(Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 307 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0359/2002), – gelet op de artikelen 67 en 158, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling (A5&nbhy;0321/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 418 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig de artikelen 71 en 300, lid 3, eerste alinea van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0410/2002), – gelet op de artikelen 67 en 158, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme (A5&nbhy;0346/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad ( COM(2002) 369 ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 tezamen met artikel 300, leden 2 en 3 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0393/2002), – gelet op de artikelen 67 en 158, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0314/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en van de Republiek Angola. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 406 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en 175 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0371/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0331/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad voor wat betreft de budgettaire en financiële voorschriften van toepassing op het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk en de toegang tot de documenten van dit Agentschap HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (5) , moeten in overeenstemming worden gebracht met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , en met name met artikel 185. (2) De algemene beginselen en de beperkingen die van toepassing zijn op het in artikel 255 van het Verdrag neergelegde recht op toegang tot documenten, zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (7) . (3) Bij de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 1049/2001 zijn de drie instellingen in een gemeenschappelijke verklaring overeengekomen dat de agentschappen en soortgelijke organen ten aanzien van de toegang tot hun documenten voorschriften dienen te hebben die in overeenstemming zijn met die verordening. (4) Daarom moeten in Verordening (EEG) nr. 1210/90 de nodige bepalingen worden opgenomen om het Milieuagentschap onder de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1049/2001 te brengen, en moet bovendien een bepaling inzake beroep bij de rechter worden toegevoegd om de beroepsmogelijkheden tegen een weigering om toegang te verlenen, te waarborgen. (5) Het is tevens nuttig de regels betreffende de voorwaarden en procedures voor een verlenging van de ambtstermijn van de uitvoerend directeur te verduidelijken en deze regels voor alle communautaire organen waar een verlenging mogelijk is, op elkaar af te stemmen. (6) In het oprichtingsbesluit van het Agentschap dient een bepaling te worden geïntroduceerd die de lidstaat waar dit Agentschap gevestigd is de mogelijkheid biedt een directe of indirecte financiële bijdrage te leveren. (7) Verordening (EEG) nr. 1210/90 moet derhalve worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 1210/90 wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 6 wordt vervangen door: Artikel 6 Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad* is van toepassing op de documenten die bij het Agentschap berusten. Uiterlijk [...] (8) * stelt de raad van bestuur de toepassingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast. Tegen de beslissingen van het Agentschap overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan beroep worden ingesteld, door middel van een klacht bij de ombudsman of door middel van een beroep bij het Hof van Justitie, volgens de voorwaarden van respectievelijk artikel 195 en 230 van het Verdrag . ___________________________ * PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43. 2) Artikel 8, lid 6, wordt vervangen door: 6. De raad van bestuur stelt het jaarverslag over de activiteiten van het Agentschap vast en dient dit uiterlijk op 15 juni in bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, de Rekenkamer en de lidstaten. 7. De raad van bestuur doet de kwijtingverlenende autoriteit jaarlijks alle relevante informatie over de resultaten van de evaluatieprocedures toekomen. Tevens vermeldt het informatie over lopende of geplande maatregelen ter voorkoming van risico's op fraude en onregelmatigheden. 3) Artikel 9, lid 1, eerste zin wordt vervangen door: 1. Het Agentschap staat onder leiding van een uitvoerend directeur, die door de raad van bestuur op voordracht van de Commissie wordt benoemd voor een ambtstermijn van vijf jaar, die eenmaal met ten hoogste vijf jaar kan worden verlengd. 4) Aan artikel 11, lid 3, wordt de volgende alinea toegevoegd: Zij omvatten eveneens de eventuele financiële bijdragen van de lidstaat waar het Agentschap gevestigd is. 5) Artikel 12 wordt vervangen door: Artikel 12 1. De raad van bestuur stelt jaarlijks, op basis van een ontwerp van de directeur, de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Agentschap voor het volgende begrotingsjaar vast. Deze raming, die tevens een ontwerplijst van het aantal ambten bevat, wordt uiterlijk op 31 maart door de raad van bestuur bij de Commissie ingediend. De raming wordt samen met het voorontwerp van begroting door de Commissie ingediend bij het Europees Parlement en de Raad (hierna: "begrotingsautoriteit"). 2. De staat van uitgaven kan worden ingericht volgens een nomenclatuur met een indeling naar aard en/of bestemming, op voorwaarde dat een onderscheid wordt aangebracht tussen huishoudelijke kredieten en beleidskredieten. Deze nomenclatuur wordt bepaald door het Agentschap. 3. De begrotingsautoriteit bepaalt welke kredieten beschikbaar zijn in het kader van de subsidie aan het Agentschap. De begrotingsautoriteit stelt de lijst van het aantal ambten van het Agentschap vast. 4. De definitieve begroting wordt vastgesteld door de raad van bestuur na de definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Unie, waarin de hoogte van de subsidie en de personeelsformatie worden vastgelegd. 5. Alvorens enig besluit met significante financiële gevolgen te nemen dat van invloed kan zijn op de hoogte van de communautaire subsidie van het lopende jaar of de daarop volgende jaren, stelt de raad van bestuur de Commissie en de begrotingsautoriteit ervan in kennis. Indien binnen een termijn van zes weken door geen van de twee takken van de begrotingsautoriteit bezwaar is gemaakt, keurt de raad van bestuur het besluit definitief goed. 6) In artikel 13 worden de leden 2, 3 en 4 vervangen door: 2. De uitvoerend directeur kan zijn bevoegdheden tot uitvoering van de begroting delegeren aan personeelsleden van het Agentschap die onder het Statuut vallen, volgens de voorwaarden die zijn bepaald in het door de raad van bestuur goedgekeurde financiële regeling, in de zin van artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen* (hierna: het Financieel Reglement). De delegatieverkrijgers kunnen slechts handelen binnen de grenzen van de hun uitdrukkelijk verleende bevoegdheden. 3. De interne controleur van de Commissie oefent ten aanzien van het Agentschap dezelfde bevoegdheden uit als die welke hem jegens de diensten van de Commissie zijn verleend. 4. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van het Agentschap de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van het Financieel Reglement . 5. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het Agentschap met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. Het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar wordt ook ingediend bij het Europees Parlement en de Raad. 6. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het Agentschap overeenkomstig artikel 129 van het Financieel Reglement , maakt de directeur onder zijn eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekeningen van het Agentschap op en legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur. 7. De Raad van bestuur van het Agentschap brengt advies uit over de definitieve rekeningen van het Agentschap. 8. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de uitvoerend directeur van het Agentschap de definitieve rekeningen met het advies van de raad van bestuur in bij het Europees Parlement, de Raad, de Rekenkamer en de Commissie. 9. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 10. De uitvoerend directeur van het Agentschap dient uiterlijk op 30 september een antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer in bij deze instelling. Hij dient dit antwoord ook in bij de raad van bestuur. 11. De uitvoerend directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig het bepaalde in artikel 146, lid 3 van het Financieel Reglement, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure van het betrokken begrotingsjaar. 12. Vóór 30 april van het jaar n + 2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de uitvoerend directeur van het Agentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het begrotingsjaar n. _____________________ * PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. 7) Artikel 14 wordt vervangen door: Artikel 14 De financiële regeling die van toepassing is op het Agentschap wordt vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze financiële regeling mag slechts van de door de Commissie krachtens artikel 185 van het Financieel Reglement goedgekeurde financiële kaderregeling afwijken indien dit noodzakelijk is in verband met de specifieke vereisten betreffende de werking van het Agentschap, mits de Commissie hiervoor van tevoren toestemming geeft. 8) Er wordt een artikel 14 bis toegevoegd: Artikel 14 bis In geval van herziening van de financiële kaderregeling van de in artikel 185 van het Financieel Reglement bedoelde organen raadpleegt de Commissie het Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer. 9) Aan artikel 15 wordt een lid 4 toegevoegd: 4. Voorzover dit onvermijdelijk blijkt, kunnen administratieve, voorbereidende of bijkomende opdrachten die geen overheidstaak of de uitoefening van een discretionaire beoordelingsbevoegdheid inhouden, langs contractuele weg worden toevertrouwd aan externe privaatrechtelijke eenheden of organen. De voor deze opdrachten bedoelde kredieten worden aangemerkt als huishoudelijke kredieten. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 406 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en de artikelen 37, 95, 133 en 152, lid 4 b van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0372/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0331/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 178/2002 voor wat betreft de budgettaire en financiële voorschriften van toepassing op de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en de toegang tot de documenten van deze Autoriteit HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 37, 95 en 133 en artikel 152, lid 4, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De bepalingen van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (5) , moeten in overeenstemming worden gebracht met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , en met name met artikel 185. (2) De algemene beginselen en de beperkingen die van toepassing zijn op het in artikel 255 van het Verdrag neergelegde recht op toegang tot documenten, zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (7) . (3) Bij de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 1049/2001 zijn de drie instellingen in een gemeenschappelijke verklaring overeengekomen dat de agentschappen en soortgelijke organen voorschriften dienen te hebben die in overeenstemming zijn met die verordening. (4) Daarom moeten in Verordening (EG) nr. 178/2002 de nodige bepalingen worden opgenomen om de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid onder de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1049/2001 te brengen, en moet bovendien een bepaling inzake beroep bij de rechter worden toegevoegd om de beroepsmogelijkheden tegen een weigering om toegang te verlenen, te waarborgen. (5) Het is tevens nuttig de regels betreffende de voorwaarden en procedures voor een verlenging van de ambtstermijn van de uitvoerend directeur te verduidelijken en deze regels voor alle communautaire organen waar een verlenging mogelijk is, op elkaar af te stemmen. (6) In het oprichtingsbesluit van de Autoriteit dient een bepaling te worden geïntroduceerd die de lidstaat waar deze Autoriteit gevestigd is de mogelijkheid biedt een directe of indirecte financiële bijdrage te leveren. (7) Verordening (EG) nr. 178/2002 moet derhalve worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 178/2002 wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 25, lid 9, wordt vervangen door: 9. De financiële regeling die van toepassing is op de Autoriteit wordt vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze financiële regeling mag slechts van de door de Commissie krachtens artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen * (hierna: het Financieel Reglement ) goedgekeurde financiële kaderregeling afwijken indien dit noodzakelijk is in verband met de specifieke vereisten betreffende de werking van de Autoriteit, mits de Commissie hiervoor van tevoren toestemming geeft. 9 bis. In geval van herziening van de financiële kaderregeling van de in artikel 185 van het Financieel Reglement bedoelde organen raadpleegt de Commissie het Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer. _______________ * PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. 2) Artikel 26 wordt als volgt gewijzigd: De uitvoerend directeur wordt door de raad van bestuur benoemd, op basis van een lijst van kandidaten die de Commissie opstelt na een algemeen vergelijkend onderzoek, waarvoor in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en op andere plaatsen een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling is verschenen. De uitvoerend directeur wordt benoemd voor een ambtstermijn van vijf jaar, die eenmaal op voorstel van de Commissie met ten hoogste vijf jaar kan worden verlengd. 