Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar artikel 272 van het EG-Verdrag en artikel 177 van het Euratom-Verdrag, – gelet op Besluit nr. 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , – gelet op het nieuwe Financieel Reglement dat op 1 januari 2003 in werking zal treden (3) , – gezien het voorontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2003 ( COM(2002) 300 ), – gezien het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2003 (C5-0300/2002), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 juli 2002 over de begroting voor 2003 met het oog op de overlegprocedure voorafgaand aan de eerste lezing door de Raad (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 juli 2002 over de begroting 2002: implementatieprofiel, overschrijvingen en gewijzigde en aanvullende begrotingen (5) , – gezien het maximum stijgingspercentage van 3,8% voor de niet-verplichte uitgaven in 2003 (C5-0207/2002), – gezien de nota van wijziging nr. 1/2003 (12640/2002 - C5-0480/2002) bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2003, – gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de andere betrokken commissies ( A5-0350/2002 ), A. overwegende dat de betalingskredieten in het ontwerp van begroting van de Raad overeenkomen met 1,01% van het EU-BNI, vergeleken met 1,08% zoals vastgelegd in de financiële vooruitzichten en 1,03% zoals voorgesteld in het voorontwerp van begroting van de Commissie, B. overwegende dat de betalingskredieten op de ontwerpbegroting € 96,991 miljard bedragen, hetgeen neerkomt op een verlaging van € 1 215 miljoen (-1,2%) ten opzichte van het VOB, een verhoging van 1,4% ten opzichte van de begroting 2002, en een stijging van de verplichte uitgaven met 1,84% en van de niet-verplichte uitgaven met 2,1% in vergelijking met de begroting 2001, C. overwegende dat de Commissie een voorstel heeft ingediend tot toepassing van het flexibiliteitsinstrument, overeenkomstig punt 24 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999, voor een totaalbedrag van € 125 miljoen, waarvan € 66 miljoen dient ter dekking van het tekort in rubriek 5 van het VOB, € 32 miljoen voor de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid en € 27 miljoen ter financiering van het tweede deel van de herstructurering van de communautaire vissersvloot, D. overwegende dat de Commissie na de overstromingen in de zomer van 2002 tevens een voorstel heeft ingediend voor een nieuw interinstitutioneel akkoord voor de invoering van een mechanisme voor de financiering van het herstellen van schade veroorzaakt door natuurrampen in de lidstaten en de kandidaat-lidstaten waarmee onderhandelingen worden gevoerd, Resultaten van het overleg 1. onderstreept dat de Raad en het Parlement, voor het eerst voorafgaand aan de eerste lezing van de Raad, overeenstemming hebben bereikt met als belangrijkste resultaat dat de uitgaven uit hoofde van rubriek 5 onder het in de financiële vooruitzichten vastgelegde plafond blijven en zij aldus het verzoek van de Commissie om toepassing van het flexibiliteitsinstrument hebben verworpen, zonder de voorbereiding op de uitbreiding in gevaar te brengen; 2. herinnert eraan dat naast de strengheid die is toegepast met betrekking tot de huishoudelijke uitgaven, volledig is voldaan aan de door het Parlement gestelde voorwaarden, met name het besluit om de uitbreiding te financieren door middel van vervroegde financiering ( front-loading ), om de vervroegde-uittredingsregeling uit te breiden tot het Parlement, ook voor het personeel van de fracties, om het toepassingsbereik van de reserve voor noodhulp voor civiel crisisbeheer te vergroten en om een proces op gang te brengen om het Parlement in de toekomst op passende wijze te betrekken bij het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB); Tenuitvoerleggings- en begrotingsmethodes 3. is ingenomen met de resultaten van de initiatieven van het Parlement, met name met het nieuwe begrotingsdebat waarin het Parlement de gelegenheid krijgt de Commissie in kennis te stellen van zijn bezorgdheden met betrekking tot begrotingskwesties en dat bijdraagt tot een nieuwe institutionele dynamiek in verband met de nieuwe bepalingen betreffende het wetgevingsprogramma en de inventarisatieprocedure; wijst met nadruk op de positieve resultaten van de nieuwe tenuitvoerleggingsmethodes als gevolg waarvan de gespecialiseerde commissies een betere kwantitatieve en kwalitatieve controle van de begroting kunnen uitvoeren; is ingenomen met de voorbereidende werkzaamheden in verband met de toekomstige nomenclatuur voor de activiteitgerelateerde begrotingsmethode ( Activity Based Budgeting ); Betalingen en achterstanden 4. benadrukt dat de bezuiniging van € 1 215 miljoen ten opzichte van het VOB die de Raad in de ontwerpbegroting heeft doorgevoerd niet overeenstemt met het doel de uitvoering van de financiering door de EU te verbeteren, zoals gewenst in de richtsnoeren van de beide takken van de begrotingsautoriteit; wijst erop dat het om een gematigde verhoging gaat, waarbij het plafond van de financiële vooruitzichten volledig wordt geëerbiedigd; 5. onderstreept de verantwoordelijkheid om het geld van de Europese "belastingbetalers" zo goed mogelijk te besteden; wijst in dit verband op de aanzienlijke hoeveelheden niet-gedane uitgaven die de afgelopen jaren zijn teruggevloeid naar de lidstaten; is voorts bereid een goed beheer van de begroting van de EU te waarborgen door de Commissie van de nodige middelen te voorzien; 6. herinnert aan de gemeenschappelijke verklaring van het Parlement, de Raad en de Commissie van 14 december 2000 over de verlaging van de uitstaande verplichtingen tot een normaal niveau vóór december 2003 als belangrijke doelstelling in het kader van de hervorming van de Commissie; wijst erop dat de Commissie zich er in de begrotingsprocedure 2002 toe heeft verbonden uitvoeringsprofielen en een actieplan voor te leggen, om een einde te maken aan het abnormale niveau van de nog uitstaande verplichtingen; betreurt dat ondanks de vooruitgang die de Commissie heeft geboekt bij het keren van de negatieve tendens met betrekking tot de uitstaande verplichtingen, met name bij programma's in het kader van de externe maatregelen, het totaal aan uitstaande verplichting in september 2002 nog steeds € 107 miljard bedroeg; verhoogt de betalingskredieten op de begrotingslijnen waarvan de achterstand in het afgelopen jaar is verkleind, teneinde de Commissie te voorzien van de noodzakelijke middelen om de positieve ontwikkeling voort te zetten; 7. verzoekt de Commissie om voorlegging vóór de tweede lezing van: B... A-lijnen 8. is voornemens door te gaan met de rationalisatie van de behoefte aan kredieten voor operationele en administratieve uitgaven op basis van een nieuwe raming van de behoeften aan administratieve uitgaven; besluit de kredieten van de B…A-lijnen waarvan de uitvoering per 15 juli lager is dan 10% te verlagen en de corresponderende operationele lijnen met het dienovereenkomstige bedrag te verhogen; besluit voorts een algemene reserve te creëren voor de kredieten op de B…A-lijnen waarvan de uitvoering per 15 juli tussen de 10% en 35% ligt; Rubriek 1: Landbouw 9. zegt zijn steun toe voor de alomvattende verdere ontwikkeling van het gemeenschapelijk landbouwbeleid; verlangt een rechtvaardig, eerlijk en duurzaam landbouwbeleid, zowel voor de lidstaten als voor de kandidaat-lidstaten; herhaalt in verband hiermee zijn verzoek om geleidelijke verschuiving van de nadruk op landbouwfinanciering naar versterking van de plattelandsontwikkeling, bijvoorbeeld door middel van steun voor jonge boeren; 10. besluit een deel van de marge in rubriek 1a), die door de Commissie in het VOB is overgelaten en door de Raad in de OB is verruimd, te gebruiken voor de financiering van de prioriteiten van het EP, met name maatregelen op het gebied van dierziektes, volksgezondheid en genetische hulpbronnen; verzoekt de Commissie deze prioriteiten op te nemen in haar nota van wijzigingen; beklemtoont het belang van omschakeling van de tabaksteelt op andere gewassen en andere activiteiten; is ingenomen met de voorgestelde extra financiële middelen voor onderzoek naar mogelijkheden voor een dergelijke omschakeling; 11. staat kritisch tegenover het huidige systeem van uitvoerrestituties voor het vervoer van levende dieren; stelt ter vergroting van de transparantie voor de nomenclatuur van de begrotingslijnen betreffende uitvoerrestituties voor rund- en kalfsvlees (B1-210), varkensvlees (B1-2300) en pluimvee (B1-2311) te wijzigen door middel van de invoering van nieuwe begrotingslijnen voor het vervoer van levende dieren; stelt voor de uitvoerrestituties voor rund- en kalfsvlees te verminderen, teneinde het transporten van levende dieren terug te dringen; Rubriek 2: Structuurfondsen 12. acht de door de Raad in zijn ontwerpbegroting toegepaste verlaging van de betalingskredieten met € 525 miljoen onaanvaardbaar, omdat de lidstaten ertoe moeten worden aangemoedigd de mogelijkheden van de structuurfondsen volledig te benutten; roept de lidstaten met aanzienlijke betalingsachterstanden uit eerdere programmeringsperiodes ertoe op deze achterstanden weg te werken en verdere vertragingen te voorkomen; benadrukt de noodzaak van een verdere vereenvoudiging van de procedures; 13. herinnert aan de gemeenschappelijke verklaring van het EP en de Raad om het resterende bedrag van € 27 miljoen voor het herstructureringsprogramma van de communautaire vissersvloot die in Marokkaanse wateren actief was, te financieren in overstemming met de bepalingen van het IA; 14. neemt kennis van de nota van wijzingen nr. 1/2003 bij het VOB; is van mening dat het hangende het besluit van het Parlement en de Raad over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid en bij ontstentenis van een overeenkomst over de financiële vereisten voor de hervorming te vroeg is om nieuwe kredieten op de begroting op te nemen; Rubriek 3: Interne beleidsmaatregelen 15. is verheugd dat de stemming over de begrotingsamendementen een weerspiegeling vormt van de richtsnoeren ten aanzien van verhoging van de bijdrage uit de EU-begroting voor het migratie- en asielbeleid, in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Sevilla, door het opnemen van aanvullende kredieten voor beleidsmaatregelen op dit gebied, zoals het Europees vluchtelingenfonds, maatregelen ter verbetering van het migratiebeleid, met inbegrip van betere samenwerking met derde landen, en het opzetten van programma's om integratie te vergemakkelijken en sociale uitsluiting te bestrijden; 16. benadrukt de noodzaak de voorbereiding op de uitbreiding te vergemakkelijken met via verhoging van de kredieten voor proefprojecten en voorbereidende acties met het oog op de ontwikkeling van communautaire programma's die zijn aangepast aan de nieuwe geografische en economische omvang van de uitgebreide Unie; zet een nieuw proefproject op dat gericht is op het ontwikkelen van netwerken tussen KMO's uit de huidige en de uitgebreide Unie en KMO's die onder de programma's TACIS, MEDA en CARDS vallen; 17. benadrukt de noodzaak de capaciteit van KMO's, met name ambachtelijke bedrijven, en micro-ondernemingen te vergroten in de zich ontwikkelende economische en geopolitieke context van de ophanden zijnde uitbreiding, maatregelen op het gebied van beroepsopleidingen te steunen, en duurzame programma's te ontwikkelen om het niveau van gezondheid, veiligheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid te verbeteren; 18. neemt kennis van de inspanningen van de Commissie om de follow-up van proefprojecten en voorbereidende acties te verbeteren; verzoekt de Commissie de start van het proces te versnellen, een specifiek uitvoeringsplan voor de proefprojecten en voorbereidende acties op te stellen en de begrotingsautoriteit elk kwartaal kwantitatieve en kwalitatieve gegevens te verstrekken over de uitvoering; 19. beklemtoont dat het noodzakelijk is door te gaan met het verlenen van begrotingssteun via proefprojecten en voorbereidende acties voor initiatieven die niet worden gedekt door de belangrijkste meerjarenprogramma's op het gebied van onderwijs, jeugdbeleid, met inbegrip van e -leren overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Lissabon, en minderheidstalen; roept in dit verband een nieuw proefproject in het leven voor experimentele maatregelen ter bevordering van technologische ontwikkeling en samenwerking met universiteiten op regionaal niveau door middel van de totstandbrenging van kennisregio's; 20. is ingenomen met het besluit een proefproject getiteld ENEA op te zetten ter bevordering van de mobiliteit en het vrije verkeer van ouderen op Europees niveau op sociaal, cultureel, artistiek, onderwijs- en sportgebied; is voorstander van verdere ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het sociaal beleid van de EU via nieuwe vormen van dialoog met het maatschappelijk middenveld; dringt er bij de Commissie op aan te komen met een voorstel voor steun voor organisaties die een bijdrage leveren tot de ontwikkeling van de dialoog met het maatschappelijk middenveld; 21. herinnert eraan dat de inspanningen van het Parlement de afgelopen jaren gericht waren op de invoering van een communautair voorlichtingsbeleid ten dienste van de burgers dat betere waar voor zijn geld biedt en nieuwe synergieën creëert; verlangt in verband hiermee dat de interinstitutionele werkgroep voorlichting, uiterlijk op 30 april 2003, een plan voorlegt voor besparingen op administratieve en menselijke hulpbronnen, met name op gedecentraliseerd niveau; is van mening dat de verlaging van de middelen voor PRINCE na de invoering van de euro niet strookt met het oorspronkelijke doel van het programma, namelijk het verstrekken van informatie aan de Europese burgers over de prioriteiten van de Unie; voert derhalve een deel van de kredieten opnieuw op met een onderverdeling die een weerspiegeling vormt van de nieuwe prioriteiten, zoals de uitbreiding en de toekomst van de Unie; herinnert de Commissie eraan dat zij de beginselen van het PRINCE-programma, zoals overeengekomen in de begroting voor 1996, niet mag ondermijnen; is ingenomen met de opname op de begroting van kredieten om de toegang tot documenten voor de Europese burgers te vereenvoudigen; 22. steunt het besluit van de Raad om de stijging van de subsidies voor de gedecentraliseerde agentschappen te beperken; besluit 50% van de kredieten voor gedecentraliseerde organen die nog in afwachting zijn van een oplossing met betrekking tot hun locatie en effectieve werkzaamheid, in de reserve te plaatsen; is ingenomen met de prioriteiten inzake budgettaire transparantie in het nieuwe Financieel Reglement, dat op 1 januari 2003 in werking zal treden; wijst echter op de inconsistentie dat de Raad en de Commissie de agentschappen nieuwe taken opleggen, maar daarvoor geen extra middelen vrijmaken; wenst met het oog op de opstelling van de nieuwe financiële vooruitzichten voor de uitgebreide Unie de kosten van de voorbereiding op de uitbreiding duidelijker zichtbaar te maken in de begrotingen van alle agentschappen; 23. is ingenomen met het begrotingsbesluit om een nieuw proefproject op te zetten in verband met de noodzaak van investeringen, in de lidstaten, in "schone ontwikkelingsmechanismen" zoals vastgelegd in het Kyoto-protocol; is van mening dat in ontwikkelingslanden dezelfde maatregelen kunnen worden genomen, als onderdeel van de actie "Milieubeheer in ontwikkelingslanden" (B7-620); Rubriek 4: Externe maatregelen 24. benadrukt dat het vanwege de beperkingen in rubriek 4 onmogelijk is alle behoeften in de context van de externe maatregelen te financieren, waardoor de geloofwaardigheid van de EU in de gehele wereld in gevaar komt; betreurt met name de verlagingen op de begroting 2002 voor een aantal belangrijke programma's en begrotingsartikelen, met inbegrip van het MEDA-programma waarvoor de vastleggingen 25% lager zullen zijn dan in het begrotingsjaar 2000; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om hiermee bij voorstellen voor nieuw beleid rekening te houden en samen te werken bij de oplossing van het structurele probleem van het plafond van rubriek 4 op de korte en middellange termijn; 25. is van mening dat de financiële vooruitzichten met het oog op de noodzaak van een grotere budgettaire transparantie zouden moeten worden herzien, teneinde de pre-toetredingssteun voor Cyprus en Malta over te hevelen van rubriek 4 naar rubriek 7; 26. herbevestigt zijn wil om de wederopbouw van Afghanistan te steunen; herinnert er echter aan dat deze steun afhankelijk is van handhaving, in grote lijnen, van het niveau van de uitgaven voor andere EU-prioriteiten, zoals gedefinieerd door het EP; verlaagt de hulp voor Afghanistan met € 63 miljoen in vergelijking met de ontwerpbegroting; is bereid de resterende behoeften voor Afghanistan te financieren binnen het kader van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999; verzoekt de Raad derhalve met het Parlement in onderhandeling te treden, teneinde de noodzakelijke financiële middelen vrij te maken; 27. erkent dat de wereldwijde HIV/AIDS-crisis een belangrijk gezondheids-, ontwikkelings- en veiligheidsprobleem is dat gevolgen heeft voor alle landen; herhaalt vastbesloten te zijn een bevredigende oplossing te vinden voor de financiering van een passende bijdrage van de EU aan het Global Fund; 28. herhaalt zijn voornemen om een begrotingslijn op te nemen voor het herstel en de wederopbouw van de gebieden onder bestuur van de Palestijnse Autoriteit, in overeenstemming met de conclusies van zijn resolutie van 12 maart 2002 inzake de begrotingsrichtsnoeren voor 2003 - Afdeling III - Commissie (6) ; 29. wijst met nadruk op de dringende noodzaak de rechtstreekse EU-maatregelen op het gebied van basale gezondheidszorg en basaal onderwijs in ontwikkelingslanden uit te breiden, op basis van de overeenkomst om minimaal 35% van de kredieten toe te wijzen voor uitgaven in de sociale sector; betreurt ten zeerste dat uit de bestaande landenstrategiedocumenten blijkt dat 31% van de middelen aan vervoer wordt besteed en slechts 10% aan gezondheidszorg en onderwijs; herhaalt dat volledige implementatie en daadwerkelijke toepassing van overeengekomen doelen en indicatoren voor het meten van prestaties als randvoorwaarden moeten worden gesteld voordat enigerlei verdere vereenvoudiging van de begroting in overweging wordt genomen; 30. heeft besloten de begrotingslijnen voor NGO's en mensenrechten te verhogen, teneinde het niveau van de begroting 2002 te herstellen; is bezorgd over de vertragingen bij de uitvoering van de micro-projecten in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR) in 2001 en 2002; herinnert eraan dat het Europees Parlement bij verschillende gelegenheden verzocht heeft om een vereenvoudiging van de regels voor kleinschalige projecten en in verband hiermee met klem heeft gewezen op het belang van het decentraliseringsproces; verzoekt de Commissie derhalve om opheldering over de interne audit die op dit moment bij EuropeAid wordt uitgevoerd om vast te stellen in hoeverre de delegaties van de Commissie in staat zijn de regelingen voor micro-projecten uit te voeren; 31. herinnert eraan dat tijdens het overleg van 19 juli 2002 geen overeenkomst is bereikt over bedragen voor het GBVB; neemt derhalve € 30 miljoen op in hoofdstuk B8, hetgeen overeenkomt met de begroting 2002, zoals voorzien in artikel 39 van het IA; is ingenomen met de EUPM in Bosnië-Herzegovina als bijdrage tot stabiliteit en veiligheid; geeft uiting aan zijn bereidheid te zoeken naar passende financiële middelen, gepaard aan een passende betrokkenheid van het EP en de Commissie bij dergelijke maatregelen in het kader van het GBVB, zoals overeengekomen tijdens het overleg van juli 2002; is van mening dat hiertoe vóór de tweede lezing van de begroting 2003 een interinstitutioneel akkoord tussen de Raad, het EP en de Commissie moet worden gesloten; verzoekt de Raad bovendien zijn werkplan met een gedetailleerd overzicht van de operationele uitgaven voor het GBVB en het EVDB in de periode 2002-2007 voor te leggen; Rubriek 5: Administratieve uitgaven 32. is ingenomen met de overeenkomst die het in juli 2002 met de Raad heeft bereikt alsook met de gezamenlijke inspanningen om met betrekking tot de administratieve uitgaven van de Unie strengheid te blijven betrachten door deze uitgaven onder het plafond van rubriek 5 te houden, de behoeften te financieren door middel van het vervroegen van uitgaven ( front-loading ) en door in de begroting 2002 te anticiperen op komende uitgaven; wijst erop dat deze operatie het begin is van een concrete meerjarenaanpak die zich uitstrekt over twee begrotingsjaren; 33. bevestigt zijn voornemen om prioriteit te geven aan de voorbereiding op de uitbreiding en met name te zorgen voor de noodzakelijke kredieten voor menselijke hulpbronnen en de publicatie van het acquis communautaire ; is van mening dat het resultaat van de besparingen en het vervroegen van uitgaven tot dit doel dient bij te dragen via een overschrijving naar deel A van de begroting; 34. herbevestigt zijn inzet voor gelijke kansen voor mensen met een handicap, door een verwijzing hiernaar op te nemen in de toelichting bij hoofdstuk A-30 ("Communautaire subsidies"); verzoekt de Commissie tijdig vóór de tweede lezing van het ontwerp van begroting voor 2003 een haalbaarheidsonderzoek uit te voeren naar de financiële gevolgen van het opzetten van een dagverblijf- en zorgcentrum voor gehandicapte kinderen van Europese ambtenaren; 35. dringt er bij de Commissie op aan een voorstel in te dienen voor een verordening tot oprichting van een pensioenfonds voor ambtenaren van de instellingen en organen van de Europese Unie; creëert hiervoor een passende begrotingsstructuur met als doel een positief signaal te geven in afwachting van de goedkeuring van het betreffende besluit; 36. steunt het besluit om de aanpassingscoëfficiënt vanaf juli 2002 niet meer toe te passen op de salarissen van de leden van de Commissie en verwacht dat dit in de nabije toekomst zo zal blijven; ziet uit naar een besluit van de Commissie waarin gedetailleerd uiteengezet wordt hoe de sinds 1998 gedane betalingen zullen worden terugbetaald; Hervorming van de Commissie 37. herinnert de Commissie eraan dat haar belangrijkste project de hervorming van haar administratie en beheerssysteem is, waarbij ze volledig wordt ondersteund door het Parlement; verklaart dat de succesvolle afronding en uitvoering van deze hervorming gedurende de mandaatsperiode van deze Commissie een randvoorwaarde is voor het welslagen van de uitbreiding en een betere acceptatie van de EU door haar burgers; wijst erop dat het publiek geen duidelijk beeld heeft van de hervorming en van de inspanningen die worden ondernomen om de burgers beter te dienen en waar voor hun geld te geven; verzoekt de Commissie het Parlement vóór 15 november 2002 een gedetailleerd verslag voor te leggen over: 38. herhaalt bereid te zijn het welslagen van de hervorming van de Commissie te waarborgen door middel van nauwlettend toezicht op het gebruik van de in de begroting beschikbaar gestelde kredieten, met name voor de extra menselijke hulpbronnen; is vastbesloten door te gaan met de inspanningen ter verbetering van de uitvoering van de begroting, teneinde de uitstaande verplichtingen te verminderen aan de hand van een strikt uitvoeringsplan; 39. is verheugd dat de stemming over de begrotingsamendementen een weerspiegeling is van de richtsnoeren voor wat betreft het in opdracht te geven onderzoek waarin potentiële prioriteiten moeten worden vastgesteld voor communautaire beleidsvorming op het vlak van buitenlandse zaken voor de periode 2002-2007; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat dit onderzoek vóór 30 september 2003 aan het Parlement wordt voorgelegd; Rubriek 7: Pre-toetredingssteun 40. herstelt de door de Raad verlaagde betalingskredieten voor PHARE, SAPARD en ISPA, in overeenstemming met zijn algemene strategie inzake betalingen, de aanzienlijke verbetering van de uitvoering en de wil om de voorbereiding van de uitbreiding te stimuleren; o o o 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie vergezeld van de amendementen te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de overige betrokken instellingen en organen. Het Europees Parlement, − gelet op artikel 272 van het EG&nbhy;Verdrag, − gelet op Besluit 94/728/EG, Euratom, van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , − gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , − gelet op het nieuwe Financieel Reglement dat op 1 januari 2003 in werking zal treden (3) , − onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 maart 2002 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2003 (4) , − onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 mei 2002 over de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Parlement voor het begrotingsjaar 2003 (5) , − gezien het voorontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2003 ( COM(2002) 300 ), − gezien het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2003 (C5-0300/2002), − gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, − gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie verzoekschriften (A5&nbhy;0351/2002), A. overwegende dat het maximum in rubriek 5 ("administratieve uitgaven") van de huidige financiële vooruitzichten voor het begrotingsjaar 2003 is vastgesteld op 5 318 000 000 EUR, B. overwegende dat het maximum in rubriek 5 op grond van de ramingen van de instellingen voor 2003 werd overschreden met 55 mln EUR, C. overwegende dat de Raad voor de "overige afdelingen" een ontwerpbegroting heeft opgesteld met een totaalbedrag van 1 853 737 730 EUR, hetgeen een stijging van 3,6% inhoudt ten opzichte van de kredieten voor 2002, waardoor het voorontwerp van begroting in rubriek 5 met 71 mln EUR wordt verlaagd en een marge van 16,4 mln EUR onder het maximum overblijft; Algemeen kader 1. benadrukt dat de druk op het maximum in rubriek 5 in 2003 het hoogst zal zijn in verband met de grenzen van de huidige financiële vooruitzichten; is daarom verheugd over het feit dat het Parlement en de Raad overeenstemming hebben bereikt over een gezamenlijke aanpak inzake de grote lijnen van rubriek 5 en dat op de overlegvergadering van 19 juli 2002 een gemeenschappelijke verklaring is aangenomen waarin beide instellingen hebben toegezegd het huidige maximum van rubriek 5 te respecteren, geen gebruik te maken van het flexibiliteitsinstrument voor deze rubriek, ernaar te streven om de publicatie van het "acquis communautaire" en andere dringende behoeften van de Commissie te financieren door het naar voren halen van uitgaven ("frontloading") en om 29 mln EUR die is opgenomen in specifieke reserves voor het "acquis" over te schrijven naar de Commissie; 2. herhaalt dat het de belangrijkste prioriteit van het Parlement voor de begroting 2003 blijft om de instellingen te voorzien van de nodige middelen voor de voorbereiding op de aanstaande uitbreiding; is ervan overtuigd dat, in verband met de huidige grenzen, het naar voren halen van uitgaven naar de begroting 2002 om extra ruimte te creëren in 2003 de beste optie blijft om kredieten beschikbaar te stellen voor de begrotingsprioriteiten van 2003; benadrukt dat de Raad zich ertoe heeft verplicht zijn medewerking te verlenen aan alle nodige procedurele stappen voor de "frontloading"-operatie, met inbegrip van "verzameloverschrijvingen" en een gewijzigde en aanvullende begroting voor alle afdelingen, als voorgesteld door het Parlement; benadrukt dat alle instellingen geroepen zijn om een bijdrage te leveren om de moeilijke situatie in rubriek 5 op te lossen, met inbegrip van het Parlement zelf en de Raad, en zich solidair te verklaren met de Commissie, die het hardst getroffen wordt door de grenzen die worden bepaald door de financiële vooruitzichten; 3. merkt op dat de Raad vasthoudt aan een algemene benadering van rubriek 5 en dat er door die tak van de begrotingsautoriteit geen opties zijn onderzocht om de specifieke problemen in iedere instelling op te lossen; wijst erop dat de bezuinigingen van de Raad in iedere afdeling een tegengesteld effect zouden hebben, niet alleen op het normale functioneren van de instellingen maar ook op hun vermogen om zich voor te bereiden op de uitbreiding, als zij niet geamendeerd worden; heeft daarom besloten om in de "overige afdelingen" een strategie toe te passen die erop neerkomt dat kredieten opnieuw worden opgevoerd om te voorzien in de meest dringende behoeften in iedere afdeling en ze te compenseren met andere begrotingsmaatregelen, waardoor de budgettaire gevolgen voor de marge onder het maximum beperkt blijven; 4. neemt nota van het tweede verslag van de secretarissen-generaal van de instellingen over de ontwikkeling van rubriek 5 en over mogelijke besparingen door interinstitutionele samenwerking, waarin o.a. geconcludeerd wordt dat instellingen volgens de huidige parameters in staat zullen zijn om in de periode 2004-2006 de uitbreidingsuitgaven te financieren binnen de maxima van rubriek 5 ("administratieve uitgaven") van de financiële vooruitzichten en rubriek 8 ("uitbreiding") van het bijgevoegde financieel kader EU-21; stemt in principe in met het besluit van de Raad om de mogelijke besparingen van interinstitutionele samenwerking te verwerken in de ontwerpbegroting 2003; wijst er echter op dat de omvang van die interinstitutionele samenwerking diepgaander moet worden onderzocht; is van mening dat de verslagen over de waarschijnlijke ontwikkeling in rubriek 5 een nuttig instrument voor de begrotingsautoriteit vormen die een meerjarig kader verschaffen voor de jaarlijkse begrotingsbesluiten; verzoekt de secretarissen-generaal van alle instellingen derhalve jaarlijks in mei een dergelijk verslag in te dienen; 5. is verheugd over de oprichting van een Europees Aanwervingsbureau als een passende interinstitutionele maatregel om de instellingen op efficiëntere wijze te steunen bij de voorbereiding op de uitbreiding en stemt derhalve in met de "transfer" van posten van de deelnemende instellingen; merkt op dat het bureau namens de instellingen verantwoordelijk zal zijn voor het voorbereiden en organiseren van algemene vergelijkende onderzoeken en het opstellen van reservelijsten van kandidaten; benadrukt dat iedere instelling het recht houdt personeel aan te werven volgens haar eigen behoeften en wensen; 6. merkt op dat de Europese Conventie haar werkzaamheden eind 2002 nog niet zal hebben afgerond en stemt er derhalve mee in, mede met het oog op het tot stand brengen van een billijk evenwicht tussen de instellingen, dat de volgende bedragen worden opgevoerd in de respectieve afdelingen ter dekking van de uitgaven voor de activiteiten van de Conventie tot juli 2003: 500 000 EUR in de reserve van de afdeling van het Parlement, 200 000 EUR in de afdeling van de Raad en 750 000 EUR in de afdeling van de Commissie; 7. benadrukt de noodzaak van de snelle invoering van een pensioenfonds voor ambtenaren van de instellingen en organen van de Europese Unie; Afdeling I - Europees Parlement 8. verwelkomt het besluit van het Bureau om in zijn begroting voor 2002 een bedrag van 42 690 000 EUR beschikbaar te stellen voor vroegtijdige financiering om bij te dragen aan het vinden van een oplossing voor de moeilijke situatie in rubriek 5; vindt dat deze maatregel moet worden beschouwd als een politiek gebaar naar de Commissie en de andere instellingen in het licht van de buitengewone situatie bij de administratieve uitgaven; herinnert er evenwel aan dat deze kredieten waren gereserveerd voor het gebouwenbeleid van het Parlement en wijst erop dat geplande maatregelen nu worden uitgesteld van 2002 naar 2003; heeft derhalve besloten in zijn begroting voor 2003 een bijkomend bedrag van 35 mln EUR op te nemen voor artikel 209 ("Voorlopig krediet ter dekking van de onroerendgoedinvesteringen van de instelling"); 9. benadrukt dat de voorbereiding van het Parlement op de uitbreiding van de Europese Unie en de verwelkoming van de nieuwe leden van het Parlement in 2004 de belangrijkste prioriteiten zijn in zijn begroting 2003; merkt op dat het Bureau het driejarenplan ter voorbereiding van de uitbreiding, op verzoek van de begrotingsautoriteit, heeft bijgewerkt en herzien en wijst erop dat dit plan een indicatief kader blijft voor de volgende begrotingsprocedures, met inachtneming van het beginsel van jaarperiodiciteit; 10. blijft ervan overtuigd dat de onderhandelingen met 10 kandidaat-lidstaten volgens het schema van de Commissie eind 2002 kunnen worden afgesloten en dat de nieuwe lidstaten per 1 januari 2004 kunnen toetreden tot de Unie; wijst er daarom op dat in de begroting 2003 van het Parlement rekening gehouden moet worden met dit scenario en stemt ermee in om voor dit doel kredieten op te nemen in hoofdstuk 10 3 ("Reserve voor de uitbreiding") in afwachting van de te nemen politieke en administratieve besluiten; 11. blijft van mening dat na de uitbreiding moet worden vastgehouden aan het beginsel van "beheerste volledige meertaligheid" en dat de gelijkheid tussen de verschillende talen moet worden gehandhaafd; merkt op dat in het driejarenplan niet langer wordt voorgesteld om in 2009 over te gaan naar bi-actieve vertolking, maar steunt in plaats daarvan het gebruik van een gemengd systeem, op grond waarvan de huidige vertolkingsregelingen gecombineerd worden met bi-actieve vertolking; kan instemmen met het gebruik van het gemengde systeem omdat dit waarborgt dat de huidige middelen optimaal worden gebruikt; verwacht echter dat de voorgestelde hervormingen binnen aanvaardbare begrotingsgrenzen blijven; hecht tevens zijn goedkeuring aan het voorstel van de Stuurgroep uitbreiding om 50% van de vertalingen van het Parlement uit te besteden; 12. stemt ermee in om een bedrag van 8 mln EUR op te nemen voor artikel 250 ("Vergaderingen en convocaties in het algemeen") om in totaal 147 waarnemers uit de kandidaat-lidstaten te verwelkomen zodra het toetredingsverdrag met hun respectieve land is ondertekend; merkt op dat waarnemers volgens de vastgestelde regeling plenaire vergaderingen mogen bijwonen, vergaderingen van commissies en delegaties mogen bijwonen en er het woord mogen voeren, aan de activiteiten van de fracties mogen deelnemen, gebruik mogen maken van kantoorfaciliteiten en recht hebben op een vaste dagvergoeding, alsmede op vergoeding van daadwerkelijk gemaakte reiskosten; merkt tevens op dat er taalkundige ondersteuning kan worden verleend als er vertalers en tolken zijn geworven; 13. is verheugd over de goedkeuring van de speciale regeling voor vervroegde uittreding om 125 ambtenaren van het Europees Parlement, met inbegrip van fractiepersoneel, als een budgettair neutrale maatregel om de productiviteit te verbeteren; heeft echter besloten voor post 1218 ("Speciale pensioenregeling voor vast en tijdelijk personeel van het Europees Parlement") een p.m.