevordering van ondernemerschap en (iii) vergoedingen en toelagen; 10. beklemtoont dat opleiding en herscholing daadwerkelijke alternatieven voor re‑integratie in de regio zal creëren, rekening houdend met sectoren met een toenemende vraag naar werknemers; 11. stelt vast dat de financiële vergoedingen en toelagen, d.w.z. de vergoedingen en toelagen voor opleiding, mobiliteit en maaltijden, niet méér uitmaken dan het maximum van 35 % als bedoeld in de verordening en dat hierbij de voorwaarde geldt dat de werknemers waarop de maatregelen betrekking hebben actief participeren in sollicitatietrajecten of opleidingsactiviteiten; 12. wijst erop dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening is opgesteld in overleg met een werkgroep, die bestond uit de openbare dienst voor arbeidsvoorziening, de vertegenwoordigers van de vakbonden, het instituut voor sociale zekerheid en de autoriteit voor arbeidsvoorwaarden; 13. benadrukt dat de Portugese autoriteiten hebben bevestigd dat voor de subsidiabele acties geen steun uit andere fondsen of financieringsinstrumenten van de Unie wordt ontvangen, en de verzekering hebben gegeven dat dubbele financiering zal worden voorkomen en dat de maatregelen complementair zullen zijn met acties die uit de Structuurfondsen worden gefinancierd; 14. herhaalt dat uit het EFG afkomstige steun niet in de plaats mag komen van maatregelen waartoe ondernemingen verplicht zijn krachtens de nationale wetgeving of collectieve overeenkomsten, noch van maatregelen voor de herstructurering van ondernemingen of sectoren, en is tevreden dat Portugal dat heeft bevestigd; 15. herinnert eraan dat in artikel 7 van de EFG-verordening is bepaald dat bij het samenstellen van het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening rekening moet worden gehouden met de toekomstperspectieven op de arbeidsmarkt en de vereiste vaardigheden, en dat het pakket moet passen in de overgang naar een grondstoffenefficiënte en duurzame economie; 16. verzoekt de Commissie er bij de nationale autoriteiten op aan te dringen om in toekomstige voorstellen meer details te geven over de sectoren met groeipotentieel, waarin dus waarschijnlijk mensen in dienst kunnen worden genomen, alsook onderbouwde gegevens over de impact van de EFG-financiering te verzamelen, onder meer over de kwaliteit van de banen en het herintredingspercentage dat dankzij het EFG bereikt is; 17. herhaalt zijn oproep aan de Commissie ervoor te zorgen dat alle documenten in verband met EFG-zaken openbaar toegankelijk zijn; 18. hecht zijn goedkeuring aan het bij deze resolutie gevoegde besluit; 19. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit samen met de voorzitter van de Raad te ondertekenen en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, met inbegrip van de bijlage, te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. BIJLAGE BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (aanvraag van Portugal – EGF/2018/002 PT/Norte – Centro – Lisboa kleding) (De tekst van de bijlage wordt hier niet weergegeven, aangezien deze overeenkomt met de definitieve handeling: Besluit (EU) 2018/1720.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van het bestuur van het Europees Fonds voor strategische investeringen van 19 juli 2018 voor de herbenoeming van de algemeen-directeur (C8‑0423/2018), – gezien artikel 7, lid 6, van Verordening (EU) 2015/1017 van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2015 betreffende het Europees Fonds voor strategische investeringen, de Europese investeringsadvieshub en het Europese investeringsprojectenportaal en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1291/2013 en (EU) nr. 1316/2013 – het Europees Fonds voor strategische investeringen (1) , – gezien artikel 122 bis van zijn Reglement, – gezien het gezamenlijk overleg van de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken overeenkomstig artikel 55 van het Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0314/2018 ), A. overwegende dat overeenkomstig artikel 7, lid 6, van Verordening (EU) nr. 2015/1017 de algemeen directeur en de adjunct-algemeen-directeur van het EFSI door de EIB moeten worden benoemd voor een eenmalig hernieuwbare vaste termijn van drie jaar, na goedkeuring door het Europees Parlement en aan de hand van een open en transparante selectieprocedure overeenkomstig de procedures van de EIB, gedurende welke het Europees Parlement in elke fase naar behoren en tijdig op de hoogte wordt gehouden; B. overwegende dat het bestuur van het EFSI op 19 juli 2018 een voorstel heeft aangenomen voor de herbenoeming van de algemeen directeur en de adjunct-algemeen-directeur van het EFSI en dit voorstel heeft doorgezonden aan het Europees Parlement; C. overwegende dat de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken op dinsdag 25 september 2018 een hoorzitting hebben gehouden met Wilhelm Molterer, de voorgestelde kandidaat voor de functie van algemeen directeur van het EFSI, waarbij hij een openingsverklaring heeft afgelegd maakt en vervolgens vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. hecht zijn goedkeuring aan de benoeming van Wilhelm Molterer als algemeen directeur van het Europees Fonds voor strategische investeringen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Investeringsbank en de regeringen van de lidstaten. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van het bestuur van het Europees Fonds voor strategische investeringen van 19 juli 2018 voor de herbenoeming van de adjunct-algemeen-directeur (C8‑0424/2018), – gezien artikel 7, lid 6, van Verordening (EU) 2015/1017 van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2015 betreffende het Europees Fonds voor strategische investeringen, de Europese investeringsadvieshub en het Europese investeringsprojectenportaal en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1291/2013 en (EU) nr. 1316/2013 – het Europees Fonds voor strategische investeringen (1) , – gezien artikel 122 bis van zijn Reglement, – gezien het gezamenlijk overleg van de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken overeenkomstig artikel 55 van het Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0312/2018 ), A. overwegende dat overeenkomstig artikel 7, lid 6, van Verordening (EU) 2015/1017 de algemeen directeur en de adjunct-algemeen-directeur van het EFSI door de EIB moeten worden benoemd voor een eenmalig hernieuwbare vaste termijn van drie jaar, na goedkeuring door het Europees Parlement en aan de hand van een open en transparante selectieprocedure overeenkomstig de procedures van de EIB, gedurende welke het Europees Parlement in elke fase naar behoren en tijdig op de hoogte wordt gehouden; B. overwegende dat het bestuur van het EFSI op 19 juli 2018 een voorstel heeft aangenomen voor de herbenoeming van de algemeen directeur en de adjunct-algemeen-directeur van het EFSI en dit voorstel heeft doorgezonden aan het Europees Parlement; C. overwegende dat de Begrotingscommissie en de Commissie economische en monetaire zaken op 25 september 2018 een hoorzitting hebben gehouden met Iliyana Tsanova, de voorgedragen kandidaat voor de functie van adjunct-algemeen-directeur van het EFSI, gedurende welke zij een openingswoord hield en vervolgens vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. hecht zijn goedkeuring aan de benoeming van Iliyana Tsanova als adjunct-algemeen directeur van het Europees Fonds voor strategische investeringen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Investeringsbank en de regeringen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Door de Commissie voorgestelde tekst Parameter Parameterwaarde Eenheid Clostridium perfringens -sporen 0 Aantal/100 ml Colibacteriën 0 Aantal/100 ml Enterokokken 0 Aantal/100 ml Escherichia coli (E. coli) 0 Aantal/100 ml Heterotroof kiemgetal (HPC) bij 22° C Geen abnormale verandering Somatische colifagen 0 Aantal/100 ml Troebelingsgraad &lt; 1 NTE Amendement Parameter Parameterwaarde Parameter Clostridium perfringens -sporen 0 Aantal/100 ml Enterokokken 0 Aantal/100 ml Escherichia coli (E. coli) 0 Aantal/100 ml Somatische colifagen 0 Aantal/100 ml Noot: De in dit deel vermelde parameters gelden niet voor bronwater en mineraalwater overeenkomstig Richtlijn 2009/54/EG. Door de Commissie voorgestelde tekst Chemische parameters Parameter Parameterwaarde Eenheid Opmerkingen Acrylamide 0,10 μg/l Deze parameterwaarde heeft betrekking op de residuele monomeerconcentratie in het water, berekend aan de hand van specificaties inzake de maximumvrijkoming van de overeenkomstige polymeer in contact met water. Antimoon 5,0 μg/l Arsenicum 10 μg/l Benzeen 1,0 μg/l Benzo(a)pyreen 0,010 μg/l ß-Oestradiol (50-28-2) 0,001 μg/l Bisfenol A 0,01 μg/l Boor 1,0 mg/l Bromaat 10 μg/l Cadmium 5,0 μg/l Chloraat 0,25 mg/l Chloriet 0,25 mg/l Chroom 25 μg/l Uiterlijk op [10 years after the entry into force of this Directive] moet aan deze waarde worden voldaan. Tot die datum bedraagt de parameterwaarde voor chroom 50 μg/l. Koper 2,0 mg/l Cyanide 50 μg/l 1,2-dichloorethaan 3,0 μg/l Epichloorhydrine 0,10 μg/l Deze parameterwaarde heeft betrekking op de residuele monomeerconcentratie in het water, berekend aan de hand van specificaties inzake de maximumvrijkoming van de overeenkomstige polymeer in contact met water. Fluoride 1,5 mg/l Gehalogeneerde azijnzuren (HAA's) 80 μg/l Som van de volgende negen representatieve stoffen: monochloor-, dichloor- en tricholoorazijnzuur, mono- en dibroomazijnzuur, broomchloorazijnzuur, broomdichloorazijnzuur, dibroomchloorazijnzuur en tribroomazijnzuur. Lood 5 μg/l Uiterlijk op [10 years after the entry into force of this Directive] moet aan deze waarde worden voldaan. Tot die datum bedraagt de parameterwaarde voor lood 10 μg/l. Kwik 1,0 μg/l Microcystine-LR 10 μg/l Nikkel 20 μg/l Nitraten 50 mg/l De lidstaten zorgen ervoor dat de voorwaarde [nitraat]/50 + [nitriet]/3 ≤ 1, waarbij de rechte haken de concentratie in mg/l uitdrukken, voor nitraat in NO3, en voor nitriet in NO2, vervuld wordt en dat aan de waarde van 0,10 mg/l voor nitriet voldaan wordt af waterbehandelingsinstallatie. Nitriet 0.50 mg/l De lidstaten zorgen ervoor dat de voorwaarde [nitraat]/50 + [nitriet]/3 ≤ 1, waarbij de rechte haken de concentratie in mg/l uitdrukken, voor nitraat in NO3, en voor nitriet in NO2, vervuld wordt en dat aan de waarde van 0,10 mg/l voor nitriet voldaan wordt af waterbehandelingsinstallatie. Nonylfenol 0,3 μg/l Pesticiden 0,10 μg/l Onder "pesticiden" worden de volgende zaken verstaan: organische insecticiden; organische herbiciden; organische fungiciden; organische nematociden; organische acariciden; organische algiciden; organische rodenticiden; organische slimiciden; en de relevante metabolieten daarvan zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 32, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 1 . De parameterwaarde geldt voor elk afzonderlijk pesticide. In het geval van aldrin, dieldrin, heptachloor en heptachloorepoxide is de parameterwaarde 0,030 μg/l. Totaal pesticiden 0,50 μg/l "Pesticiden – totaal" is de som van alle afzonderlijke pesticiden, als gedefinieerd in de vorige rij, die bij de controleprocedure worden opgespoord en gekwantificeerd. PFAS 0,10 μg/l Onder "PFAS" wordt elke afzonderlijke per- en polyfluoralkylverbinding verstaan (chemische formule: CnF2n+1−R). PFAS'en — totaal 0,50 μg/l "PFAS'en — totaal" is de som voor alle per- en polyfluoralkylverbindingen (chemische formule: CnF2n+1−R). Polycyclische aromatische koolwaterstoffen 0,10 μg/l Som van de concentraties van de volgende gespecificeerde verbindingen: benzo[b]fluorantheen, benzo[k]fluorantheen, benzo[ghi]peryleen en indeno(1,2,3-cd)pyreen. Seleen (selenium) 10 μg/l Tetrachlooretheen en trichlooretheen 10 μg/l Som van de concentraties van de gespecificeerde parameters Totaal trihalomethanen (THM) 100 μg/l Waar mogelijk streven de lidstaten, zonder dat evenwel de desinfectie in gevaar mag komen, naar een lagere waarde. Som van de concentraties van de volgende gespecificeerde verbindingen: chloroform, bromoform, dibroomchloormethaan, broomdichloormethaan. Uraan 30 μg/l Vinylchloride 0,50 μg/l Deze parameterwaarde heeft betrekking op de residuele monomeerconcentratie in het water, berekend aan de hand van specificaties inzake de maximumvrijkoming van de overeenkomstige polymeer in contact met water. __________________ 1. Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309 van 24.11.2009, blz. 1). Amendement Chemische parameters Parameter Parameterwaarde Eenheid Opmerkingen Acrylamide 0,10 μg/l Deze parameterwaarde heeft betrekking op de residuele monomeerconcentratie in het water, berekend aan de hand van specificaties inzake de maximumvrijkoming van de overeenkomstige polymeer in contact met water. Antimoon 5,0 μg/l Arsenicum 10 μg/l Benzeen 1,0 μg/l Benzo(a)pyreen 0,010 μg/l ß-Oestradiol (50-28-2) 0,001 μg/l Bisfenol A 0,1 μg/l Boor 1,5 mg/l Bromaat 10 μg/l Cadmium 5,0 μg/l Chloraat 0,25 mg/l Chloriet 0,25 mg/l Chroom 25 μg/l Uiterlijk op [tien jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn] moet aan deze waarde worden voldaan. Tot die datum bedraagt de parameterwaarde voor chroom 50 μg/l. Koper 2,0 mg/l Cyanide 50 μg/l 1,2-dichloorethaan 3,0 μg/l Epichloorhydrine 0,10 μg/l Deze parameterwaarde heeft betrekking op de residuele monomeerconcentratie in het water, berekend aan de hand van specificaties inzake de maximumvrijkoming van de overeenkomstige polymeer in contact met water. Fluoride 1,5 mg/l Gehalogeneerde azijnzuren (HAA's) 80 μg/l Som van de volgende negen representatieve stoffen: monochloor-, dichloor- en tricholoorazijnzuur, mono- en dibroomazijnzuur, broomchloorazijnzuur, broomdichloorazijnzuur, dibroomchloorazijnzuur en tribroomazijnzuur. Lood 5 μg/l Uiterlijk op [tien jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn] moet aan deze waarde worden voldaan. Tot die datum bedraagt de parameterwaarde voor lood 10 μg/l. Kwik 1,0 μg/l Microcystine-LR 10 μg/l Nikkel 20 μg/l Nitraten 50 mg/l De lidstaten zorgen ervoor dat de voorwaarde [nitraat]/50 + [nitriet]/3 ≤ 1, waarbij de rechte haken de concentratie in mg/l uitdrukken, voor nitraat in NO3, en voor nitriet in NO2, vervuld wordt en dat aan de waarde van 0,10 mg/l voor nitriet voldaan wordt af waterbehandelingsinstallatie. Nitriet 0.50 mg/l De lidstaten zorgen ervoor dat de voorwaarde [nitraat]/50 + [nitriet]/3 ≤ 1, waarbij de rechte haken de concentratie in mg/l uitdrukken, voor nitraat in NO3, en voor nitriet in NO2, vervuld wordt en dat aan de waarde van 0,10 mg/l voor nitriet voldaan wordt af waterbehandelingsinstallatie. Nonylfenol 0,3 μg/l Pesticiden 0,10 μg/l Onder "pesticiden" worden de volgende zaken verstaan: organische insecticiden; organische herbiciden; organische fungiciden; organische nematociden; organische acariciden; organische algiciden; organische rodenticiden; organische slimiciden; en de relevante metabolieten daarvan zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 32, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 1 . De parameterwaarde geldt voor elk afzonderlijk pesticide. In het geval van aldrin, dieldrin, heptachloor en heptachloorepoxide is de parameterwaarde 0,030 μg/l. Totaal pesticiden 0,50 μg/l "Pesticiden – totaal" is de som van alle afzonderlijke pesticiden, als gedefinieerd in de vorige rij, die bij de controleprocedure worden opgespoord en gekwantificeerd. PFAS 0,10 μg/l Onder "PFAS" wordt elke afzonderlijke per- en polyfluoralkylverbinding verstaan (chemische formule: CnF2n+1−R). In de formule wordt een onderscheid gemaakt tussen “lange-keten” en “korte-keten” PFAS’en. Deze richtlijn geldt alleen voor “lange-keten” PFAS’en. Deze parameterwaarde voor afzonderlijke PFAS-verbindingen geldt alleen voor die PFAS-verbindingen die waarschijnlijk aanwezig zijn en die gevaarlijk zijn voor de menselijke gezondheid, overeenkomstig de in artikel 8 van deze richtlijn bedoelde gevarenbeoordeling. PFAS'en — totaal 0,50 μg/l "PFAS'en — totaal" is de som voor alle per- en polyfluoralkylverbindingen (chemische formule: CnF2n+1−R). Deze parameterwaarde voor PFAS’en – totaal geldt alleen voor die PFAS-verbindingen die waarschijnlijk aanwezig zijn en die gevaarlijk zijn voor de menselijke gezondheid, overeenkomstig de in artikel 8 van deze richtlijn bedoelde gevarenbeoordeling. Polycyclische aromatische koolwaterstoffen 0,10 μg/l Som van de concentraties van de volgende gespecificeerde verbindingen: benzo[b]fluorantheen, benzo[k]fluorantheen, benzo[ghi]peryleen en indeno(1,2,3-cd)pyreen. Seleen (selenium) 10 μg/l Tetrachlooretheen en trichlooretheen 10 μg/l Som van de concentraties van de gespecificeerde parameters Totaal trihalomethanen (THM) 100 μg/l Waar mogelijk streven de lidstaten, zonder dat evenwel de desinfectie in gevaar mag komen, naar een lagere waarde. Som van de concentraties van de volgende gespecificeerde verbindingen: chloroform, bromoform, dibroomchloormethaan, broomdichloormethaan. Uraan 30 μg/l Vinylchloride 0,50 μg/l Deze parameterwaarde heeft betrekking op de residuele monomeerconcentratie in het water, berekend aan de hand van specificaties inzake de maximumvrijkoming van de overeenkomstige polymeer in contact met water. __________________ 1. Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309 van 24.11.2009, blz. 1). Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement Indicatorparameters Parameter Parameterwaarde Eenheid Opmerkingen Aluminium 200 μg/l Ammonium 0,50 mg/l Chloriden 250 mg/l Opmerking 1 Kleur Aanvaardbaar voor de verbruikers en geen abnormale verandering Conductiviteit 2 500 μS cm-1 bij 20 °C Opmerking 1 Waterstofionenconcentratie ≥ 6,5 en ≤ 9,5 pH-eenheden Opmerkingen 1 en 3 IJzer 200 μg/l Mangaan 50 μg/l Geur Aanvaardbaar voor de verbruikers en geen abnormale verandering Sulfaten 250 mg/l Opmerking 1 Natrium 200 mg/l Smaak Aanvaardbaar voor de verbruikers en geen abnormale verandering Kiemgetal bij 22 °C Geen abnormale verandering Colibacteriën 0 Aantal/100 ml Totaal aan organische koolstof (TOC) Geen abnormale verandering Troebelingsgraad Aanvaardbaar voor de verbruikers en geen abnormale verandering Opmerking 1: Het water mag niet agressief zijn. Opmerking 2: Deze parameter behoeft enkel te worden gemeten als het water afkomstig is van of beïnvloed wordt door oppervlaktewater. Indien niet aan deze parameterwaarde wordt voldaan, onderzoeken de betrokken lidstaten de waterlevering om zich ervan te vergewissen dat er geen potentieel gevaar voor de menselijke gezondheid bestaat ten gevolge van de aanwezigheid van pathogene micro-organismen, bijvoorbeeld cryptosporidium. Opmerking 3: Voor niet-bruisend water in flessen of verpakkingen kan de minimumwaarde verlaagd worden tot 4,5 pH-eenheden. Voor water in flessen of verpakkingen dat van nature rijk is aan kooldioxide of kunstmatig verrijkt is met kooldioxide kan de minimumwaarde lager zijn. Door de Commissie voorgestelde tekst Relevante parameters voor de risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet Parameter Parameterwaarde Eenheid Opmerkingen Legionella &lt; 1 000 Aantal/l Indien de parameterwaarde &lt; 1 000/l voor Legionella niet wordt gehaald, wordt herbemonstering voor Legionella pneumophila verricht. Indien Legionella pneumophila niet aanwezig is, bedraagt de parameterwaarde voor Legionella &lt; 10 000/l. Lood 5 μg/l Uiterlijk op [10 years after the entry into force of this Directive] moet aan deze waarde worden voldaan. Tot die datum bedraagt de parameterwaarde voor lood 10 μg/l. Amendement Relevante parameters voor de risicobeoordeling van het huishoudelijk leidingnet Parameter Parameterwaarde Eenheid Opmerkingen Legionella pneumophila &lt; 1 000 Aantal/l Legionella &lt; 10 000 Aantal/l Indien Legionella pneumophila, waarvoor de parameterwaarde &lt; 1 000/l bedraagt, niet aanwezig is, bedraagt de parameterwaarde voor Legionella &lt; 10 000/l. Lood 5 μg/l Uiterlijk op ... [tien jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn] moet aan deze waarde worden voldaan. Tot die datum bedraagt de parameterwaarde voor lood 10 μg/l. Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement Nieuwe parameters onder toezicht Microplastics Het toezicht vindt plaats overeenkomstig de methodologie voor het meten van microplastics die is vastgelegd in de overeenkomstig artikel 11, lid 5 ter, vermelde gedelegeerde handeling. Door de Commissie voorgestelde tekst Bemonsteringsfrequenties Alle overeenkomstig artikel 5 vastgestelde parameters worden ten minste volgens de in de volgende tabel vermelde frequentie gecontroleerd, tenzij op basis van een overeenkomstig artikel 9 en deel C van deze bijlage uitgevoerde leveringsrisicobeoordeling een andere bemonsteringsfrequentie is bepaald: Tabel 1 Minimumfrequentie voor monsterneming en analyse voor nalevingscontrole Dagelijks binnen een leveringsgebied gedistribueerde of geproduceerde hoeveelheid (m 3 ) water Minimumaantal monsternemingen per jaar ≤ 100 &gt; 100 ≤ 1 000 &gt; 1 000 ≤ 10 000 &gt; 10 000 ≤ 100 000 &gt; 100 000 10 a 10 a 50 b 365 365 a: alle monsters moeten worden genomen op tijdstippen waarop het risico van het doorbreken van maag-darmpathogenen naar het behandelde water hoog is. b: ten minste 10 monsters moeten worden genomen op tijdstippen waarop het risico van het doorbreken van maag-darmpathogenen naar het behandelde water hoog is. Opmerking 1: Een leveringsgebied is een geografisch afgebakend gebied waarbinnen het voor menselijke consumptie bestemde water afkomstig is uit één of enkele bronnen en waarbinnen het water kan worden geacht van vrijwel uniforme kwaliteit te zijn. Opmerking 2: De hoeveelheden zijn gemiddelden berekend over een kalenderjaar. Het vaststellen van de minimumfrequentie mag worden gebaseerd op het aantal inwoners in een leveringsgebied in plaats van op de hoeveelheid water uitgaande van een waterverbruik van 200 l/(dag*hoofd van de bevolking). Opmerking 3: Lidstaten die hebben besloten afzonderlijke voorzieningen uit te zonderen overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder b), van deze richtlijn, passen deze frequenties enkel toe voor leveringsgebieden die tussen 10 en 100 m 3 per dag distribueren. Amendement Bemonsteringsfrequenties Alle overeenkomstig artikel 5 vastgestelde parameters worden ten minste volgens de in de volgende tabel vermelde frequentie gecontroleerd, tenzij op basis van een overeenkomstig artikel 9 en deel C van deze bijlage uitgevoerde leveringsrisicobeoordeling een andere bemonsteringsfrequentie is bepaald: Tabel 1 Minimumfrequentie voor monsterneming en analyse voor nalevingscontrole Dagelijks binnen een leveringsgebied gedistribueerde of geproduceerde hoeveelheid water (zie opmerkingen 1 en 2) m 3 Microbiologische parameters (groep A) - aantal monsternemingen per jaar (zie opmerking 3) Chemische parameters (groep B) - aantal monsternemingen per jaar ≤ 100 &gt; 0 (zie opmerking 4) &gt; 0 (zie opmerking 4) &gt; 100 ≤ 1 000 4 1 &gt; 1 000 ≤ 10 000 4 +3 voor elke 1 000 m 3 /d en fractie daarvan van de totale hoeveelheid 1 +1 voor elke 1 000 m 3 /d en fractie daarvan van de totale hoeveelheid &gt; 10 000 ≤ 100 000 3 + 1 voor elke 10 000 m 3 /dag en fractie daarvan van de totale hoeveelheid &gt; 100 000 12 + 1 voor elke 25 000 m 3 /dag en fractie daarvan van de totale