3. Elk jaar legt de uitvoerend directeur aan de raad van bestuur de volgende stukken ter goedkeuring voor: De uitvoerend directeur dient deze programma's, nadat ze zijn goedgekeurd door de raad van bestuur, in bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de lidstaten, en zorgt dat ze worden gepubliceerd. Nadat het algemeen verslag over de activiteiten van de Autoriteit is goedgekeurd door de raad van bestuur dient de uitvoerend directeur dit verslag uiterlijk op 15 juni in bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, de Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's, en zorgt hij dat het wordt gepubliceerd. De uitvoerend directeur doet de kwijtingverlenende autoriteit jaarlijks alle relevante informatie over de resultaten van de evaluatieprocedures toekomen. Tevens vermeldt zij informatie over lopende of geplande maatregelen ter voorkoming van risico's op fraude en onregelmatigheden. 3) Artikel 41 wordt vervangen door: Artikel 41 Toegang tot documenten Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad* is van toepassing op de documenten die bij de Autoriteit berusten. Uiterlijk ....** stelt de raad van bestuur de toepassingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast. Tegen de beslissingen van de Autoriteit overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan beroep worden ingesteld, door middel van een klacht bij de ombudsman of door middel van een beroep bij het Hof van Justitie, volgens de voorwaarden van respectievelijk artikel 195 en 230 van het Verdrag . ____________________ * PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43. 4) Artikel 43 wordt als volgt gewijzigd: De ontvangsten omvatten de eventuele financiële bijdragen van de lidstaat waar de Autoriteit gevestigd is. 2 bis. De staat van uitgaven kan worden ingericht volgens een nomenclatuur met een indeling naar aard en/of bestemming, op voorwaarde dat een onderscheid wordt aangebracht tussen huishoudelijke kredieten en beleidskredieten. Deze nomenclatuur wordt bepaald door de Autoriteit. 5. De raad van bestuur stelt jaarlijks uiterlijk op 31 maart op basis van de ramingen van de ontvangsten en uitgaven die de uitvoerend directeur heeft opgesteld, de raming van de ontvangsten en uitgaven van de Autoriteit voor het volgende begrotingsjaar vast. Deze raming, die tevens een ontwerplijst van het aantal ambten bevat, wordt samen met het voorlopig werkprogramma door de raad van bestuur naar de Commissie en naar de staten waarmee de Gemeenschap overeenkomsten gesloten heeft als bedoeld in artikel 49, gezonden. __________ ** Zes maanden na de inwerkingtreding van deze verordening. De Commissie baseert zich op deze raming voor de bedragen die zij opneemt in het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, dat zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag voorlegt aan het Parlement en de Raad (hierna: "de begrotingsautoriteit"). De begrotingsautoriteit bepaalt welke kredieten beschikbaar zijn in het kader van de subsidie aan de Autoriteit. De begrotingsautoriteit stelt de lijst van het aantal ambten van de Autoriteit vast. 5 bis. Alvorens enig besluit met significante financiële gevolgen te nemen dat van invloed kan zijn op de hoogte van de communautaire subsidie van het lopende jaar of de daarop volgende jaren, stelt de raad van bestuur de Commissie en de begrotingsautoriteit ervan in kennis. Indien binnen een termijn van zes weken door geen van de twee takken van de begrotingsautoriteit bezwaar is gemaakt, keurt de raad van bestuur het besluit definitief goed. d) er wordt een lid 7 ingevoegd: 7. De definitieve begroting wordt vastgesteld door de raad van bestuur na de definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Unie, waarin de hoogte van de subsidie en de personeelsformatie worden vastgelegd. 5) Artikel 44 wordt vervangen door: Artikel 44 Uitvoering van de begroting van de Autoriteit 1. De uitvoerend directeur voert de begroting van de Autoriteit uit. 2. De uitvoerende directeur kan zijn bevoegdheden tot uitvoering van de begroting delegeren aan personeelsleden van de Autoriteit die onder het Statuut vallen, onder voorwaarden die zijn bepaald in de door de raad van bestuur goedgekeurde financiële regeling, in de zin van artikel 185 van het Financieel Reglement. De delegatieverkrijgers kunnen slechts handelen binnen de grenzen van de hun uitdrukkelijk verleende bevoegdheden. 3. De interne controleur van de Commissie oefent ten aanzien van de Autoriteit dezelfde bevoegdheden uit als die welke hem jegens de diensten van de Commissie zijn verleend. 4. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van de Autoriteit de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van het Financieel Reglement. 5. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van de Autoriteit met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. Het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar wordt ook ingediend bij het Europees Parlement en de Raad. 6. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van de Autoriteit overeenkomstig artikel 129 van het Financieel Reglement maakt de uitvoerend directeur onder zijn eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekeningen van de Autoriteit op en legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur. 7. De raad van bestuur brengt advies uit over de definitieve rekeningen van de Autoriteit. 8. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de uitvoerend directeur de definitieve rekeningen met het advies van de raad van bestuur in bij het Europees Parlement, de Raad, de Rekenkamer en de Commissie. 9. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 10. De uitvoerend directeur dient uiterlijk op 30 september een antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer in bij deze instelling. Hij dient dit antwoord ook in bij de raad van bestuur. 11. De uitvoerend directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig het bepaalde in artikel 146, lid 3 van het Financieel Reglement, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure van het betrokken begrotingsjaar. 12. Vóór 30 april van het jaar n + 2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de uitvoerend directeur kwijting voor de uitvoering van de begroting van het begrotingsjaar n. 6) In artikel 46 wordt een lid 1 bis ingevoegd: 1 bis. Voorzover dit onvermijdelijk blijkt, kunnen administratieve, voorbereidende of bijkomende opdrachten die geen overheidstaak of de uitoefening van een discretionaire beoordelingsbevoegdheid inhouden, langs contractuele weg worden toevertrouwd aan externe privaatrechtelijke eenheden of organen. De voor deze opdrachten bedoelde kredieten worden aangemerkt als huishoudelijke kredieten. Artikel 2 Deze verordening treedt, eerst nadat een besluit over de definitieve vestigingsplaats van de Autoriteit is genomen, in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 406 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0373/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0331/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1592/2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Luchtvaart HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , na raadpleging van het Comité van de regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De bepalingen van Verordening (EG) nr. 1592/2002 (4) moeten in overeenstemming worden gebracht met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en met name met artikel 185. (2) De algemene beginselen en de beperkingen die van toepassing zijn op het recht op toegang tot documenten, zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (6) . (3) Bij de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 1049/2001 zijn de drie instellingen in een gemeenschappelijke verklaring overeengekomen dat de agentschappen en soortgelijke organen voorschriften dienen te hebben die in overeenstemming zijn met die verordening. (4) Daarom moeten in Verordening (EG) nr. 1592/2002 de nodige bepalingen worden opgenomen om het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Luchtvaart onder de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1049/2001 te brengen, en moet bovendien een bepaling inzake beroep bij de rechter worden toegevoegd om de beroepsmogelijkheden tegen een weigering om toegang te verlenen, te waarborgen. (5) Het is tevens nuttig de regels betreffende de voorwaarden en procedures voor een verlenging van de ambtstermijn van de uitvoerend directeur te verduidelijken en deze regels voor alle communautaire organen waar een verlenging mogelijk is, op elkaar af te stemmen. (6) Verordening (EG) nr. 1592/2002 moet derhalve worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1592/2002 wordt als volgt gewijzigd: 1) Er wordt een nieuw artikel 23 bis ingevoegd: Artikel 23 bis Toegang tot documenten Verordening (EG) nr. 1049/2001 is van toepassing op de documenten die bij het Agentschap berusten. De raad van beheer stelt vóór …. de toepassingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast. Tegen de beslissingen van het Agentschap overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan beroep worden ingesteld, door middel van een klacht bij de ombudsman of door middel van een beroep bij het Hof van Justitie, volgens de voorwaarden van respectievelijk artikel 195 en 230 van het Verdrag . 2) Artikel 24, lid 2 onder b), wordt vervangen door: b bis) doet de kwijtingverlenende autoriteit jaarlijks alle relevante informatie over de resultaten van de evaluatieprocedures toekomen. Tevens vermeldt hij informatie over lopende of geplande maatregelen ter voorkoming van risico's op fraude en onregelmatigheden. 3) Artikel 30, lid 4, wordt vervangen door: 4. De ambtstermijn van de uitvoerend directeur bedraagt ten hoogste vijf jaar. Deze ambtstermijn kan, op voorstel van de Commissie, eenmalig worden verlengd voor een periode van ten hoogste vijf jaar. De ambtstermijn van de directeuren kan, op voorstel van de Commissie, telkens met ten hoogste vijf jaar worden verlengd. 4) Artikel 48 wordt als volgt gewijzigd: a) aan lid 1 wordt een letter d toegevoegd: d. de eventuele financiële bijdragen van de lidstaat waar het Agentschap gevestigd is. b) er wordt een lid 2 bis toegevoegd: 2 bis. De staat van uitgaven kan worden ingericht volgens een nomenclatuur met een indeling naar aard en/of bestemming, op voorwaarde dat een onderscheid wordt aangebracht tussen huishoudelijke kredieten en beleidskredieten. Deze nomenclatuur wordt bepaald door het Agentschap. c) de leden 3 t/m 7 worden vervangen door: 3. De uitgaven en ontvangsten moeten in evenwicht zijn. 4. De raad van beheer stelt jaarlijks op basis van de ramingen van de ontvangsten en uitgaven die de uitvoerend directeur heeft opgesteld, de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Agentschap voor het volgende begrotingsjaar vast. Deze raming, die tevens een ontwerplijst van het aantal ambten bevat, wordt samen met het voorlopig werkprogramma uiterlijk op 31 maart door de raad van beheer naar de Commissie en naar de staten waarmee de Gemeenschap overeenkomsten gesloten heeft als bedoeld in artikel 55, gezonden. De Commissie baseert zich op deze raming voor de bedragen die zij opneemt in het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, dat zij voorlegt aan het Parlement en de Raad (hierna: "de begrotingsautoriteit"). De begrotingsautoriteit bepaalt welke kredieten beschikbaar zijn in het kader van de subsidie aan het Agentschap. De begrotingsautoriteit stelt de lijst van het aantal ambten van het Agentschap vast. Na ontvangst van de ramingen stellen de in de tweede alinea bedoelde staten hun eigen voorontwerp van begroting op. Nadat de begrotingsautoriteit de algemene begroting heeft vastgesteld, keurt de raad van bestuur de definitieve begroting en het definitieve werkprogramma van het Agentschap goed, waarbij deze zo nodig worden aangepast aan de communautaire subsidie. De definitieve begroting en het definitieve werkprogramma worden onverwijld bij de Commissie en de begrotingsautoriteit ingediend. Bij elke wijziging van de begroting, inclusief de lijst van het aantal ambten, wordt de in dit lid beschreven procedure gevolgd. 5. Alvorens enig besluit met significante financiële gevolgen te nemen dat van invloed kan zijn op de hoogte van de communautaire subsidie van het lopende jaar of de daarop volgende jaren, stelt de raad van beheer de Commissie en de begrotingsautoriteit ervan in kennis. Indien binnen een termijn van zes weken door geen van de twee takken van de begrotingsautoriteit bezwaar is gemaakt, keurt de raad van bestuur het besluit definitief goed. 6. De definitieve begroting wordt vastgesteld door de raad van beheer na de definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Unie, waarin de hoogte van de subsidie en de personeelsformatie worden vastgelegd. 5) Artikel 49, leden 2, 3, en 4, worden vervangen door: 2. De uitvoerend directeur kan zijn bevoegdheden tot uitvoering van de begroting delegeren aan personeelsleden van het Agentschap die onder het Statuut vallen, onder voorwaarden die zijn bepaald in de door de raad van beheer goedgekeurde financiële regeling, in de zin van artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen* (hierna: Financieel Reglement). De delegatieverkrijgers kunnen slechts handelen binnen de grenzen van de hun uitdrukkelijk verleende bevoegdheden. 3. De interne controleur van de Commissie oefent ten aanzien van het Agentschap dezelfde bevoegdheden uit als die welke hem jegens de diensten van de Commissie zijn verleend. 4. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van het Agentschap de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van het algemeen Financieel Reglement. 5. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het Agentschap met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. 6. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het Agentschap overeenkomstig artikel 129 van het Financieel Reglement maakt de uitvoerend directeur onder zijn eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekeningen van het Agentschap op en legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur. 7. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de uitvoerend directeur van het Agentschap de definitieve rekeningen met het advies van de raad van beheer in bij het Europees Parlement, de Raad, de Rekenkamer en de Commissie. 8. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 9. De uitvoerend directeur van het Agentschap dient uiterlijk op 30 september een antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer in bij deze instelling. Hij dient dit antwoord ook in bij de raad van beheer . 