(Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het gemeenschappelijk standpunt wordt goedgekeurd; daarmee wordt het besluit overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt geacht te zijn vastgesteld. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (15079/1/2001 – C5&nbhy;0071/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(1999) 620 ) (2) , – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2000) 785 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0194/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 507 (1) ), – gelet op de artikelen 251, lid 2 en 156 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0425/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0174/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 11 juni 2002, met het oog op de aanneming van Beschikking nr. ..../2002/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 1719/1999/EG betreffende een reeks richtsnoeren, met in begrip van de vaststelling van projecten van gemeenschappelijk belang, voor trans-Europese netten voor elektronische gegevensuitwisseling tussen overheidsdiensten (IDA) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 156, eerste alinea, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het voornaamste doel van Beschikking nr. 1719/1999/EG van 12 juli 1999 (6) is dat de Gemeenschap in samenwerking met de lidstaten de nodige maatregelen treft voor de totstandbrenging van operationele, interoperabele, trans-Europese telematicanetten tussen de nationale overheidsdiensten en de instellingen van de Gemeenschap, die een efficiënte, doeltreffende en veilige gegevensuitwisseling mogelijk maken teneinde de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie, de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap en het communautaire besluitvormingsproces te ondersteunen. (2) Er moet voorrang worden gegeven aan projecten die de economische levensvatbaarheid van overheidsdiensten, instellingen van de Europese Gemeenschap, lidstaten en regio's vergroten en die dankzij de totstandbrenging of de uitbreiding van sectorale netten bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het e Europe-initiatief en het desbetreffende actieplan, met name betreffende on&nbhy;lineoverheid, ten behoeve van nationale parlementen, burgers en ondernemingen en van andere initiatieven die zijn gericht op het verbeteren van de transparantie van de activiteiten van de communautaire instellingen, zoals op grond van artikel 255 van het Verdrag en van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten (7) is vereist . (3) Er dient naar behoren rekening te worden gehouden met de aanbevelingen in de verklaring van de ministerconferentie over e-Overheid "Van politiek naar praktijk", welke op 29 en 30 november 2001 in Brussel werd gehouden, alsmede met de conclusies van de Conferentie "e-Overheid ten dienste van Europese burgers en bedrijven - wat is op Europees niveau vereist", welke door het voorzitterschap van de Raad samen met de Commissie (IDA) op 13 en 14 juni 2001 in Stockholm/Sandhamn werd georganiseerd. (4) Bij de planning en implementatie van nieuwe netten is het van essentieel belang een nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie en, waar relevant, de overige communautaire instellingen, te waarborgen. (5) Bij de planning en implementatie van nieuwe netten is het van essentieel belang de organisatorische ontwikkeling en de herstructurering van de werkwijzen met betrekking tot het net of de netten waarvan de totstandbrenging in het kader van het project wordt beoogd, te analyseren en te evalueren. (6) Ter wille van de rechtszekerheid is het wenselijk uitdrukkelijk te voorzien in de mogelijkheid dat het gedeelte van het IDA-werkprogramma betreffende de uitvoering van Beschikking nr. 1719/1999/EG tijdens het referentiejaar wordt herzien. Voor de tenuitvoerlegging van de in de artikelen 3 tot en met 6 van Beschikking nr. 1719/1999/EG vermelde acties van de Gemeenschap moet worden verduidelijkt dat op voorstellen voor een begrotingsverhoging van meer dan 250 000 EUR per begrotingspost in een jaar de in die beschikking bedoelde comitéprocedure van toepassing is. (7) Gezien de belangstelling die Malta en Turkije te kennen hebben gegeven, kan het IDA-programma worden opengesteld voor de deelneming van deze landen aan projecten van gemeenschappelijk belang. In afwachting dat het IDA-programma wordt opengesteld voor de volledige deelneming van alle kandidaatlanden , moet aan deze landen de mogelijkheid worden geboden om op hun kosten gebruik te maken van algemene IDA-diensten, met het oog op de tenuitvoerlegging van een communautair beleid. Deze mogelijkheid moet onder dezelfde voorwaarden ook aan andere niet-lidstaten worden aangeboden. (8) Met het oog op een grotere flexibiliteit bij de jaarlijkse toewijzing van de financiële middelen moet een financieel referentiebedrag voor de uitvoering van de actie van de Gemeenschap op grond van Beschikking nr. 1719/1999/EG voor de periode 2002 tot 2004 worden ingevoerd, waarbij de jaarlijkse kredieten door de begrotingsautoriteit worden toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. (9) De totstandbrenging van netten die de samenwerking tussen rechterlijke instanties vergemakkelijken, moet in het algemeen worden beschouwd als projecten van gemeenschappelijk belang in het kader van het IDA-programma. (10) Telematicanetten op het gebied van onderwijs, met name voor de uitwisseling van informatie met betrekking tot inhoudskwesties op open netten en de bevordering van de ontwikkeling en het vrije verkeer van nieuwe audiovisuele en informatiediensten, moeten als projecten van gemeenschappelijk belang in het kader van het IDA-programma worden beschouwd. (11) Telematicanetten op het gebied van de bescherming van de volksgezondheid ter ondersteuning van de informatie-uitwisseling tussen de lidstaten dienen als projecten van gemeenschappelijk belang in het kader van het IDA-programma te worden beschouwd. (12) Telematicanetten die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het e Europe-initiatief en het desbetreffende actieplan, met name het hoofdstuk over on&nbhy;lineoverheid, ten behoeve van burgers en ondernemingen, moeten als projecten van gemeenschappelijk belang in het kader van het IDA-programma worden beschouwd. (13) Telematicanetten betreffende het immigratiebeleid, met name door de totstandbrenging van een betere elektronische gegevensuitwisseling met de nationale overheidsdiensten teneinde de voorlichtings- en overlegprocedures te vergemakkelijken, moeten als projecten van gemeenschappelijk belang in het kader van het IDA-programma worden beschouwd. (14) Bepalingen van Beschikking nr. 1719/1999/EG betreffende de comitéprocedure moeten worden aangepast teneinde rekening te houden met Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) . (15) Beschikking nr. 1719/1999/EG moet dienovereenkomstig worden gewijzigd. HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 Beschikking nr. 1719/1999/EG wordt als volgt gewijzigd: 1. Aan artikel 1, lid 1 wordt het volgende punt c) toegevoegd: 2. Aan artikel 4 wordt het volgende punt h) toegevoegd: 3. Aan artikel 5, lid 4, derde alinea wordt het volgende punt a bis) toegevoegd: a bis) een beschrijving van de geplande organisatorische ontwikkeling en de herstructurering van de werkwijzen met betrekking tot het net of de netten waarvan de totstandbrenging in het kader van het project wordt beoogd. 4. Artikel 7, leden 2, 3 en 4, worden vervangen door: 2. De procedure van artikel 8 , lid 2 is van toepassing op de goedkeuring, op basis van overeenstemming met de in artikel 4 vastgelegde prioriteiten en de in artikel 5 vastgelegde beginselen, van het gedeelte van het IDA-werkprogramma betreffende de uitvoering van deze beschikking, dat de Commissie jaarlijks opstelt en dat tijdens het referentiejaar kan worden herzien. In het IDA-werkprogramma staat: 3. De procedure van artikel 8 , lid 2 is van toepassing op de goedkeuring, op basis van overeenstemming met de in artikel 5 vastgelegde beginselen, van het voorbereidend verslag en het algemeen uitvoeringsplan van alle IDA-projecten aan het einde van de haalbaarheidsfase en het einde van de ontwikkelings&nbhy; en geldigverklaringsfase, alsmede op de goedkeuring van alle daaropvolgende belangrijke wijzigingen van dat uitvoeringsplan. 4. De procedure van artikel 8 , lid 2 is van toepassing op de goedkeuring, op basis van de in artikel 4 vastgelegde prioriteiten en de in de artikelen 5 en 6 vastgelegde beginselen, van de verdeling per project van de jaarlijkse begrotingsuitgaven in het kader van deze beschikking. Elk voorstel voor een begrotingsverhoging van meer dan 250 000 EUR per begrotingspost in een jaar, is ook aan die procedure onderworpen. 5. Artikel 8 wordt vervangen door: Artikel 8 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, het Comité Telematica tussen overheidsdiensten (Telematics between Administrations Committee (TAC)) genoemd, dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG vastgestelde beheersprocedure van toepassing overeenkomstig artikel 7 en artikel 8 van dat besluit. 3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG genoemde termijn is drie maanden. 4. De Commissie brengt jaarlijks aan het TAC verslag uit over de uitvoering van deze beschikking 6. Artikel 10 wordt vervangen door: Artikel 10 Uitbreiding tot de EER en geassocieerde landen 1. Het IDA-programma kan, binnen het kader van hun respectieve overeenkomsten met de Europese Gemeenschap, worden opengesteld voor de deelneming van de landen van de Europese Economische Ruimte, de geassocieerde landen van Midden&nbhy; en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije aan projecten van gemeenschappelijk belang die relevant zijn voor deze overeenkomsten. 2. Bij de uitvoering van projecten wordt de samenwerking met niet-lidstaten en internationale organisaties of instellingen, voorzover van toepassing, aangemoedigd. 3. In afwachting dat het IDA-programma wordt opengesteld voor hun volledige deelneming, kunnen de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije op hun kosten gebruik maken van algemene IDA-diensten met het oog op de tenuitvoerlegging van een communautair beleid. 4. Andere niet-lidstaten kunnen op hun kosten ook gebruik maken van algemene IDA-diensten voorzover een uitwisseling van gegevens met deze landen noodzakelijk is met het oog op de tenuitvoerlegging van een communautair beleid. 7. Artikel 12 wordt vervangen door: Artikel 12 Financieel referentiebedrag 1. Het financiële referentiebedrag voor de uitvoering van de actie van de Gemeenschap op grond van deze beschikking voor de periode 2002 tot 2004 bedraagt 39,8 miljoen EUR . 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. 8. In de bijlage, deel A, wordt het volgende punt 6 toegevoegd: 6. Uitbouw van netten die de samenwerking tussen rechterlijke instanties vergemakkelijken. 9. In de bijlage, deel B, wordt punt 10 vervangen door: 10. Telematicanetten op het gebied van onderwijs en cultuur, informatie, communicatie en audiovisuele aangelegenheden, met name voor de uitwisseling van informatie met betrekking tot inhoudskwesties op open netten en de bevordering van de ontwikkeling en het vrije verkeer van nieuwe audiovisuele en informatiediensten. 10. In de bijlage, deel B , wordt punt 12 vervangen door : 12. Telematicanetten op het gebied van toerisme, milieu, consumentenbescherming en de bescherming van de volksgezondheid ter ondersteuning van de informatie-uitwisseling tussen de lidstaten. 11. In de bijlage, deel B, worden de volgende punten 13 en 14 toegevoegd: 13. Telematicanetten die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het eEurope-initiatief en het desbetreffende actieplan, met name het hoofdstuk over on&nbhy;lineoverheid, ten behoeve van burgers en ondernemingen. 14. Telematicanetten betreffende het immigratiebeleid, met name door de totstandbrenging van een betere elektronische gegevensuitwisseling met de nationale overheidsdiensten teneinde de voorlichtings&nbhy; en overlegprocedures te vergemakkelijken. Artikel 2 Deze beschikking treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 507 (1) ), – gelet op de artikelen 251, lid 2 en 156 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0426/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0174/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 11 juni 2002, met het oog op de aanneming van Beschikking nr. ..../2002/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Besluit nr. 1720/1999/EG tot vaststelling van een reeks acties en maatregelen ter verzekering van de interoperabiliteit van en de toegang tot trans-Europese netten voor elektronische gegevensuitwisseling tussen overheidsdiensten (IDA) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 156, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het doel van Besluit nr. 1720/1999/EG van 12 juli 1999 (6) is dat de Gemeenschap een hoge mate van interoperabiliteit bereikt tussen de trans-Europese telematicanetten die tussen de lidstaten en de instellingen van de Gemeenschap tot stand zijn gebracht, teneinde de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie en de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap te ondersteunenen, alsmede aanmerkelijke voordelen voor de overheidsdiensten van de lidstaten en de Gemeenschap tot stand te brengen door de stroomlijning van werkzaamheden en de versnelde uitvoering van nieuwe netten en uitbreidingen. (2) De voordelen van trans-Europese telematicanetten voor overheidsdiensten moeten worden uitgebreid tot de burgers en ondernemingen van de Gemeenschap, met name in gebieden waar dit bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het e Europe-initiatief en het desbetreffende actieplan, in het bijzonder het hoofdstuk over on&nbhy;lineoverheid. (3) Er dient naar behoren rekening te worden gehouden met de aanbevelingen in de verklaring van de ministerconferentie over e-Overheid "Van politiek naar praktijk", welke op 29 en 30 november 2001 in Brussel werd gehouden, alsmede met de conclusies van de Conferentie "e-Overheid ten dienste van Europese burgers en bedrijven - wat is op Europees niveau vereist", welke door het voorzitterschap van de Raad samen met de Commissie (IDA) op 13 en 14 juni 2001 in Stockholm/Sandhamn werd georganiseerd. (4) Met het oog op de verspreiding van beste praktijken moeten conferenties, workshops en andere soorten evenementen worden georganiseerd, teneinde zorg te dragen voor algemene bekendheid van de resultaten en voordelen van de IDA-projecten en -acties en een brede discussie over de toekomstige richting en prioriteiten van het IDA-programma aan te moedigen. (5) Voor de tenuitvoerlegging van de in de artikelen 3 tot en met 10 van Besluit nr. 1720/1999/EG vermelde acties van de Gemeenschap moet worden verduidelijkt dat op voorstellen voor een begrotingsverhoging van meer dan 250 000 EUR per begrotingspost in een jaar de in dat besluit bedoelde procedure van toepassing is. (6) Gezien de belangstelling die Malta en Turkije te kennen hebben gegeven, kan het IDA-programma worden opengesteld voor de deelneming van deze landen aan de horizontale acties en maatregelen in het kader van Besluit nr. 1720/1999/EG. In afwachting dat het IDA-programma wordt opengesteld voor de volledige deelneming van alle kandidaatlanden , moet aan deze landen de mogelijkheid worden geboden om op hun kosten gebruik te maken van algemene IDA-diensten met het oog op de tenuitvoerlegging van een communautair beleid. Deze mogelijkheid moet onder dezelfde voorwaarden ook aan andere niet-lidstaten worden aangeboden. (7) Met het oog op een grotere flexibiliteit bij de jaarlijkse toewijzing van de financiële middelen moet een financieel referentiebedrag voor de uitvoering van de actie van de Gemeenschap op grond van Besluit nr. 1720/1999/EG voor de periode 2002 tot 2004 worden ingevoerd, waarbij de jaarlijkse kredieten door de begrotingsautoriteit worden toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten. (8) Bepalingen van Beschikking nr. 1720/1999/EG betreffende de comitéprocedure moeten worden aangepast teneinde rekening te houden met Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) . (9) Besluit nr. 1720/1999/EG moet dienovereenkomstig worden gewijzigd. BESLUITEN: Artikel 1 Besluit nr. 1720/1999/EG wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd: 2. Aan artikel 3 wordt het volgende lid 1 bis toegevoegd: "1 bis. Teneinde te kunnen vaststellen welke horizontale acties en maatregelen er moeten worden uitgevoerd, stelt de Commissie, waar zulks dienstig is, een infrastructuurbeschrijving op die zal dienen als platform voor de ontwikkeling van projecten van gemeenschappelijk belang, alsmede andere sectorale netten als bedoeld in Beschikking nr. 1719/1999/EG. De beschreven infrastructuur omvat een interoperabiliteitskader voor netten, diensten, veiligheid, toepassingen, inhoud en andere relevante elementen. Zij kan ook aspecten omvatten als beheer, organisatie, verantwoordelijkheden en kostendeling. De beschrijving omvat eveneens een strategie voor de ontwikkeling en implementatie van de infrastructuur. De beschrijving wordt jaarlijks aan een nieuwe beoordeling onderworpen." 3. Aan artikel 10 wordt het volgende lid 3 toegevoegd: "3. De Gemeenschap organiseert conferenties, workshops en andere soorten evenementen, teneinde zorg te dragen voor algemene bekendheid van de resultaten en voordelen van de IDA-projecten en -acties en een brede discussie over de toekomstige richting en prioriteiten van het IDA-programma aan te moedigen ." 4. Artikel 11, leden 2, 3 en 4, worden vervangen door: "2 Het gedeelte van het IDA-werkprogramma betreffende de uitvoering van dit besluit, dat de Commissie opstelt voor de gehele looptijd ervan en dat ten minste tweemaal per jaar wordt herzien, wordt overeenkomstig de in artikel 12 bedoelde procedure goedgekeurd op basis van overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van de artikelen 3 tot en met 10. 3. De gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de totstandbrenging van technische en administratieve interoperabiliteit worden overeenkomstig de in artikel 12 bedoelde procedure goedgekeurd. 4. De procedure van artikel 12 is ook van toepassing op de goedkeuring van de verdeling van de jaarlijkse begrotingsuitgaven in het kader van dit besluit. Elk voorstel voor een begrotingsverhoging van meer dan 250 000 EUR per begrotingspost per jaar, is ook aan die procedure onderworpen." 5. Artikel 12 wordt vervangen door: "Artikel 12 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, het Comité Telematica tussen overheidsdiensten (Telematics between Administrations Committee (TAC)) genoemd, dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is de in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG vastgestelde beheersprocedure met inachtneming van artikel 7 en artikel 8 daarvan van toepassing. 3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG genoemde termijn is vastgesteld op drie maanden. 4. De Commissie brengt jaarlijks aan het TAC verslag uit over de uitvoering van dit besluit. " 6. Artikel 14 wordt vervangen door: "Artikel 14 Uitbreiding tot de EER en geassocieerde landen 1. Het IDA-programma kan, binnen het kader van hun respectieve overeenkomsten met de Europese Gemeenschap, worden opengesteld voor de deelneming van de landen van de Europese Economische Ruimte, de geassocieerde landen van Midden&nbhy; en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije aan de horizontale acties en maatregelen overeenkomstig dit besluit. 