Het Europees Parlement, – gezien het verzoek van de minister van Justitie van het Koninkrijk Denemarken om opheffing van de immuniteit van Jørn Dohrmann, dat op 6 november 2018 werd ingediend door de permanente vertegenwoordiger van Denemarken bij de Europese Unie in verband met een strafrechtelijke procedure op grond van § 260, lid 1, punt 1, § 291, lid 1, en § 293, lid 1, juncto § 21 van het Deense wetboek van strafrecht, en van de ontvangst waarvan op 28 november 2018 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Jørn Dohrmann te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964, 10 juli 1986, 15 en 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011 en 17 januari 2013 (1) , – gezien § 57 van de grondwet van het Koninkrijk Denemarken, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A8-0178/2019 ), A. overwegende dat de openbaar aanklager van Viborg een verzoek om opheffing van de immuniteit van Jørn Dohrmann, Deens lid van het Europees Parlement, heeft ingediend in verband met de in § 260, lid 1, punt 1), § 291, lid 1, en § 293, lid 1, juncto § 21 van het Deense wetboek van strafrecht genoemde strafbare feiten; overwegende, meer bepaald, dat het lid wordt verdacht van het onrechtmatig uitoefenen van dwang, het wederrechtelijk beschadigen van een goed dat aan een ander toebehoort en een poging tot het wederrechtelijk gebruiken van een goed dat aan een ander toebehoort; B. overwegende dat Jørn Dohrmann op 26 april 2017 in de nabijheid van zijn woning in Vamdrup een camera heeft afgepakt van een cameraman die van een afstand van circa 195 meter filmopnamen maakte van het huis van Dohrmann voor een televisiedocumentaire over een aantal Deense leden van het Europees Parlement; overwegende dat Jørn Dohrmann heeft gedreigd de camera kapot te gooien; overwegende dat Dohrmann genoemde camera (onder meer de microfoon, het scherm en de kabel) heeft beschadigd; overwegende dat hij de camera met geheugenkaart heeft ingenomen omdat hij de opnames wilde bekijken, hetgeen een vorm van wederrechtelijk gebruik is, maar dat hij daarvan werd weerhouden door de politie, die ter plaatse kwam en de camera en de geheugenkaart, die door Dohrmann uit de camera was verwijderd, in beslag nam; C. overwegende dat de cameraman in eerste instantie werd aangeklaagd op grond van § 264a van het Deense wetboek van strafrecht vanwege het wederrechtelijk fotograferen van personen die zich op hun eigen grondgebied bevinden; overwegende dat de openbaar aanklager heeft geadviseerd de aanklacht te laten vallen omdat opzet niet bewezen kon worden (en opzet een bestanddeel is van de delictsomschrijving van § 264a van het Deense wetboek van strafrecht en dus voor een veroordeling bewezen moet worden); D. overwegende dat de politie van Zuidoost-Jutland erop heeft gewezen dat de organisatie waarbij de journalist in dienst was en die de eigenaar van de camera was in casu compensatie voor de geleden schade vordert ter hoogte van 14 724,71 DKK, en dat zaken waarin sprake is van wederrechtelijke beschadiging, diefstal, toe-eigening e.d. waarop een boete staat, via de rechter moeten worden beslecht als de benadeelde partij een schadevergoeding vordert; E. overwegende dat de openbaar aanklager in de zaak tegen Jørn Dohrmann in eerste instantie adviseerde tot het opleggen van een boete ter hoogte van 20 000 DKK in plaats van een vrijheidsstraf, zonder verdere formele aanklacht; F. overwegende dat Jørn Dohrmann de beschuldigingen ontkent; overwegende dat het openbaar ministerie heeft aangegeven dat het in dat geval niet consistent is om te streven naar een buitengerechtelijke schikking met een vaste boete; G. overwegende dat de bevoegde autoriteit een verzoek heeft ingediend om opheffing van de immuniteit van het EP-lid om hem te kunnen vervolgen; H. overwegende dat de leden van het Europees Parlement uit hoofde van artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie op hun eigen grondgebied dezelfde immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend; I. overwegende dat in § 57, lid 1, van de Deense grondwet is bepaald dat leden van het Deense parlement, behoudens in geval van betrapping op heterdaad, niet kunnen worden aangeklaagd en niet op enigerlei wijze gevangen kunnen worden genomen zonder dat het Deense parlement daarmee instemt; overwegende dat deze bepaling bescherming biedt tegen strafvervolging door het openbaar ministerie, maar niet tegen particuliere strafvervolging; overwegende dat als aan de voorwaarden wordt voldaan om de zaak te schikken via buitengerechtelijke geschillenbeslechting met een vaste boete, instemming van het Deense parlement niet nodig is; J. overwegende dat de reikwijdte van de immuniteit die aan leden van het Deense parlement wordt geboden, feitelijk overeenkomt met die van de immuniteit uit hoofde van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie voor leden van het Europees Parlement; overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft bepaald dat een mening slechts door de immuniteit wordt gedekt indien zij door een lid van het Parlement is uitgebracht "in de uitoefening van [zijn of haar] ambt", zodat een verband vereist is tussen de meningsuiting en het parlementaire ambt; overwegende dat dit verband rechtstreeks moet zijn en duidelijk; K. overwegende dat de bewuste feiten geen betrekking hebben op een mening die Jørn Dohrmann in de uitoefening van zijn ambt als lid van het Europees Parlement heeft geuit dan wel een stem die hij in de uitoefening van zijn ambt heeft uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en dus niet duidelijk of rechtstreeks van invloed zijn op de uitoefening van zijn ambt als lid van het Europees Parlement; L. overwegende dat er geen bewijs of reden is om fumus persecutionis te vermoeden; 1. besluit de immuniteit van Jørn Dohrmann op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de minister van Justitie van het Koninkrijk Denemarken en aan Jørn Dohrmann. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0184 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0149/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn ingediend door de Oostenrijkse Bondsraad en de Zweedse Rijksdag, en waarin het ontwerp van wetgevingshandeling in strijd met het subsidiariteitsbeginsel wordt geacht, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 20 september 2018 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 10 oktober 2018 (2) , – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0447/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende representatieve vorderingen ter bescherming van de collectieve belangen van consumenten en tot intrekking van Richtlijn 2009/22/EG (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité der Regio's (4) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Deze richtlijn heeft ten doel het voor bevoegde vertegenwoordigende instanties die de collectieve belangen van consumenten vertegenwoordigen, mogelijk te maken verhaal te halen door het instellen van representatieve vorderingen in geval van inbreuken op bepalingen van het Unierecht. De bevoegde vertegenwoordigende instanties moeten om de beëindiging of het verbod van een inbreuk of om de bevestiging dat een inbreuk heeft plaatsgevonden, kunnen verzoeken, en verhaal kunnen halen, onder meer in de vorm van schadeloosstelling , terugbetaling van het betaalde bedrag , reparatie , vervanging, terugname, prijsvermindering of beëindiging van de overeenkomst , al naar gelang de mogelijkheden die de nationale wetgeving biedt. [Am. 1] (2) Richtlijn 2009/22/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) maakte het voor bevoegde vertegenwoordigende instanties mogelijk om representatieve vorderingen in te stellen die hoofdzakelijk strekten tot de beëindiging en het verbod van inbreuken op het Unierecht die de collectieve belangen van consumenten schaden. Die richtlijn bood echter onvoldoende oplossingen voor problemen in verband met de handhaving van consumentenrecht. Om onrechtmatige praktijken beter tegen te gaan , goed en verantwoord ondernemen te bevorderen en ervoor te zorgen dat consumenten minder schade lijden, moet het mechanisme voor de bescherming van collectieve belangen van consumenten worden verbeterd. Gelet op het grote aantal wijzigingen is het omwille van de duidelijkheid passend om Richtlijn 2009/22/EG te vervangen. Er is een grote behoefte aan optreden door de Unie overeenkomstig artikel 114 VWEU, teneinde de toegang tot de rechter en een goede rechtsbedeling te waarborgen, omdat daarmee de kosten en lasten in verband met individuele vorderingen zullen afnemen. [Am. 2] (3) Een representatieve vordering moet een effectieve en efficiënte manier bieden om de collectieve belangen van consumenten te beschermen tegen zowel binnenlandse als grensoverschrijdende inbreuken . Zij moet het mogelijk maken dat bevoegde vertegenwoordigende instanties optreden om ervoor te zorgen dat de relevante bepalingen van het Unierecht worden nageleefd en hindernissen overwinnen worden overwonnen waarmee consumenten in geval van individuele vorderingen te maken hebben, zoals de onzekerheid over hun rechten en de beschikbare procedurele mechanismen, eerdere ervaringen met niet-succesvolle vorderingen, buitengewoon lange procedures, psychologische barrières om actie te ondernemen en het negatieve evenwicht tussen de verwachte kosten en baten van de individuele vordering , en daarmee een bijdrage leveren aan de rechtszekerheid voor zowel eisers als gedaagden, en tevens aan de rechtszekerheid binnen het rechtsstelsel . [Am. 3] (4) Het is belangrijk te zorgen voor de noodzakelijke balans tussen toegang tot de rechter en procedurele waarborgen tegen misbruik van procesrecht, die de mogelijkheid voor ondernemingen om op de interne markt te opereren, zouden kunnen belemmeren zonder dat daarvoor een rechtvaardiging bestaat. Om misbruik van representatieve vorderingen te voorkomen, moeten elementen als punitieve schadevergoeding en gebrek aan beperkingen met betrekking tot het recht een vordering in te stellen namens de benadeelde consumenten, worden vermeden en duidelijke regels worden vastgesteld inzake diverse procedurele aspecten, zoals de aanwijzing van bevoegde vertegenwoordigende instanties, de herkomst van hun financiële middelen en de aard van de informatie die ter ondersteuning van de representatieve vordering wordt vereist. Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan nationale regels inzake de verwijzing in proceskosten . De in het ongelijk gestelde partij dient in de proceskosten te worden verwezen. Het gerecht moet de in het ongelijk gestelde partij echter niet veroordelen tot het betalen van kosten die onnodig zijn gemaakt of die niet in verhouding staan tot de vordering [Am. 4] (5) Inbreuken die de collectieve belangen van consumenten schaden, hebben vaak grensoverschrijdende gevolgen. Wanneer er in de Unie meer effectieve en efficiënte vorderingen zouden kunnen worden ingesteld, zouden consumenten meer vertrouwen in de interne markt hebben en hun rechten beter kunnen uitoefenen. (6) De richtlijn dient een reeks gebieden te bestrijken, zoals gegevensbescherming, financiële diensten, reizen en toerisme, energie, telecommunicatie , en milieu en gezondheid . Zij dient inbreuken te omvatten op bepalingen van het Unierecht die de collectieve belangen van consumenten beschermen, ongeacht of deze laatsten in de relevante Uniewetgeving worden aangeduid als consumenten dan wel als reizigers, gebruikers, klanten, niet-professionele beleggers, niet-professionele beleggers cliënten, of anderszins , alsook de collectieve belangen van personen op wie gegevens betrekking hebben ("betrokkenen") in de zin van de algemene verordening gegevensbescherming . Om een passende reactie te waarborgen op de zich qua vorm en omvang snel ontwikkelende inbreuken op het Unierecht, moet telkens wanneer een nieuwe handeling van de Unie wordt vastgesteld die relevant is voor de bescherming van de collectieve belangen van consumenten, worden overwogen of de bijlage bij de onderhavige richtlijn niet moet worden gewijzigd zodat deze richtlijn op die handeling van toepassing wordt. [Am. 5] (6 bis) Deze richtlijn is van toepassing op representatieve vorderingen die worden ingesteld wegens inbreuken met grote gevolgen voor consumenten die verband houden met de in bijlage I opgenomen bepalingen van het recht van de Unie. Gevolgen worden geacht groot te zijn als twee consumenten geraakt worden. [Am. 6] (7) De Commissie heeft wetgevingsvoorstellen vastgesteld voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 261/2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en Verordening (EG) nr. 2027/97 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders met betrekking tot het luchtvervoer van passagiers en hun bagage en voor een Verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer. Het is daarom passend te bepalen dat de Commissie één jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn beoordeelt of de Unieregels op het gebied van de rechten van vliegtuigpassagiers en treinreizigers een afdoende niveau van consumentenbescherming bieden dat vergelijkbaar is met dat waarin deze richtlijn voorziet en de eventuele noodzakelijke conclusies trekt met betrekking tot het toepassingsgebied van deze richtlijn. (8) Voortbouwend op Richtlijn 2009/22/EG dient deze richtlijn zowel op binnenlandse als grensoverschrijdende inbreuken betrekking te hebben, met name wanneer de consumenten op wie een inbreuk betrekking heeft in een of meer andere lidstaten wonen dan de lidstaat van vestiging van de handelaar die inbreuk maakt. Zij dient ook betrekking te hebben op inbreuken die zijn gestaakt voordat de representatieve vordering werd ingesteld of voltooid, aangezien het nog altijd noodzakelijk kan zijn herhaling van de praktijk te voorkomen, vast te stellen dat een bepaalde praktijk een inbreuk inhield en verhaal door de consument te vergemakkelijken. (9) Deze richtlijn mag geen regels vaststellen van internationaal privaatrecht betreffende de rechtsmacht, de erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen of toepasselijk recht. Op de in deze richtlijn vermelde representatieve vorderingen zijn de bestaande rechtsinstrumenten van de Unie van toepassing , waarbij een toename van forumshopping wordt voorkomen . [Am. 7] (9 bis) Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de toepassing de voorschriften van de Unie inzake internationaal privaatrecht in grensoverschrijdende zaken. Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (herschikking – Brussel I), Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) en Verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (Rome II) zijn van toepassing op de in deze richtlijn vermelde representatieve vorderingen. [Am. 8] (10) Aangezien alleen bevoegde entiteiten vertegenwoordigende instanties representatieve vorderingen kunnen instellen, moeten zij voldoen aan de door deze richtlijn vastgestelde criteria, om ervoor te zorgen dat de collectieve belangen van consumenten passend worden vertegenwoordigd. Met name moeten zij naar behoren zijn opgericht volgens het recht van een lidstaat, waarbij het bij voorbeeld kan bijvoorbeeld moet gaan om vereisten ten aanzien van het aantal leden en de mate van permanentie of om vereisten inzake transparantie over relevante aspecten van hun structuur, zoals hun oprichtingsstatuten, beheersstructuur, doelstellingen en werkmethoden. Ook mogen zij geen winstoogmerk hebben en dienen zij een legitiem belang te hebben bij het verzekeren van de naleving van het desbetreffende Unierecht. Deze criteria dienen zowel op de van tevoren aangewezen bevoegde entiteiten van toepassing te zijn, als op de entiteiten met een ad hoc-bevoegdheid die met het oog op een specifieke vordering in het leven zijn geroepen . Voorts moeten de bevoegde vertegenwoordigende instanties onafhankelijk zijn, onder meer in financieel opzicht, van marktdeelnemers. Daarnaast moeten bevoegde vertegenwoordigende instanties beschikken over een vaste procedure ter voorkoming van belangenconflicten. De lidstaten mogen geen criteria hanteren die verder gaan dan de in deze richtlijn vastgestelde criteria [Am. 9] (11) Met name onafhankelijke overheidsinstanties en consumentenorganisaties dienen actief ervoor te zorgen dat de relevante bepalingen van het Unierecht worden nageleefd en zijn bij uitstek geschikt om als bevoegde instanties op te treden. Aangezien deze instanties toegang hebben tot diverse informatiebronnen met betrekking tot de praktijken van handelaren ten opzichte van consumenten en qua activiteiten verschillende prioriteiten hebben, moeten lidstaten vrij zijn om te beslissen om welke soorten maatregelen elk van deze bevoegde instanties in het kader van representatieve vorderingen kan verzoeken. (12) Aangezien zowel gerechtelijke als administratieve procedures effectief en efficiënt kunnen bijdragen tot de bescherming van de collectieve belangen van consumenten, wordt het aan de lidstaten overgelaten om te bepalen of de representatieve vordering kan worden ingesteld in het kader van een gerechtelijke dan wel een administratieve procedure of in het kader van deze beide procedures, afhankelijk van het desbetreffende rechtsgebied of de desbetreffende economische sector. Dit doet geen afbreuk aan het recht op een doeltreffende voorziening in rechte krachtens artikel 47 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, in het kader waarvan de lidstaten ervoor moeten zorgen dat consumenten en ondernemingen het recht hebben om bij een gerechtelijke instantie een doeltreffend rechtsmiddel in te stellen tegen een administratief besluit dat ingevolge nationale bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn is genomen. Daarbij moeten partijen ook een besluit kunnen verkrijgen tot opschorting van de uitvoering van het bestreden besluit, overeenkomstig het nationale recht. (13) Om de procedurele effectiviteit van representatieve vorderingen te vergroten, dienen bevoegde entiteiten de mogelijkheid te hebben om in het kader van een enkele representatieve vordering dan wel in het kader van afzonderlijke representatieve vorderingen om verschillende maatregelen te verzoeken. Deze maatregelen moeten ook kunnen bestaan in voorlopige maatregelen tot staking van een praktijk of het verbod van een praktijk wanneer deze niet plaats heeft gevonden, maar het gevaar bestaat dat deze consumenten ernstige of onomkeerbare schade zou berokkenen, maatregelen waarbij wordt vastgesteld dat een bepaalde praktijk een rechtsinbreuk inhoudt en die praktijk zo nodig wordt gestaakt of in het vervolg wordt verboden, alsook maatregelen waarbij de aanhoudende gevolgen van de inbreuk worden opgeheven, waaronder herstel. Wanneer zij maar een enkele vordering instellen, dienen bevoegde instanties bij de instelling van de vordering om alle relevante maatregelen te kunnen verzoeken dan wel eerst om het relevante bevel en vervolgens en indien passend om een bevel tot herstel te kunnen verzoeken. (14) Een bevel is gericht op de bescherming van de collectieve belangen van consumenten, ongeacht het eventuele verlies of de eventuele schade die individuele consumenten feitelijk hebben geleden. Bij een bevel kunnen handelaren worden verplicht tot het nemen van specifieke maatregelen, zoals het verstrekken van informatie aan consumenten die eerder in strijd met wettelijke verplichtingen werd achtergehouden. Bij besluiten waarbij wordt vastgesteld dat een praktijk een inbreuk inhoudt, mag de vraag of de praktijk met opzet of door nalatigheid plaatsvond, geen rol spelen. (15) De bevoegde entiteit instantie die de representatieve vordering krachtens deze richtlijn instelt, dient partij bij de procedure te zijn. De consumenten op wie de inbreuk betrekking heeft, moeten over passende mogelijkheden beschikken om voordeel te hebben van informatie krijgen over de relevante resultaten van de representatieve vordering en over de manier waarop zij daarvan kunnen profiteren . Een krachtens deze richtlijn uitgevaardigd bevel mag geen afbreuk doen aan individuele vorderingen die zijn ingesteld door consumenten die schade hebben geleden door de praktijk waarop het bevel van toepassing is. [Am. 10] (16) Bevoegde vertegenwoordigende instanties dienen ook om maatregelen te kunnen verzoeken tot opheffing van de aanhoudende gevolgen van de inbreuk. Deze maatregelen dienen de vorm aan te nemen van een bevel tot herstel waarbij de handelaar wordt verplicht om te zorgen voor onder andere schadeloosstelling, reparatie, vervanging , terugname , prijsvermindering, beëindiging van de overeenkomst of terugbetaling van de betaalde prijs, al naargelang dat passend en op grond van nationale wetgeving mogelijk is. (17) De schadevergoeding die consumenten wordt toegekend in een situatie van massaschade mag niet hoger zijn dan het bedrag dat de handelaar overeenkomstig de toepasselijke nationale of Uniewetgeving verschuldigd is om de feitelijke schade te dekken die zij hebben geleden. Met name moet punitieve schadevergoeding, die tot overcompensatie leidt van de geleden schade ten gunste van de eisende partij, worden vermeden. [Am. 11] (18) De lidstaten kunnen moeten van bevoegde vertegenwoordigende instanties eisen dat zij voldoende informatie verstrekken ter ondersteuning van een representatieve vordering tot herstel, zoals een beschrijving van de groep consumenten waarop een inbreuk betrekking heeft en de feitelijke en juridische kwesties die in het kader van de representatieve vordering moeten worden opgelost. Van de bevoegde instantie mag niet worden geëist dat deze alle consumenten op wie een inbreuk betrekking heeft individueel identificeert alvorens de vordering in te stellen. Bij representatieve vorderingen tot herstel moet de rechter of administratieve autoriteit zo vroeg mogelijk in de procedure nagaan of de zaak geschikt is om het voorwerp van een representatieve vordering te vormen, gelet op de aard van de inbreuk en de kenmerken van de door de betrokken consumenten geleden schade. Met name moeten de vorderingen controleerbaar en uniform zijn, moeten de gevraagde maatregelen een gemeenschappelijk karakter hebben, en moet de regeling inzake financiering door derden van de bevoegde instantie transparant zijn en mag er daarbij geen sprake zijn van enig belangenconflict. De lidstaten moeten tevens waarborgen dat de rechter of administratieve autoriteit de bevoegdheid heeft om kennelijk ongegronde zaken in een zo vroeg mogelijk stadium van de procedure te verwerpen. [Am. 12] (19) Lidstaten moeten kunnen beslissen of hun rechter of nationale autoriteit bij wie een representatieve vordering tot herstel is ingediend, bij wijze van uitzondering in plaats van een bevel tot herstel een declaratoir besluit mag uitvaardigen inzake de aansprakelijkheid van de handelaar jegens de consumenten die schade hebben geleden door een inbreuk, waarop individuele consumenten zich bij een volgende vordering tot herstel rechtstreeks kunnen beroepen. Deze mogelijkheid moet beperkt blijven tot naar behoren gemotiveerde gevallen waarin de kwantificering van de individuele schadeloosstelling die moet worden toegekend aan elk van de consumenten op wie de representatieve vordering betrekking heeft, complex is en het niet efficiënt zou zijn deze in het kader van de representatieve vordering uit te voeren. Declaratoire besluiten mogen niet worden uitgevaardigd in situaties die niet complex zijn, met name niet wanneer de betrokken consumenten kunnen worden geïdentificeerd en de consumenten een vergelijkbare schade hebben geleden met betrekking tot een bepaalde periode of aankoop. Evenzo mogen er geen declaratoire besluiten worden uitgevaardigd wanneer het bedrag van de door elk van de consumenten geleden schade zo klein is dat het niet waarschijnlijk is dat individuele consumenten individueel herstel zullen vorderen. De rechter of nationale autoriteit dient zijn keuze voor een declaratoir besluit in plaats van een bevel tot herstel in een specifiek geval, naar behoren te motiveren . [Am. 13] (20) Wanneer consumenten op wie eenzelfde praktijk betrekking heeft, geïdentificeerd kunnen worden en vergelijkbare schade hebben geleden met betrekking tot bepaalde een periode of aankoop, zoals in het geval van langdurige consumentenovereenkomsten, kan de rechter of administratieve autoriteit de groep consumenten op wie de inbreuk betrekking heeft, in de loop van de behandeling van de representatieve vordering duidelijk definiëren. Met name zou de rechter of administratieve autoriteit de handelaar die inbreuk maakt, kunnen vragen om relevante informatie te verstrekken, zoals de identiteit van de betrokken consumenten en de duur van de praktijk. Om redenen van snelheid en efficiëntie zouden lidstaten in deze gevallen kunnen overwegen om consumenten overeenkomstig hun nationale wetgeving de mogelijkheid te bieden rechtstreeks voordeel te genieten van een bevel tot herstel na de uitvaardiging daarvan, zonder dat zij vóór de uitvaardiging van het bevel tot herstel hun individuele mandaat hoeven te verlenen. [Am. 14] (21) In zaken waarin het om een geringe waarde gaat, zullen consumenten waarschijnlijk geen vordering instellen om hun rechten te doen gelden, aangezien het individuele voordeel niet zou opwegen tegen de vereiste inspanning. Wanneer eenzelfde praktijk een aantal consumenten betreft, kan het gecumuleerde verlies echter aanzienlijk zijn. In dergelijke gevallen kan een rechter of autoriteit van mening zijn dat het onevenredig is om de schadevergoeding aan de betrokken consumenten uit te keren, bijvoorbeeld omdat dit te belastend of onuitvoerbaar is. De schadevergoeding die via een representatieve vordering is verkregen, zou daarom beter de bescherming van collectieve belangen van consumenten ten goede komen en moeten worden aangewend voor een relevant publiek doel, zoals een fonds voor rechtsbijstand aan consumenten, voorlichtingscampagnes of consumentenbewegingen. [Am. 15] (22) Maatregelen die gericht zijn op de opheffing van de aanhoudende gevolgen van een inbreuk kunnen alleen worden gevorderd op basis van een definitief besluit waarbij een inbreuk is vastgesteld op het binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallend Unierecht, die het collectieve belang van consumenten schaadt, zoals een in het kader van de representatieve vordering uitgevaardigd definitief bevel. Maatregelen tot opheffing van de aanhoudende gevolgen van de inbreuk kunnen met name worden gevorderd op basis van definitieve besluiten van een rechter of administratieve autoriteit in het kader van handhavingsactiviteiten die worden geregeld bij Verordening (EU) 2017/2394 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 betreffende samenwerking tussen de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2006/2004 (7) . (23) Deze richtlijn voorziet in een procedureel mechanisme, dat niet van invloed is op de regels tot vaststelling van materiele materiële rechten van consumenten op contractuele en niet-contractuele rechtsmiddelen wanneer hun belangen door een inbreuk zijn geschonden, zoals het recht op schadevergoeding, beëindiging van de overeenkomst, terugbetaling, vervanging , terugname , reparatie of prijsvermindering. Een representatieve vordering waarbij op grond van deze richtlijn herstel wordt gevorderd, kan alleen worden ingesteld wanneer het Unierecht of het nationale recht in dergelijke materiële rechten voorziet. [Am. 16] (24) Deze richtlijn beoogt minimumharmonisatie en vervangt bestaande nationale mechanismen voor collectief verhaal niet. Rekening houdend met de rechtstradities van de lidstaten, laat deze richtlijn het aan de beslissing van deze laatstgenoemde over of zij de hierin bedoelde representatieve vordering vorm geven als onderdeel van een bestaand of toekomstig mechanisme voor collectief verhaal dan wel als een alternatief daarvoor, mits het nationale mechanisme voldoet aan de in deze richtlijn vastgestelde modaliteiten. Deze richtlijn belet de lidstaten niet hun bestaande kaders te behouden en verplicht de lidstaten evenmin tot het wijzigen van hun bestaande kaders. De lidstaten krijgen de mogelijkheid om de in deze richtlijn opgenomen regels in hun eigen systeem voor collectief verhaal te integreren of ze in een afzonderlijke procedure op te nemen. [Am. 17] (25) Bevoegde vertegenwoordigende instanties dienen volledig transparant te zijn over de bron van financiering van hun activiteit in het algemeen en over de middelen ter ondersteuning van een specifieke representatieve vordering tot herstel, om rechters of administratieve autoriteiten in staat te stellen te beoordelen of er een belangenconflict kan bestaan tussen de derde partij-financier en de bevoegde instantie en om het gevaar van misbruik van procesrecht te vermijden, alsook om te beoordelen of de derde partij-financier bevoegde instantie over voldoende middelen beschikt om aan zijn financiële verplichtingen jegens de bevoegde instantie de belangen van de betrokken consumenten te dienen en de proceskosten te voldoen dragen als de vordering uitmondt in een afwijzing . De informatie die de bevoegde instantie in een zo vroeg mogelijk stadium van de procedure aan de rechter of administratieve autoriteit verstrekt die de representatieve vordering beoordeelt, moet deze in staat stellen om te beoordelen of de derde partij procedurele beslissingen van de bevoegde entiteit instantie in het algemeen en in het kader van de representatieve vordering kan beïnvloeden, onder meer in geval van schikkingen, en of de derde partij financiële middelen verstrekt voor een representatieve vordering tot herstel jegens een verweerder die zijn concurrent is of jegens een verweerder van wie hij afhankelijk is. Als van een van deze situaties sprake blijkt te zijn, dient de rechter of administratieve autoriteit de bevoegdheid te hebben om de bevoegde instantie ertoe te verplichten om de desbetreffende financiering te weigeren en om, zo nodig, de procesbevoegdheid van de bevoegde instantie in een specifiek geval te verwerpen. De lidstaten moeten voorkomen dat advocatenkantoren bevoegde vertegenwoordigende instanties oprichten. Indirecte financiering van de vordering door middel van donaties, waaronder donaties van handelaren in het kader van initiatieven voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, komt in aanmerking als financiering door derden, mits voldaan is aan de vereisten inzake transparantie, onafhankelijkheid en het ontbreken van belangenconflicten als bedoeld in de artikelen 4 en 7. [Am. 18] (26) Collectieve buitengerechtelijke schikkingen , zoals bemiddeling, waarbij benadeelde consumenten herstel wordt geboden, moeten worden aangemoedigd, zowel vóór de instelling van de representatieve vordering als tijdens eender welk stadium daarvan. [Am. 19] (27) Lidstaten kunnen bepalen dat een bevoegde instantie en een handelaar die een schikking hebben getroffen over herstel voor consumenten die het slachtoffer zijn van een beweerdelijk illegale praktijk van die handelaar, gezamenlijk een rechter of administratieve autoriteit kunnen verzoeken om die schikking goed te keuren. Een dergelijk verzoek mag door de rechter of administratieve autoriteit alleen worden toegelaten wanneer er geen andere representatieve vordering inzake dezelfde praktijk aanhangig is. Een bevoegde rechter of administratieve autoriteit die een dergelijke collectieve schikking goedkeurt, dient rekening te houden met de belangen en rechten van alle betrokken partijen, met inbegrip van individuele consumenten. De betrokken individuele consumenten dienen de mogelijkheid te krijgen om te aanvaarden of te weigeren door een dergelijke schikking gebonden te zijn . Schikkingen moeten onherroepelijk zijn en bindend voor alle partijen [Am. 20] (28) De rechter en de administratieve autoriteiten dienen de bevoegdheid te hebben de handelaar die inbreuk maakt en de bevoegde instantie die de representatieve vordering heeft ingesteld, uit te nodigen om onderhandelingen te beginnen teneinde tot een schikking te komen over het herstel dat de betrokken consumenten moet worden geboden. Bij het besluit of partijen worden uitgenodigd om een geschil buitengerechtelijk te beslechten, moet rekening worden gehouden met het soort inbreuk waarop de vordering betrekking heeft, de kenmerken van de betrokken consumenten, de mogelijke vormen van het te bieden herstel, de bereidheid van partijen om te schikken en de snelheid van de procedure. (29) Teneinde herstel voor individuele consumenten dat wordt gevorderd op basis van in het kader van representatieve vorderingen afgegeven declaratoire definitieve besluiten inzake de aansprakelijkheid van de handelaar jegens de consumenten die schade van een inbreuk hebben ondervonden, te vereenvoudigen, moet de rechter of administratieve autoriteit die het besluit heeft uitgevaardigd, de bevoegdheid krijgen om van de bevoegde instantie en de handelaar te verlangen dat zij tot een collectieve schikking komen. [Am. 21] (30) Elke buitengerechtelijke schikking die wordt bereikt in het kader van een representatieve vordering of is gebaseerd op een definitief declaratoir besluit, moet door de relevante rechter of administratieve autoriteit worden goedgekeurd, om ervoor dat te zorgen dat deze rechtmatig en billijk is, rekening houdend met de belangen en rechten van alle betrokken partijen. De betrokken individuele consumenten dienen de mogelijkheid te krijgen om te aanvaarden of te weigeren door een dergelijke schikking gebonden te zijn . Schikkingen moeten bindend zijn voor alle partijen, onverminderd eventuele andere rechten op herstel die de betrokken consumenten op grond van het recht van de Unie of het nationale recht genieten . [Am. 22] (31) Voor het welslagen van een representatieve vordering is het essentieel dat consumenten daarover worden geïnformeerd. Consumenten moeten worden geïnformeerd over aanhangige representatieve vorderingen, het feit dat een praktijk van een handelaar als een rechtsinbreuk is aangemerkt, hun rechten naar aanleiding van de vaststelling van een inbreuk en eventuele vervolgstappen die door de betrokken consumenten moeten worden genomen, met name voor het verkrijgen van herstel. Voor de afschrikking van handelaren die op de rechten van consumenten inbreuk maken, zijn ook de reputatierisico’s in verband met de verspreiding van informatie over de inbreuk van belang. (32) Om doeltreffend te zijn, dient de informatie te passen bij de omstandigheden van het geval en daarmee in verhouding te staan. De handelaar die inbreuk maakt, dient lidstaten moeten ervoor zorgen dat de rechter en de administratieve autoriteit van de in het ongelijk gestelde partij kunnen verlangen dat deze alle betrokken consumenten te informeren naar behoren informeert over definitieve bevelen tot onherroepelijke besluiten betreffende staking en bevelen tot herstel herstel die in het kader van een met betrekking tot de representatieve vordering zijn uitgevaardigd , alsook over en dat in geval van een door een rechter of administratieve autoriteit goedgekeurde schikking beide partijen worden geïnformeerd . Dergelijke informatie kan bijvoorbeeld worden verstrekt via de een website van de handelaar , sociale media, online marktplaatsen, of bekende kranten, waaronder kranten die uitsluitend via elektronische communicatiemiddelen worden verspreid. Zo mogelijk moeten consumenten individueel worden geïnformeerd via elektronische of papieren brieven. Deze informatie moet op verzoek worden verstrekt in een formaat dat toegankelijk is voor personen met een handicap. De kosten van het informeren van de consumenten moeten door de in het ongelijk gestelde partij worden gedragen. [Am. 23] (32 bis) De lidstaten moeten worden aangespoord om een gratis nationaal register van representatieve vorderingen op te zetten, waarmee de naleving van de transparantieverplichtingen verder kan worden verbeterd. [Am. 24] (33) Om de rechtszekerheid te vergroten, inconsistentie bij de toepassing van het Unierecht te vermijden en de effectiviteit en procedurele efficiëntie van representatieve vorderingen en mogelijke vervolgvorderingen tot herstel te vergroten, mag moet de vaststelling van een inbreuk of een niet-inbreuk in een door een administratieve autoriteit of rechterlijke instantie uitgevaardigd definitief besluit, met inbegrip van een definitief bevel krachtens deze richtlijn, niet opnieuw het voorwerp van een geschil vormen in het kader van volgende rechtsvorderingen inzake dezelfde inbreuk door dezelfde handelaar, wat betreft de aard van de inbreuk en de materiele, persoonlijke, temporele en territoriale werkingssfeer daarvan, als bepaald bij dat definitieve besluit bindend zijn voor alle aan de representatieve vordering deelnemende partijen. Het onherroepelijke besluit moet geen afbreuk doen aan eventuele andere rechten op herstel die de betrokken consumenten op grond van het recht van de Unie of het nationale recht genieten. Het door de procedure verkregen herstel moet ook bindend zijn voor andere zaken die betrekking hebben op dezelfde praktijk, dezelfde handelaar en dezelfde consument . Wanneer een vordering die is gericht op maatregelen tot het beëindigen van de aanhoudende gevolgen van de inbreuk, met inbegrip van herstelmaatregelen, wordt ingesteld in een andere lidstaat dan de lidstaat waar een definitief besluit waarbij de betreffende inbreuk of niet-inbreuk is vastgesteld, werd uitgevaardigd, dient er op grond moet dat besluit in gelijksoortige zaken dienen als bewijs voor het bestaan, respectievelijk niet-bestaan, van dat besluit een weerlegbaar vermoeden te bestaan dat de inbreuk heeft plaatsgevonden de inbreuk. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de vaststelling van het bestaan of niet-bestaan van een inbreuk bij een onherroepelijk besluit van een rechter van een lidstaat, in het kader van een andere vordering tot herstel tegen dezelfde handelaar wegens dezelfde inbreuk bij de nationale rechter van een andere lidstaat opgevat moet worden als een weerlegbaar vermoeden van het bestaan, respectievelijk niet-bestaan, van een dergelijke inbreuk. . [Am. 25] (34) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat individuele vorderingen tot herstel kunnen worden gebaseerd op een definitief declaratoir besluit dat in het kader van een representatieve vordering is uitgevaardigd. Dergelijke vorderingen moeten via snelle en vereenvoudigde procedures kunnen worden ingesteld. (35) Vorderingen tot herstel die zijn gebaseerd op de vaststelling van een inbreuk bij een definitief bevel of bij een definitief declaratoir besluit inzake de aansprakelijkheid van de handelaar op grond van deze richtlijn jegens de consumenten die schade hebben geleden, mogen niet worden belemmerd door nationale regels inzake verjaringstermijnen. De instelling van een representatieve vordering moet leiden tot opschorting of onderbreking van de verjaringstermijnen voor eventuele vorderingen tot herstel voor de consumenten waarop deze representatieve vordering betrekking heeft. [Am. 26] (36) Representatieve vorderingen waarbij om een bevel wordt gevraagd, moeten met de nodige procedurele snelheid worden behandeld. Een verzoek om een bevel bij wege van voorlopige voorziening moet altijd via een versnelde procedure worden behandeld teneinde eventuele schade of verdere schade als gevolg van de inbreuk te voorkomen. (37) Bewijsmateriaal vormt een belangrijk element bij de vaststelling of een bepaalde praktijk een rechtsinbreuk vormt, de vaststelling of er gevaar van herhaling bestaat, de vaststelling op welke consumenten een inbreuk betrekking heeft, het besluit inzake herstel en het passend informeren van consumenten op wie een representatieve vordering betrekking heeft over de aanhangige procedure en de definitieve resultaten daarvan. Betrekkingen tussen ondernemingen en consumenten worden echter gekenmerkt door informatieasymmetrie en het kan zijn dat de handelaar als enige over de noodzakelijke informatie beschikt, waardoor deze voor de bevoegde instantie niet toegankelijk is. Bevoegde instanties moet daarom het recht worden gegeven om de bevoegde rechter of administratieve autoriteit te verzoeken om openbaarmaking door de handelaar van informatie die relevant voor hun vordering is of die nodig is om de betrokken consumenten naar behoren over de representatieve vordering te informeren, zonder dat zij de individuele bewijsstukken hoeven te specificeren. De noodzaak, reikwijdte en evenredigheid van een dergelijke openbaarmaking moeten zorgvuldig worden beoordeeld door de rechter of administratieve autoriteit die de representatieve vordering beoordeelt, rekening houdend met de bescherming van de legitieme belangen van derden en onverminderd het toepasselijke Unierecht en de toepasselijke nationale regels inzake vertrouwelijkheid. (38) Om ervoor te zorgen dat de representatieve vorderingen doeltreffend zijn, moeten handelaren die inbreuk maken, doeltreffende, afschrikkende en evenredige sancties kunnen verwachten wanneer zij niet voldoen aan een definitief besluit naar aanleiding van de representatieve vordering. (39) Gelet op het feit dat met representatieve vorderingen een algemeen belang wordt nagestreefd in de zin van de bescherming van de collectieve belangen van consumenten, moeten lidstaten ervoor zorgen dat de kosten van de procedures bevoegde vertegenwoordigende instanties er niet ervan van weerhouden om krachtens deze richtlijn representatieve vorderingen in te stellen. Dit laat echter onverlet dat de partij van wie de collectieve vordering wordt afgewezen de door de in het gelijk gestelde partij gedragen noodzakelijke proceskosten dient te vergoeden (het beginsel dat de verliezer betaalt), onder de voorwaarden van het toepasselijke nationale recht. De rechter of de administratieve autoriteit moeten de in het ongelijk gestelde partij echter niet veroordelen tot het betalen van kosten die onnodig zijn gemaakt of die niet in verhouding staan tot de vordering. [Am. 27] (39 bis) De lidstaten dienen erop toe te zien dat resultaatafhankelijke honoraria worden voorkomen en dat vergoedingen voor advocaten en de wijze waarop deze worden berekend geen stimulans vormen voor het voeren van rechtszaken die niet in het belang van consumenten of andere betrokken partijen zijn of consumenten belemmeren om ten volle gebruik te maken van de mogelijkheid om een collectieve vordering in te stellen. De lidstaten die resultaatafhankelijke honoraria toestaan, moeten waarborgen dat dergelijke honoraria er niet voor zorgen dat consumenten niet een volledige vergoeding krijgen uitgekeerd. [Am. 28] (40) Samenwerking en uitwisseling van informatie , goede praktijken en ervaringen tussen bevoegde vertegenwoordigende instanties van verschillende lidstaten is nuttig gebleken voor de aanpak van grensoverschrijdende inbreuken. Het is nodig de maatregelen op het gebied van capaciteitsopbouw en samenwerking in stand te houden en uit te breiden tot een groter aantal bevoegde vertegenwoordigende instanties in de Unie, zodat vaker representatieve acties met grensoverschrijdende gevolgen worden ingesteld. [Am. 29] (41) Om inbreuken met grensoverschrijdende implicaties effectief aan te pakken, moet ervoor worden gezorgd dat de procesbevoegdheid van de bevoegde instanties die in een lidstaat van tevoren zijn aangewezen om in een andere lidstaat representatieve vorderingen in te stellen, wederzijds wordt erkend. Voorts moeten bevoegde instanties uit verschillende lidstaten hun krachten ten overstaan van een enkel forum kunnen bundelen in een enkele representatieve vordering, overeenkomstig de desbetreffende regels inzake rechterlijke bevoegdheid. Omwille van efficiëntie en effectiviteit zou een bevoegde instantie de mogelijkheid moeten hebben om een representatieve vordering in te stellen namens andere bevoegde instanties die consumenten uit verschillende lidstaten vertegenwoordigen. (41 bis) Om de mogelijkheid van een procedure voor grensoverschrijdende representatieve vorderingen op het niveau van de Unie te onderzoeken, moet de Commissie onderzoeken of het mogelijk is een Europese Ombudsman voor collectief verhaal in te stellen. [Am. 30] (42) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Deze richtlijn moet dan ook worden uitgelegd en toegepast in overeenstemming met deze rechten en beginselen, waaronder die met betrekking tot het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, alsook het recht van verweer. (43) Op het gebied van milieurecht houdt deze richtlijn rekening met het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden van de Economische Commissie van de Verenigde Naties voor Europa (“Verdrag van Aarhus”). (44) De doelstellingen van deze richtlijn, te weten de invoering van een mechanisme inzake representatieve vorderingen voor de bescherming van de collectieve belangen van consumenten teneinde een hoog niveau van consumentenbescherming in de Unie en de goede werking van de interne markt te waarborgen, kunnen niet voldoende worden gerealiseerd door maatregelen van uitsluitend de lidstaten, maar vanwege de grensoverschrijdende gevolgen van representatieve vorderingen beter worden gerealiseerd op het niveau van de Unie. Daarom kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (45) Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken (8) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van een of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de wetgever de toezending van die stukken gerechtvaardigd. (46) Het is passend om bepalingen voor de toepassing van deze richtlijn in de tijd vast te stellen, (47) Richtlijn 2009/22/EG dient derhalve te worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Hoofdstuk 1 Onderwerp, toepassingsgebied en definities Artikel 1 Onderwerp 1. Deze richtlijn bevat regels op grond waarvan bevoegde vertegenwoordigende instanties representatieve vorderingen kunnen instellen ten behoeve van de bescherming van de collectieve belangen van consumenten, met name om een hoog niveau van bescherming en toegang tot de rechter te verwezenlijken en te handhaven en tegelijkertijd te zorgen voor passende waarborgen ter vermijding voorkoming van misbruik van procesrecht. [Am. 31] 2. Deze richtlijn belet de lidstaten niet bepalingen vast te stellen of te handhaven waarbij bevoegde vertegenwoordigende instanties of eventuele andere betrokkenen overheidsinstanties andere procedurele middelen worden geboden om vorderingen in te stellen met het oog op de bescherming van de collectieve belangen van consumenten op nationaal niveau. De uitvoering van deze richtlijn vormt onder geen beding een reden voor verlaging van het niveau van consumentenbescherming op de door het Unierecht bestreken gebieden. [Am. 32] Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op representatieve vorderingen met grote gevolgen voor consumenten die worden ingesteld inzake inbreuken door handelaren op de in bijlage I vermelde bepalingen van Unierecht die ter bescherming van de collectieve belangen van consumenten. schaden of kunnen schaden . Zij is van toepassing op binnenlandse en grensoverschrijdende inbreuken, ook wanneer deze inbreuken zijn beëindigd voordat de representatieve vordering werd ingesteld of voordat de representatieve vordering werd afgesloten. [Am. 33] 2. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan voorschriften waarbij contractuele en niet-contractuele rechtsmiddelen worden vastgesteld waarover consumenten met betrekking tot dergelijke inbreuken krachtens de Unie- of nationale wetgeving beschikken. 3. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de voorschriften van de Unie inzake internationaal privaatrecht, in het bijzonder voorschriften met betrekking tot de rechterlijke bevoegdheid en het toepasselijke recht de erkenning en de tenuitvoerlegging van vonnissen in burgerlijke en handelszaken en regels betreffende het recht dat van toepassing is op contractuele en niet-contractuele verbintenissen, van toepassing op de in deze richtlijn vermelde representatieve vorderingen . [Am. 34] 3 bis. Deze richtlijn laat andere vormen van collectief verhaal uit hoofde van het nationale recht onverlet. [Am. 35] 3 ter. Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, met name het recht op een eerlijk en onpartijdig proces en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. [Am. 36] Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: (1) “consument”: iedere natuurlijke persoon die handelt voor doeleinden buiten zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit; (1 bis) "consumentenorganisatie": elke groep die zich ten doel stelt de belangen van consumenten te beschermen tegen onrechtmatige handelingen of onrechtmatig nalaten door handelaren; [Am. 37] (2) “handelaar”: iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon, ongeacht of deze in publieke of private handen is, die in civiele capaciteit krachtens het burgerlijk recht handelt voor doeleinden die betrekking hebben op zijn handel, bedrijf, ambacht of beroep, waaronder via een andere persoon die in zijn naam of namens hem handelt; [Am. 38] (3) “collectieve belangen van consumenten”: de belangen van een aantal consumenten; of van personen op wie gegevens betrekking hebben ("betrokkenen") in de zin van Verordening (EU) 2016/679 (de algemene verordening gegevensbescherming) [Am. 39] (4) “representatieve vordering”: een vordering ter bescherming van de collectieve belangen van consumenten waarbij de betrokken consumenten geen partij zijn; (5) “praktijk”: een handelen of nalaten door een handelaar; (6) “definitief besluit”: een besluit van een rechter van een lidstaat waartegen geen of niet meer beroep kan worden ingesteld dan wel een besluit van een administratieve autoriteit dat niet meer door de rechter kan worden getoetst; (6 bis) "consumentenrecht": het recht van de Unie en het nationale recht ter bescherming van de belangen van consumenten. [Am. 40] Hoofdstuk 2 Representatieve vorderingen Artikel 4 Bevoegde vertegenwoordigende instanties [Am. 41] 1. De lidstaten zorgen ervoor dat representatieve vorderingen kunnen worden ingesteld door bevoegde instanties die, op hun verzoek, daartoe van tevoren door de lidstaten zijn aangewezen en op een openbaar toegankelijke lijst zijn geplaatst . De lidstaten of hun rechtbanken wijzen binnen hun respectieve grondgebied/jurisdictie ten minste een bevoegde vertegenwoordigende instantie aan die bevoegd is om representatieve vorderingen in de zin van artikel 3, lid 4, in te stellen. De lidstaten wijzen een instantie als bevoegde vertegenwoordigende instantie aan wanneer deze aan elk van de volgende criteria voldoet: [Am. 42] a) zij is naar behoren opgericht volgens het recht van een lidstaat; b) zij heeft er uit haar statuut of ander governancedocument en uit haar permanente activiteiten op het gebied van de verdediging en bescherming van de belangen van consumenten blijkt dat zij een legitiem belang heeft bij ervoor te zorgen dat het waarborgen van de naleving van de bepalingen van het Unierecht waarop deze richtlijn betrekking heeft , in acht worden genomen ; [Am. 43] c) zij heeft geen winstoogmerk. (c bis) zij handelt onafhankelijk van andere instanties en van personen die geen consumenten zijn en voor wie de uitkomst van de representatieve vordering in economisch opzicht van belang kan zijn, en met name onafhankelijk van marktdeelnemers; [Am. 44] (c ter) zij heeft geen financiële banden met advocatenkantoren die de belangen van eisers behartigen die verder gaan dan een normaal dienstencontract; [Am. 45] (c quater) zij heeft interne procedures ingevoerd ter voorkoming van belangenconflicten tussen de bevoegde instantie zelf en haar financiers; [Am. 46] De lidstaten verlangen van bevoegde vertegenwoordigende instanties dat zij in eenvoudige en duidelijke taal en op passende wijze, bijvoorbeeld op hun website, duidelijk maken hoe zij worden gefinancierd, hoe hun organisatorische structuur en hun bestuursstructuur eruitzien, wat hun doelstellingen en werkmethodes zijn en wat voor activiteiten zij ontplooien. De lidstaten beoordelen regelmatig of een bevoegde entiteit vertegenwoordigende instantie nog aan deze criteria voldoet. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde vertegenwoordigende instantie haar status uit hoofde van deze richtlijn verliest wanneer zij niet langer aan een of meer van de in lid 1 genoemde criteria voldoet. De lidstaten stellen een lijst op van vertegenwoordigende instanties die aan de in lid 1 bedoelde criteria voldoen en maken deze lijst openbaar. Zij doen deze lijst aan de Commissie toekomen en werken deze zo nodig bij. De Commissie publiceert de lijsten van vertegenwoordigende instanties die zij van de lidstaten ontvangt op een publiek toegankelijk onlineportaal. [Am. 47] 1 bis. De lidstaten kunnen bepalen dat reeds vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn overeenkomstig het nationaal recht aangewezen overheidsinstanties voor de status van vertegenwoordigende instantie in de zin van dit artikel in aanmerking blijven komen. [Am. 48] 2. De lidstaten kunnen een bevoegde instantie op haar verzoek ad hoc aanwijzen met het oog op een bepaalde representatieve vordering, wanneer zij voldoet aan de in lid 1 genoemde criteria . [Am. 49] 3. De lidstaten zorgen ervoor dat met name consumentenorganisaties en onafhankelijke consumentenorganisaties die aan de in lid 1 vermelde criteria voldoen en openbare instanties in aanmerking komen voor de status van bevoegde vertegenwoordigende instantie. De lidstaten kunnen consumentenorganisaties die leden uit meer dan één lidstaat vertegenwoordigen, aanwijzen als bevoegde vertegenwoordigende instantie. [Am. 50] 4. De lidstaten kunnen regels vaststellen die nader omschrijven welke bevoegde instanties al de in de artikelen 5 en 6 bedoelde maatregelen kunnen vorderen en welke bevoegde instanties slechts een of meer van deze maatregelen kunnen vorderen. [Am. 51] 5. De vervulling door een bevoegde instantie van de in lid 1 bedoelde criteria doet geen afbreuk aan het recht de verpliching van de rechter of administratieve autoriteit om te onderzoeken of de doelstelling van de bevoegde instantie rechtvaardigt dat zij in een specifiek geval een vordering instelt overeenkomst overeenkomstig artikel 4 en artikel 5, lid 1. [Am. 52] Artikel 5 Representatieve vorderingen ter bescherming van de collectieve belangen van consumenten 1. De lidstaten zorgen ervoor dat uitsluitend overeenkomstig artikel 4, lid 1, aangewezen bevoegde vertegenwoordigende instanties representatieve vorderingen kunnen instellen bij nationale rechters of administratieve autoriteiten, mits er een direct verband bestaat tussen de voornaamste doelstellingen van de instantie en de krachtens het Unierecht toegekende rechten die beweerdelijk zijn geschonden en ten aanzien waarvan de vordering is ingesteld. Het staat de bevoegde vertegenwoordigende instanties vrij om te kiezen voor elke procedure waarin het nationale recht of het Unierecht voorziet, om het hoogste niveau van bescherming van de belangen van consumenten te waarborgen. De lidstaten bepalen dat er uitsluitend een vordering kan worden ingesteld als er voor een rechter of administratieve autoriteit van de lidstaat geen andere vordering is ingesteld ter zake van dezelfde praktijk, dezelfde handelaar en dezelfde consumenten. [Am. 53] 2. De lidstaten zorgen ervoor dat bevoegde vertegenwoordigende instanties , waaronder vooraf daartoe aangewezen overheidsinstanties, het recht hebben representatieve vorderingen in te stellen waarbij de volgende maatregelen worden gevraagd: [Am. 54] a) een bevel, als voorlopige maatregel, tot staken van de illegale praktijk dan wel, wanneer de praktijk nog niet heeft plaatsgevonden, maar op het punt staat plaats te vinden, waarbij de illegale praktijk wordt verboden; [Am. 56] b) een bevel waarbij wordt vastgesteld dat de praktijk een rechtsinbreuk inhoudt en waarbij, indien noodzakelijk, het staken van de praktijk wordt gelast, of waarbij, wanneer de praktijk nog niet heeft plaatsgevonden, maar op het punt staat plaats te vinden, de praktijk wordt verboden. Om een vordering tot uitvaardiging een bevel in te kunnen stellen, hoeven bevoegde vertegenwoordigende instanties geen mandaat van de betrokken individuele consumenten te verkrijgen of bewijs over te leggen van door de betrokken consumenten daadwerkelijk geleden verlies of schade, noch van opzet of onachtzaamheid van de handelaar. [Am. 55] 3. De lidstaten zorgen ervoor dat bevoegde vertegenwoordigende instanties het recht hebben representatieve vorderingen in te stellen waarbij maatregelen worden gevraagd om de aanhoudende gevolgen van de inbreuk op te heffen. Deze maatregelen worden gevorderd op grond van een definitief besluit waarbij wordt vastgesteld dat een praktijk een inbreuk op het in bijlage I vermelde Unierecht inhoudt die de collectieve belangen van consumenten schaadt, waaronder een in lid 2, onder b), bedoeld definitief bevel . [Am. 57] 4. Onverminderd artikel 4, lid 4, zorgen de lidstaten ervoor dat bevoegde instanties in het kader van een enkele representatieve vordering zowel maatregelen tot opheffing van de aanhoudende gevolgen van de inbreuk kunnen vorderen, als de in lid 2 bedoelde maatregelen. [Am. 58] Artikel 5 bis Register van collectieve vorderingen 1. De lidstaten kunnen een nationaal register van collectieve vorderingen opzetten, dat door geïnteresseerden langs elektronische weg of op andere wijze en zonder kosten geraadpleegd moet kunnen worden. 2. De websites waarop de registers gepubliceerd worden, bieden toegang tot omvattende en objectieve informatie over de beschikbare methoden om schadevergoeding te verkrijgen, onder meer buitengerechtelijke methoden, en over lopende representatieve vorderingen. 3. De nationale registers worden aan elkaar gekoppeld. Artikel 35 van Verordening (EG) 2017/2394 is van toepassing. [Am. 59] Artikel 6 Maatregelen tot herstel 1. Met het oog op de toepassing van artikel 5, lid 3, zorgen de lidstaten ervoor dat bevoegde entiteiten vertegenwoordigende instanties het recht hebben om representatieve vorderingen in te stellen waarbij om een bevel tot herstel wordt verzocht dat de handelaar verplicht om te zorgen voor, onder meer, schadeloosstelling, reparatie, vervanging, prijsvermindering, beëindiging van de overeenkomst of terugbetaling van het betaalde bedrag, al naar gelang het geval. Een lidstaat kan al dan niet voorschrijven dat de betrokken individuele consumenten een mandaat moeten verlenen alvorens een declaratoir besluit wordt genomen of een bevel tot herstel wordt uitgevaardigd. [Am. 60] Indien een lidstaat voor het instellen van een representatieve vordering geen mandaat van individuele consumenten verlangt, biedt deze lidstaat desondanks personen die niet hun gewone verblijfplaats hebben in de lidstaat waar de vordering wordt ingesteld, de mogelijkheid zich in de procedure te voegen als zij binnen de daarvoor gestelde termijn hun uitdrukkelijke mandaat hebben verleend voor het instellen van de representatieve vordering. [Am. 61] De bevoegde vertegenwoordigende instantie verstrekt voldoende informatie als vereist krachtens nationaal recht ter ondersteuning van de vordering ter ondersteuning van de vordering alle noodzakelijke informatie die krachtens het nationale recht wordt verlangd , waaronder een omschrijving van de consumenten waarop de vordering betrekking heeft en van de feitelijke en juridische kwesties die moeten worden opgelost. [Am. 62] 2. In afwijking van lid 1 kunnen de lidstaten een rechter of administratieve autoriteit de bevoegdheid verlenen om, in naar behoren gemotiveerde gevallen, waarin vanwege de kenmerken van de individuele schade van de betrokken consumenten de kwantificering van individueel herstel complex is, in plaats van een bevel tot herstel, een declaratoir besluit uit te vaardigen inzake de aansprakelijkheid van de handelaar jegens de consument die schade heeft geleden door een inbreuk op het in bijlage I vermelde Unierecht. [Am. 63] 3. Lid 2 geldt niet in gevallen waarin: a) de consumenten op wie de inbreuk betrekking heeft, kunnen worden geïdentificeerd en vergelijkbare schade hebben geleden als gevolg van dezelfde praktijk met betrekking tot een bepaalde periode of aankoop. In dergelijke gevallen vormt het vereiste dat de betrokken individuele consumenten een mandaat verlenen geen voorwaarde voor het inleiden van de vordering. De vergoeding is bestemd voor de betrokken consumenten; b) de consumenten een verlies van geringe waarde hebben geleden en het onevenredig zou zijn om de vergoeding aan hen uit te keren. In dergelijke gevallen zorgen de lidstaten ervoor dat er geen mandaat van de betrokken individuele consumenten is vereist. De vergoeding is bestemd voor een openbaar doel dat de collectieve belangen van consumenten dient. [Am. 64] 4. De uit hoofde van een definitief besluit overeenkomstig de leden lid 1, 2 en 3 verkregen vergoeding doet geen afbreuk aan eventuele aanvullende eventuele rechten op herstel die de betrokken consumenten op grond van Unie- of nationale wetgeving kunnen genieten. Bij de toepassing van deze bepaling wordt het beginsel van het gezag van gewijsde geëerbiedigd. [Am. 65] 4 bis. De maatregelen tot herstel hebben ten doel de betrokken consumenten volledige vergoeding van de door hen geleden schade te bieden. Indien er na vergoeding van de schade een niet-opgevraagd bedrag resteert, besluit de rechter aan welke begunstigde dat bedrag toekomt. Niet-opgevraagde bedragen komen niet toe aan de bevoegde vertegenwoordigende instantie of de handelaar. [Am. 66] 4 ter. Met name is punitieve schadevergoeding die leidt tot overcompensatie van de schade van de eisende partij verboden. Zo is schadevergoeding die consumenten wordt toegekend in geval van massaschade niet hoger dan het bedrag dat de handelaar overeenkomstig de toepasselijke nationale of Uniewetgeving verschuldigd is om de feitelijke schade te dekken die de consumenten individueel hebben geleden. [Am. 67] Artikel 7 Financiering Ontvankelijkheid van een representatieve vordering [Am. 68] 1. De bevoegde vertegenwoordigende instantie die een bevel tot herstel vordert als bedoeld in artikel 6, lid 1, vermeldt legt aan de rechter of administratieve autoriteit in een vroeg het vroegste stadium van de vordering de bron een volledig financieel overzicht voor van de middelen alle financieringsbronnen die zij voor haar activiteiten in het algemeen aanwendt en de middelen die zij ter ondersteuning van de vordering aanwendt , om aan te tonen dat er geen sprake is van belangenverstrengeling . Zij toont aan dat zij over voldoende financiële middelen beschikt om de belangen van de betrokken consumenten zo goed mogelijk te dienen en om de eventuele kosten van de tegenpartij te dragen wanneer de vordering mocht worden afgewezen. [Am. 69] 2. De lidstaten zorgen ervoor dat in gevallen waarin een representatieve vordering tot herstel door een derde partij wordt gefinancierd, het de derde partij verboden is om: De nationale rechter kan de representatieve vordering niet-ontvankelijk verklaren als hij vaststelt dat de financiering door de derde partij ten doel heeft: [Am. 70] a) besluiten van de bevoegde vertegenwoordigende instantie in het kader van een representatieve vordering, onder meer waaronder het inleiden van representatieve vorderingen en besluiten inzake schikkingen, te beïnvloeden; [Am. 71] b) een collectieve vordering te financieren tegen een verweerder die een concurrent is van de financier of tegen een verweerder waarvan de financier afhankelijk is; 3. De lidstaten zorgen ervoor dat rechters en administratieve autoriteiten de bevoegdheid hebben om de in lid 2 bedoelde omstandigheden te beoordelen en om de bevoegde instantie in voorkomend geval ertoe te verplichten de betreffende financiering te weigeren en om, zo nodig, de procesbevoegdheid van de bevoegde instantie in een specifiek geval te verwerpen zich een oordeel vormen over de afwezigheid van een belangenconflict als bedoeld in lid 1, en dat zij de in lid 2 bedoelde omstandigheden beoordelen ten tijde van de beslissing over de ontvankelijkheid van de representatieve vordering , alsmede in een later stadium van de procedure als de omstandigheden zich pas dan voordoen . [Am. 72] 3 bis. De lidstaten waarborgen tevens dat de rechter of administratieve autoriteit de bevoegdheid heeft om kennelijk ongegronde zaken in een zo vroeg mogelijk stadium van de procedure te verwerpen. [Am. 73] Artikel 7 bis Het beginsel dat de in het ongelijk gestelde partij betaalt De lidstaten waarborgen dat de partij die in een zaak met betrekking tot een collectieve vordering in het ongelijk gesteld wordt, de proceskosten van de in het gelijk gestelde partij vergoedt, onder de voorwaarden van het toepasselijke nationale recht. Het gerecht wijst de in het ongelijk gestelde partij echter geen vergoeding toe voor kosten die onnodig zijn gemaakt of die niet in verhouding staan tot de vordering. [Am. 74] Artikel 8 Schikkingen 1. Lidstaten kunnen bepalen dat een bevoegde vertegenwoordigende instantie en een handelaar die een schikking hebben getroffen over herstel voor consumenten die het slachtoffer zijn van een beweerdelijk illegale praktijk van die handelaar, gezamenlijk een rechter of administratieve autoriteit kunnen verzoeken om die schikking goed te keuren. Een dergelijk verzoek wordt door de rechter of administratieve autoriteit alleen in behandeling genomen wanneer er bij de rechter of administratie autoriteit van dezelfde lidstaat geen representatieve vordering aanhangig is met betrekking tot dezelfde handelaar en dezelfde praktijk . [Am. 75] 2. De lidstaten zorgen ervoor dat de rechter of administratieve autoriteit in het kader van een representatieve vordering te allen tijde de bevoegde instantie en de verweerder, na deze te hebben geraadpleegd, kan uitnodigen om binnen een redelijke termijn tot een schikking te komen over herstel. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de rechter of administratieve autoriteit die het in artikel 6, lid 2, bedoelde definitieve besluit heeft uitgevaardigd, de bevoegdheid heeft om van partijen bij de representatieve vordering te verlangen dat zij binnen een redelijke termijn tot een schikking komen over het herstel dat consumenten op grond van dit definitieve besluit moet worden geboden. 4. De in de leden 1, 2 en 3 bedoelde schikkingen worden door de rechter of administratieve autoriteit getoetst. De rechter of administratieve autoriteit beoordeelt de rechtmatigheid en de billijkheid van de schikking, waarbij rekening wordt gehouden met de rechten en belangen van alle partijen, met inbegrip van de betrokken consumenten. 5. Wanneer de in lid 2 bedoelde schikking niet binnen de gestelde termijn wordt bereikt of de bereikte schikking niet wordt goedgekeurd, zet de rechter of administratieve autoriteit de behandeling van de representatieve vordering voort. 6. De betrokken individuele consumenten krijgen de mogelijkheid om te aanvaarden dan wel te weigeren door de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde schikkingen gebonden te zijn . Het uit hoofde van een overeenkomstig lid 4 goedgekeurde schikking verkregen herstel is bindend voor alle partijen en doet geen afbreuk aan eventuele aanvullende eventuele rechten op herstel die de betrokken consumenten op grond van Unie- of nationale wetgeving kunnen genieten. [Am. 76] Artikel 9 Informatie over representatieve vorderingen -1. De lidstaten zorgen ervoor dat de vertegenwoordigende instanties: a) de consumenten informeren over de vermeende schending van aan het recht van de Unie ontleende rechten en over hun voornemen om de staking van die schending te vorderen of een vordering tot schadevergoeding in te stellen; b) de betrokken consumenten reeds vooraf in kennis stellen van de mogelijkheid om zich in de procedure te voegen om ervoor te zorgen dat de relevante documenten en andere in het kader van de vordering noodzakelijke gegevens bewaard blijven; c) zo nodig informatie verstrekken over vervolgstappen en eventuele juridische gevolgen. [Am. 77] 1. De lidstaten Als een schikking of onherroepelijk besluit voordelen heeft voor consumenten die daar wellicht niet van op de hoogte zijn, zorgen de lidstaten ervoor dat de rechter of administratieve autoriteit de handelaar die inbreuk maakt in het ongelijk gestelde partij of beide partijen ertoe verplicht om de betrokken consumenten op zijn eigen kosten te informeren over de definitieve besluiten waarbij wordt voorzien in de in de artikelen 5 en 6 bedoelde maatregelen, alsmede over de in artikel 8 bedoelde schikkingen, op een wijze die past bij de omstandigheden van het geval en binnen gespecificeerde termijnen , onder meer, waar passend, door al de betrokken consumenten individueel op de hoogte te stellen . De lidstaten kunnen bepalen dat aan deze verplichting om de consumenten te informeren kan worden voldaan door middel van publicatie op een openbaar toegankelijke en gebruikersvriendelijke website [Am. 78] 1 bis. De in het ongelijk gestelde partij draagt de kosten van het informeren van de consumenten, overeenkomstig het in artikel 7 neergelegde beginsel. [Am. 79] 2. De in lid 1 bedoelde informatie omvat een uitleg in begrijpelijke taal van het onderwerp van de representatieve vordering, de juridische gevolgen ervan en, indien relevant, de door de betrokken consumenten te nemen vervolgstappen. De modaliteiten voor het informeren van de consumenten en de daarvoor geldende termijn worden in samenspraak met de rechter of administratieve autoriteit vastgesteld. [Am. 80] 2 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat als een rechter heeft besloten dat de vordering ontvankelijk is, aan het publiek op toegankelijke wijze, onder meer via de media en online via een openbare website, informatie ter beschikking wordt gesteld over komende, lopende en afgeronde vorderingen. [Am. 81] 2 ter. De lidstaten zien erop toe dat publieke mededelingen van bevoegde instanties over vorderingen feitelijk zijn en zowel rekening houden met het recht van consumenten op informatie als met het recht van gedaagden op bescherming van de goede naam en het zakengeheim. [Am. 82] Artikel 10 Gevolgen van definitieve besluiten 1. De lidstaten zorgen ervoor dat de vaststelling van een inbreuk die de collectieve belangen van consumenten schaadt bij een definitief besluit van een administratieve autoriteit of een rechter, met inbegrip van een definitief bevel als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder b), geacht wordt onweerlegbaar het bestaan van die inbreuk vast te stellen met het oog op eventuele andere vorderingen waarbij herstel wordt gevorderd bij hun nationale rechter jegens in het kader van andere vorderingen tot herstel voor de nationale rechter tegen dezelfde handelaar op grond van dezelfde feiten beschouwd wordt als bewijs voor het bestaan respectievelijk niet-bestaan van die inbreuk, om te waarborgen dat dezelfde handelaar inzake dezelfde inbreuk schade niet twee keer aan de betrokken consumenten wordt vergoed . [Am. 83] 2. De lidstaten zorgen ervoor dat een definitief besluit als bedoeld in lid 1, dat in een andere lidstaat is uitgevaardigd, door hun nationale rechters of administratieve autoriteiten geacht wordt een weerlegbaar vermoeden op te leveren ten minste beschouwd wordt als bewijs dat er een inbreuk heeft plaatsgevonden. [Am. 84] 2 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat de vaststelling van het bestaan of niet-bestaan van een inbreuk bij een onherroepelijk besluit van een rechter van een lidstaat, in het kader van een andere vordering tot herstel tegen dezelfde handelaar wegens dezelfde inbreuk bij de nationale rechter van een andere lidstaat opgevat moet worden als een weerlegbaar vermoeden van het bestaan, respectievelijk niet-bestaan, van een dergelijke inbreuk. [Am. 85] 3. De lidstaten zorgen ervoor dat worden aangespoord om een definitief declaratoir besluit als bedoeld in artikel 6, lid 2, geacht wordt onweerlegbaar de aansprakelijkheid vast te stellen van de handelaar jegens de consumenten die schade door de inbreuk hebben geleden, met het oog op eventuele gegevensbank op te richten met definitieve besluiten inzake vorderingen waarbij tot herstel , wordt gevorderd bij hun nationale rechter jegens dezelfde handelaar inzake die inbreuk. De lidstaten zorgen ervoor dat voor dergelijke vorderingen waarvan gebruik gemaakt kan worden bij andere maatregelen tot herstel , die consumenten individueel instellen, snelle en eenvoudige procedures beschikbaar zijn en om hun beste praktijken op dit gebied te delen . [Am. 86] Artikel 11 Opschorting van de verjaringstermijn De lidstaten Overeenkomstig het nationale recht zorgen de lidstaten ervoor dat de indiening van een representatieve vordering als bedoeld in de artikelen 5 en 6 tot gevolg heeft dat de verjaringstermijnen die van toepassing zijn op eventuele vorderingen tot herstel voor de betrokken consumenten personen worden opgeschort of onderbroken, wanneer voor de relevante rechten een verjaringstermijn krachtens het Unierecht of het nationale recht bestaat. [Am. 87] Artikel 12 Snelheid van de procedure 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in de artikelen 5 en 6 bedoelde representatieve vorderingen met de nodige snelheid worden behandeld. 2. Representatieve vorderingen waarbij bij wijze van voorlopige maatregel om een bevel wordt verzocht, als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder a), worden behandeld via een versnelde procedure. Artikel 13 Bewijsmateriaal De lidstaten zorgen ervoor dat de rechter of administratieve autoriteit, op verzoek van een bevoegde instantie van de partijen die redelijkerwijs beschikbare feiten , voldoende bewijs en bewijzen heeft overgelegd die volstaan om de representatieve vordering te onderbouwen een inhoudelijke toelichting ter onderbouwing van haar standpunt heeft overgelegd en naar verder specifiek en duidelijk omschreven bewijsmateriaal heeft verwezen waarover de verweerder andere partij de beschikking heeft, in overeenstemming met het nationaal procesrecht kan gelasten , dat zo nauwkeurig mogelijk omschreven als redelijkerwijs mogelijk is op basis van de verweerder beschikbare feiten, dat deze partij dergelijk bewijsmateriaal overlegt, onverminderd de toepasselijke Unie- en nationale regels inzake vertrouwelijkheid. Dit bevel moet evenredig en passend zijn in het betreffende geval, en mag het evenwicht tussen de twee betrokken partijen niet verstoren. [Am. 88] De lidstaten zorgen ervoor dat de rechterlijke instanties slechts gelasten tot het overleggen van bewijsmateriaal in een omvang als evenredig is. Om te bepalen of het overleggen van bewijsmateriaal waarom een vertegenwoordigende instantie verzoekt evenredig is, houdt de rechter rekening met de rechtmatige belangen van alle betrokken partijen, en met name met de vraag in hoeverre het verzoek om overlegging van bewijsmateriaal gesteund wordt door de beschikbare feiten en de vraag of het bewijsmateriaal waarvan overlegging gevraagd wordt vertrouwelijke informatie bevat. [Am. 89] De lidstaten zorgen ervoor dat de nationale rechterlijke instanties bevoegd zijn om in het kader van schadevorderingen overlegging te gelasten van bewijsmateriaal dat vertrouwelijke gegevens bevat, indien zij dat bewijsmateriaal relevant achten voor de schadevordering. [Am. 90] Artikel 14 Sancties 1. De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing zijn wanneer de in het kader van een representatieve vordering uitgevaardigde definitieve besluiten niet worden nageleefd en nemen alle maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat deze regels worden uitgevoerd. De vastgestelde sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn. 2. De lidstaten zorgen ervoor dat sancties onder meer de vormen vorm kunnen aannemen van boetes. [Am. 91] 3. Bij de beslissing over de aanwending van de inkomsten uit boetes houden de lidstaten rekening met de collectieve belangen van consumenten . De lidstaten kunnen bepalen dat deze inkomsten worden toegewezen aan een fonds dat is opgericht om representatieve vorderingen te financieren . [Am. 92] 4. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op [datum van omzetting van deze richtlijn] van de in lid 1 bedoelde bepalingen in kennis en delen haar eventuele latere wijzigingen onverwijld mee. Artikel 15 Bijstand voor bevoegde vertegenwoordigende instanties [Am. 93] 1. De lidstaten worden aangespoord om, in overeenstemming met artikel 7, te waarborgen dat bevoegde vertegenwoordigende instanties over voldoende middelen beschikken voor representatieve vorderingen. Zij nemen de nodige maatregelen om ervoor de toegang tot de rechter te zorgen vergemakkelijken en waarborgen dat proceskosten in verband met representatieve vorderingen voor bevoegde instanties geen financiële belemmering vormen om het recht de in de artikelen 5 en 6 bedoelde maatregelen te vorderen, doeltreffend uit te oefenen, zoals de beperking van de toepasselijke gerechts- of administratieve kosten of het zo nodig bieden van toegang tot rechtshulp aan deze instanties of het met dit oogmerk verstrekken van publieke middelen daaraan. [Am. 94] 1 bis. De lidstaten bieden structurele steun aan instanties die optreden als bevoegde instanties in de zin van deze richtlijn. [Am. 95] 2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in gevallen waarin de bevoegde instanties verplicht zijn de betrokken consumenten te informeren over de aanhangige representatieve vordering, de daarmee verband houdende kosten op de handelaar kunnen worden verhaald indien de vordering slaagt. 3. De lidstaten en de Commissie ondersteunen en bevorderen de samenwerking tussen bevoegde instanties en de uitwisseling en verspreiding van hun beste praktijken en ervaringen met betrekking tot de aanpak van grensoverschrijdende en binnenlandse inbreuken. Artikel 15 bis Vertegenwoordiging in rechte en het honorarium van de advocaat De lidstaten zien erop toe dat vergoedingen voor advocaten en de wijze waarop deze worden berekend, geen stimulans vormen voor het voeren van rechtszaken die, gelet op de belangen van elk van de partijen, onnodig zijn. In het bijzonder verbieden de lidstaten resultaatafhankelijke honoraria. [Am. 96] Artikel 16 Grensoverschrijdende representatieve vorderingen 1. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat elke bevoegde vertegenwoordigende instantie die van tevoren in een lidstaat is aangewezen overeenkomstig artikel 4, lid 1, de rechters en administratieve autoriteiten van een andere lidstaat kan adiëren na overlegging van de in dat artikel bedoelde openbaar toegankelijke lijst. De rechters of administratieve autoriteiten aanvaarden deze lijst als bewijs van kunnen de procesbevoegdheid van de bevoegde vertegenwoordigende instantie beoordelen, onverminderd hun recht om na te gaan of de doelstelling van de bevoegde vertegenwoordigende instantie het instellen van een vordering in een specifiek geval rechtvaardigt. [Am. 97] 2. De lidstaten zorgen ervoor dat wanneer de inbreuk gevolgen heeft of waarschijnlijk gevolgen zal hebben voor consumenten uit verschillende lidstaten, de representatieve vordering bij een bevoegde rechter of administratieve autoriteit van een lidstaat kan worden ingesteld door meerdere bevoegde instanties uit verschillende lidstaten, die gezamenlijk optreden of worden vertegenwoordigd door een enkele bevoegde instantie, ten behoeve van de bescherming van de collectieve belangen van die consumenten uit verschillende lidstaten. 2 bis. Een lidstaat waar een procedure inzake collectief verhaal plaatsvindt kan van de in deze lidstaat wonende consumenten een mandaat verlangen, en verlangt van individuele consumenten die in een andere lidstaat woonachtig zijn een mandaat als de vordering grensoverschrijdend is. In dergelijke omstandigheden wordt in het eerste stadium van de procedure aan de rechter of de administratieve autoriteit een geconsolideerde lijst verstrekt van alle consumenten uit andere lidstaten die een dergelijk mandaat hebben verleend. [Am. 98] 3. Met het oog op grensoverschrijdende representatieve vorderingen en onverminderd de rechten die andere instanties krachtens nationaal recht zijn toegekend, stellen de lidstaten de Commissie in kennis van de lijst van bevoegde instanties die van tevoren zijn aangewezen. De lidstaten delen de Commissie de naam en de doelstelling van deze bevoegde instanties mee. De Commissie maakt deze informatie openbaar en zorgt dat deze actueel blijft. 4. Wanneer een lidstaat of de Commissie of de handelaar bezwaren opwerpt met betrekking tot de vervulling door een bevoegde vertegenwoordigende instantie van de in artikel 4, lid 1, vastgestelde criteria, onderzoekt de lidstaat die deze instantie heeft aangewezen deze bezwaren en herroept hij, indien passend, de aanwijzing wanneer een of meer van de criteria niet zijn vervuld. [Am. 99] Artikel 16 bis Openbaar register De lidstaten waarborgen dat de relevante nationale bevoegde autoriteiten een openbaar register opzetten van onrechtmatige handelingen die het voorwerp zijn geweest van een bevel overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn. [Am. 100] Hoofdstuk 3 Slotbepalingen Artikel 17 Intrekking Richtlijn 2009/22/EG wordt met ingang van [datum van toepassing van deze richtlijn] ingetrokken, onverminderd artikel 20, lid 2. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar deze richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II. Artikel 18 Monitoring en evaluatie 1. Niet eerder dan vijf jaar na de datum van toepassing van deze richtlijn verricht de Commissie een evaluatie van deze richtlijn en brengt zij aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de belangrijkste bevindingen. De evaluatie zal worden verricht conform de richtsnoeren voor betere regelgeving van de Commissie. In het verslag beoordeelt de Commissie met name het toepassingsgebied van deze richtlijn als gedefinieerd in artikel 2 en bijlage I. 2. Uiterlijk één jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn beoordeelt de Commissie of de regels op het gebied van de rechten van vliegtuigpassagiers en treinreizigers een afdoende niveau van consumentenbescherming bieden dat vergelijkbaar is met dat waarin deze richtlijn voorziet. De Commissie is voornemens om, wanneer dat het geval is, passende voorstellen te doen, die met name kunnen bestaan in het schrappen van de in de punten 10 en 15 van bijlage I genoemde handelingen uit het toepassingsgebied van deze richtlijn als gedefinieerd in artikel 2. [Am. 101] 3. De lidstaten verstrekken de Commissie jaarlijks, voor het eerst uiterlijk vier jaar na de datum van toepassing van deze richtlijn, de volgende informatie die nodig is voor de opstelling van het in lid 1 bedoelde verslag: a) het aantal representatieve vorderingen dat uit hoofde van deze richtlijn is ingesteld bij administratieve en justitiële autoriteiten; b) het soort bevoegde instantie dat de vorderingen instelt; c) het soort inbreuk dat via de representatieve vorderingen wordt aangepakt, de partijen bij de representatieve vorderingen en de economische sector waarop de representatieve vorderingen betrekking hebben; d) de lengte van de procedures, vanaf de inleiding van een vordering tot en met de vaststelling van de bevelen als bedoeld in artikel 5, de bevelen tot herstel of de declaratoire besluiten als bedoeld in artikel 6 of de definitieve goedkeuring van de schikking als bedoeld in artikel 8; e) de resultaten van de representatieve vorderingen; f) het aantal bevoegde instanties dat deelneemt aan het in artikel 15, lid 3, bedoelde mechanisme voor samenwerking en uitwisseling van beste praktijken. Artikel 18 bis Evaluatieclausule Onverminderd artikel 16 beoordeelt de Commissie of grensoverschrijdende representatieve vorderingen het best op Unieniveau aangepakt kunnen worden door de instelling van een Europese Ombudsman voor collectief verhaal. Uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn stelt de Commissie hierover een verslag op en dient zij dit verslag, indien passend vergezeld van een voorstel ter zake, in bij het Europees Parlement en de Raad. [Am. 102] Artikel 19 Omzetting 1. De lidstaten dienen uiterlijk op [18 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede. De lidstaten passen deze bepalingen toe met ingang van [6 maanden na de termijn voor omzetting]. Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 20 Overgangsbepalingen 1. De lidstaten passen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen tot omzetting van deze richtlijn toe op inbreuken die een aanvang hebben genomen na [datum van toepassing van deze richtlijn]. 2. De lidstaten passen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen tot omzetting van Richtlijn 2009/22/EG toe op inbreuken die een aanvang hebben genomen vóór [datum van toepassing van deze richtlijn]. Artikel 21 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 22 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I LIJST VAN IN ARTIKEL 2, LID 1, BEDOELDE BEPALINGEN (1) Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake de aansprakelijkheid voor produkten met gebreken (PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29) (9) . (2) Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29). (3) Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten (PB L 80 van 18.3.1998, blz. 27). (4) Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171 van 7.7.1999, blz. 12). (5) Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("Richtlijn inzake elektronische handel") (PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1). (6) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik: artikelen 86 tot en met 100 (PB L 311 van 28.11.2001, blz. 67). (7) Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51). (8) Richtlĳn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlĳn betreffende privacy en elektronische communicatie) (PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37): artikel 13. (9) Richtlĳn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wĳziging van de Richtlĳnen 90/619/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG van de Raad (PB L 271 van 9.10.2002, blz. 16). (10) Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46 van 17.2.2004, blz. 1). (11) Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22). (12) Verordening (EG) nr. 1107/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 inzake de rechten van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit die per luchtvervoer reizen (PB L 204 van 26.7.2006, blz. 1). (13) Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 376 van 27.12.2006, blz. 21): artikel 1, artikel 2, punt c), en artikelen 4 tot 8. (14) Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376 van 27.12.2006, blz. 36). (15) Verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (PB L 315 van 3.12.2007, blz. 14). (16) Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133 van 22.5.2008, blz. 66). (17) Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap (PB L 293 van 31.10.2008, blz. 3): artikelen 22, 23 en 24. (18) Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1). (19) Richtlijn 2008/122/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling (PB L 33 van 3.2.2009, blz. 10). (20) Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van Richtlijn 2003/54/EG (PB L 211 van 14.8.2009, blz. 55). (21) Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van Richtlijn 2003/55/EG (PB L 211 van 14.8.2009, blz. 94). (22) Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (UCITS) (PB L 302 van 17.11.2009, blz. 32). (23) Verordening (EG) nr. 924/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende grensoverschrijdende betalingen in de Gemeenschap en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2560/2001 (PB L 266 van 9.10.2009, blz. 11). (24) Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG (PB L 267 van 10.10.2009, blz. 7). (25) Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (PB L 285 van 31.10.2009, blz. 10). (26) Verordening (EG) nr. 1222/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 inzake de etikettering van banden met betrekking tot hun brandstofefficiëntie en andere essentiële parameters (PB L 342 van 22.12.2009, blz. 46); (27) Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (PB L 335 van 17.12.2009, blz. 1): artikelen 183, 184, 185 en 186. (28) Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (PB L 95 van 15.4.2010, blz. 1): artikelen 9, 10, 11 en artikelen 19 tot en met 26. (29) Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB L 153 van 18.6.2010, blz. 13). (30) Verordening (EG) nr. 66/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de EU-milieukeur (PB L 27 van 30.1.2010, blz. 1). (31) Verordening (EU) nr.1177/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende de rechten van passagiers die over zee of binnenwateren reizen en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 1). (32) Verordening (EU) nr. 181/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 1). (33) Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg (PB L 88 van 4.4.2011, blz. 45). (34) Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen en tot wijziging van de Richtlijnen 2003/41/EG en 2009/65/EG en van de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 1095/2010 (PB L 174 van 1.7.2011, blz. 1). (35) Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 85/577/EEG en van Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 304 van 22.11.2011, blz. 64). (36) Verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, Richtlijn 90/496/EEG van de Raad, Richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en Verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie (PB L 304 van 22.11.2011, blz. 18). (37) Verordening (EU) nr. 260/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2012 tot vaststelling van technische en bedrijfsmatige vereisten voor overmakingen en automatische afschrijvingen in euro en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 924/2009 (PB L 94 van 30.3.2012, blz. 22). (38) Verordening (EU) nr. 531/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juni 2012 betreffende roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Unie (PB L 172 van 30.6.2012, blz. 10). (39) Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van Richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (PB L 315 van 14.11.2012, blz. 1). (40) Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen (PB L 165 van 18.6.2013, blz. 63): artikel 13. (41) Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen (verordening ODR consumenten) (PB L 165 van 18.6.2013, blz. 1): artikel 14. (42) Verordening (EU) nr. 345/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2013 betreffende Europese durfkapitaalfondsen (PB L 115 van 25.4.2013, blz. 1). (43) Verordening (EU) nr. 346/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2013 inzake Europese sociaalondernemerschapsfondsen (PB L 115 van 25.4.2013, blz. 18). (44) Richtlijn 2014/17/ЕU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de Richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB L 60 van 28.2.2014, blz. 34): artikelen 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 21, 22, 23, hoofdstuk 10 en bijlagen I en II. (45) Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten voor financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU (PB L 173 van 12.6.2014 blz. 349). (46) Richtlijn 2014/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 betreffende de vergelijkbaarheid van de in verband met betaalrekeningen aangerekende vergoedingen, het overstappen naar een andere betaalrekening en de toegang tot betaalrekeningen met basisfuncties (PB L 257 van 28.8.2014, blz. 214): artikelen 3 tot en met 18 en artikel 20, lid 2. (47) Richtlijn (EU) 2015/2302 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende pakketreizen en gekoppelde reisarrangementen, houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en van Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van Richtlijn 90/314/EEG van de Raad (PB L 326 van 11.12.2015, blz. 1). (48) Verordening (EU) nr. 1286/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 26 november 2014 over essentiële-informatiedocumenten voor verpakte retailbeleggingsproducten en verzekeringsgebaseerde beleggingsproducten (PRIIP's) (PB L 352 van 9.12.2014, blz. 1). (49) Verordening (EU) 2015/760 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende Europese langetermijnbeleggingsinstellingen (PB L 123 van 19.5.2015, blz. 98-121). (50) Richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, houdende wijziging van de Richtlijnen 2002/65/EG, 2009/110/EG en 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 1093/2010 en houdende intrekking van Richtlijn 2007/64/EG (PB L 337 van 23.12.2015, blz. 35). (51) Verordening (EU) 2015/2120 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 tot vaststelling van maatregelen betreffende open-internettoegang en tot wijziging van Richtlijn 2002/22/EG inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en –diensten en Verordening (EU) nr. 531/2012 betreffende roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Unie (PB L 310 van 26.11.2015, blz. 1). (52) Richtlijn (EU) 2016/97 van het Europees Parlement en de Raad van 20 januari 2016 betreffende verzekeringsdistributie (herschikking) (PB L 26 van 2.2.2016, blz. 19). (53) Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1). (54) Richtlijn (EU) 2016/2341 van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 2016 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (IBPV's) (PB L 354 van 23.12.2016, blz. 37). (55) Verordening (EU) 2017/1128 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 betreffende grensoverschrijdende portabiliteit van online-inhoudsdiensten in de interne markt (PB L 168 van 30.6.2017, blz. 1). (56) Verordening (EU) 2017/1129 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 betreffende het prospectus dat moet worden gepubliceerd wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel op een gereglementeerde markt worden toegelaten en tot intrekking van Richtlijn 2003/71/EG (PB L 168 van 30.6.2017, blz. 12) (57) Verordening (EU) 2017/1131 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake geldmarktfondsen (PB L 169 van 30.6.2017, blz. 8). (58) Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2017 tot vaststelling van een kader voor energie-etikettering en tot intrekking van Richtlijn 2010/30/EU (PB L 198 van 28.7.2017, blz. 1). (59) Verordening (EU) 2018/302 van het Europees Parlement en de Raad van 28 februari 2018 inzake de aanpak van ongerechtvaardigde geoblocking en andere vormen van discriminatie van klanten op grond van nationaliteit, verblijfplaats of plaats van vestiging in de interne markt, en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 2006/2004 en (EU) 2017/2394 en Richtlijn 2009/22/EG (PB L 60 van 2.3.2018, blz. 1). (59 bis) Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4). [Am. 103] (59 ter) Richtlijn 2014/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (PB L 96 van 29.3.2014, blz. 357). [Am. 104] (59 quater) Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden. [Am. 105] (59 quinquies) Richtlijn 2014/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van niet-automatische weegwerktuigen (PB L 96 van 29.3.2014, blz. 107). [Am. 106] (59 sexies) Verordening (EEG) nr. 2136/89 van de Raad van 21 juni 1989 tot vaststelling van gemeenschappelijke normen voor het in de handel brengen van sardineconserven en van verkoopbenamingen voor conserven van sardines en van sardineachtigen. [Am. 107] (59 septies) Verordening (EG) Nr. 715/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1775/2005. [Am. 108] BIJLAGE II CORRELATIETABEL Richtlijn 2009/22/EG Deze richtlijn Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 2 Artikel 2, lid 1 - Artikel 2, lid 2 - Artikel 3 Artikel 2, lid 1 Artikel 5, lid 1 Artikel 2, lid 1, onder a) Artikel 5, lid 2, onder a) en b) Artikel 12 - Artikel 5, lid 2, tweede alinea Artikel 2, lid 1, onder b) Artikel 5, lid 3 Artikel 9 Artikel 2, lid 1, onder c) Artikel 14 Artikel 2, lid 2 Artikel 2, lid 3 Artikel 3 Artikel 4, leden 1 tot en met 3 - Artikel 4, lid 4 - Artikel 4, lid 5 - Artikel 5, lid 4 - Artikel 6 - Artikel 7 - Artikel 8 - Artikel 10 - Artikel 11 - Artikel 13 - Artikel 15 Artikel 4 Artikel 16 Artikel 5 - Artikel 6 Artikel 18 Artikel 7 Artikel 1, lid 2 Artikel 8 Artikel 19 Artikel 9 Artikel 17 - Artikel 20 Artikel 10 Artikel 21 Artikel 11 Artikel 22 (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (09547/2018), – gezien het ontwerpprotocol bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, teneinde rekening te houden met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie (09548/2018), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 217 en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8‑0021/2019), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken ( A8-0164/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, en de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Staat Israël. Het Europees Parlement, – gezien artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien Besluit (EU) 2018/… van de Raad van 16 juli 2018 tot machtiging van de Europese Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid tot het openen en het voeren van onderhandelingen, namens de Unie, over de onder de bevoegdheid van de Unie vallende bepalingen van een brede overeenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds (10336/18), — gezien het besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 16 juli 2018, tot machtiging van de Europese Commissie tot het openen en het voeren van onderhandelingen, namens de lidstaten, over de onder de bevoegdheid van de lidstaten vallende bepalingen van een brede overeenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds (10337/18), — gezien de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad van 16 juli 2018 (10601/18 EU Restricted), die op 6 augustus 2018 aan het Parlement zijn toegestuurd, — gezien de huidige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (PSO) tussen de Europese Unie en de Republiek Oezbekistan, die in 1999 in werking is getreden, — gezien het in januari 2011 ondertekende memorandum van overeenstemming over energie tussen de Europese Unie en Oezbekistan, – gezien de EU-richtsnoeren ter bevordering en bescherming van de uitoefening van de mensenrechten door lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transgenders en interseksuelen (LGBTI), die de Raad in 2013 heeft aangenomen, — gezien zijn wetgevingsresolutie van 14 december 2016 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende de sluiting van een protocol bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds, tot wijziging van de overeenkomst teneinde de bepalingen van de overeenkomst uit te breiden tot de bilaterale handel in textiel, gelet op het vervallen van de bilaterale overeenkomst inzake textiel (1) , — gezien zijn niet-wetgevingsresolutie van 14 december 2016 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende de sluiting van een protocol bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds, tot wijziging van de overeenkomst teneinde de bepalingen van de overeenkomst uit te breiden tot de bilaterale handel in textiel, gelet op het vervallen van de bilaterale overeenkomst inzake textiel (2) , — gezien zijn resolutie van 23 oktober 2014 over de mensenrechten in Oezbekistan (3) , — gezien zijn resolutie van 15 december 2011 over de staat van de uitvoering van de EU-strategie voor Centraal-Azië (4) en zijn resolutie van 13 april 2016 over de tenuitvoerlegging en herziening van de EU-strategie voor Centraal-Azië (5) , — gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 19 september 2018, getiteld "Versterken van de banden tussen Europa en Azië – Bouwstenen voor een EU-strategie" (JOIN(2018)0031), — gezien het bezoek van de Commissie buitenlandse zaken van het Europees Parlement van september 2018 aan Oezbekistan en het bezoek van de Subcommissie mensenrechten van het Parlement van mei 2017 aan Oezbekistan, alsook de regelmatige bezoeken aan het land van de Delegatie in de parlementaire samenwerkingscomités EU-Kazachstan, EU-Kirgizië, EU-Oezbekistan en EU-Tadzjikistan, en voor de betrekkingen met Turkmenistan en Mongolië, — gezien de uitkomst van de dertiende bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU en Centraal-Azië, die op 10 november 2017 werd gehouden in Samarkand en tijdens welke de bilaterale agenda (economie, connectiviteit, veiligheid en de rechtsstaat) en regionale kwesties aan de orde kwamen, — gezien het gezamenlijke communiqué van de veertiende bijeenkomst van de Ministers van Buitenlandse Zaken van de EU en Centraal-Azië, die op 23 november 2018 werd gehouden in Brussel, getiteld "De EU en Centraal-Azië – Samenwerken aan een toekomst van inclusieve groei, duurzame connectiviteit en sterkere partnerschappen" (6) , — gezien de aanhoudende ontwikkelingshulp van de EU aan Oezbekistan, die voor de periode 2014-2020 168 miljoen EUR bedraagt, de financiële bijstand van de Europese Investeringsbank (EIB) en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO), en andere EU-maatregelen ter ondersteuning van vrede en veiligheid en ter vermindering van nucleair afval in het land, — gezien de verklaring van de conferentie over Afghanistan van 26 en 27 maart 2018 in Tasjkent, die georganiseerd werd door Oezbekistan en gezamenlijk werd voorgezeten door Oezbekistan en Afghanistan, getiteld "Vredesproces, veiligheidssamenwerking en regionale connectiviteit", — gezien de strategie voor acties op vijf prioritaire gebieden met betrekking tot de ontwikkeling van Oezbekistan ("de ontwikkelingsstrategie") voor 2017-2021, – gezien de stappen die Oezbekistan, na onafhankelijk te zijn geworden van de Sovjet-Unie, heeft genomen richting een opener samenleving en meer openheid ten aanzien van zijn buurlanden, – gezien de VN-doelstellingen inzake duurzame ontwikkeling, – gezien artikel 113 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A8-0149/2019 ), A. overwegende dat de EU en Oezbekistan op 23 november 2018 onderhandelingen zijn gestart over een brede versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst ter vervanging van de huidige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Oezbekistan om de samenwerking op gebieden van wederzijds belang te versterken en te verdiepen, op basis van de gedeelde waarden van democratie, de rechtsstaat, eerbiediging van de fundamentele vrijheden en goed bestuur, teneinde duurzame ontwikkeling en de internationale veiligheid te bevorderen en mondiale uitdagingen, zoals terrorisme, klimaatverandering en georganiseerde misdaad, op doeltreffende wijze aan te pakken; B. overwegende dat de versterkte partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst pas in werking kan treden als deze is goedgekeurd door het Parlement; 1. beveelt de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV) aan: Betrekkingen tussen de EU en Oezbekistan Nieuwe brede overeenkomst 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, alsmede aan de president, de regering en het parlement van de Republiek Oezbekistan. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0639 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0408/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door het Deense parlement en het Lagerhuis en het Hogerhuis van het Verenigd Koninkrijk, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) , – gezien de resultaten van de onlineraadpleging die door de Europese Commissie is uitgevoerd tussen 4 juli 2018 en 16 augustus 2018, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, de Commissie juridische zaken en de Commissie verzoekschriften ( A8-0169/2019 ); 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad betreffende het einde van de omschakeling tussen winter- en zomertijd en tot intrekking van Richtlijn 2000/84/EG (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van de ontwerpwetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3) , Overwegende hetgeen volgt: (1) De beslissing om de zomertijd in te voeren werd in het verleden door de lidstaten afzonderlijk genomen. Voor de werking van de interne markt was het daarom belangrijk dat voor de hele Unie een gemeenschappelijke begin- en einddatum van de zomertijd werd vastgesteld om het verzetten van de klok in de lidstaten te coördineren . Overeenkomstig Richtlijn 2000/84/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) passen alle lidstaten op dit moment halfjaarlijkse omschakelingen tussen winter- en de zomertijd toe vanaf . De standaardtijd wordt op de laatste zondag van maart omgeschakeld naar de zomertijd tot de laatste zondag van oktober van hetzelfde jaar. [Am. 1] (2) In zijn resolutie van 8 februari 2018 , in het kader van verschillende verzoekschriften, burgerinitiatieven en parlementaire vragen, heeft het Europees Parlement de Commissie verzocht een grondige evaluatie uit te voeren van de bij Richtlijn 2000/84/EG ingevoerde zomertijd en, indien nodig, een voorstel tot herziening van die richtlijn in te dienen. In die resolutie werd ook bevestigd dat het essentieel is om het belang benadrukt van het handhaven van een geharmoniseerde en gecoördineerde aanpak van de tijdsregelingen in de hele Unie te handhaven en van een uniforme EU‑tijdsregeling . [Am. 2] (3) De Commissie heeft de beschikbare informatie onderzocht en daaruit blijkt dat geharmoniseerde EU-regels belangrijk zijn om de goede werking van de interne markt te waarborgen , te zorgen voor voorspelbaarheid en zekerheid op de lange termijn en ter voorkoming van, onder meer, verstoringen in de planning van vervoersactiviteiten en de werking van IT- en communicatiesystemen, extra kosten voor grensoverschrijdende handel, of een daling van de productiviteit voor goederen en diensten. Op basis van die gegevens kan geen eenduidig antwoord worden gegeven op de vraag of de voordelen van de zomertijd opwegen tegen de nadelen van de halfjaarlijkse omschakeling tussen winter- en zomertijd. [Am. 3] (3 bis) Het publieke debat over de zomertijdregeling is niet nieuw en sinds de invoering van de zomertijd zijn er verschillende initiatieven geweest om deze praktijk stop te zetten. Sommige lidstaten hielden nationale raadplegingen en de meeste bedrijven en belanghebbenden hebben een stopzetting van deze praktijk gesteund. De door de Europese Commissie georganiseerde raadpleging heeft tot dezelfde conclusie geleid. [Am. 4] (3 ter) In dit verband kan de situatie van de veehouders als voorbeeld dienen aangezien de zomertijd aanvankelijk onverenigbaar werd geacht met de werkmethoden in de landbouw, met name doordat de werkdag zelfs in de standaardtijd al heel vroeg begon. Ook meende men dat de halfjaarlijkse omschakeling naar de zomertijd het moeilijker maakte om producten of dieren op de markt te brengen. En ten slotte werd ervan uitgegaan dat de melkproductie zou dalen doordat de koeien hun natuurlijke melkritme volgden. De moderne landbouwuitrusting en ‑praktijken hebben de landbouw echter zodanig veranderd dat de meeste van deze punten van bezorgdheid niet langer relevant zijn, hoewel er over het bioritme van dieren en de arbeidsomstandigheden van de landbouwers nog steeds bezorgdheid bestaat. [Am. 5] (4) Over de zomertijd woedt een levendig publiek debat . Ongeveer 4,6 miljoen burgers hebben deelgenomen aan de openbare raadpleging van de Commissie, het grootste aantal reacties dat ooit door de Commissie werd ontvangen. Een aantal burgerinitiatieven heeft de bezorgdheid van het publiek over de halfjaarlijkse bijstelling van de klok benadrukt en sommige lidstaten hebben te kennen gegeven dat zij er voorstander van zijn de huidige regeling zomertijdregeling op te heffen. In het licht van deze ontwikkelingen is het noodzakelijk de goede werking van de interne markt te blijven garanderen en te voorkomen dat verschillen tussen de lidstaten tot ernstige verstoringen zouden leiden. Daarom moet de zomertijd op een gecoördineerde en geharmoniseerde manier worden opgeheven. [Am. 6] (4 bis) De chronobiologie toont aan dat de omschakeling tussen winter- en zomertijd van invloed is op het bioritme van het menselijk lichaam, wat een nadelig effect kan hebben op de menselijke gezondheid. Recent wetenschappelijk bewijs wijst duidelijk op een verband tussen bijstellingen van de tijd en hart- en vaatziekten, inflammatoire immuunziekten of hypertensie, als gevolg van de verstoring van het bioritme. Bepaalde groepen, zoals kinderen en ouderen, zijn bijzonder kwetsbaar. Daarom moet in het belang van de volksgezondheid de omschakeling tussen winter- en zomertijd worden afgeschaft. [Am. 7] (4 ter) Het grondgebied van de lidstaten – behalve de overzeese gebieden – ligt verspreid over drie verschillende tijdzones met een verschillende standaardtijd, namelijk GMT, GMT+1 en GMT+2. Aangezien de Europese Unie zich over een groot gebied van het noorden naar het zuiden uitstrekt, lopen de effecten van tijd op het daglicht binnen de Unie uiteen. Het is dan ook belangrijk dat de lidstaten rekening houden met de geografische aspecten van tijd, d.w.z. de natuurlijke tijdzones en de geografische ligging, voordat ze hun tijdzone veranderen. De lidstaten moeten burgers en belanghebbenden raadplegen voordat ze hun tijdzone veranderen. [Am. 8] (4 quater) Uit een aantal burgerinitiatieven is gebleken dat burgers zich zorgen maken over het halfjaarlijkse verzetten van de klok, en de lidstaten moeten de tijd en de gelegenheid krijgen om hun eigen openbare raadplegingen en effectbeoordelingen uit te voeren teneinde een beter inzicht te krijgen in de gevolgen van de afschaffing van de omschakeling tussen winter- en zomertijd in alle regio's. [Am. 9] (4 quinquies) Door de zomertijd vindt de zichtbare zonsondergang tijdens de zomermaanden plaats op een later tijdstip. In de opvatting van veel Unieburgers betekent dit dat er tot 's avonds laat zonlicht is. Een terugkeer naar de "standaardtijd" zou tot gevolg hebben dat de zonsondergang tijdens de zomer een uur vroeger zou plaatsvinden en dat de periode van het jaar waarin er tot 's avonds laat daglicht beschikbaar is aanzienlijk zou worden ingeperkt. [Am. 10] (4 sexies) In tal van studies is onderzoek gedaan naar het verband tussen de omschakeling naar de zomertijd en het risico op hartaanvallen, de verstoring van het bioritme, slaapgebrek, gebrek aan concentratie en aandacht, een groter risico op ongelukken, minder tevredenheid met het bestaan en zelfs het aantal zelfdodingen. Langer daglicht, activiteiten in de buitenlucht na het werk of na school en de blootstelling aan zonlicht hebben echter duidelijk enige positieve langetermijneffecten op het algemene welzijn. [Am. 11] (4 septies) De omschakeling tussen winter- en zomertijd heeft ook negatieve gevolgen voor het welzijn van dieren, hetgeen in de landbouwsector bijvoorbeeld zichtbaar is doordat de melkproductie van koeien afneemt. [Am. 12] (4 octies) Er wordt algemeen aangenomen dat de omschakeling tussen winter- en zomertijd voor energiebesparing zorgt. Dit was vorige eeuw aanvankelijk inderdaad de reden om de winter- en zomertijd in te voeren. Uit onderzoek blijkt echter dat de omschakeling tussen winter- en zomertijd weliswaar marginaal bevorderlijk zou kunnen zijn voor het verminderen van de energieconsumptie in de Unie als geheel, maar dat dit niet het geval is in elke lidstaat. De besparing op energie voor verlichting ten gevolge van de omschakeling naar de zomertijd wordt mogelijk ook tenietgedaan doordat meer energie gebruikt wordt voor verwarming. Bovendien zijn de resultaten moeilijk te interpreteren omdat ze sterk worden beïnvloed door externe factoren zoals de meteorologie, het gedrag van energiegebruikers of de lopende energietransitie. [Am. 13] (5) Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan het recht van elke lidstaat om te bepalen welke standaardtijd of -tijden van toepassing is of zijn op de gebieden die onder zijn jurisdictie vallen en tot de territoriale werkingssfeer van de Verdragen behoren, en te beslissen over verdere wijzigingen daarvan. Om te vermijden dat de werking van de interne markt zou worden verstoord omdat slechts enkele lidstaten de zomertijd toepassen, mogen de lidstaten seizoensveranderingen niet inroepen als reden om de standaardtijd in een bepaald gebied dat onder hun jurisdictie valt te wijzigen of een dergelijke wijziging niet voorstellen als een verandering van tijdzone. Om verstoringen in onder meer vervoer, communicatie en andere betrokken sectoren, zo veel mogelijk te beperken, dienen zij de Commissie tijdig uiterlijk 1 april 2020 in kennis te stellen van hun eventuele voornemen om hun standaardtijd te wijzigen en vervolgens de aangemelde wijzigingen toe te passen. De Commissie moet alle andere lidstaten op basis van die kennisgeving informeren, zodat zij de nodige maatregelen kunnen nemen. Zij moet die informatie ook publiceren ten behoeve van het grote publiek en de belanghebbenden op de laatste zondag van oktober 2021 . [Am. 14] (6) Daarom moet een einde worden gemaakt aan de harmonisatie van de zomertijd als bepaald overeenkomstig Richtlijn 2000/84/EG en moeten gemeenschappelijke regels worden ingevoerd om te beletten dat lidstaten de tijd blijven aanpassen aan de verandering van de seizoenen door hun standaardtijd meermaals per jaar te wijzigen ; zij moeten verplicht worden de Commissie in kennis te stellen van geplande wijzigingen van de standaardtijd . Aangezien deze richtlijn tot doel heeft op een bepaalde manier bij te dragen aan de goede werking van de interne markt dient artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), zoals uitgelegd in overeenstemming met de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, als rechtsgrond te worden gehanteerd. [Am. 15] (6 bis) Het besluit over welke standaardtijd in elke lidstaat moet worden toegepast, moet worden voorafgegaan door raadplegingen en studies waarbij rekening wordt gehouden met de voorkeuren van burgers, geografische variaties, regionale verschillen, standaard werkregelingen en andere factoren die relevant zijn voor de specifieke lidstaat. Daarom moeten de lidstaten over voldoende tijd beschikken om de impact van het voorstel te analyseren en te kiezen voor de oplossing die het beste past bij hun bevolking, terwijl rekening wordt gehouden met de goede werking van de interne markt. [Am. 16] (6 ter) Een verandering van tijd die losstaat van seizoensverschuivingen brengt overgangskosten met zich mee, met name voor IT-systemen in de vervoerssector en andere sectoren. Om de overgangskosten aanzienlijk te verminderen, is een redelijke voorbereidingsperiode vereist voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. [Am. 17] (7) Deze richtlijn moet van toepassing zijn vanaf 1 april 2019 2021 , zodat op 31 de laatste zondag in maart 2019 2021 om 01.00 uur UTC overeenkomstig Richtlijn 2000/84/EG in alle lidstaten voor het laatst de zomertijd ingaat. Lidstaten die voornemens zijn na die zomertijdperiode over te schakelen op een standaardtijd die overeenstemt met de tijd die overeenkomstig Richtlijn 2000/84/EG in het winterseizoen wordt toegepast, dienen hun standaardtijd op 27 de laatste zondag in oktober 2019 2021 om 01.00 uur UTC aan te passen, zodat vergelijkbare en blijvende wijzigingen in de verschillende lidstaten gelijktijdig plaatsvinden. Het is wenselijk dat de lidstaten hun beslissingen over de standaardtijd die elke lidstaat vanaf 2019 2021 zal toepassen, coördineren. [Am. 18] (7 bis) Met het oog op een geharmoniseerde uitvoering van deze richtlijn dienen de lidstaten met elkaar samen te werken en op onderling afgestemde en gecoördineerde wijze besluiten te nemen over de door hen beoogde tijdsregelingen. Daarom moet een coördinatiemechanisme worden ingevoerd, bestaand uit een aangewezen vertegenwoordiger per lidstaat en een vertegenwoordiger van de Commissie. Binnen het coördinatiemechanisme moeten de potentiële effecten van elk voorgenomen besluit over de standaardtijden van een lidstaat op de werking van de interne markt besproken en beoordeeld, om ernstige verstoringen te voorkomen. [Am. 19] (7 ter) De Commissie dient te beoordelen of de beoogde tijdschema’s in de verschillende lidstaten de goede werking van de interne markt aanzienlijk en blijvend kunnen belemmeren. Indien die beoordeling er niet toe leidt dat de lidstaten hun geplande tijdsregelingen heroverwegen, moet de Commissie de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt met hoogstens 12 maanden kunnen uitstellen en, indien nodig, een wetgevingsvoorstel indienen. Om die reden, en om de correcte toepassing van deze richtlijn te waarborgen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen om de datum van toepassing van deze richtlijn met niet meer dan 12 maanden uit te stellen. [Am. 20] (8) Er moet worden toegezien op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. De resultaten van dat toezicht moeten door de Commissie worden gepresenteerd in een verslag aan het Europees Parlement en de Raad. Dat verslag moet worden opgesteld op basis van informatie die door de lidstaten aan de Commissie wordt meegedeeld binnen een termijn die haar in staat stelt tijdig verslag uit te brengen. (9) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn met betrekking tot geharmoniseerde tijdsregelingen niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het beginsel van evenredigheid zoals bedoeld in datzelfde artikel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen nodig is om deze doelstellingen te bereiken. (10) De geharmoniseerde tijdsregeling moet worden toegepast overeenkomstig de bepalingen betreffende het territoriale toepassingsgebied van de Verdragen als gespecificeerd in artikel 355 VWEU. (11) Richtlijn 2000/84/EG moet derhalve worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1. De lidstaten hanteren gedurende alle seizoenen dezelfde standaardtijd of -tijden. 2. Niettegenstaande In afwijking van lid 1 kunnen de lidstaten ervoor opteren in 2019 2021 een laatste maal over te schakelen op de wintertijd, namelijk op 27 de laatste zondag van oktober 2019 van dat jaar om 01.00 uur UTC. De lidstaten delen dit besluit mee overeenkomstig artikel 2 uiterlijk op 1 april 2020 aan de Commissie mee . [Am. 21] Artikel 2 1. Onverminderd artikel 1 stelt elke lidstaat die besluit de standaardtijd of -tijden op zijn grondgebied te wijzigen de Commissie daar uiterlijk 6 maanden voor het tijdstip waarop de wijziging ingaat van in kennis. Een lidstaat die een dergelijke kennisgeving heeft gedaan en deze niet uiterlijk 6 maanden vóór de datum van de geplande wijziging heeft ingetrokken, past de aangekondigde wijziging toe. Er wordt hierbij een coördinatiemechanisme vastgesteld, met het oog op het waarborgen van een geharmoniseerde en gecoördineerde aanpak van tijdsregelingen in de hele Unie. [Am. 22] 2. Binnen één maand na ontvangst van de kennisgeving stelt de Commissie de andere lidstaten daarvan in kennis en maakt zij die informatie bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het coördinatiemechanisme bestaat uit één vertegenwoordiger per lidstaat en één vertegenwoordiger van de Commissie. [Am. 23] 2 bis. Wanneer een lidstaat de Commissie in kennis stelt van zijn besluit overeenkomstig artikel 1, lid 2, komt het coördinatiemechanisme bijeen om de mogelijke gevolgen van de geplande wijziging voor de werking van de interne markt te beoordelen en te bespreken, om aanzienlijke verstoringen te voorkomen. [Am. 24] 2 ter. Indien de Commissie op basis van de in lid 2 bis bedoelde beoordeling van oordeel is dat de beoogde wijziging de goede werking van de interne markt aanzienlijk zal aantasten, brengt zij de kennisgevende lidstaat hiervan op de hoogte. [Am. 25] 2 quater. Uiterlijk op 31 oktober 2020 besluit de kennisgevende lidstaat om al dan niet vast te houden aan zijn voornemen. Indien de kennisgevende lidstaat besluit vast te houden aan zijn voornemen, licht hij in detail toe hoe de negatieve effecten van de wijziging op de werking van de interne markt zullen worden aangepakt. [Am. 26] Artikel 3 1. De Commissie brengt legt uiterlijk op 31 december 2024 2025 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit een evaluatieverslag voor over de toepassing en tenuitvoerlegging van deze richtlijn , indien nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel voor een herziening ervan op basis van een grondige effectbeoordeling, waarbij alle relevante belanghebbende betrokken worden . [Am. 27] 2. De lidstaten verstrekken de Commissie uiterlijk op 30 april 2024 2025 de relevante informatie. [Am. 28] Artikel 4 1. De lidstaten stellen uiterlijk op 1 april 2019 2021 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede. Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 april 2019 2021 . Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. [Am. 29] 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 4 bis 1. De Commissie zal, in nauwe samenwerking met het in artikel 2 bedoelde coördinatiemechanisme, nauwlettend toezicht houden op de geplande tijdsregelingen in de hele Unie. 2. Wanneer de Commissie vaststelt dat de beoogde tijdsregelingen, waarvan de lidstaten overeenkomstig artikel 1, lid 2, kennis hebben gegeven, de goede werking van de interne markt aanzienlijk en blijvend kunnen belemmeren, is zij bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen om de datum van toepassing van deze richtlijn met niet meer dan 12 maanden uit te stellen en zo nodig een wetgevingsvoorstel in te dienen. [Am. 30] Artikel 4 ter 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 4 bis bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend met ingang van ... [datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] tot ... [datum van toepassing van deze richtlijn]. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 4 bis bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig artikel 4 bis vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van die handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. [Am. 31] Artikel 5 Richtlijn 2000/84/EG wordt ingetrokken met ingang van 1 april 2019 2021 . Artikel 6 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Artikel 7 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0864 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 194, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0495/2016), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door het Hongaarse parlement, de Oostenrijkse Federale Raad en de Poolse Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 31 mei 2017 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 13 juli 2017 (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (3) , – gezien de brief van 7 september 2017 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie industrie, onderzoek en energie overeenkomstig artikel 104, lid 3, van zijn Reglement, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 18 januari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 104 en 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0044/2018 ), A. overwegende dat het voorstel van de Commissie volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel louter een codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. neemt kennis van de verklaringen van de Commissie die als bijlage bij onderhavige resolutie zijn gevoegd; 3. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot wijziging van Richtlijn 2012/27/EU (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2019/944.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE VERKLARING VAN DE COMMISSIE OVER DE DEFINITIE VAN INTERCONNECTOR De Commissie neemt nota van het akkoord van de medewetgevers in verband met de herschikte elektriciteitsrichtlijn en de herschikte elektriciteitsverordening, en komt terug op de definitie van „interconnector” die wordt gebruikt in Richtlijn 2009/72/EG en in Verordening (EG) nr. 714/2009. De Commissie is het ermee eens dat de elektriciteitsmarkten anders zijn dan markten zoals die van aardgas, bijvoorbeeld doordat er producten worden verhandeld die momenteel moeilijk kunnen worden opgeslagen en die worden geproduceerd door zeer uiteenlopende productie-installaties, waaronder installaties op distributieniveau. Bijgevolg verschilt de rol van connecties met derde landen in de elektriciteitssector aanzienlijk van die in gassector en kunnen er verschillende regelgevende benaderingen worden gekozen. De Commissie zal de gevolgen van dit akkoord nader onderzoeken en waar nodig richtsnoeren geven voor de toepassing van de wetgeving. Met het oog op juridische duidelijkheid wenst de Commissie het volgende te benadrukken: De overeengekomen definitie van interconnector in de elektriciteitsrichtlijn heeft betrekking op uitrusting om elektriciteitssystemen onderling te koppelen. Deze formulering maakt geen onderscheid tussen verschillende regelgevingskaders of technische situaties en omvat dus a priori alle elektrische connecties met derde landen die binnen de werkingssfeer van de richtlijn vallen. Met betrekking tot de overeengekomen definitie van interconnector in de elektriciteitsverordening benadrukt de Commissie dat de integratie van de markten voor elektriciteit een hoge mate van samenwerking tussen netbeheerders, marktdeelnemers en toezichthouders vereist. Hoewel de reikwijdte van de toepasselijke regels kan variëren volgens de mate van integratie met de interne elektriciteitsmarkt, dient de nauwe integratie van derde landen in de interne elektriciteitsmarkt, zoals deelname aan marktkoppelingsprojecten, te berusten op overeenkomsten waarbij de toepassing van het relevante recht van de Unie verplicht wordt gesteld. VERKLARING VAN DE COMMISSIE OVER ALTERNATIEVE GESCHILLENBESLECHTING De Commissie neemt nota van het akkoord van de medewetgevers over artikel 26 om op EU-niveau te regelen dat leveranciers van energiediensten verplicht moeten deelnemen aan alternatieve geschillenbeslechting. De Commissie betreurt dit besluit, omdat haar voorstel deze keuze aan de lidstaten had overgelaten in lijn met de benadering die is gevolgd in Richtlijn 2013/11/EU betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen (richtlijn ADR consumenten) en rekening houdende met het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel. Het is niet de taak van de Commissie om de modellen voor individuele alternatieve geschillenbeslechting die de lidstaten hebben opgezet, te vergelijken en te beoordelen. Daarom zal de Commissie de nationale raamwerken voor alternatieve geschillenbeslechting op hun algemene doeltreffendheid beoordelen in het kader van haar algemene verplichting om toe te zien op de omzetting en de daadwerkelijke toepassing van het Unierecht. (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0861 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 194, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0492/2016), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door de Tsjechische Kamer van Afgevaardigden, de Duitse Bondsdag, het Spaanse parlement, de Franse Senaat, het Hongaarse parlement, de Oostenrijkse Bondsraad, de Poolse Sejm, de Poolse Senaat, de Roemeense Kamer van Afgevaardigden en de Roemeense Senaat, waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het beginsel van subsidiariteit, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 31 mei 2017 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 13 juli 2017 (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (3) , – gezien de brief van 13 juli 2017 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie industrie, onderzoek en energie overeenkomstig artikel 104, lid 3, van zijn Reglement, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 18 januari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 104 en 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8‑0042/2018 ), A. overwegende dat het voorstel van de Commissie volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel louter een codificatie van de bestaande besluiten behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. neemt kennis van de aan deze resolutie gehechte verklaringen van de Commissie; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interne markt voor elektriciteit (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/943.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE VERKLARING VAN DE COMMISSIE OVER DE DEFINITIE VAN INTERCONNECTOR "De Commissie neemt nota van het akkoord van de medewetgevers in verband met de herschikte elektriciteitsrichtlijn en de herschikte elektriciteitsverordening, en komt terug op de definitie van „interconnector” die wordt gebruikt in Richtlijn 2009/72/EG en in Verordening (EG) nr. 714/2009. De Commissie is het ermee eens dat de elektriciteitsmarkten anders zijn dan markten zoals die van aardgas, bijvoorbeeld doordat er producten worden verhandeld die momenteel moeilijk kunnen worden opgeslagen en die worden geproduceerd door zeer uiteenlopende productie-installaties, waaronder installaties op distributieniveau. Bijgevolg verschilt de rol van connecties met derde landen in de elektriciteitssector aanzienlijk van die in de gassector en kunnen er verschillende regelgevende benaderingen worden gekozen. De Commissie zal de gevolgen van dit akkoord nader onderzoeken en waar nodig richtsnoeren geven voor de toepassing van de wetgeving. Met het oog op juridische duidelijkheid wenst de Commissie het volgende te benadrukken: De overeengekomen definitie van interconnector in de elektriciteitsrichtlijn heeft betrekking op uitrusting om elektriciteitssystemen onderling te koppelen. Deze formulering maakt geen onderscheid tussen verschillende regelgevingskaders of technische situaties en omvat dus a priori alle elektrische connecties met derde landen die binnen de werkingssfeer van de richtlijn vallen. Met betrekking tot de overeengekomen definitie van interconnector in de elektriciteitsverordening benadrukt de Commissie dat de integratie van de markten voor elektriciteit een hoge mate van samenwerking tussen netbeheerders, marktdeelnemers en toezichthouders vereist. Hoewel de reikwijdte van de toepasselijke regels kan variëren volgens de mate van integratie met de interne elektriciteitsmarkt, dient de nauwe integratie van derde landen in de interne elektriciteitsmarkt, zoals deelname aan marktkoppelingsprojecten, te berusten op overeenkomsten waarbij de toepassing van het relevante recht van de Unie verplicht wordt gesteld." VERKLARING VAN DE COMMISSIE OVER DE ROUTEKAARTEN VOOR DE MARKTHERVORMING De Commissie neemt nota van het akkoord van de medewetgevers met betrekking tot artikel 20, lid 3, bepalende dat lidstaten met geconstateerde zorgpunten in verband met de toereikendheid van hulpbronnen een routekaart publiceren met een tijdschema voor het vaststellen van maatregelen die gericht zijn op het wegnemen van eventuele vastgestelde verstorende effecten van regelgeving en/of tekortkomingen van de markt als onderdeel van het proces van staatssteun. Krachtens artikel 108 VWEU is de Commissie exclusief bevoegd om de verenigbaarheid van staatssteunmaatregelen met de interne markt te beoordelen. Deze verordening heeft geen invloed op en doet geen afbreuk aan de exclusieve bevoegdheid die het VWEU aan de Commissie toekent. Daarom kan de Commissie, in voorkomende gevallen, parallel aan het proces van goedkeuring van capaciteitsmechanismen uit hoofde van de staatssteunregels een advies over markthervormingsplannen uitbrengen, met dien verstande dat beide processen juridisch van elkaar gescheiden zijn. (Gewone wetgevingsprocedure – herschikking) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0863 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 194, lid 2 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0494/2016), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de gemotiveerde adviezen die in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zijn uitgebracht door de Duitse Bondsdag, de Franse Senaat en de Roemeense Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 31 mei 2017 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 13 juli 2017 (2) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (3) , – gezien de brief van 13 juli 2017 van de Commissie juridische zaken aan de Commissie industrie, onderzoek en energie overeenkomstig artikel 104, lid 3, van zijn Reglement, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 19 december 2018 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 104 en 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Begrotingscommissie ( A8-0040/2018 ), A. overwegende dat het voorstel van de Commissie volgens de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie geen andere inhoudelijke wijzigingen bevat dan die welke als zodanig in het voorstel worden vermeld en dat met betrekking tot de codificatie van de ongewijzigde bepalingen van de eerdere besluiten met die wijzigingen kan worden geconstateerd dat het voorstel louter een codificatie van de bestaande handelingen behelst, zonder inhoudelijke wijzigingen; 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast, rekening houdend met de aanbevelingen van de adviesgroep van de juridische diensten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de samenwerking tussen energieregulators (herschikking) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/942.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0862 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 194, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0493/2016), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 31 mei 2017 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 13 juli 2017 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 5 december 2018 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikelen 59 en 39 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A8-0039/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende risicoparaatheid in de elektriciteitssector en tot intrekking van Richtlijn 2005/89/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/941.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0296 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 114 en 194, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0190/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio’s, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0086/2019 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) .../... van het Europees Parlement en de Raad inzake de etikettering van banden met betrekking tot hun brandstofefficiëntie en andere essentiële parameters en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1222/2009 (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114 en artikel 194, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2) , Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (3) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) De Unie is vastbesloten een energie-unie met een toekomstgericht klimaatbeleid op te bouwen. Brandstofefficiëntie is een cruciaal aspect van het beleidskader voor klimaat en energie 2030 van de Unie en is essentieel voor de matiging van de vraag naar energie. (2) De Commissie heeft de doeltreffendheid geëvalueerd (4) van Verordening (EG) nr. 1222/2009 van het Europees Parlement en de Raad (5) en geconstateerd dat de bepalingen moeten worden bijgewerkt om de doeltreffendheid ervan te verhogen. (3) Het is passend Verordening (EG) nr. 1222/2009 te vervangen door een nieuwe verordening waarin in 2011 ingevoerde wijzigingen worden verwerkt , en waarin een aantal bepalingen wordt gewijzigd en versterkt teneinde de inhoud ervan te verduidelijken en bij te werken, rekening houdend met de technologische vooruitgang van de voorbije jaren op het gebied van banden. Aangezien de vraag en het aanbod wat betreft brandstofefficiëntie nauwelijks zijn veranderd, is het in dit stadium niet dienstig om de brandstofefficiëntieklassen te wijzigen. Daarnaast moeten worden onderzocht wat de oorzaken voor dit gebrek aan ontwikkeling zijn en welke rol aankoopfactoren zoals prijs, prestaties, enzovoort daarbij spelen. [Am. 1] (4) De vervoersector neemt een derde van het energieverbruik van de Unie voor zijn rekening. Het wegvervoer was in 2015 verantwoordelijk voor ongeveer 22 % van de totale uitstoot van broeikasgassen in de Europese Unie. Banden veroorzaken 5 tot 10 % van het brandstofverbruik van een voertuig, vooral door hun rolweerstand. Een beperking van de rolweerstand van banden zou dus een aanzienlijke bijdrage leveren tot de brandstofefficiëntie van het wegvervoer en bijgevolg tot de beperking van de emissies alsook tot het koolstofvrij maken van de vervoersector . [Am. 2] (4 bis) Om de uitdaging van het verminderen van de CO2-uitstoot van het wegvervoer te aan te gaan, is het voor de lidstaten passend om in samenwerking met de Commissie stimulansen te bieden voor het innoveren van een nieuw technologische proces voor brandstofefficiënte en veilige C1-, C2- en C3-banden. [Am. 3] (5) Banden hebben een aantal kenmerken die elkaar onderling beïnvloeden samenhangen . Het verbeteren van één parameter, zoals de rolweerstand, kan nadelige gevolgen hebben voor andere parameters, zoals de grip op nat wegdek, en het verbeteren van de grip op nat wegdek kan dan weer nadelige gevolgen hebben voor de rolgeluidemissies. De bandenfabrikanten moeten worden aangemoedigd om alle parameters te optimaliseren boven de reeds gehaalde normen. [Am. 4] (6) Brandstofefficiënte banden kunnen rendabel zijn omdat de hogere aankoopprijs van de banden, die het gevolg is van hogere productiekosten, meer dan gecompenseerd wordt door de brandstofbesparing. (7) In Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad (6) worden minimumeisen voor de rolweerstand van banden vastgesteld. Door de ontwikkeling van de technologie is het mogelijk het energieverlies door de rolweerstand van banden nog sterker te beperken dan in deze minimumeisen is vastgesteld. Om de invloed van het wegvervoer op het milieu te beperken, moeten derhalve de bepalingen voor de etikettering van banden worden bijgewerkt om eindgebruikers aan te moedigen brandstofefficiëntere banden te kopen door bijgewerkte geharmoniseerde informatie over deze parameter te verstrekken. (7 bis) Door de verbetering van de etikettering van banden wordt de consument in staat gesteld relevantere en meer vergelijkbare informatie te verkrijgen over brandstofefficiëntie, veiligheid en geluid, en om kosteneffectieve en milieuvriendelijke aankoopbeslissingen te nemen bij de aankoop van nieuwe banden. [Am. 5] (8) Verkeerslawaai is hinderlijk en heeft schadelijke gevolgen voor de gezondheid. In Verordening (EG) nr. 661/2009 worden minimumeisen voor de rolgeluidemissies van banden vastgesteld. Door de ontwikkeling van de technologie is het mogelijk de rolgeluiden van banden nog sterker terug te dringen dan in deze minimumeisen is vastgesteld. Om het verkeerslawaai terug te dringen, moeten derhalve de bepalingen voor de etikettering van banden worden bijgewerkt om eindgebruikers aan te moedigen banden met lagere rolgeluidemissies te kopen door geharmoniseerde informatie over deze parameter te verstrekken. (9) Door de verstrekking van geharmoniseerde informatie over de rolgeluidemissies kunnen ook gemakkelijker maatregelen worden genomen om verkeerslawaai te beperken, en wordt bijgedragen tot een beter besef van het effect van banden op het verkeerslawaai in het kader van Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) . (10) In Verordening (EG) nr. 661/2009 worden minimumeisen voor de grip van banden op nat wegdek vastgesteld. Door de ontwikkeling van de technologie is het mogelijk de grip op nat wegdek sterker te verbeteren dan in deze eisen is vastgesteld en de remafstand op nat wegdek derhalve te verkorten. Om de verkeersveiligheid te verbeteren, moeten derhalve de bepalingen voor de etikettering van banden worden bijgewerkt om eindgebruikers aan te moedigen banden met goede grip op nat wegdek te kopen door geharmoniseerde informatie over deze parameter te verstrekken. (11) Om te zorgen voor overeenstemming met het internationale kader wordt in Verordening (EG) nr. 661/2009 verwezen naar VN/ECE-reglement 117 (8) , dat betrekking heeft op de relevante meetmethoden voor de rolweerstand, het geluid, de grip op nat wegdek en de prestaties op sneeuw van banden. (12) Om de verkeersveiligheid te verbeteren in de lidstaten van de Unie met koude klimaatomstandigheden en de eindgebruiker informatie te verstrekken over de prestaties van banden die specifiek ontworpen zijn voor het rijden op sneeuw en ijs, dient te worden vereist dat op het etiket voorgeschreven informatie over winterbanden wordt vermeld. Winterbanden hebben specifieke parameters die niet volledig vergelijkbaar zijn met die van andere typen banden. Om ervoor te zorgen dat eindgebruikers weloverwogen en geïnformeerde beslissingen kunnen nemen, moeten op het etiket informatie over de grip op sneeuw, de grip op ijs en de QR-code worden vermeld. De Commissie moet zowel een schaal voor de prestaties met betrekking tot de grip op sneeuw als een schaal voor de prestaties met betrekking tot de grip op ijs ontwikkelen. Deze schalen moeten zijn gebaseerd op VN/ECE-Reglement nr. 117 en ISO 19447 voor respectievelijk sneeuw en ijs. Een band die aan de in VN/ECE-reglement nr. 117 genoemde minimale sneeuwindexwaarden voldoet, moet zijn voorzien van het "3PMSF"-logo (drie bergtoppen met een sneeuwvlok). Een band die aan de in ISO 19447 genoemde minimale ijsindexwaarden voldoet, moet zijn voorzien van het in deze norm overeengekomen ijsbandlogo. [Am. 6] . (13) De slijtage van banden tijdens het gebruik is een belangrijke bron van microplastics, die schadelijk zijn voor het milieu; derhalve wordt in de mededeling van de Commissie „Een Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie” (9) aangegeven dat het onopzettelijk vrijkomen van microplastics uit banden moet worden tegengegaan, onder andere door voorlichtingsmaatregelen zoals etikettering en minimumeisen voor banden. Er is momenteel echter geen geschikte testmethode voorhanden om de De toepassing van etiketteringsvoorschriften ten aanzien van de mate van slijtage van banden te meten zou daarom aanzienlijke voordelen voor de menselijke gezondheid en het milieu met zich meebrengen . Daarom moet de Commissie opdracht geven tot de ontwikkeling van een dergelijke methode, waarbij ten volle rekening wordt gehouden met alle geavanceerde, internationaal ontwikkelde of voorgestelde normen of verordeningen , evenals met de resultaten van industrieel onderzoek , teneinde zo spoedig mogelijk een geschikte testmethode vast te stellen. [Am. 7] (14) Coverbanden maken een wezenlijk deel uit van de markt voor banden voor zware bedrijfsvoertuigen. Door banden te voorzien van een nieuw loopvlak wordt de levensduur ervan verlengd en wordt bijgedragen tot de verwezenlijking van doelstellingen van de circulaire economie zoals afvalvermindering. Het toepassen van etiketteringsvoorschriften op coverbanden zou aanzienlijke energiebesparingen opleveren. Aangezien er op dit moment echter nog geen geschikte testmethode voorhanden is om de prestaties van coverbanden te meten, moet in deze verordening in de toekomstige opname ervan worden voorzien. (15) Het energie-etiket op grond van Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad (10) , waarbij het energieverbruik van producten wordt ingedeeld in een schaal van „A” tot en met „G”, wordt door meer dan 85 % van de consumenten in de Unie als duidelijk en transparant informatiehulpmiddel erkend en is doeltreffend gebleken voor het bevorderen van efficiëntere producten. Voor het bandenetiket moet zoveel mogelijk hetzelfde ontwerp gebruikt blijven worden, terwijl rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de bandenparameters. [Am. 8] (16) Vergelijkbare informatie over bandenparameters in de vorm van een standaardetiket zal naar alle waarschijnlijkheid de aankoopbeslissingen van eindgebruikers beïnvloeden in de richting van veiligere, duurzame, geluidsarmere en brandstofefficiëntere banden. Dit zal op zijn beurt de bandenfabrikanten ertoe aanzetten om deze parameters te optimaliseren, wat de weg effent voor duurzamere consumptie en productie. [Am. 9] (17) Het is van belang dat meer informatie over de brandstofefficiëntie en andere parameters van banden wordt verstrekt aan alle eindgebruikers, inclusief kopers van vervangingsbanden en kopers van banden die op nieuwe voertuigen zijn gemonteerd, alsmede aan wagenparkbeheerders en vervoersbedrijven, omdat zij de parameters van verschillende bandenmerken zonder etikettering en geharmoniseerde testmethoden niet gemakkelijk kunnen vergelijken. Bij voertuigen geleverde banden dienen derhalve te allen tijde te worden geëtiketteerd. (18) Momenteel is een etiket expliciet vereist voor banden voor auto's (C1-banden) en bestelwagens (C2-banden), maar niet voor zware bedrijfsvoertuigen (C3-banden). Het brandstofverbruik van C3-banden is hoger dan dat van C1- en C2-banden en er worden jaarlijks meer kilometers mee afgelegd, waardoor er aanzienlijke mogelijkheden zijn om het brandstofverbruik en de uitstoot van zware bedrijfsvoertuigen te doen dalen. (19) Het volledig onder het toepassingsgebied van deze verordening laten vallen van C3-banden is ook in overeenstemming met het voorstel van de Commissie voor een verordening inzake de monitoring en rapportering van CO2-emissies en het brandstofverbruik van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen (11) en van het voorstel van de Commissie inzake CO2-normen voor zware bedrijfsvoertuigen (12) . (20) Veel eindgebruikers nemen aankoopbeslissingen met betrekking tot banden zonder de band in het echt te zien en dus ook zonder het etiket te zien dat erop is aangebracht. In al dit soort situaties moet het etiket aan de eindgebruiker worden getoond voordat de definitieve aankoopbeslissing wordt genomen. Door in de verkooppunten een etiket aan te brengen op de banden en dit etiket ook in het technische reclamemateriaal op te nemen, krijgen distributeurs en potentiële eindgebruikers op het moment en de plaats van de aankoopbeslissing geharmoniseerde informatie over de relevante bandenparameters. (21) Sommige eindgebruikers kiezen hun banden alvorens zich naar een verkooppunt te begeven of kopen banden per postorder of via internet. Om ook deze eindgebruikers in staat te stellen een geïnformeerde keuze te maken op basis van geharmoniseerde informatie over de brandstofefficiëntie, de grip op nat wegdek, de rolgeluidemissies en andere parameters, moeten de etiketten worden opgenomen in al het technische reclamemateriaal, met inbegrip van het materiaal dat op het internet beschikbaar is. (22) Aan potentiële eindgebruikers moet informatie worden verstrekt waarin elk onderdeel van het etiket en de relevantie ervan worden uitgelegd. Deze informatie moet in het technische reclamemateriaal, zoals bijvoorbeeld op websites van leveranciers, worden opgenomen. Onder technisch reclamemateriaal mag niet worden verstaan reclame op reclameborden, in kranten en tijdschriften, op de radio of de televisie. [Am. 10] (23) De brandstofefficiëntie, de grip op nat wegdek, de rolgeluidemissie en andere parameters met betrekking tot banden dienen te worden gemeten met behulp van betrouwbare, accurate en reproduceerbare methoden, waarbij rekening wordt gehouden met algemeen erkende, geavanceerde meet- en berekeningsmethoden. Voor zover mogelijk moeten deze methoden het gemiddelde consumentengedrag weerspiegelen en solide zijn, om de bewuste en onbewuste omzeiling ervan te ontmoedigen. Bandenetiketten dienen de comparatieve prestaties van banden bij werkelijk gebruik weer te geven, binnen de beperkingen die de noodzaak van betrouwbare, accurate en reproduceerbare laboratoriumtests met zich meebrengt, zodat eindgebruikers verschillende banden kunnen vergelijken en de testkosten voor de fabrikanten worden beperkt. (24) Het is van essentieel belang dat de leveranciers en distributeurs de bepalingen inzake bandenetikettering naleven om een gelijk speelveld tot stand te brengen in de Unie. De lidstaten moeten daarom toezicht houden op de naleving via markttoezicht en regelmatige controles achteraf, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (13) . (25) Teneinde het toezicht op de conformiteit te vergemakkelijken, te voorzien in een nuttig instrument voor eindgebruikers en handelaren op alternatieve wijzen productinformatiebladen te laten aanvragen, moeten banden worden opgenomen in de op grond van Verordening (EU) 2017/1369 opgezette productendatabank. Verordening (EU) 2017/1369 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. (26) Onverminderd de verplichtingen van de lidstaten inzake markttoezicht en de verplichtingen van de leveranciers om de productconformiteit te controleren, dienen de leveranciers de vereiste informatie inzake productconformiteit elektronisch ter beschikking te stellen in de productendatabank. (27) Om het vertrouwen van de eindgebruiker in het bandenetiket te behouden, mogen geen andere etiketten worden gebruikt waarmee het bandenetiket wordt nagebootst. Aanvullende etiketten, markeringen, symbolen of opschriften die wat betreft de op het bandenetiket vermelde parameters misleidend of verwarrend kunnen zijn voor de eindgebruiker, dienen om dezelfde reden niet te worden toegestaan. (28) De sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening en de op grond daarvan vastgestelde gedelegeerde handelingen moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (29) Teneinde de energie-efficiëntie, de beperking van de klimaatverandering en de milieubescherming te bevorderen, mogen de lidstaten stimulansen voor het gebruik van energie-efficiënte producten creëren. De lidstaten kunnen vrij beslissen over de aard van dergelijke stimulansen. Dergelijke stimulansen dienen te voldoen aan de staatssteunregels van de Unie en mogen niet tot ongerechtvaardigde marktbelemmeringen leiden. Deze verordening doet geen afbreuk aan het resultaat van enigerlei toekomstige, op grond van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) ingeleide staatssteunprocedure ten aanzien van dergelijke stimulansen. (30) Teneinde de inhoud en het formaat van het etiket te wijzigen, eisen in te voeren met betrekking tot coverbanden, winterbanden, slijtage en kilometrage, en de bijlagen aan te passen aan de technische vooruitgang, moet de bevoegdheid om wetgevingshandelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan de Commissie worden gedelegeerd. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau, in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 (14) . Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen, dienen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip te ontvangen als de deskundigen van de lidstaten, en dienen hun deskundigen systematisch toegang te hebben tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. [Am. 12] (30 bis) Gegevens over de kilometrage en slijtage van banden zullen, wanneer een geschikte testmethode beschikbaar wordt, een nuttig instrument zijn om consumenten te informeren over de duurzaamheid, levensduur en het onopzettelijk vrijkomen van microplastics van de band die zij aanschaffen. Daarnaast kan de eindconsument aan de hand van informatie over de kilometrage een weloverwogen beslissing nemen over banden met een langere levensduur, wat de bescherming van het milieu ten goede komt en hem tegelijkertijd in staat stelt een schatting te maken van de exploitatiekosten van zijn banden op langere termijn. Derhalve moeten prestatiegegevens met betrekking tot de kilometrage en slijtage worden toegevoegd aan het etiket wanneer een relevante, zinvolle en reproduceerbare testmethode beschikbaar wordt voor de toepassing van deze verordening. Het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe technologieën op dit gebied moeten worden voortgezet. [Am. 13] (31) Banden die al vóór de datum van toepassing van de voorschriften van deze verordening in de handel waren, hoeven niet van een nieuw etiket te worden voorzien. (32) Om het vertrouwen in het etiket te versterken en de nauwkeurigheid ervan te waarborgen, moet de verklaring van leveranciers op het etiket met betrekking tot de waarden voor rolweerstand, grip op nat wegdek , grip op sneeuw en geluid het typegoedkeuringsproces ingevolge Verordening (EG) nr. 661/2009 doorlopen. [Am. 14] (32 bis) De afmetingen van het etiket moeten dezelfde blijven als de afmetingen die zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1222/2009. De details over de grip op sneeuw en de grip op ijs en de QR-code moeten in het etiket worden opgenomen. [Am. 15] (33) De Commissie moet een evaluatie van deze verordening verrichten. Ingevolge punt 22 van het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over beter wetgeven van 13 april 2016 moet die evaluatie worden uitgevoerd op basis van de vijf criteria efficiëntie, doeltreffendheid, relevantie, samenhang en EU-meerwaarde, en een basis verschaffen voor effectbeoordelingen van eventuele verdere maatregelen. (34) Aangezien de doelstellingen van deze verordening, namelijk verbetering van de veiligheid en de economische en milieuefficiëntie van het wegvervoer door het verstrekken van informatie aan eindgebruikers die hen in staat stelt brandstofefficiëntere, veiligere en stillere banden te kiezen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt omdat daarvoor geharmoniseerde informatie voor eindgebruikers nodig is, en aangezien deze derhalve met het oog op een geharmoniseerd regelgevingskader en een gelijk speelveld voor fabrikanten, beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie hiertoe maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Een verordening blijft het geschikte rechtsinstrument, aangezien hierbij duidelijke en gedetailleerde regels worden opgelegd die niet op uiteenlopende wijze door de lidstaten kunnen worden omgezet, waardoor een hogere mate van harmonisering in de hele Unie wordt gewaarborgd. Doordat het regelgevingskader op het niveau van de Unie en niet op het niveau van de lidstaten wordt geharmoniseerd, dalen de kosten voor leveranciers, ontstaat een gelijk speelveld en wordt het vrije verkeer van goederen op de hele interne markt gewaarborgd. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (35) Verordening (EG) nr. 1222/2009 moet derhalve worden ingetrokken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel en onderwerp 1. Deze verordening heeft tot doel de veiligheid, de bescherming van de gezondheid en de economische en milieuefficiëntie van het wegvervoer te verbeteren door het gebruik van brandstofefficiënte, veilige en geluidsarme banden aan te moedigen het gebruik van brandstofefficiënte , veilige, duurzame en geluidsarme banden te bevorderen om zo de effecten op het milieu en de gezondheid te doen afnemen en tegelijkertijd de veiligheid en economische efficiëntie van het wegvervoer te verbeteren. [Am. 16] 2. Bij deze verordening wordt een kader vastgesteld om via etiketten geharmoniseerde informatie te verstrekken over bandenparameters, waardoor eindgebruikers een geïnformeerde keuze kunnen maken bij de aankoop van banden. Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op in de handel gebrachte C1-, C2- en C3-banden. [Am. 17] 2. Deze verordening is ook van toepassing op coverbanden zodra er middels een gedelegeerde handeling ingevolge artikel 12 een geschikte testmethode voor het meten van de prestaties van dergelijke banden aan de bijlagen is toegevoegd. 3. Deze verordening is niet van toepassing op: a) professionele terreinbanden; b) banden die enkel zijn ontworpen voor montage op voertuigen die voor het eerst zijn geregistreerd vóór 1 oktober 1990; c) T-reservebanden voor tijdelijk gebruik; d) banden van de snelheidscategorie onder 80 km/h; e) banden met een nominale velgdiameter van hoogstens 254 mm of van minstens 635 mm; f) banden met trekkrachtbevorderende voorzieningen (bv. spijkerbanden); g) banden die enkel zijn ontworpen voor montage op voertuigen die uitsluitend bestemd zijn voor races. Artikel 3 Definities Met het oog op de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1) „C1-, C2- en C3-banden”: bandenklassen die gedefinieerd zijn in artikel 8 van Verordening (EG) nr. 661/2009; 2) „coverband”: een gebruikte band die weer geschikt voor gebruik is gemaakt door middel van de vervanging van het versleten loopvlak door nieuw materiaal; 3) „T-reservebanden voor tijdelijk gebruik”: reservebanden voor tijdelijk gebruik die ontworpen zijn voor een hogere druk dan die van standaard- en versterkte banden; 4) „etiket”: een grafisch diagram, in gedrukte of elektronische vorm, ook in de vorm van een sticker, waarop symbolen staan om eindgebruikers te informeren over de prestaties van een band of partij banden met betrekking tot de parameters in bijlage I; 5) „verkooppunt”: een plaats waar banden worden uitgestald of opgeslagen en te koop worden aangeboden aan eindgebruikers, met inbegrip van autotoonzalen, met betrekking tot aan eindgebruikers te koop aangeboden banden die niet op de voertuigen gemonteerd zijn; 6) „technisch reclamemateriaal”: documentatie, in gedrukte of elektronische vorm, geproduceerd door de leverancier om reclamemateriaal aan te vullen met ten minste de technische informatie overeenkomstig bijlage V; 7) „productinformatieblad”: een standaarddocument met de in bijlage IV beschreven informatie, in gedrukte of elektronische vorm; 8) „technische documentatie”: documentatie die volstaat om markttoezichtautoriteiten in staat te stellen de juistheid van het etiket en het productinformatieblad van een product te beoordelen, met inbegrip van de in bijlage III beschreven informatie; 9) „productendatabank”: de op grond van Verordening (EU) 1369/2017 opgezette databank die bestaat uit een openbaar, consumentgericht gedeelte waarin informatie over individuele productparameters toegankelijk is langs elektronische weg, een internetportaal voor toegankelijkheid en een conformiteitsgedeelte, met duidelijk omschreven voorschriften inzake toegankelijkheid en beveiliging; 10) „verkoop op afstand”: het voor verkoop, huur of huurkoop aanbieden van producten via postorder, catalogus, internet, telemarketing of een andere methode waarbij kan worden aangenomen dat de potentiële eindgebruiker het product niet uitgestald ziet; 11) „fabrikant”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die een product vervaardigt of een product laat ontwerpen of vervaardigen en dat product onder zijn naam of handelsmerk in de handel brengt; 12) „importeur”: een in de Unie gevestigde natuurlijke persoon of rechtspersoon die een product uit een derde land in de Unie in de handel brengt; 13) „gemachtigde vertegenwoordiger”: een in de Unie gevestigde natuurlijke persoon of rechtspersoon die schriftelijk door de fabrikant is gemachtigd om namens hem specifieke taken te vervullen; 14) „leverancier”: een in de Unie gevestigde fabrikant, een gemachtigde vertegenwoordiger van een fabrikant die niet in de Unie is gevestigd of een importeur die een product in de Unie in de handel brengt; 15) „distributeur”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon in de toeleveringsketen, met uitzondering van de leverancier, die een product in de handel brengt; 16) „op de markt aanbieden”: het in het kader van een handelsactiviteit, al dan niet tegen betaling, verstrekken van een product met het oog op distributie of gebruik op de markt van de Unie; 17) „in de handel brengen”: een product voor het eerst in de Unie op de markt aanbieden; 18) „eindgebruiker”: een consument, een wagenparkbeheerder of een wegvervoersonderneming die een band koopt of voornemens is een band te kopen; 19) „parameter”: een in bijlage I vermelde bandenparameter, zoals rolweerstand, grip op nat wegdek, rolgeluidemissies, sneeuw , of ijs, kilometrage of slijtage, die bij gebruik van de banden een aanzienlijke invloed heeft op het milieu, de verkeersveiligheid of de gezondheid. [Am. 18] 20) „bandentype”: een versie van een band waarvan alle eenheden over dezelfde, voor het etiket en het productinformatieblad relevante, technische kenmerken en dezelfde typeaanduiding beschikken; Artikel 4 Verantwoordelijkheden van bandenleveranciers 1. Wat betreft C1-, C2- en C3-banden die in de handel worden gebracht, zorgen leveranciers ervoor dat , zonder dat er kosten in rekening worden gebracht : [Am. 19] a) elke afzonderlijke band vergezeld gaat van een etiket in overeenstemming met bijlage II in de vorm van een sticker, waarop de informatie en klasse van elke parameter wordt vermeld, zoals uiteengezet in bijlage I, en van een productinformatieblad zoals uiteengezet in bijlage IV; of [Am. 20] b) elke partij van één band of meerdere identieke banden vergezeld gaat van een etiket in overeenstemming met bijlage II in gedrukte vorm, waarop de informatie en klasse van elke parameter wordt vermeld, zoals uiteengezet in bijlage I, en van een productinformatieblad zoals uiteengezet in bijlage IV. 2. Met betrekking tot banden waarvoor via internet reclame wordt gemaakt of die via internet worden verkocht maken leveranciers het etiket beschikbaar en zorgen zij ervoor dat het etiket bij de aankoop zichtbaar in de nabijheid van de prijs wordt getoond en dat het productinformatieblad toegankelijk is. Het etiket kan worden weergegeven in de vorm van een ingebouwde afbeelding, na een muisklik, mouseover of uitvergroting van het beeld op het aanraakscherm, of vergelijkbare technieken . [Am. 21] 3. Leveranciers zorgen ervoor dat bij elke visuele advertentie voor een specifiek bandentype, ook op internet, het etiket wordt getoond. [Am. 22] 4. Leveranciers zorgen ervoor dat bij al het technische reclamemateriaal met betrekking tot een specifiek bandentype, ook op internet, het etiket wordt getoond en aan de eisen van bijlage V voldoet wordt voldaan . [Am. 23] 5. Leveranciers zorgen ervoor dat de waarden, de daaraan gekoppelde klassen , de typeaanduiding en alle extra informatie over de prestaties die zij op het etiket vermelden met betrekking tot de essentiële parameters zoals uiteengezet in bijlage I, het typegoedkeuringsproces ingevolge Verordening (EG) nr. 661/2009 hebben doorlopen evenals de parameters van de technische documentatie zoals uiteengezet in bijlage III aan de typegoedkeuringsinstanties zijn voorgelegd voordat zij een band in de handel brengen . De typegoedkeuringsinstantie bevestigt de ontvangst van de documenten van de leverancier en controleert deze documenten . [Am. 24] 6. Leveranciers zorgen ervoor dat de door hen verstrekte etiketten en productinformatiebladen juist zijn. 7. Leveranciers stellen op verzoek technische documenten overeenkomstig bijlage III ter beschikking van de autoriteiten van de lidstaten of een geaccrediteerde derde . [Am. 25] 8. Leveranciers werken samen met de markttoezichtautoriteiten en nemen op eigen initiatief of op verzoek van de markttoezichtautoriteiten onmiddellijk maatregelen ter correctie van een onder hun verantwoordelijkheid vallende situatie die niet strookt met de voorschriften van deze verordening. 9. Leveranciers verstrekken of tonen geen andere etiketten, merktekens, symbolen of opschriften die niet voldoen aan de voorschriften van deze verordening indien dit zou kunnen leiden tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers met betrekking tot de essentiële parameters. 10. Leveranciers verstrekken of tonen geen etiketten waarmee het etiket waarin deze verordening voorziet, wordt nagebootst. Artikel 5 Verantwoordelijkheden van bandenleveranciers in verband met de productendatabank 1. Met ingang van 1 januari 2020 negen maanden na ... [gelieve de datum van inwerkingtreding van deze verordening in te voegen] voeren leveranciers, alvorens een band in de handel te brengen die na die datum is geproduceerd , de in bijlage I bij Verordening (EU) 2017/1369 bepaalde informatie in de productendatabank in , met uitzondering van de gemeten technische parameters van het model . 2. Uiterlijk op 30 juni 2020 twaalf maanden na ... [de datum van inwerkingtreding van deze verordening invoegen] voert de leverancier voor banden die in de handel worden gebracht worden geproduceerd tussen [de datum van inwerkingtreding van deze verordening invoegen] en 31 december 2019 negen maanden minus een dag na [de datum van de inwerkingtreding van deze verordening invoegen] , de in bijlage I bij Verordening (EU) 2017/1369 bepaalde informatie met betrekking tot die banden in de productendatabank in , met uitzondering van de gemeten technische parameters van het model . 2 bis. Indien de banden in de handel worden gebracht vóór ... [de datum van inwerkingtreding van deze verordening invoegen], kan de leverancier de in bijlage I bij Verordening (EU) 2017/1369 bepaalde informatie met betrekking tot die banden in de productendatabank invoeren. [Am. 58] 3. Tot op het moment van het invoeren van de in de leden 1 en 2 bedoelde informatie in de productendatabank stelt de leverancier, binnen tien dagen na een verzoek van de markttoezichtautoriteiten, een elektronische versie van de technische documentatie ter beschikking voor inspectie. 4. Een band waaraan wijzigingen worden aangebracht die van betekenis zijn voor het etiket of het productinformatieblad, wordt beschouwd als een nieuw bandentype. De leverancier geeft in de databank aan wanneer hij eenheden van een bandentype niet meer in de handel brengt. 5. De leverancier bewaart de informatie betreffende dat bandentype in het conformiteitsgedeelte van de databank gedurende vijf jaar nadat de laatste eenheid van dat bandentype in de handel is gebracht. Artikel 6 Verantwoordelijkheden van bandendistributeurs 1. Distributeurs zorgen ervoor dat: a) het door leveranciers overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), geleverde etiket overeenkomstig bijlage II in de vorm van een sticker op een duidelijke zichtbare plaats is aangebracht op de banden in het verkooppunt; of [Am. 26] b) vóór de verkoop van een band, die tot een partij van één band of meerdere identieke banden behoort, het in artikel 4, lid 1, onder b), bedoelde etiket aan de eindgebruiker wordt getoond voorgelegd en in het verkooppunt in de onmiddellijke nabijheid van de band op een duidelijk zichtbare plaats is aangebracht; [Am. 27] b bis) het etiket wordt rechtstreeks op de band aangebracht en is volledig leesbaar, en het zicht op het etiket mag door niets worden belemmerd. [Am. 28] 2. Distributeurs zorgen ervoor dat bij elke visuele advertentie voor een specifiek bandentype, ook op internet, het etiket wordt getoond. [Am. 29] 3. Distributeurs zorgen ervoor dat bij al het technische reclamemateriaal met betrekking tot een specifiek bandentype, ook op internet, het etiket wordt getoond en aan de eisen van bijlage V voldoet wordt voldaan . [Am. 30] 4. Distributeurs zorgen ervoor dat, als de te koop aangeboden banden niet zichtbaar zijn voor de eindgebruiker, zij de eindgebruiker vóór de verkoop een exemplaar van het etiket verstrekken. 5. Distributeurs zorgen ervoor dat bij elke op papier gebaseerde verkoop op afstand het etiket wordt getoond en dat de eindgebruiker toegang tot het productinformatieblad heeft via een gratis toegankelijke website of om een gedrukt exemplaar van dat blad kan verzoeken. 6. Distributeurs die gebruikmaken van op telemarketing gebaseerde verkoop op afstand informeren de eindgebruikers specifiek over de klassen van de essentiële parameters op het etiket, en stellen hen ervan in kennis dat zij toegang tot het volledige etiket en het productinformatieblad hebben via een gratis toegankelijke website of door om een gedrukt exemplaar te verzoeken. 7. Met betrekking tot banden waarvoor via internet reclame wordt gemaakt of die rechtstreeks via internet worden verkocht maken distributeurs het etiket beschikbaar en zorgen distributeurs zij ervoor dat het etiket bij de aankoop in de nabijheid van de prijs wordt getoond en dat het productinformatieblad toegankelijk is. Het etiket kan worden weergegeven in de vorm van een ingebouwde afbeelding, na een muisklik, mouseover of uitvergroting van het beeld op het aanraakscherm, of door middel van vergelijkbare technieken . [Am. 31] Artikel 7 Verantwoordelijkheden van leveranciers en distributeurs van voertuigen Als eindgebruikers voornemens zijn een nieuwe auto te kopen, verstrekken leveranciers en distributeurs van voertuigen hun het etiket voor de bij het voertuig aangeboden banden en het relevante technische reclamemateriaal. Artikel 8 Test- en meetmethoden De uit hoofde van de artikelen 4, 6 en 7 vereiste informatie inzake de op het etiket vermelde parameters wordt verkregen door overeenkomstig de in bijlage I bedoelde test- en meetmethoden testmethoden en de in bijlage VI bedoelde procedure voor het op elkaar afstemmen van laboratoria toe te passen . [Am. 32] Artikel 9 Controleprocedure De lidstaten controleren volgens de procedure van bijlage VII de conformiteit van de opgegeven klassen voor elk van de in bijlage I vermelde essentiële parameters. Artikel 10 Verplichtingen van de lidstaten 1. De lidstaten verhinderen het in de handel brengen of het in gebruik nemen, op hun grondgebied, van banden die in overeenstemming zijn met deze verordening, niet. 2. De lidstaten mogen geen maatregelen nemen die de verkoop bevorderen van banden die inzake brandstofefficiëntie of grip op nat wegdek niet voldoen aan klasse B, in de zin van bijlage I, respectievelijk delen A en B. Fiscale en budgettaire maatregelen worden niet beschouwd als stimulansen voor de toepassing van deze verordening. 2 bis. De lidstaten zien erop toe dat de nationale markttoezichtautoriteiten een systeem installeren van routinematige en ad-hocinspecties van verkooppunten met als doel de naleving van deze verordening te garanderen. [Am. 33] 3. De lidstaten stellen de regels voor sancties en handhavingsmechanismen vast die worden toegepast wanneer deze verordening of de op grond daarvan vastgestelde gedelegeerde handelingen niet worden nageleefd, en zij nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze worden uitgevoerd. De vastgestelde sancties zijn doeltreffend, evenredig en afschrikkend. 4. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 1 juni 2020 in kennis van nog niet bij de Commissie aangemelde regels als bedoeld in lid 3, en stellen de Commissie onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen ervan. Artikel 11 Markttoezicht in de Unie en controle van producten die de markt van de Unie binnenkomen 1. [De artikelen 16 tot en met 29 van Verordening (EG) nr. 765/2008/verordening inzake naleving en handhaving voorgesteld in COM(2017)0795 ] zijn van toepassing op producten die onder deze verordening en de desbetreffende op grond daarvan vastgestelde gedelegeerde handelingen vallen. 2. De Commissie ondersteunt en moedigt de samenwerking en de uitwisseling van informatie betreffende markttoezicht met betrekking tot de etikettering van producten aan tussen de nationale autoriteiten van de lidstaten die belast zijn met het markttoezicht op of de controle van producten die de markt van de Unie binnenkomen, alsmede tussen die autoriteiten en de Commissie, met name door de „ADCO”-deskundigengroep (Administratieve Coöperatie voor Markttoezicht) inzake bandenetikettering hierbij nauwer te betrekken. 3. In de krachtens [artikel 13 van Verordening (EG) nr. 765/2008/verordening inzake naleving en handhaving voorgesteld onder COM(2017)0795 ] vastgestelde algemene markttoezichtprogramma's van de lidstaten worden maatregelen opgenomen om de doeltreffende handhaving van deze verordening te waarborgen en deze programma's worden versterkt . [Am. 34] Artikel 11 bis Coverbanden De Commissie stelt uiterlijk ... [twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening] overeenkomstig artikel 13 gedelegeerde handelingen vast om deze verordening aan te vullen door nieuwe informatievereisten in te voeren in de bijlagen voor coverbanden, mits een geschikte en uitvoerbare testmethode beschikbaar is. [Am. 35] Artikel 12 Gedelegeerde handelingen De Commissie is overeenkomstig artikel 13 bevoegd om gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde: a) veranderingen aan te brengen in de inhoud en opmaak van het etiket; a bis) parameters en informatievereisten vast te stellen met betrekking tot winterbanden; [Am. 37] a ter) een geschikte testmethode in te voeren om de prestaties van banden met betrekking tot de grip op sneeuw en ijs te meten; [Am. 38] b) parameters of informatievereisten op te nemen in de bijlagen, met name met betrekking tot kilometrage en slijtage, op voorwaarde dat er geschikte testmethoden beschikbaar zijn; [Am. 39] c) de waarden, berekeningsmethoden en vereisten van de bijlagen aan te passen aan de technische vooruitgang. Indien passend voert De Commissie voert bij het voorbereiden van gedelegeerde handelingen tests uit met representatieve groepen van klanten in de Unie om te waarborgen dat zij het ontwerp en de inhoud van de etiketten van specifieke productgroepen banden goed begrijpen. [Am. 40] Artikel 13 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 12 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar vanaf [de datum van inwerkingtreding van deze verordening invoegen]. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikel 12 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Alvorens een gedelegeerde handeling vast te stellen, raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig artikel 12 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 14 Evaluatie en verslaglegging Uiterlijk op 1 juni 2026 2022 voert de Commissie een evaluatie uit van deze verordening , die wordt vervolledigd met een effectbeoordeling en legt een consumentenonderzoek, en dient zij een verslag voor aan in bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité. Het verslag gaat in voorkomend geval vergezeld van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze verordening. [Am. 41] In dat verslag wordt beoordeeld in welke mate deze verordening en de op grond daarvan vastgestelde gedelegeerde handelingen eindgebruikers daadwerkelijk de mogelijkheid hebben gegeven banden met betere prestaties te kiezen, waarbij rekening wordt gehouden met de effecten ervan op het bedrijfsleven, het brandstofverbruik, de veiligheid, broeikasgasemissies , en activiteiten op het gebied van markttoezicht en het consumentenbewustzijn . Ook zullen daarin de kosten en de baten van onafhankelijke en verplichte verificatie door derden van de op het etiket vermelde informatie worden beoordeeld, waarbij eveneens rekening wordt gehouden met de ervaring die in het ruimere kader van Verordening (EG) nr. 661/2009 is opgedaan. [Am. 42] Artikel 15 Wijziging van Verordening (EU) 2017/1369 Artikel 12, lid 2, onder a), van Verordening (EU) 2017/1369 wordt vervangen door:" "a) de markttoezichtautoriteiten ondersteunen bij de uitvoering van hun taken uit hoofde van deze verordening en de desbetreffende gedelegeerde handelingen, met inbegrip van de handhaving daarvan, en uit hoofde van Verordening (EU) [verwijzing naar de onderhavige verordening invoegen]". Artikel 16 Intrekking van Verordening (EG) nr. 1222/2009 Verordening (EG) nr. 1222/2009 wordt ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen overeenkomstig de in bijlage VIII opgenomen concordantietabel. Artikel 17 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Zij is van toepassing met ingang van 1 juni 2020 ... [12 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze verordening] . [Am. 43] Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I Testen, indelen in klassen en meten van bandenparameters Deel A: Brandstofefficiëntieklassen De brandstofefficiëntieklasse wordt vastgesteld en op het etiket aangegeven op basis van de rolweerstandscoëfficiënt ( RRC ), volgens de hieronder gespecificeerde schaal van „A” tot en met „G”, en gemeten overeenkomstig bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan, waarbij de testlaboratoria op elkaar worden afgestemd volgens de procedure van bijlage VI. [Am. 44] Als een bandentype voor meer dan één bandenklasse wordt goedgekeurd (bv. C1 en C2), wordt dit bandentype ingedeeld in de brandstofefficiëntieklasse van de hoogste bandenklasse (bv. C2, niet C1). De F-klasse voor C1-, C2- en C3-banden mag na de volledige toepassing van de bepaling inzake de typegoedkeuringsvoorschriften van Verordening (EG) nr. 661/2009 niet meer in de handel worden gebracht en wordt in het grijs op het etiket weergegeven. [Am. 45] C1-banden C2-banden C3-banden RRC in kg/t Energie- efficiëntie- klasse RRC in kg/t Energie- efficiëntie- klasse RRC in kg/t Energie- efficiëntie- klasse RRC ≤ 5,4 6,5 A RRC ≤ 4,4 A RRC ≤ 3,1 4,0 A 5,5 6,6 ≤ RRC ≤ 6,5 7,7 B 4,5 ≤ RRC ≤ 5,5 B 3,2 ≤ RRC ≤ 4,0 4,1 ≤ RRC ≤ 5,0 B 6,6 7,8 ≤ RRC ≤ 7,7 9,0 C 5,6 ≤ RRC ≤ 6,7 C 4,1 ≤ RRC ≤ 5,0 5,1 ≤ RRC ≤ 6,0 C 7,8 ≤ RRC ≤ 9,0 Leeg D 6,8 ≤ RRC ≤ 8,0 Leeg D 5,1 ≤ RRC ≤ 6,0 6,1 ≤ RRC ≤ 7,0 D 9,1 ≤ RRC ≤ 10,5 E 8,1 ≤ RRC ≤ 9,2 E 6,1 ≤ RRC ≤ 7,0 7,1 ≤ RRC ≤ 8,0 E RRC ≥ 10,6 10,6 ≤ RRC ≤ 12,0 F RRC ≥ 9,3 9,3 ≤ RRC ≤ 10,5 F RRC ≥ 7,1 RRC ≥ 8,1 F [Am. 46] Deel B: Klassen grip op nat wegdek 1. De klasse grip op nat wegdek wordt vastgesteld en op het etiket aangegeven op basis van de index van grip op nat wegdek (G), volgens de in onderstaande tabel gespecificeerde schaal van „A” tot en met „G”, en wordt berekend overeenkomstig punt 2 en gemeten overeenkomstig bijlage 5 bij VN/ECE-reglement nr. 117. [Am. 47] 1 bis. De F-klasse voor C1-, C2- en C3-banden mag na de volledige toepassing van de bepaling inzake de typegoedkeuringsvoorschriften van Verordening (EG) nr. 661/2009 niet meer in de handel worden gebracht en wordt in het grijs op het etiket weergegeven. [Am. 48] 2. Berekening van de index van grip op nat wegdek (G) G = G(T) - 0,03 waarbij: C1-banden C2-banden C3-banden G Klasse grip op nat wegdek G Klasse grip op nat wegdek G Klasse grip op nat wegdek 1,68 1,55 ≤ G A 1,53 1,40 ≤ G A 1,38 1,25 ≤ G A 1,55 ≤ G ≤ 1,67 1,40 ≤ G ≤ 1,54 B 1,40 ≤ G ≤ 1,52 1,25 ≤ G ≤ 1,39 B 1,25 ≤ G ≤ 1,37 1,10 ≤ G ≤ 1,24 B 1,40 ≤ G ≤ 1,54 1,25 ≤ G ≤ 1,39 C 1,25 ≤ G ≤ 1,39 1,10 ≤ G ≤ 1,24 C 1,10 ≤ G ≤ 1,24 0,95 ≤ G ≤ 1,09 C 1,25 ≤ G ≤ 1,39 Leeg D 1,10 ≤ G ≤ 1,24 Leeg D 0,95 ≤ G ≤ 1,09 0,80 ≤ G ≤ 0,94 D 1,10 ≤ G ≤ 1,24 E 0,95 ≤ G ≤ 1,09 E 0,80 ≤ G ≤ 0,94 0,65 ≤ G ≤ 0,79 E G ≤ 1,09 F G ≤ 0,94 F 0,65 ≤ G ≤ 0,79 G ≤ 0,64 F Leeg G Leeg G G ≤ 0,64 G G(T) = de index van grip op nat wegdek van de kandidaatband, gemeten in één testcyclus [Am. 49] Deel C: Klassen en gemeten waarde van de rolgeluidemissie [Am. 50] De gemeten waarde van de rolgeluidemissie (N) wordt uitgedrukt in decibel en berekend overeenkomstig bijlage 3 bij VN/ECE-reglement nr. 117. [Am. 51] De rolgeluidemissieklasse moet als volgt worden vastgesteld en op het etiket worden aangegeven op basis van overeenkomstig de grenswaarden (LV) in deel C van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 661/2009 fase 2 zoals vastgesteld in VN/ECE-reglement nr. 117 . [Am. 52] N in dB Rolgeluidemissieklasse N ≤ LV - 6 N ≤ LV - 3 LV - 6 &lt; N ≤ LV - 3 LV - 3 &lt; N ≤ LV N &gt; LV - 3 N &gt; LV [Am. 53] Deel D: Grip op sneeuw De prestaties op sneeuw worden getest op het etiket vermeld overeenkomstig bijlage 7 bij VN/ECE-reglement nr. 117. [Am. 54] Een band die aan de in VN/ECE-reglement nr. 117 genoemde minimale sneeuwindexwaarden voldoet, wordt ingedeeld als sneeuwband, en het volgende pictogram wordt kan op het etiket worden vermeld. [Am. 55] Deel E: Grip op ijs De prestaties op ijs worden getest op het etiket vermeld overeenkomstig ISO 19447. [Am. 56] Een band die aan de in ISO 19447 genoemde minimale ijsindexwaarden voldoet en is goedgekeurd overeenkomstig de vereisten in VN/ECE-reglement nr. 117 met betrekking tot prestaties op sneeuw , wordt ingedeeld als ijsband, en het volgende pictogram wordt kan op het etiket worden vermeld. [Am. 57] BIJLAGE II Opmaak van het etiket 1. Etiketten 1.1. De volgende informatie wordt op de etiketten vermeld overeenkomstig de onderstaande afbeeldingen. I. Naam van de leverancier of het handelsmerk; II. De typeaanduiding van de leverancier, d.w.z. de doorgaans alfanumerieke code waarmee een specifiek bandentype wordt onderscheiden van andere typen met hetzelfde handelsmerk of dezelfde leveranciersnaam; III. QR-code; IV. Brandstofefficiëntie; V. Grip op nat wegdek; VI. Rolgeluidemissies; VII. Grip op sneeuw; VIII. Grip op ijs. 2. Ontwerp van het etiket 2.1. Het etiket moet overeenstemmen met het onderstaande model: 2.2. Het etiket is minimaal 90 mm breed en 130 mm hoog. Als het etiket op groter formaat wordt afgedrukt, moet de inhoud evenredig met bovenstaande specificaties blijven. 2.3. Het etiket moet aan de volgende voorschriften beantwoorden: (a) De gebruikte kleuren zijn: cyaan, magenta, geel en zwart — en worden volgens het volgende voorbeeld gebruikt: 00-70-X-00: 0 % cyaan, 70 % magenta, 100 % geel, 0 % zwart; (b) De onderstaande cijfers verwijzen naar de legenda van punt 2.1.: (1) Rand van het etiket: lijndikte: 1,5 pt – kleur: X-10-00-05; (2) Calibri regular 8 pt; (3) Europese vlag: breedte: 15 mm, hoogte: 10 mm; (4) Kop: breedte: 51,5 mm, hoogte: 13 mm; Tekst "MERK":Calibri regular 15 pt, 100 % wit; Tekst "Modelnummer":Calibri regular 13 pt, 100 % wit; (5) QR-code: breedte: 13 mm, hoogte: 13 mm; (6) Schaal van „A” tot en met „F”: Pijlen: hoogte: 5,6 mm, tussenruimte: 0,78 mm, dikte zwarte lijn: 0,5 pt - kleuren: – A: X-00-X-00; – B: 70-00-X-00; – C: 30-00-X-00; – D: 00-00-X-00; – E: 00-30-X-00; – F: 00-70-X-00. (7) Lijn: breedte: 88 mm, hoogte: 2 pt – kleur: X-00-00-00; (8) Pictogram rolgeluidemissie: Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 25,5 mm, hoogte: 17 mm – kleur: X-10-00-05; (9) Pijl: Pijl: breedte: 20 mm, hoogte: 10 mm, 100 % zwart; Tekst: Helvetica Bold 20 pt, 100 % wit; Tekst van de eenheid: Helvetica Bold 13 pt, 100 % wit; (10) Pictogram ijs: Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 15 mm, hoogte: 15 mm – dikte lijn: 1,5 pt – kleur: 100 % zwart; (11) Pictogram sneeuw: Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 15 mm, hoogte: 15 mm – dikte lijn: 1,5 pt – kleur: 100 % zwart; (12) „A” tot en met „G”: Calibri regular 13 pt – 100 % zwart; (13) Pijlen: Pijlen: breedte: 11,4 mm, hoogte: 9 mm, 100 % zwart; Tekst: Calibri Bold 17 pt, 100 % wit; (14) Pictogram brandstofefficiëntie: Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 19,5 mm, hoogte: 18,5 mm – kleur: X-10-00-05; (15) Pictogram grip op nat wegdek: Zie bijgevoegd pictogram: breedte: 19 mm, hoogte: 19 mm – kleur: X-10-00-05. (c) De achtergrond is wit. 2.4. De bandenklasse moet op het etiket vermeld zijn in het formaat dat in de afbeelding van punt 2.1. is weergegeven. BIJLAGE III Technische documentatie De in artikel 4, lid 7, bedoelde technische documentatie omvat het volgende: (a) de naam en het adres van de leverancier; (b) de identificatie en handtekening van de persoon die gemachtigd is om de leverancier te binden; (c) de naam van de leverancier of het handelsmerk; (d) het bandentype; (e) de afmetingen, belastingsindex en snelheidscategorie van de band; (f) de verwijzingen naar de toegepaste meetmethoden. BIJLAGE IV Productinformatieblad De informatie in het productinformatieblad van de banden moet in de productbrochure of andere bij het product verstrekte documenten worden opgenomen en omvat het volgende: (a) de naam van de leverancier of het handelsmerk; (b) de typeaanduiding van de leverancier; (c) de brandstofefficiëntieklasse van de band overeenkomstig bijlage I; (d) de klasse grip op nat wegdek van de band overeenkomstig bijlage I; (e) de klasse en de waarde (dB) van de rolgeluidemissie overeenkomstig bijlage I; (f) of de band een sneeuwband is; (g) of de band een ijsband is. BIJLAGE V Informatie in het technische reclamemateriaal 1. De informatie over de banden in het technische reclamemateriaal moet in de onderstaande volgorde worden weergegeven: (a) de brandstofefficiëntieklasse (letter „A” tot en met „F”); (b) de klasse grip op nat wegdek (letter „A” tot en met „G”); (c) de klasse en de gemeten waarde (dB) van de rolgeluidemissie; (d) of de band een sneeuwband is; (e) of de band een ijsband is. 2. De informatie in punt 1 moet aan de volgende vereisten voldoen: (a) gemakkelijk leesbaar zijn; (b) gemakkelijk te begrijpen zijn; (c) wanneer een bepaald type band, door verschillen in afmetingen of andere parameters, in verschillende klassen kan worden ingedeeld, wordt het verschil tussen de slechtst en de best presterende band vermeld. 3. Leveranciers moeten eveneens het volgende vermelden op hun websites: (a) een link naar de specifieke website van de Commissie in verband met deze verordening; (b) een toelichting bij de op het etiket gebruikte pictogrammen; (c) een verklaring waarin zij benadrukken dat in de eerste plaats het gedrag van de bestuurder bepalend is voor het brandstofverbruik en de verkeersveiligheid, en met name dat: – ecologisch verantwoord rijden het brandstofverbruik aanzienlijk kan doen dalen; – de bandendruk regelmatig moet worden gecontroleerd om de grip op nat wegdek en de brandstofefficiëntie te optimaliseren; – de remafstanden altijd strikt in acht moeten worden genomen. BIJLAGE VI Procedure voor het op elkaar afstemmen van laboratoria met het oog op het meten van de rolweerstand 1. Definities In de procedure voor het op elkaar afstemmen van de laboratoria wordt verstaan onder: 1. „referentielaboratorium”: een laboratorium dat deel uitmaakt van het netwerk van laboratoria waarvan de naam met het oog op de afstemmingsprocedure is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, en dat de in deel 3 vastgestelde nauwkeurigheid van de testresultaten kan bereiken met zijn referentiemachine; 2. „kandidaatlaboratorium”: een laboratorium dat deelneemt aan de afstemmingsprocedure maar dat geen referentielaboratorium is; 3. „afstemmingsband”: een band die wordt getest voor het uitvoeren van de afstemmingsprocedure; 4. „set afstemmingsbanden”: een set van vijf of meer afstemmingsbanden voor het afstemmen van één enkele machine; 5. „toegewezen waarde”: een theoretische waarde van de rolweerstandscoëfficiënt (RRC) van één afstemmingsband, zoals gemeten door een theoretisch laboratorium dat representatief is voor het netwerk van referentielaboratoria dat gebruikt wordt voor de afstemmingsprocedure; 6. „machine”: elke as voor het testen van banden in één specifieke meetmethode. Als bijvoorbeeld twee assen op dezelfde trommel werken, dan worden deze niet als één machine beschouwd. 