(Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0316/2022), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0272/2022 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 20 september 2022 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Keit Pentus-Rosimannus tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van Keit Pentus-Rosimannus heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van Keit Pentus-Rosimannus heeft ontvangen, alsmede de antwoorden van de kandidaat op de haar toegezonden schriftelijke vragenlijst; C. overwegende dat de commissie vervolgens op 8 november 2022 een hoorzitting met Keit Pentus-Rosimannus heeft gehouden tijdens welke zij een openingsverklaring heeft afgelegd en daarna vragen van de commissieleden heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Keit Pentus-Rosimannus tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de EU-agentschappen betreffende het begrotingsjaar 2020, vergezeld van de antwoorden van de agentschappen (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2020 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 28 februari 2022 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2020 (06003/2022 – C9‑0101/2022), – gezien zijn besluit van 4 mei 2022 (3) tot uitstel van het kwijtingsbesluit voor het begrotingsjaar 2020, alsmede de antwoorden van de directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, – gezien zijn besluit van 18 oktober 2022 (4) tot weigering kwijting te verlenen aan de directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020, – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (5) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) 2019/1896 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2019 betreffende de Europese grens- en kustwacht en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1052/2013 en Verordening (EU) 2016/1624 (6) , en met name artikel 116, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/715 van de Commissie van 18 december 2018 houdende de financiële kaderregeling van de bij het VWEU en het Euratom-Verdrag opgerichte organen, bedoeld in artikel 70 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 105, – gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement, 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2020; 2. verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12669/2019), – gezien het Protocol bij de Euromediterrane Interim-associatieovereenkomst voor handel en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) ten behoeve van de Palestijnse Autoriteit van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, anderzijds, betreffende een Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en de Palestijnse Autoriteit van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook inzake de algemene beginselen voor de deelname van de Palestijnse Autoriteit aan programma’s van de Unie (1) , – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 209, artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), en artikel 218, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9‑0115/2021), – gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A9-0253/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Palestina. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (10521/1/2022 – C9-0354/2022), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2012)0614 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissies goedgekeurde voorlopig akkoord, – gezien artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het gezamenlijke overleg van de Commissie juridische zaken en de Commissie vrouwenrechten en gendergelijkheid overeenkomstig artikel 58 van het Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie juridische zaken en de Commissie vrouwenrechten en gendergelijkheid ( A9‑0275/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat de handeling is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter de handeling samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal de handeling te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2020)0829 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0421/2020), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 27 april 2021 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 1 juli 2021 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 21 september 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie vervoer en toerisme, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A9-0289/2021 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 november 2022 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de weerbaarheid van kritieke entiteiten en tot intrekking van Richtlijn 2008/114/EG van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2022/2557.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0356 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0254/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 22 september 2021 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 12 oktober 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie regionale ontwikkeling, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A9-0206/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. hecht zijn goedkeuring aan de gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement en de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd en die in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden bekendgemaakt; 3. neemt kennis van de verklaring van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie is gevoegd en die in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden bekendgemaakt; 4. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 november 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1380/2013 wat betreft beperkingen op de toegang tot de wateren van de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2495.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van het Europees Parlement en de Commissie over visserij in het Kanaal De Commissie en het Europees Parlement nemen nota van de situatie van de visserij in het Kanaal en van de bezorgdheid die lokale en regionale visserijstakeholders, waaronder vissers, hebben geuit omtrent het gebruik van demersale zegens door vele vaartuigen. Het Europees Parlement en de Commissie moedigen deze stakeholders aan om nauw samen te werken en initiatieven te nemen, en verzoeken de lidstaten om in voorkomend geval naar aanleiding daarvan gemeenschappelijke aanbevelingen in te dienen. Waar passend zal de Commissie met maatregelen komen, waaronder technische maatregelen, op basis van raadplegingen van stakeholders en een beoordeling door de betrokken wetenschappelijke instanties, met inbegrip van een beoordeling van de sociaal-economische effecten. In dit verband zal de Commissie ervoor zorgen dat er financiering beschikbaar is voor wetenschappelijk onderzoek en advies. Verklaring van de Commissie over de herziening van de GVB-verordening Indien de Commissie een herziening van de GVB-verordening overweegt, zal zij een effectbeoordeling uitvoeren, zulks overeenkomstig de beginselen van betere regelgeving. De Commissie zal de medewetgevers de effectbeoordeling doen toekomen op het moment dat zij een dergelijk voorstel bekendmaakt. Doet deze situatie zich niet voor, dan zal zij overwegen om uiterlijk in 2032 verslag uit te brengen over de uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0032 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0033/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 augustus 2022 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 19 oktober 2022 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A9‑0205/2022 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 november 2022 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1025/2012 wat betreft de besluiten van Europese normalisatieorganisaties over Europese normen en Europese normalisatieproducten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2022/2480.) (Gewone wetgevingsprocedure – codificatie) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0034 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0008/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 24 februari 2021 (1) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (2) , – gezien de artikelen 109 en 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9‑0267/2022 ), A. overwegende dat het voorstel in kwestie volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie louter een codificatie van de bestaande teksten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 november 2022 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2022/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen (codificatie) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2022/2561.) (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (07910/2022), – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op grond van artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies voor alle in EU-lijst CLXXV opgenomen tariefcontingenten als gevolg van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie (07911/2022), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 207, lid 4, eerste