2. Bij de uitvoering van dit besluit wordt de samenwerking met niet-lidstaten en internationale organisaties of instellingen, voorzover van toepassing, aangemoedigd. 3. In afwachting dat het IDA-programma wordt opengesteld voor hun volledige deelneming, kunnen de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije op hun kosten gebruik maken van algemene IDA-diensten, met het oog op de tenuitvoerlegging van een communautair beleid. 4. Andere niet-lidstaten kunnen op hun kosten ook gebruik maken van algemene IDA-diensten met het oog op de tenuitvoerlegging van een communautair beleid." 7. Artikel 15 wordt vervangen door: "Artikel 15 Financieel referentiebedrag 1. Het financiële referentiebedrag voor de uitvoering van de actie van de Gemeenschap in het kader van dit besluit voor de periode 2002 tot 2004 bedraagt 34,2 miljoen EUR . 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten." Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Gedaan te Voor het Europese Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 344 (1) ), – gelet op de artikelen 251, lid 2 en 308 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0279/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0199/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 11 juni 2002, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging, ten gunste van de medewerkers van de leden van het Europees Parlement, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 42 en artikel 308, gezien het voorstel van de Commissie (2) , handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , overwegende hetgeen volgt: (1) De regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement, goedgekeurd door het Bureau van deze instelling, voorziet in artikel 14 in de mogelijkheid dat elk lid een vergoeding ontvangt ter dekking van de uitgaven die met name voortvloeien uit de aanwerving van een of meer medewerkers, waarbij verscheidene leden gezamenlijk eenzelfde medewerker kunnen aanwerven, binnen de grenzen van de secretariaatstoelage die door het Bureau is vastgesteld en vermeld staat in deel 1 – Europees Parlement van de algemene begroting van de Europese Unie. (2) Het stelsel op het gebied van de sociale zekerheid voor medewerkers van leden van het Europees Parlement wordt geregeld door het nationale recht van de bevoegde lidstaten in de zin van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (4) en Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (5) . (3) Rekening houdend met de uiteenlopende situaties en het specifieke karakter van de functies van de medewerkers van een of meer leden van het Europees Parlement heeft de vaststelling van de socialezekerheidswetgeving die op hen overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van toepassing is, aanleiding kunnen geven tot onzekerheden, alsmede tot praktische moeilijkheden bij het beheer van hun sociale verzekering. Deze situatie is nadelig voor zowel deze werknemers en hun werkgever als de socialezekerheidsorganen van de lidstaten. (4) De salarissen en socialezekerheidsbijdragen van de medewerkers van de leden van het Europees Parlement worden uit de communautaire begroting betaald en de medewerkers vormen dan ook een bijzondere categorie werknemers in loondienst. Om deze bijzondere categorie werknemers in Verordening (EEG) nr. 1408/71 op te nemen is een wijziging nodig waarbij met de bijzondere kenmerken van deze groep werknemers rekening wordt gehouden. (5) Om gemakkelijker en zonder twijfel de socialezekerheidswetgeving van de lidstaat te kunnen vaststellen waaronder de medewerkers van de leden van het Europees Parlement vallen en om ervoor te zorgen dat deze een passende sociale verzekering krijgen, is het nodig gebleken te hunnen gunste te voorzien in een keuzerecht wat de socialezekerheidswetgeving betreft die op hen van toepassing is. Rekening houdend met het afwijkende karakter van deze regeling, die gerechtvaardigd is door de specifieke rol die de medewerkers van de leden van het Europees Parlement spelen, is het dienstig dit keuzerecht alleen aan de medewerkers in loondienst toe te kennen , zowel aan degenen die door een individueel lid van het Europees Parlement als aan degenen die door meerdere leden van het Europees Parlement zijn aangenomen, onafhankelijk van de beheermethode van de arbeidsovereenkomst. (6) Dit keuzerecht voor deze specifieke categorie werknemers in loondienst moet bijgevolg worden opgenomen in Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de toepassingsverordening daarvan en het is nodig dat de consequenties uit dit recht worden getrokken ingeval van gelijktijdige uitoefening door de medewerkers van de leden van het Europees Parlement van andere beroepsactiviteiten in loondienst en/of niet in loondienst. Het is ook dienstig dat in het kader van deze verordening wordt voorzien in overgangsmaatregelen voor de medewerkers die vóór de datum van inwerkingtreding van deze verordening in dienst waren van leden van het Europees Parlement. (7) Deze wijziging van de coördinatieregels van de nationale socialezekerheidsstelsels in het kader van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de uitvoeringsverordening daarvan draagt bij tot de vergemakkelijking van de uitoefening van het recht op vrij verkeer door de medewerkers die door de gekozen leden van het Europees Parlement in dienst worden genomen voor de uitoefening van hun door verkiezing verkregen functie in deze communautaire instelling, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt als volgt gewijzigd: 1) In artikel 1 wordt het volgende punt w) toegevoegd: 2) Artikel 16 wordt als volgt gewijzigd: "Bijzondere regels inzake het bedienende personeel van diplomatieke zendingen en consulaire posten, de hulpfunctionarissen van de Europese Gemeenschappen alsmede de medewerkers van leden van het Europees Parlement". 4. "4. De medewerkers van leden van het Europees Parlement kunnen kiezen tussen: Dit keuzerecht dat slechts één keer kan worden uitgeoefend, gaat in aan het begin van hun activiteit als medewerker van een lid van het Europees Parlement. De medewerker van een lid van het Europees Parlement die tegelijkertijd andere activiteiten in loondienst en/of niet in loondienst verrichte activiteiten uitoefent op het grondgebied van een of meer andere lidstaten dan de lidstaat voor de wetgeving waarvan hij heeft gekozen, is voor deze activiteiten ook onderworpen aan de wetgeving van de laatste lidstaat. Hij wordt voor de uitvoering van de wetgeving waarvoor hij heeft gekozen, behandeld alsof hij al zijn beroepsactiviteiten op het grondgebied van die lidstaat uitoefende. Artikel 2 Wijziging van Verordening (EEG) nr. 574/72 Artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 574/72 wordt vervangen door de volgende tekst: "Artikel 14 Uitoefening van het keuzerecht door de hulpfunctionarissen van de Europese Gemeenschappen en de medewerkers van de leden van het Europees Parlement 1. Het in artikel 16, lid 3 en 4, van de verordening bedoelde keuzerecht moet worden uitgeoefend op het tijdstip waarop de arbeidsovereenkomst wordt gesloten. De tot het sluiten van deze overeenkomst bevoegde autoriteit ingeval van hulpfunctionarissen en het betrokken lid/de betrokken leden van het Europees Parlement ingeval van medewerkers stellen het orgaan dat daartoe is aangewezen door de bevoegde autoriteit van de lidstaat voor de wetgeving waarvan de hulpfunctionaris of de medewerker van een lid van het Europees Parlement heeft gekozen, daarvan in kennis. Bedoeld orgaan stelt zo nodig alle andere organen van dezelfde lidstaat hiervan in kennis. 2. Het orgaan dat daartoe is aangewezen door de bevoegde autoriteit van de lidstaat voor de wetgeving waarvan de hulpfunctionaris of de medewerker van een lid van het Europees Parlement heeft gekozen, verstrekt hem een bewijs, waarin wordt verklaard dat hij gedurende de tijd die hij als hulpfunctionaris in dienst van de Europese Gemeenschappen respectievelijk als medewerker van een lid van het Europees Parlement werkzaam is, aan de wetgeving van deze lidstaat is onderworpen. Wanneer een medewerker van een lid van het Europees Parlement tegelijkertijd zijn activiteiten als medewerker op het grondgebied van twee of meer lidstaten uitoefent of andere activiteiten in loondienst en/of niet in loondienst verrichte activiteiten uitoefent op het grondgebied van een of meer andere lidstaten dan de lidstaat voor de wetgeving waarvan hij heeft gekozen, zendt het orgaan dat daartoe is aangewezen door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarvan de wetgeving van toepassing is een kopie van het overeenkomstig het bepaalde in de eerste alinea verstrekte bewijs aan het orgaan dat daartoe is aangewezen door de bevoegde autoriteit van elke andere lidstaat op het grondgebied waarvan de medewerker beroepsactiviteiten uitoefent. Dit laatste orgaan of, in voorkomend geval, deze laatste organen verstrekken zo nodig aan het orgaan dat is aangewezen door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarvan de wetgeving van toepassing is, de nodige informatie voor de vaststelling van de premies die door de werkgever(s) en/of de medewerker uit hoofde van deze wetgeving verschuldigd zijn. 3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten wijzen zo nodig de voor de hulpfunctionarissen van de Europese Gemeenschappen en voor de medewerkers van leden van het Europees Parlement bevoegde organen aan. 4. Indien de hulpfunctionaris of de medewerker van een lid van het Europees Parlement, die op het grondgebied van een andere lidstaat dan de Bondsrepubliek Duitsland werkzaam is, voor toepassing van de Duitse wetgeving heeft gekozen, wordt deze wetgeving toegepast alsof de hulpfunctionaris of de medewerker van een lid van het Europees Parlement ter plaatse waar de Duitse regering haar zetel heeft, werkzaam was of alsof de betrokkene werkzaam was op de plaats waar hij of zij in de Bondsrepubliek Duitsland zijn of haar laatste permanente woonplaats had . De bevoegde autoriteit wijst het voor de ziekteverzekering bevoegde orgaan aan." Artikel 3 Overgangsbepalingen Een medewerker van een lid van het Europees Parlement die op de datum van inwerkingtreding van deze verordening reeds voor een of meer leden van het Europees Parlement werkzaam was, kan het keuzerecht, als bedoeld in artikel 16, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1408/71, uitoefenen binnen een termijn van drie maanden na de datum van inwerkingtreding van deze verordening. Deze keuze gaat in op de eerste dag van de maand die volgt op die van de kennisgeving, als bedoeld in artikel 14, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 574/72. Artikel 4 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op 1…… [eerste dag van de tweede maand volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen]. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 70 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0063/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0181/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt de Commissie voor het publiek een geconsolideerde lijst van Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG, alsmede van de Bijlagen I bij Richtlijn 67/548/EEG en Richtlijn 1999/45/EG beschikbaar te stellen en deze geconsolideerde versie na elke wijziging van deze richtlijnen aan te passen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 11 juni 2002, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad tot vijfentwintigste wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (stoffen die als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting zijn ingedeeld - c/m/r) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 76/769/EEC van de Raad (4) bevat beperkingen van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten. (2) De maatregelen in deze richtlijn vallen in het kader van het actieplan van Besluit nr. 646/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 maart 1996 tot vaststelling van een actieplan voor kankerbestrijding in het kader van de actie op het gebied van de volksgezondheid (1996-2000) (5) . Dit actieplan is bij Besluit nr. 521/2001/EG tot eind 2002 verlengd. (3) Om de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de consument te verbeteren, mogen stoffen die als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting zijn ingedeeld en preparaten en producten die dergelijke stoffen bevatten, niet op de markt worden gebracht om door het grote publiek te worden gebruikt. De Commissie dient vóór eind 2002 een voorstel in te dienen voor het geleidelijk instellen van een verbod op het gebruik van dergelijke stoffen in producten die door het grote publiek worden gebruikt. (4) Het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten heeft, na door de Commissie te zijn geraadpleegd, verklaard dat stoffen die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (6) , als kankerverwekkend van categorie 1 of 2 (behoudens stoffen die alleen bij inademing kankerverwekkend zijn), mutageen van categorie 1 of 2, of vergiftig voor de voortplanting van categorie 1 of 2 zijn ingedeeld, en stoffen met een vergelijkbaar potentieel, niet opzettelijk aan cosmetische producten mogen worden toegevoegd. (5) Ter verbetering van de gezondheidsbescherming en de veiligheid van de consument tegen het gebruik van preparaten met stoffen die zijn ingedeeld als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting, dient de uitzondering voor cosmetische producten op het verbod op de verkoop aan de bevolking van dergelijke preparaten te worden geschrapt. (6) Bij Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG (7) wordt in de vorm van een aanhangsel betreffende de punten 29, 30 en 31 van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG een lijst vastgesteld met stoffen die zijn ingedeeld als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting van categorie 1 of 2. Deze stoffen en preparaten mogen niet in de handel worden gebracht om door het grote publiek te worden gebruikt. (7) In Richtlijn 94/60/EG wordt bepaald dat de genoemde lijst wordt uitgebreid en wel korte tijd na de publicatie van een aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van bijlage I van Richtlijn 67/ 548 /EEG waarin stoffen als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting van categorie 1 of 2 worden ingedeeld . (8) Richtlijn 67/548/EEG, en meer in het bijzonder bijlage I daarbij, is voor de achtentwintigste keer aan de vooruitgang van de techniek aangepast bij Richtlijn 2001/59/EG van de Commissie van 6 augustus 2001, die twee recentelijk als kankerverwekkend van categorie 1 ingedeelde stoffen, negentien recentelijk als kankerverwekkend van categorie 2 ingedeelde stoffen, vijf recentelijk als mutageen van categorie 2 ingedeelde stoffen, een recentelijk als vergiftig voor de voortplanting van categorie 1 ingedeelde stof en zestien recentelijk als vergiftig voor de voortplanting van categorie 2 ingedeelde stoffen bevat. (9) Deze stoffen moeten in de lijst in het aanhangsel van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG worden opgenomen. (10) Er is rekening gehouden met de risico's en de voordelen van de stoffen die recentelijk bij Richtlijn 2001/ 59 /EG als kankerverwekkend, mutageen en vergiftig voor de voortplanting van categorie 1 of 2 zijn ingedeeld. (11) Deze richtlijn laat de communautaire wetgeving onverlet waarbij minimale voorschriften voor de bescherming van werknemers zijn vastgelegd, vervat in Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van werknemers op het werk (8) en daarop gebaseerde bijzondere richtlijnen, met name Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (9) , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. In de kolom "Beperkingsvoorwaarden" 2. De stoffen die zijn opgenomen in de bijlage bij deze richtlijn, worden toegevoegd aan de stoffen die zijn opgenomen in het aanhangsel betreffende de punten 29, 30 en 31 van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG. De stoffen in de bijlage bij deze richtlijn in punt 1), onder c), worden uit lijst 2 van punt 29 van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG geschrapt. Artikel 2 1. De lidstaten dienen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om uiterlijk op ... [negen maanden na de datum van inwerkingtreding] aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen die bepalingen met ingang van ... [twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] toe. 2. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE Het aanhangsel van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure – hernieuwde raadpleging) Het Europees Parlement , - gezien het ontwerpkaderbesluit van de Raad (6980/2002), - gezien het initiatief van de regeringen van de Franse Republiek, het Koninkrijk Zweden en het Koninkrijk België (5126/2001) (1) , - verwijzend naar zijn standpunt van 20 september 2001 in het kader van de eerste raadpleging (2) , - gelet op artikel 34, lid 2, onder b) van het EU-Verdrag, - opnieuw geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (C5&nbhy;0152/2002), - gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0172/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerpkaderbesluit van de Raad, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in zijn ontwerpkaderbesluit; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie alsmede aan de regeringen van de Franse Republiek, het Koninkrijk Zweden en het Koninkrijk België. Dit initiatief wordt verworpen. Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland met het oog op de aanneming van een kaderbesluit van de Raad inzake strafrechtelijke bescherming tegen fraude en andere vormen van concurrentievervalsing bij het gunnen van overheidsopdrachten binnen de gemeenschappelijke markt (9230/2000 - C5&nbhy;0416/2000 - 2000/0812(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland (9230/00) (1) , – gelet op artikel 34, lid 2, sub b), van het EU&nbhy;Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1, van het EU&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0416/2000), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de voorgestelde rechtsgrondslag voor het initiatief, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0184/2002), 1. verwerpt het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland; 2. verzoekt de Bondsrepubliek Duitsland haar initiatief in te trekken; 3. verzoekt de Commissie een onderzoek in te stellen naar de behoefte aan een voorstel voor een aanvullende wetgevingsmaatregel, in aansluiting op de goedkeuring van haar bestaande voorstellen betreffende overheidsopdrachten (2) , teneinde te voldoen aan de doelstelling van het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regering van de Bondsrepubliek Duitsland. Dit voorstel wordt goedgekeurd. Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het Internationaal Verdrag inzake wettelijke aansprakelijkheid bij verontreinigingsschade als gevolg van olie uit scheepsbunkers te ondertekenen en te ratificeren ( COM(2001) 675 - C5&nbhy;0029/2002 - 2001/0271(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 675 ) (1) , – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67, lid 1, en artikel 300 van het EG-Verdrag (C5-0029/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0201/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer hij voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure zoals bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt goedgekeurd. Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het Verdrag inzake aansprakelijkheid en schadevergoeding in verband met het vervoer van gevaarlijke en schadelijke stoffen over zee, 1996 (het "HNS-Verdrag'), te ratificeren ( COM(2001) 674 - C5-0646/2001 - 2001/0272(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 674 (1) ), – gelet op artikel 61, letter c) van het EG-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67, lid 1 en artikel 300 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0646/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0204/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure zoals bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt goedgekeurd. Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het voorstel voor een beschikking van de Raad inzake de sluiting namens de Gemeenschap van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid ( COM(2002) 127 – C5&nbhy;0187/2002 – 2002/0062(CNS) ) (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 127 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 175, lid 1 en artikel 300, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0187/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0185/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, − gezien de voorstellen tot wijziging van zijn Reglement (B5- − gezien het besluit van de Conferentie van voorzitters van 25 oktober 2001, − gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0195/2002 ), 1. besluit zijn Reglement als volgt te wijzigen; 2. besluit dat deze wijzigingen in werking treden op de dag volgende op de aanneming ervan; 3. besluit tot verdere wijzigingen van deze bepalingen na de goedkeuring van het Statuut van de leden; 4. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965 en artikel 4, lid 2 van de Akte betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen van 20 september 1976, – gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op artikel 68 van de grondwet van de Republiek Italië, – gelet op arrest nr. 1150/88 van het Italiaanse Constitutionele Gerechtshof inzake de bevoegdheid van de Kamer waartoe een senator of volksvertegenwoordiger behoort, om zich uit te spreken over de absolute (of onbeperkte) immuniteit in de zin van artikel 68, eerste alinea van de Italiaanse grondwet, – gelet op de artikelen 7, lid 4 en 6 van het Reglement, waarbij het eerste wordt toegepast naar analogie, – gelet op de punten 9 en 12 van deel VI van bijlage VI bij het Reglement, – gezien het grote aantal brieven van raadslieden van Italiaanse leden van deze Instelling tegen wie een rechtszaak is aangespannen en in sommige gevallen is afgerond, waarin wordt verzocht om een besluit dat de gedragingen die in deze rechtszaken ten laste worden gelegd, recht geven op de bescherming van de immuniteiten die de leden van deze Instelling genieten, – gezien de dossiers betreffende bepaalde Italiaanse leden die aan de voormalige Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten of aan de Commissie juridische zaken en interne markt zijn toegezonden en die bij de laatste commissie formeel aanhangig zijn gemaakt, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt (A5&nbhy;0213/2002), A. overwegende dat de artikelen 9 en 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten primair Gemeenschapsrecht zijn, B. overwegende dat parlementaire immuniteit geen persoonlijk privilege is van de leden, maar als doel heeft de onafhankelijkheid van het Parlement en zijn leden ten opzichte van andere autoriteiten en de waardigheid en adequate werking van het Parlement als instelling te garanderen, C. overwegende dat de Italiaanse parlementsleden met betrekking tot de meningen of stemmen die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht, absolute immuniteit ("insindicabilità") genieten (Italiaanse grondwet, artikel 68, eerste alinea), die overeenkomt met die welke aan de leden van het Europees Parlement is toegekend door artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten (het Protocol); dat zij bovendien beperkte immuniteit genieten in die zin dat zij zonder speciale toestemming niet onderworpen mogen worden aan gerechtelijke maatregelen, doch alleen voor wat betreft huiszoeking, aanhouding, en onderschepping of inbeslagname van correspondentie (Italiaanse grondwet, artikel 68, tweede en derde alinea), D. overwegende dat er in Italië een op arrest nr. 1150/88 van het Constitutionele Gerechtshof gebaseerde praktijk bestaat volgens welke in gevallen van absolute immuniteit (Italiaanse grondwet, artikel 68, eerste alinea) alleen de nationale rechter bevoegd is, nadat hij vastgesteld heeft of de desbetreffende feiten al dan niet onder de absolute immuniteit vallen, te besluiten om de zaak definitief te seponeren of ten gronde te behandelen; in het laatste geval kan de desbetreffende senator of volksvertegenwoordiger de kwestie aan zijn Kamer voorleggen; overwegende dat de Kamer vervolgens verklaart dat de procedure al dan niet mag worden voortgezet en dat de rechtbank zich moet conformeren aan deze verklaring, tenzij hij beslist deze verklaring aan te vechten bij het Constitutionele Gerechtshof, E. overwegende dat de leden van het Europees Parlement de mogelijkheid moeten hebben het Europees Parlement een verzoek voor te leggen om handhaving van hun recht op absolute immuniteit voor wat betreft de meningen en stemmen die zij tijdens de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht, overeenkomstig artikel 9 van het Protocol, welke immuniteit voor alle leden gelijkelijk moet gelden, F. overwegende dat in geval van ontvangst van een dergelijk verzoek de bevoegde commissie van het Europees Parlement moet vaststellen of de aangevoerde feiten al dan niet onder de absolute immuniteit vallen krachtens artikel 9 van het Protocol, 1. besluit dat in de gevallen van Francesco Enrico Speroni en Alfonso Marra prima facie sprake is van de toepassing van de absolute immuniteit en dat de bevoegde rechtbanken verzocht moet worden de nodige documentatie aan het Europees Parlement te sturen om te kunnen vaststellen of in bedoelde gevallen sprake is van absolute immuniteit overeenkomstig artikel 9 van het Protocol ten aanzien van de meningen en stemmen die de parlementsleden in kwestie bij de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht; en besluit eveneens dat de terzake bevoegde rechtbanken verzocht moet worden de procedures te schorsen in afwachting van een definitief besluit van het Europees Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie te doen toekomen aan de permanente vertegenwoordiger van Italië ter attentie van de bevoegde autoriteit van de Republiek Italië. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (15073/1/2001 – C5&nbhy;0072/2002) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 189 ) (3) , – gezien het gewijzigd voorstel van de Comissie ( COM(2001) 697 ) (4) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0180/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 11 juni 2002, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/..../EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (5) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (6) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De nationale wetgeving inzake cosmetische producten is in hoge mate geharmoniseerd bij Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (8) . De belangrijkste doelstelling van de richtlijn is de bescherming van de volksgezondheid. Daartoe blijft het noodzakelijk dat er bepaalde toxicologische proeven worden uitgevoerd om de veiligheid van cosmetische producten te beoordelen. (2) Aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is een protocol inzake de bescherming en het welzijn van dieren gehecht volgens hetwelk de Gemeenschap en de lidstaten bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap, met name op het gebied van de interne markt, ten volle rekening houden met hetgeen vereist is voor het welzijn van dieren. (3) Overeenkomstig Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimenten en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt (9) en Richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (10) tot zesde wijziging van Richtlijn 76/768/EEG is het van essentieel belang dat er wordt gestreefd naar de afschaffing van dierproeven voor cosmetische producten en dat het verbod op dergelijke proeven op het grondgebied van de lidstaten van kracht wordt. Teneinde te verzekeren dat dit verbod volledig ten uitvoer wordt gelegd, is het wellicht noodzakelijk dat de Commissie verdere voorstellen doet tot wijziging van Richtlijn 86/609/EEG. (4) Richtlijn 86/609/EEG bevat gemeenschappelijke voorschriften voor het gebruik van dieren voor experimentele doeleinden in de Gemeenschap en bepaalt de voorwaarden voor de uitvoering van zulke proeven op het grondgebied van de lidstaten. In het bijzonder wordt in artikel 7 bepaald dat dierproeven dienen te worden vervangen door alternatieve methoden wanneer dergelijke methoden bestaan en wetenschappelijk verantwoord zijn. Om de ontwikkeling en het gebruik van alternatieve methoden waarbij geen levende dieren worden gebruikt in de cosmetische sector te vergemakkelijken zijn bijzondere bepalingen opgenomen in Richtlijn 93/35/EEG. Deze geldt echter alleen voor alternatieve methoden waarbij geen dieren worden gebruikt en houdt geen rekening met de alternatieve methoden die ontwikkeld zijn om het aantal gebruikte proefdieren te beperken of hun lijden te verminderen. Ten behoeve van de optimale bescherming van voor cosmeticaproeven gebruikte dieren dienen deze bepalingen tot de uitvoering van het verbod op dierproeven voor cosmetische producten en op de afzet van op dieren geteste cosmetische producten in de Gemeenschap derhalve te worden gewijzigd om voor te schrijven dat stelselmatig gebruik dient te worden gemaakt van alternatieve methoden waarmee het aantal gebruikte dieren wordt beperkt of hun lijden wordt verminderd in gevallen waarin nog geen volledig vervangende alternatieve methoden voorhanden zijn als beoogd in Richtlijn 86/609/EEG, artikel 7, leden 2 en 3, indien die methoden de consument een beschermingsniveau bieden dat gelijkwaardig is met dat van de traditionele methoden die zij beogen te vervangen. (5) Momenteel worden alleen de door het Europees Centrum voor de validatie van alternatieve methoden (CEVMA) of door de Organisatie van Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) wetenschappelijk gevalideerde alternatieve methoden die voor de gehele chemische sector kunnen worden toegepast, stelselmatig aangenomen op Gemeenschapsniveau. De veiligheid van cosmetische producten en de ingrediënten daarvan kan echter worden gegarandeerd door middel van alternatieve methoden die niet noodzakelijkerwijze voor elk gebruik van chemische ingrediënten kunnen worden toegepast. Wanneer die methoden de consument een gelijkwaardig beschermingsniveau bieden , dient de toepassing daarvan in de gehele cosmetische industrie te worden bevorderd en moeten zij op Gemeenschapsniveau worden aangenomen. (6) De veiligheid van cosmetische eindproducten kan tegenwoordig op grond van kennis omtrent de veiligheid van hun ingrediënten worden gegarandeerd. Derhalve kunnen in Richtlijn 76/768/EEG bepalingen worden opgenomen waarbij dierproeven met cosmetische eindproducten worden verboden. De Commissie zou richtsnoeren moeten vaststellen voor het vergemakkelijken van de toepassing van methoden waarmee het gebruik van dieren voor de beoordeling van de veiligheid van cosmetische eindproducten kan worden voorkomen, met name door het midden- en kleinbedrijf. (7) De veiligheid van ingrediënten die in cosmetische producten worden gebruikt, zal geleidelijk kunnen worden gewaarborgd met behulp van alternatieve methoden waarbij geen dieren worden gebruikt en die op communautair niveau zijn gevalideerd of door het ECVAM als wetenschappelijk valide zijn erkend. Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten (WCCNVP) over de toepasbaarheid van de gevalideerde alternatieve methoden op het gebied van cosmetische producten zal de Commissie de gevalideerde of erkende methoden die als voor dergelijke ingrediënten bruikbaar zijn erkend, onmiddellijk moeten publiceren. Om te zorgen voor de bescherming van dieren op het hoogst mogelijke niveau moet er een termijn voor de invoering van een definitief verbod worden vastgesteld. (8) De Commissie dient een tijdschema met termijnen vast te stellen voor iedere proef die momenteel met gebruikmaking van dieren wordt uitgevoerd, tot maximaal vijf jaar voor alle proeven. Er kan echter een uitzondering worden gemaakt voor proeven betreffende toxiciteit bij herhaalde toediening, toxiciteit met betrekking tot de voortplanting en toxicokinetiek, waarvoor momenteel nog geen alternatieven worden ontwikkeld, en waarvoor een maximum dient te gelden van tien jaar vanaf de datum van vaststelling van deze richtlijn. Dergelijke uitzonderingen moeten worden goedgekeurd door de Commissie. (9) Betere coördinatie van de middelen op het niveau van de Gemeenschap zal bijdragen tot de verdieping van de wetenschappelijke kennis die voor de ontwikkeling van alternatieve methoden onontbeerlijk is. In dit verband is het van wezenlijk belang dat de Gemeenschap haar inspanningen voortzet en intensiveert, en de nodige maatregelen neemt, met name in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek zoals opgenomen in Besluit nr. .../2002/EG van het Europees Parlement en de Raad (11) , om het onderzoek naar en het uitwerken van nieuwe alternatieve methoden waarbij geen dieren worden gebruikt te bevorderen. (10) Om niet te verhinderen dat nieuwe producten worden ingevoerd die een belangrijke verbetering van de bescherming van de gezondheid mogelijk maken door middel van voorkoming van ziekte, aandoeningen of ernstige gezondheidsstoringen dient de Commissie zo nodig, overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag, een voorstel in te dienen. Een dergelijk voorstel laat de doelen van deze richtlijn onverlet. (11) De erkenning van in de Gemeenschap ontwikkelde methoden door derde landen zou moeten worden gestimuleerd. Daartoe zouden de Commissie en de lidstaten al het mogelijke moeten doen om de erkenning van die methoden door de OESO te bevorderen. Tevens dient de Commissie in het kader van door de Europese Gemeenschap gesloten samenwerkingsovereenkomsten te streven naar de erkenning van de resultaten van in de Gemeenschap met behulp van alternatieve methoden uitgevoerde veiligheidsproeven, zodat de uitvoer van cosmetische producten waarvoor dergelijke methoden zijn gebruikt niet wordt belemmerd en wordt voorkomen dat derde landen eisen dat de proeven worden herhaald met behulp van proefdieren. (12) De publieke opinie wil dat dierproeven voor cosmetische producten worden verboden. Teneinde de snelle ontwikkeling van alternatieven te bevorderen en ervoor te zorgen dat dierproeven niet worden verplaatst naar derde landen, moet een communautair verbod op dierproeven worden gecombineerd met verplichte etikettering van de producten en ingrediënten die op dieren zijn beproefd en maatregelen die moeten verzekeren dat op dieren beproefde cosmetische producten en ingrediënten na een bepaalde datum niet in de communautaire handel kunnen worden gebracht. Indien bevredigende alternatieven waarbij geen dieren worden gebruikt op die datum niet volledig beschikbaar zijn, zullen die maatregelen kunnen worden toegepast zonder dat de veiligheid van de consument in gevaar wordt gebracht met gelijktijdig behoud van mogelijkheden voor een aanzienlijk niveau van productinnovatie. (13) Het zou mogelijk moeten zijn op een cosmetisch product te vermelden dat er bij de ontwikkeling ervan geen dierproeven zijn uitgevoerd. De Commissie dient in overleg met de lidstaten richtsnoeren op te stellen om te verzekeren dat er voor het gebruik van vermeldingen gemeenschappelijke criteria worden gehanteerd, dat de inzichten inzake de vermeldingen op één lijn worden gebracht en met name dat deze vermeldingen de consument niet misleiden. Bij de opstelling van deze richtsnoeren dient de Commissie ook rekening te houden met de standpunten van de vele KMO's waartoe de meeste van de producenten die geen dierproeven gebruiken, behoren, en relevante NGO's, alsmede met de behoefte van de consument om in de praktijk op basis van criteria met betrekking tot dierproeven onderscheid te kunnen maken tussen producten. (14) Geurstoffen zouden niet moeten worden gebruikt als zij geen wezenlijk doel dienen, met name in producten die bedoeld zijn voor kinderen of in uitwendig te gebruiken producten voor persoonlijke hygiëne. (15) Het WCCNVP heeft in zijn advies van 25 september 2001 verklaard dat stoffen die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (12) als kankerverwekkend (met uitzondering van stoffen die alleen bij inademing kankerverwekkend zijn), mutageen of vergiftig voor de voortplanting in categorie 1 of 2 zijn ingedeeld en stoffen met vergelijkbaar potentieel, niet bewust mogen worden toegevoegd aan cosmetische producten, en dat stoffen die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting in categorie 3 zijn ingedeeld en stoffen met vergelijkbaar potentieel, niet bewust mogen worden toegevoegd aan cosmetische producten, tenzij kan worden bewezen dat het niveau ervan geen risico voor de gezondheid van de consument inhoudt. (16) Gelet op de bijzondere risico's die stoffen voor de menselijke gezondheid kunnen inhouden indien zij krachtens Richtlijn 67/548/EEG als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting in categorie 1 of 2 zijn ingedeeld, dient het gebruik daarvan in cosmetische producten te worden verboden. Om dezelfde redenen dient het gebruik van stoffen die krachtens Richtlijn 67/548/EEG als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting in categorie 3 zijn ingedeeld, in cosmetische producten eveneens te worden verboden, tenzij het WCCNVP dit gebruik veilig acht. Voor de evaluatie van deze stoffen met het oog op het gebruik in cosmetische producten mag geen gebruik worden gemaakt van dieren. (17) Om de consumenten beter te informeren moet bij cosmetische producten vollediger informatie over de houdbaarheidsduur ervan worden verstrekt. (18) Van sommige stoffen is vastgesteld dat zij een belangrijke bron van allergische reacties zijn bij consumenten die overgevoelig zijn voor parfums. Het is nodig die consumenten op een passende wijze te informeren en Richtlijn 76/768/EEG te wijzigen om voor te schrijven dat de aanwezigheid van die stoffen in de lijst van ingrediënten moet worden vermeld. Die informatie zal de diagnose van contactallergieën bij die consumenten verbeteren en hen in staat stellen het gebruik van cosmetische producten die zij niet verdragen te vermijden. (19) Het WCCNVP heeft een aantal stoffen geïdentificeerd die allergische reacties kunnen veroorzaken en het is derhalve noodzakelijk het gebruik van deze stoffen te beperken en/of daarvoor bepaalde voorwaarden vast te stellen. (20) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EE van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (13) , HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 76/768/EEG van de Raad wordt als volgt gewijzigd: 1) artikel 4, lid 1, punt i) wordt als volgt gewijzigd : De Commissie stelt een tijdschema met termijnen vast voor iedere proef die momenteel met gebruikmaking van dieren wordt uitgevoerd, tot maximaal vijf jaar voor alle proeven. Er kan echter een uitzondering worden gemaakt voor proeven betreffende toxiciteit bij herhaalde toediening, toxiciteit met betrekking tot de voortplanting en toxicokinetiek, waarvoor momenteel nog geen alternatieven worden ontwikkeld, en waarvoor een maximum geldt van tien jaar na de ... (15) * . Dergelijke uitzonderingen moeten worden goedgekeurd door de Commissie. Dierproeven die na de in de eerste alinea bedoelde datum worden uitgevoerd staan de afzet van cosmetische producten of ingrediënten die in de Gemeenschap reeds in gebruik zijn, niet in de weg, tenzij deze proeven door of namens de producent, zijn vertegenwoordigers of leveranciers zijn uitgevoerd. Bij de tenuitvoerlegging van deze bepaling houden de Commissie en de lidstaten rekening met de noodzaak te verzekeren dat producenten in derde landen dezelfde kennisgeving en behandeling krijgen als producenten in de Gemeenschap om met name een discriminerende of oneerlijke behandeling te voorkomen. Deze bepaling geldt niet voor overeenkomstig de procedure van artikel 4 bis, lid 2, tweede alinea toegestane proeven. 