hoeveelheid Opmerking 1: Een leveringsgebied is een geografisch afgebakend gebied waarbinnen het voor menselijke consumptie bestemde water afkomstig is uit één of enkele bronnen en waarbinnen het water kan worden geacht van vrijwel uniforme kwaliteit te zijn. Opmerking 2: De hoeveelheden zijn gemiddelden berekend over een kalenderjaar. Het vaststellen van de minimumfrequentie mag worden gebaseerd op het aantal inwoners in een leveringsgebied in plaats van op de hoeveelheid water uitgaande van een waterverbruik van 200 l/(dag*hoofd van de bevolking). Opmerking 3: De vermelde frequentie wordt als volgt berekend: bijv. 4 300 m 3 /dag = 16 monsters (vier voor de eerste 1 000 m 3 /dag + 12 voor een bijkomende 3 300 m 3 /dag). Opmerking 4: Lidstaten die hebben besloten afzonderlijke voorzieningen uit te zonderen overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder b), van deze richtlijn, passen deze frequenties enkel toe voor leveringsgebieden die tussen 10 en 100 m 3 per dag distribueren. Door de Commissie voorgestelde tekst PFAS'en 50 Amendement PFAS'en 20 (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0498 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 177 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0307/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité, – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling ( A8-0282/2018 ), A. overwegende dat het om redenen van urgentie gerechtvaardigd is om tot stemming over te gaan vóór het verstrijken van de in artikel 6 van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid bedoelde termijn van acht weken; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 23 oktober 2018 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2018/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1303/2013 wat betreft de middelen voor economische, sociale en territoriale samenhang en de middelen voor de doelstelling "investeren in groei en werkgelegenheid" (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2018/1719.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), en met name artikel 3, lid 3, – gezien artikel 9 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waarin wordt bepaald dat de EU zich moet inzetten voor de bevordering van een hoog niveau van werkgelegenheid, de waarborging van een adequate sociale bescherming, de bestrijding van sociale uitsluiting alsmede een hoog niveau van onderwijs, opleiding en bescherming van de volksgezondheid, – gezien de conclusies van de Raad van 7 december 2015 over de bevordering van de sociale economie als centrale motor van economische en sociale ontwikkeling in Europa, – gezien de mededeling van de Commissie van 2 juni 2016 getiteld "Een Europese agenda voor de deeleconomie" ( COM(2016)0356 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 27 maart 2014 getiteld "De langetermijnfinanciering van de Europese economie" ( COM(2014)0168 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 12 december 2012 getiteld "Actieplan: Europees vennootschapsrecht en corporate governance – een modern rechtskader voor meer betrokken aandeelhouders en duurzamere ondernemingen" ( COM(2012)0740 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 3 oktober 2012 getiteld "Akte voor de interne markt II - Samen voor nieuwe groei" ( COM(2012)0573 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 3 maart 2010 getiteld "Europa 2020 - Een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei" ( COM(2010)2020 ), – gezien de aanbeveling van de Commissie van 3 oktober 2008 over de actieve inclusie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 25 juni 2008 getiteld "Denk eerst klein" - Een "Small Business Act" voor Europa ( COM(2008)0394 ), alsook de werkprogramma's van de Commissie voor 2008 en 2009, – gezien de mededeling van de Commissie van 14 maart 2006 getiteld "Uitvoering van het communautair Lissabonprogramma voor groei en werkgelegenheid: Overdracht van ondernemingen - Continuïteit door een nieuwe start" ( COM(2006)0117 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 juli 2002 getiteld "Een kader voor de bevordering van de financiële participatie van werknemers" ( COM(2002)0364 ), en de resolutie hierover van het Europees Parlement van 5 juni 2003 (2) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociale Comité (EESC) van 21 oktober 2010 over de financiële participatie van werknemers in Europa, – gezien zijn resolutie van 15 januari 2013 over informatie voor en raadpleging van werknemers, anticipatie en beheer van herstructurering (3) , – gezien zijn resolutie van 14 januari 2014 over de financiële participatie van werknemers in bedrijfswinsten (4) , en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( 2013/2127(INI) ), – gezien de door de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken van het Parlement in opdracht gegeven en in september 2012 gepubliceerde studie naar de financiële participatie van werknemers in bedrijfswinsten, – gezien de tussentijdse evaluatie van het op 8 juni 2017 gepubliceerde actieplan kapitaalmarktenunie ( COM(2017)0292 ), – gezien het proefproject van de Commissie getiteld "Promotion of employee ownership and participation", waarvan de definitieve versie in 2014 werd gepubliceerd, – gezien het rapport PEPPER IV, getiteld "Benchmarking of employee participation in profits and enterprise results in the member and candidate countries of the European Union", dat in oktober 2009 werd gepubliceerd door de Vrije Universiteit van Berlijn, – gezien het rapport PEPPER III, getiteld "Promotion of employee participation in profits and enterprise results in the new member and candidate countries of the European Union", dat in juni 2006 werd gepubliceerd door de Vrije Universiteit van Berlijn, – gezien het verslag van 18 december 2003 van de groep op