alinea, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9‑0296/2022), – gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A9-0273/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en Nieuw-Zeeland. (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (12600/2022), – gezien de vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend op grond van artikel 91, artikel 100, lid 2, artikel 167, lid 3, artikel 207 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9-0343/2022), – gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A9-0277/2022 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van besluit van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Korea. Het Europees Parlement, – gezien artikel 5, lid 3, van Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 van de Raad van 14 december 2020 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie (1) (eigenmiddelenbesluit), – gezien Verordening (EU) 2020/2094 van de Raad van 14 december 2020 tot vaststelling van een herstelinstrument van de Europese Unie ter ondersteuning van het herstel na de COVID-19-crisis (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (3) , – gezien Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (4) , met inbegrip van de gezamenlijke en unilaterale verklaringen overeengekomen als onderdeel van het meerjarig financieel kader (MFK), – gezien de mededeling van de Commissie van 14 april 2021 betreffende een nieuwe financieringsstrategie voor de financiering van NextGenerationEU ( COM(2021)0250 ), – gezien het voorstel van de Commissie voor een besluit van de Raad tot wijziging van het eigenmiddelenbesluit ( COM(2021)0570 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal ( COM(2019)0640 ) en de resolutie van het Parlement van 15 januari 2020 daarover (5) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement, alsmede artikel 1, lid 1, punt e), van en bijlage 3 bij het besluit van de Conferentie van voorzitters van 12 december 2002 betreffende de procedure inzake het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A9-0250/2022 ), A. overwegende dat door het eigenmiddelenbesluit de Commissie gemachtigd is om tussen 2021 en 2026 namens de Unie voor maximaal 750 miljard EUR aan middelen, in prijzen van 2018, op de kapitaalmarkten te lenen met als enig doel de gevolgen van de COVID‑19-crisis aan te pakken via NextGenerationEU, het herstelinstrument van de EU; overwegende dat 360 miljard EUR in prijzen van 2018 mag worden gebruikt voor het verstrekken van leningen aan lidstaten en 390 miljard EUR rechtstreeks voor EU‑uitgaven mag worden gebruikt; B. overwegende dat de terugbetaling van de geleende middelen en de daarmee gepaard gaande rente ten laste van de begroting van de Unie moeten komen en zodanig gepland moeten worden dat gezorgd wordt voor een gestage en voorspelbare vermindering van de verplichtingen tot uiterlijk 31 december 2058; overwegende dat de maxima van de eigen middelen met 0,6 % zijn verhoogd om alle verplichtingen van de Unie als gevolg van leningen in het kader van NextGenerationEU te dekken; C. overwegende dat het Parlement, de Raad en de Commissie een juridisch bindende routekaart voor de introductie van nieuwe eigen middelen hebben aangenomen teneinde voldoende middelen te genereren om de verwachte uitgaven in verband met de terugbetaling van NextGenerationEU te dekken, zonder tegelijkertijd de financiering voor programma’s en beleidsmaatregelen van de Unie te verminderen; D. overwegende dat de Commissie krachtens het eigenmiddelenbesluit het Parlement en de Raad met regelmaat uitgebreid moet informeren over alle aspecten van haar strategie voor schuldbeheer, met inbegrip van een uitgiftekalender met verwachte uitgiftedatums en -volumes voor het komende jaar, en een plan met de verwachte aflossingen en rentebetalingen; E. overwegende dat het totale geprogrammeerde bedrag voor NextGenerationEU en de periodieke couponbetaling en aflossing op de vervaldatum (EURI-aflossingskosten) voor de periode 2021-2027 is vastgesteld op 14,7 miljard EUR; Bedoeling van het lenen voor NextGenerationEU 1. benadrukt dat NextGenerationEU het grootste gemeenschappelijke EU-leenprogramma is, en dat voor het eerst niet alleen leningen worden verstrekt aan lidstaten, maar dat de Unie ook directe begrotingsuitgaven kan doen die worden ingebed in authentieke EU‑programma’s en -beleidsmaatregelen; onderstreept dat de gemeenschappelijke schuld van de Unie die door de Commissie wordt beheerd, de omvang, impact en toegevoegde waarde van de begroting van de Unie vergroot, en daardoor bijdraagt aan het herstel na COVID-19 en langetermijnprioriteiten van de EU verwezenlijkt, in het bijzonder de groene en de digitale transitie; 2. wijst erop dat het leenprogramma NextGenerationEU, met een jaarlijks kredietvolume van gemiddeld 150 miljard EUR tot 2026, van de Unie een belangrijke speler op de financiële markten maakt, haar op gelijke voet plaatst met andere grote Europese soevereine emittenten en van haar de grootste supranationale emittent en de grootste emittent van groene obligaties maakt; 3. onderstreept dat het succes van de leenstrategie zal worden afgemeten aan het vermogen om de middelen die nodig zijn voor de uitvoering van NextGenerationEU tijdig en relatief goedkoop van de kapitaalmarkten op te nemen, en om de schuld uiterlijk 2058 af te lossen op basis van een profiel dat wordt gekenmerkt door gelijkmatigheid en voorspelbaarheid, zonder bestaande programma-uitgaven in het kader van de MFK‑plafonds te verdringen en toekomstige EU-maatregelen in gevaar te brengen; benadrukt dat de uitgifte door de Unie de financieringsvoorwaarden voor andere Europese emittenten niet mag verstoren en zelfs een positieve rol moet spelen op de kapitaalmarkten, met name door tegemoet te komen aan de vraag van beleggers naar in euro luidende activa en naar nieuwe producten zoals groene obligaties; Beschrijving en beoordeling van de leenstrategie van NextGenerationEU tot nu toe 4. neemt nota van het feit dat de Commissie een nieuw en omvangrijk financieringsprogramma heeft ontwikkeld en opgezet en haar capaciteit voor schuldbeheer snel en efficiënt heeft opgebouwd; is ingenomen met het feit dat de uitgiften sedert de eerste uitgifte in 2021 in een gestaag tempo hebben plaatsgevonden en allemaal sterk overtekend zijn geweest, hetgeen wijst op een grote belangstelling bij beleggers en hetgeen de Commissie in staat stelt haar financieringsdoelstellingen te halen; stelt met tevredenheid vast dat EU-producten, in lijn met de AAA-rating van de Unie, zijn verhandeld tegen aantrekkelijke rentetarieven die vergelijkbaar zijn met die van andere grote Europese en supranationale emittenten; 5. erkent dat de financieringsstrategie van de Commissie gediversifieerd is en de uitgifte van een breed scala aan producten (obligaties en wissels) en looptijden (van drie maanden tot 30 jaar) omvat via verschillende uitgiftemethoden (gesyndiceerde transacties en veilingen) en volgens een regelmatig tijdschema; 6. neemt kennis van het besluit van de Commissie om te vertrouwen op een groot netwerk van primary dealers, die belangrijke partners vormen aangezien zij zorgen voor goed functionerende primaire en secundaire markten en verslag uitbrengen aan de Commissie over marktomstandigheden; herinnert de Commissie eraan dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat banken aan de wettelijke vereisten voldoen en te streven naar een beter geografisch evenwicht, zowel in termen van lidmaatschap van het netwerk van primary dealers als in termen van de prominente rol van gesyndiceerde transacties; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de leden van het netwerk van primary dealers voldoende stimulansen en verplichtingen hebben om hun taak te vervullen; 7. neemt kennis van de jaarlijkse besluiten tot het opnemen van leningen en de financieringsplannen die de Commissie tot dusver heeft gepubliceerd; onderstreept dat transparantie over de leenstrategie van de Commissie en de bijbehorende verrichtingen van cruciaal belang is om succesvolle coördinatie met andere marktspelers tot stand te brengen, om verantwoordingsplicht (met name richting het Parlement) te waarborgen en om ervoor te zorgen dat besluitvormers en het grote publiek geïnformeerd en betrokken zijn; verzoekt de Commissie in dit verband het Parlement snel en systematisch van informatie te voorzien door uitgesplitste gegevens te verstrekken met betrekking tot alle kosten die zijn gemaakt bij de uitgifte van EU-schuldpapier, met inbegrip van de administratiekosten die de Commissie bij NextGenerationEU in rekening brengt en de kosten die de lidstaten maken wanneer zij in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit krediet opnemen; 8. merkt op dat de Commissie, in overeenstemming met het jaarlijkse besluit tot het opnemen van leningen en de halfjaarlijkse financieringsplannen, vanaf juni 2021 meer dan 113 miljard EUR op de financiële markten heeft opgehaald, waarvan 23 miljard EUR in de vorm van groene obligaties en bestaande uit obligaties met een korte, middellange en lange looptijd; neemt terdege kennis van de verstrekte informatie over de uitsplitsing naar type belegger en de geografische verdeling; dringt aan op voortdurende transparante communicatie over de