2. Algemene bepalingen 2.1. Principe De gemeten ( m ) rolweerstandscoëfficiënt in een referentielaboratorium ( l ), ( RRC m,l ), wordt afgestemd op de toegewezen waarden van het netwerk van referentielaboratoria. De gemeten (m) rolweerstandscoëfficiënt verkregen door een machine in een kandidaatlaboratorium (c), RRC m,c , wordt afgestemd op een referentielaboratorium naar keuze. 2.2. Eisen inzake de keuze van banden Voor de afstemmingsprocedure wordt een set van vijf of meer afstemmingsbanden gekozen, overeenkomstig de onderstaande criteria. Eén set wordt gekozen voor C1- en C2-banden samen, en één set voor C3-banden. (a) De set afstemmingsbanden wordt zodanig gekozen dat ze de reeks verschillende RRC’s van C1- en C2-banden samen, of van C3-banden, omvatten. Het verschil tussen de hoogste RRC m van de bandenset en de laagste RRC m van de bandenset moet voor en na afstemming minstens gelijk zijn aan: (i) 3 kg/t voor C1- en C2-banden; en (ii) 2 kg/t voor C3-banden. (b) De RRC m in de kandidaat- of referentielaboratoria ( RRC m,c of RRC m,l ) op basis van de opgegeven RRC-waarden van elke afstemmingsband van de set wordt gelijkmatig verdeeld. (c) De belastingsindexwaarden moeten die van de te testen banden omvatten, waarbij erop moet worden toegezien dat de rolweerstandswaarden ook die van de te testen banden omvatten. Voordat een afstemmingsband wordt gebruikt, moet hij worden gecontroleerd en worden vervangen wanneer: (a) hij in een zodanige staat verkeert dat hij voor verdere tests niet meer kan worden gebruikt; en/of (b) er RRC m,c - of RRC m,l -afwijkingen zijn van meer dan 1,5 % ten opzichte van eerdere metingen, na correctie voor eventueel verloop van de machine. 2.3. Meetmethode Het referentielaboratorium meet elke afstemmingsband vier keer en behoudt de drie laatste resultaten voor verdere analyse, overeenkomstig deel 4 van bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan, en volgens de voorwaarden van deel 3 van bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan. Het kandidaatlaboratorium meet elke afstemmingsband (n + 1) keer, waarbij n gespecificeerd is in deel 5, en behoudt de laatste n resultaten voor verdere analyse, overeenkomstig deel 4 van bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan, en volgens de voorwaarden van deel 3 van bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan. Bij elke meting van een afstemmingsband moet de band/wielcombinatie van de machine worden genomen en moet de volledige testprocedure van punt 4 van bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan opnieuw van voren af aan worden gevolgd. Het kandidaat- of referentielaboratorium berekent: (a) de gemeten waarde van elke afstemmingsband voor elke meting, zoals gespecificeerd in bijlage 6, punten 6.2 en 6.3, van VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan (d.w.z. gecorrigeerd voor een temperatuur van 25 °C en een trommeldiameter van 2 m); (b) het gemiddelde van de laatste drie (voor referentielaboratoria) of n (voor kandidaatlaboratoria) gemeten waarden voor elke afstemmingsband; en (c) de standaardafwijking (σ m ): waarbij: i = een getal van 1 tot p voor het aantal afstemmingsbanden; j = een getal van 2 tot n+1 voor de n laatste herhalingen van elke meting van een bepaalde afstemmingsband; n+1 = het aantal keren dat een bandenmeting wordt herhaald (n+1=4 voor referentielaboratoria en n+1≥4 voor kandidaatlaboratoria); p = het aantal afstemmingsbanden (p ≥ 5). 2.4. Gegevensformaat dat moet worden gebruikt voor de berekeningen en resultaten – De gemeten RRC-waarden, gecorrigeerd op basis van trommeldiameter en temperatuur, worden afgerond op twee decimalen. – Vervolgens worden de berekeningen gemaakt met alle cijfers: er vindt geen verdere afronding plaats, tenzij van de uiteindelijke afstemmingsvergelijkingen. – Alle standaardafwijkingswaarden worden weergegeven tot op drie decimalen. – Alle RRC-waarden worden weergegeven tot op twee decimalen. – Alle afstemmingscoëfficiënten (A1 l , B1 l , A2 c en B2 c ) worden afgerond en weergegeven tot op vier decimalen. 3. Eisen voor referentielaboratoria en vaststelling van de toegewezen waarden De toegewezen waarden van elke afstemmingsband worden vastgesteld door een netwerk van referentielaboratoria. Om de twee jaar beoordeelt het netwerk de stabiliteit en geldigheid van de toegewezen waarden. Elk referentielaboratorium dat aan het netwerk deelneemt, moet beantwoorden aan de specificaties van bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan en mag de volgende standaardafwijking (σ m ) hebben: (a) niet meer dan 0,05 kg/t voor C1- en C2-banden; en (b) niet meer dan 0,05 kg/t voor C3-banden. De sets afstemmingsbanden, die moeten beantwoorden aan de specificaties van punt 2.2, worden door elk referentielaboratorium van het netwerk gemeten overeenkomstig punt 2.3. De toegewezen waarde van elke afstemmingsband is het gemiddelde van de waarden die de referentielaboratoria van het netwerk voor deze afstemmingsband hebben gemeten. 4. Procedure voor de afstemming van een referentielaboratorium op de toegewezen waarden Elk referentielaboratorium (l) moet zich afstemmen op elke nieuwe set van toegewezen waarden en in ieder geval na elke belangrijke wijziging van de machine en bij elk verloop in de monitoringsgegevens van de controleband van de machine. De afstemming gebeurt aan de hand van een lineaire regressietechniek, uitgevoerd op alle afzonderlijke gegevens. De regressiecoëfficiënten, A1 l en B1 l , worden als volgt berekend: waarbij: RRC = de toegewezen waarde van de rolweerstandscoëfficiënt; RRC m,l = de door het referentielaboratorium individueel gemeten waarde „l” van de rolweerstandscoëfficiënt (rekening houdend met de correcties op basis van de temperatuur en de trommeldiameter). 5. Eisen voor kandidaatlaboratoria Kandidaatlaboratoria moeten de afstemmingsprocedure minstens om de twee jaar voor elke machine herhalen en in ieder geval na elke belangrijke wijziging van de machine en bij elk verloop in de monitoringsgegevens van de controleband van de machine. Een gemeenschappelijke set van vijf verschillende banden, die moeten beantwoorden aan de specificaties van punt 2.2, wordt eerst door het kandidaatlaboratorium en later door één referentielaboratorium gemeten overeenkomstig punt 2.3. Op verzoek van het kandidaatlaboratorium mogen meer dan vijf afstemmingsbanden worden getest. De set afstemmingsbanden wordt door het kandidaatlaboratorium aan het geselecteerde referentielaboratorium verstrekt. Het kandidaatlaboratorium (c) moet beantwoorden aan de specificaties van bijlage 6 bij VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan en moet bij voorkeur standaardafwijkingen (a m ) hebben als volgt: (a) niet meer dan 0,075 kg/t voor C1- en C2-banden; en (b) niet meer dan 0,06 kg/t voor C3-banden. Als de standaardafwijking (σ m ) van het kandidaatlaboratorium bij vier metingen hoger is dan de bovenstaande waarden, waarbij de laatste drie voor de berekeningen worden gebruikt, wordt het aantal metingen (n+1) voor de gehele partij als volgt verhoogd: n+1 = 1+(σ m /γ) 2 , afgerond tot op de dichtstbijzijnde hogere gehele waarde waarbij: γ = 0,043 kg/t voor C1- en C2-banden γ = 0,035 kg/t voor C3-banden 6. Procedure voor de afstemming van een kandidaatlaboratorium Eén referentielaboratorium (i) van het netwerk berekent de lineaire regressiefunctie over alle afzonderlijke gegevens van het kandidaatlaboratorium ( c ). De regressiecoëfficiënten, A2 c en B2 c , worden als volgt berekend: waarbij: RRC m,l = de door het referentielaboratorium (i) individueel gemeten waarde van de rolweerstandscoëfficiënt (rekening houdend met de correcties op basis van de temperatuur en de trommeldiameter). RRC m,c = de door het kandidaatlaboratorium ( c ) individueel gemeten waarde van de rolweerstandscoëfficiënt (rekening houdend met de correcties op basis van de temperatuur en de trommeldiameter). Als de determinatiecoëfficiënt R² lager is dan 0,97, wordt het kandidaatlaboratorium niet afgestemd. De afgestemde RRC van door het kandidaatlaboratorium geteste banden wordt als volgt berekend: BIJLAGE VII Controleprocedure Voor elk bandentype of elke bandengroep dient te worden gecontroleerd of de door de leverancier opgegeven brandstofefficiëntieklasse, de klasse en de opgegeven waarde voor de grip op nat wegdek en de rolgeluidemissie, en alle extra informatie over de prestaties op het etiket in overeenstemming zijn met deze verordening, overeenkomstig een van de volgende procedures: (a) eerst wordt één band of één set banden getest: 1. als de gemeten waarden beantwoorden aan de in tabel 1 vastgestelde maximale toleranties voor de opgegeven klassen of de opgegeven waarde van de rolgeluidemissies, is de band geslaagd voor de test; 2. als de gemeten waarden niet beantwoorden aan de in tabel 1 vastgestelde maximale toleranties voor de opgegeven klassen of de opgegeven waarde van de rolgeluidemissies, worden drie extra banden of bandensets getest. De gemiddelde meetwaarde van de drie extra geteste banden of bandensets wordt gebruikt om na te gaan of de opgegeven informatie in overeenstemming is met de in tabel 1 vastgestelde maximale toleranties; (b) wanneer de op het etiket vermelde klassen of waarden zijn afgeleid van de resultaten van typegoedkeuringstests die zijn verkregen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 661/2009 of VN/ECE-reglement nr. 117 en de latere wijzigingen daarvan, kunnen de lidstaten gebruikmaken van de gegevens die zijn verkregen uit productieconformiteitstests van banden. Bij het beoordelen van de meetgegevens die zijn verkregen uit productieconformiteitstests moet rekening worden gehouden met de toegestane toleranties in tabel 1. Tabel 1 Gemeten parameter Controletoleranties Rolweerstandscoëfficiënt (brandstofefficiëntie) De afgestemde gemeten waarde mag de bovengrens (de hoogste RRC) van de opgegeven klasse met niet meer dan 0,3 kg/1 000 kg overschrijden. Rolgeluidemissies De gemeten waarde mag de opgegeven waarde N met niet meer dan 1 dB(A) overschrijden. Grip op nat wegdek De gemeten waarde G(T) mag niet lager zijn dan de ondergrens (de laagste G-waarde) van de opgegeven klasse. Grip op sneeuw De gemeten waarde mag niet lager zijn dan de minimale sneeuwprestatie-index. Grip op ijs De gemeten waarde mag niet lager zijn dan de minimale ijsprestatie-index. BIJLAGE VIII Concordantietabel Verordening (EG) nr. 1222/2009 De onderhavige verordening Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 1 Artikel 1, lid 2 Artikel 1, lid 2 Artikel 2, lid 1 Artikel 2, lid 1 Artikel 2, lid 2 Artikel 2, lid 2 Artikel 3, punt 1 Artikel 3, punt 1 Artikel 3, punt 2 Artikel 3, punt 2 - Artikel 3, punt 3 Artikel 3, punt 3 Artikel 3, punt 4 Artikel 3, punt 4 Artikel 3, punt 5 - Artikel 3, punt 6 Artikel 3, punt 5 Artikel 3, punt 7 - Artikel 3, punt 8 - Artikel 3, punt 9 Artikel 3, punt 6 Artikel 3, punt 10 Artikel 3, punt 7 Artikel 3, punt 11 Artikel 3, punt 8 Artikel 3, punt 12 Artikel 3, punt 9 Artikel 3, punt 13 Artikel 3, punt 10 Artikel 3, punt 14 Artikel 3, punt 11 Artikel 3, punt 15 - Artikel 3, punt 16 Artikel 3, punt 12 Artikel 3, punt 17 Artikel 3, punt 13 Artikel 3, punt 18 - Artikel 3, punt 19 Artikel 4 Artikel 4 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 1 Artikel 4, lid 1, onder a) Artikel 4, lid 1, onder b) Artikel 4, lid 1, onder b) Artikel 4, lid 1, onder b) Artikel 4, lid 2 - - Artikel 4, lid 2 - Artikel 4, lid 3 Artikel 4, lid 3 Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 4 Artikel 4, lid 6 - Artikel 4, lid 5 - Artikel 4, lid 6 - Artikel 4, lid 7 - Artikel 4, lid 8 - Artikel 4, lid 9 - Artikel 5 Artikel 5 Artikel 6 Artikel 5, lid 1 Artikel 6, lid 1 Artikel 5, lid 1, onder a) Artikel 6, lid 1, onder a) Artikel 5, lid 1, onder b) Artikel 6, lid 1, onder b) - Artikel 6, lid 2 - Artikel 6, lid 3 Artikel 5, lid 2 Artikel 6, lid 4 Artikel 5, lid 3 - - Artikel 6, lid 5 - Artikel 6, lid 6 - Artikel 6, lid 7 Artikel 6 Artikel 7 Artikel 7 Artikel 8 Artikel 8 Artikel 9 Artikel 9, lid 1 Artikel 10, lid 1 Artikel 9, lid 2 - Artikel 10 Artikel 10, lid 2 Artikel 11 Artikel 12 - Artikel 12, onder a) - Artikel 12, onder b) - Artikel 12, onder c) Artikel 11, onder a) - Artikel 11, onder b) - Artikel 11, onder c) Artikel 12, onder d) Artikel 12 Artikel 11 - Artikel 11, lid 1 - Artikel 11, lid 2 - Artikel 11, lid 3 - Artikel 13 Artikel 13 - Artikel 14 - - Artikel 14 Artikel 15 - - Artikel 15 - Artikel 16 Artikel 16 Artikel 17 (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0593 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0383/2016), – gezien het advies van de Commissie juridische zaken inzake de voorgestelde rechtsgrond, – gezien artikel 294, lid 3, artikel 53, lid 1, artikel 62 en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 25 januari 2017 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 8 februari 2017 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 20 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikelen 59 en 39 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken en de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie cultuur en onderwijs en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0245/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. neemt kennis van de bij deze resolutie gevoegde verklaring van de Commissie; 3. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2016/... van het Europees Parlement en de Raad inzake auteursrechten en naburige rechten in de digitale eengemaakte markt en tot wijziging van Richtlijnen 96/9/EG en 2001/29/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2019/790.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE VERKLARING VAN DE COMMISSIE OVER ORGANISATOREN VAN SPORTEVENEMENTEN De Commissie erkent het belang van organisatoren van sportevenementen en hun rol bij de financiering van sportactiviteiten in de Unie. Gezien de maatschappelijke en economische dimensies van sport in de Unie zal de Commissie een analyse maken van de uitdagingen waarmee organisatoren van sportevenementen in de digitale omgeving worden geconfronteerd, met een bijzondere nadruk op problemen in verband met illegale sportuitzendingen online. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2015)0634 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0394/2015), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Franse Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 27 april 2016 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissies goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 6 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het gezamenlijke overleg van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie juridische zaken overeenkomstig artikel 55 van het Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming en de Commissie juridische zaken en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0375/2017 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde aspecten van overeenkomsten voor de levering van digitale inhoud en digitale diensten (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2019/770.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2015)0635 ), en het gewijzigd voorstel ( COM(2017)0637 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0379/2017), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het gemotiveerde advies dat in het kader van Protocol nr. 2 betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid is uitgebracht door de Franse Senaat, en waarin wordt gesteld dat het ontwerp van wetgevingshandeling niet strookt met het subsidiariteitsbeginsel, – gezien de adviezen van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 27 april 2016 (1) en 15 februari 2018 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 6 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A8-0043/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde aspecten van overeenkomsten voor de verkoop van goederen, tot wijziging van Verordening (EU) 2017/2394 en Richtlijn 2009/22/EG, en tot intrekking van Richtlijn 1999/44/EG (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2019/771.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0143 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0123/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 mei 2018 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 6 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A8‑0381/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. neemt kennis van de bij deze resolutie gevoegde verklaringen van de Commissie; 3. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1343/2011 tot vaststelling van een aantal bepalingen voor de visserij in het GFCM-overeenkomstgebied (General Fisheries Commission for the Mediterranean — Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/982.) BIJLAGE BIJ DE WETGEVINGSRESOLUTIE Verklaring van de Commissie betreffende de recreatievisserij De Commissie herinnert eraan dat een van de doelstellingen van de ministeriële verklaring MedFish4Ever, die in maart 2017 is aangenomen, erin bestaat zo spoedig mogelijk en uiterlijk in 2020 een reeks basisregels vast te stellen om een doeltreffend beheer van de recreatievisserij in het hele Middellandse Zeegebied te waarborgen. In lijn met deze doelstelling bevat de middellangetermijnstrategie 2017-2020 van de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee (GFCM) onder meer de volgende in het GFCM-gebied uit te voeren acties: beoordelen van de effecten van de recreatievisserij en nagaan wat de beste beheersmaatregelen zijn om deze activiteiten te reguleren. In dit verband is binnen de GFCM een werkgroep voor de recreatievisserij opgericht die een geharmoniseerde regionale methode voor de beoordeling van de recreatievisserij moet uitwerken. De Commissie zal in het kader van de GFCM blijven streven naar de verwezenlijking van de doelstelling van de MedFish4Ever-verklaring. Verklaring van de Commissie betreffende rood koraal De Commissie herinnert eraan dat de instandhoudingsmaatregelen die zijn vastgesteld in het kader van het regionale adaptieve beheersplan voor de exploitatie van rood koraal in de Middellandse Zee [Aanbeveling GFCM/41/2017/5] van tijdelijke aard zijn. Die maatregelen, die het onder meer mogelijk maken vangstbeperkingen in te voeren, zullen in 2019 door het wetenschappelijk adviescomité (SAC) van de GFCM worden beoordeeld met het oog op de herziening ervan door de GFCM tijdens haar 43e jaarlijkse bijeenkomst (november 2019). (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0381 ), – gezien artikel 294, lid 2, en de artikelen 114, 192, lid 1, en 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8‑0244/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 12 december 2018 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie ( s ) goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 18 januari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de adviezen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie juridische zaken ( A8‑0324/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (2) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge afstemming van de verslagleggingsverplichtingen op het gebied van de milieuwetgeving, en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 166/2006 en (EU) nr. 995/2010 van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2002/49/EG, 2004/35/EG, 2007/2/EG, 2009/147/EG en 2010/63/EU van het Europees Parlement en de Raad, Verordeningen (EG) nr. 338/97 en (EG) nr. 2173/2005 van de Raad, en Richtlijn 86/278/EEG van de Raad (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/1010.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0275 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 91, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0195/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 15 februari 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0042/2019 ), 1. stelt zijn standpunt in eerste lezing vast en neemt het voorstel van de Commissie over; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Besluit (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 96/53/EG van de Raad wat betreft de termijn voor de uitvoering van de speciale voorschriften voor de maximumlengte voor cabines die betere prestaties op het vlak van aerodynamica, energie-efficiëntie en veiligheid leveren (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit (EU) 2019/984.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0355 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0209/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 17 oktober 2018 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 5 december 2018 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 13 maart 2019 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0483/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2016/1011 inzake EU‑klimaattransitiebenchmarks en op de klimaatovereenkomst van Parijs afgestemde EU-benchmarks en informatieverschaffing over duurzaamheid over benchmarks (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2019/2089.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2018)0374 ), – gezien artikel 294, lid 2, artikel 178, artikel 209, lid 1, artikel 212, lid 2, en artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0229/2018), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 19 september 2018 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio's van 5 december 2018 (2) , – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionale ontwikkeling en de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie begrotingscontrole en de Commissie cultuur en onderwijs ( A8-0470/2018 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (3) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 26 maart 2019 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2019/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende specifieke bepalingen voor de doelstelling "Europese territoriale samenwerking" (Interreg) ondersteund door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en financieringsinstrumenten voor extern optreden VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 178, artikel 209, lid 1, artikel 212, lid 2, en artikel 349, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (4) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (5) , Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (6) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Krachtens artikel 176 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) is het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) bedoeld om een bijdrage te leveren aan het ongedaan maken van de belangrijkste regionale onevenwichtigheden in de Unie. Uit hoofde van dat artikel en artikel 174, tweede en derde alinea, VWEU moet het EFRO een bijdrage leveren om de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio's te verkleinen en de achterstand te verkleinen van de minst begunstigde regio's , te verkleinen, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan bepaalde categorieën regio's, waaronder grensoverschrijdende regio's expliciet zijn vermeld plattelandsgebieden , de regio's die een industriële overgang doormaken, regio's met een geringe bevolkingsdichtheid en insulaire en berggebieden . [Am. 1] (2) In Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] van het Europees Parlement en de Raad (7) zijn de gemeenschappelijke bepalingen voor het EFRO en enkele andere fondsen vastgelegd en in Verordening (EU) [nieuwe EFRO-verordening] van het Europees Parlement en de Raad (8) zijn bepalingen betreffende de specifieke doelstellingen en het toepassingsgebied van EFRO-steun vastgelegd. Er moeten nu specifieke bepalingen worden vastgesteld betreffende de doelstelling "Europese territoriale samenwerking" (Interreg), in het kader waarvan een of meer lidstaten en hun regio's grensoverschrijdend samenwerken met het oog op effectieve programmering, met inbegrip van bepalingen over technische bijstand, toezicht, evaluatie, communicatie, subsidiabiliteit, beheer en controle, alsmede financieel beheer. [Am. 2] (3) Teneinde de een op samenwerking gebaseerde en harmonieuze ontwikkeling van de Unie op verschillende niveaus te ondersteunen en de bestaande verschillen te verkleinen , moet het EFRO in het kader van de doelstelling "Europese territoriale samenwerking" (Interreg) steun verlenen voor grensoverschrijdende samenwerking, transnationale samenwerking, maritieme samenwerking, samenwerking tussen ultraperifere gebieden en interregionale samenwerking. Bij dit proces moeten de beginselen inzake meerlagig bestuur en partnerschap in aanmerking worden genomen en moeten plaatsgebonden benaderingen worden versterkt. [Am. 3] (3 bis) De verschillende componenten van Interreg moeten bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling, zoals beschreven in de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling die in september 2015 werd goedgekeurd. [Am. 4] (4) De component grensoverschrijdende samenwerking moet tot doel hebben gemeenschappelijke uitdagingen die in de grensregio's door de betrokkenen gezamenlijk zijn vastgesteld, aan te gaan en het onbenutte groeipotentieel in grensgebieden te exploiteren, zoals aangetoond in de mededeling van de Commissie "Groei en cohesie stimuleren in grensregio's van de EU" (9) ("mededeling over grensregio's"). De grensoverschrijdende component moet derhalve worden beperkt tot samenwerking rond landgrenzen; grensoverschrijdende samenwerking rond zeegrenzen moet in land- of zeegrenzen omvatten, zonder afbreuk te doen aan de transnationale nieuwe component worden opgenomen voor samenwerking tussen ultraperifere gebieden . [Am. 5] (5) De component grensoverschrijdende samenwerking heeft ook betrekking op samenwerking tussen een of meer lidstaten of hun regio's, en een of meer landen of regio's, of andere gebieden buiten de Unie. Het opnemen van interne en externe grensoverschrijdende samenwerking in het kader van deze verordening moet voor de programma-autoriteiten in de lidstaten en voor de autoriteiten van partners en begunstigden buiten de Unie tot een flinke vereenvoudiging en stroomlijning van de toepasselijke bepalingen leiden in vergelijking met de programmeringsperiode 2014-2020. [Am. 6] (6) De component transnationale samenwerking en maritieme samenwerking moet tot doel hebben de samenwerking te versterken door middel van acties die bijdragen tot de geïntegreerde territoriale ontwikkeling in samenhang met de prioriteiten van het cohesiebeleid van de Unie, en moet tevens maritieme grensoverschrijdende samenwerking omvatten. Tijdens de programmeringsperiode 2014-2020 moest met volledige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel. T ransnationale samenwerking moet grotere transnationale gebieden op het vasteland van de Unie bestrijken, terwijl maritieme samenwerking gebieden rond zeebekkens moest bestrijken en grensoverschrijdende samenwerking langs zeegrenzen moest integreren. Teneinde eerdere maritieme grensoverschrijdende samenwerking in een groter kader van maritieme samenwerking te kunnen blijven uitvoeren, is maximale flexibiliteit nodig, met name door het te bestrijken gebied, de specifieke doelstellingen voor een dergelijke samenwerking, de vereisten voor een projectpartnerschap vast te stellen en subprogramma's en specifieke directiecomités op te zetten en, in voorkomend geval , gebieden rond zeebekkens die een grotere geografische reikwijdte hebben dan de gebieden die onder grensoverschrijdende programma's vallen . [Am. 7] (7) Op basis van de ervaringen met grensoverschrijdende en transnationale samenwerking in de ultraperifere gebieden tijdens de programmeringsperiode 2014-2020, waar de combinatie van beide componenten in één programma per samenwerkingsgebied voor programma-autoriteiten en begunstigden niet tot voldoende vereenvoudiging heeft geleid, moet een specifieke aanvullende component ultraperifere gebieden worden vastgesteld om ultraperifere gebieden in staat te stellen zo doeltreffend en eenvoudig mogelijk samen te werken met naburige derde landen, landen en gebieden samen te werken overzee (LGO's) of organisaties voor regionale integratie en samenwerking, waarbij rekening wordt gehouden met hun specifieke kenmerken . [Am. 8] (8) Op basis van de positieve ervaringen met de programma's voor interregionale samenwerking in het kader van Interreg enerzijds, en het gebrek aan dergelijke samenwerking bij programma's in het kader van de doelstelling "investeren in werkgelegenheid en groei" tijdens de programmeringsperiode 2014-2020, moet de component anderzijds, vormt interregionale samenwerking , met zich meer in het bijzonder richten op de verbetering door middel van de effectiviteit van het cohesiebeleid. Die component moet derhalve tot twee programma's worden beperkt, één om alle mogelijke uitwisseling van ervaringen , innovatieve benaderingswijzen en capaciteitsopbouw capaciteitsontwikkeling voor programma's in het kader van beide doelstellingen mogelijk te maken en om ( Europese groeperingen voor territoriale samenwerking (EGTS) te stimuleren die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1082/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) zijn of worden opgezet, en één om de analyse van ontwikkelingstrends te verbeteren. Projectgebaseerde samenwerking in de gehele Unie moet in de nieuwe component betreffende investeringen in interregionale innovatie worden opgenomen en moet nauw aansluiten bij de uitvoering van de mededeling van de Commissie "Versterking van innovatie in de Europese regio's: strategieën voor veerkrachtige, inclusieve en duurzame groei" (11) , en investeren in werkgelegenheid en groei ) , tussen steden en regio's een belangrijke component met het oog op het vinden van gemeenschappelijke oplossingen in het kader van het cohesiebeleid en het opbouwen van blijvende partnerschappen. De bestaande programma's en met name om platforms voor thematische slimme specialisatie op gebieden als energie, industriële modernisering of landbouw en voedingsmiddelen. Geïntegreerde territoriale ontwikkeling gericht op functionele stedelijke gebieden of stedelijke gebieden moet ten slotte in programma's in het kader van de doelstelling "investeren in werkgelegenheid en groei" en in één begeleidend instrument, het "Stedelijk Europa-initiatief", worden geconcentreerd. De twee programma's in het kader van de component interregionale samenwerking moeten voor de gehele Unie gelden en ook openstaan voor de deelname van derde landen. de bevordering van projectgebaseerde samenwerking , met inbegrip van de bevordering van Europese groeperingen voor territoriale samenwerking (EGTS) , evenals macroregionale strategieën moeten daarom worden voortgezet. [Am. 9] (8 bis) Het nieuwe initiatief inzake investeringen in interregionale innovatie moet worden gebaseerd op slimme specialisatie, en worden ingezet ter ondersteuning van platforms voor thematische slimme specialisatie op gebieden als energie, industriële modernisering, circulaire economie, sociale innovatie, milieu of landbouw- en voedingsmiddelen, en om degenen die bij strategieën voor slimme specialisatie betrokken zijn te helpen clusteren om innovatie op te schalen en innovatieve producten, processen en ecosystemen naar de Europese markt te brengen. Er zijn aanwijzingen dat nog steeds sprake is van systematische tekortkomingen in het stadium van het testen en valideren van de demonstratie van nieuwe technologieën (bv. sleuteltechnologieën), met name wanneer innovatie het resultaat is van de integratie van complementaire regionale specialisaties die innovatieve waardeketens creëren. Deze tekortkomingen zijn met name kritiek in het stadium tussen de proefprojecten en de volledige marktintroductie. Op sommige strategische technologische en industriële gebieden kunnen kmo's momenteel niet rekenen op een uitstekende en open, verbonden pan-Europese demonstratie-infrastructuur. De programma's in het kader van het initiatief voor interregionale samenwerking moeten de gehele Europese Unie bestrijken en moeten ook openstaan voor deelname van LGO's, derde landen, hun regio's, en organisaties voor regionale integratie en samenwerking, met inbegrip van de ultraperifere aangrenzende regio's. Synergieën tussen investeringen in interregionale innovatie en andere relevante EU-programma's zoals die in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen, Horizon 2020, de digitale markt voor Europa en het programma voor de eengemaakte markt moeten worden bevorderd, aangezien zij de impact van investeringen zullen vergroten en ervoor zorgen dat de waarde voor burgers wordt verhoogd. [Am. 10] (9) Er moeten gemeenschappelijke objectieve criteria worden vastgesteld om te bepalen welke regio's en gebieden subsidiabel zijn. De aanwijzing van subsidiabele regio's en gebieden op het niveau van de Unie moet daarom worden gebaseerd op de gemeenschappelijke indeling van de regio's die is vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad (12) . [Am. 11] (10) Het is nodig samenwerking in alle mogelijke dimensies met de naburige derde landen van de Unie verder te ondersteunen of, waar nodig, tot stand te brengen, aangezien zulke samenwerking een belangrijke beleidsinstrument voor regionale ontwikkeling is en de regio's van de lidstaten die aan derde landen grenzen, daarvan profijt moeten trekken. Te dien einde moeten het EFRO en de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie, IPA (13) , NDICI (14) en OCTP (15) , programma's ondersteunen in het kader van grensoverschrijdende samenwerking, transnationale samenwerking en maritieme samenwerking , samenwerking tussen ultraperifere gebieden en interregionale samenwerking. De steunverlening uit het EFRO en de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie moeten op wederkerigheid en evenredigheid zijn gebaseerd. Voor het IPA III-CBC en het NDICI-CBC moet de steunverlening uit het EFRO worden aangevuld met ten minste een gelijkwaardige gelijkwaardig bedrag uit het IPA III-CBC en het NDICI-CBC, tot een maximumbedrag als vastgesteld in de respectieve rechtshandeling. , dat wil zeggen maximaal 3 % van de financiële toewijzing in het kader van het IPA III en maximaal 4 % van de financiële toewijzing in het kader van het geografische nabuurschapsprogramma uit hoofde van artikel 4, lid 2, onder a), van het NDICI. [Am. 12] (10 bis) Er moet bijzondere aandacht worden geschonken aan regio's die nieuwe buitengrenzen van de Unie gaan vormen, teneinde voor de lopende samenwerkingsprogramma's voldoende continuïteit te waarborgen. [Am. 13] (11) Steunverlening uit het IPA III moet voornamelijk gericht zijn op het ondersteunen van begunstigden van het IPA bij de versterking van democratische instellingen en de rechtsstaat, de hervorming van justitie en het openbaar bestuur, de naleving van grondrechten en de bevordering van gendergelijkheid, tolerantie, sociale inclusie en non-discriminatie , evenals regionale en lokale ontwikkeling . IPA-steun moet gericht blijven op het ondersteunen van de inspanningen van de begunstigden van het IPA om de regionale, macroregionale en grensoverschrijdende samenwerking, alsmede de territoriale ontwikkeling te verbeteren, onder andere door het uitvoeren van macroregionale strategieën van de Unie. Daarnaast moet IPA-steun zich richten op veiligheid, migratie en grensbeheer, waarbij toegang tot internationale bescherming wordt gewaarborgd, relevante informatie wordt gedeeld, grenscontrole wordt versterkt en gezamenlijke inspanningen in de strijd tegen irreguliere migratie en migrantensmokkel worden geleverd. [Am. 14] (12) Wat de NDICI-steun betreft, moet de Unie met naburige landen bijzondere betrekkingen ontwikkelen die erop gericht zijn een ruimte van welvaart en goed nabuurschap tot stand te brengen welke stoelt op de waarden van de Unie en welke gekenmerkt wordt door nauwe en vreedzame betrekkingen die gebaseerd zijn op samenwerking. Deze verordening en het NDICI moeten derhalve de interne en externe aspecten van de relevante macroregionale strategieën ondersteunen. Die initiatieven zijn van strategisch belang en bieden zinvolle politieke kaders voor de verdieping van de betrekkingen met en tussen de partnerlanden, op basis van wederzijdse verantwoordingsplicht, gedeelde betrokkenheid en verantwoordelijkheid. (12 bis) Het ontwikkelen van synergieën met het externe optreden en de ontwikkelingsprogramma's van de Unie moet tevens bijdragen tot een maximaal effect waarbij het beginsel van beleidscoherentie voor ontwikkeling, zoals vastgelegd in artikel 208 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), wordt nageleefd. Coherentie op alle terreinen van het EU-beleid is van cruciaal belang voor de verwezenlijking van de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling. [Am. 15] (13) Het is belangrijk dat de EDEO en de Commissie bij de voorbereiding van de strategische programmering en van Interreg-programma's met EFRO- en NDICI-steun hun rol blijven vervullen, zoals vastgelegd in Besluit 2010/427/EU van de Raad (16) . (14) Gezien de specifieke situatie van de ultraperifere gebieden in de Unie moeten maatregelen worden vastgesteld betreffende de verbetering van de voorwaarden waaronder deze regio's toegang tot de structuurfondsen kunnen krijgen. Derhalve moeten sommige bepalingen van deze verordening aan de specifieke kenmerken van de ultraperifere regio's worden aangepast om de hun samenwerking met hun buurlanden derde landen en LGO's te vereenvoudigen en te bevorderen, waarbij rekening wordt gehouden met de mededeling van de Commissie "Een nieuw en sterker strategisch partnerschap met de ultraperifere gebieden van de EU" (17) . [Am. 16] (14 bis) Deze verordening maakt het voor landen en gebieden overzee (LGO's) mogelijk om deel te nemen aan Interreg-programma's. De specifieke kenmerken en uitdagingen van de LGO's moeten in aanmerking worden genomen om hun daadwerkelijke toegang en deelname te vergemakkelijken. [Am. 17] (15) Het is nodig de middelen die aan elk van de verschillende componenten van Interreg moeten worden toegewezen, vast te stellen, met inbegrip van het aandeel van elke lidstaat in de totale bedragen voor de grensoverschrijdende samenwerking, de transnationale samenwerking en maritieme samenwerking , de samenwerking tussen ultraperifere gebieden en de interregionale samenwerking en de mogelijkheden voor de lidstaten, wat de flexibiliteit tussen deze componenten betreft. In vergelijking met de programmeringsperiode 2014-2020 moet het aandeel voor grensoverschrijdende samenwerking worden verminderd, terwijl het aandeel voor transnationale samenwerking en maritieme samenwerking wegens de integratie van maritieme samenwerking moet worden vergroot, en er moet een nieuwe component samenwerking tussen ultraperifere gebieden worden gecreëerd. Vanwege de globalisering moet samenwerking die gericht is op de bevordering van investeringen in werkgelegenheid en groei en gezamenlijke investeringen met andere regio's , echter ook worden bepaald door de gemeenschappelijke kenmerken en ambities van de regio's en niet noodzakelijkerwijs door grenzen; daarom moeten voldoende aanvullende middelen ter beschikking worden gesteld van het nieuwe initiatief inzake investeringen in interregionale innovatie, teneinde te kunnen inspelen op de situatie op de wereldmarkt . [Am. 18] (16) Teneinde de steun uit het EFRO en de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie zo doeltreffend mogelijk te gebruiken, moet een mechanisme worden ingesteld om de teruggave van dergelijke steun organiseren, wanneer programma's voor externe samenwerking niet kunnen worden vastgesteld of moeten worden beëindigd; dit geldt ook voor programma's in samenwerking met derde landen die geen steun ontvangen uit een financieringsinstrument van de Unie. Door middel van dat mechanisme moet gestreefd worden naar een optimale werking van de programma's en een maximale coördinatie tussen die instrumenten. (17) In het kader van Interreg moet het EFRO tot de specifieke doelstellingen in het kader het cohesiebeleid bijdragen. De lijst van de specifieke doelstellingen uit hoofde van de verschillende thematische doelstellingen moet echter aan de specifieke behoeften van Interreg worden aangepast, door aanvullende specifieke doelstellingen uit hoofde van de beleidsdoelstelling "een socialer Europa door de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten" vast te stellen om steun van het ESF-type mogelijk te maken. (18) In de context van de unieke en specifieke omstandigheden op het eiland Ierland en met het oog op de ondersteuning van de Noord-Zuid-samenwerking in het kader van het Goede Vrijdagakkoord, moet een nieuw grensoverschrijdend Peace-Plus-programma worden voortgezet en voortbouwen op de werkzaamheden van eerdere programma's van de aangrenzende graafschappen van Ierland en Noord-Ierland. Rekening houdend met het praktische belang van het programma, is het noodzakelijk om te waarborgen dat, wanneer het functioneert ter ondersteuning van vrede en verzoening, het EFRO ook bijdraagt tot de bevordering van sociale , economische en economische regionale stabiliteit en samenwerking in de betrokken regio's, met name door maatregelen ter bevordering van de samenhang tussen de gemeenschappen. Gezien de specifieke kenmerken van het programma moet het op een geïntegreerde manier worden beheerd, waarbij de bijdrage van het Verenigd Koninkrijk als externe bestemmingsontvangsten in het programma worden opgenomen. Bovendien mogen bepaalde voorschriften voor de selectie van concrete acties in deze verordening niet op dat programma van toepassing zijn voor wat betreft concrete acties ter ondersteuning van vrede en verzoening. [Am. 19] (19) In deze verordening moeten twee specifieke doelstellingen voor Interreg worden toegevoegd, één om de specifieke doelstelling van de versterking van de institutionele capaciteit te ondersteunen, waarbij de juridische en administratieve samenwerking wordt verbeterd, met name wanneer deze samenhangt met de uitvoering van de mededeling over grensregio's, en de samenwerking tussen burgers en instellingen en de ontwikkeling en coördinatie van macroregionale en zeebekkenstrategieën te intensiveren, en één om specifieke onderwerpen op het gebied van externe samenwerking aan te pakken, zoals veiligheid, beveiliging, beheer van grensoverschrijdingen en migratie. (20) Het grootste gedeelte van de steun van de Unie moet aan een beperkt aantal beleidsdoelstellingen worden besteed om het effect van Interreg zo groot mogelijk te maken. Synergieën en complementariteit tussen de componenten van Interreg moeten worden versterkt. [Am. 20] (21) Bepalingen over de voorbereiding, goedkeuring en wijziging van Interreg-programma's, alsmede over territoriale ontwikkeling, over de selectie van concrete acties, over toezicht en evaluatie, over de programma-autoriteiten, over audit van concrete acties en over transparantie en communicatie moeten aan de specifieke kenmerken van de Interreg-programma's worden aangepast in vergelijking met de bepalingen van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. Deze specifieke bepalingen moeten eenvoudig en duidelijk worden gehouden om overregulering en extra administratieve lasten voor de lidstaten en de begunstigden te voorkomen. [Am. 21] (22) De bepalingen over de criteria die voor concrete acties gelden om als echt gezamenlijk en coöperatief te worden beschouwd, over het partnerschap binnen een concrete Interreg-actie en over de verplichtingen van de eerstverantwoordelijke partner, zoals tijdens de programmeringsperiode 2014-2020 vastgelegd, moeten worden voortgezet. Interreg-partners moeten echter in alle vier dimensies (ontwikkeling, samenwerken inzake ontwikkeling en uitvoering , evenals personeelsvoorziening en of financiering , ) samenwerken of beide, en in het kader van de samenwerking tussen ultraperifere gebieden in drie van de vier dimensies , aangezien het eenvoudiger moet worden steun van het EFRO en van financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie zowel op programmaniveau als op het niveau van een concrete actie te combineren. [Am. 22] (22 bis) In programma's voor grensoverschrijdende samenwerking vormen people-to-people- en kleinschalige projecten een belangrijk en succesvol instrument om grensobstakels en grensoverschrijdende obstakels uit de weg te ruimen, lokale interpersoonlijke contacten te bevorderen en zo grensgebieden en hun burgers dichter bij elkaar te brengen. People-to-people- en kleinschalige projecten worden uitgevoerd op vele terreinen, waaronder cultuur, sport, toerisme, algemeen onderwijs en beroepsopleidingen, economie, wetenschap, milieubescherming en ecologie, gezondheidszorg, vervoer en projecten voor kleinschalige infrastructuur, administratieve samenwerking en publieksvoorlichting. Zoals ook blijkt uit het advies van het Comité van de Regio's over people-to-people- en kleinschalige projecten in programma's voor grensoverschrijdende samenwerking (18) , bieden people-to-people- en kleinschalige projecten een grote Europese toegevoegde waarde en dragen zij aanzienlijk bij tot de algemene doelstelling van programma's voor grensoverschrijdende samenwerking. [Am. 23] (23) Sinds de start van Interreg zijn er worden people-to-people- en kleinschalige projecten ondersteund via fondsen voor kleinschalige projecten in het leven geroepen of soortgelijke instrumenten die niet onder specifieke bepalingen vielen , zodat ; de voorschriften voor deze fondsen moeten worden verduidelijkt. Zoals ook blijkt uit het advies van het Comité van de Regio's over Om de toegevoegde waarde en de voordelen van people-to-people- en kleinschalige projecten in programma's voor grensoverschrijdende samenwerking (19) , spelen dergelijke fondsen voor kleinschalige projecten een belangrijke rol bij het opbouwen van vertrouwen tussen burgers en instellingen, bieden zij een grote Europese toegevoegde waarde en dragen zij aanzienlijk bij tot de algemene doelstelling van programma's voor grensoverschrijdende samenwerking doordat belemmeringen voor grensoverschrijdende interactie worden overwonnen en grensgebieden en de bewoners ervan met elkaar geïntegreerd raken. te behouden , ook met betrekking tot lokale en regionale ontwikkeling, en om het beheer van de financiering van kleine projecten door de eindontvangers, die vaak niet gewend zijn EU-financiering aan te vragen, te vereenvoudigen, moet onder een bepaalde drempel het gebruik van vereenvoudigde kostenopties en vaste bedragen verplicht worden gesteld. [Am. 24] (24) Vanwege de deelneming van meer dan één lidstaat en de daaruit voortvloeiende hogere administratieve kosten, met name onder meer voor de regionale contactpunten (of "steunpunten"), die dienstdoen als belangrijke contactpunten voor projectaanvragers en -uitvoerders en rechtstreeks in verbinding staan met de gezamenlijke secretariaten of de relevante autoriteiten, maar in het bijzonder ook voor controles en vertalingen, moet het maximumbedrag van de uitgaven voor technische bijstand hoger zijn dan in het kader van de doelstelling "investeren in werkgelegenheid en groei". Ter compensatie van de hogere administratieve kosten moeten de lidstaten worden aangespoord om de administratieve lasten van de tenuitvoerlegging van gezamenlijke projecten waar mogelijk te verminderen. Bovendien moeten Interreg-programma's met beperkte steun van de Unie of programma's voor externe grensoverschrijdende samenwerking een bepaald minimumbedrag voor technische bijstand ontvangen om voldoende financiering voor doeltreffende activiteiten inzake technische bijstand te garanderen. [Am. 25] (25) Krachtens de punten 22 en 23 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 moeten de fondsen worden geëvalueerd op basis van gegevens die uit hoofde van specifieke voorschriften voor toezicht worden verzameld, waarbij echter overregulering en administratieve lasten, in het bijzonder voor de lidstaten, worden vermeden. Waar passend kunnen in die voorschriften ook meetbare indicatoren worden opgenomen op basis waarvan gegevens over de effecten van de fondsen in de praktijk worden verzameld. (25 bis) De Commissie, lidstaten en regio's moeten bij het terugdringen van de administratieve lasten nauw samenwerken om de verbeterde evenredige regelingen voor het beheers- en controlesysteem voor een Interreg-programma in de zin van artikel 77 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] te kunnen benutten. [Am. 26] (26) Op basis van ervaringen in de programmeringsperiode 2014-2020 moet het systeem waarbij een duidelijke hiërarchie van subsidiabiliteitsregels voor uitgaven is vastgesteld, worden voortgezet, waarbij het beginsel wordt gehandhaafd dat subsidiabiliteitsregels voor uitgaven op Unieniveau of voor een Interreg-programma in zijn geheel worden vastgesteld ter voorkoming van mogelijke contradicties of inconsistenties tussen de verschillende verordeningen dan wel tussen verordeningen en de nationale regelgeving. Aanvullende voorschriften die door één lidstaat zijn vastgesteld en alleen op de begunstigden in die lidstaat van toepassing zijn, moeten tot een strikt minimum worden beperkt. Met name de voor de programmeringsperiode 2014-2020 vastgelegde bepalingen van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 481/2014 van de Commissie (20) moeten in deze verordening worden geïntegreerd. (27) De lidstaten moeten worden aangemoedigd om in voorkomend geval de taken van de beheersautoriteit toe te vertrouwen aan een overdragen aan een nieuwe of, indien van toepassing, bestaande EGTS of om een dergelijke groepering, net als andere grensoverschrijdende juridische entiteiten, verantwoordelijk te stellen voor het beheer van een subprogramma , of een geïntegreerde territoriale investering of een of meer fondsen voor kleinschalige projecten of als enige partner te laten optreden . als enige partner laten optreden. De lidstaten moeten regionale en lokale autoriteiten en andere overheidsinstanties van verschillende lidstaten in staat stellen om dergelijke groeperingen voor samenwerking met rechtspersoonlijkheid op te zetten en moeten lokale en regionale autoriteiten bij de werking daarvan betrekken. [Am. 27] (28) Om de voor de programmeringsperiode 2014-2020 ingestelde betalingsketen voort te zetten, d.w.z. van de Commissie via de certificeringsautoriteit naar de eerstverantwoordelijke partner, moet die betalingsketen onder de boekhoudfunctie worden voortgezet. De steun van de Unie moet aan de eerstverantwoordelijke partner worden betaald, tenzij dit tussen de eerstverantwoordelijke en de andere partners tot dubbele vergoedingen voor omzetting naar euro en terug naar een andere valuta of omgekeerd leidt. Tenzij anders aangegeven, moet de eerstverantwoordelijke partner ervoor zorgen dat de andere partners het totale bedrag van de bijdragen van het respectieve EU-fonds integraal ontvangen binnen de door alle partners overeengekomen termijn en volgens dezelfde procedure als die welke voor de eerstverantwoordelijke partner geldt. [Am. 28] (29) Uit hoofde van artikel [63, lid 9,] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] moet in sectorspecifieke regelgeving rekening worden gehouden met de behoeften van de programma's voor Europese territoriale samenwerking (Interreg), met name wat betreft de auditfunctie. De bepalingen over het jaarlijks auditoordeel, het jaarlijkse controleverslag en de audits van concrete acties moeten derhalve worden vereenvoudigd en worden aangepast aan die programma's waarbij meer dan één lidstaat is betrokken. [Am. niet van toepassing op de Nederlandse versie] (30) Met betrekking tot de terugvordering wegens onregelmatigheden moet een duidelijke keten van financiële aansprakelijkheid worden vastgesteld van de enige of andere partners via de eerstverantwoordelijke partner en de beheersautoriteit naar de Commissie. Er moet een bepaling worden opgenomen betreffende de aansprakelijkheid van lidstaten, derde landen, partnerlanden of landen en gebieden overzee (LGO's), wanneer terugvordering van de enige of andere of eerstverantwoordelijke partner niet mogelijk is, in de zin dat de lidstaat dan aan de beheersautoriteit terugbetaald. In het kader van Interreg-programma's is derhalve geen ruimte voor oninbare bedragen op het niveau van begunstigden. De voorschriften moeten echter worden verduidelijkt voor het geval dat een lidstaat, derde land, partnerland of LGO niet aan de beheersautoriteit terugbetaald. Ook de verplichtingen van de eerstverantwoordelijke partner voor terugbetaling moeten worden verduidelijkt. De beheersautoriteit mag met name Bovendien moeten de procedures in verband met terugvorderingen worden vastgesteld en overeengekomen door het toezichtcomité. De beheersautoriteit mag de eerstverantwoordelijke partner er echter niet toe verplichten in de een ander land een gerechtelijke procedure te starten. [Am. 30] (30 bis) Het is passend om financiële discipline aan te moedigen. Tegelijkertijd moet bij regelingen voor de vrijmaking van begrotingsvastleggingen rekening worden gehouden met de complexiteit van Interreg-programma's en de tenuitvoerlegging ervan. [Am. 31] (31) Om zowel in de deelnemende lidstaten als in derde landen, partnerlanden of LGO's een zoveel mogelijk gemeenschappelijke reeks regels toe te passen, moet deze verordening ook van toepassing zijn op de deelname van derde landen, partnerlanden of LGO's, tenzij er in een specifiek hoofdstuk van deze verordening specifieke regels zijn vastgelegd. Naast Interreg-programma-autoriteiten kunnen ook vergelijkbare autoriteiten in derde landen, partnerlanden of LGO's bestaan. Het beginpunt voor de subsidiabiliteit van uitgaven moet samenhangen met de ondertekening van de financieringsovereenkomst door het desbetreffende derde land, partnerland of LGO. Voor de uitbesteding aan begunstigden in het derde land, partnerland of LGO gelden de voorschriften voor overheidsopdrachten voor extern optreden van Verordening (EU, Euratom) [nieuwe FR-Omnibus] van het Europees Parlement en de Raad (21) . De procedures voor de sluiting van een financieringsovereenkomst met elk van de derde landen, partnerlanden of LGO's, alsmede van de overeenkomst tussen de beheersautoriteit en elk derde land, partnerland of LGO betreffende steun uit een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie of in geval van overdracht van een aanvullende bijdrage van een derde land, partnerland of LGO naar het Interreg-programma anders dan nationale medefinanciering moeten worden vastgelegd. (32) Hoewel Interreg-programma's waarin derde landen, partnerlanden of LGO's deelnemen, in gedeeld beheer moeten worden uitgevoerd, mag samenwerking tussen ultraperifere gebieden in indirect beheer worden uitgevoerd. Er moeten specifieke voorschriften worden opgesteld over hoe die programma's geheel of gedeeltelijk in indirect beheer moeten worden uitgevoerd. [Am. niet van toepassing op de Nederlandse versie] (33) Op basis van de ervaringen tijdens de programmeringsperiode 2014-2020 met grote infrastructuurprojecten in het kader van programma's voor grensoverschrijdende samenwerking uit hoofde van het Europees nabuurschapsinstrument moeten de procedures worden vereenvoudigd. De Commissie moet zich echter bepaalde rechten voorbehouden betreffende de selectie van dergelijke projecten. (34) Aan de Commissie moeten uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om de lijsten van Interreg-programma's en de lijst van het totale bedrag aan steun van de Unie voor elk Interreg-programma vast te stellen en te wijzigen en om besluiten tot goedkeuring van Interreg-programma's en wijzigingen daarvan vast te stellen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (22) . Hoewel deze handelingen van algemene aard zijn, moet de raadplegingsprocedure worden toegepast, aangezien deze alleen de technische uitvoering van de bepalingen betreffen. (35) Om eenvormige voorwaarden voor de vaststelling of wijziging van Interreg-programma's te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Indien van toepassing moeten programma's voor externe grensoverschrijdende samenwerking moeten echter , indien van toepassing, voldoen aan de comitéprocedures die in de Verordeningen (EU) [IPA III] en (EU) [NDICI] zijn vastgelegd betreffende het eerste goedkeuringsbesluit van die programma's. [Am. 33] (36) Teneinde bepaalde niet-essentiële onderdelen van deze verordening aan te vullen of te wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU de bijlage betreffende het model voor Interreg-programma's te wijzigen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen plaatsvinden in overeenstemming met de beginselen die in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016 zijn vastgelegd. Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. (36 bis) Het bevorderen van Europese territoriale samenwerking is een belangrijke prioriteit van het cohesiebeleid van de Unie. Steun aan kmo's ten behoeve van kosten die bij projecten voor Europese territoriale samenwerking worden gemaakt, is reeds vrijgesteld op grond van Verordening (EU) nr. 651/2014 van de Commissie (23) (algemene groepsvrijstellingsverordening (AGVV)). Bijzondere bepalingen voor regionale steun voor investeringen door zowel kleine als grote ondernemingen zijn ook opgenomen in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 (24) en in het deel regionale steun van de algemene groepsvrijstellingsverordening. De opgedane ervaring leert dat steun voor projecten voor Europese territoriale samenwerking doorgaans slechts beperkte gevolgen heeft voor de concurrentie en het handelsverkeer tussen de lidstaten, zodat de Commissie dergelijke steun verenigbaar kan verklaren met de interne markt en de verstrekte financiering voor projecten voor Europese territoriale samenwerking vrijgesteld kan worden. [Am. 34] (37) Aangezien het doel van deze verordening, namelijk het stimuleren van samenwerking tussen lidstaten en tussen lidstaten en derde landen, partnerlanden of LGO's, niet voldoende kan worden verwezenlijkt door de lidstaten maar beter op Unieniveau kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Algemene bepalingen Afdeling i Onderwerp, toepassingsgebied en Interreg-componenten Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied 1. Bij deze verordening worden regels vastgesteld voor de doelstelling "Europese territoriale samenwerking (Interreg)" met het oog op de bevordering van de samenwerking tussen de lidstaten en hun regio's binnen de Unie en tussen lidstaten , hun regio's en respectievelijk aangrenzende derde landen, partnerlanden, andere gebieden of landen en gebieden overzee (LGO's) , of organisaties voor regionale integratie en samenwerking, of een groep van derde landen die deel uitmaken van een regionale organisatie . [Am. 35] 2. Daarnaast bevat deze verordening de nodige bepalingen om te zorgen voor de effectieve programmering, met inbegrip van technische bijstand, toezicht, evaluatie, communicatie, subsidiabiliteit, beheer en controle, alsook het financiële beheer van programma's in het kader van de doelstelling "Europese territoriale samenwerking" ("Interreg-programma's") die worden ondersteund door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). 3. Met betrekking tot steun van het "instrument voor pretoetredingssteun" ("IPA III"), het "instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking" ("NDICI") en de financiering voor alle LGO's voor de periode 2021-2027 die is vastgesteld als een programma bij besluit van de Raad (EU) XXX ("OCTP"), aan Interreg-programma's (de drie instrumenten samen: "de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie"), worden in deze verordening aanvullende specifieke doelstellingen gedefinieerd, alsook de integratie van deze fondsen in de Interreg-programma's, de criteria voor derde landen, partnerlanden en LGO's en hun regio's om in aanmerking te komen voor de steun en een aantal specifieke uitvoeringsvoorschriften. 4. Met betrekking tot de steun uit het EFRO en de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie (samen de "Interreg-fondsen" genoemd) voor Interreg-programma's worden in deze verordening specifieke doelstellingen voor Interreg gedefinieerd, alsook de organisatie, de criteria voor derde landen, partnerlanden en LGO's en hun regio's om in aanmerking te komen voor de steun, de financiële middelen en de criteria voor de toewijzing ervan. 5. Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en Verordening (EU) [nieuwe EFRO-verordening] zijn van toepassing op Interreg-programma's, tenzij anders is bepaald in die verordeningen of in deze verordening of wanneer de bepalingen van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] alleen van toepassing kunnen zijn op de doelstelling "investeren in werkgelegenheid en groei". Artikel 2 Definities 1. Voor de toepassing van deze verordening gelden de definities van artikel [2] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. De volgende definities zijn eveneens van toepassing: 1) "begunstigde van het IPA": een land of gebied dat is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EU) [IPA III]; 2) "derde land": een land dat geen lidstaat van de Europese Unie is en geen steun ontvangt uit de Interreg-fondsen; 3) "partnerland": een begunstigde van het IPA of een land of gebied dat wordt bestreken door het "geografische gebied nabuurschapsbeleid" zoals vermeld in bijlage I bij Verordening (EU) [NDICI] en de Russische Federatie en steun ontvangt van de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie; 4) "grensoverschrijdende juridische entiteit": een juridische entiteit , met inbegrip van een Euroregio, die is opgericht naar het recht van een van de deelnemende landen aan een Interreg-programma, mits deze is opgezet door de territoriale autoriteiten of andere instanties uit ten minste twee deelnemende landen. [Am. 36] 4 bis) "organisatie voor regionale integratie en samenwerking": groep lidstaten of regio's in eenzelfde geografisch gebied die gericht is op nauwe samenwerking inzake kwesties van gemeenschappelijk belang. [Am. 37] 2. Voor de toepassing van deze verordening wordt, wanneer in de bepalingen van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] wordt verwezen naar een "lidstaat", dit gelezen als "lidstaat waar de beheersautoriteit gevestigd is" en wanneer wordt verwezen naar "elke lidstaat" of "lidstaten", moet dit worden opgevat als "de lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden of LGO's die deelnemen aan een bepaald Interreg-programma". Voor de toepassing van deze verordening moet, wanneer in de bepalingen van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] wordt verwezen naar "de fondsen" als bedoeld in [artikel 1, lid 1, onder a),] van die verordening, of naar het "EFRO", worden beschouwd dat het respectieve financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie hier eveneens onder valt. Artikel 3 Componenten van de doelstelling "Europese territoriale samenwerking (Interreg)" In het kader van de doelstelling "Europese territoriale samenwerking (Interreg)" ondersteunen het EFRO en, indien van toepassing, de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie de volgende componenten: 1) grensoverschrijdende samenwerking tussen aan elkaar grenzende regio's ter bevordering van de geïntegreerde geïntegreerde en harmonieuze regionale ontwikkeling (component 1): [Am. 38] a) interne grensoverschrijdende samenwerking tussen aan land of via de zee aan elkaar grenzende regio's van twee of meer lidstaten of tussen aan land of via de zee aan elkaar grenzende regio's van ten minste één lidstaat en één of meer derde landen die zijn vermeld in artikel 4, lid 3; of [Am. 39] b) externe grensoverschrijdende samenwerking tussen aan land of via de zee aan elkaar grenzende regio's van ten minste één lidstaat en één of meer van de volgende: [Am. 40] i) begunstigden van het IPA; of ii) partnerlanden die steun ontvangen in het kader van NDICI; of iii) de Russische Federatie, teneinde haar deelname mogelijk te maken aan grensoverschrijdende samenwerking die ook door het NDICI wordt ondersteund; 2) transnationale samenwerking en maritieme samenwerking over grotere transnationale gebieden of rond zeebekkens, waarbij lokale, regionale en nationale programmapartners in de lidstaten, derde landen, partnerlanden en Groenland LGO's betrokken zijn, met het oog op een hogere mate van territoriale integratie ("component 2" ) ; wanneer enkel naar transnationale samenwerking wordt verwezen: "component 2A"; wanneer enkel naar maritieme samenwerking wordt verwezen: "component 2B"); [Am. 41] 3) onderlinge samenwerking tussen ultraperifere gebieden onderling en met een of meer van hun naburige derde landen, partnerlanden of LGO's of organisaties voor regionale integratie en samenwerking , om hun regionale integratie en harmonieuze ontwikkeling in de regio te vergemakkelijken ("component 3"); [Am. 42] 4) interregionale samenwerking om de effectiviteit van het cohesiebeleid te versterken ("component 4") door het bevorderen van: a) de uitwisseling van ervaringen, innovatieve benaderingen en capaciteitsopbouw in verband met: i) de uitvoering van Interreg-programma's; i bis) de uitvoering van gemeenschappelijke interregionale ontwikkelingsprojecten; [Am. 43] i ter) capaciteitsontwikkeling tussen partners in de gehele Unie in samenhang met: [Am. 44] ii) de uitvoering van programma's in het kader van de doelstelling "investeren in werkgelegenheid en groei", met name met betrekking tot interregionale en transnationale acties waarvan de begunstigden in ten minste één andere lidstaat gevestigd zijn; ii bis) de vaststelling en verspreiding van goede praktijken teneinde deze vooral over te dragen naar operationele programma's in het kader van de doelstelling "investeren in werkgelegenheid en groei"; [Am. 45] ii ter) de uitwisseling van ervaringen betreffende de vaststelling, de overdracht en de verspreiding van beste praktijken inzake duurzame stedelijke ontwikkeling, met inbegrip van onderlinge banden tussen stedelijke en plattelandsgebieden; [Am. 46] iii) de oprichting, de werking en het gebruik van Europese groeperingen voor territoriale samenwerking (EGTS); iii bis) de opzet, de werking en het gebruik van het Europees grensoverschrijdend mechanisme als bedoeld in Verordening (EU) [nieuw Europees grensoverschrijdend mechanisme]; [Am. 47] b) de analyse van ontwikkelingstrends met betrekking tot de doelstellingen "territoriale samenhang"; 5) investeringen in interregionale innovatie door commercialisering en opschaling van interregionale innovatieve projecten met het potentieel om de ontwikkeling van Europese waardeketens te stimuleren ("component 5"). [Am. 48] Afdeling ii Geografische dekking Artikel 4 Geografische dekking voor grensoverschrijdende samenwerking 1. Voor grensoverschrijdende samenwerking zijn de door het EFRO te steunen regio's de regio's van NUTS-niveau 3 van de Unie aan alle interne en externe landgrenzen land- of zeegrenzen met derde landen of partnerlanden , behoudens eventuele aanpassingen om te zorgen voor de samenhang en continuïteit van gebieden van samenwerkingsprogramma's die voor de programmeringsperiode 2014-2020 zijn vastgesteld . [Am. 49] 2. Regio's aan maritieme grenzen die door middel van een vaste verbinding over de zee verbonden zijn, worden ook ondersteund in het kader van grensoverschrijdende samenwerking. [Am. 50] 3. Interne programma's voor grensoverschrijdende samenwerking in het kader van Interreg kunnen regio's in Noorwegen, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk omvatten, die gelijkwaardig zijn aan regio's van NUTS-niveau 3, alsook Liechtenstein, Andorra , Monaco en Monaco San Marino . [Am. 51] 4. Voor grensoverschrijdende samenwerking zijn de door het IPA III of NDICI te steunen regio's de regio's van NUTS-niveau 3 van het betrokken partnerland of, indien er geen NUTS-classificatie is, daarmee vergelijkbare gebieden aan alle landgrenzen land- of zeegrenzen tussen lidstaten en partnerlanden die in het kader van IPA III of NDICI in aanmerking komen. [Am. 52] Artikel 5 Geografische dekking voor transnationale samenwerking en maritieme samenwerking [Am. 53] 1. Voor transnationale samenwerking en de samenwerking op maritiem gebied, zijn de door het EFRO te ondersteunen regio's de regio's van NUTS-niveau 2 van de Unie die aangrenzende functionele gebieden bestrijken, behoudens eventuele aanpassingen om te zorgen voor de samenhang en continuïteit van deze samenwerking in grotere coherente gebieden op basis van de programma's die voor de programmeringsperiode 2014-2020 zijn vastgesteld, en indien van toepassing rekening houdend met macroregionale strategieën of zeegebiedstrategieën. [Am. 54] 2. Interreg-programma's voor transnationale samenwerking en maritieme samenwerking kunnen de volgende landen of gebieden omvatten: [Am. 55] a) regio's in IJsland, Noorwegen, Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk, alsook Andorra, Liechtenstein, Monaco en San Marino; b) Groenland de LGO's die steun ontvangen in het kader van het LGO-programma ; [Am. 56] c) de Faeröer; d) regio's van partnerlanden in het kader van IPA III of NDICI; ongeacht of zij worden gefinancierd uit de EU-begroting. 3. De in lid 2 genoemde regio's, derde landen , of partnerlanden of LGO's zijn regio's van NUTS-niveau 2 of, indien er geen NUTS-classificatie is, daarmee vergelijkbare gebieden. [Am. 57] Artikel 6 Geografische dekking voor samenwerking tussen ultraperifere gebieden 1. Voor de samenwerking tussen ultraperifere gebieden worden alle regio's die zijn opgenomen in artikel 349, eerste alinea, VWEU, ondersteund door het EFRO. 2. De Interreg-programma's voor ultraperifere regio's kunnen door het NDICI ondersteunde aangrenzende partnerlanden en/of bestrijken, door het OCTP ondersteunde LGO's , bestrijken organisaties voor regionale samenwerking, of een combinatie van twee ervan of alle drie . [Am. 58] Artikel 7 Geografische dekking voor interregionale samenwerking en investeringen in interregionale innovatie [Am. 59] 1. Voor Interreg-programma's van component 4 of voor investeringen in interregionale innovatie in het kader van component 5 wordt het gehele grondgebied van de Unie ondersteund door het EFRO , met inbegrip van de ultraperifere gebieden . [Am. 60] 2. Interreg-programma's van component 4 kunnen het geheel of een deel van de in de artikelen 4, 5 en 6 bedoelde derde landen, partnerlanden, andere gebieden of LGO's bestrijken, ongeacht of zij worden ondersteund door de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie. Derde landen mogen aan deze programma's deelnemen, op voorwaarde dat zij een financiële bijdrage leveren in de vorm van externe bestemmingsontvangsten. [Am. 61] Artikel 8 Lijst van Interreg-programmagebieden die steun kunnen ontvangen 1. Voor de toepassing van de artikelen 4, 5 en 6, stelt de Commissie door middel van een uitvoeringshandeling een lijst vast van Interreg-programmagebieden die steun kunnen ontvangen, uitgesplitst naar elke component en elk Interreg-programma. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 63, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. Externe grensoverschrijdende Interreg-programma's worden respectievelijk als "Interreg-IPA III-CBC-programma's" of als "Interreg-nabuurschap-CBC-programma's" in de lijst opgenomen. 2. De in lid 1 bedoelde uitvoeringshandeling bevat ook een lijst waarin de regio's van NUTS-niveau 3 van de Unie zijn vermeld die in aanmerking zijn genomen voor de EFRO-toewijzing voor grensoverschrijdende samenwerking aan alle binnengrenzen en aan alle buitengrenzen die onder de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie vallen. , alsmede een lijst met deze regio's van NUTS-niveau 3 die in aanmerking zijn genomen voor toewijzingsdoeleinden in het kader van component 2B als bedoeld in artikel 9, lid 3, onder a) . [Am. 62] 3. Regio's van derde landen of landen of gebieden buiten de Europese Unie die geen steun ontvangen uit het EFRO of een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie, moeten eveneens worden vermeld in de in lid 1 bedoelde lijst. [Am. niet van toepassing op de Nederlandse versie] Afdeling iii Middelen en medefinancieringspercentages Artikel 9 EFRO-middelen voor de doelstelling "Europese territoriale samenwerking (Interreg)" 1. De EFRO-middelen middelen voor de doelstelling "Europese territoriale samenwerking (Interreg)" bedragen 8 430 000 000 EUR 11 165 910 000 EUR (prijzen 2018) van de totale middelen die beschikbaar zijn voor vastleggingen in de begroting uit het EFRO, het ESF+ en het Cohesiefonds voor de programmeringsperiode 2021-2027 en die vermeld zijn in artikel [ 102 103 , lid 1,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. [Am. 64] 2. De 10 195 910 000 EUR (91,31 %) van de in lid 1 bedoelde middelen worden als volgt toegewezen: [Am. 65] a) 52,7 % (d.w.z. in totaal 4 440 000 000 EUR 7 500 000 000 EUR (67,16 % ) voor grensoverschrijdende samenwerking (component 1); [Am. 66] b) 31,4 % (d.w.z. in totaal 2 649 900 000 EUR 1 973 600 880 EUR (17,68 % ) voor transnationale samenwerking en maritieme samenwerking (component 2); [Am. 67] c) 3,2 % (d.w.z. in totaal 270 100 000 EUR 357 309 120 EUR ( 3,2 %) voor samenwerking tussen ultraperifere gebieden (component 3); [Am. 68] d) 1,2 % (d.w.z. in totaal 100 000 000 EUR 365 000 000 EUR (3,27 % ) voor interregionale samenwerking (component 4); [Am. 69] e) 11,5 % (d.w.z. in totaal 970 000 000 EUR) voor investeringen in interregionale innovatie (component 5). [Am. 70] 3. De Commissie stelt elke lidstaat op de hoogte van zijn aandeel, opgesplitst naar jaar, van de totale bedragen voor de componenten 1, 2 en 3. De bevolkingsomvang in de volgende regio's wordt gebruikt als criterium voor de verdeling per lidstaat: a) regio's van NUTS-niveau 3 voor component 1 en de regio's van NUTS-niveau 3 die zijn vermeld in de uitvoeringshandeling als bedoeld in artikel 8, lid 2 , van de uitvoeringshandeling voor component 2B ; [Am. 71] b) regio's van NUTS-niveau 2 voor de componenten component 2 A en 3 . [Am. 72] b bis) regio's van NUTS-niveau 2 en 3 voor component 3. [Am. 73] 4. Elke lidstaat kan tot 15 % van zijn financiële toewijzingen aan elk van de componenten 1, 2 en 3 overdragen van een van deze componenten naar een of meer van de andere componenten. 5. Op basis van de volgens lid 3 meegedeelde bedragen deelt elke lidstaat de Commissie mee of en hoe hij gebruik heeft gemaakt van de in lid 4 bedoelde mogelijkheid tot overdracht en vermeldt daarbij de daaruit resulterende verdeling van zijn deel over de Interreg-programma's waaraan de lidstaat deelneemt. 5 bis. 970 000 000 EUR (8,69 %) van de in lid 1 bedoelde middelen wordt toegewezen aan het nieuwe initiatief inzake investeringen in interregionale innovatie als bedoeld in artikel 15 bis (nieuw). Indien de Commissie op 31 december 2026 niet alle in lid 1 bedoelde beschikbare middelen voor in het kader van dat initiatief geselecteerde projecten heeft vastgelegd, worden de resterende niet-vastgelegde saldi naar evenredigheid herverdeeld over de componenten 1 tot en met 4. [Am. 74] Artikel 10 Transversale bepalingen voor fondsen 1. De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast tot vaststelling van het document met de meerjarige strategie met betrekking tot externe grensoverschrijdende Interreg-programma's die door het EFRO en het NDICI of IPA III worden ondersteund. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 63, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. Met betrekking tot de door het EFRO en het NDICI ondersteunde Interreg-programma's worden in die uitvoeringshandeling de in artikel 12, lid 2, van Verordening (EU) [NDICI] bedoelde elementen vastgesteld. 2. De bijdrage van het EFRO aan externe grensoverschrijdende Interreg-programma's die ook worden gesteund met gebruikmaking van de financiële middelen in het kader van IPA III die zijn toegewezen aan grensoverschrijdende samenwerking ("IPA III CBC") of de financiële middelen in het kader van NDICI die zijn toegewezen aan grensoverschrijdende samenwerking voor het geografische gebied nabuurschapsbeleid (" NDICI CBC"), wordt vastgesteld door de Commissie en de betrokken lidstaten. De EFRO-bijdrage die voor elke lidstaat wordt vastgesteld, wordt vervolgens niet over de betrokken lidstaten herschikt. 3. Er wordt steun uit het EFRO verleend aan individuele externe grensoverschrijdend Interreg-programma's op voorwaarde dat het IPA III CBC en het NDICI CBC ten minste gelijkwaardige bedragen verstrekken in het kader van het relevante strategische programmeringsdocument. Voor deze gelijkwaardigheid bijdrage geldt een maximumbedrag dat is vastgesteld in de IPA III-wetgevingshandeling of de NDICI-wetgevingshandeling. [Am. 75] Wanneer de herziening van het desbetreffende strategische programmeringsdocument in het kader van IPA III of NDICI echter leidt tot vermindering van het bijbehorende bedrag voor de resterende jaren, moet elke betrokken lidstaat kiezen uit de volgende opties: a) verzoeken om het mechanisme uit hoofde van artikel 12, lid 3; b) het Interreg-programma voortzetten met de overblijvende steun uit het EFRO en het IPA III CBC of het NDICI CBC; of c) de opties a) en b) combineren. 4. De jaarlijkse kredieten die overeenstemmen met de steun uit het EFRO, IPA III CBC of NDICI CBC voor externe grensoverschrijdende Interreg-programma's wordt opgenomen in de desbetreffende begrotingsonderdelen voor het begrotingsjaar 2021. 5. Wanneer de Commissie een specifieke financiële toewijzing heeft opgenomen ter ondersteuning van partnerlanden of regio's in het kader van Verordening (EU) [NDICI] en LGO's in het kader van Besluit van de Raad [het LGO-besluit], of beide, bij de versterking van hun samenwerking met de aangrenzende ultraperifere regio's van de Unie overeenkomstig artikel [33, lid 2,] van Verordening (EU) [NDICI] en/of artikel [87] van het [OCTP-besluit], kan het EFRO ook bijdragen in overeenstemming met de bepalingen van deze verordening, waar passend en op basis van wederkerigheid en evenredigheid met betrekking tot het niveau van financiering van de NDICI en/of het OCTP, door middel van acties die worden uitgevoerd door een partnerland of -regio's of een andere entiteit uit hoofde van Verordening (EU) [NDICI], door een land, gebied of een andere entiteit uit hoofde van het [LGO-besluit] of door een ultraperifere regio van de Unie, met name in het kader van een of meer gezamenlijke Interreg-programma's van de component 2, 3 of 4 of in het kader van de in artikel 60 bedoelde samenwerkingsmaatregelen die zijn vastgesteld en uitgevoerd overeenkomstig deze verordening. Artikel 11 Lijst van Interreg-programmamiddelen 1. Op basis van de informatie die zij op grond van artikel 9, lid 5, van de lidstaten heeft ontvangen, stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast waarin een lijst van alle Interreg-programma's is opgenomen en het totaalbedrag van de totale EFRO-steun voor elk programma en, indien van toepassing, de totale steun uit de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie is aangegeven. Die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld volgens de in artikel 63, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. 2. Die uitvoeringshandeling bevat ook een lijst van de overeenkomstig artikel 9, lid 5, overgemaakte bedragen, uitgesplitst naar lidstaat en naar financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie. Artikel 12 Teruggave van middelen en beëindiging 1. In 2022 en 2023 wordt de jaarlijkse bijdrage uit het EFRO voor de externe grensoverschrijdende Interreg-programma's waarvoor uiterlijk op 31 maart van de respectieve jaren geen programma bij de Commissie is ingediend en die niet opnieuw is toegewezen aan een ander programma dat is ingediend in dezelfde categorie externe grensoverschrijdende Interreg-programma's, toegewezen aan de interne grensoverschrijdende Interreg-programma's waaraan de betrokken lidstaat/lidstaten deelneemt/deelnemen. 2. Als er uiterlijk op 31 maart 2024 nog steeds externe grensoverschrijdende Interreg-programma's zijn die niet bij de Commissie zijn ingediend, wordt de volledige in artikel 9, lid 5, vermelde bijdrage uit het EFRO aan die programma's voor de resterende jaren tot en met 2027, voor zover die niet opnieuw is toegewezen aan een ander extern grensoverschrijdend Interreg-programma dat ook steun ontvangt uit respectievelijk het IPA III CBC of het NDICI CBC, toegewezen aan de interne grensoverschrijdende Interreg-programma's waaraan de betrokken lidstaat/lidstaten deelneemt/deelnemen. 3. Reeds door de Commissie goedgekeurde externe grensoverschrijdende Interreg-programma's worden beëindigd of de toewijzing aan de programma's wordt verminderd in overeenstemming met de van toepassing zijnde regels en procedures, in het bijzonder als: a) geen van de onder het respectieve Interreg-programma vallende partnerlanden de desbetreffende financieringsovereenkomst binnen de overeenkomstig artikel 57 vastgestelde termijnen heeft ondertekend; b) het in naar behoren gemotiveerde gevallen, wanneer het Interreg-programma niet kan worden uitgevoerd als gepland omdat zich tussen de deelnemende landen problemen hebben voorgedaan. [Am. 76] In dat geval wordt de in lid 1 vermelde bijdrage uit het EFRO die overeenstemt met nog niet vastgelegde jaartranches, of jaartranches die zijn vastgelegd en die gedurende hetzelfde begrotingsjaar geheel of ten dele zijn vrijgemaakt, voor zover die niet is opnieuw is toegewezen aan een ander extern grensoverschrijdend Interreg-programma dat ook steun ontvangt uit respectievelijk het IPA III CBC of NDICI CBC, toegewezen aan de interne grensoverschrijdende Interreg-programma's waaraan die lidstaat/lidstaten deelneemt/deelnemen. 4. Wat een reeds door de Commissie goedgekeurd Interreg-programma van component 2 betreft, wordt de deelname van een partnerland of van Groenland een LGO beëindigd, indien zich een van de situaties als bedoeld in lid 3, eerste alinea, onder a) en b), voordoet. De deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, de overige deelnemende partnerlanden verzoeken om een van de volgende elementen: [Am. 77] a) dat het Interreg-programma in zijn geheel wordt beëindigd, met name wanneer de belangrijkste gezamenlijke ontwikkelingsproblemen ervan niet kunnen worden verwezenlijkt zonder de deelname van die partner of Groenland dat LGO ; [Am. 78] b) dat de toewijzing voor dat Interreg-programma wordt verminderd, in overeenstemming met de toepasselijke voorschriften en procedures; c) dat het Interreg-programma doorgaat zonder de deelname van het betrokken partnerland of van Groenland een LGO . [Am. 79] Wanneer de toewijzing aan het Interreg-programma wordt verminderd overeenkomstig het bepaalde onder b) van de tweede alinea van dit lid, wordt de bijdrage uit het EFRO die overeenstemt met nog niet vastgelegde jaartranches, toegewezen aan een ander Interreg-programma van component 2 waaraan een of meer van de betrokken lidstaten deelneemt of, als een lidstaat enkel deelneemt aan één Interreg-programma van component 2, aan één of meer interne grensoverschrijdende Interreg-programma's waaraan die lidstaat deelneemt. 5. De uit hoofde van dit artikel verlaagde bijdrage uit het IPA III, NDICI of OCTP wordt respectievelijk gebruikt overeenkomstig de Verordeningen (EU) [IPA III] of (EU) [NDICI] of Besluit [LGO] van de Raad. 6. Wanneer een derde land , partnerland of een partnerland LGO dat met nationale middelen bijdraagt aan een Interreg-programma, waarbij het niet gaat om de nationale medefinanciering van steun uit het EFRO of uit een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie, deze bijdrage vermindert tijdens de uitvoering van het Interreg-programma, hetzij in het algemeen of in verband met gezamenlijke concrete acties die reeds zijn geselecteerd en na ontvangst van het document zoals bedoeld in artikel 22, lid 6, verzoeken de deelnemende lidstaat of lidstaten om één van de in lid 4, tweede alinea, van dit artikel vermelde opties. [Am. 80] Artikel 13 Medefinancieringspercentages Het medefinancieringspercentage op het niveau van elk Interreg-programma bedraagt niet meer dan 70 80 %, tenzij met betrekking tot externe grensoverschrijdende Interreg-programma's of Interreg-programma's van componenten component 3 een hoger percentage is vastgesteld in de Verordeningen (EU) [IPA III] of (EU) [NDICI] of Besluit (EU) [OCTP] van de Raad, of in elke handeling die op grond daarvan is vastgesteld. [Am. 81] HOOFDSTUK II Specifieke doelstellingen voor Interreg en thematische concentratie Artikel 14 Specifieke doelstellingen voor Interreg 1. Het EFRO, binnen zijn toepassingsgebied zoals neergelegd in artikel 4 van Verordening (EU) [nieuwe EFRO-verordening], en, indien van toepassing, de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie dragen bij tot de beleidsdoelstellingen die zijn vastgelegd in artikel [4, lid 1,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], door middel van gezamenlijke acties in het kader van de Interreg-programma's. 2. In geval van het Peace-Plus-programma, wanneer het optreedt ter ondersteuning van vrede en verzoening, levert het EFRO, als specifieke doelstelling onder beleidsdoelstelling 4, ook een bijdrage aan het bevorderen van de sociale, economische en regionale stabiliteit in de betrokken regio's, met name door maatregelen die de samenhang tussen gemeenschappen verbeteren. Die specifieke doelstelling wordt door een afzonderlijke prioriteit ondersteund. 3. In aanvulling op de specifieke doelstellingen van het EFRO zoals vastgesteld in artikel [2] van Verordening (EU) [nieuwe EFRO-verordening], kunnen dragen het EFRO en, indien van toepassing, de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie als volgt bijdragen bij tot de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen in het kader van BD 4: [Am. 82] a) verbetering van de doeltreffendheid van de arbeidsmarkten en toegang tot hoogwaardige werkgelegenheid over de grenzen heen; b) verbetering van de toegang tot en de kwaliteit van onderwijs, opleiding en een leven lang leren over de grenzen heen met het oog op de verhoging van het opleidingsniveau en de bijbehorende vaardigheidsniveaus die over de grenzen heen erkend moeten worden; c) verbetering van gelijke en tijdige toegang tot kwaliteitsvolle, duurzame en betaalbare gezondheidszorg over de grenzen heen; d) verbetering van de toegankelijkheid, de doeltreffendheid en de veerkracht van de gezondheidsstelsels en de langdurige zorgverlening over de grenzen heen; e) bevordering van sociale insluiting en bestrijding van armoede, onder meer door bevordering van gelijke kansen en de bestrijding van discriminatie over de grenzen heen. 4. In het kader van de componenten 1, 2 en 3 kunnen het EFRO en, indien toepasselijk, de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie ook steun verlenen aan de specifieke doelstelling voor Interreg "een beter bestuur voor Interreg", met name door middel van de volgende acties: a) onder Interreg-programma's van component 1 en 2 B : [Am. 83] i) versterking van de institutionele capaciteit van overheidsinstanties, met name die welke belast zijn met het beheer van een bepaald gebied, en van de belanghebbenden; ii) verbetering van de efficiëntie van het openbaar bestuur door de bevordering van juridische en administratieve samenwerking en samenwerking tussen burgers , met inbegrip van people-to-people-projecten, het maatschappelijk middenveld en instellingen, met name om een oplossing te vinden voor juridische en andere obstakels in grensregio's; [Am. 84] b) onder Interreg-programma's van de componenten 1, 2 en 3: verbetering van de institutionele capaciteit van overheidsinstanties en belanghebbenden bij de uitvoering van macroregionale en zeebekkenstrategieën; c) in het kader van de externe grensoverschrijdende Interreg-programma's en Interreg-programma's van component 2 en 3 die worden ondersteund door de Interreg-fondsen, in aanvulling op de punten a) en b): het opbouwen van wederzijds vertrouwen, met name door de bevordering van intermenselijke contacten, de verbetering van duurzame democratie en ondersteuning van het maatschappelijk middenveld en hun rol bij hervormingsprocessen en democratische transities; 5. In het kader van de externe grensoverschrijdende Interreg-programma's en Interreg-programma's van component 1, 2 en 3 verlenen kunnen het EFRO en, indien toepasselijk, de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie ook steun verlenen aan de externe specifieke doelstelling voor Interreg "een veiliger, zekerder Europa", met name door acties op het gebied van het beheer van grensoverschrijdingen, mobiliteit en migratie, met inbegrip van de bescherming en economische en sociale integratie van migranten en vluchtelingen die internationale bescherming genieten . [Am. 85] Artikel 15 Thematische concentratie 1. Ten minste 60 % van de toewijzingen van het EFRO en, indien van toepassing, van de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie voor andere prioriteiten dan technische bijstand aan elk Interreg-programma in het kader van de componenten 1, 2 en 3, wordt toegewezen aan maximaal drie van de beleidsdoelstellingen die zijn uiteengezet in artikel 4, lid 1, van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. 2. Een aanvullende Ten hoogste 15 % van de toewijzingen van het EFRO en, indien van toepassing, van de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie voor andere prioriteiten dan technische bijstand aan elk Interreg-programma in het kader van de componenten 1, 2 en 3, wordt toegewezen aan de specifieke doelstelling voor Interreg "een beter bestuur voor Interreg" of en ten hoogste 10 % daarvan kan worden toegewezen aan de externe specifieke doelstelling voor Interreg "een veiliger, zekerder Europa". [Am. 86] 3. Wanneer een Interreg-programma van component 1 of 2 A een macroregionale strategie of zeegebiedstrategie ondersteunt, worden draagt ten minste 80 % van de totale toewijzingen van het EFRO en evenals , indien van toepassing, de totale een gedeelte van de toewijzingen van de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie voor andere prioriteiten dan technische bijstand toegewezen bij aan de doelstellingen van die strategie. [Am. 87] 4. Wanneer een Interreg-programma van component 2B een macroregionale strategie of zeegebiedstrategie ondersteunt, wordt ten minste 70 % van de totale toewijzingen van het EFRO en, indien van toepassing, de totale financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie voor andere prioriteiten dan technische bijstand toegewezen aan de doelstellingen van die strategie. [Am. 88] 5. Voor Interreg-programma's van component 4 worden de totale toewijzingen van het EFRO en, indien van toepassing, de totale financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie voor andere prioriteiten dan technische bijstand toegewezen aan de specifieke doelstelling voor Interreg "een beter bestuur voor Interreg". Investeringen in interregionale innovatie 1. De in artikel 9, lid 5 bis, bedoelde middelen worden toegewezen aan een nieuw initiatief inzake investeringen in interregionale innovatie dat bestemd is voor: a) de commercialisering en opschaling van gemeenschappelijke innovatieve projecten die de ontwikkeling van Europese waardeketens kunnen stimuleren; b) het samenbrengen van onderzoekers, bedrijven, maatschappelijke organisaties en overheden die betrokken zijn bij op nationaal of regionaal niveau vastgestelde strategieën voor slimme specialisatie en sociale innovatie; c) proefprojecten om nieuwe oplossingen voor ontwikkeling op regionaal en lokaal niveau vast te stellen of te testen die gebaseerd zijn op strategieën voor slimme specialisatie; of d) de uitwisseling van ervaringen met innovatie om de opgedane ervaring op het gebied van regionale of lokale ontwikkeling te kunnen benutten. 2. Om het beginsel van Europese territoriale samenhang te handhaven, met een ongeveer gelijk aandeel van de financiële middelen, zijn deze investeringen gericht op het scheppen van banden tussen minder ontwikkelde regio's en leidende regio's door de capaciteit van regionale innovatieve ecosystemen in minder ontwikkelde regio's te vergroten om de bestaande of opkomende EU-waarde te integreren en te bevorderen, evenals de capaciteit om deel te nemen aan partnerschappen met andere regio's. 3. De Commissie zorgt voor de uitvoering van die investeringen in direct of indirect beheer. Zij wordt ondersteund door een deskundigengroep bij de opstelling van een werkprogramma op lange termijn en daarmee verband houdende oproepen. 4. Voor investeringen in interregionale innovatie wordt het gehele grondgebied van de Unie ondersteund door het EFRO. Derde landen mogen aan deze investeringen deelnemen, op voorwaarde dat zij een financiële bijdrage leveren in de vorm van externe bestemmingsontvangsten. [Am. 89] HOOFDSTUK III Programmering Afdeling i Voorbereiding, goedkeuring en wijziging van Interreg-programma's Artikel 16 Voorbereiding en indiening van Interreg-programma's 1. De doelstelling "Europese territoriale samenwerking (Interreg)" wordt uitgevoerd via Interreg-programma's in gedeeld beheer, met uitzondering van programma's van component 3, die geheel of gedeeltelijk in indirect beheer kunnen worden uitgevoerd , en programma's na raadpleging van component 5 die in direct of indirect beheer worden uitgevoerd de belanghebbenden . [Am. 90] 2. De deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden , LGO's of LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking stellen een Interreg-programma op overeenkomstig het model zoals vermeld in de bijlage voor de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2027. [Am. 91] 3. De deelnemende lidstaten bereiden een Interreg-programma voor in samenwerking met de programmapartners als bedoeld in artikel [6] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. Bij de voorbereiding van de Interreg-programma's die betrekking hebben op macroregionale of zeegebiedstrategieën houden de lidstaten en de programmapartners rekening met de thematische prioriteiten van de relevante macroregionale en zeegebiedstrategieën en raadplegen zij de relevante actoren. De lidstaten en de programmapartners zetten een mechanisme ex ante op om ervoor te zorgen dat alle actoren op macroregionaal niveau en op het niveau van de zeegebieden, programma-autoriteiten in het kader van Europese territoriale samenwerking, regio's en landen aan het begin van de programmeringsperiode worden samengebracht om gezamenlijk een besluit te nemen over de prioriteiten voor elk programma. Deze prioriteiten worden waar nodig afgestemd op de actieplannen voor macroregionale of zeegebiedstrategieën. [Am. 92] De deelnemende derde landen, partnerlanden of LGO's betrekken, indien van toepassing, hier eveneens de programmapartners bij die gelijkwaardig zijn aan die waarnaar in dat artikel wordt verwezen. 4. De lidstaat waar de kandidaat-beheersautoriteit gevestigd is, dient een Interreg-programma of meer Interreg-programma's uiterlijk [datum van inwerkingtreding plus negen twaalf maanden;] in bij de Commissie namens alle deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden , LGO's of LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking . [Am. 93] Een Interreg-programma dat steun wordt ondersteund door een extern financieringsinstrument van de Unie, wordt uiterlijk zes twaalf maanden na de goedkeuring door de Commissie van de desbetreffende strategische programmeringsdocumenten uit hoofde van artikel 10, lid 1, of indien dit vereist is uit hoofde van de respectieve basishandeling van een of meer financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie, ingediend door de lidstaat waar de toekomstige beheersautoriteit gevestigd is. [Am. 94] 5. De deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden of LGO's bevestigen schriftelijk hun instemming met de inhoud van een Interreg-programma voordat het bij de Commissie wordt ingediend. Deze instemming omvat ook een verbintenis van alle deelnemende lidstaten en indien van toepassing, van derde landen, partnerlanden of LGO's, om de nodige medefinanciering voor de uitvoering van het Interreg-programma te verstrekken evenals, indien van toepassing, de toezegging voor een financiële bijdrage van de betreffende derde landen, partnerlanden of LGO's. In afwijking van de eerste alinea worden voor Interreg-programma's waarbij ultraperifere gebieden en derde landen, partnerlanden of LGO's betrokken zijn, de respectieve derde landen, partnerlanden of LGO's door de betrokken lidstaten geraadpleegd voordat de Interreg-programma's bij de Commissie worden ingediend. In dit geval mag de instemming met de inhoud van de Interreg-programma's en de eventuele bijdrage van de derde landen, partnerlanden of LGO's ook worden vastgelegd in de formeel goedgekeurde notulen van de overlegvergaderingen met de derde landen, partnerlanden of LGO's of van de beraadslagingen van de regionale samenwerkingsorganisaties. 6. De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 62 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de bijlage te wijzigen teneinde deze aan te passen aan de veranderingen die zich tijdens de programmeringsperiode voor niet-essentiële elementen daarvan voordoen. Artikel 17 Inhoud van Interreg-programma's 1. Elk Interreg-programma bevat een gezamenlijke strategie voor de bijdrage van het programma tot de in artikel [4, lid 1,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] vastgestelde beleidsdoelstellingen en de in artikel 14, leden 4 en 5, van deze verordening vermelde specifieke doelstellingen voor Interreg en de mededeling van de resultaten ervan. 2. Elk Interreg-programma bestaat uit prioriteiten. Elke prioriteit komt overeen met een enkele beleidsdoelstelling of, indien van toepassing, met respectievelijk één of beide specifieke doelstellingen voor Interreg of met technische bijstand. Een prioriteit die overeenstemt met een beleidsdoelstelling of, indien van toepassing, met respectievelijk één of beide specifieke doelstellingen voor Interreg, bestaat uit een of meerdere specifieke doelstellingen. Meer dan één prioriteit kan overeenkomen met dezelfde beleidsdoelstelling of specifieke doelstelling voor Interreg. 3. In naar behoren gemotiveerde gevallen en in overleg met de Commissie kan de De betrokken lidstaat kan besluiten tot de overdracht aan Interreg-programma's van tot [x] 20 % van het bedrag aan steun uit het EFRO dat is toegewezen aan het desbetreffende programma in het kader van de doelstelling "investeren in werkgelegenheid en groei" voor dezelfde regio, teneinde de efficiëntie van de programma-uitvoering te vergroten en grootschaligere concrete acties te verwezenlijken. Elke lidstaat stelt de Commissie vooraf in kennis van zijn voornemen om gebruik te maken van de mogelijkheid tot overdracht en zet voor de Commissie de redenen voor zijn besluit uiteen. Het overgemaakte bedrag vormt een afzonderlijke prioriteit of afzonderlijke prioriteiten. [Am. 95] 4. Voor elk Interreg-programma wordt het volgende vastgesteld: a) het programmagebied (met inbegrip van een kaart daarvan als een afzonderlijk document); b) een samenvatting van de voornaamste gemeenschappelijke problemen, met name rekening houdend met: [Am. 96] i) economische, sociale en territoriale verschillen; ii) gemeenschappelijke investeringsbehoeften en complementariteit met andere vormen van steun en te verwezenlijken potentiële synergieën ; [Am. 97] iii) lessen uit ervaringen uit het verleden en de wijze waarop zij in het programma in aanmerking zijn genomen ; [Am. 98] iv) macroregionale strategieën en zeegebiedstrategieën, indien het programmagebied als geheel of gedeeltelijk door één of meer strategieën wordt gedekt; c) een motivering voor de geselecteerde beleidsdoelstellingen en specifieke doelstellingen voor Interreg , bijbehorende prioriteiten, specifieke doelstellingen en de vormen van steun bijbehorende prioriteiten , waarbij indien nodig ontbrekende schakels in de grensoverschrijdende infrastructuur worden aangepakt; [Am. 99] d) voor elke prioriteit, behalve voor technische bijstand, specifieke doelstellingen; e) voor elke specifieke doelstelling: i) de gerelateerde actietypes, met inbegrip van een lijst met geplande concrete acties die van strategisch belang zijn, en hun bijdrage aan die specifieke doelstellingen en aan macroregionale en zeegebiedstrategieën, indien van toepassing , respectievelijk de reeks criteria en de overeenkomstige transparante selectiecriteria voor een dergelijke concrete actie ; [Am. 100] ii) outputindicatoren en resultaatindicatoren met de bijbehorende mijlpalen en streefdoelen; iii) de voornaamste doelgroepen; [Am. 101] iv) beoogde specifieke grondgebieden, met inbegrip van het geplande gebruik van geïntegreerde territoriale investeringen, vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling of andere territoriale instrumenten; v) het voorgenomen gebruik van financieringsinstrumenten; [Am. 102] vi) indicatieve verdeling van de geprogrammeerde middelen per interventietype; f) voor de prioriteit ten aanzien van technische bijstand, het geplande gebruik overeenkomstig de artikelen [30], [31] en [32] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en de desbetreffende interventietypes; g) een financieringsplan dat de volgende tabellen bevat (zonder verdeling per deelnemende lidstaat, derde land, partnerland of LGO, tenzij anders vermeld): i) een tabel met de totale financiële toewijzingen voor het EFRO en, indien van toepassing, voor elk financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie voor de gehele programmeringsperiode en per jaar; ii) een tabel met de totale financiële toewijzingen voor elke prioriteit uit het EFRO en, indien van toepassing, voor elk financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie per prioriteit, de nationale medefinanciering en of de nationale medefinanciering is samengesteld uit publieke en private bijdragen; h) de maatregelen die zijn getroffen om de in artikel [6] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] bedoelde relevante programmapartners te betrekken bij de voorbereiding van het Interreg-programma en de rol van die programmapartners bij de uitvoering van, het toezicht op en de evaluatie van dat programma; i) de voorziene aanpak van de communicatie en zichtbaarheid van het Interreg-programma door het vaststellen van de doelstellingen, het doelpubliek, de communicatiekanalen, de communicatieactiviteiten op sociale media, de geplande begroting en de relevante indicatoren voor toezicht en evaluatie. 5. De in lid 4 bedoelde informatie wordt als volgt verstrekt: a) met betrekking tot de onder g) bedoelde tabellen en wat betreft de steun uit financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie, worden die fondsen als volgt opgezet: i) voor externe grensoverschrijdende Interreg-programma's die worden ondersteund door het IPA III en het NDICI, als één bedrag ("IPA III CBC" of "nabuurschap CBC"), waarbij de bijdragen van [Rubriek 2 Cohesie en waarden, subplafond Economische, sociale en territoriale samenhang] en [Rubriek 6 Nabuurschap en internationaal beleid] worden gecombineerd); ii) voor Interreg-programma's van de component 2 en 4 die worden ondersteund door het IPA III, NDICI of OCTP, als één bedrag ("Interreg-fondsen"), waarbij de bijdragen uit [Rubriek 2] en [Rubriek 6] worden gecombineerd, of uitgesplitst per financieringsinstrument "EFRO", "IPA III", "NDICI" en "OCTP", overeenkomstig de keuze van de programmapartners; iii) voor Interreg-programma's van component 2 die worden ondersteund door het OCTP, uitgesplitst naar financieringsinstrument ("EFRO" en "OCTP Groenland" "OCTP" ); [Am. 103] iv) voor Interreg-programma's van component 3 die worden ondersteund door het NDICI, uitgesplitst naar financieringsinstrument ("EFRO", "NDICI" en "OCTP", naargelang van het geval). b) de in lid 4, onder g), ii), bedoelde tabel bevat enkel de bedragen voor de jaren 2021 tot en met 2025. [Am. 104] 6. Met betrekking tot lid 4, onder e), vi), en onder f), worden de interventietypes gebaseerd op een nomenclatuur die is opgenomen in bijlage [I] bij Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. 7. Het Interreg-programma moet: a) de beheersautoriteit, de auditautoriteit en de instantie waaraan de Commissie de betalingen verricht, identificeren; b) de procedure voor het instellen van het gezamenlijke secretariaat vastleggen alsook, indien van toepassing, de ondersteunende beheersstructuren in de lidstaten of derde landen ; [Am. 105] c) de verdeling van de aansprakelijkheden onder de deelnemende lidstaten, en indien van toepassing, derde landen, partnerlanden of LGO's vaststellen in het geval van financiële correcties die door de beheersautoriteit of de Commissie worden opgelegd. 8. De beheersautoriteit brengt de Commissie op de hoogte van elke verandering in de in lid 7, onder a), bedoelde informatie waarvoor geen programmawijziging nodig is. 9. In afwijking van lid 4 wordt de inhoud van Interreg-programma's van component 4 aangepast aan het specifieke karakter van die Interreg-programma's, met name als volgt: a) de onder a) bedoelde informatie is niet vereist; b) de onder b) tot en met h) vereiste informatie wordt in de vorm van een kort overzicht verstrekt; c) voor elke specifieke doelstelling in het kader van andere prioriteiten dan technische bijstand worden de volgende gegevens verstrekt: i) de vastlegging van één enkele begunstigde of een beperkte lijst van begunstigden en de toekenningsprocedure; ii) gerelateerde actietypes en de verwachte bijdrage daarvan aan de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen; iii) outputindicatoren en resultaatindicatoren met de bijbehorende mijlpalen en streefdoelen; iv) de voornaamste doelgroepen; v) een indicatieve verdeling van de geprogrammeerde middelen per interventietype. Artikel 18 Goedkeuring van Interreg-programma's 1. De Commissie beoordeelt volledig transparant elk Interreg-programma en de mate waarin het Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], Verordening (EU) [EFRO] en deze verordening nakomt en, in het geval van steun uit een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie en, indien van toepassing, de samenhang ervan met het in artikel 10, lid 1, van deze verordening bedoelde meerjarig strategiedocument of het desbetreffende strategische programmeringskader uit hoofde van het de respectieve basishandeling van één of meer van die instrumenten. [Am. 106] 2. De Commissie kan binnen drie maanden na de datum waarop het Interreg-programma is ingediend door de lidstaat waar de toekomstige beheersautoriteit gevestigd is, opmerkingen formuleren. 3. Deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden , LGO's of LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking evalueren het Interreg-programma, rekening houdend met de opmerkingen van de Commissie. [Am. 107] 4. De Commissie stelt uiterlijk zes drie maanden na indiening van de herziene versie van elk Interreg-programma door de lidstaat waar de toekomstige beheersautoriteit gevestigd is, door middel van een uitvoeringshandeling een besluit tot goedkeuring van het programma vast. [Am. 108] 5. Met betrekking tot externe grensoverschrijdende Interreg-programma's keurt de Commissie haar besluiten uit hoofde van lid 4 goed na raadpleging van het in overeenstemming met artikel [16] van Verordening (EU) [IPA III] opgerichte "IPA III-Comité" en van het in overeenstemming met artikel [36] van Verordening (EU) [NDICI] opgerichte "comité van het instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking". Artikel 19 Wijziging van Interreg-programma's 1. De Na raadpleging van de lokale en regionale autoriteiten en in overeenstemming met artikel 6 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], kan de lidstaat waar de beheersautoriteit gevestigd is, kan een gemotiveerd verzoek tot wijziging van een Interreg-programma indienen samen met het gewijzigde programma waarin wordt uiteengezet wat het verwachte effect van die wijziging op de verwezenlijking van de doelstellingen is. [Am. 109] 2. De Commissie beoordeelt de mate waarin de wijziging Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], Verordening (EU) [EFRO] en deze verordening nakomt en kan binnen drie maanden een maand na de datum waarop het gewijzigde programma door de lidstaat is ingediend, opmerkingen formuleren. [Am. 110] 3. Deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden , LGO's of LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking evalueren het gewijzigde programma, rekening houdend met de opmerkingen van de Commissie. [Am. 111] 4. De Commissie keurt de wijziging van een Interreg-programma uiterlijk zes drie maanden na de indiening ervan door de lidstaat, goed. [Am. 112] 5. Na raadpleging van de lidstaat lokale en regionale autoriteiten en in overeenstemming met artikel 6 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], kan de lidstaat tijdens de programmeringsperiode een bedrag van maximaal 5 10 % van de initiële toewijzing van een prioriteit en niet meer dan 3 5 % van de programmabegroting overdragen naar een andere prioriteit van hetzelfde Interreg-programma. [Am. 113] Dergelijke overdrachten hebben geen gevolgen voor de voorgaande jaren. Zij worden beschouwd als niet-ingrijpend en vergen geen besluit van de Commissie tot wijziging van het Interreg-programma. Zij moeten echter wel voldoen aan alle regelgeving. De beheersautoriteit dient bij de Commissie de in artikel 17, lid 4, onder g), ii), bedoelde herziene tabel in. 6. Voor het corrigeren van tikfouten of louter redactionele wijzigingen die de uitvoering van het Interreg-programma niet beïnvloeden, is geen goedkeuring van de Commissie vereist. De beheersautoriteit stelt de Commissie van dergelijke correcties in kennis. Afdeling ii Territoriale ontwikkeling Artikel 20 Geïntegreerde territoriale ontwikkeling Voor de Interreg-programma's zijn de desbetreffende stedelijke, lokale of andere territoriale autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor het opstellen van territoriale of lokale ontwikkelingsstrategieën, als bedoeld in artikel [22] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en/of verantwoordelijk zijn voor de selectie van de in het kader van deze strategieën als bedoeld in artikel [23, lid 4,] van die verordening te ondersteunen concrete acties, hetzij grensoverschrijdende juridische entiteiten of EGTS. Een grensoverschrijdende juridische entiteit of een EGTS die een geïntegreerde territoriale investering als bedoeld in artikel 24 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] of een ander territoriaal instrument op grond van artikel [22], onder c), van die verordening uitvoert, kan eveneens de enige begunstigde overeenkomstig artikel 23, lid 5, van deze verordening zijn, mits er sprake is van een scheiding van functies binnen de grensoverschrijdende juridische entiteit of de EGTS. Artikel 21 Vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling Interreg-programma's kunnen vanuit de gemeenschap geleide lokale ontwikkeling ("CLLD") uit hoofde van artikel [22], onder b), van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] omvatten, mits de desbetreffende plaatselijke actiegroepen zijn samengesteld uit vertegenwoordigers van de publieke en private lokale sociaaleconomische belangen, waarbij niet één belangengroep alleen de controle heeft over de besluitvorming, en ten minste twee deelnemende landen waarvan er één een lidstaat is. Afdeling iii Concrete acties en fondsen voor kleinschalige projecten Artikel 22 Selectie van concrete acties in het kader van Interreg 1. Concrete acties in het kader van Interreg worden door een overeenkomstig artikel 27 opgericht toezichtcomité geselecteerd in overeenstemming met de strategie en doelstellingen van het programma. Dat toezichtcomité kan voor de selectie van concrete acties één of, met name in het geval van subprogramma's, meerdere directiecomités oprichten, die optreden onder zijn verantwoordelijkheid. Directiecomités passen het partnerschapsbeginsel van artikel 6 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] toe en betrekken partners uit alle deelnemende lidstaten. [Am. 114] Wanneer een concrete actie geheel of gedeeltelijk buiten het programmagebied wordt uitgevoerd [binnen of buiten de Unie], is voor de selectie van die concrete actie de uitdrukkelijke goedkeuring van de beheersautoriteit in het toezichtcomité of, indien van toepassing, in het directiecomité vereist. 2. Voor de selectie van concrete acties moet het toezichtcomité of, indien van toepassing, het directiecomité criteria en procedures vaststellen en toepassen die niet-discriminerend en transparant zijn, gendergelijkheid waarborgen en rekening houden met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het beginsel van duurzame ontwikkeling en van het beleid van de Unie op milieugebied overeenkomstig artikel 11 en artikel 191, lid 1, VWEU. De criteria en procedures waarborgen de prioritering van de te selecteren concrete acties teneinde ervoor te zorgen dat de bijdrage uit de middelen van de Unie financiering van de Unie optimaal bijdraagt aan de verwezenlijking van de doelstellingen van het Interreg-programma en de uitvoering van de samenwerkingscomponent van de concrete acties in het kader van de Interreg-programma's, als bedoeld in artikel 23, leden 1 en 4. 3. De beheersautoriteit raadpleegt stelt de Commissie en houdt rekening met haar opmerkingen in kennis voorafgaand aan de eerste indiening van de selectiecriteria bij het toezichtcomité of, indien van toepassing, het directiecomité. Hetzelfde geldt voor eventuele latere wijzigingen van deze criteria. [Am. 115] 4. Bij de selectie van de concrete acties heeft Voor het toezichtcomité of, indien van toepassing, het directiecomité de concrete acties selecteert, heeft de beheersautoriteit de volgende taken: [Am. 116] a) waarborgen dat de geselecteerde concrete acties in overeenstemming zijn met het Interreg-programma en op effectieve wijze bijdragen tot de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen ervan; b) waarborgen dat de geselecteerde concrete acties niet in strijd zijn met de desbetreffende strategieën die overeenkomstig artikel 10, lid 1, zijn vastgesteld of de strategieën die zijn vastgesteld voor een of meer van de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie; c) waarborgen dat de geselecteerde concrete acties de beste verhouding tussen het steunbedrag, de uitgevoerde activiteiten en de verwezenlijking van doelstellingen vertegenwoordigen; d) verifiëren dat de begunstigde de nodige financiële middelen en instrumenten heeft om de exploitatie- en onderhoudskosten te dekken; e) waarborgen dat de geselecteerde concrete acties die onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad (25) vallen, worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling of een screeningprocedure overeenkomstig de voorschriften van die richtlijn zoals gewijzigd bij Richtlijn 2014/52/EU van het Europees Parlement en de Raad (26) . f) verifiëren dat er voldaan is aan het toepasselijke recht indien de concrete acties zijn begonnen vóór de indiening van een financieringsaanvraag bij de beheersautoriteit; g) waarborgen dat een geselecteerde concrete actie binnen het toepassingsgebied van het betrokken Interreg-fonds valt en aan een interventietype wordt toegewezen; h) waarborgen dat concrete acties geen activiteiten omvatten die deel uitmaakten van een concrete actie waarvoor een verplaatsing in overeenstemming met artikel [60] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] gold of die zouden neerkomen op een overdracht van een productieve activiteit overeenkomstig [artikel 59, lid 1, onder a),] van die verordening. i) waarborgen dat de geselecteerde concrete acties niet worden beïnvloed door een met redenen omkleed advies van de Commissie met betrekking tot een inbreukprocedure overeenkomstig artikel 258 van het VWEU dat de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven of de uitvoering van concrete acties in gevaar brengt; j) de klimaatbestendigheid waarborgen van investeringen in infrastructuur met een verwachte levensduur van ten minste vijf jaar. 5. Het toezichtcomité of, indien van toepassing, het directiecomité keurt de voor de selectie van concrete acties in het kader van Interreg gebruikte methoden en criteria goed, met inbegrip van eventuele wijzigingen daarvan, onverminderd [artikel 27, lid 3, onder b),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] betreffende de CLLD en artikel 24 van deze verordening. 6. Voor elke concrete actie in het kader van Interreg verstrekt de beheersautoriteit de eerstverantwoordelijke of enige partner een document waarin de voorwaarden voor steun voor de actie zijn vermeld, met inbegrip van de specifieke vereisten betreffende de producten of diensten die moeten worden geleverd, het financieringsplan, de uitvoeringstermijn en, indien van toepassing, de toe te passen methode voor de vaststelling van de kosten van de concrete actie en de voorwaarden voor betaling van de subsidie. In dit document worden eveneens de verplichtingen van de eerstverantwoordelijke partner met betrekking tot terugvorderingen op grond van artikel 50 vastgesteld. Deze verplichtingen De procedures in verband met terugvorderingen worden vastgesteld en overeengekomen door het toezichtcomité. Een eerstverantwoordelijke partner die is gevestigd in een andere lidstaat, derde land, partnerland of LGO, dan de partner is niet verplicht om door middel van een gerechtelijke procedure terug te vorderen. [Am. 117] Artikel 23 Partnerschap binnen concrete acties in het kader van Interreg 1. Bij concrete acties die in het kader van de componenten 1, 2 en 3 worden geselecteerd, zijn actoren uit ten minste twee deelnemende landen of LGO's betrokken, waarvan er ten minste één begunstigde uit een lidstaat afkomstig is. [Am. 118] Begunstigden van steun uit hoofde van een Interreg-fonds en partners die geen financiële steun ontvangen uit hoofde van die fondsen (begunstigden en partners samen: "partners") vormen een partnerschap binnen concrete acties in het kader van Interreg. 2. Een concrete actie in het kader van Interreg kan in één land of LGO's worden uitgevoerd, mits de gevolgen voor en de voordelen van het programmagebied zijn vastgesteld in de aanvraag voor de concrete actie. [Am. 119] 3. Lid 1 is niet van toepassing op concrete acties in het kader van het grensoverschrijdend Peace-plus-programma wanneer het optreedt ter ondersteuning van vrede en verzoening. 4. De partners werken samen bij de ontwikkeling , en uitvoering en financiering van concrete acties in het kader van en Interreg, evenals bij de personeelsvoorziening voor concrete acties in het kader van Interreg daarvoor en/of financiering daarvan. Er wordt getracht het aantal partners voor elke concrete actie in het kader van Interreg te beperken tot maximaal tien . [Am. 120] Voor concrete acties in het kader van Interreg-programma's van component 3 moeten de partners uit ultraperifere regio's en derde landen, partnerlanden of LGO slechts voor drie twee van de vier in de eerste alinea vermelde aspecten samenwerken. [Am. 121] 5. Als er twee of meer partners zijn, wordt één van hen door de gezamenlijke partners aangewezen als eerstverantwoordelijke partner. 6. Een grensoverschrijdende juridische entiteit of EGTS kan de enige partner zijn van een concrete actie in het kader van een Interreg-programma van de componenten 1, 2 en 3 zijn, mits de leden daarvan bestaan uit partners uit ten minste twee deelnemende landen of LGO's . [Am. 122] De grensoverschrijdende juridische entiteit of EGTS bestaat uit leden uit ten minste drie deelnemende landen in het kader van een Interreg-programma van component 4. Een juridische entiteit die een financieringsinstrument of, indien van toepassing, een fonds van fondsen uitvoert, kan de enige begunstigde van een concrete actie in het kader van Interreg zijn zonder toepassing van de in lid 1 vermelde vereisten inzake de samenstelling ervan. 7. Een enige partner is geregistreerd in een lidstaat die deelneemt aan het Interreg-programma. Een enige partner kan evenwel geregistreerd zijn in een lidstaat die niet aan dat programma deelneemt, mits aan de voorwaarden van artikel 23, wordt voldaan. [Am. 123] Artikel 24 Fonds voor kleinschalige projecten 1. De totale bijdrage uit het EFRO of, indien van toepassing, uit de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie aan een fonds of meer fondsen voor kleinschalige projecten in het kader van een Interreg-programma mag niet meer bedragen dan 20 000 000 EUR of, als dat minder is, 15 % van de totale toewijzing aan het Interreg-programma en bedraagt in het kader van een Interreg-programma voor grensoverschrijdende samenwerking ten minste 3 % van de totale toewijzing aan het Interreg-programma . [Am. 124] De eindontvangers van een fonds voor kleinschalige projecten ontvangen steun uit het EFRO, of indien van toepassing, uit de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie via de begunstigde en voeren de kleinschalige projecten uit binnen dat fonds voor kleinschalige projecten ("kleinschalige project"). 2. De begunstigde van een fonds voor kleinschalige projecten is een grensoverschrijdende juridische publiek- of privaatrechtelijke instantie, een entiteit met of zonder rechtspersoonlijkheid of een EGTS natuurlijke persoon, die verantwoordelijk is voor het opzetten of het opzetten en uitvoeren van concrete acties . [Am. 125] 3. In het document waarin de voorwaarden voor de steun aan een fonds voor kleinschalige projecten worden, naast de in artikel 22, lid 6 neergelegde elementen, de elementen vastgesteld die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de begunstigde: a) een niet-discriminerende en transparante selectieprocedure vaststelt; b) objectieve criteria voor de selectie van kleinschalige projecten toepast, waarbij belangenconflicten worden vermeden; c) steunaanvragen beoordeelt; d) projecten selecteert en het steunbedrag voor elk kleinschalig project vaststelt; e) verantwoordelijk is voor de uitvoering van de concrete actie en op zijn niveau alle bewijsstukken bewaart die nodig zijn voor het auditspoor overeenkomstig bijlage [XI] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]; f) de lijst van de eindontvangers die profiteren van de concrete actie, bekendmaakt. De begunstigde zorgt ervoor dat de eindontvangers voldoen aan de in artikel 35 vastgestelde vereisten. 4. De selectie van kleine projecten wordt niet beschouwd als het delegeren van taken door de beheersautoriteit aan een intermediaire instantie als bedoeld in artikel [65, lid 3,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. 5. Personeelskosten en andere directe kosten die overeenstemmen met de kostencategorieën van de artikelen 39 tot en met 42, evenals indirecte kosten die op het niveau van de begunstigde worden gemaakt voor het beheer van het fonds of de fondsen voor kleinschalige projecten, bedragen ten hoogste 20 % van de totale subsidiabele kosten van het respectieve fonds of de respectieve fondsen voor kleinschalige projecten. [Am. 126] 6. Wanneer de overheidsbijdrage aan een klein project niet meer bedraagt dan 100 000 EUR, bestaat de bijdrage uit het EFRO of, indien van toepassing, een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie uit eenheidskosten of vaste bedragen of bevat deze vaste percentages , behalve voor projecten waarvoor de steun staatssteun vormt . [Am. 127] Wanneer de totale kosten van elke concrete actie niet meer bedragen dan 100 000 EUR, kan het steunbedrag voor een of meer kleinschalige projecten worden vastgesteld op basis van een ontwerpbegroting, die per geval wordt opgesteld en vooraf wordt goedgekeurd door de instantie die de concrete actie selecteert. [Am. 128] Indien er gebruik wordt gemaakt van financiering volgens een vast percentage, mogen de kostencategorieën waarop de vaste percentages van toepassing zijn, worden terugbetaald in overeenstemming met [artikel 48, lid 1, onder a),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. Artikel 25 Taken van de eerstverantwoordelijke partner 1. De eerstverantwoordelijke partner: a) stelt de regelingen met de andere partners vast in een overeenkomst waarin onder meer bepalingen zijn opgenomen die een goed financieel beheer garanderen van de respectieve Uniemiddelen die zijn toegewezen aan de concrete actie in het kader van Interreg, met inbegrip van regelingen voor de terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen; b) neemt de verantwoordelijkheid op zich om de uitvoering van de gehele concrete actie in het kader van Interreg te garanderen; c) garandeert dat de door alle partners gedeclareerde uitgaven zijn gedaan voor de uitvoering van de concrete actie in het kader van Interreg en overeenkomen met de tussen alle partners overeengekomen activiteiten en in overeenstemming zijn met het document dat door de beheersautoriteit is verstrekt ingevolge artikel 22, lid 6. 2. Tenzij anders bepaald in regelingen die zijn vastgelegd overeenkomstig lid 1, onder a), ziet de eerstverantwoordelijke partner erop toe dat de andere partners het totale bedrag van de bijdragen van het respectieve EU-fonds zo spoedig mogelijk integraal ontvangen binnen de door alle partners overeengekomen termijn en integraal ontvangen volgens dezelfde procedure als die welke voor de eerstverantwoordelijke partner geldt . Er mogen geen bedragen in mindering worden gebracht of worden ingehouden, noch specifieke heffingen of andere heffingen met gelijke werking worden toegepast waardoor die bedragen voor de andere partners worden verminderd. [Am. 129] 3. Een begunstigde in een aan een Interreg-programma deelnemend(e) deelnemende lidstaat , derde land, partnerland of LGO kan worden aangewezen als de eerstverantwoordelijke partner. [Am. 130] De aan een Interreg-programma deelnemende lidstaten, derde landen, partnerlanden of LGO's kunnen overeenkomen dat een partner die geen steun ontvangt uit het EFRO of financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie, kan worden aangewezen als eerstverantwoordelijke partner. [Am. 131] Afdeling iv Technische bijstand Artikel 26 Technische bijstand 1. Technische bijstand voor elk Interreg-programma wordt vergoed volgens een vast percentage door de in lid 2 vermelde percentages op de jaarlijkse gedeelten van de voorfinanciering krachtens artikel 49, lid 2, onder a) en b), van deze verordening toe te passen voor 2021 en 2022 en vervolgens op de subsidiabele uitgaven die in iedere betalingsaanvraag zijn opgenomen krachtens [artikel 85, lid 3, onder a) of onder c),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] voor de volgende jaren, in voorkomend geval . [Am. 132] 2. Het percentage dat uit het EFRO en de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie wordt vergoed voor technische bijstand, is als volgt: a) voor interne Interreg-programma's voor grensoverschrijdende samenwerking die worden gesteund door het EFRO: 6 7 %; [Am. 133] b) voor externe grensoverschrijdende Interreg-programma's die worden gesteund door het IPA III CBC of NDICI CBC: 10 %; c) voor Interreg-programma's van component 2, 3 en 4 voor zowel het EFRO als, indien van toepassing, de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie: 7 8 %. [Am. 134] 3. Voor Interreg-programma's met een totale toewijzing van 30 000 000 EUR tot 50 000 000 EUR wordt het bedrag dat resulteert uit het percentage voor technische bijstand, verhoogd met een aanvullend bedrag van 500 000 EUR. De Commissie voegt dat bedrag toe aan de eerste tussentijdse betaling. 4. Voor Interreg-programma's met een totale toewijzing van minder dan 30 000 000 EUR worden het in EUR uitgedrukte bedrag dat nodig is voor technische bijstand, en het daaruit resulterende percentage vastgesteld in het besluit van de Commissie tot goedkeuring van het betrokken Interreg-programma. HOOFDSTUK IV Toezicht, evaluatie en communicatie Afdeling i Toezicht Artikel 27 Toezichtcomité 1. De lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden , LGO's of organisaties voor regionale integratie en LGO's samenwerking die deelnemen aan dat programma, richten binnen drie maanden na de datum van kennisgeving aan de lidstaat van het besluit van de Commissie tot vaststelling van een Interreg-programma, in overleg met de beheersautoriteit een comité op dat toezicht houdt op de uitvoering van het Interreg-programma ("toezichtcomité"), [Am. 135] 2. Het toezichtcomité wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de lidstaat waar de beheersautoriteit gevestigd is, of van de beheersautoriteit. Wanneer in het reglement van orde van het toezichtcomité een roulerend voorzitterschap is vastgesteld, wordt het toezichtcomité voorgezeten door een vertegenwoordiger van een derde land, partnerland of LGO, en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de lidstaat of van de beheersautoriteit, en vice versa. [Am. 136] 3. Elk lid van het toezichtcomité heeft het recht om te stemmen. 4. Elk toezichtcomité stelt zijn reglement van orde tijdens zijn eerste vergadering vast. Het reglement van orde van het toezichtcomité of, indien van toepassing, het directiecomité voorkomt belangenconflicten bij de selectie van concrete acties in het kader van Interreg. 5. Het toezichtcomité vergadert ten minste een keer per jaar en evalueert alle vraagstukken die invloed hebben op de vooruitgang die wordt geboekt bij de verwezenlijking van de doelstellingen van het programma. 6. De beheersautoriteit publiceert het reglement van orde van het toezichtcomité , en alle de samenvatting van gegevens en informatie evenals alle besluiten die met het comité worden gedeeld op de in artikel 35, lid 2, bedoelde website. [Am. 137] Artikel 28 Samenstelling van het toezichtcomité 1. De samenstelling van het toezichtcomité van elk Interreg-programma wordt kan worden overeengekomen door de lidstaten en, indien van toepassing, door de aan dat programma deelnemende derde landen, partnerlanden en LGO's, waarbij wordt gezorgd voor gestreefd naar een evenwichtige vertegenwoordiging van de relevante autoriteiten, intermediaire instanties en vertegenwoordigers van de programmapartners zoals bedoeld in artikel [6] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] uit de lidstaten, derde landen, partnerlanden en LGO's. [Am. 138] Bij de samenstelling van het toezichtcomité wordt rekening gehouden met het aantal deelnemende lidstaten, derde landen, partnerlanden en LGO's in het betrokken Interreg-programma. [Am. 139] Het toezichtcomité omvat ook vertegenwoordigers van regionale en lokale overheden evenals andere instanties die gezamenlijk zijn opgericht in het hele programmagebied of die een deel daarvan bestrijken, met inbegrip van EGTS. [Am. 140] 2. De beheersautoriteit publiceert de ledenlijst een lijst van de autoriteiten of instanties die zijn aangewezen als leden van het toezichtcomité op de in artikel 35, lid 2, bedoelde website. [Am. 141] 3. Vertegenwoordigers van de Commissie nemen kunnen met raadgevende stem deel deelnemen aan de werkzaamheden van het toezichtcomité. [Am. 142] 3 bis. Vertegenwoordigers van instanties die zijn opgericht in het hele programmagebied of die een deel daarvan bestrijken, met inbegrip van EGTS, kunnen met raadgevende stem deelnemen aan de werkzaamheden van het toezichtcomité. [Am. 143] Artikel 29 Functies van het toezichtcomité 1. Het toezichtcomité onderzoekt: a) de vooruitgang die is geboekt bij het uitvoeren van het programma en het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen van het Interreg-programma; b) vraagstukken die van invloed zijn op de prestaties van het Interreg-programma en de genomen maatregelen; c) met betrekking tot financieringsinstrumenten, de in artikel [52, lid 3,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] opgesomde elementen van de ex-antebeoordeling en het in artikel 53, lid 2, van die verordening bedoelde strategiedocument; d) de vooruitgang bij de uitvoering van de evaluaties, de samenvattingen van evaluaties en het vervolg dat aan de bevindingen is gegeven; e) de uitvoering van acties op het gebied van communicatie en zichtbaarheid; f) de voortgang bij de uitvoering van concrete acties in het kader van Interreg die van strategisch belang zijn en, indien van toepassing, van grote infrastructuurprojecten; g) de vooruitgang bij de capaciteitsopbouw voor overheidsinstanties en begunstigden, indien van toepassing , waarbij het indien noodzakelijk verdere ondersteunende maatregelen voorstelt . [Am. 144] 2. In aanvulling op de taken betreffende de selectie van concrete acties als bedoeld in artikel 22, hecht het toezichtcomité zijn goedkeuring aan: a) de methoden en de criteria die worden gebruikt voor de selectie van concrete acties, met inbegrip van veranderingen daaraan, na overleg met kennisgeving aan de Commissie in overeenstemming met artikel 22, lid 2, van deze verordening, onverminderd [ artikel 27, lid 3, onder b), c) en d) ] , van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]; [Am. 145] b) het evaluatieplan en eventuele wijzigingen daarvan; c) een voorstel van de beheersautoriteit tot wijziging van een Interreg-programma, met inbegrip van voorstellen voor een overdracht in overeenstemming met artikel 19, lid 5; d) een eindverslag over de prestaties. Artikel 30 Evaluatie 1. De Commissie kan een evaluatie organiseren om de prestaties van de Interreg-programma’s te onderzoeken. De evaluatie kan schriftelijk worden uitgevoerd. 2. Op verzoek van de Commissie verstrekt de beheersautoriteit binnen één maand drie maanden de informatie over de in artikel 29, lid 1, genoemde elementen aan de Commissie: [Am. 146] a) de vooruitgang die is geboekt bij het uitvoeren van het programma en het bereiken van de mijlpalen en streefdoelen, eventuele vraagstukken die van invloed zijn op de prestaties van het respectieve Interreg-programma en de maatregelen die zijn genomen om deze aan te pakken; b) de vooruitgang bij de uitvoering van de evaluaties, de samenvattingen van evaluaties en het vervolg dat aan de bevindingen is gegeven; c) de vooruitgang bij de capaciteitsopbouw voor overheidsinstanties en begunstigden. 3. Het resultaat van de evaluatie wordt vastgelegd in overeengekomen notulen. 4. De beheersautoriteit geeft gevolg aan door de Commissie aangehaalde kwesties en stelt de Commissie binnen drie maanden in kennis van de getroffen maatregelen. Artikel 31 Indiening van gegevens 1. Elke beheersautoriteit dient bij de Commissie uiterlijk op 31 januari, 31 maart , 31 mei , 31 juli, en 30 september en 30 november van elk jaar de cumulatieve gegevens voor het respectieve Interreg-programma elektronisch in bij de Commissie overeenkomstig artikel 31, lid 2, onder a), van deze verordening, evenals een maal per jaar de gegevens overeenkomstig artikel 31, lid 2, onder b), van deze verordening op basis van het in bijlage [VII] bij Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] opgenomen model. [Am. 147] De gegevens worden ingediend met behulp van de bestaande systemen voor gegevensrapportage, voor zover die systemen in de vorige programmeringsperiode betrouwbaar zijn gebleken. [Am. 148] De gegevens worden uiterlijk op 31 januari 2022 voor het eerst ingediend en uiterlijk op 31 januari 2030 voor het laatst. 2. De in lid 1 bedoelde gegevens worden voor elke prioriteit opgesplitst per specifieke doelstelling en hebben betrekking op: a) het aantal geselecteerde concrete acties in het kader van Interreg, de totale subsidiabele kosten ervan, de bijdrage van de respectieve Interreg-fondsen en het totaal van de door de partners aan de beheersautoriteit gedeclareerde subsidiabele uitgaven, steeds opgesplitst per interventietype; b) de waarden van de output- en resultaatindicatoren voor de geselecteerde concrete acties in het kader van Interreg en de door de afgeronde concrete acties in het kader van Interreg bereikte waarden. [Am. 149] 3. Voor financieringsinstrumenten worden ook gegevens versterkt over: a) subsidiabele uitgaven per type financieel product; b) het bedrag van als subsidiabele uitgaven gedeclareerde beheerskosten en -vergoedingen; c) het bedrag, per type financieel product, van particuliere en overheidsmiddelen die in aanvulling op de fondsen zijn gemobiliseerd; d) rente en andere voordelen die voortvloeien uit de steun van de Interreg-fondsen aan de in artikel 54 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] bedoelde financieringsinstrumenten en de teruggevloeide middelen die zijn toe te rekenen aan steun uit de Interreg-fondsen als bedoeld in artikel 56. 4. De gegevens die in overeenstemming met dit artikel worden ingediend, zijn bijgewerkt tot het einde van de maand die voorafgaand aan de maand waarin zij worden ingediend. 5. De beheersautoriteit publiceert alle aan de Commissie verstrekte gegevens op de in artikel 35, lid 2, bedoelde website. Artikel 32 Eindverslag over de prestaties 1. Elke beheersautoriteit dient uiterlijk op 15 februari 2031 een eindverslag over de prestaties van het respectieve Interreg-programma bij de Commissie in. Het eindverslag over de prestaties wordt ingediend aan de hand van het model dat overeenkomstig artikel [38, lid 5,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] is opgesteld. 2. In het eindverslag over de prestaties wordt beoordeeld in hoeverre de programmadoelstellingen zijn bereikt op basis van de in artikel 29 genoemde elementen, met uitzondering van lid 1, onder c), van dat artikel. 3. De Commissie onderzoekt het eindverslag over de prestaties en deelt de beheersautoriteit binnen vijf maanden na de datum van ontvangst van dat verslag haar opmerkingen mee. Als dergelijke opmerkingen worden gemaakt, verstrekt de beheersautoriteit alle nodige informatie in verband met die opmerkingen, en stelt de beheersautoriteit de Commissie, indien van toepassing, binnen drie maanden in kennis van de getroffen maatregelen. De Commissie stelt de lidstaat in kennis van de aanvaarding van het verslag. 4. De beheersautoriteit publiceert het eindverslag over de prestaties op de in artikel 35, lid 2, bedoelde website. Artikel 33 Indicatoren voor de doelstelling "Europese territoriale samenwerking (Interreg)" 1. Gemeenschappelijke output- en resultaatindicatoren, als vervat in bijlage [I] bij Verordening (EU) [nieuwe EFRO-verordening] , en, waar nodig, programmaspecifieke output- en resultaatindicatoren ] die het meest geschikt worden geacht om de vooruitgang bij de verwezenlijking van de doelstellingen van het programma Europese territoriale samenwerking (Interreg) te meten, worden gebruikt overeenkomstig artikel [12, lid 1,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], en artikel 17, lid 3 4 , onder d e ), ii), en artikel 31, lid 2, onder b), van deze verordening. [Am. 150] 1 bis. Waar nodig en in door de beheersautoriteit naar behoren gemotiveerde gevallen worden programmaspecifieke output- en resultaatindicatoren gebruikt naast de indicatoren die overeenkomstig de eerste alinea zijn geselecteerd. [Am. 151] 2. Voor de outputindicatoren bedragen de uitgangswaarden nul. De mijlpalen voor 2024 en de streefdoelen voor 2029 zijn cumulatief. Afdeling ii Evaluatie en communicatie Artikel 34 Evaluatie tijdens de programmeringsperiode 1. De beheersautoriteit voert ten hoogste eenmaal per jaar een evaluatie van elk Interreg-programma uit. Elke evaluatie bevat een beoordeling van de doeltreffendheid, efficiëntie, relevantie, samenhang en EU-meerwaarde van het programma met het oog op de verbetering van de kwaliteit van het ontwerp en de uitvoering van het respectieve Interreg-programma. [Am. 152] 2. Daarnaast voert de beheersautoriteit voor elk programma uiterlijk 30 juni 2029 een evaluatie uit voor elk Interreg-programma om het effect ervan te beoordelen. 3. De beheersautoriteit laat evaluaties uitvoeren door functioneel onafhankelijke deskundigen. 4. De beheersautoriteit zorgt wil zorgen voor de procedures die nodig zijn voor het opstellen en verzamelen van de voor evaluaties vereiste gegevens. [Am. 153] 5. De beheersautoriteit stelt een evaluatieplan op dat meer dan één Interreg-programma kan bestrijken. 6. De beheersautoriteit dient het evaluatieplan uiterlijk een jaar na de goedkeuring van het Interreg-programma in bij het toezichtcomité. 7. De beheersautoriteit publiceert alle evaluaties op de in artikel 35, lid 2, bedoelde website. Artikel 35 Verantwoordelijkheden van de beheersautoriteiten en partners met betrekking tot transparantie en communicatie 1. Elke beheersautoriteit identificeert een communicatiemedewerker voor elk Interreg-programma waarvoor zij verantwoordelijk is. 2. De beheersautoriteit zorgt binnen zes maanden na de goedkeuring van het Interreg-programma voor een website met informatie over elk Interreg-programma waarvoor zij verantwoordelijk is, met inbegrip van informatie over de doelstellingen, activiteiten, beschikbare financieringsmogelijkheden en verwezenlijkingen van het programma. 3. Artikel [44, leden 2 tot en met 7 6 ] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] inzake de verantwoordelijkheden van de beheersautoriteit is van toepassing. [Am. 154] 4. Iedere partner van een concrete actie in het kader van Interreg of elke instantie die een financieringsinstrument uitvoert, erkent de steun van een Interreg-fonds, met inbegrip van hergebruikte middelen voor financieringsinstrumenten overeenkomstig artikel 56 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], aan de concrete actie in het kader van Interreg door: a) op de professionele website van de partner, indien deze bestaat, een korte beschrijving, in verhouding tot de ontvangen steun die verstrekt is door een Interreg-fonds, van de concrete actie in het kader van Interreg op te nemen, met inbegrip van het doel en de resultaten ervan, en daarbij de nadruk te leggen op de financiële steun door de Unie; b) te zorgen voor een verklaring waarin op zichtbare wijze de steun uit het Interreg-fonds in de verf wordt gezet op documenten en communicatiemateriaal over de uitvoering van de concrete actie in het kader van Interreg, die worden gebruikt voor het publiek of voor deelnemers; c) een plaat of bord op een voor het publiek zichtbare plek te plaatsen zodra de materiële uitvoering van de concrete actie in het kader van Interreg die gepaard gaat met fysieke investeringen of de aankoop van materiaal waarvan de totale kosten meer bedragen dan 100 000 50 000 EUR, van start gaat; [Am. 155] d) voor concrete acties die niet onder c) vallen, ten minste één affiche of en, indien van toepassing, elektronisch beeldscherm (minimaal in A 3 2 -formaat) met informatie over de concrete actie in het kader van Interreg met vermelding van de steun uit een Interreg-fonds, op een voor het publiek zichtbare plek te plaatsen; [Am. 156] e) voor concrete acties van strategisch belang en concrete acties waarvan de totale kosten meer dan 10 000 000 5 000 000 EUR bedragen, een communicatie-evenement te organiseren en de Commissie en de bevoegde beheersautoriteit daar tijdig bij te betrekken. [Am. 157] De term "Interreg" wordt gebruikt naast het embleem van de Europese Unie in overeenstemming met artikel [42] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. 5. Voor fondsen voor kleinschalige projecten en financieringsinstrumenten zorgt de begunstigde ervoor dat de eindontvangers voldoen aan de in lid 4, onder c), vastgestelde vereisten. 6. Wanneer de begunstigde de in artikel [42] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] of in het eerste en tweede lid van dit artikel vermelde verplichtingen niet nakomt, noch zijn verzuim tijdig herstelt, past de lidstaat beheersautoriteit een financiële correctie toe door maximaal 5 % van de bijdrage van de fondsen aan de betrokken concrete actie in te trekken. [Am. 158] HOOFDSTUK V Subsidiabiliteit Artikel 36 Regels betreffende de subsidiabiliteit van de uitgaven 1. Een concrete actie in het kader van Interreg kan geheel of gedeeltelijk buiten een lidstaat worden uitgevoerd, ook indien dit buiten het grondgebied van de Unie is, mits de concrete actie in het kader van een Interreg bijdraagt tot de doelstellingen van het respectieve Interreg-programma. 2. Onverminderd de subsidiabiliteitsregels die zijn vastgesteld in de artikelen [57 tot en met 62] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], de artikelen [4 en 6] van Verordening (EU) [nieuwe EFRO-verordening] of dit hoofdstuk, met inbegrip van de op grond hiervan vastgestelde handelingen, stellen de deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden en LGO's enkel aanvullende regels betreffende de subsidiabiliteit van de uitgaven voor het Interreg-programma vast – door middel van een gezamenlijk besluit in het toezichtcomité – voor uitgavencategorieën die niet onder die bepalingen vallen. Die aanvullende voorschriften hebben betrekking op het programmagebied als geheel. Wanneer een Interreg-programma concrete acties selecteert op basis van uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, worden die aanvullende voorschriften vastgesteld voordat de eerste oproep tot het indienen van voorstellen bekend is gemaakt. In alle andere gevallen worden die aanvullende voorschriften vastgesteld voordat de eerste concrete acties worden geselecteerd. 3. Voor aangelegenheden die niet vallen onder de subsidiabiliteitsregels zoals vastgesteld in de artikelen [57 tot en met 62] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], de artikelen [4 en 6] van Verordening (EU) [nieuwe EFRO-verordening] en dit hoofdstuk, met inbegrip van de op grond hiervan vastgestelde handelingen of bepalingen die overeenkomstig lid 4 zijn vastgesteld, zijn de nationale regels van de lidstaat en, indien van toepassing, van de derde landen, partnerlanden en LGO's waar de uitgaven zijn gedaan, van toepassing. 4. In geval van een verschil van mening tussen de beheersautoriteit en de auditautoriteit met betrekking tot de subsidiabiliteit als zodanig van een geselecteerde concrete actie in het kader van het respectieve Interreg-programma, prevaleert het advies van de beheersautoriteit, waarbij rekening moet worden gehouden met het advies van het toezichtcomité. 5. LGO's komen niet in aanmerking voor steun uit het EFRO in het kader van de Interreg-programma's, maar mogen deelnemen aan deze programma's onder de in deze verordening vastgestelde voorwaarden. Artikel 37 Algemene bepalingen inzake de subsidiabiliteit van de kostencategorieën 1. De deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden en LGO's kunnen in het toezichtcomité van een Interreg-programma overeenkomen dat uitgaven die onder één of meer van de in de artikelen 38 tot en met 43 bedoelde categorieën vallen, niet subsidiabel zijn in het kader van een of meer prioriteiten van een Interreg-programma. 2. Alle door of namens de Interreg-partner gedane uitgaven die overeenkomstig deze verordening subsidiabel zijn, dienen betrekking te hebben op de kosten van het opzetten of het opzetten en uitvoeren van een concrete actie of een deel van een concrete actie. 3. De volgende kosten zijn niet subsidiabel: a) boetes, financiële sancties, gerechtskosten en kosten van geschillen; b) kosten van geschenken, met uitzondering van geschenken van niet meer dan 50 EUR per stuk in verband met promotie, communicatie, reclame of informatie; c) kosten in verband met schommelingen van wisselkoersen. Artikel 38 Personeelskosten 1. Personeelskosten omvatten de bruto arbeidskosten van het personeel van de Interreg-partner in een van de volgende vormen van dienstverband: a) voltijds; b) deeltijds met een vast percentage werktijd per maand; c) deeltijds met een flexibel percentage werktijd per maand; of d) op uurbasis. 2. Personeelskosten zijn beperkt tot: a) salarisbetalingen met betrekking tot de activiteiten die de entiteit niet zou ondernemen indien de betrokken concrete actie niet was uitgevoerd en die zijn vastgelegd in een arbeidsovereenkomst of -contract, een benoemingsbesluit (alle hierna "arbeidsdocument" genoemd), of bij wet, en die verband houden met de in de functiebeschrijving van het betrokken personeelslid aangegeven verantwoordelijkheden; b) andere kosten die direct verband houden met de salarisbetalingen door de werkgever, zoals belastingen en socialezekerheidsbijdragen, met inbegrip van pensioenpremies, die vallen onder Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad (27) , op voorwaarde dat die kosten: i) zijn vastgelegd in een arbeidsdocument of bij wet; ii) in overeenstemming zijn met de wetgeving waar het arbeidsdocument naar verwijst en met de normale praktijk in het land en/of de organisatie waar het individuele personeelslid feitelijk werkt; en iii) niet door de werkgever kunnen worden teruggevorderd. Ten aanzien van punt a) kunnen betalingen aan natuurlijke personen die voor de Interreg-partner werken onder een andersoortig contract dan een arbeidsovereenkomst of -contract gelijkgesteld worden aan salarisbetalingen, en kunnen dergelijke andersoortige contracten als arbeidsdocument worden beschouwd. 3. Personeelskosten kunnen worden vergoed hetzij: a) overeenkomstig [artikel 48, lid 1, eerste alinea, onder a),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] (aangetoond door arbeidsdocument en salarisafrekeningen); of b) in het kader van de vereenvoudigde kostenopties zoals bedoeld in [artikel 48, lid 1, eerste alinea, onder b) tot en met e),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]; of c) op basis directe personeelskosten van een concrete actie kunnen worden berekend als een vast percentage overeenkomstig artikel [50, lid 1,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] van maximaal 20 % van de andere directe kosten dan de directe personeelskosten van die concrete actie , zonder verplichting voor de lidstaat om te berekenen welk percentage van toepassing is . [Am. 159] 4. Personeelskosten voor personen die in deeltijd aan de concrete actie werken, worden berekend als hetzij: a) het vaste percentage van de bruto arbeidskosten overeenkomstig artikel [50, lid 2,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]; of b) een flexibel aandeel in de bruto arbeidskosten, overeenkomstig een aantal aan de concrete actie bestede uren dat per maand varieert, op basis van een werktijdregistratiesysteem dat 100 % van de arbeidstijd van de werknemer bestrijkt. 5. Voor deeltijdopdrachten overeenkomstig lid 4, onder b), wordt de vergoeding van de personeelskosten berekend op basis van een uurtarief bepaald door middel van hetzij: a) het delen van de bruto meest recente met documenten gestaafde maandelijkse bruto arbeidskosten door de maandelijkse arbeidstijd vastgesteld werktijd van de betrokken persoon overeenkomstig het in het arbeidsdocument, uitgedrukt in uren arbeidscontract vermelde toepasselijke recht en artikel 50, lid 2, onder b) , van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] ; of [Am. 160] b) het delen van de meest recente bekende jaarlijkse bruto arbeidskosten door 1 720 (uren), overeenkomstig artikel 50, leden 2, 3 en 4, van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. 6. Wat betreft personeelskosten van personen die volgens het arbeidsdocument op uurbasis werken, zijn dergelijke kosten subsidiabel op basis van toepassing van het in het arbeidsdocument overeengekomen uurtarief op het aantal feitelijk aan de concrete actie bestede uren, aan de hand van een systeem voor de registratie van werktijden. Indien de in artikel 38, lid 2, onder b), bedoelde salariskosten nog niet in het overeengekomen uurtarief zijn begrepen, kunnen zij bij dat uurtarief worden opgeteld, overeenkomstig het toepasselijke nationale recht. [Am. 161] Artikel 39 Kantoor- en administratieve kosten Kantoor- en administratieve kosten zijn beperkt tot 15 % van de totale directe kosten van een concrete actie en tot de volgende posten: [Am. 162] a) kantoorhuur; b) verzekeringen en belastingen in verband met de gebouwen waarin het personeel is gevestigd en de uitrusting van het kantoor (bv. brand- en diefstalverzekeringen); c) nutsvoorzieningen (bv. elektriciteit, verwarming, water); d) kantoorbenodigdheden; e) algemene boekhouding van de begunstigde organisatie; f) archieven; g) onderhoud, reiniging en reparaties; h) veiligheid; i) IT-systemen; j) communicatie (bv. telefoon, fax, internet, postdiensten, visitekaartjes); k) bankkosten voor het openen en beheren van rekeningen wanneer voor de uitvoering van een concrete actie een afzonderlijke rekening moet worden geopend; l) kosten voor transnationale financiële transacties. Artikel 40 Reis- en verblijfskosten 1. Reis- en verblijfskosten zijn beperkt tot de volgende posten: a) reiskosten (bv. tickets, de reis- en autoverzekeringen, brandstof, de kilometerstand, tolheffing en parkeerrechten); b) de kosten van maaltijden; c) verblijfskosten; d) visumkosten; e) dagvergoedingen, ongeacht of deze kosten in of buiten het programmagebied zijn gemaakt en betaald. 2. Alle in lid 1, onder a) tot en met d), genoemde uitgavenposten die al door een dagvergoeding worden gedekt, worden niet vergoed in aanvulling op die dagvergoeding. 3. Reis- en verblijfskosten van externe deskundigen en dienstverleners vallen onder de in artikel 41 bedoelde kosten voor externe expertise en diensten. 4. Rechtstreekse betaling van de uitgaven voor kosten in het kader van dit artikel door een medewerker van de begunstigde wordt aangetoond door een bewijs van vergoeding door de begunstigde aan die werknemer. Deze kostencategorie kan worden gebruikt voor de reiskosten van het personeel dat verantwoordelijk is voor een concrete actie en van andere belanghebbenden met het oog op de uitvoering en promotie van de concrete actie in het kader van Interreg en het programma. [Am. 163] 5. Reis- en verblijfskosten van een concrete actie kunnen worden berekend als een vast percentage, met een maximum van 15 % van de directe kosten , met uitzondering van de directe personeelskosten, van die concrete actie . [Am. 164] Artikel 41 Kosten voor externe expertise en diensten Kosten voor externe expertise en diensten blijven omvatten, maar zijn niet beperkt tot de volgende diensten en deskundigheid van een publiek- of privaatrechtelijke instantie of een natuurlijke persoon, anders dan de begunstigde van de concrete actie , elke partner daaronder begrepen : [Am. 165] a) studies of enquêtes (bv. evaluaties, strategieën, conceptnota's, ontwerpen, handboeken); b) opleiding; c) vertalingen; d) IT-systemen en ontwikkeling, aanpassing en updates van websites; e) promotie, communicatie, publiciteit of informatie die verband houdt met de uitvoering van een concrete actie of met een samenwerkingsprogramma als zodanig; f) financieel beheer; g) diensten met betrekking tot de organisatie en uitvoering van evenementen of vergaderingen (met inbegrip van huur, catering en vertolking); h) deelname aan evenementen (bv. inschrijvingskosten); i) notariële diensten, juridisch advies en technische en financiële deskundigheid, andere advies- en accountantsdiensten; j) intellectuele-eigendomsrechten; k) verificaties uit hoofde van artikel [68, lid 1, onder a),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en artikel 45, lid 1, van deze verordening; l) kosten voor de boekhoudfunctie op het niveau van het programma overeenkomstig artikel [70] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en artikel 46 van deze verordening; m) auditkosten op het niveau van het programma overeenkomstig de artikelen [72] en [75] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en de artikelen 47 en 48 van deze verordening; n) verstrekking van garanties door een bank of andere financiële instelling wanneer dit vereist wordt door wetgeving van de Unie of nationale wetgeving of in een programmeringsdocument van het toezichtcomité; o) reis- en verblijfkosten van externe deskundigen , sprekers, voorzitters van vergaderingen en dienstverleners ; [Am. 166] p) andere specifieke expertise en diensten die nodig zijn voor concrete acties. Artikel 42 Kosten voor apparatuur 1. Kosten van uitrusting die is gekocht, gehuurd of geleased door de begunstigde van de concrete actie, afgezien van de in artikel 39 bedoelde uitrusting omvatten, maar zijn niet beperkt tot het volgende: [Am. 167] a) kantoorapparatuur; b) IT-apparatuur en software; c) meubilair en uitrusting; d) laboratoriumbenodigdheden; e) machines en instrumenten; f) gereedschappen of apparaten; g) voertuigen; h) andere specifieke uitrusting die nodig is voor concrete acties. 2. Kosten voor de aanschaf van tweedehands uitrusting en apparatuur kunnen subsidiabel zijn onder de volgende voorwaarden: a) er is geen andere steun voor ontvangen uit de Interreg-fondsen of uit de in de lijst in [artikel 1, lid 1, onder a),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] opgenomen fondsen; b) deze prijs is niet hoger dan de algemeen aanvaarde marktprijs voor dergelijke uitrusting; c) de technische eigenschappen beantwoorden aan de eisen van de concrete actie en aan de geldende normen en standaarden. Artikel 43 Kosten voor infrastructuur en werken Kosten voor infrastructuur en werken zijn beperkt tot het volgende: a) de aankoop van land overeenkomstig [artikel 58, lid 1, onder c b ),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]; [Am. 168] b) bouwvergunningen; c) bouwmaterialen; d) arbeid; e) gespecialiseerde interventies (bv. bodemsanering, ontmijning). HOOFDSTUK VI Interreg-programma-autoriteiten, beheer, controle en audit Artikel 44 Intereg-programma-autoriteiten 1. De lidstaten en, indien van toepassing, de derde landen, partnerlanden , LGO's en LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking die deelnemen aan een Interreg-programma wijzen, voor de toepassing van artikel [65] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] één enkele beheersautoriteit en één enkele auditautoriteit aan. [Am. 169] 2. De beheersautoriteit en de auditautoriteit zijn kunnen in dezelfde lidstaat gevestigd zijn . [Am. 170] 3. Met betrekking tot het Peace-Plus-programma wordt de speciale EU-programma-instantie, wanneer deze wordt aangewezen als de beheersautoriteit, beschouwd als zijnde gevestigd in een lidstaat. 4. De lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden en LGO's die deelnemen aan een Interreg-programma, kunnen een EGTS aanwijzen als beheersautoriteit van dat programma. 5. Wanneer een Interreg-programma van component 2B of component 1 lange grenzen met heterogene ontwikkelingsproblemen en -behoeften bestrijkt, kunnen de lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden en de LGO die deelnemen aan een Interreg-programma, subprogrammagebieden vaststellen. [Am. 171] 6. Als de beheersautoriteit een of meer intermediaire instantie instanties aanwijst in het kader van een Interreg-programma overeenkomstig artikel [65, lid 3,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], voert /voeren de betrokken intermediaire instantie (s) de taken uit in meer dan één deelnemende lidstaat , of in hun respectieve lidstaten, of, indien van toepassing, in meer dan één derde land, partnerland of LGO. [Am. 172] Artikel 45 Functies van de beheersautoriteit 1. De beheersautoriteit van een Interreg-programma vervult de functies die zijn vastgesteld in de artikelen [66], [68] en [69] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], met uitzondering van de selectie van concrete acties als bedoeld in artikel 66, lid 1, onder a) en artikel 67 en de betalingen aan begunstigden als bedoeld in artikel 68, lid 1, onder b). Deze taken worden uitgevoerd in het hele grondgebied dat door dat programma wordt bestreken, behoudens afwijkingen die in hoofdstuk VIII van deze verordening zijn vastgesteld. 1 bis. In afwijking van artikel 87, lid 2, van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] vergoedt de Commissie bij wijze van tussentijdse betaling 100 % van de in de betalingsaanvraag opgenomen bedragen, hetgeen wordt berekend door het medefinancieringspercentage van het programma toe te passen op de totale subsidiabele uitgaven of de overheidsbijdrage, in voorkomend geval. [Am. 173] 1 ter. Indien de beheersautoriteit de verificaties als bedoeld in artikel 68, lid 1, onder a), van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] niet in het gehele programmagebied verricht, wijst elke lidstaat de instantie of persoon aan die deze verificaties met betrekking tot de begunstigden op zijn grondgebied verricht. [Am. 174] 1 quater. In afwijking van artikel 92 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] is de jaarlijkse goedkeuring van de rekeningen niet van toepassing op de Interreg-programma's. De rekeningen worden aan het einde van een programma goedgekeurd op basis van het eindverslag over de prestaties. [Am. 175] 2. De beheersautoriteit stelt na overleg met de aan het Interreg-programma deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden of LGO's een gezamenlijk secretariaat in met personeel, rekening houdend met het partnerschap van het programma. Het gezamenlijke secretariaat verleent de beheersautoriteit en het toezichtcomité bijstand bij de uitvoering van hun respectieve functies. Het gezamenlijke secretariaat verstrekt ook informatie aan potentiële begunstigden over financieringsmogelijkheden in het kader van Interreg-programma's en verleent bijstand aan de begunstigden en partners bij de uitvoering van concrete acties. 3. In afwijking van [artikel 70, lid 1, onder c),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] worden in een andere valuta dan de euro gedane uitgaven door de begunstigden in euro omgerekend aan de hand van de maandelijkse boekhoudkundige wisselkoers voor de euro van de Commissie in de maand waarin die uitgaven overeenkomstig [artikel 68, lid 1, onder a),] van die verordening ter controle zijn voorgelegd aan de beheersautoriteit. Artikel 46 De boekhoudfunctie 1. De lidstaten en, indien van toepassing, derde landen, partnerlanden en LGO's die deelnemen aan een Interreg-programma, moeten overeenstemming bereiken over de regelingen voor de uitvoering van de boekhoudfunctie. 2. De boekhoudfunctie omvat de taken als bedoeld in [artikel 70, lid 1, onder a) en b),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en bestrijkt eveneens de door de Commissie verrichte betalingen en, als algemene regel, de betalingen aan de eerstverantwoordelijke partner in overeenstemming met [artikel 68, lid 1, onder b),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. Artikel 47 Functies van de auditautoriteit 1. De auditautoriteit van een Interreg-programma vervult de in dit artikel en in artikel 48 bedoelde functies die zijn vastgesteld in het hele grondgebied dat door dat Interreg-programma wordt bestreken, behoudens afwijkingen die in hoofdstuk VIII zijn vastgesteld. Een deelnemende lidstaat kan echter aangeven wanneer de auditautoriteit moet worden vergezeld door een auditor van die deelnemende lidstaat. 2. De auditautoriteit van een Interreg-programma is verantwoordelijk voor het uitvoeren van systeemaudits en audits over concrete acties teneinde de Commissie op onafhankelijke wijze zekerheid te bieden over de doeltreffendheid van de beheers- en controlesystemen en over de wettigheid en regelmatigheid van de in de bij de Commissie ingediende rekeningen opgenomen uitgaven. 3. Wanneer een Interreg-programma is opgenomen in de populatie waaruit de Commissie krachtens artikel 48, lid 1, een gemeenschappelijke steekproef selecteert, voert de auditautoriteit audits uit van door de Commissie geselecteerde concrete acties om een onafhankelijke zekerheid aan de Commissie te verschaffen dat de beheers- en controlesystemen doeltreffend functioneren. 4. Auditwerkzaamheden worden verricht overeenkomstig internationaal aanvaarde auditnormen. 5. De auditautoriteit dient elk jaar uiterlijk op 15 februari na het einde van het boekjaar een jaarlijks auditoordeel overeenkomstig artikel [63, lid 7,] van Verordening [FR-Omnibus] in bij de Commissie dat is opgesteld aan de hand van het model in bijlage [XVI] bij Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] en gebaseerd op alle uitgevoerde auditwerkzaamheden, en waarin de volgende aspecten worden behandeld: a) de volledigheid, waarheidsgetrouwheid en nauwkeurigheid van de jaarrekeningen; b) de wettigheid en regelmatigheid van de in de bij de Commissie ingediende rekeningen opgenomen uitgaven; c) het beheers- en controlesysteem van het Interreg-programma. Wanneer het Interreg-programma is opgenomen in de populatie waaruit de Commissie krachtens artikel 48, lid 1, een steekproef selecteert, heeft het jaarlijkse auditoordeel uitsluitend betrekking op de in de eerste alinea, onder a) en c), bedoelde onderdelen. De termijn van 15 februari kan bij uitzondering door de Commissie worden verlengd tot 1 maart na kennisgeving door de lidstaat waar de betrokken beheersautoriteit gevestigd is. 6. De auditautoriteit dient elk jaar uiterlijk op 15 februari na het einde van het boekjaar een jaarlijks controleverslag overeenkomstig artikel [63, lid 5, onder b)] van het Financieel Reglement in bij de Commissie, dat is opgesteld aan de hand van het model in bijlage XVII bij Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening], het in lid 5 bedoelde auditoordeel ondersteunt en dat een samenvatting van de bevindingen bevat, met inbegrip van een analyse van de aard en de omvang van de fouten en tekortkomingen in het systeem, de voorgestelde en uitgevoerde corrigerende maatregelen en het daaruit volgende totale foutenpercentage en het resterende foutenpercentage voor de in de bij de Commissie ingediende rekeningen opgenomen uitgaven. 7. Wanneer het Interreg-programma is opgenomen in de populatie waaruit de Commissie krachtens artikel 48, lid 1, een steekproef selecteert, stelt de auditautoriteit het in lid 6 van dit artikel bedoelde jaarlijkse controleverslag dat aan de eisen van artikel 63, lid 5, onder b), van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] voldoet, op basis van het model in bijlage XVII bij Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] is opgesteld en het in lid 5 van dit artikel bedoelde auditoordeel ondersteund. Dat verslag bevat een samenvatting van de bevindingen, met inbegrip van een analyse van de aard en de omvang van de fouten en tekortkomingen in de systemen, de voorgestelde en uitgevoerde corrigerende maatregelen, de resultaten van de audits van concrete acties die door de auditautoriteit zijn uitgevoerd in verband met de gemeenschappelijke steekproef als bedoeld in artikel 48, lid 1, en de door de Interreg-programma-autoriteiten toegepaste financiële correcties voor individuele onregelmatigheden die door de auditautoriteit zijn geconstateerd voor deze concrete acties. 8. De auditautoriteit zendt de systeemauditverslagen naar de Commissie zodra de vereiste contradictoire procedure met de betrokken geauditeerden is voltooid. 9. Tenzij anders is overeengekomen, komen de Commissie en de auditautoriteit regelmatig, en ten minste een maal per jaar, bijeen om de auditstrategie, het jaarlijkse controleverslag, en het auditoordeel te onderzoeken, hun auditplannen en -methoden op elkaar af te stemmen, en van gedachten te wisselen over kwesties in verband met de verbetering van de beheers- en controlesystemen. Artikel 48 Audit van concrete acties 1. De Commissie selecteert een gemeenschappelijke steekproef van concrete acties (of andere steekproefeenheden) met behulp van een statistische steekproefmethode voor de audits van concrete acties die voor elk boekjaar door de auditautoriteiten moeten worden uitgevoerd voor de Interreg-programma's die steun ontvangen uit het EFRO of een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie. De gemeenschappelijke steekproef moet representatief zijn voor alle Interreg-programma's die de populatie vormen. Met het oog op de selectie van de gemeenschappelijke steekproef, kan de Commissie groepen van Interreg-programma's stratificeren aan de hand van hun specifieke risico's. 2. De programma-autoriteiten verstrekken de informatie die nodig is voor het samenstellen van een gemeenschappelijke steekproef, uiterlijk op 1 september na het einde van elk boekjaar aan de Commissie. Deze informatie wordt verstrekt in een gestandaardiseerd elektronisch formaat, moet volledig zijn en verenigbaar zijn met de bij de Commissie gedeclareerde kosten voor het referentieboekjaar. 3. Onverminderd de verplichting tot het uitvoeren van een audit zoals bedoeld in artikel 47, lid 2, voeren de auditautoriteiten voor onder de gemeenschappelijke steekproef vallende Interreg-programma's geen aanvullende audits uit van concrete acties in het kader van deze programma's, tenzij op verzoek van de Commissie overeenkomstig lid 8 van dit artikel of in gevallen waarin een auditautoriteit specifieke risico's heeft vastgesteld. 4. De Commissie stelt de auditinstanties van de betrokken Interreg-programma's tijdig, in het algemeen uiterlijk op 1 oktober na het einde van elk boekjaar, op de hoogte van de geselecteerde gemeenschappelijke steekproef zodat deze autoriteiten de mogelijkheid hebben de audits van de concrete acties uit te voeren. 5. De betrokken auditautoriteiten dienen, ten laatste in de jaarlijkse controleverslagen die overeenkomstig artikel 47, leden 6 en 7, bij de Commissie moeten worden ingediend, informatie in over de resultaten van deze audits, alsmede over financiële correcties voor afzonderlijke onregelmatigheden die worden ontdekt. 6. Na beoordeling van de resultaten van audits van overeenkomstig lid 1 geselecteerde concrete acties berekent de Commissie een algeheel geëxtrapoleerd foutenpercentage met betrekking tot de Interreg-programma's die zijn opgenomen in de populatie waaruit de gemeenschappelijke steekproef was geselecteerd, voor de toepassing van haar eigen procedure voor het verkrijgen van zekerheid. 7. Wanneer het in lid 6 bedoelde algehele geëxtrapoleerde foutenpercentage meer dan 2 3,5 % bedraagt van de totale gedeclareerde uitgaven voor de Interreg-programma's in de populatie waaruit de gemeenschappelijke steekproef was geselecteerd, berekent de Commissie een algeheel resterend foutenpercentage, met inachtneming van door de respectieve Interreg-programma-autoriteiten toegepaste financiële correcties voor individuele onregelmatigheden die zijn ontdekt tijdens de audits van uit hoofde van lid 1 geselecteerde concrete acties. [Am. 176] 8. Wanneer het in lid 7 bedoelde algehele resterend foutenpercentage meer dan 2 3,5 % bedraagt van de totale gedeclareerde uitgaven voor de Interreg-programma's in de populatie waaruit de gemeenschappelijke steekproef was geselecteerd, bepaalt de Commissie of het nodig is de auditautoriteit van een specifiek Interreg-programma of een groep Interreg-programma's die het meest beïnvloed zijn, te verzoeken aanvullende controlewerkzaamheden te verrichten, teneinde het foutenpercentage verder te evalueren en de vereiste corrigerende maatregelen voor de Interreg-programma's die bij de geconstateerde onregelmatigheden betrokken zijn, te beoordelen. [Am. 177] 9. Op basis van de beoordeling van de resultaten van de aanvullende auditwerkzaamheden waarom overeenkomstig lid 8 is verzocht, kan de Commissie verzoeken dat er aanvullende financiële correcties worden toegepast voor de Interreg-programma's die bij de geconstateerde onregelmatigheden betrokken zijn. In dergelijke gevallen voeren de Interreg-programma-autoriteiten de nodige financiële correcties uit in overeenstemming met artikel [97] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. 10. Elke auditautoriteit van een Interreg-programma waarvoor de in lid 2 bedoelde informatie ontbreekt of onvolledig is of niet is ingediend binnen de in lid 2, eerste alinea, vastgelegde termijn voert een afzonderlijke steekproefprocedure uit voor het respectieve Interreg-programma in overeenstemming met artikel 73 van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. HOOFDSTUK VII Financieel beheer Artikel 49 Betalingen en voorfinanciering 1. De EFRO-steun en, indien van toepassing, de steun uit de instrumenten voor financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie voor elk Interreg-programma worden, overeenkomstig artikel 46, lid 2, op één enkele rekening zonder nationale subrekeningen betaald. 2. De Commissie keert voorfinanciering uit op basis van de totale steun uit elk Interreg-fonds, zoals uiteengezet in het besluit tot goedkeuring van elk Interreg-programma uit hoofde van artikel 18, onder voorbehoud van de beschikbaarheid van middelen, in jaarlijkse tranches als volgt en vóór 1 juli van de jaren 2022 tot en met 2026, of in het jaar van het goedkeuringsbesluit, uiterlijk 60 dagen nadat dit besluit wordt aangenomen: a) 2021: 1 3 %; [Am. 178] b) 2022: 1 2,25 %; [Am. 179] c) 2023: 1 2,25 %; [Am. 180] d) 2024: 1 2,25 %; [Am. 181] e) 2025: 1 2,25 %; [Am. 182] f) 2026: 1 2,25 %. [Am. 183] 3. Indien externe grensoverschrijdende Interreg-programma's worden ondersteund door het EFRO en het IPA III CBC of het NDICI CBC, wordt de voorfinanciering voor alle fondsen die een dergelijk Interreg-programma ondersteunen, verricht overeenkomstig Verordening (EU) [IPA III] of [NDICI] of elke handeling die op grond daarvan is vastgesteld. [Am. 184] Het bedrag van de voorfinanciering kan in twee tranches worden uitgekeerd, indien dat nodig is voor de begroting. Het totaalbedrag dat als voorfinanciering is uitgekeerd, wordt aan de Commissie terugbetaald indien geen enkele betalingsaanvraag voor het voor grensoverschrijdende Interreg-programma is toegezonden binnen een termijn van 24 36 maanden, te rekenen vanaf de uitkering van het eerste gedeelte van de voorfinanciering door de Commissie. Een dergelijke terugbetaling wordt beschouwd als interne bestemmingsontvangsten en brengt geen verlaging mee van de steun uit het EFRO, IPA III CBC of NDICI CBC aan het programma. [Am. 185] Artikel 50 Terugvorderingen 1. De beheersautoriteit zorgt ervoor dat elk bedrag dat als gevolg van een onregelmatigheid wordt betaald, wordt teruggevorderd van de eerstverantwoordelijke of de enige partner. De partners betalen onverschuldigd betaalde bedragen terug aan de eerstverantwoordelijke partner. 2. Als de eerstverantwoordelijke partner er niet in slaagt terugbetaling van andere partners te verkrijgen of als de beheersautoriteit er niet in slaagt terugbetaling van de eerstverantwoordelijke of de enige partner te verkrijgen, betaalt de lidstaat, het derde land, partnerland of LGO op wiens grondgebied de betrokken partner gevestigd is of, in het geval van een EGTS, geregistreerd is, onverschuldigd aan die partner betaalde bedragen terug aan de beheersautoriteit. De beheersautoriteit is verantwoordelijk voor de terugbetaling van de betrokken bedragen aan de algemene begroting van de Unie, overeenkomstig de verdeling van de aansprakelijkheden onder de deelnemende lidstaten, derde landen, partnerlanden of LGO's, zoals vastgesteld in het Interreg-programma. 3. Zodra de lidstaat, het derde land, partnerland of LGO, de onverschuldigd aan een partner betaalde bedragen heeft terugbetaald aan de beheersautoriteit, kan de lidstaat, het derde land, partnerland of LGO een terugvorderingsprocedure voortzetten of inleiden tegen deze partner op grond van zijn nationale wetgeving. In geval van een geslaagde terugvordering kan een lidstaat, derde land, partnerland of LGO gebruikmaken van deze bedragen voor de nationale medefinanciering van het desbetreffende Interreg-programma. De lidstaat, het derde land, het partnerland of het LGO heeft geen verslagleggingsverplichtingen ten aanzien van de programma-autoriteiten, het toezichtcomité of de Commissie met betrekking tot dergelijke nationale terugvorderingen. 4. Indien een lidstaat, derde land, partnerland of LGO, de onverschuldigde betalingen aan een partner niet overeenkomstig lid 3 heeft terugbetaald aan de beheersautoriteit, zijn deze bedragen onderwerp van een door de gedelegeerd ordonnateur afgegeven invorderingsopdracht, die indien mogelijk wordt uitgevoerd door verrekening met de bedragen die aan de lidstaat, het derde land, het partnerland of het LGO verschuldigd zijn in het kader van latere betalingen binnen hetzelfde Interreg-programma of, in het geval van een derde land, partnerland of LGO, in het kader van latere betalingen aan programma's in het kader van de financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie. Die terugvordering vormt geen financiële correctie en brengt geen verlaging mee van de steun uit het EFRO of een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie aan het respectieve Interreg-programma. Het teruggevorderde bedrag wordt aangemerkt als bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel [177, lid 3,] van Verordening (EU, Euratom) nr. [FR-omnibus]. HOOFDSTUK VIII Deelname van derde landen, partnerlanden , LGO's of LGO's organisaties voor regionale integratie en samenwerking aan Interreg-programma's in gedeeld beheer [Am. 186] Artikel 51 Toepasselijke bepalingen De hoofdstukken I tot en met VII en hoofdstuk X zijn van toepassing op de deelname van derde landen, partnerlanden , LGO's of organisaties voor regionale integratie en LGO's samenwerking aan Interreg-programma's die onderworpen zijn aan de specifieke bepalingen van dit hoofdstuk. [Am. 187] Artikel 52 Interreg-programma-autoriteiten en hun functies 1. Derde landen, partnerlanden en LGO's die deelnemen aan een Interreg-programma, staan hetzij toe dat de beheersautoriteit van dat programma haar functies uit kan oefenen op hun respectieve grondgebied of wijzen een nationale autoriteit aan als contactpunt voor de beheersautoriteit of een nationale controleur om beheersverificaties te verrichten als bedoeld in [artikel 68, lid 1, onder a),] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] op hun respectieve grondgebied. 2. Derde landen, partnerlanden en LGO's die deelnemen aan een Interreg-programma, staan hetzij toe dat de auditautoriteit van dat programma haar functies uit kan oefenen op hun respectieve grondgebied of wijzen een nationale auditautoriteit of -instantie aan die functioneel onafhankelijk is van de nationale autoriteit. 3. Derde landen, partnerlanden en LGO's die deelnemen aan een Interreg-programma, delegeren kunnen personeel delegeren aan het gezamenlijke secretariaat van dat programma en/of zetten , in overleg met de beheersautoriteit, op hun respectieve grondgebied een filiaal van het gezamenlijke secretariaat op. [Am. 188] 4. De nationale autoriteit of een orgaan dat is gelijkgesteld aan de communicatiemedewerker van het Interreg-programma als bedoeld in artikel 35, lid 1, ondersteunen kunnen de beheersautoriteit en de partners in het betreffende derde land, partnerland of LGO ondersteunen met betrekking tot de in artikel 35, leden 2 tot en met 7, bedoelde taken. [Am. 189] Artikel 53 Beheersmethoden 1. Externe grensoverschrijdende Interreg-programma's die door het EFRO en het IPA III CBC of NDICI CBC worden ondersteund, worden in gedeeld beheer uitgevoerd in de lidstaten en in een eventueel deelnemend derde land of partnerland. Het Peace-Plus-programma wordt zowel in Ierland als in het Verenigd Koninkrijk in gedeeld beheer uitgevoerd. 2. Interreg-programma's van de component 2 en 4 die bijdragen uit het EFRO en één of meer financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie combineren, worden in gedeeld beheer uitgevoerd in de lidstaten en in een eventueel deelnemende deelnemend derde land , partnerland of partnerland LGO of, met betrekking tot component 3, in eender welk LGO, ongeacht of deze LGO steun ontvangt uit een of meer financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie. [Am. 190] 3. Interreg-programma's van component 3 die bijdragen uit het EFRO en één of meer financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie combineren, worden op een van de volgende wijzen uitgevoerd: a) in gedeeld beheer in de lidstaten en in een eventueel deelnemend derde land of LGO of groep van derde landen die deel uitmaken van een regionale organisatie ; [Am. 191] b) alleen in gedeeld beheer in de lidstaten en in het deelnemende een deelnemend derde land of LGO , of groep van derde landen die deel uitmaken van een regionale organisatie, met betrekking tot EFRO-uitgaven buiten de Unie voor één of meer concrete acties, terwijl de bijdragen van een of meer financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie in indirect beheer worden beheerd; [Am. 192] c) in indirect beheer in de lidstaten en in een eventueel deelnemende derde land of LGO. [Am. 193] Wanneer een Interreg-programma's Interreg-programma van component 3 geheel of gedeeltelijk in indirect beheer wordt uitgevoerd, is voorafgaande overeenstemming tussen de betrokken lidstaten en regio's vereist en is artikel 60 van toepassing. [Am. 194] 3 bis. Gezamenlijke oproepen tot het indienen van voorstellen om financiering uit bilaterale of meerlandenprogramma's in het kader van NDICI en Europese territoriale samenwerking beschikbaar te stellen, kunnen bekendgemaakt worden indien de respectieve beheersautoriteiten daarmee instemmen. In de oproep wordt de geografische reikwijdte en de verwachte bijdrage ervan aan de doelstellingen van de respectieve programma's gespecificeerd. De beheersautoriteiten besluiten of de regels in het kader van NDICI, dan wel de regels in het kader van Europese territoriale samenwerking van toepassing zijn op de oproep. Zij kunnen besluiten een eerstverantwoordelijke beheersautoriteit aan te wijzen die verantwoordelijk is voor de beheers- en controletaken die verband houden met de oproep. [Am. 195] Artikel 54 Subsidiabiliteit 1. In afwijking van artikel [57, lid 2,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] komen de uitgaven in aanmerking voor een bijdrage uit financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie indien zij zijn gedaan door een partner of de particuliere partner van concrete PPP-acties bij de voorbereiding en uitvoering van concrete acties in het kader van Interreg vanaf 1 januari 2021 en betaald na de datum waarop de financieringsovereenkomst met het respectieve derde land, partnerland of LGO werd gesloten. Uitgaven voor technische bijstand die worden beheerd door in een lidstaat gevestigde programma-autoriteiten, komen echter in aanmerking vanaf 1 januari 2021, ook indien deze uitgaven worden gedaan voor acties ten gunste van derde landen, partnerlanden of LGO's. 2. Wanneer een Interreg-programma echter concrete acties selecteert op basis van uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, kunnen dergelijke oproepen aanvragen voor een bijdrage uit instrumenten voor financieringsinstrumenten voor extern optreden van de Unie bevatten, zelfs wanneer die zijn gestart vóór de desbetreffende financieringsovereenkomst was ondertekend, en het is mogelijk dat concrete acties al vóór die data zijn geselecteerd. De beheersautoriteit hoeft het in artikel 22, lid 6, bedoelde document echter niet vóór die data te verstrekken. Artikel 55 Grote infrastructuurprojecten 1. Onder deze afdeling vallende Interreg-programma's kunnen "grote infrastructuurprojecten" ondersteunen, d.w.z. concrete acties die een reeks werkzaamheden, activiteiten of diensten omvatten die bestemd zijn om een specifieke, ondeelbare functie met duidelijk vastgestelde doelstellingen van gemeenschappelijk belang te vervullen met de bedoeling grensoverschrijdende investeringen en baten te realiseren en waarbij een begrotingsonderdeel van minstens 2 500 000 EUR is toegewezen voor het verwerven van infrastructuur. 2. Elke begunstigde die een groot infrastructuurproject of een gedeelte daarvan uitvoert, past de toepasselijke aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten toe. 3. Wanneer de selectie van één of meer grote infrastructuurprojecten op de agenda staat van een toezichtcomité of, indien van toepassing, een directiecomité, zendt de beheersautoriteit uiterlijk twee maanden vóór de datum van de vergadering een conceptnota voor elk van deze projecten aan de Commissie. De conceptnota telt maximaal drie vijf bladzijden en bevat de naam, de locatie, de begroting, de eerstverantwoordelijke partner en de overige partners, alsmede de belangrijkste doelstellingen en verwachte prestaties daarvan , en bevat een geloofwaardig bedrijfsplan waaruit blijkt dat voortzetting van het project of de projecten ook zonder de verstrekking van middelen uit de Interreg-fondsen mogelijk is . Als de conceptnota met betrekking tot een of meer grote infrastructuurprojecten niet binnen de vastgestelde termijn aan de Commissie is toegezonden, kan de Commissie verlangen dat de voorzitter van het toezichtcomité of het directiecomité de betrokken projecten van de agenda van de vergadering schrapt. [Am. 196] Artikel 56 Aanbestedingen 1. Wanneer voor de uitvoering van een concrete actie aanbestedingen van diensten, leveringen of werken door een begunstigde nodig zijn, zijn de volgende regels van toepassing: a) als de begunstigde een aanbestedende overheidsdienst of een aanbestedende instantie is in de zin van recht van de Unie dat van toepassing is op openbare aanbestedingsprocedures, kan hij nationale wetten, voorschriften en administratieve bepalingen toepassen die zijn goedgekeurd in samenhang met recht van de Unie; b) indien de begunstigde een overheidsinstantie van een partnerland in het kader van IPA III of NDICI is waarvoor de medefinanciering is overgedragen aan de beheersautoriteit, kan hij nationale wetten, voorschriften en administratieve bepalingen toepassen, mits de financieringsovereenkomst dit mogelijk maakt en de opdracht wordt gegund aan de economisch voordeligste inschrijving of, indien van toepassing, aan de goedkoopste inschrijving, waarbij belangenconflicten vermeden worden. 