Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, - gelet op Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 april 2001 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2002: Afdeling II - Raad; Afdeling IV - Hof van Justitie; Afdeling V - Rekenkamer; Afdeling VI - Economisch en Sociaal Comité; Afdeling VII - Comité van de regio's; Afdeling VIII - Europese Ombudsman en over het voorontwerp van raming van het Europees Parlement (Afdeling I) voor het begrotingsjaar 2002 ( 2000/2325(BUD) ) (3) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 mei 2001 over de raming van de ontvangsten en uitgaven van het Parlement voor het begrotingsjaar 2002 (4) ( 2000/2062(BUD) ), - gezien het voorontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2002 dat de Commissie op 16 mei 2001 heeft ingediend ( COM(2001) 285 ), - gezien het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2002 dat de Raad op 20 juli 2001 heeft opgesteld (C5-0300/2001 ), - gelet op nota van wijziging nr. 1/2002 op het ontwerp van algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2002 (12733/2001 - C5-0495/2001 - 2000/2324 - 2000/2325(BUD) ), - gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie verzoekschriften ( A5-0329/2001 ), Algemeen kader 1. wijst erop dat het maximum in rubriek 5 (Administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten voor 2002 is vastgesteld op EUR 5 179 miljoen (na technische aanpassingen); 2. herinnert eraan dat het maximum in rubriek 5 op grond van de ramingen van de diverse instellingen met EUR 5,6 miljoen werd overschreden; wijst erop dat de Raad in eerste lezing heeft besloten de administratieve uitgaven met EUR 59 miljoen te verminderen, waardoor er dus een klaarblijkelijke marge van EUR 53,4 miljoen onder het maximum overblijft; 3. blijft bezorgd over de steeds nijpender situatie in rubriek 5; wijst erop dat er nieuwe behoeften zijn ontstaan waarmee in de financiële vooruitzichten geen rekening is gehouden, zoals ontwikkelingen in de tweede pijler (Europees veiligheids- en defensiebeleid), de derde pijler (Eurojust; gezamenlijke organen voor gegevensbescherming) en de uitgaven voor de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, die de druk op de huidige marge nog vergroten; 4. is van oordeel dat de Europese Raad vaak besluiten neemt zonder vooraf grondig de mogelijke financiële gevolgen ervan te onderzoeken; herinnert eraan dat het Verdrag van Nice en met name de bepalingen met betrekking tot de verantwoordelijkheden en de omvang van de instellingen, eveneens een aanzienlijke impact op rubriek 5 zullen hebben zodra het in werking treedt; wijst erop dat de administratieve uitgaven van nieuwe instrumenten, zoals het Europees veiligheids- en defensiebeleid, de juridische samenwerking en de nauwere samenwerking eveneens aanzienlijke gevolgen voor rubriek 5 kunnen hebben; is daarom van oordeel dat besluiten over nieuwe initiatieven vergezeld moeten gaan van een onderzoek naar hun vermoedelijke budgettaire gevolgen, met inbegrip van het feit dat ze verenigbaar moeten zijn met de bestaande maxima van de financiële vooruitzichten; 5. benadrukt dat de voorbereidingen voor de uitbreiding tevens belangrijke bijkomende gevolgen voor de begroting van alle instellingen zullen hebben; herinnert eraan dat de lidstaten bereid waren de nodige kredieten voor de uitbreiding beschikbaar te stellen toen de huidige financiële vooruitzichten werden goedgekeurd, zoals blijkt uit het indicatief tijdschema voor het financieel kader EU-21 in rubriek 8 ("Uitbreiding”); herhaalt dat met name punt 25 van het Interinstitutioneel Akkoord voorziet in een procedure om rekening te houden met de uitgaven naar aanleiding van de uitbreiding; benadrukt dat er met de huidige maxima van rubriek 5 geen bijkomende behoeften meer kunnen worden gefinancierd; 6. acht het noodzakelijk, niet enkel in het licht van een steeds krappere marge, voor rubriek 5 een strikte begroting toe te passen en alle mogelijkheden te onderzoeken om door meer interinstitutionele samenwerking tot aanzienlijke besparingen te komen; is het ermee eens dat het vermijden van dubbel werk en een optimale toewijzing van de middelen een eerste stap in de goede richting zijn; benadrukt evenwel dat grondig moet worden geanalyseerd of alle instellingen waar voor hun geld bieden, wil men voor rubriek 5 tot een duurzame oplossing komen; verzoekt alle instellingen hun raming van de uitgaven voor 2003 te vergezellen van een korte omschrijving van hun kernactiviteiten en negatieve prioriteiten; 7. is verheugd over het feit dat de Commissie zich geëngageerd heeft voor een "groene huishouding”; herhaalt zijn verzoek aan alle instellingen en organen van de Gemeenschap om deel te nemen aan EMAS (Verordening (EG) nr. 761/2001 inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieu-beheer en milieuauditsysteem (5) ) en om hun administratie en werkomgeving in die zin te organiseren; 8. verzoekt alle instellingen bij de commissie uiterlijk in februari 2002 specifieke voorstellen in te dienen over de wijze waarop Activity Based Budgeting en Activity Based Management moeten worden toegepast tijdens de begrotingsprocedure 2003; herinnert eraan dat de interne werkmethoden en procedures moeten worden verbeterd om tot een optimale aanwending van de middelen te komen en te zorgen voor een zo groot mogelijke transparantie; 9. brengt in herinnering dat alle instellingen vóór 1 maart 2002 een verslag moeten voorleggen over de uitvoering van het gelijkekansenbeleid die alle in artikel 13 van het EG-Verdrag genoemde vormen van discriminatie bestrijkt; 10. betreurt dat het interinstitutioneel aanwervingsbureau pas in 2003 zal worden opgericht; verzoekt de instellingen met klem verdere vertragingen te vermijden omdat de aanwervingsprocedures voor de uitbreiding binnenkort moeten beginnen; 11. verzoekt de secretarissen-generaal van alle instellingen vóór 1 juli 2002 een op geharmoniseerde parameters gebaseerd rapport voor te leggen over de mogelijke maatregelen om het ziekteverzuim bij de instellingen terug te dringen; heeft via de indiening van een amendement besloten een bedrag dat overeenstemt met 15% van de kredieten voor hulpfunctionarissen in de reserve te plaatsen totdat het een dergelijk rapport heeft ontvangen; 12. neemt kennis van de door de Raad ingediende nota van wijziging nr. 1/2002 betreffende het Schengen-Informatiesysteem II (SIS II) en de Europees toezichthouder voor gegevensbescherming; wijst erop dat de Raad zijn goedkeuring heeft verleend aan de door de Commissie voor SIS II voorgestelde bedragen (aanvullend bedrag van 276 000 EUR voor titel A-7) en het door de Commissie voorgestelde bedrag voor de toezichthouder voor gegevensbescherming van 1 526 000 EUR heeft verlaagd met 254 000 EUR; hecht zijn goedkeuring aan de nota van wijzigingen nr. 1/2002 op het ontwerp van algemene begroting, maar plaatst daarbij het bedrag van 1 272 000 EUR voor de toezichthouder voor gegevensbescherming in de reserve; Afdeling I - Europees Parlement 13. heeft besloten om in principe binnen het aan zichzelf opgelegde maximum van 20% van rubriek 5 (Administratieve uitgaven) van de financiële vooruitzichten te blijven; herinnert er evenwel aan dat de uitgaven met betrekking tot het statuut van de leden, de gebouwen en de uitbreiding buiten dit maximum blijven vallen; benadrukt dat de bereidheid van het Parlement om met de uitbreiding verbonden kosten binnen de limiet van EUR 1 035 miljoen te financieren, een maatregel van strikt begrotingsbeheer is, maar dat dit in geen geval een precedent schept voor de volgende begrotingsjaren; 14. benadrukt dat er zo spoedig mogelijk een statuut voor de leden moet worden goedgekeurd, samen met een nieuwe regeling betreffende de kosten van de leden; 15. neemt kennis van het driejarenplan ter voorbereiding van de uitbreiding, dat het Bureau van het Parlement heeft goedgekeurd; kan ermee instemmen dat het driejarenplan momenteel wordt beschouwd als een indicatief kader voor het op de begroting opvoeren van met de uitbreiding verbonden kosten; is van mening dat dit plan de komende jaren dient te worden herzien en verder te worden ontwikkeld; benadrukt evenwel dat het de begrotingsautoriteit is die bepaalt wat het geschikte niveau van de middelen is, overeenkomstig het beginsel van de jaarlijkse begroting; 16. kan instemmen met de veronderstellingen die de basis vormden voor de berekeningen in het driejarenplan; gelast het Bureau desondanks zijn behoeftenraming voor de volgende jaarlijkse uitbreidingsenveloppes verder te verfijnen, met name wat de maatregelen inzake de lijst van het aantal ambten betreft; is van oordeel dat mogelijke effecten van productiviteitsstijgingen (bijv. vervroegde uittredingen, overnemen van de beste praktijken), het definiëren van negatieve prioriteiten en kernactiviteiten en de hervorming van de werkmethoden van het Parlement grondig moeten worden onderzocht vooraleer de begrotingsautoriteit wordt verzocht bijkomende middelen voor personeel ter beschikking te stellen; 17. neemt aan dat de Commissie de komende dagen voorstellen zal indienen tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren, in het bijzonder met betrekking tot de lineaire loopbaanstructuur van ambtenaren; benadrukt dat de instellingen overeenstemming dienen te bereiken over een realistische en ambitieuze oplossing, overeenkomstig de richtsnoeren in zijn resolutie van 30 november 2000 over het Witboek betreffende de hervorming van de Commissie (aspecten die de Commissie juridische zaken en interne markt aanbelangen) ( COM(2000) 200 - C5-0446/2000 - 2000/2216(COS) ) (6) 18. heeft beslist in de begroting 2002 een enveloppe voor met de uitbreiding verbonden kosten beschikbaar te stellen ten bedrage van EUR 18,78 miljoen (waarvan EUR 13,06 miljoen in de reserve), die de volgende maatregelen omvat: 19. heeft beslist kredieten beschikbaar te stellen voor bijkomende maatregelen met betrekking tot de lijst van het aantal ambten: 20. is het ermee eens dat de Europese Unie en met name het Europees Parlement de steun aan en het waarnemen van verkiezingen systematischer, professioneler en beter gecoördineerd moeten aanpakken; herinnert eraan dat het Parlement geacht wordt een prominente rol te vervullen bij verkiezingswaarnemingsmissies van de Europese Unie; wijst op de aanzienlijke toename van door de Conferentie van voorzitters toegestane ad-hoc verkiezingswaarnemingsdelegaties in de loop van 2001; is bijgevolg verheugd over het voorstel van het Bureau om via herschikking één A-post vrij te maken ter oprichting van het secretariaat van een verkiezingscoördinatiegroep van het Europees Parlement; 21. heeft via de indiening van een amendement beslist een bedrag van EUR 3 093 270 op post 1110 (Hulpfunctionarissen) in de reserve te plaatsen; wijst erop dat het vrijmaken van EUR 1 500 000 kan worden overwogen wanneer een gedetailleerd verslag over het gebruik van deze kredieten is ingediend; herinnert eraan dat het vrijmaken van EUR 1 593 270 kan worden overwogen wanneer een verslag over mogelijke maatregelen om het ziekteverzuim bij het secretariaat van het Parlement terug te dringen, is ingediend; 22. is het ermee eens om de resterende kredieten op artikel 209 (Voorziening met het oog op investeringen in onroerende goederen door de instelling) op post 2000 (Huur en erfpacht) in te schrijven om de voortzetting van de vervroegde betalingen vanaf februari 2002 voor de gebouwen van het Parlement te vergemakkelijken; 23. acht het wenselijk om de interinstitutionele samenwerking inzake gebouwen, waarmee in Luxemburg een begin is gemaakt, uit te breiden tot Straatsburg en Brussel en roept alle instellingen van de Unie op nauw samen te werken, aangezien er nog veel ruimte is om de transparantie te verbeteren en besparingen te realiseren die de Europese belastingbetaler ten goede komen; is van mening dat de gebouwen van het Parlement in Brussel geschikt kunnen worden gemaakt om er vergaderingen van de Europese Raad te laten plaatsvinden; stelt de Raad voor de mogelijkheid te onderzoeken om voor dergelijke bijeenkomsten de gebouwen van het Parlement te gebruiken; verzoekt de Raad dit serieus te overwegen alvorens voorstellen goed te keuren voor de financiering van nieuwe bijkomende infrastructuur, aangezien deze wordt gerealiseerd op kosten van de Europese belastingbetaler; 24. heeft beslist geen bedragen in te schrijven op post 1218 (Speciale pensioenregeling voor vast en tijdelijk personeel van het Europees Parlement) totdat de rechtsgrond is goedgekeurd; dringt er evenwel op aan dat de regeling zal moeten worden toegepast zonder budgettaire impact op hoofdstuk 11 (Personeel in actieve dienst) en in volledige overeenstemming met de rechtsgrond; 25. neemt kennis van het verslag dat is ingediend door de secretaris-generaal over het gelijkekansenbeleid van het Parlement; is echter van mening dat het verslag te eenzijdig is en dat in het verslag niet aan alle vormen van discriminatie die worden genoemd in artikel 13 van het EG-Verdrag aandacht wordt besteed; verzoekt zijn secretaris-generaal uiterlijk 1 maart 2002 een geactualiseerd verslag in te dienen; 26. acht het van essentieel belang dat het Parlement zijn stem laat horen in het debat over de toekomst van Europa; stemt er bijgevolg mee in EUR 800 000 voor publicaties, voorlichting en deelname aan openbare evenementen en EUR 597 000 voor hulpfunctionarissen in de reserve te plaatsen totdat er een rapport is ingediend over een coherente strategie voor het Parlement in dit debat; 27. herinnert eraan dat het Europees Parlement een stuwende kracht is achter de inspanningen om een parlementaire assemblee van de WTO op te richten; heeft daarom beslist EUR 50 000 op artikel 253 (Diverse uitgaven voor de organisatie van en deelneming aan conferenties, congressen en vergaderingen) op te nemen; 28. heeft besloten een passend bedrag toe te wijzen aan de Vereniging van oud-leden van het Europees Parlement, om deze vereniging na te zijn opgericht in staat te stellen met haar werkzaamheden te beginnen; is echter van mening dat de vereniging als ontvanger van een subsidie van de begroting van het Europees Parlement dezelfde plichten heeft op het gebied van goede boekhouding, rekeningsysteem, controle en transparantie als bijvoorbeeld de fracties, en verzoekt daarom zijn Bureau dienovereenkomstige regels vast te stellen; verwacht verder dat de vereniging, indien zij regelmatig medefinanciering van de begroting van het Parlement wenst te ontvangen, de begrotingsautoriteit jaarlijks in een vroeg stadium een overzicht van haar geplande werkzaamheden en een ontwerpbegroting doet toekomen, alsmede een jaarrekening over het voorgaande begrotingsjaar; is bovendien van mening dat de eventuele gebruikmaking door de vereniging van voorzieningen van het Parlement, in het bijzonder zalen en vertolking, niet tot extra kosten voor de begroting mag leiden; wijst erop dat dit inhoudt dat in het geval van gebruikmaking van voorzieningen van het Parlement in de werklocaties van het Parlement ofwel het betreffende bedrag wordt afgetrokken van de subsidie aan de vereniging ofwel de voorzieningen door de fracties namens de vereniging vrijwillig uit hun betreffende begrotingen betaald moeten worden; 29. heeft beslist de kredieten op post 2723 (Organisatie en ontvangst van bezoekersgroepen, Euroscola en uitnodigingen aan opiniemakers uit derde landen) met EUR 250 000 te verhogen; meent dat het van vitaal belang is het Parlement dichter bij de Europese burger te brengen; verzoekt het Bureau bijgevolg te overwegen om de bestaande regeling te wijzigen om de uitgaven voor groepen die het Parlement bezoeken tot 45 personen te dekken; bevestigt dat bijkomende kosten met betrekking tot gehandicapte bezoekers, met inbegrip van bijvoorbeeld begeleidende gebarentolken, bijstand aan bezoekers in een rolstoel of bijkomende reiskosten, kunnen worden gedekt zonder de bezoekersquota per lid te reduceren; is tevens van oordeel dat de subsidie evenredig moet zijn met de afstand en de vervoerswijze; 30. herinnert eraan dat het petitierecht een formeel recht is van elke burger van de Europese Unie, zoals bepaald in Artikel 21 van het EG-Verdrag; is van oordeel dat het Parlement de verzoekschriften met de grootste aandacht moet blijven behandelen, daar dit ook een manier is om het rechtstreekse contact tussen het Parlement en zijn kiezers te bevorderen; acht het daarom nuttig indieners van verzoekschriften op vergaderingen van de Commissie verzoekschriften uit te nodigen om bepaalde feiten te kunnen onderzoeken; acht het tevens gepast de reiskosten van een beperkt aantal indieners terug te betalen wanneer deze volgens de regels door de voorzitter van de bevoegde commissie zijn uitgenodigd en in financiële moeilijkheden verkeren; 31. is van mening dat het voorlichtingsbeleid van het Parlement eveneens een belangrijk instrument is om de contacten met de kiezers te bevorderen; wijst erop dat de naderende uitbreiding zowel een uitdaging als een kans is om een modern en efficiënt voorlichtingsbeleid uit te stippelen, dat tevens de ondersteuning van de werkzaamheden van de leden optimaliseert; verzoekt het Bureau bijgevolg te onderzoeken welke activiteiten van het directoraat-generaal voorlichting en public relations kunnen worden gereorganiseerd om de middelen beter te gebruiken en welke aan externe bureaus kunnen worden overgedragen; 32. wacht op de resultaten van de externe studie over de werkmethoden en de personeelsprofielen bij het Parlement (EP-ROME); hoopt dat deze studie de administratie van het Parlement een nuttig instrument kan aanreiken om de toewijzing van de middelen te optimaliseren en een modern opleidingsbeleid te definiëren alsmede managementmethodes gericht op prestaties en doelen; is van oordeel dat de conclusies van de voortdurende beoordeling van de werklast binnen de diverse sectoren van de administratie van het Parlement, een zekere ruimte voor herschikking moeten bieden, onder andere in de context van het overnemen van de beste praktijken; meent dat de mate van specialisatie, de werklast en het verzuim in aanmerking moeten worden genomen in de jaarlijkse beoordelingsrapporten en in het bevorderingsbeleid, dat verder moet worden verfijnd en verbeterd; gelast het Bureau de mogelijkheid te onderzoeken om voor deze criteria aanpassingscoëfficiënten in te stellen; is van mening dat het bevorderingsbeleid van het Europees Parlement verder moet worden verfijnd en verbeterd; 33. heeft via de indiening van een amendement beslist aan post 2102 (Externe dienstverlening ten behoeve van het exploiteren, ontwikkelen en onderhouden van software en systemen) een bedrag van EUR 150 000 toe te kennen om de deelname van het Parlement aan de interinstitutionele samenwerking op het gebied van de begroting te financieren, en met name de toepassing "Badge-Bud” van de Commissie te helpen ontwikkelen omdat dit beheersinstrument voor het opstellen van het voorontwerp van begroting ook nuttig kan zijn voor de twee takken van de begrotingsautoriteit; 34. gelast zijn secretaris-generaal een volledige lijst op te stellen van mogelijke besparingen die kunnen worden doorgevoerd, met inbegrip van de respectieve negatieve prioriteiten, vooraleer het Parlement zijn resolutie aanneemt over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2003 (Overige afdelingen) en over het voorontwerp van raming voor het Parlement voor 2003; 35. is verheugd over de maatregelen die het Bureau heeft goedgekeurd met het oog op de versterking en verbetering van de veiligheidsmaatregelen in de gebouwen van het Parlement, waarbij een mate van openheid wordt gehanteerd die past bij de aard van de instelling; is ook van mening dat de administratie van het Parlement over de nodige deskundigheid en middelen moet beschikken om de veiligheid van de leden, functionarissen, assistenten en bezoekers in de gebouwen te garanderen; is tevens van mening dat institutionele samenwerking met de respectievelijke nationale autoriteiten in de drie werklocaties versterkt moet worden met het oog op de verhoging van de externe veiligheid; Afdeling II - Raad 36. is verheugd over het feit dat de Raad een nieuwe titel III heeft gecreëerd (Uitgaven die voor de Raad voortvloeien uit de uitvoering van specifieke taken) om de uitgaven met betrekking tot de tweede pijler voor de burger zichtbaar te maken, wat het Parlement had gevraagd; wijst erop dat dit nieuwe type uitgaven dat in titel III is opgenomen, geen traditionele administratieve uitgave is en ook niet onder het Gentlemen's Agreement valt; Afdeling IV - Hof van Justitie 37. heeft de volgende maatregelen goedgekeurd: 38. is van oordeel dat het Hof in de begroting 2001 en 2002 de nodige middelen heeft gekregen om het probleem van de vertaalachterstand op te lossen en de verwachte toename van de werklast bij het Gerecht van eerste aanleg aan te kunnen; verzoekt het Hof uiterlijk 1 juni 2002 bij de begrotingsautoriteit een rapport in te dienen over de situatie betreffende de vertaalachterstand en over wijzigingen in de werklast van het Hof, met name in verband met het aantal zaken dat bij het Gerecht van eerste aanleg aanhangig wordt gemaakt; Afdeling V - Rekenkamer 39. heeft de volgende maatregelen goedgekeurd: 40. herhaalt zijn steun voor de financiering van de tweede uitbreiding van het gebouw van de Rekenkamer volgens het stramien van de eerste uitbreiding; heeft beslist de kredieten op artikel 206 (Verwerving van onroerende goederen) voor 2002 met EUR 1 miljoen op te lijn te verhogen en EUR 6 miljoen in de reserve in te schrijven, omdat het om gezond financieel beheer gaat; benadrukt evenwel dat de totale investering niet meer dan EUR 22 miljoen mag bedragen (uitgedrukt in prijzen 2000); 41. heeft beslist post 1218 (Vergoedingen bij beëindiging van de dienst) opnieuw op te nemen met een p.m.-vermelding; benadrukt evenwel dat er een speciale pensioenregeling zal moeten worden toegepast die geen invloed heeft op de begroting; 42. steunt de inspanningen van de Rekenkamer om haar auditmethoden te moderniseren, wat een bijkomende manier is om de toewijzing van de middelen te optimaliseren; wijst erop dat de Europese Commissie van plan is voor haar interne audit hetzelfde informatiseringsproject te gebruiken; heeft daarom beslist hiervoor EUR 296 000 in de reserve te plaatsen; wijst erop dat kan worden overwogen deze kredieten vrij te maken als er geen andere financieringswijzen kunnen worden gevonden (eventueel verzoek tot overdracht in de begroting 2001); Afdeling VI - Economisch en Sociaal Comité 43. is het met het Economisch en Sociaal Comité eens dat de legitimiteit van de leden van deze instelling hoofdzakelijk voortvloeit uit hun eigen expertise; herinnert eraan dat de rol van het Economisch en Sociaal Comité erin bestaat de diverse krachten binnen het georganiseerde maatschappelijk middenveld te vertegenwoordigen; is van oordeel dat het Comité zijn opdracht als schakel tussen Europa en het georganiseerde maatschappelijk middenveld niet zal vervullen door het nog afhankelijker te maken van externe expertise; heeft bijgevolg beslist de kredieten op artikel 260 (Gespecialiseerde studies, enquêtes en adviezen) tot EUR 575 000 te verlagen; benadrukt evenwel dat deze kredieten niet uitsluitend voor externe deskundigen mogen worden gebruikt ten nadele van externe studies en dat de resterende middelen voor externe deskundigen proportioneel moeten worden verdeeld over de diverse strekkingen binnen het maatschappelijk middenveld; 44. heeft de volgende maatregelen goedgekeurd: 45. verzoekt het Economisch en Sociaal Comité zijn werkzaamheden toe te spitsen op zijn kernactiviteiten en kritisch de toegevoegde waarde van eigen initiatiefverslagen te onderzoeken vooraleer deze worden toegestaan; is van oordeel dat er nog ruimte is om de druk op de vertaaldienst te verminderen door striktere regels over de lengte van de teksten goed te keuren en vast te stellen welke documenten in alle werktalen moeten worden vertaald; 46. verzoekt het Comité uiterlijk 30 maart 2002 bij de begrotingsautoriteit een gedetailleerd verslag in te dienen over het gebruik van de kredieten op artikel 130 ("Dienstreizen, lokaal vervoer en andere bijkomende kosten”), met vermelding van de gedekte dienstreizen plus het aantal en de rang van de betrokken ambtenaren; Afdeling VII - Comité van de regio's 47. heeft beslist de volgende maatregelen goed te keuren: 48. is van oordeel dat de verhoging van post 1896 (Werk door derden voor de vertaaldienst) ter dekking van externe studies niet gegrond is; heeft bijgevolg beslist de kredieten te herstellen op het niveau van de begroting 2001 (EUR 90000); 49. is het ermee eens de kredieten op artikel 251 (Vergaderkosten van vertegenwoordigers uit kandidaat-lidstaten) opnieuw op hetzelfde niveau als in de begroting 2001 beschikbaar te stellen (EUR 70000); 50. verzoekt het Comité uiterlijk 30 maart 2002 bij de begrotingsautoriteit een gedetailleerd verslag in te dienen over het gebruik van de kredieten op artikel 130 (Dienstreizen, lokaal vervoer en andere bijkomende kosten), met vermelding van de gedekte dienstreizen plus het aantal en de rang van de betrokken ambtenaren; Afdeling VIII (A) - Europese ombudsman 51. heeft beslist de volgende maatregelen goed te keuren: Afdeling VIII (B) - Europees toezichthouder voor gegevensbescherming 52. heeft beslist een nieuwe afdeling in te voeren voor de Europees toezichthouder voor gegevensbescherming; 53. wijst erop dat de huidige financiële vooruitzichten niet hadden voorzien in bijkomende uitgaven voor dit nieuwe orgaan, waardoor het maximum van rubriek 5 (Administratieve uitgaven) nog veel meer onder druk komt te staan; 54. is van oordeel dat de Toezichthouder voor gegevensbescherming in Brussel gevestigd moet zijn en dat de gebouwen van het Parlement in Brussel geschikt zijn om dit nieuwe orgaan te huisvesten; is verder van mening dat een samenwerkingsovereenkomst tussen het Parlement en de Toezichthouder voor gegevensbescherming dubbel werk en overlapping kan helpen vermijden, net zoals bij de samenwerkingsovereenkomst tussen het Parlement en de Ombudsman; 55. acht het aangewezen een bedrag van EUR 1,2 miljoen in de reserve te plaatsen totdat er verdere beslissingen genomen zijn; wacht op de overlegging aan de begrotingsautoriteit van bijkomende inlichtingen over de vermoedelijke werklast van dit nieuwe orgaan, precieze jobbeschrijvingen voor de gevraagde posten en een duidelijke afbakening met de taken die onder de bevoegdheid van de Europese Ombudsman vallen; o o o 56. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de overige betrokken instellingen en organen. Het Europees Parlement, - gelet op artikel 272 van het EG-Verdrag, artikel 177 van het EGA-Verdrag en artikel 78 van het EGKS-Verdrag, - gelet op Besluit 94/728/EG, Euratom, van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (1) , - gelet op het Interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 3 april 2001 over de richtsnoeren voor de begrotingsprocedure 2002 - Afdeling III - Commissie ( 2000/2324(BUD) ) (3) , - gezien het voorontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2002, vastgesteld door de Commissie op 16 mei 2001 ( COM(2001) 285 ), - gezien het ontwerp van algemene begroting voor het begrotingsjaar 2002, vastgesteld door de Raad op 20 juli 2001 (C5-0300/2001 ), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juli 2001 over de begroting 2002 met het oog op de overlegprocedure vóór de eerste lezing door de Raad ( 2001/2063(BUD) ) (4) , - gezien het maximale stijgingspercentage voor de niet-verplichte uitgaven voor 2002 van 3,5% (C5-0195/2001 ), - gelet op nota van wijzigingen nr. 1/2002 op het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2002 (12733/2001 - C5-0495/2001 - 2000/2324 - 2000/2325(BUD) ), - gelet op artikel 92 en bijlage IV van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A5-0330/2001 ), A. overwegende dat de ontwerpbegroting van de Raad slechts 1,03% vertegenwoordigt van het BNP van de Gemeenschap, tegenover 1,08% van het BNP in de financiële vooruitzichten en 1,06% voor het voorontwerp van begroting van de Commissie, B. overwegende dat op de door het Parlement in eerste lezing geamendeerde ontwerpbegroting de vastleggingskredieten 99 634 miljoen EUR bedragen, hetgeen een verlaging inhoudt van 0,73% ten opzichte van het VOB en een verhoging van 2,7% vergeleken met de begroting 2001, en dat de betalingskredieten 98 737 miljoen EUR bedragen, hetgeen een verlaging inhoudt van 0,95% ten opzichte van het VOB en een verhoging van 5,3% vergeleken met de begroting 2001, C. overwegende dat de instellingen in december 2000 aan het einde van de begrotingsprocedure 2001 een verklaring (5) hebben goedgekeurd waarin de Commissie werd verzocht een verslag in te dienen over de vooruitgang inzake de verbetering van de begrotingsprocedure en aanverwante kwesties; overwegende dat dit verslag in juli 2001 aan zijn Begrotingscommissie is voorgelegd, D. overwegende dat de Commissie op 18 juli 2001 in haar voorstel voor een verordening van de Raad ter bevordering van de omschakeling van vaartuigen en vissers die tot in 1999 afhankelijk waren van de visserij-overeenkomst met Marokko ( COM(2001) 384 ) (6) meedeelde voor de financiering van dit programma gebruik te willen maken van het flexibiliteitsinstrument, E. overwegende dat het huidige systeem van tenuitvoerlegging van een aantal A-30-lijnen door middel van gedetailleerde toewijzing door het Europees Parlement van bedragen voor specifieke organisaties niet-transparant en accidenteel is, daar het Parlement niet over de middelen beschikt om aanvragen op adequate wijze op hun waarde te beoordelen en niet in de positie verkeert om te zorgen voor een billijke, onpartijdige en transparante tenuitvoerlegging van deze begrotingslijnen, Resultaten van het overleg van 20 juli 2001 1. wijst erop dat op het overleg van 20 juli 2001 geen overeenkomst is bereikt over de bedragen voor internationale visserijovereenkomsten (B7-8000 ) of voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (B8); steunt het standpunt van de delegatie in het overleg, zoals weergegeven in de verklaringen die bij deze resolutie zijn gevoegd; 2. betreurt de houding van de Raad en de Commissie; is van mening dat hun onwil om te onderhandelen vóór de eerste lezing van de Raad een zware last legt op de latere stadia van de procedure; herinnert de andere instellingen eraan dat bij het ontbreken van een overeenkomst het Parlement ten volle gebruik zal maken van zijn bevoegdheden op het gebied van de niet-verplichte uitgaven; Situatie van de financiële vooruitzichten 3. waarschuwt dat de gerechtvaardigde verwachtingen ten opzichte van de Unie die worden gekoesterd door burgers, regio's en regeringen momenteel grote druk uitoefenen op de plafonds in alle rubrieken van de financiële vooruitzichten; verklaart vastbesloten te zijn aan deze verwachtingen tegemoet te komen, gebruikmakend van de middelen waarin het IIA voorziet, maar met handhaving van de traditionele strikte uitvoering van de begroting; 4. verwerpt de benadering van de Raad en de Commissie om te hoge marges te handhaven onder de plafonds, terwijl dit in de praktijk betekent dat programma's in reële termen worden gekort, terwijl tegelijkertijd middelen beschikbaar moeten zijn voor nieuwe behoeften, zoals voor justitie en binnenlandse zaken en de voorbereidingen op de uitbreiding; heeft echter een begroting goedgekeurd die tegemoet komt aan de behoeften en verwachtingen, met een marge van 4,2 miljoen EUR in rubriek 3, van 0,1 miljoen EUR in rubriek 4 en 3,5 miljoen EUR in rubriek 5; 5. is van mening dat alle mogelijkheden die het IIA biedt moeten worden benut, teneinde aan de eisen die aan de begroting worden gesteld te kunnen voldoen, in het bijzonder voor wat betreft geheel nieuwe initiatieven en met het oog op de uitbreiding; Hervorming van de Commissie 6. bevestigt zijn krachtige politieke steun voor de hervorming, zoals benadrukt in zijn adviezen inzake het Witboek, en wijst op de uitdaging om het vertrouwen van de burgers in de Europese instellingen te herstellen; 7. is ongerust over de vertragingen die zich hebben voorgedaan bij sommige aspecten van de hervorming, in het bijzonder voor wat betreft het personeel, en vraagt zich af of het oorspronkelijke tijdschema nog realistisch is met het oog op de capaciteit van de Commissie om de nieuwe kredieten en posten te implementeren; herinnert er bovendien aan dat nog steeds wordt gewacht op informatie van de Commissie over de amendementen van het Europees Parlement op de herziening van het Financieel Reglement; 8. is van mening dat de Begrotingsautoriteit, door de Commissie aanvullende middelen te verstrekken, de hervorming niet alleen voorziet van legitimiteit, maar ook van de middelen om de doelstellingen te bereiken; hanteert derhalve een voorzichtige benadering door kredieten in de reserve te plaatsen ter hoogte van 15,2 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met het bedrag dat nodig is om de nieuwe posten te financieren waar de Commissie om heeft verzocht; hecht zijn goedkeuring aan de voorwaarden voor het vrijmaken van de reserve, die bij deze resolutie zijn gevoegd met de bedoeling deze kredieten bij de tweede lezing in het Parlement vrij te maken; 9. herinnert eraan dat het streven naar deconcentratie van personeel van de Commissie ten voordele van externe delegaties een politieke prioriteit van het Parlement is; is dientengevolge van oordeel dat van de 317 te creëren posten de 78 posten die bestemd zijn voor het versterken van deze delegaties, met voorrang zouden moeten worden gecreëerd; 10. is bezorgd over de snelle stijging van het aantal onbezette posten bij de diensten van de Commissie, met name van 2,8% naar 4,7% in de loop van het begrotingsjaar 2001; leidt hieruit af dat het creëren van de posten waarom de Commissie in het kader van de begroting 2002 verzoekt, die in aantal minder bedragen dan de in 2001 geconstateerde stijging van de onbezette posten, slechts relevant is wanneer dit past in het perspectief van een snelle en krachtige actie om te komen tot een structurele verlaging van het aantal onbezette posten (3,5%); Follow-up van het voortgangsverslag 11. neemt nota van het voortgangsverslag dat door commissaris Schreyer is ingediend naar aanleiding van voornoemde gemeenschappelijke verklaring van de instellingen van december 2000; benadrukt zijn voornemen, zoals uitgedrukt in de begrotingsamendementen, om zijn controle op de uitvoering van de begroting te verbeteren; verzoekt de Commissie samen te werken door doeltreffende uitvoeringsplannen voor elk programma op te stellen, met inbegrip van prestatiedoelen en uitvoeringsprofielen gedurende het begrotingsjaar; verklaart bereid te zijn hiertoe vóór de tweede lezing een overeenkomst te sluiten; Betalingskredieten 12. hecht zijn goedkeuring aan het begrotingsbesluit om het niveau van de betalingskredieten voor een aantal lijnen op diverse plaatsen in de begroting te verhogen, waar het niveau van de betalingskredieten ten opzichte van de vastleggingskredieten te laag is, om een doeltreffende uitvoering een goed financieel beheer te waarborgen, in het bijzonder waar het gaat om vastleggingskredieten die in 2002 moeten worden uitgevoerd; Structurele maatregelen (rubriek 2) 13. spreekt zijn bezorgdheid uit over het uiterst lage niveau van dekking van nieuwe vastleggingskredieten door de beschikbare betalingskredieten in 2002 en verhoogt daarom het percentage van de beschikbare betalingskredieten; verzoekt de Commissie een betere en doorzichtiger manier te gaan gebruiken voor het plannen van de benodigde betalingskredieten; Visserij 14. betreurt het feit dat de Raad ervoor heeft gekozen een bedrag van 125 miljoen EUR in de reserve voor visserijovereenkomsten (B7-8000 ) te handhaven ten behoeve van een visserij-overeenkomst met Marokko, die, zoals de Raad weet, niet bestaat; is van mening dat deze actie ingaat tegen het beginsel van specialiteit zoals vastgelegd in het Financieel Reglement en in strijd is met de bepalingen in het IIA; 15. bevestigt zijn bereidheid om overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Nice een oplossing te vinden voor de financiering van een conversieprogramma voor de Spaanse en Portugese vissersvloten die afhankelijk waren van de overeenkomst met Marokko, door in de begrotingsamendementen een begrotingslijn in te voeren met een p.m. in rubriek 2; Grensregio's 16. erkent dat regio's die grenzen aan de kandidaat-lidstaten moeten worden ondersteund bij hun voorbereidingen op de toetreding van nieuwe lidstaten, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raden van Nice en Götenburg; en dat de term "grensregio” duidelijker moet worden gedefinieerd; heeft besloten voor dit doel een begrotingslijn te introduceren met een p.m., in afwachting van het voorstel van de Commissie; Landbouw en plattelandsontwikkeling (rubriek 1) 17. ondersteunt het standpunt van zijn delegatie bij het overleg, zoals weergegeven in de verklaring bij deze resolutie; herinnert eraan dat de ontwerpbegroting van de Raad geen voorziening bevat voor de speciale reserve ter dekking van aanvullende uitgaven met betrekking tot BSE en MKZ, zoals verzocht door de Commissie; 18. verklaart bereid te zijn de noodzaak te overwegen van aanvullende kredieten voor BSE en MKZ op basis van de geactualiseerde ramingen in de nota van wijzigingen van de Commissie; wijst erop dat het verzoek tot overschrijving 25/2001 reeds een aanzienlijke versterking inhield van hoofdstuk B1-33 (veterinaire maatregelen) op de begroting 2001; 19. verwerpt de forfaitaire verlagingen van de Raad en herstelt het VOB voor de meeste lijnen van rubriek 1a; verwerpt de verlagingen van de kredieten voor het schoolmelkprogramma; 20. dringt erop aan, alvorens het de nota van wijzigingen zal goedkeuren en onverminderd de tussentijdse herziening, van de Commissie een studie te ontvangen waarin de gevolgen van de verschillende maatregelen die reeds zijn genomen in het kader van de hervormingen van Agenda 2000, de gevolgen van de huidige crisismaatregelen voor de bestedingsplannen en de verwachte ontwikkeling van de landbouwbegroting worden geanalyseerd; 21. herhaalt zijn oproep tot een flexibilisering van de landbouwuitgaven en is van mening dat het mogelijk moet worden middelen op het vlak van de verplichte uitgaven over te hevelen naar het vlak van de niet-verplichte GLB-uitgaven; Interne beleidsmaatregelen (rubriek 3) 22. is van mening dat de marge in rubriek 3 aanleiding is voor ongerustheid, gezien de nieuwe eisen op het gebied van uitgaven voor het toenemend aantal acties op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, die nu door de begroting gefinancierd moeten worden, en voor de oprichting van 3 nieuwe gedecentraliseerde agentschappen; 23. wenst dat passende nieuwe maatregelen worden ontwikkeld naar aanleiding van situatie die is ontstaan na de terroristische aanslagen op de Verenigde Staten van 11 september 2001, in het bijzonder op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, en benadrukt bereid te zijn hiervoor de nodige financiële middelen te reserveren binnen de mogelijkheden die worden geboden door het IIA; verzoekt de Commissie en de Raad onverwijld voorstellen hiertoe in te dienen; 24. herinnert eraan dat de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting een fundamenteel element is van de strategie van Lissabon voor volledige en betere werkgelegenheid en een grotere sociale samenhang; verzoekt de Raad om - in overeenstemming met het door de Europese Raad van Stockholm gegeven mandaat - het toezicht op acties op dit gebied te verbeteren door vóór het einde van het jaar overeenstemming te bereiken over indicatoren voor de bestrijding van sociale uitsluiting; is in verband hiermee ingenomen met het positieve resultaat van het bemiddelingscomité inzake het nieuwe EU-programma ter bestrijding van sociale uitsluiting; e-Leren 25. onderstreept het belang van het begrotingsbesluit ter verhoging van de financiële middelen voor innovatieve maatregelen op onderwijsgebied, met name in het kader van het initiatief e-Leren, na de publicatie van het memorandum over levenslang leren en het verslag over de doelstellingen van onderwijs en opleiding; Agentschappen 26. stelt vast dat de beheerskosten van de agentschappen uitgedrukt in gemiddelde kosten per werknemer aanzienlijk uiteenlopen en dat deze verschillen slechts ten dele kunnen worden verklaard; verzoekt de Rekenkamer een verslag op te stellen met een analyse van de doeltreffendheid en productiviteit van de werkzaamheden van de agentschappen, alsmede een vergelijking tussen de kosten van de input en de kwaliteit van de output, en daarbij in het oog te houden dat een van belangrijkste rechtvaardigingen voor het opzetten van een bureau is dat een kleinere onafhankelijke eenheid specialistische taken doeltreffender kan uitvoeren; 27. herinnert eraan dat er in de oprichtingsverordeningen geen mechanismen zijn voorzien om bureaus activiteiten te laten verrichten op verzoek van de Commissie of een individuele lidstaat; herinnert er voorts aan dat bureaus formeel uitsluitend de hun in de oprichtingsverordening toebedeelde taken alsmede het door hun bestuur vastgestelde werkprogramma uitvoeren; 28. verzoekt de agentschappen een gestandaardiseerde analytische boekhouding op te zetten en daarbij een duidelijk verband te leggen tussen de activiteiten in het kader van het werkprogramma en de daarvoor gemaakte kosten; is van mening dat dit een werkelijk managementinstrument zou opleveren voor de agentschappen waarmee een verband kan worden gelegd tussen de meerjarige activiteiten en de jaarlijkse kosten; Administratieve uitgaven (in Deel B) 29. heeft de administratieve uitgaven van de programma's (B … A-lijnen) met 10% verlaagd en de corresponderende operationale lijnen met een overeenkomstig bedrag verhoogd; Voorlichtingsbeleid 30. verwelkomt de recente inspanningen van de Commissie om haar voorlichtings- en communicatie-activiteiten nieuw leven in te blazen, waarbij zij haar bereidheid heeft getoond een werkelijke interinstitutionele samenwerking met het Parlement aan te gaan; heeft besloten om 25% van de kredieten voor B3-300 en B3-303 in de reserve te plaatsen totdat duidelijkheid is verkregen over het uitbesteden van bepaalde overheidstaken en over de concrete resultaten van de interinstitutionele samenwerking; 31. bevestigt dat het voorlichtingsbeleid een activiteit moet blijven die wordt uitgevoerd door de Commissie uit hoofde van haar institutionele bevoegdheden; Proefprojecten en voorbereidende acties 32. hecht zijn goedkeuring aan de begrotingsbesluiten, overeenkomstig de beginselen in de richtsnoeren, om de kredieten te concentreren op enkele specifieke acties teneinde rendabeler investeringen te bereiken en de politieke prioriteiten te benadrukken; voert op de begroting een totaalbedrag op van 16,8 miljoen EUR voor proefprojecten en 50,3 miljoen EUR voor voorbereidende acties, binnen de grenzen die zijn overeengekomen in het IIA; verzoekt de Commissie alle noodzakelijke maatregelen te nemen om deze maatregelen uit te voeren zodra ze in tweede lezing worden goedgekeurd; Externe maatregelen (rubriek 4) 33. wijst erop dat het niveau van vastleggingskredieten voor externe maatregelen in 2002 zoals voorgesteld door de Commissie en de Raad lager is dan in 2001, vanwege de gebruikmaking van het flexibiliteitsinstrument; stelt vast dat het bij afwezigheid van de bereidheid om het plafond te verhogen derhalve onmogelijk zal zijn de uitgaven voor alle programma's te handhaven op het niveau van 2001; 34. benadrukt het belang van het beginsel van sectoriële doelstellingen, vastgesteld door het Parlement, met betrekking tot externe steun, als middel om het systeem van verslaglegging te verbeteren; betreurt dat de Commissie heeft nagelaten passende cijfers in te dienen om een goede herziening van de sectoriële doelstellingen mogelijk te maken tijdens het lopende begrotingsproces; verzoekt de Commissie dergelijke cijfers in te dienen en vóór de tweede lezing in discussie te treden met de bevoegde commissies met het oog op de verdere ontwikkeling van het systeem van verslaglegging; 35. benadrukt dat het noodzakelijk is dat de Europese Unie haar aanpak van de externe communautaire acties herziet na de verschrikkelijke terroristische aanvallen op het WTC en het Pentagon; verzoekt de Commissie vóór de tweede lezing door de Raad een verslag voor te leggen met daarin haar conclusies, inclusief de gevolgen voor de begroting, met betrekking tot zowel de versterking van de humanitaire hulp in verband met de vluchtelingenramp in Afghanistan, met inbegrip van steun voor de regio's die aan Afghanistan grenzen (met name Kirgizstan, Tadzjikistan en Oezbekistan), als de diversificatie van de ontwikkelingssamenwerking van de Gemeenschap teneinde ervoor te zorgen dat de EU een betrouwbare partij kan zijn bij conflictpreventie en terrorismebestrijding; 36. is van plan om via een overeenkomst tussen het Parlement en de Raad in hun hoedanigheid van beide takken van de begrotingsautoriteit , vóór de tweede lezing van de begroting 2002 een nieuwe begrotingslijn met een p.m.-vermelding te creëren die moet dienen voor de financiering van een aandeel van de Gemeenschap in het kader van een zo ruim mogelijke coalitie voor de wederopbouw van de infrastructuur in Afghanistan; 37. beveelt aan de samenwerking tussen de programma's Interreg, TACIS en PHARE te stroomlijnen en te vereenvoudigen door het beleid van de Noordelijke dimensie te ontwikkelen in overeenstemming met de conclusies van de Europese raden van Nice en Gotenburg; 38. acht het van het hoogste belang dat de EU een vooraanstaande rol speelt bij de wereldwijde inspanningen ten behoeve van een effectieve bestrijding van de belangrijkste armoedeziektes en met name bij de bijdragen aan het Global Health Fund van de Verenigde Naties; verwelkomt de verklaring van de Raad en de Commissie waarin wordt benadrukt dat dergelijke bijdragen een aanvulling moeten zijn op de bestaande middelen (7) ; Administratieve uitgaven (rubriek 5) 39. benadrukt dat de marge die de Raad overlaat in rubriek 5 noch de behoeften weerspiegelt van de instellingen noch de behoeften die reeds bestaan in het kader van de voorbereidingen op de uitbreiding; 40. verwelkomt de verklaring die op de overlegvergadering is aangenomen door zijn delegatie, waarin wordt verzocht om nog vóór het overleg voor de tweede lezing een verslag op te stellen waarin een meerjarige analyse is opgenomen van de behoeften in deze rubriek in het kader van de voorbereidingen op de uitbreiding; 41. neemt nota van de amendementen die zijn aangenomen om de administratieve begroting van de Commissie te herstellen op het niveau van het VOB, met uitzondering van een klein aantal lijnen waarop besparingen mogelijk zijn; Subsidies - Hoofdstuk A-30 42. is van mening dat de verlaging van 9,3% in hoofdstuk A-30 onaanvaardbaar is, gezien de algemene verhoging van de begroting; heeft een deel van de kredieten zoals die op de begroting 2001 waren opgenomen hersteld; 43. benadrukt zijn krachtige voornemen om nauwgezet toe te zien op het vervolg dat door de Commissie wordt gegeven aan de kredieten in het kader van dit hoofdstuk en bevestigt dat begrotingsbesluiten voorrang hebben op alle interne regels; 44. verzoekt de Commissie de Begrotingsautoriteit een alomvattend voorstel voor te leggen voor de tenuitvoerlegging van de A-30-lijnen, met inbegrip van haalbare criteria voor de selectie van organisaties en een passend beheer; 45. verzoekt de Commissie vóór de inwerkingtreding van het nieuwe Financieel Reglement de wetgevende autoriteit passende voorstellen voor te leggen voor een specifieke rechtsgrondslag met betrekking tot het huidige hoofdstuk A-30 van de begroting van de Commissie; Pretoetreding (rubriek 7) 46. herbevestigt zijn standpunt dat de pretoetredingssteun voor Cyprus en Malta moet worden opgenomen onder rubriek 7 van de Financiële vooruitzichten, waarbij het plafond wordt verhoogd met het dienovereenkomstige bedrag van rubriek 4; 47. betreurt de aanzienlijke verlaging van de betalingskredieten in de ontwerpbegroting van de Raad, en heeft het niveau van betalingen voor ISPA, zoals voorgesteld in het voorontwerp van begroting van de Commissie, hersteld, waarbij tevens de betalingskredieten voor PHARE zijn verhoogd overeenkomstig zijn algemene strategie inzake betalingskredieten; In de reserve geplaatste kredieten 48. wijst op het besluit om voor bepaalde lijnen kredieten in de reserve (B0-40 en A-100) te plaatsen, overeenkomstig het Financieel Reglement; verzoekt de Commissie te voldoen aan de voorwaarden om de relevante reserves vrij te maken, zoals aangegeven in de bijlage bij deze resolutie; o o o 49. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de overige betrokken instellingen en organen. Resultaten van de overlegvergadering vóór de eerste lezing van de Raad op 20 juli 2001 Verklaringen goedgekeurd door de delegatie van het Europees Parlement ""De Raad en het Europees Parlement nemen er nota van dat onder het maximum van subrubriek 1a van de financiële vooruitzichten zoals dit in de ontwerpbegroting is vastgesteld een toereikende marge moet worden aangehouden om in de behoeften van de BSE- en de mond- en klauwzeercrisis te voorzien. De Raad en het Europees Parlement verzoeken de Commissie om een gedetailleerde analyse van deze behoeften voor te leggen. Zij verzoeken de Commissie om allereerst in deze behoeften te voorzien door van de in 2001 nog beschikbare kredieten gebruik te maken en in de tweede plaats door de in 2002 benodigde kredieten in het najaar in haar nota van wijzigingen op te nemen.” ""Het Europees Parlement heeft zich bereid getoond het aangekondigde voorstel voor de herstructurering van de Spaanse en Portugese vloot naar aanleiding van de beëindiging van de visserij-overeenkomst met Marokko in welwillende overweging te nemen, en de delegatie bevestigt dat zij bereid is alle mogelijkheden voor de financiering van de uitgavenbehoeften voor een dergelijk programma in het kader van het Interinstitutioneel Akkoord te onderzoeken. De delegatie van het Europees Parlement herinnert de Raad en de Commissie eraan dat het Parlement en de Raad overeenkomstig de in het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 verankerde procedure van overleg in onderlinge overeenstemming het bedrag moeten vaststellen dat voor de visserij-overeenkomsten op de begroting wordt opgevoerd. De delegatie betreurt derhalve dat op de overlegvergadering van 20 juli 2001 geen overeenstemming over dit bedrag kon worden bereikt. De delegatie van het Europees Parlement herinnert de Raad en de Commissie er verder aan dat - overeenkomstig Bijlage IV van het Interinstitutioneel Akkoord - alleen de bedragen die voor reeds door de Gemeenschap gesloten overeenkomsten op de begroting zijn opgevoerd als verplichte uitgaven mogen worden beschouwd. Bedragen die in de reserve zijn opgenomen voor nog niet gesloten overeenkomsten dienen als niet-verplichte uitgaven te worden beschouwd en dergelijke uitgaven worden pas verplichte uitgaven, zodra de overeenkomst in kwestie definitief is gesloten.” ""De Raad en het Europees Parlement verzoeken de secretarissen-generaal van de instellingen om een verslag voor de begrotingsautoriteit met een meerjarenanalyse inzake rubriek 5, ter bespreking in de Raad Begroting van november. In dit verslag moeten de schaalvoordelen voortvloeiend uit een versterking van de interinstitutionele samenwerking (uitwisseling van menselijke en materiële middelen, door aanwijzing en benchmarking van de beste praktijken van de verschillende instellingen) en de noodzakelijke besparingsvoorstellen, mede in het kader van de voorbereiding van de uitbreiding, die nodig zijn om het maximum van rubriek 5 niet te overschrijden, worden vermeld.” Voorwaarden voor het vrijmaken van de reserve (motiveringen bij begrotingsamendementen) Deze begrotingslijn, en het hoofdstuk waartoe deze lijn behoort in het algemeen, vertoont een relatief hoog niveau van verplichtingen van vóór 1996 die nog betaald moeten worden ("oude RAL”) en verplichtingen waarvoor de afgelopen twee jaar nog geen betalingen hebben plaatsgevonden ("slapende RAL”). Tezamen worden deze verplichtingen "abnormale RAL”(*) genoemd. Om de Commissie aan te sporen zich in te spannen om deze "last uit het verleden” weg te werken, wordt een deel van de vastleggingskredieten in de reserve geplaatst. Het in de reserve geplaatste deel komt overeen met het gemiddelde niveau van de "abnormale RAL” als percentage van de totale RAL. Dit niveau ligt op 3% voor rubriek 2, 10% voor rubriek 3 en 19% voor rubriek 4. De voorwaarde voor het verlenen van toestemming om deze kredieten vrij te maken uit de reserve is dat de Commissie toezegt zo spoedig mogelijk en uiterlijk 31 maart 2002 voor elk programma een tenuitvoerleggingsplan op te stellen, dat doelstellingen bevat voor het wegwerken van de voorraad van abnormale RAL die aanwezig was aan het begin van het begrotingsjaar. Deze voorwaarde voor het vrijmaken van de reserve heeft betrekking op de volgende begrotingslijnen: B2-5 1 1; B2-5 1 5; B2-7 0 1; B5-3 0 0 2; B5-3 1 3; B5-3 3 4; B5-7 0 0; B5-7 1 0; B5-7 2 0; B5-7 2 1 0; B7-2 1 9; B7-4 1 0; B7-6 0 0 0; B7-6 5 1; B7-6 6 5; B7-7 0 1 0; B7-8 1 0; B7-8 5 0; B7-8 7 1 0 Het Parlement plaatst een deel van de kredieten in de reserve in afwachting van de resultaten van een evenwichtige en afdoende invoering van structuren voor interinstitutionele samenwerking, zoals omschreven in de Mededeling betreffende een nieuw kader voor praktische samenwerking in verband met het voorlichtings- en communicatiebeleid van de Europese Unie ( COM(2001) 354 ). De kredieten worden vrijgemaakt op basis van een evaluatie van de werkgroep. Deze voorwaarde voor het vrijmaken van de reserve heeft betrekking op de volgende begrotingslijnen: B3-3 0 0; B3-3 0 3 Kredieten in de reserve in verband met de hervorming van de Commissie De kredieten voor de 317 posten en de hervormingsmaatregelen worden in de reserve geplaatst teneinde het Parlement in staat te stellen het snelle succes van de hervorming van de Commissie te waarborgen. De voorwaarden voor het vrijmaken van de kredieten zijn de volgende: De begrotingsautoriteit op de hoogte stellen van de uitvoering van de hervorming en de wijzigingen in het personeelsbestand Verzoekt de Commissie passende maatregelen ten nemen, overeenkomstig de beginselen van een goed beheer van Gemeenschapsmiddelen, en actuele informatie te verstrekken, met name inzake: Statuut van de ambtenaren Verzoekt de Commissie uiterlijk 15 november 2001 haar nieuwe voorstellen inzake de hervorming van het personeelsbeleid goed te keuren, overeenkomstig de resoluties van het Parlement. Regelingen voor vervroegde uittreding De Commissie dient zo snel mogelijk en in ieder geval uiterlijk 15 november 2001 een voorstel in te dienen voor een verordening betreffende de invoering van een permanente regeling voor vervroegde uittreding voor zowel functionarissen als tijdelijk ambtenaren die werkzaam zijn bij de instellingen. Aanwerving De Commissie zal naar verwachting uiterlijk 15 november 2001 verslag uitbrengen van de voortgang bij de aanwerving van personeel voor 400 posten, en een gedetailleerd overzicht geven van het soort posten, inclusief de beleidssectoren, het geslacht, de leeftijd en de nationaliteit van het aangeworven personeel. Nieuwe impuls voor de reorganisatie van de buitenlandse delegaties van de Commissie De herschikking van personeel van de centrale administratieve afdelingen naar onderbezette delegaties moet worden versterkt. De Commissie dient duidelijk te bevestigen dat zij zich, zoals vastgelegd in haar mededeling over de buitenlandse dienst, heeft verbonden tot de ontwikkeling van het meerjarig deconcentratieplan, en tot het op de hoogte stellen van het Parlement, uiterlijk op 15 november 2001, van de tot dan toe in 2001 ondernomen activiteiten, alsmede van de verwachte uitvoering tot aan het einde van het jaar. Het Parlement verwacht uiterlijk 31 maart 2002 een voortgangsverslag te ontvangen. Betere afstemming van wetgevings- en begrotingsprocedures De toezegging dat de Commissie nog voor de tweede lezing van de Raad een plan zal indienen van alle belangrijke wetgevings- en beleidsinitiatieven met gevolgen voor de begroting die zij in 2002 wil nemen, om de begrotingsautoriteit in staat te stellen te evalueren op welke wijze de Commissie rekening heeft gehouden met de prioriteiten die de begrotingsautoriteit heeft vastgesteld. De middelen die voor Slowakije in de reserve zijn geplaatst, kunnen worden vrijgegeven, eventueel reeds in het kader van de tweede lezing over de begroting, als de Commissie in een speciaal verslag aanmerkelijke verbeteringen vaststelt op het gebied van financiële controle en corruptiebestrijding. De middelen die voor Slowakije in de reserve zijn geplaatst, kunnen worden vrijgegeven, eventueel reeds in het kader van de tweede lezing over de begroting, als de Commissie in een speciaal verslag aanmerkelijke verbeteringen vaststelt op het gebied van financiële controle en corruptiebestrijding. In de loop van 2002 zullen de instellingen een directeur voor het op te richten Interinstitutioneel aanwervingsbureau benoemen. Hiervoor wordt 1 permanente A3-post in het organigram van de Commissie opgewaardeerd en omgezet in 1 tijdelijke A2-post voor de toekomstige directeur van het bureau. De kredieten voor de opwaardering blijven echter in de reserve en de post kan pas worden bezet nadat de deelnemende instellingen overeenstemming hebben bereikt over de persoon die als directeur van het bureau zal worden benoemd. Een bedrag van 3 800 000 EUR blijft in de reserve totdat: Het Parlement heeft herhaaldelijk de noodzaak benadrukt van een ambitieuze hervorming, en heeft de Mededeling over de ontwikkeling van de buitenlandse dienst ( COM(2001) 381 ) verwelkomd als stap vooruit in het kader van het voornemen van de Commissie om de buitenlandse dienst van de Unie te verbeteren. De in de reserve geplaatste kredieten worden vrijgemaakt zodra de Commissie de begrotingsautoriteit uiterlijk juni 2002 op de hoogte heeft gebracht van de situatie betreffende de uitvoering van deconcentratie- en decentralisatiemaatregelen, alsmede van de concrete resultaten van het beheer van het beleid, het verkorten van projectcycli en uiteindelijk ook van de verbetering van de budgettaire uitvoering van externe activiteiten: OLAF wordt verzocht Bijlage III aan te passen aan het in de reserve geplaatste bedrag. Voor 2002 is voorzien in een toename van het huidige aantal nationale deskundigen (670) met 20. Alvorens toestemming voor deze posten gegeven kan worden, dient de Commissie aan te tonen dat gebruik gemaakt is van alle door de begrotingsautoriteit goedgekeurde middelen, voordat gedacht kan worden aan het toewijzen van meer middelen. Het in de reserve geplaatste bedrag wordt vrijgemaakt zodra de Commissie de begrotingsautoriteit heeft ingelicht over: Voor de volgende begrotingslijnen worden kredieten in de reserve geplaatst in afwachting van de goedkeuring van een rechtsgrond: B1-4 0 8 0; B4-3 0 5; B5-5 0 2; B5-8 0 6; B5-8 2 2; B5-8 2 5 B5-825 : De kredieten worden pas uit de reserve vrijgemaakt als het Parlement afdoende waarborgen heeft gekregen met betrekking tot de plannen voor de verdere ontwikkeling van Eurojust en Europol, waaruit blijkt dat de verdere ontwikkeling van deze twee organen op samenhangende wijze plaatsvindt. Het Europees Parlement, - gezien het ontwerp van operationele begroting van de EGKS voor 2002 (SEC(2001) 827 - C5-0233/2001 ), - gelet op het EGKS-Verdrag, in het bijzonder de artikelen 55 en 56, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 november 1996 over de opneming van de EGKS in de begroting van de Europese Unie (1) , - onder verwijzing naar zijn resoluties van 22 oktober 1998 (2) , 28 oktober 1999 (3) en 26 oktober 2000 (4) over het ontwerp van operationele begroting van de EGKS voor 1999, 2000 en 2001, - gelet op het protocol bij het Verdrag van Nice betreffende de financiële gevolgen van de beëindiging van het EGKS-Verdrag en betreffende het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal (5) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 2 oktober 2001 over het gewijzigd voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van de technische meerjarenrichtsnoeren betreffende het onderzoekprogramma van het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal (6) , - onder verwijzing naar zijn resolutie en besluit van 4 april 2001 inzake het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) in het begrotingsjaar 1999 (7) , - gezien de gezamenlijke verklaring van de drie instellingen van 20 juli 2000 over de financiële programmering (8) , - gezien het verslag van de Begrotingscommissie en het advies van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0342/2001 ), A. overwegende dat bij de behandeling van het ontwerp van operationele begroting rekening moet worden gehouden met het feit dat het EGKS-Verdrag op 23 juli 2002 afloopt, B. overwegende dat de prognoses van de Commissie betreffende het aantal arbeidsplaatsen dat in 2002 verloren zal gaan in de kolen- en staalsector achterhaald zijn en dat het aantal ontslagen in de staalsector in werkelijkheid vele malen hoger zal zijn, C. overwegende dat de reserves en voorzieningen van de EGKS de financiering van de laatste operationele begroting tot aan 23 juli 2002 zullen waarborgen, D. overwegende dat de activa en passiva van de EGKS zullen overgaan naar de resterende Gemeenschappen, E. overwegende dat de financiële vooruitzichten, die dienen als basis voor de algemene begrotingen van 2000 tot 2006, zijn berekend op grond van de begroting 1999, waarbij geen rekening is gehouden met inkomsten of uitgaven met betrekking tot de EGKS, F. overwegende dat de EGKS een pioniersrol heeft gespeeld bij de Europese integratie en de vrede in Europa heeft bevorderd, G. overwegende dat de EGKS is gefinancierd door middel van inkomsten van fiscale aard en de ontwikkeling mogelijk heeft gemaakt van interventiemaatregelen voor het sectorale industriebeleid, gericht op bijzondere economische en maatschappelijke doelstellingen, H. overwegende dat de fase van opheffing (phasing out) van de EGKS in 1994 is ingegaan, maar dat de Commissie nog geen enkel voorstel heeft gedaan voor de opneming van de verrichtingen van de EGKS (phasing in) op de algemene begroting, de onderzoeksactiviteiten uitgezonderd, I. overwegende dat bepaalde maatregelen waar het EGKS-Verdrag in voorziet niet automatisch overbodig zullen worden na het verstrijken van het EGKS-Verdrag, J. overwegende dat de reserves op de liquidatiebalans van de EGKS overgeschreven worden naar het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal, waarvan de beheerskosten worden gedekt door de algemene begroting, K. overwegende dat het Parlement sinds 1973 advies uitbrengt over de operationele begroting van de EGKS en dat de Commissie vanaf dat moment rekening houdt met deze adviezen, 1. acht het voorgestelde totaalbedrag voor de operationale begroting van de EGKS voor 2002 ontoereikend, rekening houdend met het feit dat het aantal ontslagen in de staalsector aanzienlijk hoger zal zijn dan eerder is voorspeld, waardoor de behoefte aan wederaanpassingssteun aanmerkelijk hoger zal uitvallen; stelt voor om de operationele begroting te verhogen met 16 miljoen EUR, om de aanpassing van de staalsector te vergemakkelijken en de ontslagen werknemers te ondersteunen; 2. steunt het voorstel van de Commissie om de steun voor onderzoek ten opzichte van 2001 relatief te verhogen, om een zo soepel mogelijke overgang naar de periode na het verstrijken van het EGKS-Verdrag te kunnen waarborgen; benadrukt dat onderzoek een belangrijke rol moet spelen bij de verbetering van de concurrentiepositie van de sectoren kolen en staal in Europa, alsmede bij de vernieuwing en het milieuvriendelijker maken van deze sectoren; 3. bekritiseert de Commissie voor het negeren van het standpunt van het Parlement dat de belangrijkste activiteiten van de EGKS, zoals de wederaanpassingssteun en de sociale maatregelen, geïntegreerd moeten worden in de algemene begroting van de Europese Unie; herinnert eraan dat na afloop van het EGKS-Verdrag binnen de Unie nog altijd 357 000 mensen werkzaam zijn in de sectoren kolen en staal; benadrukt dat deze werknemers na het verstrijken van het EGKS-Verdrag niet aan hun lot mogen worden overgelaten; 4. is van mening dat de stopzetting van de wederaanpassingssteun en de sociale steun negatieve gevolgen kan hebben voor gebieden die afhankelijk zijn van de sectoren kolen en staal; is van mening dat de Europese Unie in het kader van de algemene begroting door moet gaan met de maatregelen ter verlichting van de gevolgen van herstructurering, overeenkomstig het beginsel van economische en sociale samenhang; stelt voor om de benodigde middelen ter voorzetting van maatregelen die nu nog worden gefinancierd van de EGKS-begroting met ingang van 2002 op te nemen op de algemene begroting; 5. herinnert eraan dat door de uitbreiding de kolenproductie van de EU verdubbelt en dat de staalproductie met een derde toeneemt; verzoekt de Commissie te verduidelijken op welke wijze zij de vernieuwing van deze sectoren in de Midden- en Oost-Europese kandidaatlanden wil steunen; 6. verzoekt de Commissie een financiële evaluatie voor te leggen van de nieuwe activiteiten die geleidelijk geïntegreerd moeten worden in de algemene begroting, aangezien ze waarschijnlijk gevolgen zullen hebben voor de marge onder het maximum van rubriek 3 van de financiële vooruitzichten; herinnert eraan dat het Parlement de Commissie hiertoe heeft opgeroepen in zijn resolutie over de operationele begroting van de EGKS voor 2001; 7. wijst erop dat overeenkomstig de voornoemde gezamenlijke verklaring over de financiële programmaring "de begrotingsautoriteit moet beschikken over nauwkeurige informatie omtrent de financiële consequenties van alle nieuwe Commissievoorstellen, teneinde de gevolgen daarvan voor de maxima van de financiële vooruitzichten te kunnen beoordelen”; 8. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en het Raadgevend Comité EGKS. Het Europees Parlement, - gelet op het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) van december 1997 (1) , de zesde conferentie van de daarbij aangesloten partijen (COP-6) van 13 tot 24 november 2000 in Den Haag, de voortzetting van deze zesde conferentie (COP-6 deel 2) van 16 tot 27 juli 2001 in Bonn en de komende zevende conferentie van de partijen (COP-7), die van 29 oktober tot 9 november 2001 in Marrakesj plaatsvindt, - onder verwijzing naar zijn resoluties over klimaatverandering, met name die van 5 april 2001 over de doelstellingen van de conferentie van Kyoto (2) , die van 5 juli 2001 over de strategie van de Europese Unie voor de conferentie over klimaatverandering in Bonn (3) en die van 6 september 2001 over de resultaten van de conferentie van Bonn (4) , A. overwegende dat het in Bonn bereikte compromis een verheugende doorbraak is bij het streven naar een mondiale strategie voor de bestrijding van klimaatverandering, B. overwegende dat het van essentieel belang is de politieke vaart die in Bonn is ontwikkeld, op de conferentie in Marrakesj te handhaven en te versterken, teneinde vooruitgang te boeken en de toekomst van het Protocol van Kyoto veilig te stellen, C. overwegende dat het Protocol van Kyoto, voordat het van kracht kan worden, geratificeerd moet zijn door ten minste 55 van de 84 ondertekenende partijen, waarvan de emissies minstens 55% van de totale uitstoot aan broeikasgassen vertegenwoordigen, D. overwegende dat het Protocol van Kyoto weliswaar van fundamenteel belang is voor de aanpak van het vraagstuk van klimaatverandering, maar slechts een eerste stap vormt op de weg naar vermindering van de uitstoot van broeikasgassen, en dat er in de toekomst vergaande nieuwe maatregelen nodig zullen zijn, E. overwegende dat brandstoffen voor de internationale lucht- en scheepvaart momenteel niet onder het Protocol van Kyoto vallen en dat de partijen hierover geen overleg hebben gevoerd; dat deze kwestie op de agenda van de conferentie in Marrakesj staat, F. overwegende dat de Europese Gemeenschap en haar lidstaten een verantwoordelijkheid hebben om zo spoedig mogelijk over te gaan tot ratificatie van het Protocol van Kyoto en de in dat kader noodzakelijke werkzaamheden, en om de overige partijen aan te moedigen hetzelfde te doen, G. overwegende dat de delegatie van de EU een belangrijke rol zal hebben bij het bereiken van verdere vooruitgang en dat de uit het Europees Parlement afkomstige deelnemers ook in de toekomst betrokken dienen te blijven bij de werkzaamheden van de delegatie, 1. is van mening dat de uitkomst van de conferentie in Bonn een duidelijke stap voorwaarts is en dat de bereikte compromissen noodzakelijk waren om het Protocol van Kyoto te behouden als stuwende kracht voor de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen en het afremmen van de klimaatverandering; 2. is van mening dat het de centrale opgave van de conferentie in Marrakesj wordt om ervoor te zorgen dat het Protocol tegen de Rio+10-conferentie in 2002 in werking treedt en wordt uitgevoerd; 3. verzoekt om overleg over krachtiger voorzieningen voor het toezicht op de naleving en is van mening dat een wettelijk bindend regime met passende sancties de basis dient te vormen voor de strategie ter bestrijding van klimaatverandering in de toekomst; 4. dringt er bij de partijen op aan om onverkort uitvoering te geven aan het besluit om een speciaal fonds op te zetten voor de financiering van maatregelen om de ontwikkelingslanden te helpen bij de aanpassing aan de klimaatverandering en hen te voorzien van nieuwe milieuvriendelijke technologie; 5. herhaalt zijn kritiek op het eenzijdige besluit van de VS om het Protocol van Kyoto als middel om vooruitgang te bereiken, van de hand te wijzen, maar merkt op dat de Amerikaanse regering de wetenschappelijke benadering van de klimaatverandering niet aanvecht en de ernst van het probleem erkent; 6. merkt op dat uit de reactie van diverse Amerikaanse wetenschappers, economen, NGO's en delen van de Amerikaanse zakenwereld blijkt dat er in de VS toenemende bezorgdheid bestaat dat de afwijzing van het Protocol van Kyoto op lange termijn nadelig voor het land zal zijn, vooral met betrekking tot de ontwikkeling van schone technologie en doelmatig energiegebruik, en hoopt dat dit voor de Amerikaanse regering een prikkel vormt om haar beleid ten aanzien van het Protocol van Kyoto te wijzigen; 7. is van mening dat de Europese Unie een belangrijke rol kan spelen in het overleg met de leden van de paraplugroep, de ontwikkelingslanden en de overige partijen om een passende strategie voor verdere vooruitgang uit te stippelen en voldoende deelname te verzekeren om voorafgaande aan de Rio+10-conferentie in 2002 aan de minimumvereisten voor de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto te voldoen; 8. verzoekt de EU het goede voorbeeld te geven door het Protocol van Kyoto spoedig te ratificeren, door met de beleidsmaatregelen te komen die nodig zijn om een binnenlandse emissieverlaging te realiseren, teneinde de scherpe stijging van de uitstoot van broeikasgassen om te buigen, en door snel uitvoering te geven aan het programma tegen klimaatverandering, met inbegrip van de EU-regeling voor het verhandelen van emissies; 9. juicht het toe dat de Commissie nog voor de COP-7-conferentie in Marrakesj het aangekondigde pakket van drie voorstellen tegen de klimaatverandering heeft ingediend, inclusief concrete richtlijnvoorstellen inzake het flexibele mechanisme (regeling voor de emissiehandel) voor het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen alsmede inzake het Europese programma tegen klimaatverandering; 10. betreurt de onevenwichtigheid van het akkoord van Bonn in het belang dat wordt toegekend aan de diverse instrumenten voor een strategie tegen klimaatverandering; verwijst naar zijn resolutie van 26 oktober 2000 “Naar een Europees programma inzake klimaatverandering” (5) , waarin met name staat dat koolstofputten wetenschappelijk aanvechtbaar zijn en alleen in combinatie met monitoring en slechts op beperkte schaal gebruikt mogen worden; 11. dringt er bij alle lidstaten op aan hun ratificatieprocedure zo spoedig mogelijk af te ronden, zodat de EG en al haar lidstaten het Protocol uiterlijk op de Rio+10-conferentie kunnen ratificeren, en nationale plannen voor het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen goed te keuren waarin de binnenlandse beleidsmaatregelen worden vermeld die nodig zijn om hun eigen streefdoel, zoals overeengekomen in het akkoord van juni 1998 over de lastenverdeling, volledig te halen; 12. dringt er bij de EU en alle partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) op aan de uitstoot van de internationale lucht- en scheepvaart op te nemen in de streefcijfers die gelden voor de tweede fase van emissievermindering; 13. is van mening dat de EU-delegatie een belangrijke rol speelt bij deze onderhandelingen over klimaatverandering, maar acht het onaanvaardbaar dat de uit het Europees Parlement afkomstige deelnemers in deze delegatie niet aanwezig konden zijn bij de coördinatievergaderingen van de EU tijdens de COP-6-conferentie, en verwacht dat de deelnemers namens het Europees Parlement in Marrakesj daartoe wel toegang zullen hebben, althans als waarnemers, al dan niet met spreekrecht; 14. maakt zijn voornemen bekend om samen met parlementsleden van de Raad van Europa en belangstellenden uit de nationale parlementen een parlementair netwerk "klimaatverandering” op te zetten, zodat parlementsleden die aan dergelijke conferenties deelnemen, verzekerd zijn van een forum voor de uitwisseling van opvattingen; 15. betreurt het dat de leden van de delegatie die het naar Bonn had afgevaardigd, niet zijn geraadpleegd over de verklaring die het Europees Parlement naar aanleiding van het resultaat van de conferentie heeft uitgebracht, en ziet uit naar een betere coördinatie in de toekomst; 16. ziet uit naar spoedige ratificatie van het Protocol van Kyoto en verzoekt de Commissie het desbetreffende ratificatie-instrument voor of tijdens de COP-7-conferentie in te dienen; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen en parlementen van de lidstaten en het secretariaat van het Raamverdrag van de VN inzake klimaatverandering. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, - gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (7193/2/2001 - C5-0292/2001 ), - gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2000) 179 (2) ), - gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2001) 158 (3) ), - gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, - gelet op artikel 78 van zijn Reglement, - gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0326/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal in het kader van zijn bevoegdheden het besluit te ondertekenen en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 46 (2) ), - gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 80, lid 2 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5-0051/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0327/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 230 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 308 van het EG-Verdrag (C5-0219/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0338/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien het verzoek tot toetreding van Turkije tot de Europese Unie dat op 12 april 1987 overeenkomstig artikel 49 van het EU-Verdrag werd ingediend, - gezien het strategiedocument van de Commissie voor de uitbreiding - verslag van de Commissie over de door de kandidaat-lidstaten geboekte vooruitgang in hun voorbereidingen op de toetreding ( COM(2000) 700 ), (1) - gezien de besluiten van de Europese Raad van Kopenhagen (21 en 22 juni 1993), Florence (21 en 22 juni 1996), Luxemburg (12 en 13 december 1997), Helsinki (10 en 11 december 1999), Nice (7-9 december 2000) en Göteborg (15 en 16 juni 2001), - onder verwijzing naar zijn vroegere resoluties over Turkije, - gezien het periodiek verslag 2000 van de Commissie over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding ( COM(2000) 713 ), - gelet op het besluit van de Raad van 8 maart 2001 over de beginselen, prioriteiten, tussentijdse doelen en voorwaarden voor het partnerschap voor toetreding, - gezien het door Turkije op 19 maart 2001 goedgekeurde nationale Turkse programma voor de overname van het acquis, dat op 26 maart 2001 aan de Commissie werd toegezonden, - gezien de conclusies van de associatieraad EU-Turkije van 26 juni 2001, - gezien het voorstel van de Commissie van 23 augustus 2001 voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van een kaderovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Cyprus inzake de algemene beginselen voor de deelname van de Republiek Turkije aan communautaire programma's ( COM(2001) 481 - 2001/0195(AVC) ), - gezien de aanbevelingen van de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Turkije van 5-6 juni 2000, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 september 2001 over het verzoek van Cyprus om toetreding tot de Europese Unie en de stand van de onderhandelingen ( COM(2000) 702 - C5-0602/2000 - 1997/2172(COS) ) (2) , - onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 juli 2001 over de mensenrechten in de wereld in 2000 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (11317/2000 - C5-0536/2000 en C5-0628/2000 - 2000/2105(INI) ) (3) , - gezien het verslag van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa van 13 juni 2001 over de inachtneming van de verplichtingen en toezeggingen door Turkije, - gezien de arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de mens over Turkije, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid en de adviezen van de andere betreffende commissies ( A5-0343/2001 ), A. overwegende dat de besluiten van Helsinki, waarbij Turkije de status van kandidaat voor toetreding werd verleend en de mogelijkheid werd geboden om profijt te trekken uit de pre-toetredingsstrategie, hebben bijgedragen tot een nieuwe dynamiek in het hervormingsproces en de politieke dialoog zowel op intergouvernementeel als parlementair niveau hebben bevorderd, B. overwegende dat de Turkse economie sinds enkele maanden in een ernstige crisis verkeert als gevolg van de structurele zwakheden van het land, hetgeen nog wordt verergerd door een voor opkomende landen ongunstige financiële conjunctuur, C. overwegende dat er ondanks de verschillen en spanningen in de regeringscoalitie een algemene consensus en een politieke wil bestaat om het door de Turkse regering voorgestelde hervormingsprogramma met behulp van de internationale gemeenschap te steunen teneinde de financiële crisis te boven te komen en de Turkse economie te moderniseren, D. overwegende dat in het nationaal programma voor de overname van het acquis in grote lijnen dezelfde prioriteiten worden gesteld als in het toetredingspartnerschap en voor het eerst een algehele evaluatie wordt gemaakt van de effecten die de Europese integratie op Turkije kan hebben, en dat een programma wordt geïntroduceerd met grootscheepse politieke en economische hervormingen, dat nuttig is als aanzet voor de grootschalige veranderingen die nodig zijn voor de modernisering van Turkije, maar dat jammer genoeg geen voldoende duidelijk plan en tijdschema bevat; E. erop wijzend dat in het recente en minder recente verleden heel wat kritiek is geuit op Turkije door de Raad van Europa en in de arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de mens, en wijzend op de verslagen van de Turkse Vereniging voor de mensenrechten en de Turkse Stichting voor de mensenrechten over de huidige situatie van de mensenrechten in Turkije, F. overwegende dat de problemen in verband met diverse vormen van terrorisme in Turkije grotendeels zijn overwonnen en het land dus niets meer in de weg staat om de bij een vreedzame democratie behorende politieke en administratieve instellingen op te bouwen, G. overwegende dat de onder een militair regime in 1982 goedgekeurde Turkse grondwet geen geschikt juridisch kader vormt om de rechtsstaat en de fundamentele vrijheden te waarborgen, en dat Turkije alleen via een grondige herziening van de grondwet zijn onomkeerbare keuze voor een democratisch model duidelijk en ondubbelzinnig tot uitdrukking kan brengen, H. gelet op de vele daden van agressie door de veiligheidstroepen tegen deelnemers aan demonstraties tegen de gevolgen van de binnenlandse economische crisis of aan vredesmanifestaties van de HADEP-partij (People's Democracy Party), en ook gelet op de talloze gevallen waarin de veiligheidsinstanties zonder enige machtiging van de rechter tot afluisteren zijn overgegaan, I. overwegende dat de huidige hervormingen nog altijd gepaard gaan met teveel politieke of rechterlijke besluiten die indruisen tegen de noodzakelijke vorderingen op het gebied van de fundamentele rechten of de gezondmaking van de betrekkingen tussen de politiek en het bedrijfsleven, J. gelet op de aanhoudende hongerstakingen in Turkse gevangenissen en het toenemende aantal dodelijke slachtoffers daarbij, K. overwegende dat de voortdurende impasse bij het zoeken naar een allesomvattende en bevredigende oplossing voor het probleem Cyprus het uitbreidingsproces ernstig dreigt te verstoren, alle eerdere inspanningen ongedaan dreigt te maken en een hypotheek op de toekomst van deze regio dreigt te leggen, L. krachtig de kritiek van de hand wijzend die de Turkse minister van Buitenlandse Zaken heeft geuit op de heer Jacques Poos, zijn rapporteur voor Cyprus, Ten aanzien van de politieke ontwikkelingen, de herziening van de grondwet en de mensenrechten 1. neemt kennis van de intense wetgevende activiteiten van de Grote Nationale Turkse Assemblee bij de lopende herziening van de grondwet en moedigt de Assemblee aan om vastberaden door te gaan met dit werk, dat absoluut noodzakelijk is om Turkije een moderne grondwet te geven die waarborgen bevat voor het democratisch functioneren van de staat, doorzichtig bestuur op basis van de rechtstaat en in het bijzonder naleving van de rechten en vrijheden op individueel en collectief niveau ; 2. neemt nota van de grondwetswijzigingen die reeds zijn goedgekeurd, met name de vervanging van de militaire rechter in de gerechtshoven van de staatsveiligheid en de uitbreiding van de werkingssfeer van de amnestiewet, en dringt aan op afschaffing van eenzame opsluiting in de wet en de praktijk als zijnde een cruciale stap op weg naar de beëindiging van foltering in Turkije; dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan toe te zien op een snelle, volledige en doeltreffende uitvoering, maar verwacht dat de veiligheidshoven van de staat de komende jaren worden opgeheven en dat amnestie zo ruim mogelijk wordt toegepast; 3. verzoekt Turkije de VN-overeenkomsten inzake politieke en burgerrechten, sociale en culturele rechten, die het onlangs heeft ondertekend, te ratificeren en onderstreept met name het belang van de ratificatie van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het hierbij horende facultatief protocol en het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten 4. stelt evenwel vast dat er nog veel hervormingen moeten worden doorgevoerd op het gebied van de mensenrechten om de praktijken en structuren die het beeld van Turkije in de internationale gemeenschap ongunstig beïnvloeden, definitief uit de weg te ruimen; is verheugd over de instelling van een onder de premier ressorterende commissie die zal toezien op de naleving van de mensenrechten; betreurt echter dat het document van deze commissie weliswaar door de Turkse Raad van ministers op 21 september 2000 is erkend als werk- en referentiedocument, maar niet steviger is verankerd in de voorgestelde grondwetswijzigingen; 5. verzoekt de Turkse autoriteiten de vrijheid van vereniging en meningsuiting volledig te garanderen en bij hun inspanningen om de mensenrechtensituatie in Turkije te verbeteren de beginselen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie te eerbiedigen; 6. dringt aan op onmiddellijke afschaffing van de doodstraf zonder beperkingen of uitzonderingen; 7. moedigt de Commissie en de Turkse overheid aan zo goed mogelijk gebruik te maken van de financiële samenwerking met het oog op de tenuitvoerlegging van projecten die bevorderen dat Turkije de criteria van Kopenhagen toepast; steunt het initiatief van de Commissie om samen met de Turkse autoriteiten een kaderprogramma te lanceren voor de bevordering van de mensenrechten bij de administratie van de politie en het leger en verzoekt de Commissie dit programma daadwerkelijk vorm te geven en er actief naar te streven dat de Turkse politieke leiding bovengenoemd probleem aanpakt; 8. betreurt het feit dat de balans alarmerend blijft, ondanks het grote aantal maatregelen dat op wetgevend, bestuurlijk en opleidingsniveau is genomen om paal en perk te stellen aan de praktijk van folteringen; 9. dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan om toe te zien op de strikte naleving van de wet en al diegenen die verantwoordelijk zijn voor de schending van de mensenrechten, met inbegrip van de opdrachtgevers, voor het gerecht te brengen; 10. stelt vast dat een van de hoofddoelstellingen van de pre-toetredingsstrategie het bevorderen en versterken is van een gemeenschap van waarden tussen beide partijen in het maatschappelijk middenveld; 11. verwelkomt, als eerste belangrijke stap in de goede richting, de goedkeuring door Turkije van het nationaal programma voor de overname van het acquis, waarin de hervormingen worden uiteengezet die nodig zijn om te voldoen aan de criteria van Kopenhagen; acht het evenwel absoluut noodzakelijk dat dit programma nader wordt gepreciseerd voor wat betreft de concrete inhoud en het tijdschema om aan deze verplichtingen te voldoen; hoopt dat het programma wordt aangepast om verdere hervormingen mogelijk te maken naarmate de eerste fase van de grondwetswijzigingen wordt verwezenlijkt; 12. dringt er bij Turkije op aan volgend jaar een precies tijdschema voor te stellen om zo snel mogelijk te voldoen aan de politieke criteria van Kopenhagen, 13. merkt op dat de ontwikkeling van Turkije naar een pluralistische democratie vereist dat de politieke besluitvorming volledig wordt gewaarborgd door een democratisch gekozen burgerlijke macht en dat in afwachting daarvan, in de huidige overgangsperiode, het parlement controle moet kunnen uitoefenen op de activiteiten van de Nationale Veiligheidsraad; herinnert in dit verband aan de verontrustende constatering van de Commissie in haar periodiek verslag over Turkije van 2000 dat de Nationale Veiligheidsraad "geen verandering heeft gebracht in zijn rol in het politieke leven van Turkije”. 14. moedigt de Turkse autoriteiten aan om onverwijld uitvoering te geven aan de arresten van het Europees Hof voor de rechten van de mens, met name in de zaak-Loizidou, hetgeen een signaal zou zijn van de Turkse bereidheid om de rechtsstaat te voltooien; wijst op de noodzaak om juridische mogelijkheden te creëren die een herziening van de strafvervolging en van de straffen van voormalige leden van de partij van de democratie (DEP) mogelijk maken; 15. dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan om alle maatregelen te nemen die nodig zijn voor een stelselmatig herstel van de burgerlijke en politieke rechten in de gevallen waarin Turkije veroordeeld werd door het Europese Hof voor de Mensenrechten; 16. neemt nota van de uitspraak van het Hof van 31 juli 2001, volgens welk Turkije door de ontbinding van de islamitische partij Refah in 1998, artikel 11 van het Europees Verdrag van de rechten van de mens (vrijheid van vergadering en vereniging) niet zou hebben geschonden, maar dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan toe te zien op de naleving van de beginselen van een pluralistische democratie, die bestaat bij de gratie van de vrijheid van meningsuiting, en vraagt ervoor te zorgen dat er geen grondwetsbepalingen zijn die de activiteiten van politieke partijen of hun volksvertegenwoordigers belemmeren; uit in dit verband zijn bezorgdheid over het verbod op de Partij van de Deugd van juni jl.; verzoekt de bevoegde Turkse autoriteiten om de kwestie van het verbod en de ontbinding van politieke partijen te toetsen aan de criteria die zijn opgesteld door de Commissie van Venetië; 17. verzoekt Turkije om de kiesdrempel die door de kieswet wordt vastgelegd, te verlagen en de wet inzake de politieke partijen grondig te herzien; 18. neemt nota van de voorgenomen grondwetswijziging tot gedeeltelijke afschaffing van de beperkingen op het gebruik van de Koerdische taal; hoopt dat dit gebaar wordt gevolgd door andere die resulteren in een algemene oplossing voor de aspiraties en problemen van de Koerdische bevolking en in grondwetsbepalingen inzake culturele rechten die de diverse culturele gemeenschappen in Turkije in staat zullen stellen om vrijelijk voor hun identiteit uit te komen zonder de eenheid van het land in gevaar te brengen, overeenkomstig de geest van het Kaderverdrag voor de bescherming van nationale minderheden en het Europees Handvest van regionale of minderheidstalen; dringt er bij de Turkse autoriteiten op aan meer vaart te zetten achter de invoering van de voorgenomen alomvattende strategie voor de economische, sociale en culturele ontwikkeling van het zuidoostelijke deel van het land in een geest van dialoog en openheid, en alle nodige maatregelen te nemen om een duurzame sociale vrede te vestigen in deze regio, waartoe ondermeer de opheffing is vereist van de noodtoestand in de vier betrokken provincies; 19. verzoekt de Turkse autoriteiten vastberaden alle wettelijke, administratieve en educatieve middelen in te zetten in de strijd tegen de corruptie, die schrikbarend welig tiert en, zoals de president van de Republiek herhaaldelijk heeft verklaard, een ware plaag vormt in het Turkse maatschappelijke en politieke leven die de vooruitgang bij de hervormingen zou kunnen belemmeren; 20. stemt in met de goedkeuring van de wetten tot herziening van het strafrecht, van de wet inzake de strafvervolging van ambtenaren en van de wet ter bestrijding van de georganiseerde misdaad; wijst evenwel op de noodzaak om de tenuitvoerlegging van deze wetten te waarborgen door de administratieve en juridische belemmeringen op te heffen; verzoekt de Turkse autoriteiten voort te werken aan de opstelling van een nieuw wetboek van strafvordering volgens de normen van de Europese Unie en dringt aan op een spoedige wijziging van de paragrafen 312 en 159 van het Wetboek van Strafrecht en artikel 8 van de Terreurbestrijdingswet, zodat mensen niet langer kunnen worden vervolgd om redenen van meningsuiting; dringt aan op de invrijheidstelling van Leyla Zana, ontvanger van de Sacharovprijs van het Europees Parlement, en van de voormalige parlementsleden van Koerdische oorsprong die wegens hun denkbeelden gevangen worden gehouden; 21. neemt nota van de hervorming van het gevangenisstelsel die gezien de tekortkomingen van het stelsel noodzakelijk was, maar betreurt het aantal slachtoffers van de hongerstaking en het menselijk drama waartoe dit besluit heeft geleid; verzoekt ook de regering zich in te zetten voor de hervormingen die zijn voorgesteld door de afvaardiging van het Europees Parlement die de gevangenissen heeft bezocht, en aldus een stap te zetten om een eind te maken aan deze voortdurende tragedie; 22. wijst erop dat het belangrijk is het maatschappelijk middenveld beter te informeren over de Europese Unie ten einde steun te verwerven voor de hervormingen die, los van een eventuele toetreding tot de EU, alle partijen ten goede zullen komen; dringt er bij alle hervormingsgezinde krachten in Turkije op aan dat zij zich verenigen in een politieke campagne om meer steun voor en begrip van het lidmaatschap van de Europese Unie te kweken, en met name om informatie te verspreiden over het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; 23. spoort Turkije en de lidstaten van de Unie aan om hun inspanningen te bundelen, met name via nauwe samenwerking tussen gerechtelijke instanties, politiediensten en Europol ter bestrijding van de zeer omvangrijke en immer groeiende drugshandel; verwelkomt de toetreding van Turkije tot het Verdrag van de Raad van Europa inzake het witwassen, de opsporing, de inbeslagneming en de confiscatie van opbrengsten van misdrijven; Ten aanzien van de economische situatie en de economische en handelsbetrekkingen tussen de EU en Turkije 24. verwelkomt de inspanningen van de Turkse regering bij de tenuitvoerlegging van de noodzakelijke economische hervormingen om het land uit de financiële crisis te halen; is van oordeel dat deze poging tot stabilisering van de economie enkele eerste positieve resultaten heeft opgeleverd; dringt er met klem op aan dat de maatregelen ter bestrijding van corruptie in de overheidssector worden opgevoerd; moedigt de Turkse autoriteiten aan hun inspanningen voor macro-economische aanpassingen voort te zetten ten einde de inflatie te beteugelen en de binnenlandse schuldenspiraal te keren, aangezien dit sleutelfactoren zijn voor het herstel van het vertrouwen van de economische actoren en voor een terugkeer naar duurzame groei; 25. is ernstig verontrust over de maatschappelijke gevolgen van de aanhoudende economische en financiële crisis; pleit voor een snelle overmaking van de financiële steun van de Unie om de hervormingen te begeleiden, met name op sociaal vlak en vooral in de sectoren die verband houden met de totstandkoming van de rechtsstaat en de bevordering van het maatschappelijk middenveld; is van oordeel dat de omvang van de aan Turkije verleende steun, ondanks de verhoging ervan, nog altijd geen recht doet aan het belang van de handelsbetrekkingen tussen Turkije en de EU; 26. verzoekt de Turkse autoriteiten erop toe te zien dat de wetten die in een noodtoestand worden afgekondigd in overeenstemming zijn met het acquis communautaire en acht het nuttig dat deze grondig en systematisch kunnen worden onderzocht in de sub-comités die door de Associatieraad zijn ingesteld om de procedure voor een analytisch onderzoek naar de Turkse wetgeving voor te bereiden; verzoekt de Commissie de nodige technische bijstand te verlenen; 27. onderstreept het belang van de douane-unie die de Unie met Turkije verbindt en wijst op het belang van deze unie voor beide partijen; merkt evenwel op dat om het effect van deze unie te optimaliseren Turkije verder moet gaan met zijn inspanningen voor wetgeving op het gebied van mededinging, douane en staatsmonopolies, op het gebied van de organisatie van de administratieve beheersstructuren en dat de nog bestaande handelsbelemmeringen moeten worden opgeheven; 28. wijst erop dat Turkije moet kunnen beschikken over moderne wetgeving op het gebied van het stakingsrecht en collectieve onderhandelingen; Ten aanzien van de externe betrekkingen van Turkije 29. verzoekt de Turkse autoriteiten een constructieve houding aan te nemen en hun invloed, die van beslissende betekenis is, aan te wenden om de secretaris-generaal van de VN effectief te ondersteunen door een uitnodiging te richten aan de Turks-Cypriotische zijde om de onderhandelingen op lokaal niveau te hervatten, hetgeen zou moeten uitmonden in rechtstreekse onderhandelingen over de kernproblemen, opdat er nog vóór de toetreding een algemene oplossing voor het Cypriotische probleem kan worden gevonden overeenkomstig de conclusies van de EU-top van Helsinki; 30. verwelkomt de dialoog die de Turkse en Griekse overheid zijn aangegaan met het oog op het scheppen van een klimaat van vertrouwen op het gebied van de veiligheid en het ontwikkelen van concrete samenwerkingsacties; hoopt dat deze dialoog binnen afzienbare tijd zal leiden tot een beslechting van de nog bestaande bilaterale geschillen, een voorwaarde die in het document betreffende het toetredingspartnerschap is vastgelegd als deel van de “politieke criteria en de uitgebreide politieke dialoog”; 31. waardeert de bijdrage die Turkije heeft geleverd aan de vredesinitiatieven van de internationale gemeenschap in de Balkan en aan de strijd tegen het internationaal terrorisme en moedigt de Turkse autoriteiten van harte aan om een positieve bijdrage te leveren aan de tenuitvoerlegging van het akkoord tussen de Unie en de NAVO; 32. verlangt dat Turkije wordt betrokken bij het debat over de toekomst van Europa op hetzelfde niveau als de andere kandidaat-landen; meent in dit verband dat het Europees-Turkse forum dat vorig jaar is voorgesteld, een geschikt kader zou kunnen bieden voor dit debat, waarvoor politieke prominenten, intellectuelen en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld van allerlei strekkingen zouden worden uitgenodigd; 33. steunt het burgerlijk initiatief van een groep voormalige Turkse en Armeense diplomaten en academici om tot een gemeenschappelijk oordeel over het verleden te komen; gelooft dat dit initiatief in combinatie met andere initiatieven leidt tot een normalisering van de betrekkingen tussen de betrokken gemeenschappen en staten; 34. dringt er in dit opzicht bij Turkije op aan alle maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om een klimaat tot stand te brengen dat gunstig is voor de stabiliteit van het hele Kaukasusgebied; verzoekt Turkije in dit opzicht actief deel te nemen aan het herstel van de dialoog tussen Azerbeidzjan en Armenië, en is van mening dat opheffing van het embargo tegen Armenië een eerste concrete stap zou kunnen zijn naar totstandbrenging van vrede in de regio; 35. spoort de Turkse overheid aan tot meer samenwerking op het gebied van onderwijs- en opleidingsbeleid met de lidstaten en de andere kandidaat-lidstaten, en vraagt haar de beroepsopleiding voor vrouwen en de gelijkheid van man en vrouw te bevorderen; 36. verzoekt de Turkse regering met klem zich met haar Europese partners in te zetten voor de stopzetting van het illegale vervoer van migranten van en over haar grondgebied; o o o 37. merkt op dat de komende maanden van doorslaggevend belang zijn voor een beoordeling van de daadwerkelijke omvang en van het resultaat van de economische en politieke hervormingen; hoopt zich in de herfst van 2002 te kunnen uitspreken over het vervolg van de betrekkingen tussen Turkije en de Unie; 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de regeringen van de lidstaten, de parlementen van de lidstaten, alsmede aan de regering en het parlement van Turkije. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit aan de Raad ( COM(2001) 517 ), - gelet op de artikelen 37, 44, 47, 55, 71, 80 , lid 2, 95, 133 en 308 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0487/2001 ), - gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0366/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Gemeenschap; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM (2001) 518 ), - gelet op de artikelen 37, 44, 47, 55, 71, 80, lid 2, 95, 133 en 308 van het EG-Verdrag, - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0488/2001 ), - gelet op artikel 67 en artikel 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0367/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Gemeenschap; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 oktober 2001 over de buitengewone bijeenkomst van de Europese Raad in Brussel op 21 september 2001 (1) , - gezien de verklaringen van het voorzitterschap van de Europese Raad en van de Commissie over de resultaten van de informele bijeenkomst van de Europese Raad in Gent, De coalitie tegen terrorisme 1. spreekt opnieuw zijn solidariteit uit met het Amerikaanse volk en zijn regering en alle anderen die door de aanslagen zijn getroffen, onderschrijft de doelstellingen van de VS bij de bestrijding van terrorisme en is van mening dat het militaire optreden in overeenstemming is met resolutie 1368 van de VN-Veiligheidsraad; 2. bevestigt zijn standpunt dat voor de strijd tegen het terrorisme onder aegide van de Verenigde Naties een mondiale en multilaterale benadering moet worden gevonden, en bekrachtigt met het oog hierop zijn instemming met de voorstellen die worden gedaan in de conclusies van de buitengewone bijeenkomst van de Europese Raad op 21 september 2001 in Brussel; 3. verzoekt het militaire optreden, zoals gevraagd in resolutie 1368 van de VN-Veiligheidsraad, te beperken tot duidelijk afgebakende doelen en gebruik te maken van middelen die daartoe in verhouding staan, om verder lijden van de bevolking te voorkomen, en betreurt het dat er burgerslachtoffers zijn gevallen; 4. verzoekt de secretaris-generaal van de Verenigde Naties in de Veiligheidsraad te allen tijde na te gaan of de voorwaarden ter garantie van de levering van humanitaire hulp aan de bevolking van Afghanistan zijn vervuld; 5. dringt erop aan energiek voort te gaan met de ontwikkeling van het GBVB en het EVDB en daarbij in het bijzonder aandacht te besteden aan de noodzaak om vaart te blijven zetten achter de ontwikkeling van de veiligheids- en defensiestructuren van de EU, en hoopt dat op de bijeenkomst van de Europese Raad in Brussel - Laken een krachtdadig besluit kan worden bereikt over de inzetbaarheid van de Europese snellereactiefaciliteit; 6. verzoekt de Commissie, de Raad en de lidstaten in het licht van een veranderende internationale veiligheidssituatie, kwesties aan te pakken zoals "asymmetrische conflicten” waarbij niet nationale actoren zijn betrokken, maar ook staten die dergelijke actoren onderdak bieden of steunen; 7. maakt zich zorgen over het feit dat kerncentrales en opwerkingsfabrieken niet veilig zijn in geval van aanvallen met gekaapte vliegtuigen, en dringt er bij de Commissie op aan om zo spoedig mogelijk verslag uit te brengen over deze gevaarlijke situatie en voorstellen te doen om ze te verhelpen; Buitenlandse zaken 8. onderschrijft de conclusies van de Raad van ministers van Algemene Zaken van 17 oktober 2001, met name ten aanzien van de prioriteit die zij toekennen aan de humanitaire noodsituatie in Afghanistan, en verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen met het oog op de uitvoering van alle reeds geplande maatregelen, en wel in samenwerking met de Verenigde Naties en hun gespecialiseerde organen; 9. spreekt zijn instemming uit met de conclusies van de Raad van ministers van Algemene Zaken inzake de richtsnoeren voor het toekomstig optreden van de Europese Unie met betrekking tot Afghanistan, met als doel het bevorderen van de totstandkoming van een stabiele, legitieme en op een brede coalitie berustende regering in dat land, waarin de Afghaanse vrouwen adequaat vertegenwoordigd zijn en hun mensenrechten worden geëerbiedigd en waarbij zij ten volle worden betrokken bij de realisering van de toekomst; 10. onderstreept in dit verband dat de Verenigde Naties een essentiële rol moeten spelen, en dat moet worden vastgehouden aan de doelstelling van humanitaire hulp aan en wederopbouw van het land; onderstreept de rol van het internationale optreden van de Europese Unie in de huidige crisis en verzoekt de Raad de politieke en economische consequenties hiervan te evalueren; 11. veroordeelt de moord op de Israëlische minister van Toerisme en betreurt ten zeerste het grote aantal slachtoffers van geweld; verzoekt om onmiddellijke terugtrekking van de Israëlische troepen uit de gebieden van de Palestijnse Autoriteit; herhaalt zijn appel aan de Israëliërs en de Palestijnen om ondanks de huidige moeilijkheden al het mogelijke te doen om te komen tot een politieke regeling die gebaseerd is op alle aanbevelingen in het rapport-Mitchell, eerbiediging van de resoluties van de VN-Veiligheidsraad en het beginsel van vestiging van een levensvatbare Palestijnse staat en het recht van Israël om in vrede en veiligheid te leven; 12. is verheugd over de verklaring van de Amerikaanse president, George Bush, ten gunste van een Palestijnse staat en over het soortgelijke voorstel dat al door de EU naar voren is gebracht; is van mening dat deze toezegging voor alle betrokken partijen een stimulans moet zijn om een nieuw akkoord te bereiken teneinde het vredesproces weer op gang te brengen; 13. acht het in dit verband van essentieel belang dat de EU en haar