-vermelding op te nemen in afwachting van verdere interne administratieve besluiten; is van mening dat er met het oog op de uitbreiding speciale pensioenregelingen moeten worden getroffen zoals geschied is bij eerdere uitbreidingen; 14. heeft besloten om 1 mln EUR over te schrijven van hoofdstuk 103 ("Reserve voor de uitbreiding") naar post 2000 ("Huur en erfpacht") voor de huur van het Montoyer 70-gebouw om tijdelijk over extra kantoorruimte te kunnen beschikken totdat de gebouwen D4 en D5 zijn opgeleverd, en om 2,8 mln EUR over te schrijven naar dezelfde post voor de huur van het IPE III-gebouw in Straatsburg; stemt er tevens mee in om 5,6 mln EUR over te schrijven naar artikel 206 ("Verwerving van onroerende goederen") voor de financiering van het Atrium II-gebouw in Brussel; merkt op dat het Bureau een principebesluit genomen heeft over de bouw van twee nieuwe conferentiezalen naast het LOW-gebouw in Straatsburg en dat een mandaat is verleend om hier onderzoek naar te doen; gelast het Bureau om de Begrotingscommissie te raadplegen alvorens er wettelijk bindende besluiten worden genomen; merkt echter op dat niet verwacht wordt dat de Straatsburg-maatregelen gevolgen zullen hebben voor de begroting 2003; 15. stemt ermee in dat het personeel dat moet worden aangeworven voor de voorbereiding op de uitbreiding, naast de posten die beschikbaar zijn gesteld in de raming van het Parlement, wordt aangeworven op basis van hulpfunctionaris-contracten, zoals bij de Commissie; benadrukt dat dit een tijdelijke maatregel is in afwachting van de ratificatie van de toetredingsverdragen; heeft echter besloten om de kredieten voor de mogelijke aanwerving voor de bezetting van 410 posten (365 voor het Secretariaat-generaal en 45 voor fractiesecretariaten en niet-ingeschreven leden) op te nemen in hoofdstuk 10 3 ("Reserve voor de uitbreiding"); 16. herinnert eraan dat in de raming voor het Secretariaat-generaal 114 posten zijn gecreëerd die verband houden met de uitbreiding en 65 posten voor de secretariaten van de fracties en niet-ingeschreven leden; heeft besloten om tevens kredieten beschikbaar te stellen voor de volgende maatregelen in het organigram: 17. heeft besloten de kredieten die zijn opgenomen in hoofdstuk 11 ("Personeel in actieve dienst") met 9,3 mln EUR te verlagen om rekening te houden met de nieuwe parameters voor salarisaanpassing die zijn ingediend door de Commissie en het aflopen van de aanpassingsmethode als gevolg van de herziening van het Statuut; 18. neemt nota van de voorstellen van de Secretaris-generaal ter verbetering van de ondersteuning van de leden bij hun wetgevende en budgettaire taken die tot de kernactiviteiten van het Parlement behoren; stemt ermee in dat het menselijk potentieel in zijn administratie beter geïntegreerd moet worden om de dienstverlening aan de leden te verbeteren en stemt in met het concept van toenemende synergie tussen DG2 en DG4; is ook van mening dat de problemen die voortvloeien uit de geografische spreiding onopgelost blijven; dringt er echter op aan dat de hervorming niet moet leiden tot nieuwe vormen van verkokering of meer bureaucratie; heeft besloten om de toelichting op artikel 260 ("Adviezen, studies en enquêtes met een beperkt karakter, STOA-programma") zodanig te amenderen dat er in de begroting 2003 een experimentele regeling wordt ingevoerd waardoor kredieten kunnen worden opgenomen voor externe expertise ten behoeve van parlementaire commissies; 19. is van mening dat de democratische legitimiteit en kwaliteit van de communautaire wetgeving samen met de Raad en de Commissie verbeterd worden in het kader van de onderhandelingen over een interinstitutioneel akkoord inzake betere wetgeving, en dat daarbij de rechten van het Parlement gewaarborgd zijn, dat volledige transparantie met betrekking tot alle stadia van het wetgevingsproces verzekerd zijn en dat alle wetgevende beraadslagingen van de Raad openbaar zijn; 20. herhaalt dat zijn nieuwe Reglement een verbeterd mechanisme bevat om de besluiten van de wetgevende en de begrotingsautoriteit met elkaar in overeenstemming te brengen; gelast zijn Bureau en de politieke autoriteiten analoog aan dit nieuwe Reglement de Begrotingscommissie te raadplegen alvorens besluiten te nemen met aanzienlijke gevolgen voor de begroting; 21. stemt ermee in een bedrag van 80 000 EUR op te nemen in post 3601 ("Kosten voor vergaderingen en andere activiteiten van de Europese Parlementaire Vereniging"); benadrukt dat de vereniging gehouden is aan dezelfde normen inzake boekhouding en auditing als de Vereniging van voormalige afgevaardigden van het Europees Parlement, dat zij haar raming van de uitgaven van het volgend jaar moet indienen en een financiële balans van het vorig jaar moet overleggen indien zij in aanmerking wenst te komen voor financiële steun uit de begroting van het Parlement; is ook van mening dat de kosten van het gebruik van de faciliteiten van het Parlement (b.v. vergaderzalen en vertolking) in mindering gebracht moeten worden op de steun voor de vereniging; 22. merkt op dat het Europese Huis-concept in de meeste Voorlichtingsbureaus is geïmplementeerd en dat er vooruitgang is geboekt in de resterende gevallen; herhaalt dat het doel van de Europese Huizen is om de dienstverlening aan de burger te verbeteren, de toegang tot informatie te vergemakkelijken, de zichtbaarheid van de Europese Unie als geheel te verbeteren en verspilling van moeite en middelen te beperken; is echter van mening dat het zinvol is de samenwerking tussen de diensten van het Parlement en de Commissie te intensiveren; merkt tevens op dat het Parlement dichter bij de burger die het vertegenwoordigt moet worden gebracht en dat het prominenter aanwezig moet zijn, met name met het oog op de aanstaande verkiezingen; 23. neemt nota van de maatregelen die zijn voorgesteld ter verbetering van de vervoersdienst voor de leden tijdens spitsuren; stemt ermee in dat het legitiem is om ervoor te zorgen dat de leden hun parlementaire taken kunnen vervullen; merkt op dat de voorgestelde maatregelen geen aanzienlijke budgettaire gevolgen zullen hebben en dat het huidige niveau van de kredieten voldoende is om te voorzien in de behoeften; verzoekt zijn Secretaris-generaal om bij de indiening van het voorontwerp van raming 2004 een verslag in te dienen over de verschillende vervoersmogelijkheden voor de leden met vermelding van de respectieve gevolgen voor de begroting; 24. stemt ermee in om kredieten te blijven opnemen voor de deelname van leden aan een conferentie van parlementariërs van de WTO-lidstaten en voor de deelname aan bijeenkomsten van een parlementaire vergadering van de WTO, mocht deze worden opgericht; 25. heeft besloten een nieuwe post 2831 ("Uitzending via internet van plenaire vergaderingen en bijeenkomsten") op te nemen met een p.m.; beschouwt dit als een belangrijk politiek initiatief gericht op grotere transparantie, een betere dienstverlening aan de burger en nauwere banden tussen het Parlement en de kiezer; neemt nota van de conclusies van de haalbaarheidsstudie en wijst erop dat er een politiek besluit genomen dient te worden; nodigt zijn politieke autoriteiten uit deze opties te onderzoeken en in het kader van de ramingen voor 2004 de nodige voorstellen te doen; Afdeling II - Raad 26. heeft besloten 18 mln EUR te schrappen in hoofdstuk 10 3 ("Voorzieningen: bekendmaking van het communautaire acquis") in overeenstemming met de overeenkomst die bereikt is met de Raad op de overlegvergadering op 19 juli 2002 betreffende de "frontloading"-operatie om uitgaven naar voren te halen; stemt er op grond van het herenakkoord mee in het totale bedrag van 430 mln EUR voor deze afdeling niet te verlagen; 27. neemt nota van het besluit van de Raad om, met het oog op de druk op het maximum van rubriek 5, een uitgave van 8,5 mln EUR voor de aanschaf van het LEX-gebouw, dat extra kantoorruimte moet bieden in verband met de uitbreiding, naar volgende jaren uit te stellen; Afdeling IV - Hof van Justitie 28. stemt ermee in om kredieten beschikbaar te stellen voor enkele van de prioriteiten waar het Hof in zijn raming om heeft verzocht, omdat zij gerechtvaardigd lijken; wijst er echter op dat de kosten van deze maatregelen kunnen worden gecompenseerd door een extra verlaging van de personeelsuitgaven zonder dat de voorbereiding van het Hof op de uitbreiding wordt ondermijnd: 29. heeft besloten om de kredieten die in de ontwerpbegroting door de Raad beschikbaar zijn gesteld voor het creëren van 53 taalkundige posten in verband met de uitbreiding, te verlagen (door de periode van 6 tot 3 maanden te verkorten) om de kosten van alle bovengenoemde maatregelen te compenseren; Afdeling V - Rekenkamer 30. is van mening dat de Rekenkamer op basis van de kredieten die in de ontwerpbegroting door de Raad beschikbaar gesteld zijn, niet in staat is zich voor te bereiden op de uitbreiding, noch om het normale functioneren van de instelling en haar leden te waarborgen; herhaalt tevens dat de Rekenkamer al een aanzienlijke bijdrage geleverd heeft tot het verlichten van de druk in rubriek 5 door herschikking van haar bouwproject en op die manier haar raming voor 2003 met 5 mln EUR te verlagen ten opzichte van de begroting 2002; 31. heeft besloten toestemming te verlenen voor de volgende maatregelen; 32. heeft besloten de kosten van alle bovengenoemde maatregelen te compenseren door in totaal 1,65 mln EUR te bezuinigen op de volgende begrotingslijnen: 820 000 EUR in artikel 211 ("Computernetwerken"), 30 000 EUR in post 2211 ("Vervanging van meubilair") en 800 mln EUR in artikel 270 ("Publicatieblad"); merkt op dat de Rekenkamer in staat zal zijn de corresponderende uitgaven naar voren te halen naar de begroting 2002; Afdeling VI - Economisch en Sociaal Comité 33. is verheugd over het besluit van het Economisch en Sociaal Comité om de uitgaven in verband met de verhuizing naar het Belliard-complex en het ontruimen van het Ravenstein-gebouw uit te stellen van de begroting 2003 naar de begroting 2004; merkt op dat deze maatregel, waarmee 5,42 mln EUR is gemoeid de druk op het maximum in de rubriek verlicht; merkt echter op dat de uitgaven onvermijdelijk zijn en zullen moeten worden gedekt in de begroting 2004; 34. heeft tot de volgende maatregelen besloten; Afdeling VII - Comité van de regio's 35. is verheugd over het besluit van het Comité van de regio's om samen met het Economisch en Sociaal Comité de uitgaven in verband met de verhuizing naar het Belliard-complex uit te stellen naar de begroting van 2004, hetgeen, omdat er 2,59 mln EUR mee gemoeid is, de druk op de begroting 2003 verlicht; merkt in dit verband tevens op dat de uitgaven zullen moeten worden gedekt in de begroting van 2004; 36. heeft tot de volgende maatregelen besloten: Afdeling VIII (A) - Europese ombudsman 37. wijst erop dat de begroting van de ombudsman te gering is om een bijdrage te leveren aan de "frontloading"-operatie of uitgaven naar voren te halen om de kosten van de volgende maatregelen te compenseren en heeft daarom besloten kredieten op te nemen voor de volgende maatregelen: Afdeling VIII (B) - Europees toezichthouder voor gegevensbescherming 38. merkt op dat de Europees toezichthouder voor gegevensbescherming niet benoemd is en dat dit kantoor nog niet operationeel is; heeft er derhalve mee ingestemd de kredieten die opgenomen zijn in de begroting 2002 via de "frontloading"-operatie over te schrijven; heeft daarom besloten voorlopig geen kredieten op te nemen in de begroting 2003; o o o 39. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie, samen met de amendementen, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de overige betrokken instellingen en organen. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (8652/2/2002 – C5-0311/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie (2) aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 798 ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0337/2002 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (10612/2/2002 – C5&nbhy;0383/2002) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 10 (3) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 78 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0320/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (9359/6/2002 – C5&nbhy;0384/2002) (1) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 281 ) (3) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0343/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in tweede lezing vastgesteld op 24 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2002/…/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (5) , Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (6) , Volgens de procedure van artikel 251 (7) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Een echte interne markt voor financiële diensten is van cruciaal belang voor economische groei en het scheppen van werkgelegenheid in de Gemeenschap. (2) Voor een geïntegreerde en efficiënte financiële markt is marktintegriteit nodig. Een goede werking van de effectenmarkten en vertrouwen van het publiek in de markten zijn noodzakelijke voorwaarden voor economische groei en welvaart. Marktmisbruik schaadt de integriteit van de financiële markten en schendt het vertrouwen van het publiek in effecten en derivaten. (3) In de Mededeling van de Commissie "Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële markten: een actieplan" van 11 mei 1999 wordt een reeks maatregelen genoemd die noodzakelijk zijn om de interne markt voor financiële diensten te voltooien. Tijdens de Europese Raad van Lissabon in april 2000 is aangedrongen op uitvoering van dit actieplan tegen 2005. In het actieplan wordt de noodzaak benadrukt om een richtlijn betreffende marktmanipulatie op te stellen. (4) Tijdens zijn zitting van 17 juli 2000 heeft de Raad het Comité van wijzen inzake de regulering van de Europese effectenmarkten opgericht. In zijn eindverslag stelde dit Comité van wijzen voor om nieuwe wetgevingstechnieken in te voeren op basis van een aanpak op vier niveaus, te weten kaderbeginselen, uitvoeringsmaatregelen, samenwerking en toezicht op de naleving. Niveau 1, de richtlijn, dient zich te beperken tot globale, algemene kaderbeginselen, terwijl niveau 2 technische uitvoeringsmaatregelen dient te omvatten die door de Commissie moeten worden vastgesteld, hierin bijgestaan door een comité. (5) De Europese Raad van Stockholm in maart 2001 heeft in zijn resolutie het eindverslag van het Comité van wijzen goedgekeurd alsmede de voorgestelde aanpak op vier niveaus om het regelgevingsproces met betrekking tot de communautaire wetgeving inzake effecten efficiënter en transparanter te maken. (6) In de resolutie van het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van de financiëledienstenwetgeving van 5 februari 2002 werd ook het verslag van het Comité van wijzen onderschreven, en wel op basis van de plechtige verklaring die op diezelfde dag door de Commissie voor het Parlement werd afgelegd en de brief van het voor de interne markt bevoegde Commissielid van 2 oktober 2001 aan de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement met betrekking tot de garanties die het Europees Parlement bij deze procedure zullen worden geboden. (7) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8) . (8) Volgens de Europese Raad van Stockholm moeten de uitvoeringsmaatregelen van niveau 2 vaker worden gebruikt om ervoor te zorgen dat de technische bepalingen gelijke tred kunnen houden met de marktontwikkelingen en met de ontwikkelingen inzake toezicht, en moeten voor alle stadia van de werkzaamheden van niveau 2 termijnen worden gesteld. (9) Na de eerste indiening van ontwerpuitvoeringsmaatregelen beschikt het Europees Parlement over een termijn van drie maanden om deze te behandelen en zich erover uit te spreken. In met redenen omklede, dringende gevallen kan deze termijn evenwel worden ingekort. Als het Parlement binnen deze termijn een resolutie aanneemt, behandelt de Commissie de ontwerp-uitvoeringsmaatregelen opnieuw. (10) Nieuwe financiële en technische ontwikkelingen &nbhy; nieuwe producten, nieuwe technologieën, toenemende grensoverschrijdende activiteiten en internet &nbhy; brengen meer prikkels, middelen en gelegenheden voor marktmisbruik met zich mee. (11) Het bestaande rechtskader van de Gemeenschap om de marktintegriteit te beschermen is onvolledig. De voorschriften lopen per lidstaat uiteen, waardoor er bij de marktdeelnemers dikwijls onzekerheid heerst over begrippen, definities en wetshandhaving. In sommige lidstaten bestaat geen wetgeving op het gebied van prijsmanipulatie en de verspreiding van misleidende informatie. (12) Marktmisbruik omvat handel met voorwetenschap en marktmanipulatie. De wetgeving tegen handel met voorwetenschap dient hetzelfde doel als wetgeving tegen marktmanipulatie: het waarborgen van de integriteit van de Europese financiële markten en het vergroten van het vertrouwen van de beleggers in deze markten. Het verdient derhalve de voorkeur gecombineerde regelgeving aan te nemen om zowel handel met voorwetenschap als marktmanipulatie te bestrijden. Eén enkele richtlijn voorziet de gehele Gemeenschap van één rechtskader voor de verdeling van taken, wetshandhaving en samenwerking. (13) Gezien de veranderingen op de financiële markten en de wijzigingen in de Gemeenschapswetgeving die zich hebben voorgedaan sinds de aanneming van Richtlijn 89/592/EEG van de Raad van 13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften inzake transacties van ingewijden (9) , is vervanging van deze richtlijn noodzakelijk om ervoor te zorgen dat zij in overeenstemming is met de wetgeving op het gebied van marktmanipulatie. Een nieuwe richtlijn is tevens noodzakelijk om lacunes in de Gemeenschapswetgeving te voorkomen die zouden kunnen worden gebruikt voor onrechtmatig gedrag en die het vertrouwen van het publiek zouden ondermijnen en derhalve afbreuk zouden doen aan de goede werking van de markten. (14) Deze richtlijn komt tegemoet aan de bezorgdheid die de lidstaten naar aanleiding van de terreuraanslagen van 11 september 2001 hebben uitgesproken met betrekking tot de bestrijding van de financiering van terroristische activiteiten. (15) Handel met voorwetenschap en marktmanipulatie zijn een belemmering voor volledige en reële markttransparantie, die voor alle marktdeelnemers in geïntegreerde financiële markten een eerste vereiste is om handelstransacties te kunnen verrichten. (16) Voorwetenschap is kennis van niet openbaar gemaakte informatie die concreet is en die rechtstreeks of middellijk betrekking heeft op een of meer emittenten van financiële instrumenten of op een of meer financiële instrumenten. Informatie die een aanzienlijke invloed zou kunnen hebben op de koersvorming en de koersontwikkeling op een gereglementeerde markt als zodanig, kan beschouwd worden als informatie die indirect betrekking heeft op een of meer emittenten van financiële instrumenten of een of meer daarvan afgeleide financiële instrumenten. (17) Wat handel met voorwetenschap betreft, moet rekening worden gehouden met de gevallen waarin de bron van de voorkennis niet een beroep of een functie is, maar de verrichte criminele activiteiten, waarvan de voorbereiding of de uitvoering een aanzienlijke invloed zou kunnen hebben op de koersen van een of meer financiële instrumenten of op de koersvorming op de gereglementeerde markt als zodanig. (18) Gebruik van voorwetenschap kan bestaan in de verwerving of vervreemding van financiële instrumenten, terwijl de betrokken partij weet of zou moeten weten dat de informatie waarover men beschikt, voorwetenschap betreft. Te dien aanzien moeten de bevoegde autoriteiten bepalen wat een normaal en redelijk persoon in de gegeven omstandigheden weet of zou moeten weten. Bovendien kan het loutere feit dat marketmakers, instanties die als tegenpartij mogen optreden, of personen die bevoegd zijn om opdrachten van derden uit te voeren, en die over voorwetenschap beschikken, zich in de eerste twee gevallen beperken tot hun legitieme bedrijf van koop en verkoop van financiële instrumenten of, in het laatstgenoemde geval, het naar behoren uitvoeren van een order, op zichzelf niet beschouwd worden als gebruik van voorwetenschap. (19) De lidstaten moeten de als "front-running" bekend staande praktijk aanpakken, met inbegrip van "front-running" in van grondstoffen afgeleide instrumenten, wanneer zulks marktmisbruik vormt volgens de definities in deze richtlijn. (20) Een persoon die transacties of handelsorders verricht die zien op marktmanipulatie, zou kunnen aantonen dat zijn beweegredenen om zich te begeven in dergelijke transacties of handelsorders rechtmatig waren, en dat die transacties en handelsorders in overeenstemming zijn met de gebruikelijke praktijken van de betrokken gereglementeerde markt. Er kan dan toch een sanctie worden opgelegd als de bevoegde autoriteit een andere, onrechtmatige beweegreden achter de transacties of handelsorders constateert. (21) De bevoegde autoriteit kan richtsnoeren verstrekken met betrekking tot aangelegenheden die onder de richtlijn vallen, zoals de definitie van voorwetenschap in verband met van grondstoffen afgeleide instrumenten en toepassing van de definitie van gebruikelijke marktpraktijken in verband met de definitie van marktmanipulatie. Deze richtsnoeren dienen in overeenstemming te zijn met de bepalingen van de richtlijn en met de uitvoeringsbepalingen die zijn vastgesteld overeenkomstig de comitéprocedure. (22) De lidstaten mogen de meest geschikte wijze kiezen om personen te reguleren die in verband met financiële instrumenten of emittenten van financiële instrumenten onderzoek verrichten of resultaten van onderzoek verspreiden, of die andere voor distributiekanalen of voor het publiek bestemde informatie voortbrengen of verspreiden waarin beleggingsstrategieën worden aanbevolen of voorgesteld, waaronder geschikte mechanismen voor zelfregulering; de Commissie wordt daarvan in kennis gesteld. (23) Het op internet-sites plaatsen van voorwetenschap geschiedt in overeenstemming met de voorschriften inzake doorgifte van persoonsgegevens naar derde landen die vervat zijn in Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (10) . (24) Een snelle en eerlijke bekendmaking van informatie verhoogt de marktintegriteit, terwijl de selectieve bekendmaking van informatie door emittenten het vertrouwen van beleggers in de integriteit van de financiële markten kan schaden. Professionele marktpartijen moeten op verschillende wijzen een bijdrage leveren aan marktintegriteit. Dergelijke maatregelen kunnen bijvoorbeeld bestaan uit het opstellen van "grijze lijsten", de toepassing van "window trading" op kwetsbare personeelscategorieën, de toepassing van interne gedragscodes en de oprichting van "Chinese muren". Dergelijke preventieve maatregelen kunnen marktmisbruik uiteraard alleen helpen bestrijden indien ze op doortastende wijze worden uitgevoerd en terdege worden gecontroleerd. Adequaat toezicht op de naleving houdt bijvoorbeeld de aanwijzing in van "compliance officers" binnen de desbetreffende lichamen en periodieke controles door onafhankelijke auditors. (25) Dankzij de moderne communicatiemiddelen kan wat betreft de toegang tot financiële informatie gezorgd worden voor een billijker evenwicht tussen de specialisten op de financiële markten en de particuliere belegger, maar neemt tegelijkertijd het risico van verspreiding van onjuiste of misleidende informatie toe. (26) Meer openheid over transacties die worden verricht door personen met leidinggevende verantwoordelijkheden bij de emittenten en, in voorkomend geval, door personen die nauw aan hen gelieerd zijn, is een preventieve maatregel tegen marktmisbruik. Bekendmaking van deze transacties, op zijn minst per afzonderlijk geval , kan tevens een zeer waardevolle bron van informatie voor de beleggers vormen. (27) Marktdeelnemers moeten bijdragen aan de voorkoming van marktmisbruik en structurele maatregelen nemen ter voorkoming en aan het licht brengen van marktmanipulatie. Deze voorzieningen kunnen eisen ten aanzien van transparantie van de verrichte transacties betreffen, evenals volledige openbaarmaking van prijsafspraken, een systeem dat op een eerlijke wijze orders bij elkaar brengt, invoering van een doeltreffend systeem voor de opsporing van atypische orders, voldoende robuuste systemen voor de vaststelling van referentieprijzen van financiële instrumenten en heldere regels voor de opschorting van transacties. (28) Deze richtlijn dient door de lidstaten te worden geïnterpreteerd en uitgevoerd op een wijze die aansluit bij de eisen van doeltreffende regelgeving, teneinde de belangen van aandeelhouders die stemrecht in een onderneming bezitten (of die door uitoefening of conversie over dergelijke rechten kunnen beschikken) te beschermen als de onderneming voorwerp is van een openbaar overnamebod of een andere voorgestelde zeggenschapswijziging. Met name belet deze richtlijn een lidstaat niet de maatregelen in te voeren of te handhaven die hij voor dit doel nodig acht. (29) Het hebben van toegang tot voorwetenschap over een andere onderneming en het aanwenden ervan in het kader van een openbaar overnamebod met het oog op het verwerven van de zeggenschap over deze onderneming of om een fusie met deze onderneming voor te stellen, mag op zich niet als handel met voorwetenschap worden aangemerkt. (30) Aangezien de verwerving of vervreemding van financiële instrumenten noodzakelijkerwijs wordt voorafgegaan door een daartoe strekkend besluit van de persoon die de transactie verricht, mag het feit dat deze verwerving of vervreemding plaatsvindt op zichzelf niet als misbruik van voorwetenschap worden aangemerkt. (31) Op basis van openbare gegevens verricht onderzoek en aan de hand van die gegevens opgestelde ramingen kunnen niet als voorwetenschap worden beschouwd en transacties op basis van dergelijk onderzoek of ramingen mogen bijgevolg op zichzelf niet als handel met voorwetenschap in de zin van deze richtlijn worden aangemerkt. (32) De lidstaten en het Europese stelsel van centrale banken, de nationale centrale banken of andere officieel aangewezen instanties, of personen die namens hen handelen, mogen niet aan beperkingen worden onderworpen bij de uitvoering van het monetair beleid, het wisselkoersbeleid en het beheer van de overheidsschuld. (33) Stabilisatie van financiële instrumenten of handel in eigen aandelen in het kader van terugkoopactiviteiten kan onder bepaalde omstandigheden rechtmatig zijn om economische redenen en mag derhalve op zichzelf niet als marktmisbruik worden aangemerkt. Er moeten gemeenschappelijke regels worden ontwikkeld die een praktische leidraad bieden. (34) De steeds grotere reikwijdte van de financiële markten, de snelle veranderingen en de talrijke nieuwe producten en ontwikkelingen maken een ruime toepassing van deze richtlijn op de desbetreffende financiële instrumenten en technieken noodzakelijk teneinde de integriteit van de financiële markten van de Gemeenschap te waarborgen. (35) Om gelijke spelregels op de financiële markten van de Gemeenschap tot stand te brengen is een ruim geografisch toepassingsgebied van de bepalingen uit hoofde van deze richtlijn noodzakelijk. Met betrekking tot afgeleide instrumenten die niet tot de handel zijn toegelaten maar wel onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, moet elke lidstaat bevoegd zijn sancties op te leggen voor op zijn grondgebied of in het buitenland verrichte handelingen die betrekking hebben op onderliggende financiële instrumenten die toegelaten zijn tot de handel op een gereglementeerde markt die op zijn grondgebied gelegen is of werkzaam is of waarvoor toelating tot de handel op een dergelijke gereglementeerde markt is aangevraagd. Elke lidstaat moet ook bevoegd zijn sancties op te leggen voor op zijn grondgebied verrichte handelingen die betrekking hebben op onderliggende financiële instrumenten die toegelaten zijn tot de handel op een gereglementeerde markt in een lidstaat of waarvoor een verzoek om toelating tot de handel op die markt is gedaan. (36) De grote verscheidenheid aan bevoegde autoriteiten in de lidstaten en de uiteenlopende verantwoordelijkheden waarmee zij zijn belast, kunnen verwarring teweegbrengen onder de deelnemers aan het economisch verkeer. Er moet in elke lidstaat één bevoegde autoriteit worden aangewezen die ten minste de eindverantwoordelijkheid draagt voor het toezicht op de naleving van de krachtens deze richtlijn vastgestelde bepalingen en voor de internationale samenwerking. Die autoriteit moet van administratieve aard zijn om haar onafhankelijkheid van deelnemers aan het economisch verkeer te waarborgen en belangenconflicten te vermijden. In overeenstemming met de nationale wetgeving dienen de lidstaten te zorgen voor een adequate financiering van die bevoegde autoriteit. Zij dient te beschikken over passende regelingen voor raadpleging inzake eventuele wijzigingen in de nationale wetgeving, zoals een raadgevend comité bestaande uit vertegenwoordigers van emittenten, verleners van financiële diensten en consumenten, zodat zij volledig op de hoogte is van hun opvattingen en wensen. (37) Een gemeenschappelijke minimumuitrusting van krachtige instrumenten en bevoegdheden voor de bevoegde autoriteit van elke lidstaat zal de doeltreffendheid van het toezicht waarborgen. Op de markt actieve ondernemingen en alle deelnemers aan het economisch verkeer moeten op hun niveau ook bijdragen tot de integriteit van de markt. In die zin vormt de aanwijzing van één bevoegde autoriteit voor marktmisbruik geen beletsel voor samenwerking of het delegeren van taken, onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteit, tussen die autoriteit en de op de markt actieve ondernemingen om een doeltreffend toezicht op de naleving van de krachtens deze richtlijn vastgestelde bepalingen te waarborgen. (38) Om ervoor te zorgen dat een communautair rechtskader tegen marktmisbruik naar behoren functioneert, dient iedere inbreuk op de krachtens deze richtlijn vastgestelde verbodsbepalingen of vereisten onverwijld aan het licht gebracht en bestraft te worden. Daartoe moeten de sancties voldoende afschrikkend zijn en in verhouding tot de ernst van de inbreuk en de gerealiseerde winst staan en consequent worden toegepast. (39) Wanneer de lidstaten administratieve maatregelen en sancties vaststellen, mogen zij niet uit het oog verliezen dat een hoge mate van overeenstemming van de voorschriften tussen de landen onderling noodzakelijk is. (40) Toenemende grensoverschrijdende activiteiten vereisen een betere samenwerking en een alomvattend geheel aan bepalingen inzake de uitwisseling van informatie tussen de nationale bevoegde autoriteiten. De organisatie van het toezicht en van de onderzoeksbevoegdheden in de afzonderlijke lidstaten mogen geen belemmering vormen voor de samenwerking tussen de bevoegde nationale autoriteiten. (41) Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk marktmisbruik in de vorm van handel met voorwetenschap en marktmanipulatie te voorkomen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van de maatregelen, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen vaststellen, overeenkomstig het beginsel van subsidiariteit als bedoeld in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het beginsel van evenredigheid als bedoeld in genoemd artikel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen noodzakelijk is om deze doelstellingen te bereiken. (42) Om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen op de financiële markten kan het van tijd tot tijd nodig zijn om aan de in deze richtlijn vastgelegde voorschriften praktische richtsnoeren of uitvoeringsmaatregelen toe te voegen; de Commissie dient derhalve de bevoegdheid te krijgen om, na raadpleging van het bij Besluit 2001/528/EG van de Commissie (11) ingestelde Europees Comité voor het effectenbedrijf, uitvoeringsmaatregelen te nemen, mits deze geen wijzigingen met zich meebrengen van de essentiële onderdelen van deze richtlijn of van de besluiten die de Commissie overeenkomstig de beginselen van deze richtlijn neemt. (43) Bij de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden overeenkomstig deze richtlijn dient de Commissie de volgende beginselen in acht te nemen: (44) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in het bijzonder in artikel 11 hiervan, alsmede in artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden. In dit verband belet niets in deze richtlijn de lidstaten om hun constitutionele regels inzake de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting in de media toe te passen, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Met betrekking tot van grondstoffen afgeleide instrumenten betekent voorwetenschap niet openbaar gemaakte informatie die concreet is en rechtstreeks of middellijk betrekking heeft op een of meer van die afgeleide instrumenten, en die gebruikers op markten waarop die instrumenten worden verhandeld overeenkomstig de gebruikelijke marktpraktijken op die markten verwachten te ontvangen. Voor personen die zijn belast met de uitvoering van orders met betrekking tot financiële instrumenten omvatt voorwetenschap tevens informatie die door de klant wordt verstrekt en verband houdt met de lopende orders van de klant, die concreet is, die direct of middellijk betrekking heeft op een of meer emittenten van financiële instrumenten of op een of meer financiële instrumenten en die, indien zij openbaar zou worden gemaakt, een aanzienlijke invloed zou kunnen hebben op de koers van deze financiële instrumenten of op de koers van daarvan afgeleide financiële instrumenten. De onderstaande gevallen zijn in het bijzonder af te leiden van de hierboven gegeven definitie in a), b) en c): De definities van marktmanipulatie zullen zodanig worden toegepast dat zij ook nieuwe handelwijzen kunnen behelzen die als marktmanipulatie kunnen worden aangemerkt. Om met de ontwikkelingen op de financiële markten rekening te houden en een uniforme toepassing van deze richtlijn in de Gemeenschap te garanderen, stelt de Commissie overeenkomstig de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast betreffende de punten 1, 2 en 3, van dit artikel. Artikel 2 1. De lidstaten verbieden de in de tweede alinea bedoelde personen die over voorwetenschap beschikken om gebruik te maken van deze voorwetenschap door, voor eigen rekening of voor rekening van derden, rechtstreeks of middellijk de financiële instrumenten waarop deze voorwetenschap betrekking heeft te verkrijgen of te vervreemden, of te trachten deze te verwerven of te vervreemden. De eerste alinea is van toepassing op iedere persoon die in het bezit van die informatie is: 2. Indien de in lid 1 bedoelde persoon een rechtspersoon is, is het in dat lid vervatte verbod tevens van toepassing op de natuurlijke personen die deelnemen aan de beslissing de transactie voor rekening van de rechtspersoon in kwestie uit te voeren. 