voortgang van de obligatieveilingen en -syndicaties; Mogelijke positieve effecten en uitdagingen van lenen in het kader van NextGenerationEU 9. is van mening dat NextGenerationEU, door van de Unie een van de grootste emittenten van obligaties in Europa te maken, een positief effect kan hebben op de stabiliteit en liquiditeit van de kapitaalmarkten van de EU, de economische vooruitzichten van de EU kan verbeteren, een aanvulling kan vormen op de macro-economische architectuur van de eurozone en de internationale rol van de euro kan versterken; merkt op dat NextGenerationEU wettelijk beperkt is in omvang en in de tijd, en nog meer invloed zou kunnen hebben als bron van veilige activa en kan helpen bij de integratie van de financiële markten van de EU en de veerkracht van de Unie kan versterken, mits terdege rekening wordt gehouden met geleerde lessen; merkt daarnaast op dat zowel het tijdelijke karakter als de omvang van het leenprogramma van NextGenerationEU het potentieel van de EU-obligaties beperkt om echte veilige activa te worden, het goed functioneren van de financiële markten te ondersteunen en de stabiliteit van de Europese Monetaire Unie te bevorderen; verzoekt de Commissie na te denken over mogelijke manieren om het uitstaande volume aan NextGenerationEU-obligaties na 2027 te handhaven teneinde liquiditeitsverlies kort na het bereiken van de piek aan het eind van de NextGenerationEU-uitgavenfase te voorkomen; 10. wijst op de grote vraag naar en de soepele integratie van EU-schuld op de kapitaalmarkten; verzoekt de Commissie de reputatie van EU-schuld te verstevigen door het beleggersprofiel te diversifiëren, secundaire markten te stimuleren en technische belemmeringen weg te nemen; 11. benadrukt met name dat de Unie benchmarks zou kunnen vaststellen voor duurzaam investeren, gebruikmakend van haar positie als de grootste mondiale emittent van groene obligaties maar eveneens door haar beleggersbasis te diversifiëren en lagere financieringskosten te behalen; benadrukt de belangrijke functie van groene obligaties bij de financiering van activa die nodig zijn voor de overgang naar een koolstofarme samenleving; is ingenomen met het feit dat het kader voor groene obligaties van de Commissie hoge duurzaamheidsnormen hanteert; dringt er bij de Commissie op aan elke vorm van greenwashing te voorkomen en te zorgen voor hoogwaardige verslaglegging over het gebruik van opbrengsten teneinde de groene premie niet in gevaar te brengen; merkt op dat het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” dient als norm voor uitgaven die in het kader van NextGenerationEU worden gefinancierd; benadrukt dat de lidstaten en de Commissie, door een deel van het NextGenerationEU-schuldpapier in de vorm van groene obligaties uit te geven, de verantwoordelijkheid hebben om alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat de toezeggingen aan investeerders met betrekking tot klimaatuitgaven worden nagekomen, en verwacht van de Commissie dat zij haar toezegging om problematische projecten uit te sluiten van financiering met groene obligaties volledig nakomt zodra naar behoren gemotiveerde bezorgdheid over greenwashing wordt geuit; is ingenomen met het NextGenerationEU-dashboard voor groene obligaties, een interactieve webpagina met informatie over investeringen die met groene obligaties zijn gefinancierd (6) ; 12. is van mening dat de Commissie robuuste auditmaatregelen moet hanteren om de correcte uitvoering van de herstel- en veerkrachtfaciliteit te waarborgen, met name om het risico op elke vorm van greenwashing te beperken, en daarnaast gezien de unieke opzet van NextGenerationEU waarbij de Commissie middelen ophaalt op de kapitaalmarkten en verantwoordelijk is ten opzichte van investeerders, terwijl het geld daadwerkelijk wordt uitgegeven door de lidstaten; dringt er daarom bij de lidstaten op aan zich te houden aan hun toezeggingen in de plannen voor herstel en veerkracht en deze correct en volledig uit te voeren, en grondig verslag uit te brengen aan de Commissie over het verwezenlijken van mijlpalen en doelen; 13. merkt op dat NextGenerationEU, ondanks de omvang ervan, het risico op verdringing van de vraag naar andere Europese staatsobligaties tot dusver met succes heeft weten te beperken; benadrukt dat uitgifte in het kader van NextGenerationEU een positieve impact kan hebben op de vraag naar effecten die door andere Europese marktspelers worden uitgegeven, namelijk doordat de markt voor overheidspapier van de eurozone met name voor investeerders van buiten de EU aantrekkelijker wordt; verzoekt de Commissie nauw te blijven samenwerken met de schuldagentschappen van de lidstaten en met de Europese Centrale Bank, de Europese Investeringsbank en het Europees Stabiliteitsmechanisme; wijst nogmaals op het belang van de verspreiding van de handel in EU-schuld via andere EU-effectenbeurzen, volgens de beginselen van de kapitaalmarktenunie; 14. is voorts van mening dat NextGenerationEU een positief effect heeft op de aantrekkelijkheid en houdbaarheid van schulden van lidstaten, door alle lidstaten via leningen uit de faciliteit voor herstel en veerkracht financieringsvoorwaarden met een AAA-rating te bieden, hetgeen helpt de rendementen op overheidsobligaties aanzienlijk omlaag te brengen en subsidies te verdisconteren bij de berekening van de nationale schuld, en hetgeen een sterk signaal afgeeft aan de financiële markten over de veerkracht en de cohesie van de eurozone en de EU; 15. is van mening dat NextGenerationEU de voordelen aantoont van een ambitieuzere, collectieve en democratische crisisrespons op EU-niveau; is van mening dat de mogelijkheid voor burgers van de EU om rechtsreeks EU-obligaties te kopen, hun gevoel van verbondenheid met de EU zou kunnen vergroten; verzoekt de Commissie in dit verband een eenvoudig en transparant mechanisme te ontwikkelen; merkt op dat deze praktijk in verschillende lidstaten reeds bestaat; is van mening dat de economische voordelen aanzienlijk zouden zijn en zouden opwegen tegen de uitvoeringskosten; merkt op dat de aanzienlijke crisissteun die met de gezamenlijke uitgifte van schuldpapier wordt gefinancierd, het vertrouwen in de veerkracht van de EU en haar lidstaten heeft versterkt en dat de brede consensus onder financiëlemarktdeelnemers is dat de Europese financiële architectuur robuuster is geworden; onderstreept dat de succesvolle uitvoering van NextGenerationEU aantoont dat de EU adequaat op de economische gevolgen van de COVID-19-crisis heeft gereageerd; dringt er daarom bij alle EU-instellingen op aan ervoor te zorgen dat de EU haar beloften waarmaakt, onder meer door een politieke visie op de lange termijn aan te bieden; 16. neemt met bezorgdheid kennis van de nieuwe uitdagingen die voortvloeien uit het gebrek aan veiligheid in de mondiale omgeving als gevolg van de illegale, niet-uitgelokte en ongerechtvaardigde agressie van Rusland tegen Oekraïne en de sterk toegenomen inflatie en rentetarieven, die gevolgen hebben voor overheidsemittenten; waarschuwt ervoor dat de financieringskosten aanzienlijk zijn gestegen als gevolg van de moeilijke marktomstandigheden en dat het renteniveau op de lange termijn met enorm veel onzekerheid omringd wordt; verwacht dat dit gevolgen zal hebben voor de terugbetalingslijn van het EURI in de EU-begroting; stelt met bezorgdheid vast dat hogere dan geprogrammeerde herfinancieringskosten reeds van invloed zijn op de beschikbare middelen in rubriek 2b en zelfs voor een deel de beperkt beschikbare speciale instrumenten in de loop van de jaarlijkse begrotingsprocedure opslokken; verzoekt de Commissie de situatie nauwlettend te volgen en de begrotingsautoriteit regelmatig te informeren; erkent dat de Commissie op een markt met zeer veel onzekerheden moet opereren, óver het betrouwbaarheidsinterval van 99 %; herinnert eraan dat alle betalingen van financiële bijdragen aan de lidstaten uiterlijk op 31 december 2026 moeten plaatsvinden, zoals bepaald in de EURI-verordening en de verordening betreffende de herstel- en veerkrachtfaciliteit, maar dat deze termijn kan worden gewijzigd; benadrukt dat in geval van dergelijke wijzigingen zowel de EURI-verordening als de verordening betreffende de herstel- en veerkrachtfaciliteit moeten worden gewijzigd; 17. is van mening dat het volledige potentieel van NextGenerationEU alleen kan worden ontsloten als alle nationale plannen voor herstel en veerkracht doeltreffend en tijdig worden uitgevoerd; is bezorgd over het gebrek aan financieel opnemingsvermogen van verscheidene lidstaten; betreurt de dynamiek die in sommige lidstaten heeft plaatsgevonden, waarbij de uitvoering van traditionele EU-middelen vertraging oploopt om de middelen van de faciliteit voor herstel en veerkracht sneller op te nemen; moedigt de lidstaten aan de leningen uit NextGenerationEU ten volle en voortdurend te benutten; 18. onderstreept dat verdere investeringen in EU-beleid nodig zullen zijn om het concurrentievermogen, de veerkracht en de strategische autonomie van de EU te versterken, met name op het gebied van industrie en klimaatactie; is van mening dat permanente herschikkingen geen haalbare langetermijnoplossing zijn voor de financiering van EU-prioriteiten en benadrukt dat er aanvullende