(Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0008 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0021/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 28 maart 2012 (1) , – gezien het Interinstitutioneel akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (2) , – gezien de brief d.d. 9 november 2012 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid overeenkomstig artikel 87, lid 3, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 87 en 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0391/2012 ), A. overwegende dat het betreffende voorstel volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel een eenvoudige codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in het voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 januari 2013 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2013/.../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (herschikking) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114 , Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 mei 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (5) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (6) . Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. (2) De onderlinge aanpassing van de voorschriften van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van bepaalde gevaarlijke preparaten is essentieel voor de vaststelling van gelijke concurrentievoorwaarden en de werking van de interne markt. (3) Wanneer met het oog op het de werking van de interne markt maatregelen worden getroffen voor de onderlinge aanpassing van de voorschriften van de lidstaten in verband met de volksgezondheid, de veiligheid en de bescherming van mens en milieu, dienen deze maatregelen een hoog beschermingsniveau te bewerkstelligen. Deze richtlijn dient de bescherming te waarborgen zowel van de bevolking, in het bijzonder van personen die door hun werk of vrijetijdsbesteding met gevaarlijke preparaten in aanraking komen, als van de consument en het milieu. (4) Overeenkomstig Richtlijn 2010/63/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 betreffende de bescherming van dieren die voor wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt (7) moet het aantal voor proeven gebruikte dieren zo veel mogelijk worden beperkt. Krachtens artikel 4, lid 1, van die richtlijn dragen de lidstaten er zorg voor dat, waar mogelijk, een wetenschappelijk verantwoorde methode of beproevingsstrategie zonder levende dieren wordt gebruikt in plaats van een procedure in de zin van die richtlijn, gedefinieerd als elke al dan niet invasieve handeling ten aanzien van een dier voor experimentele of andere doeleinden, waarvan het resultaat bekend of onbekend is, of onderwijskundige doeleinden, die bij het dier evenveel, of meer, pijn, lijden, angst of blijvende schade kan veroorzaken als het inbrengen van een naald volgens goed diergeneeskundig vakmanschap. In deze richtlijn worden derhalve uitsluitend de reeds bekende resultaten van toxiciteits- en ecotoxiciteitsproeven gebruikt en toepassing ervan vergt geen nieuwe proeven op dieren. (5) Hoewel munitie niet onder deze richtlijn valt, kunnen springstoffen die in de handel worden gebracht voor hun explosieve of pyrotechnische eigenschappen, door hun chemische samenstelling een gevaar voor de gezondheid vormen. Het is bijgevolg in het kader van de transparantie noodzakelijk munitie overeenkomstig deze richtlijn in te delen en daarvoor een veiligheidsinformatieblad op te maken overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) en tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen (8) , en munitie overeenkomstig de voor het vervoer van gevaarlijke goederen geldende internationale voorschriften te kenmerken. (6) In Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (9) en Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (10) is, in tegenstelling tot de bepalingen die van toepassing zijn op de onder deze richtlijn vallende chemische preparaten, voorzien in een toelatingsprocedure voor elk product op basis van een door de aanvrager ingediend dossier en een beoordeling door de bevoegde instantie van elke lidstaat. Voorts omvat deze toelatingsprocedure een controle die specifiek gericht is op de indeling, de verpakking en het kenmerken van elk product alvorens het op de markt wordt gebracht. Het is noodzakelijk, als onderdeel van een duidelijke en transparante informatieprocedure, gewasbeschermingsmiddelen en biociden in te delen en te kenmerken overeenkomstig deze richtlijn, voorschriften vast te stellen voor het gebruik in overeenstemming met de resultaten van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1107/2009 en Richtlijn 98/8/EG uitgevoerde beoordeling, en ervoor te zorgen dat het kenmerken beantwoordt aan het met deze richtlijn en Verordening (EG) nr. 1107/2009 respectievelijk Richtlijn 98/8/EG beoogde hoge niveau van bescherming. Voor gewasbeschermingsmiddelen en biociden moet tevens een inlichtingenblad aangaande de veiligheid worden opgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 . (7) Het is noodzakelijk om voor in gasvorm in de handel gebrachte preparaten concentratiegrenswaarden vast te stellen die in volumeprocent zijn uitgedrukt. (8) Gedefinieerd moet worden welke ervaringskennis omtrent de gevolgen voor de mens in aanmerking kan komen om de gevaren van een preparaat voor de gezondheid te beoordelen. Wanneer klinische studies worden aanvaard, moeten deze stroken met de Verklaring van Helsinki en de richtsnoeren voor goede klinische praktijken van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. (9) Aangezien het veiligheidsinformatieblad een bestaand communicatiemiddel in de toeleveringsketen van stoffen en preparaten is, het verder is ontwikkeld en het een integraal onderdeel van het bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 opgerichte systeem is geworden, dient het uit deze richtlijn te worden verwijderd . (10) Na de vaststelling van Verordening (EG) nr. 1907/2006, is Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (11) aangepast en zijn de regels van die richtlijn betreffende de kennisgeving en de risicobeoordeling van chemische stoffen geschrapt. Deze richtlijn dient dienovereenkomstig te worden aangepast. (11) Bijlage V bij Richtlijn 67/548/EEG tot vaststelling van methoden voor de fysisch-chemische eigenschappen, toxiciteit en ecotoxiciteit van stoffen en preparaten, is bij Richtlijn 2006/121/EG van het Europees Parlement en de Raad (12) met ingang van 1 juni 2008 geschrapt. De verwijzingen naar die bijlage in deze richtlijn dienen dienovereenkomstig te worden aangepast. (12) Om ten volle rekening te houden met de in het kader van Richtlijn 67/548/EEG verrichte werkzaamheden en opgedane ervaring, waaronder ook de indeling en etikettering van specifieke stoffen in bijlage I bij die richtlijn, moeten alle bestaande geharmoniseerde indelingen worden omgezet in nieuwe geharmoniseerde indelingen aan de hand van de nieuwe criteria. Aangezien voorts de toepassing van Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels (13) is uitgesteld en de geharmoniseerde indelingen overeenkomstig de criteria van Richtlijn 67/548/EEG van belang zijn voor de indeling van stoffen en mengsels tijdens de hierdoor ontstane overgangsperiode, moeten alle bestaande geharmoniseerde indelingen ongewijzigd in een bijlage bij die verordening worden opgenomen. Door op alle toekomstige harmonisaties van indelingen die verordening toe te passen, moeten inconsistenties in geharmoniseerde indelingen van dezelfde stof volgens de bestaande en de nieuwe criteria worden vermeden. (13) Preparaten die bestaan uit meer dan één stof, ingedeeld in tabel 3.2 in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting, dienden te worden gekenmerkt met waarschuwingszinnen (R-zinnen) ter aanduiding van de indeling in zowel categorie 1 of 2 als categorie 3. De vermelding van beide R-zinnen zendt echter een tegenstrijdige boodschap uit. De preparaten moeten daarom alleen worden ingedeeld in en gekenmerkt met de hoogste categorie. (14) De verwijzingen naar R-zin R40 in Richtlijn 67/548/EEG zijn gewijzigd bij Richtlijn 2001/59/EG van de Commissie (14) wanneer R-zin R40 werd toegepast voor carcinogene stoffen van categorie 3. De oude formulering van R40 is R68 geworden voor mutagene stoffen van categorie 3 en voor bepaalde stoffen met onherstelbare effecten die niet dodelijk zijn. De verwijzingen naar R-zin R40 in deze richtlijn dienen dienovereenkomstig te worden gewijzigd. (15) In bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/59/EG, zijn duidelijke bepalingen opgenomen over de indeling van stoffen en preparaten vanwege bijtende effecten. Derhalve dienen in deze richtlijn de preparaten dienovereenkomstig te worden ingedeeld . (16) Het is bekend dat cementpreparaten die chroom (VI) bevatten in bepaalde omstandigheden allergische reacties kunnen veroorzaken. Die preparaten dienen te zijn voorzien van de desbetreffende waarschuwing. (17) Richtlijn 67/548/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/98/EG van de Commissie (15) , bevat nieuwe criteria en een nieuwe R-zin (R67) voor dampen die slaperigheid en duizeligheid kunnen veroorzaken. De preparaten dienen dienovereenkomstig te worden ingedeeld en gekenmerkt . (18) Bij Richtlijn 92/32/EEG van de Raad van 30 april 1992 tot zevende wijziging van Richtlijn 67/548/EEG (16) en bij Richtlijn 93/21/EEG van de Commissie van 27 april 1993 tot achttiende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad (17) . zijn criteria vastgesteld voor de indeling en het kenmerken van voor het milieu gevaarlijke preparaten met bepalingen betreffende de op het etiket aan te brengen gevaarsymbolen, gevaaraanduidingen, waarschuwingszinnen ter aanduiding van de bijzondere gevaren en veiligheidsaanbevelingen. Er zijn voorschriften op Unieniveau vereist inzake de indeling en het kenmerken van preparaten teneinde rekening te houden met hun effecten op het milieu, en het is bijgevolg noodzakelijk een methode vast te stellen voor de beoordeling van de gevaren die een preparaat oplevert voor het milieu, hetzij via een berekening, hetzij via een bepaling van de ecotoxische eigenschappen met behulp van testmethoden in goed omschreven omstandigheden. (19) Voor de stoffen die zeer vergiftig zijn voor het aquatische milieu (ingedeeld als N) en waaraan de R-zinnen R50 of R50/53 zijn toegekend, worden specifieke concentratiegrenzen (SCL’s) toegepast op de stoffen die zijn opgenomen in tabel 3.2 in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 om een onderschatting van het gevaar te voorkomen. Deze maatregel leidt tot distorsies tussen preparaten die stoffen bevatten die zijn opgenomen in die bijlage en waarop SCL’s worden toegepast, en preparaten die stoffen bevatten die nog niet in die bijlage zijn opgenomen maar die voorlopig zijn ingedeeld en gekenmerkt overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 67/548/EEG en waarop geen SCL’s van toepassing zijn. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de SCL’s op dezelfde wijze worden toegepast op alle preparaten die stoffen bevatten die zeer vergiftig zijn voor het aquatische milieu. (20) Bij Richtlijn 2001/59/EG zijn de criteria in bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG voor de indeling en het kenmerken van ozonafbrekende stoffen herzien. De herziene bijlage III voorziet nu alleen in de toekenning van het symbool N naast de R-zin R59. De preparaten dienen dienovereenkomstig te worden ingedeeld en gekenmerkt. (21) Voor bepaalde stoffen in de preparaten moet de geheimhouding worden gewaarborgd, en het is bijgevolg noodzakelijk een regeling in te voeren die het de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van het preparaat mogelijk maakt voor dergelijke stoffen een verzoek om geheimhouding in te dienen. (22) Het etiket is voor de gebruikers van de gevaarlijke preparaten een fundamenteel instrument omdat het hun de eerste essentiële beknopte informatie verstrekt. Het moet niettemin worden aangevuld door een tweeledig systeem van meer gedetailleerde informatie, enerzijds het voor professionele gebruikers bedoelde veiligheidsinformatieblad, vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1907/2006, en anderzijds de door de lidstaten aangewezen instanties die verantwoordelijk zijn voor het verstrekken van informatie die uitsluitend voor geneeskundige doeleinden van zowel curatieve als preventieve aard bestemd is. (23) Aan het grote publiek te koop aangeboden of verkochte recipiënten die bepaalde categorieën gevaarlijke preparaten bevatten, moeten zijn voorzien van een kinderveilige sluiting en/of een bij aanraking waarneembare gevaaraanduiding. Bepaalde niet bij deze gevarencategorieën ingedeelde preparaten kunnen wegens hun samenstelling toch een gevaar voor kinderen vormen. De verpakking van dergelijke preparaten moet derhalve van een kinderveilige sluiting zijn voorzien. (24) Bepaalde overeenkomstig deze richtlijn niet als gevaarlijk beschouwde preparaten kunnen toch een gevaar voor de gebruikers vormen, wat het noodzakelijk maakt dat een aantal voorschriften van deze richtlijn mede op die preparaten van toepassing is. (25) In deze richtlijn zijn specifieke bepalingen voor het kenmerken van bepaalde preparaten opgenomen. Om een afdoend niveau van bescherming van de mens en het milieu te waarborgen, moeten er ook specifieke bepalingen worden vastgesteld voor de verpakking van bepaalde preparaten die, hoewel zij niet gevaarlijk zijn in de zin van deze richtlijn, toch gevaar kunnen opleveren voor de gebruiker. (26) Voor preparaten die als gevaarlijk in de zin van deze richtlijn zijn ingedeeld, moeten de lidstaten met betrekking tot het kenmerken bepaalde afwijkingen kunnen toestaan wanneer de verpakking te klein of anderszins ongeschikt is om te kenmerken, of wanneer het zulke kleine verpakkingen of geringe hoeveelheden betreft dat er geen gevaar voor mens of milieu te vrezen valt. In deze gevallen moet ook passende aandacht worden geschonken aan de onderlinge aanpassing van deze bepalingen, op Unieniveau . (27) Het is in verband met de milieutechnische kenmerking passend te bepalen dat specifieke vrijstellingen gegeven of specifieke bepalingen vastgesteld kunnen worden, wanneer in bepaalde gevallen kan worden aangetoond dat het totale milieueffect van deze productsoorten geringer is dan dat van overeenkomstige productsoorten. (28) Teneinde bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen ten aanzien van de verlening van vrijstelling van sommige bepalingen betreffende de milieutechnische kenmerking, het treffen van maatregelen in het kader van de specifieke bepalingen voor het kenmerken van sommige preparaten en het aanpassen van de bijlagen aan de technische vooruitgang. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. (29) Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze richtlijn, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (18) . (30) Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage VIII, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstellingen en toepassingsgebied 1. Deze richtlijn heeft de onderlinge aanpassing tot doel van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten en de onderlinge aanpassing van bijzondere bepalingen betreffende sommige preparaten die gevaar kunnen opleveren, ongeacht of zij al dan niet als gevaarlijk in de zin van deze richtlijn zijn ingedeeld, wanneer die preparaten in de lidstaten in de handel worden gebracht. 2. Deze richtlijn is van toepassing op preparaten die: 3. De specifieke bepalingen die zijn neergelegd in artikel 9 en bijlage IV en de bepalingen die zijn neergelegd in artikel 10 en bijlage V zijn ook van toepassing op preparaten die niet worden aangemerkt als gevaarlijk in de zin van artikel 5, 6 of 7, maar die desondanks specifiek gevaar kunnen opleveren. 4. De artikelen betreffende de indeling, de verpakking en het kenmerken van deze richtlijn zijn van toepassing op gewasbeschermingsmiddelen, onverminderd de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1107/2009 . 5. Deze richtlijn is niet van toepassing op de volgende voor de eindgebruiker bestemde preparaten in afgewerkte vorm: 6. Deze richtlijn is niet van toepassing op: Artikel 2 Definities 1. In deze richtlijn wordt verstaan onder: 2. „ Gevaarlijk” in de zin van deze richtlijn zijn de volgende stoffen en preparaten: Artikel 3 Bepaling van gevaarlijke eigenschappen van preparaten 1. De aan een preparaat verbonden gevaren worden beoordeeld op basis van: Deze eigenschappen worden bepaald aan de hand van de artikelen 5, 6 en 7. Eventuele laboratoriumproeven worden uitgevoerd op preparaten zoals die in de handel worden gebracht. 2. Bij de bepaling van de gevaarlijke eigenschappen overeenkomstig de artikelen 5, 6 en 7 wordt, overeenkomstig de voorschriften die gelden voor de gebruikte methode, met alle gevaarlijke stoffen in de zin van artikel 2 rekening gehouden en in het bijzonder: 3. Voor preparaten die onder deze richtlijn vallen, wordt rekening gehouden met alle gevaarlijke stoffen, genoemd in lid 2, die als gevaarlijk zijn ingedeeld vanwege hun gevolgen voor de gezondheid en/of het milieu, ongeacht of het onzuiverheden dan wel additieven betreft, wanneer hun concentratie gelijk is aan of groter dan de grenswaarden in de onderstaande tabel, tenzij lagere grenswaarden zijn vastgesteld in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 dan wel in bijlage II, deel B, bij deze richtlijn of in bijlage III, deel B, bij deze richtlijn, tenzij anders vermeld in bijlage V bij deze richtlijn. Categorie waarin de gevaarlijke stof is ingedeeld Grenswaarden voor Gasvormige preparaten (volumeprocent) andere preparaten (gewichtsprocent) Zeer vergiftig ≥ 0,02 Vergiftig ≥ 0,02 ≥ 0,1 Kankerverwekkend Categorie 1 of 2 ≥ 0,02 ≥ 0,1 Mutageen Categorie 1 of 2 ≥ 0,02 ≥ 0,1 Vergiftig voor de voortplanting Categorie 1 of 2 ≥ 0,02 ≥ 0,1 Schadelijk ≥ 0,2 ≥ 0,1 Bijtend ≥ 0,02 ≥ 1 Irriterend ≥ 0,2 ≥ 1 Sensibiliserend ≥ 0,2 ≥ 1 Kankerverwekkend Categorie 3 ≥ 0,2 ≥ 1 Mutageen Categorie 3 ≥ 0,2 ≥ 1 Vergiftig voor de voortplanting Categorie 3 ≥ 0,2 ≥ 1 Gevaarlijk voor het milieu N ≥ 1 Gevaarlijk voor het milieu ozon ≥ 0,1 ≥ 0,1 Gevaarlijk voor het milieu ≥ 0,1 Artikel 4 Algemene beginselen voor de indeling en het kenmerken 1. Gevaarlijke preparaten worden naar gelang van de ernst en de specifieke aard van de gevaren in categorieën ingedeeld volgens de definities van artikel 2. 2. De algemene beginselen voor de indeling en het kenmerken van preparaten worden toegepast volgens de criteria van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG, behalve wanneer conform artikel 5, 6, 7 of 10 en de toepasselijke bijlagen van de onderhavige richtlijn andere criteria worden gehanteerd. Artikel 5 Beoordeling van de uit de fysisch-chemische eigenschappen voortvloeiende gevaren 1. De gevaren van een preparaat die voortvloeien uit de fysisch-chemische eigenschappen ervan worden beoordeeld door met de in deel A van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 440/2008 van de Raad (24) aangegeven methoden de fysisch-chemische eigenschappen van het preparaat te bepalen op grond waarvan het naar behoren kan worden ingedeeld en gekenmerkt overeenkomstig de criteria van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG . 2. In afwijking van lid 1 kan de bepaling van de eigenschappen ontplofbaar, oxiderend, zeer licht ontvlambaar, licht ontvlambaar en ontvlambaar achterwege blijven, mits: 3. In bepaalde gevallen waarin de methoden van deel A van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 440/2008 niet geschikt zijn, worden de in bijlage I, deel B, bij de onderhavige richtlijn beschreven alternatieve berekeningsmethoden gebruikt. 4. Voor een aantal afwijkingen van de toepassing van de methoden van deel A van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 440/2008 wordt in bijlage I, deel A, bij de onderhavige richtlijn een verwijzing gegeven. 5. De gevaren die voortvloeien uit de fysisch-chemische eigenschappen van een onder Verordening (EG) nr. 1107/2009 vallend preparaat worden beoordeeld door de fysisch-chemische eigenschappen van het preparaat te bepalen op grond waarvan het naar behoren kan worden ingedeeld overeenkomstig de criteria van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. Die fysisch-chemische eigenschappen worden bepaald met de in deel A van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 440/2008 omschreven methoden, tenzij andere internationaal erkende methoden aanvaardbaar zijn in overeenstemming met de bepalingen van de Verordeningen (EU) nr. 544/2011 (26) en (EU) nr. 545/2011 van de Commissie (27) . Artikel 6 Beoordeling van de gevaren voor de gezondheid 1. De beoordeling van de gevaren van een preparaat voor de gezondheid geschiedt volgens één of meer van de volgende procedures: 2. Alleen wanneer de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van het preparaat wetenschappelijk kan aantonen dat de toxicologische eigenschappen van het preparaat niet correct kunnen worden bepaald met de in lid 1, onder a), beschreven methode, of aan de hand van bestaande resultaten van proeven met dieren, mogen de methoden van lid 1, onder b), worden gebruikt, op voorwaarde dat zij overeenkomstig artikel 12 van Richtlijn 86/609/EEG gerechtvaardigd of specifiek toegestaan zijn, onverminderd de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1107/2009 . Wanneer een toxicologische eigenschap wordt vastgesteld met de in lid 1, onder b), beschreven methoden voor het verkrijgen van nieuwe gegevens, wordt de proef uitgevoerd overeenkomstig de beginselen van goede laboratoriumpraktijken zoals vastgesteld bij Richtlijn 2004/10/EG van het Europees Parlement en de Raad (28) , de bepalingen van Richtlijn 86/609/EEG, en met name de artikelen 7 en 12 daarvan. Wanneer een toxicologische eigenschap is vastgesteld met de methoden van zowel lid 1, onder a), als lid 1, onder b), worden de resultaten van de in lid 1, onder b), beschreven methoden gebruikt voor het indelen van het preparaat, behalve in het geval van carcinogene, mutagene of voor de voortplanting vergiftige effecten, waarvoor uitsluitend de in lid 1, onder a), beschreven methode van toepassing is, onder voorbehoud van de bepalingen van lid 3. Toxicologische eigenschappen van het preparaat die niet worden beoordeeld met de methode van lid 1, onder b), worden beoordeeld met de in lid 1, onder a), genoemde methode. 3. Wanneer voorts kan worden aangetoond door epidemiologische studies, door wetenschappelijk gefundeerde casestudies zoals omschreven in bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG of door statistisch onderbouwde ervaring, zoals de beoordeling van gegevens van gifcentra of over beroepsziekten: 4. Voor preparaten waarvan de samenstelling bekend is, met uitzondering van de onder Verordening (EG) nr. 1107/2009 vallende preparaten, die aan de hand van de in lid 1, onder b), genoemde methode zijn ingedeeld, vindt met de in lid 1, onder a) of b), genoemde methoden een nieuwe beoordeling van de gevaren voor de gezondheid plaats indien: Interval van de oorspronkelijke concentratie van het bestanddeel Toegestane variatie van de oorspronkelijke concentratie van het bestanddeel ≤ 2,5 % ± 30 % > 2,5 ≤ 10 % ± 20 % > 10 ≤ 25 % ± 10 % > 25 ≤ 100 % ± 5 % Deze nieuwe beoordeling is van toepassing, tenzij er goede wetenschappelijke aanwijzingen zijn dat een nieuwe beoordeling van de gevaren niet tot een andere indeling zal leiden. Artikel 7 Beoordeling van de gevaren voor het milieu 1. De beoordeling van de gevaren van een preparaat voor het milieu geschiedt volgens één of meer van de volgende procedures: 2. Wanneer een ecotoxologische eigenschap door middel van een van de in lid 1, onder b), genoemde methoden is vastgesteld, worden nieuwe gegevens verzameld met behulp van proeven die worden verricht overeenkomstig de goede laboratoriumpraktijken van Richtlijn 2004/10/EG en de bepalingen van Richtlijn 86/609/EEG. Wanneer de gevaren voor het milieu door middel van beide bovengenoemde methoden zijn vastgesteld, is het resultaat van de in lid 1, onder b), bedoelde methode bepalend voor de indeling van het preparaat. 3. Voor preparaten waarvan de samenstelling bekend is, met uitzondering van de onder Verordening (EG) nr. 1107/2009 vallende preparaten die met de in lid 1, onder b), vermelde methode zijn ingedeeld, vindt aan de hand van de in lid 1, onder a) of b), vermelde methode een nieuwe beoordeling van de gevaren voor het milieu plaats indien: Interval van de oorspronkelijke concentratie van het bestanddeel Toegestane variatie van de oorspronkelijke concentratie van het bestanddeel ≤ 2,5 % ± 30 % > 2,5 ≤ 10 % ± 20 % > 10 ≤ 25 % ± 10 % > 25 ≤ 100 % ± 5 % Deze nieuwe beoordeling is van toepassing, tenzij er goede wetenschappelijke aanwijzingen zijn dat een nieuwe beoordeling van de gevaren niet tot een andere indeling zal leiden. Artikel 8 Taken en verplichtingen van de lidstaten 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de onder deze richtlijn vallende preparaten alleen in de handel kunnen worden gebracht indien zij in overeenstemming zijn met deze richtlijn. 2. Om te verzekeren dat aan deze richtlijn wordt voldaan, kunnen de autoriteiten van de lidstaten inlichtingen betreffende de samenstelling van het preparaat en alle andere nuttige informatie vragen aan de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen ervan. 