hoog niveau van onafhankelijke deskundigen over transnationale belemmeringen voor meer financiële participatie van werknemers in multinationale ondernemingen, – gezien het rapport PEPPER II, getiteld "Promotion of participation by employed persons in profits and enterprise results (including equity participation) in Member States", dat in januari 1997 door de Commissie werd gepubliceerd ( COM(1996)0697 ), – gezien het rapport PEPPER I, getiteld "Promotion of employee participation in profits and enterprise results", dat in maart 1991 werd gepubliceerd door de Commissie en het Europees Universitair Instituut, – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8‑0293/2018 ), A. overwegende dat er verschillende modellen voor de financiële participatie van werknemers (FPW) zijn waaruit een werkgever kan kiezen: winstdeling, individueel werknemersaandeelhouderschap ("individual employee share ownership"), werknemerseigendom in coöperatieve modellen en werknemersparticipatieplannen "employee stock ownership plans" (ESOP's); B. overwegende dat de keuze voor het meest gepaste FPW-model zorgvuldig door de onderneming en de werknemers moet worden overwogen, rekening houdend met de specifieke nationale belastingregels en de sectorale context, en vooral zal afhangen van de grootte, het soort activiteit en de status van de onderneming, met name wanneer deze beursgenoteerd is; overwegende dat het niet gepast zou zijn om één enkel, voor de hele EU geldend FPW-model te ontwikkelen; C. overwegende dat FPW-regelingen volgens gegevens van de Europese bedrijvenenquête 2013 (5) sterk kunnen variëren naar gelang van de kenmerken van de onderneming; overwegende dat 62 % van de Europese ondernemingen een of andere vorm van variabele beloning gebruikt, waarbij winstdeling 30 % uitmaakt en op groepsprestaties gebaseerde beloning 25 %; overwegende dat 5 % van de ondernemingen gebruikmaakt van regelingen voor werknemersaandelen; overwegende dat deze FPW-regelingen vaker voorkomen in de particuliere sector dan in de openbare sector (op enkele nationale uitzonderingen na), alsook in bepaalde economische sectoren, met name de IT-sector, de financiële sector, het verzekeringswezen en de consultancysector; overwegende dat grote ondernemingen vaker FPW-regelingen gebruiken dan kleine en middelgrote ondernemingen, met name als het gaat om ondernemingen met buitenlands kapitaal, multinationals en ondernemingen in economisch centraal gelegen of geavanceerde gebieden (6) ; D. overwegende dat ESOP's een vorm van FPW zijn waarbij gebruik wordt gemaakt van een intermediaire entiteit die stemrechten of andere vormen van governance kan uitoefenen namens de werknemers, die er vrijwillig voor kunnen kiezen; E. overwegende dat FPW waarbij werknemers aan overleg en besluitvorming deelnemen, voor zowel de werknemers als de onderneming aangetoonde (7) voordelen heeft, met name op het vlak van duurzame governance, transparantie, sociale dialoog, wederzijds respect tussen werknemers en werkgevers en andere aspecten zoals aanwerving, personeelsbehoud, motivatie, arbeidssatisfactie en ontwikkeling van vaardigheden, alsook algemene prestaties en winstgevendheid; F. overwegende dat werknemersparticipatie in de besluitvorming de prestaties van de organisatie en de levenskwaliteit op het werk kan verbeteren, en overwegende dat het een instrument kan zijn om te innoveren op de werkplek (8) teneinde een gevoel van betrokkenheid te bevorderen, de informatiestroom in de onderneming te verbeteren en meer vertrouwen te wekken tussen werkgevers en werknemers; G. overwegende dat FPW een positief effect op de economie van de lidstaten kan hebben door ondernemingen, met inbegrip van kmo's, en de arbeidsmarkt te ondersteunen; overwegende dat financiële participatie van werknemers in hun onderneming kan bijdragen tot arbeidssatisfactie, een gevoel van betrokkenheid, wederzijds respect tussen werkgevers en werknemers en de algemene prestaties, en werknemers kan helpen om kansen in hun eigen land te vinden; H. overwegende dat FPW in het kader van de ontwikkeling van de kapitaalmarktenunie (CMU) kan bijdragen aan de CMU-doelstellingen van inclusieve groei en transparantie van de economische activiteit; overwegende dat FPW, in combinatie met opleiding voor deelnemers door de ondernemingen en de lidstaten, de financiële educatie van de EU-burgers zou kunnen verbeteren, met als mogelijk gevolg dat zij minder terughoudend zouden zijn om te beleggen en dat retailbeleggingen zouden toenemen; I. overwegende dat de Europese werkgelegenheidsstrategie en de Europa 2020-strategie prioriteiten omvatten die moeten zorgen voor betere banen en betere arbeidsomstandigheden; overwegende dat een grotere participatie van de werknemers in de financiële resultaten van de onderneming en betere beloningsregelingen kunnen helpen om deze doelstellingen te verwezenlijken; J. overwegende dat FPW gepaard moet gaan met uitgebreide informatieverstrekking, opleiding en raadpleging van de werknemers, zodat zij volledig op de hoogte zijn van de voorwaarden van de financiële-participatieregelingen waaraan zij kunnen deelnemen en aldus met volledige kennis van zaken de mogelijke risico's en voordelen van die regelingen kunnen beoordelen, bijvoorbeeld in geval van failliet van de onderneming; K. overwegende dat werkgevers via FPW, meer sociaal overleg en strategische besluitvorming kunnen investeren in ontwikkelingsmogelijkheden voor hun personeel en aldus kunnen bijdragen tot het bestrijden van sociale uitsluiting en het verzekeren van een hoog opleidingsniveau; L. overwegende dat FPW, door de werknemers aan het besluitvormingsproces te laten deelnemen – afhankelijk van de specifieke kenmerken van de regeling – ondernemingen, met inbegrip van kmo's, kan helpen bij het herstructureren en voortzetten van de