middelen nodig zijn; herinnert eraan dat door klimaatverandering en de aanhoudende oorlog in Oekraïne de dringende noodzaak onderstreept wordt om een einde te maken aan de afhankelijkheid van de Unie van derde landen in essentiële sectoren van de economie, zoals energie, grondstoffen, industrie en landbouw; is in dit verband van mening dat de aankondiging van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen over de oprichting van een Europees Soevereiniteitsfonds in lijn is met de resolutie van het Parlement van 19 mei 2022 (7) en de verklaring van de Conferentie van voorzitters van 30 juni 2022 over het werkprogramma van de Commissie voor 2023; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve om – in lijn met de aanbevelingen van de Conferentie over de toekomst van Europa – verder na te denken over gemeenschappelijk lenen op EU-niveau, teneinde gunstigere financieringsvoorwaarden te scheppen en tegelijkertijd een verantwoord begrotingsbeleid op het niveau van de lidstaten in stand te houden; betreurt de stelselmatige creatie en het stelselmatig gebruik van instrumenten, fondsen en gemeenschappelijke leenprogramma’s, waaronder NextGenerationEU, buiten het kader van de EU-begroting en zonder toezicht of controle door de begrotingsautoriteit; dringt er daarom op aan dat opgenomen en verstrekte leningen alsook alle toekomstige EU-programma’s of -instrumenten in de begroting worden opgenomen; verzoekt het Parlement door middel van medebeslissing volledig bij alle zaken te betrekken; Begroting van de Unie en nieuwe eigen middelen 19. wijst erop dat de kenmerken van het lenen in het kader van NextGenerationEU nog tientallen jaren rechtstreeks gevolgen zullen hebben voor terugbetalingen uit de begroting van de Unie; dringt er daarom op aan de schuldaflossing te optimaliseren en te zorgen voor een soepel schuldprofiel teneinde de toekomstige lasten gelijkmatig te spreiden; 20. benadrukt dat het vermogen van de EU voor het opnemen en verstrekken van leningen met NextGenerationEU aanzienlijk is toegenomen; benadrukt dat de begrotingsautoriteit bij alle fasen van het proces van opnemen en verstrekken moet worden betrokken; herinnert eraan dat de Commissie conform het eigenmiddelenbesluit verplicht is een regelmatig bijgewerkt plan van verwachte aflossingen en rentebetalingen te publiceren, dat met het Parlement en de Raad moet worden besproken tijdens regelmatige interinstitutionele vergaderingen over NextGenerationEU; 21. herinnert aan zijn krachtige verzoek om de begrotingskredieten voor de terugbetalingskosten van het EURI in de EU-begroting op te nemen bovenop de uitgavenplafonds van het MFK, teneinde de marges en flexibiliteitsmechanismen voor de beoogde doeleinden ervan te vrijwaren; dringt erop aan dat bij de tussentijdse herziening van het MFK de nodige wijzigingen in de MFK-verordening worden aangebracht; 22. is er vast van overtuigd dat het uiteindelijke succes van NextGenerationEU, en met name de geloofwaardigheid en duurzaamheid van de financiering ervan, ook zal worden beoordeeld in het licht van het vermogen van de Unie om de gemeenschappelijke schuld terug te betalen met nieuwe eigen middelen in de milieu- en bedrijfssector, in plaats van met hogere op het bruto nationaal inkomen gebaseerde bijdragen van de lidstaten; 23. benadrukt dat nieuwe eigen middelen voor de Unie van cruciaal belang zijn om haar beleidsprioriteiten te kunnen uitvoeren, mede gezien de toegenomen behoefte aan investeringen met het oog op energieonafhankelijkheid en om de sociale gevolgen van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne te helpen verzachten, en om de transitie naar groene energie te versnellen; benadrukt dat de invoering van nieuwe eigen middelen zou voorkomen dat in de toekomst in programma’s van de Unie gesneden zou moeten worden, hetgeen nou juist het doel en de langetermijnvoordelen van het herstelplan zou ondermijnen; is van mening dat de invoering van nieuwe eigen middelen, zoals overeengekomen in het juridisch bindende Interinstitutioneel Akkoord van 16 december 2020, blijvende voordelen zou opleveren, niet alleen voor het beleid van de Unie, maar ook voor de reputatie van de Unie als een geloofwaardige en slimme emittent van schuld; verzoekt de lidstaten derhalve zo snel mogelijk en met spoed werk te maken van de onderhandelingen over het eerste pakket van de zogenaamde nieuwe generatie eigen middelen van de EU op basis van het EU-emissiehandelssysteem, het mechanisme voor koolstofgrenscorrectie en de eerste pijler van de internationale overeenkomst van de OESO over een minimum belastingtarief voor multinationale ondernemingen, zoals uiteengezet door de Commissie op 22 december 2021; dringt er bij de Raad op aan het eerste pakket eigen middelen vóór eind 2022 goed te keuren; 24. merkt evenwel op dat de geraamde opbrengsten van deze drie soorten eigen middelen niet zouden volstaan om de leenschuld in het kader van NextGenerationEU te dekken; verzoekt de Commissie daarom vóór december 2023 een voorstel in te dienen voor het tweede pakket nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een belasting op financiële transacties, om te zorgen voor voldoende middelen voor de terugbetaling van de schuld in het kader van NextGenerationEU; onderstreept de juridisch bindende routekaart die in het kader van het Interinstitutioneel Akkoord is opgesteld; verzoekt de Commissie echter, gezien de recente economische uitdagingen, nog ambitieuzer te zijn en niet uit te sluiten dat er eigen middelen kunnen worden toegevoegd die innovatief, nieuw en — bij voorkeur — echt Europees zijn; o o o 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), met name titel XIX, – gezien Verordening (EU) 2021/695 van het Europees Parlement en de Raad van 28 april 2021 tot vaststelling van Horizon Europa – het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie, en tot vaststelling van de regels voor deelname en verspreiding (1) , – gezien Besluit (EU) 2021/764 van de Raad tot vaststelling van het specifieke programma tot uitvoering van Horizon Europa – het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (2) , – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (3) , – gezien de werkprogramma’s van de Europese Innovatieraad (EIC) voor 2021 en 2022, – gezien het impactverslag 2021 van de EIC, – gezien de mededeling van de Commissie van 11 januari 2018 getiteld “Tussentijdse evaluatie Horizon 2020: maximaliseren van de impact van EU-onderzoek en -innovatie” ( COM(2018)0002 ), – gezien de effectbeoordeling van 7 juni 2018 bij het voorstel van de Commissie voor Horizon Europa (SWD(2018)0307), – gezien de verklaring van de raad van bestuur van de EIC van 16 augustus 2022 voor de bespreking in de Commissie industrie, onderzoek en energie van het Parlement over de uitvoering van de EIC (4) , – gezien de verklaring van de raad van bestuur van de EIC van 9 februari 2022 over het werkprogramma van de EIC voor 2022 en de toekomst van het EIC-fonds (5) , – gezien de persmededeling van de Commissie van 5 augustus 2022 over de stand van zaken wat betreft de uitvoering van de EIC-accelerator (6) , – gezien artikel 54 van zijn Reglement en artikel 1, lid 1, punt e), van en bijlage 3 bij het besluit van de Conferentie van voorzitters van 12 december 2002 betreffende de procedure inzake het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A9-0268/2022 ), Algemene doelstellingen en structuur van de EIC in het kader van Horizon Europa A. overwegende dat de EIC het vlaggenschipprogramma voor innovatie van de EU is, dat gericht is op het identificeren, ontwikkelen en opschalen van baanbrekende, en met name deeptech-innovaties; overwegende dat de EIC de vorming van netwerken en samenwerking zal bevorderen en versterken en synergieën tussen verschillende innovatiegemeenschappen in de EU tot stand zal brengen, en met het EIT in het bijzonder, waarbij voor een brede geografische dekking wordt gezorgd; overwegende dat deze werd opgericht om de technologische strategische autonomie van Europa te bevorderen en de werking van de Europese risicokapitaalmarkt te verbeteren; B. overwegende dat de EIC in Verordening (EU) 2021/695 wordt aangemerkt als “een centraal beheerd éénloketsysteem”, dat “voornamelijk gericht [is] op baanbrekende en disruptieve innovatie, met een focus op marktcreërende innovatie, maar [...] ook andere soorten innovatie zoals stapsgewijze innovatie [ondersteunt]”; C. overwegende dat Verordening (EU) 2021/695 bepaalt dat de EIC moet functioneren volgens de volgende beginselen: een duidelijke meerwaarde voor de Unie, autonomie, het vermogen om risico’s te nemen, efficiëntie, doeltreffendheid, transparantie en verantwoordingsplicht; D. overwegende dat in Besluit (EU) 2021/764 van de Raad is bepaald dat de EIC twee doelstellingen heeft: ten eerste, het opsporen, ontwikkelen en toepassen van alle mogelijke risicovolle innovaties – waaronder incrementele innovaties; en ten tweede, het ondersteunen, op Unie- en internationaal niveau, van de snelle opschaling van innovatieve bedrijven, van de conceptfase tot de marktfase; E. overwegende dat de EIC wordt uitgevoerd via drie hoofdpijlers: de EIC-pathfinder, de EIC-transition en de EIC-accelerator; F. overwegende dat de Pathfinder