2) aan artikel 4, lid 1 worden de volgende letters j) en k) toegevoegd: j) stoffen die in Richtlijn 67/548/EEG zijn aangemerkt als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig van categorie 1 of 2, k) stoffen die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting van categorie 3 zijn ingedeeld, tenzij het WCCNVP dit gebruik veilig acht. 3) het volgende artikel wordt ingevoegd: Artikel 4 bis 1. De lidstaten nemen alle maatregelen die nodig zijn om te verbieden dat op hun grondgebied dierproeven worden uitgevoerd: 2. In buitengewone omstandigheden, wanneer ernstige verontrusting ontstaat met betrekking tot de veiligheid van een bestaand cosmetisch ingrediënt, die echter niet een onmiddellijke preventieve buitengebruikstelling noodzakelijk maakt, kan een producent of de bevoegde autoriteit vrijstelling van het bepaalde van lid 1, onder b) aanvragen. De aanvraag wordt gericht tot de Commissie die het WCCNVP en het Europees Parlement raadpleegt. Het besluit wordt genomen overeenkomstig de procedure van artikel 10, lid 2. Vrijstelling wordt uitsluitend verleend indien: Ingrediënten die overeenkomstig deze procedure worden getest en veilig bevonden worden opgenomen in een afzonderlijke bijlage bij de richtlijn, die een verwijzing bevat naar de plaats waar de onderzoekgegevens zich bevinden. Ingrediënten die onveilig of slechts in bepaalde omstandigheden veilig voor gebruik worden bevonden, worden opgenomen in een afzonderlijke bijlage bij de richtlijn, die een verwijzing bevat naar de plaats waar de onderzoekgegevens zich bevinden en de specifieke voorwaarden voor gebruik die eventueel van toepassing zijn. 3. In deze richtlijn wordt verstaan onder "cosmetisch eindproduct": cosmetisch product in de eindsamenstelling waarin het in de handel wordt gebracht voor de consument , of het prototype daarvan; 4) aan artikel 5 bis, lid 2 wordt het volgende streepje toegevoegd: 5) artikel 6, lid 1, punt c), wordt vervangen door: De minimale houdbaarheidsdatum wordt aangeduid met de woorden: "bij voorkeur te gebruiken vóór eind ..." gevolgd door ofwel: De datum wordt duidelijk vermeld en bestaat uit de maand en het jaar, dan wel de dag, de maand en het jaar, in die volgorde. Zo nodig worden deze gegevens aangevuld met een vermelding van de omstandigheden waaronder de aangegeven houdbaarheid kan worden gewaarborgd. De vermelding van de minimale houdbaarheid is niet verplicht voor cosmetische producten waarvan deze langer is dan dertig maanden. Voor dergelijke producten wordt aangegeven hoe lang na opening het product zonder enig risico door de consument kan worden gebruikt. Deze informatie wordt aangegeven met het in Bijlage VIII bis bedoelde symbool, gevolgd door de datum (maand en jaar). 6) artikel 6, lid 1, punt g), wordt vervangen door: Als ingrediënten worden echter niet beschouwd: Ingrediënten waarvan de concentratie minder dan 1% bedraagt, mogen in willekeurige volgorde worden vermeld na de ingrediënten waarvan de concentratie meer dan 1% bedraagt. Kleurstoffen mogen in willekeurige volgorde na de overige ingrediënten worden vermeld, overeenkomstig het Colour Index-nummer of de kleuraanduiding, vermeld in bijlage IV. Voor decoratieve cosmetische producten die in verschillende tinten op de markt gebracht worden, mogen alle in het gamma gebruikte kleurstoffen worden vermeld op voorwaarde dat de woorden "kan ... bevatten" of het symbool "+/-" worden toegevoegd. Een ingrediënt moet worden aangeduid met de gemeenschappelijke benaming, bedoeld in artikel 7, lid 2, of, indien die ontbreekt, met een van de benamingen bedoeld in artikel 5 bis, lid 2, eerste streepje. De Commissie kan de criteria en voorwaarden, vastgesteld bij Richtlijn 95/17/EG van de Commissie van 19 juni 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad met betrekking tot het niet vermelden van een of meer ingrediënten op de lijst voor etikettering van cosmetische producten *, volgens welke een fabrikant kan vragen dat een of meer ingrediënten vanwege het handelsgeheim niet op de bovengenoemde lijst behoeft te worden vermeld, volgens de regelgevingsprocedure bedoeld in artikel 10, lid 2, wijzigen. _________________________ * PB L 140 van 23.6.1995, blz. 26." 7) aan artikel 6, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd: Wanneer een fabrikant, na de datum waarop het in artikel 4 bis, lid 1 bedoelde verbod op dierproeven van kracht wordt, dierproeven heeft uitgevoerd of heeft laten uitvoeren op het eindproduct, het prototype daarvan, of een of meer van de ingrediënten daarvan, of het eindproduct of ingrediënten daarvan heeft gekocht van een derde partij, die dergelijke proeven heeft uitgevoerd, kan het product alleen in de handel worden gebracht als op de verpakking en de behouder in duidelijke en gemakkelijk leesbare letters de zinsnede 'Beproefd op dieren' vermeld staat. De informatie bedoeld onder g) mag echter ook alleen op de verpakking worden aangebracht, of anderszins, zoals bepaald onder g). De informatie moet worden vermeld op het meest in het oog vallende en best zichtbare oppervlak van de behouder en de verpakking en moet tenminste 20% van de totale oppervlakte beslaan. 8) de laatste zin van artikel 6, lid 3, wordt vervangen door: Bovendien kan de fabrikant of degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen in de Gemeenschap van het cosmetisch product, op de verpakking van het product of op enig document, bord, etiket, wikkel of manchet dat bij het product is gevoegd of daarnaar verwijst, uitsluitend vermelden dat het product niet op dieren is getest, als de fabrikant en zijn leveranciers geen dierproeven hebben uitgevoerd of laten uitvoeren met het eindproduct, het prototype daarvan of enig ingrediënt daarvan, en evenmin bewust ingrediënten hebben aangewend die door anderen op dieren zijn getest met het doel nieuwe cosmetische producten te ontwikkelen. De Commissie publiceert hiertoe in overleg met de lidstaten en het Europees Parlement richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van dit beginsel. 9) artikel 7 bis, lid 1, punt d), wordt vervangen door: Ingeval eenzelfde product op verschillende plaatsen in de Gemeenschap wordt geproduceerd, kan de fabrikant één enkele plaats van productie kiezen waar deze gegevens ter beschikking worden gehouden. In dit verband dient hij, wanneer hem dit in het kader van controles wordt gevraagd, de gekozen plaats aan de betrokken controle-instanties mede te delen , in welk geval de informatie binnen de Europese Unie makkelijk toegankelijk dient te zijn. 10) aan artikel 7 bis, lid 1 wordt de volgende letter h toegevoegd: 11) aan artikel 7 bis wordt het volgend lid 1 bis toegevoegd: 1 bis) De gegevens die vereist zijn overeenkomstig lid 1, onder a), b), d), f), g) en h) worden medegedeeld aan de bevoegde instanties van de lidstaat en aan de Commissie zodat zij kunnen worden opgenomen in de door de Commissie overeenkomstig artikel 5 bis op te stellen inventaris. De kwantitatieve informatie overeenkomstig lid 1, onder a) die moet worden medegedeeld, beperkt zich tot gevaarlijke stoffen bedoeld in Richtlijn 67/548/EEG. 12) in artikel 8, lid 2, en artikel 8 bis, lid 3, wordt de benaming "Wetenschappelijk Comité voor cosmetologie" vervangen door de benaming "Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten" 13) de artikelen 9 en 10 worden vervangen door: Artikel 9 De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad elk jaar een jaarverslag voor betreffende: Artikel 10 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor cosmetische producten. 2. Wanneer naar een lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van het Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. ____________________________ * PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1 14) bijlage III, deel I wordt als volgt aangevuld: Rang-nummer Stoffen GRENZEN Gebruiks-voorwaarden en waarschuwingen die op het etiket dienen te worden vermeld Toepassings-gebied en/of gebruik Maximaal toelaatbare concentratie in het cosmetische eindproduct Andere beperkingen en eisen a b c d e f amylcinnamal (CAS nr. 122-40-7) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld benzylalcohol (CAS No 100-51-6) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld cinnamylalcohol (CAS No 104-54-1) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld citral (CAS No 5392-40-5) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld eugenol (CAS No 97-53-0) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld hydroxycitronellal (CAS No 107-75-5) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld iso-eugenol (CAS No 97-54-1) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld 2-pentyl-3-fenylprop-2-een-1-ol (CAS No 101-85-9) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld benzylsalicylaat (CAS No 118-58-1) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld cinnamal (CAS No 104-55-2) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld coumarine (CAS No 91-64-5) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld geraniol (CAS No 106-24-1) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld 4-(4-hydroxy-4-methylpentyl)cyclohex-3 eencarbaldehyde (CAS No 31906-04-4) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld 4-methoxybenzylalcohol (CAS No 105-13-5) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld benzylcinnamaat (CAS No 103-41-3) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld farnesol (CAS No 4602-84-0) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld 2-(4-tert-butylbenzyl) propionaldehyde (CAS No 80-54-6) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld linalool (CAS No 78-70-6) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld benzylbenzoaat (CAS No 120-51-4) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld citronellol (CAS No 106-22-9) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld α-hexylcinnamaldehyde (CAS No 101-86-0) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld (R-)-p-mentha-1,8-dieen (CAS No 5989-27-5) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld methyloct-2-ynoaat (CAS No 111-12-6) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld 3-methyl-4-(2,6,6-tri-methyl-2-cyclohexeen-1-yl)-3-buteen-2-on (CAS No 127-51-5) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld Evernia prunastri en Evernia furfuracea extract (CAS No 90028-68-5) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld Evernia furfuracea, extract (CAS No 90028-67-4) De aanwezigheid van de stof moet worden vermeld in de lijst van ingrediënten als bedoeld in artikel 6, lid 1, sub g), wanneer de concentratie meer bedraagt dan: - 0,001% in producten die niet worden weggespoeld - 0,01% in producten die worden weggespoeld 15) een nieuwe bijlage VIII bis wordt toegevoegd, bestaande uit een figuur van een open crèmepotje. Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk (16) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. In afwijking van artikel 2 is artikel 1, onder 1, van toepassing vanaf de in de eerste alinea van dit artikel bedoelde datum. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te voor het Europees Parlement voor de Raad de Voorzitter de Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 335 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0277/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0186/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 11 juni 2002, met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van "slots" op communautaire luchthavens HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité en van het Comité van de regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Naar aanleiding van de conclusies van de Europese Raad van Stockholm van 23 en 24 maart 2001 vormt deze verordening een eerste stap in een uitgebreid herzieningsproces. Deze verordening moet na een bepaalde toepassingsperiode opnieuw worden bezien om de ontwikkelingen, met name wat betreft nieuwe gegadigden en de overdracht van "slots" tegen financiële vergoeding, te evalueren. (2) De ervaring heeft uitgewezen dat Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van "slots" op communautaire luchthavens (5) moet worden aangescherpt om ervoor te zorgen dat de beperkte capaciteit op verzadigde communautaire luchthavens in het belang van de consument zo volledig en flexibel mogelijk wordt gebruikt. (3) Bijgevolg is het noodzakelijk die verordening ingrijpend te wijzigen, zoals bepaald in artikel 14 van die verordening en een aantal van haar bepalingen te verduidelijken. (4) Met de wijziging van de vigerende verordening wordt met name beoogd het garanderen van een correcte en uniforme toepassing van de verordening door de lidstaten, alsmede een transparante, niet-discriminerende en op objectieve criteria berustende toewijzing van "slots" door een onafhankelijke coördinator, een optimale benutting van de bestaande capaciteiten en verbetering van de kansen op toegang tot de markt voor nieuwe gegadigden en de bevordering van de ontwikkeling van regionale luchtdiensten en verbindingen met regionale luchthavens. (5) Het is wenselijk de internationale terminologie aan te houden en derhalve de termen luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen (schedules facilitated airport) en gecoördineerde luchthaven (coordinated airport) te gebruiken in plaats van respectievelijk gecoördineerde en volledig gecoördineerde luchthaven. (6) Luchthavens met ernstige capaciteitstekorten moeten op basis van een capaciteitsanalyse als gecoördineerd worden aangewezen. Op gecoördineerde luchthavens zijn gedetailleerde regels nodig om ervoor te zorgen dat de beginselen van doorzichtigheid, onpartijdigheid en niet-discriminatie volledig worden nageleefd. (7) Op luchthavens met bemiddeling inzake de dienstregelingen moet de bemiddelaar inzake de dienstregelingen op onafhankelijke wijze te werk gaan. Op gecoördineerde luchthavens speelt de coördinator een centrale rol in het coördinatieproces. De coördinatoren moeten zich derhalve in een volledig onafhankelijke positie bevinden en hun verantwoordelijkheden moeten in detail worden beschreven. (8) De rol van het coördinatiecomité, dat wordt opgericht om adviserende en bemiddelende functies in verband met de toewijzing van "slots" te vervullen, moet in detail worden beschreven. Daarbij dient erop te worden toegezien dat het coördinatiecomité geen beslissingen kan nemen die aan de coördinator zijn voorbehouden. (9) Tevens moet duidelijk worden gemaakt dat de toewijzing van "slots" moet worden beschouwd als een aan de geldende gebruiksvoorwaarden onderworpen gebruiksrecht dat luchtvaartmaatschappijen het recht verleent om gedurende de periode waarvoor het is verleend op welbepaalde data en tijdstippen de luchthavenfaciliteiten te gebruiken om te landen en op te stijgen. Verder moet duidelijk worden gemaakt dat "airport-slots" alleen voor de planning van belang zijn omdat op de dag van de vlucht een "airway-slot" voorhanden moet zijn die op grond van de gegeven verkeerssituatie wordt toegewezen. Voor de toekomst is het noodzakelijk regels en procedures vast te stellen om "airport-slots" en "airway-slots" beter op elkaar af te stemmen. (10) Met het oog op de stabiliteit van de exploitatie bepaalt het huidige systeem dat slots waarop historische rechten zijn verworven, opnieuw worden toegewezen aan gevestigde luchtvaartmaatschappijen. Om geregelde operaties op een gecoördineerde luchthaven aan te moedigen, moet worden bepaald dat historische rechten betrekking hebben op een reeks "slots". De lidstaten kunnen tevens een recht op een reeks "slots" beperken naar aanleiding van wijzigingen in de geldende milieueisen op de betrokken luchthaven. 