lidstaten, in nauwe samenwerking met de VS en alle partners in het vredesproces, zoals omschreven op de Conferentie van Madrid in 1991, zo spoedig mogelijk een politiek-diplomatiek initiatief ontplooien, bijvoorbeeld in de vorm van een nieuwe conferentie met alle betrokken landen als vervolg op de eerste conferentie (Madrid II); 14. verzoekt de Verenigde Naties met alle in humanitaire hulpverlening gespecialiseerde organisaties in het Midden-Oosten samen te werken, om het lijden van de burgerbevolking te verlichten en voor een maximale uitvoering van het "olie voor voedsel”-programma” voor Irak te zorgen; 15. beschouwt de volgende bijeenkomst van het Euromediterrane Parlementaire Forum als een belangrijke gelegenheid voor een diepgaande dialoog tussen de EU, haar lidstaten en haar mediterrane partners; Justitie, binnenlandse zaken en civiele bescherming 16. is verheugd over de 79 maatregelen waarmee reeds een begin is gemaakt in het kader van het a!ctieplan tegen het terrorisme, en wijst op het belang van het nauwkeurige omschreven mandaat van de Europese Raad tot afschaffing van het beginsel van dubbele strafbaarheid voor een groot aantal daden, met name terroristische delicten die aanleiding geven tot een verzoek om directe uitlevering; 17. verzoekt de Raad vóór de zitting van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op 6-7 december tot overeenstemming te komen over het Europese arrestatiebevel, de gemeenschappelijk omschrijving van terroristische delicten en het bevriezen van tegoeden, en de officiële goedkeuring van de richtlijn betreffende het witwassen van geld; verzoekt voorts de lidstaten zo spoedig mogelijk het VN-Verdrag betreffende het tegengaan van de financiering van terrorisme te ratificeren; 18. beklemtoont de noodzaak van nauwere samenwerking tussen de operationele diensten belast met de bestrijding van het terrorisme (Europol, Eurojust, inlichtingendiensten, politie en gerechtelijke instanties) die als een van hun doelstellingen het mogelijk moeten maken voor het eind van het jaar een lijst van terroristische organisaties op te stellen; 19. verzoekt de lidstaten en de EU plannen uit te werken voor scenario's voor en reacties op alle vormen van mogelijke terroristische aanslagen tezamen met verbeterde samenwerking tussen de lidstaten wat betreft paraatheid en optreden bij noodsituaties; verwacht te worden geraadpleegd over het mandaat van de voorgestelde Europese Coördinator voor civiele beschermingsmaatregelen; 20. stelt met klem dat een intensivering van de politiële en gerechtelijke samenwerking gepaard moet gaan met een versterking van de parlementaire en rechterlijke controle en een blijvende bescherming van de fundamentele rechten en vrijheden; De toekomst van de Unie en de verklaring van Laken 21. spreekt zijn voldoening uit over het welslagen van de inzet en inspanningen van het Belgische voorzitterschap ter bevordering van de idee van een Conventie en het bijbehorende tijdschema, maar spreekt tevens zijn bezorgdheid uit over de voorgestelde aanpak wat betreft de aard en de rol van de conventie, die niet in overeenstemming zijn met de oorspronkelijke bedoeling; 22. onderstreept het belang van een evenwichtige vertegenwoordiging van de vier componenten van de conventie en benadrukt dat het van het grootste belang is dat de conventie één enkel uitgebreid voorstel doet als enig uitgangspunt voor de onderhandelingen en besluitvorming in de IGC; 23. wenst dat de conventie onmiddellijk na de Europese Raad van Brussel - Laken met haar werkzaamheden begint zodat de IGC haar werkzaamheden voor eind 2003 kan afronden; 24. behoudt zich het recht voor nog vóór Laken een alomvattend, gedetailleerd advies uit te brengen over de constitutionele procedure en de toekomst van de Unie; 25. is erover verheugd dat de demonstraties in Gent vredig zijn verlopen en hoopt dat alle toekomstige bijeenkomsten van de Europese Raad op soortgelijke wijze zullen worden aangepakt; Uitbreiding 26. stelt vast dat de kandidaat-landen eraan gelegen is de toetredingsonderhandelingen snel en succesvol af te ronden; 27. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de onderhandelingen zodanig worden gevoerd dat geen enkel land op een ander land moet wachten alvorens het kan toetreden, dat geen enkel land de onderhandelingen voor eigen doeleinden kan misbruiken, en dat er niet mag worden teruggekomen op de gestelde voorwaarden; 28. verzoekt alle partijen ervoor te zorgen dat de onderhandelingen tijdig kunnen worden afgerond, zodat de burgers van zoveel mogelijk landen kunnen deelnemen aan de Europese verkiezingen in 2004; 29. betreurt de verwarring wekkende aankondiging van de fungerend voorzitter van de Europese Raad dat ter gelegenheid van de Europese Raad van Brussel -Laken een lijst van kandidaat-landen zal worden opgesteld die bij de eerste uitbreiding lid van de EU kunnen worden, omdat over deze kwestie geen overeenstemming bestaat en in de kandidaat-landen valse verwachtingen kunnen worden gewekt; 30. neemt kennis van de tussentijdse evaluatie, door de Commissie, van de uitvoering van de uitbreidingsstrategie; feliciteert de onderhandelaars met de vorderingen die zijn gemaakt sinds de goedkeuring van de "road map” voor de toetredingsonderhandelingen in Nice en verzoekt beide partijen hun toezeggingen gestand te doen; Euro en economische vooruitzichten 31. spreekt zijn bezorgdheid uit over de mogelijke dreiging van prijsstijgingen tijdens de overgangsperiode, en adviseert na de overschakeling naar de euro de dubbele prijsopgave een aantal weken te handhaven; 32. is verheugd over de zorgvuldige voorbereiding van de overschakeling en over de oprichting van een Europees netwerk voor het beheer van informatie betreffende deze overschakeling, en moedigt alle betrokken partijen aan om bij de voorlichtingscampagne over de euro speciale nadruk te leggen op de bewustmaking van het midden- en kleinbedrijf van alle bijzonderheden van de overschakeling naar de euro en hen bij de aanpassing aan de nieuwe situatie te helpen; 33. dringt er bij de banken in alle lidstaten van de eurozone op aan hun geldautomaten in de eerste dagen van januari 2002 met kleine coupures euro-bankbiljetten te vullen; adviseert alle lidstaten van de eurozone de banken toestemming te geven om op 1 januari 2002 open te zijn; 34. is verheugd over het voornemen van de Europese Raad om de kosten van grensoverschrijdende betalingen te beperken, en adviseert het bankwezen voor dit probleem een oplossing voor te stellen en zo spoedig mogelijk ten uitvoer te leggen, dat is gebaseerd op zelfregulering en dat de noodzaak van regelgeving op dit punt ondervangt; o o o 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Europese Raad; de regeringen van de lidstaten alsmede aan de regering en het Congres van de VS. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar het verslag "Een doeltreffende Raad voor een uitgebreide Unie” en met name de daarin vervatte operationele aanbevelingen die op de Europese Raad van Helsinki werden goedgekeurd, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 11 februari 1999 over het besluitvormingsproces in de Raad in een uitgebreide Unie (1) , - gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie en op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid de artikelen 202 t/m 210, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie constitutionele zaken ( A5-0308/2001 ), A. overwegende dat het na de ondertekening van het Verdrag van Nice en in het kader van het debat over de toekomst van de Unie zijn plicht is te blijven nadenken over een aanpassing van de administratieve en politieke procedures en praktijken van de instellingen van de Unie met het oog op de totstandbrenging van een democratisch, doeltreffend en transparant functionerend Europees institutioneel bestel, vooral in het licht van de uitbreiding, B. overwegende dat het op handen zijnde proces van constitutionele hervorming moet leiden tot een nadere definiëring van de toekomstige rol van de Raad in het kader van een democratischer Unie, maar dat in afwachting daarvan een verbetering van het functioneren van de Raad zonder verdragswijziging dringend noodzakelijk is, C. overwegende, derhalve, dat deze resolutie zal moeten worden gevolgd door een hoofdstuk " hervorming van de Raad”, dat zal moeten worden opgenomen in overige resoluties over de hervorming van de verdragen, D. overwegende dat een hervorming van de Raad hoe dan ook noodzakelijk is, ongeacht de benadering die wordt gekozen voor de ontwikkeling van de instellingen na de uitbreiding van de Unie, E. acht slaand op de letter en de geest van de Verdragen en in het bijzonder artikel 202 VEG waarin de essentiële rol van de Raad in het interinstitutioneel bestel is vastgelegd door de Raad drie taken toe te bedelen: een wetgevende taak, een gouvernementele taak qua beslissingsbevoegdheid en een coördinerende taak ten aanzien van het beleid van de lidstaten, F. overwegende dat door de talrijke functioneringsproblemen van de Raad de doeltreffende uitoefening van zijn bevoegdheden wordt verzwakt en dat juist daardoor de geloofwaardigheid van de Unie en van de institutionele driehoek wordt ondermijnd, G. overwegende dat wanneer de Raad als wetgever optreedt, hij achter gesloten deuren vergadert en dat de debatten niet openbaar worden gemaakt, H. overwegende dat als gevolg van de toekenning van nieuwe bevoegdheden en dus het ontstaan van nieuwe gespecialiseerde formaties, door ontoereikende coördinatie in de Raad de samenhang in het beleid van de Unie steeds meer in gevaar komt, I. overwegende dat de gespecialiseerde en soms zeer machtige formaties van de Raad, die zijn voortgesproten uit de pijlerstructuur van de Verdragen en de variabele geometrie (EMU - Schengen), de coördinerende taak van de Raad Algemene Zaken hebben uitgehold, de initiërende rol van de Commissie hebben verzwakt en uiteindelijk hebben geleid tot een versterking van de intergouvernementele aanpak ten koste van de communautaire aanpak in de Raad, J. overwegende dat door de noodzaak om tussen deze gespecialiseerde formaties van de Raad te bemiddelen en politieke besluiten op het hoogste niveau te nemen, de rol van de Europese Raad te zwaar is geworden, hetgeen heeft geleid tot het ontstaan van een parallel circuit voor de voorbereiding van besluiten dat in wezen diplomatiek, ondoorzichtig en intergouvernementeel van aard is, K. overwegende dat niet te verwachten valt dat deze tendens zich zal omkeren, en zeker niet in een uitgebreide Unie, L. overwegende dat de besluitvorming in de Raad, volgens de nieuwe regels in het Verdrag van Nice, nog gecompliceerder en onbegrijpelijker is geworden, M. gezien de wildgroei van comités die zijn belast met de controle op de aan de Commissie overgedragen uitvoerende taken, 1. is van oordeel dat een goed functionerende Raad, in het licht van de hem bij de Verdragen opgedragen taken, onmisbaar is om een democratisch, doeltreffend en samenhangend besluitvormingsproces en een behoorlijk bestuur van de Unie te garanderen, vooral in een uitgebreide Unie; 2. herinnert aan het tweeledige karakter van de Unie als volkerenunie en statenunie en herhaalt dat de ontwikkeling van het institutioneel kader dit tweeledige karakter recht moet doen, waarbij het Europees Parlement de volkeren en de Raad de staten vertegenwoordigt in de uitoefening van de wetgevende macht, terwijl de Commissie het uitvoerende orgaan van de EU is; 3. is van mening dat de hervorming van de Raad hoofdzakelijk ten doel moet hebben dat zijn procedures en praktische structuur worden aangepast aan het groeiend aantal leden en voldoen aan de beginselen van samenhang en transparantie die bij een wetgevende taak in een rechtsgemeenschap zijn vereist; 4. stelt vast dat in de Raad, naast de gecompliceerde besluitvorming, bij elk van de drie pijlers vele verschillende beleidsinstrumenten zijn ontstaan, dat wil zeggen achttien in de eerste pijler, vijf in de tweede pijler en vier in de derde pijler, hetgeen niet alleen vragen stelt over de juridische waarde van de beleidsinstrumenten, maar de besluitvormingsprocedure ook nog extra gecompliceerd maakt; 5. is van oordeel dat de rol van de Raad in het kader van het constitutionele proces en vanuit het oogpunt van democratisering van de Unie, moet worden geherdefinieerd met het oog op de voor 2004 geplande hervormingen; Europese Raad 6. vindt de koersbepalende rol die bij de Verdragen is toegekend aan de Europese Raad van onmisbaar belang voor de vooruitgang van de Unie; is niettemin van oordeel dat deze rol wordt aangetast door de buitensporige uitbreiding van de agenda waardoor de staatshoofden en regeringsleiders dikwijls ertoe worden genoopt op detailpunten te interveniëren omdat de Ministerraad niet in staat is een besluit te nemen; meent dat een en ander aantoont dat de Ministerraad steeds moeilijker functioneert hetgeen tot gevolg heeft dat, ten koste van de communautaire aanpak, wordt afgeweken van de normale besluitvormingsprocedures in de Unie; Herwaardering van de Raad Algemene Zaken 7. acht het absoluut noodzakelijk dat de rol van de Raad Algemene Zaken wordt opgewaardeerd om de samenhang tussen besluiten en de horizontale coördinatie van het beleid te verzekeren; is in dit opzicht van mening dat de algemene en horizontale bevoegdheid van de Raad Algemene Zaken ondubbelzinnig dient te worden vastgelegd en dat het COREPER in ere dient te worden hersteld als exclusief voorbereidingscircuit; is van oordeel dat om dit doel te bereiken en om het COREPER te kunnen coördineren en de politieke koers ervan te bepalen, de Raad Algemene Zaken regelmatiger bijeen moet komen, bij voorkeur wekelijks, en moet zijn samengesteld uit ministers die door de nationale regeringen worden afgevaardigd en die binnen deze regeringen tevens een coördinerende functie bekleden en over het nodige politieke gezag beschikken; 8. is van mening dat er een onderscheid moet worden gemaakt tussen een openbaar vergaderende wetgevende Raad en een uitvoerende Raad; 9. vindt het aantal sectoriële formaties van de Raad buitensporig groot en acht het noodzakelijk hun bevoegdheden te hergroeperen in een beperkt aantal gespecialiseerde raden die worden belast met de voorbereiding van officiële besluiten, maar niet met het nemen van de wetgevingsbesluiten zelf, waarbij de Raad Algemene Zaken eventuele geschillen tussen de gespecialiseerde raden moet oplossen; Coördinatie van het beleid en samenhang tussen de besluiten 10. is zich ervan bewust dat de conflicten en tegenstellingen tussen de sectoriële formaties van de Raad dikwijls hun oorsprong vinden binnen de nationale regeringen zelf; verzoekt bijgevolg de regeringen van de lidstaten om zich in te spannen en hun werkmethoden af te stemmen op hun Europese activiteiten teneinde vanaf de voorbereidende fase van de besluitvorming zorg te dragen voor coördinatie en samenhang; 11. stelt voor dat op de agenda van het kabinetsberaad van de lidstaten op gezette tijden een vast punt "Europese aangelegenheden” wordt opgenomen zodat het regeringslid dat zitting heeft in de Raad Algemene Zaken in de gelegenheid wordt gesteld te informeren naar het standpunt van zijn regering inzake de agendapunten van de volgende vergadering van de Raad Algemene Zaken; 12. is van oordeel dat voor een goede aan de communautaire besluitvorming voorafgaande coördinatie in elke lidstaat mechanismen moeten worden ontwikkeld, overeenkomstig de respectieve constitutionele regels, om de nationale parlementen en, in federale of sterk geregionaliseerde staten, de regio's te betrekken bij de voorbereiding op het Europees wetgevingsproces en, waar nodig, ook de Raad zelf overeenkomstig artikel 203 van het EG-Verdrag; 13. acht het noodzakelijk dat het aantal comités van de Raad fors wordt verlaagd aangezien deze een extra bron van bureaucratische traagheid vormen bij de follow-up van besluiten en aan de controle van de leden van de Raad dreigen te ontsnappen; verlangt dat de mogelijkheden tot overdracht van bevoegdheden aan de Commissie vaker worden benut; 14. acht het absoluut noodzakelijk dat de Raad in het kader van de wetgevingsprocedure in het bemiddelingscomité wordt gerepresenteerd door vertegenwoordigers met een politiek mandaat die bij de onderhandelingen zelfstandige besluiten kunnen nemen teneinde doelmatige onderhandelingen te waarborgen; is van mening dat hierbij moet worden gedacht aan de bevoegde ministers en aan de fungerend voorzitter van de Raad, die in ieder geval gedurende de gehele bemiddelingsprocedure aanwezig dient te zijn; 15. is van mening dat de functie van Hoge Vertegenwoordiger voor het GBVB en de functie van Commissaris belast met externe betrekkingen moeten worden samengevoegd en moeten worden uitgeoefend door een vice-voorzitter van de Commissie; Samenwerking met het Europees Parlement 16. is van oordeel dat de Raad zijn presentie tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement gedurende een bijkomende halve dag moet garanderen teneinde in het bijzonder tijdens de debatten en kritieke stemmingen over wetgeving, wetgevingsinitiatieven van de lidstaten en het jaarlijkse werkprogramma van de Commissie aanwezig te zijn; 17. is van mening dat de hoge vertegenwoordiger voor het GBVB te allen tijde moet kunnen worden verzocht in de plenaire vergadering of in de bevoegde commissie overeenkomstig de behoefte van het EP - en eventueel samen met de Commissaris van Buitenlandse Zaken - verslag uit te brengen; 18. acht het absoluut noodzakelijk dat de fungerend voorzitter van de Raad naar het voorbeeld van het Zweedse voorzitterschap tijdens het voorzitterschap drie maal verslag uitbrengt aan het Parlement: aan het begin van het voorzitterschap om zijn programma toe te lichten, in het midden om een voortgangsverslag uit te brengen en tegen het einde voor een resumerende beoordeling; 19. nodigt de Raad uit de wetgevingsprocedure te bespoedigen en vanaf zijn eerste lezing met assistentie van de Commissie te zoeken naar compromissen met het Parlement; stelt voor in overleg met de Raad en de Commissie regels op te stellen gericht op bespoediging van de eerste lezing in het kader van wetgevingsprocedures, waarbij de trialoog van de bemiddelingsprocedure als leidraad kan worden genomen; 20. acht het in het kader van de wetgevingsprocedure noodzakelijk dat de Raad enerzijds aanwezig is bij de goedkeuring van wetgevingsteksten in het Parlement en dat anderzijds het Parlement bij definitieve wetgevingsbesluiten van de Raad vertegenwoordigd is; vindt dat wanneer besluiten overeenkomstig de medebeslissingsprocedure worden genomen de vertegenwoordigers van het Parlement tijdens de vergadering van de Raad het woord zouden moeten mogen voeren; onderstreept dat Parlement en Raad als wetgevende instanties met gelijke rechten samen de definitieve uitkomst van een wetgevingsprocedure openbaar zouden moeten maken; 21. pleit voor een permanente dialoog tussen de Raad en de politieke fracties in het Europees Parlement door middel van regelmatige bijeenkomsten van de minister van Buitenlandse respectievelijk Europese Zaken van het fungerend voorzitterschap van de Raad en de fracties en/of fractievoorzitters van het Europees Parlement; 22. is van mening dat de Raad, het Europees Parlement en de Commissie aan het begin van ieder voorzitterschap een beleidskader zouden moeten overeenkomen met de doelstellingen voor de betreffende periode (rekening houdende met het meerdere jaren bestrijkende werkprogramma van de Commissie); De wijze van functioneren van de Raad 23. is van mening dat de Raad zijn interne praktijken en procedures niet heeft weten aan te passen aan het aantal leden van de Unie en evenmin aan de toegenomen bevoegdheden in het kader van zijn wetgevende taken waardoor het karakter van de Unie zelf is veranderd; acht het dringend noodzakelijk, vooral met het oog op de uitbreiding, dat een dergelijke aanpassing plaatsvindt en doet te dien einde de volgende suggesties: 24. stelt voor de Europese opleiding van de nationale ambtenaren te verbeteren door hun de kans te bieden beroepservaring op te doen op het secretariaat-generaal van de Raad; Transparantie 25. verlangt dat wanneer de Raad optreedt als wetgever zowel de beraadslagingen als de stemmingen in het openbaar plaatsvinden; dringt er met name op aan dat aan het begin en aan het einde van iedere wetgevingsprocedure openbare debatten overeenkomstig artikel 8 van het reglement van de Raad plaatsvinden, en voorts dat artikel 9, lid 1 van het reglement waarin is bepaald dat de stemuitslag en de stemverklaringen van de leden van de Raad evenals de punten in de notulen die betrekking hebben op de goedkeuring van wetgevingsteksten openbaar moeten worden gemaakt, ten volle worden toegepast; is van oordeel dat belangrijke debatten over de politieke koersbepalingen en de gedachtewisseling over het jaarverslag van de Commissie en de andere periodieke verslagen van het uitvoerende orgaan of andere instellingen van de Unie eveneens openbaar moeten zijn; 26. acht het wenselijk dat de kandidaat-landen worden geraadpleegd over de structuur en het toekomstige functioneren van de Raad; 27. betreurt het dat veel voorzitterschappen van de Raad zichzelf "voorzitterschap van de Unie”noemden; wijst erop dat de Unie geen voorzitter heeft, maar dat elke instelling zijn eigen voorzitter heeft; verzoekt de Raad niet meer deze misleidende benaming te gebruiken; o o o 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 18 november 1999 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement over de benadering van de WTO-millenniumronde door de EU (1) , van 15 december 1999 over de derde ministersconferentie van de Wereldhandelsorganisatie in Seattle (2) en van 13 maart 2001 over de onderhandelingen inzake de ingebouwde agenda (3) , - onder verwijzing naar de slotverklaring van de studiebijeenkomst over "Handel, ontwikkeling en democratie: de noodzaak tot hervorming van de WTO”, die op 10/11 april 2001 in Brussel werd gehouden en naar de werkzaamheden van zijn Commissie industrie, externe handel, onderzoek en industrie inzake doorzichtigheid en democratie in WTO-verband;, 1. steunt de algemene onderhandelingsbenadering, zoals vastgelegd in het mandaat van de Raad voor de derde ministersconferentie van de WTO in Seattle, handhaaft en benadrukt zijn eisen aan deze conferentie; betuigt zijn steun aan een nieuwe ronde van multilaterale handelsonderhandelingen met een brede agenda ter stimulering van een duurzame economische groei, een versterking, ontwikkeling en hervorming van het op regels gebaseerde handelsstelsel en ter waarborging van een billijke verdeling van de voordelen die het biedt; 2. is van mening dat de terroristische aanslagen in de Verenigde Staten op lange termijn zwaarwegende gevolgen zullen hebben; veroordeelt alle vormen van internationaal terrorisme; onderstreept dat de WTO-leden zoals gepland bijeen moeten komen om aan de mondiale economie het krachtige en duidelijke signaal te geven dat de ontwikkeling in verband met handelsliberalisatie, die van wezenlijke betekenis is voor het economisch herstel en om noodzakelijke economische hervormingen op wereldniveau te steunen, zal doorgaan; is van oordeel dat bij de toekomstige WTO-activiteiten rekening moet worden gehouden met de toenemende gevolgen van de handelsregels op een breed scala aan punten van bezorgdheid bij het publiek; en dat het streven naar duurzaamheid op het gebied van het milieu, alsmede sociale en economische duurzaamheid en de verbintenis tot vermindering van de armoede en eerbiediging van de mensenrechten daarom moeten worden geïntegreerd in de doelstellingen en werkprogramma's van de WTO; 3. neemt nota van het feit dat de bezorgdheid die door de burgers van de EU en elders tot uitdrukking wordt gebracht over de rol van de WTO in hoofdzaak drie onderwerpen betreft: 4. meent dat de vierde ministersconferentie moet inspelen op de bezorgdheid van de burgers en dat derhalve allereerst afspraken moeten worden gemaakt over een onderhandelingsagenda waarin aandacht wordt geschonken aan onderwerpen zoals inclusiviteit, democratie en de band tussen handels- en niet-handelsthema's; wijst erop dat indien dit niet gebeurt de agenda door de burgers van de Europese Unie en het Europees Parlement moeilijk kan worden gesteund; De noden van de ontwikkelingslanden 5. is van oordeel dat de eerste prioriteit moet liggen bij de noden van de ontwikkelingslanden in het internationale handelsstelsel; blijft zeer bezorgd over het feit dat vele ontwikkelingslanden niet ten volle hebben gedeeld in de voordelen die voortvloeiden uit vorige handelsronden, alsmede over het feit dat zij vaak niet in staat zijn de nodige middelen op te brengen voor een volwaardige deelname aan de WTO-onderhandelingen en voor de verdediging van hun eigen rechten binnen de WTO; 6. dringt aan op een aanzienlijke vermindering door alle industrielanden van de belemmeringen voor de uitvoer van landbouwproducten uit de ontwikkelingslanden, die een weerspiegeling moet vormen van hun ontwikkelingsniveau; is van oordeel dat tijdelijke beschermingsmaatregelen voor ontwikkelingslanden moeten worden toegestaan om voor deze landen een gegarandeerde voedselaanvoer mogelijk te maken; 7. verwelkomt het streven van een groot aantal wereldleiders om de volgende handelsronde tot een ontwikkelingsronde te maken, en roept de leden van de WTO op om aandacht te schenken aan de bezorgdheid in de ontwikkelingslanden in verband met de uitvoering van de Uruguay-Ronde, met name op het gebied van intellectueel eigendom, gezondheidsvoorschriften, technische handelsbelemmeringen, antidumpingregels, vrijwaringsmaatregelen en regels inzake de mobiliteit van professionele werknemers uit de ontwikkelingslanden; roept op het voorbeeld van de EU te volgen en een tarief- en quotavrije toegang te bieden tot hun markten voor alle producten uit de minst ontwikkelde landen, met uitzondering van wapens; hun markten verder open te stellen voor de invoer van goederen en diensten uit ontwikkelingslanden, waaronder het elimineren van tariefpieken en tariefescalatie, tot versterking van capaciteitsvergrotingsmaatregelen