subsidies verstrekt aan de meest geavanceerde risicovolle projecten die nieuwe en deeptech-gebieden verkennen om potentieel sterk innovatieve technologieën van de toekomst en nieuwe marktkansen te ontwikkelen; G. overwegende dat de Accelerator voornamelijk kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) ondersteunt vanuit het streven baanbrekende, deeptech-innovaties te ontwikkelen die van essentieel belang zijn voor de toekomstige groei en open strategische autonomie van Europa; H. overwegende dat de Accelerator voornamelijk wordt uitgevoerd door gebruik te maken van gemengde EIC-financiering die wordt toegekend door middel van één duidelijke en transparante procedure en met één besluit, waarbij de innovator die de steun ontvangt, één globale vastlegging van financiële middelen krijgt die de verschillende stadia van innovatie tot aan de marktintroductie, met inbegrip van de fase die voorafgaat aan grootschalige commercialisering, omvat; I. overwegende dat de wetgeving inzake Horizon Europa de Unie toestaat het initiële risico van de geselecteerde innovatie alleen te dragen; J. overwegende dat de Commissie krachtens Besluit (EU) 2021/764 van de Raad een special purpose vehicle moet opzetten voor de uitvoering van gemengde EIC-financiering en alle operationele elementen van Accelerator-projecten moet beheren; Resultaten van het proefproject K. overwegende dat het EIC-proefproject en het versterkte EIC-proefproject met succes de haalbaarheid van de EIC als volwaardig programma hebben aangetoond, zoals uiteengezet in de algemene conclusies van de door de Europese Commissie gepubliceerde evaluatiestudie van 2022 (7) , ondanks een aantal aanvankelijke problemen zoals onduidelijke communicatie met begunstigden over de investeringsvoorwaarden voor bedrijven; L. overwegende dat de doeltreffendheid van het EIC-proefproject in het gedrang kwam vanwege lage succespercentages; M. overwegende dat het EIC-proefproject tussen 2018 en 2020 330 Pathfinder-projecten heeft gefinancierd in het kader van oproepen met veel inschrijvingen; N. overwegende dat de geografische spreiding van de deelname en met name de coördinatie van het Pathfinder-proefproject geconcentreerd was in de EU-15 en de geassocieerde landen; overwegende dat er een verband lijkt te zijn tussen de positie van een land op het Europese innovatiescorebord en het aantal aanvragen en de goede resultaten van innovatoren uit dat land bij het Pathfinder-proefproject: de leiders op innovatiegebied behaalden de hoogste succespercentages en de opkomende innovatoren de laagste; O. overwegende dat het EIC-fonds in zijn oorspronkelijke structuur – zoals die in 2020 werd ingevoerd in het kader van het EIC-proefproject en indertijd door de Commissie werd aanvaard – naar behoren functioneerde; overwegende dat er 140 besluiten tot investering in eigen vermogen zijn genomen, ondanks de herhaaldelijke vertraging en problemen bij de ondertekening van het instrument voor gemengde financiering; overwegende dat deze besluiten een hefboomeffect van 2,7 hadden, waaruit blijkt dat het EIC-fonds in zijn oorspronkelijke structuur in staat was aanzienlijke mede-investeringen tot stand te brengen; P. overwegende dat in de evaluatiestudie wordt geconcludeerd dat het EIC-fonds wordt ondersteund door goed gemotiveerde doelstellingen van overheidsbeleid en marktbehoeften en dat een omstreden punt over de structuur van het fonds rond de interpretatie van twee subsidiabiliteitsregels draait: financiële onaanvaardbaarheid en mede-investering; Q. overwegende dat de in het kader van het proefproject vastgestelde zorgvuldigheidsprocedure bijzonder succesvol is geweest, aangezien zij hoogwaardige zorgvuldigheidsbeoordelingen oplevert, zoals bevestigd door het feit dat verschillende van deze beoordelingen werden gebruikt om externe investeerders aan te trekken, hetgeen erop wijst dat de zorgvuldigheid waarop investeerders hun investeringsbeslissingen baseren van voldoende kwaliteit is; R. overwegende dat het gestructureerde professionele investeringsadvies van de investeringscommissie en het team van de Europese Investeringsbank (EIB) dat is geïntegreerd in het Europees Uitvoerend Agentschap Innovatieraad en het mkb (Eismea) de hoogwaardige zorgvuldigheid kon verwezenlijken dankzij de unieke samenwerking tussen Eismea en de EIB, in combinatie met investeringsexpertise die door externe deskundigen – waaronder seriële investeerders en verschaffers van risicodragend kapitaal – aan de investeringscommissie is verleend; Stand van uitvoering van de EIC in het kader van Horizon Europa S. overwegende dat de geannoteerde modelsubsidieovereenkomst voor Horizon Europa zeer laat is gepubliceerd, waardoor onder aanvragers grote onzekerheid ontstond, ook onder potentiële aanvragers in het kader van de EIC; T. overwegende dat de introductie van programmabeheerders de doeltreffendheid van de EIC kan verhogen; overwegende dat er negen extra programmabeheerders zijn aangesteld; U. overwegende dat er nog steeds zichtbaarheid mist in het werk van de programmabeheerders en dat het volgens belanghebbenden aan transparantie ontbreekt; V. overwegende dat de EIC een nieuw soort programma is dat meer financiële risico’s met zich meebrengt dan traditionele uitgaven van de Unie en een specifieke controlestrategie vereist; W. overwegende dat in het kader van de werkprogramma’s 2021 en 2022 respectievelijk 1,55 miljard EUR en 1,71 miljard EUR beschikbaar zijn gesteld voor de EIC; overwegende dat in beide jaren ongeveer 430 miljoen EUR afkomstig was uit de begroting van NextGenerationEU, en dat dit bedrag volledig beschikbaar werd gesteld voor subsidiecomponenten van het EIC; overwegende dat ongeveer 52 % van het beschikbare budget werd toegewezen aan openbare bottom-upoproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van de “Open Calls”; overwegende dat 65 % van de beschikbare financiering werd toegewezen aan de subsidiecomponenten van de EIC, terwijl 35 % werd toegewezen aan de investeringscomponenten; overwegende dat bijna 70 % van de beschikbare middelen werd toegewezen aan de Accelerator-oproepen, terwijl 20 % naar de Pathfinder-oproepen ging; X. overwegende dat de Pathfinder Open Call in 2021 en 2022 respectievelijk een succespercentage opleverde van 6,45 % en 7 %; overwegende dat er in het kader van de Pathfinder Challenges Call van 2021 403 voorstellen werden ingediend en 39 voorstellen zijn gegund, wat neerkomt op een succespercentage van 9,7 %; Y. overwegende dat er voor de Accelerator-oproep respectievelijk in 2021 en 2022 twee afsluitdata waren; Z. overwegende dat, tot september 2022, de enige financiering die aan begunstigden van de Accelerator werd overgedragen bestond uit voorschotten op subsidies waarvoor de subsidietoekenningstermijn 12 maanden bedroeg, er geen middelen werden overgedragen als onderdeel van (quasi-)eigenvermogenssteun en er slechts één investeringsbeslissing werd genomen, wat ertoe leidde dat de periode tussen toekenning en investering ruim een jaar bedroeg; overwegende dat de Commissie pas in de zomer van 2022 is begonnen met de ondertekening van conditiebrieven voor begunstigden die in 2021 zijn geselecteerd en dat de meeste na de zomer zullen worden ondertekend (8) ; Fundamentele uitvoeringsproblemen Beheer van het EIC-fonds en overwegingen betreffende de herstructurering van het fonds 1. is uiterst bezorgd over de begin 2022 aangekondigde wijzigingen in de structuur van het fonds ten opzichte van de situatie in het kader van het EIC-proefproject, toen de bedrijven van de eerste twee afsluitdata van 2021 al voor financiering waren geselecteerd; 2. herinnert eraan dat het EIC-fonds is opgericht ter ondersteuning van start-ups en kmo’s die deeptech-innovaties ontwikkelen; benadrukt het feit dat kasstromen van cruciaal belang zijn voor start-ups en kmo’s, en dat langdurige vertragingen bij het ontvangen van verwachte financiering dit soort bedrijven failliet kunnen laten gaan; benadrukt derhalve dat het van belang is dat het EIC-fonds in staat is binnen marktconforme termijnen te investeren; betreurt de gevallen waarin het EIC-fonds er niet in geslaagd is deze doelstelling te behalen en waarbij de oorspronkelijke investeringsbeslissing van het EIC-fonds zijn relevantie verloor vanwege de langdurige vertraging en de ontwikkeling van het bedrijf in de tussentijd; 3. maakt zich zorgen over de vertragingen bij de uitvoering van de gemengde financiering in het kader van de Accelerator; benadrukt dat de vertragingen uitsluitend het gevolg waren van uiteenlopende visies op de uitvoering van de EIC, die voortvloeien uit tegenstrijdige interpretaties door verschillende diensten van de Commissie van de betrokken wetteksten betreffende het beheer van het EIC-fonds; merkt op dat de conflicten alleen betrekking hadden op het eigen vermogen van het project en derhalve in principe geen invloed hadden op de subsidieovereenkomsten; betreurt het feit dat deze interne conflicten binnen de Commissie 96 Europese deeptechbedrijven in gevaar brengen; is ernstig bezorgd over het feit dat het EIC-fonds, behalve één uitzonderlijke investeringsbeslissing, geen beslissingen voor daadwerkelijke investeringen heeft genomen; 4. herinnert eraan dat gemengde EIC-financiering moet