11) "Slots" waarop historische rechten zijn verworven, moeten voldoen aan de eisen inzake het berekende gebruik en andere toepasselijke voorschriften van de verordening, willen luchtvaartmaatschappijen het recht behouden om deze "slots" in de volgende overeenkomstige dienstregelingsperiode op te eisen. De situatie van de historische rechten ingeval van gezamenlijke diensten, codesharing of franchise-overeenkomsten moet worden verduidelijkt. (12) Regelmatige operaties op een luchthaven dienen prioriteit te krijgen, welke prioriteit strikt dient te worden toegekend zonder onderscheid tussen geregelde en niet-geregelde diensten. (13) Om op verzadigde luchthavens een efficiënt gebruik van de capaciteit te waarborgen en de mieueffecten te verminderen en om intermodaal vervoer verder te bevorderen is het nodig dat bij de toewijzing van "slots" ook rekening wordt gehouden met het bestaan van adequate diensten van een bevredigende kwaliteit die door andere takken van vervoer worden geleverd. (14) De definitie van nieuwe gegadigde moet tevens bijdragen tot het verlenen van adequate luchtdiensten aan regio's en de potentiële concurrentie op intracommunautaire routes vergroten. Op termijn moet deze definitie worden vervangen door een regeling inzake doeltreffende concurrentie. (15) Om beter te waarborgen dat derde landen communautaire luchtvaartmaatschappijen een vergelijkbare behandeling geven, dient een procedure te worden ingesteld die de Gemeenschap in staat stelt efficiënter op te treden tegen derde landen die geen behandeling geven die vergelijkbaar is met de in de Gemeenschap gegeven behandeling. (16) Aangezien de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van deze verordening, maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6) , dienen zij te worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van dat besluit. (17) Op een gecoördineerde luchthaven kan een luchtvaartmaatschappij alleen toegang krijgen als er een "slot" is toegewezen. Er moeten maatregelen worden ingevoerd om de handhaving van deze verordening te waarborgen, met name voor het geval dat luchtvaartmaatschappijen herhaaldelijk en opzettelijk de regels voor de toewijzing van "slots" niet naleven. (18) Er dient een juridische procedure te zijn om besluiten van de coördinator te herzien. Tegen de coördinator moeten echter geen schadeclaims kunnen worden ingediend. (19) Om twijfel uit te sluiten dient te worden bepaald dat de toepassing van de bepalingen van deze verordening geen afbreuk doet aan de mededingingsregels van het Verdrag, met name de artikelen 81 en 82, en Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (7) , laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1310/97 (8) , HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 95/93 wordt als volgt gewijzigd: (1) Artikel 1, lid 1 wordt vervangen door de volgende tekst: "Deze verordening heeft betrekking op communautaire luchthavens." (2) Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: a) De punten (a) en (b) worden vervangen door de volgende tekst: Een luchtvaartmaatschappij die de status van nieuwe gegadigde wenst te verkrijgen, is verplicht de coördinator alle nodige bescheiden te doen toekomen waaruit voor hem op te maken valt of de desbetreffende maatschappij voor die status in aanmerking komt. Voor de toepassing van punt ii) wordt een luchtvaartmaatschappij die alleen of samen met partners in een groep luchtvaartmaatschappijen meer dan 7% van alle voor toewijzing ter beschikking staande "slots" op de betrokken dag op een bepaalde luchthaven of luchthavensysteem bezit, op die luchthaven op die dag niet als nieuwe gegadigde beschouwd." b) Punt (f) wordt vervangen door de volgende tekst d) De punten (i), (j), (k), (l), (m), (n) en (o) worden toegevoegd: _________________ * PB L 228 van 9.9.1996, blz. 1 ." (3) Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 1 wordt vervangen door de volgende tekst: 1. a) "1 (a) De lidstaten zijn niet verplicht een luchthaven als luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of als gecoördineerde luchthaven aan te wijzen, behoudens overeenkomstig het bepaalde in dit artikel. (b) De lidstaten wijzen een luchthaven uitsluitend als gecoördineerde luchthaven aan overeenkomstig het bepaalde in lid 3." b) In lid 2 wordt "gecoördineerde luchthaven' vervangen door "luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen'. c) Lid 3 wordt vervangen door de volgende tekst: "3. De verantwoordelijke lidstaat zorgt ervoor dat een grondige capaciteitsanalyse van een luchthaven die niet is aangewezen of een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen wordt uitgevoerd door de luchthavenbeheerder van die luchthaven, wanneer die lidstaat dat noodzakelijk acht, dan wel binnen zes maanden: In deze analyse worden volgens een gestandaardiseerde procedure alle capaciteitstekorten geanalyseerd , waaronder de op die luchthaven geldende milieueisen. Hierbij worden de mogelijkheden onderzocht om deze tekorten te verhelpen door nieuwe of gewijzigde infrastructuur, exploitatiewijzigingen of eventuele andere wijzigingen en wordt de voor het oplossen van de problemen benodigde termijn vastgesteld. Voor een gecoördineerde luchthaven wordt de analyse geactualiseerd wanneer er op de luchthaven veranderingen met ingrijpende gevolgen voor de capaciteit en het gebruik daarvan plaatsvinden , of op verzoek van de Commissie, de lidstaat, de luchtvaartmaatschappijen of de beheersinstantie van de luchthaven. Deze geactualiseerde analyse mag niet worden vereist met tussenpozen die korter zijn dan drie jaar . Zowel de analyse als de gevolgde methode worden ter beschikking gesteld van de partijen die om de analyse hebben verzocht en, op verzoek, van andere belanghebbenden. De analyse wordt tegelijkertijd aan de Commissie meegedeeld." d) Lid 4 wordt vervangen door de volgende leden 4 en 5 en het huidige lid 5 wordt lid 6, waarbij "volledig gecoördineerde luchthaven' wordt vervangen door "gecoördineerde luchthaven': "4. Aan de hand van de analyse pleegt de lidstaat overleg over de capaciteitssituatie op de luchthaven met de luchthavenbeheerder, de luchtvaartmaatschappijen die regelmatig van de luchthaven gebruik maken, hun representatieve organisaties, vertegenwoordigers van de algemene luchtvaart en de luchtverkeersleidingsautoriteiten . 5. De lidstaat zorgt ervoor dat de luchthaven als gecoördineerd wordt aangewezen gedurende de periode waarvoor aan de hand van een capaciteitsanalyse is vastgesteld dat er gedurende ten minste één dienstregelingsperiode capaciteitsproblemen bestaan , wanneer Een luchthaven kan voor een beperkte periode als gecoördineerd worden aangewezen indien op grond van te voorziene grote evenementen capaciteitsproblemen te verwachten zijn. " (4) Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd: a) De titel wordt vervangen door de volgende tekst: "De bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator" b) Lid 1 wordt vervangen door de volgende tekst: 1. "1. De lidstaat die verantwoordelijk is voor een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of een gecoördineerde luchthaven, benoemt, na raadpleging van de luchtvaartmaatschappijen die regelmatig gebruik maken van de luchthaven, hun vertegenwoordigende organisaties , de luchthavenbeheerder en het coördinatiecomité, voorzover dit bestaat, een gekwalificeerde natuurlijke of rechtspersoon als bemiddelaar inzake de dienstregelingen respectievelijk luchthavencoördinator. Dezelfde bemiddelaar inzake de dienstregelingen of coördinator mag voor meer dan een luchthaven worden benoemd." c) De leden 2, 3, 4, 5 en 6 worden vervangen door de volgende tekst: 2. "2. De lidstaat die verantwoordelijk is voor een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of een gecoördineerde luchthaven, zorgt ervoor dat: 3. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator nemen deel alle bij het gemeenschapsrecht toegestane internationale planningsconferenties van luchtvaartmaatschappijen. 4. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen adviseert luchtvaartmaatschappijen en doet aanbevelingen inzake alternatieve aankomst- en/of vertrektijden wanneer het waarschijnlijk is dat er congestie zal optreden. 5. De coördinator is als enige verantwoordelijk voor de toewijzing van "slots". Hij wijst de "slots" in overeenstemming met de bepalingen van deze verordening toe en treft de nodige voorzieningen om "slots" in dringende gevallen buiten de kantooruren te kunnen toewijzen 6. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator zien in nauwe samenwerking met de luchthavenbeheerder en de luchtverkeersleidingsautoriteiten toe op het gebruik van dienstregelingen en de toegewezen en daadwerkelijk benutte "slots". De coördinator dient jaarlijks een verslag van de werkzaamheden in bij de Commissie dat met name betrekking heeft op de toepassing van de artikelen 8bis en 14 en op eventuele klachten over de toepassing van de artikelen 8 en 10 die bij het coördinatiecomité zijn ingediend en de initiatieven die zijn genomen om hiervoor een oplossing te vinden. 7. Alle bemiddelaars inzake de dienstregelingen en coördinatoren vergelijken hun databases om tegenstrijdigheden in de dienstregelingen aan het licht te brengen." d) Lid 7 wordt lid 8 en de inleidende tekst van het lid wordt vervangen door de volgende tekst: "De coördinator stelt op verzoek binnen een redelijke termijn de volgende informatie gratis in schriftelijke of andere gemakkelijk toegankelijke vorm voor raadpleging aan alle luchtvaartmaatschappijen, beheersorganen van de luchthavens en luchtverkeersleidingsautoriteiten, de lidstaten alsmede de Commissie ter beschikking:' e) De volgende zin wordt aan lid 8 toegevoegd en dit lid wordt het nieuwe lid 9: "De coördinator verstrekt deze informatie desgevraagd in samengevatte vorm. Voor het verstrekken van deze samengevatte informatie kan een op de kosten gebaseerde vergoeding worden gevraagd." f) De volgende tekst wordt ingevoegd als het nieuwe lid 10: "Wanneer er relevante, algemeen aanvaarde normen voor informatie over de dienstregelingen beschikbaar zijn, passen de bemiddelaar inzake de dienstregelingen, de coördinator en de luchtvaartmaatschappijen deze toe, op voorwaarde dat deze in overeenstemming zijn met het gemeenschapsrecht." (5) De artikelen 5, 6, 7, 8 en 9 worden vervangen door de volgende tekst: "Artikel 5 Coördinatiecomité 1. Op een gecoördineerde luchthaven zorgt de verantwoordelijke lidstaat ervoor dat er een coördinatiecomité wordt ingesteld. Hetzelfde coördinatiecomité mag voor meer dan een luchthaven worden aangewezen. Het lidmaatschap van dit comité staat op zijn minst open voor de luchtvaartmaatschappijen , hun representatieve organisaties en de vertegenwoordigers van de algemene luchtvaart die regelmatig van de luchthaven(s) gebruik maken, het beheersorgaan van de betrokken luchthaven en de betrokken luchtverkeersleidingsautoriteiten. De taken van het coördinatiecomité zijn: 2. Op de vergaderingen van het coördinatiecomité worden vertegenwoordigers van de lidstaat en de coördinator als waarnemers uitgenodigd. 3. Op verzoek van het beheersorgaan van de luchthaven of de coördinator stelt het coördinatiecomité een schriftelijk reglement van orde vast met regels voor onder meer deelname, verkiezingen, regelmaat van de vergaderingen en gebruikte taal c.q. talen. Elk lid van het coördinatiecomité en de coördinator kunnen lokale richtsnoeren als bedoeld in artikel 8, lid 5 voorstellen. Op verzoek van de coördinator bespreekt het coördinatiecomité voorstellen voor lokale richtsnoeren voor de toewijzing van "slots". Aan de betrokken lidstaat wordt een verslag van de discussies in het coördinatiecomité voorgelegd met een indicatie van de onderscheiden standpunten binnen het comité. 4. Het coördinatiecomité is niet bevoegd besluiten te nemen die aan de coördinator zijn voorbehouden. Artikel 6 Coördinatieparameters 1. Op een gecoördineerde luchthaven draagt de verantwoordelijke lidstaat er zorg voor dat de parameters voor de toewijzing van "slots" tweemaal per jaar worden vastgesteld, waarbij rekening wordt gehouden met alle relevante technische, operationele en milieubeperkingen en de eventuele veranderingen die hierin zijn opgetreden. Hierbij wordt uitgegaan van een objectieve analyse van de mogelijkheden om het luchtverkeer te verwerken, rekening houdend met de verschillende types verkeer op de luchthaven, de congestie van het lokale luchtruim die tijdens de coördinatieperiode waarschijnlijk zal optreden en de capaciteitssituatie. De parameters worden tijdig vóór de eerste toewijzing van "slots" ter voorbereiding van de planningsconferenties meegedeeld aan de luchthavencoördinator. 2. Ten behoeve van de in lid 1 genoemde taak stelt de coördinator na raadpleging van het coördinatiecomité in het licht van de capaciteitssituatie passende coördinatie-intervallen vast. 3. De bepaling van de parameters en de gevolgde methode alsmede eventuele veranderingen daarin worden uitgebreid met het coördinatiecomité besproken teneinde het aantal voor toewijzing beschikbare "slots" te verhogen, voordat een definitief besluit over de parameters voor de toewijzing van "slots" wordt genomen. Alle relevante documenten worden desgevraagd ter beschikking gesteld van verstrekkers van luchthaveninfrastructuur die van belang zijn voor de uitvoering van een luchtdienst, de luchtvaartmaatschappijen die de luchtdiensten uitvoeren, alsmede de Commissie . Artikel 7 Informatie voor de bemiddelaar inzake de dienstregelingen en de coördinator 1. Luchtvaartmaatschappijen die op een luchthaven met bemiddeling inzake de dienstregelingen of een volledig gecoördineerde luchthaven diensten exploiteren of voornemens zijn dat te doen, verstrekken de bemiddelaar inzake de dienstregelingen respectievelijk de coördinator alle door hem gevraagde relevante informatie. Alle relevante informatie wordt verstrekt in de vorm en binnen de termijn die door de bemiddelaar inzake de dienstregelingen of de coördinator zijn opgegeven. Met name zijn luchtvaartmaatschappijen verplicht de coördinator op het tijdstip van het verzoek om toewijzing in standaard industrieformaat mee te delen of zij wat de gevraagde "slots" betreft overeenkomstig artikel 2, onder b), in aanmerking komen voor de status van nieuwe gegadigde. Voor alle andere luchthavens die niet speciaal zijn aangewezen, wordt informatie over geplande diensten van luchtvaartmaatschappijen op verzoek van een coördinator door de luchthavenbeheerder aan die coördinator verstrekt. 2. Als een luchtvaartmaatschappij de in lid 1 bedoelde informatie niet verstrekt of zij onjuiste of misleidende informatie verstrekt, neemt de coördinator de "slot"&nbhy;aanvraag of -aanvragen van die luchtvaartmaatschappij niet in overweging, tenzij er verzachtende omstandigheden zijn. De coördinator stelt de betrokken luchtvaartmaatschappij in staat haar opmerkingen te maken. 3. De bemiddelaar inzake de dienstregelingen of coördinator, de luchthavenbeheerder en de luchtverkeersleidingsautoriteiten wisselen alle voor de uitvoering van hun onderscheiden taken vereiste informatie uit , waaronder gegevens over dienstregelingen en daadwerkelijk toegewezen "slots". Artikel 8 Procedure voor de toewijzing van "slots" 1. Reeksen "slots" worden uit de "slot"-pool aan luchtvaartmaatschappijen die een aanvraag hebben ingediend, toegewezen als een recht om de luchthaveninfrastructuur te gebruiken om te landen en op te stijgen gedurende de dienstregelingsperiode waarvoor zij zijn aangevraagd. Na afloop van deze dienstregelingsperiode worden zij teruggegeven aan de overeenkomstig artikel 10 gevormde "slot"-pool. 2. Onverminderd de artikelen 7, 8bis, 9, artikel 10, lid 1 en artikel 14 is lid 1 niet van toepassing wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan: In dat geval geeft de reeks "slots" de betrokken luchtvaartmaatschappij recht op dezelfde reeks "slots" in de volgende overeenkomstige dienstregelingsperiode. De lidstaten kunnen dit recht , onverminderd artikel 9 en de desbetreffende bepalingen van Verordening (EEG) nr. 2408/92 op niet-discriminerende basis beperken tot reeksen "slots" naar aanleiding van wijzigingen in de geldende milieueisen op de betrokken luchthaven, rekening houdend met de lokale regels die zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 8, lid 6 . 3. Wanneer niet tot tevredenheid van de betrokken luchtvaartmaatschappijen aan alle aanvragen voor "slots" kan worden voldaan, wordt onverminderd artikel 10, lid 2 voorrang verleend aan commerciële luchtdiensten, inzonderheid aan geregelde diensten en geplande niet-geregelde diensten. In geval van concurrerende aanvragen binnen dezelfde dienstencategorie wordt prioriteit gegeven aan diensten die gedurende het hele jaar worden uitgevoerd. 4. Wijziging van de tijden van reeksen "slots" voordat de resterende "slots" uit de "slot"-pool als bedoeld in artikel 10 worden toegewezen aan andere luchtvaartmaatschappijen die een aanvraag hebben ingediend, wordt alleen toegestaan om operationele redenen of indien door wijziging van de tijden een reeks "slots" zou worden vastgesteld die dichter bij de oorspronkelijke aanvraag van de luchtvaartmaatschappij ligt . Een dergelijke wijziging treedt pas in werking na uitdrukkelijke bevestiging door de coördinator. 5. De coördinator past tevens de wereldwijd en EU-wijd door de luchtvaartsector opgestelde aanvullende richtsnoeren toe, evenals de overeenkomstig artikel 8, lid 5 bis vastgestelde lokale regels , mits deze regels geen afbreuk doen aan de onafhankelijkheid van de coördinator, stroken met het Gemeenschapsrecht en tot doel hebben de luchthavencapaciteit efficiënter en effectiever te benutten . 6. Voorstellen voor lokale richtsnoeren worden aan het coördinatiecomité voorgelegd. Alle leden van het coördinatiecomité en de coördinator kunnen lokale regels voorstellen. Het coördinatiecomité bespreekt dergelijke voorstellen zonder onnodige vertraging. In de lokale richtsnoeren kunnen op niet-discriminerende basis aanvullende prioriteiten worden vastgesteld voor de slottoewijzing. Het beheersorgaan van de betrokken luchthaven kan de voorgestelde lokale richtsnoeren goedkeuren tenzij een ander lid van het coördinatiecomité of de coördinator het voorstel voor een besluit aan de betrokken lidstaat heeft doorverwezen. De betrokken lidstaat brengt de Commissie op de hoogte van lokale richtsnoeren die zijn goedgekeurd. 7. Indien niet aan een aanvraag voor een "slot" kan worden voldaan, geeft de coördinator de betrokken luchtvaartmaatschappij hiervan de redenen op en deelt hij tevens het beste alternatieve beschikbare "slot" mee. 8. Naast de geplande toewijzing van "slots" voor de dienstregelingsperiode poogt de coördinator te voldoen aan afzonderlijke "slot"-aanvragen die op korte termijn worden ingediend voor elk soort luchtvaart, inclusief de algemene luchtvaart. Hiertoe kan gebruik worden gemaakt van de na de verdeling onder de gegadigde luchtvaartmaatschappijen resterende "slots" in de in artikel 10 bedoelde pool en van op korte termijn beschikbaar komende "slots". Artikel 8 bis Mobiliteit van "slots" 1. Slots mogen: 2. "Slots" mogen op generlei wijze, al dan niet tegen financiële vergoeding, worden overgedragen tussen luchtvaartmaatschappijen of tussen luchtvaartmaatschappijen en andere entiteiten, behalve aan luchtvaartmaatschappijen die worden bedoeld in artikel 8bis, lid 1, onder b). 3. De in de lid 1 bedoelde overdrachten of uitwisselingen worden ter kennis van de coördinator gebracht en treden niet in werking voordat zij uitdrukkelijk door de coördinator zijn bevestigd. De coördinator bevestigt de overdrachten of uitwisselingen niet, wanneer zij niet aan de voorwaarden van deze verordening voldoen en hij er niet van overtuigd is dat: 4. (a) "Slots" die worden toegewezen aan een nieuwe gegadigde als gedefinieerd in artikel 2, onder b), kunnen gedurende twee overeenkomstige dienstregelingsperiodes niet overeenkomstig lid 1, onder b) worden overgedragen. b) "Slots" die worden toegewezen aan een nieuwe gegadigde als gedefinieerd in artikel 2, onder b), punten ii) en iii), kunnen gedurende twee overeenkomstige dienstregelingsperiodes niet overeenkomstig lid 1, onder a), worden overgedragen op een andere route , tenzij de nieuwe gegadigde bij de nieuwe route met dezelfde prioriteit is behandeld als bij de toegewezen route . c) "Slots" die worden toegewezen aan een nieuwe gegadigde als gedefinieerd in artikel 2, onder b), kunnen gedurende twee overeenkomstige dienstregelingsperiodes niet overeenkomstig lid 1, onder c) worden uitgewisseld, behalve om de "slot"-tijden voor deze diensten dichter bij de oorspronkelijk gevraagde te brengen. Artikel 8 ter Uitsluiting van schadeclaims In verband met de eventuele beperking of beëindiging van het recht op reeksen "slots" als bedoeld in artikel 8, lid 2, uit hoofde van het Gemeenschapsrecht, met name de toepassing van de regels van het Verdrag inzake luchtvervoer, kunnen geen schadeclaims worden ingediend. Deze verordening doet geen afbreuk aan de bevoegdheden van overheidsinstanties om de overdracht van "slots" tussen luchtvaartmaatschappijen te eisen op grond van de artikelen 81 of 82 van het Verdrag of Verordening (EEG) nr. 4064/89. Deze overdrachten kunnen uitsluitend plaatsvinden zonder financiële compensatie. Artikel 9 Openbare dienstverplichtingen 1. Als op een route overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad openbare dienstverplichtingen zijn opgelegd, reserveert een lidstaat zo nodig, na raadpleging van de coördinator, op een gecoördineerde luchthaven de voor de voorgenomen diensten op die route vereiste "slots" uit de "slot"-pool . Wanneer de luchtvaartmaatschappij, de gereserveerde "slots" op de betrokken route niet in overeenstemming met artikel 8, de leden 2 en 4, gebruikt, worden deze "slots" met inachtneming van lid 2 ter beschikking gesteld van elke andere luchtvaartmaatschappij die belangstelling heeft om de route te exploiteren overeenkomstig de openbare dienstverplichtingen. Wanneer andere luchtvaartmaatschappijen geen belangstelling hebben om de route te exploiteren en de betrokken lidstaat geen aanbesteding organiseert overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder (d) van Verordening (EEG) nr. 2408/92, worden de "slots" teruggegeven aan de pool. 2. De aanbestedingsprocedure van artikel 4, lid 1, onder d) tot en met g), en artikel 4, lid 1, onder i), van Verordening (EEG) nr. 2408/92 wordt gevolgd voor het gebruik van de in lid 1 bedoelde "slots", wanneer meer dan één communautaire luchtvaartmaatschappij belangstelling heeft om de route te exploiteren en niet in staat is geweest binnen één uur vóór of na de van de coördinator gevraagde tijden "slots" te verkrijgen." (6) De leden 1, 2, 3, 4, 5, 7 en 8 van artikel 10 worden vervangen door de volgende tekst: Artikel 10 "Slot"-pool 1. De coördinator vormt een pool die alle "slots" bevat die niet volgens artikel 8, leden 2, en 4, zijn toegewezen. Alle nieuwe "slot"-capaciteit die overeenkomstig artikel 3, lid 3, is bepaald, wordt in de pool geplaatst. 