3. De lidstaten dragen er zorg voor dat degenen die verantwoordelijk zijn voor het in de handel brengen van het preparaat ten behoeve van de autoriteiten van de lidstaten de volgende gegevens ter beschikking houden: 4. De lidstaten en de Commissie verstrekken elkaar de naam en het volledige adres van de nationale autoriteit of autoriteiten die bevoegd is of zijn om informatie betreffende de toepassing van deze richtlijn mee te delen en uit te wisselen. Artikel 9 Verpakking 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat: De technische voorschriften voor deze voorzieningen zijn vermeld in bijlage IX, deel A en deel B, bij Richtlijn 67/548/EEG. 2. Verpakkingen van preparaten worden geacht te voldoen aan de in lid 1, onder a), i), ii) en iii), vermelde eisen als zij voldoen aan de eisen voor vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, over de weg of via de binnenvaart dan wel het zee- of luchtvervoer. Artikel 10 Kenmerken 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat: 2. Wat betreft de gewasbeschermingsproducten die onder Verordening (EG) nr. 1107/2009 vallen, moeten de krachtens deze richtlijn vereiste etiketten de volgende tekst bevatten:" volg de gebruiksaanwijzing om gevaar voor mens en milieu te voorkomen Deze kenmerking geschiedt onverminderd de informatie die overeenkomstig artikel 65 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 en de bijlagen I en III bij Verordening (EU) nr. 547/2011 van de Commissie (29) is vereist. 3. Op elke verpakking worden de volgende aanduidingen duidelijk leesbaar en onuitwisbaar aangebracht: De chemische benaming dient te worden vermeld in de vorm van een van de in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 of, als de stof nog niet in die bijlage is opgenomen, in een internationaal erkende chemische nomenclatuur opgenomen benamingen; Wanneer aan een preparaat meer dan één gevaarsymbool moet worden toegekend: De symbolen worden in zwart op oranjegele grond gedrukt; In het algemeen volstaan maximaal zes R-zinnen voor de beschrijving van de gevaren; daarbij worden de in bijlage III bij Richtlijn 67/548/EEG opgenomen combinatiezinnen telkens als één zin geteld. Indien een preparaat echter tegelijk tot meer dan één gevarencategorie behoort, moeten de standaardzinnen alle belangrijke gevaren omvatten, die aan het preparaat zijn verbonden. In bepaalde gevallen kunnen meer dan zes R-zinnen vereist zijn. De waarschuwingszinnen „zeer licht ontvlambaar” of „licht ontvlambaar” hoeven niet te worden vermeld bij een gevaaraanduiding die wordt aangebracht in overeenstemming met punt d); In het algemeen volstaan maximaal zes S-zinnen voor het formuleren van de meest aangewezen veiligheidsaanbevelingen; daarbij worden de in bijlage IV bij Richtlijn 67/548/EEG opgenomen combinatiezinnen telkens als één zin geteld. In bepaalde gevallen kunnen evenwel meer dan zes S-zinnen vereist zijn. Wanneer het praktisch gezien niet mogelijk is de veiligheidsaanbevelingen voor het gebruik van het preparaat op het etiket of op de verpakking zelf aan te brengen, worden zij bij de verpakking gevoegd; 4. Voor bepaalde preparaten die als gevaarlijk zijn ingedeeld in de zin van artikel 7 is de Commissie bevoegd, in afwijking van het bepaalde in lid 3, onder d), e) en f), van dit artikel, overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen ter verlening van vrijstelling van sommige bepalingen betreffende de milieutechnische kenmerking of ter vaststelling van specifieke bepalingen in verband met de milieutechnische kenmerking indien een afname van de milieueffecten kan worden aangetoond. Die vrijstellingen en specifieke bepalingen worden omschreven in bijlage V, deel A of B. 5. Wanneer een verpakking niet meer dan 125 ml kan bevatten, behoeven: 6. Onverminderd het bepaalde in punt 3 van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 547/2011 mogen aanduidingen als „niet vergiftig”, „niet schadelijk”, „milieuvriendelijk”, „ecologisch”, dan wel soortgelijke aanduidingen waaruit moet blijken dat het gaat om ongevaarlijke preparaten, of die ertoe kunnen leiden dat de aan dergelijke preparaten verbonden gevaren worden onderschat, niet voorkomen op de verpakking of op het etiket van de onder deze richtlijn vallende preparaten. Artikel 11 Nadere voorschriften voor het kenmerken 1. Wanneer de bij artikel 10 voorgeschreven aanduidingen zich op een etiket bevinden, wordt dit stevig op één of meer zijden van de verpakking gehecht, zodat deze aanduidingen horizontaal kunnen worden gelezen wanneer de verpakking op de gebruikelijke wijze is neergezet. De afmetingen van dit etiket zijn bij bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG vastgesteld; het etiket dient uitsluitend voor het aanbrengen van de uit hoofde van deze richtlijn vereiste gegevens en eventuele aanvullende gezondheids- of veiligheidsaanbevelingen. 2. Een etiket is niet vereist indien de aanduidingen op de in lid 1 bepaalde wijze duidelijk op de verpakking zelf zijn aangebracht. 3. Kleur en uiterlijk van het etiket en, bij toepassing van lid 2, van de verpakking worden zodanig gekozen dat het gevaarsymbool en de achtergrond ervan duidelijk afsteken. 4. De overeenkomstig artikel 10 op het etiket vereiste gegevens steken af tegen de achtergrond en hebben een dusdanige grootte en spatiëring dat zij gemakkelijk leesbaar zijn. Voor de presentatie en het formaat van deze gegevens gelden de bepalingen van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. 5. De lidstaten kunnen bepalen dat gevaarlijke preparaten als bedoeld in deze richtlijn op hun grondgebied slechts in de handel mogen worden gebracht als op het etiket gebruik wordt gemaakt van hun officiële taal of talen. 6. Aan de eisen van het kenmerken volgens deze richtlijn wordt geacht te zijn voldaan: Voor gevaarlijke preparaten die het grondgebied van een lidstaat niet verlaten, mag worden toegestaan dat preparaten worden gekenmerkt overeenkomstig de nationale voorschriften in plaats van overeenkomstig de internationale voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke preparaten. Artikel 12 Vrijstelling van de voorschriften voor het kenmerken en verpakken 1. De artikelen 9, 10 en 11 zijn niet van toepassing op springstoffen die in de handel worden gebracht met het oog op hun explosieve of pyrotechnische eigenschappen. 2. Op bepaalde in bijlage VII genoemde gevaarlijke preparaten in de zin van de artikelen 5, 6 en 7, die in de vorm waarin zij in de handel worden gebracht geen gevaren opleveren uit fysisch-chemische eigenschappen, noch gevaren voor gezondheid of voor het milieu, zijn de artikelen 9, 10 en 11 niet van toepassing. 3. De lidstaten mogen voorts toestaan: Wanneer dit lid wordt toegepast, is het gebruik van symbolen, gevaaraanduidingen, R- of S-zinnen die niet bij deze richtlijn zijn vastgesteld, niet toegestaan. 4. Indien een lidstaat van de in lid 3 omschreven mogelijkheden gebruik maakt, stelt hij de Commissie en de overige lidstaten daarvan onverwijld in kennis. 1 De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlage V te wijzigen op grond van in die kennisgeving vervatte informatie . Artikel 13 Verkoop op afstand Elke vorm van reclame voor een onder deze richtlijn vallend preparaat waarbij een particulier een koopcontract kan sluiten zonder eerst het etiket van het preparaat te hebben gezien, moet melding maken van de op het etiket genoemde soort of soorten gevaren. Dit voorschrift geldt onverminderd Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (30) . Artikel 14 Geheimhouding van chemische benamingen Indien de persoon die voor het in de handel brengen van een preparaat verantwoordelijk is, kan aantonen dat bekendmaking op het etiket of het veiligheidsinformatieblad van de chemische identiteit van een stof die uitsluitend is ingedeeld als de vertrouwelijkheid van zijn intellectuele eigendom in gevaar brengt, kan hij overeenkomstig de bepalingen van bijlage VI, toestemming krijgen die stof aan de duiden met hetzij een naam die de belangrijkste functionele chemische groepen aangeeft, hetzij een andere naam. Deze procedure mag niet worden toegepast wanneer voor de betrokken stof in de Unie een blootstellingsgrens is vastgesteld. Wanneer de persoon die voor het in de handel brengen van een preparaat verantwoordelijk is, gebruik wenst te maken van geheimhoudingsbepalingen, richt hij een verzoek tot de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarin het preparaat voor het eerst in de handel wordt gebracht. Dat verzoek moet voldoen aan de bepalingen van bijlage VI en moet de informatie bevatten die vereist wordt op het formulier in bijlage VI, deel A. De bevoegde autoriteit kan niettemin van de persoon die voor het in de handel brengen van het preparaat verantwoordelijk is, verdere informatie vragen indien het nodig blijkt de gegrondheid van het verzoek te beoordelen. De autoriteit van de lidstaat die een verzoek om geheimhouding ontvangt, stelt de verzoeker op de hoogte van haar besluit. De persoon die voor het in de handel brengen van het preparaat verantwoordelijk is, zendt een afschrift van dat besluit toe aan elke lidstaat waarin hij het product op de markt wil brengen. Vertrouwelijke informatie die ter kennis van de autoriteiten van een lidstaat of de Commissie is gebracht, wordt geheim gehouden . Deze gegevens mogen: Artikel 15 Rechten van de lidstaten inzake de bescherming van de werknemers Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om, met inachtneming van het Verdrag, de door hen noodzakelijk geachte voorschriften vast te stellen ter bescherming van de werknemers die met de betrokken gevaarlijke preparaten omgaan, voor zover dit ten opzichte van deze richtlijn geen wijziging van de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten met zich brengt. Artikel 16 Instanties die informatie in verband met de volksgezondheid moeten ontvangen De lidstaten wijzen één of meer instanties aan die de gegevens, scheikundige samenstelling inbegrepen, betreffende preparaten die in de handel worden gebracht en wegens hun gevolgen voor de gezondheid of wegens hun fysisch-chemische gevolgen als gevaarlijk worden beschouwd, moeten ontvangen. De lidstaten dragen er zorg voor dat de aangewezen instanties alle nodige waarborgen inzake de vertrouwelijke behandeling van de verkregen informatie bieden. Die informatie mag alleen worden gebruikt om te reageren op medische verzoeken met het oog op zowel preventieve als curatieve maatregelen, met name bij spoedgevallen. De lidstaten zien erop toe dat de informatie niet voor andere doeleinden wordt gebruikt. De lidstaten zien erop toe dat de aangewezen instanties van de fabrikanten of van de voor het in de handel brengen verantwoordelijke personen alle voor de uitvoering van hun taken benodigde informatie ontvangen. Artikel 17 Vrij verkeer van goederen Onverminderd de bepalingen in andere wetgeving van de Unie, mogen de lidstaten het in de handel brengen van preparaten niet verbieden, beperken of belemmeren op grond van de indeling, verpakking en het kenmerken ervan , indien die preparaten voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn. Artikel 18 Vrijwaringsclausule 1. Indien een lidstaat beschikt over omstandige aanwijzingen dat een preparaat hoewel conform de bepalingen van deze richtlijn toch gevaar oplevert voor de mens of het milieu, om redenen die verband houden met de bepalingen van deze richtlijn, kan hij het in de handel brengen van dat preparaat op zijn grondgebied tijdelijk verbieden of aan bijzondere voorwaarden verbinden. Deze lidstaat stelt de Commissie en de overige lidstaten daarvan onverwijld in kennis, onder opgave van de redenen van zijn besluit. 2. In het in lid 1 bedoelde geval pleegt de Commissie zo spoedig mogelijk overleg met de lidstaten. 3. De Commissie besluit door middel van uitvoeringshandelingen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure . Artikel 19 Aanpassing aan de vooruitgang van de techniek De Commissie stelt overeenkomstig artikel 20 gedelegeerde handelingen vast om de bijlagen I tot en met VII aan te passen aan de vooruitgang van de techniek. Artikel 20 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 10, lid 4, artikel 12, lid 4, en artikel 19 bedoelde bevoegdheidsdelegatie wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van ... (31) . 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 10, lid 4, artikel 12, lid 4, en artikel 19 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 10, lid 4, artikel 12, lid 4, en artikel 19 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement of de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen geen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met een maand twee maanden verlengd. [Am. 1] Artikel 21 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 29, lid 1, van Richtlijn 67/548/EEG ingestelde Comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Artikel 22 Intrekking Richtlijn 1999/45/EG, zoals gewijzigd bij de in bijlage VIII, deel A, genoemde besluiten, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage VIII, deel B, bij de ingetrokken richtlijn en in bijlage VIII, deel B, bij de onderhavige richtlijn genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijn. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IX. Artikel 23 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 24 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter BIJLAGE I METHODEN VOOR DE BEPALING VAN DE FYSISCH-CHEMISCHE EIGENSCHAPPEN VAN PREPARATEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 5 DEEL A Vrijstelling van de toepassing van de testmethoden van deel A van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 440/2008 Zie punt 2.2.5 van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. DEEL B Alternatieve berekeningsmethoden B.1. Niet-gasvormige preparaten 1. Methoden ter bepaling van de oxiderende eigenschappen van preparaten die organische peroxiden bevatten Zie punt 2.2.2.1 van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. B.2. Gasvormige preparaten 1. Methode voor de bepaling van de oxiderende eigenschappen Zie punt 9.1.1.2 van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. 2. Methode voor de bepaling van de ontvlambaarheid Zie punt 9.1.1.1 van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. BIJLAGE II METHODEN VOOR DE BEOORDELING VAN DE GEVAREN VOOR DE GEZONDHEID VAN PREPARATEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 6 Inleiding Er moet een evaluatie worden gemaakt van alle gezondheidseffecten die overeenkomen met de gezondheidseffecten van de in een preparaat aanwezige stoffen. Deze in de delen A en B van deze bijlage beschreven conventionele methode is een berekeningsmethode die kan worden toegepast op alle preparaten en waarbij rekening wordt gehouden met alle gevaren voor de gezondheid van de in het preparaat aanwezige stoffen. Daartoe worden de gevaarlijke effecten voor de gezondheid als volgt onderverdeeld: De gezondheidseffecten van een preparaat worden overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder a), beoordeeld met de in delen A en B van deze bijlage beschreven conventionele methode waarbij gebruik wordt gemaakt van afzonderlijke concentratiegrenswaarden: De procedure voor de indeling wordt gegeven in deel A van deze bijlage. De indeling van de stof(fen) en de daarop berustende indeling van het preparaat worden weergegeven, De systematische beoordeling van alle voor de gezondheid gevaarlijke effecten geschiedt op basis van concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent ‐ behalve bij gasvormige preparaten waarvoor zij in volumeprocent zijn uitgedrukt ‐ in samenhang met de indeling van de stof. Wanneer zij niet voorkomen in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 , zijn de voor deze conventionele methode te gebruiken concentratiegrenzen die van deel B van deze bijlage. DEEL A Procedure voor de beoordeling van de gevaren voor de gezondheid De beoordeling geschiedt stapsgewijs als volgt. 1.1.1. preparaten die één of meer dergelijke effecten veroorzakende, als zeer vergiftig ingedeelde stoffen bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: waarin: P T+ = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige zeer vergiftige stof, en L T+ = de voor elke zeer vergiftige stof vastgestelde grenswaarde in gewichts- of volumeprocent is; preparaten die één of meer dergelijke effecten veroorzakende gevaarlijke stoffen bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: 2. De volgende preparaten worden als vergiftig ingedeeld: waarin: P T+ = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige zeer vergiftige stof, P T = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige vergiftige stof, en L T = de voor de verschillende zeer vergiftige of vergiftige stoffen vastgestelde vergiftigheidsgrens in gewichts- of volumeprocent is; preparaten die één of meer dergelijke effecten veroorzakende gevaarlijke stoffen bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: 3. De volgende preparaten worden als schadelijk beschouwd: waarin: P T+ = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige zeer vergiftige stof, P T = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige vergiftige stof, P Xn = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige schadelijke stof, en L Xn = de voor de verschillende zeer vergiftige, vergiftige of schadelijke stoffen vastgestelde schadelijkheidsgrens in gewichts- of volumeprocent is; preparaten die als schadelijk zijn ingedeeld volgens de criteria van punt 3.2.3 van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. Bij de toepassing van de conventionele methode volgens punt 3.1 van dit deel wordt geen rekening gehouden met de indeling van een stof als R65; preparaten die één of meer dergelijke effecten veroorzakende, als zeer vergiftig, vergiftig of schadelijk ingedeelde stoffen bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: preparaten die één of meer dergelijke effecten veroorzakende, als vergiftig of schadelijk ingedeelde gevaarlijke stoffen bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: 4. De volgende preparaten worden als bijtend ingedeeld waarin: P C, R35 = het gewichts- of volumepercentage van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R35, en L C, R35 = de in gewichts- of volumeprocent uitgedrukte corrosiegrens R35 voor elke bijtende stof, aangeduid met zin R35, is; waarin: P C, R35 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R35, P C, R34 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R34, en L C, R34 = de in gewichts- of volumeprocent uitgedrukte respectieve corrosiegrens voor elke bijtende stof, aangeduid met zin R35 of R34, is. 5. De volgende preparaten worden als irriterend ingedeeld: waarin: P C, R35 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R35, P C, R34 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R34, P Xi, R41 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige irriterende stof, aangeduid met zin R41, en L Xi, R41 = de in gewichts- of volumeprocent uitgedrukte respectieve irritatiegrens R41 voor elke bijtende stof, aangeduid met zin R35 of R34, of irriterende stof, aangeduid met zin R41, is; waarin: P C, R35 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R35, P C, R34 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R34, P Xi, R41 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige irriterende stof, aangeduid met zin R41, P Xi, R36 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige irriterende stof, aangeduid met zin R36, en L Xi, R36 = de in gewichts- of volumeprocent uitgedrukte respectieve irritatiegrens R36 voor elke bijtende stof, aangeduid met zin R35 of R34, of irriterende stof, aangeduid met zin R41 of R36, is; waarin: P C, R35 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R35, P C, R34 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R34, P Xi, R38 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige irriterende stof, aangeduid met zin R38, en L Xi, R38 = de in gewichts- of volumeprocent uitgedrukte respectieve irritatiegrens R38 voor elke bijtende stof, aangeduid met zin R35 of R34, of irriterende stof, aangeduid met zin R38, is; waarin: P Xi, R37 = het gewichts- of volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige irriterende stof, aangeduid met zin R37, en L Xi, R37 = het gewichts- of volumeprocent uitgedrukte irritatiegrens R37 voor elke irriterende stof, aangeduid met zin R37, is; waarin: P C, R35 = het volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R35, P C, R34 = het volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige bijtende stof, aangeduid met zin R34, P Xi, R37 = het volumepercentage is van elke in het preparaat aanwezige irriterende stof, aangeduid met zin R37, en L Xi, R37 = de in gewichts- of volumepercentage uitgedrukte respectieve irritatiegrens R37 voor elke gasvormige bijtende stof, aangeduid met zin R35 of R34, of gasvormige irriterende stof, aangeduid met zin R37, is. 6. De volgende preparaten worden als sensibiliserend ingedeeld: 7. De volgende preparaten worden als kankerverwekkend ingedeeld: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de kankerverwekkende stoffen en aangeduid met zin R45 of R49, waarmee de kankerverwekkende stoffen van categorie 1 en 2 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de kankerverwekkende stoffen en aangeduid met zin R40, waarmee de kankerverwekkende stoffen van categorie 3 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: 8. De volgende preparaten worden als mutageen ingedeeld: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de mutagene stoffen en aangeduid met zin R46, waarmee de mutagene stoffen van categorie 1 en 2 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie die afzonderlijk gelijk is aan of hoger is dan: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de mutagene stoffen en aangeduid met zin 1 R68 , waarmee de mutagene stoffen van categorie 3 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie gelijk aan of hoger dan: 9. De volgende preparaten worden als voor de voortplanting vergiftig ingedeeld: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen en aangeduid met zin R60, waarmee de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen van categorie 1 en 2 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie gelijk aan of hoger dan: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen en aangeduid met zin R62, waarmee de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen van categorie 3 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie gelijk aan of hoger dan: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen en aangeduid met zin R61, waarmee de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen van categorie 1 en 2 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie gelijk aan of hoger dan: preparaten die ten minste één dergelijke effecten veroorzakende stof, ingedeeld bij de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen en aangeduid met zin R63, waarmee de voor de vruchtbaarheid vergiftige stoffen van categorie 3 worden gekenmerkt, bevatten in een concentratie gelijk aan of hoger dan: DEEL B Concentratiegrenzen voor de beoordeling van de gevaren voor de gezondheid Voor ieder gezondheidseffect geeft de eerste tabel (tabellen 1 tot en met 6) de concentratiegrenswaarden (uitgedrukt in gewichtsprocent) voor niet-gasvormige preparaten, en de tweede tabel (tabellen 1a tot en met 6a) de concentratiegrenzen (uitgedrukt in volumeprocent) voor gasvormige preparaten. Die concentratiegrenzen worden gebruikt wanneer er voor de betrokken stof in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 geen specifieke concentratiegrenzen zijn vermeld. 1. Acute letale effecten 1.1. Niet-gasvormige preparaten Bepalend voor de indeling van het preparaat zijn de in tabel 1 opgenomen concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent, in samenhang met de afzonderlijke concentratie van de aanwezige stof of stoffen waarvan de indeling eveneens is aangegeven. Tabel 1 Indeling van de stof Indeling van het preparaat T + T X n T + en R26, R27, R28 Conc. ≥ 7 % 1 % ≤ conc. < 7 % 0,1 % ≤ conc.< 1 % T en R23, R24, R25 Conc. ≥ 25 % 3 % ≤ conc. < 25 % X n en R20, R21, R22 Conc. ≥ 25 % De R-zinnen ter aanduiding van de gevaren worden aan het preparaat toegekend aan de hand van de onderstaande criteria: 1.2. Gasvormige preparaten Bepalend voor de indeling van het gasvormige preparaat zijn de in tabel 1a opgenomen concentratiegrenzen, uitgedrukt in volumeprocent, in samenhang met de afzonderlijke concentratie van het aanwezige gas of de aanwezige gassen waarvan de indeling eveneens is aangegeven. Tabel 1a Indeling van de stof (gas) Indeling van het gasvormige preparaat T + T X n T + en R26, R27, R28 Conc. ≥ 1 % 0,2 % ≤ conc. < 1 % 0,02 % ≤ conc. < 0,2 % T en R23, R24, R25 Conc. ≥ 5 % 0,5 % ≤ conc. < 5 % X n en R20, R21, R22 Conc. ≥ 5 % De R-zinnen ter aanduiding van de gevaren worden aan het preparaat toegekend aan de hand van de onderstaande criteria: 2. Onherstelbare niet-letale effecten na één blootstelling 2.1. Niet-gasvormige preparaten Voor preparaten die na één blootstelling onherstelbare niet-letale effecten tot gevolg hebben (R39/wijze van blootstelling ‐ 1 R68 /wijze van blootstelling), zijn de in tabel 2 vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 2 Indeling van de stof Indeling van het preparaat T + T X n T + en R39/wijze van blootstelling Conc. ≥ 10 % R39 (*) verplicht 1 % ≤ conc. < 10 % R39 (*) verplicht 0,1 % ≤ conc. < 1 % 1 R68 (*) verplicht T en R39/wijze van blootstelling Conc. ≥ 10 % R39 (*) verplicht 1 % ≤ conc. < 10 % 1 R68 (*) verplicht X n en 1 R68 /wijze van blootstelling Conc. ≥ 10 % 1 R68 (*) verplicht (*) Om de wijze van toetreding/blootstelling (wijze van blootstelling) aan te geven, dient gebruik te worden gemaakt van gecombineerde zinnen als vermeld in de punten 3.2.1, 3.2.2 en 3.2.3 van de handleiding voor het kenmerken (bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG). 2.2. Gasvormige preparaten Voor gasvormige preparaten die deze effecten (R39/wijze van blootstelling ‐ 2 R68 /wijze van blootstelling) tot gevolg hebben, zijn de in tabel 2a vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in volumeprocent, voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 2a Indeling van de stof (gas) Indeling van het gasvormige preparaat T + T X n T + en R39/wijze van blootstelling Conc. ≥ 1 % R39 (*) verplicht 0,2 % ≤ conc. < 1 % R39 (*) verplicht 0,02 % ≤ conc. < 0,2 % 1 R68 (*) verplicht T en R39/wijze van blootstelling Conc. ≥ 5 % R39 (*) verplicht 0,5 % ≤ conc. < 5 % 1 R68 (*) verplicht X n en 1 R68 /wijze van blootstelling Conc. ≥ 5 % 1 R68 (*) verplicht (*) Om de wijze van toetreding/blootstelling (wijze van blootstelling) aan te geven, dient gebruik te worden gemaakt van gecombineerde zinnen als vermeld in de punten 3.2.1, 3.2.2 en 3.2.3 van de handleiding voor het kenmerken (bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG). 