10. De uitvoerend directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig het bepaalde in artikel 146, lid 3 van het Financieel Reglement, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure van het betrokken begrotingsjaar. 11. Vóór 30 april van het jaar n + 2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de uitvoerend directeur van het Agentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het begrotingsjaar n. __________________ * PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. 6) Artikel 52 wordt vervangen door: Artikel 52 Financiële bepalingen De financiële regeling die van toepassing is op het Agentschap wordt vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze financiële regeling mag slechts van de door de Commissie krachtens artikel 185 van het Financieel Reglement goedgekeurde financiële kaderregeling afwijken indien dit noodzakelijk is in verband met de specifieke vereisten betreffende de werking van het Agentschap, mits de Commissie hiervoor van tevoren toestemming geeft. Voorzover dit onvermijdelijk blijkt, kunnen administratieve, voorbereidende of bijkomende opdrachten die geen overheidstaak of de uitoefening van een discretionaire beoordelingsbevoegdheid inhouden, langs contractuele weg worden toevertrouwd aan externe privaatrechtelijke eenheden of organen. De voor deze opdrachten bedoelde kredieten worden aangemerkt als huishoudelijke kredieten. 7) Er wordt een artikel 52 bis toegevoegd: Artikel 52 bis Financiële kaderregeling In geval van herziening van de financiële kaderregeling van de in artikel 185 van het Financieel Reglement bedoelde organen raadpleegt de Commissie het Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer. Artikel 2 Deze verordening treedt eerst in werking nadat een besluit over de definitieve vestigingsplaats van het Agentschap is genomen. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 406 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en 80, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0374/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0331/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 22 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1406/2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de zeevaart HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2) , na raadpleging van het Comité van de regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De bepalingen van Verordening (EG) nr. 1406/2002 (4) moeten in overeenstemming worden gebracht met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) , en met name met artikel 185. (2) De algemene beginselen en de beperkingen die van toepassing zijn op het recht op toegang tot documenten, zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (6) . (3) Bij de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 1049/2001 zijn de drie instellingen in een gemeenschappelijke verklaring overeengekomen dat de agentschappen en soortgelijke organen voorschriften dienen te hebben die in overeenstemming zijn met die verordening. (4) Daarom moeten in Verordening (EG) nr. 1406/2002 de nodige bepalingen worden opgenomen om het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Zeevaart onder de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1049/2001 te brengen, en moet bovendien een bepaling inzake beroep bij de rechter worden toegevoegd om de beroepsmogelijkheden tegen een weigering om toegang te verlenen, te waarborgen. (5) Het is tevens nuttig de regels betreffende de voorwaarden en procedures voor een verlenging van de ambtstermijn van de uitvoerend directeur te verduidelijken en deze regels voor alle communautaire organen waar een verlenging mogelijk is, op elkaar af te stemmen. (6) In de oprichtingsakte van het Agentschap dient een bepaling te worden geïntroduceerd die de lidstaat waar dit Agentschap gevestigd is de mogelijkheid biedt een directe of indirecte financiële bijdrage te leveren. (7) Verordening (EG) nr. 1406/2002 moet derhalve worden gewijzigd, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1406/2002 wordt als volgt gewijzigd: 1) Artikel 4, lid 3 wordt vervangen door : 3. Verordening (EG) nr. 1049/2001 is van toepassing op de documenten die bij het Agentschap berusten. De raad van bestuur stelt vóór … de toepassingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vast. Tegen de beslissingen van het Agentschap overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan beroep worden ingesteld, door middel van een klacht bij de ombudsman of door middel van een beroep bij het Hof van Justitie, volgens de voorwaarden van respectievelijk artikel 195 en 230 van het Verdrag ". 2) Artikel 10, lid 2, onder b), wordt vervangen door: b bis) doet de kwijtingverlenende autoriteit jaarlijks alle relevante informatie over de resultaten van de evaluatieprocedures toekomen. Tevens vermeldt het informatie over lopende of geplande maatregelen ter voorkoming van risico's op fraude en onregelmatigheden. 3) Artikel 16, lid 2, wordt vervangen door: 2. De ambtstermijn van de uitvoerend directeur bedraagt ten hoogste vijf jaar. Deze ambtstermijn kan, op voorstel van de Commissie, eenmalig worden verlengd voor een periode van ten hoogste vijf jaar. 4) Artikel 18 wordt als volgt gewijzigd: a) aan lid 1 wordt een letter a bis) toegevoegd: a bis) de eventuele financiële bijdragen van de lidstaat waar het Agentschap gevestigd is. b) er wordt een lid 2 bis toegevoegd: 2 bis. De staat van uitgaven kan worden ingericht volgens een nomenclatuur met een indeling naar aard en/of bestemming, op voorwaarde dat een onderscheid wordt aangebracht tussen huishoudelijke kredieten en beleidskredieten. Deze nomenclatuur wordt bepaald door het Agentschap. c) lid 5 wordt vervangen door: 5. De raad van bestuur stelt jaarlijks op basis van de ramingen van de ontvangsten en uitgaven die de uitvoerend directeur heeft opgesteld, de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Agentschap voor het volgende begrotingsjaar vast. Deze raming, die tevens een ontwerplijst van het aantal ambten bevat, wordt uiterlijk op 31 maart door de raad van bestuur naar de Commissie en naar de staten waarmee de Gemeenschap overeenkomsten gesloten heeft als bedoeld in artikel 17 , gezonden. Alvorens enig besluit met significante financiële gevolgen te nemen dat van invloed kan zijn op de hoogte van de communautaire subsidie van het lopende jaar of de daarop volgende jaren, stelt de raad van bestuur de Commissie en de begrotingsautoriteit ervan in kennis. Indien binnen een termijn van zes weken door geen van de twee takken van de begrotingsautoriteit bezwaar is gemaakt, keurt de raad van bestuur het besluit definitief goed. De Commissie baseert zich op deze raming voor de bedragen die zij opneemt in het voorontwerp van algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, dat zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag voorlegt aan het Parlement en de Raad (hierna: "de begrotingsautoriteit"). De begrotingsautoriteit bepaalt welke kredieten beschikbaar zijn in het kader van de subsidie aan het Agentschap. De begrotingsautoriteit stelt de lijst van het aantal ambten van het Agentschap vast. d) er wordt een lid 7 toegevoegd: 7. De definitieve begroting wordt vastgesteld door de raad van bestuur na de definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Unie, waarin de hoogte van de subsidie en de personeelsformatie worden vastgelegd. 5) Artikel 19, leden 2, 3, en 4, worden vervangen door: 2. De uitvoerend directeur kan zijn bevoegdheden tot uitvoering van de begroting delegeren aan personeelsleden van het Agentschap die onder het Statuut vallen, onder voorwaarden die zijn bepaald in de door de raad van bestuur goedgekeurde financiële regeling, in de zin van artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting en de Europese Gemeenschappen* (hierna: het Financieel Reglement). De delegatieverkrijgers kunnen slechts handelen binnen de grenzen van de hun uitdrukkelijk verleende bevoegdheden. 3. De interne controleur van de Commissie oefent ten aanzien van het Agentschap dezelfde bevoegdheden uit als die welke hem jegens de diensten van de Commissie zijn verleend. 4. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar, dient de rekenplichtige van het Agentschap de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van het Financieel Reglement . 5. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het Agentschap met het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. 6. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het Agentschap overeenkomstig artikel 129 van het Financieel Reglement , maakt de uitvoerend directeur onder zijn eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekeningen van het Agentschap op en legt deze voor advies voor aan de raad van bestuur. 7. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de uitvoerend directeur van het Agentschap de definitieve rekeningen met het advies van de raad van bestuur in bij het Europees Parlement, de Raad, de Rekenkamer en de Commissie. 8. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 9. De uitvoerend directeur van het Agentschap dient uiterlijk op 30 september een antwoord op de opmerkingen van de Rekenkamer in bij deze instelling. Hij dient dit antwoord ook in bij de raad van bestuur. 10. De uitvoerend directeur verstrekt het Europees Parlement op verzoek, overeenkomstig het bepaalde in artikel 146, lid 3 van het Financieel Reglement, alle inlichtingen die nodig zijn voor het goede verloop van de kwijtingsprocedure van het betrokken begrotingsjaar. 11. Vóór 30 april van het jaar n + 2 verleent het Europees Parlement op aanbeveling van de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, de uitvoerend directeur van het Agentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het begrotingsjaar n. ______________ * PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. 6) Artikel 21 wordt vervangen door: Artikel 21 Financiële bepalingen De financiële regeling die van toepassing is op het Agentschap wordt vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze financiële regeling mag slechts van de door de Commissie krachtens artikel 185 van het Financieel Reglement goedgekeurde financiële kaderregeling afwijken indien dit noodzakelijk is in verband met de specifieke vereisten betreffende de werking van het Agentschap, mits de Commissie hiervoor van tevoren toestemming geeft. Voorzover dit onvermijdelijk blijkt, kunnen administratieve, voorbereidende of bijkomende opdrachten die geen overheidstaak of de uitoefening van een discretionaire beoordelingsbevoegdheid inhouden, langs contractuele weg worden toevertrouwd aan externe privaatrechtelijke eenheden of organen. De voor deze opdrachten bedoelde kredieten worden aangemerkt als huishoudelijke kredieten. 7) Er wordt een artikel 21 bis toegevoegd: Artikel 21 bis Financiële kaderregeling In geval van herziening van de financiële kaderregeling van de in artikel 185 van het Financieel Reglement bedoelde organen raadpleegt de Commissie het Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer. Artikel 2 Deze verordening treedt eerst in werking nadat een besluit over de definitieve vestigingsplaats van het Agentschap is genomen. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerp van de Commissie (SEC(2002) 836), – geraadpleegd door de Commissie overeenkomstig de aan artikel 185 van het Financieel Reglement toegevoegde verklaring (C5&nbhy;0400/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie begrotingscontrole (A5&nbhy;0322/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel te wijzigen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in haar voorstel; 4. verzoekt de Commissie in de verordening op te nemen dat de bepalingen als bedoeld in Verordening (EG) nr. 1049/2001, en met name artikel 8, ook van toepassing zijn op de Europese Politieacademie (CEPOL); 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd (1) : (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het initiatief van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden (9566/2002 (1) ), – gelet op artikel 34, lid 2, onder c, van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0293/2002), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0345/2002), 1. verwerpt het initiatief van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden; 2. verzoekt het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden hun initiatief in te trekken en verzoekt de Commissie en/of het Voorzitterschap een nieuw initiatief in te dienen in het kader van het instrument voorgesteld in de door het Europees Parlement op 30 mei 2002 goedgekeurde aanbeveling aan de Raad over de toekomstige ontwikkeling van Europol en de opneming ervan in het institutionele bestel van de Europese Unie (2) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de regeringen van het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden. Het Europees Parlement, – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 298 – C5&nbhy;0657/2001), – gezien zijn aanbeveling van 6 september 2001 betreffende de strategie om de informatiemaatschappij veiliger te maken door de informatie-infrastructuur beter te beveiligen en computercriminaliteit te bestrijden en het verdrag van de Raad van Europa over computercriminaliteit, dat op 23 november 2001 in Boedapest werd ondertekend (1) , – gezien het voorstel voor een kaderbesluit van de Raad van 19 april 2002 over aanvallen op informatiesystemen (2) , waarin de corresponderende elementen van het hierboven aangehaalde verdrag van de Raad van Europa ten uitvoer worden gelegd, – gezien de conclusies van de Europese Raad in Stockholm van 23 en 24 maart 2001 en in Sevilla van 21 en 22 juni 2002, en de mededeling van de Commissie over " e Europe 2005: een informatiemaatschappij voor iedereen" ( COM(2002) 263 ), waarin erop wordt gewezen dat het dringend noodzakelijk is dat de veiligheid van netwerken wordt gegarandeerd, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over dit thema, met name zijn resolutie van 5 september 2001 over het bestaan van een wereldwijd systeem voor de interceptie van particuliere en economische communicatie (ECHELON-interceptiesysteem) (3) en de meest recente internationale initiatieven (G8, OESO, VN), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0311/2002), Het