3. Dit artikel is niet van toepassing op transacties die worden verricht ter nakoming van een opeisbaar geworden verplichting tot verwerving of vervreemding van financiële instrumenten als deze verplichting voortvloeit uit een overeenkomst die werd gesloten voordat voorwetenschap werd verkregen. Artikel 3 De lidstaten verbieden iedere persoon waarop de verbodsbepaling van artikel 2 van toepassing is: Artikel 4 De lidstaten dragen er zorg voor dat de artikelen 2 en 3 ook toegepast worden op iedere andere persoon dan de in die artikelen bedoelde persoon die over voorwetenschap beschikt en weet of zou moeten weten dat het om voorwetenschap gaat. Artikel 5 De lidstaten verbieden iedere persoon zich in te laten met marktmanipulatie. Artikel 6 1. De lidstaten dragen er zorg voor dat emittenten van financiële instrumenten voorwetenschap zo snel mogelijk openbaar maken, voorzover deze rechtstreeks betrekking heeft op de betrokken emittent. Onverminderd eventuele maatregelen die worden getroffen met het oog op de naleving van de eerste alinea, zien de lidstaten erop toe dat emittenten alle voorwetenschap die zij openbaar dienen te maken gedurende een passende periode op hun internet-website plaatsen. 2. Een emittent kan, op eigen verantwoordelijkheid, de openbaarmaking van voorwetenschap, als bedoeld in lid 1, uitstellen teneinde zijn rechtmatige belangen te beschermen, mits dit waarschijnlijk geen misleiding van het publiek tot gevolg heeft en de emittent de vertrouwelijkheid van deze informatie kan waarborgen. De lidstaten kunnen verlangen dat de emittent de bevoegde autoriteit onverwijld in kennis stelt van zijn besluit om de openbaarmaking van voorwetenschap uit te stellen. 3. De lidstaten verlangen dat wanneer een emittent of een persoon die namens of voor rekening van de emittent optreedt, voorwetenschap meedeelt aan een derde in het kader van de normale uitoefening van zijn werk, beroep of functie, zoals bedoeld in artikel 3, onder a), hij deze informatie daadwerkelijk en volledig openbaar maakt, en wel gelijktijdig in geval van een opzettelijke bekendmaking en onverwijld bij een niet&nbhy;opzettelijke bekendmaking; De bepalingen van de eerste alinea zijn niet van toepassing indien de persoon die de informatie ontvangt een geheimhoudingsplicht heeft, ongeacht of die gebaseerd is op wet&nbhy; of regelgeving, statutaire bepalingen of een overeenkomst. De lidstaten verlangen dat emittenten of personen die namens hen of voor hun rekening optreden, een lijst opstellen van de personen die bij hen, op basis van een arbeidscontract of anderszins, werkzaam zijn en toegang hebben tot voorwetenschap. De emittenten en de personen die namens hen of voor hun rekening optreden, moeten die lijst regelmatig actualiseren en desgevraagd aan de bevoegde autoriteit toezenden. 4. Personen met leidinggevende verantwoordelijkheid bij een emittent van financiële instrumenten en, in voorkomend geval, personen die nauw met hen gelieerd zijn, moeten minimaal de bevoegde autoriteit in kennis stellen van transacties voor eigen rekening met aandelen die zijn uitgegeven door de emittent waarvan zij deel uitmaken of met derivaten daarvan of andere daaraan verbonden financiële instrumenten. De lidstaten zorgen ervoor dat het publiek zo spoedig mogelijk gemakkelijk toegang heeft tot dergelijke informatie, op zijn minst per afzonderlijk geval . 5. De lidstaten zien erop toe dat er voorzien is in passende regelgeving om ervoor te zorgen dat personen met betrekking tot financiële instrumenten of emittenten van financiële instrumenten onderzoek verrichten of resultaten van onderzoek verspreiden, of personen die andere voor distributiekanalen of voor het publiek bestemde informatie voortbrengen of verspreiden waarin beleggingsstrategieën worden aanbevolen of voorgesteld, redelijke maatregelen treffen om te waarborgen dat de informatie een juiste voorstelling van zaken biedt en dat zij hun belangen bekendmaken of de belangenconflicten ten aanzien van de financiële instrumenten waarop die informatie betrekking heeft, meedelen. Deze regelgeving wordt aan de Commissie meegedeeld. 6. De lidstaten zien erop toe dat de marktdeelnemers structurele voorzieningen treffen om marktmanipulatie te voorkomen en aan het licht te brengen. 7. Om te zorgen voor naleving van het bepaalde in de leden 1, 2, 3 en 4 kan de bevoegde autoriteit alle maatregelen nemen die nodig zijn opdat het publiek juist geïnformeerd wordt. 8. Openbare instanties die statistieken verspreiden die een aanzienlijk effect op financiële markten kunnen hebben, doen dat op een billijke en transparante wijze. 9. De lidstaten verlangen dat personen die beroepshalve transacties in financiële instrumenten tot stand brengen, de bevoegde autoriteit onverwijld waarschuwen indien zij een redelijk vermoeden hebben dat een transactie handel met voorwetenschap of marktmanipulatie inhoudt. 10. Om met de technische ontwikkelingen op de financiële markten rekening te houden en een eenvormige toepassing van deze richtlijn te garanderen, stelt de Commissie overeenkomstig de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast betreffende: Artikel 7 Deze richtlijn is niet van toepassing op transacties die in het kader van het monetaire beleid, het valutabeleid of het beheer van de overheidsschuld, worden verricht door een lidstaat, het Europese stelsel van centrale banken, een nationale centrale bank of een ander daartoe officieel aangewezen orgaan, of door een namens hen optredende persoon. De lidstaten kunnen deze uitzondering uitbreiden tot hun deelstaten of soortgelijke lokale overheden voor wat het beheer van de openbare schuld van die deelstaten of van die lokale overheden betreft. Artikel 8 De in deze richtlijn vervatte verbodsbepalingen zijn niet van toepassing op de handel in eigen aandelen in het kader van "terugkoop"-activiteiten, noch op stabilisatie van een financieel instrument, mits die handel geschiedt overeenkomstig uitvoeringsmaatregelen vastgesteld volgens de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 9 De bepalingen van deze richtlijn zijn van toepassing op alle financiële instrumenten die zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in ten minste één lidstaat, of waarvoor toelating tot de handel op een dergelijke markt is aangevraagd, ongeacht of de transactie zelf daadwerkelijk op die markt plaatsvindt. De artikelen 2, 3 en 4 zijn ook van toepassing op financiële instrumenten die niet zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt in een lidstaat, maar waarvan de waarde afhankelijk is van die van een financieel instrument als bedoeld in het eerste lid. Artikel 6, leden 1, 2 en 3, is niet van toepassing op emittenten die niet verzocht hebben om of ingestemd hebben met de toelating van hun financiële instrumenten tot de handel op een gereglementeerde markt in een lidstaat. Artikel 10 De lidstaten passen de verbodsbepalingen en vereisten van deze richtlijn toe op: Artikel 11 Onverminderd de bevoegdheden van de gerechtelijke autoriteiten wijzen de lidstaten één enkele bevoegde administratieve autoriteit aan om ervoor te zorgen dat de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen worden toegepast. De lidstaten stellen ten behoeve van marktpartijen doeltreffende overlegregelingen en -procedures vast betreffende eventuele wijzigingen in de nationale wetgeving. Deze regelingen kunnen inhouden dat bij elke bevoegde autoriteit een raadgevend comité zitting heeft waarvan de samenstelling een zo goed mogelijke afspiegeling moet zijn van de diversiteit van de marktpartijen, bijvoorbeeld emittenten, verleners van financiële diensten of consumenten. Artikel 12 1. Aan de bevoegde autoriteit worden alle toezichts&nbhy; en onderzoekbevoegdheden verleend die nodig zijn voor de vervulling van haar taken. Zij oefent deze bevoegdheden als volgt uit: 2. Onverminderd het bepaalde in artikel 6, lid 7, worden de bevoegdheden bedoeld in lid 1 uitgeoefend in overeenstemming met de nationale wetgeving, en omvatten ze ten minste het recht om: 3. Dit artikel lid laat eventuele bepalingen van nationaal recht inzake het beroepsgeheim onverlet. Artikel 13 Het beroepsgeheim geldt voor alle personen die werkzaam zijn of zijn geweest bij de bevoegde autoriteit of bij iedere autoriteit of onderneming op de markt aan wie de bevoegde autoriteit haar bevoegdheden heeft gedelegeerd, met inbegrip van de door de bevoegde autoriteit gemachtigde accountants en deskundigen. Onder het beroepsgeheim vallende informatie mag aan geen enkele andere persoon of autoriteit worden verstrekt, tenzij op grond van wettelijke bepalingen. Artikel 14 1. Onverminderd het recht van de lidstaten tot het opleggen van strafrechtelijke sancties, zorgen de lidstaten ervoor dat overeenkomstig hun nationale wetgeving passende administratieve maatregelen of administratieve sancties kunnen worden opgelegd aan de verantwoordelijke personen indien krachtens deze richtlijn vastgestelde bepalingen niet worden nageleefd. De lidstaten zien erop toe dat deze maatregelen doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. 2. Overeenkomstig de in artikel 17, lid 2 bedoelde procedure stelt de Commissie een informatieve lijst op van de in lid 1 genoemde administratieve maatregelen en sancties. 3. De lidstaten stellen de sancties vast die moeten worden toegepast indien geen medewerking wordt verleend bij een onderzoek uit hoofde van artikel 12. 4. De lidstaten bepalen dat de bevoegde autoriteit iedere maatregel of sanctie die wordt opgelegd voor schending van de bij deze richtlijn aangenomen bepalingen openbaar mag maken, tenzij deze openbaarmaking de financiële markten ernstig in gevaar zou brengen of onevenredige schade zou toebrengen aan de betrokken partijen. Artikel 15 De lidstaten zorgen ervoor dat tegen de besluiten van de bevoegde autoriteit bij de rechter beroep kan worden ingesteld. Artikel 16 1. De bevoegde autoriteiten werken onderling samen wanneer dat voor de vervulling van hun taken nodig is, waartoe zij gebruik maken van de bevoegdheden waarover zij hetzij uit hoofde van deze richtlijn, hetzij ingevolge nationale wetgeving beschikken. De bevoegde autoriteiten verlenen assistentie aan de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten. Zij wisselen met name informatie uit en werken samen bij onderzoeksactiviteiten. 2. De bevoegde autoriteiten verstrekken op verzoek onmiddellijk alle inlichtingen die voor het in lid 1 genoemde doel noodzakelijk zijn. Indien nodig stellen de aangezochte bevoegde autoriteiten onverwijld de maatregelen vast die nodig zijn om de gevraagde informatie te verzamelen. Indien de aangezochte bevoegde autoriteit niet bij machte is de gevraagde informatie onmiddellijk te verstrekken, stelt zij de verzoekende bevoegde autoriteit van de redenen hiervan in kennis. De aldus verstrekte informatie valt onder de geheimhoudingsplicht waartoe eenieder gehouden is die bij de bevoegde autoriteiten die de informatie ontvangen, werkzaam is of is geweest. De bevoegde autoriteiten kunnen weigeren om aan een verzoek om inlichtingen gevolg te geven indien: In dat geval stellen zij de verzoekende bevoegde autoriteit daarvan in kennis, waarbij zij zo gedetailleerd mogelijke informatie verstrekken over de procedure of uitspraak in kwestie. Onverminderd artikel 226 van het Verdrag kan een bevoegde autoriteit waarvan een verzoek om inlichtingen niet binnen een redelijke termijn wordt gehonoreerd of waarvan een verzoek om inlichtingen wordt afgewezen, dit verzuim onder de aandacht te brengen van het Comité van Europese effectenregelgevers, dat zal beraadslagen om een snelle en doeltreffende oplossing te vinden. Onverminderd hun verplichtingen in het kader van strafrechtelijke procedures mogen de bevoegde autoriteiten die op grond van lid 1 informatie ontvangen, deze uitsluitend gebruiken voor de uitoefening van hun functies in de zin van deze richtlijn alsmede in het kader van bestuursrechtelijke of gerechtelijke procedures die specifiek met de uitoefening van deze functies verband houden. Wanneer de bevoegde autoriteit die de informatie heeft verstrekt daarin toestemt, mag de ontvangende autoriteit de informatie echter voor andere doeleinden gebruiken of doorgeven aan de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten. 3. Wanneer een bevoegde autoriteit ervan overtuigd is dat er op het grondgebied van een andere lidstaat handelingen worden of zijn uitgevoerd die strijdig zijn met de bepalingen van deze richtlijn, dan wel dat bepaalde handelingen van invloed zijn op financiële instrumenten die verhandeld worden op een gereglementeerde markt in een andere lidstaat , geeft zij hiervan zo specifiek mogelijk kennis aan de bevoegde autoriteit van de andere lidstaat. De bevoegde autoriteit van de andere lidstaat neemt de nodige maatregelen en stelt de kennisgevende bevoegde autoriteit van het resultaat in kennis, alsmede, voorzover mogelijk, van belangrijke tussentijdse ontwikkelingen. Dit lid laat de bevoegdheden onverlet die zijn toegekend aan de bevoegde autoriteit die de informatie heeft doorgegeven. De bevoegde autoriteiten van de verschillende lidstaten die krachtens artikel 10 bevoegd zijn, raadplegen elkaar over de follow-up die zij overwegen aan hun optreden te geven. 4. Een bevoegde autoriteit van een lidstaat kan verzoeken dat een onderzoek wordt verricht door de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat op het grondgebied van die lidstaat. Verder kan zij verzoeken dat aan een aantal leden van haar personeel toestemming wordt verleend om de leden van het personeel van de bevoegde autoriteit van de andere lidstaat gedurende het onderzoek te vergezellen. Het onderzoek wordt evenwel verricht onder de eindverantwoordelijkheid van de lidstaat op het grondgebied waarvan het onderzoek plaatsvindt. De bevoegde autoriteiten kunnen een verzoek om een onderzoek zoals bedoeld in de eerste alinea, of een verzoek dat leden van hun personeel worden vergezeld door leden van het personeel van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat zoals bedoeld in de tweede alinea van dit lid, van de hand wijzen wanneer een dergelijk onderzoek gevaar zou kunnen opleveren voor de soevereiniteit, de veiligheid of de openbare orde van de aangezochte staat, of indien voor dezelfde feiten en tegen dezelfde personen reeds een gerechtelijke procedure is ingeleid in de aangezochte staat, of indien voor dezelfde feiten en tegen dezelfde personen in de aangezochte staat reeds een onherroepelijke uitspraak is gedaan. In dat geval stellen zij de verzoekende bevoegde autoriteit hiervan in kennis, waarbij zij zo gedetailleerd mogelijke informatie verstrekken over de procedure of uitspraak in kwestie. Onverminderd het bepaalde in artikel 226 van het Verdrag kan een bevoegde autoriteit waarvan een verzoek om een onderzoek of een verzoek dat leden van hun personeel leden van het personeel van de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat vergezellen, niet binnen een redelijke termijn wordt gehonoreerd, of wordt afgewezen, dit verzuim laten vaststellen door het Comité van Europese effectenregelgevers, dat zal beraadslagen om een snelle en doeltreffende oplossing te vinden. 5. De Commissie stelt overeenkomstig de in artikel 17, lid 2, bedoelde procedure uitvoeringsmaatregelen vast voor de procedures inzake de uitwisseling van informatie en grensoverschrijdend onderzoek zoals bedoeld in dit artikel. Artikel 17 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2001/528/EG ingestelde Europees comité voor het effectenbedrijf (hierna "het comité"). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van de artikelen 7 en 8 van dat besluit, voorzover de volgens deze procedure vastgestelde uitvoeringsmaatregelen de essentiële bepalingen van deze richtlijn niet wijzigen. De termijn die in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG is vastgesteld bedraagt drie maanden. 3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. 4. Onverminderd de reeds vastgestelde uitvoeringsmaatregelen wordt na het verstrijken van een periode van vier jaar na inwerkingtreding de toepassing van de bepalingen van de richtlijn met betrekking tot de vaststelling van technische voorschriften en besluiten overeenkomstig de procedure als bedoeld in lid 2 opgeschort. Op voorstel van de Commissie kunnen het Europees Parlement en de Raad besluiten de desbetreffende bepalingen te verlengen volgens de procedure genoemd in artikel 251 van het Verdrag, waartoe zij deze vóór het verstrijken van die periode aan een nieuw onderzoek moeten onderwerpen. Artikel 18 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op... (13) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 19 Artikel 11 laat de mogelijkheid voor een lidstaat onverlet om afzonderlijke wettelijke en bestuursrechtelijke regelingen in te stellen voor Europese overzeese gebiedsdelen waarvan de externe betrekkingen onder de bevoegdheid van de betrokken lidstaat vallen. Artikel 20 Richtlijn 89/592/EEG en artikel 68, lid 1, en artikel 81, lid 1, van Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (14) worden ingetrokken met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. Artikel 21 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 22 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 784 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0700/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0298/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 24 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. ... /2002 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het optreden van de Gemeenschap moet met name gericht zijn op waarborging van een hoog niveau van bescherming van de passagiers, met volledige inachtneming van de eisen op het gebied van consumentenbescherming. (2) Instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten berokkenen passagiers ernstige overlast en ongemak. (3) De Gemeenschap dient gemeenschappelijke minimumnormen voor bescherming vast te stellen, teneinde de rechten van de passagier uit te breiden en om ervoor te zorgen dat de luchtvaartmaatschappijen onder geharmoniseerde voorwaarden hun bedrijf uitoefenen op een geliberaliseerde markt. (4) Hoewel Verordening (EEG) nr. 295/91 van de Raad van 4 februari 1991 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor compensatie bij instapweigering in het geregeld luchtvervoer (6) een minimum aan bescherming voor de passagiers heeft gecreëerd, blijft het aantal passagiers dat tegen hun wil de toegang tot een vlucht wordt geweigerd onaanvaardbaar hoog. De beste manier om dit aantal omlaag te krijgen is de luchtvaartmaatschappijen te verplichten de mensen te vragen vrijwillig hun boekingen op te geven in ruil voor voordelen, en de luchtvaartmaatschappijen ervan te weerhouden passagiers tegen hun wil de toegang tot een vlucht te weigeren door middel van de eis dat er een ontmoedigend hoge compensatie moet worden betaald. (5) Passagiers aan wie tegen hun wil de toegang tot een vlucht is geweigerd moeten hun reis kunnen annuleren dan wel onder bevredigende omstandigheden voortzetten en moeten tijdens het wachten op een latere vlucht voldoende worden verzorgd. (6) Ook vrijwilligers moeten ook hun reis kunnen annuleren dan wel onder bevredigende voorwaarden voortzetten, wanneer ze met soortgelijke reisproblemen worden geconfronteerd. (7) De overlast en het ongemak dat voor de passagiers wordt veroorzaakt als gevolg van het annuleren van vluchten zou, met uitzondering van annuleringen die het gevolg zijn van overmacht waarvoor de luchtvaartmaatschappij of haar vertegenwoordiger derhalve niet verantwoordelijk zijn, ook moeten worden verminderd. De beste manier om dit te verwezenlijken is door de luchtvaartmaatschappijen te verplichten om voor de voorziene vertrektijd de getroffen passagiers hiervan in kennis te stellen en met hen tot een overeenkomst te komen over de voorwaarden waaronder ze kunnen instemmen met het opgeven van hun bevestigde boekingen. (8) Passagiers van wie de vlucht geannuleerd wordt en die hun bevestigde boeking niet vrijwillig opgeven moeten hun reis kunnen annuleren dan wel onder bevredigende voorwaarden voortzetten, en moeten tijdens het wachten op een latere vlucht voldoende worden verzorgd. (9) Ook passagiers van wie de vlucht voor een bepaalde tijd is uitgesteld moeten hun reis kunnen annuleren dan wel onder bevredigende voorwaarden voortzetten. (10) Aangezien het onderscheid tussen geregeld en ongeregeld luchtvervoer vervaagt, dient de bescherming van de passagiers niet alleen te gelden voor geregelde vluchten maar ook voor ongeregelde vluchten, inclusief vluchten in het kader van vakantie- en rondreizen . (11) Consumenten die pakketreizen kopen genieten reeds een hoog niveau van bescherming krachtens Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende vakantiepakketten en rondreispakketten (7) , die de touroperators verantwoordelijk stelt voor de goede uitvoering van het pakket, met inbegrip van het luchtvervoer. De bepalingen van deze verordening zijn derhalve niet van toepassing op consumenten die pakketreizen kopen . (12) Aangezien tickets in andere dan papiervorm gebruikelijk worden, dient deze verordening te gelden voor tickets in alle vormen, teneinde de passagiers van een uitgebreide bescherming te verzekeren. (13) Passagiers moeten in geval van instapweigering of annulering dan wel langdurige vertraging van hun vlucht volledig over hun rechten worden geïnformeerd, zodat zij op een doeltreffende wijze hun rechten kunnen uitoefenen. In geval van overboeking dienen de beschikbare zitplaatsen via een transparante procedure volgens uniforme criteria te worden toegewezen. (14) Reizigers hebben recht op een gelijke behandeling ongeacht de vervoersmodaliteit die ze gebruiken en distorsie van de mededinging tussen de verschillende vervoersmodaliteiten moet worden voorkomen; om die reden moeten gelijkaardige voorschriften worden goedgekeurd voor spoorweg-, ferry&nbhy;, bus- en autocarvervoer. (15) De lidstaten dienen regels in te voeren inzake de op overtreding van de bepalingen van deze verordening staande sancties, en ervoor zorgen dat deze regels worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend zijn, in verhouding staan tot de overtreding en een ontmoedigende werking hebben. (16) Verordening (EEG) nr. 295/91 dient derhalve te worden ingetrokken, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Onderwerp Deze verordening stelt de minimumrechten vast die luchtreizigers hebben bij: Artikel 2 Definities In de zin van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op passagiers die vertrekken vanuit een luchthaven die gelegen is op het grondgebied van een lidstaat waarop het Verdrag van toepassing is en op passagiers die een overeenkomst hebben met een communautaire luchtvaartmaatschappij of een touroperator , die vertrekt vanuit een in een derde land gelegen luchthaven naar een luchthaven op het grondgebied van de lidstaat waarop het Verdrag van toepassing is, tenzij zij gelijkwaardige compensatie en bijstand ontvangen in dat derde land, wanneer zij: 2. Deze verordening geldt niet voor passagiers die gratis of tegen een gereduceerd tarief reizen dat niet rechtstreeks of indirect voor het publiek toegankelijk is of voor passagiers die een pakketreis hebben geboekt . Passagiers die in het bezit zijn van tickets die door een luchtvaartmaatschappij of touroperator zijn verstrekt in het kader van een Frequent Flyer&nbhy;programma of een ander commercieel programma vallen echter wel onder deze verordening. 3. Deze verordening is van toepassing op iedere luchtvaartmaatschappij of touroperator waarmee een passagier als bedoeld in lid 1 en in lid 2, tweede zin , een overeenkomst heeft. De hierin omschreven verantwoordelijkheid en verplichtingen worden evenwel uitgebreid tot de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert zowel in geval van code sharing als ingeval de touroperator logistiek in de onmogelijkheid verkeert zijn verplichtingen na te komen. De touroperator, of in geval van code sharing de verkopende luchtvaartmaatschappij, kan ten aanzien van de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert alle nodige regresacties nemen ingeval deze verantwoordelijk is voor de instapweigering, de annulering of de vertraging van de vlucht . 4. De bepalingen van deze verordening zijn niet van invloed op de rechten van de passagiers volgens Richtlijn 90/314/EEG. Artikel 4 Door de luchtvaartmaatschappij of touroperator vastgestelde regels Iedere luchtvaartmaatschappij of touroperator stelt de regels vast die hij bij instapweigering zal toepassen, waaronder de regels betreffende de voorrang bij het instappen van passagiers, en stelt die ter beschikking van het publiek. Zij maken deel uit van de vervoersovereenkomst of –voorwaarden van de luchtvaartmaatschappij of touroperator. Artikel 5 Verplichtingen tegenover de passagiers in geval van instapweigering 1. Wanneer de in artikel 3, lid 3 bedoelde verantwoordelijke vervoerder reden heeft om voor een vlucht instapweigering te verwachten, stelt hij eerst vast welke passagiers op het tijdstip dat het inchecken wordt beëindigd nog op inchecking voor de betreffende vlucht wachten, en vraagt vervolgens of er vrijwilligers zijn die hun bevestigde boekingen willen opgeven in ruil voor bepaalde voordelen . 2. Vrijwilligers krijgen bijstand overeenkomstig artikel 8, en deze bijstand komt bij de in lid 1 bedoelde voordelen. Indien het aantal vrijwilligers dat zich aanbiedt niet voldoende is om de resterende passagiers met bevestigde boeking voor de vlucht te laten instappen, kan de in artikel 3, lid 3 bedoelde verantwoordelijke vervoerder passagiers tegen hun wil de toegang tot de vlucht weigeren overeenkomstig de door de luchtvaartmaatschappij of touroperator vastgestelde regels als bedoeld in artikel 4. 3. Indien passagiers de toegang tot een vlucht geweigerd wordt , compenseert de in artikel 3, lid 3 bedoelde verantwoordelijke vervoerder vrijwilligers en niet-vrijwilligers onmiddellijk overeenkomstig artikel 7, en biedt hen bijstand overeenkomstig de artikelen 8 en 9. 4. Indien een passagier door de luchtvaartmaatschappij of de touroperator in een hogere klasse wordt geplaatst dan die waarvoor een ticket is gekocht, mag geen bijbetaling worden gevraagd. Indien een passagier door de luchtvaartmaatschappij of de touroperator in een lagere klasse wordt geplaatst, vindt er terugbetaling plaats van het prijsverschil. 5. In geval van overboeking dienen de beschikbare zitplaatsen via een transparante procedure volgens uniforme criteria te worden toegewezen. Artikel 6 Instappen van gehandicapte passagiers Een luchtvaartmaatschappij of touroperator weigert niet de toegang tot een vlucht aan een gehandicapte passagier of een begeleider of een officiële geleidehond, aan een anderszins mindervalide passagier , aan een kind zonder begeleider , of aan passagiers die met kleine kinderen reizen . Artikel 7 Recht op compensatie 1. Wanneer passagiers de toegang tot een vlucht wordt geweigerd, ontvangen zij compensatie ten bedrage van: Bij de bepaling van de betreffende afstand wordt gekeken naar de laatste bestemming waar de passagier als gevolg van de instapweigering na de geplande tijd zal aankomen. Om de drie jaar kan de Commissie het bedrag aan compensatie aanpassen aan de stijging van de kosten van levensonderhoud. 2. Wanneer passagiers akkoord gaan met een andere vlucht naar hun eindbestemming overeenkomstig artikel 8 waarvan de aankomsttijd volgens dienstregeling bij vluchten van minder dan 1.000 km niet meer dan twee uur , bij vluchten tussen 1.000 en 3.500 km niet meer dan drie uur en bij vluchten van meer dan 3.500 km niet meer dan vier uur later valt dan die van de oorspronkelijk geboekte vlucht, mag de in lid 1 voorziene compensatie met 50% worden verminderd. Voor afstanden van meer dan 1.000 km wordt geen compensatie toegekend indien de aankomsttijd van de andere vlucht minder dan een uur later valt dan die van de oorspronkelijk geboekte vlucht. 3. De in lid 1 bedoelde compensatie wordt in contant geld uitbetaald of, met de schriftelijke toestemming van de passagier, per bankoverschrijving, bankcheque, of in de vorm van reisbonnen en/of andere diensten. 4. De in de leden 1 en 2 vermelde afstanden worden gemeten volgens de grote cirkelmethode (ortodromische lijn). Artikel 8 Recht op bijstand 1. In geval van instapweigering krijgen passagiers de keus tussen: De passagiers krijgen ook een gratis telefoongesprek en/of telex of fax&nbhy; en/of e&nbhy;mail&nbhy;bericht aangeboden naar de plaats van de eindbestemming en naar de plaats van vertrek . 2. Wanneer in het geval waarin een stad of regio wordt bediend door meerdere luchthavens, een luchtvaartmaatschappij of touroperator een passagier een vlucht aanbiedt naar een andere luchthaven dan die waarvoor was geboekt, draagt de luchtvaartmaatschappij of touroperator de kosten van de reis van die andere luchthaven naar de luchthaven waarvoor was geboekt of naar een andere met de passagier overeengekomen bestemming in de buurt. Artikel 9 Recht op gratis voorzieningen tijdens het wachten op een latere vlucht In geval van instapweigering krijgen de passagiers het volgende gratis aangeboden: c) gratis vervoer of vergoeding van de kosten voor het traject luchthaven - hotel - luchthaven. Artikel 10 Annulering 1. In geval van annulering van een vlucht gelden de volgende regelingen behalve wanneer de in artikel 3, lid 3 bedoelde verantwoordelijke vervoerder aantoont dat het enkel en alleen om een geval van overmacht gaat, dat derhalve niet onder zijn verantwoordelijkheid valt . 2. Wanneer de in artikel 3, lid 3 bedoelde verantwoordelijke vervoerder minder dan 48 uur voor de voorziene vertrektijd, een vlucht annuleert of dat redelijkerwijze verwacht, zal al het mogelijke worden ondernomen om de getroffen passagiers hiervan in kennis te stellen , hun de mogelijke alternatieven voor te leggen en met hen een overeenkomst te bereiken over de voorwaarden waaronder ze kunnen instemmen met het opgeven van hun boekingen. De passagiers zal minstens de keuze worden aangeboden tussen: 3. De passagiers met wie de in artikel 3, lid 3 bedoelde verantwoordelijke vervoerder geen overeenkomst bereikt overeenkomstig lid 2 van dit artikel en die zich bij de incheckbalie melden zoals bepaald in artikel 3, lid 1, worden dezelfde compensatie , gratis voorzieningen en bijstand aangeboden als in het geval van instapweigering, zoals omschreven in de artikelen 7, 8 en 9. Artikel 11 Vertraging 1. Wanneer de in artikel 3, lid 3 bedoelde verantwoordelijke vervoerder redelijkerwijs kan verwachten dat een vlucht een vertraging tot na de vertrektijd volgens dienstregeling oploopt van één uur bij vluchten van minder dan 1.000 km, of van twee uur bij vluchten tussen 1.000 en 3.500 km of van vier uur bij vluchten van meer dan 3.500 km , krijgen de passagiers dezelfde gratis voorzieningen aangeboden als in het geval van instapweigering, als omschreven in artikel 9, behoudens in geval van overmacht. In ieder geval volgt de aanbieding van die bijstand binnen de in de eerste alinea bedoelde tijdspanne voor iedere vluchtafstand . Passagiers met beperkte mobiliteit als bedoeld in artikel 2, onder m), alsook hun begeleiders wordt deze bijstand onmiddellijk aangeboden. 2. De verplichting tot het verlenen van bijstand geldt niet in geval van politieke instabiliteit of langdurige stakingen bij de basisvoorzieningen, dan wel andere omstandigheden waarop de luchtvaartmaatschappij geen invloed heeft. Bovendien zal bijstand alleen verstrekt worden indien de plaatselijke omstandigheden zulks mogelijk maken en op voorwaarde dat dit het vertrek niet nog meer vertraagt. Artikel 12 Verdere compensatie 1. Deze verordening is van toepassing onverminderd later door de passagier bij de bevoegde rechtbanken ingediende verzoekschriften voor verdere compensatie. 2. Deze bepaling is echter niet van toepassing op de in artikel 2, onder k) bedoelde vrijwilligers die uit hoofde van het bepaalde in artikel 5, leden 1 en 2 en in de artikelen 7, 8 en 9 een compensatie hebben aanvaard. Artikel 13 Compensatie door een derde 1. In gevallen waarin een luchtvaartmaatschappij of touroperator compensatie betaalt of aan de overige verplichtingen voldoet die krachtens deze verordening op hem rusten mag geen enkele bepaling van deze verordening zo worden uitgelegd als het recht beperkend om compensatie te verlangen van een derde volgens het geldend recht. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat een luchtvaartmaatschappij of touroperator eventuele aanspraken op schadevergoeding conform het beginsel dat degene die een schade veroorzaakt hiervoor aansprakelijk is, kunnen laten gelden jegens om het even welke derde partij, dus ook tegenover staten of andere met soevereiniteitsrechten beklede instanties. Artikel 14 Verplichting om de passagiers over hun rechten te informeren 1. De rechtspersoon die verantwoordelijk is voor het inchecken van passagiers zorgt ervoor dat er een goed leesbaar bericht duidelijk zichtbaar voor de passagier in de incheckzone is uitgehangen met de volgende tekst: "indien u niet tot uw vlucht wordt toegelaten, of indien deze is geannuleerd of voor minstens twee uur is uitgesteld, vraag dan bij de incheckbalie of de boarding gate om de tekst waarin onder meer uw rechten op compensatie en bijstand vermeld staan". 2. Een luchtvaartmaatschappij of touroperator die overgaat tot instapweigering of annulering van een vlucht bezorgt iedere daardoor getroffen passagier een schriftelijke mededeling waarin de regels voor compensatie en bijstand overeenkomstig de bepalingen van deze verordening zijn uiteengezet. Ook passagiers wier vlucht minstens twee uur vertraging heeft krijgen een soortgelijke mededeling. Tevens worden de gegevens die nodig zijn om contact op te nemen met de bevoegde nationale instantie als bedoeld in artikel 19 in schriftelijke vorm aan de passagiers verstrekt. Artikel 15 Rangschikking op grond van kwaliteit van de dienstverlening Met ingang van 1 januari 2004 wordt maandelijks een rangschikking op grond van de kwaliteit van het aanbod van luchtvaartmaatschappijen uit een oogpunt van kwaliteit van dienstverlening en tevredenheid van de klant, opgemaakt aan de hand van criteria zoals het aantal gevallen van instapweigering, verlies van bagage, vertragingen en klachten van passagiers, alsmede van een evaluatie van de kwaliteit van de geleverde informatie en service. Artikel 16 Uitsluiting van ontheffing 1. De uit deze verordening voortvloeiende verplichtingen ten aanzien van de passagier kunnen niet worden beperkt of opgeheven door middel van bijvoorbeeld een beperkende of ontheffingsclausule in de vervoerovereenkomst. 