2. Een reeks "slots" die aan een luchtvaartmaatschappij is toegewezen voor de exploitatie van geregelde luchtdiensten of geplande niet-geregelde luchtdiensten geeft die luchtvaartmaatschappij niet het recht op dezelfde reeks "slots" in de volgende overeenkomstige dienstregelingsperiode, wanneer de luchtvaartmaatschappij de coördinator niet overtuigend kan aantonen dat zij de "slots", zoals vrijgegeven door de coördinator, in de periode waarvoor zij toegewezen zijn, voor ten minste 80% van de tijd heeft geëxploiteerd. 3. "Slots" die vóór 31 januari aan een luchtvaartmaatschappij zijn toegewezen voor het volgende zomerseizoen of vóór 31 augustus voor het volgende winterseizoen, maar die vóór die data aan de coördinator worden teruggegeven om opnieuw te worden toegewezen, tellen niet mee voor de berekening van het gebruik. 4. Indien niet kan worden aangetoond dat de reeks "slots" voor 80% is gebruikt, worden alle "slots" waaruit die reeks bestaat, in de "slot"-pool opgenomen, tenzij voor de niet-benutting een van de volgende redenen kan worden aangevoerd: Op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief controleert de Commissie Binnen een maand na ontvangst van het verzoek neemt de Commissie een besluit, na het in artikel 13, lid 4 genoemde comité te hebben gehoord. Zij stelt de Raad van haar besluit in kennis. Binnen een maand kan elke lidstaat het besluit van de Commissie aan de Raad ter behandeling voorleggen. De Raad kan binnen een maand met gekwalificeerde meerderheid in buitengewone omstandigheden een andersluidend besluit nemen. 5. Onverminderd artikel 8, lid 2, van deze verordening en onverminderd artikel 8, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2408/92 worden in de pool opgenomen "slots" verdeeld over de luchtvaartmaatschappijen die een aanvraag hebben ingediend. 50% van deze "slots" wordt , beurtelings met de andere luchtvaartmaatschappijen die een aanvraag hebben ingediend, toegewezen aan nieuwe gegadigden, tenzij hun aanvragen minder dan 50% bedragen. Met het oog op deze toewijzing wordt de dienstregelingsdag in gelijke coördinatieperiodes van maximaal één uur verdeeld. Aanvragen van nieuwe gegadigden die op grond van artikel 2, onder b), zowel punt i) als punt ii) of artikel 2, onder b), zowel punt i) als punt iii) in aanmerking komen voor de status van nieuwe gegadigde, hebben voorrang. 6. In geval van diensten die worden geëxploiteerd door een groep luchtvaartmaatschappijen kan slechts een van de deelnemende luchtvaartmaatschappijen een aanvraag voor de benodigde "slots" indienen. De luchtvaartmaatschappij die een dergelijke dienst exploiteert neemt de verantwoordelijkheid op zich om te voldoen aan de in artikel 8, lid 2, genoemde exploitatiecriteria om verworven rechten te behouden. "Slots" die aan een van de deelnemende luchtvaartmaatschappijen zijn toegewezen, kunnen door één of meer andere luchtvaartmaatschappijen voor de gezamenlijke exploitatie worden gebruikt, op voorwaarde dat de identificatiecode van de luchtvaartmaatschappij waaraan de "slots" zijn toegewezen voor coördinatie- en monitoringdoeleinden voor de gezamenlijke vlucht gehandhaafd blijft. Wanneer dergelijke vluchten worden stopgezet, blijven de daarvoor gebruikte "slots" bij de luchtvaartmaatschappij waaraan zij oorspronkelijk waren toegewezen. Luchtvaartmaatschappijen die deelnemen aan gezamenlijke vluchten, stellen de coördinatoren uitvoerig in kennis van de gegevens van dergelijke vluchten." (7) Lid 6 van artikel 10 wordt lid 7 . (8) Artikel 11 wordt vervangen door de volgende tekst: "Artikel 11 Klachten en recht van beroep 1. Klachten in verband met de toepassing van de artikelen 8, 8bis en 10 worden voorgelegd aan het coördinatiecomité. Het coördinatiecomité neemt de kwestie binnen een maand nadat de klacht is ingediend, in behandeling en doet zo mogelijk voorstellen aan de coördinator om de problemen op te lossen. Als de problemen niet kunnen worden opgelost, kan de betrokken lidstaat binnen de daaropvolgende drie maanden voorzien in bemiddeling door een representatieve organisatie van luchtvaartmaatschappijen of luchthavens of een andere derde partij. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat elke partij met een gerechtvaardigd belang het recht heeft bij een nationale rechtbank of andere onafhankelijke instantie tegen de besluiten van de coördinator in beroep te gaan, wanneer de bemiddelingsprocedure van lid 1 geen oplossing heeft gebracht. De lidstaten zorgen ervoor dat de beroepsinstantie de bevoegdheid heeft om: De lidstaten zorgen ervoor dat de beroepsprocedures, volgens uitvoerige regels die de lidstaten kunnen vaststellen, open staan voor op zijn minst elke persoon die een belang heeft of had in procedures voor de toewijzing van "slots" en die schade heeft geleden of kan lijden als gevolg van een beweerde inbreuk. Wanneer ingevolge dit lid gerechtelijke stappen worden ondernomen, is lid 1 met onmiddellijke ingang niet langer van toepassing." (9) Artikel 12, de titel en lid 1 worden vervangen door de volgende tekst: "Betrekkingen met derde landen 1. Wanneer, wat de toewijzing en het gebruik van "slots" op zijn luchthavens betreft, blijkt dat een derde land kan de Commissie volgens de procedure van artikel 13, lid 2, besluiten dat een of meer lidstaten maatregelen moeten treffen, inclusief de gehele of gedeeltelijke schorsing van de toepassing van deze verordening, ten aanzien van een of meer luchtvaartmaatschappijen uit dat derde land, teneinde het discriminerende gedrag van het betrokken derde land te beëindigen. " 10) de artikelen 13 en 14 worden vervangen door de volgende tekst: "Artikel 13 Besluitvormingsprocedure 1. Wanneer zij een besluit neemt ingevolge artikel 12, wordt de Commissie bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure vervat in artikel 5 van Besluit 1999/468/EG, overeenkomstig artikel 7, lid 3, en artikel 8 van genoemd besluit, van toepassing. 3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden. 4. Voorts kan het comité door de Commissie worden geraadpleegd over elke andere kwestie in verband met de toepassing van deze verordening. 5. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 14 Handhaving 1. Een vluchtplan van een luchtvaartmaatschappij wordt door de bevoegde luchverkeersleidingsautoriteiten verworpen, wanneer de luchtvaartmaatschappij van plan is op een gecoördineerde luchthaven te landen of op te stijgen tijdens de periodes waarin de luchthaven gecoördineerd is, zonder dat de coördinator daarvoor een "slot" heeft toegewezen. Daarbij wordt de op de desbetreffende luchthaven benodigde tijd voor het taxiën in aanmerking genomen. 2. De coördinator trekt de reeks "slots" van een luchtvaartmaatschappij in en plaatst deze in de pool op 1 februari voor het volgende zomerseizoen of op 1 september voor het volgende winterseizoen, als de luchtvaartmaatschappij op die datum niet in het bezit is van een exploitatievergunning of gelijkwaardige vergunning. 3. Wanneer een luchtvaartmaatschappij een reeks "slots" heeft verkregen als resultaat van een overdracht of uitwisseling overeenkomstig artikel 8bis, lid 3, en deze "slots" niet zijn gebruikt zoals voorgenomen overeenkomstig artikel 8bis, lid 3, onder d), trekt de coördinator de reeks "slots" in en plaatst hij deze in de pool. 4. Luchtvaartmaatschappijen die herhaaldelijk en opzettelijk luchtdiensten uitvoeren op een tijdstip dat wezenlijk verschilt van de als onderdeel van een reeks "slots" toegewezen "slot", of die gebruik maken van andere vliegtuigen dan die waarover voor het laatst met de coördinator overeenstemming is bereikt , verliezen , als hiervan een nadelige invloed op de capaciteit uitgaat, de in artikel 8, lid 2, bedoelde status. Nadat hij de betrokken luchtvaartmaatschappij heeft gehoord en eenmaal heeft aangemaand , kan de coördinator besluiten de desbetreffende reeks "slots" van die luchtvaartmaatschappij voor het resterende deel van de dienstregelingsperiode in te trekken en weer in de pool op te nemen. 5. De lidstaten voeren maatregelen in waarbij , na een eenmalige aanmaning, boetes en/of dwangsommen worden opgelegd aan luchtvaartmaatschappijen voor het herhaaldelijk en opzettelijk uitvoeren van luchtdiensten op tijden die wezenlijk verschillen van de toegewezen "slots". Hetzelfde geldt als luchtvaartmaatschappijen gebruik maken van andere vliegtuigen dan die waarover voor het laatst met de coördinator overeenstemming is bereikt en als hiervan een nadelige invloed op de capaciteit uitgaat. Nadat de betrokken luchtvaartmaatschappij is gehoord, wordt het bedrag van de boete en/of dwangsom vastgesteld, waarbij rekening wordt gehouden met de aard en de ernst van de overtreding. 6. (a) Onverminderd artikel 10, lid 4, kan een coördinator, wanneer een luchtvaartmaatschappij er niet in slaagt het in artikel 8, lid 2, vermelde gebruikspercentage van 80% te bereiken, besluiten die reeks "slots" van die luchtvaartmaatschappij voor de resterende duur van de dienstregelingsperiode in te trekken en weer in de pool op te nemen, nadat hij de betrokken luchtvaartmaatschappij heeft gehoord. (b) Onverminderd artikel 10, lid 4, neemt de coördinator, nadat hij de betrokken luchtvaartmaatschappij heeft gehoord, een reeks "slots" weer op in de pool, wanneer er geen "slots" van die reeks zijn gebruikt nadat 20% van de geldigheidsduur van de reeks is verstreken." (11) Artikel 14 bis wordt toegevoegd: "Artikel 14 bis Verslag en samenwerking 1. De Commissie dient uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van deze verordening een verslag over de tenuitvoerlegging hiervan in bij het Europees Parlement en de Raad. In het verslag wordt met name ingegaan op de toepassing van de artikelen 8, 8bis en 10. 2. De lidstaten en de Commissie werken samen bij de tenuitvoerlegging van deze verordening, met name voor het verzamelen van de informatie voor het in lid 1 bedoelde verslag." Artikel 2 Deze verordening treedt in werking drie maanden na haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 433 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0404/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0139/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 11 juni 2002, met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…../EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2000/13/EG met betrekking tot de vermelding van de ingrediënten van levensmiddelen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economische en Sociaal Comité (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de consumenten te bereiken en hun recht op voorlichting te waarborgen, moet ervoor worden gezorgd dat de consumenten de nodige inlichtingen krijgen over levensmiddelen, met name door het vermelden van alle ingrediënten op de etikettering. (2) Op grond van artikel 6 van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (5) behoeven bepaalde ingrediënten niet in de lijst van ingrediënten te worden vermeld. (3) Sommige ingrediënten die in levensmiddelen worden verwerkt, veroorzaken allergieën of overgevoeligheden bij de consumenten in de Gemeenschap, en sommige van deze allergieën of overgevoeligheden vormen een gevaar voor de gezondheid van de mensen die eraan lijden. (4) Het Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding heeft verklaard, dat voedselallergieën een weerslag hebben op het leven van vele mensen en dat zij ziekten veroorzaken waarvan sommige goedaardig, en andere potentieel dodelijk zijn. (5) Het Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding erkent dat koemelk, vruchten, peulvruchten (met name aardnoten en soja), eieren, schaaldieren, noten, vis, groenten (selderie en andere schermbloemigen), tarwe en andere granen tot de meest voorkomende allergenen behoren, dat ook voedseladditieven ongewenste reacties kunnen veroorzaken, en dat het vaak moeilijk is voedseladditieven te vermijden omdat deze niet altijd alle op de productetiketten worden vermeld. (6) De meest voorkomende voedselallergenen worden in een groot aantal bereide voedingsmiddelen verwerkt. (7) Hoewel de etikettering, die voor alle consumenten bedoeld is, niet als het enige voorlichtingsmiddel mag worden beschouwd en de rol van de medische wereld niet kan overnemen, moeten consumenten die aan allergieën of overgevoeligheid lijden zoveel mogelijk worden geholpen door hun vollediger voorlichting over de samenstelling van producten te verschaffen. (8) De lijst van allergene stoffen bevat voedingsmiddelen en ingrediënten waarvan bekend is dat zij overgevoeligheid veroorzaken en waarvoor uit hoofde van Richtlijn 2000/13/EG een afwijking mogelijk is. Om de ontwikkeling van de wetenschappelijke kennis te volgen, moet deze lijst zo nodig snel kunnen worden aangepast. Deze wijzigingen moeten de vorm aannemen van technische uitvoeringsmaatregelen, waarvan de goedkeuring aan de Commissie moet worden toevertrouwd om de procedure eenvoudiger en sneller te laten verlopen. (9) Om alle consumenten beter in te lichten en de gezondheid van sommige onder hen te beschermen, moeten alle ingrediënten die in een levensmiddel aanwezig zijn, verplicht in de lijst van ingrediënten worden vermeld en moeten alle als allergeen erkende ingrediënten steeds onder hun eigen naam worden vermeld, ook bij alcoholhoudende dranken. Daarbij mag niet de naam van de categorie waartoe zij behoren worden gebruikt en mogen additieven niet worden vrijgesteld van de verplichting tot vermelding in de lijst van ingrediënten. (10) Om te voorkomen dat de etiketten te ingewikkeld en moeilijk leesbaar zouden worden, moeten regels worden vastgesteld om te voorkomen dat de lijst van de ingrediënten overdreven lang wordt, voorzover dit geen gevolgen voor de verwezenlijking van bovengenoemde doelstellingen heeft. Teneinde rekening te houden met de technische beperkingen van de voedingsmiddelenproductie, dient eveneens een grotere soepelheid mogelijk te worden gemaakt voor de vermelding van ingrediënten die in kleine hoeveelheden zijn gebruikt. (11) Richtlijn 2000/13/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 2000/13/EG wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd: a) Het volgende lid 3 bis wordt ingevoegd: "3 bis. Onverminderd de overeenkomstig lid 3 vast te stellen regels, moet de aanwezigheid van een of meer van de in bijlage III bis bedoelde ingrediënten in een in lid 3 bedoelde drank worden vermeld, tenzij het (de) betrokken ingrediënt(en) onder zijn (hun) eigen naam wordt (worden) vermeld in de benaming waaronder de drank wordt verkocht. Deze vermelding bestaat uit de term "bevat" gevolgd door de naam van het (de) betrokken ingrediënt(en). Zo nodig kunnen volgens de volgende procedures bepalingen ter uitvoering van de eerste alinea worden vastgesteld: ________________ * PB L 179 van 14.7.1999, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2585/2001 (PB L 345 van 29.12.2001, blz. 10). ** PB L 149 van 14.6.1991, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2061/96 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 277 van 30.10.1996, blz. 1). *** PB L 160 van 12.6.1989, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3378/94 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 366 van 31.12.1994, blz. 1). " b) Lid 5, tweede alinea, wordt als volgt gewijzigd: i) het vierde streepje komt als volgt te luiden: c) Lid 8 , tweede alinea wordt als volgt gewijzigd: "De in de eerste alinea bedoelde opsomming is niet verplicht: 10. "10. De bepalingen van lid 4, onder c), punten ii) , eerste streepje en iii), lid 6, tweede alinea, eerste streepje, en lid 8, tweede alinea, zijn niet van toepassing op de in bijlage III bis vermelde ingrediënten. De Europese autoriteit voor de voedselveiligheid stelt uiterlijk op ...* wetenschappelijke criteria vast voor de in bijlage III bis op te nemen ingrediënten en onderwerpt deze bijlage met regelmatige tussenpozen van twee jaar aan een nieuw onderzoek. Bijlage III bis kan volgens de in artikel 20, lid 2, bedoelde procedure worden gewijzigd." _______________________________ * twee jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn. 2) In bijlage I worden de vermeldingen "gekonfijte vruchten" en "groenten", alsmede de dienovereenkomstige definities, geschrapt. 