3. Ernstige effecten na herhaalde of langdurige blootstelling 3.1. Niet-gasvormige preparaten Voor preparaten die na herhaalde of langdurige blootstelling ernstige effecten veroorzaken (R48/wijze van blootstelling), zijn de in tabel 3 vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent, voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 3 Indeling van de stof Indeling van het preparaat T X n T en R48/wijze van blootstelling Conc. ≥ 10 % R48 (*) verplicht 1 % ≤ conc. < 10 % R48 (*) verplicht X n en R48/wijze van blootstelling Conc. ≥ 10 % R48 (*) verplicht (*) Om de wijze van toetreding/blootstelling (wijze van blootstelling) aan te geven, dient gebruik te worden gemaakt van gecombineerde zinnen als vermeld in de punten 3.2.1, 3.2.2 en 3.2.3 van de handleiding voor het kenmerken (bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG). 3.2 Gasvormige preparaten Voor gasvormige preparaten die na herhaalde of langdurige blootstellingen ernstige effecten veroorzaken (R48/wijze van blootstelling), zijn de in tabel 3a vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in volumeprocent, voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 3a Indeling van de stof (gas) Indeling van het gasvormige preparaat T X n T en R48/wijze van blootstelling Conc. ≥ 5 % R48 (*) verplicht 0,5 % ≤ conc. < 5 % R48 (*) verplicht X n en R48/wijze van blootstelling Conc. ≥ 5 % R48 (*) verplicht (*) Om de wijze van toetreding/blootstelling (wijze van blootstelling) aan te geven, dient gebruik te worden gemaakt van gecombineerde zinnen als vermeld in de punten 3.2.1, 3.2.2 en 3.2.3 van de handleiding voor het kenmerken (bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG). 4. Bijtende en irriterende effecten met inbegrip van ernstige oogletsels 4.1. Niet-gasvormige preparaten Voor stoffen die bijtende effecten (R34, R35) of irriterende effecten (R36, R37, R38, R41) veroorzaken, zijn de in tabel 4 vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent, voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 4 Indeling van de stof Indeling van het preparaat C en R35 C en R34 X i en R41 X i en R36, R37, R38 C en R35 Conc. ≥ 10 % R35 verplicht 5 % ≤ conc. < 10 % R34 verplicht 5 % (*) 1 % ≤ conc. < 5 % R36/38 verplicht C en R34 Conc. ≥ 10 % R34 verplicht 10 % (*) 5 % ≤ conc. < 10 % R36/38 verplicht X i en R41 Conc. ≥ 10 % R41 verplicht 5 % ≤ conc. < 10 % R36 verplicht X i en R36, R37, R38 Conc. ≥ 20 % R36, R37, R38 zijn verplicht, afhankelijk van de concentratie en voor zover zij op de in het preparaat aanwezige stoffen van toepassing zijn (*) Volgens de handleiding voor het kenmerken (bijlage IV bij Richtlijn 67/548/EEG wordt de zin R41 automatisch geacht van toepassing te zijn op bijtende stoffen waaraan de zin R35 of R34 is toegekend. Indien het preparaat derhalve bijtende (R35 of R34) stoffen bevat in een geringere concentratie dan die welke een indeling als bijtend preparaat rechtvaardigt, kan de aanwezigheid van deze stoffen een reden zijn om het preparaat als irriterend met R41 of irriterend met R36 in te delen. 4.2. Gasvormige preparaten Voor gassen die deze effecten (R34, R35 of R36, R37, R38, R41) veroorzaken, zijn de in tabel 4a vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in volumeprocent voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 4a Indeling van de stof (gas) Indeling van het gasvormig preparaat C en R35 C en R34 X i en R41 X i en R36, R37, R38 C en R35 Conc. ≥ 1 % R35 verplicht 0,2 % ≤ conc. < 1 % R34 verplicht 0,2 % (*) 0,02 % ≤ conc. < 0,2 % R36/37/38 verplicht C en R34 Conc. ≥ 5 % R34 verplicht 5 % (*) 0,5 % ≤ conc. < 5 % R36/R37/R38 verplicht X i en R41 Conc. ≥ 5 % R41 verplicht 0,5 % ≤ conc. < 5 % R36 verplicht X i en R36, R37, R38 Conc. ≥ 5 % R36, R37, R38 verplicht, naargelang het geval (*) Volgens de handleiding voor het kenmerken (bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG wordt de zin R41 automatisch geacht van toepassing te zijn op bijtende stoffen waaraan de zin R35 of R34 is toegekend. Indien het preparaat derhalve bijtende (R35 of R34) stoffen bevat in een geringere concentratie dan die welke een indeling als bijtend preparaat rechtvaardigt, kan de aanwezigheid van deze stoffen een reden zijn om het preparaat als irriterend met R41 of irriterend met R36 in te delen. 5. Overgevoeligheidseffecten 5.1. Niet-gasvormige preparaten Preparaten die dergelijke effecten veroorzaken, worden als sensibiliserend ingedeeld met: De in tabel 5 vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent, zijn voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 5 Indeling van de stof Indeling van het preparaat Sensibiliserend en R42 Sensibiliserend en R43 Sensibiliserend en R42 Conc. ≥ 1 % R42 verplicht Sensibiliserend en R43 Conc. ≥ 1 % R43 verplicht 5.2. Gasvormige preparaten Gasvormige preparaten die dergelijke effecten veroorzaken, worden als sensibiliserend ingedeeld met: De in tabel 5a vastgestelde afzonderlijke concentratiegrenzen, uitgedrukt in volumeprocent, zijn voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. Tabel 5a Indeling van de stof (gas) Indeling van het gasvormige preparaat Sensibiliserend en R42 Sensibiliserend en R43 Sensibiliserend en R42 Conc. ≥ 0,2 % R42 verplicht Sensibiliserend en R43 Conc. ≥ 0,2 % R43 verplicht 6. Kankerverwekkende, mutagene en voor de voortplanting vergiftige effecten 6.1. Niet-gasvormige preparaten Voor preparaten die dergelijke effecten veroorzaken, zijn de in tabel 6 vastgestelde concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtspercentage, voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. De volgende gevaarsymbolen en waarschuwingszinnen worden toegekend: Kankerverwekkend van de categorieën 1 en 2: T; R45, R49 Kankerverwekkend van categorie 3: X n ; R40 Mutageen van de categorieën 1 en 2: T; R46 Mutageen van categorie 3: X n ; 1 R68 Voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid), categorieën 1 en 2: T; R60 Voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling), categorieën 1 en 2: T; R61 Voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid), categorie 3: X n ; R62 Voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling), categorie 3: X n ; R63 Tabel 6 Indeling van de stof Indeling van het preparaat Categorieën 1 en 2 Categorie 3 Kankerverwekkende stoffen van categorie 1 of 2 en R45 of R49 Concentratie ≥ 0,1 % kankerverwekkend naar gelang van het geval R45 of R49 verplicht Kankerverwekkende stoffen van categorie 3 en R40 Concentratie ≥ 1 % kankerverwekkend R40 verplicht ( tenzij reeds R45 (*) is toegekend ) Mutagene stoffen van categorie 1 of 2 en R46 Concentratie ≥ 0,1 % mutageen R46 verplicht Mutagene stoffen van categorie 3 en R68 Concentratie ≥ 1 % mutageen R68 verplicht ( tenzij reeds R46 is toegekend ) Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 1 of 2 en R60 (vruchtbaarheid) Concentratie ≥ 0,5 % voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid) R60 verplicht Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 3 en R62 (vruchtbaarheid) Concentratie ≥ 5 % voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid) R62 verplicht ( tenzij reeds R60 is toegekend ) Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 1 of 2 en R61 (ontwikkeling) Concentratie ≥ 0,5 % voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling) R61 verplicht Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 3 en R63 (ontwikkeling) Concentratie ≥ 5 % voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling) R63 verplicht ( tenzij reeds R61 is toegekend ) (*) Wanneer aan het preparaat R49 en R40 zijn toegekend, blijven beide R zinnen behouden, omdat R40 geen onderscheid maakt tussen de blootstellingsroutes, terwijl R49 alleen wordt toegekend voor de inhalatieroute. 6.2. Gasvormige preparaten Voor gasvormige preparaten die dergelijke effecten veroorzaken, zijn de in tabel 6a vastgestelde concentratiegrenzen, uitgedrukt in volumeprocent, voor zover toepasselijk bepalend voor de indeling van het preparaat. De volgende gevaarsymbolen en waarschuwingszinnen worden toegekend: Kankerverwekkend van de categorieën 1 en 2: T; R45 of R49 Kankerverwekkend van categorie 3: X n ; R40 Mutageen van de categorieën 1 en 2: T; R46 Mutageen van categorie 3: X n ; 1 R68 Voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid), categorieën 1 en 2: T; R60 Voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling), categorieën 1 en 2: T; R61 Voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid), categorie 3: X n ; R62 Voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling), categorie 3: X n ; R63 Tabel 6a Indeling van de stof Indeling van het preparaat Categorieën 1 en 2 Categorie 3 Kankerverwekkende stoffen van categorie 1 of 2 en R45 of R49 Concentratie ≥ 0,1 % kankerverwekkend naar gelang van het geval R45 of R49 verplicht Kankerverwekkende stoffen van categorie 3 en R40 Concentratie ≥ 1 % kankerverwekkend R40 verplicht ( tenzij reeds R45 (*) i s toegekend ) Mutagene stoffen van categorie 1 of 2 en R46 Concentratie ≥ 0,1 % mutageen R46 verplicht Mutagene stoffen van categorie 3 en R68 Concentratie ≥ 1 % mutageen R68 verplicht ( tenzij reeds R46 is toegekend ) Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 1 of 2 en R60 (vruchtbaarheid) Concentratie ≥ 0,2 % voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid) R60 verplicht Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 3 en R62 (vruchtbaarheid) Concentratie ≥ 1 % voor de voortplanting vergiftig (vruchtbaarheid) R62 verplicht ( tenzij reeds R60 is toegekend ) Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 1 of 2 en R61 (ontwikkeling) Concentratie ≥ 0,2 % voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling) R61 verplicht Voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 3 en R63 (ontwikkeling) Concentratie ≥ 1 % voor de voortplanting vergiftig (ontwikkeling) R63 verplicht ( tenzij reeds R61 is toegekend ) (*) Wanneer aan het preparaat R49 en R40 zijn toegekend, blijven beide R-zinnen behouden, omdat R40 geen onderscheid maakt tussen de blootstellingsroutes, terwijl R49 alleen wordt toegekend voor de inhalatieroute. BIJLAGE III METHODEN VOOR DE BEOORDELING VAN DE GEVAREN VOOR HET MILIEU VAN PREPARATEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 7 Inleiding De systematische beoordeling van alle voor het milieu gevaarlijke effecten geschiedt op basis van concentratiegrenzen uitgedrukt in gewichtsprocent ‐ behalve bij gasvormige preparaten waarvoor zij in volumeprocent zijn uitgedrukt ‐ in samenhang met de indeling van de stof. Deel A betreft de in artikel 7, lid 1, onder a), bedoelde berekeningsmethoden en geeft de R-zin die aan de indeling van het preparaat moet worden toegekend. In deel B staan de concentratiegrenzen bij toepassing van de conventionele methode alsmede de toepasselijke symbolen en R-zinnen voor de indeling. Overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a), geschiedt de beoordeling van de gevaren voor het milieu met de in deel A en deel B bij deze bijlage beschreven conventionele methode waarbij gebruik wordt gemaakt van concentratiegrenzen per stof. a) Indien voor de in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 vermelde gevaarlijke stoffen de concentratiegrenzen voor de toepassing van de beoordelingsmethode van deel A bij deze bijlage zijn vastgesteld, worden deze concentratiegrenzen gebruikt. b) Indien de gevaarlijke stoffen niet in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 voorkomen of daar worden genoemd zonder dat concentratiegrenzen voor de toepassing van de beoordelingsmethode van deel A bij deze bijlage zijn aangegeven, worden de concentratiegrenzen vastgesteld volgens de voorschriften van deel B bij deze bijlage. Deel C legt de testmethoden vast voor de beoordeling van de risico's voor het aquatische milieu. DEEL A Methode voor de beoordeling van de gevaren voor het milieu a) Aquatisch milieu I. Conventionele methode voor de beoordeling van de gevaren voor het aquatische milieu Bij de conventionele methode voor de beoordeling van de gevaren die een preparaat kan opleveren voor het aquatische milieu wordt rekening gehouden met 2 alle gevaren die een preparaat voor het milieu met zich kan brengen. Daarbij worden de volgende specificaties gebruikt. De volgende preparaten worden als gevaarlijk voor het milieu ingedeeld waarin: P N, R50‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53, en L N, R50‐53 = de in gewichtsprocent uitgedrukte R50-53-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53, is waarin: P N, R50‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53, P N, R51‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R51-53, en L N, R51‐53 = de in gewichtsprocent uitgedrukt R51-53-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53 of R51-53, is; waarin: P N, R50‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53, P N, R51‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R51-53, P R52‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R52-53, en L R52‐53 = de in gewichtsprocent uitgedrukte R52-53-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53, R51-53 of R52-53, is; waarin: P N, R50 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R50, en L N, R50 = de in gewichtsprocent uitgedrukte R50-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R50, is waarin: P N, R50 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R50, P N, R50‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53, en L N, R50 = de in gewichtsprocent uitgedrukte R50-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R50 of R50-53, is; waarin: P R52 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R52, en L R52 = de in gewichtsprocent uitgedrukte R52-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R52, is; waarin: P R53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R53, en L R53 = de in gewichtsprocent uitgedrukte R53-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R53, is; waarin: P R53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R53, P N, R50‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R50-53, P N, R51‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R51-53, P R52‐53 = het gewichtspercentage van elke in het preparaat aanwezige voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zinnen R52-53, en L R53 = de in gewichtsprocent uitgedrukte R53-grens voor elke voor het milieu gevaarlijke stof, aangeduid met de zin R53 of de zinnen R50-53, R51-53 of R52-53, is. b) Niet-aquatisch milieu 1. DE OZONLAAG I. Conventionele methode voor de beoordeling van de gevaren voor de ozonlaag De volgende preparaten worden als gevaarlijk voor het milieu ingedeeld 2. TERRESTRISCH MILIEU I. Beoordeling van preparaten die gevaren opleveren voor het terrestrisch milieu Bij het gebruik van de volgende gevaarvermeldingen voor de indeling van preparaten zal rekening worden gehouden met gedetailleerde criteria wanneer die in bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG zullen zijn neergelegd. R54 Vergiftig voor planten R55 Vergiftig voor dieren R56 Vergiftig voor bodemorganismen R57 Vergiftig voor bijen R58 Kan in het milieu op lange termijn schadelijke effecten veroorzaken. DEEL B Concentratiegrenzen voor de beoordeling van de gevaren voor het milieu I. Aquatisch milieu De preparaten worden ingedeeld op basis van de in de onderstaande tabellen neergelegde concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent, van de afzonderlijke in het preparaat aanwezige stof(fen), waarvan de indeling eveneens is gegeven. Tabel 1a Acute toxiciteit voor in het water levende organismen en schadelijke effecten op lange termijn in het aquatische milieu Indeling van de stof Indeling van het preparaat N, R50-53 N, R51-53 R52-53 N, R50-53 zie tabel 1b zie tabel 1b zie tabel 1b N, R51-53 C n ≥ 25 % 2,5 % ≤ C n < 25 % R52-53 C n ≥ 25 % Voor preparaten die een stof bevatten die is ingedeeld als N, R50-53 zijn de concentratiegrenzen en de daaruit voortvloeiende indeling, als aangegeven in tabel 1b, van toepassing. Tabel 1b Acute toxiciteit voor in het water levende organismen en schadelijke effecten op lange termijn in het aquatische milieu, voor stoffen die zeer vergiftig zijn voor het aquatische milieu LC 50 - of EC 50 -waarde („L(E)C 50 ”) van stof ingedeeld als N, R50-53 (mg/l) Indeling van het preparaat N, R50-53 N, R51-53 R52-53 0,1 < L(E)C 50 ≤ 1 C n ≥ 25 % 2,5 % ≤ Cn< 25 % 0,25 % ≤ Cn< 2,5 % 0,01 < L(E)C 50 ≤ 0,1 C n ≥ 2,5 % 0,25 % ≤ Cn< 2,5 % 0,025 % ≤ Cn< 0,25 % 0,001 < L(E)C 50 ≤ 0,01 C n ≥ 0,25 % 0,025 % ≤ Cn< 0,25 % 0,0025 % ≤ Cn< 0,025 % 0,0001 < L(E)C 50 ≤ 0,001 C n ≥ 0,025 % 0,0025 % ≤ Cn< 0,025 % 0,00025 % ≤ Cn< 0,0025 % 0,00001 < L(E)C 50 ≤ 0,0001 C n ≥ 0,0025 % 0,00025 % ≤ Cn< 0,0025 % 0,000025 % ≤ Cn< 0,00025 % Voor preparaten die stoffen bevatten met een lagere LC 50 of EC 50 -waarde dan 0,00001 mg/l worden de overeenkomstige concentratiegrenzen dienovereenkomstig berekend (in factor 10-intervallen). Tabel 2 Zeer vergiftig voor in het water levende organismen LC 50 - of EC 50 -waarde („L(E)C 50 ”) van stof ingedeeld als N, R50 of als N, R50-53 (mg/l) Indeling van het preparaat N, R50 0,1 < L(E)C 50 ≤ 1 C n ≥ 25 % 0,01 < L(E)C50 ≤ 0,1 C n ≥ 2,5 % 0,001 < L(E)C 50 ≤ 0,01 C n ≥ 0,25 % 0,0001 < L(E)C 50 ≤ 0,001 C n ≥ 0,025 % 0,00001 < L(E)C 50 ≤ 0,0001 C n ≥ 0,0025 % Voor preparaten die stoffen bevatten met een lagere LC 50 - of EC 50 -waarde dan 0,00001 mg/l worden de overeenkomstige concentratiegrenzen dienovereenkomstig berekend (in factor 10-intervallen). Tabel 3 Vergiftig voor in het water levende organismen Indeling van de stof Indeling van het preparaat R52 R52 C n ≥ 25 % Tabel 4 Schadelijke effecten op lange termijn voor het aquatische milieu Indeling van de stof Indeling van het preparaat R53 R53 C n ≥ 25 % N, R50-53 C n ≥ 25 % N, R51-53 C n ≥ 25 % R52-53 C n ≥ 25 % II. Niet-aquatisch milieu De preparaten worden ingedeeld op basis van de in de onderstaande tabellen weergegeven concentratiegrenzen, uitgedrukt in gewichtsprocent of voor gasvormige preparaten in volumeprocent, van de afzonderlijke in het preparaat aanwezige stof(fen). Tabel 5 Gevaarlijk voor de ozonlaag Indeling van de stof Indeling van het preparaat N, R59 N en R59 C n ≥ 0,1 % DEEL C Testmethoden voor de beoordeling van de risico's voor het aquatische milieu De preparaten worden doorgaans ingedeeld aan de hand van de conventionele methode. Voor de bepaling van de zeer vergiftige effecten op in het water levende organismen kan het in bepaalde gevallen evenwel nuttig zijn het preparaat aan proeven te onderwerpen. Het resultaat van die proeven kan slechts leiden tot een wijziging van de aan de hand van de conventionele methode bepaalde indeling met betrekking tot de zeer vergiftige effecten op in het water levende organismen. Als de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van het preparaat besluit dit preparaat aan proeven te onderwerpen, moeten die laatste worden uitgevoerd in overeenstemming met de methoden van deel C van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 440/2008. Bovendien moeten die proeven worden uitgevoerd op alle drie in voornoemde bijlage genoemde soorten (algen, Daphnia en vissen), overeenkomstig de criteria van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG, tenzij het preparaat na proeven op slechts één van deze soorten reeds is ingedeeld in de hoogste categorie zeer vergiftige effecten op in het water levende organismen of tenzij reeds voor de inwerkingtreding van deze richtlijn een onderzoeksresultaat beschikbaar was. BIJLAGE IV BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR RECIPIËNTEN DIE PREPARATEN BEVATTEN WELKE AAN HET GROTE PUBLIEK TE KOOP AANGEBODEN OF VERKOCHT WORDEN DEEL A Recipiënten die van een kinderveilige sluiting moeten zijn voorzien 1. Recipiënten met aan het grote publiek te koop aangeboden of verkochte preparaten die als zeer vergiftig, vergiftig of bijtend zijn gekenmerkt overeenkomstig de voorschriften van artikel 10 en onder de in artikel 6 genoemde voorwaarden, moeten, ongeacht de capaciteit ervan, van een kinderveilige sluiting zijn voorzien. 2. Recipiënten, ongeacht de capaciteit ervan, met preparaten die bij inademing gevaarlijk zijn (X n , R65) en die zijn ingedeeld en gekenmerkt volgens punt 3.2.3 van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG, met uitzondering van preparaten die in de handel worden gebracht in de vorm van aërosolen of in een recipiënt dat voorzien is van een gesloten verstuivingssysteem. 3. Recipiënten met aan het grote publiek te koop aangeboden of verkochte preparaten waarin ten minste één van de onderstaande stoffen aanwezig is in een concentratie die gelijk is aan of hoger is dan de voor de individuele stof vastgestelde concentratiegrens, Nr. Identificatie van de stof Concentratiegrens CAS-nummer Naam Einecs-nummer 1 67-56-1 Methanol 2006596 ≥ 3 % 2 75-09-2 Dichloormethaan 2008389 ≥ 1 % moeten, ongeacht de capaciteit ervan, van een kinderveilige sluiting zijn voorzien. DEEL B Recipiënten die van een bij aanraking waarneembare gevaaraanduiding moeten zijn voorzien Recipiënten met aan het grote publiek te koop aangeboden of verkochte preparaten die als zeer vergiftig, vergiftig, bijtend, schadelijk, zeer licht ontvlambaar of licht ontvlambaar zijn gekenmerkt overeenkomstig de voorschriften van artikel 10 en onder de in de artikelen 5 en 6 genoemde voorwaarden, moeten, ongeacht de capaciteit ervan, van een bij aanraking waarneembare gevaaraanduiding zijn voorzien. Deze bepaling is niet van toepassing op aërosolen die alleen maar als zeer licht ontvlambaar of licht ontvlambaar zijn ingedeeld en gekenmerkt. BIJLAGE V SPECIFIEKE BEPALINGEN VOOR HET KENMERKEN VAN BEPAALDE PREPARATEN A. In de zin van artikel 5, 6 of 7 als gevaarlijk ingedeelde preparaten 1. Aan het grote publiek verkochte preparaten 1.1. Op het etiket van de verpakking van dergelijke preparaten moeten, naast de specifieke veiligheidsaanbevelingen, ook de gepaste veiligheidsaanbevelingen S1, S2, S45 of S46 zijn aangebracht overeenkomstig de in bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG vastgestelde criteria. 1.2. Indien dergelijke preparaten als zeer vergiftig (T+), vergiftig (T) of bijtend (C) zijn ingedeeld en het materieel onmogelijk is de bedoelde informatie op de verpakking zelf aan te brengen, dient de verpakking van dergelijke preparaten vergezeld te gaan van een nauwkeurige en voor eenieder begrijpelijke gebruiksaanwijzing die, zo nodig, aanwijzingen bevat voor de vernietiging van de lege verpakking. 2. Preparaten die bestemd zijn om te worden verstoven Op het etiket van de verpakking van dergelijke preparaten is de vermelding vereist van veiligheidsaanbeveling S23 in combinatie met veiligheidsaanbeveling S38 of S51, overeenkomstig de in bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG vastgestelde criteria. 3. Preparaten die een stof bevatten waaraan de zin R33 („Gevaar voor cumulatieve effecten”) is toegekend Op het etiket van de verpakking van een preparaat dat ten minste één stof bevat waaraan de zin R33 is toegekend, dient, als de concentratie van deze stof in het preparaat 1 % of meer bedraagt ‐ tenzij in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 een andere waarde is vastgesteld ‐, de volledige tekst te zijn aangebracht van zin R33 als vermeld in bijlage III bij Richtlijn 67/548/EEG. 4. Preparaten die een stof bevatten waaraan de zin R64 („Kan gevaarlijk zijn voor baby's die borstvoeding krijgen”) is toegekend Op het etiket van de verpakking van een preparaat dat ten minste één stof bevat waaraan de zin R64 is toegekend, dient, als de concentratie van deze stof in het preparaat 1 % of meer bedraagt ‐ tenzij in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 een andere waarde is vastgesteld ‐, de volledige tekst te zijn aangebracht van zin R64 als vermeld in bijlage III bij Richtlijn 67/548/EEG. B. Andere, al dan niet in de zin van artikel 5, 6 of 7 als gevaarlijk ingedeelde preparaten 1. Loodhoudende preparaten 1.1. Verven en vernissen Op het etiket van de verpakking van verven en vernissen met een volgens ISO-norm 6503/1984 vastgesteld totaal loodgehalte van meer dan 0,15 % (uitgedrukt in gewicht van het metaal) van het totale gewicht van het preparaat, moet de volgende waarschuwing zijn aangebracht:" Mag niet worden gebruikt voor voorwerpen waarin kinderen kunnen bijten of waaraan kinderen kunnen zuigen. Bij verpakkingen met een inhoud van minder dan 125 milliliter luidt de waarschuwing als volgt:" Let op! Bevat lood. 2. Preparaten die cyanoacrylaat bevatten 2.1. Lijmen Op het etiket van de verpakking die lijm op basis van cyanoacrylaat direct omsluit, moeten de volgende waarschuwingen zijn aangebracht:" Cyanoacrylaat. Gevaarlijk! Kleeft binnen enkele seconden huid en oogleden aan elkaar. Buiten het bereik van kinderen houden. Bij de verpakking dienen de gepaste veiligheidsaanbevelingen te worden gevoegd. 3. Preparaten die isocyanaten bevatten Op het etiket van de verpakking van preparaten die isocyanaten (monomeer, oligomeer, prepolymeer enz., als zodanig of in een mengsel) bevatten, moeten de volgende vermeldingen zijn aangebracht:" Bevat isocyanaten. Zie de aanwijzingen van de fabrikant. 4. Preparaten die epoxyverbindingen met een gemiddeld molecuulgewicht van ten hoogste 700 bevatten Op het etiket van de verpakking van preparaten die epoxyverbindingen met een gemiddeld molecuulgewicht van 700 of lager bevatten, moet de volgende vermelding zijn aangebracht:" Bevat epoxyverbindingen. Zie de aanwijzingen van de fabrikant. 5. Aan het grote publiek verkochte preparaten die actief chloor bevatten Op het etiket van de verpakking van preparaten die meer dan 1 % actief chloor bevatten, moet de volgende waarschuwing zijn aangebracht:" Let op! Niet in combinatie met andere producten gebruiken; er kunnen gevaarlijke gassen (chloor) vrijkomen. 