2. Indien een dergelijke beperkende of ontheffingsclausule niettemin wordt aangevoerd tegen een passagier, en deze een lagere compensatie heeft aanvaard dan die waarin is voorzien in deze verordening, heeft de passagier alsnog het recht om de nodige juridische stappen te ondernemen bij de bevoegde rechtbanken voor het verkrijgen van een aanvullende compensatie. Artikel 17 Sancties De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties op overtredingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze sancties worden toegepast. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend zijn, in verhouding staan tot de overtreding en een ontmoedigend effect hebben. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 1 januari 2004 in kennis van die bepalingen en delen eventuele latere wijzigingen onverwijld mede. Artikel 18 Handhaving Iedere lidstaat wijst een instantie aan die belast wordt met de handhaving van deze verordening en maakt dit bekent. De instantie is verantwoordelijk voor de handhaving van de verordening met betrekking tot de zich op het grondgebied van de lidstaat bevindende luchthavens en de vluchten vanuit een derde land naar een zich op dat grondgebied bevindende luchthaven. Zij heeft onder meer de taak de klachten met betrekking tot naleving van deze verordening te onderzoeken en de maatregelen te nemen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de rechten van de passagiers worden gerespecteerd. Artikel 19 Klachten Onverminderd artikel 12 kan een passagier een klacht indienen bij een door en lidstaat aangewezen instantie over een eventuele overtreding van deze verordening op een op het grondgebied van een lidstaat gelegen luchthaven of betreffende een vlucht vanuit een derde land naar een op dat grondgebied gelegen luchthaven. Indien de instantie niet verantwoordelijk is, geeft zij de klacht door aan de in het betreffende geval voor handhaving verantwoordelijke instantie. De instantie onderzoekt de klacht en neemt de maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de rechten van de passagier worden gerespecteerd. Artikel 20 Verslag Overeenkomstig artikel 18 brengt de Commissie uiterlijk 5 jaar na de inwerkingtreding van deze verordening verslag uit over de algemene werking en resultaten van deze verordening, met name wat betreft de frequentie van instapweigering en annulering van vluchten. Dit verslag gaat indien nodig vergezeld van wetsvoorstellen. Artikel 21 Intrekking Verordening (EEG) nr. 295/91 wordt ingetrokken. Artikel 22 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is bindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in alle lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 775 ) (1) , – gelet op artikel 251, lid 2, en artikel 156 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0111/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het advies van de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0324/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, zoals geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of het door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 24 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2002/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 1254/96/EG tot opstelling van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 156, eerste alinea, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Sinds de vaststelling van Beschikking nr. 1254/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 1996 tot opstelling van richtsnoeren voor trans&nbhy;Europese netwerken in de energiesector (6) is de behoefte ontstaan daarin nieuwe prioriteiten op te nemen, teneinde meer aandacht te geven aan belangrijke projecten, de lijst met projecten te actualiseren en de procedure voor de selectie van de projecten aan te passen. (2) Deze nieuwe prioriteiten vloeien voort uit de totstandbrenging van een meer open en concurrentiegerichte interne energiemarkt als gevolg van de tenuitvoerlegging van Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (7) en Richtlijn 98/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas (8) . Zij sluiten aan op de conclusies van de Europese Raad van Stockholm van maart 2001 inzake de ontwikkeling van de infrastructuren die noodzakelijk zijn voor de goede werking van de energiemarkt . Er dient een speciale inspanning te worden verricht om de doelstelling van een toenemend gebruik van duurzame energiebronnen te verwezenlijken , om aldus bij te dragen tot een beleid voor duurzame ontwikkeling. (3) Als regel dienen bouw en onderhoud van energie-infrastructuur onderworpen te zijn aan beginselen van de vrije markt. Dit is in overeenstemming met de voorstellen van de Commissie voor de verwezenlijking van de interne energiemarkt en de gemeenschappelijke voorschriften van het mededingingsrecht, die erop gericht zijn een opener en concurrerender interne energiemarkt tot stand te brengen. (4) De totstandkoming van een concurrerende en geïntegreerde interne energiemarkt kan op een veel kosten-effectievere wijze worden bereikt door de huidige wetgeving in het kader van het mededingingsbeleid te herzien dan door uitsluitend de capaciteit van de infrastructuur te vergroten, daar concurrentie vaak niet wordt belemmerd door knelpunten, maar door een gebrek aan strijd op de markten of door oligopolistische concentratie; (5) De energie-infrastructuur dient zodanig te worden aangelegd en onderhouden dat de interne markt voor energie efficiënt kan werken, waarbij rekening wordt gehouden met strategische criteria en universele dienstverlening. (6) Voorts volgen deze nieuwe prioriteiten uit het feit dat de trans&nbhy;Europese energienetwerken steeds belangrijker worden om de gasvoorziening in de Gemeenschap te diversifiëren, de energienetwerken van de kandidaat&nbhy;lidstaten te integreren en te bewerkstelligen dat de elektriciteitsnetten in Europa en in de landen aan de Middellandse Zee en de Zwarte Zee op elkaar zijn afgestemd. (7) De noodzaak van een efficiënte integratie van de energienetwerken van de kandidaat-lidstaten maakt het noodzakelijk dat de Commissie tijdig voor de toetreding van de eerste nieuwe lidstaten komt met een voorstel tot wijziging van Beschikking nr. 1254/96/EG. (8) Binnen de projecten op het gebied van de trans-Europese energienetwerken dienen prioritaire projecten te worden aangewezen die van groot belang zijn voor de goede werking van de interne energiemarkt of voor een continue energievoorziening. Daarom dient de mogelijkheid te bestaan voor hogere financiële bijstand voor de ontwikkelingsfase van prioritaire projecten op het gebied van energienetwerken zonder dat dit tot een verhoging van de in de financiële vooruitzichten 2003-2006 voor energienetwerken gereserveerde communautaire middelen leidt. Deze bijstand dient te gelden voor prioritaire projecten op het gebied van energienetwerken die door zelfstandige ondernemingen worden beheerd, die voor de Europese economie noodzakelijk maar voor afzonderlijke ondernemingen niet rendabel zijn en die de concurrentie tussen de ondernemingen niet verstoren. (9) De procedure voor de selectie van de projecten met betrekking tot de trans-Europese energienetwerken dient te worden aangepast ten behoeve van een evenwichtige toepassing van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van de trans-Europese netwerken (9) . De Commissie dient het Europees Parlement en de Raad een verslag voor te leggen met daarin een opsomming alsmede beschrijvingen van de maatregelen ten behoeve van de energienetwerken die in het geval van een verhoging van de communautaire bijstand van 10% naar 20% naar verwachting zullen leiden tot een snellere verwezenlijking van de desbetreffende prioritaire projecten. (10) De verhoging van de communautaire financiële bijstand van 10% naar 20% heeft uitsluitend betrekking op de ontwikkelingsfase van prioritaire projecten (10) . Communautaire financiële bijstand voor de constructiefase moet een zeer grote uitzondering blijven waarvoor een speciale rechtvaardiging vereist is. (11) De procedure voor de selectie van de projecten met betrekking tot de trans&nbhy;Europese energienetwerken dient op twee niveaus te worden aangepast: een eerste fase waarin een beperkt aantal thematisch gedefinieerde projecten van gemeenschappelijk belang wordt aangewezen, en een tweede fase waarin tot de gedetailleerde beschrijving, de zogenoemde specificaties, van de projecten wordt overgegaan. (12) Aangezien de specificaties van de projecten van doorslaggevend belang zijn voor de besteding van een aanzienlijk bedrag aan overheidsgelden, dient de wetgever om redenen van controle en transparantie de besluitvormingsbevoegdheid met betrekking tot deze specificaties te behouden binnen het kader van richtsnoeren en de criteria zoals vastgelegd in deze beschikking. (13) De bepalingen van Beschikking nr. 1254/96/EG inzake de comitéprocedure dienen te worden aangepast om rekening te houden met Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (11) . (14) De vaststelling van de projecten van gemeenschappelijk belang, de specificaties van deze projecten en de prioritaire projecten dient te geschieden zonder vooruit te lopen op de uitkomsten van de milieueffectbeoordeling van de projecten of van de plannen of programma's. (15) Het is raadzaam de termijn waarbinnen de Commissie krachtens Beschikking nr. 1254/96/EG het periodieke verslag inzake de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren moet uitbrengen, te verlengen, aangezien de Commissie uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2236/95 jaarlijks een verslag indient dat informatie bevat over de voortgang van de projecten, en met name van de prioritaire projecten. (16) Beschikking nr. 1254/96/EG dient derhalve te worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: Artikel 1 Beschikking nr. 1254/96/EG wordt als volgt gewijzigd: 1. In artikel 3 komen het eerste en tweede streepje als volgt te luiden: 2. Artikel 4 komt als volgt te luiden: Artikel 4 Prioriteiten De prioriteiten van het Gemeenschapsbeleid op het gebied van trans&nbhy;Europese energienetwerken, gelet op de noodzaak dat moet worden gezorgd voor duurzame ontwikkeling, zijn de volgende: 3. Artikel 6 wordt als volgt veranderd: (2) De projecten van gemeenschappelijk belang zijn opgenomen in bijlage II. (3) Elke wijziging die een verandering inhoudt van de omschrijving van een project, zoals vermeld in bijlage II, of van de indicatieve specificaties zoals vermeld in bijlage III wordt volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag behandeld. b) lid 4 wordt geschrapt. c) lid 8 komt als volgt te luiden: (8) "8. De evaluatie van de economische levensvatbaarheid bedoeld in lid 1, derde streepje, wordt gebaseerd op een kosten-batenanalyse, waarbij rekening wordt gehouden met alle kosten en baten, ook op middellange en/of lange termijn, in verband met de milieuaspecten, de continuïteit van de voorziening en de bijdrage tot de economische en sociale samenhang. Een dergelijke evaluatie is voor projecten een eerste vereiste om te worden aangewezen als project van gemeenschappelijk belang. 4. Het volgende artikel 6 bis wordt ingevoegd: Artikel 6 bis Prioritaire assen van Europees belang (1) Prioriteit wordt gegeven aan de aanleg van netwerken die verenigbaar zijn met duurzame ontwikkeling en die aan de volgende criteria voldoen: De lijst van prioritaire assen die aan deze criteria voldoen, is opgenomen in bijlage I. Over elke wijziging van deze bijlage wordt besloten volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag. (2) De overeenkomstig deze beschikking vastgestelde projecten van gemeenschappelijk belang die op de prioritaire assen liggen, worden aangeduid als "prioritaire projecten van Europees belang". (3) De betrokken lidstaten en de Commissie zetten zich binnen hun eigen bevoegdheden in voor de verwezenlijking van de prioritaire projecten van Europees belang , met name wanneer het gaat om grensoverschrijdende projecten . 5. Artikel 7 komt als volgt te luiden: Artikel 7 Bij de behandeling van projecten wordt getracht rekening te houden met de gevolgen voor de mededinging. Private financiering of financiering door de betrokken economische actoren wordt aangemoedigd. Concurrentieverstoring tussen de actoren op de markt wordt zoveel mogelijk vermeden. 6. De artikelen 8, 9 en 10 komen als volgt te luiden: Artikel 8 Beperkingen (1) De onderhavige beschikking loopt niet vooruit op de financiële verplichtingen van een lidstaat of van de Gemeenschap. (2) De onderhavige beschikking loopt niet vooruit op de uitkomsten van de milieueffectbeoordeling van de projecten en van de plannen of programma's waarmee het kader voor de toekomstige vergunning van de desbetreffende projecten wordt vastgelegd. De uitkomsten van de milieueffectbeoordelingen worden in aanmerking genomen. Artikel 9 Comité (1) De Commissie wordt bijgestaan door een comité, het Comité TEN&nbhy;energie genaamd, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. (2) In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van de artikelen 7 en 8 van dat besluit van toepassing. (3) De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt op drie maanden vastgesteld. Artikel 10 Verslag De Commissie stelt over de uitvoering van deze beschikking om de vier jaar een verslag op dat zij aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's voorlegt. Elke twee jaar stellen de lidstaten een verslag op over de tenuitvoerlegging en de voortgang van de uitvoering van de prioritaire projecten van Europees belang ten behoeve van grensoverschrijdende aansluitingen zoals bedoeld in bijlage III, project (a), project (b) en project (f). Dit verslag wordt voorgelegd aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's. 7. Het volgende artikel 10 bis wordt ingevoegd: Artikel 10 bis Toetredingslanden De Commissie legt uiterlijk 3 maanden voor de toetreding van nieuwe lidstaten een voorstel tot wijziging van de huidige beschikking voor. 8. De bijlage wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij de onderhavige beschikking. Artikel 2 Deze beschikking treedt in werking op de derde dag na haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Bijlage "BIJLAGE I TRANS&nbhy;EUROPESE ENERGIENETWERKEN Prioritaire projecten van Europees belang die liggen op de volgende prioritaire assen , zoals omschreven in artikel 6 bis, lid 2: ELEKTRICITEITSNETTEN EL 1. Frankrijk – België – Nederland – Duitsland: versterking van de elektriciteitsnetten die noodzakelijk zijn om de veelvuldige congestieproblemen in de Benelux op te lossen. EL.2. Grenzen van Italië met Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland: uitbreiding van de mogelijkheden voor de onderlinge koppeling van de elektriciteitsnetten. EL.3. Frankrijk – Spanje – Portugal: uitbreiding van de mogelijkheden voor de onderlinge koppeling van de elektriciteitsnetten tussen deze landen en voor het Iberisch schiereiland. EL.4. Griekenland – de Balkanlanden – UCTE&nbhy;systeem: ontwikkeling van de elektriciteitsnetten om Griekenland op het UCTE&nbhy;systeem (Unie voor de Coördinatie van het Transport van Elektriciteit) aan te sluiten. EL.5. Verenigd Koninkrijk – continentaal Europa en Noord&nbhy;Europa: vaststelling/uitbreiding van de mogelijkheden voor de onderlinge koppeling van de elektriciteitsnetten en mogelijke integratie van op de Noordzee opgewekte windenergie . EL.6. Ierland – Noord&nbhy;Ierland – Verenigd Koninkrijk: uitbreiding van de mogelijkheden voor de onderlinge koppeling van de elektriciteitsnetten en mogelijke integratie van op zee opgewekte windenergie. EL.7. Denemarken – Duitsland: uitbreiding van de mogelijkheden voor de onderlinge koppeling van de elektriciteitsnetten. GASNETTEN NG.1. Verenigd Koninkrijk – Nederland – Duitsland – Rusland: gasleidingen die de voornaamste gasbronnen in Europa met elkaar verbinden, om zo de interoperabiliteit van de netten te verbeteren en een continue gasvoorziening te verzekeren. NG.2. Algerije – Spanje – Frankrijk: de aanleg van een nieuwe gasleiding van Algerije naar Spanje en Frankrijk en een toename van de mogelijkheden van de netten in Spanje en Frankrijk. NG.3. Landen aan de Kaspische Zee – het Midden&nbhy;Oosten – de Europese Unie: nieuwe gaspijpleidingen richting de Europese Unie, vanaf nieuwe bronnen, met inbegrip van de gasleidingen van Griekenland naar Turkije en van Italië naar Griekenland. NG.4. LNG&nbhy;terminals in Frankrijk, Spanje, Portugal en Italië: diversifiëring van de bronnen en van de toegangspunten. NG.5. Ondergrondse opslaginstallaties in Spanje, Portugal en Griekenland: uitbreiding van de capaciteit in Spanje en bouw van de eerste installaties in Portugal en Griekenland. BIJLAGE II TRANS&nbhy;EUROPESE ENERGIENETWERKEN Prioritaire projecten van gemeenschappelijk belang ELEKTRICITEITSNETTEN a) Ontwikkeling van de elektriciteitsnetten in de insulaire, geïsoleerde, perifere en ultraperifere regio's met voorrang voor de diversificatie van energiebronnen en het gebruik van hernieuwbare energie en, in voorkomend geval, aansluiting van de elektriciteitsnetten van deze regio's. b) Ontwikkeling van de elektriciteitsverbindingen tussen de lidstaten, die noodzakelijk zijn voor de werking van de interne markt of om de betrouwbaarheid en de veiligheid van de werking van de elektriciteitsnetten te verzekeren. c) Ontwikkeling van de binnenlandse elektriciteitsverbindingen in de lidstaten, die nodig zijn voor de benutting van de verbindingen tussen de lidstaten, voor de werking van de interne markt of voor de aansluiting van installaties voor duurzame energie. d) Ontwikkeling van de elektriciteitsverbindingen met derde landen, met name met de toetredingslanden, die bijdragen aan de interoperabiliteit, de betrouwbaarheid en de veiligheid van de werking van de elektriciteitsnetten of aan de elektriciteitsvoorziening van de Europese Gemeenschap. m) Acties om de werking van de onderling gekoppelde elektriciteitsnetten te verbeteren in het kader van de interne markt, met name gericht op de inventarisatie van de knelpunten en ontbrekende schakels, het zoeken naar oplossingen voor de congestieproblemen en de aanpassing van de methodes voor de capaciteitsberekening en de exploitatie van de elektriciteitsnetten. GASNETTEN e) Introductie van aardgas in nieuwe regio's, met name de insulaire, geïsoleerde, perifere en ultraperifere gebieden, en de ontwikkeling van de gasnetten in deze gebieden. f) Ontwikkeling van de gasnetverbindingen die nodig zijn voor de werking van de interne markt of om de continuïteit van de energievoorziening te verzekeren, met inbegrip van de aansluiting van de afzonderlijke gasnetten. g) Ontwikkeling van de aanlandingscapaciteit van vloeibaar aardgas (LNG) en van de opslagcapaciteit van aardgas , die nodig zijn om aan de vraag te voldoen en om de gasinstallaties af te stellen alsmede diversifiëring van de bevoorradingsbronnen en de aanvoerroutes. h) Ontwikkeling van de gastransportcapaciteit (aanvoerleidingen), die nodig is om aan de vraag te voldoen alsmede diversifiëring van de bevoorrading vanaf interne en externe bronnen en van de aanvoerroutes. n) Acties om de werking van de onderling gekoppelde elektriciteitsnetten te verbeteren in het kader van de interne markt en, met name gericht op de inventarisatie van de knelpunten en ontbrekende schakels, het zoeken naar oplossingen voor de congestieproblemen en de aanpassing van de methodes voor de capaciteitsberekening en de exploitatie van de gasnetten. BIJLAGE III TRANS&nbhy;EUROPESE ENERGIENETWERKEN Specificaties van projecten van gemeenschappelijk belang (12) ELEKTRICITEITSNETTEN Project (a) Ontwikkeling van de elektriciteitsnetten in de insulaire, geïsoleerde, perifere en ultraperifere regio's met voorrang voor de diversificatie van energiebronnen en de vergroting van het gebruik van hernieuwbare energie en, in voorkomend geval, aansluiting van de elektriciteitsnetten van deze regio's. Specificaties: a02 IERLAND – VERENIGD KONINKRIJK (Wales) Verbinding via een onderzeese kabel tussen de netten van Ierland en het Verenigd Koninkrijk (Wales). a04 GRIEKENLAND – ITALIË Verbinding via een onderzeese kabel tussen de netten van Griekenland en Italië: Verbinding Ipiros – Puglia (versterking van de bestaande verbinding) a09 GRIEKENLAND Verbindingen tussen de eilanden onderling en tussen de eilanden en het vaste land: Aansluiting van de Zuidelijke Cycladeneilanden. a10 ULTRAPERIFERE REGIO'S: FRANKRIJK, SPANJE, PORTUGAL Aansluitingen in ultraperifere regio's. a11 ITALIË (Sardinië) – FRANKRIJK (Corsica) – ITALIË (vaste land) Verbinding via een onderzeese kabel tussen de netten van Sardinië en Italië (vaste land). Versterking van de verbinding met Corsica. Project (b) Ontwikkeling van de elektriciteitsverbindingen tussen de lidstaten, die noodzakelijk zijn voor de werking van de interne markt of om de betrouwbaarheid en de veiligheid van de werking van de elektriciteitsnetten te verzekeren. Specificaties: b04 FRANKRIJK – BELGIË – NEDERLAND – DUITSLAND Verbinding Moulaine (F) – Aubange (B). b05 FRANKRIJK – DUITSLAND Verbinding Vigy (F) – Marlenheim (F). Verbinding Vigy (F) – Uchtelfangen (D). b06 FRANKRIJK – ITALIË Verbinding Grand île – Piossasco. La Praz (F) fasenregelaar. b07 FRANKRIJK – SPANJE Verbinding Cazaril – Aragón of alternatieve route, en aansluiting op de verbinding Sallente – Sentmenat. Pragneres (F) fasenregelaar. Verbinding met de oostkant van de Pyreneeën. b10 SPANJE – PORTUGAL Verbindingen tussen de twee landen door Noord&nbhy;Portugal en Noordwest&nbhy;Spanje. Nieuwe verbinding door gebieden in het Zuiden van Portugal en Zuidwest&nbhy;Spanje: Verbinding Balboa&nbhy;Alqueva&nbhy;Sines. b11 FINLAND – ZWEDEN Verbindingen noordelijk deel van de Botnische Golf: nieuwe lijnen parallel aan de bestaande lijnen. b12 OOSTENRIJK – ITALIË Lijn Lienz – Cordignano. b13 IERLAND – VERENIGD KONINKRIJK (NOORD&nbhy;IERLAND) b14 OOSTENRIJK – DUITSLAND Lijn St.Peter – Isar. b15 NEDERLAND – VERENIGD KONINKRIJK Verbinding via een onderzeese kabel tussen Zuidoost&nbhy;Engeland en Midden&nbhy;Nederland (regio Rotterdam). b16 DENEMARKEN – DUITSLAND Bovengrondse verbindingen tussen beide landen: Lijn Kasso – Flensburg. Project (c) Ontwikkeling van de binnenlandse elektriciteitsverbindingen in de lidstaten, die nodig zijn voor de benutting van de verbindingen tussen de lidstaten, voor de werking van de interne markt of voor de aansluiting van installaties voor duurzame energie. Specificaties: c02 DENEMARKEN Aansluitingen op de Noord&nbhy;Zuid&nbhy;verbinding. Aansluitingen op de Oost&nbhy;West&nbhy;verbinding: Verbindingen via een onderzeese kabel tussen de westelijke (UCTE) en oostelijke (NORDEL) netten: Verbinding Fyn – Sjælland. c04 FRANKRIJK Verbindingen in Noord&nbhy;Frankrijk, in verband met de uitbreiding van de intracommunautaire handel in elektriciteit: Lijn Dunkerque – Lille. Lijn Amiens – Lille. Verbindingen in het noordoosten van Frankrijk: Lijn Sierrentz – Mulbach. c05 ITALIË Aansluitingen op de Oost&nbhy;West&nbhy;verbinding: Lijn Vado Ligure – Morigallo. Lijn Turbigo – Rho. Lijn Turbigo – Baggio. Lijn Gorlago – San Fiorano. Lijn Turbigo – Piedilago. Pompstation Piedilago. Lijn Chivasso – Magenta. Lijn Colunga – Calenzano. Aansluitingen op de Noord&nbhy;Zuid&nbhy;verbinding. Lijn Pietrafitta – Santa Barbara. Lijn Santa Barbara – Tavarnuzze. Lijn Matera – Santa Sofia. Lijn Pian della Speranza/Noorden van Rome – Montalto/Suvereto. Lijn Pietrafitta – Villavalle. Lijn Laino – Rizziconi. c06 SPANJE Aansluitingen op de volgende verbindingen: Noordelijke verbinding. Mediterrane verbinding. Verbinding Galicia – Centro. Verbinding Centro – Aragón. Verbinding Aragón – Levante. Verbindingen in Andalusië. Verbindingen in de Balearen (eilanden). c07 PORTUGAL Verbindingen die noodzakelijk zijn voor de koppelverbinding met Spanje: In Midden&nbhy;Portugal: Lijn Pego – Rio Maior II. In Noord&nbhy;Portugal: Lijn Recarei – Pocinho – Aldeadávila. c08 GRIEKENLAND Thessaloniki, Lamia en Patras onderstations en verbindingslijnen. c09 IERLAND Verbindingen in het noordoosten van Ierland: Lijn Tynagh – Cashla. Lijn Flagford – East Sligo. c10 SPANJE Verbindingen in Noordoost&nbhy; en West&nbhy;Spanje, met name voor aansluiting op het netwerk voor de opwekking van windenergie: Verbindingen in Noordoost&nbhy;Spanje: In Baskenland, Aragón en Navarra. Verbindingen in West&nbhy;Spanje: in Galicië. c11 ZWEDEN Verbindingen in Midden&nbhy;Zweden. Verbindingen in Zuid&nbhy;Zweden. c12 DUITSLAND Verbindingen in Noord&nbhy;Duitsland: Lijn Lübeck/Siems – Görries. Lijn Lübeck/Siems – Krümmel. c13 VERENIGD KONINKRIJK Verbindingen in Noord&nbhy;Ierland, met betrekking tot de koppelverbindingen met Ierland: Verbindingen in het noordwesten. Verbindingen in Schotland en Engeland, met het oog op een groter gebruik van hernieuwbare bronnen voor het opwekken van elektriciteit. Project (d) Ontwikkeling van de elektriciteitsverbindingen met derde landen, met name met de toetredingslanden, die bijdragen aan de interoperabiliteit, de betrouwbaarheid en de veiligheid van de werking van de elektriciteitsnetten of aan de elektriciteitsvoorziening van de Europese Gemeenschap. Specificaties: d02 DUITSLAND – POLEN Lijn Neuenhagen (D) – Vierraden (D) – Krajnik (PL). d03 DUITSLAND – NOORWEGEN Verbinding via een onderzeese kabel tussen Noord&nbhy;Duitsland (UCTE) en Zuid&nbhy;Noorwegen (NORDEL): Verbinding Brunsbüttel – Zuid&nbhy;Noorwegen. d05 ITALIË – ZWITSERLAND Lijn S. Fiorano – Robbia. Lijn Piedilago – Airolo. d08 GRIEKENLAND – BALKANLANDEN Verbindingen tussen Griekenland en Albanië, Bulgarije en FYROM: Lijn Philippi (GR) – Maritsa 3 (Bulgarije). Lijn Amintaio (GR) – Bitola (FYROM). Lijn Kardia (GR) – Elbasan (Albanië). Aansluiting van Griekenland op het UCTE&nbhy;netwerk: Lijn Elbasan (Albanië) – Podgorica (Federale Republiek Joegoslavië). Mostar (Bosnië&nbhy;Herzegovina) onderstation en verbindingslijnen. Ernestinovo (Kroatië) onderstation en verbindingslijnen. d09 GRIEKENLAND – TURKIJE Verbindingen tussen de twee landen door het noordoosten van Griekenland: Lijn Philippi – Hamidabad. d10 VERENIGD KONINKRIJK – NOORWEGEN Verbinding via een onderzeese kabel tussen Noordoost&nbhy;/Oost&nbhy;Engeland en Zuid&nbhy;Noorwegen (NORDEL). d11 NEDERLAND – NOORWEGEN Verbinding via een onderzeese kabel tussen Noordoost&nbhy;Nederland (UCTE) en Zuid&nbhy;Noorwegen (NORDEL): Lijn Eemshaven – Feda. d13 SPANJE – MAROKKO Verbinding via een onderzeese kabel tussen Zuid&nbhy;Spanje en Marokko (versterking van de bestaande verbinding). d14 BALTISCHE ELEKTRICITEITSRING: DUITSLAND – POLEN – RUSLAND – ESTLAND – LETLAND – LITOUWEN – ZWEDEN – FINLAND – DENEMARKEN – WIT&nbhy;RUSLAND Verbindingen (via bovengrondse verbindingen of onderzeese kabels) tussen de netten van deze landen: Verbindingen Zuid&nbhy;Finland – Rusland. Verbinding Duitsland – Polen – Litouwen – Wit&nbhy;Rusland – Rusland (Oost&nbhy;West&nbhy;hoogspanningslijn). Verbinding Polen – Litouwen. Verbinding Finland – Estland (via onderzeese kabel). d15 ZWEDEN – NOORWEGEN Lijnen Noord&nbhy;Zweden – Noord&nbhy;Noorwegen. Lijnen Midden&nbhy;Zweden – Midden&nbhy;Noorwegen. Regiolijn Borgvik (S) – Hoesle (NO) – Oslo. d16 EU – WIT&nbhy;RUSLAND – RUSLAND – OEKRAÏNE Verbindingen en interface tussen het (uitgebreide) UCTE&nbhy;net en de netten van derde landen in Oost&nbhy;Europa: Verbindingen tussen de systemen UCTE en CENTREL. Verbindingen tussen het systeem UCTE/CENTREL en de Balkanlanden. Verbindingen en interface tussen het uitgebreide UCTE&nbhy;systeem en Wit&nbhy;Rusland, Rusland en Oekraïne, en de verplaatsing van HVDC conversiestations die voorheen operationeel waren tussen Oostenrijk en Hongarije, Oostenrijk en de Tsjechische Republiek en tussen Duitsland en de Tsjechische Republiek. d17 ZWARTE ZEE ELEKTRICITEITSRING: RUSLAND – OEKRAÏNE – ROEMENIË – BULGARIJE – TURKIJE – GEORGIË Verbindingen in het gebied rond de Zwarte Zee met het oog op de interoperabiliteit van het uitgebreide UCTE&nbhy;net met de netten in de betreffende landen. d18 MEDITERRANE ELEKTRICITEITSRING: FRANKRIJK – SPANJE – MAROKKO – ALGERIJE – TUNESIË – LIBIË – EGYPTE – LANDEN IN HET NABIJE OOSTEN – TURKIJE – GRIEKENLAND – ITALIË Verbindingen in het gebied rond de Middellandse Zee met het oog op de interoperabiliteit van het uitgebreide UCTE&nbhy;net met de netten in de betreffende landen. Verbinding via EEN onderzeese kabel tussen Zuid&nbhy;Spanje en Noordwest&nbhy;Algerije. d19 NOORWEGEN – ZWEDEN – FINLAND – RUSLAND Verbindingen in het gebied rond de Barentszee. d20 ITALIË – SLOVENIË Installatie van flexibele alternatieve transmissiesystemen. Project (m) Acties om de werking van de onderling gekoppelde elektriciteitsnetten te verbeteren in het kader van de interne markt, met name gericht op de inventarisatie van de knelpunten en ontbrekende schakels, het zoeken naar oplossingen voor de congestieproblemen en de aanpassing van de methodes voor de capaciteitsberekening en de exploitatie van de elektriciteitsnetten. Specificaties: m1 KNELPUNTEN EN ONBREKENDE SCHAKELS VAN DE ELEKTRICITEITSNETTEN Het aangeven van de knelpunten en de ontbrekende schakels, met name grensoverschrijdend, binnen elektriciteitsnetten. Het ontwikkelen van oplossingen voor elektriciteitsstroombeheer met het oog op de congestieproblemen binnen elektriciteitsnetten. m2 PROGNOSE&nbhy; EN OPERATIETECHNIEKEN ELEKTRICITEITSNET De aanpassing van de prognose&nbhy; en operatietechnieken voor elektriciteitsnetten die nodig zijn voor een goede werking van de interne markt en het gebruik van een hoog percentage hernieuwbare energiebronnen. GASNETTEN Project (e) Introductie van aardgas in nieuwe regio's, met name de insulaire, geïsoleerde, perifere en ultraperifere gebieden, en de ontwikkeling van de gasnetten in deze gebieden. Specificaties: e01 VERENIGD KONINKRIJK (Noord&nbhy;Ierland) – IERLAND Ontwikkeling van een gasnet van Belfast tot het Noordwesten van Noord&nbhy;Ierland en, in voorkomend geval, tot de westkust van Ierland. e04 SPANJE Ontwikkeling van gasnetten, alsmede LNG&nbhy;terminals, in nieuwe gebieden op het vaste land en op de eilanden: LNG in Huelva (uitbreiding van de bestaande terminal). LNG in Cartagena (uitbreiding van de bestaande terminal). LNG in Galicië (nieuwe terminal). LNG in Bilbao (nieuwe terminal). LNG in de regio van Valencia (nieuwe terminal). Verbinding tussen de Balearen (eilanden) en het vaste land. e05 PORTUGAL Ontwikkeling van gasnetten in Portugal, alsmede een LNG&nbhy;terminal: LNG in Sines (nieuwe terminal). e06 GRIEKENLAND Ontwikkeling van gasnetten in Griekenland, alsmede LNG&nbhy;terminals en opslaginstallaties: Hogedrukleiding naar Thracië. Hogedrukleiding naar Korinthe. Hogedrukleiding naar Noordwest&nbhy;Griekenland. Compressiestation bij de hoofdpijpleiding. Opslag in Zuid&nbhy;Kavala (conversie van een offshore uitgeput gasveld). LNG in Revithoussa (uitbreiding van de bestaande terminal). Bouw van een tweede LNG&nbhy;terminal. e07 ULTRAPERIFERE REGIO'S: FRANKRIJK, SPANJE, PORTUGAL Introductie van aardgas in ultraperifere gebieden. Project (f) Ontwikkeling van de gasnetverbindingen die nodig zijn voor de werking van de interne markt of om de continuïteit van de energievoorziening te verzekeren, met inbegrip van de aansluiting van de afzonderlijke gasnetten. Specificaties: f01 IERLAND – VERENIGD KONINKRIJK Extra onderling gekoppelde gasleiding tussen Ierland en Schotland. Noord&nbhy;Zuid&nbhy;koppelverbinding, alsmede de pijpleiding Dublin – Belfast. f05 FRANKRIJK – SPANJE Koppelverbinding via de westerse grens. Compressiestation pijpleiding Lumbier – Calahorra. Pijpleiding Perpignan – Barcelona. f06 PORTUGAL – SPANJE Uitbreiding van de transportcapaciteit van gasleidingen die Portugal voorzien via Zuid&nbhy;Spanje en Galicia, en Asturias via Portugal. f08 OOSTENRIJK – DUITSLAND Pijpleiding Purchkirchen – Burghausen. Pijpleiding Andorf – Simbach. f09 OOSTENRIJK – HONGARIJE Pijpleiding Wiener Neustadt – Sopron. f11 OOSTENRIJK Verbinding tussen gasleidingen die lopen van Oostenrijk naar Duitsland en Italië: Pijpleiding Bad Leonfelden – Linz. Aansluiting van geïsoleerde gasnetten. f12 GRIEKENLAND – ALBANIË Pijpleiding Noordwest&nbhy;Griekenland – Elbasan. f13 ITALIË – GRIEKENLAND – ANDERE BALKANLANDEN Onderling gekoppelde pijpleiding, aanvankelijk voor de voorziening van Griekenland en andere Balkanlanden via Zuid&nbhy;Italië. f14 OOSTENRIJK – TSJECHISCHE REPUBLIEK Verbinding tussen de netten van beide landen. f17 OOSTENRIJK – SLOVENIË – KROATIË Gastransportcorridor naar Zuidoost&nbhy;Europa, door deze landen. f18 VERENIGD KONINKRIJK – NEDERLAND – DUITSLAND Onderling gekoppelde pijpleidingen, die de voornaamste bronnen van Noordwest&nbhy;Europa met elkaar verbinden. f19 DUITSLAND – POLEN Verbinding tussen Noordoost&nbhy;Duitsland (regio Berlijn) en Noordwest&nbhy;Polen (regio Szczecin). Aftakking van Schmölln naar Lubmin (regio Greifswald). f 20 DENEMARKEN – VERENIGD KONINKRIJK Verbinding tussen de offshorefaciliteiten in de Noordzee. Project (g) Ontwikkeling van de aanlandingscapaciteit van vloeibaar aardgas (LNG) en van de opslagcapaciteit van aardgas, die nodig zijn om aan de vraag te voldoen en om de gasinstallaties af te stellen alsmede diversifiëring van de bevoorradingsbronnen en de aanvoerroutes. Specificaties: g01 IERLAND De aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties. g03 FRANKRIJK De bouw van LNG&nbhy;installaties: LNG in Le Verdon&nbhy;sur&nbhy;mer (nieuwe terminal) en pijpleiding naar de opslaginstallatie in Lussagnet . LNG in Fos&nbhy;sur&nbhy;mer (uitbreiding van de bestaande terminal). g07 FRANKRIJK De aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties. Opslag in Lussagnet (uitbreiding van de bestaande installatie). Opslag in Pecorade (conversie van een uitgeput olieveld). g08 SPANJE De aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties. Opslag bij de Noord&nbhy;Zuid&nbhy;verbinding (nieuwe installaties) in: Cantabria, Aragon, Castilla y León, Castilla – La Mancha, Andalusië. Opslag bij de Mediterrane verbinding (nieuwe installaties) in: Catalonië, C.A. Valenciana, Murcia. g09 PORTUGAL De aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties: Opslag in Carriço (nieuwe installatie). g11 BELGIË De aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties: Opslag in Loenhout (uitbreiding van de bestaande installatie). g12 DENEMARKEN De aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties: Opslag in Stenlille (uitbreiding van de bestaande installatie). Opslag in Toender (nieuwe installatie, nabij de grens met Duitsland). g13 OOSTENRIJK De aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties: Opslag in Purchkirchen (uitbreiding bestaande installatie) en pijpleiding naar het Penta West systeem nabij Andorf. Opslag in Baumgarten (nieuwe installatie). Opslag in Haidach (nieuwe installatie) en pijpleiding naar het Europees gasnet. g14 ITALIË Bouw van LNG&nbhy;installaties: LNG&nbhy;offshore in het noordelijke deel van de Adriatische Zee (nieuwe terminal). LNG aan de zuidkust van de Adriatische Zee (nieuwe terminal). g16 BELGIË De bouw van LNG&nbhy;installaties: LNG in Zeebrugge/Dudzele (uitbreiding van de bestaande