(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0662 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 77, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7-0365/2010), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 29 juni 2011 om het standpunt van het Europees Parlement goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gelet op artikel 55 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7–0237/2011 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 6 juli 2011 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../../EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de lijst van reisdocumenten waarmee de houder de buitengrenzen kan overschrijden en waarin een visum kan worden aangebracht en betreffende de invoering van een mechanisme voor het opstellen van deze lijst (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit nr. 1105/2011/EU.) Het Europees Parlement, – gezien de aanbeveling van de Commissie van 20 september 2010 inzake geregelde toegang tot NGA-netwerken (toegangsnetwerken van de volgende generatie) (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 20 september 2010 getiteld „Breedband in Europa: investeren in digitale groei” ( COM(2010)0472 ), – gezien zijn standpunt van 11 mei 2011 over het voorstel van de Commissie voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het eerste programma voor het radiospectrumbeleid (2) , – gezien de mededeling van de Commissie van 26 augustus 2010 getiteld „Een digitale agenda voor Europa” ( COM(2010)0245 ), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het eerste programma voor het radiospectrumbeleid en de mededeling van de Commissie „Breedband in Europa: investeren in digitale groei” (TEN/434-435 - CESE 362/2011), – gezien de mededeling van de Commissie van 17 september 2009 getiteld „Communautaire richtsnoeren voor de toepassing van de staatssteunregels in het kader van de snelle uitrol van breedbandnetwerken” (3) , – gezien de mededeling van de Commissie van 4 augustus 2009 getiteld „Verslag over het digitale concurrentievermogen van Europa: Voornaamste successen van de i2010-strategie 2005-2009” ( COM(2009)0390 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 18 juni 2009 getiteld „Het internet van de dingen: een actieplan voor Europa” ( COM(2009)0278 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 28 januari 2009 getiteld „Vandaag investeren voor het Europa van morgen” ( COM(2009)0036 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 20 maart 2006 getiteld „Overbrugging van de breedbandkloof” ( COM(2006)0129 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 april 2006 getiteld „Het i2010-actieplan voor de elektronische overheid: versnelde invoering van de elektronische overheid voor het nut van iedereen” ( COM(2006)0173 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 30 april 2004 getiteld „e-Gezondheidszorg – een betere gezondheidszorg voor de burgers van Europa: Een actieplan voor een Europese Ruimte voor e-gezondheidszorg” ( COM(2004)0356 ), – gezien zijn resolutie van 15 juni 2010 over het internet van de dingen (4) , – gezien zijn resolutie van 5 mei 2010 over een nieuwe digitale agenda voor Europa: 2015.eu (5) , – gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 26 maart 2009 over de versterking van de veiligheid en van de fundamentele vrijheden op het internet (6) , – gezien zijn resolutie van 24 september 2008 over het ten volle profijt trekken van het digitale dividend in Europa: een gemeenschappelijke aanpak voor het gebruik van het spectrum dat vrijkomt door de digitale omschakeling (7) , – gezien zijn resolutie van 19 juni 2007 over het ontwikkelen van een Europees beleid voor breedbanddiensten (8) , – gezien zijn resolutie van 14 februari 2007 getiteld „Naar een Europees radiospectrumbeleid” (9) , – gezien zijn resolutie van 14 maart 2006 over een Europese informatiemaatschappij voor groei en werkgelegenheid (10) , – gezien zijn resolutie van 23 juni 2005 over de informatiemaatschappij (11) , – gezien zijn resolutie van 14 oktober 1998 over de mondialisering en de informatiemaatschappij: de behoefte aan een versterking van de internationale coördinatie (12) , – gezien het EU-kader voor elektronische communicatie, zoals gewijzigd, in het bijzonder de Richtlijnen 2002/21/EG (kaderrichtlijn), 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn), 2002/19/EG (toegangsrichtlijn), 2002/22/EG (universeledienstrichtlijn), 2002/58/EG (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) en Verordening (EG) nr. 1211/2009 (BEREC-verordening), – gezien het Europees economisch herstelplan ( COM(2008)0800 ), – gezien bijlage III van wijzigingsverordening (EG) nr. 473/2009 van de Raad van 25 mei 2009, – gezien artikel 189 van het Verdrag van Lissabon, – gezien artikel 48 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie cultuur en onderwijs ( A7-0221/2011 ), A. overwegende dat pan-Europese beschikbaarheid van snelle breedband van essentieel belang is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de EU 2020-strategie, om slimme, duurzame, insluitende en territoriaal cohesieve economische groei te bevorderen, de werkgelegenheidssituatie te verbeteren, het concurrentievermogen van Europa te versterken, wetenschappelijk onderzoek en innovatie te vergemakkelijken en daarmee alle regio's, steden, gemeenten en maatschappelijke groepen in staat te stellen om deel te nemen aan het digitale leven en hun de kans te geven gebruik te maken van nieuwe digitale technologieën voor openbare diensten, B. overwegende dat breedbandtoegang verkregen kan worden via tal van platforms (koperdraad, kabel, glasvezel, vast en mobiel draadloos, satelliet, enz.), zeer uiteenlopende gebruikers trekt (consumenten, bedrijfsleven, overheid, openbare en non-profitinstellingen, waaronder scholen, bibliotheken, ziekenhuizen en instanties op het gebied van de openbare veiligheid), die breedband gebruiken voor een grote verscheidenheid aan diensten (e-commerce, verlening van gezondheidszorg, spraak- en beeldcommunicatie, amusement, wagenparkbeheer, overheidsdiensten, onderwijs, opleiding op de werkplek, om er slechts enkele te noemen), en tevens machine-to-machinetoepassingen mogelijk maakt (slimme elektriciteitsmeters en slimme elektriciteitsnetten, draadloze hartmonitors, toepassingen voor hulpdiensten, alarmsystemen, voertuigtelemetrie, voorraadbeheer, enz.), C. overwegende dat de diverse platforms, gebruikers en diensten alle beschouwd moeten worden als onderdeel van het totale breedbandecosysteem, en in die hoedanigheid bijdragen tot de verwezenlijking van volledige breedbandtoegang en tal van daarmee samenhangende maatschappelijke voordelen opleveren, wat er op zijn beurt toe zal bijdragen dat breedband overal ingang zal vinden, overwegende dat de EU er bovendien naar moet streven dat alle regio's en maatschappelijke groepen kunnen deelnemen aan het digitale leven, D. overwegende dat duurzame toegang tot infrastructuur en concurrentie tussen diensten, samen met het „top-down” vastleggen van realistische en duurzame doelstellingen, zullen zorgen voor efficiënte, bij de vraag aansluitende connectiviteit van de volgende generatie, E. overwegende dat een EU-beleid voor breedbanddiensten het fundament moet leggen voor een ontwikkeling waarbij de EU koploper kan zijn wat betreft breedbandtoegang en -snelheden, mobiliteit, dekking en capaciteit; overwegende dat wereldleiderschap in de ICT-sector cruciaal is voor de welvaart en concurrentiepositie van de EU; overwegende dat een Europese markt met bijna 500 miljoen burgers die de beschikking hebben over een snelle breedbandverbinding, als speerpunt zou dienen bij de ontwikkeling van de interne markt, waardoor een wereldwijd unieke kritische massa gebruikers ontstaat, alle regio's nieuwe kansen krijgen, de gebruikers meerwaarde wordt geboden en de EU de mogelijkheid krijgt de meest vooraanstaande kenniseconomie ter wereld te worden; overwegende dat een snelle uitrol van breedband essentieel is om de innovatie en de productiviteit in de EU te bevorderen en de oprichting van nieuwe kmo's en het creëren van nieuwe banen te stimuleren, F. overwegende dat het essentieel is om de digitale kloof te overbruggen en met het oog op Europese meerwaarde breedband voor iedereen in de EU te realiseren, in het bijzonder met betrekking tot afgelegen en plattelandsgebieden, teneinde sociale en territoriale cohesie te waarborgen, G. overwegende dat breedband belangrijk is voor de verwezenlijking van de nieuwe technische infrastructuur die onontbeerlijk is voor het EU-leiderschap op het gebied van wetenschap, technologie en industrie, zoals cloudcomputing, supercomputers, het internet van de dingen en slimme computeromgevingen; herinnert eraan dat adequate breedbandtoegang en –snelheid essentieel zijn voor de ontwikkeling en het doeltreffende gebruik van dergelijke innovatieve ICT-technologieën; merkt verder op dat deze technologieën en de diensten die ze leveren bedoeld zijn ten voordele van zowel consumenten als bedrijven, met inbegrip van kmo's, H. overwegende dat publieke spelers een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de uitrol van breedband voor iedereen en aan de totstandbrenging van toegang van de volgende generatie (NGA) in niet en onvoldoende ontsloten gebieden; overwegende dat overheidsinvesteringen een aanvulling moeten zijn op particuliere investeringen en concurrentieversterkend moeten werken; overwegende dat investeerders in NGA de juiste stimulansen moeten blijven krijgen om in breedband te blijven investeren, I. overwegende dat de particuliere sector de afgelopen tien jaar weliswaar honderden miljarden euro's heeft geïnvesteerd in breedbandfaciliteiten, -diensten, -toepassingen en -inhoud, maar dat niet alle Europese burgers in het genot zijn gekomen van de voordelen van breedband; overwegende dat de bevordering van particuliere en openbare investeringen de belangrijkste motor van de breedbandgroei in de EU moet blijven, J. gezien het besluit van de ministeriële conferentie van de Unie voor het Middellandse Zeegebied van 4 november 2008 in Marseille om de digitale kloof tussen de twee kusten van het Middellandse Zeegebied te verkleinen, wat resulteerde in het BB-MED-voorstel (breedband voor het Middellandse Zeegebied), Breedband voor iedereen 1. merkt op dat de mededeling slechts een onderdeel is van een breder pakket, dat tevens de digitale agenda, de Innovatie-Unie, het programma inzake het radiospectrumbeleid en financieringsprogramma's op EU- en nationaal niveau omvat, met als doel een wederzijds ondersteunend systeem te creëren voor de efficiënte verdere ontwikkeling van, de toegang tot en het gebruik van netwerken, zowel terrestrische vaste en mobiele netwerken als satellietnetwerken; 2. merkt op dat het begrip breedband voortdurend in ontwikkeling is, daar het aantal platforms is gegroeid en de verscheidenheid aan klanten en de vormen van gebruik exponentieel zijn toegenomen; stelt vast dat breedband niet langer alleen gaat over internettoegang, maar zich evenmin beperkt tot rechtstreekse menselijke interactie, aangezien machine-to-machineverbindingen en -toepassingen snel terrein winnen; 3. merkt op dat zowel vast als mobiel dataverkeer exponentieel toeneemt en dat een aantal maatregelen, zoals een verdergaande harmonisatie van de spectrumtoewijzingen voor draadloos breedband, verbeterde spectrumefficiëntie en een snelle uitrol van NGA-netwerken, cruciaal zal zijn om deze toename aan te kunnen; 4. is daarom van mening dat het de doelstelling moet zijn dat de EU wereldleider wordt op het gebied van ICT-infrastructuur; wijst erop dat daartoe alle Europeanen in 2013 moeten kunnen beschikken over een basisbreedbanddekking van 100%, terwijl een dienst van ten minste 2 Mbps wordt gegarandeerd voor alle gebruikers in plattelandsgebieden en veel hogere snelheden in andere gebieden; wijst de Commissie erop dat, om een digitale kloof te voorkomen, bij de vaststelling van het basisbreedbandaanbod in plattelandsgebieden rekening moet worden gehouden met de toenemende transmissievereisten voor innovatieve internetdiensten, zoals e-overheid, e-gezondheid of e-leren; is van mening dat bij de vraag hoe dergelijke doelstellingen gefinancierd moeten worden, in ieder geval rekening moet worden gehouden met concurrentieoverwegingen, om marktverstoringen te voorkomen en de markt in eerste instantie in staat te stellen om zelf oplossingen te leveren; 5. merkt op dat in 2015 ongeveer 15% van de huishoudens in de EU een abonnement met een snelheid van ten minste 100 Mbps moet hebben, wil de doelstelling voor die snelheid haalbaar blijven; 6. herinnert eraan dat het belangrijk is dat de doelstellingen van de digitale agenda bereikt worden, d.w.z. dat alle burgers van de Unie in 2020 toegang hebben tot een breedbandnet met een snelheid van ten minste 30 Mbps en dat de EU in staat wordt gesteld over de grootst mogelijke breedbandsnelheden en -capaciteit te beschikken; onderstreept dat het voor het bereiken van de breedbanddoelstellingen in de EU2020-strategie nodig is dat er in de digitale agenda benchmarks op zowel EU- als nationaal niveau worden vastgesteld voor de tussenliggende jaren 2013, 2015 en 2018; 7. benadrukt dat er optimaal gebruik moet worden gemaakt van alle beschikbare technologieën, waaronder mobiele en satelliettechniek, om op de meest kostenefficiënte wijze breedbanddekking in plattelandsgebieden, berggebieden en op eilanden te realiseren zonder al te zware lasten voor consumenten, de regio's in de lidstaten of bedrijven; 8. merkt op dat de toekomstige toewijzing van radiospectrum het pad moet effenen voor Europees leiderschap op het gebied van draadloze applicaties en nieuwe diensten; wijst erop dat de toegang tot lage-radiofrequentiebanden, die door hun propagatie-eigenschappen een brede dekking ondersteunen, een cruciale factor is voor draadloze breedbanddekking in plattelands-, berg- en eilandgebieden die toegang biedt tot alle voorzienbare internetdiensten; onderstreept dat Europa aan de top moet blijven van het wetenschappelijk onderzoek en de technologische innovatie op het gebied van draadloze diensten; merkt op dat het van wezenlijk belang is de toegang tot breedbrandinfrastructuur, waaronder de gebruikersapparatuur op de grond, te bevorderen om gebruikers in plattelands-, berg- en eilandgebieden de mogelijkheid van betaalbaar breedbandinternet via de satelliet te verschaffen en hen te helpen toegang te verkrijgen tot alle voorzienbare internetdiensten; 9. beveelt aan om een snelle benutting van het digitale dividend voor nieuwe mobiele breedbanddiensten gemakkelijker te maken middels een geharmoniseerde, niet aan een bepaalde technologie gebonden en voor de gehele EU geldende aanpak, die schaalvoordelen biedt en nadelige grensoverschrijdende interferentieproblemen voorkomt, zonder in te grijpen in de bestaande ontvangst van digitale tv dan wel hdtv op basis van internationale normen; benadrukt dat er behoefte is aan EU-steun voor projecten en proeven met „draadloze steden”; 10. acht het van groot belang dat onderwijs- en onderzoeksinstellingen toegang hebben tot breedband, voor een vrije circulatie van kennis, het opleiden van nieuwe generaties en het concurrerend maken van de EU; roept de Commissie en de lidstaten op om Europese en nationale programma's te ontwikkelen waarmee de toegang tot breedband voor alle onderwijs- en onderzoeksinstellingen voor 2015 kan worden bekostigd; is van mening dat in 2015 alle Europese onderzoekinstellingen en universiteiten aangesloten moeten zijn op supersnelle Gbps-netten en aldus een intranet voor de Europese onderzoekruimte gaan vormen; 11. dringt er bij de lidstaten op aan om hogesnelheidsconnectiviteit met open toegang te stimuleren en uit te breiden tot belangrijke openbare infrastructuren in perifere gebieden (scholen, ziekenhuizen en andere overheidsinstellingen) om de dienstverlening aan het publiek te verbeteren en om hogesnelheidsconnectiviteit in perifere gebieden te verankeren, waardoor de investeringskosten voor lokale particuliere distributie afnemen; 12. beveelt aan om de lidstaten te verzoeken om overheidsbeleid te voeren voor de ondersteuning van de invoering van nieuwe technologieën en de invoering van digitale onderwijsmethoden te stimuleren; verzoekt de Commissie de uitwisseling van goede praktijken tussen de lidstaten onderling en met landen buiten de EU aan te moedigen; 13. herinnert eraan dat de nieuwe technologieën en de toegang tot hogesnelheidverbindingen een positieve invloed hebben op de onderwijsmogelijkheden van de burgers, o.a. door goede mogelijkheden te scheppen voor afstandsonderwijs, vooral in de ultraperifere gebieden, en op hun informatievoorziening en communicatie- en vijetijdsbestedingsmogelijkheden; 14. benadrukt dat er in de Europese Unie duurzaam geïnvesteerd moet worden in onderzoek naar toekomstige communicatietechnologieën, zowel voor vaste als mobiele communicatie; dringt er bij de Commissie op aan gezamenlijke technologie-initiatieven te blijven ontwikkelen op dit gebied, in samenwerking met universiteiten, onderzoeksinstellingen, fabrikanten, dienstverleners en contentproviders; is van mening dat deze platformen de optimale mogelijkheden bieden om nieuwe technologieën te ontwikkelen en te exploiteren en dat zij de Europese Unie een aanzienlijk concurrentievoordeel zullen geven; 15. herinnert eraan dat omroepen pluralistische audiovisuele inhoud van hoge kwaliteit moeten kunnen aanbieden, met gebruikmaking van de bestaande zendplatforms, waaronder begrepen terrestrische platforms evenals breedbandnetten, met name voor on demand-diensten, op voorwaarde dat de breedbandnetten wat betreft de kwaliteit van hun diensten aan dezelfde eisen voldoen en streven naar een zo groot mogelijke spectrumefficiency en een zo groot mogelijk bereik; 16. verzoekt de Commissie, teneinde een coherente, consistente en doeltreffende EU-structuur te creëren die alle hulpmiddelen bundelt, om spoedig een passend voorstel voor een strategisch plan in te dienen met daarin één kader voor alle aspecten van cyberveiligheid in de EU, ten einde de volledige bescherming en weerbaarheid van netwerkinfrastructuren en infrastructuren voor kritieke informatie te waarborgen, o.a. minimumveiligheidsnormen en certificeringen, een gemeenschappelijke terminologie, de omgang met cyberincidenten en een routekaart inzake cyberveiligheid; is van mening dat in een dergelijk plan de bijdragen moeten worden omschreven die van iedere actor verlangd worden, met inbegrip van de Commissie, de lidstaten, Enisa, Europol, Eurojust, EU- en nationale responsteams voor computernoodgevallen en andere relevante EU- en nationale organen en autoriteiten alsmede de particuliere sector, en dat daarin ook de rol en vertegenwoordiging van de EU op internationaal niveau aan de orde moeten komen; 17. is van mening dat universeledienstverplichtingen uiteindelijk een extra prikkel voor de ontwikkeling van breedband kunnen worden, en moedigt de Commissie aan om de reikwijdte van de universele dienstverlening in dit opzicht spoedig te herzien; 18. verzoekt de lidstaten om in nauwe samenwerking met alle belanghebbenden nationale breedbandplannen op te stellen en operationele plannen met concrete maatregelen goed te keuren met het oog op de in de digitale agenda vastgestelde doelstellingen voor 2013 en 2020; verzoekt de Commissie om deze plannen te bestuderen, optimale oplossingen voor te stellen en de toepassing ervan met de lidstaten te coördineren; Breedband voor economische groei, innovatie en mondiaal concurrentievermogen 19. is van mening dat er nieuwe hogesnelheidsnetwerken en -diensten nodig zijn ter verbetering van het internationale concurrentievermogen van de EU en om kwaliteitsbanen te creëren; 20. is ervan overtuigd dat de combinatie van concurrentie en zorgvuldig uitgekozen doelstellingen, op het vlak van zowel de infrastructuur als de diensten, de beste basis vormt voor duurzame investeringen, innovatie en toepassing; benadrukt echter dat in een aantal gevallen betere samenwerking tussen belanghebbenden ook investeringen kan bevorderen; 21. is van mening dat breedbandnetwerken met hoge capaciteit en netwerken met optische vezelkabels tot in huis („Fibre to the home”, FTTH) vanuit het gezichtspunt van de eindgebruiker met zijn toekomstige behoeften en met het oog op de economische ontwikkeling gezien de alsmaar toenemende breedbandtoepassingen onontbeerlijk zijn; 22. beveelt aan een concurrerende markt voor investeringen in en benutting van vaste en draadloze breedbandinfrastructuur te bevorderen; merkt op dat een concurrerende markt een katalysator is voor extra investeringen en innovatie door leveranciers van communicatiediensten, applicaties en inhoud, alsmede een vitaal platform voor de digitale economie; beseft dat een degelijk breedbandplatform overheids-, individuele en zakelijke gebruikers op plaatsen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan zal verbinden en dat derhalve de EU en de Verenigde Staten in het bijzonder ambitieuze agenda's moeten uitvoeren om het gebruik van breedband te bevorderen; 23. moedigt de Commissie, het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (BEREC) en de dienstverleners aan om uiterlijk in 2013 tot een gezamenlijke aanpak te komen voor de versterking van de interne markt voor zakelijke communicatie in de gehele EU; 24. wijst met het oog op de totstandbrenging van concurrerende mobiele markten op het belang van een concurrentiegerichte en tijdige spectrumtoewijzing voor draadloze breedband middels het programma inzake het radiospectrumbeleid, en verzoekt de lidstaten de 800 MHz-band hiervoor uiterlijk in 2013 beschikbaar te stellen zonder afbreuk te doen aan de bestaande diensten; 25. herinnert eraan dat de digitale wereld en ICT aanjagers zijn van innovatie en dat toegang tot hogesnelheidsbreedband derhalve een essentiële voorwaarde is binnen alle Europese innovatiepartnerschappen (EIP's), aangezien de samenwerking en de participatie van burgers erdoor verbeterd worden; 26. benadrukt het belang van openbare pre-commerciële aanbesteding van op O&O gebaseerde oplossingen voor bovengenoemde sectoren om een effectieve spiraal van technologische ontwikkeling en vraag naar hogesnelheidsbreedbanddiensten op gang te brengen; 27. is van mening dat de voor breedband bestemde openbare financiële middelen een efficiënte hefboom kunnen zijn voor het versterken van het concurrentievermogen van regio's in de EU, mits deze worden ingezet voor de ontwikkeling van moderne infrastructuur van de nieuwe generatie met een hoge transmissiecapaciteit in gebieden met een grote connectiviteitsachterstand; gelooft dat deze gebieden, met name als ze gekenmerkt worden door veel industrie en een hoge bevolkingsdichtheid, binnen zeer korte tijd zouden kunnen profiteren van het innovatief en creatief potentieel van de voor burgers en bedrijven beschikbare nieuwe diensten; 28. is van mening dat de uitbreiding van breedbandnetwerken, in het bijzonder in rurale gebieden, de communicatiemogelijkheden van de bevolking en de toegang tot diensten verbetert, vooral voor mensen die niet mobiel of geïsoleerd zijn, en de ontwikkeling van kmo's in plattelandsgebieden stimuleert, hetgeen nieuwe banen en nieuwe diensten op het platteland oplevert; 29. betreurt het dat in 2008 in het Europees economisch herstelplan wel een budget van 1 miljard euro is aangekondigd voor de totstandbrenging van 100% breedbanddekking tot het einde van 2010, maar dat dit niet is toegewezen, waardoor deze doelstelling niet is gerealiseerd; roept de Commissie en de lidstaten op om bij de herziening van het huidige meerjarig financieel kader de nodige bedragen toe te wijzen om het doel om 100% breedbanddekking in 2013 te realiseren; 30. benadrukt de urgente noodzaak om een concurrerende digitale eengemaakte markt tot stand te brengen die als een speerpunt de interne markt voor alle EU-burgers open kan stellen; dringt aan op het creëren van één loket voor btw in iedere lidstaat om de grensoverschrijdende e-handel voor kmo's en ondernemers te vergemakkelijken; 31. stelt dat de sterke vraag naar connectiviteit – die tegelijkertijd de online-economie in de EU stimuleert, bijdraagt tot de „netwerkgereedheid” van de EU en een reactie vormt op de maatschappelijke veranderingen in de interne markt – ondersteund moet worden met adequate middelen en een stevige mededingingsinfrastructuur voor de verwezenlijking van het Europese breedbandproject; 32. beklemtoont dat breedbanddiensten van doorslaggevend belang zijn voor het concurrentievermogen van de bedrijven in de EU en een grote bijdrage leveren aan de economische groei, de sociale samenhang en kwalitatief hoogwaardige werkgelegenheid, alsmede aan de deelname van alle regio's en maatschappelijke geledingen aan het digitale leven in de EU; is van oordeel dat de succesvolle uitvoering van het „breedbandpakket” cruciaal is voor de bestrijding van werkloosheid, vooral onder jongeren, doordat het zorgt voor intelligente, duurzame en inclusieve groei in Europa, zoals beoogd wordt door de Europa 2020-strategie; 33. verwelkomt het initiatief van de Commissie om in juni 2011 een digitale vergadering bijeen te roepen; Stimuleren van investeringen en concurrentie 34. wijst erop dat maatregelen van de lidstaten en de bedrijfstak die gericht zijn op breedband voor iedereen, zich op de vraagzijde moeten concentreren, niet marktverstorend mogen werken en geen al te zware last op de schouders van de sector mogen leggen; 35. merkt op dat de mogelijke risico's van de aanleg van kostbare infrastructuur voor breedband van de volgende generatie hoog zijn, en dat de desbetreffende terugverdienperiode lang is; stelt dat de regelgeving investeringen in deze infrastructuur niet in de weg mag staan en ervoor moet zorgen dat alle spelers op de markt voldoende investeringsstimulansen krijgen; 36. benadrukt dat de kosten van infrastructuurinvesteringen door de markt gefinancierd moeten worden; merkt evenwel op dat, wanneer de markt waarschijnlijk niet binnen een redelijke periode een open infrastructuur tot stand brengt, het staatssteunkader voor breedband en een gericht gebruik van communautaire gelden, o.a. via de Europese Investeringsbank (EIB), de structuurfondsen en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), wel eens de meest progressieve aanvullende methoden kunnen zijn voor de versnelling van de uitrol van breedband; verzoekt de Commissie bij de herziening van de staatssteunrichtsnoeren voor breedband een stabiel, consistent kader te creëren dat de concurrentie en efficiënte investeringen in open netwerken bevordert, en een flexibele toewijzing van EU-middelen binnen de respectieve programmeringsperioden toe te staan; 37. steunt alle maatregelen die aanlegkosten helpen verlagen, en benadrukt de noodzaak van innovatieve diensten om het gebruik te stimuleren; benadrukt de noodzaak om nieuwe vaardigheden en competenties te bevorderen met het oog op de levering van innovatieve diensten en de aanpassing aan de technologische veranderingen, en is van mening dat de investeringen in nieuwe, open en competitieve netwerken ondersteund moet worden door maatregelen van lokale, regionale en nationale autoriteiten met het oog op het terugdringen van de kosten; vraagt om toekenning van (nationale en communautaire) overheidsmiddelen voor het ontwikkelen van breedband in geïsoleerde, dunbevolkte of afgelegen gebieden die vanwege de kosten-batenverhouding onvoldoende aantrekkelijk zijn voor aanbieders van breedband; 38. benadrukt de behoefte aan betere richtsnoeren inzake breedbandinvesteringen voor lokale en regionale autoriteiten om de volledige absorptie van EU-fondsen aan te moedigen, aangezien bestedingscijfers voor de structuurfondsen erop wijzen dat de regio's moeite hebben om de beschikbare middelen te absorberen en gericht in te zetten voor breedbandprojecten; is van mening dat staatssteun voor breedbandinvesteringen in combinatie met structuurfondsen moet worden ingezet om lokaal ondernemerschap en de lokale economie te stimuleren, om lokale banen te creëren en om de concurrentie op de telecommarkt te bevorderen; is van mening dat, met het oog op een optimale benutting van de beperkte overheidsfinanciering, hetzij rechtstreeks door de lidstaten hetzij via de EU, dergelijke financiering duidelijk gericht moet worden op projecten waar de financiering naar verwachting een maximaal effect zal hebben op de particuliere investeringen om zowel de dekking als de capaciteit te vergroten; benadrukt de behoefte aan overheidsmiddelen of gesubsidieerde leningen, overeenkomstig de richtsnoeren van de Commissie inzake staatssteun, die gericht moeten worden op toekomstvaste, open infrastructuren met een lange levensduur die de concurrentie bevorderen en de consument keuzemogelijkheden bieden; 39. benadrukt dat de acties op dit gebied hoofdzakelijk op lokaal niveau plaatsvinden en staat achter het initiatief van de Commissie om mechanismen te ontwikkelen en te verbeteren om plaatselijke belanghebbenden in staat te stellen relevante informatie te verkrijgen over hoe zij de investeringskosten kunnen beperken; is van mening dat zowel de samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten, als het betrekken van de regionale en lokale overheden bij de uitwerking van de plannen op het gebied van breedbandinternet, van essentieel belang zijn voor het volledig uitvoeren van deze plannen; 40. onderkent dat zekerheid op het gebied van regelgeving nodig is om investeringen te bevorderen en knelpunten in netwerken van de volgende generatie aan te pakken, en moedigt de nationale regelgevende autoriteiten (NRA's) aan een concurrentiebevorderend beleid te voeren en transparantie en non-discriminatie op de telecommarkt voor grootverbruikers te waarborgen, waardoor alle concurrenten een eerlijke toegang tot de infrastructuur zouden krijgen; roept de lidstaten op tot naleving van de EU-telecomregels en de NRA's tot uitvoering van de NGA-aanbeveling; roept de Commissie op binnen het regelgevingskader meer investeringsstimulerende elementen toe te passen en het gebruik van synergieën uit infrastructuurprojecten te stimuleren; 41. benadrukt het belang van concurrerende markten voor het tot stand brengen van betaalbaar breedband en benadrukt de behoefte aan de snelle uitvoering door de lidstaten en NRA's van het