6. Preparaten die cadmium(legeringen) bevatten en die zijn bestemd om te worden gebruikt voor het lassen en solderen Op het etiket van de verpakking van dergelijke preparaten moeten leesbaar en onuitwisbaar de volgende waarschuwingen zijn aangebracht:" Let op! Bevat cadmium. Bij het gebruik ontwikkelen zich gevaarlijke dampen. Zie de aanwijzingen van de fabrikant. Neem de veiligheidsvoorschriften in acht. 7. Preparaten die beschikbaar zijn in de vorm van aërosolen Onverminderd de bepalingen van deze richtlijn zijn ook preparaten die in de vorm van aërosolen beschikbaar zijn, onderworpen aan de bepalingen voor het kenmerken overeenkomstig punt 2.2 en punt 2.3 van de bijlage bij Richtlijn 75/324/EEG. 8. Preparaten die stoffen bevatten welke nog niet volledig zijn getest Wanneer een preparaat een stof bevat die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG de vermelding „Attentie! Nog niet volledig geteste stof.” draagt, moet op het etiket van de verpakking van het preparaat de vermelding staan „Let op! Dit preparaat bevat een nog niet volledig geteste stof.”, indien die stof aanwezig is in een concentratie van ten minste 1 %. 9. Niet als sensibiliserend ingedeelde preparaten die ten minste één sensibiliserende stof bevatten Op het etiket van de verpakking van preparaten die ten minste één als sensibiliserend ingedeelde stof bevatten in een concentratie gelijk aan of groter dan 0,1 % of in een concentratie gelijk aan of groter dan die welke in een specifieke nota betreffende deze stof in 2 deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 is aangegeven, moet de volgende vermelding zijn aangebracht:" Bevat (naam van de sensibiliserende stof). Kan een allergische reactie veroorzaken. 10. Vloeibare preparaten die gehalogeneerde koolwaterstoffen bevatten Op het etiket van de verpakking van vloeibare preparaten die geen vlampunt of een vlampunt boven 55 °C hebben en die een gehalogeneerde koolwaterstof en meer dan 5 % licht ontvlambare of ontvlambare stoffen bevatten, moet de volgende vermelding zijn aangebracht: „Kan bij gebruik licht ontvlambaar worden.” of „Kan bij gebruik ontvlambaar worden.”. 11. Preparaten die een stof bevatten waaraan de zin R67 is toegekend: Dampen kunnen slaperigheid en duizeligheid veroorzaken Wanneer een preparaat een of meer stoffen bevat waaraan de zin R67 is toegekend, moet op het etiket van dit preparaat de tekst van deze zin, zoals vermeld in bijlage III bij Richtlijn 67/548/EEG, worden aangebracht wanneer de totale concentratie van deze stoffen in het preparaat 15 % of hoger is, tenzij: 12. Cement en cementpreparaten Op de verpakking van cement en cementpreparaten met een hoeveelheid oplosbaar zeswaardig chroom van meer dan 0,0002 % van het totale drooggewicht van het cement moet de volgende vermelding worden aangebracht:" Bevat zeswaardig chroom. Kan een allergische reactie veroorzaken. tenzij het preparaat al wordt ingedeeld en gekenmerkt als een sensibiliserende stof met zin R43. C. Niet in de zin van artikel 5, 6 of 7 ingedeelde preparaten, die evenwel ten minste één gevaarlijke stof bevatten 1. Niet voor het grote publiek bestemde preparaten Op het etiket van de verpakkingen van de in artikel 31, lid 3, onder a) en c), van Verordening (EG) nr. 1907/2006 bedoelde preparaten moet de volgende tekst zijn aangebracht:" Veiligheidsinformatieblad is voor de professionele gebruiker op aanvraag verkrijgbaar. BIJLAGE VI GEHEIMHOUDING VAN DE CHEMISCHE IDENTITEIT VAN EEN STOF DEEL A Gegevens die in het verzoek om geheimhouding moeten worden verstrekt Opmerkingen A. In artikel 14 is nader omschreven onder welke voorwaarden de voor het in de handel brengen verantwoordelijke persoon zich kan beroepen op het recht op geheimhouding. B. Teneinde het aantal verzoeken om geheimhouding met betrekking tot een enkele in verscheidene preparaten gebruikte stof te beperken, volstaat één enkel verzoek als verschillende preparaten: Voor het verbergen van de chemische identiteit van dezelfde stof in verschillende preparaten mag slechts één alternatieve benaming worden gebruikt. Het verzoek om geheimhouding moet alle in deze bijlage genoemde gegevens bevatten, inclusief de benaming of handelsnaam van elk preparaat. C. Op het etiket dient dezelfde alternatieve benaming te worden gebruikt als in rubriek 3 („Samenstelling en informatie over de bestanddelen”) van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1907/2006. Dit houdt in dat de alternatieve benaming voldoende informatie moet geven over de stof in kwestie opdat het preparaat zonder gevaar kan worden behandeld/gebruikt. D. De persoon die voor het in de handel brengen van het preparaat verantwoordelijk is moet er in zijn verzoek om toestemming voor het gebruik van een alternatieve benaming rekening mee houden, dat voldoende informatie moet worden verstrekt voor de nodige voorzorgsmaatregelen voor de gezondheid en de veiligheid op het werk en minimalisatie van de risico's van het omgaan met het preparaat. Verzoek om geheimhouding Overeenkomstig artikel 14 dient het verzoek om geheimhouding de volgende gegevens te bevatten: 1. Naam, volledig adres en telefoonnummer van de in de Unie gevestigde voor het in de handel brengen verantwoordelijke persoon (fabrikant, importeur of distributeur) 2. Precieze omschrijving van de stof(fen) waarop het verzoek om geheimhouding betrekking heeft, alsmede haar alternatieve benaming CAS-nummer Einecs-nummer Chemische benaming volgens de internationale nomenclatuur en indeling (deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 of voorlopige indeling) Alternatieve benaming (a) (b) (c) NB: Voor stoffen die slechts voorlopig zijn ingedeeld, moet aanvullende informatie (bibliografische verwijzingen) worden verstrekt waaruit blijkt dat bij deze voorlopige indeling rekening is gehouden met alle bestaande relevante gegevens over de eigenschappen van de stof. 3. Motivering voor de geheimhouding (aannemelijkheid/plausibiliteit) 4. Handelsnaam (-namen) of benaming(en) van het preparaat (de preparaten) 5. Wordt in de gehele Unie dezelfde handelsnaam of benaming gebruikt? JA NEE Zo nee, geef aan welke benaming of handelsnaam in de andere lidstaten wordt gebruikt België: Bulgarije: Tsjechië: Denemarken: Duitsland: Estland: Ierland: Griekenland: Spanje: Frankrijk: Italië: Cyprus: Letland: Litouwen: Luxemburg: Hongarije: Malta: Nederland: Oostenrijk: Polen: Portugal: Roemenië: Slovenië: Slowakije: Finland: Zweden: Verenigd Koninkrijk: 6. Samenstelling van het preparaat/de preparaten zoals omschreven in rubriek 3 van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 7. Indeling van het preparaat/de preparaten overeenkomstig artikel 6 van deze richtlijn 8. Kenmerken van het preparaat/de preparaten overeenkomstig artikel 10 van deze richtlijn 9. Toepassing waarvoor het preparaat/de preparaten is/zijn bestemd 10. Het in Verordening (EG) nr. 1907/2006 bedoelde veiligheidsinformatieblad dient in bijlage te worden toegevoegd. DEEL B Richtsnoeren voor het vaststellen van alternatieve benamingen (generieke benamingen) 1. Inleiding Bij het opstellen van deze richtsnoeren is gebruikgemaakt van de in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 gehanteerde indelingsmethode (indeling van de stoffen in groepen) voor gevaarlijke stoffen. Er mogen andere benamingen worden gebruikt die niet op deze richtsnoeren zijn gebaseerd. De gekozen namen moeten echter in ieder geval voldoende informatie geven om te verzekeren dat er zonder risico met het preparaat kan worden gewerkt en dat de nodige voorzorgsmaatregelen voor de gezondheid en de veiligheid op het werk kunnen worden genomen. De groepen worden als volgt omschreven: De naam van de groep van verbindingen is afgeleid van die van de functionele groep. Voor deze groepen van verbindingen wordt gebruikgemaakt van de conventionele nummering in 2 deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 (601 tot en met 650). In bepaalde gevallen werden subgroepen gecreëerd voor stoffen die bepaalde specifieke eigenschappen gemeen hebben. 2. Vaststelling van de generieke benaming Algemene beginselen In het algemeen wordt de generieke benaming in twee stappen vastgesteld, en wel als volgt: De functionele groepen en elementen waarmede rekening wordt gehouden stemmen overeen met de groepen en subgroepen waarvan in punt 3 een niet-limitatieve opsomming wordt gegeven. 3. Indeling van de stoffen in groepen en subgroepen Nummer van de groep (deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 ) Groepen Subgroepen 001 Waterstofverbindingen Hydriden 002 Heliumverbindingen 003 Lithiumverbindingen 004 Berylliumverbindingen 005 Boorverbindingen Boranen Boraten 006 Koolstofverbindingen Carbamaten Anorganische koolstofverbindingen Zouten van waterstofcyanide Ureum en derivaten 007 Stikstofverbindingen Quaternaire ammoniumverbindingen Stikstofhoudende zuren Nitraten Nitrieten 008 Zuurstofverbindingen 009 Fluorverbindingen Anorganische fluoriden 010 Neonverbindingen 011 Natriumverbindingen 012 Magnesiumverbindingen Organische magnesiumverbindingen 013 Aluminiumverbindingen Organische aluminiumverbindingen 014 Siliciumverbindingen Silanen Silicaten 015 Fosforverbindingen Fosforhoudende zuren Fosfoniumverbindingen Fosforesters Fosfaten Fosfieten Fosforamiden en derivaten 016 Zwavelverbindingen Zwavelhoudende zuren Mercaptanen Sulfaten Sulfiten 017 Chloorverbindingen Chloraten Perchloraten 018 Argonverbindingen 019 Kaliumverbindingen 020 Calciumverbindingen 021 Scandiumverbindingen 022 Titaanverbindingen 023 Vanadiumverbindingen 024 Chroomverbindingen Chroom-(VI)-verbindingen (chromaten) 025 Mangaanverbindingen 026 IJzerverbindingen 027 Kobaltverbindingen 028 Nikkelverbindingen 029 Koperverbindingen 030 Zinkverbindingen Organische zinkverbindingen 031 Galliumverbindingen 032 Germaniumverbindingen 033 Arseenverbindingen 034 Seleenverbindingen 035 Broomverbindingen 036 Kryptonverbindingen 037 Rubidiumverbindingen 038 Strontiumverbindingen 039 Yttriumverbindingen 040 Zirkoniumverbindingen 041 Niobiumverbindingen 042 Molybdeenverbindingen 043 Technetiumverbindingen 044 Rutheniumverbindingen 045 Rhodiumverbindingen 046 Palladiumverbindingen 047 Zilververbindingen 048 Cadmiumverbindingen 049 Indiumverbindingen 050 Tinverbindingen Organische tinverbindingen 051 Antimoonverbindingen 052 Telluurverbindingen 053 Joodverbindingen 054 Xenonverbindingen 055 Cesiumverbindingen 056 Bariumverbindingen 057 Lanthaanverbindingen 058 Ceriumverbindingen 059 Praseodymiumverbindingen 060 Neodymiumverbindingen 061 Promethiumverbindingen 062 Samariumverbindingen 063 Europiumverbindingen 064 Gandoliniumverbindingen 065 Terbiumverbindingen 066 Dysprosiumverbindingen 067 Holmiumverbindingen 068 Erbiumverbindingen 069 Thuliumverbindingen 070 Ytterbiumverbindingen 071 Lutetiumverbindingen 072 Hafniumverbindingen 073 Tantaalverbindingen 074 Wolfraamverbindingen 075 Reniumverbindingen 076 Osmiumverbindingen 077 Iridiumverbindingen 078 Platinaverbindingen 079 Goudverbindingen 080 Kwikverbindingen Organische kwikverbindingen 081 Thalliumverbindingen 082 Loodverbindingen Organische loodverbindingen 083 Bismutverbindingen 084 Poloniumverbindingen 085 Astaatverbindingen 086 Radonverbindingen 087 Franciumverbindingen 088 Radiumverbindingen 089 Actiniumverbindingen 090 Thoriumverbindingen 091 Protactiniumverbindingen 092 Uraanverbindingen 093 Neptuniumverbindingen 094 Plutoniumverbindingen 095 Americiumverbindingen 096 Curiumverbindingen 097 Berkeliumverbindingen 098 Californiumverbindingen 099 Einsteiniumverbindingen 100 Fermiumverbindingen 101 Mendeleviumverbindingen 102 Nobeliumverbindingen 103 Lawrenciumverbindingen 601 Koolwaterstoffen Alifatische koolwaterstoffen Aromatische koolwaterstoffen Alicyclische koolwaterstoffen Polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK) 602 Gehalogeneerde koolwaterstoffen (*) Gehalogeneerde alifatische koolwaterstoffen (*) Gehalogeneerde aromatische koolwaterstoffen (*) Gehalogeneerde alicyclische koolwaterstoffen (*) (*) Verder in te delen op basis van het betrokken halogeen. 603 Alcoholen en derivaten Alifatische alcoholen Aromatische alcoholen Alicyclische alcoholen Alcanolaminen Epoxyderivaten Ethers Glycolethers Glycolen en polyolen 604 Fenolen en derivaten Gehalogeneerde fenolderivaten (*) (*) Verder in te delen op basis van het betrokken halogeen. 605 Aldehyden en derivaten Alifatische aldehyden Aromatische aldehyden Alicyclische aldehyden Alifatische acetaten Aromatische acetaten Alicyclische acetaten 606 Ketonen en derivaten Alifatische ketonen Aromatische ketonen (*) Alicyclische ketonen (*) Inclusief chinonen. 607 Organische zuren en derivaten Alifatische zuren Gehalogeneerde alifatische zuren (*) Aromatische zuren Gehalogeneerde aromatische zuren (*) Alicyclische zuren Gehalogeneerde alicyclische zuren (*) Anhydriden van alifatische zuren Anhydriden van gehalogeneerde alifatische zuren (*) Anhydriden van aromatische zuren Anhydriden van gehalogeneerde aromatische zuren (*) Anhydriden van alicyclische zuren Anhydriden van gehalogeneerde alicyclische zuren (*) Zouten van alifatische zuren Zouten van gehalogeneerde alifatische zuren (*) Zouten van aromatische zuren Zouten van gehalogeneerde aromatische zuren (*) Zouten van alicyclische zuren Zouten van gehalogeneerde alicyclische zuren (*) Esters van alifatische zuren Esters van gehalogeneerde alifatische zuren (*) Esters van aromatische zuren Esters van gehalogeneerde aromatische zuren (*) Esters van alicyclische zuren Esters van gehalogeneerde alicyclische zuren (*) Esters van glycolether Acrylaten Methacrylaten Lactonen Acylhalogeniden (*) Verder in te delen op basis van het betrokken halogeen. 608 Nitrillen en derivaten 609 Nitroverbindingen 610 Chloornitroverbindingen 611 Azoxi- en azoverbindingen 612 Aminoverbindingen Alifatische amines en derivaten Alicyclische amines en derivaten Aromatische amines en derivaten Aniline en derivaten Benzidine en derivaten 613 Heterocyclische basen en derivaten Benzimidazol en derivaten Imidazol en derivaten Pyrethrinoïden Chinoline en derivaten Triazine en derivaten Triazol en derivaten 614 Glycosiden en alkaloïden Alkaloïden en derivaten Glycosiden en derivaten 615 Cyanaten en isocyanaten Cyanaten Isocyanaten 616 Amiden and derivaten Aceetamide en derivativen Aniliden 617 Organische peroxiden 647 Enzymen 648 Complexe steenkoolderivaten Zuur extract Alkalisch extract Antraceenolie Antraceenolie, extractieresidu Antraceenolie, fractie Fenololie Fenololie, extractieresidu Koolvloeistoffen, vloeibaarsolventextracten Koolvloeistoffen, vloeibaarsolventextractieoplossing Petroleum Koolteer Steenkoolteerextract Steenkoolteer, vaste bestanddelen Cokes (koolteer) laagtemperatuur, pek hoogtemperatuur Cokes (koolteer), pek hoogtemperatuur Cokes (koolteer), gemengd met pek hoogtemperatuur Ruwe benzol Ruwe fenolen Ruwe teerbasen Gedestilleerde teerbasen Gedestilleerde fenolen Destillaten Destillaten (kool), primaire vloeibaarsolventextractie Destillaten (kool), solventextractie met waterstof gekraakt Destillaten (kool), solventextractie met waterstof gekraakte gehydrogeneerde middenfractie Destillaten (kool), solventextractie met waterstof gekraakte middenfractie Extractresiduen (kool), laagtemperatuur koolteer, alkalisch Verse olie Brandstoffen, diesel, koolsolventextractie, met waterstof gekraakt, gehydrogeneerd Brandstoffen, straalaandrijving, koolsolventextractie, met waterstof gekraakt, gehydrogeneerd Benzine, koolsolventextractie, met waterstof gekraakte nafta Thermisch behandelde producten Zware antraceenolie Zware antraceenolie, destillaat Lichte olie Lichte teerolie, extractieresidu, hoogkokende fractie Lichte teerolie, extractieresidu, middenfractie Lichte teerolie, extractieresidu, laagkokende fractie Lichte teerolie, destillaat, hoogkokende fractie Lichte teerolie, destillaat, middenfractie Lichte teerolie, destillaat, laagkokende fractie Methylnaftalineolie Methylnaftalineolie, extractieresidu Nafta (kool), solventextractie, met waterstof gekraakt Naftaline olie Naftaline olie, extractieresidu Naftaline olie, destillaat Pek Pekdestillaat Pekresidu Pekresidu, thermisch behandeld Pekresidu, geoxideerd Pyrolyseproducten Geherdestilleerde fracties Residuen (kool), vloeibaarsolventextracten Teer, bruinkool Teer, bruinkool, lage temperatuur Teerolie, hoogkokend Teerolie, middenfractie Benzolwasolie Benzolwasolie, extractieresidu Benzolwasolie, destillaat 649 Complexe aardoliederivaten Ruwe aardolie Petroleumgas Nafta met laag kookpunt Gemodificeerde nafta met laag kookpunt Katalytisch gekraakte nafta met laag kookpunt Katalytisch veredelde nafta met laag kookpunt Thermisch gekraakte nafta met laag kookpunt Gehydrogeneerde nafta met laag kookpunt Nafta met laag kookpunt ‐ niet gespecificeerd Gedestilleerde kerosine Kerosine ‐ niet gespecificeerd Gekraakte gasolie Gasolie ‐ niet gespecificeerd Stookolie Vet Niet of licht geraffineerde basisolie Basisolie ‐ niet gespecificeerd Aromatisch extract van destillaat Aromatisch extract van destillaat (bewerkt) Bezinkselolie uit paraffinewas Ruwe paraffinewas Petrolatum 650 Diversen Deze groep niet gebruiken. In plaats daarvan de bovengenoemde groepen of subgroepen gebruiken. 4. Toepassing in de praktijk Nadat is bepaald of de stof behoort tot één of meer groepen of subgroepen van de bedoelde lijst, kan de generieke benaming als volgt worden vastgesteld. 4.1. Indien de naam van een groep of subgroep volstaat om de aanwezigheid van alle belangrijke scheikundige elementen of functionele groepen te signaleren, geldt deze naam als generieke benaming. Voorbeelden: groep 604 : fenolen en derivaten generieke benaming : fenolderivaat groep 603 : alcoholen en derivaten subgroep : alifatische alcoholen generieke benaming : alifatische alcohol groep 603 : alcoholen en derivaten subgroep : glycolethers generieke benaming : glycolether groep 607 : organische zuren en derivaten subgroep : acrylaten generieke benaming : acrylaat. 4.2. Indien de naam van een groep of subgroep niet volstaat om de aanwezigheid van alle belangrijke scheikundige elementen en functionele groepen te signaleren, wordt de generieke benaming gevormd door een combinatie van de namen van verscheidene groepen of subgroepen. Voorbeelden: groep 602 : gehalogeneerde koolwaterstoffen subgroep : gehalogeneerde aromatische koolwaterstoffen groep 017 : chloorverbindingen generieke benaming : gechloreerde aromatische koolwaterstof groep 607 : organische zuren en derivaten subgroep : gehalogeneerde aromatische zuren groep 017 : chloorverbindingen generieke benaming : gechloreerd aromatisch zuur groep 610 : chloornitroverbindingen groep 601 : koolwaterstoffen subgroep : alifatische koolwaterstoffen generieke benaming : chloornitroverbinding van alifatische koolwaterstof groep 015 : fosforverbindingen subgroep : fosforesters groep 016 : zwavelverbindingen generieke benaming : thiofosforester. Voorbeelden: groep 080 : kwikverbindingen generieke benaming : anorganische kwikverbinding groep 056 : bariumverbindingen generieke benaming : organische bariumverbinding groep 007 : stikstofverbindingen subgroep : nitrieten generieke benaming : organisch nitriet groep 016 : zwavelverbindingen generieke benaming : anorganische zwavelverbinding. (De aangevoerde voorbeelden betreffen stoffen die worden genoemd in 3 deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 en waarvoor eventueel een verzoek tot geheimhouding kan worden ingediend.) BIJLAGE VII IN ARTIKEL 12, LID 2, BEDOELDE PREPARATEN Preparaten als vermeld in punt 9.3 van bijlage VI bij Richtlijn 67/548/EEG. BIJLAGE VIII Deel A Ingetrokken richtlijn met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan (bedoeld in artikel 22) Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 200 van 30.7.1999, blz. 1) Richtlijn 2001/60/EG van de Commissie (PB L 226 van 22.8.2001, p. 5) Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1) uitsluitend punt 90 van bijlage III Richtlijn 2004/66/EG van de Raad (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35) uitsluitend wat de verwijzing naar Richtlijn 1999/45/EG in artikel 1 en punt I.B. van de bijlage betreft Richtlijn 2006/8/EG van de Commissie (PB L 19 van 24.1.2006, blz. 12) Richtlijn 2006/96/EG van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 81) uitsluitend wat de verwijzing naar Richtlijn 1999/45/EG in artikel 1 en afdeling G van de bijlage betreft Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1) uitsluitend artikel 140 Verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 21.11.2008, blz. 1) uitsluitend punt 3.5 van de bijlage Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1) uitsluitend artikel 56 Deel B Termijnen voor omzetting in nationaal recht (bedoeld in artikel 22) Richtlijn Omzettingstermijn 1999/45/EG 30 juli 2002 2001/60/EG 30 juli 2002 2004/66/EG 1 mei 2004 2006/8/EG 1 maart 2007 2006/96/EG 1 januari 2007 BIJLAGE IX Concordantietabel Richtlijn 1999/45/EG De onderhavige richtlijn Artikel 1, lid 1, aanhef Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1, eerste streepje Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1, tweede streepje Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1, slotzin Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 2, aanhef Artikel 1, lid 2, aanhef Artikel 1, lid 2, eerste streepje Artikel 1, lid 2, onder a) Artikel 1, lid 2, tweede streepje Artikel 1, lid 2, onder b) Artikel 1, lid 3, aanhef Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 3, eerste streepje Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 3, tweede streepje Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 3, derde streepje - Artikel 1, lid 3, slotzin Artikel 1, lid 3 Artikel 1, lid 4 Artikel 1, lid 4 Artikel 1, lid 5 Artikel 1, lid 5 Artikel 1, lid 6, aanhef Artikel 1, lid 6, aanhef Artikel 1, lid 6, eerste streepje Artikel 1, lid 6, onder a) Artikel 1, lid 6, tweede streepje Artikel 1, lid 6, onder b) Artikel 2, lid 1, aanhef Artikel 2, lid 1, aanhef Artikel 2, lid 1, onder a), b) en c) Artikel 2, lid 1, onder a), b) en c) Artikel 2, lid 1, onder d) - Artikel 2, lid 1, onder e) Artikel 2, lid 1, onder d) Artikel 2, lid 1, onder f) Artikel 2, lid 1, onder e) Artikel 2, lid 1, onder g) Artikel 2, lid 1, onder f) Artikel 2, lid 1, onder h) Artikel 2, lid 1, onder g) Artikel 2, lid 2, aanhef Artikel 2, lid 2, aanhef Artikel 2, lid 2, onder a), b) en c) Artikel 2, lid 2, onder a), b) en c) Artikel 2, lid 2, onder d), aanhef Artikel 2, lid 2, onder d), aanhef Artikel 2, lid 2, onder d), eerste streepje Artikel 2, lid 2, onder d), i) Artikel 2, lid 2, onder d), tweede streepje Artikel 2, lid 2, onder d), ii) Artikel 2, lid 2, onder d), derde streepje Artikel 2, lid 2, onder d), iii) Artikel 2, lid 2, onder d), vierde streepje Artikel 2, lid 2, onder d), iv) Artikel 2, lid 2, onder e) t/m o) Artikel 2, lid 2, onder e) t/m o) Artikel 3, lid 1, eerste alinea, aanhef Artikel 3, lid 1, eerste alinea, aanhef Artikel 3, lid 1, eerste alinea, eerste streepje Artikel 3, lid 1, eerste alinea, onder a) Artikel 3, lid 1, eerste alinea, tweede streepje Artikel 3, lid 1, eerste alinea, onder b) Artikel 3, lid 1, eerste alinea, derde streepje Artikel 3, lid 1, eerste alinea, onder c) Artikel 3, lid 1, tweede en derde alinea Artikel 3, lid 1, tweede en derde alinea Artikel 3, lid 2, aanhef Artikel 3, lid 2, aanhef Artikel 3, lid 2, eerste streepje Artikel 3, lid 2, onder a) Artikel 3, lid 2, tweede streepje - Artikel 3, lid 2, derde streepje Artikel 3, lid 2, onder b) Artikel 3, lid 2, vierde streepje - Artikel 3, lid 2, vijfde streepje - Artikel 3, lid 2, zesde streepje - Artikel 3, lid 3 Artikel 3, lid 3 Artikel 4 Artikel 4 Artikel 5, lid 1 Artikel 5, lid 1 Artikel 5, lid 2, eerste aanhef Artikel 5, lid 2, aanhef Artikel 5, lid 2, tweede aanhef Artikel 5, lid 2, aanhef Artikel 5, lid 2, eerste streepje Artikel 5, lid 2, onder a) Artikel 5, lid 2, tweede streepje Artikel 5, lid 2, onder b) Artikel 5, lid 2, derde streepje Artikel 5, lid 2, onder c) Artikel 5, leden 3, 4 en 5 Artikel 5, leden 3, 4 en 5 Artikel 6, leden 1 en 2 Artikel 6, leden 1 en 2 Artikel 6, lid 3, aanhef Artikel 6, lid 3, aanhef Artikel 6, lid 3, eerste streepje, eerste deel Artikel 6, lid 3, aanhef Artikel 6, lid 3, eerste streepje, tweede deel Artikel 6, lid 3, eerste streepje Artikel 6, lid 3, tweede streepje Artikel 6, lid 3, tweede streepje Artikel 6, lid 3, derde streepje Artikel 6, lid 3, derde streepje Artikel 6, lid 4 Artikel 6, lid 4 Artikel 7 Artikel 6 Artikel 8, leden 1 en 2 Artikel 8, leden 1 en 2 Artikel 8, lid 3, aanhef Artikel 8, lid 3, aanhef Artikel 8, lid 3, eerste streepje Artikel 8, lid 3, onder a) Artikel 8, lid 3, tweede streepje Artikel 8, lid 3, onder b) Artikel 8, lid 3, derde streepje Artikel 8, lid 3, onder c) Artikel 8, lid 4 Artikel 8, lid 4 Artikel 9, punt 1, aanhef Artikel 9, lid 1, eerste alinea, aanhef Artikel 9, punt 1.1, aanhef Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder a), aanhef Artikel 9, punt 1.1, eerste streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder a), i) Artikel 9, punt 1.1, tweede streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder a), ii) Artikel 9, punt 1.1, derde streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder a), iii) Artikel 9, punt 1.1, vierde streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder a), iv) Artikel 9, punt 1.2, aanhef Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder b), aanhef Artikel 9, punt 1.2, eerste streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder b), i) Artikel 9, punt 1.2, tweede streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder b), ii) Artikel 9, punt 1.3, eerste alinea, aanhef Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder c), aanhef Artikel 9, punt 1.3, eerste alinea, eerste streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder c), i) Artikel 9, punt 1.3, eerste alinea, tweede streepje Artikel 9, lid 1, eerste