terminal). g17 ITALIË Ontwikkeling van ondergrondse opslagfaciliteiten voor gas. Project (h) Ontwikkeling van de gastransportcapaciteit (aanvoerleidingen), die nodig is om aan de vraag te voldoen alsmede diversifiëring van de bevoorrading vanaf interne en externe bronnen en van de aanvoerroutes. Specificaties: h03 NOORDELIJK GASNET: NOORWEGEN – DENEMARKEN – DUITSLAND – ZWEDEN – FINLAND – RUSLAND – BALKANLANDEN – POLEN Totstandbrenging en ontwikkeling van verbindingen tussen de netten van deze landen met het oog op de vorming van een geïntegreerd gasnet: De Baltische koppellijn: Duitsland, Denemarken, Zweden. De Midden&nbhy;Noordse gasleiding: Noorwegen, Zweden, Finland. Nybro – Dragor gasleiding en aansluiting van de pijpleiding op de opslag in Stenlille: Denemarken. De Noord&nbhy;Europese gasleiding: Rusland, de Oostzee, Duitsland. Gasleiding van Rusland naar Duitsland, via Letland, Litouwen en Polen, en de aanleg van ondergrondse gasopslaginstallaties in Letland. h04 ALGERIJE – SPANJE – FRANKRIJK De aanleg van gasleidingen van Algerije naar Spanje en Frankrijk en daarmee samenhangende toename van de capaciteit van de interne netten in deze landen: Pijpleiding Algerije – Marokko – Spanje (tot aan Córdoba): uitbreiding van de transportcapaciteit. Uitbreiding richting Noordoost&nbhy;Spanje: Pijpleiding Córdoba – Ciudad Real. Pijpleiding Ciudad Real – Madrid. Pijpleiding Ciudad Real – kust van de Middellandse Zee. Aftakkingen in Castilla – La Mancha. Uitbreiding richting Noordwest&nbhy;Spanje: de Westerse pijpleiding. Algerije – Spanje onderzeese pijpleiding en pijpleidingen voor de verbinding met Frankrijk. h06 RUSLAND – OEKRAÏNE – EU Uitbreiding van de transportcapaciteit vanuit Russische bronnen naar de Europese Unie, via Oekraïne, Slowakije en de Tsjechische Republiek: Delen in de Tsjechische Republiek en Slowakije. Delen in Oostenrijk en Italië.. h07 RUSLAND – WIT&nbhy;RUSLAND – POLEN – EU Uitbreiding van de transportcapaciteit vanaf Russische bronnen naar de Europese Unie via Wit&nbhy;Rusland en Polen: Deel in Duitsland: Yagal Sud gasleiding (tussen de STEGAL&nbhy;pijpleiding en de driehoek D, F, CH). SUDAL oostelijke gasleiding (tussen de MIDAL&nbhy;pijpleiding nabij Heppenheim naar Burghausen verbinding met de PENTA&nbhy;pijpleiding in Oostenrijk) h09 LIBIË– ITALIË Gasnetwerk vanaf Libische bronnen naar Italië. h10 LANDEN AAN DE KASPISCHE ZEE – EU Gasnetwerk van bronnen in landen aan de Kaspische Zee naar de Europese Unie: Gasleiding Griekenland – Turkije. h11 RUSLAND – OEKRAÏNE – MOLDAVIË – ROEMENIË – BULGARIJE – GRIEKENLAND – ANDERE BALKANLANDEN Uitbreiding van de transportcapaciteit vanuit Russische velden naar Griekenland en andere Balkanlanden, via Oekraïne, Roemenië en Bulgarije: Deel in Roemenië. Deel in Bulgarije: Gasleiding St. Zagora – Ihtiman. h13 DUITSLAND – TSJECHISCHE REPUBLIEK – OOSTENRIJK – ITALIË Verbinding pijpleidingen tussen Duitse, Tsjechische, Oostenrijkse en Italiaanse gasnetten. h14 RUSLAND – OEKRAÏNE – SLOWAKIJE – HONGARIJE – SLOVENIË – ITALIË Gasleiding vanaf Russische bronnen naar Italië, via Oekraïne, Slowakije, Hongarije en Slovenië h15 NEDERLAND – DUITSLAND – ZWITSERLAND – ITALIË Uitbreiding van de transportcapaciteit van de TENP&nbhy;leiding van Nederland naar Italië via Duitsland. h16 BELGIË – FRANKRIJK – ZWITSERLAND – ITALIË Uitbreiding van de transportcapaciteit van Noordwest&nbhy;Europa via Frankrijk naar Italië: Gasleiding Taisnieres (F) – Oltingue (CH). h17 DENEMARKEN – POLEN Gasleiding van Denemarken naar Polen: Denemarken – Polen onderzeese pijpleiding. h18 NOORWEGEN – RUSLAND – EU Gasnetwerk van de bronnen in de Barentszee naar de Europese Unie, via Zweden en Finland. h19 IERLAND Gasleiding vanaf het Corrib&nbhy;veld (offshore). h20 ALGERIJE – ITALIË – FRANKRIJK Gasleiding van Algerijnse bronnen naar Italië, via Sardinië. Aftakking naar Corsica. h21 MIDDEN&nbhy;OOSTEN – EU Gasnetwerk van bronnen in landen aan de Kaspische Zee naar de Europese Unie: Project (n) Acties om de werking van de onderling gekoppelde elektriciteitsnetten te verbeteren in het kader van de interne markt en, met name gericht op de inventarisatie van de knelpunten en ontbrekende schakels, het zoeken naar oplossingen voor de congestieproblemen en de aanpassing van de methodes voor de capaciteitsberekening en de exploitatie van de gasnetten. Specificaties: n1 KNELPUNTEN EN ONBREKENDE SCHAKELS VAN DE AARDGASNETTEN Het aangeven van de knelpunten en de ontbrekende schakels, met name grensoverschrijdend, binnen de gasnetten. Het ontwikkelen van oplossingen voor aardgasstroombeheer met het oog op de congestieproblemen van elektriciteitsnetten. n2 PROGNOSE&nbhy; EN OPERATIETECHNIEKEN AARDGASNET Het aanpassen van de prognose&nbhy; en operatietechnieken met betrekking tot aardgasnetten die nodig zijn voor de werking van de interne markt." (Raadplegingsprocedure - Medebeslissingsprocedure: eerste lezing 2002/0026(COD) ) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 803 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 133 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0320/2002), – gezien de brieven van de Raad van 23 mei en 4 juli 2002 over de voorgestelde wijziging van de rechtsgrondslag en de procedurele gevolgen daarvan, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de voorgestelde rechtsgrondslag, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0291/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad en de Commissie het onderhavige standpunt te beschouwen als zijn eerste lezing in het kader van de medebeslissingsprocedure naar aanleiding van de gewijzigde rechtsgrondslag; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement, in eerste lezing vastgesteld op 24 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en met name op artikel 175, lid 1 , Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EEG) nr. 2455/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de in- en uitvoer van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen (6) stelt onder meer een gemeenschappelijk systeem van kennisgeving en informatie in voor de uitvoer naar derde landen van chemische stoffen die in verband met de effecten van deze stoffen op de gezondheid van de mens en het milieu, in de Gemeenschap verboden of aan strenge beperkingen onderworpen zijn. De verordening behelst de verplichte toepassing van de internationale procedure van voorafgaande geïnformeerde toestemming, hierna "PIC-procedure" genoemd, in het kader van de niet-bindende bepalingen van de Richtsnoeren van Londen voor de uitwisseling van informatie over chemische stoffen in de internationale handel van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP), zoals gewijzigd in 1989, en de Internationale Gedragscode voor de distributie en het gebruik van bestrijdingsmiddelen, zoals gewijzigd in 1990, van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO). (2) Op 10 september 1998 heeft de Gemeenschap het Verdrag van Rotterdam inzake de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden in de internationale handel, hierna "PIC-verdrag" genoemd, ondertekend. Bij die gelegenheid is tevens een resolutie inzake voorlopige regelingen goedgekeurd en in de slotakte van de diplomatieke conferentie vastgelegd, waarbij een op de verdragstekst gebaseerde voorlopige PIC-procedure is ingesteld. (3) De Gemeenschap zou het nodige moeten doen om uitvoering te geven aan de voorschriften van het PIC-verdrag - met inbegrip van de voorlopige PIC-procedure, zolang het verdrag nog niet in werking is getreden - zonder op enigerlei wijze het niveau van bescherming dat uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 2455/92 aan het milieu en de bevolking van invoerende landen wordt geboden, af te zwakken. (4) Met dezelfde doelstelling voor ogen is het ook noodzakelijk en passend om in sommige opzichten verder te gaan dan de bepalingen van het PIC-verdrag. Artikel 15, lid 4, van het PIC-verdrag geeft de partijen het recht maatregelen te treffen die de gezondheid van de mens en het milieu een stringentere bescherming bieden dan op grond van het PIC-verdrag vereist is, mits dergelijke maatregelen stroken met het bepaalde in het PIC-verdrag en in overeenstemming zijn met het internationaal recht. (5) Wat de deelname van de Gemeenschap aan het PIC-verdrag betreft, is het van wezenlijk belang dat er voor de contacten tussen de Gemeenschap en het secretariaat en de andere partijen bij het PIC-verdrag, alsmede met andere landen, één enkel aanspreekpunt wordt vastgesteld. Dit aanspreekpunt zou de Commissie moeten zijn. (6) Exporten van gevaarlijke chemische stoffen die binnen de Gemeenschap verboden of aan strenge beperkingen onderworpen zijn, zouden aan een gezamenlijke procedure voor kennisgeving van uitvoer onderworpen moeten blijven. Dientengevolge zouden voor gevaarlijke chemische stoffen, in zuivere vorm of als preparaat, die door de Gemeenschap als gewasbeschermingsproducten, bestrijdingsmiddelen of als industriële chemische stoffen voor beroepsmatig gebruik of gebruik door het publiek verboden of aan strenge beperkingen onderworpen zijn, soortgelijke regels voor kennisgeving van uitvoer moeten gelden als die welke van toepassing zijn op chemische stoffen die verboden of aan strenge beperkingen onderworpen zijn binnen één of meerdere van de in het PIC-verdrag bepaalde gebruikscategorieën, dat wil zeggen. bestrijdingsmiddelen of industriële chemische stoffen. Bovendien zouden chemische stoffen waarvoor de internationale PIC-procedure moet worden gevolgd, aan dezelfde regels onderworpen moeten zijn. Deze procedure voor kennisgeving van uitvoer zal van toepassing zijn op uitvoer van de Gemeenschap naar alle derde landen, ongeacht of zij al dan niet partij bij het PIC-verdrag zijn of aan de bepalingen ervan deelnemen. De lidstaten moeten administratieve heffingen kunnen toepassen om de kosten in verband met deze procedure te dekken. (7) Exporteurs en importeurs dienen te worden verplicht informatie te vestrekken over de onder deze verordening vallende hoeveelheden chemische stoffen die in het internationale handelsverkeer omgaan, zodat de hierin neergelegde regelingen kunnen worden gevolgd en op hun effect en doeltreffendheid kunnen worden beoordeeld. (8) Kennisgevingen aan het verdragssecretariaat van regelgeving van de Gemeenschap of van een lidstaat waarbij chemische stoffen worden verboden of aan strenge beperkingen worden onderworpen, met het oogmerk deze in de internationale PIC-procedure op te nemen, moeten door de Commissie worden ingediend en dienen betrekking te hebben op die gevallen welke beantwoorden aan de dienaangaande in het PIC-verdrag neergelegde criteria. Waar nodig dient aanvullende informatie tot staving van dergelijke kennisgevingen te worden ingewonnen. (9) In gevallen waarin regelgeving van de Gemeenschap of van een lidstaat niet voor kennisgeving in aanmerking komt omdat deze niet aan de criteria beantwoordt, dienen in het belang van een uitwisseling van informatie toch gegevens over de regelgevingsmaatregelen aan het verdragssecretariaat en de andere partijen bij het PIC-verdrag te worden medegedeeld. (10) Voorts is het noodzakelijk ervoor te zorgen dat de Gemeenschap besluiten neemt ten aanzien van de invoer in de Gemeenschap van chemische stoffen die aan de internationale PIC-procedure zijn onderworpen. Deze besluiten zouden gebaseerd moeten zijn op toepasselijke communautaire wetgeving en daarbij dient rekening gehouden te worden met verboden of strenge beperkingen van de lidstaten . Waar zulks gewettigd is, dienen wijzigingen van het Gemeenschapsrecht te worden voorbereid. (11) Er zijn regelingen nodig om te verzekeren dat de lidstaten en de exporteurs zich bewust zijn van de besluiten van importerende landen met betrekking tot chemische stoffen die aan de internationale PIC-procedure zijn onderworpen en dat de exporteurs zich aan deze besluiten houden. Om te vermijden dat toch ongewenste exporten plaatsvinden, bijvoorbeeld doordat dergelijke invoerbesluiten van de invoerende landen of reacties op kennisgevingen van uitvoer achterwege blijven, zouden chemische stoffen die binnen de Gemeenschap verboden of aan strenge beperkingen onderworpen zijn en aan de verdragscriteria beantwoorden of onder de internationale PIC-procedure vallen, niet mogen worden uitgevoerd zonder de uitdrukkelijke instemming van het betrokken land van invoer, ongeacht of dit al dan niet partij bij het PIC-verdrag is. (12) Het is tevens van belang dat alle uitgevoerde chemische stoffen een geschikte gebruiksduur hebben, zodat zij doeltreffend en veilig kunnen worden gebruikt. Met name in het geval van bestrijdingsmiddelen, en vooral die welke naar ontwikkelingslanden worden uitgevoerd, is het absoluut noodzakelijk dat informatie over de juiste opslagvoorwaarden wordt verschaft en dat de gebruikte verpakkingen van zodanige aard en afmetingen zijn dat de vorming van verouderende voorraden wordt voorkomen. (13) Artikelen die chemische stoffen bevatten, vallen niet binnen de werkingssfeer van het PIC-verdrag. Niettemin moet het juist worden geacht dat op artikelen die chemische stoffen bevatten welke bij gebruik of verwijdering kunnen vrijkomen en welke binnen de Gemeenschap in één of meerdere van de in het PIC-verdrag bepaalde gebruikscategorieën verboden of aan strenge beperkingen onderworpen zijn, dan wel onderworpen zijn aan de internationale PIC-procedure, tevens de regels inzake kennisgeving van uitvoer van toepassing zijn. Voorts zouden bepaalde chemische stoffen en artikelen die specifieke chemische stoffen bevatten welke buiten de werkingssfeer van het PIC-verdrag vallen, maar reden geven tot bijzondere bezorgdheid, in het geheel niet mogen worden uitgevoerd. Besluiten over de vraag welke chemische stoffen aan een dermate strenge controle moeten worden onderworpen, dienen door de Raad met gekwalificeerde meerderheid te worden genomen. (14) In overeenstemming met het PIC-verdrag dient desgewenst aan partijen bij het PIC-verdrag informatie te worden verstrekt over de doorvoer van chemische stoffen die aan de internationale PIC-procedure zijn onderworpen. (15) De communautaire voorschriften inzake het verpakken en kenmerken, alsook andere veiligheidsinformatie dienen van toepassing zijn op alle gevaarlijke chemische stoffen bij voorgenomen uitvoer naar alle andere landen, tenzij deze bepalingen, met inachtneming van de desbetreffende internationale normen, met eventuele specifieke vereisten van die landen in strijd zouden zijn. (16) Teneinde een effectieve controle op en handhaving van de voorschriften te waarborgen, dienen de lidstaten autoriteiten, zoals douaneautoriteiten, aan te wijzen die tot taak hebben om de in- en uitvoer van chemische stoffen die onder de verordening vallen te controleren. De Commissie en de lidstaten een belangrijke rol te spelen en zouden deze diensten op doelgerichte en gecoördineerde wijze te werk moeten gaan. De lidstaten dienen passende sancties voor inbreuken op de voorschriften in te stellen. (17) Ter wille van een verantwoord beheer van chemische stoffen dienen informatie-uitwisseling, gezamenlijke verantwoordelijkheid en samenwerking tussen de Gemeenschap, de lidstaten en derde landen te worden aangemoedigd, ongeacht of die derde landen al dan niet partij bij het PIC-verdrag zijn. In het bijzonder dienen de Commissie en de lidstaten direct, dan wel indirect via steun voor projecten van niet-gouvernementele organisaties (NGO's) technische bijstand aan ontwikkelingslanden en landen met een overgangseconomie te verlenen, en vooral steun die erop is gericht die landen in staat te stellen uitvoering te geven aan het PIC-verdrag. (18) Om de effectiviteit van de procedures te garanderen, dient er geregeld toezicht te zijn op de uitvoering ervan. Daartoe dienen de lidstaten regelmatig verslag uit te brengen aan de Commissie, die op haar beurt regelmatig verslag zal uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad. (19) Daar de nodige maatregelen ter uitvoering van deze verordening maatregelen van algemene strekking zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) , dienen deze maatregelen volgens de raadplegingsprocedure van artikel 3 of de regelgevingsprocedure van artikel 5 van dat besluit te worden vastgesteld. (20) In het licht van het bovenstaande dient Verordening (EEG) nr. 2455/92 te worden ingetrokken en vervangen, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstellingen 1. Deze verordening heeft tot doel: Deze doelstellingen dienen te worden verwezenlijkt door de uitwisseling van informatie over de kenmerken van deze chemische stoffen te vergemakkelijken, door een besluitvormingsproces binnen de Gemeenschap voor de in- en uitvoer daarvan vast te stellen en door de genomen beslissingen onder de partijen en andere landen te verspreiden. 2. Deze verordening heeft tevens tot doel ervoor te zorgen dat de bepalingen van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (8) en Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 mei 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (9) met betrekking tot de indeling, de verpakking en het kenmerken van chemische stoffen die gevaarlijk zijn voor mens of milieu wanneer zij in de Gemeenschap op de markt worden gebracht, ook voor alle chemische stoffen gelden wanneer zij vanuit de lidstaten naar andere partijen of andere landen worden uitgevoerd, tenzij deze bepalingen strijdig zijn met specifieke voorschriften van die partijen of andere landen. Artikel 2 Werkingssfeer 1. Deze verordening is van toepassing op: 2. Deze verordening is niet van toepassing op: Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 4 Aangewezen nationale instanties Elke lidstaat wijst de instantie of instanties aan, hierna de "aangewezen nationale instantie" of "aangewezen nationale instanties" genoemd, die de bij deze verordening vereiste administratieve taken zullen vervullen. De lidstaat stelt de Commissie uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van de verordening van die aanwijzing in kennis. Artikel 5 Deelneming van de Gemeenschap aan het PIC-verdrag De deelneming van de Gemeenschap aan het verdrag is een gedeelde verantwoordelijkheid van de Commissie en de lidstaten, met name voor technische bijstand, de uitwisseling van informatie en aangelegenheden in verband met de oplossing van geschillen, deelneming in ondersteunende organen, en stemmingen. Voor wat de deelneming van de Gemeenschap aan het verdrag betreft, treedt de Commissie namens alle aangewezen nationale instanties voor de administratieve functies van het verdrag in verband met de PIC-procedure en de kennisgeving van uitvoer op als gemeenschappelijk aangewezen autoriteit namens alle aangewezen nationale autoriteiten - in nauwe samenwerking en overleg met de aangewezen autoriteiten van de lidstaten. In het bijzonder is zij verantwoordelijk voor de doorzending van communautaire kennisgevingen van uitvoer aan partijen en andere landen overeenkomstig artikel 7, de voorlegging aan het secretariaat van kennisgevingen van de relevante definitieve regelgevingsmaatregelen overeenkomstig artikel 10, de toezending van informatie over andere regelgevende maatregelen die niet in aanmerking komen voor PIC-kennisgeving overeenkomstig artikel 11, alsmede voor de ontvangst van algemene informatie van het secretariaat. Tevens verstrekt de Commissie aan het secretariaat communautaire antwoorden inzake de invoer voor chemische stoffen die ingevolge artikel 12 onder de PIC-procedure vallen. Bovendien coördineert de Commissie de inbreng van de Gemeenschap op het gebied van alle technische zaken die verband houden met het PIC-verdrag, de voorbereiding van de conferentie van de partijen, de Commissie ter beoordeling van chemische stoffen en andere ondersteunende organen. Waar nodig wordt een netwerk van rapporteurs van de lidstaten in het leven geroepen, die de voorbereiding van technische documenten zoals de leidraden voor besluiten op zich nemen. De Commissie en de lidstaten ontplooien de nodige initiatieven om te waarborgen dat de Gemeenschap afdoende wordt vertegenwoordigd in de verschillende organen ter uitvoering van het PIC- verdrag. Artikel 6 Aan kennisgeving van uitvoer onderworpen chemische stoffen, voor PIC-kennisgeving in aanmerking komende chemische stoffen en aan de PIC-procedure onderworpen chemische stoffen 1. De chemische stoffen die vallen onder de bepalingen van deze verordening met betrekking tot respectievelijk kennisgeving van uitvoer, PIC-kennisgeving en de PIC-procedure, worden vermeld in Bijlage I. 2. De in Bijlage I vermelde chemische stoffen kunnen in een of meer van de drie groepen chemische stoffen zijn ingedeeld, welke zijn opgenomen in respectievelijk deel 1, 2 en 3 van die bijlage. De in deel 1 opgenomen chemische stoffen zijn onderworpen aan kennisgeving van uitvoer, zoals vastgesteld in artikel 7, met gedetailleerde informatie over de identiteit van de stof, de aan beperkingen onderworpen gebruikscategorie en/of -subcategorie, het type beperking en, indien van toepassing, aanvullende informatie over met name ontheffingen van de vereisten voor kennisgeving van uitvoer. De in deel 2 opgenomen chemische stoffen zijn niet alleen onderworpen aan de procedure voor kennisgeving van uitvoer uit hoofde van artikel 7, maar komen ook in aanmerking voor de procedure voor PIC-kennisgeving, zoals vastgesteld in artikel 10, met gedetailleerde informatie over de identiteit van de stof en de gebruikscategorie. De in deel 3 opgenomen chemische stoffen zijn onderworpen aan de PIC-procedure, met de gebruikscategorie en indien van toepassing aanvullende informatie over met name vereisten voor de kennisgeving van uitvoer. 3. De lijsten worden via elektronische media ter beschikking van het publiek gesteld. Artikel 7 Aan partijen en andere landen toegezonden kennisgevingen van uitvoer 1. Wanneer een in deel 1 van Bijlage I opgenomen chemische stof voor het eerst na de datum waarop deze verordening erop van toepassing wordt, door een exporteur uit de Gemeenschap naar een partij of ander land moet worden uitgevoerd, stelt de exporteur de aangewezen nationale instantie van de lidstaat waarin hij is gevestigd, uiterlijk dertig dagen voordat de uitvoer van de chemische stof zou moeten plaatsvinden, van die uitvoer in kennis. Vervolgens stelt de exporteur de aangewezen nationale instantie uiterlijk vijftien dagen voordat de uitvoer van de chemische stof plaatsvindt, in kennis van de eerste uitvoer van de chemische stof in elk kalenderjaar. De kennisgeving moet voldoen aan de voorschriften van Bijlage III. De aangewezen nationale instantie controleert of de informatie overeenstemt met Bijlage III en zendt de van de exporteur ontvangen kennisgeving onverwijld door aan de Commissie. De Commissie neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat aan de betrokken instanties van de invoerende partij of het invoerende andere land ten minste vijftien dagen vóór de eerste uitvoer kennis wordt gegeven van de eerste voorgenomen uitvoer van de chemische stof en daarna vóór de eerste uitvoer van de chemische stof in elk hierop volgend kalenderjaar. Deze bepaling is van toepassing ongeacht het verwachte gebruik van de chemische stof door de invoerende partij of het invoerende andere land. Elke kennisgeving van uitvoer wordt in een databank van de Commissie geregistreerd en een bijgewerkte lijst van de betrokken chemische stoffen en de invoerende partijen en invoerende andere landen voor elk kalenderjaar wordt ter beschikking van het publiek gesteld en indien nodig aan de aangewezen nationale instanties van de lidstaten toegezonden. 2. Indien de Commissie niet binnen dertig dagen na verzending van de eerste kennisgeving van uitvoer na opneming van de betrokken chemische stof in deel 1 van Bijlage I, een ontvangstbevestiging van de invoerende partij of het invoerende andere land heeft ontvangen, zendt zij een tweede kennisgeving. De Commissie doet wat redelijkerwijs van haar kan worden verwacht om ervoor te zorgen dat de betrokken instantie van de invoerende partij of het invoerende andere land de tweede kennisgeving ontvangt. 3. Een nieuwe kennisgeving overeenkomstig lid 1 dient te worden gedaan voor uitvoer die plaatsvindt nadat de communautaire wetgeving betreffende het in de handel brengen, het gebruik of het kenmerken van de betrokken stoffen is gewijzigd of wanneer de samenstelling van het betrokken preparaat is veranderd zodat het kenmerken van dat preparaat een wijziging ondergaat. De nieuwe kennisgeving moet voldoen aan de voorschriften van Bijlage III en een vermelding bevatten dat het gaat om een herziening van een eerdere kennisgeving. 4. Wanneer de uitvoer van een chemische stof geschiedt in verband met een noodsituatie waarin uitstel gevaarlijk kan zijn voor de volksgezondheid of het milieu op het grondgebied van de invoerende partij of het invoerende andere land, kan de aangewezen nationale instantie van de uitvoerende lidstaat, in overleg met de Commissie, vrijelijk beslissen een gehele of gedeeltelijke ontheffing van bovenbedoelde bepalingen te verlenen. 5. De in de leden 1, 2 en 3 omschreven verplichtingen komen te vervallen wanneer: Zulks geldt niet wanneer het invoerende land partij bij het PIC-verdrag is en expliciet continuering van de kennisgeving van uitvoer door uitvoerende partijen vereist, bijvoorbeeld door middel van zijn besluit over de invoer of anderszins. De in de leden 1, 2 en 3 omschreven verplichtingen komen tevens te vervallen wanneer: 6. De Commissie, de betrokken aangewezen nationale instanties van de lidstaten en de exporteurs verstrekken de invoerende partijen of het invoerende andere land op verzoek beschikbare aanvullende informatie over de uitgevoerde chemische stoffen. 7. De lidstaten kunnen regelingen invoeren die de exporteur verplichten tot het betalen van een administratieve heffing voor elke ingediende kennisgeving van uitvoer, welke in overeenstemming is met de kosten die zij maken bij de uitvoering van de uit de bepalingen van dit artikel voortvloeiende procedures. Artikel 8 Van de partijen en van andere landen ontvangen kennisgevingen van uitvoer 1. Door de Commissie ontvangen kennisgevingen van de aangewezen nationale instantie van een partij of een ander land betreffende de uitvoer naar de Gemeenschap van een chemische stof waarvan de vervaardiging, de toepassing, de hantering, het verbruik, het vervoer en/of de verkoop krachtens de wetgeving van die partij of van een ander land verboden dan wel aan strenge voorschriften onderworpen zijn, worden via de databank van de Commissie en via elektronische media beschikbaar gesteld. De Commissie bevestigt de ontvangst van de eerste kennisgeving van uitvoer welke van iedere partij of van een ander land voor elke chemische stof is ontvangen. De aangewezen nationale instantie van de lidstaat waarvoor die import bestemd is ontvangt e en afschrift van een ontvangen kennisgeving met alle beschikbare informatie. De andere lidstaten kunnen desgevraagd kopieën ontvangen. 2. Indien de aangewezen nationale instanties van de lidstaten direct of indirect kennisgevingen van uitvoer van de aangewezen nationale instanties van de partijen of relevante autoriteiten van de andere landen ontvangen, doen zij deze kennisgevingen, met alle beschikbare informatie onverwijld aan de Commissie toekomen. Artikel 9 Informatie betreffende de handel in chemische stoffen 1. Elke exporteur van een in Bijlage I opgenomen chemische stof, stelt de aangewezen nationale instantie van de lidstaat waarin hij is gevestigd, in het eerste kwartaal van elk jaar in kennis van de hoeveelheid van de chemische stof (in zuivere vorm of als preparaat) die in het voorgaande jaar naar elke invoerende partij of elk invoerend ander land is vervoerd. Deze informatie gaat vergezeld van een lijst van de namen en adressen van de importeurs waarheen vervoer in die tijdsperiode heeft plaatsgevonden. Elke importeur binnen de Gemeenschap verschaft dezelfde informatie voor de in de Gemeenschap ingevoerde hoeveelheden. 2. Op verzoek van de Commissie of de aangewezen nationale instantie verstrekt de exporteur of de importeur alle aanvullende informatie over chemische stoffen die nodig is ter uitvoering van deze verordening. 3. Elke lidstaat verstrekt de Commissie elk jaar de gecombineerde informatie overeenkomstig Bijlage IV. De Commissie vat deze informatie op communautair niveau samen en stelt de niet-vertrouwelijke informatie via haar databank/internet ter beschikking aan het publiek. Artikel 10 Deelneming aan de kennisgeving van verboden of aan strenge beperkingen onderworpen chemische stoffen uit hoofde van het PIC-verdrag 1. De Commissie stelt het secretariaat schriftelijk in kennis van chemische stoffen die voor PIC-kennisgeving in aanmerking komen, tenzij dit vóór de inwerkingtreding van deze verordening reeds is geschied. 2. Wanneer meer chemische stoffen voor PIC-kennisgeving in aanmerking komen en aan deel 2 van Bijlage I worden toegevoegd, stelt de Commissie het secretariaat hiervan in kennis. De kennisgeving wordt zo spoedig mogelijk na de vaststelling van de desbetreffende definitieve regelgeving van de Gemeenschap waarbij de chemische stof wordt verboden of aan strenge beperkingen onderworden, ingediend en wel uiterlijk negentig dagen na de datum waarop de definitieve regelgeving van toepassing wordt. De kennisgeving bevat alle overeenkomstig Bijlage II vereiste relevante informatie. 3. Bij het vaststellen van de prioriteiten voor de kennisgevingen houdt de Commissie rekening met de vraag of de chemische stof al dan niet reeds in deel 3 van Bijlage I is opgenomen, met de vraag in hoeverre aan de in Bijlage II vermelde informatievereisten kan worden voldaan, alsmede met de ernst van de aan de chemische stof verbonden risico's, vooral voor ontwikkelingslanden. Wanneer een chemische stof voor PIC-kennisgeving in aanmerking komt, maar de informatie niet toereikend is om aan de vereisten van Bijlage II te voldoen, verstrekken geïdentificeerde exporteurs en/of importeurs op verzoek van de Commissie alle beschikbare relevante informatie, met inbegrip van die van andere nationale of internationale regelingen voor toezicht op chemische stoffen. 4. De Commissie brengt het secretariaat schriftelijk op de hoogte wanneer krachtens lid 1 of 2 aangemelde definitieve regelgeving wordt gewijzigd, en wel zo spoedig mogelijk na de vaststelling van de nieuwe definitieve regelgeving en uiterlijk zestig dagen na de datum waarop deze regelgeving in werking moet treden. De kennisgeving bevat alle relevante informatie die niet beschikbaar was op het moment dat de oorspronkelijke kennisgeving krachtens lid 1 of 2 werd ingediend. 5. Op verzoek van een partij of van het secretariaat verschaft de Commissie, voor zover dat in haar vermogen ligt, aanvullende informatie over de chemische stof of over de regelgeving. Waar nodig assisteren de lidstaten de Commissie op haar verzoek bij het inwinnen van de informatie. 6. De Commissie zendt de informatie die zij van het secretariaat ontvangt over chemische stoffen die andere partijen als verboden of aan strenge beperkingen onderworpen hebben aangemeld, onmiddellijk door aan de lidstaten. De Commissie beoordeelt, in nauwe samenwerking met de lidstaten, de noodzaak om op communautair niveau maatregelen voor te stellen om onaanvaardbare risico's voor de gezondheid van de mens en het milieu binnen de Gemeenschap te voorkomen. 7. In gevallen waarin een lidstaat in overeenstemming met de relevante EG-wetgeving een nationale regelgevende maatregel neemt om een chemische stof te verbieden of aan strenge beperkingen te onderwerpen, verstrekt deze de Commissie de relevante informatie terzake. De Commissie stelt deze informatie beschikbaar aan de lidstaten. Binnen vier weken kunnen de lidstaten aan de Commissie en de lidstaat die een nationale regelgevende maatregel heeft voorgelegd hun commentaar inzake een mogelijke PIC-kennisgeving toezenden, met inbegrip van met name relevante informatie over hun nationale wetgevingssituatie inzake die chemische stof. Na behandeling van de commentaren deelt de indienende lidstaat de Commissie mee of laatstgenoemde: Artikel 11 Aan het secretariaat te verstrekken informatie over verboden of aan strenge beperkingen onderworpen chemische stoffen die niet voor PIC-kennisgeving in aanmerking komen Indien een chemische stof alleen in deel 1 van Bijlage I wordt vermeld respectievelijk naar aanleiding van een verzoek van een lidstaat overeenkomstig artikel 10, lid 7, tweede alinea, tweede streepje , verstrekt de Commissie het secretariaat de informatie over de desbetreffende regelgeving welke ertoe leidt dat de chemische stof wordt opgenomen, zodat deze informatie aan de andere partijen bij het PIC-verdrag kan worden doorgegeven. Artikel 12 Verplichtingen met betrekking tot de invoer van chemische stoffen 1. De Commissie zendt de lidstaten onverwijld de leidraden voor besluiten die zij van het secretariaat ontvangt. De Commissie neemt haar besluit, in de vorm van een definitieve of voorlopige invoerreactie namens de Gemeenschap, over de toekomstige invoer in de Gemeenschap van de betrokken chemische stof, zulks in overeenstemming met de bestaande communautaire wetgeving en de in artikel 24, lid 2, bedoelde procedure Zij deelt dit besluit vervolgens zo spoedig mogelijk en in elk geval uiterlijk negen maanden na de datum van verzending van de leidraad voor besluiten door het secretariaat aan het secretariaat mee. Indien een chemische stof op grond van communautaire wetgeving aan bijkomende of gewijzigde beperkingen wordt onderworpen, herziet de Commissie het besluit over de invoer volgens dezelfde procedure en deelt zij dit besluit aan het secretariaat mede. Wanneer een chemische stof ingevolge de wetgeving van een of meer lidstaten verboden of aan strenge beperkingen onderworpen is houdt de Commissie op schriftelijk verzoek van de betrokken lidsta(a)t(en) bij haar invoerbesluit rekening met die informatie. 2. Het in lid 1 bedoelde invoerbesluit betreft de voor de chemische stof in de leidraad voor besluiten vermelde categorie of categorieën. 3. Wanneer de Commissie haar invoerbesluit aan het secretariaat meedeelt, geeft zij een beschrijving van de wettelijke of bestuursrechtelijke maatregel waarop het is gebaseerd. 4. Iedere aangewezen nationale instantie in de Gemeenschap stelt de krachtens lid 1 tot stand gekomen invoerbesluiten overeenkomstig haar wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen beschikbaar aan de belanghebbenden in haar rechtsgebied. 