herziene EU-wetgevingskader inzake telecommunicatie en de NGA-aanbeveling; 42. wijst op de behoefte aan duidelijke richtsnoeren voor de lidstaten om te waarborgen dat middelen tijdig ingezet worden voor cruciale breedbanddoelstellingen, terwijl tegelijkertijd de kosteneffectiviteit en evenredigheid van de maatregelen geëerbiedigd moeten worden; 43. roept op tot de invoering van een investeringsvriendelijk kader voor NGA en draadloze hogesnelheidstoegang (mobiel en satelliet) dat onder meer rechtszekerheid verschaft en investeringen, concurrentie en technologieneutraliteit bevordert, waarbij de keuzes op technologisch vlak aan de markt worden overgelaten; 44. verzoekt de lidstaten de niet-discriminerende toegang tot aanlegwerkzaamheden te garanderen en de toegang tot leidingen te vergemakkelijken, aangezien de drempel om te investeren zo aanzienlijk kan worden verlaagd; 45. verzoekt de Commissie om de niet en onvoldoende bediende gebieden met steun van de lidstaten in kaart te brengen; 46. merkt op dat het EU-beleid de uitrol van efficiënte en betaalbare netwerken, toepassingen, toegangsapparatuur, diensten en inhoud moet aanmoedigen om de beschikbaarheid en ingang van breedband te optimaliseren; moedigt de lidstaten ertoe aan diensten te ontwikkelen op het gebied van elektronische overheid (e-overheid), elektronische democratie (e-democratie), elektronisch leren (e-leren) en elektronische gezondheidszorg (e-gezondheid), waardoor de vraag naar breedband zal toenemen; 47. onderstreept dat het overheidsbeleid investeringen en innovatie vanuit de particuliere sector moet bevorderen door eventuele belemmeringen hiervoor weg te nemen, indien de krachten van de markt zelf in staat zijn voor concurrerende breedbandtoegang te zorgen; 48. steunt het initiatief van de Commissie om met de EIB samen te werken om de financiering voor snelle en ultrasnelle netwerken te verbeteren, en benadrukt dat een dergelijke financiering moet worden gericht op open infrastructuurprojecten waarmee een grote verscheidenheid aan diensten wordt gesteund; 49. staat positief tegenover het voorstel van de Commissie om nieuwe financieringsbronnen aan te boren en innovatieve financieringsinstrumenten te onderzoeken; steunt voor dit doel het opzetten van een EU-systeem voor projectobligaties dat in samenwerking met de EIB en met de garantie van EU-begrotingsmiddelen een antwoord zal zijn op het huidige financieringsgat als gevolg van een gebrek aan belangstelling onder particuliere investeerders en de ernstige beperkingen waarmee de nationale begrotingen te kampen hebben; dringt er derhalve bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk met concrete wetgevingsvoorstellen te komen voor de invoering van deze alternatieve financieringsbron voor grote infrastructuurprojecten met een Europese toegevoegde waarde; 50. blijft passende overheidsinvesteringen en organisatiemodellen, waarin met name de lokale overheden een rol spelen, publiek-private partnerschappen en belastingvoordelen ten behoeve van de uitrol van snelle en ultrasnelle netwerken aanmoedigen; onderstreept het belang van de coördinatie van overheidsbeleid op alle niveaus; 51. roept de Commissie en de lidstaten op om het eens te worden over een EU-pact voor de uitrol van breedband, om nationale en Europese subsidieprogramma's en particuliere investeringen beter te coördineren overeenkomstig de staatssteunrichtsnoeren van de Commissie, waarbij het accent ligt op de plattelandsgebieden en zorg wordt gedragen voor de nodige afstemming met consistente resultaatindicatoren op EU-niveau; 52. verzoekt om de oprichting van één EU-taskforce op hoog niveau waarin alle relevante belanghebbenden vertegenwoordigd zijn, met inbegrip van gebruikers en leveranciers van elektronische netwerken en diensten, NRA's en BEREC, en die bij moet dragen aan de uitwerking van een ICT-infrastructuurstrategie en specifieke diensten voor de informatiemaatschappij; 53. roept de Commissie op de neutraliteit en het open karakter van het internet te beschermen en de gebruikers beter in staat te stellen om informatie op te vragen en te verspreiden alsmede applicaties en diensten van hun keuze te gebruiken; geeft de Commissie opdracht te analyseren of de uitvoering van het herziene telecomwetgevingskader van de EU specifieke richtsnoeren vereist; 54. verzoekt de lidstaten na te gaan welke maatregelen kunnen worden genomen om de markttoegang voor nieuwe exploitanten te vergemakkelijken ter bevordering van de concurrentie; 55. benadrukt dat de lidstaten regelgevende maatregelen met betrekking tot het opleggen van een functionele scheiding slechts bij wijze van uitzondering moeten treffen, na een analyse van het verwachte effect op de toezichthoudende autoriteit, de onderneming, haar personeel in het bijzonder, en de stimulansen voor de onderneming om in het netwerk te investeren; deze effectbeoordeling moet besproken worden met alle belanghebbenden, met inbegrip van vertegenwoordigers van het personeel; Voordelen voor de consument 56. neemt nota van het voornemen van de Commissie om richtsnoeren op te stellen inzake kostentoerekening en non-discriminatie, hoofdbeginselen in het EU-kader, moedigt de Commissie aan concurrentie in snelle en ultrasnelle netwerken te steunen en voor alle exploitanten een eerlijke toegang tot het netwerk mogelijk te maken om een brede keuze aan diensten, eerlijke tarieven voor de netwerktoegang en betaalbare prijzen voor de consumenten te waarborgen, en stimulansen te creëren voor efficiënte investeringen en een snelle overgang naar snelle en ultrasnelle netwerken; 57. roept de Commissie en de lidstaten op sociale digitale uitsluiting aan te pakken en andere hindernissen waardoor sommige bevolkingsgroepen nog steeds offline zijn, met name de lage inkomens en gehandicapten, en alle relevante belanghebbenden te verplichten tot het aanbieden van opleidingen en publieke toegang tot breedbanddiensten, economische steun voor de aanschaf van breedbanddiensten en -apparatuur alsmede stimulansen voor de ontwikkeling van op specifieke gebruikersbehoeften toegesneden technologie en inhoud; 58. verzoekt de Commissie, met het oog op haalbare interactieve diensten en bewaking van de breedbanddoelstellingen, om kenmerken van de breedbandtoegang te specificeren die veeleer op kwalitatief vlak liggen, waaronder download- en uploadsnelheden, wachttijden, door de gebruikers ervaren snelheden en de kenmerken die nodig zijn voor het efficiënte functioneren van dergelijke diensten; verwelkomt de inspanningen van de Commissie om een methode te ontwikkelen voor het meten van de relevante aspecten van de feitelijke gebruikerservaringen; 59. benadrukt het verschil tussen theoretische netwerksnelheden en de daadwerkelijke ervaring van de gebruiker, aangezien de ervaring van de gebruiker ook bepaald wordt door de capaciteit van de website, netwerkverstopping, enz.; roept de Commissie op in samenwerking met BEREC haar metingen van geleverde breedbandsnelheden te verfijnen en haar doelstellingen dienovereenkomstig aan te passen, en roept BEREC op EU-richtsnoeren te ontwikkelen om te waarborgen dat geadverteerde breedbandsnelheden overeenkomen met de gemiddelde up- en downloadsnelheden die gebruikers in de realiteit kunnen verwachten, en dat de consument uitgebreid wordt geïnformeerd over het dienstenaanbod, teneinde de transparantie te waarborgen met betrekking tot de voordelen van nieuwe technologie, de vergelijkbaarheid te bevorderen en de concurrentie te vergroten; verzoekt BEREC ervoor te zorgen dat de typische breedbandsnelheden die de consumenten ervaren eerlijk vermeld worden in advertenties, in het belang van transparantie ten aanzien van de voordelen die de nieuwe technologie biedt bij het uploaden en downloaden; verzoekt de NRA's om maatregelen te nemen tegen providers die geen gevolg geven aan de BEREC-aanbevelingen; 60. wijst opnieuw op het belang van toekomstige hogesnelheidsdiensten waarmee de doelstellingen van de EU inzake energie-efficiëntie en veiligheid gehaald kunnen worden en andere communicatiemogelijkheden ontstaan (bijv. efficiënte en intelligente vervoerssystemen, person-to-person-, person-to-machine- en machine-to-machinecommunicatiesystemen); 61. merkt op dat de nieuwe glasvezelnetwerken de consumenten toegang van hoge kwaliteit bieden met snelheden die steeds hoger zijn dan het geval is bij de bestaande technologie; acht het zinvol voorrang te verlenen aan het uitrollen van breedband op basis van glasvezelnetwerken waar dit op de lange termijn de meest economische en duurzame oplossing vormt; 62. verzoekt de Commissie jaarlijks een verslag in te dienen bij het Europees Parlement over het daadwerkelijk voor gebruikers in de EU beschikbare breedbandaanbod en de keuzemogelijkheden op dit vlak, evenals over de voortgang bij de tenuitvoerlegging van het kader voor elektronische communicatie en de NGA-aanbeveling; 63. dringt er bij de Commissie op aan goede praktijken op het gebied van algemeen en gratis toegankelijke hogesnelheidsnetwerken (wifi) in het openbaar vervoer tussen de lidstaten te coördineren; 64. onderstreept dat de ontwikkeling van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën in verband met breedbandinternet een enorme kans is om de communicatie en de dialoog tussen burgers en de instellingen van de Europese Unie verder te verbeteren; 65. roept de Commissie op gedetailleerdere analyses te verschaffen met betrekking tot het effect dat bepaalde, met breedband verband houdende technologieën, in het bijzonder person-to-person-, person-to-machine- en machine-to-machinecommunicatiesystemen, op de gezondheid zouden kunnen hebben; benadrukt dat het nodig is dat de EU de gezondheidsrisico's van draadloos internet doorlopend bewaakt en analyseert om te voorkomen dat burgers aan straling met schadelijke effecten op de gezondheid worden blootgesteld; E-initiatieven: stimuleren van de vraag 66. dringt aan op specifieke maatregelen om ervoor te zorgen dat het MKB optimaal kan profiteren van de mogelijkheden die breedband biedt op het gebied van e-handel en e-aanbestedingen; dringt er bij de Commissie op aan goede praktijken uit te wisselen en na te denken over een specifiek programma voor het MKB en breedbandconnectiviteit in het kader van de digitale agenda; 67. benadrukt dat, om de impact en de maatschappelijke voordelen te optimaliseren, het uitrollen van breedband gepaard moet gaan met voorlichting voor de consument en educatieve programma's; 68. roept de lidstaten op hun inspanningen op te voeren om lacunes in e-vaardigheden aan te pakken op alle onderwijsniveaus en door middel van permanente educatie voor alle burgers, maar met bijzondere aandacht voor burgers met weinig IT-vaardigheden; wijst erop dat investeringen in breedband in Europa alleen een succes kunnen worden, indien de technische investeringen hand in hand gaan met investeringen in de IT-vaardigheden van de burgers; onderstreept de rol van de nieuwe technologie in het onderwijs en wijst erop dat digitale geletterdheid niet alleen een doel is, maar ook een fundamenteel instrument voor levenslang leren en voor de totstandbrenging van sociale samenhang; 69. roept de lidstaten en de sector op om mensen de mogelijkheden te bieden om nieuwe vaardigheden te ontwikkelen door middel van uitgebreide herscholings- en opleidingsprogramma's en om technologische veranderingen te ondersteunen met actieve beleidsmaatregelen op het gebied van de arbeidsmarkt; 70. verzoekt de lidstaten acht te slaan op de aanbevelingen die de Commissie in haar actieplan voor de elektronische overheid heeft gedaan, door e-aanbestedingen te gebruiken, een open strategie voor de toegang tot overheidsgegevens vast te stellen, de elektronische identiteit te bevorderen en in Europa en wereldwijd de interoperabiliteit van handtekeningen te waarborgen; herinnert eraan dat alle acties gericht moeten zijn op de vereenvoudiging van bureaucratische processen bij overheidsinstanties; 71. roept de Commissie op overheidsaanbestedingen met behulp van online-voorzieningen en e-facturering te versnellen; 72. ondersteunt initiatieven zoals e-gezondheidszorg en een pan-Europese gezondheidsinformatie-infrastructuur om de autonomie en kwaliteit van leven van patiënten te verbeteren; stelt dat, gezien de vergrijzing in de EU, dergelijke diensten overal en altijd toegankelijk moeten zijn, ook via mobiele apparatuur, en dat zij vooral ook betaalbaar moeten zijn; is van mening dat met het oog op de invoering van een pan-Europese gezondheidsinformatie-infrastructuur van een patiëntgericht gezondheidszorgsysteem het volgende moet worden gedaan: 73. steunt innovatieve breedbanddiensten die gericht zijn op de maritieme sector, en verwelkomt de discussie van de Commissie en de lidstaten over een nieuw e-zeevaart-initiatief, dat voortborduurt op het SafeSeaNet-project en o.a. moet gaan over informatie in verband met logistiek, douane, grenscontroles, milieu, visserijactiviteiten, communicatie alsmede beveiligings- en veiligheidsaangelegenheden; 74. roept de Commissie op het gebruik van satellieten van de nieuwste generatie te bevorderen met het oog op innovatief gebruik van breedbandcommunicatie binnen projecten met Europese toegevoegde waarde, met inbegrip van de bevordering van het gebruik van het wereldomvattend satellietcommunicatiesysteem voor nood-, spoed- en veiligheidsverkeer en van de nieuwegeneratiediensten van het Broadband Global Area Network en het maritieme FleetBroadband; 75. herinnert aan de noodzaak om de digitale agenda te verbinden met de verlening van nieuwe diensten die groei genereren, zoals e-handel, e-gezondheid, e-learning en internetbankieren; 76. onderstreept het belang van een degelijk privacykader voor de EU en staat positief tegenover de lopende evaluatie van de richtlijn gegevensbescherming; o o o 77. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 16, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name de artikelen 7 en 8, en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), met name artikel 8 betreffende de eerbiediging van privé-, familie- en gezinsleven en artikel 13 betreffende een daadwerkelijk rechtsmiddel, – gezien Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (1) , – gezien Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad van 27 november 2008 over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (2) , – gezien Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (3) , – gezien Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (4) , – gezien Verdrag nr. 108 van de Raad van Europa van 28 januari 1981 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens dat wordt ontwikkeld in richtlijn 95/46/EG, het aanvullend protocol daarbij van 8 november 2001 aangaande toezichthoudende autoriteiten en grensoverschrijdende datastromen en de aanbevelingen van het Comité van ministers aan de lidstaten, met name Aanbeveling R(87)15 tot regeling van het gebruik van persoonsgegevens op politieel gebied en Aanbeveling CM/Rec.(2010)13 tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens in het kader van de „profilering”, – gezien de in 1990 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties uitgevaardigde richtsnoeren voor de reglementering inzake digitale bestanden met persoonsgegevens, – gezien de mededeling van de Commissie aan het Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, getiteld „Een integrale aanpak van de bescherming van persoonsgegevens in de Europese Unie” ( COM(2010)0609 ), – gezien de conclusies van de Raad betreffende de mededeling van de Commissie getiteld „Een integrale aanpak van de bescherming van persoonsgegevens in de Europese Unie” (5) , – gezien het advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming van 14 januari 2011 betreffende de mededeling van de Commissie over een integrale aanpak van de bescherming van persoonsgegevens in de EU, – gezien de gezamenlijke bijdrage van de werkgroep artikel 29 inzake gegevensbescherming en van de werkgroep Politie en Justitie aan de raadpleging van de Commissie over het wettelijk kader voor het grondrecht van bescherming van persoonlijke gegevens met de titel „De toekomst van de privacy” (6) , – gezien advies 8/2010 van de werkgroep artikel 29 gegevensbescherming inzake de toepasbare wetgegeving (7) , – gezien zijn voorgaande resoluties over gegevensbescherming en zijn resolutie over het programma van Stockholm (8) , – gelet op artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie cultuur en onderwijs en de Commissie juridische zaken ( A7-0244/2011 ), A. overwegende dat Gegevensbeschermingsrichtlijn 95/46/EG en EU-telecompakketrichtlijn 2009/140/EG het vrije verkeer van persoonsgegevens binnen de interne markt mogelijk maken, B. overwegende dat op grond van de wetgeving betreffende gegevensbescherming in de EU, de lidstaten en daarbuiten, een rechtstraditie is ontstaan die moet worden gehandhaafd en verder uitgewerkt, C. overwegende dat het fundamentele beginsel van Richtlijn 95/46/EG inzake gegevensbescherming onverminderd van kracht blijft, maar dat een uiteenlopende aanpak bij de uitvoering en handhaving ervan in de lidstaten wordt gesignaleerd;overwegende dat de EU er - na een grondige effectbeoordeling – voor moet zorgen dat zij kan beschikken over een omvattend, samenhangend en modern kader op hoog niveau dat het onder alle omstandigheden mogelijk maakt de grondrechten, met name de privacy, van mensen te beschermen als het gaat om de verwerking van persoonlijke gegevens van mensen in en buiten de EU om de talloze problemen in verband met gegevensbescherming aan te pakken, zoals de problemen als gevolg van de globalisering, de technologische ontwikkeling, intensievere onlineactiviteiten, gebruik in verband met steeds meer activiteiten en veiligheidskwesties (bv. de strijd tegen het terrorisme); overwegende dat een dergelijk kader voor gegevensbescherming de rechtszekerheid kan vergroten, de administratieve lasten tot een minimum kan beperken, een gelijk speelveld voor de marktdeelnemers kan bieden, de digitale interne markt kan stimuleren en het vertrouwen in het gedrag van degenen die de gegevens verwerken en in de handhavingsinstanties kan versterken, D. overwegende dat schending van de bepalingen inzake gegevensbescherming ernstige risico´s voor de grondrechten van personen en voor de waarden van de lidstaten tot gevolg kan hebben, zodat de EU en de lidstaten doeltreffende maatregelen tegen dergelijke schendingen moeten nemen;overwegende dat dergelijke schendingen een gebrek aan vertrouwen bij de mensen creëren, hetgeen het doelmatig gebruik van nieuwe technologieën ondermijnt, en overwegende dat voor verkeerd gebruik en misbruik van persoonsgegevens derhalve passende, strenge en afschrikkende sancties moeten worden ingesteld, met inbegrip van strafrechtelijke sancties, E. overwegende dat andere in het Handvest vastgelegde belangrijke grondrechten en andere doelstellingen in de EU-Verdragen, zoals het recht op vrijheid van meningsuiting en informatie en het transparantiebeginsel, ten volle in aanmerking moeten worden genomen, terwijl tevens het grondrecht op bescherming van persoonsgegevens moet worden gewaarborgd, F. overwegende dat de nieuwe wettelijke grondslag die wordt uiteengezet in artikel 16 VWEU en de erkenning in artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van het recht op bescherming van persoonlijke gegevens en in artikel 7 daarvan van de eerbiediging van het privé-leven en het familie- en gezinsleven als op zich staand recht, een omvattende benadering van gegevensbescherming in alle sectoren waar persoonlijke gegevens worden verwerkt, ten volle noodzakelijk maken en steunen, met inbegrip van de sector politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), onverminderd de in artikel 39 van het VEU opgenomen specifieke voorschriften, en het terrein van gegevensverwerking door EU-instellingen en -organen, G. overwegende dat het van het hoogste belang is dat, als wetgevende oplossingen worden overwogen, rekening wordt gehouden met een reeks sleutelelementen, die bestaan uit daadwerkelijke bescherming die onder alle omstandigheden wordt verstrekt, onafhankelijk van politieke voorkeuren binnen een bepaald tijdskader; overwegende dat het kader gedurende lange tijd stabiel moet zijn en dat beperkingen van de uitoefening van het recht wanneer en indien noodzakelijk, uitzonderingen moeten blijven, in overeenstemming moeten zijn met de wet, absoluut noodzakelijk en proportioneel moeten zijn, en nooit de wezenlijke elementen van het recht zelf mogen aantasten, H. overwegende dat verzameling, analyse, uitwisseling en misbruik van gegevens en het risico van „profilering”, bevorderd door technische ontwikkelingen, een ongekende omvang hebben bereikt en dat dientengevolge krachtige voorschriften inzake gegevensbescherming noodzakelijk zijn, zoals de toepasselijke wetgeving en de afbakening van de verantwoordelijkheden van alle partijen die betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging van de EU-databeschermingswetgeving; overwegende dat het steeds vaker voorkomt dat door bedrijven en in de handel klantenkaarten worden verstrekt (bijv. clubkaarten, bonus- resp. voordeelkaarten), die gebruikt (kunnen) worden om klantenprofielen aan te maken, I. overwegende dat burgers online niet met hetzelfde veiligheidsgevoel kunnen winkelen als offline vanwege de angst voor identiteitsdiefstal en een gebrek aan transparantie omtrent de wijze waarop hun persoonlijke informatie wordt verwerkt en gebruikt, J. overwegende dat het door de techniek in toenemende mate mogelijk wordt persoonlijke gegevens overal en op ieder moment op veel verschillende manieren te produceren, verzenden, verwerken en op te slaan, en dat het tegen deze achtergrond van wezenlijke betekenis is dat de personen op wie de gegevens betrekking hebben hun eigen gegevens daadwerkelijk kunnen beïnvloeden, K. overwegende dat de grondrechten op gegevensbescherming en privacy tevens betrekking hebben op de bescherming van personen tegen eventueel toezicht op en misbruik van hun gegevens door de overheid zelf of door particuliere instanties, L. overwegende dat een combinatie van privacy en veiligheid reëel is en dat beide van groot belang zijn voor burgers, zodat het niet nodig is te kiezen tussen vrijheid en veiligheid, M. overwegende dat kinderen specifieke bescherming verdienen, aangezien zij zich allicht minder bewust zijn van de risico's, gevolgen, beschermingsmaatregelen en rechten met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens; overwegende dat het aantal sociale netwerksites op het internet zich in snel tempo uitbreidt en dat vooral jongeren daarbij persoonsgegevens prijsgeven, N. overwegende dat effectieve controle door degene op wie de gegevens betrekking hebben en door nationale gegevensbeschermingsautoriteiten een transparante opstelling vereist van de voor gegevensverwerking verantwoordelijke instanties, O. overwegende dat niet alle voor gegevensverwerking verantwoordelijke instanties onlineondernemingen zijn en dat nieuwe voorschriften inzake gegevensbescherming derhalve zowel de online- als de offline-omgeving moeten bestrijken, waarbij rekening wordt gehouden met de mogelijke verschillen hiertussen, P. overwegende dat de voorschriften waaraan nationale gegevensbeschermingsautoriteiten in de 27 lidstaten zijn gebonden ver uiteenlopen, met name wat betreft hun status, middelen en bevoegdheden, Q. overwegende dat een krachtig Europees en international stelsel van gegevensbescherming de noodzakelijke grondslag is van de grensoverschrijdende stroom persoonlijke gegevens, en dat de huidige verschillen in wetgeving ten aanzien van gegevensbescherming en -handhaving gevolgen hebben voor de bescherming van grondrechten en individuele vrijheden, de rechtszekerheid en de duidelijkheid bij contractuele betrekkingen, de ontwikkeling van e-commerce en e-business, het consumentenvertrouwen in het systeem, grensoverschrijdende transacties, de mondiale economie en de interne markt, overwegende dat de uitwisseling van gegevens in dit verband van belang is om de openbare veiligheid te bevorderen en te waarborgen, zowel op nationaal als internationaal niveau; overwegende dat noodzakelijkheid, evenredigheid, afbakening van het doel, overzicht en adequaatheid essentiële voorwaarden zijn voor uitwisseling, R. overwegende dat de huidige regels en voorwaarden met betrekking tot de overdracht van persoonsgegevens van de EU aan derde landen hebben geleid tot uiteenlopende benaderingen en praktijken in verschillende lidstaten; overwegende dat het absoluut noodzakelijk is dat de rechten van degene op wie de gegevens betrekking hebben volledig worden gehandhaafd in derde landen wanneer persoonsgegevens worden overgedragen en verwerkt, Volledige inzet voor een alomvattende aanpak 1. spreekt zijn grote waardering en krachtige steun uit voor de mededeling van de Commissie met de titel: „Een integrale aanpak van de bescherming van persoonsgegevens in de Europese Unie”, en voor de nadruk die daarin wordt gelegd op uitbreiding van bestaande regelingen, het voorstellen van nieuwe beginselen en mechanismen, en de waarborging van samenhang en strenge normen voor gegevensbescherming in het nieuwe kader dat wordt geboden door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon en het thans bindende Handvest van de grondrechten, met name artikel 8; 2. wijst erop dat de normen en beginselen in Richtlijn 95/46/EG een ideaal beginpunt vormen en verder moeten worden uitgewerkt, uitgebreid en gehandhaafd als deel van een moderne wet inzake gegevensbescherming; 3. onderstreept het belang van artikel 9 van Richtlijn 95/46/EG dat lidstaten verplicht te voorzien in uitzonderingen op regels betreffende gegevensbescherming wanneer persoonsgegevens uitsluitend voor journalistieke of voor artistieke of literaire doeleinden worden gebruikt; doet een beroep op de Commissie ervoor te zorgen dat deze uitzonderingen gehandhaafd blijven en dat alles in het werk zal worden gesteld om de behoefte aan nadere uitwerking van deze uitzonderingen te peilen, in het licht van eventuele nieuwe bepalingen ter bescherming van de persvrijheid; 4. benadrukt dat de in technologisch opzicht neutrale benadering van Richtlijn 95/46/EG moet worden gehandhaafd als beginsel voor een nieuw kader; 5. erkent dat technologische ontwikkelingen enerzijds nieuwe dreigingen hebben gecreëerd voor de bescherming van persoonsgegevens en anderzijds tot een immense toename in het gebruik van informatietechnologie voor alledaagse en onschuldige doeleinden hebben geleid, en benadrukt dat deze ontwikkelingen betekenen dat een grondige evaluatie van de huidige voorschriften inzake gegevensbescherming is vereist om te waarborgen dat de voorschriften (i) een hoge mate van bescherming blijven bieden, (ii) een billijk evenwicht tussen het recht op bescherming van persoonsgegevens en het recht op vrijheid van meningsuiting en informatie blijven bewerkstelligen, en (iii) geen onnodige belemmering vormen voor de alledaagse verwerking van persoonsgegevens die veelal onschuldig van aard is; 6. acht het absoluut noodzakelijk de toepassing van de algemene voorschriften inzake gegevensbescherming uit te breiden tot de sectoren politiële en justitiële samenwerking, o.m. de verwerking van gegevens op binnenlands niveau, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de twijfelachtige tendens om persoonsgegevens uit de private sector stelselmatig opnieuw te gebruiken voor rechtshandhavingsdoeleinden, terwijl, indien strikt noodzakelijk en proportioneel in een democratische samenleving, eveneens op maat gesneden en geharmoniseerde beperkingen van de rechten van personen op bescherming van bepaalde gegevens moeten kunnen worden doorgevoerd; 7. benadrukt de noodzaak om de verwerking van persoonsgegevens door instellingen en organen van de Europese Unie, geregeld in Verordening (EG) nr. 45/2001, op te nemen in de werkingssfeer van het nieuwe kader; 8. erkent dat wellicht aangescherpte aanvullende maatregelen nodig zijn om te specificeren op welke wijze de door het alomvattende kader vastgestelde algemene beginselen van toepassing zijn op de activiteiten van specifieke sectoren en gegevensverwerking, zoals reeds het geval was voor de e-privacy-richtlijn, maar herhaalt met klem dat dergelijke sectorspecifieke voorschriften onder geen beding afbreuk mogen doen aan het beschermingsniveau dat wordt geboden door kaderwetgeving, maar nauwkeurig uitzonderlijke, noodzakelijke, legitieme en op maat gesneden afwijkingen van de algemene beginselen inzake gegevensbescherming dienen af te bakenen; 9. verzoekt de Commissie erop toe te zien dat in het kader van de huidige herziening van de EU-wetgeving inzake gegevensbescherming wordt voorzien in: 10. is van mening dat de bureaucratische en financiële lasten in het herziene stelsel van gegevensbescherming zo laag mogelijk moeten worden gehouden, waarbij de rechten op privacy en gegevensbescherming volledig dienen te worden gehandhaafd, en dat dit stelsel instrumenten moet bevatten die als onafhankelijke entiteiten beschouwde conglomeraten in staat stellen als zodanig op te treden in plaats van als een groot aantal afzonderlijke ondernemingen; spoort de Commissie aan om effectbeoordelingen uit te voeren en de kosten van de nieuwe maatregelen nauwkeurig te taxeren; Versterking van de rechten van personen 11. verzoekt de Commissie de bestaande beginselen en elementen zoals uiteengezet in Richtlijn 95/46/EG te versterken, zoals transparantie, beperking van het aantal gegevens en afbakening van het doel, vooraf op basis van verstrekte informatie gegeven expliciete toestemming, meldingsplicht bij inbreuken met betrekking tot gegevens en de rechten van betrokkenen waarop de gegevens betrekking hebben, en de tenuitvoerlegging ervan in de lidstaten te verbeteren, met name ten aanzien van de online-sfeer; 12. onderstreept dat toestemming alleen als rechtsgeldig moet worden beschouwd wanneer deze ondubbelzinnig, op verstrekte informatie gebaseerd, uit vrije wil gegeven en specifiek is, en dat er adequate mechanismen voor de registratie van de instemming of herroeping van de instemming van de gebruikers moeten worden toegepast; 13. wijst erop dat op het gebied van arbeidsovereenkomsten niet mag worden uitgegaan van vrijwillige toestemming; 14. is verontrust over de uitwassen van de online „behavioural