belang van veilige netwerken in het kader van de informatiemaatschappij A. overwegende dat de convergentie van elektronische communicatienetwerken in een hoog tempo plaatsvindt, en dat deze netwerken steeds meer van kritisch economisch en maatschappelijk belang worden, B. overwegende dat het als gevolg van deze convergentie noodzakelijk is een adequaat beleids- en juridisch kader in de Europese Unie te scheppen, waardoor de handhaving van netwerk- en informatieveiligheid, een cruciale voorwaarde voor de informatiesamenleving, wordt gewaarborgd, C. overwegende dat een toereikende veiligheid van netwerken een sleutelfactor is voor de ontwikkeling van netwerkdiensten en elektronische handel en voor de goede werking van de gemeenschappelijke markt, D. overwegende dat oplossingen ter verhoging van de veiligheid enkel effectief zijn als alle betrokken partijen (overheid, consumenten, wetenschappelijke onderzoekers en bedrijven), inclusief de burgers, zich bewust zijn van veiligheidsrisico's en de eigen verantwoordelijkheid ten aanzien van de te nemen voorzorgsmaatregelen, E. overwegende dat oplossingen ter verhoging van de veiligheid enkel effectief zijn als deze door alle relevante marktspelers worden toegepast, bij voorkeur op basis van open internationale normen, F. overwegende dat de Computer Emergency Response Teams (CERT's) in de verschillende lidstaten op uiteenlopende wijze te werk gaan, waardoor de samenwerking onnodig complex is, 1. stelt vast dat netwerken momenteel onvoldoende beveiligd zijn, aangezien 60% van de Europese bedrijven in de afgelopen twee jaar al ernstige problemen heeft gehad, dat slechts 14% van hen een netwerkveiligheidsbeleid heeft, en dat voor 62% van de kleine en middelgrote ondernemingen en voor 81% van de grote ondernemingen het gebrek aan veiligheid de belangrijkste belemmering is voor het gebruik van Internet (4) ; 2. constateert eveneens dat gebruikers vaak niet in staat lijken zich te verdedigen tegen bedreigingen voor de veiligheid van netwerken, waaronder aanvallen waarbij sprake is van boos opzet en onvoorziene gebeurtenissen als: 3. neemt kennis van het feit dat essentiële infrastructuren voor bijvoorbeeld vervoer, communicatie, levering van energie en water, financiële diensten en banken het doelwit kunnen zijn van netwerkaanvallen en dat de kwetsbaarheid van netwerken dientengevolge een groot risico vormt voor de correcte werking van de economie van de Unie en het dagelijks leven van de burgers; 4. is van mening dat bij dergelijke zwakke plekken en vanwege uiteenlopende handelwijzen, het gebrek aan gemeenschappelijke standaarden en de snelle evolutie van de technologie, een reactie die uitsluitend is gebaseerd op de vrijwillige inzet van de betrokkenen niet volstaat; benadrukt tevens de wenselijkheid dat de producenten veilige producten ontwikkelen en participeren in de ontwikkeling op gebied van productveiligheid; 5. onderstreept dat er zo snel mogelijk voor moet worden gezorgd dat alle burgers, bedrijven en administraties toegang hebben tot de openbare elektronische diensten van alle communautaire instellingen, via een systeem van beveiligde en persoonlijke toegang met authenticatie, die moet worden gegarandeerd aan de hand van het gebruik van de elektronische handtekening en de bepaling van Europese normen die voor de EU&nbhy;instellingen onmiddellijk van kracht moeten worden; 6. benadrukt het belang van het betrekken van de relevante sectoren bij het ontwikkelen van beleid voor netwerkveiligheid, netwerkintegriteit en informatieveiligheid in relatie tot IP&nbhy;omgevingen; 7. neemt kennis van de toename van particuliere en overheidsinitiatieven op internationaal niveau om de betrouwbaarheid van netwerken te garanderen, zoals het White House Office of Cyberspace Security in de Verenigde Staten, het netwerk voor de uitwisseling van informatie over veiligheid in het kader van de G8, de netwerken van Europol en Interpol; 8. is het eens met de Europese Raad, de Raad en de Commissie dat een Europese aanpak nodig is om te garanderen dat de gemeenschappelijke markt van communicatiediensten kan profiteren van de voordelen van de gemeenschappelijke oplossingen en doeltreffend kan optreden op het wereldtoneel; 9. herinnert eraan dat de verantwoordelijken voor de levering van netwerkdiensten op grond van artikel 17 van de Richtlijn 95/46/EG (5) betreffende de bescherming van gegevens en de daaropvolgende bepalingen betreffende de veiligheid en integriteit van netwerken (6) , waarin dit artikel wordt bevestigd, al verplicht zijn maatregelen te treffen om een passend niveau van databescherming te garanderen; 10. onderstreept de noodzaak zo snel mogelijk gemeenschappelijke definities voor netwerkveiligheid, netwerkintegriteit en informatieveiligheid te ontwikkelen; 11. verzoekt de Commissie een actieplan op te stellen ter bevordering van het gebruik van de digitale handtekening, bijvoorbeeld via het vastleggen van Europese normen die voor de communautaire instellingen onmiddellijk van kracht moeten worden; Institutionele aspecten 12. verzoekt de Commissie het Parlement en de Raad de gegevens te doen toekomen over de problemen bij de toepassing van de bestaande richtlijnen inzake gegevensbescherming, in het bijzonder in verband met de artikelen over netwerkveiligheid; 13. is van mening dat niet langer gewacht kan worden met de vaststelling van een Europese strategie, die neutraal moet zijn ten opzichte van de gebruikte technologie, maar de volgende doelstellingen moet hebben: 14. is het eens met de Commissie dat er zo snel mogelijk een taskforce voor netwerkveiligheid opgezet moet worden met als doelstellingen: 15. spoort de Commissie aan erop toe te zien dat die task force bij zijn werkzaamheden rekening houdt met hetgeen reeds in het Cyberline Forum is gezegd en het Forum ook bij zijn toekomstige werkzaamheden betrekt; 16. vraagt de Commissie om, na zorgvuldig overleg met de lidstaten en de privé-sector, de doelstellingen, taken en verantwoordelijkheden van de op te richten task force helder te formuleren en te zorgen voor voldoende personele en financiële middelen voor de task force; 17. verzoekt de Commissie met voorrang te onderzoeken wat de veiligheidsvereisten zijn van en onderzoek te verrichten naar eerste-waarschuwingssytemen op het gebied van elektronische infrastructuur voor netwerken die gebruikt worden voor 18. meent dat een eerste aanzet tot EU-wetgeving op dit terrein gebaseerd moet zijn op de aan de EU toegewezen bevoegdheden op het terrein van de trans-Europese netwerken (Titel XV VEG) en, voor de aspecten die harmonisatie behoeven, op het terrein van de gemeenschappelijke markt (art. 95 VEG); de oprichting van een taskforce moet worden opgenomen in dezelfde regeling waarin de doelstellingen op Europees niveau worden vastgelegd; 19. verzoekt de Commissie zo snel mogelijk een evaluatie in te dienen van de financiële impact van het optreden van de Unie in deze sector, met vergelijkende gegevens over analoge initiatieven in de lidstaten of in derde landen (bijvoorbeeld de VS); 20. is het met de Europese Raad, de Raad en de Commissie eens, dat een Europese benadering nodig is voor nieuwe wetgeving of herziening van bestaande wetgeving inzake opsporing, vervolging en bestraffing van van criminele of terroristische activiteiten tegen kritische infrastructuren; 21. nodigt Commissie en Raad uit deze discussie zoveel mogelijk te plaatsen in het kader van de taken van Eurojust om een geharmoniseerd juridisch kader te ontwikkelen voor de opsporing en vervolging van computercriminelen; o o o 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten en aan de Raad van Europa. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 547 – C5&nbhy;0160/2002), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 2001 over het Groenboek van de Commissie "Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening" ( COM(2000) 769 (1) ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 juni 2001 over de mededeling van de Commissie over de olievoorziening van de Europese Unie ( COM(2000) 631 (2) ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 18 juni 1998 over de mededeling van de Commissie over energie voor de toekomst - Witboek voor een communautaire strategie en een actieplan ( COM(1997) 599 (3) ), – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0319/2002), A. overwegende dat de EU voor 50% van haar totale energievoorziening afhankelijk is van de import en dat dit cijfer tegen 2030 naar verwachting zal oplopen tot 71% indien er geen stappen worden ondernomen; dat een aanzienlijke verhoging van de energieproductie uit hernieuwbare bronnen een van de mogelijkheden is om dit percentage te verlagen op een wijze die strookt met de verplichtingen die de EU in Johannesburg is aangegaan, B. overwegende dat de EU voor 76% van haar olievoorziening aangewezen is op de invoer, met name uit landen in het Midden-Oosten, C. in overweging van het meerjarenprogramma "Intelligent energy for Europe" voor de jaren 2003-2006, en met name van de programma's ALTENER en STEER, D. overwegende dat op de Top van Johannesburg door de EU is voorgesteld tegen 2010 voor minimaal 15% alternatieve energie te produceren, E. overwegende dat er derhalve behoefte is aan een EU-strategie voor de vervanging van conventionele diesel en gasolie teneinde de continuïteit van de energievoorziening te verbeteren, maar ook om de gevolgen van het transport voor het milieu te verminderen, met name in de vorm van broeikasgasemissies, F. overwegende dat deze strategie vergezeld moet gaan van maatregelen ter verbetering van het brandstofrendement van voertuigen, G. overwegende dat het succes van elke nieuwe brandstoftechnologie voor de vervoerssector in wezen wordt bepaald door de ruime beschikbaarheid, concurrerende prijsstructuren en gebruiksvriendelijkheid ervan, en dat de Commissie al het nodige moet doen om een en ander te vergemakkelijken en te bevorderen ten behoeve van de nieuwe technologieën, vooral omdat het in belangrijke mate kleine en nieuwe ondernemingen zijn die met innovaties en nieuwe initiatieven komen, H. overwegende dat het feit dat LPG zowel bij raffinage als direct uit aardgas kan worden gewonnen uit een oogpunt van energievoorziening als een positief aspect moet worden beschouwd, I. overwegende dat zich naar verwachting de sterkste groei zal voordoen bij ethanol en biodiesel (ramingen van het IEA komen uit op een jaarlijks groeipercentage van 10,9%), 1. uit zijn voldoening over de mededeling van de Commissie betreffende alternatieve brandstoffen voor het wegvervoer, die een eerste stap vormt, maar onderstreept dat de hele strategie van meet af aan gericht dient te zijn op een uitstootarme tot uitstootvrije vervoerssector; 2. steunt de EU-strategie ter vergroting van het marktaandeel van alternatieve brandstoffen; 3. verzoekt de Raad zijn goedkeuring te hechten aan de voorgestelde richtlijn inzake de bevordering van het gebruik van biobrandstoffen in de transportsector en aan de richtlijn betreffende de mogelijkheid tot onverwijlde toepassing van een verlaagd accijnstarief voor biobrandstoffen; 4. is het er met de Commissie over eens dat biobrandstoffen op korte, middellange en lange termijn de mogelijkheid bieden om alternatieven voor aardolieproducten in de vervoerssector te ontwikkelen; 5. is van mening dat biobrandstoffen een inheemse (CO 2 -neutrale) brandstof zijn waarvan de bevordering een gunstige uitwerking zal hebben op de werkgelegenheid en de landbouwsector, temeer gezien het feit dat sommige gewassen (zoals raapzaad of tarwe) die voor de productie van biobrandstoffen worden gebruikt, als bijproduct eiwitrijk veevoeder opleveren; 6. is van mening dat een intensiever gebruik van biobrandstoffen en alternatieve brandstoffen gepaard moet gaan met een zorgvuldige analyse van de milieueffecten van de teelt, de verwerking en het gebruik van de grondstoffen; een intensiever gebruik lijkt vooral zinvol als de milieueffecten duidelijk beter uitvallen dan bij gebruik van traditionele brandstoffen; is in het bijzonder van mening dat het onderzoek zich vooral moet richten op bodemgebruik, intensivering van de landbouw, de relatie tot een alternatieve duurzame benutting van het areaal, waterbescherming, energierendement, de potentiële uitstoot van broeikasgassen, verbrandingskarakteristieken en deeltjesvorming, maar dat ook de bijdrage aan de continuïteit van de voorziening in aanmerking moet worden genomen; 7. is van mening dat de omzetting van alle soorten biomassa, waaronder biomassa van organisch afval in motorbrandstoffen - waarbij waterstof één van de reëel bestaande alternatieven vormt - een veelbelovende technologie is, die veelal reeds in de EU voorhanden is of zich in de laatste technologische ontwikkelingsfase bevindt, aangezien de daarvoor benodigde grondstoffen tegen een lage prijs voorhanden zijn, problemen met afvalbeheer (inclusief de daaraan verbonden kosten) kunnen worden voorkomen en de daarvoor benodigde grondstoffen zonder meer voorhanden zijn, zelfs in dunbevolkte gebieden; wijst er voorts op dat het biologisch afbreekbare gedeelte van afval weliswaar een interessante grondstof is voor biobrandstoffen, maar dat bij de vaststelling van de kwaliteitsnormen rekening moet worden gehouden met de eventuele mate van verontreiniging van het gebruikte afval om te voorkomen dat bepaalde bestanddelen ervan schade aan voertuigen en/of een toename van de uitstoot teweegbrengen; 8. is van mening dat momenteel niet alle op de markt aangeboden biobrandstoffen voldoen aan de strenge criteria inzake milieuefficiency; in sommige gevallen gaat de productie ervan namelijk gepaard met een hoog energieverbruik en veel uitstoot van broeikasgassen; de technologische ontwikkelingen op dit punt kunnen evenwel voor verbetering zorgen; daarom moeten onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van de duurzaamheid van biobrandstoffen worden gestimuleerd; 9. is van mening dat de parallelle ontwikkeling van verschillende keuzemogelijkheden op het gebied van alternatieve motorbrandstoffen zal bijdragen tot de continuïteit van de energievoorziening; 10. is van mening dat het gebruik van alternatieve brandstoffen voor overheidsdiensten een nuttige bijdrage levert tot de bevordering van deze nieuwe technologie, aangezien het