5. In voorkomende gevallen beoordeelt de Commissie, in nauwe samenwerking met de lidstaten en rekening houdend met de in de leidraad voor besluiten vervatte informatie, de noodzaak om op communautair niveau maatregelen voor te stellen om onaanvaardbare risico's voor de gezondheid van de mens en het milieu binnen de Gemeenschap te voorkomen. Artikel 13 Andere verplichtingen met betrekking tot de uitvoer van chemische stoffen dan de vereisten in verband met de kennisgeving van uitvoer 1. De Commissie zendt de lidstaten en Europese industriefederaties onverwijld de informatie die zij van het secretariaat ontvangt over aan de PIC-procedure onderworpen chemische stoffen en de besluiten van invoerende partijen betreffende de voorwaarden voor de invoer van deze chemische stoffen, zulks in de vorm van circulaires of anderszins . Zij stelt de lidstaten ook onverwijld in kennis van informatie over gevallen waarin een reactie is uitgebleven. De Commissie houdt alle informatie betreffende invoerbesluiten beschikbaar in haar databank, die op het internet voor het publiek toegankelijk zal zijn, en verstrekt eenieder op verzoek de informatie. 2. De Commissie kent aan iedere in Bijlage I opgenomen chemische stof een code in de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Gemeenschap toe. Deze codes worden waar nodig herzien in het licht van wijzigingen van de geharmoniseerde nomenclatuur door de Werelddouaneorganisatie voor de betrokken chemische stoffen. 3. Elke lidstaat deelt de overeenkomstig lid 1 door de Commissie toegezonden reacties mee aan de belanghebbenden in haar rechtsgebied. 4. Exporteurs voldoen uiterlijk zes maanden na de datum waarop het secretariaat de Commissie overeenkomstig lid 1 voor het eerst van de reactie op de hoogte heeft gebracht aan de in een reactie vervatte besluiten. 5. De Commissie en de lidstaten geven de invoerende partijen op verzoek en waar nodig advies en hulp bij het verkrijgen van nadere informatie om hen te helpen bij de indiening van een reactie betreffende de invoer van een bepaalde chemische stof bij het secretariaat. 6. In deel 2 of deel 3 van Bijlage I vermelde chemische stoffen mogen niet worden uitgevoerd, tenzij: 7. Een chemische stof mag niet op een later tijdstip dan zes maanden voor de uiterste gebruiksdatum - zo deze expliciet wordt aangegeven, dan wel van de productiedatum kan worden afgeleid - worden uitgevoerd, tenzij de intrinsieke eigenschappen van de chemische stof dit onuitvoerbaar maken. Met name in het geval van bestrijdingsmiddelen zorgen de exporteurs ervoor dat omvang en verpakking van houders van bestrijdingsmiddelen zijn geoptimaliseerd om aldus de risico's van het ontstaan van verouderde voorraden tot een minimum te beperken. 8. Bij de uitvoer van bestrijdingsmiddelen zien de exporteurs erop toe dat het etiket specifieke informatie bevat over opslagomstandigheden en de stabiliteit bij opslag in de klimaatsomstandigheden van de invoerende partij of het invoerende andere land. Bovendien zien zij erop toe dat de uitgevoerde bestrijdingsmiddelen voldoen aan de desbetreffende zuiverheidsspecificatie van de communautaire wetgeving. Artikel 14 Toezicht op de uitvoer van bepaalde chemische stoffen en artikelen die chemische stoffen bevatten 1. Artikelen die chemische stoffen in reactieve vorm bevatten welke in deel 2 of deel 3 van Bijlage I worden genoemd, zijn ook worden onderworpen aan de procedure voor kennisgeving van uitvoer van artikel 7. 2. Chemische stoffen en artikelen waarvan het gebruik in de Gemeenschap voor de bescherming van de volksgezondheid of het milieu is verboden, als vermeld in Bijlage V, mogen niet worden uitgevoerd. Artikel 15 Informatie over transitovervoer 1. De partijen bij het PIC-verdrag die informatie over het transitovervoer van aan de PIC-procedure onderworpen chemische stoffen verlangen, alsook de informatie die elke partij bij het PIC-verdrag die zulks via het secretariaat te kennen heeft gegeven, verlangt, zijn vermeld in Bijlage VI. 2. Wanneer een in deel 3 van Bijlage I genoemde chemische stof wordt vervoerd over het grondgebied van een in Bijlage VI vermelde partij bij het PIC-verdrag, verstrekt de exporteur voor zover mogelijk de aangewezen nationale instantie van de lidstaat waarin hij is gevestigd, dertig dagen voordat het eerste transitovervoer plaatsvindt en acht dagen vóór elk volgend transitovervoer, de overeenkomstig Bijlage VI door de partij bij het PIC-verdrag verlangde informatie. 3. De aangewezen nationale instantie van de lidstaat zendt de krachtens lid 2 van de exporteur ontvangen informatie met eventueel beschikbare aanvullende informatie aan de Commissie toe. 4. De Commissie zendt de krachtens lid 3 ontvangen informatie met eventueel beschikbare aanvullende informatie vijftien dagen voorafgaand aan het eerste en vóór elk volgend transitovervoer door naar de aangewezen nationale instanties van partijen bij het PIC-verdrag die om deze informatie hebben verzocht. Artikel 16 Bij uitgevoerde chemische stoffen te voegen informatie 1. Voor uitvoer bestemde chemische stoffen zijn onderworpen aan de voorschriften inzake het verpakken en kenmerken die in of krachtens Richtlijn 67/548/EEG, Richtlijn 1999/45/EG, Richtlijn 91/414/EEG en Richtlijn 98/8/EG of andere specifieke communautaire wetgeving zijn vastgesteld. Deze verplichting geldt onverminderd specifieke voorschriften van de invoerende partij of het invoerende andere land waarbij de desbetreffende internationale normen in acht worden genomen. 2. Wanneer zulks relevant is, worden de uiterste gebruiksdatum en de productiedatum van de in lid 1 bedoelde of in Bijlage I opgenomen chemische stoffen op het etiket aangegeven en wordt deze uiterste gebruiksdatum indien nodig voor verschillende klimaatzones vermeld. 3. De in lid 1 bedoelde chemische stoffen gaan bij uitvoer vergezeld van een veiligheidsinformatieblad overeenkomstig Richtlijn 91/155/EEG van de Commissie van 5 maart 1991 houdende beschrijving en vaststelling van de wijze van uitvoering van het systeem voor specifieke informatie inzake gevaarlijke preparaten krachtens artikel 10 van Richtlijn 88/379/EEG van de Raad (22) . De exporteur zendt dit veiligheidsinformatieblad aan elke importeur toe. 4. De gegevens op het etiket en het veiligheidsinformatieblad worden voorzover praktisch uitvoerbaar vermeld in de officiële taal of talen of één of meer van de hoofdtalen van het land van bestemming of van het gebied waar de chemische stof naar verwachting zal worden gebruikt. Artikel 17 Verplichtingen van de autoriteiten van de lidstaten inzake de controle op in- en uitvoer Elke lidstaat wijst autoriteiten, zoals douaneautoriteiten, aan die verantwoordelijk zijn voor de controle op de in- en uitvoer van de in Bijlage I opgenomen chemische stoffen. De Commissie en de lidstaten zien er op doelgerichte en gecoördineerde wijze op toe dat de exporteurs deze verordening naleven. Elke lidstaat vermeldt in zijn krachtens artikel 21, lid 1, vereiste periodieke verslagen over de werking van de procedures bijzonderheden betreffende de werkzaamheden van zijn autoriteiten terzake. Artikel 18 Sancties De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om te waarbogen dat deze bepalingen op de juiste wijze ten uitvoer worden gelegd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk twaalf maanden na de vaststelling van deze verordening in kennis van deze maatregelen en stellen haar tevens zo spoedig mogelijk na de vaststelling in kennis van wijzigingen daarvan. Artikel 19 Uitwisseling van informatie 1. De Commissie en de lidstaten vergemakkelijken waar mogelijk het verstrekken van wetenschappelijke, technische, economische en juridische informatie over de chemische stoffen die onder deze verordening vallen, met inbegrip van toxicologische, ecotoxicologische en veiligheidsinformatie. De Commissie zorgt, waar nodig met de steun van de lidstaten, voor: 2. De Commissie en de lidstaten beschermen vertrouwelijke informatie die zij van een andere partij of een ander land hebben ontvangen, zoals onderling is overeengekomen. 3. Wat de overdracht van informatie uit hoofde van deze verordening betreft, wordt de volgende informatie, onverminderd Richtlijn 90/313/ EEG van de Raad van 7 juni 1990 (23) betreffende de vrije toegang tot milieu-informatie, niet als vertrouwelijk aangemerkt: De Commissie stelt op basis van de bijdragen van de lidstaten periodiek een overzicht van deze werkzaamheden op. Artikel 20 Technische bijstand De Commissie en de aangewezen nationale instanties van de lidstaten werken, daarbij met name de behoeften van ontwikkelingslanden en landen met een overgangseconomie in aanmerking nemend, samen bij het verlenen van technische bijstand, onder meer in de vorm van opleiding, voor de ontwikkeling van de infrastructuur, de capaciteiten en de deskundigheid die nodig zijn voor een goed beheer van chemische stoffen gedurende de gehele levenscyclus. Om deze landen met name in staat te stellen het PIC-verdrag uit te voeren, wordt technische bijstand bevorderd door het verstrekken van technische informatie over chemische stoffen, het bevorderen van de uitwisseling van deskundigen, het verlenen van steun voor het oprichten of in stand houden van aangewezen nationale instanties, het verschaffen van technische deskundigheid voor de identificatie van gevaarlijke bestrijdingsmiddelformuleringen en voor het opstellen van kennisgevingen aan het secretariaat. De Commissie en de lidstaten nemen actief deel aan het door het Intergouvernementeel Forum voor de veiligheid van chemische stoffen opgezette informatienetwerk voor capaciteitsopbouw door informatie te verstrekken over de projecten die zij ter verbetering van het beheer van chemische stoffen in ontwikkelingslanden en landen met een overgangseconomie steunen of financieren. De Commissie en de lidstaten overwegen ook de ondersteuning van niet-gouvernementele organisaties. Artikel 21 Toezicht en rapportage 1. De lidstaten zenden de Commissie periodiek informatie over de werking van de krachtens deze verordening ingevoerde procedures, met inbegrip van informatie over douanecontroles, inbreuken, sancties en herstelmaatregelen. 2. De Commissie stelt periodiek een verslag op over de in deze verordening geregelde taken waarvoor zij verantwoordelijk is, en neemt dit op in een samenvattend verslag met de uit hoofde van lid 1 door de lidstaten verstrekte informatie. Een samenvatting van het verslag zal aan het Europees Parlement en aan de Raad worden gezonden en op het internet worden gepubliceerd. 3. Ten aanzien van de krachtens de leden 1 en 2 verstrekte informatie vervullen de lidstaten en de Commissie de desbetreffende verplichtingen om het vertrouwelijke karakter van gegevens en het eigendomsrecht te beschermen. Artikel 22 Bijwerking van de bijlagen 1. De lijst van chemische stoffen in Bijlage I wordt op basis van de ontwikkelingen op het gebied van de communautaire wetgeving en van het PIC-verdrag ten minste jaarlijks opnieuw beoordeeld door de Commissie.wetgeving en van het PIC-verdrag periodiek opnieuw beoordeeld door de Commissie. 2. Om te bepalen of definitieve regelgeving uit hoofde van communautaire wetgeving een verbod of een strenge beperking betreft, wordt het effect van de maatregel op het niveau van de subcategorieën binnen de categorieën "bestrijdingsmiddelen" en "industriële chemische stoffen" beoordeeld. Indien een chemische stof op grond van de regelgeving in een van de subcategorieën verboden of aan strenge beperkingen onderworpen wordt, wordt deze stof in deel 1 van Bijlage I opgenomen. Om te bepalen of definitieve regelgeving uit hoofde van communautaire wetgeving een verbod of een strenge beperking betreft, zodat de betrokken chemische stof voor PIC-kennisgeving in aanmerking komt overeenkomstig artikel 10, wordt het effect van de maatregel op het niveau van de categorieën "bestrijdingsmiddelen" en "industriële chemische stoffen" beoordeeld. Indien een chemische stof op grond van de regelgeving in één of meer van de categorieën verboden of aan strenge beperkingen onderworpen wordt, wordt deze stof ook in deel 2 van Bijlage I opgenomen. 3. De Commissie neemt zo snel mogelijk een besluit over de opneming van chemische stoffen in Bijlage I of over een eventuele wijziging van de vermelding van die stoffen in de Bijlage. 4. Een besluit over de opneming van een chemische stof in deel 1 of deel 2 van Bijlage I krachtens lid 2 naar aanleiding van regelgeving uit hoofde van communautaire wetgeving wordt volgens de in artikel 24, lid 3, bedoelde procedure vastgesteld. 5. Alle andere wijzigingen van Bijlage I, met inbegrip van wijzigingen van bestaande vermeldingen, en wijzigingen van de Bijlagen II, III, IV en VI worden volgens de in artikel 24, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld. Artikel 23 Technische richtsnoeren De Commissie stelt volgens de in artikel 24, lid 2, bedoelde procedure technische richtsnoeren op om de dagelijkse toepassing van deze verordening te vergemakkelijken. Deze technische richtsnoeren worden bekendgemaakt in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 24 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 29 van Richtlijn 67/548/EEG ingestelde comité. 2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van artikel 7 van dat besluit van toepassing. 3. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van artikel 7 van dat besluit van toepassing. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. Artikel 25 Intrekking Verordening (EEG) nr. 2455/92 wordt ingetrokken. Artikel 26 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op [1 januari 2003]. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE 1 DEEL 1. LIJST VAN CHEMISCHE STOFFEN DIE AAN DE PROCEDURE VAN KENNISGEVING VAN UITVOER ZIJN ONDERWORPEN Er dient te worden opgemerkt dat voor chemische stoffen die in dit deel van de Bijlage zijn vermeld en aan de PIC-procedure zijn onderworpen, de in artikel 7, leden 1 tot en met 3 opgenomen verplichtingen ten aanzien van de kennisgeving van uitvoer niet van toepassing zijn, mits is voldaan aan de voorwaarden die in lid 5, onder (b) en (c), van hetzelfde artikel zijn vastgesteld. Deze chemische stoffen, die in de lijst hieronder worden aangeduid met het teken #, zijn gemakshalve ook in deel 3 van deze Bijlage opgenomen. Ook dient te worden opgemerkt dat chemische stoffen die in dit deel van de Bijlage zijn vermeld en vanwege de aard van de communautaire regelgeving in aanmerking komen voor PIC-kennisgeving, ook in deel 2 van deze Bijlage zijn opgenomen. Deze chemische stoffen worden in de lijst hieronder aangeduid met het teken +. CHEMISCHE STOF CAS-nr. EG-nr. GN-code SUBCA-TEGORIE* GEBRUIKSBEPERKING** LANDEN WAARVOOR GEEN KENNIS-GEVING VEREIST IS 1,1,1- Trichloorethaan 71-55-6 200-756-3 2903 19 10 i(2) v 1,2-Dibroomethaan (etyleendibromide)# 106-93-4 203-444-5 2903 30 3 6 p(1) v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ 1,2-Dichloorethaan (ethyleendichloride)# 107-06-2 203-458-1 2903 15 00 p(1) i(2) v v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ 2-Naftylamine en de zouten daarvan+ 91-59-8 en andere 202-080-4 en andere 2921 45 00 i(1) i(2) v v 2,4,5-T# 93-76-5 202-273-3 2918 90 90 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ 4-Aminobifenyl en de zouten daarvan+ 92-67-1 en andere 202-177-1 en andere 2921 49 90 i(1) i(2) v v 4- Nitrobifenyl+ 92-92-3 202-204-7 2904 20 90 i(1) i(2) v v Arseenverbindingen p(2) sb Asbestvezels+: Crocidoliet # Amosiet Anthofylliet Actinoliet Tremoliet Chrysotyl 12001-28-4 12172-73-5 77536-67-5 77536-66-4 77536-68-6 132207-32-0 310-127-6 2524 00 2524 00 2524 00 2524 00 2524 00 2524 00 i(1) - i(2) i(1) - i(2) i(1) - i(2) i(1) - i(2) i(1) - i(2) i(1) - i(2) v - v v - v v - v v - v v - v v - v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Azinfos-ethyl 2642-71-9 220-147-6 2933 90 95 p(1) v Benzeen 1 71-43-2 200-753-7 2902 20 i(2) sb Benzidine en zouten daarvan+ Benzidinederivaten+ 92-87-5- 202-199-1 - 2921 59 90 i(1) - i(2) i(2) sb - v v Binapacryl# 485-31-4 207-612-9 2916 19 80 p(1) i(2) v v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Cadmium en cadmiumverbindingen 7440-43-9 en andere 231-152-8 en andere 8107 3206 30 00 en andere i(1) sb Captafol# 2425-06-1 219-363-3 2930 90 70 p(1) - p(2) v - v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Tetrachloorkoolstof 56-23-5 200-262-8 2903 14 00 i(2) v Chloordimeform# 6164-98-3 228-200-5 2925 20 00 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Chloorfenapyr+ 122453-73-0 2933 99 90 p(1) v Chloorbenzilaat# 510-15-6 208-110-2 2918 19 80 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Chloroform 67-66-3 200-663-8 2903 13 00 i(2) v Chlozolinaat+ 84332-86-5 282-714-4 2934 90 90 p(1) v Creosoot en aan creosoot verwante stoffen 8001-58-9 61789-28-4 84650-04-4 90640-84-9 65996-91-0 90640-80-5 65996-82-2 8021-39-4 122384-78-5 232-287-5 263-047-8 283-484-8 292-605-3 2266-026-1 292-602-7 266-019-3 232-419-1 310-191-5 2707 91 00 ) ) ) ) ) ) ) ) ) ) i(2) ) ) ) ) ) ) ) ) v Cyhalothrin 68085-85-8 268-450-2 2926 90 95 p(1) v DBB (di-µ-oxo-di-N- butylstanniohydroxyboraan) 75113-37-0 401-040-5 2931 00 95 i(1) v Dicofol met < 78% p,p'-dicofol of 1 g/kg DDT en aan DDT verwante verbindingen+ 115-32-2 204-082-0 2906 29 00 p(1) v Dinoseb en het acetaat en de zouten daarvan# 88-85-7 en andere 201-861-7 en andere 2908 90 00 2915 39 90 p(1) i(2) v v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Dinoterb+ 1420-07-1 215-813-8 2908 90 00 p(1) v DNOC+ 534-52-1 208-601-1 2908 90 00 p(1) v Ethyleenoxide (oxiraan)# 75-21-8 200-849-9 2910 10 00 p(1) v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Fentin acetaat 900-95-8 212-984-0 2931 00 95 p(1) b Fentin hydroxide 76-87-9 200-990-0 2931 00 95 p(1) b Fenvaleraat 51630-58-1 257-326-3 2926 90 95 p(1) v Ferbam 14484-64-1 238-484-2 2930 20 00 p(1) v Fluoracetamide# 640-19-7 211-363-1 2924 19 00 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ HCH met minder dan 99,0% gamma- isomeer# 608-73-1 210-168-9 2903 51 00 p(1) v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Hexachloorethaan 67-72-1 200-666-4 2903 19 90 i(1) sb Lindaan (γ-HCH)# 58-89-9 200-401-2 2903 51 10 p(1) v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Maleïnezuur en de zouten daarvan, met uitzondering van de choline-, kalium- en natriumzouten; Choline-, kalium en natriumzouten van maleïnehydrazide met meer dan 1 mg vrij hydrazine/kg uitgedrukt op basis van het zuurequivalent 123-33-1 51542-52-0 204-619-9 2933 99 90 p(1) v Kwikverbindingen# 10112-91-1, 21908-53-2 en andere - p(1) - p(2) v - sb Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Methamidofos (oplosbare vloeistofformuleringen van de stof met meer dan 600 g werkzame stof/l)# 10265-92-6 233-606-0 3808 10 40 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Methyl-parathion (emulgeerbare concentraten (EC) met 19,5%, 40%, 50% en 60% werkzame stof en poeder met 1,5%, 2% en 3% werkzame stof) # 298-00-0 206-050-1 3808 10 40 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Monocrotofos (oplosbare vloeistofformuleringen van de stof met meer dan 600 g werkzame stof/l)# 6923-22-4 230-042-7 3808 10 40 3808 90 90 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Monolinuron 1746-81-2 217-129-5 2928 00 90 p(1) v Monomethyldibroomdifenylmethaan Handelsnaam: DBBT+ 99688-47-8 401-210-1 2903 69 90 i(1) v Monomethyldichloordifenylmethaan Handelsnaam: Ugilec 121 of Ugilec 21+ - 400-140-6 2903 69 90 i(1) - i(2) v - v Monomethyltetrachloordifenylmethaan Handelsnaam: Ugilec 141+ 76253-60-6 278-404-3 2903 69 90 i(1) - i(2) v - v Nitrofeen+ 1836-75-5 217-406-0 2909 30 90 p(1) v Parathion#+ 56-38-2 200-271-7 2920 10 00 p(1) v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Pentachloorfenol# 87-86-5 201-778-6 2908-10 00 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Permethrin 52645-53-1 258-067-9 2916 20 00 p(1) v Fosfamidon (oplosbare vloeistofformuleringen van de stof met meer dan 1000 g werkzame stof/l)# 13171-21-6 (mengsel van (E)&(Z)-isomeer) 23783-98-4 ((Z)-isomeer) 297-99-4 ((E)-isomeer) 236-116-5 3808 10 40 3808 90 90 Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Polybroombifenylen (PBB's)# 13654-09-06 36355-01-08 27858-07-7 - 2903 69 90 i(1) sb Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Polychloorterfenylen (PCT's)# 61788-33-8 262-968-2 2903 69 90 i(1) v Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Profam 122-42-9 204-542-0 2924 29 95 p(1) v Pyrazofos+ 13457-18-6 236-656-1 2933 59 95 p(1) v Quintozeen+ 82-68-8 201-435-0 2904 90 85 p(1) v Tecnazeen+ 117-18-0 204-178-2 2904 90 85 p(1) v Triorganotinverbindingen - - 2931 00 95 p(2) i(2) sr sr Tris (2,3- Dibroompropyl) fosfaat# 126-72-7 204-799-9 2919 00 90 i(1) sb Zie PIC-circulaire op www.pic.int/ Trisaziridinylfosfinoxide+ 545-55-1 208-892-5 2933 99 90 i(1) sb Zineb 12122-67-7 235-180-1 3824 90 99 p(1) v ________________________________________________________________________________________________________________ * Subcategorie: p(1) - bestrijdingsmiddel in de groep gewasbeschermingsmiddelen p(2) - andere bestrijdingsmiddelen met inbegrip van biociden i(1) - industriële chemische stof voor beroepsmatig gebruik i(2) - industriële chemische stof voor gebruik door het publiek. ** Gebruiksbeperking (voor de betrokken subcategorie(en)): sb - strenge beperking v - verbod, volgens de communautaire wetgeving. CAS = Chemical Abstracts Service. # Chemische stof valt geheel of gedeeltelijk onder de PIC-procedure. + Chemische stof komt in aanmerking voor PIC-kennisgeving. 1. Met uitzondering van de motorbrandstoffen die onder Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58) vallen . ___________________________________________________________________________ DEEL 2. LIJST VAN CHEMISCHE STOFFEN DIE IN AANMERKING KOMEN VOOR PIC-KENNISGEVING Deze lijst bevat chemische stoffen die in aanmerking komen voor PIC-kennisgeving. In het algemeen zijn geen chemische stoffen opgenomen die al aan de PIC-procedure zijn onderworpen; deze worden in deel 3 van deze Bijlage vermeld. CHEMISCHE STOF CAS-nummer EG-nummer GN-code CATEGORIE* GEBRUIKSBEPERKING** 2-Naftylamine en zouten daarvan 91-59-8 en andere 202-080-4 en andere 2921 45 00 i v 4-Aminobifenyl en de zouten daarvan 92-67-1 en andere 202-177-1 en andere 2921 49 90 i v 4-Nitrobifenyl 92-92-3 202-204-7 2904 20 00 i v Asbestvezels: Crocidoliet # Amosiet Anthofylliet Actinoliet Tremoliet Chrysotyl 12001-28-4 12172-73-5 77536-67-5 77536-66-4 77536-68-6 132207-32-0 2524 00 2524 00 2524 00 2524 00 2524 00 2524 00 i i i i i i v v v v v v Benzidine en zouten daarvan Benzidinederivaten 912-87-5 - 202-199-1 - 2921 59 90 i sb Chloorfenapyr 122453-73-0 p sb Chlozolinaat 84332-86-5 282-714-4 2934 90 96 p v Dicofol met < 78% p,p'-dicofol of 1 g/kg DDT en aan DDT verwante verbindingen 115-32-3 204-082-0 2906 29 00 p sb Dinoterb 1420-07-1 215-813-8 2908 90 00 p v DNOC 534-52-1 208-601-1 2908 90 00 p v Endrin 72-20-8 200-775-7 2910 90 00 p v Fentin acetaat 900-95-8 212-984-0 2931 00 95 p b Fentin hydroxide 76-87-9 200-990-0 2931 00 95 p b Monomethyldibroomdifenylmethaan Handelsnaam: DBBT 99688-47-8 401-210-1 2903 69 90 i v Monomethyldichloordifenylmethaan Handelsnaam: Ugilec 121 of Ugilec 21 - 400-140-6 2903 69 90 i v Monomethyltetrachloordifenylmethaan Handelsnaam: Ugilec 141 76253-60-6 278-404-3 2903 69 90 i v Nitrofeen 1836-75-5 217-406-0 2909 30 90 p v Parathion# 56-38-2 200-271-7 2920 10 00 p sb Pyrazofos 13457-18-6 236-656-1 2933 59 70 p v Quintozeen 82-68-8 201-435-0 2904 90 85 p v Tecnazeen 117-18-0 204-178-2 2904 90 85 p sb * Categorie: p - bestrijdingsmiddel i - industriële chemische stof. ** Gebruiksbeperking (voor de betrokken categorie(en)): sb - strenge beperking v - verbod. CAS = Chemical Abstracts Service. # Chemische stof valt geheel of gedeeltelijk onder de internationale PIC-procedure. DEEL 3. LIJST VAN CHEMISCHE STOFFEN DIE KRACHTENS HET VERDRAG VAN ROTTERDAM ONDER DE PIC-PROCEDURE VALLEN (Artikelen 12 en 13) (De vermelde categorieën zijn dezelfde als die in het PIC-verdrag) Chemische stof Relevante CAS-nummer(s) Categorie 2,4,5-T 93-76-5 Bestrijdingsmiddel Aldrin * 309-00-2 Bestrijdingsmiddel Binapacryl 485-31-4 Bestrijdingsmiddel Captafol 2425-06-1 Bestrijdingsmiddel Chloordaan * 57-74-9 Bestrijdingsmiddel Chloordimeform 6164-98-3 Bestrijdingsmiddel Chloorbenzilaat 510-15-6 Bestrijdingsmiddel DDT * 50-29-3 Bestrijdingsmiddel Dieldrin * 60-57-1 Bestrijdingsmiddel Dinoseb en dinosebzouten 88-85-7 Bestrijdingsmiddel 1,2-Dibroomethaan (EDB) 106-93-4 Bestrijdingsmiddel Ethyleendichloride 107-06-2 Bestrijdingsmiddel Ethyleenoxide 75-21-8 Bestrijdingsmiddel Fluoraceetamide 640-19-7 Bestrijdingsmiddel HCH (mengsel van isomeren) 608-73-1 Bestrijdingsmiddel Heptachloor * 76-44-8 Bestrijdingsmiddel Hexachloorbenzeen * 118-74-1 Bestrijdingsmiddel Lindaan 58-89-9 Bestrijdingsmiddel Kwikverbindingen, met inbegrip van anorganische kwikverbindingen, alkylkwikverbindingen en alkyloxyalkyl- en arylkwikverbindingen Bestrijdingsmiddel Pentachloorfenol 87-86-5 Bestrijdingsmiddel Toxafeen * 8001-35-2 Bestrijdingsmiddel Methamidofos (oplosbare vloeibare formuleringen van de stof met meer dan 600 g werkzame stof/l) 10265-92-6 Zeer gevaarlijke bestrijdingsmiddelfor- mulering Methylparathion (emulgeerbare concentraten met 19,5%, 40%, 50% en 60% werkzame stof en poeder met 1,5%, 2% en 3% werkzame stof) 298-00-0 Zeer gevaarlijke bestrijdingsmiddelfor- mulering Monocrotofos (oplosbare vloeibare formuleringen van de stof met meer dan 600 g werkzame stof/l) 6923-22-4 Zeer gevaarlijke bestrijdingsmiddelfor- mulering Parathion (alle formuleringen - aërosolen, stuifpoeder, emulgeerbare concentraten, korrels en spuitpoeder - van deze stof daarin begrepen, uitgezonderd capsules met suspensies) 56-38-2 Zeer gevaarlijke bestrijdingsmiddelfor- mulering Fosfamidon (oplosbare vloeibare formuleringen van de stof met meer dan 1000 g werkzame stof/l) 13171-21-6 (mengsel, (E)&(Z) isomeren) 23783-98-4 ((Z)-isomeer) 297-99-4 ((E)-isomeer) Zeer gevaarlijke bestrijdingsmiddelfor- mulering Crocidoliet 12001-28-4 Industrieel Polybroombifenylen (PBB's) 36355-01-8(hexa-) 27858-07-7(octa-) 13654-09-6 (deca-) Industrieel Polychloorbifenylen (PCB's) * 1336-36-3 Industrieel Polychloorterfenylen (PCT's) 61788-33-8 Industrieel Tris(2,3-dibroompropyl)fosfaat 126-72-7 Industrieel * Voor deze stoffen geldt een exportverbod in overeenstemming met de bepalingen van artikel 14, lid 2, en Bijlage V van deze verordening. BIJLAGE II KENNISGEVING VAN EEN VERBODEN OF AAN STRENGE BEPERKINGEN ONDERWORPEN CHEMISCHE STOF AAN HET SECRETARIAAT VAN HET PIC-VERDRAG Vereiste informatie voor kennisgevingen krachtens artikel 10 De kennisgeving omvat: 1. Eigenschappen, identificatie en toepassingen: 2. Definitieve regelgeving: a) specifieke informatie over de definitieve regelgeving: b) de categorie(en) waarvoor de definitieve regelgeving is vastgesteld en per categorie: c) een indicatie, voorzover mogelijk, of de definitieve regelgeving ook voor andere staten en regio's van nut kan zijn; d) overige relevante informatie zoals: BIJLAGE III KENNISGEVING VAN UITVOER Vereiste informatie krachtens artikel 7 1. De identiteit van de uit te voeren stof: 2. De identiteit van het uit te voeren preparaat: 3. Informatie over de uitvoer: 4. Aangewezen nationale instanties: 5. Informatie over te nemen voorzorgsmaatregelen, met inbegrip van de gevaren- en risicocategorie en veiligheidsaanbevelingen. 6. Een overzicht van de fysisch-chemische, toxicologische en ecotoxicologische eigenschappen. 7. Toepassing van de chemische stof in de Europese Unie: (Gebruikscategorieën en -subcategorieën zoals gedefinieerd in Bijlage I van de verordening); 8. Informatie over voorzorgsmaatregelen ter vermindering van de blootstelling aan en emissie van de chemische stof. 9. Een overzicht van de beperkende voorschriften en de redenen daarvoor. Een overzicht van de in Bijlage II, punt 2, onder (a), (c) en (d), bedoelde informatie. Aanvullende informatie die door de uitvoerende partij wordt verstrekt omdat deze van belang wordt geacht, of nadere informatie, zoals gespecificeerd in Bijlage II, op verzoek van de invoerende partij. BIJLAGE IV DOOR DE AANGEWEZEN NATIONALE INSTANTIES VAN DE LIDSTATEN KRACHTENS ARTIKEL 9 AAN DE COMMISSIE TE VERSTREKKEN INFORMATIE 1. Een overzicht van de hoeveelheden onder Bijlage I vallende chemische stoffen (in de vorm van stoffen en preparaten) die tijdens het voorgaande jaar zijn uitgevoerd: a) het jaar waarin uitvoer plaatsvond; b) een tabel met een overzicht van hoeveelheden uitgevoerde chemische stoffen (in de vorm van stoffen en preparaten), zoals hieronder is aangegeven. Chemische stof Invoerend land Hoeveelheid … … … 2. Een lijst van de importeurs Chemische stof Invoerend land Importeur of importbedrijf Adres en andere relevante gegevens van de importeur of het importbedrijf BIJLAGE V CHEMISCHE STOFFEN EN ARTIKELEN WAARVOOR EEN UITVOERVERBOD GELDT Beschrijving van chemische stof/artikel waarvoor een uitvoerverbod geldt Eventuele bijkomende details, (bv. naam van de chemische stof, EG-nummer, CAS- nummer, enz.) Kwikhoudende cosmetische zeep GN-nrs 3401 11 00, 3401 19 00, 3401 20 10, 3401 20 90, 3401 30 00 Persistente Organische verontreinigende stoffen als opgesomd in de Bijlagen A en B bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen overeenkomstig de daarin vervatte bepalingen Aldrin EC No 206-215-8, CAS No 309-00-2, CN No 2903 59 90 Chlordaan EC No 200-349-0, CAS No 57-74-9, CN No 2903 59 90 Dieldrin EC No 200-484-5, CAS No 60-57-1, CN No 2910 90 00 DDT (1,1,1-trichloro-2,2-bis (p&nbhy;chlorophenyl) ethaan EC No 200-024-3, CAS No 50-29-3, CN No 2903 62 00 Endrin EC No 200-775-7, CAS No 72-20-8, CN No 2910 90 00 Heptachloor EC No 200-962-3, CAS No 76-44-8, CN No 2903 59 90 Hexachloorbenzeen EC No 200-273-9, CAS No 118-74-1, CN No 2903 62 00 Mirex EC No 219-196-6, CAS No 2385-85-5, CN No 2903 59 90 Toxafeen (camphechloor) EC No 232-283-3, CAS No 8001-35-2, CN No 3808 10 20 Polychloorbifenylen (PCB's) EC No 215-648-1 e.a., CAS No 1336&nbhy;36&nbhy;3 e.a., CN No 2903 69 90 BIJLAGE VI LIJST VAN DE PARTIJEN BIJ HET PIC-VERDRAG DIE INFORMATIE VEREISEN OVER HET TRANSITOVERVOER VAN CHEMISCHE STOFFEN DIE ONDER DE PIC-PROCEDURE VALLEN Land Vereiste informatie (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM (2001) 802 (1) ), – gezien het Verdrag van Rotterdam inzake de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden in de internationale handel, – gelet op de artikelen 133 en 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin van het EG-Verdrag – gezien het schrijven van de Raad d.d. 23 mei 2002 over de voorgestelde wijziging van de rechtsgrondslag en de procedurele gevolgen daarvan, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0095/2002), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van het Reglement, – gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt over de voorgestelde rechtsgrondslag, - gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid ( A5-0290/2002 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad het Verdrag van Rotterdam zo spoedig mogelijk, namens de Europese Gemeenschap goed te keuren en te bekrachtigen, 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 21 en 39 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, – gezien zijn aanbeveling aan de Raad van 5 september 2001 overeenkomstig artikel 39, lid 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de rol van de Europese Unie in de terreurbestrijding ( 2001/2016(INI) ) (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 oktober 2001 over de buitengewone bijeenkomst van de Europese Raad in Brussel op 21 september 2001 (2) , – onder verwijzing naar zijn standpunt van 29 november 2001 over het ontwerpbesluit van de Raad betreffende de oprichting van Eurojust ter versterking van de bestrijding van ernstige vormen van georganiseerde criminaliteit (12727/1/2001/REVI - C5-0514/2001 - 2000/0187(CNS) ) (3) , – onder verwijzing naar het kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 inzake terreurbestrijding, het kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees arrestatiebevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, en zijn standpunten van 29 november 2001 ter zake (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 mei 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad - Een intensivering van de transatlantische betrekkingen met het accent op strategie en resultaat ( COM(2001) 154 - C5-0339/2001 - 2001/2139(COS) ) (5) , – gezien de verklaring van de Europese Raad in Sevilla van 21-22 juni 2002 betreffende de bijdrage van het GBVB, met inbegrip van het EVDB, aan de bestrijding van het terrorisme, – gelet op resolutie 1267 van 15 oktober 1999 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over de situatie in Afghanistan, – onder verwijzing naar de volgende resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties: resolutie 1269 van 19 oktober 1999, waarin alle terroristische handelingen ondubbelzinnig worden veroordeeld als misdadig en niet te rechtvaardigen, en waarin de lidstaten worden opgeroepen om specifieke maatregelen te nemen in dit verband,resolutie 1373 van 28 september 2001, waarin wordt opgeroepen tot internationale samenwerking ter bestrijding van bedreigingen van de internationale vrede en veiligheid, veroorzaakt door terroristische handelingen, en resolutie 1390 van 16 januari 2002 over de situatie in Afghanistan, A. ernaar strevend een evaluatie te maken van de verworvenheden en de vooruitzichten van het beleid van de Europese Unie op het gebied van terrorismebestrijding een jaar na de tragische gebeurtenissen van 11 september 2001, B. erop wijzend dat de terroristische dreiging na de aanslagen van 11 september 2001 een wereldwijde dimensie heeft aangenomen en dus noopt tot een reactie op mondiaal niveau, C. overwegende dat de bestrijding van het terrorisme het traditioneel onderscheid tussen buitenlandse en binnenlandse politiek doet vervagen, D. overwegende dat er banden bestaan tussen internationale terroristische netwerken en de internationale drugs- en wapenmaffia, E. zich er rekenschap van gevend dat terrorisme vaak samenhangt met langdurige gewapende conflicten, erkennend dat de internationale mechanismen voor civiele conflictpreventie en civiel crisisbeheer zeer vaak gefaald hebben, en zijn voornemen onderstrepend om lering te trekken uit deze ontwikkelingen en de structuren voor snelle civiele conflictpreventie te versterken, F. overwegende dat de Europese Unie zich moet inzetten voor de bestrijding van terrorisme in al zijn vormen, ongeacht de vraag of de oorsprong of de activiteiten ervan binnen dan wel buiten haar grenzen gesitueerd zijn, en dat zij de inspanningen van de lidstaten moet ondersteunen door doeltreffend gebruik van alle nodige instrumenten binnen de grenzen die door de rechtsstaat zijn vastgelegd en met volledige eerbiediging van de mensenrechten, G. overwegende dat de noodzaak van de Europese Unie om zichzelf te beschermen tegen de dreiging van het terrorisme, gestalte moeten krijgen in het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en het Europees veiligheids- en defensiebeleid, en dat dit ook geldt voor de vereiste om andere internationale bedreigingen het hoofd te bieden, H. overwegende dat de erkenning van de dreiging die uitgaat van het terrorisme aantoont dat het Europees