advertising” (gerichte reclame op basis van het surfgedrag) en herinnert eraan dat ingevolge de richtlijn inzake privacy en elektronische communicatie uitdrukkelijke en voorafgaande toestemming van betrokkene nodig is voor toezending van cookies en verdere observatie van zijn surfgedrag met het oog op toezending van gerichte reclame; 15. staat volledig achter de invoering van een algemeen transparantiebeginsel, het gebruik van transparantiebevorderende technologieën en de ontwikkeling van gestandaardiseerde privacyverklaringen waardoor personen controle over hun eigen gegevens kunnen uitoefenen; benadrukt dat informatie over gegevensverwerking in duidelijke en eenvoudige taal moet worden verstrekt en gemakkelijk te begrijpen en vlot toegankelijk moet zijn; 16. wijst voorts op het belang van bewustwording en verbetering van de manier om gebruik te maken van het recht op toegang, correctie, wissen en blokkeren van gegevens, en gedetailleerde opheldering omtrent en codificatie van het „recht op vergetelheid” (9) , en de waarborging van gegevensportabiliteit (10) terwijl volledige technische en organisatorische uitvoerbaarheid moet worden ontwikkeld en gerealiseerd om de uitoefening van genoemde rechten mogelijk te maken;onderstreept dat personen ter wille van een verantwoord gebruik van het internet voldoende greep moeten kunnen houden op hun onlinegegevens; 17. onderstreept dat burgers hun rechten met betrekking tot gegevens kosteloos moeten kunnen uitoefenen; dringt er bij het bedrijfsleven op aan zich te onthouden van alle pogingen om onnodige belemmeringen te creëren ten aanzien van het recht om toegang te krijgen tot persoonsgegevens, deze aan te passen of te verwijderen; onderstreept dat degene op wie de gegevens betrekking hebben in staat moet worden gesteld op ieder gewenst moment te weten welke gegevens door wie, wanneer, voor welke doeleinden en voor hoe lang zijn opgeslagen, alsmede hoe zij worden verwerkt; benadrukt dat degene op wie de gegevens betrekking hebben gegevens op onbureaucratische wijze moet kunnen wissen, corrigeren of blokkeren, en dat betrokkene op de hoogte moet worden gesteld van iedere vorm van misbruik of gegevensinbreuk; verlangt voorts dat dergelijke gegevens op verzoek van de betrokken persoon moeten worden bekendgemaakt en dat zij uiterlijk op het moment dat de betrokkene daarom verzoekt moeten worden verwijderd; onderstreept tevens dat degenen waarop de gegevens betrekking hebben duidelijk moeten worden geïnformeerd omtrent het niveau van de gegevensbescherming in derde landen; benadrukt dat het recht op toegang niet alleen betrekking heeft op volledige toegang tot de verwerkte gegevens omtrent de betrokkene, met inbegrip van de bron en de ontvangers, maar tevens duidelijke informatie omvat over de redenering achter iedere vorm van automatische gegevensverwerking; onderstreept dat dit laatste nog belangrijker wordt bij „profiling” en „datamining”; 18. wijst erop dat „profilering” is uitgegroeid tot een belangrijke trend in de digitale wereld, met name als gevolg van het toenemende belang van sociale netwerken en geïntegreerde internetbusinessmodellen; dringt er daarom bij de Commissie op aan ook te voorzien in voorschriften met betrekking tot „profilering”, en daarbij de begrippen „profiel” en „profilering” duidelijk te definiëren; 19. wijst er nogmaals op dat de verplichtingen van voor gegevensverwerking verantwoordelijke instanties inzake de informatieverstrekking aan betrokkenen moeten worden aangescherpt, en spreekt zijn waardering uit voor de aandacht die in de mededeling wordt geschonken aan bewustmakingscampagnes die zijn gericht op het grote publiek en ook, meer in het bijzonder , op jongeren; onderstreept de noodzaak specifiek aandacht te besteden aan kwetsbare personen en aan kinderen en ouderen in het bijzonder; spoort de diverse actoren aan dergelijke bewustmakingsactiviteiten te ontplooien en ondersteunt het voorstel van de Commissie om bewustmakingsmaatregelen ten aanzien van gegevensbescherming via de begroting van de Unie mede te financieren; dringt erop aan dat in ieder lidstaat op doeltreffende wijze informatie wordt verspreid met betrekking tot de rechten en plichten van natuurlijke personen en rechtspersonen ten aanzien van verzameling, verwerking, opslag en overdracht aan derden van persoonsgegevens; 20. herinnert aan de noodzaak kwetsbare personen op een specifieke manier te beschermen, met name kinderen, onder meer door een hoog niveau van gegevensbescherming als standaardvereiste te stellen, en geëigende en specifieke maatregelen in te voeren voor de bescherming van hun persoonsgegevens; 21. benadrukt dat in wetgeving betreffende gegevensbescherming rekening moet worden gehouden met de speciale noodzaak om kinderen en minderjarigen te beschermen - mede in het licht van de toegenomen toegang van kinderen tot internet en digitale informatie - en onderstreept dat mediageletterdheid een onderdeel moet worden van het officiële onderwijs teneinde kinderen en minderjarigen te leren hoe zij zich verantwoordelijk moeten gedragen in de online-omgeving; daartoe moet speciaal aandacht worden besteed aan bepalingen inzake de verzameling en verdere verwerking van gegevens van kinderen, de versterking van het doelbindingsbeginsel in verband met de gegevens van kinderen en de wijze waarop instemming van kinderen wordt gevraagd, en bescherming tegen gerichte reclame op basis van het surfgedrag (11) ; 22. spreekt zijn steun uit voor nadere opheldering en stevigere garanties met betrekking tot de verwerking van gevoelige gegevens en dringt aan op bezinning op de noodzaak nieuwe categorieën aan te pakken zoals genetische en biometrische gegevens, met name in het kader van technische ( bijv. cloud computing) en maatschappelijke ontwikkelingen; 23. benadrukt dat de persoonsgegevens die betrekking hebben op de werksituatie van de gebruiker en aan zijn werkgever worden verstrekt niet openbaar mogen worden gemaakt of aan derden mogen worden verstrekt zonder voorafgaande toestemming van de betrokkene; Verdere bevordering van de interne-marktdimensie en waarborging van betere handhaving van voorschriften inzake gegevensbescherming 24. merkt op dat gegevensbescherming een steeds grotere rol moet splelen op de interne markt en onderstreept dat effectieve bescherming van het recht op privacy van essentieel belang is om het vertrouwen van de mensen te winnen, hetgeen onontbeerlijk is om het groeipotentieel van de digitale interne markt volledig te kunnen ontsluiten; maakt de Commissie erop attent dat een van de voorwaarden voor de verwezenlijking van een interne digitale markt erin bestaat dat er gemeenschappelijke beginselen en regels moeten gelden voor zowel goederen als diensten, aangezien diensten een belangrijk onderdeel vormen van de digitale markt; 25. dringt bij de Commissie andermaal aan op nadere verduidelijking van de regels met betrekking tot de vigerende wetgeving op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens; 26. acht het van wezenlijke betekenis de verplichtingen van instanties die verantwoordelijk zijn voor de verwerking van gegevens om te zorgen voor naleving van wetgeving inzake gegevensbescherming, aan te scherpen, onder meer door proactieve mechanismen en procedures in te voeren, en spreekt in dit verband zijn waardering uit voor de overige richtsnoeren die door de mededeling van de Commissie in overweging worden gegeven; 27. herinnert eraan dat in dit verband speciale aandacht moet worden besteed aan voor gegevensverwerking verantwoordelijke instanties die gebonden zijn aan beroepsgeheim en dat in hun geval moet worden overwogen speciale structuren voor toezicht op gegevensbescherming op te zetten; 28. verwelkomt en ondersteunt de overweging van de Commissie om een beginsel van verantwoordingsplicht in te voeren, aangezien het van zeer groot belang is te waarborgen dat bij gegevensverwerking betrokken instanties hun verantwoordelijkheid nemen; dringt er tegelijkertijd bij de Commissie op aan nauwkeurig te onderzoeken hoe een dergelijk beginsel in de praktijk ten uitvoer kan worden gelegd en te beoordelen wat hiervan de gevolgen zouden zijn; 29. spreekt zijn waardering uit voor de mogelijkheid de benoeming van gegevensbeschermingsambtenaren bij organisaties wettelijk verplicht te stellen, daar de ervaring in de lidstaten van de EU die reeds een gegevensbeschermingsambtenaar hebben aangesteld uitwijst dat dit concept geslaagd is; wijst er echter op dat dit met betrekking tot kleine en zeer kleine ondernemingen zorgvuldig moet worden beoordeeld en dat excessieve kosten of lasten voor deze ondernemingen moeten worden vermeden; 30. spreekt in dit verband eveneens zijn waardering uit voor de initiatieven tot vereenvoudiging en harmonisering van het huidige stelsel van kennisgeving; 31. acht het essentieel dat de privacy-effectbeoordelingen verplicht worden gesteld teneinde risico´s voor de persoonlijke levenssfeer vast te stellen, te anticiperen op problemen en proactieve oplossingen aan te dragen; 32. acht het van uitermate groot belang dat de rechten van degenen op wie de gegevens betrekking hebben kunnen worden afgedwongen; wijst erop dat de mogelijkheid tot het aanspannen van collectieve procedures zou kunnen worden geïntroduceerd als instrument waarmee individuele personen hun datarechten gezamenlijk kunnen verdedigen en schadeloosstelling wegens data-inbreuken kunnen eisen; merkt evenwel op dat aan de introductie van dit rechtsmiddel beperkingen moeten worden verbonden om misbruik te voorkomen; verzoekt de Commissie om nadere verduidelijking van de relatie tussen deze mededeling over gegevensbescherming en de lopende publieksraadpleging omtrent collectief redres; dringt aan op een collectief schadeloosstellingsmechanisme voor schending van voorschriften inzake gegevensbescherming, teneinde degenen op wie de gegevens betrekking hebben in staat te stellen compensatie te krijgen voor geleden schade; 33. onderstreept dat de desbetreffende regels in de gehele EU op een correcte en geharmoniseerde manier moeten worden gehandhaafd; dringt er bij de Commissie op aan in haar wetgevingsvoorstel strenge en afschrikwekkende sancties op te nemen, met inbegrip van strafrechtelijke sancties, voor verkeerd gebruik en misbruik van persoonsgegevens; 34. spoort de Commissie aan een stelsel in te voeren van algemene meldingsplicht bij inbreuken met betrekking tot persoonsgegevens en dit stelsel uit te breiden naar andere sectoren dan de telecommunicatiesector, waarbij wordt gewaarborgd dat (a) het stelsel geen routinewaarschuwing wordt voor allerhande inbreuken, maar hoofdzakelijk voor de inbreuken die negatieve gevolgen voor individuele personen kunnen hebben en (b) dat alle inbreuken zonder uitzondering worden geregistreerd en ter controle en beoordeling ter beschikking worden gesteld aan gegevensbeschermings- of andere relevante autoriteiten, zodat wordt gezorgd voor een gelijk speelveld en uniforme bescherming van alle personen; 35. beschouwt de concepten „ingebouwde” en „standaard-privacy” als een uitbreiding van de gegevensbescherming en steunt de concrete toepassing en verdere ontwikkeling ervan, en wijst op de noodzaak het gebruik van technologieën ter ondersteuning van de persoonlijke levenssfeer te bevorderen; wijst er met nadruk op dat bij de implementatie van „ingebouwde privacy” in ieder geval moet worden uitgegaan van solide en duidelijke criteria en definities ter waarborging van het recht van gebruikers op privacy- en gegevensbescherming, rechtszekerheid, transparantie, billijke concurrentieverhoudingen en vrij verkeer; is van mening dat „ingebouwde privacy” moet berusten op het beginsel van gegevensminimalisering, waaronder moet worden verstaan dat alle producten, diensten en systemen op een zodanige wijze moeten worden geconcipieerd dat alleen de voor het functioneren daarvan strikt noodzakelijke persoonsgegevens worden verzameld, gebruikt en doorgegeven; 36. merkt op dat de ontwikkeling en het grootschaligere gebruik van cloud computing nieuwe uitdagingen met zich meebrengen wat de privacy en de bescherming van persoonsgegevens betreft; dringt derhalve aan op nadere specificatie van de capaciteiten van datacontrollers, gegevensverwerkers en hosts om de respectieve juridische verantwoordelijkheden beter te kunnen determineren, zodat de betrokkenen weten waar hun gegevens worden opgeslagen, wie er toegang toe heeft, wie beslist over het gebruik van persoonsgegevens en welke back-up- en herstelprocedures er gehanteerd worden; 37. verzoekt de Commissie derhalve zich bij de herziening van Richtlijn 95/46/EG terdege rekenschap te geven van de gegevensbeschermingsproblematiek met betrekking tot cloud computing en erop toe te zien dat de regels inzake gegevensbescherming voor alle belanghebbende partijen gelden, ook voor telecom- en niet-telecombedrijven; 38. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle actoren van het internet hun verantwoordelijkheid nemen als het gaat om gegevensbescherming, en verlangt dat reclamebureaus en uitgevers de internetgebruikers duidelijk informeren voorafgaand aan elke inzameling van op hen betrekking hebbende gegevens; 39. is ingenomen met de onlangs gesloten overeenkomst tot vaststelling van een effectbeoordelingskader privacy- en gegevensbescherming voor radio-frequentie identificatie (RFID) toepassingen, dat ten doel heeft de privacy van de consument te waarborgen alvorens er RFID-tags op de markt verschijnen; 40. steunt de inspanningen om zelfreguleringsinitiatieven – zoals gedragscodes - te bevorderen en de bespiegelingen over het opzetten van vrijwillige certificeringsregelingen van de EU als aanvullende stappen in de richting van wetgevingsmaatregelen, waarbij de EU-regeling voor gegevensbescherming gebaseerd blijft op wetgeving die hoogwaardige garanties biedt; verzoekt de Commissie een effectbeoordeling op te maken van zelfregulerende initiatieven als instrument voor een betere handhaving van de gegevensbeschermingsregels; 41. is van mening dat de integriteit en betrouwbaarheid van een certificerings- of verzegelingssysteem moet zijn gewaarborgd, technologisch neutraal moet zijn, voor wereldwijde erkenning in aanmerking komen en betaalbaar zijn om geen obstakels voor deelname op te werpen; 42. is voorstander van nadere verduidelijking, uitbreiding en harmonisatie van de status en bevoegdheden van nationale instanties voor gegevensbescherming, en van het verkennen van methoden om ervoor te zorgen dat de gegevensbeschermingsvoorschriften van de EU in de hele interne markt consequenter worden toegepast; benadrukt verder dat het van belang is te zorgen voor samenhang tussen de bevoegdheden van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, de nationale gegevensbeschermingsautoriteiten en de werkgroep van artikel 29; 43. onderstreept in dit verband dat de rol en de bevoegdheden van de werkgroep van artikel 29 moeten worden uitgebreid teneinde de coördinatie en samenwerking tussen de gegevensbeschermingsautoriteiten van de lidstaten te verbeteren, met name ten aanzien van de noodzaak om de uniforme toepassing van voorschiften inzake gegevensbescherming te waarborgen; 44. verzoekt de Commissie in het nieuwe wettelijke kader het essentiële begrip onafhankelijkheid van de nationale gegevensbeschermingsautoriteiten te verduidelijken in de zin van afwezigheid van enige invloed van buitenaf (12) ; benadrukt dat de nationale gegevensbeschermingsautoriteiten de nodige middelen en geharmoniseerde onderzoeks- en sanctioneringsbevoegdheden moeten krijgen; Uitbreiding van de wereldwijde dimensie van gegevensbescherming; 45. verzoekt de Commissie de huidige procedures voor de internationale overdracht van gegevens - wettelijke regelingen en bindende bedrijfsvoorschriften - te stroomlijnen en te consolideren, en op basis van de hierboven genoemde beginselen met betrekking tot de bescherming van persoonsgegevens de ambitieuze kernaspecten te omschrijven van de gegevensbescherming van de EU die moeten worden toegepast in internationale overeenkomsten; benadrukt dat de bepalingen van EU-overeenkomsten met derde landen betreffende de bescherming van persoonsgegevens, Europese burgers hetzelfde niveau van bescherming van persoonsgegevens moeten bieden als binnen de Europese Unie; 46. is van mening dat de procedure voor adequaatheidstoetsing van de Commissie er door verdere verduidelijking en striktere toepassing, handhaving en controle op vooruit zou gaan, en dat de criteria en eisen voor de beoordeling van het beschermingsniveau in een derde land of bij een internationale organisatie beter moeten worden omschreven, waarbij de nieuwe bedreigingen voor de persoonlijke levenssfeer en persoonsgegevens in aanmerking worden genomen; 47. dringt er bij de Commissie op aan de effectiviteit en de correcte toepassing van de veiligehavenbeginselen nauwkeurig te beoordelen; 48. verwelkomt het standpunt van de Commissie met betrekking tot de wederkerigheid van beschermingsniveaus voor personen wier gegevens naar derde landen worden doorgegeven of aldaar worden bewaard; roept de Commissie op om doortastende maatregelen te nemen voor een nauwere samenwerking op regelgevingsgebied met derde landen met het oog op de verduidelijking van de geldende regels en de onderlinge afstemming van de gegevensbeschermingswetgeving van de EU en die van derde landen; verzoekt de Commissie deze kwestie als een prioritair agendapunt naar voren te schuiven in het kader van de herlancering van de Trans-Atlantische Economische Raad; 49. steunt de inspanningen van de Commissie de samenwerking met derde landen en internationale organisaties, o.m. de Verenigde Naties, de Raad van Europa en de OESO, alsook standaardiseringsorganisaties zoals het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO), het World Wide Web Consortium (W3C) en de Internet Engineering Task Force (IETF), uit te breiden; moedigt de ontwikkeling van internationale normen (13) aan waarbij moet worden gezorgd voor samenhang tussen initiatieven inzake internationale normen en lopende herzieningen in de EU, de OESO en de Raad van Europa; o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (17602/1/2010 – C7-0060/2011) (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 september 2008 (2) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0040 ), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 22 juni 2011 om het standpunt van het Parlement in tweede lezing goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 8, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien op artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 66 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0177/2011 ), 1. stelt onderstaand standpunt in tweede lezing vast; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 6 juli 2011 met het oog op de aanneming van Verordening (EU) nr. .../2011 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, Richtlijn 90/496/EEG van de Raad, Richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en Verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) nr. 1169/2011) (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (17506/1/2010 – C7-0074/2011), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2008)0151 ), – gezien de schriftelijke toezegging van de vertegenwoordiger van de Raad van 22 juni 2011 om het standpunt van het Parlement in tweede lezing goed te keuren, overeenkomstig artikel 294, lid 8, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 66 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie vervoer en toerisme ( A7-0208/2011 ), 1. stelt onderstaand standpunt in tweede lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Parlement en de Commissie die als bijlage bij de onderhavige resolutie is gevoegd; 3. neemt kennis van de als bijlage bij deze resolutie gevoegde verklaringen van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 6 juli 2011 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2011/.../EU van het Europees Parlement en de Raad ter facilitering van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn 2011/82/EU.) BIJLAGE Verklaring van het Europees Parlement en de Raad over concordantietabellen De overeenkomst die tijdens de trialoog van 20 juni 2011 tussen het Europees Parlement en de Raad is bereikt met betrekking tot het voorstel voor een richtlijn tot vereenvoudiging van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen loopt niet vooruit op de uitkomst van de interinstitutionele onderhandelingen over concordantietabellen. Verklaring van de Commissie over concordantietabellen De Commissie herinnert aan haar toezegging ervoor te zullen blijven zorgen dat de lidstaten - in het belang van de burgers, ter verbetering van de regelgeving, ter wille van de transparantie van de wetgeving, alsook ter ondersteuning van het onderzoek naar de conformiteit van nationale voorschriften met uniale bepalingen - concordantietabellen vaststellen waarin het verband tussen hun omzettingsmaatregelen en de richtlijn van de EU tot uiting komt, en die tabellen in het kader van de omzetting van de Uniewetgeving aan de Commissie meedelen. De Commissie betreurt het gebrek aan steun voor de bepaling in het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad voor een richtlijn betreffende het vereenvoudigen van de handhaving van de verkeersveiligheidsvoorschriften die beoogt de opstelling van concordantietabellen verplicht te stellen. In een geest van compromis kan de Commissie, om de onmiddellijke aanneming van dat voorstel mogelijk te maken, ermee instemmen dat de dwingende bepaling over de concordantietabellen in de tekst wordt vervangen door een overweging waarin een aansporing tot de lidstaten is vervat. Het standpunt van de Commissie in dit dossier kan echter niet als precedent gelden. De Commissie zal zich blijven beijveren om, samen met het Europees Parlement en de Raad, een geschikte oplossing voor dit horizontale institutionele vraagstuk te vinden. Verklaring van de Commissie betreffende verkeersveiligheidsrichtsnoeren De Commissie zal onderzoeken of de noodzaak bestaat op EU-niveau richtsnoeren vast te stellen ter waarborging van een grotere convergentie bij de handhaving van verkeersregels door de lidstaten door middel van vergelijkbare methoden, praktijken, normen en controlefrequenties, in het bijzonder met betrekking tot te hard rijden, rijden onder invloed, het niet dragen van veiligheidsgordels en door rood rijden. (Bijzondere wetgevingsprocedure – goedkeuring) Het Europees Parlement , – gezien de ontwerpverordening van de Raad (16973/3/2010), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1) , – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 312 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C7-0024/2011), – gezien de mondelinge vragen namens de Begrotingscommissie aan de Raad ( O-0074/2010 - B7-0310/2010) en aan de Commissie ( O-0075/2010 - B7-0311/2010) van 20 mei 2010 en het debat tijdens de plenaire vergadering van 15 juni 2010, – gezien zijn resolutie van 22 september 2010 over het voorstel voor een verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2007-2013 (2) , – gezien artikel 75 en artikel 81, lid 1, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Begrotingscommissie ( A7-0253/2011 ), A. overwegende dat het huidige rechtsinstrument ter vaststelling van het meerjarig financieel kader moet worden aangepast naar aanleiding van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, B. overwegende dat de drie instellingen reeds stappen in die richting hebben ondernomen als volgt: C. overwegende dat het Parlement van mening is dat het huidige Interinstitutioneel Akkoord over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer van kracht blijft totdat de nieuwe verordening tot bepaling van het meerjarig financieel kader in werking treedt, met uitzondering van de artikelen die overbodig zijn geworden na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, D. overwegende dat de Raad, ondanks de inspanningen van de Belgische en Hongaarse voorzitterschappen, geen blijk heeft gegeven van enige bereidheid om te onderhandelen over het Lissabonpakket, zoals voorzien in artikel 312, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, E. overwegende dat de vermindering van de flexibiliteit in het meerjarig financieel kader zoals voorgesteld door de Raad een beperking zou inhouden van de bevoegdheden van het Parlement ten aanzien van zijn huidige bevoegdheden; F. overwegende dat het Verdrag van Lissabon niet tot doel had de bevoegdheden van het Parlement te beperken en dat het Parlement hier ook niet mee zal instemmen, 1. weigert zijn goedkeuring te hechten aan het voorstel voor een verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2007-2013; 2. verzoekt zijn Voorzitter de wetgevingsprocedure voor beëindigd te verklaren en het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over het werkprogramma van de Commissie voor 2011 ( COM(2010)0623 /2), – gezien het bestaande kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie, met name bijlage 4 daarvan, – gezien het resultaat van de regelmatige dialoog van alle commissarissen met de parlementaire commissies en het beknopte verslag van de Conferentie van commissievoorzitters van 7 juni 2011 dat aan de Conferentie van voorzitters is overgelegd, – gezien zijn resolutie van 8 juni 2011 over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (1) , – gezien zijn resolutie van 23 juni 2011 over het GLB tot 2020: inspelen op de uitdagingen van de toekomst inzake voedsel, natuurlijke hulpbronnen en territoriale evenwichten (2) , – gezien zijn resolutie van 6 juli 2011 over de financiële, economische en sociale crisis: aanbevelingen voor te nemen maatregelen en initiatieven (3) , – gezien artikel 110, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat het kaderakkoord tegen eind 2011 moet worden herzien en op de praktijkervaring moet worden afgetoetst, wat tevens een kans biedt om de interne werkmethoden te verbeteren, bijvoorbeeld op het vlak van de regelmatige dialoog, meer transparantie en het stroomlijnen van de inbreng van de commissies, waarbij ten volle wordt uitgegaan van de beschikbare ervaring om een degelijke basis te leveren voor de voorbereiding van de prioriteiten van het Parlement, B. overwegende dat de financiële crisis en de genomen maatregelen om deze aan te pakken nog steeds aanzienlijke gevolgen hebben voor de economieën van de lidstaten en de stabiliteit van de eurozone, C. overwegende dat de Commissie bij haar optreden maximaal gebruik moet maken van haar wettelijke bevoegdheden en politieke autoriteit; overwegende dat de Europese Unie niet effectief kan werken, tenzij de Commissie het algemene belang van de lidstaten en de burgers van de Unie identificeert, praktisch formuleert en bevordert en op efficiënte wijze haar taak verricht om op de toepassing van de verdragen en het EU-recht toe te zien, D. overwegende dat de Commissie een belangrijke rol vervult met betrekking tot de vormgeving van de toekomst van de EU en dat zij haar volgende werkprogramma moet gebruiken om de doelstellingen en de waarden van de EU te bevorderen, de eigen inbreng in het EU-project te versterken, de EU een uitweg uit de crisis te bieden en te waarborgen dat zij in de wereld vertegenwoordigd is en haar gerespecteerde positie behoudt, E. overwegende dat een van de uitdagingen voor de Commissie bij de opstelling van haar programma de strijd betreft tegen haar eigen traditioneel sectorale benadering, en dat zij zich daarentegen juist moet richten op het creëren van synergie tussen beleidsterreinen, het waarborgen van coherente doelstellingen en methoden en het stroomlijnen van de eerbiediging van fundamentele beginselen zoals non-discriminatie, eerbiediging van de grondrechten en gelijkheid voor de wet met betrekking tot alle wetgevende en niet-wetgevende maatregelen, HERSTEL VAN GROEI EN WERKGELEGENHEID: VERSNELLEN NAAR 2020 TOE 1. herinnert eraan dat de EU-begroting een weerspiegeling moet vormen van de beleidsprioriteiten van de EU; herhaalt dat er nieuwe eigen middelen moeten worden ingevoerd en dat de investeringen op EU-niveau moeten worden opgevoerd om de doelstellingen van de EU 2020-strategie te helpen verwezenlijken; 2. dringt bijgevolg aan op de lancering van een open en constructieve dialoog over en samenwerking op EU-niveau inzake het doel, de reikwijdte en de richting van het meerjarig financieel kader (MFK) van de Unie en de hervorming van haar inkomstenstelsel, met inbegrip van een conferentie over de eigen middelen waarbij leden van het Europees Parlement en de nationale parlementen betrokken zijn; 3. herinnert aan zijn richtsnoeren voor het MFK na 2013, zoals aangenomen in het verslag van zijn Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 met als titel „Investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa”; brengt in herinnering dat de instemming van het Parlement, op basis van een verslag van de Begrotingscommissie, een verplichte vereiste is voor de goedkeuring van het MFK door de Raad; herinnert eraan dat het Europees Parlement overeenkomstig artikel 312, lid 5, en artikel 324 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) naar behoren bij het onderhandelingsproces over het volgende MFK moet worden betrokken; 4. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan het Verdrag van Lissabon te eerbiedigen en zich tot het uiterste in te spannen om snel overeenstemming met het Europees Parlement te bereiken over een praktische werkmethode voor de onderhandelingen over het volgende MFK; wijst nogmaals op het verband tussen een hervorming van de inkomsten en een hervorming van de uitgaven en dringt derhalve aan op een duidelijke toezegging om in het kader van de volgende MFK-onderhandelingen overleg te voeren over de voorstellen voor nieuwe eigen middelen; 5. dringt erop aan dat de voorstellen voor het gemeenschappelijke strategische kader (GSK) voor het Cohesiefonds, het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) en het Europees Visserijfonds (EVF) zo snel mogelijk worden ingediend, en verzoekt de Commissie een voorstel in te dienen voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad met als rechtsgrond artikel 289, lid 1, en artikel 294 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; verzoekt de Commissie eveneens met aandrang een nieuw voorstel in te dienen voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Solidariteitsfonds van de Europese Unie; 6. benadrukt dat het belangrijk is dringend het voorstel voor het Europees Sociaal Fonds in te dienen omdat dit een voornaam werktuig is voor de bestrijding van de werkloosheid en de beperking van de sociale ongelijkheden door onderwijs en beroepsopleiding te verbeteren; is van oordeel dat de aandacht meer moet uitgaan naar de alarmerend hoge werkloosheid onder jongeren en naar het probleem van vroegtijdige schoolverlaters; 7. verzoekt de Commissie voort te gaan met haar werk en met de samenwerking met het Parlement en de Raad om de kwaliteit van de wetgeving te verbeteren; verzoekt de Commissie en de Raad in verband hiermee ook ervoor te zorgen dat concordantietabellen systematisch in alle wetgevingshandelingen worden opgenomen om duidelijk te maken hoe de EU-wetgeving in nationale wetten wordt omgezet en dat de wetgeving doeltreffend wordt toegepast; 8. onderstreept het cruciale belang van een adequate en tijdige omzetting van EU-wetgeving in nationale wetgeving van de lidstaten, en verzoekt de Commissie met klem haar uitvoeringsbevoegdheden te gebruiken en indien nodig inbreukprocedures in te leiden om een adequate omzetting en een doeltreffende handhaving van de EU-wetgeving te waarborgen; 9. dringt er bij de Commissie op aan het acquis zo snel mogelijk en volgens een duidelijk tijdschema in overeenstemming te brengen met de bepalingen van de artikelen 290 en 291 van het VWEU, en verzoekt haar bijgevolg de hiertoe vereiste wetgevingsteksten in te dienen; Reglementering van de financiële markt: de hervorming voltooien 10. benadrukt dat de economische crisis nog steeds moet worden aangepakt via de ontwikkeling van een kader voor economische governance dat begrotingsdiscipline en -coördinatie kan afdwingen, de monetaire unie stabiliteit kan bezorgen en de investeringen in productieve werkgelegenheid kan opdrijven; dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk voorstellen in te dienen voor een permanent crisismechanisme dat onder de regels van de Unie valt, een haalbaarheidsstudie voor te leggen over de instelling van een systeem voor de gemeenschappelijke uitgifte van Europese overheidsobligaties onder hoofdelijke aansprakelijkheid, een voorstel in te dienen om de Europa 2020-strategie volledig in het stabiliteitskader op te nemen evenals een voorstel voor één externe vertegenwoordiging van de eurozone; 11. wijst erop dat in het kader van de financiële regulering maatregelen ter verbetering van de veerkracht van het financiële stelsel en de capaciteit om verliezen op te vangen gepaard dienen te gaan met maatregelen om risicoconcentratie tegen te gaan en met maatregelen om de kosten van een faillissement te beperken; onderstreept in dit verband de noodzaak van beter toezicht op accumulatie van risico's door banken, de scheiding van bankactiviteiten en openbare voorzieningen en robuuste voorstellen om op een meer geordende wijze met het faillissement van een bank om te gaan; benadrukt in dit verband voorts de noodzaak tot regulering van entiteiten die nauw verbonden zijn met banksystemen en soortgelijke functies vervullen, maar niet onderworpen zijn aan dezelfde regulering („schaduwbankenstelsel”); 12. verzoekt de Commissie dringend de volgende voorstellen in te dienen: 13. verzoekt de Commissie in 2012 de volgende voorstellen bij het Europees Parlement in te dienen: 14. benadrukt de noodzaak om aandacht te blijven besteden aan beleggersbescherming en beleggersvertrouwen; acht initiatieven om het vertrouwen in het financiële stelsel te herstellen van essentieel belang en is van mening dat dergelijke initiatieven een grondige herziening dienen te behelzen van de zorgvuldigheidspraktijken, de morele risico´s binnen grensoverschrijdende groepen, het stimulerings- en beloningsstelsel en de transparantie en aansprakelijkheid van het financiële stelsel in ruimere zin; 15. benadrukt de belangrijke rol van de kredietbeoordelingsbureaus met betrekking tot het ontstaan en de verergering van de schuldencrisis in de eurozone en de gevolgen hiervan voor het Europese bankwezen; dringt er bijgevolg bij de Commissie op aan dringend een voorstel in te dienen voor een herziening van het wetgevingskader om de regulering van en het toezicht op de kredietbeoordelingsbureaus te versterken; is van mening dat de oprichting van een Europees kredietbeoordelingsbureau een welkome benaderingspluraliteit zou creëren; Slimme groei 16. spoort de Commissie ertoe aan om nog dit jaar een wetgevingsvoorstel in te dienen voor het volgende kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie waarmee publiek-private partnerschappen worden bevorderd, de bureaucratie wordt beperkt, de multidisciplinaire aanpak wordt verbeterd en de deelname van innoverende bedrijven aan de projecten wordt verhoogd; acht het noodzakelijk de begroting voor O&O voor de komende financieringsperiode te verhogen zodat de EU niet nog verder achterop raakt bij haar concurrenten, gelet op de enorme stijging van O&O-uitgaven in enkele andere regio's in de wereld (zoals de VS en met name China), en teneinde de doelstellingen van de EU 2020-strategie volledig te ondersteunen; 17. dringt er bij de Commissie op aan een meer risicotolerante en op vertrouwen gebaseerde aanpak van haar O&O-programma's te volgen, om de bureaucratie te beperken en de deelname van innoverende bedrijven aan projecten te vergroten; 18. onderstreept de noodzaak financiering beschikbaar te stellen voor investeringen in hogesnelheidsnetwerken; wijst erop dat „breedband voor iedereen” van essentieel belang voor Europa is, wil het in de gehele wereld kunnen concurreren en wil men ervoor zorgen dat geen enkele Europeaan achterop blijft; 19. roept de Commissie op om in het kader van haar werkprogramma voor 2012 nauw samen te werken met de lidstaten om ervoor te zorgen dat de hervormingen van de kaderwetgeving inzake communicatie uit 2009 correct en tijdig worden omgezet; wijst er met name op dat het nodig is verplichtingen inzake markttoegang en andere voordelen voor consumenten ten uitvoer te leggen, met inbegrip van betere informatie over contracten en prijzen en maatregelen op het vlak van de overdraagbaarheid van nummers; 20. merkt op dat het nodig is om in het werkprogramma voor 2012 een aantal domeinen te behandelen die beantwoorden aan ontwikkelingen op het vlak van nieuwe technologie, terwijl moet worden gezorgd voor de versterking van de digitale interne markt; dit moet met name „cloud computing”, het „internet van de dingen”, elektronische handtekeningen en cyberbeveiliging omvatten; 21. verwacht dat de Commissie ervoor zorgt dat de maatregelen ter vermindering van de kosten van dataroaming volledig van kracht zullen worden in 2012; 22. onderstreept het belang van een ICT-strategie en van de voltooiing van de Europese digitale interne markt, die groeimogelijkheden creëren voor de industrie en kmo's in de grensoverschrijdende handel, mensen dichter bij elkaar brengen, de manier van werken en leven opnieuw vormgeven, voorzien in nieuwe onderwijs- en opleidingsinstrumenten en bijdragen aan betere toegang tot publieke diensten en openbare gegevens; verzoekt de Commissie daarom de steun voor ICT te verhogen zodat de EU het voortouw kan nemen op opkomende markten zoals die van de gezondheidstechnologie en groenere vervoers- en elektriciteitsnetwerken; 23. wijst opnieuw op het toenemende belang van intellectuele-eigendomsrechten (IER) voor de economische groei en het creatieve potentieel van Europa en benadrukt dat deze rechten naar behoren moeten worden beschermd; vraagt de Commissie om zonder uitstel concrete herzieningsvoorstellen op dit vlak te doen; benadrukt het belang van IER voor de culturele en creatieve industrie en voor de toegang tot culturele goederen en diensten; Duurzame groei 24. verzoekt de Commissie haar klimaatstrategie te verbeteren met als doel de leidende rol van de EU in de strijd tegen de klimaatverandering te behouden en tegelijk de competitiviteit van de EU te vergroten en tot een evenwichtige internationale overeenkomst te komen; 25. vraagt om een veelomvattende externe energiestrategie voor de EU, die kwesties inzake grondstoffen en zeldzame aardmetalen omvat en waarin opengestelde wereldmarkten een prioriteit vormen; vraagt eveneens om een duurzaam, concurrerend en geïntegreerd energiebeleid van de EU, in het kader waarvan de diversiteit en het relatieve aandeel van energiebronnen, evenals de continuïteit van de energievoorziening gezamenlijk worden aangepakt als onderdeel van een coherente benadering, en is van mening dat de voltooiing van de interne energiemarkt van eminent belang voor de Europese concurrentiekracht en groei; doet een beroep op de Commissie vaart te zetten achter de ontwikkeling van een geïntegreerd Europees energienetwerk door de voorstellen in te dienen waarop de nadruk ligt in haar pakket voor de energie-infrastructuur; 26. vraagt de Commissie met het oog op de verwezenlijking van de doelstelling om in 2014 te komen tot een interne markt voor energie, de tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving op de gebieden energie en efficiënt energiegebruik te blijven volgen en onverwijld de desbetreffende uitvoeringsmaatregelen te nemen, en dringt er bij de Commissie op aan alle nieuwe voorstellen in te dienen die nodig zijn om deze doelstellingen te bereiken; 27. dringt aan op een spoedige herziening van de richtlijn betreffende nucleaire veiligheid teneinde deze te versterken, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de resultaten van de in de nasleep van het ongeluk in Fukushima uitgevoerde stresstests; 28. verzoekt de Commissie een voorstel in te dienen voor het zevende milieuactieprogramma van de Unie en voor een vergaande strategie inzake biodiversiteit; 29. is van mening dat met de hervorming van het GLB moet worden gegarandeerd dat het GLB nauwkeurig is afgestemd op de doelstellingen van de EU 2020-strategie en dat duurzaamheid de kern van het GLB wordt, om te zorgen voor de levensvatbaarheid van de Europese voedselproductie op lange termijn, en tevens moeten het concurrentievermogen en de innovatiecapaciteit van de boeren ermee worden vergroot, de plattelandsontwikkeling worden bevorderd, de diversiteit met betrekking tot de soorten landbouwbedrijven en productiemethoden worden behouden en bureaucratie worden vermeden; 30. spoort de Commissie aan een evaluatie uit te voeren van de werking van het systeem voor vroegtijdige waarschuwing en maatregelen en het systeem voor snelle waarschuwing voor levensmiddelen en diervoeders, teneinde eventuele tekortkomingen te verhelpen; 31. verzoekt de Commissie een wetgevingsvoorstel in te dienen om het op de markt brengen van voedingsmiddelen die afkomstig zijn van gekloonde dieren of nakomelingen van gekloonde dieren, te verbieden, en verzoekt de Commissie een nieuwe wetgevingsvoorstel inzake nieuwe voedingsmiddelen in te dienen; 32. betreurt ten zeerste de vertraging van de TEN-T-richtsnoeren en van de voorstellen inzake het luchthavenpakket; is verheugd over het Witboek over de toekomst van het vervoer en dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk de daarin beoogde wetgevingsvoorstellen voor te leggen; is van mening dat een geïntegreerde en interoperabele Europese spoorwegmarkt nog steeds moet worden verwezenlijkt, en is van oordeel dat prioriteit moet worden verleend aan de spoedige herziening van de TEN-T-richtsnoeren, met als doel een globaal multimodaal vervoersnetwerk te ontwikkelen dat gekenmerkt wordt door efficiënte comodaliteit en interoperabiliteit; vraagt de Commissie daarom een wetgevingsvoorstel in te dienen inzake de spoorwegsector en inzake de uitbreiding van de bevoegdheden van het Europees Spoorwegbureau (ESB) op het vlak van certificering en veiligheid; wijst er nogmaals op dat het dringend nodig is de financiering van de TEN-T's te verbeteren en de coördinatie door middel van financiering uit het cohesiefonds te optimaliseren; 33. benadrukt dat het nodig is dat de Commissie in 2012 een Europees Handvest van passagiersrechten voor alle vervoerswijzen invoert; 34. houdt vast aan de noodzaak te zorgen voor de volledige tenuitvoerlegging van het initiatief „gemeenschappelijk Europees luchtruim”, inclusief de invoering van functionele luchtruimblokken en het Europees luchtverkeersbeveiligingssysteem (SESAR); betreurt dat niet is overgegaan tot de geleidelijke afschaffing van de beperkingen op vloeistoffen, spuitbussen en gels in het luchtvervoer, dat een prioriteit voor de Commissie moet blijven; 35. onderstreept de noodzaak van een algemene en ambitieuze hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid, waarbij oproepen tot hernationalisering moeten worden verworpen, en waarbij wordt voorzien in de opname van een ecosysteemgerichte aanpak, regionalisering, duidelijk gedefinieerde maatregelen voor kleinschalige visserij, een nieuwe stimulans voor de Europese aquacultuursector en ernstige inspanningen voor de bestrijding van illegale, niet-gereglementeerde en niet-aangegeven visserij en het overboord gooien van bijvangsten; maakt zich zorgen over de mogelijkheid dat de Commissie pas in 2013, wanneer de bestaande overgangsmaatregelen vervallen, een nieuw voorstel met technische maatregelen in zou dienen; Inclusieve groei 36. verwelkomt de kerninitiatieven met betrekking tot nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen en het platform tegen armoede, maar is van mening dat er te weinig wetgevingsvoorstellen op het gebied van werkgelegenheid en sociale zaken zijn; verzoekt de Commissie een nieuwe sociale strategie voor te stellen die in lijn is met de belangrijkste sociale verbeteringen van het Verdrag van Lissabon, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel en de sociale dialoog op het gebied van lonen en pensioenen en, in overeenstemming met artikel 153, lid 5, VWEU, de bevoegdheden van de lidstaten en de sociale partners op deze terreinen te eerbiedigen, en de democratische legitimiteit van het proces te waarborgen door het Europees Parlement hierbij te betrekken; 37. vraagt een sterk cohesiebeleid voor de hele EU na 2013 en vraagt dat bij de voorbereiding van het toekomstige cohesiebeleid de bestaande fondsen en programma's worden gestroomlijnd, dat ervoor wordt gezorgd dat er adequate financiële middelen beschikbaar zijn en dat het beleid aansluit bij de doelstellingen van de Europa 2020-strategie, terwijl er wordt gezorgd voor toegevoegde waarde door middel van synergieën met andere interne beleidsterreinen; verwacht van de Commissie dat zij voor de volledige duur van de procedures voor de aanneming van verordeningen met betrekking tot het cohesiebeleid een constructieve bemiddelingsrol speelt, rekening houdend met het medebeslissingsbeginsel, met als doel tijdens de wetgevingsprocedure zo vroeg mogelijk tot een overeenkomst te komen, zodat jammerlijke vertragingen voorkomen worden en de onvermijdelijke moeilijkheden die zich bij de uitvoering van de operationele programma's inzake het cohesiebeleid voor de volgende programmeringsperiode aanvankelijk kunnen voordoen, efficiënt overwonnen worden; 38. steunt initiatieven om het combineren van werk en gezinsleven te vergemakkelijken, en is van mening dat de Commissie wetgevingsvoorstellen moet indienen met betrekking tot de diverse types verlof (zoals vaderschapsverlof, adoptieverlof en zorgverlof) en een Europese strategie moet opstellen op basis van goede praktijken in de lidstaten zodat de geschikte omstandigheden worden gecreëerd om de tewerkstellingsstreefcijfers van de Europa 2020-strategie te halen; is ingenomen met de initiatieven van de Commissie om een eind te maken aan de ongelijke beloning van mannen en vrouwen, maar betreurt dat de loonkloof nog altijd een ernstig probleem vormt dat moet worden opgelost, en herhaalt zijn verzoek om een echt engagement dat erop gericht is de talrijke oorzaken van de loonongelijkheid tussen mannen en vrouwen door middel van een herziening van de bestaande wetgeving aan te pakken; 39. betreurt dat de Commissie nog steeds geen wetgevingsvoorstel heeft opgesteld voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen binnen het kader van een alomvattende strategie met geharmoniseerde straffen; 40. betreurt het ontbreken van een voorstel en initiatieven op het vlak van volksgezondheid en verzoekt de Commissie een wetgevingsvoorstel in te dienen betreffende geneesmiddelen voor geavanceerde therapieën; is verheugd over het voornemen van de Commissie om Richtlijn 2004/37/EG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk in 2012 te herzien; benadrukt dat nieuwe factoren en gegevens erop wijzen dat een herziening nodig is en vraagt de Commissie daarom met aandrang dit wijzigingsbesluit als een dringende zaak te bestempelen en voorts te overwegen om het toepassingsgebied van de richtlijn uit te breiden, met als doel de gevaren van stoffen met een schadelijke invloed op de voortplanting te verminderen alsook hun aanwezigheid in producten, en de gezondheid en veiligheid van Europese werknemers op de werkvloer te garanderen; 41. benadrukt het belang dat moet worden toegekend aan de nieuwe meerjarige programma's op het gebied van onderwijs, cultuur, audiovisuele media, jongeren, sport en burgerschap, die beslissend zijn voor het welslagen van de Europa 2020-strategie en voor het behoud van de multiculturele en linguïstische diversiteit in de EU, en die een krachtig instrument voor sociale cohesie en integratie vormen; is van mening dat acties en maatregelen op basis van een adequaat en doeltreffend begrotingskader moeten worden genomen om te garanderen dat deze degelijk opgestelde programma's na 2013 blijven beantwoorden aan de behoeften van het Europese publiek; Het potentieel van de interne markt aanboren 42. dringt er bij de Commissie op aan systematischer te werk te gaan wanneer zij de „KMO-toets” toepast, welke met name op nationaal niveau niet in alle wetgevingsvoorstellen naar behoren en consistent is uitgevoerd; verzoekt de Commissie bijgevolg om op basis van beste praktijken minimumnormen en -eisen voor te stellen om de KMO-proef op EU- en nationaal niveau toe te passen; 43. bekrachtigt zijn steun voor de Single Market Act , maar dringt er bij de Commissie op aan met een voorstel te komen om de openbare aanbestedingsprocedures voor aanbestedende diensten en kmo´s te moderniseren en te vereenvoudigen, met inbegrip van verbeterde levens- en arbeidsomstandigheden; 44. is verheugd over het voorstel van de Commissie in haar werkprogramma voor 2012 om het consumentenbeleid en de wetgevingsstrategie te herzien, en initiatieven te integreren in al haar betrokken diensten; merkt met name op dat het nodig is ervoor te zorgen dat consumenten in de hele Europese Unie kunnen rekenen op de volledige bescherming die wordt geboden door belangrijke wetgeving, zoals de richtlijnen betreffende oneerlijke handelspraktijken en consumentenkrediet; 45. dringt bij de Commissie aan op een ambitieuze hervorming van de richtlijn inzake beroepskwalificaties teneinde daadwerkelijke mobiliteit van werknemers binnen de EU te bevorderen door vereenvoudiging van procedures voor automatische erkenning met inachtneming van de veiligheid van de patiënt, door een verhoging van de mobiliteit van pas afgestudeerden en door de herziening van sommige gereguleerde beroepen of delen daarvan; 46. dringt er bij de Commissie op aan een „justitie voor groei”-programma te ontwerpen waarmee de toegang van het bedrijfsleven en consumenten tot het justitiële apparaat wordt verbeterd, en verzoekt de Commissie derhalve bij wijze van prioriteit met haar reeds aangekondigde voorstel te komen voor alternatieve geschillenbeslechting in burgerlijke en handelszaken; VERWEZENLIJKING VAN DE AGENDA VOOR DE BURGERS: VRIJHEID, VEILIGHEID EN RECHTVAARDIGHEID 47. betreurt het uitblijven van een wetgevingsvoorstel betreffende een sterkere onderlinge solidariteit binnen de EU op het gebied van asielaangelegenheden, en wijst erop dat verder moet worden gewerkt aan een asielpakket teneinde een gemeenschappelijk Europees asielstelsel tot stand te brengen dat een hoog niveau van bescherming en volledige eerbiediging van fundamentele rechten waarborgt en dat het instrumentaliseren van asielrecht voor andere doeleinden verhindert; 48. is bezorgd over het feit dat de correcte tenuitvoerlegging van het bestaande acquis inzake asiel (Dublin, Eurodac, opvangprocedure en erkenningsrichtlijn inzake de bescherming van asielzoekers) is mislukt, hetgeen betekent dat geen gemeenschappelijke Europese normen zijn gewaarborgd, terwijl het gevoel van solidariteit eveneens wordt ondermijnd; 49. neemt kennis van het door de Commissie gepresenteerde „slachtofferpakket” en acht het van groot belang de rechten en ondersteuning van slachtoffers van terrorisme en misdrijven in de EU te vergroten; 50. dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat het Schengenacquis volledig wordt geëerbiedigd en dat ieder voorstel van de Commissie wordt behandeld via de Europese methode; erkent dat er behoefte is aan intelligente buitengrenzen, een beter beheer van de buitengrenzen en een doeltreffend en geloofwaardig beleid met betrekking tot de buitengrenzen; is van mening dat de controle van de toegang tot het EU-grondgebied van cruciaal belang is voor een gebied zonder binnengrenzen en dat de controle van de buitengrenzen van de EU voortdurend moet worden verbeterd in antwoord op nieuwe migratie- en veiligheidsproblemen; wijst in dit verband op de noodzaak van een evenwichtig visumbeleid; verzoekt de Commissie in deze context om de invoering van het SIS II-systeem, VIS en EURODAC, evenals de oprichting van het nieuwe IT-bureau te voltooien; wijst er nogmaals op dat het doeltreffend en geïntegreerd beheer van de binnen- en buitengrenzen van de EU en een visumbeleid onderling nauw verbonden zijn en een essentieel instrument vormen voor migratie- en asielbeleid, met inbegrip van mobiliteit en voorkoming van misbruik; betreurt dat het SIS II-systeem nog steeds niet operationeel is en verzoekt de Commissie haar inspanningen voor de invoering van het systeem te intensiveren; blijft toezien op de toekenning van EU-begrotingsmiddelen voor dit doeleinde; 51. is voorstander van de wijziging van het Sirene-handboek, de actualisering van het gemeenschappelijk praktisch handboek voor grenswachters, de verdere ontwikkeling van een Europees grensbewakingssysteem (Eurosur) en de oprichting van een systeem van Europese grenswachters, overeenkomstig het Programma van Stockholm; 52. is ingenomen met het initiatief van de Commissie om meer duidelijkheid te verschaffen over de voorwaarden waaronder de autoriteiten van de lidstaten het recht hebben grensbewakingsactiviteiten uit te voeren, operationele informatie uit te wisselen en onderling alsook met Frontex samen te werken; deelt de mening dat Frontex een belangrijke rol moet spelen bij het beheer van grenscontroles en verwelkomt de overeenkomst betreffende de wijziging van het desbetreffende rechtskader, teneinde Frontex in staat te stellen doeltreffender te worden voor wat betreft zijn operationele capaciteit langs de buitengrens; 53. is er vast van overtuigd dat de komende voorstellen voor een herziening van Richtlijn 95/46/EG en de richtlijn betreffende de bewaring van gegevens ambitieus moeten zijn en verder moeten gaan dan de ontoereikende bescherming die werd geboden door het onder de voormalige derde pijler ressorterende kaderbesluit inzake gegevensbescherming; onderstreept dat het belangrijk is aandacht te besteden aan cruciale cyberbeveiligings- en privacyvraagstukken in verband met cloud computing en het „internet van de dingen”; benadrukt dat gegevensbescherming ook in het kader van terrorismebestrijding ambitieus dient te zijn; dringt er bij de Commissie op aan om bij onderhandelingen met derde landen de gegevensbescherming in de EU in acht te nemen en onderstreept dat het Parlement alle voorstellen, inclusief het EU-systeem inzake de persoonsgegevens van passagiers, een EU-systeem voor het verzamelen van financiële gegevens en eventuele EU-overeenkomsten met derde landen over persoonsgegevens van passagiers (waarover momenteel onderhandelingen worden gevoerd met de VS, Canada en Australië), zal toetsen op conformiteit met de grondrechten; EUROPA IN DE WERELD: DE ONS TOEKOMENDE ROL OPEISEN 54. benadrukt dat de waarden, beginselen en verbintenissen waarop de EU berust ook de belangrijkste leidende beginselen van een gezamenlijk buitenlands beleid moeten zijn; onderstreept dat de Commissie volledig dient mee te werken met de Europese Dienst voor extern optreden, niet alleen voor wat betreft de uitbreiding, ontwikkeling, handel en humanitaire hulp, maar tevens ten aanzien van externe aspecten van interne beleidsterreinen, om zo grotere beleidssamenhang te waarborgen in het optreden van de EU, met name op het gebied van handelsbeleid en industriebeleid, teneinde handel als instrument te gebruiken voor de bevordering van groei en werkgelegenheid in Europa; benadrukt hoe belangrijk de rol van de HV/VV is voor de invoering van een coherent en verenigd extern beleid; 55. dringt aan op versterking van de Europese militaire capaciteit door middel van een grotere bundeling van middelen, teneinde het vermogen van de EU om snel en doeltreffend te reageren op externe crises te verbeteren en de trans-Atlantische veiligheid te versterken; Europees nabuurschapsbeleid 56. benadrukt dat de herziening van de instrumenten voor externe financiële steun moet worden beschouwd als een gelegenheid om het Europees extern beleid te versterken, met name in het licht van het huidige overgangsproces naar democratie in de zuidelijke buurlanden; dringt aan op meer flexibiliteit en vaart bij het vrijmaken van financiële steun voor hiervoor in aanmerking komende landen in crisissituaties; benadrukt dat de Commissie zich moet inspannen om de capaciteiten in de begunstigde landen om het hulpproces zelf ter hand te nemen te versterken en het effect hiervan aldus te optimaliseren; verzoekt de Commissie voort te bouwen op de lessen die zijn getrokken uit de vorige generatie externe financieringsinstrumenten en de door de Europese Rekenkamer geuite zorgen weg te nemen; 57. verwelkomt de evaluatie door de Commissie van het Europees nabuurschapsbeleid en verwacht concrete voorstellen over de manier waarop de twee multilaterale dimensies van dit beleid verder kunnen worden ontwikkeld, waarbij in het bijzonder aandacht moet worden besteed aan de Arabische landen die streven naar democratie; onderstreept dat een nieuwe impuls nodig is; is verheugd over de voorstellen die uiteen worden gezet in de mededeling van de Commissie van mei 2011 over de evaluatie van het Europees nabuurschapsbeleid en dringt aan op een spoedige uitvoering van concrete maatregelen om de betrekkingen met de naaste buren van de EU nieuw leven in te blazen; benadrukt dat het streven van de EU naar nauwere banden met haar buurlanden gerealiseerd zal moeten worden door een combinatie van verhoogde financiële bijstand, meer steun voor democratische hervormingen, markttoegang en een verbetering van de mobiliteit; dringt aan op een herziening van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, uitgaand van een beoordeling van de huidige tekortkomingen en in het licht van de recente gebeurtenissen in verband met de Arabische lente; Uitbreiding van de EU 58. verwacht dat de Commissie haar werk met betrekking tot de toetredingsonderhandelingen voortzet; benadrukt dat na de succesvolle afsluiting van de onderhandelingen met Kroatië de voorbereiding van toetredingsonderhandelingen met andere kandidaat-landen op de westelijke Balkan moet worden voortgezet, maar onderstreept tegelijkertijd dat deze landen alle maatregelen dienen te nemen om volledig en zorgvuldig aan alle criteria van Kopenhagen te voldoen; is bovendien van mening dat bijzondere aandacht moet worden geschonken aan de situatie in Bosnië en Herzegovina en aan de inspanningen om een oplossing te vinden voor het geschil over de naam van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië; spreekt de hoop uit dat de voortgaande besprekingen op Cyprus zullen leiden tot een alomvattende oplossing en verwacht van Turkije dat het bijdraagt aan dit proces door zijn uit het protocol van Ankara voortvloeiende verplichtingen na te komen; 59. dringt er bij de Commissie op aan met Kosovo te onderhandelen om zo spoedig mogelijk een stappenplan voor visumliberalisering op te stellen, aangezien Kosovo het enige land van de westelijke Balkan is dat een visumregeling heeft met de EU; begroet in dit opzicht de recente overeenkomst tussen Servië en Kosovo; Een alomvattend handelsbeleid 60. steunt de inspanningen van de Commissie in alle lopende bilaterale en regionale handelsbesprekingen met het oog op de sluiting van veelomvattende en evenwichtige handelsovereenkomsten in 2012, hetgeen de handelsvooruitzichten van de EU en de kansen voor EU-bedrijven wereldwijd aanzienlijk zou verbeteren; is niettemin van mening dat de EU moet blijven proberen de mogelijkheden te benutten die zich in 2011 hebben voorgedaan in het kader van de multilaterale onderhandelingen van de Doha-ronde die de weg moeten vrijmaken voor wereldwijde economische stabiliteit; 61. is van mening dat de Europese Unie haar handelsbetrekkingen met de andere grote economische en politieke spelers op het wereldtoneel, met name de VS, China, Rusland, India, Japan en de BRIC-landen, moet versterken door de bestaande middelen en instrumenten voor samenwerking te gebruiken en waar mogelijk uit te breiden; dringt er bij de Commissie op aan een grotere betrokkenheid van het Parlement te waarborgen bij de lopende onderhandelingen, alsook bij het bepalen van het onderhandelingsmandaat voor investeringsovereenkomsten; verzoekt de Commissie de lopende onderhandelingen over bilaterale en regionale vrijhandelsovereenkomsten af te ronden en met voorstellen te komen voor begeleidende doeltreffende vrijwaringsregelingen; merkt op dat deze als een complementaire strategie zullen worden beschouwd en niet als een alternatief voor het multilaterale kader; 62. is van mening dat de opheffing van belemmeringen voor handel en investeringen over de hele wereld een belangrijke aangelegenheid blijft en een essentieel element vormt van de wereldhandelsstrategie van de EU; stelt in dit verband vast dat uit het recente verslag voor 2011 van de Commissie over belemmeringen voor handel en investeringen blijkt dat er in de betrekkingen van de EU met bepaalde strategische partners aanzienlijke en ongerechtvaardigde belemmeringen voorkomen die de toegang van de EU tot de markten van de grootste derde landen beperken; dringt er derhalve opnieuw bij de Commissie op aan zich op dit vlak niet te laten afleiden en zich standvastig op te stellen bij het nastreven van haar agenda, te blijven vechten tegen ongerechtvaardigde protectionistische maatregelen en er tegelijkertijd voor te zorgen dat handelsbeleid een instrument blijft om zowel binnen als buiten Europa werkgelegenheid te creëren; dringt er bij de Commissie op aan haar inspanningen te intensiveren om niet-tarifaire handelsbelemmeringen voor trans-Atlantische handel in kaart te brengen en weg te nemen, met name op het gebied van wederzijdse erkenning en standaardisatie, hierbij optimaal gebruik makend van de Trans-Atlantische Economische Raad als een middel om voor 2015 een trans-Atlantische markt te verwezenlijken; 63. dringt er bij de Commissie op aan in alle handelsovereenkomsten de opname te bevorderen van juridisch bindende voorschriften met betrekking tot mensenrechten, sociale normen, milieunormen, zoals uiteengezet in diverse in 2010 door het Parlement goedgekeurde initiatiefverslagen; Ontwikkelingsbeleid en humanitaire hulp 64. dringt erop aan dat de Commissie in 2012 met een initiatief komt met betrekking tot de innovatieve financiering van de officiële ontwikkelingshulp, teneinde de uit de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling voortvloeiende verplichtingen te vervullen; dringt voorts aan op wetgevingsvoorstellen om belastingparadijzen, illegale kapitaalstromen en misbruik van prijsoverdracht verder aan te pakken als follow-up van de mededeling over bevordering van goed bestuur in belastingaangelegenheden; 65. verzoekt de Commissie met een mededeling te komen met daarin concrete voorstellen voor de totstandbrenging van doeltreffende samenhang tussen humanitaire bijstand en ontwikkeling, waarbij rekening wordt gehouden met de flexibiliteit die nodig is om het initiatief „Samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling” te laten plaatsvinden in overgangssituaties; steunt de uitbreiding van schoolmaaltijdenprogramma's tot alle kinderen in gebieden waar hongersnood heerst, waarbij plaatselijk geproduceerde levensmiddelen worden gebruikt, en pleit ervoor het inschrijfgeld voor basisscholen en basisgezondheidszorg af te schaffen en het donorgeld indien nodig ter compensatie te verhogen; 66. dringt er bij de Commissie op aan met een wetgevingsinitiatief te komen om door middel van juridisch bindende maatregelen op EU-niveau meer transparantie te creëren met betrekking tot winningsindustrieën, zodat ontwikkelingslanden kunnen beschikken over de door hun natuurlijke hulpbronnen gegenereerde opbrengsten teneinde hun gemeenschappen een uitweg uit de armoede te bieden; o o o 67. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 16 juli 2010 getiteld „Het TSE-stappenplan 2: een beleidsnota betreffende overdraagbare spongiforme encefalopathieën voor de periode 2010-2015” ( COM(2010)0384 ), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 25 augustus 2010 over de algemene werking van de officiële controles in de lidstaten op het gebied van voedselveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn, en plantgezondheid ( COM(2010)0441 ), – gezien de Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 2 december 2010 over de toekomstige noodzaak en het gebruik van separatorvlees in de Europese Unie, met inbegrip van het voorlichtingsbeleid voor de consument ( COM(2010)0704 ), – gezien Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (2) en het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de bij de toepassing van de hygiëneverordeningen opgedane ervaring ( COM(2009)0403 ), – gezien Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (3) , – gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (4) en het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de toepassing van deze verordening ( COM(2009)0334 ), – gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (5) , – gezien Richtlijn 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en houdende wijziging van Beschikking 90/424/EEG van de Raad en intrekking van Richtlijn 92/117/EEG van de Raad (6) , – gezien Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1774/2002 (7) , – gezien zijn resolutie van 8 maart 2011 over het proteïnetekort in de EU: welke oplossing voor een allang bestaand probleem? (8) , – gezien de Beschikking van de Commissie tot wijziging van Beschikking 2009/719/EG tot machtiging van bepaalde lidstaten om hun jaarlijkse programma voor toezicht op BSE te herzien, – gezien de conclusies van de Raad van 22 oktober 2010 over de bovengenoemde Mededeling van de Commissie van 16 juli 2010 getiteld „Het TSE-stappenplan 2: een beleidsnota betreffende overdraagbare spongiforme encefalopathieën voor de periode 2010-2015”, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A7-0195/2011 ), A. overwegende dat het aantal gevallen van BSE in de Europese Unie medio de jaren 90 van de vorige eeuw epidemische proporties bereikte hetgeen leidde tot de invoering van een reeks maatregelen die gericht waren op de uitroeiing van BSE en andere TSE's, B. overwegende dat het aantal positieve BSE-gevallen in de EU is afgenomen van 2167 gevallen in 2001 tot 67 gevallen in 2009; overwegende dat gezien dit afnemende aantal gevallen ervan kan worden uitgegaan dat de wetgeving die tijdens deze periode ten uitvoer is gelegd, heeft bijgedragen aan de uitroeiing van BSE en andere TSE's in de EU, en verder overwegende dat deze afnemende epidemiologische ontwikkeling gepaard moet gaan met een aanpassing van de wettelijke regelingen aan het werkelijk bestaande risico, C. overwegende dat gezien het voortdurend afnemende aantal BSE-gevallen, de wetgeving inzake TSE's de afgelopen jaren is aangepast en toekomstige wijzigingen overwogen zouden kunnen worden waarbij tegelijkertijd het hoge niveau van de dier- en volksgezondheid in de Europese Unie moet worden gegarandeerd en behouden; overwegende dat deze wijzigingen maatregelen zouden kunnen omvatten inzake SRM-verwijdering, herziening van bepalingen van het totale veevoerverbod, uitroeiing van scrapie, ruiming van cohorten en bewaking, D. overwegende dat een hogere binnenlandse proteïnegewasproductie noodzakelijk is om minder afhankelijk te worden van de invoer van soja en andere bronnen van eiwitten, Algemene opmerkingen 1. is verheugd over het TSE-stappenplan 2 - een beleidsnota betreffende overdraagbare spongiforme encefalopathieën van de Commissie en de voorstellen van de Commissie voor bepaalde herzieningen van de huidige TSE-wetgeving in de Europese Unie; onderstreept echter dat bepaalde bepalingen grondig beoordeeld moeten worden en alleen onder bepaalde voorwaarden gesteund zullen worden; 2. onderstreept het belang van het garanderen dat de aanzienlijke afname in BSE-gevallen in de Europese Unie niet tot minder strenge TSE-maatregelen of tot een vermindering van de strenge controle- en bewakingsmechanismen in de EU leidt; neemt kennis van de bijdrage van eerdere en huidige TSE-wetgeving aan de uitroeiing van TSE's in de EU; BSE-bewaking 3. neemt kennis van de verhoging van de leeftijdsgrenzen voor de TSE-tests op runderen tot boven 72 maanden in 22 lidstaten, zoals is geïntroduceerd door de bovengenoemde Beschikking van de Commissie tot wijziging van Beschikking 2009/719/EG tot machtiging van bepaalde lidstaten om hun jaarlijkse programma voor toezicht op BSE te herzien; 4. dringt er bij de Commissie op aan de leeftijdsgrenzen in de overige lidstaten alleen te verhogen indien dit wordt ondersteund door gedegen risico-inventarisaties teneinde een hoog niveau van diergezondheid en consumentenbescherming niet in gevaar te brengen; 5. onderstreept dat het bewakingsmechanisme een belangrijk instrument is bij het toezicht op TSE in de EU; spreekt zijn bezorgdheid uit over een verdere stijging van de leeftijdsgrenzen voor het testen van runderen met name met het oog op het testen op basis van een steekproefgrootte dat vanaf januari 2013 van toepassing zal zijn op het BSE-toezichtstelsel voor runderen; verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te houden van de vorderingen en nieuwe bevindingen ten aanzien van de te kiezen steekproefgrootten; 6. dringt er bij de Commissie op aan het testen van risicodieren als belangrijk element aan te houden bij het verdere toezicht op de trend van BSE-gevallen in de EU en toe te zien op de vroegtijdige opsporing van het zich eventueel opnieuw voordoen hiervan in de toekomst; Herziening van het voederverbod 7. ondersteunt - met name gezien het bestaande proteïnetekort in de EU - het voorstel van de Commissie om de bepalingen van het verbod op het gebruik van verwerkte dierlijke eiwitten in diervoeders voor niet-herkauwers op te heffen, mits dit alleen geldt voor niet-herbivoren, en mits: 8. benadrukt dat deze maatregelen hand in hand dienen te gaan met een GLB dat gericht is op het verbinden van gewasproductie en veeteelt, adequaat gebruik van graslandgebieden, een hogere binnenlandse productie van eiwitten en het ondersteunen van vruchtwisselingssystemen; 9. dringt er bij de Commissie op aan maatregelen in te voeren die ervoor zorgen dat, als het voederverbod wordt opgeheven, de mogelijkheid van kruisbesmetting van niet van herkauwers afkomstig materiaal met van herkauwers afkomstig materiaal via transportkanalen wordt uitgesloten; 10. verzoekt de Commissie de noodzaak te onderzoeken van een afzonderlijke vergunning voor slachthuizen waar dierlijke bijproducten voorkomen die zowel afkomstig zijn van niet-herkauwers als van herkauwers, zodat zeker wordt gesteld dat deze bijproducten duidelijk gescheiden worden; 11. verwerpt het gebruik van verwerkte dierlijke eiwitten die afkomstig zijn van niet-herkauwers of herkauwers in voer voor herkauwers; 12. verzoekt de Commissie de noodzaak te beoordelen van het controleren van de invoer van verwerkte dierlijke eiwitten teneinde zeker te stellen dat recycling binnen de soort, het gebruik van materiaal van categorie 1 en 2 en schendingen van hygiëneregels kunnen worden uitgesloten; onderstreept dat regelmatige en onaangekondigde controles op locatie hiervoor ook nodig zijn; 13. is voorstander van een kritisch onderzoek naar de mogelijkheid van vaststelling van een tolerantieniveau voor onbeduidende hoeveelheden van niet-toegestane dierlijke eiwitten, die niet van herkauwers afkomstig zijn, in diervoeders op grond van toevallig en technisch onvermijdbare besmetting, mits er een methode voor het bepalen van het aandeel van deze eiwitten beschikbaar is; SRM-lijst 14. verwacht dat de Commissie de strenge normen zoals vervat in de SRM-lijst van de EU in stand zal houden; benadrukt dat deze strenge normen niet afgezwakt mogen worden door pogingen van de Werelddiergezondheidsorganisatie (OIE) om EU-normen in overeenstemming te brengen met de lijst van de OIE; 15. dringt er bij de Commissie op aan aanpassingen aan de SRM-lijst van de EU uitsluitend in overweging te nemen indien deze ondersteund worden door wetenschappelijke feiten, onder toepassing van het voorzorgsbeginsel, indien risico's aan de volksgezondheid en diergezondheid kunnen worden uitgesloten en indien de veiligheid van de voedsel- en voederketen gegarandeerd kan worden; Onderzoek naar TSE's 16. dringt bij de Commissie aan op verdere bevordering van de genetische bescherming tegen scrapie bij schapen door middel van fokprogramma's, ter voorkoming van inteelt en genetische afwijkingen; 17. dringt er bij de Commissie op aan maatregelen te treffen om lopend onderzoek naar resistentie tegen scrapie bij geiten en naar atypische scrapie te stimuleren, aangezien dit zou kunnen bijdragen aan de uitroeiing van TSE's in de EU; 18. verzoekt de Commissie lopend onderzoek te stimuleren om snelle diagnostische ante- en postmortemtests op BSE te ontwikkelen; 19. wijst het voorstel van de Commissie af om minder communautaire middelen beschikbaar te stellen voor onderzoek naar TSE's; Ruiming van cohorten 20. neemt nota van het voorstel van de Commissie om het huidige ruimingsbeleid in geval van het optreden van BSE in rundveebeslagen te herzien; benadrukt dat voor iedere aanpassing van het beleid met betrekking tot ruiming van cohorten de volgende aspecten in overweging moeten worden genomen om een hoog niveau van consumentenvertrouwen te handhaven: (1) consumentenbescherming, (2) risico voor de gezondheid van mens en dier, en (3) handhaving van de mogelijkheid voor risicomanagers en wetgevers om onmiddellijk de noodzakelijke actie te ondernemen voor het geval BSE opnieuw de kop opsteekt in de EU; Voedsel- en voederveiligheid 21. neemt kennis van het bovengenoemde verslag van de Commissie over de algemene werking van de officiële controles in de lidstaten op het gebied van voedselveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn en plantgezondheid; wijst erop dat het verslag bepaalde tekortkomingen aan het licht brengt ten aanzien van de kwaliteit van verslagen van de lidstaten en dringt er bij de lidstaten op aan de kwaliteit van de verslaglegging te verbeteren door verbetering van de uitvoering van nationale controles met het oog op vervulling van de criteria van de verordening, door de niet-conforme gevallen aan te geven en door verbetering van de prestaties van de controlerende autoriteiten en van bedrijven in de voedingsmiddelenindustrie; verzoekt de Commissie efficiënt toezicht te houden op de controles die worden uitgevoerd door de lidstaten; 22. spreekt zijn bezorgdheid uit over de verontreiniging van levensmiddelen en diervoeders, bijv. met dioxine, en roept de lidstaten ertoe op bestaande voorschriften inzake levensmiddelen- en voedercontroles en risicobeheer zeer streng te handhaven en toe te passen en, zo nodig, deze regels aan te scherpen en te zorgen voor een geharmoniseerde uitvoering in de interne markt middels gemeenschappelijke richtsnoeren; 23. verzoekt de Commissie en de lidstaten maatregelen te nemen die waarborgen dat aan de eisen van Verordening (EG) nr. 1069/2009 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 142/2011 over de behandeling van dierlijke bijproducten voor de omzetting in biogas alsmede voor het gebruik of de verwijdering van gistingsresiduen wordt voldaan en dat illegale omleiding naar de voedselketen wordt voorkomen; dringt er bij de Commissie op aan de uitvoering van de huidige regels in de lidstaten te controleren om een gesloten systeem te realiseren voor deze activiteit; Separatorvlees 24. spreekt zijn bezorgdheid uit over huidige EU-wetgeving en de tenuitvoerlegging in de lidstaten inzake separatorvlees; 25. verzoekt de lidstaten hun toepassing van definities van separatorvlees te herzien, in overeenstemming met de bestaande regels; 26. roept op tot verplichte etikettering van separatorvlees in levensmiddelen teneinde consumenten beter voor te lichten zodat zij gefundeerde keuzes kunnen maken; 27. verzoekt de Commissie om derde landen op de hoogte te brengen van wijzigingen in de TSE-verordening en van maatregelen in verband met TSE's; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter dit tenuitvoerleggingsverslag te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad inzake het gebruik van beveiligingsscanners in EU-luchthavens ( COM(2010)0311 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 oktober 2008 over de gevolgen van maatregelen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart en van bodyscanners voor de mensenrechten, de privacy, de persoonlijke waardigheid en de gegevensbescherming (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 300/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart (2) , – gezien Verordening (EG) nr. 272/2009 van de Commissie van 2 april 2009 ter aanvulling van de in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 300/2008 van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde gemeenschappelijke basisnormen voor de beveiliging van de burgerluchtvaart (3) , – gezien Verordening (EU) nr. 185/2010 van de Commissie van 4 maart 2010 houdende vaststelling van gedetailleerde maatregelen voor de toepassing van de gemeenschappelijke basisnormen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart (4) , – gezien het vijfde verslag van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Comité en het Comité van de Regio's over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 2320/2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart ( COM(2010)0725 ), – onder verwijzing naar zijn standpunt van 5 mei 2010 over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake heffingen voor de beveiliging van de luchtvaart (5) , – gezien aanbeveling 1999/519/EG van de Raad van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden van 0 Hz - 300 GHz (6) , – gezien Richtlijn 2004/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico's van fysische agentia (elektromagnetische velden) (18de bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid l, van Richtlijn 89/391/EEG) (7) , – gezien Richtlijn 2006/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan risico's van fysische agentia (kunstmatige optische straling) (19e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (8) , – gezien Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (9) , – gezien Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (10) , – gezien het advies van de Afdeling vervoer, energie, infrastructuur en de informatiemaatschappij van het Europees Economisch en Sociaal Comité over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad inzake het gebruik van beveiligingsscanners in EU-luchthavens, – gelet op artikel 48 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A7-0216/2011 ), Beveiligingsscanners A. overwegende dat beveiligingsscanner de algemene term is die gebruikt wordt voor een technologie waarmee metalen en niet-metalen voorwerpen die verborgen zijn in kleding, kunnen worden gedetecteerd; overwegende dat de detectie-efficiëntie bepaald wordt door de capaciteit van de scanner om elk verboden voorwerp dat de gescreende persoon eventueel in zijn kleding verborgen houdt, te detecteren, B. overwegende dat het wettelijke kader van de EU voor beveiliging van de luchtvaart voorziet in diverse screeningmethoden en -technologieën waarmee verboden voorwerpen die in kleding zijn verborgen, geacht worden te kunnen worden gedetecteerd, waarvan de lidstaten er een of meer kiezen; overwegende dat beveiligingsscanners momenteel niet op deze lijst staan, C. overwegende dat een aantal lidstaten momenteel in zijn luchthavens beveiligingsscanners gebruikt als tijdelijke maatregel – voor maximum 30 maanden –, waarbij deze landen hun recht uitoefenen om nieuwe technologie te testen (hoofdstuk 12.8 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 185/2010 van de Commissie), D. overwegende dat de lidstaten het recht hebben strengere maatregelen toe te passen dan de gemeenschappelijke basisnormen waarin is voorzien in de Europese wetgeving en bijgevolg beveiligingsscanners op hun grondgebied mogen invoeren; overwegende dat zij hierbij te werk moeten gaan op basis van een risicobeoordeling en moeten handelen in overeenstemming met de regelgeving van de EU; overwegende dat de maatregelen in kwestie relevant, objectief en niet-discriminerend moeten zijn en in verhouding moeten staan tot het risico in kwestie (artikel 6 van Verordening (EG) nr. 300/2008), E. overwegende dat de invoering van beveiligingsscanners door de lidstaten in beide bovengenoemde gevallen één veiligheidscontrole (one-stop security) onmogelijk maakt; overwegende dat, als de bestaande situatie voortduurt, de exploitatiewijze niet in alle lidstaten dezelfde zal zijn, zodat er geen sprake is van voordelen voor de passagiers, F. overwegende dat de discussie over beveiligingsscanners niet los mag komen te staan van een algemeen debat over een geïntegreerd overkoepelend veiligheidsconcept voor de luchthavens in Europa, G. overwegende dat gezondheid een goed is dat intact moet worden gehouden en een recht dat moet worden beschermd; overwegende dat blootstelling aan ioniserende straling een risico inhoudt dat moet worden vermeden; overwegende dat scanners die gebruik maken van ioniserende straling waarvan de effecten cumulatief zijn en schadelijk voor de menselijke gezondheid, daarom in de Europese Unie niet mogen worden toegelaten, H. overwegende dat zowel in de EU-wetgeving als in de wetten van de lidstaten al voorzien is in regels inzake bescherming tegen gevaren voor de gezondheid die het gevolg kunnen zijn van het gebruik van technologie die ioniserende straling uitzendt en inzake beperkingen van de blootstelling aan deze straling; overwegende dat scanners die gebruik maken van ioniserende straling, daarom in de Europese Unie moeten worden verboden, I. overwegende dat de Commissie de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, de groep van artikel 29 en het Europees Bureau voor de grondrechten heeft geraadpleegd en dat de reacties van deze instanties aanzienlijke elementen bevatten met betrekking tot de voorwaarden waaronder het gebruik van beveiligingsscanners in luchthavens met de bescherming van de grondrechten kan stroken, J. overwegende dat serieus op de bezorgdheid over gezondheid en het recht op een persoonlijke levenssfeer, de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst, niet-discriminatie en gegevensbescherming moet worden ingegaan, met aandacht zowel voor de gebruikte technologie als voor de inzet ervan, voordat de invoering van beveiligingsscanners kan worden overwogen, K. overwegende dat beveiligingsscanners een hoger niveau van veiligheid waarborgen dan de huidige apparatuur en dat daarmee de controles voor de passagiers vlotter moeten kunnen verlopen en de wachttijden worden verminderd, Financiering van de beveiliging van de luchtvaart L. overwegende dat de Raad nog geen standpunt over het standpunt van het Parlement over de richtlijn inzake heffingen voor de beveiliging van de luchtvaart heeft bekendgemaakt, Beveiligingsmaatregelen voor vracht M. overwegende dat de bedoeling bij de recentste terroristische plannen die de inlichtingendiensten hebben ontdekt, was om gebruik te maken van het vrachtvervoer om aanvallen uit te voeren, N. overwegende dat niet alleen passagiers, maar ook vracht en post aan passende veiligheidsmaatregelen worden en moeten worden onderworpen, O. overwegende dat vracht en post die op passagiersvliegtuigen worden geladen, een doelwit voor terroristische aanvallen vormen; overwegende dat, aangezien het beveiligingsniveau voor vracht en post veel lager is dan voor passagiers, de veiligheidsmaatregelen voor vracht en post die op passagiersvliegtuigen worden geladen, moeten worden verstrengd, P. overwegende dat de veiligheidsmaatregelen niet alleen betrekking hebben op de luchthavens, maar op de hele toeleveringsketen, Q. overwegende dat postbedrijven een belangrijke rol op het gebied van de veiligheid van de luchtvaart spelen, doordat zij post en pakketten beheren, en overwegende dat zij, overeenkomstig de Europese wetgeving, aanzienlijke hoeveelheden geld hebben geïnvesteerd en nieuwe technologie hebben ingevoerd, om ervoor te zorgen dat zij aan de internationale en Europese veiligheidsnormen voldoen, Internationale betrekkingen R. overwegende dat internationale coördinatie met betrekking tot de maatregelen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart nodig is, om te zorgen voor een hoog niveau van bescherming en tegelijk een situatie te voorkomen waarbij de passagiers worden onderworpen aan opeenvolgende controles, met de bijbehorende beperkingen en extra kosten, Opleiding van veiligheidspersoneel S. overwegende dat basis- en voortgezette opleiding voor veiligheidspersoneel cruciaal is om een hoog niveau van veiligheid in de luchtvaart te garanderen, dat op zijn beurt verenigbaar moet zijn met een manier om de passagiers te behandelen waarbij hun waardigheid als individu en de bescherming van persoonsgegevens onaangetast blijft, T. overwegende dat sociale, onderwijs- en opleidingsnormen voor beveiligingspersoneel geïntegreerd dienen te worden in de herziening van Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (11) , Algemene overwegingen 1. is van mening dat een geïntegreerde aanpak van de beveiliging van de luchtvaart nodig is, met één veiligheidscontrole, zodat de passagiers, bagage en vracht die in een EU-luchthaven aankomen van een andere EU-luchthaven, niet opnieuw hoeven te worden gecontroleerd; 2. is van mening dat sommige scanningmethoden, die effectief en snel zijn voor de passagiers, gezien de tijd die aan controleposten in beslag wordt genomen, een toegevoegde waarde voor de beveiliging van de luchtvaart hebben; 3. verzoekt de Commissie onderzoek te doen naar het gebruik van andere technieken voor de detectie van explosieven, inclusief vaste stoffen, binnen de context van de luchtvaartbeveiliging; 4. verzoekt de Commissie en de lidstaten een geïntegreerd risicoanalysesysteem te ontwikkelen voor passagiers, indien er een redelijk vermoeden bestaat dat zij een gevaar voor de veiligheid vormen, en voor de controle van bagage en vracht, op basis van alle beschikbare betrouwbare informatie, met name degene die wordt verstrekt door de politie, de inlichtingendiensten, de douane en vervoerbedrijven; is van mening dat het hele systeem doortrokken moet zijn van het streven naar efficiëntie, en in volledige overeenstemming met artikel 21 van het EU-Handvest van de grondrechten over non-discriminatie en overeenkomstig de EU-wetgeving over gegevensbescherming; 5. verzoekt de Commissie en de lidstaten om te zorgen voor effectieve samenwerking, beveiligingsbeheer en uitwisseling van informatie tussen alle betrokken autoriteiten en diensten, en tussen de autoriteiten, beveiligingsdiensten en luchtvaartondernemingen, zowel op Europees als op nationaal niveau; 6. verzoekt de Commissie de lijst van toegestane screeningmethoden en de voorwaarden en minimumnormen voor het gebruik hiervan geregeld te herzien, om rekening te houden met mogelijke problemen, de ervaring uit de praktijk en de technologische vooruitgang, om voor een hoog niveau van detectie-efficiëntie en bescherming van de rechten en belangen van passagiers en werknemers te zorgen dat met deze vooruitgang overeenstemt; 7. benadrukt het belang van de bestrijding van terrorisme en georganiseerde criminaliteit, omdat deze een bedreiging vormen voor de veiligheid van de Europese Unie, zoals vastgesteld in het Stockholmprogramma, en ondersteunt daarom, uitsluitend in deze context, veiligheidsmaatregelen ter bestrijding van terrorisme die berusten op een wettelijke grondslag, die effectief zijn, in een vrije en open democratische samenleving noodzakelijk zijn, in verhouding staan tot het beoogde doel en volledig in overeenstemming zijn met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EVRM); wijst erop dat het vertrouwen van burgers in hun instellingen van essentieel belang is en dat derhalve het juiste evenwicht gevonden moet worden tussen de noodzaak om te zorgen voor veiligheid en de vrijwaring van de fundamentele vrijheden en rechten; 8. benadrukt in dit verband dat maatregelen ter bestrijding van terrorisme in overeenstemming moeten zijn met de fundamentele rechten en plichten van de Europese Unie, zoals in een democratische samenleving noodzakelijk is, en is van mening dat deze maatregelen evenredig en noodzakelijk moeten zijn, moeten berusten op een wettelijke grondslag en dus beperkt moeten zijn tot het doel dat ervoor is gespecificeerd; Beveiligingsscanners 9. verzoekt de Commissie voor te stellen beveiligingsscanners aan de lijst van toegestane screeningmethoden toe te voegen, op voorwaarde dat dit gepaard gaat met adequate regels en gemeenschappelijke minimumnomen voor het gebruik ervan, overeenkomstig deze resolutie, maar alleen als eerst de door het Parlement in 2008 gevraagde effectbeoordeling wordt uitgevoerd en deze uitwijst dat de apparaten geen risico voor de gezondheid van de passagiers, persoonsgegevens, de waardigheid van individuen en de persoonlijke levenssfeer van de passagiers opleveren en dat de scanners doeltreffend zijn; 10. is van mening dat het gebruik van beveiligingsscanners gereguleerd moet zijn met gemeenschappelijke regels, procedures en standaarden van de EU waarmee niet alleen criteria voor de detectie-efficiëntie worden vastgelegd, maar ook de nodige garanties worden opgelegd om de gezondheid en de fundamentele rechten en belangen van de passagiers, de werknemers, de bemanningsleden en het beveiligingspersoneel te beschermen; 11. is van mening dat beveiligingsscanners moeten dienen om de controles in de luchthavens vlotter en sneller te laten verlopen en om de hinder voor de passagiers te beperken; roept de Commissie daarom op om in haar wetgevingsvoorstel met dit aspect rekening te houden; 12. stelt meer specifiek voor dat de Commissie de gemeenschappelijke regels inzake het gebruik van beveiligingsscanners, zodra die zijn vastgesteld, geregeld herziet en indien nodig de bepalingen betreffende de bescherming van gezondheid, persoonlijke levenssfeer, persoonsgegevens en grondrechten aanpast aan de technologische vooruitgang; Noodzaak en proportionaliteit 13. is van mening dat de overheid door de steeds grotere terroristische dreiging de beschermings- en voorzorgsmaatregelen moet nemen die democratische maatschappijen vragen; 14. is van mening dat de detectie-efficiëntie van beveiligingsscanners groter is dan die van de momenteel gebruikte metaaldetectoren, met name voor niet-metalen voorwerpen en vloeistoffen, terwijl volledig met de hand aftasten waarschijnlijk meer irritatie en tijdverlies veroorzaakt en op meer verzet stoot dan een scanner; 15. is van mening dat het gebruik van beveiligingsscanners, mits voor de nodige garanties wordt gezorgd, een betere optie is dan andere, minder verregaande methoden die niet voor hetzelfde beschermingsniveau zorgen; herinnert eraan dat het gebruik van inlichtingen in de brede zin van het woord en de inzet van goed opgeleid luchthavenbeveiligingspersoneel onze voornaamste prioriteiten moeten blijven met het oog op de beveiliging