ertoe bijdraagt praktische ervaring op te doen en gemakkelijker door het publiek zal worden aanvaard; 11. verzoekt de Commissie de dialoog met de automobielindustrie te intensiveren teneinde het brandstofrendement van voertuigen te verbeteren, onder andere door het gebruik van lichtere, sterkere materialen en - waar nodig - adequate maatregelen voor te stellen; 12. is van mening dat de bevordering van het gebruik van aardgas en LPG een waardevolle bijdrage levert tot de diversifiëring van de energievoorziening; gas is namelijk gelijkmatiger verdeeld over de wereld en is ten dele afkomstig uit landen waar de geopolitieke situatie stabieler is; 13. is van mening dat de bevordering van het gebruik van andere brandstoffen zoals LPG, aardgas en biobrandstoffen in gebieden met specifieke milieuproblemen een oplossing op korte en middellange termijn kan leveren die zowel uit energie- als uit milieuoogpunt voordelen kan opleveren; 14. verzoekt de Commissie en de lidstaten het onderzoek naar aardgas te bevorderen, mede via het zesde kaderprogramma, teneinde verliezen in de distributie- en opslagfase en bij het tanken te beperken; 15. verzoekt de Commissie ook LPG de rol van alternatieve brandstof toe te kennen, gezien de milieu- en energetische eigenschappen ervan en het hoge marktpenetratiepotentieel van deze brandstof als een hulpbron die reeds ter beschikking staat voor de oplossing van problemen in de sfeer van luchtvervuiling en veilige energievoorziening; 16. verzoekt de Commissie en de lidstaten mede via het zesde kaderprogramma het LPG-onderzoek te bevorderen, teneinde over steeds efficiëntere technologieën te kunnen beschikken; 17. verzoekt de Commissie op korte termijn een strategie voor de belastingheffing op lange termijn op biobrandstoffen en alternatieve brandstoffen te ontwikkelen en aan te kondigen, waarin wordt uitgegaan van een volledige levenscyclus, zodat er een duidelijk signaal wordt afgegeven voor de investeringen in deze sector; beveelt in dit verband aan een nieuw fiscaal beleid voor brandstoffen in overweging te nemen waarin de omvang van de uitstoot en het energetisch gehalte de basis vormen voor de te voeren belastingpolitiek, zodat er geen problemen ontstaan als gevolg van het sterk uiteenlopende energetische gehalte per liter of kubieke meter tussen traditionele en nieuwe, alternatieve brandstoffen; 18. beveelt de Commissie aan, in het kader van een fiscaal beleid ter bevordering en stimulering van het gebruik van milieuvriendelijke energiebronnen rekening te houden met de milieueigenschappen van LPG als brandstof en als alternatieve energiebron met lage CO 2&nbhy; emissies die reeds beschikbaar is voor de oplossing van problemen in verband met de luchtvervuiling, vooral in grote stadsgebieden; 19. is het niet eens met de Commissie dat waterstof slechts een optie voor de middellange tot lange termijn is, aangezien de technologie grotendeels al is ontwikkeld of zich in de laatste ontwikkelingsfase bevindt, en dringt er daarom bij de Commissie en de lidstaten op aan zich sterker in te zetten voor een intensiever gebruik van waterstof, zodat de marktintroductie van emissievrije voertuigen kan worden bevorderd; 20. is van mening dat de ontwikkeling van en het onderzoek naar brandstofcellen een ideaal alternatief is, aangezien deze praktisch geen uitwerking hebben op het milieu, en verzoekt de lidstaten de mogelijkheid te onderzoeken tot belastingvrijstelling in deze sector; 21. acht het van belang dat op korte en middellange termijn het gebruik van waterstof als motorbrandstof wordt bevorderd, met name in het openbaar vervoer, totdat er auto's met brandstofcellen op de markt komen - hetgeen voor 2004 gepland is - maar is van mening dat bij gebruik van methanol als vector voor waterstof deze primair gewonnen moet worden uit biomassa of andere hernieuwbare bronnen en niet uit aardgas of andere conventionele brandstoffen; 22. verzoekt de Commissie en de lidstaten de nodige inspanningen te leveren met het oog op de totstandbrenging van de nodige infrastructuren voor de distributie van waterstof en voor de optimale opslag daarvan (waarvoor momenteel nog grote en zware tanks nodig zijn); 23. dringt aan op de uitvoering van model- en demonstratieprojecten voor door aardgas en waterstof aangedreven brandstofcellen, zoals het door de Commissie gecofinancierde project voor de ingebruikstelling van dertig met waterstof aangedreven autobussen in tien Europese steden; 24. is van mening dat het onderzoek op het gebied van hybride motorvoertuigtechnologie moet worden geoptimaliseerd en voortgezet, aangezien deze technologie de mogelijkheid biedt optimaal gebruik te maken van het potentieel van benzine- of dieselvoertuigen en elektrische auto's; 25. verzoekt de Commissie open te staan voor nieuwe oplossingen op het gebied van brandstoffen en brandstofproductie met geringere milieueffecten, door er bijvoorbeeld voor te zorgen dat in het kader van onderzoeksprogramma's geconcipieerde nieuwe projecten niet slechter worden behandeld, door de diverse belemmeringen die de invoering daarvan in de weg staan op te sporen en aan te pakken en door erop toe te zien dat nieuwe technologieën en nieuwe bedrijven niet worden gediscrimineerd in de op dat terrein actieve groepen en organisaties; 26. wijst op de belangrijke mogelijkheden waarover de Europese industrie beschikt om zich bij de productie van voertuigen die gebruik maken van alternatieve brandstoffen of systemen op te werpen tot wereldleider; 27. steunt de oprichting van een officiële contactgroep voor de verdere introductie van alternatieve brandstoffen en de bevordering van nieuwe ontwikkelingen op dit gebied, en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de verschillende partijen die daarbij zijn betrokken zoals industriesectoren, consumenten en onafhankelijke deskundigen daarin evenwichtig zijn vertegenwoordigd; 28. verzoekt de Commissie mede via de op te richten officiële contactgroep een actieplan op te stellen dat bevorderlijk is voor een beter gebruik van gasvormige brandstoffen (aardgas of LPG), zowel in het particulier als in het openbaar vervoer, en verzoekt de lidstaten de mogelijkheid te onderzoeken tot invoering van fiscale stimuleringsmaatregelen voor het gebruik van deze brandstoffen; 29. onderstreept de noodzaak van een in EU-verband opgezet voorlichtingsbeleid met betrekking tot de voordelen van alternatieve motorbrandstoffen, zoals de beperking van broeikasgasemissies en een veiliger energievoorziening; 30. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien het Negentiende jaarverslag van de Commissie aan het Europees Parlement ( COM(2001) 571 ), – onder verwijzing naar zijn resoluties van 14 december 1990 over het antidumpingbeleid van de Europese Gemeenschap (1) en van 25 oktober 2001 over openheid en democratie in de internationale handel (2) , – gezien de jongste ronde van de GATT (Uruguay-Ronde), die leidde tot instelling van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en de herziening van de artikelen VI, XVI en XXIII van de GATT, waarbij een gedragscode inzake subsidies en compenserende rechten werd ingesteld en de procedurele en materiële voorwaarden werden aangegeven waaraan moet worden voldaan alvorens beschermende maatregelen kunnen worden genomen, – gezien de internationale verplichtingen die voor de EG voortvloeien uit twee GATT/WTO-overeenkomsten van 1994 inzake antidumping- en antisubsidieactiviteiten, die leidden tot herziening van EG-verordeningen, namelijk Verordening (EG) nr. 384/96 tot bescherming tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de EG (3) en Verordening (EG) nr. 2026/97 tot bescherming tegen de invoer van gesubsidieerde producten (4) , die de rechtsgrond vormen van onderzoek naar antidumping- en antisubsidieactiviteiten en van maatregelen van de Europese Gemeenschap, – gezien de verklaring van de vierde ministersconferentie van de WTO die in Doha, Qatar, werd gehouden en waarin, in paragraaf 28, bepalingen zijn opgenomen inzake onderhandelingen over de hervorming van de overeenkomst over de uitvoering van artikel VI van GATT 1994 door middel van een verduidelijking en verbetering van de disciplines op grond van de overeenkomst, – gezien het recente staalconflict tussen de EU en de Verenigde Staten van Amerika, – gelet op de artikelen 47 en 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0323/2002), A. overwegende dat oneerlijke handelspraktijken zoals dumping en subsidieverlening reeds in 1947 als een bedreiging van de open markten werden gezien, toen de eerste Algemene overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT) werd ondertekend, en als een potentiële inbreuk op een op regels gebaseerd multilateraal systeem, B. overwegende dat de structuurveranderingen van de wereldeconomie als gevolg van globaliseringsontwikkelingen (handel, investeringen, technologie en financiën), haar actoren (multinationale ondernemingen, conglomeraten van ondernemingen) en het toenemende aantal antidumpingmaatregelen van nieuwe deelnemers aan het wereldhandelssysteem, voor een nieuwe situatie voor de uitvoering van het antidumpingbeleid van de EU hebben gezorgd, C. overwegende dat louter economisch gezien het beginsel van de antidumpingmaatregelen weliswaar kan worden betwist, maar dat het hier toch om een instrument gaat dat een reeks landen in staat heeft gesteld de weg van liberalisatie in te slaan, D. overwegende dat discipline een essentieel onderdeel vormt van een op regels gebaseerd multilateraal handelssysteem, en dat een eerlijke handel zonder duidelijke rechten en plichten van de handelspartners grotendeels onmogelijk zou zijn en protectionisme zou worden aangemoedigd, E. beseffend dat een sterke toeneming van het gebruik van beschermende instrumenten in de handel in derde landen wellicht heeft geleid tot het groeiende aantal handelsconflicten, met negatieve gevolgen voor het bedrijfsleven in de EU en in de derde landen, F. overwegende dat ieder soort dumping een oneerlijke handelspraktijk is die ernstige gevolgen kan hebben voor het bedrijfsleven in de Gemeenschap en dat een uitzonderlijke lage, agressieve prijsstelling en een strategische prijsstelling effectieve, doch schadelijke vormen van dumping zijn - omdat in het eerste geval exportprijzen worden gehanteerd die lager liggen dan de prijzen op de binnenlandse markt om de positie van concurrenten op een importmarkt te ondermijnen, terwijl in het tweede geval een buitenlands bedrijf zijn thuismarkt gebruikt voor kruissubsidiëring van zijn verkopen in het buitenland, G. overwegende dat een uitzonderlijke lage, agressieve prijsstelling en een strategische prijsstelling gemakkelijker worden gemaakt voor exporteurs die zich niet behoeven te onderwerpen aan een autoriteit die toezicht houdt op de mededinging, H. overwegende dat verkeerd toegepaste antidumpingmaatregelen of beschermende maatregelen dan wel zeer kostbaar kunnen zijn omdat ze een ernstige verstoring van de concurrentie teweeg kunnen brengen, een discriminatoire prijsstelling mogelijk kunnen maken en bescherming kunnen institutionaliseren, terwijl derde landen ze in sommige gevallen in strijd met de WTO-regels hebben gehanteerd, I. overwegende dat, zolang er geen mededingingsregels op multilateraal niveau voor de gehele wereldhandel bestaan, antidumping een noodzakelijk mechanisme zal zijn om te reageren op oneerlijke en beschermende praktijken, wellicht bijdragend tot een vrijer handelsregime; 1. is verheugd over het Negentiende verslag van de Commissie over de antidumping- en antisubsidieactiviteiten van de Gemeenschap, dat een voorname functie kan vervullen bij de beoordeling van het antidumpingbeleid van de EU tegen de achtergrond van de verplichtingen die zij op de vierde ministersconferentie van de WTO in Doha op zich heeft genomen, de eventuele herziening van de twee basisverordeningen van de Raad over dit onderwerp en de uiteindelijke vaststelling van handelsinstrumenten ter bevordering van een eerlijke handel en ter consolidering van een op regels gebaseerd multilateraal handelsstelsel; 2. is van oordeel dat de huidige EG-aanpak op de volgende punten moet worden aangepast: 3. onderstreept het belang van de huidige praktijk van het informeren van het Directoraat- generaal mededinging wanneer kwesties van schending van de mededingingsregels aan de orde zijn; 4. acht het wenselijk dat bij een actief antidumpingbeleid geen verwachtingen mogen worden gewekt die binnenlandse bedrijven ertoe aanzetten ze als beschermingsmaatregel te beschouwen en niet zozeer als een tijdelijk instrument waarmee getracht wordt opnieuw tot een eerlijke mededinging te komen; 5. is van oordeel dat bij het antidumpingbeleid van de EG moet worden gekeken naar het eventuele gebruik van praktijken als: 6. wenst dat een antidumpingbeleid van de EG de volgende elementen bevat: 7. verzoekt de Commissie zich opnieuw te buigen over het punt van transparantie met betrekking tot alle stadia voordat besloten wordt of herziening van een maatregel plaatsvindt, en met name aandacht te besteden aan de toegang tot informatie en het recht gehoord te worden; 8. acht de toetsing of het openbaar belang in het geding is noodzakelijk voor alle besluiten in verband met antidumpingmaatregelen en blijft aan zijn reeds lang ingenomen standpunt vasthouden dat alle betrokkenen in de loop van het onderzoek moeten worden gehoord en dat de resultaten door het adviescomité moeten worden behandeld; 9. verzoekt de Commissie duidelijk vast te stellen of een herstructurering noodzakelijk is van de wijze waarop zij momenteel kwesties in verband met antidumping, antisubsidie en vrijwaring behandelt en/of een herverdeling noodzakelijk is van haar middelen, in het licht van de verwachte verhoging van de werkdruk in verband met de controle en het toezicht op maatregelen in verband met de uitbreiding; 10. beveelt de instelling van opleidingsprogramma's aan alsmede de uitwisseling tussen de Commissie en de kandidaatlanden van personeel dat zich met antidumping- en antisubsidiezaken bezighoudt; Verbeteringen artikel VI van de GATT 11. pleit ervoor dat de Commissie voorstellen voorlegt die voor een verduidelijking of harmonisering zorgen ten aanzien van de volgende punten: omvang van de vereiste informatie, doel van het onderzoek, transparantie bij de bevindingen en een gelijke behandeling van alle belanghebbenden; 12. verzoekt de Commissie te zorgen voor de noodzakelijke follow-up bij het tegengaan van de toeneming van antidumping- en antisubsidiemaatregelen die tegen het bedrijfsleven van de EU worden genomen, en waar mogelijk te streven naar samenwerking op WTO-niveau, waaronder het verstrekken van technische steun aan de derde landen; 13. dringt er bij de Commissie op aan bij haar bijdrage aan de onderhandelingsgroep van de WTO over de regelgeving onder meer met de volgende punten rekening te houden: 14. steunt de Commissie in haar standpunt dat op grond van het door de verklaring van de vierde ministersconferentie gegeven mandaat (paragraaf 30) de interpretatie van de regels en procedures die van toepassing zijn op het beslechten van geschillen binnen de WTO op een aantal punten moet worden verbeterd, onder meer op de volgende punten: 15. dringt er bij de lidstaten op aan solidair te zijn in handelsaangelegenheden die beter kunnen worden behandeld op EU-niveau en geen unilaterale actie te ondernemen zonder voorafgaand overleg met hun partners, zoals het geval was in de US-Steel-zaak; o o o 16. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7839/2/2002 – C5&nbhy;0309/2002), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 529 (2) ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2001) 349 (3) ), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op artikel 80 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0327/2002), 1. wijzigt het gemeenschappelijk standpunt als volgt; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 22 oktober 2002 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2002 van het Europees Parlement en de Raad inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wijziging van Richtlijn 92/65/EEG van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 37 en artikel 152, lid 4, punt b), Gezien het voorstel van de Commissie (4) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (5) , Na raadpleging van het Comité van de regio's, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren tussen de lidstaten en uit derde landen moeten worden geharmoniseerd, hetgeen alleen met op communautair niveau vastgestelde maatregelen kan worden bereikt. (2) Deze verordening heeft betrekking op het verkeer van dieren die onder bijlage I bij het Verdrag vallen. Sommige bepalingen van deze verordening, met name die betreffende rabiës, beogen rechtstreeks de bescherming van de volksgezondheid, terwijl andere alleen de gezondheid van dieren betreffen. Derhalve dienen artikel 37 en artikel 152, lid 4, punt b), van het Verdrag als rechtsgrondslag te worden gekozen. (3) Wat rabiës betreft, is de situatie op het gehele grondgebied van de Gemeenschap de laatste tien jaar sterk verbeterd dankzij de programma's van orale vaccinatie bij vossen in de gebieden waar onder de vossenpopulatie de rabiësepidemie heerste die sinds de jaren zestig het noordoosten van Europa heeft geteisterd. (4) Deze verbetering heeft het Verenigd Koninkrijk en Zweden ertoe gebracht de decennia lang toegepaste quarantaine van zes maanden op te geven en te vervangen door een andere, minder strenge regeling die een vergelijkbaar veiligheidsniveau biedt. Daarom is op communautair niveau een specifieke regeling nodig voor het verkeer van gezelschapsdieren naar genoemde lidstaten gedurende een overgangsperiode van vijf jaar en dient de Commissie in het licht van de opgedane ervaring en een wetenschappelijk advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid te gelegener tijd een verslag met passende voorstellen in. Tevens moet worden voorzien in een snelle procedure voor besluiten om die overgangsregeling tijdelijk te verlengen, vooral ingeval de wetenschappelijke beoordeling van de opgedane ervaring meer tijd zou vergen dan momenteel te verwachten valt. (5) Rabiës bij als gezelschapsdier gehouden carnivoren komt nu op het grondgebied van de Gemeenschap vooral voor bij dieren van oorsprong uit derde landen waar rabiës van het stedelijke type nog steeds endemisch is. De veterinairrechtelijke voorschriften die tot nog toe door de lidstaten algemeen worden toegepast voor het binnenkomen van als gezelschapsdier gehouden carnivoren uit derde landen moeten dus worden aangescherpt. (6) Er dienen echter afwijkingen te worden overwogen voor het niet-commerciële verkeer uit derde landen of gebieden die uit gezondheidsoogpunt tot hetzelfde geografische geheel als de Gemeenschap behoren. (7) Overeenkomstig artikel 299, lid 6, onder c), van het Verdrag en Verordening (EEG) nr. 706/73 van de Raad van 12 maart 1973 betreffende de communautaire regeling voor de Kanaaleilanden en het eiland Man inzake het handelsverkeer in landbouwproducten (7) is de communautaire veterinaire regeling van toepassing op de kanaaleilanden en het eiland Man, die voor de toepassing van deze verordening deel uitmaken van het Verenigd Koninkrijk. (8) Er moet ook een juridisch kader tot stand worden gebracht voor de gezondheidseisen die gelden voor het niet-commerciële verkeer van diersoorten die niet gevoelig zijn voor rabiës of die uit epidemiologisch oogpunt niet significant zijn ten aanzien van rabiës, alsmede ten aanzien van andere ziekten waarvoor de in bijlage I genoemde diersoorten gevoelig zijn. (9) Deze verordening geldt onverminderd Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (8) . (10) Overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) moeten de nodige maatregelen ter uitvoering van deze verordening worden vastgesteld. (11) De bestaande communautaire veterinairrechtelijke bepalingen, meer bepaald Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo' s waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelijke voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bijlage A, onder I, van Richtlijn 90/425/EEG geldt (10) , zijn over het algemeen slechts van toepassing op het verkeer van commerciële aard. Teneinde te voorkomen dat commercieel verkeer frauduleus wordt voorgesteld als niet-commercieel verkeer van gezelschapsdieren in de zin van deze verordening, dienen de bepalingen van Richtlijn 92/65/EEG betreffende de handel in dieren van de in bijlage I, delen A en B, genoemde soorten te worden gewijzigd om die voorschriften in overeenstemming te brengen met de bepalingen van deze verordening . (12) Met de in deze verordening vervatte maatregelen wordt gestreefd naar een voldoende niveau van bescherming tegen de betrokken gezondheidsrisico's. Zij vormen geen ongerechtvaardigde belemmering van het onder de verordening vallende verkeer, daar zij gegrond zijn op de conclusies van hierover geraadpleegde groepen deskundigen, en met name op een verslag van het Wetenschappelijk Veterinair Comité van 16 september 1997, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Hoofdstuk I Algemene bepalingen Artikel 1 Bij deze verordening worden de veterinairrechtelijke voorschriften (diergezondheid) vastgesteld waaraan het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren moet voldoen, alsmede de regels betreffende de controle van dat verkeer. Artikel 2 Deze verordening is van toepassing op het verkeer tussen lidstaten of uit derde landen van gezelschapsdieren van de op de lijst in bijlage I genoemde soorten. Zij is van toepassing onverminderd Verordening (EG) nr. 338/97. Deze verordening is zonder gevolgen voor de op andere dan veterinairrechtelijke overwegingen gebaseerde bepalingen die ertoe strekken het verkeer van bepaalde soorten of rassen gezelschapsdieren te beperken. Artikel 3 In deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 4 Gedurende een overgangsperiode van 8 jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening, worden de dieren van de in bijlage I, delen A en B, genoemde soorten geacht geïdentificeerd te zijn wanneer zij: Wanneer de transponder, in het in de eerste alinea, punt b), bedoelde geval, niet aan ISO&nbhy;norm 11784 of aan bijlage A van ISO&nbhy;norm 11785 voldoet, moet de eigenaar of de natuurlijke persoon die namens de eigenaar voor de gezelschapsdieren verantwoordelijk is bij elke controle de voor het lezen van de transponder benodigde middelen verstrekken. Ieder systeem voor de identificatie van dieren moet vergezeld gaan van vermelding van de gegevens die het mogelijk maken naam en adres van de eigenaar van de dieren te kennen. De lidstaten die eisen dat dieren die hun grondgebied binnenkomen en die niet in quarantaine gaan, worden geïdentificeerd overeenkomstig de eerste alinea, punt b), mogen dit tijdens de overgangsperiode blijven doen. Na de overgangsperiode wordt uitsluitend het onder b) bedoelde systeem aanvaard als middel om een dier te identificeren. Hoofdstuk II Bepalingen betreffende het verkeer tussen lidstaten Artikel 5 1. Gezelschapsdieren van de in bijlage I, delen A en B, genoemde soorten moeten tijdens het verkeer onverminderd de voorschriften van artikel 6: 2. Ook de jongen van dieren die in bijlage I, deel A en B worden opgesomd, moeten voldoen aan de in deze verordening gestelde voorwaarden en kunnen derhalve niet in het verkeer worden gebracht voordat ze de leeftijd hebben bereikt waarop zij kunnen worden ingeënt en waarop, indien de voorschriften zulks eisen, in aansluiting hierop titratie van antilichamen kan plaatsvinden. Artikel 6 1. Gedurende een overgangsperiode van 5 jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening, gelden voor de binnenkomst van gezelschapsdieren, bedoeld in bijlage I, deel A, op het grondgebied van Ierland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk de volgende voorschriften: Deze titratie van antilichamen behoeft niet te worden hernieuwd bij een dier waaraan na de titratie herhaaldelijk een nieuw vaccin is toegediend op de in artikel 5, lid 1, bedoelde tijdstippen zonder onderbreking van het door het laboratorium van productie voorgeschreven vaccinatieschema. Het verkeer van gezelschapsdieren tussen deze drie lidstaten kan door de lidstaat van bestemming worden vrijgesteld van de eisen betreffende toediening van een vaccin en titratie van antilichamen, bedoeld in de eerste alinea van dit lid, overeenkomstig de op de in artikel 24, tweede alinea, genoemde datum bestaande nationale voorschriften. 2. Behoudens door de bevoegde autoriteit voor bijzondere gevallen toegestane afwijkingen mogen dieren van minder dan drie maanden, van de in bijlage I, deel A, genoemde soorten niet in het verkeer worden gebracht, voordat ze de voor vaccinatie vereiste leeftijd hebben bereikt of zonder dat ze een test voor het bepalen van de titer van antilichamen hebben ondergaan. 3. De in lid 1 bedoelde overgangsperiode kan op voorstel van de Commissie door het Europees Parlement en de Raad worden verlengd overeenkomstig het Verdrag . Artikel 7 Voor het verkeer van dieren van de in bijlage I, deel C, genoemde soorten tussen lidstaten of uit een in bijlage II, deel B, afdeling 2, genoemd gebied gelden geen eisen inzake rabiës. Zo nodig kunnen voor andere ziekten volgens de procedure van artikel 23 , lid 2, bijzondere eisen en een modelcertificaat dat de bedoelde dieren vergezelt, worden vastgesteld. Hoofdstuk III Bepalingen betreffende het verkeer uit derde landen Artikel 8 1. Gezelschapsdieren van de in bijlage I, delen A en B, genoemde soorten moeten tijdens hun verkeer: Deze titratie van antilichamen behoeft niet te worden herhaald indien het gezelschapsdier op de in artikel 5, lid 1, bedoelde tijdstippen een nieuw vaccin is toegediend. De termijn van 3 maanden geldt niet bij het opnieuw binnenkomen van een gezelschapsdier waarvoor uit het paspoort blijkt dat de titratie met een positief resultaat werd uitgevoerd vooraleer dit dier het grondgebied van de Gemeenschap verliet. 2. Gezelschapsdieren moeten vergezeld gaan van een certificaat dat is afgegeven door een officiële dierenarts of, wanneer zij opnieuw binnenkomen, van een paspoort waaruit blijkt dat voldaan is aan het bepaalde in lid 1. 3. In afwijking van de voorgaande bepalingen: 4. De regels voor de toepassing van dit artikel en meer bepaald het modelcertificaat worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 23 , lid 2. Artikel 9 De voorwaarden voor het verkeer van dieren van de in bijlage I, deel C, bedoelde soorten uit derde landen en het modelcertificaat dat deze dieren moet vergezellen, worden volgens de procedure van artikel 23 , lid 2, vastgesteld. Artikel 10 Vóór de in artikel 24 , tweede alinea, bedoelde datum wordt de lijst van derde landen, bedoeld in bijlage II, deel C, volgens de procedure van artikel 23 , lid 2, vastgesteld. Om op deze lijst te worden geplaatst moeten derde landen eerst het bewijs leveren van hun situatie met betrekking tot rabiës en aantonen dat: Artikel 11 De lidstaten verstrekken aan het publiek duidelijke en gemakkelijk toegankelijke informatie over de gezondheidseisen ten aanzien van het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren op het grondgebied van de Gemeenschap en over de voorwaarden voor het binnenkomen en opnieuw binnenkomen ervan op het grondgebied van de Gemeenschap. Zij zorgen er ook voor dat het op de plaatsen van binnenkomst werkzame personeel volledig over deze voorschriften geïnformeerd is en in staat is om deze toe te passen. Artikel 12 De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat gezelschapsdieren die uit een niet in bijlage II, deel B, afdeling 2, genoemd derde land op het grondgebied van de Gemeenschap binnenkomen, worden onderworpen aan: De lidstaten wijzen de met deze controles belaste autoriteit aan en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Artikel 13 Elke lidstaat stelt een lijst op van de in artikel 12 bedoelde plaatsen van binnenkomst en deelt deze aan de andere lidstaten en de Commissie mee. Artikel 14 Bij elk verkeer moet de eigenaar van het gezelschapsdier of de voor het gezelschapsdier verantwoordelijke natuurlijke persoon de met de controle belaste autoriteiten een paspoort of het in artikel 8, lid 2, bedoelde certificaat kunnen overleggen waaruit blijkt dat het dier aan de voorwaarden voor dat verkeer voldoet. In het bijzonder moet de eigenaar van het gezelschapsdier of de voor het gezelschapsdier verantwoordelijke natuurlijke persoon in het in artikel 4, eerste alinea, punt b), bedoelde geval, wanneer de transponder niet aan ISO-norm 11784 of aan bijlage A van ISO-norm 11785 voldoet, bij elke controle de voor het