om de ontwikkelingslanden in staat te stellen op voet van gelijkheid in de wereldeconomie te concurreren en ruimte te scheppen voor bepalingen voor een speciale en gedifferentieerde behandeling om ervoor te zorgen dat de ontwikkelingslanden de tijd krijgen zich toe te rusten voor de integratie in de wereldeconomie overeenkomstig hun uiteenlopende ontwikkelingsniveaus; 8. is ervan overtuigd dat een open, multilateraal handelsstelsel, aangevuld door technische bijstand voldoet aan de vraag van ontwikkelingslanden naar een duurzame economische ontwikkeling; begrijpt dat de ontwikkelingslanden huiverig staan tegenover verdere verplichtingen in het kader van de nieuwe ronde; verzoekt de WTO derhalve te werken aan een agenda voor economische en sociale ontwikkeling en met name aan een werkprogramma waarmee ontwikkelingslanden in staat worden gesteld te profiteren van de internationale handel, met inbegrip van maatregelen inzake gezondheid, onderwijs en de schuldenproblematiek, en te zorgen voor verwezenlijking van de armoededoelstellingen van de OESO voor 2015, verbetering van de infrastructuur en beperking van de internationale wapenhandel; is voorstander van het denkbeeld van "opt-out-solutions” voor ontwikkelingslanden, waarbij hun economische vooruitgang wordt gekoppeld aan de geleidelijke toepassing van het nieuwe pakket WTO-regels inzake investeringen en mededinging; Democratie en doorzichtigheid 9. doet een beroep op de WTO-ministersconferentie een ambitieuze agenda vast te stellen ter versterking van de democratie en openheid in de WTO en om ervoor te zorgen dat alle leden in staat zijn doeltreffend deel te nemen en een beroep kunnen doen op adequate beroepsmogelijkheden in geval van meningsverschillen; dat de grote meerderheid van de documenten snel op het Internet wordt gepubliceerd; dat de meeste bijeenkomsten, geschillenpanels en hoorzittingen van beroepsorganen in het openbaar plaatsvinden ter weerspiegeling van de paralegale aard van deze procedures; dat de organisatie meer openstaat voor de standpunten van andere internationale organisaties en van de civil society en dat de parlementaire controle wordt versterkt, zowel op het niveau van de WTO-leden als via de instelling van een parlementaire WTO-vergadering; 10. dringt nogmaals aan op een raadgevende Parlementaire Vergadering van de WTO die bestaat uit voor handel verantwoordelijke vertegenwoordigers van de parlementen van de WTO-leden; wijst erop dat de Parlementaire Vergadering van de WTO bijdraagt tot de democratische legitimiteit en doorzichtigheid van de WTO doordat de zorgen die bij de burger leven worden geformuleerd en ertoe bijdraagt dat zij een succesvolle internationale organisatie wordt; vraagt de bij de vierde WTO-ministerconferentie aanwezige parlementsleden een permanente werkgroep op te richten voor het opstellen van regels voor een parlementaire vergadering voor de WTO, teneinde deze regels voor te leggen aan de volgende bijeenkomst van parlementsleden tijdens de vijfde WTO-ministerconferentie in 2003; 11. verzoekt de WTO-leden en de WTO hun parlementsleden voldoende te steunen om deel te nemen aan de ontwikkeling van de parlementaire dimensie van de WTO; wijst op de noodzaak van een voorlopige infrastructuur voor de Paritaire Vergadering tot de WTO haar verantwoordelijkheden in dezen op zich neemt; biedt de voor dit doel noodzakelijke faciliteiten aan; Handel en milieu 12. dringt aan op mainstreaming van de milieubescherming door opneming daarvan in alle WTO-overeenkomsten en -activiteiten en wenst dat van de resultaten van een nieuwe ronde onder meer belangrijke nieuwe bepalingen, gericht op de bescherming van duurzaamheid op milieugebied, deel moeten uitmaken; tot de belangrijkste punten in dit verband behoren: de bescherming van multilaterale milieuovereenkomsten (MEA's) tegen ongerechtvaardigde aanvallen in WTO-procedures voor de beslechting van geschillen; bepalingen ter vergemakkelijking van programma's voor eco-etikettering die aan de WTO-regels voldoen; nauwere betrekkingen tussen de WTO en internationale milieuorganen; een grotere rol voor de ontwikkelingslanden in organen die normen vaststellen; financiële en technische steun om ontwikkelingslanden te helpen aan milieuvoorschriften te voldoen; het verder nadenken over de wijze waarop WTO-regels van toepassing zijn op procédés en productiemethodes (PPM's), alsmede op de wijze waarop de bewijslast inzake kwesties van milieu en openbare veiligheid bij de importlanden worden gelegd; Het voorzorgsbeginsel 13. is vooral ingenomen met het standpunt van de EU dat het voorzorgsbeginsel in de regelgeving van de WTO, en met name in artikel XX GATT, uitdrukkelijk moet worden opgenomen; 14. benadrukt de noodzaak van een geharmoniseerde definitie van het voorzorgsbeginsel, teneinde misverstanden of interpretatieverschillen te voorkomen; merkt op dat de definitie van het voorzorgsbeginsel, zoals dit op de conferentie over milieu en ontwikkeling in Rio werd goedgekeurd, een wereldwijd aanvaard model zou kunnen worden en dringt aan op erkenning van deze definitie binnen de WTO; er moet niet meer ruimte komen voor protectionistische maatregelen, maar meer duidelijkheid over wat wel en niet verenigbaar is met de WTO; Mededinging en investering 15. dringt er in dit verband op aan dat het mededingingsbeleid op de onderhandelingsagenda wordt geplaatst; onderstreept nogmaals de potentiële voordelen van bindende regels inzake concurrentie, met name voor het toezicht op fusies, kartels en het misbruik van dominerende posities; is van oordeel dat in een concurrentieovereenkomst volledig moet worden ingegaan op bezorgdheden in verband met het ontwikkelingsproces, waarbij erop gelet moet worden dat ontwikkelingslanden deel hebben aan de voordelen van de overeenkomst, zelfs wanneer zij aanvankelijk niet volledig deelnemen; 16. steunt het opzetten van een multilateraal juridisch kader van de WTO voor buitenlandse rechtstreekse investeringen teneinde buitenlandse investeerders meer juridische zekerheid te bieden en de ontvangende landen in de gelegenheid te stellen hun gewettigde doelen van duurzame economische ontwikkeling na te streven; dringt er derhalve op aan dat in dit kader ten eerste naar behoren rekening wordt gehouden met de belangen van ontwikkelingslanden en ten tweede dat investeringsbescherming wordt geplaatst in het economisch verband van mededingingswetgeving en beheersing van monopolies; Centrale arbeidsnormen 17. is ervan overtuigd dat een rechtvaardig mondiaal economisch stelsel sociale ontwikkeling en grondrechten moet bevorderen; erkent in dit verband de universele geldigheid van centrale arbeidsnormen voor het aanpakken van genderongelijkheid alsmede sociale en economische uitsluiting en om te komen tot een billijke verdeling van de voordelen van de handel tussen landen onderling en binnen landen; wenst niet de relatieve voordelen in twijfel te trekken van ontwikkelingslanden met lage arbeidslonen; wijst op het probleem de interactie tussen sociale en handelsproblemen zodanig aan te pakken dat met de belangen van alle betrokkenen rekening wordt gehouden; 18. verwelkomt de IAO-voorstellen voor het versterken van haar mechanismen ter waarborging van de eerbiediging van kernnormen; stemt in met de IAO-voorstellen voor een commissie inzake de sociale dimensie van de mondialisering en geeft zijn volledige steun aan het EU-voorstel voor een gezamenlijk forum van IAO en WTO over dit onderwerp; Goederen 19. is van mening dat een merkbare verdere verlaging van de tariefpercentages op industrieproducten en de afschaffing van tariefpieken en trapsgewijze tarifering noodzakelijk zijn om de wereld de zo noodzakelijke stimulans voor een duurzamer groei te geven; 20. erkent dat de EU zich heeft gehouden aan haar toezegging haar textielmarkt te openen, de quota te verhogen en de GATT-voorschriften geleidelijk toe te passen op de sector; wijst er met nadruk op dat bestaande overeenkomsten in de textiel- en kledingsector door alle WTO-leden moeten worden toegepast; pleit er in het kader van de WTO voor dat alles in het werk wordt gesteld om de markten verder te openen; Diensten 21. is van mening dat in de GATS-onderhandelingen moet worden gestreefd naar geleidelijk hogere niveaus van markttoegang, met inachtneming van de doelstellingen van het beleid van de landen en van de verschillende ontwikkelingsniveaus van de WTO-leden; is ervan overtuigd dat handelsbelemmeringen ook op andere gebieden moeten worden verminderd zonder dat dit invloed heeft op de bescherming van de consument en doelstellingen van het overheidsbeleid in de gezondheidszorg, het onderwijs en op cultureel gebied; herhaalt dat elk land het recht heeft maatregelen te treffen en regels op te stellen voor overheidsdienst en meer in het algemeen diensten van algemeen belang, en verzoekt om verduidelijking van die bepalingen van GATS, waarvan de tekst in dit verband tot ongerustheid heeft geleid; 22. onderstreept, de bijzondere rol van de Europese audiovisuele sector voor het behoud van het culturele pluralisme, een gezonde economie en de vrijheid van meningsuiting erkennend, opnieuw zijn verknochtheid aan de vrijheid van actie in de sfeer van het audiovisuele beleid welke bij de Uruguay-Ronde werd behaald; is van oordeel dat de GATS-regels inzake culturele diensten, met name in de audiovisuele sector, geen gevaar mogen vormen voor de culturele diversiteit en autonomie van de overeenkomstsluitende partijen van de WTO; Handel in landbouwproducten 23. onderstreept dat de onderhandelingen op landbouwgebied gericht moeten zijn op de vaststelling van regels die niet alleen billijk en marktgericht zijn, maar ook stroken met het recht van de WTO-leden een landbouwbeleid te voeren dat aan de eigen behoeften en omstandigheden is aangepast, waaronder, in de EU, het multifunctionele landbouwmodel; de handelsregels voor landbouwproducten moeten met name stroken met de duurzaamheid, milieubescherming, biodiversiteit, een veilige voedselvoorziening, voedselveiligheid en -kwaliteit, plattelandsontwikkeling, verlichting van de armoede en aandacht voor het welzijn van dieren, met inachtneming van de zorg van de ontwikkelingslanden dat deze punten geen aanleiding mogen zijn voor nieuwe protectionistische maatregelen; 24. wijst met nadruk op het belangrijke verschil tussen nationale landbouwsteun die de handel scheeftrekt en het soort subsidie dat geen handelsdistorsie veroorzaakt; verzoekt in het belang van de doorzichtigheid bijzonderheden beschikbaar te stellen over alle al dan niet rechtstreekse subsidies; erkent dat de sleutel van het hervormingsproces ligt in het geleidelijk verlaten van beleid dat handelsdistorsies veroorzaakt, waarbij de situatie van de verschillende sectoren in aanmerking wordt genomen; is tegelijkertijd van mening dat subsidies die kunnen variëren ten opzichte van de marktprijzen gedisciplineerder moeten worden benaderd; stelt dan ook voor op dergelijke steun aan producten die aanleiding zijn tot uitvoer van aanzienlijke omvang dezelfde beperkingstoezeggingen toe te passen als op exportsubsidie; is van mening dat de discipline inzake niet-productgerichte specifieke nationale steun verder moet worden uitgebreid en helder gedefinieerd; 25. bepleit, mits regels kunnen worden vastgesteld waarbij de niet op handelsgebied liggende doelstellingen van de EU en die van de ontwikkelingslanden worden beschermd, een geleidelijke overgang van landbouwsteun naar niet tot vervalsing op handelsgebied leidende ("green box”) vormen en een aanzienlijke vermindering van alle vormen van exportsteun voor landbouwproducten in de komende jaren, samen met een versterking van de mechanismen ter stabilisering van de wereldmarkten; constateert dat een uitbreiding van de vredesclausule noodzakelijk zal zijn om deze aanpassingen mogelijk te maken; Bescherming van intellectueel eigendom 26. wijst met nadruk op het belang van een doelmatige bescherming van intellectueel eigendom voor de kennismaatschappij; is echter doordrongen van de problemen die tal van ontwikkelingslanden ondervinden bij de tenuitvoerlegging van toezeggingen die zij hebben gedaan in het kader van de commerciële aspecten van intellectuele-eigendomsrechten (TRIPS) en verzoekt de WTO en de Commissie derhalve nogmaals om vergroting van de universele technische bijstand en financiële steun aan ontwikkelingslanden bij de tenuitvoerlegging van een doelmatig beleid inzake de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten; wijst met nadruk op het belang dat regels van oorsprong en handelsmerken hebben voor producenten en consumenten en verzoekt om uitbreiding ervan en de noodzakelijke opheldering in het kader van de WTO-voorschriften; 27. dringt aan op een nauwkeurig heronderzoek van het vervolg van TRIPS met het oog op de vergemakkelijking van de overdracht van kennis aan ontwikkelingslanden en de verbetering van de toegang tot geneesmiddelen; voor het waarborgen van de aanzienlijke technische steun voor de uitvoering van TRIPS waaraan veel ontwikkelingslanden behoefte hebben; verduidelijkende bepalingen over het verplicht aanvragen van vergunningen en parallelle import, waarbij de flexibiliteit van de TRIPS-overeenkomst wordt bevestigd en waarbij de mogelijkheden van deze flexibiliteit duidelijk worden gemaakt om ervoor te zorgen dat levensreddende geneesmiddelen tegen betaalbare prijzen in ontwikkelingslanden ter beschikking worden gesteld; dringt aan op de bescherming van traditionele kennis en wenst dat de overeenkomst strookt met de conventie inzake biodiversiteit (CBD) en het protocol inzake bioveiligheid; 28. steunt het EU-standpunt ten aanzien van de herziening van artikel 27, lid 3, letter b) van TRIPS dat bij het tegemoetkomen aan de bezorgdheid van de ontwikkelingslanden aandacht zal worden geschonken aan de ontwikkeling van passende internationale instrumenten voor het bereiken van de doelstellingen van de CBD en door middel van het vaststellen van maatregelen binnen het stelsel voor de intellectuele-eigendomsrechten; ondersteunt de wens van de EU om binnen de TRIPS-raad te beraadslagen over de relatie tussen de TRIPS en de conventie inzake biodiversiteit; is van oordeel dat, door toepassing van artikel 66, lid 2 van de TRIPS-overeenkomst door de EU en haar lidstaten serieuze, nog verder te ontwikkelen pogingen zijn ondernomen om de Europese industrie te stimuleren haar directe investeringen en de overdracht van technologie aan de minst ontwikkelde landen te ontwikkelen; Interne institutionele aspecten 29. verzoekt de Commissie voor en tijdens de ministersconferentie in Qatar en tijdens de onderhandelingen het Europees Parlement volledig op de hoogte te houden en op basis van de door het Parlement aangenomen resoluties, geregeld de wezenlijke elementen van de onderhandelingsstrategie van de EU te bespreken; behoudt zich het recht voor tijdens de nieuwe ronde aan de Commissie overeenkomstig artikel 97, lid 5 van zijn Reglement aanbevelingen te doen toekomen over de onderwerpen die behandeld worden, en verzoekt de Commissie aan deze aanbevelingen de nodige aandacht te schenken als voorwaarde voor instemming van het Parlement met het eindresultaat van de onderhandelingen; dringt erop aan te worden geraadpleegd over de resultaten van de nieuwe ronde, overeenkomstig de instemmingsprocedure, zoals bedoeld in artikel 300 van het EG-Verdrag; 30. dringt er bij de EU-delegatie en de lidstaten op aan om gedurende de ministersconferentie en bij de onderhandelingen een gesloten front te blijven vormen zodat de Commissie, als belangrijkste EU-onderhandelaar, het volledige gewicht van de EU bij de onderhandelingen tot gelding kan laten komen; 31. onderstreept de noodzaak dat bij het onderhandelingsproces tegenover het Parlement meer verantwoording wordt afgelegd, wenst dat de onderhandelaars van de Europese Commissie regelmatig aan parlementaire controle worden onderworpen en dringt tevens aan op een ruimere toegang tot de notulen van de Raad (met name van het zogenaamde comité 133); onderstreept dat er sinds de derde WTO-ministersconferentie geen institutionele of procedurele hervormingen zijn geweest in de manier waarop het EU-handelsbeleid wordt geformuleerd; betreurt het feit dat de lidstaten van de EU op de afgelopen IGC geen passende maatregelen hebben genomen tot wijziging van artikel 133 van het Verdrag om het Europees Parlement meer bevoegdheden in het gemeenschappelijk handelsbeleid van de EU te geven en op die wijze de politieke en publieke legitimiteit van het EU-handelsbeleid te vergroten; o o o 32. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de directeur-generaal van de WTO. Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 4 mei 1999 over multilaterale handelsbetrekkingen: de Europese Unie en haar partnerlanden in het kader van de ontwikkelingssamenwerking (1) , van 18 november 1999 over de Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de benadering van de WTO-millenniumronde door de EU ( COM (1999)331 - C5-0155/1999 - 1999/2149 (COS) ) (2) , van 15 december 1999 over de derde ministeriële conferentie van de Wereldhandelsorganisatie te Seattle (3) en van 13 maart 2001 over de onderhandelingen die in het kader van de WTO worden gevoerd (4) , - gezien het feit dat op 26 oktober 2000 in het Europees Parlement een stuurgroep "parlementaire vergadering van de WTO” is ingesteld en dat reeds verschillende voorbereidende vergaderingen hebben plaatsgevonden; dat in Doha (Qatar) een parlementaire conferentie zal worden gehouden en dat deze stuurgroep het grootste deel van de coördinatie voor de conferentie in Doha op zich neemt, - gelet op artikel 163 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie ( A5-0331/2001 ), A. overwegende dat de internationale handel in sterke mate heeft bijgedragen tot de schepping van werkgelegenheid en welvaart, maar dat de voordelen niet gelijkelijk zijn verdeeld; dat het aandeel van de ontwikkelingslanden in de wereldhandel is teruggelopen en dat een groot aantal ontwikkelingslanden te maken heeft met exportproblemen, zoals hoge tarieven, quota's en een beperkte capaciteit op het gebied van de informatie- en communicatietechnologie, B. overwegende dat moet worden gewerkt aan een vrijere, maar ook eerlijkere en duurzame wereldhandel in het kader van het multilaterale handelssysteem onder een hervormde WTO, dat alleen een op regels gebaseerd stelsel ervoor kan zorgen dat de daaruit voortvloeiende voordelen in vrede en op billijke wijze ten goede komen aan alle naties en dat internationale regels en instellingen nodig zijn om de raakpunten tussen handel en andere zaken zoals milieu, gezondheid of sociale voorwaarden te regelen, C. overwegende dat het multilaterale handelsstelsel gebaseerd is op de regels van de in 1947 opgerichte GATT; overwegende dat in de preambule van de GATT wordt verklaard dat de betrekkingen op economisch en handelsgebied gericht moeten zijn op verhoging van de levensstandaard en verwezenlijking van volledige werkgelegenheid, dat in de overeenkomst verklaard wordt dat de verwezenlijking van deze doelstellingen bijzonder dringend is voor de minder ontwikkelde partijen, en dat hieraan in de preambule van de overeenkomst van 1994 tot oprichting van de WTO is toegevoegd dat deze doelstellingen moeten worden nagestreefd overeenkomstig de doelstelling van duurzame ontwikkeling, teneinde het milieu te beschermen en te behouden, D. overwegende dat de oprichting van de WTO na de afsluiting van de Uruguay-ronde in 1994 geleid heeft tot een ingrijpende wijziging van het multilaterale handelsstelsel omdat de WTO-bevoegdheden tot een groot aantal nieuwe onderwerpen werden uitgebreid en de discipline werd versterkt door de invoering van een systeem van effectieve sancties, E. overwegende dat er grote behoefte bestaat aan uitbreiding van de participatie van de wetgever in en zijn invloed op de werkzaamheden van internationale organisaties als de WTO, F. overwegende dat de belangrijkste functie van de WTO is haar leden een institutioneel kader te verschaffen voor besprekingen, voor de beslechting van geschillen en voor onderhandelingen, zowel op bilateraal als op multilateraal niveau, G. overwegende dat de WTO een intergouvernementele organisatie is die in beginsel volledig geleid wordt door haar lidstaten, maar dat een deel van hen wordt gemarginaliseerd door niet-inclusieve werkmethoden of hun afwezigheid of hun zwakke vertegenwoordiging in Genève met name als gevolg van onvoldoende technische bijstand en financiële middelen, H. overwegende dat de tenuitvoerlegging van de Uruguay-overeenkomsten geleid heeft tot grote teleurstelling in de ontwikkelingslanden vanwege de respectieve voorwaarden voor toepassing van de overeenkomsten door de geïndustrialiseerde landen en de ontwikkelingslanden, de kosten van de toepassing van bepaalde overeenkomsten en de niet-deelname van vele ontwikkelingslanden aan de uitwerking van de besluiten in de WTO, I. overwegende dat de directeur-generaal van de WTO onlangs het initiatief heeft genomen tot de oprichting van een raadgevende groep van deskundigen die belast is met het uitwerken van hervormingsvoorstellen, J. overwegende dat de eerste jaren van de werking van de WTO geleid hebben tot ernstige bezorgdheid binnen de publieke opinie die bij de conferentie in Seattle tot uiting werd gebracht over de mate waarin in de handelspolitiek rekening gehouden wordt met zaken als milieubescherming, eerbiediging van het voorzorgsbeginsel, eerbiediging van sociale voorwaarden, toegang tot medicijnen voor dragers van het aids-virus in ontwikkelingslanden, of met betrekking tot de grenzen van de logica van het verhandelen van of het verlenen van octrooien op levende organismen, K. gezien het voorstel van 11 juni 2001 van de directeur-generaal van de IAO om een commissie inzake de sociale dimensie van de mondialisering op te richten die na het definitieve besluit van de IAO in 2001 zal worden geïnstalleerd, L. overwegende dat sommige bepalingen van de overeenkomst over diensten moeten worden verduidelijkt om duidelijk te maken dat de WTO-regels de lidstaten niet het recht ontnemen om zelf regels vast te stellen en op te treden als het om diensten van algemeen belang gaat, M. overwegende dat de bezorgdheid van het grote publiek over de WTO gevoed wordt door de angst dat de handel op grond van de WTO-regels alle overige legitieme overheidsdoelstellingen kan domineren en het democratiseringsproces zelf kan ondermijnen, N. overwegende dat in artikel 177 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap melding wordt gemaakt van de solidariteit met de ontwikkelingslanden en dat de Europese Unie derhalve doeltreffend moet bijdragen tot de definitie van de contouren van een goed bestuur voor de ontwikkeling, hetgeen een snelle hervorming van de WTO-regels impliceert, 1. stelt vast dat het wereldhandelsstelsel op dit moment te lijden heeft onder ongelijke participatie, de ongelijke mate waarin landen profiteren van de wereldhandel, de onduidelijkheid van sommige regels en de weerslag ervan op niet-handelskwesties, het gebrek aan interne en externe transparantie en de geringe betrokkenheid van de parlementen en de civil society bij de werkzaamheden van de WTO; onderstreept nadrukkelijk dat er een bredere hervorming vereist is dan die welke tot nu toe heeft plaatsgevonden; 2. merkt op dat de WTO niet de enige component van het wereldhandelssysteem is; is van mening dat dezelfde beginselen van openheid en democratie pari passu dienen te gelden voor plurilaterale, regionale en bilaterale handelsovereenkomsten en verzoekt de Commissie deze beginselen bij al haar bilaterale en internationale handelsbesprekingen in acht te nemen; Legitimiteit, gelijke deelname, interne transparantie, versterking van de capaciteit 3. herinnert eraan dat de democratische legitimiteit van de WTO, een intergouvernementele organisatie, in de eerste plaats gebaseerd is op het beginsel van gelijke deelname aan de besluitvorming van alle lidstaten; stelt echter vast dat 24 ontwikkelingslanden niet beschikken over een permanente vertegenwoordiging in Genève en dat vele andere slechts over zeer beperkte delegaties beschikken waardoor zij niet alle werkzaamheden kunnen volgen die hun aangaan; is van mening dat er dringend iets moet worden gedaan aan deze marginalisering en dat ervoor gezorgd moet worden dat alle leden daadwerkelijk deelnemen aan de werking en de besluitvorming van de WTO; 4. stelt tevens vast dat veel onderhandelingen binnen dezelfde beperkte werkgroepen plaatsvinden waarvan de arme landen de facto uitgesloten zijn; 5. is bezorgd over de problemen die de minst ontwikkelde landen die geen lid van de WTO zijn en zich in de toetredingsfase bevinden, ondervinden en over de eisen die aan deze landen worden gesteld omdat deze hoger zijn dan die welke voor de huidige WTO-leden gelden; verzoekt de Commissie haar voorstel inzake een versnelde toetredingsprocedure (fasttrack) opnieuw in te dienen; 6. verzoekt de Commissie en de EU-lidstaten de pogingen van de ontwikkelingslanden te steunen om gezamenlijke regionale permanente vertegenwoordigingen bij de WTO op te richten en in die zin hun steun aan de ACS-landen te handhaven en aan centra als de "WTO-rechtswinkel”; 7. verzoekt de Commissie in internationale organisaties, met name in het kader van de WTO, de samenhang tussen economische ontwikkeling, handelsregulering en de ontwikkeling van sociale competentie op nationaal niveau sterker te benadrukken en hierover in het voorjaar van 2002 een verslag aan het Europees Parlement voor te leggen, waarin het verband tussen de handelstheorie in het licht van de sociale competentie en het duurzaam karakter van de handel wordt onderzocht, 8. verzoekt de Commissie namens de Europese Unie voor te stellen de handelstechnische bijstand te rationaliseren, de lacunes met betrekking tot de ontwikkelingslanden vast te stellen, het budget van de WTO te verhogen met een bijdrage van ieder land naar rato van zijn aandeel in de wereldhandel, om alle WTO-leden in staat te stellen over een eerlijke vertegenwoordiging in Genève te beschikken en aanzienlijk meer geld ter beschikking te stellen voor de technische bijstand aan de ontwikkelingslanden en met name aan de minst ontwikkelde landen; 9. verzoekt om de toezegging van de WTO dat de maatregelen worden gecoördineerd om de ontwikkelingslanden te helpen belemmeringen voor de groei van de handel van deze landen, zoals informatiestromen, de bescherming van eigendomsrechten, instellingen voor een doeltreffende terugbetaling van leningen, toegang tot het rechtsstelsel voor armen en ongeletterden, toegang tot open bankrekeningen, een niet-bureaucratische wijze van registratie van bedrijven en partnerschappen en het ontbreken van kleine businessclubs op dorps- en districtsniveau die naast de besluitvormers op nationaal niveau problemen kunnen oplossen, uit de weg te ruimen; 10. verzoekt, in afwachting van een permanente vertegenwoordiging van alle leden te Genève, om versterking van het bestaande systeem voor vroege waarschuwing zodat leden zonder vertegenwoordiging tijdig op de hoogte worden gesteld van nieuwe onderhandelingen of van besluiten die worden voorgelegd aan bepaalde instanties, en zij zich erop kunnen voorbereiden en dat de WTO-vergaderingen zodanig worden geprogrammeerd dat alle delegaties, zelfs de allerkleinste, eraan kunnen deelnemen of er vertegenwoordigd kunnen zijn; dringt erop aan dat alle leden kunnen beschikken over de verslagen van de vergaderingen van de instanties (raden, comités, werkgroepen, enz.) waaraan zij niet hebben kunnen deelnemen en over alle benodigde informatie om de lopende werkzaamheden in de verschillende organen te kunnen volgen; 11. wenst dat de bepalingen over bijzondere en gedifferentieerde behandeling in de handelsakkoorden met betrekking tot de bevordering van bepaalde specifieke belangen van de ontwikkelingslanden en het verlenen van technische bijstand aan deze landen daadwerkelijk en doeltreffend worden toegepast; 12. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de programma's voor technische bijstand en versterking van de capaciteit in het "Geïntegreerde Kader” de minst ontwikkelde landen niet alleen steunen om de overeenkomsten toe te passen, maar hen ook in staat stellen om vanuit het oogpunt van hun eigen ontwikkelingsstrategie hun belangen beter te behartigen in de onderhandelingen en druk uit te oefenen op de formulering van de handelspolitiek; dringt erop aan dat de versterking van analytische vermogens in de eerste fasen van nieuwe multilaterale handelsonderhandelingen als urgente kwestie wordt aangepakt; 13. constateert dat het TRIPS-akkoord het enige WTO-akkoord is dat substantiële bepalingen omvat die de lidstaten van de WTO, net als bij een richtlijn, aansporen hun nationale wetgeving te veranderen op een gebied dat onder hun bevoegdheid valt; 14. verzoekt de Commissie toe te zien op de versterking van de coördinatie van de technische bijstand aan de ontwikkelingslanden door de multilaterale en bilaterale donorlanden, met name de EU-lidstaten; 15. beschouwt het systeem voor de beslechting van geschillen van de WTO als een uitermate essentieel onderdeel van het multilaterale handelsstelsel en de internationale betrekkingen; is bezorgd over het toenemend aantal geschillen en is ervan overtuigd dat de politieke betrekkingen tussen landen niet volledig vervangen kunnen worden door judiciële betrekkingen en verzoekt de partijen naar politieke oplossingen en compromissen te streven; stelt in dit verband voor artikel 7 van de overeenkomst over de beslechting van geschillen te herzien om op tijdelijke basis compensatieregelingen te stimuleren in plaats van naar het sanctiewapen te grijpen; 16. benadrukt dat er grote ongelijkheid tussen de lidstaten bestaat met betrekking tot het sanctiemechanisme in de regeling voor de beslechting van geschillen; stelt derhalve een herziening voor van artikel 7 van de overeenkomst voor de beslechting van geschillen ter stimulering van het gebruik van financiële compensatieregelingen om deze ongelijkheden op te heffen; 17. beschouwt de voorstellen van de Europese Commissie van 26 juli 2000 aan de Algemene Raad van de WTO met betrekking tot de verbetering van de werking en de transparantie als een eerste aanzet die nader moet worden uitgewerkt met het oog op de vierde ministeriële conferentie in november 2001; 18. vreest dat gebrek aan helderheid in sommige delen van de WTO-overeenkomsten ertoe geleid heeft dat voor de interpretatie en verduidelijking van overeenkomsten te sterk vertrouwd is op de procedure voor de beslechting van geschillen; dringt daarom aan op overeenkomsten met meer duidelijkheid, zodat de geschillenprocedure voorspelbaarder kan functioneren op basis van teksten waarover door de regeringen is onderhandeld en die door de parlementen zijn geratificeerd; 19. dringt erop aan dat de EU aan de andere leden voorstelt duidelijke regels vast te stellen voor informele raadplegingen: deze moeten worden geïnitieerd door de voorzitter van een WTO-instantie of zijn directeur-generaal, de agenda en de deelnemerslijst moeten worden bekendgemaakt aan alle leden en geen enkel land mag worden uitgesloten als het te kennen heeft gegeven aanwezig te willen zijn; dringt erop aan dat alle delegaties voldoende tijd krijgen voor overleg met hun hoofdsteden; er moet over de resultaten formeel verslag worden uitgebracht aan de bevoegde organen van de WTO en dit verslag moet aan alle leden moeten worden toegezonden; daarmee zou een beter evenwicht worden bereikt tussen transparantie en efficiëntie; 20. onderstreept het belang van een intellectuele-eigendomsysteem dat de overdracht van technologie naar de ontwikkelingslanden bevordert met name in het kader van de kennismaatschappij; is zich evenwel terdege bewust van de moeilijkheden die veel ontwikkelingslanden ondervinden bij de uitvoering van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS) en herhaalt derhalve zijn verzoek aan de WTO en de Commissie om in dit verband uitgebreide technische bijstand aan de ontwikkelingslanden te blijven verlenen en vraagt tevens om een nauwkeurig heronderzoek van de gevolgen van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS) voor de ontwikkelingslanden, waaronder het effect op de technologieoverdracht, toegang tot geneesmiddelen en de bescherming van traditionele kennis; wenst dat ook wordt onderzocht in hoeverre deze overeenkomst strookt met de Conventie inzake biodiversiteit en het Protocol over bioveiligheid; Externe transparantie en opening 21. is van mening dat transparantie met betrekking tot het opstellen en voeren van handelspolitiek een legitieme eis is van samenleving, burgers en parlementsleden; 22. benadrukt dat in de WTO een algemene regel van openheid dient te gelden, het merendeel van de documenten toegankelijk moet zijn met name via de website van de WTO en steunt het voorstel van de Commissie om de documenten, verslagen en besluiten te publiceren; 23. is van mening dat waarnemers van andere multilaterale organisaties en NGO's de vergaderingen van alle WTO-instanties moeten kunnen bijwonen, volgens dezelfde accrediteringsprocedures als gehanteerd worden in andere internationale organisaties; is van mening dat ook gebruik gemaakt zou kunnen worden van videoconferenties (webcasting); 24. is van mening dat de NGO's schriftelijk of mondeling analyses en voorstellen moeten kunnen doen toekomen aan de verschillende instanties van de WTO, op nader door deze instanties (Algemene Raad, overige raden, comités, enz.) vast te stellen voorwaarden, zoals gebruikelijk is in andere internationale instellingen; verzoekt de lidstaten van de WTO derhalve ervoor te zorgen dat een behoorlijke democratische verantwoordingsplicht gewaarborgd is; 25. is er voorstander van dat in de procedure voor de beslechting van geschillen de inhoudelijke vergaderingen met de partijen (substantive meeting with the parties) van de speciale groepen en de beroepsinstantie, gezien het jurisdictionele karakter van de procedure, voortaan toegankelijk moeten zijn voor het publiek, zoals gebruikelijk is bij hoorzittingen van een rechtbank en dat de documenten die worden ingediend door de partijen ter beschikking van het publiek moeten worden gesteld, met uitzondering van sporadische gevallen waarin geheimhouding gerechtvaardigd is; verzoekt om oprichting van een met begrotingsmiddelen van de WTO gefinancierd rechtsbijstandsbureau om de minst goed vertegenwoordigde landen te helpen toe te treden tot het geschillenorgaan; 26. is er voorstander van dat in de procedure voor de beslechting van geschillen uitdrukkelijk bepaald wordt dat speciale groepen "amicus curiae” (of "amicus briefs”) kunnen ontvangen van NGO's, met name over sociale of milieuzaken, maar dat de lengte, de status en de ontvankelijkheid van dergelijke bijdragen nauwkeurig moeten worden omschreven om de legitieme rechten van de ontwikkelingslanden tijdens de beslechting van geschillen te beschermen, te voorkomen dat de procedure nodeloos complex wordt en er tevens op toe te zien dat dit geen middel wordt om particuliere commerciële belangen te dienen; 27. stelt dat sommige externe organen, zoals de "Codex Alimentarius”, waarbij de WTO extern advies inwint, ook een radicale hervorming behoeven om het vertrouwen van het publiek te herstellen en aan elementaire normen inzake openheid te voldoen; Parlementaire en openbare controle en parlementair forum 28. stelt opnieuw voor een parlementaire vergadering binnen de WTO in te stellen met raadgevende bevoegdheden en draagt zijn delegatie bij de ministeriële conferentie van de WTO te Doha op in nauwe samenwerking met de overige parlementaire instanties en organisaties een ontmoeting te organiseren van de aanwezige parlementsleden om dit initiatief te bevorderen; 29. is van mening dat deze vergadering regelmatig schriftelijke en mondelinge verslagen van de WTO moet ontvangen en voorstellen aan de Algemene Raad of andere organen van de WTO moet kunnen voorleggen; dat deze vergadering een forum moet bieden waarop het handelsbeleid kan worden onderworpen aan bredere controle en aan een debat met de samenleving als geheel; 30. verzoekt de WTO-leden en de WTO hun parlementariërs voldoende steun te geven om deel te nemen aan de ontwikkeling van de parlementaire dimensie van de WTO; onderstreept dat er behoefte is aan een voorlopige infrastructuur voor de parlementaire vergadering, totdat de WTO haar verantwoordelijkheid op dit punt neemt, en biedt tegelijkertijd de nodige voorzieningen voor dit doel aan; 31. is van mening dat vanuit een oogpunt van democratie de belangrijkste maatregel ter versterking van de capaciteit erin bestaat de WTO-leden te helpen bij het ontwikkelen van een democratische en pluralistische benadering van de formulering van handelsbeleid en een daadwerkelijk toezicht op het handelsbeleid; verzoekt de EU andere WTO-leden aan te moedigen om gezamenlijk een beginselverklaring op te stellen met betrekking tot openheid en democratie bij de opstelling van handelsbeleid; verzoekt het WTO-secretariaat richtsnoeren te ontwikkelen en te verspreiden inzake de beste praktijken op het gebied van openheid, raadpleging en pluralisme bij de formulering van handelsbeleid; 32. is tevens van mening dat het van belang is het politieke debat in de nationale parlementen en in bestaande regionale vergaderingen te ontwikkelen en onderstreept daarom de centrale betekenis van de deelname van parlementariërs aan het besluitvormingsproces om daadwerkelijke democratische controle te kunnen uitoefenen; 33. stelt vast dat er binnen de Europese Unie ten aanzien van de handelspolitiek nog altijd een geringe democratische legitimiteit bestaat omdat het Europees Parlement overeenkomstig artikel 133 van het EG-Verdrag niet wordt betrokken bij de vaststelling en controle van de gemeenschappelijke handelspolitiek; 34. verzoekt de lidstaten derhalve nogmaals de bepalingen van het EG-Verdrag betreffende de gemeenschappelijke handelspolitiek zodanig te herzien dat de volledige samenwerking en medebeslissing van het Europees Parlement op dit gebied worden gewaarborgd, zodat het wordt geraadpleegd over aan de Commissie te verlenen onderhandelingsmandaten, zijn vertegenwoordigers toegang krijgen tot comité 133 en het zijn instemming moet verlenen aan alle handelsakkoorden; 35. is van mening dat de Regeling inzake toetsing van het handelsbeleid (MEPC) in haar huidige vorm niet beantwoordt aan de behoeften van een geïnformeerd publiek debat; spreekt zich derhalve uit voor een zodanige hervorming van de MEPC dat ook de gevolgen van handelsmaatregelen voor maatschappij, milieu en ontwikkeling worden bekeken en geëvalueerd wordt hoe het handelsbeleid wordt geformuleerd en gecontroleerd, met inbegrip van de rol van de parlementen en de samenleving; wenst tevens dat parlement en de diverse maatschappelijke geledingen aan het toetsingsproces kunnen deelnemen; 36. is van mening dat de regels, in verband met de legitimiteit van de WTO, niet mogen verhinderen dat afzonderlijke WTO-lidstaten een ambitieus beleid voeren en dat het hun parlementen vrij staat legitieme wetgeving aan te nemen op het gebied van volksgezondheid, milieubescherming en consumentenbescherming, alsmede op cultureel gebied en op het gebied van het onderwijs, maar dat dergelijke beleidsmaatregelen niet mogen leiden tot het willekeurig opwerpen van handelsbelemmeringen, wanneer deze voor het bereiken van openbare beleidsdoelen niet noodzakelijk zijn; 37. dringt in dit verband aan op een herziening van de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen (SPS), zodat gemakkelijker een beroep gedaan kan worden op het voorzorgsbeginsel om restrictieve, non-discriminerende maatregelen te treffen zolang er in afwachting van wetenschappelijk bewijs een gevaar bestaat voor de volksgezondheid dat verband houdt met een levensmiddel en/of een productiemethode; 38. dringt aan op een verduidelijking van de reikwijdte van de Algemene overeenkomst inzake de handel in diensten (AGCS) om te garanderen dat diensten van algemeen nut en sociale diensten onder de legitieme bevoegdheid van de regeringen bijven ressorteren en verzoekt de Commissie een politieke verklaring af te leggen waarin ondubbelzinnig de bescherming van de openbare en sociale diensten die vallen onder de bevoegdheid van de regio's, wordt gewaarborgd; 39. is verontrust door de rechtstreekse en ernstige gevolgen van bepaalde geschillen voor derden (met name KMO's en consumenten), daar ondernemingen als gevolg van het feit dat het WTO-recht niet rechtstreeks van toepassing is, momenteel nauwelijks over rechtsmiddelen beschikken om organen van een staat (of statengemeenschap) aansprakelijk te stellen als in een WTO-procedure voor de beslechting van geschillen wordt aangetoond dat deze onrechtmatig hebben gehandeld; verzoekt de Commissie er, in samenwerking met de Raad, in het kader van de WTO, maar ook binnen de EU, naar te streven deze leemte onverwijld te verhelpen, 40. is voorstander van een herziening van de functie-eisen voor de werving van leden van de speciale groepen en de beroepsinstantie om over een breder scala te beschikken van bevoegdheden, met name met betrekking tot de interferentie met niet-handelszaken; Coherentie en nieuwe internationale structuur 41. dringt erop aan dat de betrekkingen tussen de WTO en de overige multilaterale organisaties worden versterkt, met name met de organisaties die bevoegd zijn op het gebied van sociale en milieunormen; dat aan hen de waarnemersstatus wordt toegekend binnen de WTO en dat wordt vastgesteld op welke wijze zij kunnen deelnemen aan de werkzaamheden van de WTO-organen; verzoekt om opstelling van duidelijke regels inzake de relatie tussen WTO-verdragen en multilaterale milieuovereenkomsten, zodat WTO-regels geen belemmering vormen voor de uitvoering van zulke milieuovereenkomsten; 42. benadrukt dat de fundamentele arbeidsnormen moeten worden geëerbiedigd; verzoekt de IAO en haar lidstaten bij schending van deze rechten krachtiger gebruik te maken van de disciplinaire mogelijkheden van deze organisatie; stelt vast dat de IAO-statuten het opleggen van handelssancties toestaan; herinnert eraan dat de IAO de exclusieve bevoegdheid moet hebben om handelssancties in verband met de schending van fundamentele arbeidsnormen goed te keuren en verzoekt de WTO duidelijk te maken dat handelssancties die ingevolge een besluit van de IAO inzake schending van arbeidsrechten zijn opgelegd, niet als onverenigbaar met de WTO-verdragen aangemerkt kunnen worden; dringt aan op een plurilateraal akkoord in WTO-verband over maatregelen ter bevordering van de eerbiediging van de door de IAO vastgestelde fundamentele arbeidsnormen; 43. eist dat de procedure voor de beslechting van geschillen herzien wordt om ervoor te zorgen dat, in gevallen waarin niet-handelskwesties die onder andere internationale overeenkomsten vallen in het geding zijn, de speciale groepen of de beroepsinstantie advies inwinnen bij de bevoegde internationale organisaties en dat dit advies openbaar wordt gemaakt en als bijlage bij de uitspraak wordt gevoegd; 44. eist dat binnen de WTO en de Verenigde Naties wordt nagedacht over nieuwe relaties tussen de internationale organisaties om te zorgen voor coherentie van het internationale regulerende beleid; stelt dat er derhalve een beter evenwicht tussen de internationale normen tot stand moet worden gebracht en dringt er in dit verband op aan dat er een nieuwe WTO-overeenkomst inzake multilaterale milieuovereenkomsten wordt gesloten die het onmogelijk zou maken legitieme handelsmaatregelen die in zulke milieuovereenkomsten zijn opgenomen, via de WTO aan te vechten; verzoekt de Commissie een onderhandelingsthema te maken van de relatie tussen de WTO-procedure voor geschillenbeslechting enerzijds en dergelijke procedures in het kader van internationale overeenkomsten anderzijds en ervoor te zorgen dat in de WTO-procedure voor geschillenbeslechting een beroep kan worden gedaan op andere verplichtingen, bijvoorbeeld op grond van multilaterale milieuovereenkomsten; 45. beveelt in dit verband een versterking aan van de met de handel verband houdende bevoegdheden van andere internationale organen, zoals de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO), de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom (WIPO), de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO), de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de secretariaten van de multilaterale milieuakkoorden met name om handelsbelangen beter te laten sporen met de internationale milieu-, volksgezondheids- en sociale regels; wenst dat het voorzorgsbeginsel op het gebied van milieu- en consumentenbescherming een integrerend bestanddeel van de WTO-voorschriften wordt; 46. eist dat de doelstellingen van uitroeiing van armoede, bevordering van billijke en duurzame ontwikkeling en milieubescherming op de vierde ministeriële conferentie te Doha (Qatar) uitdrukkelijk vermeld worden in de preambule van de overeenkomst tot oprichting van de WTO; 47. verzoekt de Commissie met het oog op de vierde ministeriële conferentie van de WTO te Doha (Qatar) voor te stellen een werkgroep op te richten binnen de WTO die zo spoedig mogelijk voorstellen moet indienen bij de Algemene Raad en de lidstaten voor de hervorming van de werking van de WTO; o o o 48. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, aan de parlementen van de lidstaten, alsmede aan de lidstaten van de WTO bijeen op de vierde ministeriële conferentie van de WTO te Doha. Het Europees Parlement, - gezien het op 4 mei 2001 door de Raad overeenkomstig punt 40 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 voorgelegde jaarverslag 2000 over de voornaamste aspecten en de fundamentele keuzen van het GBVB, met inbegrip van de financiële gevolgen ervan voor de algemene begroting der Europese Gemeenschappen (C5-0194/2001 ), - gelet op artikel 21 van het EU-Verdrag en de artikelen 103, lid 3, en 163 van zijn Reglement, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2000 over de bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid geboekte vooruitgang (1) , - gezien het verslag van de Europese Raad aan het Europees Parlement over de vorderingen van de Europese Unie in het jaar 2000 voorgelegd overeenkomstig artikel 4 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, - gezien het verslag van het voorzitterschap voor de Europese Raad van Göteborg over het Europees veiligheids- en defensiebeleid (9526/1/01), - gezien het door de Europese Raad van Göteborg goedgekeurde programma van de Europese Unie ter voorkoming van gewelddadige conflicten (9537/1/01), - gelet op de conclusies en het actieplan van de Buitengewone Europese Raadszitting van 21 september 2001 en gelet op resolutie 1368 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, - gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid ( A5-0332/2001 ), A. in het licht van de verschrikkelijke terreuraanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten en de nieuwe veiligheidssituatie die daardoor is ontstaan, B. overwegende dat na de Europese Raad van Nice nieuwe besluitvormingsstructuren in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB) zijn geschapen, C. overwegende dat de Commissie ernaar streeft traditionele communautaire instrumenten aan te passen aan de vereisten van een doelmatig en samenhangend buitenlands beleid van de Europese Unie en dat zij in dit verband onder meer "EuropeAid” heeft geschapen, dat tot doel heeft alle samenwerkingsprogramma's van de EU, met inbegrip van de ontwikkelingshulp, te beheren, dat zij het "Snellerreactiemechanisme ("Rapid Reaction Mechanism” (RRM)) dat startfinanciering dient te bieden voor civiele maatregelen voor crisisbeheersing in het leven heeft geroepen of voor maatregelen voor het creëren van een geïntegreerde buitenlandse dienst, D. overwegende dat de Raad bereid is budgettaire besluiten inzake buitenlandse steun van de Unie sterker dan tot dusver af te stemmen op vooraf overeengekomen beleidsdoelstellingen en -prioriteiten en hierover ieder jaar in januari een dienovereenkomstig oriënterend debat te voeren, E. overwegende dat in het kader van het EVDB structuren voor civiele en militaire crisisbeheersing zijn geschapen, maar dat de beschikbaarstelling van het geplande militair vermogen overeenkomstig de in Helsinki vastgelegde prioritaire doelstelling ("headline goal”) vertraagd is, F. in de verwachting dat EU en NAVO overeenstemming zullen bereiken over gemeenschappelijke planning van operaties en het beschikbaar stellen van NAVO-instrumenten en -vermogens, waarbij de autonomie van beide organisaties op het vlak van de besluitvorming gewaarborgd wordt, G. overwegende dat de eerste officiële ministeriële bijeenkomst EU/NAVO op 30 mei 2001 in Boedapest heeft plaatsgevonden, en dat de samenwerking tussen de EU en de NAVO bij de crisisbeheersing in de westelijke Balkan, in het bijzonder in Zuidelijk Servië en de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië, goed verloopt, H. overwegende dat de Europese Raad van Göteborg een EU-programma heeft goedgekeurd ter voorkoming van gewelddadige conflicten, en instemmende met de nieuwe benadering van de EU na Nice om haar toekomstige buitenlandse beleid op de twee pijlers "conflictpreventie” en "crisisbeheersing” (civiel en militair) te baseren, I. verwijzende naar zijn reeds eerder geuite verzoek aan de Commissie en de Raad om naar aanleiding van het jaarlijkse debat over het GBVB ook een jaarverslag voor te leggen over de vooruitgang die is geboekt op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing met civiele middelen; benadrukkende dat dit verslag een kwalitatieve beoordeling van de ter plekke daadwerkelijk geboekte vooruitgang dient te omvatten en niet alleen een opsomming van de genomen maatregelen, J. overwegende dat het sturen van Waarnemersmissies van de Europese Unie (EUMM) naar gebieden in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, alsook de monitoring door Europese waarnemers in de bezette gebieden in het Midden-Oosten als belangrijke bijdrage van de EU moeten worden beschouwd aan de opbouw van vertrouwen tussen de bij de desbetreffende conflicten betrokken partijen, K. overwegende dat de doelmatigheid van gemeenschappelijke strategieën moet worden verbeterd, waarbij een sterkere nadruk moet worden gelegd op praktische maatregelen; onderstrepende dat deze zo doelgericht moeten worden uitgevoerd dat de mogelijkheid van meerderheidsbeslissingen bij de goedkeuring van gemeenschappelijke standpunten en maatregelen kan worden benut, L. overwegende dat de trojka onder het Zweedse voorzitterschap begin mei 2001 een bezoek heeft gebracht aan Noord-Korea met het doel de op gang gekomen ontspanning tussen Noord- en Zuid-Korea niet in het slop te laten geraken en van de zijde van de Europese Unie een steentje bij te dragen aan de totstandbrenging van duurzame vrede op het Koreaanse schiereiland; verwijzende naar de eigen inspanningen van het Europees Parlement waar het gaat om de opbouw van parlementaire betrekkingen met Noord-Korea, M. overwegende dat een gemengde delegatie van leden van de parlementen van Polen, Litouwen en Rusland en van het Europees Parlement in juli 2001 een bezoek heeft gebracht aan Kaliningrad, Tendensen van het GBVB in de periode 2000/2001 1. erkent dat de EU na de afronding van de implementeringsfase van de nieuwe structuren en instrumenten van het GBVB overeenkomstig het Verdrag van Amsterdam voor het eerst blijk probeert te geven van de politieke wil om op het gebied van het buitenlands beleid een eigen profiel te ontwikkelen en zichzelf van de middelen te voorzien om in crisissituaties autonoom te kunnen handelen; 2. stelt met voldoening vast dat de EU in de ernstige crises op de westelijke Balkan en in het Midden-Oosten als diplomatiek bemiddelaar is opgetreden met het voornemen tijdelijke, operationele kortetermijnmaatregelen inzake crisisbeheersing te verbinden met langetermijnperspectieven; 3. spreekt zijn waardering uit voor het feit dat de hoge vertegenwoordiger voor het GBVB, de heer Solana, en het voor buitenlandse betrekkingen verantwoordelijke lid van de Commissie Patten zich er in het kader van de