Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een beschikking ( COM(2001) 411 – C5-0384/2001) (1) , – gelet op verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (2) , met name artikel 43, – gelet op artikel 54 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0054/2002 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het aldus gewijzigde besluit samen met de voorzitter van de Raad en de voorzitter van de Commissie te ondertekenen; 3. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het aldus gewijzigde besluit te ondertekenen en samen met de secretarissen-generaal van de andere instellingen zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (5462/1/2002 – C5&nbhy;0148/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 511 (2) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0219/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 13 juni 2002, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/../EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verzekeringsbemiddeling HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 47, lid 2, en 55, Gezien het voorstel van de Commissie (3) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen vervullen bij de distributie van verzekerings- en herverzekeringsproducten in de Gemeenschap een centrale rol. (2) Een eerste stap ter bevordering van de uitoefening van het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten voor verzekeringsagenten en assurantiemakelaars werd gezet met Richtlijn 77/92/EEG van de Raad van 13 december 1976 houdende maatregelen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten voor de werkzaamheden van verzekeringsagent en assurantiemakelaar (ex groep 630 CITI) en houdende met name overgangsmaatregelen voor deze werkzaamheden (6) . (3) Richtlijn 77/92/EEG zou van toepassing blijven totdat de voorschriften betreffende de coördinatie van de nationale regelingen voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van verzekeringsagenten en assurantiemakelaars in werking zouden treden. (4) Aanbeveling 92/48/EEG van de Commissie van 18 december 1991 inzake verzekeringstussenpersonen (7) werd door de lidstaten grotendeels uitgevoerd en heeft bijgedragen tot de onderlinge aanpassing van de nationale bepalingen betreffende de vereisten inzake beroepsbekwaamheid en de registerinschrijving van verzekeringstussenpersonen. (5) Tussen de nationale bepalingen bestaan echter nog belangrijke verschillen die belemmeringen vormen voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen in de interne markt. Het is derhalve wenselijk Richtlijn 77/92/EEG door een nieuwe richtlijn te vervangen. (6) Verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen dienen ook gebruik te kunnen maken van de bij het Verdrag vastgestelde rechten op het gebied van vrije vestiging en vrije dienstverrichting. (7) Het feit dat verzekeringstussenpersonen niet in de gehele Gemeenschap werkzaam kunnen zijn, belemmert de goede werking van de interne verzekeringsmarkt. (8) De coördinatie van de nationale bepalingen betreffende de vereisten inzake beroepsbekwaamheid en de registerinschrijving van personen die werkzaamheden op het gebied van de verzekeringsbemiddeling aanvangen en uitoefenen, kan derhalve zowel tot de voltooiing van de interne markt voor financiële diensten als tot een betere bescherming van de consument op dit gebied bijdragen. (9) Verscheidene soorten personen of instellingen, zoals agenten, makelaars en bankverzekeraars, kunnen verzekeringsproducten distribueren. De gelijke behandeling van marktdeelnemers en de bescherming van de klant vergen dat al deze personen en instellingen onder deze richtlijn vallen. (10) Deze richtlijn bevat een definitie van verbonden verzekeringstussenpersoon, die rekening houdt met de kenmerken van bepaalde markten in de lidstaten en beoogt registerinschrijvingsvoorwaarden vast te stellen die voor deze tussenpersonen kunnen gelden. Deze definitie belet niet dat de lidstaten gelijkaardige begrippen kunnen hanteren met betrekking tot verzekeringstussenpersonen die, handelend in naam en voor rekening van een verzekeringsonderneming en onder de volledige verantwoordelijkheid van die onderneming, gemachtigd zijn om premies en voor klanten bestemde bedragen te innen overeenkomstig de bij deze richtlijn bepaalde voorwaarden inzake financiële waarborgen. (11) Deze richtlijn betreft personen wier werkzaamheden erin bestaan diensten op het gebied van verzekeringsbemiddeling aan derden te verlenen tegen hetzij een financiële vergoeding, hetzij een overeengekomen, met de dienstverlening door de tussenpersoon verband houdend ander economisch voordeel. (12) Deze richtlijn betreft niet personen met een andere beroepswerkzaamheid, zoals belastingconsulenten of accountants, die in het kader van die andere beroepswerkzaamheid incidenteel advies op verzekeringsgebied verstrekken, noch het louter verstrekken van informatie van algemene aard over verzekeringsproducten, zonder het oogmerk de klant te assisteren bij de sluiting of uitvoering van een verzekerings- of een herverzekeringsovereenkomst, noch het beroepshalve verrichten van schadebeheer voor een verzekeringsonderneming of een herverzekeringsonderneming noch schade&nbhy;expertise en &nbhy;regeling. (13) Deze richtlijn is niet van toepassing op personen die verzekeringsbemiddeling onder bepaalde strikte voorwaarden als nevenwerkzaamheid uitoefenen. (14) Verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen moeten bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar zij hun woonplaats of hoofdkantoor hebben in een register worden ingeschreven op voorwaarde dat zij voldoen aan strenge beroepsvereisten inzake bekwaamheid, betrouwbaarheid, dekking tegen beroepsaansprakelijkheid en financiële draagkracht. (15) Deze registerinschrijving moet verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen in staat stellen overeenkomstig de beginselen van vrijheid van vestiging en vrijheid van dienstverrichting in andere lidstaten werkzaam te zijn, op voorwaarde dat tussen de bevoegde autoriteiten de vereiste kennisgevingsprocedure is gevolgd. (16) Passende sancties zijn vereist tegen personen die de werkzaamheid van verzekerings- of herverzekeringsbemiddeling zonder registerinschrijving uitoefenen en tegen verzekerings- of herverzekeringsondernemingen die gebruik maken van de diensten van niet-ingeschreven tussenpersonen of van tussenpersonen die de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale voorschriften niet naleven. (17) Samenwerking en uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten zijn ter bescherming van de consument en ter verzekering van een gezond verzekerings- en herverzekeringsbedrijf in de interne markt van wezenlijk belang. (18) Het is voor de consument van wezenlijk belang te weten of hij met een tussenpersoon te maken heeft die advies verstrekt over de producten van een groot aantal verzekeringsondernemingen, dan wel over door een bepaald aantal verzekeringsondernemingen aangeboden producten. (19) Deze richtlijn gaat in op de informatieplicht van verzekeringstussenpersonen jegens hun klanten. In dit verband mag een lidstaat strengere bepalingen handhaven of aannemen welke kunnen worden opgelegd aan de verzekeringstussenpersonen die op zijn grondgebied verzekeringsbemiddelingsactiviteiten uitoefenen, ongeacht de plaats waar deze tussenpersonen gevestigd zijn, op voorwaarde dat deze strengere bepalingen in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht, met inbegrip van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("Richtlijn inzake elektronische handel") (8) . (20) Wanneer de tussenpersoon verklaart over de producten van een groot aantal verzekeringsondernemingen advies te verstrekken, dient hij een onpartijdige en voldoende brede analyse van de op de markt verkrijgbare producten uit te voeren. Bovendien dienen alle tussenpersonen de redenen toe te lichten die aan hun advies ten grondslag liggen. (21) Het is minder noodzakelijk te verlangen dat dergelijke inlichtingen worden verstrekt wanneer de klant een onderneming is die de herverzekering of de verzekering van commerciële en industriële risico's wenst. (22) Er is behoefte aan adequate en doeltreffende klachten- en beroepsprocedures in de lidstaten om geschillen tussen verzekeringstussenpersonen en consumenten te beslechten, zo mogelijk met gebruikmaking van bestaande procedures. (23) Onverminderd het recht van de klanten een gerechtelijke procedure in te leiden, dienen de lidstaten openbare of particuliere instanties voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting aan te moedigen om bij de beslechting van grensoverschrijdende geschillen samen te werken. Die samenwerking zou er met name toe kunnen dienen de klant in staat te stellen om klachten over in andere lidstaten gevestigde verzekeringstussenpersonen voor te leggen aan de buitengerechtelijke instanties in de lidstaat waar hij zijn woonplaats heeft. De oprichting van het FIN-net biedt de consument bijkomende hulp wanneer hij een beroep doet op grensoverschrijdende diensten. In de bepalingen betreffende de procedures wordt rekening gehouden met Aanbeveling 98/257/EG van de Commissie van 30 maart 1998 betreffende de principes die van toepassing zijn op de organen die verantwoordelijk zijn voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen (9) . (24) Richtlijn 77/92/EEG moet worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES Artikel 1 Toepassingsgebied 1. Bij deze richtlijn worden voorschriften vastgesteld betreffende de toegang tot en de uitoefening van het verzekeringsbemiddelingsbedrijf en het herverzekeringsbemiddelingsbedrijf door natuurlijke of rechtspersonen die in een lidstaat zijn gevestigd of zich daar wensen te vestigen. 2. Deze richtlijn is niet van toepassing op personen die bemiddelingsdiensten verrichten voor verzekeringsovereenkomsten wanneer alle volgende voorwaarden vervuld zijn: 3. Deze richtlijn is niet van toepassing op verzekerings- en herverzekeringsbemiddelingsdiensten met betrekking tot buiten de Gemeenschap gesitueerde risico's en verplichtingen. Deze richtlijn doet evenmin afbreuk aan de wetgeving van een lidstaat met betrekking tot het verzekeringsbemiddelingsbedrijf dat op zijn grondgebied uit hoofde van het vrij verrichten van diensten wordt uitgeoefend door in een derde land gevestigde verzekeringstussenpersonen , mits gelijke behandeling van alle personen die op deze markt het verzekeringsbemiddelingsbedrijf uitoefenen of mogen uitoefenen is gewaarborgd. Deze richtlijn reglementeert niet de verzekeringsbemiddelingsactiviteiten die worden verricht in derde landen, noch de activiteiten van communautaire verzekerings- of herverzekeringsondernemingen als omschreven in Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (10) en Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe levensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan (11) , die in derde landen worden verricht via verzekeringstussenpersonen. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: Werkzaamheden uitgeoefend door een verzekeringsonderneming of een werknemer van een verzekeringsonderneming die onder verantwoordelijkheid van die verzekeringsonderneming handelt, worden niet als verzekeringsbemiddeling beschouwd. Werkzaamheden die bestaan in incidentele informatieverstrekking in de context van een andere beroepswerkzaamheid, mits zij niet tot doel hebben de klant te assisteren bij de sluiting of uitvoering van een verzekeringsovereenkomst, in het beroepshalve verrichten van schadebeheer voor een verzekeringsonderneming of in schaderegeling en schade-expertise, worden evenmin als verzekeringsbemiddeling beschouwd; Werkzaamheden uitgeoefend door een herverzekeringsonderneming of een werknemer van een herverzekeringsonderneming die onder verantwoordelijkheid van die herverzekeringsonderneming handelt, worden niet als herverzekeringsbemiddeling beschouwd. Werkzaamheden die bestaan in incidentele informatieverstrekking in de context van een andere beroepswerkzaamheid, mits zij niet tot doel hebben de klant te assisteren bij de sluiting of uitvoering van een verzekeringsovereenkomst, in het beroepshalve verrichten van schadebeheer voor een verzekeringsonderneming of in schaderegeling en schade-expertise, worden evenmin als verzekeringsbemiddeling beschouwd; Als verbonden verzekeringstussenpersoon die, wat hun respectieve producten betreft, onder verantwoordelijkheid van een of meer verzekeringsondernemingen handelt, wordt ook beschouwd eenieder die in aanvulling op zijn hoofdberoepswerkzaamheid een verzekeringsbemiddelingsactiviteit uitoefent, waarbij de verzekering een aanvulling vormt op de goederen of diensten die in het kader van de hoofdwerkzaamheid worden geleverd, en die noch premies, noch voor de klant bestemde bedragen int; Onder duurzame drager wordt in het bijzonder verstaan computerdiskettes, cd-rom's, DVD's en de harde schijf van de computer van de consument waarop de elektronische post wordt opgeslagen, maar niet internet-websites, tenzij die voldoen aan de in de definitie van duurzame drager opgenomen criteria. HOOFDSTUK II INSCHRIJVINGSVEREISTEN Artikel 3 Registerinschrijving 1. Verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen worden bij een bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel 7 , lid 2, in hun lidstaat van herkomst in een register of in registers ingeschreven. Onverminderd het bepaalde in de eerste alinea kunnen de lidstaten bepalen dat verzekerings&nbhy; en herverzekeringsondernemingen of andere lichamen met de bevoegde autoriteiten kunnen samenwerken voor de registerinschrijving van verzekerings&nbhy; en herverzekeringstussenpersonen alsmede voor het op die tussenpersonen toepassen van de in artikel 4 bepaalde vereisten. Meer bepaald kunnen verbonden verzekeringstussenpersonen worden ingeschreven door een verzekeringsonderneming of een vereniging van verzekeringsondernemingen, onder toezicht van een bevoegde autoriteit. De lidstaten behoeven het in de eerste en tweede alinea bedoelde vereiste niet toe te passen op alle natuurlijke personen die werkzaam zijn in een onderneming en een verzekerings&nbhy; of herverzekeringsbemiddelingsactiviteit uitoefenen. In het geval van een rechtspersoon schrijven de lidstaten deze in en vermelden zij in het register bovendien de namen van de tot de leiding behorende natuurlijke personen die verantwoordelijk zijn voor het bemiddelingsbedrijf. 2. De lidstaten kunnen meer dan één register voor verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen instellen mits zij criteria vastleggen op grond waarvan tussenpersonen worden ingeschreven. De lidstaten zorgen ervoor dat één loket wordt ingesteld, waardoor een vlotte en snelle toegang tot informatie uit deze verschillende langs elektronische weg beschikbare en te allen tijde geactualiseerde registers mogelijk is. Dit loket biedt tevens de identificatiegegevens van de bevoegde autoriteiten van iedere lidstaat bedoeld in lid 1, eerste alinea. In dit register wordt bovendien aangegeven in welk land of welke landen de tussenpersoon werkzaam is uit hoofde van de vrijheid van vestiging of de vrijheid van dienstverrichting. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de registerinschrijving van verzekerings&nbhy; en herverzekeringstussenpersonen, met inbegrip van de verbonden verzekeringstussenpersonen, slechts mogelijk is indien aan de in artikel 4 bedoelde vereisten inzake beroepsbekwaamheid is voldaan. Ook zorgen de lidstaten ervoor dat de registerinschrijvingen van verzekerings- en herverzekerings-tussenpersonen, met inbegrip van de verbonden verzekeringstussenpersonen, die niet langer aan die vereisten voldoen, worden doorgehaald. De geldigheid van de registerinschrijving wordt regelmatig door de bevoegde instanties onderzocht. Zo nodig stelt de lidstaat van herkomst op passende wijze de lidstaat van ontvangst in kennis van deze registerdoorhaling. 4. De bevoegde autoriteiten kunnen aan de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon een document afgeven aan de hand waarvan elke belanghebbende via raadpleging van het register/de registers als bedoeld in lid 2 kan toetsen of die tussenpersoon naar behoren is ingeschreven. Dit document vermeldt ten minste de in artikel 12 , lid 1, onder a) en b), bedoelde informatie en, wanneer het een rechtspersoon betreft, de naam of namen van de in lid 1, vierde alinea, bedoelde natuurlijke persoon of personen. De lidstaat verlangt dat het document wordt teruggezonden aan de bevoegde autoriteit die het heeft afgegeven wanneer de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon niet langer ingeschreven is. 5. Ingeschreven verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen hebben recht op toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbemiddelingsbedrijf in de Gemeenschap, zowel door middel van vrijheid van vestiging als door middel van het vrij verrichten van diensten. 6. De lidstaten zorgen ervoor dat de verzekeringsondernemingen alleen gebruik maken van de verzekerings- en herverzekeringsbemiddelingsdiensten van ingeschreven verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen en de in artikel 1, lid 2, bedoelde personen. Artikel 4 Vereisten inzake beroepsbekwaamheid 1. Verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen beschikken over passende kennis en bekwaamheid, als voorgeschreven door de lidstaat van herkomst van de tussenpersoon. De lidstaten van herkomst kunnen de vereisten op het gebied van kennis en bekwaamheid aanpassen naargelang van de werkzaamheid van de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon en de gedistribueerde producten, in het bijzonder indien de hoofdberoepswerkzaamheid van de tussenpersoon een andere is dan verzekeringsbemiddeling. In dat geval mag de betrokken persoon uitsluitend een verzekeringsbemiddelingsactiviteit uitoefenen indien een verzekeringstussenpersoon die aan de vereisten van dit artikel voldoet of een verzekeringsonderneming volledig aansprakelijk is voor de handelingen van die persoon. De lidstaten kunnen voorschrijven dat de verzekeringsonderneming in de in artikel 3, lid 1, tweede alinea, bedoelde gevallen nagaat of de kennis en bekwaamheid van de tussenpersonen in overeenstemming zijn met het in de eerste alinea bedoelde vereiste en dat zij hun in voorkomend geval een opleiding verstrekt die beantwoordt aan de vereisten betreffende de door deze tussenpersonen aangeboden producten. De lidstaten behoeven het in de eerste alinea bedoelde vereiste niet toe te passen op alle natuurlijke personen die werkzaam zijn in een onderneming en een verzekerings- of herverzekeringsbemiddelingsactiviteit uitoefenen. De lidstaten zorgen ervoor dat een redelijk aantal personen in de leiding van die ondernemingen die verantwoordelijk zijn voor bemiddeling inzake verzekeringsproducten alsmede iedere andere persoon die zich rechtstreeks met verzekerings- of herverzekeringsbemiddeling bezighoudt, het bewijs levert te beschikken over de kennis en bekwaamheid die relevant is voor de vervulling van hun taken. 2. Verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen zijn betrouwbaar. Zij hebben minimaal een blanco strafblad of enig ander nationaal equivalent met betrekking tot ernstige strafbare feiten in verband met vermogensdelicten of andere met financiële activiteiten verband houdende delicten en zij mogen niet voorheen failliet zijn verklaard, tenzij rehabilitatie overeenkomstig het nationale recht heeft plaatsgevonden. In overeenstemming met het bepaalde in artikel 3, lid 1, tweede alinea, kunnen de lidstaten toestaan dat de verzekeringsonderneming de betrouwbaarheid van de verzekeringstussenpersonen verifieert. De lidstaten behoeven het in de eerste alinea bedoelde vereiste niet toe te passen op alle natuurlijke personen die werkzaam zijn in een onderneming en een verzekerings&nbhy; en herverzekeringsbemiddelingsactiviteit uitoefenen. De lidstaten zorgen ervoor dat de leiding van die ondernemingen en alle medewerkers die zich rechtstreeks met verzekerings- of herverzekeringsbemiddeling bezighouden, aan dat vereiste voldoen. 3. Verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen zijn in het bezit van een beroepsaansprakelijkheidsverzekering die het gehele grondgebied van de Gemeenschap dekt, of een andere vergelijkbare garantie voor aansprakelijkheid wegens beroepsnalatigheid, voor een bedrag van tenminste 1.000.000 EUR , van toepassing per schadegeval, en in het totaal 1.500.000 EUR per jaar voor alle schadegevallen, tenzij die verzekering of vergelijkbare garantie reeds wordt geboden door een verzekeringsonderneming, herverzekeringsonderneming of andere onderneming in naam waarvan de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon handelt of bevoegd is te handelen, of die onderneming volledig aansprakelijk is voor het handelen van de tussenpersoon. 4. De lidstaten treffen alle nodige maatregelen om de klanten te beschermen tegen het onvermogen van de verzekeringstussenpersoon om de premie aan de verzekeringsonderneming over te dragen of het bedrag van de schadevordering of premierestitutie aan de verzekerde over te dragen. Die maatregelen hebben een of meer van de volgende vormen: 5. Voor de uitoefening van het verzekerings- en herverzekeringsbemiddelingsbedrijf is het noodzakelijk dat permanent aan de in dit artikel vastgestelde beroepsvereisten wordt voldaan. 6. De lidstaten mogen de bovengenoemde vereisten aanscherpen of andere vereisten toevoegen voor de verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen die op hun grondgebied zijn ingeschreven. 7. De in lid 3 en lid 4 bedoelde bedragen worden om de vijf jaar aangepast aan de veranderingen in het door Eurostat bekendgemaakte Europees indexcijfer van de consumentenprijzen, voor de eerste maal vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. De bedragen worden automatisch aangepast door het basisbedrag te verhogen met de procentuele mutatie van het indexcijfer gedurende de periode tussen de inwerkingtreding van deze richtlijn en de eerste actualiseringsdatum, of tussen de laatste actualiseringsdatum en de volgende actualiseringsdatum, en naar boven afgerond op 1 euro. Artikel 5 Behoud van de verkregen rechten De lidstaten kunnen bepalen dat wie vóór 1 september 2000 als tussenpersoon werkzaam geweest is, in een register ingeschreven gestaan heeft en over een niveau van kennis, ervaring en integriteit beschikt dat vergelijkbaar is met de vereisten van deze richtlijn, automatisch in het nieuw in te voeren register wordt ingeschreven, zodra aan de vereisten van artikel 4, leden 3 en 4 is voldaan. Artikel 6 Kennisgeving van vestiging en dienstverrichting in andere lidstaten 1. Elke verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon die voornemens is voor het eerst in een of meer lidstaten werkzaamheden uit hoofde van het vrij verrichten van diensten of de vrijheid van vestiging uit te oefenen, stelt de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst daarvan in kennis. Binnen een maand na deze kennisgeving stellen deze bevoegde autoriteiten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van ontvangst die dit wensen in kennis van het voornemen van de verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon en brengen zij tegelijkertijd de betrokken tussenpersoon daarvan op de hoogte. De verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon kan zijn werkzaamheden aanvangen een maand nadat hij van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst heeft vernomen dat deze de in de vorige alinea bedoelde mededeling heeft verricht. De betrokken tussenpersoon kan zijn werkzaamheden onmiddellijk aanvangen indien de lidstaat van ontvangst daarvan niet in kennis wenst te worden gesteld. 2. De lidstaten doen de Commissie mededeling van hun wens in kennis te worden gesteld overeenkomstig lid 1. De Commissie stelt op haar beurt alle lidstaten daarvan in kennis. 3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst kunnen de noodzakelijke maatregelen nemen om op passende wijze de voorwaarden openbaar te maken waaronder, om redenen van algemeen belang, deze werkzaamheden op hun grondgebied moeten worden uitgeoefend. Artikel 7 Bevoegde autoriteiten 1. De lidstaten wijzen de bevoegde autoriteiten aan die gemachtigd zijn te zorgen voor de uitvoering van deze richtlijn. De lidstaten stellen de Commissie van deze aanwijzing en van de eventuele taakverdeling in kennis. 2. De in lid 1 bedoelde autoriteiten zijn ofwel overheidsinstanties ofwel lichamen die zijn erkend bij de nationale wetgeving of door overheidsinstanties die bij de nationale wetgeving uitdrukkelijk daartoe zijn gemachtigd. Zij mogen geen verzekerings- of herverzekeringsondernemingen zijn. 3. De bevoegde autoriteiten bezitten alle bevoegdheden die nodig zijn voor de vervulling van hun taken. Elke lidstaat zorgt ervoor dat, indien meer dan één autoriteit op zijn grondgebied bevoegd is, een nauwe samenwerking wordt bevorderd zodat de autoriteiten zich doeltreffend van hun respectieve taken kunnen kwijten. Artikel 8 Sancties 1. De lidstaten stellen passende sancties vast voor het geval dat een persoon het verzekerings- of herverzekeringsbemiddelingsbedrijf uitoefent en daarbij niet in een van de lidstaten is ingeschreven en niet valt onder artikel 1, lid 2. 2. De lidstaten stellen passende sancties vast ten aanzien van verzekerings&nbhy; of herverzekeringsondernemingen die gebruik maken van de verzekerings&nbhy; of herverzekeringsbemiddelingdiensten van personen die niet in een van de lidstaten zijn ingeschreven en niet vallen onder artikel 1, lid 2. 3. De lidstaten stellen passende sancties vast voor het geval dat een verzekerings&nbhy; of herverzekeringstussenpersoon de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen niet naleeft. 4. Deze richtlijn doet niet af aan de bevoegdheid van de lidstaten van ontvangst om passende maatregelen te treffen ter voorkoming of bestraffing van op hun grondgebied gepleegde onregelmatigheden die in strijd zijn met de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij om redenen van algemeen belang hebben vastgesteld. Met name kunnen zij inbreukplegende verzekerings- of herverzekeringstussenpersonen beletten nieuwe werkzaamheden op hun grondgebied te verrichten. 5. Elke genomen maatregel die sancties of beperkingen van de werkzaamheden van een verzekerings- of herverzekeringstussenpersoon behelst, moet naar behoren met redenen worden omkleed en aan de betrokken tussenpersoon worden medegedeeld. Tegen elke maatregel van die aard staat in de lidstaat die de maatregel heeft genomen, beroep open bij de rechter. Artikel 9 Informatie-uitwisseling tussen de lidstaten 1. De bevoegde autoriteiten van de onderscheiden lidstaten werken samen om een goede toepassing van de bepalingen van deze richtlijn te verzekeren. 2. De bevoegde autoriteiten wisselen gegevens uit over verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen tegen wie een sanctie als bedoeld in artikel 8 , lid 3, of een maatregel als bedoeld in artikel 8 , lid 4, is getroffen, die de registerdoorhaling van die tussenpersonen tot gevolg kan hebben. Bovendien kunnen de bevoegde autoriteiten op verzoek van een hunner onderling alle relevante informatie uitwisselen. 3. Eenieder die in het kader van deze richtlijn gegevens moet ontvangen of verstrekken, is aan het beroepsgeheim gebonden op de wijze als bepaald in artikel 16 van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (12) en artikel 15 van Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) (13) . Artikel 10 Klachten De lidstaten zorgen voor de instelling van een procedure die klanten en andere belanghebbenden , met name de consumentenorganisaties, de mogelijkheid biedt klachten over verzekerings- en herverzekeringstussenpersonen in te dienen. In elk geval wordt aan de klachten gevolg gegeven. Artikel 11 Buitengerechtelijke geschillenbeslechting 1. De lidstaten moedigen de invoering aan van passende en doeltreffende klachten- en beroepsprocedures voor de buitengerechtelijke beslechting van geschillen tussen verzekeringstussenpersonen en klanten, waarbij in voorkomend geval van bestaande instanties gebruik wordt gemaakt. 2. De lidstaten moedigen deze instanties ertoe aan, bij de beslechting van grensoverschrijdende geschillen samen te werken. HOOFDSTUK III INFORMATIEVEREISTEN VOOR TUSSENPERSONEN Artikel 12 Door de verzekeringstussenpersoon te verstrekken informatie 1. Voordat een eerste verzekeringsovereenkomst gesloten wordt en, zonodig, wanneer de overeenkomst gewijzigd of verlengd wordt, verstrekt de verzekeringstussenpersoon de klant ten minste de volgende informatie: Bovendien deelt de verzekeringstussenpersoon de klant met betrekking tot de aangeboden overeenkomst mee: of of 2. In de gevallen waarin is voorzien dat bepaalde informatie slechts op verzoek van de klant wordt verstrekt, wordt deze in kennis gesteld van zijn recht om dergelijke informatie te verlangen. 3 . Wanneer de verzekeringstussenpersoon de klant meedeelt dat hij adviseert op grond van een objectieve analyse, is hij verplicht zijn advies te baseren op een analyse van een toereikend aantal op de markt verkrijgbare verzekeringsovereenkomsten, zodat hij overeenkomstig de professionele criteria in staat is de verzekeringsovereenkomst aan te bevelen die aan de behoeften van de klant voldoet. 4. Voorafgaand aan de sluiting van een verzekeringsovereenkomst preciseert de verzekeringstussenpersoon, in het bijzonder rekening houdend met de door de klant verstrekte informatie, ten minste de verlangens en behoeften van deze klant alsmede de elementen waarop zijn advies over een bepaald verzekeringsproduct is gebaseerd. Deze preciseringen variëren naar gelang van de ingewikkeldheidsgraad van de aangeboden verzekeringsovereenkomst. 5 . De in de leden 1, 3 en 4 bedoelde informatie behoeft niet te worden gegeven wanneer de verzekeringstussenpersoon bemiddelt bij de verzekering van grote risico"s noch in het geval van bemiddeling door herverzekeringstussenpersonen. 6. De lidstaten mogen strengere bepalingen betreffende de vereisten op het gebied van de in lid 1 bedoelde informatie handhaven of aannemen, indien deze bepalingen in overeenstemming zijn met het Gemeenschapsrecht. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de in de eerste alinea bedoelde nationale bepalingen. Teneinde met alle passende middelen een hoge mate van transparantie te bereiken, zorgt de Commissie ervoor dat informatie over de nationale bepalingen waarvan zij in kennis wordt gesteld, tevens aan de consumenten en de verzekeringstussenpersonen wordt meegedeeld. Artikel 13 Voorwaarden inzake informatie 1. Alle informatie die de klanten op grond van artikel 12 moet worden meegedeeld, wordt verstrekt: 2. In afwijking van lid 1, onder a), mag de in artikel 12 bedoelde informatie op verzoek van de klant mondeling worden meegedeeld, indien onmiddellijke dekking noodzakelijk is. In deze gevallen wordt de informatie onmiddellijk na de sluiting van de overeenkomst overeenkomstig lid 1 aan de klant verstrekt. 3. In geval van verkoop per telefoon is de vooraf aan de klant verstrekte informatie in overeenstemming met de communautaire voorschriften die gelden voor de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten. Bovendien wordt onmiddellijk na de sluiting van de overeenkomst informatie overeenkomstig lid 1 aan de klant verstrekt. HOOFDSTUK IV SLOTBEPALINGEN Artikel 14 Beroep op de rechter De lidstaten zorgen ervoor dat tegen beslissingen met betrekking tot een verzekeringstussenpersoon, een herverzekeringstussenpersoon of een verzekeringsonderneming die krachtens overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zijn gegeven, beroep bij de rechter openstaat. Artikel 15 Intrekking Richtlijn 77/92/EEG wordt ingetrokken met ingang van de in artikel 16 , lid 1, bedoelde datum. Artikel 16 Omzetting 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op . .. (14) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. In die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan wordt naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen, alsmede een tabel, waarin wordt aangegeven in welke nationale bepalingen de bepalingen van deze richtlijn zijn verwerkt. Artikel 17 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 18 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te voor het Europees Parlement voor de Raad de Voorzitter de Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 10 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0027/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Economische en Monetaire Commissie en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole (A5&nbhy;0182/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 13 juni 2002, met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2002/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair programma ter verbetering van het functioneren van de belastingstelsels in de interne markt (Fiscalis 2007 programma) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De doelmatige, eenvormige en doeltreffende toepassing van het Gemeenschapsrecht in de interne markt is van wezenlijk belang voor het functioneren van de belastingstelsels, in het bijzonder ter bescherming van de financiële belangen van de lidstaten en de Gemeenschap door het bestrijden van belastingontwijking en -ontduiking, het vermijden van concurrentieverstorende situaties en het verminderen van administratieve problemen voor de overheidsdiensten en de belastingplichtingen. De Gemeenschap dient in samenwerking met de lidstaten zorg te dragen voor deze doelmatige, eenvormige en doeltreffende toepassing. (2) Beschikking nr. 888/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 1998 houdende vaststelling van een actieprogramma ter verbetering van de stelsels van indirecte belastingen van de interne markt (Fiscalis programma) (5) heeft in aanzienlijke mate bijgedragen tot het verwezenlijken van deze algemene doelstellingen in de periode van 1998 tot 2002. Het wordt derhalve dienstig geacht het Fiscalis programma met vijf jaar te verlengen. Beschikking nr. 888/98/EG dient derhalve te worden ingetrokken. Voor financiering na 2006 dient echter toestemming van de begrotingsautoriteit te worden verkregen. (3) Een doeltreffende, doelmatige en intensieve samenwerking tussen de huidige en de toekomstige lidstaten en tussen de laatstgenoemde en de Commissie is belangrijk voor de goede werking van de belastingstelsels in de interne markt. (4) De ervaring die de Gemeenschap heeft opgedaan met het Fiscalis programma heeft geleerd dat uitwisselingen, seminars en multilaterale controleoefeningen een bijdrage kunnen leveren tot het bereiken van de doelstellingen van het programma doordat zij functionarissen van de verschillende nationale administraties bijeenbrengen in beroepsmatige activiteiten. Deze activiteiten dienen derhalve te worden voortgezet, met dien verstande dat zij worden uitgebreid tot de inkomstenbelasting, de vermogensbelasting en de verzekeringen. (5) De oprichting en het functioneren van een infrastructuur voor communicatie en gegevensuitwisseling zal een cruciale rol spelen bij het versterken van de belastingstelsels in de Gemeenschap. Vooral het systeem voor de uitwisseling van gegevens betreffende de BTW (VIES) als bedoeld in Verordening (EEG) nr. 218/92 van de Raad van 27 januari 1992 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW) (6) , heeft aangetoond dat informatietechnologie een belangrijke rol speelt bij het veilig stellen van de inkomsten, terwijl zij de administratieve werkbelasting tot een minimum terugbrengt. (6) Voor een uniforme toepassing van het gemeenschapsrecht is het van wezenlijk belang dat de voor de belastingen verantwoordelijke functionarissen een goed gemeenschappelijk begrip hebben van het gemeenschapsrecht en van de tenuitvoerlegging daarvan in de huidige en de toekomstige lidstaten. Een dergelijk niveau kan enkel worden bereikt door een doeltreffende basis- en vervolgopleiding in de huidige en de toekomstige lidstaten. Aanvullende maatregelen van de Gemeenschap zijn nuttig voor de coördinatie en de begeleiding van dergelijke opleidingsprogramma"s. (7) De met het Fiscalis programma opgedane ervaring heeft geleerd dat door de gecoördineerde ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een gemeenschappelijk opleidingsprogramma de doelstellingen van dit programma bereikt kunnen worden, in het bijzonder wat het verbeteren van de kennis van het gemeenschapsrecht betreft. (8) Gebleken is dat een goede talenkennis van de belastingambtenaren de samenwerking vereenvoudigt. De deelnemende landen dienen er derhalve voor te zorgen dat hun ambtenaren de nodige taalopleiding ontvangen. (9) Hoewel de grootste verantwoordelijkheid hiervoor bij de deelnemende landen ligt, zijn aanvullende maatregelen van de Gemeenschap noodzakelijk voor de coördinatie van deze activiteiten, het beschikbaar stellen van de nodige infrastructuur en het geven van de nodige stimulansen. Niettegenstaande het in artikel 5 van het Verdrag vastgestelde beginsel van de subsidiariteit, kunnen de doelstellingen van de in deze beschikking neergelegde maatregelen niet alle in voldoende mate door de deelnemende landen worden bereikt en is het derhalve wenselijk, gezien de omvang en de gevolgen van de maatregelen, dat een en ander op het niveau van de Gemeenschap plaatsvindt. Overeenkomstig het in dat artikel genoemde beginsel van de proportionaliteit blijft deze beschikking beperkt tot het minimum dat noodzakelijk is voor het bereiken van deze doelstellingen vereist is en reikt zij niet verder dan te dien einde noodzakelijk is. (10) In deze beschikking is voor de volledige looptijd van het programma een financieel kader vastgesteld dat het belangrijkste referentiepunt is in de zin van punt 33 van het interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (7) . (11) Aangezien de voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking vereiste maatregelen beheersmaatregelen zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) , dienen zij volgens de in artikel 4 van dat besluit bedoelde beheersprocedure te worden vastgesteld. HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Hoofdstuk I Toepassingsgebied en doelstellingen Artikel 1 Het Fiscalis 2007 programma 1. Bij deze beschikking wordt voor de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2007 een meerjarig communautair actieprogramma (Fiscalis 2007), hierna "het programma" genoemd, vastgesteld ter verbetering van het functioneren van de belastingstelsels van de interne markt. Voor financiering na 31 december 2006 dient echter toestemming van de begrotingsautoriteit te worden verkregen. 2. De activiteiten van het programma bestaan in: a) communicatiesystemen en systemen voor gegevensuitwisseling; b) multilaterale controles door de lidstaten en de kandidaat-lidstaten die bilaterale of multilaterale overeenkomsten hebben gesloten, hetzij onderling, hetzij met lidstaten van de Europese Unie, die dergelijke activiteiten mogelijk maken; Artikel 2 Definities In deze beschikking wordt verstaan onder: Artikel 3 Doelstellingen 1. Het programma heeft in het algemeen ten doel het functioneren van de belastingstelsels in de interne markt te verbeteren door de samenwerking tussen de deelnemende landen, hun overheidsdiensten en ambtenaren te intensiveren en problemen met betrekking tot de wetgeving en de administratieve praktijk die deze samenwerking bemoeilijken, te onderkennen en daarvoor een oplossing te vinden. 2. De doelstellingen van het programma zijn: ondersteuning van de BTW-strategie van de Europese Unie zoals deze is omschreven in de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement getiteld "Strategie ter verbetering van de werking van het BTW-stelsel in het kader van de interne markt" (11) , of een dergelijke op een later tijdstip door de Commissie vast te stellen strategie; bevordering van de geleidelijke overgang op het definitieve BTW-stelsel op basis van het beginsel van het land van oorsprong, bijvoorbeeld door het bestuderen en samenbrengen van informatie over methoden voor deling van belastingopbrengsten, en in voorkomende gevallen ondersteuning van de ontwikkeling en/of instelling van systemen voor informatie-uitwisseling; intensivering van de samenwerking tussen de lidstaten met het oog op een meer eenvormige toepassing van de bestaande regels en gemeenschappelijke aanpak van de wettelijke en administratieve aspecten van de accijnzen. meer bekendheid geven aan de beleidsmaatregelen van de Gemeenschap op het gebied van de directe belastingen , alsmede andere beleidsmaatregelen van de Gemeenschap en algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht die van invloed zijn op de fiscale behandeling van personen en bedrijven, en ondersteuning van pooling-experimenten, gegevensuitwisseling en andere vormen van administratieve samenwerking , met name met betrekking tot de fiscale behandeling van spaargelden van niet-ingezetenen . tegemoet komen aan de bijzondere behoeften van de kandidaat-lidstaten die met het oog op de toetreding maatregelen nemen op het gebied van de belastingwetgeving en de administratieve capaciteit. 3. De operationele doelstellingen van het programma worden jaarlijks vastgesteld volgens de in artikel 14 , lid 2, bedoelde procedure. Artikel 4 Acties Alle voor het verwezenlijken van de doelstellingen van dit programma voorgestelde acties moeten: De Commissie houdt rekening met de jaarlijkse besteding van de middelen, om haar voorstel bij het indienen van het voorontwerp van begroting voor het volgend jaar te rechtvaardigen. Artikel 5 Deelneming van kandidaat-lidstaten Kunnen aan het programma deelnemen: Hoofdstuk II Activiteiten van het programma Artikel 6 Communicatiesystemen en systemen voor gegevensuitwisseling 1. De Commissie en de deelnemende landen dragen zorg dat de hiernavolgende communicatiesystemen en systemen voor gegevensuitwisseling operationeel zijn voorzover het gemeenschapsrecht dit vereist: 2. Nieuwe communicatiesystemen en systemen voor gegevensuitwisseling kunnen worden ingesteld overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 14 , lid 2. 