alinea, onder c), ii) Artikel 9, punt 1.3, tweede alinea Artikel 9, lid 1, tweede alinea Artikel 9, lid 2 Artikel 9, lid 2 Artikel 10, punt 1.1, aanhef Artikel 10, lid 1, aanhef Artikel 10, punt 1.1, onder a) Artikel 10, lid 1, onder a) Artikel 10, punt 1.1, onder b) Artikel 10, lid 1, onder b) Artikel 10, punt 1.2 Artikel 10, lid 2 Artikel 10, punt 2, aanhef Artikel 10, lid 3, aanhef Artikel 10, punt 2.1 Artikel 10, lid 3, onder a) Artikel 10, punt 2.2 Artikel 10, lid 3, onder b) Artikel 10, punt 2.3, aanhef Artikel 10, lid 3, onder c), aanhef Artikel 10, punt 2.3.1 Artikel 10, lid 3, onder c), i) Artikel 10, punt 2.3.2 Artikel 10, lid 3, onder c), ii) Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, aanhef Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, aanhef Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, eerste streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, eerste streepje Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, tweede streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, tweede streepje Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, derde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, derde streepje Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, vierde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, vierde streepje Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, vijfde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, vijfde streepje Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, zesde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, zesde streepje Artikel 10, punt 2.3.3, eerste alinea, slotzin Artikel 10, lid 3, onder c), iii), eerste alinea, aanhef Artikel 10, punt 2.3.3, tweede alinea Artikel 10, lid 3, onder c), iii), tweede alinea Artikel 10, punt 2.3.4, aanhef Artikel 10, lid 3, onder c), iv), aanhef Artikel 10, punt 2.3.4, eerste streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iv), eerste streepje Artikel 10, punt 2.3.4, tweede streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iv), tweede streepje Artikel 10, punt 2.3.4, derde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iv), derde streepje Artikel 10, punt 2.3.4, vierde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iv), vierde streepje Artikel 10, punt 2.3.4, vijfde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iv), vijfde streepje Artikel 10, punt 2.3.4, zesde streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iv), zesde streepje Artikel 10, punt 2.3.4, zevende streepje Artikel 10, lid 3, onder c), iv), zevende streepje Artikel 10, punt 2.3.4, slotzin Artikel 10, lid 3, onder c), iv), aanhef Artikel 10, punt 2.3.5 Artikel 10, lid 3, onder c), v) Artikel 10, punt 2.4. eerste alinea Artikel 10, lid 3, onder d), eerste alinea Artikel 10, punt 2.4. tweede alinea, aanhef Artikel 10, lid 3, onder d), tweede alinea, aanhef Artikel 10 punt 2.4. tweede alinea, eerste streepje Artikel 10, lid 3, onder d), tweede alinea, punt i) Artikel 10, punt 2.4. tweede alinea, tweede streepje Artikel 10, lid 3, onder d), tweede alinea, punt ii) Artikel 10, punt 2.4. tweede alinea, derde streepje Artikel 10, lid 3, onder d), tweede alinea, punt iii) Artikel 10, punt 2.4. tweede alinea, vierde streepje Artikel 10, lid 3, onder d), tweede alinea, punt iv) Artikel 10, punt 2.4. derde alinea Artikel 10, lid 3, onder d), derde alinea Artikel 10, punt 2.5 Artikel 10, lid 3, onder e) Artikel 10, punt 2.6 Artikel 10, lid 3, onder f) Artikel 10, punt 2.7 Artikel 10, lid 3, onder g) Artikel 10, punt 3 Artikel 10, lid 4 Artikel 10, punt 4, aanhef Artikel 10, lid 5, aanhef Artikel 10, punt 4, eerste streepje Artikel 10, lid 5, onder a) Artikel 10, punt 4, tweede streepje Artikel 10, lid 5, onder b) Artikel 10, punt 5 Artikel 10, lid 6 Artikel 11, leden 1 t/m 6 Artikel 11, leden 1 t/m 5 Artikel 11, lid 6, aanhef Artikel 11, lid 6, aanhef Artikel 11, lid 6, onder a) Artikel 11, lid 6, onder a) Artikel 11, lid 6, onder b), eerste alinea, aanhef Artikel 11, lid 6, onder b), eerste alinea, aanhef Artikel 11, lid 6, onder b), eerste alinea, eerste streepje Artikel 11, lid 6, onder b), eerste alinea, punt i) Artikel 11, lid 6, onder b), eerste alinea, tweede streepje Artikel 11, lid 6, onder b), eerste alinea, punt ii) Artikel 11, lid 6, onder b), tweede alinea Artikel 11, lid 6, onder b), tweede alinea Artikelen 12 en 13 Artikelen 12 en 13 Artikel 15 Artikel 14, eerste t/m vijfde alinea - Artikel 14, zesde alinea Artikel 16 Artikel 15 Artikel 17 Artikel 16 Artikel 18 Artikel 17 Artikel 19 Artikel 18 Artikel 20 Artikel 19 Artikel 20 bis, leden 1 en 2 Artikel 21 Artikel 20 bis, lid 3 - - Artikel 20 - Artikel 22 Artikel 21 - Artikel 22 - Artikel 23 Artikel 23 Artikel 24 Artikel 24 Bijlage I t/m VII Bijlage I t/m VII Bijlage VIII - Bijlage IX - - Bijlage VIII - Bijlage IX (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0479 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0216/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 7 december 2011 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A7-0180/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 januari 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1967/2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (-1) Er moet een algemene aanpassing van Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad (4) plaatsvinden ter opneming van de wijzigingen die de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon met zich mee heeft gebracht. [Am. 2] (1) Bij Verordening (EG) nr. 1967/2006 zijn aan de Commissie bevoegdheden verleend om uitvoeringsbepalingen vast te stellen voor een aantal bepalingen ervan. (2) De in het kader van Verordening (EG) nr. 1967/2006 aan de Commissie verleende bevoegdheden moeten worden aangepast aan artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). (3) Om sommige bepalingen bepaalde niet-wezenlijke onderdelen van Verordening (EG) nr. 1967/2006 te kunnen toepassen aan te vullen of te wijzigen moet de bevoegdheid om handelingen vast te stellen aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU aan de Commissie worden gedelegeerd handelingen vast te stellen ten aanzien van de volgende punten: [Am. 3] Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten gelijktijdig, tijdig en op gepaste wijze worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. (5) De verwijzing naar zeegrasvelden van Posidonia oceanica moet worden verduidelijkt. (6) Nadere technische en wetenschappelijke informatie is nodig om terdege rekening te houden met de specifieke omstandigheden van de visserij in de Middellandse Zee, zodat de Commissie in staat is mogelijke technische voorschriften op te stellen ter beperking van de maximummaat van trawlnetten en het maximumaantal netten in trawlnetten met meervoudige optuiging, zoals hierboven vermeld. [Am. 13] (6 bis) De instandhouding van visbestanden in de Middellandse Zee is van bijzonder belang en moet daarom in de titel van Verordening (EG) nr. 1967/2006 worden genoemd. [Am. 14] (7) Verordening (EG) nr. 1967/2006 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1967/2006 wordt als volgt gewijzigd: (-1) De titel wordt vervangen door: " Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad inzake beheersmaatregelen voor de instandhouding en duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee [Am. 1] (1) In artikel 4, lid 5, wordt de inleidende zin vervangen door:" 5. In afwijking van lid 1, eerste alinea, is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 30 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij de traditioneel boven zeegrasvelden van Posidonia oceanica uitgevoerde visserij met vissersvaartuigen met een lengte over alles van ten hoogste 12 m en een motorvermogen van ten hoogste 85 kW met bodemsleepnetten wordt toegestaan, op voorwaarde dat: (1 bis) In artikel 6 wordt lid 6 vervangen door: " „2. Na het verstrijken van de in lid 1 genoemde termijn en uiterlijk 30 november 2009 kan de Raad op grond van nieuwe wetenschappelijke informatie aanvullende beschermde visserijgebieden aanwijzen, of de daarvoor geldende afbakening en beheersregels wijzigen. Vanaf 1 december 2009 wijzen het Europees Parlement en de Raad op grond van nieuwe wetenschappelijke informatie op voorstel van de Commissie volgens de gewone wetgevingsprocedure, aanvullende beschermde visserijgebieden aan, of wijzigen de daarvoor geldende afbakening en beheersregels daarvan.„ [Am. 15] (1 ter) Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd: „4. Indien de Commissie van mening is dat de op grond van lid 3 aangemelde maatregelen voor het beheer van de visserij niet voldoende zijn om een hoog niveau van bescherming van de bestanden en het milieu te garanderen, kan zij na overleg met de lidstaat deze verzoeken de maatregel te wijzigen binnen drie maanden na de datum van bekendmaking van het verzoek. Indien de Commissie van mening is dat de lidstaat zijn visserijbeheersmaatregelen niet of onjuist heeft gewijzigd en dat deze maatregelen nog altijd ontoereikend zijn om een hoog niveau van bescherming van de bestanden en het milieu te garanderen, is zij bevoegd overeenkomstig artikel 30 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen tot aanwijzing van een beschermd visserijgebied of tot vaststelling van visserijbeheersmaatregelen voor de betreffende wateren. [Am. 16] [Am. 17] [Am. 19] [Am. 20] (4) In artikel 27, lid 3, wordt de tweede alinea vervangen door:" De Commissie stelt overeenkomstig artikel 30 bis gedelegeerde handelingen vast waarbij de criteria voor de vaststelling en toewijzing van FAD-koerslijnen worden vastgelegd. (4 bis) Artikel 28 wordt geschrapt. [Am. 21] (4 ter) Artikel 29 wordt geschrapt. [Am. 22] (5) Artikel 30 wordt vervangen door geschrapt . „De bijlagen worden gewijzigd door middel van overeenkomstig artikel 30 bis vastgestelde gedelegeerde handelingen.” [Am. 23] (6) Het volgende artikel wordt ingevoegd:" Artikel 30 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie teogekend onder de in dit artikel gestelde voorwaarden. 2. De in artikel 4, lid 5, artikel 7, leden 4 en 5, artikel 13, leden 5 en 10, artikel 13, lid 11, vierde alinea, artikel 19, leden 8 en 9, artikel 26, lid 3, eerste alinea, en artikel 27, lid 3, tweede alinea, artikel 30, bijlage I, deel B, punt 3, en bijlage II, punt 7 , bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen bevoegdheidsdelegatie wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde duur vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening. voor een periode van drie jaar vanaf … (5) . De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van drie jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend verlengd met termijnen van dezelfde duur, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het verstrijken van elke termijn tegen die verlenging verzet. [Am. 24] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 4, lid 5, artikel 7, leden 4 en 5, artikel 13, leden 5 en 10, artikel 13, lid 11, vierde alinea, artikel 19, leden 8 en 9, artikel 26, lid 3, eerste alinea en artikel 27, lid 3, tweede alinea, artikel 30, bijlage I, deel B, punt 3, en bijlage II, punt 7, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan Europees Parlement en de Raad. 5. Een overeenkomstig artikel 4, lid 5, artikel 7, leden 4 en 5, artikel 13, leden 5 en 10, artikel 13, lid 11, vierde alinea, artikel 19, leden 8 en 9, artikel 26, lid 3, eerste alinea en artikel 27, lid 3, tweede alinea, artikel 30, bijlage I, deel B, punt 3, en bijlage II, punt 7, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie voor het verstrijken van deze termijn heeft meegedeeld niet voornemens te zijn bezwaar te maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. (7) In bijlage I wordt deel B als volgt gewijzigd: [Am. 25] [Am. 27] (8) Bijlage II, punt 7, wordt vervangen door: Bijlage II, punt 7, wordt geschrapt. „7. Technische voorschriften ter beperking van de maximummaat van de boeilijn, de onderpees, de omtrek van trawlnetten en het maximumaantal netten in trawlnetten met meervoudige optuiging kunnen door de Commissie worden vastgesteld door middel van overeenkomstig artikel 30 bis vastgestelde gedelegeerde handelingen.„ [Am. 28] Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ... Voor het Europees Parlement De voorzitter De voorzitter Voor de Raad (Goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een besluit van de Raad (13582/2012), – gezien het Aanvullend Protocol van Nagoya-Kuala Lumpur inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling bij het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid, dat werd goedgekeurd op 15 oktober 2010 in Nagoya tijdens de laatste plenaire zitting van de vijfde Conferentie van de Partijen die als Vergadering van de Partijen bij het Protocol fungeert (COP/MOP 5) en dat door de Unie werd ondertekend op 11 mei 2011 (13583/2012), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 192, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0323/2012), – gezien artikel 81 en artikel 90, lid 7 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0429/2012 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het verslag van de Commissie over de openbare financiën in de EMU in 2011 (1) , – gezien het verslag van de Commissie over de openbare financiën in de EMU in 2012 (2) , – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 136 juncto artikel 121, lid 2, daarvan, – gezien Verordening (EU) nr. 1175/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1466/97 van de Raad over versterking van het toezicht op begrotingssituaties en het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid (3) , – gezien Richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (4) , – gezien Verordening (EU) nr. 1174/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende handhavingsmaatregelen voor de correctie van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden in het eurogebied (5) , – gezien Verordening (EU) nr. 1177/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1467/97 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (6) , – gezien Verordening (EU) nr. 1176/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de preventie en correctie van macro-economische onevenwichtigheden (7) , – gezien Verordening (EU) nr. 1173/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 inzake de effectieve handhaving van het begrotingstoezicht in het eurogebied (8) , – gezien bijlage I bij de conclusies van de Europese Raad van 24-25 maart 2011 getiteld „Het Euro Plus-pact: een betere coördinatie van het economische beleid met het oog op meer concurrentiekracht en convergentie” (9) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van 28-29 juni 2012, en in het bijzonder de bijlage daarbij getiteld „Pact voor groei en werkgelegenheid”, – gezien de mededeling van de Commissie van 23 november 2011 over de jaarlijkse groeianalyse 2012 ( COM(2011)0815 ), – gezien zijn resolutie van 15 december 2011 over het scorebord voor het toezicht op macro-economische onevenwichtigheden: overwogen initiële opzet (10) , – gezien zijn resolutie van 15 februari 2012 over de bijdrage aan de jaarlijkse groeianalyse 2012 (11) , – gezien de World Economic Outlook van het IMF van oktober 2012, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A7-0425/2012 ), A. overwegende dat de economische, financiële en bankencrisis nog niet tot bedaren is gekomen en heeft laten zien dat de problemen in de sfeer van de overheidsfinanciën negatieve consequenties hebben voor de sociaaleconomische ontwikkeling en de politieke stabiliteit; B. overwegende dat de overheidsschuldquote (op basis van het bbp) in de eurozone is opgelopen van 86,2% in het eerste kwartaal van 2011 tot 88,2% in het eerste kwartaal van 2012; C. overwegende dat de recente hervormingen van het economisch en budgettair bestuurskader van de Europese Unie op zich niet volstaan om de crisis op te lossen; overwegende dat een coherent optreden noodzakelijk is om de excessieve macrofinanciële onevenwichtigheden op een symmetrische manier te kunnen aanpakken en om de algehele sociaaleconomische convergentie en solidariteit binnen de Economische en Monetaire Unie (EMU) te kunnen vergroten; D. overwegende dat er – willen wij een duurzame oplossing kunnen vinden voor de buitensporige schulden en tekorten in de meeste lidstaten van de eurozone – behoefte is aan een geloofwaardig, op groeivriendelijke consolidatie gericht beleid; E. overwegende dat er in de EU-landen een aantal wezenlijke stappen zijn gezet om de openbare financiën te consolideren, maar dat er ons nog heel wat te doen staat om de situatie werkelijk te verbeteren; overwegende dat de ernstige economische neergang die wij doormaken een bron van zorg is, aangezien hij de substantiële inspanningen die de lidstaten zich hebben getroost in het kader van hun strategieën voor begrotingsconsolidatie ongedaan dreigt te maken; F. overwegende dat de lidstaten niet allemaal in dezelfde situatie verkeren en dat er derhalve conform de landenspecifieke aanbevelingen van de Raad gedifferentieerde, op duurzame groei georiënteerde strategieën moeten worden gevolgd die de specifieke budgettaire en macrofinanciële risico's van de respectieve landen alsook de sociaaleconomische omstandigheden weerspiegelen; G. overwegende dat de jongste landenspecifieke aanbevelingen onevenredig sterk gericht zijn op de noodzaak de lonen en socialezekerheidsuitgaven te verminderen en de overheidspensioenregelingen te hervormen; overwegende dat de landenspecifieke aanbevelingen met betrekking tot andere gebieden, zoals belastingen op vermogensaanwas, verbruik, onroerend goed en vervuilende activiteiten doorgaans te weinig aandacht krijgen; H. overwegende dat met name de lidstaten die steun ontvangen uit financiële bijstandsprogramma's en de landen die onder strikt markttoezicht staan geloofwaardige langetermijnstrategieën voor begrotingsconsolidatie zouden moeten implementeren; overwegende dat er dringend iets moet worden ondernomen om de negatieve overloopeffecten binnen de EMU te ondervangen, zodat de inspanningen die alle lidstaten zich moeten getroosten om de crisis te overwinnen, in evenwicht kunnen worden gebracht en onderling kunnen worden afgestemd; I. overwegende dat in democratische landen nauwgezet overheidstoezicht moet worden uitgeoefend op alle instanties van het besluitvormingsapparaat die zich bezighouden met de economie en aanverwante beleidsterreinen, en dat deze instanties aan controle- en legitimiteitsmechanismen moeten worden onderworpen; 1. is ingenomen met de verwachte verbetering van de begrotingssituatie in de lidstaten van de EU en met de inspanningen die zij zich hebben getroost om hun begrotingsdoelstellingen te verwezenlijken; betreurt dat de conjunctuurvertraging die is ingetreden zich naar verwachting nog enige tijd zal voortzetten; merkt op dat de ernstige economische neergang die wij doormaken een bron van zorg is, aangezien hij de substantiële inspanningen die de lidstaten hebben geleverd om hun begrotingen te consolideren ongedaan dreigt te maken; 2. is van mening dat geloofwaardige langetermijnstrategieën voor begrotingsconsolidatie noodzakelijk blijven, gezien het hoge niveau van de overheids- en particuliere schulden en van de begrotingstekorten in sommige lidstaten, en gelet op de problemen die zij ondervinden om hun overheidsfinanciën weer in duurzame richting om te buigen, waarbij van de zijde van de financiële markten zware druk wordt uitgeoefend; wijst er nogmaals op dat het terugdringen van de totale overheidstekorten tot dusver alleen mogelijk is geweest dankzij vergaande consolidatie-inspanningen; merkt op dat de Commissie momenteel voor 2013 een negatieve groei van het bbp voor de gehele EMU in het vooruitzicht stelt, alsmede voor 2013 en 2014 een verslechtering van de begrotingssaldi in zeven lidstaten van de EMU; is derhalve van oordeel dat de voortdurende behoefte aan intensieve begrotingsaanpassingen moet worden afgewogen tegen de noodzaak van sterkere duurzame groei, economische ontwikkeling en sociale bescherming; 3. is ernstig verontrust over het feit dat de staatsobligatiemarkten in de eurozone, in weerwil van de hervormings- en consolidatie-inspanningen van de lidstaten, nog steeds onder druk staan, hetgeen tot uiting komt in hoge rentespreads en volatiele rentetarieven; merkt op dat de directe aanleiding tot en de fundamentele oorzaak van de nervositeit op de financiële markten gelegen was in de financiële soliditeit van de overheids- en particuliere sector in bepaalde landen van de eurozone; 4. is van mening dat de inspanningen ter verbetering van de coördinatie en de begrotingsconsolidatie niet de verhoopte resultaten zullen opleveren indien de macro-economische onevenwichtigheden tussen de lidstaten en de gevolgen daarvan voor het herstelproces niet worden aangepakt; 5. onderstreept dat de houdbaarheid van de overheids- en particuliere financiën op lange termijn van essentieel belang is voor de groei en om de overheidsuitgaven – ook voor investeringdoeleinden – op een adequaat peil te houden; benadrukt voorts dat een hoog schuldenniveau nadelige gevolgen heeft voor zowel de gezondheidszorg als de pensioenen, de werkgelegenheid en de gelijkheid tussen generaties, en bovendien negatief uitpakt voor de groei; 6. onderstreept dat de hoge jeugdwerkloosheid ook een negatief effect zal hebben op de economische groei in de toekomst, en dat de lidstaten daarom nu reeds concrete maatregelen moeten nemen om deze terug te dringen; 7. spoort de lidstaten ertoe aan zich te houden aan de aanbevelingen die de Raad naar aanleiding van een aanbeveling van de Commissie conform de voorschriften van het stabiliteits- en groeipact, zoals gewijzigd bij het „sixpack” ter versterking van het economisch bestuur, heeft doen uitgaan om de begrotingsconsolidatie op een concretere, geloofwaardige, tijdige en gedifferentieerde manier gestalte te geven onder inaanmerkingneming van de landenspecifieke omstandigheden; roept de Raad ertoe op deze aanbevelingen waar nodig te herzien om recht te doen aan de verslechtering van het macro-economisch klimaat; 8. verzoekt de lidstaten de totstandkoming van een akkoord met het Parlement te helpen bevorderen, opdat het „twopack” zo snel mogelijk, en wel uiterlijk tegen het eind van het jaar kan worden aangenomen; 9. spoort de Commissie ertoe aan de lidstaten via expliciete en gedetailleerde landenspecifieke aanbevelingen zowel negatieve als positieve feedback te geven en daarbij met name aandacht te besteden aan opmerkelijke initiatieven en optimale praktijken; 10. spoort de Commissie ertoe aan door te gaan met haar inspanningen om haar traditionele houdbaarheidsanalyses aan te vullen met alternatieve methoden; verzoekt de Commissie voortaan in het kader van haar rapportage over de „Openbare financiën in de EMU” regelmatig indicatoren te publiceren om aan deze houdbaarheidsanalyses nader gestalte te geven, en de aannames bekend te maken die ten grondslag liggen aan haar modellen voor het beoordelen van het multiplicatoreffect van overheidsuitgaven op de groei van het bbp; 11. wijst met nadruk op de belangrijke rol die de begroting van de Unie moet vervullen om de macro-economische en sociale onevenwichtigheden in de gehele Unie met succes te kunnen aanpakken en daarmee opnieuw de voorwaarden te creëren voor een duurzame monetaire unie; 12. constateert met voldoening dat in het verslag van de Commissie over de openbare financiën in de EMU in 2012 het accent is komen te liggen op begrotingsdecentralisatie, en stelt voor in toekomstige verslagen altijd een hoofdstuk op te nemen inzake de locale en regionale overheidsfinanciën; 13. is van mening dat begrotingsconsolidatie daadwerkelijk te verwezenlijken is en langdurige positieve effecten kan bewerkstelligen, op voorwaarde dat de maatregelen ter onderbouwing daarvan bevorderlijk zijn voor de groei, zodat zij groei en werkgelegenheid stimuleren en gelijke behandeling van burgers ten goede komen; 14. verzoekt de lidstaten op het gebied van sociale bescherming, sociale integratie en overheidsinvesteringen conform de EU 2020-strategie groeigerichte maatregelen en hervormingen door te voeren; herinnert aan zijn eisen met betrekking tot de noodzaak de arbeidsmarkt flexibeler te maken, met name door: verlaging van de belasting op arbeid; optimalisering van opleidingsprogramma's om oudere werknemers te stimuleren langer te blijven werken; het terugdringen van de jeugdwerkloosheid door de kwalificaties van jongeren beter af te stemmen op de arbeidsvraag; ervoor te zorgen dat de lonen gelijke tred houden met de productiviteit; en door de fiscale druk te verschuiven van belasting op arbeid, met name voor de lagere inkomenscategorieën, naar milieuschadelijke activiteiten; verzoekt de lidstaten een innovatiegericht beleid op te zetten door middel van investeringen om de productiviteit te verbeteren en deze beter af te stemmen op de loonontwikkelingen, en om een concurrentiegerichter ondernemingsklimaat te creëren door: liberalisering van bepaalde bedrijfstakken; opheffing van ongerechtvaardigde beperkingen op gereglementeerde sectoren en beroepen; het faciliteren van toegang tot krediet; en het vergemakkelijken van de oprichting van nieuwe bedrijven; dringt ten slotte aan op hervorming van de overheidssector door bureaucratie te elimineren, op kosten te besparen en onnodige bestuurslagen op te heffen; 15. wijst er nogmaals op dat de invulling van de consolidatie het cruciale element is in de relatie tussen groei en consolidatie; benadrukt dat de juiste mix van uitgaven- en inkomstengerelateerde maatregelen contextueel bepaald is en zorgvuldig moet worden afgewogen; wijst er in dit verband echter op dat consolidatiemaatregelen waarbij de nadruk ligt op beperking van onproductieve uitgaven in plaats van verhoging van de inkomsten meestal duurzamer blijkt te zijn en op middellange termijn bevorderlijker voor de groei, maar op korte termijn wel de recessie versterkt; is van mening dat consolidatiestrategieën de recessieve