lezen van de transponder benodigde middelen verstrekken. Wanneer uit die controles blijkt dat het dier niet aan de eisen van deze verordening voldoet, besluit de bevoegde autoriteit in overleg met de officiële dierenarts: De lidstaten zien erop toe dat de gezelschapsdieren, waarvan de binnenkomst op het grondgebied van de Gemeenschap niet is toegestaan, onder officieel toezicht worden ondergebracht totdat ze worden teruggezonden of totdat een ander administratief besluit wordt genomen. Hoofdstuk IV Gemeenschappelijke en slotbepalingen Artikel 15 Wanneer wat rabiës betreft voor verkeer de voorwaarde geldt dat een titratie van antilichamen wordt verricht, moet het monster door een daartoe aangewezen dierenarts worden genomen en moet de test door een op grond van Beschikking 2000/258/EG van de Raad van 20 maart 2000 houdende aanwijzing van een specifiek instituut dat verantwoordelijk is voor de vaststelling van de criteria die nodig zijn voor de normalisatie van de serologische tests om de doelmatigheid van antirabiësvaccins te controleren (11) erkend laboratorium worden uitgevoerd. Artikel 16 Gedurende een overgangsperiode van 5 jaar vanaf de inwerkingtreding van deze verordening mogen de lidstaten die bij de inwerkingtreding van deze verordening bijzondere voorschriften hebben voor controles op echinokokkose en op teken, de binnenkomst van gezelschapsdieren op hun grondgebied afhankelijk stellen van de inachtneming van die voorschriften. Daartoe leggen zij aan de Commissie een verslag voor over de situatie met betrekking tot de betrokken ziekte, waarin wordt aangetoond dat aanvullende garanties nodig zijn om te voorkomen dat die ziekte wordt binnengebracht. De Commissie brengt de lidstaten op de hoogte van deze aanvullende garanties in het comité, bedoeld in artikel 23 . Artikel 17 Voor het verkeer van dieren van de in bijlage I, delen A en B, genoemde soorten kunnen volgens de procedure van artikel 23 , lid 2, andere eisen van louter technische aard dan die van deze verordening worden vastgesteld. De modellen van het paspoort dat de dieren van de in bijlage I, delen A en B, genoemde soorten bij verkeer moet vergezellen, worden volgens de procedure van artikel 23 , lid 2, vastgesteld. Artikel 18 De vrijwaringsmaatregelen van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (12) en Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG (13) zijn van toepassing. In het bijzonder indien de situatie op het gebied van rabiës in een lidstaat, een derde land of een in bijlage II bedoeld gebied dit rechtvaardigt, kan op verzoek van een lidstaat of op initiatief van de Commissie volgens de procedure van artikel 23 , lid 3, een besluit worden genomen met het doel dat de dieren van de in bijlage I, delen A en B, genoemde soorten uit dat gebied aan de voorwaarden van artikel 8, lid 1, punt b), voldoen. Artikel 19 Bijlage I, deel C, en bijlage II, delen B en C, kunnen volgens de procedure van artikel 23 , lid 2, worden gewijzigd om rekening te houden met de ontwikkeling van de situatie met betrekking tot ziekten van de in deze verordening genoemde diersoorten, met name rabiës, op het grondgebied van de Gemeenschap of in derde landen, en om in voorkomend geval voor de toepassing van deze verordening een maximumaantal dieren voor het verkeer vast te stellen. Artikel 20 De nodige technische uitvoeringsbepalingen worden volgens de procedure van artikel 23 , lid 2, vastgesteld. Artikel 21 Richtlijn 92/65/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1) in artikel 10: 2. Om te worden toegelaten tot het handelsverkeer moeten katten, honden en fretten beantwoorden aan de voorwaarden van de artikelen 5 en 16 van Verordening (EG) nr. …/2002 van het Europees Parlement en de Raad van ….. [inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren ] * . Uit het certificaat dat het dier vergezelt, moet bovendien blijken dat een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts 24 uur vóór de verzending een klinisch onderzoek heeft uitgevoerd en daarbij heeft geconcludeerd dat het dier in goede gezondheid verkeert en geschikt is om naar de bestemming te worden vervoerd. 3. In afwijking van lid 2 moeten honden, katten en fretten, wanneer het handelsverkeer Ierland, het Verenigd Koninkrijk of Zweden als bestemming heeft, beantwoorden aan de voorwaarden van de artikelen 6 en 16 van Verordening (EG) nr. …/2002. Uit het certificaat dat het dier vergezelt, moet bovendien blijken dat een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts 24 uur vóór de verzending een klinisch onderzoek heeft uitgevoerd en daarbij heeft geconcludeerd dat het dier in goede gezondheid verkeert en geschikt is om naar de bestemming te worden vervoerd. ____________________ * PB L ....; 2) aan artikel 16 worden de volgende alinea's toegevoegd: De voorwaarden die gelden voor de invoer van katten, honden en fretten moeten ten minste gelijkwaardig zijn aan die van hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. ……/2002. Uit het certificaat dat het dier vergezelt, moet bovendien blijken dat een door de bevoegde autoriteit aangewezen dierenarts 24 uur vóór de verzending een klinisch onderzoek heeft uitgevoerd en daarbij heeft geconcludeerd dat het dier in goede gezondheid verkeert en geschikt is om naar de bestemming te worden vervoerd. Artikel 22 De Commissie legt vóór 1 februari 2007, na advies van de Autoriteit voor voedselveiligheid over de noodzaak van handhaving van de serologische test, aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de op basis van een risicobeoordeling opgedane ervaring, dat vergezeld gaat van passende voorstellen om de regeling te bepalen die vanaf 1 januari 2008 voor de artikelen 6, 8 en 16 zal gelden . Artikel 23 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. D e in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op twee weken. 4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 24 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing met ingang van … (14) . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter BIJLAGE I DIERSOORTEN DEEL A Hond Kat DEEL B Fretten DEEL C Ongewervelden (behalve bijen en schaaldieren), tropische siervissen, amfibieën, reptielen. Vogels: alle soorten (behalve pluimvee bedoeld in de Richtlijnen 90/539/EEG (15) en 92/ 65 /EEG. Zoogdieren: knaagdieren en tamme konijnen. BIJLAGE II LIJST VAN LANDEN EN GEBIEDEN DEEL A Zweden Ierland Verenigd Koninkrijk DEEL B Afdeling 1 Andere dan de onder Deel A genoemde lidstaten Afdeling 2 Andorra IJsland Liechtenstein Monaco Noorwegen San Marino Vaticaanstad Zwitserland DEEL C Lijst van de in artikel 10 bedoelde derde landen of delen van gebieden. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 510 (1) ), - gelet op artikel 63 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67 van het EG-Verdrag (C5&nbhy;0573/2001), - door de Raad ervan op de hoogte gesteld dat Ierland en het Verenigd Koninkrijk bij de vaststelling van het Commissievoorstel betrokken wensen te worden, - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en de Commissie verzoekschriften(A5&nbhy;0333/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 173 (1) ), – gelet op artikel 34, lid 2, letter b) van het EU-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 39, lid 1 van het EU&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0271/2002), – gelet op de artikelen 106 en 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0328/2002), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de artikelen 1 en 6 van het EU-Verdrag en de artikelen 3, 5 en 151 van het EG&nbhy;Verdrag, – gelet op de artikelen 13 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) , – gelet op de resolutie van de ministers van Cultuur, in het kader van de Raad op 7 juni 1991 bijeen, over de ontwikkeling van het theater in Europa (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 26 oktober 1991 over het stimuleren van toneel en muziek in de Europese Gemeenschap (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 maart 1992 over de situatie van de kunstenaars in de Europese Gemeenschap (4) , – gezien het eerste verslag van de Commissie over de inachtneming van culturele aspecten bij acties van de Europese Gemeenschap ( COM(1996) 160 ), – gelet op de resolutie van de ministers van Cultuur, op 17 mei 1993 in het kader van de Raad bijeen, betreffende de bevordering van de vertaling van hedendaagse Europese toneelstukken (5) , – gelet op de resolutie van de Raad van 4 april 1995 betreffende de culturele samenwerking met de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa (6) , – gelet op het verslag van de Werkgroep op hoog niveau inzake het vrije verkeer van personen, dat op 18 maart 1997 werd ingediend, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 januari 1997 over het eerste verslag van de Europese Commissie over de inachtneming van culturele aspecten bij acties van de Europese Gemeenschap (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 1999 over de situatie en de rol van de kunstenaars in Europese Unie (8) , – gelet op de resolutie van de Raad van 17 december 1999 over de bevordering van het vrije verkeer van personen die in de culturele sector werkzaam zijn (9) , – gelet op Besluit nr. 508/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 februari 2000 tot opstelling van het programma "Cultuur 2000" (10) , – gelet op de resolutie van de Raad van 23 juli 2001 over de uitwisseling van informatie en ervaringen op het gebied van de positie van beroepskunstenaars in het kader van de uitbreiding van de Europese Unie (11) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2001 over de culturele samenwerking in de Europese Unie (12) , – gezien de conclusies van het forum inzake culturele samenwerking in Europa, dat door de Europese Commissie op 21 en 22 november 2001 te Brussel werd georganiseerd, – gelet op de resolutie van de Raad van 21 januari 2002 over de plaats van de cultuur in de opbouw van de Europese Unie (13) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 28 februari 2002 over de tenuitvoerlegging van het programma Cultuur 2000 (14) , – gelet op de studie van de Commissie inzake de mobiliteit en het vrije verkeer van personen en producties in de culturele sector, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport (A5&nbhy;0264/2002), A. overwegende dat de term "dramatische kunsten", het theater, de dans, opera, muziek, circus, straatkunstenaars en trapezekunstenaars, het poppentheater en alle interdisciplinaire creaties omvat; dat het theater, zoals dat in Europa is ontstaan, een emblematische plaats inneemt in de Europese ruimte voor de dramatische kunsten, B. overwegende dat theater en democratie sinds het begin van hun respectieve geschiedenissen nauw met elkaar verweven zijn; dat het theater en de dramatische expressie altijd de spiegel van de samenlevingen zijn geweest, een publieke plaats waar nieuwe ideeën werden geuit en waar verzet werd aangetekend tegen misstanden, C. overwegende dat het in deze sector - en daarin ligt het verschil met de audiovisuele sector - gaat om producties die in ruimte en tijd beperkt zijn, D. overwegende dat het in eerste instantie de lidstaten zijn die verantwoordelijk zijn voor de situatie van de cultuur in de Europese Unie en dat zij door hun cultureel beleid veeleer een verspreiding op nationaal niveau bevorderen dan uitwisselingen op Europees niveau, E. overwegende dat de lidstaten derhalve een cultuurbeleid en acties zouden kunnen voeren om het toneel dichter bij het grote publiek te brengen, met name door de hoogtepunten van het wereld- en Europees erfgoed te verspreiden, F. overwegende dat de dynamiek van het theater en de dramatische kunsten niet hoofdzakelijk mag afhangen van overheidssubsidies en dat de staten en hun territoriale bestuurseenheden een belangrijke rol hebben te spelen bij de ondersteuning van de creativiteit en behulpzaam moeten zijn bij het verkeer van de kunstenaars en de circulatie van kunstwerken, met name door te zorgen voor een diversificatie van de financieringsbronnen en door een beroep te doen op particuliere initiatieven zoals de Vereniging van historische theaters van Europa, G. overwegende dat mecenaat en sponsorship een belangrijke rol spelen bij (het opzetten van) kunstmanifestaties en dat dit moet worden aangemoedigd en ontwikkeld door partnerschappen tussen instellingen, culturele stichtingen en particuliere ondernemingen, H. overwegende dat het toneel dichter bij het publiek kan worden gebracht door te handelen naar de wet van "vraag en aanbod" door de vraag te versterken en van "het publiek" een belangrijke inkomstenbron te maken, I. overwegende dat het financiële aandeel van de Unie in programma's voor dramatische kunsten in het geval van Caleidoscoop 40% beloopt en voor de eerste twee jaar van het programma "Cultuur 2000" 30%; dat dit aandeel een aansporing vormt voor een structuurbeleid dat mogelijkheden biedt om hindernissen uit de weg te ruimen en samenwerking te bevorderen, J. overwegende dat vergelijkbare statistische gegevens ontbreken over de situatie van het toneel en de dramatische kunsten in Europa, vooral waar het gaat om de mobiliteit van de kunstenaars en de grensoverschrijdende circulatie van dramatische werken, evenals het bezoekerspercentage, K. overwegende dat als gevolg van de digitalisering meer mogelijkheden zullen ontstaan op cultureel gebied, in de vorm van nieuwe werkgelegenheidskansen en een nieuwe mobiliteit voor degenen die in de culturele sector werkzaam zijn, zoals vermeld wordt in de studie "Exploitatie en de ontwikkeling van het banenpotentieel in de culturele sector in het tijdperk van de digitalisering", waarvoor het DG Werkgelegenheid en sociale zaken van de Commissie opdracht heeft gegeven, L. overwegende dat kunstenaars en beroepsacteurs vaak nauwelijks van hun activiteiten kunnen leven en dat veel theaterzalen en toneelgezelschappen in een uiterst kwetsbare economische positie verkeren, M. overwegende dat de dramatische kunsten de uitdrukking zijn van afzonderlijke individuen, dat elk project het gevolg is van ontmoetingen en affiniteiten tussen kunstenaars, en dat bij deze originele productiewijze elke vorm van dirigistische politiek onmogelijk is, N. overwegende dat de kunstenaars altijd hebben gecirculeerd binnen Europa, dat de natuurlijke ruimte voor productie