3. De communautaire componenten van de communicatiesystemen en de systemen voor gegevensuitwisseling zijn de hardware, de software en de netwerkverbindingen. Deze dienen in alle deelnemende landen gelijk te zijn met het oog op de interconnectie en de interoperabiliteit van de systemen, ongeacht of deze bij de diensten van de Commissie (of een door haar aangewezen onderaannemer) of bij de diensten van de deelnemende landen (of een door hen aangewezen onderaannemer) zijn geïnstalleerd. De Commissie sluit namens de Gemeenschap de nodige contracten om deze componenten operationeel te maken. 4. De niet-communautaire componenten van de communicatiesystemen en de systemen voor gegevensuitwisseling zijn de nationale databanken die deel uitmaken van deze systemen, de netwerkverbindingen tussen de Gemeenschap en de niet-communautaire componenten, alsmede de software en de hardware die elk deelnemend land noodzakelijk acht voor de goede werking van deze systemen in zijn administratie. De deelnemende landen dragen zorg dat de niet-communautaire componenten operationeel blijven en waarborgen de interoperabiliteit van deze componenten met de communautaire componenten. 5. De Commissie coördineert in samenwerking met de deelnemende landen de in lid 1 bedoelde aspecten van de invoering en het functioneren van de communautaire en niet-communautaire elementen van de systemen en de infrastructuur. Artikel 7 Multilaterale controles De deelnemende landen kiezen uit de door hen georganiseerde multilaterale controles die waarvan de kosten overeenkomstig artikel 12 ten laste komen van de Gemeenschap. De deelnemende landen leggen de Commissie jaarlijks verslagen en evaluaties van deze controles voor. Artikel 8 Seminars De Commissie en de deelnemende landen organiseren gezamenlijk seminars die worden bijgewoond door ambtenaren van de overheidsdiensten, vertegenwoordigers van de Commissie en, indien nodig, andere deskundigen. Artikel 9 Uitwisseling van ambtenaren 1. De Commissie en de deelnemende landen wisselen ambtenaren uit. De duur van deze uitwisselingen mag niet meer dan een maand bedragen. Elke uitwisseling is gericht op een specifieke activiteit en wordt terdege voorbereid en vervolgens door de betrokken ambtenaren en overheidsdiensten geëvalueerd. 2. De deelnemende landen zorgen er voor dat uitgewisselde ambtenaren daadwerkelijk kunnen deelnemen aan de activiteiten van de gastoverheid. Te dien einde worden dergelijke ambtenaren gemachtigd de taken te verrichten die hen door de gastoverheid overeenkomstig haar rechtssysteem worden toegewezen. 3. Tijdens de uitwisseling wordt de wettelijke aansprakelijkheid van de uitgewisselde ambtenaar bij de uitoefening van diens taken op dezelfde wijze behandeld als de wettelijke aansprakelijkheid van ambtenaren van de gastoverheid. Uitgewisselde ambtenaren zijn gebonden door dezelfde regels van het beroepsgeheim als nationale ambtenaren. Artikel 10 Opleiding 1. Ter bevordering van een gestructureerde samenwerking tussen de nationale opleidingsorganen en de overheidsambtenaren die bevoegd zijn voor de opleiding op het gebied van de belastingen zullen de deelnemende landen in samenwerking met de Commissie: 2. De deelnemende landen dragen bovendien zorg dat hun ambtenaren de voor het verwerven van gemeenschappelijke beroepsbekwaamheid en vakkennis vereiste basis- en vervolgopleiding ontvangen in samenhang met de gemeenschappelijke opleidingsprogramma"s, evenals de taalopleiding die noodzakelijk is om deze ambtenaren in staat te stellen een toereikende talenkennis te verwerven. Hoofdstuk III Financiële voorzieningen Artikel 11 Kredieten De kredieten voor de tenuitvoerlegging van het programma in de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2007 bedragen 56 miljoen EUR . De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit binnen de grenzen van dit bedrag vastgesteld. Artikel 12 Uitgaven 1. De uitgaven voor de tenuitvoerlegging van dit programma komen ten laste van de Gemeenschap en de deelnemende landen, overeenkomstig het bepaalde in de leden 2, 3 en 4; 2. Komen ten laste van de Gemeenschap: a) de kosten van de ontwikkeling, de aankoop, de installatie, het onderhoud en het functioneren van de communautaire componenten van de in artikel 6 omschreven communicatiesystemen en systemen voor gegevensuitwisseling, tenzij de Commissie overeenkomstig de in artikel 14 , lid 2, bedoelde procedure een andersluidende beslissing neemt; 3. De Commissie stelt, overeenkomstig het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, de regels voor de terugbetaling van kosten vast en deelt deze aan de deelnemende landen mede. 4. Komen ten laste van de deelnemende landen: b) het mogelijke verschil tussen de door de Gemeenschap overeenkomstig het bepaalde in lid 1 betaalde kosten en de werkelijke kosten van de activiteit. Artikel 13 Financiële controle De uit deze beschikking voortvloeiende financieringsbesluiten, overeenkomsten of contracten zijn onderworpen aan financiële controle en, indien nodig, accountantscontroles ter plaatse door de Commissie, in voorkomend geval in samenwerking met het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en met de Europese Rekenkamer . Voor alle krachtens deze beschikking verleende subsidies dient door de begunstigden vooraf schriftelijk toestemming te worden verleend. Deze toestemming zal het aanvaarden door de begunstigden inhouden van een accountantscontrole door de Europese Rekenkamer op het gebruik van de financiering die werd verleend. Hoofdstuk IV Andere bepalingen Artikel 14 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, het "Fiscalis comité" genoemd, dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de lidstaten en waarvan het voorzitterschap door een vertegenwoordiger van de Commissie wordt waargenomen. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG omschreven beheersprocedure van toepassing met inachtneming van de artikelen 7 en 8 daarvan . 3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden. Artikel 15 Vervolgcontrole 1. Het toezicht op de tenuitvoerlegging van het programma geschiedt door middel van een permanente vervolgcontrole door de deelnemende landen in samenwerking met de Commissie. 2. De diensten van de Commissie leggen het in artikel 14 , lid 1, bedoelde comité jaarlijks een voortgangsrapport voor waarin voor het gehele programma verslag wordt gedaan van de bereikte resultaten. Dit rapport wordt ook toegezonden aan het Europees Parlement. 3. De overheidsdiensten van de deelnemende landen verstrekken de Commissie alle gegevens die deze nodig heeft om de voortgangsrapporten op zo doeltreffend mogelijke wijze te kunnen opstellen. Artikel 16 Tussentijdse evaluatie en eindevaluatie 1. Het programma wordt beoordeeld door middel van een tussentijdse evaluatie en een evaluatie achteraf onder verantwoordelijkheid van de Commissie op basis van de door de deelnemende landen opgestelde verslagen. De doelmatigheid en de doeltreffendheid van het programma worden aan de in artikel 3 omschreven doelstellingen getoetst. De evaluaties vinden plaats aan de hand van de in lid 2 bedoelde verslagen. 2. De deelnemende landen zenden de Commissie 3. De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad de volgende documenten voor Deze verslagen worden eveneens ter informatie aan het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio"s toegezonden. 4. De in lid 3 bedoelde evaluatieverslagen zijn gebaseerd op de in lid 2 bedoelde verslagen, de in artikel 15 , lid 2, bedoelde voortgangsrapporten en alle andere ter zake dienende gegevens. Artikel 17 Soortgelijke programma's 1. De Commissie onderzoekt in haar jaarlijkse voortgangsrapporten en in de tussentijdse evaluatie de mogelijkheid om een synergie tussen soortgelijke communautaire programma's te ontwikkelen om de gemeenschappelijke doelstellingen van deze programma's het best te kunnen vervullen. De evaluatie van elk programma die halverwege de periode plaatsvindt, behelst de vooruitgang die bij het nastreven van de gemeenschappelijke doelstellingen van de programma's is bereikt, teneinde over een "scorebord" voor de programma's te beschikken. 2. De Commissie onderzoekt de mogelijkheid om het gezamenlijk gebruik of de ontwikkeling door de Gemeenschap van informatiesystemen of van de infrastructuur te organiseren, die soortgelijke communautaire programma's dienen. De Commissie legt zo nodig een voorstel voor een noodzakelijke aanpassing of wijziging van het programma voor. Artikel 18 Intrekking Beschikking nr. 888/98/EG wordt hierbij ingetrokken. Artikel 19 Inwerkingtreding Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze beschikking is van toepassing vanaf 1 januari 2003. Artikel 20 Adressaten Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel en het gewijzigd voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 279 (1) en COM(2002) 43 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 7, lid 1 van het Euratom-Verdrag (C5-0215/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0209/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 119, tweede alinea van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel en het gewijzigde voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 279 ) (1) en ( COM(2002) 43 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 7, lid 1 van het Euratom&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0216/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0208/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 119, tweede alinea van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 732 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 299, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0691/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie juridische zaken en interne markt en de Commissie visserij (A5&nbhy;0193/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 724 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0693/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0177/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 101 ) (1) , – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig de artikelen 36 en 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0095/2001), – gelet op de artikelen 67 en 68 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0073/2002 ), – gezien het tweede verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0198/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , - gezien de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad op 21 en 22 juni 2002 in Sevilla, De toekomst van de Europese Unie en de hervorming van de Raad 1. herhaalt zijn standpunt in zijn resoluties over de hervorming van de Raad van 25 oktober 2001 (1) en 16 mei 2002 (2) ; 2. verwelkomt het voornemen de bijeenkomsten van de Europese Raad op zijn belangrijkste taken te concentreren, te weten het geven van politieke oriëntaties en het uitstippelen van strategieën, en verzoekt de Raad in het besluitvormingsproces de communautaire methode opnieuw in te voeren; 3. verwelkomt de voorstellen die nu reeds, zonder herziening van het Verdrag, kunnen worden uitgevoerd, in het bijzonder die betreffende de opwaardering van de rol van de Raad Algemene Zaken, de hernieuwde instelling van één procedure voor het voorbereiden van beslissingen van de Raad, de verbetering van de coördinatie met het Europees Parlement en van leden van de Raad met hun nationale parlement; verzoekt de Raad met name om in zijn hoedanigheid van wetgever in het openbaar te vergaderen; 4. beklemtoont echter dat eventuele voorstellen die in Sevilla ter tafel komen, op geen enkele wijze de werkzaamheden van de Conventie mogen doorkruisen; 5. is echter bezorgd over bepaalde informatie betreffende de unilaterale en exclusieve afschaffing van een aantal Raden, en is van mening dat het Parlement als tak van de begrotingsautoriteit geraadpleegd moet worden over en betrokken moet worden bij elke hervorming van de Raad; 6. benadrukt dat de ratificatie van het Verdrag van Nice door alle lidstaten zal bijdragen aan het welslagen van het uitbreidingsproces; 7. is ingenomen met het feit dat de Commissie een bijdrage heeft geleverd aan het debat over de toekomst van Europa en ziet dit als een belangrijk element dat aan de Conventie moet worden voorgelegd; 8. blijft erbij dat het wetgevingsproces in de EU transparanter en efficiënter moet worden, in overeenstemming met de recente voorstellen van de Commissie inzake betere regelgeving; is van oordeel dat zulks de oprichting vereist van een interinstitutionele werkgroep inzake betere wetgeving bestaande uit politieke vertegenwoordigers van de Raad, het Parlement en de Commissie; verzoekt de Europese Raad derhalve tijdens de bijeenkomst in Sevilla zijn steun uit te spreken voor een interinstitutionele overeenkomst inzake betere regelgeving, te sluiten voor het eind van dit jaar; Economisch, arbeidsmarkt- en sociaal beleid 9. betreurt eens te meer het feit dat het Parlement nog niet volledig betrokken is bij het ontwikkelen en uitvoeren van de globale richtsnoeren voor het economische beleid; verzoekt de Europese Raad dan ook rekening te houden met het standpunt van het Parlement, en de bestaande aanbeveling te wijzigen overeenkomstig de aan de ECOFIN-Raad voorgelegde concrete amendementen; verzoekt verder dat het Parlement dit jaar op passende wijze wordt betrokken bij het stroomlijnen van economische en werkgelegenheidsprocedures, inclusief verbetering van de samenwerking tussen de instellingen van de EU; betreurt dat een verwijzing naar de milieudimensie van het duurzaamheidsstreven ontbreekt in de per land vastgestelde economische beleidsrichtsnoeren; 10. verzoekt de lidstaten hun toezegging zich aan het Pact voor stabiliteit en groei te houden en de toezeggingen van Barcelona gestand te doen en deze ten uitvoer te leggen ten gunste van de Europese economie; 11. verzoekt de Europese Raad afdoende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat alle Raadsinstanties sneller werk maken van toezeggingen die op wetgevend vlak en op andere vlakken zijn gedaan in het kader van de strategie van Lissabon; 12. herinnert eraan dat overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Barcelona bij de integratie van de Europese netwerken en de openstelling van de markten van openbare diensten ten volle rekening moet worden gehouden met de beginselen van territoriale en sociale samenhang en de beginselen van artikel 16 van het Verdrag; 13. beklemtoont de noodzaak van garanties voor de toegang tot levenslang leren, door middel van het vaststellen van concrete doelstellingen en benchmarks; is ingenomen met de resolutie over onderwijs en levenslang leren die de Onderwijsraad op 30 mei 2002 heeft aangenomen, maar betreurt dat het niet bij de opstelling van dit politieke standpunt betrokken is geweest in het kader van de methode van de "open coördinatie"; Asiel, immigratie en integratie 14. bevestigt nogmaals dat de totstandbrenging van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid op dit moment een van de grootste prioriteiten van het Europese integratieproces is en dat er een werkprogramma moet worden opgesteld op basis van de doelstellingen van Tampere (scorebord) met daarin de vaststelling van een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid, met instrumenten die garanties bieden voor de naleving van de fundamentele vrijheden en rechten; 15. verzoekt de Raad zijn inspanningen te verdubbelen voor de vaststelling van een gemeenschappelijk Europees immigratie- en asielbeleid in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Tampere; 16. is verheugd dat sommige regeringen onlangs hebben erkend dat er weinig vooruitgang wordt geboekt bij het uitwerken van EU-maatregelen op het gebied van asiel; betreurt echter dat de grootste factor die werkelijke vooruitgang afremt, tot nog toe de Raad zelf is geweest; 17. is ingenomen met het voorstel van de Commissie betreffende de oprichting van een Europese grenswacht om de nationale douane-instanties terzijde te staan, waarbij deze grenswacht kan worden ingezet voor de bewaking van bijzonder kwetsbare delen van huidige en toekomstige EU-grenzen, maar herinnert aan de noodzaak van de ontwikkeling van een daadwerkelijk gemeenschappelijk Europees beleid inzake asiel en immigratie zoals bedoeld in Tampere; is van mening dat in dit kader efficiënte maatregelen ter bestrijding van illegale immigratie en mensenhandel genomen moeten worden; 18. verzoekt het Spaanse voorzitterschap zich, naast zijn strijd tegen illegale immigratie, evenzeer in te spannen voor de aanneming van andere, verwante wetgevingsvoorstellen, waarbij een evenwicht moet worden gehandhaafd tussen zuiver restrictieve maatregelen en wetgeving ter ondersteuning van de integratie van burgers van derde landen die al in de lidstaten zijn toegelaten, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad in Tampere, en maatregelen tegen discriminatie; 19. wijst erop dat het stopzetten van steun aan landen de migratiedruk waarschijnlijk zal doen toenemen; acht het niet wenselijk sommige landen met EU-ontwikkelingshulp te 'belonen' en andere deze hulp 'af te nemen' op grond van de manier waarop migratieproblemen worden aangepakt; 20. benadrukt dat de trage voortgang bij de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam en de conclusies van de Europese Raad van Tampere te wijten is aan het gebrek aan politieke wil binnen de Raad en bij bepaalde lidstaten; benadrukt daarom dat de stemprocedure bij meerderheid van stemmen in de Raad en medebeslissing door het Europees Parlement in 2004 moeten worden ingevoerd, zoals voorzien in het Verdrag; 21. acht het van fundamenteel belang dat het EURODAC-systeem zo spoedig mogelijk wordt ingevoerd; Duurzame ontwikkeling en de Top van Johannesburg 22. herhaalt zijn verzoek om een ambitieuze politieke EU-agenda voor de Rio+10 wereldtop; refereert in het bijzonder aan zijn resoluties van 16 mei 2002 over "Tien jaar na Rio: voorbereiding op de wereldtop over duurzame ontwikkeling" (3) en "Naar een wereldwijd partnerschap voor duurzame ontwikkeling" (4) ; 23. brengt in dit verband zijn ongerustheid tot uitdrukking over de ernstige moeilijkheden waar de voorbereidende conferentie op Bali mee wordt geconfronteerd bij het definiëren van een ambitieuze doelstelling voor de Top van Johannesburg; 24. is van mening dat op de Top in Johannesburg bijzondere initiatieven moeten worden uitgewerkt, in het bijzonder voor een wereldwijde waterstrategie en is van oordeel dat de verschillende bedrijfstakken zich er ten volle rekenschap van moeten geven dat de natuurlijke rijkdommen beperkt zijn en dan ook op duurzame wijze moeten worden beheerd, benut en bewaard en rechtvaardig moeten worden verdeeld; 25. zegt nogmaals, in overeenstemming met zijn eerdere resoluties, dat alle nodige maatregelen moeten worden genomen om iedereen toegang tot onderwijs te bieden als een onontbeerlijke stap om duurzame ontwikkeling mogelijk te maken; 26. constateert met voldoening dat er op een aantal terreinen (b.v. het ombuigen van de teruggang op het gebied van de biodiversiteit, het terugdringen van de mortaliteit onder kleine kinderen, verdubbeling van de toegang tot drinkwater en gezondheidsvoorzieningen, bevordering van duurzame energie) specifieke doelstellingen en tijdschema's zijn vastgesteld; 27. is zeer te spreken over de ratificatie van het Protocol van Kyoto door de lidstaten en de Commissie op 31 mei 2002, alsook over de ratificatie van het protocol door Japan, waardoor een sterk signaal wordt afgegeven dat een gezamenlijk intergouvernementeel optreden ter bestrijding van klimaatverandering wel degelijk mogelijk is, en dat - indien de politieke wil duidelijk voorhanden is - soortgelijke vooruitgang ook kan worden geboekt op andere terreinen; Uitbreiding 28. spoort de Commissie, de lidstaten en de kandidaat-landen ertoe aan hun werk in dit cruciale jaar van het toetredingsproces tot een goed einde te brengen; beklemtoont dat de evaluatie van de kandidaat-landen moet worden voortgezet op basis van hun verdiensten en in overeenstemming met het differentiatiebeginsel, alsook met strikte handhaving van de conclusies van de Raad van Helsinki en de criteria van Kopenhagen; dringt er bij de lidstaten op aan zo spoedig mogelijk tot een bevredigend akkoord te komen over een gemeenschappelijk standpunt voor de hoofdstukken over landbouw, regionaal beleid en begrotingsvraagstukken, opdat deze hoofdstukken tijdig kunnen worden afgesloten en de onderhandelingen binnen het uitgezette tijdpad kunnen worden afgerond; EVDB en de betrekkingen tussen de EU en de NAVO 29. verwelkomt de Crisis Management Exercise 2002 (CME 02), die van 22 en 28 mei 2002 plaatsvond en die getuigt van de vooruitgang die is geboekt bij het opzetten van EVDB-organen en bij hun samenwerking met de lidstaten; 30. bevestigt in dit verband nogmaals dat de overeenkomst tussen de EU en de NAVO over het gebruik van NAVO-middelen en capaciteiten de besluitvormingsautonomie van de EU niet zal ondermijnen en verzoekt de Raad voor dit onderwerp een duidelijk onderhandelingsmandaat vast te stellen; verzoekt dat de Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB over dit onderwerp rechtstreeks onderhandelt met de secretaris-generaal van de NAVO; 31. roept het Spaanse voorzitterschap op om het EVDB zowel institutioneel als qua capaciteit operationeel te maken, gepaard gaand met voorstellen en maatregelen om een oplossing te vinden voor het onder volledige democratische controle door zowel het Europees Parlement als de nationale parlementen brengen van het EVDB; Rusland 32. is ingenomen met de verdere ontwikkelingen in de betrekkingen van de EU met Rusland zoals die tijdens de top van 29 mei 2002 naar voren zijn gekomen; 33. onderstreept het belang van het strategische partnerschap tussen de Europese Unie en Rusland, dat steunt op volledige aanvaarding van het VN-Handvest en de verplichtingen en toezeggingen in het kader van de Raad van Europa en de OVSE, alsook op gemeenschappelijke waarden en wederzijds vertrouwen; spreekt zijn vaste voornemen uit om bij te dragen aan de verdere ontwikkeling van de politieke dialoog tussen Rusland en de EU en de eerste praktische stappen naar samenwerking inzake crisisbeheer en veiligheidsvraagstukken; 34. is ervan overtuigd dat voor alle problemen gemeenschappelijke oplossingen kunnen worden gevonden en nodigt de Commissie en de Raad uit Rusland ook in de toekomst bij te staan bij zijn toetreding tot de WTO en Rusland de status van markteconomie toe te kennen als aan de basisvoorwaarden is voldaan; 35. betreurt dat de Tsjetsjenië-kwestie daarbij niet hoog op de agenda stond; is van mening dat een diepgaande en duurzame politieke relatie alleen kan worden opgebouwd op basis van gemeenschappelijke fundamentele waarden zoals de eerbiediging van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat; 36. blijft erbij dat de verdere ontwikkeling van Kaliningrad als een toekomstige Russische enclave in de uitgebreide EU een zaak van algemeen belang is, en dat de EU bereid is Rusland bij te staan bij de ontwikkeling van de regio om zo de kwaliteit van de democratie, de rechtsstaat en het overheidsapparaat te verhogen en de sociale en economische kloof tussen Kaliningrad en het omringende gebied te overbruggen, teneinde een geïsoleerde positie te voorkomen; 37. wijst echter op zijn standpunt in zijn resolutie van 15 mei 2002 (5) over Kaliningrad, waarin de Commissie en de Raad worden verzocht met volstrekte naleving van het Akkoord van Schengen, samen met Rusland, Polen en Litouwen naar een evenwicht te streven tussen de betrouwbare bescherming van de EU-buitengrenzen enerzijds en de behoefte aan soepele visa- en transitregelingen voor het reizen van en naar Kaliningrad anderzijds; 38. dringt er bij Rusland op aan een tijdschema voor de ratificatie van het Protocol van Kyoto vast te stellen; India-Pakistan 39. is zich bewust van het risico van een openlijke oorlog tussen India en Pakistan en doet een beroep op beide partijen om de nodige inspanningen te doen om een spiraal van confrontatie met onvoorspelbare gevolgen te voorkomen en alle maatregelen te nemen om de spanningen te verminderen als een eerste stap op weg naar de hervatting van een vruchtbare dialoog tussen de beide landen; 40. nodigt president Musharaf uit uitvoering te geven aan het door hem op 12 januari 2002 aangekondigde plan voor het uitroeien van terroristische activiteiten vanuit Pakistan, met name om de infiltratie van terroristen via de controlelijn in Jammu en Kasjmir te stoppen; spreekt de wens uit dat de bilaterale gesprekken over de kwestie Kasjmir opnieuw worden opgenomen; verwelkomt en prijst alle inspanningen van de internationale gemeenschap, zoals de EU, de Verenigde Staten, Rusland en de Verenigde Naties, om een einde te maken aan de huidige spanning en escalatie te voorkomen; 41. beklemtoont de noodzaak van steun aan de gematigde krachten in Kashmir en aan de ontwikkeling van een sterkere civiele samenleving; Midden-Oosten 42. betuigt andermaal zijn steun aan de relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad en de beginselen van een duurzame en billijke overeenkomst tussen Israël en de Palestijnen; is van mening dat de huidige situatie zeer kritiek blijft en ondraaglijk, en verzoekt dat bijzondere aandacht wordt besteed aan de bescherming van de burgerbevolking; 43. veroordeelt alle terroristische handelingen en elke vorm van militaire onderdrukking gericht tegen burgers in Israël en de Palestijnse gebieden; 44. geeft zijn volledige steun aan de gesprekken die de EU, de VS, Rusland en de Verenigde Naties actief voortzetten; verlangt dat alle voorstellen gebaseerd zijn op het internationale recht; acht het noodzakelijk tegelijkertijd te streven naar veiligheid en het hervatten van een politieke dialoog tussen beide partijen; 45. betuigt andermaal zijn steun aan het Saoedische vredesinitiatief in het Midden-Oosten dat werd gesteund door de topconferentie van de Arabische Liga in Beiroet in maart 2002 en verwelkomt het voorstel van president Mubarak van afgelopen week; 46. hamert op de noodzaak van internationaal toezicht op de uitvoering van elke overeenkomst; 47. onderstreept het belang van het instellen van een eengemaakte structuur voor de Palestijnse ordestrijdkrachten, opdat zij het terrorisme doelmatig kunnen bestrijden, alsmede het belang van vrije verkiezingen voor de Palestijnse Wetgevende Raad en het voorzitterschap van de Palestijnse Autoriteit, hetgeen een essentiële stap voorwaarts is op weg naar de wederopbouw van een democratische Palestijnse staat zonder corruptie; verwelkomt de eerste stap die voorzitter Arafat hiertoe heeft gezet; FYROM - Federale Republiek Joegoslavië - Montenegro 48. verwelkomt en steunt van harte de overeenkomst van 2001 tussen de Federale Republiek Joegoslavië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, met de participatie van de missie van de Verenigde Naties in Kosovo (UNMIK), waarin de sinds 1946 bestaande grenzen worden bevestigd; 49. is ingenomen met de overeenkomst inzake de herstructurering van de betrekkingen tussen Servië en Montenegro die op 31 mei 2002 door het parlement van de Federale Republiek Joegoslavië is aangenomen; Internationaal Strafhof 50. is ingenomen met de inwerkingtreding van het Verdrag ter oprichting van het Internationale Strafhof; wijst erop dat reeds door zelf nationale gerechtelijke stappen te ondernemen de VS kunnen voorkomen dat Amerikaanse staatsburgers voor het Internationale Strafhof worden geleid; betreurt des te meer de goedkeuring door de Senaat van de VS van een wet die de VS de mogelijkheid biedt geweld te gebruiken om te voorkomen dat Amerikaanse staatsburgers worden berecht door het Internationale Strafhof; wijst op de mogelijke tegenstrijdigheden tussen enerzijds deze wet en anderzijds het Noord-Atlantisch Verdrag en het Verdrag van de West-Europese Unie die op verschillende manieren uitgaan van onvoorwaardelijke solidariteit in geval van een gewapende aanval op een van de verdragspartijen; o o o 51. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Europese Raad en de regeringen en parlementen van de lidstaten en kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het strategiedocument en verslag van de Commissie over de vorderingen van de kandidaat-lidstaten op de weg naar toetreding ( COM(2001) 700 – C5&nbhy;0024/2002), – gezien de conclusies van de Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001, – onder verwijzing naar de resoluties en verslagen die het sinds de aanvang van de toetredingsonderhandelingen heeft aangenomen; – onder verwijzing naar zijn resolutie van 31 mei 2001 over het Verdrag van Nice en de toekomst van de Europese Unie (1) en die van 29 november 2001 over de grondwettelijke procedure en de toekomst van de Unie (2) ; – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole, de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, de Economische en Monetaire Commissie, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie visserij, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en de Commissie verzoekschriften (A5&nbhy;0190/2002), A. overwegende dat dit verslag tot doel heeft de Commissie, de lidstaten en de kandidaatlanden aan te sporen hun opdrachten te vervullen in dit cruciale jaar van het toetredingsproces, 1. onderstreept het feit dat de uitbreiding van de Europese Unie een historische noodzaak is voor de volkeren van Europa teneinde een vreedzaam en welvarend samenleven op het Europese continent mogelijk te maken en verdere economische en sociale vorderingen te verzekeren; meent dat het ingewikkelde en gestadige proces van hervormingen dat de kandidaatlanden hebben ondernomen en dat door de pretoetredingsstrategie van de EU wordt gesteund, zijn positieve invloed op de stabiliteit van het hele continent heeft aangetoond; 2. wijst erop dat toetreding een hoge mate van politieke verantwoordelijkheid voor de toekomst van de EU en de wereld aan de nieuwe lidstaten toeschrijft en dat alle lidstaten - zowel de oude als de nieuwe - zich ervan bewust moeten zijn dat gedragswijzen uit vroeger eeuwen niet mogen worden voortgezet in de toekomst; de uitbreiding van de EU zal er zeker voor kunnen zorgen dat de wonden van veel historische geschillen zullen helen en dat de volkeren van Europa gezamenlijk aan een nieuw Europa zullen bouwen; 3. is er vast van overtuigd dat, evenals bij eerdere toetredingen, verschillende opvattingen over historische gebeurtenissen geen beletsel vormen voor toetreding; verwacht echter dat alle partijen bereid zijn tot een open en eerlijke dialoog en zich scharen achter het ideaal van de opbouw van een gemeenschappelijk Europa, ter vervanging van de naoorlogse orde; 4. roept de lidstaten op geen nieuwe belemmeringen op te werpen tegen de uitbreiding; bevestigt tegelijkertijd dat geen enkel kandidaatland gevraagd zal worden verder te gaan dan de bepalingen van het acquis communautaire als voorwaarde voor EU-lidmaatschap; 5. benadrukt dat de beoordeling van de kandidaatlanden plaats moet vinden op basis van verdienste en in overeenstemming met het differentiatiebeginsel en strikte handhaving van de conclusies van de Europese Raad van Helsinki en de politieke criteria voor de toetreding die de Europese Raad van Kopenhagen in juni 1993 heeft vastgesteld; bevestigt dat de vrijheid van meningsuiting en persvrijheid, eerbiediging van het democratisch proces en de rechtsstaat, geen angst voor willekeurige arrestatie en de bescherming van alle burgers, met inbegrip van minderheden, door de regering, de fundamenten zijn waarop vrije en democratische samenlevingen zijn gebouwd, en hamert erop dat ieder land dat wil toetreden tot de Europese Unie overeenkomstig de criteria van Kopenhagen deze fundamentele beginselen dient te eerbiedigen; 6. is van oordeel dat de eerbiediging van vrijheden en rechten van de burger in een Europese Unie die gebaseerd is op gemeenschappelijke waarden en de rechten die vervat zijn in het Handvest van grondrechten van de Europese Unie een zaak van gemeenschappelijk belang is; 7. is ingenomen met de actieve deelname van de kandidaatlanden in de Conventie, die is opgezet om een stevige constitutionele basis uit te werken die de uitgebreide Unie in staat moet stellen zijn hoofddoel van verdere integratie, geflankeerd door efficiënte, democratische en transparante mechanismen, te bereiken; verzoekt de vertegenwoordigers van de kandidaatlanden in de Conventie ook thuis een levendig debat over de politieke toekomst van Europa te bevorderen; 8. bevestigt nogmaals zijn standpunt dat alle onderhandelende landen blijven voldoen aan de politieke criteria; meent evenwel dat uiterste waakzaamheid geboden is en dat de vinger aan de pols moet worden gehouden inzake de situatie van de minderheden, de verschijnselen van racisme en vreemdelingenhaat en antisemitisme en andere vormen van discriminatie die in bepaalde landen nog steeds een probleem zijn; 9. roept alle betrokken kandidaatlanden op meer resolute maatregelen te nemen om de problemen van de Roma-minderheid, met name met betrekking tot de beëindiging van dicriminerende praktijken van staatsinstellingen en overheden (overheidsinstanties, politiediensten, gerechtelijke instanties, scholen) op te lossen en vraagt hun voor het einde van de toetredingsonderhandelingen aan het Parlement, de Commissie en de Raad een verslag voor te leggen, dat een overzicht geeft van vroegere en huidige acties en waarin krachtige toezeggingen worden gedaan over de manier waarop elk land de problemen met de Roma denkt op te lossen voor het eind van dit decennium; verzoekt om langetermijnsteun van de EU voor de verwezenlijking van geplande maatregelen; 10. onderstreept dat het essentieel is "goed bestuur" te bevorderen, efficiënt de corruptie te bestrijden, die de inspanningen om de rechtsstaat te consolideren ondermijnt, en ervoor te zorgen dat het regeringsbeleid de nodige steun krijgt van het maatschappelijk middenveld; vraagt alle kandidaatlanden om voor het eind van de toetredingsonderhandelingen aan het Parlement, de Commissie en de Raad een verslag over corruptie en georganiseerde misdaad voor te leggen, dat een overzicht geeft van vroegere en huidige acties en waarin een krachtige toezeggingen worden gedaan over de manier waarop elk land denkt de corruptie en de georganiseerde misdaad te bestrijden in de toekomst; 11. beklemtoont het feit dat de grote verscheidenheid van economische, wettelijke , sociale en milieutechnische hervormingen in de kandidaatlanden ten goede zullen komen van de vorderingen van deze landen en uiteindelijk zullen zorgen voor een betere levensstandaard en betere toekomstperspectieven; roept de Commissie op te zorgen voor de implementatie van de sociale dialoog als onderdeel van het acquis en het Europese sociale model; 12. benadrukt nogmaals het belang van een hoog niveau van nucleaire veiligheid in de kandidaatlanden en wijst erop dat de sluiting van reactoren die niet tegen een redelijke kostprijs gemoderniseerd kunnen worden, welke in Bulgarije, Litouwen en Slowakije werkzaam zijn, in overeenstemming moet zijn met de partnerschapsovereenkomsten voor de toetreding en de daarmee verbonden gemeenschappelijke intentieverklaringen; merkt op dat de eis van de Unie voor een spoedige sluiting van deze reactoren een onderdeel is geworden van het gemeenschappelijk standpunt van de Unie in de context van de toetredingsonderhandelingen inzake het energiehoofdstuk; herhaalt dat de Unie met betrekking tot andere reactoren herhaaldelijk heeft gewezen op het belang van een hoog niveau van nucleaire veiligheid in overeenstemming met de voorwaarden en praktijken die op ruime schaal worden toegepast in de Unie; 13. wenst dat de kandidaatlanden van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid technische en wetenschappelijke bijstand krijgen en dat zij zo snel mogelijk worden betrokken bij de werkzaamheden van het raadgevend forum van deze Autoriteit, zodat alle consumenten van de lidstaten en de kandidaatlanden kunnen profiteren van voedingsmiddelen van gelijke gezondheidskwaliteit; 14. onderstreept dat het uitbreidingsproces geen risico's met zich mee mag brengen die zouden kunnen leiden tot lagere normen inzake voedselveiligheid of tot enig risico voor de Europese consumenten, en dringt er daarom in het licht van de komende onderhandelingen over hoofdstuk 7 inzake landbouw op aan niet alleen het acquis over te nemen maar ook de maatregelen uit te voeren, zoals bijvoorbeeld: 15. verzoekt de Commissie stimulansen te geven voor een doeltreffende consumentenvertegenwoordiging door hulp te verlenen aan de ontwikkeling van verenigingen en door hun instrumenten te geven om te zorgen voor een onafhankelijke vertegenwoordiging, die als tegengewicht moet dienen voor de officiële voor consumentenbeleid bevoegde autoriteiten en die moet zorgen voor voldoende consumentenvoorlichting; 16. beklemtoont het feit dat regionale samenwerking tussen kandidaatlanden van het allergrootste belang is voor het oplossen van de belangrijkste problemen in deze landen; verzoekt de Commissie verdere maatregelen te nemen ter bevordering van de ontwikkeling van regionale samenwerking tussen de toetredingslanden en hiervoor de nodige financiële kredieten ter beschikking te stellen; 17. meent dat zowel de kandidaatlanden als de Commissie hun inspanningen moeten concentreren op een beter gebruik van de pretoetredingsfondsen, die omvangrijke steun leveren voor het proces van hervormingen; steunt de voorstellen van de Commissie om de dynamiek van de pretoetredingsstrategie te behouden en roept de Commissie op het Parlement op de hoogte te brengen van de uitvoering van haar bijzonder actieplan, dat steun moet verlenen aan de kandidaatlanden om hun administratieve capaciteit op centraal en regionaal niveau te versterken; maakt zich met name zorgen over de financiële en ecologische gevolgen voor de kandidaatlanden van de grote vertragingen bij de uitvoering van het SAPARD-programma en de daarin opgenomen milieumaatregelen in de landbouw; 18. onderstreept dat de administratieve en juridische omzetting en tenuitvoerlegging van het acquis een noodzakelijke voorwaarde is voor een succesvol en actief EU-lidmaatschap; 19. roept de Commissie, de EIB en de kandidaatlanden op ervoor te zorgen dat alle projecten voor infrastructuurontwikkeling, die gefinancierd worden met pretoetredingsfondsen, in overeenstemming zijn met de communautaire milieuwetgeving; merkt bezorgd op dat pretoetredingsfondsen en leningen gebruikt kunnen worden voor projecten in de kandidaatlanden die eventueel gebieden zouden kunnen vernietigen die beschermd zouden zijn in het kader van de communautaire wetgeving inzake natuurbehoud; benadrukt de noodzaak van transparantie bij de besluitvorming met betrekking tot het gebruik van pretoetredingsfondsen binnen de kandidaatlanden; 20. erkent het feit dat de gebeurtenissen van 11 september 2001 en de nieuwe dimensie van internationale terroristische bedreigingen ook als katalysator hebben gewerkt voor een intensere samenwerking met de kandidaatlanden op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, hetgeen uiteindelijk moet leiden tot een efficiëntere bestrijding van de georganiseerde misdaad en het internationaal terrorisme; vindt dat de strikte naleving van de Schengen-normen aan de buitengrenzen van de EU van essentieel belang is en in de toekomst volledig onder communautaire bevoegdheid moet vallen; dringt er bij de Commissie op aan in het kader van de EU-uitbreiding naar het Oosten gezamenlijk met de betrokken staten een evenwicht te zoeken tussen betrouwbare beveiliging van de EU-buitengrenzen enerzijds en de behoefte aan een verlichte visumregeling voor mensen die in de grensregio's leven anderzijds; 21. dringt er bij de lidstaten op aan zo snel mogelijk tot een bevredigende overeenkomst te komen over het gemeenschappelijk standpunt inzake de hoofdstukken landbouw, regionaal beleid en begroting, zodat deze tijdig kunnen worden afgesloten om de onderhandelingen af te ronden zoals vastgelegd in het draaiboek en ervoor te zorgen dat dit gebeurt in overeenstemming met de verplichtingen van het Verdrag van Amsterdam , dat stipuleert dat het milieu moet worden geïntegreerd in alle beleidsgebieden ; 22. benadrukt dat de overname van het acquis op het gebied van gelijke behandeling van mannen en vrouwen een voorwaarde sine qua non is voor de toetreding omdat dit in wezen een kwestie van mensenrechten is, en dat de noodzakelijke opbouw van instellingen of versterking van de institutionele en administratieve capaciteiten op dit gebied een uiterst belangrijke vereiste is voor de volledige tenuitvoerlegging van het acquis; 23. steunt de Commissie in haar communicatiestrategie, die tot doel heeft de burgers van de lidstaten en de kandidaatlanden meer inzicht te geven in de uitbreiding; onderstreept dat doorzichtigheid en toegankelijkheid van documenten voor het publiek, met name als het gaat om de stand van de omzetting en tenuitvoerlegging van EU-wetgeving dan wel het gemeenschappelijk standpunt ten aanzien van het uitbreidingsproces, belangrijke elementen in dit opzicht vormen; draagt bij tot dit streven met de opening van de eerste informatiebureaus van het EP in vier