effecten op korte termijn moeten temperen, maar er op middellange termijn wel op gericht moeten zijn de groei te bevorderen; is van mening dat het potentieel negatieve effect van consolidatiemaatregelen op de korte termijn kan worden beperkt, voor zover de genomen consolidatiemaatregelen geloofwaardig en duurzaam zijn en niet ten koste gaan van de overheidsinvesteringen in productieve sectoren van de economie; 16. spoort de lidstaten ertoe aan zich zoveel mogelijk te concentreren op een contextafhankelijke en adequate mix van consolidatie-inspanningen aan de uitgaven- en ontvangstenzijde, en tegelijkertijd vast te houden aan EU 2020-gerelateerde en duurzame groeistimulerende uitgaven zoals investeringen in O&O, onderwijs, gezondheidszorg en energie-efficiëntie; is van mening dat ook bijzondere aandacht moet worden besteed aan de instandhouding of uitbreiding van het bereik en de effectiviteit van arbeidsbemiddelingsdiensten en van actieve arbeidsmarktmaatregelen zoals opleidings- en stimuleringsprogramma's voor werkzoekenden, waaronder bijvoorbeeld de „European Job Youth Guarantee” voor werklozen en nieuwe ondernemers; 17. spoort de Commissie ertoe aan de geconsolideerde begrotingssituatie in de hele eurozone te evalueren, en daarbij te kijken naar zowel de op nationaal niveau genomen begrotingsmaatregelen als naar de verwachte impact daarvan in de vorm van overloopeffecten in elke lidstaat van de eurozone; 18. verzoekt de Commissie de door haar bij de beoordeling van de structurele evenwichten in de lidstaten gebruikte methodologie te publiceren, evenals de wijzigingen die sinds 2008 in deze methodologie zijn aangebracht en de gevolgen van deze wijzigingen voor de beoordeling van de structurele evenwichten in de lidstaten; 19. onderstreept dat de consolidatiestrategie ook op de ontvangstenzijde van de nationale begrotingen gericht moet zijn; wijst er met name op dat consolidatiemaatregelen aan de ontvangstenzijde in het bijzonder georiënteerd moeten zijn op het verlagen van belastinguitgaven die onproductieve niches creëren of onproductief winstbejag in de hand werken, op het verlagen van voor het milieu schadelijke subsidies, alsmede op het invoeren van milieubelastingen die negatieve externaliteiten aan de bron aanpakken en die een dubbel dividend kunnen opleveren, aangezien zij zowel de begrotingssituatie ten goede komen als bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de EU 2020-strategie; 20. spreekt zijn steun uit voor de hervorming en modernisering van de pensioenstelsels, onder volledige inachtneming van de autonomie en de rol van de sociale partners en het specifieke karakter van de respectieve nationale situaties, en met waarborgen voor de financiële houdbaarheid en toereikendheid van de pensioenen op de lange termijn; wijst erop dat deze hervormingen zowel de bijdrage van de sociale partners als automatische stabilisatoren in stand helpen te houden als de functie die zij vervullen bij wijze van instrumenten van sociale samenhang en solidariteit; spreekt met name zijn steun uit voor maatregelen ter verhoging van de effectieve pensioenleeftijd; steunt daarnaast ook beleidsmaatregelen die erop gericht zijn meer mensen ertoe aan te zetten gedurende de eerste jaren nadat zij de pensioenleeftijd hebben bereikt op de arbeidsmarkt actief te blijven; 21. spoort de lidstaten ertoe aan consolidatieprocedures aan de ontvangstenzijde door te voeren die gericht zijn op betere naleving van de belastingwetgeving en gelijke behandeling van burgers, met name in de strijd tegen belastingfraude en belastingontduiking; is van mening dat er, indien dit niet voldoende is, moet worden nagedacht over een verbreding van de belastinggrondslag, mede met het oog op het terugdringen van economische en sociale distorsies; is van mening dat er meer inspanningen moeten worden geleverd om belastingontduiking en belastingfraude tegen te gaan; 22. is van oordeel dat het voor de verwezenlijking van evenwichtige overheidsfinanciën op de middellange en lange termijn belangrijk is alle infrastructuurprojecten met significante gevolgen voor de begroting aan een kosten-batenanalyse te onderwerpen; 23. brengt in herinnering dat de lidstaten zich ertoe hebben verplicht het begrotingsbeleid in het kader van het Euro Plus-pact te hervormen, en geregeld overleg te plegen over de implementatie van optimale praktijken; 24. onderstreept de rol van plaatselijke en regionale overheden bij het ondersteunen van publieke en particuliere investeringen; beklemtoont het belang van groeigeoriënteerde investeringen voor een spoedig economisch herstel; 25. verzoekt de lidstaten meer duidelijkheid te scheppen omtrent de verantwoordelijkheid, de rol, de budgettaire transfers en inkomstenbronnen van de respectieve (nationale, regionale en lokale) bestuursniveaus bij het handhaven van gezonde en duurzame overheidsfinanciën, met name door rekening te houden met de impact van het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie op de plaatselijke en regionale budgettaire autonomie; 26. maakt zich er zorgen over dat de structuur van de verhoudingen tussen nationale en subnationale regeringen de implementatie van begrotingsconsolidatiemaatregelen negatief zou kunnen beïnvloeden, met name wanneer decentralisatie voornamelijk met transfers van de centrale regering wordt gefinancierd zonder dat daar een subnationale verantwoordelijkheid aan de ontvangstenzijde tegenoverstaat; 27. stelt met bezorgdheid vast dat er in sommige lidstaten wellicht lagere regerings- en ministeriële niveaus bestaan zonder concrete bevoegdheden en taken; deze lagere regeringsniveaus maken het algemene bestuur minder (kosten)efficiënt en zij moeten derhalve in het kader van de begrotingsconsolidatie-inspanningen worden opgeheven; 28. is van oordeel dat begrotingsconsolidatie-inspanningen op billijke wijze over de verschillende bestuursniveaus moeten worden verdeeld, met inachtneming van de diensten die zij verstrekken; 29. merkt op dat in sommige lidstaten met een hoog schuldenniveau het nettoaantal ambtenaren nog altijd toeneemt, hoewel zij er zich publiekelijk toe hebben verplicht het percentage ambtenaren op de arbeidsmarkt te zullen bevriezen of reduceren; 30. dringt er bij de lidstaten met begrotingsproblemen op aan voorrang te geven aan begrotingsconsolidatiemaatregelen die erop gericht zijn onnodige defensie-uitgaven zoals de aanschaf van nieuw en duur militair materieel terug te dringen; 31. is ingenomen met de diverse crisisbeheersingsinspanningen die worden geleverd, met inbegrip van duurzame en groeibevorderende structuurhervormingen; wijst met nadruk op het nieuwe, versterkte EU-bestuurskader dat onlangs is ingevoerd; is van mening dat deze hervormingen de crisis weliswaar niet als bij toverslag kunnen doen verdwijnen, maar dat zij de geloofwaardigheid van de budgettaire aanpassingsmaatregelen vergroten en daardoor de negatieve consequenties voor de groei op korte termijn helpen milderen en bijdragen aan de totstandbrenging van een beter beleidsvormingsmodel voor de jaren wanneer de groei weer opleeft; 32. spreekt zijn steun uit voor economische dialoog en samenwerking tussen regionale parlementen met wetgevingsbevoegdheden, de nationale parlementen en het Europees Parlement, met name in het kader van het Europees Semester, ter bespreking van de in de jaarlijkse groeianalyse gepresenteerde economische richtsnoeren en de landenspecifieke aanbevelingen; 33. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de Europese Centrale Bank en de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0747 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0420/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Zweedse Rijksdag, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 2 april 2012 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 29 maart 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 5 december 2012 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A7-0221/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 januari 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1060/2009 inzake ratingbureaus (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 462/2013.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0746 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 53, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0419/2011), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 2 april 2012 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 mei 2012 (2) , – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 5 december 2012 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie juridische zaken ( A7-0220/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 januari 2013 met het oog op de vaststelling van Richtlijn 2013/.../EU van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 2003/41/EG betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening, Richtlijn 2009/65/EG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) en Richtlijn 2011/61/EU inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen ter voorkoming van een overmatig vertrouwen in ratings (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2013/14/EU.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0155 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0090/2012), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2012 (1) , – gezien artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A7-0395/2012 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 16 januari 2013 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) nr. .../2013 van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1098/2007 van de Raad van 18 september 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee en de visserijtakken die deze bestanden exploiteren HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Om elke vorm van dubbelzinnigheid te vermijden en de internationale verbintenissen van de Unie inzake het streven naar een maximale duurzame opbrengst voor leeggeviste bestanden gestand te doen, moeten de bij Verordening (EG) nr. 1098/2007 van de Raad (4) vastgestelde doelstellingen van het meerjarenplan voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee en de visserijtakken die deze bestanden exploiteren worden verduidelijkt. (2) Verordening (EG) nr. 1098/2007 voorziet in de follow-up en herziening van de daarin vastgestelde minimale visserijsterftecoëfficiënten wanneer deze coëfficiënten ontoereikend zijn om de doelstellingen van het plan te verwezenlijken. (3) Overeenkomstig artikel 290 van het VWEU kan aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om bepaalde niet-essentiële onderdelen van een wetgevingshandeling aan te vullen of te wijzigen middels gedelegeerde handelingen. [Am. 1] (4) Om de bij Verordening (EG) nr. 1098/2007 vastgestelde doelstellingen op efficiënte wijze te verwezenlijken en snel te kunnen inspelen op wijzigingen in de situatie van bestanden en visserijtakken, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen aan te nemen vast te stellen met betrekking tot de herziening van de minimale visserijsterftecoëfficiënten, wanneer uit wetenschappelijke gegevens blijkt dat de coëfficiënten niet langer actueel zijn en dat de maatregelen ontoereikend zijn om de doelstellingen van het plan te verwezenlijken. het vastleggen van perioden waarin visserij met bepaalde typen vistuig is toegestaan in bepaalde geografische gebieden . Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden het nodige overleg pleegt, ook tot passende raadpleging overgaat met de regionale adviesraad voor de Oostzee en andere relevante belanghebbenden , onder meer op deskundigenniveau. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en aan de Raad. [Am. 2] (6) Om uniforme voorwaarden voor de uitvoering van artikel 29 van Verordening (EG) nr. 1098/2007 te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (5) . [Am. 3] (7) Met het oog op een efficiënte evaluatie van de doeltreffendheid van het plan moet het bij Verordening (EG) nr. 1098/2007 vastgelegde tijdschema voor de evaluatie worden gewijzigd. (8) Bovendien moet, in verband met de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, de in Verordening (EG) nr. 1098/2007 bedoelde besluitvormingsprocedure voor de vaststelling van de vangstmogelijkheden worden verduidelijkt. (9) De voorgestelde wijzigingen zijn in hoofdzaak beperkt tot veranderingen die ervoor moeten zorgen dat het plan efficiënt kan functioneren binnen het nieuwe, bij het Verdrag van Lissabon ingestelde besluitvormingskader. (10) Verordening (EG) nr. 1098/2007 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1098/2007 wordt als volgt gewijzigd: (1) Artikel 4 wordt vervangen door:" Artikel 4 Doel en streefwaarden „Het plan waarborgt de duurzame exploitatie van de betrokken kabeljauwbestanden op basis van de maximale duurzame opbrengst door de visserijsterftecoëfficiënten geleidelijk te verlagen tot en te handhaven op niveaus die niet lager hoger zijn dan: [Am. 4] (2) In Artikel 5 wordt lid 1 vervangen door:" 1. Elk jaar neemt de Raad overeenkomstig het VWEU een besluit over de TAC's voor de betrokken kabeljauwbestanden voor het volgende jaar. [Am. 6] (3) Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd: [Am. 8] [Am. 9] (4) Artikel 26 wordt vervangen door:" Artikel 26 Evaluatie van het plan „Om de vijf jaar, te rekenen vanaf 18 september 2007, evalueert de Commissie de werking en de doeltreffendheid van het meerjarenplan. In voorkomend geval kan Voor deze evaluatie wint de Commissie aanpassingen aan het advies in van het WTECV en van de regionale adviesraad voor de Oostzee. Indien nodig dient de Commissie adequate, volgens de gewone wetgevingsprocedure goed te keuren voorstellen tot wijziging van het meerjarenplan voorstellen of gedelegeerde handelingen vaststellen overeenkomstig artikel 27 in . [Am. 10] (5) Artikel 27 wordt vervangen door:" Artikel 27 Herziening van de minimale visserijsterftecoëfficiënten Aan Wanneer de Commissie wordt de bevoegdheid verleend om overeenkomstig artikel 29 bis gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de herziening van concludeert dat de in artikel 4 vastgestelde minimale bepaalde streefwaarde voor de visserijsterftecoëfficiënten wanneer uit de wetenschappelijke gegevens blijkt dat de niveaus van de minimale visserijsterftecoëfficiënten niet in overeenstemming zijn met de doelstellingen van het beheersplan niet langer juist zijn om de doelstellingen van het beheersplan te halen, dient de Commissie, op basis van advies van het WTECV en na raadpleging van de regionale adviesraad voor de Oostzee en relevante belanghebbenden, een volgens de gewone wetgevingsprocedure goed te keuren voorstel in om de in artikel 4 bepaalde streefwaarden voor de visserijsterftecoëfficiëntie te herzien . [Am. 11] (6) In artikel 29 worden de leden 2, 3 en 4 vervangen door:" 2. Artikel 8, lid 1, onder b), en leden 3, 4 en 5, zijn niet van toepassing op de ICES-deelsectoren 27 en/of 28.2 indien er aanwijzingen zijn dat de kabeljauwvangst in deze ICES-deelsectoren minder bedraagt dan 3% van de totale kabeljauwvangst in gebied B. Aan de hand van uitvoeringshandelingen en op Op basis van de in lid 1 bedoelde verslagen van de lidstaten en van wetenschappelijke gegevens, bepaalt is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 29 bis ieder jaar gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij wordt bepaald of dergelijke aanwijzingen bestaan en of, bijgevolg, de in artikel 8, lid 1, onder b), en leden 3, 4 en 5, vastgestelde beperkingen van toepassing zijn in de betrokken deelgebieden. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 29 ter, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 12] 3. Artikel 8, lid 1, onder b), en leden 3, 4 en 5, zijn alleen van toepassing op ICES-deelsector 28.1 indien er aanwijzingen zijn dat de kabeljauwvangst meer bedraagt dan 1,5% van de totale kabeljauwvangst in gebied B. Aan de hand van uitvoeringshandelingen en op Op basis van de in lid 1 bedoelde verslagen van de lidstaten en van wetenschappelijke gegevens, bepaalt is de Commissie bevoegd overeenkomstig artikel 29 bis ieder jaar gedelegeerde handelingen vast te stellen waarbij wordt bepaald of dergelijke aanwijzingen bestaan en of, bijgevolg, de in artikel 8, lid 1, onder b), en leden 3, 4 en 5, vastgestelde beperkingen van toepassing zijn in het betrokken deelgebied. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 29 ter, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure. [Am. 13] 4. De in de leden 2 en 3 bedoelde uitvoeringshandelingen gedelegeerde handelingen zijn van toepassing van 1 januari tot en met 31 december van het volgende jaar. [Am. 14] (7) Het volgende hoofdstuk wordt ingevoegd:" Hoofdstuk VI bis Artikel 29 bis Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel vastgestelde voorwaarden. 2. De delegatie van de in artikel 8, lid 3 en artikel 29, leden 2 en 3 , bedoelde bevoegdheid , als bedoeld in de artikelen 26 en 27, wordt voor onbepaalde tijd om gedelegeerde handelingen vast te stellen , wordt aan de Commissie verleend voor een periode van drie jaar met ingang van … (6) . De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van drie jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. [Am. 15] 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 26 en 27 artikel 8, lid 3 en artikel 29, leden 2 en 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. [Am. 16] 4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan tegelijkertijd in kennis. 5. Een krachtens de artikelen 26 en 27 artikel 8, lid 3 en artikel 29, leden 2 en 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de datum van kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie vóór het verstrijken van deze termijn heeft meegedeeld geen bezwaar te zullen aantekenen. Deze termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of van de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 29 ter Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het in artikel 30 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 ingestelde Comité voor de visserij en de aquacultuur. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. [Am. 17] Artikel 29 quater Besluiten van de Raad Wanneer in de onderhavige verordening is bepaald dat de Raad besluiten moet nemen, handelt de Raad overeenkomstig het Verdrag. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter Het Europees Parlement , – gezien de brief van zijn Voorzitter d.d. 3 september 2010, – gezien de interpretatie van artikel 13, lid 1, van zijn Reglement, die op 15 juni 2011 door de Commissie constitutionele zaken is vastgesteld en op 22 juni 2011 ter plenaire vergadering is bekendgemaakt, – gezien de artikelen 211 en 212 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A7-0412/2012 ), 1. besluit onderstaande wijziging in zijn Reglement op te nemen; 2. wijst erop dat deze wijziging op de eerste dag van de eerstvolgende vergaderperiode in werking treedt; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie van 5 december 2012 voor een aanbeveling van de Raad tot invoering van een jongerengarantie ( COM(2012)0729 ), – gezien de mededeling van de Commissie over de uitvoering van het initiatief „Kansen voor jongeren” ( COM(2012)0727 ), – gezien de mededeling van de Commissie over het initiatief „Kansen voor jongeren” ( COM(2011)0933 ), de resolutie van 24 mei 2012 van het Europees Parlement over het initiatief „Kansen voor jongeren” (1) en de vraag met verzoek om mondeling antwoord aan de Commissie over het initiatief „Kansen voor jongeren” ( O-000106/2012 – B7-0113/2012), – gezien de verklaring van de leden van de Europese Raad van 30 januari 2012 getiteld „Naar groeivriendelijke consolidatie en banenvriendelijke groei”, – gezien zijn resolutie van 6 juli 2010 over het bevorderen van de toegang van jongeren tot de arbeidsmarkt en het versterken van de positie van stagiair en leerling (2) , – gezien het Eurofound-rapport van 13 juni 2012 getiteld „Youth Guarantee: Experiences from Finland and Sweden” (3) , – gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Jeugd in beweging” ( COM(2010)0477 ), – gezien het document van de Internationale Arbeidsorganisatie van september 2012 getiteld „Global employment outlook: Bleak labour market prospects for youth” (4) en de resolutie en conclusies van de 101e zitting van de Internationale Arbeidsconferentie (Genève, 2012) getiteld „The youth unemployment crisis: A call for action” (5) , – gezien artikel 115, lid 5, en artikel 110, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de totale werkloosheid als gevolg van de economische crisis in oktober 2012 gestegen was tot het nooit eerder geziene peil van 10,7%, waarbij 25,91 miljoen mensen op zoek waren naar een baan (6) ; B. overwegende dat de jeugdwerkloosheid gestegen is tot maar liefst 23,4%, waarbij 5,68 miljoen jongeren geen baan hebben, en dat dit voor een deel een afspiegeling is van het feit dat de aangeboden vaardigheden en de eisen van de arbeidsmarkt niet op elkaar afgestemd zijn, hoewel dit vaak los staat van het opleidingsniveau van de werkzoekenden; overwegende dat uit onderzoek blijkt dat jeugdwerkloosheid vaak blijvende littekens achterlaat, zoals een grotere kans op werkloosheid in de toekomst en permanente sociale uitsluiting; C. overwegende dat de leden van de Europese Raad in hun verklaring van 29 juni 2012 de lidstaten hebben opgeroepen hun inspanningen op te drijven om meer jongeren aan een baan te helpen „opdat zij binnen enkele maanden nadat zij van school komen, een goede baan, voortgezet onderwijs, een plaats in het leerlingstelsel of een stage krijgen aangeboden”; D. overwegende dat een jongerengarantie bijdraagt tot de verwezenlijking van drie doelstellingen van de Europa 2020-strategie, namelijk dat 75% van de bevolking in de leeftijdsgroep 20-64 jaar werk moet hebben, dat het aantal jongeren dat vroegtijdig de school verlaat niet meer dan 10% mag bedragen en dat ten minste 20 miljoen mensen uit de armoede en sociale uitsluiting moeten worden gehaald; E. overwegende dat door de crisis het aantal precaire arbeidsvormen voor jongeren is toegenomen, waarbij kortlopende en deeltijdcontracten en onbezoldigde arbeidsregelingen al te vaak in de plaats komen van bestaande banen; F. overwegende dat, indien de EU niets doet aan het probleem van jongeren die geen werk hebben of geen onderwijs of opleiding volgen, de kosten hiervan geraamd worden op 153 miljard euro, wat overeenkomt met 1,2% van het bbp van de EU, en dat de EU momenteel 7,5 miljoen jongeren telt die geen werk hebben of geen onderwijs of opleiding volgen; G. overwegende dat de Commissie in haar werkgelegenheidspakket voor jongeren aandringt op een jongerengarantie; 1. steunt ten zeerste het initiatief van de Commissie voor een voorstel voor een aanbeveling van de Raad tot invoering van een jongerengarantie; 2. verzoekt de ministers van werkgelegenheid en sociale zaken van de lidstaten op de EPSCO-Raad in februari 2013 overeenstemming te bereiken over een aanbeveling van de Raad tot invoering van een jongerengarantieregeling in alle lidstaten; benadrukt dat de jongerengarantie geen jobgarantie is, maar wel een instrument dat ervoor zorgt dat alle jonge EU-burgers en legaal in de EU verblijvenden onder de 25 jaar en alle pas afgestudeerden onder de 30 jaar binnen de vier maanden nadat zij werkloos zijn geworden of van school komen, een goede baan, voortgezet onderwijs of een plaats in het leerlingstelsel aangeboden krijgen; benadrukt dat jongerengarantieregelingen de situatie van jongeren die geen werk hebben of geen onderwijs of opleiding volgen, doeltreffend moeten kunnen verbeteren; benadrukt dat jongerengarantieregelingen in aanmerking moeten komen voor specifieke Europese financieringsvormen, met name in de lidstaten met de hoogste jeugdwerkloosheid; 3. is van mening dat de financiering van jongerengarantieregelingen door de Unie een cruciale rol speelt, dat met name het Europees Sociaal Fonds (ESF) zodanig gestructureerd moet zijn dat het de jongerengarantie kan financieren en dat het ESF daarom minstens 25% van de middelen van de structuurfondsen en het Cohesiefonds moet ontvangen; is evenwel van mening dat moet worden gestreefd naar een passend evenwicht tussen financiering door de EU en door de lidstaten; 4. erkent dat jongeren geen homogene groep vormen en niet allemaal dezelfde sociale achtergrond hebben, en dat er daarom onder de lidstaten een verschillende mate van bereidheid is om een jongerengarantie goed te keuren; wijst er bijgevolg op dat voor alle jongeren eerst een gepersonaliseerde beoordeling van hun behoeften moet plaatsvinden en dat er daarna specifieke, op hen afgestemde diensten moeten worden verleend; 5. benadrukt dat nauwe samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten en, op nationaal niveau, tussen (sectorale) sociale partners, lokale en regionale autoriteiten, openbare en particuliere arbeidsdiensten en lokale en regionale onderwijs- en opleidingsinstellingen van cruciaal belang is om de jongerengarantieregelingen doeltreffend uit te voeren; 6. merkt op dat de jongerengarantieregelingen moeten worden onderworpen aan een kwaliteitskader om ervoor te zorgen dat het onderwijs, de opleidingen en de banen die worden aangeboden, vergezeld gaan van passende betaling, arbeidsvoorwaarden en gezondheids- en veiligheidsnormen; 7. is ingenomen met de suggestie van de Commissie om via een comité voor de werkgelegenheid te zorgen voor multilateraal toezicht op de uitvoering van de jongerengarantieregelingen, en vraagt in dit comité te worden vertegenwoordigd; 8. verzoekt de lidstaten met name de onderwijs- en opleidingsnormen voor jongeren te hervormen om hun kansen op een baan en een goed leven aanzienlijk te verbeteren; 9. erkent dat er onder de lidstaten een verschillende mate van bereidheid is om een jongerengarantie goed te keuren en verzoekt de Commissie met name die lidstaten te steunen die het momenteel financieel moeilijk hebben; verzoekt de Commissie met klem in het kader van