worden toegekend via één proces en door middel van één beslissing die betrekking heeft op zowel de subsidiecomponenten als de componenten van de financieringsinstrumenten; wijst erop dat de Commissie alle operationele elementen van Accelerator-projecten moet beheren; 5. erkent dat de Commissie bezorgdheid heeft geuit over het beheer van het EIC-fonds voor wat betreft de gevolgen qua personeel en de eventuele reputatiegerelateerde aansprakelijkheid van de Commissie voor de investeringen; 6. erkent de bezorgdheid van de Commissie over de personeelsbezetting met betrekking tot het beheer van de investeringsportefeuille van het EIC-fonds; erkent dat het personeelsbestand van het EIC-fonds passend moet zijn, wat betekent dat er een aanzienlijk aantal personen met aanzienlijke ervaring nodig is; is echter van mening dat het rechtstreeks in dienst nemen van deze personen niet de enige oplossing is; wijst erop dat de oorspronkelijke investeringscommissie samen met de EIB een alternatief plan had ontwikkeld om het personeelsprobleem op te lossen; concludeert derhalve dat de personeelskwestie geen reden is om het fonds te herstructureren; 7. neemt nota van de redenering van de Commissie dat artikel 11, lid 3, van Besluit (EU) 2021/764 van de Raad de Commissie ertoe verplicht indirect beheer te onderzoeken en dat dit aanleiding geeft tot wijzigingen in de structuur van het EIC-fonds; 8. herinnert eraan dat de tekst van artikel 11, lid 3, in het Commissievoorstel voor Horizon Europa was opgenomen en tijdens de wetgevingsprocedure nooit in twijfel is getrokken; wijst erop dat dit betekent dat de Commissie bij de oprichting van het EIC-fonds in 2020 volledig op de hoogte had moeten zijn van deze tekst; benadrukt dat het besluit van de Commissie tot oprichting van het EIC-fonds, dat de oorspronkelijke structuur omvatte, door het college van Commissieleden is goedgekeurd en door de hele Commissie werd gesteund; benadrukt dat hetzelfde geldt voor het werkprogramma van de EIC voor 2021, waarin geen melding werd gemaakt van de noodzaak om het EIC-fonds te herstructureren; concludeert dat de kwestie betreffende de naleving van artikel 11, lid 3, in de zomer van 2021 intern in de Commissie aan de orde werd gesteld nadat het programma al van start was gegaan; is van mening dat het aan de orde stellen van een dergelijke fundamentele kwestie tijdens een programma in uitvoering na het missen van verschillende kansen om de kwestie te benoemen in de drie jaar voorafgaand aan de start van het programma, op zijn minst een geval van wanbeheer is en een teken van onwil om een nieuwe manier van werken, zoals beoogd door de medewetgevers, te aanvaarden; 9. benadrukt dat artikel 11, lid 3, slechts één zin is die moet worden gelezen in de context van het volledige besluit van de Raad; benadrukt in dit verband ook dat de bijlage bij het bovengenoemde besluit van de Raad de Commissie gelast “een special purpose vehicle op te richten”, zonder andere voorwaarden te stellen; benadrukt voorts dat de in artikel 11, lid 3, bedoelde en in punt 1.1.2 van bijlage I bij het besluit van de Raad bedoelde gemengde EIC-financiering zowel subsidies als investeringssteun in de vorm van eigen vermogen of andere terugbetaalbare vormen omvat; concludeert derhalve dat het vereiste van indirect beheer niet zo kan worden gelezen dat het alleen van toepassing is op het investeringsgedeelte van gemengde financiering en dat dit artikel niet zo kan worden uitgelegd dat de twee componenten qua uitvoering gescheiden zijn; 10. wijst op het belang van een professionele voorbereiding van een investeringsbeslissing; benadrukt derhalve de rol van de door de Commissie benoemde investeringscommissie van het EIC-fonds en de waardevolle steun voor de door de EIB via Eismea voorziene zorgvuldigheid; betreurt echter dat het nemen van verdere beslissingen van het EIC-fonds – zoals deelname aan een investeringsronde na de oorspronkelijke investeringsbeslissing of het vaststellen van een beweegreden voor een investering – te lang lijkt te duren, deels vanwege de tijd die de EIB nodig heeft om haar inbreng te leveren; 11. neemt er nota van dat zowel de EIC-investeringscommissie als de raad van bestuur van het EIC-fonds in de oorspronkelijke opzet van het fonds uit vertegenwoordigers van de Commissie en externe deskundigen bestonden, waardoor een goed evenwicht tussen beleidscoherentie en professionele investeringsbeslissingen werd gewaarborgd; 12. merkt op dat er tegen oktober 2022 een “overgangsregeling” door de Commissie was vastgesteld en uitgevoerd op grond waarvan het EIC-fonds in handen blijft van de Commissie, terwijl een externe fondsbeheerder de investeringsbeslissingen van het fonds zal nemen; wijst erop dat de externe fondsbeheerder ook personeel voor de investeringscommissie zal aanwerven, wat betekent dat er geen onafhankelijke deskundigen meer in de commissie zullen zitten die waardevolle expertise inbrengen en dat er geen vertegenwoordigers van de Commissie zijn die de samenhang van het beleid waarborgen; neemt kennis van de beschrijving van deze regeling in het werkprogramma van de EIC voor 2022; 13. neemt er met bezorgdheid nota van dat totdat de in het werkprogramma van de EIC voor 2022 aangekondigde overgangsregeling voor de investeringen van kracht was, alle enkelvoudige gunningsbesluiten en alle belangrijke investeringsbeslissingen door het college van Commissieleden moesten worden goedgekeurd en derhalve met een ander niveau van toetsing gepaard gingen; beschouwt dit als een onaanvaardbare situatie omdat het besluitvormingsproces hierdoor nog langer en complexer wordt en met meer onzekerheid voor de aanvragers gepaard gaat; 14. merkt met grote bezorgdheid op dat alleen het opzetten van de overgangsregeling voor het EIC-fonds al meer dan een jaar heeft geduurd als gevolg van voortdurende interne discussies tussen de verschillende afdelingen van de Commissie; merkt op dat de Commissie in juni 2022 is begonnen met de verwerking van de subsidiecomponenten van de in juni 2021 geselecteerde Accelerator-projecten, waaruit blijkt dat er voldoende vooruitgang is geboekt bij het opzetten van de overgangsregeling om te starten met de uitvoering van projecten met gemengde EIC-financiering; merkt op dat de meeste subsidieovereenkomsten voor begunstigden die in juni 2021 waren geselecteerd, in de zomer van 2022 werden ondertekend, waardoor het meer dan een jaar duurde voordat zij de subsidie ontvingen; merkt op dat de Commissie in mei 2022 heeft meegedeeld dat subsidiecomponenten voor de afsluitingsdatum van oktober 2021 van begunstigden voor gemengde EIC-financiering eind mei of begin juni zouden zijn afgerond (9) ; merkt op dat de Commissie deze begunstigden in de zomer van 2022 moest meedelen dat de subsidies tegen juli niet gereed zouden zijn en dat zij waarschijnlijk tot oktober 2022 zouden moeten wachten; concludeert dat voor deze afsluitdatum de subsidietoekenningstermijn ook ten minste één jaar zal bedragen; 15. benadrukt dat artikel 216, lid 1, van het Financieel Reglement de Commissie uitdrukkelijk de bevoegdheid verleent om investeringen direct te beheren (artikel 216, lid 1, punt b)), of deze uit te voeren via “een specifiek investeringsinstrument” (artikel 216, lid 1, punt a)); benadrukt dat deze vorm van uitvoering meer flexibiliteit en meer strategische overwegingen bij investeringsbeslissingen en portefeuillebeheer mogelijk maakt dan indirect beheer; verwerpt de gedachte dat het overdragen van het beheer van het fonds aan de EIB en een externe fondsbeheerder voor de flexibiliteit en strategische afweging zal zorgen die nodig zijn om van de EIC een succes te maken; vreest dat het EIC-fonds gewoon het zoveelste door de EIB gesteunde risicokapitaalfonds wordt; 16. benadrukt dat het strategisch advies van de raad van bestuur van de EIC grondiger moet worden geïntegreerd in de werkzaamheden van de EIC, waaronder de aanbevelingen om de diversiteit en deelname van deelnemers uit verschillende landen te vergroten teneinde het potentieel van innovatoren in heel Europa te benutten en praktische samenwerking met het Europees Instituut voor innovatie en technologie (EIT) te bevorderen; EIC-fonds als enige investeerder 17. is ernstig bezorgd over het kennelijke beleid dat het EIC-fonds nooit de hoofdinvesteerder in een kapitaalronde mag zijn, met name in combinatie met de eis dat ondernemingen een even grote mede-investering van externe investeerders moeten aantrekken; meent dat dit indruist tegen de strategische doelstellingen van de EIC en de onderliggende hoofdprincipes; benadrukt dat dit niet het beleid was aan het begin van het EIC-proefproject en dat deze beleidswijziging met terugwerkende kracht werd toegepast op aanvragen die vóór de beleidswijziging werden ingediend; is ernstig bezorgd over het feit dat dit voor veel aanvragers kasstroomproblemen heeft veroorzaakt en dat slechts een derde van de toegezegde kapitaalinvesteringen daadwerkelijk is omgezet in betalingen aan bedrijven; benadrukt dat mede-investering geen vereiste vooraf voor projecten mag zijn, maar eerder een doelstelling van het EIC-fonds tijdens de looptijd van het subsidieproject; 18. herinnert eraan dat de EIC de enige investeerder kan zijn, die alle risico’s van