kandidaatlanden die later dit jaar is gepland en steunt de inspanningen om de uitvoering van de communicatiestrategie voor elk land te decentraliseren; wijst erop dat deze communicatiebureaus vooral een faciliterende taak dienen te hebben die zorgvuldig moet worden uitgevoerd; 24. verzoekt de instellingen van de EU en de autoriteiten in de desbetreffende kandidaatlanden en lidstaten in de op de bevolking gerichte informatie- en communicatiestrategie versterkt aandacht te besteden aan de gevolgen van de uitbreiding; 25. is bezorgd over de opkomst van populistische, xenofobe en anti-Europese bewegingen in kandidaatlanden en lidstaten en hun mogelijkerwijs negatieve invloed op het uitbreidingsproces; dringt bij alle democratische partijen aan op versterking van hun inspanningen ter bevordering van democratische waarden, de grondslagen en doelstellingen van de Europese integratie; 26. wijst op de belangrijke verschuiving in de publieke opinie in de kandidaatlanden met betrekking tot het lidmaatschap van de EU en beklemtoont dat instemming door de burgers met het EU-lidmaatschap niet als iets vanzelfsprekends mag worden beschouwd; verzoekt de Europese instellingen en de regeringen van de kandidaatlanden en de lidstaten hun burgers op gedecentraliseerde en gecoördineerde wijze, zonder propaganda, meer en betere informatie te verschaffen over het toetredingsproces; 27. herhaalt zijn krachtige toezegging om alle inspanningen van de kandidaatlanden en de Commissie in dit cruciaal stadium te steunen om de onderhandelingen succesvol af te ronden tegen het einde van dit jaar, zodat in 2004 zoveel mogelijk nieuwe leden kunnen worden welkom geheten; 28. verwacht dat de Commissie later dit jaar een geactualiseerd draaiboek presenteert voor die landen die niet zullen kunnen toetreden met de eerste golf; vindt het uiterst belangrijk om intensiever voort te gaan met politieke en financiële steun aan de resterende kandidaatlanden bij hun streven om toe te treden tot de EU; 29. doet een beroep op alle landen die in de eerste ronde tot de EU toetreden het lidmaatschap van alle overige kandidaatlanden die zich thans in het onderhandelingsproces met de EU bevinden actief te steunen; 30. moedigt Turkije aan om voort te gaan met de constitutionele hervormingen die fundamenteel zijn voor het democratiseringsproces en die tot zekere positieve resultaten hebben geleid sedert het opstarten ervan in oktober 2001; beklemtoont het feit dat deze en meer verreikende hervormingen ertoe moeten leiden dat de betreffende wetten en regelgevingen zo snel mogelijk moeten worden gewijzigd en adequaat moeten worden uitgevoerd om te komen tot werkelijke en tastbare vooruitgang op het gebied van mensenrechten en vrijheden, zodat de kloof die blijft bestaan tussen het engagement van Turkije om de politieke criteria van Kopenhagen na te leven en de eigenlijke uitvoering ervan, zo snel mogelijk wordt gedicht, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Laken; verzoekt de betrokken partijen snel en efficiënt volledig uitvoering te geven aan de pretoetredingsstrategie voor Turkije, en de steun van de EU te vergroten teneinde de voorbereidingen van Turkije voor de toetreding te versnellen; spoort Turkije verder aan om de lopende besprekingen over de kwestie Cyprus actief te steunen zodat een rechtvaardige en duurzame oplossing kan worden gevonden in de nabije toekomst; 31. verzoekt de Commissie om intensivering van de dialoog en de samenwerking met de staten die grenzen zullen hebben met de uitgebreide EU, in het bijzonder de Oekraïne; 32. interesseert zich voor de uitbreiding van de NAVO en neemt nota van de vorderingen die de zeven kandidaatlanden hebben gemaakt met de uitvoering van hun actieplannen voor het lidmaatschap; is van mening dat dit proces, tezamen met de ontwikkeling van het EVDB, de veiligheid en de stabiliteit van het Europese continent kan versterken; onderstreept dat een evenwichtige uitbreiding van de NAVO een essentieel onderdeel is van de transformatie van het bondgenootschap overeenkomstig zijn nieuwe visie; Landen die streven naar toetreding in 2004 Landen die streven naar toetreding in 2004 Cyprus 33. verheugt zich erover dat sinds 16 januari 2002 directe en intensieve onderhandelingen aan de gang zijn tussen Clerides en Denktas; hoopt dat het vooruitzicht op toetreding van de Republiek Cyprus tot een nieuwe dynamiek voor de oplossing van de kwestie-Cyprus zal leiden; 34. verzoekt in dit verband beide partijen met klem zich te onthouden van publieke uitspraken, verklaringen en daden die de geest van samenwerking waarin de onderhandelingen tot nu toe hebben plaatsgevonden, in gevaar kunnen brengen; 35. onderstreept dat slechts één enkele soevereine Cypriotische staat voor toetreding in aanmerking komt; vindt dat deze staat, zoals bepaald in de resoluties van de VN-Veiligheidsraad, uit twee zones en twee gemeenschappen kan bestaan maar in ieder geval over onbeperkte handelingsbevoegdheid op internationaal niveau moet beschikken; is er rotsvast van overtuigd dat de bevoegdheden op het gebied van het buitenlands, het Europees, het economisch en monetair beleid, het burgerschaps- en het veiligheids- en defensiebeleid "gepoold" moeten worden; 36. onderstreept dat, ongeacht de constitutionele schikkingen tussen de partijen, het communautaire acquis, de fundamentele vrijheden en de rechten van de mens ten volle nageleefd moeten worden, en dat uit een afspraak voortvloeiende uitzonderingen op het acquis in het toetredingskader kunnen worden opgenomen, maar dat geen sprake kan zijn van uitzonderingen op de beginselen waarop de Europese Unie is gefundeerd (d.w.z. de mensenrechten); 37. dringt er bij beide partijen op aan dat zij de onderhandelingen te goeder trouw voortzetten en schaart zich in een geest van compromis en verzoeningsgezindheid op basis van de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad achter de voorzitter van de VN-Veiligheidsraad die heeft verklaard dat de leden van de Veiligheidsraad het eens zijn met het standpunt van de twee leiders dat het streefdoel is tegen juni 2002 een akkoord te bereiken en dat dit streefdoel haalbaar is; vestigt de aandacht op het feit dat de factor tijd niet als alibi kan dienen om de voor eind 2002 geplande afsluiting van het onderhandelingsproces uit te stellen; 38. bekrachtigt zijn standpunt dat de conclusies van de Europese Raad van Helsinki, waar het Parlement achter staat, ten volle uitgevoerd moeten worden ingeval een akkoord niet binnen de gestelde termijn kan worden bereikt; onderstreept het feit dat Turkije actief steun moet verlenen aan de huidige gesprekken over de kwestie-Cyprus, teneinde in de nabije toekomst tot een rechtvaardige en permanente oplossing te komen, op basis van de desbetreffende resoluties van de VN-Veiligheidsraad; 39. spoort de Commissie en de Raad aan ervoor te zorgen dat beide partijen alle steun krijgen om beter geïnformeerd te raken over de aard van het EU-lidmaatschap, en in het bijzonder te begrijpen hoe de context van de kwestie-Cyprus verandert als gevolg van het integratieproces; 40. constateert met tevredenheid dat het macro-economisch klimaat in Cyprus de voorbije 18 maanden verder is verbeterd en dat het begrotingstekort, dat vroeger een probleem vormde, teruggedrongen is; neemt voorts kennis van de lage percentages van inflatie en werkloosheid en het hoge groeipercentage van het BBP; 41. is ingenomen met het voorstel dat in januari 2001 is voorgelegd, als onderdeel van het gemeenschappelijk financieel kader (2004-2006) van de Commissie voor toetredingsonderhandelingen, om het kader van financieringen aan te passen teneinde het noordelijk deel van Cyprus te helpen om zijn ontwikkelingsachterstand in te halen na de toetreding in het kader van een politieke regeling; 42. merkt op dat tot dusver 28 onderhandelingshoofdstukken voorlopig zijn afgesloten, wat Cyprus alweer een van de koplopers maakt op dit gebied; erkent evenwel dat de vorderingen inzake het afsluiten van hoofdstukken moeten worden beoordeeld in het licht van de kwaliteit van de omzetting en de implementatie; merkt op dat het tempo van het aanpassingsproces geleidelijk aan is verhoogd, maar dringt er bij Cyprus op aan ten volle aandacht te besteden aan het grote aantal wetten dat nog moet worden goedgekeurd; drukt zijn bezorgdheid uit over het feit dat de communautaire richtlijnen inzake natuurbehoud nog niet volledig zijn omgezet in nationale wetgeving; dringt er bij Cyprus op aan dat het zijn bestaande jachtvoorschriften in overeenstemming brengt met de vogelstandrichtlijn; 43. merkt op dat de enige resterende hoofdstukken die zijn welke horizontaal zullen worden aangepakt voor alle kandidaatlanden, te weten landbouw en de financiële en budgettaire bepalingen; 44. brengt zijn grote bezorgdheid tot uitdrukking over de situatie in het noordelijke deel van het eiland op het vlak van de vrijheid van meningsuiting en rechtszaken en de toenemende druk op een aantal onafhankelijke media; 45. verzoekt de heer Denktasj het werk van EU-vertegenwoordigers niet te belemmeren, hun diplomatieke status te erkennen en hen toe te staan het Turkscypriotische deel binnen te gaan, teneinde hun taken uit te voeren en een daadwerkelijke bijdrage te leveren tot de ontwikkeling van projecten waaraan door de twee gemeenschappen wordt deelgenomen; 46. herhaalt zijn steun aan contacten, projecten en dialoog op alle niveaus tussen de twee gemeenschappen als noodzakelijk vertrouwenwekkend element; verzoekt de heer Denktash zijn verzet tegen dergelijke contacten te staken; ziet echter redenen voor optimisme in de recente ontmoeting tussen vakbondsgroeperingen van beide zijden, die een doorbraak betekent; 47. herhaalt zijn oproep aan de regering van Cyprus de bepalingen in het wetboek van strafrecht te schrappen die homoseksuelen en lesbiennes; 48. waardeert het initiatief om een aantal vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld van de twee zijden naar het Europees Parlement uit te nodigen voor een openbare gedachtewisseling over de huidige situatie, teneinde dialoog te stimuleren en vertrouwenwekking te vergemakkelijken, hetgeen op 14 mei 2002 heeft plaatsgevonden; Tsjechië 49. herinnert Tsjechië eraan dat efficiënte en doeltreffende overheidsinstellingen een belangrijke voorwaarde is zowel voor het naleven van de politieke criteria als voor de implementatie en de handhaving van het acquis ; roept Tsjechië op om zijn omvattende hervorming van de overheidsadministratie voort te zetten, is verheugd dat het Parlement inmiddels een wet inzake het openbaar ambt heeft goedgekeurd; prijst de maatregelen die Tsjechië heeft getroffen om de corruptie en de economische misdaad te bestrijden door een versterking van de politie- en parketdiensten op dit gebied; is in dit verband verheugd over de moed van investeerders om bestaande corruptiepraktijken in alle openheid aan de kaak te stellen en zo bij te dragen tot een verbetering van het investeringsklimaat in Tsjechië; 50. verwelkomt de relatieve veerkracht van de Tsjechische economie ten aanzien van de dalende conjunctuur in haar belangrijkste markten en ziet dit als een verder bewijs dat de economie de druk van de markt na de toetreding zal kunnen opvangen; wijst de regering er evenwel op dat zij uiterst waakzaam moet zijn dat zij haar ambitieus doel inzake het overheidstekort niet voorbijschiet in de komende twee jaar; 51. is ingenomen met het feit dat Tsjechië verder aanzienlijke vorderingen heeft geboekt in vele hoofdstukken van het acquis ; roept de regering op de resterende leemtes te vullen en met name haar aanpassingsinspanningen op te voeren in gebieden zoals openbare aanbestedingen, wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties , mededingingsrecht en wet- en regelgeving op veterinairrechtelijk gebied; 52. vertrouwt erop dat Tsjechië zal voortgaan met het vergroten van zijn administratieve capaciteit om het acquis in alle gebieden te versterken, met name wat betreft de implementatie en de controlecapaciteit van de relevante autoriteiten op het gebied van intellectuele-eigendomsrechten, zoals de douanediensten, de politie, het gerechtelijk apparaat en de handelsinspectiedienst; herinnert Tsjechië eraan dat meer concrete vooruitgang nodig is om de adequate en efficiënte werking van de belastingsadministratie te verzekeren; 53. roept Tsjechië op voort te gaan met het versterken van de administratieve diensten die verantwoordelijk zijn voor het regionaal beleid, zowel op centraal als op regionaal niveau, zodat zij bij de toetreding klaar zijn om uitvoering te geven aan de structuurfondsen; vraagt dat Tsjechië zijn inspanningen opvoert om een omvattend controlesysteem te ontwikkelen zodat volledig uitvoering kan worden gegeven aan de interne controle van de openbare financiën en externe audits; 54. vraagt de Tsjechische overheid en de Commissie dat zij ervoor zorgen dat door de EU gefinancierde infrastructuurprojecten volledig in overeenstemming zijn met de bepalingen van de communautaire milieuwetgeving; drukt in dit verband zijn bezorgdheid uit over het feit dat het kanaalproject Donau-Oder-Elbe ernstige schade zou kunnen toebrengen aan verscheidene gebieden die in het kader van de communautaire wetgeving inzake natuurbehoud bescherming behoeven; vraagt een volledige herbeoordeling van het project zodat gegarandeerd wordt dat het in overeenstemming is met het communautair milieuacquis; 55. is ingenomen met het feit dat Tsjechië al 25 onderhandelingshoofdstukken heeft kunnen afsluiten; verwacht dat de hoofdstukken over vervoer en mededinging onder Spaans voorzitterschap zullen worden afgesloten en de overblijvende hoofdstukken tegen eind 2002; verder wordt Tsjechië dringend verzocht zijn in het energiehoofdstuk aangegane verplichtingen om te streven naar een hoog niveau van nucleaire veiligheid met betrekking tot de kerncentrales Temelin en Dukovany ook in de pretoetredingsperiode na te komen; 56. herhaalt zijn aanbeveling dat huidige en toekomstige lidstaten met ongeveer hetzelfde inwonersaantal hetzelfde aantal zetels in het Europees Parlement moeten krijgen; handhaaft derhalve het standpunt dat Tsjechië 22 zetels in het EP moet krijgen, hetgeen evenredig is met de bevolkingsgrootte van dat land; 57. verwelkomt de belofte van Tsjechië om het EU- acquis inzake GBVB te implementeren; 58. verwelkomt de aanzienlijke inspanningen van de regering om de situatie van de Roma te verbeteren; steunt de regering om de uitvoering van haar Roma-strategie voort te zetten, in nauwer overleg en een nauwer partnerschap met de betrokken bevolkingsgroep, met name voor wat betreft het verbeteren van de situatie inzake huisvesting, onderwijs en werkgelegenheid; 59. neeemt kennis van de verklaring van het Tsjechische parlement van 24 april 2002 en die van de regering dat geen nieuwe juridische relaties kunnen worden aangegaan op basis van de presidientiële decreten; neemt nota van de gezamenlijke verklaring van premier Zeman en commissaris Verheugen; verwacht van Tsjechië dat het in geval de bestaande Tsjechische wetgeving – bijv. op basis van presidentiële decreten – nog discriminerende bepalingen bevat die indruisen tegen het communautaire acquis deze bepalingen uiterlijk op het moment van toetreding tot de EU intrekt; stelt rekening houdend met het gevraagde externe juridische advies zijn definitieve standpunt in deze vast; 60. verwacht dat na afsluiting van de onderhandelingen en van het interne hervormingsproces de nagestreefde toetreding in de "eerste golf" gerealiseerd zal worden; Estland 61. herinnert aan de grote snelheid van de toetredingsonderhandelingen met Estland tot eind 2000 en wijst erop dat maximale steun in het land bereikt kan worden door het zoeken naar optimale oplossingen en niet zozeer door de snelle afsluiting van meer hoofdstukken; stemt in met de conclusies van de Commissie dat Estland verdere vordering heeft geboekt bij de goedkeuring en de implementatie van het acquis en dat zijn administratieve capaciteit zich eveneens positief ontwikkelt; beklemtoont evenwel de noodzaak voor een efficiënte aanpak van de overige door de Commissie genoemde en door Estland erkende uitdagingen; vestigt in deze context de aandacht op de sectoren energie en regionaal beleid; 62. neemt kennis van de recente regeringswisseling, die volledig in overeenstemming met de democratische normen tot stand is gebracht; verwelkomt de verklaringen van de nieuwe regering over haar EU-beleid, waarin de continuïteit wordt benadrukt; verwelkomt ook de keuze van de nieuwe regering om geen belangrijke wijzigingen aan te brengen in het onderhandelingsteam of in de overheidsdiensten; meent dat dit het succesvol en tijdig afsluiten van de onderhandelingen zal vergemakkelijken; is voorts van oordeel dat deze keuze nog maar eens een bewijs is van de integriteit van de overheidsadministratie in Estland en dat deze integriteit de eerste verklaring vormt voor het feit dat er zo weinig corruptie is in dit land; 63. merkt met voldoening op dat het juridisch kader en de attitudes die de verhouding tussen de etnische minderheden en de Estse samenleving in haar geheel kenmerken, zich op een positieve manier blijven ontwikkelen; wijst op het feit dat na de herziening van de kieswet, de OVSE besloten heeft haar missie in Tallinn te sluiten aangezien Estland voldoende vooruitgang had geboekt; is ingenomen met het voornemen van de regering om ervoor te zorgen dat ook na 2007 gratis hoger middelbaar onderwijs in het Russisch wordt verstrekt; is ervan overtuigd dat de huidige positieve tendensen in de Estse samenleving op het gebied van integratie van minderheden gedurende een aantal jaren moeten worden aangehouden en moeten worden gesteund door adequate financieringen en regelingen voor het onderwijs van de Estse taal en andere maatregelen; moedigt Estland aan door te gaan met het ontwikkelen van efficiënte non-discriminatiewetgeving in samenwerking met relevante NGO's; moedigt Estland aan zijn voornemens kenbaar te maken voor de jaren na 2007, datum waarop het huidige overheidsprogramma "Integratie in de Estse maatschappij 2000-2007" afloopt; 64. merkt op dat het groeipercentage en de meeste andere macro-economische indicatoren vertrouwen blijven inboezemen; vestigt de aandacht op het feit dat Estland dankzij zijn eigen inspanningen er al in geslaagd is met een paar procentpunten de wijde kloof te dichten tussen zijn BBP per hoofd en dat van de EU; is zich bewust van de uitdagingen die Estland te wachten staan wanneer het probeert een evenwichtig overheidsbudget te behouden en tegelijk moet beantwoorden aan de sociale noden en de enorme investeringsbehoeften op het gebied van milieu en andere, meestal met het communautair acquis verbonden gebieden; 65. is zich bewust van de verschillen tussen de regio"s in termen van economische ontwikkeling, opleidingsniveaus en levensstandaard; neemt kennis van het aanslepende probleem van langdurige werkloosheid, in het bijzonder onder etnische minderheden, vrouwen, gehandicapten en ouderen; wijst erop dat er in Estland geen sprake is van enorme geografische afstanden en dat de hoofdstad Tallinn als een motor voor Estland functioneert en van vitaal belang is voor werkgelegenheidskansen en groei voor het hele land; 66. moedigt verdere samenwerking aan tussen de Baltische staten en binnen de hele regio van de Oostzee; verwelkomt de recente inspanningen van Estland en Rusland om hun bilaterale betrekkingen aan te halen en hoopt dat dit zal ertoe zal leiden dat het aanzienlijke potentieel voor wederzijds voordelige samenwerking dat aanwezig is in de meeste gebieden, met inbegrip van veiligheid in de ruimste zin, veel efficïënter wordt benut dan tot nu toe het geval was; 67. wijst op het belang van de steun onder de bevolking voor het lidmaatschap van de Europese Unie en merkt op dat het ook in het belang is van de huidige leden van de EU om de wederzijdse voordelen van de uitbreiding van de Europese Unie te onderstrepen; 68. meent dat Estlands problematische afhankelijkheid van oliehoudende leisteen voor zijn energievoorziening alleen op langere termijn kan worden teruggeschroefd; wijst erop dat in tussentijd aanzienlijke investeringen moeten worden gedaan om de schadelijke gevolgen van de industrie van oliehoudende leisteen op het milieu te verminderen en dat de inspanningen om nieuwe economische activiteiten in de problematische regio Ida-Virumaa te bevorderen, moeten worden verdubbeld; ziet een belangrijke rol weggelegd voor EU-steun in deze context; Hongarije 69. bevestigt dat Hongarije aan de politieke criteria van Kopenhagen beantwoordt en spreekt, wat de economische criteria betreft, zijn voldoening uit over de goede economische prestatie, met als saillante resultaten de voortdurende groei, het overschot op de handelsbalans, de aanzienlijke buitenlandse investeringen en het betrekkelijk lage werkloosheidscijfer; meent dat al deze parameters laten vermoeden dat het land zich vlot in de interne markt van de Unie zal kunnen integreren; verzoekt de Hongaarse autoriteiten hun inspanningen toe te spitsen op de strijd tegen de inflatie, op een strakkere begrotingsdiscipline en op de terugdringing van het grote aantal burgers die op of zelfs onder de armoedegrens leven; 70. verzoekt de nieuwe regering erop toe te zien dat de Hongaarse wet van 19 juni 2001 betreffende voorzieningen en bijstand ten behoeve van Hongaarse niet-ingezetenen die in de buurlanden wonen in de geest van openheid en consensus wordt toegepast; spreekt in dit verband zijn tevredenheid uit over de ondertekening op 22 december 2001 door de Hongaarse en de Roemeense regering van het "Memorandum of Understanding"; het bezegelt het akkoord tussen beide partijen over de toepassingsvoorwaarden van deze wet; moedigt Hongarije aan om samen met Slowakije voor dit probleem een voor beide zijden aanvaardbare oplossing te vinden, die van wezenlijke betekenis zal zijn voor een toekomstige goede nabuurschap en de stabiliteit in de gehele regio; 71. is de regering erkentelijk voor haar inspanningen om, ondanks de vele en complexe moeilijkheden, verbetering te brengen in de situatie van de Roma-minderheid; wijst er in dat verband nogmaals op dat de Roma steeds nauwer moeten worden betrokken bij de programmering, de uitvoering en de beoordeling van de concrete projecten en maatregelen ter bevordering van hun integratie; begroet de nieuwe vertegenwoordiging van de Roma-gemeenschap in het parlement na de recente wetgevende verkiezingen; 72. doet wederom een beroep op de Hongaarse regering om discriminerende bepalingen tegen homoseksuele mannen en vrouwen uit het wetboek van strafrecht te verwijderen, en met name artikel 199; 73. neemt kennis van de bezwaren van de Hongaarse regering tegen het voorstel van de Europese Commissie met betrekking tot de financiering van de uitbreiding; hoopt dat de EU en Hongarije voor dit probleem een voor beide zijden aanvaardbare oplossing vinden, waarbij rekening wordt gehouden met de criteria van differentiëring en verdienste die gelden voor de toetreding van kandidaat-lidstaten en waarborgen biedt voor eerlijke concurrentie tussen de huidige en de toekomstige lidstaten op de interne markt; 74. herhaalt zijn aanbeveling dat huidige en toekomstige lidstaten met ongeveer hetzelfde inwonersaantal hetzelfde aantal zetels in het Europees Parlement moeten krijgen; handhaaft derhalve het standpunt dat Hongarije 22 zetels in het EP moet krijgen, hetgeen evenredig is met de bevolkingsgrootte van dat land; 75. juicht de goedkeuring toe van de strategie voor de geïntegreerde ontwikkeling van Hongarije en spreekt de hoop uit dat door de tenuitvoerlegging ervan de bestaande regionale verschillen zullen verkleinen; verzoekt de Hongaarse regering haar vastberaden steun toe te kennen aan de oprichting en de ontwikkeling van KMO's in de minst begunstigde regio's, meer bepaald door middel van fiscale stimulansen die voor een gunstig investeringsklimaat kunnen zorgen en de opkomst van een sterke middenstand in de hand kunnen werken; vestigt in dat opzicht dan ook de aandacht op het belang van grensoverschrijdende samenwerking voor het bevorderen van de economische en sociale samenhang in Hongarije; 76. huldigt de vastberadenheid van de regering in de strijd tegen de corruptie, die een smet heeft geworpen op de administratie en een malaise heeft teweeggebracht in de Hongaarse samenleving; onderstreept het belang van een onafhankelijk en efficiënt openbaar ambt voor het optimaal functioneren van de administratieve diensten op alle niveaus, maar in het bijzonder op het gebied van de staatssteun, de mededinging, de consumentenbescherming en de bescherming van de intellectuele eigendom; verzoekt de Hongaarse overheid spoed te maken met de goedkeuring van de op het communautaire acquis geïnspireerde wetgeving inzake overheidsopdrachten en ervoor te zorgen dat deze wetgeving zo spoedig mogelijk geïmplementeerd wordt om te voorkomen dat de manier van handelen in sommige sectoren, zoals met name de bouw van autosnelwegen, indruist tegen de Europese overeenkomst en het communautaire acquis; 77. huldigt het vastberaden optreden van Hongarije in de strijd tegen het terrorisme, in het bijzonder de goedkeuring op 27 november 2001 van het pakket wetgevingsmaatregelen tot bestrijding van het witwassen van geld, overeenkomstig de aanbevelingen van de task force van de OESO en de Raad van Europa, zoals onder meer de afsluiting van anonieme rekeningen; meent dat een nauwgezette uitvoering van deze maatregelen zal bijdragen aan het indijken van dit in de regio wijd verspreide verschijnsel; 78. spreekt de hoop uit dat het nieuwe parlement een sluitende oplossing vindt voor het probleem van de vertegenwoordiging in de National Radio and Television Commission, waarvan de onafhankelijkheid essentieel is om de objectiviteit en de geloofwaardigheid van de informatie te garanderen en de rol van de media in de democratische samenleving te bevestigen; spoort de Hongaarse autoriteiten aan hun inspanningen te vergroten gericht op goedkeuring van de mediawet die op dit moment in behandeling is, teneinde te komen tot onderlinge aanpassing van de Hongaarse en de EU-wetgeving op audiovisueel gebied; 79. onderstreept de vooruitgang die is geboekt in de sociale sector in het zog van de inwerkingtreding van het nieuwe arbeidsrecht; beklemtoont echter dat de sociale dialoog nog steeds te weinig om het lijf heeft en dus absoluut moet worden opgevijzeld, meer bepaald op sectoraal vlak, zodat een vertrouwensklimaat ontstaat tussen vakbonden en bedrijfsleven; 80. juicht de goedkeuring toe van een nieuwe wet inzake de gezondheidszorg die zou moeten bijdragen tot de verbetering van de kwaliteit van de verzorging en de situatie van het medisch personeel; onderstreept de noodzaak om te blijven investeren in die sector en acht het bijzonder belangrijk dat het actieprogramma 2001-2010 van de regering doelgericht ten uitvoer wordt gelegd, opdat een eind kan worden gemaakt aan de gebreken in deze voor de burgers zo essentiële sector; Letland 81. merkt op dat op het gebied van afgesloten onderhandelingshoofdstukken, Letland nu volledig zijn achterstand heeft ingehaald tegenover de andere landen waarmee 15 maanden geleden onderhandelingen zijn gestart; merkt op dat desondanks in veel gebieden nog belangrijke voorbereidingen moeten worden getroffen voor EU-lidmaatschap, zoals de Commissie opmerkt en Letland ook erkent; meent dat, aangezien de toetredingsdatum nu dichterbij komt, zowel Letland als de EU het meest gebaat zijn bij een eerlijke en open dialoog over de uitdagingen en moeilijkheden, gebaseerd op een sterk engagement van beide zijden om het pretoetredingsproces tijdig en succesvol af te sluiten; 82. neemt kennis van de recente maatregelen om de naturalisatie van de vele niet-staatsburgers die in Letland wonen te vergemakkelijken; verwelkomt het feit dat de stichting voor maatschappelijke integratie nu operationeel is geworden; meent evenwel dat haar huidige bescheiden budget moet worden verhoogd en moet worden toegespitst op interetnische integratieprojecten; stelt met tevredenheid vast dat de OVSE zijn kantoor in Riga heeft gesloten aangezien Letland voldoende vorderingen heeft geboekt; stelt voor dat Letland de mogelijkheid onderzoekt om de toegang tot het hoger middelbaar onderwijs in het Russisch na 2004 te verzekeren; is ervan overtuigd dat de inspanningen om te komen tot een betere integratie van de Russische minderheid gedurende een aantal jaren moeten worden aangehouden en spoort daarom Letland aan om zijn voornemens voor de langere termijn bekend te maken; hoopt dat Letland spoedig het kaderverdrag inzake de bescherming van nationale minderheden van de Raad van Europa ratificeert en roept Letland op de kieswetgeving te wijzigen door de taalvereisten te schrappen als voorwaarde voor het passief kiesrecht; 83. is verheugd over de wijzigingen in de kieswet, waardoor de taalvereisten voor kandidaten bij de verkiezingen worden afgeschaft; beschouwt dit als een belangrijke stap bij het bevorderen van de integratie van minderheden in de Letse samenleving waaruit Letlands gehechtheid aan de internationale democratische normen blijkt; 84. neemt met bezorgdheid kennis van de aanslepende problemen bij het gerechtelijk apparaat, onder meer de achterstand in gerechtszaken, de duur van de voorlopige hechtenis en de vaak zeer slechte gevangenisomstandigheden; is verheugd dat gewerkt wordt aan een nieuwe wet inzake strafvervolging en beveelt aan dat meer herstelmaatregelen worden genomen neemt nota van de nieuwe asielwet en roept de Letse regering op ervoor te zorgen dat de wet zodanig wordt geïmplementeerd dat adequate bescherming van asielzoekers tegen refoulement, met name in de context van de "versnelde procedure"; is gegarandeerd; vestigt de aandacht op de noodzaak om grenswachters te scholen in asielkwesties; 85. feliciteert Letland met zijn goede economische prestaties in 2001, onder andere de groei van het BBP van 7,6%, de grootste stijging van alle Midden- en Oost-Europese landen; neemt nota van het feit dat de hoge economische groei naar verwachting zal aanhouden; is zich echter ook bewust van grote regionale dispariteiten en wijdverspreide armoede, en van het feit dat de druk op het overheidsbudget, dat een beperkt deficit vertoont, groot is; roept daarom tegen deze achtergrond op zo snel mogelijk communautaire steun te verlenen voor de regionale en sociale samenhang; 86. is ingenomen met het feit dat de meeste elementen van het nieuw juridisch kader dat noodzakelijk is voor de hervorming van de overheidsadministratie, nu zijn goedgekeurd; hoopt dat het mogelijk zal zijn het nieuwe bezoldigingssysteem, dat een cruciaal element is in deze hervorming, sneller te implementeren; 87. merkt verontrust op dat Letland door onderzoekers nog steeds wordt afgeschilderd als een land met kennelijk enorme problemen van corruptie; is ervan overtuigd dat een duidelijke scheiding tussen het bedrijfsleven en de politieke elite, alsook onderzoeksdiensten en gerechtshoven, die vrij zijn van een ongepaste afhankelijkheid van regeringsstructuren, cruciaal zijn voor een institutionele structuur die bevorderlijk is voor een laag niveau van corruptie; hoopt dat snel wetgeving wordt goedgekeurd over het voorkomen van belangenconflicten van overheidsambtenaren, alsook over de financiële verantwoordingsplicht van politieke partijen; 88. wijst erop dat het belangrijk is alle nodige voorbereidingen te treffen voor de implementatie van de communautaire structuurfondsen; spoort Letland aan door te gaan met het versterken van de op centraal en regionaal niveau met het regionale beleid belaste administratieve organen; spoort Letland in deze context aan de plaatselijke territoriale hervormingen te voltooien; wijst erop dat het noodzakelijk is transparante en bindende regels goed te keuren voor de effectieve deelname van de sociale partners in het proces van planning; 89. merkt op dat de sociale dialoog in Letland niet goed ontwikkeld is, zoals onder meer blijkt uit het geringe aantal collectieve loonovereenkomsten; onderstreept het feit dat de implementatie van het sociaal acquis van de EU in grote mate gebaseerd is op de premisse dat er efficiënte vakbonden en werknemersorganisaties bestaan; 90. is verheugd over de accreditatie van het betaalorgaan van SAPARD, maar meent dat bij de evaluatie van voorstellen voor SAPARD-projecten, de bevoegde Letse autoriteiten best bijzondere aandacht zouden besteden aan plattelandsontwikkeling, agromilieumaatregelen en inkomensdiversificatie voor kleine landbouwers; vestigt de aandacht op het aanzienlijk potentieel van de Letse landbouw op het gebied van milieuvriendelijke productiemethodes; 91. is van mening dat de EU adequate financiële steun moet verlenen voor de zeer belangrijke investeringen die Letland in de komende jaren moet doen om het acquis op milieugebied na te leven; benadrukt dat investeringen in milieu-infrastructuur gebaseerd moeten zijn op nauwkeurige kosten-batenanalyses, zodat zij beantwoorden aan de plaatselijke behoeften; vraagt adequaat toezicht en herinnert eraan milieu-overwegingen moeten worden geïntegreerd in alle beleidsgebieden, onder meer ook wanneer het acquis wordt overgenomen in gebieden zoals vervoer en regionaal beleid; Litouwen 92. merkt op dat op het gebied van afgesloten onderhandelingshoofdstukken, Litouwen nu volledig zijn achterstand heeft ingehaald tegenover de andere landen waarmee 15 maanden geleden onderhandelingen zijn gestart; merkt op dat in vele gebieden nog belangrijke voorbereidingen moeten worden getroffen voor EU-lidmaatschap, zoals de Commissie opmerkt en Litouwen ook erkent; meent dat, aangezien de datum voor het afsluiten van de onderhandelingen nu dichterbij komt, zowel Litouwen als de EU het meest gebaat zijn bij een open dialoog over de uitdagingen en moeilijkheden, gebaseerd op een sterk engagement van beide zijden om het pretoetredingsproces tijdig en succesvol af te sluiten; 93. herbevestigt zijn vertrouwen in het functioneren van de democratische procedures in Litouwen; vindt dat het gerechtelijk apparaat daarentegen nog serieuze verbetering behoeft en vraagt dat de huidige inspanningen worden opgedreven; is ingenomen met de recente goedkeuring van de wet inzake gerechtshoven en hoopt dat het van kracht worden van deze wet de integriteit van het gerechtelijk apparaat zal versterken, zijn werking zal vergemakkelijken en zijn prestige zal verbeteren; wijst op de noodzaak van meer grootschalige investeringen om de arbeidsomstandigheden, de opleiding en de bezoldiging van rechters en andere functionarissen te verbeteren,; vertrouwt erop dat het wetboek van strafvervolging spoedig zal worden goedgekeurd; betreurt dat slechts beperkte vooruitgang is geboekt in het inkorten van de duur van de voorlopige hechtenis en het verbeteren van de gevangenisomstandigheden; 94. beklemtoont de noodzaak om door te gaan met de huidige inspanningen voor het versterken van de administratieve capaciteit; spoort Litouwen aan om de laatste hand te leggen aan zijn werkzaamheden voor het tot stand brengen van het nieuwe juridisch en institutioneel kader voor het voorkomen, opsporen en bestrijden van corruptie en ervoor te zorgen dat het kader behoorlijk functioneert; 95. feliciteert Litouwen met zijn krachtige economische groei in 2001, alsook met de gunstige ontwikkeling van de meeste macro-economische indicatoren; merkt op dat het koppelen van de nationale munt, de litas, aan de euro in het begin van dit jaar soepel verlopen is; moedigt Litouwen ertoe aan het ondernemingsklimaat te verbeteren; wijst op het bestaand potentieel voor meer directe buitenlandse investeringen; 96. neemt nota van de blijvende ernst van het werkloosheidsprobleem; is ingenomen met de introductie van een actiever arbeidsmarktbeleid, dat aansluit bij het EU-beleid en dat zijn neerslag vindt in de onlangs ondertekende gezamenlijke beoordeling van het Litouwse werkgelegenheidsbeleid; 97. erkent dat er moeilijke keuzes moeten worden gemaakt wanneer gegronde vragen voor meer uitgaven moeten worden verzoend met de noodzaak van het garanderen van de macro-economische stabiliteit, die zou kunnen worden bedreigd door buitensporige tekorten in het overheidsbudget; meent dat deze stabiliteit een van de grootste prestaties van Litouwen is in de laatste jaren; 98. is ingenomen met het feit dat Litouwen zowel vooruitgang heeft geboekt bij de hervorming van zijn landbouwautoriteiten door de invoering van een agentschap voor de reglementering van de landbouw en voedingsmiddelen, als bij de invoering van gemeenschappelijke marktordeningen, bijvoorbeeld een regeling voor suiker; constateert echter in dit verband dat een aantal belangrijke maatregelen nog niet is genomen, met name de uitbreiding van het systeem voor de aanduiding van grondpercelen en maatregelen voor het doorvoeren en in de praktijk brengen van de administratieve mechanismen van het GLB; 99. stelt vast dat in Litouwen verdere vorderingen zijn gemaakt ten aanzien van de levensmiddelenveiligheid door het vaststellen van een strategie voor levensmiddelenveiligheid; hetzelfde geldt voor de sector diergeneeskunde en plantenbescherming doordat hier een begin is gemaakt met de omzetting van de reeds bestaande regelgeving en doordat een plantenbeschermingsmiddelenregister werd ingevoerd; constateert echter ook dat bij de modernisering van inspectie-inrichtingen in de veterinaire sector aan de externe grenzen nog verdere maatregelen noodzakelijk zijn; 100. verwelkomt de lang uitgestelde accreditering van de SAPARD-betaalorganen en hoopt dat ten volle rekening wordt gehouden met het grote potentieel van Litouwen in het gebied van biologische en milieuvriendelijke landbouw door een spoedige goedkeuring van de voorgestelde maatregelen voor deze activiteiten en door de selectie van nog meer proefgebieden ; 101. roept Litouwen op sneller werk te maken van zijn voorbereidingen voor zijn deelname aan het communautaire structuur- en cohesiebeleid, in het bijzonder gegeven de dringende noodzaak van bestrijding van armoede op het platteland, waaraan de EU een belangrijke bijdrage kan leveren; 102. merkt op dat er in Litouwen een debat aan de gang is over de vraag of het land moet ingaan op de vraag van de EU om zich te verbinden tot het definitief sluiten van de kerncentrale van Ignalina tegen 2009; beveelt Litouwen aan deze toezegging nu te doen, om te voorkomen dat deze kwestie een struikelblok wordt in de onderhandelingen over het energiehoofdstuk; 103. is opgetogen over het voorstel van de Commissie om een totaalbedrag van 245 miljoen EUR aan steun uit te trekken voor de ontmanteling van de kerncentrale van Ignalina in de periode 2004-2006; erkent dat er ook na 2006 nog omvangrijke kosten zijn voor de ontmanteling; wijst erop dat het voor Litouwen noodzakelijk is te zorgen voor een gezonde basis om deze hulp te verwerken, in de vorm van een realistisch programma en een efficiënte institutionele structuur; Malta 104. spreekt zijn voldoening uit over het feit dat Malta aan de politieke criteria van Kopenhagen voldoet en dat de situatie van de politieke en mensenrechten en van de economische, sociale en culturele rechten bevredigend is; herinnert de Maltese regering er evenwel aan dat zij werk moet maken van de verdere hervorming van het openbaar bestuur; 105. is het er met de Commissie over eens dat Malta een goed functionerende markteconomie heeft en bijgevolg het hoofd moet kunnen bieden aan de concurrentiedruk en de marktkrachten in de Unie; 106. betreurt dat de Maltese Labour-partij als grootste oppositiepartij de toetreding van het land tot de Europese Unie niet steunt; juicht de actieve participatie toe van Malta in de Europese Conventie over de toekomst van Europa, na een eenparig besluit daartoe door het huis van afgevaardigden van Malta; 107. herhaalt zijn aanbeveling dat Malta zes zetels in het Europees Parlement moet krijgen, hetgeen in verhouding zou staan tot de bevolking van het land; 108. dringt er bij Malta op aan zijn eerste nationale ontwikkelingsplan, aan de hand waarvan duidelijk zal worden hoeveel structuursteun Malta van de EU kan verwachten, eerder bij de Commissie in te dienen; 109. is verheugd over Malta's vastbeslotenheid om het hoge begrotingstekort terug te dringen, zonder de sociale dimensie uit het oog te verliezen, teneinde het algehele kader voor de economische ontwikkeling te verbeteren; 110. beveelt de regering aan zij haar inspanningen op te voeren om de nog bestaande prijsbeheersingsmaatregelen af te schaffen en de openbare nutsbedrijven en de verliesgevende staatsondernemingen te herstructureren; 111. spreekt zijn tevredenheid uit over het feit dat Malta het afgelopen jaar merkbare vooruitgang heeft geboekt inzake het communautaire acquis, in het bijzonder in de sectoren telecommunicatie, belastingen, vrij verkeer van goederen, kapitaal en diensten, en justitie en binnenlandse zaken en beveelt de regering bovendien aan een doeltreffend controlesysteem voor de overheidshulp in het leven te roepen en werk te maken van de omzetting van het gemeenschapsrecht inzake arbeid en gezondheid en veiligheid op de werkplek; 112. beveelt Malta opnieuw aan zijn wetgeving op het gebied van milieubescherming, landbouw en regionaal beleid aan te passen, omdat deze drie beleidssectoren uit het oogpunt van de begroting hoekstenen zijn van de Europese integratie en de beste garanties bieden dat Malta voordeel haalt uit de toetreding tot de EU; merkt met bezorgdheid op dat de communautaire richtlijnen inzake natuurbehoud nog niet volledig zijn omgezet in nationale wetgeving; 113. spreekt zijn voldoening uit over de gevoelige verbetering van de administratieve capaciteit op het