het Europees semester nauwlettend toe te zien op en verslag uit te brengen over de uitvoering van jongerengaranties en, indien van toepassing, de lidstaten te noemen die nalaten jongerengaranties in te voeren; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie en de Raad. Het Europees Parlement , – gezien artikel 194 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de mededeling van de Commissie van 10 november 2010 getiteld „Energie 2020 – Een strategie voor een concurrerende, duurzame en continu geleverde energie” ( COM(2010)0639 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 15 december 2011 getiteld „Stappenplan Energie 2050” ( COM(2011)0885 ), – gezien het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG ( COM(2011)0370 ), – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A7-0437/2012 ), A. overwegende dat de gemeenschappelijke doelstellingen van het Europese energiebeleid continuïteit van de voorziening, duurzaamheid en concurrentievermogen zijn; B. overwegende dat het Europese energiebeleid ook moet zorgen voor de veiligheid van energiebronnen, diversificatie van bevoorrading en betaalbare prijzen voor de eindgebruiker; C. overwegende dat de hoofddoelstelling van het Europese cohesiebeleid de economische, sociale en territoriale samenhang van de Europese regio's is via investeringen in groei en werkgelegenheid; D. overwegende dat de cohesie-investeringen op energiegebied de beleidsdoelstellingen op beide terreinen moeten helpen verwezenlijken; E. overwegende dat met dit beleid de groei en lokale werkgelegenheid in alle regio's moet worden bevorderd, terwijl duurzame energiebronnen worden ingezet en de energievoorziening in de gehele EU wordt veiliggesteld; F. overwegende dat de energiemarkten van de Europese Unie in toenemende mate buiten de nationale grenzen treden en dat deze tendens zich in de komende periode flink zal doorzetten; G. overwegende dat volgens het oorspronkelijke voorstel van de Commissie in de meer ontwikkelde regio's ten minste 80% van de EFRO-middelen aan een „koolstofarme economie” moet worden besteed en in de minder ontwikkelde regio's ten minste 50%; H. overwegende dat op dit thematisch gebied ten minste 20% van de middelen aan energie-efficiëntie moet worden besteed en ten minste 6% aan hernieuwbare energie, wat een aanzienlijk financieringsbedrag is; I. overwegende dat de energieprijs de afgelopen jaren sterk is gestegen en nu historische waarden heeft bereikt, wat het Europese bedrijfsleven voor grote problemen stelt; J. overwegende dat het minimumbedrag voor een project om in aanmerking te komen voor Elena 50 miljoen euro is, en voor het programma intelligente energie meer dan 6 miljoen euro, wat meer is dan de kosten van veel projecten in kleine en landelijke gemeenschappen; K. overwegende dat in het Stappenplan Energie 2050 hernieuwbare energie wordt aangemerkt als een belangrijke factor in het toekomstige energiebeleid; Algemene oriëntatie 1. is ingenomen met de algemene benadering van het koppelen van het cohesiebeleid aan de Europa 2020-doelstellingen en de bijbehorende vlaggenschipinitiatieven, teneinde tot een slimme, duurzame en inclusieve groei te komen en de verschuiving naar een koolstofarme, energie-efficiënte economie in alle sectoren te ondersteunen; wijst er bovendien op dat de Structuurfondsen en het Cohesiefonds belangrijk zijn bij het bereiken van deze korte- en langetermijndoelstellingen, in overeenstemming met de geest van solidariteit tussen de lidstaten, zoals vastgelegd in het Verdrag van Lissabon, en bij het bestrijden van energiearmoede in de minder ontwikkelde regio's van de EU en de meest kwetsbare huishoudens; 2. benadrukt dat de economische, sociale en territoriale cohesie forse steun van de EU nodig heeft, aangezien de crisis de lokale en regionale verschillen in Europa doet toenemen; 3. is van mening dat Europese energieprojecten tot regionale ontwikkeling en sterkere grensoverschrijdende samenwerking kunnen bijdragen door regio's te helpen bij de versterking van hun vermogen om energiebronnen te beheren; is van mening dat investeringen in emissiearme, hernieuwbare energiebronnen en energie-efficiëntie tot regionale groei en werkgelegenheid kunnen bijdragen; 4. benadrukt dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen de doelstellingen van het cohesiebeleid die bijdragen tot de Europa 2020-strategie enerzijds, en de bredere doelstellingen van het energiebeleid van de EU anderzijds, die ook gevolgen hebben voor de landen die in aanmerking komen voor financiering uit het Cohesiefonds; onderstreept dat cohesiegelden alleen mogen worden ingezet als aanvullende financieringsbron voor energieprojecten wanneer een project bijdraagt tot de doelstellingen van het cohesiebeleid; 5. is van oordeel dat de Europese regio's een slimme, duurzame en inclusieve groei moeten stimuleren waarin rekening wordt gehouden met de lokale specifieke kenmerken en omstandigheden, zodat ze over voldoende flexibiliteit beschikken om zich te richten op de duurzame energiebronnen die het best bij de lokale omstandigheden en hulpbronnen passen, teneinde de Europa 2020-doelstellingen te verwezenlijken, en dat de EU de Europese energiedoelstellingen op EU-niveau moet beginnen te meten en implementeren; 6. bepleit dat er rekening wordt gehouden met het feit dat de Europese energiemarkten in regionale groeperingen ingedeeld zijn en is van mening dat er meer aandacht moet blijven uitgaan naar de specifieke kenmerken van nationale en regionale markten, zodat de handhaving van wettelijke regelingen kan worden gegarandeerd; 7. is van mening dat de Europese Unie zo spoedig mogelijk actie moet ondernemen om haar energievoorziening in de toekomst veilig te stellen en haar energiebelangen te beschermen, waarvoor extra druk moet worden uitgeoefend op plaatselijke en regionale vertegenwoordigers om aan de EU-richtsnoeren te voldoen; is van mening dat zij tegelijkertijd aanzienlijke financiële steun moeten krijgen voor de uitwerking van projecten; 8. wijst erop dat geplande verhogingen van de energietarieven extra nadelig dreigen uit te vallen voor de inwoners van de minder ontwikkelde gebieden van de Unie; verlangt daarom dat daarmee rekening wordt gehouden in de planning van het cohesiebeleid en dat lidstaten aanvullende maatregelen treffen om de gevolgen voor met name beschermde afnemers te beperken; Capaciteitsopbouw 9. benadrukt dat de huidige klimaat- en energiedoelstellingen, evenals doelstellingen voor de periode na 2020 op een eerlijke verdeling van de lasten tussen de Europese regio's moeten berusten en hun toekomstige ontwikkeling niet mogen beknotten; 10. benadrukt dat door de bureaucratie en het gebrek aan transparantie van procedures de toegang tot de Cohesie- en Structuurfondsen wordt bemoeilijkt en dat degenen die deze fondsen het hardst nodig hebben, ervoor terugschrikken zich ervoor aan te melden; is daarom voorstander van vereenvoudiging van regels en procedures, opheffing van bureaucratische rompslomp en meer flexibiliteit bij de toekenning van deze fondsen op zowel EU- als nationaal niveau; is van mening dat vereenvoudiging zal bijdragen aan de efficiënte toekenning van fondsen, een hoger opnemingsvermogen, minder fouten en kortere betalingstermijnen, en de armste lidstaten en regio's in staat zal stellen de financiële instrumenten ter vermindering van de ongelijkheden tussen regio's en landen ten volle te benutten; is van mening dat een evenwicht moet worden gevonden tussen vereenvoudiging en de stabiliteit van regelgeving en procedures; 11. benadrukt dat het van belang is om de administratieve capaciteit in de lidstaten te vergroten - doch zonder toename van de administratieve lasten - zowel op regionaal en lokaal niveau als onder belanghebbenden, teneinde de financiering die in het kader van het cohesiebeleid wordt toegewezen aan energieprojecten (onder meer op het gebied van energie-efficiëntie en hernieuwbare energie) volledig en doeltreffend te benutten, belemmeringen voor doeltreffende synergieën tussen de Structuurfondsen en andere fondsen weg te nemen en de effectieve ontwikkeling en uitvoering van beleid te ondersteunen; verzoekt de lidstaten zich te blijven inspannen voor het in dienst nemen en houden van gekwalificeerd personeel voor het beheer van de EU-fondsen; 12. wijst er in verband met grootschalige energieprojecten op dat verscheidene lagere overheden mogelijk tekortschieten qua capaciteit, wat de tenuitvoerlegging ernstig kan belemmeren; is daarom van mening dat niet alleen de programma's Jessica, Elena en IEE-MLEI moeten worden versterkt, maar dat alle toewijzingen voor financiering van thematische concentraties voor een emissiearme economie in het cohesiebeleid tegen 2018 moeten worden getoetst in het licht van hun opnemingsvermogen en indien nodig worden aangepast en ten laatste bij toekomstige algemene herziening van het MFK; 13. is verheugd over de start van het Europese innovatiepartnerschap voor slimme steden en gemeenschappen, en dringt er bij de partners die betrokken zijn bij de planning van duurzame stedelijke ontwikkeling op aan dat zij meer doen om de voordelen van de initiatieven Jessica en Elena voor investeringen in duurzame energie op lokaal niveau aan de man te brengen en te benutten, teneinde steden en regio's te helpen bij het opzetten van levensvatbare investeringsprojecten op het gebied van energie-efficiëntie, hernieuwbare energiebronnen en duurzaam stadsvervoer; 14. benadrukt dat de toewijzing van middelen uit het Cohesiefonds voor energieprojecten regelmatig moet worden geëvalueerd, teneinde het opnemingsvermogen te vergroten en de financiële middelen onder te brengen in programma's die een goede staat van dienst hebben wat betreft opnemingsvermogen, toegevoegde waarde en doeltreffendheid; 15. stemt weliswaar in met nieuwe financiële instrumenten (leningen, leninggaranties en aandelen) maar beklemtoont dat die boven op rechtstreekse subsidies voor en medefinanciering van energieprojecten moeten komen en deze niet mogen vervangen; 16. vestigt de aandacht van de lidstaten en de Commissie erop dat steden, met name kleine en middelgrote steden en plattelandsgemeenschappen in aanmerking moeten komen voor rechtstreekse financieringssteun voor projecten op het vlak van energie-efficiëntie en gebouwenrenovatie, evenals voor transregionale en grensoverschrijdende projecten, omdat zij waarschijnlijk niet over de nodige administratieve capaciteit beschikken om andere financiële instrumenten ten volle te benutten; adviseert de Commissie in dit verband om een energie-efficiëntiestrategie voor kleinere gemeenschappen op te stellen; 17. is van mening dat initiatieven ter verbetering van de lokale en regionale capaciteit om energiebesparingen te realiseren, steun verdienen, onder andere uit het EFRO en het ESF; 18. verzoekt de Commissie op basis van de ervaringen met het jumelageprogramma een samenwerkingsprogramma voor de gehele EU op te zetten ter bevordering van de samenwerking tussen regio's met een hoog opnemingsvermogen voor EU-fondsen en die met een laag opnemingsvermogen en van de verbreiding van optimale werkwijzen; Partnerschapsovereenkomsten 19. merkt op dat het voor de adequate uitvoering van projecten zaak is de lagere overheden over partnerschapsovereenkomsten te raadplegen, om ze werkelijk inspraak te geven in de doelstellingen, de inhoud van het budget en de uitvoering van het project; pleit daarom voor versteviging van dit partnerschapsbeginsel; 20. is daarom voorstander van een op meerlagig bestuur en decentralisatie gestoelde benadering van het energiebeleid en van energie-efficiëntie, zoals het Convenant van burgemeesters en de verdere ontwikkeling van het „slimme steden”-initiatief, en van de aanpak om middels voorlichtingscampagnes de beste oplossingen op regionaal en lokaal niveau te vinden; 21. wijst erop dat in financieringsregelingen uit hoofde van het cohesiebeleid terdege rekening moet worden gehouden met de uiteenlopende economische, sociale en territoriale kenmerken van regio's; benadrukt in dit kader de rol van de regio's aan de buitengrenzen van de Europese Unie; 22. wijst erop dat de gemeenschappelijke verordening voorziet in de algemene toewijzing en afbakening van middelen en andere thematische doelstellingen en dat deze maatregelen in partnerschapsovereenkomsten soepel moeten worden toegepast zodat de lidstaten en hun regio's de meest doeltreffende weg naar het verwezenlijken van de Europa 2020-doelstellingen en de cohesiedoelstellingen kunnen bewandelen; 23. wijst erop dat bij energieprojecten die voor financiering uit hoofde van het cohesiebeleid worden voorgesteld, brede beoordelingscriteria moeten worden gehanteerd; merkt met name op dat de verschillen in geografische omstandigheden tussen de regio's impliceren dat er bij het energiebeleid geen sprake kan zijn van een eenheidsworst; Uitvoerings- en beleidssuggesties 24. merkt op dat de lidstaten weliswaar hun energiemix aan de Europese klimaatdoelstellingen aan het aanpassen zijn maar dat veel regio's nog steeds afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen; is daarom van mening dat al deze regio's moeten worden gestimuleerd om energiebronnen te gebruiken die verenigbaar zijn met de doelstellingen van slimme, duurzame en inclusieve groei; 25. benadrukt dat een doordachte keuze voor lokale bronnen van energieopwekking nodig is, die de best mogelijke inpassing ervan in het regionale landschap waarborgt; 26. is van mening dat er op Europees niveau behoefte is aan consistente regelgeving en een mechanisme dat overheidsinstanties toegang geeft tot informatie uit de gehele Unie om een goed inzicht te krijgen in de energiemarktontwikkelingen; 27. is van mening dat het cohesiebeleid een belangrijke rol kan vervullen bij het benutten van de mogelijkheden die innovatie, onderzoek en ontwikkeling bieden, zodat toekomstige uitdagingen op energiegebied omgezet kunnen worden in een kans om de economische kracht van de Unie nieuw leven in te blazen; 28. is voorstander van steun uit het cohesie- en het energiebeleid voor grensoverschrijdende projecten met partnerlanden buiten de EU en koppeling van nationale netten; benadrukt dat aangrenzende regio's zoveel mogelijk in het EU-systeem moeten worden opgenomen om duurzame ontwikkeling aan weerszijden van de grens te garanderen; beklemtoont dat voor dergelijke financiering de EU-voorschriften inzake de energiemarkt, met inbegrip van het derde energiepakket, moeten worden toegepast; 29. verwelkomt het nieuwe voorstel over de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen als een extra en complementair instrument voor het cohesiebeleid, dat bedoeld is om in te spelen op de grote behoefte aan investeringen met het oog op de modernisering en uitbreiding van de Europese energie-infrastructuren, waarmee wordt bijgedragen tot de doelstellingen van de Europa 2020-strategie; dringt er bij de Commissie op aan de coördinatie tussen de Structuurfondsen en het Cohesiefonds enerzijds, en de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen anderzijds, te optimaliseren; 30. spoort aan tot uitvoering van grensoverschrijdende strategieën voor de efficiënte productie, distributie en consumptie van energie in het kader van de Europese territoriale samenwerking en de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen; wijst op de noodzaak om de Europese voorschriften voor energie-infrastructuurbeheerders aan de grensoverschrijdende context aan te passen; 31. is van mening dat de middelen van het cohesiebeleid moeten worden ingezet om lagere overheden, kmo's en particulieren op een gestructureerde manier in te lichten over nationale projecten in verband met hernieuwbare energie; merkt op dat dit vooral nodig is in lidstaten waar een systeem van certificaten van oorsprong geldt, waar wellicht alleen grootschalige energieprojecten baat bij hebben; 32. pleit ervoor dat bij de financiering van energieprojecten de synergie tussen publieke en private middelen volledig wordt benut; 33. staat achter de herziening van btw-richtlijn 2006/112/EG om een verlaagd btw-tarief mogelijk te maken voor regionale, lokale en grensoverschrijdende projecten ter verhoging van de energie-efficiëntie en voor de aankoop van producten die op grond van Richtlijn 2010/30/EU tot de hoogste energie-efficiëntieklasse behoren; 34. is van mening dat het verbod op EFRO- en Cohesiefondsfinanciering voor projecten ter vermindering van broeikasgasemissies alleen moet gelden voor projecten die betrekking hebben op de in bijlage 1 bij Richtlijn 2003/87/EG genoemde installaties, zulks om een disproportioneel effect op de minder ontwikkelde regio's te voorkomen en hun overschakeling op emissiearme energiebronnen niet te vertragen; verzoekt de Commissie meer duidelijkheid te verschaffen en vast te stellen welke energiesectoren niet voor financiering uit hoofde van het cohesiebeleid in aanmerking komen, met dien verstande dat projecten in convergentieregio's hiervan uitgezonderd moeten blijven; 35. merkt op dat stadsverwarming en warmtekrachtkoppeling veel voorkomen, vooral in Midden- en Oost-Europa; is van mening dat modernisering van de betrokken installaties en de bijbehorende distributienetten, en waar nodig de bouw van nieuwe installaties met hoog rendement, een positief milieueffect zou hebben en daarom voor bevordering en cohesiesteun in aanmerking moet komen; Energie-efficiëntie, hernieuwbare energie en infrastructuur 36. onderschrijft dat energie-efficiëntie van vitaal belang is voor de energiedoelstellingen van de EU en in de eerste plaats moet worden bevorderd binnen de thematische concentratiestructuur en de operationele programma's; is van mening dat de maatregelen van de EU moeten bijdragen tot energie-efficiëntie bij opwekking, distributie en verbruik van energie; 37. is van mening dat het van het grootste belang is te investeren in energie-efficiëntie en het gebruik van hernieuwbare energie, met name in de woningbouw; 38. is van mening dat een rationeel gebruik van de EU-gelden voor de volgende programmeringsperiode 2014-2020 het mogelijk zal maken om het energie-efficiëntiestreefcijfer van 20% en derhalve ook de doelstellingen van de Europese Unie inzake duurzaamheid en concurrentievermogen te bereiken; benadrukt dat het terugdringen van het energieverbruik door middel van energie-efficiëntie de meest duurzame manier is om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen, waardoor de invoer met ongeveer 25% kan worden beperkt; 39. benadrukt het belang van het cohesiebeleid en de hieraan toegekende financiële middelen voor de volledige ontwikkeling van energieopslag en -transmissie-infrastructuur en -netwerken (in het bijzonder van intelligente netwerken en distributienetwerken) tussen de lidstaten en alle regio's van de EU, met inbegrip van de ultraperifere regio's, voor de voltooiing en het functioneren van de interne energiemarkt, voor een betaalbare, zekere en duurzame energievoorziening en voor de verwezenlijking van de beoogde convergentie tussen de EU-regio's, met inachtneming van de behoeften van de burgers in elke lidstaat; onderstreept dat geen enkele regio na 2015 verstoken mag blijven van aansluiting op Europese gas- en elektriciteitsnetten of mag lijden onder een ontoereikende verbinding met de energienetten; 40. beklemtoont dat er een geïntegreerd en onderling gekoppeld energiesysteem en lokale en regionale slimme distributie- en transmissienetten voor elektriciteit moeten worden ontwikkeld en dat er opslaginstallaties moeten worden aangelegd; is van mening dat de thematische concentratie inzake energie moet bijdragen tot de ontwikkeling en renovatie van netten voor hernieuwbare energiebronnen, en met name duurzame biogasproductie; 41. wijst erop dat het cohesiebeleid moet bijdragen aan evenwichtige energiestromen over de grenzen van de lidstaten heen om het risico op stroomstoringen te vermijden (door bijvoorbeeld transformatoren); 42. wijst erop dat er behoefte is aan energie-efficiëntie en de ontwikkeling van hernieuwbare energie in plattelandsgebieden; benadrukt dat huishoudens op het platteland steeds meer potentieel vertonen om energie te besparen, waarvoor innoverende financieringsregelingen nodig kunnen zijn aangezien er in deze gemeenschappen geen financiële instellingen zijn die dergelijke projecten kunnen steunen; steunt initiatieven om plattelandsgebieden vlotter toegang te bieden tot nieuwe technologieën, vooral op het gebied van microcentrales; 43. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het energiebeleid de „plattelandstoets” kan doorstaan door met een meer omvattende en gecoördineerde aanpak recht te doen aan de uitdagingen en kansen van het platteland op het gebied van energieverbruik en -opwekking; 44. wijst erop dat in de bouw- en transportsector het energie-efficiëntiepotentieel nog steeds onbenut blijft, terwijl investeringen in isolatie van gebouwen en energiezuinig openbaar vervoer kansen bieden op werkgelegenheid in de betreffende sectoren; is van mening dat op dit gebied meerjarige doelstellingen moeten worden geformuleerd; 45. stelt vast dat er tussen de verschillende lidstaten een wanverhouding in het duurzaam gebruik van hulpbronnen bestaat; legt de nadruk op de mogelijke schaalvoordelen dankzij grensoverschrijdende samenwerking wat betreft duurzaam gebruik van energiebronnen en energie-efficiëntie; is van oordeel dat er meer maatregelen moeten worden genomen ter bevordering van efficiënt grondstoffengebruik en recycling; onderstreept het risico van koolstoflekkage en de gevolgen daarvan op regionale ontwikkeling en sociale cohesie en is er daarom van overtuigd dat er een evenwicht moet worden gevonden tussen het nastreven van onze klimaatdoelstellingen en de energiezekerheid in de Europese regio's, hetgeen nodig is voor een duurzame en concurrerende groei; 46. wijst op de aanzienlijke voordelen die verbonden zijn aan het gebruik van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds voor de tenuitvoerlegging van de informatie- en communicatienetwerken die nodig zijn voor de ontwikkeling van een veilig en robuust slim EU-energienetwerk; Concurrentievermogen, werkgelegenheid en bestrijding van energiearmoede 47. benadrukt dat investeringen in energie-infrastructuur en energiezuinige bouw en transport zich direct vertalen in nieuwe banen; 48. roept op tot uitwisseling van beste praktijken op EU-schaal om de invloed van energiebeleidsmaatregelen op het verschijnsel energiearmoede in het oog te houden; 49. benadrukt dat de versnippering van de Europese energiemarkt moet worden aangepakt door de obstakels en knelpunten in de desbetreffende wettelijke kaders en met betrekking tot de toegang tot publieke en particuliere fondsen voor de ontwikkeling en uitvoering van projecten weg te nemen; o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en het Comité van de Regio's. Het Europees Parlement , – gezien het verbeterde kader voor economisch bestuur van de Unie, met inbegrip van de „six-pack”, de aangenomen „two-pack”-voorstellen van het Europees Parlement en het communautaire begrotingspact overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie (VSCB), – gezien de twee verslagen van de voorzitter van de Europese Raad van respectievelijk 26 juni 2012 (1) en 12 oktober 2012 (2) getiteld „Naar een echte economische en monetaire unie”, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 28 en 29 juni 2012, waarin wordt onderzocht hoe de economische en financiële architectuur van de eurozone kan worden verbeterd (3) , – gezien artikel 125 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien zijn resolutie van 18 november 2008 over „EMU@10: de eerste tien jaar Economische en Monetaire Unie (EMU) en de uitdagingen voor de toekomst” (4) , – gezien zijn resolutie van 6 juli 2011 over de financiële, economische en sociale crisis: aanbevelingen voor te nemen maatregelen en initiatieven (5) , – gezien het groenboek van de Commissie van 23 november 2011 over de haalbaarheid van de invoering van stabiliteitsobligaties ( COM(2011)0818 ), – gezien zijn resolutie van 15 februari 2012 over de haalbaarheid van de invoering van stabiliteitsobligaties (6) , – gezien de bij deze resolutie gevoegde routekaart, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie juridische zaken ( A7-0402/2012 ), A. overwegende dat het Parlement de Commissie heeft gevraagd een verslag in te dienen over de mogelijkheid van de invoering van Europese obligaties („eurobonds”), wat integraal deel uitmaakt van de overeenkomst tussen het Parlement en de Raad over het maatregelenpakket inzake economisch bestuur („six-pack”); B. overwegende dat met het groenboek een brede openbare raadpleging werd gelanceerd over het concept van stabiliteitsobligaties; overwegende dat het groenboek de haalbaarheid van de gemeenschappelijke emissie van staatsobligaties door de lidstaten van de eurozone in kaart heeft gebracht, alsook de voorwaarden waaraan zou moeten worden voldaan; C. overwegende dat, zonder het bredere perspectief van de Unie uit het oog te verliezen, de eurozone zich in een unieke situatie bevindt, aangezien de deelnemende lidstaten een gemeenschappelijke munt hebben, maar geen gemeenschappelijk begrotingsbeleid en geen interne obligatiemarkt; overwegende dat er dus redenen zijn om ingenomen te zijn met de ontwerpvoorstellen in de twee door de voorzitter van de Europese Raad gepresenteerde verslagen getiteld „Naar een echte economische en monetaire unie”, die een goed uitgangspunt vormen om aan een solide en echte EMU te werken; D. overwegende dat krachtens artikel 125 VWEU een lidstaat geen verplichtingen van andere lidstaten mag overnemen; E. overwegende dat het monetaire beleid van de Europese Centrale Bank (ECB) niet de oplossing vormt voor de begrotings- en structurele problemen van lidstaten en dat de niet-standaard maatregelen van de ECB beperkt effectief zijn; F. overwegende dat geen enkele federale staat (ook niet de Verenigde Staten of Duitsland) het equivalent van euro-obligaties, zoals bedoeld in opties 1 en 