van de luchtvaart; 16. is van mening dat de bezorgdheid en eisen met betrekking tot de persoonlijke levenssfeer en gezondheid kunnen worden opgelost met de beschikbare technologie en methoden; is van mening dat de technologie die momenteel wordt ontwikkeld, veelbelovend is en dat de beste technologie die beschikbaar is, moet worden gebruikt; 17. is van mening dat de installatie van beveiligingsscanners, dan wel het besluit deze niet te installeren, onder de bevoegdheid valt van de EU-lidstaten en dat deze hierover vrij mogen beslissen; is evenwel van mening dat verdere harmonisering van het gebruik van scanners nodig is om een coherente Europese ruimte van luchtvaartveiligheid tot stand te brengen; 18. is van mening dat, wanneer lidstaten beveiligingsscanners installeren, deze moeten voldoen aan de minimumnormen en -eisen die door de EU worden vastgesteld voor alle lidstaten, onverminderd het recht van de lidstaten om strengere maatregelen toe te passen; 19. is van mening dat de lidstaten moeten voorzien in de uitbreiding en versterking van de controlepunten en het beveiligingspersoneel om ervoor te zorgen dat passagiers geen hinder ondervinden van de inzet van beveiligingsscanners; 20. is van mening dat personen die aan een controle worden onderworpen, moeten kunnen kiezen of beveiligingsscanners worden gebruikt en dat zij, als zij weigeren, verplicht moeten zijn andere screeningmethoden toe te staan die hetzelfde niveau van doeltreffendheid als beveiligingsscanners en volledige eerbiediging van hun rechten en hun waardigheid garanderen; benadrukt het feit dat weigering niet mag leiden tot verdenking van de passagier; Gezondheid 21. wijst erop dat bij de toepassing van de Europese en de nationale wetgeving met name het ALARA-principe (as low as reasonably achievable, zo laag als redelijkerwijs haalbaar) moet worden geëerbiedigd; 22. verzoekt de lidstaten de technologie in te zetten die het minst schadelijk is voor de gezondheid van de mens en aanvaardbare oplossingen biedt voor wat betreft de bezorgdheid die bij het publiek leeft met betrekking tot de persoonlijke levenssfeer; 23. is van mening dat blootstelling aan doses cumulatieve ioniserende straling niet kan worden geaccepteerd; is daarom van mening dat elke vorm van technologie waarbij gebruik wordt gemaakt van ioniserende straling, expliciet van gebruik bij veiligheidsscreening moet worden uitgesloten; 24. verzoekt de Commissie om in het kader van het zevende kaderprogramma voor onderzoek, onderzoek te doen naar de mogelijkheid van het gebruik van een technologie die voor alle bevolkingsgroepen volstrekt onschadelijk is en tegelijkertijd de luchtvaartveiligheid garandeert; 25. verzoekt de lidstaten regelmatig toe te zien op de gevolgen op de lange termijn van de blootstelling aan beveiligingsscanners, daarbij rekening houdend met de wetenschappelijke vooruitgang, en op de correcte installatie en het juiste gebruik en functionering van de toestellen; 26. stelt het verplicht om behoorlijk rekening te houden met specifieke gevallen, en dat passagiers die kwetsbaar zijn op het gebied van gezondheid en communicatievermogen, bijvoorbeeld zwangere vrouwen, kinderen, ouderen personen met een handicap, en personen met geïmplanteerde medische apparaten (bijvoorbeeld orthopedische prothesen en pacemakers) en alle personen die beschikken over een medisch apparaat of een medicijn dat nodig is voor het in stand houden van de medische toestand (bijvoorbeeld injecties, insuline) een billijke en op de persoon afgestemde behandeling krijgen; Beelden van het lichaam 27. is van mening dat alleen stick figures mogen worden gebruikt en dringt erop aan dat er geen lichaamsbeelden worden geproduceerd; 28. benadrukt het feit dat de gegevens die door het scanningproces worden gegenereerd, niet mogen worden gebruikt voor andere doeleinden dan het detecteren van verboden voorwerpen, alleen mogen worden gebruikt gedurende de tijd die voor het screeningproces nodig is, onmiddellijk nadat een persoon door de veiligheidscontrole is gegaan, moeten worden vernietigd en niet mogen worden opgeslagen; Discriminatieverbod 29. is van mening dat bij de gebruiksregels moet worden gegarandeerd dat er een willekeurig selectieproces wordt gehanteerd en dat passagiers niet mogen worden geselecteerd om door een beveiligingsscanner te gaan op basis van discriminerende criteria; 30. benadrukt het feit dat in het kader van de procedure voor de selectie voor of de weigering van een veiligheidsscan elke vorm van categorisering op grond van bijvoorbeeld geslacht, ras, huidskleur, etnische achtergrond, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging onaanvaardbaar is; Databescherming 31. is van mening dat alle beveiligingsscanners gebruik moeten maken van een stick figure om de identiteit van de passagiers te beschermen en te garanderen dat zij niet kunnen worden geïdentificeerd aan de hand van beelden van welk lichaamsdeel ook; 32. benadrukt dat het met de gebruikte technologie niet mogelijk mag zijn gegevens te bewaren of op te slaan; 33. herinnert eraan dat het gebruik van beveiligingsscanners in overeenstemming moet zijn met Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens; 34. benadrukt dat de lidstaten die besluiten beveiligingsscanners te gebruiken, de mogelijkheid moeten hebben om, conform het subsidiariteitsbeginsel, normen op het gebied van de bescherming van natuurlijke personen en hun persoonsgegevens aan te houden die strenger zijn dan de normen die zijn vastgelegd in de Europese wet- en regelgeving; Informatie voor gescande personen 35. is van mening dat personen die worden gecontroleerd, vooraf uitgebreide informatie moeten krijgen, met name wat de werking van de gebruikte scanner betreft, de voorwaarden die gelden om het recht op waardigheid, een persoonlijke levenssfeer en gegevensbescherming te garanderen en de mogelijkheid om te weigeren door de scanner te gaan; 36. verzoekt de Commissie om in haar voorlichtingscampagnes over de rechten van luchtvaartpassagiers ook een hoofdstuk te wijden aan hun rechten met betrekking tot veiligheidscontroles en beveiligingsscanners; Behandeling van gescande personen 37. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat het beveiligingspersoneel speciale opleiding krijgt wat het gebruik van beveiligingsscanners betreft, opdat zij de grondrechten en de persoonlijke waardigheid van de passagiers eerbiedigen, de regels inzake gegevensbescherming naleven en de gezondheid van de passagiers niet schaden; is in verband hiermee van mening dat een gedragscode een zeer nuttig instrument kan zijn voor het beveiligingspersoneel dat scanners bedient; Financiering van de beveiliging van de luchtvaart 38. herinnert aan zijn standpunt van 5 mei 2010 inzake heffingen voor de beveiliging van de luchtvaart; 39. is van mening dat veiligheidsheffingen transparant moeten zijn, dat er alleen gebruik van mag worden gemaakt om de veiligheidskosten te dekken en dat de lidstaten die besluiten strengere maatregelen toe te passen, zelf de extra kosten als gevolg hiervan moeten dragen; 40. dringt er bij de Raad op aan terstond een standpunt in eerste lezing over heffingen voor de beveiliging van de luchtvaart vast te stellen, aangezien de wetgeving over luchtvaartbeveiliging en die over heffingen voor die beveiliging nauw met elkaar verband houden; 41. stelt voor om op het ticket van alle passagiers de kosten van de beveiligingsmaatregelen aan te geven; Verbod op vloeistoffen, spuitbussen en gels 42. herhaalt en bekrachtigt zijn standpunt dat het verbod op het aan boord brengen van vloeistoffen moet aflopen in 2013, als in de EU-wetgeving is vastgesteld; dringt er daarom bij alle betrokken partijen, de Commissie, de lidstaten en de sector, op aan nauw samen te werken om ervoor te zorgen dat de beperkingen wat het aan boord van vliegtuigen brengen van vloeistoffen betreft, worden opgeheven, ten voordele van de passagiers; 43. verzoekt de lidstaten en de luchthavens alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat tijdig passende technologie beschikbaar is, zodat het geplande einde van het verbod op het aan boord brengen van vloeistoffen niet ten koste gaat van de veiligheid; 44. is in dit verband van mening dat alle betrokkenen de nodige maatregelen moeten nemen om de overgang van een verbod op het aan boord brengen van vloeistoffen, spuitbussen en gels naar controles op deze artikelen zo bevredigend en uniform mogelijk te maken, waarbij de rechten van de passagiers steeds gewaarborgd zijn; Beveiligingsmaatregelen voor vracht 45. is van mening dat controles op vracht en post op basis van een risicoanalyse evenredig moeten zijn met de bedreigingen die het vervoer ervan vormt en dat voldoende veiligheid gegarandeerd moet zijn, vooral als vracht en post meereizen in passagiersvliegtuigen; 46. wijst erop dat vracht nooit voor de volle 100% gescand kan worden; verzoekt de lidstaten door te gaan met de implementatie van Verordening (EG) nr. 300/2008 en de daarmee samenhangende Verordening (EU) nr. 185/2010 van de Commissie om de veiligheid in de gehele toeleveringsketen te verbeteren; 47. is van mening dat het veiligheidsniveau voor vracht nog steeds per lidstaat verschilt en dat de lidstaten er met het oog op één enkele veiligheidscontrole voor moeten zorgen dat de bestaande maatregelen voor Europese vracht en post correct worden toegepast en dat zij in andere lidstaten erkende agenten erkennen; 48. is van mening dat de veiligheidsmaatregelen van de lidstaten voor luchtvracht en post, alsook het toezicht op deze maatregelen door de Commissie zijn opgevoerd en acht het daarom volstrekt essentieel dat een technisch verslag wordt opgesteld ter vaststelling van de tekortkomingen van het bestaande vrachtsysteem en mogelijke manieren om hier verbetering in te brengen; 49. verzoekt de Commissie en de lidstaten screening en inspecties voor wat betreft het vrachtvervoer door de lucht te verscherpen, alsook meer inspanningen te leveren op het vlak van de erkenning van agenten en bekende afzenders; wijst er nadrukkelijk op dat hiervoor meer inspecteurs van de lidstaten nodig zijn; 50. benadrukt het potentieel van douane-informatie waar het gaat om de inschatting van het risico van bepaalde zendingen en verzoekt de Commissie door te gaan met haar onderzoek naar de mogelijke inzet van elektronische douanesystemen bij de luchtvaartbeveiliging; met name door gebruik te maken van het EU-invoercontrolesysteem om de samenwerking tussen de douanediensten te verbeteren; 51. verzoekt de Commissie alle nodige stappen te zetten om reeds vanaf de luchthaven van herkomst te zorgen voor een veilig vervoer van vracht die afkomstig is uit derde landen, alsook om criteria te definiëren ter identificatie van hoog-risicovracht, waarbij de verantwoordelijkheid van elke schakel duidelijk is; 52. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het veiligheidprogramma rekening houdt met de specifieke kenmerken van alle betrokkenen en dat de veiligheidsmaatregelen met betrekking tot het verkeer van post en vracht aansluiten bij de noodzaak een dynamische economie te verzekeren die de handel, de kwaliteit van de dienstverlening en de ontwikkeling van elektronische handel blijft bevorderen; 53. verzoekt de Commissie een geharmoniseerd systeem voor te stellen voor de opleiding en nascholing van veiligheidspersoneel in verband met vracht, ten einde rekening te houden met de meest recente technische ontwikkelingen op veiligheidsgebied; Internationale betrekkingen 54. verzoekt de Commissie en de lidstaten om samen met de Internationale Organisatie voor Burgerluchtvaart (International Civil Aviation Organisation, ICAO) en derde landen te werken aan systemen voor risicobepaling en inlichtingentaken op het gebied van de luchtveiligheid; 55. verzoekt de Commissie en de lidstaten zich in te zetten voor wereldwijde reguleringsnormen in het kader van de ICAO om steun te verlenen aan de inspanningen van derde landen om deze normen uit te voeren, te streven naar wederzijdse erkenning van veiligheidsmaatregelen en het doel van één veiligheidscontrole te vervolgen; o o o 56. vindt de comitéprocedure in de luchtvaartbeveiligingssector, in ieder geval voor maatregelen die gevolgen hebben voor de burgerrechten, ongeschikt en wenst dat het Parlement een volwaardige rol krijgt op basis van medebeslissing; 57. wenst dat de Commissie nog in de huidige zittingsperiode een wetgevingsvoorstel indient ter aanpassing van Verordening (EG) nr. 300/2008, dat rekening houdt met de verklaring die de Commissie op 16 december 2010 zelf deed bij gelegenheid van de aanneming van de Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de voorschriften en algemene beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren; 58. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien de in september 1995 in Peking gehouden vierde Wereldvrouwenconferentie, de verklaring van Peking en het in Peking onderschreven actieprogramma (Platform for Action), alsmede de daaropvolgende slotdocumenten betreffende verdere acties en initiatieven voor de uitvoering van de verklaring van Peking en het actieprogramma die tijdens de speciale VN-vergaderingen Peking +5, Peking +10 en Peking +15 respectievelijk op 9 juni 2000, 11 maart 2005 en 12 maart 2010 werden aangenomen, – gezien het Verdrag van de Verenigde Naties van 1979 inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW), – gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens van 1948, – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name de artikelen 1, 2, 3, 4, 5, 21 en 23 daarvan, – gezien artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin gemeenschappelijke waarden van de lidstaten benadrukt worden, zoals pluralisme, non-discriminatie, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, solidariteit en gelijkheid van mannen en vrouwen, – gezien artikel 19 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat betrekking heeft op de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, – gezien het verslag van de Commissie over de vorderingen op het vlak van gelijkheid tussen mannen en vrouwen 2011, – gezien de mededeling van de Commissie van 27 oktober 2010 getiteld „Naar een Single Market Act – Voor een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen: 50 voorstellen om beter samen te werken, te ondernemen en zaken te doen” ( COM(2010)0608 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 21 september 2010 met als titel „Strategie voor de gelijkheid van vrouwen en mannen 2010-2015” ( COM(2010)0491 ), – gezien het groenboek van de Commissie van 6 juni 2010 over Corporate governance in financiële instellingen en het beloningsbeleid ( COM(2010)0284 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 5 maart 2010 met als titel „Een grotere inzet voor de gelijkheid van vrouwen en mannen: Een vrouwenhandvest” ( COM(2010)0078 ), – gezien het Europees pact voor gendergelijkheid dat in maart 2006 door de Europese Raad werd aangenomen, en het nieuwe Europees pact voor gendergelijkheid dat op 7 maart 2011 door de Europese Raad werd aangenomen, – gezien Aanbeveling 96/694/EG van de Raad betreffende de evenwichtige deelneming van vrouwen en mannen aan het besluitvormingsproces, – gezien de jaarlijkse vergadering van het Economisch wereldforum van 26 tot en met 29 januari 2011 te Davos, getiteld „Vrouwelijke leiders en gendergelijkheid”, – gezien zijn resolutie van 11 mei 2011 inzake de corporate governance in financiële instellingen (1) , – gezien zijn resolutie van 8 maart 2011 over de gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie – 2010 (2) , – gezien zijn resolutie van 15 juni 1995 over de deelname van de Europese Unie aan de vierde wereldvrouwenconferentie van de Verenigde Naties te Peking: Acties voor gelijke rechten, ontwikkeling en vrede (3) , van 10 maart 2005 over de follow-up van het actieplatform van de vierde wereldvrouwenconferentie (Peking +10) (4) en van 25 februari 2010 over Peking ~15 – Actieprogramma van de Verenigde Naties voor gendergelijkheid (5) , – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A7-0210/2011 ), A. overwegende dat gendergelijkheid een in het Verdrag betreffende de Europese Unie verankerd grondbeginsel van de Europese Unie en een van haar doelstellingen en taken is, en dat de Unie zich tot specifieke taak heeft gesteld te zorgen voor de mainstreaming van gelijkheid tussen vrouwen en mannen in al haar werkzaamheden, B. overwegende dat het een van de prioritaire doelstellingen van de Europese Unie zou moeten zijn om competente en gekwalificeerde vrouwen toegang te verlenen tot functies die momenteel moeilijk bereikbaar zijn door de hardnekkige hindernissen en gendergerelateerde ongelijkheden waardoor vrouwen gehinderd worden bij het uitbouwen van hun carrière, weg te nemen, C. overwegende dat op de arbeidsmarkt en in leidinggevende functies op alle niveaus het principe van gendergelijkheid moet worden toegepast, met het oog op sociale rechtvaardigheid en om de vaardigheden van vrouwen ten volle te benutten en daarmee de economie te versterken, en dat vrouwen op dezelfde wijze moeten kunnen groeien in hun werk als mannen, D. overwegende dat in 2008 59,5% van alle in de EU uitgereikte universitaire diploma's naar vrouwen ging; overwegende dat onderwijsinstellingen voor handel en bedrijfsmanagement en rechtsfaculteiten meer vrouwelijke dan mannelijke studenten tellen; overwegende dat het percentage vrouwen in de hoogste besluitvormende organen van de grootste beursgenoteerde ondernemingen in 2009 nochtans maar 10,9% bedroeg, E. overwegende dat de obstakels voor een gelijke vertegenwoordiging van vrouwen eveneens te wijten kunnen zijn aan een combinatie van gendergerelateerde discriminatie en stereotype gedragingen, die bij bedrijven blijven bestaan en de mogelijkheden tot mentorschap voor potentiële vrouwelijke leidinggevenden beperken, F. overwegende dat onderzoeken van de Commissie en de privésector een verband hebben aangetoond tussen betere economische en financiële resultaten van bedrijven en de aanwezigheid van vrouwen in de leiding daarvan; overwegende dat daaruit duidelijk blijkt dat een significant aantal vrouwen in leidinggevende functies een krachtig hulpmiddel is voor prestaties en concurrentiekracht, G. overwegende dat het zodoende essentieel is methoden als casestudies en uitwisseling van goede praktijken in te voeren op dit terrein, naast positieve discriminatie, zodat vrouwen optimaal worden ingezet op alle niveaus in het bedrijfsleven, H. overwegende dat vrouwen momenteel slechts 10% uitmaken van de raden van bestuur van de grootste beursgenoteerde ondernemingen in de EU en slechts 3% van de voorzitters van raden van bestuur, daarbij rekening houdend met de verschillen tussen de landen en de verschillende sectoren in het bedrijfsleven; overwegende dat de salariskloof in de EU gemiddeld nog altijd 17,5% bedraagt en ook geldt voor leidinggevende functies, I. overwegende dat het aantal vrouwen in leidinggevende functies bij bedrijven momenteel slechts met een half procent per jaar toeneemt; overwegende dat het aan dit trage tempo nog 50 jaar zal duren voordat de bestuurskamers van bedrijven ten minste 40% mannen en 40% vrouwen tellen, J. overwegende dat de kamers van koophandel en de vakcentrales en werkgeversorganisaties nog ver zijn van een gelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen, hetgeen een weerslag vormt van de geringe vertegenwoordiging van vrouwen in de leidinggevende functies in het bedrijfsleven; overwegende dat de kamers van koophandel en de vakbondscentrales en werkgeversorganisaties nochtans kunnen bijdragen tot de verspreiding en uitwisseling van goede praktijken op dit vlak, K. overwegende dat beleidsmakers zowel op het niveau van de EU als van de lidstaten, alsmede ondernemingen, de taak hebben om de obstakels voor vrouwen weg te nemen op de arbeidsmarkt in het algemeen en met betrekking tot leidinggevende functies in het bijzonder, en gelijke kansen te bieden aan vrouwen zodat zij leidinggevende functies kunnen innemen waardoor alle menskracht efficiënt wordt ingezet, om de ontwikkeling van vrouwelijke competenties en kwaliteiten te optimaliseren en het menselijk potentieel van de Unie optimaal te benutten en de fundamentele waarden van de EU, waarvan de gelijkheid tussen mannen en vrouwen een belangrijk element vormt, te verdedigen, L. overwegende dat de initiatieven en proactieve maatregelen van de privésector ter stimulering van het aantal vrouwen, ter benutting van arbeidskrachten binnen bedrijven en met het oog op een betere carrièreontwikkeling van vrouwen, of het opzetten van netwerken buiten de werkplek ter stimulering van de deelname en bevordering van vrouwen en een regelmatige uitwisseling van goede praktijken, nuttig en veelbelovend maar nog niet voldoende zijn gebleken om de verhoudingen binnen bedrijven te veranderen, en dat vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in leidinggevende functies, M. overwegende dat de Commissie heeft aangekondigd wetgeving te zullen voorleggen met als doel ervoor te zorgen dat beursgenoteerde ondernemingen efficiënte maatregelen nemen voor een gelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in hun bestuursraden, indien zelfregulering hier binnen de komende 12 maanden niet in slaagt, 1. is ingenomen met de op 1 maart 2011 door de Commissie aangekondigde maatregelen en in het bijzonder met het voornemen van de Commissie om in 2012 Europese regelgeving voor te stellen indien bedrijven er niet in slagen door middel van vrijwillige maatregelen de doelstellingen (30% vrouwen in directies van bedrijven tegen 2015, en 40% tegen 2020) te bereiken; 2. dringt er bij bedrijven op aan te komen tot de kritische drempel van 30% vrouwen in de bedrijfsleiding tegen 2015 en 40% tegen 2020; 3. constateert een toegenomen vertegenwoordiging van vrouwen in Noorwegen, nadat in 2003 een wet is aangenomen die minstens 40% personen van elke sekse verplicht stelt in raden van bestuur van beursgenoteerde bedrijven met meer dan 500 werknemers, en die voorziet in daadwerkelijke sancties in geval van niet-naleving; 4. benadrukt dat bedrijven verplicht zijn mannen en vrouwen op het werk gelijk te behandelen en gelijke kansen te bieden, en dat zij in het kader daarvan maatregelen moeten treffen om iedere vorm van discriminatie te voorkomen; 5. verwelkomt de initiatieven van lidstaten zoals Frankrijk, Nederland en Spanje die een verplicht percentage vrouwen hebben ingesteld voor de leiding van bedrijven, en volgt het debat met betrekking tot de vertegenwoordiging van vrouwen in andere lidstaten zoals België, Duitsland en Italië; merkt op dat alleen met politieke wil sneller bindende maatregelen kunnen worden aangenomen die gericht zijn op een evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in de leiding van bedrijven; 6. is ingenomen met de Finse Corporate Governance Code, die bepaalt dat er in besluitvormingsorganen van ondernemingen zowel mannen als vrouwen vertegenwoordigd moeten zijn en dat eventuele niet-voldoening aan deze regel openbaar moet worden gemaakt; stelt vast dat dankzij de code het aandeel vrouwen in besluitvormingsorganen van Finse ondernemingen momenteel 25% bedraagt en dat in de twee jaar sinds de invoering van de code bekend is geworden het aandeel beursgenoteerde ondernemingen met vrouwen in de raad van toezicht of de directie van 51% naar 70% is gestegen; 7. benadrukt het feit dat de aanwerving voor leidinggevende functies in het bedrijfsleven gebaseerd moet zijn op de vereiste competenties (vaardigheden, kwalificaties en ervaring) en dat de beginselen van transparantie, objectiviteit, insluiting, doeltreffendheid, non-discriminatie en gendergelijkheid moeten worden nageleefd in het kader van het aanwervingsbeleid van bedrijven; 8. is van mening dat doeltreffende voorschriften moeten worden overwogen om de cumulatie van mandaten binnen bestuursraden tegen te gaan, met als doel functies vrij te maken voor vrouwen en met het oog op de efficiëntie en onafhankelijkheid van de bestuurders van middelgrote en grote bedrijven; 9. onderstreept dat openbare beursgenoteerde bedrijven een voorbeeldfunctie moeten vervullen door een evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen toe te passen in raden van bestuur en in leidinggevende functies op alle niveaus; 10. nodigt de lidstaten en de Commissie uit nieuw beleid uit te voeren waarmee een groter percentage vrouwen in leidinggevende functies van bedrijven bereikt kan worden, met name door middel van: 11. vestigt de aandacht op het probleem van de salariskloof binnen bedrijven en meer bepaald het verschil in salaris tussen vrouwen in bestuursfuncties en hun mannelijke tegenhangers; vraagt dat de lidstaten en de Commissie maatregelen nemen ter bestrijding van deze hardnekkige, op traditionele stereotypen gebaseerde salarisongelijkheid die een impact heeft op het carrièreverloop en bijdraagt tot de lage vertegenwoordiging van vrouwen in de bestuurlijke instanties van bedrijven; 12. is vooral van oordeel dat bedrijven die verplicht zijn een niet-verkorte winst- en verliesrekening op te stellen, binnen redelijke termijn een evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen moeten bereiken in hun raden van bestuur; 13. moedigt bedrijven ertoe aan gedragscodes aan te nemen en uit te voeren, met als doel de gelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in de raden van bestuur te bevorderen, interne onderlinge druk te gebruiken om organisaties van binnenuit te beïnvloeden en het beginsel van „naleven of motiveren” te hanteren, dat bedrijven ertoe verplicht te verduidelijken waarom hun raad van bestuur geen vrouwen telt; 14. is van mening dat de lidstaten en de Commissie initiatieven moeten opzetten die erop gericht zijn te zorgen voor een eerlijker verdeling van de verantwoordelijkheid voor familiale zorgtaken, niet alleen binnen het gezin zelf maar ook tussen gezinnen en de samenleving, en de ongelijkheden te verminderen die bestaan op het vlak van de lonen die vrouwen en mannen krijgen voor hetzelfde werk; is van oordeel dat specifieke maatregelen nodig zijn om: 15. moedigt de bestuurders van bedrijven ertoe aan hun werknemers bewust te maken van het carrièreverloop van mannen en vrouwen en vraagt hen zich persoonlijk in te zetten voor programma's waarmee de carrière van leidinggevende vrouwen binnen hun bedrijven gevolgd en ondersteund wordt; 16. doet een beroep op de Commissie om: 17. nodigt de Commissie uit tot het opstellen van een routekaart voor het vaststellen van specifieke, meetbare en haalbare doelstellingen om te komen tot een evenwichtige vertegenwoordiging in ondernemingen van alle groottes, en dringt er bij de Commissie op aan specifieke richtsnoeren op te stellen voor kleine en middelgrote ondernemingen; 18. verzoekt de Commissie een website in te richten die gewijd is aan goede praktijken op dit gebied, met als doel beste praktijken te verspreiden en uit te wisselen; benadrukt dat het belangrijk is een communicatiestrategie vast te stellen om het publiek en de sociale partners op een effectieve manier te informeren over het belang van dergelijke maatregelen; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom gerichte voorlichtingscampagnes op te starten; 19. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan de regeringen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het besluit dat het overeenkomstig artikel 184 van zijn Reglement op 7 oktober 2009 heeft genomen met betrekking tot de instelling, de bevoegdheden, de samenstelling en de ambtstermijn van de Bijzondere Commissie financiële, economische en sociale crisis (1) , – gezien zijn besluit van 16 juni 2010 tot verlenging van het mandaat van de Commissie CRIS tot 31 juli 2011 (2) , – gezien zijn resolutie van 20 oktober 2010 over de financiële, economische en sociale crisis: aanbevelingen met betrekking tot de maatregelen en initiatieven die moeten worden genomen (tussentijds verslag) (3) , – gezien zijn resolutie van 8 maart 2011 over innoverende financiering op mondiaal en Europees niveau (4) , – gezien de lopende wetgevingsagenda van de Europese Unie, inzonderheid met betrekking tot Verdragswijzigingen, economische governance, de Single Market Act en energiebeleid, – gezien zijn conclusies naar aanleiding van de voorstellen van de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 (SURE) inzake het nieuwe meerjarig financieel kader, – gezien de bijdragen van de volgende nationale parlementaire instanties: de Oostenrijkse Bondsraad, de Oostenrijkse Nationalrat, de Belgische Senaat en Kamer van Volksvertegenwoordigers, de Nationale Vergadering van Bulgarije, de Senaat van de Tsjechische Republiek, de Kamer van Afgevaardigden van de Tsjechische Republiek, het Deense Folketing, de Finse Eduskunta, de Franse Assemblée Nationale, de Duitse Bondsdag, de Duitse Bondsraad, het Griekse Vouli Ton Ellinon, de Nationale Vergadering van Hongarije, de Italiaanse Kamer van Afgevaardigden, de Italiaanse Senaat van de Republiek, de Letse Saeima, de Litouwse Seimas, de Nederlandse Tweede Kamer, de Poolse Sejm, de Poolse Senaat, de Assemblee van de Republiek Portugal, de Roemeense Kamer van Afgevaardigden, de Roemeense Senaat, de Nationale Raad van Slovakije, de Nationale Assemblee van de Republiek Slovenië, de Zweedse Riksdagen en het Hogerhuis en het Lagerhuis van het Verenigd Koninkrijk, – gezien artikel 48 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Bijzondere Commissie financiële, economische en sociale crisis ( A7-0228/2011 ), A. overwegende dat de sociale kosten van de crisis hoog uitvallen, in de zin van een met 1,8% inzakkende werkgelegenheid in de EU, die tot gevolg heeft dat 9,6% van de beroepsbevolking (in totaal 23 miljoen mensen) werkloos is, dat de jeugdwerkloosheid oploopt tot 21%, dat de vooruitzichten voor een opleving van de werkgelegenheid onzeker zijn en dat 17% van de EU-burgers in armoede dreigen te vervallen (5) , B. overwegende dat de volksopstanden die zich voltrekken aan de zuidelijke kusten van de Middellandse Zee en in het Midden-Oosten kunnen worden gezien als een gevolg van onder meer de economische en sociale tekortkomingen, de ongelijkheid en de hoge werkloosheid waarmee vooral de opgeleide jongere generatie te maken heeft, en overwegende dat deze helpen herinneren aan de waarde van de democratie en het bewijs leveren dat de globalisering noopt tot coherente reacties wat betreft de erkenning en eerbiediging van de fundamentele rechten en vrijheden en het rechtzetten van de ongelijkheid tussen landen en tussen de verschillende lagen van de samenleving in de respectieve landen, C. overwegende dat er drie jaar na de ineenstorting van Lehman Brothers een aantal maatregelen zijn getroffen om de financiële crisis te bestrijden; tevens overwegende dat er daarnaast echter nog veel werk moet worden verzet om te zorgen voor een duurzame financiële sector die in staat is excessief speculatief gedrag tegen te gaan en de reële economie te financieren, bij voorkeur door te voorzien in de behoeften aan langetermijninvesteringen en door nieuwe banen te scheppen; overwegende dat de hervormingen in de economische governancesfeer geen afdoende oplossing hebben geboden voor de onevenwichtigheden op mondiaal en EU-niveau, D. overwegende dat de financiële crisis een economische en sociale crisis heeft teweeggebracht die in sommige landen heeft geleid tot een politieke crisis, E. overwegende dat de productiecijfers tegen 2013 volgens de ramingen van de Europese Commissie met ongeveer 4,8% van het bbp zullen teruglopen en ook de komende tien jaar aanzienlijk lager zullen uitvallen dan de laatste 20 jaar (6) , F. overwegende dat de crisis wijst op een gebrek aan geloof, vertrouwen en visie binnen de EU, G. overwegende dat het verder bouwen aan de socialemarkteconomie en haar waarden een wezenlijk doel van de Europese Unie is, H. overwegende dat het aantal mensen dat in relatieve welvaart leeft is toegenomen, maar dat de economische en sociale ongelijkheid tegelijkertijd is verbreed, I. overwegende dat de mondiale financiële crisis ernstige gevolgen heeft gehad voor de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, met name wat betreft het streven om de armoede in de wereld tegen 2015 met de helft terug te brengen, J. overwegende dat de crisis duidelijk heeft aangetoond dat er moet worden toegewerkt naar een daadwerkelijke economische beleidsstrategie in de Unie, die moet bestaan uit een systematisch pakket beleidsmaatregelen met als doel duurzame groei, hoogwaardige stabiele banen en begrotingsdiscipline, de correctie van buitensporige macro-economische onevenwichtigheden, concurrentievermogen en productiviteit in de economie van de EU te bewerkstelligen, alsmede strengere regelgeving en toezicht op de financiële markten en een adequaat mechanisme voor het oplossen van de financiële crisis, K. overwegende dat het Europees Parlement in zijn resolutie van 8 juni 2011 over Investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa, duidelijk verklaard heeft dat de EU-begroting, ongeacht realiseerbare besparingen, op het huidige algehele niveau van 1% van het BNI niet in staat is om het tekort aan financiering te dekken dat het gevolg is van extra financieringsbehoeften die voortvloeien uit het Verdrag en uit communautaire doelen en toezeggingen; overwegende dat het Europees Parlement er dan ook van overtuigd is dat de middelen voor het volgende MFK ten opzichte van het niveau van 2013 met ten minste 5% moeten worden opgetrokken; L. overwegende dat het Europees Parlement er in dezelfde resolutie op wijst dat het plafond van eigen middelen ongewijzigd is sedert 1993; meent dat het plafond van eigen middelen geleidelijk moet worden aangepast, aangezien de lidstaten meer bevoegdheden aan de Unie verlenen en meer doelstellingen voor de Unie vastleggen; meent dat het huidige plafond van eigen middelen dat de Raad unaniem heeft vastgesteld, wel voldoende budgettaire ruimte laat om de meest dringende uitdagingen voor de Unie aan te gaan, maar dat dit nog steeds onvoldoende zou zijn om een reëel instrument voor Europees economisch bestuur te kunnen zijn of om een grote bijdrage te kunnen leveren aan de investeringen in de EU 2020-strategie op EU-niveau; M. overwegende dat het bewerkstelligen van duurzame groei in de Unie en de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie ertoe nopen ongebruikte betalingskredieten te hergebruiken voor gezamenlijke programma's die gericht zijn op groei, concurrentieversterking en werkgelegenheid, het hefboomeffect van EIB-leningen te benutten en een projectobligatiemarkt te creëren voor het aantrekken van publieke en particuliere investeerders, en gezamenlijke projecten te financieren die het belang van de Unie als geheel dienen (in de vorm van obligaties voor specifieke projecten), I. Europese overheidsschuld en eurocrisis, waaronder begrepen de gemeenschappelijke uitgifte van overheids- en euro-obligaties 1. wijst er eens te meer op dat hier sprake is van drie in elkaar grijpende problemen, in die zin dat het onevenwichtige begrotingsbeleid van sommige lidstaten de al vóór de crisis bestaande overheidstekorten nog heeft doen toenemen en dat de financiële crisis deze tekorten nog verder de hoogte in heeft gejaagd, waardoor er spanningen zijn ontstaan op de staatsobligatiemarkten in sommige landen; 2. onderstreept dat er na de neerwaartse bijstelling van de kredietbeoordeling van Grieks, Iers en Portugees overheidspapier door ratingbureaus in de hele eurozone een overloopeffect is ontstaan en dat er in de beleggerswereld een verschuiving is opgetreden in de zin van een toename van speculatief en risicomijdend gedrag, en dat een en ander tot gevolg heeft gehad dat marktfinanciering tegen redelijke tarieven voor Griekenland , Ierland en Portugal onmogelijk is geworden, hetgeen op zijn beurt heeft geresulteerd in financiële ondersteuning via de programma's van de EU en het IMF; 3. is van mening dat de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) moet worden betrokken bij de door de EU en het IMF opgezette financiële bijstandsprogramma's; 4. wijst er andermaal op dat de ratingbureaus in de aanloop naar de financiële crisis een rol van betekenis hebben gespeeld door verkeerde inschaling van gestructureerde financiële instrumenten, die naar beneden moesten worden bijgesteld; is het eens met de beginselen die de Raad voor financiële stabiliteit in oktober 2010 heeft vastgesteld als algemene leidraad voor de wijze waarop het overmatige vertrouwen in externe kredietratings kan worden beperkt, en roept de Commissie ertoe op recht te doen aan de resultaten van de in januari 2011 voltooide publieksraadpleging; 5. dringt aan op uitvoering van een transparante audit van de schuldposities van de overheden om de oorzaken daarvan na te trekken en te bepalen wie de voornaamste obligatiehouders zijn en welke bedragen daarmee zijn gemoeid; 6. merkt op dat de bilaterale of multilaterale initiatieven van sommige lidstaten een bedreiging vormen voor de economische integratie, de financiële stabiliteit en de geloofwaardigheid van de euro, en staat positief tegenover de invoering van het Europees Semester voor economische beleidscoördinatie, dat ten doel heeft excessieve interne balansverstoringen binnen de EU recht te zetten; 7. onderstreept dat de overheidsschuldencrisis duidelijk heeft gemaakt welke risico's er aan de interne Europese onevenwichtigheden zijn verbonden; wijst erop dat de EU hierbij als één geheel moet optreden, dat zij moet werken aan een veel nauwere coördinatie van het begrotingsbeleid en – voor zover dienstig – aan de ontwikkeling van een gezamenlijk begrotingsbeleid met een toereikende EU-begroting die ten dele uit eigen middelen moet worden gefinancierd, en dat zij adequate voorzieningen voor crisisbeheersing en economische convergentie moet treffen; 8. wijst erop dat de uitgaven van de lidstaten via de EU-begroting moeten worden gestroomlijnd, met name op gebieden waar de EU meer toegevoegde waarde te bieden heeft dan de nationale begrotingen; 9. wijst erop dat de groeivooruitzichten van de lidstaten moeten worden gezien als een wezenlijk element ter bepaling van het relatieve niveau van de aan de overheidsschuld van die landen gelieerde rentetarieven, inzonderheid wat betreft de steun die wordt geboden door de Europese Faciliteit voor financiële stabiliteit (EFSF) en – vanaf 2013 – door het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM); 10. geeft zich rekenschap van de inspanningen die de lidstaten met een zware schuldenlast zich getroosten om hun begroting te consolideren en structuurhervormingen door te voeren; 11. onderstreept dat ook de moederbanken uit de lidstaten hun deel in de verantwoordelijkheid moeten dragen voor de onverantwoorde leningpraktijken waaraan hun dochterbanken zich in andere EU-lidstaten schuldig hebben gemaakt en die onder meer hebben bijgedragen aan het ontstaan van de vastgoedbubbels in Spanje, Ierland en Letland, en aan de daaruit resulterende begrotingsproblemen waar die lidstaten momenteel mee af te rekenen hebben; wijst er derhalve op dat het verlenen van financiële steun aan de betrokken schuldenlanden, mocht die noodzakelijk blijken, niet alleen de particuliere belangen van die banken zou dienen maar ook de belangen van de lidstaten waar moederbanken zijn gevestigd die sowieso hebben nagelaten hun dochterbanken verantwoorde leningpraktijken bij te brengen; 12. wijst erop dat alle lidstaten van systemisch belang zijn; dringt aan op de formulering van een integraal, sociaal inclusief en samenhangend pakket hervormingsmaatregelen om de zwakke punten van het financiële bestel aan te pakken; pleit voor de ontwikkeling van een concept voor een Europese schatkist ter versterking van de economische pijler van de EMU; dringt voorts aan op maatregelen om het heersende gebrek aan concurrentiekracht te overwinnen door middel van adequate structuurhervormingen die zich waar nodig te richten op de doelstellingen van de Europa 2020-strategie en op het aanpakken van de fundamentele oorzaken die aan de overheidsschuldencrisis ten grondslag liggen; wijst erop dat de lidstaten zich opnieuw moeten instellen op duurzame overheidsfinanciën en groeipercentages op basis van een verantwoord en kwaliteitsbewust overheidsuitgavenbeleid en een billijk en efficiënt belastingstelsel; 13. dringt bij de Commissie aan op een onderzoek naar de eventuele instelling van een systeem van euro-obligaties, zodat de voorwaarden kunnen worden bepaald waaronder een dergelijk stelsel alle deelnemende lidstaten en de eurozone als geheel tot voordeel zou strekken; wijst erop dat euro-obligaties als een werkbaar alternatief zouden kunnen fungeren voor de US-dollarobligatiemarkt, en dat zij de integratie van de Europese staatsobligatiemarkten ten goede zouden kunnen komen, zouden kunnen leiden tot lagere financieringskosten, verbetering van de liquiditeit en de begrotingsdiscipline en stiptere naleving van het stabiliteits- en groeipact (SGP), bevordering van gecoördineerde structuurhervormingen en stabilisatie van de kapitaalmarkten, hetgeen ook positief zou uitpakken voor het concept van de euro als mondiale „veilige haven”; wijst er eens te meer op dat de gemeenschappelijke uitgifte van euro-obligaties een verdere stap in de richting van een gemeenschappelijk economisch en begrotingsbeleid vereist; 14. onderstreept daarom dat, indien besloten wordt tot uitgifte van euro-obligaties, er een schuldquotelimiet van 60% van het bbp moet worden gehanteerd voor bij wijze van bevoorrechte staatsschuld onder gezamenlijke en hoofdelijke aansprakelijkheid uit te geven schuldpapier en dat daaraan stimulansen moeten worden verbonden om de staatsschuld tot dat niveau terug te brengen; stelt zich op het standpunt dat de overkoepelende doelstelling van euro-obligaties erin moet bestaan de staatsschuld terug te dringen, perverse prikkels tegen te gaan en speculatie tegen de euro te voorkomen; merkt op dat de vaststelling en implementatie van meetbare schuldreductieprogramma's als voorwaarde zouden moeten gelden om tot dergelijke euro-obligaties toegang te kunnen krijgen; 15. merkt op dat er een politiek akkoord is bereikt over de herziening van artikel 125 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waardoor de als tijdelijk bedoelde EFSF tegen 2013 zal worden omgevormd tot een permanent Europees stabiliteitsmechanisme (ESM); dringt erop aan dat het ESM in een later stadium wordt omgezet in een Europees schuldenagentschap en dat het Europees Parlement een dienovereenkomstige rol krijgt toebedeeld bij deze aanpassing van het Verdrag; 16. betreurt het gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid dat de financiële sector aan de dag heeft gelegd door niet tenminste één jaar af te zien van een deel van hun bonussen en deze te doneren voor een sociaal project, bijvoorbeeld voor het lenigen van de jeugdwerkloosheid in de Unie; II. Mondiale onevenwichtigheden en mondiale governance 17. wijst er eens te meer op dat zowel bepaalde ontwikkelde als bepaalde opkomende economieën zoals de Verenigde Staten en China het ontstaan van mondiale onevenwichtigheden in de hand werken; verwelkomt de actieve participatie en verdere integratie van China in het mondiale economische governancebestel; 18. merkt op dat meer dan de helft van de wereldeconomie zich voltrekt buiten de EU, de VS en Japan, en dat het hier een recente ommekeer van de voordien heersende situatie betreft waarvoor in de geschiedenis geen precedent bestaat; 19. benadrukt dat het herstel van het mondiale evenwicht noopt tot een asymmetrische aanpak: landen met grote externe overschotten (zoals China) moeten ook als groeimotoren gaan fungeren en de interne vraag stimuleren, terwijl landen met grote tekorten (zoals de VS) de binnenlandse besparingen moeten opvoeren en over de hele lijn structuurhervormingen moeten doorvoeren; 20. onderstreept dat de financiële markten zich ten dienste moeten stellen van de duurzame ontwikkeling van de reële economie; 21. steunt de G20 in zijn streven de grondstofderivatenmarkten te reguleren; dringt bij de Commissie aan op maatregelen om prijsschommelingen op de landbouwmarkten tegen te gaan, volledige uitvoering te geven aan alle in G20-verband overeengekomen ondersteunende maatregelen en excessieve en schadelijke speculatie tegen te gaan, met name via de in de EU te introduceren regelgeving voor de financiële markten, en de herziening van de richtlijn marktmisbruik (7) en de richtlijn markten voor financiële instrumenten (8) ; 22. wijst opnieuw op het belang van grondstoffen voor de Europese Unie, alsook van voedselzekerheid en voedselprijzenstabiliteit in de wereld voor met name de ontwikkelingslanden, en op de inflatiedruk die wereldwijd ontstaat als gevolg van voedselschaarste en prijsinstabiliteit; roept de Europese Unie er dan ook toe op haar maatregelen ter vermindering van de afhankelijkheid van grondstoffen op te voeren door snel de doelmatigheidsnormen te verbeteren en de productie en het gebruik van hernieuwbare materialen te bevorderen; merkt op dat er ter wille van de voedselzekerheid en de prijsstabiliteit op grote schaal duurzame productiemethoden moeten worden toegepast en dat er anderzijds moet worden overgegaan tot herintroductie van aanbodgeoriënteerde beheersmechanismen; dringt met dat oogmerk aan op meer transparantie en wederkerigheid in de handel; waarschuwt voorts tegen protectionistische tendensen in de sector strategische grondstoffen; 23. dringt aan op een betere regulering van kredietverzuimswaps; 24. constateert dat er de laatste tijd zeer omvangrijke bedragen aan particuliere investeringen naar opkomende economieën gaan, en dat het inkomend kapitaal in deze landen in 2011 naar verwachting zal uitkomen op nagenoeg 1 biljoen USD (9) ; roept het IMF ertoe op een systeem te ontwikkelen om de vorming van speculatieve zeepbellen tegen te gaan door toezicht te houden op de wereldwijde kapitaalstromen en passende maatregelen te nemen om schadelijke ontwikkelingen te voorkomen; geeft er zich rekenschap van dat kapitaalcontroles niet als vervangmiddel kunnen dienen voor adequaat economisch beleid en slechts als laatste redmiddel mogen worden ingezet; benadrukt dat de betrokken landen gelijklopende maatregelen moeten treffen om het ontstaan van dergelijke zeepbellen tegen te gaan; 25. wijst op de mogelijke risico's die in termen van suboptimale condities voor de langetermijnfinanciering van de reële economie zijn verbonden aan de voortgaande concentratie van de actoren op de financiële markten, waaronder financiële instellingen en beurzen; roept het Europees Comité voor systeemrisico's er in deze context toe op nauwlettend toe te zien op de ontwikkeling van eventuele systeemrisico's als gevolg van de concentratie op de financiële markten; 26. wijst erop dat de lopende rekening van de betalingsbalans in de EU weliswaar in evenwicht is en niet debet is aan de mondiale onevenwichtigheden, maar ernstig in het gedrang zou komen bij een wanordelijke correctie van de bestaande onevenwichtigheden die zou optreden bij een waardevermindering van de Amerikaanse dollar; merkt op dat de EU haar beleid ten aanzien van handels- en valutamarktverstoringen nauw moet coördineren met dat van de VS teneinde een snelle depreciatie van de dollar te voorkomen; dringt er bij de Verenigde Staten en bij de voornaamste mondiale actoren op aan erop toe te zien dat het valutabeleid zich ontwikkelt tot een multilaterale aangelegenheid waarbij alle belangrijke mondiale valuta's moeten worden betrokken; spreekt zijn waardering uit voor de aankondiging dat er mondiale indicatoren zullen worden ingevoerd ter bepaling van de mondiale onevenwichtigheden en dringt erop aan dat er bij de formulering van het te voeren macro-economisch beleid ten volle met die indicatoren rekening wordt gehouden; 27. onderstreept dat de EU een aantal problemen moet zien op te lossen om beter invulling te kunnen geven aan haar rol als mondiale speler, te weten haar gebrek aan concurrentievermogen en convergentie, haar ontoereikende financiële stabiliteit, haar zwakke interne werkgelegenheids- en groeisituatie, haar interne onevenwichtigheden – die nog zijn verergerd naarmate de interne markt en de EMU zich verder hebben verdiept – en haar te zwakke politieke gewicht op internationaal niveau, dat onder meer te wijten is aan een gebrek aan coherentie wat betreft haar vertegenwoordiging in internationale organisaties, hetgeen zou kunnen worden verbeterd door middel van maatregelen die een gezamenlijke internationale vertegenwoordiging van de euro zouden waarborgen, zoals ook is bepaald in het Verdrag; 28. merkt eens te meer op dat de EU „met één stem moet spreken”, op middellange termijn één enkele vertegenwoordiger moet krijgen in het bestuur van het IMF, met name voor de eurozone, en waar mogelijk de lidstaten volledig moet vertegenwoordigen en wereldwijd moet pleiten voor de bevordering van de democratie, de mensenrechten, de rechtsstaat, fatsoenlijke arbeids– en leefomstandigheden, een goed bestuur, duurzame ontwikkeling, vrije en eerlijke handel en klimaatdoelstellingen die in overeenstemming zijn met haar interne agenda, alsook voor bestrijding van corruptie, belastingfraude, belastingontduiking en belastingparadijzen; 29. is van mening dat Europa zich moet richten op de totstandbrenging van een evenwichtige, vrije en billijke mondiale handelsovereenkomst teneinde de tegenstellingen tussen opkomende en ontwikkelde economieën te beperken; roept op tot de opheffing van handelsbarrières; beschouwt het ontbreken van een mondiaal handelsakkoord als een serieuze handicap, omdat dit tot gevolg heeft dat de opkomende economieën door de ontwikkelde landen op de landbouwexportmarkten worden geblokkeerd en dat opkomende economieën het dienstenverkeer vanuit geavanceerde economieën stokken in de wielen steken; 30. wijst met nadruk op de noodzaak de markten voor overheidsopdrachten op een transparante manier en op basis van wederkerigheid open te stellen; 31. benadrukt dat de EU in haar betrekkingen met haar voornaamste strategische partners in een geest van wederkerigheid en op basis van wederzijds voordeel moet handelen; is in dit verband van mening dat de EU zich moet afvragen of het niet opportuun zou zijn zich van instrumenten te voorzien om de economische praktijken inzake overheidssteun van derde landen nader te bestuderen en een oordeel te kunnen uitspreken over handelwijzen die ten doel kunnen hebben essentiële technologieën naar landen buiten de EU te transfereren; 32. merkt op dat de International Accounting Standards Board (IASB) het opmaken van samengevoegde balansrekeningen alleen op regionaal niveau voorschrijft; dringt aan op de vaststelling van boekhoudregels waarbij alle bedrijven en stichtingen worden verplicht een boekhouding per land bij te houden, en pleit daarnaast voor bevordering van de internationale samenwerking op belastinggebied door middel van overeenkomsten betreffende de uitwisseling van informatie tussen fiscale autoriteiten; 33. dringt eens te meer aan op een ingrijpende hervorming van de mondiale economische en financiële governance, teneinde transparantie en verantwoordingsplicht te bevorderen en de samenhang tussen het beleid van de internationale economische en financiële instellingen te waarborgen; pleit ervoor de Bretton Woods-instellingen en andere bestaande economische governance-nstanties, met inbegrip van de G20 - als een eerste stap op weg naar een mondiale economische governancestructuur - te integreren in het VN-systeem, waar zij zouden moeten samenwerken met de Wereldhandelsorganisatie (WTO), de IAO en een nog op te richten mondiale klimaatorganisatie; 34. pleit voor de spoedige vaststelling door de G20-landen van mondiale en gecoördineerde beleidsmaatregelen om bij te dragen aan een krachtige, stabiele en evenwichtige duurzame groei in de wereld; dringt erop aan dat de respectieve parlementen van die landen daarbij worden betrokken ter verbetering van de legitimiteit en de controleerbaarheid van dit proces; dringt voorts aan op een hervorming van – en de beschikbaarstelling van meer financiële middelen voor – het IMF, teneinde het fonds transparanter, beter controleerbaar en democratischer te maken, en het tegelijkertijd een grotere rol toe te bedelen bij het economisch en financieel toezicht op zijn leden met het oog op het creëren van een geloofwaardig veiligheidsnet voor de bestrijding van mondiale onevenwichtigheden; 35. dringt aan op het instellen van nieuwe financiële steunregelingen in de zin zoals hieronder aangegeven: III. Argumenten voor een nieuw monetair systeem 36. wijst er eens te meer op dat geen enkel land of landenblok baat zou hebben bij een „valuta-oorlog”, die alle inspanningen van de EU-burgers om hun nationale schuldenlast terug te brengen en structuurhervormingen door te voeren te niet zou kunnen doen; merkt op dat de euro het uitbreken van een valutacrisis heeft verhinderd van het soort dat in de geschiedenis vaak gepaard is gegaan met financiële crises; herinnert eraan dat de regels van het multilaterale handelssysteem (WTO) zich niet uitstrekken tot kapitaalstromen en dat er geen multilateraal monetair stelsel tegenoverstaat; 37. herinnert aan de op de G20-top in Korea overeengekomen doelstelling om een stabieler en veerkrachtiger internationaal monetair systeem (IMS) tot stand te brengen; onderkent de wereldwijde bezorgdheid omtrent de werking van het internationaal monetair systeem en pleit ervoor dat er op dit punt zo snel mogelijk forse vooruitgang wordt geboekt; dringt er derhalve op aan dat het IMS op een zodanige wijze wordt hervormd dat een stelselmatige en brede macro-economische samenwerking kan worden bewerkstelligd die gepaard gaat met een duurzame en evenwichtige mondiale groei; 38. onderstreept dat het IMS zich onder andere zou moeten bezighouden met de volgende onderwerpen: 39. dringt er voorts op aan dat op langere termijn wordt nagedacht over de mogelijkheid tot instelling van een mondiale reservevaluta in aansluiting op de verdere ontwikkeling en hervorming van het stelsel van BTR's en van het IMF; IV. Vergroting van het concurrentiepotentieel en de duurzaamheid van de EU en uitvoering van de Europa 2020-strategie door bevordering van innovatie en langetermijninvesteringen voor groei en werkgelegenheid Concurrentievermogen, convergentie en de Europa 2020-strategie 40. dringt erop aan dat bij de definitie van de thema's voor het Europees Semester volledig en consistent rekening wordt gehouden met de doelstellingen van de Europa 2020-strategie en met de noodzaak een eind te maken aan alle binnen de EU bestaande onevenwichtigheden; 41. onderstreept het belang van elkaar versterkende beleidsmaatregelen van de Unie om uitvoering te geven aan de Europa 2020-strategie van intelligente, duurzame en inclusieve groei en arbeidsplaatsen, met ondersteuning van diverse instrumenten zoals toekomstgerichte strategieën op het gebied van onderwijs, milieu, klimaat en energie, doelmatig gebruik van hulpbronnen, een hervormd landbouwbeleid, het cohesiebeleid, innovatie- en O&O-strategieën, een aangepaste EU-begroting en beter op elkaar afgestemde nationale begrotingen om deze gemeenschappelijke doelstellingen te kunnen onderbouwen; 42. beklemtoont dat het duurzaamheidsaspect van de Europa 2020-strategie consistent bij alle relevante beleidsterreinen moet worden betrokken, wil de EU op het wereldtoneel opnieuw een leidende rol kunnen vervullen; onderstreept dat Europa bij de transformatie naar een milieuvriendelijke, hulpbronnenefficiënte en duurzame samenleving het voortouw moet nemen indien het in de wereldeconomie wil kunnen blijven concurreren; benadrukt dat grootschalige investeringen in milieuvriendelijke infrastructuur, hernieuwbare energievormen en energie-efficiëntie een uitstekende manier zijn om het herstel te stimuleren en groei en werkgelegenheid op lange termijn te bevorderen; 43. wijst er nogmaals op dat nog niet alle mogelijkheden van de interne markt optimaal zijn benut en dat hernieuwde politieke vastberadenheid en een resoluut optreden vereist zijn om het potentieel van duurzame en sociaal inclusieve groei en arbeidsplaatsen volledig te kunnen ontsluiten; onderstreept de noodzaak de Europese dienstensector verder te ontwikkelen en de handel in diensten te bevorderen; 44. wijst er met nadruk op dat het welslagen van de Europa 2020-strategie wordt bepaald door de inzet van de EU als geheel en het draagvlak dat daarvoor bij de lidstaten, de nationale parlementen, de lokale en regionale autoriteiten en de sociale partners kan worden gecreëerd; wijst eens te meer op het belang van een intensieve, goed functionerende maatschappelijke dialoog en van collectieve overeenkomsten in het kader van de Europa 2020-strategie, alsmede van de bevordering van een echte Europese maatschappelijke dialoog over het macro-economisch beleid en de maatregelen die daar bijhoren; wijst erop dat deze maatregelen noodzakelijk zijn om een brede consensus over de te volgen strategie te kunnen bereiken; 45. wijst op de toenemende bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de regionale en lokale overheden; herinnert eraan dat tweederde van de overheidsinvesteringen in Europa op het subnationale niveau plaatsvinden; wijst erop dat de keuze van het niveau waarop overheidsinvesteringen plaatsvinden en worden uitgevoerd vergaande gevolgen heeft voor de doeltreffendheid ervan; benadrukt daarom dat ervoor gezorgd moet worden dat overheidsinvesteringen op het daartoe meest geschikte bestuursniveau plaatsvinden; 46. dringt er bij de nationale parlementen en regeringen van de lidstaten op aan bij hun nationale besluitvorming te werk te gaan op een manier die getuigt van verantwoordelijkheidsbesef ten aanzien van de EU, en om de EU-dimensie bij hun nationale overleg te betrekken; 47. benadrukt dat budgettaire consolidatie vergezeld moet gaan van midden- en langetermijndoelstellingen zoals die zijn bepaald in het kader van de Europa 2020-strategie, inzonderheid met betrekking tot het scheppen van werkgelegenheid, sociale integratie, infrastructuurinvesteringen, efficiënt gebruik van hulpbronnen, de ecologische transformatie van de economie en het creëren van een kenniseconomie met het oog op de verbetering van het concurrentievermogen en van de maatschappelijke, economische en territoriale cohesie; merkt op dat deze strategie consistent door de diverse vormen van nationaal en EU-beleid moet worden geschraagd, en dat begrotingsdiscipline die wordt opgelegd zonder dat er een duidelijk gedefinieerde strategie aan ten grondslag ligt, de groeivooruitzichten kan ondergraven, het concurrentievermogen kan aantasten en op lange termijn grote schade kan toebrengen aan de economie; wijst er nogmaals op dat de open coördinatiemethode is mislukt en dat de Europa 2020-strategie daarom door de Commissie ten behoeve van de lidstaten vast te stellen bindende doelstellingen dient te omvatten met maximum- en minimumwaarden die moeten gelden voor bepaalde macro-economische aspecten van hun economieën; 48. pleit ervoor dat voor alle lidstaten op initiatief van de Commissie en in nauwe samenwerking met Eurostat een strikte financiële audit wordt uitgevoerd om te bepalen wat hun feitelijke financiële status is, zodat er met betrekking tot de Europa 2000-strategie en de regionale en cohesieprojecten op feiten gebaseerde beslissingen kunnen worden genomen; dringt erop aan dat alle financieringsprogramma's in de Europese Unie en de nationale en regionale steunstelsels aan een nauwgezet onderzoek worden onderworpen; pleit voor intensivering van projecten en programma's waarvan het welslagen van cruciaal belang is, en dringt er tegelijkertijd op aan dat subsidieregelingen en economische ontwikkelingsprogramma's die geen effect sorteren worden opgeheven; 49. wijst erop dat vooral vrouwen meer gevaar lopen in armoede te vervallen; stelt vast dat in een aantal lidstaten de armoede onder kinderen tijdens de crisis is toegenomen; onderstreept dat dit onaanvaardbaar is en dat deze negatieve trends gekeerd moeten worden; dringt er derhalve in het bijzonder op aan de bestaande niet-gouvernementele organisaties te ontwikkelen tot een solide netwerk ter uitroeiing van armoede onder kinderen door middel van kindgerichte benaderingen, kindspecifieke doelstellingen en een sterk accent op de rechten van kinderen; 50. wijst erop dat degelijke welvaartstelsels in slechte tijden doeltreffende economische stabilisatoren zijn; benadrukt derhalve dat het weliswaar noodzakelijk is de overheidsfinanciën te consolideren, maar dat er daarnaast ook veel pleit voor handhaving van de openbare dienstverlening en van de bestaande sociale beschermingsniveaus; dringt