gebied van de statistiek en de financiële controle; verzoekt de regering haar inspanningen via herstructurering en scholing uit te breiden over alle beleidssectoren en parallel daaraan extra aandacht te schenken aan de veiligheid van het maritiem vervoer en aan het veterinair en fytosanitair beleid; Polen 114. huldigt het feit dat de nieuwe regering vastberaden de strategische doelstelling van de toetreding tot de EU blijft nastreven, een doelstelling waar sinds de overgang naar de democratie niet van is afgeweken; zegt zijn steun toe aan de inspanningen van de regering om de onderhandelingen voor eind 2002 af te ronden; wijst er met klem op dat de onderhandelingen geen doel op zich vormen en dat de eigenlijke inzet is dat de economische actoren en het hele maatschappelijke middenveld optimaal voorbereid hun opwachting kunnen maken op de interne markt zodat zij er collectief en individueel zo spoedig mogelijk de vruchten van kunnen oogsten; 115. spreekt zijn voldoening uit over de aanzienlijke vooruitgang die is geboekt bij de omzetting van het communautaire acquis; onderstreept echter dat het nog belangrijker is dat het acquis ook effectief wordt uitgevoerd en dat met het oog daarop de administratieve capaciteit in de organen en instellingen die met de toepassing van het acquis belast zijn in versneld tempo moet worden uitgebouwd, gebruik makend van de mogelijkheden die in het Actieplan van de Commissie worden aangeboden; dringt aan op het versterken van en het nauwer samenwerken met het maatschappelijk middenveld op het gebied van de implementatie van het acquis communautaire; 116. merkt op dat Polen grote vooruitgang heeft geboekt bij het omzetten in nationale wetgeving van het acquis inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen, maar betreurt het feit dat de wetgeving niet vóór de toetreding van kracht zal worden; beklemtoont verder dat Polen nog niet de noodzakelijke institutionele capaciteit heeft gecreëerd voor het waarborgen van daadwerkelijke gelijkheid van vrouwen en mannen; erkent evenwel dat Polen onder auspiciën van de eerste minister een staatssecretariaat voor de gelijkheid van vrouwen en mannen in het leven heeft geroepen; 117. juicht ook de vorderingen toe bij de aanpassing van de wetgeving inzake overheidssteun; wijst nogmaals op de dringende behoefte aan een doeltreffende controle op dit soort steun; dringt erop aan dat spoedig een bevredigende oplossing wordt gevonden voor het probleem van de belastingvoordelen die worden toegekend aan specifieke economische zones zodat oneerlijke concurrentie kan worden voorkomen en dit hoofdstuk van de onderhandelingen kan worden afgesloten; 118. betreurt de vertraging bij de effectieve uitbetaling van de pre-toetredingskredieten, met name van het SAPARD, als gevolg van de door de Commissie in eerste instantie onderschatte problemen met de totstandbrenging van een adequaat beheers- en controlesysteem dat de transparantie en de traceerbaarheid van de kredieten moet waarborgen; meent dat de ervaring die de administratie hierbij heeft opgedaan nuttig zal zijn bij het beheer van de communautaire middelen van de structuurfondsen en het cohesiefonds waar Polen als lidstaat van de EU recht op zal hebben; 119. verzoekt de lidstaten een gemeenschappelijk standpunt in te nemen opdat in een geest van openheid gestart kan worden met de onderhandelingen over het landbouwhoofdstuk, met als doel de Poolse boeren de kans te bieden competitief te blijven op de markt van de Unie, alsook instrumenten voor plattelandsontwikkeling goed te keuren als een essentieel instrument voor het veiligstellen van banen en het bevorderen van inkomensdiversificatie in plattelandsgebieden; moedigt de parallelle inspanningen van de regering aan om de structurele hervormingen in deze belangrijke tak van de Poolse economie aan te zwengelen; steunt de inspanningen van beide zijden om een evenwichtig akkoord te bereiken met de bedoeling te voorkomen dat het algemeen belang moet wijken voor de belangen van een enkele sector; 120. acht het van wezenlijk belang dat de informatie over de uitbreiding wordt verbeterd: zij moet zo objectief en zo volledig mogelijk zijn en zich richten tot alle bevolkingsgroepen zodat de Poolse openbare opinie zich vlak voor het referendum over de toetreding een gedegen oordeel kan vormen over de voordelen en de verplichtingen die aan de toetreding vastzitten; verzoekt de Poolse overheid te proberen met de Europese Commissie tot overeenstemming te komen met het oog op de daadwerkelijke uitvoering van een communicatiestrategie; 121. maakt zich zorgen over het hoge werkloosheidscijfer (18,1% van de beroepsbevolking in maart 2002) - het werkloosheidscijfer onder gehandicapten en andere minderheidsgroepen is aanzienlijk hoger - dat het gevaar in zich draagt dat de verarming van de Poolse samenleving nog verergert en de economische en sociale cohesie op losse schroeven zet; spreekt zijn tevredenheid uit over de maatregelen die de regering op 29 januari 2002 in haar nieuw economisch programma heeft aangekondigd en die onder meer nieuwe stimulansen omvatten ten bate van het MKB en voor de aanwerving van pas afgestudeerde jongeren; spreekt de wens uit dat vakbonden en regering tot een akkoord komen over een wijziging van het arbeidsrecht met als doel de versoepeling van de arbeidsmarkt; 122. constateert het aanzienlijke begrotingstekort en de vertraging van de groei, die moet worden aangepakt door het macro-economisch beleid opnieuw in evenwicht te brengen; onderstreept echter de uitmuntende resultaten op het vlak van de buitenlandse handel en de vermindering van het tekort op de handelsbalans met de Europese Unie, hetgeen wijst op een verbetering van het mededingingsvermogen van de Poolse uitvoer; 123. onderstreept het belang van een stabiel en transparant rechtskader voor het aantrekken van directe buitenlandse investeerders en verlangt dat de Poolse regering de desbetreffende wetgeving vervolledigt door de rechtszekerheid te verbeteren; 124. onderstreept het belang van een competent en onafhankelijk ambtenarencorps; moedigt de Poolse autoriteiten aan de nodige inspanningen te blijven leveren voor de opleiding van de ambtenaren en om de implementatie van de wet inzake het openbare ambt te bespoedigen, waarbij uitzonderingsmaatregelen zoveel mogelijk worden vermeden omdat zij de inspanningen die op dit vlak al zijn geleverd om ervoor te zorgen dat de administratie op korte termijn over een voldoende aantal goed opgeleide ambtenaren kan beschikken, teniet kunnen doen; 125. uit zijn bezorgdheid over een aantal controversiële aspecten van het nieuwe wetsontwerp inzake televisie en radio dat thans door het parlement wordt behandeld, waarop kritiek is uitgesproken door de Voorzitter, en die tot overmatige invloed van de regering op de media kan leiden; verzoekt de poolse wetgevers ervoor te zorgen dat de nieuwe wet de onafhankelijkheid en het pluralisme van de media volledig in stand houdt; 126. huldigt de internationale initiatieven van de president van Polen en de Poolse diplomatie op het gebied van de strijd tegen het terrorisme (conferenties van de presidenten van de Midden- en Oost-Europese landen in november 2001 en andere manifestaties die erop zijn gevolgd), de actieve deelneming van Polen aan de regionale samenwerkingsforums (Visegrad, de Raad van de Baltische-Zeestaten, het Midden-Europees Initiatief), de steun van Polen aan de standpunten van de Europese Unie in het kader van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid en het belang dat het land hecht aan goede betrekkingen met de buurlanden ten oosten, in de vorm van nauwere politieke en economische samenwerking met Rusland en Oekraïne, die een voorafbeelding zou kunnen zijn van de mogelijke toekomstige oostelijke dimensie van de uitgebreide Unie; Slowakije 127. gelooft dat met het tempo waarin de onderhandelingen nu verlopen, Slowakije deel kan uitmaken van de eerste uitbreidingsgolf; spoort alle politieke partijen aan de regering te steunen om het élan te behouden zodat het tempo niet verslapt nu de verkiezingscampagne is gelanceerd; hoopt dat dankzij het resultaat van deze verkiezingen snel een nieuwe regering zal kunnen worden gevormd, die in staat zal zijn op een even positieve manier als de huidige met de EU samen te werken; verleent steun aan activiteiten van NGO's die gericht zijn op het mobiliseren van de kiezers voor de aanstaande parlementsverkiezingen; 128. verwelkomt de constitutionele initiatieven om de onafhankelijkheid en de doeltreffendheid van het gerechtelijk apparaat en de transparantie van de procedures te vergroten en om bepalingen vast te leggen die de omzetting van de communautaire wetgeving vergemakkelijken; dringt erop aan dat verdere juridische stappen zullen worden ondernomen om spoedig uitvoering te geven aan de hervormingen zodat Slowakije het moderne gerechtelijk systeem krijgt dat het nodig heeft; 129. is ingenomen met de vastberadenheid van de regering om de nog wijd verbreide corruptie te bestrijden, inclusief de goedkeuring van wetgeving inzake belangenverstrengeling; prijst de reeds geïmplementeerde juridische en administratieve hervormingen en dringt er bij Slowakije op aan de uitvoering van dit beleid op alle niveaus te versterken; verwelkomt de succesvolle deelname van Slowakije aan de Werkgroep van staten tegen corruptie van de Raad van Europa (GRECO); 130. verwelkomt het feit dat Slowakije de afgelopen jaren de noodzakelijke juridische instrumenten in het leven heeft geroepen om de rechten van minderheden op alle overheidsniveaus te waarborgen en te bevorderen, en steunt Slowakije bij het verzkeren van de doeltreffende toepassing van deze maatregelen; steunt de regering om de uitvoering van haar Roma-strategie voort te zetten in nauwer overleg en samenwerking met de betrokken bevolkingsgroep, met name door meer inspanningen ter verbetering van de situatie inzake huisvesting en onderwijs; 131. vraagt de Roma dat zij zich actief en volledig inzetten bij het vastleggen van de details van dit proces en dat zij hun capaciteiten verbeteren om zichzelf te organiseren zodat zij hun politieke eisen op efficiënte wijze kunnen kanaliseren; 132. roept de regering op een plan op te stellen voor het verbeteren van de implementatie van de taalwet van 1999, en financiële steun te verlenen aan gemeenten met een minderheidstaal van 20% of meer teneinde burgers over hun rechten op taalvlak te informeren; 133. constateert dat er een tekort is aan gekwalificeerde docenten van minderheidstalen; is derhalve van mening dat de regering haar inspanningen zou moeten verdubbelen om docenten op te leiden; 134. neemt kennis van de nieuwe maatregelen van de Slowaakse regering voor het voorkomen van politiegeweld, inclusief verplichte psychologische tests bij de aanwerving van politiemensen, hogere functievereisten en een beter curriculum op de politieacademies, onder andere beter onderricht in passend gebruik van dwang; verzoekt de Slowaakse regering evenwel er ook op toe te zien dat deze maatregelen efficiënt worden uitgevoerd om toekomstige gevallen van vernederende behandeling door de politie, met name van leden van minderheden, te vermijden; 135. betreurt het dat de introductie van de wet inzake de Hongaarse status de betrekkingen tussen Slowakije en Hongarije heeft vertroebeld; is verontrust over het feit dat er vanaf het begin te weinig overleg is geweest, waardoor er een klimaat is gegroeid dat niet bevorderlijk is voor het vinden van een compromis; is ervan overtuigd dat er geen unilaterale oplossing is voor de kwestie en dat de Hongaren die in Slowakije wonen in de eerste plaats Slowaakse staatsburgers zijn; 136. is het eens met de evaluatie van de Commissie dat Slowakije een functionerende markteconomie is; steunt de regering in haar herstructureringsprogramma; verwelkomt met name de aan gang zijnde privatisering van de banksector, die essentieel is om de financiële basis van de Slowaakse economie te verbeteren; roept de regering op om haar voorzichtig fiscaal beleid te versterken teneinde het tekort op de betalingsbalans onder controle te houden; vraagt de regering dat zij maatregelen neemt om de mobiliteit op de arbeidsmarkt te verbeteren om de werkloosheid en de regionale dispariteiten in de werkloosheidscijfers te reduceren; 137. is ingenomen met de goede vorderingen die Slowakije heeft geboekt in zijn aanpassing aan het acquis in de meeste gebieden, met name wat betreft vrij verkeer van goederen, vennootschapsrecht, consumentenbescherming, sociaal beleid en werkgelegenheid alsook financiële controle; roept de regering en het parlement op meer inspanningen te leveren voor de overname van het acquis op de volgende gebieden: wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties, recht van vestiging, landbouw en justitie en binnenlandse zaken; 138. spoort de Slowaakse regering aan te werken aan goede en waterdichte grenzen met de Oekraïne, in naleving van Schengen; 139. verwelkomt het feit dat er vooruitgang is geboekt in de hervorming van het openbaar bestuur door middel van de goedkeuring van een wetgevend kader dat onder meer betrekking heeft op de territoriale verdeling van het land, de instelling van autonome regio"s, de decentralisatie en overdracht van bevoegdheden van staatsniveau naar regionaal niveau; verzoekt de regering om 'empowerment' van de regionale en lokale overheden zodat zij beter functioneren; herhaalt evenwel dat het, om de absorptiecapaciteiten te vergroten, van cruciaal belang is nog voor de toetreding verdere vorderingen te maken bij het opzetten van adequate structuren voor de voorbereiding en de implementatie van de structuurfondsen en het cohesiefonds; juicht het feit toe dat de regering zich ertoe heeft verbonden meer dan 1.000 nieuwe arbeidskrachten aan te werven in alle gebieden die verband houden met het acquis en steunt de regering om op deze weg verder te gaan met het oog op de versterking van de administratieve capaciteit, met name in de gebieden van toezicht op financiële diensten, overheidssteun, milieu, vervoer en justitie en binnenlandse zaken; spoort Slowakije aan zijn handhavingscapaciteiten te vergroten, met name in het gebied van mededingingsbeleid en vennootschapsrecht; 140. verzoekt de Slowaakse overheid en de Commissie ervoor te zorgen dat door de EU gefinancierde infrastructuurprojecten volledig in overeenstemming zijn met de bepalingen van de communautaire milieuwetgeving; 141. moedigt de regering aan meer te ondernemen om regionale verschillen te reduceren, in het bijzonder tussen oostelijke en westelijke delen van het land; verzoekt de regering opnieuw na te denken over infrastructuurplannen en &nbhy;projecten, waaronder vervoersinfrastructuur, om deze verschillen beter, op een kostenefficiënte en milieuvriendelijke wijze aan te pakken, overeenkomstig de doelstellingen van het regionaal beleid van de EU; Slovenië 142. verwelkomt de politieke vastberadenheid van de regering om door te gaan met de voorbereidingen voor de toetreding tot de EU; verwacht dat de inspanningen van Slovenië als resultaat zullen hebben dat het land zo snel mogelijk toetreedt tot de EU; is ingenomen met de aanzienlijke vorderingen van Slovenië in de onderhandelingen, in het kader waarvan dit land reeds 26 hoofdstukken heeft afgesloten; 143. verwelkomt de vorderingen van Slovenië op het gebied van de modernisering van zijn gerechtelijk apparaat en met name bij het inhalen van de achterstand in rechtszaken; dringt er bij de regering op aan uitvoering te geven aan de hervormingen in de procedure voor het kadaster teneinde dezelfde vorderingen te maken in dit gebied; 144. roept Slovenië op om, zoals reeds is vastgelegd, de nodige kaderwetgeving goed te keuren om een onafhankelijke, professionele en aan een verantwoordingsplicht onderworpen overheidsdienst in het leven te roepen; 145. verwelkomt de vorderingen van de regering inzake de privatisering van de banksector; roept de regering op sneller werk te maken van de privatisering in de verzekeringssector en voort te gaan met het reduceren van het algehele overwicht van overheidsparticipaties in de economie door middel van privatiseringen; roept de regering op om op een heldere en transparante wijze aan te geven wie de werkelijke besluitvormingsbevoegdheden heeft in de geprivatiseerde banken; 146. vraagt de Sloveense overheid te zoeken naar haalbare oplossingen om ondernemingen effectieve en efficiënte procedures te verschaffen voor het verlaten van en de toegang tot de markt door een betere toepassing van de faillissementswetgeving; 147. verwelkomt de gestage vorderingen van Slovenië in de overname van het communautair acquis op bijna alle gebieden; benadrukt dat sneller moet worden gevorderd op het gebied van sociaal beleid, inclusief maatregelen tegen discriminatie en sociale uitsluiting, postdiensten en interne controle op de overheidsfinanciën; 148. roept de regering op extra inspanningen te leveren om de aanpassing van de wetgeving en de administratieve capaciteit te verbeteren op het gebied van regionaal beleid en de coördinatie van structuurinstrumenten; herinnert Slovenië eraan dat het zo snel mogelijk de vereiste structuren in het leven moet roepen indien het wil profiteren van EU-fondsen en dat het moet zorgen voor een correct beheer en financiële controle; vraagt evenwel aan de lidstaten flexibel te zijn in de onderhandelingen om Slovenië in staat te stellen de meest efficiënte en onbureaucratische oplossing te vinden voor de regionale administratie van het Sloveense grondgebied, zelfs indien Slovenië besluit een enkele statistische regio te vormen; 149. constateert dat de handhaving van het acquis vergevorderd is, maar moet worden versterkt op landbouwgebied; meent derhalve dat de door de Commissie voorgestelde landbouwquota voor Slovenië opnieuw moeten worden bekeken; 150. nodigt Slovenië uit verder te zoeken naar een overeenkomst met Kroatië over de nog hangende kwesties; verheugt zich over de vorig jaar gemaakte vorderingen, in het bijzonder de door de regeringen uitonderhandelde en bekrachtigde, maar nog niet ondertekende of geratificeerde overeenkomsten betreffende de grens en de kerncentrale in Krsko; Landen die na 2004 willen toetreden Bulgarije 151. looft de regering voor de aanhoudende vorderingen die zij maakt op weg naar het EU-lidmaatschap; verwelkomt de nadruk die zij legt op de economie, haar strategieën voor de hervorming van administratie en het gerechtelijk apparaat en voor de bestrijding van de corruptie, alsook het feit dat zij doeltreffender controles aan de grenzen laat uitvoeren, als aanwijzingen voor haar sterke vastberadenheid; verwelkomt de toezegging van de president en de eerste minister om hecht en constructief samen te werken; 152. beseft dat de versnelde strategie voor een spoedige afronding van de toetredingsonderhandelingen welke de regering onlangs heeft voorgelegd aan het parlement, een duidelijke aanwijzing vormt van de ambities en de oprechtheid van het land om toe te treden tot de EU; neemt kennis van de bezorgdheid van Bulgarije om achterop te raken in het toetredingsproces; steunt de overtuiging dat de EU tegen de top van Kopenhagen in december 2002 een duidelijk signaal moet geven, in de vorm van een welbepaald tijdschema en een duidelijk vastgelegd draaiboek, gekoppeld aan royale pretoetredingssteun; 153. feliciteert Bulgarije met de rol die het blijft spelen om de stabiliteit in de regio te verzekeren, met name zijn bijdrage in KFOR en SFOR; erkent de rol die Bulgarije heeft gespeeld in de strijd tegen het terrorisme in de periode na 11 september, bijvoorbeeld zijn deelname aan de ISAF-missie in Afghanistan; 154. erkent dat Bulgarije een zekere macro-economische stabiliteit heeft gehandhaafd en daarenboven in 2001 een bepaalde mate van economisch succes heeft gekend, met een BBP-groeipercentage van 4,5% en een verwachting van 4% voor het jaar 2002; constateert met tevredenheid dat Bulgarije directe buitenlandse investeringen aantrekt; neemt kennis van de ramingen van het privatiseringsbureau dat 80% van de openbare eigendom tegen eind 2003 zal zijn verkocht; is verheugd over de goedkeuring van de gewijzigde privatiseringswet en dringt aan op grotere transparantie en kwaliteit in het privatiseringsprogramma; 155. constateert dat Bulgarije de op twee na grootste ontvanger is van communautaire pretoetredingsgelden; merkt evenwel verontrust op dat een aanzienlijk bedrag van de beschikbare fondsen niet besteed wordt en dat bureaucratische obstakels bij de voorbereiding van de projecten, of ze nu van de Commissie of van de Bulgaarse overheid komen, uit de weg moeten worden geruimd; vraagt bovendien een versterking van de administratieve middelen binnen Bulgarije om deze fondsen te beheren; stelt voor dat de steun wordt toegespitst op infrastructuurprojecten die van blijvende waarde zijn voor Bulgarije; vraagt de Commissie om een meer gedetailleerde specificatie van de communautaire financiering van projecten en programma"s in het licht van deze aspecten; 156. verwelkomt de goedkeuring door de Bulgaarse regering van de langverwachte energiestrategie en vertrouwd erop dat die beantwoordt aan de economische, industriële en ecologische behoeften van het land; roept op tot een snelle uitvoering van deze strategie, rekening houdend met de studie van de Wereldbank die in november 2001 is gepubliceerd en de grote mogelijkheden voor energiebesparing; erkent dat de nucleaire sector momenteel de hoeksteen is van de elektriciteitsproductie in Bulgarije en dat deze het land in staat stelt niet alleen zijn eigen behoeften te dekken, maar ook met winst elektriciteit te exporteren; 157. ziet dat vordering wordt gemaakt met de sluiting van de eenheden van de kerncentrale van Kozlodoei, overeenkomstig de toezeggingen die zijn gedaan in de gemeenschappelijke intentieverklaring van november 1999, in die zin dat de sluiting van de eenheden 1 en 2 tegen eind 2002 zal plaatsvinden; roept dan ook de Commissie en Bulgarije op om onbevooroordeeld tot een definitieve overeenkomst te komen over de toekomst van de eenheden 3 en 4, rekening houdend met de opmerkingen en aanbevelingen van de aanstaande IAEA-inspecties, en daarbij het allergrootste belang te hechten aan daadwerkelijke veiligheidsoverwegingen; beseft dat er meer hulp zal moeten worden verleend voor de modernisering van de eenheden 5 en 6; roept in elk geval Bulgarije op een volstrekt onafhankelijk regelgevend orgaan voor de nucleaire sector in het leven te roepen en in detail vast te leggen welke stappen het zal ondernemen om de verloren capaciteit te vervangen; 158. herhaalt zijn oproep aan de regering van Bulgarije de bepalingen in het wetboek van strafrecht te schrappen die homoseksuelen en lesbiennes discrimineren, in het bijzonder artikel 157, een bepaling die door de Europese Commissie voor de Rechten van de mens in tegenspraak met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens is verklaard; 159. verwelkomt het voorstel van de regering om tegen het eind van dit jaar een omvattende antidiscriminatiewet uit te werken; beveelt evenwel aan dat extra aandacht wordt besteed aan de noodzaak van een gerichte aanpak en een kader dat betrekking heeft op de problematische gebieden die worden aangestipt in de recente verslagen van de EU en het EP (zoals de rechten van kinderen in instellingen, homoseksuelen en gehandicapten); wenst dat aanzienlijke vorderingen worden gemaakt in de uitvoering van het kaderprogramma voor de integratie van de Roma, dat verder moet gaan dan een symbolisch gebaar en in nauwer overleg en samenwerking met de betrokken bevolkingsgroep; 160. neemt kennis van het feit dat Bulgarije nu alle onderhandelingshoofdstukken heeft geopend en voorlopig 17 hoofdstukken heeft afgesloten; heeft begrip voor de uitdagingen waarmee Bulgarije wordt geconfronteerd in dit toetredingsproces en constateert dat het moeilijk blijft het publiek warm te houden om vertrouwen te hebben in de noodzakelijke hervormingsmaatregelen en deze ook te steunen; onderstreept dan ook dat het dringend noodzakelijk is dat de macro-economische vorderingen worden vertaald in tastbare economische voordelen voor de gehele bevolking en een hoger welvaartsniveau voor de bevolking; in die zin zouden de maatregelen op het gebied van gelijkheid, bestrijding van werkloosheid, armoede en sociale uitsluiting moeten worden versterkt met actieve werkgelegenheidsmaatregelen, hogere sociale premies en een hoger niveau van sociale zekerheid; 161. erkent dat veel van de noodzakelijke strategieën en actieplannen om het proces van toetreding tot de EU te vergemakkelijken tot stand zijn gebracht, maar vindt dat deze nu moeten worden geschraagd door wetgeving en een snelle inhoudelijke uitvoering; Roemenië 162. erkent het politieke engagement van Roemenië, waaraan de Europese Raad in Laken zijn steun heeft betuigd, om de noodzakelijke voorwaarden te creëren voor het openen van alle resterende onderhandelingshoofdstukken in de loop van 2002, en zijn doelstelling om alle hoofdstukken af te ronden zodat de onderhandelingen tegen eind 2003 of in elk geval voor juni 2004 kunnen worden afgesloten; merkt op dat deze lovenswaardige doelstelling zeer zeker een ernstige uitdaging vormt voor Roemenië; vraagt dit land daarom om sneller werk te maken van het cruciale proces van aanpassing aan de politieke, economische en sociale normen van de Europese Unie, zoals de Roemeense bevolking dat ook wenst; is verheugd over het speciale regeringsprogramma voor de versnelling van de toetreding en de voorbereiding van de onderhandelingen; 163. merkt op dat op deze uitdagingen het best kan worden ingegaan in hecht partnerschap met de instellingen van de Europese Unie; gelooft dat het Europees Parlement een belangrijke rol te vervullen heeft in het dichten van de kloof tussen de eerste en de tweede golf in het huidige uitbreidingsproces, en waardoor het Roemeense volk een morele klap dreigt te krijgen; is van oordeel dat het Europees Parlement bijzondere maatregelen moet overwegen om Roemenië een krachtige ruggesteun te geven bij zijn laatste stappen naar de toetreding; 164. verwelkomt de vorderingen die Roemenië heeft gemaakt, zoals de Commissie opmerkt in haar periodiek verslag van november 2001, met name de nieuwe wetgeving over openbare aanbestedingen, over het opheffen van de discriminatie van seksuele minderheden, over de restitutie van eigendom en over de behandeling van asielzoekers en vluchtelingen, alsook het op gang brengen van privatiseringen en aanpassingen van de energieprijzen; 165. moedigt de regering aan om haar Roma-strategie ten uitvoer te leggen, met name wat betreft verbeteringen op het gebied van huisvesting en onderwijs, in nauwe samenwerking met vertegenwoordigers van de Roma en de betrokken bevolking; 166. merkt evenwel op dat de Commissie in dit verslag, overeenkomstig de resolutie van het Parlement van 5 september 2001over het verzoek van Roemenië om toetreding tot de Europese Unie en de stand van de onderhandelingen (3) , de nadruk legt op de noodzaak om de administratieve capaciteit van Roemenië aanzienlijk te verbeteren en het endemisch probleem van corruptie op te lossen, op de noodzaak van een strategische hervorming en depolitisering van het openbaar bestuur, alsook het uitwerken en uitvoeren van een omvattend beleidskader voor interne controle op de overheidsfinanciën, met inbegrip van de gelden die worden beheerd in het kader van de communautaire pretoetredingssteun (boekhoud- en auditsystemen) 167. wijst erop dat er ondanks de vooruitgang die is geboekt bij de corruptiebestrijding, er nog tekortkomingen bestaan in het rechtsstelsel die corruptie aanmoedigen en verhinderen dat rechters ter verantwoording worden geroepen; neemt kennis van de toegenomen bevoegdheden van het openbaar ministerie, wat op gespannen voet kan staan met de beginselen van de rechtsstaat; stelt met zorg vast dat in Roemenië een groot deel van de bevolking niet van zijn salaris kan bestaan, wat corruptie in de hand werkt; 168. gelooft dat de Roemeense bevolking het volste vertrouwen zal schenken aan de regering bij verreikende en moeilijke hervormingen om de corruptie aan te pakken, aangezien de negatieve gevolgen ervan voelbaar zijn op alle niveaus van de openbare sector, zoals gezondheidzorg en onderwijs, en de essentiële dienstverlening; is dan ook ingenomen met de oprichting in januari 2002 van een nationaal parket dat de corruptie moet bestrijden, wat een belangrijke stap is in de goede richting; 169. neemt kennis van de overeenkomst met het IMF inzake economische stabilisering; is van mening dat de naleving van deze overeenkomst een zware last op de bevolking zal leggen ondanks de grote inspanningen om het aanhoudend hoge inflatiecijfer omlaag te brengen en de tastbare vorderingen bij de privatisering; verwacht niettemin dat de Roemeense regering zowel de politieke wil als het nodige sterke leiderschap heeft om de noodzakelijke financiële discipline te creëren in de energiesector en andere verlieslijdende overheidsbedrijven, en dat de betaling van de tweede tranche van de IMF-overeenkomst volgens plan zal worden uitgevoerd; 170. uit zijn blijvende bezorgdheid over het gebrek aan onafhankelijkheid en onpartijdigheid van het gerechtelijk apparaat, dat weinig vertrouwen geniet bij het Roemeense publiek; deelt de bezorgdheid van de Commissie over de uitbreiding van het recht van de openbaar aanklager om buitengewoon beroep aan te tekenen tegen gerechtelijke uitspraken, een recht waarvan zelfs in burgerlijke zaken gebruik is gemaakt; dringt erop aan dat de hervorming van het strafwetboek spoedig wordt uitgevoerd, dat de wapenexport wordt gecontroleerd en dat de publieke verantwoordelijkheid van de politie wordt versterkt; is diep verontrust over de aanhoudende berichten over excessief gebruik van geweld door de politie en het onvermogen van de overheid om huiselijk geweld en vrouwen- en kinderhandel adequaat aan te pakken; verzoekt de regering haar inspanningen om de opleiding en de status van de politie en het strafstelsel te verbeteren te verdubbelen; betreurt ten zeerste dat de vrijheid van de media wordt aangetast; 171. dringt er bij de regering van Roemenië op aan de vrijheid van godsdienstuitoefening daadwerkelijk te waarborgen en stappen te nemen tegen de illegale bezetting en vernieling van kerkgebouwen van de Grieks-katholieke minderheid; 172. is tevreden over de aanhoudende vorderin gen die Roemenië boekt bij de hervorming van zijn systeem voor kinderbescherming; neemt kennis van en stemt in met de goedkeuring door de regering op 18 april 2002 van het rapport van de Onafhankelijke Groep voor internationale adoptieanalyses (IGIAA); verlangt een snelle oplossing van alle door het moratorium nog hangende zaken; verlangt de goedkeuring van een nationale strategie voor volwassen gehandicapten, met name in inrichtingen; verwelkomt de duidelijke vorderingen bij andere mensenrechtenkwesties; 173. is verheugd over de actieve deelname van Roemenië aan het brengen van vrede in Afghanistan en zijn bijdrage tot de stabiliteit in zuidoost-Europa en het Zwartezeegebied; wijst op de mogelijk negatieve gevolgen van de wet inzake de status van Hongaren voor de rechten van alle Roemeense staatsburgers; wijst ook op de daarop volgende, eerder genoemde gemeenschappelijke intentieverklaring tussen de regeringen van Roemenië en Hongarije; wacht op de aanstaande evaluatie van de doeltreffendheid ervan door de beide overeenkomstsluitende partijen; 174. erkent dat het Roemeense programma van essentiële hervormingen omvangrijk blijft en moeilijk uit te voeren is zonder hulp van buitenaf; doet een beroep op alle EU-instellingen extra inspanningen te leveren en samen te werken om een succesvol resultaat te garanderen; 175. herinnert aan de verklaring van de EU-top van Göteborg van 15 en 16 juni 2001 inzake bijkomende pretoetredingssteun voor Roemenië; vraagt de Raad van Ministers deze middelen zo snel mogelijk beschikbaar te stellen; kijkt uit naar een duidelijk en haalbaar draaiboek voor de toetreding van Roemenië; 176. wijst op de dringende noodzaak om de controlesystemen op veterinair gebied en dat van de plantenbescherming; 177. doet de aanbeveling om een doeltreffend systeem van producentengroeperingen op te zetten om te helpen zoeken naar oplossingen voor onopgeloste problemen met landbouwgronden; o o o 178. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten en de parlementen en de regeringen van de kandidaatlanden. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, in het bijzonder artikel 49, – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 (1) tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure, – gezien zijn resolutie van 29 november 2001 over de voorbereiding van de Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001 (2) , – gezien zijn resolutie van 29 november 2001 over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen (3) , – gezien zijn resolutie van 5 september 2001 over de uitbreiding van de Europese Unie (4) , – gezien zijn resolutie van 14 december 2000 over de resultaten van de Europese Raad (Nice, 7-11 december 2000) (5) , – gezien zijn resolutie van 4 oktober 2000 over de uitbreiding van de Europese Unie (6) , – gezien de mededeling van de Commissie inzake het financieel kader 2004-2006 voor de toetredingsonderhandelingen (SEC(2002) 102), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0178/2002 ), A. overwegende dat er toetredingsonderhandelingen gaande zijn met twaalf landen uit Midden- en Oost-Europa alsmede het Middellandse-Zeegebied, waarvan er tien het vooruitzicht hebben deze in 2002 af te ronden en in 2004 tot de Unie toe te treden, terwijl de toetreding van Bulgarije en Roemenië vóór het einde van de looptijd van de huidige financiële vooruitzichten zal afhangen van de vooruitgang die deze twee landen de komende maanden boeken, B. overwegende dat de toetreding van nieuwe lidstaten volgens artikel 49 van het EU&nbhy;Verdrag afhankelijk is van de instemming van het Europees Parlement; overwegende dat het financieel kader voor de toetreding van nieuwe lidstaten slechts kan worden vastgesteld bij overeenstemming tussen het Parlement en de Raad, de twee takken van de begrotingsautoriteit, C. overwegende dat zowel de lidstaten als de kandidaat-lidstaten reeds in aanzienlijke mate van de toetredingsperspectieven hebben geprofiteerd in de vorm van politieke stabiliteit, culturele uitwisselingen, grotere duurzaamheid, versterkte groei van de handel en de economie, hetgeen factoren zijn die alle onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn; overwegende dat de inzet voor de doelstelling van economische en sociale samenhang, die over een langere periode bereikt moet worden, wordt bekrachtigd, D. overwegende dat alle onafgedane hoofdstukken in het kader van de toetredingsonderhandelingen met tien kandidaat-lidstaten in 2002 zouden kunnen worden afgesloten, zodat de eerste fase van de uitbreiding in 2004 zou kunnen plaatsvinden, E. overwegende dat het indicatieve financiële kader voor de uitbreiding dat is opgenomen in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, is gebaseerd op de veronderstelling van de toetreding van zes nieuwe lidstaten in 2002; overwegende dat momenteel de toetreding van tien nieuwe lidstaten wordt voorbereid; overwegende dat rubriek 8 indicatieve plafonds bevat voor aanpassingen van de financiële vooruitzichten na de uitbreiding, F. overwegende dat de huidige financiële vooruitzichten zijn vastgesteld voor de periode 2000-2006, waardoor de begrotingsautoriteit op basis van een voorstel van de Commissie uiterlijk in 2005 moet beginnen na te denken over de mogelijkheid de huidige financiële vooruitzichten te prolongeren vanwege het doorlopende toetredingsproces dan wel over de vaststelling van het tijdvak voor nieuwe financiële vooruitzichten, G. overwegende dat de Commissie op 30 januari 2002 een mededeling heeft uitgebracht over het financiële kader 2004-2006 van de Gemeenschap voor de toetredingsonderhandelingen, die dient als basis voor de ontwerpen van gemeenschappelijke standpunten voor de hoofdstukken landbouw, regionaal beleid en structuurinstrumenten, alsmede de financiële en budgettaire bepalingen die door de Commissie tijdens het Spaanse voorzitterschap zullen worden gepresenteerd, H. overwegende dat de Commissie voorstelt het marktbeleid van het GLB, het plattelandsontwikkelingsbeleid en de rechtstreekse betalingen op te nemen in de onderhandelingsstandpunten van de Europese Unie; overwegende dat het plattelandsontwikkelingsbeleid het grootste onderdeel vormt en moet worden aangepast aan de speciale behoeften van de nieuwe lidstaten; overwegende dat de Commissie een model van geleidelijke invoering voorstelt dat voorziet in de invoering van rechtstreekse betalingen in de nieuwe lidstaten tot een niveau 25% in 2004, 30% in 2005 en 35% van het huidige stelsel in 2006, waarbij in 2013 100% zal worden bereikt, I. overwegende dat de Commissie ook een geleidelijke invoering van structuurmaatregelen in de nieuwe lidstaten voorstelt, zodat de bedragen hiervoor kunnen oplopen tot 2,5% van hun BBP, waarbij het mogelijk wordt in 2006 een gemiddeld steunbedrag te bereiken van 137 euro per hoofd van de bevolking tegenover de 231 euro per hoofd die de lidstaten die momenteel uit het Cohesiefonds worden gesteund in datzelfde jaar zullen blijven ontvangen en die 1,6% van hun BBP vertegenwoordigt, J. overwegende dat het voorstel van de Commissie voor de onderhandelingen in het kader van het interne beleid naast de deelname van de nieuwe lidstaten aan de bestaande communautaire programma's twee nieuwe elementen bevat, te weten: steun voor het ontmantelen van de kerncentrales in Bohunice (Slowakije) en Ignalina (Litouwen) en steun voor het opzetten van adequate bestuursstructuren en versterking van de bestuurscapaciteit voor de tenuitvoerlegging van het acquis communautaire , K. overwegende dat de Commissie geen enkele aanpassing voorstelt van het plafond voor rubriek 4 na de uitbreiding, L. overwegende dat de Commissie voorstelt het plafond voor administratieve uitgaven in de periode 2004-2006 licht te verhogen tot boven de indicatieve cijfers in het financieel kader en dat de secretarissen-generaal van de instellingen in een op verzoek van het Parlement en de Raad opgesteld verslag schatten dat de extra kosten van de voorbereiding op de toetreding in 2003 134 miljoen euro en in 2004 476 miljoen euro zullen bedragen, M. overwegende dat de eigen middelen die door de nieuwe lidstaten moeten worden opgebracht, kunnen worden geraamd op een jaarlijks bedrag van tussen 5 en 6 miljard euro in de periode 2004-2006, hetgeen enkele van deze staten in de eerste jaren na toetreding in de positie van netto-betaler zou brengen als niet wordt voorzien in budgettaire compensatiemaatregelen, N. overwegende dat in de financiële vooruitzichten een bedrag van 21 840 miljoen euro is voorzien voor de bevordering van de ontwikkeling van de kandidaat-lidstaten ter voorbereidingen op de toetreding, 1. onderstreept dat in de toetredingsonderhandelingen rekening moet worden gehouden met zowel de belangen van de huidige lidstaten en hun regio's als de behoeften van de kandidaat-lidstaten; benadrukt dat de uitkomst van de onderhandelingen moet voldoen aan de eis van een lange-termijnoplossing voor het welzijn en de stabiliteit van de uitgebreide Europese Unie; 2. dringt er bij de regeringen van de huidige lidstaten op aan het uitbreidingsproces niet in gevaar te brengen door vast te houden aan nationale standpunten (zoals in het verleden herhaaldelijk is gebeurd), maar samen te werken om overeenstemming te bereiken over de financiële aspecten van de uitbreiding; 3. herinnert eraan dat het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 voorziet in een procedure voor de aanpassing van de financiële vooruitzichten wanneer de Unie wordt uitgebreid met nieuwe lidstaten; 4. herinnert de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten alsmede de regeringen van de kandidaat-lidstaten eraan dat instemming van het Europees Parlement met de financiële planning waarop de gemeenschappelijke standpunten zijn gebaseerd een absolute voorwaarde is voor enigerlei overeenkomst tussen de lidstaten over de gemeenschappelijke onderhandelingsposities met betrekking tot de drie hoofdstukken die het meest relevant zijn voor de begroting van de EU; dringt er derhalve bij de Raad en de Commissie op aan te garanderen dat het Europees Parlement kan deelnemen aan de toetredingsonderhandelingen voor zover deze aspecten betreffen die van belang zijn voor het toekomstige financiële kader van de Europese Unie; 5. wijst erop dat de bedragen van het indicatieve financieringskader voor de uitbreiding die zijn opgenomen in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 voor de periode 2004-2006 moeten worden gebruikt als kader voor de aanpassing van de financiële vooruitzichten die nodig is wanneer mogelijk tien nieuwe lidstaten in 2004 tot de Unie toetreden; onderstreept echter dat de sub-plafonds en het algemene plafond van rubriek 8 slechts een indicatief karakter hebben; 6. beklemtoont dat het noodzakelijk is om, met inachtneming van Agenda 2000, het proces van hervorming van belangrijke beleidsterreinen te beginnen vóór de uitbreiding, teneinde de Europese burger duidelijkheid te verschaffen omtrent de financiële gevolgen van de uitbreiding van de EU op langere termijn; 7. steunt het voorstel van de Commissie om grote nadruk te leggen op het instrument van het plattelandsontwikkelingsbeleid voor de integratie van de nieuwe lidstaten in het landbouwbeleid van de EU en het instrument daartoe aan te passen om het beter af te stemmen op de behoeften van de