beleid niet moet worden beperkt tot een strikte definitie van defensie, maar moet worden uitgebreid op basis van een ruimer veiligheidsconcept, I. overwegende dat maatregelen – zowel op internationaal als op binnenlands niveau – ter bestrijding van de dreiging van het terrorisme de rechtsstaat moeten versterken, en niet verzwakken, en vooral volledig moeten beantwoorden aan de Conventies van Genève, J. eraan herinnerend dat het optreden van de Europese Unie in dit gebied moet uitgaan van een versterking van de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en van de rechtsstaat die worden genoemd in artikel 6, lid 1 van het EU-Verdrag, volledig in overeenstemming moet zijn met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en met de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht, als bepaald in artikel 6, lid 2 van het EU-Verdrag, en verder gebaseerd moet zijn op maatregelen voor het voorkomen en bestrijden van terrorisme zoals gespecificeerd in artikel 29 van het EU-Verdrag, K. overwegende dat de fundamentele rechten van de burger gerespecteerd moeten worden en dat maatregelen die deze rechten beperken, vermeden moeten worden, in aanmerking nemend dat elke beperking van vrijheden en rechten die voortvloeit uit maatregelen ter bestrijding van terrorisme een succes voor de terroristen zou betekenen, omdat dit een inbreuk zou vormen op de werkelijke waarden van een functionerende democratie, L. eraan herinnerend dat geen enkele lidstaat antiterrorismewetgeving mag benutten om de rechten te onderdrukken of in te perken van degenen die, in organisaties of bewegingen, het beleid van de regering op vreedzame wijze bestrijden, sociale oppositie voeren of protesteren door maatschappelijke ongehoorzaamheid, M. overwegende dat voor de bestrijding van het terrorisme alle middelen moeten worden gemobiliseerd waarin de Verdragen voorzien voor een doeltreffend optreden van de Unie zowel op intern als op internationaal niveau (artikelen 21 en 34 van het EU-Verdrag), terwijl niettemin een evenwicht tussen vrijheid, rechtvaardigheid en veiligheid wordt gegarandeerd, N. in beginsel een positief oordeel vellend over de algemene strategie voor terrorismebestrijding die de Europese Raad op snelle en doeltreffende wijze reeds op 21 september 2001 heeft vastgelegd met de goedkeuring van het Europees actieplan voor de strijd tegen het terrorisme, en die na deze bijeenkomst is geactualiseerd op de daaropvolgende bijeenkomsten in Gent (19 oktober 2001), Laken (14 december 2001) en Sevilla (21 en 22 juni 2002), O. betreurend dat het niet betrokken is geweest bij de vastlegging van dat plan, en dat het slechts bij de vaststelling van enkele van de 64 uitvoeringsmaatregelen betrokken is geweest (6) , P. overwegende dat de Europese Raad in de conclusies van zijn buitengewone bijeenkomst van 21 september 2001 iedere vereenzelviging van groepen fanatieke terroristen met de Arabische en de Islamitische wereld resoluut heeft verworpen, 1. verwelkomt het feit dat de Europese Raad in zijn Verklaring van Sevilla opnieuw heeft bevestigd dat de bestrijding van het terrorisme een prioritaire doelstelling van de Europese Unie zal blijven en een van de hoofdelementen van haar beleid op het gebied van externe betrekkingen, en benadrukt het grensoverschrijdende karakter van het terrorisme; 2. veroordeelt alle terreuraanslagen, waaronder die welke onlangs op Bali, de Filipijnen en in Israël zijn gepleegd, en spreekt de familie van de slachtoffers zijn medeleven uit; 3. wijst erop dat de strijd tegen het terrorisme alleen kan worden gewonnen als die gepaard gaat met een breed bongenootschap dat gericht is op de uitroeiing van de armoede en verwezenlijking van de democratie en eerbiediging van de rechtsstaat en de mensenrechten in de gehele wereld; 4. meent dat een algemene strategie van de Unie en haar lidstaten ter voorkoming en bestrijding van terrorisme het beginsel van de rechtsstaat moet ondersteunen; onderworpen moet zijn aan democratische controle vooraf en achteraf door de nationale parlementen en het Europees Parlement; moet voorzien in doeltreffende maatregelen voor het voorkomen en bestraffen van terroristische misdaden, maar ook de eerbiediging van fundamentele rechten en burgerlijke vrijheden moet waarborgen en de democratische dialoog moet bevorderen alsook maatregelen om te komen tot sociale, economische en politieke rechtvaardigheid; Internationale gevolgen van de bestrijding van terrorisme 5. is van mening dat op internationaal niveau het in de eerste plaats noodzakelijk is dat de Verenigde Naties het mondiaal verdrag tegen het terrorisme goedkeuren (7) alsook het verdrag ter bestrijding van alle vormen van terrorisme (8) ; dat deze goedkeuring essentieel is voor het consolideren van de beginselen die verankerd zijn in de tientallen specifieke internationale overeenkomsten en resoluties van de Algemene Vergadering (9) en de Veiligheidsraad, met name resolutie 1269/99 en vooral resolutie 1373/2001; dat bij deze onderhandelingen de EU met één stem de verdediging zal moeten opnemen van het Europees model, dat gebaseerd is op de bescherming van de fundamentele rechten, en dat zij zal moeten streven naar een versterking van deze rechten op het niveau van de door de Veiligheidsraad te nemen maatregelen (10) en de beginselen van de fundamentele rechten zoals deze voortvloeien uit de wetgevende en operationele maatregelen die op dit gebied zijn genomen (11) ; 6. herinnert eraan dat de principes voor het systeem van collectieve veiligheid die in het VN&nbhy;Handvest zijn vastgelegd de volgende zijn: 7. bevestigt de constructieve rol die de Europese Unie en haar lidstaten vervullen in de internationale samenwerking ter bestrijding van het terrorisme, in overeenstemming met hun juridische verantwoordelijkheden in de context van de Verenigde Naties, de NAVO en andere internationale organisaties en overeenkomsten; 8. bevestigt het beginsel dat de respons op het terrorisme niet buiten proportie mag zijn in de overweging dat de diplomatieke, sociale en economische turbulentie die wordt veroorzaakt door tactloze interventies, reacties zou kunnen uitlokken die een obstakel kunnen vormen voor de toekomstige inspanningen om conflicten vreedzaam op te lossen; 9. meent dat inspanningen voor de vreedzame oplossing van conflicten en crisisbeheer wel een hoge prioriteit moeten krijgen, maar dat kordaat moet worden opgetreden zodat terroristen geenszins worden beloond voor hun misdaden, vooral in het belang van de slachtoffers en hun families, en verhinderd wordt dat de grootschalige georganiseerde misdaad de geglobaliseerde handel penetreert; herhaalt dat de EU zich distantieert van elke poging om terreurdaden te rechtvaardigen, te verontschuldigen, te dulden of te vergoelijken door een besluit of een verklaring waarin deze terreurdaden niet worden veroordeeld; is van oordeel dat iedere poging om leden van een terroristische groepering te verheerlijken of om democratische instellingen te misbruiken ten gunste van terroristische groeperingen moet worden veroordeeld; 10. gelooft niet dat een strategie van preventieve aanvallen de meest effectieve manier is om terrorisme te bestrijden, maar dat door deze strategie de aandacht voor en de inspanningen in verband met deze prioriteit eerder op de achtergrond komen te staan; 11. herhaalt zijn bezorgdheid over het toenemende unilateralisme in de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten; benadrukt niettemin de noodzaak om binnen het transatlantische kader te komen tot een gemeenschappelijke en omvattende conceptie van veiligheid en veiligheidsrisico's; benadrukt eveneens dat een dergelijke aanpak evenwichtig moet zijn, met een gelijke inbreng van de kant van de EU en de VS; 12. maakt zich zorgen over de toenemende asymmetrie in de transatlantische relatie, en verzoekt de Raad en de lidstaten hun aandacht toe te spitsen op de versterking van de Europese eenheid en de samenwerking met de Verenigde Staten binnen het nieuwe kader van de Atlantische Alliantie; bevestigt andermaal dat de NAVO een fundamentele garantie blijft voor de Euro-Atlantische stabiliteit; 13. onderstreept nogmaals de steun van de EU voor het voorstel van India om in VN-verband een overeenkomst op te stellen inzake de bestrijding van terrorisme; 14. waardeert de hervormingsinspanningen van de NAVO om een antwoord te bieden op de nieuwe mondiale uitdagingen zoals terrorismebestrijding, en dat in dit opzicht de hervorming van haar politieke en militaire structuren de klemtoon doet verschuiven van collectieve defensie naar collectieve veiligheid; benadrukt dat het concept van collectieve veiligheid in de eerste plaats berust op niet-militaire benaderingen van conflictpreventie door de oorzaken van conflicten weg te nemen in plaats van de daaruit resulterende verschijnselen te bestrijden; 15. onderstreept in dit verband dat de EU van oordeel is dat multilateralisme de voornaamste aanpak zal moeten blijven voor interventie in externe crises, met name in het kader van de Verenigde Naties; 16. herinnert eraan dat de EU met het toenemend en bewust inzetten van haar traditionele instrumenten zoals hulp, ontwikkeling van de democratie, handel en diplomatie, zich voorstander toont van een omvattend begrip van veiligheid en in toenemende mate conflictpreventie als leidraad neemt van haar optreden inzake buitenlands beleid, en dat zij daarmee niet alleen de symptomen, maar ook de diepliggende oorzaken van het terrorisme aanpakt, zoals armoede en schendingen van mensenrechten, onderdrukking en gedwongen verplaatsing van personen, en gebrekkig onderwijs; 17. herinnert eraan dat in de wereld van na 11 september de bestrijding van terrorisme een belangrijke doelstelling is geworden van het EDVB, dat evenwel niet kan worden uitgevoerd met alleen maar militaire middelen, en dat de preventie en bestrijding van terrorisme een heel gamma van niet-militaire maatregelen vergt, zoals uitwisseling van inlichtingen, politiële en gerechtelijke samenwerking en handel en industrie, waarvoor volledige interinstitutionele en pijleroverschrijdende samenwerking nodig zal zijn om democratische verantwoordingsplicht en naleving van de burgerlijke vrijheden te verzekeren, of het tot stand brengen of heropbouwen van democratische instellingen, infrastructuur en een maatschappelijk middenveld in de staten die in het verleden of in het heden op dit punt tekort zijn geschoten; 18. acht het van essentieel belang dat de Europese Unie een grotere prioriteit toekent aan een oplossing voor het probleem van de in het heden of verleden tekortschietende staten, aangezien deze vaak een voedingsbodem vormen voor terrorisme en internationale criminaliteit; 19. verzoekt de Europese Raad en de lidstaten om door te gaan met het aan de kaak stellen van schendingen van de mensenrechten in de wereld, ook in landen die bondgenoten zijn in de strijd tegen het terrorisme; 20. is van oordeel dat de lidstaten en de kandidaat-landen een gemeenschappelijke definitie voor terrorisme moeten hanteren, die strookt met voornoemd kaderbesluit van de Raad inzake terrorismebestrijding, dat deel van het "acquis communautaire" zou moeten uitmaken; 21. herinnert eraan dat de bestrijding van het terrorisme niet ten koste mag gaan van de politieke, sociale en mensenrechten van de burgers, en geen voorwendsel mag vormen voor steun aan massale repressieve maatregelen van regeringen tegen hun burgers; benadrukt ook dat de grootste bijdrage van de EU tot het voorkomen van internationaal terrorisme zal liggen in haar vermogen om doeltreffend op te treden bij de totstandbrenging of het herstel van democratische instellingen, een sociale en economische infrastructuur, goed bestuur en een maatschappelijk middenveld en het bestrijden van armoede, maatschappelijke vervreemding en het risico van een "botsing der beschavingen"; 22. wijst erop dat regeringen de rechtszekerheid onder alle omstandigheden moeten beschermen, ook voor personen die worden verdacht van misdrijven in verband met terrorisme; 23. verwelkomt de activiteiten en initiatieven die op nationaal en regionaal niveau worden ondernomen door de kandidaatlanden en andere partners in Europa, die op die manier blijk geven van hun sterke inzet om het terrorisme te bestrijden en van hun bereidheid om met concrete middelen (ruimere uitwisseling van informatie en inlichtingen, betere samenwerking tussen douane-, immigratie- en politiediensten, eliminatie van financieringsbronnen voor terroristen, enz.) bij te dragen tot versterking van de Europese veiligheid; 24. onderstreept de noodzaak om de werking van het gerechtelijk apparaat in de kandidaatlanden gestadig te verbeteren, met inbegrip van de opleiding van rechters, procureurs en onderzoeksrechters in alle kwesties die verband houden met gerechtelijke samenwerking in strafzaken; verzoekt de Commissie de "jumelage"-methode verder te ontwikkelen, aangezien deze efficiënt is gebleken voor het versterken van de nodige capaciteit; 25. vindt het belangrijk dat de Europese landen die geen deel uitmaken van het huidige uitbreidingsproces van de EU volledig worden geïntegreerd in efficiënte pan-Europese mechanismen voor justitiële samenwerking; 26. acht het essentieel dat de economische en politieke stabiliteit aan de buitengrenzen van de uitgebreide Unie versterkt wordt door een optimaal gebruik van de programma's PHARE, TACIS en INTERREG en door de ontwikkeling van grensoverschrijdende samenwerking; 27. benadrukt dat de oplossing van het conflict in het Midden-Oosten, in overeenstemming met de VN-resoluties, een essentieel element is in de strijd tegen het terrorisme; 28. is van oordeel dat in de akkoorden die de Europese Unie met haar partners en geassocieerde landen sluit, specifiek de verplichtingen moeten worden vermeld die de verdragsluitende partijen hebben op het gebied van terrorismebestrijding, en wel door het opnemen van een antiterrorisme-clausule, welke kan worden opgesteld aan de hand van de inhoud van de briefwisseling tussen de EU en de Republiek Libanon betreffende de samenwerking bij de bestrijding van terrorisme; 29. gelooft dat de sleutelrol die het kwartet van de VS, de EU, de Russische Federatie en de VN speelt bij de oplossing van het conflict in het Midden-Oosten, ook zou moeten worden voortgezet in internationale inspanningen ter bestrijding van het terrorisme in het algemeen; 30. dringt erop aan dat de politieke dialoog meer wordt toegespitst op bepaalde landen die een regionale sleutelrol vervullen, zoals India en Pakistan, Iran en de Arabische staten, en dat de betrekkingen met deze landen worden versterkt via passende instrumenten voor samenwerking en steun; 31. stemt in met de conclusies van de bijeenkomst van de Raad Algemene Zaken van 22 juli 2002 dat bij de ontwikkeling van het EVDB meer rekening moet worden gehouden met het vermogen dat vereist kan zijn om terrorisme te bestrijden, hetzij voor de bescherming van troepen die worden ingezet voor EU-crisisbeheersingsoperaties, hetzij voor de bescherming van de burgerbevolking tegen de gevolgen van terroristische aanslagen; 32. verwelkomt het akkoord in de Raad van 25-26 maart 2002 over de uitvoering van het mondiaal satellietnavigatie- en stationeringssysteem Galileo en wenst deze autonome Europese onderneming succes toe; 33. meent dat de Europese Unie een bijzonder goede positie inneemt om niet-militaire middelen in te zetten bij taken van sociale en economische wederopbouw, en dat dergelijke acties op lange termijn helpen de invloed te verminderen van extremistische groeperingen die mogelijk terroristische misdaden bevorderen; 34. herinnert aan de oproep van het Euro-mediterraan Parlementair Forum van 24-26 juni 2002 om onvoorwaardelijke steun te geven aan het bijeenroepen van een internationale conferentie over terrorisme onder auspiciën van de Verenigde Naties, en een gemeenschappelijke aanpak te volgen voor het formuleren van een algemene overeenkomst over terrorisme; Binnen de Unie Het beginsel van de rechtsstaat versterken 35. is van oordeel dat een van de fundamentele doelstellingen van het terrorisme erin bestaat de fundamentele politieke, constitutionele, economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie te destabiliseren of te vernietigen en dat wij daarom een democratische dialoog tussen de instellingen en de burgers moeten verzekeren om zodoende het institutioneel en wettelijk kader te versterken , het vreedzaam samenleven tussen volkeren en burgers van alle gemeenschappen te waarborgen, of dit nu op internationaal , Europees, nationaal of lokaal niveau is, en steun te verlenen aan alle inspanningen die worden geleverd door het doeltreffend gebruik van alle nodige instrumenten binnen de grenzen die door de rechtsstaat zijn vastgelegd en met volledige eerbiediging van de mensenrechten; 36. plaatst vraagtekens bij de haalbaarheid van een doeltreffend gecoördineerd Europees antiterrorismebeleid binnen de huidige structuur van de Unie, en ziet in dat de nieuwe dimensie van terrorismebestrijding belangrijke wijzigingen in de Verdragen noodzakelijk maakt; dringt er met dit doel bij de Conventie over de toekomst van Europa op aan dat zij onderzoekt op welke wijze deze wijzigingen hun beslag moeten krijgen, met name door na te gaan hoe de huidige opsplitsing van de EU in drie pijlers kan worden vermeden en door de vereiste wettelijke basis te creëren waardoor de EU in staat is vermogensbestanden te bevriezen en banktegoeden te blokkeren van personen, groeperingen en organisaties in de EU die betrokken zijn bij terroristische handelingen en in de EU-lijst zijn opgenomen; 37. is van mening dat in de toekomst op Europees niveau één enkele en omvattende structuur voor de Europese Unie moet worden gecreëerd, die ook het Handvest van de grondrechten omvat, en dat moet worden onderstreept hoe belangrijk het is dat burgerrechten een onlosmakelijk deel worden van alle communautaire aangelegenheden; dat wij met het oog op een Europese democratische en gerechtelijke controle, waarvan het belang overduidelijk is gebleken in de initiatieven die na 11 september zijn genomen, ervoor moeten zorgen dat de nieuwe uniforme structuur alle Europese JBZ-gebieden omvat die directe gevolgen hebben voor de burgers; dat het op het niveau van de Europese Unie bij de huidige stand van de verdragen van essentieel belang is het bestaand wetgevend kader op extern vlak aan te vullen door het opnemen van antiterroristische clausules in de EU-overeenkomsten met partnerlanden en geassocieerde landen, en op intern vlak door de goedkeuring van het kaderbesluit over de bevriezing van de vermogensbestanden (13) ; dat de lidstaten verder extra inspanningen dienen te leveren om de financiering van terrorisme te voorkomen en te detecteren, en dat in aanvulling op elke vorm van nauwere samenwerking tussen de politie en de gerechtelijke autoriteiten ervoor moet worden gezorgd dat er tegelijk ook waarborgen zijn voor de individu; verzoekt daarom de Commissie zo snel mogelijk voorstellen in te dienen voor: 38. meent dat de bestrijding van terrorisme meer institutionele flexibiliteit vergt; beveelt daarom aan het beginsel van nauwere samenwerking ook te introduceren in kwesties van veiligheids- en defensiebeleid, met name met betrekking tot militaire operaties in de strijd tegen terrorisme die verdergaan dan de Petersbergtaken; 39. is van mening dat elk besluit om het vrij verkeer van personen door wederinvoering van controles aan de binnengrenzen en de geïntegreerde tenuitvoerlegging van het visa- en grenscontrolebeleid te beperken, gerechtvaardigd moet worden door buitengewone omstandigheden, zoals bedreigingen van de veiligheid van lidstaten en de Europese Unie als geheel; 40. is van oordeel dat op het niveau van de lidstaten het hoog tijd is dat de overeenkomsten van de Unie inzake uitlevering en justitiële samenwerking in strafzaken en hun protocollen geratificeerd worden (14) , en dat voorbereidingen worden getroffen voor de uitvoering van de kaderbesluiten inzake terrorisme en het Europees aanhoudingsbevel (15) ; dat in dit opzicht het Parlement alleen maar zijn bezorgdheid kan uiten over de uit het Draaiboek blijkende vertragingen bij de ratificaties van de besluiten van de Unie; De inzet van de burgers en de democratische controle versterken 41. is van mening dat, ofschoon een van de belangrijke manieren om zich tegen terrorisme te verdedigen erin bestaat de publieke opinie te mobiliseren tegen degenen die de rechtsstaat en de fundamentele democratische beginselen bedreigen, er toch voor moet worden gezorgd dat de maatregelen om deze bedreiging tegen te gaan geen vreemdelingenhaat of vooroordelen in de hand werken; dat het van essentieel belang is dat de Unie en de lidstaten alle burgers informeren over en betrekken bij de gevolgen van de bestaande en voorgestelde antiterroristische maatregelen zodat zij beter in staat zijn deze initiatieven te steunen; 42. wijst met klem op de onbeschrijfelijke schade en het onnoemelijk leed dat terrorisme veroorzaakt voor de slachtoffers en hun families; verwelkomt daarom de goedkeuring van maatregelen die rekening houden met de bijzondere omstandigheden waarin zij zich bevinden, met name de aanpassing van de nationale wetgevingen inzake de schadeloosstelling van slachtoffers van terroristische handelingen; 43. benadrukt dat terrorisme een aanval vormt op de democratische samenleving en rechtsstaat als geheel, onbeschrijfelijke schade berokkent aan de slachtoffers en veel leed toebrengt aan hun families; dat preventie en bestrijding van terrorisme dan ook een van de verplichtingen is ten aanzien van de slachtoffers en hun families; 44. is ingenomen met de goedkeuring van het Commissie-document "Groenboek inzake schadeloosstelling van misdaadslachtoffers" ( COM(2001) 536 ), en dringt aan op voorstellen voor en spoedige goedkeuring van passende juridische instrumenten voor de aanpassing van de nationale wetgeving inzake de schadeloosstelling van slachtoffers van terroristische misdaden, daarbij rekening houdend met de bijzondere omstandigheden van elk geval; 45. is van mening dat de plicht om de burgers te informeren, eveneens geldt voor representatieve instellingen, zoals het Europees Parlement en de nationale parlementen; dat het meer dan spijtig is dat deze parlementen tot op heden slechts gedeeltelijk op de hoogte zijn gesteld van de door de Raad op het niveau van de Verenigde Naties en in het kader van internationale overeenkomsten (gemeenschappelijke standpunten en antiterrorismeclausules in internationale overeenkomsten) (16) genomen maatregelen, en dat het Parlement niet de gelegenheid heeft gehad hierover te debatteren; De preventie en bestrijding van terroristische misdaden versterken 46. is van oordeel dat de aanwezigheid van een duidelijk wetgevend kader en democratische steun niet volstaan indien de getroffen maatregelen niet ten uitvoer worden gelegd en indien de organen die belast zijn met de implementatie niet efficiënt zijn; dat vanuit dit oogpunt de situatie zoals die geschetst wordt in de laatste versie van het "Draaiboek" slechts de bezorgdheid van het EP kan wekken, met name voor wat betreft: Toekomstige initiatieven 47. meent dat de strijd tegen het terrorisme ook een gelegenheid vormt voor de Unie om te tonen dat zij in staat is haar ambitie te realiseren om een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te worden; meent dat de ervaringen - zowel positieve als negatieve - sedert de tragedie van 11 september duidelijk hebben gemaakt welke wijzigingen in de Verdragen moeten worden aangebracht; dringt er in die zin bij de Conventie over de toekomst van Europa op aan om te zoeken naar passende manieren om de Verdragen te wijzigen, met name door na te gaan hoe de huidige opsplitsing van de EU in drie pijlers kan worden vermeden en door de vereiste wettelijke basis te creëren waardoor de EU in staat is vermogensbestanden te bevriezen en banktegoeden te blokkeren van personen, groeperingen en organisaties in de EU die betrokken zijn bij terroristische handelingen en in de lijst van terroristen zijn opgenomen; 48. is er op dit punt van overtuigd dat de terroristische bedreiging een probleem voor de veiligheid in de hele Europese Unie vormt en dat derhalve het nieuwe verdrag er met betrekking tot toekomstige situaties voor moet zorgen dat 49. verzoekt de Raad en de Commissie het Parlement op gezette tijd een verslag voor te leggen over de door de EU geboekte vooruitgang bij de bestrijding van terrorisme en de tenuitvoerlegging van het Europese actieplan, aan de hand waarvan een alomvattende en consistente follow-up door het Europees Parlement mogelijk is; o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de nationale parlementen en de voorzitter van de Conventie over de toekomst van de Europese Unie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad "Het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap" ( COM(2000) 212 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 1 maart 2001 over "Het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap" (1) , – gezien de verklaring van 10 november 2000 over "Het ontwikkelingsbeleid van de Europese Gemeenschap" van de Raad en de Commissie, – gezien het beleidsoriënteringsdocument van 10 februari 2000 over "Europees steunbeleid voor plattelandsontwikkeling" van de Commissie, – gezien het document van december 2000 over Richtsnoeren voor het ontwerpen van een ontwikkelingsprofiel voor het platteland en een strategisch kader daarvoor van de Commissie, – gezien de Verklaring van Rome over voedselzekerheid en het Actieplan van de Wereldvoedseltop van 1996, – gezien de Ministeriële Verklaring van de Wereldhandelsorganisatie aangenomen te Doha op 14 november 2001, – gezien het Protocol over ACS-suiker (2) , bijlage 3 bij bijlage V van de Overeenkomst van Cotonou, – gelet op Verordening (EG) nr. 416/2001 van de Raad van 28 februari 2001, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2820/98 inzake de toepassing van een meerjarenschema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 juli 1999 tot 31 december 2001 om de vrijstelling van douanerechten zonder kwantitatieve restricties uit te breiden tot producten afkomstig van de minst ontwikkelde landen (3) , – gelet op Verordening (EG) nr. 2501/2001 van de Raad van 10 december 2001 houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2004 (4) , – gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0316/2002), A. overwegende dat "strategieën voor voedselzekerheid en duurzame plattelandsontwikkeling" één van de zes hoofdpunten zijn voor het ontwikkelingsbeleid van de EU (5) , B. overwegende dat 75% van de 1,2 miljard mensen die van minder dan $1 per dag moeten leven op het platteland wonen (6) , en dat hun armoede grotendeels te wijten is aan belemmeringen om een hoge toegevoegde waarde voor hun grondstoffen te verkrijgen, C. overwegende dat de wereldleiders een verbintenis zijn aangegaan om de honger in de wereld te halveren tegen 2015 (7) , D. overwegende dat de openstelling van de landbouwmarkten de boeren dwingt te produceren voor de internationale marktprijzen, die zo laag zijn dat noch de boeren van het noordelijk halfrond noch die van het zuidelijk halfrond milieuvriendelijk kunnen produceren, voor een inkomen dat voldoende is om hun gezin te onderhouden; van mening zijnde dat deze situatie ertoe noopt de gehele kwestie van de landbouwproductie en -handel op wereldschaal opnieuw te overdenken, E. overwegende dat plattelandsgebieden in ontwikkelingslanden zeer verschillend zijn, met verschillende behoeften en factoren die hun ontwikkeling beïnvloeden, F. overwegende dat een te grote afhankelijkheid van de uitvoer van landbouwgrondstoffen, gezien de huidige lage prijzen op de wereldmarkt, samen met andere oorzaken van hun achtergebleven ontwikkeling, de ontwikkeling in veel ontwikkelingslanden kan tegenhouden, en in het bijzonder de armen onder de plattelandsbevolking treft, G. overwegende dat het landbouwbeleid in de verschillende ontwikkelingslanden de uitvoerproductie niet mag stimuleren met uitsluiting van de bestaanslandbouw of vice versa, maar zijn stimulerend effect moet afstemmen op de respectieve productie- en afzetmogelijkheden, H. overwegende dat een verbetering van het bestuur en de administratieve systemen, samen met capaciteitsopbouw, onderwijs en gezondheidsdiensten, vitaal is voor plattelandsontwikkeling en in het bijzonder voor het aantrekken van investeringen in die gebieden, I. overwegende dat afgelegen plattelandsgebieden onevenredig te lijden hebben onder een gebrek aan infrastructuur met betrekking tot energievoorziening, transport en telecommunicatie, en vaak over ontoereikende of onbetrouwbare watervoorraden beschikken, J. overwegende dat plattelandsgemeenschappen bijzonder veel risico lopen bij conflicten, natuur- en andere rampen, K. overwegende dat de traditionele financiële instellingen niet geneigd zijn om krediet te verstrekken aan plattelandsgebieden omwille van de hoge kosten en de risico´s die daaraan verbonden zijn, en ook door gebrek aan kennis van de sector, L. overwegende dat in gebieden waar de landeigendom zeer ongelijk verdeeld is, passende landhervormingen de plattelandsbevolking toegang kunnen bieden tot productiemiddelen en kunnen bijdragen tot de armoedebestrijding en de stimulering van de economische ontwikkeling van de staten 1. dringt aan op geleidelijke afschaffing van tarifaire handelsbelemmeringen en ruimere toegang tot de markten voor ontwikkelingslanden zodat zij deel kunnen hebben aan de algemene welvaart en tot economische groei kunnen komen; 2. realiseert zich echter dat de voedselveiligheidsnormen van de Europese Unie, alsook de veterinaire en fytosanitaire normen niet kunnen en mogen worden aangepast; benadrukt dat gezien de prioriteit van voedselveiligheid en recente uitbraken van dierziekten strenge controle aan de buitengrenzen van de EU noodzakelijk is; 3. meent echter dat de EU zowel moet toezien op de voedselveiligheid voor haar burgers, als ervoor moet zorgen dat de normen die deze moeten waarborgen geen handelsobstakel vormen voor de ontwikkelingslanden; verzoekt derhalve de EU deze landen financiële en technische steun te geven om hen te helpen deze normen in acht te nemen; 4. benadrukt dat de Europese Unie - met ruime afstand - ´s werelds grootste voedselimporteur is en dat, dankzij het verlenen van met het GLB verenigbare handelsconcessies, 53% van deze invoer afkomstig is uit ontwikkelingslanden, waardoor de EU de grootste afnemer is van landbouwproducten uit arme landen; en merkt op dat de EU voor deze landen de toegang tot haar markten aanzienlijk heeft verruimd; 5. betreurt het dumpen van door de EU gesubsidieerde producten op ontwikkelingsmarkten, wat leidt tot de ontwrichting van de lokale landbouwproductie, zoals het geval was met rundvlees in Nigeria en melkpoeder in Tanzania en Jamaica; 6. wijst op de desastreuze gevolgen van een ongecontroleerde vrije wereldhandel voor de ontwikkeling van de voedsellandbouw in de armste landen, die niet in staat zijn de concurrentie aan te gaan met de dumpingprijzen van de landen met een zeer productieve landbouw, en beklemtoont opnieuw dat elk land of, in het kader van regionale overeenkomsten, elke groep landen het recht heeft zijn producenten te beschermen door tariefbarrières; 7. betreurt de sterke verhoging van de landbouwsubsidies in het kader van de Amerikaanse landbouwwet (met subsidies ten bedrage van 180 miljard dollar over tien jaar), die nu al ernstige gevolgen heeft voor de ontwikkelingslanden; 8. wijst erop dat eerlijke handel tussen Noord en Zuid inhoudt dat een eerlijke prijs wordt betaald voor de natuurlijke rijkdommen en de landbouwproducten van de ontwikkelingslanden, dat wil zeggen een prijs waarin de interne en externe kosten tot uiting komen, en tevens dat minimumcriteria worden gehanteerd met betrekking tot de arbeidsomstandigheden en lonen van arbeidskrachten en de bescherming van het milieu; verzoekt de Commissie en de lidstaten een actievere rol te spelen in de internationale onderhandelingen een verslechtering van de ruilvoet te verhinderen; 9. is van oordeel dat de openstelling van de handel ten gunste van de landbouwproducten van de ontwikkelingslanden gepaard moet gaan met financiële hulp en technische bijstand met het oog op de verwezenlijking van een duurzame ontwikkeling die deze landen in staat zal stellen om armoede op het platteland doeltreffend te bestrijden en hun autonomie wat betreft voedselvoorziening te versterken; 10. betreurt dat terwijl bepaalde landbouwsectoren in sommige ontwikkelingslanden wel baat hebben gehad bij preferentiële handelsovereenkomsten zoals het eerder genoemde ACS-EU Suiker-protocol, deze landen door de specialisatie als gevolg van een beleid waarin voorrang wordt gegeven aan de uitvoer van grondstoffen en wegens de blijvende achterstand in hun ontwikkeling, niet hebben kunnen profiteren van een meerwaarde, noch door de verwerking van basisproducten, noch door diversificatie van hun productie; 11. benadrukt dat de bij bovengenoemde Verordening (EG) nr. 2501/2001 ingestelde algemene tariefpreferenties van de EU en de verbintenis van Doha tot de "vermindering, met het oog op de geleidelijke afschaffing, van alle vormen van uitvoersubsidies" in de landbouw de voedselzekerheid en de plattelandsontwikkeling in ontwikkelingslanden dienen te bespoedigen; 12. steunt de initiatieven die erop gericht zijn de Doha-Ronde om te vormen tot een Ontwikkelingsronde, met een gedifferentieerde behandeling ten gunste van de ontwikkelingslanden en de consolidatie van een open regionalisme dat de uitholling van hun handelspreferenties verhindert en de integratie van de landbouwstelsels van de zuidelijke ontwikkelingslanden onderling en in de mondiale markten versterkt; 13. is van oordeel dat de EU en de ontwikkelingslanden gemeenschappelijke doelstellingen hebben ten aanzien van de totstandbrenging van multifunctionaliteit op landbouwgebied en duurzame plattelandsontwikkeling in de context van de niet-handelsgerelateerde vraagstukken in de Landbouwovereenkomst van Marrakech; 14. is van oordeel dat de noodzakelijke openstelling van de EU-markten voor landbouwproducten uit ontwikkelingslanden geleidelijk aan tot stand dient te worden gebracht en gepaard moet gaan met een hervorming van de steun in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid tot een multifunctioneel systeem; 15. acht het noodzakelijk er bij de geïndustrialiseerde derde landen op aan te dringen het voorbeeld van de Europese Unie te volgen en hun markten meer open te stellen voor import uit de armste landen, teneinde de geleverde inspanning billijker te verdelen en de economische ontwikkeling van de armste landen te bevorderen; 16. wijst erop dat plattelandsontwikkeling in de armste landen en bestrijding van de honger en de armoede op het platteland slechts mogelijk zijn indien terzelfder tijd wordt gezorgd voor de ontwikkeling