2 van het groenboek, uitgeeft, waardoor euro-obligaties tot het niveau van volledig nieuw concept worden verheven dat niet te vergelijken is met de beproefde en betrouwbare schatkistobligaties van de VS en de Duitse Bundesanleihen; G. overwegende dat lidstaten problemen ondervinden bij het verkrijgen van toegang tot financiering tegen redelijke tarieven als gevolg van wantrouwen vanuit de markt ten aanzien van de overheidsschuld, de situatie van de Europese banken en het vermogen van de Europese leiders om definitieve stappen te nemen om de gemeenschappelijke munt te verdedigen en de invoering ervan te voltooien; H. overwegende dat de crisis niet alleen de onderlinge afhankelijkheid tussen de lidstaten van de eurozone heeft aangetoond, maar ook de noodzaak van een sterkere begrotingsunie met effectieve mechanismen voor het corrigeren van onhoudbare begrotingstrajecten, macro-economische onevenwichtigheden, de schuldenlast en de plafonds van het begrotingssaldo van de lidstaten; I. overwegende dat geloofwaardige verbintenissen ten aanzien van groeivriendelijke consolidatiemaatregelen een voorwaarde vormen voor een duurzame oplossing van de buitensporige schuldenlast en tekorten van de meeste lidstaten van de eurozone; J. overwegende dat onderlinge verdeling van de staatsschuld van de eurozone per se het verlies aan concurrentievermogen van de eurozone niet kan compenseren; K. overwegende dat gemeenschappelijke schuldemissie met solidaire verplichtingen en een betere fiscale integratie met begrotingsdiscipline en -controle twee kanten van dezelfde medaille zijn; 1. neemt kennis van de aanzienlijke inspanningen om de crisis in te dijken en op te lossen, en wijst op het nieuwe, versterkte bestuurskader van de EMU, de recentste overeenkomsten over de reddingsfondsen en de besluiten van de ECB; meent echter dat er nog steeds behoefte is aan een akkoord over een blijvende oplossing teneinde een evenwichtige aanpak te ontwikkelen die solidariteit en verantwoordelijkheid binnen de eurozone combineert; brengt in herinnering dat ook drie lidstaten buiten de eurozone hulp hebben gekregen om hun staatsschuldcrisis te boven te komen; 2. blijft ernstig bezorgd over de aanhoudende crisis van de eurozone en de resulterende bedreiging van het welzijn van miljoenen mensen in de EU die in armoede verkeren en zonder werk zitten; wijst erop dat ter bescherming van de integriteit van de Economische en Monetaire Unie enerzijds de structurele hervormingen moeten worden voortgezet en een begrotingscapaciteit voor de eurozone moet worden ontwikkeld die economische schokken in bepaalde landen kan helpen opvangen of dergelijke structurele hervormingen kan vergemakkelijken, en anderzijds alternatieve manieren moeten worden gevonden om de markten toegankelijk te houden of de financieringskosten voor lidstaten te verlagen, waarbij niet louter een beroep wordt gedaan op reddingsmechanismen als het ESM en de EFSF; 3. is verheugd over het besluit van de Europese Raad van 30 juni 2012 om te onderzoeken hoe de economische en financiële architectuur van de eurozone kan worden verbeterd, moreel risico kan worden voorkomen en gezonde en houdbare overheidsfinanciën kunnen worden bewerkstelligd; is van mening dat een langetermijnvisie voor een sterkere Unie moet stoelen op een grotere democratische legitimiteit, aan de hand van de communautaire methode en vergezeld van een tijdgebonden routekaart; 4. merkt op dat het Europees Financieel Stabilisatiemechanisme (EFSM), de Europese Faciliteit voor financiële stabiliteit (EFSF) en het Europees stabiliteitsmechanisme (ESM) de belangrijkste afschermmechanismen zijn die tot nu toe door de EU zijn opgezet; beseft dat de rol van het ESM ten aanzien van solvabiliteitskwesties en afscherming in de toekomst niet over het hoofd mag worden gezien; is verheugd dat de Europese Raad op 18 en 19 oktober 2012 heeft beloofd dat wanneer er een doeltreffend gemeenschappelijk toezichtmechanisme, waarbij ook de ECB is betrokken, wordt ingevoerd, het ESM op grond van een reguliere beslissing de mogelijkheid zou hebben banken in de eurozone rechtstreeks te herkapitaliseren; 5. benadrukt dat een geloofwaardige strategie voor begrotingsconsolidatie en structurele hervormingen in alle lidstaten noodzakelijk zijn om de begrotingen weer geloofwaardig te maken en essentieel zijn om een duurzame betalingsbalans en degelijke en houdbare overheidsfinanciën te bewerkstelligen; meent dat gezonde staatsfinanciën noodzakelijk zijn voor het invoeren en functioneren van een systeem voor gemeenschappelijke schuldemissie; 6. juicht de voorlegging van het groenboek toe, waarmee gehoor is gegeven aan een oud verzoek van het Parlement; is van mening dat de invoering van stabiliteitsobligaties een even belangrijke operatie zou zijn als de invoering van de gemeenschappelijke munt; 7. is verheugd over de inspanningen die de lidstaten leveren om hun begroting te consolideren en structurele hervormingen door te voeren, en erkent de moeilijke en veeleisende inspanningen die van de Europese burgers worden gevraagd; vraagt de lidstaten zich te blijven houden aan hun verbintenissen en afspraken om hun begroting te consolideren, rekening houdend met de macro-economische context, en meer inspanningen te leveren om buitensporige macro-economische onevenwichtigheden te verminderen; 8. maakt zich er grote zorgen over dat beleggers en actoren op de financiële markt, ondanks de consolidatie- en hervormingsinspanningen van de lidstaten, de tot nu toe gedane inspanningen onvoldoende erkennen en speculatieve druk blijven uitoefenen op het beleid, wat tot uiting komt in grotere renteverschillen en een hoge mate van volatiliteit; 9. meent dat dringend werk moet worden gemaakt van een langetermijnstrategie voor de eurozone die gezonde overheidsfinanciën, duurzame groei, sociale cohesie en een hoog niveau van werkgelegenheid garandeert en tegelijk moreel risico voorkomt en convergentie bevordert door stappen te zetten in de richting van een begrotingsunie; vindt het een goede zaak dat met het verslag van de voorzitters van de Europese Raad, de Europese Commissie, de Eurogroep en de ECB een debat op gang is gebracht over een allesomvattende, ambitieuze en geloofwaardige strategie; 10. erkent de tekenen van druk op de markten voor schulden van lagere overheden en het verband met spanning in de desbetreffende lidstaten; 11. roept lidstaten met grote schulden van lagere overheden op om mechanismen voor de emissie van gemeenschappelijke stabiliteitsobligaties in te voeren die, in combinatie met de voorwaarde van begrotingsdiscipline, de schuldenlast van lagere overheden tot hetzelfde niveau als dat van hun lidstaat verlagen; 12. is ingenomen met het feit dat de euro als internationale reservemunt wereldwijd op de tweede plaats is gekomen; wijst erop dat het in het strategische langetermijnbelang van de eurozone is om zoveel mogelijk voordeel uit de eenheidsmunt te halen, zoals de mogelijke totstandbrenging van een gemeenschappelijke, liquide en gediversifieerde obligatiemarkt en de versterking van de euro als mondiale reservemunt; is van oordeel dat dit een geïntegreerd Europees financieel, economisch en begrotingskader vooronderstelt; 13. merkt op dat een geïntegreerd begrotingskader essentieel is ter waarborging van een gedegen begrotingsbeleid, dat coördinatie, gezamenlijke besluitvorming, intensievere handhaving en proportionele stappen naar gemeenschappelijke uitgifte van schuldpapier behelst, en dat thans sommige regelingen die worden voorgesteld voor de onderlinge verdeling van overheidsschuld, wellicht niet verenigbaar zijn met bepalingen van het constitutioneel recht in sommige lidstaten; 14. beklemtoont dat de huidige situatie, op de korte termijn, aanleiding heeft gegeven tot een „vlucht naar kwaliteit” (streven naar de veiligste activa, zelfs met zeer laag rendement), wat financieringsproblemen voor banken en andere financiële instellingen meebrengt; 15. is bezorgd over het feit dat banken grote hoeveelheden staatsobligaties bezitten, hetgeen een averechts terugkoppelingseffect creëert wanneer de druk op overheidsschuld overgaat in druk op banken; herinnert eraan dat de diversificatie van activa en passiva een instrument vormt om stabiliteit te waarborgen en een van de uit het oog verloren voordelen is die uit de interne markt voortvloeien; 16. benadrukt dat erop moet worden toegezien dat alle bestaande en toekomstige instrumenten en instellingen die in strikte of ruime zin deel uitmaken van het uniale kader voor economisch bestuur democratisch gelegitimeerd zijn; 17. meent dat het vooruitzicht van gemeenschappelijke obligaties een sterk signaal naar de financiële markten kan afgeven, de integriteit van de EMU kan helpen vrijwaren, een terugkeer naar economische stabiliteit kan ondersteunen en de onzekerheid kan verminderen, mits in de EU vooruitgang wordt geboekt op het vlak van financiële en budgettaire integratie en toezicht; herhaalt dat het de volgorde van de maatregelen essentieel acht, wat de vaststelling van een bindende routekaart vereist, vergelijkbaar met de criteria van Maastricht voor de invoering van de eenheidsmunt; vraagt om nadere toelichting bij het voorstel van de Commissie om de gemeenschappelijke schuldemissie afhankelijk te stellen van bijvoorbeeld de naleving van het stabiliteits- en groeipact; 18. beveelt de Commissie aan de uitstap- en instapcriteria te definiëren op grond van strenge budgettaire consolidatie en begrotingsdiscipline en daarbij rekening te houden met de huidige crisis en met de budgettaire aanpassingen die in een aantal eurolanden worden uitgevoerd; 19. neemt nota van de positieve en negatieve ontwikkelingen sinds 1999 in de eurozone en onderstreept dat de renteconvergentie voor staatsschulden stimulansen heeft gecreëerd om onhoudbare schuldenniveaus op te bouwen; stelt vast dat er in het publieke en politieke debat verschillende mogelijkheden voor de gedeeltelijke uitgifte van gezamenlijk schuldpapier zijn voorgesteld, zoals het bundelen van bepaalde kortetermijnfinancieringsinstrumenten op beperkte en voorwaardelijke basis (eurobills) of het geleidelijk doorrollen naar een Europees schuldaflossingsfonds; 20. onderstreept dat bij een overgang naar de gemeenschappelijke emissie van obligaties het perspectief van de gemeenschappelijke markt volledig in beschouwing moet worden genomen, waarbij wordt gewaarborgd dat geen onnodige obstakels of onevenwichtigheden tussen deelnemende en niet-deelnemende lidstaten worden gecreëerd; 21. herinnert eraan dat ook in het kader van een regeling voor gemeenschappelijke emissie van obligaties iedere lidstaat verplicht is zijn volledige schuld terug te betalen; brengt in herinnering dat gemeenschappelijke emissie van obligaties geen garantie vormt dat een lidstaat niet in gebreke blijft bij het aflossen van zijn schuld; 22. is van mening dat alleen gemeenschappelijk uitgegeven obligaties die een hogere rangorde voor de houders verzekeren, in overweging dienen te worden genomen, om de Europese belastingbetalers te beschermen; 23. erkent dat een gebrek aan concurrentievermogen en het uitblijven van structurele hervormingen in de reële economie beslissende factoren vormen voor een gestage verslechtering van de economische toestand van een staat; 24. merkt op dat de meeste voorstellen voor euro-obligaties manieren bevatten om voor lidstaten waarvan de begrotingssituatie uit de hand loopt, de toegang tot de obligaties te beperken; dringt er daarom op aan mechanismen te handhaven waarmee lidstaten kunnen worden geholpen die problemen ondervinden in de vorm van een liquiditeitscrisis (in tegenstelling tot een solvabiliteitscrisis) en die zijn uitgesloten van de gemeenschappelijke emissie van obligaties; meent dat hiervoor het ESM moet worden gehandhaafd; meent dat het ESM onder de communautaire methode moet komen te vallen; 25. vraagt de Commissie de criteria voor de toewijzing van de leningen aan de lidstaten verder uit te werken, aangezien in het groenboek alleen staat beschreven dat dit „naargelang hun behoeften” zal geschieden; dringt erop aan dat de capaciteit om de schuld af te lossen één van de centrale toewijzingscriteria moet zijn; 26. wijst erop dat in het groenboek van de Commissie staat dat het plafond van 60% van het bbp in het voorstel over blauwe obligaties misschien te hoog is om de stabiliteit van het systeem te verzekeren, en vraagt om nadere toelichting bij dat plafond; 27. meent dat het van essentieel belang is een routekaart vast te stellen om op de korte termijn de huidige crisis te boven te komen en op de lange termijn over te gaan naar een begrotingsunie door een vervollediging, versterking en verdieping van de economische en monetaire unie; 28. vraagt de Commissie het Parlement en de Raad zo snel mogelijk een verslag voor te leggen waarin de opties worden onderzocht en – indien van toepassing – voorstellen worden gedaan voor een routekaart voor de gemeenschappelijke uitgifte van staatsschuldinstrumenten, rekening houdend met financiële, budgettaire en wettelijke aspecten; meent dat de Commissie in dit verband, en parallel met het tussentijdse verslag-Van Rompuy van 12 oktober 2012, bijzondere aandacht moet besteden aan de haalbaarheid van de oprichting van een aflossingsfonds – waarbij de tijdelijke gemeenschappelijke uitgifte van schuldinstrumenten wordt gecombineerd met strenge regels voor begrotingsaanpassingen – voor landen waarvan de schuldenlast meer dan 60% van het bbp bedraagt, waarbij de deelnemende landen zich ertoe verbinden hun terugbetalingen te doen, zodat alle deelnemende landen hun buitensporige schuldenlast binnen een benchmarktermijn van 25 jaar kunnen verminderen, wat een langere periode is dan die in het vernieuwde Stabiliteits- en groeipact is vastgelegd, maar waarvoor in de praktijk eveneens voldoende economische groei en zeer strikte financiële discipline vereist zijn; 29. vraagt de lidstaten de emissie van gemeenschappelijke kortlopende schulden in de vorm van „eurobills”, als bedoeld in het verslag-Van Rompuy van 12 oktober 2012, in overweging te nemen, teneinde lidstaten die fundamenteel gezien een duurzaam begrotingsbeleid voeren te beschermen tegen illiquiditeit, de terugkoppeling tussen staatsschuld- en bankcrises en door paniek veroorzaakte negatieve externe effecten die tot ingrijpende marktverstoringen leiden en impliciete subsidies betekenen voor lidstaten die te maken hebben met abnormaal lage rentetarieven op hun staatsobligaties; 30. vraagt de lidstaten de haalbaarheid te onderzoeken van een geleidelijke invoering van een systeem van Europese veilige obligaties of andere voorstellen op basis van het concept van een obligatiemand; 31. is van mening dat eurobills, die qua termijn en aantal beperkt zouden kunnen worden, andere maatregelen, zoals het Stabiliteits- en groeipact en de „two-pack”, de tijd en stabiliteit zouden bieden om zichzelf te bewijzen en verdere langetermijnmaatregelen voor de toekomstige integratie van de eurozone in te voeren; 32. verzoekt de Commissie om aan een verduidelijking te werken van de wettelijke beperkingen van de gemeenschappelijke emissie van obligaties, met name artikel 125 VWEU en de gevolgen ervan voor drie mogelijke wijzen van emissie, namelijk op grond van gezamenlijke aansprakelijkheid, individuele aansprakelijkheid en hoofdelijke aansprakelijkheid; dringt er bij de Commissie op aan te onderzoeken of artikel 352, lid 1, van het VWEU of een andere rechtsgrondslag kan worden toegepast om een oplossing te vinden voor deels gemeenschappelijke schuldemissie zonder dat hiervoor een wijziging in het Verdrag is vereist, inclusief een kader voor toezicht en verslaglegging op grond van de artikelen 121 en 136 VWEU, dat is gericht op het op kwartaalbasis monitoren van de door de lidstaten van de eurozone en de eurozone in haar geheel geboekte voortgang naar een versterkte en echte economische en monetaire unie alsook maatregelen ten behoeve van de coördinatie van de emissie van overheidsschuldinstrumenten die niet onder een kader voor onderlinge verdeling vallen; 33. is verheugd over de beginselen van het door de top van de Eurogroep op 29 juni 2012 genomen besluit om de stabiliteit van de euro te waarborgen, „met name door op flexibele en efficiënte wijze gebruik te maken van de bestaande EFSF/ESM-instrumenten, teneinde de markten te stabiliseren voor lidstaten die zich houden aan hun landenspecifieke aanbevelingen en hun andere verplichtingen, met inbegrip van hun respectieve tijdschema's, in het kader van het Europees Semester, het stabiliteits- en groeipact en de procedure bij macro-economische onevenwichtigheden”; erkent dat de voorwaarden zullen worden vastgelegd in een memorandum van overeenstemming en dat de ECB zal „fungeren als tussenpersoon voor de EFSF/het ESM wat het op effectieve en efficiënte wijze uitvoeren van markttransacties betreft”; 34. ziet tegelijkertijd een dringende behoefte aan een herkapitalisatie van de Europese banksector en de voltooiing van de interne markt voor financiële diensten in de EU; is ingenomen met het voorstel van de Commissie om een gemeenschappelijk Europees toezichtsmechanisme voor banken in te stellen en een gemeenschappelijke Europese herstel- en afwikkelingsregeling in te voeren, idealiter tegelijk met de inwerkingtreding van het gemeenschappelijke toezichtsmechanisme; vraagt ook dat het ESM in de toekomst banken in moeilijkheden rechtstreeks mag financieren zodra het gemeenschappelijke toezichtsmechanisme operationeel is; benadrukt dat het gemeenschappelijke toezichtmechanisme aan het Parlement en de Raad verantwoording moet afleggen over de maatregelen en besluiten die op het gebied van Europees toezicht worden genomen en verslag moet uitbrengen aan de bevoegde commissie van het Europees Parlement; 35. herhaalt dat het noodzakelijk is crisisbeheersingsinstrumenten in te zetten en erkent dat de ontoereikende regulering van de financiële sector een belangrijk aspect is van de moeilijke begrotingstoestand van een aantal lidstaten van de eurozone; 36. meent dat het gevaar bestaat dat de gemeenschappelijke schuldemissie met individuele aansprakelijkheid, zoals voor de obligaties van de EFSF het geval is, door beleggers niet aantrekkelijk genoeg zal worden gevonden als het sommige lidstaten die aan de regeling deelnemen nog steeds aan houdbare financiën ontbreekt; 37. merkt op dat het noodzakelijk kan worden tussen drie scenario's te kiezen: ten eerste één rentetarief voor alle deelnemende lidstaten, hetgeen resulteert in een overdracht van vermogen tussen landen, ten tweede een gedifferentieerd rentetarief, en ten derde één rentetarief in combinatie met een compensatiestelsel zoals de Commissie heeft gesuggereerd, waarbij lidstaten met lagere ratings de lidstaten met betere ratings financieel compenseren; 38. vraagt de Commissie om nadere uitwerking van haar optie om een systeem voor differentiatie van de rentetarieven tussen lidstaten met verschillende ratings op te zetten, en met name te verduidelijken hoe en door wie deze ratings worden opgesteld nadat marktmechanismen door de invoering van gemeenschappelijke obligaties zijn geneutraliseerd; 39. deelt het door de Commissie in haar groenboek beschreven standpunt dat de stabiliteit van een systeem voor Europese obligaties niet uitsluitend op de schouders van een klein aantal lidstaten met houdbare financiën kan rusten en dat een dergelijk systeem een versterkte begrotingsunie en strengere begrotingsdiscipline en -controle ter voorkoming van moreel risico vereist; 40. meent dat, indien een systeem voor onderlinge schuldverdeling mogelijk wordt geacht en stevig wordt verankerd in een op stabiliteit gericht kader, in de routekaart naar een echte economische en monetaire unie een verdragswijziging moet worden overwogen die zou kunnen resulteren in de emissie van obligaties onder hoofdelijke aansprakelijkheid; 41. is van mening dat een systeem voor gedeeltelijke vervanging van nationale emissies (zoals de blauwe/rode obligaties) enerzijds de financieringskosten zou kunnen verlagen voor lidstaten met gezonde en houdbare overheidsfinanciën en anderzijds een stimulans zou kunnen vormen voor lidstaten met een buitensporige schuldenlast om die te verlagen, aangezien het aan rode obligaties verbonden risico hoger zou zijn en de rentetarieven zouden stijgen; 42. roept de Commissie op om, in voorkomend geval in samenwerking met de ECB en de Europese Bankautoriteit (EBA), en in overleg met de Raad en het Parlement alle technische aspecten grondig te beoordelen met betrekking tot regelingen zoals garanties, tranching- en poolingconstructies, potentiële onderpanden, de balans tussen op regels gebaseerde en op de markt gebaseerde begrotingsdiscipline, aanvullende waarborgen (met name in termen van deelname aan een regeling), herstructurering, emissie, relaties met bestaande stabiliteitsmechanismen, de investeerdersbasis, de regelgevingseisen (bv. kapitaaltoereikendheid), geleidelijke schulddekking en looptijd; dringt er bij de Commissie op aan na te denken over een legitieme en passende vorm van bestuur en verantwoordingsplicht; 43. benadrukt dat, na de uitvoering van maatregelen op korte termijn om uit de crisis te komen, en als een van de eerste stappen van de bindende routekaart, vervolgmaatregelen moeten worden genomen volgens de gewone wetgevingsprocedure, waarbij ten volle democratische verantwoording moet worden afgelegd op het niveau waarop het besluit wordt genomen; wijst de Commissie erop dat zij, wanneer zij haar voorstellen opstelt, een tijdelijk comité kan instellen dat bestaat uit leden van het Europees Parlement en vertegenwoordigers van de lidstaten en de ECB; herinnert eraan dat het ten volle gebruik zal maken van zijn prerogatieven en initiatiefrechten, met inbegrip van het recht om het initiatief te nemen tot een verdragswijziging; meent dat het comité in kwestie tevens de mogelijkheid van de emissie van echte federale obligaties in combinatie met een versterkte Europese begroting moet onderzoeken; 44. benadrukt dat de Commissie de haalbaarheid moet onderzoeken van alle afzonderlijke opties in de bijlage bij deze resolutie (zowel fase 1 als fase 2), aangezien deze opties niet noodzakelijkerwijs alternatieven zijn, maar onder bepaalde voorwaarden cumulatief kunnen zijn; 45. is zich ervan bewust dat steeds meer voorstellen voor onderlinge schuldverdeling worden geformuleerd, met name in de academisch wereld; merkt op dat deze voorstellen sterk uiteenlopen; 46. deelt de bezorgdheid van de Commissie over de boekhoudkundige behandeling van stabiliteitsobligaties volgens de nationale boekhoudregels; vraagt de Commissie een uitgebreide beoordeling uit te voeren van de gevolgen die verschillende garantiestructuren voor stabiliteitsobligaties hebben voor de staatsschuld-bbp-verhouding; 47. neemt nota van het probleem van „moral hazard” dat de Commissie in het groenboek vermeldt, maar acht een grondige analyse van dit probleem noodzakelijk om de juiste conclusies te kunnen trekken en zo mogelijk passende oplossingen te vinden; 48. is van mening dat het probleem van moral hazard kan worden verholpen met een juiste definitie van garanties en stimulerende maatregelen voor begrotingsdiscipline; 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Centrale Bank. BIJLAGE De routekaart Hieronder wordt een mogelijk traject beschreven, bestaande uit een reeks stappen die niet noodzakelijkerwijs opeenvolgend of cumulatief zijn of elkaar uitsluiten. Stap 1 – Onmiddellijk te nemen maatregelen om uit de crisis te raken 1. Oprichting van een tijdelijk Europees aflossingsfonds om de schulden terug te brengen tot een draaglijk niveau tegen betaalbare rentetarieven De Commissie dient een voorstel in met het oog op de onmiddellijke oprichting van een tijdelijk Europees aflossingsfonds, dat berust op de volgende beginselen: 2. Invoering van eurobills om de lidstaten tegen illiquiditeit te beschermen De Commissie doet een voorstel om onmiddellijk een systeem op te zetten voor de emissie van gemeenschappelijk kortlopend schuldpapier, dat berust op de volgende beginselen: De Commissie dient rekening te houden met de conclusies van het definitieve verslag-Van Rompuy over een echte economische en monetaire unie. Stap 2 – Deels gemeenschappelijke emissie – invoering van blauwe obligaties: jaarlijks toegewezen schuld ≤ 60% van het bbp, emissie zonder verdragswijziging De Commissie onderzoekt de mogelijkheid – en brengt over haar conclusies verslag uit aan het Europees Parlement – van voorstellen voor het opzetten van een systeem waarin de schuld onder 60% van het bbp wordt toegewezen voor gemeenschappelijke emissie, dat wordt gewaarborgd door nationale schuldremmen of andere geschikte mechanismen ter voorkoming van moral hazard en onder meer berust op de volgende beginselen: Stap 3 – Volledig gemeenschappelijke emissie van staatsleningen, met een verdragswijziging Op basis van de werkzaamheden van het comité dient de Commissie, na alle eventuele veranderingen in het rechtskader van de EU en zo nodig een verdragswijziging, en in voorkomend geval rekening houdend met grondwetswijzigingen in de lidstaten, voorstellen in voor het opzetten van een systeem voor de gemeenschappelijke emissie van obligaties op basis van de volgende beginselen: Stap 4 – Gemeenschappelijke emissie van echte Europese schuld in combinatie met een versterkte Europese begroting, met een verdragswijziging Na alle eventuele wijzigingen in het rechtskader van de EU en zo nodig van de eurozone te hebben voorbereid, dient de Commissie voorstellen in betreffende de emissie van obligaties ter financiering van investeringen van de EU in publieke goederen van de EU (bv. infrastructuur, onderzoek en ontwikkeling enz.), ter vergemakkelijking van aanpassingen aan landenspecifieke schokken door een zekere mate van absorptie op het centrale niveau, en ter bevordering van structurele hervormingen met het oog op meer concurrentievermogen en potentiële groei met betrekking tot een geïntegreerd kader voor economisch beleid.