en verspreiding van dramatische kunstwerken thans Europawijd is en dat de meeste kunstenaars hun carrière binnen deze dimensie willen plaatsen, O. overwegende dat het gebrek aan coördinatie van de verschillende sociale en fiscale wetgevingen een hindernis vormt voor de mobiliteit van de kunstenaars en beroepsacteurs en dat de verschillen in de fiscale behandeling van inkomsten en BTW die er tussen de lidstaten bestaan soms tot rechtstreekse en/of indirecte discriminatie aanleiding kunnen geven, P. overwegende dat het theater in wezen de uitdrukking vormt van de rijkdom van de verschillende Europese talen en dat de verspreiding van de werken in de originele taal tegelijkertijd een noodzaak en een utopie is voor de taalkundige en culturele verscheidenheid, Q. overwegende dat de vertaling van hedendaagse toneelstukken van beslissend belang is voor de circulatie van teksten, auteurs en regisseurs, R. overwegende dat festivals en tournees een belangrijke rol spelen bij de ontdekking, promotie en circulatie van auteurs, kunstenaars, toneelstukken, choreografische en lyrische werken en circusvoorstellingen, S. overwegende dat het ontbreken van een professionele erkenning van artistieke diploma's over de grenzen van de lidstaten heen een reëel obstakel vormt, T. overwegende dat de ontdekking van de dramatische kunsten op een zeer jeugdige leeftijd een bijdrage levert aan de ontwikkeling van het individu en aanzet tot een grotere openheid ten aanzien van de verscheidenheid der culturen, U. overwegende dat de toepassingen van het onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van verlichting, geluid , beeld, akoestiek en machinerie zeer talrijk zijn voor de creatie en verspreiding en dat zij bijdragen tot de interdisciplinaire ontwikkeling van de dramatische kunsten, V. overwegende dat het innoverende aspect van "culturele braaklanden" aan collectieven van kunstenaars de gelegenheid geeft om volstrekt nieuwe artistieke prestaties te leveren en een nieuw publiek de mogelijkheid biedt om het levende theater te ontdekken, W. overwegende dat Oost en West een gemeenschappelijk verleden en een gemeenschappelijke toekomst hebben, dat het op cultureel en artistiek gebied dus eerder gaat om een hereniging dan een uitbreiding, dat de levendige traditie van de landen van Midden- en Oost-Europa op het gebied van toneel, choreografie, circus en muziek, welke door een kwalitatief hoogstaande opleiding en de erfenis van een solide netwerk van culturele instellingen wordt ondersteund, deze sector de gelegenheid geeft nieuwe richtingen in te slaan, X. overwegende dat een sterkere samenwerking met de landen van Midden- en Oost-Europa op het gebied van het theater en de dramatische kunsten kan bijdragen tot het welslagen van de uitbreiding van de Unie en de toetreding van nieuwe volkeren tot het Europese project; dat het juiste kader voor de Europese ruimte voor de dramatische kunsten een Europa in uitgebreide zin is, dat de lidstaten, de kandidaat-lidstaten en andere landen met inbegrip van Rusland omvat, Y. gelet op het belang van de theaterkunsten bij de dialoog tussen de volkeren en de noodzaak cultuur te integreren in het ontwikkelingsbeleid en het partnerschap met de mediterrane landen, Steun aan de dramatische kunsten 1. is van oordeel dat bij de ontwikkeling van een Europese ruimte voor dramatische kunsten de volgende specifieke doelstellingen moeten worden nagestreefd: 2. is van mening dat de Commissie in het kader van het programma "Cultuur 2000" en/of de uitvoering van specifieke projecten, "samenwerkingsplatforms" zou moeten bevorderen, die gevormd zijn uit erkende beroepsmensen van de betrokken artistieke sector, met het doel de mobiliteit van kunstenaars en beroepsmensen te bevorderen, evenals de verspreiding van werken en de nascholing; 3. verlangt dat in het kader van de evaluatie en van de herziening van het programma "Cultuur 2000" de begroting beter verdeeld wordt zodat elk jaar een specifiek budget kan worden toegewezen aan de dramatische kunsten, de visuele en plastische kunsten, het cultureel erfgoed en vertaling en lectuur; 4. verzoekt de Commissie en de begrotingsautoriteit te zorgen voor een mechanisme ter financiering van het functioneren van organisaties met een Europees cultureel belang en in dit verband toe te zien op een evenwicht tussen de verschillende theaterkunsten; 5. verlangt dat het Europese statistiekbestel een studie verricht naar de toestand van het theater en de dramatische kunsten, de zaalbezetting, de mobiliteit van artiesten en de circulatie van toneelstukken binnen het Europa in uitgebreide zin, en verzoekt de Commissie Eurostat aan te zetten om meer statistische gegevens op cultureel gebied te produceren; 6. verzoekt de nationale overheden om op evenwichtige wijze hun politiek van steun aan de dramatische kunsten, culturele en experimentele evenementen op te voeren, de praktijk van het amateurtoneel te bevorderen en de toegang van het publiek tot al deze kunstvormen te vergemakkelijken; 7. wijst erop dat netwerken van verenigingen van vrienden van specifieke kunstuitingen, (b.v. "vrienden van de opera", "vrienden van de kamermuziek") een belangrijke functie vervullen bij het verbreden en verdiepen van de kennis en de liefde voor de dramatische kunsten; en verzoekt de lidstaten het vormen van dergelijke netwerken te bevorderen; 8. verzoekt de lidstaten om op cultuurgoederen (zoals vermeld in de zesde BTW- kaderrichtlijn) het minimum BTW-tarief toe te passen met het oog op de bevordering van lokale en Europese cultuur; 9. legt de nadruk op het belang van mecenaat en sponsorship voor het opzetten van kunstmanifestaties en verzoekt de lidstaten nogmaals mecenaat fiscaal aantrekkelijk te maken; 10. dringt er bij de lidstaten op aan om in Europees verband meer consistentie te brengen in hun cultuurbeleid en in dat verband meer aandacht te schenken aan de productie, de ontvangst en de verspreiding van Europese cultuurproducten, of deze nu uit eigen land komen of uit een ander Europees land; 11. verzoekt de lidstaten om de openbare televisieomroepen van hun land te herinneren aan de culturele taak die zij hebben bij de bevordering en verspreiding van de dramatische kunsten, met name wanneer zich een gelegenheid daartoe aanbiedt bij het lanceren van de landgebaseerde numerieke televisie; 12. verzoekt de lidstaten om het toneel en alle andere dramatische kunsten te bevorderen als middel ter bevordering van de sociale integratie, vooral op plaatsen waar veel mensen in een benadeelde positie leven; Mobiliteit van toneelkunstenaars en -beroepsmensen 13. verzoekt de lidstaten om de mobiliteit van de kunstenaars, de culturele werkers en de programmeerders te bevorderen door de invoering van ad hoc-mechanismen voor medefinanciering die zijn afgestemd op de financiering van hun reizen in verband met productie of prospectie en verzoekt de Commissie dergelijke vormen van samenwerking te ondersteunen; 14. verzoekt de lidstaten zorg te dragen voor een versterking van de rechtspositie van theaterkunstenaars en mensen die hun beroep hebben gemaakt van de diverse dramatische kunsten, en met name circusartiesten en straatkunstenaars; 15. verzoekt de Commissie om, met inachtneming van de subsidiariteit, in het licht van recente diagnostieken na te denken over een coördinatie van de sociale en fiscale wetgevingen die van toepassing zijn op de toneelkunstenaars en -beroepsmensen en hierover een witboek op te stellen; 16. spoort de lidstaten en de Commissie aan een einde te maken aan de dubbele belastingheffing door de staat van oorsprong en de ontvangende staat, opdat er een einde komt aan alle fiscale discriminatie ten nadele van toneelkunstenaars en -beroepsmensen uit andere lidstaten en opdat er fiscale maatregelen worden genomen die de mobiliteit van kunstenaars en culturele werkers bevorderen; 17. verzoekt de lidstaten een "enkel loket" in te voeren, dat bevoegd is voor alle formaliteiten die vereist zijn voor het in dienst nemen van kunstenaars en culturele werkers, of deze nu uit eigen land komen of uit een andere staat; 18. dringt er bij de lidstaten op aan geen ongerechtvaardigde of te strenge eisen te stellen aan agenten en kunstenaars die grensoverschrijdend werken, zodat geen belemmeringen worden opgeworpen tegen het vrij verrichten van diensten en, als gevolg daarvan, een wederzijdse verrijking van de lidstaten op het gebied van cultuur, kunst en taal; 19. verzoekt de Commissie om haar "cultuurvitrine" te verrijken met professionele informatie over de structuren voor steun bij mobiliteit, de fiscale en sociale wetgevingen en de administratieve formaliteiten in de landen van de Europese Unie en de kandidaat-lidstaten, zoals voorgesteld in de bovengenoemde studie "Exploitatie en ontwikkeling van het banenpotentieel in de culturele sector in het tijdperk van de digitalisering"; 20. verzoekt de organisaties en vakbonden van de sector dramatische kunsten, in een Europese federatie gebundeld, om een "Europees paspoort" voor toneelkunstenaars in te voeren, waardoor hun vertegenwoordiging en de verdediging van hun belangen worden verzekerd; 21. moedigt de maatschappijen die met het beheer van auteursrechten belast zijn aan tot betere samenwerking bij het garanderen van een passende beloning voor de Europese kunstenaars, wanneer deze buiten hun land van oorsprong optreden; Circulatie van werken en toneelstukken 22. benadrukt het belang van een specifieke steun voor de vertaling van toneelwerken en de betiteling van toneelstukken en verzoekt de Commissie hiermee rekening te houden; 23. verzoekt de Commissie de oprichting te begunstigen van een platform van Europese netwerken van vertalers van Europese dramatische teksten; 24. verzoekt de Commissie om, in het kader van het programma "e-content", de oprichting te ondersteunen van een databank van hedendaagse toneelwerken, evenals de oprichting van een fonds voor toneelmuziek en geluidsproducties (opnames, verdeling) en de oprichting van een basis van technische informatie met betrekking tot de theaterzalen; 25. wijst de Commissie en de lidstaten erop dat het gebruik van IT in de dramatische kunsten zeer toeneemt, en tot interessante vernieuwingen leidt, ook tot internationale samenwerking tussen theaters; deze ontwikkeling verdient steun; 26. verzoekt de Commissie zich te bezinnen op convergentie van de juridische en technische normen voor podiumkunsten en reizende gezelschappen (circussen, circustenten, mobiele theaters) om de belemmeringen weg te nemen die in Europa voor theatergezelschappen bestaan; 27. dringt er bij de nationale en regionale schouwburgen en de festivals op aan om in hun programmering een grotere plaats in te ruimen voor auteurs en toneelstukken uit andere Europese landen; 28. dringt er bij de lidstaten op aan om de oprichting te bevorderen van multifunctionele wooncomplexen voor Europese auteurs en artiesten; 29. stelt de Commissie voor de invoering te ondersteunen van een Europese prijs voor de dramatische kunsten in het kader van "Cultuur 2000", de oproep voor 2003; Beroepsopleiding en nascholing 30. verzoekt de Commissie een namenlijst op te stellen van toneelberoepen en zorg te dragen voor een harmonisering van het gemeenschappelijk technisch vocabularium voor alle lidstaten; 31. verzoekt de Raad en de Commissie om op de politieke agenda het punt op te nemen van de onderlinge erkenning door de lidstaten van diploma's op het gebied van de dramatische kunsten; 32. verzoekt de lidstaten en de Commissie om Europese nascholingsprogramma's voor toneelkunstenaars en -technici in te voeren en te verzekeren dat de nodige publiciteit wordt gegeven aan de bijscholingsfaciliteiten die in elk der lidstaten worden geboden; 33. verzoekt de Commissie om in haar programma's Erasmus, Socrates en Leonardo een ruimere plaats in te ruimen voor de opleiding van toneelkunstenaars en -beroepsmensen; 34. moedigt de conservatoria, de opleidingsinstituten en de toneelkunstenaars en beroepsmensen aan om, met betrekking tot de verschillende "artistieke scholen", de ontwikkeling ter hand te nemen van "nomadische" opleidingen en studieverblijven; 35. verzoekt de lidstaten om in de artistieke opleidingen meer plaats in te ruimen voor het onderwijs van vreemde talen, teneinde de studenten op een toekomstige beroepsmobiliteit voor te bereiden; 36. verzoekt de lidstaten om in het kader van een samenwerking tussen onderwijzers en kunstenaars het onderwijs in artistieke vakken vanaf de prilste jeugd een plaats in de schoolprogramma's te geven; Culturele samenwerking binnen een ruimer Europa 37. verzoekt de lidstaten hun culturele samenwerking met de landen van Midden- en Oost-Europa op te voeren en daartoe een meerjarig actieprogramma in te voeren ter bevordering van de mobiliteit van de kunstenaars, de circulatie van de producties, uitwisseling binnen de opleidingen en de technische en logistieke steun aan vakmensen; verzoekt de Commissie om een dergelijk beleid te ondersteunen; 38. verzoekt de lidstaten, en in het bijzonder de kandidaat-lidstaten, om een deel van de structuurkredieten in te zetten voor de restauratie en renovatie van toneelzalen, operagebouwen e.d.; 39. is verheugd over het akkoord dat op de vijfde Euromediterrane Conferentie van Valencia in april 2002 bereikt is over het principe van oprichting van een Euromediterrane Stichting voor de interculturele dialoog en verzoekt de lidstaten, de Commissie en de mediterrane partners speciale nadruk te leggen op de uitwisseling op het gebied van de theaterkunsten; 40. verzoekt de lidstaten om de procedure voor het verkrijgen van visa en verblijfsvergunningen te vereenvoudigen voor kunstenaars en personen die in de culturele sector werkzaam zijn; 41. verzoekt de Conventie om in de komende Europese Constitutie de culturele verscheidenheid, steun aan creatieve activiteiten, artistieke vrijheid en de toegang van alle burgers tot de cultuur op te nemen als fundamentele beginselen; 42. verzoekt de Conventie om in de conclusies van haar werkzaamheden met het oog op de Intergouvernementele Conferentie van 2004 te zorgen voor een volledige effectiviteit van artikel 151 van het Verdrag en verzoekt de lidstaten in hun beleid op het gebied van culturele samenwerking aan dit artikel uitvoering te geven; o o o 43. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de kandidaat-landen.