landbouwsector in deze landen; steunt met name het voorstel om het cofinancieringsniveau van de EU te verhogen tot 80% in de eerste jaren na toetreding, waarna het individueel kan worden aangepast aan de hand van de financieringscapaciteit van de nieuwe lidstaten, met als doel hetzelfde niveau te bereiken als de huidige lidstaten; 8. steunt het model waarin de nieuwe lidstaten geleidelijk worden opgenomen in het stelsel van rechtstreekse-steunbetalingen in de landbouwsector; herinnert eraan dat de rechtstreekse-steunbetalingen onderdeel uitmaken van het acquis communautaire en derhalve niet buiten de onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten kunnen worden gehouden; is ingenomen met de doelstelling de nieuwe lidstaten in 2013 het niveau van 100% aan rechtstreekse-steunbetalingen te laten behalen; wijst erop dat deze kwestie definitief moet zijn opgehelderd vóór de goedkeuring van de nieuwe financiële vooruitzichten; herbevestigt zijn steun voor de alomvattende ontwikkeling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid; verzoekt om een eerlijk, billijk en duurzaam landbouwbeleid, zowel voor de huidige lidstaten als voor de kandidaat-lidstaten; 9. is ingenomen met de benadering om de nieuwe lidstaten in de eerste jaren de mogelijkheid te geven de rechtstreekse steunbetalingen te koppelen aan het aantal hectares geëxploiteerde landbouwgrond in plaats van aan het productieniveau; is van mening dat toekomstige onderhandelingen in de Wereldhandelsorganisatie (WTO) van invloed zullen zijn op de toekomst van het GLB; benadrukt dat de Commissie in haar onderhandelingen in de WTO rekening dient te houden met de gevolgen van de uitbreiding; 10. verzoekt de Commissie in het kader van de noodzakelijke hervormingen voorstellen in te dienen om rechtstreekse inkomenssteun onderdeel te maken van het plattelandsontwikkelingsbeleid na 2006 en te koppelen aan vereisten op het gebied van milieu-, natuur- en landschapsbescherming, waarbij het internationale concurrentievermogen dient te worden gehandhaafd en de WTO-regels moeten worden geëerbiedigd; 11. is ingenomen met de door de Commissie voorgestelde geleidelijke invoering van structuurmaatregelen en beklemtoont de noodzaak van deelname door de huidige lidstaten aan de structurele ontwikkeling van de nieuwe delen van een uitgebreid Europa; vraagt zich niettemin af of de opnamecapaciteit van de nieuwe lidstaten voldoende zal zijn om het niveau van overdrachten uit de EU-begroting via de door de Commissie genoemde structuurmaatregelen te halen; 12. steunt in beginsel het idee van de Commissie om een aanzienlijk deel van de structuurmaatregelen op te nemen overeenkomstig de voorschriften van het Cohesiefonds; is derhalve van opvatting dat dit fonds afzonderlijk van het bestaande Cohesiefonds voor de huidige lidstaten moet worden gedefinieerd en beheerd; onderstreept dat financiering voor de nieuwe lidstaten uit het Cohesiefonds dient te worden vervangen door een verhoging van de financiering uit de structuurfondsen naarmate de tenuitvoerlegging ervan in de nieuwe lidstaten verbetert; 13. dringt er bij de Commissie op aan haar inspanningen om de kandidaat-lidstaten te helpen hun bestuurscapaciteiten te verbeteren onverminderd voort te zetten en de institutionele opbouw te bevorderen; herinnert de onderhandelaars eraan dat verbetering van de bestuurscapaciteit van de nieuwe lidstaten ook na de toetreding noodzakelijk blijft, hetgeen gerichte financiering in het kader van de structuurmaatregelen en het interne beleid vereist; beklemtoont derhalve de noodzaak van een strategie ter verbetering van de opnamecapaciteit in de kandidaat-lidstaten; 14. benadrukt dat in specifiek verband met de uitbreiding onverwijld moet worden begonnen met een volledige hervorming van de tenuitvoerleggingsinstrumenten van de structuurfondsen, zodat de procedures kunnen worden vereenvoudigd en beter kunnen worden afgestemd op lokale omstandigheden en beter gebruik gemaakt kan worden van de beschikbare kredieten; 15. vestigt de aandacht van de Commissie op het feit dat het uitvoeringspercentage bij het pre&nbhy;toetredingsinstrument SAPARD op 31 december 2001, na twee jaar looptijd, slechts 6,48% bedroeg en dat de uitvoeringspercentages van de andere pre-toetredingsinstrumenten eveneens onbevredigend zijn, waardoor op 15 april 2002 het totaalbedrag van niet gebruikte kredieten 6,611 miljard euro bedroeg; verzoekt de Commissie derhalve snel maatregelen te nemen om een onverwijlde uitbetaling van pre-toetredingsmiddelen te bevorderen en het uitvoeringspercentage van niet gebruikte kredieten te verhogen en daarbij rekening te houden met de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen; 16. herhaalt zijn standpunt dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) uiterlijk medio 2002 bijkantoren in alle kandidaat-lidstaten moet opzetten; 17. is ingenomen met de steun voor het ontmantelen van de kerncentrales in Bohunice (Slowakije) en Ignalina (Litouwen); is van mening dat betaling van de steun moet worden gekoppeld aan de daadwerkelijk ontmanteling binnen de nog overeen te komen termijn (2005 respectievelijk 2009); stelt voor extra kredieten te reserveren voor het geval dat de ontmanteling van de Ignalia-centrale leidt tot ernstige tekorten in de energievoorziening en verstoring van de economische situatie in Litouwen; 18. is van mening dat de toetreding van de Midden- en Oost-Europese landen alsmede Cyprus en Malta nieuwe politieke taken voor de Unie met zich mee zal brengen op het gebied van het externe beleid en dat rekening moet worden gehouden met de speciale relatie met Turkije; is ingenomen met het voornemen van de Commissie en de secretaris-generaal van de Raad om een analyse te maken van de nieuwe uitdagingen en kansen op buitenlands-politiek gebied die door de uitbreiding ontstaan en daarover in de loop van het tweede semester van 2002 een verslag te presenteren; verwacht deel te kunnen nemen aan de herziening van de prioriteiten op het gebied van het buitenlands beleid en zal de financiële gevolgen gedetailleerd toetsen in het licht van alle mogelijkheden van het Interinstitutioneel Akkoord; verlangt derhalve dat rekening wordt gehouden met aanvullende financiering voor extern beleid en nieuwe elementen in de interregionale samenwerking, indien noodzakelijk via een aanpassing van het plafond van rubriek 4; 19. onderstreept dat de stijging van het aantal lidstaten in vergelijking met het financieel kader een meer dan proportionele stijging betekent van de administratieve uitgaven, hetgeen voortvloeit uit de invloed van bepaalde aspecten, zoals de gevolgen van de nieuwe communautaire talen voor de vertaal- en tolkendiensten en de behoefte aan gebouwen, waardoor een verhoging van het plafond waarschijnlijk noodzakelijk zal zijn; 20. dringt er bij de instellingen op aan gebruik te maken van alle mogelijkheden om zich voor te bereiden op een effectieve werking van de uitgebreide Unie door het stroomlijnen en aanscherpen van de arbeidsprocessen en de bevoegdheidsstructuren en aanpassing van de talenregeling van de instellingen; 21. wijst er nogmaals op dat de politieke en economische voordelen van toetreding veel zwaarder wegen dan de begrotingssaldi tussen de lidstaten en de EU, doch acht het onaanvaardbaar dat nieuwe lidstaten netto-betalers aan de communautaire begroting worden, althans gedurende de eerste paar jaar van de integratieperiode; 22. herhaalt dat pas na afronding van de toetredingsonderhandelingen een aangepaste berekening van voor de uitbreiding noodzakelijke financiële middelen kan worden gemaakt; 23. neemt kennis van het voorstel van de Commissie om budgettaire compensatie te verstrekken in de vorm van een forfaitair bedrag aan de uitgavenzijde van de begroting, dat tijdelijk en degressief is en gemakkelijker te beheren dan een vermindering van de eigen middelen uit de nieuwe lidstaten; benadrukt dat betaling van forfaitaire bedragen aan de uitgavenzijde de marges voor de betalingen die in de financiële vooruitzichten waren geboekt als zijnde beschikbaar voor de toetreding aanzienlijk beperkt, terwijl dit bij een vermindering aan de ontvangstenzijde niet het geval is; 24. wijst erop dat er zich, naast de algemene voordelen in verband met de uitbreiding, in een aantal kwetsbare regio's of sectoren bepaalde ongewenste effecten kunnen voordoen die speciale herstelmaatregelen van de EU of de lidstaten noodzakelijk maken; 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen van de lidstaten en de regeringen van de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 437 – C5&nbhy;0599/2001), – gezien het in artikel 158 van het EG-Verdrag verankerde beginsel van de economische en sociale samenhang, tot de versterking waarvan de Gemeenschap zich heeft verplicht teneinde de harmonische ontwikkeling van de Gemeenschap als geheel te bevorderen, – gezien de conclusies van de Europese Raden van Berlijn, Nice, Göteborg en Laken, – onder verwijzing naar zijn resoluties van 4 oktober 2000 (1) en van 5 september 2001 (2) over de uitbreiding van de Europese Unie, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 februari 2002 (3) over het tweede verslag van de Commissie over de economische en sociale samenhang, – gezien de mededeling van de Commissie "Eerste tussentijds verslag over de economische en sociale samenhang" ( COM(2002) 46 ), – gezien het door de Commissie in het kader van de toetredingsonderhandelingen voorgestelde onderhandelingsstandpunt ten aanzien van de hoofdstukken landbouw en regionaal beleid (SEC(2002) 102), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5&nbhy;0096/2002), A. overwegende dat de uitbreiding van de Europese Unie met de landen uit Midden- en Oost-Europa een historische gelegenheid vormt voor een politieke en economische hereniging van Europa in vrede en democratie, alsmede in politieke en economische stabiliteit, B. overwegende dat grensregio's in het kader van deze communautaire actie gedefinieerd worden als regio's die gelegen zijn langs land- of zeegrensen met kandidaat-lidstaten, C. overwegende dat de aan de kandidaat-lidstaten grenzende regio's in bijzondere mate bloot staan aan de structurele risico's van de uitbreiding, in verband met het enorme welvaartsverschil, en daarom de steun van de Gemeenschap behoeven, D. overwegende dat deze grensregio's voor een deel aanzienlijke structurele tekortkomingen tegenover het gemiddelde niveau in de EU-15 vertonen, E. overwegende dat in het kader van eerdere uitbreidingen bijzondere maatregelen werden getroffen ter ondersteuning van de structureel zwakke regio's aan de buitengrenzen van de Gemeenschap, F. overwegende dat de Commissie op verzoek van de Europese Raad en het Parlement een maatregelenpakket heeft voorgesteld, G. overwegende dat dit maatregelenpakket betrekking heeft op 33 miljoen inwoners in 23 grensregio's in 5 lidstaten, H. overwegende dat de Commissie voor de uitvoering van dit maatregelenpakket een bedrag van 195 miljoen euro toereikend acht om de mogelijke gevolgen van de uitbreiding voor de grensregio's op te vangen en het economische concurrentievermogen van deze structureel zwakke regio's in stand te houden, I. overwegende dat voor het opvangen van de effecten van de EU-uitbreiding naar het zuiden voor de drie aan toetredende landen grenzende grensregio's, bijzondere middelen ten bedrage van ongeveer 250 miljoen euro beschikbaar werden gesteld, J. overwegende dat ook de toekomstige generaties zich nog zullen moeten inzetten voor de vermindering van het enorme welvaartsverschil, K. overwegende dat met het oog op een geleidelijke aanpassing van de levensstandaard tijdelijke overgangsregelingen met betrekking tot het vrije verkeer van diensten en het vrije verkeer van werknemers noodzakelijk zijn, L. overwegende dat de aanstaande uitbreiding aan beide zijden van de huidige EU-buitengrens voor een nieuwe dynamiek zal zorgen, die aan beide zijden zal moeten worden benut, M. overwegende dat de Europese integratie het aaneengroeien van het Europese continent en de territoriale samenhang bevordert en dat de regio's aan de huidige buitengrens, die meer dan een halve eeuw de politieke en economische scheidslijn was, tot modelregio's van Europese samenwerking kunnen worden, 1. benadrukt het belang van de uitbreiding van de Europese Unie met het doel om de vrede, de politieke en economische stabiliteit en het democratisch samenleven op het Europese continent te waarborgen; 2. wijst nadrukkelijk op de bijzondere problemen die een uitbreiding voor de onmiddellijk aan de grens van de kandidaat-lidstaten liggende regio's met zich meebrengt; daarbij moet voldoende rekening worden gehouden met de buitengewone lasten voor de onmiddellijk aan de grens liggende gebieden van doelstelling 1; 3. bevestigt het belang van een gemeenschappelijke ondersteuning van deze grensregio's als uitdrukking van de Europese solidariteit in de zin van een economische, sociale en territoriale samenhang, met name tegen de achtergrond van het feit dat enkele van deze regio's nog altijd tot de sterkst benadeelde regio's van de EU behoren; 4. onderstreept de noodzaak van een uitgebreide strategie voor de oplossing van de problemen van de grensregio's in een gezamenlijk optreden van Europese, nationale, regionale en lokale actoren; 5. wijst erop dat vooral in de dichtbevolkte agglomeraties in de grensregio"s behoefte is aan meer aanpassingen en herstructureringen in het kader van de integratie van de kandidaat-landen; 6. stelt voor de op de EU-top van Stockholm vastgelegde duurzaamheiddimensie van het communautaire beleid (milieuvriendelijke economie, hoog werkgelegenheidspeil en kwaliteit van de arbeid, voorkomen van armoede en maatschappelijke uitsluiting) met aangepaste indicatoren en doelstellingen ook in de samenwerking van de grensregio"s op te nemen; vraagt met aandrang dat er werk gemaakt wordt van de voorgenomen integratie van de kandidaat-lidstaten in de open coördinatiemethodes die op het vlak van de werkgelegenheid, onderwijs en opleiding, sociale insluiting en de pensioenen worden opgezet; Communautaire maatregelen voor grensregio's 7. ziet de door de Commissie voorgestelde strategie om de specifieke problemen van de grensregio's met een gericht maatregelenpakket te bestrijden als een eerste stap; 8. wijst erop dat de bevordering van de grensoverschrijdende samenwerking de oorspronkelijke taak van het communautaire initiatief INTERREG is en om redenen van coherentie van de steunverleningsinstrumenten daarop geconcentreerd moet blijven; 9. herinnert aan de conclusies van de Europese Raad van Nice en zijn resolutie van 4 oktober 2000 over de uitbreiding van de Europese Unie, op grond waarvan de communautaire actie ten doel heeft het concurrentievermogen in de grensregio's te ondersteunen; 10. is verheugd over het plan van de Commissie om de vervoersinfrastructuur in de betreffende regio's via de TEN-begroting met 150 miljoen euro versterkt uit te breiden; benadrukt dat bovendien gezorgd moet worden voor een aansluiting van de regionale verkeersstromen aan de TEN en voor de opbouw van grensoverschrijdende regionale verkeersverbindingen; is met name verheugd over de voorgestelde verhoging van het EU-medefinancieringsaandeel bij verbindingen met de kandidaat-lidstaten tot 20%; 11. steunt de heroriëntering van de structurele instrumenten van de Gemeenschap voor de grensregio's in het kader van de uitbreiding en dringt in dit verband aan op de opstelling van een indicatorencatalogus om tijdig te kunnen bijsturen wanneer zich sociaal-economische problemen voordoen; de specifieke steun aan grensregio's moet daarbij een aanvulling vormen op de bestaande steunverleningsmogelijkheden; 12. verlangt dat de Commissie alles in het werk stelt om te garanderen dat de kredieten die in de begroting 2002 zijn uitgetrokken ten bate van het MKB in de grensregio's effectief worden besteed, in tegenstelling tot het begrotingsjaar 2001 waarin van de uitvoering niets terecht is gekomen, en dat zij extra investeringssteun ter beschikking stelt van de MKB's in de grensregio's (opleiding, technologie, marketing, kennisoverdracht) die op eigen kracht niet bestand zijn tegen de aanpassingsdruk; benadrukt tegelijkertijd dat een strategisch uitgangspunt voor het overleven van MKB's aan beide zijden van de grens gelegen is in hun economische samenwerking en in grensoverschrijdende inspanningen ter verbetering van opleiding en bijscholing; 13. bevestigt zijn opvatting dat een efficiënte ondersteuning van MKB's met communautaire middelen alleen mogelijk is, wanneer de aanvraagprocedures vereenvoudigd en versneld worden; 14. verwijst naar de succesvolle proefprojecten voor het MKB die in samenwerking met de kamers van koophandel van de grensregio's zijn uitgevoerd en pleit ervoor dat deze worden voortgezet met door het Parlement hiervoor beschikbaar gestelde middelen; 15. acht het noodzakelijk dat het MKB sterker betrokken wordt bij de INTERREG-steun en herinnert aan het gestelde doel om de communautaire middelen hiervoor in de begroting voor 2002 op te voeren; doet een beroep op de Commissie en de nationale instanties om bij de uitvoering van INTERREG de grootst mogelijke flexibiliteit aan de dag te leggen, opdat het KMB meer van INTERREG kan profiteren dan tot dusverre het geval was; 16. benadrukt dat de stimuleringsprogramma's INTERREG en PHARE-CBC verder op elkaar moeten worden afgestemd om te zorgen voor een effectieve aanwending van de middelen en een grensoverschrijdende meerwaarde; 17. dringt erop aan het EU-medefinancieringsaandeel in communautaire stimuleringsprojecten in de grensregio's te vergroten; 18. verlangt dat de Commissie, mede in het licht van haar mededeling van 25 augustus 2001 tot wijziging van de richtsnoeren voor het communautair initiatief INTERREG III, een nauwkeuriger definitie probeert te geven van het begrip "grensregio", waarbij terdege rekening wordt gehouden met zowel de landgrenzen als de zeegrenzen; 19. verzoekt om uitbreiding van de programma's, in het kader van de grensoverschrijdende samenwerking, tegen racisme en vreemdelingenhaat, alsmede van de reeds bestaande samenwerkingsprogramma's ter bevordering van vorming en cultuur (Socrates, Leonardo, Jeugd, Cultuur 2000 en Media Plus), vooral op het gebied van beroepsopleiding en cursussen in vreemde talen, nascholing en permanente educatie (met name wederzijdse erkenning van diploma"s, academische titels en beroepsdiploma's met volledige betrokkenheid van de kandidaat-landen, een Europese beroepsopleidingspas, steun voor grensoverschrijdende opleidingsprogramma's, een beter gebruik en garantie van de medefinanciering via Leonardo en andere uitwisselingsprogramma"s voor stagiaires en jonge werknemers door de lidstaten; 20. dringt zowel aan op een kwaliteitsoffensief ten behoeve van werknemers die in het bijzonder door de nieuwe toetredingen worden getroffen (laag opgeleide, resp. oudere werknemers, immigranten, vrouwen) als op een verbetering van de institutionele kadervoorwaarden en de financiële mogelijkheden voor nascholing; 21. dringt bij de regeringen van de EU aan op doelmatige maatregelen tegen de georganiseerde illegale tewerkstelling van arbeidskrachten binnen de EU en de invoering van een elektronische socialeverzekeringspas ter bescherming van de werknemers; 22. dringt aan op de versterking van de gemeenschappelijke gecoördineerde strijd tegen de illegale drugshandel en de mensenhandel, zoals in een aantal grensregio"s reeds geschiedt; Gereserveerde middelen 23. acht de oorspronkelijk door de Commissie gereserveerde middelen ten bedrage van 195 miljoen euro voor de uit te voeren taak volstrekt ontoereikend, niet in de laatste plaats omdat niet werd voorgesteld nieuwe middelen van noemenswaardige omvang ter beschikking te stellen; 24. wijst er ten aanzien van de geringe middelen op dat het geplande aandeel voor de trans-Europese netwerken in het kader van het actieprogramma relatief te hoog is, omdat de grensregio's slechts ten dele kunnen profiteren van de uitbreiding van de TEN-trajecten, terwijl Europa daarentegen een direct belang bij deze verbindingen met de kandidaat-lidstaten heeft; 25. is derhalve zeer verheugd dat beide takken van de begrotingsautoriteit op aandringen van het Europees Parlement overeengekomen zijn om de middelen voor dit actieprogramma ten behoeve van de grensregio's te verhogen met 65 miljoen euro door toepassing van het flexibiliteitsinstrument; 26. is ervan overtuigd dat deze extra toegezegde middelen ter beschikking gesteld moeten worden om de specifieke problemen van MKB's in de grensregio's op te lossen; eist dat de door het Parlement geïnitieerde MKB-steun ook na 2003 wordt voortgezet; acht daarvoor een nog verdere verbetering van beproefde instrumenten nuttig; 27. is van oordeel dat met de langdurige ervaring met de reeds bestaande Euregio-projecten en hun netwerk bij de omzetting van maatregelen ten gunste van deze grensregio's rekening moet worden gehouden; Tijdelijke overgangsmaatregelen 28. acht met het oog op een geleidelijke openstelling tijdelijke overgangsmaatregelen voor de grensregio's zinvol; 29. eist dat bij de omzetting van de overeengekomen overgangstermijnen met betrekking tot het vrije verkeer van werknemers en het vrije verkeer van diensten in de lidstaten flexibel kan worden ingegaan op regionale en sectorale verschillen en dat op regionaal niveau kan worden beslist over de omvang van dergelijke maatregelen met inschakeling van bijvoorbeeld ondernemingen en vakbonden; o o o 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, alsmede aan de regeringen, parlementen en bevoegde autoriteiten van de betrokken grensregio's. Het Europees Parlement , - gezien de verslagen van de Commissie ( COM(2001) 539 , COM(2001) 602 en COM(2001) 616 – C5&nbhy;0006/2002), - gezien Verordening (EEG) nr. 2081/93 (1) , met name artikel 16, en Verordening (EEG) nr. 2082/93 (2) , met name artikel 31, - gezien het jaarlijks verslag van de Rekenkamer over 2000 (3) uit hoofde van artikel 248 van het EG-Verdrag en het speciaal verslag nr. 10/2001 (4) , - gezien zijn resolutie van 7 februari 2002 over het tweede verslag van de Commissie over de economische en sociale samenhang uit hoofde van artikel 159 van het EG-Verdrag (5) , - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, de Begrotingscommissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie visserij en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0202/2002), A. overwegende dat een degelijke en efficiënte uitvoering van de Structuurfondsen met adequate instrumenten voor evaluatie en toezicht van fundamenteel belang is voor de betrouwbaarheid en doeltreffendheid van de communautaire instellingen, en wel in het licht van de op handen zijnde uitbreiding van de EU met nieuwe lidstaten die een veel lager inkomen per hoofd van de bevolking hebben dan het gemiddelde van de EU met vijftien lidstaten, B. overwegende dat in 2000, in overeenstemming met de in 1999 goedgekeurde verordeningen, de interventies van de structuurfondsen en het Cohesiefonds voor het eerst zijn gecoördineerd, C. overwegende dat de door de Commissie beloofde vereenvoudiging en versnelling van de procedures door de aanneming van nieuwe verordeningen geen enkel effect gehad lijken te hebben, D. overwegende dat de Commissie krachtens artikel 274 van het Verdrag tot taak heeft na te gaan of de aan de lidstaten toevertrouwde programma's adequaat worden beheerd en de lidstaten gehouden zijn met de Commissie samen te werken om te verzekeren dat de kredieten volgens het beginsel van goed financieel beheer worden gebruikt, E. overwegende dat de Rekenkamer in haar jaarverslag over 2000 en haar speciaal verslag nr. 10/2001 nogmaals heeft gewezen op ernstige en soms hardnekkige tekortkomingen in de systemen voor beheer en controle van de Commissie en de staten, F. overwegende dat er volgens de Rekenkamer (6) internationaal aanvaarde regels voor de controles moeten komen die onder meer bepalen dat de persoon die controleert onafhankelijk is van de persoon die het project uitvoert, G. overwegende dat bij de uitvoeringspercentages van het eerste jaar van de periode 2000-2006 voor de doelstellingen nrs. 1, 2 en 3 van de Structuurfondsen vertragingen zijn opgetreden die vergelijkbaar zijn met die welke zich in 1994 voordeden, de vereiste verbeteringen niet plaats hebben gevonden en dat in het kader van de uitvoering van de begroting in 2000 slechts 51,8% van de beschikbare kredieten zijn vastgelegd voor alle doelstellingen, communautaire bestekken en innovatieve acties, H. overwegende dat het ten aanzien van de Structuurfondsen alleen dankzij het systeem van het voorschot van 7% en de jaarlijkse automatische vastlegging mogelijk is geweest uitvoeringspercentages te halen van 13% voor vastleggingen en 5% voor betalingen, I. overwegende dat de kredieten ten aanzien waarvan betalingsverplichtingen zijn aangegaan voor doelstelling 1 in 2000 niet meer dan 19% bedroegen en dat de betalingen niet meer dan 3,3% bedroegen; dat voor doelstelling nr. 2 in 2000 slechts de enige programmeringsdocumenten (EPD's) van drie lidstaten zijn goedgekeurd (Denemarken, Finland en Zweden) zodat de betalingsverplichtingen slechts 15% bedroegen en het percentage betalingen slechts 5%; dat deze percentages voor doelstelling nr. 3 respectievelijk slechts 10 en 4,5% bedroegen omdat de communautaire bestekken (CB's) of EPD's met vertraging werden goedgekeurd, J. overwegende dat de richtsnoeren voor de innovatieve acties slechts aanvang 2001 werden goedgekeurd en dat in 2000 nog geen aanvang werd gemaakt met acties of plannen van deze categorie, K. overwegende dat de fundamentele aspecten van de milieuwetgeving in acht moet worden genomen bij de acties die worden gesubsidieerd door de Structuurfondsen, het Cohesiefonds en het pre-toetredingsinstrument voor structuurbeleid, omdat dit een elementaire factor van de duurzame ontwikkeling vormt, L. overwegende dat in 2000 de programma's van de Europese werkgelegenheidsstrategie van start zullen gaan waarbij de ESF-programma's in overeenstemming met het in Luxemburg in gang gezette proces vooral gericht zullen zijn op het werkgelegenheidsbeleid, M. overwegende dat het aantal fouten dat door de Rekenkamer is vastgesteld in de verklaringen betreffende tussentijdse betalingen nog even groot is als in voorgaande begrotingsjaren en dat de meest voorkomende fouten dezelfde zijn als die welke in het verleden in diverse lidstaten werden geconstateerd, N. overwegende dat uit de audits en controles is gebleken dat er bij de uitgaven van het EFRO, het ESF en het EOGFL-Afdeling Oriëntatie sprake is van grove fouten en onregelmatigheden; overwegende dat in de zaken die door de OLAF zijn onderzocht de fraude in totaal een bedrag van 114,2 miljoen EUR vertegenwoordigde, O. overwegende dat de voorafgaande evaluatie, wil de communautaire steun doeltreffend zijn, niet alleen neer moet komen op een kosten-batenanalyse, maar ook andere kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren moet omvatten, P. overwegende dat de Commissie volgens de Rekenkamer ten aanzien van ISPA onvoldoende oog heeft gehad voor de behoefte aan technische bijstand en ook geen prioriteiten heeft gesteld, Q. overwegende dat de invoering van ISPA van elke kandidaat-lidstaat aanzienlijke inspanningen heeft gevergd en dat de Commissie tijdig richtsnoeren en technische adviezen had moeten geven in de vorm van handleidingen, methoden en werkwijzen om de kandidaat-landen te helpen om de nodige maatregelen te nemen, De Structuurfondsen: voor de periode 2002 – 2006 1. stelt vast dat de aanneming van de nieuwe maatregelen van de programmeringsperiode 2002-2006 van de Structuurfondsen veel langzamer is verlopen dan was voorzien en gewenst en dat deze vertraging tot een aanzienlijke onderbesteding van de vastleggings- en betalingskredieten heeft geleid; verzoekt de Commissie na te gaan of de programmaperiodes van de doelstellingsprogramma's en de communautaire initiatieven in het vervolg kunnen worden losgekoppeld, zodat lacunes tussen de programmaperiodes voorkomen kunnen worden, en ervoor te zorgen dat de voorbereidingen en onderhandelingen niet voor alle programma's tegelijk hoeven plaats te vinden; 2. vraagt zich af of het feit dat een groot deel van de EDP's betreffende doelstelling 2 nog niet zijn aangenomen straks niet tot problemen bij de uitvoering zal leiden; 3. betreurt dat de Commissie voor 2001 geen begin heeft gemaakt met de evaluatie van Verordening (EG) nr. 2064/97 (7) en verlangt van de Commissie dat de in Agenda 2000 beloofde vereenvoudiging van de procedures voor de uitvoering van de structuurmaatregelen overeenkomstig de constatering van de Rekenkamer met de grootst mogelijke spoed wordt uitgevoerd in een tempo dat gezien de ernst van de gesignaleerde problemen vereist is; 4. wenst dat de vertragingen die in 2000 zijn opgetreden bij de toepassing van de kredieten van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds onverwijld worden ingelopen zodat de doelstellingen die zijn vastgelegd voor de cruciale programmeringsperiode 2000-2006 gegarandeerd verwezenlijkt kunnen worden; 5. wijst erop dat de programmeringsperiode 2002-2006 dezelfde uitvoeringsproblemen ondervindt als de voorgaande periode en dat, zoals de Commissie zelf in haar jaarverslag erkent, de uitvoeringspercentages in 2000, het eerste jaar van het nieuwe programma, vergelijkbaar zijn met die in 1994; 6. vestigt er de aandacht op dat de Structuurfondsen en het Cohesiefonds beter moeten worden gecoördineerd ten behoeve van de cohesie en de ruimtelijke ontwikkeling en teneinde te voorkomen dat het inkomen per hoofd van de bevolking van de cohesielanden het communautaire gemiddelde benadert terwijl dit zich niet in de regio's van de Unie voordoet en de verschillen met betrekking tot. het inkomen per hoofd van de bevolking en de werkgelegenheid zelfs toenemen; 7. wijst erop dat de begrotingsuitvoering van de nieuwe communautaire initiatieven in weerwil van het feit dat deze omwille van de doeltreffendheid tot vier grote initiatieven zijn teruggebracht (Leader, Interreg, EQUAL en URBAN) gelijk was aan 0% voor zowel vastleggingen als betalingen, daar geen enkele maatregel is goedgekeurd; 8. bekritiseert de Commissie en de lidstaten dat zij geen maatregelen in het kader van communautaire initiatieven heeft goedgekeurd en uitgevoerd op een zodanig tijdstip dat deze instrumenten een gunstige uitwerking kunnen hebben in de betreffende programmeringsperiode; 9. wenst dat in de jaarverslagen een gepaste verwijzing wordt opgenomen naar de in Göteborg goedgekeurde beginselen van duurzame ontwikkeling in de programma's van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds; 10. constateert dat uit het verslag niet blijkt of er maatregelen zijn genomen om de programma's van het GLB, het gemeenschappelijk visserijbeleid en O+O te integreren in het cohesie- en ruimtelijke ontwikkelingsbeleid; 11. wenst dat vooraleer de vervoersproblemen worden opgelost die zich bij de uitbreiding met nieuwe lidstaten zullen voordoen, duidelijke inspanningen worden verricht om het Cohesiefonds en de Structuurfondsen te gebruiken voor de uitbreiding van de trans-Europese netwerken, en met name het Europese HSL-netwerk zodat het tussen 2000 en 2006 kan worden uitgebreid tot in de perifere gebieden van de EU van de vijftien lidstaten; 12. vraagt zich af of de nieuwe programmeringsregels werkelijk garant staan voor een transparant begrotingsbeheer en tekorten aan liquide middelen kunnen voorkomen; 13. uit zijn bezorgdheid over de afsluiting van de maatregelen van de voorgaande perioden; is met name verbaasd te horen dat elf jaar na de einddatum voor de vastleggingen en negen jaar na de laatste betalingsdatum eind 2000 zegge en schrijve 35 programma's van vóór 1989 nog steeds niet zijn afgerond; 14. neemt nota van de maatregelen voor technische bijstand die op initiatief van de Commissie zijn genomen in het kader van CB's, operationele programma's (OP's) en EDP's, maar wijst erop dat geen sprake is van transparantie in de tabel van de uitgaven voor technische bijstand die uit hoofde van het ESF in 2000 zijn gedaan; 15. wijst erop dat uit het Commissieverslag niet duidelijk blijkt of de strategische coördinatie en convergentie tussen de doelstellingen in de nieuwe programmering beter is geworden; Structuurfondsen: Additionaliteit en controle 16. neemt nota van de informatie die de Commissie verstrekt over de voorafgaande toetsing van de additionaliteit, maar wijst erop dat deze gegevens niet onderling vergelijkbaar zijn voor de verschillende lidstaten en dat zij in enkele gevallen zelfs gebaseerd zijn op voorlopige cijfers en resultaten; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom bij de eerstkomende toetsing van de additionaliteit vergelijkbare criteria en definitieve cijfers te gebruiken; 18. herinnert de Commissie aan zijn eerdere aansporing om in haar jaarverslagen meer aandacht te besteden aan de controle op de naleving van het additionaliteitsbeginsel; spoort de lidstaten aan zich strikt te houden aan het additionaliteitsbeginsel en samen met de Commissie te werken aan een grotere transparantie bij de toepassing van dit fundamentele beginsel; 19. verzoekt de Commissie strikter toe te zien op de uitvoering van de programma's door veel meer controles ter plekke te verrichten en om objectieve criteria vast te stellen om de doelmatigheid en kwaliteit daarvan te kunnen beoordelen; verzoekt de Commissie in dit verband eveneens er bij de goedkeuring van grote projecten op toe te zien dat strikt de hand wordt gehouden aan het horizontale beleid van de EU, waartoe ook kostenefficiëntie behoort, en dienaangaande een bijzondere toetsing uit te voeren; 20. is van mening dat het Europees Parlement de kwaliteit en resultaten van de programma's op doeltreffender wijze en in een eerder stadium moet kunnen volgen; benadrukt dat het Parlement naast het jaarverslag moet kunnen beschikken over informatie om via duidelijke en open kanalen toegang te hebben tot de programma's en toezicht te kunnen uitoefenen; wenst dat het Europees Parlement als controleorgaan op de hoogte wordt gehouden, waarbij de nationale of regionale organen die de hoofdverantwoordelijkheid dragen voor de door de Rekenkamer vastgestelde tekortkomingen, met naam en toenaam worden genoemd, zodat zijn verslagen niet worden gezien als een aantasting van de geldigheid van het algemene stelsel van regionale fondsen; 21. roept de lidstaten op jaarlijks verslag te doen van de verplichte controles op het gebruik van de EU-middelen die zij verrichten; 22. verzoekt de Commissie bovendien om in haar jaarverslag een hoofdstuk op te nemen over de maatregelen die zij heeft genomen naar aanleiding van de kritiek die het Parlement in de voorgaande perioden had geuit en over de concrete maatregelen die in dit verslag worden voorgesteld; 23. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de controlesystemen die de laatste jaren zijn ingevoerd efficiënter worden en dat de beheersprocedures van de nationale organen en de controleprocedures die worden toegepast in het kader van Verordening (EG) nr. 2064/97 daadwerkelijk bijdragen tot de legitimiteit en regulariteit van de projecten die met communautaire middelen worden gefinancierd; Structuurfondsen: financieringsinstrumenten 24. is verheugd dat het gelukt is een groot aantal programma's van de vorige periode tot 1999 af te sluiten, en verzoekt de Commissie met klem de nog lopende programma's van de vorige periode zo snel mogelijk te voltooien of bedragen vrij te maken om deze programma's te kunnen beëindigen; 25. wijst erop dat ook nog 73 operatieve programma's van de periode 1989-1993 onvoltooid zijn gebleven; stelt vast dat het feit de termijnen niet verlengd konden worden en dat de Commissie meermalen met dwangmaatregelen heeft gedreigd om de maatregelen van de Structuurfondsen te rationaliseren tot nu toe geen uitwerking gehad lijken te hebben; stelt derhalve voor de steun te schrappen voor projecten van landen die zich door herhaalde fouten hunnerzijds niet aan de termijnen hebben gehouden en deze te bestemmen voor landen of regio's die de begroting goed hebben uitgevoerd; 26. betreurt de slechte uitvoering van de vastleggingen (55,3%) en de betalingen (79,4%), en plaatst vraagtekens bij de juistheid van de begrotingsraming, gezien de ervaring van de Commissie met het beheer van de Structuurfondsen in de jaren '80; wijst op de verbetering in de loop van 2001 (8) van de uitvoering van de vastleggingen (99,6%) enerzijds en de verslechtering van de uitvoering van de betalingen (68,6%) anderzijds, hetgeen betekent dat het nog betaalbaar te stellen bedrag met 9.400 miljoen EUR is gestegen; 27. betreurt dat het verslag van de Commissie pas aan het eind van de maand oktober 2001 is ingediend, d.w.z. te laat om er tijdens de begrotingsprocedure 2002 nog rekening mee te houden; verzoekt de Commissie in de toekomst de verslagen vóór einde augustus in te dienen; 28. vindt het jammer dat de Commissie geen bevredigende toelichting heeft gegeven op de laattijdige goedkeuring van de programma's, met name betreffende die programma's die reeds eind 2000 klaar waren; is van mening dat deze vertraging bij de goedkeuring de oorzaak is van de lage uitvoering van de vastleggingen; verzoekt de Commissie haar uiterste best te doen om de oorzaken hiervan vast te stellen teneinde deze te corrigeren, en de goedkeurings- en beheersmechanismen te vereenvoudigen; 29. verzoekt de Commissie in de toekomst gedetailleerdere gegevens te leveren over de medefinancieringsregels van de projecten en programma's; 30. betreurt dat het verslag geen specifiekere en gedetailleerdere gegevens over het nog betaalbaar te stellen bedrag van de verschillende Structuurfondsen bevat; 31. wenst dat de verslagen in de toekomst niet beperkt blijven tot een kwantitatieve samenvatting van de uitvoering en een beschrijving van de activiteiten, maar dat ze ook een meer wetenschappelijke beoordeling geven, op basis van objectieve parameters, van de sociaal-economische invloed op de regio's die middelen van de Structuurfondsen hebben ontvangen; deze parameters kunnen bijvoorbeeld zijn het aantal gecreëerde arbeidsplaatsen, het bruto regionaal product, de infrastructuurwerken en de handelstransacties met andere regio's; verzoekt verder dat in de verslagen ingegaan wordt op de "spill-over"-effecten van de acties die met middelen van de Structuurfondsen zijn gefinancierd; Programma's en sociale vraagstukken 32. stelt vast dat de Commissie de algemene richtsnoeren voor de programma's pas heeft goedgekeurd, toen de voorbereiding van de programma's in de lidstaten en de regio's zich al in een vergevorderd stadium bevond; 33. betreurt in dit verband met name 34. wijst erop dat de in de structuurfondsverordeningen vastgelegde innovatieve maatregelen in het jaar 2000 helemaal zijn komen te vervallen; 35. wijst erop dat de financiële uitvoering op alle gebieden als gevolg van de vertragingen ver ten achter blijft bij de prognoses van de financiële vooruitzichten en over het algemeen niet uitkomt boven een forfaitaire vooruitbetaling van 7% van de middelen; de lidstaten en de regio's zullen in de overblijvende jaren van de programmeringsperiode dan ook onvermijdelijk sterker onder druk komen te staan om projecten uit te voeren; waarschuwt dat door toepassing van de regel "n+2" moet worden gerekend op een enorm verlies aan structuurfondsmiddelen, wanneer de absorptie in de lidstaten onvoldoende zou blijken te zijn; 36. verzoekt de Commissie en de lidstaten echter de in de structuurfondsverordeningen vastgelegde - en derhalve wettelijke bindende - plichten in verband met de informatie-uitwisseling en de goedkeuringsprocedures strikt en tijdig na te leven; verzoekt de Commissie voorts, in samenwerking met alle betrokken partners de administratieve procedures systematisch door te lichten om deze zo veel mogelijk te vereenvoudigen. 