een investering op zich neemt, in overeenstemming met Verordening (EU) 2021/695; merkt op dat deze rol alleen lijkt te worden uitgevoerd door het verstrekken van converteerbare leningen, terwijl bijbehorende mede-investering voor kapitaalinvesteringen vereist is; merkt op dat meer dan 50 % van alle investeringen in het kader van de eigenvermogenscomponent tot dusver de vorm hadden van converteerbare leningen; benadrukt dat een van de redenen voor de oprichting van de EIC was dat het Europa aan risicokapitaalinvesteerders ontbreekt en met name risicokapitaalinvesteerders met expertise in deeptechmarkten; merkt in dat verband op dat een slecht functionerende markt niet volledig betrouwbaar is als doeltreffend mechanisme om EIC-investerings- en exitbeslissingen te sturen; waarschuwt in dit verband dat een vereiste van gekwalificeerde mede-investering het marktfalen zou kunnen vergroten, hetgeen de EIC juist beoogt aan te pakken; 19. merkt op dat de praktijk om mede-investeringen te vereisen de EIC omvormt tot een “follower”-investeerder, waardoor het gevaar ontstaat dat: 20. is verontrust over de praktijk van het omzetten van converteerbare leningen in eigen vermogen voor bedrijven die er niet in slaagden extra investeringen aan te trekken, op basis van een waardering die is vastgesteld op het moment van toekenning van de lening in plaats van op een waardering op het moment van omzetting van de lening; wijst er in dit verband op dat de EIC is opgezet om de ontwikkeling en opschaling van start-ups te vergemakkelijken, en wel in de fase waarin waarderingen snel kunnen stijgen omdat de risico’s die een technologie met zich meebrengt snel minder worden en de toegang tot de markt dichterbij komt; concludeert derhalve dat het in strijd is met de doelstellingen van de EIC om van een oude waardering uit te gaan; wijst er verder op dat het EIC-fonds geacht wordt risico’s te nemen, maar dat het grootste deel van het risico door het gebruik van converteerbare leningen in wezen naar de aanvrager wordt verplaatst; 21. erkent dat een externe hoofdinvesteerder meerwaarde biedt omdat deze hoofdinvesteerder zeer gespecialiseerde kennis kan hebben van het marktsegment dat voor een specifieke investering van belang is, en dat het EIC-fonds door zijn omvang en algemene karakter wellicht niet in staat is deze gespecialiseerde kennis te evenaren; merkt dan ook op dat de gespecialiseerde hoofdinvesteerder een grotere meerwaarde voor de ontwikkeling van het bedrijf kan hebben dan het EIC-fonds; erkent voorts dat het beschikken over een externe hoofdinvesteerder garandeert dat de waardering en andere investeringsvoorwaarden door de markt worden vastgesteld; 22. verwerpt ten stelligste de notie dat het EIC-fonds niet de enige investeerder of de hoofdinvesteerder kan zijn; benadrukt dat de mogelijkheid om te investeren zelfs wanneer de markt daar niet klaar voor is, een van de belangrijkste redenen voor het bestaan van de EIC is; concludeert dat het investeringsbeleid van het EIC-fonds expliciet moet toestaan dat: 23. merkt op dat het EIC-fonds op grond van punt 1.2.3 van bijlage I bij Besluit (EU) 2021/764 van de Raad een exitstrategie voor zijn investeringen moet vaststellen en uitvoeren; merkt op dat een dergelijke strategie niet lijkt te bestaan; Tekortkomingen in de uitvoering Aanvraagprocedure 24. benadrukt het belang van een toegankelijke en doeltreffende aanvraagprocedure voor een programma dat tot doel heeft de meest ambitieuze innovatoren aan te trekken; merkt op dat de procedure nog op de volgende wijze kan worden verbeterd: 25. constateert met bezorgdheid dat beoordelaars belanghebbenden tegenstrijdige signalen geven over het passende risico en de financiële aanvaardbaarheid van voorstellen in het kader van de EIC-accelerator, die met name van invloed zijn op de deelname van ondervertegenwoordigde regio’s en door vrouwen geleide bedrijven; herinnert eraan dat een van de kernbeginselen van de EIC het vermogen is om risico’s te nemen; herinnert er voorts aan dat in punt 1.1.2 van bijlage I bij Besluit (EU) 2021/764 van de Raad het verstrekken van financiering aan niet voor banken aanvaardbare projecten als een kerndoelstelling van de EIC-accelerator wordt aangemerkt; is er diep van overtuigd dat de EIC-accelerator alleen succesvol kan zijn als er een duidelijk beleid inzake en duidelijke communicatie is over het passende risico voor en de financiële aanvaardbaarheid van EIC-accelerator-projecten; 26. is bezorgd over het kennelijke gebrek aan transparantie in het beheer van het programma, zoals gerapporteerd door de belanghebbenden; benadrukt twee belangrijke punten van zorg van de belanghebbenden: 27. wijst op het belang van een betrouwbare subsidietoekenningstermijn; benadrukt in dit verband dat de evaluatie van de Pathfinder Open Call 2021 meer dan vijf maanden heeft geduurd, terwijl artikel 31 van Verordening (EU) 2021/695 bepaalt dat aanvragers binnen vijf maanden op de hoogte moeten worden gesteld van het resultaat van het evaluatieproces; 28. toont zich bezorgd over het indieningsproces van de EIC-accelerator, dat langer en complexer is geworden door de verschillende stappen en het gebruik van het eigen EIC-platform buiten het officiële financierings- en aanbestedingsportaal om; is van mening dat het indienings- en evaluatieproces voor een op innovatoren gerichte EIC-accelerator gemakkelijk te begrijpen moet zijn voor zowel ondernemers als wetenschappers, zo weinig mogelijk tijd moet vergen, eerlijk en transparant moet zijn, alsook in overeenstemming met de normen van de branche; 29. is zeer bezorgd over de manier waarop het AI-platform werkt; merkt in dit verband op dat zowel aanvragers als beoordelaars hun bezorgdheid over het platform hebben geuit; 30. benadrukt dat het onlineformulier veel tijd in beslag neemt, niet flexibel is qua indiening van de informatie (geen opmaak of afbeeldingen mogelijk) en onnodig jargon gebruikt; merkt op dat het daaruit voortvloeiende bedrijfsplan niet lijkt te voldoen aan de normen van de branche en ook geen formaat heeft dat gebruiksvriendelijk is voor beoordelaars of projectbeheerders; 31. vestigt in het bijzonder de aandacht op het toegenomen aantal bladzijden (120 tot 200 bladzijden) in vergelijking met het EIC-proefproject (50 bladzijden), en wijst erop dat de beoordelaars 36 minuten de tijd hebben om een volledig voorstel (tweede fase) te evalueren; merkt op dat dit een van de redenen is waarom belanghebbenden ontevreden zijn over de kwaliteit van de evaluatie; 32. stelt met bezorgdheid vast dat één “no-go”-advies in de tweede fase van het evaluatieproces volstaat om een aanvraag af te wijzen; acht dit buiten proportie, aangezien er drie beoordelaars zijn die het voorstel beoordelen en zij allemaal een “go/no-go”-advies betreffende drie afzonderlijke evaluatiecriteria geven; 33. waardeert, samen met de meeste belanghebbenden, de invoering van de weerleggingsprocedure omdat deze mogelijk bijdraagt tot een betere evaluatieprocedure; merkt echter op dat verbeteringen nodig zijn omdat tal van belanghebbenden melden dat het onduidelijk is wat er gebeurt met weerleggingen van aanvragers en dat aanvragers zeer weinig tijd hebben om hun weerlegging voor te bereiden; wijst erop dat de invoering van de weerleggingsprocedure als een van de oorzaken wordt genoemd waardoor subsidies later worden ontvangen; verzoekt de Commissie de weerleggingsprocedure te verbeteren en deze zinvoller te maken door het mogelijk te maken deze binnen een kortere termijn af te ronden, zodat aan de subsidietoekenningstermijn kan worden voldaan en tegelijkertijd voldoende tijd wordt geboden om de weerlegging voor te bereiden; 34. is bezorgd over de toenemende behoefte van aanvragers om consultants in te huren om de aanvraagprocedure te beheren vanwege de complexiteit ervan; 35. erkent dat met het oog op het bevorderen van de snelheid van de besluitvorming van de EIC en de ontwikkeling van deeptechstart-ups, personen die in dienst zijn van onderzoeksorganisaties de resultaten van onderzoeksprojecten moeten kunnen gebruiken om start-ups te creëren; is in dit verband ingenomen met de invoering van het concept “EIC Inventor” in de modelsubsidieovereenkomst en het werkprogramma 2022; betreurt dat deze invoering gepaard gaat met onzekerheid over de juridische gevolgen van dit concept voor onderzoeksorganisaties; Overige afzonderlijke kwesties 36. benadrukt dat het concept “EIC Inventors” moet leiden tot het doeltreffend gebruik van onderzoeksresultaten om economische activiteiten te ontwikkelen; concludeert derhalve dat dit het gebruik van de resultaten door andere deskundigen binnen de onderzoeksorganisatie of door de onderzoeksorganisatie zelf om economische activiteiten te ontwikkelen, niet mag ondermijnen; is van mening dat ruime toegangsrechten voor EIC Inventors, zonder enige tijdsbeperking, alleen gerechtvaardigd zijn in gevallen waarin de onderzoeksorganisaties niet de steun verlenen die individuele onderzoekers nodig hebben om gebruik te maken van de resultaten om economische activiteiten te ontwikkelen; meent derhalve dat deze toegangsrechten per geval aan EIC Inventors moeten worden toegekend, wanneer duidelijk is dat de Inventor niet over de nodige steun binnen de