van de productie van levensmiddelen, behoud en schepping van werkgelegenheid op het platteland, met name voor vrouwen en in familiebedrijven, en behoud en duurzaam beheer van de natuurlijke rijkdommen; 17. wijst met nadruk op de gelijkenis tussen de belangrijkste bepalingen waarop de Overeenkomst van Cotonou en het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming (VN-VBW) zijn gebaseerd; 18. benadrukt de dringende noodzaak de uitvoering van de activiteiten die in het kader van het VN-VBW door de betrokken landen als prioritair zijn aangewezen, te vergemakkelijken; wijst in dit verband op de noodzaak van aanzienlijke en zekere financiële middelen in het kader van ontwikkelingssamenwerking en handelsgerelateerde maatregelen; 19. erkent de noodzaak dat de Europese Unie doelmatig optreedt om de internationale inspanningen te versterken ter bestrijding van woestijnvorming en de gevolgen van droogte, door uitvoering van de in het VN-VWB voorgestelde actieprogramma's, in het bijzonder in de context van tenuitvoerlegging van de Overeenkomst van Cotonou en de toewijzing van financiële middelen in het kader van het negende Europese Ontwikkelingsfonds; 20. is van mening dat de Europese Unie het vraagstuk van eerlijke toegang tot grond en water tot de wezenlijke prioriteiten moet rekenen van haar ontwikkelingsbeleid en haar conflictpreventie, en verlangt dat zij ferme steun geeft aan landen die landbouwhervormingen doorvoeren en het kleinschalige familiebedrijf en de landelijke en inheemse gemeenschappen beschermen , mits zover deze zijn gebaseerd op de beginselen van de rechtsstaat en plaatsvinden op transparante en non-discriminatoire wijze; 21. verzoekt om technische assistentie voor boeren in ontwikkelingslanden om duurzame productie en capaciteitsopbouw te bevorderen door concentratie op: 22. dringt erop aan dat landhervormingen zijn gebaseerd op de beginselen van de rechtsstaat en plaatsvinden op transparante en non-discriminatoire wijze en dat voor landarme en landloze boeren de voorwaarden worden geschapen om de grond voor eigen behoeften te kunnen bewerken en geleidelijk aan de markt deel te kunnen nemen; 23. benadrukt het belang van onderzoek uitgevoerd in ontwikkelingslanden en de ondersteuning van projecten waarbij nieuwe plantensoorten worden ontwikkeld die kunnen gedijen in zandige bodems, zowel voor gebruik als veevoer, als om woestijnvorming tegen te gaan; 24. acht het noodzakelijk dat steunpunten worden ingericht voor het ter beschikking stellen van landbouwkundige technieken, zodat de boeren de grond gemakkelijker kunnen bewerken, de beheersing van landbouwtechnieken wordt gestimuleerd en de voorwaarden voor productieve en duurzame exploitatie van de grond beter worden; 25. erkent dat het essentieel is dat boeren in ontwikkelingslanden beschikken over gewassen die beantwoorden aan plaatselijke omstandigheden en de sociaal-economische vereisten van deze landen; erkent de problemen van genetisch gemanipuleerde gewassen, maar acht het wezenlijk dat de boeren in de ontwikkelingslanden de keuzemogelijkheid hebben om aangepaste ziekteresistente genetisch gemanipuleerde gewassen en zaadsoorten te verbouwen die gedijen in zandige bodems zonder of met geringe hoeveelheden kunstmest of pesticiden met het oog op binnenlandse voedselzekerheid; 26. herhaalt de noodzaak van eerbiediging van het soevereiniteitsbeginsel waar het om de voedselvoorziening gaat, omdat elk land de keuzevrijheid moet houden in zijn methoden van voedselvoorziening, in overeenstemming met nationale of regionale collectieve belangen en zonder de markt van andere landen te ontwrichten; 27. dringt erop aan dat de armen belang moeten hebben bij het wel en wee van hun gemeenschappen, wat slechts kan worden gerealiseerd met behulp van adequate landbouwhervormingen die het eigendomsrecht waarborgen, en is van mening dat eerlijke toegang tot grond en de rijkdommen van de biodiversiteit de grondslag zijn waarop de plattelandsontwikkeling, voedselzekerheid en veiligheid moeten worden gewaarborgd; 28. benadrukt dat plattelandsontwikkeling een infrastructuur vereist voor transport, gezondheidswezen en onderwijs om investeringen en geschoolde arbeidskrachten aan te trekken en te behouden; 29. dringt erop aan dat beleidsplannen inzake plattelandsontwikkeling ook andere activiteiten dan alleen landbouw moeten insluiten, zoals de participatie van stamgemeenschappen in ecotoerisme, ambachtelijke activiteiten, keramiek, vervaardiging van producten uit metaal en hout; 30. stelt voor om landelijke trainingscentra op te richten voor gezondheid, onderwijs, techniek, bankwezen, handel, informatietechnologie en recht (die gratis rechtsbijstand verstrekken), waar afgestudeerden voor een jaar in de leer moeten gaan vooraleer ze hun beroep elders in het land kunnen uitoefenen; 31. benadrukt het nut van radio, en eventueel televisie als een middel om onderwijs aan te bieden in afgelegen landelijke gebieden, vooral in talen, huishoudkunde, milieubescherming en landbouwtechnieken; 32. doet een oproep om bekwame studenten in ontwikkelingslanden voor specifieke periodes een technische opleiding aan te bieden in fabrieken, ateliers, laboratoria en landbouwondernemingen in de EU-lidstaten; 33. erkent dat elektriciteitsvoorziening via het openbare net in de meeste landelijke gebieden niet mogelijk is en ook niet kosteneffectief is, en dat daarom een ernstige inspanning moet worden geleverd om de technologie van biobrandstof, wind-, zonne- en thermische energie te bevorderen; 34. dringt aan op een uit milieuoogpunt verantwoorde landbouw op basis van duurzaam watergebruik op plaatselijk en regionaal niveau en benadrukt dat het huidige irrigatiestelsel is gericht op grootschalige landbouwproductie en een significante oorzaak is van een onevenwichtige waterhuishouding; stelt dat toegang tot water in landelijke gebieden van het allergrootste belang is, en dat adequate technologie moet worden gebruikt bij het putten, zuiveren, opslaan en transporteren van water om tegemoet te komen aan huishoudelijke, agrarische en industriële behoeften met een minimum aan waterverlies in elk stadium; 35. beklemtoont het belang van gemeenschapsgebaseerde initiatieven tot microfinanciering, gesteund door de staat en de privé-sector, die duurzaam microkrediet ter beschikking stellen van kleine en middelgrote ondernemingen, en in het bijzonder van zelfstandige vrouwen, invaliden en jongeren, die in vele gevallen werkloos zijn; 36. benadrukt de behoefte aan referentiepunten en een ranglijst volgens prestatie en economische efficiëntie, die kunnen helpen bij het vaststellen van goed bestuur op nationaal en regionaal niveau, om een efficiënte uitvoering van de steunprogramma´s voor plattelandsontwikkeling en een gezond investeringsklimaat te garanderen; 37. betreurt dat de Verklaring van Johannesburg over duurzame ontwikkeling niet de nadruk heeft gelegd op plattelandsontwikkeling als een middel om de op armoedebestrijding gerichte doelstelling van het ontwikkelingsbeleid in overeenstemming te brengen met de milieudoelstellingen van het proces na de Top van Rio; maar stelt tot zijn tevredenheid vast dat plattelandsontwikkeling is opgenomen in het Implementatieplan dat aan de Verklaring is gehecht; 38. wenst dat, zoals voorgesteld op de Top van Monterrey, de lidstaten tegen het jaar 2006 hun steun aan ontwikkelingssamenwerking verhogen tot 0,33% van hun BBP, en dat deze steun vooral wordt bestemd voor duurzame plattelandsontwikkeling, uitroeiing van armoede, voldoende erkenning van het werk van vrouwen op het platteland en gegarandeerde voedselvoorziening op de plaatselijke markten; 39. doet voorts een beroep op de EU-lidstaten, andere geïndustrialiseerde landen en oliestaten om hun belofte na te komen om minimaal 0,7% van hun BNP te besteden aan ontwikkelingshulp, zodat de armoede op het platteland in ontwikkelingslanden kan worden uitgeroeid; 40. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – onder verwijzing naar de twaalfde vergadering van de Conferentie van de Partijen bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES) die van 3 t/m 15 november 2002 in Santiago (Chili) zal worden gehouden, A. overwegende dat de CITES de grootste bestaande instandhoudingsovereenkomst is ter voorkoming van overexploitatie door de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten, waarbij 160 partijen zijn aangesloten, waaronder de vijftien lidstaten van de Europese Unie, B. overwegende dat de menselijke consumptie van natuurlijke hulpbronnen, de vernietiging van habitats, klimaatverandering, de overexploitatie van en de illegale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten de voornaamste oorzaken zijn van de verarming van de biodiversiteit op aarde, C. overwegende dat het merendeel van de in het wild levende soorten en de grootste biodiversiteit te vinden is in de minder ontwikkelde landen en dat hun instandhoudingsmaatregelen van wereldwijd belang zijn en internationale steun en samenwerking verdienen, D. overwegende dat bewustmaking van het grote publiek in de consumptielanden essentieel is en blijft voor de controle op stropen en illegale internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten, E. overwegende dat de CITES een aanvullende rol vervult in de FAO en andere visserij-organen bij de instandhouding van zeevissoorten met een lange levensduur en een lage voortplantingssnelheid in de internationale handel, F. overwegende dat MIKE, een in het kader van de CITES opgezet systeem voor het monitoren van de illegale olifantenjacht en het leveren van essentiële gegevens ten behoeve van de besluitvorming inzake de handel in ivoor, niet in staat is dergelijke gegevens voor de twaalfde vergadering van de Conferentie te leveren, G. overwegende dat er een wereldwijde moratorium op de commerciële walvisvangst is ingesteld door de Internationale Walviscommissie (IWC), die in de CITES wordt erkend als het gezaghebbende orgaan voor de regulering van de walvisvangst, H. overwegende dat in het kader van de ACCOBAMS (de Overeenkomst inzake de instandhouding van walvisachtigen in de Zwarte Zee, de Middellandse Zee en het aangrenzende Atlantisch gebied) is aanbevolen tuimelaars afkomstig uit de Zwarte Zee, die levend worden verkocht aan dolfinaria, op te nemen in bijlage I van de CITES, I. overwegende dat het noodzakelijk is internationale controle uit te oefenen op handel in het kader van de CITES, waarbij als gevolg van niet-gerapporteerde en ongereguleerde visactiviteiten de populaties van de Antarctische en de zwarte Patagonische ijsvis worden bedreigd en legale visserij-activiteiten en regionale visserij-overeenkomsten worden ondermijnd, J. juicht het besluit van Cuba om zijn voorstel inzake de handel in schilden van de Karetschildpad in te trekken toe, maar vreest dat registratie van de Cayman Islands Turtle Farm als kwekerij van de Groene of Soepschildpad de handel in schilden van deze soort mogelijk zal maken en de regionale instandhoudingsinspanningen ten behoeve van de wilde populaties van zeeschildpadden in de bredere Caribische regio zal ondermijnen, K. neemt kennis van de aanbevelingen van regionale workshops van CITES-deskundigen dat taxa waarin zeer veel wordt gehandeld, met name Aziatische zoetwaterschildpadden en alle soorten zeepaardjes, moeten worden opgenomen in bijlage II van de CITES, 1. roept de Partijen bij de CITES ertoe op de internationale samenwerking bij de tenuitvoerlegging van Overeenkomst te versterken door extra financiële steun te verlenen voor scholing en technische assistentie bij de uitvoering van maatregelen in verband met het identificeren van soorten en het handhaven van regels; 2. verzoekt de Partijen bij de CITES om staten die deel uitmaken van het verspreidingsgebied van bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten door middel van technische en financiële ondersteuning te helpen bij het opzetten van effectieve handhavingseenheden voor de bestrijding van natuurcriminaliteit; 3. verzoekt de Partijen bij de CITES om steun voor: 4. dringt bij de Partijen bij de CITES aan op verwerping van: 5. verzoekt voor al deze kwesties om de steun van met name de Commissie en de lidstaten van de Unie; 6. roept alle CITES-partijen die het Gaborone-amendement, als gevolg waarvan de Europese Gemeenschap partij kan worden bij de CITES, nog niet hebben geratificeerd ertoe op dit te doen; 7. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Partijen bij en het secretariaat van de CITES. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over het Internationaal Strafhof, met name die van 19 november 1998 (1) , 18 januari 2001 (2) en 28 februari 2002 (3) , zijn resolutie van 4 juli 2002 over de ontwerpwet op de bescherming van Amerikaans overheidspersoneel (ASPA) (4) en zijn resolutie van 26 september 2002 (5) over het Internationaal Strafhof, - gelet op het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof en met name de artikelen 16, 86 en 98 van dit statuut, - gelet op de Verklaring van 1 juli 2002 over het Internationaal Strafhof die het voorzitterschap van de Raad namens de EU heeft afgelegd, - gelet op de conclusies van de Raad van 30 september 2002 over het ICC en de betreffende leidende beginselen, A. overwegende dat alle lidstaten en de meeste kandidaat-lidstaten het Statuut van Rome hebben geratificeerd, B. erop wijzend dat de maatregel van de VS er van meet af aan op was gericht de geloofwaardigheid van het ICC te ondermijnen door druk uit te oefenen op alle ondertekenende partijen en door te dreigen sancties af te kondigen tegen staten die het Statuut van Rome hebben geratificeerd om zo volledige invoering te voorkomen, C. erop wijzend dat de regering-Bush zijn afkeer van het ICC duidelijk heeft kenbaar gemaakt door steun te verlenen aan de wet op de bescherming van Amerikaans overheidspersoneel (ASPA) in 2001 en door het Statuut van Rome in 2002 niet te ondertekenen, D. overwegende dat de VS proberen een reeks bilaterale immuniteitsovereenkomsten te sluiten om te voorkomen dat zijn ambtenaren, werknemers, militairen of andere onderdanen worden uitgeleverd aan het ICC, E. overwegende dat de Raad op zijn bijeenkomst van 30 september 2002 vier leidende beginselen heeft goedgekeurd, 1. is vast van plan de volstrekte integriteit van het Statuut van Rome en een snelle invoering van een doeltreffend functionerend Internationaal Strafhof te handhaven; 2. is ingenomen met de eerste inspanningen van het Deense voorzitterschap om de EU-lidstaten op een lijn te houden, maar betreurt dat de Raad Algemene Zaken, tegen de duidelijke wens van het Europees Parlement, geen duidelijk gemeenschappelijk standpunt heeft ingenomen als reactie op het streven van de Amerikaanse regering om bilaterale overeenkomsten met individuele lidstaten te sluiten en op deze wijze het universele karakter van het Internationaal Strafhof te ondermijnen; 3. betreurt de vage verwijzigingen in het besluit van de Raad over het ICC en verzoekt de Raad verdere stappen te ondernemen om een echt gemeenschappelijk EU-beleid op dit punt te verwezenlijken; 4. herhaalt dat geen enkele overeenkomst die immuniteit verleent ooit mag leiden tot de mogelijkheid van strafvrijstelling indien de delicten liggen op het vlak van oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid of genocide; 5. verzoekt de nationale parlementen in de EU en de kandidaat-lidstaten elke mogelijke maatregel van hun respectieve regeringen in verband met het Statuut van Rome van het ICC zorgvuldig te beoordelen; 6. is ervan overtuigd dat de staten die partij zijn in het Statuut van Rome inzake het ICC de optimale werking van het Hof niet mogen ondermijnen en de rol van het Hof als een complementaire rechtsprekende instantie op de nationale rechtsbevoegdheid niet mogen schaden; 7. herhaalt zijn verzoek aan de Raad om het Parlement vóór de Europese Raad van Kopenhagen in december 2002 een voortgangsverslag over het ICC voor te leggen, waarin elke internationale overeenkomst met betrekking tot het ICC is opgenomen en waarin de verenigbaarheid met het Statuut van Rome wordt beoordeeld; 8. dringt er bij de Raad op aan er alles aan te doen om een open dialoog met de Amerikaanse regering en het Congres aan te gaan om een eind te maken aan de pressie op en de bedreiging met sancties van de landen die het Statuut van Rome hebben geratificeerd en om de VS-regering ertoe te bewegen het ICC in een geest van samenwerking te benaderen; 9. herinnert eraan dat het van de regeringen en parlementen van de lidstaten verwacht dat zij geen overeenkomsten goedkeuren die een doeltreffende uitvoering van het Statuut van Rome ondermijnen; is bijgevolg van oordeel dat ratificatie van zo'n overeenkomst onverenigbaar is met het lidmaatschap van de EU; 10. richt dit verzoek ook tot de kandidaat-lidstaten, de landen die geassocieerd zijn met de EU in het Euromediterraan partnerschap, Mercosur, het Andes-pact en de landen van het overleg van San José, de landen die betrokken zijn bij het stabilisatie- en associatieproces en de ACS-landen die partij of ondertekenaar zijn van het Statuut; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regering en het Congres van de Verenigde Staten, de voorzitter van de Assemblee van staten die partij zijn in het Statuut van Rome van het ICC en de nationale parlementen van de lidstaten en de landen die met de EU uit hoofde van diverse overeenkomsten geassocieerd zijn, met name de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU die zich in haar volgende vergadering over deze kwestie zal buigen. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over de betrekkingen van de EU met de Islamitisch Republiek Iran ( COM(2001) 71 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2001 ter zake (1) , waarin het Parlement: - aandringt op een kritische dialoog om de problematiek in verband met de mensenrechtensituatie aan de orde te stellen; - van mening is dat de door Iran te kennen gegeven bereidheid de mensenrechtenproblematiek te bespreken een positieve ontwikkeling is met het oog op normalisering van de betrekkingen; - voornemens zegt te zijn een delegatie ad hoc naar Teheran te sturen en het Iraanse parlement uit te nodigen op zijn beurt een delegatie naar Brussel te sturen om toekomstige parlementaire betrekkingen voor te bereiden, – gezien zijn resolutie van 25 april 2002 over de mensenrechten in de wereld en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (2) , – gezien het verslag van het bezoek dat zijn delegatie ad hoc van 16 tot 21 juli 2002 heeft gebracht aan de Islamitische Republiek Iran, – gezien de verklaring van de Algemene Dialoog EU –Iran die op 10 september 2002 in Teheran heeft plaatsgevonden, – gezien het voornemen op 29 oktober 2002 in Brussel te beginnen met onderhandelingen tussen de EU en Iran over een samenwerkings- en handelsovereenkomst, – gelet op de Universele verklaring van de rechten van de mens van de VN en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, A. gezien het feit dat de EU zich van oudsher stelselmatig verzet tegen de doodstraf in landen zoals China, Iran, de Verenigde Staten, enz., B. overwegende de resolutie die door de EU is ingediend bij de Algemene Vergadering van de VN en die in december 2001 is aangenomen, C. overwegende het laatste verslag dat de heer Copithorne, Speciaal Vertegenwoordiger voor de mensenrechtensituatie in Iran in april 2002 heeft uitgebracht aan de Commissie mensenrechten van de VN, D. overwegende dat Amnesty International in mei 2002 heeft gemeld dat in de eerste zes maanden van 2001 in Iran twee vrouwen zouden zijn gestenigd en op de hoogte van het feit dat sedertdien, om de burgers angst aan te jagen, ten minste vier mensen zijn veroordeeld tot de dood door steniging, E. overwegende dat dit jaar volgens rapporten van mensenrechtenorganisaties een ongekende stijging heeft plaatsgehad van het aantal doodvonnissen, en dat 250 personen zijn terechtgesteld, een dramatische toename ten opzichte van de 139 van 2001 en de 75 van 2000, F. overwegende dat de verkennende delegatie van deskundigen voor de mensenrechten EU –Iran in oktober 2002 een bezoek heeft gebracht aan Teheran, en kennis heeft genomen van de door Iran te kennen gegeven bereidheid alle mensenrechtenaangelegenheden te bespreken, met inbegrip van individuele gevallen, G. met ontsteltenis vaststellend dat de Raad op 22 oktober 2002 heeft besloten bij de volgende zitting van de Algemene Vergadering van de VN geen resolutie over Iran in te dienen, 1. is van mening dat de mensenrechtensituatie in Iran onaanvaardbaar blijft, met name het feit dat nog steeds wrede, onmenselijke en onterende straffen worden toegepast; deze aangelegenheden zullen zonder twijfel op de agenda van toekomstige interparlementaire contacten staan; veroordeelt met name alle wrede en vernederende straffen die vrouwen worden opgelegd en spreekt zijn steun uit voor Iraanse vrouwen die worden onderdrukt door discriminerende wetten; 2. spreekt zijn krachtige veroordeling uit van de doodsstraf in het algemeen en met name van terechtstelling door middel van steniging; eist dat de doodstraf door middel van steniging uit het wetboek wordt geschrapt; dringt er met klem op aan dat intussen onmiddellijk een moratorium op alle stenigingen wordt ingesteld en verzoekt de Iraanse regering alle reeds gevelde vonnissen tot steniging nietig te verklaren, met inbegrip van de vonnissen die naar verluidt zijn uitgesproken tegen vier vrouwen: Sima, Ferdows, Shahnaz en Ashraf; 3. wijst de Iraanse instanties erop dat de vonnissen tot steniging in schrille tegenspraak zijn met de door president Khatami gewekte hoop op opening in de richting van democratie en verbetering van de mensenrechten en verzoekt de Raad en de lidstaten terug te komen op hun besluit om bij de volgende zitting van de Algemene Vergadering van de VN geen resolutie in te dienen en verzoekt de EU aan de komende zitting van de Commissie voor mensenrechten een krachtige en fundamentele ontwerpresolutie voor te leggen; 4. stelt vast dat de bereidheid die Iran heeft geuit om mensenrechtenproblematiek te bespreken een positieve ontwikkeling is met het oog op normalisering van de betrekkingen tussen de EU en Iran, en spreekt de hoop uit dat dientengevolge een geslaagde dialoog over de mensenrechten wordt gevoerd waardoor een resolutie van de Algemene Vergadering van de VN in 2004 minder noodzakelijk wordt; 5. verzoekt de Commissie en de Raad in het kader van de betrekkingen tussen EU en Iran krachtig te blijven ijveren voor eerbiediging van de mensenrechten en met nadruk te blijven wijzen op doodstraf en steniging en stelt vast dat toekomstige handels- en samenwerkingsovereenkomsten met Iran een mensenrechtenclausule moeten bevatten op basis van het desbetreffende artikel in de Overeenkomst van Cotonou en wijst er nogmaals op dat een overeenkomst zonder instemming van het EP niet in werking kan treden; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en aan de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Iran. Het Europees Parlement , - onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Nepal, met name die van 13 juni 2002 (1) , A. uiterst bezorgd over de nieuwe escalatie van het geweld en over het herhaaldelijk getoonde gebrek aan respect voor mensenlevens, met name door de maoïstische rebellen, B. overwegende dat de conflicten tussen het leger en de guerrillastrijders binnen een jaar aan meer dan drieduizend mensen het leven hebben gekost, in het bijzonder sinds het opheffen van de noodtoestand, en dat de verslechtering van de veiligheidssituatie heeft geleid tot het uitstellen van de parlementsverkiezingen, C. overwegende dat de maoïstische rebellen de constitutionele monarchie van de Himalayastaat willen omverwerpen tegen de wil van de meerderheid van de Nepalese bevolking en slechts een dialoog willen aangaan na het afschaffen van de constitutionele monarchie, en dat de binnenlandse politieke situatie in Nepal sinds het begin van het conflict in 1996 steeds instabieler is geworden, waardoor het land zich nu de facto in staat van burgeroorlog bevindt, D. overwegende dat de strijd tegen het guerrillaleger niet in de weg mag staan aan de eerbiediging van de mensenrechten, de beste waarborg voor het handhaven van de rechtsstaat, E. overwegende dat het parlement na een aanbeveling van premier Sher Bahadur Deuba aan het kabinet op 22 mei 2002 is ontbonden en dat aanvankelijk verkiezingen waren uitgeschreven voor 13 november 2002, die nu echter zijn uitgesteld, en dat premier Deuba is afgezet, F. overwegende dat de Nepalese koning Gyanendra de voormalige premier Lokendra Bahadur Chand heeft benoemd tot nieuwe interimpremier uit hoofde van artikel 127 van de grondwet, om aan het hoofd te staan van een regering die geen meerderheid in het parlement vertegenwoordigt, 1. veroordeelt alle gewelddadigheden en roept op deze te beëindigen, met name gewelddadigheden waar de civiele bevolking het slachtoffer van is en die de infrastructuur, bedoeld om de ontwikkeling van het land mogelijk te maken, vernietigt; 2. verzoekt de Raad een speciale vertegenwoordiger voor Nepal te benoemen die kan optreden als bemiddelaar tussen de twee partijen; 3. verzoekt de EU financiële steun beschikbaar te stellen met het oog op het bereiken van een onderhandelde vreedzame oplossing; verwelkomt de recentelijk aangekondigde maatregelen van de Commissie om de toekomstige steun van de EU meer te richten op de aanpak van de onderliggende oorzaken van het conflict in Nepal; 4. spreekt opnieuw zijn steun uit voor de pluralistische parlementaire democratie en de rechtsstaat; verzoekt de beloofde verkiezingen zo spoedig mogelijk te doen plaatsvinden; 5. benadrukt dat, zodra de vrede is getekend, met steun van de internationale gemeenschap een grote inspanning moet worden geleverd om duurzame oplossingen op lange termijn te vinden ter verzekering van de interne stabiliteit; 6. dringt er bij de Nepalese regering en haar veiligheidstroepen met klem op aan zich te onthouden van alle activiteiten die ertoe zouden kunnen leiden dat onschuldige burgers het slachtoffer worden van het conflict; 7. is van mening dat de strijd tegen het terrorisme samen moet gaan met de bestrijding van de corruptie en het beleid voor een duurzame en rechtvaardige ontwikkeling van het land; 8. verzoekt de Nepalese regering al het mogelijke te doen om ervoor te zorgen dat de internationale normen op het gebied van de mensenrechten en het humanitaire recht worden nageleefd, en met name te verzekeren dat alle gearresteerde personen volgens internationaal erkende juridische procedures worden berecht; 9. verzoekt de nieuwe Nepalese interimpremier, Lokendra Bahadur Chand, de beloofde dialoog tussen de regering en de maoïstische rebellen hervatten, zonder voorbehouden van beide zijden; acht het van essentieel belang dat de onderhandelingen met de maoïsten in een vroeg stadium plaatsvinden, zodat er in het politieke proces ten volle rekening mee kan worden gehouden, en verwacht dat de regering nader toelicht wat de voorwaarden zijn voor het hervatten van deze dialoog; 10. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de secretaris-generaal van de VN en de Nepalese regering. Het Europees Parlement , – gelet op het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997, de op de conferenties in Bonn (juli 2001) en Marrakesh (november 2001) aangenomen procedures voor de tenuitvoerlegging van dit protocol en de komende achtste conferentie van de partijen (COP-8), die van 23 oktober tot 1 november 2002 in New Delhi (India) plaatsvindt, – onder verwijzing naar zijn resoluties over klimaatverandering, met name die van 25 oktober 2001 over het te geven gevolg van het standpunt van het Parlement inzake de strategie van de Europese Unie voor de conferentie in Marrakesh (COP&nbhy;7) (1) , – gezien mondelinge vraag B5-0492/2002 die de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid overeenkomstig artikel 42 van het Reglement heeft gesteld, en de verklaring van de Europese Commissie, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 25 september 2002 over de mededeling van de Commissie inzake de tenuitvoerlegging van de eerste fase van het Europese programma inzake klimaatverandering (ECCP) (2) , A. overwegende dat alle lidstaten en de Europese Unie het Protocol van Kyoto op 31 mei 2002 hebben geratificeerd en daarmee een krachtig politiek signaal hebben gegeven dat zij vastbesloten zijn het vraagstuk van de klimaatverandering aan te pakken, B. overwegende dat niet alle kandidaat-landen hun instrument inzake de ratificatie van het Protocol van Kyoto hebben neergelegd, C. overwegende dat het Protocol van Kyoto inmiddels door 95 landen is geratificeerd, die verantwoordelijk zijn voor meer dan 37% van de totale uitstoot aan broeikasgassen; dat het protocol echter pas in werking kan treden wanneer het is geratificeerd door landen waarvan de emissies minstens 55% bedragen van de totale uitstoot aan broeikasgassen, D. overwegende dat het Europees Parlement in eerste lezing op 10 oktober 2002 zijn goedkeuring heeft gehecht aan het voorstel voor een richtlijn betreffende de instelling van een regeling voor de handel in broeikasgasuitstootrechten binnen de Gemeenschap (3) ; dat deze belangrijke stap bevestigt dat de EU en haar lidstaten zich er politiek toe verbinden om zich op binnenlandse maatregelen te richten, en een aanmoediging is voor andere partijen om dit voorbeeld te volgen, E. overwegende dat het Protocol van Kyoto slechts een eerste initiatief van de internationale gemeenschap vormt met het oog op het tegengaan van klimaatverandering, en dat de overige maatregelen ter vermindering van de broeikasgasuitstoot, die nationaal kunnen worden genomen, niet naar het tweede plan mogen worden geschoven, maar een aanvulling moeten vormen, 1. dringt er bij de EU op aan een voortrekkersrol te blijven spelen bij de onderhandelingen op de COP-8-conferentie in New Delhi; 2. neemt nota van het meest recente, verontrustende rapport van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC); 3. is van mening dat de COP-8 niet alleen een goede gelegenheid biedt om voort te bouwen op de in Bonn en Marrakesh genomen besluiten over de uitvoering van het Protocol van Kyoto, maar ook om aan een brede discussie te beginnen over de belangrijkste kwesties voor de tweede verbintenisperiode; 4. moedigt de COP-8-conferentie aan een besluit te nemen over een herzieningsstelsel, zodat partijen die buiten de regeling zijn gevallen, daarin weer kunnen worden opgenomen; 5. onderstreept dat het van belang is duidelijke regels vast te stellen voor het in aanmerking nemen van CDM-projecten (projecten in het kader van het mechanisme voor schone ontwikkeling) en een versnelde procedure in te stellen voor kleinschalige projecten; verwijst met betrekking tot reservoirs naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 over de strategie van de Commissie voor de Conferentie van Den Haag over klimaatverandering (COP-6) (4) aangenomen verslag over een Europees programma inzake klimaatverandering, waarin met name staat dat koolstofreservoirs aan wetenschappelijke twijfels onderhevig zijn en slechts in beperkte mate en onder toezicht ("monitoring") mogen worden gebruikt; 6. verzoekt de EU en de overige op de COP-8-conferentie aanwezige partijen en met name gastland India, hun aandacht te richten op de problemen van de ontwikkelingslanden en: 7. onderstreept dat het van belang is dat de EU en de overige in New Delhi aanwezige partijen zo spoedig mogelijk beginnen aan de politieke discussie over de streefdoelen voor de tweede verbintenisperiode vanaf 2012; herhaalt zijn in voornoemde resolutie van 26 oktober 2000 vervatte standpunt dat op lange termijn het beginsel van gelijke rechten voor elke wereldburger moet worden toegepast; 8. verzoekt de EU te stimuleren, met name in het kader van de COP-8-conferentie, dat de instrumenten voor het meten van broeikasgassen in de atmosfeer en van de uitstoot van elk aangesloten land worden verbeterd, zodat de landen en internationale organisaties kunnen beschikken over een zo groot mogelijke hoeveelheid betrouwbare wetenschappelijke gegevens als basis voor hun besluitvorming; 9. verzoekt de EU er tijdens de onderhandelingen op de COP-8 op te wijzen dat bestrijding van het broeikaseffect, en met name van de CO 2 -uitstoot, inhoudt dat de hernieuwbare energiebronnen verder worden ontwikkeld; 10. dringt er bij de EU en alle andere partijen bij het UNFCCC op aan diepgaand overleg te voeren over de opneming van de uitstoot van de internationale lucht- en scheepvaart in de streefdoelen die in de tweede verbintenisperiode vanaf 2012 voor de emissievermindering gelden, aangezien er steeds meer aanwijzingen zijn dat met name de luchtvaart een steeds grotere rol speelt bij de aardopwarming; 11. verzoekt inmiddels de landen die het Protocol van Kyoto nog niet hebben geratificeerd, dit zo spoedig mogelijk te doen; is verheugd over de politieke bereidheid van de Russische regering om het protocol te ratificeren, maar betreurt de onzekerheid die nog steeds heerst omtrent de interne behandeling en de feitelijke ratificatiedatum; verzoekt de Amerikaanse regering terug te komen op haar besluit om van deelneming af te zien; 12. is van mening dat de EU haar inspanningen dient te verdubbelen om de in het Protocol van Kyoto genoemde streefdoelen te halen en de overige overeenkomstsluitende partijen het goede voorbeeld te geven; tot de maatregelen van de EU dient te behoren: goedkeuring van een EU-regeling voor de handel in emissierechten, een reeks ambitieuze maatregelen in de gehele EU ter vermindering van de CO 2 -uitstoot in de vervoerssector en goedkeuring van een voorstel om het gebruik van andere broeikasgassen dan CO 2 in de industriële sector aan te pakken; 13. herinnert eraan dat het Protocol van Kyoto pas afgerond is en operationeel kan worden wanneer het sanctiestelsel en de procedure voor het bijleggen van geschillen geregeld zijn, en verzoekt daarom de EU daartoe strekkende oplossingen aan onze COP-8-partners voor te stellen; 14. roept alle lidstaten ertoe op hun verantwoordelijkheid op zich te nemen om ervoor te zorgen dat zij hun streefdoelen in het kader van de lastenverdeling halen; 15. is van mening dat de EU-delegatie een belangrijke rol speelt bij deze onderhandelingen over klimaatverandering, maar acht het onaanvaardbaar dat de leden van de delegatie van het Europees Parlement niet aanwezig konden zijn bij de coördinatievergaderingen van de EU tijdens de COP-6- en COP-7-conferentie, en verwacht dat de deelnemers namens het Europees Parlement in New Delhi wel tot zulke vergaderingen toegelaten zullen worden, althans als waarnemers, al dan niet met spreekrecht; 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en het secretariaat van het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering, met het verzoek deze te doen toekomen aan alle niet tot de EU behorende overeenkomstsluitende partijen.