37. betreurt in het algemeen dat de jaarlijkse verslagen van de Commissie over de Structuurfondsen niet voldoende basis bieden voor effectieve begeleiding van de omzetting van de structuurfondsen, daar zij uitsluitend beperkt blijven tot waarnemingen achteraf; verzoekt de Commissie dan ook met klem voortaan mede te delen welke gevolgen de geconstateerde stand van omzetting heeft voor de daarop volgende jaren, en actuele gegevens op te nemen; 38. is voorts van mening dat de jaarlijkse verslagen te veel beperkt blijven tot de situatie in verband met verplichting en uitkering van stimuleringsmiddelen en dat aldus de kwalitatieve evaluatie wordt veronachtzaamd; stelt voorts met spijt vast dat de evaluatie nauwelijks afwijkt van de evaluatie van het elfde jaarlijkse verslag over de structuurfondsen (1999)( COM(2000) 698 ); 39. onderschrijft de conclusies waartoe de Rekenkamer in haar speciaal verslag nr. 12/2001 (9) is gekomen, namelijk dat de maatregelen ter bestrijding van de langdurige werkloosheid niet echt zijn aangekomen en verzoekt de Commissie en de lidstaten de maatregelen in het kader van de structuurfondsen beter te zwaluwstaarten met de Europese werkgelegenheidsstrategie; 40. verwijst voorts naar speciaal verslag nr. 10/2001 van de Rekenkamer en naar haar verslag over het begrotingsjaar 2000, waarin wordt gewezen op de ernstige tekortkomingen en zwakke plekken in verband met het ESF; 41. wijst erop dat de kredieten uit de Structuurfondsen in geen geval mogen worden gebruikt om de verplaatsing van werkgelegenheid vanuit de Unie naar elders aan te moedigen of mogelijk te maken, maar bedoeld zijn om de schepping van nieuwe werkgelegenheid te bevorderen; Structuurfondsen en gelijke kansen 42. stelt vast dat de nieuwe regelgeving inzake de Structuurfondsen voor de periode 2000-2006 "het terugdringen van ongelijkheid en het bevorderen van de gelijkheid tussen vrouwen en mannen" tot centraal beginsel van het beleid en het optreden van de Unie verheft en onderstreept dat de opneming van het thema gelijke kansen in de Structuurfondsen van groot belang is, daar groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid alleen verzekerd zijn als alle burgers, mannen zowel als vrouwen, worden gemobiliseerd; 43. is van mening dat uit het onderhavige jaarverslag blijkt dat de nieuwe programma's van de lidstaten duidelijk waarde hechten aan het beginsel van de opneming van gelijke kansen, maar dat verdere inspanningen vereist zijn om de integratie van gelijke kansen in de plannen en programma's van de Structuurfondsen te verbeteren, met name op de gebieden werkgelegenheid, onderwijs en beroepsopleiding, ondernemerschap en maatregelen om arbeids- en gezinsleven met elkaar te verzoenen; 44. wijst er evenwel op dat dit jaarverslag onvoldoende informatie bevat om zich een goed oordeel te vormen over de maatregelen ten behoeve van vrouwen in het kader van de Structuurfondsen en communautaire initiatieven, zoals EQUAL, noch over de middelen die voor deze maatregelen zijn bestemd; 45. herinnert eraan dat de integratie van de dimensie gelijke kansen in de Structuurfondsen ten doel heeft een eind te maken aan de nog steeds bestaande ongelijkheid tussen vrouwen en mannen in de Gemeenschap; verzoekt de lidstaten daarom overeenkomstig de bepalingen van de algemene verordening betreffende de Structuurfondsen in hun plannen en programma's per sekse uitgesplitste gegevens en informatie op te nemen, met name over de percentages actieven en niet-actieven, (langdurige) werkloosheid, deelneming aan de arbeidsmarkt in alle bedrijfssectoren en op alle niveaus van verantwoordelijkheid en stichting en ontwikkeling van bedrijven, en om streefcijfers voor een vergroting van de gelijkheid vast te stellen; 46. begroet de aandacht die in bepaalde lidstaten wordt besteed aan de ontwikkeling van kinderopvang als maatregel om arbeids- en gezinsleven met elkaar te verzoenen en onderstreept dat ook elders in de Gemeenschap vergelijkbare maatregelen ter verbetering van de sociale infrastructuur genomen moeten worden, zoals kinderopvang en hulpverlening aan ouderen en hulpbehoevenden; 47. begroet de plannen om op 14 en 15 juni 2002 in Santander, Spanje onder auspiciën van het Spaanse Voorzitterschap een studiebijeenkomst te houden over "de Structuurfondsen, vrouwen en werkgelegenheid" en spreekt de wens uit dat deze studiebijeenkomst stof geeft voor nieuwe specifieke programma's ter vergroting van de deelneming van vrouwen aan de arbeidsmarkt; Structuurfondsen en het visserijbeleid 48. verzoekt de Commissie op gezette tijden een actueel verslag te publiceren over de projecten die door de lidstaten in de visserijsector worden gefinancierd, en daarbij nadere informatie te verstrekken over de voor elke maatregel geprogrammeerde bedragen; 49. verzoekt de Commissie gedetailleerd te analyseren welke maatregelen in het kader van het vorige Financieel Instrument voor de Oriëntatie van de Visserij (1994-1999) werden gefinancierd en in hoeverre deze hebben bijgedragen tot de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid; 50. verzoekt de Commissie de FIOV-fondsen te handhaven om de vloot te herstructureren en te moderniseren en vooral om de aquicultuur te bevorderen. Cohesiefonds 51. verzoekt de Commissie het Europees Parlement op de hoogte te houden van de evaluatie van de economische gevolgen van de maatregelen van het Cohesiefonds en dit zowel ten aanzien van de afzonderlijke projecten als van de algemene werking ervan; 52. vraagt zich, gezien het feit dat de Commissie over de hele linie ontevreden is met de kwaliteit van de voorafgaande toetsing, af of voor de nieuwe fase gebruik is gemaakt van de toetsing achteraf van reeds voltooide projecten uit de voorgaande periode 1994-1999 en zo ja, op welke wijze; 53. vraagt de Commissie welke opleidingsmaatregelen zij zal nemen om ervoor te zorgen dat de voorafgaande toetsing plaatsvindt volgens criteria die voor alle lidstaten gelijk zijn, zodat deze toetsing zin heeft; 54. verzoekt de Commissie strikt te blijven toezien op de naleving van de voorschriften voor transparantie bij overheidsopdrachten; 55. betreurt de onvoldoende uitvoering van de vastleggingen (84,4%) en de betalingen (57,0%); neemt nota van de verbetering in de loop van 2001 (10) van de uitvoering van zowel de vastleggingen (100,0%) als de betalingen (62,8%), hetgeen toch een stijging betekent van het nog betaalbaar te stellen bedrag (nu 1.176 miljoen EUR); 56. verzoekt de Commissie in toekomstige verslagen gedetailleerdere informatie te leveren over de gefinancierde projecten en hun bijdrage aan de naleving van de communautaire milieuwetgeving, en over de middelen die zijn ingezet voor het wegwerken van de 'flessenhalzen' in de vervoerssector, alsmede over de mate waarin het wegvervoer door het spoorvervoer is vervangen; 57. betreurt dat het verslag geen specifieke en nauwkeurige gegevens bevat betreffende het nog betaalbaar te stellen bedrag van het Cohesiefonds; Ispa 58. stelt vast dat de Commissie in het eerste programmajaar ongeveer een derde van de middelen voor 2000 heeft vastgelegd; herinnert de Commissie eraan over te gaan tot een strategische milieueffectrapportage, een kosten-batenanalyse en een beoordeling van de sociale en economische effecten van de TINA-netwerken om te zorgen voor een milieuvriendelijk en economisch doeltreffend gebruik van ISPA; 59. wenst dat de uitvoering sterk verbetert, zodat deze middelen, die van wezenlijk belang zijn voor de evenwichtige ontwikkeling van de kandidaatlanden, volledig worden gebruikt; 60. vraagt zich af of de landen die voor deze middelen in aanmerking komen wel in staat zijn om de Commissie geschikte projecten ter financiering voor te leggen; is daarom van mening dat de kwaliteit van de projecten het doorslaggevende criterium voor de verstrekking van gelden moet zijn en in elk geval voorrang moet hebben; verzoekt de Commissie in dit verband te onderzoeken of de kredieten voor technische bijstand niet versterkt moeten worden ten einde een grote onderbesteding in de periode 2002-2006 te vermijden; 61. wijst op de samenhang die bestaat tussen de gefinancierde milieumaatregelen en de uitvoering van het communautaire milieubeleid en verzoekt de Commissie ervoor te waken dat deze samenhang ten volle wordt geëerbiedigd; 62. stelt met bezorgdheid vast dat Hongarije voorkomt op de bijgewerkte lijst - van 7 september 2001 - van landen en gebieden die niet samenwerken met de Financiële Actiegroep Witwassen van Geld en ernstig tekortschieten; 63. roept de landen die in aanmerking komen voor Ispa op om hun inspanningen om de nationale administratieve structuren aan te passen aan de communautaire eisen voort te zetten; benadrukt dat voor een doeltreffende uitvoering van de programma's afdoende administratieve capaciteit en menselijke hulpbronnen op alle bestuursniveaus gewaarborgd moeten zijn; 64. roept de Commissie op alleen nog ISPA-projecten goed te keuren die in overeenstemming zijn met de nationale ontwikkelingsplannen, het reële ontwikkelingspotentieel, alsook met de horizontale EU-wetgeving, in het bijzonder Richtlijnen 97/11/EG, 2001/42/EG, 2000/60/EG en 92/43/EEG; verzoekt de Commissie verder met klem op vervoersvlak de corridorbenadering door de gebiedsbenadering te vervangen om cohesie-effecten tot stand te brengen, met inbegrip van toegang tot infrastructuur; wenst tot slot dat investeringen in verkeersmanagement tot prioriteit worden gemaakt, aangezien dat kostenefficiënter is; 65. roept de Commissie op projectgroepen toe te staan, met name op het vlak van milieu-investeringen, om te voorkomen dat projecten alleen worden vergroot om met de Ispa-beginselen in overeenstemming te zijn en verzoekt de Commissie bij twijfel omtrent de kostenefficiëntie onafhankelijke studies te laten verrichten; wijst erop dat Natura 2000 als voorwaarde voor de toetreding is bedoeld en dat derhalve de uitvoering ervan moet worden doorgedrukt; 66. roept de Commissie op de kandidaat-lidstaten op alle mogelijkheden voor technische bijstand te wijzen en ervoor te zorgen dat de technische bijstand vooral wordt ingezet voor versterking van democratie en controle in het bestuur, alsmede voor het vergroten van de capaciteiten van de NGO's en de sociale partners; verzoekt daarentegen met klem de technische bijstand aan banken niet voor de volle 100% te financieren; 67. roept de Commissie op de toekomstige jaarverslagen nauwkeuriger uit te werken en daarin aandacht te besteden aan procedures voor deelname, tekortkomingen op het niveau van de voorstellen voor projecten, de redenen waarom projecten zijn afgewezen, kosten/batenanalyses, naleving van het horizontale EU-beleid, gebrekkige controles en een analyse van de eigen efficiëntie bij de omzetting van de verordening; Ispa: programmering, beheer en controle 68. is verheugd over de uitvoering van de vastleggingen (96,1%), maar betreurt de zeer lage uitvoering van de betalingen (1,5%) en plaatst vraagtekens bij de juistheid van de begrotingsraming; wijst op de verbetering in de loop van 2001 van de uitvoering van de vastleggingen (99,6%) en met name van de betalingen, hetgeen toch een stijging betekent van het nog betaalbaar te stellen bedrag (nu 147 miljoen EUR); 69. verzoekt de Commissie in toekomstige verslagen gedetailleerdere informatie te leveren over de gefinancierde projecten en hun bijdrage aan de naleving van de communautaire milieuwetgeving, en over de middelen die zijn ingezet voor het wegwerken van de 'flessenhalzen' in de vervoerssector, alsmede over de mate waarin het wegvervoer door het spoorvervoer is vervangen; 70. verlangt dat de verslagen in de toekomst niet beperkt blijven tot een kwantitatieve samenvatting van de uitvoering en een beschrijving van de activiteiten, maar dat ze ook een beoordeling geven van de wijze waarop dit instrument heeft bijgedragen aan het voldoen aan de voorwaarden van het communautair acquis op milieuvlak en verder ingaan op de middelen die zijn ingezet voor het wegwerken van de 'flessenhalzen' in de vervoerssector; verzoekt verder dat in de toekomstige verslagen ingegaan wordt op de "spill-over"-effecten van de acties die met middelen van het pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid zijn gefinancierd; 71. verzoekt de Commissie mede te delen welke controlemaatregelen zij heeft genomen om toe te zien op de regelmatigheid van het gebruik van de communautaire middelen in de ontvangende landen; verzoekt de Commissie met klem regelmatiger controles te verrichten in alle landen die middelen uit het pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid ontvangen, omdat van controles een preventief effect uitgaat; 72. verzoekt dat in de toekomstige verslagen gedetailleerdere gegevens worden geleverd in verband met de medefinancieringsregels van de projecten en programma's (bijdragen van de nationale begrotingen, nationale leningen, leningen van internationale financiële instellingen, enz.); beklemtoont dat het medefinancieringspercentage (64%) veel lager is dan het maximum van 75% (of, in een aantal gevallen, 85%), hetgeen getuigt van een goed hefboomeffect; 73. wenst dat de verslagen niet langer beperkt blijven tot een kwantitatieve samenvatting van de uitvoering en een beschrijving van de activiteiten; verzoekt verder dat in de verslagen ingegaan wordt op de "spill-over"-effecten van de acties die met middelen van het Cohesiefonds worden gefinancierd; 74. is van mening dat de Commissie zich de komende jaren vooral moet beijveren om: o o o 75. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie ( COM(2001) 341 - C5&nbhy;0009/2002), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0124/2002), A. overwegende dat de belangrijkste prioriteiten van het SAPARD-instrument met het oog op de geplande toetreding van de Midden- en Oost-Europese landen (LMOE) tot de Europese Unie zijn het leveren van een bijdrage aan de uitvoering van het acquis communautaire op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en daarmee verband houdende beleidstakken en het oplossen van om prioriteit vragende en specifieke problemen in verband met de duurzame aanpassing van de landbouwsector en de plattelandsgebieden van de LMOE, B. overwegende dat de landbouwsector in de LMOE ten dele een zeer belangrijke rol speelt voor de economie en de werkgelegenheid en dat het succes van de uitbreiding derhalve in hoge mate afhangt van een geslaagde integratie van de landbouw van de LMOE in de landbouwmarkt van de EU, en overwegende dat de Commissie ervoor dient te zorgen dat uitwisselingen in het kader van opleiding en beroep tussen ondernemingen en bedrijven in de agrarische sector, met name van jongeren, uit de huidige lidstaten en de LMOE worden gestimuleerd, C. overwegende dat de pretoetredingsstrategie op het gebied van de landbouw moet worden aangepast aan de ontwikkelingen bij de onderhandelingen in het kader van de WTO en de consequenties van de tussentijdse evaluatie van Agenda 2000, D. overwegende dat de SAPARD-verordening (Verordening (EG) nr. 1268/1999 van de Raad van 21 juni 1999 inzake steunverlening door de Gemeenschap voor pretoetredingsmaatregelen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling in de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa gedurende de pretoetredingsperiode (1) ) reeds medio 1999 werd vastgesteld, maar dat het eerste betalingsorgaan van een kandidaat-lidstaat pas in december 2000 operationeel was en tot eind 2001 slechts kleine bedragen (ca. 30 miljoen euro) uit het SAPARD-programma naar de LMOE zijn gestroomd, E. overwegende dat de bevoegdheid voor het beheer van SAPARD is overgedragen aan de LMOE en de uitvoering van SAPARD dan ook volstrekt gedecentraliseerd en uitsluitend met controle ex post door de Commissie verloopt, conform de beginselen van het financieel beheer van het EOGFL, afdeling Garantie, F. overwegende dat de vertraging bij de uitvoering van het SAPARD-programma het gevolg is van het feit dat de noodzakelijke administratieve voorwaarden voor een adequaat gedecentraliseerd financieel beheer in de LMOE nog gecreëerd moesten worden, 1. is ingenomen met de zich aftekenende vooruitgang in de landbouwsector van de LMOE op weg naar toetreding tot de Unie; 2. ziet met grote bezorgdheid dat de voorbereiding op de toetreding van de LMOE op het gebied van de landbouw als gevolg van de trage uitvoering van het SAPARD-programma aanzienlijk belemmerd wordt, en onderstreept dat het aanpassingsproces van de LMOE op het gebied van de landbouw daardoor met het oog op de beoogde eerste uitbreidingsronde in 2004 in grote tijdnood komt; 3. erkent dat de publieke opinie in de meeste kandidaat-lidstaten niet volledig en precies is voorgelicht over de redenen voor het uitstel van de betalingen van SAPARD-gelden, waardoor het wantrouwen in de kandidaat-lidstaten tegenover het uitbreidingsproces werd gevoed; dringt er bij de Commissie en de kandidaat-lidstaten op aan het inzicht in dit gerichte pretoetredingsinstrument, vooral in plattelandsgebieden, te verbeteren door het in eenvoudige en precieze bewoordingen te verklaren en door uitbreiding van de steun aan scholing voor de plattelandsbevolking teneinde het voor alle actoren mogelijk te maken deel te nemen aan planning en uitvoering van projecten; 4. betreurt het dat het beheer van SAPARD-middelen pas aan vijf LMOE - Bulgarije, Estland, Slovenië, Letland en Litouwen – is overgedragen; 5. betreurt het dat de problemen die reeds in 2000 zijn opgetreden, in eerste instantie met betrekking tot de programmainhoud en vervolgens bij de instelling van betalingsorganen, nog altijd niet volledig zijn opgelost en dat deze ontwikkeling negatieve gevolgen heeft voor de structurele veranderingen in de LMOE die vóór hun toetreding moeten plaatsvinden; 6. verzoekt de Commissie uiterlijk in juni 2002 een schriftelijke verklaring over te leggen, met gedetailleerde informatie over de op dat moment nog bestaande hindernissen voor de overmaking van SAPARD fondsen aan kandidaat-landen, waarin ook de accreditering van SAPARD-betalingsorganen wordt toegelicht; 7. beschouwt het feit dat er voor de uitvoering van SAPARD in het begrotingsjaar 2000 geen en in het jaar 2001 slechts geringe kredieten zijn overgemaakt als een teken van een verkeerde opzet van SAPARD, voorzover het om de doelstelling gaat, namelijk doeltreffende opbouwhulp leveren vóór de toetreding; 8. wijst erop dat de LMOE waarschijnlijk grote problemen zullen hebben bij de cofinanciering van het SAPARD-programma, omdat zij de oorspronkelijk voor 2000 en 2001 voorziene begrotingsmiddelen in de jaren 2002, 2003 en later extra in hun begrotingen moeten inschrijven; verzoekt de Commissie derhalve er door middel van passende maatregelen voor te zorgen dat het vervallen van SAPARD-kredieten als gevolg van een vertraagde uitvoering principieel voorkomen wordt; 9. ziet dat enkele LMOE op problemen stuiten bij de instelling van betalingsorganen waarvoor met het oog op de bescherming van de financiële belangen van de Unie terecht dezelfde criteria op het gebied van doeltreffendheid, kwaliteit en vertrouwen gelden als voor de beheers- en controlestructuren van de lidstaten, en moet kennis nemen van het feit dat de ontwikkeling van deze organen voor enkele kandidaatlanden moeilijk is omdat het veelal ontbreekt aan de noodzakelijke menskracht en technische middelen; 10. hoopt dat de beschikbare EU-middelen nu zo snel mogelijk productief worden ingezet, om de verschillende landbouwsectoren bij de aanpassing aan de nieuwe economische omgeving na de toetreding te steunen; 11. verzoekt de Commissie in het gehele jaar 2002 regelmatig geactualiseerde gegevens te verstrekken over de ervaringen met de met SAPARD-middelen gesteunde projecten, zodat het Parlement deze politiek belangrijke investeringen in de plattelandsgebieden van de kandidaatlanden nauwkeurig in het oog kan houden; 12. verzoekt de Commissie te onderzoeken of – in overeenstemming met de LMOE – in bepaalde gevallen een gedeeltelijk centraal beheerde toewijzing van SAPARD-kredieten door de Commissie tot een betere financieringsstroom zou kunnen leiden; 13. wijst erop dat gemiddeld slechts 11% van het communautaire bedrag voor SAPARD bedoeld is voor ontwikkeling en diversifiëring van de landbouw in de LMOE; acht een sterkere steun voor het generen van alternatieve inkomensbronnen en ter versterking van het maatschappelijk middenveld in de LMOE in het kader van de steun aan plattelandsgebieden dringend noodzakelijk, omdat daar sprake is van een aanzienlijke overcapaciteit aan arbeidsplaatsen die na de toetreding zou kunnen leiden tot een zeer sterke stijging van de werkeloosheid, wanneer de landbouw volledig blootstaat aan de concurrentie uit de huidige EU-landen; wijst in dit verband op het grote belang van scholing en beroepsonderwijs in het kader van deze noodzakelijke omscholings- en herstructureringsprogramma's; 14. pleit derhalve voor een sterkere oriëntering van het SAPARD-programma op het creëren van alternatieve werkgelegenheid op het platteland, overeenkomstig het EU-concept voor een multifunctionele landbouw, die bijdraagt tot vermindering van de sociale problemen in verband met de in het kader van de toetreding tot de EU onvermijdelijke inkrimping van de werkgelegenheid in de landbouwsector van de LMOE; 15. verzoekt de Commissie derhalve zo snel mogelijk een voorstel in te dienen dat het mogelijk maakt dat middelen uit hoofde van SAPARD worden gebruikt, gebruik makend van de voor SAPARD ingestelde uitvoeringsorganen, met het oog op de creatie van extra werkgelegenheid en inkomens en aan de versterking van het maatschappelijk middenveld in de plattelandsgebieden van de LMOE en waarbij een "bottom-up"-benadering overeenkomstig de Leader-programma's van de EU wordt gevolgd; 16. verzoekt de Commissie de haar overeenkomstig artikel 7, lid 4 van Verordening (EG) nr. 1268/1999 ter beschikking staande begrotingsmiddelen beschikbaar te stellen voor de voorbereiding van "bottom-up"-programma's; 17. streeft samen met de Raad en de Commissie naar overeenstemming over een wijziging van de financiële vooruitzichten, om zo extra middelen voor pretoetredingsmaatregelen op het platteland ter beschikking te stellen; 18. wijst erop dat door de uitvoering van zo"n programma INPARD met ingang van 2003 reeds voor de toetreding structuren voor het gebruik van het LEADER-programma na de toetreding gecreëerd en waardevolle ervaringen opgedaan kunnen worden; 19. verzoekt de Commissie er bij de uitvoering van het SAPARD-programma voor te zorgen dat de aan de LMOE toegekende overheidssubsidies in de landbouwsector verenigbaar zijn met de door de EU en de LMOE in de WTO aangegane verplichtingen; 20. verzoekt de Commissie in het kader van het SAPARD-programma de spoedige naleving van de sanitaire en fytosanitaire EU-normen en EU-bepalingen inzake dierenbescherming door de LMOE aan te moedigen, zodat distorsies op het gebied van de handel in landbouwproducten tussen de EU en de genoemde landen kunnen worden voorkomen; 21. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen van de tien Midden- en Oost-Europese kandidaatlanden. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie Uitbreiding en Landbouw: een geslaagde opneming van de nieuwe lidstaten in het GLB (SEC (2002) 95), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0200/2002), en overwegende hetgeen volgt: A. overwegende dat de uitbreiding van de EU, met voorlopig maximaal dertien nieuwe lidstaten, noodzakelijk is en een historische uitdaging vormt; dat wij moeten toestaan dat Europa weer met beide longen ademt; dat twaalf jaar geleden de landen van Midden- en Oost-Europa begonnen hun hoop te vestigen op de toenmalige EG en dat de EU vervolgens de eerste toezeggingen over lidmaatschap deed; dat op de Europese Top van Göteborg is vastgesteld dat er aanzienlijke doorbraken hebben plaatsgevonden en dat het uitbreidingsproces thans onherroepelijk is, B. overwegende dat de aanstaande uitbreiding van de EU duidelijke verschillen vertoont met de vier vorige uitbreidingen; dat nog nooit eerder in één keer zo veel nieuwe landen tegelijk zijn opgenomen, en nog nooit eerder het economische verschil tussen lidstaten en kandidaat-lidstaten zo groot geweest is, C. overwegende dat een verenigd Europa de beste waarborg voor vrede, democratie, eerbiediging van de mensenrechten, welvaart, groei en een gezond milieu in Europa is; dat de nieuwe lidstaten ieder hun eigen politieke, economische, culturele, historische en geografische erfgoed toevoegen aan de EU en aldus de EU als geheel verrijken, D. overwegende dat de landbouwsector een belangrijke rol in het politieke en economische leven van de dertien kandidaat-lidstaten speelt; dat er belangrijke verschillen tussen de landbouw in EU-15 en die in de kandidaat-lidstaten bestaan; dat de structuur van de landbouw, de omstandigheden en de historische ontwikkeling in de tien landen van Midden- en Oost-Europa (MOE) vertonen groot aantal immanente verschillen, maar ook veel gemeenschappelijke trekken; dat deze omstandigheden vereisen dat hierop speciale aandacht wordt gericht; dat de modernisering van de landbouwsectoren in de MOE en hun opneming in het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) in de komende jaren een grote uitdaging zullen betekenen, E. overwegende dat alle MOE, met een gering aantal uitzonderingen, uitgesproken landbouwlanden zijn; dat dit wel blijkt uit het belang van de landbouwsector voor de totale productie en werkgelegenheid; dat in de EU-15 de omstandigheden omgekeerd zijn; dat in de MOE een structuurverandering op het platteland noodzakelijk is en steun moet worden verleend bij het scheppen van alternatieve werkgelegenheid; F. overwegende dat Polen het belangrijkste landbouwland van alle kandidaat-lidstaten is; dat het land ongeveer een derde deel van het totale landbouwareaal van de MOE heeft; dat Polen in vergelijking met de huidige EU-landen ook een groot producent van levensmiddelen is; dat verder Roemenië en Hongarije een belangrijke landbouwsector hebben; G. overwegende dat de toetreding van 10 landen zal leiden tot een toeneming van het landbouwareaal met 29% en van het aantal landbouwbedrijven met 74%; dat tegelijkertijd door de toetreding van deze 10 staten het aantal consumenten met 24% zal toenemen, H. overwegende dat in historisch perspectief de bijdrage van Polen, Roemenië en Hongarije aan de levensmiddelenvoorziening van Europa belangrijk is geweest, zeker in de tijd vóór de tweede wereldoorlog; dat deze omstandigheid al op het productiepotentieel wijst waarover deze, en andere MOE, beschikken; dat de meeste MOE reeds een levendig handelsverkeer met de EU op het gebied van landbouwproducten en voedingsmiddelen onderhouden, I. overwegende dat ondanks de verbeteringen van de afgelopen tijd, het grootste deel van de levensmiddelenproductie van de MOE nog lang niet aan de kwaliteitseisen voldoen die op de markten van de EU worden gesteld; dat voor de kandidaat-lidstaten de aanpassing van de landbouw en de levensmiddelenindustrie aan de hoge eisen van de EU op hygiënisch, veterinair en fytosanitair gebied van beslissend belang is, J. overwegende dat de mededeling van de Commissie de grondslag van concrete voorstellen voor onderhandelingsposities aan de EU-zijde in het uitbreidingsproces vormt, en in grote lijnen een realistische onderhandelingspropositie aan de kandidaat-lidstaten is; dat de principes waarvan de Commissie uitgaat, weloverwogen en gemotiveerd zijn, K. overwegende dat in het kader van de "tweede pijler" van het gemeenschappelijk landbouwbeleid er reeds een goed uitgebouwd instrumentarium ter bevordering van de milieubelangen in de landbouw beschikbaar is, dat verder zou moeten worden ontwikkeld, L. overwegende dat de milieuanalyses waarop men zijn oordelen baseert, opnieuw bezien en vernieuwd moeten worden naarmate de realiteit verandert; dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) van de EU zowel bloot staat aan een interne als een externe veranderingsdruk, maar aan iedere druk tot hernationalisering van het GLB krachtig tegenstand moet worden geboden, M. overwegende dat het verlangen van de consumenten naar veilige levensmiddelen en de komende uitbreiding van de EU betekenen dat het beleid niet alleen op de kwantiteit van de productie moet worden gericht, maar ook op kwaliteit en certificatie; dat tevens rekening moet worden gehouden met de eisen van het platteland en het milieu, N. overwegende dat de WTO-landen, in het kader van de zogenoemde Doha-ronde voor de landbouwsector, zich ertoe verplicht hebben te onderhandelen over een vergroting van de markttoegangsmogelijkheden, een vermindering van alle vormen van exportsubsidies en van steunverlening die de handel verstoort; dat op grond van de Verklaring van Doha de landbouw opgenomen in de nieuwe ronde wordt, met afsluitende onderhandelingen die uiterlijk 1 januari 2005 zullen plaatsvinden; dat door de pressie als gevolg van de globalisering, de technische ontwikkeling, snelle communicaties, een toegenomen vrije handel en meer concurrentie het landbouwbeleid in de EU voor een uitdaging geplaatst wordt, een liberalisering niet plaats mag vinden zonder regels, en het Europese landbouwmodel ook in de toekomst de basis voor de onderhandelingen moet blijven vormen, O. overwegende dat het veranderingstempo in het landbouwbeleid afhankelijk is van het resultaat van de WTO-onderhandelingen en van de ontwikkeling van de wereldmarkt; dat de huidige besluiten van Agenda 2000 tot en met 2006 gelden. Hoewel een tussentijdse herziening mogelijk is en er een begin zou kunnen worden gemaakt met hervormingen, de meeste hervormingsmaatregelen pas na 2006 in werking zullen kunnen treden, P. overwegende dat nu de VS hogere subsidies verstrekken aan hun landbouw de situatie in een uitgebreide EU scherper in het oog moet worden gehouden en de EU haar activiteiten in het kader van de WTO-onderhandelingen moet opvoeren, 1. is verheugd over de mededeling van de Commissie en acht het een realistisch voorstel voor de onderhandelingen; 2. beklemtoont dat het Europese landbouwmodel en het beginsel van de multifunctionaliteit ook in de kandidaat-lidstaten voor toetreding moeten worden nagevolgd, waarbij in de eerste plaats het accent moet worden gelegd op de plattelandsontwikkeling; 3. is van oordeel dat bijzondere aandacht moet worden geschonken aan de grensregio's van de EU; 4. is verheugd over de gestage inspanningen en vooruitgang binnen de sector van de landbouw en de levensmiddelenindustrie van de kandidaat-lidstaten ter voorbereiding op het EU-lidmaatschap; benadrukt de noodzaak van over de gehele EU geldende gelijke kwaliteitsnormen voor levensmiddelen, zoals bij voorbeeld de normen op fytosanitair, sanitair en veterinair gebied. Uit de kandidaat-lidstaten afkomstige producten die voor de binnenmarkt bestemd zijn, moeten vanaf de eerste dag van de toetreding aan gelijke eisen voldoen; ook moet rekening worden gehouden met de bepalingen op het gebied van dierenbescherming en milieubehoud; 5. roept de Commissie op om de integratie van de kandidaat-lidstaten in het gemeenschappelijk landbouwbeleid af te stemmen op de specifieke algemene economische ontwikkelingen in die landen, waarbij in het bijzonder rekening moet worden gehouden met de sociaal-politieke vereisten; 6. verzoekt de Commissie bovendien volledige steun te geven aan het streven van Bulgarije en Roemenië - welke landen niet bij het huidige dossier zijn betrokken - hun toetredingsonderhandelingen met succes af te ronden; stelt vast dat deze landen zonder deel te nemen afhankelijk kunnen worden van de uitkomst van de thans gevoerde onderhandelingen; 7. is van oordeel dat de door de Commissie voorgestelde regeling om geleidelijk - gedurende een overgangsperiode van tien jaar - directe betalingen in te voeren, een redelijke mogelijkheid vormt; een onmiddellijke toepassing van de ondersteuningsniveaus van de EU zou aanleiding tot onevenwichtigheden tussen de agrarische en niet-agrarische inkomens in de plattelandsgebieden van de kandidaat-lidstaten kunnen zijn; 8. is van oordeel dat hij een al te grote toevloed van fondsen via directe betalingen het gevaar van een lage productiviteit ontstaat, waarbij bestaande structuren bewaard blijven, weinig prikkels worden gegeven tot investering in productie of alternatieve bedrijfssectoren, maar kapitalisering op onroerendgoed-gebied optreedt, wat leidt tot hogere kosten en derhalve niet nuttig is voor de landbouw; 9. roept de Commissie op om bij de vaststelling van de vereiste referentieniveaus voor de productie en de productiequota van de kandidaat-lidstaten ervan uit te gaan dat de zelfverzorgingsgraad van de kwantitatief gereguleerde producten niet daalt en dat er geen door de kwantitatieve regulering veroorzaakte toeneming van de netto-import optreedt in deze landen; bovendien zouden deze landen ook de mogelijkheid moeten krijgen van een aanpassing van de quota in het geval van een stijging van het binnenlands verbruik; 10. steunt het voorstel van de Commissie voor een vereenvoudigd systeem met areaalbijdragen, en is van oordeel dat de ervaring die de kandidaat-lidstaten met dit vereenvoudigde systeem opdoen, gebruikt kunnen worden in de discussie over de vraag hoe het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU in de toekomst vorm moet worden gegeven; daarbij moet worden verzekerd dat de kandidaat-lidstaten voldoen aan de eisen die gesteld worden voor het geïntegreerde administratie- en controlesysteem (IACS); 11. is van oordeel dat de kandidaat-lidstaten alleen de mogelijkheid moeten hebben deze vereenvoudigde areaalbijdragen aan te vullen met nationale financiële bijdragen als zij het niveau van de steun die in de kandidaat-lidstaat werd verstrekt voordat hij toetrad niet overschrijden, mits de totale steun niet méér bedraagt dan het toelaatbare niveau van de directe betalingen in de huidige EU-landen, en dergelijke nationale aanvullende betalingen door de Commissie worden goedgekeurd; in de loop van een overgangsperiode in de EU niet toegestane nationale subsidies binnen de kandidaat-lidstaten moeten worden afgeschaft; 12. benadrukt het belang van de instandhouding van de instrumenten voor kwantitatieve sturing, zoals productiequota, die voor korte referentieperioden en volgens gelijke criteria worden toegekend, zoals dat ook bij alle lidstaten van de EU het geval is; 13. is echter van mening dat voor kandidaat-lidstaten waar vóór toetreding weinig steun werd verleend een uitzonderingsregeling moet gelden uit hoofde waarvan zij als lid het vroegere niveau kunnen overschrijden; 14. verzoekt de Commissie bij de bepaling van quota en hoeveelheden rekening te houden met de situatie van de kandidaat-lidstaat gedurende de referentieperiode, zijn totale productievermogen en de ontwikkeling van de consumptie in het land; 15. verzoekt de Commissie er met name rekening mee te houden dat landen die hun landbouw in hoge mate marktgericht hebben gemaakt en aldus de productie hebben beperkt maar een hoog mededingingsvermogen tot stand hebben gebracht, op lange termijn relatief niet minder volumina krijgen toegewezen dan landen die steun hebben verleend aan een minder concurrentiekrachtige landbouw; 16. verzoekt de Commissie er bij de vaststelling van melkquota rekening mee te houden dat de structuurwijziging in landen waar grote hoeveelheden melk rechtstreeks worden verkocht tot resultaat zal hebben dat deze volumina op termijn in de leverantiequota moeten kunnen worden opgenomen; 17. is van mening dat de LMOE een ingrijpender politieke en economische herstructurering doormaken dan vorige kandidaat-lidstaten en dat daarom in overweging moet worden genomen de tenuitvoerlegging van het GLB in deze landen in de toekomst te evalueren; 18. is verheugd over de steun van de Commissie aan de plattelandsontwikkeling, die als zwaartepunt van de integratie opgevoerd en verder uitgebouwd moet worden; 19. is van oordeel dat de structurele veranderingen in de plattelandsgebieden van de MOE moeten worden ondersteund en dat er alternatieve werkgelegenheid moet worden geschapen om een intakte plattelandssamenleving te bewaren en ontvolking te voorkomen; 20. verzoekt de Commissie de regionale steun van de EU een zodanige vorm te geven dat enerzijds mogelijkheden worden gecreëerd om op het platteland niet-landbouwactiviteiten te ontwikkelen, en anderzijds een concurrerende landbouw blijft bestaan; 21. is van mening dat ter bevordering van decentralisatie en om zo min mogelijk afstand tot het platteland te scheppen bij de verlening van ontwikkelingssteun voor het platteland van de EU moet worden voortgegaan op de ervaringen in de kandidaat-lidstaten met het Sapard-programma; 22. is van mening dat de bijzondere vorm van steun aan landbouw om in eigen behoeften te voorzien ook kan worden ingezet als tijdelijke inkomenssteun voor boeren die hun bedrijf wensen om te schakelen van landbouw op een andere vorm van plattelandsbedrijvigheid, en niet beperkt hoeft te blijven tot personen die hun landbouwbedrijf wensen te ontwikkelen; 23. verzoekt de Commissie de plattelandsontwikkelingsmaatregelen in de kandidaat-lidstaten op basis van het Leader+-programma voor te bereiden en uit te voeren; 24. stelt vast dat de kleinste landbouwondernemingen in ontwikkelde economieën een andere functie krijgen; zij stappen over van bevrediging van de behoefte aan calorieën en inkomsten naar bevrediging van de behoefte aan vrije tijd, schoonheid, ontspanning en vrijetijdsbestedingen zoals o.m. de verzorging van boomgaarden, paarden voor vrijetijds- en sportdoelen; 25. acht het van beslissend belang thans prioriteit te geven aan de instrumenten in het kader van het Sapard-programma die de concurrentiekracht van de landbouwbedrijven, de agrarische verwerkende industrie en de levensmiddelenindustrie versterken; 26. verzoekt de Commissie en de Raad het initiatief te nemen voor gesprekken met de kandidaat-lidstaten over de vraag hoe een hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU tot en met 2007 er uit zou kunnen zien; 27. wijst erop dat in het nieuwe gemeenschappelijk landbouwbeleid rekening moet worden gehouden met de belangen van zowel producent als consument, waarbij een duurzame productiewijze en goede agrarische praktijken moeten worden bevorderd; 28. is van oordeel dat de hervorming van het GLB erop gericht moet zijn een landbouw naar Europees model tot stand te brengen en een veilige en gezonde voedselproductie, een leefbaar platteland en respect voor dieren en natuur te waarborgen; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Comité van de regio's, het Economisch en Sociaal Comité en de regeringen van de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 389 – C5&nbhy;0537/2001), – gelet op artikel 71, 95 en 153 van het Verdrag, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2001 over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's over de "Prioriteiten op het gebied van de verkeersveiligheid in de Europese Unie - Voortgangsrapport en rangschikking van acties naar prioriteit" (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 november 2001 over het recente Witboek over Europese governance (2) , – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gelet op het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0154/2002 ), A. overwegende dat het Europees Parlement van mening is dat de verkeersveiligheid en in het bijzonder de bescherming van kwetsbare weggebruikers zoals voetgangers en fietsers in Europa gestaag moeten verbeterd, B. overwegende dat de in de door onderhandelingen tot stand gebrachte verbintenis voorgestelde actieve veiligheidsmaatregelen toe te juichen zijn en als de juiste stap in de goede richting beschouwd kunnen worden, C. overwegende dat betwijfeld wordt of het ook feitelijk tot de tenuitvoerlegging van de voor de tweede fase van deze verbintenis voorgestelde maatregelen komt, hetgeen aan niet ondubbelzinnig geformuleerde gedetailleerde verbintenissen alsmede aan onvoldoende concreet geformuleerde definities toe te schrijven is; en dat de eenvoudige sluiting van een door onderhandelingen tot stand gebrachte verbintenis klaarblijkelijk geen overtuigende maatregel is die automatisch aan de verwezenlijking van het beoogde doel bijdraagt, 1. is ingenomen met het feit dat voor voetgangers veiliger voorkanten van voertuigen tot de topprioriteiten van de Commissie behoren in haar voornoemde mededeling inzake prioriteiten op het gebied van de verkeersveiligheid in de Europese Unie - Voortgangsrapport en rangschikking van acties naar prioriteit, en verwijst naar zijn resolutie terzake; 2. herinnert aan de 24 jaar lange turbulente geschiedenis van voor voetgangers veiliger voorkanten van voertuigen, met EU- en nationale steunmaatregelen voor onderzoek op dit terrein, het werk van de EEVC en zijn diverse werkgroepen, onderling tegenstrijdige nutsonderzoeken van diverse nationale verkeersveiligheidsinstituten enerzijds en van de ACEA anderzijds, debatten over testmethoden, de presentatie in een relatief vroeg stadium van auto's die reeds in aanzienlijke mate beantwoordden aan de EECV-criteria, de mislukte pogingen van de Commissie om met een wetgevingsvoorstel te komen en de daaropvolgende beloften in diverse mededelingen om te trachten opnieuw een wetgevingsvoorstel in te dienen, alsmede de Euro-NCAP-tests die in het algemeen voor de meeste auto's povere resultaten te zien gaven; 3. wijst op de omvang en reikwijdte van het al langer dan 22 jaar door de EU en door lidstaten gefinancierde onderzoek- en ontwikkelingsprogramma dat wordt uitgevoerd door het European Enhanced Safety Vehicle Committee (EEVC), een consortium van verscheidene lidstaten (Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Zweden), dat zich concentreert op de veiligheid bij ongevallen met medewerking van werkgroepen waarin ook vertegenwoordigers van de overheid en experts van de sector zitting hebben en die onderzoek verrichten en testmethoden, -instrumenten en -vereisten ontwikkelen; 4. erkent dat er ook andere actieve maatregelen bestaan die een nog belangrijker rol kunnen vervullen om de voetganger beter te beschermen (zoals een veiliger rijgedrag stimuleren en maatregelen op het gebied van de infrastructuur), maar dat de EU duidelijk een specifieke bevoegdheid heeft voor de vaststelling van ontwerpnormen in het kader van de interne markt; De voorgestelde procedure: een door onderhandelingen tot stand gebrachte verbintenis 5. is van mening dat door onderhandelingen tot stand gebrachte verbintenissen uiterst zinvol kunnen zijn om beleidsdoelstellingen te bevorderen, daar zij de afspiegeling zijn van een echt compromis tussen de verschillende actoren op het betrokken beleidsgebied; vraagt zich in dit verband echter af of de door de automobielindustrie voorgestelde door onderhandelingen tot stand te brengen verbintenis wel degelijk een dergelijk compromis afspiegelt; 6. is van oordeel dat de vrijwillige verbintenis van de automobielindustrie een eerste stap is naar een betere verkeersveiligheid maar dat de verbintenis op een aantal terreinen nog concreter dient te worden geformuleerd; Mogelijkheden voor doorzichtigheid en openheid 7. is van mening dat bij de gevestigde wetgevingsprocedures zowel Europese instellingen als belangengroeperingen, die bijvoorbeeld consumenten of andere marktdeelnemers vertegenwoordigen, hun inbreng hadden; Toezicht op de naleving 8. beklemtoont in dit verband het belang van controle van de technische gelijkvormigheid