onderneming, door problemen met de opvolging en de generatiewissel binnen de onderneming aan te pakken, bijvoorbeeld in familiebedrijven; M. overwegende dat niet uit het oog mag worden verloren dat aan FPW zowel positieve als negatieve elementen verbonden zijn; N. overwegende dat FPW een aantal financiële risico's inhoudt, maar ook als schokdemper kan werken door bonussen of andere beloningen mogelijk te maken en er ook voor te zorgen dat de werknemers een portefeuille van bijeengespaarde aandelen hebben; overwegende dat met name ESOP's een voorbeeld kunnen zijn van een buy-outmodel voor werknemers van niet-beursgenoteerde ondernemingen, waarbij de prioritaire buy-outprocedure werknemers in staat kan stellen om potentieel hun eigen baan veilig te stellen wanneer de mogelijkheid van een buy-out door een andere onderneming bestaat; O. overwegende dat er dus maatregelen nodig zijn om werknemers te beschermen tegen risico's zoals het verlies van zowel hun baan als het geïnvesteerde kapitaal indien hun werkgever door een crisis wordt getroffen; overwegende dat FPW niet mag worden gebruikt om afbreuk te doen aan de verworven sociale en arbeidsrechten van de werknemers en evenmin in de plaats mag komen van een normaal basisloon, andere vormen van beloning of bijdragen aan pensioenregelingen, en geen manier mag zijn om risico's op de werknemer af te schuiven of zich aan de arbeidswetgeving te onttrekken; P. overwegende dat deelname aan de FPW vrijwillig moet blijven voor de werknemers, met name in kmo's, en geen afbreuk mag doen aan hun mobiliteit op de arbeidsmarkt, hun sociale zekerheid of hun recht op collectieve actie; overwegende dat de werknemers te allen tijde toegang moeten hebben tot informatie over de economische situatie van de onderneming, met uitzondering van haar bedrijfsgeheimen en commercieel gevoelige informatie, en informatie moeten krijgen over de voor- en nadelen van elke beschikbare FPW-regeling; Q. overwegende dat fiscale prikkels essentieel zijn voor het bevorderen van FPW en op middellange tot de lange termijn kunnen renderen, aangezien landen met een lange traditie op het gebied van financiële participatie van werknemers ook het meest ontwikkelde werknemersaandeelhouderschap hebben en de grootste fiscale voordelen laten zien; R. overwegende dat proactieve werkgelegenheidsmaatregelen, zoals steun voor mensen die als echte zelfstandige aan de slag willen gaan en voor sociaal ondernemerschap, essentiële instrumenten zijn voor de re-integratie van werklozen op de arbeidsmarkt, in lijn met het in januari 2013 vastgestelde Europees Actieplan voor ondernemerschap; S. overwegende dat het huidig Europees Sociaal Fonds sociaal ondernemerschap en de sociale en solidaire economie bevordert, en dat dit ook met het komende ESF+ moet worden voortgezet; overwegende dat FPW een waardevolle bijdrage aan de ontwikkeling van de sociale en solidaire economie kan leveren door bijvoorbeeld investeringen of financiering toegankelijker te maken; T. overwegende dat FPW een aanvulling kan zijn op EU-programma's ter verbetering van de toegang tot kapitaal, met name voor kmo's, zoals het Cosme-programma, het programma InnovFin, het programma Creatief Europa en de Europese structuur- en investeringsfondsen; U. overwegende dat FPW een aanvulling kan vormen op het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, dat mensen helpt die hun baan hebben verloren na grote structurele veranderingen ten gevolge van de mondialisering of de economische en financiële crisis, met betrekking tot omscholing, opleiding, steun voor zelfstandigen, start-ups en overnames door werknemers; V. overwegende dat EU-richtsnoeren voor FPW de lidstaten zouden kunnen helpen om kaders voor FPW-regelingen te ontwikkelen die zowel werkgevers als werknemers ten goede kunnen komen en het publiek meer bewust kunnen maken van FPW; 1. verzoekt de Commissie na te denken over passende aanbevelingen om de lidstaten en ondernemingen, in het bijzonder kmo's, aan te moedigen om FPW-regelingen te ontwikkelen en aan te bieden die ten goede komen aan en het belang dienen van zowel de werknemers als de ondernemingen; benadrukt dat deze regelingen: 2. verzoekt de lidstaten bij het promoten van regelingen voor werknemersaandeelhouderschap bij ondernemingen en werknemers te voorzien in niet-verplichte stimulansen, waaronder belastingprikkels (die niet mogen indruisen tegen de nationale belastingregels), in overeenstemming met de beginselen van best practices, en tegelijk de hoogste normen inzake sociale bescherming van werknemers te steunen en het recht van werknemers op collectieve actie te waarborgen; 3. onderstreept dat FPW moet worden ingebed in een systeem van betrokkenheid van de werknemers, bijvoorbeeld bij de besluitvorming in de onderneming, en dat FPW niet in de plaats mag komen van een billijk en fatsoenlijk loon, noch een alternatief mag zijn voor overheidspensioenen of collectief overeengekomen pensioenregelingen; 4. vraagt de Commissie uitvoering te geven aan het uit vijf punten bestaande actieplan dat is opgenomen in het eindverslag over het proefproject ter bevordering van eigenaarschap en participatie van werknemers uit 2014; 5. onderkent het verband tussen wetgevingsmaatregelen op nationaal niveau ter bevordering van FPW-regelingen en het aantal ondernemingen en werknemers dat daar gebruik van maakt; 6. wijst op de transnationale obstakels waarmee zowel ondernemingen die dergelijke regelingen in meerdere lidstaten aanbieden als werknemers worden geconfronteerd, namelijk discrepanties in de wetgeving en het risico op dubbele belasting met alle aanzienlijke administratieve kosten van dien, die het vrije verkeer van werknemers kunnen inperken, terwijl dit vrije verkeer van werknemers een belangrijke rol speelt bij het bestrijden van de werkloosheidsplaag