hervormingen van de buitenlandse betrekkingen van de EU persoonlijk voor inzetten dat ondanks de nog steeds bestaande tweepijlerstructuur gezamenlijk wordt bijgedragen aan de consistentie en coherentie van een Europees buitenlands en veiligheidsbeleid; houdt echter vast aan zijn doel om de hoge vertegenwoordiger bij de Commissie onder te brengen en verantwoording te laten afleggen aan zowel de Raad als het Europees Parlement; Vorderingen op het vlak van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB) 4. verwacht dat vóór de Europese Raad van Laken in december 2001 een besluit kan worden genomen over de inzetbaarheid van een Europese "snelleinterventiemacht”; verwacht in dit verband dat er ondanks het restrictieve begrotingsbeleid voldoende financiële middelen ter beschikking zullen worden gesteld om de strategische tekortkomingen die de doelmatigheid van het EVDB in de weg staan, weg te werken en de door de Unie vastgestelde "prioritaire doelstelling” te verwezenlijken; 5. gaat ervan uit dat Turkije als lid van de NAVO en kandidaat voor toetreding tot de EU de besluitvormingsautonomie van de Unie als instelling eerbiedigt en het bereiken van een overeenkomst tussen de EU en de NAVO over gemeenschappelijke interventieplannen en het beschikbaar stellen van NAVO-middelen en -vermogen niet langer dwarsboomt; juicht het toe dat Turkije bereid is deel te nemen aan EU-acties inzake crisisbeheersing; 6. pleit voor een sterke parlementaire dimensie van het EVDB; is van mening dat dit zowel kan worden bereikt door binnen het Europees Parlement een bewustzijn te creëren voor het veiligheids- en defensiebeleid, als door de samenwerking tussen het EP en de nationale parlementen te verbeteren; beveelt derhalve aan 7. verwacht van de lidstaten en de Raad dat zij een intensief debat gaan voeren over de nieuwe risico's die het veiligheidsbeleid bedreigen en dat zij bij de inaanmerkingneming van bestaande ontwapenings- en non-proliferatieverdragen een gemeenschappelijke Europees standpunt ten opzichte van het anti-raket-project van de VS goedkeuren; 8. is van mening dat de bestrijding van het internationale terrorisme een van de kerntaken van het Europees buitenlands en veiligheidsbeleid moet worden, waarbij externe en interne veiligheidsaspecten met elkaar moeten worden verbonden; roept de Raad en de Commissie op om een alomvattende gemeenschappelijke strategie voor de bestrijding van terrorisme te ontwikkelen, waarbij gebruik wordt gemaakt van alle mogelijkheden van Europol en Eurojust, die een betere rechtsgrondslag en meer operationele armslag dienen te krijgen; is van oordeel dat de lidstaten van de EU in het kader van duurzame terrorismebestrijding zo snel mogelijk actiever moeten worden op het gebied van de uitwisseling van informatie van geheime diensten, de bestrijding van het witwassen van geld, van de drugshandel en de computercriminaliteit; wijst erop dat in dit verband een nauwe coalitie met zowel de Verenigde Staten als met andere geopolitiek gezien belangrijke krachten noodzakelijk is en dat de Verenigde Naties en de VN-Veiligheidsraad een passend kader vormen voor een alomvattende en globale coalitie tegen terrorisme; 9. is er vast van overtuigd dat het nieuwe Internationale Strafgerecht de passende instelling is om de daders en aanstichters van deze terreurdaden te berechten; 10. stelt vast dat de NAVO en het uitbreidingsproces daarvan nog steeds onmisbaar zijn om de veiligheid voor heel Europa te garanderen en dat de OVSE een belangrijke rol speelt in het Europese veiligheidsstelsel; 11. benadrukt dat het EP ten aanzien van conflictpreventie met de OVSE dezelfde banden tot stand moet brengen als die welke met de NAVO zijn gecreërd in het kader van het EVDB; 12. betreurt dat de overbrenging van het Instituut voor veiligheidsstudies van de WEU naar de Europese Unie stoelt op een door de Raad op 20 juli 2001 goedgekeurd gemeenschappelijk optreden, zonder raadpleging of informatie van het Europees Parlement, en dat het Instituut door de Raad uitsluitend als een instrument van de lidstaten en niet als een wetenschappelijk agentschap van de Gemeenschap wordt beschouwd; is van mening dat de oprichting van het Instituut, gezien zijn onderzoeksopdracht, via de gangbare communautaire wetgevingsprocedure had moeten verlopen; Conflictpreventie en crisisbeheersing 13. pleit voor strikte toepassing van het conditionaliteitsbeginsel door de EU bij bemiddeling in conflictsituaties; 14. maakt de uitvoering van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst (SAO)met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië derhalve afhankelijk van de hervorming van de grondwet en van de vraag of beide partijen hun militaire activiteiten definitief beëindigen; 15. roept alle landen op geen wapens aan Macedonië te leveren en niet aan de bewapening van het land mee te werken, maar in plaats daarvan aan zijn economische en sociale ontwikkeling van Macedonië; 16. waardeert dan de EU het conflict in Macedonië beter beheerst, maar stelt niettemin vast dat de EU te laat heeft ingegrepen en daardoor de kans heeft gemist om het conflict in de kiem te smoren; 17. constateert dat de EU in de westelijke Balkan op veel fronten actief is en bekritiseert dat de bevoegdheden te veel zijn gespreid; dringt derhalve met het oog op de bemiddeling bij conflicten en de maatregelen voor wederopbouw aan op een duidelijker omlijnde en uniforme leidinggevende structuur, waarin de taken van de speciale gezant voor het stabiliteitspact wellicht kunnen worden geïntegreerd, alsmede op doeltreffender en sneller ter plaatse geïmplementeerde hulpmaatregelen; 18. betreurt het dat de verlening van economische bijstand aan Zuidoost-Europa te langzaam verloopt en te gering is; 19. steunt de door de commissie-Mitchell voorgestelde "road map” voor wederopname van het vredesproces in het Midden-Oosten en benadrukt nogmaals dat de bouw van nederzettingen in de bezette gebieden moet worden stopgezet en vraagt om het sturen van internationale waarnemers; 20. beveelt aan de uitvoering van de associatieovereenkomst met Israël evenals de financiële steun voor de Palestijnse Autoriteit nauw te koppelen aan de aanbevelingen van de commissie-Mitchell; 21. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten op zo kort mogelijke termijn een samenhangend beleid ten aanzien van de landen van het Midden-Oosten te formuleren, met als voornaamste doel de totstandbrenging van de rechtsstaat en democratie in alle landen in het betrokken gebied; 22. is van mening dat het toekennen van prioriteit aan het proces van Barcelona de conflictpreventie en crisisbeheersing beslist ten goede zou komen en tot herstel van de politieke en sociale vrede in het Middellandse-Zeegebied zou leiden; verzoekt dat de middelen uit het MEDA-programma snel worden uitbetaald; betreurt dat de ontwikkeling van het Euromediterraan partnerschap direct in verband staat met de situatie in het Midden-Oosten en tengevolge van de huidige impasse in het vredesproces tot stilstand is gekomen; 23. is van oordeel dat een op conflictpreventie stoelend Europees buitenlands beleid in sterkere mate moet ingaan op horizontale vraagstukken zoals energie- en watervoorziening en de handel in drugs, diamanten en handvuurwapens, mensenhandel; benadrukt voorts dat waar mogelijk de regionale samenwerking moet worden bevorderd om tussen landen meer wederzijds vertrouwen te creëren en de onderlinge economische verbindingen te versterken; Strategische partnerschappen 24. beschouwt de uitbreiding van EU als belangrijke bijdrage tot het behoud van vrede en stabiliteit in Europa evenals voor de samenwerking tussen Europa en zijn buren; laat het daarbij aan elke kandidaat voor toetreding over of hij al dan niet het NAVO-lidmaatschap aanvraagt; 25. beschouwt de uitbreiding van de NAVO als belangrijke bijdrage voor het behoud van vrede en veiligheid in Europa, zolang deze door buurlanden niet als een bedreiging wordt gezien; 26. onderstreept nogmaals het belang van de betrekkingen met Rusland en verwelkomt de door de Russische regering in oktober 1999 voorgestelde "middellangetermijnstrategie ter ontwikkeling van betrekkingen tussen de Russische Federatie en de EU”; is van mening dat hierbij in het bijzonder aandacht zou moeten worden besteed aan vraagstukken van een concrete samenwerking, bijvoorbeeld op energiegebied of op veiligheidsgebied of waar het gaat om de deelname van Rusland aan militaire interventies onder leiding van de EU in crisissituaties; is van oordeel dat de dialoog over Kaliningrad moet worden voortgezet, dat de situatie van de onafhankelijke media in de Rusland ook in de toekomst kritisch in het oog dient te worden gehouden en dat wat Tsjetsjenië betreft de druk om een politieke en humanitaire oplossing te vinden moet worden gehandhaafd; 27. beveelt aan een breed opgezet en coherent langetermijnbeleid voor de gehele Kaukasus uit te werken om bij te dragen tot de stabiliteit en de ontwikkeling van de hele regio; 28. is verheugd over de oproep van de Europese Raad van Göteborg aan Oekraïne en Moldavië om zich bij de Europese Conferentie aan te sluiten; hoopt dat door de integratie van het partnerschap met Oekraïne in een dergelijk multilateraal kader het streven van dit land naar democratische ontwikkeling, eerbiediging van de mensenrechten, de opbouw van een rechtsstaat en marktgerichte economische hervormingen wordt bevorderd; acht het, gezien het gebrek aan overeenstemming tussen de EU en Oekraïne over de verdere ontwikkeling van de onderlinge betrekkingen op lange termijn, noodzakelijk de band met Europa verder invulling te geven middels de totstandbrenging van een vrijhandelsruimte EU-Oekraïne; 29. moedigt het Belgische voorzitterschap ertoe aan in de geest van de Overeenkomst van Cotonou een gemeenschappelijke strategie voor een conflictpreventiebeleid in Afrika te ontwikkelen, waarin met name de grotere participatie van basisorganisaties in alle stadia van de ontwikkelingssamenwerking centraal staat, zoals reeds vastgelegd in de Overeenkomst van Cotonou; beschouwt het in mei 2001 geformuleerde gemeenschappelijk standpunt van de EU als een goede stap in deze richting; 30. is van mening dat na de ontwikkeling van de bilaterale betrekkingen tussen de EU en de Groep van Rio evenals met verschillende regionale groeperingen, nu het moment is gekomen om met Latijns Amerika een strategisch partnerschap op te bouwen; is van oordeel dat in het kader van een dergelijke gemeenschappelijke strategie steun voor het vredesproces en maatschappelijke hervormingen in Colombia een belangrijke rol zou moeten vervullen; 31. onderstreept zijn toegewijdheid aan de coalitie tegen het internationale terrorisme en is van oordeel dat transatlantische betrekkingen tussen de VS en de EU ook op andere gebieden dan het buitenlands en veiligheidsbeleid moeten worden uitgebreid en beschouwt een nauwere samenwerking ook op het vlak van handel, milieu, binnenlandse veiligheid en drugsbeleid, alsmede de internationale bestrijding van het terrorisme als belangrijke hoeksteen voor de opbouw van een transatlantische markt; wijst erop dat een dergelijke verdieping van de transatlantische betrekkingen nog belangrijker wordt naarmate beide partners zich sterker inzetten voor de uitbreiding van hun regionale verbindingen; 32. onderstreept dat de Europese Unie al het mogelijke moet doen om de instrumenten waarover de Verenigde Naties beschikken om de vrede te handhaven, te versterken en snelle hervormingen te bewerkstelligen die het de Verenigde Naties mogelijk zullen maken op de nieuwe internationale situatie te reageren; Globale verantwoordelijkheid voor vrede, stabiliteit en duurzame ontwikkeling 33. is voorstander van een grotere aanwezigheid van de EU in de Maghreb- en Masjrak-landen om het economisch en maatschappelijk moderniseringsproces te ondersteunen, waarbij in het bijzonder rekening moet worden gehouden met de sociale gevolgen van dit proces; meent dat het met het oog op de totstandbrenging van een gemeenschappelijke regio van stabiliteit en vrede belangrijk is dat een van de elementen van dit proces een brede maatschappelijke discussie is, inclusief tussen godsdiensten; beveelt een intensivering van de contacten van de trojka met Algerije aan om het aangekondigde hervormingsproces en de politieke dialoog tussen alle Algerijnen te stimuleren, in het belang van de bevordering van democratie, rechtstaat en verdraagzaamheid, en is van mening dat de afronding van de lopende onderhandelingen over een associatie-overeenkomst gekoppeld moet worden aan het bereiken van een vreedzame oplossing voor de binnenlandse crisis; dringt er verder op aan dat de Europese Unie actief medewerkt aan het vinden van een oplossing voor het conflict in de Westelijke Sahara, overeenkomstig de resoluties van de Verenigde Naties, de resolutie van het Europees Parlement van 16 maart 2000 (2) en de Verklaring van het Duitse Raadsvoorzitterschap van juni 1999; 34. is van mening dat de Europese Unie het contact dient te intensiveren met groepen in Afghanistan die in tegenstelling tot het huidige bestuur voor meer democratie willen zorgen en vrouwen het recht willen geven weer deel uit te maken van het openbare leven en een opleiding te volgen en meer in het algemeen over hun burgerrechten te genieten; beveelt aan meer aandacht te besteden aan de situatie in Tsjetsjenië, en in het bijzonder aan de oplossing van tussen Rusland en Tsjetsjenië; 35. is van oordeel dat ondanks de voortzetting van de sancties van de VS tegen Iran vanwege het bewapeningsbeleid van dit land, de EU de hervormingsgezinde krachten in de Iraanse maatschappij door een beleid van geleidelijke toenadering een steun in de rug zou moeten bieden; verwacht overigens van Iran een ondubbelzinnige afwijzing van alle steun aan het internationale terrorisme teneinde de weg vrij te maken voor onderhandelingen over een handels- en samenwerkingsovereenkomst met Iran; 36. pleit voor een voortzetting van de politieke dialoog met Indonesië en dringt aan op meer coördinatie tussen de hulpprogramma's van de Gemeenschap en die van de lidstaten; 37. beschouwt een uitbreiding van de betrekkingen met de ASEAN en de intensivering van het ASEM-proces met het oog op de preventie van conflicten (China/Taiwan en Korea) en de politieke stabiliteit, de bevordering van de mensenrechten en de economische en culturele samenwerking als dringend noodzakelijk; verwelkomt derhalve het door de Commissie op 4 september 2001 goedgekeurde strategisch kader voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en Azië voor de komende tien jaar; pleit voor een gemeenschappelijke parlementaire conferentie vóór de bijeenkomst ASEM-IV volgend jaar, echter zonder deelname van vertegenwoordigers van Birma; 38. is ervan overtuigd dat er bij het ASEM-proces niet langer meer voorbij mag worden gezien aan het feit dat er op Taiwan een volwaardige democratie bestaat en doet daarom een beroep op de Raad, de Commissie en de ASEM-landen om de Republiek China uit te nodigen op de volgende ASEM IV-bijeenkomst, die in 2002 zal worden gehouden in Kopenhagen; 39. acht het in dit verband belangrijk de betrekkingen te versterken, in het bijzonder met alle democratische landen in de regio, wier rol van primordiaal belang is voor de ontwikkeling van mensenrechten en grondrechten in heel Azië; 40. pleit er opnieuw voor het conflict in Kasjmir via onderhandelingen op vreedzame wijze op te lossen, doet een beroep op de Raad om hierop bij de bij het conflict betrokken partijen India en Pakistan aan te dringen en verzoekt de EU het initiatief te nemen om haar diensten als belangeloze bemiddelaar aan te bieden aan India en Pakistan, teneinde het overleg te vergemakkelijken en de wens van de Europese Unie te demonstreren dat er een oplossing wordt gevonden voor het geschil en steun wordt verleend bij de bestrijding van het terrorisme; o o o 41. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de parlementen van de lidstaten. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 247 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 36 en 37 van het EG-Verdrag (C5-0214/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0340/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 322 (2) ), - geraadpleegd door de Raad (C5-0308/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt ( A5-0316/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 322 (2) ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag (C5-0309/2001 ), - gelet op artikel 67 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij ( A5-0316/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het voorstel wordt goedgekeurd (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 422 ), - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 in juncto met artikel 300, lid 2 en lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0405/2001 ), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en het advies van de Begrotingscommissie ( A5-0314/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Dit voorstel wordt als volgt gewijzigd: (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, - gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 409 ) (2) , - geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 juncto artikel 300, lid 2 en lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag (C5-0406/2001 ), - gelet op de artikelen 67 en 97, lid 7 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A5-0315/2001 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het aldus gewijzigde Commissievoorstel; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst dat de overlegprocedure wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 5. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 6. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, - gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2000) 724 - C5-0071/2001 ), - gezien de toezegging van het EG-Verdrag (Titel XX, artikel 178) om in de verschillende vormen van sectoriële beleidsvoering van de Europese Unie die van belang kunnen zijn voor de ontwikkelingslanden, rekening te houden met de doelstellingen van de ontwikkelingssamenwerking (voornamelijk het streven naar duurzame ontwikkeling en de strijd tegen armoede), - onder verwijzing naar zijn resolutie van 17 februari 2000 over de samenhang in het ontwikkelingsbeleid van de Unie (1) en de resolutie van de Raad van 5 juni 1997 over de samenhang van het communautaire ontwikkelingssamenwerkingsbeleid en andere beleidsmaatregelen, meer in het bijzonder het gemeenschappelijk visserijbeleid en het ontwikkelingsbeleid, - gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, - gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en het advies van de Commissie visserij ( A5-0334/2001 ), A. overwegende dat de huidige en potentiële bijdrage van de visvangst en andere activiteiten van de kustbewoners tot de voedselveiligheid en werkgelegenheid in de ontwikkelingslanden, meer bepaald de belangrijke rol die in die gemeenschappen de vrouwen spelen bij de verwerking en verhandeling van de vangst, van de visvangst een stuwende kracht in de richting van duurzame ontwikkeling en voor de strijd tegen de armoede in de ontwikkelingslanden maken, B. overwegende dat de visserijbestanden in de exclusieve economische zones (EEZ's) van de ontwikkelingslanden slinken, C. overwegende dat het in de visserijbetrekkingen tussen de Europese Unie en de ontwikkelingslanden de inachtneming van de principes van de FAO-gedragscode voor een verantwoordelijke vorm van visvangst wil aanmoedigen, en meer in het bijzonder: 1. pleit voor omzichtige beheersmethoden voor de visbestanden in de EEZ's van ontwikkelingslanden teneinde de ontwikkelingsmogelijkheden op lange termijn van de plaatselijke visvangst, vooral met ambachtelijke middelen, niet in gevaar te brengen, 2. meent dat de verscheidenheid in de visserijbetrekkingen tussen de Europese Unie en de ontwikkelingslanden in het belang van doeltreffendheid, samenhang en goed beheer (met inbegrip van het beheer van Europees overheidsgeld) vereist dat er gebruik gemaakt wordt van een referentiekader voor de duurzame ontwikkeling van de visvangst in de ontwikkelingslanden, dat verenigbaar is met de internationale verplichtingen en rekening houdt met de specifieke behoeften van de kustbewoners die van de visvangst afhankelijk zijn; 3. is van oordeel dat de EU de coördinatie tussen het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid en de externe aspecten van het GVB dient te verbeteren om op meer doeltreffende wijze te kunnen bijdragen aan het tweeledige doel van bevoorrading van de communautaire markt enerzijds en duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding in de wereld anderzijds; 4. is van oordeel dat de doelstellingen voor de samenwerking op visserijgebied in de ontwikkelingslanden, in het kader van het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de EU moeten worden uitgebreid met programma's en technische en financiële middelen, teneinde bij te dragen aan de economische en sociale ontwikkeling van de ontwikkelingslanden; 5. vraagt dan ook dat het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Europese Unie meer aandacht besteedt aan de visserijsector in de ontwikkelingslanden, vooral de visvangst op kleine schaal, aan de hand van de documenten over de specifieke samenwerkingsstrategie voor elk afzonderlijk land die in de politieke dialoog tussen de Europese Unie en de ontwikkelingslanden opgesteld worden; 6. meent dat in de landen waar de kustbewoners die van de visvangst afhankelijk zijn het kwetsbaarste zijn, verbetering van hun levensomstandigheden in aanmerking genomen moet worden in de prioritaire beleidsonderdelen die vastgelegd worden in de samenwerkingsstrategie (plattelandsontwikkeling, vervoer, gezondheid, onderwijs, enz.); 7. vraagt de Commissie om specifieke werkwijzen voor te stellen om de verenigingen van eenvoudige vissers in de ontwikkelingslanden te versterken en te raadplegen over het optreden van de Europese Unie in de visvangst; meent dat dit vooral van belang is voor de vrouwen die zich bezighouden met de verwerking en verhandeling van de vangst; 8. is van oordeel dat de EU dient door te gaan met een actief beleid inzake sluiting van internationale visserijovereenkomsten met een commercieel karakter met de ontwikkelingslanden die gebaseerd zijn op wederzijds belang en voordeel en die tot doel hebben: 9. dringt erop aan dat er alleen visserij-overeenkomsten van commerciële aard ondertekend worden als ze te verenigen zijn met de voorziening van de communautaire markt en met duurzame ontwikkeling van de visvangst in het betreffende ontwikkelingsland; merkt op dat de verenigbaarheid meer in het bijzonder voorafgaand onderzoek veronderstelt naar de toestand van de visrijkdom en naar de omvang van de plaatselijke vangst (door de nationale vissersvloot en buitenlandse vloten), en dus naar het feit of er al dan niet voorraden in overschot zijn; benadrukt dat de kleinschalige visvangst van de ontwikkelingslanden altijd voorrang moet krijgen in de toegang tot de visbestanden; 10. dringt er ook op aan dat de Europese Unie het voorzorgsprincipe in acht neemt in de overeenkomsten die ze met de ontwikkelingslanden afsluit - m.a.w. als de wetenschappelijke gegevens niet toereikend zijn om tot de verschillende evaluaties te kunnen overgaan, dan moeten ze in ieder geval voor de ondertekening aangevuld worden; het is duidelijk dat de overeengekomen toegangsvoorwaarden op betrouwbaar onderzoek moeten berusten; in geval van betwisting geldt in ieder geval het voorzorgsprincipe; 11. is van oordeel dat de EU met het oog op een grotere mate van doeltreffendheid, samenhang en coördinatie naast de huidige visserijovereenkomsten dient te onderhandelen over ontwikkelingssamenwerkingsovereenkomsten waarin de doelstellingen, prioriteiten, modaliteiten, werkterreinen en menselijke, technische en financiële middelen voor de ontwikkeling van de derde landen op visserijgebied zijn opgenomen; 12. is van oordeel dat de EU toezicht moet blijven houden op de toepassing en naleving van het internationale zeerecht in de wateren van derde landen en zij moet het wetenschappelijk onderzoek van de visbestanden alsook de verantwoorde visserij en handel blijven stimuleren door deze derde landen te steunen in de strijd tegen onder goedkope vlag varende schepen en andere schepen van zowel in de EU als daarbuiten gevestigde eigenaren die illegaal in hun EEZ's vissen; 13. vraagt dat de Europese Unie haar steun verleent voor de invoering van doeltreffende toezichts- en controleprogramma's in de EEZ's van de ontwikkelingslanden; 14. roept de Europese Unie op te pleiten voor een verantwoord en transparant beheer van de onderhandelingen over en de toepassing van de visserijovereenkomsten met derde landen op alle terreinen en onder alle omstandigheden de soevereiniteit van deze landen moet eerbiedigen; roept de Commissie op juridische garanties van de derde landen te verkrijgen met betrekking tot de naleving van alle verplichtingen die zij zijn aangegaan in het kader van de met de EU gesloten visserijovereenkomsten; 15. wenst dat de Raad het Financieel Instrument voor de Oriëntering van de visserij (FIOV) zo wijzigt dat uit hoofde hiervan niet langer steun kan worden toegekend aan communautaire reders voor het definitief onder goedkope vlag brengen van vaartuigen; 16. roept op tot verdere ontwikkeling van de regionale samenwerking, en pleit voor deelname van de belanghebbende ontwikkelingslanden aan alle regionale initiatieven, voor een beter beheer van de visbestanden; 17. is van oordeel dat de Gemeenschap zich actief moet opstellen bij de besluitvorming over en inzet van de internationale juridische instrumenten die noodzakelijk zijn voor het beheer van en de controle over de exploitatie van gedeelde bestanden; meent voorts dat de Gemeenschap in het kader van haar ontwikkelingsbeleid de partner-ontwikkelingslanden financieel zou moeten steunen bij het nakomen van de internationale verplichtingen die deze landen zijn aangegaan; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.