door onafhankelijke technische diensten op basis van richtlijnen die samen met en onder toezicht van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie worden opgesteld; acht het vereist dat bij de controlecommissie vertegenwoordigers van consumentenorganisaties betrokken worden en dat deze aan de selectie van onafhankelijke technische deskundigen en diensten deelnemen; De inhoud 9. is bezorgd over de afzwakking van de vereisten in de eerste fase van de tenuitvoerlegging van de voorgestelde verbintenis; 10. gaat volledig akkoord met de theoretische einddoelstelling van fase twee, t.w. de inachtneming van de vier EECV-tests; 11. gaat akkoord met de voorgestelde uitrusting van alle nieuwe voertuigen met anti-blokkeerremsystemen (ABS) in 2003 en dagrijlicht (DRL) in 2002, maar wijst erop dat DRL in sommige Zuid-Europese landen verboden is, hetgeen betekent dat het DRL-systeem uitschakelbaar moet zijn als de nationale wetgeving DRL verbiedt; 12. is ingenomen met het verbod op onflexibele koeienvangers op nieuwe auto's, waar het Europees Parlement in de afgelopen jaren hevige kritiek op geleverd heeft, maar wijst erop dat de latere uitrusting van auto's met als accessoire gekochte koeienvangers slechts via de wetgeving kan worden verboden; verzoekt de Commissie derhalve een wetsvoorstel in te dienen om koeienvangers waarmee auto's achteraf kunnen worden uitgerust, te bannen van de markt voor accessoires; 13. is van mening dat alle maatregelen inzake verkeersveiligheid een autonome status dienen te hebben en niet met elkaar vermengd mogen worden; Institutionele en juridische aspecten 14. verzoekt de Commissie derhalve met een voorstel voor een kaderrichtlijn te komen waarin een duidelijk en realistisch tijdschema is opgenomen inzake de te verwezenlijken tussentijdse en uiteindelijk doelstellingen en methodes voor de controle op de beoordeling: is van mening dat de langetermijndoelstelling van de naleving van de vier EEVC-tests of van andere testmethoden die tenminste eenzelfde niveau van bescherming voor voetgangers bieden, voor 2010 verwezenlijkt dient te zijn; 15. verzoekt de Commissie de mogelijkheden te onderzoeken om de lidstaten bij de controle op de omzetting van deze kaderrichtlijn op een verantwoorde wijze te betrekken; dit kan vooral worden gerealiseerd door participatie van de voor de type-erkenning van motorvoertuigen bevoegde nationale autoriteiten aan de desbetreffende controlemaatregelen; 16. is van mening dat het EEVC moet worden gezien als de instelling die wereldwijd het voortouw neemt bij het onderzoek op het gebied van de verkeersveiligheid, in het bijzonder wat de bescherming van voetgangers betreft; 17. wijst erop dat de EEVC-criteria en het Euro-NCap-programma een dynamisch proces vormen, dat verder ontwikkeld kan en moet worden aan de hand van nieuwe technologieën; verzoekt de Commissie de technologische ontwikkelingen op dit gebied op de voet te volgen en het Europees Parlement hiervan volledig op de hoogte te houden; 18. verzoekt de Commissie gegevens te verzamelen over ongevallen met voetgangers en het Europees Parlement hierover jaarlijks een verslag voor te leggen; 19. verzoekt de Commissie een diepgaand onderzoek in te stellen naar het mogelijke probleem van de vrije rijders, concurrenten of toekomstige concurrenten op de markt die niet aan de verbintenis deelnemen; o o o 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 641 – C5&nbhy;0075/2002), – gezien het verslag van de Commissie over de uitvoering van het Europees handvest voor kleine bedrijven ( COM(2002) 68 ), – gezien de conclusies van de Europese Raad van 23 en 24 maart 2000 in Lissabon (SN 100/1/00), – gezien de conclusies van de Europese Raad van 19 en 20 juni 2000 in Feira (SN 200/1/00), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0192/2002), A. overwegende dat de Europese Raad van Lissabon als strategische doelstelling aangenomen heeft dat de Europese Unie de meest competitieve en dynamische kenniseconomie ter wereld moet worden, B. overwegende dat in de strategie van Lissabon het Europese bedrijfsleven de centrale plaats moet innemen en dat de kleine ondernemingen een onvervangbare economische en sociale rol vervullen, C. overwegende dat de vorderingen van de lidstaten en de Commissie in het belang van het ondernemerschap langzamer verlopen dan voorzien, D. overwegende dat de Europese Raad van Feira op 20 juni 2000 een Europees handvest voor de kleine bedrijven goedgekeurd heeft, en dat ook de meeste regeringen van de kandidaat-lidstaten het handvest goedgekeurd hebben om in hun land de grondslag te leggen voor een beleidsvorming in het belang van de ontwikkeling van het kleine bedrijf, E. niettemin overwegende dat de uitvoering van het handvest, waar zowel de lidstaten als de Commissie in samenwerking met de representatieve organisaties van het kleinbedrijf voor te zorgen hebben, niet met voldoende overtuigingskracht verlopen is en aanzienlijke ongelijkheden in de toestand van de belanghebbende ondernemingen in de Europese Unie aan het licht brengt; overwegende dat het handvest in het algemeen gesproken gewoon een politieke verklaring gebleven is, zonder een echt krachtdadig en gestructureerd uitvoeringsplan, F. overwegende dat het verslag 2001 over het concurrentievermogen de teleurstellende prestaties op het vlak van de vernieuwing in de Europese Unie in het licht stelt, meer in het bijzonder dat het investeringsniveau van de particuliere sector in onderzoek en ontwikkeling verontrustend is, omdat het maar 1,19% van het BBP van de Europese Unie vertegenwoordigt, G. gezien de initiatieven van de Commissie om de wet- en regelgeving in de Europese Unie te vereenvoudigen en te beperken, H. overwegende dat de lidstaten onverminderd regelgevend blijven optreden en dat de kleine en middelgrote (industriële) ondernemingen van de Europese Unie voor administratieve en reglementaire moeilijkheden komen te staan die hun levenskansen in gevaar brengen, I. overwegende dat de Europese Raad van Lissabon een moderniserings- en hervormingsstrategie uitgestippeld heeft die uitgaat van een dynamisch Europees ondernemerschap, en dat met de vertraging in de wereldeconomie sinds de tweede helft van vorig jaar die strategie nog aan belang wint en de verwezenlijking van haar doelstellingen van essentieel belang wordt, J. niettemin overwegende dat de Europese ondernemers en de Europese en nationale beleidsvoering zich nog te veel laten leiden door een ondernemingsconcept dat voor alle ondernemingen zonder onderscheid geldt; dat er rekening gehouden moet worden, om te zorgen dat het Europees ondernemerschap en de beleidsvoering dynamisch en doeltreffend worden, met de verschillen tussen grote, middelgrote, kleine en zeer kleine bedrijven, en met hun verschillende economische of sociale patronen of benaderingen; Doelstellingen van Lissabon 1. bevestigt nogmaals zijn steun aan de doelstellingen die door de Europese Raad van Lissabon vastgelegd zijn; 2. deelt de mening van de Commissie dat het tempo voor de uitvoering van de hervormingen opgevoerd moet worden; 3. vraagt de lidstaten om zich hiervoorkrachtiger in te spannen, ondanks de veranderingen in de economische conjunctuur; 4. betreurt dat de Europese beleidsvoering tegenover de ondernemingen zo weinig zichtbaar is en vraagt de Commissie om een scorebord voor het ondernemingsbeleid op te stellen met de beleidsdaden die uitgevoerd moeten worden en een tijdschema dat het resultaat van samenwerking tussen het Directoraat-generaal ondernemingen en de andere directoraten-generaal is die bij de beleidsvoering betrokken zijn; 5. betreurt de gebrekkige kennis van de behoeften van de kleine ondernemingen, en het feit dat ze zich met hun representatieve organisaties te weinig aansluiten bij de grote beleidsprioriteiten van de Gemeenschap, namelijk de uitbreiding, het cohesiebeleid, goed bestuur op Europees niveau of de werkzaamheden van de Conventie over de toekomst van de Unie; 6. vraag de Commissie om het overleg met de representatieve organisaties, meer in het bijzonder die van de kleine bedrijven, aan te vatten en uit te breiden; Volledige opening van de markten 7. wijst met nadruk op het belang van daadwerkelijke opening van de markten voor telecommunicatie, energie, post en transport voor de ondernemingen, en meer in het bijzonder de kleine ondernemingen; 8. vraagt de Raad en de lidstaten om het handvest voor kleine bedrijvenjuridische waarde te geven door middel van een formeel besluit van de Raad; 9. verwacht van de Commissie dat ze een Groenboek over alternatieve beslechting van geschillen (ADR: alternative dispute resolution) voorlegt zodat de werkwijzen om geschillen op de interne markt buiten de rechtbank om te beslechten, uitgebreid kunnen worden; 10. meent dat het aan de Commissie is om een actieplan over meerdere jaren en vernieuwende maatregelen tot uitvoering van het handvest voor te stellen; verzoekt alle bevoegde diensten van de Commissie om het Europees Parlement spoedig een voorstel in die zin voor te leggen, dat opgesteld is in overleg met de representatieve organisaties van de kleine ondernemingen; 11. betreurt dat minder dan 3% van de kleine (industriële) ondernemingen kunnen deelnemen aan openbare aanbestedingen en verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen om het probleem te verhelpen; 12. benadrukt dat er voor reële openstelling van de markten van derde landen gezorgd moet worden door douanegrenzen en andere belemmeringen op te heffen om het wederzijds handelsverkeer te verzekeren; 13. herinnert eraan dat groepsvorming en samenwerkingsverbanden tussen bedrijven aangemoedigd moeten worden om de internationalisering te bevorderen; Geringere belastingdruk en betere toegang tot financieringsmogelijkheden 14. herinnert aan de toezeggingen van Lissabon voor betere bijdragen van de openbare financiën in de groei, de werkgelegenheid en onderzoek en ontwikkeling, voor minder fiscale druk op de werkgelegenheid, voor vermindering van de totale omvang van de staatssteun; 15. vraagt de Commissie om de experimentele maatregelen voor verlaging van de BTW op alle arbeidsintensieve activiteiten te veralgemenen en de uitwerking van lagere BTW-tarieven op arbeid die niet aangegeven wordt, te bestuderen; 16. herinnert aan de verbintenis die in Barcelona aangegaan is om tegen 2002 een volledig geïntegreerde markt voor effecten en risicodragend kapitaal te verwezenlijken en dringt er bij de Commissie op aan dat ze spoed zet achter voorstellen om de Europese effectenbeurzen te ondersteunen en een dynamischer klimaat voor investeringen en ondernemerschap tot stand te brengen; 17. wenst dat er werkwijzen ingevoerd worden waarmee de toegang wordt verbeterd tot de middelen van de Europese Investeringsbank of het Europees Investeringsfonds voor normatieve investeringen en investeringen in het milieu en nieuwe technologieën, en voor immateriële investeringen in de opleiding van arbeidskrachten; wenst voorts dat de systemen van wederzijdse borgstelling worden verbeterd en uitgebreid en dat er gebruik van wordt gemaakt in de lidstaten en kandidaat-lidstaten; 18. verzoekt de Commissie om een gedetailleerde analyse van de toegang van de kleine ondernemingen tot de financieringsmogelijkheden en programma's van de Gemeenschap en de voordelen die ze er concreet uithalen; vraagt haar om samen met de representatieve organisaties van de kleine ondernemingen de maatregelen te bekijken die de deelname aan programma's en financieringen moeten verbeteren; 19. acht het van essentieel belang, om de oprichting van nieuwe kleine en middelgrote ondernemingen op Europees niveau aan te moedigen, dat er steun verleend wordt voor hun financiering, vooral in de startfase; Een doeltreffend regelgevend kader 20. steunt de initiatieven om het wet- en regelgevend kader te vereenvoudigen en in te perken, vooral de Best-procedure en het Slim-initiatief; 21. verzoekt de Commissie om een echte beleidsvoering op grond van het principe "eerst klein denken" ("think small first") in te stellen; 22. meent dat de representatieve Europese organisaties, vooral van de kleine ondernemingen, vanaf het begin van de wetgevende procedure betrokken moeten worden bij de opstelling van wetgevende voorstellen; 23. verwacht van de Commissie dat ze bij elk wetgevend voorstel een effectstudie voor alle soorten ondernemingen voorlegt, zoals door haar toegezegd; 24. vraagt de Commissie en de lidstaten om na te denken over een algemeen raamwerk voor vrijwillige afspraken in het bedrijfsleven, zelfreglementering en alle alternatieven op de traditionele wet- en regelgevende maatregelen; 25. vraagt DG IV – Onderzoek – van het Parlement zijn diensten zodanig te organiseren dat binnen een aanvaardbare termijn kan worden gereageerd op verzoeken tot evaluatie van het economische effect van de amendementen van het Europees Parlement of de door de leden in de bevoegde commissies ingediende amendementen op het bedrijfsleven en de werkgelegenheid; het recht om deze verzoeken in te dienen berust bij de parlementaire commissies; 26. verheugt zich over het initiatief "Europa on line" van het programma e-Europa 2002; meent dat de enige aanspreekpunten en toegangsportalen on line een echte vooruitgang kunnen betekenen om de ondernemingen toegang te geven tot doeltreffende informatie en administratieve procedures; 27. wijst met nadruk op het voorbeeld van de reglementering op de EMAS-milieucertificaten, die certificatieprocedures invoert die geschikt zijn voor kleine en ambachtelijke ondernemingen; wenst dat ze als voorbeeld dienen voor wetgevende voorstellen die in voorbereiding zijn, meer bepaald op de veiligheid van de verbruiker, de verantwoordelijkheid van de ondernemingen voor het milieu en hun sociale verantwoordelijkheid; Europese programma's voor het bedrijfsleven 28. wenst dat er snel een uitwisselingsprogramma van het type Erasmus voor arbeidskrachten in opleiding komt om de mobiliteit van leerlingen te bevorderen; wenst dat de Commissie een statuut van de leerling in opleiding voorstelt; 29. wenst dat er ruilbeurzen voor de beroepsopleiding opgericht worden voor studenten of leerlingen en ondernemers; 30. wenst dat er in het kader van de Europese opleidingscircuits een ondersteunend beleid voor kleine en zeer kleine ondernemingen en ambachtslieden gevoerd wordt; 31. wenst dat de opleidingsstructuren in het kader van het Europees beroepsopleidingscircuit een stimulerende rol kunnen spelen en ingeschakeld kunnen worden in beroepsopleidingen die een heel leven lang blijven duren; 32. verzoekt de Commissie om de sollicitatie- en bekendmakingsprocedures voor de resultaten te vereenvoudigen, de aanbestedingsprocedures te versoepelen, en weer nadrukkelijker op de mogelijkheden van directe financiering voor grensoverschrijdende experimentele of modelprojecten te wijzen; 33. meent dat het de ondernemingen ontbreekt aan informatie over de mogelijkheden die de Europese Unie biedt en vraagt de Commissie om informatiecampagnes te voeren met medewerking van de beroepsorganisaties; 34. herinnert eraan dat de ondernemingen, vooral de kleine en zeer kleine, vooral behoefte hebben aan dienstverlening in de vorm van beroepsadvies; 35. wenstvraagt dat er een Europees bestek voor de dienstverlening aan ondernemingen en een actieve beleidsvoering voor beter aangepaste adviesverstrekking en begeleiding uitgewerkt wordt; meent dat er vijf prioritaire beleidsterreinen zijn: bedrijfsleiding en -organisatie, milieu, kwaliteit/standaardisering, onderzoek en technologische vernieuwing, en de internationalisering van de markten; Ondernemerschap en ondernemingsgeest 36. verheugt zich over de vooruitgang in de registratie van ondernemingen in de Europese Unie, die minder kosten veroorzaakt en sneller kan verlopen; wijst er toch met nadruk op dat er absoluut toegezien moet worden op de verwerving van de nodige kennis en vaardigheden voordat de registratie plaatsvindt, om de stabiliteit en levensduur van de onderneming te waarborgen; vraagt de Commissie om haar aandacht en werkzaamheden nu te concentreren op de verwerving van vaardigheden en de adviserende dienstverlening aan de bedrijven, in samenwerking met de representatieve bedrijfsorganisaties; 37. wenst dat de Commissie maatregelen uitwerkt om advies en begeleiding van de kleine ondernemingen in de kandidaat-lidstaten aan te moedigen, in samenwerking met de staatsoverheid en de belanghebbende bedrijfsorganisaties; verzoekt de Commissie om de invloed van het industrieel beleid van de Europese Unie in de kandidaat-lidstaten te analyseren en gerichte maatregelen voor te stellen om de competitiviteit van hun ondernemingen te verbeteren en de afhankelijkheid van traditionele bedrijfstakken te verminderen; 38. neemt akte van de toezegging van de Commissie om vóór de Europese Raad van het voorjaar 2003 een Groenboek over de ondernemingsgeest voor te leggen; wenst dat de aanbevelingen van het handvest van de kleine ondernemingen erin overgenomen worden; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 529 – C5-0074/2002), – gezien de conclusies van de Europese Raad van Feira van 19 en 20 juni 2000 (SN 200/1/2000), - gezien de conclusies van de Europese Raad van Nice van 7-9 december 2000 (SN 400/2000), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0147/2002), A. overwegende dat de Europese Raad van Feira in juni 2000 zijn goedkeuring heeft gehecht aan het actieplan "e-Europa 2002", voor het toegankelijk maken van de informatiemaatschappij voor alle Europese burgers, en heeft erkend dat speciale aandacht moet worden besteed aan mensen met een handicap en aan de bestrijding van uitsluiting van informatie, B. overwegende dat de Europese Raad van Nice in december 2000 het eens was over de noodzaak elke vorm van uitsluiting, ook in verband met handicaps en ouderdom, te bestrijden, C. overwegende dat het internet als onderdeel van de samenleving een instrument van de samenleving in zijn totaliteit is, en het derhalve van essentieel belang is alle groeperingen in de samenleving technologie-neutrale toegang tot overheidsinformatie te bieden, D. overwegende dat regeringen, vanwege hun publieke verantwoordelijkheid, andere overheidsinstellingen en de rest van de samenleving het goede voorbeeld moeten geven aangezien zij, enerzijds, de markt als "launching customers" kunnen beïnvloeden door websites aan te schaffen die beantwoorden aan de behoeften van gehandicapten en ouderen en, anderzijds, als werkgevers kunnen optreden door gehandicapten als personeelsleden in dienst te nemen, E. overwegende dat toegang tot websites van de overheid en de inhoud daarvan voor mensen met een handicap en ouderen kan bijdragen tot een betere participatie van deze groepen in de samenleving, F. overwegende dat digitale vaardigheden minder aanwezig zijn onder oudere mensen dan onder andere leeftijdscategorieën en dat het verwerven van deze vaardigheden van ouderen een aanzienlijk grotere inspanning vergt dan van jongeren, G. overwegende dat niet een handicap iemand ervan weerhoudt gebruik te maken van het web, maar dat het daarbij gaat om onvoldoende kennis van de mogelijke voordelen en onvoldoende beschikbaarheid van de desbetreffende technologie, opleiding en steun bij het bieden van mogelijkheden om gebruik te maken van on line diensten, H. overwegende dat in het afgelopen decennium door de organisaties die gehandicapten en ouderen vertegenwoordigen is aangegeven dat er bij hen een werkelijke behoefte bestaat om deel te nemen aan de informatiemaatschappij, I. overwegende dat mensen die problemen hebben met het lezen of begrijpen van tekst specifieke moeilijkheden hebben met betrekking tot de toegang tot webinhoud en dat daarom niet alleen behoefte bestaat aan alternatieve vormen van presentatie, maar ook aan een wijziging van de tekstinhoud in eenvoudige, gemakkelijk te begrijpen taal, J. overwegende dat het kopen van een computer uitgaven met zich mee brengt die van lagere inkomensgroepen een aanzienlijke financiële inspanning vergen; gehandicapten behoren in betrekkelijk veel gevallen tot de lagere inkomensgroepen; bovendien zijn de kosten die zij moeten maken om het internet op te gaan in absolute termen ook hoog door de speciale apparatuur die ze nodig hebben; dit is een des te urgenter probleem doordat de meeste openbare internetfaciliteiten voor hen niet toegankelijk zijn, K. overwegende dat het World Wide Web Consortium het Web Accessibility Initiative (WAI) heeft ingesteld en het WAI de Web Content Accessibility Guidelines (Richtsnoeren voor toegankelijkheid van de webinhoud) versie 1.0, de zogenaamde "Richtsnoeren" heeft ontwikkeld, en dat deze richtsnoeren nu als de mondiale norm voor het maken van toegankelijke websites gelden; dat de W3C/WAI bovendien een reeks van richtsnoeren, de zogenaamde Authoring Tools Accessibility Guidelines (ATAG), versie 1.0, voor softwareontwikkelaars heeft ontwikkeld om duidelijk te maken hoe zij verschillende auteursgereedschappen kunnen gebruiken om te bevorderen dat toegankelijke webinhoud wordt geproduceerd en ook hoe de software zelf toegankelijk kan worden gemaakt, L. overwegende dat een door W3C geautoriseerde tekst alleen in het Engels beschikbaar is en er voor andere lidstaten geen geautoriseerde vertalingen zijn; overwegende dat het gevaar bestaat dat ongeautoriseerde vertalingen aanleiding geven tot uiteenlopende interpretaties, hetgeen kan leiden tot verschillen bij de toepassing in de lidstaten, M. overwegende dat sommige producenten naast de zuivere normen zoals (X)HTML en XML ook niet-standaardelementen in hun software gebruiken of formaten zoals DHTML (dat script bevat dat door sommige screenreaders niet kan worden verwerkt) of formaten die worden gebruikt voor verbeteringen van de grafische kwaliteit en met name dynamische weergave, hetgeen de toegankelijkheid voor mensen die in verband met een toegankelijkheidsbehoefte gebruik maken van software die alleen standaarden kan verwerken, bemoeilijkt, N. overwegende dat de EU reeds initiatieven heeft gefinancierd en bevorderd om het gebruik van nieuwe technologieën door gehandicapten en ouderen te vergemakkelijken, O. overwegende dat, indien de toegang tot een website alleen mogelijk is door middel van de installatie van een browser van een specifieke producent, een dergelijke, producentgebonden oplossing zorgen baart voor de concurrentieverhoudingen en de toegankelijkheidsbelemmeringen kan vergroten, P. overwegende dat er op het gebied van de bevordering van de toegankelijkheid van websites van de overheid en de inhoud daarvan voor mensen met een handicap en ouderen van lidstaat tot lidstaat verschillen bestaan, Q. overwegende dat in het actieplan e-Europa 2002 wordt gespecificeerd dat "websites van de overheid en de inhoud daarvan (........) in de lidstaten en in de Europese instellingen zo (moeten) worden ontworpen dat zij vrij toegankelijk zijn, zodat burgers met een functiebeperking toegang tot informatie kunnen krijgen en alle voordelen kunnen halen uit het potentieel van elektronisch bestuur ("e-government")" ( COM(2000) 330 ), R. overwegende dat de toekomstige lidstaten van de EU hebben toegezegd maatregelen te zullen nemen om de informatiemaatschappij voor iedereen te bevorderen, en daarmee de toegang van het publiek tot overheidsinformatie te bevorderen alsmede de participatie van gehandicapten en ouderen, omdat zij in een periode van overgang en hervorming kwetsbare groepen vormen, S. overwegende dat de EU en de lidstaten is verzocht deze doelstelling te verwezenlijken door middel van de goedkeuring vóór eind 2001 van de WAI-richtsnoeren voor websites van de overheid, T. overwegende dat de EU en de lidstaten is verzocht wetgeving en standaarden die relevant zijn te bekijken om te maken dat zij eind 2002 in overeenstemming zijn met de beginselen inzake toegankelijkheid en om op dezelfde termijn te zorgen voor de oprichting en het in een netwerk bijeenbrengen van nationale expertisecentra op het gebied van "ontwerpen voor allen" en het doen van aanbevelingen voor de opstelling van een Europees curriculum met betrekking tot "ontwerpen voor allen" voor ontwerpers en technici, U. overwegende dat het naleven van "de Richtsnoeren" nauwelijks tot geen financiële inspanningen van de ontwerpers van websites vergt, V. overwegende dat de Commissie ook voorstelt particuliere websites vóór het einde van 2003 toegankelijk te maken en wat dat betreft te beginnen met websites die overheidsfinanciering ontvangen, 1. verwelkomt de mededeling van de Commissie over toegankelijkheid van websites van de overheid en de inhoud daarvan; 2. wijst nogmaals op de noodzaak elke vorm van uitsluiting van de samenleving en dus van de informatiemaatschappij te voorkomen, en verzoekt in het bijzonder om de integratie van gehandicapten en ouderen; 3. erkent dat op Europees niveau en uit hoofde van het vierde en vijfde O&TO-kaderprogramma efficiënte initiatieven op het gebied van de toegang tot de informatiemaatschappij voor groepen burgers in een achterstandspositie zijn bevorderd en gefinancierd, zoals TIDE; 4. is van mening dat het WAI-initiatief, dat vrijwillig van aard is, versterkt moet worden, zodat voor alle openbare websites van de EU-instellingen en de lidstaten de verplichting geldt dat zij uiterlijk in het Europees Jaar van de gehandicapten 2003 volledig toegankelijk voor gehandicapten moeten zijn; verzoekt de EU-instellingen en de lidstaten bovendien zich uiterlijk in 2003 ook te houden aan de Authoring Tools Accessibility Guidelines (ATAG), versie 1.0, ten einde gehandicapten in staat te stellen internetpagina"s niet alleen te lezen, maar hen ook in staat te stellen de inhoud van die internetpagina"s te beheren (content management); 5. is van mening dat zo snel mogelijk door W3C geautoriseerde vertalingen beschikbaar moeten worden gesteld in de talen van alle lidstaten (gecoördineerd door W3C, mogelijk met behulp van de vertaaldiensten van de EU en deskundigen uit verschillende lidstaten); 6. is het eens met de Commissie dat ook regionale en lokale overheden zich bij het ontwerpen van hun websites behoren te houden aan "de Richtsnoeren"; 7. verzoekt de Commissie en de lidstaten de dialoog met de vertegenwoordigers van gehandicapten en ouderen te bevorderen ten einde hen in staat te stellen de belemmeringen te boven te komen die hen ervan weerhouden volledig aan de samenleving deel te nemen, zoals de mogelijkheid van toegang tot nieuwe technologieën; 8. verwelkomt de samenwerking tussen de EU en de kandidaat-lidstaten, alsmede de goedkeuring van het actieplan e-Europa+ 2003 en herinnert eraan dat in laatstgenoemd plan wordt opgemerkt dat de toegankelijkheid van ICT en on line informatie en diensten, met name met inachtneming van de behoeften van mensen met een handicap, een voorwaarde is voor het garanderen van een informatiemaatschappij die open staat voor iedereen; 9. verzoekt de Commissie te kijken naar de kosten-batenanalyse met betrekking tot het naleven van "de Richtsnoeren" voor de ontwerpers van websites en providers; stelt vast dat het kostenefficiënter is in de ontwikkelingsfase met toegankelijkheidscriteria rekening te houden dan websites en aan websites gerelateerde technologie achteraf aan te passen; beklemtoont dat naleving van de Richtsnoeren positieve commerciële effecten kan hebben, omdat de dienstverlening daardoor voor een groter publiek toegankelijk zal zijn; 10. kijkt uit naar initiatieven ter verbetering van de relatieve positie van ouderen op het gebied van digitale vaardigheden en verzoekt de lidstaten en de Commissie op dit vlak goede praktijken uit te wisselen; 11. wijst op de mogelijkheden die de toegang tot websites mensen met een handicap kan bieden op herintegratie in de arbeidsmarkt en op participatie in de samenleving, en beklemtoont dat deze aspecten van wezenlijk belang zijn, in het bijzonder in een groot aantal kandidaat-lidstaten in het voormalige Oostblok, aangezien de toegang tot sociale voorzieningen wordt bemoeilijkt door de huidige overgangsfase, waarin overheidsdiensten zich bevinden in een voortdurende hervorming; 12. dringt aan op een actieve uitwisseling van beste praktijken en een proces van benchmarking, met inachtneming van de behoeften van de kandidaat-lidstaten; 13. brengt in herinnering dat de beschikbaarheid van speciale hard- en software en de compatibiliteit van informatie met de hard- en software (toegankelijkheidsvereisten) niet de enige belemmeringen zijn voor toegang voor gehandicapten en ouderen, aangezien de vaardigheden van de gebruikers van cruciaal belang zijn, en dat informatie op het internet daarom op een gebruikersvriendelijke wijze gestructureerd moet zijn, met name voor degenen die niet vertrouwd zijn met IT; informatie over sociale dienstverlening voor gehandicapte kinderen zou bij voorbeeld per leeftijdscategorie kunnen worden uitgesplitst; wijst op de wenselijkheid van training voor degenen die informatie aanbieden aan mensen met cognitieve handicaps ten einde hen in staat te stellen om te gaan met de kenmerken van het instrument internet en de mogelijkheden en onmogelijkheden daarvan; 14. dringt er bij de Europese instellingen en regeringen op aan de beginselen van een toegankelijk ontwerp voor alle soorten materieel die kunnen worden gebruikt voor het verkrijgen van toegang tot internet, te bevorderen; wijst erop dat dit zou kunnen worden bereikt door bewustmakingscampagnes betreffende toegankelijk ontwerp en maatregelen zoals de standaardisering van materieel; 15. verzoekt de Commissie en de lidstaten in samenwerking met de fabrikanten te werken aan de ontwikkeling en afzet van materieel dat het voor mensen met een handicap gemakkelijk maakt thuis eenvoudig en goedkoop gebruik te maken van internet; 16. verzoekt de Commissie bijzondere nadruk te leggen op de tenuitvoerlegging van Richtsnoer nr. 14 van de Web Content Accessibility Guidelines, op grond waarvan documenten duidelijk en eenvoudig en daarmee gemakkelijk te begrijpen moeten zijn ten einde de verdere uitsluiting van mensen met leesproblemen of een verstandelijke handicap van e-bestuur en het web tegen te gaan; 17. benadrukt de rol van sociale en menselijke betrekkingen voor gehandicapten en ouderen met het oog op participatie in de samenleving, en is van mening dat de toegankelijkheid van websites van de overheid een kans voor hen is, maar geenszins het enige instrument voor toegang tot overheidsinformatie mag zijn; 18. is van mening dat naleving van de huidige "Richtsnoeren" voor toegankelijkheid een stap vooruit is, maar beklemtoont tegelijkertijd het belang van het verder ontwikkelen, goedkeuren en implementeren van de nieuwe verbeteringen (of nieuwe versies) van "de Richtsnoeren" omdat de internetsector in een razendsnel tempo verandert; 19. merkt op dat producentgebonden oplossingen in specifieke gevallen uiteindelijk tot toegankelijkheidsproblemen leiden; stelt dat de openbare inhoud op een voor iedereen toegankelijk dataformat, d.w.z. (X)HTML en XML, moet worden opgeslagen en beschikbaar moet zijn, omdat andere "standaarden" – zoals DHTML – alleen aanvaardbaar zijn, wanneer een website in ten minste de zuivere vorm van deze formaten, zoals (X)HTML of XML als zodanig beschikbaar is; 20. stelt voor dat websites zo worden ontworpen dat ze door meerdere browsers en browserversies worden ondersteund ten einde mensen die gebruik maken van technologische hulpmiddelen in staat te stellen toegang te hebben tot deze sites; 21. verzoekt de lidstaten een 'informatiepunt' op te richten dat voorstellen doet over welke maatregelen moeten en kunnen worden genomen in het geval van klachten betreffende de naleving van "de Richtsnoeren"; 22. geeft zijn volledige steun aan verder onderzoek gericht op het opstellen van meetbare criteria ten behoeve van de naleving van "de Richtsnoeren" en de klachtenprocedure in overeenstemming met het Web Accessibility Initiative; 23. verzoekt de regeringen meer inspanningen te doen om gehandicapten bewust te maken van de voordelen van on line gaan, en hogere internetgebruikscijfers onder mensen met handicaps te bevorderen door subsidies beschikbaar te stellen voor technologie, opleiding en ondersteuning; 24. geeft zijn volledige steun aan verder onderzoek in overeenstemming met het WAI, en beklemtoont het belang van onderzoek naar en ontwikkeling van speciale apparatuur voor mensen met een functiestoornis; 25. geeft aan dat, wat particuliere websites, producten en instrumenten betreft, zo snel mogelijk begonnen moet worden met het bevorderen van toegankelijkheidsrichtsnoeren, en dat het daarbij in de eerste plaats moet gaan om websites met een commerciële functie, gevolgd door websites met een maatschappelijke functie; 26. stelt voor dat zowel de lidstaten als de Commissie van projecten, activiteiten en organisaties waarvoor overheidskredieten worden toegekend waarmee het ontwerpen van websites gemoeid is, verlangen dat zij "de Richtsnoeren" naleven; verzoekt de lidstaten en de Commissie bovendien dat zij tenuitvoerlegging van "de Richtsnoeren" krachtig aanbevelen voor projecten, activiteiten en organisaties waarvoor overheidskredieten worden toegekend waarmee het ontwerpen van websites zelf niet gemoeid is; 27. herinnert eraan dat de Europese instellingen en de regeringen in de lidstaten een openbare verantwoordelijkheid dragen en verzoekt hen hun websites toegankelijk te maken voor ouderen en gehandicapten en uitsluitend toegankelijke software aan te schaffen, en op die manier een voorbeeld te geven aan de andere openbare instellingen en de rest van de samenleving; 28. stelt vast dat de lidstaten van de EU en andere openbare organen de naleving van toegankelijkheidsrichtsnoeren als voorwaarde kunnen vermelden in het kader van aanbestedingen voor producten en diensten; 29. is van oordeel dat kwaliteitsmerken en een benchmarkingsysteem voor webtoegankelijkheid snelle verbeteringen van ontwerp en technologie zouden bevorderen; verzoekt de Commissie haar coördinerende rol te versterken en deze normen te ontwikkelen en te bevorderen; benadrukt tevens dat toegankelijkheidsprestaties in de e-Europe-benchmarkingrapporten moeten worden beklemtoond; 30. is van oordeel dat in het kader van het beleid van de EU inzake overheidsaankopen de toegankelijkheid voor personen met handicaps verplicht moet worden gesteld, hetgeen in belangrijke mate van invloed zou zijn op de bevordering van toegankelijke informatie- en communicatietechnologie; 31. beklemtoont dat het voor de toegankelijkheid van websites van wezenlijk belang is dat zij over een Double-A-conformiteit beschikken en dat prioriteit 2 van de WAI-richtsnoeren volledig ten uitvoer wordt gelegd; 32. stelt vast dat overheidsinitiatieven waardoor men meer doordrongen raakt van het belang van webtoegankelijkheid en in het kader waarvan webtoegankelijkheid wordt geïntegreerd in de opleidingen die beschikbaar zijn voor ontwerpers van websites, mogelijke manieren zijn om de particuliere sector aan te moedigen websites toegankelijk te maken; 33. verzoekt de Commissie het Europees Parlement op de hoogte te houden van de vooruitgang die de lidstaten en de Europese instellingen tegen het einde van 2002 hebben geboekt bij de toepassing van "de Richtsnoeren"; 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Comité van de Regio's, het Economisch en Sociaal Comité, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de regeringen en parlementen van de kandidaat-lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind van 1989, – gelet op de Buitengewone vergadering van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York op 9 en 10 mei 2002, – gelet op het EU-Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, inzonderheid op artikel 24 over de rechten van het kind (1) , – gelet op de VN-Universele Verklaring van de Rechten van de mens en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, – gezien de Verklaring van de IAO over de fundamentele beginselen en rechten inzake arbeid, aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie op haar 86ste zitting op 18 juni 1998, – gezien de IAO-Conventies nr. 138 van 1973 en nr. 182 van 1999 over de feitelijke afschaffing van kinderarbeid, – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité, getiteld "Bevordering van fundamentele arbeidsnormen en verbetering van de sociale governance in de context van de globalisering "( COM(2001) 416 ), – gezien het Groenboek van de Commissie: de bevordering van een Europees kader voor de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven ( COM(2001) 366 ) en zijn resolutie van 30 mei 2002 (2) daarover, – gezien de "Intentieverklaring" van het organisatiecomité van de XXe Olympische Winterspelen (Turijn 2006), – gezien het feit dat de IAO 12 juni heeft uitgeroepen tot de Wereld-antikinderarbeidsdag, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over kinderarbeid, A. overwegende dat de aanwending van kinderarbeid in de voetbalindustrie nog steeds algemeen gebruikelijk is in de gehele wereld, ondanks het feit dat de FIFA en de sportartikelenfabrikanten in 1998 een contract hebben gesloten, met daarin opgenomen een FIFA-arbeidscode, waarin het gebruik van kinderarbeid bij de fabricage van hun in licentie vervaardigde producten wordt verboden, B. overwegende dat de FIFA in 2000 erkende dat het moeilijk was te verzekeren dat de "premium"- ballen (ballen van hoge kwaliteit) met daarop vermeld de merknaam van de onderneming en de naam van de manifestatie (in dit geval de 2002 World Cup) uitsluitend afkomstig zijn van officiële FIFA-licentiehouders, C. overwegende dat, ondanks het feit dat FIFA, IAO, UNICEF, vakbonden en maatschappelijke organisaties projecten hebben opgezet voor sociale bescherming en controle ter voorkoming en uitroeiing van kinderarbeid in India en Pakistan, onlangs verschenen verslagen duidelijk aantonen dat in beide landen buiten de productiegebieden nog steeds vele kinderen, soms niet ouder dan 10 jaar, voetballen fabriceren, vaak met het etiket "no child labour used", D. overwegende dat kinderarbeid de armoede doet voortbestaan en ontwikkeling verhindert doordat salarissen laag worden gehouden, volwassenen werkloos worden gemaakt en geen onderwijs wordt verstrekt, en dat een en ander in strijd is met de menselijke waardigheid, E. overwegende dat de World Cup-campagne werd gestart in 2001 door de Global March, die weer is voortgekomen uit een internationale mars vier jaar geleden, toen duizenden in vier werelddelen 80.000 km reisden om een wereldwijde actie op gang te brengen tegen kinderarbeid, F. overwegende dat de EU opheldering moet verschaffen over haar standpunten inzake sociale governance in het kader van de nieuwe multilaterale onderhandelingen in de Wereldhandelsorganisatie en overwegende dat bij die gelegenheid de standpunten van het Europees Parlement in de strategie van de Gemeenschap moeten worden opgenomen, G. overwegende dat in sommige westerse landen het verzet om artikelen te kopen die door kinderen worden vervaardigd, toeneemt, 1. veroordeelt alle vormen van exploitatie van kinderen en roept op tot afschaffing van kinderarbeid, met name in de voetbalindustrie; 2. benadrukt met name de nauwe relatie tussen het beleid ter ondersteuning van het onderwijs en het beleid ter bestrijding van kinderarbeid, en roept derhalve de Commissie en de lidstaten op om op dit terrein actie te ondernemen en ervoor te zorgen dat alle kinderen die uit het arbeidsproces worden gezet in de maatschappij worden geïntegreerd, de gelegenheid krijgen een opleiding te volgen en dat hun gezondheidszorg en voedsel wordt verstrekt; 3. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten erop toe te zien dat in de akkoorden met derde landen kinderen worden beschermd tegen geweld, exploitatie - met name door arbeid - en misbruik; 4. verzoekt de FIFA en de betrokken sportartikelenbedrijven ervoor te zorgen dat bij de productie van met FIFA-licenties vervaardigde sportkleding en voetballen geen kinderen worden ingezet, de FIFA-arbeidscode ten uitvoer te leggen waarover FIFA, ICFTU, ITGLF en FIET (nu UNI) in 1996 overeenstemming hebben bereikt, en een transparant, geloofwaardig en onafhankelijk systeem overeen te komen voor de productiecontrole van de voetbalindustrie; 5. verzoekt alle sportartikelenbedrijven ten volle hun contractuele overeenkomst met de FIFA over kinderarbeid na te komen, alle productieplaatsen van sportartikelen bekend te maken en de mogelijkheid te scheppen dat onafhankelijk gecontroleerde verslagen kunnen worden opgesteld waaruit blijkt dat hun artikelen worden geproduceerd in overeenstemming met het FIFA-contract en dat daarbij lonen worden uitbetaald waarmee de werknemers in hun levensonderhoud kunnen voorzien; 6. wenst dat er een universele certificatiemethode komt voor sportartikelen die zonder kinderarbeid zijn geproduceerd, vergelijkbaar met de certificatie van de Utz Kapeh Foundation die momenteel in de koffie-industrie wordt toegepast; 7. dringt er bij de IAO op aan een geloofwaardig en onafhankelijk inspectiesysteem op te zetten om de naleving van de IAO-arbeidsnormen in de sportartikelenindustrie in de gehele wereld te controleren en om op basis van dit inspectiesysteem IAO-modellen te ontwikkelen voor samenwerking tussen de overheid en de particuliere sector om doelmatige methoden te ontwikkelen voor de arbeidsinspectie; 8. is van mening dat meer geld ter beschikking moet worden gesteld van het internationale programma van de Internationale Arbeidsorganisatie inzake de uitbanning van kinderarbeid; 9. verzoekt de FIFA en de nationale voetbalclubs de wereldkampioenschappen van 2006 in Duitsland te maken tot de eerste internationale manifestatie waarbij geen kinderarbeid is betrokken en die in overeenstemming is met redelijke arbeidsvoorwaarden; 10. dringt er bij UNICEF op aan om, gebruikmakend van bestaande samenwerkingsbetrekkingen met de FIFA om de rechten van kinderen te bevorderen, er bij de FIFA op aan te dringen haar verplichtingen ten aanzien van de uitbanning van kinderarbeid en de tenuitvoerlegging van andere arbeidsrechten ten volle na te komen; 11. verzoekt voetballers en de clubs die hen vertegenwoordigen ervoor te zorgen dat sponsorbedrijven direct noch indirect gebruik maken van kinderarbeid bij de fabricage van hun producten; 12. is verheugd over het initiatief voor een intentieverklaring als aangenomen door het organisatiecomité voor de XXe Olympische Winterspelen (Turijn 2006); 13. verzoekt de Commissie vóór eind 2002 aan het Europees Parlement verslag uit te brengen van de naar aanleiding van deze resolutie genomen stappen en getroffen maatregelen; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Commissie, de FIFA, de IAO en UNICEF. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over de Democratische Republiek Congo (DRC), – gezien het Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 29 januari 2001 betreffende steun van de Europese Unie voor de uitvoering van de staakt-het-vuren-overeenkomst van Lusaka en het vredesproces in de Democratische Republiek Congo en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/728/GBVB (1) , – gezien de verklaringen van de voorzitter van de Veiligheidsraad van de VN van 24 mei 2002 en 5 juni 2002 waarin de moorden en aanvallen op burgers en soldaten in Kisangani krachtig worden veroordeeld, – gezien de verklaring van het voorzitterschap van de EU van 23 mei 2002 over de gebeurtenissen in Kisangani (2) , – onder verwijzing naar de resoluties 1399 (2002), 1376 (2001) en 1341 (2001) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, A. overwegende dat de massamoord op bijna 200 mensen in Kisangani in mei 2002 een van de bloedigste episoden is in de agressie- en bezettingsoorlog die in het oosten van de Democratische Republiek Congo wordt gevoerd, B. overwegende de vergeldingsmaatregelen van de CRD-Goma tegen de bevolking van Kisangani nadat gewapende elementen van de CRD-Originel (dissidenten van de CRD-Goma) het radiostation van deze stad hadden bezet om te verzoeken om het vertrek van de Rwandese bezettingstroepen, C. overwegende dat onverdraagzaamheid en het aanzetten tot etnische haat steeds vaker voorkomen, dat deze voornamelijk gericht zijn tegen de Toetsi-minderheid in het oosten van de DRC en ten grondslag liggen aan de gebeurtenissen die zich onlangs hebben voorgedaan in Kisangani waar vijf mensen van Toetsi-afkomst op initiatief van muitende soldaten levend zijn verbrand, D. overwegende dat het ondervoedings- en sterftepercentage in de DRC door drie en een half jaar van geschil in de DRC dramatisch zijn gestegen, daar 70% van de mensen woonachtig is in oorlogsgebieden en geen toegang heeft tot gezondheidszorg of tot adequate voedselleverantie, E. eraan herinnerend dat de bevolking van Kisangani en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld te kennen hebben gegeven het deelakkoord te steunen dat, met instemming van een belangrijk deel van de niet-gewapende oppositie, is getekend door de regering van de DRC en de MLC om de problemen van het land vreedzaam op te lossen, F. overwegende dat twee functionarissen van de MONUC door de CRD-Goma uit Kisangani zijn uitgewezen en de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties demilitarisering van de stad eist en de aanvallen op de MONUC veroordeelt, G. overwegende dat slechts Namibië volgens de gezamenlijke militaire commissie die is ingesteld uit hoofde van het akkoord van Lusaka, zijn troepen heeft teruggetrokken en er met nadruk op wijzend dat de Oegandese, Zimbabwaanse en Angolese troepen en de meer dan 4.000 Rwandese soldaten die in het oosten van de DRC gelegerd zijn van het grondgebied van de DRC moeten worden teruggetrokken, dat deze troepen allemaal geallieerd zijn met een van de strijdende Congolese partijen en dat hun terugtrekking noodzakelijk is, H. overwegende dat de inter-Congolese dialoog op 19 april 2002 in Sun City (Zuid-Afrika) is afgesloten zonder dat politieke overeenkomst is bereikt tussen alle partijen, maar dat het akkoord van Sun City een belangrijke stap is ter voorbereiding van de overstap naar democratie in het land en om de geschillen op vreedzame wijze bij te leggen; betreurende dat sommige deelnemers desalniettemin niet hebben willen instemmen met deze overeenkomst; alle betrokken Congolese partijen oproepend het in het akkoord van Lusaka en de resoluties van de Verenigde Naties vastgelegde kader te eerbiedigen, I. nogmaals de waarde bevestigend die het hecht aan onafhankelijkheid van de DRC, o.a. de zeggenschap over haar grondstoffen, overwegende dat in het oosten van de DRC de meeste natuurparken liggen die slachtoffer zijn van stropers, ontbossing en illegale winning van goud, diamanten, koper, kobalt en coltan, J. overwegende dat de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties in een aantal resoluties heeft aangedrongen op demilitarisering van Kisangani en terugtrekking van de buitenlandse troepen, K. overwegende dat het Internationaal Hof van Justitie (IHJ) op 13 juni 2002 spoedhoorzittingen houdt nadat de regering van de DRC tegen Rwanda een procedure op gang heeft gebracht naar aanleiding van de rol die het land tijdens een tragische burgeroorlog die sinds augustus 1998 het leven van miljoenen Congolezen heeft geëist, zou hebben gespeeld bij de moorden en de schendingen van de mensenrechten van de afgelopen tijd, o.a. in Kisangani, 1. veroordeelt het feit dat het geweld weer toeneemt in de gebieden die worden bezet door de CRD-Goma, met name de massamoord in Kisangani, en het feit dat het Congolese volk wordt onderdrukt door leden van de CRD-Goma en door Rwandese troepen; 2. steunt het verzoek om een internationale onderzoekscommissie van de VN in te stellen om de verantwoordelijkheid voor de massamoorden in Kisangani vast te stellen en verzoekt Jean-Pierre Birusa, gouverneur van de stad, het verbod op alle politieke bijeenkomsten op te heffen; 3. verzoekt de CRD-Goma de pogingen te respecteren die plaatselijke niet-gouvernementele organisaties (NGO's), kerken en het maatschappelijk middenveld in het werk stellen om de mensenrechten en de rechtsstaat te eerbiedigen, en de veiligheid te waarborgen van het internationale vredessymposium, dat wordt georganiseerd door monseigneur Monsengwo; 4. verzoekt alle partijen in het geschil in de DRC de mensenrechten, de vrijheid van meningsuiting en het recht op eigendom te eerbiedigen, en dringt erop aan dat zij die de moorden hebben begaan of ervoor verantwoordelijk zijn voor de rechter worden gebracht; 5. spreekt zijn waardering uit voor de op 19 april 2002 door de regering van de DRC en de MLC van Jean-Pierre Bemba, CRD-ML, CRD-N en de meeste vertegenwoordigers van de niet-gewapende oppositie en het maatschappelijk middenveld getekende "Politieke overeenkomst over de op consensus gebaseerde aanpak van de overgang in de DRC"; betreurt dat de oppositiepartijen (UDPS, FONUS, PALU en MNC/L) alsook andere partijen en vertegenwoordigingen van het maatschappelijk middenveld de overeenkomst van 19 april 2002 niet hebben ondertekend, en spreekt zijn steun uit voor de pogingen van de Speciaal Vertegenwoordiger van de Europese Unie de Alliantie voor de bescherming van de inter-Congolese dialoog, waarvan o.a. de CRD-Goma en vijf niet-gewapende oppositiepartijen deel uitmaken, bij deze overeenkomst te betrekken; 6. verzoekt de partijen te streven naar een alomvattend akkoord dat een stabiele politieke overgang kan waarborgen gedurende een voor alle partijen aanvaardbare periode, na afloop waarvan vrije democratische verkiezingen moeten worden gehouden; 7. verzoekt de internationale gemeenschap en met name de Europese Unie Rwanda onder druk te zetten opdat de CRD-Goma onmiddellijk een einde maakt aan het lastig vallen van functionarissen van de Verenigde Naties; 8. verzoekt de Verenigde Naties en de Europese Unie te doen wat nodig is opdat de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, met name die over de demilitarisering van Kisangani, worden nageleefd; 9. dringt aan op demilitarisering van Kisangani, het weer openstellen van de Kongorivier, het herstel van de eenheid van de DRC en de legering in Oost-Congo van een "scherm van troepen" van de internationale gemeenschap om de grens met buurlanden te stabiliseren; 10. spreekt zijn waardering uit voor het inzetten van VN-troepen om hulp te verlenen bij het toezicht op het staakt-het-vuren en dringt erop aan dat de volgende fase van de VN&nbhy;operatie snel op gang wordt gebracht en dat in dit verband meer troepen worden ingezet om een begin te maken met het vrijwillig ontwapeningsprogramma; 11. dringt aan op ontwapening en demobilisatie van strijdenden en op vrij verkeer van personen en goederen; spreekt er zijn waardering voor uit dat Namibië zijn troepen heeft teruggetrokken uit DRC-gebied, maar dringt erop aan dat alle buitenlandse troepen in de DRC hetzelfde doen, overeenkomstig VN-resolutie 1304; 12. pleit voor uitbreiding van het mandaat van MONUC en veroordeelt krachtig het feit dat de CRD-Goma onlangs twee leden van de vredesmacht van MONUC en een Belgische mensenrechtenfunctionaris heeft uitgewezen; 13. verzoekt alle partijen tijdens het proces van terugtrekking van buitenlandse troepen af te zien van aanvallende acties; verlangt dat de territoriale onschendbaarheid van de DRC wordt gerespecteerd, spreekt zijn verontrusting uit over onlangs gemelde militaire operaties in Kivu en steunt de Veiligheidsraad in zijn eis dat Kivu wordt gedemilitariseerd; 14. veroordeelt het veelvuldige seksuele geweld tegen vrouwen en meisjes door soldaten en strijdenden van alle partijen en verzoekt alle partijen met klem op te houden met het ronselen van kindsoldaten en erop toe te zien dat zij worden gedemobiliseerd, heropgevoed en weer in de maatschappij opgenomen; 15. verzoekt president Kabila en de overgangsregering beloften in te lossen die zij hebben gedaan over hervormingen van democratie, wetgeving en mensenrechten – deze dienen o.a. een moratorium op doodsvonnissen, hervorming van de militaire rechtspraak en bescherming van de rechten van mensenrechtenactivisten te omvatten; 16. verzoekt de Raad en de Commissie samen te werken met internationale organisaties zoals het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties en het UNDP om een gezamenlijk actieprogramma voor de wederopbouw van de DRC voor te bereiden en ervoor te zorgen dat voor dit proces, zodra de vrede eindelijk is hersteld, voldoende financiële middelen in de begroting worden opgenomen; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie en de OESO, de co-voorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de voorzitters van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, het Economisch en Sociaal Comité van de Verenigde Naties, de Europese Investeringsbank, de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds en de directeur-generaal van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) en het Wereldvoedselprogramma (WFP), alsook aan de regeringen van Boeroendi, de DRC, Rwanda, Oeganda, Angola, Zimbabwe en Namibië. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Equatoriaal Guinee en de verklaringen van de Raad en de Commissie over de betrekkingen tussen de EU en deze lidstaat van het Verdrag van Cotonou, - gezien de verklaring van het voorzitterschap van de EU van 10 juni 2002 over de mensenrechtensituatie in Equatoriaal Guinee (1) , A. verwijzend naar de willekeurige opsluiting en de daarop sedert maart 2002 volgende processen tegen tientallen tegenstanders van het regime van de president van Equatoriaal Guinee, Teodoro Obiang, B. overwegende dat op 14 maart 2002 Felipe Ondo Obiang, ex voorzitter van het parlement en oprichter van de Democratische Republikeinse Partij (FDR) en enkele van zijn familieleden, alsmede Emilio Ndong BiYogo, activist van de oppositionele Volksunie, Obiang Ndong Damaso, voormalig ambassadeur bij de Verenigde Naties, en Plácido Micó, secretaris-generaal van de CPDS, op onwettige gronden zijn gearresteerd door agenten in dienst van de president van de republiek, C. overwegende dat de gevangenen geen contact mogen hebben met hun familieleden en advocaten en dat, volgens waarnemers en journalisten die aanwezig waren bij het tegen hen gevoerde proces, veel van deze oppositieleiders (en hun familieleden) slachtoffer zijn geweest van mishandeling en foltering, D. overwegende dat dit proces vanaf de begindatum van 23 mei onder zeer betreurenswaardige omstandigheden is verlopen, waarbij o.a. is overgegaan tot ontbinding door de regering van de balie van Malabo, en dat de beschuldigden de doodstraf riskeren, E. overwegende dat onafhankelijke journalisten vanaf het begin van het proces dagelijks op onaanvaardbare wijze onder druk zijn gezet, 1. spreekt zijn felle verontwaardiging uit over het feit dat 68 oppositieleiders zijn veroordeeld tot gevangenisstraffen van 6 tot 20 jaar, na politieke processen die internationaal zijn beschouwd als oneerlijk en volledig in strijd met de meest fundamentele rechten op verdediging; 2. verlangt dat dit politieke proces ongeldig wordt verklaard en eist de onmiddellijke invrijheidstelling van alle politieke gevangenen en hun familieleden; 3. spreekt zijn onvoorwaardelijke veroordeling uit over de folteringen en mishandelingen waaraan zij en hun familieleden zijn onderworpen (ook tijdens het proces, als straf voor voor de rechtbank afgelegde verklaringen), in schending van alle door Equatoriaal Guinee getekende verdragen inzake de mensenrechten; 4. eist dat een einde wordt gemaakt aan het lastigvallen van leden van democratische oppositiepartijen en hun gezinsleden; 5. verlangt van president Obiang dat hij de verplichtingen jegens de internationale gemeenschap en de Europese Unie nakomt en een begin maakt met een echte overgang naar democratie, door het organiseren van vrije verkiezingen en door volledige eerbiediging van de mensenrechten; 6. dringt er bij de leden van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op aan het probleem van Equatoriaal Guinee in deze vergadering aan de orde te stellen; 7. verzoekt de Raad en de Commissie zich in hun betrekkingen met de regering van Equatoriaal Guinee onvermurwbaar op te stellen door naleving van deze verplichtingen te eisen, en dringt er bij beide instellingen op aan de in de artikelen 96 en 97 van het Verdrag van Cotonou opgenomen democratische clausule toe te passen, indien geen begin wordt gemaakt met een daadwerkelijke overgang naar democratie; 8. roept de Commissie voor de rechten van de mens op de speciale VN-rapporteur voor folteringen naar Equatoriaal Guinee te sturen en verzoekt de lidstaten de situatie in dit land nauwlettend te volgen en voor te stellen opnieuw een speciaal rapporteur te benoemen voor Equatoriaal Guinee op de volgende vergadering van de Mensenrechtencommissie in Genève; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, de Afrikaanse Unie en de regering van Equatoriaal Guinee. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Wit-Rusland, inzonderheid naar de resolutie van 5 juli 2001 (1) , – gezien de verklaringen van het voorzitterschap, namens de Europese Unie, betreffende de betrekkingen Wit-Rusland/OVSE van 8 mei (2) en 4 juni 2002, – gezien de verklaring van de voorzitter van de Permanente Raad van de OVSE over de betrekkingen Wit-Rusland/OVSE van 6 juni 2002, – gezien het besluit van de Permanente Raad van de OVSE van september 1997 tot oprichting van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG), A. overwegende dat de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG) van de OVSE sinds de oprichting onder de verantwoordelijkheid van het voormalige hoofd van de delegatie, ambassadeur Hans-Georg Wieck, een enorme bijdrage heeft geleverd aan de bevordering van de democratie en de vestiging van democratische instellingen in Wit-Rusland en aan de economische en sociale vooruitgang; erop wijzende dat het Europees Parlement de verrichte arbeid van de AMG in Minsk zeer geslaagd acht in zoverre deze heeft bijgedragen aan de hervatting van de dialoog tussen het presidentiële bestuur en de oppositie, B. overwegende dat de autoriteiten van Wit-Rusland voortdurend hebben getracht de effectiviteit van de werkzaamheden van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG) van de OVSE-delegatie te verzwakken, C. overwegende dat de autoriteiten van Wit-Rusland geweigerd hebben het noodzakelijke visum te verlenen aan het nieuw benoemde hoofd van de delegatie, ambassadeur Eberhard Heyken, D. overwegende dat de autoriteiten van Wit-Rusland op 15 april 2002 geweigerd hebben het visum van het voormalige plaatsvervangend hoofd van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG), Michel Rivollier, te verlengen, en dat zij op 3 juni 2002 hebben geweigerd het visum van het plaatsvervangend hoofd van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG), Andrew Carpenter, te verlengen, E. overwegende dat de weigering van de afgifte van een visum aan ambassadeur Heyken en de feitelijke uitzetting van de heren Rivollier en Carpenter een situatie hebben geschapen waarin de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG) niet langer aan haar verplichtingen kan voldoen, F. overwegende dat de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst EU-Wit-Rusland niet in werking is getreden wegens het gebrek aan democratie in Wit-Rusland en wegens de constante afbrokkeling van de samenwerking tussen Wit-Rusland en de OVSE en dat een voortdurend niet-eerbiedigen van de fundamentele mensenrechten en democratische instellingen niet zonder gevolgen kan blijven voor de betrekkingen tussen Wit-Rusland en de Europese Unie, maar tegelijkertijd meer dan ooit ervan overtuigd dat een constructieve dialoog tussen de EU, de OVSE en de autoriteiten van Wit-Rusland moet worden voortgezet teneinde een isolement van het land te voorkomen, 1. is verheugd over de grote inspanningen die de AMG van de OVSE zich heeft getroost om democratische hervormingen door te voeren en economische en sociale vooruitgang in Wit-Rusland te bewerkstelligen met inachtneming van de regels van de internationale gemeenschap; 2. veroordeelt ten stelligste de weigering van de autoriteiten van Wit-Rusland om actief samen te werken met de OVSE, de Europese Unie en de andere internationale instellingen om de democratie en de vestiging van democratische instellingen in Wit-Rusland en economische en sociale vooruitgang te bevorderen; 3. betreurt ernstig het besluit van de autoriteiten van Wit-Rusland om te weigeren het benodigde visum te verstrekken aan het nieuw benoemde hoofd van de delegatie van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG) van de OVSE, ambassadeur Eberhard Heyken, en de feitelijke uitzetting van de voormalige plaatsvervangende delegatiehoofden, de heren Rivollier en Carpenter; 4. verzoekt de autoriteiten van Wit-Rusland onverwijld de benodigde visa te verstrekken aan het nieuw benoemde hoofd van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG) van de OVSE, Ambassadeur Eberhard Heyken, en andere door de OVSE benoemde personeelsleden van de AMG; 5. dringt er bij de autoriteiten van Wit-Rusland op aan hun verplichtingen na te komen als lid van de OVSE en alle obstakels voor de ontwikkeling van normale betrekkingen tussen Wit-Rusland en de OVSE, voor een normaal functioneren van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG) van de OVSE en voor alle andere activiteiten ter bevordering van de democratie en de vestiging van democratische instellingen in Wit-Rusland en van de economische en sociale vooruitgang, op te heffen; 6. dringt er bij de Commissie op aan om in het licht van verdere ontwikkelingen betreffende de vestiging van de Adviserende en toezichthoudende groep (AMG) in Wit-Rusland de effectiviteit van de democratiseringsprojecten van TACIS opnieuw onder de loep te nemen, en de eventuele sluiting van het TACIS-kantoor in Wit-Rusland te overwegen indien de werkzaamheden van de AMG van de OVSE niet kunnen worden hervat; 7. verzoekt de president van Rusland uit hoofde van de geprivilegieerde banden tussen Rusland en de EU, en gezien de unie die Rusland met Wit-Rusland verbindt, zijn invloed aan te wenden om de president van Wit-Rusland en de autoriteiten ertoe te brengen hun standpunt te herzien en een positieve oplossing te vinden voor deze situatie; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Parlementaire Assemblee van de OVSE en van de Raad van Europa, het OVSE- voorzitterschap en de regering en het parlement van Wit-Rusland. Het Europees Parlement , A. overwegende dat het aan de macht komen twee jaar geleden van de huidige president Bachar Al-Assad in Syrië en in het buitenland enige hoop heeft doen ontstaan op een opening van het Syrische politieke stelsel, dat jarenlang is gedomineerd door de Ba'ath-partij, B. met name bezorgd over de zaak van advocaat Riad Turk, die van 1980 tot 1998 gevangen heeft gezeten om politieke redenen, wegens zijn oppositie tegen de Syrische regering, en onlangs opnieuw gearresteerd is onder andere op beschuldiging van poging tot wijziging van de grondwet met onwettige middelen, C. overwegende dat op 28 april 2002 een nieuw proces tegen Riad Turk en andere opposanten van start is gegaan en dat de zaak wordt behandeld door een buitengewoon tribunaal dat uitspraken doet waartegen geen beroep mogelijk is, D. overwegende dat de leefomstandigheden in de gevangenis, de hoge leeftijd en de gezondheidstoestand van Riad Turk een ernstige bedreiging vormen voor diens leven, E. overwegende dat verdediging van de mensenrechten een essentieel onderdeel is van het euromediterrane partnerschap, F. ontzet over de recente ramp in het noorden van Syrië, waar een stuwdam is gebroken, met tientallen doden als gevolg, 1. spreekt zijn grote bezorgdheid uit voor de restrictieve bepalingen en de veroordelingen die recent zijn opgelegd aan diverse intellectuelen en opposanten, waaronder twee volksvertegenwoordigers die hadden deelgenomen aan openbare debatten en vergaderingen; 2. verzoekt de Syrische autoriteiten ernstig rekening te houden met de bezorgdheid over de gezondheid van Riad Turk en vraagt dat deze onmiddellijk wordt vrijgelaten; 3. verzoekt de Syrische autoriteiten 4. benadrukt dat Syrië politiek belangrijk is voor de totstandbrenging van vrede, welvaart en stabiliteit in het Middellandse-Zeegebied en het halen van de doelstellingen in de Verklaring van Barcelona; 5. herinnert eraan dat de Europese Unie op dit ogenblik een intense dialoog voert met de Syrische autoriteiten met het oog op de sluiting van het associatieverdrag en verzoekt de Raad en de Commissie er bij de Syrische autoriteiten op aan te dringen dat Riad Turk wordt vrijgelaten en de processen worden gevoerd op een manier die strookt met de rechtsstaat en de mensenrechten; 6. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten afzonderlijk de Syrische autoriteiten te laten verstaan dat het verdrag waarover op dit ogenblik wordt onderhandeld, clausules bevat over de mensenrechten, waarop de Unie niet zal aarzelen een beroep te doen, als dit nodig is; 7. verzoekt de Commissie om de versterking van het MEDA Democracy-programma voor Syrië, ter ondersteuning van de totstandkoming van een werkelijke civiele maatschappij en van de projecten van onafhankelijke NGO's; 8. verzoekt zijn Delegatie voor de betrekkingen met de Masjrak-landen en de Golfstaten de kwestie van de mensenrechten ter sprake te brengen op zijn volgende vergadering met de Syrische parlementsleden; 9. biedt de families van de slachtoffers en het Syrische volk als geheel zijn medeleven aan in verband met de recente breuk van een stuwdam en verzoekt de Commissie noodhulp te verstrekken; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering en het parlement van Syrië. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de situatie in Maleisië, – gelet op artikel 5 van de Federale Grondwet van Maleisië, die alle Maleisiërs persoonlijke vrijheid waarborgt, A. overwegende dat de situatie wat betreft de mensenrechten in Maleisië snel blijft verslechteren, grotendeels omdat premier Mahatir vastbesloten is om al zijn politieke rivalen te verpletteren en de terreuraanslagen op 11 september 2001 tegen de Verenigde Staten de situatie in Maleisië nog hebben verergerd, B. overwegende dat de Maleisische regering volgens Maleisische en internationale mensenrechtenorganisaties in naam van de strijd tegen het terrorisme steeds vaker gebruikmaakt van de wet op de binnenlandse veiligheid op grond waarvan iedereen die verdacht wordt van activiteiten die de nationale veiligheid kunnen schaden, zonder formele beschuldiging of proces voor onbepaalde tijd kan worden vastgehouden, C. overwegende dat volgens rapporten van de Maleisische mensenrechtencommissie (SUHAKAM) en andere Maleisische en internationale organisaties momenteel meer dan 40 mensen vastzitten krachtens de wet op de binnenlandse veiligheid, van wie ten minste acht op grond van het feit dat zij op vreedzame wijze uiting hebben gegeven aan hun politieke of religieuze overtuiging, D. overwegende dat de regering zich vrijwel niets gelegen heeft laten liggen aan de zes politieke gevangenen (Tian Chua, Mohd Ezam Mhd Noor, Shaari Sungip, Hishamuddin Rais, Badrulamin Bahrom en Lokman Adam) die momenteel op grond van de wet op binnenlandse veiligheid in het gevangeniskamp van Kamunting vastzitten wegens uitoefening van hun recht op wettige georganiseerde politieke activiteiten en oppositie en van 10 tot 21 april 2002 in hongerstaking zijn gegaan om hun onmiddellijke vrijlating te eisen of voor de rechter te worden gebracht, E. overwegende dat het Hoog Gerechtshof van Maleisië in Shah Alam door zijn uitspraak van 30 mei 2001 op grond van de habeas corpus-akte om twee gevangenen vrij te laten die op grond van de wet op de binnenlandse veiligheid gevangen zaten, het Maleisische parlement ertoe oproept de wet op de binnenlandse veiligheid grondig te herzien, F. overwegende dat artikel 5 van de Federale Grondwet van Maleisië alle Maleisiërs persoonlijke vrijheid waarborgt, G. overwegende dat verscheidene wetten, met name de wet op de binnenlandse veiligheid, de noodwet van 1969 over de openbare veiligheid en misdaadpreventie en de wet bijzondere preventiemaatregelen inzake gevaarlijke drugs van 1985 door SUHAKAM zijn aangemerkt als wetten die gevangenhouding zonder vorm van proces mogelijk maken en derhalve ter discussie moeten worden gesteld en moeten worden herzien, H. overwegende dat de garantie om niet zonder eerlijk en openbaar proces gevangen te worden gehouden een van de fundamentele mensenrechten is, 1. roept de Maleisische regering ertoe op de internationale mensenrechten te eerbiedigen en haar burgers vrijheid van vergadering, meningsuiting en vereniging te waarborgen, de wet op de binnenlandse veiligheid en andere wetten die gevangenhouding zonder vorm van proces mogelijk maken op te heffen en uitvoering te geven aan de aanbeveling van de SUHAKAM om het internationaal verdrag inzake politieke en burgerlijke rechten, het internationaal verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en het verdrag tegen foltering te ratificeren; 2. betreurt dat het verzoek van de bijzondere vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN met betrekking tot de mensenrechtenorganisaties onbeantwoord is gebleven zonder enige reactie van de zijde van de Maleisische regering en roept de Maleisische regering ertoe op haar plicht als lid van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties na te komen en het gevraagde bezoek toe te staan; 3. roept de Maleisische regering ertoe op alle bovengenoemde wegens hun overtuiging gevangen gehouden personen en alle anderen die op grond van de wet op de binnenlandse veiligheid vastzitten, onmiddellijk en onvoorwaardelijk vrij te laten of hen in staat van beschuldiging te stellen en erop toe te zien dat zij snel en eerlijk worden berecht; 4. verzoekt de Europese Unie en de lidstaten druk uit te oefenen op de Maleisische regering om de mensenrechten te eerbiedigen en vraagt de Raad en de Commissie deze kwestie ter tafel te brengen op de volgende bijeenkomst Azië-Europa en de bijeenkomst van de EU en de ASEAN-landen; 5. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan voortzetting van de politieke samenwerking tussen de Europese Unie en Maleisië te laten afhangen van de bereidheid van Maleisië om dringend werk te maken van de eerbiediging van de universele mensenrechten op zijn grondgebied; 6. vraagt de Commissie mensenrechten van de VN een missie naar Maleisië te zenden om onderzoek te doen naar de situatie van de politieke gevangenen, het gevangenenkamp en de schendingen van hun fundamentele rechten; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en het parlement en de regering van Maleisië. Het Europees Parlement , – gezien zijn eerdere resoluties over de afschaffing van de doodstraf en de instellling van een wereldwijd moratorium op het toepassen van de doodstraf, A. overwegende dat het aantal landen waar de doodstraf is afgeschaft de afgelopen jaren voortdurend toeneemt, B. overwegende dat in het Japanse parlement een seminar wordt gehouden over de afschaffing van de doodstraf in de landen die een waarnemersstatus hebben bij de Raad van Europa, dat gezamenlijk wordt georganiseerd door de Commissie juridische zaken en rechten van de mens van de parlementaire assemblee van de Raad van Europa en de liga van de leden van het Japanse parlement voor de afschaffing van de doodstraf, C. overwegende dat het veelvoud van initiatieven voor de afschaffing van de doodstraf in Japan, Zuid-Korea en Taiwan, een nieuw politiek feit van de eerste orde is, D. overwegende dat in Zuid-Korea, Japan en Taiwan wetgevingsinitiatieven in wording of in voorbereiding zijn die beogen de doodstraf af te schaffen of een moratorium op de doodstraf in te stellen, E. overwegende dat in Zuid-Korea een wetsontwerp tot afschaffing van de doodstraf is ingediend, dat is ondertekend door 155 van de 273 leden van het Zuid-Koreaanse parlement, betreurend echter dat dit wetsontwerp nog niet behandeld kon worden door de bevoegde commissie van het Zuid-Koreaanse parlement, F. overwegende dat er naar verluidt 70 ter dood veroordeelde gevangenen in Zuid-Korea zijn, maar dat sinds de ambtsaanvaarding van president Kim Dae-jung in februari 1998 geen terechtstellingen hebben plaatsgehad, G. overwegende dat in het Japanse parlement een liga van parlementsleden voor afschaffing van de doodstraf is opgericht, H. overwegende dat Japan tussen 1989 en 1993 in feite een moratorium had ingesteld op de toepassing van de doodstraf en dat thans 55 mensen op terechtstelling wachten in de dodencel, waarvan 5 al meer dan 20 jaar, I. overwegende dat het Taiwanese strafrecht onlangs is hervormd en dat met name de verplichte veroordeling tot de doodstraf voor diverse geweldsdelicten is afgeschaft en dat de minister van Justitie van Taiwan heeft verklaard dat deze hervorming een belangrijke stap vormt op weg naar de afschaffing van de doodstraf binnen een termijn van drie jaar, J. overwegende dat de omstandigheden waaronder de terdoodveroordeelden in hechtenis worden gehouden bijzonder hard zijn, met name de bijna volkomen afzondering waarin zij moeten leven, K. overwegende dat het aantal gerechtelijke dwalingen bij terdoodveroordeelden hoog is, L. overwegende dat de daling van het misdaadcijfer en het geringe aantal terechtstellingen een aanmoediging kunnen zijn voor initiatieven tot afschaffing van de doodstraf in deze landen, 1. is ingenomen met de concrete inzet en de vastberadenheid van de Raad van Europa op het punt van de wereldwijde afschaffing van de doodstraf; 2. dringt er bij de parlementen van Japan, Zuid-Korea en Taiwan op aan hun inspanningen voor een spoedige afschaffing van de doodstraf of de instelling van een moratorium op de toepassing van de doodstraf, te verdubbelen; 3. is ervan overtuigd dat de afschaffing van de doodstraf in Japan, Zuid-Korea en Taiwan een versterking zal betekenen van het front van de democratische landen in hun strijd tegen dictatoriale regimes en voor de overwinning van de democratie en de rechtsstaat in de hele wereld; 4. dringt er bij de Commissie en de Raad op aan van de afschaffing van de doodstraf een prioriteit te maken in hun betrekkingen met Japan, Zuid-Korea en Taiwan; 5. verzoekt zijn Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten en gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid een seminar te organiseren over de afschaffing van de doodstraf in de democratische landen van Azië; 6. verzoekt Japan en Zuid-Korea zich aan te sluiten bij initiatieven van de Unie en de lidstaten in de Verenigde Naties ten gunste van een wereldwijd moratorium op terechtstellingen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie de doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa, de regeringen en de parlementen van Zuid-Korea, Japan en Taiwan. Het Europees Parlement , – gelet op de enorme economische verliezen en de ernstige sociale en psychologische repercussies die mond- en klauwzeer in 2001 in de Europese Unie teweeg heeft gebracht, – overwegende dat in april 2002 in Zuid-Korea mond- en klauwzeer is uitgebroken, met 851 gemelde en bevestigde ziektegevallen, – overwegende dat van 31 mei t/m 30 juni 2002 het WK voetballen plaatsvindt in Zuid-Korea en Japan, en dat dit ongetwijfeld meer dan 650.000 toeschouwers zal trekken, waarvan vele uit de Europese Unie, A. overwegende dat enerzijds Richtlijn 72/462/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake gezondheidsvraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen en varkens en van vers vlees uit derde landen (1) niet van toepassing is op vlees dat zich in de persoonlijke bagage bevindt van reizigers en dat bestemd is voor eigen consumptie, mits de meegenomen hoeveelheid niet meer is dan 1 kg per persoon en mits het vlees niet afkomstig is uit een derde land of een deel van een derde land dat voorkomt op de overeenkomstig artikel 3 van de richtlijn opgestelde lijst, en dat anderzijds Zuid&nbhy;Korea niet voorkomt op deze lijst, B. overwegende dat het mond- en klauwzeervirus gemakkelijk kan worden overgedragen via door toeristen meegenomen voedingswaren, bijvoorbeeld als deze met mond- en klauwzeer besmette producten van dierlijke herkomst bevatten, C. overwegende dat het menselijk lichaam als drager kan fungeren voor de verspreiding van de ziekte zelfs als het virus niet gevaarlijk is voor de mens, D. overwegende dat de grenscontroles en de preventiemaatregelen om te voorkomen dat toeristen mond- en klauwzeer binnenbrengen veel minder rigoureus zijn op de luchthavens van de Europese Unie in vergelijking tot de maatregelen in de Verenigde Staten, Australië en Nieuw-Zeeland, E. overwegende dat in het rapport van het voedsel- en veterinair Bureau van de Commissie over inspectieposten aan de grens (DG(SANCO) 3387/2001-MR def.) wordt geconstateerd dat de maatregelen voor controle in havens en op luchthavens van ingevoerde levensmiddelen en dieren ernstige lacunes vertonen, 1. verzoekt de lidstaten om onmiddellijk op de luchthavens van de Europese Unie hun controlemaatregelen aan te scherpen met betrekking tot levensmiddelen die worden ingevoerd door toeristen uit landen die geen deel uitmaken van de Europese Unie, met name door een grotere inzet van speurhonden, 2. verzoekt de lidstaten onverwijld een voorlichtingscampagne te starten waarin de gevaren worden toegelicht van de verspreiding van mond- en klauwzeer via ingevoerde voedingswaren die een mogelijke drager van het virus kunnen zijn, 3. stelt voor dat elke persoon die de Europese Unie binnenkomt uit een land dat op grond van de internationale gezondheidscode van het internationale bureau voor besmetteliljke veeziekten niet sinds drie maanden vrij van mond- en klauwzeer is verklaard: 4. verzoekt de Commissie in samenwerking met de lidstaten een nauwkeurige strategie uit te werken om het risico dat toeristen mond- en klauwzeer in de Unie brengen te verkleinen, en verzoekt de Commissie zo snel mogelijk het Parlement en de Raad hetzij een adequate bestuurlijke maatregel, hetzij een wetgevingsvoorstel voor te leggen; meent dat deze strategie minimumvoorschriften moet bevatten voor de controle aan de grenzen van de Europese Unie en op de luchthavens en dat deze voorschriften niet minder rigoureus mogen zijn dan de meest rigoureuze voorschriften die in vergelijkbare landen van toepassing zijn; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over Nepal en over de Bhutanese vluchtelingen in Nepal, met name die van 13 december 2001 (1) , A. uiterst bezorgd over de escalatie van het geweld en over het gebrek aan respect voor het leven bij zowel de maoïstische rebellen als de strijdkrachten, B. overwegende dat de maoïstische rebellen de constitutionele monarchie van de Himalayastaat willen omverwerpen, dat de binnenlandse politieke situatie in Nepal sinds het begin van het conflict in 1995 steeds instabieler is geworden en dat het land zich nu de facto in staat van burgeroorlog bevindt, C. overwegende dat de eerbiediging van de mensenrechten en de strijd tegen de corruptie de beste middelen zijn om de rechtsstaat te waarborgen en dat de strijd tegen het terrorisme gepaard moet gaan met de strijd tegen corruptie en het streven naar een duurzame en evenwichtige ontwikkeling van het land, D. overwegende dat de regering de noodtoestand heeft uitgeroepen en het leger heeft ingezet en dat de koning de CPN in het kader van de wet op terroristische activiteiten (Terrorist and Disruptive Activities (Prevention and Control) Ordinance – TADO) als "terroristische organisatie" heeft bestempeld, E. overwegende dat het Parlement na een aanbeveling van premier Sher Bahadur Deuba aan het kabinet op 22 mei 2002 is ontbonden en dat verkiezingen zijn uitgeschreven voor 13 november 2002, dat het parlement, met inbegrip van de partij van de premier, gekant was tegen de verlenging van de noodtoestand met drie maanden die de koning op verzoek van de premier heeft afgekondigd, en dat dit de aanleiding voor de vervroegde parlementsverkiezingen is geweest, F. overwegende dat het Hooggerechtshof premier Sher Bahadur Deuba op 6 juni 2002 heeft bevolen om binnen twaalf dagen een schriftelijke verklaring voor te leggen om zijn besluit tot ontbinding van het parlement te rechtvaardigen, G. overwegende dat de guerrilla de infrastructuur, en met name de elektriciteitsvoorziening van het land tot doelwit neemt en dat de rebellen de humanitaire organisaties die belast zijn met de distributie van de internationale hulp afpersen, H. bezorgd over het feit dat talrijke vrijheden en juridische rechten als gevolg van de noodtoestand sinds november 2001 zijn opgeschort en dat volgens officiële bronnen sinds het begin van de noodtoestand reeds meer dan 5000 mensen zijn gearresteerd, waaronder veel advocaten, studenten, journalisten, leerkrachten en mensenrechtenactivisten die ervan verdacht worden lid of sympathisant van de CPN te zijn, I. overwegende dat de noodzaak om een permanente en bevredigende oplossing te vinden voor de situatie van de Bhutanese vluchtelingen in Nepal niet uit het oog mag worden verloren, J. overwegende dat de escalatie van het geweld in Nepal, een van de armste landen ter wereld waar het toerisme de belangrijkste deviezenbron is, heeft geleid tot een scherpe daling van het aantal buitenlandse bezoekers, 1. uit zijn ontzetting over de escalatie van het geweld in Nepal, dat sinds het begin van het conflict zes jaar geleden reeds aan duizenden mensen het leven heeft gekost; 2. roept de Nepalese premier Sher Bahadur Deuba op om de dialoog tussen de democratische partijen en de maoïstische rebellen te hervatten; 3. verzoekt de Raad van de Europese Unie alle mogelijkheden tot bemiddeling in het conflict te onderzoeken, inclusief de eventuele benoeming van een vertegenwoordiger van de EU voor Nepal; 4. spreekt opnieuw zijn steun uit voor de pluralistische parlementaire democratie, de constitutionele monarchie en de rechtsstaat in Nepal en roept de Nepalese regering op al het mogelijke te doen om ervoor te zorgen dat de internationale normen op het gebied van de mensenrechten en het humanitaire recht worden nageleefd, en met name te verzekeren dat alle gearresteerde personen volgens internationaal erkende juridische procedures worden berecht, een einde te maken aan het moorden en de daders van gewelddaden te vervolgen; 5. verzoekt de Nepalese regering om de Nationale Mensenrechtencommissie van Nepal of een soortgelijke organisatie opdracht te geven voor een onafhankelijk onderzoek naar de moord op meer dan 500 maoïsten in Lisne Lek in mei 2002, om duidelijkheid te krijgen over de beschuldigingen dat de strijdkrachten de maoïstische rebellen met opzet hebben gedood in plaats van ze te arresteren; 6. verzoekt de EU financiële steun beschikbaar te stellen in het licht van de geboekte vooruitgang naar een vreedzame oplossing via onderhandelingen; 7. onderstreept dat, eens de vrede is bereikt, met de steun van de internationale gemeenschap een grote inspanning zal moeten worden geleverd om op lange termijn duurzame oplossingen te vinden voor de instandhouding van zowel milieu als toerisme; 8. verzoekt de Nepalese en Bhutanese autoriteiten ervoor te zorgen dat gestaag voort wordt gezocht naar een oplossing voor de situatie van de Bhutanese vluchtelingen in Nepal; 9. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de secretaris-generaal van de VN, de uitvoerend directeur van UNEP en de regeringen van Nepal en Bhutan.