en het bevorderen van convergentie en integratie tussen de lidstaten; 7. verzoekt de Commissie en de lidstaten aan bewustmaking te doen, zoals wordt aanbevolen in het eindverslag over het proefproject ter bevordering van eigenaarschap en participatie van werknemers uit 2014, de resultaten van onderzoeksprojecten te benutten, de grensoverschrijdende meeneembaarheid van best practices te stimuleren, en een voorstel in te dienen voor een reeks eenvoudige, elementaire basismodellen voor ondersteuning; 8. verzoekt de Commissie en de lidstaten speciale websites op te zetten met modelovereenkomsten voor winstdelingsregelingen die kmo's en micro-ondernemingen makkelijk kunnen gebruiken, en informatie over de daaraan verbonden risico's en ander relevant materiaal te verschaffen; verzoekt de Commissie en de lidstaten om, met de hulp van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, gegevens te blijven verzamelen over het gebruik en de verspreiding van financiële-participatieregelingen en ook te onderzoeken welk effect financiële participatie heeft op het functioneren van de onderneming, de arbeidskwaliteit en het personeelsbehoud; 9. verzoekt de lidstaten Commissie ondernemingen die belangstelling voor FPW tonen, te helpen met oplossingen en specifieke steunmaatregelen om buitensporige administratieve en ontwikkelingskosten in verband met de tenuitvoerlegging van FPW – met name in kmo's – te voorkomen, externe beheerders zoals banken en investeringsfondsen aan te moedigen om eenvoudige FPW-regelingen op maat van dit soort ondernemingen voor te stellen, en er tegelijkertijd op toe te zien dat intermediairs niet van de kleinste ondernemingen profiteren en dat er geen verborgen kosten zijn; 10. verzoekt de Commissie en de lidstaten financiële educatie te bevorderen om de EU-burgers te empoweren en beter bewust te maken van de implicaties van FPW; 11. verzoekt de Commissie en de lidstaten bij het begin van het proces met de sociale partners, werknemersaandeelhouderschapsorganisaties en andere betrokken partijen te overleggen om de meest passende FPW-kaders te ontwerpen, en wanneer een FPW-regeling relevant wordt geacht, daar per bedrijf over te onderhandelen, rekening houdend met de omvang van de onderneming, de soort onderneming, haar werknemers en haar financiële situatie, maar ook met de nationale wetgeving en praktijk; 12. beveelt aan om per bedrijfstak over werknemersspaarregelingen en ‑instrumenten te onderhandelen zodat kmo's en micro-ondernemingen over modelovereenkomsten beschikken die zij direct en makkelijk kunnen gebruiken; 13. beklemtoont dat alle werknemers op niet-discriminerende wijze, ongeacht leeftijd, geslacht, nationaliteit, voltijd- of deeltijdwerk enz., aan FPW moeten kunnen deelnemen; 14. stelt dat differentiatie tussen werknemers gerechtvaardigd kan zijn om rekening te houden met de uiteenlopende behoeften en belangen van de werknemers, bijvoorbeeld aan beperkingen onderworpen aandelenplannen die alleen voor leidinggevenden bestemd zijn; 15. overwegende dat ESOP's werknemers de mogelijkheid moeten bieden om hun ESOP-rekening voor andere aandelen dan die van de huidige werkgever te gebruiken teneinde het concentratierisico te beperken, met name in het geval van kmo's; 16. wijst erop dat het besluit om aan een FPW-regeling deel te nemen, geheel vrijwillig moet zijn, d.w.z. dat er geen actie mag worden ondernomen tegen werknemers die besluiten niet deel te nemen, en dat als ze besluiten deel te nemen, die deelname gebaseerd moet zijn op de nodige opleiding en de geïnformeerde instemming van de werknemers, die zich ten volle bewust moeten zijn van hun rechten en plichten, de risico's, de situatie van de onderneming, de voor- en nadelen van elke regeling, de fiscale gevolgen van deelname aan de regeling en de voorwaarden die gelden wanneer zij de onderneming verlaten of uit de regeling stappen; 17. is van oordeel dat FPW niet in de plaats mag komen van, en niet mag resulteren in een vermindering van het normale basisloon of andere vormen van beloning zoals socialezekerheidsbijdragen, maar veeleer complementair moet zijn aan alle sociale en contractuele rechten, wat een allereerste voorwaarde is om FPW toe te passen; 18. is van mening dat er meer dwarsverbanden tot stand moeten worden gebracht tussen FPW en de sociale economie, met name via programma's zoals Creatief Europa, dat microleningen ten belope van maximaal 25 000 EUR verstrekt aan kleine ondernemingen en sociale ondernemingen; 19. verzoekt de Commissie en de lidstaten er rekening mee te houden dat de arbeidsmarkt zich snel ontwikkelt en verandert, wat uitdagingen met betrekking tot vaardigheden, digitalisering, automatisering, vermogensongelijkheid en besparingen in de sociale zekerheid met zich brengt, en dat er voortdurend nieuwe mogelijkheden ontstaan om werknemers te steunen en te beschermen en hen in staat te stellen zich aan te passen en zich op professioneel en persoonlijk vlak te ontwikkelen; 20. onderstreept de belangrijke rol die FPW kan spelen bij het bevorderen van ondernemerschap en ondernemingszin door onderzoek en toegang tot kapitaal te vergemakkelijken, met name voor start-ups; 21. benadrukt dat micro-ondernemingen weliswaar een belangrijke rol spelen in de economie van de meeste lidstaten van de EU, maar dat er nog steeds geen maatregelen zijn genomen om werknemersaandeelhouderschap in micro-ondernemingen te ondersteunen; 22. verwelkomt de initiatieven van de directoraten-generaal EMPL, FISMA en GROW van de Commissie om de werkgelegenheid, kmo's en de kapitaalmarktenunie te ondersteunen, en vraagt dat er een gecoördineerde benadering wordt gevolgd om de beschikbare hulpbronnen optimaal te gebruiken, in de wetenschap dat de eindbegunstigde de Europese burger is; 23. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.