aan op maatregelen ter beperking van inkomensverschillen, met name door de jeugdwerkloosheid aan te pakken; 51. onderstreept dat de economische neergang geen remmend effect mag hebben op het beleid om werk en privéleven beter met elkaar te kunnen combineren, vooral wat betreft het faciliteren van de toegang van vrouwen tot de arbeidsmarkt; 52. wijst op de problemen die voortvloeien uit de crisis en zich manifesteren in een sterke terugval in economische activiteit, een daling van de groei, die is veroorzaakt door de fors oplopende structurele en langdurige werkloosheid, en in dalende overheids- en particuliere investeringsniveaus, alsook in scherpere concurrentie van de zijde van opkomende economieën; 53. onderkent dat een uniforme standaardaanpak niet zal volstaan om de binnen de EU bestaande onevenwichtigheden te boven te komen en dat – wil de coördinatie van het economisch beleid daadwerkelijk effect sorteren – er afdoende rekening moet worden gehouden met de uitgangssituatie in de nationale economieën van de EU en de specifieke kenmerken daarvan; onderstreept de noodzaak van economische coördinatie en progressief herstel van gezonde financiën; 54. dringt aan op meer compatibiliteit en complementariteit tussen de nationale begrotingen en de EU-begroting; is van mening dat het volgende meerjarig financieel kader zich moet toespitsen op de prioritaire terreinen van de Europa 2020-strategie en moet zorgen voor een adequate financiering van vlaggenschipinitiatieven op de terreinen waarop de EU samen met de lidstaten gedeelde bevoegdheden heeft en die een hoge Europese meerwaarde kunnen bieden; 55. onderstreept dat zowel het landbouw- als het cohesiebeleid een belangrijke rol moeten spelen bij de ondersteuning van de Europa 2020-strategie; is ervan overtuigd dat de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) moet worden aangepakt in de context van de mondiale problematiek; is van mening dat het welslagen van de Europa 2020-strategie staat of valt met de consistentie van het EU-beleid, dat zich dient uit te strekken tot de meest diverse aspecten zoals de onderlinge afstemming van de nationale en EU-begrotingen – waartoe ook het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het Cohesiefonds moeten worden gerekend – bijvoorbeeld door een eerlijke verdeling van middelen tussen de lidstaten en regio's te garanderen op basis van duidelijke doelstellingen zoals verbetering van de convergentie en versterking van het concurrentievermogen, terwijl tegelijk het accent moet liggen op de meest behoeftige lidstaten en regio's en op het beleid dat wordt gevoerd op het stuk van onderwijs, innovatie en O&O-uitgaven; 56. wijst er voorts op dat de Europa 2020-strategie alleen geloofwaardig kan zijn als zij wordt ondersteund door voldoende financiële middelen, en pleit derhalve voor: Energie- en vervoerbeleid en de interne markt 57. beschouwt de instelling van een Europese energiegemeenschap als een essentieel politiek project voor de vervulling van de Europa 2020-doelstellingen, te weten het bevorderen van de overschakeling naar duurzame energievormen, optimalisering van de energie-efficiëntie, het vergroten van de onafhankelijkheid van de EU op energiegebied en de totstandbrenging van een daadwerkelijke interconnectie op de Europese energiemarkt; benadrukt het belang van de externe dimensie van haar energiebeleid; 58. is van mening dat de relaties tussen olie- en aardgasproducerende landen en verbruikerslanden, met name in Europa, moeten worden versterkt, waarbij ook rekening moet worden gehouden met de recente ontwikkelingen in het politieke landschap in de mediterrane regio; is van mening dat dringend werk moet worden gemaakt van een gemeenschappelijk beleid voor duurzame energie en de aankoop van grondstoffen, ter voorkoming van negatieve effecten die het herstel en de toekomstige ontwikkeling van de Europese economie zouden kunnen vertragen; 59. onderstreept dat efficiënte omgang met hulpbronnen een wezenlijk bestanddeel moet uitmaken van alle vormen van EU-beleid om het concurrentievermogen van de EU te kunnen veiligstellen, ook door de ontwikkeling van innovatieve nieuwe producten en diensten en van nieuwe manieren om de benodigde inputs te verkleinen, zo weinig mogelijk afval te produceren, het beheer van de grondstoffenvoorraden te verbeteren; consumptiepatronen om te buigen, de logistieke voorzieningen te verbeteren en te waarborgen dat productieprocessen, management en zakenmodellen op een zodanige wijze worden geoptimaliseerd dat bij het ontwerpen van producten en diensten een geïntegreerde levensloopcyclus die zich uitstrekt „van de wieg tot het graf” als norm wordt gehanteerd; 60. wijst er eens te meer op dat de toegang tot en het efficiënte gebruik van energie en grondstoffen van vitaal belang zijn voor de algehele concurrentiepositie van de EU; benadrukt dat de EU, wil zij op langere termijn concurrerend blijven, wereldwijd de toon moet aangeven bij de bevordering van energiebesparing en -efficiëntie, het onderzoek naar en investeringen in nieuwe milieuvriendelijke technologieën, de diversificatie en rationalisatie van de energievoorziening en de ontwikkeling en het intensievere gebruik van hernieuwbare energiebronnen; wijst er eens te meer op dat het verminderen van de afhankelijkheid van geïmporteerde energie en grondstoffen ertoe bijdraagt ​​het concurrentievermogen van de EU te waarborgen en de inflatiedoelstelling van de EU te verwezenlijken; 61. onderstreept dat in het bijzonder aandacht moet worden besteed aan de duurzaamheid van het vervoersbeleid, met name aan de uitbreiding van de Europese transportnetwerken, en dat tegelijkertijd het verbeteren van de toegankelijkheid van deze netwerken voor probleemgebieden onder gebruikmaking van de structuurfondsen en het Cohesiefonds een forse bijdrage zou leveren aan de versterking van de interne markt; wijst met nadruk op het belang van een efficiënt en onderling gekoppeld transportsysteem waardoor het vrije verkeer van personen, goederen en diensten wordt gefaciliteerd en de groei wordt bevorderd; onderstreept dat de trans-Europese vervoersnetwerken (TEN-T) een substantiële bijdrage leveren in termen van Europese toegevoegde waarde, aangezien zij helpen bij het wegwerken van knelpunten en het opheffen van fysieke belemmeringen zoals verschillen in spoorbreedte, en garanties bieden voor grensoverschrijdende infrastructuurvoorzieningen; 62. beschouwt de Single Market Act als een essentieel politiek initiatief ter onderbouwing van de fundamenten van de Europa 2020-doelstellingen en de vlaggenschipinitiatieven die erop gericht zijn het groeipotentieel van de interne markt volledig te benutten en de interne markt te voltooien in de geest van de verslag-Monti; onderstreept dat de crisis duidelijk het belang heeft aangetoond van versterking van de industriële basis en van het innovatiepotentieel van de EU middels facilitering van de markttoegang en de mobiliteit en door de maatschappelijke en territoriale versnippering in de hele EU tegen te gaan; Mobiliteit en migratie 63. wijst er met nadruk op dat zowel de grote revoltes die zich in de aan de EU grenzende regio's voltrekken als de demografische ontwikkelingen binnen de EU zelf pleiten voor een gemeenschappelijk migratiebeleid; benadrukt dat een betere toegang tot de arbeidsmarkten en mobiliteit moeten worden gestimuleerd door toekenning van gelijke werkgelegenheids- en sociale voorwaarden en rechten voor iedereen, inclusief de erkenning van beroepskwalificaties en diploma's in de hele EU, in combinatie met overdraagbare socialezekerheidsrechten en meeneembaarheid van pensioenrechten ter versterking van de Europese interne markt; 64. is van mening dat het Verdrag van Schengen voor de burgers van de EU nog steeds een uitzonderlijke verworvenheid is die in stand moet worden gehouden; verlangt dat de samenwerking op dit gebied verder wordt uitgebreid; spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over eventuele aanpassingen in de Schengen-regeling; dringt erop aan dat het Europees Parlement naar behoren bij het wetgevingsproces wordt betrokken en onderstreept dat moet worden voorkomen dat de lidstaten op dat gebied unilaterale beslissingen nemen; brengt in herinnering dat de sluiting van het Verdrag van Schengen een stap voorwaarts betekende in de verdere integratie van de EU en dat het beginsel van het vrij personenverkeer moet worden gehandhaafd; 65. pleit voor een gemeenschappelijk immigratiebeleid van de EU en verwelkomt de voorstellen van de Commissie om meer legale kanalen te creëren om in de EU te komen werken; onderstreept de noodzaak tot hervorming van het bestaande blauwekaartsysteem (zodat het zich tot een veel groter aantal banen en beroepen uitstrekt); merkt op dat werkgevers in de EU steeds meer afhankelijk zijn van mensen uit landen buiten Europa die naar de EU komen voor een baan in sectoren zoals landbouw, tuinbouw, toerisme, ouderenzorg en verpleging, aangezien er steeds minder EU-burgers beschikbaar zijn om in die sectoren te werken; is van mening dat het Commissievoorstel inzake seizoenwerkers deze vaak kwetsbare en in een moeilijke positie verkerende werknemers betere voorwaarden en een veiliger rechtspositie moet kunnen bieden om ze tegen uitbuiting te beschermen; Mkb-bedrijven, innovatie en O&O 66. pleit ervoor dat de Commissie aandelenfinanciering voor mkb-bedrijven krachtiger stimuleert en faciliteert, hetzij via durfkapitaal, hetzij door middel van een beursgang, dan wel door ruimere subsidieverlening uit de structuurfondsen, zodat deze bedrijven – vaak beginnende hightechbedrijven, die veel kapitaal nodig hebben voor O&O – zich minder diep in de schulden hoeven te steken; benadrukt de noodzaak om het via het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) gecreëerde garantie-instrument te versterken en mkb-bedrijven gemakkelijker toegang tot financiering te verschaffen; wijst met name op de noodzaak vrouwelijke ondernemers te stimuleren en te ondersteunen; 67. erkent de rol van de sociale economie (de derde sector) in Europa en de betekenis daarvan voor het bevorderen van innovatie; wijst met nadruk op de noodzaak van een ecologisch verantwoorde en hulpbronnenefficiënte beleidsstrategie voor openbare aanbestedingen in Europa, ter ondersteuning van een uitgebalanceerde en concurrentiebestendige innovatiesector; 68. dringt erop aan de EIB en het EIF op Europees niveau een leidende rol te laten vervullen door voor mkb-bedrijven middelen te mobiliseren door gebruikmaking van beter gestroomlijnde en duidelijkere procedures, en in dat kader samen te werken met de financiële instellingen van de lidstaten om te voorkomen dat er programma's worden opgezet die parallel lopen met reeds bestaande structuren op nationaal niveau, zodat deze bedrijven gemakkelijk hun eigen toegangskanaal kunnen vinden; pleit ervoor dat de EIB/het EIF daarbij als een filter fungeren door zich binnen de Europa 2020-strategie ter wille van de versterking van de economie, de werkgelegenheid, de ecologische duurzaamheid en het efficiënt gebruik van grondstoffen te concentreren op de prioritaire sectoren, en daarbij als een mentor op te treden voor specifieke groepen mkb-bedrijven en deel te nemen aan het overleg met banken en hun risicomanagementteams, teneinde mkb-bedrijven te helpen aan langetermijnkrediet te komen; dringt erop aan dat ten volle gebruik wordt gemaakt van de capaciteit van de EIB om voor financiering te zorgen; 69. verzoekt de lidstaten sneller uitvoering te geven aan de in de Small Business Act van 2008 en in de op 23 februari 2011 door de Commissie gepubliceerde herziening daarvan gestipuleerde maatregelen, ten einde de administratieve lasten voor mkb-bedrijven te beperken, hen gemakkelijker toegang tot financiering te verschaffen en de internationalisering van het midden- en kleinbedrijf te ondersteunen; 70. benadrukt dat de volgende generatie financieringsprogramma's van de EU zowel binnen de interne markt als op wereldschaal stelselmatig gericht moeten zijn op ondersteuning van innovatieve en werkgelegenheidscheppende mkb-bedrijven; onderstreept de noodzaak om het snel opzetten van ondernemingen te vergemakkelijken met behulp van nieuwe technologieën, betere financiering en lagere administratieve lasten en door de internationalisatie van die bedrijven te bevorderen; acht het bijzonder wenselijk dat de essentiële rol wordt onderkend van het stelsel van coöperatieve en retailbanken voor de industriële sector, dat garanties moet bieden omtrent de optimalisering van de strategie voor bijstandsverlening en reële ondersteuning van de mkb-sector; Fiscale aspecten 71. onderstreept dat zowel de EMU als de interne markt een intensievere coördinatie vereisen van het fiscale beleid van de lidstaten; wijst erop dat de kwaliteit van het belastingstelsel moet worden verbeterd teneinde de juiste stimulansen te kunnen bieden op het stuk van werkgelegenheid, innovatie en langetermijninvesteringen; verzoekt de Commissie in het kader van het Europees Semester na te gaan hoe robuust de belastingstelsels van de lidstaten zijn, zodat hun fiscale hervormingen bestand zijn tegen economische fluctuaties en niet noodzakelijkerwijze afhankelijk zijn van belastinggrondslagen die in hoge mate cyclisch zijn of waarvan bekend is dat zij onderhevig zijn aan economische zeepbellen; 72. steunt de Commissie bij haar inspanningen om schadelijke belastingconcurrentie, belastingontwijking of fraude en belastingparadijzen aan te pakken, zowel binnen de EU als op internationaal niveau, de systemen voor de inning van belastingen te verbeteren en een verplichte gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting in te voeren met minimum- en maximumtarieven, alsook een specifiek en vereenvoudigd belastingstelsel voor mkb-bedrijven; staat positief tegenover de door de Commissie te presenteren btw-strategie voor de ontwikkeling van een fraudebestendig systeem; 73. stelt vast dat de bestrijding van belastingfraude, belastingontduiking en verbetering van de belastinginning, ook met betrekking tot derde landen, een wezenlijk aspect moet vormen van de huidige pogingen van de lidstaten om hun begroting te consolideren; 74. acht een dergelijke stap in de huidige context, waarin de lidstaten hun begrotingen moeten consolideren, van essentieel belang; merkt op dat belastingconcurrentie in zoverre aanvaardbaar is dat de capaciteit van de lidstaten om de inkomsten te innen waarop zij redelijkerwijs aanspraak kunnen maken er niet door in gevaar mag worden gebracht, en wijst er eens te meer op dat er oplossingen moeten worden bedacht om schadelijke belastingconcurrentie tot een minimum te beperken; 75. is van mening dat bij de allocatie van EU-middelen rekening moet worden gehouden met de belastingstrategie van de lidstaten en hun bereidheid om samen te werken bij de bestrijding van belastingontduiking en de bevordering van nauwere samenwerking op belastinggebied; 76. erkent dat er geen gemeenschappelijke definitie van belastingparadijzen bestaat; dringt erop aan dat er, in afwachting van een akkoord over een mondiale definitie van dit begrip, op zijn minst een Europese definitie wordt overeengekomen; 77. verzoekt de lidstaten, gezien het wezenlijke belang van de bestrijding van corruptie en met het oog op een werkelijke financiële sanering, in hun strafrecht een bepaling op te nemen die voorziet in de annulering van de betaling en, indien de betaling reeds is gedaan, in een verzoek om terugbetaling van het dubbele betaalde bedrag, indien in het kader van werkzaamheden corruptie heeft plaatsgevonden, steekpenningen zijn betaald of via andere middelen is verzocht op illegale wijze bepaalde voordelen te behalen bij de betalende instantie; Werkgelegenheid 78. benadrukt dat nieuwe en betere banen een absolute voorwaarde zijn om rechtvaardige, groene en slimme groei te kunnen verwezenlijken, en dringt derhalve aan op: 79. wijst erop dat de werkloosheid in de lidstaten waar momenteel fiscale bezuinigingsmaatregelen worden doorgevoerd voor het grootste deel wordt veroorzaakt door het teruglopen van de algemene economische bedrijvigheid, waarbij het percentage langdurig werklozen in verontrustend tempo toeneemt; merkt op dat langdurige werkloosheid dringend moet worden aangepakt daar zij de langetermijngroei in de betrokken landen ernstig kan aantasten, met als gevolg dat de concurrentiepositie van de gehele Unie erdoor verzwakt; 80. merkt op dat de arbeidsmarkt van de EU als gevolg van de huidige crisis op lange termijn gefragmenteerd zou kunnen blijven, met enerzijds een concentratie van hooggekwalificeerde werknemers in lidstaten met evenwichtige lopende rekeningen, en anderzijds hoge werkloosheidspercentages en onvoldoende competitieve werknemers in de lidstaten die door de crisis het hardst worden getroffen en die eveneens de meeste schulden hebben; 81. is van mening dat het begrip verantwoord ondernemerschap nog steeds onvoldoende aandacht krijgt in termen van stimulering op directieniveau van langetermijninvesteringen en het scheppen van nieuwe werkgelegenheid; pleit voor de verplichting tot het opstellen van een jaarverslag ter beoordeling van de wijze waarop beursgenoteerde ondernemingen met meer dan 250 werknemers en een omzet van meer dan 50 miljoen EUR als bedrijf gestalte geven aan hun sociale en ecologische verantwoordelijkheid; Onderwijsstrategie 82. wijst op het belang van onderwijs in de kinderjaren, beroepsonderwijs, universitair onderwijs en volwasseneneducatie voor innovatie en groei, en onderstreept het belang van een correcte toepassing van het flexizekerheidsconcept; onderstreept de noodzaak van aanpassing van de onderwijs- en opleidingssystemen teneinde de bevolking beter toe te rusten met de kennis en vaardigheden die nodig zijn om hogere werkgelegenheidsniveaus, meer productiviteit en groei en een sterkere concurrentiecapaciteit te kunnen garanderen; 83. stelt voor een stageprogramma van de EU in te voeren naar het voorbeeld van het Erasmus-programma, waarbij ook de particuliere sector volledig moet worden betrokken; is van mening dat bij een dergelijk programma clusters van universiteiten, hogescholen voor toegepaste wetenschappen, beroepsopleidingsinstellingen, het bedrijfsleven, de financiële markten, mkb'ers en grote ondernemingen zouden moeten worden betrokken en dat de burgers, inclusief kwetsbare groepen, aldus toegang zouden moeten krijgen tot opleidingsmogelijkheden, met name in de sfeer van overdraagbare vaardigheden in de kenniseconomie, zodat permanente educatie kan worden bevorderd; 84. is zonder meer voorstander van een verhoging van de kwaliteit van het hoger onderwijs in Europa, onder andere door het verder slechten van de barrières die studentenmobiliteit in de weg staan, door het leggen van nauwere banden tussen de academische wereld en het bedrijfsleven en door het bevorderen van een ondernemersvriendelijker klimaat in de samenleving; stelt de instelling voor van een Europese innovatiebeurs die moet bijdragen tot het bevorderen van kennis en vaardigheden in innoverende sectoren en die tegelijkertijd ruimte biedt voor de totstandbrenging van EU-netwerken en EU-brede samenwerking; is van mening dat dergelijke beurzen gericht zouden moeten zijn op jongeren die beroepsopleidingsprogramma's volgen welke specifiek in elk van de lidstaten moeten worden ingevoerd en geïmplementeerd; 85. benadrukt de noodzaak om op Europees en nationaal niveau de voorwaarden te scheppen die leiden tot meer investeringen in O&O van de zijde van de particuliere sector; merkt op dat de universiteiten grotendeels gefinancierd worden uit de nationale begrotingen, die reeds onder consolidatiedruk staan; spoort de lidstaten er derhalve toe aan erop toe te zien dat hun respectieve systemen voor universitaire financiering op een zodanige wijze zijn geconcipieerd dat de capaciteit van Europa op het gebied van technologische ontwikkeling, innovatie en werkgelegenheid wordt versterkt; 86. om de lidstaten ertoe aan te moedigen meer te investeren op onderwijsgebied, moet bij de evaluatie van de begrotingsdoelstellingen van de lidstaten op middellange termijn bijzondere aandacht worden geschonken aan de overheidsuitgaven voor onderwijs, onderzoek en beroepsopleiding; 87. steunt de oproep van de Europese Vereniging van Universiteiten (EUA) om de overheidsinvesteringen in het hoger onderwijs op te trekken tot 3% van het bbp; is van mening dat deze doelstelling noopt tot een kwalitatieve evaluatie van deze uitgaven in het kader van het SGP; 88. dringt aan op verbetering van de opleidingen voor banen waarvoor geen universitaire studies noodzakelijk zijn door het leerlingwezen verder te verbeteren; V. Herdefiniëring van de EU in een breder kader dan het Europees economisch governanceconcept 89. benadrukt dat de Europese Unie zich op een kruispunt bevindt: óf de lidstaten besluiten de handen ineen te slaan om de integratie verder te verdiepen, óf zij lopen het risico dat de EU als gevolg van stagnatie in de besluitvorming en economische divergenties uit elkaar drijft; 90. waarschuwt voor de risico's van een terugval in een gefragmenteerde Unie, die kwetsbaar is voor protectionisme en populisme; 91. roept op tot het aangaan van een diepere politieke unie waarin de EU-instellingen een sterkere rol krijgen toebedeeld bij zowel de definitie als de uitvoering van gemeenschappelijke beleidsvormen; benadrukt het belang van versterking van de democratische legitimiteit van en controle op de Unie; 92. onderstreept het belang van eerbiediging van de beginselen die ten grondslag liggen aan het Europese project, namelijk gelijkheid tussen de lidstaten, solidariteit, cohesie en samenwerking; vestigt de aandacht op de noodzaak zich aan deze beginselen te houden door interne onevenwichtigheden metterdaad recht te zetten en te streven naar substantiële convergentie door middel van coördinatie tussen de eurozone en de lidstaten die niet tot de eurozone behoren; 93. onderstreept de noodzaak tot versterking van de Europese Commissie, die nadrukkelijker verantwoording moet afleggen aan het Parlement en een belangrijke rol moet vervullen als de voornaamste stem van de burgers, met name waar het erom gaat een forum te bieden voor publieke grensoverschrijdende discussies, onder inachtneming van het doorwerkingseffect van nationaal beleidsbeslissingen op gebieden zoals economische en sociale governance; 94. onderstreept dat de beoogde economische governance, die convergentie van het economisch, budgettair en sociaal beleid impliceert, moet worden georganiseerd onder gebruikmaking van de communautaire methode en moet worden aangestuurd door de instellingen van de Unie, waarbij de nationale parlementen ten volle moeten worden betrokken; 95. beschouwt de nieuwe regelgeving met betrekking tot het Europees Comité voor systeemrisico's (ECSR) en de drie Europese toezichthoudende autoriteiten als een eerste stap in de goede richting, maar is niettemin van mening dat verdere vooruitgang noodzakelijk is om direct toezicht van EU-zijde op systeemrelevante instellingen zoals entiteiten die met veel vreemd vermogen zijn gefinancierd en de handhaving van één stel regels te kunnen waarborgen; wijst op de noodzaak de nieuwe autoriteiten van de in verhouding tot hun toegenomen verantwoordelijkheden benodigde personele en financiële middelen te voorzien; 96. is van mening dat er, naast toezicht op de financiële stabiliteit, in het licht van de macro-economische problemen en doelstellingen ook behoefte is aan toezicht- en preventiemechanismen om potentiële zeepbellen te voorkomen en om een optimale kapitaalallocatie te waarborgen; is van mening dat daarnaast ook het fiscaal beleid als instrument ter bereiking van dit doel moet worden ingezet; 97. verzoekt de Commissie met aanvullende voorstellen te komen ter regulering van financiële marktstructuren die zo omvangrijk, systemisch geïntegreerd, complex en onderling verweven zijn dat zij een bedreiging vormen voor de financiële stabiliteit en dat regelgevers moeilijk aan hun eisen kunnen weerstaan, waarbij ook moet worden voorzien in maatregelen om toezichthouders in staat te stellen zich een totaalbeeld van hun activiteiten te vormen, inclusief van het stelsel van schaduwbanken en van de mate waarin zij gebruik maken van hefboomfinanciering; verzoekt de Commissie zich ook te beraden over reguleringsopties zoals limitering of andere vormen van beperking van bedrijfsomvang of businessmodellen; 98. onderstreept dat voor het aanpakken van de overheidsschuldencrisis en de versterking van de concurrentiepositie van de EU, en ter wille van de convergentie en solidariteit een verschuiving van bevoegdheden en uitgaven naar de Unie noodzakelijk is, waardoor de last op de nationale begrotingen aanzienlijk zou worden verminderd, en wijst erop dat aanzienlijke synergieën tussen de nationale begrotingen en de EU-begroting tot stand moeten worden gebracht, zodat de bestaande fiscale middelen optimaal kunnen worden gebruikt en toegewezen op alle niveaus met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel om sterke regio's en staten te steunen; 99. stelt zich op het standpunt dat de EU – wil zij conform de door de Europese Raad vastgestelde prioriteiten de bij een monetaire unie passende politieke unie en economische integratie kunnen verwezenlijken – dient te kunnen beschikken over een voldoende omvangrijke begroting om voor de euro een duurzame toekomst te garanderen, zodat hij op het niveau van de uitgevende politieke organisatie over de nodige budgettaire armslag kan beschikken; 100. herinnert eraan dat uit rapporten die zijn verschenen vóór de totstandbrenging van de monetaire unie – met name het verslag-McDougall waarin de noodzakelijke voorwaarden voor de uitvoering van het plan-Werner werden geanalyseerd – is gebleken dat een dergelijke begroting qua omvang zou moeten uitkomen op 2,5 à 10 procent van het bni van de Unie, al naargelang van de al dan niet aan de begroting van de Unie toebedachte herverdelingfuncties, dat de begroting uit eigen middelen zou moeten worden gefinancierd, dat zij zou moeten worden gebruikt voor de financiering van beleid en maatregelen op het gebied van buitenlands beleid, veiligheids - en defensiebeleid, de sectoren energie en vervoer, ontwikkelingssamenwerking en O&O, en dat de nationale begrotingen dienovereenkomstig zouden moeten worden verlaagd, wil het voor burgers en bedrijven een fiscaal neutrale operatie worden; 101. onderstreept de noodzaak een beter evenwicht tot stand te brengen tussen het economisch en het sociaal beleid, o.a. door de rol van het macro-economisch sociaal overleg te versterken en te institutionaliseren; 102. wijst er nogmaals op dat de Europese Unie haar legitimiteit ontleent aan de democratische waarden die zij uitdraagt, de doelstellingen die zij nastreeft en de bevoegdheden, instrumenten en instellingen waarover zij beschikt; is van mening dat de verdieping van de Europese economische integratie noodzakelijk is om de stabiliteit van de eurozone en van de Unie als geheel te waarborgen, en dat hiervoor verdere verbeteringen noodzakelijk zijn met betrekking tot de externe vertegenwoordiging van de eurozone, gekwalificeerde meerderheidsstemmingen over de heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting, maatregelen om belastingontduiking en belastingontwijking tegen te gaan, de mogelijke gemeenschappelijke uitgifte van staats- en euro-obligaties om de begrotingsdiscipline te bevorderen, de leningcapaciteit van de EU te versterken en een beter evenwicht tot stand te brengen tussen het economisch en het sociaal beleid, alsook met betrekking tot de eigen middelen voor de EU-begroting en de rol van de nationale parlementen en het Europees Parlement; 103. is van mening dat politieke besluiten inzake economische governance geen afbreuk mogen doen aan de op EU-niveau aangegane verplichtingen die de doelstellingen en belangen van alle lidstaten weerspiegelen en dat dergelijke besluiten in het Verdrag moeten zijn verankerd en moeten worden nagestreefd met volledige institutionele betrokkenheid en onder toezicht van de Europese Commissie en het Europees Parlement; 104. pleit voor een integrale strategie om oplossingen te vinden voor de problemen waarmee de Unie zich geconfronteerd ziet, waarbij intensievere economische governance als hoeksteen moet fungeren; dringt tevens aan op niet-aflatende vasthoudendheid bij het streven naar begrotingsconsolidatie, duurzame groei, versterking van de structurele hervormingen en hervorming van de bankensector; neemt kennis van het Euro Plus-pact dat door de Raad is voorgesteld als onderdeel van het tussen het Parlement en de Raad onderhandelde economisch governancepakket; 105. dringt erop aan dat het Euratom-Verdrag wordt omgezet in een Europese energiegemeenschap; 106. is van mening dat deze onderling met verband houdende kwesties – naast de met het oog op het stabiliteitsmechanisme door te voeren Verdragswijzigingen – overeenkomstig artikel 48, lid 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie moeten worden geregeld in het kader van een conventie; 107. is van mening dat er, indien dit niet het geval zou zijn, zal moeten worden overgegaan tot nauwere samenwerking in het kader van artikel 329 van het VWEU, teneinde de eurozone in staat te stellen op een democratische en efficiënte manier te functioneren; 108. wijst er nogmaals op dat een Europese oplossing voor de crisis moet worden gezocht in verdieping van de Europese integratie, toepassing van de communautaire methode, consolidatie van de interparlementaire dialoog, bevordering van de sociale dialoog, versterking van de verzorgingsstaat door ondersteuning van sociale integratie, het scheppen van werkgelegenheid en duurzame groei, en de verdere ontwikkeling van de sociale markteconomie en de daaraan verbonden waarden – die een essentiële doelstelling van de Europese Unie vormen – zodat alle burgers zich achter het Europese project kunnen scharen op basis van de waarden die zijn neergelegd in de Verdragen en in het Europees Handvest van de grondrechten; o o o 109. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de voorzitter van de Europese Raad, de voorzitter van de Eurogroep, de Europese Centrale Bank, de Europese Investeringsbank, de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio's, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de sociale partners.