3) Bijlage III bis waarvan de tekst in de bijlage bij deze richtlijn is opgenomen, wordt ingevoegd. De Commissie komt binnen zes maanden na goedkeuring van dit voorstel met gedetailleerde richtsnoeren voor de interpretatie van Bijlage III bis. Artikel 2 De lidstaten doen uiterlijk op 31 december 2003 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om: Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE "BIJLAGE III bis In artikel 6, leden 3 bis en 10, bedoelde ingrediënten Granen die gluten bevatten en producten op basis van granen die gluten bevatten Schaaldieren en producten op basis van schaaldieren Eieren en producten op basis van eieren Vis en producten op basis van vis Aardnoten en producten op basis van aardnoten Soja en producten op basis van soja Melk en producten op basis van melk (met inbegrip van lactose) Schaalvruchten en afgeleide producten Sesamzaad en producten op basis van sesamzaad Sulfiet in concentraties van ten minste 10 mg/kg Selderij en producten op basis van selderij Mosterd en producten op basis van mosterd Lupine " Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 565 – C5&nbhy;0109/2002), – gezien het gezamenlijk verslag van de Raad en de Commissie inzake sociale integratie (15223/2001), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – onder verwijzing naar het Actieprogramma van Beijing dat op de vierde wereldconferentie voor vrouwen van de VN (Beijing, 1995) is aangenomen en onder meer de aanbevelingen van Beijing plus vijf, die tijdens de speciale zitting van de Algemene Vergadering van de VN (New York, juni 2000) zijn aangenomen, – gezien het verslag van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de adviezen van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport en de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen (A5&nbhy;0158/2002), A. overwegende dat de lidstaten tijdens bijeenkomsten van de Europese Raad van Lissabon, Nice en Stockholm hebben toegezegd duurzame economische groei en werkgelegenheid van kwaliteit te zullen bevorderen teneinde het risico van armoede en sociale uitsluiting te beperken en de sociale cohesie in de Unie te versterken, B. overwegende dat tijdens de Europese Raad van Nice gemeenschappelijke doelstellingen in de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting zijn geformuleerd die de lidstaten met ingang van 2001 in het kader van de tweejarige nationale actieplannen ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting moeten verwezenlijken, en dat de Europese Sociale Agenda de tweeledige rol van sociaal beleid onderkent, namelijk enerzijds als productieve factor en anderzijds als een belangrijk instrument om ongelijkheid te verminderen en de integratie en sociale samenhang te bevorderen, C. overwegende dat de lidstaten tevens het belang hebben onderstreept van het streven om de gelijkheid van mannen en vrouwen in alle maatregelen te integreren die de verwezenlijking van deze doelstellingen beogen, D. overwegende dat het Europees Parlement en de Raad in september 2001 overeenstemming hebben bereikt over het communautaire actieprogramma ter aanmoediging van de samenwerking tussen de lidstaten bij de bestrijding van sociale uitsluiting, dat reeds in werking is getreden en voorziet in een jaarlijkse rondetafelconferentie over sociale uitsluiting, E. overwegende dat het als positief moet worden beschouwd dat een eerste gezamenlijk verslag over sociale integratie is opgesteld, een reeks gemeenschappelijke indicatoren is geformuleerd, de noodzaak om het statistisch apparaat te verbeteren is benadrukt, en dat de Raad de Commissie verzocht heeft de kandidaat-landen geleidelijk aan bij dit proces te betrekken, F. overwegende dat de adviezen van de diverse organisaties, met name van de vertegenwoordigers van de NGO's, het Economisch en Sociaal Comité, het EVV en de nationale parlementen een positieve bijdrage beogen te leveren, zodat de conclusies ervan van invloed kunnen zijn op de voorbereiding van de tweede golf nationale integratieplannen, G. overwegende dat armoede in zijn meest fundamentele en rechtstreekse vorm, die kan worden gelijkgesteld aan geldgebrek, in de nationale integratieplannen veelal voortvloeit uit andere vormen van achterstelling of onbestendigheid in sectoren zoals werkgelegenheid, onderwijs en opleiding, cultuur en toegang tot dienstverlening, dan wel voortkomt uit discriminatie naar aanleiding van geslacht, leeftijd, lichamelijke toestand, nationaliteit of taal, waardoor het noodzakelijk wordt armoede en maatschappelijke uitsluiting te benaderen vanuit een multidimensionaal gezichtspunt, H. overwegende dat de drempel voor relatieve economische armoede binnen de Unie in aanzienlijke mate varieert, I. overwegende dat zelfs in de laatste jaren waarin het BBP van de Europese Unie gemiddeld met 2,5% is gestegen, het armoede- en sociale uitsluitingspercentage nog steeds zeer hoog was, en dat 18% van de EU-bevolking in 1997 in huishoudens met een inkomen leefde dat lager lag dan de grens die uitgaat van een inkomensgrens (60% van het nationaal gemiddeld inkomen) waaronder personen met armoede worden bedreigd, J. overwegende dat de lidstaten met het hoogst ontwikkelde systeem van sociale voorzieningen en met hoge sociale kosten per hoofd er veelal het best in zijn geslaagd tegemoet te komen aan fundamentele behoeften en het aantal personen dat zich in de armoedegevarenzone bevindt onder het EU–gemiddelde te houden, K. overwegende dat de huidige en toekomstige demografische ontwikkelingen een aanpassing van de stelsels van sociale bescherming noodzakelijk maken, waarbij echter de grondbeginselen waarop zij gebaseerd zijn, in het bijzonder het beginsel van sociale solidariteit, niet mogen worden aangetast, L. overwegende dat verhoging van de participatiequote, in het bijzonder van vrouwen en oudere werknemers, een wezenlijke factor vormt voor de veiligstelling van de financiering van de socialezekerheidsstelsels in de toekomst, en dat door uitbreiding van de instellingen voor kinderopvang en verzorging en modernisering van de arbeidsorganisatie aanzienlijk kan worden bijgedragen tot verwezenlijking van dit doel, M. overwegende dat de huidige en verwachte structurele veranderingen in de Europese Unie – met name de verandering van de arbeidsmarkt, de zeer snelle groei van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën, alsook demografische veranderingen en meer etnische verscheidenheid ten gevolge van migratie en toegenomen mobiliteit binnen de Europese Unie - de zwakste sectoren van de bevolking kwetsbaar kunnen maken en het gevaar kunnen veroorzaken van nieuwe discriminatie, maatschappelijke uitsluiting en heropleving van racisme en vreemdelingenhaat; dat echter de structurele veranderingen niet alleen aanleiding kunnen zijn tot gevaren, maar in sommige gevallen – mits de juiste maatregelen worden genomen - eveneens nieuwe kansen op sociale integratie tot gevolg kunnen hebben, N. overwegende dat in het gezamenlijk verslag erkend wordt dat er een extra inspanning vereist is om de problemen van armoede en sociale uitsluiting een integrale plaats te geven in andere beleidsvormen dan sociale bescherming en sociale bijstand alleen, O. overwegende dat de vooruitzichten op gelijke behandeling van mannen en vrouwen in de meeste nationale actieprogramma's matig zijn, P. overwegende dat er zeer kwetsbare groepen zijn die bijzonder getroffen worden door armoede, in het bijzonder de groepen die specifieke moeilijkheden ondervinden om aan het economische en sociale leven deel te nemen, zoals gehandicapten en ouderen die niet meer voor zichzelf kunnen zorgen, en dat in de nationale plannen een aantal risicofactoren worden geïdentificeerd die de multidimensionale aard van het probleem onderstrepen, hoewel de intensiteit van deze factoren per lidstaat sterk varieert en in sommige gevallen niet alleen gevolgen maar ook oorzaken van armoede zijn, waaruit blijkt dat het belangrijk is de cirkel van aanhoudende armoede, armoede die zich over verschillende generaties uitstrekt en sociale uitsluiting te doorbreken, Q. overwegende dat de onderdelen van het economisch en monetair beleid samenhang moeten vertonen met het sociaal beleid, R. overwegende dat gehandicapten een groep zijn die in hoge mate bedreigd wordt door sociale uitsluiting; dat er in de nationale actieprogramma's tegelijkertijd onvoldoende nauwkeurige gegevens en gezamenlijke indicatoren beschikbaar zijn over de situatie van gehandicapten, S. overwegende dat de oververtegenwoordiging van vrouwen onder armen in de eerste plaats veroorzaakt wordt door het gebrek aan economische zelfstandigheid onder vrouwen, als gevolg van de ongelijke verdeling van betaald werk en onbetaald huishoudelijk werk en zorgtaken tussen mannen en vrouwen, T. met name wijzende op de volgende risicofactoren: langdurig moeten rondkomen met een laag/ontoereikend inkomen, langdurige werkloosheid, laagwaardig werk en missen van beroepservaring, onvoldoende opleiding en analfabetisme, opgroeien in een kwetsbaar gezin, handicaps, zwakke gezondheid, onzekere of helemaal geen huisvesting, verloederde woonomgeving, immigratie, racisme en discriminatie, U. overwegende dat er acht centrale prioriteiten kunnen worden onderscheiden: V. overwegende dat een openbaar en gratis onderwijsstelsel een voorafgaande voorwaarde voor onbeperkte toegang tot het onderwijs is, 1. bevestigt dat de bevordering van een hoog werkgelegenheids- en sociaal beschermingsniveau, de verhoging van de levensstandaard, de kwaliteit van het leven en de versterking van de economische en sociale samenhang een prioriteit voor de Europese Unie moeten vormen en van essentieel belang zijn om armoede en sociale uitsluiting te voorkomen en te verminderen; 2. benadrukt dat het voor de diverse communautaire beleidsvormen en regeringen een gemeenschappelijke uitdaging is in het kader van structurele veranderingen in toereikende mate universeel te worden teneinde het hoofd te bieden aan de behoeften van ouderen, gehandicapten, werklozen, immigranten, kinderen, enz., die het meest blootgesteld zijn aan de risico's van armoede en sociale uitsluiting, en hun in staat te stellen hun fundamentele rechten uit te oefenen; 3. onderstreept derhalve dat alle vormen van werkgelegenheid moeten worden bevorderd, en onderschrijft nadrukkelijk het standpunt van de Commissie dat het van essentieel belang is de fundamenten voor een verdere ontwikkeling van deeltijdwerk te leggen, om de creatie van arbeidsplaatsen te stimuleren en uitzendarbeid attractiever te maken, omdat deze sector een unieke gelegenheid kan bieden aan vele personen, die niet bereid zijn een vaste voltijdse baan te zoeken of die deze niet kunnen vinden; 4. acht het van essentieel belang dat de publiekrechtelijke doelstelling van beleidsdaden ter voorkoming en bestrijding van sociaal isolement in onderwijs en cultuur altijd gewaarborgd is ook voor onderwijs en vorming heel het leven door, het aanleren van talen, het gebruik van nieuwe technologieën, en projecten voor beeld- of kunstonderwijs voor iedereen, en met name voor achtergestelde groepen; 5. vraagt de lidstaten om te zorgen voor minstens twaalf jaar vrij toegankelijk en gratis verplicht onderwijs voor alle kinderen; onderwijs moet de jongeren niet alleen fundamentele vaardigheden aanleren, waaronder vaardigheden op IT-gebied, maar ook een diep inzicht in de samenleving geven zodat ze bewust kunnen deelnemen aan de sociale vooruitgang; 6. vraagt de Commissie en de lidstaten om succesvolle pilootprojecten voor de strijd tegen ongeletterdheid op ruime schaal te versterken en uit te breiden, de beheersing van de moedertaal te verzekeren en te zorgen voor het aanleren van andere talen; 7. verzoekt de lidstaten gezien het grote aantal werkloze jongeren onder de schooluitvallers het tweedekansonderwijs te steunen; 8. spoort de lidstaten, overwegende dat de overgrote meerderheid van de migranten functioneel analfabeet is in de basistaal van het gastland, aan om specifieke onderwijsprogramma's voor migranten op te stellen; 9. wijst op het belang van modernisering van de stelsels van sociale zekerheid zodat deze in staat worden gesteld van oudsher bestaande en nieuwe mogelijke gevallen van armoede en sociale uitsluiting aan te pakken en, onder meer in de vorm van sociale uitkeringen, maatregelen op te stellen en uit te voeren ten behoeve van alleenstaande ouders zodat deze beter in staat zijn geld te verdienen en zich opnieuw op de arbeidsmarkt te begeven; 10. onderstreept het belang van de acht centrale prioriteiten die in het gezamenlijk verslag over de nationale plannen zijn geïdentificeerd en wenst dat een diepgaander proces van voorlichting, raadpleging en deelname bij de uitwerking, follow-up en evaluatie van deze plannen op nationaal, regionaal en plaatselijk niveau in gang wordt gezet, waarbij niet alleen nationale maar eveneens regionale en plaatselijke instellingen alsook de NGO's en de sociale en economische actoren en partners worden betrokken, alsmede de organen die de uitgeslotenen zelf of degenen die het slachtoffer van uitsluiting dreigen te worden vertegenwoordigers; wijst in het bijzonder op de noodzaak om de nationale en regionale parlementen van de lidstaten te betrekken bij de opstelling, begeleiding en evaluatie van de nationale actieplannen tegen sociale uitsluiting; 11. verwelkomt de goedkeuring door de Raad werkgelegenheid en sociale zaken van 3 december 2001 van een set van achttien indicatoren, die betrekking hebben op het inkomen, de toegang tot de arbeidsmarkt, de gezondheid en de opvoeding; vraagt de lidstaten om bijkomende inspanningen te verrichten zodat ook op andere beleidsdomeinen zoals huisvesting indicatoren kunnen worden opgesteld; verzoekt de Raad en de Commissie in samenwerking met het Europees Parlement deze voorstellen verder te concretiseren; 12. is van mening dat de nieuwe open regeling om werkelijk te kunnen profiteren van de beste aanpak, grotere openheid dient te omvatten met betrekking tot participatie van plaatselijke en regionale instanties en de sociale partners, en waarborging van een brede maatschappelijke discussie op nationaal niveau ter verwezenlijking van een werkelijke uitwisseling van optimale werkmethoden; 13. vraagt de Commissie om in het syntheseverslag voor de voorjaarsbijeenkomst van de Raad in 2003 en bij de opstelling van de structurele indicatoren, de sociale cohesie beter aan bod te laten komen; vraagt de Commissie en de Raad om ter voorbereiding van diezelfde bijeenkomst van de Raad een verslag op te stellen over de armoede in de Unie en de kandidaat-landen; 14. verzoekt de Commissie en de Raad in samenwerking met het Europees Parlement via onderhandelingen te komen tot een Interinstitutioneel Akkoord over de open coördinatiemethode, met als doel het Parlement ten volle hierbij te betrekken; 15. bevestigt dat het noodzakelijk is een geïntegreerde en multidimensionale strategie uit te stippelen die gebaseerd is op de in Nice vastgestelde doelstellingen, teneinde de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting een toegevoegde waarde te geven, met duidelijke prioriteiten, doelstellingen en doelgerichte acties, gepaste beleidsvormen en maatregelen, waarvoor de nodige begrotingsmiddelen zijn uitgetrokken; 16. onderstreept dat het belangrijk is het communautaire actieprogramma tot aanmoediging van de samenwerking tussen de lidstaten ter bestrijding van sociale uitsluiting ten uitvoer te leggen, en met name jaarlijks een rondetafelconferentie over sociale uitsluiting te organiseren en steun te verlenen aan de bevordering van de uitwisseling van goede praktijken en innovatieve benadering, alsook aan de versterking van het statistisch apparaat en het functioneren via netwerken van de nationale waarnemingscentra; 17. verzoekt de lidstaten om, ongeacht hun nationale politieke en administratieve structuren, ervoor te zorgen dat de beleidsuitvoering zo dicht mogelijk bij de individuele burger plaatsvindt en dat de verantwoordelijkheidsgebieden van de verschillende bevoegdheidsniveaus duidelijk worden gemarkeerd; 18. wijst erop dat de noodzakelijke politieke maatregelen met het oog op meer sociale integratie zo dicht mogelijk bij de burgers gestalte moeten krijgen en worden uitgevoerd; 19. verzoekt de lidstaten mechanismen te ontwikkelen waarmee het effect van de algemene beleidsmaatregelen op het gebied van armoede en sociale uitsluiting kan worden geëvalueerd; 20. is van mening dat meer aandacht moet worden besteed aan de structurele veranderingen die zich momenteel voordoen of ons nog te wachten staan, met inbegrip van de toetreding van de kandidaat-landen, waar mogelijk nieuwe vormen van armoede ontstaan als gevolg van industriële herstructurering en de overgang van eigen sociale stelsels naar een mededingingseconomie, waarbij met name te denken is aan langdurige werkloosheid, vroegtijdige pensionering en werklozen zonder kansen op de arbeidsmarkt; 21. wijst erop dat in het kader van de nationale actieprogramma's vanuit een algemene optiek preventief te werk moet worden gegaan door koppeling en ordening van beleidsterreinen; 22. is van mening dat de lidstaten strategieën voor integratie (of uitsluiting) moeten vaststellen om te waarborgen dat gebruik kan worden gemaakt van alle mogelijkheden van de informatie- en communicatietechnologieën (ICT) die een sleutel vormen voor de toegang tot meer geschoold werk en nieuwe diensten, zodat specifieke groepen de economische en sociale mogelijkheden van de ICT kunnen benutten; 23. wijst erop dat in de strategie ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting met name aandacht dient te worden besteed aan de situatie van vrouwen en kinderen en dat deze in eerste instantie gericht dient te zijn op bevordering van een hoger levenspeil voor kwetsbare groepen die in de hoogste mate slachtoffer zijn van armoede en die, hun ervaringen in aanmerking genomen, het grootste risico lopen maatschappelijk te worden uitgesloten; verzoekt de Commissie en de lidstaten voorts erop toe te zien dat de verspreiding van voorbeelden van optimale werkmethoden vergezeld gaat van contextuele elementen en evaluaties ter bevordering van de dialoog tussen actoren uit verschillende landen en ter concrete verbetering van werkmethoden; 24. verzoekt de Commissie grondig onderzoek te laten verrichten naar de mate van economische onafhankelijkheid of zelfstandigheid onder vrouwen, vooral vrouwen met een gezin, in de Europese Unie en daarbij rekening te houden met de verschillende soorten huishoudingen waarvan vrouwen deel uitmaken en de opeenvolgende fasen van hun levenscycli; 25. verzoekt de Commissie de arbeidsverdeling over de seksen als op zichzelf staande sleutelfactor op te nemen in haar analytische kader voor het beleidsprogramma inzake sociale integratie en economische zelfstandigheid van vrouwen, vooral met een gezin, tot een van haar kerndoelstellingen te maken; 26. verzoekt de lidstaten in hun beleid en programma's niet alleen aandacht te schenken aan de genderproblematiek en hun gegevens naar sekse uit te splitsen, maar zich in hun beleid voor sociale integratie ook te richten op de bevordering van economische zelfstandigheid van vrouwen als prioritair doel, en verslag uit te brengen over de vooruitgang op dit punt; 27. verzoekt de Commissie en de lidstaten de combinatie van werk en gezin te bevorderen op een zodanige wijze dat vrouwen de kans krijgen een duurzaam inkomen te verwerven dat hun economische zelfstandigheid en eigen sociale zekerheid garandeert; 28. vraagt de lidstaten om ook maatregelen ten aanzien van de sociale infrastructuur te bevorderen bijvoorbeeld met betrekking tot kinderopvang, vrijwilligerswerk, openbaar vervoer op het platteland, teneinde voor vrouwen de combinatie van arbeid en gezinsleven te vergemakkelijken; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten de bestrijding van geweld tegen vrouwen en kinderen op te nemen in hun beleid voor sociale integratie; 30. verzoekt de Commissie en de lidstaten gelijke behandeling van werknemers met een onzekere en atypische arbeidverhouding te bevorderen; 31. wijst erop dat het van belang is de kandidaat-lidstaten zo spoedig mogelijk te betrekken bij de strategie voor sociale integratie en dat zij zelf nationale actieprogramma's opstellen met het oog op meer sociale integratie; 32. vestigt met name de aandacht op alle risicofactoren die in de nationale plannen geïdentificeerd zijn en waaruit de multidimensionale aard van armoede en sociale uitsluiting blijkt, die zich niet beperkt tot het probleem van de toegang tot de arbeidsmarkt, maar ook de thema's onderwijs, gezondheidszorg en participatie in de besluitvormingscentra omvat; 33. verzoekt de lidstaten om in het kader van hun nationale plannen globale harmonisaties goed te keuren, duidelijke prioriteiten te stellen, duidelijk af te bakenen wat het bevoegdheidsgebied is van de nationale, regionale en lokale autoriteiten en kwantitatieve doelstellingen op lange termijn vast te stellen; 34. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten om na te gaan of de mogelijke gevolgen van het economisch beleid, ook stroken met de sociale doelstellingen die op de diverse Europese Raden zijn verwoord, en herhaalt dat men ondanks de omvang van de structurele middelen voor het cohesiebeleid, bij alle besluiten over de verschillende communautaire beleidsmaatregelen oog moet hebben voor de noodzaak van meer economische en sociale samenhang; 35. verzoekt het Comité voor Sociale Bescherming om nog in 2002 aan de Raad een voorstel te doen voor gemeenschappelijke indicatoren voor de verschillende vormen en dimensies van de sociale uitsluiting, zoals de kwaliteit en de toegankelijkheid van de gezondheidszorg, het onderwijs en de huisvesting en de gender-dimensie; 36. verzoekt de Commissie om opdracht te geven tot de opstelling van een jaarlijks verslag over de sociale integratie, met een evaluatie van de doelmatigheid en efficiency van de beleidsmaatregelen die in de lidstaten reeds met het oog op de armoedebestrijding genomen zijn; 37. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de ondertekening op 17 februari 1989 te Marrakech door de vijf staten welke de Arabische Maghreb vormen van een Verdrag houdende oprichting van de Unie van de Arabische Maghreb (UAM), – gelet op de verklaring en het werkprogramma die op 28 november 1995 zijn aangenomen door de Conferentie van Barcelona, – onder verwijzing naar zijn aanbeveling aan de Raad van 11 maart 1999 over het Middellandse-Zeebeleid van de Unie (1) , – gelet op de gemeenschappelijke strategie van de Europese Raad voor het Middellandse-Zeegebied, vastgesteld op 19 juni 2000 door de Europese Raad van Feira (2) , – gezien de vierde Europees-mediterrane Conferentie, die heeft plaatsgevonden op 15 en 16 november 2000 in Marseille, en het parlementair Europees-mediterraan forum van 8 en 9 februari 2001, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Nice op 14 december 2000, – gelet op de conclusies van het Europees-mediterraan forum van Agadir van 25 en 26 oktober 2001 en van het buitengewoon parlementair Europees-mediterraan forum van 8 november 2001 in Brussel, – gelet op de conclusies van de Mediterrane conferentie van ministers van Buitenlandse zaken (Barcelona V), die op 22 april en 23 april 2002 plaatsvond in Valencia, – gelet op de conclusies van de buitengewone Europese Raad van 21 september 2001 te Brussel en de desbetreffende resolutie van het Europees Parlement van 4 oktober 2001 (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over de Westelijke Sahara (4) , – gelet op de Verklaring van Agadir van 8 mei 2001, die werd getekend door Marokko, Tunesië, Egypte en Jordanië, – gezien het verslag van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties van 10 januari 2002 betreffende de situatie in de Westelijke Sahara, alsmede de resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, aangenomen op 29 juni 2001, over het ontwerpkaderakkoord voor de Westelijke Sahara, – gezien het feit dat de politieke dialoog binnen de UAM weer op gang is gekomen, zoals blijkt uit de diverse bijeenkomsten die in 2001 zijn gehouden, – gezien het op 15 en 16 april 1999 te Stuttgart genomen besluit van de ministers van Buitenlandse Zaken van de 27 landen die de Verklaring van Barcelona hebben ondertekend om de Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiryan de status van partner in het proces van Barcelona toe te kennen, – gezien het feit dat de Democratische Volksrepubliek Algerije en het Koninkrijk Marokko de Verklaring van Barcelona hebben ondertekend, – gezien het feit dat de Islamitische Republiek Mauretanië de Overeenkomst van Cotonou, die de betrekkingen tussen de Europese Unie en de ACS-landen regelt, heeft ondertekend, – gezien het bezoek van de Trojka aan Algerije, Marokko en Tunesië van 11 t/m 15 januari 2001, – gezien de Europees-mediterrane Associatieovereenkomsten EG-Marokko en EG-Tunesië, – gezien het feit dat de Associatieovereenkomst EU-Algerije op 22 april 2002, ter gelegenheid van de Europees-mediterrane conferentie van ministers van Buitenlandse zaken in Valencia, werd getekend, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 januari 2001 over de situatie in Algerije (5) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de Maghreb-landen, – gezien de actieplannen voor immigratie, goedgekeurd door de Europese Raad van 16 oktober 1999 van Tampere, – gezien de ontwerpresolutie van Jorge Salvador Hernández Mollar, over een ontwikkelingsprogramma tussen Marokko en de Europese Unie ( B5-0418/2001 ), – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid (A5&nbhy;0175/2002 ), A. overwegende dat er geen Unie kan bestaan zonder regionale stabiliteit, geen stabiliteit zonder vrede en geen vrede zonder eerbiediging van mensenrechten, democratie en rechtsstaatbeginselen, B. overwegende dat de eerbiediging van de clausule betreffende mensenrechten, democratie en rechtsstaat een wezenlijk element vormt van de associatie- en partnerschapsovereenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en derde landen, en dat deze clausule onvoldoende wordt uitgevoerd, C. gelet op de voordelen die uit een economische en politieke integratie zouden resulteren voor de democratische ontwikkeling van de Maghreblanden en hun partnerschap met de Europese Unie, D. overwegende dat de verbetering van de economische en sociale situatie in de Magreb-landen een van prioritaire doelstellingen van het partnerschap moet zijn, E. overwegende dat het de plicht van de Europese Unie is, en ook in harmonisatie belang, een geprivilegieerd partnerschap met een eengemaakte Magreb tot stand te brengen, F. overwegende dat dit geprivilegieerd partnerschap moet leiden tot verbetering, wanneer dat nodig is, van de thans beschikbare samenwerkingsinstrumenten en tot initiatieven die eventueel kunnen leiden tot een nieuwe vorm van economische en politieke betrekkingen tussen de Europese Unie en de Maghreb, G. overwegende dat het feit dat tot op heden nog geen akkoord is bereikt over de kwestie van de Westelijke Sahara een groot struikelblok blijft voor de verwezenlijking van de UMA en voor de regionale integratie, H. verwijzend naar de conclusies in het laatste rapport van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, van 19 februari 2002, over de bemiddeling van zijn persoonlijk afgevaardigde, de heer James Baker, en overwegende dat de onderhandelingen over de Westelijke Sahara zich nu al 27 jaar in een impasse bevinden, I. overwegende dat Mauretanië bereid is iedere oplossing te steunen die de vrede herstelt en de instemming verkrijgt van de betrokken partijen, J. gelet op de prioriteit die de Europese Unie toekent aan verdieping van de dialoog tussen culturen, religies en beschavingen, alsmede de belangrijke rol die in dit verband is weggelegd voor een dialoog met derde landen die voorstanders zijn van een tolerante islam, die open staat voor niet-gelovigen, democratie en de rechtsstaatbeginselen, K. in de overtuiging dat de mens zijn wortels heeft in de grond waar hij geboren is en in de cultuur waarin hij is opgevoed, L. het feit betreurend dat de onderhandelingen over de visserijovereenkomst EG-Marokko nog steeds niet tot resultaat hebben geleid, M. overwegende dat Spanje in het eerste halfjaar van 2002 het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie bekleedt en dat dit land heeft besloten op de Conferentie van Valencia van 22 en 23 april 2002 een nieuw elan te geven aan het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie, 1. is van mening dat versterking van de betrekkingen tussen de verschillende landen van de Maghreb een fundamenteel element is van de ontwikkeling van het euro-mediterrane partnerschap als geheel; juicht het toe dat de staatshoofden van de UMA hebben besloten op 21 en 22 juni 2002 in Algiers bijeen te komen; 2. spreekt zijn voldoening uit over de bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de Unie van de Arabische Maghreb die op 19 januari 2002 na acht jaar plaatsvond en werd afgesloten met het besluit om nog in de eerste helft van 2002 een topontmoeting van de staatshoofden te houden; 3. is van mening dat het, in de geest van de Verklaring van Barcelona, de plicht is van de Europese Unie door middel van dialoog en bemiddeling, in samenwerking met de VN en in overeenstemming met zijn resoluties, bij te dragen tot de oplossing van conflicten tussen Maghreb-partnerlanden van de Europese Unie of, zoals, in het kader van dit verslag, van het conflict betreffende de Westelijke Sahara; 4. stelt voor dat daartoe, naar het voorbeeld van de recente wijziging van het reglement van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, alsook naar het voorbeeld van de "regionale" herstructurering van de Gemeenschappelijke Dienst voor de buitenlandse betrekkingen door de oprichting van het Directoraat-generaal Europaid, structuren voor dialoog en reflectie op regionale schaal worden gecreëerd binnen het parlementair Euro-mediterraan Forum; stelt voor dat deze structuren de vorm krijgen van regelmatig bijeenkomende werkgroepen en dat zij in de eerste plaats tot doel hebben parlementsleden van alle conflictlanden rond één tafel te krijgen; stelt voor deze werkgroepen in de gelegenheid te stellen regelmatig van gedachten te wisselen met vertegenwoordigers van maatschappelijke groeperingen; stelt voor dat één van deze werkgroepen daarvan zich bezig gaat houden met de kwestie van de Westelijke Sahara en dat een andere werkgroep zich buigt over immigratievraagstukken; 5. dringt er bij de lidstaten van de Europese Unie en de derde landen op aan de gesloten akkoorden te eerbiedigen, en met name de clausule betreffende mensenrechten, democratie en rechtsstaat van de euromediterrane associatieovereenkomsten; verzoekt de Maghreb-landen het politiek pluralisme te waarborgen en hiertoe geen obstakels op te werpen voor het oprichten van politieke partijen; 6. is van mening dat alle partijen die de verklaring van Barcelona hebben ondertekend, zich ertoe moeten verbinden concrete maatregelen te nemen om alle aspecten van het partnerschap te ontwikkelen en uit te voeren; dringt er in dit verband op aan dat alle partijen duidelijke regelingen treffen met het oog op de uitvoering van artikel 2 van de associatieovereenkomsten; 7. dringt erop aan dat de vigerende overeenkomsten regelmatig, en wel eenmaal per jaar, door de Associatieraad worden geëvalueerd en wenst dat het Europees Parlement en de parlementen van de Maghreb-landen volledig betrokken worden bij deze evaluatie; onderstreept de noodzaak van versterking van de politieke dialoog met de parlementen van de Maghreblanden die deze akkoorden hebben ondertekend en stelt de oprichting voor van een gemengde parlementaire commissie met deze landen, die zou kunnen functioneren in rechtstreeks contact met het euromediterrane parlementaire forum; 8. vestigt de aandacht op de noodzaak de nodige middelen in te zetten ter intensivering van de samenwerking op het gebied van terrorismebestrijding in het kader van de gesloten overeenkomsten en de politieke dialoog tussen de partijen; 9. herinnert aan het belang van bevordering en bescherming van de vrijheid van vereniging bij de totstandbrenging en consolidering van de rechtsstaat, en verlangt effectieve waarborgen met betrekking tot dit beginsel; moedigt de Commissie aan onafhankelijk te werk te gaan bij de toewijzing van programma's op het gebied van democratie en mensenrechten; 10. juicht het toe dat alle Maghreblanden de terroristische aanslagen die op 11 september 2001 zijn gepleegd in New York en Washington, hebben veroordeeld; steunt de strijd tegen het terrorisme, maar is van mening dat deze strijd in geen geval praktijken kan rechtvaardigen die strijdig zijn met de rechtsstaat, de fundamentele vrijheden, de mensenrechten en het internationale recht; 11. onderstreept dat de ontwikkeling van het maatschappelijk middenveld een hoeksteen moet vormen van het partnerschap tussen de Europese Unie en de Maghreblanden, en wijst op de noodzaak van rechtstreekse steun voor onafhankelijke burgerverenigingen en plaatselijke NGO's; 12. wenst in dit verband dat de Europese Unie en de lidstaten tegen de achtergrond van de Conferentie van Valencia hun immigratiebeleid jegens de Magreb-landen in heroverweging nemen, aangezien de opening van de markten in het kader van het euromediterrane partnerschap vergezeld dient te gaan van een ruimere opening van de grenzen voor de burgers, met inachtneming van de wettelijke randvoorwaarden en het noodzakelijke evenwicht tussen bescherming van vluchtelingen, de hoop op een beter leven en de opvangcapaciteit van de Unie en haar lidstaten, en voorts onder gelijktijdige intensivering van de strijd tegen mensensmokkel; 13. stelt met het oog hierop opnieuw een gedeelde verantwoordelijkheid voor het beheer van de migratiestromen voor, op basis van het beginsel van immigratie in dienst van werkgelegenheidsschepping en ontwikkeling in het land van herkomst, en pleit voor een duidelijk integratiebeleid in de gastlanden voor wettig aldaar verblijvende immigranten, op basis van gelijkberechtiging; pleit in dit verband voor een soepeler visumbeleid voor zakenlieden, academici, onderzoekers, studenten, vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, vakbondsleden en andere personen die zich in dienst stellen van de euromediterrane samenwerking; nodigt alle bevoegde instanties van de EU, de lidstaten en de partnerlanden uit de Associatie- en samenwerkingsovereenkomsten te gebruiken voor een gecoördineerde introductie van een dergelijk beleid, en in het bijzonder om mensensmokkel efficiënt te bestrijden; 14. neemt kennis van de verklaringen van president Ghadaffi en verwacht dat deze binnenkort worden geconcretiseerd door de invoering van de rechtsstaat en de democratie en door eerbiediging van de mensenrechten in Libië; 15. wenst dat tussen de betrokken partijen rechtstreekse onderhandelingen worden gestart over de verschillende opties die in het laatste verslag van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties worden aangedragen voor de oplossing van het conflict in de Westelijke Sahara, alsmede over eventuele andere voorstellen; 16. spreekt de wens uit dat ontwikkelingssamenwerking tussen de UAM-landen een vreedzaam klimaat zal creëren in deze regio, in het belang van alle betrokken volkeren en met name het Saharaanse volk, dat de afgelopen 25 jaar zeer ernstig te lijden heeft gehad onder de situatie; 17. verklaart nogmaals groot belang te hechten aan verdieping van de interculturele en interreligieuze dialoog tussen de landen aan beide zijden van de Middellandse Zee en verzoekt de Commissie, en gelast de Commissie buitenlandse zaken, initiatieven op dit gebied te ondernemen; is van oordeel dat het aantal bestaande programma's op het gebied van cultuur en onderwijs moet worden verhoogd en dat de programma's doelmatiger ten uitvoer moeten worden gelegd; 18. verzoekt de Commissie de balans op te maken van de economische en sociale gevolgen van de tenuitvoerlegging van de associatieovereenkomsten; 19. verzoekt de Europese Unie de voorwaarden voor de uitvoer van producten uit de Maghreblanden naar Europa aanmerkelijk te verbeteren en samen met de Maghreblanden te werken aan de bevordering van meer particuliere investeringen, het opzetten van joint ventures en handelsliberalisering, aangezien dit de wezenlijke onderdelen van een diepgaand, stabiel partnerschap zijn; 20. betuigt nogmaals zijn spijt over het mislukken van de visserijovereenkomst EG-Marokko en drukt de wens uit dat spoedig opnieuw onderhandelingen zullen worden geopend en dat deze zullen leiden tot een nieuwe overeenkomst en tot herstel van evenwichtige handelsbetrekkingen, waarbij het legitieme streven naar instandhouding van de visstand in aanmerking moet worden genomen; 21. spreekt nogmaals de overtuiging uit dat een van de voorwaarden voor duurzame ontwikkeling het streven naar voedselzelfvoorziening voor de ontwikkelingslanden is; wijst er nadrukkelijk op dat de noodzakelijke opening van de markten op een voor alle partners eerlijke wijze dient te geschieden en gepaard moet gaan met maatregelen die het voortbestaan van de landbouw en de regionale visserij verzekeren; 22. spreekt zich uit voor ontwikkeling van de samenwerking op het gebied van de openbare dienstverlening (vervoer, energie, telecommunicatie, onderwijs, volksgezondheid), aangezien dit de economische ontwikkeling van de Middellandse-Zeelanden ten goede zou komen en tegemoet zou komen aan de behoeften van de bevolking; 23. acht het zinvol dat de Maghrebijnse dimensie binnen het euro-mediterrane partnerschap ook intensivering van het handels- en dienstenverkeer omvat; 24. stelt vast dat het huidige peil van het handelsverkeer tussen de Maghreblanden, dat niet boven de 4% uitkomt, laat zien dat openstelling van de grenzen niet volstaat als dit niet samengaat met investeringen in productie en infrastructuur gericht op complementariteit en integratie van de economieën op basis van landbouw en energie; 25. wijst op de noodzaak regionale integratieprocessen te ontwikkelen op milieugebied (bestrijding van woestijnvorming, kustvervuiling en verval van de steden) en met het oog op de convergentie van de economische hervormingen en het naar elkaar toe groeien van de sociale stelsels; 26. verzoekt de Raad en de Commissie bij deze gelegenheid blijk te geven van de bereidheid van de Europese Unie om rekening te houden met de behoeften van onze partners en, in een geest van wederzijds respect, nieuwe samenwerkingsinstrumenten te ontwikkelen; 27. is van oordeel dat de Verklaring van Agadir moet worden beschouwd als een eerste fase in de ontwikkeling van een uitgebreide handel zuid-zuid, met het oog op een betere integratie van economieën van de landen in deze regio; 28. stelt voor dat de betrekkingen tussen de EU en de Maghreb in de toekomst in een specifiek en vernieuwend kader worden geplaatst, dat de vorm zou kunnen krijgen van een contract voor stabiliteit, democratie en ontwikkeling, teneinde de economische en politieke integratie tussen de 5 Maghreblanden te ondersteunen en te stimuleren volgens de voorstellen verwoord in het Verdrag tot oprichting van de UMA; 29. meent dat de voorstellen van de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 en het besluit van de ECOFIN-Raad niet in tegenspraak zijn met de mogelijke oprichting, op een later tijdstip, van een Europees-mediterrane ontwikkelingsbank; beschouwt in dit verband het besluit om binnen de EIB een versterkt mechanisme voor Euromediterrane investeringen in te stellen en om in de regio een kantoor van de EIB op te richten, als een eerste positieve stap die investeringen in de regio op korte termijn kan stimuleren; meent dat het Parlement hierover advies moet uitbrengen en verzoekt de Commissie derhalve snel een nieuwe specifieke mededeling voor te leggen waarin de financiële noden, de bestaande financieringsstromen en de meest geschikte institutionele financiële structuur onder de loep worden genomen; 30. stelt in dit verband voor dat bijzondere inspanningen worden gedaan om de investeringen te richten op regionale en transnationale projecten in de Maghreb en verzoekt de Commissie ook de multinationale dimensie van de MEDA-programma's te versterken en hun doelmatigheid te verbeteren, teneinde de regionale samenwerking nog meer te ontwikkelen en te bevorderen; 31. benadrukt het belang van de interculturele dialoog, niet alleen tussen landen maar ook tussen verschillende culturele gemeenschappen binnen de EU-landen en binnen de verschillende landen van de Magreb; meent voorts dat de ontwikkeling van een duurzaam toerisme, met inachtneming en ter bescherming van de ecologische diversiteit en met respect voor het culturele erfgoed, een belangrijke rol kan spelen bij het verwezenlijken van deze doelstelling; 32. spreekt de wens uit dat de Maghrebijnse dimensie een verdieping en een sub-regionale geleding van het euromediterrane partnerschapsbeleid kan vormen en steunt in dit verband de hervatting van de samenwerking tussen de landen in het westelijk deel van het Middellandse-Zeegebied; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de president van de islamitische republiek Mauritanië, zijne koninklijke hoogheid de koning van Marokko (schrapping), de president van de Democratische Republiek Algerije, de president van de Republiek Tunesië, de president van de Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriya, de Raad, de Commissie en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.