onderzoeksorganisatie beschikt; 37. betreurt dat de lage succespercentages van het programma (6 tot 10 %) resulteren in te veel hoogwaardige voorstellen die niet worden gefinancierd; benadrukt dat lage succespercentages niet alleen een verlies inhouden in de zin dat potentieel ingrijpende innovaties niet verder worden ontwikkeld, maar ook verlies aan tijd en geld dat met de voorbereiding van voorstellen is gemoeid; dringt er in dit verband op aan om in voorkomend geval gebruik te maken van aanvragen in twee stappen om het verlies aan tijd en geld dat gepaard gaat met de voorbereiding van voorstellen te beperken; 38. benadrukt dat het innovatieve vermogen, de economische groei en de veerkracht van Europa worden ondermijnd door de lage participatie van vrouwen in de sector van start-ups en verschaffers van risicodragend kapitaal; is in dit verband ingenomen met de inspanningen van de EIC om het leiderschap van vrouwen en hun deelname aan start-ups en verschaffers van risicodragend kapitaal te bevorderen; betreurt dat dit nog niet tot voldoende verandering heeft geleid; wijst in dit verband op het feit dat slechts 1,8 % van de investeringen in Europese start-ups in 2021 werd opgehaald door start-ups die uitsluitend door vrouwen zijn opgericht en slechts 9,3 % door gemengde teams van mannen en vrouwen (10) ; 39. wijst op het belang van de raad van bestuur van de EIC als hoofdadviseur van de Commissie met betrekking tot de uitvoering van de EIC en de ontwikkeling van een breder innovatiebeleid, met name wat het verbeteren van het innovatie-ecosysteem in Europa en het vaststellen van strategisch relevante technologieën betreft; wijst erop dat de raad van bestuur van de EIC volledig en tijdig moet worden geïnformeerd, zowel door Eismea als door andere betrokken afdelingen van de Commissie, over alle ontwikkelingen bij de uitvoering van de EIC, en alle informatie over de EIC moet ontvangen waar hij om verzoekt; 40. merkt op dat de EIC-transition formeel deel uitmaakt van de EIC-pathfinder, hoewel deze als afzonderlijk programmaonderdeel wordt uitgevoerd; is van mening dat de oproepen voor de Transition minder dan 10 % van de EIC-begrotingen in het kader van de werkprogramma’s 2021 en 2022 vertegenwoordigen; wijst erop dat de Transition-oproepen de enige oproepen zijn waarop de sneltrajectprocedure voor onderzoek en innovatie wordt toegepast; steunt het gebruik van deze procedure voor de Transition-oproepen; verzoekt de Commissie de toepassing van deze procedure uit te breiden naar meer Pathfinder-oproepen; 41. benadrukt dat in het werkprogramma voor 2022 naar het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” wordt verwezen als evaluatiecriterium voor de EIC-accelerator alsook als subsidiabiliteitscriterium voor de EIC in het algemeen; is verontrust over de eis tot naleving van het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2020/852, beter bekend als de taxonomieverordening, aangezien deze geldt voor alle oproepen, ongeacht de inhoud of de rijpheid ervan; erkent het nut van het beginsel als leidraad voor de selectie van projecten bij oproepen waarvan de inhoud rechtstreeks verband houdt met de milieudoelstellingen van de Unie en waarvan de marktintroductie aanstaande is; benadrukt dat er geen rechtsgrondslag bestaat voor de algemene toepassing van dit aanvullende subsidiabiliteitscriterium op alle oproepen; 42. is ingenomen met de inspanningen binnen de EIC om een passend kader te ontwikkelen voor de evaluatie van de prestaties van de EIC; benadrukt dat vanwege het unieke karakter van de EIC een op maat gesneden aanpak vereist is voor het monitoren van de prestaties en het gebruik van de resultaten van de monitoring om ervoor te zorgen dat de EIC een toppositie op de markt inneemt; Aanbevelingen 43. roept de Commissie op haar uitvoering van het EIC-fonds in het kader van het programma Horizon Europa opnieuw te bezien en een andere geschikte beheersaanpak te vinden die recht doet aan het ambitieuze en transformerende karakter van de EIC als de investeerder bij uitstek voor baanbrekende innovatie in Europa; dringt er bij de Commissie op aan de volgende beginselen in haar nieuwe benadering op te nemen: 44. verzoekt de Commissie dringend een open dialoog aan te gaan met het Parlement, het bevoegde programmacomité en de raad van bestuur van de EIC om naar een alternatieve langetermijnoplossing voor de structuur van het EIC-fonds te zoeken die volledig in overeenstemming is met de desbetreffende wetgeving van de Unie en de bovengenoemde beginselen; beveelt aan om grondig te onderzoeken hoe de uitvoering van de EIC kan worden verbeterd, en daarbij als optie de oprichting te overwegen van een onafhankelijk orgaan van de Unie krachtens artikel 187 VWEU dat als hoofdverantwoordelijke entiteit voor de uitvoering van de EIC kan fungeren; benadrukt dat ervoor moet worden gezorgd dat aanvragers altijd gelijk worden behandeld en dat bij de uitvoering wordt gezorgd voor transparantie, verantwoordingsplicht en preventie van belangenconflicten; beveelt aan om, indien uit het grondige onderzoek blijkt dat een dergelijk orgaan de beste institutionele oplossing zou vormen om de Accelerator overeenkomstig de hierboven beschreven benadering uit te voeren, dit orgaan zo spoedig mogelijk op te richten; 45. verzoekt de Commissie bijzondere aandacht te besteden aan het bevorderen van de aanwezigheid van vrouwen in de hele innovatiesector en te streven naar gendergelijkheid in alle relevante functies, alsook naar een geografisch evenwichtige verdeling van EIC-begunstigden over alle regio’s van de Unie; verzoekt de Commissie met name in de werkprogramma’s van de EIC specifieke maatregelen op te nemen om deze twee kwesties binnen de EIC aan te pakken; 46. beveelt aan de mogelijkheden van een InvestEU-compartiment buiten het EIC-fonds te onderzoeken voor bedrijven die alleen aanvullende middelen nodig hebben om hun schaalvergrotingsrondes te voltooien; 47. verzoekt de Commissie de regels en procedures voor de interpretatie van criteria inzake financiële onaanvaardbaarheid en mede-investering te verduidelijken, en daarbij de communicatie te verbeteren en de nationale contactpunten beter te betrekken; 48. verzoekt de Commissie het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” toe te passen bij oproepen waarvan de inhoud rechtstreeks verband houdt met de milieudoelstellingen van de Unie en die betrekking hebben op projecten waarvan de marktintroductie aanstaande is, en geen gebruik te maken van het beginsel “geen ernstige afbreuk doen” als aanvullend subsidiabiliteitscriterium voor EIC-projecten; 49. verzoekt de Commissie de modelsubsidieovereenkomst aan te passen om daarin een duidelijke definitie van “EIC Inventor” op te nemen en een duidelijk beleid inzake toegangsrechten voor EIC Inventors vast te stellen, waarbij hun alleen ruime toegangsrechten worden geboden wanneer een onderzoeksorganisatie niet over een actief beleid en structuur beschikt om het gebruik van onderzoeksresultaten voor economische activiteiten te ondersteunen; 50. verzoekt de Commissie een systeem in te voeren voor continue en snelle evaluatie van de prestaties van de EIC en met name van de Accelerator; 51. verzoekt de Commissie daarin een zorgvuldige en continue beoordeling van de evaluatieprocedure op te nemen, waarbij zorgvuldig wordt gekeken naar klachten van aanvragers die wijzen op duidelijke inconsistenties in de beoordeling van hun voorstellen; verzoekt de Commissie het Parlement te informeren over de wijze waarop zij omgaat met individuele klachten waaruit een duidelijk falen van de beoordelaars blijkt; 52. verzoekt de betrokken organen van de Unie, met inbegrip van de Europese Rekenkamer en de raad van bestuur van de EIC, een specifieke controlestrategie voor de EIC te ontwikkelen die de bijzondere aard van de EIC weerspiegelt; 53. verzoekt de Commissie maatregelen op te nemen om de deelname van kmo’s te verbeteren en de EIC-accelerator toegankelijk en aantrekkelijk te maken voor innovatieve kmo’s door het aanvraagproces te vereenvoudigen en daarmee belemmeringen voor kmo’s weg te nemen; 54. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het instrument een breed scala aan projecten ondersteunt wat betreft hun omvang, zodat kleine bedrijven die innovaties met een grote impact ontwikkelen en opschalen, er gelijke toegang toe kunnen krijgen; 55. verzoekt de Commissie het huidige indieningsproces voor de EIC-accelerator en de subsidietoekenningstermijn ervan te herzien om het EIC-platform af te stemmen op de evaluatiecriteria van de EIC-accelerator; is van mening dat een dergelijke herziening gericht moet zijn op het creëren van een snel en eenvoudig instrument dat aansluit op de behoeften van Europese deeptechstart-ups, waarbij een beoogde subsidietoekenningstermijn van vier tot vijf maanden wordt bereikt; 56. verzoekt de Commissie de synergieën en de samenwerking met het EIT te verbeteren; verzoekt het EIT en de EIC om een wederzijdse en systematische uitwisseling van informatie tot stand te brengen en in elk van hun raden van bestuur een gemeenschappelijk lid op te nemen, teneinde kokervorming en dubbele inspanningen en strategieën te voorkomen; o o o 57. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.