2. Voor het plaatsen van goederen, werkzaamheden of diensten in alle andere gevallen dan die bedoeld in lid 1, zijn de aanbestedingsprocedures in het kader van de artikelen [178] en [179] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] en hoofdstuk 3 van bijlage 1 (punten 36 tot en met 41) bij die verordening van toepassing. Artikel 57 Financieel beheer De besluiten van de Commissie tot goedkeuring van de Interreg-programma's die ook worden ondersteund door een financieringsinstrument voor extern optreden van de Unie, voldoen aan de voorwaarden voor de vaststelling van financieringsbesluiten zoals bedoeld in artikel [110, lid 2,] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus]. Artikel 58 Sluiting van financieringsovereenkomsten in gedeeld beheer 1. Met het oog op de uitvoering van een Interreg-programma in een derde land, partnerland of LGO, in overeenstemming met artikel [112, lid 4,] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] wordt een financieringsovereenkomst tussen de Commissie namens de Unie en elk deelnemend derde land, partnerland of LGO, dat wordt vertegenwoordigd in overeenstemming met zijn nationale rechtskader. 2. Elke financieringsovereenkomst wordt uiterlijk op 31 december van het jaar volgende op het jaar waarin de eerste vastlegging in de begroting is gedaan, gesloten en wordt geacht te zijn gesloten op de datum waarop de laatste partij de overeenkomst ondertekend heeft. Een financieringsovereenkomst treedt in werking: a) wanneer de laatste partij de overeenkomst ondertekend heeft; of b) wanneer het derde land, partnerland of LGO de ratificatieprocedure volgens zijn nationale rechtskader heeft afgerond en de Commissie hiervan in kennis heeft gesteld. 3. Wanneer meer dan één derde land, partnerland of LGO betrokken zijn bij een Interreg-programma moet vóór die datum ten minste één financieringsovereenkomst worden ondertekend door beide partijen. De andere derde landen, partnerlanden of LGO's kunnen respectieve financieringsovereenkomsten uiterlijk op 30 juni van het tweede jaar volgende op het jaar waarin de eerste vastlegging in de begroting is gedaan, ondertekenen. 4. De lidstaat waar de beheersautoriteit van het relevante Interreg-programma gevestigd is: a) kan de financieringsovereenkomst ook ondertekenen; of b) ondertekent, op dezelfde datum, een uitvoeringsovereenkomst met elk derde land, partnerland of LGO dat deelneemt aan dat Interreg-programma, waarin de wederzijdse rechten en verplichtingen met betrekking tot de uitvoering en het financieel beheer ervan zijn vastgelegd. Bij de verzending van het ondertekende exemplaar van de financieringsovereenkomst of een kopie van de uitvoeringsovereenkomst aan de Commissie, zendt de lidstaat waar de beheersautoriteit is gevestigd, ook een apart document met een lijst van de geplande grote infrastructuurprojecten als bedoeld in artikel 55, met vermelding van de voorgenomen naam, locatie, begroting en eerstverantwoordelijke partner daarvan. 5. Een overeenkomstig lid 4, onder b), ondertekende uitvoeringsovereenkomst omvat ten minste de volgende elementen: a) gedetailleerde regelingen voor betalingen; b) financieel beheer; c) bijhouden van bescheiden; d) de rapportageverplichtingen; e) verificaties, controles en audits; f) onregelmatigheden en terugvorderingen. 6. Wanneer de lidstaat waar de beheersautoriteit van het Interreg-programma gevestigd is, besluit tot ondertekening van de financieringsovereenkomst overeenkomstig van lid 4, onder a), wordt de financieringsovereenkomst beschouwd als een instrument voor de uitvoering van de begroting van de Unie overeenkomstig de bepalingen van het Financieel Reglement en niet als een internationale overeenkomst als bedoeld in de artikelen 216 tot en met 219 VWEU. Artikel 59 Andere bijdragen van derde landen, partnerlanden of LGO's dan medefinanciering 1. Wanneer een derde land, partnerland of LGO een andere financiële bijdrage aan het Interreg-programma dan zijn medefinanciering van de steun van de Unie aan het Interreg-programma overmaakt aan de beheersautoriteit worden de voorschriften met betrekking tot de financiële bijdrage opgenomen in het volgende document: a) wanneer de lidstaat de financieringsovereenkomst uit hoofde van artikel 58, lid 4, onder a), ondertekent in een afzonderlijke uitvoeringsovereenkomst die hetzij wordt ondertekend tussen de lidstaat waar de beheersautoriteit gevestigd is, en het derde land, partnerland of LGO, hetzij rechtstreeks tussen de beheersautoriteit en de bevoegde autoriteit in het derde land, partnerland of LGO; b) wanneer de lidstaat een uitvoeringsovereenkomst ondertekend overeenkomstig artikel 58, lid 4, onder b), voor een van de volgende elementen: i) een specifiek deel van die uitvoeringsovereenkomst; of ii) een aanvullende uitvoeringsovereenkomst die is ondertekend door dezelfde partijen waarnaar onder a) wordt verwezen. Voor de toepassing van de eerste alinea, onder b), i), kunnen delen van de overeenkomst, indien van toepassing, zowel de overgedragen financiële bijdrage als de steun van de Unie aan het Interreg-programma bestrijken. 2. Een uitvoeringsovereenkomst uit hoofde van lid 1 bevat ten minste de elementen betreffende de in artikel 58, lid 5, genoemde medefinanciering van het derde land, partnerland, of LGO. Daarnaast bevat de uitvoeringsovereenkomst de volgende twee elementen: a) het bedrag van de aanvullende financiële bijdrage; b) het beoogde gebruik en de voorwaarden voor het gebruik ervan, met inbegrip van de voorwaarden voor aanvragen voor die aanvullende bijdrage. 3. Met betrekking tot het Peace-Plus-programma maakt de financiële bijdrage van het Verenigd Koninkrijk aan activiteiten van de Unie in de vorm van externe bestemmingsontvangsten als bedoeld in [artikel 21, lid 2, onder e)] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] deel uit van de begrotingskredieten voor rubriek 2 "Cohesie en waarden", subplafond "Economische, sociale en territoriale samenhang". Deze bijdrage wordt onderworpen aan een specifieke financieringsovereenkomst met het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 58. De Commissie en het Verenigd Koninkrijk, alsook Ierland zijn partijen bij deze specifieke financieringsovereenkomst. Deze overeenkomst moet worden ondertekend vóór het begin van de uitvoering van het programma zodat de speciale instantie voor EU-programma's alle wetgeving van de Unie voor de uitvoering van het programma kan toepassen. HOOFDSTUK IX Specifieke bepalingen voor direct of indirect beheer Artikel 60 Samenwerking met ultraperifere gebieden 1. Indien na raadpleging van de belanghebbenden een Interreg-programma van component 3 gedeeltelijk of geheel in indirect beheer wordt uitgevoerd overeenkomstig respectievelijk artikel 53, lid 3, onder b), of artikel 53, lid 3, onder c) , van deze verordening , worden de uitvoeringstaken toevertrouwd aan een van de instanties die zijn vermeld in [artikel 62, lid 1, eerste alinea, onder c),] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus], met name aan een dergelijke instantie die gevestigd is in de deelnemende lidstaat, met inbegrip van de beheersautoriteit van het betrokken Interreg-programma. [Am. 197] 2. In overeenstemming met [artikel 154, lid 6, onder c)] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] kan de Commissie besluiten niet over te gaan tot een in de leden 3 en 4 van dat artikel bedoelde ex-antebeoordeling wanneer de begrotingsuitvoeringstaken, zoals bedoeld in [artikel 62, lid 1, eerste alinea, onder c), van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] zijn toevertrouwd aan een beheersautoriteit van een Interreg-programma voor ultraperifere gebieden dat is geïdentificeerd overeenkomstig artikel 37, lid 1, van deze verordening en in overeenstemming met artikel [65] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening]. 3. Wanneer in [artikel 62, lid 1, eerste alinea, onder c),] van Verordening [FR-Omnibus] bedoelde begrotingsuitvoeringstaken zijn toevertrouwd aan een lidstaatsorganisatie, is artikel [157] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] van toepassing. 4. Wanneer een door een of meer financieringsinstrumenten voor extern optreden medegefinancierd(e) programma of actie wordt uitgevoerd door een derde land, partnerland of LGO of door een van de andere instanties die in [artikel 62, lid 1, eerste alinea, onder c),] van Verordening (EU, Euratom) [FR-Omnibus] zijn vermeld of waarnaar in Verordening (EU) [NDICI] en/of Besluit van de Raad [het LGO-besluit] wordt verwezen, zijn de desbetreffende bepalingen van deze instrumenten van toepassing, en met name de hoofdstukken I, III en V van titel II van Verordening (EU) [NDICI]. Artikel 61 Investeringen in interregionale innovatie Op initiatief van de Commissie kan het EFRO steun verlenen aan investeringen in interregionale innovatie, zoals omschreven in artikel 3, lid 5, waarbij onderzoekers, bedrijven, het maatschappelijk middenveld en overheden samen worden gebracht die betrokken zijn bij op nationaal of regionaal niveau vastgestelde strategieën voor slimme specialisatie. [Am. 198] Artikel -61 bis Vrijstelling van aanmeldingsverplichting overeenkomstig artikel 108, lid 3, VWEU De Commissie kan verklaren dat steun voor projecten voor Europese territoriale samenwerking die door de EU worden ondersteund, verenigbaar is met de interne markt en niet onderworpen is aan de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU. [Am. 199] HOOFDSTUK X Slotbepalingen Artikel 62 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De bevoegdheid om de in artikel 16, lid 6, bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend met ingang van [ de dag na de bekendmaking = datum van inwerkingtreding ] tot en met 31 december 2027. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 16, lid 6, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het besluit wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven van 13 april 2016. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig artikel 16, lid 6, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van die handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad vóór het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met [twee maanden] verlengd. Artikel 63 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel [108, lid 1,] van Verordening (EU) [nieuwe GB-verordening] ingestelde comité. Dit comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Artikel 64 Overgangsbepalingen Verordening (EU) nr. 1299/2013 of handelingen die op grond daarvan zijn vastgesteld, blijven van toepassing op programma's en concrete acties die worden gesteund door het EFRO in de programmeringsperiode 2014-2020. Artikel 65 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie . Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ..., Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE MODEL VOOR INTERREG-PROGRAMMA'S CCI [15 tekens] Titel [255] Versie Eerste jaar [4] Laatste jaar [4] Subsidiabel vanaf Subsidiabel tot en met Nummer van het besluit van de Commissie Datum van het besluit van de Commissie Nummer van het besluit tot wijziging van het programma [20] Datum inwerkingtreding van het besluit tot wijziging van het programma Onder het programma vallende NUTS-regio's Component van Interreg 1. Programmastrategie: belangrijkste ontwikkelingsproblemen en beleidsreacties 1.1. Programmagebied (niet vereist voor Interreg-programma's van component 4) Referentie: artikel 17, lid 4, onder a), artikel 17, lid 9, onder a) Tekstveld [2 000] 1.2. Samenvatting van de belangrijkste gemeenschappelijke problemen, rekening houdend met economische, sociale en territoriale ongelijkheden, gezamenlijke investeringsbehoeften en complementair met andere vormen van steun, geleerde lessen uit ervaringen uit het verleden en macroregionale strategieën en zeegebiedstrategieën, indien het programmagebied als geheel of gedeeltelijk door één of meer strategieën wordt gedekt. Referentie: Artikel 17, lid 4, onder b), Artikel 17, lid 9, onder b) Tekstveld [50 000] 1.3. Motivering van de selectie van beleidsdoelstellingen en specifieke doelstellingen voor Interreg, bijbehorende prioriteiten, specifieke doelstellingen en de vormen van steun, waarbij indien nodig ontbrekende schakels in de grensoverschrijdende infrastructuur worden aangepakt Referentie: artikel 17, lid 4, onder c) Tabel 1 Geselecteerde beleids­doelstelling of specifieke doelstelling voor Interreg Geselecteerde specifieke doelstelling Prioriteit Motivering van de selectie [2 000 per doelstelling] 2. Prioriteiten [300] Referentie: artikel 17, lid 4, onder d) en e) 2.1. Titel van de prioriteit (herhaald voor elke prioriteit) Referentie: artikel 17, lid 4, onder d) Tekstveld: [300] [ ] Dit is een prioriteit in het kader van een overdracht uit hoofde van artikel 17, lid 3 2.1.1. Specifieke doelstelling (herhaald voor elke geselecteerde specifieke doelstelling, voor andere prioriteiten dan technische bijstand) Referentie: artikel 17, lid 4, onder e) 2.1.2 Gerelateerde types acties, met inbegrip van een lijst met geplande concrete acties van strategisch belang, en hun bijdrage aan die specifieke doelstellingen en aan macroregionale en zeegebiedstrategieën, indien van toepassing Referentie: artikel 17, lid 4, onder e), i), en lid 9, onder c), ii) Tekstveld [7 000] Lijst met geplande concrete acties van strategisch belang Tekstveld [2 000] Voor Interreg-programma's van component 4: Referentie: artikel 17, lid 9, onder c), i) Definitie van één enkele begunstigde of een beperkte lijst van begunstigden en de toekenningsprocedure Tekstveld [7 000] 2.1.3 Indicatoren Referentie: artikel 17, lid 4, onder e), ii), artikel 17, lid 9, onder c), iii) Tabel 2: Outputindicatoren Prioriteit Specifieke doelstelling ID [5] Indicator Meeteenheid [255] Mijlpaal (2024) [200] Uiteindelijk streefdoel (2029) [200] Tabel 3: Resultaatindicatoren Prioriteit Specifieke doelstelling ID Indicator Meeteenheid Uitgangs­waarde Referentie­jaar Uiteindelijk streefdoel (2029) Gegevens­bron Opmerkingen 2.1.4 De voornaamste doelgroepen Referentie: artikel 17, lid 4, onder e), iii), artikel 17, lid 9, onder c), iv) Tekstveld [7 000] 2.1.5 Beoogde specifieke gebieden, met inbegrip van het geplande gebruik van ITI, CLLD of andere territoriale instrumenten Referentie: artikel 17, lid 4, onder e), iv) Tekstveld [7 000] 2.1.6 Gepland gebruik van financieringsinstrumenten Referentie: artikel 17, lid 4, onder e), v) Tekstveld [7 000] 2.1.7 Indicatieve uitsplitsing van de EU-programmamiddelen naar interventietype Referentie: artikel 17, lid 4, onder e), vi), artikel 17, lid 9, onder c), v) Tabel 4: Dimensie 1 – steunverleningsgebied Nr. van de prioriteit Fonds Specifieke doelstelling Code Bedrag (in EUR) Tabel 5: Dimensie 2 – financieringsvorm Nr. van de prioriteit Fonds Specifieke doelstelling Code Bedrag (in EUR) Tabel 6: Dimensie 3 – territoriale uitvoeringsmechanismen en territoriale focus Nr. van de prioriteit Fonds Specifieke doelstelling Code Bedrag (in EUR) 2.T. Prioriteit voor technische bijstand Referentie: Artikel 17, lid 4, onder f), ETS Tekstveld [8 000] Nr. van de prioriteit Fonds Code Bedrag (in EUR) 3. Financieringsplan Referentie: artikel 17, lid 4, onder g) 3.1 Financiële toewijzingen per jaar Referentie: artikel 17, lid 4, onder g), i), artikel 17, lid 5, onder a), i)‑iv) Tabel 7 Fonds 2021 2022 2023 2024 2025 2026 2027 Totaal EFRO IPA III CBC (28) Nabuurschap CBC (29) IPA III (30) NDICI (31) OCTP Groenland (32) OCTP (33) Interreg-fondsen (34) Totaal 3.2 Totale financiële toewijzingen per fonds en nationale medefinanciering Referentie: artikel 17, lid 4, onder g), ii), artikel 17, lid 5, onder a), i)‑iv), artikel 17, lid 5, onder b) Tabel 8 * BD-nr. of TB Prioriteit Fonds (voorzover van toepassing) Berekeningsgrondslag voor de EU-steun (totaal of publiek) EU-bijdrage (a) Nationale bijdrage (b)=(c)+(d) Indicatieve uitsplitsing van de nationale bijdrage Totaal (e)=(a)+(b) Medefinancierings­percentage (f)=(a)/(e) Bijdragen van derde landen (ter informatie) Nationale overheid (c) Nationaal particulier (d) Prioriteit 1 EFRO IPA III CBC (35) Nabuurschap CBC (36) IPA III (37) NDICI (38) OCTP Groenland (39) OCTP (40) Interreg-fondsen (41) Prioriteit 2 (fondsen als hierboven) Totaal Alle fondsen EFRO Nabuurschap CBC IPA III NDICI OCTP Groenland OCTP Interreg-fondsen Totaal Alle fondsen * Voorafgaand aan de tussentijdse evaluatie omvat deze tabel enkel de bedragen met betrekking tot de jaren 2021‑2025. 4. Maatregel die is genomen om de relevante partners te betrekken bij de opstelling van het Interreg-programma en de rol van die programmapartners bij de uitvoering, het toezicht en de evaluatie Referentie: artikel 17, lid 4, onder h) Tekstveld [10 000] 5. Aanpak van de communicatie en zichtbaarheid voor het Interreg-programma, met inbegrip van de geplande begroting Referentie: artikel 17, lid 4, onder i) Tekstveld [10 000] 6. Uitvoeringsbepalingen 6.1. Programma-autoriteiten Referentie: artikel 17, lid 7, onder a) Tabel 10 Programma-autoriteiten Naam van de instelling [255] Naam van de contactpersoon [200] E-mail [200] Beheersautoriteit Nationale autoriteit (voor programma's met deelnemende derde landen, indien van toepassing) Auditautoriteit Groep auditors die is samengesteld uit vertegenwoordigers (voor programma's met deelnemende derde landen, indien van toepassing) Instantie waaraan de Commissie de betalingen verricht 6.2. Procedure voor het instellen van het gezamenlijke secretariaat Referentie: artikel 17, lid 7, onder b) Tekstveld [3 500] 6.3 Verdeling van de aansprakelijkheden onder de deelnemende lidstaten en, indien van toepassing, derde landen en LGO's, in het geval van financiële correcties die door de beheersautoriteit of de Commissie worden opgelegd Referentie: artikel 17, lid 7, onder c) Tekstveld [10 500] AANHANGSELS — Kaart van het programmagebied — Terugbetaling van subsidiabele uitgaven van de Commissie aan de lidstaat op basis van eenheidskosten, vaste bedragen en vaste percentages — Financiering die geen verband houdt met kosten Aanhangsel 1: Kaart van het programmagebied Aanhangsel 2: Terugbetaling van subsidiabele uitgaven van de Commissie aan de lidstaat op basis van eenheidskosten, vaste bedragen en vaste percentages Terugbetaling van subsidiabele uitgaven van de Commissie aan de lidstaat op basis van eenheidskosten, vaste bedragen en vaste percentages Model voor de indiening van gegevens voor beoordeling door de Commissie (Artikel 88 van de GB‑verordening) Datum voor de indiening van het voorstel Huidige versie A. Samenvatting van de belangrijkste elementen Prioriteit Fonds Het geraamde aandeel van de totale financiële toewijzing binnen de prioriteit waarop de SCO zal worden toegepast in % (raming) Type(s) concrete actie Bijbehorende naam (namen) van de indicator Meeteenheid voor de indicator Type SCO (standaardschaal van eenheidskosten, vaste bedragen of vaste percentages) Bijbehorende standaardschalen van eenheidskosten, vaste bedragen of vaste percentages Code Beschrijving Code Beschrijving B. Bijzonderheden per type concrete actie (in te vullen voor elk type concrete actie) Heeft de beheersautoriteit steun ontvangen van een extern bedrijf om de onderstaande vereenvoudigde kosten op te stellen? Zo ja, gelieve te specificeren welk extern bedrijf: Ja/Nee — Naam van het externe bedrijf Types concrete actie: 1.1. Beschrijving van het type concrete actie 1.2 Betrokken prioriteit/specifieke doelstelling(en) 1.3 Naam van de indicator (42) 1.4 Meeteenheid voor de indicator 1.5 Standaardschaal van eenheidskosten, vaste bedragen of vaste percentages 1.6 Bedrag 1.7 Categorieën kosten die worden gedekt door eenheidskosten, vaste bedragen of vaste percentages 1.8 Bestrijken deze categorieën kosten alle subsidiabele uitgaven van de concrete actie? (J/N) 1.9 Verrekeningsmethode 1.10 Verificatie van de verwezenlijking van de meeteenheid — beschrijf welke documenten zullen worden gebruikt om de verwezenlijking van de meeteenheid te verifiëren — beschrijf wat zal worden gecontroleerd tijdens de beheersverificaties (met inbegrip van verificaties ter plaatse) en door wie — beschrijf wat de regelingen zijn om de gegevens/documenten te verzamelen en op te slaan 1.11 Mogelijk averechtse prikkels of problemen als gevolg van deze indicator, de wijze waarop deze kunnen worden verminderd, en het geraamde risiconiveau 1.12 Totaalbedrag (nationale en EU) dat naar verwachting zal worden vergoed C: Berekening van de standaardschaal van eenheidskosten, vaste bedragen of vaste percentages 1. Bron van de gegevens die worden gebruikt voor de berekening van de standaardschaal van eenheidskosten, vaste bedragen of vaste percentages (wie de gegevens heeft geproduceerd, verzameld en geregistreerd; waar de gegevens zijn opgeslagen; vervaldata; validering, enz.): 2. Gelieve aan te geven waarom de voorgestelde methode en berekening relevant zijn voor het type concrete actie: 3. Gelieve aan te geven hoe de berekeningen werden gemaakt, met name door eventuele veronderstellingen ten aanzien van kwaliteit of hoeveelheden te beschrijven. Indien relevant moeten statistische bewijzen en referentiewaarden worden gebruikt en bij deze bijlage worden gevoegd in een formaat dat kan worden gebruikt door de Commissie: 4. Gelieve uit te leggen hoe u ervoor heeft gezorgd dat alleen subsidiabele uitgaven zijn opgenomen in de berekening van de standaardschaal van eenheidskosten, vaste bedragen of vaste percentages: 5. Beoordeling door de auditautoriteit(en) van de berekeningsmethode, de bedragen en de regelingen om de verificatie, kwaliteit, verzameling en opslag van gegevens te waarborgen: Aanhangsel 3: Financiering die geen verband houdt met kosten Model voor de indiening van gegevens voor beoordeling door de Commissie (Artikel 89 van de GB-verordening) Datum voor de indiening van het voorstel Huidige versie A. Samenvatting van de belangrijkste elementen Prioriteit Fonds Het totale bedrag dat wordt gedekt door financiering die geen verband houdt met kosten Type(s) concrete actie Voorwaarden waaraan moet worden voldaan of resultaten die moeten worden behaald Bijbehorende naam (namen) van de indicator Meeteenheid voor de indicator Code Beschrijving Het totale bedrag dat wordt gedekt B. Bijzonderheden per type concrete actie (in te vullen voor elk type concrete actie) Types concrete actie: 1.1. Beschrijving van het type concrete actie 1.2 Betrokken prioriteit/specifieke doelstelling(en) 1.3 Voorwaarden waaraan moet worden voldaan of te behalen resultaten 1.4 Termijn om aan de voorwaarden te voldoen of de resultaten te behalen 1.5 Definitie van de indicator van de prestaties 1.6 Meeteenheid voor indicator van de prestaties 1.7 Tussentijdse prestaties (indien van toepassing) die aanleiding geven tot terugbetaling door de Commissie met tijdschema voor terugbetaling Tussentijdse prestaties Datum Bedragen 1.8 Totaalbedrag (met inbegrip van EU- en nationale financiering) 1.9 Verrekeningsmethode 1.10 Verificatie van de verwezenlijking van het resultaat of de voorwaarde (en, waar van toepassing, de tussentijdse prestaties) — beschrijf welke documenten zullen worden gebruikt om de verwezenlijking van het resultaat of de voorwaarde te verifiëren — beschrijf wat zal worden gecontroleerd tijdens de beheersverificaties (met inbegrip van verificaties ter plaatse) en door wie — beschrijf welke regelingen er zijn om de gegevens/documenten te verzamelen en op te slaan 1.11 Regelingen om het auditspoor te waarborgen Vermeld de instantie(s) die verantwoordelijk is (zijn) voor deze regelingen. Het Europees Parlement, – gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), met name de tweede en de vierde tot en met de zevende alinea van de preambule, artikel 2, artikel 3, lid 3, tweede alinea, en artikel 6, – gezien de artikelen 10 en 19 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1) , – gezien Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) , – gezien Kaderbesluit 2008/913/JBZ van de Raad van 28 november 2008 betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht (3) , – gezien Richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten, en ter vervanging van Kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad (4) , – gezien de tweede enquête van de Europese Unie naar minderheden en discriminatie (EU‑MIDIS II), die in december 2017 werd gepubliceerd door het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA), en het verslag van het FRA over ervaringen van mensen van Afrikaanse afkomst met rassendiscriminatie en racistisch geweld in de EU (5) , – gezien zijn resolutie van 1 maart 2018 over de situatie van de grondrechten in de Europese Unie in 2016 (6) , – gezien de oprichting in juni 2016 van de EU-groep op hoog niveau voor de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en andere vormen van onverdraagzaamheid, – gezien de gedragscode ter bestrijding van onrechtmatige haatuitingen op het internet, die de Commissie en grote IT-bedrijven alsmede andere platforms en socialemediabedrijven op 31 mei 2016 overeengekomen zijn, – gezien algemene aanbeveling nr. 34 van 3 oktober 2011 van de VN-Commissie voor de uitbanning van rassendiscriminatie betreffende rassendiscriminatie van mensen van Afrikaanse afkomst, – gezien resolutie 68/237 van de Algemene Vergadering van de VN van 23 december 2013, waarin de periode 2015-2024 is uitgeroepen tot het internationaal decennium voor mensen van Afrikaanse herkomst, – gezien resolutie 69/16 van de Algemene Vergadering van de VN van 18 november 2014 houdende het activiteitenprogramma voor de tenuitvoerlegging van het internationaal decennium voor mensen van Afrikaanse afkomst, – gezien de verklaring van Durban en het actieprogramma van de internationale conferentie van 2001 over racisme, waarin wordt erkend dat mensen van Afrikaanse afkomst al eeuwenlang te maken hebben met racisme, discriminatie en onrecht, – gezien de algemene beleidsaanbevelingen van de Europese Commissie tegen Racisme en Onverdraagzaamheid (ECRI), – gezien de aanbeveling van het Comité van Ministers van de Raad van Europa van 19 september 2001 betreffende de Europese code voor politie-ethiek (7) , – gezien de mensenrechtennota van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa van 25 juli 2017, getiteld "Afrophobia: Europe should confront this legacy of colonialism and the slave trade", – gezien protocol nr. 12 bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) inzake non-discriminatie, – gezien de vraag aan de Commissie over de mensenrechten van mensen van Afrikaanse afkomst in Europa ( O-000022/2019 – B8‑0016/2019), – gezien artikel 128, lid 5, en artikel 123, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat naast "mensen van Afrikaanse afkomst" ook begrippen worden gebruikt als "Afro-Europese", "Afrikaans-Europese" of "Afro-Caribische" mensen, en dat daarmee personen van Afrikaanse afkomst of personen met Afrikaanse voorouders worden aangeduid die geboren zijn in Europa, Europees burger zijn of in Europa wonen; B. overwegende dat de begrippen "afrofobie", "afrifobie" en "tegen mensen met een donkere huidskleur gericht racisme" duiden op een specifieke vorm van racisme, met inbegrip van geweld en discriminatie, die zijn voedingsbodem heeft in misstanden uit het verleden en negatieve stereotypering, en die leidt tot uitsluiting en ontmenselijking van personen van Afrikaanse afkomst; overwegende dat dergelijke praktijken een gelijkenis vertonen met de repressieve structuren uit de tijd van het kolonialisme en de trans-Atlantische slavenhandel en dat dit ook door de Commissaris voor de Mensenrechten van de Raad van Europa wordt erkend; C. overwegende dat er naar schatting 15 miljoen mensen van Afrikaanse afkomst in Europa wonen (8) , maar dat gelijkheidsgegevens in de EU-lidstaten niet systematisch worden verzameld, dat de gegevens niet gebaseerd zijn op zelfidentificatie, en dat migranten van de tweede of derde generatie of nog latere generaties vaak niet worden meegeteld; D. overwegende dat volgens het FRA met name minderheden die afkomstig zijn uit Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara te maken krijgen met racisme en discriminatie op alle gebieden van het leven (9) ; E. overwegende dat uit de onlangs door het FRA uitgevoerde tweede enquête van de Europese Unie naar minderheden en discriminatie (EU‑MIDIS II) (10) blijkt dat jonge respondenten van Afrikaanse afkomst in de leeftijdscategorie 16-24 jaar in de twaalf maanden voorafgaand aan de enquête vaker te maken kregen met door haat ingegeven intimidatie (32 %) dan oudere respondenten, en dat cyberintimidatie het vaakst voorkomt bij jonge respondenten en afneemt naarmate de leeftijd stijgt; F. overwegende dat de geschiedenis talloze voorbeelden kent van onrecht tegen Afrikanen en personen van Afrikaanse afkomst, waaronder slavernij, gedwongen arbeid, apartheid, bloedbaden en genociden in het kader van het Europese kolonialisme en de trans-Atlantische slavenhandel, maar dat deze misstanden in de lidstaten op institutioneel niveau nog altijd nauwelijks worden erkend en grotendeels worden genegeerd; G. overwegende dat bij bepaalde Europese tradities, zoals het zwart schminken van gezichten, wordt vastgehouden aan discriminerende stereotypen, waardoor diepgewortelde stereotyperingen van mensen van Afrikaanse afkomst blijven bestaan, hetgeen het gevaar van discriminatie verergert; H. overwegende dat het belangrijke werk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling en van het Europees netwerk van nationale organen voor de bevordering van gelijke behandeling (Equinet) moet worden toegejuicht en ondersteund; I. overwegende dat uit het jaarverslag van het Bureau voor Democratische Instellingen en Mensenrechten van de OVSE (ODIHR) over haatmisdrijven (11) blijkt dat mensen van Afrikaanse afkomst dikwijls het slachtoffer zijn van racistisch geweld, maar dat er in veel landen geen juridische bijstand of financiële ondersteuning wordt geboden aan de slachtoffers van dergelijke gewelddadige aanvallen; J. overwegende dat de regeringen de primaire verantwoordelijkheid dragen voor de eerbiediging van de rechtsstaat en de grondrechten van hun burgers, en overwegende dat de primaire verantwoordelijkheid voor het voorkomen en monitoren van geweld, waaronder afrofoob geweld, en voor het vervolgen van personen die zich daaraan schuldig maken derhalve ook op de regeringen rust; K. overwegende dat er slechts in beperkte mate gegevens beschikbaar zijn over rassendiscriminatie in het onderwijs; overwegende dat echter is gebleken dat kinderen van Afrikaanse afkomst in de lidstaten lagere cijfers krijgen dan hun blanke klasgenoten en dat het percentage vroegtijdige schoolverlaters onder kinderen van Afrikaanse afkomst hoger ligt (12) ; L. overwegende dat volwassenen en kinderen van Afrikaanse afkomst in hechtenis steeds vaker het slachtoffer worden van tal van geweldsincidenten, meermaals met dodelijke afloop; overwegende dat machtsmisbruik aan de orde van de dag is doordat raciale profilering en discriminerende aanhouding, fouillering en controle routinematig worden ingezet in het kader van rechtshandhaving, misdaadpreventie; M. overwegende dat er rechtsmiddelen tegen discriminatie bestaan en dat er krachtig en specifiek beleid nodig is om structurele discriminatie van mensen van Afrikaanse afkomst in Europa tegen te gaan, onder meer op het gebied van werkgelegenheid, onderwijs, gezondheid, het strafrechtelijk systeem en politieke participatie en wat betreft de gevolgen van beleid en praktijken op het gebied van migratie en asiel; N. overwegende dat personen van Afrikaanse afkomst op de Europese woningmarkt worden gediscrimineerd en veelal in arme wijken terechtkomen, waar de huizen klein en van slechte kwaliteit zijn en dat er dus sprake is van ruimtelijke segregatie; O. overwegende dat mensen van Afrikaanse afkomst in de loop van de geschiedenis een aanzienlijke bijdrage hebben geleverd aan de opbouw van de Europese samenleving, maar op de arbeidsmarkt vaak worden gediscrimineerd; P. overwegende dat mensen van Afrikaanse afkomst onevenredig vaak tot de lagen van de Europese bevolking behoren met de laagste inkomens; Q. overwegende dat mensen van Afrikaanse afkomst in de Europese Unie sterk ondervertegenwoordigd zijn in de politieke en wetgevende instellingen, zowel op Europees niveau als op nationaal en lokaal niveau; R. overwegende dat het nog altijd voorkomt dat Europese of nationale politici van Afrikaanse afkomst in de publieke ruimte op schandelijke wijze worden aangevallen; S. overwegende dat het racisme en de discriminatie waar mensen van Afrikaanse afkomst mee te maken krijgen een structureel karakter hebben en dikwijls samengaan met andere vormen van discriminatie en onderdrukking op grond van geslacht, ras, huidskleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid; T. overwegende er in Europa de laatste tijd steeds meer gerichte afrofobe aanvallen plaatsvinden tegen onderdanen van derde landen, met name vluchtelingen en migranten; 1. verzoekt de lidstaten en de Europese instellingen te erkennen dat mensen van Afrikaanse afkomst te maken hebben met racisme, discriminatie en vreemdelingenhaat, en in zijn algemeenheid minder in staat zijn om hun mensenrechten en grondrechten uit te oefenen, en dat er dus sprake is van structureel racisme; verzoekt de lidstaten en de Europese instellingen voorts te erkennen dat mensen van Afrikaanse afkomst, als individu en als groep, recht hebben op bescherming tegen deze ongelijkheden, onder meer door de vaststelling van positieve maatregelen ter bevordering van de volledige en gelijke uitoefening van hun rechten; 2. is van mening dat actieve en betekenisvolle sociale, economische, politieke en culturele participatie door mensen van Afrikaanse afkomst essentieel is voor het aanpakken van afrofobie en voor het waarborgen van de sociale inclusie van mensen van Afrikaanse afkomst in Europa; 3. roept de Commissie op een EU-kader te ontwikkelen voor nationale strategieën voor de integratie en sociale inclusie van mensen van Afrikaanse afkomst; 4. is fel gekant tegen alle fysieke en verbale aanvallen op mensen van Afrikaanse afkomst, of deze nu plaatsvinden in het openbaar of in de privésfeer; 5. spoort de EU-instellingen en de lidstaten aan de geschiedenis van mensen van Afrikaanse afkomst in Europa formeel te erkennen, met inbegrip van in het verleden en het heden begane wandaden en misdrijven tegen de menselijkheid, zoals slavernij, de trans-Atlantische slavenhandel en andere misstanden ten tijde van het Europees kolonialisme, maar ook de belangrijke prestaties en positieve bijdragen van mensen van Afrikaanse afkomst, en er aandacht aan te schenken middels de officiële erkenning op Europees en nationaal niveau van de internationale dag voor de herdenking van de slachtoffers van slavernij en de trans-Atlantische slavenhandel, en de instelling van Black History Months; 6. roept de lidstaten en de Europese instellingen op officieel aandacht te schenken aan het door de VN uitgeroepen internationaal decennium voor mensen van Afrikaanse herkomst en doeltreffende maatregelen te nemen met het oog op de uitvoering van het activiteitenprogramma daarvan in een geest van erkenning, gerechtigheid en ontwikkeling; 7. herinnert eraan dat sommige lidstaten inspanningen hebben geleverd om zinvolle en doeltreffende rechtsmiddelen in te voeren met het oog op in het verleden begane wandaden en misdrijven tegen de menselijkheid die gericht waren tegen mensen van Afrikaanse afkomst, in gedachten houdend dat de gevolgen ervan ook nu nog merkbaar zijn; 8. verzoekt de EU-instellingen en de overige lidstaten dit voorbeeld te volgen en wijst erop dat dit wellicht gepaard zou moeten gaan met een bepaalde mate van genoegdoening, bijvoorbeeld in de vorm van het publiekelijk aanbieden van excuses of het teruggeven of vergoeden van gestolen goederen aan de landen van herkomst; 9. dringt er bij de lidstaten op aan hun koloniale archieven vrij te geven; 10. roept de EU-instellingen en de lidstaten op etnische discriminatie en haatmisdrijven stelselmatig te bestrijden, en met andere belangrijke actoren doeltreffende en empirisch onderbouwde juridische en beleidsmaatregelen te ontwikkelen als antwoord op deze praktijken; is van mening dat er, overeenkomstig de nationale wettelijke kaders en de EU-wetgeving inzake gegevensbescherming, uitsluitend gegevens over etnische discriminatie en haatmisdrijven verzameld zouden mogen worden om de onderliggende oorzaken van xenofobe en discriminerende uitlatingen en handelingen in kaart te brengen en aan te pakken; 11. verzoekt de lidstaten nationale racismebestrijdingsstrategieën te ontwikkelen voor de aanpak van de problemen op het gebied van onderwijs, huisvesting, gezondheid, werkgelegenheid, politiewerk, sociale diensten, het rechtsstelsel, politieke participatie en vertegenwoordiging waar mensen van Afrikaanse afkomst mee te maken hebben; verzoekt de lidstaten tevens om ervoor zorgen dat mensen van Afrikaanse afkomst vaker in de media en in televisieprogramma's verschijnen, om zo de ondervertegenwoordiging van mensen van Afrikaanse afkomst en het gebrek aan rolmodellen voor kinderen van Afrikaanse afkomst op adequate wijze aan te pakken; 12. wijst op de belangrijke rol van organisaties uit het maatschappelijk middenveld in de strijd tegen racisme en discriminatie, en dringt erop aan dat er op Europees, nationaal en lokaal niveau meer financiële middelen voor deze organisaties beschikbaar worden gesteld; 13. verzoekt de Commissie om zowel in haar lopende financieringsprogramma's als in de programma's die voor de volgende meerjarige periode worden opgezet, aandacht te besteden aan mensen van Afrikaanse afkomst; 14. roept de Commissie op om binnen de relevante diensten van de Commissie een speciaal team in het leven te roepen met een bijzondere focus op mensen van Afrikaanse afkomst; 15. verzoekt de lidstaten met klem om het kaderbesluit van de Raad betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht ten uitvoer te leggen en naar behoren te handhaven, en in het bijzonder de door vooroordelen ingegeven motieven voor misdrijven op grond van ras, nationale afkomst of etnische afkomst in het strafrecht op te nemen als een verzwarende omstandigheid, om zo de registratie, vervolging en bestraffing van en het onderzoek naar haatmisdrijven tegen mensen van Afrikaanse afkomst te garanderen; 16. verzoekt de lidstaten effectief op haatmisdrijven te reageren en onder meer onderzoek te doen naar de door vooroordelen ingegeven motieven die aan de basis liggen van misdrijven op grond van ras, nationale afkomst of etnische afkomst, en te waarborgen dat haatmisdrijven tegen mensen van Afrikaanse afkomst worden geregistreerd, onderzocht, vervolgd en bestraft; 17. dringt er bij de lidstaten op aan alle vormen van raciale en etnische profilering in het kader van rechtshandhaving, terrorismebestrijdingsmaatregelen en immigratiecontrole een halt toe te roepen, en onrechtmatige discriminerende praktijken en gewelddaden tegen te gaan door autoriteiten opleidingen te bieden op het gebied van de bestrijding van racisme en vooroordelen; 18. wenst dat de lidstaten racistische en afrofobe tradities veroordelen en ontmoedigen; 19. verzoekt de lidstaten te bewaken dat raciale vooroordelen binnen hun strafrechtelijke stelsels, onderwijssystemen en sociale diensten geen rol spelen, en roept de lidstaten op proactieve maatregelen te nemen om gelijke rechtspleging te waarborgen en de betrekkingen tussen rechtshandhavingsinstanties en minderheden te verbeteren, om gelijke toegang tot onderwijs te waarborgen en de betrekkingen tussen onderwijsinstanties en minderheden te verbeteren, en om gelijke toegang tot sociale dienstverlening te waarborgen en de betrekkingen tussen instanties voor sociale dienstverlening en minderheden te verbeteren, met name zwarte gemeenschappen en mensen van Afrikaanse afkomst; 20. dringt er bij de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat volwassenen en kinderen van Afrikaanse afkomst gelijke toegang hebben tot kwalitatief hoogwaardige zorg en scholing, zonder discriminatie en segregatie, en waar nodig te voorzien in passende maatregelen op het gebied van leerondersteuning; spoort de lidstaten aan om de geschiedenis van mensen van Afrikaanse afkomst op te nemen in de onderwijscurricula, een volledig beeld te geven van het kolonialisme en de slavernij en daarbij te erkennen dat deze praktijken, zowel in het verleden als in het heden, hun weerslag hebben gehad op mensen van Afrikaanse afkomst, en ervoor te zorgen dat leerkrachten naar behoren zijn opgeleid om dit deel van de geschiedenis te onderwijzen en om te gaan met diversiteit in de klas; 21. roept de EU-instellingen en de lidstaten op werkgelegenheid, ondernemerschap en initiatieven ter versterking van de economische positie van mensen van Afrikaanse afkomst te stimuleren en te steunen, om de bovengemiddelde werkloosheidspercentages en de discriminatie van mensen van Afrikaanse afkomst aan te pakken; 22. dringt er bij de lidstaten op aan om discriminatie van mensen van Afrikaanse afkomst op de woningmarkt tegen te gaan en concrete maatregelen nemen om de ongelijke toegang tot huisvesting aan te pakken, en passende huisvesting te waarborgen; 23. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat migranten, vluchtelingen en asielzoekers de EU via veilige en reguliere wegen kunnen binnenkomen, daarbij rekening houdend met de bestaande wetgeving en praktijken; 24. verzoekt de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden om er op doeltreffende wijze voor te zorgen dat niet wordt samengewerkt met organisaties of groeperingen die zich bezighouden met of anderszins te maken hebben met slavernij, smokkel, foltering en uitbuiting van Afrikaanse migranten of andere migranten met een donkere huidskleur, en dat dergelijke organisaties of groeperingen geen Europese middelen of steun ontvangen; 25. roept de Europese instellingen op een strategie inzake diversiteit en inclusie op de werkvloer vast te stellen, die, ter aanvulling van bestaande inspanningen, voorziet in een strategisch plan voor de vertegenwoordiging van etnische en raciale minderheden in hun personeelsbestand; 26. verzoekt de Europese partijen en politieke stichtingen, alsook de parlementen op alle niveaus in de EU, initiatieven ter bevordering van de politieke participatie van mensen van Afrikaanse afkomst te steunen en te ontplooien; 27. vraagt de Commissie om bij de bestrijding van afrofobie op internationaal niveau nauw samen te werken met internationale actoren zoals de OVSE, de VN, de Afrikaanse Unie en de Raad van Europa, alsmede andere internationale partners; 28. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen en regeringen van de lidstaten en de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. Het Europees Parlement, – gezien de artikelen 4 en 13 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), – gezien de artikelen 107, 108, 113, 115 en 116 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien zijn besluit van 1 maart 2018 over de instelling, de bevoegdheden, het aantal leden en de duur van het mandaat van een Bijzondere Commissie financiële misdrijven, belastingontduiking en belastingontwijking (TAX3) (1) , – gezien de resolutie van de commissie TAXE van 25 november 2015 (2) en de resolutie van de commissie TAX2 van 6 juli 2016 (3) over fiscale rulings en andere maatregelen van vergelijkbare aard of met vergelijkbaar effect, – gezien zijn resolutie van 16 december 2015 met aanbevelingen aan de Commissie betreffende meer transparantie, coördinatie en convergentie van het vennootschapsbelastingbeleid in de Unie (4) , – gezien de resultaten van de Enquêtecommissie witwaspraktijken, belastingontwijking en belastingontduiking, die op 13 december 2017 aan de Raad en de Commissie werden voorgelegd (5) , – gezien de follow-up van de Commissie van elk van de bovengenoemde resoluties, (6) – gezien de talrijke onthullingen door onderzoeksjournalisten, zoals LuxLeaks, de Panama Papers, de Paradise Papers en, recenter, de cum-ex-schandalen, evenals de witwaszaken waar in het bijzonder banken in Denemarken, Estland, Duitsland, Letland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk bij betrokken zijn, – gezien de resolutie van het Europees Parlement van 29 november 2018 over het cum-ex-schandaal: financiële criminaliteit en de mazen in het huidige wetgevingskader (7) , – gezien zijn resolutie van 19 april 2018 over de bescherming van onderzoeksjournalisten in Europa: de zaak van de Slowaakse journalist Ján Kuciak en Martina Kušnírová (8) , – gezien de studies die zijn opgesteld door de onderzoeksdienst van het Europees Parlement (EPRS) getiteld "Citizenship by investment (CBI) and residency by investment (RBI) schemes in the EU: state of play, issues and impacts", "Money laundering and tax evasion risks in free ports and customs warehouses" en "An overview of shell companies in the European Union" (9) , – gezien de studies getiteld "VAT fraud: economic impact, challenges and policy issues" (10) , "Cryptocurrencies and blockchain – Legal context and implications for financial crime, money laundering and tax evasion" en "Impact of Digitalisation on International Tax Matters" (11) , – gezien de studies van de Commissie naar indicatoren voor agressieve belastingplanning (12) , – gezien het door de commissie TAX3 verkregen bewijs in 34 hoorzittingen met experts en uitwisselingen van standpunten met commissarissen en ministers en tijdens dienstreizen naar Washington, Riga, het eiland Man, Estland en Denemarken, – gezien het gemoderniseerde en robuustere kader voor de vennootschapsbelasting dat tijdens deze zittingsperiode is ingevoerd, met name de richtlijnen bestrijding belastingontwijking (ATAD I (13) en ATAD II (14) ) en de evaluaties van de richtlijn administratieve samenwerking (15) , – gezien de voorstellen van de Commissie, in afwachting van goedkeuring, in het bijzonder die voor gemeenschappelijke (geconsolideerde) heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (C(C)CTB) (16) , het digitale belastingpakket (17) en openbare rapportage per land (18) , alsmede het standpunt van het Parlement over deze stukken, – gezien de resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van 1 december 1997 over een Groep gedragscode inzake belastingregelingen voor ondernemingen en gezien de regelmatige verslagen van deze groep aan de Raad Ecofin, – gezien de lijst van niet-coöperatieve rechtsgebieden voor belastingdoeleinden die de Raad op 5 december 2017 heeft aangenomen en heeft gewijzigd op basis van de voortdurende monitoring van toezeggingen van derde landen, – gezien de mededeling van de Commissie van 21 maart 2018 over de nieuwe eisen tegen belastingontwijking in de EU-wetgeving betreffende met name financiering en investeringen (C(2018)1756), – gezien de modernisering van het btw-kader, met name de definitieve btw-regeling, – gezien zijn resolutie van 24 november 2016 over wegen naar een definitief btw-stelsel en bestrijding van btw-fraude (19) , – gezien het onlangs goedgekeurde nieuwe EU-kader voor de bestrijding van witwaspraktijken, in het bijzonder na de goedkeuring van de vierde (20) en vijfde (21) herziening van de antiwitwasrichtlijn, – gezien de door de Commissie tegen 28 lidstaten ingestelde inbreukprocedures wegens het niet naar behoren omzetten van de vierde antiwitwasrichtlijn in nationale wetgeving, – gezien het actieplan van de Commissie van 2 februari 2016 ter versterking van de strijd tegen terrorismefinanciering ( COM(2016)0050 ) (22) , – gezien de mededeling van de Commissie van 12 september 2018 over de versterking van het Uniekader voor prudentieel en antiwitwastoezicht voor financiële instellingen ( COM(2018)0645 ), – gezien zijn resolutie van 14 maart 2019 over de dringende noodzaak om een zwarte lijst van derde landen op te stellen in het kader van de antiwitwasrichtlijn (23) , – gezien het platform voor de financiële-inlichtingeneenheden van de EU (EU-FIE's) op 15 december 2016 een inventarisatie en analyse van de hiaten heeft gemaakt van de bevoegdheden van de Europese FIE's en hun belemmeringen bij het verkrijgen en uitwisselen van informatie, en gezien het werkdocument van de diensten van de Commissie van 26 juni 2017 over de verbetering van de samenwerking tussen financiële-inlichtingeneenheden van de EU (SWD(2017)0275), – gezien de aanbeveling van de Europese Bankautoriteit (EBA) en de Commissie van 11 juli 2018 aan de Maltese Financial Intelligence Analysis (FIAU) over de maatregelen die noodzakelijk zijn om aan de richtlijn inzake de bestrijding van witwassen en de financiering van terrorisme te voldoen, – gezien de brief d.d. 7 december 2018 van de voorzitter van het TAX3-comité aan de permanente vertegenwoordiger van Malta bij de EU, zijne excellentie Daniel Azzopardi, waarin wordt verzocht om uitleg over het bedrijf "17 Black", – gezien de onderzoeken inzake staatssteun en besluiten van de Commissie (24) , – gezien het voorstel voor een ri–chtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2018 inzake de bescherming van personen die inbreuken op het Unierecht melden ( COM(2018)0218 ), – gezien het ontwerpakkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien de politieke verklaring waarin het kader wordt geschetst voor de toekomstige betrekkingen tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk, – gezien de resultaten van verschillende G7-, G8-, en G20-topontmoetingen over internationale belastingaangelegenheden, – gezien de resolutie over het actieprogramma van Addis Abeba die de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 27 juli 2015 heeft goedgekeurd, – gezien het verslag van de groep op hoog niveau over illegale geldstromen uit Afrika dat tijdens de conferentie van de Commissie van de Afrikaanse Unie (AUC)/Economische Commissie voor Afrika (ECA) is opgesteld op gezamenlijk verzoek van de Afrikaanse ministers van Financiën, Planning en Economische Ontwikkeling, – gezien de mededeling van de Commissie van 28 januari 2016 over een externe strategie voor effectieve belastingheffing ( COM(2016)0024 ), waarin de Commissie de EU ook oproept "het goede voorbeeld te geven", – gezien zijn resoluties van 8 juli 2015 over belastingontwijking en belastingontduiking als uitdagingen voor bestuur, sociale bescherming en ontwikkeling in ontwikkelingslanden (25) en die van 15 januari 2019 over gendergelijkheid en belastingbeleid in de EU (26) , – gezien de verplichting die in artikel 8, lid 2, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) is opgenomen, om het recht op het privéleven te allen tijde te eerbiedigen, – gezien het verslag van de Commissie van 23 januari 2019 inzake burgerschaps- en verblijfsregelingen voor investeerders in de Europese Unie ( COM(2019)0012 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 15 januari 2019 getiteld "Naar een meer efficiënte en democratische besluitvorming in het fiscale beleid van de EU" ( COM(2019)0008 ), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 oktober 2017, getiteld "EU-ontwikkelingspartnerschappen en de uitdaging van internationale belastingverdragen", – gezien artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Bijzondere Commissie financiële misdrijven, belastingontduiking en belastingontwijking ( A8-0170/2019 ), 1. Algemene inleiding: voorbereiding 1.1. Wijzigingen 1. stelt dat de bestaande belastingregels dikwijls geen gelijke tred houden met de toenemende vaart van de economie; herinnert eraan dat huidige internationale en nationale belastingregels grotendeels zijn ontstaan in de vroege 20e eeuw; stelt dat de regels dringend en voortdurend moeten worden hervormd, zodat de internationale, EU-, en nationale belastingstelsels klaar zijn voor de nieuwe economische, sociale en technologische uitdagingen van de 21e eeuw; merkt op dat de huidige belastingstelsels en boekhoudmethoden niet zijn toegerust om gelijke tred te houden met deze ontwikkelingen en ervoor te zorgen dat alle marktdeelnemers hun eerlijke aandeel aan belastingen betalen; 2. benadrukt dat het Europees Parlement een aanzienlijke bijdrage heeft geleverd aan de bestrijding van financiële misdrijven, belastingontduiking en belastingontwijking, zoals onder meer aan het licht is gebracht met de LuxLeaks, Panama Papers, Paradise Papers, Football Leaks, Bahamas Leaks en het cum-ex-schandaal, met name door het werk van de Bijzondere Commissies TAXE, TAX2 (27) en TAX3, de onderzoekscommissie van PANA en de Commissie economische en monetaire zaken (ECON); 3. is verheugd dat de Commissie tijdens haar huidige zittingsperiode 26 wetgevingsvoorstellen heeft ingediend om een aantal van de mazen te dichten, de strijd tegen financiële misdrijven en agressieve fiscale planning te verhogen en de efficiëntie van de belastinginning en fiscale rechtvaardigheid te verbeteren; betreurt het gebrek aan vooruitgang in de Raad met betrekking tot de belangrijkste initiatieven tot hervorming van de vennootschapsbelasting, die nog niet zijn afgerond als gevolg van het gebrek aan echte politieke wil; roept op tot een snelle goedkeuring van EU-initiatieven die nog niet zijn afgerond en tot een zorgvuldige controle op de uitvoering om de efficiëntie en een goede handhaving te waarborgen, teneinde gelijke tred te houden met de beweeglijkheid van belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning; 4. herinnert eraan dat een belastingrechtsgebied alleen zeggenschap heeft over belastingaangelegenheden die verband houden met zijn grondgebied, terwijl economische stromen en sommige belastingbetalers, zoals multinationale ondernemingen en zeer vermogende particulieren, mondiaal opereren; 5. benadrukt dat het definiëren van belastinggrondslagen vereist dat men een volledig beeld heeft van de situatie van een belastingplichtige, met inbegrip van de componenten die buiten het belastingrechtsgebied vallen, en dat wordt bepaald welke component verwijst naar welk rechtsgebied; merkt op dat het eveneens noodzakelijk is dat dergelijke belastinggrondslagen worden toegewezen aan belastingrechtsgebieden om dubbele belasting en dubbele niet-belasting te voorkomen; bevestigt dat voorrang moet worden gegeven aan het uitsluiten van dubbele niet-belastingheffing en dat ervoor moet worden gezorgd dat de kwestie van dubbele belasting wordt aangepakt; 6. is van mening dat alle EU-instellingen, alsook de lidstaten zich moeten inspannen om de burgers uit te leggen wat zij op het gebied van belastingen doen en welke maatregelen zij nemen om bestaande problemen en hiaten te verhelpen; is van mening dat de EU een brede strategie moet vaststellen, waarbij de EU de lidstaten met relevant beleid steunt om van hun huidige schadelijke belastingstelsels over te gaan naar een belastingstelsel dat verenigbaar is met het rechtskader van de EU en de geest van de EU-verdragen; 7. merkt op dat de economische stromen (28) en mogelijkheden om de fiscale woonplaats te wijzigen aanzienlijk zijn toegenomen; waarschuwt dat sommige nieuwe verschijnselen (29) inherent ondoorzichtig zijn of ondoorzichtigheid vergemakkelijken, waardoor ruimte ontstaat voor belastingfraude, belastingontduiking, agressieve belastingplanning en het witwassen van geld; 8. betreurt het feit dat sommige EU-lidstaten de belastinggrondslag van andere lidstaten confisqueren door elders gegenereerde winsten aan te trekken, waardoor ondernemingen hun belastinggrondslag kunstmatig kunnen verlagen; wijst erop dat deze praktijk niet alleen schadelijk is voor het beginsel van EU-solidariteit, maar ook leidt tot een herverdeling van rijkdom richting multinationals en hun aandeelhouders ten koste van EU-burgers; ondersteunt het belangrijke werk van academici en journalisten die helpen om deze praktijken aan het licht te brengen; 1.2. Het doel van belastingheffing en het effect van belastingfraude, belastingontduiking, schadelijke belastingpraktijken en witwaspraktijken op Europese samenlevingen 9. is van mening dat eerlijke belastingheffing en de vastberaden bestrijding van belastingfraude, belastingontduiking, agressieve belastingplanning en witwaspraktijken van cruciaal belang zijn voor het vormgeven van een eerlijke maatschappij en een sterke economie, alsook voor de bescherming van het sociaal contract en de rechtsstaat; merkt op dat een eerlijk en efficiënt belastingstelsel van groot belang is om ongelijkheid aan te pakken, niet alleen door middel van overheidsinvesteringen om sociale mobiliteit te ondersteunen, maar ook door inkomensongelijkheid te verminderen; wijst erop dat belastingbeleid van grote invloed kan zijn op werkgelegenheidsbesluiten, investeringsniveaus en de bereidheid van bedrijven om uit te breiden; 10. benadrukt dat bovenal prioriteit moet worden verleend aan het verkleinen van de belastingkloof die het resultaat is van belastingfraude, belastingontduiking, agressieve belastingplanning en witwaspraktijken en de gevolgen hiervan voor de nationale en EU-begrotingen, teneinde een gelijk speelveld en fiscale rechtvaardigheid voor alle belastingbetalers te waarborgen en het vertrouwen in de democratische beleidsvorming te versterken, door ervoor te zorgen dat fraudeurs geen concurrentievoordeel hebben ten opzichte van eerlijke belastingbetalers; 11. benadrukt dat gemeenschappelijke inspanningen op EU- en nationaal niveau van cruciaal belang zijn om de EU- en nationale begrotingen te beschermen tegen verliezen als gevolg van niet-betaalde belastingen; wijst erop dat landen slechts met volledig en doeltreffend geïnde belastinginkomsten kunnen zorgen voor, onder meer, kwaliteitsvolle publieke diensten, met inbegrip van betaalbaar onderwijs, gezondheid en huisvesting, veiligheid, criminaliteitsbestrijding en noodhulp, sociale zekerheid en zorg, handhaving van beroeps- en milieunormen, de strijd tegen klimaatverandering, bevordering van gendergelijkheid, openbaar vervoer, en essentiële infrastructuur, teneinde sociaal evenwichtige ontwikkeling te bevorderen en, indien nodig, te herstellen met het oog op de verwezenlijking van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen; 12. is van mening dat recente ontwikkelingen op het gebied van belastingheffing en belastinginning, waarbij het belastingeffect is verschoven van rijkdom naar inkomen, van kapitaalinkomsten naar inkomsten uit arbeid en consumptie, van multinationals naar kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), en van de financiële sector naar de reële economie, een disproportioneel effect hebben gehad op vrouwen en mensen met een laag inkomen, die doorgaans sterker afhankelijk zijn van inkomsten uit arbeid en een groter deel van hun inkomen aan consumptie besteden (30) ; wijst erop dat de percentages van belastingontduiking hoger zijn onder de allerrijksten (31) ; dringt er bij de Commissie op aan om in haar wetgevingsvoorstellen op het gebied van belastingheffing en de bestrijding van witwaspraktijken rekening te houden met het effect op sociale ontwikkeling, inclusief gendergelijkheid en andere eerdergenoemde beleidsterreinen; 1.3. Risico's en voordelen van contante transacties 13. benadrukt dat contante transacties nog steeds een zeer hoog risico geven op witwaspraktijken en belastingontduiking, inclusief btw-fraude, ondanks de voordelen ervan, zoals toegankelijkheid en snelheid; stelt vast dat een aantal lidstaten al beperkingen op contante betalingen heeft ingesteld; wijst er eveneens op dat terwijl regels inzake de controle van liquide middelen aan de buitengrenzen van de EU zijn geharmoniseerd, de regels inzake de bewegingen van contanten binnen de EU-grenzen van lidstaat tot lidstaat variëren; 14. merkt op dat fragmentatie en de verschillende aard van deze maatregelen de goede werking van de interne markt mogelijk kunnen verstoren; dringt er daarom bij de Commissie op aan met een voorstel te komen over Europese beperkingen op contante betalingen, zonder contant geld af te schaffen als betaalmiddel; wijst er voorts op dat eurobiljetten met een hoge nominale waarde een groter risico op witwaspraktijken met zich meebrengen; is ingenomen met de aankondiging van de Europese Centrale Bank (ECB) in 2016 aankondigde dat ze geen nieuwe biljetten van 500 EUR meer zou uitgeven (hoewel de bestaande voorraad een wettig betaalmiddel blijft); dringt er bij de ECB op aan een tijdschema op te stellen om de mogelijkheid om met biljetten van 500 euro te betalen geleidelijk af te schaffen; 1.4. Kwantitatieve evaluatie 15. benadrukt dat belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning resulteren in verloren middelen voor nationale en Europese begrotingen (32) ; erkent dat de kwantificering van deze verliezen niet eenvoudig is; merkt echter op dat verhoogde transparantievereisten niet alleen betere gegevens zouden opleveren, maar ook zouden bijdragen aan het verminderen van de ondoorzichtigheid; 16. wijst erop dat in diverse beoordelingen is geprobeerd om de grootte van de verliezen als gevolg van belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning te kwantificeren; herinnert eraan dat geen van deze verslagen op zichzelf een voldoende volledig beeld geeft als gevolg van de aard van de gegevens of het ontbreken daarvan; wijst erop dat sommige van de recente beoordelingen elkaar aanvullen, op basis van verschillende, maar aanvullende methodologieën; 17. merkt op dat de Commissie een raming maakt van de btw-belastingkloof in de EU, maar dat momenteel slechts vijftien lidstaten hun eigen nationale ramingen opstellen; roept elke lidstaat op om onder begeleiding van de Commissie een alomvattende raming van de belastingkloof op te stellen die niet beperkt is tot de btw en een beoordeling van de kosten van alle belastingfaciliteiten omvat; 18. betreurt eens te meer "het ontbreken van betrouwbare en objectieve statistieken over de omvang van belastingontwijking en belastingontduiking" en benadrukt dat "het van belang is adequate en transparante methoden te ontwikkelen om de omvang van deze verschijnselen te beoordelen, evenals het effect ervan op de overheidsfinanciën, de economische activiteiten en de overheidsinvesteringen van landen" (33) ; wijst op het belang van politiek en financieel onafhankelijke bureaus voor de statistiek met het oog op het waarborgen van de betrouwbaarheid van de statistische gegevens; dringt erop aan om technische bijstand van Eurostat te vragen voor de verzameling van uitgebreide en nauwkeurige statistieken, zodat ze in een vergelijkbaar en eenvoudig te coördineren digitaal formaat worden verstrekt; 19. herinnert in het bijzonder aan de in 2015 opgestelde empirische beoordeling van de omvang van de jaarlijkse inkomstenderving als gevolg van agressieve belastingplanning door vennootschappen in de EU; merkt op dat de beoordeling varieert van 50 miljard tot 70 miljard EUR (bedrag dat verloren gaat aan winstverschuiving alleen, en neerkomt op minstens 17 % van de inkomsten uit de vennootschapsbelasting in 2013 en 0,4 % van het bbp) tot 160-190 miljard EUR (verhoogd met de geïndividualiseerde belastingregelingen van de grootste multinationale ondernemingen en ondoelmatige inning); 20. verzoekt de Raad en de lidstaten prioriteit te geven aan projecten, met name met steun van het Fiscalis-programma, die erop gericht zijn de omvang van de belastingontwijking te beoordelen om de huidige belastingkloof beter aan te pakken; benadrukt dat het Europees Parlement een verhoging van het Fiscalis-programma heeft goedgekeurd (34) ; verzoekt de lidstaten om, onder coördinatie van de Commissie, een schatting te maken van hun belastingverschillen en de resultaten jaarlijks te publiceren; 21. merkt op dat in het werkdocument van het IMF (35) de wereldwijde verliezen als gevolg van grondslaguitholling en winstverschuiving (BEPS) en in verband met belastingparadijzen op ongeveer 600 miljard USD per jaar wordt geschat; merkt op dat de ramingen van het IMF voor de lange termijn 400 miljard dollar bedragen voor de OESO-landen (1 % van hun BBP) en 200 miljard USD voor de ontwikkelingslanden (1,3 % van hun bbp); 22. is ingenomen met de recente ramingen van de niet-waargenomen economie ("non-observed economy", NOE), vaak de schaduweconomie genoemd, in het overzicht van belastingbeleid in de Europese Unie van 2017 (36) , die een bredere indicatie van belastingontduiking verschaft; benadrukt dat de waarde van de NOE economische activiteiten meet die misschien niet worden vastgelegd in de elementaire gegevensbronnen die worden gebruikt voor het opstellen van nationale rekeningen; 23. wijst erop dat elk jaar bijna 40 % van de winst van multinationals wordt verlegd naar belastingparadijzen wereldwijd, waarbij sommige landen van de Europese Unie de grootste verliezers van deze winstverschuiving lijken te zijn, omdat 35 % van de verschoven winsten afkomstig is uit EU-landen, gevolgd door ontwikkelingslanden (30 %) (37) ; wijst erop dat ongeveer 80 % van de winsten die vanuit diverse EU-lidstaten worden verschoven naar of via enkele andere EU-lidstaten wordt gesluisd; brengt in herinnering dat multinationals soms tot wel 30 % minder belasting betalen dan binnenlandse concurrenten, en dat agressieve belastingplanning de concurrentiepositie van binnenlandse bedrijven, en met name kmo's, ondermijnt; 24. merkt op dat de recentste ramingen met betrekking tot belastingontduiking binnen de EU uitkomen op ongeveer 825 miljard EUR per jaar (38) ; 25. wijst erop dat de door de Commissie TAX3 gehoorde multinationals hun eigen ramingen van effectieve belastingtarieven opstellen (39) ; wijst erop dat deze ramingen door sommige deskundigen in twijfel worden getrokken; 26. roept op tot het verzamelen van statistieken over grote transacties in vrijhavens, douane-entrepots en speciale economische zones, evenals openbaarmakingen door tussenpersonen en klokkenluiders; 1.5. Belastingfraude, belastingontduiking, belastingontwijking en agressieve belastingplanning 27. herinnert eraan dat in de strijd tegen belastingontduiking en -fraude illegale praktijken worden aangepakt, terwijl de strijd tegen belastingontwijking zich richt op situaties waarin a priori mazen in de wetgeving worden benut binnen de grenzen van de wet – tenzij ze door de belastingdienst of uiteindelijk de rechterlijke instanties als onwettig worden beschouwd – maar die indruisen tegen de geest ervan; dringt daarom aan op een vereenvoudiging van het belastingkader; 28. herinnert eraan dat een verbeterd stelsel voor de belastingheffing in de EU-landen waarschijnlijk minder misdrijven met zich mee zal brengen in verband met belastingontduiking en het daaruit voortvloeiende witwassen van geld; 29. herinnert eraan dat agressieve belastingplanning wordt getypeerd als een opzet van het belastingstelsel dat gericht is op het verminderen van de belastingverplichting door gebruik te maken van de technische aspecten van een belastingstelsel of van arbitrage tussen twee of meer nationale belastingstelsels die indruisen tegen de geest van de wet; 30. is verheugd over het antwoord van de Commissie op zijn oproepen in de resoluties TAXE, TAX2 en PANA om agressieve belastingplanning en schadelijke belastingpraktijken beter in kaart te brengen; 31. verzoekt de Commissie en de Raad een alomvattende en nauwkeurige definitie van indicatoren voor agressieve belastingplanning voor te stellen en vast te stellen, voortbouwend op zowel de kenmerken die in de vijfde herziening van de richtlijn inzake administratieve samenwerking zijn vastgesteld (DAC6) (40) als de relevante studies en aanbevelingen van de Commissie (41) ; benadrukt dat deze duidelijke indicatoren in voorkomend geval mogen worden gebaseerd op normen die op internationaal niveau zijn vastgesteld; roept de lidstaten op om deze indicatoren te gebruiken om een halt toe te roepen aan alle schadelijke belastingpraktijken die voortvloeien uit de bestaande mazen in de belastingwetgeving; roept de Commissie en de Raad op deze indicatoren regelmatig bij te werken als zich nieuwe regelingen of praktijken voor agressieve belastingplanning voordoen; 32. benadrukt de gelijkenis tussen belastingplichtige bedrijven en vermogende particulieren bij het gebruik van bedrijfsstructuren en soortgelijke structuren zoals trusts en offshore-locaties voor agressieve belastingplanning; wijst op de rol van tussenpersonen (42) bij het opzetten van dergelijke regelingen op het gebied van agressieve belastingplanning; herinnert er in dit verband aan dat voor de vermogende particulieren het grootste deel van hun inkomen eerder in de vorm van vermogenswinsten komt dan in de vorm van inkomsten uit arbeid; 33. is ingenomen met de beoordeling door de Commissie en de opname van indicatoren voor agressieve belastingplanning in haar landenverslagen van het Europees semester 2018; roept ertoe op dat een dergelijke beoordeling een vast onderdeel wordt om te zorgen voor een gelijk speelveld op de interne markt van de EU en voor meer stabiele overheidsinkomsten op de lange termijn; verzoekt de Commissie te zorgen voor een duidelijke follow-up om praktijken van agressieve belastingplanning een halt toe te roepen, indien gewenst in de vorm van formele aanbevelingen; 34. herhaalt zijn oproep aan ondernemingen, als belastingbetalers, om hun fiscale verplichtingen volledig na te komen en af te zien van agressieve belastingplanning die tot grondslaguitholling en winstverschuiving leidt, en om een eerlijke belastingstrategie, evenals het niet-nastreven van schadelijke belastingpraktijken, te zien als een belangrijk onderdeel van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid , met inachtneming van de leidende beginselen van de Verenigde Naties inzake zaken en mensenrechten en de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen, teneinde het vertrouwen van belastingbetalers in belastingstelsels te waarborgen; 35. dringt er bij de lidstaten die aan de procedure voor nauwere samenwerking deelnemen op aan, zo spoedig mogelijk overeenstemming te bereiken over een belasting op financiële transacties, en daarbij te onderkennen dat een mondiale oplossing de voorkeur zou verdienen; 2. Vennootschapsbelasting 36. herinnert eraan dat door de globalisering en digitalisering de mogelijkheden om op basis van het regelgevingskader een bedrijfs- of verblijfslocatie te kiezen, zijn toegenomen; 37. herinnert eraan dat belasting betaald moet worden in de rechtsgebieden waar de feitelijke inhoudelijke en daadwerkelijke economische activiteiten worden ontplooid en de economische waarde wordt gecreëerd of, in geval van indirecte belastingen, waar de consumptie plaatsvindt; benadrukt dat dit kan worden gerealiseerd door de gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCCTB) in de EU goed te keuren en daarbij te zorgen voor een passende en eerlijke verdeling, met inachtneming van, onder meer alle materiële activa; 38. merkt op dat de EU in ATAD I een exitheffing heeft ingevoerd, waardoor lidstaten de economische waarde van vermogenswinsten die op het grondgebied van die staat zijn gecreëerd, kunnen belasten, ook als deze winsten op het tijdstip van vertrek nog niet zijn gerealiseerd; is van mening dat het beginsel van belastingheffing op winsten die in de lidstaten worden gemaakt voordat ze de Unie verlaten, moet worden versterkt, bijvoorbeeld door middel van gecoördineerde bronbelasting op rente en royalty's om de bestaande hiaten te dichten en te voorkomen dat winsten de EU onbelast verlaten; verzoekt de Raad de onderhandelingen over het voorstel inzake interest en royalty's (43) te hervatten; wijst erop dat in belastingverdragen de bronbelasting vaak wordt verlaagd teneinde dubbele belastingheffing te voorkomen (44) ; 39. bevestigt opnieuw dat de aanpassing van internationale belastingregels een antwoord moet zijn op de ontwijking die voortvloeit uit het mogelijke gebruik van de wisselwerking tussen nationale belastingbepalingen en netwerken van belastingverdragen, met als resultaat een uitholling van de belastinggrondslag en een dubbele niet-belastingheffing, terwijl er tegelijkertijd voor wordt gezorgd dat er geen sprake is van dubbele belasting; 2.1. BEPS-actieplan en uitvoering ervan in de EU: ATAD 40. erkent dat het door de G20/OESO geleide BEPS-project was bedoeld om de oorzaken en omstandigheden die tot BEPS-praktijken hebben geleid op gecoördineerde wijze aan te pakken door de samenhang van de belastingregels over de grenzen heen te verbeteren, de materiële eisen te versterken en de transparantie en zekerheid te vergroten; wijst er echter op dat de mate van bereidheid en inzet om samen te werken aan het BEPS-actieplan van de OESO verschilt tussen landen en per desbetreffende specifieke actie; 41. merkt op dat het uit 15 punten bestaande BEPS-actieplan van de G20/OESO, bedoeld om op gecoördineerde wijze de oorzaken en omstandigheden aan te pakken waardoor BEPS-praktijken worden voortgebracht, wordt uitgevoerd en gecontroleerd en dat er via het Inclusief Kader verdere besprekingen plaatsvinden, in een bredere context dan alleen de oorspronkelijke deelnemende landen; roept de lidstaten daarom op om een hervorming van zowel het mandaat als de werking van het Inclusief Kader te ondersteunen om ervoor te zorgen dat de resterende mazen in de belastingwetgeving en onopgeloste belastingkwesties onder het huidige internationale kader vallen; is ingenomen met het initiatief van het Inclusief Kader om de discussie aan te gaan en tot een mondiale consensus te komen voor een betere verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen landen;; 42. merkt op dat de acties moeten worden uitgevoerd; neemt kennis van de beleidsnota (45) van het Inclusieve Kader inzake BEPS, dat erop is gericht mogelijke oplossingen te formuleren voor de geïdentificeerde uitdagingen in verband met belasting van de digitale economie; 43. wijst erop dat sommige landen onlangs eenzijdige tegenmaatregelen hebben genomen tegen schadelijke belastingpraktijken (zoals de Britse Diverted Profit Tax (belasting op omgeleide winst) en de bepalingen van de belastinghervorming in de VS: Global Immangible Low Taxed Income (GILTI)) om ervoor te zorgen dat de buitenlandse inkomsten van multinationals naar behoren worden belast tegen een minimaal effectief belastingtarief in het land van vestiging van de moederonderneming; dringt erop aan dat de EU deze maatregelen beoordeelt; merkt op dat de EU, in tegenstelling tot deze unilaterale maatregelen, in het algemeen multilaterale en consensuele oplossingen voor een billijke toewijzing van belastingrechten bevordert; benadrukt dat de EU bijvoorbeeld de voorkeur geeft aan een mondiale oplossing als het gaat om belastingheffing op de digitale sector, maar desalniettemin een belasting op digitale diensten voorstelt, aangezien de mondiale discussies slechts traag vorderen; 44. herinnert eraan dat het EU-"anti-belastingsontwijkingspakket" van 2016 een aanvulling vormt op de bestaande bepalingen om de 15 BEPS-acties op een gecoördineerde manier binnen de gehele interne markt van de EU ten uitvoer te leggen; 45. is verheugd over de vaststelling door de EU van ATAD I en ATAD II; neemt er nota van dat zij voor eerlijkere belastingheffing zorgen doordat zij in de hele EU een minimumniveau van bescherming tegen ontwijking van vennootschapsbelasting bieden en tegelijkertijd zorgen voor een eerlijker en stabieler klimaat voor bedrijven, zowel vanuit het oogpunt van vraag als aanbod; is ingenomen met de bepalingen inzake hybride mismatches om dubbele niet-heffing te voorkomen, teneinde bestaande mismatches weg te nemen en geen nieuwe mismatches te creëren tussen lidstaten en met derde landen; 46. is verheugd over de bepalingen inzake gecontroleerde buitenlandse vennootschappen (cfc's) in ATAD I om ervoor te zorgen dat de winsten van verbonden ondernemingen die in landen met een lage of geen belastingheffing zijn geparkeerd, daadwerkelijk worden belast; erkent dat zij voorkomen dat de afwezigheid of diversiteit van nationale cfc-regels binnen de Unie de werking van de interne markt verstoort, naast de situaties van volstrekt kunstmatige constructies, zoals herhaaldelijk door het Parlement is gevraagd; betreurt het naast elkaar bestaan van twee benaderingen voor de uitvoering van cfc-regels in ATAD I en roept de lidstaten op om alleen de eenvoudigere en meest efficiënte cfc-regels uit te voeren, zoals in artikel 7, lid 2, onder a), van ATAD I; 47. is ingenomen met de algemene antimisbruikregel voor de berekening van de verschuldigde vennootschapsbelasting in ATAD I, waarmee lidstaten constructies die kunstmatig zijn buiten beschouwing kunnen laten, rekening houdend met alle relevante feiten en omstandigheden met als enige doel een belastingvoordeel te verkrijgen; herhaalt zijn oproep om een algemene en gemeenschappelijke stringente antimisbruikregel vast te stellen in de bestaande wetgeving en met name in de moeder-dochterrichtlijn, de fusierichtlijn en de rente- en royaltyrichtlijn; 48. herhaalt zijn oproep om een heldere definitie van "vaste inrichting" en "aanmerkelijke economische aanwezigheid", zodat ondernemingen de belastingplicht in een lidstaat waar zij economische activiteiten ontplooien niet kunnen omzeilen; 49. dringt erop aan dat de werkzaamheden van het gezamenlijk EU-forum voor verrekenprijzen over de ontwikkeling van goede praktijken en het toezicht van de Commissie op de tenuitvoerlegging door de lidstaten worden afgerond; 50. herinnert aan zijn bezorgdheid over het gebruik van verrekenprijzen bij agressieve belastingplanning en herinnert derhalve aan de noodzaak van adequate maatregelen en verbeteringen van het kader voor verrekenprijzen om deze kwestie aan te pakken; benadrukt dat zij de economische realiteit moeten weerspiegelen, zekerheid, duidelijkheid en eerlijkheid moeten bieden voor de lidstaten en voor bedrijven die binnen de Unie actief zijn, en het risico van misbruik van de regels voor winstverschuiving moeten verminderen, rekening houdend met de OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen voor multinationale ondernemingen en belastingdiensten 2010 (46) ; wijst er evenwel op dat, zoals is benadrukt door deskundigen en in publicaties, de toepassing van het "onafhankelijke entiteiten-concept" of het "arm's length-beginsel" een van de belangrijkste factoren vormt die schadelijke belastingpraktijken mogelijk maakt (47) ; 51. benadrukt dat de EU-acties die gericht zijn op het aanpakken van BEPS en agressieve belastingplanning, de belastingautoriteiten hebben uitgerust met een geactualiseerd instrumentarium om een eerlijke belastinginning te waarborgen , waarbij het concurrentievermogen van EU-bedrijven gehandhaafd blijft; benadrukt dat de belastingautoriteiten verantwoordelijk moeten zijn voor een doeltreffend gebruik van de instrumenten zonder de verantwoordelijke belastingplichtigen, met name kmo's, extra lasten op te leggen; 52. erkent dat door de nieuwe informatiestroom naar de belastingautoriteiten na de goedkeuring van ATAD I en DAC4 er een behoefte is aan adequate middelen om ervoor te zorgen dat deze informatie zo efficiënt mogelijk wordt gebruikt en de huidige belastingkloof effectief wordt verkleind; roept alle lidstaten op te waarborgen dat de door de autoriteiten gehanteerde instrumenten voldoende en adequaat zijn om deze informatie te gebruiken en om informatie uit verschillende bronnen en gegevensreeksen te combineren en na te trekken; 2.2. Ondersteuning van EU-acties om agressieve belastingplanning te bestrijden en aanvulling van het BEPS-actieplan 2.2.1. Onderzoek van belastingstelsels van de lidstaten en het algemene belastingklimaat - agressieve belastingplanning binnen de EU (Europees semester) 53. is verheugd over het feit dat de belastingstelsels van de lidstaten en het algemene belastingklimaat deel zijn gaan uitmaken van het Europees semester, overeenkomstig de oproep van het Parlement in die zin (48) ; is ingenomen met de studies en gegevens van de Commissie (49) , die het mogelijk maken om situaties die economische indicatoren voor agressieve belastingplanning opleveren, beter aan te pakken, die een duidelijke indicatie geven van de blootstelling aan belastingplanning en die voor alle lidstaten een rijke gegevensbank over dit verschijnsel verschaffen; wijst erop dat de lidstaten, in de geest van loyale samenwerking, de totstandbrenging van agressieve belastingplanningsconstructies die niet verenigbaar zijn met het rechtskader van de EU en de geest van de EU-verdragen, niet mogen faciliteren; 54. dringt erop aan dat deze nieuwe belastingindicatoren voor het Europees semester dezelfde status krijgen als de indicatoren met betrekking tot uitgavencontrole; onderstreept dat het gunstig is het Europees semester te voorzien van deze fiscale dimensie, aangezien het de mogelijkheid biedt bepaalde schadelijke belastingpraktijken aan te pakken die door de ATAD-richtlijn en andere bestaande Europese verordeningen tot nu toe niet zijn aangepakt; 55. is verheugd over het feit dat de DAC6 de kenmerken van de meldingsplichtige grensoverschrijdende constructies vastlegt waarvan tussenpersonen verslag moeten uitbrengen aan de belastingautoriteiten, zodat ze door laatstgenoemden kunnen worden beoordeeld; is verheugd over het feit dat de kenmerken van dergelijke constructies kunnen worden geactualiseerd als zich nieuwe constructies of praktijken voordoen; wijst erop dat de termijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn nog niet is verstreken en dat de bepalingen moeten worden gecontroleerd om te zorgen dat zij efficiënt zijn; 56. verzoekt de Groep gedragscode jaarlijks verslag uit te brengen aan de Raad en het Parlement over de belangrijkste in de lidstaten gerapporteerde constructies, zodat de beleidsmakers gelijke tred kunnen houden met de nieuwe belastingregelingen die worden uitgewerkt en de nodige tegenmaatregelen kunnen nemen die eventueel nodig kunnen zijn; 57. roept zowel de EU-instellingen als de lidstaten op ervoor te zorgen dat overheidsopdrachten belastingontwijking door leveranciers niet vergemakkelijken; wijst erop dat de lidstaten moeten controleren of en ervoor zorgen dat ondernemingen of andere juridische entiteiten die bij aanbestedingen en aanbestedingscontracten betrokken zijn, niet deelnemen aan belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning; verzoekt de Commissie de bestaande aanbestedingspraktijken in het kader van de EU-aanbestedingsrichtlijn te verduidelijken en indien nodig een actualisering voor te stellen van de richtlijn die de toepassing van belastinggerelateerde overwegingen als criteria voor uitsluiting of zelfs als selectiecriteria bij overheidsopdrachten niet verbiedt; 58. verzoekt de Commissie een voorstel te publiceren dat de lidstaten ertoe zou verplichten ervoor te zorgen dat marktdeelnemers die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures voldoen aan een minimumniveau van transparantie met betrekking tot belastingen, met name openbare verslaglegging per land en transparante eigendomsstructuren; 59. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een voorstel in te dienen tot intrekking van de octrooiboxen en verzoekt de lidstaten niet-schadelijke en, indien nodig, rechtstreekse steun voor O&amp;O op hun grondgebied te bevorderen; benadrukt dat belastingvoordelen voor ondernemingen zorgvuldig moeten worden gecreëerd en alleen worden toegepast wanneer er sprake is van een positief effect op de werkgelegenheid en groei duidelijk en het risico op het ontstaan van nieuwe mazen in het belastingstelsel wordt uitgesloten; 60. herhaalt in de tussentijd zijn oproep om ervoor te zorgen dat de huidige octrooiboxen daadwerkelijk verband houden met economische activiteiten, zoals uitgaventests, en dat zij de concurrentie niet verstoren; wijst op de toenemende rol van immateriële activa in de waardeketen; is ingenomen met de verbeterde definitie van O&amp;O-kosten in het voorstel voor een gemeenschappelijke heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCTB); herhaalt het standpunt van het Parlement inzake belastingvoordelen voor werkelijke O&amp;O-uitgaven in plaats van belastingaftrek met betrekking tot O&amp;O; 2.2.2. Betere samenwerking op het gebied van belasting, inclusief de CCCTB 61. benadrukt dat het belastingbeleid in de Europese Unie gericht moet zijn op zowel de bestrijding van belastingontwijking en agressieve belastingplanning, als op het faciliteren van grensoverschrijdende economische activiteiten door samenwerking tussen belastingautoriteiten en slimme fiscale beleidsvorming; 62. onderstreept dat er tal van belastinggerelateerde obstakels zijn die grensoverschrijdende economische activiteiten belemmeren; wijst in dit verband op zijn resolutie van 25 oktober 2012 over de twintig belangrijkste zorgpunten van Europese burgers en ondernemingen ten aanzien van de werking van de interne markt (50) , dringt er bij de Commissie op aan een actieplan goed te keuren waarin deze obstakels met voorrang worden aangepakt; 63. is verheugd over de herlancering van het CCCTB-project, met de goedkeuring door de Commissie van onderling samenhangende voorstellen inzake de CCTB en de CCCTB; benadrukt dat de CCCTB, wanneer deze volledig ten uitvoer is gelegd, het mogelijk zal maken de hiaten tussen de nationale belastingstelsels, met name met betrekking tot verrekenprijzen, te dichten; 64. verzoekt de Raad de twee voorstellen snel goed te keuren en gelijktijdig ten uitvoer te leggen, rekening houdend met het advies van het Parlement, dat reeds het concept van virtuele vaste inrichting en toewijzingsformules omvat, waardoor de resterende mazen in de wetgeving die belastingontwijking mogelijk maken, worden gedicht en het speelveld in het licht van de digitalisering wordt gelijkgetrokken; betreurt dat bepaalde lidstaten blijven weigeren om een oplossing te zoeken, en dringt er bij de lidstaten op aan hun meningsverschillen te overbruggen; 65. herinnert eraan dat de toepassing van de C(C)CTB gepaard zou moeten gaan met de tenuitvoerlegging van gemeenschappelijke boekhoudregels en een passende harmonisering van administratieve praktijken; 66. herinnert eraan dat de CCTB en CCCTB gelijktijdig in alle lidstaten moeten worden ingevoerd om de praktijk van winstverschuiving te beëindigen en het beginsel in te voeren dat er belasting wordt betaald wanneer er winst wordt gegenereerd; verzoekt de Commissie om, als de Raad zou nalaten een unaniem besluit te nemen over het voorstel tot oprichting van een CCCTB, een nieuw voorstel in te dienen op basis van artikel 116 van het VWEU, volgens hetwelk het Europees Parlement en de Raad de gewone wetgevingsprocedure volgen om de nodige wetgeving vast te stellen; 2.2.3. Digitale belasting voor ondernemingen 67. merkt op dat het fenomeen digitalisering een nieuwe marktsituatie heeft gecreëerd, waarbij digitale en gedigitaliseerde bedrijven kunnen profiteren van lokale markten zonder dat zij fysiek, en dus belastbaar, aanwezig zijn op die markt, waardoor een ongelijk speelveld ontstaat en traditionele bedrijven in een nadelige positie komen; merkt op dat digitale bedrijfsmodellen in de EU te maken hebben met een lagere gemiddelde effectieve belastingdruk dan traditionele bedrijfsmodellen (51) ; 68. wijst in dit verband op de geleidelijke verschuiving van materiële productie naar immateriële activa in de waardeketens van multinationals, zoals wordt weerspiegeld in de relatieve groeipercentages van royalty's en inkomsten uit licentievergoedingen over de laatste vijf jaar (bijna 5 % per jaar), vergeleken met handel in goederen en directe buitenlandse investeringen (DBI) (minder dan 1 %per jaar) (52) ; betreurt dat digitale bedrijven in sommige lidstaten bijna geen belasting betalen, ondanks hun aanzienlijke digitale aanwezigheid en grote inkomsten in die lidstaten; 69. is van mening dat de EU een aantrekkelijk ondernemersklimaat mogelijk moet maken om te zorgen voor een goed werkende digitale eengemaakte markt, en daarbij te zorgen voor een eerlijke belasting van de digitale economie; herinnert eraan dat als het gaat om de digitalisering van de hele economie er bij de locatie van de waardecreatie rekening moet worden gehouden met de input van gebruikers alsook met informatie die is verzameld over online-consumentengedrag; 70. onderstreept dat het ontbreken van een gemeenschappelijke Uniestrategie voor het aanpakken van de belasting van de digitale economie ertoe zal leiden - en er reeds toe heeft geleid - dat de lidstaten unilaterale oplossingen zullen kiezen die zullen leiden tot regelgevingsarbitrage, tot versplintering van de interne markt, en tot een last voor bedrijven die grensoverschrijdend opereren, alsook voor belastingautoriteiten; 71. wijst op de leidende rol van de Commissie en enkele lidstaten in het mondiale debat over de belasting op de gedigitaliseerde economie; spoort de lidstaten aan hun proactieve werkzaamheden op OESO- en VN-niveau voort te zetten, met name via de door het Inclusieve Kader inzake BEPS in zijn beleidsnota voorgestelde procedure (53) ; herinnert er echter aan dat de EU niet op een wereldwijde oplossing mag wachten maar onmiddellijk moet optreden; 72. is verheugd over het door de Commissie op 21 maart 2018 goedgekeurde digitale belastingpakket; noemt het evenwel betreurenswaardig dat Denemarken, Finland, Ierland en Zweden hun voorbehoud of fundamentele oppositie ten aanzien van het pakket "belasting op digitale diensten" tijdens de ECOFIN-vergadering van 12 maart 2019 hebben gehandhaafd (54) ; 73. benadrukt dat het akkoord over wat een digitale vaste inrichting inhoudt - het enige tot op heden bereikte akkoord - een stap in de goede richting is, doch geen oplossing vormt voor de toewijzing van belastinggrondslagen; 74. dringt er bij de lidstaten op aan de invoering van een digitale belasting te overwegen binnen het kader van nauwere samenwerking, ter voorkoming van de verdere fragmentatie van de eengemaakte markt, waarvan reeds sprake is in afzonderlijke lidstaten die overwegen nationale maatregelen in te voeren; 75. begrijpt dat de zogenaamde tijdelijke oplossing niet optimaal is; meent dat zij de zoektocht naar een betere oplossing op mondiaal niveau zal helpen versnellen, terwijl het speelveld op de lokale markten enigszins wordt gelijkgetrokken; roept de EU-lidstaten op om de langetermijnoplossing voor de belasting van de digitale economie (inzake de aanmerkelijke digitale aanwezigheid) zo snel mogelijk te bespreken, goed te keuren en ten uitvoer te leggen, zodat de EU op mondiaal niveau toonaangevend kan blijven; benadrukt dat de door de Commissie voorgestelde langetermijnoplossing als basis moet dienen voor verdere werkzaamheden op internationaal niveau; 76. wijst erop dat EU-burgers warm voorstander van een belasting op digitale diensten zijn; herinnert eraan dat uit enquêtes is gebleken dat 80 % van de burgers uit Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Nederland, Zweden en Denemarken een digitaledienstenbelasting en vindt dat de EU vooruit moet lopen op internationale inspanningen; onderstreept bovendien dat een meerderheid van de ondervraagde burgers een breed toepassingsgebied voor een digitaledienstenbelasting wenst (55) ; 77. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de digitaledienstenbelasting een tijdelijke maatregel blijft door een "vervalclausule" op te nemen in het voorstel voor een richtlijn van de Raad van 21 maart 2018 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van een digitaledienstenbelasting voor inkomsten die voortvloeien uit het aanbieden van bepaalde digitale diensten (56) ( COM(2018)0148 ), en door de discussie over een Aanmerkelijke Digitale Aanwezigheid te versnellen; 2.2.4. Effectieve belastingheffing 78. merkt op dat de nominale tarieven van de vennootschapsbelasting op EU-niveau zijn gedaald, van gemiddeld 32 % in 2000 tot 21,9 % in 2018 (57) , hetgeen neerkomt op een afname van 32 %; is bezorgd over de gevolgen van deze concurrentie voor de duurzaamheid van belastingstelsels en de mogelijke overloopeffecten op andere landen; merkt op dat het eerste het eerste door de G20/OESO geleide BEPS-project dit fenomeen ongemoeid laat; is ingenomen met de aankondiging van het Inclusieve Kader inzake BEPS (58) dat het voor 2020 op een onbevooroordeelde manier zal gaan kijken naar belastingbevoegdheden die de mogelijkheid van rechtsgebieden zouden vergroten om winsten te belasten wanneer het andere rechtsgebied met belastingbevoegdheden een laag effectief belastingtarief op deze winsten toepast, hetgeen zou neerkomen op een minimale effectieve belasting; wijst erop dat, zoals vermeld in het Inclusieve Kader inzake BEPS, het huidige door de OESE geleide werkzaamheden niets veranderen aan het feit dat landen of rechtsgebieden de vrijheid hebben om hun eigen belastingtarieven vast te stellen of zelfs helemaal geen vennootschapsbelasting te heffen (59) ; 79. is ingenomen met de nieuwe wereldwijde standaard van de OESO over de toepassing van de factor substantiële activiteiten op rechtsgebieden zonder belastingen of met slechts nominale belastingen (60) , die grotendeels is geïnspireerd door de werkzaamheden van de EU tijdens het proces voor het opstellen van de EU-lijst (Eerlijk criterium 2.2 van de EU-lijst); 80. wijst op de discrepanties tussen de ramingen van effectieve belastingtarieven door grote bedrijven - vaak gebaseerd op belastingregels (61) - en de belasting die daadwerkelijk door grote multinationals wordt betaald; merkt op dat de traditionele sectoren gemiddeld een effectief vennootschapsbelastingtarief van 23 % betalen, terwijl de digitale sector ongeveer 9,5 % betaalt (62) ; 81. wijst op de uiteenlopende methodologieën om effectieve belastingtarieven te beoordelen, hetgeen het onmogelijk maakt om effectieve belastingtarieven binnen de EU en wereldwijd op een betrouwbare manier te vergelijken; wijst erop dat sommige schattingen van effectieve belastingtarieven in de EU variëren van 2,2 % tot 30 % (63) ; dringt er bij de Commissie op aan haar eigen methodologie te ontwikkelen en de effectieve belastingtarieven in de lidstaten geregeld openbaar te maken; 82. dringt er bij de Commissie op aan het fenomeen van afnemende nominale belastingtarieven en de gevolgen ervan voor de effectieve belastingtarieven in de EU te beoordelen, en oplossingen voor te stellen, zowel binnen de EU als, in voorkomend geval, richting derde landen, met inbegrip van krachtige antimisbruikregels, defensieve maatregelen, zoals regels inzake gecontroleerde buitenlandse vennootschappen, en een aanbeveling om belastingverdragen te wijzigen; 83. is van mening dat de wereldwijde coördinatie met betrekking tot de belastinggrondslag die voortvloeit uit het BEPS-project van de OESO vergezeld moet gaan van een betere coördinatie op het gebied van belastingtarieven met het oog op grotere efficiëntie; 84. verzoekt de lidstaten het mandaat van de Groep gedragscode te actualiseren om hierin ook het onderzoeken van het concept van minimale effectieve belasting van bedrijfswinsten op te nemen, teneinde zo voort te bouwen op de OESO-werkzaamheden "Tax Challenges of the Digitalisation of the Economy"; 85. neemt kennis van de verklaring van de Franse minister van Financiën tijdens de TAX3-vergadering van 23 oktober 2018 over de noodzaak om het concept van een minimumbelasting te bespreken; is verheugd over de bereidheid van Frankrijk om het debat over minimumbelasting op te nemen als een van de prioriteiten van het Franse voorzitterschap van de G7 in 2019, zoals tijdens de ECOFIN-vergadering van 12 maart 2019 werd herhaald; 2.3. Administratieve samenwerking wat betreft directe belastingen 86. benadrukt dat de richtlijn administratieve samenwerking (DAC) sinds juni 2014 vier keer is gewijzigd; 87. roept de Commissie op om voorstellen te beoordelen en in te dienen om hiaten in de tweede richtlijn administratieve samenwerking te dichten, met name door harde activa en cryptovaluta op te nemen in het toepassingsgebied van de richtlijn, door straffen voor te schrijven voor niet-naleving of valse verslaglegging door financiële instellingen, alsook door meer types financiële instellingen en types rekeningen op te nemen waarover momenteel geen verslag wordt uitgebracht, zoals pensioenfondsen; 88. herhaalt zijn verzoek om een ruimer toepassingsgebied met betrekking tot de uitwisseling van fiscale rulings en ruimere toegang voor de Commissie, en om meer harmonisatie van de praktijken inzake fiscale ruling van verschillende nationale belastingautoriteiten; 89. verzoekt de Commissie haar eerste beoordeling van DAC3 in dit verband snel bekend te maken, met name wat betreft het aantal uitgewisselde rulings en het aantal keren dat de nationale belastingdiensten toegang hebben gehad tot informatie die in het bezit is van een andere lidstaat; dringt erop aan dat bij de beoordeling ook wordt gekeken naar de gevolgen van de bekendmaking van belangrijke informatie over fiscale rulings (het aantal rulings, de namen van de begunstigden, het effectieve belastingtarief dat uit elke ruling voortvloeit); roept de lidstaten op om binnenlandse fiscale rulings openbaar te maken; 90. betreurt dat de voor belastingheffing verantwoordelijke commissaris niet onderkent dat het noodzakelijk is om het bestaande systeem voor de informatie-uitwisseling tussen nationale belastingautoriteiten uit te breiden; 91. herhaalt voorts zijn verzoek om te zorgen voor gelijktijdige belastingcontroles van personen met gemeenschappelijke of complementaire belangen (met inbegrip van moederondernemingen en hun dochterondernemingen) en zijn verzoek om de fiscale samenwerking tussen de lidstaten verder te versterken door middel van een verplichting om op groepsverzoeken over belastingzaken in te gaan; herinnert eraan dat tegenover de belastingdiensten het zwijgrecht niet kan worden ingeroepen bij administratieve onderzoeken en dat medewerking verplicht is (64) ; 92. is van mening dat gecoördineerde inspecties ter plaatse en gezamenlijke audits deel moeten uitmaken van het Europees kader voor samenwerking tussen belastingdiensten; 93. benadrukt dat niet alleen de uitwisseling en verwerking van informatie, maar ook de uitwisseling van optimale werkwijzen tussen de belastingdiensten bijdraagt tot een efficiëntere belastinginning; roept de lidstaten op om prioriteit te geven aan de uitwisseling van optimale werkwijzen tussen de belastingdiensten, in het bijzonder wat betreft de digitalisering van belastingdiensten; 94. verzoekt de Commissie en de lidstaten de procedures voor een digitaal systeem voor het indienen van belastingaangiften te harmoniseren om grensoverschrijdende activiteiten te vergemakkelijken en bureaucratie te verminderen; 95. verzoekt de Commissie de tenuitvoerlegging van DAC4 snel te evalueren en na te gaan of de nationale belastingdiensten daadwerkelijk toegang hebben tot informatie per land die in het bezit is van een andere lidstaat; verzoekt de Commissie na te gaan hoe DAC4 zich verhoudt tot actie 13 van het BEPS-actieplan van de G20 voor de uitwisseling van informatie per land; 96. is ingenomen met de automatische uitwisseling van inlichtingen over financiële rekeningen op basis van de wereldwijde standaard die door de OESO is ontwikkeld met Andorra, Liechtenstein, Monaco, San Marino en Zwitserland; verzoekt de Commissie en de lidstaten de bepalingen van het Verdrag aan te passen aan de gewijzigde DAC; 97. benadrukt voorts de bijdrage die wordt geleverd via het Fiscalis 2020-programma, dat tot doel heeft de samenwerking tussen deelnemende landen, hun belastingdiensten en hun ambtenaren te verbeteren; benadrukt de toegevoegde waarde van gezamenlijke acties op dit gebied en de rol van het mogelijke programma bij de ontwikkeling en exploitatie van belangrijke trans-Europese IT-systemen; 98. herinnert de lidstaten aan al hun verplichtingen uit hoofde van het Verdrag (65) , met name om loyaal, oprecht en prompt samen te werken; dringt er daarom in het licht van grensoverschrijdende gevallen, met name de zogenaamde cum-ex-dossiers, op aan dat de nationale belastingautoriteiten van alle lidstaten centrale contactpunten (SPOC: Single Point of Contact) aanwijzen, overeenkomstig het SPoC-systeem van de Joint International Taskforce on Shared Intelligence and Collaboration (JITSIC) in het kader van de OESO (66) , om de samenwerking bij de bestrijding van belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning te vergemakkelijken en te versterken; verzoekt de Commissie daarnaast om de samenwerking tussen de SPoC's van de lidstaten te vergemakkelijken en te coördineren; 99. beveelt aan dat de autoriteiten van de lidstaten die door hun tegenhangers in andere lidstaten in kennis worden gesteld van mogelijke inbreuken op de wetgeving, verplicht zijn om tijdig een officiële kennisgeving van ontvangst en, in voorkomend geval, een inhoudelijk antwoord te geven op de maatregelen die naar aanleiding van de bovengenoemde kennisgeving zijn genomen; 2.4. Dividendstripping en couponwassen 100. constateert dat cum-ex-transacties een wereldwijd probleem vormen en ook in Europa al sinds de jaren negentig bekend zijn maar dat er geen gecoördineerde maatregelen tegen zijn genomen; betreurt de belastingfraude die aan het licht werden gebracht door het zogenaamde "cum-ex-dossiers"-schandaal, dat volgens sommige ramingen van de media tot openbaar gemaakte verliezen aan belastinginkomsten van de lidstaten heeft geleid, tot een bedrag van wel 55,2 miljard EUR; benadrukt dat het consortium van Europese journalisten Duitsland, Denemarken, Spanje, Italië en Frankrijk als vermeende belangrijkste doelmarkten voor cum-ex-handelspraktijken aanwijst, gevolgd door België, Finland, Polen, Nederland, Oostenrijk en Tsjechië; 101. benadrukt dat de complexiteit van belastingstelsels kan leiden tot mazen in de wetgeving die constructies voor belastingfraude zoals cum-ex in de hand werken; 102. merkt op dat de systematische fraude rond de cum-ex- en cum-cum-constructies gedeeltelijk mogelijk was omdat de desbetreffende autoriteiten in de lidstaten de aanvragen om terugbetaling van belastingen niet voldoende hebben gecontroleerd en geen duidelijk en volledig beeld hebben van het feitelijke eigendom van aandelen; roept de lidstaten op om alle desbetreffende autoriteiten toegang te geven tot volledige en actuele informatie over de eigendom van aandelen; verzoekt de Commissie te beoordelen of EU-actie op dit gebied nodig is en een wetgevingsvoorstel in te dienen als uit de beoordeling blijkt dat er behoefte is aan een dergelijke actie; 103. onderstreept dat de onthullingen lijken te wijzen op mogelijke tekortkomingen in nationale belastingwetgeving en in de huidige systemen voor informatie-uitwisseling en samenwerking tussen de autoriteiten van de lidstaten; dringt er bij de lidstaten op aan effectief gebruik te maken van alle communicatiekanalen, nationale gegevens en gegevens die beschikbaar worden gesteld door het versterkte kader voor informatie-uitwisseling; 104. benadrukt dat de grensoverschrijdende aspecten van de cum-ex-dossiers multilateraal moeten worden behandeld; waarschuwt dat de invoering van nieuwe bilaterale verdragen inzake informatie-uitwisseling en bilaterale samenwerkingsmechanismen tussen afzonderlijke lidstaten het al ingewikkelde kluwen van internationale regels nog moeilijker af te wikkelen zou maken, nieuwe mazen zou introduceren en zou bijdragen aan een gebrek aan transparantie; 105. dringt er bij alle lidstaten op aan de praktijken rond dividendbetalingen in hun rechtsgebied grondig te onderzoeken en te analyseren, de mazen in hun belastingwetgeving te identificeren die mogelijkheden creëren voor misbruik door belastingfraudeurs en belastingontwijkers, alle mogelijke grensoverschrijdende aspecten van deze praktijken te analyseren en een einde te maken aan al deze schadelijke belastingpraktijken; verzoekt lidstaten in dit opzicht beste praktijken uit te wisselen; 106. verzoekt de lidstaten en hun financiële toezichthoudende autoriteiten de noodzaak te beoordelen om uitsluitend fiscaal gedreven financiële praktijken, zoals dividendarbitrage of dividendstripping en soortgelijke constructies, te verbieden, tenzij de emittent bewijst dat deze financiële praktijken een wezenlijk economisch doel hebben anders dan ongerechtvaardigde belastingteruggave en/of belastingontwijking; dringt er bij de EU-wetgevers op aan de mogelijkheid te overwegen om deze maatregel op EU-niveau toe te passen; 107. dringt er bij de Commissie op aan onmiddellijk werk te maken van een voorstel voor een Europese financiële politiemacht binnen het kader van Europol met eigen opsporingscapaciteiten, alsook van een Europees kader voor grensoverschrijdend belastingonderzoek en onderzoek naar andere grensoverschrijdende financiële misdrijven; 108. concludeert dat uit de cum-ex-dossiers blijkt dat het dringend noodzakelijk is de samenwerking tussen de belastingautoriteiten van EU-lidstaten te verbeteren, met name wat betreft het delen van informatie; dringt er derhalve bij de lidstaten op aan hun samenwerking te verbeteren op het gebied van het opsporen, stoppen, onderzoeken en vervolgen van belastingfraude en constructies voor belastingontduiking, zoals cum-ex en, in voorkomend geval, cum-cum, met inbegrip van uitwisseling van beste praktijken, en op EU-niveau oplossingen te ondersteunen waar dit gerechtvaardigd is; 2.5. Transparantie met betrekking tot vennootschapsbelasting 109. is verheugd over de goedkeuring van DAC4 die voorziet in rapportage per land aan belastingautoriteiten, in overeenstemming met de norm van BEPS-actie 13; 110. herinnert eraan dat openbare rapportage per land een van de belangrijkste maatregelen is om meer transparantie te realiseren inzake belastinginformatie van ondernemingen; benadrukt dat het voorstel voor openbare rapportage per land door bepaalde ondernemingen en bedrijfstakken aan de medewetgevers is voorgelegd net na het "Panama Papers"-schandaal van 12 april 2016 en dat het Parlement zijn standpunt hierover heeft vastgesteld (67) ; herinnert eraan dat het Parlement op 4 juli 2017 heeft opgeroepen om de reikwijdte van de verslaglegging uit te breiden en commercieel gevoelige informatie te beschermen, met inachtneming van de concurrentiepositie van EU-ondernemingen; 111. herinnert aan het standpunt van het Parlement in de aanbevelingen van PANA waarin het oproept tot uitgebreide openbare verslaglegging per land om de fiscale transparantie en het publieke toezicht op multinationale ondernemingen te verbeteren; dringt er bij de Raad op aan een gemeenschappelijk akkoord te bereiken teneinde een openbare verslaglegging per land vast te stellen, een van de belangrijkste maatregelen om meer transparantie voor alle burgers te bereiken met betrekking tot de belastinginformatie van ondernemingen; 112. betreurt het gebrek aan vooruitgang en samenwerking van de Raad sinds 2016; dringt erop aan dat in de Raad spoedig vooruitgang wordt geboekt, zodat deze de onderhandelingen met het Parlement kan beginnen; 113. herinnert eraan dat openbaar toezicht van belang is voor onderzoekers (68) , onderzoeksjournalisten, beleggers en andere belanghebbenden, en hen in staat stelt risico's, aansprakelijkheden en kansen te beoordelen, teneinde eerlijk ondernemerschap te bevorderen; herinnert eraan dat soortgelijke bepalingen reeds bestaan voor de banksector krachtens artikel 89 van Richtlijn 2013/36/EU (CDRIV) (69) en voor de winningsindustrie en de houtindustrie uit hoofde van Richtlijn 2013/34/EU (70) ; wijst erop dat sommige particuliere belanghebbenden vrijwillig nieuwe rapportage-instrumenten ontwikkelen om de transparantie op belastinggebied te vergroten, zoals de Global Reporting Initiative-norm "Openbaarmaking van belastingen en betalingen aan regeringen", als onderdeel van hun beleid voor maatschappelijk verantwoord ondernemen; 114. herinnert eraan dat de maatregelen inzake transparantie van de vennootschapsbelasting geacht moeten worden verband te houden met artikel 50, lid 1, van het VWEU betreffende de vrijheid van vestiging, en benadrukt dat bovengenoemd artikel dan ook de passende rechtsbasis vormt voor het voorstel voor een openbare rapportage per land, zoals vastgesteld in de effectbeoordeling van de Commissie die is gepubliceerd op 12 april 2016 ( COM(2016)0198 ); 115. wijst erop dat, gezien de beperkte capaciteit van ontwikkelingslanden om te voldoen aan vereisten via de bestaande procedures voor informatie-uitwisseling, transparantie van groot belang is om de belastingdiensten van deze landen eenvoudiger toegang tot informatie te verschaffen; 2.6. Regels inzake staatssteun 116. herinnert eraan dat de directe belastingen op ondernemingen onder de werkingssfeer van de staatssteun vallen (71) wanneer fiscale maatregelen onderscheid maken tussen belastingbetalers, in tegenstelling tot fiscale maatregelen van algemene aard die zonder onderscheid van toepassing zijn op alle ondernemingen; 117. verzoekt de Commissie, en met name het directoraat-generaal Concurrentie, na te gaan of er maatregelen kunnen worden genomen om de lidstaten ervan te weerhouden dergelijke staatssteun toe te kennen in de vorm van een belastingvoordeel; 118. is verheugd over de nieuwe proactieve en open benadering van de Commissie met betrekking tot onderzoeken naar illegale staatssteun tijdens de huidige zittingsperiode, die heeft geleid tot een aantal zeer ingrijpende zaken die door de Commissie zijn afgerond; 119. betreurt het dat ondernemingen overeenkomsten kunnen sluiten met overheden om in een bepaald land bijna geen belasting te hoeven betalen, ondanks het feit dat zij in dit land substantiële werkzaamheden uitvoeren; wijst in dit verband op een fiscale ruling tussen de Belastingdienst en Royal Dutch Shell plc, die in strijd lijkt te zijn met de Nederlandse belastingwetgeving op de enkele grond dat het hoofdkantoor na de fusie van de twee voormalige moederondernemingen in Nederland zou zijn gevestigd, hetgeen resulteert in een vrijstelling van Nederlandse bronbelasting op dividenden; wijst erop dat tegelijkertijd uit recente onderzoeken blijkt dat de onderneming ook geen winstbelasting in Nederland betaalt; roept de Commissie nogmaals op om onderzoek te doen naar dit geval van mogelijk illegale overheidssteun; 120. is ingenomen met het feit dat de Commissie sinds 2014 de fiscale rulingpraktijken van de lidstaten onderzoekt naar aanleiding van beschuldigingen over gunstige fiscale behandeling van bepaalde ondernemingen, en sinds 2014 negen formele onderzoeken heeft gestart. In zes ervan werd de conclusie getrokken dat de fiscale ruling illegale staatssteun was (72) ; merkt op dat één ervan werd afgesloten met de conclusie dat de dubbele niet-belasting van bepaalde winst geen staatssteun vormde (73) , terwijl de andere twee zijn nog niet afgerond (74) ; 121. betreurt het dat de Commissie, bijna vijf jaar na de LuxLeaks-onthullingen, enkel een formeel onderzoek (75) heeft ingesteld naar een van de ruim vijfhonderd door Luxemburg verstrekte fiscale rulings die dankzij het onder leiding van het Internationaal Consortium van Onderzoeksjournalisten (ICIJ) uitgevoerde LuxLeaks-onderzoek aan het licht zijn gekomen; 122. merkt op dat ondanks het feit dat de Commissie constateerde dat McDonald's heeft geprofiteerd van dubbele niet-belasting op bepaalde winsten in de EU, er geen besluit op grond van de EU-staatssteunregels kon worden genomen, aangezien de Commissie tot de conclusie is gekomen dat de dubbele niet-belasting voortkwam uit verschillen tussen de Luxemburgse en Amerikaanse belastingwetgeving en het verdrag tussen Luxemburg en de Verenigde Staten tot het vermijden van dubbele belasting (76) ; neemt kennis van de aankondiging van Luxemburg dat het zijn verdragen tot het vermijden van dubbele belasting zal aanpassen aan de internationale belastingwetgeving; 123. is bezorgd over het feit dat de Commissie heeft geoordeeld dat de dubbele niet-belastingheffing die McDonald's heeft bedongen het gevolg is van een discrepantie tussen de Luxemburgse en Amerikaanse belastingwetgeving en het verdrag tussen Luxemburg en de Verenigde Staten betreffende het vermijden van dubbele belasting, een discrepantie waarvan McDonald's profiteerde door middel van arbitrage tussen de jurisdicties; is verder bezorgd over het feit dat een dergelijke door arbitrage aangestuurde belastingontwijking in de EU mogelijk wordt gemaakt; 124. is bezorgd over de omvang van de niet-betaalde belasting voor alle lidstaten gedurende lange perioden (77) ; herinnert eraan dat de terugvordering van onrechtmatige steun tot doel heeft naar de vroegere situatie terug te keren en dat de berekening van het precieze bedrag van de terug te betalen steun deel uitmaakt van de op nationale autoriteiten rustende uitvoeringsverplichting; verzoekt de Commissie om werkbare tegenmaatregelen, waaronder boetes, te onderzoeken en vast te stellen, om te helpen voorkomen dat de lidstaten een selectieve gunstige fiscale behandeling aanbieden die staatssteun vormt en niet in overeenstemming is met de EU-regels; 125. dringt nogmaals bij de Commissie aan op richtsnoeren om te verduidelijken wat belastinggerelateerde staatssteun en "passende" verrekenprijzen zijn; verzoekt de Commissie eveneens de rechtsonzekerheid voor zowel belastingplichtigen als belastingdiensten weg te nemen en bijgevolg een kader te bieden voor de belastingpraktijken van de lidstaten op dit gebied; 126. betreurt dat de Commissie er niet in slaagt gebruik te maken van staatssteunregels tegen belastingmaatregelen die ernstige concurrentieverstoringen teweegbrengen, en dat ze deze regels enkel toepast in selectieve gevallen met bepaalde kenmerken om de praktijk in het land in kwestie te veranderen; verzoekt de Commissie alles in het werk te stellen om ongepaste staatssteun terug te vorderen, onder meer voor alle ondernemingen die worden genoemd in het Luxleaks-schandaal, zodat er weer een gelijk speelveld wordt gecreëerd; roept de Commissie er tevens toe op verdere richtsnoeren te verstrekken aan de lidstaten en aan marktdeelnemers over de toepassing van de staatssteunregels en welke gevolgen dit heeft voor de praktijken van ondernemingen op het gebied van fiscale planning; 127. dringt aan op een hervorming van het mededingingsrecht om het toepassingsgebied van de staatssteunregels uit te breiden zodat krachtiger kan worden opgetreden tegen schadelijke fiscale staatssteun voor multinationale ondernemingen, waaronder fiscale rulings; 2.7. Brievenbusfirma's 128. merkt op dat er geen eenduidige definitie van brievenbusfirma's bestaat, d.w.z. ondernemingen die in een rechtsgebied zijn geregistreerd voor uitsluitend belastingontwijking of belastingontduiking en zonder enige significante economische aanwezigheid; benadrukt echter dat eenvoudige criteria zoals reële economische activiteit of de fysieke aanwezigheid van personeel dat voor de onderneming werkt, kunnen helpen om brievenbusfirma's op te sporen en ertegen op te treden; herhaalt zijn oproep voor een duidelijke definitie; 129. benadrukt dat, zoals het Parlement heeft voorgesteld in zijn standpunt voor de interinstitutionele onderhandelingen over de wijzigingsrichtlijn betreffende grensoverschrijdende omzettingen, fusies en splitsingen (78) , lidstaten moeten worden verplicht ervoor te zorgen dat grensoverschrijdende omzettingen overeenkomen met de daadwerkelijke nastreving van een echte economische activiteit, ook in de digitale sector, teneinde het opzetten van brievenbusfirma's te voorkomen; 130. roept de lidstaten op te verlangen dat financiële informatie wordt uitgewisseld tussen de bevoegde autoriteiten vóór de uitvoering van grensoverschrijdende omzettingen, fusies of splitsingen; 131. beveelt aan om elke entiteit die een offshoreconstructie opricht aan de bevoegde instanties de legitieme redenen voor dit besluit te laten meedelen, om te waarborgen dat offshorerekeningen niet worden gebruikt voor witwaspraktijken of belastingontduiking; 132. eist dat de daadwerkelijke eigenaren aan de belastingautoriteiten worden bekendgemaakt; 133. wijst op nationale maatregelen om commerciële relaties met brievenbusfirma's specifiek te verbieden; wijst met name op de Letse wetgeving, waarin een brievenbusfirma wordt gedefinieerd als een entiteit die geen daadwerkelijke economische activiteit heeft en niet over bewijzen van het tegendeel beschikt, als een onderneming die is geregistreerd in een rechtsgebied waar ondernemingen geen financiële overzichten hoeven in te dienen en/of geen vestiging heeft in het land waar zij gevestigd is; wijst er evenwel op dat het verbod op brievenbusfirma's in Letland volgens het EU-recht niet kan worden gebruikt om in EU-lidstaten gevestigde brievenbusfirma's te verbieden, omdat dit als discriminerend zou worden beschouwd (79) ; verzoekt de Commissie wijzigingen op de huidige EU-wetgeving voor te stellen die het mogelijk maken brievenbusfirma's te verbieden, zelfs als zij gevestigd zijn in EU-lidstaten; 134. wijst erop dat het hoge niveau van inkomende en uitgaande directe buitenlandse investeringen als percentage van het bbp in zeven lidstaten (België, Cyprus, Hongarije, Ierland, Luxemburg, Malta en Nederland) slechts voor een klein deel kan worden verklaard door de reële economische activiteiten die in deze lidstaten plaatsvinden (80) ; 135. benadrukt het hoge niveau van buitenlandse directe investeringen in diverse lidstaten, met name in Luxemburg, Malta, Cyprus, Nederland en Ierland (81) ; wijst erop dat deze buitenlandse directe investeringen vaak in handen zijn van voor een bijzonder doel opgerichte entiteiten (special purpose entity (SPE)) die vaak dienen om mazen in de wetgeving te benutten; verzoekt de Commissie de rol van SPE's bij buitenlandse directe investeringen te beoordelen; 136. merkt op dat economische indicatoren zoals een ongewoon hoog niveau aan buitenlandse directe investeringen, alsmede buitenlandse directe investeringen die in handen zijn van SPE's, indicatoren zijn voor agressieve belastingplanning (82) ; 137. merkt op dat de antimisbruikregels in de richtlijn bestrijding belastingontwijking (kunstmatige regelingen) betrekking hebben op brievenbusfirma's, terwijl de CCTB en CCCTB ervoor zouden zorgen dat de inkomsten worden toegekend aan de plaats waar de werkelijke economische activiteit plaatsvindt; 138. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om gecoördineerde, bindende, afdwingbare en substantiële vereisten inzake economische activiteit en toetsing van de uitgaven op te stellen; 139. verzoekt de Commissie om binnen twee jaar de geschiktheid te controleren van de onderling samenhangende wetgevings- en beleidsinitiatieven die gericht zijn op het aanpakken van het gebruik van brievenbusfirma's in de context van belastingfraude, belastingontduiking, agressieve belastingplanning en het witwassen van geld; 3. Btw 140. onderstreept de noodzaak van harmonisatie van de btw-regels op EU-niveau voor zover dat nodig is om de totstandbrenging en de werking van de interne markt te waarborgen en concurrentievervalsing te voorkomen (83) ; 141. benadrukt dat btw een belangrijke bron van belastinginkomsten is voor de nationale begrotingen; merkt op dat de btw-inkomsten in de 28 lidstaten van de EU in 2016 1 044 miljard EUR bedroegen, wat overeenkomt met 18 % van alle belastinginkomsten in de lidstaten; merkt op dat de jaarlijkse EU-begroting voor 2017 157 miljard EUR bedroeg; 142. betreurt het echter dat elk jaar grote bedragen van de verwachte btw-inkomsten verloren gaan als gevolg van fraude; benadrukt dat volgens de statistieken van de Commissie de btw-kloof (dat wil zeggen het verschil tussen de verwachte btw-inkomsten en de werkelijk geïnde btw, waarmee een schatting kan worden gemaakt van de misgelopen btw als gevolg van fraude, maar ook als gevolg van faillissementen, misrekeningen en belastingontwijking) in de EU in 2016 147 miljard EUR bedroeg, wat neerkomt op meer dan 12 % van de totale verwachte btw-inkomsten (84) , hoewel de situatie veel ernstiger is in een aantal lidstaten waar de kloof in de buurt van 20 % ligt of zelfs daarboven, hetgeen tekenend is voor de grote verschillen tussen de manieren waarop lidstaten de btw-kloof aanpakken; 143. merkt op dat de Commissie schat dat ongeveer 50 miljard EUR, of 100 EUR per EU-burger per jaar, verloren gaat door grensoverschrijdende btw-fraude (85) ; wijst erop dat Europol bovendien schat dat ongeveer 60 miljard EUR van de btw-fraude verband houdt met de financiering van georganiseerde misdaad en terrorisme; wijst op de toegenomen harmonisering en vereenvoudiging van btw-stelsels in de EU, hoewel de samenwerking tussen lidstaten nog steeds niet voldoende nog doeltreffende is; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan hun samenwerking te intensifiëren om btw-fraude beter te bestrijden; verzoekt de volgende Commissie prioriteit te geven aan de invoering en tenuitvoerlegging van het definitieve btw-stelsel, teneinde dit te verbeteren; 144. dringt aan op betrouwbare statistieken om de btw-kloof in te schatten en benadrukt de behoefte aan een gemeenschappelijke aanpak voor het verzamelen en delen van gegevens binnen de EU; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat geharmoniseerde statistieken regelmatig in de lidstaten worden verzameld en gepubliceerd; 145. onderstreept dat fraudeurs misbruik hebben gemaakt van het huidige btw-stelsel (overgangsregeling) door een vrijstelling toe te passen op intracommunautaire leveringen binnen de EU en uitvoer, met name bij de btw-carrouselfraude of intracommunautaire ploffraude; 146. neemt kennis van het feit dat volgens de Commissie bedrijven die grensoverschrijdend actief zijn, momenteel 11 % hogere nalevingskosten hebben in vergelijking met bedrijven die alleen in eigen land handel drijven; merkt met name kmo's lijden onder buitenproportionele btw-nalevingskosten, wat een van de redenen is waarom kmo's terughoudend zijn geweest bij het benutten van de voordelen van de eengemaakte markt; verzoekt de Commissie en de lidstaten oplossingen uit te werken om de aan grensoverschrijdende handel verbonden btw-nalevingskosten te verlagen; 3.1. Modernisering van het btw-kader 147. is daarom ingenomen met het btw-actieplan van de Commissie van 6 april 2016 voor hervorming van het in december 2016 door de Commissie goedgekeurde btw-kader en 13 wetgevingsvoorstellen die betrekking hebben op de verschuiving naar het definitieve btw-stelsel, de btw-belemmeringen voor e-commerce wegnemen, het btw-stelsel voor kmo's herzien, het btw-tarievenbeleid moderniseren en de btw-kloof aanpakken; 148. is verheugd over het feit dat in 2015 een mini-éénloketsysteem (MOSS) voor btw inzake telecommunicatie, uitzendingen en elektronische diensten is ingevoerd als een vrijwillig systeem voor de registratie, aangifte en betaling van btw; is verheugd over de uitbreiding van het MOSS naar andere leveringen van goederen en diensten aan eindgebruikers met ingang van 1 januari 2021; 149. merkt op dat de Commissie schat dat de hervorming om de btw te moderniseren de administratieve rompslomp naar verwachting met 95 % zal verminderen, wat neerkomt op een geraamd bedrag van 1 miljard EUR; 150. is met name ingenomen met het feit dat de Raad op 5 december 2017 nieuwe regels heeft aangenomen die het voor onlinebedrijven eenvoudiger maken om aan de btw-verplichtingen te voldoen; is in het bijzonder ingenomen met het feit dat de Raad het advies van het Parlement heeft overgenomen met betrekking tot de invoering van aansprakelijkheid van onlineplatforms voor de inning van de btw op de afstandsverkopen die zij faciliteren; is van mening dat deze maatregel zal zorgen voor een gelijk speelveld met bedrijven van buiten de EU, aangezien veel goederen die worden ingevoerd voor afstandsverkopen, momenteel btw-vrij de EU binnenkomen; roept de lidstaten op om de nieuwe regels tegen 2021 correct in te voeren; 151. is verheugd over de op 4 oktober 2017 (86) en 24 mei 2018 (87) goedgekeurde definitieve voorstellen voor een btw-stelsel; is met name ingenomen met het voorstel van de Commissie om het bestemmingsbeginsel toe te passen op belastingheffing, wat betekent dat de btw zou worden betaald aan de belastingautoriteiten in de lidstaat van de eindconsument tegen het in die lidstaat geldende tarief; 152. is met name verheugd over de vooruitgang die de Raad heeft geboekt in de richting van de definitieve btw-regeling door op 4 oktober 2018 de snelle oplossingen (88) aan te nemen; spreekt echter zijn bezorgdheid uit over het feit dat er geen waarborgen met betrekking tot de fraudegevoelige aspecten van het voorstel zijn aangenomen dat aansluit op het standpunt van het Parlement (89) inzake het voorstel wat betreft de gecertificeerd belastingplichtige (90) , zoals geformuleerd in zijn advies van 3 oktober 2018 (91) ; betreurt ten zeerste dat de Raad het besluit over de invoering van de status gecertificeerd belastingplichtige heeft uitgesteld tot de goedkeuring van de definitieve btw-regeling; 153. verzoekt de Raad ervoor te zorgen dat de CTP-status overeenstemt met de status van geautoriseerde marktdeelnemer (AEO) die wordt afgegeven door de douaneautoriteiten; 154. dringt aan op een minimaal op EU-niveau transparante coördinatie inzake de definitie van de CTP-status, met inbegrip van een regelmatige beoordeling door de Commissie van de wijze waarop de lidstaten de CTP-status toekennen; dringt aan op uitwisseling van informatie tussen de belastingautoriteiten van de lidstaten over weigeringen om de CTP-status aan bepaalde ondernemingen te verlenen, teneinde de samenhang en gemeenschappelijke normen te verbeteren; 155. is bovendien verheugd over de herziening van de speciale regelingen voor kmo's (92) , die essentieel zijn om gelijke concurrentievoorwaarden te waarborgen, aangezien btw-vrijstellingsregelingen momenteel alleen beschikbaar zijn voor binnenlandse entiteiten, en kunnen bijdragen tot de verlaging van de btw-nalevingskosten voor kmo's; verzoekt de Raad rekening te houden met het advies van het Parlement van 11 september 2018 (93) , met name wat betreft de verdere administratieve vereenvoudiging voor kmo's; roept de Commissie derhalve op om een online portaal op te zetten waar kmo's zich moeten registreren indien zij gebruik willen maken van de vrijstelling in een andere lidstaat, en om een één enkel loket op te zetten waar kleine ondernemingen btw-aangifte kunnen doen voor de verschillende lidstaten waar zij actief zijn; 156. neemt kennis van de goedkeuring van het voorstel van de Commissie voor een veralgemeende verleggingsregeling (94) , dat tijdelijke vrijstellingen van de normale btw-regels mogelijk maakt om carrouselfraude beter te voorkomen in die lidstaten die het zwaarst worden getroffen door dit soort fraude; verzoekt de Commissie de toepassing en de mogelijke risico's en voordelen van deze nieuwe wetgeving nauwlettend te volgen; benadrukt evenwel dat de veralgemeende verleggingsregeling de snelle uitvoering van een definitief btw-stelsel onder geen beding mag vertragen; 157. merkt op dat de uitbreiding van e-commerce vaak een belangrijke uitdaging vormt voor de belastingautoriteiten, bijvoorbeeld vanwege de afwezigheid van fiscale identificatie in de EU, en de registratie van btw-aangiften ruim onder de reële waarde van de aangegeven transacties; is verheugd over de geest van de voorgestelde uitvoeringsvoorschriften inzake afstandsverkopen die op 11 december 2018 door de Commissie zijn goedgekeurd ( COM(2018)0819 en COM(2018)0821 ), volgens welke met name vanaf 2021 grote onlineplatformen de verantwoordelijkheid moeten dragen ervoor te zorgen dat btw wordt geïnd bij de verkoop van goederen door niet-EU-ondernemingen aan EU-consumenten die plaatsvindt op hun platformen; 158. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan toe te zien op elektronische handelstransacties waar handelaren van buiten de EU bij betrokken zijn die geen btw zouden opgeven (bijvoorbeeld door onrechtmatig gebruik te maken van de "steekproef"-regeling) of die de waarde opzettelijk onderschatten teneinde btw-afdracht te vermijden of deze te verminderen; is van mening dat dergelijke praktijken de integriteit en de soepele werking van de eengemaakte markt van de EU in gevaar brengen; verzoekt de Commissie, indien gewenst en nodig, snel wetgevingsvoorstellen in te dienen; 3.2. De btw-kloof, de bestrijding van btw-fraude en de administratieve samenwerking op btw-gebied 159. herhaalt zijn oproep om de factoren die bijdragen tot de belastingkloof, zoals btw, aan te pakken; 160. is ingenomen met de inbreukprocedure die de Commissie op 8 maart 2018 heeft ingeleid tegen Cyprus, Griekenland en Malta, en op 8 november 2018 tegen Italië en Isle of Man, inzake oneigenlijke btw-praktijken in verband met de aankoop van jachten en vliegtuigen, om ervoor te zorgen dat deze landen geen vermeende onwettelijke gunstige btw-regeling meer hanteren voor privéjachten en-vliegtuigen, wat de concurrentie in de maritieme en luchtvaartsector verstoort; 161. is ingenomen met de wijzigingen van Verordening (EU) nr. 904/2010 wat betreft maatregelen ter versterking van de administratieve samenwerking op btw-gebied; is ingenomen met de monitoringbezoeken die de Commissie in 2017 aan tien lidstaten heeft gebracht, in het bijzonder met de hieruit voortgekomen aanbeveling om de betrouwbaarheid van het systeem voor de uitwisseling van btw-informatie (VIES) te verhogen; 162. merkt op dat de Commissie onlangs bijkomende controlehulpmiddelen en een versterkte rol voor Eurofisc heeft voorgesteld, alsook mechanismen voor nauwere samenwerking tussen douane- en belastingdiensten; roept alle lidstaten op actiever deel te nemen aan het Transactional Network Analysis-systeem in het kader van Eurofisc; 163. is van mening dat de deelname van alle lidstaten aan Eurofisc verplicht moet zijn en een voorwaarde om EU-middelen te ontvangen; sluit zich aan bij de bezorgdheid van de Europese Rekenkamer over btw-teruggave in de cohesie-uitgaven (95) en over het fraudebestrijdingsprogramma van de EU (96) ; 164. dringt er bij de Commissie op aan de mogelijkheden van het realtime verzamelen en mededelen van transactionele btw-gegevens door de lidstaten te onderzoeken, aangezien dit de doeltreffendheid van Eurofisc zou vergroten en verdere ontwikkeling van nieuwe strategieën voor de bestrijding van btw-fraude mogelijk zou maken; roept alle relevante autoriteiten op verschillende statistische en dataminingtechnologieën te gebruiken om onregelmatigheden, verdachte relaties en patronen te identificeren, waardoor belastingdiensten een breed spectrum van niet-nalevingsgedrag op een proactieve, doelgerichte en kosteneffectieve manier beter kunnen aanpakken; 165. is ingenomen met de vaststelling van de Richtlijn betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Unie (97) , waarin duidelijk uiteen is gezet welke problemen gemoeid zijn met de grensoverschrijdende samenwerking en wederzijdse rechtshulp tussen de lidstaten, Eurojust, Europol, het Europees Openbaar Ministerie (EOM), het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en de Commissie bij de bestrijding van btw-fraude; roept het EOM, OLAF, Eurofisc, Europol en Eurojust op nauw samen te werken om hun inspanningen tegen btw-fraude te coördineren en nieuwe frauduleuze praktijken te identificeren en aan te passen; 166. wijst echter op de noodzaak van een betere samenwerking tussen de bestuurlijke, rechterlijke en wetshandhavende autoriteiten in de EU, zoals door experts is opgemerkt bij de hoorzitting op 28 juni 2018, alsook in een onderzoek dat in opdracht van de TAX3-commissie is uitgevoerd; 167. is ingenomen met de mededeling van de Commissie om de bevoegdheden van het EOM uit te breiden tot grensoverschrijdende misdrijven; dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat het EOM zo snel mogelijk en niet later dan in 2022 van start kan gaan, en te zorgen voor nauwe samenwerking met de reeds bestaande instellingen, organen, agentschappen en kantoren van de Unie, belast met de bescherming van de financiële belangen van de Unie; dringt erop aan exemplarische, afschrikkende en evenredige sancties op te leggen; is van mening dat iedereen die betrokken is bij georganiseerde btw-fraudepraktijken streng moet worden gestraft om de perceptie van straffeloosheid te vermijden; 168. is van mening dat een van de belangrijkste factoren die frauduleus gedrag op btw-gebied in de hand werkt, ligt bij de kaswinst die een fraudeur kan maken; roept de Commissie dan ook op om het voorstel (98) te analyseren waarin experts opperen om alle gegevens over grensoverschrijdende transacties via blockchaintechnologie vast te leggen en om geen fiduciair geld meer te gebruiken voor btw-betalingen, maar alleen beveiligde digitale valuta's (specifiek voor dat doel); 169. is ingenomen met het feit dat de Raad importfraude in dit verband aan de orde heeft gesteld (99) ; is van mening dat een gedegen integratie van de gegevens van douaneaangiften in het VIES de lidstaten van bestemming in staat stelt om de douane- en btw-gegevens tegen elkaar af te zetten en zo te verzekeren dat btw wordt afgedragen in het land van bestemming; verzoekt de lidstaten deze nieuwe wetgeving uiterlijk 1 januari 2020 op een effectieve en tijdige manier in te voeren; 170. is van mening dat de administratieve samenwerking tussen belastingdiensten suboptimaal is (100) ; verzoekt de lidstaten Eurofisc opdracht te geven om nieuwe strategieën te ontwikkelen voor het volgen van goederen onder douaneregeling 42, het mechanisme dat de importeur in staat stelt een btw-vrijstelling te verkrijgen wanneer de ingevoerde goederen bedoeld zijn om uiteindelijk naar een zakelijke klant te worden vervoerd in een andere lidstaat dan de lidstaat van invoer; 171. benadrukt het belang van de invoering van een register van uiteindelijk begunstigden van ondernemingen in het kader van de vijfde antiwitwasrichtlijn als een belangrijk instrument om btw-fraude aan te pakken; dringt er bij de lidstaten op aan de bevoegdheden en kwalificaties van politie- en belastingdiensten, aanklagers en rechters om met dit soort fraude om te gaan, te versterken; 172. uit zijn bezorgdheid over de resultaten van het onderzoek (101) dat in opdracht van de TAX3-commissie is uitgevoerd en waarin staat dat de voorstellen van de Commissie de importfraude wel zullen terugdringen, maar niet helemaal uit de wereld zullen helpen; merkt op dat het probleem van de algemene onderwaardering en handhaving van EU-regels in het geval van niet-EU-belastingplichtigen niet wordt opgelost; verzoekt de Commissie om voor deze leveringen alternatieve inningsmethoden voor de langere termijn te onderzoeken; benadrukt dat het geen blijvende oplossing is om te blijven rekenen op de goede wil van niet-EU-belastingplichtigen om EU-btw te innen; is van mening dat dergelijke alternatieve inningsmodellen niet alleen gericht moeten zijn op verkooptransacties via elektronische platforms, maar op alle verkooptransacties door niet-EU-belastingplichtigen, ongeacht hun bedrijfsmodel; 173. dringt er bij de Commissie op aan de gevolgen van de invoering van het definitieve stelsel voor btw-inkomsten in de lidstaten nauwlettend te volgen; verzoekt de Commissie grondig onderzoek te doen naar mogelijk nieuwe frauderisico's in het uiteindelijke btw-stelsel, in het bijzonder het risico dat het type carrouselfraude waarbij de klant ontbreekt mogelijk wordt vervangen door een soort fraude waarbij de leverancier ontbreekt; benadrukt in dit verband dat onder meer het douanevervoersysteem de handel binnen de EU zeker kan vergemakkelijken; wijst er evenwel op dat misbruik mogelijk is en dat criminele organisaties, door de betaling van belastingen en heffingen te omzeilen, een enorm verlies kunnen veroorzaken, zowel voor de lidstaten als voor de EU (door het vermijden van btw); dringt er daarom bij de Commissie op aan toezicht te houden op het douanevervoersysteem en te komen met voorstellen op basis van de aanbevelingen van met name OLAF, Europol en Eurofisc; 174. is van mening dat een grote meerderheid van de Europese burgers duidelijke Europese en nationale wetgeving verlangt die het mogelijk maakt dat degenen die de door hen verschuldigde belasting niet betalen, worden geïdentificeerd en bestraft, en dat de ontbrekende belasting tijdig wordt terugbetaald; 4. Belastingheffing voor particulieren 175. benadrukt dat natuurlijke personen over het algemeen geen gebruikmaken van het vrije verkeer met het oog op belastingfraude, belastingontduiking of agressieve fiscale planning; onderstreept echter dat er natuurlijke personen zijn wier belastinggrondslag groot genoeg is om meerdere fiscale rechtsgebieden te overspannen; 176. betreurt dat zeer vermogende particulieren en ultrarijken, die complexe belastingstructuren gebruiken waaronder het opzetten van ondernemingen, nog steeds mogelijkheden hebben om met de hulp van een vermogensbeheerder en andere tussenpersonen hun inkomsten, fondsen of aankopen zodanig langs verschillende fiscale rechtsgebieden te sluizen dat zij hun belastingplicht geheel of gedeeltelijk weten te ontlopen; betreurt dat sommige EU-lidstaten regelingen hebben ingevoerd om zeer vermogende particulieren aan te trekken zonder dat zij werkelijke economische activiteit genereren; 177. merkt op dat de nominale tarieven voor arbeidsinkomen in de hele EU gewoonlijk hoger liggen dan de tarieven voor inkomen uit kapitaal; constateert dat de bijdrage van vermogensbelastingen aan de totale belastinginkomsten in het algemeen vrij beperkt is gebleven: namelijk 4,3 % van de totale belastinginkomsten in de EU (102) ; 178. merkt op dat belastingfraude door bedrijven, belastingontduiking en agressieve fiscale planning er spijtig genoeg toe leiden dat de belastingplicht deels wordt afgewend op eerlijke belastingbetalers die zich wel aan de regels houden; 179. dringt er bij de lidstaten op aan afschrikkende, doeltreffende en evenredige sancties op te leggen voor gevallen van belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning, en ervoor te zorgen dat deze sancties worden gehandhaafd; 180. betreurt dat sommige lidstaten een dubieus belastingklimaat hebben geschapen waarin personen die om belastingtechnische redenen inwoner zijn geworden, kunnen profiteren van voordelen op het gebied van inkomstenbelasting, en dat zij op die manier de belastinggrondslag van andere lidstaten ondermijnen en een beleid voeren dat nadelig is voor hun eigen burgers; wijst erop dat een dergelijk fiscaal klimaat voordelen kan omvatten die niet gelden voor de eigen onderdanen, zoals niet-belasting van buitenlandse bezittingen en inkomsten, forfaitaire belasting op buitenlandse inkomsten, belastingvrijstellingen op een deel van de in het land verdiende inkomsten, of lagere belastingtarieven op naar het land van herkomst overgemaakte pensioenen; 181. herinnert eraan dat de Commissie in haar mededeling van 2001 heeft voorgesteld om speciale regelingen voor hooggekwalificeerde expats op te nemen in de lijst van schadelijke belastingpraktijken van de Groep gedragscode (belastingregeling ondernemingen) (103) , maar heeft sindsdien geen gegevens verstrekt over de omvang van het probleem; dringt er bij de Commissie op aan de kwestie opnieuw te bekijken en, in het bijzonder de risico's van dubbele belastingheffing en dubbele niet-belastingheffing bij dergelijke regelingen te beoordelen; 4.1. Regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen 182. is verontrust over het feit dat de meeste lidstaten een regeling voor burgerschap of verblijf door investeringen hebben (104) , beter bekend als goudenvisum- of -paspoortprogramma's of programma's voor investeerders, waarbij burgers uit de EU en derde landen het burgerschap of een verblijfsvergunning kunnen krijgen in ruil voor een financiële investering; 183. wijst erop dat de investeringen die in het kader van deze programma's worden gedaan niet noodzakelijkerwijs bijdragen tot de reële economie van de lidstaten die burgerschap of een verblijfsvergunning verstrekken, en dat van de aanvragers vaak niet verlangd wordt enige tijd door te brengen op het grondgebied waar de investering wordt gedaan, en dat zelfs wanneer een dergelijke eis wel bestaat, doorgaans niet wordt gecontroleerd of eraan wordt voldaan; benadrukt dat dergelijke regelingen schadelijk zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie en bijgevolg in strijd zijn met het beginsel van loyale samenwerking; 184. merkt op dat ten minste 5 000 niet-EU-burgers het EU-burgerschap hebben gekregen door middel van een regeling voor burgerschap door investeringen (105) ; merkt op dat, volgens een onderzoek (106) , ten minste 6 000 personen burgerschap hebben verkregen en er bijna 100 000 verblijfsvergunningen zijn verstrekt; 185. vreest dat burgerschap en verblijf door investeringen in het kader van deze regelingen worden verstrekt zonder gedegen veiligheidsscreening van de aanvragers, onder wie onderdanen van derde landen met een hoog risico, en dat deze regelingen bijgevolg veiligheidsrisico's voor de Unie inhouden; betreurt dat de ondoorzichtigheid rondom de herkomst van het geld in verband met de regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen politieke, economische en veiligheidsrisico's voor Europese landen met zich meebrengt 186. benadrukt dat er aanzienlijke andere risico's kleven aan regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen, zoals devaluatie van het EU- en nationale burgerschap en mogelijke corruptie, witwaspraktijken en belastingontduiking; merkt op dat het besluit van een lidstaat om regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen uit te voeren, overloopeffecten heeft op andere lidstaten; herhaalt zijn bezorgdheid over het toekennen van burgerschap of een verblijfsvergunning via deze regelingen zonder dat een grondig cliëntenonderzoek is uitgevoerd, voor zover dit überhaupt wordt uitgevoerd door de bevoegde autoriteiten; 187. merkt op dat de in de vijfde antiwitwasrichtlijn vastgelegde verplichting, op grond waarvan meldingsplichtige entiteiten aanvragers van burgerschap of verblijf door investeringen als een hoge risicofactor moeten beschouwen gedurende hun due diligence-proces, de lidstaten niet ontslaat van hun verantwoordelijkheid om zelf versterkte zorgvuldigheidsnormen vast te stellen en te hanteren; merkt op dat op nationaal en EU-niveau diverse formele onderzoeken zijn gestart naar corruptie en witwassen die rechtstreeks in verband zouden staan met regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen; 188. onderstreept dat tegelijkertijd de economische duurzaamheid en levensvatbaarheid van investeringen die in het kader van deze regelingen zijn gedaan onzeker blijven; benadrukt dat burgerschap en alle rechten die hieraan verbonden zijn, nooit te koop zouden mogen zijn; 189. merkt op dat van regelingen voor burgerschap en verblijf van sommige lidstaten gretig gebruikt is gemaakt door Russische onderdanen en onderdanen van landen die onder Russische invloed staan; benadrukt dat deze regelingen door Russische onderdanen die na de illegale annexatie van de Krim en de agressie van Rusland op de Krim op de sanctielijst zijn geplaatst, kunnen worden gebruikt om EU-sancties te omzeilen; 190. uit kritiek op het feit dat deze programma's vaak ook voorzien in fiscale voordelen of speciale fiscale regelingen voor de begunstigden; uit zijn bezorgdheid over het feit dat deze voordelen mogelijk indruisen tegen de doelstelling dat alle burgers op eerlijke wijze belasting afdragen; 191. is bezorgd over het gebrek aan transparantie over het aantal aanvragers en hun herkomst, het aantal mensen dat het burgerschap of een verblijfsvergunning krijgt via deze regelingen, de bedragen die in het kader van deze regelingen worden geïnvesteerd en de herkomst van deze bedragen; waardeert dat sommige lidstaten expliciet de naam en nationaliteit bekendmaken van de personen die via deze regelingen het burgerschap of een verblijfsvergunning krijgen; moedigt andere lidstaten aan dit goede voorbeeld te volgen; 192. uit zijn bezorgdheid over het feit dat regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen volgens de OESO kunnen worden gebruikt om de zorgvuldigheidsprocedures van de gezamenlijke rapportagestandaard (Common Reporting Standard, CRS) te ondermijnen, wat tot onjuiste of onvolledige verslagen conform de CRS kan leiden, met name wanneer niet alle jurisdictie betreffende fiscale vestigingsplaats bekend is bij de financiële instantie; merkt op dat de visumregelingen die volgens de OESO potentieel een hoog risico vormen voor de integriteit van de CRS regelingen betreffen die een belastingbetaler recht geven op een laag inkomstenbelastingtarief van minder dan 10 % op financiële activa in het buitenland, en dat daaraan geen verplichting verbonden is om minimaal 90 dagen fysiek tijd door te brengen in het rechtsgebied dat de gouden-visumregeling aanbiedt; 193. uit zijn bezorgdheid over het feit dat Malta en Cyprus regelingen (107) hebben die potentieel een hoog risico vormen voor de integriteit van de CRS. 194. concludeert dat de potentiële economische voordelen van regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen niet opwegen tegen de ernstige veiligheidsrisico's en risico's van witwassen en belastingontduiking die daaraan kleven; 195. verzoekt de lidstaten alle huidige regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen zo snel mogelijk uit te faseren; 196. benadrukt dat de lidstaten er in de tussentijd een fysieke aanwezigheid in het land als voorwaarde moeten stellen om voor de regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen in aanmerking te komen, en er streng op moeten toezien dat een uitgebreid cliëntenonderzoek wordt uitgevoerd voor al degenen die in het kader van deze regelingen het burgerschap of een verblijfsvergunning aanvragen, conform de vijfde antiwitwasrichtlijn; benadrukt dat de vijfde antiwitwasrichtlijn uitgebreid cliëntenonderzoek voor politiek geëxponeerde personen (PEP's) vereist; roept de lidstaten op ervoor te zorgen dat regeringen de uiteindelijke verantwoordelijkheid dragen voor de zorgvuldigheidsprocedures ten aanzien van aanvragers van de regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen; verzoekt de Commissie om zorgvuldig en consequent een vinger aan de pols te houden bij de implementatie en toepassing van het grondige cliëntenonderzoek in het kader van regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen, tot het moment dat deze in elke lidstaat worden ingetrokken; 197. merkt op dat het verkrijgen van een verblijfsvergunning voor of het burgerschap van een lidstaat de begunstigde toegang geeft tot een brede waaier van rechten op het hele grondgebied van de Unie, waaronder het recht van vrij verkeer en vrij verblijf in het Schengengebied; verzoekt de lidstaten die regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen toepassen daarom naar behoren na te gaan wat het karakter van de aanvragers is en hun aanvraag te weigeren als zij veiligheidsrisico's vormen, waaronder op het witwassen van geld, totdat deze regelingen definitief worden ingetrokken; waarschuwt verder voor de gevaren van regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen die daarmee gepaard gaande gezinshereniging mogelijk maken, waarbij gezinsleden van begunstigden van deze regelingen burgerschap of verblijf kunnen verwerven met minimale of geen controles; 198. verzoekt alle lidstaten in deze context om transparante gegevens met betrekking tot hun regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen samen te stellen en bekend te maken, waaronder het aantal weigeringen en de redenen voor weigering; verzoekt de Commissie om, tot de regelingen uiteindelijk zijn ingetrokken, richtsnoeren te verstrekken en toe te zien op betere gegevensverzameling en informatie-uitwisseling tussen lidstaten in het kader van hun regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen, onder meer over aanvragers van wie de aanvraag is geweigerd op grond van veiligheidsproblemen; 199. is van mening dat totdat de regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen definitief zijn ingetrokken, lidstaten dezelfde verplichtingen moeten opleggen aan tussenpersonen in de handel van burgerschap en verblijf als aan meldingsplichtige entiteiten in het kader van de antiwitwaswetgeving, en verzoekt de lidstaten om belangenverstrengeling in verband met regelingen voor burgerschap en verblijf door investeringen te voorkomen, aangezien daar sprake van kan zijn wanneer bedrijven die de regering hebben ondersteund bij het ontwerp, het beheer en de promotie van deze regelingen ook advies en ondersteuning hebben geboden aan particulieren door deze regelingen te screenen op geschiktheid en namens hen een aanvraag voor het burgerschap of een verblijfsvergunning in te dienen; 200. is ingenomen met het verslag van de Commissie van 23 januari 2019 inzake burgerschaps- en verblijfsregelingen voor investeerders in de Europese Unie ( COM(2019)0012 ); wijst erop dat beide soorten regelingen volgens het verslag ernstige veiligheidsrisico's voor de lidstaten en de Unie als geheel inhouden, met name wat betreft veiligheid, witwaspraktijken, corruptie, het omzeilen van EU-regels en belastingontduiking, en dat deze ernstige risico's verder worden versterkt door de tekortkomingen die deze regelingen vertonen op het gebied van transparantie en governance; verneemt met zorg dat de Commissie vreest dat de maatregelen die de lidstaten nemen niet altijd voldoende zijn om de risico's die deze regelingen met zich meebrengen te beperken; 201. neemt kennis van het voornemen van de Commissie om een groep van deskundigen op te zetten om de transparantie, governance en veiligheid van deze regelingen onder de loep te nemen; is ingenomen met het feit dat de Commissie zich ertoe heeft verbonden om in het kader van het opschortingsmechanisme voor de visumvrijstelling het effect te beoordelen van door visumvrije landen gehanteerde burgerschapsregelingen voor investeerders; verzoekt de Commissie om het delen van informatie tussen lidstaten over verworpen aanvragen te coördineren; verzoekt de Commissie om een beoordeling van de risico's die gepaard gaan met de verkoop van burgerschap en verblijf als onderdeel van haar volgende supranationale risicobeoordeling; roept de Commissie op te beoordelen in welke mate EU-burgers van deze regelingen gebruik hebben gemaakt; 4.2. Vrijhavens, douane-entrepots en andere speciale economische zones 202. is ingenomen met het feit dat vrijhavens conform de vijfde antiwitwasrichtlijn meldingsplichtige entiteiten worden en dat deze verplicht zullen zijn om een cliëntenonderzoek uit te voeren en verdachte transacties te melden bij de financiële inlichtingeneenheden (FIE's); 203. merkt op dat vrijhavens in de EU kunnen worden aangewezen volgens de procedure voor vrije zones; merkt op dat vrije zones afgebakende gebieden zijn binnen het douanegebied van de Unie waarin goederen van buiten de Unie kunnen worden ingevoerd zonder dat deze onderworpen zijn aan invoerrechten, andere opslagen (d.w.z. btw) of commercieel beleid; 204. herinnert aan het feit dat vrijhavens dienstdoen als entrepot in vrije zones en oorspronkelijk bedoeld waren als tussentijdse opslagplaats van handelsgoederen; betreurt het feit dat ze inmiddels vaak worden gebruikt voor de (veelal permanente (108) ) opslag van vervangende activa, zoals kunst, edelstenen, antiek, goud en wijnverzamelingen, en via onbekende geldbronnen worden gefinancierd; beklemtoont dat vrijhavens of vrije zones niet mogen worden misbruikt voor belastingontduiking of om dezelfde effecten als belastingparadijzen te verwezenlijken; 205. merkt op dat de redenen voor het gebruik van vrijhavens niet alleen veilige opslag omvatten, maar ook een hoge mate van geheimhouding en uitgestelde invoerrechten en andere belastingen, zoals btw en gebruikersbelastingen; 206. onderstreept dat er in de EU (109) meer dan 80 vrije zones zijn plus nog eens vele duizenden andere entrepots onder de "speciale opslagregeling", vooral "douane-entrepots", die dezelfde mate van geheimhouding en (indirecte) belastingvoordelen (110) kunnen bieden; 207. merkt op dat douane-entrepots volgens het douanewetboek van de Unie vrijwel dezelfde rechtsgrondslag hebben als vrijhavens; beveelt daarom aan deze dezelfde rechtsgrondslag te geven als vrijhavens met wettelijke maatregelen die de inherente risico's van witwassen en belastingontduiking ondervangen, zoals in de vijfde antiwitwasrichtlijn; is van mening dat douane-entrepots moeten worden uitgerust met voldoende en gekwalificeerd personeel dat de nodige onderzoeken kan uitvoeren naar de activiteiten die ze aanbieden; 208. merkt op dat de witwasrisico's in vrijhavens rechtstreeks verband houden met de witwasrisico's in de markt van de vervangende activa; 209. merkt op dat directe-belastingautoriteiten volgens de vijfde richtlijn administratieve samenwerking sinds 1 januari 2018 op verzoek toegang krijgen tussen een breed pakket inlichtingen over uiteindelijke begunstigden die conform de vijfde antiwitwasrichtlijn is verzameld; merkt op dat de antiwitwaswetgeving van de EU berust op het vertrouwen in betrouwbare cliëntenonderzoeken en de consequente melding van verdachte transacties door meldingsplichtige entiteiten, die als antiwitwaspoortwachters zullen fungeren; merkt bezorgd op dat deze "toegang op verzoek" tot inlichtingen van vrijhavens in specifieke gevallen mogelijk slechts een beperkt effect heeft (111) ; 210. verzoekt de Commissie te onderzoeken in welke mate vrijhavens en scheepvaartvergunningen voor belastingontduiking worden misbruikt (112) ; verzoekt de Commissie daarnaast met een wetgevingsvoorstel te komen waarin de automatische uitwisseling van inlichtingen over uiteindelijk belanghebbenden en transacties in vrijhavens, douane-entrepots of specifieke economische regio's tussen de desbetreffende autoriteiten (zoals handhavings-, belasting- en douaneautoriteiten, en Europol) wordt geregeld, en verplichte traceerbaarheid in te voeren; 211. verzoekt de Commissie met een voorstel te komen voor een dringende uitfasering van het systeem van vrijhavens in de EU; 212. merkt op dat het einde van het bankgeheim heeft geleid tot de opkomst van investeringen in nieuwe activa, zoals kunst, hetgeen de laatste jaren voor een snelle groei van de kunstmarkt heeft gezorgd; benadrukt dat in vrije zones voor een veilige en op grote schaal buiten beschouwing gelaten opslagruimte wordt geboden waar onbelast handel kan worden gedreven en eigen inbreng kan worden verborgen, terwijl kunst zelf een ongereguleerde markt blijft, onder meer door de moeilijkheden bij het bepalen van de marktprijzen en het vinden van deskundigen; wijst erop dat het bijvoorbeeld gemakkelijker is om een waardevol schilderij naar de andere kant van de wereld te sturen dan een vergelijkbare som geld; 4.3. Fiscale amnestie 213. herinnert eraan (113) dat fiscale amnestie met zeer grote terughoudendheid of helemaal niet moet worden toegepast, aangezien het uitsluitend een bron van gemakkelijke en snelle belastinginning op de korte termijn vormt, die vaak wordt gebruikt om begrotingsgaten te dichten, maar die ingezetenen er ook toe kan aanzetten de belastingen te ontduiken en te wachten op de volgende amnestie in het kader waarvan ze ontsnappen aan afschrikkende sancties of boetes; verzoekt de lidstaten die met amnestieregelingen werken om begunstigden verplicht te stellen nadere uitleg te geven over de herkomst van de fondsen die zij eerder niet hadden aangegeven; 214. verzoekt de Commissie om amnestieprogramma's die lidstaten in het verleden hebben aangeboden te beoordelen, met name hoeveel belastinggeld zo alsnog is geïnd en welke impact ze op de middellange en lange termijn hebben gehad op de stabiliteit van de belastinggrondslag; dringt er bij de lidstaten op aan erop toe te zien dat relevante gegevens met betrekking tot de begunstigden van fiscale amnestie in het verleden en in de toekomst naar behoren worden gedeeld met de rechterlijke, handhavings- en belastingautoriteiten, en om naleving van de regels voor de bestrijding van witwassen en van terrorismefinanciering en de mogelijke vervolging van andere financiële misdaden te verzekeren; 215. meent dat de Groep gedragscode elke fiscale-amnestieregeling verplicht moet screenen en goedkeuren voordat een lidstaat deze aanbiedt; is van mening dat een belastingbetaler of uiteindelijk begunstigde van een bedrijf die al gebruik heeft gemaakt van een of meer amnestieregelingen nooit meer in aanmerking mag komen voor een volgende amnestieregeling; verzoekt de nationale autoriteiten die gegevens bijhouden over degenen die van fiscale amnestie hebben geprofiteerd om een effectieve uitwisseling op te zetten met gegevens van politie, justitie of andere bevoegde autoriteiten die zich met misdaadonderzoek bezighouden (anders dan btw-fraude of belastingontduiking); 4.4. Administratieve samenwerking 216. erkent het feit dat administratieve samenwerking op het gebied van de kaders voor directe belastingen nu betrekking heeft op zowel individuele belastingbetalers, als belastingplichtige bedrijven; 217. benadrukt dat de internationale normen inzake administratieve samenwerking minimumnormen zijn; is daarom van mening dat de lidstaten meer moeten doen dan alleen die minimumnormen naleven; roept de lidstaten daarnaast op om alle hindernissen voor administratieve en wetgevingssamenwerking te elimineren; 218. is ingenomen met het feit dat met de vaststelling van de internationale norm voor automatische uitwisseling van inlichtingen zoals ingevoerd in de eerste richtlijn voor administratieve samenwerking plus de intrekking van de richtlijn uit 2003 over spaargelden één EU-mechanisme is ontstaan voor de uitwisseling van inlichtingen; 5. Bestrijding van witwaspraktijken 219. benadrukt dat geld op diverse manieren kan worden witgewassen en dat het witgewassen geld afkomstig kan zijn van diverse illegale activiteiten, variërend van corruptie tot wapenhandel en mensensmokkel, de handel in verdovende middelen, en belastingontduiking en fraude, en gebruikt kan worden voor het financieren van terrorisme; merkt bezorgd op dat de opbrengsten uit criminele activiteiten in de EU worden geschat op 110 miljard EUR per jaar (114) , wat neerkomt op 1 % van het totale bbp van de Unie; wijst erop dat de Commissie inschat dat de witwaspraktijken in sommige lidstaten in 70 % van de gevallen een grensoverschrijdend karakter hebben (115) ; merkt verder op dat de VN (116) de omvang van witwaspraktijken inschat op 2 à 5 % van het internationale bbp, oftewel ongeveer 715 miljard en 1,87 triljoen EUR per jaar; 220. beklemtoont dat meerdere recente witwaszaken in de Unie tot kapitaal, regerende elites en/of burgers uit Rusland en met name uit het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS) konden worden herleid; maakt zich zorgen over de dreiging voor de Europese veiligheid en stabiliteit van illegaal geld uit Rusland en de GOS-staten dat met het oog op witwaspraktijken en vervolgens het financieren van criminele activiteiten het Europees financieel systeem wordt binnengesluisd; beklemtoont dat dit geld een gevaar vormt voor de veiligheid van de burgers van de EU, en voor gezagsgetrouwe burgers en bedrijven verstoringen en oneerlijke concurrentievoordelen creëert; is van oordeel dat, naast kapitaalvlucht, die niet kan worden ingedamd zonder dat oplossingen worden gevonden voor de economische en administratieve problemen van de landen van herkomst, en witwaspraktijken voor puur criminele redenen, deze vijandige activiteiten, die erop gericht zijn de Europese democratieën en hun economieën en instellingen te verzwakken, zo omvangrijk zijn dat ze een bedreiging vormen voor de stabiliteit van het Europese continent; dringt aan op betere samenwerking tussen de lidstaten daar waar het gaat om toezicht op kapitaal dat vanuit Rusland de Unie wordt binnengebracht; 221. roept eens te meer op (117) tot EU-brede sancties voor mensenrechtenschendingen naar het voorbeeld van de Amerikaanse wereldwijde Magnitsky-wet, die het mogelijk moet maken een visumverbod en doelgerichte sancties op te leggen zoals de bevriezing van eigendommen en belangen in eigendommen binnen EU-rechtsgebied voor individuele openbare ambtenaren of personen die optreden in een openbare hoedanigheid die verantwoordelijk zijn voor handelingen van corruptie of ernstige mensenrechtenschendingen; verwelkomt de goedkeuring door het Parlement van het verslag over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor de screening van buitenlandse directe investeringen in de Europese Unie (118) ; dringt aan op meer en nauwlettender toezicht op de bankportefeuilles van niet-ingezetenen en het deel daarvan dat zijn oorsprong heeft in landen die geacht worden een veiligheidsrisico te vormen voor de Unie; 222. is ingenomen met de vaststelling van de vierde en vijfde antiwitwasrichtlijn; benadrukt dat deze een grote sprong voorwaarts betekenen voor het vergroten van de effectiviteit van de inspanningen van de Unie om het witwassen van geld uit criminele activiteiten te bestrijden en de financiering van terroristische activiteiten tegen te gaan; stelt vast dat het Uniekader voor de bestrijding van witwassen voornamelijk gestoeld is op een preventieve aanpak van witwaspraktijken, met de nadruk op detectie en melding van verdachte transacties; 223. betreurt het feit dat bepaalde lidstaten niet de deadline hebben gehaald voor het omzetten van de vierde antiwitwasrichtlijn in nationale wetgeving (deels of helemaal) en dat de Commissie hierdoor genoodzaakt was om inbreukprocedures tegen hen in te leiden, ook met verwijzing naar het Europees Hof van Justitie (119) ; verzoekt deze lidstaten om dit zo snel mogelijk op te lossen; dringt er bij de lidstaten in het bijzonder op aan hun wettelijke plicht te respecteren om zich te houden aan de deadline van 10 januari 2020 voor het omzetten van de vijfde antiwitwasrichtlijn in nationale wetgeving; beklemtoont en steunt de conclusies van de Raad van 23 november 2018 waarin de lidstaten wordt gevraagd de vijfde antiwitwasrichtlijn vóór de deadline van 2020 om te zetten in hun nationale wetgeving; verzoekt de Commissie volledig gebruik te maken van alle instrumenten die haar ter beschikking staan om de lidstaten te ondersteunen bij het op zo kort mogelijke termijn in hun nationale wetgeving omzetten, én in de praktijk toepassen, van de vijfde antiwitwasrichtlijn, en daar toezicht op uit te oefenen; 224. wijst nogmaals op het cruciale belang van cliëntenonderzoeken als onderdeel van de verplichting voor meldingsplichtige entiteiten om hun klanten zorgvuldig te identificeren, en na te gaan waar hun fondsen vandaan komen en wie de uiteindelijk belanghebbenden zijn van de activa, alsook om anonieme rekeningen te blokkeren; betreurt het feit dat sommige financiële instellingen en hun desbetreffende bedrijfsmodellen witwaspraktijken actief mogelijk hebben gemaakt; verzoekt de particuliere sector alles te doen wat in zijn vermogen licht om de financiering van terrorisme actief te bestrijden en terroristische activiteiten te voorkomen; verzoekt de financiële instellingen hun interne procedures actief tegen het licht te houden om het risico van witwassen te voorkomen; 225. verwelkomt het actieplan dat de Raad op 4 december 2018 heeft goedgekeurd, dat diverse niet-wetgevingsmaatregelen omvat om witwaspraktijken en terrorismefinanciering in de EU beter te bestrijden; verzoekt de Commissie het Parlement regelmatig op de hoogte te brengen van de vooruitgang van de tenuitvoerlegging van het actieplan; 226. is bezorgd over het ontbreken van concrete procedures om de oprechtheid van de leden van de raad van bestuur van de ECB te beoordelen en te toetsen, met name wanneer zij formeel beschuldigd zijn van criminele activiteiten; roept ertoe op mechanismen in te voeren om het gedrag en het fatsoen van de leden van de raad van bestuur van de ECB te controleren en te toetsen, en hen te beschermen in geval van machtsmisbruik door de autoriteit die de nominatiebevoegdheid heeft; 227. veroordeelt het feit dat systematische fouten bij de handhaving van de antiwitwasvoorschriften in combinatie met onvoldoende toezicht hebben geleid tot enkele geruchtmakende gevallen van witwaspraktijken bij Europese banken die terug te voeren waren op een systematische inbreuk op de meest fundamentele voorschriften voor de identificatie van klanten en voor cliëntenonderzoek; 228. wijst nogmaals op het feit dat de identificatie van klanten en cliëntenonderzoek essentiële elementen zijn die bij zakelijke relaties steeds moeten terugkeren en dat de transacties van klanten continu heel aandachtig gecontroleerd moeten worden op verdachte of ongebruikelijke activiteiten; wijst in dit verband nogmaals op de verplichting voor meldingsplichtige entiteiten om hun nationale financiële inlichtingeneenheid proactief en onmiddellijk op de hoogte te stellen van verdachte witwastransacties, daaraan gerelateerde basisdelicten of de financiering van terrorisme; betreurt het feit dat natuurlijke personen met een hoge leidinggevende positie op grond van de vijfde antiwitwasrichtlijn, als laatste redmiddel, ondanks de inspanningen van het Parlement, nog altijd als uiteindelijke begunstigde van een bedrijf of trust kunnen worden geregistreerd terwijl de daadwerkelijke begunstigde eigenaar niet bekend is of het onderwerp is van verdenkingen; verzoekt de Commissie bij de volgende herziening van de antiwitwasvoorschriften in de EU een duidelijke beoordeling uit te voeren van de gevolgen van deze bepaling voor de beschikbaarheid van betrouwbare informatie over uiteindelijke begunstigden in de lidstaten en voor te stellen de bepaling te schrappen indien blijkt dat deze vatbaar is voor misbruik ter bescherming van de identiteit van uiteindelijke begunstigden; 229. stelt vast dat in enkele lidstaten niet nader toegelichte mechanismen voor toezicht op vermogen bestaan voor het traceren van de opbrengsten van criminele activiteiten; benadrukt dat deze mechanismen in veel gevallen een rechterlijke beslissing is die vereist dat een persoon die redelijkerwijs wordt verdacht van betrokkenheid bij, of van het hebben van connecties met een persoon die betrokken is bij, ernstige misdaden, de aard en omvang van zijn belangen in specifieke eigendommen verklaart, en ook verklaart hoe de eigendom daarvan was verkregen, wanneer er redelijke gronden zijn om te vermoeden dat het gekende wettelijk verkregen inkomen van de respondent onvoldoende zou zijn om hem in staat te stellen die eigendom te verwerven; verzoekt de Commissie de effecten en haalbaarheid van dergelijke mechanismen op het niveau van de Unie te onderzoeken; 230. is verheugd over het feit dat meerdere lidstaten besloten hebben de uitgifte van aandelen aan toonder te verbieden en om de reeds in omloop zijnde aandelen aan toonder om te zetten in effecten op naam; verzoekt de lidstaten te bekijken of er, in het licht van de nieuwe bepalingen van de vijfde antiwitwasrichtlijn betreffende het melden van de uiteindelijke begunstigde en de in kaart gebrachte risico's, noodzaak bestaat om in hun eigen rechtsgebied vergelijkbare mechanismen in te voeren; 231. benadrukt de dringende noodzaak om een doeltreffender systeem voor de uitwisseling van communicatie en informatie tussen gerechtelijke autoriteiten binnen de Unie uit te werken ter vervanging van de traditionele instrumenten van wederzijdse rechtsbijstand in strafzaken, die leiden tot langdurige en omslachtige procedures, wat schadelijk is voor grensoverschrijdende onderzoeken naar witwaspraktijken en andere ernstige misdrijven; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om de behoefte aan wetgevingsactie op dit gebied te beoordelen; 232. verzoekt de Commissie een beoordeling uit te voeren van en aan het Parlement verslag uit te brengen over de rol van wettelijke regelingen zoals Special Purpose Vehicles (SPV's), Special Purpose Entities (SPE's) en Non Charitable Purpose Trusts (NCPT's) en de witwasrisico's die zij vertegenwoordigen, met name in het VK en van de Kroon afhankelijke gebieden en overzeese gebiedsdelen; 233. verzoekt de lidstaten met klem bij de uitgifte van staatsobligaties op de financiële markten de wetgeving inzake de bestrijding van witwaspraktijken volledig na te leven; is van oordeel dat bij dergelijke financiële verrichtingen verder de "due diligence"-regels strikt moeten worden opgevolgd; 234. merkt op dat alleen al tijdens het mandaat van de TAX3-commissie drie betreurenswaardige gevallen van witwaspraktijken via EU-banken aan het licht zijn gekomen: ING Bank N.V. heeft onlangs grove nalatigheid bij de uitvoering van de wetgeving tegen witwassen en terrorismefinanciering toegegeven en met het Nederlandse Openbaar Ministerie een schikking van 775 miljoen EUR getroffen (120) ; ABLV Bank in Letland heeft zichzelf vrijwillig failliet verklaard nadat de ABLV van het Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN) van de Verenigde Staten in dat land geen correspondentrekening meer mocht aanhouden vanwege vermoedelijke witwaspraktijken (121) , en na een onderzoek naar 15 000 klanten en ongeveer 9,5 miljoen transacties met vestigingen in Estland heeft Danske Bank toegegeven dat er sprake was van ernstige tekortkomingen in het goede bestuur en de controlesystemen waardoor de vestigingen in Estland voor verdachte transacties gebruikt konden worden (122) ; 235. stelt met bezorgdheid vast dat de "Trojka Laundromat"-zaak ook publiekelijk aan het licht heeft gebracht hoe 4,6 miljard USD vanuit Rusland en andere landen door Europese banken en bedrijven werd gesluisd; onderstreept dat de Trojka Dialog, voorheen een van de grootste Russische particuliere investeringsbanken, en het netwerk dat de heersende Russische elite in staat heeft gesteld om illegale opbrengsten heimelijk te gebruiken voor de verwerving van aandelen in staatsbedrijven en de aankoop van onroerend goed in Rusland en in het buitenland, alsook van luxeproducten, in het schandaal centraal staan; betreurt voorts dat verschillende Europese banken naar verluidt bij deze verdachte transacties betrokken waren, namelijk Danske Bank, Swedbank AB, Nordea Bank Abp, ING Groep NV, Credit Agricole SA, Deutsche Bank AG, KBC Group NV, Raiffeisen Bank International AG, ABN Amro Group NV, Coöperatieve Rabobank U.A. en de Nederlandse eenheid van Turkiye Garanti Bankasi A.S.; 236. merkt op dat in het geval van Danske Bank transacties ter waarde van ruim 200 miljard EUR via haar vestigingen in Estland liepen (123) , terwijl de bank niet had voorzien in adequate interne procedures met betrekking tot de bestrijding van witwassen en cliëntenonderzoek, hetgeen de bank zelf heeft toegegeven en is bevestigd door de autoriteiten voor financieel toezicht van zowel Estland als Denemarken; is van mening dat dit geval het bewijs is van een volslagen gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel, zowel bij de bank als bij de bevoegde nationale autoriteit; verzoekt de bevoegde autoriteiten om met spoed bij alle Europese banken een evaluatie uit te voeren van hun interne procedures met betrekking tot de bestrijding van witwassen en cliëntenonderzoek, zodat een passende handhaving van de witwaswetgeving van de Unie kan worden gewaarborgd; 237. merkt verder op dat 6 200 klanten van de Danske Bank-vestigingen in Estland betrokken bleken te zijn bij verdachte transacties, dat ongeveer 500 klanten in verband zijn gebracht met openbaar gemaakte witwaspraktijken, dat 177 klanten in verband zijn gebracht met het Russische Laundromat-schandaal, dat 75 klanten in verband zijn gebracht met het Azerbeidzjaanse Laundromat-schandaal en dat 53 klanten bedrijven met dezelfde adressen en directeuren bleken te zijn (124) ; roept de relevante nationale autoriteiten op de bestemmingen na te gaan van de als verdacht bestempelde transacties door de 6 200 klanten van de Estse tak van Danske Bank om te bevestigen dat het witgewassen geld niet gebruikt is voor nog andere criminele activiteiten; roept de betreffende nationale autoriteiten op naar behoren samen te werken in deze kwestie aangezien de ketens van verdachte transacties duidelijk grensoverschrijdend zijn; 238. wijst op het feit dat de ECB de vergunning van de Maltese Pilatus Bank heeft ingetrokken nadat in de Verenigde Staten de voorzitter en enig aandeelhouder, Ali Sadr Hashemi Nejad, was aangehouden op verdenking van onder meer witwassen; benadrukt dat de EBA heeft geconcludeerd dat de Maltese Financial Intelligence Analysis Unit (FIAU) de EU-wetgeving had overtreden omdat ze had nagelaten effectief toezicht uit te oefenen op Pilatus Bank, onder meer vanwege tekortkomingen in de procedures en een gebrek aan toezichthoudende activiteiten; stelt vast dat de Commissie de Maltese FIAU op 8 november 2018 een formeel advies heeft doen toekomen, waarin het de eenheid oproept aanvullende maatregelen te nemen om aan haar wettelijke verplichtingen te voldoen (125) ; verzoekt de Maltese FIAU gevolg te geven aan de respectieve aanbevelingen; 239. neemt nota van de brief van de permanente vertegenwoordiger van Malta bij de EU aan de TAX3-commissie naar aanleiding van de door deze commissie geuite bezorgdheid in verband met de vermeende betrokkenheid van een aantal Maltese PEP's bij een mogelijk nieuw geval van witwassen en belastingontduiking rondom het in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) gevestigde bedrijf "17 Black" (126) ; betreurt het vage karakter van de ontvangen antwoorden; maakt zich zorgen over de klaarblijkelijke politieke desinteresse van de Maltese autoriteiten; vindt het met name zorgwekkend dat volgens de "17 Black"-onthullingen PEP's in de hoogste regionen van de Maltese regering bij het schandaal betrokken lijken te zijn; verzoekt de Maltese autoriteiten de VAE om bewijzen te vragen in de vorm van letters met verzoeken om juridische bijstand; verzoekt de VAE met de Maltese en de Europese autoriteiten samen te werken en erop toe te zien dat het geld dat op de bankrekeningen van "17 Black" bevroren is niet wordt vrijgegeven voordat een grondig onderzoek heeft plaatsgevonden; wijst in het bijzonder op het klaarblijkelijke gebrek aan onafhankelijkheid van zowel de Maltese FIAU, als de Maltese commissaris van politie; betreurt het feit dat er tot nu toe geen maatregelen zijn genomen tegen de PEP's die bij de vermeende corruptiezaken betrokken zijn; beklemtoont dat het Maltese onderzoek baat zou hebben bij de instelling - op basis van een ad-hocovereenkomst (127) - van een gemeenschappelijk onderzoeksteam (GOT), teneinde iets te doen aan de serieuze twijfels omtrent de onafhankelijkheid en de kwaliteit van de lopende nationale onderzoeken, met ondersteuning van Europol en Eurojust; 240. merkt op dat onderzoeksjournaliste Daphne Caruana Galizia werd vermoord op het ogenblik dat ze werkte aan het grootste informatielek dat ze ooit onder ogen had gekregen, met informatie die afkomstig was van de servers van ElectroGas, de onderneming die de elektriciteitscentrale van Malta exploiteert; merkt verder op dat de eigenaar van "17 Black", die grote sommen geld moest overschrijven naar Maltese PEP's die verantwoordelijk zijn voor deze elektriciteitscentrale, ook bestuurder en aandeelhouder van ElectroGas is; 241. is bezorgd over de toename van witwaspraktijken in de context van andere vormen van zakelijke activiteiten, met name de fenomenen van "flying money" en "notorious streets"; benadrukt dat een betere coördinatie en nauwere samenwerking tussen lokale en regionale administratieve en handhavingsautoriteiten nodig is om deze kwesties in Europese steden aan te pakken; 242. is zich ervan bewust dat het huidige rechtskader voor de bestrijding van witwaspraktijken tot nu toe ingevuld is door richtlijnen en stoelt op een minimale harmonisatie, wat qua nationaal toezicht en nationale handhaving heeft geleid tot praktische verschillen tussen de lidstaten; verzoekt de Commissie om bij een toekomstige herziening van de antiwitwaswetgeving in het kader van de verplichte effectrapportage te onderzoeken of een verordening wellicht een passendere wetshandeling is dan een richtlijn; roept in deze context op om de antiwitwaswetgeving snel om te zetten in een verordening wanneer uit de effectbeoordeling blijkt dat dit gerechtvaardigd is; 5.1. Samenwerking tussen antiwitwas- en prudentiële toezichthouders in de Europese Unie 243. is verheugd over het feit dat de voorzitter van de Commissie, naar aanleiding van recente gevallen van schending of vermeende schending van de antiwitwasregels, in zijn Staat van de Unie van 12 september 2018 aanvullende maatregelen heeft aangekondigd; 244. wijst met klem op de noodzaak van meer controle van en permanent toezicht op de leden van de raden van bestuur en de aandeelhouders van kredietinstellingen, beleggingsondernemingen en verzekeringsmaatschappijen in de Unie, en benadrukt in het bijzonder hoe moeilijk het is om bankvergunningen of gelijkwaardige specifieke vergunningen in te trekken; 245. steunt de werkzaamheden van de gezamenlijke werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van het directoraat-generaal Justitie en consumenten en het directoraat-generaal Financiële stabiliteit, financiële diensten en kapitaalmarktenunie van de Commissie, de ECB, de Europese toezichthoudende autoriteiten (ETA's) en de voorzitter van het Gemengd Comité tegen het witwassen van geld van de ETA's, teneinde de huidige tekortkomingen op te sporen en maatregelen voor te stellen om een doeltreffende samenwerking en coördinatie en uitwisseling van informatie tussen de toezichthoudende en handhavingsinstanties mogelijk te maken; 246. komt tot de conclusie dat het huidige niveau van coördinatie van het toezicht op financiële instellingen ter bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, met name in gevallen met grensoverschrijdende effecten, niet voldoende is om de huidige uitdagingen in deze sector aan te pakken en dat het vermogen van de Unie om gecoördineerde antiwitwasregels en -praktijken te handhaven momenteel ontoereikend is; 247. roept op tot een beoordeling van langetermijndoelstellingen die leiden tot een versterkt antiwitwaskader, zoals vermeld in de discussienota over mogelijke elementen van een routekaart voor naadloze samenwerking tussen antiwitwas- en bedrijfseconomische toezichthouders in de Europese Unie (128) , zoals de instelling van een mechanisme op EU-niveau om de activiteiten van toezichthouders voor de bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering op entiteiten uit de financiële sector beter te coördineren, met name in situaties waarin deze grensoverschrijdende effecten kunnen hebben, en een mogelijke centralisatie van toezicht op witwassen via een bestaand of nieuw EU-orgaan dat bevoegd is om geharmoniseerde regels en praktijken in EU-lidstaten te handhaven; steunt verdere inspanningen gericht op centralisatie van het toezicht op de bestrijding van witwaspraktijken en is van oordeel dat een dergelijk mechanisme voldoende personele en financiële middelen ter beschikking moeten worden gesteld om zijn taken doeltreffend uit te voeren; 248. herinnert eraan dat de ECB bevoegd en verantwoordelijk is voor het intrekken van de vergunning van kredietinstellingen voor ernstige inbreuken op de regelgeving inzake de bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering; stelt evenwel vast dat de ECB volledig afhankelijk is van nationale toezichthouders voor de bestrijding van witwassen voor informatie over dergelijke inbreuken die nationale autoriteiten vaststellen; roept de nationale autoriteiten voor de bestrijding van witwassen dan ook op tijdig kwalitatief hoogwaardige informatie aan de ECB ter beschikking te stellen zodat zij haar functie naar behoren kan vervullen; verwelkomt in dit verband het multilateraal akkoord over de praktische modaliteiten voor de uitwisseling van informatie tussen de ECB en alle bevoegde autoriteiten die belast zijn met het toezicht op de inachtneming van de verplichtingen krachtens de regelgeving inzake de bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering door krediet- en financiële instellingen; 249. is van oordeel dat bedrijfseconomisch toezicht en toezicht op antiwitwasmaatregelen niet afzonderlijk kunnen worden behandeld; beklemtoont dat de ETA's ten gevolge van hun besluitvormingsprocedures, een gebrek aan bevoegdheden en te weinig middelen slechts beperkt in staat zijn een grotere rol te spelen bij de bestrijding van witwaspraktijken; beklemtoont dat de EBA bij deze bestrijding het voortouw zou moeten nemen, alsook voor nauwe coördinatie moet zorgen met de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) en de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa), en met het oog daarop op zo kort mogelijke termijn voldoende personele en materiële middelen moet krijgen om haar in staat te stellen daadwerkelijk een bijdrage te leveren aan de stelselmatige en doeltreffende preventie van het gebruik van het financiële systeem voor witwaspraktijken, waaronder door het uitvoeren van risicobeoordelingen van bevoegde autoriteiten en toetsingen binnen haar algemene kader; dringt erop aan meer ruchtbaarheid aan deze toetsingen te geven en - met name - het Parlement en de Raad stelselmatig relevante informatie te verstrekken in gevallen waarin op nationaal of EU-niveau ernstige tekortkomingen worden geconstateerd (129) ; 250. wijst op het toenemende belang van nationale financiële toezichthouders; spoort de Commissie aan om na overleg met de EBA een voorstel te doen voor mechanismen ter facilitering van nauwere samenwerking en coördinatie tussen autoriteiten belast met financieel toezicht; vindt, wat de lange termijn betreft, dat de toezichtpraktijken van de verschillende met de bestrijding van witwassen belaste nationale instanties nauwer op elkaar moeten worden afgestemd; 251. is ingenomen met de mededeling van de Commissie van 12 september 2018 over de versterking van het Uniekader voor bedrijfseconomisch toezicht en toezicht op de bestrijding van witwaspraktijken voor financiële instellingen ( COM(2018)0645 ) en het daarin vervatte voorstel over de herziening van de ETA's ter versterking van de toezichtconvergentie; is van oordeel dat de EBA op het niveau van de Unie een leidende, coördinerende en toezichthoudende rol moet vervullen om het financieel systeem doeltreffend te beschermen tegen witwaspraktijken en de risico's van terrorismefinanciering, in het licht van de ongewenste potentiële gevolgen voor de financiële stabiliteit van de Unie van het misbruik van de financiële sector voor witwas- of terrorismefinancieringsdoeleinden, en in het licht van de ervaring die de EBA - als autoriteit met de bevoegdheid om in alle lidstaten toezicht uit te oefenen - reeds heeft opgedaan bij het beschermen van de banksector tegen dergelijke vormen van misbruik; 252. neemt nota van de zorgen van de EBA met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de richtlijn kapitaalvereisten (2013/36/EU) betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (130) ; is verheugd over de suggesties van de EBA om de tekortkomingen in het huidige rechtskader van de Unie aan te pakken; verzoekt de lidstaten de onlangs aangenomen wijzigingen van de richtlijn kapitaalvereisten snel in de nationale wetgeving om te zetten; 5.2. Samenwerking tussen financiële-inlichtingeneenheden (FIE's) 253. herinnert eraan dat de lidstaten krachtens de vijfde antiwitwasrichtlijn verplicht zijn geautomatiseerde gecentraliseerde mechanismen op te zetten die een snelle identificatie van houders van bank- en betaalrekeningen mogelijk maken, en ervoor te zorgen dat elke FIE in staat is om informatie die in deze gecentraliseerde mechanismen wordt bewaard, tijdig aan elke andere FIE te verstrekken; beklemtoont het belang van het tijdig toegang hebben tot informatie, teneinde financiële criminaliteit te voorkomen en te verhinderen dat onderzoeken moeten worden stopgezet; verzoekt de lidstaten de invoering van deze mechanismen te bespoedigen, zodat de FIE's van de lidstaten doeltreffend met elkaar kunnen samenwerken om witwaspraktijken op te sporen en tegen te gaan; verzoekt de FIE's van de lidstaten met klem het FIU.net-systeem te gebruiken; wijst erop dat gegevensbescherming ook in dit kader belangrijk is; 254. is van oordeel dat een bijdrage leveren aan het doeltreffend bestrijden van witwaspraktijken alleen mogelijk is indien de nationale FIE's voldoende middelen en capaciteiten ter beschikking worden gesteld; 255. wijst er in het bijzonder op dat niet alleen samenwerking tussen de FIE's van de lidstaten, maar ook samenwerking tussen de FIE's van de lidstaten en de FIE's van derde landen van essentieel belang is voor een doeltreffende bestrijding van witwaspraktijken; neemt nota van de politieke akkoorden over de interinstitutionele onderhandelingen (131) met het oog op de vaststelling in de toekomst van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van regels ter vergemakkelijking van het gebruik van financiële en andere informatie voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van bepaalde strafbare feiten en tot intrekking van Besluit 2000/642/JBZ; 256. roept de Commissie op gespecialiseerde opleidingen te ontwikkelen voor FIE's, met name gezien het feit dat een aantal lidstaten over minder capaciteit beschikken; neemt akte van de bijdrage van de Egmont-groep, die uit 159 FIE's bestaat en tot doel heeft hun operationele samenwerking te versterken door de voortzetting en uitvoering van tal van projecten aan te moedigen; wacht op de beoordeling van de Commissie van het kader voor samenwerking van FIE's met derde landen, en van de hindernissen voor en de mogelijkheden tot uitbreiding van de samenwerking tussen FIE's in de Unie, met inbegrip van de mogelijkheid om een coördinatie- en ondersteuningsmechanisme op te richten; herinnert eraan dat deze beoordeling vóór 1 juni 2019 afgerond moet zijn; dringt er bij de Commissie op aan deze mogelijkheid te overwegen om een wetgevingsvoorstel te doen voor een FIE van de EU, waarbij een hub wordt gecreëerd voor gezamenlijk onderzoekswerk en coördinatie, met een eigen takenpakket, autonomie en onderzoeksbevoegdheden inzake grensoverschrijdende financiële criminaliteit, evenals een vroeg waarschuwingsmechanisme; is van mening dat een FIE van de EU een brede rol moet vervullen bij het coördineren, bijstaan en ondersteunen van de FIE's van de lidstaten in grensoverschrijdende gevallen, teneinde de informatie-uitwisseling te vergroten en te zorgen voor gezamenlijke analyses van grensoverschrijdende gevallen en intensieve coördinatie van de werkzaamheden; 257. roept de Commissie op om samen met de lidstaten actief te zoeken naar mechanismen om de samenwerking tussen de FIE's van de lidstaten en de FIE's van derde landen te verbeteren en te versterken; roept de Commissie op om in dit verband passende maatregelen te nemen in de relevante internationale fora, zoals de OESO en de Financiële-actiegroep (FATF); is van mening dat in een eventueel daaruit voortvloeiende overeenkomst de bescherming van persoonsgegevens naar behoren in aanmerking moet worden genomen; 258. verzoekt de Commissie om het Parlement en de Raad in een rapport erover te informeren of de verschillen in status en organisatie tussen de FIE's van de lidstaten een belemmering vormen voor de samenwerking bij de bestrijding van de zware grensoverschrijdende misdaad; 259. wijst erop dat de niet-standaardisering van de formaten voor het melden van verdachte transacties en van de drempels voor de desbetreffende meldingen tussen de lidstaten en met betrekking tot de verschillende meldingsplichtige entiteiten tot problemen bij de verwerking en uitwisseling van informatie tussen FIE's leidt; verzoekt de Commissie - met ondersteuning van de EBA - na te gaan hoe op zo kort mogelijke termijn gestandaardiseerde meldingsformaten voor meldingsplichtige entiteiten kunnen worden opgezet om de verwerking en uitwisseling van informatie tussen FIE's in gevallen met een grensoverschrijdend karakter te vergemakkelijken en te verbeteren, en te overwegen de drempels voor verdachte transacties te standaardiseren; 260. verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken om geautomatiseerde terugzoeksystemen met meldingen van verdachte transacties op te zetten waarin de FIE's van de lidstaten transacties en hun initiatiefnemers en ontvangers die herhaaldelijk in verschillende lidstaten als verdacht zijn gemeld, kunnen opzoeken; 261. moedigt de bevoegde autoriteiten en de FIE's aan om met de financiële instellingen en andere meldingsplichtige entiteiten in contact te treden om de melding van verdachte activiteiten te verbeteren en defensieve melding te verminderen, wat helpt ervoor te zorgen dat de FIE's nuttiger, doelgerichter en vollediger informatie ontvangen om hun taken naar behoren uit te voeren, en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de algemene verordening gegevensbescherming wordt nageleefd; 262. herinnert er eens te meer aan dat het belangrijk is betere kanalen te ontwikkelen voor dialoog, communicatie en de uitwisseling van informatie tussen overheden en specifieke particuliere belanghebbenden, in het algemeen bekend als publiek-private partnerschappen (PPP's), met name voor meldingsplichtige entiteiten als bedoeld in de richtlijn bestrijding witwaspraktijken, en beklemtoont verder de positieve resultaten van het enige grensoverschrijdende PPP, te weten het publiek-private partnerschap Financiële inlichtingen van Europol, dat de strategische uitwisseling van informatie tussen banken, FIE's, handhavende autoriteiten en nationale regelgevende instanties in de lidstaten bevordert; 263. steunt de continu verbetering van de uitwisseling van informatie tussen FIE's en handhavende autoriteiten, met inbegrip van Europol; is van oordeel dat een dergelijk partnerschap ook tot stand moet worden gebracht met betrekking tot nieuwe technologieën, inclusief virtuele activa, om de in de lidstaten reeds bestaande acties te formaliseren; roept het Europees Comité voor gegevensbescherming op meer duidelijkheid te verschaffen aan marktdeelnemers die als onderdeel van hun zorgvuldigheidsverplichtingen persoonsgegevens verwerken, teneinde ze in staat te stellen de toepasselijke gegevensbeschermingsregels in acht te nemen; 264. beklemtoont dat meer en betere samenwerking tussen nationale toezichthouders en FIE's essentieel is voor een doeltreffende bestrijding van witwaspraktijken en belastingontduiking; benadrukt daarnaast dat de strijd tegen witwaspraktijken en belastingontduiking ook een goede samenwerking tussen FIE's en douane-autoriteiten vereist; 265. roept de Commissie op verslag uit te brengen over de stand van zaken van en de verbeteringen bij de FIE's van de lidstaten met betrekking tot de verspreiding, uitwisseling en verwerking van informatie, naar aanleiding van de PANA-aanbevelingen (132) en het verslag waarin het platform van FIE's van de lidstaten de problemen in kaart brengt; 5.3. Meldingsplichtige entiteiten (toepassingsgebied) 266. is verheugd over het feit dat de vijfde antiwitwasrichtlijn de lijst van meldingsplichtige entiteiten heeft uitgebreid met aanbieders van wisseldiensten tussen virtuele en chartale valuta, aanbieders van een bewaarportemonnee, kunsthandelaren en vrijhavens; 267. verzoekt de Commissie maatregelen te nemen om de handhaving van grondig cliëntenonderzoek te verbeteren, met name om beter te verduidelijken dat de verantwoordelijkheid voor de correcte uitvoering hiervan altijd bij de meldingsplichtige entiteit ligt, zelfs wanneer deze wordt uitbesteed, en om te voorzien in sancties in geval van nalatigheid of belangenconflicten in gevallen van uitbesteding; onderstreept dat meldingsplichtige entiteiten krachtens de vijfde antiwitwasrichtlijn verplicht zijn in het kader van grondig cliëntenonderzoek in verband met zakelijke betrekkingen of transacties met landen die door de Commissie met betrekking tot witwaspraktijken als landen met een hoog risico zijn aangemerkt, versterkte controles te verrichten en daarover stelselmatig verslag uit te brengen; 5.4. Registers 268. is verheugd over de toegang tot informatie over uiteindelijke begunstigden en andere informatie uit grondig cliëntenonderzoek die in het kader van krachtens de richtlijn administratieve samenwerking aan de belastingautoriteiten wordt verleend; herinnert eraan dat deze toegang noodzakelijk is om de belastingautoriteiten in staat te stellen hun taken naar behoren uit te voeren; 269. merkt op dat de antiwitwaswetgeving van de Unie de lidstaten verplicht om centrale registers op te zetten met volledige gegevens over de uiteindelijk begunstigden van bedrijven en trusts, en dat deze wetgeving ook voorziet in de onderlinge koppeling van deze registers; is ingenomen met het feit dat de lidstaten op grond van de vijfde antiwitwasrichtlijn verplicht zijn ervoor te zorgen dat de informatie over uiteindelijk begunstigden in alle gevallen toegankelijk is voor het publiek; 270. stelt evenwel vast dat - met betrekking tot trusts - de nationale registers in principe uitsluitend toegankelijk zullen zijn voor personen die kunnen aantonen dat ze een gewettigd belang bij toegang hebben; benadrukt dat het de lidstaten vrij staat de registers van uiteindelijke begunstigden voor trusts open te stellen voor het publiek, zoals het Parlement al eerder heeft aanbevolen; roept de lidstaten op om vrij toegankelijke en open gegevensregisters op te zetten; wijst er nogmaals op dat de eventueel te verlangen vergoeding niet hoger mag zijn dan de administratieve kosten (met inbegrip van de kosten voor onderhoud en ontwikkeling van de registers) van het toegankelijk maken van de informatie; 271. benadrukt dat de Commissie voor de koppeling van de registers moet zorgen; is van mening dat de Commissie nauwlettend moet toezien op de werking van dit gekoppelde systeem en binnen een redelijke termijn moet beoordelen of het goed functioneert en of het moet worden aangevuld met een openbaar EU-register van uiteindelijk begunstigden, of met een ander instrument dat eventuele tekortkomingen afdoende verhelpt; roept de Commissie op om in de tussentijd technische richtsnoeren op te stellen en uit te geven om convergentie van formaat, interoperabiliteit en koppeling van de registers van de lidstaten te bevorderen; is van oordeel dat in het kader van de toepassing van de vijfde antiwitwasrichtlijn ten aanzien van uiteindelijke begunstigden van trusts dezelfde mate van transparantie moet worden betracht als ten aanzien van bedrijven, mét garanties voor passende vrijwaringsmaatregelen; 272. vindt het zorgwekkend dat de informatie in de registers van uiteindelijke begunstigden niet altijd compleet en/of nauwkeurig is; verzoekt de lidstaten dan ook erop toe te zien dat registers van uiteindelijke begunstigden controlemechanismen bevatten om de nauwkeurigheid van de gegevens te verzekeren; verzoekt de Commissie om bij haar controles de controlemechanismen van de lidstaten en de betrouwbaarheid van de gegevens te beoordelen; 273. dringt aan op een striktere en preciezere definitie van uiteindelijk begunstigden om ervoor te zorgen dat alle natuurlijke personen die uiteindelijk eigenaar zijn van of zeggenschap hebben over een juridische entiteit, worden geïdentificeerd; 274. herinnert eraan dat er heldere regels moeten komen om een duidelijke identificatie van de uiteindelijke begunstigden te bevorderen, waaronder een verplichting dat de oprichting van een trust of soortgelijke constructie schriftelijk is vastgelegd en dat deze is geregistreerd in de lidstaat waar de trust is opgezet, wordt beheerd of actief is; 275. onderstreept het probleem van het witwassen van geld door investeringen in onroerend goed in Europese steden via buitenlandse lege vennootschappen; herinnert eraan dat de Commissie de noodzaak en evenredigheid van de harmonisatie van de informatie in de grond- en onroerendgoedregisters moet beoordelen en de noodzaak van de koppeling van deze registers moet beoordelen; verzoekt de Commissie het verslag indien nodig vergezeld te laten gaan van een wetgevingsvoorstel; is van mening dat de lidstaten moeten beschikken over voor het publiek toegankelijke informatie over de uiteindelijke begunstigden van land en vastgoed; 276. herhaalt zijn standpunt over de ontwikkeling van registers van uiteindelijke begunstigden van levensverzekeringscontracten, zoals geformuleerd tijdens de interinstitutionele onderhandelingen over de vijfde antiwitwasrichtlijn; verzoekt de Commissie te onderzoeken of het haalbaar en nodig is informatie over de uiteindelijke begunstigden van levensverzekeringscontracten en financiële instrumenten aan de relevante autoriteiten ter beschikking te stellen; 277. merkt op dat de Commissie in het kader van de vijfde antiwitwasrichtlijn een analyse moet uitvoeren van de haalbaarheid van specifieke maatregelen en mechanismen op het niveau van de Unie en de lidstaten die het mogelijk maken om informatie over de uiteindelijk begunstigden van ondernemingen en andere rechtspersonen met rechtspersoonlijkheid buiten de Unie te verzamelen en er toegang toe te krijgen; verzoekt de Commissie een wetgevingsvoorstel voor een dergelijk mechanisme in te dienen indien de haalbaarheidsanalyse positief uitvalt; 5.5. Technologische risico's en virtuele activa, waaronder virtuele en cryptovaluta 278. onderstreept het positieve potentieel van nieuwe gedistribueerde grootboektechnologieën (DLT's), zoals blockchaintechnologie; stelt tegelijkertijd vast dat er steeds meer misbruik wordt gemaakt van nieuwe betalings- en overschrijvingsmethoden die op deze technologieën zijn gebaseerd om de opbrengsten van misdrijven wit te wassen of om andere financiële misdrijven te plegen; erkent dat de snelle technologische ontwikkelingen moeten worden gevolgd om ervoor te zorgen dat de wetgeving misbruik van nieuwe technologieën en anonimiteit, die criminele activiteiten in de hand werkt, op doeltreffende wijze aanpakt, zonder de positieve aspecten ervan in te perken; 279. verzoekt de Commissie de relevante cryptospelers die momenteel niet onder het toepassingsgebied van de vijfde antiwitwasrichtlijn vallen aan een grondig onderzoek te onderwerpen en de lijst van meldingsplichtige entiteiten, waarbij met name moet worden gedacht aan dienstverleners op het gebied van transacties met één of meerdere virtuele valuta, in voorkomend geval uit te breiden; verzoekt de lidstaten ondertussen de bepalingen van de vijfde antiwitwasrichtlijn die inhouden dat verleners van portemonneediensten voor virtuele valuta en de uitwisseling van diensten hun klanten moeten identificeren, hetgeen het anonieme gebruik van virtuele valuta erg moeilijk zou maken, zo snel mogelijk in nationaal recht om te zetten; 280. verzoekt de Commissie de technologische ontwikkelingen, waaronder de snelle uitbreiding van innovatieve zakelijke Fintech-modellen en de uitrol van opkomende technologieën zoals kunstmatige intelligentie, DLT's, cognitieve computing en machineleren, nauwlettend in de gaten te houden, teneinde de technologische risico's en eventuele leemten in kaart te brengen en beter bestand te zijn tegen cyberaanvallen of systeemfalen, in concreto middels een betere gegevensbescherming; spoort de bevoegde autoriteiten en de Commissie aan de mogelijke systeemrisico's van DLT-applicaties aan een grondige beoordeling te onderwerpen; 281. beklemtoont dat de ontwikkeling en het gebruik van virtuele activa een langetermijntrend is die zich waarschijnlijk zal voortzetten en in de komende jaren verder zal toenemen, met name middels het gebruik van virtuele tokens voor allerlei toepassingen, zoals corporate financing; verzoekt de Commissie een passend kader op het niveau van de EU voor de omgang met deze ontwikkelingen uit te werken en zich daarbij te laten leiden door de werkzaamheden ter zake op internationaal vlak, maar ook door Europese instanties zoals de ESMA; is van mening dat dit kader de nodige beschermingsmaatregelen moet bevatten ten aanzien van de specifieke risico's van virtuele activa en tegelijkertijd voldoende ruimte moet laten voor innovatie; 282. merkt met name op dat de ondoorzichtigheid van virtuele activa zou kunnen worden gebruikt om witwaspraktijken en belastingontduiking te vergemakkelijken; verzoekt de Commissie in dit verband duidelijkheid te verschaffen omtrent de voorwaarden waaronder virtuele activa in MiFID2 als een bestaand of nieuw financieel instrument zouden kunnen worden aangemerkt, alsook over de omstandigheden waarin de EU-wetgeving van toepassing is op de uitgifte van digitale tokens; 283. verzoekt de Commissie onderzoek te doen naar een verbod op bepaalde anonimiteitsmaatregelen voor specifieke virtuele activa en, in voorkomend geval, te overwegen virtuele activa onder de regels voor financiële instrumenten te laten vallen; is van oordeel dat FIE's de mogelijkheid zouden moeten hebben om adressen van virtuele en cryptovaluta te koppelen aan de identiteit van de eigenaar van de virtuele activa; vindt dat de Commissie moet bekijken of het mogelijk is te komen tot de verplichte registratie van gebruikers van virtuele activa; herinnert eraan dat sommige lidstaten al verschillende soorten maatregelen hebben vastgesteld voor specifieke segmenten van die sector, zoals de uitgifte van digitale tokens, die voor de EU een bron van inspiratie zouden kunnen zijn voor acties in de toekomst; 284. benadrukt dat de FATF er onlangs op heeft gewezen dat alle landen dringend gecoördineerde actie moeten ondernemen om het gebruik van virtuele activa voor misdaad en terrorisme te voorkomen, en er bij alle rechtsgebieden op aandringt om juridische en praktische stappen te ondernemen om misbruik van virtuele activa te voorkomen (133) ; dringt er bij de Commissie op aan de aanbevelingen en normen van de FATF voor het regelen van virtuele activa snel in het Europese rechtskader op te nemen; benadrukt dat de Unie zich hard moet blijven maken voor een coherent en gecoördineerd internationaal regelgevend kader voor virtuele valuta, voortbouwend op inspanningen die zij heeft ondernomen binnen de G20; 285. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om op korte termijn een evaluatie uit te voeren van het verband tussen elektronische gokactiviteiten enerzijds en het witwassen van geld en fiscale misdrijven anderzijds; is van mening dat die evaluatie met voorrang moet worden uitgevoerd; stelt vast dat de e-gamingsector in meerdere rechtsgebieden in opkomst is, waaronder in enkele van de Britse Kroon afhankelijke gebieden, zoals het Isle of Man, en daar reeds goed is voor 18 % van het nationaal inkomen; 286. neemt kennis van het werk van deskundigen op het gebied van elektronische identificatie en klantidentificatieprocessen op afstand, waarbij kwesties worden onderzocht zoals de mogelijkheid voor financiële instellingen om elektronische identificatie (e-ID) te gebruiken en de overdraagbaarheid van klantidentificatie om klanten digitaal te identificeren; verzoekt de Commissie in dit verband in kaart te brengen wat de potentiële voordelen zijn van het invoeren van een Europees e-ID-systeem; herhaalt eens te meer dat het belangrijk is een goed evenwicht te handhaven tussen data- en privacybescherming enerzijds en de noodzaak voor bevoegde autoriteiten om met het oog op strafrechtelijke onderzoeken toegang te hebben tot informatie anderzijds; 5.6. Sancties 287. beklemtoont dat de antiwitwaswetgeving van de EU vereist dat de lidstaten sancties vaststellen voor inbreuken op de antiwitwasregels; benadrukt dat de sancties doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend moeten zijn; dringt aan op de invoering, in de lidstaten, van vereenvoudigde procedures voor de implementatie van in verband met inbreuken op de witwaswetgeving opgelegde sancties; 288. verzoekt de lidstaten met klem toe te zeggen dat ze zo snel mogelijk informatie zullen verstrekken over de aard en de waarde van de opgelegde sancties, naast informatie over het soort en de aard van de inbreuk en de identiteit van de inbreukpleger; roept de lidstaten op om ook sancties en maatregelen op te leggen aan de leden van raad van bestuur en andere natuurlijke personen die onder nationaal recht verantwoordelijk zijn voor een inbreuk op de regels inzake de bestrijding van witwaspraktijken (134) ; 289. verzoekt de Commissie elke twee jaar verslag uit te brengen aan het Parlement over de nationale wetgeving en praktijken op het gebied van sancties voor inbreuken op de wetgeving inzake de bestrijding van witwaspraktijken; 290. is verheugd over de goedkeuring van Verordening (EU) 2018/1805 van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 inzake de wederzijdse erkenning van beslissingen tot bevriezing en confiscatie (135) , die erop gericht is de grensoverschrijdende ontneming van criminele vermogensbestanddelen te vergemakkelijken, hetgeen de capaciteit van de Unie zal helpen versterken om de georganiseerde misdaad en terrorisme te bestrijden en de financieringsbronnen voor criminelen en terroristen in de hele Unie af te snijden; 291. is ingenomen met de goedkeuring van Richtlijn (EU) 2018/1673 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 inzake de strafrechtelijke bestrijding van het witwassen van geld (136) , waarmee nieuwe strafrechtelijke bepalingen worden ingevoerd en doeltreffendere en snellere grensoverschrijdende samenwerking tussen de bevoegde instanties mogelijk moet worden gemaakt om het witwassen van geld en de daarmee samenhangende financiering van terrorisme en georganiseerde misdaad op doeltreffender wijze te voorkomen; merkt op dat de lidstaten de nodige maatregelen moeten nemen om ervoor te zorgen dat hun bevoegde autoriteiten in overeenstemming met Richtlijn 2014/42/EU (137) in voorkomend geval de opbrengsten van en de hulpmiddelen die werden gebruikt of bestemd waren om te worden gebruikt bij het plegen of het bijdragen aan het plegen van deze strafbare feiten, bevriezen of in beslag nemen; 5.7. Internationale dimensie 292. stelt vast dat de Commissie overeenkomstig de vierde antiwitwasrichtlijn in kaart moeten brengen welke derde hoogrisicolanden met strategische tekortkomingen te kampen hebben in hun systeem voor de bestrijding van witwaspraktijken en de financiering van terrorisme; 293. is van mening dat het weliswaar goed is om rekening te houden met de werkzaamheden die op internationaal niveau, en met name in de FATF, worden ondernomen om derde landen met een hoog risico op te sporen met het oog op de bestrijding van witwaspraktijken en de financiering van terrorisme, maar dat het een conditio sine qua non is dat de Unie over een autonome lijst van derde landen met een hoog risico beschikt; verwelkomt in dit kader de Gedelegeerde verordening van de Commissie van 13 februari 2019 tot aanvulling van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad door de identificatie van derde landen met een hoog risico die strategische tekortkomingen vertonen (C(2019)1326), en betreurt het dat de Raad hiertegen bezwaar heeft gemaakt; verwelkomt daarnaast de Gedelegeerde Verordening van 31 januari 2019 tot aanvulling van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen inzake de minimumactie en de soort bijkomende maatregelen waartoe krediet- en financiële instellingen verplicht zijn met het oog op het beperken van het witwasrisico en het risico van terrorismefinanciering in bepaalde derde landen (138) ; 294. verwelkomt de goedkeuring door de Commissie van de op 22 juni 2018 gepubliceerde methode voor de identificatie van derde landen met een hoog risico in het kader van Richtlijn (EU) 2015/849) (139) ; verwelkomt de beoordeling door de Commissie van "prioriteit 1"-landen van 31 januari 2019; 295. beklemtoont dat voor consistentie en complementariteit moet worden gezorgd van de antiwitwaslijst van hoogrisicolanden en de Europese lijst van niet-coöperatieve rechtsgebieden; herhaalt zijn oproep om de Commissie een centrale rol toe te kennen in het beheer van beide lijsten; verzoekt de Commissie te zorgen voor transparantie van het proces van screening van rechtsgebieden; 296. maakt zich zorgen over de beschuldigingen als zouden de bevoegde autoriteiten in Zwitserland hun taken op het gebied van de aanpak van witwaspraktijken en terrorismefinanciering niet naar behoren uitvoeren (140) ; verzoekt de Commissie met deze elementen rekening te houden wanneer zij de lijst van hoogrisicolanden actualiseert, alsook in de bilaterale betrekkingen tussen Zwitserland en de Unie; 297. verzoekt de Commissie technische bijstand te verlenen aan derde landen om doeltreffende systemen te ontwikkelen voor de bestrijding van het witwassen van geld en die systemen voortdurend te verbeteren; 298. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de EU in de FATF met één stem spreekt en een actieve bijdrage levert aan het lopende proces van reflectie over de hervorming ervan, met het oog op de terbeschikkingstelling van meer middelen en vergroting van haar legitimiteit; verzoekt de Commissie het personeel van het Europees Parlement als waarnemer op te nemen in de delegatie van de Commissie bij de Financiële-actiegroep; 299. roept de Commissie op om een wereldwijd initiatief te leiden voor de oprichting van openbare centrale registers van uiteindelijke begunstigden in alle rechtsgebieden; benadrukt in dit verband de cruciale rol van internationale organisaties zoals de OESO en de VN; 6. Internationale dimensie van belastingheffing 300. wijst erop dat een Europees eerlijk belastingstelsel een eerlijker belastingomgeving in de hele wereld vereist; herhaalt zijn oproep om toezicht te houden op lopende belastinghervormingen van derde landen; 301. erkent de inspanningen die sommige derde landen zich hebben getroost om resoluut tegen BEPS op te treden; benadrukt echter dat dergelijke hervormingen in overeenstemming moeten blijven met de bestaande WTO-regels; 302. acht de informatie die tijdens het commissiebezoek aan Washington D.C. is verzameld over de belastinghervormingen in de VS en de mogelijke gevolgen daarvan voor de internationale samenwerking, van bijzonder belang; wijst erop dat sommige bepalingen van de Amerikaanse Tax Cuts and Jobs Act van 2017 volgens sommige deskundigen onverenigbaar zijn met de bestaande WTO-regels; merkt op dat een aantal onderdelen van de belastinghervormingen in de VS erop gericht is om, eenzijdig en zonder enige wederkerigheid, transnationale winsten die toe te schrijven zijn aan Amerikaans grondgebied nieuw leven in te blazen (in de veronderstelling dat deze voor minstens 50 % op Amerikaans grondgebied worden gegenereerd); is verheugd over het feit dat de Commissie momenteel bezig is met de beoordeling van de mogelijke gevolgen van met name de BEAT-, GILTI- en FDII (141) -bepalingen van de nieuwe belastinghervorming in de VS voor de regelgeving en de handel; verzoekt de Commissie het Parlement in te lichten over de resultaten van de beoordeling; 303. stelt vast dat er twee soorten intergouvernementele overeenkomsten (IGA's) met betrekking tot de Foreign Account Tax Compliance Act (FATCA) zijn ontwikkeld om de FATCA te helpen zich aan de internationale wetgeving te houden (142) ; merkt op dat slechts één van de IGA-modellen een wederkerig karakter heeft; betreurt het dat deze overeenkomsten wat wederkerigheid betreft aan alle kanten rammelen, gezien het feit dat de VS in de regel veel meer informatie van de regeringen van andere landen krijgt dan dat ze zelf verstrekt; roept de Commissie op een inventarisatie uit te voeren om de mate van wederkerigheid bij de uitwisseling van informatie tussen de VS en de lidstaten in kaart te brengen; 304. verzoekt de Raad de Commissie te mandateren met de VS te onderhandelen over een overeenkomst om met betrekking tot de FATCA wederkerigheid te waarborgen; 305. herhaalt de voorstellen in zijn resolutie van 5 juli 2018 over de nadelige gevolgen van de FATCA voor EU-burgers en met name "accidental Americans" (143) , waarin de Commissie wordt opgeroepen actie te ondernemen teneinde ervoor te zorgen dat de grondrechten van alle burgers, en met name die van "accidental Americans", worden gerespecteerd; 306. verzoekt de Commissie en de Raad een gezamenlijke EU-aanpak van de FATCA te presenteren om de rechten van Europese burgers (met name "accidental Americans") te beschermen en te zorgen voor wederkerigheid bij de automatische uitwisseling van informatie met de VS, het liefst op basis van de CRS; verzoekt de Commissie en de Raad om ondertussen na te denken over tegenmaatregelen, zoals - in voorkomend geval - een inhouding aan de bron om voor een 'level playing field' te zorgen indien de VS in het kader van de FATCA niet akkoord gaat met wederkerigheid; 307. roept de Commissie en de lidstaten op om toezicht te houden op nieuwe vennootschapsbelastingen van landen die met de EU samenwerken op basis van een internationale overeenkomst (144) ; 6.1. Belastingparadijzen en rechtsgebieden die agressieve belastingplanning in de EU en in derde landen faciliteren 308. herinnert aan het belang van een gemeenschappelijke EU-lijst van niet-coöperatieve rechtsgebieden voor belastingdoeleinden (hierna de "EU-lijst") op basis van volledige, transparante, robuuste, objectief controleerbare en algemeen aanvaarde criteria, die regelmatig wordt bijgewerkt; 309. betreurt het feit dat bij het opstellen van de hier bedoelde EU-lijst in eerste instantie uitsluitend naar derde landen is gekeken; neemt er nota van dat de Commissie in het kader van het Europees Semester vast heeft gesteld dat de belastingstelsels van sommige lidstaten tekortkomingen hebben die de deur openzetten voor agressieve belastingplanning; is desalniettemin ingenomen met de verklaring van de voorzitter van de Groep gedragscode voor belastingheffing op ondernemingen tijdens de hoorzitting van de TAX3-commissie op 10 oktober 2018, waarin verwezen wordt naar de mogelijkheid om de lidstaten te screenen volgens dezelfde criteria als die waarmee wordt gewerkt voor de EU-lijst waarover momenteel wordt besproken in de context van de herziening van het mandaat van de Groep gedragscode (145) ; 310. is verheugd over de goedkeuring door de Raad op 5 december 2017 van de eerste EU-lijst en het voortdurende toezicht op de door derde landen gedane toezeggingen; merkt op dat de lijst meerdere keren is bijgewerkt op basis van de beoordeling van deze toezeggingen en dat dit erin heeft geresulteerd dat diverse landen van de EU-lijst zijn geschrapt; merkt op dat de lijst nu, ten gevolge van de herziening van 12 maart 2019, de volgende fiscale rechtsgebieden omvat: de Amerikaanse Maagdeneilanden, Amerikaans-Samoa, Aruba, Barbados, Belize, Bermuda, Dominica, Fiji, Guam, de Marshalleilanden, Oman, Samoa, Trinidad en Tobago, de Verenigde Arabische Emiraten en Vanuatu; 311. stelt vast dat er nog twee andere rechtsgebieden zijn toegevoegd aan de grijze lijst (Australië en Costa Rica) (146) ; 312. stelt vast dat acht grote "pass-through"-economieën (Nederland, Luxemburg, Hongkong, de Britse Maagdeneilanden, Bermuda, de Kaaimaneilanden, Ierland en Singapore) optreden als gastland voor meer dan 85 % van de wereldwijde investeringen in special purpose entities, die vaak om fiscale redenen worden opgericht (147) ; betreurt dat slechts één van hen (Bermuda) momenteel is opgenomen in de EU-lijst van rechtsgebieden die niet-coöperatief zijn op belastinggebied (148) ; 313. beklemtoont dat de screening- en controleprocessen ondoorzichtig zijn en dat het onduidelijk is of ten aanzien van de landen die van de lijst verwijderd zijn inhoudelijke vooruitgang is geboekt; 314. onderstreept dat de beoordeling door de Raad en de Groep gedragscode voor belastingheffing op ondernemingen gebaseerd is op criteria die voortvloeien uit een door de Commissie bijgehouden technisch scorebord en dat het Parlement juridisch niet bij dit proces betrokken was; verzoekt de Commissie en de Raad in dit verband het Parlement voorafgaand aan de indiening van voorstellen tot wijziging van de lijst gedetailleerd te informeren; roept de Raad op om regelmatig een voortgangsverslag te publiceren over de vorderingen met betrekking tot de zwarte en grijze lijsten van rechtsgebieden als onderdeel van de regelmatige update van de Groep gedragscode aan de Raad; 315. verzoekt de Commissie en de Raad een ambitieuze en objectieve methodologie te ontwikkelen die niet stoelt op toezeggingen, maar op een beoordeling van de effecten van stipt en correct ten uitvoer gelegde wetgeving in de landen in kwestie; 316. betreurt ten zeerste het gebrek aan transparantie bij het oorspronkelijke proces voor het opstellen van de lijst, alsook de niet-objectieve toepassing van de door Ecofin vastgestelde criteria daarvoor; hamert erop dat het proces niet het onderwerp mag zijn van politieke beïnvloeding; is echter ingenomen met de verbetering van de transparantie door de openbaarmaking van brieven aan rechtsgebieden die door de Groep gedragscode zijn gescreend, alsook met de reeks ontvangen toezeggingsbrieven; dringt erop aan dat alle resterende niet openbaar gemaakte brieven openbaar worden gemaakt om ervoor te zorgen dat de naleving van de gedane toezeggingen wordt gecontroleerd en de toezeggingen naar behoren ten uitvoer worden gelegd; is van oordeel dat rechtsgebieden die weigeren hun toezeggingen openbaar te maken de verdenking op zich laden niet te zullen samenwerken met betrekking tot fiscale aangelegenheden; 317. is ingenomen met de recente verduidelijkingen van de Groep gedragscode over eerlijke belastingcriteria, met name wat betreft het ontbreken van economische inhoud voor rechtsgebieden zonder vennootschapsbelastingtarief of met een tarief van bijna 0 %; roept de lidstaten op om te werken aan de geleidelijke verbetering van de EU-criteria voor de opstelling van een lijst met alle schadelijke belastingmaatregelen, met name door een gedetailleerde economische analyse uit te voeren in het kader waarvan gekeken wordt of belastingontduiking wordt gefaciliteerd, of een land een belastingtarief van 0 % kent en of er geen vennootschapsbelasting geheven wordt, als op zichzelf staand criterium (149) ; 318. is ingenomen met de nieuwe wereldwijde standaard van de OESO voor de toepassing van de factor substantiële activiteiten op rechtsgebieden zonder belastingen of met slechts nominale belastingen (150) , die grotendeels geïnspireerd is door de werkzaamheden van de EU tijdens het proces voor het opstellen van de EU-lijst (151) ; verzoekt de lidstaten de G20 aan te sporen tot het hervormen van de zwartelijstcriteria van de OESO zodat deze verder gaan dan loutere belastingtransparantie, alsook tot het aanpakken van belastingontduiking en agressieve belastingplanning; 319. neemt kennis van en is ingenomen met het werk dat door de onderhandelingsteams van de EU en het VK is verzet in verband met de kwestie van belastingheffing, zoals vermeld in bijlage IV bij het ontwerpakkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (152) ; maakt zich zorgen over de onregelmatigheden die zich mogelijk al kort na de terugtrekking van het VK uit de EU tussen de twee partijen kunnen voordoen in beleid tegen financiële misdrijven, belastingontduiking en belastingontwijking, en nieuwe economische, fiscale en veiligheidsrisico's met zich mee kunnen brengen; verzoekt de Commissie en de Raad onmiddellijk op dergelijke risico's te reageren en erop toe te zien dat de belangen van de EU worden beschermd; 320. wijst erop dat de toekomstige betrekkingen overeenkomstig artikel 79 van de politieke verklaring waarin het kader wordt geschetst voor de toekomstige betrekkingen tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk (153) een klimaat van open en eerlijke mededinging met zich mee moeten brengen door middel van bepalingen op het gebied van overheidssteun, mededinging, sociale en arbeidsnormen, milieunormen, klimaatverandering en belastingaangelegenheden; neemt met bezorgdheid kennis van de aankondiging van de Britse premier Theresa May dat in het Verenigd Koninkrijk "de laagste vennootschapsbelasting in de G20" zal worden ingevoerd; vraagt het VK om ook in de toekomst een sterke bijdrage te leveren aan de mondiale inspanningen ter waarborging van een betere en efficiëntere belastingheffing, alsook om als lid van de internationale gemeenschap financiële misdrijven te blijven bestrijden; dringt er bij de Commissie en de Raad op aan om het VK, zodra het een derde land is geworden, mee te nemen in de beoordeling van de EU-lijst van niet-coöperatieve rechtsgebieden en de EU-lijst van rechtsgebieden met tekortkomingen in hun regelingen voor de bestrijding van witwaspraktijken, alsook om toezicht te houden op de economische betrekkingen van het VK met zijn direct van de Kroon afhankelijke gebieden en overzeese gebieden; 321. benadrukt dat het VK, ongeacht wat er na de uiterste datum van terugtrekking gebeurt, lid zal blijven van de OESO, aangezien het gebonden is aan zijn aanbevelingen in het kader van het BEPS-actieplan van de OESO en andere maatregelen op het gebied van goed fiscaal bestuur; 322. dringt er in het specifieke geval van Zwitserland, waarvoor geen precieze termijn is voorzien vanwege een eerdere overeenkomst tussen Zwitserland en de EU, op aan dat het land tegen eind 2019 in bijlage I wordt opgenomen, op voorwaarde dat Zwitserland, na de juiste escalatieprocedure, zijn niet-conforme belastingstelsels, die een ongelijke behandeling van buitenlandse en binnenlandse inkomsten en belastingvoordelen voor bepaalde soorten bedrijven mogelijk maken, tegen die tijd niet intrekt; 323. stelt bezorgd vast dat derde landen niet-conforme belastingstelsels mogen intrekken om ze vervolgens te vervangen door nieuwe stelsels die potentieel schadelijk zijn voor de EU; beklemtoont dat dit in het bijzonder kan gebeuren in het geval van Zwitserland; verzoekt de Raad Zwitserland, en elk ander derde land (154) dat soortgelijke wetswijzingen aanbrengt (155) , opnieuw aan een grondige beoordeling te onderwerpen; 324. merkt op dat de onderhandelingen tussen de EU en Zwitserland over de herziening van de bilaterale benadering van wederzijdse markttoegang nog aan de gang zijn; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de definitieve overeenkomst tussen de EU en Zwitserland een clausule in verband met goed fiscaal bestuur omvat, mét specifieke regels voor staatssteun in de vorm van een belastingvoordeel, de automatische uitwisseling van informatie over belastingheffing, algemene toegang tot informatie over uiteindelijke begunstigden (in voorkomend geval), en bepalingen inzake de bestrijding van witwaspraktijken; verzoekt de onderhandelaars van de EU te komen tot een overeenkomst die onder andere de tekortkomingen (156) in het Zwitserse systeem voor de uitoefening van toezicht elimineert en klokkenluiders beschermt; 325. is ingenomen met de herziene EU-lijst van 12 maart 2019 (157) ; is ingenomen met de beschikbaarstelling van de uitvoerige beoordeling van de toezeggingen en hervormingen van jurisdicties die opgenomen waren in bijlage II toen de eerste EU-lijst werd vrijgegeven, op 5 december 2017; is ingenomen met het feit dat jurisdicties die voorheen op basis van in 2017 gedane toezeggingen opgenomen waren in bijlage II, nu in bijlage I zijn opgenomen omdat de toegezegde hervormingen eind 2018 of niet binnen de overeengekomen termijn waren uitgevoerd; 326. is er bezorgd over dat Oostenrijkse ingezetenen met bankrekeningen bij kredietinstellingen in Liechtenstein niet onder de wet inzake gemeenschappelijke rapportagestandaarden vallen als hun inkomsten uit kapitaal afkomstig zijn uit vermogensstructuren (privéstichtingen, vestigingen, trusts en dergelijke), en als de kredietinstelling in Liechtenstein zorg draagt voor de belastingheffing in overeenstemming met bilaterale verdragen; verzoekt Oostenrijk zijn wet ter zake te wijzigen en aldus het achterpoortje in de gezamenlijke rapportagestandaard te sluiten; 327. merkt ter illustratie op dat volgens gegevens van de OESO over rechtstreekse buitenlandse investeringen Luxemburg en Nederland samen meer investeringen van buitenaf kennen dan de VS, en dat het overgrote deel daarvan naar special-purpose entities (SPE's) zonder waarneembare inhoudelijke economische activiteiten gaat, en dat Ierland meer investeringen van buitenaf kent dan Duitsland of Frankrijk; wijst erop dat de buitenlandse investeringen in Malta volgens het Maltese Bureau voor de Statistiek 1 474 % van de omvang van zijn economie bedragen; 328. verwijst naar een studie waarin werd aangetoond dat de belastingontwijking via zes EU-lidstaten tot een verlies van 42,8 miljard EUR aan belastinginkomsten in de andere 22 lidstaten leidt (158) , hetgeen betekent dat de nettobetalingspositie van die landen kan worden verrekend met de verliezen die zij veroorzaken voor de belastinggrondslag van die andere lidstaten; merkt op dat bijvoorbeeld Nederland de Unie netto in totaal 11,2 miljard EUR kost, hetgeen betekent dat het land andere lidstaten van belastinginkomsten berooft ten gunste van multinationals en hun aandeelhouders; 329. herinnert eraan dat, om de aanpak van belastingfraude, belastingontwijking en witwaspraktijken door de Unie en de lidstaten te versterken, alle beschikbare gegevens, ook macro‑economische gegevens, doeltreffend moeten worden gebruikt; 330. herinnert eraan dat de Commissie kritiek heeft uitgeoefend op zeven lidstaten (159) - België, Cyprus, Hongarije, Ierland, Luxemburg, Malta en Nederland - wegens onvolkomenheden in hun belastingsystemen die de deur openzetten voor agressieve belastingplanning, erop wijzend dat zij de integriteit van de Europese interne markt ondermijnen; is van oordeel dat ook kan worden gesteld dat deze rechtsgebieden agressieve belastingplanning wereldwijd faciliteren; benadrukt dat de Commissie heeft erkend dat enkele van de hier genoemde lidstaten maatregelen ter verbetering van hun belastingstelsels hebben genomen om aan de kritiekpunten van de Commissie tegemoet te komen (160) ; merkt op dat in een recent onderzoek (161) vijf lidstaten van de EU als belastingparadijzen voor ondernemingen zijn aangemerkt: Cyprus, Ierland, Luxemburg, Malta en Nederland; benadrukt dat de criteria en methodologie die zijn gebruikt om deze lidstaten als zodanig aan te merken onder meer bestaan uit een uitgebreide beoordeling van hun schadelijke belastingpraktijken, maatregelen die agressieve belastingplanning mogelijk maken en verstoring van de economische stromen, en dat deze beoordeling is gebaseerd op Eurostat-gegevens, waaronder een combinatie van hoge inkomende en uitgaande directe buitenlandse investeringen, royalty's, rente en dividendstromen; roept de Commissie op om momenteel ten minste deze vijf lidstaten als belastingparadijzen in de EU aan te merken totdat er substantiële belastinghervormingen worden doorgevoerd; 331. verzoekt de Raad een uitvoerige beoordeling vrij te geven van de toezeggingen van rechtsgebieden die uit eigen beweging hervormingen hebben beloofd en die opgenomen waren in bijlage II toen de eerste EU-lijst werd vrijgegeven, op 5 december 2017; 6.2. Tegenmaatregelen 332. roept de EU en haar lidstaten eens te meer op doeltreffende en ontmoedigende tegenmaatregelen te nemen tegen niet-coöperatieve rechtsgebieden, als stimulans voor goede samenwerking op het gebied van belastingen en voor 'compliance' door de landen op de EU-lijst in bijlage I; 333. betreurt het feit dat het wat de meeste van de door de Raad voorgestelde tegenmaatregelen betreft aan de lidstaten is of ze deze al dan niet daadwerkelijk willen treffen; vindt het zorgwekkend dat meerdere deskundigen (162) tijdens de hoorzitting van de TAX3-commissie op 15 mei 2018 hebben benadrukt dat tegenmaatregelen niet-coöperatieve rechtsgebieden mogelijkerwijs onvoldoende stimuleren tot 'compliance', aangezien een aantal van de meest notoire belastingparadijzen helemaal niet op de EU-lijst voorkomen; is van oordeel dat dit ondermijnend werkt voor de geloofwaardigheid van het proces voor het opstellen van een lijst, zoals sommige deskundigen ook hebben gezegd; 334. verzoekt de lidstaten één enkel pakket krachtige tegenmaatregelen vast te stellen, zoals inhoudingen aan de bron, uitsluiting van overheidsopdrachten, oplegging van strengere auditvereisten en toepassing van automatische CFC-regels op bedrijven die in niet-coöperatieve rechtsgebieden gevestigd zijn, tenzij de belastingbetalers daar echte economische activiteiten naartoe brengen; 335. verzoekt zowel de belastingdiensten, als de belastingbetalers samen te werken om de relevante feiten te verzamelen indien de gecontroleerde buitenlandse onderneming wezenlijke reële economische activiteiten uitoefent en een aanzienlijke economische aanwezigheid heeft die wordt ondersteund door personeel, uitrusting, activa en gebouwen, zoals blijkt uit relevante feiten en omstandigheden; 336. merkt op dat ontwikkelingslanden mogelijkerwijs over onvoldoende middelen beschikken om uitvoering te geven aan nieuw overeengekomen internationale of Europese belastingnormen; verzoekt de Raad dan ook tegenmaatregelen zoals de vermindering van ontwikkelingshulp, uit te sluiten; 337. stelt vast dat tegenmaatregelen cruciaal zijn voor het aanpakken van belastingontduiking, agressieve belastingplanning en witwaspraktijken; merkt daarnaast op dat het economische gewicht dat de Europese Unie in de schaal legt ertoe kan dienen niet-coöperatieve rechtsgebieden en belastingbetalers ervan te weerhouden misbruik te maken van fiscale achterdeurtjes en de door die rechtsgebieden mogelijk gemaakte schadelijke belastingpraktijken; 338. roept de Europese financiële instellingen (163) op te overwegen om per project meer en betere zorgvuldigheid te betrachten in de in bijlage II van de EU-lijst vermelde rechtsgebieden om te voorkomen dat EU-middelen worden geïnvesteerd in of gekanaliseerd via entiteiten in derde landen die niet voldoen aan de fiscale normen van de EU; neemt nota van de goedkeuring door de EIB van haar herziene beleid "Group Policy Towards Weakly Regulated, Non-Transparent and Non-Cooperative Jurisdictions and Tax Good Governance" en roept ertoe op dit beleid regelmatig te actualiseren en er - in overeenstemming met de EU-normen - strengere vereisten inzake transparantie in op te nemen; verzoekt de EIB om dit beleid openbaar te maken zodra zij dit heeft vastgesteld; dringt aan op een gelijk speelveld en vindt het belangrijk dat voor alle Europese financiële instellingen dezelfde normen gelden; 6.3. Positie van de EU als wereldleider 339. herhaalt zijn oproep aan de EU en haar lidstaten om na voorafgaande coördinatie een leidende rol te spelen in de wereldwijde strijd tegen belastingontduiking, agressieve belastingplanning en het witwassen van geld, met name via initiatieven van de Commissie in alle betrokken internationale fora, waaronder de VN, de G20 en de OESO, die op fiscaal gebied een spilfunctie hebben gespeeld, in het bijzonder na de internationale financiële crisis; 340. herinnert eraan dat multilaterale maatregelen en internationale samenwerking tussen landen, inclusief ontwikkelingslanden, met inachtneming van het wederkerigheidsbeginsel, dé manier is om concrete resultaten te behalen; betreurt het feit dat sommige wetgevingsvoorstellen die verder gaan dan de BEPS-aanbevelingen van de OESO en als uitgangspunt zouden kunnen dienen voor verdere vruchtbare werkzaamheden op internationaal niveau, in de Raad worden tegengehouden; 341. is van mening dat de oprichting van een intergouvernementeel fiscaal orgaan in VN-verband, dat goed uitgerust moet zijn en de beschikking moet hebben over voldoende middelen en, in voorkomend geval, handhavingsbevoegdheden, ervoor zou zorgen dat alle landen op voet van gelijkheid kunnen deelnemen aan de uitwerking en hervorming van de wereldwijde belastingagenda (164) voor de doeltreffende bestrijding van schadelijke belastingpraktijken, en voor een passende verdeling van de heffingsbevoegdheid; neemt nota van het feit dat er onlangs meerdere keren toe is opgeroepen het VN-Comité van deskundigen inzake internationale samenwerking in belastingaangelegenheden op te waarderen tot een intergouvernementeel wereldwijd VN-belastingorgaan (165) ; benadrukt dat het modelverdrag van de VN inzake belastingheffing zorgt voor een eerlijker verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen het bronland en het vestigingsland; 342. roept op tot een intergouvernementele top over de resterende noodzakelijke wereldwijde belastinghervormingen om de internationale samenwerking te versterken en druk uit te oefenen op alle landen, met name hun financiële centra, om te voldoen aan de normen inzake transparantie en eerlijke belastingheffing; verzoekt de Commissie het initiatief voor een dergelijke top te nemen, die de aanzet moet geven tot een tweede pakket internationale belastinghervormingen in het verlengde van het BEPS-actieplan en de oprichting van het bovengenoemde intergouvernementele belastingorgaan mogelijk moet maken; 343. neemt nota van het werk van de Commissie en haar bijdragen aan het Mondiaal Forum inzake transparantie en uitwisseling van inlichtingen voor belastingdoeleinden van de OESO en het Inclusief Kader inzake BEPS, in het bijzonder om wereldwijd beter fiscaal bestuur te bevorderen, en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de internationale normen voor goed fiscaal bestuur in de EU ook in de toekomst volledig worden nageleefd; 6.4. Ontwikkelingslanden 344. is van mening dat steun aan ontwikkelingslanden bij de bestrijding van belastingontduiking en agressieve belastingplanning, alsmede corruptie en geheimhouding, die illegale geldstromen vergemakkelijken, van het allergrootste belang is voor de versterking van de beleidscoherentie voor ontwikkeling in de EU en de verbetering van de belastingcapaciteit van ontwikkelingslanden en het vermogen om hun eigen middelen te mobiliseren voor duurzame economische ontwikkeling; beklemtoont dat de belastingautoriteiten van ontwikkelingslanden meer financiële en technische bijstand moet worden geboden met het oog op het tot stand brengen van stabiele en moderne kaders voor belastingheffing; 345. is verheugd over de samenwerking tussen de EU en de Afrikaanse Unie (AU) in het kader van het Addis Tax Initiative (ATI), het initiatief inzake transparantie van winningsindustrieën (EITI) en het Kimberleyproces; verzoekt de Commissie en de lidstaten de landen van de AU te helpen bij het ten uitvoer leggen van transparantiebeleid; spoort de nationale en regionale belastingautoriteiten in dit verband aan automatisch informatie uit te wisselen; wijst nog eens op het belang van nauwe en versterkte samenwerking tussen Interpol en Afripol; 346. wijst erop dat de lidstaten - in nauwe samenwerking met de Commissie - regelmatig de overloopeffecten moeten analyseren van de materiële gevolgen van het belastingbeleid en bilaterale belastingverdragen op andere lidstaten en op ontwikkelingslanden, en erkent dat op dit gebied reeds bepaalde werkzaamheden hebben plaatsgevonden in het kader van het platform voor goed fiscaal bestuur; verzoekt alle lidstaten dergelijke analyses van overloopeffecten te verrichten onder toezicht van de Commissie; 347. dringt er bij de lidstaten op aan bilaterale overeenkomsten inzake belastingheffing tussen lidstaten en met derde landen te herzien en bij te werken om de mazen te dichten die aanzetten tot fiscaal geïnspireerde handelspraktijken met het oog op belastingontwijking; 348. herinnert eraan dat rekening moet worden gehouden met de specifieke juridische kenmerken en kwetsbaarheden van ontwikkelingslanden, met name in het kader van de automatische uitwisseling van informatie, d.w.z. wat betreft de overgangsperiode en hun behoefte aan ondersteuning bij hun capaciteitsopbouw; 349. merkt op dat nauwere samenwerking met regionale organisaties nodig is, met name met de AU, om illegale geldstromen en corruptie in de particuliere en de publieke sector te bestrijden; 350. is verheugd over de gelijkwaardige deelname van alle landen die betrokken zijn bij het Inclusief Kader, dat meer dan 115 landen en rechtsgebieden samenbrengt om samen te werken bij de tenuitvoerlegging van het BEPS-pakket van de OESO/G20; roept de lidstaten op om een hervorming van zowel het mandaat als de werking van het Inclusief Kader te ondersteunen om ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met de belangen van de ontwikkelingslanden; herinnert evenwel aan de uitsluiting van meer dan 100 ontwikkelingslanden van de onderhandelingen over de BEPS-maatregelen; 351. onderkent dat ook onder ontwikkelingslanden belastingparadijzen voorkomen; verwelkomt het voorstel van de Commissie voor versterkte samenwerking met derde landen bij de aanpak van terrorismefinanciering en in het bijzonder de invoering van een importvergunning voor antiek; 352. herinnert eraan dat de officiële ontwikkelingshulp die tot doel heeft de armoede terug te dringen, meer moet worden gebruikt voor de totstandbrenging van een passend regelgevingskader en voor het versterken van de belastingdiensten en de instanties die belast zijn met de bestrijding van illegale geldstromen; vindt dat deze hulp moet worden geboden in de vorm van technische knowhow op het gebied van beheer van middelen, financiële kennis en corruptiebestrijdingsregels; dringt erop aan dat deze hulp ook gericht moet zijn op bevordering van de regionale samenwerking op de gebieden belastingfraude, belastingontduiking, agressieve belastingplanning en het witwassen van geld; benadrukt dat deze hulp ook steun moet omvatten aan het maatschappelijk middenveld en de media in ontwikkelingslanden om te zorgen voor publieke controle op het nationale belastingbeleid; 353. verwacht van de Commissie dat zij voldoende middelen ter beschikking stelt om de aanpak "meer innen – beter besteden" ten uitvoer te leggen, met name via haar vlaggenschipprogramma's (166) ; 354. pleit voor een gecoördineerd extern optreden van de EU en haar lidstaten op alle beleidsniveaus teneinde derde landen en met name ontwikkelingslanden in staat te stellen een evenwichtige economische groei te realiseren en te voorkomen dat zij afhankelijk zijn van één enkele sector, met name de financiële sector; 355. herinnert eraan dat ontwikkelingslanden eerlijk moeten worden behandeld bij de onderhandelingen over belastingverdragen, waarbij rekening moet worden gehouden met hun specifieke situatie en moet worden gezorgd voor een eerlijke toewijzing van belastingrechten op basis van echte economische activiteit en waardecreatie; dringt er in dit verband op aan het VN-model voor belastingverdragen als minimumnorm te hanteren en bij onderhandelingen over verdragen transparantie te waarborgen; erkent dat het OESO-model voor belastingverdragen meer rechten verleent aan het land van vestiging; 356. verzoekt de Commissie in het nieuwe verdrag met de ACS-landen, waarover moet worden onderhandeld wanneer de huidige Overeenkomst van Cotonou in februari 2020 verstrijkt, bepalingen over de aanpak van financiële misdaad, belastingontduiking en agressieve belastingplanning op te nemen; wijst erop dat dergelijke bepalingen alleen doeltreffend ten uitvoer kunnen worden gelegd indien op belastinggebied transparantie wordt betracht; 6.5. EU-overeenkomsten met derde landen 357. wijst erop dat goed fiscaal bestuur een mondiale uitdaging is die bovenal mondiale oplossingen vereist; herinnert daarom aan zijn standpunt dat in alle nieuwe relevante EU-overeenkomsten met derde landen een clausule inzake goed fiscaal bestuur moet worden opgenomen om ervoor te zorgen dat deze overeenkomsten niet door ondernemingen of tussenpersonen kunnen worden misbruikt om belastingen te ontwijken of te ontduiken of illegale opbrengsten wit te wassen, zonder dat dit ten koste gaat van de exclusieve bevoegdheden van de EU; is van mening dat deze clausule specifieke regels moet bevatten voor staatssteun in de vorm van een belastingvoordeel, transparantievereisten en bepalingen ter bestrijding van witwaspraktijken; 358. spoort de lidstaten aan hun bilaterale betrekkingen met de respectieve derde landen op gecoördineerde manier te gebruiken, in voorkomend geval met ondersteuning van de Commissie, om tot meer bilaterale samenwerking te komen tussen FIE's, belastingautoriteiten en bevoegde autoriteiten met het oog op het bestrijden van financiële misdaad; 359. merkt op dat de vrijhandelsovereenkomsten (FTA's) van de EU, parallel aan de politieke overeenkomsten waarin deze clausule inzake goed fiscaal bestuur is opgenomen, belastingvrijstellingen bevatten die beleidsruimte bieden voor de tenuitvoerlegging van de aanpak van de EU ter bestrijding van belastingontduiking en witwaspraktijken, bijvoorbeeld door aan te dringen op goed fiscaal bestuur en door een doeltreffend gebruik van de EU-lijst van op belastinggebied niet-coöperatieve rechtsgebieden; merkt voorts op dat vrijhandelsovereenkomsten ook tot doel hebben de desbetreffende internationale normen en de handhaving ervan in derde landen te bevorderen; 360. is van mening dat de EU geen overeenkomsten moet sluiten met op belastinggebied niet-coöperatieve rechtsgebieden als opgenomen in bijlage I van de EU-lijst totdat het rechtsgebied de EU-normen voor goed fiscaal bestuur naleeft; verzoekt de Commissie te onderzoeken of de niet-naleving van de EU-normen voor goed fiscaal bestuur de goede werking van vrijhandelsovereenkomsten of van politieke overeenkomsten in gevallen waarin al een overeenkomst is ondertekend, in het gedrang brengt; 361. wijst er nogmaals op dat clausules inzake goed fiscaal bestuur en transparantie, alsook de uitwisseling van informatie, moeten worden opgenomen in alle nieuwe relevante EU-overeenkomsten met derde landen, en onderdeel moeten vormen van onderhandelingen over de herziening van bestaande overeenkomsten, gezien het feit dat dit kerninstrumenten zijn van het extern beleid van de EU, maar dat er, afhankelijk van het specifieke beleidsgebied, verschillende bevoegdheidsniveaus bij betrokken zijn; 6.6. Door de lidstaten gesloten bilaterale belastingverdragen 362. merkt op dat sommige deskundigen van mening zijn dat veel belastingverdragen die door EU-lidstaten zijn gesloten, de fiscale rechten van landen met een laag inkomen of laag middeninkomen beperken (167) ; verzoekt de Europese Unie en haar lidstaten zich bij onderhandelingen over belastingverdragen te houden aan het beginsel van samenhang in het ontwikkelingsbeleid zoals vastgelegd in artikel 208 VWEU; onderstreept dat het sluiten van belastingverdragen tot de bevoegdheden van de lidstaten behoort; 363. merkt op dat de verliezen door belastingontwijking significant groter zijn in landen met een laag inkomen of een middeninkomen, met name in Afrika bezuiden de Sahara, Latijns-Amerika en de Caraïben, en in Zuid-Azië, dan in andere regio's (168) ; verzoekt de lidstaten dan ook opnieuw te onderhandelen over hun bilaterale belastingverdragen met derde landen, teneinde daar antimisbruikbepalingen in op te nemen, "verdragshopping" te voorkomen en een race naar de bodem tussen ontwikkelingslanden te verhinderen; 364. verzoekt de Commissie alle geldende en door de lidstaten met derde landen ondertekende belastingverdragen te herzien om ervoor te zorgen dat ze allemaal in overeenstemming zijn met nieuwe mondiale normen, zoals het Multilateraal Verdrag ter implementatie van aan belastingverdragen gerelateerde maatregelen ter voorkoming van grondslaguitholling en winstverschuiving; merkt op dat dit Multilateraal Verdrag op de OESO gebaseerde normen bevat die niet werden vastgesteld met inachtneming van de behoeften of uitdagingen van ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie aanbevelingen te doen aan de lidstaten met betrekking tot hun bestaande bilaterale belastingverdragen om ervoor te zorgen dat daarin algemene antimisbruikregels worden opgenomen, waarbij wordt gekeken naar echte economische activiteit en waardecreatie; 365. is zich ervan bewust dat bilaterale belastingverdragen geen rekening houden met de huidige realiteit van de digitale economie; verzoekt de lidstaten hun bilaterale belastingverdragen te actualiseren op basis van de aanbeveling van de Commissie betreffende de vennootschapsbelasting op een aanmerkelijke digitale aanwezigheid (169) ; 6.7. Dubbele belasting 366. is ingenomen met het versterkte kader inzake het voorkomen van dubbele niet-belasting; beklemtoont dat de eliminatie van dubbele belastingheffing van groot belang is om ervoor te zorgen dat eerlijke belastingbetalers billijk worden behandeld en dat hun vertrouwen niet wordt ondermijnd; verzoekt de lidstaten zich te houden aan de verdragen ter voorkoming van dubbele belastingheffing die zij hebben gesloten, en oprecht en voortvarend samen te werken bij gevallen van gemelde dubbele belastingheffing; 367. is verheugd over de goedkeuring van Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen voor de beslechting van belastinggeschillen in de EU, waarmee de norm van BEPS-actie 14 ten uitvoer wordt gelegd; wijst erop dat de termijn voor de omzetting van de richtlijn (30 juni 2019) nog niet is verstreken en dat de bepalingen moeten worden gecontroleerd om ervoor te zorgen dat zij efficiënt en effectief zijn; 368. verzoekt de Commissie informatie te verzamelen en vrij te geven over het aantal ingediende en opgeloste belastinggeschillen, gesorteerd per soort geschil per jaar en per betrokken land, om het mechanisme te controleren en ervoor te zorgen dat het efficiënt en effectief is; 6.8. Ultraperifere gebieden 369. verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de ultraperifere gebieden van de EU de BEPS-minimumnormen en de richtlijn bestrijding belastingontwijking toepassen; 370. merkt op dat de Commissie een diepgaand onderzoek heeft geopend om na te gaan of Portugal de regionale steunregeling voor de vrijhandelszone van Madeira toepast (170) ; 7. Intermediairs 371. is verheugd over de brede definitie van zowel "intermediair" (171) als "meldingsplichtige grensoverschrijdende constructie" in de onlangs goedgekeurde zesde richtlijn administratieve samenwerking (172) ; pleit voor een actualisering van die richtlijn, teneinde er bijvoorbeeld ook regelingen voor dividendarbitrage, met inbegrip van de restitutie van dividend- en vermogensaanwasbelasting, onder te laten vallen; verzoekt de Commissie de uitbreiding van de meldingsplicht in het kader van de zesde richtlijn administratieve samenwerking tot nationale gevallen nog eens tegen het licht te houden; herinnert eraan dat intermediairs krachtens de zesde richtlijn administratieve samenwerking verplicht zijn regelingen op basis van structurele leemten in de belastingwetgeving te melden aan de belastingautoriteiten, in het bijzonder tegen de achtergrond van het toenemende aantal grensoverschrijdende belastingontwijkingsstrategieën; is van oordeel dat regelingen waarvan de relevante nationale autoriteiten vinden dat ze schadelijk zijn op geanonimiseerde wijze moeten worden aangepakt en openbaar gemaakt; 372. herhaalt dat intermediairs een cruciale rol spelen bij het vergemakkelijken van witwaspraktijken en de financiering van terrorisme en voor deze acties aansprakelijk moeten worden gesteld; 373. wijst nogmaals op de noodzaak van een betere samenwerking tussen de belastingdiensten en de financiële toezichthouders om te komen tot gezamenlijk en doeltreffend toezicht op de rol van financiële intermediairs, in het licht van het gegeven dat bepaalde door fiscale overwegingen ingegeven financiële instrumenten een risico kunnen vormen voor de stabiliteit van de financiële markt en de integriteit van de markt; 374. is van mening dat de Unie in haar voortrekkersrol ook het goede voorbeeld moet geven, en verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat intermediairs die agressieve belastingplanning en belastingontwijking bevorderen in verband met deze aangelegenheden geen sturende of adviserende rol mogen spelen naar de beleidsvormende instellingen van de Unie toe; 375. verzoekt de Commissie en de lidstaten de ogen niet te sluiten voor en iets te doen aan de risico's van belangenconflicten die ontstaan wanneer juridische adviesdienstverstrekkers, belastingadviseurs en auditors zowel bedrijven, als overheden als klanten hebben; beklemtoont dat belangenconflicten verschillende vormen kunnen hebben, zoals openbare aanbestedingen die betaalde adviesverlening met betrekking tot deze diensten vereisen, informele of onbetaalde adviesverlening, officiële advies- en deskundigengroepen, en draaideurconstructies; beklemtoont in dit verband dat ondubbelzinnig moet worden aangegeven welke diensten aan een bepaalde klant worden geleverd en dat een helder onderscheid tussen deze diensten moet worden aangebracht; herhaalt zijn in eerdere verslagen (173) geformuleerde verzoeken met betrekking tot dit onderwerp; 376. is verheugd over de controle op de handhaving van Richtlijn 2014/56/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van Richtlijn 2006/43/EG betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen (174) en van Verordening (EU) Nr. 537/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende specifieke eisen voor de wettelijke controles van financiële overzichten van organisaties van openbaar belang en tot intrekking van Besluit 2005/909/EG van de Commissie (175) , in het bijzonder de bepaling betreffende wettelijke auditors of auditkantoren die de wettelijke controles van de jaarrekeningen van organisaties van openbaar belang uitvoeren; wijst erop dat moet worden gegarandeerd dat de regels naar behoren worden toegepast; 377. verzoekt de lidstaten de invoering te overwegen van een fiscale aangifteplicht voor alle fiscale en financiële intermediairs als bedoeld in actiepunt 12 van het BEPS-project die in het kader van hun beroepsactiviteiten kennis nemen van het bestaan van misleidende of agressieve transacties, mechanismen of structuren; 378. pleit er ter voorkoming van belangenconflicten en het tot een minimum beperken van de verlening van niet-auditdiensten voor dat om de zeven jaar van auditor wordt veranderd; 379. herhaalt dat aan financiële instellingen, adviseurs en andere intermediairs die willens en wetens, stelselmatig en herhaaldelijk faciliterend optreden voor, uitvoering geven aan of betrokken zijn bij witwaspraktijken of belastingontduikingsactiviteiten, of die kantoren, filialen of dochterondernemingen vestigen in landen op de EU-lijst van niet-coöperatieve rechtsgebieden met als doel hun klanten agressieve belastingplanningsregelingen aan te bieden, doeltreffende, proportionele en afschrikkende sancties moeten worden opgelegd; vindt dat de vergunningen van de instellingen en personen in kwestie aan een serieuze toetsing moeten worden onderworpen in het geval dat zij veroordeeld worden voor deelname aan frauduleuze handelingen of zij ervan op de hoogte zijn dat hun klanten zich aan frauduleuze handelingen schuldig maken, en dat, in voorkomend geval, hun activiteiten op de interne markt aan banden moeten worden gelegd; 380. wijst erop dat het beroepsgeheim niet kan worden ingeroepen voor het bieden van bescherming aan of het verdoezelen van illegale praktijken, of voor het schenden van de geest van de wet; benadrukt dat het beroepsgeheim van advocaten het conform de regels melden van verdachte transacties of andere potentieel illegale handelingen niet in de weg mag staan, onverminderd de rechten die worden gewaarborgd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de algemene beginselen van het strafrecht; 381. verzoekt de Commissie richtsnoeren voor de beroepsgroep op te stellen met betrekking tot de interpretatie en toepassing van het beginsel van beroepsgeheim en een duidelijke scheidslijn aan te brengen tussen traditionele juridische advisering en de uitvoering van financiële transacties door advocaten, in overeenstemming met de jurisprudentie van de Europese rechtbanken; 8. Bescherming van klokkenluiders en journalisten 382. is van mening dat de bescherming van klokkenluiders in zowel de particuliere, als de publieke sector van groot belang is om ervoor te zorgen dat onwettige activiteiten en misbruik van de wet worden voorkomen of niet tot bloei komen; erkent dat klokkenluiders een cruciale rol vervullen bij het versterken van democratie in samenlevingen, bij de bestrijding van corruptie en andere ernstige misdrijven of illegale activiteiten, en bij de bescherming van de financiële belangen van de Unie; benadrukt dat klokkenluiders voor onderzoekjournalisten vaak een cruciale bron van informatie zijn en daarom tegen elke vorm van intimidatie en vergelding moeten worden beschermd; wijst op het belang van het aanbieden van alle meldingskanalen; 383. is van mening dat de vertrouwelijkheid van onderzoeksjournalistieke bronnen, waaronder klokkenluiders, moet worden beschermd om de rol van de onderzoeksjournalistiek als waakhond in democratische samenlevingen te waarborgen; 384. is derhalve van oordeel dat slechts in uitzonderlijke omstandigheden van deze geheimhoudingsplicht moet kunnen worden afgeweken, wanneer de openbaarmaking van informatie over de identiteit van de melder een noodzakelijke en evenredige verplichting is die door de wetgeving van de Unie of door nationale wetgeving wordt opgelegd in het kader van een onderzoek of gerechtelijke procedures, dan wel ter bescherming van de vrijheden van anderen, zoals het recht op verdediging van de betrokkene, waarbij telkens passende waarborgen krachtens die wetgeving van toepassing dienen te zijn; is van oordeel dat in passende sancties moet worden voorzien als de plicht tot geheimhouding van de identiteit van de melder wordt geschonden (176) ; 385. merkt op dat de Amerikaanse False Claims Act in een stevig kader voor de beloning van klokkenluiders voorziet in gevallen waarin de overheid geld terugvordert dat door fraude verloren was gegaan (177) ; onderstreept dat klokkenluiders volgens een rapport van het Amerikaanse Ministerie van Justitie rechtstreeks verantwoordelijk waren voor het opsporen en melden van 3,4 miljard van de in totaal teruggevorderde 3,7 miljard Amerikaaanse dollar; verzoekt de lidstaten bij de relevante autoriteiten en particuliere entiteiten veilige en vertrouwelijke communicatiekanalen in te richten voor meldingen van klokkenluiders; 386. verzoekt de Commissie in kaart te brengen welke goede praktijken op het gebied van het beschermen van en het bieden van stimulansen aan klokkenluiders er in de wereld (178) zijn en, in voorkomend geval en indien nodig, te overwegen de bestaande wetgeving tegen het licht te houden om soortgelijke regelingen in de EU nog doeltreffender te maken; 387. pleit voor de oprichting van een algemeen EU-fonds waarmee passende financiële ondersteuning wordt gegeven aan klokkenluiders die het risico lopen hun inkomen te verliezen ten gevolge van onthullingen van criminele handelingen of feiten met een duidelijk openbaar belang; 388. vindt het verontrustend dat klokkenluiders hun zorgen vaak niet durven te melden uit angst voor vergelding en wijst erop dat als vergeldingsmaatregelen niet worden ontmoedigd of onbestraft blijven, dit een afschrikkend effect kan hebben op potentiële klokkenluiders; is van mening dat de erkenning in de vijfde antiwitwasrichtlijn van het recht van klokkenluiders om op een veilige manier een klacht in te dienen bij de respectieve bevoegde autoriteiten, in het bijzonder bij één enkel contactpunt in complexe internationale gevallen, wanneer zij worden blootgesteld aan een dreiging of vergelding, alsook van hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte, een aanzienlijke verbetering inhoudt van de situatie van personen die intern binnen de onderneming of aan een FIE vermoedens van witwassen of financiering van terrorisme melden; verzoekt de lidstaten de bepalingen inzake de bescherming van klokkenluiders in de vijfde antiwitwasrichtlijn binnen de geldende termijnen in nationale wetgeving om te zetten en op passende wijze te handhaven; 389. is ingenomen met het resultaat van de interinstitutionele onderhandelingen tussen het Europees Parlement en de Raad inzake de bescherming van personen die inbreuken op het Unierecht melden, en roept de lidstaten op de nieuwe normen zo spoedig mogelijk vast te stellen om klokkenluiders te beschermen door middel van maatregelen zoals duidelijke rapportagekanalen, vertrouwelijkheid, rechtsbescherming en sancties voor degenen die proberen klokkenluiders te vervolgen; 390. herinnert eraan dat EU-ambtenaren die als klokkenluiders meldingen doen, bescherming genieten krachtens het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van diezelfde Unie (179) , en verzoekt de lidstaten vergelijkbare regelingen voor hun nationale ambtenaren vast te stellen; 391. is van oordeel dat niet-openbaarmakingsclausules in arbeidscontracten en ontslagregelingen werknemers er geenszins van mogen weerhouden verdachte gevallen van inbreuken op wetgeving en de mensenrechten (180) te melden aan de bevoegde autoriteiten; verzoekt de Commissie de mogelijkheid te onderzoeken voorstellen te doen voor wetgeving houdende een verbod op onrechtmatige niet-openbaarmakingsclausules; 392. merkt op dat de TAX3-commissie de klokkenluiders in de zaken Julius Bär en Danske Bank heeft uitgenodigd om te getuigen tijdens openbare parlementaire hoorzittingen (181) ; vindt het zorgwekkend dat de bescherming van klokkenluiders in financiële instellingen niet geheel bevredigend is en dat angst voor vergelding door zowel werkgevers, als autoriteiten kan betekenen dat klokkenluiders zich niet melden met informatie over inbreuken op wetgeving; betreurt het ten zeerste dat de klokkenluider van de Danske Bank zijn inzichten in de zaak van de Danske Bank niet vrij en volledig kon delen wegens juridische beperkingen; 393. betreurt het dat de Deense financiële toezichthouder geen contact heeft opgenomen met de klokkenluider die melding maakte van massale witwasactiviteiten bij de Danske Bank; is van mening dat dit verzuim een grove nalatigheid van de Deense financiële toezichthouder is met betrekking tot zijn plicht om naar aanleiding van ernstige beschuldigingen van grootschalige en systematische witwaspraktijken via een bank een behoorlijk onderzoek in te stellen; roept de bevoegde autoriteiten van de EU en de lidstaten op om ten volle gebruik te maken van de door klokkenluiders verstrekte informatie en om snel en resoluut te handelen op basis van de informatie die van hen is verkregen; 394. verzoekt de lidstaten in de Raad van Europa nauw samen te werken voor de bevordering en omzetting in de nationale wetgeving van alle landen die bij de Raad van Europa aangesloten zijn van de aanbeveling inzake de bescherming van klokkenluiders; verzoekt de Commissie en de lidstaten in andere internationale fora het voortouw te nemen bij de bevordering van de goedkeuring van bindende internationale normen voor de bescherming van klokkenluiders; 395. merkt op dat het niet alleen essentieel is om de identiteit van klokkenluiders geheim te houden met het oog op de bescherming van de persoon in kwestie die een melding doet, maar dat daarnaast anonieme meldingen verder moeten worden beschermd tegen algemene dreigementen en aanvallen waarmee degenen die zich aangevallen voelen de anonieme melder in diskrediet proberen te brengen; 396. erkent de moeilijkheden die journalisten ondervinden bij het onderzoeken van of het verslag uitbrengen over gevallen van witwaspraktijken, belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning; vindt het zorgwekkend dat onderzoeksjournalisten vaak het onderwerp zijn van bedreigingen en intimidatie, waaronder juridische intimidatie in de vorm van strategische rechtszaken tegen publieke inspraak; verzoekt de lidstaten de bescherming van journalisten te verbeteren, in het bijzonder van journalisten die onderzoek doen naar financiële misdaad; 397. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een financiële steunregeling voor onderzoeksjournalistiek op te zetten, eventueel door de invoering van een permanent en specifiek daarvoor bestemd begrotingsonderdeel voor de ondersteuning van onafhankelijke kwaliteitsmedia en onafhankelijke onderzoeksjournalistiek in het nieuwe meerjarig financieel kader; 398. veroordeelt krachtig het gebruik van geweld tegen journalisten; herinnert er met ontzetting aan dat in de afgelopen jaren in Malta en Slowakije journalisten die betrokken waren bij het onderzoek naar dubieuze activiteiten met een witwascomponent zijn vermoord (182) ; onderstreept dat volgens de Raad van Europa misbruik en misdaden jegens journalisten de vrijheid van meningsuiting ernstig aantasten en het verschijnsel van zelfcensuur versterken; 399. verzoekt de Maltese autoriteiten alle beschikbare middelen in te zetten om vooruitgang te boeken bij de identificatie van de aanstichters van de moord op de onderzoeksjournaliste Daphne Caruana Galizia; is ingenomen met het initiatief van 26 internationale organisaties voor mediavrijheid en van journalisten om aan te dringen op het openen van een onafhankelijk openbaar onderzoek naar de moord op Daphne Caruana Galizia en na te gaan of deze moord had kunnen worden voorkomen; verzoekt de Maltese regering dit onafhankelijk openbaar onderzoek zonder uitstel op te starten; merkt op dat de Maltese regering contact heeft opgenomen met internationale instellingen zoals Europol, de FBI en het Nederlands Forensisch Instituut, teneinde haar deskundigheid te versterken; 400. verwelkomt de aanklacht die de Slowaakse autoriteiten hebben ingediend tegen de vermeende aanstichter van de moorden op Ján Kuciak en Martina Kušnírová en de vermeende daders van de moorden; moedigt de Slowaakse autoriteiten aan hun onderzoek naar de moorden voort te zetten en ervoor te zorgen dat alle aspecten van de zaak volledig worden onderzocht, met inbegrip van eventuele politieke verbanden met de misdaden; verzoekt de Slowaakse autoriteiten een diepgaand onderzoek in te stellen naar gevallen van grootschalige belastingontduiking, btw-fraude en witwaspraktijken die aan het licht zijn gebracht door het onderzoek van Ján Kuciak; 401. betreurt het feit dat onderzoeksjournalisten, waaronder Daphne Caruana Galizia, vaak het slachtoffer zijn van onrechtmatige rechtszaken die bedoeld zijn om hen te censureren, te intimideren en het zwijgen op te leggen door hen te belasten met de kosten van de juridische verdediging totdat zij gedwongen worden hun kritiek of oppositie op te geven; herinnert eraan dat deze onrechtmatige rechtszaken een bedreiging vormen voor de fundamentele democratische rechten, zoals de vrijheid van meningsuiting, de persvrijheid en de vrijheid om informatie te verspreiden en te ontvangen; 402. roept de lidstaten op mechanismen in te voeren ter voorkoming van strategische rechtszaken tegen publieke inspraak; is van mening dat deze mechanismen naar behoren rekening moeten houden met het recht op een goede naam en reputatie; verzoekt de Commissie te onderzoeken of het mogelijk is op dit gebied concrete maatregelen te nemen, en wat de aard van die maatregelen zou kunnen zijn; 403. betreurt het dat Zwitserse smaadwetten worden gebruikt om kritische stemmen in Zwitserland en overal ter wereld het zwijgen op te leggen omdat de bewijslast niet op de eisende partij, maar op de verwerende partij rust; beklemtoont dat dit niet alleen gevolgen heeft voor journalisten en klokkenluiders, maar ook voor rapporterende entiteiten in de Europese Unie en meldingsplichtige personen in het kader van het register van uiteindelijke begunstigden, aangezien in gevallen waarin zich de verplichting voordoet een Zwitserse uiteindelijke begunstigde te melden de rapporterende persoon in Zwitserland zou kunnen worden aangeklaagd wegens aansprakelijkheid en smaad, hetgeen strafbare feiten zijn (183) ; 9. Institutionele aspecten 9.1. Transparantie 404. is verheugd over het werk van het platform voor goed fiscaal bestuur; merkt op dat het mandaat van het platform geldt tot 16 juni 2019; dringt erop aan dat het wordt verlengd of vernieuwd om ervoor te zorgen dat de lidstaten en de Commissie luisteren naar de zorgen en expertise van het maatschappelijk middenveld; moedigt de Commissie aan om het aantal deskundigen dat is uitgenodigd voor de deskundigengroep inzake witwassen en terrorismefinanciering uit te breiden met deskundigen uit de particuliere sector (bedrijfsleven en ngo's); 405. benadrukt dat de Europese Ombudsman het mandaat heeft om de toepassing door de EU-instellingen van de EU-regels inzake de toegang van het publiek tot documenten te onderzoeken, met inbegrip van de werkmethoden van de Raad of de Groep gedragscode op het gebied van belastingen; 406. herinnert aan de resultaten van het initiatiefonderzoek van de Ombudsman naar de werkmethoden van de Raad en zijn aanbeveling van 9 februari 2018, waarin wordt geconcludeerd dat de praktijk van de Raad om wetgevingsdocumenten niet algemeen toegankelijk te maken, het onevenredig gebruik van de "LIMITÉ"-status en het systematisch niet-registreren van de identiteit van de lidstaten die een standpunt innemen in een wetgevingsprocedure, wanbeheer vormen (184) ; 407. herinnert eraan dat belastingen onverminderd een nationale bevoegdheid zijn en dat het Europees Parlement in deze aangelegenheden over een zeer beperkte bevoegdheid beschikt; 408. wijst erop dat kwesties als belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning evenwel niet doeltreffend kunnen worden aangepakt door de lidstaten afzonderlijk; betreurt het dan ook dat de TAX3-commissie ondanks verzoeken aan de Raad niet de beschikking heeft gekregen over relevante documenten; is uiterst bezorgd over het gebrek aan politieke wil van de lidstaten in de Raad om belangrijke stappen te zetten bij de bestrijding van witwaspraktijken, belastingfraude, belastingontduiking en agressieve belastingplanning, of om zich te houden aan het VEU en het beginsel van loyale samenwerking in acht te nemen (185) door voldoende transparantie en samenwerking met de andere EU-instellingen te garanderen; 409. betreurt dat de bestaande regels voor de toegang tot geclassificeerde en overige vertrouwelijke informatie die door de Raad, de Commissie of de lidstaten ter beschikking wordt gesteld van het Europees Parlement geen volledige rechtszekerheid bieden, maar gewoonlijk worden geïnterpreteerd als zouden geaccrediteerde parlementaire medewerkers niet gemachtigd zijn in een afgesloten ruimte niet-geclassificeerde "overige vertrouwelijke informatie" te raadplegen en te analyseren; verzoekt daarom om de opname - in een via onderhandelingen tot stand gebracht interinstitutioneel akkoord - van een duidelijk geformuleerde bepaling die waarborgt dat geaccrediteerde parlementaire medewerkers op basis van het "need-to-know"-beginsel, ter ondersteuning van de leden, recht krijgen op toegang tot documenten; 410. betreurt het feit dat de vertegenwoordigers van het voorzitterschap van de Raad, ondanks herhaalde uitnodigingen, geweigerd hebben voor de TAX3-commissie te verschijnen om verslag uit te brengen over de vooruitgang die geboekt is met de toepassing van de aanbevelingen van de TAXE-, TAX3- en PANA-commissies; beklemtoont dat werkcontacten tussen het voorzitterschap van de Raad en bijzondere commissies en onderzoekscommissies van het Europees Parlement de normale praktijk dienen te zijn; 9.2. Groep gedragscode voor belastingheffing op ondernemingen 411. neemt kennis van de toegenomen communicatie van de Groep gedragscode en is met name verheugd over de halfjaarlijkse publicatie van zijn verslag aan de Raad, alsook over de brieven die naar rechtsgebieden zijn gestuurd en de toezeggingen die zijn ontvangen in het kader van het EU-proces voor het opstellen van lijsten; 412. betreurt echter het ondoorzichtige karakter van de onderhandelingen over het EU-proces voor het opstellen van lijsten en roept de lidstaten op te zorgen voor transparantie bij de komende actualisering van de lijsten; 413. is verheugd over het feit dat de voorzitter van de Groep gedragscode voor de TAX3-commissie is verschenen, waarmee werd teruggekomen op het eerdere standpunt van de Groep gedragscode; merkt ook op dat sinds de start van de werkzaamheden van de TAX3-commissie compilaties van de werkzaamheden van de Groep gedragscode beschikbaar zijn gesteld (186) ; betreurt echter dat deze documenten niet eerder zijn gepubliceerd maar in essentiële tekstgedeelten werden geschrapt; 414. benadrukt dat de bovengenoemde aanbevelingen van de Ombudsman ook van toepassing zijn op de Groep gedragscode, die de nodige informatie moet verstrekken, met name over schadelijke belastingmaatregelen van de lidstaten en het EU-proces voor het opstellen van lijsten; 415. verzoekt de Groep gedragscode aanvullende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat haar vergaderingen transparant zijn, in het bijzonder door het - niet later dan zes maanden na de vergadering - openbaar maken van de standpunten van de verschillende lidstaten over de punten op de agenda; 416. verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de toepassing van de gedragscode inzake de belastingregeling voor ondernemingen en over de toepassing van fiscale staatssteun, zoals vastgesteld in artikel N van de gedragscode (187) ; 417. is van mening dat het mandaat van de Groep gedragscode moet worden geactualiseerd, aangezien het zich niet alleen bezighoudt met de beoordeling van schadelijke EU-belastingmaatregelen, wat meer is dan alleen maar een technische bijdrage te leveren aan de besluiten van de Raad; dringt erop aan dat, op basis van de aard van de werkzaamheden van de Groep, die ook van politieke aard zijn, dergelijke taken opnieuw worden ondergebracht in een kader dat democratische controle of toezicht mogelijk maakt, te beginnen met de toepassing van transparantie; 418. dringt er in dit verband op aan dat het ondoorzichtige karakter van de samenstelling van de Groep gedragscode wordt verbeterd door een lijst van zijn leden te publiceren; 9.3. Handhaving van de EU-wetgeving 419. dringt erop aan dat het nieuwgekozen Parlement het initiatief neemt voor een algemene evaluatie van de vorderingen met betrekking tot de toegang tot documenten waarom de commissies TAXE, TAX2, PANA en TAX3 hebben verzocht, waarbij de verzoeken worden vergeleken met de verzoeken die door de Raad en andere EU-instellingen zijn ingewilligd, en zo nodig de nodige procedurele en/of juridische maatregelen neemt; 420. roept op tot het creëren van een nieuw EU-centrum voor de coherentie en coördinatie van het fiscaal beleid (TPCCC) binnen de structuur van de Commissie, dat het belastingbeleid van de lidstaten op Unieniveau moet kunnen beoordelen en monitoren en moet kunnen waarborgen dat de lidstaten geen nieuwe schadelijke belastingmaatregelen ten uitvoer leggen; 9.4. Medewerking van niet-institutionele deelnemers 421. verwelkomt de deelname aan en de input van belanghebbende partijen in de hoorzittingen van de TAX3-commissie, zoals vermeld in deel IV.3 van het overzicht van activiteiten gedurende het mandaat van de commissie in kwestie; betreurt het dat andere belanghebbenden geweigerd hebben aan hoorzittingen van de TAX3-commissie deel te nemen, zoals vermeld in deel IV.4 van het activiteitenoverzicht; merkt op dat geen ontmoedigende sancties konden worden gevonden voor zaken waarin geen reden was gegeven voor deze weigering; 422. verzoekt de Raad en de Commissie overeenstemming te bereiken over de opstelling van een openbaar toegankelijke en regelmatig bijgewerkte lijst van niet-coöperatieve niet-institutionele partijen in het interinstitutioneel akkoord over een verplicht transparantieregister voor lobbyisten; is van mening dat in de tussentijd een register moet worden bijgehouden van de beroepsuitoefenaars en organisaties die zonder rechtvaardiging hebben geweigerd de hoorzittingen van de TAXE-, TAX2-, PANA- en TAX3-commissies bij te wonen; verzoekt de EU-instellingen hier rekening mee te houden bij contacten in de toekomst met de belanghebbenden in kwestie en hun passen voor toegang tot hun gebouwen in te trekken; 9.5. Het enquête- en onderzoeksrecht van het Parlement 423. is van mening dat het van essentieel belang is voor de uitoefening van het democratische toezicht op de uitvoerende macht dat het Parlement dezelfde onderzoeks- en enquêtebevoegdheden krijgt als de nationale parlementen van de EU; is van mening dat het Parlement, om zijn taak te kunnen uitoefenen, bevoegd moet zijn om getuigen op te roepen en hen te verplichten om te verschijnen, en bevoegd moet zijn om te verplichten tot het overleggen van documenten; 424. is van mening dat de lidstaten, opdat deze rechten zouden kunnen worden uitgeoefend, moeten overeenkomen om sancties op te leggen aan individuen die niet verschijnen of geen documenten overleggen in overeenstemming met het nationale recht inzake nationale parlementaire enquêtes en onderzoeken; 425. verzoekt de Raad en de Commissie met klem te zorgen voor een tijdige afronding van de onderhandelingen over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement houdende gedetailleerde bepalingen betreffende de uitoefening van het recht van onderzoek van het Parlement; 9.6. Eenparigheid van stemmen t.o.v. gekwalificeerde meerderheid 426. roept de Commissie nogmaals op, zo nodig, gebruik te maken van de in artikel 116 VWEU vastgelegde procedure die het mogelijk maakt de unanimiteitsvereiste te wijzigen ingeval de Commissie vaststelt dat een dispariteit tussen de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten de mededingingsvoorwaarden op de interne markt verstoort; 427. is verheugd over de bijdrage van de Commissie in de vorm van haar mededeling getiteld "Naar een meer efficiënte en democratische besluitvorming in het fiscale beleid van de EU", met een voorstel voor een routekaart om stemming met gekwalificeerde meerderheid voor te stellen voor specifieke en dringende fiscale beleidskwesties waarbij essentiële wetgevingsdossiers en initiatieven ter bestrijding van belastingfraude, belastingontduiking agressieve belastingplanning in de Raad geblokkeerd zijn ten nadele van een grote meerderheid van lidstaten; is verheugd over de steun die sommige lidstaten aan dit voorstel hebben gegeven (188) ; 428. benadrukt dat alle scenario's open moeten blijven en niet alleen een verschuiving van eenparigheid van stemmen naar stemming met gekwalificeerde meerderheid door middel van een passerelle-clausule; verzoekt de Europese Raad dit punt toe te voegen aan de agenda van een topontmoeting vóór eind 2019, teneinde een productief debat te kunnen voeren over de vraag hoe het besluitvormingsproces over fiscale beleidskwesties kan worden gefaciliteerd in het belang van de werking van de interne markt; 9.7. Vervolgactie 429. is van mening dat de werkzaamheden van de TAXE-, TAX2-, PANA- en TAX3-commissies in de komende parlementaire zittingsperiode moeten worden voortgezet in een permanente structuur binnen het Parlement, bijvoorbeeld in de vorm van een subcommissie van de Commissie economische en monetaire zaken (ECON), om commissieoverschrijdende participatie mogelijk te maken; o o o 430. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad Economische en Monetaire Zaken, de Commissie, de Europese Dienst voor extern optreden, de Europese toezichthoudende autoriteiten, het Europees Openbaar Ministerie, de Europese Centrale Bank, Moneyval, de lidstaten, de nationale parlementen, de VN, de G20, de Financiële-actiegroep en de OESO. Het Europees Parlement, – gezien artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het besluit van de Raad van 6 mei 2014 tot machtiging voor het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de EU en Zwitserland over een institutioneel kader voor de bilaterale betrekkingen, en de start van de onderhandelingen op 22 mei 2014, – gezien de conclusies van de Raad van 28 februari 2017 over de betrekkingen van de EU met de Zwitserse Bondsstaat, – gezien de conclusies van de Raad van 14 december 2010 en 20 december 2012 over de betrekkingen van de EU met de EVA-landen, – gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) van 1 januari 1994 (1) , – gezien de verwerping door de Zwitserse bevolking van het referendum over deelname aan de EER met 50,3 % in december 1992, het initiatief "EU membership negotiations: let the people decide" met 74 % in juni 1997 en het initiatief "Yes to Europe!" met 77 % in maart 2001, – gezien de Overeenkomst tussen de EU en de Zwitserse Bondsstaat inzake de koppeling van hun regelingen voor de handel in broeikasgasemissierechten, getekend op 23 november 2017 (2) , – gezien het kader voor samenwerking tussen het Europees Defensieagentschap (EDA) en Zwitserland, getekend op 16 maart 2012, – gezien de overeenkomst tussen Zwitserland en Eurojust over justitiële samenwerking, die is getekend op 27 november 2008 en in werking is getreden op 22 juli 2011, – gezien de overeenkomst tussen Zwitserland en Europol over samenwerking tussen politieautoriteiten bij de voorkoming en bestrijding van zware en georganiseerde internationale criminaliteit en terrorisme, die is getekend op 24 september 2004 en in werking is getreden op 1 maart 2006, en de uitbreiding van het toepassingsgebied daarvan van 1 januari 2008, – gezien de Overeenkomst van 21 juni 1999 tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, meer in het bijzonder bijlage I over het vrije verkeer van personen (3) , en bijlage III over de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties, – gezien het protocol van 27 mei 2008 bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, met het oog op de deelname, als overeenkomstsluitende partijen, van de Republiek Bulgarije en Roemenië, op grond van hun toetreding tot de Europese Unie (4) , – gezien de Overeenkomst van 25 juni 2009 tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de vereenvoudiging van de controles en formaliteiten bij het goederenvervoer en inzake douaneveiligheidsmaatregelen (5) , – gezien het Zwitserse federale volksinitiatief van 9 februari 2014, waarbij 50,3 % van de Zwitserse bevolking steun verleende aan voorstellen voor het opnieuw invoeren van immigratiequota met de Europese Unie, voor nationale preferentie bij het invullen van vacatures en voor het beperken van het recht van immigranten op sociale voorzieningen, – gezien de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Zwitserland van 1972 (6) , die in de loop der jaren is aangepast en geactualiseerd, – gezien de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, die in werking is getreden op 1 juni 2002 (7) , – gezien de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor en over de weg, die in werking is getreden op 1 juni 2002 (8) , – gezien de onderhandelingen over overeenkomsten tussen de EU en de Zwitserse Bondsstaat inzake elektriciteit, en inzake voedselveiligheid, productveiligheid en volksgezondheid, – gezien het Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/2047 van de Commissie van 20 december 2018 betreffende de gelijkwaardigheid van het wettelijk en toezichtkader dat van toepassing is op effectenbeurzen in Zwitserland in overeenstemming met Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad (9) , – gezien de 37e gezamenlijke parlementaire vergadering tussen de EU en Zwitserland, die op 4 en 5 juli 2018 is gehouden in Brussel, – gezien zijn resoluties over Zwitserland, met name van 9 september 2015 over de EER en Zwitserland: belemmeringen voor de volledige tenuitvoerlegging van de interne markt (10) , en de ontwerpresolutie van zijn Commissie interne markt en consumentenbescherming over hetzelfde onderwerp van 24 april 2018, – gezien zijn resolutie van 15 februari 2017 over het Jaarverslag over de governance van de interne markt binnen het Europees semester 2017 (11) , – gezien artikel 108, lid 4, en artikel 52 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en de adviezen van de Commissie internationale handel en de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A8‑0147/2019 ), A. overwegende dat de huidige betrekkingen van Zwitserland met de EU zijn gestoeld op een complexe reeks van zo'n twintig sectorale bilaterale overeenkomsten en ongeveer honderd andere overeenkomsten; overwegende dat Zwitserland slechts ten dele deelgenoot is in de vier vrijheden; overwegende dat deze overeenkomsten de samenwerking tussen de EU en Zwitserland in het verleden hebben verdiept op het gebied van de interne markt, interne veiligheid en asiel, vervoer en belastingaangelegenheden, maar dat deze complexe reeks van overeenkomsten in de toekomst verouderd kan raken, waardoor de tenuitvoerlegging ervan minder relevant wordt, tenzij overeenstemming wordt bereikt over een overkoepelend kader; B. overwegende dat volgens gegevens van Eurostat Zwitserland in 2017 de op twee na grootste EU-partner was wat betreft de uitvoer van goederen, en de op drie na grootste partner op het gebied van de invoer van goederen; C. overwegende dat de Raad heeft gesteld dat een overkoepelende institutionele overeenkomst met Zwitserland gericht moet zijn op het beschermen van de homogeniteit van de interne markt en moet zorgen voor rechtszekerheid voor autoriteiten, burgers en marktdeelnemers; D. overwegende dat de Zwitserse Bondsraad een institutionele overeenkomst met de EU wenst te sluiten die in rechtszekerheid op het gebied van markttoegang voorziet en de welvaart, de onafhankelijkheid en het rechtsstelsel van Zwitserland behoudt (12) ; overwegende dat de Zwitserse Bondsraad een raadpleging van belanghebbenden heeft aangekondigd op basis van de tekst waarover de onderhandelaars op 23 november 2018 overeenstemming hebben bereikt; E. overwegende dat een goed werkende en doeltreffende interne markt, op basis van een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen, noodzakelijk is om de groei en het concurrentievermogen te stimuleren en banen te scheppen met als doel om de Europese economie nieuw leven in te blazen; overwegende dat de lidstaten en Zwitserland de interne markt slechts ten volle kunnen benutten indien de wetgeving op dit gebied naar behoren wordt omgezet, ten uitvoer wordt gelegd en wordt gehandhaafd; F. overwegende dat Zwitserland te kennen heeft gegeven bindende materiële bepalingen inzake staatssteun over te willen laten aan een toekomstige overeenkomst betreffende markttoegang en toegang te willen hebben tot de interne markt voor elektriciteit; G. overwegende dat de Bondsraad op 28 september 2018 de tweede Zwitserse bijdrage aan een aantal EU-lidstaten van 1,3 miljard CHF over een periode van tien jaar heeft goedgekeurd, en nu in afwachting is van de goedkeuring door de Bondsvergadering; H. overwegende dat Zwitserland lid is van het Europees Milieuagentschap; I. overwegende dat Zwitserland zijn deelname aan de Europese programma's voor satellietnavigatie Galileo en EGNOS heeft geratificeerd; J. overwegende dat de deelname van Zwitserland aan het Horizon 2020-kaderprogramma van de EU en aan de voorganger daarvan, het zevende kaderprogramma, voor alle betrokken partijen waardevol is geweest vanwege de hoge kwaliteit van de voorstellen; K. overwegende dat Zwitserland en de EU op 27 mei 2015 een aanvullend protocol bij de overeenkomst inzake belasting en spaarinkomsten hebben getekend op grond waarvan beide partijen automatisch inlichtingen moeten uitwisselen over de financiële rekeningen van elkaars inwoners vanaf september 2018; overwegende dat de EU Zwitserland heeft opgenomen in Bijlage II bij de conclusies van de Raad van 5 december 2017 betreffende landen die hebben toegezegd de beginselen van goed bestuur in belastingzaken te zullen toepassen om kwesties in verband met transparantie, eerlijke belastingheffing en BEPS-bestrijdingsmaatregelen (tegen grondslaguitholling en winstverschuiving) aan te pakken; L. overwegende dat Zwitserland aan geselecteerde delen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) deelneemt en heeft deelgenomen aan civiele en militaire vredeshandhavingsmissies van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB), met name in Oekraïne en Mali; overwegende dat het op 16 maart 2012 getekende samenwerkingskader tussen de EDA en Zwitserland de mogelijkheid biedt om informatie uit te wisselen en voorziet in gezamenlijke activiteiten op het gebied van onderzoek en technologie en bewapeningsprojecten en ‑programma's; M. overwegende dat Zwitserland deel heeft uitgemaakt van het Schengengebied sinds de toetreding ervan in december 2008; N. overwegende dat Zwitserland deelneemt aan het Schengeninformatiesysteem (SIS), het Visuminformatiesysteem (VIS), en Eurodac, de EU-databank voor vingerafdrukken in verband met asiel, en zal deelnemen aan het toekomstige inreis-uitreissysteem (EES) voor de registratie van burgers die de buitengrenzen van de EU overschrijden en aan het Europees systeem voor reisinformatie en ‑autorisatie (ETIAS), dat is gericht op veiligheidsmaatregelen vóór vertrek en op de screening ten aanzien van irreguliere migratie van niet‑visumplichtige onderdanen van derde landen; O. overwegende dat Zwitserland op grond van de Dublin-associatieovereenkomst betrokken is bij onderdelen van het EU‑acquis inzake asiel; overwegende dat Zwitserland sinds 2010 financieel en operationeel heeft bijgedragen aan Frontex; P. overwegende dat in 2017 de Zwitserse bevolking van 8,48 miljoen inwoners uit 2,13 miljoen buitenlandse onderdanen bestond, van wie 1,4 miljoen afkomstig was uit de lidstaten van de EU en de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA); overwegende dat 320 000 EU‑onderdanen ieder dag naar Zwitserland pendelen; overwegende dat 750 000 Zwitserse onderdanen in het buitenland wonen, van wie 450 000 in de EU; Q. overwegende dat Zwitserland in 2009 akkoord ging met de voortzetting van de bilaterale overeenkomst uit 1999 tussen de EU en Zwitserland over het vrije verkeer van personen, dat aan zowel Zwitserse als EU-burgers het recht geeft om vrijelijk hun arbeids- en woonplaats te kiezen op het grondgebied van de overeenkomstsluitende partijen; R. overwegende dat buitenlandse bedrijven zich verplicht aan de Zwitserse minimale arbeidsvoorwaarden moeten houden wanneer zij buitenlandse werknemers in Zwitserland detacheren; overwegende dat de hoofdaannemer de wettelijke verantwoordelijkheid draagt om ervoor te zorgen dat onderaannemers de Zwitsers arbeidsmarktvoorschriften naleven; S. overwegende dat Zwitserland in 2002 "begeleidende maatregelen" invoerde met als verklaarde doelstelling de Zwitserse lonen, arbeidsomstandigheden en sociale normen te beschermen; overwegende dat deze maatregelen volgens de EU niet in overeenstemming zijn met de overeenkomst over het vrije verkeer van personen; T. overwegende dat de tenuitvoerlegging van de burgerrechtenrichtlijn (2004/38/EG) en de rechten van EU-burgers op sociale zekerheid en hun rechten zich te vestigen in Zwitserland tot zorgen hebben geleid; U. overwegende dat Zwitserland sinds 1960 lid van de EVA en sinds 2002 lid van de Verenigde Naties is; V. overwegende dat het zogenaamde initiatief tot zelfbeschikking ("Zwitsers recht, geen buitenlandse rechters") op 25 november 2018 via een referendum met 66 % en door alle kantons werd verworpen; W. overwegende dat Zwitserland een politiek neutraal land is en als zodanig het gastland was van een aantal internationale onderhandelingen waarmee werd beoogd vreedzame oplossingen te vinden voor gewapende conflicten overal ter wereld; X. overwegende dat de Commissie haar besluit om effectenbeurzen in Zwitserland te erkennen en daarmee ook te onderwerpen aan de verplichting om aandelen te verhandelen zoals vastgelegd in de richtlijn (2004/39/EG) en verordening ((EU) nr. 600/2014) betreffende markten voor financiële instrumenten, eind 2018 met zes maanden heeft verlengd; Y. overwegende dat de Interparlementaire Unie (IPU) in Genève is gevestigd; Z. overwegende dat in Zwitserland de hoofdkantoren van 25 grote internationale organisaties en conferenties gevestigd zijn, de meeste in Genève; AA. overwegende dat in Zwitserland honderden internationale niet-gouvernementele organisaties gevestigd zijn die de VN en andere niet-gouvernementele organisaties advies verstrekken; AB. overwegende dat Zwitserland voornemens is om op 20 oktober 2019 federale verkiezingen te houden; 1. beveelt de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid het volgende aan: 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, en de Bondsvergadering en de Bondsraad van de Zwitserse Bondsstaat. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (2) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ), – gezien het jaarlijks beheers- en prestatieverslag van de Commissie over de EU-begroting 2017 ( COM(2018)0457 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , en de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05824/2019 – C8-0053/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (7) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, alsmede aan de nationale parlementen en de nationale en regionale controle-instanties van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (8) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (9) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2017 (10) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ) en het (de) bijbehorende werkdocument(en) van de diensten van de Commissie, – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (11) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (12) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05826/2019 – C8-0054/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (13) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (14) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (15) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (16) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/776/EU van de Commissie van 18 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur en tot intrekking van Besluit 2009/336/EG (17) , – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (18) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 3. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (19) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (20) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen voor het begrotingsjaar 2017 (21) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ) en het (de) bijbehorende werkdocument(en) van de diensten van de Commissie, – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (22) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (23) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05826/2019 – C8-0054/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (24) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (25) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (26) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (27) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/771/EU van de Commissie van 17 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen en tot intrekking van de Besluiten 2004/20/EG en 2007/372/EG (28) , – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (29) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 4. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid, landbouw en voeding voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (30) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (31) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid, landbouw en voeding voor het begrotingsjaar 2017 (32) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ) en het (de) bijbehorende werkdocument(en) van de diensten van de Commissie, – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid, landbouw en voeding voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (33) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (34) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05826/2019 – C8-0054/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (35) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (36) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (37) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (38) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/770/EU van de Commissie van 17 december 2013 tot oprichting van een Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid en voeding en tot intrekking van Besluit 2004/858/EG (39) , – gezien Uitvoeringsbesluit 2014/927/EU van de Commissie van 17 december 2014 tot wijziging van Uitvoeringsbesluit 2013/770/EU teneinde het "Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid en voeding" om te vormen tot het "Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid, landbouw en voeding" (40) , – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid, landbouw en voeding kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (41) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap voor consumenten, gezondheid, landbouw en voeding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 5. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (42) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (43) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad voor het begrotingsjaar 2017 (44) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ) en het (de) bijbehorende werkdocument(en) van de diensten van de Commissie, – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (45) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (46) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05826/2019 – C8-0054/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (47) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (48) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (49) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (50) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/779/EU van de Commissie van 17 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad en tot intrekking van Besluit 2008/37/EG (51) , – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (52) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 6. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap onderzoek voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (53) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (54) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap onderzoek voor het begrotingsjaar 2017 (55) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ) en het (de) bijbehorende werkdocument(en) van de diensten van de Commissie, – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap onderzoek voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (56) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (57) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05826/2019 – C8-0054/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (58) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (59) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (60) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (61) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/778/EU van de Commissie van 13 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap onderzoek en tot intrekking van Besluit 2008/46/EG (62) , – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderzoek kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (63) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap onderzoek, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 7. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (64) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (65) , – gezien de definitieve jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken voor het begrotingsjaar 2017 (66) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ) en het (de) bijbehorende werkdocument(en) van de diensten van de Commissie, – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (67) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (68) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05826/2019 – C8-0054/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (69) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (70) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (71) , en met name artikel 14, lid 3, – gezien Verordening (EG) nr. 1653/2004 van de Commissie van 21 september 2004 houdende een model voor het financieel reglement van de uitvoerende agentschappen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (72) , en met name artikel 66, eerste en tweede alinea, – gezien Uitvoeringsbesluit 2013/801/EU van de Commissie van 23 december 2013 tot oprichting van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken en tot intrekking van Besluit 2007/60/EG, als gewijzigd bij Besluit 2008/593/EG (73) , – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; 1. verleent de directeur van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Uitvoerend Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (74) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit, het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie, en de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van deze besluiten, te doen toekomen aan de directeur van het Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 8. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (75) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0318/2018) (76) , – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0545 ) en het (de) bijbehorende werkdocument(en) van de diensten van de Commissie, – gezien het jaarlijks beheers- en prestatieverslag van de Commissie over de EU-begroting 2016 ( COM(2018)0457 ), – gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles ( COM(2018)0661 ) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2018)0429), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (77) , en de speciale verslagen van de Rekenkamer, – gezien de verklaring van de Rekenkamer (78) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05824/2019 – C8-0053/2019), – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05826/2019 – C8-0054/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (79) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (80) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma's worden gedelegeerd (81) , en met name artikel 14, leden 2 en 3, – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen, evenals in zijn resolutie van 26 maart 2019 over de speciale verslagen van de Rekenkamer, in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor het begrotingsjaar 2017 (82) ; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, alsmede aan de nationale parlementen en de nationale en regionale controle-instanties van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 9. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van de besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie en uitvoerende agentschappen ( 2018/2166(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie, – gezien zijn besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begrotingen van de uitvoerende agentschappen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies ( A8-0110/2019 ), A. overwegende dat de begroting van de Unie een belangrijke rol speelt bij de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van de Unie, hoewel zij slechts 1 % van het bruto nationaal inkomen van de Unie vertegenwoordigt; B. overwegende dat het Parlement bij het verlenen van kwijting aan de Commissie controleert of de middelen correct zijn besteed en of de beleidsdoelstellingen zijn verwezenlijkt; Uitvoering van de begroting 2017 en bereikte resultaten 1. merkt op dat de begroting van de Unie in 2017 het vierde jaar van uitvoering van het huidige meerjarig financieel kader (MFK) was, en 159,8 miljard EUR bedroeg, met inbegrip van zes gewijzigde begrotingen, en dat de toewijzingen op verschillende gebieden als volgt waren: 2. onderstreept dat de begroting van de Unie de uitvoering van het beleid van de Unie en de verwezenlijking van de prioriteiten en doelstellingen ervan ondersteunt door de middelen van de lidstaten voor dezelfde doeleinden aan te vullen; wijst in dit verband op de verwezenlijking van de volgende resultaten: Betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer 3. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer geen bezwaar heeft gemaakt wat betreft de betrouwbaarheid van de rekeningen van de Europese Unie voor 2017, wat reeds sinds 2007 het geval is, en dat zij heeft vastgesteld dat de onderliggende ontvangsten bij de rekeningen voor 2017 op alle materiële punten wettig en regelmatig waren; 4. stelt vast dat de Rekenkamer voor 2017 voor het tweede achtereenvolgende jaar een oordeel met beperking heeft afgegeven over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende betalingen bij de rekeningen, waarbij de Rekenkamer opmerkt dat een aanzienlijk deel van de door haar gecontroleerde uitgaven voor 2017 geen materiële fouten vertoonde en dat het niveau van de onregelmatigheden in de Unie-uitgaven is blijven dalen; 5. is ingenomen met de positieve trend van een aanhoudende daling van het meest waarschijnlijke foutenpercentage voor betalingen zoals vastgesteld door de Rekenkamer in de afgelopen jaren, dat in 2017 het laagste niveau ooit bereikte van 2,4 %, hetgeen helaas nog steeds boven de drempel van 2 % ligt, maar bijna een twee derde daling is van het door de Rekenkamer geschatte meest waarschijnlijke foutenpercentage voor het begrotingsjaar 2007, dat 6,9 % bedroeg voor de betalingen; betreurt evenwel het feit dat er nog steeds sprake is van fouten bij de betalingen omdat het controle- en toezichtsysteem slechts ten dele doeltreffend is; 6. merkt op dat wanneer betalingen plaatsvonden op basis van kostenvergoedingen (waarbij de Unie subsidiabele kosten voor subsidiabele activiteiten vergoedt), de Rekenkamer het foutenpercentage op 3,7 % raamt (4,8 % in 2016), terwijl het foutenpercentage voor uitbetalingen op basis van rechten (die gebaseerd zijn op het voldoen aan bepaalde voorwaarden) onder de materialiteitsdrempel van 2 % lag; 7. merkt op dat de Rekenkamer verrichtingen ter waarde van in totaal 100,2 miljard EUR heeft gecontroleerd, hetgeen minder dan twee derde van de totale begroting voor 2017 vertegenwoordigt, en dat het gebied "Natuurlijke hulpbronnen" het grootste deel van de totale populatie uitmaakt (57 %), terwijl het aandeel van het gebied "Economische, sociale en territoriale cohesie" in tegenstelling tot voorgaande jaren relatief klein is (ongeveer 8 %); 8. betreurt dat de Rekenkamer geen onderzoek heeft gedaan naar het foutenpercentage met betrekking tot rubriek 3 "Veiligheid en burgerschap" en rubriek 4 "Europa als wereldspeler"; is van mening dat, hoewel de bedragen van deze rubrieken relatief laag zijn, het gaat om beleidsterreinen van bijzonder politiek belang; benadrukt dat het nemen van een representatieve steekproef voor de controle van deze twee rubrieken van wezenlijk belang is om een grondige en onafhankelijke beoordeling van de financiële transacties mogelijk te maken, en om een beter toezicht te waarborgen op het gebruik van Uniemiddelen door het Europees Parlement, en roept de Rekenkamer op om in haar volgende jaarverslagen gegevens op te nemen over het foutenpercentage van de betalingen; 9. wijst erop dat de Commissie zelf heeft opgemerkt dat het verbeterde foutenpercentage voor 2017 grotendeels te danken was aan de score voor "Natuurlijke hulpbronnen" (83) ; 10. dringt er bij de Rekenkamer op aan in haar toekomstige verslagen het foutenpercentage voor de visserij niet samen met die voor milieu, plattelandsontwikkeling en gezondheid te presenteren, maar afzonderlijk; wijst erop dat het door de samenvoeging van sectoren niet mogelijk is om het foutenpercentage voor het visserijbeleid te zien; constateert dat het activiteitengebied maritieme zaken en visserij in het jaarverslag van de Rekenkamer onvoldoende gedetailleerd is, waardoor het moeilijk is het financieel beheer op dit gebied correct te beoordelen; is van oordeel dat, ter wille van de transparantie, de cijfers betreffende DG MARE in het jaarverslag van de Rekenkamer in de toekomst uitgesplitst moeten worden; 11. betreurt dat de Rekenkamer voor het beleidsgebied "Concurrentievermogen voor groei en banen", waaronder vervoerbeleid valt, geen volledige informatie verschaft over de controles die met betrekking tot de vervoerssector zijn uitgevoerd, met name wat de financieringsfaciliteit voor Europese verbindingen (CEF) betreft; Ontvangsten 12. merkt op dat de Unie in 2017 beschikte over eigen middelen ter hoogte van 115,4 miljard EUR en andere ontvangsten ter hoogte van 17,2 miljard EUR, en dat het van 2016 overgedragen overschot 6,4 miljard EUR bedroeg; 13. neemt met tevredenheid kennis van de conclusie van de Rekenkamer dat de ontvangsten in 2017 vrij waren van materiële fouten en dat de door de Rekenkamer onderzochte inkomstengerelateerde systemen over het geheel genomen doeltreffend waren, maar dat sommige controles voor traditionele eigen middelen (TEM) slechts gedeeltelijk doeltreffend waren; 14. stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer van oordeel is dat de maatregelen van de Commissie ter bescherming van de ontvangsten van de Unie moeten worden verbeterd om de tekortkomingen in haar beheer van het risico van ondergewaardeerde invoer in verband met de TEM en in haar verificaties van de eigen middelen btw aan te pakken; 15. is ernstig bezorgd dat deze tekortkomingen een negatieve invloed kunnen hebben op de bijdragen van de lidstaten aan de Uniebegroting; verzoekt de Commissie in dit verband om: 16. stelt met bezorgdheid vast dat DG Budget voor het tweede jaar op rij een voorbehoud maakte inzake de waarde van de door het VK geïnde TEM omdat dat land had nagelaten om ontweken douanerechten op textiel- en schoeiselimport ter beschikking van de Uniebegroting te stellen; 17. is verheugd over de inbreukprocedure die de Commissie op 8 maart 2018 heeft ingeleid naar aanleiding van de zaak van de Britse douanefraude, maar betreurt, vooral in het licht van de beslissing van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Europese Unie en van de toenemende moeilijkheden die de brexit met zich mee zal brengen voor het inningsproces, dat de Commissie er meer dan zeven jaar over heeft gedaan om deze procedure te starten na haar verzoek aan het Verenigd Koninkrijk in 2011 om risicoprofielen vast te stellen voor ondergewaardeerde textiel- en schoeiselimporten uit China; wijst erop dat in andere lidstaten soortgelijke fraudenetwerken actief zijn, hetgeen er toe heeft geleid dat sinds 2015 ten minste 2,5 miljard EUR aan douanerechten is ontweken; verzoekt de Commissie dergelijke zaken in de toekomst zonder aarzeling en zonder onnodig uitstel aan te pakken; wijst andermaal op de noodzaak van nauwere samenwerking tussen de douanediensten van de lidstaten om te voorkomen dat de begrotingen van de Unie en de lidstaten worden geschaad en inbreuk wordt gemaakt op de productnormenvan de Unie; verzoekt de Commissie om het Parlement informatie te verstrekken over producten die op de interne markt komen zonder aan de productnormen van de Unie te voldoen; 18. betreurt de verschillen die tussen de lidstaten zijn vastgesteld wat betreft het niveau van de douanecontroles; onderstreept hoe belangrijk het is de controles bij alle punten van binnenkomst in de douane-unie te harmoniseren en verzoekt de lidstaten te zorgen voor een gecoördineerde, uniforme en efficiënte uitvoering van het grenssysteem en daarbij uiteenlopende praktijken tussen de lidstaten te ontmoedigen om de hiaten in de douanecontrolesystemen te verminderen; verzoekt de Commissie in dit verband om de verschillende douanecontrolepraktijken in de Unie en de impact ervan op de verlegging van het handelsverkeer te onderzoeken en zich daarbij met name toe te leggen op de Uniedouane aan de buitengrenzen en om te voorzien in referentieanalyses en informatie over de douaneoperaties en de procedures van de lidstaten; Financieel en begrotingsbeheer 19. wijst erop dat in 2017 in totaal 99,3 % van het voor vastleggingen beschikbare bedrag (158,7 miljard EUR) is uitgevoerd, maar dat de uitgevoerde betalingen slechts 124,7 miljard EUR bedroegen, aanzienlijk lager dan begroot, en lager dan de betalingen in het overeenkomstige jaar tijdens de meerjarige programmeringsperiode 2007-2013, voornamelijk doordat de lidstaten minder aanvragen hebben ingediend dan verwacht voor de meerjarenprogramma's van de Europese structuur- en investeringsfondsen 2014-2020 (ESIF), en ook door de late goedkeuring van het MFK en de sectorale wetgeving;wijst erop dat dit toekomstige risico’s voor de uitvoering van de begroting met zich mee kan brengen indien er sprake is van een groot aantal achterstallige betalingen aan het einde van de programmeringsperiode; verzoekt de Commissie de lidstaten zoveel mogelijk te ondersteunen bij de verbetering van hun absorptiepercentage; 20. is ernstig bezorgd dat de niet-afgewikkelde begrotingsvastleggingen in 2017 als gevolg van een combinatie van hoge vastleggingen en lage betalingen zijn gestegen tot een nieuw record van 267,3 miljard EUR (2016: 238,8 miljard EUR) en dat de prognoses van de Rekenkamer erop wijzen dat dit bedrag tegen het einde van het huidige MFK nog verder zal stijgen, hetgeen kan leiden tot een aanzienlijk hoger risico van onvoldoende betalingskredieten, maar ook tot een risico van fouten onder druk van een snelle absorptie, gezien een potentieel verlies van EU-financiering; benadrukt dat de Uniebegroting geen tekort mag vertonen en dat het toenemende bedrag aan achterstallige betalingen in feite een financiële schuld vormt; 21. roept de Commissie op om een nauwkeurige analyse voor te leggen van de redenen waarom in bepaalde regio's het absorptiepercentage van de fondsen laag blijft en specifieke acties te bestuderen om de structurele problemen op te lossen die aan de basis liggen van die lage percentages; verzoekt de Commissie om de technische bijstand ter plaatse te verhogen om de absorptiecapaciteit van de lidstaten die op dat gebied problemen ondervinden te verbeteren; 22. herinnert eraan dat de vraag of speciale instrumenten wel of niet moeten worden meegeteld in de maxima voor betalingskredieten volgens de Rekenkamer nog niet is beantwoord; meent dat dit een bijkomend risico vormt voor het creëren van een betalingsachterstand; 23. verzoekt de Commissie de nauwkeurigheid van de betalingsprognose te verbeteren en de lessen die uit de vorige programmeringsperiode zijn getrokken te gebruiken om de geaccumuleerde betalingsachterstand aan te pakken, de negatieve gevolgen ervan voor het volgende MFK te vermijden en het actieplan ter voorkoming van betalingsachterstanden tijdens het meerjarige financieel kader 2021-2027 te presenteren; 24. constateert met grote bezorgdheid dat de algehele financiële blootstelling van de begroting van de Unie is toegenomen, met aanzienlijke schulden, garanties en juridische verbintenissen op lange termijn, wat inhoudt dat er in de toekomst sprake moet zijn van zorgvuldig beheer; roept de Commissie daarom op om, wanneer zij wetgevingsvoorstellen indient waardoor aanzienlijke voorwaardelijke verplichtingen ontstaan of aanzienlijk toenemen, deze vergezeld laat gaan van een overzicht van de totale waarde van de voorwaardelijke verplichtingen ten laste van de begroting en een analyse van stresstestscenario's en de mogelijke impact daarvan op de begroting; 25. betreurt dat de Unie tekort is geschoten in het beheersen van en het vinden van een passende reactie op de financiële en sociaaleconomische crisis van 2008 (zoals in het geval van Griekenland, getuige de recente verontschuldigingen van de Commissie aan het adres van deze lidstaat) en de vluchtelingencrisis van 2015, wat heeft geleid tot een verdere verbreding van de kloof tussen Noord en Zuid en tussen Oost en West, tot grotere ongelijkheid en tot groeiend wantrouwen onder de lidstaten; 26. herhaalt zijn verzoek om toevoeging van een op toerisme gerichte begrotingslijn aan toekomstige begrotingen van de Unie, teneinde de transparantie te verbeteren van de middelen van de Unie die voor maatregelen op het gebied van toerisme worden gebruikt; GEDEELD BEHEER 27. wijst erop dat volgens de Rekenkamer vooruitgang is geboekt bij de verlaging van het foutenpercentage in de uitgavencategorieën "Natuurlijke hulpbronnen" (2,4 %) en "Economische, sociale en territoriale cohesie" (3 %), die onder gedeeld beheer tussen de Commissie en de lidstaten vallen; 28. merkt op dat de Rekenkamer in 2017 minder uitgaven heeft gecontroleerd dan vorig jaar op het gebied van "Economische, sociale en territoriale cohesie", met betalingen ter waarde van 8 miljard EUR; 29. wijst erop dat net als in 2016 fouten met betrekking tot de subsidiabiliteit (d.w.z. niet-subsidiabele kosten in kostendeclaraties, niet-naleving van agromilieu- en klimaatverbintenissen en niet-subsidiabele projecten/activiteiten of begunstigden) de grootste bijdrage leverden aan het geschatte foutenpercentage voor 2017; 30. houdt rekening met het feit dat de bedragen die de begunstigden in de landbouwsector ontvangen relatief klein zijn in vergelijking met andere projecten van de Unie, en dat de administratieve lasten om het deugdelijk gebruik van het geld aan te tonen daarom proportioneel hoger zijn; 31. wijst op een recente studie van de Commissie waaruit blijkt dat de grote meerderheid van de ESIF-beheersinstanties tussen 2014 en 2017 van vereenvoudigde kostenopties (SCO's) gebruik heeft gemaakt (voor 64 % van de plattelandsontwikkelingsprogramma’s (RDP's) van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (ELFPO), 73 % van de operationele programma’s van het EFRO/CF (OP’s) en 95 % van het Europees sociaal fonds (ESF)); wat de projecten betreft, bedraagt het aantal projecten waarbij gebruik wordt gemaakt van SCO’s 19 % voor het ELFPO, 65 % voor het ESF, 50 % voor het EFRO en 25 % voor het Cohesiefonds; is van mening dat het gebruik van SCO’s zou kunnen bijdragen tot een vermindering van de subsidiabiliteitsfouten; 32. benadrukt dat de vereenvoudiging van de wetgeving van de Unie en de vermindering van de administratieve rompslomp voor landbouwers en andere begunstigden ook in de toekomst moet worden voortgezet; 33. wijst erop dat de toegang tot gegevens en een goede monitoring, met name van milieuaspecten, essentieel is voor de toekomst, aangezien bepaalde natuurlijke hulpbronnen, zoals bodem en biodiversiteit, bepalend zijn voor de productiviteit van de landbouw op de lange termijn; 34. stelt vast dat de Rekenkamer in 2017 zeer weinig fouten op het gebied van aanbesteding heeft vastgesteld: minder dan 1 % (tegenover 18 % in 2016), maar merkt op dat dit betrekking kan hebben op het relatief lage niveau van de in het kader van het EFRO en het CF aanvaarde uitgaven, dat vatbaarder was voor fouten bij overheidsopdrachten; verzoekt de Commissie en de lidstaten hun waakzaamheid ten aanzien van de correcte toepassing van de regels inzake overheidsopdrachten niet te laten verslappen, maar te blijven versterken; 35. acht het noodzakelijk om de transparantie van aanbestedingsprocedures en de betrekkingen met bieders in de lidstaten verder te verhogen, aangezien inschrijvingsprocedures dreigen te veranderen in semilegale procedures die een eerlijke concurrentie verhinderen en fraude in de hand werken; is ingenomen met de studie van de Commissie over procedures met slechts één bieder en met de diepgaande analyse "Gaps and errors in the TED database", uitgevoerd in opdracht van de Commissie begrotingscontrole; neemt met bezorgdheid kennis van de conclusies van deze studie dat de kwaliteit en betrouwbaarheid van TED-gegevens zeer problematisch zijn, wat de analytische waarde van een beoordeling van de gegevens inzake openbare aanbestedingen beperkt; verzoekt de lidstaten de wijze waarop zij informatie inzake openbare aanbestedingen in TED publiceren aanzienlijk te verbeteren; verzoekt daarnaast om de invoering van een mechanisme voor regelmatige controle op procedures met één bieder; 36. staat volledig achter het standpunt van de Rekenkamer dat het niet haar taak is om verslag te doen over afzonderlijke lidstaten, maar om advies uit te brengen over de controle van de wettigheid en regelmatigheid van de uitvoering van de begroting van de Unie als geheel; 37. wenst niettemin de aandacht te vestigen op de punten van voorbehoud die de diensten van de Commissie in het kader van de normale jaarlijkse kwijtingsprocedure hebben gemaakt met betrekking, en op het feit dat de lidstaten bij de gebruikmaking van de grote verscheidenheid aan Uniemiddelen uiteenlopende prestaties laten zien en dat er altijd gebieden zijn waarop verbetering noodzakelijk is; merkt in dit verband op dat voor 2017 punten van voorbehoud werden gemaakt door: 38. merkt in dit verband op dat de diensten van de Commissie in 2017 weliswaar geen punten van voorbehoud hebben gemaakt voor IE, LUX, M, CY, LT, maar dit in 2016 wel hebben gedaan voor DG AGRI: IE, LT, M, CY, voor DG EMPL: CY en voor DG REGIO: IE; 39. is verheugd over de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van de 181 prioritaire projecten in Griekenland: meent dat de wijze waarop de Commissie Griekenland heeft ondersteund bij de uitvoering en voltooiing van de Unieprojecten als een succes kan worden beschouwd; 40. is zeer teleurgesteld te moeten vaststellen dat de Commissie ondanks meerdere waarschuwingen van het Europees Parlement pas heeft gereageerd op de zaak betreffende belangenconflicten van de premier van de Tsjechische Republiek nadat Transparency International Tsjechië in juni 2018 een klacht tegen hem had ingediend; uit zijn diepe bezorgdheid over het feit dat situatie inzake de Tsjechische premier volgens een juridisch document van de Unie van 19 november 2018 aangemerkt kan worden als belangenverstrengeling, aangezien hij invloed heeft kunnen uitoefenen op beslissingen over het gebruik van Uniefondsen waaruit middelen zijn verstrekt aan ondernemingen die met hem in verband kunnen worden gebracht (84) ; 41. roept de Commissie in dit verband op een volledig onderzoek in te stellen naar de belangenconflicten van de Tsjechische premier, zoals geëist in de resolutie van het Europees Parlement van december 2018, en zonder uitstel krachtig op te treden naar aanleiding van haar bevindingen, en tevens onderzoek te doen naar zijn eigenaarschap in de mediasector, en conclusies te trekken uit deze zaak; 42. herinnert eraan dat de diensten van de Commissie de voor de coördinatie van de Uniefondsen verantwoordelijke nationale autoriteit (het ministerie van Regionale Ontwikkeling) hebben gevraagd om de nodige informatie (85) over het verstrekken van financiering aan ondernemingen die tot zijn holding behoren, te weten: 43. is verheugd dat de Tsjechische minister van Regionale Ontwikkeling de gewenste informatie heeft opgevraagd bij de verschillende betrokken beheersautoriteiten en deze heeft doorgestuurd naar de Commissie; vraagt de Commissie welke maatregelen zij voornemens is te treffen in het licht van de recente juridische beoordeling van de zaak; 44. herinnert eraan dat het Europees Parlement de Commissie vorig jaar heeft gevraagd de op 8 januari 2016 geopende conformiteitsgoedkeuringsprocedure te bespoedigen om gedetailleerde en nauwkeurige informatie te verkrijgen over het risico van belangenconflicten in verband met het Staatsinterventiefonds voor de landbouw in Tsjechië; Economische, sociale en territoriale cohesie Successen 45. merkt op dat er vooruitgang is geboekt bij de selectie van projecten en dat in januari 2018 in totaal 673 800 projecten zijn geselecteerd voor steun uit het EFRO, het CF, het ESF en het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief (YEI), voor een bedrag van 260 miljard EUR of 54 % van de totale financiering die beschikbaar is voor de periode 2014-2020; merkt op dat het projectselectiepercentage eind 2018 een niveau had bereikt van 70 % van de totaal beschikbare financiering en gelijk was aan het selectiepercentage op hetzelfde tijdstip in de vorige periode; 46. is ingenomen met het feit dat van de 450 000 tot eind 2016 geselecteerde projecten ter ondersteuning van kmo’s reeds 84 500 voltooid zijn, wat bijdraagt aan de productiviteit en het concurrentievermogen van de ondernemingen; 47. is ook ingenomen met het feit dat tot eind 2017 ongeveer 5 500 projecten ter plaatse werden geselecteerd ter ondersteuning van de totstandbrenging van een connectieve digitale eengemaakte markt, wat neerkomt op 9,1 miljard EUR aan totale investeringen; 48. stelt met tevredenheid vast dat er op het gebied van energie-efficiëntie en hernieuwbare energie een extra capaciteit van meer dan 2 000 MW aan productie van hernieuwbare energie is gecreëerd en dat de uitstoot van broeikasgassen tegen het einde van 2016 met bijna 3 miljoen ton CO 2 -equivalent is teruggedrongen; benadrukt evenwel dat grotere inspanningen nodig zijn om de doelen van de Klimaatovereenkomst van Parijs van 2015 te bereiken; 49. merkt op dat tegen het einde van 2017 99 % van de actieplannen voor ex-antevoorwaarden voor het ESF, het CF en het EFRO voltooid waren; 50. is voor wat de structuurfondsen betreft in het bijzonder ingenomen met de controlewerkzaamheden van de Rekenkamer met betrekking tot preventieve maatregelen en financiële correcties, de ex-antevoorwaarden, de prestatiereserve en absorptie; 51. stelt met tevredenheid vast dat de verwezenlijking van de voor het Fonds voor Europese hulp aan de meest behoeftigen (FEAD) beschreven output en resultaten op schema ligt en dat het instrument een aanvulling vormt op de nationale inspanningen om armoede uit te roeien en de sociale inclusie te bevorderen; 52. stelt vast dat bij de beoordeling door de Rekenkamer van 113 voltooide projecten in het kader van het uitgaventerrein "Economische, sociale en territoriale cohesie" 65 % ervan beschikte over een systeem voor prestatiemeting met output- en resultaatindicatoren die verband houden met de doelstellingen van het operationele programma – hetgeen een verbetering is ten opzichte van voorgaande jaren; stelt met bezorgdheid vast dat 30 % van de projecten niet over resultaatindicatoren of doelstellingen beschikte, waardoor het onmogelijk was om de specifieke bijdrage van deze projecten aan de verwezenlijking van de algemene doelstellingen van het programma te beoordelen; Kritieke punten die moeten worden verbeterd 53. betreurt dat de Rekenkamer 36 fouten heeft vastgesteld en gekwantificeerd in haar steekproef van 217 verrichtingen voor 2017, die de auditautoriteiten in de lidstaten niet hadden opgespoord, en dat het aantal en de impact van deze fouten wijzen op aanhoudende tekortkomingen in de regelmatigheid van de door de beheersautoriteiten gedeclareerde uitgaven; betreurt tevens dat de Rekenkamer tekortkomingen heeft geconstateerd in de wijze van steekproefneming van sommige auditautoriteiten; verzoekt de Commissie om nog nauwer samen te werken met de beheers- en auditautoriteiten van de afzonderlijke lidstaten om dergelijke fouten op te sporen en hierbij specifiek op de meest voorkomende fouten te letten; 54. betreurt het feit dat de Commissie voor 2017, zoals opgemerkt door de Rekenkamer, ten minste 13 verschillende foutenpercentages op het gebied van economische, sociale en territoriale cohesie heeft gepresenteerd voor de programmeringsperioden 2007-2013 en 2014-2020, wat de rapportage onduidelijk en verwarrend maakt, en het moeilijk maakt de gegevens te evalueren; 55. merkt op dat de auditautoriteiten van de lidstaten de foutenpercentages voor de structuurfondsen aan DG REGIO doorgeven na toepassing van correcties, zodat geen reëel beeld van de situatie rond de Unieprojecten ter plaatse en van het foutenpercentage voor de feitelijke betalingen in 2017 wordt gepresenteerd; 56. uit zijn bezorgdheid over het feit dat ondanks de aanzienlijke stijging van het gemiddelde absorptiepercentage in termen van betalingen door de Commissie van 3,7 % in 2016 naar 16,4 % in 2017, de absorptie nog lager is dan in het overeenkomstige jaar van het vorige MFK, te weten 22,1 % in 2010; 57. stelt met bezorgdheid vast dat er per september 2018 nog zeven niet-afgeronde actieplannen zijn met betrekking tot ex-antevoorwaarden en dat één schorsing van tussentijdse betalingen is goedgekeurd en dat er over de andere twee interdepartementaal overleg ter goedkeuring wordt gevoerd; betreurt dat is gebleken dat de vervulling van de ex-antevoorwaarden administratieve lasten met zich meebrengt voor de beheersautoriteiten en een van de redenen is voor de vertraagde absorptie; is met name ingenomen met de doelgerichte steun aan programma-autoriteiten en de het hogere niveau van uitvoering dat is bereikt door middel van de door de Commissie genomen initiatieven voor "Catching-up Regions" en de "taskforce voor een betere tenuitvoerlegging"; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat in de volgende programmeringsperiode de geconstateerde tekortkomingen en problemen in verband met de vervulling van randvoorwaarden, die de ex-antevoorwaarden zullen vervangen, naar behoren worden aangepakt; 58. maakt zich zorgen over het gebrek aan transparantie bij bestedingen via financieringsinstrumenten, aangezien in het huidige MFK vier keer zoveel geld voor financieringsinstrumenten is uitgetrokken dan in het vorige; neemt kennis van het feit dat eind 2017 in totaal 24 lidstaten gebruik hebben gemaakt van financieringsinstrumenten en dat de totale programmabijdragen aan financieringsinstrumenten bijna 18,8 miljard EUR bedroegen (13,3 miljard EUR aan het einde van 2016), waarvan 14,2 miljard EUR afkomstig was uit de ESI-fondsen; merkt eveneens op dat in totaal 5,5 miljard EUR (ongeveer 29 %) van deze vastgelegde bedragen aan FI’s was betaald (3,6 miljard EUR eind 2016), waaronder 4,4 miljard EUR van de ESI-fondsen; is echter bezorgd over het feit dat drie jaar na de start van dit MFK slechts 1,9 miljard EUR (10,1 %) was betaald aan de uiteindelijke begunstigden (1,2 miljard EUR eind 2016), waarvan 1,5 miljard EUR (10,5 %) van de ESI-fondsen; 59. is het met de Rekenkamer eens dat een meer gedetailleerde verslaglegging inzake financieringsinstrumenten noodzakelijk is en roept de Commissie op de verslaglegging over de resultaten van die instrumenten voor 2017-2013 en 2014-2020 aanzienlijk te verbeteren; 60. verzoekt de Commissie om na afsluiting van het MFK 2007-2013 nauwkeurige en volledige informatie over de financieringsinstrumenten onder gedeeld beheer te presenteren en daarbij aan te geven welke bedragen terugvloeien naar de begroting van de Unie en welke in de lidstaten blijven; 61. betreurt het ten zeerste dat de controleurs in verband met de financieringsinstrumenten niet in staat waren om de selectie en uitvoering van investeringen op het niveau van de financiële intermediairs te controleren, waar een aantal onregelmatigheden hebben plaatsgevonden, die 1 % uitmaakten van het geschatte foutenpercentage voor "Economische, sociale en territoriale cohesie"; 62. benadrukt dat het geschatte foutenpercentage voor cohesie, anders dan in 2016, een kwantificering omvat van de stortingen in financieringsinstrumenten in 2017; herinnert eraan dat de subsidiabiliteitstermijn voor uitgaven in het kader van de structuurfondsen voor de periode 2007-2013 werd verlengd tot eind maart 2017, zodat bij de berekening van het foutenpercentage rekening moet worden gehouden met de stortingen in de financiële instrumenten voor de eerste drie maanden van 2017; betreurt niettemin dat de Rekenkamer nergens in haar jaarverslag het duidelijke foutenpercentage voor deze uitkeringen heeft vermeld, behalve in een kader; verzoekt de Rekenkamer bij het bepalen van het meest waarschijnlijke foutenpercentage rekening te houden met alle onregelmatigheden die een financiële impact hebben, en het percentage van de betreffende fondsen duidelijk aan te geven; verzoekt de Commissie een wetgevingsvoorstel in te dienen om een einde te maken aan toekomstige unilaterale besluiten over de uitbreiding van de subsidiabiliteit van uitgaven voor structuurfondsen door middel van uitvoeringshandelingen; 63. verzoekt de Commissie juiste en volledige informatie te verschaffen over de afsluiting van financiële instrumenten voor het MFK 2007-2013, met inbegrip van de definitieve bedragen die terugvloeien naar de Uniebegroting en de bedragen die toebehoren aan de lidstaten; 64. verzoekt de Commissie bij grootschalige infrastructuurprojecten rekening te houden met alle risico's in verband met het effect op het milieu en alleen projecten te financieren waarvan is aangetoond dat ze werkelijk toegevoegde waarde hebben, voor de plaatselijke bevolking en uit milieu-, sociaal en economisch oogpunt; onderstreept hoe belangrijk het is om nauwlettend toe te zien op de mogelijke risico's van corruptie en fraude in dit verband, alsmede de noodzaak om accurate, onafhankelijke ex-ante- en ex-postbeoordelingen uit te voeren met betrekking tot de te financieren projecten; 65. merkt op dat volgens de Commissie afgezien van het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief (YEI) de lidstaten weinig evaluaties met betrekking tot het Europees Sociaal Fonds hebben uitgevoerd; verzoekt de lidstaten het Europees Sociaal Fonds systematisch te beoordelen om op feiten gebaseerde beleidsvorming mogelijk te maken, en verzoekt de Commissie dit te bevorderen; 66. herinnert eraan dat de Rekenkamer in speciaal verslag nr. 5/2017 "Jeugdwerkloosheid" heeft vastgesteld dat, hoewel er enige vooruitgang was geboekt met de uitvoering van de jongerengarantie en er enkele resultaten waren bereikt, de situatie achterbleef bij de aanvankelijke verwachtingen die waren gewekt bij de invoering van de jongerengarantie; beklemtoont evenwel dat het YEI en de jongerengarantie nog steeds tot de meest innovatieve en ambitieuze beleidsmaatregelen als reactie op de jeugdwerkloosheid in de nasleep van de economische crisis behoren, en derhalve door de Europese, de nationale en de regionale instellingen financieel en politiek ondersteund moeten blijven worden bij hun implementatie; 67. beklemtoont dat de vraag of de YEI-middelen goed worden besteed en of het ultieme doel van het YEI om jonge werklozen aan een duurzame baan te helpen wordt gerealiseerd, alleen kan worden beantwoord indien de implementatie nauw en op transparante wijze wordt gemonitord op basis van betrouwbare en vergelijkbare gegevens, en indien de lidstaten die geen vooruitgang boeken op meer ambitieuze wijze worden aangespoord; dringt er daarom op aan dat de lidstaten de monitoring, verslaggeving en de kwaliteit van de gegevens zo snel mogelijk verbeteren, en waarborgen dat betrouwbare en vergelijkbare gegevens en cijfers over de huidige implementatie van het YEI verzameld worden en op redelijke termijn worden gepubliceerd, en in ieder geval met een grotere frequentie dan is voorgeschreven in het kader van hun jaarlijkse rapportageverplichting als bedoeld in artikel 19, lid 2, van de ESF-verordening; verzoekt de Commissie haar richtsnoeren over gegevensverzameling in overeenstemming met de aanbevelingen van de Rekenkamer te herzien om het risico op te rooskleurig voorgestelde resultaten tot een minimum te beperken; 68. dringt erop aan dat programma's voor stages of leerlingplaatsen voorzien in betaalde stages die op geen enkele wijze in de plaats komen van banen en gebaseerd zijn op schriftelijke stage- of leerlingplaatsovereenkomsten die voldoen aan de toepasselijke regels en/of collectieve overeenkomsten van het land waarin zij plaatsvinden, en dat deze bovendien in overeenstemming zijn met de beginselen van de Aanbeveling van de Raad van 10 maart 2014 inzake een kwaliteitskader voor stages (86) ; Natuurlijke hulpbronnen Enkele successen 69. is ingenomen met de positieve ontwikkeling van het foutenpercentage op het gebied van "Natuurlijke hulpbronnen" in 2017, namelijk 2,4 % (in vergelijking met 2,5 % in 2016, 2,9 % in 2015 en 3,6 % in 2014), en is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer voor driekwart van de landbouwbegroting in verband met "Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) — rechtstreekse betalingen" inschat dat het foutenpercentage op een niveau ligt beneden de materialiteitsdrempel van 2 %; 70. is ingenomen met het feit dat het totale foutenpercentage dat de Rekenkamer heeft vastgesteld en het totale foutenpercentage voor het GLB in het jaarlijkse activiteitenverslag 2017 van DG AGRI vrijwel gelijk zijn, wat wijst op de doeltreffendheid van de corrigerende actieplannen die de lidstaten de afgelopen jaren hebben uitgevoerd; 71. benadrukt dat de positieve resultaten op het gebied van de rechtstreekse betalingen in het kader van het ELGF hoofdzakelijk het gevolg waren van de kwaliteit van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) en het landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) en de geleidelijke invoering van de Geo-Spatial Aid Application en de nieuwe, voorlopige kruiscontroles van aanvragen van landbouwers, waardoor de steunaanvragen van de begunstigden minder tijd in beslag hebben genomen, en naar verwachting bepaalde fouten zullen worden voorkomen en de verwerking van de aanvragen minder tijd in beslag zal nemen; 72. merkt op dat rechtstreekse betalingen uit het Europees Landbouwgarantiefonds goed zijn voor ongeveer drie kwart van de uitgaven en geen fouten van materieel belang bevatten; wijst erop dat rechtstreekse betalingen aan landbouwers op rechten zijn gebaseerd en baat hebben gehad bij vereenvoudigde regels voor de subsidiabiliteit van grond en een doeltreffend systeem voor controle vooraf (het GBCS) waarmee geautomatiseerde kruiscontroles tussen databanken kunnen worden uitgevoerd; vindt het zorgelijk dat er nog steeds sprake is van een aanhoudend hoog foutenpercentage op de andere uitgaventerreinen met betrekking tot plattelandsontwikkeling, het milieu, klimaatactie en visserij; wijst er voorts op dat projecten voor plattelandsontwikkeling inherent complexer zijn vanwege de bredere doelstellingen die worden nagestreefd, dat uitgaven voor de drie ander terreinen worden medegefinancierd of betaald via de vergoeding van kosten en dat niet-subsidiabele begunstigden, activiteiten, projecten of uitgaven goed zijn voor circa twee derde van het geschatte foutenpercentage in die MFK-rubriek; 73. is ingenomen met de bevindingen van de Rekenkamer dat 26 van de 29 onderzochte projecten voor investeringen op het vlak van plattelandsontwikkeling in overeenstemming zijn met de prioriteiten en aandachtsgebieden die zijn vastgesteld in de programma's voor plattelandsontwikkeling, en dat de lidstaten passende selectieprocedures hebben uitgevoerd; is tevens verheugd over het feit dat de begunstigden in de meerderheid van de onderzochte projecten de projecten volgens de planning hebben uitgevoerd en dat de lidstaten hebben gecontroleerd of de kosten gerechtvaardigd waren; is daarom van mening dat plattelandsontwikkeling ook in de toekomst een volledig ondersteund, aanzienlijk en centraal element van de strategische plannen voor het GLB moet blijven; 74. is ingenomen met het feit dat de directeur-generaal van DG AGRI in zijn jaarlijkse activiteitenverslag (AAR) over 2017 verwees naar een lichte stijging van het inkomen van landbouwers, en eraan herinnerde dat de afgelopen 4 jaar sprake was van een lichte daling; 75. benadrukt dat de corrigerende capaciteit van de financiële correcties en terugvorderingen is gestegen van 2,04 % in 2016 naar 2,10 % in 2017, waarmee het risicobedrag voor het GLB verder is gedaald; Kritieke punten die moeten worden verbeterd 76. neemt nota van het feit dat de rechtstreekse betalingen per hectare zijn afgenomen met een toename van de omvang van de landbouwbedrijven, terwijl het inkomen per werknemer toenam, en dat kleine landbouwbedrijven met minder dan 5 ha volgens de Commissie meer dan de helft van de begunstigden vertegenwoordigen; constateert met bezorgdheid dat volgenst het AAR van DG AGRI grote landbouwbedrijven met van meer dan 250 ha 1,1 % van alle landbouwbedrijven uitmaken, 27,8 % van de totale landbouwgrond beheren en 22,1 % van de totale rechtstreekse steun ontvangen; wijst erop dat de meeste van deze grote landbouwbedrijven een omvang van tussen de 250 en 500 ha hebben; dringt er bij de Commissie op aan een einde te maken aan deze ongerechtvaardigde en oneerlijke behandeling; 77. merkt op dat de ongelijkheid bij rechtstreekse betalingen in sommige lidstaten snel is toegenomen, met name in Slowakije en de Tsjechische Republiek, waar 7 % van de begunstigden momenteel meer dan 70 % van alle rechtstreekse betalingen ontvangt, evenals in Estland, Letland, Hongarije, Roemenië, Bulgarije en Denemarken, waar in de afgelopen tien jaar een toenemend aantal begunstigden meer dan 100 000 EUR ontvangt; verzoekt de Commissie en de nationale autoriteiten passende maatregelen te nemen om een einde te maken aan die groeiende ongelijkheden en daarover verslag uit te brengen; 78. is ernstig verontrust te moeten vaststellen dat de Rekenkamer een aanhoudend hoog foutenpercentage heeft vastgesteld in gebieden die overeenkomen met een kwart van de begroting voor "Natuurlijke hulpbronnen", waaronder de uitgaven voor marktmaatregelen in het kader van het ELGF, plattelandsontwikkeling, milieu, klimaatactie en visserij; merkt bovendien op dat de belangrijkste bronnen van fouten waren: niet-naleving van subsidiabiliteitsvoorwaarden, de verstrekking van onjuiste informatie over oppervlakten en niet-naleving van agromilieuverbintenissen; benadrukt dat dergelijke fouten beter moeten worden opgespoord door de beheersautoriteiten van de afzonderlijke lidstaten en dat in gevallen waarin dergelijke fouten bij controles achteraf aan het licht komen de steekproeven voor toekomstige controles en inspecties ter plekke moeten worden aangepast om de controles te verbeteren; 79. verzoekt de Commissie haar werkzaamheden ter beoordeling van de doeltreffendheid van de maatregelen van de lidstaten om de onderliggende oorzaken van deze fouten aan te pakken, voort te zetten en indien nodig nadere richtsnoeren of directe ondersteuning te verstrekken; 80. verzoekt de Commissie om de procedure en de documenten die nodig zijn om toegang te krijgen tot de financiering daadwerkelijk te vereenvoudigen, zonder daarbij afbreuk te doen aan de beginselen van controle en toezicht; verzoekt om bijzondere aandacht te schenken aan de administratieve ondersteuning van kleine producenten; 81. stelt met grote bezorgdheid vast dat de resultaten van de controle door DG AGRI op de controles ter plaatse zorgwekkend zijn, en dat met name 47 % van het totale aantal controles ter plaatse heeft geleid tot sancties; dringt er bij de Commissie op aan na te gaan of de corrigerende maatregelen door de autoriteiten van de lidstaten zijn uitgevoerd in gevallen waarin zij constateerde dat zij geen of beperkt vertrouwen kon stellen in de werkzaamheden van een certificerende instantie; 82. beveelt aan dat: 83. is van mening dat de Commissie de lidstaten moet verplichten in hun actieplannen corrigerende maatregelen op te nemen om de vaakst voorkomende oorzaken van fouten aan te pakken; 84. verzoekt de Commissie, gezien het feit dat de milieudoelstellingen van "vergroening" aan geen enkele verwachting hebben voldaan en tot een aanzienlijke verhoging van de administratieve lasten voor landbouwers en overheden hebben geleid, ervoor te zorgen dat de groene opzet van het nieuwe GLB-voorstel met de zogenoemde ecoregeling betere milieuresultaten oplevert op basis van de vruchten van de inspanningen om de conditionaliteit in het nieuwe voorstel te versterken; 85. herinnert er in het bijzonder aan dat de directeur-generaal van DG AGRI verwijst naar de door een externe contractant verrichte analyse, waaruit bleek dat de vergroeningsmaatregelen afgezien van een aantal specifieke gebieden over het algemeen slechts weinig verandering in de landbouwpraktijken van de boerenbedrijven teweeg hebben gebracht, en dat de aandacht van de lidstaten en de landbouwers niet zozeer uitging naar milieuprioriteiten, maar doorgaans eerder naar het verminderen van de administratieve lasten waarmee de uitvoering van de maatregelen gepaard gaat, en naar het voorkomen van fouten, aangezien controles en handhavingsmaatregelen tot een verlaging van de GLB-betalingen kunnen leiden; 86. verzoekt de Commissie structurele gegevens te verstrekken over de twintig grootste ontvangers van rechtstreekse betalingen in de lidstaten; 87. maakt zich zorgen over het feit dat de uiterst kritische speciale verslagen nrs. 10/2017 en 21/2017 van de Rekenkamer over jonge landbouwers en vergroening, waarin werd aangetoond dat de beoogde doelen niet of nauwelijks zijn behaald, geen financiële gevolgen hebben gehad; is bezorgd dat de financiering van deze beleidsgebieden gewoon wordt voortgezet alsof er niets aan de hand is; 88. benadrukt dat het uitvoeringspercentage van het EFMZV voor de periode 2014-2020 vier jaar na de goedkeuring van het fonds op 15 mei 2014 te wensen overlaat, aangezien in oktober 2018 slechts 6,8 % van de onder gedeeld beheer beschikbare 5,7 miljard EUR was besteed; Veiligheid en burgerschap Enkele successen 89. merkt op dat de middelen voor het AMIF (Fonds voor asiel, migratie en integratie) voor de periode 2014-2020 zijn gestegen van 2 752 miljoen EUR tot 5 391,5 miljoen EUR tegen het einde van 2017 en dat tussen 2014 en 2017 het aantal personen in de doelgroep dat bijstand heeft ontvangen (in de opvang- en asielstelsels) gestegen is van 148 045 naar 297 083, en dat daarvan het aantal personen dat rechtsbijstand heeft genoten, is toegenomen van 18 395 (12,4 %) tot 56 933 (19,1 %); 90. benadrukt dat het belangrijkste voordeel op het niveau van de Unie wordt geacht afkomstig te zijn van de transnationale dimensie van acties zoals het Europees migratienetwerk, maar ook van de verdeling van de lasten, ondersteund door met name noodhulp en het herplaatsingsmechanisme; 91. merkt dat in 2017 steun werd verleend uit het AMIF aan 48 250 repatrianten, tegenover 5 904 in 2014, en dat van degenen die zijn teruggekeerd, het percentage niet-vrijwillige terugkeer is toegenomen van een kwart (25 %) in 2014 tot de helft (50 %) in 2017, terwijl het aantal gemelde personen dat vrijwillig is teruggekeerd, 17 736 bedroeg in 2017; merkt tevens op dat er geen kernprestatie-indicator is om te meten wat er wordt ondernomen ter bescherming van de – al dan niet reguliere– migranten die het meest zijn aangewezen op bescherming, namelijk vrouwen en kinderen; Kritieke punten die moeten worden verbeterd 92. wijst erop dat de Rekenkamer betreurde dat in de door de Commissie in 2017 goedgekeurde nationale programma’s van het AMIF en het ISF (Fonds voor interne veiligheid) geen onderscheid werd gemaakt tussen voorfinancieringen (voorschotten) door lidstaten aan eindbegunstigden, en betalingen ter vergoeding van daadwerkelijk gedane uitgaven, waardoor de Commissie niet in staat is informatie te verkrijgen over hoeveel daadwerkelijk is uitgegeven; 93. verzoekt de Commissie in dit verband de lidstaten te verplichten om in de jaarrekeningen van hun nationale programma’s in het kader van het AMIF en het ISF de gerapporteerde bedragen op te splitsen in terugvorderingen, voorfinanciering en daadwerkelijk verrichte uitgaven, en hen te verplichten om vanaf 2018 de werkelijke uitgaven per fonds te vermelden in hun AAR; 94. wijst erop dat DG HOME voor het Fonds voor asiel, migratie en integratie en het Fonds voor interne veiligheid alleen een foutenpercentage rapporteert waarop reeds financiële correcties zijn toegepast, waardoor niet duidelijk is welke correcties zijn toegepast en wat het huidige foutenpercentage voor betalingen in 2017 is; 95. neemt nota van de opmerking van de Rekenkamer dat een te ingewikkelde bureaucratie een van de redenen voor de toegenomen achterstand aan vastleggingskredieten zou kunnen zijn en beveelt de Commissie aan de wettelijke vereisten die zijn ingevoerd voor de nationale autoriteiten die betrokken zijn bij het beheer van het AMIF en het ISF te vereenvoudigen, teneinde het snellere gebruik van de beschikbare middelen te vergemakkelijken en de transparantie en verantwoording van de uitgaven van het AMIF en het ISF te verbeteren; 96. wijst erop dat de Rekenkamer inconsistenties heeft vastgesteld in de wijze waarop de lidstaten de subsidiabiliteit van de door overheidsinstanties opgegeven belasting over de toegevoegde waarde hebben behandeld, en verzoekt de Commissie de lidstaten richtsnoeren te verstrekken met betrekking tot de uitvoering van het AMIF en het ISF, met betrekking tot het feit dat, wanneer overheidsinstanties maatregelen van de Unie uitvoeren, de medefinanciering door de Unie niet hoger mag zijn dan de totale subsidiabele uitgaven exclusief btw; 97. beveelt aan dat: 98. is ernstig bezorgd over de tekortkomingen die in het beheer en de controle van het EASO zijn geconstateerd; acht het onacceptabel dat de Commissie geen doeltreffende controle heeft uitgeoefend en niet spoedig heeft ingegrepen om de situatie te verhelpen; verzoekt de Commissie om voortdurend toezicht te houden op de agentschappen die onder rubriek 3 vallen; 99. is bezorgd dat het risico bestaat dat voor ontwikkeling bestemde Uniegelden voor andere doeleinden wordt gebruikt, zoals de bestrijding van irreguliere migratie of militaire acties; DIRECT BEHEER 100. wijst erop dat de Rekenkamer voor 2017 het hoogste geschatte foutenpercentage heeft vastgesteld voor de uitgaven in het kader van "Concurrentievermogen voor groei en banen", namelijk 4,2 %; merkt op dat dit uitgaven zijn die rechtstreeks door de Commissie worden beheerd en waarvoor de Commissie alleen en rechtstreeks verantwoording verschuldigd is; verwacht dat de Commissie een actieplan ter verbetering van de situatie vaststelt en alle beschikbare maatregelen treft om het foutenpercentage bij de uitgaven te verlagen; 101. betreurt dat van de 130 door de Rekenkamer gecontroleerde verrichtingen 66 (51 %) fouten bevatten en dat in 17 gevallen waarin begunstigden kwantificeerbare fouten hadden gemaakt, de Commissie of onafhankelijke controleur beschikte over voldoende informatie in de vergoedingsaanvraag (bijv. onjuiste wisselkoers of kosten gemaakt buiten de verslagperiode) om de fouten te kunnen voorkomen, of te kunnen opsporen en corrigeren voor het accepteren van de uitgaven; benadrukt dat, indien de Commissie alle beschikbare informatie naar behoren had gebruikt, het geschatte foutenpercentage voor dit hoofdstuk 1,5 procentpunt lager zou zijn geweest; 102. dringt er bij de Commissie op aan alle nodige maatregelen te nemen ter verbetering van het gebruik van de beschikbare informatie om fouten te voorkomen en te corrigeren voordat betalingen worden verricht, teneinde de positieve trend in de vermindering van het foutenpercentage in voorgaande jaren (van 5,6 % in 2014 tot 4,4 % in 2015 en 4,1 % in 2016) opnieuw op te pakken; 103. merkt op dat de Rekenkamer geen afzonderlijk foutenpercentage voor veiligheid en burgerschap heeft vastgesteld, aangezien slechts een klein deel (2 %) van de betalingen uit de begroting 2017 betrekking heeft op dit gebied, maar dat DG HOME in zijn jaarlijkse activiteitenverslag de volgende foutenpercentages heeft gepresenteerd, die echter niet door de Rekenkamer zijn gecontroleerd: 104. merkt op dat de Rekenkamer voor 2017 geen foutenpercentage heeft berekend voor de middelen van de Unie die zijn besteed aan rubriek 4 van het MFK "Europa als wereldspeler" en dat dit besluit is genomen naar aanleiding van de algemene strategie van de Rekenkamer om de gegevensgerichte toetsing ervan te verminderen en gedeeltelijk te steunen op het zogeheten "werk van anderen"; 105. neemt kennis van de positieve ontwikkeling van het restfoutenpercentage zoals vastgesteld in de in opdracht van DG DEVCO en DG NEAR uitgevoerde studies naar het restfoutenpercentage en merkt op dat de meest waarschijnlijke schatting van het representatieve restfoutenpercentage voor de verrichtingen van DG DEVCO 1,18 % bedroeg, vergeleken met 1,67 % in 2016, en 2,2 % in 2015, terwijl het restfoutenpercentage voor de transacties van DG NEAR 0,67 % bedroeg; 106. merkt echter op dat het restfoutenpercentage van DG DEVCO en DG NEAR geen betrekking heeft op een steekproef van alle betalingen voor lopende projecten, maar wordt berekend aan de hand van afgesloten contracten, waarvoor alle controles en verificaties reeds zijn uitgevoerd, met het gevolg dat alleen betalingen van voor 2017 zijn geanalyseerd, maar niet het feitelijke foutenpercentage van de betalingen in 2017; 107. merkt op dat de Rekenkamer van mening was dat de studies naar het restfoutenpercentage over het algemeen geschikt waren voor het beoogde doel, hoewel zij grote vraagtekens plaatste bij de kwaliteit van die studies; 108. merkt met bezorgdheid op dat, ondanks de goede scores qua foutenpercentage, het enige uitgaventerrein met een indicatief foutenpercentage van meer dan 2 % "direct beheer - subsidies" is, met foutenpercentages van 2,80 % voor DG NEAR en 2,12 % voor DG DEVCO; 109. verzoekt DG RTD zijn landspecifieke aanbevelingen te publiceren in zijn jaarlijkse activiteitenverslag; 110. wijst op de zeer negatieve bevindingen van de Europese Rekenkamer over publiek-private partnerschappen (87) (PPP's) en de aanbeveling van de Rekenkamer om "een intensiever en breder gebruik van PPP's" binnen de Unie niet te bevorderen; verzoekt de Commissie om ten volle rekening te houden met deze aanbeveling met betrekking tot PPP's in ontwikkelingslanden, waar de omstandigheden voor een geslaagde invoering van PPP's nog moeilijker zijn dan binnen de Unie; 111. is ingenomen met de resultaten die in 2017 zijn bereikt in het kader van de drie pijlers van het programma van de Europese Unie voor werkgelegenheid en sociale innovatie (EaSI); vestigt de aandacht op het feit dat de EaSI-steun, met name de pijlers Progress en Eures (netwerk van Europese diensten voor arbeidsvoorziening) ervan, belangrijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de Europese pijler van sociale rechten; stelt evenwel met bezorgdheid vast dat de thematische afdeling Sociaal ondernemerschap binnen het zwaartepunt Microfinanciering en sociaal ondernemerschap van het EaSI slecht blijft presteren; waardeert het dat de Commissie nauw met het Europees Investeringsfonds (EIF) samenwerkt om ervoor te zorgen dat het zich ertoe verplicht de middelen in het kader van de thematische afdeling voor Sociaal ondernemerschap volledig te benutten; Onderzoek en innovatie Successen 112. stelt met tevredenheid vast dat Gérard Mourou met medefinanciering door de Unie in het kader van Horizon 2020 samen met twee andere onderzoekers de Nobelprijs voor natuurkunde heeft gewonnen voor hun onderzoek naar ultrakorte, ultrascherpe laserstralen die refractieve oogchirurgie vergemakkelijken, en dat het International Rare Diseases Research Consortium (IRDIRC) zijn doelstelling om drie jaar eerder dan gepland 200 nieuwe therapieën voor zeldzame ziekten te leveren, heeft gehaald; 113. merkt bovendien op dat Horizon 2020 via de Marie Skłodowska-Curie-acties 36 000 onderzoekers in alle stadia van hun carrière heeft gefinancierd, ongeacht hun leeftijd en nationaliteit, en dat twee van de drie onderzoekers die in 2017 de Nobelprijs voor de scheikunde kregen voor de optimalisering van elektronenmicroscopen, hebben deelgenomen aan Marie Skłodowska-Curie-acties en andere door de Unie gefinancierde onderzoekprojecten; 114. is verheugd over de start van de eerste fase van het proefproject van de Europese Innovatieraad in oktober 2017 als onderdeel van het werkprogramma 2018-2020 van Horizon 2020, waarvoor 2,7 miljard EUR is uitgetrokken, dat tot doel heeft topinnovatoren, startende bedrijven, kleine bedrijven en onderzoekers te ondersteunen met slimme ideeën die radicaal verschillen van bestaande producten, diensten of bedrijfsmodellen, zeer riskant zijn en het potentieel hebben om internationaal op te schalen; 115. merkt op dat de Commissie de mogelijkheid onderzoekt om het gebruik van de vereenvoudigde kostenopties (SCO) nog verder uit te breiden, met name door gebruik te maken van vaste bedragen; Kritieke punten die moeten worden verbeterd 116. merkt op dat, volgens het Europees innovatiescorebord (EIS), de innovatieprestaties van de Unie sinds 2010 met 5,8 % zijn toegenomen; merkt echter op dat er geen convergentie is tussen de Unielanden; wijst erop dat de volgende landen het meest profiteren van de Horizon 2020-middelen (netto aangevraagde som aan Uniebijdragen per deelnemend land in EUR): Duitsland 5 710 188 927,80 / Verenigd Koninkrijk 5 152 013 650,95 / Frankrijk 3 787 670 675,13; verzoekt de Commissie meer aandacht te besteden aan de geografische verdeling van de onderzoeksfondsen om bij te dragen aan het creëren van een gelijk speelveld voor groei en banen in de Europese onderzoeksruimte; 117. merkt op dat de Commissie erkent dat het prestatiekader voor Horizon 2020 zwakke punten vertoont, waardoor het moeilijk is om de voortgang van het programma op een bepaald moment in de richting van al haar doelstellingen te beoordelen; verwacht dat in de voorstellen voor Horizon Europa voor het volgende MFK deze zwakke punten zullen worden aangepakt en betreurt dat er in de huidige periode geen maatregelen worden overwogen om het prestatiekader te verbeteren; 118. stelt vast dat in het jaarlijkse activiteitenverslag (AAR) van directoraat-generaal Onderzoek (DG RTD) zes verschillende foutenpercentages worden genoemd, drie voor het Zevende Kaderprogramma en drie voor Horizon 2020; benadrukt dat een dergelijke aanpak niet bevorderlijk is voor de transparantie en de verantwoording en dat onmiddellijk voor een betere aanpak moet worden gezorgd; aanvaardt echter dat dit betrekking had op twee verschillende programma's tijdens twee verschillende financiële perioden; Veiligheid en burgerschap Enkele successen 119. wijst erop dat DG HOME een begroting beheerde van 1 831 miljoen EUR voor migratie en 313,75 miljoen EUR voor veiligheid, en dat de aanvankelijke totale begroting van 6,9 miljard EUR voor het meerjarig financieel kader 2014-2020 van 2015 tot 2017 aanzienlijk werd verhoogd met 3,9 miljard EUR; 120. stelt vast dat de door DG HOME beheerde begroting en het aantal personeelsleden van dat DG zijn verhoogd om de toegenomen activiteiten te kunnen uitvoeren in de context van de migratiecrisis en de bedreigingen voor de interne veiligheid; DG HOME beschikte eind 2017 over 556 personeelsleden, tegen 480 in 2016; Kritieke punten die moeten worden verbeterd 121. merkt met bezorgdheid op dat het uitvoeringstempo van de door DG HOME beheerde middelen eind 2017 tot een stijging van 24 % van de totale RAL heeft geleid, en dat het goede uitvoeringspercentage in 2017 aantoont dat een deel van de vastleggingskredieten naar 2018 is overgedragen; 122. is bezorgd over de aanzienlijke tekortkomingen die in de beheers- en controlesystemen van het EASO zijn geconstateerd en die de vaststelling van een voorbehoud om redenen van eventuele reputatieschade rechtvaardigden; benadrukt evenwel dat DG HOME heeft gereageerd door een nieuwe medebeslissingsprocedure voor raad van bestuur te introduceren en een nieuwe directie van het EASO aan te stellen om de situatie onder controle te krijgen; 123. eist nogmaals dat in de begrotingsonderdelen die onder het programma "Rechten, gelijkheid en burgerschap" voor de periode 2014-2020 vallen, wordt aangegeven welke middelen er precies voor elk van de aan gendergelijkheid gerelateerde doelstellingen van het programma worden uitgetrokken, zodat naar behoren verantwoording kan worden afgelegd over de aan dit doel bestede middelen; 124. pleit opnieuw voor een apart begrotingsonderdeel voor de specifieke doelstelling van Daphne als blijk van de inzet van de Unie voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen en meisjes; pleit voor een verhoging van de middelen voor dit begrotingsonderdeel ter compensatie van de verlaging van de middelen voor Daphne in de periode 2014-2020; vraagt dat er continu inspanningen worden geleverd om de bekendheid van de subsidies en de maatregelen voor de vereenvoudiging van de bijbehorende administratieve procedures die in de specifieke doelstelling van Daphne zijn opgenomen, te vergroten; Europa als wereldspeler Enkele successen 125. wijst erop dat uit het werk van de Rekenkamer met betrekking tot de regelmatigheid van de verrichtingen is gebleken dat de Commissie haar controlesystemen heeft versterkt, wat heeft geleid tot verhoudingsgewijs minder fouten dan bij eerdere DAS-exercities; 126. merkt op dat de Rekenkamer ook de uitvoering van zeven projecten heeft gecontroleerd; is ingenomen met het feit dat alle zeven projecten relevante prestatie-indicatoren hadden en dat het kader goed was gestructureerd en dat er haalbare resultaten waren geformuleerd; 127. neemt kennis van het speciale verslag van de Rekenkamer over Uniebijstand voor Myanmar/Birma en het antwoord daarop van de Commissie; is in dit verband ingenomen met de voortrekkersrol die de Unie bij de ondersteuning van ontwikkelingsprioriteiten onder moeilijke omstandigheden en met beperkte personele middelen heeft gespeeld; merkt echter op dat de Uniebijstand slechts ten dele doeltreffend is gebleken; sluit zich bij de Europese Rekenkamer aan en benadrukt dat, met name in opkomende economieën, meer aandacht moet worden besteed aan de mobilisering van binnenlandse inkomsten; toont zich, met het oog op de wreedheden die volgens berichten door het leger van Myanmar zijn begaan, uiterst bezorgd over het feit dat Myanmar nog altijd sectorale begrotingssteun uit de Uniebegroting ontvangt; 128. pleit voor een op stimulansen gebaseerde benadering van ontwikkeling door het "meer-voor-meer"-beginsel in te voeren, en daarvoor het Europees nabuurschapsbeleid als voorbeeld te nemen; is van oordeel dat hoe meer en hoe sneller een land vooruitgang boekt bij interne hervormingen op het gebied van de opbouw en consolidatie van democratische instellingen, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat, des te meer steun dat land van de Unie moet ontvangen; 129. onderstreept dat er meer fondsen moeten worden toegewezen die gericht zijn op de ondersteuning van goed bestuur, democratie en de rechtsstaat in ontwikkelingslanden met het oog op de bevordering van verantwoordingsplichtige en transparante instellingen, capaciteitsopbouw, participatieve besluitvorming en de beschikbaarheid van informatie voor het publiek; 130. vestigt de aandacht op de omvang en de gevolgen van energiearmoede in ontwikkelingslanden en op de nauwe betrokkenheid van de Unie bij de inspanningen om deze armoede terug te dringen; onderstreept de noodzaak van krachtige en gecoördineerde inspanningen van regeringen en belanghebbenden in de getroffen landen om de energiearmoede te verminderen; Kritieke punten die moeten worden verbeterd 131. stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer herhaaldelijk fouten heeft ontdekt in de vorm van een te ruime goedkeuring van uitgaven in het kader van de tussentijdse betalingen; 132. betreurt opnieuw dat de door de hoofden van de EU-delegaties opgestelde toezichtverslagen voor externe steun (EAMR's) niet als bijlage bij het jaarlijks activiteitenverslag van DG DEVCO en DG NEAR worden gevoegd zoals bepaald in artikel 67, lid 3, van het Financieel Reglement; betreurt het feit dat zij steevast worden aangemerkt als vertrouwelijk, hoewel ze op grond van artikel 67, lid 3, van het Financieel Reglement "ter beschikking [moeten worden] gesteld van het Europees Parlement en de Raad, in voorkomend geval met inachtneming van het vertrouwelijke karakter ervan"; 133. constateert met bezorgdheid de grote concentratie van overeenkomsten bij een zeer beperkt aantal nationale ontwikkelingsagentschappen, met het dienovereenkomstige risico van renationalisering van het ontwikkelingsbeleid van de Unie, hetgeen haaks staat op het belang van een verdere integratie van het externe beleid van de Unie; dringt er bij de Commissie op aan om niet alleen de toegang van de kwijtingsautoriteit tot de documentatie over de "pijlerbeoordeling" van de nationale agentschappen te vergemakkelijken, maar dit ook op een zodanige wijze te doen dat deze openbaar toegankelijk is; is in dit verband bezorgd over de commerciële insteek van deze nationale entiteiten waarop de Europese Commissie zich beroept om de toegang tot dergelijke informatie te beperken; verzoekt de Commissie de controle op aanbestedings- en gunningsprocedures zo spoedig mogelijk te versterken en te consolideren om elke vorm van concurrentievervalsing te voorkomen tussen dit beperkte aantal sterk gesubsidieerde nationale agentschappen en andere publieke en particuliere entiteiten met een duidelijke Europese roeping; 134. merkt met bezorgdheid op dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat de studies naar het restfoutenpercentage bepaalde beperkingen hebben, aangezien zij studies zijn en geen audits, en dus niet voldoen aan de internationale auditnormen, en zeer beperkte controles op openbare aanbestedingen omvatten; 135. roept DG NEAR en DG DEVCO op om met ingang van de studie naar het restfoutenpercentage voor 2019 de contractant die de studie uitvoert preciezere richtsnoeren te verstrekken voor de controle op de aanbestedingen op het tweede niveau en de populatie voor het restfoutenpercentage te stratificeren op basis van het inherente risico van de projecten, waarbij meer gewicht wordt toegekend aan directe beheersubsidies en minder aan transacties voor begrotingssteun; 136. verzoekt de Commissie de nodige maatregelen te nemen om de door haar eigen IAS geconstateerde tekortkomingen te verhelpen en het toezichtsverslag externe steun (EAMR) om te vormen tot een betrouwbaar en volledig openbaar document dat de betrouwbaarheidsverklaring van de delegatiehoofden en de directeur-generaal van DG DEVCO naar behoren staaft; 137. is van mening dat de Commissie bij het verlenen van externe steun meer aandacht moet besteden aan de eerbiediging van de mensenrechten conform het VN-Handvest en aan de toestand van de rechtsstaat in de ontvangende landen; 138. is bezorgd over het gebrek aan zichtbaarheid van Uniefinanciering die voor projecten wordt gebundeld; dringt er bij de Commissie op aan de zichtbaarheid te verbeteren en de complementariteit van de acties van de verschillende instrumenten te versterken; 139. is zeer verontrust over de tendens in voorstellen van de Commissie om voorbij te gaan aan juridisch bindende voorschriften van Verordening (EU) nr. 233/2014 van het Europees Parlement en de Raad (88) wanneer het gaat om voor officiële ontwikkelingshulp (ODA) in aanmerking komende uitgaven en om landen die voor middelen uit het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) in aanmerking komen; herinnert eraan dat de rechtmatigheid van de Unie-uitgaven een centraal beginsel van goed financieel beheer is en dat politieke overwegingen geen voorrang mogen krijgen boven duidelijk vastgelegde wettelijke bepalingen; herinnert eraan dat het DCI in de eerste plaats een instrument ter bestrijding van armoede is; 140. betreurt het dat het directoraat-generaal Internationale Samenwerking en Ontwikkeling van de Commissie in elk jaarlijks activiteitenverslag sinds 2012 een voorbehoud moest maken ten aanzien van de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, hetgeen wijst op ernstige tekortkomingen bij het interne beheer; Milieu, volksgezondheid en voedselveiligheid 141. stelt vast dat het LIFE-programma in 2017 25 jaar bestond; onderstreept dat het programma 222 miljoen EUR ter beschikking heeft gesteld voor medefinanciering van 139 nieuwe projecten; benadrukt dat meer moet worden gedaan om de vertragingen bij de betalingen in het kader van het LIFE-programma terug te dringen, gezien het feit dat 5,8 % van de betalingen in 2017 na de wettelijke termijnen plaatsvonden (tegen 3,9 % in 2016, en 12 % in 2015); 142. wijst erop dat in 2017 de tussentijdse beoordeling van het LIFE-programma voor de periode 2014-2015 openbaar is gemaakt; wijst erop dat die beoordeling, omdat de meeste projecten nog niet waren begonnen en slechts een klein aantal projecten was afgerond, hoofdzakelijk betrekking had op het proces voor het verwezenlijken van de doelstellingen van het LIFE-programma, en dat is geconcludeerd dat het LIFE-programma een meerwaarde voor de Unie oplevert, én dat aangegeven is op welke onderdelen nog winst kan worden geboekt; onderstreept dat de procedures voor subsidiebeheer, en met name die voor het indienen van aanvragen en voor verslaglegging, niet alleen vereenvoudigd, maar ook aanzienlijk versneld moeten worden; 143. wijst erop dat de voorwaarden van het externaliseringsbesluit voor samenwerking met het Uitvoerend Agentschap voor kleine en middelgrote ondernemingen (EASME) wat personeel aangaat, doen vermoeden dat de personeelssituatie binnen DG ENV wat aan het LIFE-programma gerelateerde activiteiten betreft zeer nijpend is, hetgeen betekent dat de werkmethoden en -regelingen binnen dit DG misschien nog eens tegen het licht moeten worden gehouden; 144. benadrukt dat de internecontrolesystemen van DG ENV en DG CLIMA die aan een audit zijn onderworpen slechts ten dele doeltreffend zijn gebleken, en dat een aantal zeer belangrijke aanbevelingen nog moet worden opgevolgd overeenkomstig de overeengekomen actieplannen; 145. onderstreept dat DG CLIMA en DG BUDG zorg dragen voor het toezicht op de doelstelling van 20 % klimaatmainstreaming in het meerjarig financieel kader, en dat DG CLIMA andere DG's ondersteunt bij de integratie van klimaatactie in hun werkzaamheden; betreurt dat in 2017 slechts 19,3 % van de begroting van de Unie is besteed aan klimaatgerelateerde activiteiten en dat het gemiddelde voor de periode 2014-2020 naar verwachting slechts 18,8 % zal bedragen; 146. maakt zich zorgen over het feit dat in het jaarlijks activiteitenverslag 2017 van DG CLIMA opnieuw een voorbehoud wordt gemaakt in verband met mogelijke reputatieschade vanwege resterende ernstige tekortkomingen wat betreft de beveiliging die zijn vastgesteld in het Unieregister van de regeling voor de handel in emissierechten (EU-ETS); 147. betreurt dat het gemiddelde resterende foutenpercentage van DG SANTE voor alle activiteiten op het gebied van veiligheid van levensmiddelen en diervoeders in 2017 naar 2,5 % is opgelopen, waarmee het de materialiteitsdrempel van 2 % overschreed; wijst erop dat dit toe te schrijven is aan buitensporig hoge kostenclaims van de lidstaten, in de context van de structurele aanpassingen aan de systemen voor beheer en controle van die claims in één lidstaat; verzoekt DG SANTE alle noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat dit zich in de toekomst niet herhaalt, bijvoorbeeld door meer gebruik te maken van de vereenvoudigingsmaatregelen waarin het Financieel Reglement voorziet; 148. benadrukt dat DG SANTE in 2017 de tussentijdse evaluatie van het gemeenschappelijk financieel kader voor de voedselketen 2014-2020 heeft gepubliceerd, waarin de conclusie wordt getrokken dat het bestaande kader goed functioneert en bij heeft gedragen tot het tot stand brengen van een meerwaarde voor de Unie; stelt vast dat de Commissie, zoals aanbevolen door de Rekenkamer, werkt aan de ontwikkeling van een methode voor de analyse van de kostenefficiëntie op het gebied van de voedselketen, om toekomstige economische beoordelingen van door de Unie gefinancierde interventies betrouwbaarder te maken; Vervoer en toerisme 149. stelt vast dat de Commissie in 2017 152 projecten voor een bedrag van 2,7 miljard EUR afkomstig van CEF vervoer en een totale investering van 4,7 miljard EUR (met inbegrip van andere publieke en particuliere financiering) heeft geselecteerd; wijst andermaal op de betekenis van het CEF-financieringsinstrument voor de voltooiing van het TEN-V-netwerk, voor de totstandbrenging van een Europese vervoersruimte, en voor het ontwikkelen van de grensoverschrijdende verbindingen en het opvullen van de ontbrekende schakels; 150. verzoekt de Europese TEN-V-coördinatoren een grondige beoordeling te verrichten van de voltooide projecten en de verbeteringen langs de TEN-V-corridors die tijdens de huidige programmeringsperiode zijn uitgevoerd, en deze beoordeling aan de Commissie en het Parlement voor te leggen; 151. verzoekt de Commissie om voor de vervoerssector duidelijk een beoordeling van het effect van het EFSI op andere financieringsinstrumenten te presenteren, met name wat betreft de CEF en de samenhang van het CEF-schuldinstrument met andere EU-initiatieven, en wel ruim vóór het voorstel voor het volgende MFK; verzoekt om in deze beoordeling een duidelijke analyse op te nemen van het geografische evenwicht van de investeringen in de vervoerssector; herinnert er echter aan dat het bedrag dat uit hoofde van een financieringsinstrument wordt uitgegeven, niet als het enige relevante criterium voor de beoordeling van de prestaties daarvan mag worden beschouwd; verzoekt de Commissie daarom haar beoordeling van de resultaten die in het kader van door de Unie gefinancierde vervoersprojecten zijn behaald, te verdiepen en de toegevoegde waarde ervan te meten; 152. is ingenomen met de resultaten van de blendingoproep voor CEF-financiering van 2017 en het besluit om de financiering tot 1,35 miljard EUR te verhogen, hetgeen de relevantie en toegevoegde waarde bevestigt van het gebruik van EU-subsidies voor blending met financiering van de Europese Investeringsbank, nationale stimuleringsbanken of andere ontwikkelingsbanken en openbare financiële instellingen alsmede van particuliere financiële instellingen en investeerders uit de particuliere sector, al dan niet via publiek-private partnerschappen; is van mening dat de CEF daarom maatregelen moet blijven ondersteunen die het combineren van Uniesubsidie en andere financieringsbronnen mogelijk maken, waarbij subsidie het belangrijkste financieringsinstrument blijft; 153. stelt vast dat de Dienst interne audit van de Commissie als onderdeel van zijn audit van het toezicht van de Commissie op de uitvoering van CEF-financieringsinstrumenten heeft geconstateerd dat het uitvoeringspercentage van de financiële instrumenten in het kader van de CEF uiterst gering was en dat het merendeel van het oorspronkelijk aan CEF-financieringsinstrumenten toegewezen bedrag (2,43 miljard EUR) opnieuw is toegewezen aan begrotingslijnen voor CEF-subsidie, waardoor er tot 2020 slechts 296 miljoen EUR beschikbaar is voor CEF-financieringsinstrumenten; stelt voorts vast dat een van de hiervoor opgegeven redenen was dat de subsidiabiliteitscriteria van de CEF-financieringsinstrumenten en van het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI) elkaar grotendeels overlappen en dat potentieel voor de CEF in aanmerking komende projecten in de praktijk door het EFSI zijn gefinancierd, omdat dit een grotere politieke prioriteit en een breder toepassingsgebied heeft; verzoekt de Commissie, wat de CEF betreft, de mate van bekendheid met de subsidiabiliteitsregeling bij de begunstigden te verbeteren, met name door een duidelijk onderscheid te maken tussen een uitvoeringscontract en een onderaannemingscontract, hetgeen de voornaamste bron van verwarring bij de begunstigden was; verzoekt de Commissie erop toe te zien dat financiële instrumenten elkaar aanvullen en niet vervangen; 154. stelt vast dat 2017 het eerste jaar van de auditcampagne voor het CEF-programma was en dat er nog 2 à 3 jaar van CEF-audits nodig zijn om tot een betrouwbare berekening van de foutenpercentages voor alle CEF-sectoren te komen; is niettemin ingenomen met het feit dat het aantal geconstateerde fouten voor de in 2017 afgeronde CEF- en TEN-V-audits uitermate gering was; 155. is bezorgd over het feit dat de Dienst interne audit van de Commissie aanzienlijke tekortkomingen heeft vastgesteld in het huidige toezichtsysteem van DG MOVE op het beleid inzake de veiligheid van zowel luchtvaart als zeevervoer, en drie uiterst belangrijke aanbevelingen heeft gedaan; verzoekt DG MOVE het actieplan dat het heeft voorbereid om de geconstateerde risico's aan te pakken, volledig uit te voeren; Cultuur en onderwijs 156. is ingenomen met de resultaten van het Erasmusprogramma, in het kader waarvan onder meer jongeren en studenten (en sinds kort ook bepaalde werknemers) al dertig jaar de mogelijkheid krijgen aan mobiliteitsactiviteiten deel te nemen en waar sinds 1987 negen miljoen mensen gebruik van hebben gemaakt; benadrukt de sterke Europese meerwaarde van het programma en de rol ervan als strategische investering in de Europese jeugd; 157. merkt op dat in het kader van het Erasmusprogramma meer moet worden gedaan om het programma toegankelijker te maken voor gemarginaliseerde groepen, en met name voor personen met een handicap of met speciale onderwijsbehoeften, personen die in geografisch opzicht benadeeld zijn, vroegtijdige schoolverlaters, personen die tot een minderheid behoren, sociaal-economisch achtergestelde personen etc.; 158. is verontrust over de geringe benutting van de Erasmus+-garantiefaciliteit voor studentenleningen en de ontoereikende geografische dekking ervan, die beperkt is tot banken in drie landen en universiteiten in twee andere landen; verzoekt de Commissie en het Europees Investeringsfonds met klem een uitvoeringsstrategie vast te stellen om de doeltreffendheid van de faciliteit tegen 2020 te optimaliseren, of, bij wijze van alternatief, de herverdeling van de ongebruikte middelen binnen het programma te vergemakkelijken om ervoor te zorgen dat maatregelen in het kader van de verschillende onderdelen beter kunnen worden gefinancierd; 159. is bezorgd over de nog altijd lage succespercentages van projecten in het kader van het programma "Europa voor de burger" en het subprogramma "Cultuur van Creatief Europa" (respectievelijk 21 % en 22 % in 2017); benadrukt dat er meer financiële middelen nodig zijn om verandering te brengen in deze onbevredigende resultaten, die tegen de doelstellingen van het programma indruisen en burgers ervan weerhouden deel te nemen; 160. vestigt de aandacht op de rol die het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) speelt bij de uitvoering van de drie cultuur- en onderwijsprogramma's; maakt zich evenwel zorgen om de zwakke punten van de interne controle van het EACEA, die tijdens een controle van het subsidiebeheer in het kader van Erasmus+ en Creatief Europa aan het licht zijn gekomen; merkt op dat de dienst Interne Audit van de Commissie (IAS) zelf tekortkomingen heeft geconstateerd met betrekking tot het beheer van de Erasmus+-subsidies door het EACEA; is derhalve van oordeel dat de Commissie en het EACEA zonder problemen de nodige corrigerende maatregelen moeten kunnen nemen om volledige transparantie te waarborgen en ervoor te zorgen dat de uitvoering van de cultuur- en onderwijsprogramma's van de hoogste kwaliteit is; INDIRECT BEHEER EN FINANCIËLE INSTRUMENTEN 161. wijst erop dat de Commissie in 2017 contracten met VN-Agentschappen heeft gesloten ter waarde van bijna 253,5 miljoen EUR aan bijdragen uit de Uniebegroting, waarbij het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (119,21 miljoen EUR), Unicef (29,34 miljoen EUR) en het Bureau van de Verenigde Naties voor projectdiensten (20,05 miljoen EUR) de belangrijkste begunstigden zijn, alsook contracten met de Wereldbank ter waarde van 174,11 miljoen EUR; 162. verzoekt de Raad, de Commissie en de Europese Investeringsbank, gezien de verschuiving van de steunmodaliteiten van rechtstreekse subsidies naar trustfondsen en gemengde financiering, onder meer via het Europees Fonds voor duurzame ontwikkeling, om met het Europees Parlement een interinstitutioneel akkoord aan te nemen inzake transparantie, verantwoordingsplicht en parlementaire controle op basis van de beleidsbeginselen die zijn vastgesteld in de nieuwe Europese consensus inzake ontwikkeling; 163. is ingenomen met de in het Speciaal verslag 2018/35 gepubliceerde aanbevelingen van de Europese Rekenkamer ter verbetering van de transparantie van door ngo's uitgevoerde Uniefondsen, waarin onder meer wordt aanbevolen dat de Commissie de betrouwbaarheid van de informatie over ngo's in haar boekhoudsysteem en de verzamelde informatie over door ngo's uitgevoerde fondsen verbetert; verzoekt derhalve de Commissie om deze voorstellen voor het einde van het huidige mandaat uit te voeren; 164. beseft maar al te goed dat veel uitdagingen complex van aard zijn en dat er als antwoord daarop rijkgeschakeerde en elkaar aanvullende acties nodig zijn, maar dringt aan op duidelijkheid over de financieringsregelingen en op naleving van internationale verplichtingen; 165. stelt vast dat het aantal financieringsinstrumenten aanzienlijk is toegenomen, waardoor nieuwe blendingmogelijkheden in de vervoerssector ontstaan, maar waardoor er ook een ingewikkeld netwerk van regelingen rond de EU-begroting is gegroeid; vreest dat deze instrumenten naast de EU-begroting de mate van verantwoording en transparantie zouden kunnen ondermijnen, omdat verslaglegging, controle en publieke toetsing niet op elkaar zijn afgestemd; verzoekt de Commissie te onderzoeken hoe het begrotingssysteem van de Unie kan worden hervormd, en met name hoe kan worden bewerkstelligd dat de financieringsregels niet ingewikkelder zijn dan noodzakelijk is voor het verwezenlijken van de beleidsdoelstellingen, en voor het waarborgen van verantwoordingsplicht, transparantie en controleerbaarheid; EFSI 166. wijst erop dat de begrotingsautoriteit de EFSI-garantie heeft verhoogd van 16 miljard EUR tot 26 miljard EUR en het beoogde investeringsvolume van 315 miljard EUR tot 500 miljard EUR en dat de EIB-groep eind 2017 voor 36,7 miljard EUR aan contracten had ondertekend (2016: 21,3 miljard EUR); 167. merkt op dat volgens de Rekenkamer 64 % van de totale waarde van de EFSI-contracten die de EIB-groep eind 2017 had ondertekend, geconcentreerd was in zes lidstaten: Frankrijk, Italië, Spanje, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Polen; 168. betreurt dat met slechts 20 % van de EFSI-financiering projecten zijn ondersteund die bijdragen tot matiging van en aanpassing aan de klimaatverandering, terwijl de standaardportefeuille van de EIB de drempel van 25 % heeft bereikt; verzoekt de Commissie om duurzame financieringsmogelijkheden en een gunstig investeringsklimaat te creëren als afspiegeling van de politieke toezeggingen en algemene doelstellingen van de Unie, ter bevordering van innovatie en economische, sociale en territoriale cohesie binnen de Unie en ter versterking van de sociale dimensie van de investeringen, door de investeringstekorten in de sociale sector en in de veiligheid van infrastructuur op te heffen; 169. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de bestuursorganen van het EFSI bij de ondertekening van contracten rekening houden met de noodzaak van een goed geografisch evenwicht bij het sluiten van contracten en verslag uit te brengen aan het Parlement over de geboekte vooruitgang; Onderzoek 170. merkt op dat de Commissie met betrekking tot de betalingen in 2017 in totaal 11,2 miljard EUR heeft geïnvesteerd op het gebied van onderzoek en innovatie (O &amp; I), 58 % onder rechtstreeks beheer en 42 % via de met de uitvoering belaste organen, en dat van deze laatste 18,2 % (583 miljoen EUR) werd uitgevoerd via gemeenschappelijke ondernemingen en 16,8 % (540 miljoen EUR) werd verdeeld via de Europese Investeringsbank (EIB) en het Europees Investeringsfonds (EIF); 171. verzoekt de Commissie in de tweede helft van 2019 verslag uit te brengen aan de Commissie begrotingscontrole van het Parlement over de tenuitvoerlegging en de resultaten van de financiële instrumenten op het gebied van onderzoek; Trustfondsen 172. wijst erop dat voor steun aan niet-EU-landen steeds meer gebruik is gemaakt van alternatieve financieringsmodellen (zoals trustfondsen en de faciliteit voor vluchtelingen in Turkije), waardoor de bestaande financiële structuren complexer worden; erkent evenwel dat deze instrumenten het mogelijk hebben gemaakt om snel op uitdagende situaties te reageren en de nodige flexibiliteit bieden; 173. wijst erop dat de bundeling van middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), de begroting van de Unie en andere donoren in trustfondsen niet tot gevolg mag hebben dat voor ontwikkelings- en samenwerkingsbeleid bestemde middelen hun eigenlijke begunstigden niet bereiken of dat de doelen waarvoor zij oorspronkelijk waren bestemd, zoals het uitbannen van armoede en het bevorderen van de mensenrechten, niet worden nagestreefd; 174. wijst erop dat het toenemende gebruik van trustfondsen ook te wijten is aan een gebrek aan flexibiliteit binnen de begroting van de Unie; 175. benadrukt dat het toenemende gebruik van andere financiële mechanismen om Uniebeleid uit te voeren, samen met de Uniebegrotingsrisico’s, dreigt het niveau van verantwoording en transparantie te ondermijnen, omdat de regelingen inzake verslaglegging, controle en publiek toezicht niet op elkaar zijn afgestemd; verzoekt de Commissie daarom te overwegen een einde te maken aan trustfondsen, met name wanneer het dringend noodzakelijke karakter hiervan niet naar behoren is aangetoond, wanneer zij niet in staat zijn een significante bijdrage van andere donoren aan te trekken en wanneer het gevaar van schendingen van de grondrechten bestaat of wanneer er autoriteiten van derde landen bij betrokken zijn die de grondrechten niet eerbiedigen; Faciliteit voor Turkije 176. merkt op dat de Rekenkamer in haar Speciaal verslag nr. 27/2018 over de Faciliteit voor vluchtelingen in Turkije heeft vastgesteld dat de faciliteit voor vluchtelingen in Turkije in een moeilijke context in korte tijd 3 miljard EUR heeft gemobiliseerd om snel te reageren op de vluchtelingencrisis, maar dat zij haar doelstelling van effectieve coördinatie van deze respons, of het waarborgen van voldoende meerwaarde, niet volledig heeft verwezenlijkt; verzoekt de Commissie alle aanbevelingen van de Rekenkamer over de vluchtelingenfaciliteit in Turkije ten uitvoer te leggen, met name wat betreft de verbetering van het toezicht op en de rapportage over projecten voor kassteun en de verbetering van de operationele omgeving voor (internationale) niet-gouvernementele organisaties met de Turkse autoriteiten, en ervoor te zorgen dat de middelen doelgericht worden gebruikt voor vluchtelingenprojecten en niet voor andere doeleinden; dringt er bij de Commissie op aan regelmatig verslag uit te brengen aan het Parlement over de verenigbaarheid van de gefinancierde acties met de onderliggende rechtsgrond; 177. wijst er daarnaast op dat volgens de Rekenkamer de gecontroleerde projecten nuttige steun voor vluchtelingen boden en dat de output van de meeste projecten is gerealiseerd, maar dat de helft ervan heeft nog niet tot de verwachte uitkomsten geleid; 178. merkt op dat de Europese Ombudsman heeft geconcludeerd dat de Commissie meer moet doen om ervoor te zorgen dat de grondrechten in het kader van de verklaring EU-Turkije worden geëerbiedigd, en dringt er daarom bij de Commissie op aan om bij haar beslissingen in het kader van deze faciliteit stelselmatig rekening te houden met de grondrechten, onder meer door effectbeoordelingen inzake de grondrechten uit te voeren; roept de Commissie op hierover regelmatig verslag uit te brengen aan het Europees Parlement; 179. betreurt dat bij een onderzoek van European Investigative Collaborations twijfel is gerezen over het gebruik van middelen uit dit instrument; verzoekt de Commissie om deze kwestie grondig te onderzoeken en de resultaten voor te leggen aan het Parlement; 180. verzoekt DG DEVCO om uiterlijk 2020 de bestaande richtsnoeren voor begunstigden te herzien met betrekking tot onder indirect beheer uitgevoerde projecten teneinde ervoor te zorgen dat geplande activiteiten tijdig worden uitgevoerd, en bij te dragen tot het praktische gebruik van projectoutputs om zodoende de beste kosteneffectiviteit te realiseren; 181. merkt op dat de Rekenkamer aangeeft dat de uitgaven aan de rubriek Administratie geen materieel foutenpercentage vertoonden, maar constateert desondanks met bezorgdheid dat het foutenpercentage is toegenomen ten opzichte van het voorafgaande jaar (0,55 % in 2017 tegen 0,2 % in 2016); 182. constateert dat de Rekenkamer weliswaar geen belangrijke tekortkomingen heeft vastgesteld, maar wel gebieden heeft aangewezen waar nog steeds ruimte voor verbetering bestaat; International Management Group (IMG) 183. wijst erop dat het Hof van Justitie van de EU in zijn eindarrest van 31 januari 2019 - waartegen geen beroep mogelijk is - in de Internationale Management Group (IMG)-zaak (89) heeft besloten tot nietigverklaring van twee besluiten van de Commissie: 1) om vanaf 8 mei 2015 geen nieuwe delegatieovereenkomsten inzake indirect beheer te sluiten met de IMG, en 2) om 10 miljoen EUR van de IMG over te hevelen naar de Duitse publieke exploitant GIZ voor een contract inzake technische bijstand met betrekking tot het handelsbeleid van Myanmar; wijst er voorts op dat het volgens het arrest van het Hof noodzakelijk is om het bedrag vast te stellen dat aan de IMG is verschuldigd voor de financiële compensatie van de schade die is geleden als gevolg van het besluit van de Commissie van 8 mei 2015, terwijl de Commissie bovendien alle door haar ingestelde incidentele hogere voorzieningen moet intrekken; 184. neemt kennis van de conclusie van het Hof van Justitie dat de juridische argumenten van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) waarop de Commissie haar besluiten met betrekking tot de IMG heeft gebaseerd een onjuiste rechtsopvatting vormen vanuit het oogpunt van zowel het internationaal recht als het Financiële Reglement van de EU; betreurt dat, zoals het Hof van Justitie uitlegt, OLAF in haar onderzoek naar de IMG buiten zijn bevoegdheden is getreden en geen rekening heeft gehouden met de door het Parlement zo vaak aangehaalde Code voor zekerheidstelling; ondersteunt in dit verband alle nadere maatregelen om te waarborgen dat bij de momenteel lopende herziening van de OLAF-verordening wordt voorzien in de noodzakelijke controle- en procedurele garantie- en beroepsmogelijkheden om dergelijke schadelijke acties te voorkomen die de geloofwaardigheid van en het vertrouwen van burgers in de EU schaden; 185. neemt kennis van het arrest van 13 februari 2019 van het Permanent Hof van Arbitrage in Den Haag (90) , op grond waarvan de Commissie 2 miljoen EUR moet betalen, hetgeen zij heeft geweigerd te doen op basis van de aantijgingen jegens de IMG en het onderzoek van OLAF, voor door de IMG in rekening gebrachte kosten in verband met zeven door de Commissie ondertekende contracten voor gezamenlijk beheer; 186. betreurt ten zeerste dat het sinds 2012 niet mogelijk is gebleken tijdens de kwijtingsprocedure van het Parlement voor de Commissie de valse aantijgingen jegens de IMG te onthullen of de ernstige reputatie- en financiële schade voor de IMG, inclusief het verlies van meer dan 200 banen, te helpen voorkomen; 187. dringt er bij de Commissie op aan de gerechtelijke besluiten ten uitvoer te leggen en de status van de IMG als een internationale organisatie, die door de Commissie en OLAF onterecht in twijfel is getrokken en ontkend, volledig te erkennen; verzoekt de Commissie alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de aan de IMG berokkende schade te herstellen en te compenseren en te waarborgen dat de IMG kan deelnemen aan een eerlijke procedure zoals die voor internationale organisaties is voorzien in het Financieel Reglement; verzoekt de Commissie bij de kwijtingsautoriteit zo snel mogelijk verslag uit te brengen over de genomen maatregelen; Administratie Benoemingsprocedure voor de aanwijzing van de secretaris-generaal van de Commissie 188. is niet tevreden met de reacties van de Commissie op de terechte bezorgdheid van de media en het grote publiek over de procedure die werd geuit onmiddellijk na de benoeming van de secretaris-generaal van de Europese Commissie, noch met de uitleg die de Commissie heeft gegeven tijdens het plenaire debat van het Europees Parlement en in haar schriftelijke reactie op de resolutie van het Europees Parlement van 18 april 2018 over het integriteitsbeleid van de Commissie, in het bijzonder de benoeming van de secretaris-generaal van de Europese Commissie (91) , die ontwijkend, defensief en legalistisch waren, waaruit blijkt dat zij niet gevoelig is voor het belang dat de Europese burgers hechten aan transparante, eerlijke en open aanwervingsprocedures; 189. herinnert er in dit verband aan dat de Europese Ombudsman in haar aanbeveling in de gezamenlijke zaken 488/2018/KR en 514/2018/KR vier gevallen van wanbeheer heeft vastgesteld; merkt op dat de conclusies van de Ombudsman grotendeels overeenkomen met die van het Europees Parlement en dat zij het eens is met het oordeel van het Europees Parlement dat met de dubbele benoeming "de grenzen van de wet zijn opgezocht en mogelijk zelfs overschreden"; benadrukt de definitieve aanbeveling van de Ombudsman aan de Commissie dat de Commissie een specifieke procedure moet ontwikkelen voor haar secretaris-generaal, die losstaat van en onafhankelijk is van andere benoemingen op hoog niveau; betreurt daarom het uitdagende antwoord van de Commissie aan de Ombudsman van 3 december 2018, waaruit blijkt dat er nauwelijks aandacht is voor de punten die de Ombudsman naar aanleiding van het onderzoek van 11 000 bladzijden documentatie door de Ombudsman aan de orde heeft gesteld; verzoekt het volgende college van commissarissen en zijn voorzitter de benoeming te herzien in het licht van de bevindingen van de Ombudsman en de resolutie van het Parlement; 190. neemt nota van het feit dat commissaris Oettinger op 25 september 2018 een interinstitutionele rondetafelconferentie over de selectie en benoeming van hogere leidinggevenden heeft georganiseerd, hoewel deze conferentie geen conclusie lijkt te hebben opgeleverd; verzoekt de Commissie daarom paragraaf 29 van zijn bovengenoemde resolutie van 18 april 2018 in de praktijk te brengen; 191. verzoekt de Commissie en alle Europese instellingen om, waar nodig, de benoemingsprocedures te herzien, met name voor hoge ambtenaren en waar nodig voor kabinetsleden, en aanvullende maatregelen te nemen om de transparantie, billijkheid en gelijke kansen bij benoemingsprocedures te verbeteren op basis van de bevindingen van de Europese Ombudsman en de studie van het Europees Parlement over de benoemingsprocedures in de instellingen van de EU; verzoekt de Commissie om uiterlijk op 31 augustus 2019 aan het Europees Parlement verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang; 192. verzoekt om het onmiddellijke ontslag van de secretaris-generaal en om de opening van een eerlijke, volledig transparante en open sollicitatieprocedure voor deze functie; Europese scholen 193. merkt op dat de Europese scholen in 2017 een bedrag van 189,9 miljoen EUR uit de Europese begroting hebben ontvangen; 194. wijst erop dat de controle van de Rekenkamer geen materiële fouten aan het licht heeft gebracht in de definitieve geconsolideerde financiële staten van de Europese scholen voor 2017 en dat de Europese scholen en het Centraal Bureau hun jaarrekeningen binnen de wettelijke termijn hebben opgesteld; merkt echter op dat het internecontrolesysteem van de Europese scholen nog verder moet worden verbeterd om te voldoen aan de aanbevelingen van de Rekenkamer en de IAS van de Europese Commissie; 195. acht het zeer betreurenswaardig dat er na meer dan 15 jaar nog steeds geen goed financieel beheerssysteem voor Europese scholen bestaat; 196. blijft bezorgd over de flagrante tekortkomingen in de internecontrolesystemen van het Centraal Bureau en de geselecteerde scholen, met name wat betreft de betalingssystemen, de controleomgeving en de aanwervingsprocedure; 197. merkt op dat de Rekenkamer niet heeft kunnen bevestigen dat het financieel beheer van de scholen in 2017 in overeenstemming met het Financieel Reglement en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften is uitgevoerd; eist daarom dat er verdere inspanningen worden gedaan om de laatste hand te leggen aan de nog niet opgevolgde aanbevelingen met betrekking tot het beheer van buiten de begroting gehouden rekeningen, de verbetering van de boekhoud- en internecontrolesystemen alsook van de aanwervings- en betalingsprocedures, en de ontwikkeling van richtsnoeren ter verbetering van het begrotingsbeheer; 198. wijst nogmaals op het standpunt van het Parlement dat er dringend behoefte is aan een "uitgebreide herziening" van het systeem van de Europese Scholen om een hervorming van beheers-, financiële, organisatorische en pedagogische kwesties in overweging te nemen en herinnert aan zijn verzoek aan de Commissie om jaarlijks een verslag met een beoordeling van de vorderingen aan het Parlement voor te leggen; 199. acht het onaanvaardbaar dat volgens de Commissie acht kritieke of zeer belangrijke aanbevelingen van de dienst Interne audit van de Commissie over de periode 2014-2017 nog hangende zijn; wenst uiterlijk op 30 juni 2019 een voortgangsverslag over de tenuitvoerlegging van deze aanbevelingen te ontvangen; Follow-up van de kwijting aan de Commissie voor 2016 200. wijst erop dat de Commissie in haar mededeling over de follow-up van de kwijting voor begrotingsjaar 2016 een selectie heeft gemaakt uit de 394 kwesties die door het Parlement met betrekking tot begrotingsjaar 2016 zijn aangekaart en dat zij op 108 punten niet is ingegaan; verlangt dat de Commissie uitvoerig antwoordt op alle kwesties die door het Europees Parlement aan de orde zijn gesteld in zijn resoluties die een integraal onderdeel vormen van zijn kwijtingsbesluiten; 201. is ingenomen met het feit dat de Commissie heeft gereageerd op de in de resolutie van het Europees Parlement van 18 april 2018 over kwijting voor het begrotingsjaar 2016 (92) vervatte opmerkingen van het Parlement over de toezichtsverslagen externe steun en de kernprestatie-indicatoren, en daarin ter verbetering wijzigingen heeft aangebracht; merkt op dat de Commissie het toezichtsverslag externe steun van 2017 zonder beperkingen in verband met de vertrouwelijkheid aan het Parlement heeft toegezonden, maar betreurt dat het in wezen moeilijker is geworden om toegang te krijgen tot deze verslagen; kijkt ernaar uit dat het Parlement deze verslagen in de toekomst gemakkelijker kan raadplegen; Diversen 202. spreekt zijn bezorgdheid uit over de vertraging die de Commissie heeft opgelopen bij het oplossen van het steeds problematischer wordende verschil in de aanpassingscoëfficiënt voor Europese ambtenaren die in Luxemburg gevestigd zijn, aangezien dit verschil boven de in het Statuut van de ambtenaren vastgestelde drempel van 5 % in 2018 meer dan verdrievoudigd is (16,8 %), met als gevolg dat Luxemburg steeds minder aantrekkelijk wordt en meer dan 11 000 personeelsleden van de Europese Unie onder een oneerlijke discriminatie te lijden hebben, waardoor meer dan een derde van hen wordt gedwongen in de buurlanden te gaan wonen en het grensoverschrijdende verkeer verder toeneemt; merkt op dat andere internationale instellingen die in Luxemburg zijn gevestigd, reeds een positieve oplossing voor dit probleem hebben gevonden; dringt er bij de Commissie op aan het bestaande probleem van de huidige aanpassingscoëfficiënt zelf te onderzoeken en de nodige maatregelen te nemen; 203. wijst erop dat effectbeoordelingen een onmisbaar onderdeel van de beleidscyclus vormen; betreurt dat wetgevingsvoorstellen van de Commissie niet altijd vergezeld gaan van een uitvoerige effectbeoordeling; betreurt voorts dat de Commissie in sommige gevallen geen rekening heeft gehouden met de grondrechten; wijst er nogmaals op dat effectbeoordelingen gebaseerd moeten zijn op feitenmateriaal, moeten worden uitgevoerd en te allen tijde in overeenstemming moeten zijn met de grondrechten die zijn neergelegd in het Handvest van de grondrechten; 204. dringt er bij de Commissie op aan om, zoals reeds in 2018 is gebeurd met de overeenkomst met artsen en tandartsen, zo snel mogelijk de overeenkomst met Luxemburgse ziekenhuizen betreffende hogere tarieven voor de verzorging van Europese ambtenaren en personeelsleden in Luxemburg, die jaarlijks meer dan 2 miljoen EUR kost, op te zeggen naar aanleiding van het arrest van het Hof van Justitie van 3 oktober 2000 (93) en wegens schending van Richtlijn 2011/24/EU (94) betreffende de gelijke behandeling van Europese patiënten; 205. verzoekt de Commissie een zo nauwkeurige mogelijke en actuele analyse uit te voeren van de impact van het ontwerp van open ruimten, zoals die van het nieuwe JMO II-gebouw, met betrekking tot de gevolgen voor de productiviteit en het aanbod van fatsoenlijke werkplekken en arbeidsomstandigheden voor het betrokken personeel; verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te brengen van de resultaten van deze analyse; 206. benadrukt de noodzaak om verdere actieve en doeltreffende maatregelen in te voeren om alle vormen van intimidatie en mobbing te voorkomen en te bestrijden; benadrukt dat er dringend behoefte is aan strengere normen voor mobbing en intimidatie op het werk, en dat er een ethische cultuur moet worden gecreëerd om elke vorm van misbruik binnen de Commissie en de EU-instellingen te voorkomen; 2014 - 2017: Hoe het Europees Parlement heeft bijgedragen en blijft bijdragen aan de totstandbrenging van goede structuren voor financieel beheer in de Commissie en in de lidstaten Prestatiegericht begroten en controleren 207. benadrukt dat de planning en uitvoering van de begroting van de Europese Unie en de verslaglegging over de behaalde resultaten daarvan beleidsgestuurd moet zijn; 208. heeft benadrukt dat de uitvoering van de begroting van de Europese Unie gericht moet zijn op resultaten en het genereren van bredere baten en dat de structuur van de Uniebegroting moet worden gewijzigd om te voorzien in de meting van vooruitgang en prestaties; 209. heeft de Commissie en de Rekenkamer in dit verband aangemoedigd om meer aandacht te besteden aan vereenvoudiging, behaalde resultaten en bredere effecten, doelmatigheidscontroles en de uiteindelijke impact van het beleid; 210. benadrukt dat alle eventuele controles gericht moeten zijn op de gebieden waar de kans op fouten het grootst is, met name gebieden met de hoogste financieringsniveaus; 211. heeft nauw samengewerkt met de Commissie om het artikel 318-evaluatieverslag te ontwikkelen tot een alomvattend syntheseverslag, waarin de vorderingen op verschillende beleidsterreinen worden vastgelegd, dat later het eerste deel van het jaarlijkse beheers- en prestatieverslag is geworden; Geïntegreerd internecontrolekader 212. heeft de opname van artikel 63 in het herziene Financieel Reglement gesteund, dat de "single audit"-regeling in het gedeeld beheer introduceert, en benadrukt dat goed werkende beheers- en controlesystemen op nationaal en Europees niveau een cruciaal element vormen in de "single audit"-keten; is het ermee eens dat de "single audit"-benadering een efficiënter gebruik van middelen mogelijk maakt en dat een verdubbeling van controles op het niveau van de begunstigden moet worden vermeden; merkt op dat de "single audit"-strategie van de Commissie erop is gericht de betrouwbaarheid van de jaarlijks door de auditautoriteiten gerapporteerde controleresultaten en foutenpercentages te verifiëren en toezicht te houden op hun werkzaamheden door middel van een degelijk en gecoördineerd controle- en auditkader; spoort de Commissie aan om de werkzaamheden van de auditautoriteiten te blijven monitoren en te evalueren teneinde een gemeenschappelijk auditkader en betrouwbare resultaten te waarborgen; Onderzoek 213. heeft gepleit voor duidelijker regels en een intensiever gebruik van de vereenvoudigde kostenoptie (SCO), d.w.z. betalingen op basis van vaste bedragen in het kader van het Horizon 2020-programma; Structuurfondsen 214. heeft aangedrongen op versterking van de verantwoordelijkheden van de nationale beheers- en auditautoriteiten voor de uitvoering van de begroting; 215. heeft de overstap gesteund van "vergoeding" (vergoeding van gemaakte kosten) naar "op rechten gebaseerde" regelingen die het risico op fouten aanzienlijk verminderen; Landbouw 216. heeft gepleit voor het aanscherpen van de milieueisen, het eerlijker verdelen van de inkomenssteun door middel van een progressieve betalingsregeling die gunstiger is voor kleine landbouwbedrijven en voor duurzame en milieuvriendelijke landbouw, en het op korte termijn aanzienlijk aantrekkelijker maken van het GLB voor jonge landbouwers; 217. heeft ertoe opgeroepen het GLB milieuvriendelijker en tegelijkertijd boervriendelijker te maken; Migratie 218. heeft Uniemiddelen bijgedragen ter financiering van de toegenomen migratie-uitdagingen voor de periode 2015-2018 door deze te verdubbelen tot 22 miljard EUR; 219. heeft een beroep gedaan op de lidstaten om de diepere oorzaken van migratie aan te pakken in coördinatie met het ontwikkelingsbeleid en met het externe beleid; Buitenlands beleid van de Unie 220. heeft ertoe opgeroepen dat het buitenlands beleid van de Unie consistent en goed gecoördineerd wordt en dat het EOF, de trustfondsen en de financiële instrumenten worden beheerd in overeenstemming met het interne beleid; Administratie 221. heeft aangedrongen op de herziening van de gedragscode voor commissarissen, die uiteindelijk op 31 januari 2018 in werking is getreden; 222. heeft erop aangedrongen dat de aanwervingsprocedures voor hogere functies bij de Europese instellingen en organen worden herzien en dat alle vacatures worden gepubliceerd in het belang van de transparantie, integriteit en gelijke kansen; 223. is blijven pleiten voor een nultolerantiebeleid voor fraude; Aanbevelingen voor de toekomst Verslaglegging 224. herinnert eraan dat voor de komende jaren de Commissie overeenkomstig artikel 247, lid 1, onder c), van het Financieel Reglement verplicht is jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad een geïntegreerde reeks financiële en verantwoordingsverslagen voor te leggen, met inbegrip van een langetermijnraming van toekomstige in- en uitstromen voor de komende vijf jaar; 225. dringt erop aan dat in dat verslag het effect van de vastleggingen op de omvang van de betalingsachterstand van een bepaald meerjarig financieel kader wordt geanalyseerd; 226. roept de Commissie op om voor beheer- en rapportagedoeleinden een manier te vinden om begrotingsuitgaven van de Unie zodanig te registreren dat alle financiering met betrekking tot de vluchtelingen- en migratiecrisis kan worden gerapporteerd, alsook met betrekking tot het toekomstige beleid van de Unie inzake de beheersing van migratiestromen en integratie; 227. vraagt zich af waarom de Commissie twee reeksen doelstellingen en indicatoren hanteert om de prestaties van haar financiële beheer te meten: aan de ene kant evalueren de directoraten-generaal van de Commissie in hun jaarlijkse activiteitenverslagen de verwezenlijking van de doelstellingen die zijn vastgelegd in hun beheersplannen, en aan de andere kant meet de Commissie de prestaties van uitgavenprogramma's aan de hand van de programmaverklaringen over de operationele uitgaven, die bij de ontwerpbegroting zijn gevoegd; verzoekt de Commissie haar verslaglegging te baseren op één enkele reeks doelstellingen en indicatoren; 228. wijst erop dat informatie over prestaties voornamelijk wordt gebruikt op het niveau van de DG’s om programma’s en beleid te beheren; is bezorgd dat de DG’s in het algemeen geen gebruik maken van kernprestatieverslagen om hun prestaties van de Uniebegroting te beheren, aangezien de informatie over prestaties die tegemoetkomt aan de behoeften van het dagelijks beheer, niet aansluit op de externe rapportageverantwoordelijkheden van de DG’s en de Commissie; 229. wijst erop dat de DG's of de Commissie niet verplicht zijn in hun prestatieverslagen toe te lichten hoe informatie over prestaties gebruikt werd in de besluitvorming; verzoekt de Commissie informatie hierover op te nemen in haar toekomstige prestatieverslagen; 230. betreurt opnieuw dat de jaarlijkse activiteitenverslagen geen verklaring bevatten over de kwaliteit van de gerapporteerde gegevens over de prestaties, en dat het college van commissarissen bijgevolg bij de goedkeuring van het jaarlijkse beheers- en prestatieverslag (AMPR) de algehele politieke verantwoordelijkheid voor het beheer van de Uniebegroting op zich neemt, maar niet voor de informatie over de prestaties en resultaten; 231. wijst erop dat de mededeling aan de Commissie inzake governance in de Europese Commissie van 21 november 2018 (C(2018)7703) niet voorziet in een wijziging van het onderscheid tussen de politieke verantwoordelijkheid van commissarissen en de operationele verantwoordelijkheid van directeuren-generaal, die bij de administratieve hervorming van 2000 is geïntroduceerd; merkt op dat niet altijd duidelijk is of "politieke verantwoordelijkheid" de verantwoordelijkheid voor de directoraten-generaal omvat of hiervan moet worden onderscheiden; 232. herhaalt de conclusie uit het controleverslag 2017 van de Rekenkamer dat "de Commissie beter gebruik [moet] maken van haar eigen informatie over prestaties en een interne cultuur moet ontwikkelen die meer prestatiegericht is"; verzoekt de Commissie derhalve om in haar hele beleidscyclus een prestatiegerichte begrotingsbenadering te integreren; 233. betreurt het dat het "Jaarverslag over de tenuitvoerlegging van de instrumenten van de Europese Unie voor de financiering van externe maatregelen" van de Commissie steeds later wordt gepubliceerd, wat in de praktijk een belemmering vormt voor het toezicht en de publieke verantwoording van het Parlement, aangezien het verslag van 2016 pas in maart 2018 verscheen en het verslag van 2017 nog altijd niet is gepubliceerd; verzoekt de Commissie het verslag van 2018 uiterlijk in september 2019 te publiceren en ook in de daaropvolgende jaren deze termijn aan te houden; 234. merkt op dat een aantal tekortkomingen zijn vastgesteld in de prestatiemetingssystemen van de autoriteiten van de lidstaten, die grotendeels verband hielden met projecten die zijn afgerond in de periode 2007-2013; verzoekt de Commissie het algemene systeem voor prestatiemeting te verbeteren, onder meer door de aanwezigheid van resultaatindicatoren op projectniveau, zodat het mogelijk wordt de bijdrage van een bepaald project aan specifieke operationele programmadoelstellingen te beoordelen; merkt op dat de wetgeving voor de programmeringsperiode 2014-2020 de interventielogica en de nadruk op resultaten heeft versterkt; 235. herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om, gezien de talrijke financieringsbronnen, een gemakkelijke toegang – in de vorm van één loket – tot projecten te bieden om de burgers in staat te stellen de ontwikkelingen en de financiering van infrastructuur die door EU-fondsen en het EFSI wordt medegefinancierd, duidelijk te volgen; spoort de Commissie derhalve aan om samen met de lidstaten een jaarlijks overzicht te publiceren van de vervoers- en toerismeprojecten die met EFRO-middelen en cohesiemiddelen medegefinancierd zijn, zoals ook gebeurt bij de CEF; 236. verzoekt de Commissie om: 237. beveelt de Rekenkamer aan in haar jaarverslag een afzonderlijk hoofdstuk over veiligheid en burgerschap op te nemen en haar analyse in dit verband te verdiepen, aangezien het openbaar en politiek belang van het deel van de begroting van de Unie voor veiligheid en migratie veel hoger is dan zijn financiële aandeel; 238. verzoekt de Commissie het EP een overzicht te verstrekken van de gevallen bij door de Unie gefinancierde cohesie- en plattelandsontwikkelingsprojecten waarbij de EU-vergoeding hoger is dan de daadwerkelijk voor een bepaald project gemaakte kosten zonder btw; 239. is verheugd over het voorstel in het raadplegingsdocument van de Rekenkamer betreffende de regelmatige verslaglegging over de prestaties van Unie-acties ("Recurrent reporting on the performance of EU action") om jaarlijks in november van het jaar n+1 een evaluatieverslag over de prestaties van EU-acties te publiceren, dat een gedetailleerde doorlichting bevat van de prestatiegegevens die door de Commissie worden gerapporteerd in haar in artikel 318 VWEU bedoelde evaluatieverslag; benadrukt andermaal dat dit verslag een tweede deel dient te omvatten met een gedetailleerde analyse van het samenvattend verslag over het financieel beheer van de Commissie dat is opgenomen in het tweede deel van het jaarlijks beheers- en prestatieverslag; 240. brengt in herinnering dat het uiteindelijke doel van een meer prestatiegerichte auditanalyse moet zijn om een algemeen en consistent model in te voeren dat niet alleen is gebaseerd op de beoordeling van de uitvoering van de Europese begroting, maar ook op de verwezenlijking van toegevoegde waarde en de doelstellingen van een politieke strategie van de EU voor de periode 2021-2027 die de Europa 2020-strategie moet vervangen; 241. dringt erop aan dat de Rekenkamer de coördinatie tussen de prestatiebeoordelingen op projectniveau, die zij verricht in verband met haar werkzaamheden inzake betrouwbaarheidsverklaringen, en haar overige prestatiegerelateerde werkzaamheden moet verbeteren, met name door de belangrijkste conclusies van haar speciale verslagen op te nemen in sectorale hoofdstukken van haar jaarverslag; is van mening dat dit zinvol is om de systematische samenwerking van zijn sectorale beleidscommissies bij het gebruiken van de producten van de Rekenkamer te verbeteren en te versterken; 242. verzoekt de Rekenkamer de kwijtingsautoriteiten zowel een nalevings- als een prestatiegerichte beoordeling van alle Europese beleidslijnen te doen toekomen, dat hoofdstuk voor hoofdstuk alle begrotingsonderdelen in het jaarverslag van de Rekenkamer volgt; 243. dringt erop aan dat de Rekenkamer uitvoerig follow-up geeft aan haar aanbevelingen van doelmatigheidscontroles; 244. benadrukt dat de rechten van de vrouw en gendergelijkheid op alle beleidsterreinen in acht moeten worden genomen en moeten worden gewaarborgd; pleit daarom opnieuw voor de toepassing van genderbudgettering in alle stadia van de begrotingsprocedure, met inbegrip van de uitvoering van de begroting en de beoordeling van deze uitvoering; 245. herhaalt zijn verzoek om in de gemeenschappelijke reeks resultaatindicatoren voor de uitvoering van de begroting van de Unie eveneens genderspecifieke indicatoren op te nemen, met inachtneming van het beginsel van goed financieel beheer, namelijk overeenkomstig de beginselen van zuinigheid, efficiëntie en doeltreffendheid; Berekening en rapportage van het foutenpercentage 246. is van mening dat de door de Commissie toegepaste methode voor de schatting van het foutenpercentage bij de vaststelling van het risicobedrag in de afgelopen jaren is verbeterd, maar dat de schattingen van het percentage onregelmatige betalingen door de afzonderlijke DG's niet zijn gebaseerd op een consistente methode en dat de jaarlijkse activiteitenverslagen van de DG's en het jaarlijkse activiteitenverslag een complexe terminologie gebruiken die verwarrend zou kunnen zijn; 247. merkt in het bijzonder op dat de diensten van de Commissie ten minste de volgende concepten toepassen: restfoutenpercentage, gerapporteerde foutenpercentage, foutenpercentage bij betaling, ontdekte foutenpercentage in het jaar, netto restfoutenpercentage, gewogen gemiddeld foutenpercentage, foutenpercentage bij afsluiting of gemeenschappelijk representatief foutenpercentage; 248. wijst er bovendien op dat de DG's van de Commissie hun schattingen van het risicobedrag voor meer dan driekwart van de uitgaven in 2017 baseren op door de nationale autoriteiten verstrekte gegevens, hoewel uit de jaarlijkse activiteitenverslagen van de betrokken directoraten-generaal van de Commissie (DG AGRI en DG REGIO) blijkt dat de betrouwbaarheid van de controleverslagen van de lidstaten een probleem blijft; 249. neemt kennis van het feit dat het gerapporteerde totale risicobedrag bij betaling, zoals geraamd door de Commissie in haar AMPR 2017, gebaseerd is op cijfers van de afzonderlijke diensten die verantwoordelijk zijn voor uitgavenprogramma's die gebruikmaken van verschillende methoden voor de berekening van het foutenpercentage die voortvloeien uit verschillende wettelijke en organisatorische kaders; onderstreept dat een verdere harmonisatie van de berekeningsmethoden de geloofwaardigheid, verantwoording en transparantie van het gerapporteerde totale risicobedrag zou verhogen en een duidelijk beeld geeft van de situatie met betrekking tot het restfoutenpercentage en het betalingsrisico in de toekomst; 250. is bovendien bezorgd dat in het jaarverslag over het beheer en de prestaties zeer verschillende cijfers worden vergeleken en dat het daarom misleidend is, aangezien het geschatte foutenpercentage van de Rekenkamer een foutenpercentage bij de betaling en zonder aftrek van correcties is, terwijl het totale risicobedrag van de Commissie dat in het jaarlijkse beheers- en prestatierapport wordt gerapporteerd, wordt berekend na aftrek van correcties; vindt het dan ook onmogelijk om goede vergelijkingen te maken of betrouwbare conclusies te trekken; staat achter de benadering van de Rekenkamer waarbij het foutenpercentage wordt berekend zonder toepassing van correcties; verzoekt de Commissie in alle jaarlijkse activiteitenverslagen, alsook in het AMPR, foutenpercentages aan te geven zonder en met correcties; zou het op prijs stellen indien de Rekenkamer, om een oplossing te vinden voor deze onvergelijkbaarheid, advies uitbrengt over het foutenpercentage na correctie van de Commissie; 251. verzoekt de Commissie in dit verband haar methoden voor de berekening van de foutenpercentages verder te harmoniseren met de Rekenkamer, rekening houdend met de verschillende beheersmethoden en rechtsgrondslagen en tegelijkertijd de foutenpercentages vergelijkbaar te maken, en een duidelijk onderscheid te maken tussen het risicobedrag met en zonder geïntegreerde financiële correcties; verzoekt de Commissie ook informatie te verstrekken over het corrigerend vermogen om ten onrechte betaalde bedragen uit de Uniebegroting terug te vorderen; 252. herhaalt zijn bezorgdheid over het verschil tussen de methoden van de Commissie en de Rekenkamer voor het berekenen van fouten, waardoor een goede vergelijking van de door hen gerapporteerde foutenpercentages niet mogelijk is; benadrukt dat de Commissie, om een betrouwbare vergelijking te kunnen maken tussen de door de Commissie in haar jaarlijkse activiteitenverslagen en de jaarlijkse activiteitenverslagen van de directoraten-generaal gepresenteerde foutenpercentages en de percentages die door de Rekenkamer worden ingeschat, bij de beoordeling van het foutenpercentage een methode moet gebruiken die gelijkwaardig is aan die van de Rekenkamer en dat beide instellingen op dit punt dringend een akkoord moeten sluiten; verzoekt de Commissie om de gegevens op te presenteren op een manier die overeenstemt met de door de Rekenkamer vastgestelde methode en daarbij de geschatte correcties in aanmerking te nemen; 253. verzoekt de Commissie en de lidstaten nogmaals deugdelijke procedures in te voeren om de timing, de herkomst en de bedragen van de corrigerende maatregelen te bevestigen en informatie te verstrekken die zoveel mogelijk aansluit bij het jaar waarin de betalingen worden verricht, het jaar waarin de desbetreffende fout wordt vastgesteld en het jaar waarin terugvorderingen of financiële correcties in de toelichting bij de rekeningen worden vermeld; verzoekt de Rekenkamer het correctiepercentage dat is toegepast bij de berekening van het foutenpercentage en het oorspronkelijke foutenpercentage vóór correctie in haar jaarverslag op te nemen; 254. betreurt dat het AMPR niet door de Rekenkamer is gecontroleerd, terwijl een aantal jaarlijkse activiteitenverslagen (AAR’s), en met name die van DG EMPL en DG REGIO, door de Rekenkamer zijn onderzocht; verzoekt de Rekenkamer het AMPR in haar jaarverslag zorgvuldig te onderzoeken en te beoordelen; Tijdige absorptie en prestaties 255. wijst erop dat het lage absorptiepercentage voornamelijk te wijten was aan de latere afsluiting van het vorige MFK, de laattijdige vaststelling van rechtshandelingen, moeilijkheden bij de tenuitvoerlegging van de nieuwe voorschriften voor het huidige MFK, de wijziging van de vrijmakingsregels van n+2 in n+3 en de administratieve last waarmee de overlapping tussen de MFK-perioden gepaard gaat; 256. betreurt het feit dat de Commissie nog geen alomvattende langetermijnprojectie ter ondersteuning van de besluitvorming voor het volgende MFK heeft gemaakt die volledig overeenstemt met het interinstitutioneel akkoord; 257. merkt op dat de trage absorptie van middelen in sommige landen een probleem blijft; is daarom van mening dat het verstandig is de bestaande "taskforce voor een betere tenuitvoerlegging" te handhaven; merkt ook op dat de Commissie een "Catching-up Regions"-initiatief heeft opgezet; wijst in dit verband op het risico dat aan het einde van de financiële termijn een enorme achterstand op het gebied van de vastleggingskredieten kan ontstaan; Belangenconflicten, rechtsstaat en bestrijding van fraude en corruptie 258. betreurt elke dreigende schending van de waarden van artikel 2 VEU en de niet-naleving van artikel 61, lid 1, van het Financieel Reglement betreffende belangenconflicten, waardoor de uitvoering van de begroting van de Unie in het gedrang kan komen en het vertrouwen van de burgers van de Unie in een goed beheer van het geld van de belastingbetalers van de Unie kan worden ondermijnd; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat een nultolerantiebeleid wordt gevoerd zonder dubbele normen ten aanzien van elke schending van het Unierecht en ten aanzien van belangenconflicten; 259. verzoekt de Commissie gevolg te geven aan de resolutie van het Europees Parlement van 17 mei 2017 over de situatie in Hongarije (95) , de aanbeveling van de Commissie (EU) 2018/103 van 20 december 2017 over de rechtsstaat in Polen ter aanvulling van de Aanbevelingen (EU) 2016/1374, (EU) 2017/146 en (EU) 2017/1520 van de Commissie (96) , en het voorstel voor een Besluit van de Raad betreffende de constatering van een duidelijk gevaar voor een ernstige schending, door de Republiek Polen, van de rechtsstaat ingediend op 20 december 2017 door de Commissie ( COM(2017)0835 ); 260. herinnert aan het onderzoek dat door OLAF is ingesteld naar de projecten "ELIOS" en "Hart van Boedapest", waarbij ernstige onregelmatigheden werden vastgesteld; wijst erop dat in het eerste geval een klein bedrag kon worden teruggevorderd, terwijl de Hongaarse autoriteiten in het laatste geval een financiële correctie hebben aanvaard, die echter nog niet is uitgevoerd; merkt op dat de zaak betreffende metrolijn 4 nog steeds onderwerp is van een gerechtelijke procedure; wijst er daarnaast op dat er in Slowakije een OLAF-onderzoek loopt naar beschuldigingen van fraude, en dat de Commissie momenteel zes conformiteitsonderzoeken uitvoert met betrekking tot rechtstreekse betalingen; 261. herinnert met bezorgdheid aan de resultaten van de missies van de parlementaire Commissie begrotingscontrole naar Slowakije, die een reeks tekortkomingen en risico's voor het beheer en de controle van Uniemiddelen en een risico van infiltratie door de georganiseerde misdaad aan het licht hebben gebracht, met name in de context van de moord op de onderzoeksjournalist Ján Kuciak; verzoekt de Commissie en OLAF in dit verband de conclusies en aanbevelingen van de Commissie, zoals uiteengezet in haar missieverslag, om de situatie actief te volgen, de nodige maatregelen te nemen en het Parlement op de hoogte te houden van de follow-up; 262. verzoekt de Commissie als prioriteit een gezamenlijke Europese strategie te ontwikkelen voor de actieve vermijding van belangenconflicten, met een aangepaste strategie voor controle vooraf en achteraf; verzoekt de Commissie, OLAF en het toekomstige Europees Openbaar Ministerie in deze strategie de bescherming van zowel klokkenluiders als onderzoeksjournalisten op te nemen; 263. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat in elke lidstaat actieplannen inzake belangenconflicten worden opgesteld en uitgevoerd en verslag uit te brengen bij het Parlement over de vooruitgang die hiermee wordt geboekt; 264. is ingenomen met het feit dat de Commissie bijeenkomsten van commissarissen met belangenvertegenwoordigers bekendmaakt; betreurt echter dat de inhoud van die besprekingen niet in het desbetreffende register wordt vermeld; verzoekt de Commissie het register te vervolledigen door daarin de inhoud van de besprekingen te vermelden; 265. wijst erop dat de situatie in een groot aantal lidstaten volgens de corruptie-index van 2018 niet is verbeterd of zelfs is verslechterd; verzoekt de Commissie om bij het Parlement eindelijk een follow-up in te dienen van het corruptiebestrijdingsverslag van 2015, waarin zij, bij voorkeur op jaarbasis, een beschrijving geeft van de situatie met betrekking tot het corruptiebestrijdingsbeleid in de lidstaten en bij de Europese instellingen; 266. onderstreept dat, volgens de sinds januari 2018 geldende gedragscode voor commissarissen, voormalige commissarissen gedurende een periode van twee jaar na hun ambtstermijn niet bij commissarissen of hun medewerkers mogen lobbyen voor hun eigen zakelijke belangen of die van opdrachtgevers of cliënten met betrekking tot aangelegenheden waarvoor zij binnen hun mandaat verantwoordelijk waren; verzoekt de Commissie om deze afkoelingsperiode in overeenstemming te brengen met die welke voor de voorzitter geldt, dat wil zeggen te verlengen tot drie jaar; 267. is ingenomen met de bevindingen en aanbevelingen van de Ombudsman in haar besluit in het onderzoek OI/6/2014/NF betreffende de vraag hoe de Commissie "draaideurgevallen" onder haar medewerkers aanpakt; ondersteunt de aansporing van de Ombudsman aan het adres van de Commissie om zelf het goede voorbeeld te blijven geven, maar om een krachtigere aanpak te hanteren bij haar beoordeling van senior medewerkers die het EU-ambtenarenapparaat verlaten; dringt er bij de Commissie op aan de door de Ombudsman gesuggereerde verbeteringen door te voeren en voort te bouwen op de door haar vastgestelde goede transparantiepraktijken; 268. benadrukt dat het ethisch comité voor belangenconflicten proactief adviezen dient uit te brengen, met name als het gaat om commissarissen die uit dienst treden; onderstreept voorts dat de samenstelling van het ethisch comité moet worden versterkt met leden van internationale organisaties, zoals de OESO, en ngo's met deskundigheid op het gebied van integriteitsbeleid; 269. herinnert eraan dat het Europees Parlement in zijn bovengenoemde resolutie van 18 april 2018 uiting heeft gegeven aan zijn bezorgdheid over de benoemingsprocedures voor hooggeplaatste ambtenaren bij de Commissie; verzoekt de Commissie de discussie met het Parlement over de uitvoering van de verschillende aanbevelingen in de resolutie van het Parlement voort te zetten; 270. is ernstig verontrust over de verklaring in de reactie van de Europese Commissie van 15 maart 2019, waarin wordt erkend dat "de secretaris-generaal heeft bijgedragen tot een correcte vaststelling van de antwoorden die op hem betrekking hebben om ervoor te zorgen dat deze volledig en exhaustief zijn", hetgeen absoluut in strijd is met artikel 11bis van het Statuut (Titel II: Rechten en plichten van de ambtenaren) (97) . Het Europees Parlement, – gezien de speciale verslagen van de Rekenkamer overeenkomstig artikel 287, lid 4, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8‑0370/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien zijn besluit van 26 maart 2019 tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie (5) en zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van dat besluit; – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05824/2019 – C8-0053/2019), – gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 62, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (7) , en met name de artikelen 69, 260, 261 en 262, – gezien artikel 93 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0088/2019 ), A. overwegende dat de Commissie overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de begroting uitvoert en de programma's beheert en dit overeenkomstig artikel 317 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in samenwerking met de lidstaten doet onder haar eigen verantwoordelijkheid en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer; B. overwegende dat de speciale verslagen van de Rekenkamer informatie bevatten over belangrijke aspecten van de besteding van financiële middelen, en dat deze informatie nuttig is voor het Parlement bij het uitoefenen van zijn taken als kwijtingsautoriteit; C. overwegende dat zijn opmerkingen over de speciale verslagen van de Rekenkamer een integrerend deel uitmaken van bovenvermeld besluit van het Parlement van 26 maart 2019 tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling III – Commissie; Deel I – Speciaal verslag nr. 15/2017 van de Rekenkamer getiteld "Ex-antevoorwaarden en prestatiereserve bij cohesie: innovatieve, maar vooralsnog geen doeltreffende instrumenten" 1. neemt kennis van de bevindingen en conclusies van de Rekenkamer, en betreurt het dat de Commissie daar geen rekening mee heeft gehouden bij het formuleren van voorstellen voor desbetreffende regels voor de volgende programmeringsperiode; 2. betreurt het in het bijzonder dat enkele van de criteria die de Commissie in haar voorstel voor de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen 2021-2027 heeft voorgesteld, de uitvoering van de bijbehorende specifieke doelstellingen misschien niet beïnvloeden en de doeltreffendheid en efficiëntie van het cohesiebeleid niet wezenlijk zouden verbeteren, in tegenstelling tot wat er in de aanbeveling van de Rekenkamer te lezen is in dit verband; 3. herinnert eraan dat ex-antevoorwaarden voor de periode 2014-2020 werden ingevoerd om de implementatie van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESIF) te vergemakkelijken door te voorzien in de noodzakelijke precondities voor het doeltreffende en efficiënte gebruik van EU-steun; 4. vestigt er de aandacht op dat de Rekenkamer evenwel betwijfelt of de introductie van ex-antevoorwaarden daadwerkelijk tot veranderingen in de praktijk heeft geleid, en dát hoewel de Rekenkamer vindt dat ze wel degelijk een kader vormden voor het beoordelen van de mate waarin de lidstaten in staat zijn het cohesiebeleid ten uitvoer te leggen; 5. onderstreept dat indien ex-antevoorwaarden in de volgende programmeringsperiode worden gehandhaafd en worden vervangen door randvoorwaarden, deze aan moeten sluiten bij de nationale en regionale context, op prikkels moeten stoelen, en dienstig moeten zijn aan een soepele implementatie van regionale ontwikkelingsdoelstellingen, én dat overlappingen, dubbelzinnigheden en interpretatieverschillen uitgesloten moeten zijn; 6. stelt vast dat op het moment van goedkeuring van de ESIF-programma's aan ongeveer 75 % van alle toepasselijke ex-antevoorwaarden werd voldaan, dat dit aan het begin van 2017 86 % was en 99 % in mei 2018, hetgeen aangeeft dat het aan de ex-antevoorwaarden voldoen langer duurde dan de periode zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 1303/2013 (de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen), en dat op het moment van de deadline (december 2016) aan ongeveer 15 % van de ex-antevoorwaarden nog niet was voldaan; 7. onderkent dat ex-antevoorwaarden een bijkomende administratieve last zijn geweest en, zoals aangegeven door de Commissie, één van de mogelijke redenen voor de geconstateerde vertragingen bij de implementatie van de ESIF 2014-2020; onderkent daarnaast dat hoewel er tegen eind 2016 geen gevallen waren geweest waarin de Commissie de betalingen aan programma's moest opschorten in verband met het niet voldoen aan ex-antevoorwaarden, beheerautoriteiten wel hebben afgezien van het indienen van betalingsclaims, waarmee dus sprake was van een vorm van zelfrestrictie en vertraging van de implementatie, erin resulterend dat de absorptie aan het eind van het vierde jaar van de huidige periode (2017) aanzienlijk lager was dan de absorptie op de dienovereenkomstige datum (eind 2010) van de voorgaande periode (2007-2013) (17 %, respectievelijk 41 %), hetgeen eens te meer de vraag opwerpt naar de meerwaarde van ex-antevoorwaarden als een instrument dat bedoeld is om de implementatie van het cohesiebeleid te vergemakkelijken; 8. beklemtoont, wat de tijd tot het eind van de huidige programmeringsperiode betreft, dat het essentieel is dat de Commissie de lidstaten de noodzakelijke bijstand verleent om aan de overblijvende ex-antevoorwaarden te voldoen, alsmede om uitvoering te geven aan de bepalingen inzake openbare aanbestedingen, respectievelijk staatssteun; 9. neemt nota van het standpunt van de Rekenkamer dat de opname van de prestatiereserve in het prestatiekader bedoeld was als een prikkel om de beoogde outputs en resultaten te behalen; 10. is het eens met het standpunt van de Rekenkamer dat – in het algemeen – het prestatiekader 2014-2020 niet aanzienlijk méér resultaatgericht is dan vergelijkbare regelingen in voorgaande perioden, in de zin dat het zich in essentie richt op uitgaven en projectoutputs, waarbij verreweg de meeste indicatoren die de basis vormen voor het toekennen van de prestatiereserve outputindicatoren (57,1 %), financiële indicatoren (33,4 %) en indicatoren van de belangrijkste uitvoeringsstappen (9,2 %) zijn, met – jammer genoeg – een marginaal gebruik van resultaatindicatoren (0,3 %); 11. stelt in dit verband vast dat, zoals bepaald in bijlage II bij de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen, mijlpalen voor intermediaire streefdoelen in verband met de implementatie van resultaatindicatoren voor toepassing in het prestatiekader alleen 'in voorkomend geval' waren voorzien, in tegenstelling tot de verplichte opname van mijlpalen in verband met de implementatie van outputindicatoren die nauw verband houden met de ondersteunende beleidsinterventies; 12. is van oordeel dat het besluit om de programma's voor elke lidstaat in 2019 aan een prestatie-evaluatie te onderwerpen erin heeft geresulteerd dat landen en regio's die hun mijlpalen hadden gehaald, toch niet vóór het laatste jaar van de periode over de aan hun toegewezen fondsen kunnen beschikken omdat die vastzitten in de prestatiereserve; dringt er derhalve op aan te voorzien in de mogelijkheid om de prestaties eerder aan een evaluatie te onderwerpen en, in het verlengde daarvan, eerder over de fondsen in kwestie te kunnen beschikken; 13. verzoekt de Commissie om, indien de prestatiereserve ook in de periode ná 2020 wordt voortgezet, haar voorstel te stoelen op de lessen uit de periode 2014-2020 en het herziene prestatiekader zo vorm te geven dat het daadwerkelijke prikkels bevat voor een resultaatgericht systeem; is van oordeel dat een dergelijk systeem ook moet worden gekenmerkt door een noodzakelijk evenwicht tussen vereenvoudiging met het oog op een soepele uitvoering van projecten en de noodzakelijke bepalingen inzake goed financieel beheer en controle; 14. herinnert eraan dat het cohesiebeleid in eerste instantie een kwestie is van steun en solidariteit, hetgeen betekent dat facilitering en prikkels geëigender instrumenten zijn dan disciplinaire maatregelen en sancties. Deel II – Speciaal verslag nr. 19/2017 van de Rekenkamer getiteld "Invoerprocedures: tekortkomingen in het rechtskader en een ondoeltreffende uitvoering zijn van invloed op de financiële belangen van de EU" 15. verzoekt de Commissie informatie te verstrekken over de lacunes in de inning van douanerechten die de Commissie bij de inspecties van de traditionele eigen middelen heeft vastgesteld, en op basis van die gegevens een volledige analyse op te stellen; 16. verzoekt de Commissie informatie te verstrekken over de bedragen aan douanerechten die bij de lidstaten zijn gevorderd en ten behoeve van de begroting van de Unie zijn geïnd; is van mening dat het huidige systeem van stimulansen voor douanecontroles kan worden verbeterd; 17. verzoekt de Commissie een analyse op te stellen van de maatregelen waarom de lidstaten in de mededelingen in het kader van de wederzijdse bijstand hebben verzocht, alsmede van de mate waarin de belangrijkste doelstelling, het behalen van gelijkwaardige resultaten, is verwezenlijkt; 18. verzoekt de Commissie een beoordeling te maken van de kwantitatieve resultaten van de uitvoering van de EU-programma's "Douane 2020" en "Hercules III", die moeten zorgen voor de financiering van de uitwisseling van informatie en de samenwerking tussen de douanediensten bij het beschermen van de financiële belangen van de Unie tijdens het huidige meerjarig financieel kader (MFK); 19. verzoekt de Commissie de mate van misbruik van de vrijstellingen voor zendingen met een te verwaarlozen waarde voor elektronische handel in goederen uit derde landen te onderzoeken; Deel III – Speciaal verslag nr. 20/2017 van de Rekenkamer getiteld "Door de EU gefinancierde leninggarantie-instrumenten: positieve resultaten, maar betere gerichtheid op begunstigden en coördinatie met nationale regelingen zijn nodig" 20. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en de daarin opgenomen bevindingen en aanbevelingen; 21. is verheugd over het feit dat de Commissie de meeste aanbevelingen heeft aanvaard en op basis hiervan actie zal ondernemen; 22. is net als de Rekenkamer van mening dat financieringsinstrumenten alleen gebruikt moeten worden wanneer het niet mogelijk is een commerciële lening te verkrijgen, bijvoorbeeld omdat een project te kleinschalig of te riskant is of omdat de lener over onvoldoende onderpand beschikt; dringt er bij de Commissie op aan een methodologie te ontwikkelen voor het analyseren van het effect van garanties op het leenaanbod, de concurrentie tussen banken, en de innovatie-activiteit van ondernemingen, waarbij ook de verdeling van de impliciete subsidie tussen verlener en begunstigde wordt onderzocht; 23. wijst de Commissie en de Rekenkamer erop dat de leninggarantiefaciliteit en de Mkb-garantiefaciliteit InnovFin mogelijkerwijs leningportefeuilles voor intermediairs creëren ter waarde van 24,42 miljard EUR waarop de kwijtingsautoriteit weinig zicht heeft, aangezien het hier om een uiterst gecompliceerd en ondoorzichtig systeem gaat; 24. herhaalt het standpunt van het Parlement zoals verwoord in zijn resolutie van 27 april 2017 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van de besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2015, afdeling III — Commissie en uitvoerende agentschappen (8) : 25. herinnert commissaris Oettinger aan zijn voornemen de verschillende schaduwbegrotingen op termijn weer in de Uniebegroting te integreren; is van mening dat dit de democratische controleerbaarheid sterk zou verhogen; verzoekt de Commissie voor juni 2019 een mededeling op te stellen over de wijze waarop dit kan worden gedaan; Deel IV – Speciaal verslag nr. 22/2017 van de Rekenkamer getiteld "Verkiezingswaarnemingsmissies – er zijn inspanningen geleverd om follow-up te geven aan de aanbevelingen, maar de monitoring moet beter" 26. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en zet zijn opmerkingen en aanbevelingen hieronder uiteen; 27. herinnert eraan dat de verkiezingswaarnemingsmissies van de EU een zeer zichtbaar instrument van het buitenlands beleid van de Unie zijn en ook een strategische doelstelling van het Parlement aangezien de hoofdwaarnemer van verkiezingswaarnemingsmissies een EP-lid is, alsook een instrument om de democratisering te bevorderen en het verkiezingsproces te verbeteren; 28. is van mening dat – correct, eerlijk en objectief uitgevoerde – verkiezingswaarnemingsactiviteiten een belangrijke rol spelen in de publieksdiplomatie door onpartijdige beoordelingen en constructieve aanbevelingen aan te reiken die door nationale belanghebbenden, waaronder organisaties uit het maatschappelijk middenveld, kunnen worden opgevolgd; 29. herinnert eraan dat er geen standaardmodel bestaat om de kwestie goed te beheren en dat er sprake moet zijn van flexibiliteit, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke situatie van het gastland; 30. is van mening dat rechtstreekse raadpleging van belanghebbenden over de mogelijke aanbevelingen van de verkiezingswaarnemingsmissie vóór de afronding van het verslag betwistbaar is en dat dit voor een hoofdwaarnemer in geen geval een mogelijkheid mag zijn omdat de onafhankelijkheid van de verkiezingswaarnemingsmissie moet worden gewaarborgd; 31. is van mening dat de follow-up van de verkiezingswaarnemingsmissies verder moet worden verbeterd in het kader van een politieke dialoog, onder meer met deelname van de ad-hocdelegaties van het Parlement, door eventueel nieuwe manieren zoals een verkiezingsdialoog te verkennen om het algemene verkiezingswaarnemingsproces, met name de feitelijke beoordeling van een verkiezingsproces, te verrijken; 32. verzoekt de Europese Dienst voor extern optreden de effectieve uitvoering in derde landen van de aanbevelingen van verkiezingswaarnemingsmissies zo goed mogelijk te volgen, waarbij de soevereiniteit van elk land in acht wordt genomen en waarbij het Parlement wordt betrokken, alsook voldoende personele middelen van de delegaties van de Unie met adequate technische deskundigheid toe te wijzen aan deze belangrijke politieke taak, die nodig is op bepaalde door de verkiezingswaarnemingsmissies geïdentificeerde gebieden; 33. is van mening dat het nuttig zou zijn te overwegen de hoofdwaarnemer in een vroeg stadium te betrekken bij de samenstelling van het kernteam van de verkiezingswaarnemingsmissie (met name voor bepaalde functies zoals de politiek adviseur, de verkiezingsdeskundige of het plaatsvervangend hoofd van de verkiezingswaarnemingsmissie) om een snelle, efficiëntere en consistentere inzet van verkiezingswaarnemingsmissies te vergemakkelijken; 34. is van mening dat in dat verband de oprichting van een databank voor de verkiezingswaarnemingsmissies een waardevolle operationele optie is om de geloofwaardigheid en de transparantie van dit instrument en proces van de Unie op de middellange termijn te consolideren; 35. dringt erop aan om in het algemeen meer nadruk te leggen op de duurzaamheid van de door het Europees instrument voor democratie en mensenrechten gefinancierde acties, met name in het kader van verkiezingswaarnemingsmissies, waar er aanzienlijke mogelijkheden zijn om de overdracht van kennis aan lokale actoren te intensiveren en de follow-up van aanbevelingen te verbeteren; Deel V – Speciaal verslag nr. 23/2017 van de Rekenkamer getiteld "De Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad: de werkzaamheden aan een uitdagende opdracht voor de bankenunie zijn gestart, maar er is nog een lange weg te gaan" 36. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en staat achter de daarin opgenomen opmerkingen en aanbevelingen; 37. bekritiseert de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) omdat deze niet alle documentatie heeft verstrekt waar tijdens deze controle om is gevraagd; wijst de GAR erop dat de Rekenkamer krachtens het VWEU volledige toegang heeft tot alle documentatie van de gecontroleerde die noodzakelijk is voor de controle; 38. betreurt dat de GAR sinds hij operationeel onafhankelijk is geworden met een personeelstekort kampt; verzoekt de GAR zijn inspanningen op het gebied van aanwerving te intensiveren, vooral door afwikkelings- en beleidsdeskundigen aan te trekken, ook op hoog niveau; 39. is bezorgd over het huidige memorandum van overeenstemming tussen de GAR en de Europese Centrale Bank (ECB), waardoor niet wordt gewaarborgd dat de GAR consistent en tijdig alle informatie van de ECB ontvangt; verzoekt de GAR besprekingen met de ECB aan te gaan om de situatie te verbeteren; Deel VI – Speciaal verslag nr. 1/2018 van de Rekenkamer getiteld "Gezamenlijke ondersteuning van projecten in de Europese regio's (Jaspers) - tijd voor een meer doelgerichte aanwending" 40. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer, haar bevindingen en de bereidheid van de Commissie om uitvoering te geven aan haar aanbevelingen; 41. is ingenomen met het feit dat de inspanningen van Jaspers in sommige gevallen hebben geleid tot een betere capaciteit van de lidstaten om projecten voor te bereiden en dat de projecten van goede kwaliteit zijn, wat blijkt uit de snelle goedkeuring ervan door de Commissie; 42. verzoekt de Commissie en de Europese Investeringsbank (EIB) ervoor te zorgen dat het programma zo wordt uitgevoerd dat het betere resultaten oplevert op het gebied van de administratieve capaciteit van de lidstaten; 43. constateert dat de werkelijke kosten voor Jaspers en de financiële bijdrage van de Commissie tussen 2006 en 2016 aanvankelijk zijn gestegen en vervolgens stabiel zijn gebleven op ongeveer 30 miljoen EUR per jaar, waarbij de bijdrage van de Commissie tussen 70 en 80 % schommelde; 44. is van mening dat begunstigden op een passend niveau moeten bijdragen aan de kosten van Jaspers; 45. is van mening dat de taak van Jaspers, namelijk "(...) de lidstaten die in 2004 of later tot de Unie toetraden te voorzien van onafhankelijk, gratis advies om hen te helpen hoogwaardige voorstellen voor grote investeringsprojecten op te stellen voor financiering uit het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling van de Unie (...)", logischerwijs lichter zou moeten zijn geworden naarmate deze nieuwe lidstaten zich aanpassen aan de systemen en procedures van de Unie; 46. is ten zeerste verontrust over de volgende opmerking van de Rekenkamer: "VIII. De EIB was niet bereid om informatie te verstrekken over de werkelijke kosten van het Jaspers-initiatief en de Commissie kon de plausibiliteit van de standaardkosten voor Jaspers die tot 2014 werden gebruikt voor personeel dat door de EIB werd gefinancierd, slechts gedeeltelijk aantonen"; 47. dringt erop aan dat de EIB de Rekenkamer alle informatie verstrekt die relevant is voor haar controlewerkzaamheden; verzoekt de Commissie alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de EIB in dit opzicht meewerkt. Deel VII – Speciaal verslag nr. 2/2018 van de Rekenkamer getiteld "De doelmatigheid van de crisisbeheersing voor banken door de ECB" 48. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer, haar aanbevelingen en de bereidheid van de Commissie om alle aanbevelingen, op één na, uit te voeren; 49. is uiterst bezorgd over het feit dat niet alle documenten of informatie waar de Rekenkamer om heeft gevraagd en die zij noodzakelijk achtte voor het uitvoeren van haar taak door de ECB aan de Rekenkamer zijn verstrekt, en verzoekt de ECB om dit beleid recht te zetten; 50. is van mening dat de volledige medewerking van de ECB absoluut noodzakelijk is, dat daar nu werk van moet worden gemaakt en dat deze medewerking de transparantie en verantwoordingsplicht zou hebben verbeterd; 51. moet helaas constateren dat de Rekenkamer niet de voornaamste externe accountant van de ECB is, en dat de Rekenkamer alleen bevoegd is om een doelmatigheidscontrole van de ECB uit voeren (artikel 27 van Protocol nr. 4, gehecht aan het VEU en het VWEU); 52. wijst op een duidelijke interinstitutionele onevenwichtigheid: terwijl het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) een belangrijke rol speelt bij het toezicht op de activiteiten van de ECB (artikel 35 van Protocol nr. 4), is aan de Rekenkamer slechts een bescheiden rol toebedeeld bij het verifiëren van het financiële beheer van de bank (het uitvoeren van een doelmatigheidscontrole), ten koste van de transparantie en de verantwoordingsplicht; 53. verzoekt de lidstaten en de instellingen van de Unie daarom om de rol van de Rekenkamer ten opzichte van de ECB verder te ontwikkelen bij de volgende herziening van de Verdragen; Deel VIII – Speciaal verslag nr. 3/2018 van de Rekenkamer getiteld "Controle van de procedure voor macro-economische onevenwichtigheden" 54. neemt kennis van het speciaal verslag van de Rekenkamer, haar aanbevelingen en de bereidheid van de Commissie om het merendeel ervan uit te voeren; 55. wijst erop dat de PMO deel uitmaakt van de procedure van het Europees Semester, die begint met de jaarlijkse groeianalyse en het waarschuwingsmechanismeverslag in de herfst van jaar n-1; als in het waarschuwingsmechanismeverslag, dat gebaseerd is op een scorebord van indicatoren en drempelwaarden, het mogelijke ontstaan van een specifiek probleem wordt gesignaleerd, wordt de desbetreffende lidstaat onderworpen aan een diepgaande evaluatie; 56. merkt op dat als de Commissie naar aanleiding van de uitkomsten van de diepgaande evaluatie van oordeel is dat er sprake is van macro-economische onevenwichtigheden, zij het Europees Parlement, de Raad en de Eurogroep hiervan op de hoogte stelt; de Raad kan dan, op aanbeveling van de Commissie, een aanbeveling tot de betrokken lidstaat richten (overeenkomstig de procedure van artikel 121, lid 2, VWEU); deze preventieve PMO-maatregelen maken deel uit van de landspecifieke aanbevelingen; 57. stelt samen met de Rekenkamer vast dat de aanbevelingen van de Raad onderhevig zijn aan politieke afwegingen; dit lijkt eerder regel dan uitzondering te zijn; Deel IX – Speciaal verslag nr. 4/2018 van de Rekenkamer getiteld "EU-bijstand voor Myanmar/Birma" 58. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en zet zijn opmerkingen en aanbevelingen hieronder uiteen; 59. erkent de moeilijke politieke situatie en de complexe operationele uitdagingen waarmee de EDEO, de diensten van de Commissie en de delegatie van de Unie worden geconfronteerd, met name in de deelstaten Rakhine, Kachin en Shan; 60. verzoekt de EDEO en de Commissie om verder te werken aan een breed en ambitieus programma voor ontwikkelingssamenwerking op de lange termijn, en daarbij gebruik te maken van alle beschikbare middelen, om Myanmar te helpen zijn algemene ontwikkelingsstrategie uit te bouwen en te verfijnen en tegelijkertijd geleidelijk een kader voor de beoordeling van nationale resultaten uit te tekenen met instrumenten om de impact en duurzaamheid van de steun te meten; 61. pleit ervoor een passende beleidsmix vast te stellen voor het optreden van de Unie en de keuze van de belangrijkste ontwikkelingssectoren, op basis van een regelmatige sectorale evaluatie van de behoeften, teneinde de levensvatbaarheid, het aanvullende karakter en de duurzaamheid van de projecten te verbeteren; wenst dat de resultaten van de strategische beoordeling van het land, die in 2018 wordt afgerond, zo spoedig mogelijk aan het Parlement worden voorgelegd; 62. acht het tevens noodzakelijk om blijk te geven van voldoende flexibiliteit bij de vaststelling van de steunprogramma's en bij de tenuitvoerlegging ervan, in bijzonder moeilijke politieke en operationele omstandigheden, om de nationale capaciteiten op systematischer wijze te versterken en een passende geografische dekking te verzekeren, rekening houdend met het reële absorptievermogen van het land; 63. betreurt dat de Commissie de regionale geografische prioriteiten van haar steun onvoldoende heeft gedefinieerd; wijst erop dat de eerste studie over de specifieke behoeften van de deelstaat Rakhine pas in 2017 werd uitgevoerd; meent dat een specifieke evaluatie van deze deelstaat de prioriteit van de delegatie van de Unie had moeten zijn vanaf haar aankomst in 2013; 64. pleit voor capaciteitsopbouw in de openbare sector en voor de versterking van de institutionele structuren om het kader te creëren voor een meer verantwoord bestuur, waarbij meer strategische steun wordt toegekend aan de belangrijkste controle-instanties van het land; 65. herinnert eraan dat staatsopbouw centraal moet staan in de ontwikkelingsstrategie van de Unie, overeenkomstig de beginselen voor optreden in een onstabiele context, met name het versterken van de instellingen, de transparantie en de doeltreffendheid van het beheer van de overheidsfinanciën, alsook een versterkte politieke dialoog; 66. is voorstander van nauwere samenwerking op het terrein met de internationale partners, om de kosteneffectiviteit van multidonoracties te verbeteren, aangezien een doeltreffende coördinatie tussen de donoren een essentiële voorwaarde blijft om overlappingen en versnippering van de steun te voorkomen; 67. betreurt de tekortkomingen die zijn vastgesteld bij de uitwisseling van informatie tussen DG DEVCO en DG ECHO in de deelstaten Rakhine en Kachin; betreurt dat het tot september 2016 heeft geduurd alvorens een procedure voor de uitwisseling van informatie tussen de twee directoraten-generaal werd opgezet; dringt in dit verband aan op een betere afstemming van de humanitaire hulp en de ontwikkelingshulp, alsook op een betere koppeling van noodhulp, herstel en ontwikkeling (LRRD) middels een permanent LRRD-interdienstenplatform; is van oordeel dat waar mogelijk gewerkt moet worden volgens geïntegreerde benaderingswijzen, met duidelijk gedefinieerde doelstellingen voor samenwerking en een coherente landenstrategie tussen DG ECHO en DG DEVCO, en dat ook gezorgd moet worden voor de uitwisseling van goede praktijken; pleit in dit verband voor een systematische integratie van de LRRD-aanpak in de financieringscyclus van de acties; 68. verzoekt de diensten van de Commissie om daarnaast te zorgen voor een betere afstemming en overgang tussen humanitaire acties met een kortetermijnkarakter en ontwikkelingshulp met een langetermijnkarakter, alsook voor een betere coördinatie, zowel tussen de verschillende actoren van ontwikkelingssamenwerking op het terrein als tussen nationale prioriteiten, en dat middels een gemeenschappelijke strategie en een gemeenschappelijk kader voor humanitaire en ontwikkelingshulp; 69. pleit voor een betere opvolging van de tenuitvoerlegging van projecten en acties door in de programmerings- en beheersdocumenten een betere motivering op te nemen van de toegekende bedragen per prioritaire sector, om indien nodig een aanpassing van de steun aan de nieuwe behoeften voor 2020 te kunnen overwegen, en tegelijk een betere zichtbaarheid te geven aan het optreden van de Unie; meent dat de zichtbaarheid van de donoren en het bestaan van passende beheersinformatie over de projecten belangrijk zijn opdat eenieders bijdrage zou worden erkend en aan de verantwoordingsplicht zou worden voldaan; 70. betreurt dat het belangrijkste onderdeel van het gemeenschappelijk vredesfonds niet bestemd is voor de deelstaat Rakhine; meent dat dit een gemiste kans is voor deze bijzonder kwetsbare regio; verzoekt de Commissie het toepassingsgebied van het fonds uit te breiden tot de deelstaat Rakhine; 71. herinnert eraan dat de Commissie, indien begrotingssteun een aanzienlijke rol speelt in de tenuitvoerlegging van de steun, in samenwerking met andere donoren: Deel X – Speciaal verslag nr. 5/2018 van de Rekenkamer getiteld "Hernieuwbare energie voor duurzame plattelandsontwikkeling: aanzienlijke synergieën mogelijk, waarvan de meeste echter niet zijn gerealiseerd" 72. verzoekt de Commissie en de lidstaten bij het ontwerpen van hun toekomstige beleid inzake hernieuwbare energie rekening te houden met de omstandigheden en specifieke behoeften van de plattelandsbevolking en -economie, en de potentiële positieve en negatieve effecten van het beleid in overweging te nemen, en ervoor te zorgen dat in plattelandsgebieden billijke beleidsresultaten worden verwezenlijkt; daartoe dient de Commissie, in samenwerking met de lidstaten, een relevant mechanisme te ontwikkelen dat geënt zou kunnen zijn op het mechanisme voor "rural proofing" (plattelandstoets) dat is voorzien in "beleidsoriëntatie 1" van de verklaring van Cork 2.0 van 2016; 73. verzoekt de Commissie dit instrument te introduceren in het overleg met de lidstaten over de geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen, die vóór 1 januari 2019 moeten worden meegedeeld aan de Commissie, en de lidstaten te helpen bij de toepassing ervan; 74. verzoekt de Commissie, samen met de medewetgevers, het toekomstige beleidskader voor bio-energie zo te ontwerpen dat wordt voorzien in voldoende waarborgen tegen het niet-duurzame gebruik van biomassa voor energie; in het kader moeten de duurzaamheidrisico's van de stimulering van het gebruik van bio-energie worden onderkend en aangepakt door middel van streefdoelen en regelingen voor financiële ondersteuning, en moet ervoor worden gezorgd dat de hiermee samenhangende sociaal-economische en milieurisico's worden beperkt; 75. verzoekt de Commissie uiteen te zetten wat met de investeringen in hernieuwbare energie in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) moet worden bereikt; hoe zij in plattelandsgebieden een toegevoegde waarde kunnen bieden; en hoe het Elfpo de bestaande financieringsregelingen van de Unie en de lidstaten moet aanvullen zonder het risico te lopen om slechts een financieringsbron voor hernieuwbare energie te worden zonder prioriteit voor plattelandsontwikkeling bij het uitstippelen van hun toekomstige plattelandsontwikkelingsbeleid; 76. verzoekt de Commissie in dit verband gebruik te maken van de relevante ervaring met goede praktijken die is opgedaan tijdens de audit van de Rekenkamer (evaluatie van hernieuwbare energie in plattelandsgebieden, uit het Elfpo gefinancierde energievoorzieningsprojecten van derden, projecten voor eigen gebruik van hernieuwbare energie), alsook van soortgelijke ervaringen die zijn beschreven in de OESO-studie "Linking Renewable Energy to Rural Development"; 77. verzoekt de lidstaten met betrekking tot Elfpo-steun voor hernieuwbare energie de Commissie in hun verbeterde jaarlijkse uitvoeringsverslagen van 2019 relevante informatie te verstrekken over de programmaresultaten van projecten voor hernieuwbare energie; aan de hand van deze informatie kan de Commissie vaststellen hoeveel Elfpo-uitgaven zijn uitgekeerd voor projecten op het gebied van hernieuwbare energie, hoeveel energiecapaciteit is geïnstalleerd, en hoeveel energie is geproduceerd door dergelijke projecten; verzoekt de Commissie bij de voorbereiding van de programmeringsperiode na 2020 een nauwkeuriger formulering te verstrekken van de verschillende soorten indicatoren; 78. verzoekt de Commissie de lidstaten te herinneren aan de noodzaak om relevante selectieprocedures toe te passen, zodat uitsluitend steun wordt verstrekt aan levensvatbare projecten voor hernieuwbare energie met een duidelijk voordeel voor duurzame plattelandsontwikkeling; Deel XI – Speciaal verslag nr. 6/2018 van de Rekenkamer getiteld "Vrij verkeer van werknemers – de fundamentele vrijheid is gewaarborgd, maar de mobiliteit van werknemers zou gebaat zijn bij een doelgerichter inzet van EU-middelen" 79. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer, en verzoekt de Commissie en de lidstaten om uitvoering te geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer; 80. onderstreept dat het vrije verkeer van werknemers een grondbeginsel van de Unie is en een van de grootste voordelen van de interne markt zolang er sprake is van een voordeel voor beide zijden van de werkrelatie; het waarborgt de bescherming van de rechten van werknemers en de afschaffing van elke discriminatie op grond van nationaliteit tussen de werknemers van de lidstaten wat betreft werkgelegenheid, beloning en de overige arbeidsvoorwaarden; 81. constateert met bezorgdheid dat veel belemmeringen voor een vrije en eerlijke mobiliteit van werknemers in de Unie nog steeds bestaan en dat de acties van de Commissie en de lidstaten de problemen waarmee werknemers geconfronteerd worden die willen werken in andere lidstaten niet geheel oplossen, zoals ontoereikende informatie over de rechten van werknemers met betrekking tot werkgelegenheid en arbeidsvoorwaarden en de rechten op het gebied van sociale zekerheid; ook is er sprake van onvoldoende maatregelen om discriminatie van mobiele werknemers te voorkomen en een efficiënte handhaving van hun rechten te waarborgen; 82. neemt kennis van de opmerkingen van de Rekenkamer dat de Commissie instrumenten in het leven heeft geroepen om burgers te informeren over hun rechten en systemen heeft ingesteld voor de melding van discriminatie die strijdig is met de vrijheid van verkeer van werknemers; is evenwel bezorgd over de bevinding van de Rekenkamer dat de Commissie ondanks deze instrumenten en systemen niet weet in hoeverre de burgers deze instrumenten momenteel kennen en wat de omvang is van de discriminatie die strijdig is met de vrijheid van verkeer op het niveau van de Unie; 83. merkt op dat sommige van de instrumenten van de Commissie ter ondersteuning van de arbeidsmobiliteit vaak onbekend zijn bij de potentiële begunstigden en is bezorgd over het feit dat in een aantal lidstaten slechts een klein percentage van de vacatures wordt gepubliceerd op het Europees portaal voor arbeidsmobiliteit (Eures); vestigt de aandacht op het feit dat deze instrumenten worden gefinancierd via de begroting van de Unie en dat het Europees Sociaal Fonds (ESF) en het programma voor werkgelegenheid en sociale innovatie (EaSI) in het meerjarig financieel kader 2014-2020 voorzien in mogelijkheden voor de financiering van maatregelen en activiteiten inzake arbeidsmobiliteit op het niveau van de Unie en de lidstaten, maar dat die echter onvoldoende worden benut; 84. verzoekt de Commissie en de lidstaten gebruik te maken van de beschikbare financieringsmogelijkheden om maatregelen te nemen die ervoor zorgen dat de instrumenten voorzien in volledige informatie over bestaande vacatures en rechten van werknemers, de burgers beter bekend te maken met deze instrumenten en de informatie die zij bieden, en toezicht te houden op de bekendheid teneinde die verder te verhogen; dringt er in dit verband bij de Commissie op aan de voorlichting over de praktische aspecten van de arbeidsmobiliteit te bevorderen, met name aan de hand van nieuwe technologieën, zoekmachines en publiciteit, en dringt aan op een nauwere samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten; verzoekt met name de respectieve nationale autoriteiten en coördinatoren van Eures actiever samen te werken met werkgevers om het gebruik van Eures en de mogelijkheden voor beroepsmobiliteit in de hele Unie te bevorderen; dringt er tevens bij de Commissie en de lidstaten op aan te zorgen voor een goede complementariteit en additionaliteit tussen acties die worden gefinancierd uit het ESF en EaSI; 85. deelt de mening van de Rekenkamer dat informatie over en inzicht in de omvang en de aard van de bestaande, met het vrije verkeer van werknemers strijdige discriminatie noodzakelijk is om dergelijke gevallen doeltreffend aan te pakken; dringt er daarom bij de Commissie op aan, in samenwerking met de lidstaten, maatregelen te treffen ter verbetering van de doeltreffendheid van de bestaande systemen teneinde gevallen van discriminatie op te sporen en verdere stappen te ondernemen om belemmeringen voor en discriminatie in verband met eerlijke arbeidsmobiliteit te voorkomen en weg te nemen; 86. benadrukt dat door het gebrek aan overdraagbaarheid van sociale premies werknemers bepaalde sociale rechten worden ontzegd en dat dit een belemmering vormt voor de mobiliteit van werknemers; verzoekt de Commissie na te denken over relevante wetgevingsvoorstellen en moedigt aan tot het creëren van stimulansen voor de lidstaten die bereid zijn pensioenrechten overdraagbaar te maken, met volledige inachtneming van het bestaande wetgevingskader; 87. merkt op dat wederzijdse erkenning van universitaire diploma's en beroepskwalificaties door lidstaten een probleem blijft en een belangrijk obstakel is voor de arbeidsmobiliteit; benadrukt dat dit proces eenvoudig, betaalbaar en gebruiksvriendelijk moet zijn voor zowel de burgers als de betrokken nationale overheden; spoort de Commissie ertoe aan de uitwisseling van optimale praktijken tussen de lidstaten te bevorderen in het kader van de werkgroepen van de Raad en, in voorkomend geval, van de OESO-platforms; 88. is bezorgd over het gebrek aan vergelijkbaarheid van de door de lidstaten verstrekte gegevens over arbeidsmobiliteit; verzoekt de Commissie richtsnoeren te verstrekken aan de lidstaten met betrekking tot de gegevens en het doel waarvoor die moeten worden verzameld; dringt erop aan dat de Commissie de verzameling en presentatie verbetert van de statistische gegevens met betrekking tot het vrije verkeer van werknemers, en in het bijzonder de problemen die mobiele werknemers in het buitenland ondervinden; 89. betreurt het dat de afstemming van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt alsook de aansluiting van vaardigheden op de behoeften van de arbeidsmarkt in alle lidstaten nog steeds een te verwezenlijken doelstelling is van het beleid inzake arbeidsmobiliteit; verzoekt de lidstaten optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden die worden geboden door het ESF, het EaSI en Eures voor de bevordering van de arbeidsmobiliteit, teneinde de werkloosheid in sommige lidstaten en regio's te verlagen en discrepanties tussen gevraagde en aangeboden vaardigheden en personeelstekorten elders aan te pakken; 90. neemt met bezorgdheid kennis van de problemen in verband met de vereisten voor projecten inzake grensoverschrijdende mobiliteit die worden gefinancierd in het kader van het EaSI, en verzoekt de Commissie om deze kwesties in haar komende oproepen tot het indienen van voorstellen aan te pakken door daarin verplichte resultaatindicatoren op te nemen die het mogelijk maken in de praktijk de meerwaarde van Uniefinanciering en de impact van de verleende steun te meten; 91. verzoekt de Commissie en de lidstaten, gezien de bevindingen van de Rekenkamer aangaande de noodzaak van extra inspanningen om de arbeidsmobiliteit in de Unie te versterken en bestaande belemmeringen te overwinnen, in de periode 2021-2027 te zorgen voor een adequate financiering van maatregelen inzake eerlijke arbeidsmobiliteit waardoor de desbetreffende instrumenten en systemen op dit gebied kunnen worden voortgezet en onbelemmerd kunnen blijven functioneren; verzoekt de Commissie en de lidstaten de continuïteit en een grotere doeltreffendheid van de maatregelen en activiteiten die het vrije verkeer van werknemers vergemakkelijken, te waarborgen, zowel door een betere gerichtheid van financiële middelen als door versterkte samenwerking en coördinatie tussen de verantwoordelijke diensten van de Commissie, nationale autoriteiten en alle belanghebbenden op het niveau van de Unie en op nationaal niveau; Deel XII – Speciaal verslag nr. 7/2018 van de Rekenkamer getiteld "Pretoetredingssteun van de EU aan Turkije: tot dusver slechts beperkte resultaten" 92. is van mening dat de Commissie vanaf het programma voor 2018 van het instrument voor pretoetredingssteun (IPA) de IPA-middelen doelgerichter moet aanwenden op gebieden waarop hervormingen al lang hadden moeten plaatsvinden en noodzakelijk zijn voor geloofwaardige vooruitgang op weg naar toetreding tot de Unie, met name ten aanzien van de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechtspraak, de strijd tegen corruptie op hoog niveau en georganiseerde misdaad, de versterking van de persvrijheid, het voorkomen van belangenconflicten en het versterken van de externe controle en het maatschappelijk middenveld; 93. verzoekt de Commissie bij haar volgende actualisering van haar beoordelingen van de sectorale aanpak alle belangrijke kenmerken van de donorcoördinatie van Turkije, een analyse van de sectorbegroting en met name haar kader voor prestatiebeoordeling te behandelen; 94. verzoekt de Commissie, gezien de gevolgen die de terugval reeds heeft voor de duurzaamheid van projecten in Turkije, het gebruik van politieke en projectvoorwaarden uit te breiden door: 95. spoort de Commissie ertoe aan de reikwijdte van haar verslagen over resultaatgeoriënteerd toezicht betreffende de door de Unie gefinancierde activiteiten in Turkije uit te breiden en de relevantie en betrouwbaarheid van haar projectindicatoren te verbeteren door, indien van toepassing, te zorgen voor de beschikbaarheid van uitgangswaarden; 96. is van mening dat de Commissie in het kader van IPA II indirect beheer selectief moet toepassen, rekening houdend met de omvang van de betrokken middelen, de complexiteit van de projecten die door de Turkse autoriteiten moeten worden voorbereid en aanbesteed, en de capaciteit van het agentschap dat belast is met de contractering en financiering van door de Unie gefinancierde programma's; Deel XIII – Speciaal verslag nr. 8/2018 van de Rekenkamer getiteld "EU-steun voor productieve investeringen in ondernemingen – meer aandacht voor duurzaamheid nodig" 97. verwelkomt het speciaal verslag van de Rekenkamer omdat het tijdig wijst op het feit dat er behoefte bestaat aan aanvullende monitoring en garantiemechanismen op zowel het niveau van de Unie als dat van de lidstaten, teneinde te waarborgen dat projecten duurzame resultaten genereren; onderstreept in dit verband de bevindingen van de Rekenkamer dat a) in de onderzochte operationele programma's de specifieke behoeften van de ondernemingen in de verschillende sectoren en van verschillende grootte (marktfalen) onvoldoende in kaart zijn gebracht, en b) het verwezenlijken van duurzame resultaten geen prioriteit was; 98. is van oordeel dat de rol van productieve investeringen van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) moet worden vergroot, als een sleutelfactor voor groei, duurzame banen, en het verkleinen van de verschillen en de ongelijkheid in het kader van de ontwikkeling van het cohesiebeleid voor de volgende programmeringsperiode, teneinde te komen tot opwaartse convergentie en economische, sociale en territoriale cohesie tussen de lidstaten en de regio's; 99. stelt vast dat hoewel een aantal van de gecontroleerde projecten de desbetreffende regels in acht heeft genomen en de nagestreefde outputs heeft gerealiseerd, zij geen bewijs konden overleggen van de doeltreffendheid van de projecten en van de gegenereerde duurzame verbeteringen; 100. geeft in dit verband aan dat de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen voor de periode 2014-2020 geen bepalingen bevat waarin het verwezenlijken van resultaten en de duurzaamheid daarvan als criteria voor de duurzaamheid van acties worden gedefinieerd; vestigt dan ook de aandacht op de bevinding van de Rekenkamer met betrekking tot het aanzienlijke verschil – wat het beoordelen van de duurzaamheid van projecten betreft – tussen het meten van outputs enerzijds en resultaten anderzijds; 101. is van oordeel dat, teneinde te bewerkstelligen dat productieve investeringen een daadwerkelijke meerwaarde hebben, het verwezenlijken van resultaten als een centrale overweging in de beoordeling van de duurzaamheid van projecten moet worden opgenomen; steunt in dit verband met klem de definitie van de Rekenkamer van duurzaamheid als "het vermogen van een project de voordelen ervan te handhaven gedurende een lange periode na afloop van het project"; 102. betreurt het dat de Commissie in haar wetgevingsvoorstellen voor verordeningen voor de periode 2021-2027 geen rekening heeft gehouden met de expliciete aanbeveling van de Rekenkamer betreffende het toekennen van prioriteit aan zowel outputs, als de noodzakelijke indicatoren voor het meten van resultaten; 103. deelt de bezorgdheid van de Rekenkamer met betrekking tot het waarborgen van de duurzaamheid van investeringen in kmo's, gezien hun beperkte bedrijfscapaciteit, het hoge percentage faillissementen en/of hun specifieke kwetsbaarheid voor ongunstige economische omstandigheden; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband zich te concentreren op manieren en middelen voor het bevorderen van succesvolle en duurzame verbindingen tussen geïnteresseerde kmo's, met inachtneming van zowel de positieve als de negatieve ervaringen uit het verleden; 104. is verder van mening dat toekomstige productieve investeringen tot duurzame resultaten kunnen leiden indien ze als onderdeel van het cohesiebeleid van de toekomst in een geactualiseerde alomvattende industriestrategie worden geïntegreerd; is van oordeel dat productieve investeringen aldus een aanzienlijke bijdrage kunnen leveren aan het gladstrijken van de verschillen in industriële ontwikkeling tussen de lidstaten en de regio's, zoals aangegeven in het 6e en 7e cohesieverslag; 105. verzoekt de Commissie volledig uitvoering te geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer en de lidstaten tijdig van passende adviezen te voorzien, waaronder in de vorm van heldere en transparante richtsnoeren voor het vaststellen en toepassen van criteria voor de duurzaamheid van projecten, alsook middels gebruikmaking van alle beschikbare mechanismen, zoals de goedkeuring van operationele programma's, monitoring en toezicht, om de lidstaten aan te sporen invulling te geven aan hun respectieve verantwoordelijkheden, onder voorkoming van aanvullende administratieve lasten voor de begunstigden en de respectieve nationale autoriteiten; 106. verzoekt de Commissie in het algemeen in de voorbereidings- en onderhandelingsfase van de toekomstige programmeringsperiode meer de nadruk te leggen op de duurzaamheid van projecten, waaronder in de vorm van een helder kader van 'earmarks' en doelstellingen; spoort de autoriteiten van de lidstaten verder aan de aanbevelingen van de Rekenkamer op te volgen en ten uitvoer te leggen, en met de Commissie samen te werken bij het tegen het licht houden van de bestaande praktijken en het vaststellen van gemeenschappelijke regels en procedures voor het waarborgen van de duurzaamheid van de resultaten van projecten; Deel XIV– Speciaal verslag nr. 9/2018 van de Rekenkamer getiteld "Publiek-private partnerschappen in de EU: algemeen voorkomende tekortkomingen en beperkte voordelen" 107. is van mening dat de Commissie en de lidstaten geen intensiever en breder gebruik van publiek-private partnerschappen (PPP's) zouden mogen bevorderen voordat de in dit verslag vastgestelde problemen zijn aangepakt en de volgende aanbevelingen op succesvolle wijze zijn uitgevoerd; met name het verbeteren van de institutionele en wettelijke kaders en het projectbeheer, en het bieden van meer zekerheid dat de keuze voor de PPP-optie de beste prijs-kwaliteitsverhouding oplevert en dat PPP-projecten waarschijnlijk op succesvolle wijze zullen worden beheerd; benadrukt dat als projectrisico's niet correct in kaart worden gebracht en verdeeld, dit financiële gevolgen kan hebben voor de publieke partner en het behalen van de projectdoelstellingen in de weg kan staan; 108. om de kosten van vertragingen en nieuwe onderhandelingen beter te verdelen tussen de partners, met het oog op de beperking van de financiële gevolgen van vertragingen die te wijten zijn aan de publieke partner en nieuwe onderhandelingen over contracten voor de uiteindelijke kosten van PPP's die door de publieke partner worden gedragen, beveelt aan dat: 109. om te waarborgen dat de PPP-optie de optie is die de optimale prijs-kwaliteitsverhouding biedt en de potentiële voordelen behaalt, beveelt aan dat: 110. om ervoor te zorgen dat de lidstaten over de nodige administratieve capaciteit beschikken en dat er duidelijk PPP-beleid en duidelijke PPP-strategieën zijn vastgesteld om succesvolle door de Unie gesteunde PPP-projecten uit te voeren, beveelt aan dat: 111. teneinde het risico op een voorkeur voor het kiezen voor de PPP-optie te beperken, om te zorgen voor meer transparantie en om te waarborgen dat PPP's op doeltreffende wijze kunnen worden ondersteund met middelen van de Unie, beveelt aan dat: Deel XV – Speciaal verslag nr. 10/2018 van de Rekenkamer getiteld "De basisbetalingsregeling voor landbouwers – operationeel op de rails, maar beperkte impact op vereenvoudiging, doelgerichtheid en de convergentie van steunniveaus" 112. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de lidstaten de essentiële controles naar behoren uitvoeren en dat zij BBR-rechten corrigeren wanneer het niet toepassen van de relevante regels of het ontbreken van actuele informatie over landgebruik van grote invloed is op de waarden; 113. verzoekt de Commissie om: 114. verzoekt de Commissie, voordat zij een voorstel voor de toekomstige opzet van het gemeenschappelijk landbouwbeleid doet, de inkomenspositie voor alle groepen landbouwers te beoordelen en hun behoefte aan inkomenssteun te analyseren, rekening houdend met de huidige verdeling van Unie- en nationale steun, het landbouwpotentieel van grond, verschillen in arealen die hoofdzakelijk zijn bedoeld voor landbouwproductie of de instandhouding van landbouwgrond, kosten en levensvatbaarheid van de landbouw, inkomsten uit voedsel en andere landbouwproductie, alsmede uit niet-agrarische bronnen, de factoren voor de efficiëntie en het concurrentievermogen van bedrijven en de waarde van de collectieve goederen die landbouwers leveren; is van mening dat de Commissie de voorgestelde maatregelen van meet af aan dient te koppelen aan passende operationele doelstellingen en uitgangswaarden waarmee de prestatie van de steun kan worden vergeleken; Deel XVI – Speciaal verslag nr. 11/2018 van de Rekenkamer getiteld "Nieuwe opties voor de financiering van projecten voor plattelandsontwikkeling: eenvoudiger, maar niet resultaatgericht" 115. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en staat achter een aantal van de daarin opgenomen opmerkingen en aanbevelingen; 116. betreurt het dat de nieuwe vereenvoudigde kostenopties slechts worden gebruikt voor een marginaal gedeelte van de uitgaven voor plattelandsontwikkeling en dat ze het potentieel van deze financieringsbron niet vergroten, ondanks dat vereenvoudiging een manier zou moeten zijn om begunstigden bij projecten te betrekken; 117. betreurt het dat er zeer weinig indicatoren voorhanden zijn om te kunnen beoordelen of de doelstellingen van deze maatregel gehaald zijn of niet; 118. verzoekt de lidstaten, de begunstigden en hun partnerschappen de mogelijkheden die worden geboden door het systeem van vereenvoudigde kostenopties voor plattelandsontwikkeling volledig te benutten; 119. wijst erop dat vereenvoudiging toereikende controleniveaus mogelijk moet maken waarvoor de verantwoordelijkheid duidelijk moet worden bepaald; 120. wijst erop dat vereenvoudiging voordelen moet opleveren voor zowel overheden als projectontwikkelaars; Deel XVII– Speciaal verslag nr. 12/2018 van de Rekenkamer getiteld "Breedband in de EU-lidstaten: hoewel er vooruitgang is geboekt, zullen niet alle Europa 2020-streefdoelen worden gehaald" 121. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en zet zijn opmerkingen hieronder uiteen; 122. is ingenomen met het voornemen van de Commissie om in de toekomstige digitale transformatie te investeren, zoals blijkt uit het voorstel voor een meerjarig financieel kader voor de periode 2021-2027; 123. erkent het aanzienlijke wetgevingsinitiatief van de Commissie op het gebied van digitalisering en vestigt de aandacht op initiatieven zoals "WiFi4EU", dat de installatie van hoogtechnologische wifi-uitrusting in de centra van het openbare leven ondersteunt; 124. wijst op de inspanningen van de Commissie om de breedbanddekking in de Unie te verbeteren, maar betreurt het dat veel plattelandsgebieden nog steeds een zeer slechte breedbanddekking hebben; 125. erkent de inspanningen van de Commissie voor het aanzienlijk verbeteren en diversifiëren van de financieringsbronnen ter ondersteuning van de breedbandconnectiviteit; herinnert eraan dat de Unie in de programmeringsperiode 2007-2013 2,74 miljard EUR heeft geïnvesteerd, terwijl de investeringen van de Unie voor de huidige programmeringsperiode bijna 15 miljard EUR bedragen, wat meer dan vijf keer zoveel is; 126. is ervan overtuigd dat snelle internetverbindingen een essentieel onderdeel van de digitale eengemaakte markt zijn en lidstaten daardoor een concurrentievoordeel kunnen bieden in economische, sociale en onderwijsaangelegenheden; is ervan overtuigd dat goede internetsnelheid en -toegang cruciaal zijn voor ons leven, bedrijven en nationale overheden; 127. onderstreept dat investeringen in breedband zullen bijdragen tot de sociale cohesie en de strijd tegen ontvolking in plattelandsgebieden en geïsoleerde gebieden; onderstreept dat plattelandsgebieden en meer afgelegen gebieden toegang tot breedband moeten hebben, teneinde een homogene eengemaakte markt te creëren; 128. is in dit verband ingenomen met het voorstel van de Commissie voor herziene Europese telecomregels, dat tot doel heeft investeringen te genereren, met name in gebieden die economisch minder levensvatbaar zijn en die worden gekenmerkt door een lage bevolkingsdichtheid, of in plattelandsgebieden; 129. is het eens met de aanbeveling van de Rekenkamer dat de lidstaten herziene plannen moeten ontwikkelen voor de periode na 2020; 130. verzoekt derhalve alle lidstaten om ervoor te zorgen dat niet alleen de doelstellingen van Europa 2020 tijdig worden verwezenlijkt, maar ook de doelstellingen van de Commissie in het kader van de gigabitmaatschappij 2025; pleit voor ononderbroken 5G-dekking voor alle stedelijke gebieden en alle belangrijke transportroutes over land, en toegang voor alle Europese huishoudens, kmo's en lokale overheden, zowel op het platteland als in stedelijke gebieden, en in het bijzonder in ontvolkte en dunbevolkte regio's, tot internetconnectiviteit met een downloadsnelheid van ten minste 100 Mbps, die kan worden opgewaardeerd tot gigabitsnelheid; 131. deelt het standpunt van de Rekenkamer dat de lidstaten het mandaat van hun nationale regelgevende instanties opnieuw moeten bekijken in het licht van het herziene wetgevingskader van de Unie voor telecommunicatie, zodat deze in staat zijn hun aanbevelingen en corrigerende maatregelen (inclusief sancties wegens niet-naleving) op te leggen aan exploitanten; 132. is van mening dat financiële ondersteuning voor breedband een evenwichtige mix moet vormen van subsidies en financieringsinstrumenten, waarbij investeringen moeten worden geleid via interventielogica en rekening moeten houden met de plaatselijke realiteit en de realiteit op de markt; 133. is ervan overtuigd dat de ondersteuning van breedband via financiële instrumenten hoofdzakelijk gericht is op economisch levensvatbare regio's en goed ontwikkelde lokale markten; merkt op dat subsidies geschikter zijn voor plattelands-, berg- en afgelegen gebieden, waar particuliere investeringen en maatregelen met financieringsinstrumenten standaard risicovoller zijn; 134. deelt de opvatting van de Rekenkamer dat de Commissie beste praktijken op het gebied van breedband moet verzamelen en verspreiden, meer bepaald over het plannen van investeringen en de uitvoering van projecten; 135. is ervan overtuigd dat de Commissie de toepassing van de regels voor staatssteun voor breedbandinvesteringen voor de lidstaten zal blijven verduidelijken, en is ingenomen met het voornemen van de Commissie om meer informatie bij te voegen over de doelstellingen inzake 100 Mbps en de gigabitmaatschappij. Deel XVIII – Speciaal verslag nr. 13/2018 van de Rekenkamer getiteld "Aanpak van radicalisering die tot terrorisme leidt: de Commissie kwam tegemoet aan de behoeften van de lidstaten, maar de coördinatie en evaluatie vertoonden enkele tekortkomingen" 136. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer, onderschrijft de aanbevelingen erin en zet zijn opmerkingen en aanbevelingen hieronder uiteen; 137. verzoekt de Commissie na te gaan hoe het beheer van acties ter bestrijding van radicalisering kan worden vereenvoudigd, bijvoorbeeld door de integratie van het aantal financieringsbronnen waarvan de acties afhankelijk zijn of door de acties te laten beheren door minder instanties; momenteel zijn hiervoor acht directoraten-generaal van de Commissie, en bovendien Europol, Eurojust en de lidstaten, verantwoordelijk; dit komt de coördinatie en de doeltreffendheid niet ten goede; 138. wijst erop dat begroten op basis van prestaties lastig kan zijn voor acties ter voorkoming van radicalisering, maar benadrukt dat het voor het meten van prestaties niet genoeg is om bijvoorbeeld het aantal deskundigen te tellen dat bij vergaderingen aanwezig is; roept de Commissie op om uit te zoeken waarom er tussen de lidstaten zulke grote verschillen zijn wat betreft het aantal deelnemers aan haar activiteiten; daarbij moet ze vooral aandacht besteden aan activiteiten die van belang zijn voor de meeste lidstaten; 139. verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te houden van de stappen die worden genomen naar aanleiding van het interimrapport van de deskundigengroep op hoog niveau van de Commissie inzake radicalisering, vooral wat betreft het overleg met de lidstaten over een betere evaluatie van de programma's en acties op dit gebied; 140. wijst erop dat voor het voorkomen van radicalisering vaak een diepgaande kennis nodig is van de situatie in bepaalde buurten, en dat dit soort informatie niet algemeen kan worden toegepast; elke buurt heeft immers te maken met haar eigen negatieve en positieve punten; wijst in dit verband op de belangrijke rol die wordt gespeeld door onderwijsinstellingen, sociale en liefdadigheidsorganisaties en plaatselijke overheden, waaronder politieagenten die in bepaalde buurten surveilleren; verzoekt de Commissie en de lidstaten hier rekening mee te houden bij het uitwisselen van ervaringen, en stereotypes en generalisaties te vermijden; 141. benadrukt dat de activiteiten van de Commissie om de lidstaten te helpen bij het voorkomen van radicalisering waarschijnlijk het doeltreffendst zijn als ze over de grenzen heen uitgevoerd worden, bijvoorbeeld op het gebied van informatie op internet; steunt de procedure voor conflictoplossing van de EU-eenheid voor de melding van internetuitingen van Europol (EU IRU), en steunt ook het besluit om de EU IRU zich vooral bezig te laten houden met online propaganda van terroristen, die daarmee zoveel mogelijk volgelingen proberen te winnen; verzoekt de Commissie te zoeken naar betere methoden om de doeltreffendheid van de EU IRU te meten, door te onderzoeken hoeveel content van terroristen is verwijderd door internetproviders op uitsluitend verzoek van de EU IRU, zonder dat nationale IRU's, maatschappelijke organisaties of de internetproviders zelf die content hebben gemeld; verzoekt de Commissie ook methoden te ontwikkelen om de doeltreffendheid van de EU IRU vast te stellen door na te gaan hoeveel propaganda van terroristen er nog op internet te vinden is, bijvoorbeeld doordat de gewiste propaganda simpelweg opnieuw op internet of op andere platforms wordt geplaatst; Deel XIX – Speciaal verslag nr. 14/2018 van de Rekenkamer getiteld "De chemische, biologische, radiologische en nucleaire kenniscentra van de EU: meer vooruitgang nodig" 142. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en stelt met voldoening vast dat de Rekenkamer, de Commissie en de EDEO het met de meeste aanbevelingen eens zijn; 143. verzoekt de Commissie en de EDEO een gezamenlijke EU-analyse uit te voeren om externe CBRN-risico's voor de Unie te identificeren teneinde interne en externe actie volledig te koppelen; 144. verzoekt de Commissie systeemrisicoanalyses te integreren in de methodologieën voor de analyse van behoeften en voor nationale actieplannen en snel te reageren op partnerlanden die verzoeken om bijstand om hun behoeftenanalyses en nationale actieplannen af te ronden; 145. verzoekt de Commissie het aantal regionale activiteiten, zoals veld- en simulatieoefeningen, te verhogen; 146. verzoekt de Commissie en de EDEO CBRN-verantwoordelijkheden toe te kennen aan aangewezen steunpunten en/of aan in het kader van het instrument voor bijdrage aan stabiliteit en vrede (IcSP) voor een lange periode aangestelde functionarissen voor regionale samenwerking in alle delegaties van de Unie, en CBRN op te nemen in de beleids-, veiligheids- en politieke dialoog; 147. verzoekt DG DEVCO van de Commissie en de EDEO samen te werken met andere relevante directoraten-generaal, met name met DG NEAR, alsook met andere donoren om potentiële synergieën en beschikbare financieringsbronnen vast te stellen die beter kunnen worden benut om CBRN-activiteiten te ondersteunen; 148. verzoekt de Commissie de algemene doelstelling van het initiatief te vertalen in specifiekere doelstellingen die op projectniveau kunnen worden gebruikt, zodat resultaten vanaf projectniveau tot op nationaal, regionaal en initiatiefbreed niveau gemeten kunnen worden; 149. verzoekt de Commissie ook uitkomst- en impactindicatoren te beschrijven zodat de doeltreffendheid van het initiatief kan worden beoordeeld aan de hand van vastgelegde doelstellingen; 150. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle relevante informatie beschikbaar is op haar webportaal met de passende niveaus van toegangsbevoegdheid, en te waarborgen dat beste praktijken en richtsnoeren toegankelijk zijn via het CBRN-portaal; Deel XX – Speciaal verslag nr. 15/2018 van de Rekenkamer getiteld "Versterking van de capaciteit van de binnenlandse veiligheidstroepen in Niger en Mali: slechts beperkte en trage vooruitgang" 151. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en zet zijn opmerkingen en aanbevelingen hieronder uiteen; 152. onderstreept eerst de inspanningen van alle partijen die betrokken zijn bij de uitvoering van deze twee missies van de Unie en van het personeel dat wordt ingezet op het terrein om de institutionele capaciteit op het gebied van binnenlandse veiligheid in Niger en Mali structureel en duurzaam te versterken, in een regionale geopolitieke context die voorlopig erg moeilijk en kritiek is, door de combinatie van de bestaande dreigingen; 153. betreurt het feit dat het personeel van de missies vóór zijn inzet geen opleiding heeft gekregen en dat het ook geen hulp heeft gekregen bij het leren over de procedures en de projecten op het terrein; is van mening dat dit gebrek aan opleiding duidelijk heeft geleid tot vertragingen bij de uitvoering van de operaties; 154. is van mening dat de EDEO en de Commissie permanent bijzondere aandacht moeten besteden aan de ondersteuningsfuncties ter facilitering van een snelle, efficiënte en coherente inzet van de GVDB-missies, dat zij vóór de inzet opleiding moeten verstrekken aan al het personeel over de procedures en het beleid van de Unie en dat zij volledige richtsnoeren moeten opstellen voor de operationele taken (evaluatie van de behoeften, planning en follow-up van de taken en rapporten); is voorts van mening dat de lessen die getrokken zijn uit eerdere GVDB-missies, ook gebruikt moeten worden om de operationele efficiëntie van de georganiseerde missies te verbeteren en om de overdracht van kennis en synergie-effecten tussen de verschillende missies te faciliteren; 155. betreurt het feit dat de veiligheid van het personeel in Niger in gevaar is gebracht, doordat het gedurende zes maanden gedwongen was te verblijven en te werken in hotels zonder specifieke beveiliging; 156. onderstreept het feit dat een veilige werkomgeving essentieel is voor een efficiënte uitvoering van de operaties en de aanwerving van gekwalificeerd personeel; verzoekt de EDEO en de Commissie in de begroting van de missies een toereikend uitgavenniveau voor veiligheid te handhaven, om ervoor te zorgen dat hun mandaat op optimale wijze kan worden uitgevoerd; 157. herhaalt bovendien dat bij toekomstige GVDB-missies op efficiënte wijze gebruik moet worden gemaakt van alle passende financieringskanalen, namelijk het Instrument voor bijdrage aan stabiliteit en vrede (IcSP), het Europees Ontwikkelingsfonds, het Noodtrustfonds van de Europese Unie voor Afrika en humanitaire hulp, om te zorgen voor het realiseren van de politieke doelstellingen van de missies en voor een goed financieel beheer; 158. moedigt samenwerking aan van de EDEO met de lidstaten om ervoor te zorgen dat de huidige en toekomstige GVDB-missies beschikken over voldoende personeel om snel te opereren op een niveau dicht bij hun toegestane maximumcapaciteit (of het totale aantal beschikbare posten) en, indien mogelijk, gedurende perioden die overeenkomen met de duur van het mandaat van de missies; 159. onderstreept het feit dat het gebrek aan operationele efficiëntie van deze twee missies een grote belemmering heeft gevormd voor een goed verloop van het optreden van de Unie; betreurt het feit dat het 18 maanden heeft geduurd vóór de EUCAP Niger-missie beschikte over een juridische entiteit; 160. is van mening dat de Raad en de Commissie erop moeten toezien dat toekomstige GVDB-missies zo snel mogelijk over rechtspersoonlijkheid en de nodige budgetten beschikken; 161. verzoekt de EDEO en de Commissie in het bijzonder aandacht te besteden aan aanbestedings- en aanwervingsprocedures om te garanderen dat deze in overeenstemming zijn met de operationele behoeften van het GVDB; merkt op dat de uitvoering van de operaties te lijden heeft gehad onder omslachtige aanbestedingsprocedures, met als gevolg ondermaatse prestaties; 162. merkt de moeilijkheden op bij het opvullen van vacatures; herinnert eraan dat de bezettingsgraad van de posten in Niger 72 % en in Mali 77 % bedroeg; moedigt de EDEO en de Commissie ertoe aan langere detacheringen voor te stellen van personeel van de EU-lidstaten bij de missies, ruimer gebruik te maken van arbeidscontractanten en oproepen te doen voor bijdragen die kunnen worden gebruikt om reservelijsten op te stellen van potentiële personeelsleden om de aanwerving te versnellen zodra posten vacant zijn; 163. moedigt de EDEO ertoe aan, met het oog op een grotere duurzaamheid van de resultaten van de GVDB-missies, erop toe te zien dat bij de operationele planning van alle activiteiten in het kader van de missie rekening wordt gehouden met duurzaamheidsaspecten, via een systematische evaluatie van de lokale behoeften en van het vermogen om de resultaten lokaal duurzaam te maken; 164. verzoekt de EDEO de follow-up te versterken van de in het kader van de missies uitgevoerde acties (opleiding, advies of verstrekking van apparatuur) door de regelmatige uitvoering van evaluaties, aan de hand van indicatoren, van de verkregen resultaten en van de mate van zeggenschap van de betrokken nationale autoriteiten; 165. verzoekt de EDEO en de Commissie GVDB-missies doeltreffender af te stemmen op andere initiatieven van de Unie op regionaal niveau (zoals de missie voor bijstandsverlening inzake geïntegreerd grensbeheer in Libië (EUBAM Libië) en de G5 Sahel), bilaterale missies en internationale initiatieven met soortgelijke doelstellingen; roept in verband hiermee op tot meer samenwerking en coördinatie tussen de Unie en haar lidstaten, met bevordering van de synergieën; 166. verzoekt de EDEO en de Commissie ervoor te zorgen dat de afsluiting van GVDB-missies en de vereffening van de gerelateerde activa verloopt in de beste omstandigheden; is op dit punt van mening dat de EDEO en de Commissie een gemeenschappelijke algemene exitstrategie moeten ontwikkelen waarin de taken en verantwoordelijkheden bij de sluiting van GVDB-missies duidelijk worden afgebakend en tegelijkertijd de specifieke risico's die inherent zijn aan de afsluiting van een missie, worden beperkt; 167. herhaalt meer algemeen dat de samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van buitenlands en veiligheidsbeleid moet worden verbeterd om schaalvoordelen en kostenverminderingen te realiseren; benadrukt het feit dat het voor de lidstaten van cruciaal belang is om resoluut te kunnen reageren op de gemeenschappelijke problemen op het gebied van veiligheid en beheer van de migratiestromen in een periode waarin deze uitdagingen aanzienlijk toenemen en zich scherper stellen dan ooit; Deel XXI – Speciaal verslag nr. 16/2018 van de Rekenkamer getiteld "Toetsing achteraf van EU-wetgeving: een goed opgezet, maar onvolledig systeem" 168. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en staat achter de daarin opgenomen opmerkingen en aanbevelingen; 169. wijst erop dat het toezicht voor 2018 krachtens het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven (9) (IIA) zeer binnenkort zal starten en dat de interinstitutionele vergadering op hoog niveau aan het einde van dit jaar zal plaatsvinden; 170. wijst erop dat de Rekenkamer een zeer grondig en uitgebreid onderzoek heeft gedaan (onder meer met een steekproef van voldoende omvang), dat kan dienen als voorbeeld voor toekomstige analyses op andere terreinen die worden bestreken door het IIA; wijst er tevens op dat overwogen moet worden om bijkomende prestatie-indicatoren te ontwikkelen voor het toezicht op de tenuitvoerlegging van het IIA; 171. is van mening dat een actieve betrokkenheid en deelname van de Rekenkamer positief zal zijn voor de tenuitvoerlegging van het IIA omdat dit kan bijdragen aan een versterking van het toezicht; is van mening dat het in dit kader ook nuttig kan zijn om meer gebruik te maken van de briefingdocumenten van de Rekenkamer; 172. wijst erop dat de invoering van een gezamenlijk interinstitutioneel vademecum inzake toetsings- en toezichtsclausules met richtsnoeren inzake het opstellen van clausules kan leiden tot een verbetering van de toetsing van wetgeving, mits het de politieke keuzevrijheid van de medewetgevers niet beperkt; 173. wijst erop dat gemeenschappelijke richtsnoeren voor toetsingen achteraf overwogen kunnen worden bij een toekomstige herziening van het IIA; 174. wijst erop dat het belangrijk is een kader vast te stellen waarbinnen de lidstaten de Commissie informatie moeten verstrekken over de omzetting van Uniewetgeving in nationale wetgeving; Deel XXII – Speciaal verslag nr. 17/2018 van de Rekenkamer getiteld "Met de maatregelen die de Commissie en de lidstaten tijdens de laatste jaren van de programma's voor de periode 2007-2013 namen, werd lage absorptie aangepakt, maar ze waren te weinig resultaatgericht" 175. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en de waardevolle vergelijking tussen de vorige en de huidige programmeringsperiode, waardoor de aandacht wordt toegespitst op de uitdagingen die de lidstaten en de Commissie in de toekomst mogen verwachten in verband met de gezonde en resultaatgerichte absorptie van de middelen in het kader van het cohesiebeleid; 176. vindt het antwoord van de Commissie in verband met de aanbeveling om een tijdschema op te stellen met data voor essentiële mijlpalen voor de vaststelling van het wetgevingskader zodat de uitvoering van operationele programma's op tijd start, onbevredigend en verzoekt de Commissie een concreet voorstel te doen op basis van haar evaluatie van het tijdsbestek dat nodig is voor een tijdige uitvoering van de programma's; 177. deelt het standpunt van de Rekenkamer dat hoewel absorptie van belang is om beleidsdoelstellingen te verwezenlijken, het geen doel op zich is maar veeleer een manier om resultaten te bereiken die stroken met de doelstellingen van het cohesiebeleid; is er stellig van overtuigd dat het er bij kosteneffectiviteit niet om gaat hoeveel er is besteed, maar wat er met de uitgegeven middelen is bereikt; 178. vindt het zeer zorgwekkend dat de Commissie het ook door de Rekenkamer aangehaalde risico lijkt te onderschatten dat de achterstand bij de uitvoering van de begroting in de periode 2014‑2020 groter zou kunnen zijn dan in de periode 2007‑2013, wat aan het einde van de programmeringsperiode aanzienlijke druk veroorzaakt om de middelen correct te absorberen en het risico vergroot dat er onvoldoende aandacht wordt besteed aan kosteneffectiviteit en het bereiken van resultaten; 179. vindt het zorgwekkend dat de Commissie het ook door de Rekenkamer aangehaalde risico verwaarloost dat schuilgaat in het uiterst onbevredigende absorptieniveau in het midden van de programmeringsperiode – dat tweemaal lager ligt dan op hetzelfde moment in de vorige periode – en in de druk op de absorptie als gevolg van de overlapping van het einde van de huidige periode met de eerste jaren van uitvoering van de volgende periode; 180. verzoekt de Commissie voor elke lidstaat een prognose en beoordeling te presenteren met betrekking tot de opstapeling van vastleggingen die niet tijdig vóór het einde van de periode dreigen te worden geabsorbeerd, en maatregelen voor te stellen om de lidstaten te helpen een mogelijk negatief effect wegens onvoldoende absorptie van de beschikbare middelen te milderen; 181. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de maatregelen die de lidstaten treffen om een automatische schrapping te voorkomen, stroken met de doelstellingen en beoogde resultaten van de operationele programma's en projecten en dat naar behoren wordt toegezien op en verslag wordt uitgebracht over gewijzigde operationele programma's; 182. verzoekt de Commissie op eigen initiatief gebruik te maken van de beschikbare middelen voor technische bijstand en de lidstaten te helpen om de resultaatgerichte absorptie van de middelen van het cohesiebeleid te versnellen; 183. wijst erop dat het cohesiebeleid uiteindelijk tot doel heeft de economische en sociale cohesie tussen de verschillende regio's en landen in de Unie te ondersteunen en bij te dragen aan het verkleinen van de verschillen en de ongelijkheid in de Unie; onderstreept dat dit voor de lidstaten, de Commissie en alle belanghebbenden het leidende beginsel moet zijn bij de tenuitvoerlegging en absorptie van de Uniemiddelen; Deel XXIII – Speciaal verslag nr. 18/2018 van de Rekenkamer getiteld "Is de belangrijkste doelstelling van het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact behaald?" 184. is van mening dat het speciaal verslag van de Rekenkamer een zeer actuele en belangrijke analyse bevat, waarbij wordt onderzocht op welke wijze de Commissie de bepalingen die voor het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact gelden, ten uitvoer heeft gelegd vanuit het oogpunt van de verwezenlijking van de hoofddoelstelling, namelijk dat de lidstaten met succes hun respectieve tussentijdse doelstellingen met betrekking tot de begrotingssaldi zullen halen; Deel XXIV – Speciaal verslag nr. 19/2018 van de Rekenkamer getiteld "Een Europees hogesnelheidsnet: geen realiteit, maar een ondoeltreffende lappendeken" 185. is verheugd over het speciaal verslag van de Rekenkamer; 186. deelt het standpunt van de Rekenkamer en staat achter haar bevindingen; 187. stelt met tevredenheid vast dat de Commissie de aanbevelingen van de Rekenkamer zal uitvoeren; 188. benadrukt dat de kansen op verbetering van de situatie klein blijven, tenzij de lidstaten daartoe elk de politieke wil aan de dag leggen; 189. wijst in dit verband op de belangrijke rol van de "Europese coördinatoren" op dit gebied (TEN-V); 190. wijst op het mandaat van de Europese coördinatoren, dat de volgende taken omvat: 191. benadrukt de Europese meerwaarde van grensoverschrijdende projecten die gefinancierd worden uit de Europese structuur- en investeringsfondsen en de Connecting Europe Facility; benadrukt dat het belangrijk is te blijven inzetten op deze financieringsmechanismen teneinde politieke en infrastructurele belemmeringen te overwinnen en sneller de territoriale en sociaal-economische cohesie van de regio's van de Unie te verzekeren met hogesnelheidsverbindingen; 192. wijst de Commissie er nogmaals op dat, samen met het toegankelijk en kwaliteitsvol passagiersvervoer per spoor, ook het goederenvervoer per spoor bevorderd moet worden, omdat het economische, ecologische, logistieke en veiligheidsvoordelen biedt; Deel XXV – Speciaal verslag nr. 20/2018 van de Rekenkamer getiteld "De Afrikaanse vredes- en veiligheidsarchitectuur: het accent van de EU-steun moet worden verlegd" 193. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en zet zijn opmerkingen en aanbevelingen hieronder uiteen; 194. erkent dat de EDEO en de Commissie worden geconfronteerd met uiterst complexe situaties in Afrika, met talloze politieke en operationele uitdagingen en beperkingen op vele gebieden, met name de samenwerking van de belangrijkste betrokken partijen, de financiering en de beperkingen van de instellingen, en de politieke bereidheid om in te grijpen en conflicten te voorkomen en te beheersen; 195. wijst erop dat het huidige institutionele kader voor conflictpreventie en de bevordering van vrede en veiligheid erg complex is, met de Afrikaanse Unie, de Afrikaanse Vredesfaciliteit (APF), subregionale organisaties, regionale economische gemeenschappen en regionale mechanismen voor conflictpreventie, -beheer en ‑oplossing; 196. merkt met bezorgdheid op dat de Afrikaanse vredes- en veiligheidsarchitectuur (APSA) sterk afhankelijk is van externe financiële bronnen (vanwege de geringe bijdrage van de lidstaten aan het Vredesfonds en de beperkte aanvullende financiering van de APSA uit alternatieve financieringsbronnen); 197. betreurt dat dit gebrek aan eigen Afrikaanse inbreng en aan financiële stabiliteit, met een hoge afhankelijkheid van donoren en internationale partners, leidt tot operationele tekortkomingen, vooral met betrekking tot personeel, wat zich uit in het feit dat er maar weinig gekwalificeerd personeel of militaire deskundigen zijn die zich bezighouden met het beheer van de belangrijkste vredes- en veiligheidsmissies op het Afrikaanse continent; 198. is van oordeel dat, hoewel de steun van de Unie voor de APSA ontworpen is op basis van een in stappenplannen gedefinieerd strategisch kader, constant moet worden gestreefd naar een passende coördinatie van de donoren; 199. betreurt ook dat de steun van de Unie voornamelijk gericht is op operationele kosten en er geen langetermijnplan is; benadrukt dat de Unie moet afstappen van de ondersteuning van de kosten van de APSA, en haar steun moet richten op duidelijke langetermijnvooruitzichten en -doelstellingen die bijdragen aan de stabiliteit van Afrika en, meer in het algemeen, het partnerschap tussen de Afrikaanse Unie (AU) en de Europese Unie; 200. herinnert aan het belang van het bevorderen van een plan voor de opbouw van operationele capaciteit van de AU en de subregionale organisaties gekoppeld aan een beter coördinatiekader voor alle actoren, teneinde de coherentie van de activiteiten en de resultaten van de Uniesteun op langere termijn zoveel mogelijk te optimaliseren; 201. is ernstig bezorgd over de tekortkomingen van de monitoringsystemen met betrekking tot de capaciteit om behoorlijke gegevens over de resultaten van activiteiten te verstrekken; vraagt de Commissie de activiteits- en prestatiecapaciteit van het evaluatiesysteem te versterken, zodat aangetoond kan worden dat de bijdragen van de Unie in grote mate gekoppeld kunnen worden aan tastbare en positieve effecten op de vrede en de veiligheid ter plaatse; 202. wijst er als kernbeginsel op dat het monitoringsysteem moet worden uitgebouwd om gegevens/indicatoren op het gebied van activiteit, productie en niveau van specifieke en strategische doelstellingen te kunnen verzamelen en analyseren, teneinde de effectieve tenuitvoerlegging, relevantie en duurzaamheid van de overeengekomen APSA-routekaart te kunnen beoordelen; 203. nodigt de diensten van de Commissie uit om een missie in het kader van resultaatgericht toezicht te lanceren en zo snel mogelijk bij het Parlement verslag uit te brengen; Deel XXVI – Speciaal verslag nr. 21/2018 van de Rekenkamer getiteld "Selectie en monitoring van EFRO- en ESF-projecten zijn in de periode 2014-2020 nog steeds hoofdzakelijk outputgericht" 204. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer, en verzoekt de Commissie en de lidstaten om uitvoering te geven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer; 205. acht het zorgwekkend dat de lage uitvoeringspercentages in het midden van de huidige programmeringsperiode de verwezenlijking van de meest noodzakelijke resultaten op de door het EFRO en het ESF ondersteunde gebieden in gevaar brengen, waardoor het verwachte effect van de investeringen uit de begroting van de Unie voor cohesie en het terugdringen van regionale ongelijkheden vertraging oploopt; 206. dringt er daarom bij de Commissie op aan de lidstaten bij te staan om de opname van middelen uit de ESI-fondsen te bespoedigen en haar monitoring en prestatiebeoordeling van de ESI-fondsen te versterken om ervoor te zorgen dat deze fondsen bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het cohesiebeleid en de doelstellingen van de Europa 2020-strategie; 207. dringt er bij de Commissie op aan alle nodige maatregelen te nemen om de vastgestelde tekortkomingen in het huidige prestatiekader van de ESI-fondsen aan te pakken en de uit de periode 2014-2020 opgedane ervaringen te gebruiken om het prestatiekader voor de volgende periode te verbeteren en ervoor te zorgen dat duidelijke regels worden vastgesteld voor indicatoren, monitoring en evaluatie van de bereikte resultaten; 208. verzoekt de Commissie te zorgen voor een soepel en ononderbroken proces van monitoring en rapportage van de behaalde resultaten tijdens de overgangsperiode naar een nieuw college van commissarissen, en ervoor te zorgen dat de resultaatgerichte prestaties van de ESI-fondsen aan het eind van de programmeringsperiode niet worden verzwakt door druk uit te oefenen om sneller middelen op te nemen; 209. neemt kennis van de antwoorden van de Commissie dat haar wetgevingsvoorstel voor de programmeringsperiode na 2020 een lijst bevat van gemeenschappelijke resultaatindicatoren voor het EFRO, het Cohesiefonds en het ESF; 210. is echter bezorgd over het feit dat de wetgevingsvoorstellen van de Commissie voor het EFRO, het Cohesiefonds en het ESF geen bepalingen bevatten op grond waarvan "acties die worden vastgesteld in overeenstemming met sectorspecifieke regelgeving", zoals bepaald in de definities van "resultaat" en "output" in het Financieel Reglement, kunnen worden geïdentificeerd als beoogde resultaten en bijgevolg moeten worden gemeten met resultaatindicatoren in het kader van deze fondsen; 211. verzoekt de Commissie deze tekortkoming te verhelpen en ervoor te zorgen dat eventuele negatieve gevolgen voor de vaststelling van het prestatiekader door de lidstaten voor de programmeringsperiode 2021-2027 worden vermeden; 212. betreurt ten zeerste dat de Commissie geen alomvattend voorstel heeft ingediend voor een Uniebeleidsstrategie voor de periode na 2020, met mijlpalen voor de volgende MFK-doelstellingen en met de noodzakelijke oriëntatie voor de lidstaten om resultaten na te streven die bijdragen tot gemeenschappelijke prioriteiten van de Unie en tot de verwezenlijking van een coherentere en hechtere Unie; Deel XXVII – Speciaal verslag nr. 22/2018 van de Rekenkamer getiteld "Mobiliteit in het kader van Erasmus+: miljoenen deelnemers en Europese meerwaarde in veel opzichten, maar de prestatiemeting moet verder worden verbeterd" 213. is ingenomen met de conclusie van de Rekenkamer dat het Erasmus+-programma (2014-2020) vormen van Europese meerwaarde genereert die verder gaan dan de in de rechtsgrondslag vastgestelde vereisten; merkt op dat de evaluatietechnieken en indicatoren voor het Erasmus+-programma zoveel mogelijk algemeen toepasbaar en kwalitatief moeten zijn, gelet op het multidimensionale karakter van de effecten van dit soort langetermijnacties; 214. merkt op dat de definitie van "achtergesteld/kansarm" momenteel niet geharmoniseerd is en per lidstaat verschilt; wijst erop dat een gemeenschappelijke definitie het mogelijk maakt om de impact van het programma nauwkeuriger te beoordelen en een stevigere basis biedt om meer te doen om deze deelnemers te bereiken en positieve acties te ontwikkelen ter ondersteuning van deze deelnemers; 215. is verheugd dat in het voorstel voor het nieuwe Erasmusprogramma (2021-2027) individuele mobiliteit voor scholieren wordt ondersteund in het kader van kernactie 1 (KA1); 216. erkent het belang van online taalkundige ondersteuning (OLS); is van mening dat alle deelnemers hiervan gebruik moeten kunnen maken en dat deze ondersteuning moet worden afgestemd op hun specifieke wensen, maar ook moet worden aangevuld met taalcursussen ter plaatse in de vorm van contactonderwijs; 217. is ingenomen met de vereenvoudiging van de subsidies (forfaitaire subsidies, vaste bedragen en eenheidskosten); is echter van mening dat de subsidiebedragen voor de kosten van levensonderhoud en de verblijfskosten in het gastland of de gastregio regelmatig opnieuw moeten worden beoordeeld en bijgesteld, zodat Erasmus toegankelijker wordt voor kansarme deelnemers; 218. is van mening dat om de toegang tot individuele mobiliteit voor deelnemers uit achtergestelde/kansarme groepen te bevorderen, voorfinanciering in het kader van kernactie 1 van het nieuwe Erasmusprogramma moet worden overwogen; 219. merkt op dat de nu voorgestelde minimale mobiliteitsperiode van drie maanden niet flexibel genoeg is om de mobiliteit van promovendi te verbeteren; 220. is het ermee eens dat de garantiefaciliteit voor studentenleningen niet aan de verwachtingen heeft voldaan en dat de faciliteit niet is opgenomen in het voorstel voor het nieuwe Erasmusprogramma (2021-2027); Deel XXVIII – Speciaal verslag nr. 23/2018 van de Rekenkamer getiteld "Luchtverontreiniging: onze gezondheid nog steeds onvoldoende beschermd" 221. verzoekt de Commissie, om doeltreffender actie te ondernemen ter verbetering van de luchtkwaliteit: 222. verzoekt de Commissie de volgende kwesties aan te pakken bij het opstellen van haar voorstel voor de wetgever: 223. verzoekt de Commissie, om de luchtkwaliteit verder te integreren in het beleid van de Unie, beoordelingen uit te voeren van: 224. verzoekt de Commissie, om de kwaliteit van de informatie voor de burgers te verbeteren: Deel XXIX – Speciaal verslag nr. 24/2018 van de Rekenkamer getiteld "Demonstratie van koolstofafvang en -opslag en innovatieve hernieuwbare energiebronnen op commerciële schaal in de EU: beoogde vooruitgang in het afgelopen decennium niet gerealiseerd" 225. is ingenomen met het speciaal verslag van de Rekenkamer en formuleert hieronder zijn opmerkingen en aanbevelingen; 226. is ingenomen met de ambitieuze toezeggingen van de Unie om te streven naar een vermindering van de uitstoot met ten minste 20 % ten opzichte van het niveau van 1990 tegen 2020 en met 40 % tegen 2030, en om ten minste 20 % van haar begroting voor de begrotingsperiode 2014-2020 aan klimaatgerelateerde acties te besteden; 227. is verheugd over de ambitie van de Unie om wereldwijd een leidende rol te spelen op het gebied van hernieuwbare energiebronnen; acht het van groot belang dat de Commissie voortdurend blijk geeft van voldoende leiderschap en inzet op het gebied van klimaatverandering om haar internationale geloofwaardigheid en de impact van haar instrumenten voor het scheppen van de voorwaarden voor het klimaatbeleid en de groene diplomatie van de Unie in de komende jaren te consolideren; 228. is van mening dat er meer synergieën tussen de verschillende organen van de Unie, de betrokken diensten van de Commissie en industriële partners gecreëerd moeten worden en dat de inspanningen moeten worden gecombineerd om een gunstig klimaat te scheppen voor de overgang naar een koolstofarme economie met innovatieve koolstofarme technologieën, door het aanpassen en ontwikkelen van investeringsvoorwaarden en instrumenten; 229. benadrukt dat de coördinatie tussen de diensten van de Commissie met betrekking tot klimaatkwesties verder moet worden verbeterd om niet alleen te voldoen aan de internationale verplichtingen, maar ook om de Unie in staat te stellen een voortrekkersrol te blijven spelen op het gebied van klimaatverandering; 230. herhaalt zijn oproep aan de Commissie om de activiteiten op het gebied van de ontwikkeling van nieuwe technologieën en milieu-innovaties intensiever te coördineren; 231. wijst erop dat de Commissie met name moet zorgen voor een betere coördinatie tussen de lidstaten op het gebied van klimaatveranderingsbeleid, zodat de doelstelling om ten minste 20 % van de begroting van de Unie te besteden aan een koolstofarme en klimaatbestendige samenleving, kan worden verwezenlijkt; 232. betreurt het gebrek aan koolstofarme strategieën van de lidstaten, dat een klimaat van onzekerheid schept, de investeringsvoorwaarden schaadt, de financiële levensvatbaarheid en de voortgang van innovatieve koolstofarme energiedemonstratieprojecten aantast en slechts beperkte mogelijkheden biedt om geld terug te krijgen uit mislukte projecten; roept de Commissie op om de actieve deelname van de lidstaten aan de verwezenlijking van de koolstofarme doelstellingen te versterken; 233. betreurt de algemene lage levensvatbaarheid en duurzaamheid van de gefinancierde projecten en het gebrek aan toepassing van de tastbare resultaten van de projecten; 234. is van mening dat beter gerichte strategieën op Unie- en nationaal niveau nodig zijn om op dit gebied succes te boeken; roept de Commissie op om een concrete algemene strategie te ontwikkelen om de gestelde doelen te bereiken, die gebiedspecifieke actieplannen met inbegrip van grondige evaluaties, gedetailleerde maatregelen en instrumenten, meet- en rapportagemethoden en prestatie-indicatoren omvat; 235. roept de Commissie op om de compatibiliteit van de verschillende begrotingsgebieden in het algemeen te vergroten ter aanvulling van de programma's voor de opbouw van een koolstofarme economie; betreurt het ontbreken van concrete doelstellingen in grote delen van de begroting van de Unie; 236. verzoekt de Commissie dringend een gunstig klimaat voor de overgang naar een koolstofarme economie te ontwikkelen, door haar investeringsvoorwaarden, bestedingskaders en innovatie- en moderniseringsinstrumenten in alle belangrijke betrokken sectoren aan te passen; Deel XXX – Speciaal verslag nr. 25/2018 van de Rekenkamer getiteld "Overstromingsrichtlijn: vooruitgang bij de beoordeling van risico's, maar planning en uitvoering moeten beter" 237. verzoekt de Commissie, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn (11) , bij de beoordeling van de overstromingsrisicobeheerplannen (FRMP's) van de tweede cyclus en daaropvolgende cycli te controleren of de lidstaten kwantificeerbare en tijdgebonden doelstellingen voor overstromingsgerelateerde maatregelen hebben vastgesteld, teneinde overeenkomstig de overstromingsrichtlijn de voortgang in de richting van de verwezenlijking ervan te beoordelen; verzoekt de Commissie goede praktijken voor het formuleren van doelstellingen met alle lidstaten te delen; 238. verzoekt de Commissie, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn en op tijd voor de tweede cyclus van de overstromingsrichtlijn, te beoordelen en te rapporteren of de lidstaten: 239. verzoekt de Commissie, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn en overeenkomstig het beginsel van gedeeld beheer, indien er middelen van de Unie worden aangevraagd, alleen overstromingsmaatregelen te cofinancieren die zijn geprioriteerd overeenkomstig de toekomstige FRMP's; benadrukt dat deze prioritering door de lidstaten gebaseerd moet zijn op objectieve en relevante criteria, waaronder: 240. verzoekt de Commissie, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn en de kaderrichtlijn water, de conformiteit van nieuwe overstromingsinfrastructuur die door de lidstaten wordt voorgesteld in FRMP's met de kaderrichtlijn water te handhaven; 241. verzoekt de Commissie, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn en de kaderrichtlijn water, te controleren of de lidstaten, wanneer zij cofinanciering door de Unie aanvragen, de haalbaarheid van de uitvoering van aanzienlijke groene maatregelen hebben onderzocht, op zichzelf dan wel in combinatie met grijze infrastructuur; 242. verzoekt de Commissie, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn, te controleren of de FRMP's maatregelen omvatten ter verbetering van de kennis en de modellering van de impact van klimaatverandering op overstromingen; 243. verzoekt de Commissie, bij haar beoordeling van de documenten die vereist zijn voor de tweede cyclus van de overstromingsrichtlijn, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn, te controleren of de lidstaten: 244. verzoekt de Commissie, bij haar beoordeling van de FRMP's voor de tweede cyclus, te controleren of de lidstaten maatregelen hebben gepland om: 245. verzoekt de Commissie, in haar hoedanigheid van toezichthouder op grond van de overstromingsrichtlijn: Deel XXXI – Speciaal verslag nr. 26/2018 van de Rekenkamer getiteld "Een reeks vertragingen bij de IT-douanesystemen: wat ging er mis?" 246. neemt kennis van de opmerkingen van de Rekenkamer in het kader van haar evaluatie van de invoering van de informatietechnologiesystemen van de douane; 247. prijst de analyse van de situatie en de conclusies die de Rekenkamer presenteert; 248. is tevreden met de aanbevelingen aan de Commissie voor de modernisering van de douaneprocessen, die van essentieel belang zijn voor het functioneren van de Unie; waardeert de benadering waarbij rekening wordt gehouden met de lessen die getrokken zijn uit het Douane 2020-programma; 249. wijst erop dat de Commissie, ondanks enkele aanvullende verklaringen en meningsverschillen met betrekking tot een deel van de opmerkingen, alle aanbevelingen in het speciaal verslag van de Rekenkamer aanvaardt; 250. wijst erop dat, hoewel de Commissie voor het volgende programma een bedrag plant van 950 miljoen EUR in lopende prijzen en er over dit bedrag een consensus bestaat met het Parlement, het absoluut noodzakelijk is dat de invoering tijdig plaatsheeft, en wel volledig en binnen de financiële grenzen; 251. merkt op dat een goed meerjarig strategisch plan voorhanden moet zijn waarin een strategisch kader is vastgesteld en mijlpalen om IT‑projecten samenhangend en doeltreffend te beheren; merkt op dat de doelstellingen, de indicatoren, het tijdschema en de nodige financiële middelen naar behoren in dat plan moeten worden vastgesteld; 252. merkt op dat, aangezien bij het begin van het nieuwe MFK diverse programma's, zoals het EU‑fraudebestrijdingsprogramma, Fiscalis en de douane, alsmede het Fonds voor geïntegreerd grensbeheer in synergie moeten handelen, er een effectbeoordeling nodig is van de negatieve impact van mogelijke vertragingen bij de tenuitvoerlegging van een van de elementen op de werking van het hele systeem; 253. wijst erop dat het van het grootste belang is dat gebruikgemaakt wordt van prestatiegebaseerde budgettering om de resultaten te verbeteren en te garanderen dat de doelstellingen van het programma worden gerealiseerd; 254. aangezien de lidstaten het door hen ingehouden aandeel van 20 % van de inningskosten van de douanerechten niet hebben gebruikt voor de dekking van de uitgaven van de invoering van het IT‑systeem van de douane, steunt het eigenmiddelenvoorstel van de Commissie om het percentage van de inningskosten te verlagen tot 10 %; Deel XXXII – Speciaal verslag nr. 31/2018 van de Rekenkamer getiteld "Dierenwelzijn in de EU: het dichten van de kloof tussen ambitieuze doelstellingen en praktische uitvoering" 255. verzoekt de Commissie, om richting te geven aan haar toekomstige dierenwelzijnsacties: 256. is ingenomen met de conclusie van de Rekenkamer dat de maatregelen van de Unie inzake dierenwelzijn de naleving van vereisten op het vlak van dierenwelzijn hebben verbeterd en hebben geleid tot hogere normen met duidelijk positieve gevolgen voor dierenwelzijn, mits ze correct worden uitgevoerd; 257. beveelt de Commissie het volgende aan, teneinde risicogebieden beter aan te pakken en goede praktijken te verspreiden: 258. beveelt de Commissie het volgende aan, teneinde het verband tussen het cross-compliancesysteem en dierenwelzijn te versterken: 259. beveelt de Commissie het volgende aan, teneinde doeltreffende gebruikmaking van steun voor dierenwelzijn in het kader van plattelandsontwikkeling aan te moedigen: o o o 260. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). Het Europees Parlement, – gezien de financiële staten en jaarrekeningen van het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0519 – C8‑0328/2018), – gezien de financiële informatie over het Europees Ontwikkelingsfonds ( COM(2018)0475 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbevelingen van de Raad van 12 februari 2019 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017 (05368/2019 – C8‑0064/2019, 05369/2019 – C8‑0065/2019, 05370/2019 – C8‑0066/2019, 05371/2019 – C8‑0067/2019), – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2017 getiteld "Tussentijds evaluatieverslag over de externe financieringsinstrumenten" COM(2017)0720 , en de begeleidende werkdocumenten van de diensten van de Commissie over de evaluatie van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (SWD(2017)0600), en over de evaluatie van het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (SWD(2017)0601), – gezien de externe evaluatie van het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (definitief verslag van juni 2017), door een team van externe contractanten in opdracht van de Commissie, – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000 (3) en gewijzigd te Ouagadougou (Burkina Faso) op 22 juni 2010 (4) , – gezien Besluit 2013/755/EU van de Raad van 25 november 2013 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap ('LGO­besluit') (5) , – gezien artikel 33 van het intern akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het Tweede Financieel Protocol bij de vierde ACS-EG-overeenkomst (6) , – gezien artikel 32 van het intern akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (7) , – gezien artikel 11 van het intern akkoord van 17 juli 2006 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Gemeenschap binnen het meerjarig financieel kader voor 2008-2013 voor de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het EG-Verdrag van toepassing zijn (8) , – gezien artikel 11 van het intern akkoord van 24 juni 2013 en 26 juni 2013 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014-2020 voor de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn (9) , – gezien artikel 208 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (10) , – gezien artikel 119 van het financieel reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (11) , – gezien artikel 50 van Verordening (EG) nr. 215/2008 van de Raad van 18 februari 2008 inzake het financieel reglement van toepassing op het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (12) , – gezien artikel 48 van Verordening (EU) 2015/323 van de Raad van 2 maart 2015 inzake het financieel reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (13) , – gezien artikel 93, artikel 94, derde streepje en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A8-0107/2019 ), 1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2177(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de financiële staten en jaarrekeningen van het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0519 – C8‑0328/2018), – gezien de financiële informatie over het Europees Ontwikkelingsfonds ( COM(2018)0475 ), – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (14) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (15) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbevelingen van de Raad van 12 februari 2019 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017 (05368/2019 – C8‑0064/2019, 05369/2019 – C8‑0065/2019, 05370/2019 – C8‑0066/2019, 05371/2019 – C8‑0067/2019), – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ), – gezien het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2017 getiteld "Tussentijds evaluatieverslag over de externe financieringsinstrumenten" COM(2017)0720 , en de begeleidende werkdocumenten van de diensten van de Commissie over de evaluatie van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (SWD(2017)0600), en over de evaluatie van het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (SWD(2017)0601), – gezien de externe evaluatie van het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (definitief verslag van juni 2017), door een team van externe contractanten in opdracht van de Commissie, – gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000 (16) en gewijzigd te Ouagadougou (Burkina Faso) op 22 juni 2010 (17) , – gezien Besluit 2013/755/EU van de Raad van 25 november 2013 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap ('LGO­besluit') (18) , – gezien artikel 33 van het intern akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het Tweede Financieel Protocol bij de vierde ACS-EG-overeenkomst (19) , – gezien artikel 32 van het intern akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (20) , – gezien artikel 11 van het intern akkoord van 17 juli 2006 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Gemeenschap binnen het meerjarig financieel kader voor 2008-2013 voor de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het EG-Verdrag van toepassing zijn (21) , – gezien artikel 11 van het intern akkoord van 24 juni 2013 en 26 juni 2013 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014-2020 voor de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn (22) , – gezien artikel 208 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (23) , – gezien artikel 119 van het financieel reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (24) , – gezien artikel 50 van Verordening (EG) nr. 215/2008 van de Raad van 18 februari 2008 inzake het financieel reglement van toepassing op het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (25) , – gezien artikel 48 van Verordening (EU) 2015/323 van de Raad van 2 maart 2015 inzake het financieel reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds (26) , – gezien artikel 93, artikel 94, derde streepje en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A8-0107/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2177(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het achtste, negende, tiende en elfde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 93, artikel 94, derde streepje en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A8-0107/2019 ), A. overwegende dat de Commissie het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) volledig ondersteunt en dat zij de uiteindelijke verantwoordelijkheid draagt voor de wettigheid/regelmatigheid van de verrichtingen van het EOF en voor het toezicht op het proces van financiële verslaglegging over het EOF; B. overwegende dat de ontwikkelingshulp van het EOF effectief wordt geïmplementeerd in 79 landen, hoewel de politieke en sociaaleconomische omstandigheden vaak complex en onstabiel zijn en risico's met zich meebrengen; C. overwegende dat het van cruciaal belang is ervoor te zorgen dat ontwikkelingshulp wordt gebruikt in overeenstemming met het oorspronkelijke doel ervan, zoals vastgelegd in artikel 208 VWEU, waarbij terdege rekening moet worden gehouden met de beginselen inzake de doeltreffendheid van hulp en ontwikkeling; D. overwegende dat verscheidene beleidsmaatregelen van de Unie in eenzelfde land of groep landen worden uitgevoerd volgens uiteenlopende beginselen en doelstellingen met het risico dat zij in tegenspraak zijn; E. overwegende dat het EOF zich steeds weer moet richten op meer samenhang met de uitgangsdoelstelling van de terugdringing van armoede en, op de lange termijn, de uitbanning van armoede en op meer nadruk op resultaten en zichtbare acties; F. overwegende dat bij de vormen van hulpverlening van het EOF rekening moet worden gehouden met de verschillende ontwikkelingsstadia van de partnerlanden, met name bij partnerlanden die zijn geëvolueerd van een lage-inkomensstatus naar een middeninkomensstatus; G. overwegende dat een eerste voorwaarde voor duurzame ontwikkeling bestaat in een transparante, inclusieve, doeltreffende participatieve beleidsvorming die de beginselen van de mensenrechten respecteert; H. overwegende dat werkzame voorwaarden en regelmatige controles essentiële onderdelen zijn bij het waarborgen van de doeltreffendheid en het gedegen financieel beheer van het EOF; I. overwegende dat het Parlement niet betrokken is bij het vaststellen en toewijzen van EOF-middelen in tegenstelling tot andere ontwikkelingsinstrumenten; Betrouwbaarheidsverklaring Voornaamste bevindingen met betrekking tot de financiële uitvoering in 2017 1. stelt vast dat de EOF-vastleggingen eind 2017 6 218 miljoen EUR bedroegen en dus 95 % van het in oktober 2017 herziene jaarlijkse streefcijfer (te weten 6 510 miljoen EUR) en dat de totale EOF-betalingen op 31 december 2017 4 256 miljoen EUR beliepen, hetgeen overeenkomt met een uitvoeringspercentage van 98,89 % van het in oktober 2017 herziene jaarlijkse streefcijfer (oftewel 6 510 miljoen EUR); neemt, naast bovengenoemde EOF-vastleggingen en ‑betalingen, ter kennis dat voor 2017 de totale vastleggingen van de Europese Investeringsbank (EIB) 667 miljoen EUR en de betalingen van de EIB 456 miljoen EUR bedroegen; 2. constateert dat het aandeel van het Verenigd Koninkrijk 14,82 % van het tiende EOF en 14,68 % van het elfde EOF bedraagt; onderstreept dat het belangrijk is dat de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk na terugtrekking uit de Europese Unie nauwe banden met elkaar blijven onderhouden voor wat betreft het EOF en ontwikkelingshulp, en neemt kennis van het voorstel van de Commissie om rubriek VI (die de vroegere rubriek IV en het EOF dekt) voor de komende programmeringsperiode met 26 % te verhogen; 3. is ingenomen met de geregelde inspanningen van het directoraat-generaal Internationale Samenwerking en Ontwikkeling (DG DEVCO) van de Commissie om de oude voorfinancieringen, oude niet-afgewikkelde vastleggingen en oude verlopen contracten met een streefdoel van 25 % te verminderen; merkt op dat dit streefdoel is overschreden met een vermindering van 32,58 % voor oude EOF-voorfinancieringen (37,6 % voor zijn gehele bevoegdheidsterrein) en een vermindering van 37,63 % voor oude niet‑afgewikkelde vastleggingen; constateert tevens dat voor de oude verlopen EOF‑contracten het streefdoel niet is gehaald, omdat hun aandeel 18,75 % bedraagt in plaats van de nagestreefde 15 %. constateert dat volgens de Rekenkamer het afsluitingsproces van oude verlopen contracten en de invoering van een nieuwe procedure om dit terugkerende probleem aan te pakken zeer complex zijn; 4. verzoekt DG DEVCO te overwegen de bestaande reeks kernprestatie-indicatoren te verfijnen of zelfs aan te passen onder andere met het oog op een betere monitoring van de ouderdom van de bijdragen die als voorschot zijn betaald aan de trustfondsen van de Unie (Bêkou-trustfonds en het noodtrustfonds van de Unie voor Afrika); Betrouwbaarheid van de rekeningen 5. is ingenomen met het oordeel van de Rekenkamer dat de definitieve jaarrekening van het achtste, negende, tiende en elfde EOF voor het jaar 2017 een in elk materieel opzicht getrouw beeld van de financiële situatie van het EOF per 31 december 2017 geeft en dat de resultaten van hun verrichtingen, hun kasstromen en de veranderingen in de netto-activa over het op die datum afgesloten jaar in overeenstemming zijn met de bepalingen van het financieel reglement van het EOF en de internationaal aanvaarde boekhoudnormen voor de overheidssector; Wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen bij de rekeningen 6. is verheugd over het oordeel van de Rekenkamer dat de onderliggende ontvangsten bij de rekeningen voor het begrotingsjaar 2017 op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; 7. is bezorgd over het afkeurend oordeel van de Rekenkamer ten aanzien van de wettigheid en regelmatigheid van de betalingen volgens welk de onderliggende betalingen bij de rekeningen materiële fouten vertonen; 8. betreurt het feit dat DG DEVCO in elk jaarlijks activiteitenverslag sinds 2012 een voorbehoud moest maken ten aanzien van de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen, hetgeen wijst op ernstige tekortkomingen bij het intern beheer; 9. is bezorgd over het feit dat het foutenpercentage voor de onderliggende uitgaven bij de rekeningen van het achtste, negende, tiende en elfde EOF volgens de raming van de Rekenkamer in haar jaarverslag 4,5 % bedraagt in vergelijking met de 3,3 % in 2016, de 3,8 % in 2014 en 2015, de 3,4 % in 2013 en de 3 % in 2012; 10. is bezorgd over de resultaten van de steekproeven van de Rekenkamer met betrekking tot betalingsverrichtingen waarvan 29 % fouten bevat (37 van de 128 gecontroleerde betalingsverrichtingen); betreurt het feit dat de soorten fouten in 2017 gelijk blijven aan die in de vorige jaren, dat wil zeggen niet-gedane uitgaven (42 %), het ontbreken van essentiële bewijsstukken (29 %) en een ernstig tekortschieten bij de naleving van de regels inzake openbare aanbestedingen (12 %); betreurt het feit dat 33 % van de 30 betalingsverrichtingen met kwantificeerbare fouten definitieve verrichtingen waren die waren goedgekeurd nadat alle controles vooraf waren verricht; 11. betreurt het feit dat overige fouten, evenals in voorgaande jaren, betrekking hadden op programmaramingen, subsidies en bijdrageovereenkomsten die zowel met internationale organisaties als samenwerkingsagentschappen van de lidstaten worden beheerd; herinnert aan zijn bezorgdheid over het feit dat de hypothetische aanpak bij multidonorprojecten die door internationale organisaties worden uitgevoerd, en de activiteiten inzake begrotingssteun de reikwijdte van de controle door de Rekenkamer inperken; is evenwel ingenomen met de verbeteringen die de Commissie in 2018 heeft aangebracht, waaronder de goedkeuring van de "standaardcriteria voor verificaties van uitgaven " en het "stappenplan voor de versterking van de controles in het kader van de programmaramingen"; verzoekt de Commissie na te denken over haar aanname dat aan de subsidiabiliteitscriteria van de Unie is voldaan mits het samengevoegde bedrag genoeg subsidiabele uitgaven bevat om de bijdrage van de Unie te dekken; verzoekt de Commissie andermaal de tekortkomingen op het gebied van contractbeheer, selectieprocedures, documentenbeheer en het aanbestedingssysteem op doeltreffende wijze aan te pakken; 12. dringt er bij de Commissie op aan een gedetailleerde toelichting op deze bevindingen te geven en een duidelijk plan voor te leggen aan het Parlement met de noodzakelijke stappen om deze zeer zorgwekkende situatie te corrigeren; 13. is bezorgd over het feit dat zich in 2017 herhaalde malen gevallen hebben voorgedaan in verband met terugvorderingen van niet-bestede voorfinancieringen die ten onrechte waren geboekt als operationele ontvangsten, hoewel de correcties in 2017 zijn gestegen tot 5,1 miljoen EUR (in vergelijking met 3,1 miljoen EUR in 2016); Doeltreffendheid (en betrouwbaarheid) van de betrouwbaarheidsketen Toezicht 14. is van oordeel dat de versterking van de diverse bouwstenen van het betrouwbaarheidskader op gecoördineerde wijze moet worden voortgezet; herhaalt de noodzaak een samenhangende toezichtstrategie te handhaven waarmee wordt gezorgd voor een evenwicht tussen de eerbiediging van de nalevingsbepalingen, de prestatiedoelen en betrouwbare criteria inzake de toegevoegde waarde ten aanzien van de resultaten en de absorptiecapaciteit van partnerlanden, hetgeen terdege tot uiting moet komen in het beheer van de verschillende hulpoperaties en vormen van steunverlening; 15. erkent de terugkerende lacunes in het systeem van voorafgaande controles van de Commissie, en verzoekt de Commissie andermaal maatregelen te nemen om de fouten die zijn vastgesteld bij bepaalde voorafgaande controle te voorkomen; merkt op dat de Rekenkamer heeft onderstreept dat de Commissie in sommige gevallen van fouten over voldoende informatie uit haar informatiesystemen beschikte om deze fouten te voorkomen, op te sporen en te corrigeren voordat zij de uitgaven accepteerde. Had ze dit wel gedaan, dan zou het geschatte foutenpercentage 1,8 % lager zijn geweest; beschouwt het nieuwe concept van uitgavenverificatie in de nieuwe taakomschrijving van de Commissie als een nuttige manier om tekortkomingen in de tenuitvoerlegging van het controlesysteem te verhelpen; 16. wijst op de minder voorzichtige aanpak in 2017 door DG DEVCO in zijn zesde analyse van het restfoutenpercentage, met name bij de berekening en extrapolatie van fouten, hetgeen was te wijten aan het feit dat de jaarlijkse evaluatie van 2017 een zeer beperkt aantal controles ter plaatse en een beperkte behandeling van aanbestedingsprocedures omvatte waardoor het gemaakte voorbehoud beperkt bleef tot de reikwijdte van subsidies onder direct beheer (met een risicobedrag van 82,96 miljoen EUR); erkent de niet-aflatende, tot dusverre verrichte inspanningen om het geschatte foutenpercentage onder de materialiteitsdrempel van 2 % te houden; onderstreept echter dat de verwezenlijking van deze doelstelling niet mag resulteren in een vertroebeld idee van de regelmatigheid en wettigheid van de verrichtingen dat tevens de vergelijkbaarheid van de resultaten over diverse jaren zou verhinderen; doet een beroep op de belanghebbenden om concurrerende methodologieën bij de evaluatie van geschatte foutenpercentages te voorkomen teneinde een betrouwbaar beeld van de situatie te geven en het vertrouwen en de billijkheid zowel bij de verrichte controles als bij de algehele controlesystemen te vergroten; Risicobeheer 17. wijst erop dat de geregelde monitoring van hoge risicofactoren (extern, financieel en operationeel) en de adequate kwantificering ervan een belangrijke voorwaarde vormen voor een goed financieel beheer en uitgaven van goede kwaliteit, alsmede voor de opbouw van geloofwaardigheid, duurzaamheid en reputatie van interventies van de Unie; moedigt DG DEVCO ertoe aan zijn processen te blijven verfijnen naargelang van de risico's en de financiële omvang, en de voorwaarden aan te passen overeenkomstig de verschillende ontwikkelingsniveaus, de risicoprofielen van landen en de bestuurskaders; 18. onderstreept de noodzaak om het in kaart brengen en de matrix van risico's door DG DEVCO aan te passen aan de opkomst van nieuwe vormen van bijstandsinstrumenten en -faciliteiten binnen de tool kit van de EU, zoals gemengde financiering, speciale trustfondsen en financiële partnerschappen met andere internationale instellingen of multilaterale ontwikkelingsbanken; Evaluatie en verslaglegging 19. verzoekt DG DEVCO om zijn regelingen inzake monitoring, evaluatie en verslaglegging van de prestaties aanzienlijk te verbeteren om ervoor te zorgen dat de in de verschillende prestatiesystemen vastgelegde kernindicatoren systematisch worden gemonitord en dat beleidsmakers tijdig de beschikking krijgen over betrouwbare en veelomvattende informatie; dringt aan op een evaluatie op de lange termijn met inbegrip van het verzamelen van gegevens, onderzoek en analyses teneinde de kernindicatoren te verbeteren; is van oordeel dat het ondermijnen van de monitoring van de prestaties en de evaluatie van de resultaten afbreuk doet aan de publieke verantwoording; 20. is van mening dat het RGM-instrument proactief en sneller moet worden ingezet, wanneer zich kritische situaties voordoen of voortduren; benadrukt dat er onverwijld corrigerende maatregelen moeten worden genomen en dat de aard van de tekortkomingen op ontwerpniveau structureel moet worden beoordeeld; onderstreept dat het onontbeerlijk is dat het Parlement en de autoriteit voor begrotingscontrole een duidelijk overzicht krijgen van de daadwerkelijke mate waarin de voornaamste ontwikkelingsdoelstellingen van de Unie zijn verwezenlijkt; 21. beschouwt de toezichtverslagen externe steun van de Uniedelegaties als een nuttig institutioneel verslagleggingsinstrument dat bijdraagt tot de betrouwbaarheidsopbouw en prestatiemeting van elke Uniedelegatie; wijst op het dalende aandeel van projecten met uitvoeringsproblemen van 31,1 % (980 projecten van de 3 151 lopende projecten) in 2016 naar 23,8 % (of 1 059 projecten van de 4 444 lopende projecten) in 2017; is echter bezorgd over het feit dat bij 27 % van de huidige projecten met uitvoeringsproblemen de voornaamste redenen de waargenomen lage capaciteit of prestatie van de uitvoerende partners, de lage belangstelling en inzet van de belanghebbenden of de ontoereikende medefinanciering door de partners zijn, factoren die in een vroeg stadium van de politieke dialoog en donorcoördinatie moeten worden opgespoord; Uitvoering van de ontwikkelingshulp van het EOF Evaluatie van het 11e EOF 22. neemt nota van het feit dat in de evaluatie van het 11e EOF wordt gesteld dat (i) "er een reëel gevaar bestaat dat het EOF zal worden geduwd in de richting van reageren op agenda's die afstand creëren tot zijn primaire doelstelling van armoedebestrijding, hetgeen moeilijk te verenigen valt met de kernwaarden en de compromisbereidheid van het EOF", dat (ii) "ondanks overleg bij programmeringskeuzes zelden rekening wordt gehouden met de standpunten van overheden en het maatschappelijk middenveld (met enkele opmerkelijke uitzonderingen zoals in de regio van de Stille Oceaan)" en dat "de programmering van het 11e EOF aldus een top-downbenadering heeft gebruikt om het concentratiebeginsel toe te passen, maar ten koste van het centrale beginsel van partnerschap van de Overeenkomst van Cotonou"; betreurt het feit dat de Commissie deze bevindingen tot dusver volledig heeft genegeerd; is echter van mening dat vredesopbouw en het aanpakken van de diepere oorzaken van migratie fundamentele aspecten van duurzame ontwikkeling zijn; 23. merkt tevens op dat volgens de evaluatie van het 11e EOF in april 2017 bijna 500 miljoen EUR uit de reserve van het EOF werd uitbetaald ter ondersteuning van de activiteiten van het DG Europese Civiele Bescherming en Humanitaire Hulp van de Commissie, bijna 500 miljoen EUR aan noodhulp werd toegekend aan afzonderlijke landen en 1,5 miljard EUR werd uitbetaald aan het noodtrustfonds van de Unie voor Afrika; overwegende dat het EOF tevens bijdraagt aan het nieuwe Europees Fonds voor duurzame ontwikkeling; Tussentijdse evaluatie van de uitvoering van de externe financieringsinstrumenten; 24. is verheugd over het feit dat uit de evaluatie blijkt dat de EOF-doelstellingen grotendeels relevant waren voor de beleidsprioriteiten op het moment van hun ontwerp, dat zij over het algemeen geschikt waren voor het doel dat zij dienen en afgestemd waren op de waarden en doelstellingen van de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling (SDG's); 25. is ermee ingenomen dat in een aantal landen waarin de geografische programma's van het EOF toegepast worden, in de afgelopen tien jaar vooruitgang is geboekt bij de terugdringing van armoede en de menselijke en economische ontwikkeling; stelt vast dat in andere landen de situatie kritiek blijft; stelt met tevredenheid vast dat de prioriteiten van het EOF zijn afgestemd op de waarden en doelstellingen van de SDG's; 26. onderstreept dat de interne belangen van de Unie op de korte termijn niet de enige drijfveer achter haar ontwikkelingsagenda mogen zijn, en dat de beginselen van de doeltreffendheid van hulp volledig moeten worden toegepast op alle vormen van ontwikkelingssamenwerking; 27. verzoekt DG DEVCO de volgende punten voor het EOF-beheer in overweging te nemen ter waarborging van de doeltreffendheid, doelmatigheid en toegevoegde waarde ervan: 28. is van oordeel dat voor met infrastructuur verband houdende projecten die door het EOF worden gefinancierd, een onafhankelijke voorafgaande beoordeling met inachtneming van de sociale en milieugevolgen en de meerwaarde van de projecten, van essentieel belang is; is van mening dat voor het nemen van financieringsbesluiten een deugdelijke kosten-batenanalyse moet worden uitgevoerd, en dat projecten alleen moeten worden gefinancierd indien ze op milieu-, financieel en sociaal gebied duurzaam zijn; 29. wijst op de zeer negatieve bevindingen van de Rekenkamer over publiek-private partnerschappen (27) (PPP's) en de aanbeveling van de Rekenkamer om "een intensiever en breder gebruik van PPP's niet te bevorderen" binnen de Unie; verzoekt de Commissie om ten volle rekening te houden met deze aanbeveling met betrekking tot PPP's in ontwikkelingslanden, waar de omstandigheden voor een geslaagde uitvoering van PPP's nog moeilijker zijn dan binnen de Unie; 30. uit zijn grote bezorgdheid over het feit dat de honger in de wereld in de jaren 2016, 2017 en 2018 is toegenomen en dat momenteel meer dan 820 miljoen mensen chronisch ondervoed zijn, terwijl het aandeel van de officiële ontwikkelingshulp van de Unie en de lidstaten voor voedsel- en voedingszekerheid is gedaald van circa 8 % in 2014 tot 6 % in 2016, en de vastleggingen voor voedselzekerheid in de door de Commissie beheerde instrumenten in 2017 aanzienlijk zijn verminderd; 31. herhaalt zijn ernstige bezwaren tegen het feit dat de Commissie in 2017 een nationaal indicatief programma voor Eritrea en een jaarlijks actieprogramma heeft voorgesteld, die door het Comité van het EOF werden goedgekeurd, zonder dat er afdoende bewijs was van hervormingen of een verbetering van de mensenrechtensituatie in Eritrea; herinnert de Commissie en de hoge vertegenwoordiger aan hun belofte om het Parlement hierover regelmatig te informeren; 32. pleit voor een op stimulansen gebaseerde benadering van ontwikkeling door het "meer-voor-meer"-beginsel in te voeren en daarvoor het Europees nabuurschapsbeleid als voorbeeld te nemen; is van oordeel dat hoe meer en hoe sneller een land vooruitgang boekt bij interne hervormingen op het gebied van de opbouw en consolidatie van democratische instellingen, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat, des te meer steun dat land van de Unie moet ontvangen; 33. onderstreept dat er meer middelen moeten worden toegewezen voor de ondersteuning van goed bestuur, democratie en de rechtsstaat in ontwikkelingslanden met het oog op de bevordering van verantwoordingsplichtige en transparante instellingen, capaciteitsopbouw, participatieve besluitvorming en de beschikbaarheid van informatie voor het publiek; 34. verzoekt de Raad, de Commissie en de EIB, gezien de verschuiving van de steunmodaliteiten van rechtstreekse subsidies naar trustfondsen en gemengde financiering, onder meer via het Europees Fonds voor duurzame ontwikkeling, om met het Parlement een interinstitutioneel akkoord vast te stellen inzake transparantie, verantwoordingsplicht en parlementaire controle op basis van de beleidsbeginselen die zijn vastgelegd in de nieuwe Europese consensus inzake ontwikkeling; 35. herhaalt met kracht zijn oproep aan de Raad en de lidstaten om werk te maken van de opneming van het EOF in de begroting van de Unie met het oog op de versterking van de democratische controle; verwelkomt de toezegging van de Commissie om gevolg te geven aan het herhaalde verzoek van het Parlement om het EOF in de begroting van de Unie op te nemen; verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te stellen van de stand van de besprekingen over de vervanging van de Overeenkomst van Cotonou na 2020; 36. is verheugd over de onderhandelingen over de post-Cotonou-overeenkomst om het ACS-EU-kader te handhaven; Het EOF en het beheer van een nieuwe nexus 37. erkent het feit dat het EOF onder grote druk staat om te reageren op een toenemend aantal politieke eisen, zoals op het gebied van veiligheid, migratie en grensbeheer, die moeilijk af te stemmen zijn op de kernwaarden van het EOF en de beginselen van het ontwikkelings- en samenwerkingsbeleid van de Unie, namelijk de uitbanning van armoede als vastgelegd in artikel 208 VWEU; stelt vast dat het beheer van de nieuwe nexus een risico inhoudt voor het algehele evenwicht van het ontwikkelingsbeleid; 38. stelt vast dat met het beheer van de nieuwe nexus het algehele evenwicht van het ontwikkelingsbeleid gemoeid is; is van mening dat bij noodmaatregelen als reactie op opeenvolgende crisissituaties een holistische benadering moet worden gekozen; herinnert eraan dat de naleving van het beginsel van beleidssamenhang van het grootste belang is voor de stabiliteit van de landen die Europese ontwikkelingshulp ontvangen; Beheer van financiële instrumenten buiten de begroting (EOF-bijdragen aan de trustfondsen van de Unie) 39. neemt ter kennis dat de totale toezeggingen uit hoofde van de trustfondsen van de Unie tot dusverre 4,09 miljard EUR beliepen waarbij de grootste bijdrage afkomstig was uit het EOF met 3 miljard EUR en van de lidstaten en andere donors met 442,7 miljoen EUR; neemt nota van de toezeggingen ten belope van bijna 240 miljoen EUR voor het Bêkou-trustfonds in 2017 waarbij 113 miljoen EUR uit het EOF en 65,9 miljoen EUR van de lidstaten en andere donors afkomstig was; 40. herinnert aan de belangrijkste bevindingen van het speciaal verslag van de Rekenkamer over het Bêkou-trustfonds, onder meer dat de opzet van het fonds passend was in de context van de Centraal-Afrikaanse Republiek en dat het effect ervan positief was; wijst erop dat deze beoordeling grotendeels terug te vinden is in de bevindingen van de ad‑hocdelegatie van de Commissie ontwikkelingssamenwerking naar de Centraal-Afrikaanse Republiek in februari 2018, die tot de conclusie kwam dat het Fonds adequaat kan inspelen op de behoeften op het gebied van herstel, levensonderhoud en ontwikkeling op de langere termijn; herinnert eraan dat het fonds werd opgericht als een noodtrustfonds van de Europese Unie met een looptijd van 60 maanden, dat in juli 2019 afloopt, en dat de verlenging ervan nuttig lijkt, maar de instemming van het Parlement zal vereisen; 41. onderstreept het risico dat bestaat wanneer wordt afgeweken van de klassieke ontwikkelingsdoelstellingen, zoals de uitbanning van armoede, maar erkent bepaalde mogelijkheden ervan, zoals de bespoediging van de uitvoering van de ontwikkelingsdoelstellingen of een snelle reactie op internationale crises; 42. neemt nota van de resultaten van het noodtrustfonds van de Europese Unie voor Afrika (EUTF); herinnert er echter aan dat EUTF-financiering uit de begrotingslijnen voor ontwikkeling niet mag worden gebruikt voor veiligheidsmaatregelen die de rechten van migranten in gevaar brengen; herinnert eraan dat duurzame ontwikkeling en het uitbannen van armoede de belangrijkste doelstellingen moeten zijn van EU-ontwikkelingssamenwerking; benadrukt dat EUTF-projecten de mensenrechten centraal moeten stellen in de programmering en moeten bijdragen tot de verwezenlijking van de mensenrechten in de betrokken landen; beveelt ten zeerste aan om gendergelijkheid en vrouwenemancipatie in EUTF-programma's te bevorderen, evenals de bescherming van de meest kwetsbaren, waaronder kinderen en personen met een handicap; 43. neemt kennis van de talrijke zorgen die de Europese Rekenkamer (28) en de opstellers van de tussentijdse evaluatie van het elfde EOF hebben geuit over de tenuitvoerlegging van het EUTF: meent dat de toegevoegde waarde van het EUTF in het licht van deze bevindingen zeer twijfelachtig is; 44. is van mening dat bij het operationeel beheer en het beleidsontwerp moet worden gezorgd voor genoeg lokaal ownership en betrokkenheid van de partners om een te gecentraliseerde werkwijze met een prominente rol voor donors te voorkomen, en dat het beginsel van resultaatgericht beheer consequent in acht moet worden genomen; 45. onderstreept echter de noodzaak om terdege aandacht te besteden aan het systeemvraagstuk van de coördinatie, monitoring en evaluatie van donors, overeenkomstig een meer systemische benadering ter verkrijging van garanties inzake de doeltreffendheid van trustfondsen; Begrotingssteun aan partnerlanden 46. constateert dat de in 2017 door het EOF gefinancierde begrotingssteun 860,2 miljoen EUR bedroeg waarvan 703,1 miljoen EUR nieuwe vastleggingen waren (voor 54 landen en 102 overeenkomsten voor begrotingssteun); stelt vast dat de EOF-betalingen voor LGO's in 2017 57,7 miljoen EUR bedroegen (voor 11 landen en 15 overeenkomsten voor begrotingssteun); stelt vast dat DG DEVCO in 2017 de begrotingssteun aan twee ACS-landen heeft stopgezet, respectievelijk vanwege een gebrek aan vooruitgang bij het beheer van de overheidsfinanciën en het ontbreken van op stabiliteit gericht macro-economisch beleid en transparantie bij het beheer van de overheidsfinanciën; 47. doet een beroep op de Commissie om te zorgen voor samenhang tussen de bepalingen van artikel 236 van het algemeen Financieel Reglement en artikel 36 van het voorgestelde financieel reglement dat van toepassing is op het elfde EOF ten aanzien van de voorwaarden voor het gebruik van begrotingssteun aan derde landen; stelt vast dat het voorgestelde financieel reglement van het elfde EOF bepalingen omvat die niet in het algemeen Financieel Reglement voorkomen, met name dat begrotingssteun is gericht op de versterking van de contractuele partnerschappen tussen de Unie en de ACS-staten en LGO's teneinde onder andere de duurzame en inclusieve economische groei te ondersteunen en armoede uit te bannen, waarbij laatstgenoemde tot potentiële problemen leidt bij de toepassing van de EOF-regels; 48. vraagt de Commissie om een nadere toelichting en verduidelijking van de exacte reikwijdte en betekenis van haar flexibiliteits- of interpretatiemarge bij de beoordeling van de vraag of is voldaan aan de algehele subsidiabiliteitscriteria voor het uitkeren van middelen aan een partnerland ten aanzien van de zogenaamde "gedifferentieerde en dynamische benadering van subsidiabiliteit"; is bezorgd over het uiteindelijke gebruik van de uitgekeerde middelen en over de gebrekkige opspoorbaarheid wanneer de middelen van de Unie worden samengevoegd met de begrotingsmiddelen van het partnerland; 49. is van oordeel dat begrotingssteun moet dienen ter ondersteuning van oplossingen voor specifieke problemen op sectoraal niveau, waar nodig aangevuld met hiermee verband houdende technische bijstand; 50. blijft bezorgd over het uiteindelijke gebruik van deze uitgekeerde middelen en de mogelijke gebrekkige opspoorbaarheid ervan in het geval van een zwak, instabiel en verslechterd beheer van de overheidsfinanciën; wijst erop dat de strijd tegen fraude en corruptie moet worden ondersteund op alle overheidsterreinen die vallen onder de samenwerkingsstrategie van de Unie; benadrukt dat het risico dat de middelen verkeerd terechtkomen hoog blijft en dat met name op het vlak van het beheer van de overheidsfinanciën het risico van corruptie en fraude bestaat; 51. dringt bij de Commissie aan op een betere omschrijving en duidelijke beoordeling van de ontwikkelingsresultaten die voor elk geval behaald moeten worden, en bovenal op een versterking van de mechanismen voor het toezicht op het gedrag van het ontvangende land op het gebied van corruptie, eerbiediging van de mensenrechten, de rechtsstaat en democratie; spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over het mogelijke gebruik van begrotingssteun in landen met een gebrekkige democratische controle, hetzij vanwege het ontbreken van een functionerende parlementaire democratie en van vrijheden voor maatschappelijke organisaties en de media, hetzij vanwege een gebrek aan capaciteit van met controle belaste organen; 52. is verheugd over de responsieve en consistente aanpak van de Commissie om de begrotingssteun in 2017 en 2018 in twee landen op te schorten, aangezien niet langer aan de subsidiabiliteitscriteria werd voldaan; is van mening dat de Commissie een constructieve dialoog met deze landen in stand zal houden en een mogelijkheid zal bieden om de begrotingssteun te hervatten indien de landen de noodzakelijke hervormingen doorvoeren die in het begrotingssteunprogramma zijn vastgelegd; 53. wijst erop dat passende monitoringinstrumenten moeten worden versterkt om te beoordelen op welke wijze begrotingssteun heeft bijgedragen tot de verbetering van de mobilisering van binnenlandse inkomsten en daarmee verband houdende hervormingen; verzoekt de Commissie om in haar verslagen inzake begrotingssteun geregeld informatie te verstrekken over het gebruik van overeenkomsten voor begrotingssteun ten behoeve van de mobilisering van binnenlandse inkomsten; wijst achter andermaal op de risico's van belastingontwijking, belastingontduiking en illegale financiële stromen; Samenwerking met internationale organisaties 54. merkt op dat de EOF-betalingen aan multidonorprojecten die in 2017 werden uitgevoerd door internationale organisaties, 812 miljoen EUR bedroegen; 55. wijst erop dat de Commissie in 2017 contracten met VN-Agentschappen heeft gesloten ter waarde van meer dan 411 miljoen EUR aan bijdragen uit het EOF, waarbij het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (166,33 miljoen EUR), de FAO (152,86 miljoen EUR) en UNICEF (98,44 miljoen EUR) de belangrijkste begunstigden waren, alsook contracten met de Wereldbank ter waarde van 92 miljoen EUR; 56. constateert dat DG DEVCO niet systematisch toezicht houdt op het operationeel functioneren van internationale financiële instellingen (IFI's) en de voornaamste aspecten van blendingverrichtingen; verzoekt DG DEVCO de kwaliteit, geschiktheid en tijdigheid van de verslaglegging door IFI's te verbeteren; moedigt de internationale instellingen ertoe aan, vooral in het geval van medegefinancierde en multidonorinitatieven, hun kader voor het beheer van de resultaten af te stemmen op die van de Unie; 57. onderstreept andermaal dat moet worden gezorgd voor volledige transparantie en toegang tot gegevens, in overeenstemming met de bestaande wetgeving van de Unie, over projecten die door internationale organisaties en maatschappelijke organisaties worden uitgevoerd, alsmede voor duidelijke regels inzake toezicht en controle; 58. is ingenomen met de in speciaal verslag nr. 35/2018 gepubliceerde aanbevelingen van de Rekenkamer ter verbetering van de transparantie van door non-gouvernementele organisaties (ngo's) uitgevoerde middelen van de Unie, waarin onder meer wordt aanbevolen dat de Commissie de betrouwbaarheid van de informatie over ngo's in haar boekhoudsysteem en de verzamelde informatie over door ngo's uitgevoerde middelen verbetert; verzoekt derhalve de Commissie om deze voorstellen voor het einde van het huidige mandaat uit te voeren; Vredesfaciliteit voor Afrika 59. betreurt het feit dat de tussentijdse evaluatie van de externe financieringsinstrumenten voorbijgaat aan de Vredesfaciliteit voor Afrika die sinds 2011 evenmin op een andere wijze terdege is beoordeeld; 60. doet een beroep op DG DEVCO om, overeenkomstig zijn voorbehoud over het beheer van de Vredesfaciliteit voor Afrika dat is gehandhaafd in zijn jaarlijkse activiteitenverslag 2017, streng te controleren of de corrigerende maatregelen om zowel de financiële risico's als het risico van onregelmatige en onwettige betalingen te beperken, doeltreffend worden uitgevoerd; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om zich in het kader van de pijlerbeoordeling te blijven inzetten voor een sterker controlesysteem voor het beheer en de operationele monitoring van de Vredesfaciliteit voor Afrika teneinde het EOF te beschermen tegen onwettige en onregelmatige uitgaven; 61. wijst op volgende negatieve bevindingen van de Rekenkamer op het gebied van steun van de Unie voor Afrikaanse veiligheid, die vaak via het EOF wordt gefinancierd: wijst ook op het ernstige risico dat de steun van de Unie die via de Vredesfaciliteit voor Afrika wordt verleend aan Burundese soldaten die deelnemen aan Amisom, indirect zorgt voor de financiering van een aan sancties van de Unie blootgesteld Burundees regime; herinnert eraan dat DG DEVCO al jarenlang voorbehoud heeft geuit bij zijn uitgaven voor de steun aan de Vredesfaciliteit voor Afrika; Europees Fonds voor duurzame ontwikkeling 62. neemt nota van de recente lancering van dit nieuwe investeringsinstrument als onderdeel van het plan voor externe investeringen teneinde verdere hefboomeffecten te bieden door het aantrekken van investeringen door de particuliere sector in ontwikkelingspartnerschappen; is van oordeel dat terdege aandacht moet worden besteed aan additionaliteit, maar ook aan de criteria voor het beheer ervan teneinde elke verlegging van de ontwikkelingsgelden naar particuliere investeerders of ten behoeve van winstbejag te voorkomen; De ACS-investeringsfaciliteit van de EIB 63. neemt kennis van de reeks prioriteiten van de EIB in de ACS-landen, namelijk steun voor de SDG's, klimaatactie, Europese economische diplomatie en veerkracht; neemt ter kennis dat in 2017 in het kader van de ACS-investeringsfaciliteit 39 projecten zijn gelanceerd ten belope van in totaal 1,5 miljard EUR waarvan 549 miljoen EUR was uitgetrokken voor de ontwikkeling van de plaatselijke particuliere sector en 952 miljoen EUR voor sociale en economische infrastructuur; 64. herinnert eraan dat het belangrijk is zowel vooraf als achteraf nauwkeurig te evalueren of projecten duurzaam zijn en of ze een daadwerkelijke meerwaarde bieden op economisch, sociaal of milieugebied; herhaalt dat geen enkele steun in welke vorm dan ook mag worden verleend aan projecten die verband houden met zeer vervuilende technologie; 65. dringt aan op een strikt toezicht op potentiële plaatselijke actoren en intermediairs tijdens de identificatie en selectie van dergelijke actoren en intermediairs; doet een beroep op de EIB om ervoor te zorgen dat de bij haar activiteiten betrokken plaatselijke gemeenschappen en burgers naar behoren worden geraadpleegd en toegang hebben tot een onafhankelijke en efficiënte klachtenprocedure; 66. dringt erop aan het programma "Erasmus voor jonge ondernemers" tot buiten Europa uit te breiden, met name tot ontwikkelingslanden, en daartoe de noodzakelijke financiële middelen ter beschikking te stellen; 67. onderstreept het grote belang van de ondersteuning van micro-, kleine en middelgrote ondernemingen en roept met name op tot de uitwerking van lokale oplossingen voor betere toegang tot financiering en een uitbreiding van lening- en garantiestelsels voor microfinanciering; 68. onderschrijft dat geen enkel land zich ooit heeft ontwikkeld zonder nauwere handelsbetrekkingen aan te gaan met zijn buurlanden en de rest van de wereld; moedigt voorts de financiering van steun voor handelsactiviteiten aan, zodat ontwikkelingslanden in de toekomst in veel grotere mate deel kunnen uitmaken van mondiale waardeketens; benadrukt in dit verband het toenemende belang van digitale connectiviteit om te komen tot een evenwichtigere verdeling van de voordelen van de globalisering ten gunste van ontwikkelingslanden; 69. benadrukt het belang van de voorziening van zuiver water en de bouw van extra installaties voor de verwerking van afvalwater; 70. vestigt de aandacht op de omvang en de gevolgen van energie-armoede in ontwikkelingslanden en op de nauwe betrokkenheid van de Unie bij de inspanningen om deze armoede terug te dringen; onderstreept de noodzaak van krachtige en gecoördineerde inspanningen van regeringen en belanghebbenden in de getroffen landen om de energie-armoede te verminderen. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8‑0319/2018) (2) , – gezien het verslag over het begrotings- en financieel beheer voor het begrotingsjaar 2017, afdeling I – Europees Parlement (3) , – gezien het jaarverslag van de intern controleur voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (4) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (5) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en artikel 318 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6) , en met name de artikelen 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (7) , en met name de artikelen 260, 261 en 262, – gezien het besluit van het Bureau van 16 juni 2014 over de interne voorschriften voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement (8) , en met name artikel 22, – gezien artikel 94, artikel 98, lid 3, en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0108/2019 ), A. overwegende dat de Voorzitter de jaarrekening van het Parlement voor het begrotingsjaar 2017 op 4 juli 2018 heeft goedgekeurd; B. overwegende dat de secretaris-generaal, als gedelegeerd hoofdordonnateur, op 6 juli 2018 heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben dat de aan de begroting van het Parlement toegewezen middelen zijn gebruikt voor het beoogde doel en overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer en dat de vastgestelde controleprocedures de nodige garanties bieden betreffende de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; C. overwegende dat de Rekenkamer in haar controle stelde dat zij in haar specifieke beoordeling van de administratieve en andere uitgaven in 2017 geen ernstige tekortkomingen heeft geconstateerd in de onderzochte jaarlijkse activiteitenverslagen van de instellingen en organen als vereist bij Verordening (EU, Euratom) 2018/1046; D. overwegende dat op grond van artikel 262, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 elke instelling van de Unie verplicht is alles in het werk te stellen om gevolg te geven aan de opmerkingen waarvan het kwijtingsbesluit van het Europees Parlement vergezeld gaat; 1. verleent zijn Voorzitter kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling I – Europees Parlement ( 2018/2167(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling I – Europees Parlement, – gezien artikel 94, artikel 98, lid 3, en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0108/2019 ), A. overwegende dat de rekenplichtige van het Europees Parlement (het "Parlement") in zijn certificering van de definitieve rekeningen heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben dat deze, in alle materiële opzichten, een getrouw beeld geven van de vermogenspositie, de resultaten van de verrichtingen en de kasstromen van het Parlement; B. overwegende dat overeenkomstig de gebruikelijke procedure 161 vragen aan de administratie van het Parlement zijn gestuurd, en dat de schriftelijke antwoorden door de Commissie begrotingscontrole (CONT) van het Parlement zijn ontvangen en in het openbaar zijn besproken in aanwezigheid van de voor begrotingsaangelegenheden verantwoordelijke ondervoorzitter, de secretaris-generaal en de intern controleur; C. overwegende dat er altijd verbetering mogelijk is op het gebied van kwaliteit, doeltreffendheid en doelmatigheid bij het beheer van overheidsfinanciën, en dat toezicht noodzakelijk is om ervoor te zorgen dat het politiek leiderschap en de administratie van het Parlement verantwoording afleggen ten aanzien van burgers van de Unie; Begrotings- en financieel beheer van het Parlement 1. stelt vast dat de definitieve kredieten van het Parlement voor 2017 in totaal 1 909 590 000 EUR beliepen, zijnde 19,25 % van rubriek V van het meerjarig financieel kader (9) voor de administratieve uitgaven van de EU-instellingen als geheel in 2017, en neerkomen op een stijging met 3,9 % ten opzichte van de begroting 2016 (1 838 613 983 EUR); benadrukt dat deze stijging aanzienlijk hoger is dan de inflatie in België, die in 2017 slechts 2,65 % bedroeg; 2. stelt vast dat de totale per 31 december 2017 in de rekeningen opgenomen ontvangsten 206 991 865 EUR bedroegen (tegenover 183 381 513 EUR in 2016), met inbegrip van 50 052 674 EUR aan bestemmingsontvangsten (tegenover 30 589 787 EUR in 2016); 3. benadrukt dat vier hoofdstukken 69,5 % van de totale vastleggingen uitmaken: hoofdstuk 10 (Leden van de instelling), hoofdstuk 12 (Ambtenaren en tijdelijke functionarissen), hoofdstuk 20 (Gebouwen en daarmee samenhangende kosten) en hoofdstuk 42 (Assistentie aan de leden), hetgeen getuigt van weinig flexibiliteit wat betreft het grootste deel van de uitgaven van het Parlement; benadrukt dat het overgrote deel van de begroting van het Parlement voornamelijk administratief en niet operationeel is en dat hiermee rekening moet worden gehouden; 4. neemt nota van de onderstaande cijfers, op grond waarvan de rekeningen van het Parlement voor het begrotingsjaar 2017 werden gesloten: (a) Beschikbare kredieten (EUR) kredieten voor 2017: 1 909 590 000 niet-automatische overdrachten van het begrotingsjaar 2016: --- automatische overdrachten van het begrotingsjaar 2016: 285 312 645 kredieten corresponderend met bestemmingsontvangsten voor 2017: 50 052 674 overdrachten corresponderend met bestemmingsontvangsten van 2016: 39 595 290 Totaal: 2 284 550 609 (b) Besteding van de kredieten in het begrotingsjaar 2017 (EUR) vastleggingen: 2 209 881 836 verrichte betalingen: 1 904 053 540 automatisch overgedragen kredieten, waaronder die afkomstig van bestemmingsontvangsten: 329 655 011 niet-automatisch overgedragen kredieten: 337 227 783 geannuleerde kredieten: 39 823 600 (c) Begrotingsontvangsten (EUR) ontvangen in 2017: 206 991 865 (d) Totale balans op 31 december 2017 (EUR) 1 628 445 094 5. wijst erop dat 99 % van de in de begroting van het Parlement opgenomen kredieten, in totaal 1 889 574 057 EUR, was vastgelegd, met een annuleringspercentage van 1 %; stelt met tevredenheid vast dat, net als in voorgaande jaren, een zeer groot deel van de begroting ten uitvoer is gelegd; stelt vast dat de betalingen in totaal 1 599 788 767 EUR beliepen, resulterend in een uitvoeringspercentage van 84,7 % van de betalingskredieten, hetgeen een toename van 0,3 % vertegenwoordigt in vergelijking met het voorgaande jaar; 6. benadrukt het feit dat de geannuleerde kredieten voor het begrotingsjaar 2017, in totaal 17 451 943 EUR, hoofdzakelijk bestemd waren voor bezoldiging en andere vorderingen, alsmede voor uitgaven met betrekking tot gebouwen; 7. merkt op dat in het begrotingsjaar 2017 zeven overschrijvingen werden goedgekeurd overeenkomstig de artikelen 27 en 46 van het Financieel Reglement, die 57 402 860 EUR beliepen, hetgeen neerkomt op 3,01 % van de definitieve kredieten; stelt vast dat het grootste deel van de overschrijvingen verband hielden met het gebouwenbeleid van het Parlement, en met name dienden om de jaarlijkse leasebetalingen voor het Konrad Adenauer-bouwproject te helpen financieren; 8. onderstreept dat collectieve overschrijvingen een versoepeling van het specialiteitsbeginsel inhouden en een opzettelijke schending van het begrotingsbeginsel van eerlijkheid vormen; vraagt dat de kredieten voor de financiering van gebouwen, met name het Konrad Adenauer-gebouw, worden opgenomen in de jaarlijkse ontwerpbegroting die ter goedkeuring aan de begrotingsautoriteiten wordt voorgelegd; vindt dat het aantal collectieve overschrijvingen zeer hoog blijft; is ervan overtuigd dat een beter beheer van de begroting dit soort overschrijvingen tot het strikte minimum moet beperken; dringt erop aan dat het gebouwenbeleid van het Parlement in het kader van de begrotingsstrategie met voldoende duidelijkheid wordt vastgesteld; veroordeelt met klem de overdrachten die vaak op het laatste moment plaatsvinden om het gebouwenbeleid van het Parlement te financieren; vraagt de secretaris-generaal en het Bureau om de Begrotingscommissie alle documenten, bouwtekeningen en contracten te verstrekken die verband houden met het gebouwenbeleid; 9. wijst op de noodzaak van overdrachten in verband met grote bouw- of infrastructuurprojecten, ondanks de jaarlijkse aard van de begroting; Adviezen van de Rekenkamer over de betrouwbaarheid van de jaarrekening over 2017 en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 10. herinnert eraan dat de Rekenkamer een specifieke beoordeling verricht van de administratieve en andere uitgaven als één beleidsgroep voor alle Europese instellingen; wijst erop dat administratieve en aanverwante uitgaven bestaan uit uitgaven voor personele middelen (salarissen, toelagen en pensioenen), die 60 % van de totale administratieve uitgaven beslaan, en uitgaven voor gebouwen, uitrusting, energieverbruik, communicatie en informatietechnologie; 11. neemt er nota van dat de controle-informatie er over het geheel genomen op wijst dat de uitgaven aan "administratie" geen materieel foutenpercentage vertonen; neemt er daarnaast nota van dat, op grond van de negen gekwantificeerde fouten, het geschatte foutenpercentage aanwezig in rubriek 5 van het meerjarig financieel kader inzake administratie, 0,5 % bedraagt (in vergelijking met 0,2 % in 2016); 12. wijst op de specifieke bevindingen met betrekking tot het Parlement in het jaarverslag van de Rekenkamer voor 2017; stelt met grote bezorgdheid vast dat de Rekenkamer onder de acht verrichtingen van het Parlement die zij onderzocht, tekortkomingen constateerde bij maar liefst drie verrichtingen in verband met de aanbestedingsprocedure – namelijk de naleving van de selectiecriteria voor opdrachten, de volledige naleving van de kaderovereenkomst en het criterium voor het selecteren van een reisbureau – alsook bij één verrichting met betrekking tot de vergoeding van de kosten van bezoekersgroepen; 13. neemt nota van de door het Parlement in de contradictoire procedure met de Rekenkamer gegeven antwoorden; vraagt de Rekenkamer de verantwoordelijke commissie op de hoogte te houden van de uitvoering van haar aanbevelingen; Jaarverslag van de interne controleur 14. wijst erop dat de interne controleur in de openbare vergadering van 26 november 2018 van de bevoegde commissie zijn jaarverslag heeft gepresenteerd en heeft medegedeeld dat hij in 2017 verslagen heeft opgesteld over de volgende onderwerpen: 15. herinnert eraan dat het jaarlijkse activiteitenverslag een onderdeel is van de bestuursstructuur van het Parlement; is verheugd over en ondersteunt de volgende acties die de interne controleur is overeengekomen met de verantwoordelijke DG's: 16. merkt op dat de follow-upprocedure van 2017 heeft geleid tot het afsluiten van 34 van de 71 niet-afgewikkelde acties, en ertoe heeft geleid dat het risicoprofiel van de acties waarvan de uitvoering vertraagd is, verder is verlaagd in 2017; neemt in het bijzonder nota van het feit dat het aantal niet-afgewikkelde acties die betrekking hadden op significante risico's daalde van 26 naar 11, en dat er geen niet-afgewikkelde acties waren in de hoogste risicocategorie "kritiek"; benadrukt dat de nieuw toegevoegde niet-afgewikkelde acties voor het begrotingsjaar 2017 geen afbreuk mogen doen aan de verbeteringen ten aanzien van de afsluiting van niet-afgewikkelde acties; Follow-up van de kwijtingsresolutie voor 2016 17. neemt kennis van de schriftelijke antwoorden op de kwijtingsresolutie voor 2016, die de Commissie begrotingscontrole op 17 september 2018 heeft ontvangen, de presentatie door de secretaris-generaal naar aanleiding van de diverse vragen en verzoeken in de kwijtingsresolutie van het Parlement voor 2016 en de daaropvolgende gedachtewisseling met de leden; 18. betreurt het dat sommige aanbevelingen van de kwijtingsresolutie voor 2016 niet zijn opgevolgd en dat het follow-updocument van de kwijting in dit opzicht geen enkele rechtvaardiging bevat; benadrukt dat het belangrijk is om binnen de Commissie begrotingscontrole vaker met de secretaris-generaal te spreken over kwesties in verband met de begroting van het Parlement en de tenuitvoerlegging ervan; Kwijting van het Parlement voor 2017 19. neemt kennis van de gedachtewisseling tussen de voor begrotingsaangelegenheden verantwoordelijke ondervoorzitter, de secretaris-generaal en de Commissie begrotingscontrole, die op 26 november 2018 in aanwezigheid van de interne controleur is gehouden in het kader van de kwijting van het Parlement voor 2017; 20. merkt op dat het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de Europese Unie te verlaten een aanzienlijke impact had op de verschillende diensten van het Parlement, en met name op de commissies, onderzoeksdiensten en horizontale diensten; merkt op dat de diensten van het Parlement analytisch materiaal hebben opgesteld op basis van onderzoeken om de impact van de uittreding op de beleidsgebieden en wetgeving op hun respectievelijke terreinen te beschouwen en dat dit materiaal te vinden is op de website van het Parlement; 21. merkt op dat het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de Europese Unie te verlaten gevolgen heeft voor 6 tijdelijke functionarissen in het secretariaat-generaal, 41 tijdelijke functionarissen in de fracties en in het secretariaat van niet-fractiegebonden leden en 30 arbeidscontractanten; begrijpt dat hun situatie per geval wordt beoordeeld; is verheugd over de toezegging van de secretaris-generaal dat niet puur op basis van nationaliteit zal worden afgezien van de verlenging van contracten; verzoekt de secretaris-generaal de potentiële rol van belangenconflicten tijdens de gevoelige tijd van de mogelijke overgangsperiode en het mogelijk chaotische vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie zorgvuldig te wegen; 22. is ingenomen met de steun van de juridische dienst van het Parlement bij het opstellen van richtsnoeren voor financiële actoren die zich bezighouden met contractuele vraagstukken in verband met het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de Europese Unie te verlaten en bij het opstellen van clausules die moeten worden opgenomen in de aanbestedings- en contractuele documenten in verband met dit besluit; 23. vestigt de aandacht op de streefwaarde voor personeelsreductie van 5 %, die er in 2017 toe leidde dat het Parlement zestig functies moet schrappen uit de personeelsformatie voor zijn administratie; herinnert eraan dat in de politieke overeenkomst die tussen het Parlement en de Raad werd gesloten met betrekking tot de begroting voor 2016, en waarin een nieuwe parameter werd vastgesteld voor de reductie van het personeel van het Parlement en de toepassing hiervan werd verlengd tot 2019, de vrijstelling van deze reductie voor fracties in stand werd gehouden; betreurt echter dat de begrotingsautoriteiten in 2017 een aanvullende schrapping van 76 functies in de administratie van het Parlement eisten als compensatie voor de toename van het personeel voor de fracties; is bezorgd dat deze significante reductie negatieve gevolgen kan hebben voor de prestaties van het Parlement en ertoe kan leiden dat de overgebleven ambtenaren overbelast raken en er verantwoordelijkheden naar de kantoren van de leden worden overgedragen; 24. verzoekt de secretaris-generaal en alle verantwoordelijke DG's samen te werken bij het opstellen van een uitgebreid overzicht van personeelsreducties vanaf 2014, met inbegrip van overplaatsingen van personeel van de administratie naar fracties en tussen instellingen; benadrukt dat deze praktijk van personeelsrotatie de vraag doet rijzen of de functiebeschrijvingen passend zijn; is ernstig bezorgd dat de buitensporige personeelsreductie leidt tot aanvullende administratieve lasten voor leden en geaccrediteerde parlementaire medewerkers (APA's), wat ten koste gaat van de daadwerkelijke wetgevingswerkzaamheden die leden en APA's zouden moeten verrichten; 25. benadrukt dat een papierloos kantoor en het goede gebruik van digitale technologieën, zoals de digitale handtekening, verificatie in twee stappen en elektronische bestanden, ook voor documenten die verband houden met plenaire vergaderingen, de administratieve lasten voor alle betrokken partijen zouden verlichten en zouden bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van het Parlement met betrekking tot de vermindering van het papierverbruik; vestigt de aandacht op de realiteit van "papierloze" parlementaire commissies: in werkelijkheid is het afdrukken van alle documentatie namelijk gewoon verplaatst van de secretariaten van de commissies naar de kantoren van de leden; 26. merkt op dat de terugbetaling van sommige reiskosten zeer veel vertraging oploopt; stelt voor om onderzoek te doen naar oplossingen om dit binnen een redelijk tijdsbestek te laten plaatsvinden; 27. herhaalt zijn verzoek aan de Conferentie van voorzitters en het Bureau om opnieuw de mogelijkheid te overwegen dat APA's onder bepaalde nog vast te stellen voorwaarden leden vergezellen tijdens officiële parlementaire delegaties en dienstreizen, zoals reeds door verschillende leden is gevraagd; verzoekt de secretaris-generaal de begrotingsgevolgen en de organisatie en logistiek van deze dienstreizen te onderzoeken; 28. herhaalt zijn bezorgdheid over de vermeende praktijk dat leden APA's verplichten dienstreizen te maken, met name naar Straatsburg, zonder dienstopdracht, zonder kostenvergoeding of zelfs zonder reisvergoeding; is van mening dat een dergelijke praktijk ruimte schept voor misbruik: als APA's zonder dienstopdracht reizen, moeten ze niet alleen de kosten zelf betalen, maar zijn ze ook niet gedekt door de arbeidsverzekering; verzoekt de secretaris-generaal deze vermeende praktijk te onderzoeken en aan het eind van het jaar hierover verslag uit te brengen; 29. merkt op dat de herziene regeling voor de betaling van financiële bijdragen voor gesponsorde bezoekersgroepen op 1 januari 2017 in werking trad; verzoekt de secretaris-generaal de evaluatie van deze regeling onverwijld beschikbaar te maken; maakt zich buitengewoon veel zorgen over de recente gevallen van misbruik; is ervan overtuigd dat de regels met betrekking tot de betaling van financiële bijdragen zo snel mogelijk moeten worden herzien om te voorkomen dat leden er voordeel mee kunnen behalen; verzoekt het Bureau de vergoedingen te generaliseren en te baseren op de nota's van de bezoekersgroepen; herinnert aan zijn verzoek de mogelijkheid te schrappen om APA's te benoemen als hoofden van een groep; verzoekt nogmaals om de mogelijkheid te schrappen om APA's als hoofd van een groep te benoemen; 30. verzoekt om een herziening van het systeem dat wordt gebruikt voor het berekenen van de reiskostenvergoedingen voor bezoekende groepen die worden gesponsord door de leden, om enerzijds de gelijke behandeling van alle burgers van de Unie te garanderen en anderzijds het gebruik van milieuvriendelijkere vervoersmiddelen te stimuleren, aangezien bij het systeem dat momenteel wordt gebruikt en dat is gebaseerd op het aantal afgelegde kilometers, geen rekening wordt gehouden met de geïsoleerde ligging en natuurlijke barrières van sommige geografische gebieden in de Unie en geen kosten worden gedekt die verband houden met het vervoer van deze gebieden naar plaatsen waar snellere en milieuvriendelijkere vervoersmiddelen beschikbaar zijn; 31. merkt op dat stagiairs in dienst van leden een privaatrechtelijke overeenkomst hebben gesloten met desbetreffend lid, hetgeen hun geen recht geeft op dezelfde status als die van andere categorieën personeelsleden van het Parlement, noch op beurzen van het Parlement zelf (Schumanbeurzen); betreurt het feit dat er geen voorziening of juridisch kader bestaat binnen het directoraat-generaal Financiën (DG FINS) om deze stagiairs voorafgaand aan dienstreizen rechtstreeks te betalen, hetgeen wel wordt gedaan voor de rest van het personeel, met name aangezien het voor stagiairs om voor de hand liggende redenen problematisch kan zijn om geld voor te schieten; 32. merkt op dat het Bureau een voorstel van de secretaris-generaal heeft onderzocht om het huidige wettelijke kader te verbeteren voor stagiairs die in dienst zijn van leden, waarin momenteel bepaalde waarborgen ontbreken, waarom ook is verzocht door meer dan 140 leden die de campagne "Eerlijke stage" van de interfractiewerkgroep Jongeren ondersteunen; benadrukt dat het de taak van elk lid is om stagiairs te voorzien van een passende vergoeding in overeenstemming met het wettelijke kader; steunt het Bureau in zijn inspanningen om een uitgebreid en evenwichtig voorstel op te stellen dat de prerogatieven van de leden garandeert, alsook een adequate vergoeding en uitgebreide juridische waarborgen voor stagiairs; roept het Bureau op snel nieuwe regels aan te nemen, die bij aanvang van de nieuwe zittingsperiode in werking moeten treden; hoopt dat er zo spoedig mogelijk een voorstel wordt ingediend; 33. wijst erop dat de IT-uitval in oktober 2017 leidde tot aanzienlijke verstoringen van de parlementaire activiteiten; merkt op dat ondertussen een actieplan is ingesteld om te zorgen voor een stabielere continuïteit van de werkzaamheden; benadrukt het belang van een snelle reactie op en oplossing van verstoringen, met name wanneer deze de wetgevingswerkzaamheden verstoren of volledig lamleggen; 34. neemt nota van de publicatie van twee "Cost of Non-Europe"-verslagen en de afronding van twee beoordelingen van de Europese toegevoegde waarde in 2017; 35. merkt op dat alle DG's van het Parlement naar aanleiding van het verzoek van de secretaris-generaal beheersinstrumenten ontwikkelden om te voldoen aan het beginsel van op resultaten gebaseerde budgettering; constateert dat sommige van de bestaande kwantitatieve streefdoelen mogelijk moeilijk kunnen worden uitgevoerd in de DG's, die werken volgens het tijdschema van de politieke cyclus; vraagt de secretaris-generaal rekening te houden met dit feit bij het evalueren van de op resultaten gebaseerde budgettering in de DG's, zonder de nadruk op de toegevoegde waarde buiten beschouwing te laten; 36. neemt met voldoening nota van het feit dat technische oplossingen werden gecreëerd voor leden die hun eigen pagina op de website van het Parlement willen gebruiken voor de publicatie van vergaderingen met belangenvertegenwoordigers; neemt er ook nota van dat het Bureau overweegt deze oplossing uit te breiden om ervoor te zorgen dat informatie rechtstreeks beschikbaar is op de website van het Parlement; 37. verzoekt de administratie van het Parlement een verslag op te stellen dat een uitgebreid overzicht biedt van de belangenvertegenwoordigers en andere organisaties die in 2017 toegang kregen tot de gebouwen van het Parlement; vraagt dat dit verslag jaarlijks wordt opgesteld om te zorgen voor een maximaal niveau van transparantie; 38. roept de administratie van het Parlement op een overzicht te verstrekken van de in 2017 benoemde hoge ambtenaren; moedigt de secretaris-generaal aan aanvullende maatregelen te nemen om de transparantie en gelijkheid tijdens de benoemingsprocedures van het Parlement te vergroten, rekening houdend met de bevindingen en aanbevelingen van de Europese Ombudsman in gevoegde zaken 488/2018/KR en 514/2018/KR; Geografische spreiding van het Parlement – enkele zetel 39. betreurt nog steeds ten zeerste dat de Europese Raad, ondanks herhaalde verzoeken van het Parlement om de invoering van een enkele zetel en het feit dat de burgers van de Unie niet begrijpen waarom het Parlement zijn activiteiten over twee zetels moet verdelen, tot nu toe niet eens een discussie op gang heeft gebracht over hoe tegemoet kan worden gekomen aan de eisen van het Parlement in dit verband; wijst op de analyse van de Rekenkamer uit 2014, waarin een jaarlijkse besparing van 114 miljoen EUR werd geraamd indien het Parlement zijn werkzaamheden zou centraliseren; herinnert aan de resolutie van het Parlement uit 2013 (10) , waarin de kosten van de geografische spreiding van het Parlement werden geraamd op een bedrag van 156 tot 204 miljoen EUR per jaar; betreurt dat de kosten als gevolg van de geografische spreiding van het Parlement binnen één zittingsperiode kunnen oplopen tot 1 miljard EUR en verklaart zich tegenstander van meerjarige vastgoedprojecten tot uitbreiding van de kantoren van de leden, zowel in Straatsburg als in Brussel; verzoekt derhalve om snel en door middel van concrete acties te zorgen voor één enkele zetel van het Parlement, om zo verdere verspilling van gemeenschapsgeld te voorkomen; 40. wijst tevens op de bevinding in zijn resolutie van 20 november 2013 over de plaats van de zetels van de instellingen van de Europese Unie (11) , dat 78 % van alle dienstreizen van statutair personeel van het Parlement een direct gevolg zijn van zijn geografische spreiding; beklemtoont verder dat de milieugevolgen van de geografische spreiding in het verslag worden geraamd op tussen de 11 000 en 19 000 ton aan CO 2 -emissies; wijst nog eens op het negatieve beeld dat die spreiding oproept; herhaalt zijn oproep aan de Raad om een alomvattende strategie te ontwikkelen om overeenstemming te bereiken over een enkele zetel voor het Parlement; 41. onderstreept nadrukkelijk dat deze extra kosten in strijd zijn met het beginsel van goed financieel beheer en het beginsel van begrotingsdiscipline; erkent dat een enkele zetel slechts kan worden gerealiseerd door middel van een unanieme wijziging van het Verdrag; verzoekt de Raad en de Commissie een dergelijke wijziging zonder verder oponthoud te initiëren en is van mening dat deze verdragswijziging ten goede zal komen aan de Europese belastingbetalers, zowel in economische zin als wat betreft de kwaliteit van de werkzaamheden van de leden; verzoekt derhalve om snel en door middel van concrete acties te zorgen voor een enkele zetel van het Parlement, om zo verdere verspilling van gemeenschapsgeld te voorkomen; betreurt dat de kosten als gevolg van de geografische spreiding van het Parlement binnen één zittingsperiode kunnen oplopen tot 1 miljard EUR; verklaart zich tegenstander van de meerjarige vastgoedprojecten tot uitbreiding van de kantoorruimte voor de leden in Straatsburg; 42. betreurt de aanvullende kosten in verband met de reiskosten van de leden voor twaalf reizen per jaar naar Straatsburg, die voor 2017 als volgt kunnen worden opgesplitst: Categorie TOTAAL1 GEMIDDELD/MAAND Reiskosten 7 700 358 641 696 Dagvergoeding 10 036 444 836 370 Afstandsvergoeding 1 394 608 116 217 Urenvergoeding 1 994 045 166 170 Overige kosten 47 594 3 966 TOTAAL 21 173 049 1 764 421 43. benadrukt dat de kosten van de Thalys-chartertrein daarnaast maar liefst 3 668 532 EUR bedroegen in 2017; 44. merkt op dat de gebouwen van het Parlement in Straatsburg bijvoorbeeld zouden kunnen worden gebruikt voor een nieuw op te richten opleidingsinstituut voor toekomstige Europese diplomaten binnen de Europese Dienst voor extern optreden; Directoraat-generaal Communicatie (DG COMM) 45. merkt op dat de hoofdindicator van DG COMM in 2017 het aantal uur is dat op alle communicatiekanalen aandacht wordt besteed aan het Parlement; merkt met tevredenheid op dat DG COMM naast de nadruk op aandachtsniveaus een methode ontwikkelt voor het meten van de zuinigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid van haar activiteiten op alle communicatiekanalen; vraagt de directeur-generaal de resultaten van het eerste uitvoeringsjaar hiervan op te nemen in zijn jaarlijkse activiteitenverslag; 46. merkt op dat de langlopende projecten die zijn vastgesteld voor het strategisch uitvoeringskader/de Parliamentary Project Portfolio 2017-2019 zich in verschillende ontwikkelingsfasen bevinden, maar dat alle projecten erop gericht zijn de doelstelling "minder produceren, beter communiceren" te eerbiedigen; 47. neemt nota van de belangrijkste technische en redactionele wijzigingen die op de openbare website van het Parlement aan de gang zijn, met name in verband met de zoekmachineoptimalisatie van de website; prijst DG COMM voor de geboekte vooruitgang, maar is bezorgd over het feit dat die vooruitgang nog steeds langzaam verloopt, met name gezien de komende Europese verkiezingen in 2019 en de toenemende belangstelling voor de werkzaamheden van het Parlement; benadrukt dat verdere verbeteringen een absolute prioriteit zijn, en vraagt dat het proces dringend wordt versneld; onderstreept dat een transparante en toegankelijke website essentieel is voor de participatie van de burgers; 48. benadrukt dat de resultaten van de stemmingen in het Parlement moeilijk te vinden zijn op de website van het Parlement en dat VoteWatch, een commerciële website, veel praktischer is; roept de secretaris-generaal op een geavanceerder systeem te ontwikkelen voor de website van het Parlement, waarmee de plenaire hoofdelijke stemmingen kunnen worden geregistreerd met gebruiksvriendelijke opties om het stemgedrag van individuele leden op te zoeken en te vergelijken met dat van andere leden van hun fractie en leden van andere fracties; 49. merkt op dat op mediagebied in 2017 talrijke projecten werden uitgevoerd en dat de aanwezigheid van het Parlement op het web verder werd geconsolideerd met de uitvoering van een multiplatformaanpak, een nieuw portaal en de "nieuwsplaneet"; erkent daarnaast de aanzienlijke verbetering van het gebruik van sociale media door het Parlement, alsmede de activiteiten in verband met bewustmaking van acties van de Unie; merkt bovendien op dat aanzienlijke inspanningen werden geleverd voor een uitgebreide bezoekersstrategie en de uitvoering van het "Ambassador School"-programma, met bijzondere aandacht voor jongeren; benadrukt dat het Europees wetenschaps- en mediaknooppunt verder moet worden ontwikkeld en onverwijld volledig operationeel moet worden om te zorgen voor meer wetenschappelijk onderbouwde berichtgeving door de media; 50. merkt op dat in 2017 223 persseminars werden georganiseerd waaraan maar liefst 3 076 journalisten deelnamen; is bovendien verheugd over het feit dat 1 905 journalisten werden uitgenodigd om deel te nemen aan de plenaire vergaderingen, op centraal niveau georganiseerde seminars voor de pers en conferenties; prijst DG COMM voor het gebruiken van alle mogelijke mediakanalen voor de verspreiding van de werkzaamheden en prestaties van het Parlement; moedigt het DG aan passende aandacht te besteden aan het belang van sociale media en het significante en toenemende potentieel hiervan voor het bereiken van burgers; 51. erkent de pogingen van DG COMM om ook contact te zoeken met burgers die niet per definitie interesse hebben in de werkzaamheden van het Parlement; moedigt de secretaris-generaal aan een echt interactieve communicatiestrategie te formuleren die niet alleen op doelgroepen als journalisten en studenten gericht is, maar ook een luisterend oor biedt om kritische stemmen te horen en hierop te reageren; 52. neemt nota van de reorganisatie van DG COMM, die de oprichting van twee nieuwe directoraten – voor respectievelijk campagnes en bezoekers – omvatte, om te zorgen dat de strategie voor de Europese verkiezingen van 2019 volledig wordt gerealiseerd; vraagt DG COMM zijn werkzaamheden voort te zetten ten aanzien van een uitgebreide strategie om gerichte desinformatiecampagnes te bestrijden die tot doel hebben de Europese verkiezingen van 2019 te beïnvloeden; is ernstig bezorgd dat buitenlandse invloed kan leiden tot verstoringen en het ondermijnen van de verkiezingen door opzettelijk onjuiste informatie te verspreiden en zodoende het gedrag van stemmers te beïnvloeden; 53. merkt op dat de dienst Informatieverzoeken (AskEP) in 2017 meer dan 9 200 afzonderlijke verzoeken en 42 900 verzoeken van schijnbaar gecoördineerde schrijfcampagnes met betrekking tot bepaalde thema's behandelde; stelt voor de antwoorden van het Parlement op zijn portaal te publiceren; 54. is verheugd over de opening van het Huis van de Europese geschiedenis in mei 2017 en het Simone Veil-parlamentarium in Straatsburg in juli 2017; merkt op dat het Huis van de Europese geschiedenis tussen mei en december door 99 344 personen werd bezocht; betreurt dat de opening meer dan een jaar vertraging opliep; is bezorgd dat 99 344 bezoekers weinig lijken in verhouding tot de 4,4 miljoen EUR aan personeelskosten: 2,7 miljoen EUR voor vast personeel en 1,7 miljoen EUR voor arbeidscontractanten (met inbegrip van de kosten voor veiligheidsmedewerkers); vraagt het Bureau een kosten-batenanalyse uit te voeren; 55. betreurt het dat documenten met betrekking tot de aanbestedingsprocedure van het Huis van de Europese geschiedenis in januari 2019 niet beschikbaar werden gesteld; spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over de vereisten voor de nieuwe aanbestedingsprocedure; verzoekt de secretaris-generaal de Commissie begrotingscontrole te informeren over de resultaten van die aanbestedingsprocedure; benadrukt dat de tentoonstellingsmedewerkers, ongeacht het resultaat van de aanbestedingsprocedure, beter moeten worden behandeld op de volgende gebieden: de werktijden van de werknemers moeten voorspelbaar zijn, er moet een behoorlijke verlofregeling zijn en er moet voor passende kledij worden gezorgd; 56. is ernstig bezorgd dat burgers, ondanks alle door DG COMM georganiseerde activiteiten, nog steeds van mening zijn dat sprake is van een gebrek aan informatie over de Unie en de prestaties en werkzaamheden van het Parlement; vraagt DG COMM inspanningen te blijven leveren om innovatieve ideeën te ontwikkelen om de afstand tussen de Unie en haar burgers te verkleinen en neemt kennis van de innovatieve benadering die wordt voorgesteld voor de institutionele communicatiecampagne voor de Europese verkiezingen van 2019; 57. verzoekt het directoraat-generaal Communicatie om er met de Europese verkiezingen van 2019 in het vooruitzicht voor te zorgen dat de standpunten van de leden en fracties van het Parlement zodanig door de openbare en commerciële media worden weergegeven dat objectiviteit en pluralisme worden gewaarborgd; Liaisonbureaus van het Europees Parlement 58. neemt nota van de hervorming van de liaisonbureaus van het Parlement die het Bureau in november 2017 heeft goedgekeurd, waarbij de herziene taakomschrijving is gericht op contact met burgers, media en belanghebbenden, teneinde burgers te bereiken; roept de liaisonbureaus op te garanderen dat burgers zich bewust zijn van de werkzaamheden die de Europese instellingen uitvoeren, en van het bestaan van de liaisonbureaus; 59. neemt nota van de verschillende uitgaven voor 2017, die als volgt kunnen worden uitgesplitst: Uitgave Uitgave 2017 Algemene communicatieactiviteiten 5 945 229 EUR Uitgaven in verband met specifieke activiteiten 5 320 867 EUR Totale kosten gebouwen 8 874 530 EUR Onderhoud beveiligingsapparatuur 1 733 071,32 EUR 60. merkt op dat de totale kosten voor gebouwen als volgt kunnen worden opgesplitst: Huur 5 898 724 EUR Werken 148 573 EUR Specifieke kosten voor het beheer van gebouwen 266 977 EUR Schoonmaak en onderhoud 1 126 853 EUR Kosten nutsvoorzieningen en diensten 1 433 403 EUR 61. neemt kennis van de intensivering van de communicatie-activiteiten door de liaisonbureaus in 2017, onder meer in de vorm van dagelijkse contacten met regionale en lokale media, gerichte aanwezigheid op sociale media en beheer van lokale gemeenschappen, organisatie van lokale evenementen en contacten met lokale autoriteiten, scholen en belanghebbenden; betreurt het dat uitgaven zoals salarissen en kosten van dienstreizen niet werden meegedeeld in antwoord op de vragenlijst; gebruikt de informatie die tijdens de kwijtingsprocedure voor 2016 werd verstrekt, volgens welke de salarissen van het personeel van de liaisonbureaus van het Parlement 23 058 210 EUR en de kosten van dienstreizen 1 383 843 EUR beliepen; neemt aan dat deze bedragen niet aanzienlijk zijn veranderd voor het begrotingsjaar 2017; 62. erkent het belang van doeltreffende communicatie in de lidstaten, maar onderstreept de noodzaak van kostenefficiëntie en heeft er vertrouwen in dat de herziene taakomschrijving zal bijdragen aan de verwezenlijking van deze doelstelling; vraagt alle betrokken besluitvormende partijen te streven naar een grotere toegevoegde waarde, met name met betrekking tot de werkingskosten; 63. benadrukt de noodzaak om de opdracht van de liaisonbureaus van het Parlement te moderniseren door het gebruik van nieuwe communicatietechnologieën te optimaliseren, aangezien het hun taak is burgers beter te informeren; Directoraat-generaal Personeelszaken (DG PERS) 64. merkt op dat de hoofdindicator van DG PERS in 2017 de levertijd is; merkt met tevredenheid op dat de streefwaarden en methoden van gegevensverzameling werden verfijnd, met een over het algemeen positieve beoordeling van de resultaten; merkt bezorgd op dat de doelstellingen om de procedures te verbeteren voor de aanwerving van APA's en voor het toelaten van kinderen tot de crèche van het Parlement niet werden behaald, maar dat de ondervonden problemen in 2018 werden opgelost; 65. benadrukt dat de procedure voor de aanwerving van APA's aan het begin van de volgende zittingsperiode dus problemen kan opleveren; verzoekt de secretaris-generaal derhalve, in het belang van de leden en medewerkers, alle nodige technische en personele middelen in te zetten om problemen en vertragingen te voorkomen, met bijzondere nadruk op het vermijden van de problemen die zich in 2009 en 2014 hebben voorgedaan; 66. merkt op dat het Parlement in december 2017 in totaal 9 682 actieve functionarissen had, waaronder vast en tijdelijk personeel, arbeidscontractanten en APA's (ten opzichte van 9 643 functionarissen in 2016); herinnert eraan dat naar aanleiding van de bemiddelingsovereenkomst over de begroting voor 2017 in totaal 136 functies werden geschrapt; 67. erkent de gevoelige situatie van APA's die zonder onderbreking twee parlementaire zittingsperioden hebben gewerkt, maar geen tien jaar in dienst zijn vanwege de vroege verkiezingen van 2014 en de vertragingen tijdens de eerste aanwervingen in 2009 bij de inwerkingtreding van het statuut, en derhalve één tot twee maanden te kort in dienst zijn geweest om recht te hebben op de Europese regeling voor pensioenrechten; is ingenomen met het feit dat het Bureau de kwestie heeft besproken en samen met DG PERS en de vertegenwoordigers van APA's op zoek is naar oplossingen; dringt erop aan dat bij deze oplossingen in de mate van het mogelijke wordt voorkomen dat hun contractuele regelingen zodanig worden gewijzigd dat zij de rechten verliezen die zij bij hun aanstelling in 2009 hebben verworven; 68. merkt op dat personeelsleden die minder dan 10 jaar bij de instellingen werken geen aanspraak kunnen maken op een EU-pensioen, en dat zij hun bijdragen moeten overdragen naar een ander fonds dat voldoet aan de regels van het Parlement inzake het type fonds en de leeftijd waarop de middelen kunnen worden opgenomen; merkt op dat veel geaccrediteerde parlementaire medewerkers uit het VK hun pensioengelden niet hebben kunnen overdragen naar pensioenfondsen in het VK omdat deze volgens het Parlement niet aan de vereisten voldoen; verzoekt de secretaris-generaal deze kwestie dringend te onderzoeken en ervoor te zorgen dat alle personeelsleden toegang hebben tot hun bijdragen; 69. verzoekt de administratie aan het begin van de volgende zittingsperiode zo spoedig mogelijk te beginnen met de organisatie van opleidingen of publicaties voor nieuwe APA's, ook over praktische en administratieve onderwerpen (bijvoorbeeld dienstreizen, medische keuringen, accreditaties, parkeervignetten, bezoekersgroepen, tentoonstellingen enz.), zodat systematische fouten worden voorkomen die nadelig zijn voor het goede verloop van de administratieve procedures die op hen van toepassing zijn; 70. beseft dat voor bepaalde activiteiten, zoals het beheer van de kantines en schoonmaakwerkzaamheden, uitbesteding de beste optie voor het Parlement was en dat bijgevolg het aantal externe personeelsleden in de gebouwen van het Parlement in bepaalde DG's hoger kan zijn dan het aantal ambtenaren; 71. merkt evenwel op dat deze uitbestedingsbesluiten geen verklaring kunnen vormen voor het inzetten van al het externe personeel; 72. is bezorgd over het effect op het huidige personeel van de restaurantdiensten van het Parlement als gevolg van de invoering van de diversificatie in deze sector met het oog op de continuïteit van hun werkgelegenheid; dringt erop aan dat passende maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat er niet in het huidige personeelsbestand wordt gesneden; 73. wijst erop dat de chauffeursdienst in 2017 werd geïnternaliseerd, met als belangrijkste doelstelling te veiligheid van de leden te verbeteren; constateert dat het Parlement op deze wijze veiligheidscontroles van chauffeurs kon uitvoeren alvorens deze in dienst te nemen en kan voorzien in de voortdurende opleiding en monitoring van zijn personeel; is ingenomen met het feit dat in 2017 de aanwerving van 116 chauffeurs en coördinatoren werd afgerond; vraagt om overlegging van een overzicht van de kosten voor de internalisering van de chauffeursdienst; 74. steunt de inspanningen om de chauffeursdienst te internaliseren en de tot nu toe geboekte vooruitgang; merkt op dat de procedure van het intern organiseren van chauffeursdiensten heeft geleid tot een kwalitatieve en kwantitatieve toename van de aan de leden geleverde diensten, alsmede een doeltreffend en doelmatig antwoord vormde op onvoorziene noodsituaties of een plotselinge toename van de vraag; neemt nota van de uitvoering van de routekaart voor e-mobiliteit met het oog op de diversificatie, vergroening en elektrificatie van het wagenpark; herinnert eraan dat er nu een rechtstreekse treinverbinding is tussen het Europees Parlement in Brussel en de belangrijkste luchthaven en treinstations en dat de leden hiervan kosteloos gebruik kunnen maken; 75. is verheugd over de uitvoering van een regeling voor incidenteel telewerken voor het secretariaat-generaal van het Parlement; steunt de uitvoering van een enquête over het eerste jaar van telewerken en vraagt om de resultaten van de evaluatie met de leden en alle diensten van het Parlement te delen; is van mening dat, als de evaluatie positief is, de regeling moet worden uitgebreid naar al het personeel, met inbegrip van APA's en het personeel dat voor de fracties werkt; 76. is ingenomen met het feit dat het stimuleren van gelijke kansen nog altijd een belangrijk aspect is van het personeelsbeleid van het Parlement; betreurt dat de routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen nog steeds niet volledig wordt uitgevoerd, met name wat betreft de doelstelling met betrekking tot de vertegenwoordiging van vrouwen in middelhoge en hoge managementfuncties (40 %) voor 2020; 77. betreurt ten zeerste het dat het aantal vrouwen in functies op het niveau van directeur-generaal afnam van 25 % (3 functies) in 2016 tot 17 % (2 functies) in 2017; wijst erop dat de algehele situatie ten opzichte van 2006, toen het percentage vrouwen in functies op het niveau van directeur-generaal 11,1 % bedroeg, niet is veranderd; benadrukt dat de algemene doelstelling die is geformuleerd voor 2019 voor het aantal vrouwen in functies op het niveau van directeur-generaal 30 % is; betreurt voorts dat het aantal vrouwen op directieniveau in 2017 (30 % en 14 functies) gelijk bleef ten opzichte van 2006 (29,6 %); 78. wijst erop dat de algemene doelstelling die is geformuleerd voor 2019 voor het aantal vrouwen in functies op directieniveau 35% is; benadrukt dat deze aantallen sterk afwijken van de routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen en diversiteit; is van mening dat deze tendens in strijd is met de routekaart voor gendergelijkheid van het Parlement; eist dat de secretaris-generaal de commissies BUDG, CONT en FEMM onmiddellijk uitlegt waarom deze routekaart niet wordt gevolgd; verzoekt het Bureau ook zelf meer vrouwen in leidinggevende functies aan te stellen, zoals meermaals gevraagd door het Parlement; 79. is ingenomen met het feit dat de secretaris-generaal voorrang heeft gegeven aan vrouwen bij de aanstelling van afdelingshoofden, waardoor de cijfers praktisch zijn verdubbeld: van 21 % in 2006 naar bijna 40 % in 2018; 80. is ingenomen met het beleid van nultolerantie van het Parlement ten aanzien van seksuele intimidatie, dat in 2017 werd aangenomen; dringt er ook bij het Parlement op aan de volgende initiatieven om intimidatie aan te pakken volledig ten uitvoer te leggen, met name een geactualiseerde routekaart voor de aanpassing van preventieve maatregelen en maatregelen voor vroegtijdige waarschuwing in verband met conflicten en intimidatie tussen leden en APA's, stagiairs of andere personeelsleden, evenals tussen collega's, met inbegrip van een externe controle van de interne praktijken en procedures van het Parlement, de oprichting van een netwerk van deskundige vertrouwenspersonen, de invoering van verplichte opleidingen voor parlementsleden, APA's, stagiairs en ander personeel en de reorganisatie van de anti-intimidatiecomités door ze samen te voegen in een enkel comité met een variabele samenstelling die afhangt van de zaak die wordt onderzocht en met onder meer deskundigen op het gebied van preventie van intimidatie uit de juridische en uit de gezondheidssector als vaste leden; alsook de regelmatige organisatie van openbare follow ups (verslagen, hoorzittingen, workshops enz.) door de commissie FEMM; merkt op dat de resultaten van de externe controle begin november 2018 werden verwacht en verzoekt dat deze, zodra ze beschikbaar zijn, onverwijld worden meegedeeld; verwacht voorts dat de routekaart volledig en op transparante wijze ten uitvoer wordt gelegd, in overeenstemming met de aangenomen parlementaire resolutie, en dat hiermee reeds voor het einde van deze wetgevingsperiode een begin wordt gemaakt of zo veel mogelijk vorderingen worden gemaakt; Directoraat-generaal Infrastructuur en Logistiek (DG INLO) 81. merkt op dat DG INLO in 2017 vastgelegde kredieten van 267 588 704 EUR had, een toename met 6 % ten opzichte van 2016 (251 599 697 EUR); is zich bewust van het feit dat een overeenkomst voor het Martensgebouw in Brussel werd gesloten en hier installatie- en aanpassingswerkzaamheden werden uitgevoerd, dat het Huis van de Europese geschiedenis werd geopend, dat het Trèves I-gebouw werd gekocht en dat twee andere locaties worden gerenoveerd en uitgebreid; constateert dat het KAD-project in Luxemburg voortschrijdt en dat het Havelgebouw in Straatsburg in april 2017 in gebruik werd genomen, gevolgd door het Simone Veil-parlamentarium in juli van hetzelfde jaar; 82. merkt op dat de oprichting van het Huis van Europa in verschillende liaisonbureaus werd goedgekeurd door het Bureau en in de komende jaren wordt uitgevoerd; verzoekt de secretaris-generaal erop toe te zien dat de nieuwe locaties voor de liaisonbureaus worden geselecteerd op basis van een zorgvuldige kosten-batenanalyse; vraagt om de opname van gedetailleerde informatie over de voortgang van de werkzaamheden in het jaarlijkse activiteitenverslag van het DG; verzoekt de secretaris-generaal vóór de volgende Europese verkiezingen de verschillende door het Bureau goedgekeurde projecten, alsook de motivering ervoor en de begroting ervan, aan de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole voor te leggen; 83. neemt nota van de aanzienlijke infrastructuur van het Parlement, die als volgt kan worden opgesplitst: Gebouwen in Brussel Gebouwen in Luxemburg Gebouwen in Straatsburg 13 in eigendom 1 in eigendom 5 in eigendom 6 gehuurd 6 gehuurd 659 960 m 2 197 873 m 2 343 930 m 2 Liaisonbureaus van het Parlement Totaal 35 in eigendom 11 gehuurd 24 oppervlak 27 737 m 2 84. herinnert eraan dat de meeste gebouwen van het Parlement niet zijn ontworpen en gebouwd in overeenstemming met de Eurocodesvereisten inzake structurele integriteit, aangezien die normen niet bestonden ten tijde van de bouw van deze gebouwen; erkent dat dit betekent dat het gebouwenbeleid geleidelijk zal overgaan van aankoop op renovatie en onderhoud; 85. herinnert aan de verklaring van het Europees Parlement over de voorbeeldrol van zijn gebouwen in het kader van Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van de Richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de Richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (12) (de richtlijn betreffende energie-efficiëntie), waarin werd aangegeven dat deze gebouwen moeten voldoen aan de hoogste normen van energie-efficiëntie; roept op tot de ontwikkeling van een samenhangende, grondige renovatiestrategie voor de lange termijn voor alle gebouwen van het Parlement en tot de opname van standaardspecificaties met betrekking tot de extractie van herbruikbare bouwmaterialen in contracten voor de renovatie van gebouwen; 86. erkent dat het Bureau de secretaris-generaal heeft opgedragen om DG INLO een mandaat te geven om een architectuurwedstrijd te starten voor de renovatie van het Paul-Henri Spaak-gebouw, waarbij alleen de gekozen opties B (technische bijwerking) en C (herontwerp van het gebouw) in aanmerking worden genomen; merkt op dat de uitkomst van de procedure in 2019 wordt verwacht; verzoekt de secretaris-generaal een uitgebreid plan te ontwikkelen met betrekking tot de garanties die worden ingebouwd tegen kosten die veel hoger uitvallen dan de ramingen, en ervoor te zorgen dat de contracten waarborgen dat het Parlement bij dergelijke tegenslagen niet het risico draagt; roept de secretaris-generaal op het Parlement een duidelijk plan te verschaffen met onder meer de indirecte kosten die verband houden met elk van de scenario's, in het bijzonder wanneer delen van de activiteiten tijdens renovatie- en bouwactiviteiten elders moeten plaatsvinden, en de opties te specificeren die er zijn om de veiligheidsrisico's te beheersen zonder dat er een geheel nieuw gebouw nodig is; 87. benadrukt dat elke verandering aan het meubilair van de kantoren van de leden naar behoren moet worden gemotiveerd en uitgelegd aan de leden, die de keuze hebben om dergelijke veranderingen al dan niet goed te keuren; 88. onderschrijft de bevindingen van de Rekenkamer met betrekking tot het gebouwenbeheer van de Unie-instellingen en merkt op dat het Parlement 55 % van de gebouwen gebruikt voor kantoorruimte en 45 % voor vergader- en andersoortige ruimten; merkt op dat het Parlement eigenaar is van 84 % van zijn gebouwen en onderstreept dat dit percentage zal toenemen wanneer het KAD-gebouw in Luxemburg klaar is; 89. maakt zich grote zorgen om het feit dat de oostelijke bouwlocatie van het KAD II-gebouw eind 2019 en de westelijke locatie pas in 2022 af zullen zijn, ondanks dat dit gebouw aanvankelijk in 2013 zou worden opgeleverd; benadrukt dat het gebrek aan ervaring van de ontwikkelaar en de niet succesvolle eerste aanbestedingsprocedure voor de bouwwerkzaamheden tot deze aanzienlijke vertraging hebben geleid; is verbijsterd dat de hierdoor ontstane noodzaak om te huren heeft geleid tot extra kosten van 14,4 miljoen EUR per jaar en 86 miljoen EUR voor de zesjarige periode; 90. merkt op dat de oorspronkelijke begroting van 317,5 miljoen EUR in 2009 is aangepast naar 363 miljoen EUR (in prijzen van 2005) als gevolg van conceptuele veranderingen; maakt zich grote zorgen, aangezien het project nog niet voltooid is, hoewel het eind 2019 klaar zou moeten zijn, en de uiteindelijke kostprijs daarom onbekend is, ook al is het Parlement voornemens de kosten binnen de huidige begroting van 432 miljoen EUR te houden (in prijzen van 2012); vraagt om uiterlijk 30 juni 2019 het voortgangsverslag over de voltooiing van het KAD II-gebouw te krijgen; 91. toont zich bezorgd over de stijging van de prijsindex voor bouwwerkzaamheden met 8 % tussen 2012 en 2017, wat zou kunnen leiden tot een verdere stijging van de bouwkosten; 92. neemt nota van de uitvoering van de routekaart voor e-mobiliteit met het oog op de diversificatie, vergroening en elektrificatie van de vloot; herinnert aan de resolutie inzake de kwijting voor 2016, waarover in april 2018 werd gestemd, en waarin wordt verklaard dat het Bureau zich niet mag beperken tot elektrische auto's als een milieuvriendelijkere oplossing, aangezien er vragen zijn gerezen over de productie ervan (waaronder de voldoende beschikbaarheid van de noodzakelijke natuurlijke hulpbronnen) en de verwijdering van accu's aan het eind van hun levenscyclus; betreurt het nog steeds dat de leden niet zijn geïnformeerd over een analyse van alternatieve brandstoffen, zoals biobrandstoffen, synthetische brandstoffen of waterstofbrandstofcellen; onderstreept dat diversificatie van een milieuvriendelijk wagenpark de afhankelijkheid van één leverancier vermindert en mogelijke bevoorradingsproblemen in de toekomst kan tegengaan; 93. is bezorgd over de grote hoeveelheden kunststof voor eenmalig gebruik en kunststofafval die worden gegenereerd door de kantines en cafetaria's van het Parlement, en dringt er bij de administratie op aan de optie om in kunststof gewikkelde producten en producten van kunststof voor eenmalig gebruik aan te bieden in de aankomende aanbesteding voor cateringdiensten expliciet te schrappen; 94. wijst op het verschil in kwaliteit tussen door dezelfde dienstverlener bediende kantines; is van mening dat dit aspect nauwlettender moet worden gemonitord en vraagt derhalve om de uitvoering van een enquête over de tevredenheid van de gebruikers; stelt met voldoening vast dat de restaurantdiensten in Straatsburg al zijn begonnen met het verstrekken van aangepast voedsel aan personeel met glutenintolerantie; verzoekt dat dit aanbod zo snel mogelijk door aanbieders op andere werkplekken wordt geconsolideerd, goedgekeurd en veralgemeend; 95. neemt er nota van dat stagiairs 0,50 EUR korting krijgen op hoofdgerechten in alle zelfbedieningsrestaurants in Brussel en Luxemburg en 0,90 EUR korting in Straatsburg; is, gezien de gemiddelde bezoldiging die zij ontvangen en de hoge prijzen die tijdens de laatste drie jaar worden toegepast, evenwel van mening dat die kortingen niet volstaan om de gevolgen voor het budget van de stagiairs te beperken; verzoekt de secretaris-generaal nogmaals een korting toe te kennen die in overeenstemming is met hun inkomsten; 96. is verheugd over de oprichting van een "afdeling Voorafgaande Controle en Coördinatie aanbestedingen" in 2017 en van een dienst Aanbestedingen in elk directoraat; vraagt erom een specifiek onderdeel in het jaarlijkse activiteitenverslag te wijden aan de activiteiten van de nieuwe afdeling; Directoraat-generaal Vertolking en Conferenties, nu directoraat-generaal Logistiek en Vertolking voor Conferenties 97. merkt op dat het globale gemiddelde aantal uren per week dat tolken in vaste dienst besteedden aan het leveren van tolkdiensten in hun cabine in 2017 is toegenomen tot 14; neemt kennis van deze toename ten opzichte van de 13 uur en 25 minuten die in 2016 werden besteed aan het leveren van tolkdiensten; heeft begrip voor het feit dat de wijziging van de werkpatronen sinds het nieuwe statuut culmineerde in een staking die leidde tot verstoringen van de verlening van tolkdiensten aan leden; prijst de werkzaamheden om te blijven voorzien in de belangrijkste tolkdiensten om de wetgevingswerkzaamheden op gang te houden; 98. veroordeelt met klem de escalatie van de spanningen, die culmineerde in een onderbreking van de plenaire werkzaamheden in Straatsburg van 45 minuten en het gebrek aan inspanningen voor de-escalatie; is ingenomen met de overeenkomst die werd geïnitieerd door de secretaris-generaal en die ertoe leidde dat er weer normale tolkactiviteiten werden verricht; 99. merkt op dat de uitvoering van de "strategie voor de modernisering van het conferentiebeheer" in het Parlement leidde tot de verplaatsing van de afdeling Zaalbodes en de oprichting van een nieuw directoraat Organisatie van conferenties binnen het DG; vraagt erom een specifiek onderdeel in het jaarlijkse activiteitenverslag te wijden aan de nieuwe afdeling, met inbegrip van een beoordeling van de activiteiten, met sluitende prestatie-indicatoren, naast de standaardactiviteiten van het DG; Directoraat-generaal Financiën 100. merkt op dat de secretaris-generaal besloot om diverse functies in verband met de aan APA's en de dienst Beroepsopleiding leden geleverde diensten over te dragen van DG FINS naar DG PERS; betreurt het dat deze overdrachten niet toereikend waren om de negatieve gevolgen op DG FINS van de personeelsreductie van 2017 te boven te komen; verzoekt om een vereenvoudiging van de vergoedingen van de reiskosten voor leden, personeel en APA's, waarbij gebruik wordt gemaakt van systemen zoals de functie voor elektronische handtekeningen (DISP) en de verificatie in twee stappen; erkent dat verificaties noodzakelijk zijn, maar benadrukt dat deze op efficiëntere en papierloze wijze kunnen worden verricht; 101. beveelt een grondige herziening aan van de interne voorschriften betreffende missies en lokaal vervoer van ambtenaren en andere personeelsleden van het Europees Parlement en van de uitvoeringsmaatregelen voor titel VII van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, in het bijzonder om de behandeling van APA's af te stemmen op die van vaste ambtenaren; 102. neemt er nota van dat de nieuwe reisdienst van het Parlement, die al eerder voor het Parlement heeft gewerkt, op 1 januari 2019 zijn werkzaamheden heeft hervat; is verheugd over het feit dat de nieuwe overeenkomst strengere voorwaarden bevat, met name met betrekking tot ticketprijzen en de doorlopende beschikbaarheid van het callcenter van de reisdienst, ook tijdens het weekend; benadrukt nogmaals het belang van een eenvoudige en gebruiksvriendelijke klachtenregeling om ervoor te zorgen dat tekorten snel aan het licht komen en mogelijke problemen snel kunnen worden opgelost; beklemtoont dat er aandacht moet worden besteed aan de specifieke behoeften van de leden en dat zij behoefte hebben aan diensten op maat; 103. moedigt het nieuwe reisbureau aan te streven naar de meest concurrerende prijzen voor de dienstreizen van het Parlement; 104. dringt aan op een vereenvoudiging van de aanwervingsprocedures en de vergoedingen voor dienstreizen en verplaatsingen ten behoeve van plaatselijke medewerkers; betreurt het dat deze procedures vaak ingewikkeld zijn en veel tijd in beslag nemen, waardoor aanzienlijke vertragingen ontstaan; verzoekt DG FINS dit vraagstuk met voorrang aan te pakken; 105. stelt vast dat de derdebetalenden met wie de leden in hun land van verkiezing moeten samenwerken, niet voldoende bekend zijn met de interne procedures van het Parlement; is van mening dat de complexiteit van deze regels er vaak toe leidt dat zij fouten maken die nadelig zijn voor de leden; is voorts van mening dat er een opleiding moet worden opgezet of een vademecum moet worden opgesteld voor derdebetalenden; Vergoeding voor algemene uitgaven 106. herinnert eraan dat het Parlement in het verleden heeft ingestemd met het standpunt dat de leden de facturen voor hun uitgaven moeten behouden, jaarlijks een overzicht van hun uitgaven moeten publiceren en het niet-bestede bedrag bij het verstrijken van hun mandaat of het einde van hun ambtstermijn moeten terugbetalen; herinnert aan het besluit van het Bureau om een ad hocwerkgroep op te richten voor de vaststelling en publicatie van de regels voor het gebruik van de algemene uitgavenvergoeding (GEA) naar aanleiding van eerdere aanbevelingen in het kader van de kwijting; betreurt het besluit van het Bureau om geen rekening te houden met het voorstel van de werkgroep om controles van de afzonderlijke GEA-boekhouding door een externe accountant in te voeren, waardoor een zinvolle hervorming van de GEA wordt verhinderd; verzoekt het Bureau de besprekingen over de GEA onmiddellijk te hervatten en zo spoedig mogelijk tot een akkoord te komen; is van mening dat een dergelijke overeenkomst gemeenschappelijke regels moet bevatten voor meer transparantie en financiële verantwoording, zoals: 107. dringt er bij het Bureau op aan de democratische wil van de voltallige vergadering met betrekking tot de vergoeding voor algemene uitgaven zo spoedig mogelijk ten uitvoer te leggen; dringt er bovendien bij het Bureau op aan de werkgroep opnieuw bijeen te roepen teneinde de vergoeding voor algemene uitgaven te hervormen door middel van nieuwe regels voor meer transparantie en financiële verantwoording; 108. verzoekt het Bureau bovendien de volgende aanvullende wijzigingen door te voeren met betrekking tot de vergoeding voor algemene uitgaven, in aanvulling op degene die al door de voltallige vergadering zijn aangenomen: 109. herinnert aan artikel 62 van het Besluit van het Bureau van 19 mei en 9 juli 2008 en het Besluit van het Bureau van 5 juli en 18 oktober houdende uitvoeringsbepalingen voor het statuut van de leden van het Europees Parlement, waarin staat dat "uitgekeerde bedragen uitsluitend bestemd zijn voor de bekostiging van activiteiten die verband houden met de uitoefening van het mandaat van de leden en niet mogen worden gebruikt voor persoonlijke uitgaven of voor subsidies of giften van politieke aard" en dat "de leden alle niet bestede bedragen terugbetalen aan het Parlement"; verzoekt de secretaris-generaal en het Bureau van het Europees Parlement erop toe te zien dat deze bepalingen volledig worden uitgevoerd en nageleefd; 110. verzoekt daarnaast om de invoering van een verplichting voor de leden om hun rekeningen in verband met de vergoeding voor algemene uitgaven te laten controleren door een externe accountant, ten minste aan het einde van het mandaat van een lid; verzoekt voorts om de uitgaven openbaar te maken door op de persoonlijke pagina's van de leden op de website van het Europees Parlement een link naar deze gegevens te plaatsen; Vrijwillig pensioenfonds 111. herinnert eraan dat het Parlement op 23 oktober 1997 zijn Bureau opdracht heeft gegeven de Rekenkamer te verzoeken de vrijwillige pensioenregeling van het Parlement te onderzoeken, hetgeen heeft geleid tot het uitbrengen van advies nr. 5/99 van de Rekenkamer over de regeling betreffende het vrijwillig aanvullend pensioenfonds voor de leden van het Europees Parlement; roept het Bureau op de Rekenkamer te verzoeken om in 2019 een nieuw advies over het pensioenfonds uit te brengen; 112. herinnert eraan dat de secretaris-generaal van het Parlement in een nota aan het Bureau van 8 maart 2018 heeft aanvaard dat het pensioenfonds dat gekoppeld is aan de regeling betreffende het vrijwillig aanvullend pensioenfonds voor de leden zijn kapitaal ruim voor het einde van de pensioenverplichtingen en mogelijk al in 2024 zal uitputten; roept de secretaris-generaal en het Bureau dan ook op om, met volledige inachtneming van het statuut van de leden, met spoed een duidelijk plan op te stellen om ervoor te zorgen dat het Parlement onmiddellijk na de verkiezingen van 2019 zijn verplichtingen en verantwoordelijkheden voor het vrijwillige aanvullend pensioenfonds van zijn leden erkent en overneemt; 113. stelt vast dat het geraamde actuarieel tekort van het vrijwillig pensioenfonds eind 2017 305,4 miljoen EUR bedroeg; stelt voorts vast dat de te berekenen netto activa en de actuariële vastlegging eind 2017 137 miljoen EUR respectievelijk 442,4 miljoen EUR bedroegen; merkt derhalve op dat de activa nauwelijks 30 % van de toezeggingen in het kader van de vrijwillige pensioenregeling dekken; 114. wijst erop dat deze geraamde toekomstige verplichtingen weliswaar over verschillende decennia gespreid zijn maar de momenteel beschikbare activa overschrijden, en stelt vast dat er in 2017 door het vrijwillig pensioenfonds een totaalbedrag van 17,2 miljoen EUR is uitbetaald; merkt op dat het fonds aan het eind van 2017 661 gepensioneerden en 99 nabestaanden had; 115. wijst erop dat dit aanleiding geeft tot bezorgdheid met betrekking tot de waarschijnlijk vroegtijdige uitputting van het fonds, aangezien het al jaren vaste activa verkoopt om aan zijn betalingsverplichtingen aan gepensioneerden te kunnen voldoen, omdat het inkomen van het fonds niet toereikend is om de stijgende pensioenbetalingen te dekken; herinnert eraan dat de voorziening voor pensioenen en soortgelijke verplichtingen berekend is op basis van een rendement van de investeringen van 6,5 % per jaar, hetgeen vanaf het begin al niet duurzaam was; 116. is ingenomen met de voorstellen van de secretaris-generaal, met inbegrip van de afspraak dat de secretaris-generaal de situatie in 2020 opnieuw zal evalueren om te zien of de maatregelen het actuarieel tekort voldoende hebben teruggedrongen; is ingenomen met het feit dat de secretaris-generaal de juridische dienst heeft geraadpleegd; 117. neemt er kennis van dat het Bureau naar aanleiding van een voorstel van de secretaris-generaal op 10 december 2018 twee wijzigingen heeft aangenomen van de regels inzake de vrijwillige pensioenregeling waardoor de pensioengerechtigde leeftijd wordt verhoogd van 63 naar 65 jaar en een heffing van 5 % wordt ingevoerd op de pensioenbetalingen voor toekomstige gepensioneerden; verzoekt de secretaris-generaal ervoor te zorgen dat het Bureau onverwijld alle wettelijk toegestane maatregelen neemt om de duurzaamheid van het fonds te verbeteren en vroegtijdige insolventie te voorkomen; verzoekt de secretaris-generaal ervoor te zorgen dat het Bureau voor het einde van de huidige zittingsperiode een besluit neemt; 118. roept de secretaris-generaal op de rechtsgronden en potentiële vertakkingen van de vrijwillige pensioenregeling te onderzoeken en in het bijzonder te analyseren of het Europees Parlement een vanuit wettelijk en financieel oogpunt houdbare garantsteller is, aangezien het vrijwillige pensioenfonds een beleggingsfonds is dat in Luxemburg is gevestigd en geen gewoon pensioenfonds; onderstreept dat dit onderzoek moet worden uitgevoerd door een onafhankelijke partij; 119. verzoekt de secretaris-generaal, alsook het Bureau, alle mogelijkheden te benutten om de aansprakelijkheid van het Parlement tot een minimum te beperken, aangezien het gaat om geld van belastingbetalers; herinnert eraan dat het fonds in 1990 werd opgezet om de leden een aanvullende pensioenregeling op vrijwillige basis aan te bieden; herinnert eraan dat de leden voorafgaand aan het ledenstatuut, dat in 2009 werd ingevoerd, al in aanmerking kwamen voor een pensioen dat vergelijkbaar was met dat van hun collega's in nationale parlementen, met uitzondering van de Italiaanse, Franse en Luxemburgse parlementsleden, die daarom konden bijdragen aan een bijzondere pensioenregeling van het Europees Parlement, die in 1981 alleen voor de behoeften van de hierboven genoemde nationaliteiten werd ingesteld; herinnert er daarom aan dat het vrijwillig pensioenfonds altijd een puur aanvullend pensioen is geweest; 120. wijst erop dat twee derde van de maandelijkse bijdrage van de leden aan het vrijwillige pensioenfonds – in 2006 een bedrag van 2 236 EUR – voor elk lid van het fonds al werd betaald uit de begroting van het Parlement; herinnert eraan dat na slechts twee jaar te hebben bijgedragen aan het fonds al een levenslange pensioenaanspraak kan worden gemaakt zodra de pensioengerechtigde leeftijd is bereikt; merkt op dat het hoogste pensioen dat in 2018 werd betaald uit het vrijwillige pensioenfonds 6 262 EUR bedroeg en het gemiddelde pensioen 1 934 EUR; merkt op dat momenteel (oktober 2018) 71 actieve leden lid van het vrijwillige pensioenfonds zijn; doet een beroep op het ethische en economische bewustzijn en het gezond verstand van de raad van bestuur, het Bureau en de leden van het fonds om alle maatregelen te ondersteunen om het tekort van het fonds te beperken; Directoraat-generaal Innovatie en Technologische Ondersteuning (DG ITEC) 121. merkt op dat de hoofdindicator voor DG ITEC in 2017 het vermogen is om op tijdige en doeltreffende wijze in te spelen op de eisen van gebruikers en partners op alle werkterreinen; merkt op dat de globale resultaten ten aanzien van de nabijheid van de ondersteuning, de IT-receptiedesk en de desk voor telefonische ondersteuning tevredenstellen, maar dat nog steeds extra inspanningen moeten worden verricht met betrekking tot de veilige dienst voor toegang op afstand, die het op een na belangrijkst is voor gebruikers; benadrukt dat responsiviteit niet hetzelfde is als een tijdige oplossing van problemen; merkt op dat problemen met IT-systemen, zoals at4am, moeten worden gecategoriseerd als "prioriteit 1" wanneer dit niet reeds het geval is; 122. herinnert eraan dat de versterking van de ICT-beveiliging, zonder dat hierbij de parlementaire werkzaamheden van leden, personeel en APA's worden belemmerd door schijnbaar arbitraire regels en vereisten, een belangrijke strategische pijler voor het Parlement is in een wereld van open communicatie; benadrukt dat beveiligingsmaatregelen op maat moeten worden gemaakt, zodat deze voor alle besturingssystemen werken – zowel iOS als Windows – zonder dat de werkzaamheden op het ene of het andere besturingssysteem worden belemmerd; benadrukt dat DG ITEC rekening moet houden met het toegenomen gebruik van iOS en dat alle diensten op afstand voor Windows-apparaten onverwijld moeten worden aangepast aan iOS; is in dit verband verheugd over de oprichting van de afdeling ICT-beveiliging in januari 2017; betreurt het gebrek aan topdeskundigen op het gebied van cyberveiligheid die belangstelling zouden hebben voor het solliciteren naar banen bij de administratie van het Parlement, voornamelijk vanwege de concurrentie op de markt; 123. is verheugd over de twee nieuwe projecten die in 2017 van start gingen – "Van tablet naar hybride" en "Mainstreaming van innovatie" – die de innovatieve en digitale werkomgeving van het Parlement zullen versterken; vraagt erom snel opleidingen over IT-beveiliging te plannen en aan te bieden voor leden, APA's en personeel en deze te richten op hun respectievelijke behoeften; 124. verzoekt alle relevante DG's te streven naar een papierloos kantoor en dit te realiseren door gebruik te maken van alle digitale diensten, zoals elektronische handtekeningen en verificaties in twee stappen; benadrukt dat e-formulieren alleen zorgen voor een besparing van tijd en middelen wanneer deze niet hoeven te worden geprint, ondertekend en naar een ander kantoor of zelfs land te worden verstuurd, zoals het geval is met formulieren voor missievergoedingen; 125. wijst op de kosten, emissies en gezondheids- en veiligheidsproblemen die ontstaan door het vervoer van kisten naar Straatsburg en stelt voor hier onmiddellijk mee te stoppen gezien het feit dat IT-oplossingen als print-on-demand, systeembenaderingen zoals papierloze kantoren en IT-apparatuur als tablets en laptops beschikbaar zijn; 126. onderstreept de conclusie van het Bureau dat een geïntegreerde aanpak van beveiligingskwesties nodig is om te zorgen voor de optimale coördinatie van alle relevante diensten bij het reageren op noodgevallen, wat betekent dat de nauwe samenwerking tussen DG ITEC en het directoraat-generaal Beveiliging en Veiligheid (DG SAFE) uitermate belangrijk is; moedigt de DG's aan om op de middellange en lange termijn gezamenlijke activiteiten te plannen; 127. verzoekt het Bureau in overleg met DG ITEC risicobeperkende maatregelen uit te werken om het vlotte verloop van de parlementaire werkzaamheden te waarborgen in het geval van schade aan of uitval van de systemen; benadrukt het belang van een ranglijst van de belangrijkste diensten, aan de hand waarvan deze zo snel mogelijk moeten worden hersteld, zodat de basisdiensten in het geval van een cyberaanval blijven werken; nodigt het Bureau uit een noodplan te ontwikkelen voor langdurige systeemuitval; beveelt aan dat de servers van de gegevenscentra over meerdere locaties worden verspreid om de veiligheid en continuïteit van de IT-systemen van het Parlement te verbeteren; 128. herhaalt zijn verzoek om de oprichting van een systeem voor vroegtijdige waarschuwing in noodgevallen, met behulp waarvan DG ITEC, in samenwerking met DG SAFE, snel via sms berichten kan versturen naar leden en personeelsleden die hun naam op een lijst hebben laten zetten om in specifieke noodsituaties te worden gewaarschuwd; Directoraat-generaal Beveiliging en Veiligheid 129. is verheugd over de aanzienlijke vooruitgang die in 2017 is geboekt ten aanzien van de verbetering van de beveiliging en veiligheid van het Parlement; merkt op dat veiligheidszones zijn ingesteld rond de gebouwen in Straatsburg en Brussel, dat is gezorgd voor de veiligheidsscreening door de Belgische autoriteiten van alle werknemers van externe bedrijven die bij het Parlement werkzaam zijn en dat een interinstitutioneel project voor een gemeenschappelijke opslagplaats met de Raad en de Commissie is gestart; is verheugd over het initiatief voor een gemeenschappelijke opslagplaats, die adequate veiligheidsscans en -screenings van producten mogelijk maakt voordat deze de gebouwen van het Parlement bereiken; 130. herinnert eraan dat openheid naar de burgers het Parlement kenmerkt en dat een passend evenwicht moet blijven bestaan met de noodzakelijke verbeteringen van de beveiliging; 131. erkent dat veiligheidsoefeningen, zoals de evacuatie van de plenaire vergaderzaal in Straatsburg in 2018, noodzakelijk zijn voor de goede voorbereiding op noodgevallen; onderstreept de noodzaak van een duidelijke benadering op basis van geleerde lessen om potentieel gevaarlijke situaties te voorkomen, zoals de situatie waarin leden, personeel en APA's hun pasjes moeten scannen tijdens een evacuatie; 132. verzoekt het beveiligingspersoneel van DG SAFE in het geval van ontruiming grondig het gehele gebouw te controleren waarvoor zij verantwoordelijk zijn, om ervoor te zorgen dat dit daadwerkelijk is ontruimd en om slechthorenden of mensen met een andere handicap te helpen het gebouw te verlaten; onderstreept dat er, wanneer het aankomt op veiligheid en noodgevallen, geen voorkeursbehandeling mag worden gegeven aan leden en geen onderscheid mag worden gemaakt tussen categorieën personeel van het Parlement; 133. merkt op dat er in geval van noodsituaties, zoals in december 2018 in de vergaderzaal van Straatsburg, geen communicatie plaatsvindt; stelt daarom vast dat de procedures kunnen en moeten worden verbeterd; dringt erop aan dat de geldende veiligheidsvoorschriften in noodsituaties zo strikt mogelijk worden toegepast om herhaling van onzekere situaties in geval van toekomstige noodsituaties te voorkomen; 134. eist dat wordt verduidelijkt of al het personeel met leidinggevende functies in het directoraat-generaal Beveiliging en Veiligheid een procedure voor veiligheidsmachtiging heeft doorlopen; Bescherming van klokkenluiders 135. erkent dat klokkenluiders cruciaal zijn voor het ontmoedigen van illegale activiteiten en wanpraktijken; merkt op dat er in 2017 geen klokkenluiders waren in het Parlement en dat de drie uit 2016 allemaal APA's waren en door hun respectieve leden zijn ontslagen; is van mening dat het Parlement bij zijn personeel in het algemeen mogelijk weinig vertrouwen wekt, en APA's in het bijzonder geen wettelijke bescherming biedt, als zij wanpraktijken aan de kaak willen stellen; roept de secretaris-generaal op deze situatie op zo kort mogelijke termijn te verhelpen; 136. benadrukt de kwetsbare positie die APA's en stagiairs die in dienst zijn bij leden innemen met betrekking tot de interne regels voor de bescherming van klokkenluiders; neemt met grote bezorgdheid kennis van de uitspraak van de secretaris-generaal dat "de regels inzake klokkenluiders van toepassing zijn op APA's, maar dat het Parlement geen arbeidsbescherming kan bieden"; dringt er bij de secretaris-generaal op aan vergelijkbare compenserende maatregelen te doen gelden voor APA's die misstanden aan de kaak stellen als voor APA's die het slachtoffer zijn van intimidatie, zoals verandering van post en doorbetaling van het salaris totdat hun contract afloopt; dringt er bij de secretaris-generaal op aan onmiddellijk iets aan deze situatie te doen en de wettelijke verplichtingen van het Parlement uit hoofde van het Statuut ter bescherming van klokkenluiders voor alle categorieën Uniepersoneel te doen gelden; 137. benadrukt dat transparantie en vrijheid van informatie zijn verankerd in het Handvest van de grondrechten, waarin het recht is opgenomen op toegang tot documenten die in het bezit zijn van de Europese instellingen, en verzoekt om een externe evaluatie van de transparantieniveaus van het Parlement aan de hand van kernindicatoren van open bestuur, om de toch al hoge normen met betrekking tot transparantie aan te scherpen; wijst erop dat de hervorming van Verordening (EG) nr. 1049/2001 al lang had moeten plaatsvinden; roept de administratie van het Europees Parlement op regelmatig in een opensource-, machineleesbaar formaat de resultaten van de stemmingen in de commissies en in de voltallige vergadering te publiceren; Milieuvriendelijk Parlement 138. is verheugd over de positieve bijdrage van het Parlement aan duurzame ontwikkeling door middel van zijn politieke rol en zijn rol in wetgevingsprocedures; is zich bewust van de eigen milieu-impact, die door de instelling wordt gemonitord en constant wort verminderd via de certificering van het milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) en het milieubeleid; 139. is in verband met het klimaat- en energiebeleid van de Unie voor 2030 en daarna ingenomen met aanvullende maatregelen ter compensatie van onvermijdelijke emissies; verzoekt het Parlement het beleid voor de compensatie van CO 2 -uitstoot verder te ontwikkelen; 140. prijst de verbintenis van het Parlement tot groene overheidsopdrachten; merkt op dat in 2017 40,71 % van de overeenkomsten als groen werd geclassificeerd en 10,96 % als lichtgroen en dat 48,33 % geen milieudimensie had; moedigt het Parlement aan het percentage vastleggingen voor groene overheidsopdrachten verder te verhogen; 141. verwelkomt het proefproject voor elektrische scooters voor werkgerelateerde reizen tussen de gebouwen van de instellingen van de Unie, maar ook voor woon-werkverkeer; merkt op dat de prestaties van de voertuigen echter slechter zijn dan verwacht; moedigt het Parlement aan ervoor te zorgen dat de opdrachtnemer de capaciteiten, en met name de accu, van de voertuigen verbetert; 142. is, in het kader van het energie- en klimaatbeleid van de Unie voor 2030 en de periode daarna, ingenomen met de aanvullende maatregelen om de emissies te verlagen en onnodige emissies te neutraliseren teneinde een volledig koolstofneutrale instelling te worden; verzoekt het Parlement het goede voorbeeld te geven en verder beleid voor de neutralisering van CO 2 -uitstoot te ontwikkelen voor de locaties van het Parlement; Jaarverslag over de toekenning van contracten 143. wijst er nogmaals op dat in het Financieel Reglement en de uitvoeringsvoorschriften (13) is vastgelegd welke informatie dient te worden verstrekt aan de begrotingsautoriteit en aan het publiek inzake de gunning van opdrachten door de instelling; merkt op dat krachtens het Financieel Reglement gegunde opdrachten die een waarde vertegenwoordigen van meer dan 15 000 EUR, de drempelwaarde waarboven een mededingingsprocedure verplicht wordt, moeten worden bekendgemaakt; 144. merkt op dat van de in totaal 224 in 2017 gegunde opdrachten, 79 gebaseerd waren op openbare of niet-openbare procedures, met een waarde van 517 miljoen EUR, en 145 op onderhandelingsprocedures, met een totale waarde van 70 miljoen EUR; merkt op dat het totaal aantal gegunde opdrachten op basis van onderhandelingsprocedures licht afnam wat betreft de waarde als percentage van de totale waarde van de gegunde opdrachten, van 14 % in 2016 tot 12 % in 2017, hoewel wat de omvang betreft sprake was van een toename van bijna 10 % tussen 2016 en 2017 (70,5 miljoen EUR ten opzichte van 64,28 miljoen EUR in 2016); 145. neemt kennis van onderstaande onderverdeling naar type van in 2017 en 2016 gegunde opdrachten, met inbegrip van bouwopdrachten: Type opdracht 2017 2016 Aantal Percentage Aantal Percentage Diensten Leveringen Werkzaamheden Gebouwen 177 36 11 0 79 % 16 % 5 % 0 % 170 36 13 1 77 % 16 % 6 % 1 % Totaal 224 100 % 220 100 % Type opdracht 2017 2016 Waarde (EUR) Percentage Waarde (EUR) Percentage Diensten 446 313 270 76 % 246 512 789 49 % Leveringen 133 863 942 23 % 155 805 940 31 % Werkzaamheden 6 892 972 1 % 97 640 851 19 % Gebouwen 0 0 % 1 583 213 1 % Totaal 587 070 184 100 % 501 542 793 100 % (Jaarverslag van de door het Europees Parlement toegewezen contracten, 2017, blz. 6) 146. neemt kennis van onderstaande onderverdeling naar type van gebruikte procedure van de in 2017 en 2016 gegunde opdrachten, in aantallen en waarde: Soort procedure 2017 2016 Aantal Percentage Aantal Percentage Openbaar Niet-openbaar Door onderhandelingen Mededinging Buitengewoon 78 1 145 - - 35 % 1 % 64 % - -% 71 7 141 (14) - 1 32 % 3 % 64 % - 1 Totaal 224 100 % 220 100 % Soort procedure 2017 2016 Waarde (EUR) Percentage Waarde (EUR) Percentage Openbaar Niet-openbaar Door onderhandelingen Mededinging Buitengewoon 488 368 460 28 200 000 70 501 724 - - 83 % 5 % 12 % - — % 408 040 332 29 190 756 64 284 705 (15) - 27 000 81,6 % 13 % — % - - Totaal 587 070 184 100 % 501 542 793 100 % (Jaarverslag van de door het Europees Parlement toegewezen contracten, 2017, blz. 8) Fracties (begrotingspost 4 0 0) 147. merkt op dat de voor 2017 op begrotingspost 4 0 0 opgenomen kredieten voor de fracties en de niet-fractiegebonden leden als volgt werden gebruikt: Fractie 2017 2016 Jaarlijkse kredieten Eigen middelen en overgedragen kredieten Uitgaven Gebruikmakingspercentage van de jaarlijkse kredieten Overdrachten naar de volgende periode Jaarlijkse kredieten Eigen middelen en overgedragen kredieten Uitgaven Gebruikmakingspercentage van de jaarlijkse kredieten Overdrachten naar de volgende periode Europese Volkspartij (EVP) 17 790 8 150 19 330 108,66 % 6 610 17 440 8 907 18 303 105,19 % 8 005 Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement (S&amp;D) 15 610 5 469 15 268 97,81 % 5 812 15 327 5 802 15 713 102,51 % 5 417 Europese Conservatieven en Hervormers (ECR) 6 200 2 810 6 051 97,60 % 2 959 6 125 2 518 5 835 95,25 % 2 809 Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa (ALDE) 5 711 1 694 5 596 98 % 1 809 5 759 2 366 6 448 111,98 % 1 676 De Groenen/Vrije Europese Alliantie (Verts/ALE) 4 333 1 826 4 583 105,76 % 1 578 4 180 1 557 3 921 93,82 % 1 815 Europees Unitair Links/Noords Groen Links (GUE/NGL) 4 421 1 407 4 571 103,39 % 1 257 4 340 1 729 4 662 107,43 % 1 407 Europa van Vrijheid en Directe Democratie (EFDD) 3 654 1 917 3 523 96,41 % 1 827 3 820 1 873 2 945 77,10 % 1 910 Europa van Naties en Vrijheid (ENF) 2 719 846 2 474 91 % 1 091 3 273 765 827 25,27 % 846 Niet-fractiegebonden leden 929 257 494 53,18 % 318 772 216 616 79,90 % 257 Totaal 61 367 24 394 61 890 100,85 % 23 261 60 996 25 733 59 059 96,82 % 24 142 * alle bedragen x 1000 EUR 148. is verheugd over het feit dat de onafhankelijke externe controleur voor de fracties alleen verklaringen zonder beperkingen gaf; benadrukt dat dit een positieve ontwikkeling is ten opzichte van de kwijtingsprocedure voor het Parlement voor begrotingsjaar 2016, waar de onafhankelijke externe controleur voor één fractie een verklaring met beperking gaf; 149. dringt aan op strengere controles en een uitdrukkelijk verbod op de financiering en sponsoring van Europese politieke fracties door particuliere bedrijven; Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen 150. merkt op dat de Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (APPF) in 2016 werd opgericht, met als taak registratieverzoeken te beoordelen, nieuwe partijen en stichtingen in de Unie te registreren, hun financiering te monitoren en sancties op te leggen in gevallen van niet-nakoming van hun verplichtingen; erkent dat de autoriteit in 2017 volledig operationeel werd; 151. merkt op dat de APPF in 2017 te weinig middelen, en met name personele middelen, had om de taken uit te voeren waarvoor zij was opgericht; erkent dat de Commissie, de Raad en het Parlement zijn overeengekomen in de begroting voor 2019 extra middelen vrij te maken voor de APPF; benadrukt dat vanaf het begin had moeten worden gezorgd voor toereikende personele middelen, gezien het belang van de werkzaamheden van de APPF; 152. toont zich bezorgd dat het Bureau in zeven gevallen heeft moeten besluiten risicobeperkende maatregelen te treffen om de financiële belangen van de Unie veilig te stellen als gevolg van financiële of administratieve instabiliteit, een vermoeden van ernstige onregelmatigheden of een lopende procedure met betrekking tot de niet-eerbiediging van de beginselen waarop de Unie is gestoeld; 153. merkt op dat de voor 2017 op begrotingspost 4 0 2 opgenomen kredieten als volgt werden gebruikt (16) : Partij Afk. Eigen middelen Subsidie Parlement Totaal ontvangsten (17) EP-subsidie als % van de subsidiabele uitgaven (max. 85 %) Ontvangsten-overschot (overgedragen naar reserves) of -verlies Europese Volkspartij PPE 1 548 409 8 018 034 12 118 607 85 % - Partij van de Europese Sociaaldemocraten PES 1 335 161 6 901 688 8 518 219 85 % -84 178 Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa ALDE 693 618 2 449 108 3 586 785 85 % 159 481 Europese Groene Partij EGP 1 006 971 1 865 999 3 064 646 73 % 150 000 Alliantie van Europese Conservatieven en Hervormers AECR 316 291 1 439 310 1 755 601 85 % -565 789 Partij van Europees Links EL 297 363 1 342 594 1 705 284 85 % 1 374 Europese Democratische Partij PDE 106 162 532 072 638 234 85 % 1 EUDemocraten EUD - - - - - Europese Vrije Alliantie EVA 153 856 779 408 1 045 014 85 % 808 Europese Christelijke Politieke Beweging ECPM 107 018 499 993 627 808 84 % 2 143 Europese Alliantie voor Vrijheid EAF - - - - - Alliantie van Europese Nationale Bewegingen AEMN 74 076 342 788 445 568 85 % 6 344 Beweging voor een Europa van Vrijheden en Democratie MENL 127 900 525 296 775 467 85 % -20 184 Alliantie voor Vrede en Vrijheid APF 29 775 27 055 56 830 85 % 22 471 Coalition for Life and Family CLF - - - - - Totaal 5 796 602 24 723 344 34 338 065 -327 530 154. merkt op dat de voor 2017 op begrotingspost 4 0 3 opgenomen kredieten als volgt werden gebruikt (18) : Stichting Afk. Gelieerd aan partij Eigen middelen Definitieve subsidie EP Totaal ontvangsten EP-subsidie als % van de subsidiabele uitgaven (max. 85 %) Wilfried Martens Centrum voor Europese Studies WMCES PPE 1 020 598 5 042 165 6 062 764 85 % Foundation for European Progressive Studies FEPS PES 915 754 4 221 134 5 136 888 85 % Europees Liberaal Forum ELF ALDE 254 994 1 164 869 1 419 863 85 % Green European Foundation GEF EGP 201 899 1 090 052 1 291 951 85 % Transform Europe TE EL 229 957 929 481 1 159 438 85 % Institute of European Democrats IED PDE 50 768 264 390 315 158 85 % Centrum Maurits Coppieters CMC EFA 90 867 365 038 455 905 85 % New Direction – Foundation for European Reform ND AECR 278 837 1 412 218 1 691 055 85 % European Foundation for Freedom EFF EAF — — — - Christian Political Foundation for Europe SALLUX ECPM 69 056 310 164 379 220 83 % European Identities and Traditions EIT AEMN 43 963 212 402 256 365 85 % Foundation for a Europe of Nations and Freedom FENL MENL 77 400 447 972 525 372 85 % Europa Terra Nostra ETN APF 37 791 41 428 79 219 85 % Fondation Pegasus FP CLF - - - - Totaal 3 271 884 15 501 313 18 773 197 155. spreekt zijn bezorgdheid uit over de verenigingen die worden gesubsidieerd door het Europees Parlement en over het feit dat de Europese Parlementaire Vereniging leden korting geeft in bepaalde winkels, terwijl de vereniging is opgericht voor "sociale en informatieve activiteiten"; roept de secretaris-generaal op hun financiële rekeningen en activiteitenverslagen beschikbaar te stellen. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8‑0320/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van de Raad aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0096/2019 ), 1. stelt zijn besluit tot verlening van kwijting aan de secretaris-generaal van de Raad voor de uitvoering van de begroting van de Europese Raad en de Raad voor het begrotingsjaar 2017 uit; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman, de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling II – Europese Raad en Raad ( 2018/2168(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling II – Europese Raad en Raad, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0096/2019 ), A. overwegende dat alle instellingen van de Unie transparant moeten zijn en dat zij ten volle verantwoording verschuldigd zijn aan de burgers van de Unie voor de hun als instelling van de Unie toevertrouwde middelen; B. overwegende dat zowel voor een open en transparant bestuur van de Unie als voor de bescherming van de financiële belangen van de Unie beide een open en transparante kwijtingsprocedure vereist is, waarbij elke instelling van de Unie verantwoordelijk is voor de begroting die zij uitvoert; C. overwegende dat de Europese Raad en de Raad, als instellingen van de Unie, een democratische verantwoordingsplicht hebben tegenover de burgers van de Unie voor zover zij begunstigden zijn van middelen uit de algemene begroting van de Europese Unie; D. overwegende dat de rol van het Parlement bij het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting is vastgelegd in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en in het Financieel Reglement; 1. stelt vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag van 2017 opmerkt dat er geen significante tekortkomingen zijn vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten inzake personele middelen en aanbesteding door de Europese Raad en de Raad; 2. merkt op dat de Europese Raad en de Raad in 2017 een totale begroting hadden van 561 576 000 EUR (tegen 545 054 000 EUR in 2016), met een gemiddeld uitvoeringspercentage van 93,8 %, tegen 93,5 % in 2016; 3. is ingenomen met de inspanningen om het financieel beheer en de financiële prestaties verder te verbeteren, zoals de harmonisatie van de begrotingsplanning op centraal niveau door gebruikmaking van meerjarige activiteiten- en begrotingsplanning ("MABP"); merkt op dat de uitgavenplannen en de ontwerpbegroting gebaseerd zijn op activiteiten (projecten, programma's en terugkerende activiteiten); 4. neemt kennis van de stijging met 16,5 miljoen EUR (3 %) in de begroting van de Europese Raad en de Raad in 2017, in vergelijking met een stijging van 0,6 % in 2016; 5. herhaalt zijn bezorgdheid over het zeer hoge bedrag aan kredieten dat van 2017 naar 2018 is overgedragen, met name wat meubilair, technische uitrusting, transport en informatica betreft; herinnert de Raad eraan dat overdrachten als uitzonderingen op het beginsel van jaarperiodiciteit moeten worden gezien en werkelijke behoeften moeten weerspiegelen; 6. herhaalt dat de begroting van de Europese Raad en de begroting van de Raad moeten worden gescheiden, om bij te dragen tot een transparant financieel beheer van de instellingen en om ervoor te zorgen dat beide instellingen beter aan hun verantwoordingsplicht kunnen voldoen; 7. is tevreden met het feit dat over de periode 2013-2017 een personeelsinkrimping met 5 % is gerealiseerd, overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (7) ; neemt kennis van de inspanningen om de organisatie te stroomlijnen door middel van veranderingen in de personeelsformatie in het kader van voortdurende administratieve modernisering; 8. merkt op dat in de Raad in totaal 1 629 vrouwen en 1 141 mannen in dienst waren; merkt op dat slechts 29 % van de posten in het hoger management bekleed werd door vrouwen; verzoekt de Raad de nodige maatregelen te nemen om het genderevenwicht in managementfuncties te verbeteren; 9. merkt op dat op de webpagina's van de Raad een overzicht gepubliceerd is van de personele middelen, uitgesplitst naar geslacht en nationaliteit; herhaalt zijn verzoek aan de Raad om een gedetailleerder overzicht te verstrekken, uitgesplitst naar soort van contract, rang, geslacht en nationaliteit, alsmede een overzicht waarin deze cijfers vergeleken worden met die van het voorgaande jaar; 10. is tevreden met de informatie over de beroepswerkzaamheden van een voormalige hoge ambtenaar van het secretariaat-generaal van de Raad die de dienst in 2017 heeft verlaten; 11. is tevreden met de informatie over de gebouwenstrategie van de Raad in de definitieve financiële staten van 2017; merkt op dat de Belgische Staat en het secretariaat-generaal van de Raad in juli 2017 de onderhandelingen hebben afgerond over de uiteindelijke prijs voor het Europagebouw, waarbij een eindbedrag werd overeengekomen van 312 143 71,53 EUR, en over de aankoop van vier extra percelen rond de gebouwen van de Raad voor een bedrag van 4 672 944 EUR; merkt op dat de definitieve overeenkomst naar verwachting in 2018 zou worden ondertekend; merkt op dat alle bedragen in verband met de definitieve regeling voor het Europagebouw zijn betaald of toerekenbaar zijn geworden in 2017; 12. is ingenomen met de overgang naar de nieuwe versie van het communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) en ISO 14001 en met de publicatie van de milieuverklaring 2017, waarin het milieubeheersysteem van de Raad is opgenomen; is ingenomen met de maatregelen van de Raad om zijn afvalbeheer te verbeteren, zijn energie-efficiëntie te verhogen en zijn koolstofvoetafdruk te verkleinen, en moedigt de Raad aan zijn inspanningen in deze richting voort te zetten; 13. merkt op dat op de website van de Raad de interne regels gepubliceerd zijn voor het melden van ernstige onregelmatigheden, samen met een gids voor ethiek en gedrag voor de personeelsleden van de Raad; verzoekt de Raad deze regels onder de aandacht te brengen en ervoor te zorgen dat alle personeelsleden naar behoren geïnformeerd zijn over hun rechten; 14. neemt kennis van het feit dat, hoewel het mandaat om onderhandelingen te beginnen met het Parlement en de Commissie over de deelname van de Raad aan het transparantieregister op 6 december 2017 is vastgesteld, de Raad zich nog steeds niet bij het transparantieregister heeft aangesloten; dringt er bij de Raad op aan een vervolg te geven aan de onderhandelingen en samen met de vertegenwoordigers van het Parlement en de Commissie tot een akkoord te komen, zodat de Raad zich eindelijk bij het transparantieregister kan aansluiten; Toekomstige samenwerking tussen de Raad en het Parlement 15. betreurt het feit dat de Raad opnieuw geen antwoord heeft gegeven op de schriftelijke vragen van het Parlement en dat de secretaris-generaal van de Raad niet aanwezig was op de op 27 november 2018 in het kader van de jaarlijkse kwijting georganiseerde hoorzitting, wat eens te meer een totaal gebrek aan samenwerking van de kant van de Raad liet zien; benadrukt het feit dat de uitgaven van de Raad op dezelfde wijze moeten worden gecontroleerd als de uitgaven van andere instellingen en dat de essentiële onderdelen van deze controle zijn vastgelegd in zijn kwijtingsresoluties van de afgelopen jaren; brengt in herinnering dat het Parlement de enige instelling is die rechtstreeks door de burgers van de Unie wordt verkozen en dat de rol van het Parlement in de kwijtingsprocedure direct samenhangt met het recht van de burgers om in kennis te worden gesteld van de manier waarop overheidsmiddelen worden besteed; 16. benadrukt dat het Parlement uit hoofde van de Verdragen de enige kwijtingsautoriteit van de Unie is, en dat er, weliswaar met volledige inachtneming van de rol van de Raad als een instelling die aanbevelingen geeft in het kader van de kwijtingsprocedure, een onderscheid moet blijven bestaan tussen de verschillende rollen van het Parlement en de Raad met het oog op de naleving van het in de Verdragen en het Financieel Reglement vastgelegde institutionele kader; 17. herinnert aan de moeilijkheden die tot op heden herhaaldelijk in de kwijtingsprocedures zijn ondervonden als gevolg van een gebrek aan medewerking van de Raad, en herinnert eraan dat het Parlement heeft geweigerd de secretaris-generaal van de Raad kwijting te verlenen voor de begrotingsjaren 2009 tot en met 2016; 18. merkt op dat het Parlement op 9 november 2018 een voorstel voor een samenwerkingsprocedure tussen beide instellingen heeft ingediend; merkt op dat de Raad op 2 mei 2018 het voorstel van het Parlement betreffende de kwijtingsprocedure voor de Raad heeft beantwoord met een gewijzigd voorstel en dat de Commissie begrotingscontrole van het Parlement haar reactie op het gewijzigde voorstel van de Raad op 21 juli 2018 heeft verzonden; dringt er bij de Raad op aan snel te reageren op de meest recente voorstellen van de Commissie begrotingscontrole, zodat de nieuwe regelingen voor de kwijtingsprocedure zo spoedig mogelijk kunnen worden toegepast; 19. is ingenomen met het feit dat de Raad het noodzakelijk acht om aandacht te besteden aan de kwijtingsprocedure en bereid is om met het Parlement tot een oplossing te komen voor de wijze waarop in deze kwestie kan worden samengewerkt; 20. herinnert eraan dat de Unie, ingevolge artikel 335 VWEU, "wordt vertegenwoordigd door elk van de instellingen, uit hoofde van hun administratieve autonomie, voor de aangelegenheden die verband houden met hun respectieve werking", en dat zij derhalve, met inachtneming van artikel 55 van het Financieel Reglement, individueel verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van hun begroting; 21. onderstreept de bevoegdheid van het Parlement om kwijting te verlenen krachtens de artikelen 316, 317 en 319 van het VWEU, in overeenstemming met de tot nu toe gehanteerde interpretatie en praktijk, namelijk verlening van kwijting voor elk onderdeel van de begroting afzonderlijk, ter wille van de transparantie en om de democratische verantwoordingsplicht ten aanzien van de belastingbetalers van de Unie te waarborgen; 22. dringt er bij de Raad op aan zijn procedure voor de kwijtingsaanbevelingen te bespoedigen, teneinde de kwijting te laten plaatsvinden in het jaar n+1; verzoekt de Raad zijn specifieke taken te vervullen en kwijtingsaanbevelingen te doen aan de andere instellingen van de Unie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8‑0321/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van het Hof van Justitie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie juridische zaken ( A8-0098/2019 ), 1. verleent de griffier van het Hof van Justitie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Hof van Justitie voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman, de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling IV – Hof van Justitie ( 2018/2169(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling IV – Hof van Justitie, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0098/2019 ), A. overwegende dat de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure de nadruk legt op het bijzonder belang van het verder versterken van de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie door de transparantie en de verantwoordingsplicht te vergroten, en het uitvoeren van het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer; 1. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag van 2017 geen significante tekortkomingen heeft vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten wat betreft personele middelen en het plaatsen van opdrachten door het Hof van Justitie van de Europese Unie ("HvJ-EU"); 2. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer op basis van haar controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2017 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van het HvJ-EU geen materiële fouten vertonen; 3. merkt op dat het HvJ-EU in 2017 beschikte over kredieten ten belope van 399 344 000 EUR (380 002 000 EUR in 2016) en dat de uitvoeringsgraad 98,69 % bedroeg (98,23 % in 2016); wijst op de hoge uitvoeringsgraad voor zowel titel 1 (aan de instelling verbonden personen) als titel 2 (gebouwen, meubilair, materieel en diverse huishoudelijke uitgaven) van respectievelijk 98,6 % en 99,1 %, tegen respectievelijk 98,1 % en 98,6 % in 2016; 4. wijst erop dat de van 2016 naar 2017 overgedragen kredieten 22 240 120,22 EUR bedroegen, waarvan 86,26 % in 2017 werd gebruikt, tegen 90 % in 2016; 5. wijst erop dat de vastgestelde rechten van het begrotingsjaar 2017 51 677 001 EUR bedroegen, dat wil zeggen 3,6 % minder dan de geschatte inkomsten van 53 595 000,00 EUR; stelt vast dat deze discrepantie hoofdzakelijk is te wijten aan de late benoeming van drie van de negentien rechters in het kader van de hervorming van het HvJ-EU, hetgeen heeft geleid tot lagere personeelsuitgaven dan verwacht; 6. neemt er kennis van dat het HvJ-EU in 2017 850 000 EUR heeft toegewezen voor de betaling van schadevergoedingen die zijn toegekend door het Gerecht wegens niet-inachtneming van de redelijke procestermijn in drie zaken die het Gerecht heeft afgesloten in 2011 en 2013; 7. wijst erop dat het HvJ-EU zijn kredieten voor verschillende begrotingslijnen van hoofdstuk 14 "Ander personeel en prestaties van derden" heeft overschat, onder meer voor werkbezoeken (begrotingslijn 162), waarvoor het in 2017 342 000 EUR had vastgelegd, terwijl de betalingen slechts 204 795,27 EUR bedroegen, alsook voor opleiding (begrotingslijn 1612), waarvoor het 1 457 644,07 EUR had vastgelegd, terwijl de betalingen slechts 579 000,04 EUR bedroegen; wijst erop dat het HvJ-EU bij het opstellen van de ramingen voor 2019 en in antwoord op de opmerkingen van het Parlement in zijn kwijtingsverslag voor begrotingsjaar 2016 zijn kredietaanvraag voor werkbezoeken van leden heeft verlaagd naar 299 750 EUR; dringt er bij het HvJ-EU op aan te blijven streven naar een deugdelijk financieel beheer, teneinde aanzienlijke discrepanties tussen vastleggingen en betalingen te voorkomen; 8. neemt er kennis van dat het uitvoeringspercentage van de definitieve kredieten onder het hoofdstuk over vergaderingen en conferenties 81,40 % bedroeg in 2017, tegenover 95,5 % in 2016; dringt er bij het HvJ-EU op aan hieraan te blijven werken om opnieuw ten minste hetzelfde uitvoeringspercentage van de definitieve kredieten onder dat hoofdstuk te behalen als in 2016; 9. wijst erop dat ten gevolge van een begrotingsoverschot 8,72 miljoen EUR is overgedragen naar begrotingslijn 2001 (huur/aankoop), met het oog op de vijfde uitbreiding van de gebouwen van het HvJ-EU; wijst erop dat de begrotingsautoriteit overeenkomstig artikel 25, leden 1 en 2, van het Financieel Reglement in kennis is gesteld van de kredietoverdracht; wijst erop dat de sinds 2007 met toestemming van de begrotingsautoriteit verrichte vooruitbetalingen ten bedrage van 57,3 miljoen EUR, het tot op heden mogelijk hebben gemaakt het begrotingseffect van de tot 2026 te verrichten betalingen in verband met huur/aankoop aanzienlijk te beperken; 10. wijst erop dat bijna 75 % van de begroting van het HvJ-EU is toegewezen aan de leden en het personeel (titel 1), terwijl bijna 25 % werd toegewezen aan infrastructuuruitgaven (titel 2), met name gebouwen en informatietechnologieën; verheugt zich over de toezegging van het HvJ-EU om de methode van resultaatgericht begroten toe te passen op de relevante onderdelen van zijn begroting; verzoekt het HvJ-EU de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de resultaten in verband met de toepassing van de beginselen van resultaatgericht begroten; 11. onderstreept dat de invoering van resultaatgericht begroten niet enkel geldt voor de begroting van het HvJ-EU in haar geheel, maar ook voor het bepalen van specifieke, meetbare, acceptabele, realistische en tijdgebonden (SMART) doelstellingen voor individuele afdelingen, eenheden en jaarplannen voor personeelsbeleid en van relevante indicatoren voor het opstellen van de ramingen van de instelling; roept het HvJ-EU derhalve op het beginsel van resultaatgericht begroten breder in te voeren in zijn activiteiten; 12. uit zijn bezorgdheid over het feit dat er aan verantwoordingsplicht – in tegenstelling tot verwante concepten zoals legitimiteit, responsiviteit of transparantie – nog steeds weinig aandacht wordt besteed bij de vormgeving van de autoriteit van het HvJ-EU; 13. is verheugd over het voornemen van het HvJ-EU om zijn procedures te stroomlijnen, teneinde de jaarlijkse activiteitenverslagen uiterlijk op 31 maart 2019 te publiceren en bijgevolg de kwijtingsprocedure te optimaliseren en te versnellen; 14. is ingenomen met het feit dat het HvJ-EU is begonnen met zijn werkzaamheden inzake een geïntegreerd systeem voor de behandeling van rechtszaken, dat een aantal toepassingen die de afgelopen 25 jaar zijn ontwikkeld zal vervangen en een component zal bevatten met betrekking tot de automatisering van prestatie-indicatoren en verslagleggingsinstrumenten; 15. is ingenomen met de aanbeveling van de Rekenkamer dat het HvJ‑EU moet overwegen een actiever beheer van rechtszaken in te voeren op basis van een aanpak per geval en realistische termijnen, en daarbij de ingezette personele middelen te monitoren en aanvullende methoden voor administratieve stroomlijning vast te stellen; 16. wijst erop dat slechts 4,8 % van de totale begroting van het HvJ-EU werd besteed aan informatietechnologie (IT) en telecommunicatie; benadrukt dat het van belang is om papierloze informatie- en documentatiestromen in te voeren om een snelle en efficiënte communicatie te waarborgen, en dringt er bij het HvJ-EU op aan de noodzakelijke maatregelen te nemen om deze doelstelling te verwezenlijken; is in dit verband verheugd over het toegenomen gebruik van de e-Curia-applicatie en dringt er bij het HvJ-EU op aan ernaar te streven dat alle procedurele documenten in de nabije toekomst via deze applicatie worden ingediend; is verheugd over de aanhoudende groei van het aantal toegangsaccounts voor de applicatie "e‑Curia" (in 2017 bedroeg het aantal toegangsaccounts 4 354; in 2016 waren het er 3 599) en over het feit dat alle lidstaten sinds 2016 gebruikmaken van "e‑Curia", waaruit blijkt dat meer burgers de applicatie kennen en op de hoogte zijn van de voordelen ervan; 17. stelt vast dat het totale aantal zaken dat in 2017 bij het HvJ-EU aanhangig werd gemaakt (1656 zaken) hoger lag dan in 2016 (1604 zaken) en dat het aantal in 2017 afgeronde zaken hoog bleef (1594 zaken in vergelijking met 1628 zaken in 2016); wijst erop dat de gemiddelde duur van de procedures is afgenomen (van 16,7 maanden in 2016 tot 16,3 maanden in 2017); is verheugd over de efficiëntieverbeteringen die hebben geleid tot een toename van het aantal zaken dat jaarlijks wordt afgerond met 29,6 % gedurende de periode 2010-2017, terwijl het aantal nieuwe zaken gestaag toeneemt; 18. concludeert dat het HvJ‑EU deze positieve resultaten verder zou kunnen verbeteren door te overwegen afzonderlijke rechtszaken actiever te beheren, waarbij gebruik zou worden gemaakt van zaakspecifieke termijnen en het werkelijke gebruik van de ingezette personele middelen zou worden gemonitord; wijst erop dat, door de prestaties op deze basis te meten in plaats van gebruik te maken van indicatieve termijnen die gemiddeld genomen nageleefd moeten worden, de leiding inzicht zou krijgen in zowel problematische zaken als in elementen van goede praktijken; benadrukt dat deze informatie ook zou kunnen worden gebruikt om de verslaglegging over de prestaties te verbeteren teneinde de verantwoording te versterken, doordat er inzicht wordt gegeven in het daadwerkelijke functioneren van het HvJ‑EU en de benutting van de beschikbare middelen; 19. erkent dat de inspanningen van het HvJ-EU om de efficiëntie bij de behandeling van zaken te verbeteren, naar aanleiding van de aanbevelingen door de Europese Rekenkamer in haar verslag over het beheer van rechtszaken bij het HvJ-EU (7) ; is ingenomen met het feit dat het HvJ-EU termijnen en toezichtsinstrumenten heeft ontwikkeld die zijn toegespitst op bepaalde soorten procedures; wijst erop dat de duur van de procedures een van de factoren is die in overweging moeten worden genomen bij de beoordeling van een rechtssysteem; dringt er bij het HvJ-EU op aan zijn prestaties te blijven verbeteren door de aanbevelingen van de Europese Rekenkamer op te volgen, zonder dat dit negatieve gevolgen heeft voor de kwaliteit, efficiëntie en onafhankelijkheid van zijn arresten; 20. wijst erop dat de rechtspraak van het HvJ‑EU van onberispelijke kwaliteit is en binnen een redelijke termijn plaatsvindt, terwijl het er als Unie‑instelling ook voor zorgt dat het de publieke middelen die tot zijn beschikking staan zo doelmatig en doeltreffend mogelijk gebruikt, op basis van de beginselen van goed financieel beheer; 21. neemt kennis van de uitleg van het HvJ-EU in zijn follow-up van de kwijting van 2016, dat gerechtelijke vakanties niet overeenkomen met een onderbreking van gerechtelijke activiteiten; neemt kennis van het feit dat rechters en hun kabinetten de witte weken als extra tijd beschouwen om aan hun eigen zaken te werken, dat wil zeggen zaken waarin zij rechter-rapporteur zijn; 22. is ingenomen met het initiatief om het Europees justitieel netwerk op te richten, dat de constitutionele hoven en de hoogste rechterlijke instanties van de lidstaten omvat, teneinde jurisprudentie op het gebied van de Unie en jurisprudentie van de lidstaten te bevorderen; 23. is verheugd over de resultaten die het HvJ-EU heeft geboekt op het gebied van communicatieactiviteiten ten behoeve van verhoogde zichtbaarheid en media-impact, met onder meer een groeiende aanwezigheid op de sociale media en de organisatie van informatieseminars voor journalisten; spoort het HvJ-EU aan te blijven streven naar een optimaal gebruik van diverse communicatiekanalen om de kennis over zijn werkzaamheden onder burgers te vergroten; 24. neemt kennis van het feit dat over de periode 2013-2017 een personeelsinkrimping van 5 % is gerealiseerd, overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (8) , hetgeen in het totaal 98 posten heeft opgeleverd; wijst erop dat tegelijkertijd 130 nieuwe posten zijn gecreëerd met het oog op het toegenomen aantal rechters en advocaten-generaal, evenals zeven nieuwe posten vanwege veiligheidsmaatregelen, 63 nieuwe posten vanwege de toetreding van Kroatië en negen nieuwe posten met het oog op vertaling naar het Iers; 25. wijst erop dat bepaalde ondersteunende diensten vanwege personeelsinkrimping onder grote druk staan; is in het bijzonder bezorgd over het feit dat de vertaaldienst 64 posten heeft afgestaan, hetgeen neerkomt op 60 % van de totale inkrimping; wijst erop dat het schrappen van posten negatieve gevolgen heeft gehad voor de interne linguïstische productiecapaciteit en heeft geleid tot intensievere samenwerking met freelancevertalers; 26. is ingenomen met de interinstitutionele samenwerking ten aanzien van het opnieuw in dienst nemen van hulpconferentietolken, die moest worden geannuleerd vanwege de wijziging van de benadering van het HvJ-EU ten aanzien van conferentievertolking; 27. is verheugd over de hoge bezettingsgraad van posten in alle diensten (bijna 98 %); wijst er evenwel op dat het lage salarisniveau voor aanvangsrangen en de beperkte carrièremogelijkheden in Luxemburg, vanwege het geringe aantal instellingen dat daar is gevestigd, rechtstreekse gevolgen hebben voor de aanwervingsprocedures van het HvJ-EU; is ingenomen met de oprichting, in november 2017, van een interinstitutionele taskforce die 24 aanbevelingen heeft geformuleerd inzake betere carrièreperspectieven en aanwervingsflexibiliteit, betere opvang- en vestigingsvoorwaarden in het land, een betere integratie van de werknemers van de instelling in de lokale gemeenschap en betere communicatie; 28. wijst erop dat een flexibeler inzet van de reeds aanwezige referendarissen een positief effect kan hebben op de algemene doeltreffendheid van het Hof; 29. wijst op de lichte toename van het aantal vrouwen in leidinggevende functies, van 35 % in 2016 tot 36 % in 2017; dringt er bij het HvJ-EU op aan het genderevenwicht bij leidinggevende en managementfuncties verder te verbeteren; is verheugd over het proefproject inzake de ontwikkeling van managementvaardigheden, dat er specifiek op is gericht vrouwen aan te sporen te solliciteren op leidinggevende functies; spoort het HvJ-EU aan om maatregelen inzake het combineren van werk en privéleven voor alle werknemers, ongeacht gender, te bevorderen; 30. is ingenomen met de informatie die aan alle personeelsleden wordt verstrekt wanneer zij in dienst treden en die ook beschikbaar is op het vademecum voor het personeel, waarin zij op de hoogte worden gesteld van de bestaande flexibele arbeidsregelingen; is ingenomen met de transparantie van het HvJ-EU over gevallen van burn-outs, en spoort het HvJ-EU aan de verdeling van de werklast binnen de organisatie in kaart te brengen en na te gaan of taken en middelen met elkaar in overeenstemming zijn; 31. wijst erop dat een tuchtrechtelijke procedure die in 2016 werd ingesteld om een klacht wegens intimidatie te onderzoeken in 2017 werd afgesloten; is ingenomen met de instelling van een netwerk van vertrouwenspersonen met wie contact kan worden opgenomen voor advies of bijstand in het geval van psychologische of seksuele intimidatie; moedigt het HvJ-EU aan om nauwlettend toe te zien op de doeltreffendheid van zijn beleid in dit verband, het bewustzijn over intimidatie op de werkplek te blijven vergroten en een cultuur van nultolerantie ten aanzien van intimidatie te stimuleren; 32. wijst erop dat nauwlettend moet worden toegezien op het geografische evenwicht, dat wil zeggen de verdeling van werknemers, met name in leidinggevende functies, op grond van nationaliteit, waarbij wordt gekeken naar het aandeel van de bevolking van een bepaalde lidstaat ten opzichte van de totale bevolking van de Unie; stelt opnieuw bezorgd vast dat slechts 15 van de 56 afdelingshoofden van het HvJ-EU en 2 van de 13 directeuren afkomstig waren uit lidstaten die sinds mei 2004 tot de Unie zijn toegetreden; wijst er voorts op dat 31 % van het personeel van het HvJ-EU uit deze lidstaten afkomstig is; spoort het HvJ-EU aan beleid te ontwikkelen om het geografisch evenwicht te verbeteren en hierover verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit; 33. is ingenomen met de stijging van het aantal bezoldigde stages bij het HvJ-EU, van 57 in 2016 naar 82 in 2017; is bovendien verheugd over het feit dat het HvJ-EU om een aanvullend bedrag van 550 000 EUR in de begroting 2019 heeft verzocht; betreurt evenwel dat 215 stagiairs die in 2017 aan het kabinet van leden werden toegewezen nog steeds geen vergoeding ontvingen; dringt er bij het HvJ-EU op aan te zorgen voor een passende vergoeding voor alle stagiairs, zodat zij adequaat beloond worden voor hun inspanningen, en discriminatie op economische gronden niet in de hand te werken; 34. wijst erop dat de leden van het HvJ-EU buiten de uitoefening van hun taken om gebruik mogen maken van dienstauto's, en dat de kosten hiervoor volledig door de gebruiker worden gedragen; wijst erop dat de gemiddelde kosten per lid voor het gebruik van auto's buiten diensttijd in 2017 440 EUR bedroegen, en dat dit bedrag volledig van het honorarium van de leden werd teruggevorderd; 35. wijst erop dat chauffeurs in 26 gevallen naar het thuisland van de leden van het HvJ-EU reden zonder dat het desbetreffende lid in het voertuig zat, en dat in het kader van dergelijke reizen 53 overnachtingen voor chauffeurs werden vergoed; wijst er voorts op dat voor chauffeurs 22 vluchten, vijf treinreizen en één bootreis werden geboekt in het kader van officiële dienstreizen met een lid in zijn of haar thuisland; benadrukt dat chauffeurs leden alleen in naar behoren gemotiveerde gevallen naar hun thuisland mogen vergezellen; 36. wijst erop dat een lijst van externe activiteiten van de leden van het HvJ-EU op de website van de instelling is gepubliceerd; betreurt dat deze lijst geen specifieke informatie bevat over het doel, de datum of de locatie van de evenementen, noch over de hieraan verbonden de reis- en verblijfkosten of de vraag of deze betaald zijn door het HvJ-EU dan wel door een derde partij; dringt er bij het HvJ-EU op aan een lijst van de externe activiteiten van zijn leden te blijven publiceren en daarbij specifiekere informatie te verstrekken over de genoemde aspecten; 37. dringt er nogmaals bij het HvJ-EU op aan cv's en verklaringen over belangenconflicten van al zijn leden op zijn website te publiceren; wijst erop dat op de website beknopte biografieën van de leden worden gepubliceerd, die evenwel geen informatie bevatten over het lidmaatschap van eventuele andere organisaties; wijst erop dat de leden, overeenkomstig de nieuwe gedragscode voor leden, verplicht zijn om bij hun indiensttreding een verklaring van hun financiële belangen te verstrekken aan de president van het Hof waar zij lid van zijn; dringt er bij het HvJ-EU op aan deze verklaringen op zijn website openbaar te maken; 38. is verheugd over de herziening van de op 1 januari 2017 in werking getreden gedragscode voor leden en over het feit dat deze gedragscode voorziet in nieuwe regels om gevallen van belangenverstrengeling te voorkomen en de onafhankelijkheid van de leden te waarborgen; 39. wijst erop dat het bestuur van het HvJ-EU nieuwe regels voor werknemers voorbereidt inzake zogeheten "draaideurconstructies"; herhaalt zijn verzoek aan het HvJ-EU om op dit gebied snel strenge regels op te stellen en in te voeren; 40. verzoekt het HvJ-EU duidelijke en solide regels betreffende sponsoring vast te leggen ter waarborging van de gelijke behandeling van activiteiten, nadat is vastgesteld dat het HvJ-EU ontkent dat het aan sponsoring doet, hoewel het HvJ op het 18e congres van de Internationale Federatie voor Europees Recht (FIDE), dat in mei 2018 in Portugal is gehouden, voor 12 tolken heeft gezorgd en dit 10 859,05 EUR heeft gekost; 41. neemt er kennis van dat er in 2017 geen gevallen van klokkenluiden zijn gemeld; is ingenomen met de vaststelling in 2017 van nieuwe interne regels voor de bescherming van klokkenluiders; verzoekt het HvJ-EU ervoor te zorgen dat alle personeelsleden naar behoren worden geïnformeerd over hun rechten, bijvoorbeeld bij de indiensttreding van nieuw personeel; 42. is ingenomen met de belofte van het HvJ-EU om ambitieuze milieudoelstellingen na te streven, met name gezien het lopende bouwproject van de instelling, en dringt erop aan dat deze doelen tijdig worden bereikt; is ingenomen met het feit dat het streefcijfer voor het beperken van aanbestedingen met aanzienlijke milieueffecten in 2017 werd overschreden; is voorts verheugd over de oprichting van de interinstitutionele helpdesk voor groene overheidsopdrachten; spoort het HvJ-EU aan zijn afvalbeheer verder te verbeteren, zijn energie-efficiëntie verder te verhogen en zijn koolstofvoetafdruk verder te verkleinen; 43. wijst erop dat de Britse leden van het Hof van Justitie en het Gerecht hun functies zullen neerleggen wanneer het Verenigd Koninkrijk zich terugtrekt uit de Unie; wijst erop dat het aantal gerechtelijke procedures op de korte en middellange termijn kan toenemen vanwege juridische problemen die voortvloeien uit een terugtrekkingsovereenkomst en de desbetreffende bepalingen van het recht van het Verenigd Koninkrijk; 44. wijst erop dat een voormalig lid van het Gerecht voor ambtenarenzaken momenteel als bijzonder adviseur in dienst is van het HvJ-EU, met name voor zaken in verband met het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Unie terug te trekken; wijst erop dat deze benoeming heeft plaatsgevonden krachtens artikel 123, lid 2, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen; 45. wijst erop dat het HvJ-EU in 2017 63 Britse personeelsleden had, van wie 36 ambtenaren, 24 tijdelijke functionarissen en drie arbeidscontractanten; is ingenomen met het voornemen van het HvJ-EU om per geval te besluiten over de verlenging van contracten van Britse tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie; dringt er bij het HvJ-EU op aan snel een coherente strategie te ontwikkelen om de desbetreffende personen rechtszekerheid te bieden; Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8‑0322/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0097/2019 ), 1. verleent de secretaris-generaal van de Rekenkamer kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Rekenkamer, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Europese Ombudsman, de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling V – Rekenkamer ( 2018/2171(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling V — Rekenkamer, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0097/2019 ), A. overwegende dat de kwijtingsautoriteit, in het kader van de kwijtingsprocedure, sterk de nadruk legt op het bijzonder belang van het verder versterken van de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie door de transparantie en de verantwoordingsplicht te vergroten, en het concept van resultaatgericht begroten ten uitvoer te leggen, en een goed personeelsbeheer te verzekeren; 1. constateert dat de jaarrekening van de Rekenkamer wordt gecontroleerd door een onafhankelijke extern controleur om dezelfde beginselen van transparantie en verantwoordingsplicht toe te passen als de Rekenkamer hanteert voor de instanties die zij controleert; neemt kennis van het oordeel van de controleur dat de financiële staten van de Rekenkamer een getrouw beeld geven van de financiële positie van de Rekenkamer; 2. merkt op dat de Rekenkamer in 2017 over een totaalbedrag van 141 240 000 EUR aan definitieve kredieten beschikte (ten opzichte van 137 557 000 EUR in 2016) en dat het algemene uitvoeringspercentage voor de begroting 97,73 % bedroeg (tegenover 99 % in 2016); 3. benadrukt dat de begroting van de Rekenkamer louter administratief is, waarbij een groot deel wordt gebruikt voor uitgaven met betrekking tot het personeel dat voor de instelling werkzaam is (titel 1) en met betrekking tot gebouwen, meubilair, uitrusting en diverse werkingskosten (titel 2); verzoekt de Rekenkamer de uitvoeringspercentages van betalingen verder te blijven verbeteren, met name in verband met titel 2, waar het betalingspercentage 55,75 % van de definitieve kredieten en 57,13 % van de vastleggingen bedroeg (tegenover respectievelijk 52,8 % en 53,8 % in 2016); 4. merkt op dat het percentage kredieten voor dienstreizen 87,98 % van de definitieve kredieten bedroeg (tegenover 93,76 % in 2016); is ingenomen met de toezegging van de Rekenkamer om alle mogelijke maatregelen te nemen teneinde ervoor te zorgen dat de kredieten voor dienstreizen uitsluitend worden benut met inachtneming van de beginselen van zuinigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid; 5. is ingenomen met de deelname van de Rekenkamer aan de interinstitutionele geïntegreerde financiële en activiteitenplanning (IFAP), hetgeen een eerste stap is in de richting van de tenuitvoerlegging van resultaatgericht begroten als onderdeel van het initiatief voor een resultaatgerichte begroting van de Unie; verzoekt de Rekenkamer in het volgende jaarlijkse activiteitenverslag verslag uit te brengen aan de Commissie begrotingscontrole van het Parlement met betrekking tot de voortgang; 6. is ingenomen met de lancering van het internetportaal "Controle van de overheidsfinanciën in de Europese Unie", dat informatie bevat over de werkzaamheden en de rol van de 29 hoge controle-instanties van de Unie en de lidstaten; verzoekt de Rekenkamer op het internetportaal korte activiteitenverslagen te publiceren die concrete gegevens bevatten over de analyses van de Rekenkamer en de hoge controle-instanties en over de concrete resultaten, met inbegrip van kosten-batenanalyses en teruggevorderde bedragen; 7. neemt kennis van het feit dat de dienst Interne Audit de uitvoering van de strategie 2013-2017 van de Rekenkamer en de operationele structuur van de directie van het Presidentschap heeft onderzocht met betrekking tot onderwerpen zoals softwarelicenties en risicobeheer; is ingenomen met het feit dat de dienst Interne Audit van mening is dat de bestaande procedures voor bestuur, risicobeheer en interne controle redelijke zekerheid bieden over de verwezenlijking van de doelstellingen van de Rekenkamer; 8. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer haar definitieve rekeningen vóór 31 maart 2018 heeft gepubliceerd, zoals het Parlement in zijn vorige kwijting had aanbevolen; moedigt de Rekenkamer aan haar procedures te stroomlijnen om ervoor te zorgen dat haar jaarlijks activiteitenverslag ook uiterlijk 31 maart wordt gepubliceerd met het oog op de optimalisering en bespoediging van de kwijtingsprocedure; stelt voor dat de Rekenkamer in haar toekomstige adviezen onderzoekt in hoeverre de voorgestelde regelingen het mogelijk maken de kwijtingsprocedure te verkorten; 9. betreurt het feit dat de Rekenkamer sinds 2012 geen enkel speciaal verslag heeft gepubliceerd over de omgang met belangenconflicten bij bepaalde agentschappen van de Unie; dringt er bij de Rekenkamer op aan jaarlijks een speciaal verslag te publiceren over de omgang met belangenconflicten bij agentschappen van de Unie die samenwerken met bedrijfssectoren, namelijk het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA), het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA); merkt op dat voor agentschappen die werken met bedrijfssectoren, het risico van een belangenconflict groter is dan voor andere agentschappen van de Unie; 10. waardeert de samenwerking tussen de Rekenkamer en de Commissie begrotingscontrole van het Parlement; is ingenomen met de presentatie van het werkprogramma voor de Conferentie van commissievoorzitters van het Parlement, met daarin een verzoek aan alle vaste parlementaire commissies om mogelijke controletaken aan te bevelen; is ingenomen met het feit dat ongeveer twee derde van deze suggesties gevolgen zal hebben voor de werkzaamheden van de Rekenkamer; merkt op dat er zestig presentaties voor het Parlement zijn gegeven en dat er veel bilaterale bijeenkomsten hebben plaatsgevonden; 11. merkt op dat het controlerisico op het gebied van de administratieve uitgaven laag is en dat de ramingen van de foutenpercentages al enkele jaren onder het materialiteitsniveau liggen; merkt op dat de Rekenkamer daarom van mening is dat het aantal getoetste transacties volstaat om tot conclusies voor haar controle te komen; betreurt echter dat de reikwijdte van de overwegingen in hoofdstuk 10 van het jaarverslag over "Administratie" slechts een zeer beperkte evaluatie mogelijk maakt van de tekortkomingen in de administratieve uitgaven van elke instelling; betreurt het feit dat de Rekenkamer geen analyse heeft uitgevoerd van de door het Parlement en het Europees Economisch en Sociaal Comité geboekte vooruitgang met betrekking tot de aanbevelingen van 2014 voor "Administratie", aangezien de controle van de Rekenkamer voor 2017 geen onderzoek van de administratieve uitgaven van deze instellingen omvatte; verzoekt de Rekenkamer spoedig follow-up te geven aan deze aanbevelingen en in de toekomst sneller follow-up te geven aan de in dit hoofdstuk gedane aanbevelingen; 12. verwelkomt de samenwerking van de Rekenkamer met andere overheidsinstellingen en belanghebbenden; neemt met tevredenheid kennis van de samenwerking tussen de hoofden van de hoge controle-instanties en de vaststelling van een gezamenlijk werkplan vanaf 2018; steunt bovendien de partnerschappen die met verschillende universiteiten zijn aangegaan in het kader van het beleid van de Rekenkamer om haar opleidingen uit te breiden; 13. is ingenomen met het feit dat 92 % van de in 2014 gedane aanbevelingen van de Rekenkamer eind 2017 zijn uitgevoerd, evenals 53 % van de in 2017 verstrekte aanbevelingen; 14. merkt op dat, overeenkomstig het Financieel Reglement, de Rekenkamer ervoor moet zorgen dat speciale verslagen worden opgesteld en vastgesteld binnen een passende termijn die, in het algemeen, niet langer duurt dan 13 maanden; merkt op dat het in 2017 gemiddeld 14,6 maanden duurde vanaf het begin van een controleopdracht tot de goedkeuring van het speciaal verslag, terwijl ook het jaar voordien de streeftermijn van 13 maanden voor het opstellen van speciale verslagen niet werd gehaald; betreurt dat slechts 8 van de in 2017 gepubliceerde speciale verslagen (29 %) binnen de streeftermijn van 13 maanden zijn geproduceerd; merkt op dat de tijd tot de publicatie gemiddeld 16 maanden bedroeg, wat ongeveer 2 maanden minder is dan in 2016, en verzoekt de Rekenkamer in dit verband haar prestaties te blijven verbeteren, zonder dit ten koste te laten gaan van de kwaliteit van de speciale verslagen en de gerichte aard van haar aanbevelingen; 15. merkt met belangstelling op dat de Rekenkamer vertalers in toenemende mate betrekt bij haar kernactiviteiten, waardoor verdere synergieën met de controleurs worden gecreëerd; neemt kennis van het feit dat de vertalers de controleurs redactionele ondersteuning hebben geboden voor speciale verslagen en het jaarverslag, maar ook tijdens 38 controlebezoeken; 16. is verheugd over de communicatiestrategie van de Rekenkamer "De boodschap duidelijk overbrengen aan ons publiek", en over de resultaten die de Rekenkamer heeft geboekt op het gebied van communicatieactiviteiten ten behoeve van verhoogde zichtbaarheid en media-impact, met onder meer een groeiende aanwezigheid op sociale media; verwelkomt het gebruik van uitgebreide analyses van sociale media om beter te begrijpen in hoeverre doelgroepen worden bereikt en of mediacampagnes succesvol zijn geweest; spoort de Rekenkamer aan te blijven streven naar een optimaal gebruik van diverse communicatiekanalen om de kennis over haar werkzaamheden onder burgers te vergroten; 17. verwelkomt de gedetailleerde evaluatie van het gebruik van dienstauto’s door de leden van de Rekenkamer en de secretaris-generaal, per gebruiker, afgelegde afstand en de door de Rekenkamer betaalde kosten, in het kader van de kwijtingsprocedure 2017; merkt op dat verschillende regelingen van toepassing zijn op reizen die worden gedekt door een dienstreisopdracht en andere reizen in het kader van de uitoefening van officiële taken, tot een maximale vergoeding van 10 000 km per jaar; merkt voorts op dat voor alle andere reizen leden en de secretaris-generaal alle andere daarmee gepaard gaande kosten zelf moeten dragen; stelt vast dat 17 % van al het gebruik van dienstvoertuigen niet voor beroepsdoeleinden is; stelt vast dat chauffeurs die belast zijn met het vervoeren van leden voor officiële dienstreizen en protocolreizen ook diverse administratieve taken verrichten, zoals de Rekenkamer heeft aangegeven in het kader van de kwijtingsprocedure 2017; verzoekt de Rekenkamer een analyse uit te voeren om misbruik te voorkomen van reizen in de categorie "Overige reizen in het kader van de uitoefening van officiële taken"; 18. is ingenomen met het feit dat Besluit 81-2016, waarbij de jaarlijkse limiet voor de vergoeding van reizen in het kader van de uitoefening van officiële taken van 15 000 tot 10 000 km is verlaagd, tot een besparing van ongeveer 15 % heeft geleid; is echter bezorgd over het feit dat de huidige regeling nog steeds leidt tot een onevenredige last op het gebied van administratie en documentatie; verzoekt de Rekenkamer verdere vereenvoudigingen door te voeren en tegelijkertijd de betrouwbaarheid van het afwikkelingssysteem te verbeteren; stelt voor dat de leden van de Rekenkamer een maandelijkse vergoeding ontvangen, die wordt berekend in verhouding tot de catalogusprijs van hun respectieve officiële voertuig, in plaats van het huidige systeem dat gebaseerd is op afgelegde afstand; 19. merkt op dat tankpassen bestemd zijn voor specifieke officiële voertuigen en dat de persoon die dat voertuig bestuurt deze mag gebruiken om tijdens dienstreizen benzine en tol te betalen; merkt op dat de leden van de Rekenkamer en de secretaris-generaal voor hun eigen diplomatieke voertuig een tankpas kunnen aanvragen, maar dat de volledige werkelijke kosten van de benzine door hen worden betaald; 20. merkt op dat het lopende project van de Rekenkamer om de veiligheid van de instellingen en het personeel te versterken volgens plan verloopt; wijst erop dat het nieuwe beveiligingscentrum, het externe centrum voor accreditatie en het centrum voor toegangscontrole voor personeelsleden en bezoekers inmiddels operationeel zijn; 21. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer is gecertificeerd in het kader van het milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS); is ingenomen met de maatregelen van de Rekenkamer om haar afvalbeheer te verbeteren, haar energie-efficiëntie te verhogen en haar koolstofvoetafdruk te verkleinen, en moedigt de Rekenkamer aan haar inspanningen in deze richting voort te zetten; is ingenomen met de opmerkelijke daling van de energiekosten; 22. neemt kennis van het feit dat over de periode 2013-2017 een personeelsinkrimping van 5 % is gerealiseerd, overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (7) , hetgeen in totaal heeft gezorgd voor een verlaging met 45 posten; merkt op dat de Rekenkamer één post meer heeft geschrapt dan in het streefcijfer voor de periode 2013-2017; merkt op dat het aantal arbeidscontractanten in dezelfde periode van 59 tot 73 is gestegen, hetgeen voornamelijk het gevolg is van de versterking van de beveiligingsmaatregelen in de gebouwen van de Rekenkamer; merkt op dat de Rekenkamer de procedures heeft gestroomlijnd door gebruik te maken van IT-instrumenten en digitalisering en door verschillende taken uit te besteden aan het uitbetalingsbureau van de Commissie om de doelstellingen van het personeelsbestand te verwezenlijken; 23. merkt op dat de Rekenkamer wil voldoen aan de aanbevelingen van de Internationale Federatie van Accountants, en er daarom naar streeft jaarlijks gemiddeld veertig uur (vijf dagen) beroepsopleiding aan zijn controleurs aan te bieden; merkt op dat deze doelstelling in 2017 werd overschreden, namelijk 6,7 dagen beroepsopleiding per controleur; 24. is bezorgd over de toename van het ziekteverlof van het personeel van in totaal 8 636 dagen (voor 687 personeelsleden) in 2015 tot 10 327 dagen (voor 677 personeelsleden) in 2017; is ingenomen met de transparantie van de Rekenkamer met betrekking tot het aantal gevallen van burn-out onder het personeel in 2017; roept de Rekenkamer op deze zorgwekkende trend te erkennen en een actieplan op te stellen om het welzijn van het personeel te vergroten, en bijgevolg meer inspanningen te leveren om het welzijn van het personeel en het evenwicht tussen werk en privéleven te verbeteren; 25. wijst erop dat het lage salarisniveau voor aanvangsrangen en de beperkte carrièremogelijkheden in Luxemburg, vanwege het geringe aantal instellingen dat daar is gevestigd, rechtstreekse gevolgen hebben voor de aanwervingsprocedures van de Rekenkamer; is ingenomen met de oprichting, in november 2017, van een interinstitutionele taskforce die 24 aanbevelingen heeft gedaan inzake betere carrièreperspectieven en aanwervingsflexibiliteit, betere opvang- en vestigingsvoorwaarden in het land, een betere integratie van de werknemers van de instelling in de lokale gemeenschap en betere communicatie; 26. is ingenomen met het feit dat in 2017 43 % van de controleurs en administrateurs vrouwen waren en dat genderevenwicht in de bevorderingsprocedure werd bereikt in het kader van het actieplan voor het gelijkekansenbeleid voor de periode 2013-2017; merkt op dat het percentage vrouwen in leidinggevende functies in de controlekamers is gestegen van 7 % in 2015 tot bijna 20 % in 2017; betreurt echter dat slechts 2 van de 11 directeuren en 7 van de 29 kabinetschefs in 2017 vrouwen waren; is verheugd over de vaststelling van een actieplan voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen voor de periode 2018-2020 en verzoekt de Rekenkamer haar inspanningen ter bevordering van het genderevenwicht in leidinggevende functies voort te zetten; 27. betreurt dat op 1 mei 2018 slechts 6 van de 28 leden van de Rekenkamer vrouwen waren; herinnert eraan dat het Parlement heeft gewezen op het gebrek aan genderevenwicht onder de leden van de Rekenkamer in zijn resolutie van 4 februari 2014 over de toekomstige rol van de Rekenkamer: de procedure voor de benoeming van leden van de Rekenkamer: raadpleging van het Europees Parlement (8) , en dringt er bij de lidstaten op aan om vrouwen actiever aan te moedigen naar functies te solliciteren met het oog op toekomstige vacatures; herhaalt dat de Raad in de loop van de benoemingsprocedure aan het Parlement ten minste twee kandidaten moet voorleggen, een vrouw en een man; 28. merkt op dat er in 2017 geen gevallen van intimidatie zijn gemeld, onderzocht of afgerond; is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer diverse maatregelen neemt om het bewustzijn met betrekking tot intimidatie in de werkomgeving te vergroten, met inbegrip van opleiding voor nieuwe werknemers; stelt met tevredenheid vast dat er procedures en sancties zijn gepland voor de follow-up van klachten tegen leden van het personeel en tegen leden van de Rekenkamer; moedigt de Rekenkamer aan om nauwlettend toe te zien op de doeltreffendheid van haar beleid in dit verband, het bewustzijn over intimidatie op de werkplek te blijven vergroten en een cultuur van nultolerantie ten aanzien van intimidatie te stimuleren; 29. merkt op dat er in 2017 geen gevallen van klokkenluiden waren; merkt op dat de Juridische Dienst van de Rekenkamer optreedt als openbaarmakings-, advies- en verwijzingsorgaan voor interne en externe klokkenluiders; wijst er verder op dat er een netwerk van ethische adviseurs aanwezig is om advies te verlenen over de verstrekking van informatie in gevallen van onregelmatigheden, zoals bepaald in het reglement van orde van de Rekenkamer; benadrukt dat elk personeelslid verplicht is zowel frauduleuze als niet-frauduleuze onregelmatigheden te melden aan de Juridische Dienst van de Rekenkamer; verzoekt de Rekenkamer de identiteit te beschermen van personeelsleden die onregelmatigheden melden, teneinde een correct onderzoek mogelijk te maken; verzoekt de Rekenkamer ervoor te zorgen dat alle personeelsleden naar behoren worden geïnformeerd over hun rechten, bijvoorbeeld bij de indiensttreding van nieuw personeel; is ingenomen met het advies dat de Rekenkamer in oktober 2018 heeft uitgebracht naar aanleiding van de op 23 april 2018 door de Commissie voorgestelde richtlijn inzake de bescherming van personen die inbreuken op het Unierecht melden; onderstreept het belang van bewustmaking en opleiding van personeelsleden als een manier om een positieve omgeving te creëren waarin een sfeer van vertrouwen heerst en klokkenluiden een geaccepteerd onderdeel is van de organisatiecultuur; 30. merkt op dat de Rekenkamer in 2017 13 gevallen van vermoedelijke fraude heeft gemeld bij het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), tegenover 11 in 2016, die tijdens de werkzaamheden in het kader van de betrouwbaarheidsverklaring voor de begrotingsjaren 2016 en 2017 en in het kader van de andere controletaken zijn geïdentificeerd; is ingenomen met de lopende onderhandelingen tussen de Rekenkamer en OLAF over een nieuwe administratieve regeling; wenst op de hoogte te worden gehouden van de ontwikkelingen inzake de betrekkingen met OLAF en over de voorbereidingen voor de samenwerking met het voorgestelde Europees Openbaar Ministerie (EOM); 31. betreurt het dat leden van de Rekenkamer zonder motivering afwezig kunnen zijn van de Rekenkamer en zonder dat zij om een of meer dagen verlof hoeven te verzoeken; waardeert de invoering door de Rekenkamer van een presentieregister om de aanwezigheid van leden te registreren op vergaderingen van de Rekenkamer en haar kamers en commissies; merkt op dat de Rekenkamer een kalender van al deze vergaderingen op haar website publiceert; verzoekt de Rekenkamer procedures vast te stellen voor het bijhouden van een register van het jaarlijks verlof, ziekteverlof en arbeidsverzuim om andere redenen van de leden, om ervoor te zorgen dat alle door de leden genomen verlof daadwerkelijk wordt geregistreerd; benadrukt dat de huidige praktijk het vertrouwen van de burgers en instellingen van de Unie in de Rekenkamer kan ondermijnen; 32. herinnert eraan dat de leden van de Rekenkamer, overeenkomstig artikel 285 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, hun ambt volkomen onafhankelijk uitoefenen en uitsluitend handelen in het algemeen belang van de Unie; is bezorgd over de huidige op eigen verklaringen gebaseerde naleving van deze criteria en dringt er bij de Rekenkamer op aan de externe activiteiten van de leden strenger te controleren en ervoor te zorgen dat zij belangenverklaringen indienen in plaats van verklaringen met betrekking tot de afwezigheid van belangenconflicten; onderstreept dat de huidige procedures, met inbegrip van de ethische commissie, versterkt moeten worden om ervoor te zorgen dat zich geen belangenconflicten voordoen; is ingenomen met de lopende externe collegiale toetsing van het ethische kader van de Rekenkamer en vraagt op de hoogte te worden gehouden van het resultaat; 33. betreurt dat de in dienstreisopdrachten gevraagde informatie in het verleden ontoereikend was, waardoor de Rekenkamer niet kon beoordelen of de door de leden van de Rekenkamer geplande activiteiten in het belang van de Rekenkamer waren; verzoekt de Rekenkamer de hoeveelheid informatie die nodig is om mogelijk misbruik te voorkomen, op te voeren, en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de doorgevoerde wijzigingen; merkt op dat de Rekenkamer na de herziening van de regels inzake officiële dienstreizen van de leden (9) elk kwartaal informatie over de dienstreizen van de leden publiceert; 34. neemt er evenwel met belangstelling kennis van dat de Rekenkamer sinds oktober 2016 een begin heeft gemaakt met het versterken van interne controles en financiële procedures in verband met de reiskosten en het beheer van officiële voertuigen, met name door de vaststelling van nieuwe regels voor het gebruik van voertuigen en chauffeurs, die nu door een centraal team worden beheerd (10) , nieuwe regels voor de uitgaven voor dienstreizen (11) en nieuwe regels voor representatiekosten van leden van de Rekenkamer (12) , waarbij de secretaris-generaal de gedelegeerd ordonnateur is voor uitgaven in verband met dienstreizen van leden van de Rekenkamer (13) , en door gebruik te maken van hetzelfde systeem voor het beheer van de dienstreizen van andere personeelsleden van de instelling; 35. neemt kennis van het besluit van de Rekenkamer om met betrekking tot de periode 2012-2018 een volledige interne audit van de kosten van dienstreizen en het gebruik van dienstauto's van alle leden van de Rekenkamer, de secretaris-generaal en de directeuren te verrichten, teneinde mogelijke onregelmatigheden te identificeren en de met dergelijke onregelmatigheden gemoeide bedragen terug te vorderen; vraagt in kennis te worden gesteld van de resultaten van de audit zodra deze is afgerond, en verzoekt de Rekenkamer snel alle nodige maatregelen te nemen om mogelijke tekortkomingen aan te pakken die hierbij aan het licht zijn gekomen; verzoekt de Rekenkamer tevens een jaarlijkse lijst op te stellen van de ondernomen dienstreizen, met voor elke dienstreis vermelding van de data, de volledige kosten en het doel ervan; 36. herinnert aan de aanbevolen criteria voor de benoeming van leden van de Rekenkamer door de lidstaten en de Raad, zoals bekrachtigd door het Parlement in zijn resolutie van 4 februari 2014; onderstreept dat strenge normen inzake integriteit en ethiek een belangrijk criterium vormden en dat kandidaten met ingang van de datum van hun benoeming geen gekozen ambt mogen bekleden of verantwoordelijkheden mogen hebben met betrekking tot een politieke partij; is van mening dat de selectieprocedure verder moet worden aangepast om ervoor te zorgen dat kandidaten de relevante kwalificaties bezitten en aan de relevante voorwaarden voldoen; stelt voor dat de voorselectieprocedure voor rechters bij het Hof van Justitie van de Europese Unie als model kan dienen voor een onafhankelijke voorselectieprocedure voor leden van de Rekenkamer; 37. merkt op dat het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Europese Unie terug te trekken geen directe gevolgen zal hebben voor de personele of structurele organisatie van de Rekenkamer; is ingenomen met het voornemen van de Rekenkamer om per geval te besluiten over de verlenging van contracten van Britse tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten en hen niet te ontslaan louter omdat zij niet langer onderdaan van een lidstaat zijn; verzoekt de Rekenkamer om onverwijld een samenhangende strategie te ontwikkelen om de betrokkenen zekerheid te bieden; merkt voorts op dat het lid van de Rekenkamer van het Verenigd Koninkrijk vanaf 1 april 2019 niet meer in dienst zal zijn en dat de gevolgen voor de begroting van zijn vertrek, acht maanden vroeger dan de normale beëindiging van het mandaat, ongeveer 108 000 EUR zullen bedragen. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0323/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van het Europees Economisch en Sociaal Comité aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0100/2019 ), 1. verleent de secretaris-generaal van het Europees Economisch en Sociaal Comité kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Economisch en Sociaal Comité voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan het Europees Economisch en Sociaal Comité, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman, de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité ( 2018/2172(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0100/2019 ), A. overwegende dat de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure de nadruk legt op het bijzonder belang van het verder versterken van de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie door de transparantie en de verantwoordingsplicht te vergroten, en het uitvoeren van het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer; 1. is ingenomen met de conclusie van de Rekenkamer dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2017 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van het Europees Economisch en Sociaal Comité (het "Comité") geen materiële fouten vertonen; 2. neemt met tevredenheid kennis van het feit dat de Rekenkamer in haar jaarverslag van 2017 over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (het "verslag van de Rekenkamer") geen significante tekortkomingen heeft vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten inzake personele middelen en aanbesteding door het Comité; 3. merkt op dat de begroting van het Comité in 2017 133 807 338 EUR bedroeg (tegenover 130 586 475 EUR in 2016), met een bestedingspercentage van 96,5 %, terwijl dat in 2016 97,2 % bedroeg; merkt op dat het bestedingspercentage van de uit 2016 naar 2017 overgedragen kredieten hoger lag dan in 2016, namelijk op 84,9 % (7,4 miljoen EUR), tegenover 65,7 % in 2016 (6,8 miljoen EUR); 4. merkt op dat de begroting van het Comité voornamelijk van administratieve aard is en dat een groot deel ervan wordt gebruikt voor uitgaven met betrekking tot personeel, gebouwen, meubilair, uitrusting en diverse werkingskosten; 5. verheugt zich over de toezegging van het Comité om de methode van resultaatgericht begroten uit te breiden naar de relevante onderdelen van zijn begroting; neemt kennis van de regelmatige evaluatie van de kernprestatie-indicatoren (KPI's) en van de activiteiten en organisatie van het secretariaat in dit verband; vraagt om geregeld te worden geïnformeerd over de verwezenlijkingen betreffende de toepassing van de beginselen van resultaatgericht begroten; 6. moedigt het Comité aan zijn jaarlijkse activiteitenverslag en zijn jaarrekening te publiceren vóór 31 maart van het jaar dat volgt op het begrotingsjaar in kwestie, teneinde de kwijtingsprocedure te optimaliseren en te versnellen; 7. benadrukt dat de definitieve kredieten voor reis- en verblijfsvergoedingen voor de leden in 2017 stegen tot 19 819 612 EUR (in 2016 ging het om 19 561 194 EUR); is ingenomen met de in het jaarlijkse activiteitenverslag opgenomen gedetailleerde lijst met reizen van de leden; is ingenomen met maatregelen die bijdragen tot een efficiënte planning van vergaderingen en tot lagere vervoerskosten; 8. merkt op dat het Comité het aantal posten in zijn organigram met 59 posten heeft verminderd (van 727 in 2013 tot 665 in 2017), hetgeen voornamelijk het gevolg is van de tenuitvoerlegging van het besluit om het personeelsbestand met 5 % te verkleinen en van de tenuitvoerlegging van de in 2014 gesloten samenwerkingsovereenkomst met het Parlement; neemt kennis van de gewijzigde organisatiestructuur van het Comité, met name als gevolg van de fusie van het directoraat voor personele middelen en het directoraat voor financiën in mei 2017; 9. verheugt zich over de interinstitutionele samenwerking met het Parlement en de tussentijdse beoordelingsresultaten van de samenwerkingsovereenkomst tussen het Comité en het Comité van de Regio's, waaruit blijkt dat verscheidene maatregelen met succes zijn uitgevoerd; stelt vast dat er in het kader van een herschikkingsplan al 16 posten zijn overgeheveld van het directoraat Vertaling naar de eigen diensten van het Comité, en dat er geleidelijk verdere overplaatsingen zullen plaatsvinden; neemt kennis van de berekening van de begrotingsbesparingen die het Comité en het Comité van de Regio's dankzij deze interinstitutionele samenwerking hebben verwezenlijkt, waaronder besparingen op infrastructuurkosten ter hoogte van 12,5 miljoen EUR, besparingen op IT-kosten ter hoogte van 5 miljoen EUR en besparingen op de kosten voor beveiligingspersoneel ter hoogte van 500 000 EUR; verzoekt het Comité en het Comité van de Regio's deze interinstitutionele samenwerking te blijven verbeteren om verdere besparingen te realiseren; 10. neemt kennis van het feit dat het Comité in 2017 in het totaal 155 adviezen en verslagen heeft aangenomen, met inbegrip van 13 verkennende adviezen op verzoek van de EU-voorzitterschappen of de Commissie, 59 adviezen op verzoek van het Parlement en de Raad, en 45 adviezen op verzoek van de Commissie; 11. merkt op dat de vertaaldiensten als gevolg van de overplaatsing van personeel naar het Parlement in het kader van de samenwerkingsovereenkomst nog altijd in een overgangsfase naar meer uitbesteding verkeren (in 2016 ging 16,61 % van de middelen naar uitbestede vertalingen, in 2017 was dat 17,10 %); vraagt het Comité om maatregelen te nemen met betrekking tot de kwesties op het vlak van het beheer van vertalingen die volgens de interne auditdienst verdere aandacht vereisen, en verzoekt hiervan op de hoogte te worden gehouden; 12. stelt vast dat het percentage ongebruikte vertolkingsdiensten in 2017 3,6 % bedroeg (tegenover 4 % in 2016); moedigt het Comité aan deze tendens van minder annuleringen voort te zetten; 13. is geïnteresseerd in de werkzaamheden van de door het bureau van het Comité opgerichte ad-hocgroep Toekomst van het Comité, die als taak heeft een nieuwe visie uit te werken voor het Comité en voor diens rol in een veranderende Unie; stelt vast dat de groep in juli 2017 een verslag heeft ingediend met voorstellen voor werkmethoden en voor de interne organisatie; merkt op dat de in dit verslag opgenomen ideeën geleidelijk zullen worden omgezet in concrete maatregelen en vraagt het Comité om in zijn volgende jaarlijkse activiteitenverslag meer informatie hierover te verstrekken; 14. beklemtoont dat er in 2017 binnen het Comité slechts 11 vacatures waren (voor permanente posten), terwijl dat er in 2015 62 waren, en verheugt zich over deze ontwikkeling; 15. is ingenomen met de intensievere politieke dialoog tussen het Comité en het Parlement en tussen het Comité en andere instellingen; stelt vast dat het Comité actief bijdraagt tot de interinstitutionele samenwerking met het oog op de beoordeling van het beleid en de wetgeving van de EU in het kader van het akkoord over beter wetgeven en het programma voor gezonde en resultaatgerichte regelgeving (Refit); moedigt het Comité en het Parlement aan hun inspanningen ter versterking van de politieke samenwerking voort te zetten; 16. verheugt zich over de interinstitutionele administratieve samenwerking met het Parlement; neemt met tevredenheid kennis van de samenwerking met de Onderzoeksdienst van het Europees Parlement (EPRS) en van de samenwerking tussen de communicatieafdelingen; is ingenomen met de begrotingsbesparingen die het Comité dankzij deze interinstitutionele samenwerking heeft verwezenlijkt, waaronder besparingen op de personeelskosten ter hoogte van 3,3 miljoen EUR (volgens het salarisniveau van 2016), die het gevolg zijn van de overheveling van 36 posten van het Comité naar de EPRS; 17. merkt op dat als gevolg van de samenwerking met het Parlement in totaal 52 adviezen werden aangenomen na verzoeken van het Parlement; wijst erop dat leden van het Comité meer dan 60 ontmoetingen hebben gehad met rapporteurs van het Parlement en schaduwrapporteurs alsook met andere leden van het Parlement, en dat zij actief deelnamen aan meer dan 42 evenementen in het Parlement, terwijl leden van het Parlement actief deelnamen aan 35 vergaderingen voor wetgevingswerkzaamheden van het Comité; moedigt het Comité aan te blijven werken aan de samenwerking met het Parlement op wetgevingsgebied en deze te intensiveren; 18. dringt, aangezien de interinstitutionele kosten voor IT-opleidingen met name in 2017 werden beïnvloed door onnauwkeurige indicatieve prijzen, aan op een nieuwe overeenkomst inzake dienstverleningsniveau met de Commissie op dit gebied, teneinde onzekerheid te voorkomen door te werken met een enkel algemeen bedrag voor alle opleidingen; 19. is ingenomen met de resultaten die het Comité heeft geboekt op het gebied van communicatieactiviteiten ten behoeve van verhoogde zichtbaarheid en media-impact, en over zijn groeiende aanwezigheid op de sociale media; is bijzonder ingenomen met de organisatie van plaatselijke debatten in 27 lidstaten in het kader van de reflectie van de Commissie over de toekomst van Europa, andere culturele evenementen en de 221 activiteiten in het kader van Going Local; 20. is ingenomen met de inspanningen inzake de efficiëntie van informatiesystemen, IT-infrastructuur en gebruikersondersteuningsdiensten; neemt onder meer kennis van de ontwikkeling van een nieuwe applicatie voor personeelsevaluaties, een onlinevademecum voor het personeel, en de grotere gebruiksvriendelijkheid van de voornaamste operationele systemen en rapportagekaders; toont zich niettemin bezorgd over het feit dat het Comité, net als het Comité van de Regio's, minder dan 3 % van zijn totale begroting aan IT heeft besteed, hoewel IT-projecten en -uitrusting jarenlang ondergefinancierd zijn geweest; verzoekt het Comité een middellangetermijnstrategie op te stellen voor de investeringen in IT-projecten en -uitrusting, en deze op te nemen in het volgende jaarlijkse activiteitenverslag van het Comité; 21. neemt kennis van de goedkeuring van een gebouwenstrategie door het bureau van het Comité op 17 oktober 2017 en door het bureau van het Comité van de Regio's op 29 november 2017; merkt op dat die gebouwenstrategie een kader biedt voor in de toekomst te nemen beslissingen over het gebouwenbeleid en een reeks richtsnoeren met betrekking tot vastgoed omvat; stelt vast dat er meerdere scenario's zijn opgesteld en onderzocht ter voorbereiding van het gebouwenbeleid na 2021, met een voorkeur voor scenario's waarin het VMA-gebouw in gebruik blijft; verzoekt op de hoogte te worden gehouden van de lopende onderhandelingen met de Commissie over het verdere gebruik van het VMA-gebouw; moedigt het Comité en het Comité van de Regio's aan een beoordeling uit te voeren van eventuele renovatiebehoeften en een raming te maken van de kosten voor het scenario waarin beide Comités het volledige VMA-gebouw overnemen; 22. betreurt de lage respons van marktdeelnemers op de door het Comité uitgeschreven aanbestedingen; vraagt het Comité om de publicatie-inspanningen voor deze aanbestedingen te vergroten en het aantal buitengewone onderhandelingsprocedures met slechts één kandidaat te verminderen, en over de voortgang verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit; 23. is ingenomen met de vooruitgang met betrekking tot het milieubeheersysteem die is geboekt via de samenwerking tussen het Comité en het Comité van de Regio's; neemt met tevredenheid kennis van de aanzienlijke besparingen op diverse vlakken, onder meer een vermindering van het elektriciteitsverbruik met 11 %, van het gasverbruik met 15 % en van het papierverbruik met 11 %, en een verlaging van de hoeveelheid afval met 13 %; is ingenomen met het feit dat het Brussels Gewest het keurmerk "Goede voeding" heeft toegekend aan het Comité en het Comité van de Regio's, hetgeen een officiële bevestiging inhoudt van het duurzame beheer van de kantines van beide Comités; 24. prijst het initiatief van het Comité om eind 2016 een personeelsenquête over psychosociale risico's te houden, met als doel de waarneming van stressgerelateerde kwesties door zijn personeel te monitoren; is ingenomen met deze nauwlettende monitoring en met de maatregelen om managers en personeel te sensibiliseren, zoals de week voor veiligheid en gezondheid op het werk, die in oktober 2017 heeft plaatsgevonden; vraagt het Comité zijn inspanningen op dit vlak voort te zetten, daarbij rekening houdend met het feit dat de afwezigheid wegens ziekte sinds 2015 is toegenomen van 4 % tot 5,5 % in 2017, en alle nodige maatregelen te nemen om het welzijn van zijn personeel te waarborgen; wijst er in dit verband op dat occasioneel telewerken is afgenomen van 62,5 % in 2016 tot 47,6 % in 2017; 25. stelt een lichte toename vast van het aantal vrouwen in managementfuncties, van 37,5 % in 2016 naar 41,4 % in 2017; is ingenomen met het actieplan voor gelijke kansen en diversiteit, dat een vijfentwintigtal voorgestelde maatregelen omvat; vindt het verontrustend dat meer dan 80 % van alle personeelsleden die een flexibele werkregeling aanvragen, vrouwen betrof; stelt voor dat het Comité zijn beleid aanpast en meer mannen ertoe aanmoedigt van deze regelingen gebruik te maken, met name om de betrokkenheid van mannen bij het gezinsleven te bevorderen; 26. neemt kennis van de inspanningen die zijn gedaan op het vlak van geografisch evenwicht, en merkt op dat het aantal managers uit lidstaten die in 2004 of later tot de Unie zijn toegetreden (EU-13) in 2017 is toegenomen tot 16 % en nu 18,5 % bedraagt; roept het Comité ertoe op zijn inspanningen voort te zetten om het streefdoel van 20 % te bereiken, aangezien dit percentage overeenstemt met het aandeel van de EU-13-bevolking in de volledige EU-bevolking; 27. is ingenomen met de benoeming door het Comité van een team van vier ethisch adviseurs in juli 2018 naar aanleiding van de vaststelling van Besluit nr. 053/2016 van 2 maart 2016 over een procedure voor het melden van misstanden; 28. beklemtoont dat het Comité zich inspant om tot een consolidering te komen van de statutaire en interne regels inzake ethisch en respectvol gedrag binnen het ambtenarenapparaat; is ingenomen met het feit dat ook aspecten zoals het gebruik van sociale media, IT-systemen en gegevensbescherming aan bod komen; neemt kennis van de inspanningen van het Comité en het Comité van de Regio's om de regels op een coherente manier op hun personeel toe te passen, in het bijzonder waar het gaat om werknemers in de gemeenschappelijke diensten; vraagt het Comité om geregeld actuele informatie te verstrekken over het nieuwe alomvattende kader voor ethiek en integriteit; 29. is ingenomen met het feit dat het Comité de belangenverklaringen van zijn voorzitter en ondervoorzitter onder hun respectieve individuele profielen op de website van het Comité heeft gepubliceerd, zoals werd gevraagd in het laatste kwijtingsverslag; 30. stelt vast dat ook het personeel van het Comité moet aangeven of het betrokken is bij externe activiteiten, overeenkomstig artikel 11 van het statuut; vraagt het Comité met klem om naar aanleiding van het besluit van de Europese Ombudsman in zaak 1306/2014/OV onverwijld richtsnoeren op te stellen inzake de preventie van belangenconflicten en die richtsnoeren aan alle personeelsleden te doen toekomen; 31. stelt vast dat de directeur Personeelszaken en Financiën op 14 november 2018 tot secretaris-generaal is benoemd; stelt vast dat hij zijn vorige functie blijft bekleden terwijl er regelingen worden getroffen voor de benoeming van een opvolger; merkt bezorgd op dat beide functies onverenigbaar zijn en vraagt het Comité met klem om zo snel mogelijk een nieuwe directeur Personeelszaken en Financiën te benoemen en verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit; 32. stelt vast dat de leden van het Comité uiteenlopende beroepsachtergronden hebben en niet noodzakelijk aan dezelfde managementcultuur gewend zijn; merkt op dat de politieke activiteiten van de leden ook bepaalde managementtaken inhouden, aangezien hun werk wordt ondersteund door hun eigen medewerkers en door de werknemers van het secretariaat; beklemtoont dat de leden vertrouwd moeten worden gemaakt met de beginselen van de administratieve cultuur binnen de EU-instellingen ter waarborging van waardigheid en respect op het werk; 33. looft de werkzaamheden van het netwerk van vertrouwenspersonen, die intimidatie op het werk actief voorkomen en aanpakken; merkt op dat het netwerk in 2017 informeel advies heeft verstrekt aan 25 personeelsleden; moedigt het Comité aan om nauwlettend toe te zien op de doeltreffendheid van zijn beleid in dit verband, om het bewustzijn over intimidatie op de werkplek te blijven vergroten en om een cultuur van nultolerantie ten aanzien van intimidatie te blijven bevorderen; neemt kennis van het lopende bezinningsproces over procedures en sancties ten aanzien van leden die betrokken zijn bij gevallen van intimidatie, en dringt er bij het Comité op aan om vóór de volgende kwijtingsprocedure regels en procedures hieromtrent in te voeren; 34. stelt vast dat de Raad nog geen beslissing heeft genomen over eventuele veranderingen in het aantal Comitéleden en -afgevaardigden als gevolg van het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de Unie te verlaten; vraagt het Comité om uiterlijk tijdens de follow-up van de kwijting voor 2017 informatie te verstrekken over de rechtstreekse impact van dit besluit op de begroting; stelt daarnaast vast dat het besluit van het Verenigd Koninkrijk geen rechtstreekse gevolgen zal hebben voor het personeel van het Comité; is ingenomen met het lopende bezinningsproces over de toekomstige betrekkingen met het Verenigd Koninkrijk na diens vertrek uit de EU, en met de bereidheid van het Comité om goede betrekkingen te blijven onderhouden met het maatschappelijk middenveld. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0324/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van het Comité van de Regio's aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0101/2019 ), 1. verleent de secretaris-generaal van het Comité van de Regio's kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Comité van de Regio's voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan het Comité van de Regio's, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman, de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling VII – Comité van de Regio's ( 2018/2173(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling VII – Comité van de Regio's, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0101/2019 ), A. overwegende dat de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure de nadruk legt op het bijzonder belang van het verder versterken van de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie door de transparantie en de verantwoordingsplicht te vergroten, en het uitvoeren van het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer; 1. stelt vast dat de Rekenkamer in zijn jaarverslag over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (het "verslag van de Rekenkamer") geen significante tekortkomingen heeft vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten inzake personele middelen en aanbesteding door het Comité van de Regio's ("het Comité"); 2. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer op basis van zijn controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2017 afgesloten jaar, alsook de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen materiële fouten vertonen; 3. stelt vast dat het Comité in 2017 beschikte over een goedgekeurde begroting van 93 295 000 EUR (ten opzichte van 90 500 000 EUR in 2016), waarvan 91,5 miljoen EUR aan vastleggingskredieten (ten opzichte van 89,4 miljoen EUR in 2016) met een benuttingspercentage van 98,0 % (98,7 % in 2016) en waarvan 83,9 miljoen EUR aan betalingskredieten met een benuttingspercentage van 89,9 %; 4. merkt op dat de begroting van het Comité voornamelijk van administratieve aard is en dat een groot deel ervan wordt gebruikt voor uitgaven met betrekking tot personeel, gebouwen, meubilair, uitrusting en diverse werkingskosten; 5. verzoekt het Comité om de methode van resultaatgericht begroten uit te breiden naar de relevante onderdelen van zijn begroting; vraagt om geregeld te worden geïnformeerd over de verwezenlijkingen betreffende de toepassing van de beginselen van resultaatgericht begroten; 6. merkt op dat het totale uitvoeringspercentage voor betalingen eind december 2017 89,9 % bedroeg; stelt vast dat het definitieve uitvoeringspercentage voor dit begrotingsjaar (na betaling van overdrachten) nog hoger zal liggen en idealiter dicht bij het vastleggingspercentage zou moeten liggen; 7. merkt op dat gebruik wordt gemaakt van het monitoringinstrument voor de uitvoering van de begroting "Budget Watch" om centraal toe te zien op de uitvoering van vastleggingen en betalingen van alle begrotingsonderdelen, hetgeen bijdraagt aan een optimalisering van de begrotingsuitvoering door middel van een betere voorbereiding op de herverdeling van middelen; verzoekt het Comité grotere inspanningen te leveren in verband met de uitvoeringsgraad van betalingen, met name voor begrotingstitel 2 betreffende gebouwen, materieel en diverse huishoudelijke uitgaven, waarvan de uitvoeringsgraad van de betalingen 77,1 % bedroeg; 8. moedigt het Comité ertoe aan zijn jaarlijkse activiteitenverslag en zijn jaarrekening te publiceren vóór 31 maart van het jaar dat volgt op het boekjaar in kwestie, teneinde de kwijtingsprocedure te optimaliseren en te versnellen; 9. betreurt dat het Comité in zijn follow-up van de kwijtingsresolutie 2016 slechts indirecte antwoorden geeft op de opmerkingen van het Parlement door in verschillende punten te verwijzen naar het jaarlijkse activiteitenverslag; benadrukt dat het follow-upverslag van essentieel belang is voor de Commissie begrotingscontrole van het Parlement om te kunnen nagaan of het Comité uitvoering heeft gegeven aan de aanbevelingen van het Parlement; verzoekt het Comité in zijn volgende follow-upverslag alle nodige antwoorden en uitleg over de uitvoering van de aanbevelingen van het Parlement op te nemen; 10. merkt op dat het Comité het aantal posten in zijn organigram met 48 posten heeft verminderd (van 537 in 2013 tot 489 in 2017), hetgeen voornamelijk het gevolg is van de vermindering van het personeelsbestand met 5 % en de tenuitvoerlegging van een in 2014 gesloten samenwerkingsovereenkomst met het Parlement; is verheugd dat het Comité er ondanks de personeelsinkrimping in is geslaagd zijn politieke werkzaamheden op te drijven door meer personele middelen uit ondersteunende diensten toe te wijzen aan de kernactiviteiten in verband met politieke en wetgevende werkzaamheden; vraagt het Comité het Parlement op de te hoogte te houden van de oefening om de werklast binnen de organisatie in kaart te brengen om na te gaan of taken en middelen in evenwicht zijn; 11. stelt vast dat het aantal arbeidscontractanten is gestegen van 34 posten in 2013 tot 54 in 2017, en dat het aantal tijdelijke functionarissen is gestegen van 64 posten in 2013 tot 71 in 2017; merkt op dat de toename van het aantal tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten hoofdzakelijk te maken heeft met veiligheidskwesties als gevolg van de situatie in Brussel; is bezorgd dat deze toename voor een deel voortvloeit uit de noodzaak om de algemene vermindering van het personeelsbestand te compenseren en schadelijk kan zijn voor de verdeling van de werklast en de manier waarop de organisatie van de instelling zich ontwikkelt op lange termijn; 12. is ingenomen met de verbintenis om duidelijke politieke doelen vast te stellen om het Comité een grotere rol te geven in de politieke en wetgevingscyclus van het beleid van de Unie door middel van een versterking van doeltreffende partnerschappen met andere instellingen van de Unie; benadrukt hoe belangrijk het is de betrokkenheid van regionale en lokale autoriteiten te bevorderen, gezien hun rol bij de uitvoering van het beleid van de Unie; roept het Comité van de Regio's op te streven naar een betere coördinatie met de werkzaamheden van de Commissie, het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot aanverwante dossiers, door zijn adviezen af te stemmen op de tijdschema's van deze instellingen, om een grotere effectiviteit te bereiken; 13. is ingenomen met de dialoog op politiek niveau tussen het Comité en het Parlement; neemt met tevredenheid kennis van de uitwisselingen tussen de commissies van het Comité en de commissies van het Parlement, en van de samenwerking met de Onderzoeksdienst van het Europees Parlement (EPRS); spoort het Comité en het Parlement ertoe aan deze samenwerking systematischer aan te pakken; 14. verheugt zich over de interinstitutionele administratieve samenwerking met het Parlement en de tussentijdse beoordelingsresultaten over de uitvoering van de samenwerkingsovereenkomst tussen het Comité en het Europees Economisch en Sociaal Comité, waaruit blijkt dat verscheidene maatregelen met succes zijn uitgevoerd; stelt vast dat 70 vertalers in het kader van een herschikkingsplan zijn overgeheveld naar andere diensten, waaronder EPRS; 15. is ingenomen met de sluiting en ondertekening van verscheidene overeenkomsten inzake dienstverleningsniveau (SLA's) met de Commissie; 16. verheugt zich over de resultaten van de tussentijdse beoordeling over de uitvoering van de samenwerkingsovereenkomst tussen het Comité en het Europees Economisch en Sociaal Comité, waaruit blijkt dat de administratieve en governancestructuur met succes zijn vereenvoudigd; is verheugd dat de samenwerking tussen eigen en gezamenlijke diensten, onder meer op het gebied van IT, EMAS of het beheer van vergaderruimten, goed blijkt te werken; stelt vast dat de besparingen die zijn verwezenlijkt op deze operationele domeinen veel groter zijn dan de middelen die zijn uitgegeven aan coördinatie; 17. is ingenomen met de positieve resultaten van de voorlopige beoordeling van het proefproject inzake gezamenlijk beheer van vertaaleenheden; spoort het Comité ertoe aan deze samenwerking verder te ontwikkelen om meer synergieën tot stand te brengen; 18. stelt vast dat de doelstelling om de vertaalproductie met 5 à 10 % te doen dalen niet is behaald in 2017, hoewel er een daling van 4,6 % is ten opzichte van 2016; is ingenomen met de verbintenis van het Comité om in 2018 verdere maatregelen te nemen om een beheersbaar niveau van vertaalproductie te bereiken, en spoort het Comité ertoe aan bijkomende rationaliseringsmaatregelen te treffen, met inbegrip van de noodzakelijke IT-ontwikkelingen; 19. neemt kennis van het lage uitvoeringspercentage voor begrotingsonderdeel 1420 (aanvullende diensten voor de vertaaldienst), meer bepaald 55 % voor vastleggingen en 45 % voor betalingen; stelt vast dat het Comité in 2017 in totaal 27 231 105 EUR heeft uitgegeven aan vertaling, waarvan 2 376 591 EUR aan uitbestede vertalingen; stelt vast dat uitbesteding in 2017 goed was voor 17,1 % van de totale kosten van vertaling; spoort het Comité ertoe aan de aanpassingen in zijn vertaaleenheden te voltooien om het streefcijfer voor uitbesteding van ten minste 20 % snel te kunnen bereiken; 20. stelt vast dat het bedrag dat bestemd is voor reisuitgaven van de leden in 2017 8 882 955 EUR bedroeg; 21. neemt kennis van de lijst in het jaarlijks activiteitenverslag 2017 met alle door de leden bijgewoonde evenementen; betreurt dat deze lijst minder gedetailleerd is dan de lijst die werd verstrekt naar aanleiding van de vragenlijst voor de kwijting 2016; verzoekt het Comité om in het kader van de follow-up van deze kwijting een meer gedetailleerde lijst te verstrekken, met meer specifieke informatie over de deelnemende leden en de naam, plaats, datum en kosten van het evenement; verzoekt het Comité om in zijn volgende jaarlijkse activiteitenverslag een dergelijke lijst op te nemen voor het jaar 2018; 22. merkt op dat voor de periode 2017-2018 het streefcijfer van het Comité voor de publicatie van dossiers en studies 15 per jaar was, en stelt met bezorgdheid vast dat in 2017 het aantal publicaties 9 bedroeg, en 12 in 2016; verzoekt het Comité de nodige inspanningen te leveren om de streefcijfers inzake publicaties te halen en in het follow-updocument betreffende de kwijting 2017 de laatste stand van zaken te vermelden; 23. is verheugd over de resultaten die het Comité heeft geboekt op het gebied van communicatieactiviteiten ten behoeve van verhoogde zichtbaarheid en media-impact, met onder meer een groeiende aanwezigheid op de sociale media; is met name verheugd over het initiatief "Nadenken over Europa" om de burger meer te betrekken bij het lopende debat over de toekomst van de Unie en over de 180 burgerdialogen die in dit kader hebben plaatsgevonden; spoort het Comité ertoe aan zijn samenwerking met andere instellingen van de Unie te verbeteren op het vlak van gezamenlijke communicatiecampagnes en andere initiatieven; 24. merkt op dat een aantal bepalingen inzake flexibele werktijden, ouderschapsverlof en jaarlijkse vergoeding van de reiskosten in 2017 is bijgewerkt naar aanleiding van een grondige herziening van het regelgevingskader voor human resources; stelt vast dat er in maart 2017 een regeling van wachtdienst en ploegendienst is ingevoerd bij de veiligheidsdienst; is ingenomen met de volgehouden inspanningen om processen van het personeelsbeleid verder te vereenvoudigen, met name door middel van nieuwe werkprocessen in de besluitvorming; merkt op dat het eerste interne jaarverslag over human resources werd gepubliceerd; 25. is verheugd over het uitgebreide beleid inzake welzijn, gezondheid en absentiebeheer, dat verder werd geconsolideerd in samenwerking met de Medische Dienst en de afdeling Arbeidsvoorwaarden; stelt vast dat het absenteïsmepercentage nauwgezet wordt gevolgd met nadruk op preventie, controle en succesvolle re-integratie na langdurig ziekteverlof; stelt vast dat het absenteïsmepercentage in de loop der jaren is afgenomen (van 4,86 % in 2015 tot 4,60 % in 2016 en 4,50 % in 2017); is ingenomen met de transparantie van het Comité met betrekking tot het aantal personeelsleden dat getroffen is door een burn-out en stelt met genoegen vast dat het Comité in 2018 is begonnen met een beoordeling van de werklast om de verdeling van de werklast binnen de organisatie in kaart te brengen en na te gaan of taken en middelen overeenstemmen; vraagt op de hoogte te worden gehouden van de resultaten van die beoordeling; 26. betreurt dat het aandeel vrouwen in het middenkader in 2017 niet merkelijk is verbeterd en ongeveer 38 % bedraagt (ten opzichte van 37 % in 2015 en 33 % in 2016); betreurt ten zeerste dat het aandeel vrouwen in hogere leidinggevende functies verder is afgenomen van 33 % in 2016 tot ongeveer 25 % in 2017 als gevolg van het vertrek van een vrouw in een leidinggevende functie in 2017; is verheugd over de uitgebreide maatregelen die het Comité heeft genomen om de situatie te verbeteren, waaronder de opstelling van een nieuw schema inzake functioneel management, dat onder meer is ontworpen om meer vrouwen ertoe aan te zetten een formele leidinggevende functie te ambiëren; moedigt het Comité aan om zijn prestaties in dit verband aanzienlijk te verbeteren en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang op dit gebied; 27. merkt op dat 13,3 % van de leidinggevende functies werd bekleed door onderdanen van de lidstaten die na 2004 tot de Unie zijn toegetreden (EU13); roept het Comité ertoe op zijn inspanningen voort te zetten om het geografisch evenwicht in leidinggevende functies te verbeteren, met als doel tot 20 % te komen, aangezien dit percentage overeenstemt met het aandeel van de EU13-bevolking ten opzichte van de volledige EU-bevolking; 28. is ingenomen met de maatregelen van het Comité om intimidatie op het werk actief te voorkomen, zoals regelmatige opleiding over het beleid tegen intimidatie en het werk van de vertrouwenspersonen; moedigt het Comité aan om nauwlettend toe te zien op de doeltreffendheid van zijn beleid in dit verband, het bewustzijn over intimidatie op de werkplek te blijven vergroten en een cultuur van nultolerantie ten aanzien van intimidatie te stimuleren; toont zich echter bezorgd over de afwezigheid in het Comité van interne klachtenmechanismen of straffen in verband met gevallen van intimidatie waarbij de leden betrokken partij zijn; verzoekt het Comité zijn gedragscode voor de leden en het interne reglement op dit vlak bij te werken en hierover aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen; 29. is ingenomen met de gebouwenstrategie voor de lange termijn die door het Comité en het Europees Economisch en Sociaal Comité in 2017 is goedgekeurd; merkt op dat die gebouwenstrategie een kader biedt voor in de toekomst te nemen beslissingen over het gebouwenbeleid en een reeks richtsnoeren met betrekking tot vastgoed omvat; stelt vast dat er meerdere scenario's zijn opgesteld en onderzocht ter voorbereiding van het gebouwenbeleid na 2021, met een voorkeur voor scenario's waarin het VMA-gebouw in gebruik blijft; verzoekt op de hoogte te worden gehouden van de lopende onderhandelingen met de Commissie over het verdere gebruik van het VMA-gebouw; spoort het Comité en het Europees Economisch en Sociaal Comité ertoe aan een beoordeling uit te voeren van eventuele renovatiebehoeften en een raming te maken van de kosten voor het scenario waarin beide Comités het volledige VMA-gebouw overnemen; 30. stelt met tevredenheid vast dat, na de lage cijfers in 2016 als gevolg van de terreuraanslagen in Brussel, het aantal geregistreerde deelnemers en de activiteitsgraad van de onlinecursus ((MOOC) van het Comité voor regionale en lokale overheden met 5 % is toegenomen voor de geregistreerde deelnemers en met 5 procentpunt voor de activiteitsgraad; stelt tevens met tevredenheid vast dat het aantal bezoekers in 2017 met 14 % is toegenomen; 31. verheugt zich over de goede resultaten met betrekking tot het milieubeheersysteem die zijn geboekt via de samenwerking tussen het Comité en het Economisch en Sociaal Comité; is ingenomen met de maatregelen ter verbetering van het energieverbruik van het Comité en de toevoeging van milieucriteria in de meeste van zijn aanbestedingen; stelt vast dat bij 27 aanbestedingsprocedures een beroep is gedaan op de dienst EMAS in verband met milieucriteria; is verheugd dat het Brussels Hoofdstedelijk Gewest het Good Food-label heeft toegekend aan het Comité en het Europees Economisch en Sociaal Comité, hetgeen een officiële bevestiging inhoudt van het duurzame beheer van de kantines van beide Comités; 32. merkt op dat het Comité nog steeds wacht op het eindverslag van OLAF over de klokkenluiderszaak waarvan in oktober 2016 aangifte is gedaan bij OLAF; verzoekt het Comité de bevindingen en het resultaat van dit verslag volledig te eerbiedigen en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten en de genomen follow-upmaatregelen; 33. neemt kennis van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie ("HvJ-EU") van 23 oktober 2018 (7) in de zaak die tegen het Comité was aangespannen door een voormalige interne controleur; stelt vast dat het arrest de nietigverklaring inhoudt van het besluit van het Comité van 2 december 2014 houdende bevestiging van de conclusies van de tweede invaliditeitscommissie waarbij werd beslist dat de invaliditeit van de voormalige interne controleur niet door zijn beroep is veroorzaakt; merkt op dat het HvJ-EU in zijn arrest verklaart dat de beoordeling van de invaliditeitscommissie onvoldoende was gemotiveerd en dat de beoordelingsmethode een kennelijke fout bevatte; merkt op dat het HvJ-EU het Comité veroordeelt tot het betalen van een vergoeding ten bedrage van 5 000 EUR, maar de vordering van de voormalige interne controleur van een bijkomende vergoeding ter hoogte van 20 000 EUR verwerpt; 34. verzoekt het Comité met klem spoedig te voldoen aan het arrest van het HvJ-EU en alle nodige maatregelen te treffen om gevolg te geven aan dit besluit; spoort het Comité ertoe aan te overwegen een minnelijke schikking met de voormalige interne controleur te treffen in het belang van beide partijen, en vraagt om het Parlement regelmatig op de hoogte te blijven houden; 35. merkt op dat de voormalige interne controleur op 31 januari 2018 een verzoek heeft ingediend op grond van artikel 90, lid 1, van het personeelsstatuut om door het Comité formeel te worden erkend als bonafide klokkenluider op basis van artikel 22 bis van het personeelsstatuut; merkt voorts op dat de voormalige interne controleur op 23 augustus 2018 op grond van artikel 90, lid 2, van het personeelsstatuut een klacht heeft ingediend bij het tot aanstelling bevoegde gezag, naar aanleiding van het besluit van het Comité van 24 mei 2018 om hem niet te erkennen als bonafide klokkenluider; 36. stelt vast dat het Comité het verzoek heeft onderzocht en tot de conclusie is gekomen dat er geen rechtsgrond is om de voormalige interne controleur te erkennen als bonafide klokkenluider; betreurt dat deze conclusie in strijd is met het standpunt van het Parlement, dat de voormalige interne controleur wel beschouwt als een bonafide klokkenluider, zoals bevestigd in zijn resolutie van 13 januari 2004 over de mededeling van de Commissie inzake het kader voor Europese regelgevende agentschappen (8) ; spoort het Comité ertoe aan een symbolische erkenning van de status van de interne controleur te overwegen, ondanks het gebrek aan een passende rechtsgrond op het moment van de feiten; 37. dringt aan op bemiddeling tussen de voormalige interne controleur van het Comité en het Comité met het oog op een minnelijke schikking in het lopende geschil in het belang van beide partijen; wijst erop dat een dergelijke bemiddeling ook betrekking moet hebben op de bonafide klokkenluidersstatus van de voormalige interne controleur (als erkend door het Parlement in zijn resolutie van 2004), en merkt op dat hij in het belang van de Unie handelde door wanpraktijken te melden bij de instellingen van de Unie; 38. merkt op dat de financiële gevolgen van het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Unie volgens schattingen van het Comité oplopen tot 373 666 EUR in 2019 en 576 559 EUR in 2020, omdat het lidmaatschap van het Comité wordt verminderd met de 24 zetels die momenteel zijn toegewezen aan het Verenigd Koninkrijk; is ingenomen met de oprichting van een reflectiegroep over het behoud van nauwe betrekkingen met de regionale en lokale autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk na het vertrek van het VK uit de Unie. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8‑0327/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99 en 164 t/m 167, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118 en 260 t/m 263, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A8-0109/2019 ), 1. verleent de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Dienst voor extern optreden voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese Dienst voor extern optreden, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, de Rekenkamer, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling X – Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) ( 2018/2176(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling X - Europese Dienst voor extern optreden, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken ( A8-0109/2019 ), 1. is verheugd over het feit dat het totale foutenpercentage in rubriek 5 van het MFK (Administratie), met inbegrip van de begroting van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), volgens de Rekenkamer relatief laag blijft, naar schatting 0,5 % in 2017; 2. merkt op dat de Rekenkamer geen materiële foutenniveaus heeft vastgesteld in het jaarlijkse activiteitenverslag van de EDEO; 3. merkt eveneens op dat de Rekenkamer, in tegenstelling tot voorafgaande jaren, van enkele voor de EDEO specifieke problemen verslag heeft gemaakt; 4. stelt met tevredenheid vast dat grotendeels uitvoering is gegeven aan de eerdere aanbevelingen in verband met de verbetering van het monitoringsysteem voor de tijdige actualisering van de persoonlijke situatie en gegevens van personeelsleden, met mogelijke gevolgen voor de berekening van gezinstoelagen; is evenwel van mening dat de aandacht gevestigd moet blijven op controles van de consistentie in verband met het beheer van gezinstoelagen; 5. is verheugd over de inspanningen van de EDEO om de aanbestedingsprocedures in delegaties te verbeteren, met inbegrip van de invoering van het beheersinstrument voor openbare aanbestedingen, de invoering van een aanbestedingsplan voor kleine en middelgrote opdrachten en de ontwikkeling van modellen voor aanbestedingsstukken en opleidingen; is van mening dat de voormalige tekortkomingen zoals vastgesteld bij openbare aanbestedingen en het beheer van veiligheidsdiensten nog altijd constante aandacht en toezicht verdienen; 6. verzoekt de EDEO het Parlement op de hoogte te houden van de resultaten die zijn behaald door middel van bovengenoemde inspanningen ter verbetering van de aanbestedingsprocedures in delegaties, met name het beheersinstrument voor openbare aanbestedingen (Public Procurement Management Tool, PPMT) en de eProcurement- en de eTendering-procedure; 7. merkt op dat de oorzaken van de fouten die bij controles vooraf bij zowel vastleggingen als betalingen zijn vastgesteld van dezelfde aard zijn, namelijk het ontbreken van bewijsstukken, net als in voorafgaande jaren; merkt op dat de controle achteraf van de EDEO voor het eerst de uitgaven van het einde van het jaar (november-december 2016) omvatte; 8. is verheugd over het feit dat de gemeenschappelijke overheadkosten in verband met alle delegatiekantoren (huur, veiligheid, schoonmaak en andere overheadkosten), met inbegrip van delegaties van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), in 2017 in hun geheel uit de EDEO-begrotingsonderdelen zijn gefinancierd voor het tweede achtereenvolgende jaar; 9. stelt vast dat de overdrachten van kredieten in 2017 zijn toegenomen en 85 911 000 EUR bedroegen (tegenover 77 450 000 EUR in 2016); brengt in herinnering dat overdrachten naar het volgende jaar bij wijze van uitzondering en onder strenge voorwaarden mogen worden uitgevoerd; 10. merkt op dat de totale begroting van de EDEO voor 2017 660 miljoen EUR bedroeg, hetgeen neerkomt op een stijging met 3,75 % in vergelijking met 2016; 11. merkt op dat ook een bijdrage van 54,9 miljoen EUR werd ontvangen van het EOF en de trustfondsen en dat bijkomende overdrachten en kredieten die beschikbaar werden als gevolg van vrijmakingen, het totaal brachten op 59,7 miljoen EUR (inclusief bestemmingsontvangsten van het begrotingsjaar); merkt op dat eind 2017 het uitvoeringspercentage voor de vastleggingen 52,6 miljoen EUR bedroeg (88,1 %) en voor de betalingen 46,5 miljoen EUR (78,0 %); merkt op dat de EOF-kredieten die niet zijn vastgelegd, worden overgedragen naar het volgende begrotingsjaar als externe bestemmingsontvangsten en dat er geen kredieten verloren gaan; 12. merkt op dat de begroting van het hoofdkwartier 236,7 miljoen EUR bedroeg, waarvan 153,8 miljoen EUR (of 64,6 %) bestemd was voor de uitbetaling van lonen en andere vergoedingen voor statutair en extern personeel, 32,2 miljoen EUR (of 14 %) voor gebouwen en daarmee samenhangende kosten en 33 miljoen EUR (of 14 %) voor IT-computersystemen, uitrusting en meubels; 13. eist dat het onroerendgoedbeleid van de EDEO bij het jaarlijks activiteitenverslag wordt gevoegd, met name gezien het feit dat het belangrijk is dat de kosten ervan voldoende gerationaliseerd worden en niet buitensporig zijn; dringt er bij de EDEO op aan de kwijtingsautoriteit de lijst te verstrekken van de onroerendgoedcontracten die in 2017 zijn gesloten, met inbegrip van gedetailleerde contractgegevens, het land waar de contracten zijn gesloten en de duur ervan, zoals in haar jaarlijks activiteitenverslag voor 2011; verzoekt de EDEO dezelfde informatie over onroerendgoedcontracten te verstrekken in haar jaarlijks activiteitenverslag voor 2018; 14. merkt op dat de begroting van de delegaties, die 423,3 miljoen EUR bedroeg, opgesplitst werd in 116,1 miljoen EUR (of 27,4 %) voor de vergoeding van statutair personeel, 165,6 miljoen EUR (of 39,1 %) voor gebouwen en daarmee samenhangende kosten, 68,5 miljoen EUR (of 16,2 %) voor extern personeel en externe dienstverlening, 27,9 miljoen EUR (of 6,6 %) voor andere personeelskosten en 45 miljoen EUR (of 10,6 %) voor andere administratieve uitgaven; merkt eveneens op dat 196,4 miljoen EUR (tegenover 185,6 miljoen EUR in 2016 en 204,7 miljoen EUR in 2015) van de Commissie is ontvangen ter dekking van de administratieve kosten van personeelsleden van de Commissie die in de delegaties van de Unie werken en dat dit bedrag is opgesplitst tussen rubriek V van de Commissiebegroting (49,6 miljoen EUR), de administratieve begrotingsonderdelen van operationele programma's (91,8 miljoen EUR), en het EOF en trustfondsen (55 miljoen EUR) (tegenover 45,4 miljoen in 2016); merkt op dat in 2017 de trustfondsen voor het eerst aan deze administratieve kosten hebben bijgedragen; 15. merkt op dat het aantal begrotingslijnen dat wordt gebruikt voor de financiering van de operaties in verband met het personeel van de Commissie in de delegaties (34 verschillende lijnen in diverse rubrieken van de begroting van de Commissie, plus de EOF-middelen) de complexiteit van het begrotingsbeheer vergroot; herinnert eraan dat dit onderwerp behandeld is in zijn resolutie van 18 april 2018 (7) inzake het kwijtingsverslag 2016 en neemt kennis van de complexiteit van de vereenvoudiging bestaande uit het verminderen van het aantal begrotingslijnen; moedigt de EDEO daarom aan te blijven samenwerken met de Commissie om de begrotingslijnen waar mogelijk te vereenvoudigen teneinde de complexiteit van het begrotingsbeheer te verminderen; 16. merkt op dat de delegatiehoofden in 2017 een betrouwbaarheidsverklaring hebben afgegeven; stelt vast dat alle delegatiehoofden, met uitzondering van het hoofd van de delegatie in Syrië, een verklaring zonder voorbehoud hebben afgegeven; merkt op dat de delegatie in Syrië momenteel geëvacueerd is en dat zij een actieplan heeft opgesteld om de problemen doordat zij actief is in een oorlogsgebied, te verlichten; merkt op dat het voorbehoud wordt beschouwd als niet-wezenlijk wat betreft de bedragen voor de EDEO-begroting als geheel; 17. merkt op dat de uitvoering van de definitieve EDEO-begroting van 660 miljoen EUR voor 2017 aan het einde van het jaar overeenkwam met 99,7 % (zoals in 2016) aan vastleggingskredieten en 86,7 % (87,5 % in 2016) aan betalingskredieten; 18. merkt op dat de waarde van alle overschrijvingen binnen de administratieve begroting van de EDEO 14,4 miljoen EUR bedroeg, waarvan het grootste bedrag betrekking had op een voorafgaande overeenkomst met betrekking tot de veiligheid in Afghanistan; merkt ook op dat de overschrijvingen de begroting van het hoofdkwartier van de EDEO met 5,1 miljoen EUR hebben verlaagd en de begroting van de delegatie met een overeenkomstig bedrag hebben verhoogd; 19. merkt op dat 1,3 % van de begrotingsverhoging in 2017 is besteed aan veiligheidsinvesteringen in het kader van de tenuitvoerlegging van het veiligheidspakket, waaronder de versterking van het netwerk van regionaal veiligheidspersoneel en de aankoop van gepantserde voertuigen in overeenstemming met de zorgplicht en de plicht om de veiligheid ter plaatse te waarborgen van de EDEO, de strategie voor cyberveiligheid en voortdurende veiligheidsopleidingen voor personeelsleden in reactie op mogelijke dreigingen en crisissituaties in de delegaties en het hoofdkwartier; is verheugd over de verbeteringen die tot nu toe zijn bewerkstelligd, maar moedigt de EDEO in het bijzonder aan om de verschillende nog altijd bestaande uitdagingen aan te pakken, zoals de noodzaak om de IT-veiligheidsinstrumenten te herzien; verzoekt de EDEO bovendien om samen met de lidstaten een gemeenschappelijke aanpak te ontwikkelen en de onderlinge verbondenheid met veiligheidssystemen van andere instellingen en de lidstaten te verbeteren; 20. is verheugd over de invoering van een mechanisme voor jaarlijkse evaluatie om de EDEO-middelen en de effectieve inzet ervan te analyseren met het oog op toekomstige personeelsherschikkingen door nieuwe operationele of politieke prioriteiten of andere bijkomende uitdagingen; 21. merkt op dat de jaarlijkse zelfbeoordeling van het interne controlesysteem voor het jaar 2017 de EDEO-leiding redelijke zekerheid gaf over het niveau waarop aan de meeste interne controles werd voldaan; merkt echter op dat de drie volgende internecontrolenormen "toewijzing en mobiliteit van het personeel", "bedrijfscontinuïteit" en "documentenbeheer" de zwakste onderdelen van het interne controlesysteem van de EDEO blijven; merkt met bezorgdheid op dat de "bedrijfscontinuïteit" al verschillende jaren problematisch is, wat betreft zowel naleving als doeltreffendheid, en bij delegaties van bijzonder belang is; 22. is verheugd over het feit dat in steeds minder delegaties de maximumoppervlakte van 35m² per persoon wordt overschreden, van 83 in 2016 tot 73 in 2017, hetgeen laat zien dat de aanbeveling van de Rekenkamer van 2016 wordt nageleefd; is verheugd over de invoering van het instrument voor vastgoedbeheer IMMOGEST en de verwerving van interne en externe expertise ter ondersteuning van het gebouwenbeheer, in het bijzonder in verband met delegaties; verzoekt de EDEO de aanbevelingen die de Rekenkamer heeft geformuleerd in haar speciaal verslag over het wereldwijde gebouwenbeheer van de EDEO (8) te blijven uitvoeren, mits dit mogelijk, redelijk en efficiënt met betrekking tot de begroting van de Unie is, en het Parlement van de verbeteringen op de hoogte te houden; 23. is verheugd over het feit dat de EDEO 7 nieuwe colocatieprojecten met 6 verschillende lidstaten heeft ingesteld en neemt kennis van de toenemende belangstelling voor colocatieregelingen gezien de 14 nieuwe gezamenlijke overeenkomsten, die niet alleen tussen de EDEO en de lidstaten, maar ook met Frontex en het EASO zijn gesloten; merkt op dat colocatieregelingen hebben bijgedragen tot de vermindering van de gemiddelde oppervlakte van gebouwen met als doel deze dichter in de buurt te brengen van de voorgeschreven 35m² per persoon; is van mening dat colocaties kostenefficiënt zijn en is verheugd over het feit dat hiermee een bijdrage wordt geleverd aan de gezamenlijke vertegenwoordiging van de Unie en haar lidstaten tegenover derde landen; verzoekt de EDEO om, als onderdeel van het toezicht op de kosten, dergelijke memoranda van overeenstemming naar andere Unie-organen uit te breiden, zoals de GVDB-missies; verzoekt de EDEO een doeltreffend beheersinstrument voor de terugvordering van kosten in geval van colocaties in te voeren; 24. neemt kennis van de voorkeur van de EDEO om gebouwen voor zijn delegaties te kopen in plaats van te huren; verzoekt de EDEO om op de hoogte te worden gehouden van een uitgebreide analyse van alle Unie-delegaties om te bepalen in welke landen het kosteneffectiever zou zijn als de delegaties kantoorgebouwen of ambtswoningen zouden kopen in plaats van huren; merkt op dat het aandeel aangekochte gebouwen in 2017 18 % bedroeg; 25. herinnert aan het belang van resultaatgerichte ondersteuning aan delegaties op alle gebieden en verzoekt de EDEO verslag te doen van de ervaring van het regionaal centrum Europa en zijn beoordeling van de mogelijkheden om dit kader naar andere geografische gebieden uit te breiden; is verheugd over de toegenomen inspanningen om delegaties te ondersteunen, in het bijzonder door middel van de nieuwe afdeling voor horizontale coördinatie, die bijdraagt tot de versterking van de algehele mate van betrouwbaarheid voor door delegaties uitgevoerde taken, in het bijzonder in verband met openbare aanbestedingen van grote waarde; 26. acht het van wezenlijk belang dat delegatiehoofden regelmatig, vóór hun stationering, tijdens ad-hocseminars of de jaarlijkse ambassadeursconferentie, worden herinnerd aan hun wezenlijke rol bij de consolidering van de EDEO-verantwoordingsketen en hun algehele verantwoordelijkheid en verantwoordingsplicht voor het beheer van administratieve uitgaven en portfolio's van projecten, bovenop hun politieke taken; is van mening dat werkervaring bij een instelling van de Unie als een pre moet worden beschouwd bij de aanwerving van delegatiehoofden; 27. is verheugd over de nieuwe benadering voor inspecties die in 2017 is ingevoerd, die veelbelovend is wat betreft de verlening van ondersteuning aan de leiding van delegaties evenals de bevordering van sterkere samenhang en de vereenvoudiging van het werk van delegaties; 28. erkent de complexiteit van het beheer en de toewijzing van personele middelen vanwege het feit dat de EDEO uit drie "bronnen" aanwerft en vanwege het beheer van het personeelsbestand in de delegaties; merkt bovendien op dat de EDEO zijn personeelsbestand in de periode 2013-2017 met 5 % heeft teruggebracht, in overeenstemming met de interinstitutionele overeenkomst, hetgeen neerkomt op een vermindering met 16 posten voor 2017 in het hoofdkantoor en een algehele vermindering met 84 posten over de afgelopen vijf jaar; vreest dat een verhoging van de gemiddelde werklast en onderbezetting nadelige effecten zouden kunnen hebben op de gezondheid en levenskwaliteit van personeelsleden, evenals op de organisatorische ontwikkeling van de instelling op de lange termijn; 29. stelt met tevredenheid vast dat er in het totale aantal bezette posten vrijwel een evenwicht tussen mannen en vrouwen werd bereikt, met een vertegenwoordiging van vrouwen van 49,6 %; betreurt evenwel dat het aantal vrouwen in leidinggevende functies onvoldoende is gebleven, voor zowel afdelingshoofden als delegatiehoofden, met 57 van de 219 posten (26 %) of slechts 18 % van de hogere managementposten (9 van de 50 posten) die door vrouwen werden bekleed; benadrukt dat ook sprake was van een dergelijke onbalans bij administrateurs, van wie 33 % vrouw was, en bij gedetacheerde nationale deskundigen, van wie 23 % vrouw was; 30. verzoekt de EDEO om in samenwerking met de diplomatieke diensten van de lidstaten het evenwicht tussen mannen en vrouwen in hogere en middenmanagementfuncties zo veel mogelijk te blijven verbeteren; merkt op dat slechts 18,28 % van de sollicitanten voor managementfuncties in de laatste roulementsprocedure vrouw was; merkt op dat voor de overige door de EDEO gepubliceerde posten het percentage vrouwen onder de sollicitanten eveneens is afgenomen, van 39 % in 2016 tot 31,7 % in 2017; 31. is van mening dat op dit gebied vooruitgang moet worden geboekt en verzoekt de EDEO dan ook om de redenen voor deze onbalans op het spoor te komen en te analyseren, en om vervolgens mogelijk zijn voorwaarden en aanwervingsbeleid te verfijnen om alle geslachten in gelijke mate voor managementfuncties aan te trekken; moedigt de EDEO aan om samen te werken met nationale universiteiten die colleges aanbieden ter voorbereiding op een loopbaan als diplomaat teneinde de Europese diplomatieke dienst in een vroeg stadium te promoten; 32. verzoekt om de oprichting van een instituut voor de opleiding van toekomstige Europese diplomaten en stelt voor dat de betrokken autoriteiten de mogelijkheid onderzoeken om gebruik te maken van de faciliteiten van het Europees Parlement in Straatsburg om dit diplomatiek instituut te huisvesten; 33. is verheugd over de oprichting van de taskforce "Loopbaanontwikkeling" en de taskforce "Gender en gelijke kansen", evenals over de aanneming van het "Kader voor onderwijs en ontwikkeling" (LEAD), de oprichting van het netwerk "Vrouwen binnen de EDEO" en de invoering van het programma voor mentorschap door vrouwelijke managers, als belangrijke stappen om tot gelijke kansen binnen de EDEO te komen; neemt kennis van het stappenplan voor de uitvoering hiervan dat is aangenomen na de publicatie van de definitieve verslagen van de twee taskforces en verzoekt op de hoogte te worden gehouden van de vooruitgang bij de uitvoering; 34. merkt op dat eind 2017 32,83 % van de personeelsleden uit de AD-groep bij de EDEO uit de lidstaten afkomstig was, in overeenstemming met de personeelsformule zoals vastgelegd in het Besluit van de Raad tot oprichting van de EDEO, volgens welke een derde van de personeelsleden uit de lidstaten en de rest van de instellingen van de Unie moet komen; 35. merkt op dat de diplomaten van de lidstaten 32,83 % van alle personeelsleden uit de AD-groep bij de EDEO uitmaakten (307 personen), in vergelijking met 33,8 % in 2014; benadrukt dat het aantal diplomaten van de lidstaten die aan het hoofd van een delegatie staan is afgenomen van 46 % tot 43,8 % van het totale aantal; neemt kennis van de lichte toename van het aantal vrouwelijke hoofden van delegaties tot 21,9 %; merkt op dat slechts 10 van de 60 delegatiehoofden afkomstig uit de lidstaten reeds een functie in Brussel had vervuld; 36. herhaalt dat het geografisch evenwicht nauwlettend in de gaten moet worden gehouden, in het bijzonder in geval van ondervertegenwoordiging, om te zorgen voor een evenredige vertegenwoordiging van elke lidstaat in het personeelsbestand; merkt op dat van de acht gevallen waarin het aandeel van personeelsleden onder het aandeel van de bevolking van het land in kwestie ten opzichte van de totale bevolking van de Unie lag, het in vijf gevallen om lidstaten ging die in 2004 tot de Unie zijn toegetreden; 37. merkt op dat het aantal gedetacheerde nationale deskundigen van de lidstaten in 2017 licht is toegenomen tot een totaal van 449 (387 in het hoofdkantoor en 62 in delegaties); merkt op dat 55 % van deze personeelscategorie in Brussel (214 personeelsleden) door de nationale overheden werd betaald; erkent de behoefte aan gedetacheerde nationale deskundigen op verschillende specifieke gebieden met betrekking tot defensie en veiligheid, evenals strategische communicatie; verzoekt de EDEO evenwel om, in het kader van zijn strategie voor gedetacheerde nationale deskundigen of door middel van het onlangs ingestelde mechanisme voor jaarlijkse evaluatie, te voorzien in een nauwkeuriger inschatting van zijn toekomstige behoeften en de hiermee verbonden vereiste vaardigheden, om de voorspelbaarheid te verhogen, mogelijke belangenconflicten beter te beheren, een gestage toename van deze contracten te voorkomen en de interne expertise te versterken; is van mening dat het aantal gedetacheerde nationale deskundigen een bepaald aandeel van het totale personeelsbestand van de EDEO niet moet overschrijden om een sterke en duurzame teamspirit te behouden en verzoekt de EDEO om een dergelijke grens vast te stellen; 38. is verheugd over de uitvoering van betaalde stages bij delegaties en meent dat hiermee een positief gevolg is gegeven aan de kwijtingsresolutie betreffende de EDEO over 2016; merkt op dat de EDEO stages zal blijven aanbieden in het kader van verschillende regelingen zoals de regelingen voor verplichte stages voor studenten of ambtenaren in opleiding als onderdeel van hun verplichte opleiding; merkt op dat de gemiddelde financiële externe steun 885 EUR bedroeg voor stagiairs op grond van verschillende regelingen, hetgeen aanzienlijk minder is dan de maandelijkse toelage van 1 200 EUR op grond van de EDEO-regeling; verzoekt de EDEO een toereikende toelage voor alle EDEO-stagiairs te waarborgen, om ervoor te zorgen dat het werk van stagiairs voldoende wordt beloond en te voorkomen dat discriminatie op economische gronden toeneemt; 39. neemt kennis van het overleg tussen de diensten van de EDEO en de diensten van de Commissie en het overleg met de vakverenigingen om de kaderregels te moderniseren en te verbeteren en de daarmee verband houdende socialezekerheidsregelingen voor plaatselijke functionarissen; verzoekt de EDEO te zorgen voor een toereikende ziektekostenverzekering voor na de pensionering, in het bijzonder in geval van invaliditeit, door middel van het herzieningsproces; dringt er bij de EDEO sterk op aan ervoor te zorgen dat de vastgestelde hervormingsmaatregelen in 2018 in werking treden en de betrokkenheid van het lokale personeel en hun deskundigheid te verbeteren; 40. neemt met bezorgdheid kennis van het feit dat in 2017 171 bemiddelingszaken zijn geregistreerd (wat overeenkomt met een toename met 16 % sinds 2016), waarvan 60 % op delegaties betrekking had en dat 32 van deze gevallen aan het einde van het jaar nog niet waren afgerond; merkt eveneens met bezorgdheid op dat in het tevredenheidsonderzoek onder personeelsleden slechts 10,2 % van het personeel het oneens was met en 6,21 % het licht oneens was met de stelling "Ik heb nooit te maken gehad met intimidatie bij de EDEO"; erkent echter dat de voortdurende toename van het aantal gemelde gevallen voort lijkt te komen uit een grotere bereidheid om dergelijke gevallen ter sprake te brengen en niet uit een toename van het aantal conflicten op de werkvloer; onderstreept dat een cultuur van nultolerantie ten aanzien van intimidatie moet worden bevorderd en dat naar behoren gevolg moet worden gegeven aan gemelde gevallen; 41. looft de uitbreiding van het netwerk van vertrouwenspersonen tot 13 opgeleide vrijwillige vertrouwenspersonen in 2017; is bezorgd over het feit dat slechts vijf van de dertien vertrouwenspersonen in 140 delegaties gevestigd waren; verzoekt de EDEO om de aanwezigheid van vertrouwenspersonen in delegaties te blijven verhogen en om het bewustzijn van intimidatie en psychosociale risico's en van de manieren om deze te beperken en hierop te reageren te blijven vergroten; 42. merkt op dat de EDEO in 2017 zijn administratieve regeling met OLAF heeft herzien en zijn samenwerking op het gebied van aan fraude gerelateerde zaken heeft versterkt met de directoraten-generaal werkzaam op het gebied van externe betrekkingen, zoals de FPI, DG NEAR en DG DEVCO; merkt op dat er bij OLAF drie onderzoeken lopen met betrekking tot mogelijke belangenconflicten bij de EDEO en verzoekt op de hoogte te worden gehouden van de vooruitgang in deze onderzoeken; 43. is verheugd over de publicatie van gegevens met betrekking tot de kosten van missies van de vicevoorzitter van de Commissie en hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, die nu volledig toegankelijk zijn op haar pagina van de Commissiewebsite en elke twee maanden worden bijgewerkt, overeenkomstig de herziene gedragscode die op 31 januari 2018 is aangenomen; 44. merkt op dat in 2017 1,1 miljoen EUR aan de EDEO was toegewezen voor de ontwikkeling van zijn actie "strategische communicatie plus" om desinformatie te bestrijden en te communiceren over de positieve impact van Unie-beleid; onderstreept ook hoe belangrijk het is om burgers over het werk van de EDEO in te lichten en verzoekt de EDEO om in zijn komende jaarlijkse activiteitenverslag meer informatie te verschaffen over zijn activiteiten in dit verband; 45. is van mening dat de EDEO een cruciale rol speelt bij de internationale samenwerking op het gebied van vrede, veiligheid en menselijke ontwikkeling; benadrukt daarom het belang van een verstandig gebruik van de schaarse beschikbare middelen en van een voortdurende verbetering van de consistentie en samenhang van het externe en interne optreden van de Unie, alsook de noodzaak om te streven naar gemeenschappelijke standpunten en gecoördineerde reacties, zodat de Unie in deze rol efficiënt kan optreden; onderstreept het belang van openbare diplomatie en strategische communicatie als integraal onderdeel van de externe betrekkingen van de Unie, niet alleen als instrument om haar waarden en belangen over te brengen en de zichtbaarheid van de Unie te vergroten, maar ook als instrument om buitenlandse invloed in de Westelijke Balkan en onze buurlanden en strategische propaganda tegen de Unie en haar lidstaten tegen te gaan; benadrukt de voortdurende en toenemende noodzaak om desinformatie aan het licht te brengen en inhoudelijke analyses te stimuleren om anti-Uniepropaganda tegen te gaan; is ervan overtuigd dat de Unie meer inspanningen moet leveren om doeltreffende strategieën voor openbare diplomatie te ontwikkelen; roept de EDEO op inspanningen te blijven verrichten om zijn aanpak te moderniseren en te investeren in nieuwe vaardigheden en capaciteiten; acht het werk van de strategische communicatietaskforce van de EDEO noodzakelijk en waardevol en dringt erop aan dat de EDEO van de nodige financiële en personele middelen wordt voorzien; 46. constateert dat de EDEO een beoordeling heeft uitgevoerd van de impact van het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Europese Unie op de personele middelen (d.w.z. 122 Britse nationale werknemers) en van de operationele aanpassing die nodig is in het hoofdkantoor en bij de delegaties; is ingenomen met het voornemen van de EDEO om per geval te besluiten over de verlenging van contracten van Britse tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten; verzoekt de EDEO om onverwijld een samenhangende strategie te ontwikkelen om de betrokkenen zekerheid te bieden; 47. merkt op dat de aanvankelijke beoordeling van de administratieve uitgaven van 6,7 miljoen EUR voor personeels- en infrastructuuruitgaven voor een periode van negen maanden betrekking had op de oprichting van een delegatie in Londen gezien het feit dat het Verenigd Koninkrijk een derde land zal worden; 48. verzoekt de EDEO een verslag over de follow-up van de kwijting voor 2017 in te dienen in overeenstemming met artikel 262 van het Financieel Reglement ter voorbereiding op de kwijtingsprocedure voor het begrotingsjaar 2018. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8‑0325/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van de Europese Ombudsman aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0099/2019 ), 1. verleent de Europese Ombudsman kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Ombudsman voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese Ombudsman, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling VIII – Europese Ombudsman ( 2018/2174(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling VIII - Europese Ombudsman, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0099/2019 ), A. overwegende dat de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure wenst te benadrukken dat het bijzonder belangrijk is de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie verder te versterken door de transparantie en de verantwoordingsplicht te verbeteren en door het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer ten uitvoer te leggen, 1. stelt met tevredenheid vast dat de Rekenkamer geen significante tekortkomingen heeft vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten in verband met personeelsbeheer en aanbestedingen bij de Europese Ombudsman (hierna de "Ombudsman"); 2. onderstreept dat de Rekenkamer op basis van haar controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2017 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve uitgaven van de Ombudsman geen materiële fouten vertonen; 3. merkt op dat de begroting van de Ombudsman voornamelijk van administratieve aard is en dat een groot deel wordt gebruikt voor uitgaven met betrekking tot personeel, gebouwen, meubilair, uitrusting en diverse werkingskosten; stelt vast dat de begroting in 2017 10 905 441 EUR bedroeg (10 658 951 EUR in 2016); 4. is verheugd over de toezegging van de Ombudsman om ervoor te zorgen dat alle beschikbare middelen resultaatgericht worden besteed alsook over het feit dat rekening wordt gehouden met de resultaten van een aantal metingen en statistische gegevens die rechtstreeks van invloed zijn op de werkzaamheden van het bureau; stelt vast dat er met betrekking tot de kernprestatie-indicatoren (KPI's) die zijn vastgesteld in het kader van de strategie "Naar 2019", maatregelen zijn genomen om de resultaten te verbeteren door middel van voortdurende evaluaties, stroomlijning van de processen en monitoring van de werkzaamheden; merkt echter op dat de KPI voor de algemene naleving slechts 85 % bedraagt en onder de doelstelling van 90 % is gebleven; moedigt de Ombudsman aan om de prestaties in dit verband te blijven verbeteren; 5. stelt vast dat 93,91 % van alle kredieten vastgelegd was (in vergelijking met 95,40 % in 2016) en 86,20 % betaald werd (in vergelijking met 85,89 % in 2016) met een benuttingspercentage van 93,9 % (in vergelijking met 95,40 % in 2016); 6. is verheugd over het besluit van de Ombudsman om zijn jaarlijkse activiteitenverslagen uiterlijk op 31 maart te publiceren teneinde de kwijtingsprocedure te optimaliseren en te versnellen; 7. stelt vast dat de daling van het uitvoeringspercentage in 2017 grotendeels het gevolg is van onderbesteding van de begrotingslijn voor de Europese scholen; is ingenomen met de nieuwe begrotingslijn die dient ter financiering van een regeling om het gebruik van het openbaar vervoer naar de verschillende werklocaties te ondersteunen; 8. herinnert eraan dat de laatste herziening van het statuut van de Ombudsman in 2008 (7) is verricht; wijst erop dat het Parlement herhaaldelijk heeft aangedrongen op een actualisering van dit statuut in het licht van nieuwe realiteiten en uitdagingen; benadrukt met name de noodzaak om de bevoegdheden van de Ombudsman te versterken in zaken die betrekking hebben op de toegang tot Uniedocumenten, het niet uitvoeren van arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie, de bescherming van klokkenluiders en intimidatie (8) ; 9. onderstreept de rol van de Ombudsman bij het bevorderen van goed bestuur, transparantie en het vermijden van belangenconflicten in de Unieinstellingen; is ermee ingenomen dat de Ombudsman vier strategische onderzoeken heeft afgesloten, vier nieuwe onderzoeken heeft geopend en in 2017 acht strategische initiatieven heeft gelanceerd; erkent het belang van deze werkzaamheden om de instellingen, organen en instanties van de Unie aan te moedigen om zoveel mogelijk open, verantwoordelijk en ethisch te zijn en zo goed mogelijk naar de burgers te luisteren; 10. is ingenomen met de naleving door de Ombudsman van het interinstitutioneel akkoord inzake de vermindering van het personeelsbestand met 5 % tussen 2013 en 2017, met een totale bijdrage van 3 posten; stelt echter vast dat het aantal contractanten in de tussentijd is gestegen van 8 naar 15 en het aantal betaalde stagiairs van 5 naar 9; is bezorgd dat deze toename voor een deel voortvloeit uit de noodzaak om de algemene vermindering van het personeelsbestand te compenseren en schadelijk kan zijn voor de verdeling van de werklast en de manier waarop de organisatie van de instelling zich ontwikkelt op lange termijn; 11. stelt vast dat het aantal ontvangen klachten met 20 % is gestegen, van 1 839 in 2016 tot 2 216 in 2017; stelt vast dat de Ombudsman in totaal 433 onderzoeken heeft geopend op basis van klachten (245 in 2016) en 348 van dergelijke onderzoeken heeft afgesloten (291 in 2016); stelt vast dat deze stijging onder meer het gevolg is van nieuwe uitvoeringsbepalingen op grond waarvan een aantal zaken die voorheen als "geen reden voor een onderzoek" zouden zijn aangemerkt, nu worden afgesloten als "onderzoeken waarin geen wanbeheer werd vastgesteld"; benadrukt dat door de gestage toename van het aantal bij de Ombudsman ingediende klachten de werklast voor de diensten van de Ombudsman te zwaar is geworden; verzoekt om een verhoging van de middelen voor de Ombudsman om deze situatie aan te pakken; 12. neemt er nota van dat in 2017 in totaal 2 181 nieuwe klachten werden behandeld, waarvan er 751 binnen het mandaat vielen, vergeleken met 1 880 klachten die in 2016 werden behandeld, waarvan er 711 binnen het mandaat vielen; merkt derhalve op dat het aantal klachten binnen het mandaat met 5,5 % is toegenomen; 13. is verheugd dat de gemiddelde termijn voor de behandeling van een klacht is gedaald van 86 dagen in 2013 tot 64 dagen in 2017; is voorts verheugd dat de gemiddelde termijn voor de behandeling van onderzoeken is gedaald van 369 dagen in 2013 tot 266 dagen in 2017; 14. is verheugd over de voortdurende inspanningen van de Ombudsman voor een meer efficiënte en doeltreffende behandeling van zaken; stelt in dit verband met tevredenheid vast dat de resultaten voor de kernprestatie-indicator voor "efficiëntie" (KPI 7) allemaal de gestelde doelen hebben overtroffen; is bovendien ingenomen met de implementatie van een versnelde procedure voor de behandeling van klachten over de toegang tot documenten; 15. is ingenomen met de voortdurende inspanningen om de vertaalkosten, die voornamelijk verband houden met de productie van publicaties, te verlagen; is verheugd dat de vertaalkosten met 11 % zijn gedaald van 293 000 EUR in 2016 tot 263 000 EUR in 2017; neemt er nota van dat er in het jaarlijkse activiteitenverslag van de Ombudsman op wordt gewezen dat er een drempelwaarde is bereikt en dat het in de toekomst moeilijk zal zijn om onder deze drempelwaarde te blijven; moedigt de Ombudsman dan ook aan om zich te blijven inspannen om de vertaalkosten te verminderen zonder de kwaliteit van de vertalingen en publicaties in gevaar te brengen; 16. stelt vast dat de diensten van de Ombudsman in Straatsburg zijn verhuisd naar nieuwe kantoren in het HAV-gebouw; 17. is verheugd over de resultaten die de Ombudsman heeft geboekt op het gebied van communicatieactiviteiten ten behoeve van verhoogde zichtbaarheid en media-impact, onder meer een groeiende aanwezigheid op de sociale media, waaronder een toename van zijn bereik op sociale media met 22 790 Twitter mentions en een toename van het aantal volgers met 16 % tot 19 200; is verheugd over het feit dat de Ombudsman zijn website heeft herwerkt om deze gebruiksvriendelijker te maken en dat een externe contractant de conformiteit van de website met de richtsnoeren inzake de toegankelijkheid van webcontent heeft gevalideerd; is bovendien verheugd over het feit dat de Ombudsman in 2017 de eerste "Prijs voor goed bestuur" heeft toegekend, die in het leven is geroepen om voorbeelden van goede praktijken in het openbaar bestuur te erkennen en meer onder de aandacht van het publiek te brengen; 18. verwelkomt het strategische onderzoek naar de toegankelijkheid van websites en online-instrumenten van de Commissie; verzoekt op de hoogte te worden gehouden van het resultaat van het onderzoek en moedigt de Ombudsman aan om zijn definitieve aanbevelingen te delen met andere Unieorganen en -instellingen; 19. is ermee ingenomen dat grotendeels uitvoering is gegeven aan de aanbevelingen van de Rekenkamer ter verbetering van het monitoringsysteem voor de tijdige actualisering van de persoonlijke situatie van personeelsleden, welke impact kan hebben op de berekening van gezinstoelagen; 20. is verheugd over het evenwicht tussen mannen en vrouwen op managementniveau, waarbij 50 % van het middenkader uit vrouwen bestaat, en op het niveau van de administrateurs; moedigt de Ombudsman aan deze trend voort te zetten; is bovendien ingenomen met de goedkeuring van een kader voor het personeelsbeleid dat gericht is op het evenwicht tussen mannen en vrouwen, de aanwerving en integratie van personen met een handicap en het diversiteitsbeleid; neemt kennis van de deelname van de Ombudsman aan de Intercopec-werkgroep, die zich bezighoudt met het evenwicht tussen mannen en vrouwen binnen de Unieinstellingen; 21. herhaalt dat de Ombudsman wordt aangemoedigd om te streven naar een geografisch evenwicht in managementposities op de middellange tot lange termijn, en ervoor te zorgen dat alle lidstaten evenredig vertegenwoordigd zijn in de personeelsbezetting; 22. is verheugd over de inspanningen van de Ombudsman om het evenwicht tussen werk en privéleven van zijn personeel te verbeteren; stelt vast dat sedert 2017 flexibele werktijd de standaardwerkregeling is geworden voor alle personeelsleden, waaronder ook stagiairs; merkt voorts op dat in 2017 in totaal 58 van de 83 actieve personeelsleden gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheid om te telewerken; moedigt de Ombudsman aan om te blijven streven naar een voorbeeldige en innovatieve rol in alle personeelsaangelegenheden, gezien zijn rol inzake kwesties van ethiek en arbeidsomstandigheden binnen de U nieinstellingen; 23. stelt vast dat in 2017 bij de Ombudsman geen gevallen van intimidatie zijn vastgesteld; is verheugd over de goedkeuring van het beleid ter voorkoming van en bescherming tegen intimidatie, alsook het geplande opleidingsprogramma voor alle personeelsleden, inclusief managers; is bovendien ingenomen met de goedkeuring van de Gids inzake ethiek en goed gedrag voor het personeel van de Ombudsman en het interne handvest van goede praktijken op het gebied van management; moedigt de Ombudsman aan om nauwlettend toe te zien op de doeltreffendheid van zijn beleid, om het bewustzijn over intimidatie op de werkplek te blijven vergroten en om een cultuur van nultolerantie ten aanzien van intimidatie te bevorderen en verzoekt de Ombudsman om hierover in zijn volgende jaarlijkse activiteitenverslag verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit; 24. stelt met tevredenheid vast dat de kwestie van de "draaideuren" aan de orde is gesteld in de Gids inzake ethiek en goed gedrag; roept de Ombudsman op ervoor te zorgen dat deze richtsnoeren daadwerkelijk worden toegepast en verzoekt de Ombudsman hierover in zijn volgende jaarlijkse activiteitenverslag verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit; 25. is verheugd over de sluiting van de klacht van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) met betrekking tot de procedure voor de behandeling van persoonsgegevens van derden bij klachten en onderzoeken; en erkent dat de EDPS tevreden was over de evaluatie en de uitvoering van de aanbevelingen; 26. stelt vast dat er in 2017 geen meldingen zijn geweest van klokkenluiden; neemt er kennis van dat er voor alle personeelsleden een opleiding over klokkenluiden is georganiseerd; verzoekt de Ombudsman ervoor te zorgen dat alle personeelsleden naar behoren worden geïnformeerd over hun rechten, zoals bij de indiensttreding van nieuw personeel; vindt het goed dat de Ombudsman zich heeft beraden over de vraag of er van zijn kant meer proactief werk moet worden verricht met betrekking tot de regels en het beleid inzake klokkenluiden die nu gelden in de instellingen, organen en agentschappen van de Unie; verzoekt de Ombudsman het goede voorbeeld te blijven geven. Het Europees Parlement, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (1) , – gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( COM(2018)0521 – C8-0326/2018) (2) , – gezien het jaarverslag van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming aan de kwijtingsautoriteit over de in 2017 uitgevoerde interne controles, – gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017, tezamen met de antwoorden van de instellingen (3) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5) , en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (6) , en met name de artikelen 59, 118, 260, 261 en 262, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0116/2019 ), 1. verleent de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling IX – Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming ( 2018/2175(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, afdeling IX - Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0116/2019 ), A. overwegende dat de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure de nadruk legt op het bijzonder belang van het verder versterken van de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie door de transparantie en de verantwoordingsplicht te vergroten, en het uitvoeren van het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer; 1. is verheugd over de conclusie van de Rekenkamer dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2017 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (de "EDPS") geen materiële fouten vertonen en dat de onderzochte toezicht- en controlesystemen voor de administratieve en andere uitgaven doeltreffend waren; 2. stelt vast dat de Rekenkamer in haar jaarverslag van 2017 opmerkt dat er geen ernstige tekortkomingen zijn vastgesteld met betrekking tot de gecontroleerde aspecten inzake personele middelen en aanbesteding door de EDPS; 3. betreurt het echter dat volgens het jaarlijkse activiteitenverslag van de EDPS voor in 2017 slechts één enkele betaling door de Rekenkamer is onderzocht; is van mening dat, ondanks het feit dat de EDPS geen gedecentraliseerd agentschap van de Unie is en zijn begroting een zeer klein percentage van de begroting van de Unie uitmaakt, de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen van de EDPS naar behoren door het Hof moeten worden onderzocht, te weten vanaf 2018, aangezien transparantie van essentieel belang is voor de goede werking van dit EU-orgaan; verzoekt de Rekenkamer derhalve om met betrekking tot de jaarrekening van dit belangrijke EU-orgaan aparte jaarlijkse activiteitenverslagen op te stellen; 4. merkt op dat de EDPS in 2017 een totale toegewezen begroting van 11 324 735 EUR had, een stijging van 21,93 % ten opzichte van de begroting 2016, en dat de uitvoering van de begroting wat betreft vastleggingskredieten voor 2017 10 075 534 EUR bedroeg; stelt met bezorgdheid vast dat het uitvoeringspercentage bleef dalen van 94,66 % in 2015 en 91,93 % in 2016 tot 89 % van de beschikbare kredieten in 2017; merkt op dat de uitvoering van de begroting wat betreft betalingskredieten 9 368 686,15 EUR bedroeg, hetgeen neerkomt op 77 % van de beschikbare kredieten; wijst in dit verband in het bijzonder op titels I en III, waar het uitvoeringspercentage 88,24 %, respectievelijk 73,10 % bedroeg; spoort de EDPS aan zijn inspanningen te intensiveren en zijn begrotingsramingen zorgvuldig vast te stellen; 5. merkt op dat de begroting van de EDPS sterk beïnvloed werd door twee belangrijke wetswijzigingen (de algemene verordening gegevensbescherming (7) en de richtlijn inzake gegevensbescherming in de sectoren politie en justitie (8) ); stelt vast dat de meeste aanvullende middelen zijn toegewezen aan de EDPS voor de totstandkoming van het secretariaat van het nieuw opgerichte Europees Comité voor gegevensbescherming (EDPB); 6. neemt nota van de lopende werkzaamheden van de EDPS voor de invoering van procedures voor resultaatgericht begroten en dringt aan op een snelle tenuitvoerlegging van deze beginselen; merkt op dat de EDPS zijn kernprestatie-indicatoren (KPI's) heeft geëvalueerd om rekening te houden met zijn nieuwe doelstellingen en prioriteiten op basis van de strategie 2015-2019 van de EDPS; is ingenomen met het feit dat de strategie op schema ligt en de waarden voor het merendeel van de KPI's hun respectieve streefcijfers overschrijden; 7. merkt op dat de begroting van de EDPS voornamelijk van administratieve aard is en dat een groot deel wordt gebruikt voor uitgaven met betrekking tot personeel, gebouwen, meubilair, uitrusting en diverse werkingskosten; 8. is verheugd over het besluit van de EDPS om zijn jaarlijkse activiteitenverslagen uiterlijk op 31 maart te publiceren teneinde de kwijtingsprocedure te optimaliseren en te versnellen; 9. wijst op de steeds belangrijkere rol van de EDPS voor de tenuitvoerlegging van de Europese regels inzake gegevensbescherming en privacy binnen de instellingen en organen van de EU; is ingenomen met de activiteiten van de EDPS, waaronder een toenemend aantal adviezen over Unievoorstellen met betrekking tot gegevensbescherming en privacy, de ondersteuning van Unie-instellingen bij de voorbereiding van de nieuwe regels inzake gegevensbescherming, de deelname aan de eerste gezamenlijke evaluatie van het privacyschild tussen de EU en de VS en het toezicht op Europol; moedigt de EDPS voor gegevensbescherming aan nauw te blijven samenwerken met de nationale autoriteiten voor gegevensbescherming in de lidstaten met het oog op het waarborgen van een doeltreffend gecoördineerd toezicht en coöperatie bij de voorbereiding van het nieuwe rechtskader; 10. is ingenomen dat de EDPS een personeelsinkrimping met 5 % in zijn personeelsformatie heeft doorgevoerd en merkt op dat de Rekenkamer in dit verband geen nadere opmerkingen heeft gemaakt; 11. verwelkomt het gedetailleerde overzicht van de dienstreizen van de leden van de EDPS, waar in de laatste kwijtingsresolutie om was gevraagd; 12. verwelkomt de interinstitutionele samenwerking zoals blijkt uit bijvoorbeeld de overeenkomsten inzake dienstverleningsniveau tussen de EDPS en andere Unie-instellingen, de bijstand van de Commissie op het gebied van financiën, boekhouding en begroting, en de deelname aan diverse interinstitutionele aanbestedingen, met name op het gebied van informatietechnologie en administratie; 13. is ingenomen met de grafieken in het jaarlijks activiteitenverslag, waarin gedetailleerde informatie wordt verstrekt over het aantal dienstreizen, de gemiddelde duur en de gemiddelde kosten van het personeel van de EDPS en zijn leden; neemt kennis van de opname van een vergelijkende tabel inzake aanbestedingen, zoals verzocht was in het kwijtingsverslag van 2016; 14. betreurt het dat de EDPS niet over een automatisch systeem beschikt om informatie met betrekking tot personele middelen op te vragen; spoort de EDPS aan om spoedig met de Commissie tot overeenstemming te komen over de aanpassing van het IT-instrument SYSPER voor het beheer van zijn personele middelen; 15. is ingenomen met de intensievere communicatie met burgers en belanghebbenden en met de gestage toename van volgers op sociale media; is verheugd over de lancering in maart 2017 van de nieuwe website van de EDPS; 16. merkt op dat de EDPS extra werkruimte ter beschikking is gesteld om het groeiende aantal personeelsleden en de oprichting van het EDPB op te vangen; 17. is ingenomen met het hoge percentage vrouwen in leidinggevende functies en de maatregelen die moeten zorgen voor genderevenwicht binnen de instelling; merkt evenwel op dat het totale personeelsbestand voor slechts 32 % uit mannen bestaat; onderstreept dat maatregelen ter bevordering van genderevenwicht en gelijke kansen alle geslachten ten goede moeten komen; 18. is ingenomen met de werkzaamheden van de vertrouwenspersoon en de maatregelen om het personeel van de EDPS bewust te maken van intimidatie; moedigt de EDPS aan om nauwlettend toe te zien op de doeltreffendheid van zijn beleid in dit verband, om het bewustzijn over intimidatie op de werkplek te blijven vergroten en om een cultuur van nultolerantie ten aanzien van intimidatie te bevorderen; 19. stelt vast dat de 80 personeelsleden in totaal uit 16 verschillende landen afkomstig waren; verzoekt de EDPS ernaar te streven dat alle lidstaten evenredig vertegenwoordigd zijn in de personeelsbezetting; 20. stelt vast dat in de gedragscode voor de leden van de EDPS het probleem van "draaideuren" wordt aangepakt; verwelkomt het feit dat de belangenverklaringen en de cv's van de leden van de EDPS beschikbaar zijn op de website van de instelling; moedigt de EDPS aan te zorgen voor transparantie ten aanzien van zijn activiteiten en optimale praktijken uit te wisselen met andere Unie-instellingen; 21. is ingenomen met de beschikbare informatie over de internecontrolemaatregelen; is ingenomen met de follow-up van de aanbevelingen van de dienst Interne audit als gevolg van de jaarlijkse interne audit voor 2016 en is ingenomen met het feit dat de drie lopende aanbevelingen binnenkort zullen worden afgesloten; 22. is ingenomen met het Ethisch kader van de EDPS, dat betrekking heeft op de toezichthouders en alle leden van het secretariaat in hun betrekkingen met andere Unie-instellingen en andere belanghebbenden; is ingenomen met de formele vaststelling van de positie van de ethisch functionaris van de EDPS; moedigt de EDPS aan zich in te spannen om de gedragscode in overeenstemming te brengen met nieuwe ontwikkelingen en beste praktijken; 23. betreurt het dat de EDPS in het kader van de kwijting voor 2017 te weinig informatie heeft verstrekt over interne procedures voor klokkenluiden; benadrukt dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat de nodige procedures voorhanden zijn en dat alle personeelsleden goed op de hoogte zijn van hun rechten, teneinde een institutionele cultuur van vertrouwen tot stand te brengen; 24. merkt op dat het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Europese Unie terug te trekken naar het zich laat aanzien geen directe gevolgen zal hebben voor de financiële, menselijke of structurele organisatie van de EDPS; is ingenomen met het besluit van de EDPS om al zijn vier Britse personeelsleden te handhaven. Het Europees Parlement, – gezien zijn besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de agentschappen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2016 ( COM(2018)0545 ), – gezien het jaarverslag (1) van de Europese Rekenkamer (hierna "de Rekenkamer") over de jaarrekeningen van de gedecentraliseerde agentschappen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 en met name artikel 1, lid 2 en artikel 208 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (2) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 en met name de artikelen 68 en 70, tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (3) , en met name artikel 70, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 en met name artikel 110, houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (4) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0140/2019 ), A. overwegende dat deze resolutie voor elk orgaan in de zin van artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 en artikel 70 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 de horizontale op- en aanmerkingen bevat die overeenkomstig artikel 110 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie en afdeling V van bijlage V bij zijn Reglement bij de kwijtingsbesluiten behoren; B. overwegende dat de aanbevelingen van de interinstitutionele werkgroep (IIWG2) over de middelen van de gedecentraliseerde agentschappen op 18 januari 2018 door de Conferentie van voorzitters zijn goedgekeurd; herinnert aan de zes aanbevelingen die in het kader van zijn mandaat zijn gedaan, met name in verband met het streefcijfer van 5 % voor personeelsinkrimping, behandeling van nieuwe taken, stelselmatige evaluatie van agentschappen, deling van diensten, evaluatie van agentschappen met meerdere vestigingen, en door vergoedingen gefinancierde agentschappen; C. overwegende dat de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure de nadruk legt op het belang van het verder versterken van de doelmatigheid, de doeltreffendheid, de economie en de verantwoordingsplicht van de instellingen, en het uitvoeren van het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer; 1. benadrukt dat de zichtbaarheid van de agentschappen in de lidstaten bijzonder groot is en dat de agentschappen een aanzienlijke invloed hebben op het beleid, de besluitvorming en de programma-uitvoering op gebieden van zeer groot belang voor de Europese burgers, te weten veiligheid, beveiliging, gezondheid, onderzoek, economische zaken, milieu, gendergelijkheid, energie, vervoer, vrijheid en justitie; onderstreept andermaal het belang van de door agentschappen uitgevoerde taken en hun rechtstreekse invloed op het dagelijks leven van EU-burgers; wijst ook nogmaals op het belang van de autonomie van de agentschappen, met name van de regelgevende agentschappen en van agentschappen die tot taak hebben onafhankelijk informatie te verzamelen; herinnert eraan dat agentschappen vooral zijn opgericht om EU-systemen te beheren, de tenuitvoerlegging van de interne markt te vergemakkelijken en onafhankelijke technische of wetenschappelijke evaluaties uit te voeren; is in dit verband ingenomen met de effectieve algemene prestaties van de agentschappen en de geboekte vooruitgang voor wat betreft het vergroten van hun zichtbaarheid voor de Europese burgers; 2. merkt tevreden op dat volgens het verslag van de Europese Rekenkamer over de EU-agentschappen betreffende het begrotingsjaar 2017 (het "verslag van de Rekenkamer"), de Rekenkamer een goedkeurend oordeel heeft gegeven over de betrouwbaarheid van de rekeningen van alle agentschappen; merkt ook op dat de Rekenkamer een goedkeurend oordeel heeft gegeven over de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende ontvangsten bij de rekeningen van alle agentschappen; stelt vast dat de Rekenkamer voor alle agentschappen een goedkeurend oordeel heeft gegeven over de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende betalingen bij de rekeningen van alle agentschappen, behalve voor het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO); merkt teleurgesteld op dat de Rekenkamer voor de betalingen van het EASO een afkeurend oordeel heeft afgegeven; 3. merkt op dat de begrotingen voor 2017 voor de 32 gedecentraliseerde agentschappen van de Unie ongeveer 2,35 miljard EUR aan vastleggingskredieten bedroegen, een stijging van ongeveer 13,36 % ten opzichte van 2016, en 2,24 miljard EUR aan betalingskredieten, een stijging van 10,31 % ten opzichte van 2016; merkt bovendien op dat van de 2,24 miljard EUR ongeveer 1,62 miljard EUR uit de algemene begroting van de Unie werd gefinancierd, hetgeen neerkomt op 72,08 % van de totale financiering van de agentschappen in 2017 (69,81 % in 2016); stelt voorts vast dat een bedrag van circa 627 miljoen EUR gefinancierd werd met vergoedingen en heffingen alsmede rechtstreekse bijdragen van deelnemende landen; 4. wijst nogmaals op zijn verzoek om de kwijtingsprocedure te stroomlijnen en te versnellen zodat kwijting wordt verleend in het jaar dat onmiddellijk volgt op het jaar waarvoor kwijting wordt verleend, en de procedure wordt afgesloten binnen het jaar na het boekjaar in kwestie; is in dit verband ingenomen met de positieve inspanningen en de goede samenwerking met het netwerk van agentschappen van de Europese Unie (hierna "het netwerk") en de afzonderlijke agentschappen, en met name de Rekenkamer, waaruit duidelijk blijkt dat het van hun kant mogelijk is om de procedure te stroomlijnen en te versnellen; waardeert de tot dusver geboekte vooruitgang en nodigt alle betrokken partijen uit zich te blijven inspannen om de procedure verder te bevorderen; De belangrijkste door de Rekenkamer vastgestelde risico's 5. stelt tevreden vast dat de Rekenkamer, zoals blijkt uit haar verslag, het algemene risico voor de betrouwbaarheid van de rekeningen voor alle agentschappen laag acht, aangezien de rekeningen van de agentschappen gebaseerd zijn op internationaal aanvaarde boekhoudnormen, en in het verleden slechts van enkele materiële fouten sprake was; 6. merkt op dat er volgens het verslag van de Rekenkamer een middelhoog risico bestaat voor de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen bij de rekeningen van de agentschappen, dat varieert van laag tot hoog voor specifieke begrotingstitels; merkt op dat het risico voor titel I (personeelsuitgaven) over het algemeen laag is, voor titel II (administratieve uitgaven) het risico als middelgroot wordt beschouwd, en het risico voor titel III (operationele uitgaven) wordt geacht laag tot hoog te zijn, afhankelijk van de agentschappen en de aard van hun operationele uitgaven; wijst erop dat de risico's doorgaans voortvloeien uit aanbestedingen en betalingen in het kader van subsidies; 7. merkt op dat volgens het verslag van de Rekenkamer het risico voor goed financieel beheer gemiddeld is en voornamelijk wordt vastgesteld op het gebied van informatietechnologie (IT) en overheidsopdrachten; vindt het betreurenswaardig dat IT en overheidsopdrachten foutgevoelige gebieden blijven; 8. benadrukt dat, vanuit een breder perspectief, het aantal kleine agentschappen, elk met hun eigen administratieve structuren en procedures, een risico vormt op administratieve inefficiëntie en een mogelijke overlap van onsamenhangende methoden, tenzij harmonisatie is gewaarborgd en de middelen efficiënt worden gedeeld; Financieel en begrotingsbeheer 9. stelt met tevredenheid vast dat uit het verslag van de Rekenkamer kan worden opgemaakt dat het aantal opmerkingen over de wettigheid en regelmatigheid van de betalingen is gedaald van 11 in 2016 tot 8 in 2017, waaruit blijkt dat de agentschappen zich blijven inzetten voor de naleving van het Reglement; 10. wenst dat de Commissie, het netwerk van agentschappen van de Unie en de afzonderlijke agentschappen nauw met elkaar samenwerken, constructieve feedback geven tijdens de onderhandelingen over het meerjarig financieel kader voor de periode na 2020 en op zoek gaan naar nieuwe financieringsbronnen voor de gedecentraliseerde agentschappen van de Unie, waarmee de bestaande begrotingsbijdragen van de Unie kunnen worden aangevuld; beklemtoont dat toekomstige besluiten over middelen niet op een algemene basis moeten worden genomen, maar gekoppeld moeten worden aan de taken van de agentschappen die zij op basis van de geldende wetgeving uitvoeren; onderstreept in dit verband het belang van de thematische bundeling en samenwerking van de agentschappen al naar gelang van de beleidsterreinen; 11. stelt vast dat de gecontroleerde verslagen over de tenuitvoerlegging van de begroting van bepaalde agentschappen minder gedetailleerd zijn dan die van de meeste andere agentschappen, hetgeen aantoont dat er duidelijke richtsnoeren nodig zijn voor de begrotingsverslagen van de agentschappen; erkent de inspanningen die geleverd zijn om de samenhang bij de presentatie van en de verslaggeving over de rekeningen te waarborgen; constateert dat bepaalde door de agentschappen openbaar gemaakte informatie en documenten discrepanties vertonen, met name wat betreft personeelsgerelateerde cijfers, onder meer in verslagen over de personeelsformatie (in te vullen posten of maximaal toegestane posten in het kader van de begroting van de Unie); wijst erop dat sommige agentschappen in hun verslagen niet duidelijk aangeven welke prestatie-indicatoren zij hanteren voor hun begroting, en dat de agentschappen de respectieve bedragen en percentages niet altijd op coherente wijze hebben berekend aan de hand van dezelfde berekeningselementen; roept de Commissie, het netwerk en de afzonderlijke agentschappen op toe te werken naar gestroomlijnde en geharmoniseerde indicatoren en over de in dit verband genomen maatregelen verslag uitbrengen aan de kwijtingsautoriteit; verzoekt de Commissie bovendien om de komende jaren automatisch de officiële begroting (in vastleggingskredieten en betalingskredieten) en de personeelscijfers (personeelsformatie, arbeidscontractanten en gedetacheerde nationale deskundigen per 31 december van het jaar in kwestie) van de 32 gedecentraliseerde agentschappen, ter beschikking te stellen aan de kwijtingsautoriteit; 12. herinnert aan het voorstel van het netwerk in verband met de verslaglegging van geannuleerde overdrachten van meer dan 5 % van de totale begroting van het voorgaande jaar; is echter van mening dat het rapporteren van het aandeel geannuleerde overdrachten van het totaal bedrag aan overdrachten van het jaar N-2 naar N-1 een relevantere indicator is voor de uitvoering van het begrotingsbeginsel van jaarperiodiciteit; wijst erop dat het niveau van geannuleerde overdrachten een aanwijzing is voor de mate waarin de agentschappen hun financiële behoefte juist hebben voorzien; verzoekt de Rekenkamer en de Commissie een consistente formule voor de berekening van geannuleerde overdrachten voor te stellen en te definiëren, en verzoekt de agentschappen deze informatie op te nemen in hun respectieve geconsolideerde jaarlijkse activiteitenverslagen voor de komende begrotingsjaren; 13. wijst op de noodzaak om in heldere definities vast te leggen wat in termen van overdrachten aanvaardbaar is, om zo de verslaglegging van de Rekenkamer en de agentschappen over dit onderwerp te stroomlijnen en de kwijtingsautoriteit in staat te stellen onderscheid te maken tussen de overdrachten die een teken zijn van slechte begrotingsplanning en de overdrachten die als begrotingsinstrument fungeren en zowel meerjarenplanning als inkoopplanning ondersteunen; Functioneren 14. moedigt de agentschappen en de Commissie aan het beginsel van resultaatgericht begroten toe te passen, consequent te zoeken naar de meest doeltreffende manieren om toegevoegde waarde te creëren, en de mogelijke verbeteringen op het gebied van efficiëntie in verband met het beheer van middelen verder te onderzoeken; 15. merkt tevreden op dat het netwerk van EU-agentschappen door de agentschappen werd opgericht als een platform voor samenwerking tussen de agentschappen, zodat hun zichtbaarheid wordt vergroot, mogelijke efficiëntiewinsten kunnen worden vastgesteld en bevorderd en er toegevoegde waarde wordt gecreëerd; erkent de toegevoegde waarde van het netwerk in zijn samenwerking met het Parlement en is ingenomen met de inspanningen van het netwerk om acties en informatie te coördineren, te verzamelen en te consolideren ten behoeve van de instellingen van de Unie; is voorts ingenomen met de richtsnoeren die het netwerk de agentschappen heeft aangereikt ter ondersteuning van hun inspanningen om de resultaten, de begroting en de gebruikte middelen zo goed mogelijk te plannen, te monitoren en te rapporteren; 16. stelt met tevredenheid vast dat sommige agentschappen, zoals de agentschappen voor justitie en binnenlandse zaken (5) en de Europese toezichthoudende autoriteiten (6) , samenwerken volgens hun thematische verwantschap; moedigt de overige agentschappen aan om waar mogelijk verdere samenwerking aan te gaan met andere agentschappen, niet enkel door gedeelde diensten en synergieën tot stand te brengen, maar ook door samen te werken op gemeenschappelijke beleidsterreinen; is ingenomen met de nieuwe geaggregeerde vorm van het verslag van de Rekenkamer waarin de agentschappen overeenkomstig de rubrieken van het meerjarig financieel kader worden gepresenteerd en dus per beleidsterrein gegroepeerd zijn; 17. benadrukt dat bij de vestiging/verplaatsing van agentschappen in de lidstaten rekening moet worden gehouden met de efficiëntie; spreekt in dit verband zijn teleurstelling uit over het resultaat van de interinstitutionele werkgroep gedecentraliseerde agentschappen (IIWG), aangezien er geen specifieke voorstellen zijn opgesteld om agentschappen die zich met aanverwante beleidsgebieden bezighouden, samen te voegen of een locatie te laten delen; wenst dat de Commissie onverwijld een evaluatie voorlegt van agentschappen met meerdere vestigingsplaatsen, zoals aanbevolen door de IIWG, evenals voorstellen voor mogelijke fusies, sluitingen en/of de overdracht van taken aan de Commissie, op basis van een zorgvuldige en grondige analyse en met gebruikmaking van duidelijke en transparante criteria, die in de taakomschrijving van de IIWG was voorzien, maar nooit echt is onderzocht bij gebrek aan voorstellen in die zin van de Commissie; 18. vindt het betreurenswaardig dat de agentschappen voor het beheer van de begroting en de boekhouding weliswaar meer gebruikmaken van vergelijkbare systemen, maar op andere belangrijke gebieden nog steeds een veelheid aan IT-oplossingen gebruiken, zoals voor het beheer van de personele middelen, aanbestedingen en het beheer van contracten; deelt het standpunt van de Rekenkamer dat verdere harmonisering van IT‑oplossingen op deze gebieden de kostenefficiëntie zou verbeteren, internecontrolerisico's zou beperken en het IT-beheer zou versterken; Personeelsbeleid 19. merkt op dat de 32 gedecentraliseerde agentschappen in 2017 een totaal van 7 324 ambtenaren, tijdelijke functionarissen, arbeidscontractanten en gedetacheerde nationale deskundigen in dienst hadden, hetgeen een toename van 5,52 % betekent ten opzichte van het voorgaande jaar toen dit aantal nog 6 941 bedroeg; 20. merkt op dat de agentschappen, teneinde nieuwe taken naar behoren te kunnen uitvoeren, te streven naar constante efficiëntieverbeteringen, snel en doeltreffend in vacatures te kunnen voorzien en hun vermogen om deskundigen aan te trekken te vergroten, hun personeelsbestand en behoeften aan extra personele en financiële middelen voortdurend in het oog moeten houden en evalueren, en indien nodig desbetreffende verzoeken moeten indienen om ervoor te zorgen dat ze hun taken en verantwoordelijkheden adequaat kunnen uitvoeren; 21. herinnert eraan dat de Commissie tijdens de follow-upvergadering van het IIWG2 van 12 juli 2018 een nota heeft gepresenteerd over de ontwikkeling van het aantal posten in de personeelsformatie, waarin zij stelde dat de personeelsinkrimping van 5 % is bereikt; wijst erop dat deze conclusie gesteund werd door het Parlement (7) ; 22. benadrukt dat de IIWG2 ook het proefproject van het EASA inzake met vergoedingen gefinancierde agentschappen heeft onderzocht; stelt dat agentschappen, zelfs als zij volledig door vergoedingen worden gefinancierd, nog steeds volledige verantwoording moeten afleggen aan de kwijtingsautoriteit, gelet op de reputatierisico's; benadrukt dat financiering door vergoedingen voor- en nadelen heeft; benadrukt dat financiering door vergoedingen kan leiden tot belangenconflicten en een onvoorspelbare inkomstenstroom, en dat er behoefte is aan hoogwaardige kwaliteitsindicatoren; 23. stelt vast dat de Commissie gedurende de vijfjaarsperiode van 2014-2018 een aanvullende jaarlijkse heffing van 1 % heeft toegepast voor het creëren van een herindelingspool waaruit zij de posten zou toekennen aan de agentschappen die nieuwe taken hadden gekregen of in de startfase verkeerden (8) ; 24. stelt vast dat de gedecentraliseerde agentschappen, als gedeeltelijke compensatie voor de personeelsinkrimping van 5 % en de heffing voor het opzetten van de herindelingspool, extra arbeidscontractanten hebben aangenomen voor de uitvoering van nieuwe taken; verzoekt het netwerk een algemeen beleid te ontwikkelen om het vaste personeel niet door duurdere externe consultants te vervangen; 25. stelt vast dat sommige agentschappen met een personeelstekort kampen, en dat dit met name een uitdaging vormt wanneer er nieuwe taken worden toegewezen zonder dat wordt voorzien in extra personeel voor de uitvoering ervan; betreurt dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met het verzoek van de betrokken agentschappen om hun personeelsbestand uit te breiden, waardoor hun goede prestaties in het gedrang komen; 26. maakt zich zorgen over verschillende factoren die het operationele functioneren van agentschappen belemmeren, zoals moeilijkheden bij het aanwerven van gekwalificeerd personeel in bepaalde rangen, voor een deel vanwege de in bepaalde landen lage correctiecoëfficiënt, en de uitvoering van activiteiten waar een lange en administratief zware subsidieprocedure voor nodig is; wenst dat het netwerk en de afzonderlijke agentschappen met relevante oplossingen komen en verslag uitbrengen aan de kwijtingsautoriteit over de in dit verband bereikte vorderingen; 27. dringt er bij alle agentschappen op aan het niveau van hun personeelsverloop bekend te maken en duidelijk aan te geven welke posten op 31 december van het betreffende begrotingsjaar daadwerkelijk zijn ingevuld, dit om de onderlinge vergelijkbaarheid van de agentschappen te waarborgen; 28. betreurt dat het genderevenwicht binnen sommige agentschappen nog ver te zoeken is; verzoekt alle agentschappen voortdurend te werken aan een evenwichtige verdeling op alle niveaus van het personeelsbestand en verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de ingevoerde maatregelen en de geboekte vooruitgang; 29. stelt met bezorgdheid vast dat de meeste agentschappen hun vacatures niet publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO); begrijpt evenwel de bezorgdheid van de agentschappen met betrekking tot de hoge vertaalkosten; is in dit verband ingenomen met het door het netwerk gelanceerde en beheerde banenportaal en verzoekt de agentschappen dit platform ten volle te benutten; verzoekt EPSO de vacaturebank van het netwerk ook te promoten op zijn algemene website voor aankondigingen van vacatures bij de Unie; 30. moedigt de EU-agentschappen aan de vaststelling van een grondrechtenstrategie te overwegen, inclusief een verwijzing naar de grondrechten in een gedragscode waarin de taken van hun personeel en de opleiding van het personeel kunnen worden vastgelegd; de instelling van mechanismen om ervoor te zorgen dat elke schending van de grondrechten wordt opgespoord en gemeld en dat risico's van dergelijke schendingen snel onder de aandacht van de belangrijkste organen van het agentschap worden gebracht; de instelling, indien nodig, van de functie van een grondrechtenfunctionaris die rechtstreeks rapporteert aan de raad van bestuur, om een bepaalde mate van onafhankelijkheid te garanderen ten opzichte van andere personeelsleden, teneinde ervoor te zorgen dat bedreigingen voor de grondrechten onmiddellijk worden aangepakt en dat het beleid inzake de grondrechten binnen de organisatie voortdurend wordt verbeterd; de ontwikkeling van een regelmatige dialoog over grondrechtenkwesties met organisaties uit het maatschappelijk middenveld en internationale organisaties die actief zijn op dit gebied; de vaststelling van de eerbiediging van de grondrechten als centraal element van de criteria voor een mandaat van het betrokken agentschap om samen te werken met externe actoren, waaronder met name de leden van de nationale overheden waarmee zij op operationeel niveau interageren; 31. neemt met bezorgdheid kennis van enkele terugkerende meldingen van intimidatie en misbruik in bepaalde agentschappen; acht het wenselijk een doeltreffend preventiebeleid te voeren en efficiënte procedures vast te stellen om het probleem voor de slachtoffers op te lossen; verzoekt de Commissie actief toezicht te houden op de door de agentschappen ingevoerde regels om elke vorm van mishandeling binnen de agentschappen te voorkomen; Aanbestedingsprocedures 32. merkt bezorgd op dat het beheer van aanbestedingen volgens het verslag van de Rekenkamer nog altijd te wensen overlaat, aangezien 14 agentschappen tekortkomingen vertonen op dit gebied, voornamelijk in verband met opdrachten voor diensten; merkt op dat deze zwakke punten onder meer bestaan uit een gebrekkig evenwicht tussen prijs- en kwaliteitsaspecten bij de gunning van opdrachten, een suboptimaal ontwerp van kaderovereenkomsten, ongerechtvaardigd gebruik van bemiddelingsdiensten en het gebruik van onvoldoende gedetailleerde kaderovereenkomsten; vraagt de agentschappen bijzondere aandacht te schenken aan de opmerkingen van de Rekenkamer en wenst dat zij hun beheer van openbare aanbestedingen verder verbeteren; 33. acht de situatie binnen het EASO met betrekking tot aanbestedingsprocedures onaanvaardbaar en verzoekt de Commissie actiever toezicht te houden op de aanbestedingsprocedures die in de agentschappen worden uitgevoerd; 34. is verheugd dat de agentschappen steeds meer gebruikmaken van het Joint Procurement Portal, het centrale register voor gezamenlijke aanbestedingen, dat wordt gehost op het extranet van de agentschappen en dat over functionaliteiten beschikt zoals de mogelijkheid tot het delen van documenten en het houden van forumdiscussies, waardoor de communicatie tussen agentschappen over aanbestedingsdiensten transparanter en gemakkelijker kan worden beheerd; 35. deelt het standpunt van de Rekenkamer met betrekking tot het gebruik van soortgelijke instrumenten en een enkele oplossing voor de aanbesteding van opdrachten voor leveringen en diensten (e‑aanbestedingen) om tot een meer geharmoniseerd IT-kader tussen de agentschappen te komen; verzoekt het netwerk de kwijtingsautoriteit van de vorderingen op dit gebied op de hoogte te houden; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 36. merkt op dat 77 % van de agentschappen al interne regels of richtsnoeren met betrekking tot klokkenluiders had opgesteld en uitgevoerd, en dat de overige 23 % bezig zijn met de vaststellingsprocedure; vraagt de resterende agentschappen met klem om onverwijld interne regels met betrekking tot klokkenluiden vast te stellen en toe te passen; verzoekt het netwerk verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de vaststelling en uitvoering van deze maatregelen; 37. toont zich verheugd dat 29 agentschappen (94 %) richtsnoeren inzake de toegang van het publiek tot documenten voorhanden hebben; wenst dat de overige agentschappen die nog niet over dergelijke richtsnoeren beschikken, deze onverwijld vaststellen; is verheugd dat er bij agentschappen die met een hogere frequentie en complexiteit van verzoeken te maken hebben, interne systemen worden ontwikkeld om de aanvragen af te handelen, met speciaal voor toegang tot documenten opgeleide teams die de binnenkomende verzoeken afhandelen; vraagt het netwerk gemeenschappelijke richtsnoeren voor de toegang van het publiek tot documenten te ontwikkelen ten behoeve van de agentschappen; 38. merkt op dat de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur en het hoger management in bijna alle agentschappen op orde zijn en dat deze door de meeste agentschappen op hun website worden gepubliceerd, samen met de desbetreffende cv's; vraagt het netwerk om de kwijtingsautoriteit verslag uit te blijven brengen over deze kwestie; benadrukt dat de leden van de raad van bestuur en het hoger management belangenverklaringen moeten indienen in plaats van verklaringen van afwezigheid van belangenconflicten; herhaalt dat het niet aan de leden van de raad van bestuur of het management is om te verklaren dat zij geen belangenconflicten hebben; wijst er nogmaals op dat een neutrale instantie moet beoordelen of er sprake is van belangenconflicten; 39. herinnert eraan dat diverse agentschappen, met name degenen die vergunningen voor het op de markt brengen van producten afgeven aan derden, kwetsbaar zijn als zij geen duidelijke en doeltreffende regels hebben en toepassen om belangenconflicten te voorkomen; roept alle agentschappen op deel te nemen aan het interinstitutioneel akkoord betreffende het transparantieregister, waarover momenteel wordt onderhandeld door de Commissie, de Raad en het Parlement; 40. verzoekt alle agentschappen een alomvattend en horizontaal beleid inzake het voorkomen van belangenconflicten ten uitvoer te leggen, en het onafhankelijkheidsbeleid van het ECHA (Europees Agentschap voor chemische stoffen) voor ogen te houden als goede praktijk en voorbeeld van een systeem voor toezicht op en het voorkomen van belangenconflicten; herinnert eraan dat alle betrokken personeelsleden en deskundigen uit hoofde van dit onafhankelijkheidsbeleid verplicht zijn elk jaar een belangenverklaring af te geven en dat deze belangenverklaringen geactualiseerd moeten worden als de situatie verandert, en iedereen die verklaard heeft bij een kwestie een belang te hebben, uitgesloten wordt van deelname aan de totstandbrenging van een besluit of advies ter zake; moedigt de agentschappen voorts aan een adviescomité inzake belangenconflicten in het leven te roepen; Interne controles 41. wijst op de opmerking van de Rekenkamer over de noodzaak om bij elf agentschappen de onafhankelijkheid van de rekenplichtige te versterken door hen rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de directeuren en de raden van bestuur van de agentschappen; neemt kennis van het antwoord van het netwerk dat er geen sprake is van een achtergrond of risicoanalyse die deze opmerking rechtvaardigt; verzoekt de Rekenkamer en het netwerk om deze kwestie gezamenlijk aan te pakken en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de ontwikkelingen op dit gebied; 42. stelt tevreden vast dat het merendeel van de agentschappen (28) geen tekortkomingen vertoont bij de uitvoering van de interne controlenormen betreffende hun continuïteitsplannen; verzoekt de overige agentschappen verbetering te brengen in hun situatie teneinde elk mogelijk risico te beperken en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de genomen maatregelen; Overige opmerkingen 43. wijst erop dat het Verenigd Koninkrijk (VK) de Europese Raad op 29 maart 2017 in kennis heeft gesteld van zijn besluit om zich terug te trekken uit de Unie; stelt met bezorgdheid vast dat, in tegenstelling tot de meeste andere agentschappen, vijf agentschappen geen uitgebreide analyse hebben gemaakt van de waarschijnlijke gevolgen die de brexit zal hebben voor hun organisatie, activiteiten en boekhouding; 44. neemt er nota van dat tijdens de Raad Algemene Zaken van 20 november 2017 is overeengekomen om het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) en de Europese Bankautoriteit (EBA) van Londen naar respectievelijk Amsterdam en Parijs te verhuizen; maakt zich zorgen over de mogelijke gevolgen die het vertrek van het VK uit de Unie voor deze agentschappen zal hebben in de zin van toekomstige kosten en verlies van deskundigheid, waardoor de bedrijfscontinuïteit in het gedrang zou kunnen komen; neemt tevens nota van het mogelijke effect op de inkomsten en activiteiten van verscheidene niet in Londen gevestigde agentschappen; verzoekt de agentschappen zich voor te bereiden teneinde elk mogelijk toekomstig risico te beperken en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van deze voorbereidende maatregelen; 45. stelt bezorgd vast dat enkele agentschappen nog steeds een dubbele operationele en bestuurlijke zetel hebben; meent dat alle dubbele vestigingsplaatsen die geen toegevoegde waarde hebben voor het functioneren van het agentschap, zo snel mogelijk moeten worden afgeschaft; 46. vindt het betreurenswaardig dat het nieuwe Financiële Reglement niet voorziet in een vermindering van de administratieve lasten waarmee de gedecentraliseerde agentschappen nog steeds te kampen hebben; merkt op dat de controle van de gedecentraliseerde agentschappen geheel onder de verantwoordelijkheid van de Rekenkamer blijft vallen, die alle voorgeschreven administratieve procedures en procedures voor het toekennen van contracten beheert; herhaalt dat de nieuwe benadering voor controles, met controleurs uit de privésector, resulteerde in een aanzienlijke toename van de administratieve lasten voor de agentschappen en dat de tijd die aan de aanbestedingen en het beheer van de auditcontracten is besteed, tot extra uitgaven heeft geleid en zo de afnemende middelen van de agentschappen verder onder druk heeft gezet; benadrukt dat deze kwestie moet worden opgelost; verzoekt de betrokken partijen met oplossingen voor deze kwestie te komen die de administratieve lasten aanzienlijk zullen verminderen; 47. merkt op dat de externe evaluaties van de agentschappen in het algemeen positief waren en dat de agentschappen actieplannen hebben opgesteld voor de follow-up van de in de evaluatieverslagen genoemde kwesties; merkt op dat in de oprichtingsverordeningen van de meeste agentschappen weliswaar een bepaling inzake een regelmatig uit te voeren externe evaluatie (gewoonlijk om de vier à zes jaar) is opgenomen, maar dat de oprichtingsverordeningen van vijf gedecentraliseerde agentschappen niet in een dergelijke bepaling voorzien, terwijl de oprichtingsverordening van het EMA slechts om de tien jaar een externe evaluatie voorschrijft; verzoekt de Commissie en de betrokken agentschappen deze kwestie aan te pakken en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de genomen maatregelen; 48. is ingenomen met de herziening van de oprichtingsverordeningen van de drie tripartiete agentschappen, namelijk de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Eurofound), het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) en het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (EU-OSHA); 49. herinnert eraan dat de jaarlijkse gedachtewisseling over de ontwerpen van de jaarlijkse werkprogramma's en de meerjarenstrategieën van de agentschappen in de bevoegde commissies ertoe bijdraagt dat de programma's en strategieën aan de feitelijke beleidsprioriteiten beantwoorden – met name in de context van de Europese pijler van sociale rechten en de Europa 2020-strategie; o o o 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de onder deze kwijtingsprocedure vallende agentschappen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0095/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (5) , en met name artikel 24, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0113/2019 ), 1. verleent de directeur van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2205(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0095/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (11) , en met name artikel 24, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0113/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2205(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0113/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens de staat van ontvangsten en uitgaven (13) 13 272 160 EUR bedroeg, een stijging van 16,38 % ten opzichte van 2016; hetgeen voornamelijk te wijten is aan de daling van de inkomsten uit de verrichtingen in verband met de verordening betreffende de integriteit en transparantie van de groothandelsmarkt voor energie (REMIT); overwegende dat de begroting van het Agentschap volledig wordt gefinancierd uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna: "het verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98,72 %, waarmee het streefcijfer van het Agentschap is gehaald en een stijging van 0,61 % ten opzichte van 2016 is gerealiseerd; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 75,81 % bedroeg, een stijging van 15,87 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 122 606,52 EUR bedroegen, d.w.z. 2,03 % van het totale overgedragen bedrag, een opmerkelijke daling met 7,77 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap bepaalde maatregelen gebruikt als kernprestatie-indicatoren om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen, met name om de impact te ramen van netcodes en richtsnoeren, en om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 4. erkent dat het Agentschap in het algemeen zijn werkprogramma heeft verwezenlijkt, ondanks de aanzienlijke uitdagingen met betrekking tot de beschikbare middelen; 5. stelt met waardering vast dat het Agentschap erin is geslaagd de verordening betreffende de integriteit en transparantie van de groothandelsmarkt voor energie ten uitvoer te leggen en dat 2017 het eerste volledige jaar van gegevensverzameling was na de elementaire tenuitvoerlegging van deze verordening in 2016; merkt eveneens op dat het Agentschap in 2017 een cruciale mijlpaal heeft bereikt met de goedkeuring van alle netcodes en richtsnoeren voor elektriciteit en gas en dat het zich voortaan concentreert op het begeleiden en monitoren van de tenuitvoerlegging van de reeds vastgestelde netcodes en richtsnoeren; 6. is ingenomen met het feit dat het Agentschap de boekhoudkundige diensten heeft uitbesteed aan de Commissie en voorzieningen deelt met andere agentschappen op het gebied van personeelsbeheer, beheer van informatie- en communicatietechnologie, begroting en financiering, aanbestedingen en faciliteitenbeheer; Personeelsbeleid 7. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 92,65 % ingevuld was, aangezien 63 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 68 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 69 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 21 contractanten en 3 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap werkten; 8. stelt met bezorgdheid vast dat de personele middelen en de budgettaire beperkingen van het Agentschap in 2017 een risico inhielden voor vertragingen, waardoor de prioriteiten van de doelstellingen moesten worden herschikt en de reikwijdte van sommige verslagen en adviezen moest worden beperkt; is van mening dat elke uitbreiding van de taken en de rol van het Agentschap gepaard moet gaan met een overeenkomstige verhoging van de middelen en het personeel; 9. betreurt het genderonevenwicht in het hoger management van het Agentschap, waar vijf van de zes personen man zijn en één vrouw; verzoekt het Agentschap voor een beter genderevenwicht te zorgen binnen zijn hoger management; 10. merkt op dat het Agentschap het modelbesluit van de Commissie heeft goedgekeurd voor een beleid ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; neemt kennis van het feit dat het Agentschap opleidingssessies heeft georganiseerd en vertrouwelijke counseling mogelijk heeft gemaakt; 11. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) om er meer de aandacht op te vestigen; neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat vier van de negen vacatures op de EPSO-website zijn gepubliceerd; begrijpt de bezorgdheid van het Agentschap wat de vertaalkosten betreft; Aanbestedingsprocedures 12. neemt kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap eind 2017 nog geen gebruik maakte van de instrumenten die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e‑aanbesteding); verzoekt het Agentschap alle nodige instrumenten voor het beheer van aanbestedingsprocedures in te voeren en bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de op dit gebied geboekte vooruitgang; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 13. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Agentschap om te zorgen voor transparantie, preventie en beheer van belangenconflicten en bescherming van klokkenluiders; neemt kennis van het ontslag in oktober 2017 van een lid van de raad van bestuur bij wie een mogelijk belangenconflict was vastgesteld; 14. is ingenomen met de bijkomende stappen die zijn ondernomen om de transparantie van de activiteiten van het Agentschap te vergroten door verslag uit te brengen over de vergaderingen van het personeel van het Agentschap met externe belanghebbenden, met name de vergaderingen van de directeur met lobbyisten, en de publicatie ervan op de website van het Agentschap sinds januari 2018; Interne controles 15. merkt op dat in 2017 een beoordeling is uitgevoerd van de doeltreffendheid van de 16 internecontrolenormen; stelt met tevredenheid vast dat in 2017 geen aanzienlijke of wezenlijke zwakheden in de internecontrolenormen van het Agentschap zijn vastgesteld; 16. neemt bezorgd kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat de back-upgegevens met betrekking tot REMIT op dezelfde locatie worden opgeslagen als de oorspronkelijke gegevens, hetgeen een aanzienlijk risico vormt voor de bedrijfscontinuïteit in geval van grote rampen; neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat het opnieuw instellen van de gegevensuitwijklocatie extra financiële middelen zou vergen; 17. merkt op dat de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie in 2016 een volledige risicobeoordeling heeft uitgevoerd, ook met betrekking tot IT, met als resultaat een nieuw strategisch auditplan voor het Agentschap voor de periode 2017-2019 en de auditonderwerpen voor de volgende programmeringsperiode heeft geformuleerd; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van eventuele ontwikkelingen op dit gebied; 18. merkt op dat de IAS een audit heeft uitgevoerd van de personeelsbeheersfunctie van het Agentschap; stelt met bezorgdheid vast dat in een kritische aanbeveling werd gewezen op het ontbreken van vaste richtsnoeren voor het melden en behandelen van mogelijke fraudegevallen en de resultaten daarvan op het gebied van de aanwerving van personeel; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om dit risico te beperken; Overige opmerkingen 19. spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat het Agentschap in 2017 geen uitgebreide analyse heeft uitgevoerd van de impact die de beslissing van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Europese Unie waarschijnlijk zal hebben op zijn organisatie, activiteiten en boekhouding; neemt echter kennis van het antwoord van het Agentschap dat het deze analyse heeft uitgevoerd in 2018; verzoekt het Agentschap verslag uit te brengen bij de kwijtingsautoriteit over de gevolgen van de beslissing van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Europese Unie en de maatregelen die moeten worden genomen; o o o 20. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0096/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1211/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot oprichting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (Berec) en het Bureau (5) , en met name artikel 13, – Verordening (EU) 2018/1971 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 tot instelling van het Orgaan van Europese regulerende instanties voor elektronische communicatie (Berec) en het Bureau voor ondersteuning van Berec (Berec-Bureau), tot wijziging van Verordening (EU) 2015/2120 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1211/2009 (6) , met name artikel 28, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0114/2019 ), 1. verleent de directeur van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2206(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0096/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1211/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot oprichting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (Berec) en het Bureau (12) , en met name artikel 13, – Verordening (EU) 2018/1971 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 tot instelling van het Orgaan van Europese regulerende instanties voor elektronische communicatie (Berec) en het Bureau voor ondersteuning van Berec (Berec-Bureau), tot wijziging van Verordening (EU) 2015/2120 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1211/2009 (13) , met name artikel 28, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0114/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2206(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0114/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Bureau van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (het "Bureau") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (15) 4 246 000 EUR bedroeg, hetzelfde bedrag als in 2016; overwegende dat de begroting van het Bureau volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Bureau betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,94 %, hetgeen neerkomt op een stijging met 3,74 % ten opzichte van 2016; stelt vast dat het uitvoeringspercentage voor de betalingskredieten 86,92 % bedroeg, een aanzienlijke stijging met 9,73 % ten opzichte van 2016; 2. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Bureau om vertalingen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT) vroeg voor vier oproepen tot het indienen van blijken van belangstelling voor reservepersoneelslijsten; stelt vast dat de Rekenkamer tot de conclusie kwam dat het verzoek om vertaling niet gerechtvaardigd was, aangezien de lijst van ambten al volledig ingevuld was; neemt er kennis van dat volgens het antwoord van het Bureau het verzoek werd gedaan omdat het comité van beheer van het Bureau verzocht reservelijsten op te stellen voor 75 % van de functieprofielen om het vacaturepercentage onder 15 % te houden teneinde de risico's in verband met het grote personeelsverloop te beperken; Annulering van overdrachten 3. neemt ter kennis dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 20 412 EUR bedroegen, d.w.z. 2,53 % van het totale overgedragen bedrag, een daling met 4,76 % ten opzichte van 2016; Prestaties 4. stelt met tevredenheid vast dat het Bureau verschillende soorten maatregelen als kernprestatie-indicatoren gebruikt om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen en zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 5. neemt ter kennis dat het Bureau zijn strategie heeft herzien, rekening houdend met de marktontwikkelingen en technologische vooruitgang, om zich aan te passen aan de nieuwe omgeving inzake elektronische communicatie, het waarborgen van open internettoegang en connectiviteit; 6. merkt met bezorgdheid op dat het Bureau geen middelen deelt met andere agentschappen; verzoekt het Bureau verdere mogelijkheden te onderzoeken om diensten te delen en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de in dit verband ondernomen stappen; 7. stelt vast dat het Bureau zijn boekhoudkundige diensten heeft uitbesteed aan de Commissie; verneemt echter met bezorgdheid uit het verslag van de Rekenkamer dat hoewel deze gebeurtenissen ingrijpende wijzigingen in de procedures en het boekhoudsysteem van het Bureau met zich brachten, het boekhoudsysteem sinds 2013 niet opnieuw is gevalideerd; neemt kennis van het antwoord van het Bureau dat de valideringsaanpak momenteel wordt ontwikkeld; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de ontwikkelingen op dit gebied; 8. is ingenomen met het voorstel van de Commissie om in de oprichtingsverordening van het Bureau een verplichte periodieke externe prestatiebeoordeling om de vijf jaar op te nemen; Personeelsbeleid 9. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 100 % ingevuld was, aangezien 14 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 14 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 15 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien negen contractanten en vier gedetacheerde nationale deskundigen voor het Bureau hebben gewerkt; 10. stelt bezorgd vast dat het Bureau negatieve gevolgen heeft ondervonden van de hoogst mogelijke vermindering (12,5 %) van het personeelsbestand, zoals blijkt uit het op 21 december 2017 gepubliceerde verslag van de Rekenkamer over de tenuitvoerlegging van de vermindering van het aantal posten met 5 %, hoewel het krachtens Verordening (EU) 2015/2120 extra taken toegewezen heeft gekregen; 11. betreurt het gebrek aan genderevenwicht onder de leden van de raad van bestuur van het Bureau, waar 24 van de 29 personen man zijn, en 5 vrouw; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband bij het voordragen van kandidaten voor de raad van bestuur rekening te houden met het belang van het waarborgen van genderevenwicht; 12. stelt vast dat het Bureau een besluit heeft genomen over het beleid inzake de bescherming van de waardigheid van de persoon en het voorkomen van intimidatie, en dat het voorts opleidingen voor vertrouwenspersonen mogelijk heeft gemaakt; 13. stelt met bezorgdheid vast dat het personeel in 2017 gemiddeld slechts 2,7 jaar bij het Bureau in dienst was, wat wijst op een hoog personeelsverloop; begrijpt dat het Bureau problemen ondervindt om personeel aan te trekken, onder andere vanwege de lage salariscorrectiecoëfficiënt van het gastland (74,9 %); uit zijn bezorgdheid over het feit dat de werklast van het personeel van het Bureau is toegenomen als gevolg van de in de afgelopen jaren doorgevoerde vermindering van het aantal posten waarop het in het kader van de begroting van de Unie recht heeft, samen met de taken die het erbij heeft gekregen; wijst erop dat deze situatie risico's kan opleveren voor de uitvoering van zijn werkprogramma's; neemt ter kennis dat het management voortdurend aan risicobeperkende maatregelen werkt, en verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de in dit verband geboekte vooruitgang; Aanbestedingsprocedures 14. neemt kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat het Bureau eind 2017 nog niet alle instrumenten ten uitvoer had gelegd die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); neemt kennis van het antwoord van het Bureau dat het voornemens is deze tegen het einde van 2018 ten uitvoer te leggen; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang die hiermee wordt geboekt; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 15. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Bureau om te zorgen voor transparantie en de preventie van en omgang met belangenconflicten; wijst er evenwel met bezorgdheid op dat het Bureau de cv's van de leden van de raad van bestuur niet op zijn website heeft geplaatst; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; 16. betreurt dat het Bureau op 31 december 2017 niet over interne voorschriften inzake klokkenluiders beschikte; neemt echter ter kennis dat het Bureau voornemens is deze tegen het einde van 2018 vast te stellen; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging daarvan; Interne controles 17. stelt met tevredenheid vast dat het Bureau in 2017 intern actie heeft ondernomen om zijn internecontrolesystemen tegen het licht te houden, waaruit bleek dat ze doeltreffend ten uitvoer zijn gelegd; Overige opmerkingen 18. stelt vast dat het Bureau, in tegenstelling tot de meeste andere agentschappen, geen uitgebreide analyse heeft uitgevoerd van de impact die het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Europese Unie terug te trekken waarschijnlijk op zijn organisatie, activiteiten en boekhouding zal hebben; verzoekt het Bureau te overwegen een dergelijke analyse uit te voeren en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de in dit verband getroffen maatregelen; o o o 19. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (16) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Vertaalbureau (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (2) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Vertaalbureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0074/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad van 28 november 1994 tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (5) , en met name artikel 14, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie cultuur en onderwijs ( A8-0122/2019 ), 1. verleent de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2184(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Vertaalbureau (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (8) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Vertaalbureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0074/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad van 28 november 1994 tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (11) , en met name artikel 14, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie cultuur en onderwijs ( A8-0122/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2184(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie cultuur en onderwijs ( A8-0122/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 volgens de staat van ontvangsten en uitgaven (13) 49 429 100 EUR bedroeg, hetgeen een daling van 2,27 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat 88,93 % van de begroting van het Vertaalbureau afkomstig is van rechtstreekse bijdragen van instellingen, en van andere agentschappen en organen; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Vertaalbureau betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 93,12 %, hetgeen neerkomt op een stijging van 3,75 % ten opzichte van het voorgaande jaar; constateert dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 85,40 % bedroeg, d.w.z. een stijging van 3,21 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. wijst met bezorgdheid op het relatief hoge aantal annuleringen van overdrachten in 2017, ten belope van 317 986,20 EUR, wat nog altijd 8,76 % is van het totale overgedragen bedrag, ondanks een daling van 1,34 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. constateert dat het Vertaalbureau input- en outputindicatoren hanteert als kernprestatie-indicatoren (KPI's) om de resultaten van zijn activiteiten te meten evenals diverse indicatoren om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; verzoekt het Vertaalbureau de KPI's verder te ontwikkelen om het resultaat en de impact van zijn activiteiten te beoordelen en zo kwalitatief advies te krijgen over hoe er meerwaarde kan worden gegenereerd voor de resultaten van het Vertaalbureau en hoe het bedrijfsmodel van het Vertaalbureau kan worden verbeterd; 4. stelt vast dat het Vertaalbureau is begonnen met de herziening van de voorafgaande evaluatie van programma's en activiteiten overeenkomstig de door de Commissie verstrekte richtsnoeren en dat de werkprogramma's van het Vertaalbureau nu input- en outputindicatoren bevatten; 5. stelt vast dat het uitvoeringspercentage van het gewijzigde werkprogramma van het Vertaalbureau voor 2017 87,7 % bedroeg; 6. stelt met tevredenheid de gevolgen van de nieuwe prijsstructuur voor de vertaling van documenten vast, die de klanten van het Vertaalbureau in 2017 een besparing van 3,2 miljoen EUR opleverde, terwijl de inkomsten van het Vertaalbureau, ondanks de weerslag van de nieuwe prijsstructuur, in 2017 stabiel bleven; 7. is verheugd over de samenwerkingsovereenkomst die met de Europese School Luxemburg II (EEL2) is gesloten, wat het klantenbestand van het Vertaalbureau eind 2017 op 65 heeft gebracht; 8. constateert met tevredenheid dat het Vertaalbureau twee acties heeft uitgevoerd om bij overlappende taken middelen te delen met andere agentschappen via het netwerk van EU‑agentschappen: een catalogus van gedeelde diensten waarin alle diensten zijn opgenomen die kunnen worden gedeeld door de agentschappen en een portaal voor gezamenlijke aanbestedingen, waarop de aanbestedingsplannen van de agentschappen worden gedeeld; 9. toont zich verheugd dat het Vertaalbureau eraan werkt meertaligheid in zijn producten te integreren, zoals ook is erkend door de Europese Ombudsman die het Vertaalbureau samen met het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (EU-OSHA) in 2017 de prijs van de Ombudsman voor goed bestuur in de categorie "Excellence in citizen/customer focused services delivery" (Uitmuntende dienstverlening waarbij de burger/klant centraal staat") heeft toegekend voor hun gezamenlijk ontwikkelde innovatieve project waarmee het vertaalproces van meertalige websites wordt vergemakkelijkt; 10. is verheugd over het feit dat het Vertaalbureau de instellingen van de Unie de nieuwe versie van IATE (InterActive Terminology for Europe – Interactieve Terminologie voor Europa) ter beschikking heeft gesteld en ervoor zorgt dat de interinstitutionele terminologiedatabank gelijke tred houdt met de innovatie; 11. is ingenomen met de in 2017 uitgevoerde externe evaluatie van het bedrijfsmodel van het Vertaalbureau; verzoekt het Vertaalbureau verslag uit te brengen bij de kwijtingsautoriteit over de het resultaat van de definitieve evaluatie; Personeelsbeleid 12. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 96,9 % was ingevuld, aangezien er 189 ambtenaren of tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 195 tijdelijke functionarissen en ambtenaren die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (vergeleken bij 197 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 26 contractanten voor het Vertaalbureau werkten; 13. dringt aan op een adequate geografische spreiding van het personeel en van het hogere en middenmanagement; 14. merkt op dat het Vertaalbureau beleidsmaatregelen heeft vastgesteld ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; Aanbesteding 15. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer het Vertaalbureau eind 2017 nog geen gebruik maakte van alle instrumenten die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); verzoekt het Vertaalbureau alle nodige instrumenten voor het beheer van aanbestedingsprocedures in te voeren en daarover bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. stelt vast dat het Vertaalbureau ervoor gekozen heeft alleen de belangenverklaringen te publiceren, dus zonder cv's, wegens de beheersproblemen in verband met de omvang van de raad van bestuur (ongeveer 130 leden en plaatsvervangende leden); stelt vast dat het cv van de directeur en de belangenverklaringen op de website van het Vertaalbureau staan; verzoekt het Vertaalbureau de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; 17. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de directeur en de raad van bestuur van het Vertaalbureau; is ingenomen met de reeds ondernomen stappen om de onafhankelijkheid van de rekenplichtige te waarborgen; 18. merkt op dat het Vertaalbureau weliswaar niet met vergoedingen wordt gefinancierd, maar wel afhankelijk is van inkomsten van zijn klanten, die vertegenwoordigd zijn in de raad van bestuur van het Vertaalbureau, en dat er daarom een belangenconflict dreigt in verband met de prijsstelling van de producten van het Vertaalbureau, dat kan worden opgelost als de Commissie de vergoedingen zou innen namens de klanten van het Vertaalbureau en het Vertaalbureau ertoe aan zou zetten voornamelijk te worden gefinancierd uit de begroting van de Unie; verzoekt het Vertaalbureau bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om dit risico te beperken; Interne controles 19. stelt vast dat de dient Interne Audit (DIA) van de Commissie in 2017 een risicobeoordeling ter plaatse heeft uitgevoerd waaronder alle operationele en ondersteunende activiteiten van het Vertaalbureau vielen; constateert dat het resultaat van de risicobeoordeling het strategische interne-auditplan 2018-2020 van de DIA was, dat was goedgekeurd door de raad van bestuur; 20. neemt er kennis van dat de follow-up van de nog openstaande aanbevelingen van de audit betreffende het beheer van de bedrijfscontinuïteit en de audit betreffende het beheer van de vertaalworkflow tot de conclusie heeft geleid dat alle aanbevelingen adequaat en doeltreffend ten uitvoer zijn gelegd; Overige opmerkingen 21. bevestigt zijn sterke gehechtheid aan meertaligheid in de Europese Unie als een van de basisvoorwaarden voor de goede werking van het democratische bestel van de Unie; wijst op de rol van het Vertaalbureau bij het leveren van kwalitatief hoogwaardige vertalingen en taaldiensten; 22. merkt met bezorgdheid op dat volgens het verslag van de Rekenkamer diverse agentschappen en organen steeds meer gebruikmaken van andere oplossingen dan de vertaaldiensten van het Vertaalbureau, wat betekent dat de capaciteit van het Vertaalbureau niet voldoende wordt benut, dat er sprake is van parallelle systemen en dat het bedrijfsmodel en de continuïteit van het Vertaalbureau in gevaar komen; verzoekt het Vertaalbureau en de Commissie om proactief oplossingen voor dit probleem te bedenken en verbeteringen aan te brengen in het bedrijfsmodel van het Vertaalbureau om deze risico's te beperken; 23. betreurt het dat het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) op 26 april 2018 heeft besloten om de vertaalovereenkomst met het Vertaalbureau te beëindigen, ondanks zijn juridische verplichtingen om gebruik te maken van de diensten van het Vertaalbureau, als vastgelegd in artikel 148 van Verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad (14) , waarbij het EUPIO werd opgericht; neemt kennis van het beroep dat door het Vertaalbureau bij het Gerecht is ingesteld op 6 juli 2018; verzoekt het Vertaalbureau de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de ontwikkelingen van de gerechtelijke procedure; o o o 24. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (15) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Centrum (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Centrum te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0068/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (5) , en met name artikel 12 bis, – Verordening (EU) 2019/128 van het Europees Parlement en de Raad van 16 januari 2019 tot oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad (6) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0119/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitboerend directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2178(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Centrum (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Centrum te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0068/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (12) , en met name artikel 12 bis, – Verordening (EU) 2019/128 van het Europees Parlement en de Raad van 16 januari 2019 tot oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad (13) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0119/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2178(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0119/2019 ), A. overwegende dat volgens de staat van ontvangsten en uitgaven (15) de begroting van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding ("Centrum") voor het begrotingsjaar 2017 17 869 389 EUR bedroeg, hetgeen een lichte afname van 0,84 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat de begroting van het Centrum voornamelijk wordt gefinancierd uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Centrum voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Centrum betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,95 %, hetgeen neerkomt op een daling van 0,04 % ten opzichte van het jaar 2016; merkt op dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 89,66 % bedroeg, een daling met 4,89 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. merkt bezorgd op dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 52 767 EUR bedroegen, 5,06 % van het totale overgedragen bedrag, wat een stijging van 2,31 % ten opzichte van 2016 betekent; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat het Centrum gebruikmaakt van een voorbeeldig prestatiemeetsysteem met essentiële prestatie-indicatoren ter beoordeling van de toegevoegde waarde van zijn activiteiten met betrekking tot projecten, activiteiten en organisatie en andere maatregelen om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 4. waardeert de voortdurende hoge kwaliteit van de werkzaamheden van het Centrum, dat zorgt voor onderzoek, analyse en technisch advies om de ontwikkeling van beleid op het gebied van levenslang leren in Europa en beroepsonderwijs en -opleiding te ondersteunen, en beklemtoont in dit verband dat het belangrijk is dat het Centrum over voldoende personele en financiële middelen beschikt om zijn taken te kunnen uitvoeren; 5. waardeert de aandacht van het Centrum voor de ontwikkeling van competenties en vaardigheden, in het bijzonder bij laagopgeleiden, ter ondersteuning van de doelstelling van arbeidsmarktinclusie middels beroepsonderwijs en -opleiding, opleiding op de werkplek en stages, alsook de bijdrage die het levert aan Erasmus+, de Agenda voor nieuwe vaardigheden voor Europa, Europass en het Skills Panorama, dat de voornaamste doelgroepen, d.w.z. beleidsmakers en deskundigen, heeft weten te bereiken; 6. is verheugd over het initiatief van het Centrum voor een nieuw project over digitalisering en de toekomst van werk en is voort verheugd over de start van CareersNet van het Centrum, het nieuwe netwerk voor onderzoek en levenslange begeleiding en carrièreplanning; 7. is ingenomen met het initiatief van het Centrum om zijn werkzaamheden inzake levenslange begeleiding en loopbaanontwikkeling te versterken door een netwerk voor onderzoek en samenwerking op dit gebied op te zetten en door instrumenten te ontwikkelen om informatie over de arbeidsmarkt te integreren in de begeleiding; 8. stelt vast dat het Centrum nauw samenwerkt met de Europese Stichting voor opleiding en met de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, en dat deze samenwerking in samenwerkingsovereenkomsten geformaliseerd is; stelt met tevredenheid vast dat het Centrum en het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging een overeenkomst op dienstniveau hebben gesloten die hen in staat stelt conferentiefaciliteiten en opslagruimte te delen, naast andere synergieën; benadrukt in dit verband dat het Centrum een van de vier agentschappen is op het gebied van sociaal beleid; spreekt in dit verband zijn teleurstelling uit over het resultaat van de interinstitutionele werkgroep gedecentraliseerde agentschappen (IIWG), aangezien er geen specifieke voorstellen zijn ontwikkeld om agentschappen die zich met aanverwante beleidsgebieden bezighouden, samen te voegen of een locatie te laten delen; verzoekt het Centrum samen met de drie andere agentschappen die op het gebied van sociaal beleid actief zijn, onderzoek te doen naar de fusiemogelijkheden; 9. erkent dat het Centrum maatregelen heeft getroffen in het licht van de opmerkingen en het commentaar van de kwijtingsautoriteit met betrekking tot de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2016 om het functioneren van het Centrum verder te verbeteren; 10. merkt op dat het Centrum onderworpen werd aan een externe evaluatie overeenkomstig de financiële regels, die betrekking had op de periode 2013-2016; merkt op dat het eindverslag van de evaluatie verwacht werd in 2018; verzoekt het Centrum verslag uit te brengen bij de kwijtingsautoriteit over de resultaten van deze evaluatie; Personeelsbeleid 11. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 93,48 % ingevuld was, aangezien 86 ambtenaren of tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 92 tijdelijke functionarissen en ambtenaren die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (in vergelijking met 94 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 26 contractanten en 4 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Centrum werkten; 12. neemt kennis van het vertrek van het diensthoofd personeel van het Centrum in april 2017 en van het vertrek van de juridisch adviseur van het Centrum en de daaruit voortvloeiende extra werklast voor het resterende personeel; verzoekt het Centrum de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van eventuele ontwikkelingen op dit gebied; 13. merkt op dat het Centrum een beleid inzake waardigheid op het werk voert en dat in 2017 een verplichte sessie werd georganiseerd over waardigheid op het werk en preventie van intimidatie, en dat voorts workshops en counseling werden aangeboden; 14. betreurt de vaststelling in het verslag van de Rekenkamer dat twee aanwervingsprocedures voor leidinggevende functies als onregelmatig werden beschouwd; neemt kennis van het antwoord van het Centrum op deze kritiek en verwacht dat het probleem in kwestie op passende wijze wordt aangepakt; verzoekt het Centrum bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die als reactie op de opmerking van de Rekenkamer zijn genomen; 15. betreurt dat de transparantie van de aanwervingsprocedures niet altijd volledig is gewaarborgd; is bijgevolg ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) om er meer de aandacht op te vestigen; neemt kennis van het antwoord van het Centrum dat het al enkele vacatures bij EPSO publiceert en dat vertaling van alle kennisgevingen van vacatures in de talen van de Unie de kosten aanzienlijk zou doen stijgen; Aanbestedingsprocedures 16. neemt er kennis van dat volgens het verslag van de Rekenkamer het Centrum eind 2017 nog geen gebruik maakte van de instrumenten die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); neemt er kennis van dat volgens het verslag van de Rekenkamer het voornemens is de nodige elektronische maatregelen eind 2018 ten uitvoer te leggen; verzoekt het Centrum bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang die met betrekking tot deze kwestie wordt geboekt; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 17. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Centrum om te zorgen voor transparantie, preventie en beheer van belangenconflicten en bescherming van klokkenluiders; wijst er echter met bezorgdheid op dat het Centrum de cv's van zijn hoger management niet publiceert op zijn website en dat het hoger management, de interne deskundigen en de assistenten van het Centrum potentiële belangenconflicten pas melden wanneer deze zich voordoen, overeenkomstig het beleid van het Centrum inzake de voorkoming en het beheer van belangenconflicten sinds 2014; verzoekt het Centrum de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; 18. roept het Centrum nogmaals op de notulen van de vergaderingen van zijn raad van bestuur openbaar te maken; 19. merkt eens te meer op dat er een onafhankelijk onthullings-, advies- en verwijzingsmechanisme met voldoende begrotingsmiddelen moet worden ontwikkeld om klokkenluiders te helpen de juiste kanalen te gebruiken om hun informatie over mogelijke onregelmatigheden met betrekking tot de financiële belangen van de Unie te onthullen en tegelijkertijd hun geheimhouding te beschermen en de nodige ondersteuning en advies te bieden overeenkomstig het voorstel voor een richtlijn inzake de bescherming van personen die inbreuken op het Unierecht melden ( 2018/0106 (COD) ), waarover momenteel interinstitutionele onderhandelingen worden gevoerd; Interne audit 20. neemt kennis van het feit dat de interne auditdienst (IAS) een audit heeft uitgevoerd van de webdiensten van het Centrum, met de nadruk de webpagina's van Europass, het Skills Panorama, het mobiliteitsscorebord en het Europees kwalificatiekader, op basis van het strategische auditplan 2017-2019 van de IAS; is verheugd over het feit dat het ontwerp en de werking van het interne controlesysteem van het Centrum als doeltreffend en efficiënt werd bestempeld met betrekking tot deze instrumenten; o o o 21. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (16) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0084/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) 2015/2219 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol) en tot vervanging en intrekking van Besluit 2005/681/JBZ van de Raad (5) , en met name artikel 20, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0121/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Academie voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2194(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0084/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) 2015/2219 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol) en tot vervanging en intrekking van Besluit 2005/681/JBZ van de Raad (11) , en met name artikel 20, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0121/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2194(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0121/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) 10 524 359 EUR bedroeg, een stijging van 2,26 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van het Agentschap volledig wordt gefinancierd met middelen uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 97,09 %, een stijging met 1,14 % ten opzichte van 2016; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 84,02 % bedroeg, een stijging van 5,17 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. betreurt de vele annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017, die 189 154 EUR bedroegen, d.w.z. 12,81 % van het totale overgedragen bedrag, een lichte stijging van 1,44 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap kernprestatie-indicatoren gebruikt om zijn opleidingsactiviteiten en het effect ervan – met name de tevredenheid van de deelnemers – te meten om de toegevoegde waarde ervan te beoordelen, en prestatie-indicatoren gebruikt om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 4. neemt er nota van dat het veranderingsmanagementplan van het Agentschap met het oog op de nodige voorbereidingen om in het kader van zijn nieuwe, uitgebreide mandaat te functioneren, voor 83 % ten uitvoer is gelegd; merkt op dat 93 % van de deelnemers aan de opleidingsactiviteiten van het Agentschap verklaarde ten minste tevreden te zijn over de opleidingen, en dat het Agentschap de tenuitvoerlegging van het EU/MENA-partnerschapsprogramma voor opleidingen op het gebied van terrorismebestrijding heeft afgerond; 5. stelt met voldoening vast dat het Agentschap nauw samenwerkt met het netwerk van agentschappen voor justitie en binnenlandse zaken en de negen agentschappen die daar deel van uitmaken; merkt op dat zij opleidingen delen en samen cursussen organiseren; 6. is ingenomen met de toezegging van het Agentschap om gevolg te geven aan het verslag van de dienst Interne Audit van de Commissie over behoeftenanalyse, planning en budgettering met betrekking tot opleidingsactiviteiten; benadrukt dat het belangrijk is dat het Agentschap zijn toezegging gestand doet; 7. merkt op dat bij de vijfjaarlijkse periodieke externe evaluatie die in januari 2016 is afgesloten, 17 aanbevelingen zijn gedaan en dat het Agentschap van plan is alle corrigerende maatregelen tegen eind 2018 uit te voeren; verzoekt het Agentschap om bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de acties die ondernomen zijn om aan deze aanbevelingen gevolg te geven; 8. betreurt het dat het Agentschap en Europol ver van elkaar af liggen, hetgeen belemmerend werkt voor het tot stand brengen van synergie-effecten met dit andere agentschap dat zich met politiezaken bezighoudt; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit een verslag te doen toekomen met een overzicht van de mogelijke belemmeringen voor de interactie met Europol en de genomen en te nemen maatregelen voor het elimineren daarvan; Personeelsbeleid 9. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 96,77 % ingevuld was, aangezien 30 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 31 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 28 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 verder nog 16 arbeidscontractanten en 6 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap werkten; 10. acht het een goede zaak dat het Agentschap webinars is blijven organiseren om rechtshandhavers toe te rusten met informatie en beste praktijken inzake het herkennen en onderzoeken van haatmisdrijven en de verschillende vormen van gendergerelateerd geweld, en dat het training heeft aangeboden om meer begrip bij te brengen voor de problemen die Roma-gemeenschappen en LGBTI's ondervinden (zoals te veel of te weinig politietoezicht en het wantrouwen jegens politiemensen), en te leren hoe een en ander op het niveau van rechtshandhaving op te lossen is; dringt aan op voortzetting van de aangeboden training op het gebied van grondrechten en de bewustmaking van de politie daaromtrent; 11. verzoekt het Agentschap in zijn opleidingsprogramma en trainingsactiviteiten ook een aanzienlijk element van antiradicalisering, antiracisme en non-discriminatie op te nemen; verzoekt het Agentschap voorts specifieke opleidingen te ontwikkelen over de procedurele waarborgen voor kinderen die verdachte of beklaagde zijn in een strafprocedure; 12. neemt er nota van dat het Agentschap beleidsmaatregelen heeft goedgekeurd ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; merkt op dat dit beleid informatie-uitwisseling, opleidingen en vertrouwelijke counseling mogelijk maakt; 13. merkt op dat de verhuizing van het Verenigd Koninkrijk naar Hongarije en de daaruit voortvloeiende lagere aanpassingscoëfficiënt die op de salarissen van het personeel wordt toegepast, als gevolg had dat het personeelsverloop hoog was en dat het geografische evenwicht niet altijd gewaarborgd is doordat er minder sollicitaties zijn uit andere lidstaten dan het gastland; neemt er met bezorgdheid nota van dat een aantal personeelsleden nog een juridisch geschil heeft lopen over de verhuizing; merkt op dat er een aantal maatregelen is genomen om dit te ondervangen; wijst er met bezorgdheid op dat dit gevolgen kan hebben voor de bedrijfscontinuïteit en het vermogen van het Agentschap om activiteiten uit te voeren; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van eventuele ontwikkelingen op dit gebied; 14. is het met de Rekenkamer eens dat de publicatie van vacatures op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) relevant en nuttig zou zijn, omdat daarmee de transparantie en publiciteit worden gediend en burgers in staat worden gesteld om kennis te nemen van alle vacatures van de verschillende Europese instellingen en agentschappen; verzoekt het Agentschap daarom al zijn vacatures ook op de EPSO-website te publiceren; verzoekt de Commissie maatregelen te overwegen om de financiële lasten voor de agentschappen in verband met de vertaling van vacatures te verlichten, onder meer door daarover een kaderovereenkomst te sluiten met het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT); 15. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures op de EPSO-website te publiceren om er meer de aandacht op te vestigen; heeft begrip voor het antwoord van het Agentschap dat deze publicatie hoge vertaalkosten met zich meebrengt; neemt voorts ter kennis dat het Agentschap voornemens is al zijn vacatures te publiceren op het door het netwerk van EU-agentschappen ontwikkelde banenportaal; Aanbesteding 16. stelt vast dat het Agentschap volgens het verslag van de Rekenkamer eind 2017 nog niet alle instrumenten had geïmplementeerd die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); merkt op dat het Agentschap in zijn antwoord aangeeft dat het van plan is e-inschrijving in 2019 in te voeren; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang die op dit vlak wordt geboekt; 17. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap in december 2016 een vierjarig kadercontract voor de terbeschikkingstelling van tijdelijk personeel ter waarde van 1,6 miljoen EUR heeft ondertekend met slechts één marktdeelnemer, uitsluitend op grond van de prijs, zonder rekening te houden met kwaliteitscriteria; neemt nota van het antwoord van het Agentschap dat het van mening is dat de kwaliteit deel uitmaakt van de technische specificaties en dat de keuze om één enkel contract te gunnen, is gemaakt op basis van eerdere ervaringen en specifieke nationale kenmerken; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 18. is verheugd over het feit dat het Agentschap in 2017 een herziene fraudebestrijdingsstrategie heeft vastgesteld; betreurt het dat het Agentschap per 31 december 2017 nog geen interne voorschriften inzake klokkenluiders had opgesteld en ingevoerd; neemt er echter nota van dat naar verwachting eind 2018 agentschapsspecifieke interne regels zullen worden vastgesteld; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging daarvan; Overige opmerkingen 19. benadrukt dat de verplaatsing van het Agentschap naar Boedapest in 2014 en de herziening van zijn mandaat in 2016 aanleiding hebben gegeven tot wijzigingen in de boekhoudprocedures van het Agentschap, die sinds 2013 niet opnieuw zijn gevalideerd; neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat de hervalidering momenteel binnen DG BUDG wordt besproken en gepland; 20. merkt op dat het Agentschap in februari 2017 met succes de ISO 9001:2015-certificering van zijn managementsysteem heeft afgerond om zijn inzet voor kwaliteit te verbeteren en beter aan te tonen; 21. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap, in tegenstelling tot de meeste andere agentschappen, geen alomvattende analyse heeft uitgevoerd van de waarschijnlijke gevolgen van het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Europese Unie terug te trekken voor zijn organisatie, activiteiten en rekeningen; maakt uit het antwoord van het Agentschap op dat de betreffende risico's informeel als laag zijn beoordeeld; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om een formelere analyse te verrichten als voorbereiding op het beperken van potentiële risico's; 22. neemt kennis van de inspanningen van het Agentschap om een kosteneffectieve en milieuvriendelijke werkplek te garanderen; wijst erop dat het Agentschap niet over een koolstofcompensatieregeling beschikt, maar neemt er nota van dat het overweegt een dergelijke regeling in te voeren en dat het zijn personeel aanmoedigt om het openbaar vervoer te gebruiken om de emissies te verminderen; o o o 23. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0079/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, houdende intrekking van Richtlijn 91/670/EEG van de Raad, Verordening (EG) nr. 1592/2002 en Richtlijn 2004/36/EG (5) , en met name artikel 60, – gezien verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (6) , en met name artikel 121, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0120/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (thans Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2189(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0079/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, houdende intrekking van Richtlijn 91/670/EEG van de Raad, Verordening (EG) nr. 1592/2002 en Richtlijn 2004/36/EG (12) , en met name artikel 60, – gezien verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (13) , en met name artikel 121, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0120/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (thans Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2189(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0120/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (hierna "het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn financiële staten (15) 191 611 843 EUR bedroeg, hetgeen een daling met 0,92 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat 34 870 000 EUR van de begroting van het Agentschap afkomstig is van de begroting van de Unie, en 101 397 000 EUR van vergoedingen en rechten; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99 %, hetzelfde percentage als in 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 93,75 % bedroeg, een daling van 2,55 % ten opzichte van 2016; 2. neemt bezorgd kennis van de jaar na jaar terugkerende opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat, hoewel de door de sector gefinancierde activiteiten in 2016 resulteerden in een tekort van 7 600 000 EUR, de begrotingsresultaten over de jaren fluctueren en het Agentschap een gecumuleerd overschot uit dit soort activiteiten heeft van 52 000 000 EUR; herinnert eraan dat in de oprichtingsverordening van het Agentschap wordt bepaald dat aan de sector in rekening gebrachte vergoedingen moeten volstaan om de kosten van de certificeringsactiviteiten van het Agentschap te dekken en dat dus niet voorzien is in een gecumuleerd overschot; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de lopende corrigerende maatregelen en over de manier waarop het in de toekomst een dergelijk overschot wil voorkomen; 3. verneemt van het Agentschap dat het voornemens is om zowel het financiële reglement als de voorschriften inzake vergoedingen en rechten (16) te wijzigen om de behandeling van gecumuleerde overschotten beter te formaliseren; verneemt van het Agentschap dat deze herziening in 2018 in gang is gezet en dat het in de bedoeling ligt de herziene voorschriften inzake vergoedingen en rechten op 1 januari 2020 in werking te laten treden; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van deze herziening, onder meer over de bepalingen ter verduidelijking van de behandeling van een potentieel overschot; Annulering van overdrachten 4. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 239 829 EUR bedroegen, d.w.z. 2,6 % van het totale overgedragen bedrag, een daling van 1,07 % ten opzichte van 2016; Prestaties 5. neemt kennis van het feit dat het Agentschap verschillende kernprestatie-indicatoren gebruikt om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te meten en zijn begrotingsbeheer te verbeteren en dat het de relevantie van zijn regels en standaardprocedures op periodieke basis beoordeelt; 6. merkt op dat het Agentschap in 2017 aan een audit is onderworpen door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie; stelt met tevredenheid vast dat, hoewel de officiële resultaten nog niet gepubliceerd zijn, initiële input erop wijst dat het Agentschap behoort tot de best presterende luchtvaartinstanties ter wereld; 7. neemt kennis van het feit dat het Agentschap het Europees Strategisch Coördinatieplatform en het Europees Centrum voor cyberveiligheid in de luchtvaart heeft opgericht en dat het de eerste fase heeft gestart van het Data4Safety-initiatief, dat tot doel heeft Europese technologieën en het Europese marktleiderschap op het gebied van burgerluchtvaart te ondersteunen, om de Europese knowhow op het gebied van "big data"-technologieën te vergroten; merkt bovendien op dat het overeenkomsten heeft ondertekend met Frankrijk, Duitsland en Italië betreffende samenwerking tussen de civiele en de militaire luchtvaartveiligheid; 8. merkt op dat Verordening (EU) nr. 2018/1139 op 11 september 2018 in werking is getreden, met een nieuwe afdeling voor drones en een nieuw mandaat voor het Agentschap waarin zijn bevoegdheden worden geherdefinieerd; merkt tevens op dat die verordening het Agentschap machtigt om de Commissie de technische expertise voor te stellen voor de regulering van drones van om het even welke omvang, met inbegrip van kleine drones; 9. merkt op dat het Agentschap in 2017 een aanzienlijke groter aantal gereserveerde projecten heeft beheerd, die samen goed zijn voor 11 300 000 EUR (7 300 000 EUR in 2016); juicht het toe dat deze projecten zich richten op het verbeteren van de regelgevings- en toezichtscapaciteit van de nationale en regionale luchtvaartautoriteiten in de wereld, alsook op het leveren van een bijdrage aan onderzoeksprojecten voor het verbeteren van de mondiale vliegveiligheid en het bevorderen van EU-normen; 10. verzoekt de Commissie en de lidstaten met klem de nodige middelen te verstrekken voor de nieuwe en versterkte bevoegdheden, onder andere met betrekking tot risico's voor de burgerluchtvaart die voortkomen uit conflictgebieden, milieugerelateerde thema's en de certificatie en registratie van onbemande luchtvaartuigen; 11. is ingenomen met de actieve rol van het Agentschap met betrekking tot de uitnodiging tot het indienen van voorstellen in het kader van het Horizon 2020-programma; dringt er bij het Agentschap op aan actief te blijven op het gebied van onderzoek en ontwikkeling; 12. stelt vast dat het Agentschap zijn jaarlijkse risicobeoordeling in overeenstemming met de voor de EU-instellingen ontwikkelde methodologie heeft verricht; stelt vast dat in het kader van de identificatie van potentiële risico's in 2017 geen grote risico's aan het licht zijn gekomen; 13. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap middelen deelt voor overlappende taken met andere agentschappen, met name de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, de Europese Stichting voor opleiding en de Europese Autoriteit voor effecten en markten, op het gebied van enquêtes, e-learning en clouddiensten; Personeelsbeleid 14. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 100 % ingevuld was, aangezien 673 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 678 tijdelijke functionarissen (inclusief 5 gesubsidieerde posten) die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 676 toegestane posten in 2016); merkt op dat als gevolg van de niet-goedkeuring van de herziene basisverordening, de 5 gesubsidieerde posten in 2017 niet ingevuld waren; stelt vast dat in 2017 bovendien 80 contractanten en 18 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Bureau werkten; 15. betreurt het genderonevenwicht binnen het hoger management van het Agentschap, waar alle 5 personen man zijn, en binnen de raad van bestuur, waar 25 van de 29 leden man zijn, en vier vrouw; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband bij het voordragen van kandidaten voor de raad van bestuur rekening te houden met het belang van het waarborgen van genderevenwicht; verzoekt daarnaast het Agentschap voor een beter genderevenwicht te zorgen binnen zijn hoger management; 16. merkt op dat het Agentschap beleidsmaatregelen heeft goedgekeurd ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; neemt kennis van het feit dat het Agentschap informatiesessies heeft georganiseerd en vertrouwelijke counseling mogelijk heeft gemaakt; 17. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; begrijpt dat de werktaal van het Agentschap Engels is en merkt op dat het Agentschap gebruikmaakt van de door het netwerk van agentschappen ingestelde vacaturebank om zijn kennisgevingen van vacatures te publiceren; Aanbestedingsprocedures 18. neemt kennis van de vaststelling in het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap gekozen heeft voor het gebruik van opeenvolgende kaderovereenkomsten (cascadesysteem) met drie contractanten voor de aankoop van IT-diensten ter waarde van 22 000 000 EUR; stelt vast dat de Rekenkamer van mening is dat er onder dergelijke omstandigheden voor specifieke aankopen een mededingingsprocedure moet worden gevolgd waaraan de geselecteerde contractanten kunnen deelnemen; is tevreden met het antwoord van het Agentschap dat het meer aandacht zal besteden aan nieuwe oproepen tot mededinging om de mededinging te bevorderen; verzoekt het Agentschap om bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de acties die ondernomen zijn om aan deze aanbevelingen gevolg te geven; 19. neemt kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap eind 2017 gebruikmaakte van sommige instrumenten die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding), maar dat het geen gebruikmaakte van e-facturering; verzoekt het Agentschap alle nodige instrumenten voor het beheer van aanbestedingsprocedures in te voeren en bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de op dit gebied geboekte vooruitgang; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 20. verneemt van het Agentschap dat het in 2017 een herziening heeft uitgevoerd van het proces dat wordt gevolgd in het kader van zijn "beleid inzake onpartijdigheid en onafhankelijkheid: voorkoming en beperking van belangenconflicten" om de invulling, controle en bijwerking van belangenverklaringen uit te breiden naar alle personeelsleden; verneemt van het Agentschap dat de dienst Interne audit naar verwachting in april 2019 een controleverslag over voorkoming en beperking van belangenconflicten zal publiceren; verzoekt het Agentschap verslag uit te brengen bij de kwijtingsautoriteit over de grondige herziening van zijn huidige systeem voor de voorkoming en de beperking van belangenconflicten in 2018/2019, alsook over de implementatie van de aanbevelingen van de Commissie; verwelkomt de nieuwe richtsnoeren van het Agentschap met betrekking tot klokkenluiden; 21. merkt op dat 70 % van de inkomsten van het Agentschap bestaat uit vergoedingen; neemt kennis van het standpunt van het Agentschap dat het feit dat aanvragers vergoedingen betalen, niet noodzakelijk een belangenconflict inhoudt; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om ervoor te zorgen dat geen belangenconflicten ontstaan in verband met de financiering door vergoedingen; 22. juicht de invoering van een openbaar register van vergaderingen toe, hetgeen goed is voor de transparantie ten aanzien van de activiteiten van het Agentschap, omdat het voor openheid zorgt over de vergaderingen van het personeel van het Agentschap met externe belanghebbenden, alsmede het feit dat dit register op de website van het Agentschap kan worden geraadpleegd; 23. moedigt het Agentschap ertoe aan de onafhankelijkheid van de rekenplichtige te waarborgen; stelt vast dat de raad van bestuur van het Agentschap na het verslag van de Rekenkamer gevolg heeft gegeven aan het verzoek van de Rekenkamer door de rekenplichtige met ingang van januari 2019 op administratief gebied rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de directeur en op operationeel gebied aan de raad van bestuur; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; Interne controles 24. merkt op dat de interne auditdiensten in 2017 een risicobeoordeling hebben uitgevoerd ter ondersteuning van hun ontwikkeling van de volgende auditcyclus (2018-2020); 25. merkt op dat de interne auditcapaciteit in 2017 vier betrouwbaarheidscontroles heeft uitgevoerd om te beoordelen of de toepasselijke verordeningen werden nageleefd, de procesdoelstellingen werden gehaald en de belangrijkste risico's naar behoren waren beperkt; stelt met tevredenheid vast dat deze mate van zekerheid werd verschaft in elk van de controles en dat aanbevelingen werden gedaan om de controleomgeving of de algemene efficiëntie van de processen nog te verbeteren; stelt voorts vast dat in de follow-up van audits die waren uitgevoerd in 2016, de resterende risico's in aanzienlijke mate zijn teruggebracht, en wel tot een aanvaardbaar niveau, en dat de uitvoering van alle lopende acties aan de gang is, waarbij de laatste actie volgens plan moet worden afgesloten medio 2018; 26. stelt vast dat bij de jaarlijkse beoordeling van de beheersnormen voor het Agentschap, op basis van de laatste versie van de ISO-normen en het nieuwe kader voor interne controles, is geconstateerd dat het beheerssysteem van het Agentschap aan de beheersnormen voldoet en dat dankzij een robuust monitoringsysteem op zowel de management-, als de procesniveaus; o o o 27. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (17) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0098/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 439/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 tot oprichting van een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (5) , en met name artikel 36, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0123/2019 ), 1. stelt zijn besluit om de uitvoerend directeur van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken kwijting te verlenen voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017 uit; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2208(DEC) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0098/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 439/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 tot oprichting van een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (11) , en met name artikel 36, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0123/2019 ), 1. stelt de afsluiting van de rekeningen van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017 uit; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2208(DEC) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0123/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting (13) van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken ("het Bureau") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn jaarrekening 86 795 482 EUR bedroeg, een toename van 32,78 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de toename verband hield met de nieuwe, extra taken vanwege de uitbreiding van het mandaat van het Bureau; overwegende dat 75 376 000 EUR van de begroting van het Bureau afkomstig is uit de begroting van de Unie, terwijl het resterende deel bestaat uit bijdragen van geassocieerde landen en andere inkomsten; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaart dat zij redelijke zekerheid heeft verkregen dat de jaarrekening van het bureau betrouwbaar is en dat zij voldoende controle-informatie heeft verkregen over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; overwegende dat de Rekenkamer echter een grondslag voor een afkeurend oordeel heeft afgegeven over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende betalingen bij de rekeningen, hetgeen betekent dat de onderliggende betaling bij de rekeningen voor het per 31 december 2017 afgesloten jaar materiële fouten vertoont; Follow-up van de kwijting voor 2016 1. herinnert aan het besluit van het Europees Parlement van 24 oktober 2018 (14) tot weigering kwijting te verlenen aan de uitvoerend directeur van het Bureau voor het begrotingsjaar 2016; verwelkomt in dit verband de corrigerende maatregelen die in de tussentijd zijn genomen door de raad van bestuur van het Bureau en de nieuwe uitvoerend directeur ad interim; benadrukt echter dat de begroting voor het begrotingsjaar 2017 is uitgevoerd onder toezicht van het vorige management van het Bureau; 2. herinnert aan de presentatie achter gesloten deuren door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) aan de Commissie begrotingscontrole van het Parlement van 20 november 2018 over de resultaten van het onderzoek door OLAF; 3. betreurt de door OLAF ontdekte onregelmatigheden met betrekking tot de inbreuk op aanbestedingsprocedures, verduistering van EU-middelen, wanbeheer, misbruik van positie op het gebied van personeelszaken, inbreuken op de regels inzake gegevensbescherming, intimidatie en ongepast gedrag jegens personeelsleden; verzoekt het Bureau om de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de follow-up van de door OLAF voorgestelde maatregelen; 4. erkent de grote risico's die inherent zijn aan de aard van de activiteiten van het Bureau en de buitengewone operationele uitdagingen als gevolg van de toestroom van migranten in 2015, 2016 en 2017; betreurt echter dat deze risico's niet werden beperkt door een solide bestuursstructuur en doeltreffende controles; Grondslag voor een afkeurend oordeel over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende betalingen bij de rekeningen voor het begrotingsjaar 2017 5. stelt met spijt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de gevallen van materiële en systematische niet-conformiteit van betalingen met het financieel reglement van het Bureau alsmede andere toepasselijke voorschriften en bepalingen, voornamelijk verband houden met openbare aanbestedings- en aanwervingsprocedures die ten grondslag liggen aan betalingen; betreurt bovendien dat het systematische karakter van de gevallen van niet-conformiteit aan het licht heeft gebracht dat het internebeheersingssysteem ontoereikend is; betreurt ten zeerste dat de gecombineerde fout van niet-conforme betalingen ten minste 7,7 miljoen EUR bedraagt, zijnde 10,3 % van de totale in 2017 verrichte betalingen van het Bureau; Financieel en begrotingsbeheer 6. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 96,88 %: een daling van 2,25 % ten opzichte van 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 92,03 % bedroeg, een daling van 5,79 % ten opzichte van 2016; stelt vast dat het Bureau 29% van de bijdragen van de geassocieerde landen heeft uitgevoerd en 96% van de subsidies voor beleidsuitgaven; verzoekt het Bureau dit bedrag volledig ten uitvoer te leggen; 7. stelt met bezorgdheid vast dat het Bureau in hoge mate afhankelijk is van de terbeschikkingstelling van voldoende middelen, voornamelijk van deskundigen, door de lidstaten, met name door Griekenland en Italië, zoals ook aan de orde is gesteld in het Speciaal verslag nr. 6/2017 getiteld "De EU-reactie op de vluchtelingencrisis: de hotspotbenadering"; Annulering van overdrachten 8. betreurt dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 341 190 EUR bedroegen, 11,68 % dus van het totale overgedragen bedrag, wat een stijging van 0,82 % ten opzichte van 2016 betekent; Prestaties 9. stelt vast dat het Bureau een actieve rol speelt in het netwerk van agentschappen voor justitie en binnenlandse zaken, door het ondersteunen van nauwere samenwerking en grotere synergieën tussen de agentschappen die op dit beleidsterrein werkzaam zijn; neemt voorts kennis van de vernieuwde samenwerkingsstrategie van de gezamenlijke raad van bestuur van EASO-Frontex voor 2017-2018 en de vaste focus op ondersteuningsteams voor migratiebeheer in de hotspotgebieden en gegevensuitwisseling; 10. merkt op dat het Bureau kwalitatieve indicatoren gebruikt als kernprestatie-indicatoren (KPI's) om het effect van de steun van het Bureau bij de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS) aan te tonen, alsook andere KPI's om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; Personeelsbeleid 11. stelt met bezorgdheid vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 slechts voor 80,65 % ingevuld was, aangezien slechts 125 tijdelijke functionarissen werden aangesteld van de 155 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (91 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 68 contractanten en 5 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Bureau werkten; merkt op dat er in de personeelsformatie geen vast personeel is opgenomen en dat het Bureau tijdelijke functionarissen en arbeidscontractanten in dienst heeft, en dringt er bij de begrotingsautoriteit op aan te voorzien in de mogelijkheid om vast personeel in dienst te nemen; 12. betreurt het dat volgens het verslag van de Rekenkamer de personeelssituatie bij het Bureau vanaf eind 2017 exponentieel is verslechterd: voor de leiding van het Bureau waren 4 van de 10 posten voor afdelingshoofden vacant, evenals 18 van de 27 posten voor sectorhoofden; dringt er bij het Bureau op aan alle vacatures openbaar te maken; stelt bovendien vast dat in de administratieve dienst 3 van de 4 posten voor afdelingshoofden en 5 van de 10 posten voor sectorhoofden vacant waren; geeft uiting aan zijn ernstige bezorgdheid over het feit dat dit aanzienlijke beheersproblemen voor het Bureau meebrengt en een aanzienlijk risico vormt voor de voortzetting van de activiteiten van het Bureau op de huidige schaal; betreurt dat het Bureau er ondanks herhaalde pogingen niet in geslaagd is om in 2017 voldoende personeel aan te werven of te behouden; maakt uit het antwoord van het Bureau op dat het investeert in de tevredenheid van het personeel en maatregelen neemt om het personeelsverloop te verminderen, zoals het invoeren van flexibele werkmethoden, ook om de lage correctiecoëfficiënt van Malta te compenseren; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de corrigerende maatregelen die zijn genomen om deze risico's te beperken; dringt er bij het Bureau op aan prioriteit te geven aan het vullen van vacatures voor leidinggevend personeel met hooggekwalificeerd personeel, teneinde de overige nieuwe personeelsleden op te leiden; 13. merkt op dat, volgens het verslag van de Rekenkamer, de betalingen voor personeel in 2017 13,5 miljoen EUR bedroegen; betreurt dat de Rekenkamer ernstige tekortkomingen heeft aangetroffen bij vier van de veertien gecontroleerde aanwervingsprocedures; wijst er bijvoorbeeld op dat sommige aanwervingsprocedures voor administratief personeel niet geschikt waren voor de gepubliceerde rang en dat het Bureau voor één procedure de controles of kandidaten in aanmerking kwamen, niet voldoende heeft gedocumenteerd; 14. neemt kennis van de toegenomen aanwezigheid van het Bureau in Italië in 2017 als gevolg van de noodzaak van verdere ondersteuning in de vorm van het inzetten van mobiele teams en een helpdesk in Rome; neemt kennis van de opening van een operationeel kantoor in Nicosia binnen de gebouwen van het asielbureau en de permanente plaatsing van een veldcoördinator in Nicosia overeenkomstig de wijziging van het bijzondere-ondersteuningsplan voor Cyprus; 15. stelt vast dat het Bureau een intern proces op gang heeft gebracht met het oog op de goedkeuring van het besluit van de Commissie over het beleid inzake de bescherming van de waardigheid van de persoon en het voorkomen van intimidatie, en dat het een netwerk van vertrouwenspersonen zal opzetten; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van dat beleid; Aanbestedingsprocedures 16. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer het aantal aanbestedingsprocedures aanzienlijk is gestegen van 87 in 2015 tot 140 in 2017 en dat het aantal betalingen met 225 % is gestegen, van 2 578 in 2015 tot 8 381 in 2017; is blij dat het Bureau in 2017 aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt bij het verminderen van het aantal late betalingen; stelt vast dat het totale percentage late betalingen aanzienlijk is gedaald van 65 % in januari 2017 tot 9,5 % in december 2017 en dat deze positieve trend zich in 2018 voortzet, met een percentage late betalingen onder de 10 %, zoals beoogd; 17. merkt op dat, volgens het verslag van de Rekenkamer, de betalingen voor tussentijdse diensten in 2017 7,7 miljoen EUR bedroegen; herinnert eraan dat de Rekenkamer in haar controle in 2016 dit contract als onregelmatig beschouwde; betreurt ten zeerste dat het Bureau in 2017 in het kader van dit onregelmatige contract toch 4,8 miljoen EUR betaald heeft; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de corrigerende maatregelen die het in dit verband overweegt; 18. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer, een contract ter hoogte van 4 miljoen EUR voor reisdiensten door de Rekenkamer in haar controle van 2016 als onregelmatig werd beschouwd; betreurt dat het Bureau in 2017 in het kader van dit onregelmatige contract toch 1,5 miljoen EUR betaald heeft; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de corrigerende maatregelen die het in dit verband overweegt; 19. stelt met bezorgdheid vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer, het Bureau geen adequate analyse heeft gemaakt van de behoeften en alternatieve oplossingen voordat het contracten voor miljoenen euro’s heeft gesloten; betreurt voorts dat de monitoring van contracten te wensen overliet, waardoor het Bureau significante risico’s op financiële en reputatieschade liep; neemt er kennis van dat het Bureau momenteel een intern onderzoek naar deze kwestie verricht; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van het onderzoek en de maatregelen die zijn genomen om deze risico's te beperken; 20. stelt met tevredenheid vast dat het Bureau stappen heeft ondernomen om zijn afdeling aanbestedingen te versterken door het toevoegen van anciënniteit en extra ondersteunend personeel aan de afdeling aanbestedingen en dat er ook maatregelen zijn genomen om de aanbestedingsprocedures te versterken, waaronder de invoering van systematische controles voor elke offerte van meer dan 135 000 EUR vanaf 1 januari 2018; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 21. verneemt van het Bureau dat het in 2018 is begonnen met de uitvoering van het besluit van de Commissie inzake klokkenluiden en dat het een praktische gids heeft opgesteld voor de omgang met en preventie van belangenconflicten, alsook bindende regels ter bescherming van klokkenluiders; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van deze maatregelen; 22. stelt met bezorgdheid vast dat het Bureau wel de belangenverklaringen en cv's van de leden van zijn raad van bestuur op zijn website publiceert, maar niet de belangenverklaringen van de hogere leidinggevenden; verzoekt het Bureau deze ontbrekende documenten te publiceren en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die in dit verband zijn genomen; 23. stelt met bezorgdheid vast dat het Bureau volgens het verslag van de Rekenkamer de juridische dienstverlening niet voldoende verifieert teneinde ervoor te zorgen dat deze diensten uitsluitend wordt gebruikt om het Bureau te verdedigen, en niet de belangen van individuele personen; betreurt dat de betreffende procedures ter bescherming tegen belangenconflicten niet altijd doeltreffend zijn; maakt uit het antwoord van het Bureau op dat er een intern onderzoek naar deze kwestie gaande is; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van dit onderzoek en de maatregelen die zijn genomen om de risico's te beperken; Interne controles 24. betreurt dat de uitzonderlijke operationele uitdaging als gevolg van de migratiecrisis niet is afgenomen door een degelijke beheersstructuur en doeltreffende interne controles in 2017; stelt met bezorgdheid vast dat de raad van bestuur volgens het verslag van de Rekenkamer geen interne auditcapaciteit heeft ingesteld bij het Bureau en dat de activiteiten in Griekenland en Italië niet onder enige vorm van interne audit vielen; betreurt dat tot eind 2017 het toezicht van de raad van bestuur op het financieel beheer beperkt was; 25. stelt met bezorgdheid vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer een gebrek aan interne controles heeft geleid tot tal van gevallen van materiële niet-conformiteit met betrekking tot betalingen voor tussentijdse diensten, personeelsuitgaven, huur en aanverwante werkzaamheden, reiskosten en andere betalingen; 26. betreurt dat bij de interne controle van 8 van de 15 internecontrolenormen in 2017 kritieke tekortkomingen werden vastgesteld, en dat de rest van de 15 internecontrolenormen gematigde tekortkomingen vertoonde; spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat het Bureau in 2017 niet regelmatig toezicht heeft gehouden op de tenuitvoerlegging van de internecontrolesystemen; 27. stelt vast dat de Commissie in de loop van 2017 een herziene reeks internecontrolenormen heeft gepubliceerd die door de raad van bestuur in november 2017 zijn goedgekeurd; stelt vast dat deze nieuwe normen in 2018 van toepassing zijn geworden en dat het Bureau indicatoren heeft vastgesteld om de tenuitvoerlegging van de nieuwe normen te toetsen aan een tijdschema; verzoekt het Bureau om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de nieuwe internecontrolenormen; Overige opmerkingen 28. erkent niettemin de inspanningen van het Bureau om de door de Rekenkamer vastgestelde tekortkomingen doeltreffend en snel aan te pakken; verzoekt het Bureau regelmatig verslag uit te brengen aan het Europees Parlement over de vooruitgang op het vlak van doeltreffendheid en de tenuitvoerlegging van deze maatregelen om de door de Rekenkamer vastgestelde kernproblemen aan te pakken; verzoekt het Bureau zich grondig tegenover het Europees Parlement te verantwoorden voor de kloof tussen de momenteel beschikbare middelen, de geprogrammeerde maar nog niet beschikbare middelen en de middelen die nog niet zijn geprogrammeerd maar die het Bureau wel echt nodig heeft voor de uitvoering van zijn opdracht; 29. betreurt dat het Bureau zijn jaarlijkse activiteitenverslag voor 2017 niet vóór 1 juli 2018 heeft gepubliceerd, zoals bepaald in Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (15) ; merkt op dat het verslag op 10 januari 2019 door de raad van bestuur is goedgekeurd; 30. merkt op dat de Commissie op 4 mei 2016 een voorstel voor een nieuwe verordening heeft ingediend waarmee het Bureau tot een volwaardig agentschap wordt omgevormd en dat de Commissie na de besprekingen over de hervorming van het CEAS op 12 september 2018 een gewijzigde verordening heeft voorgesteld; 31. herinnert eraan dat het Bureau een van de weinige agentschappen is met vestigingen op meerdere locaties; stelt met bezorgdheid vast dat het Bureau op verschillende locaties huurcontracten heeft gesloten zonder een behoorlijke analyse van de lokale markt te verrichten; wijst er bijvoorbeeld op dat het Bureau in Lesbos de kantoorruimte aan zijn behoeften heeft aangepast en contracten voor de uitvoering van werken ter waarde van 0,7 miljoen EUR heeft aanvaard, wat een veelvoud is van de jaarlijkse waarde van het huurcontract en financiële risico's meebrengt doordat aanzienlijke bedragen werden geïnvesteerd voor het huren van kantoren; vraagt dat het Bureau zijn huurcontracten en contracten voor werken herziet en aan de kwijtingsautoriteit verslag uitbrengt over de maatregelen die zijn genomen om eventuele financiële en operationele risico's te beperken; 32. stelt vast op dat het Bureau zijn huurcontract in Malta heeft aangepast en dat het in de tweede helft van 2016 binnen het gebouw waarin het is gevestigd, extra kantoorruimte in gebruik heeft genomen; benadrukt dat door de toename van verantwoordelijkheden en taken het aantal medewerkers tegen het einde van 2020 tot 500 zou moeten stijgen, met een aanzienlijke toename van de vraag naar kantoorruimte tot gevolg; herhaalt zijn verzoek aan het Bureau om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de verwachte budgettaire gevolgen van deze toename en over de geplande maatregelen om aan de vraag te voldoen; betreurt dat het Bureau er niet in is geslaagd om in 2017 met Transport Malta, de eigenaren van het hoofdkantoor, tot een overeenkomst te komen voor de huur van extra gebouwen binnen het complex en dat dit directe gevolgen heeft gehad voor de huurkosten en andere daarmee samenhangende kosten, zoals onderhoud van gebouwen en beveiliging; overwegende dat de huurovereenkomst op 9 oktober 2018 is ondertekend; 33. is verheugd over de benoeming van de nieuwe uitvoerend directeur ad interim, die op 6 juni 2018 in functie is getreden; neemt kennis van de inzet van het nieuwe management voor ambitieuze hervormingen en is in dit verband zeer ingenomen met het door de raad van bestuur goedgekeurde actieplan voor goed bestuur, waarin een reeks meetbare doelstellingen en resultaten worden voorgesteld die gericht zijn op het versterken van het interne bestuur van het Bureau, het heropbouwen van de interne capaciteit en het herstel van het vertrouwen; roept het nieuwe management op om zijn vastberaden en transparante inspanningen voort te zetten om een meer verantwoordelijke, betrouwbare en efficiënte bestuursstructuur en bijbehorende procedures voor het Bureau te ontwikkelen; herinnert het Bureau eraan dat het volledig transparant moet zijn in de procedures en processen binnen het Bureau, teneinde het vertrouwen en de zekerheid van de personeelsleden te herstellen; verzoekt het Bureau om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de ontwikkelingen met betrekking tot de uitvoering van het nieuwe actieplan voor goed bestuur; 34. stelt met bezorgdheid vast dat gedurende verscheidene jaren niemand het schandelijke gedrag van de voormalige uitvoerend directeur heeft onderkend; betreurt dat het onaanvaardbaar gedrag niet eerder onder de aandacht is gebracht; betreurt dat de verantwoordelijke toezichthoudende instanties hebben nagelaten de verschillende misstanden aan het licht te brengen; roept de Commissie op om een mechanisme voor vroegtijdige reactie op dit soort wangedrag voor te stellen; o o o 35. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (16) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0092/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (5) , en met name artikel 64, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0124/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2202(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0092/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (11) , en met name artikel 64, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0124/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2202(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0124/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting (13) van de Europese Bankautoriteit ("de Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn jaarrekening 38 419 554 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 5,28 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat de Autoriteit wordt gefinancierd door een bijdrage van de Unie (14 543 000 EUR, dat wil zeggen 38 %) en bijdragen van de nationale toezichthoudende autoriteiten van de lidstaten en waarnemers (23 876 555 EUR, dat wil zeggen 62 %); B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de Autoriteit betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geleid tot een uitvoeringspercentage van de begroting van 95,90 %, wat neerkomt op een daling van 0,85 % ten opzichte van 2016; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 87,27 % bedroeg, een daling van 1,41 % ten opzichte van het voorgaande jaar; 2. merkt op dat er, aangezien de werklast van de Autoriteit in toenemende mate verschuift van wetgevende taken naar de handhaving en toepassing van het Unierecht, een interne herschikking van de begroting en het personeel van de Autoriteit moet plaatsvinden; benadrukt in dit opzicht de noodzaak om een gepast niveau van prioritering te waarborgen met betrekking tot middelentoewijzing; Annulering van overdrachten 3. stelt vast dat de annulering van overdrachten van 2016 naar 2017 76 566 EUR bedroeg, d.w.z. 2,6 % van het totale overgedragen bedrag, een opmerkelijke daling met 7,13 % ten opzichte van 2016; Prestaties 4. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit 14 kernprestatie-indicatoren gebruikt om de resultaten van haar activiteiten te beoordelen, voor zover de beperkingen van de Autoriteit om deze resultaten te controleren dat toelaten, en haar begrotingsbeheer te verbeteren; 5. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit de reguleringsproducten heeft geleverd overeenkomstig haar werkprogramma en alle doelstellingen heeft gehaald die zijn vermeld in de toepassingen van de overeenkomsten inzake het dienstverleningsniveau van de Autoriteit; 6. benadrukt dat de Autoriteit ervoor moet zorgen dat alle opdrachten die voortvloeien uit het door het Europees Parlement en de Raad opgestelde regelgevingskader volledig en tijdig worden uitgevoerd, maar dat zij zich strikt moet beperken tot de taken en het mandaat die haar door het Europees Parlement en de Raad zijn toegekend, om een optimaal gebruik van middelen en de verwezenlijking van doelstellingen te bereiken; verzoekt de Autoriteit te zorgen voor een degelijke follow-up en implementatie van de aanbevelingen van de Rekenkamer; 7. beklemtoont dat de Autoriteit bij de uitoefening van haar mandaat in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel in acht moet nemen; onderstreept dat, vooral bij het formuleren van maatregelen van niveau 2 en niveau 3, aandacht moet worden besteed aan de specifieke kenmerken van nationale financiële markten; 8. merkt op dat de recente stresstest van de Autoriteit zeer discutabele resultaten heeft opgeleverd; roept de Autoriteit, het Europees Comité voor systeemrisico's, de Europese Centrale Bank en de Commissie op om consistente methoden, scenario's en veronderstellingen te gebruiken wanneer zij de stresstests vaststellen, om een vertekening van de resultaten zoveel mogelijk te vermijden; 9. merkt op dat er in 2017 een externe evaluatie van de drie Europese toezichthoudende autoriteiten werd uitgevoerd; verzoekt de Autoriteit bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die de Autoriteit heeft genomen voor het aanpakken van de bij de externe evaluatie aan het licht gekomen tekortkomingen; 10. benadrukt dat meer middelen voor de bestrijding van witwaspraktijken ter beschikking moeten worden gesteld om de Autoriteit in staat te stellen haar controletaken te vervullen en onderzoeken te verrichten naar nationale instellingen; spoort de Autoriteit aan erop toe te zien dat bevoegde autoriteiten en krediet- en financiële instellingen zich doeltreffend en stelselmatig houden aan de Europese wetgeving inzake de bestrijding van witwaspraktijken en het aanpakken van terrorismefinanciering (‘AML/CFT’); verzoekt de Autoriteit om in samenspraak met de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) en de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa) een gemeenschappelijke leidraad te ontwikkelen over hoe de AML/CFT-risico's in het kader van prudentieel toezicht kunnen worden geïntegreerd; neemt kennis van het voorstel van de Commissie om de toezichthoudende bevoegdheden van de Autoriteit met betrekking tot AML/CFT van de banksector uit te breiden naar de financiële sector als geheel, waardoor zij een leidende rol krijgt met betrekking tot de relevante taken en toezichthoudende bevoegdheden; is in dit kader verder verheugd over de vaststelling van het klokkenluidersbeleid en benadrukt dat het nodig is dat nationale toezichthoudende autoriteiten vergelijkbaar beleid vaststellen; 11. verzoekt de Autoriteit een onderzoek in te stellen naar handelsconstructies voor dividendarbitrage zoals cum-ex, om mogelijke bedreigingen van de integriteit van de financiële markten en nationale begrotingen te beoordelen, de aard en de omvang van de actoren in deze constructies vast te stellen, te beoordelen of er inbreuk is gepleegd op de nationale of de Uniewetgeving, de maatregelen van de financiële toezichthouders in de lidstaten te beoordelen, en de bevoegde autoriteiten passende aanbevelingen voor hervormingen en maatregelen te doen; 12. is verheugd over het feit dat de Autoriteit praktijken en modellen uitwisselt met de ESMA en de Eiopa, waarmee de Autoriteit regelmatig vergaderingen belegt en een gemengd comité vormt; Personeelsbeleid 13. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 100 % ingevuld was, aangezien er 134 tijdelijke functionarissen in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 127 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 41 contractanten en 15 gedetacheerde nationale deskundigen voor de Autoriteit werkten; 14. merkt op dat de Autoriteit in april 2017 het modelbesluit van de Commissie heeft goedgekeurd voor een beleid ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; 15. wijst erop dat, na het besluit van het Verenigd Koninkrijk om uit de Unie te stappen, de Autoriteit van Londen naar Parijs verplaatst zal worden; stelt met bezorgdheid vast dat deze verhuizing gevolgen heeft gehad voor de aanwerving van personeel vanwege een groter aantal personen dat ontslag nam in 2017; constateert dat de Autoriteit tien vacatures heeft gepubliceerd om een reservelijst op te stellen die zal worden gebruikt om vacatures op te vullen nadat mensen ontslag hebben genomen; 16. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie en op de website van de Autoriteit om daar meer ruchtbaarheid aan te geven; Aanbestedingsprocedures 17. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit deelneemt aan diverse interinstitutionele aanbestedingsprocedures met directoraten-generaal van de Commissie en met andere agentschappen; 18. stelt met bezorgdheid vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer in vier van de vijf gecontroleerde openbare aanbestedingsprocedures de procedure om tot de economisch gunstigste oplossing te komen niet bevredigend was; neemt kennis van het antwoord en de argumentatie van de Autoriteit; verzoekt de Autoriteit tot een evenwichtigere benadering van kwaliteits- en prijscriteria te komen om haar aanbestedingen zuiniger te maken; 19. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de Autoriteit eind 2017 voor al haar procedures nog geen gebruik maakte van alle instrumenten die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); verneemt van de Autoriteit dat zij in augustus 2018 e-inschrijving heeft geïntroduceerd; verzoekt de Autoriteit om de kwijtingsautoriteit van de vorderingen bij de tenuitvoerlegging van de overige instrumenten op de hoogte te houden; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 20. neemt kennis van de maatregelen die de Autoriteit reeds heeft genomen en van haar voortdurende inspanningen om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en te beheersen en klokkenluiders te beschermen; is ingenomen met de verdere stappen die zijn ondernomen om de transparantie van de activiteiten van de Autoriteit te vergroten door verslag uit te brengen over de vergaderingen van het personeel van de Autoriteit met externe belanghebbenden, en de beschikbaarheid van die informatie op de website van de Autoriteit; 21. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit een anti-fraudestrategie voor de periode 2015-2017 heeft ontwikkeld; constateert dat volgens de frauderisicobeoordeling die is uitgevoerd door de Autoriteit het risico laag tot middelhoog is en dat voor dertien scenario's het risico beschouwd wordt als substantieel of zelfs aanzienlijk; stelt vast dat de interne controles, IT-beveiligingsnormen en andere maatregelen die zijn voorgesteld na die evaluatie bedoeld zijn om de risico's te beperken; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de ontwikkelingen op dit gebied; 22. is van mening dat de Autoriteit bij de uitvoering van haar taken en in het bijzonder bij de opstelling van uitvoeringsbepalingen, het Europees Parlement en de Raad geregeld en uitgebreid op de hoogte dient te stellen van haar werkzaamheden; benadrukt dat het voor de Autoriteit van essentieel belang is, gezien de aard van haar taken, om transparantie aan de dag te leggen, niet alleen jegens het Europees Parlement en de Raad, maar ook jegens de burgers van de Unie; Overige opmerkingen 23. geeft aan dat de inkomsten van de Autoriteit zullen dalen als gevolg van het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Unie terug te trekken, en beklemtoont dat passende regelingen moeten worden getroffen voor de financiering van de Autoriteit, hetgeen de Autoriteit in staat zou stellen haar mandaat op consistente, onafhankelijke en efficiënte wijze uit te voeren; 24. merkt op dat vanwege het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Unie, de zetel van de Autoriteit begin 2019 zal worden verplaatst naar Parijs, Frankrijk; stelt vast dat de rekeningen van de Autoriteit bepalingen bevatten voor daarmee samenhangende kosten ten bedrage van 6,7 miljoen EUR en dat daarin de resterende toekomstige contractuele betalingen ter hoogte van 11,2 miljoen EUR worden opgevoerd die gepland zijn voor het kantoor in Londen; stelt vast dat de gebouwkosten onder andere bestaan uit de doorbetaling van huur en andere kosten voor de kantoren in Londen tot de ontbinding van het huurcontract aan het eind van 2020, en dat de Autoriteit van plan is die kosten te compenseren door de huurvrije periode die de eigenaar heeft ingesteld te kapitaliseren en door de bijdrage van de Franse regering te gebruiken zodat de Autoriteit in 2019 en 2020 slechts voor één kantoor huur en kosten hoeft te betalen; o o o 25. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Centrum (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Centrum te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0081/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding (5) , en met name artikel 23, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0134/2019 ), 1. verleent de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2191(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Centrum (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Centrum te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0081/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding (11) , en met name artikel 23, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0134/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor ziektepreventie en ­bestrijding voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2191(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0134/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding ("het Centrum") voor het begrotingsjaar 2017 volgens de staat van ontvangsten en uitgaven (13) 58 042 653 EUR bedroeg, wat neerkomt op een lichte daling met 0,35 % ten opzichte van 2016; overwegende dat 97,80 % van de begroting van het Centrum afkomstig is uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Centrum betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,78 %, hetgeen neerkomt op een stijging van 1,76 % ten opzichte van het jaar 2016; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 81,71 % bedroeg, een stijging van 2,45 % ten opzichte van het voorgaande jaar; 2. herinnert eraan dat het Centrum als agentschap van de Unie een begroting heeft die in euro's is uitgedrukt; aangezien het echter buiten de eurozone (in Zweden) gevestigd is, zijn veel van zijn uitgaven in Zweedse kronen (SEK) uitgedrukt; stelt voorts vast dat het Centrum is blootgesteld aan wisselkoersschommelingen, aangezien het niet alleen bankrekeningen in Zweedse kronen heeft, maar ook bepaalde verrichtingen in andere vreemde valuta's uitvoert; Annulering van overdrachten 3. stelt met bezorgdheid vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 953 754 EUR bedroegen, d.w.z. 8,73 % van het totale overgedragen bedrag, maar een lichte daling met 3,11 % ten opzichte van 2016; Prestaties 4. stelt met tevredenheid vast dat het Centrum gebruikmaakt van meerdere kernprestatie-indicatoren (KPI's) om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen en onder meer gebruikmaakt van de lijst van KPI's die is vervat in het werkdocument van de diensten van de Commissie van 13 maart 2015 (14) om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 5. constateert dat het Centrum de routekaart voor het vernieuwen van zijn ziektesurveillancesystemen heeft voltooid, evaluaties van nieuwe dreigingen voor de gezondheid in de Unie heeft gepubliceerd, en de monitoring van de capaciteiten van de microbiologische laboratoria in de Unie verder heeft ondersteund; 6. herinnert eraan dat het Centrum tot taak heeft reeds aanwezige en zich ontwikkelende risico's voor de menselijke gezondheid als gevolg van overdraagbare ziekten op te sporen en te beoordelen en hiervan melding te doen; onderstreept dat het Centrum in 2017 heeft geantwoord op 59 officiële verzoeken om wetenschappelijk advies, waarvan er 35 van het Parlement afkomstig waren, en in totaal 210 verslagen heeft gepubliceerd (in 2016 waren dat er 158), waaronder 38 snelle risicobeoordelingen betreffende nieuwe ziektedreigingen in Europa, alsook 78 surveillanceverslagen; 7. merkt op dat het Centrum ook het Ephesus-project heeft gelanceerd, dat tot doel heeft alle surveillancesystemen voor besmettelijke ziekten in de openbare gezondheidszorg in de Unie/EER te evalueren, en is begonnen met de evaluatie van zijn ziekteprogramma's; 8. verheugt zich over het feit dat het Centrum voorrang heeft verleend aan activiteiten die verband houden met het aanpakken van het probleem van antimicrobiële resistentie en de daling van de vaccinatiegraad in de Unie; 9. stelt met tevredenheid vast dat het Centrum goede praktijken deelt en regelmatig samenwerkt met andere agentschappen, met name de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, het Europees Geneesmiddelenbureau en het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving; constateert voorts dat het Centrum deelneemt aan interinstitutionele aanbestedingen die worden georganiseerd door andere agentschappen; onderstreept dat het Centrum zich moet blijven inzetten voor samenwerking met andere agentschappen van de Unie en met internationale organisaties, en voor de dialoog met belanghebbenden en met de bevolking; 10. neemt ter kennis dat in 2018-2019 een externe evaluatie voor de periode 2013-2017 zal plaatsvinden; verzoekt het Centrum aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over uitkomst ervan; Personeelsbeleid 11. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 91,21 % ingevuld was, aangezien 166 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 182 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 186 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 97 contractanten en 3 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Centrum werkten; 12. merkt op dat het Centrum beleidsmaatregelen heeft vastgesteld ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; stelt vast dat het Centrum vertrouwelijke begeleiding en opleidingen aanbiedt; stelt vast dat er in 2017 twee gevallen van intimidatie zijn gemeld en onderzocht; Aanbestedingsprocedures 13. stelt vast dat de aanbestedingsprocedures van het Centrum zijn verbeterd door het gebruik van elektronische workflows voor aanbestedingen, die zijn gebaseerd op de toepassing e-PRIOR van DG DIGIT van de Commissie, naast de verbeteringen op het gebied van het toezicht op aanbestedingen; stelt voorts vast dat het Centrum in 2017 316 aanbestedingsprocedures heeft afgerond; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 14. constateert dat de belangenverklaring en het cv van de directeur van het Centrum op de website van het Centrum zijn gepubliceerd; stelt met bezorgdheid vast dat sommige belangenverklaringen en cv's van de raad van bestuur en het adviesforum ontbreken; verzoekt het Centrum de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; 15. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van het Centrum om te zorgen voor transparantie, preventie, beheer van belangenconflicten en bescherming van klokkenluiders; merkt op dat volgens het Centrum het Europees Bureau voor fraudebestrijding in 2017 één klokkenluiderszaak heeft afgesloten zonder verdere maatregelen; merkt op dat in 2017 zes potentiële belangenconflicten zijn vastgesteld en nader zijn onderzocht, waarvan één belangenconflict werd vastgesteld, wat er toe leidde dat een persoon werd gevraagd niet deel te nemen aan de bespreking van een bepaald agendapunt; Interne controles 16. stelt met bezorgdheid vast dat er in 2017 26 terzijdestellingen van controles en afwijkingen van gevestigde processen en procedures plaatsvonden, wat echter 14 minder is dan in 2016; stelt vast dat een actieplan is aangenomen om het aantal van deze terzijdestellingen te verminderen; verzoekt het Bureau om de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de resultaten van de op dit gebied genomen corrigerende maatregelen; 17. merkt op dat, naast de interne procedure voor ontmoetingen met de farmaceutische industrie, een interne procedure voor de sluiting van memoranda van overeenstemming en samenwerkingsovereenkomsten met derden in ontwikkeling is; verzoekt het Centrum om de kwijtingsautoriteit van de vorderingen op dit gebied op de hoogte te houden; Overige opmerkingen 18. stelt vast dat het Centrum in juli 2016 een nieuw huurcontract heeft ondertekend voor zijn nieuwe gebouw, dat eind februari 2018 in werking trad, en dat de looptijd van het nieuwe huurcontract 15 jaar bedraagt; stelt vast dat het Centrum in april 2018 naar het nieuwe gebouw is verhuisd; o o o 19. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (15) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0088/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (5) , en met name artikel 97, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0125/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2198(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor chemische stoffen betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0088/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (11) , en met name artikel 97, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0125/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2198(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor chemische stoffen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0125/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor chemische stoffen ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) 110 530 554 EUR bedroeg, een lichte daling van 0,28 % ten opzichte van 2016; overwegende dat het Agentschap 69 340 298 EUR aan subsidies van de Unie heeft ontvangen (62,7 % van de totale begroting); overwegende dat de rest van de begroting van het Agentschap wordt gefinancierd met inkomsten uit vergoedingen en heffingen; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt vast dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98 %, een daling van 1 % ten opzichte van 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 87 % bedroeg, een stijging van 1 % ten opzichte van 2016; 2. benadrukt dat het Agentschap gedeeltelijk zichzelf financiert en een vergoeding ontvangt van bedrijven die om registratie van chemische stoffen verzoeken, zoals voorgeschreven in de verordening registratie en beoordeling van en autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach); merkt op dat de toepasselijke vergoedingen afhangen van de omvang van de bedrijven en de hoeveelheden van de geregistreerde chemische stoffen; volgens het verslag van de Rekenkamer beweert sinds de eerste registraties in 2009 ongeveer 30 % van de bedrijven een micro-onderneming of een kleine of middelgrote onderneming (kmo) te zijn; merkt evenwel met bezorgdheid op dat het Agentschap, dankzij zijn doeltreffende systeem van verificaties achteraf, heeft vastgesteld dat ongeveer 55 % van de micro-ondernemingen en kmo's zijn omvang onjuist had ingedeeld, waardoor de vergoedingen lager waren; staat achter de maatregelen die het Agentschap heeft genomen, namelijk bijzonder hoge correcties van vergoedingen ten bedrage van 16,4 miljoen EUR in rekening brengen; dringt er bovendien bij de nationale handhavingsinstanties op aan de controlesystemen voor de door de bedrijven aangegeven hoeveelheden te verbeteren en de strategieën en minimumcriteria voor de handhaving van de regelgeving voor chemische stoffen volledig en effectief ten uitvoer te leggen; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over zijn inspanningen om de aanzienlijke achterstand bij de verificatie te verminderen en de vergoedingen te corrigeren, en over de resultaten daarvan; 3. erkent de uitdagingen waarmee het Agentschap kampt bij het verifiëren van de juistheid van de inkomsten uit vergoedingen, in het bijzonder in verband met de aanzienlijke verlagingen van de vergoedingen zoals voorzien in de wetgeving voor kmo's; is in dit opzicht verheugd over de proactieve aanpak van het Agentschap, maar brengt in herinnering dat een financiële verificatie achteraf van de omvang van elke registrant in de wetgeving niet wordt vermeld als hoofdtaak van het Agentschap en dat het Agentschap niet over personeel beschikt om dit financiële werk te verrichten; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat het Agentschap over voldoende middelen beschikt om haar inkomsten uit vergoedingen op doeltreffende en evenredige wijze tijdig te kunnen verifiëren; 4. merkt met bezorgdheid op dat volgens het verslag van Rekenkamer, aangezien de derde termijn voor de registratie van chemische stoffen in het kader van de Reach-verordening in 2018 verstrijkt, de inkomsten uit vergoedingen naar verwachting vanaf 2019 zullen dalen en het Agentschap voor de financiering van zijn werkzaamheden afhankelijker zal worden van de begroting van de Unie; neemt er echter nota van dat het Agentschap volgens zijn antwoord alternatieve voorstellen aan de Commissie heeft gedaan en dat de Commissie heeft toegezegd alternatieven voor de financiering van het Agentschap te zullen onderzoeken; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de ontwikkelingen ter zake; 5. merkt op dat de door het bedrijfsleven betaalde vergoedingen van jaar tot jaar aanzienlijk verschillen, hetgeen de begrotingsplanning compliceert en dat ten aanzien van een bepaalde verordening betaalde vergoedingen uitsluitend in dat onderdeel van de begroting van het Agentschap kunnen worden gebruikt, hetgeen tot een overschot in een bepaald onderdeel en een tekort in andere onderdelen van de begroting kan leiden; verzoekt de Commissie maatregelen voor te stellen om te zorgen voor een evenwichtiger financiering van de activiteiten in verband met alle verordeningen die het Agentschap ten uitvoer legt; Annulering van overdrachten 6. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 364 031 EUR bedroegen, d.w.z. 2,64 % van het totale overgedragen bedrag, een daling van 5,23 % ten opzichte van 2016; Prestaties 7. stelt vast dat het Agentschap kernprestatie-indicatoren (KPI's) gebruikt en daarnaast nieuwe efficiëntieprestatie-indicatoren heeft ingevoerd en de werklast-KPI's heeft verbeterd om het toezicht op elke activiteit vanuit het oogpunt van output, middelen, prestaties en efficiëntie te verbeteren; neemt er nota van dat het Agentschap bepaalde begrotingscijfers als KPI's gebruikt om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; verzoekt het Agentschap bij de herziening van het algemene prestatiebeheersysteem meer op resultaten en effect gerichte KPI's te ontwikkelen om de toegevoegde waarde van de activiteiten van het Agentschap te beoordelen; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit van de vorderingen op dit gebied op de hoogte te houden; 8. stelt vast dat het Agentschap, ondanks de risico's en beperkingen op sommige gebieden, 70 van zijn 79 KPI-doelstellingen heeft gehaald en dat het zowel de maatregelen ter verbetering van de autorisatieaanvraag als zijn geïntegreerde regelgevingsstrategie verder heeft uitgevoerd; 9. herinnert eraan dat het Agentschap een geconsolideerde entiteit is overeenkomstig artikel 185 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) ("het Financieel Reglement"), en dat het onder de regelgevende instanties de drijvende kracht vormt achter de tenuitvoerlegging van de wetgeving inzake chemische stoffen ten behoeve van de volksgezondheid en het milieu alsook van innovatie en concurrentievermogen; wijst erop dat het Agentschap bedrijven helpt wetgeving na te leven, het veilige gebruik van chemische stoffen bevordert en voorziet in informatie over chemische stoffen en zich bezighoudt met chemische stoffen die aanleiding geven tot bezorgdheid; 10. wijst erop dat in 2017 ongeveer 15 900 registratiedossiers bij het Agentschap zijn ingediend (waarvan 8 500 tot de betaling van een vergoeding hebben geleid), een stijging van 48,6 % ten opzichte van 2016; beklemtoont dat de stijging van het aantal registraties rechtstreeks verband houdt met de uiterste datum voor REACH-registraties (1 juni 2018); 11. stelt met waardering vast dat het Agentschap zijn interne auditfunctie deelt met het Europees GNSS-Agentschap en nauw samenwerkt met andere agentschappen, onder meer door diensten te delen, binnen het netwerk van agentschappen en via memoranda van overeenstemming met verscheidene agentschappen; 12. volgens het verslag van de Rekenkamer voorziet de oprichtingsverordening van het Agentschap, anders dan bij de meeste andere agentschappen, niet uitdrukkelijk in periodieke externe evaluaties van de activiteiten van het Agentschap, die essentiële prestatiebeoordelingselementen zijn; moedigt het Agentschap aan om ten minste om de vijf jaar een externe evaluatie te laten uitvoeren; Personeelsbeleid 13. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 96,52 % ingevuld was, aangezien 444 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 460 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 455 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 verder nog 119 contractanten en 8 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap werkten; 14. stelt vast dat het Agentschap een beleid tegen intimidatie en richtsnoeren ter zake heeft vastgesteld; neemt kennis van het feit dat het Agentschap opleidingssessies heeft georganiseerd en vertrouwelijke counseling mogelijk heeft gemaakt; 15. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om kennisgevingen van vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) om er meer de aandacht op te vestigen; neemt kennis van de suggestie van het Agentschap om EPSO ook het door het netwerk van EU-agentschappen ontwikkelde banenportaal te laten promoten; 16. merkt op dat 2018 weliswaar de uiterste wettelijke REACH-registratietermijn voor geleidelijk geïntegreerde stoffen was, maar dat er tijdens de resterende periode van deze strategie naar verwachting nog veel registratieactiviteiten bij het Agentschap zullen plaatsvinden; merkt bovendien op dat het Agentschap dankzij de strategische analyse van zijn toekomstig beheer een aantal huidige werkterreinen heeft kunnen identificeren die zich waarschijnlijk verder zullen ontwikkelen, alsook een reeks nieuwe taken die het mogelijk op zich zal moeten nemen; benadrukt dat onderbezetting moet worden vermeden; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 17. volgens het Agentschap vertegenwoordigen de begrote inkomsten uit vergoedingen in 2017 35 % van de totale inkomsten; neemt kennis van het voorbeeldige systeem van het Agentschap om belangenconflicten te monitoren en te voorkomen en van het standpunt van het Agentschap dat er als gevolg van de genomen maatregelen geen gevaar van belangenconflicten bestaat omdat de vergoedingen de kosten dekken en omdat de personeelsleden van het Agentschap die bij het opstellen van adviezen betrokken zijn, regelmatig worden beoordeeld om hun onafhankelijkheid te waarborgen; merkt op dat het Agentschap graag een oplossing zou zien waarbij de Commissie de vergoedingen namens het Agentschap int, wat het financieel beheer van het Agentschap zou vergemakkelijken en het risico van tekorten zou helpen beperken; 18. neemt nota van de bestaande maatregelen en de voortdurende inspanningen van het Agentschap om transparantie te waarborgen en klokkenluiders te beschermen; volgens het Agentschap worden alle vergaderingen van het hoger management met belangengroepen geregistreerd en op zijn website gepubliceerd om volledige transparantie te waarborgen; Interne controle 19. neemt er nota van dat de dienst Interne audit (IAS) van de Commissie een risicobeoordeling heeft uitgevoerd, het strategische auditplan van de IAS voor 2018-2020 heeft opgesteld en bovendien in oktober 2017 voorafgaande gesprekken heeft gevoerd met het oog op een audit van belangenconflicten en ethiek; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over het resultaat van die audit en over de maatregelen die naar aanleiding van de aanbevelingen zijn genomen; Overige opmerkingen 20. neemt er nota van dat het Agentschap, na de selectie van het nieuwe gebouw en de ondertekening van een huurovereenkomst in 2017, van plan is om in januari 2020 naar een nieuw gebouw in Helsinki te verhuizen; merkt op dat deze verhuizing het gevolg is van het gedeeltelijk slecht functioneren van het huidige gebouw, met name wat betreft de luchtkwaliteit in het huidige gebouw; o o o 21. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (15) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0072/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (5) , en met name artikel 13, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0127/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2182(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0072/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (11) , en met name artikel 13, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0127/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2182(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0127/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Milieuagentschap (het "Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) 70 430 306 EUR bedroeg, dat wil zeggen een aanzienlijke toename van 39,44 % ten opzichte van 2016; overwegende dat deze toename verband hield met de nieuwe rol van het Agentschap en de nieuwe taken die hem zijn toegewezen; overwegende dat de begroting van het Agentschap voornamelijk wordt gefinancierd uit de begroting van de Unie (59,19 %) en uit bijdragen in het kader van specifieke overeenkomsten, te weten het programma Copernicus en het Europees programma voor menselijke biomonitoring (40,80 %); B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Milieuagentschap betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,97 %, hetzelfde percentage als in 2016; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 89,04 % bedroeg, hetgeen neerkomt op een lichte stijging van 0,78 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annuleringen van overdrachten 2. betreurt het hoge annuleringspercentage van overdrachten van 2016 naar 2017, die 443 566 EUR bedroegen, 10,55 % dus van het totale overgedragen bedrag, wat een aanzienlijke stijging van 5,16 % ten opzichte van 2016 betekent; Prestaties 3. stelt vast dat het Agentschap bepaalde kernprestatie-indicatoren gebruikt om de toegevoegde waarden van zijn activiteiten te meten, en dat het Agentschap in 2017 zijn kwaliteitsbeheer heeft verbeterd door een overkoepelende structuur voor prestatiebeheer te ontwikkelen, waarbij kernprestatie-indicatoren voor de periode 2019-2021 zijn vastgesteld; stelt voorts vast dat het Agentschap een evenwichtig scorebord gebruikt om zijn verbeteringen op het gebied van begrotingsbeheer te meten; 4. onderkent dat het Agentschap volgens zijn raad van bestuur bevredigende resultaten heeft geboekt ten aanzien van de in het jaarlijks werkprogramma gestelde doelen voor 2017; merkt evenwel op dat bepaalde activiteiten niet volledig uitgevoerd konden worden wegens een aantal omstandigheden zoals beperkte personele middelen of de late aanlevering van inputgegevens; stelt vast dat het Agentschap effectief bleef samenwerken met zijn Europees milieuobservatie- en informatienetwerk (Eionet), en voorts betrokken bleef bij onder meer de Gemeenschap voor milieukennis, bij de gezamenlijke seminars van het Europees Milieuagentschap en het wetenschappelijk comité over prioriteitsgebieden van het Agentschap, en bij de EEAcademy; wijst erop dat het vermogen van het Agentschap om op beleidsontwikkelingen in te spelen, af zal hangen van de middelen die het in de toekomst toegewezen krijgt en/of van de discontinuering van delen van het huidige takenpakket; 5. merkt met bezorgdheid op dat het Agentschap met andere agentschappen met soortgelijke activiteiten geen middelen deelt voor overlappende taken; neemt evenwel van het Agentschap ter kennis dat het voortdurend samenwerkt met de Commissie bij het vaststellen en overeenkomen van een taakverdeling met de betreffende diensten van de Commissie (bijvoorbeeld DG Milieu, DG CLIMA, het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek en Eurostat); verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit mee te delen welke ontwikkelingen op dit vlak hebben plaatsgevonden; 6. neemt ter kennis dat de Commissie in 2016 is begonnen met een externe evaluatie van het Agentschap en het Eionet; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit in te lichten over de uitkomsten van deze evaluatie; 7. is verheugd over de kwaliteit van het werk van het Agentschap in 2017, zoals het verslag "Klimaatverandering, gevolgen en kwetsbaarheid in Europa", de Europese index voor luchtkwaliteit en het Indicatorverslag inzake het milieu 2017; Personeelsbeleid 8. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 99,21 % ingevuld was, aangezien 126 ambtenaren of tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 127 posten die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (130 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 66 contractanten en 20 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap hebben gewerkt; 9. betreurt het genderonevenwicht in het hoger management van het Agentschap, waar 7 van de 8 personen mannen zijn en 1 een vrouw; verzoekt het Agentschap voor een beter genderevenwicht te zorgen binnen zijn hoger management; 10. merkt op dat het Agentschap beleidsmaatregelen heeft goedgekeurd ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; stelt vast dat het Agentschap e-learningcursussen aanbiedt en zijn personeel heeft opgeroepen tot het indienen van blijken van belangstelling voor de functie van vertrouwenspersoon; 11. stelt met bezorgdheid vast dat in het verslag van de Rekenkamer wordt gewezen op diverse tekortkomingen in de door het Agentschap georganiseerde aanwervingsprocedures die leiden tot een gebrek aan transparantie en een potentieel ongelijke behandeling van sollicitanten; maakt op uit het antwoord van het Agentschap dat het voornemens is in het licht van de vastgestelde tekortkomingen zijn aanwervingsprocedures nader uit te werken; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit mee te delen welke ontwikkelingen op dit vlak hebben plaatsgevonden; 12. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; heeft begrip voor het antwoord van het Agentschap met betrekking tot de vertaalkosten ; neemt voorts ter kennis dat het Agentschap voornemens is om al zijn vacatures te publiceren op het door het netwerk van EU-agentschappen ontwikkelde banenportaal; Aanbesteding 13. maakt met bezorgdheid op uit het verslag van de Rekenkamer dat in diverse aanbestedingsprocedures bepaalde tekortkomingen zijn vastgesteld, waaronder het feit dat in het door het Agentschap voor verschillende aanbestedingen gebruikte bestek geen minimumvereisten zijn gespecificeerd voor de selectiecriteria met betrekking tot economische en financiële draagkracht; maakt uit het antwoord van het Agentschap op dat deze vereisten in 2017 zijn gewijzigd; 14. neemt kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap eind 2017 nog niet alle instrumenten gebruikte die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); maakt op uit het antwoord van het Agentschap dat voor bepaalde procedures elektronische facturering en elektronische aanbesteding zijn ingevoerd en dat deze thans worden uitgebreid tot alle procedures; verzoekt het Agentschap alle nodige instrumenten voor het beheer van aanbestedingsprocedures in te voeren en bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de op dit gebied geboekte vooruitgang; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 15. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Agentschap om te zorgen voor transparantie, preventie, beheer van belangenconflicten en bescherming van klokkenluiders; 16. neemt kennis van de vaststelling in het verslag van de Rekenkamer dat de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de uitvoerend directeur en de raad van bestuur van het Agentschap; maakt op uit het antwoord van het Agentschap dat het van mening is dat de functionele onafhankelijkheid van de rekenplichtige reeds gewaarborgd is; Interne controles 17. neemt ter kennis dat het Agentschap volgens de audit door de dienst Interne Audit van de Commissie in 2015, waarvan bepaalde aanbevelingen nog niet zijn opgevolgd, in zijn dagelijkse werking een kader voor gegevens- en informatiebeheer moet invoeren en de IT-strategie moet actualiseren en uitvoeren, waarbij deze in overeenstemming moet zijn met nieuwe informatietechnologieën en het nieuwe meerjarig werkprogramma; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; 18. wijst erop dat de raad van bestuur een toetsing van de twee bestuursorganen van het Agentschap heeft bevolen en dat de resultaten daarvan tegen het eind van 2018 worden verwacht; Overige opmerkingen 19. merkt op dat de raad van bestuur van het Agentschap instemt met het voorstel het Agentschap en het Eionet een nieuwe rol te laten spelen bij de governance van de energie-unie, bij de monitoring en de rapportering van de CO 2 -emissies en het brandstofverbruik van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen, en bij de maatregelen van de Commissie om milieuverslaglegging te stroomlijnen, en is ingenomen met het voorstel van de Commissie om het Agentschap extra middelen toe te kennen in de vorm van contractanten en financiering, zodat het zich van deze nieuwe taken kan kwijten; o o o 20. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 05825/2019 – C8‑0087/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole en houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (5) , en met name artikel 36, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie visserij ( A8-0133/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Bureau voor visserijcontrole kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Bureau voor visserijcontrole, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2197(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Bureau voor visserijcontrole betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0087/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005 tot oprichting van een Communautair Bureau voor visserijcontrole en houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (11) , en met name artikel 36, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie visserij ( A8-0133/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Bureau voor visserijcontrole, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2197(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Bureau voor visserijcontrole voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie visserij ( A8-0133/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Bureau voor visserijcontrole (het "Bureau") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) 17 113 000 EUR bedroeg, wat neerkomt op een toename met 71,70 % ten opzichte van 2016; overwegende dat die toename hoofdzakelijk verband hield met titel III (operationele begroting), die met 295 % is gestegen om het Bureau verder middelen te laten charteren (nieuwe Europese kustwachtfunctie); overwegende dat de begroting van het Bureau volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98,9 %, hetgeen neerkomt op een daling met 0,7 % ten opzichte van 2016; stelt met spijt vast dat het uitvoeringspercentage voor de betalingskredieten 73,8 % bedroeg, een daling met 14,7 % ten opzichte van 2016; Annulering van overdrachten 2. merkt bezorgd op dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 53 595 EUR bedroegen, 5,22 % van het totale overgedragen bedrag, wat een stijging met 0,5 % ten opzichte van 2016 betekent; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat het Bureau een aantal kernprestatie-indicatoren gebruikt ter ondersteuning van zijn strategische meerjarendoelstellingen en om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen en zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 4. stelt vast dat het Bureau 93 % van zijn activiteiten tijdig heeft uitgevoerd en dat het 90 % van zijn jaarlijkse communicatiestrategieplan heeft uitgevoerd; 5. stelt met tevredenheid vast dat het Bureau, het Europees Grens- en kustwachtagentschap en het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid tripartiete werkafspraken hebben gemaakt waarin de onderlinge samenwerking en de samenwerking met nationale autoriteiten die kustwachttaken uitvoeren, zijn beschreven; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de toekomstige plannen en ontwikkelingen in verband met deze samenwerking; 6. is het ermee eens dat handhaving van de inspecties op hetzelfde hoge niveau als in 2016 een uitdaging is geweest, in de context van samenwerking wat betreft de taken van de Europese kustwacht; 7. wijst erop dat het migratiebeleid van de Unie, met name de oprichting van de Europese grens- en kustwacht, in het kader van een algemene verbetering van de kustwachttaken, voor het Bureau nieuwe taken oplevert op het gebied van inspectie en betere samenwerking, waarvoor meer geld en technische en personele middelen nodig zijn; 8. wijst erop dat het Bureau moet worden voorzien van voldoende middelen om nieuwe soorten operaties te verrichten teneinde mensensmokkelroutes te ontmantelen en gebruik te maken van de gegevens die zijn scheepsrapporteringssystemen verstrekken om vaartuigen die migranten vervoeren op te sporen; 9. onderstreept niettemin het grote belang van de essentiële inspectieactiviteiten in de context van de uitvoering van de aanlandplicht; 10. neemt er nota van dat de resultaten van de tweede vijfjarige onafhankelijke externe evaluatie van het Bureau voor de periode 2012-2016 op 20 juni 2017 zijn gepresenteerd; stelt met tevredenheid vast dat in het verslag wordt bevestigd dat het Bureau voor alle evaluatiecriteria goed scoort; Personeelsbeleid 11. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 96,72 % was ingevuld, aangezien 59 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 61 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (51 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien acht contractanten en vijf gedetacheerde nationale deskundigen voor het Bureau hebben gewerkt; merkt op dat het Bureau vanwege de wijziging van de oprichtingsverordening 13 posten toegewezen kreeg voor de bijbehorende nieuwe taken, waarvan er drie werden gebruikt voor de herindelingspool voor agentschappen; 12. stelt vast dat het Bureau het modelbesluit van de Commissie voor een beleid ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie heeft overgenomen, dat in 2017 een oproep voor vertrouwenspersonen werd gedaan en dat in 2018 de opleiding bijna was afgerond; 13. verzoekt het Bureau zijn beleid op het gebied van gendergelijkheid verder te verbeteren teneinde los te komen van het traditioneel mannelijke domein waaruit zijn deskundigen afkomstig zijn: alhoewel bij de uitvoerend directeur en in de afdeling personeelsbeheer en IT voor het merendeel vrouwen werkzaam zijn, is slechts 22 % van het personeel in AD8 en hoger vrouw; Aanbestedingsprocedures 14. wijst erop dat de belangrijkste aanbestedingsactiviteit in 2017 gericht was op het uitschrijven van een openbare aanbesteding voor het huren van een offshore visserijpatrouillevaartuig (20 miljoen EUR), die met succes werd afgerond en leidde tot de ondertekening van een kadercontract; 15. stelt met tevredenheid vast dat het Bureau, overeenkomstig de doelstelling van de agentschappen van de Unie om gezamenlijk aanbestedingen uit te schrijven, in 2017 zijn eerste interinstitutionele openbare aanbesteding heeft uitgeschreven en dat twee andere agentschappen zich bij die procedure hebben aangesloten; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over toekomstige ontwikkelingen in verband met zijn gezamenlijke aanbestedingsprocedures; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van het Bureau om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; stelt met tevredenheid vast dat deskundigen die geen belangenverklaring ondertekenen, niet in het kader van een specifiek contract mogen werken, en dat het Bureau regelmatig toeziet op de indiening van die verklaringen; Interne controles 17. is ingenomen met het feit dat het Bureau centraal toezicht op alle auditaanbevelingen van de Rekenkamer en de dienst Interne Audit heeft ontwikkeld en uitgevoerd om die aanbevelingen te consolideren en te controleren, alsmede de bijbehorende actieplannen beter op te kunnen volgen; Overige opmerkingen 18. neemt kennis van de inspanningen van het Bureau om een kosteneffectieve en milieuvriendelijke werkplek te garanderen; wijst er echter op dat het Bureau geen aanvullende maatregelen heeft genomen om CO 2 -emissies terug te dringen of te compenseren; o o o 19. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0080/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (5) , en met name artikel 44, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0128/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2190(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0080/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (11) , en met name artikel 44, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0128/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2190(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien zijn resolutie van 16 januari 2019 over de toelatingsprocedure van de Unie voor pesticiden (13) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0128/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid ("de Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2017 volgens haar jaarrekening (14) 79 558 730,31 EUR bedroeg, wat een toename van 0,08 % is ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van de Autoriteit voornamelijk wordt gefinancierd met middelen uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de Autoriteit betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,98 %, wat neerkomt op een lichte daling van 0,02 % ten opzichte van 2016; merkt daarnaast op dat het uitvoeringspercentage voor de betalingskredieten 92,31 % bedroeg, wat een stijging van 2,65 % is ten opzichte van 2016; 2. herhaalt zijn bezorgdheid over het aanhoudend lage niveau van de kredieten uit de begroting van de Unie voor de Autoriteit; 3. betreurt de groter wordende kloof tussen het zich uitbreidende takenpakket enerzijds en de afnemende middelen anderzijds, hetgeen erin resulteert dat een aantal projecten aanzienlijke vertraging oploopt; Annulering van overdrachten 4. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 291 011,86 EUR bedroegen, d.w.z. 3,55 % van de totale overdrachten, wat een daling van 2,31 % is ten opzichte van 2016; Prestaties 5. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit in haar omvattende prestatiegebaseerde beheersaanpak verschillende effect- en resultatenkernprestatieindicatoren (KPI's) heeft opgenomen om de toegevoegde waarde van haar activiteiten te meten; merkt verder op dat de Autoriteit nog andere KPI's gebruikt om haar begrotingsbeheer te verbeteren; 6. erkent dat 2017 het eerste jaar was van de uitvoering van het plan voor de strategie 2020 van de Autoriteit en van het nieuwe beleid om de onafhankelijkheid van de bij de Autoriteit betrokken beroepsbeoefenaars te waarborgen; is ingenomen met het feit dat de prestaties bevredigend waren, met slechts negen indicatoren met een matige afwijking en twee met een relevante afwijking op een totaal van 65 indicatoren; 7. is ingenomen met de bijdrage die de Autoriteit levert aan de veiligheid van de voedsel- en voederketen van de Unie, alsook met haar aanzienlijke inspanningen om risicomanagers in de Unie te voorzien van uitgebreid, onafhankelijk en geactualiseerd wetenschappelijk advies over vragen die verband houden met de voedselketen, om het publiek duidelijk voor te lichten over haar output en de informatie waarop deze gebaseerd is, en om samen te werken met belanghebbende partijen en institutionele partners bij de bevordering van de samenhang en het vertrouwen in het voedselveiligheidssysteem van de Unie; 8. is van mening dat de Autoriteit bijzondere aandacht moet blijven besteden aan de publieke opinie en zich moet blijven inzetten voor openheid en transparantie; 9. benadrukt dat de Autoriteit 779 vragen heeft afgehandeld door middel van wetenschappelijke adviezen, technische rapporten en ondersteunende publicaties; 10. merkt op dat de externe evaluatie van de Autoriteit van start is gegaan in 2017 en dat de resultaten beschikbaar werden gesteld in 2018; verzoekt de Autoriteit aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de conclusies van deze evaluatie en over de maatregelen die zijn genomen om eventuele aanbevelingen op te volgen; 11. stelt met waardering vast dat de Autoriteit middelen en activiteiten deelt met het Europees Agentschap voor chemische stoffen, het Europees Geneesmiddelenbureau en het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding op het gebied van gegevensverzameling, analyse en databanken en bij wetenschappelijke beoordelingen; Personeelsbeleid 12. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 96,28 % was ingevuld, aangezien 311 ambtenaren en tijdelijke functionarissen waren aangesteld op de 323 posten die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 330 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 120 arbeidscontractanten en 12 gedetacheerde nationale deskundigen voor de Autoriteit werkten; 13. merkt op dat de Autoriteit het modelbesluit van de Commissie heeft goedgekeurd voor een beleid ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; neemt kennis van het feit dat zij opleidingssessies heeft georganiseerd en vertrouwelijke counseling mogelijk heeft gemaakt; 14. merkt met bezorgdheid op dat in 2017 twee formele klachten werden ontvangen, waarin werd verzocht om een formele procedure wegens intimidatie; neemt kennis van de conclusie van de Autoriteit dat er geen begin van bewijs was, wat een vereiste is om een administratief onderzoek te openen; Aanbesteding 15. stelt vast dat de Autoriteit volgens het verslag van de Rekenkamer drie kaderovereenkomsten op basis van het cascadesysteem heeft gegund namens negen agentschappen die zich bij de openbare aanbesteding hebben aangesloten; wijst op de opmerking van de Rekenkamer dat kaderovereenkomsten met hernieuwde oproep tot mededinging voor elke specifieke overeenkomst geschikter waren dan het cascadesysteem om een goede kostenefficiëntie te realiseren voor aanbestedingen waarbij de feitelijk te leveren diensten niet bekend zijn wanneer de oproep wordt gedaan; neemt kennis van de motivering van de Autoriteit en maakt verder uit haar antwoord op dat de Autoriteit het cascademechanisme geschikter acht gezien het langetermijnkarakter van de specifieke kaderovereenkomst; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van de Autoriteit om belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken en transparantie te waarborgen; verwelkomt het recente besluit van de Autoriteit inzake uitvoeringsbepalingen met betrekking tot richtsnoeren voor de bescherming van klokkenluiders en de vertrouwelijkheid van hun identiteit; is ingenomen met het geactualiseerde beleid van de Autoriteit inzake onafhankelijkheid, dat in 2017 is goedgekeurd na raadpleging van belanghebbenden en het grote publiek en dat erop gericht is voort te bouwen op het beleid dat het vervangt, om ervoor te zorgen dat de Autoriteit een goed evenwicht kan vinden tussen het aantrekken van de relevante expertise uit de wetenschappelijke wereld en het beschermen van de activiteiten van de Autoriteit tegen ongepaste beïnvloeding; verwelkomt verder de nieuwe definitie van belangenconflict, die onderdeel vormt van het nieuwe beleid inzake onafhankelijkheid van de Autoriteit; juicht ook de publicatie toe — op de website van de Autoriteit — van de belangenverklaringen van de leden van de raad van bestuur; betreurt het dat hun cv's nog altijd niet zijn gepubliceerd; waardeert het dat de Autoriteit sinds juli 2018 voorschriften toepast inzake het beheer van botsende belangen, ter vervanging van de uit 2014 stammende voorschriften inzake belangenverklaringen; 17. wijst erop dat het Parlement de Autoriteit in zijn jaarlijkse kwijtingsverslagen herhaaldelijk heeft opgeroepen om een wachttijd van twee jaar in te voeren om te voorkomen dat deskundigen met financiële belangen in bedrijven waarvan de stoffen door de Autoriteit worden beoordeeld zitting hebben in de wetenschappelijke panels of werkgroepen van de Autoriteit; 18. is ervan overtuigd dat aan de Autoriteit voldoende financiële en andere middelen moeten worden toegewezen om te waarborgen dat zij onafhankelijke deskundigen kan aanwerven die geen belangenconflicten hebben; 19. prijst de toezegging van de Autoriteit om jaarlijks een verslag over onafhankelijkheidsgerelateerde activiteiten goed te keuren, dat als bijlage bij het geconsolideerd jaarverslag zal worden opgenomen en de bevindingen van audits en nalevings- en echtheidscontroles zal bevatten; 20. is verheugd over het feit dat deskundigen van de lidstaten nu een openbare belangenverklaring aan de Autoriteit zullen moeten voorleggen; dringt erop aan dat die verklaringen door de Autoriteit worden gecontroleerd en openbaar gemaakt; 21. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de uitvoerend directeur en de raad van bestuur van de Autoriteit; verneemt uit het antwoord van de Autoriteit dat zij reeds formele eisen hanteert om de onafhankelijkheid van de rekenplichtige te waarborgen; 22. herinnert aan de aanbevelingen van het Parlement in zijn resolutie van 16 januari 2019 over de toelatingsprocedure van de Unie voor pesticiden, en in het bijzonder aan de oproep aan de Autoriteit om: haar risicocommunicatie te verbeteren, teneinde het publiek op passende, begrijpelijke en gemakkelijk toegankelijke wijze te informeren; haar richtsnoeren regelmatig aan te passen aan de stand van de ontwikkelingen op alle relevante gebieden, met het oog op de beoordeling van de korte- en langetermijngevolgen van de residugehalten van werkzame stoffen, formuleringen en mengsels in oppervlaktewater, de bodem, wind en stof; de gebruiksvriendelijkheid van de informatie op haar websites te verbeteren en datamining te faciliteren; haar adviezen in collegiaal getoetste tijdschriften te publiceren, teneinde de constructieve dialoog te versterken en meer nationale deskundigen en andere wetenschappers te motiveren en aan te moedigen om deel te nemen aan haar werkzaamheden; 23. merkt op dat een groep leden van het Europees Parlement een rechtszaak heeft aangespannen tegen de Autoriteit wegens beperking van de toegang tot documenten in de zaak rond glyfosaat; verzoekt de Autoriteit volledig en onverwijld uitvoering te geven aan het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 7 maart 2019; Interne controles 24. waardeert het feit dat de Autoriteit haar risicobeheersprocedure heeft herzien om ervoor te zorgen dat alle risico's worden gedekt, en dat zij tevens een fraudebestrijdingsstrategie heeft ontwikkeld na een interne risicobeoordeling die is uitgevoerd overeenkomstig de methodologie en richtsnoeren van het Europees Bureau voor fraudebestrijding; 25. erkent dat de Autoriteit een strategie voor financiële controle achteraf heeft ingevoerd in de vorm van een evenredige controlebenadering in overeenstemming met de wettelijke verplichtingen, en dat zij verder het betrouwbaarheidsbeheer heeft vastgesteld en het kader voor interne controle heeft herzien met het oog op een op beginselen gebaseerde aanpak; 26. wijst erop dat de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie de uitvoering heeft beoordeeld van het actieplan naar aanleiding van een aanbeveling van de IAS om het IT-beheer van de Autoriteit te actualiseren, en heeft geconcludeerd dat alle auditaanbevelingen naar behoren en daadwerkelijk zijn uitgevoerd; 27. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat de IAS een controleverslag heeft gepubliceerd over het proces ter evaluatie van gereguleerde producten en de beoordelingsfase bij de toelating van bestrijdingsmiddelen ("The process for Evaluation of Regulated Products: Assessment Phase in Pesticides Authorisation"), en hierin twee zeer belangrijke opmerkingen heeft gemaakt; merkt op dat de Autoriteit dienovereenkomstig een actieplan voorbereidt; verzoekt de Autoriteit aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van dat actieplan; o o o 28. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (15) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Instituut (1) , – gezien de verklaring (2) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan het Instituut te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0091/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1922/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Instituut voor gendergelijkheid (5) , en met name artikel 15, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A8-0150/2019 ), 1. verleent de directeur van het Europees Instituut voor gendergelijkheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Instituut voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Instituut voor gendergelijkheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2201(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Instituut (7) , – gezien de verklaring (8) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan het Instituut te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0091/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1922/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Instituut voor gendergelijkheid (11) , en met name artikel 15, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A8-0150/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Instituut voor gendergelijkheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2201(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A8-0150/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting (13) van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (hierna: "het Instituut") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven in totaal 7 722 898 EUR bedroeg, een toename van 1,24 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van het Instituut volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Instituut betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98,92 %, een lichte stijging van 0,5 % ten opzichte van 2016; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 80,95 % bedroeg, een opvallende stijging van 8,12 % ten opzichte van het voorgaande jaar; neemt er nota van dat het Instituut de voor- en nadelen van gesplitste kredieten heeft onderzocht en heeft besloten die niet te gebruiken als maatregel om rekening te houden met de meerjarige aard van zijn activiteiten; verzoekt het Instituut de situatie te blijven volgen en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over eventuele ontwikkelingen ter zake; Annulering van overdrachten 2. is ingenomen met het feit dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 34 865 EUR bedroegen, d.w.z. 1,79 % van het totale overgedragen bedrag, een daling van 0,07 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. herinnert eraan dat het Instituut is opgericht om gendergelijkheid in de Unie te bevorderen, onder meer door middel van gendermainstreaming op alle relevante beleidsgebieden van de Unie en in het daaruit voortvloeiende nationale beleid, om discriminatie op grond van geslacht te bestrijden en om de burgers van de Unie bewust te maken van gendergelijkheid, en is verheugd dat voorrang wordt gegeven aan werkzaamheden op verschillende gebieden met kwalitatief hoogstaande resultaten en een grote zichtbaarheid, zonder de dimensie van gendermainstreaming uit het oog te verliezen; 4. is verheugd over het feit dat het Instituut voor operationele doelstellingen en het beheer van financiële en personele middelen bepaalde kernprestatie-indicatoren gebruikt om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen en zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 5. stelt met voldoening vast dat het Instituut zijn werkprogramma doeltreffend heeft uitgevoerd en in 2017 98,75 % van de activiteiten in het kader van het enig programmeringsdocument heeft uitgevoerd; neemt er voorts nota van dat het Instituut de derde editie van de gendergelijkheidsindex heeft gepubliceerd, waarmee de vooruitgang op het gebied van gendergelijkheid in de Unie wordt gemonitord; 6. is ingenomen met het feit dat het Instituut in 2017 met zijn communicatieactiviteiten aanzienlijk meer mensen heeft bereikt en dat de reacties op deze publicaties positief zijn, en dat het hiermee dus een bijdrage heeft geleverd aan het onder de aandacht brengen van gendergelijkheid en aan bewustmaking van de burgers in de Unie; 7. waardeert de werkzaamheden van het Instituut op het gebied van digitalisering en is ingenomen met het project van het Instituut dat gericht is op het evenwicht tussen werk en privéleven, de salaris- en pensioenkloof tussen mannen en vrouwen, en de ontwikkeling van een genderbewust parlementair instrument; 8. is ingenomen met de bestaande samenwerking tussen het Instituut en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid en is verheugd over de bijdrage van het Instituut aan de lopende werkzaamheden van de commissie, onder meer op het gebied van het onderzoek naar en de bevordering van genderbudgettering, alsmede met betrekking tot de genderaspecten van mensenhandel; is in dit verband met name ingenomen met de bijdrage van het Instituut aan de integratie van een genderperspectief in de richtlijn inzake de bestrijding van mensenhandel en de richtlijn slachtofferrechten; 9. steunt het werk van het Instituut, aangezien de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid dankzij de studies en onderzoeken van het instituut toegang heeft tot officiële, kwalitatief hoogstaande gegevens die onmisbaar zijn voor haar werk en bovendien vrij zijn van ideologische invloeden; 10. is ingenomen met de deelname van het Instituut aan het netwerk van Europese instanties voor justitie en binnenlandse zaken en met de waardevolle bijdragen die het in dit kader levert; 11. stelt met voldoening vast dat het Instituut in 2017 proactief een gezamenlijke activiteit met andere agentschappen heeft opgezet, bestaande uit opleidingen en workshops voor het delen van ervaringen met betrekking tot het voorkomen van intimidatie; merkt voorts op dat het Instituut het Europees Instituut voor innovatie en technologie heeft gesteund bij het mainstreamen van het genderperspectief in zijn activiteiten en heeft bijgedragen aan een gezamenlijke publicatie met de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden; 12. neemt kennis van de vooruitgang die het Instituut heeft geboekt met betrekking tot een aantal aanbevelingen van de externe evaluatie (2015); is ingenomen met de inspanningen van het Instituut om over te stappen op een projectgestuurde organisatie om daarmee meer interne synergieën te realiseren en de uitwisseling van kennis tussen de verschillende eenheden te bevorderen; waardeert dat het Instituut is begonnen met de uitvoering van een actieplan om een follow-up te geven aan de aanbevelingen, en verzoekt het instituut om hiermee door te gaan, om op die manier de governance en efficiëntie te verbeteren; Personeelsbeleid 13. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 96,30 % ingevuld was, aangezien 26 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 27 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 28 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 15 contractanten en 4 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Instituut werkten; 14. betreurt het gebrek aan genderevenwicht onder de leden van de raad van bestuur van het Instituut, waar 26 van de 32 personen vrouw zijn en 6 man; verzoekt de Commissie, de lidstaten en andere betrokken partijen in dit verband bij het voordragen van kandidaten voor de raad van bestuur rekening te houden met het belang van het waarborgen van genderevenwicht; 15. neemt kennis van het feit dat de districtsrechtbank van de stad Vilnius op 21 februari 2019 het arrest uitsprak in de zaak betreffende ongelijke beloning die door vijf voormalige tijdelijke medewerkers van het Instituut tegen het uitzendbureau van het Instituut werd aangespannen; betreurt het dat de tijdelijke medewerkers minder betaald kregen dan de statutaire medewerkers van het Instituut; verneemt van het Instituut dat tijdelijke medewerkers volgens de toepasselijke regels van het Instituut niet alle taken mogen uitvoeren die aan de statutaire werknemers van het Instituut worden toegewezen; wijst erop dat het Instituut mogelijk reputatieschade heeft geleden; verzoekt het Instituut bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die door het uitzendbureau zijn genomen met betrekking tot de uitspraak van de districtsrechtbank van Vilnius en om dergelijke risico's in de toekomst te beperken; 16. merkt op dat het Instituut beleid heeft ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; neemt kennis van het feit dat het Instituut opleidingssessies heeft georganiseerd en vertrouwelijke counseling mogelijk heeft gemaakt; 17. neemt kennis van de follow-up door het Instituut van de verslagen over seksuele intimidatie van vrouwelijke werknemers en stagiaires binnen het Instituut; onderstreept dat het Instituut een voorbeeldfunctie moet vervullen wat betreft de bestrijding van seksuele intimidatie en het garanderen van de veiligheid en waardigheid van alle werknemers; steunt het Instituut bij de tenuitvoerlegging van zijn nultolerantiebeleid inzake seksuele intimidatie; 18. neemt kennis van de rechterlijke uitspraak waarin door de Litouwse rechtbank is besloten dat Manpower het in artikel 75 van het Litouwse arbeidswetboek verankerde beginsel van gelijke beloning van uitzendkrachten heeft geschonden; toont zich uiterst bezorgd over de arbeidsomstandigheden van de uitzendkrachten die bij het Instituut werken; verzoekt de directeur met klem zich actiever op te stellen om ervoor te zorgen dat de uitzendkrachten die bij het Instituut werken, beter worden betaald; dringt er bij het Instituut op aan om de Commissie begrotingscontrole van het Parlement in kennis te stellen van de eisen voor inschrijvers; 19. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het, nog afgezien van de financiële beperkingen, van mening is dat de kanalen die het momenteel gebruikt, voor voldoende transparantie en publiciteit zorgen; Aanbesteding 20. neemt met bezorgdheid nota van het feit dat het Instituut volgens het verslag van de Rekenkamer door afgewezen inschrijvers voor de rechter is gedaagd, waarbij in totaal voor 700 000 EUR aan schadevergoedingen (9 % van de jaarlijkse begroting van het Instituut) en de nietigverklaring van het gunningsbesluit zijn geëist; merkt op dat het Instituut reeds voorbereidingen aan het treffen is om de potentiële verliezen financieel op te vangen; maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het de aanbestedingsprocedures zal aanpassen, ongeacht de uiteindelijke gerechtelijke beslissing; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de ontwikkelingen ter zake; 21. neemt er met bezorgdheid kennis van dat het Instituut volgens het verslag van de Rekenkamer een aanbestedingsprocedure voor een leverancier van reisdiensten heeft uitgeschreven en afgerond zonder dat de beste prijs-kwaliteitverhouding werd gegarandeerd; maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het interne controles verricht om de prijzen van de door de geselecteerde leverancier geleverde diensten te controleren en te beheersen; merkt voorts op dat het Instituut voornemens is deze overeenkomst niet te verlengen, maar deel te nemen aan een door de Commissie georganiseerde gezamenlijke aanbestedingsprocedure; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de vorderingen op dit gebied; 22. stelt vast dat het Instituut volgens het verslag van de Rekenkamer eind 2017 nog geen gebruik maakte van instrumenten die de Commissie heeft ingezet met het oog op de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e‑aanbesteding); maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het Instituut e-indiening en e‑facturering aan het implementeren is volgens de door de Commissie voor eind 2018 vastgestelde tijdschema's; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de vorderingen op dit gebied; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 23. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van het Instituut die erop gericht zijn transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; stelt echter met bezorgdheid vast dat het Instituut alleen het cv van de uitvoerend directeur, maar niet de cv's van de leden van het hoger management op zijn website publiceert; verzoekt het Instituut verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de op dit gebied genomen maatregelen; Interne controle 24. neemt ter kennis dat de dienst Interne audit (IAS) van de Commissie in 2017 een audit van de omgang met belanghebbenden en de externe communicatie heeft uitgevoerd, met als conclusie dat de interne controles van het Instituut toereikend zijn; neemt er nota van dat er een actieplan is opgesteld om de drie aanbevelingen van de IAS die als "belangrijk" zijn aangemerkt, uit te voeren en dat dit actieplan tegen eind 2018 moet zijn afgerond; verzoekt het Instituut aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van de drie aanbevelingen; 25. neemt kennis van de inspanningen van het Instituut om een kosteneffectieve en milieuvriendelijke werkplek te garanderen; stelt vast dat het Instituut geen specifieke maatregelen heeft genomen om de CO 2 -uitstoot te verminderen of te compenseren, maar merkt op dat het zijn personeel aanmoedigt om het openbaar vervoer of de fiets te gebruiken voor het woon-werkverkeer; o o o 26. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0093/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening(EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/79/EG van de Commissie (5) , en met name artikel 64, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0137/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2203(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0093/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening(EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/79/EG van de Commissie (11) , en met name artikel 64, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0137/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2203(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0137/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (de "Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2017 volgens haar staat van ontvangsten en uitgaven (13) 23 999 257 EUR bedroeg, hetgeen een toename met 10,28 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat de Autoriteit wordt gefinancierd door een bijdrage van de Unie (8 946 404 EUR, goed voor 37 %) en bijdragen van de nationale toezichthoudende autoriteiten van de lidstaten (15 052 852 EUR, goed voor 63 %); B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen voor het begrotingsjaar 2017 (hierna: "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de Autoriteit betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,79 %, wat betekent dat het streefdoel van de Autoriteit is bereikt en wat neerkomt op een toename met 0,11 % ten opzichte van 2016; merkt daarnaast op dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 88,09 % bedroeg, een lichte daling met 0,88 % ten opzichte van 2016; 2. neemt kennis van de inspanningen van de Autoriteit om haar begroting en personeel intern te herschikken, aangezien haar werklast in toenemende mate verschuift van regelgevingstaken naar toezichtsconvergentie en handhaving; wijst er in dit verband op dat een passend niveau van prioritering gewaarborgd moet zijn met betrekking tot de toewijzing van middelen; Annulering van overdrachten 3. merkt bezorgd op dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 127 694 EUR bedroegen, d.w.z. 5,47 % van het totale overgedragen bedrag, een vergelijkbaar percentage als in 2016; Prestaties 4. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit 13 streefdoelen op strategisch niveau heeft vastgesteld, welke worden gemeten aan de hand van kernprestatie-indicatoren (KPI's) die verdeeld zijn over haar drie operationele strategische doelstellingen, om de meerwaarde van haar activiteiten te bepalen en haar begrotingsbeheer te verbeteren, naast andere intern gebruikte indicatoren; 5. stelt vast dat de Autoriteit voor acht KPI's haar streefdoel heeft bereikt; neemt ter kennis dat ze voor de resterende vijf KPI's, waarvan sommige vrij ambitieus waren, het streefdoel net niet heeft gehaald maar slechts op een haar na heeft gemist; 6. onderstreept dat de centrale rol van de Autoriteit erin bestaat bij te dragen tot de invoering van kwalitatief hoogstaande gemeenschappelijke regulerings- en toezichtnormen en -praktijken en tot de consistente toepassing van de juridisch bindende handelingen van de Unie, de delegatie van taken en verantwoordelijkheden tussen de bevoegde autoriteiten te stimuleren en vergemakkelijken, marktontwikkelingen binnen de grenzen van haar bevoegdheden te volgen en beoordelen, en de bescherming van verzekeringnemers, deelnemers aan pensioenregelingen en begunstigden te bevorderen; 7. wijst uitdrukkelijk op de rol van de Autoriteit bij het vergemakkelijken en bevorderen van de coördinatie tussen nationale toezichthoudende autoriteiten, en in voorkomend geval met instellingen die belast zijn met internationaal toezicht; 8. wijst er evenwel op dat de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen te maken had met beperkingen wat betreft de architectuur van het toezichtsysteem, de schaarste van middelen en, in sommige gevallen, onvoldoende ondersteuning van en medewerking met nationale bevoegde autoriteiten; wijst erop dat de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, wetgevers en de nationale bevoegde autoriteiten nog veel moeten doen om convergentie van het toezicht te bewerkstelligen; 9. benadrukt dat de Autoriteit ervoor moet zorgen dat alle opdrachten volledig en tijdig worden uitgevoerd, de taken moet vervullen die haar door het Europees Parlement en de Raad zijn opgedragen, en daarbij binnen haar mandaat moet blijven; verzoekt de Autoriteit te zorgen voor een degelijke follow-up en implementatie van de aanbevelingen van de Rekenkamer; 10. is van mening dat de Autoriteit bij de uitvoering van haar taken en in het bijzonder bij de opstelling van uitvoeringsbepalingen, het Europees Parlement en de Raad geregeld en uitgebreid op de hoogte dient te stellen van haar werkzaamheden; benadrukt dat het voor de Autoriteit van essentieel belang is, gezien de aard van haar taken, om transparantie aan de dag te leggen, niet alleen jegens het Europees Parlement en de Raad, maar ook jegens de burgers van de Unie; 11. beklemtoont dat de Autoriteit bij de uitoefening van haar mandaat in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel in acht moet nemen; onderstreept dat, vooral bij het formuleren van maatregelen van niveau 2 en niveau 3, aandacht moet worden besteed aan de specifieke kenmerken van nationale financiële markten; 12. benadrukt dat voldoende middelen moeten worden toegekend voor het invullen van de bestaande bevoegdheden op het gebied van witwaspraktijken, alsmede voor het waarborgen van een snelle uitwisseling met de Europese Bankautoriteit (EBA) ten aanzien van witwaspraktijken en de aanpak van terrorismefinanciering; 13. is in verband met de toezichthoudende functie van de Autoriteit ten aanzien van de bestrijding van witwaspraktijken en van terrorismefinanciering ingenomen over de vaststelling van richtsnoeren betreffende klokkenluiders en beklemtoont dat nationale toezichthoudende autoriteiten soortgelijke beleidsmaatregelen dienen vast te stellen; 14. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit proactief naar mogelijkheden voor efficiëntieverhoging en synergieën met andere agentschappen speurt, met name met de EBA en de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA), via het Gemengd Comité van de Europese toezichthoudende autoriteiten en door middel van gezamenlijke aanbestedingen; verzoekt de Autoriteit samen met de EBA en de ESMA richtsnoeren op te stellen over de integratie van AML/CFT-risico's in het prudentieel toezicht; 15. is uitermate verheugd over de reorganisatie van de Autoriteit, die onder andere kostenbesparingen en een grotere efficiëntie moet opleveren door diensten samen te voegen of beter te coördineren, door een proces van voortschrijdende begrotingsprognose in te voeren of door nieuwe financiële procedures in het leven te roepen; 16. stelt vast dat de Autoriteit haar elektronische systeem voor personeelsbeheer aan het vervangen is door Sysper, dat door de Commissie is opgezet; neemt ter kennis dat de Autoriteit de organisatie zal laten profiteren van lagere kosten, synergievoordelen en efficiëntie; verzoekt de Autoriteit aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de concrete resultaten in dit verband; 17. neemt voorts kennis van het feit dat de overgang van regelgeving naar toezicht volgens de Rekenkamer een bijzondere uitdaging voor de Autoriteit vormt, vanwege de beperkte middelen voor toezichtstaken (14 % van het personeel van de Autoriteit), met name voor toezicht met betrekking tot grensoverschrijdende zaken en interne modellen; 18. stelt echter vast dat de beoordeling van de Rekenkamer zeer beknopt is en weinig suggesties bevat voor een efficiënter begrotingsbeheer door de Autoriteit; verzoekt de Autoriteit te zorgen voor een degelijke follow-up en implementatie van de aanbevelingen van de Rekenkamer; 19. merkt op dat er in 2017 een externe evaluatie van de drie Europese toezichthoudende autoriteiten werd uitgevoerd; verzoekt de Autoriteit bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die de Autoriteit heeft genomen om de bij de externe evaluatie aan het licht gekomen tekortkomingen aan te pakken; Personeelsbeleid 20. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 99,01 % ingevuld was, aangezien 100 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 101 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan, (tegenover 93 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 34 contractanten en 17 gedetacheerde nationale deskundigen voor de Autoriteit werkten; 21. merkt op dat de Autoriteit beleidsmaatregelen heeft goedgekeurd ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; 22. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; begrijpt het antwoord van de Autoriteit dat deze publicatie gepaard gaat met hoge vertaalkosten; Aanbestedingsprocedures 23. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit als een van de eerste agentschappen in de Unie een project heeft gelanceerd waarmee e-aanbestedingen werden ingevoerd; is ingenomen met het feit dat het aanbestedingsproces hierdoor efficiënter en transparanter verloopt, hetgeen zowel de Autoriteit als haar potentiële leveranciers ten goede komt; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 24. neemt kennis van de maatregelen die de Autoriteit reeds heeft genomen en van haar voortdurende inspanningen om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en te beheersen en klokkenluiders te beschermen; is verheugd over het feit dat de Autoriteit op haar website een register van vergaderingen met externe belanghebbenden publiceert; 25. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de directeur en de raad van bestuur van de Autoriteit; neemt met voldoening kennis van de maatregelen die al zijn genomen om die onafhankelijkheid te versterken; 26. stelt vast dat er begin 2017 een speciale ethisch functionaris voor het personeel van de Autoriteit is aangesteld om bij te dragen aan het versterken van de functie van de ethisch functionaris; verzoekt de Autoriteit aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang die op dit vlak wordt geboekt; Interne controles 27. neemt ter kennis dat de dienst Interne Audit van de Commissie een audit heeft uitgevoerd om te beoordelen in hoeverre de managementcontroles tijdens het stresstestproces van de Autoriteit doeltreffend zijn; verzoekt de Autoriteit aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van deze audit; 28. is ingenomen met het feit dat de Autoriteit twee nieuwe diensten voor toezicht op processen en convergentie in het leven heeft geroepen om een grotere klemtoon te leggen op controle; Overige opmerkingen 29. stelt vast dat het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de Unie te verlaten een toekomstige daling van de ontvangsten van de Autoriteit tot gevolg kan hebben; merkt op dat de continuïteit van contracten en de samenhang van benaderingen ten aanzien van toezicht op grensoverschrijdende bankgroepen in de Unie andere risico's zijn die hiermee verband houden; verzoekt de Autoriteit zich bewust te blijven van die risico's en voorbereidingen te treffen om ze te beperken; o o o 30. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Instituut (1) , – gezien de verklaring (2) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan het Instituut te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0097/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 294/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot oprichting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (5) , en met name artikel 21, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0152/2019 ), 1. verleent de waarnemend directeur van het Europees Instituut voor innovatie en technologie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Instituut voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de waarnemend directeur van het Europees Instituut voor innovatie en technologie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2207(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Instituut (7) , – gezien de verklaring (8) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 over de aan het Instituut te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0097/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 294/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot oprichting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (11) , en met name artikel 21, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0152/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de waarnemend directeur van het Europees Instituut voor innovatie en technologie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2207(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0152/2019 ), A. overwegende dat volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) de definitieve begroting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie ("het Instituut") voor het begrotingsjaar 2017 in totaal 338 465 181 EUR bedroeg, een toename van 15,20 % vergeleken met 2016, voornamelijk als gevolg van de toename van de aan het Instituut toegekende subsidies ter verdeling over de kennis- en innovatiegemeenschappen (KIG's); overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van het Instituut voor 2017 315 147 801,58 EUR bedroeg; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Instituut voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Instituut betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geleid tot een uitvoeringspercentage van de begroting van 91,23 %, wat neerkomt op een daling van 3,8 % ten opzichte van 2016; wijst erop dat dit lage cijfer verband houdt met het lage uitvoeringspercentage van de vastleggingskredieten voor subsidies; verneemt van het Instituut dat het zal proberen zijn begrotingsprocedures te verbeteren om de uitvoering ervan te bevorderen; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 99,5 % bedroeg, wat neerkomt op een lichte stijging van 0,36 % ten opzichte van 2016; merkt op dat het uitvoeringspercentage laag was als gevolg van een onvoorziene vertraging bij de invoering van Sysper voor personeelsbeheer en een overschatting van andere onderhoudskosten; doet met name een oproep aan het Instituut om de uitvoering op dit gebied te verbeteren; 2. stelt bezorgd vast dat de kennis- en innovatiegemeenschappen (KIG's) volgens het verslag van de Rekenkamer de door het Instituut toegekende subsidies niet volledig hebben gebruikt, voornamelijk als gevolg van een onvolledige tenuitvoerlegging van de bedrijfsplannen; maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het voornemens is deze kwestie aan te pakken door te streven naar meerjarige subsidieovereenkomsten met KIG's in de periode na 2020; verzoekt het Instituut verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de op dit gebied ondernomen stappen; 3. stelt bezorgd vast dat er volgens het verslag van de Rekenkamer in verscheidene KIG's sprake is geweest van een stijging van het vaste vergoedingspercentage, hetgeen in strijd is met het doel om KIG's te stimuleren eigen financieringsbronnen te vinden en geleidelijk onafhankelijk van het Instituut te worden; neemt kennis van het antwoord van het Instituut dat de aanpassing van de vaste vergoedingspercentages in overeenstemming is met de toepasselijke rechtsgrondslag, en dat het van oordeel is dat sommige KIG's in staat zijn op eigen kracht een aanzienlijk deel van de middelen te verkrijgen; 4. betreurt het dat er enkele activiteiten werden toegevoegd aan twee KIG's, waarbij de oorspronkelijke bedrijfsplannen en de aan hen toegekende subsidies werden gewijzigd, hetgeen in strijd is met de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement, aangezien dit een gelijke behandeling van de KIG's in de weg staat; maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het van mening is dat dit niet het geval is, aangezien het mogelijk is om taken aan de KIG's toe te voegen en de wijzigingen in de subsidies niet aanzienlijk zijn (3,9 % en 0,6 %); 5. stelt met tevredenheid vast dat het vastgestelde foutenpercentage tijdens de verificatie achteraf van de subsidies voor 2016, die door een externe dienstverlener werd uitgevoerd, 0,98 % bedroeg en dat het restfoutenpercentage 0,95 % bedraagt, wat ver onder het materialiteitsniveau van 2 % ligt; Annulering van overdrachten 6. betreurt het dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 95 721 EUR bedroegen, d.w.z. 16,26 % van het totale overgedragen bedrag, een opmerkelijke stijging van 5,33 % ten opzichte van 2016; stelt bezorgd vast dat dit hoge bedrag voornamelijk te wijten is aan het feit dat de KIG's de overgedragen subsidies niet kunnen opnemen; Prestaties 7. erkent dat het Instituut bepaalde kernprestatie-indicatoren (KPI's) gebruikt om de prestaties van de KIG's te meten, alsook Horizon 2020-KPI's om zijn eigen prestaties te beoordelen voor wat het beheer van de KIG's betreft en indicatoren als beschreven in het enig programmeringsdocument om andere operationele activiteiten te meten; merkt verder op dat het aanvullende KPI's gebruikt om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 8. is ingenomen met het feit dat het Instituut gezamenlijke openbare aanbestedingsprocedures heeft uitgevoerd en gezamenlijke personeelsselectiecomités heeft opgezet met het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving, met het voordeel dat zij beide in Boedapest zijn gevestigd; 9. wijst erop dat in 2017 een externe evaluatie is uitgevoerd om de impact, het bestuur, de processen en de vooruitgang op het gebied van financiële duurzaamheid van de eerste golf KIG's voor de periode 2010-2016 te beoordelen, en dat het Instituut de evaluatie in 2018 zal afsluiten; verzoekt het Instituut bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de conclusies van deze evaluatie; Personeelsbeleid 10. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 92,68 % was ingevuld, aangezien 38 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 41 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (39 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 20 arbeidscontractanten en 2 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Instituut hebben gewerkt; dringt er bij het Instituut op aan om niet al te veel gebruik te maken van tijdelijke contracten; 11. merkt op dat het Instituut beleidsmaatregelen heeft goedgekeurd ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; erkent dat het heeft deelgenomen aan de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling voor vertrouwenspersonen van verschillende agentschappen; 12. neemt kennis van het feit dat het Instituut te kampen heeft met een structureel personeelstekort, zoals ook bevestigd wordt in het speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 4/2016; betreurt het dat de Commissie de verzoeken van het Instituut om zijn personeelsbestand aanzienlijk te verhogen, heeft afgewezen; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van eventuele ontwikkelingen op dit gebied; 13. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Instituut volgens zijn statuten tijdelijke functionarissen uitsluitend contracten van maximaal vijf jaar kan aanbieden, die met nog eens vijf jaar kunnen worden verlengd, en is bezorgd over het feit dat de continuïteit van de activiteiten mogelijk zal worden belemmerd, aangezien een aantal belangrijke personeelsleden in 2020 het maximum van tien jaar zal bereiken; maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het zich bewust is van dit probleem en om die reden de Commissie schriftelijk om juridisch advies heeft verzocht; verzoekt het Instituut de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de ontwikkelingen op dit gebied; 14. betreurt het dat volgens het verslag van de Rekenkamer de huidige waarnemend directeur van het Instituut in 2014 werd benoemd en de functie sindsdien ad interim vervult; wijst erop dat die praktijk in strijd is met het Ambtenarenstatuut, waarin de periode beperkt is tot maximaal één jaar; betreurt het dat een in 2016 gestarte selectieprocedure voor de benoeming van een nieuwe directeur niet tot het gewenste resultaat heeft geleid; neemt ter kennis dat in juni 2018 opnieuw een vacature werd gepubliceerd; dringt er bij het Instituut op aan de waarnemend directeur zonder verder uitstel te vervangen door een nieuwe directeur; verzoekt het Instituut verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de resultaten van de lopende selectieprocedure; 15. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; begrijpt het antwoord van het Instituut dat deze publicatie gepaard gaat met hoge vertaalkosten; Aanbestedingsprocedures 16. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Instituut eind 2017 nog niet alle instrumenten ten uitvoer had gelegd die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); maakt uit het antwoord van het Instituut op dat het voornemens is de instrumenten voor e-aanbesteding en e-inschrijving goed te keuren, waarvoor de voorbereidingen in gang zijn gezet; verzoekt het Instituut aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van alle nodige instrumenten; 17. betreurt een onopgeloste kwestie die aan de orde werd gesteld in het verslag van de Rekenkamer van 2016, waarin zij significante tekortkomingen aan het licht bracht die zij ontdekte bij de controle van de aanbestedingsprocedures van de juridische entiteiten van de KIG's (KIG-JE's), die als een gebied met een hoog risico worden beschouwd, waaronder onregelmatigheden zoals de onderhandse gunning van contracten en aanzienlijke verlengingen van initiële contracten of contracten zonder beperkingen in tijd, volume, kwaliteit of prijs, en waarin zij vaststelde dat de onregelmatige aanbestedingsprocedures in 2016 goed waren voor circa 2 200 000 EUR; is ingenomen met de maatregelen en aanbevelingen van het Instituut om deze kwestie aan te pakken; verzoekt het Instituut verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de uitvoering van de actieplannen van de KIG-JE's; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 18. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van het Instituut om te zorgen voor transparantie, preventie en beheer van belangenconflicten en bescherming van klokkenluiders; neemt kennis van het feit dat er in 2017 verschillende gevallen van belangenverstrengeling zijn geïdentificeerd en beoordeeld en dat er passende maatregelen zijn genomen; merkt op dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding in 2017 twee gevallen van vermoedelijke fraude heeft afgewezen, en dat er nog één onderzoek uit 2016 openstaat; Interne controles 19. merkt op dat de dienst Interne Audit van de Commissie de controle van de monitoring van subsidieovereenkomsten heeft afgerond, waarin werd geconcludeerd dat het kader toereikend is, maar dat de tenuitvoerlegging ervan moet worden verbeterd; betreurt het dat de evaluaties van de KIG's door het Instituut niet waren gebaseerd op hun jaarverslagen en dat het Instituut enkele risico's niet systematisch heeft afgedekt, niet alle bestuursvereisten in detail heeft behandeld en geen feedback over goed bestuur heeft gegeven aan de tweede golf KIG's; wijst er voorts op dat het Instituut, hoewel dit in het werkprogramma voor 2016 staat vermeld, geen verslag over goed bestuur van de KIG's heeft uitgebracht; 20. betreurt het aantal openstaande kwesties en lopende corrigerende maatregelen naar aanleiding van de opmerkingen van de Rekenkamer in 2014, 2015 en 2016, met name met betrekking tot financieringsvoorwaarden, financiering uit publieke en private bronnen en subsidies; verzoekt het Instituut deze corrigerende maatregelen zo snel mogelijk af te ronden en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging ervan; 21. merkt bezorgd op dat er in 2017 twee uitzonderingsverslagen (geraamd op 5 318 720 EUR) met betrekking tot schrappingen van controles of afwijkingen van vastgelegde processen en procedures en vijf gevallen van niet-naleving (geraamd op 2 250 EUR) werden geregistreerd; verneemt echter van het Instituut dat alle gebeurtenissen zijn beoordeeld en dat er corrigerende maatregelen zijn genomen; Overige opmerkingen 22. merkt op dat de Commissie oorspronkelijk 2010 had vastgesteld als streefjaar voor financiële zelfstandigheid van het Instituut; erkent dat de Commissie het Instituut uiteindelijk in december 2017 volledige financiële autonomie heeft verleend, aangezien het voldeed aan de internecontrolenormen; o o o 23. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0075/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (5) , en met name artikel 68, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0135/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2185(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Europees Geneesmiddelenbureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0075/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (11) , en met name artikel 68, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0135/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2185(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0135/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau ("het Bureau") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) 331 266 000 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 7,41 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat het Bureau een agentschap is dat gefinancierd wordt uit de vergoedingen waarbij 86 % van de inkomsten in 2017 afkomstig was uit de vergoedingen die werden betaald door de farmaceutische industrie en 12 % uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Bureau betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 92,92 %: een daling van 3,38 % ten opzichte van 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 76,62 % bedroeg, een daling van 5,73 % ten opzichte van 2016; Annulering van overdrachten 2. betreurt dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 4 350 908 EUR bedroegen, 10,11 % dus van het totale overgedragen bedrag, wat een stijging van 5,65 % ten opzichte van 2016 betekent; verzoekt het Bureau om de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die genomen zijn om ervoor te zorgen dat de overgedragen middelen volledig worden gebruikt, om te vermijden dat substantiële middelen worden vrijgemaakt; Prestaties 3. erkent dat het Bureau verschillende essentiële prestatie-indicatoren gebruikt, waaronder een combinatie van operationele, beheers/governance- en communicatie/belanghebbenden-indicatoren voor de meting van o.a. zijn werkvolumes, de tenuitvoerlegging van zijn werkprogramma en de tevredenheid van zijn belanghebbenden, ten einde de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen en dat het gebruik maakt van budgetplanning en -monitoring om het beheer van zijn budget te verbeteren; 4. erkent dat het Bureau in november 2017 een nieuwe en verbeterde versie van het EudraVigilance-systeem heeft ingevoerd, een informatiesysteem dat gebruikt wordt om de vermoede bijwerkingen van geneesmiddelen te rapporteren; 5. wijst nogmaals op de belangrijke rol die het Geneesmiddelenbureau vervult bij de bescherming en bevordering van de volks- en diergezondheid door geneesmiddelen voor menselijk of veterinair gebruik te beoordelen en te controleren; 6. benadrukt dat een aantal activiteiten van het Geneesmiddelenbureau vertraagd zijn of zijn uitgesteld vanwege besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Europese Unie of externe omstandigheden; 7. wijst erop dat het Geneesmiddelenbureau in 2017 voor 110 nieuwe geneesmiddelen (92 voor menselijk gebruik, 18 voor veterinair gebruik) heeft aanbevolen een vergunning te verlenen om deze op de markt te brengen, waaronder voor 42 nieuwe werkzame stoffen (35 voor menselijk gebruik, 7 voor veterinair gebruik); 8. is verheugd over het feit dat het Geneesmiddelenbureau in 2017 een voorlichtingsstrategie ten uitvoer heeft gelegd om de samenwerking met de nationale bevoegde autoriteiten, organisaties van patiënten-en-consumenten en organisaties van zorgmedewerkers te versterken; 9. merkt met tevredenheid op dat het Bureau samenwerkt met andere agentschappen op het gebied van gezamenlijke wetenschappelijke output en uitwisseling van ondersteuning en wetenschappelijke gegevens; erkent bovendien dat het Bureau formele werkafspraken heeft met zijn vijf belangrijkste partneragentschappen; 10. merkt op dat de raad van bestuur van het Bureau zijn goedkeuring heeft gehecht aan het meerjarig werkprogramma 2018-2020, dat de tenuitvoerlegging van gezamenlijke strategie voor het regelgevingsnetwerk voor Europese geneesmiddelen steunt en waarin de belangrijkste initiatieven en activiteiten voor de komende jaren zijn opgenomen; Personeelsbeleid 11. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 97,82 % ingevuld was, aangezien 583 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 596 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 602 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 verder nog 147 contractanten en 36 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Bureau werkten; stelt vast dat de personeelsuitgaven met 10 miljoen euro zijn gestegen; verzoekt het Bureau uitvoerig verslag uit te brengen over deze uitgaven; dringt er bij het Bureau op aan het vaste personeel niet te vervangen door duurdere arbeidscontractanten; 12. merkt op dat het Bureau het modelbesluit van de Commissie heeft goedgekeurd voor een beleid ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; erkent dat het Bureau een systeem van vertrouwenspersonen heeft ingevoerd na een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling onder agentschappen en een coördinator ter preventie van intimidatie op de werkplek heeft benoemd; 13. merkt met bezorgdheid op dat, volgens het Bureau en het verslag van de Rekenkamer, hoewel het Bureau allerlei nieuwe taken heeft gekregen, de personeelsformatie van het Bureau in 2017 niet is uitgebreid, wat geleid heeft tot kritieke afhankelijkheid van externe deskundigen op bepaalde gebieden; is verheugd dat de raad van bestuur van het Bureau er door een vertegenwoordiger van DG SANTE mondeling van op de hoogte is gebracht dat het verzoek van het Bureau om in 2019 maximaal 40 tijdelijke arbeidscontractanten in dienst te nemen, is ingewilligd; is verheugd over de maatregelen die het Bureau heeft genomen om de risico’s te beperken en roept het Bureau op verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over verdere maatregelen om de situatie te verbeteren; 14. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie te plaatsen om er zo meer de aandacht op te vestigen; begrijpt evenwel de bezorgdheid van het Bureau met betrekking tot de hoge vertaalkosten; Aanbestedingsprocedures 15. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer het Bureau eind 2017 nog geen gebruik maakte van alle instrumenten die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e‑aanbesteding); merkt op dat het Bureau, volgens het antwoord van het Bureau, een memorandum van overeenstemming heeft getekend met de Commissie met betrekking tot toegang tot en het gebruik van e‑indiening; verzoekt het Bureau alle nodige instrumenten in te voeren en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de in dit verband geboekte vooruitgang; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. benadrukt dat de cliënten van het Bureau – de farmaceutische industrie – betalen voor de procedure, niet voor het resultaat van de beoordelingen van het Bureau; begrijpt dat het Bureau van mening is dat zijn aanbevelingen onafhankelijk zijn en dat zij, derhalve, geen belangenconflicten creëren, en dat eventuele potentiële risico's zorgvuldig worden ingeschat, voorkomen en beperkt; 17. verheugt zich erover dat het Bureau ook alle IT-consultants verzoekt om aan het begin van hun opdracht individuele belangenverklaringen en vertrouwelijkheidsverklaringen te ondertekenen; 18. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van het Bureau om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; merkt met bezorgdheid op dat het Bureau in 2017 25 meldingen over klokkenluiden uit een externe bron heeft ontvangen, dat er 15 zaken zijn afgehandeld in 2017 en dat er nog 10 zaken lopen; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van eventuele ontwikkelingen op dit gebied; 19. wijst erop dat er in 2017 geen "schending-van-vertrouwen"-procedure is ingesteld tegen leden van de raad van bestuur, van de wetenschappelijke commissie of deskundigen, en dat er geen gevallen van belangenverstrengeling zijn vastgesteld onder de personeelsleden; 20. merkt op dat het Bureau contact heeft met externe belanghebbenden en regels heeft ingevoerd voor zijn interacties met belanghebbenden en bovendien de notulen van zijn bijeenkomsten met "belangenvertegenwoordigers" op zijn website plaatst; merkt met voldoening op dat het Bureau in overleg met de Commissie een kader heeft ontwikkeld voor het beheer van de betrekkingen met belanghebbenden, dat ook transparantiemaatregelen omvat; 21. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de directeur en de raad van bestuur van het Bureau; merkt op dat het, volgens het antwoord van het Bureau, tevreden is over de mate van onafhankelijkheid van het huidige kader, maar gaat desalniettemin na welke wijzigingen er kunnen worden doorgevoerd; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit mee te delen welke ontwikkelingen op dit vlak hebben plaatsgevonden; merkt bovendien op dat het Bureau in maart 2018 gestart is met de herwaardering van zijn boekhoudsystemen; 22. is verheugd over het onderzoek dat de Europese Ombudsman heeft ingesteld naar de regelingen die het Bureau heeft getroffen om met geneesmiddelenproducenten in contact te treden voordat zij een vergunning aanvragen voor het in de handel brengen van hun geneesmiddelen in de Unie en is verheugd dat alle belanghebbende partijen verzocht worden om hun opmerkingen over deze kwestie kenbaar te maken, in het bijzonder omdat de inkomsten van het Bureau uit vergoedingen en heffingen in verband met vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen met 14 miljoen euro zijn gestegen; 23. verneemt van het Bureau dat bijeenkomsten met firma's die een registratie-aanvraag willen indienen, bijdragen aan de ontwikkeling van geneesmiddelen; merkt op dat de deskundigen van het Permanent Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik, gezien deze bijeenkomsten, zowel de rol van adviseur als de rol van beoordelaar van de registratie-aanvragen vervullen; verzoekt het Bureau om in ieder geval een lijst te publiceren van deze voorafgaande activiteiten zodra de vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel is verleend; Interne controle 24. stelt vast dat de dienst Interne Audit van de Commissie een controle heeft uitgevoerd met betrekking tot de "uitvoering van de verordening over vergoedingen voor geneesmiddelenbewaking" (14) door het Bureau, waaruit geconcludeerd werd dat hoewel de opzet van het beheer en het internecontrolesysteem adequaat zijn, er een duidelijke zwakke plek is, die als "zeer belangrijk" werd aangemerkt met betrekking tot het beheer door het Bureau van het doorlopende tekort tussen de inkomsten uit vergoedingen voor geneesmiddelenbewaking en de gerelateerde kosten; merkt op dat het Bureau een actieplan heeft voorbereid dat ook een permanente evaluatie van het huidige vergoedingensysteem door de Commissie omvat; verzoekt het Bureau om bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de corrigerende acties die ondernomen zijn om aan deze aanbevelingen gevolg te geven; Overige opmerkingen 25. neemt kennis van de "emphasis of matter"-paragraaf van de Rekenkamer met betrekking tot de twee in Londen gevestigde agentschappen, met betrekking tot het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Unie terug te trekken; merkt op dat de vestiging van het Bureau begin 2019 naar Amsterdam zal verhuizen en dat in de rekeningen van het Bureau voorzieningen zijn opgenomen voor de gerelateerde kosten ter hoogte van 18 600 000 EUR; betreurt dat de huurovereenkomst voor de huidige kantoorruimte in Londen tot 2039 loopt en geen opzeggingsclausule bevat; betreurt ten zeerste dat in de toelichting bij de rekeningen een bedrag van 489 000 000 EUR aan resterende huur tot 2039 staat genoemd, waarvan een maximumbedrag van 465 000 000 EUR met betrekking tot de huurperiode na de geplande verhuizing van het Bureau naar Amsterdam als voorwaardelijke verplichting is vermeld; dringt er bij het Bureau en de Commissie op aan alles in het werk te stellen om de financiële, administratieve en operationele impact van de ongunstige huurovereenkomst te minimaliseren en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de ontwikkelingen op dit gebied; 26. merkt op dat de High Court of Justice of England and Wales op 20 februari 2019 zijn arrest heeft gewezen in de zaak die de Canary Wharf Group tegen het Bureau heeft aangespannen in verband met de verhuur van haar Londense gebouwen; betreurt dat de Court heeft geoordeeld dat Brexit en de gevolgen ervan geen reden zijn om het contract op te zeggen, ondanks de erkenning dat Brexit bij de ondertekening van het contract in 2011 door de partijen niet te voorzien was; merkt echter op dat de uitspraak bevestigt dat het Bureau de mogelijkheid heeft om het pand in Londen onder te verhuren of toe te wijzen mits de verhuurder daarmee instemt; moedigt het Bureau aan deze mogelijkheid te onderzoeken om vóór het einde van het eerste semester van 2019 een bevredigende oplossing te vinden; 27. erkent dat het Bureau een task force heeft opgericht voor de voorbereiding van de verhuizing om ervoor te zorgen dat het Bureau alle nodige stappen zet om de continuïteit van zijn bedrijfsvoering te waarborgen na de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie en de verhuizing van het Bureau naar Nederland; merkt met tevredenheid op dat het Bureau in 2017 verschillende stappen heeft gezet ter voorbereiding van de verhuizing naar Amsterdam, inclusief een effectbeoordeling, opiniepeilingen onder het personeel, een gerichte recruterings- en selectiestrategie na het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Europese Unie en voorbereidingen voor de verhuizing van de datacentra van het Bureau; 28. benadrukt dat er, volgens het Bureau, voor de verhuizingstaken een aanzienlijke herverdeling van middelen noodzakelijk is en dat een personeelstekort ertoe kan leiden dat het voor het Bureau lastig wordt om zijn kern- en wetgevingstaken volledig te vervullen; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van eventuele ontwikkelingen op dit gebied; o o o 29. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (15) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Centrum (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Centrum te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0071/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (5) , en met name artikel 15, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0139/2019 ), 1. verleent de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2181(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Centrum (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Centrum te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0071/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (11) , en met name artikel 15, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0139/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2181(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0139/2019 ), A. overwegende dat volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) de definitieve begroting voor het begrotingsjaar 2017 van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving ("het Centrum") 15 828 389 EUR bedroeg, een stijging met 2,64 % in vergelijking met 2016; overwegende dat de begroting van het Centrum voornamelijk wordt gefinancierd uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Centrum betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met waardering op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100 %, hetgeen neerkomt op een lichte stijging van 0,05 % ten opzichte van het jaar 2016; merkt bovendien op dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 94,70 % bedroeg, wat neerkomt op een daling met 0,94 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 18 245 EUR bedroegen, d.w.z. 3,90 % van het totale overgedragen bedrag, een stijging van 0,15 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat het Centrum de verwezenlijking van zijn 68 jaarlijkse streefdoelen meet aan de hand van 50 kernprestatie-indicatoren die onderverdeeld zijn in acht strategische doelstellingen, om de meerwaarde van zijn activiteiten te bepalen en zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 4. constateert dat het Centrum 90 % van de jaarlijkse streefdoelen voor 2017 heeft behaald en dat het eerste jaar van zijn strategie voor 2025 met succes ten uitvoer is gelegd; 5. waardeert het dat het Centrum synergieën deelt met het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid bij zakelijke en ondersteunende diensten en het beheer van gemeenschappelijke gebouwen in Lissabon; stelt vast dat er operationele synergieën tot stand zijn gebracht met andere agentschappen van de Unie op het vlak van justitie, binnenlandse zaken en gezondheid; Personeelsbeleid 6. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 93,51 % was ingevuld, aangezien er 72 ambtenaren en tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 77 ambtenaren en tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 79 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 verder nog 29 contractanten en 1 gedetacheerde nationale deskundige voor het Centrum werkten; 7. merkt op dat het Centrum beschikt over algemene bepalingen over het scheppen en in stand houden van een werkcultuur die gebaseerd is op waardigheid en respect om intimidatie te voorkomen en te bestrijden; constateert dat er mogelijkheden zijn voor vertrouwelijke begeleiding; 8. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; constateert dat het Centrum zich volgens zijn antwoord inzet om de kosten en baten van deze actie te evalueren en daarnaast plant om alle toekomstige vacatures in de door het netwerk van EU-agentschappen ingestelde vacaturebank te publiceren; Aanbestedingsprocedures 9. waardeert het dat het Centrum een aanbestedingsplan heeft opgesteld dat in nauwe samenwerking met alle afdelingen met succes is uitgevoerd; 10. stelt vast dat het Centrum volgens het verslag van de Rekenkamer eind 2017 nog geen gebruik maakte van instrumenten die de Commissie heeft ingezet met het oog op de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); merkt op dat het Centrum in zijn antwoord aangaf dat het de instrumenten die nodig zijn voor "e-facturering" heeft opgezet en de voorbereidende werkzaamheden heeft gepland die nodig zijn om vanaf oktober 2018 gebruik te kunnen maken van "e-aanbesteding" en "e-inschrijving", zoals vereist op grond van het desbetreffende rechtskader; verzoekt het Centrum aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 11. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de directeur en de raad van bestuur van het Centrum; constateert dat uit het antwoord van het Centrum blijkt dat de huidige organisatiestructuur geen afbreuk heeft gedaan aan de onafhankelijkheid van de rekenplichtigen; stelt verder vast dat het Centrum wel bereid is gevolg te geven aan de aanbeveling van de Rekenkamer; Interne controles 12. merkt op dat de dienst Interne Audit van de Commissie (DIA) heeft aangegeven dat er een analyse moet worden uitgevoerd van de noodzaak van processen voor gegevensverzameling, validering en kwaliteitsborging en een evaluatie van zijn beheerskader voor de gegevenskwaliteit dat moet worden afgestemd op de strategie van het Centrum voor 2025; stelt vast dat het Centrum in december 2017 een actieplan heeft opgesteld om gevolg te geven aan deze aanbevelingen; verzoekt het Centrum om de kwijtingsautoriteit van de ontwikkelingen op dit gebied op de hoogte te houden; 13. betreurt het dat een van de aanbevelingen, die is aangemerkt als "belangrijk" in de DIA-audit van 2013 over "begroting en monitoring", nog steeds niet volledig ten uitvoer is gelegd; merkt met bezorgdheid op dat volgens het verslag van de Rekenkamer diverse aanbevelingen die zijn opgenomen in de DIA-audit van 2015 over IT-projectmanagement slechts ten dele ten uitvoer zijn gelegd en nog steeds lopen; verzoekt het Centrum aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van deze aanbevelingen; o o o 14. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring (2) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0078/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (5) , en met name artikel 19, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0130/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2188(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring (8) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0078/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (11) , en met name artikel 19, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0130/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2188(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0130/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (hierna "het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn financiële staten (13) 86 276 654,33 EUR bedroeg, hetgeen een toename met 22,87 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat de toename voornamelijk verband hield met het verruimde mandaat van het Agentschap; overwegende dat de begroting van het Agentschap volledig afkomstig is uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 98,04 %, oftewel een lichte daling met 0,03 % ten opzichte van 2016, en dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 96,25 % bedroeg, oftewel een daling met 1,55 %; Annulering van overdrachten 2. betreurt ten zeerste het hoge annuleringspercentage van overdrachten van 2016 naar 2017, die 792 182 EUR bedroegen, 23,30 % dus van het totale overgedragen bedrag, wat een aanzienlijke stijging van 12,12 % ten opzichte van 2016 betekent; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap gebruikmaakt van een aantal specifieke prestatie-indicatoren om de uitvoering van zijn jaarlijkse werkprogramma te meten en dat de evaluatie van het Agentschap het belangrijkste instrument is om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen; neemt kennis van de constructieve benadering van het Agentschap, waarbij zowel de nadruk wordt gelegd op meerjarige als op jaarlijkse strategische doelstellingen en op een behoorlijke evaluatie van de verwezenlijking van deze doelstellingen; merkt op dat het Agentschap alleen het uitvoeringspercentage van de begroting gebruikt als belangrijkste specifieke prestatie-indicator ter verbetering van zijn begrotingsbeheer; 4. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap de operaties in verband met de uitbreiding van zijn mandaat met succes heeft uitgevoerd en dat zijn kwaliteitssysteem voor bezoeken en inspecties geconsolideerd is; 5. stelt vast dat de hoge kwaliteit van de door het Agentschap ontwikkelde informatiesystemen en databanken heeft geleid tot een toenemende belangstelling van derde landen voor gebruik van de kennis van het Agentschap en, in het verlengde daarvan, de toepassing van EU-normen en -oplossingen over de geografische dimensie heen, met inachtneming van de middelen van het Agentschap en de belangen van de Unie; 6. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap synergieën deelt met het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving bij zakelijke en ondersteunende diensten en het beheer van gemeenschappelijke gebouwen in Lissabon; stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap samenwerkt met het Europees Bureau voor visserijcontrole en het Europees Grens- en kustwachtagentschap voor de Europese kustwachtfunctie; 7. is ingenomen met het feit dat het Agentschap streeft naar synergieën van maatregelen met andere agentschappen van de Unie met het oog op een verhoging van de effectiviteit en doelmatigheid, en een verlaging van de kosten; is verheugd over en steunt in dit kader de samenwerking van het Agentschap met andere agentschappen van de Unie ter ondersteuning van de EU-migratieagenda, zoals het leveren door het Agentschap van een toenemend aantal diensten aan Frontex; moedigt de samenwerking van het Agentschap met andere agentschappen van de Unie bij de vluchtelingencrisis aan, ook voor zeer belangrijke activiteiten die buiten zijn oorspronkelijke mandaat vallen, bijvoorbeeld bijdragen aan de bestrijding van de vluchtelingencrisis in de vorm van knowhow, operationele ondersteuning en personeel van het Agentschap; 8. betreurt het dat de vertragingen bij de Remote Piloted Aircraft Services (RPAS) in een begrotingsamendement hebben geresulteerd met een verlaging van de subsidie van de Unie overeenkomstig het bedrag dat in 2017 onbenut is gebleven en dat betrekking had op de Europese samenwerking bij de kustwachtdiensten; verwelkomt daarentegen de inspanningen van het Agentschap om middels deze projecten operationele diensten, analyse, expertise en technische ondersteuning ter beschikking te stellen aan de Commissie, de lidstaten en de gebruikers in de maritieme sector; spoort het Agentschap dan ook aan meer te doen om de organisatorische, technische, juridische en contractuele problemen bij RPAS op te lossen; 9. verzoekt het Agentschap RPAS maximaal te gebruiken; geeft aan dat RPAS multifunctioneel van aard is en gebruikt kan worden voor een waaier aan activiteiten, waaronder schepen en mensen in nood, monitoring en opsporing van mariene verontreiniging, zoals olielekken en afval, alsook algemene identificatie en tracking van schepen van allerlei grootte en hun activiteiten, inclusief identificatie van potentieel illegale activiteiten (zoals illegale visserij, drugshandel, illegale migratie, enz.); 10. benadrukt dat de knowhow en de interne capaciteiten van het Agentschap de mogelijkheid bieden om zijn optreden en dienstverlening een meer mondiale dimensie te geven en daarmee bij te dragen aan de vergroting van de reikwijdte van de EU-rechtskaders en veiligheids- en milieunormen; 11. merkt op dat de onafhankelijke externe evaluatie van de uitvoering van de oprichtingsverordening van het Agentschap plaatsvond in 2017; stelt met tevredenheid vast dat het resultaat positief was, met als conclusie dat het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid over het geheel genomen een meerwaarde biedt op al zijn gebieden en voor alle belanghebbenden; Personeelsbeleid 12. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 98,58 % ingevuld was, aangezien 205 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 212 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 202 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 44 contractanten en 19 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap hebben gewerkt; 13. betreurt het gebrek aan genderevenwicht onder de leden van de raad van bestuur van het Agentschap, waar 46 van de 56 leden man zijn, en 10 vrouw; verneemt van het Agentschap dat de benoeming van zijn raad van bestuur onder de bevoegdheid van de Commissie en de lidstaten valt; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband bij het voordragen van kandidaten voor de raad van bestuur rekening te houden met het belang van het waarborgen van genderevenwicht; 14. merkt op dat het Agentschap het modelbesluit van de Commissie voor een beleid ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie heeft overgenomen en dat vertrouwenspersonen worden aangewezen en opgeleid; 15. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie te plaatsen om er zo meer de aandacht op te vestigen; heeft begrip voor het antwoord van het Agentschap dat deze publicatie hoge vertaalkosten met zich meebrengt; Aanbestedingsprocedures 16. neemt kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap eind 2017 nog niet alle instrumenten gebruikte die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e-aanbesteding); neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat het de modules voor e-aanbesteding begin 2018 heeft ingevoerd; 17. neemt met bezorgdheid kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap de prijzen en prijsverhogingen die met de offertes van de leveranciers in rekening werden gebracht en de aan de kadercontractant gerichte rekeningen voor de aanschaf van softwarelicenties niet systematisch heeft gecontroleerd; neemt kennis van het antwoord van het Agentschap dat het de projectmedewerkers eraan zal herinneren deze prijzen op consistente wijze te controleren en dat het de aanbestedende dienst zal verzoeken de contractant te vragen informatie over de prijzen te verstrekken; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over ontwikkelingen in verband met deze kwestie; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 18. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Agentschap om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap zijn strategie voor het voorkomen en opsporen van fraude ten uitvoer legt en dat een aantal specifieke maatregelen voort wordt uitgevoerd, onder andere opleidingen over ethiek en integriteit; 19. neemt kennis van het feit dat er in 2017 geen belangenconflicten zijn gemeld; is tevreden met de strenge interne controles, die erop gericht zijn het personeel bewust te maken van de verplichtingen in verband met de melding van belangenconflicten; Interne controles 20. neemt kennis van het feit dat de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie de projectgefinancierde acties van het Agentschap heeft gecontroleerd en tot de conclusie is gekomen dat de voor dit onderwerp ontworpen beheers- en controlesystemen op adequate wijze zijn ontworpen en doeltreffend worden uitgevoerd; wijst er met enige bezorgdheid op dat de IAS drie aanbevelingen heeft gedaan, waarvan het Agentschap er slechts één heeft aanvaard, ondanks het feit dat de twee verworpen aanbevelingen waren aangemerkt als "zeer belangrijk"; neemt kennis van de motivering van het Agentschap voor de verwerping, met het verzoek aan de Commissie om horizontale richtsnoeren te ontwikkelen inzake projectgefinancierde acties en de berekening van de kosten van de agentschappen met betrekking tot projectgefinancierde acties; 21. merkt op dat de IAS de systemen voor personeelsbeheer en -controle van het Agentschap heeft gecontroleerd, met de conclusie dat deze toereikend zijn en het Agentschap kunnen ondersteunen bij de verwezenlijking van zijn strategische doelstellingen; merkt op dat de IAS drie aanbevelingen heeft gedaan die als "belangrijk" en twee die als "wenselijk" zijn aangemerkt, die het Agentschap heeft aanvaard en waarvoor het een actieplan heeft ontwikkeld met het oog op de vereiste verbeteringen; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de evolutie van de genomen maatregelen; 22. stelt vast dat het risicoregister in 2017, overeenkomstig het risicobeheerbeleid, is geactualiseerd en dat daarbij geen kritieke risico's zijn geconstateerd die tot een formeel voorbehoud van de ordonnateur in de jaarlijkse betrouwbaarheidsverklaring zouden kunnen leiden; stelt verder vast dat geen van de eerder geïdentificeerde risico's zich in 2017 daadwerkelijk heeft voorgedaan; Overige opmerkingen 23. neemt kennis van de voorafgaande inspanningen van het Agentschap om een kosteneffectieve en milieuvriendelijke werkplek te garanderen; wijst er echter op dat het Bureau geen aanvullende maatregelen heeft genomen om CO 2 -emissies terug te dringen of te compenseren; o o o 24. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0082/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 526/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 inzake het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging (Enisa) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 460/2004 (5) , en met name artikel 21, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0129/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2192(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0082/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 526/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 inzake het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging (Enisa) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 460/2004 (11) , en met name artikel 21, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0129/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2192(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0129/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging (het "Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) 11 175 224,40 EUR bedroeg, hetgeen een verhoging van 1,28 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat de begroting van het Agentschap voornamelijk wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna: "het verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,99 %, hetgeen neerkomt op een stijging met 1,52 % ten opzichte van 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 88,19 % bedroeg, een lichte daling van 0,99 % ten opzichte van 2016; Annulering van overdrachten 2. merkt met bezorgdheid op dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 90 916 EUR bedroegen, 9,39 % van het totale overgedragen bedrag, wat een stijging van 3,67 % ten opzichte van 2016 betekent; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap bepaalde kernprestatie-indicatoren (KPI's) hanteert om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen en zijn begrotingsbeheer te verbeteren, met meer kwalitatieve indicatoren voor de beoordeling van de verwezenlijking van zijn operationele doelstellingen en meer kwantitatieve indicatoren voor zijn administratieve doelstellingen; wijst er voorts op dat uit impactindicatoren blijkt dat de resultaten van het Agentschap de doelen die in het werkprogramma voor 2017 zijn vastgesteld binnen het kader van de strategie van het Enisa voor de periode 2016-2020, hebben overtroffen; verzoekt het Agentschap de KPI's verder te ontwikkelen om het resultaat en de impact van zijn activiteiten te beoordelen en zo advies in te winnen over hoe er meerwaarde kan worden gegenereerd voor de resultaten van het Agentschap; 4. waardeert het dat het Agentschap in 2017 is begonnen met het proces om lidstaten te helpen Richtlijn (EU) 2016/1148 (14) ten uitvoer te leggen, en dat het samen met de autoriteiten van diverse lidstaten een instrument heeft ontwikkeld om de ernst van de inbreuk op persoonsgegevens te beoordelen, teneinde een coherent kader op te zetten op het niveau van de Unie; 5. wijst er voorts op dat het Enisa in 2017 de prijs van de EU-Ombudsman voor goed bestuur en voor excellentie in innovatie en transformatie toegekend kreeg; 6. stelt met waardering vast dat het Agentschap en het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding een overeenkomst op dienstniveau hebben gesloten die hen in staat stelt conferentiefaciliteiten en opslagruimte te delen, naast andere synergieën; 7. merkt op dat er in 2017 namens de Commissie een externe evaluatie van de prestaties van het Agentschap voor de periode 2013-2016 is verricht; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over het resultaat van deze studie en over de maatregelen die zijn genomen om eventuele aanbevelingen op te volgen; Personeelsbeleid 8. stelt met bezorgdheid vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 slechts voor 87,5 % ingevuld was, aangezien 42 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 48 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 48 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 29 contractanten en drie gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap werkten; 9. merkt op dat het Agentschap beleidsmaatregelen heeft vastgesteld ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; neemt kennis van het feit dat het Agentschap opleidingssessies heeft georganiseerd en vertrouwelijke begeleiding mogelijk heeft gemaakt; 10. leidt uit het verslag van de Rekenkamer af dat het Agentschap in 2016 nog eens acht personeelsleden naar Athene heeft overgeplaatst, waardoor het aantal personeelsleden in Heraklion werd teruggebracht tot veertien; merkt op dat dit aantal volgens het Agentschap aan het eind van 2017 verder is teruggebracht tot elf personeelsleden; benadrukt dat volgens het verslag van de Rekenkamer van 2013 de kosten waarschijnlijk verder kunnen worden verlaagd als alle personeelsleden zich op één locatie bevinden; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de mogelijke maatregelen om deze situatie aan te pakken; 11. stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap moeilijkheden heeft om goed opgeleid personeel aan te werven, aan te trekken en vast te houden, hoofdzakelijk als gevolg van het soort functies dat wordt aangeboden (arbeidscontractanten) en de lage correctiecoëfficiënt die van toepassing is op de salarissen van de werknemers van het Agentschap in Griekenland; 12. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; begrijpt de bezorgdheid van het Agentschap over de vertaalkosten; 13. betreurt het dat, zoals ook is aangegeven door de Rekenkamer, de overdrachtsprocedure voor de nieuwe rekenplichtige van het Agentschap niet correct is uitgevoerd, waarbij het grootste probleem was dat er geen overdrachtsrapport is overhandigd aan de nieuwe boekhouder; maakt uit het antwoord van het Agentschap op dat er wel informele bijeenkomsten hebben plaatsgevonden om kennis over te dragen, en dat het Agentschap corrigerende maatregelen zal nemen om in de toekomst een correcte overdracht aan nieuwe personeelsleden te waarborgen; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van de corrigerende maatregelen; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 14. wijst op de bestaande maatregelen en de niet-aflatende inspanningen van het Agentschap om te zorgen voor transparantie, preventie en beheer van belangenconflicten en bescherming van klokkenluiders; stelt echter met bezorgdheid vast dat alleen de cv's van de uitvoerend directeur en de voorzitter van de raad van bestuur op zijn website zijn geplaatst, en verder dat het Agentschap alleen de verklaring over belangenconflicten van de uitvoerend directeur op zijn website heeft gezet, maar niet die van de andere leden van het hoger management; verzoekt het Agentschap de cv's van alle leden van de raad van bestuur en de belangenverklaringen van zijn hogere leidinggevenden te publiceren, en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de in dit verband genomen maatregelen; Overige opmerkingen 15. stelt met bezorgdheid vast dat, in tegenstelling tot de meeste andere agentschappen, het Agentschap geen uitgebreide analyse heeft uitgevoerd van de impact die het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich terug te trekken uit de Europese Unie waarschijnlijk op zijn organisatie, activiteiten en boekhouding zal hebben; maakt uit het antwoord van het Agentschap op dat het een aantal van zijn relevante interne procedures in dit opzicht heeft herzien; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om eventuele risico's te beperken; 16. wijst op de gematigde inspanningen van het Agentschap om een kostenefficiënte en milieuvriendelijke werkplek te garanderen; wijst erop dat het Agentschap geen aanvullende maatregelen heeft genomen om CO 2 -emissies terug te dringen of te compenseren; o o o 17. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (15) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau (voortaan Spoorwegbureau van de Europese Unie) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Spoorwegbureau van de Europese Unie betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0083/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (5) , en met name artikel 39, – gezien Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004 (6) , en met name artikel 65, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0158/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Spoorwegbureau van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Spoorwegbureau van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over het sluiten van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau (voortaan Spoorwegbureau van de Europese Unie) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2193(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau (voortaan Spoorwegbureau van de Europese Unie) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Spoorwegbureau van de Europese Unie betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0083/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (12) , en met name artikel 39, – gezien Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004 (13) , en met name artikel 65, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0158/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Spoorwegbureau van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Spoorwegbureau van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Spoorwegbureau (voortaan Spoorwegbureau van de Europese Unie) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2193(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Spoorwegbureau (voortaan Spoorwegbureau van de Europese Unie) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0158/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Spoorwegbureau ("het Bureau") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (15) 30 732 000 EUR bedroeg, een toename van 11,57 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van het Bureau voornamelijk wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Bureau betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,99 %, een stijging van 0,79 % ten opzichte van 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 87,30 % bedroeg, een daling van 4,27 % ten opzichte van 2016; 2. merkt op dat het Bureau, in overeenstemming met de bepalingen van zijn nieuwe oprichtingsverordening van die in juni 2016 in werking is getreden, kosten in rekening mag brengen voor een aantal van zijn nieuwe bevoegdheden; merkt op dat er een heffingsregeling voor de afgifte van certificaten, vergunningen en goedkeuringen is ingevoerd die in 2019 volledig operationeel moet zijn, en dat er een nieuw systeem van middelen en interne procedures moeten worden ingevoerd om ervoor te zorgen dat de statutaire en betaalde activiteiten van het Bureau gescheiden en traceerbaar zijn; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van dit nieuwe systeem; Annulering van overdrachten 3. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 69 473 EUR bedroegen, d.w.z. 3,40 % van het totale overgedragen bedrag, een daling van 1,12 % ten opzichte van 2016; Prestaties 4. stelt met tevredenheid vast dat het Bureau een uitgebreide reeks van 24 spoorwegindicatoren voor vier operationele activiteiten gebruikt als kernprestatie-indicatoren om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te beoordelen en andere indicatoren gebruikt om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 5. benadrukt de rol van het Bureau bij het waarborgen van de veiligheid en de interoperabiliteit van het Europese spoorwegnet en bij het verbeteren van het concurrentievermogen van het spoor ten opzichte van andere vervoerswijzen, door administratieve en technische barrières weg te nemen, markttoegang aan te moedigen en non-discriminatie te waarborgen, overheidsgeld voor openbare diensten voor vervoer per spoor efficiënter in te zetten en te waarborgen dat de infrastructuur beter wordt beheerd; ondersteunt de visie van de Commissie waarin het Europese spoorwegnet een positie als wereldleider op het gebied van veiligheidsprestaties vervult; 6. is ingenomen met de rol van het Bureau bij de follow-up van het ontwikkelen, testen en uitvoeren van het Europees beheersysteem voor het spoorverkeer (ERTMS) en bij het evalueren van de specifieke ERTMS-projecten; merkt tevens op dat het vierde spoorwegpakket een technische pijler omvat die de rol van het Bureau versterkt door de invoering van nieuwe taken om te zorgen voor een uniforme tenuitvoerlegging van het EU-kader; dringt erop aan dat het Bureau, als zijn takenpakket wordt uitgebreid, de nodige financiële, materiële en personele middelen tot zijn beschikking krijgt om zijn nieuwe en bijkomende taken doeltreffend en efficiënt te kunnen uitvoeren; 7. herinnert eraan dat het ERTMS van cruciaal belang is voor de totstandbrenging van één Europese spoorwegruimte; benadrukt daarom dat een optimale coördinatie bij de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het ERTMS, teneinde één transparant, stabiel, betaalbaar en interoperabel ERTMS-systeem in heel Europa te verwezenlijken, een hoofdprioriteit is; 8. stelt vast dat het Bureau zijn doelstelling heeft gehaald om 95 % van de verslagen en adviezen op tijd uit te brengen; wijst erop dat het Bureau niet heeft voldaan aan de doelstelling om 90 % van alle outputs te realiseren met behulp van planning van de financiële en personele middelen, aangezien slechts 67 % volledig en 18 % gedeeltelijk is gerealiseerd; 9. is verheugd over het feit dat het Bureau met de Europese Autoriteit voor effecten en markten heeft samengewerkt door boekhoudkundige diensten te delen en aan een gezamenlijke aanbesteding deel te nemen; 10. ondersteunt de vorderingen die het Bureau maakt om de samenwerking met het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) en het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) te verbeteren, teneinde een gezamenlijke veiligheidscultuur te ontwikkelen; 11. is ingenomen met de ISO 9001-certificering voor het geïntegreerd beheersysteem (IMS) van het Bureau, die een onafhankelijke erkenning vormt van de voortdurende verbetering van de prestaties van het Bureau; Personeelsbeleid 12. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 92,09 % ingevuld was, aangezien 128 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 139 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 135 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 34 contractanten en 2 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Bureau werkten; 13. merkt op dat de resultaten van de jaarlijkse benchmarking met betrekking tot het personeel vergelijkbaar zijn met die van 2016, namelijk 18 % van het personeel voor administratieve taken, 69,5 % voor operationele taken, d.w.z. een lichte daling (0,5 %) ten opzichte van 2016 (toen steeg het cijfer van 65 % naar 70 %), en een status quo van ongeveer 12 % van het personeel voor financiële en controletaken; 14. stelt vast dat het Bureau beleid inzake de bescherming van de waardigheid van de persoon en het voorkomen van intimidatie heeft ingevoerd dat bewustmakingssessies voor personeelsleden en leidinggevenden omvat, en dat vertrouwenspersonen worden aangemoedigd; wijst op het relatief grote aantal vermeende gevallen van intimidatie bij het Bureau in 2017, namelijk 12 gemelde gevallen, waarvan er geen enkel is onderzocht; dringt er bij het Bureau op aan de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de maatregelen die zijn genomen om deze kwestie aan te pakken; 15. verzoekt het Bureau rekening te houden met en alle nodige maatregelen te nemen met betrekking tot de aanbevelingen van de dienst Interne audit voor 2017 op het gebied van personeelsbeheer en competentiebeheer; is ingenomen met de goedkeuring door het Bureau in januari 2018 van de code voor correct bestuurlijk gedrag, waarin met name alle maatregelen ter voorkoming van belangenconflicten zijn opgenomen; Aanbesteding 16. merkt met bezorgdheid op dat er in 2017 29 uitzonderingen en 7 gevallen van niet-naleving zijn geregistreerd, een stijging ten opzichte van 2016; stelt vast dat het Bureau de voornaamste probleemgebieden ter zake in kaart heeft gebracht; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om het aantal gevallen in de toekomst te beperken; 17. merkt op dat het Bureau volgens het verslag van de Rekenkamer in het geval van één gecontroleerde betaling, via de contractant, IT-diensten inkocht zonder enige mededingingsprocedure of voorafgaand marktonderzoek; neemt kennis van het antwoord van het Bureau, namelijk dat het contract is gebruikt overeenkomstig de contractuele bepalingen; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 18. stelt vast dat het Bureau de belangenverklaringen en de cv's van de leden van zijn raad van bestuur op zijn website heeft gepubliceerd; betreurt het dat het Bureau zijn hogere leidinggevende personeelsleden alleen verplicht een verklaring van belangenconflicten in te vullen en te ondertekenen als zij betrokken zijn bij een evaluatiecomité; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van ontwikkelingen om deze kwestie aan te pakken; 19. merkt op dat het Bureau naar eigen zeggen verder werk heeft gemaakt van de implementatie van het actieplan dat in de fraudebestrijdingsstrategie van het Bureau is vastgesteld; stelt vast dat het Bureau één geval van vermoeden van fraude aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding heeft gemeld en dat dit formeel heeft besloten een onderzoek te openen; vraagt het Bureau het resultaat van dit onderzoek aan de kwijtingsautoriteit mee te delen; 20. betreurt het dat het Bureau nog steeds geen regels inzake klokkenluiders heeft vastgesteld, maar neemt er nota van dat deze uiterlijk eind 2018 zouden worden goedgekeurd; vraagt het Bureau verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit wanneer het zijn klokkenluidersregels heeft vastgesteld en toepast; Interne controles 21. merkt op dat op grond van de voorlopige resultaten van de beoordeling van de naleving en de doeltreffendheid van de interne controle op de beheersnormen van het Bureau kan worden aangenomen dat het controlesysteem van het Bureau als geheel functioneert zoals bedoeld en de belangrijkste risico's voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het Bureau op afdoende wijze beperkt; 22. is het met de Rekenkamer eens dat het beginsel van scheiding van functies tussen de ordonnateur en de rekenplichtige impliceert dat beide functies onverenigbaar zijn; vertrouwt erop dat het Bureau dit probleem zal verhelpen door zijn aan de gang zijnde reorganisatie; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die naar aanleiding van deze opmerking zijn genomen; Overige opmerkingen 23. stelt vast dat het Bureau na afloop van de overgangsperiode (16 juni 2019) van louter een instantie voor beleidsvoorbereiding en ‑verspreiding zal veranderen in een autoriteit die rechtstreeks voor de sector werkt wat betreft vergunningen voor veiligheidscertificaten en rollend materieel; moedigt de leiding van het Bureau aan zich te blijven concentreren op de voorbereiding van de nieuwe taken in het kader van de technische pijler van het vierde spoorwegpakket, en beveelt hierbij aan grote prioriteit te geven aan het personeelsbeheer; neemt kennis van de vorderingen op het gebied van de voorbereidende besluiten voor de vaststelling van een kader voor de controle van aangemelde instantie en het éénloketsysteem en het beleid inzake het toezicht op de prestaties en de besluitvorming van de nationale veiligheidsinstanties; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om die verandering tot een succes te maken en voordelen te laten opleveren qua kostenbesparingen; 24. betreurt dat talrijke contacten met de Franse autoriteiten niet hebben geleid tot de ondertekening van een overeenkomst betreffende de vestigingsplaats van het Bureau overeenkomstig artikel 71 van de verordening tot oprichting van het Bureau; betreurt verder dat de raad van bestuur er in 2017 niet is in geslaagd met eenparigheid van stemmen uitvoeringsbepalingen voor de talenregeling van het Bureau vast te stellen, wat heeft geleid tot extra kosten en vertraging, bijvoorbeeld bij aanwerving; betreurt dat het Bureau op twee locaties gevestigd blijft; verzoekt het Bureau alle activiteiten naar zijn hoofdkantoor te verplaatsen en enkel van daaruit te werken; 25. verneemt van het Bureau dat, wat betreft het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Europese Unie terug te trekken en de mogelijke gevolgen daarvan voor het personeel van het Bureau, na intensieve uitwisselingen met de Britse spoorwegsector is bevestigd dat die belangstelling heeft om in het "Europese systeem" te blijven; o o o 26. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (16) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0094/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (5) , en met name artikel 64, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0141/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2204(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Autoriteit te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0094/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (11) , en met name artikel 64, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0141/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor effecten en markten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2204(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor effecten en markten voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0141/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van de Europese Autoriteit (13) voor effecten en markten (de "Autoriteit") voor het begrotingsjaar 2017 volgens de staat van ontvangsten en uitgaven 42 076 719 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 6,37 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat de Autoriteit wordt gefinancierd door de bijdrage van de Unie (11 019 552 EUR, 26,19 %), bijdragen van de nationale toezichthoudende autoriteiten van de lidstaten (18 584 866 EUR, 44,17 %) en vergoedingen van onder toezicht staande entiteiten (11 831 781 EUR, 28,12 %); B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer"), heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de Autoriteit betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met waardering op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100 %, hetgeen neerkomt op een stijging van 0,03 % ten opzichte van het jaar 2016; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 89,76 % bedroeg, een stijging van 2,47 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. merkt op dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 164 310 EUR bedroegen, 3,51 % dus van het totale overgedragen bedrag, wat een daling van 3,65 % ten opzichte van 2016 betekent; Prestaties 3. merkt op dat de Autoriteit bepaalde maatregelen als kernprestatie-indicatoren gebruikt om de toegevoegde waarde van haar activiteiten te beoordelen en haar begrotingsbeheer te verbeteren; 4. merkt op dat de Autoriteit 90 % van de activiteiten in haar jaarlijks werkprogramma heeft voltooid; 5. wijst uitdrukkelijk op de rol van de Autoriteit bij het vergemakkelijken en bevorderen van de coördinatie tussen nationale toezichthoudende autoriteiten, en in voorkomend geval met instellingen die belast zijn met internationaal toezicht; 6. erkent dat de Autoriteit als taak heeft de werking van de interne financiële markt van de EU te verbeteren door een hoog, effectief en consistent niveau van regulering en toezicht te waarborgen, de integriteit en de stabiliteit van de financiële stelsels te bevorderen en de internationale coördinatie van het toezicht te versterken teneinde de stabiliteit en doeltreffendheid van het financiële stelsel te garanderen; 7. benadrukt dat de Autoriteit ervoor moet zorgen dat alle opdrachten volledig en tijdig worden uitgevoerd, de taken moet vervullen die haar door het Europees Parlement en de Raad zijn opgedragen, en daarbij binnen haar mandaat moet blijven; verzoekt de Autoriteit zorg te dragen voor een geëigende follow-up en tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van de Rekenkamer; 8. benadrukt dat de Autoriteit bij de uitoefening van haar mandaat in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel in acht moet nemen; onderstreept dat, vooral bij het formuleren van maatregelen van niveau 2 en niveau 3, aandacht moet worden besteed aan de specifieke kenmerken van nationale financiële markten; 9. merkt op dat er, aangezien de werklast van de Autoriteit in toenemende mate verschuift van wetgevende taken naar de handhaving en toepassing van het Unierecht, een interne herschikking van de begroting en het personeel van de Autoriteit moet plaatsvinden; wijst er in dit verband op dat een passend niveau van prioritering gewaarborgd moet zijn met betrekking tot de toewijzing van middelen; 10. is van mening dat een eventuele verhoging van de middelen voor de Autoriteit gepaard moet gaan met passende rationaliseringsmaatregelen; 11. verzoekt de Europese Autoriteit voor effecten en markten en de Europese Bankautoriteit (EBA) een onderzoek in te stellen naar constructies voor handel in dividendarbitrage zoals cum-ex, teneinde mogelijke bedreigingen voor de integriteit van de financiële markten en voor nationale begrotingen te beoordelen, de aard en de omvang van de actoren in deze constructies vast te stellen, na te gaan of er inbreuk is gepleegd op de nationale of de EU-wetgeving, de maatregelen van de financiële toezichthouders in de lidstaten te beoordelen, en de bevoegde autoriteiten passende aanbevelingen voor hervormingen en maatregelen te doen; 12. benadrukt dat voldoende middelen moeten worden toegekend voor het invullen van de bestaande bevoegdheden op het gebied van witwaspraktijken, alsmede voor het waarborgen van een snelle uitwisseling met de EBA ten aanzien van witwaspraktijken en de aanpak van terrorismefinanciering; verzoekt de Autoriteit in overleg met de EBA en de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa) richtsnoeren op te stellen voor de integratie van AML/CFT-risico's in het prudentieel toezicht; 13. is verheugd dat de Autoriteit samen met de EBA en de Eiopa deel uitmaakt van het Gemengd Comité dat zich inzet om te zorgen voor de intersectorale samenhang en gemeenschappelijke standpunten op het gebied van het toezicht op financiële conglomeraten en andere intersectorale kwesties en dat het een rekenplichtige deelt met het Spoorwegbureau van de Europese Unie; 14. merkt op dat in 2017 een externe evaluatie van de drie Europese toezichthoudende autoriteiten werd uitgevoerd; verzoekt de Autoriteit bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die de Autoriteit heeft genomen voor het aanpakken van de bij de externe evaluatie aan het licht gekomen tekortkomingen; Personeelsbeleid 15. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 97,33 % ingevuld was, aangezien 146 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 150 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 140 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 55 contractanten en 23 gedetacheerde nationale deskundigen voor de Autoriteit werkten; 16. merkt op dat het personeelsverloop van de Autoriteit 6,5 % bedroeg, waarmee het streefcijfer van de Autoriteit van minder dan 10 % bereikt was, met een daling van 1,50 % ten opzichte van het voorgaande jaar; 17. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie om er meer de aandacht op te vestigen; begrijpt het antwoord van de Autoriteit dat deze publicatie gepaard gaat met hoge vertaalkosten; 18. merkt op dat de Autoriteit beleidsmaatregelen heeft goedgekeurd ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; Aanbestedingsprocedures 19. stelt met tevredenheid vast dat de Autoriteit met succes een gezamenlijke openbare aanbestedingsprocedure van EU-agentschappen voor e-learning van talen heeft geleid, waarbij zij een online leerplatform voor Europese talen beschikbaar heeft gesteld voor het personeel; merkt op dat dertig EU-agentschappen zich bij deze procedure hebben aangesloten; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 20. neemt kennis van de maatregelen die de Autoriteit reeds heeft genomen en van haar voortdurende inspanningen om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en te beheersen en klokkenluiders te beschermen; is voorts verheugd over het feit dat de Autoriteit een register van personeelsvergaderingen met externe belanghebbenden publiceert; 21. is in verband met de toezichthoudende functie van de Autoriteit ten aanzien van AML en CFT verheugd over de vaststelling van richtsnoeren betreffende klokkenluiders en onderstreept dat nationale toezichthoudende autoriteiten soortgelijke beleidsmaatregelen dienen vast te stellen; 22. merkt op dat 28 % van de begroting van de Autoriteit afkomstig was van vergoedingen die zij aanrekent aan de entiteiten waarop zij toezicht uitoefent; stelt met tevredenheid vast dat maatregelen ten uitvoer zijn gelegd om eventuele belangenconflicten te beperken en dat deze structuren en processen zijn onderworpen aan een audit; verzoekt de Autoriteit om bij de kwijtingsautoriteit verslag te blijven uitbrengen over haar maatregelen om ervoor te zorgen dat geen belangenconflict ontstaat; merkt voorts op dat de Autoriteit van mening is dat indien de Commissie de vergoedingen zou innen, dit inefficiënt zou zijn, aangezien de Autoriteit reeds over de geschikte structuren en procedures voor het vaststellen en innen van vergoedingen beschikt, en dat de procedure volgens de Autoriteit specifieke deskundigheid vereist vanwege het dynamische en technische karakter ervan; 23. is van mening dat de Autoriteit bij de uitvoering van haar taken en in het bijzonder bij de opstelling van uitvoeringsbepalingen, het Europees Parlement en de Raad geregeld en uitgebreid op de hoogte dient te stellen van haar werkzaamheden; benadrukt dat het, gezien de aard van haar taken, voor de Autoriteit van essentieel belang is om transparantie aan de dag te leggen, niet alleen jegens het Europees Parlement en de Raad, maar ook jegens de burgers van de Unie; Interne controles 24. merkt op dat de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie een audit heeft uitgevoerd van de peer reviews van nationale bevoegde autoriteiten, waarin werd geconcludeerd dat de processen over het algemeen toereikend, efficiënt en doeltreffend zijn; merkt op dat de IAS vier aanbevelingen heeft gedaan, waarvan geen enkele als kritiek of zeer belangrijk werd beschouwd; verzoekt de Autoriteit om bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die genomen zijn om aan deze aanbevelingen gevolg te geven; Overige opmerkingen 25. merkt op dat volgens het verslag van de Rekenkamer het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Unie terug te trekken, van invloed kan zijn op de activiteiten van de Autoriteit aangezien de belangrijkste onder toezicht staande entiteiten momenteel daar zijn gevestigd; stelt vast dat het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Europese Unie terug te trekken in de toekomst tot een daling van de inkomsten van de Autoriteit zou kunnen leiden; verzoekt de Autoriteit op de hoogte te blijven van de bestaande situatie, voorbereidingen te treffen om mogelijke risico's te beperken en verslag uit te brengen bij de kwijtingsautoriteit over eventuele ontwikkelingen op dit gebied; o o o 26. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Stichting (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Stichting te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0077/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1339/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 tot oprichting van de Europese Stichting voor opleiding (5) , en met name artikel 17, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0131/2019 ), 1. verleent de directeur van de Europese Stichting voor opleiding kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting voor opleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2187(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Stichting (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Stichting te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0077/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 1339/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 tot oprichting van de Europese Stichting voor opleiding (11) , en met name artikel 17, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0131/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting voor opleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2187(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting voor opleiding voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0131/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van de Europese Stichting voor opleiding ("de Stichting") voor het begrotingsjaar 2017 volgens haar staat van ontvangsten en uitgaven (13) 20 144 089 EUR bedroeg, wat neerkomt op een daling met 3,62 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van de Stichting bijna volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Stichting voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de Stichting betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van de begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,93 %, hetgeen neerkomt op een lichte daling met 0,06 % ten opzichte van 2016; merkt op dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 97,97 % bedroeg, een stijging met 0,31 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. stelt met bezorgdheid vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 bij de Stichting 42 925 EUR bedroegen, d.w.z. 9,16 % van het totale overgedragen bedrag, ondanks een aanzienlijke daling met 8,42 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat de Stichting, naast andere productiviteits- en kwaliteitsindicatoren, bepaalde kernprestatie-indicatoren (KPI's) gebruikt om de toegevoegde waarde van haar activiteiten te beoordelen en haar begrotingsbeheer te verbeteren; 4. is ingenomen met de steun van de Stichting aan en de complementariteit van de ETF met het extern beleid, met name het uitbreidings- en nabuurschapsbeleid, en de EU-instrumenten voor buitenlands beleid; is ingenomen met de bijdrage van de Stichting tot bilaterale externe bijstand die verband houdt met de beleidsdialoog en verslagleggingsprocessen van de Unie; onderkent de bereidheid van de Stichting om nauwer te worden betrokken bij kwesties op het gebied van beroepsonderwijs en ‑opleidingen met betrekking tot steun van de Unie die aan derde landen wordt toegekend, en bevordert de beschikbaarheid van de Stichting in het kader van steunverlening van de Unie ter versterking van hervormingsinspanningen inzake beroepsonderwijs en ‑opleidingen wereldwijd; 5. erkent de werkzaamheden van de Stichting bij de ondersteuning van partnerlanden van de Unie om hun menselijk kapitaal te benutten via de hervorming van de onderwijs-, opleidings- en arbeidsmarktsystemen in het kader van het beleid inzake externe betrekkingen van de Unie; is ingenomen met de activiteiten van de Stichting inzake de ontwikkeling van vaardigheden en de bevordering van een leven lang leren om de partnerlanden te ondersteunen bij de verbetering van de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt en de werkgelegenheidsvooruitzichten van hun burgers; 6. is ingenomen met de steun van de Stichting aan de kandidaat-lidstaten van de Unie op gebieden zoals leren op de werkplek, bij- en nascholing van leraren in het beroepsonderwijs en de beroepsopleidingen en leren ondernemen; steunt de inspanningen van de Stichting in de Westelijke Balkan met betrekking tot de modernisering van kwalificaties en kwalificatiesystemen; onderkent de vorderingen die zijn gemaakt op het vlak van de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van nationale kwalificatiekaders op verscheidene niveaus, en op het vlak van de validatie van niet-formeel en informeel leren; verheugt zich over het verslag van de Stichting over het opsporen van mensen met een beroepskwalificatie in de kandidaat-lidstaten van de EU ("Tracking vocational graduates in the EU candidate countries"); moedigt de verdere betrokkenheid van de Stichting in zowel regionale als landenspecifieke activiteiten in de landen van het Oostelijk Partnerschap aan, met het oog op de verbetering van de kwaliteit van beroepsscholen en van hun uitrusting en onderwijs; 7. is ingenomen met de verrichte werkzaamheden en de geboden ondersteuning in Centraal-Azië in verband met het toezicht op de technische bijstand en budgettaire steun van de Unie in de landen aldaar, en in verband met de bevordering van regionale samenwerking in overeenstemming met het Centraal-Aziatisch Onderwijsplatform; steunt het blijvende engagement van Centraal-Azië bij de systeembrede beleidsanalyse en monitoring van de vooruitgang in beroepsonderwijs en -opleiding via het proces van Turijn; 8. stelt vast dat de Stichting bij haar activiteiten een voltooiingspercentage van 93 % bereikte en dat 88 % tijdig werd voltooid, dat ze het forum voor kwaliteit in beroepsonderwijs en beroepsopleidingen heeft opgestart en dat ze erin slaagde haar streefdoelen te halen voor 13 van 14 KPI's; 9. is ingenomen met de overeenkomsten en jaarlijkse actieplannen van de Stichting inzake samenwerking op terreinen van beleidsoverlapping met de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden en met het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding; stelt het op prijs dat de Stichting het voortouw heeft genomen bij het agentschapoverschrijdend contract voor de uitvoering van vergelijkende enquêtes naar de personeelsbetrokkenheid; Personeelsbeleid 10. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 96,6 % ingevuld was, aangezien 85 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 88 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 90 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 40 contractanten en één gedetacheerde nationale deskundige voor de Stichting werkten; 11. beklemtoont dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat de Stichting over voldoende personele en financiële middelen beschikt om haar taken te kunnen uitvoeren; 12. stelt vast dat de Stichting over verschillende maatregelen tegen intimidatie beschikt en dat alle nieuwkomers een informatiesessie van vertrouwenspersonen bijwonen; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 13. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van de Stichting om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; stelt vast dat er een onafhankelijk onthullings-, advies- en verwijzingsorgaan voor klokkenluiders is ingesteld door de juridisch adviseur van de Stichting aan te wijzen als contactpersoon voor ethiek en integriteit van de Stichting; stelt vast dat de functies van contactpersoon voor het Europees Bureau voor fraudebestrijding en contactpersoon voor de Ombudsman zijn gecombineerd met de functie van contactpersoon voor ethiek en integriteit om één centraal kanaal te hebben waarlangs het personeel wanpraktijken kan melden, waarbij de onafhankelijkheid en vertrouwelijkheid gewaarborgd zijn; 14. is ingenomen met het feit dat de Stichting online een verplichte bewustmakingsactie inzake fraudebestrijding heeft opgezet voor zijn bestaand personeel, alsook voor nieuwe personeelsleden in de vorm van een verplichte kennismakingsoefening; Interne controles 15. stelt vast dat de Stichting in 2017 haar internecontrolekader heeft geëvalueerd en dat de raad van bestuur de internecontrolebeginselen heeft vastgesteld; neemt er kennis van dat bij de beoordeling werd uitgegaan van de 16 bestaande internecontrolenormen en dat 10 van die 16 internecontrolenormen slechts "kleine verbeteringen" bleken te behoeven, terwijl voor geen enkele internecontrolenorm "aanzienlijke verbeteringen" noodzakelijk werden geacht of "geen systeem beschikbaar" bleek; verzoekt de Stichting aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verbeteren; 16. neemt er nota van dat de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie een audit heeft uitgevoerd in verband met de monitoring van de vooruitgang in beroepsonderwijs en -opleiding en dat die controle geleid heeft tot vier aanbevelingen, waarvan er drie werden aangemerkt als "belangrijk" en één als "wenselijk"; stelt vast dat de Stichting daarom een actieplan heeft uitgestippeld dat in 2018 diende uitgevoerd te worden; neemt er kennis van dat er bij de Stichting geen auditaanbevelingen van de IAS meer openstaan van vóór 2017; Overige opmerkingen 17. stelt het op prijs dat de Stichting van oordeel is dat de problemen rond het gebouw in Villa Gualino zijn opgelost en dat haar vestiging in het huidige gebouw voor de nabije toekomst veilig is gesteld; o o o 18. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0099/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 1077/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (5) , en met name artikel 33, – gezien Verordening (EU) 2018/1726 van het Europees Parlement en Raad van 14 november 2018 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT‑systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu‑LISA), tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1987/2006 en Besluit 2007/533/JBZ en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1077/2011 (6) , en met name artikel 47, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0145/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT‑systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (nu Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT‑systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2209(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0099/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 1077/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (12) , en met name artikel 33, – gezien Verordening (EU) 2018/1726 van het Europees Parlement en Raad van 14 november 2018 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT‑systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (eu‑LISA), tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1987/2006 en Besluit 2007/533/JBZ en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1077/2011 (13) , en met name artikel 47, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0145/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT‑systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (nu Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2209(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT‑systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (nu Agentschap van de Europese Unie voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0145/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT‑systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (15) in totaal 155 801 818 EUR bedroeg, een aanzienlijke stijging van 89,38 % ten opzichte van 2016; overwegende dat deze stijging verband hield met de aanvullende taken van het Agentschap in het kader van Verordening (EU) 2018/1726 van het Europees Parlement en de Raad (16) , die op 11 december 2018 in werking is getreden; overwegende dat de begroting van het Agentschap voornamelijk wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100 %, hetgeen neerkomt op een stijging van 2,1 % ten opzichte van het jaar 2016; merkt bovendien op dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 91,53 % bedroeg, wat overeenkomt met een stijging van 0,68 % ten opzichte van 2016; 2. maakt uit het verslag van de Rekenkamer op dat hoewel het Agentschap de volledige kosten voor de bouwwerkzaamheden voor zijn nieuwe kantoor in Straatsburg reeds in 2016 betaalde, de werkzaamheden nog steeds niet zijn afgerond, als gevolg van het onvermogen van de contractant, en dat er bij slechts 70 % van de werkzaamheden sprake is van aanvaarde voortgangsverslagen over de werkzaamheden; is ervan op de hoogte dat de vooruitbetalingen aan de contractant door bankgaranties worden gedekt, die worden vrijgegeven naarmate werken worden opgeleverd; merkt op dat de aannemer een financiële vordering heeft ingediend en een rechtszaak heeft aangespannen tegen het Agentschap; stelt vast dat het Agentschap verklaart dat het een verweerschrift heeft ingediend bij de administratieve rechtbank van Straatsburg, en dat de uitspraak van de rechter ophanden is; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de definitieve uitspraak van de administratieve rechtbank van Straatsburg; Annulering van overdrachten 3. betreurt dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 658 000 EUR bedroegen, hetgeen neerkomt op 12,20 % van het totale overgedragen bedrag, wat een aanmerkelijke stijging is van 7,11 % ten opzichte van 2016; Prestaties 4. merkt met tevredenheid op dat het Agentschap gebruik maakt van meerdere kernprestatie-indicatoren, bijvoorbeeld op het gebied van systeemkwaliteit, veiligheid en de mate van klanttevredenheid, om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te meten, en gebruik maakt van verschillende andere kernprestatie-indicatoren om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 5. is verheugd over de permanente samenwerking tussen het Agentschap en het netwerk van agentschappen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, met name de Europese Eenheid voor justitiële samenwerking, het Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging, het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, waarmee het Agentschap optimale werkwijzen uitwisselt; 6. merkt op dat er in 2016 een externe evaluatie van het Agentschap is verricht en dat de beoordelaars hebben geconcludeerd dat het Agentschap zijn taken doeltreffend uitvoert, specifieke maatregelen hebben voorgesteld om de werkzaamheden van het Agentschap te verbeteren, en potentiële mogelijkheden hebben aangedragen om het mandaat van het Agentschap uit te breiden; stelt vast dat het Agentschap in 2017 een actieplan voor de opvolging van deze aanbevelingen ten uitvoer heeft gelegd; merkt verder op dat de Commissie rekening heeft gehouden met deze aanbevelingen bij haar voorstel voor de herziening van de oprichtingsverordening van het Agentschap, dat is uitgemond in Verordening (EU) 2018/1726; 7. benadrukt het belang van het eindverslag van de deskundigengroep op hoog niveau inzake informatiesystemen en interoperabiliteit, en is verheugd over de voorstellen van de Commissie voor verordeningen inzake interoperabiliteit tussen de EU‑informatiesystemen, met betrekking tot politiële en justitiële samenwerking, asiel en migratie, en grenzen en visa; 8. maakt met bezorgdheid uit het verslag van de Rekenkamer op dat het Agentschap momenteel drie afzonderlijke, niet-geïntegreerde grootschalige IT-systemen beheert, die het Agentschap mogelijkerwijs belemmeren bij het realiseren van schaalvoordelen en synergie-effecten tussen de drie systemen in kwestie, en dat verwacht wordt dat het mandaat van het Agentschap in de komende jaren zal worden uitgebreid met het beheer van een aantal bijkomende IT-systemen; is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer dat het Agentschap een gedetailleerde kosten-batenanalyse moet opstellen met het oog op een discussie over de toekomstige ontwikkelingsstrategie voor de IT‑systemen die het beheert; maakt uit het antwoord van het Agentschap op dat er een studie is uitgevoerd om een duidelijk beeld te krijgen van de toekomstige architectuur van interoperabele IT-systemen; verzoekt het Agentschap om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van deze studie en de geplande corrigerende maatregelen; 9. neemt kennis van het feit dat de raad van bestuur in november 2017 een geactualiseerde langetermijnstrategie voor het Agentschap voor de periode 2018-2022 heeft vastgesteld, met een plan voor de toekomstige ontwikkeling van het Agentschap, en verwacht dat door de tenuitvoerlegging van deze strategie de prestaties van het Agentschap verder zullen verbeteren; Personeelsbeleid 10. stelt met bezorgdheid vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 slechts voor 87,02 % ingevuld was, aangezien 114 tijdelijke functionarissen werden aangesteld van de 131 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 118 toegestane posten in 2016); stelt vast dat het verschil tussen de 114 daadwerkelijk aangestelde en de 131 toegestane tijdelijke functionarissen kan worden verklaard door het feit dat twee posten zijn toegevoegd in afwachting van de herschikking van Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en de Raad (17) en het feit dat 14 posten ter beschikking zijn gesteld in het kader van Verordening (EU) 2017/2226 van het Europees Parlement en de Raad (18) , die op 29 december 2017 in werking is getreden, hetgeen betekende dat het Agentschap dus pas na die datum met aanwervingen kon beginnen; stelt met tevredenheid vast dat de vacature voor de functie van hoofd van de "Operations Information Unit" vóór eind 2017 was verstuurd en geaccepteerd; stelt vast dat in 2017 verder nog 32 contractanten en zeven gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap werkten; 11. merkt op dat het Agentschap het modelbesluit van de Commissie voor een beleid ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie heeft overgenomen; stelt het op prijs dat het Agentschap materiaal voor e-leren aanreikt en oproepen heeft gepubliceerd voor vertrouwenspersonen; 12. betreurt het gebrek aan genderevenwicht in de raad van bestuur van het Agentschap, waar 46 van de 52 leden man zijn, en 6 vrouw; verzoekt de Commissie, de lidstaten en de overige betrokken partijen in dit verband bij het voordragen van kandidaten voor de raad van bestuur rekening te houden met het belang van het waarborgen van genderevenwicht; 13. maakt met bezorgdheid uit het verslag van de Rekenkamer op dat door het kleine personeelsbestand de continuïteit van de werkzaamheden van het Agentschap in het gedrang komt, vooral gezien het feit dat het hoofd van de eenheid Applicatiebeheer en ‑onderhoud ad interim ook de functies van hoofd van de operationele afdeling en hoofd van de operationele en infrastructuureenheid vervulde en dus de drie hoogste managementposten op de operationele afdeling combineerde; stelt vast dat het Agentschap zijn mandaat gedurende 2017 met succes heeft uitgevoerd, ondanks het gebrek aan middelen voor de operationele en horizontale taken van het Agentschap; steunt de permanente inspanningen gericht op personeelsbehoud en ‑ontwikkeling binnen het Agentschap; is in dit verband ingenomen met de maatregel van het Agentschap om een ander personeelslid te benoemen tot interim-hoofd van de operationele en infrastructuureenheid; verzoekt het Agentschap met klem onverwijld alle posten te bezetten met vaste personeelsleden; 14. dringt er bij het Agentschap op aan zich te blijven inspannen voor personeelsbehoud en ‑ontwikkeling binnen het Agentschap; is ingenomen met de manier waarop het Agentschap in 2017 is omgegaan met de aanzienlijk toegenomen werklast, ondanks het sterke verloop van deskundig personeel; 15. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie te plaatsen om er zo meer de aandacht op te vestigen; begrijpt dat het Agentschap bezorgd is over de vertaalkosten; Aanbestedingsprocedures 16. maakt met bezorgdheid uit het verslag van de Rekenkamer op dat het Agentschap bij meerdere aanbestedingsprocedures voor opdrachten met een gemiddelde waarde moeite had met het aantrekken van voldoende concurrentie, en dat het Agentschap bij deze procedures slechts één aanbod ontving; 17. betreurt dat bij de controle die is uitgevoerd door de dienst Interne Audit van de Commissie (IAS) met betrekking tot de aanbestedingsprocedures van het Agentschap aanzienlijke tekortkomingen zijn geconstateerd, waaronder twee "zeer belangrijke" problemen inzake de schatting van de waarde van opdrachten en essentiële controles, en drie andere "belangrijke" problemen; beseft dat veel van de problemen verband houden met het personeelstekort bij de "Financial and Procurement Unit" en de sector aanbestedingen in het bijzonder; merkt op dat het Agentschap een actieplan heeft opgesteld om aan de slag te gaan met de bevindingen van deze controle en de aanbevelingen van de IAS; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om deze tekortkomingen te verhelpen; 18. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap op grote schaal gebruik maakt van externe contractanten en dat 90 % van de werkzaamheden met betrekking tot de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van IT-projecten wordt uitgevoerd door het Agentschap in het kader van een gemeenschappelijke inspanning met externe contractanten; merkt met bezorgdheid op dat het Agentschap weliswaar zeggenschap heeft over alle fases van de IT-projecten, maar dat de mate waarin de ontwikkeling van gevoelige IT-systemen wordt uitbesteed een aanzienlijk risico creëert op een te groot vertrouwen op en te grote afhankelijkheid van externe contractanten; neemt nota van het antwoord van het Agentschap dat, wil men dergelijke systemen volledig "in‑house" ontwikkelen en minder taken uitbesteden, dit aanzienlijk meer personeel bij het Agentschap vereist, en dat om een duidelijke scheiding van taken te waarborgen, contractanten die betrokken zijn bij kwaliteitsborging, geen externe ondersteuning bieden aan het operationele beheer van grootschalige IT-systemen; verzoekt het Agentschap dan ook de afhankelijkheid van externe contractanten te beperken door beter gebruik te maken van zijn eigen middelen, en beleid te ontwikkelen voor het beperken van het gebruik van externe contractanten; 19. verzoekt het Agentschap alle nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat contractanten die toegang hebben tot gevoelige informatie over IT-systemen of tot de gegevens die zij verwerken, wettelijk gebonden zijn aan strikte vertrouwelijkheidsregels en te eisen dat dergelijke contractanten op het moment van de toegang tot die informatie formele nationale veiligheidsmachtigingen hebben; verzoekt het Agentschap erop toe te zien dat de contractanten niet gebonden zijn door wetgeving van derde landen die hen in conflict kan brengen met de vertrouwelijkheidsregelingen van het Agentschap; 20. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap eind 2017 nog niet alle instrumenten die door de Commissie waren opgestart om één enkele oplossing in te voeren voor de elektronische gegevensuitwisseling met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (elektronische aanbesteding) hadden ingevoerd; verneemt van het Agentschap dat voor bepaalde procedures reeds e‑facturering en e‑aanbesteding zijn ingevoerd, maar nog niet e‑inschrijving; verzoekt het Agentschap alle nodige instrumenten in te voeren en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering daarvan; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 21. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Agentschap om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; stelt met bezorgdheid vast dat het Agentschap enkel het cv van zijn uitvoerend directeur publiceert en niet de cv's van de leden van zijn raad van bestuur of die van zijn leidinggevend personeel in het algemeen; verzoekt het Agentschap de cv's van alle leden van zijn raad van bestuur en al zijn leidinggevend personeel te publiceren, en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de in dit verband genomen maatregelen; spoort het Agentschap aan het onafhankelijkheidsbeleid van het Europees Agentschap voor chemische stoffen te gebruiken als goede praktijk en als voorbeeld van een systeem voor toezicht op en het voorkomen van belangenconflicten; 22. betreurt dat het Agentschap – ondanks eerdere verzoeken daartoe – de belangenverklaringen van de leden van zijn raad van bestuur, zijn leidinggevend personeel in het algemeen, en van zijn uitvoerend directeur niet publiceert; dringt aan op de publicatie van belangenverklaringen met een overzicht van het lidmaatschap van alle andere organisaties; beklemtoont dat het niet aan de leden van de raad van bestuur, het leidinggevend personeel of de uitvoerend directeur zelf is om te besluiten dat er geen sprake is van een belangenconflict, maar dat een neutraal orgaan met een dergelijke beoordeling moet worden belast; Interne controles 23. stelt vast dat het Agentschap per 31 december 2017 nog geen gevolg had gegeven aan 23 "zeer belangrijke" auditaanbevelingen, waarvan negen aanbevelingen recentelijk werden gedaan, van drie aanbevelingen de termijn verlopen was en vier aanbevelingen nog in behandeling waren; merkt op dat er geen "kritieke" aanbevelingen meer open staan; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van deze auditaanbevelingen; Overige opmerkingen 24. wijst op de verbouwing van de operationele locatie van het Agentschap in Straatsburg, Frankrijk, en de bouw van het nieuwe hoofdkantoor in Tallinn, Estland; merkt op dat het Agentschap ook beschikt over een back-uplocatie in Sankt Johann im Pongau, Oostenrijk, en een liaisonbureau in Brussel, België; stelt met bezorgdheid vast dat er sprake is van aanzienlijke vertragingen bij de verhuizing naar het nieuwe kantoor in Straatsburg en meerdere tekortkomingen bij de verantwoordelijke aannemer; o o o 25. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (19) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0073/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (5) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EU) 2019/126 van het Europees Parlement en de Raad van 16 januari 2019 tot oprichting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (EU-OSHA) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad (6) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0138/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2183(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0073/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (12) , en met name artikel 14, – gezien Verordening (EU) 2019/126 van het Europees Parlement en de Raad van 16 januari 2019 tot oprichting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (EU-OSHA) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad (13) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0138/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2183(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0138/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting (15) van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven 15 656 308 EUR bedroeg, wat neerkomt op een daling met 6,10 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van het Agentschap voornamelijk wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna: "het verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geleid tot een uitvoeringspercentage van de begroting van 96,03 %, wat neerkomt op een lichte daling met 0,28 % ten opzichte van 2016; stelt met bezorgdheid vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 72,23 % bedroeg, wat neerkomt op slechts een lichte toename met 1,88 % ten opzichte van het voorgaande jaar; Annulering van overdrachten 2. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 194 467,98 EUR bedroegen, d.w.z. 4,93 % van het totale overgedragen bedrag, een stijging met 1,17 % ten opzichte van 2016; neemt voorts kennis van het vrij hoge niveau van ongeplande overdrachten van 2017 naar 2018 voor titel II, goed voor 200 000 EUR, hoofdzakelijk vanwege de reorganisatie van interne kantoorruimte; Prestaties 3. stelt vast dat het Agentschap bepaalde kernprestatie-indicatoren hanteert om zijn prestaties te meten en zijn begrotingsbeheer te verbeteren; stelt voorts met tevredenheid vast dat het Agentschap voornemens is in 2018 een herzien kader voor prestatiebeheer in te voeren dat zinvollere prestatie-indicatoren moet opleveren om de toegevoegde waarde van de activiteiten van het Agentschap beter te evalueren; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van dit kader; 4. stelt vast dat het Agentschap weliswaar goed presteerde wat het gebruik van de beschikbare middelen betreft, maar op het vlak van webcommunicatie en de uitvoering van het werkprogramma iets onder de streefdoelen bleef; 5. ondersteunt de activiteiten en analyses van het Agentschap op het gebied van veiligheid en gezondheid op het werk, die bijdragen tot de beleidsvorming van de Unie ter bevordering van gezonde en veilige werkplekken in de hele Unie, en beklemtoont met het oog hierop dat het belangrijk is dat het Agentschap over voldoende personele en financiële middelen beschikt om zijn taken uit te voeren; 6. juicht het toe dat het Agentschap zich er krachtig voor blijft inzetten dat alle werknemers, ongeacht de omvang van de onderneming, het soort arbeidsovereenkomst of de soort arbeidsbetrekking, dezelfde rechten inzake gezondheid en veiligheid op het werk hebben; 7. waardeert de permanente ondersteuning door het Agentschap van middelgrote, kleine en micro-ondernemingen in de vorm van praktische instrumenten en richtsnoeren, teneinde ze in staat te stellen zich aan de wetgeving inzake veiligheid en gezondheid op het werk te houden; verwelkomt de afronding van het project "Gezonde werkplekken voor alle leeftijden", gericht op het bevorderen van veilige en gezonde arbeidsomstandigheden gedurende het hele werkzame leven; 8. stelt vast dat in 2017 drie externe evaluaties werden voltooid: een tussentijdse evaluatie van het meerjarig strategisch programma 2014-2020, een ex-postevaluatie van het project "Veiliger en gezonder werk op elke leeftijd", en een ex-postevaluatie van de tweede editie van de Europese bedrijvenenquête naar nieuwe en opkomende risico's; neemt ter kennis dat die allemaal een positief resultaat opleverden en dat de aanbevelingen al zijn uitgevoerd; 9. juicht het toe dat het Agentschap eraan werkt meertaligheid in zijn producten te mainstreamen, en neemt er kennis van dat de Europese Ombudsman het Agentschap samen met het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en het Vertaalbureau voor de organen van de Europese unie in 2017 de prijs van de Ombudsman voor goed bestuur in de categorie "Excellence in citizen/customer focused services delivery" heeft toegekend voor hun gezamenlijke innovatieve project gericht op het vergemakkelijken van het vertaalproces van meertalige websites; 10. stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap proactief taken met andere agentschappen deelt op terreinen als veiligheid, faciliteitenbeheer of bankdiensten, en voornemens is de samenwerking in de toekomst verder op te voeren; beklemtoont het belang van goede samenwerking tussen de agentschappen op het gebied van werkgelegenheid, sociale zaken en inclusie, en in het bijzonder tussen het Agentschap, Eurofound, Cedefop en het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE); Personeelsbeleid 11. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 97,5 % ingevuld was, aangezien 39 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 40 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 41 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 24 contractanten voor het Agentschap werkten; 12. merkt op dat het Agentschap beschikt over een beleid inzake de bescherming van de waardigheid van de persoon en het voorkomen van intimidatie; stelt met bezorgdheid vast dat in 2016 een onderzoek in verband met intimidatie werd opgestart en in 2017 werd afgesloten; betreurt dat hierbij een schending van artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut werd vastgesteld; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de getroffen tuchtmaatregelen en de voorgenomen maatregelen om dergelijke risico's in de toekomst te beperken; Aanbestedingsprocedures 13. neemt kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap eind 2017 nog geen gebruik maakte van de instrumenten die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e‑aanbesteding); verzoekt het Agentschap alle nodige instrumenten in te voeren en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de in dit verband geboekte vooruitgang; 14. is er verheugd over dat het Agentschap in november 2018 zijn eerste succesvolle e‑inschrijving heeft gehouden; 15. verneemt met bezorgdheid uit het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap een kaderovereenkomst voor de levering van IT-adviesdiensten van 2014 tot en met 2017 sloot, waarvoor de prijzen afhingen van de aan de projecten bestede tijd en niet gekoppeld waren aan de levering, waarop het Agentschap maar weinig toezicht kon uitoefenen, aangezien bijvoorbeeld in 2016 de helft van de diensten buiten zijn gebouwen werd uitgevoerd; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Agentschap om transparantie te waarborgen en belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken; verneemt tevens van het Agentschap dat het van plan is het modelbesluit inzake klokkenluiden aan te nemen waarvoor de Commissie voorafgaande toestemming heeft verleend (16) ; 17. neemt kennis van de vaststelling in het verslag van de Rekenkamer dat de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de uitvoerend directeur en de raad van bestuur van het Agentschap; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen daartoe zijn genomen; onderkent dat het Agentschap in reactie op deze aanbeveling van de Rekenkamer op dit moment een besluit voor de raad van bestuur voorbereidt om de positie van rekenplichtige bij DG BUDG onder te brengen; 18. dringt er bij het Agentschap op aan gebruik te maken van de nieuwe oprichtingsverordening om de onafhankelijkheid van de rekenplichtige verder te vergroten; Overige opmerkingen 19. stelt vast dat het Agentschap een analyse heeft uitgevoerd van de impact die het besluit van het Verenigd Koninkrijk om zich uit de Unie terug te trekken waarschijnlijk op zijn organisatie, activiteiten en boekhouding zal hebben; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitkomst van die analyse; o o o 20. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (17) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0089/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 1, lid 2, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 68, – gezien Besluit 2008/114/EG, Euratom van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van statuten voor het Voorzieningsagentschap van Euratom (5) , en met name artikel 8, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0132/2019 ), 1. verleent de waarnemend directeur-generaal van het Voorzieningsagentschap van Euratom kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de waarnemend directeur-generaal van het Voorzieningsagentschap van Euratom, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2199(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (6) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (7) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0089/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (8) , en met name artikel 1, lid 2, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (9) , en met name artikel 68, – gezien Besluit 2008/114/EG, Euratom van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van statuten voor het Voorzieningsagentschap van Euratom (10) , en met name artikel 8, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0132/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de waarnemend directeur-generaal van het Voorzieningsagentschap van Euratom, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2199(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Voorzieningsagentschap van Euratom voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0132/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Voorzieningsagentschap van Euratom ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven 123 000 EUR bedroeg, wat een lichte daling van 1,6 % is ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van het Agentschap volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna: "het verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage voor de vastleggingskredieten van 98,88 %, wat een toename van 4,54 % is ten opzichte van 2016; stelt echter met bezorgdheid vast dat het uitvoeringspercentage voor de betalingskredieten 74,64 % bedroeg, wat een daling van 11,48 % is ten opzichte van 2016; Annulering van overdrachten 2. is ingenomen met het feit dat de annulering van overdrachten van 2016 naar 2017 in totaal 148,09 EUR bedroeg, d.w.z. 1,44 % van de totale overdrachten, wat een daling van 2,07 % is ten opzichte van 2016; Prestaties 3. verneemt van het Agentschap dat het in 2017 320 transacties heeft verwerkt, waaronder contracten, wijzigingen en kennisgevingen, en de verantwoordelijkheid voor het gemeenschappelijk beleid inzake de nucleaire voorziening van de Unie bleef opnemen overeenkomstig zijn statutair mandaat, teneinde de continuïteit van de levering van nucleair materiaal te waarborgen; erkent dat het Agentschap inspanningen blijft leveren om de voorzieningsbronnen te diversifiëren; Personeelsbeleid 4. stelt vast dat het Agentschap eind 2017 over 17 personeelsleden beschikte – allen ambtenaren van de Commissie – van de 25 die in de personeelsformatie zijn toegestaan, wat hetzelfde is als in 2016; Overige opmerkingen 5. stelt vast dat het Verenigd Koninkrijk (VK) zijn voornemen kenbaar heeft gemaakt om zich terug te trekken uit de Unie, met inbegrip van Euratom; merkt op dat het Verenigd Koninkrijk vanaf de terugtrekkingsdatum zelf verantwoordelijk is voor het nakomen van zijn internationale verplichtingen die voortvloeien uit zijn lidmaatschap van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie en uit diverse internationale verdragen en overeenkomsten waarbij het partij is; merkt in het bijzonder op dat het VK voortaan zijn eigen nucleaire veiligheidsregeling moet vaststellen en bilaterale overeenkomsten inzake nucleaire samenwerking moet sluiten met de verschillende landen die nu onder de Euratom-overeenkomsten vallen; verzoekt het Agentschap de situatie nauwlettend te blijven volgen en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over alle ontwikkelingen op dit gebied; o o o 6. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (11) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Stichting (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Stichting te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0069/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (5) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EU) 2019/127 van het Europees Parlement en de Raad van 16 januari 2019 tot oprichting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Eurofound) en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad (6) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0143/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2179(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Stichting (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Stichting te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0069/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (12) , en met name artikel 16, – gezien Verordening (EU) 2019/127 van het Europees Parlement en de Raad van 16 januari 2019 tot oprichting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Eurofound) en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad (13) , – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0143/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2179(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ( A8-0143/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden ("de Stichting") voor het begrotingsjaar 2017 volgens haar staat van ontvangsten en uitgaven (15) 20 480 000 EUR bedroeg, een daling van 1,49 % ten opzichte van 2016; overwegende dat de begroting van de Stichting voornamelijk wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Stichting voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van de Stichting betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100 %, hetzelfde als in 2016; neemt nota van het feit dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 80,7 % bedroeg, wat neerkomt op een daling van 4,1 % ten opzichte van 2016; Annulering van overdrachten 2. verwelkomt het feit dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 in totaal 37 528 EUR bedroegen, d.w.z. 1,2 % van het totale overgedragen bedrag, een daling van 3,7 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. stelt met tevredenheid vast dat de Stichting gebruikmaakt van bepaalde essentiële prestatie-indicatoren (KPI's), die deel uitmaken van haar systeem voor prestatietoezicht, dat naast de KPI's bestaat uit "metriek" (andere indicatoren voor operationele processen) en kwalitatieve beoordeling en evaluatie, om de toegevoegde waarde, met inbegrip van het resultaat en de impact van haar activiteiten te beoordelen, en om haar begrotingsbeheer te verbeteren; 4. wijst erop dat de voor 2017 geplande outputs van het werkprogramma voor 90 % werden verwezenlijkt (35 van de 39 outputs), terwijl vier outputs moesten worden uitgesteld als gevolg van onvoorziene gebeurtenissen, en begin 2018 opnieuw werden gepland, en dat de Stichting bijdroeg aan 194 evenementen op het niveau van de Unie voor beleidsontwikkeling (49 % daarvan waren prioritaire evenementen op het niveau van de Unie); 5. waardeert dat de kwalitatief hoogwaardige werkzaamheden van de Stichting voor het vergroten en verspreiden van kennis hebben bijgedragen aan het uitwerken en realiseren van betere levens- en arbeidsomstandigheden in de Unie; onderkent dat de Stichting een actieve en essentiële bijdrage levert aan de ontwikkeling van beleid en een actieve rol speelt als bron van informatie voor lopende EU-initiatieven, zoals de implementatie van de Europese pijler van sociale rechten, het combineren van werk en privéleven, toegang tot sociale bescherming en het verbeteren van de arbeidsomstandigheden; verwelkomt de analyse en input van de Stichting wat betreft trends op het gebied van levenskwaliteit tegen de achtergrond van het veranderende sociale en economische profiel in het "overview report" van de vierde Europese levenskwaliteitsenquête; 6. neemt nota van de door de Stichting geboekte vooruitgang bij het voltooien van haar vierjarige programma waarin vier specifieke, prioritaire beleidsterreinen zijn vastgesteld voor het toekomstige werkprogramma van de Stichting; 7. stelt met tevredenheid vast dat de Stichting de samenwerking met andere EU-agentschappen heeft voortgezet en acties heeft uitgevoerd die zijn overeengekomen in jaarplannen met het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (EU-OSHA), het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, het Europees Instituut voor gendergelijkheid, de Europese Stichting voor opleiding (ETF) en het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop), en in samenwerking met het Cedefop verder heeft gewerkt aan de vierde Europese bedrijfsenquête en de verdeling van de enquêtekosten; wijst erop dat de Stichting het initiatief heeft genomen tot een nieuw kadercontract tussen agentschappen voor evaluatie- en feedbackdiensten, waaraan acht agentschappen deelnemen; 8. merkt op dat de Stichting samen met het Cedefop, EU-OSHA en de ETF het onderwerp was van de externe evaluatie van de agentschappen, die betrekking had op de periode 2012-2016 en zich toespitste op de beoordeling van de werkzaamheden van de agentschappen wat betreft relevantie, doeltreffendheid, efficiëntie, coherentie en toegevoegde waarde van de Unie, alsook op de toekomst van de vier agentschappen; verzoekt de Stichting aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van het eindverslag, met name wat betreft de evaluatie van de toegevoegde waarde die de Stichting levert voor de Unie, en de standpunten over de toekomst van de Stichting; 9. stelt met voldoening vast dat het voorstel van de Commissie voor een nieuwe oprichtingsverordening voorziet in de verplichting om elke vijf jaar een externe evaluatie uit te voeren; Personeelsbeleid 10. wijst erop dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 95,70 % ingevuld was, aangezien 89 ambtenaren of tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 93 ambtenaren en tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (95 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien tien contractanten en één gedetacheerde nationale deskundige voor de Stichting werkten; 11. verwelkomt de resultaten van het functieonderzoek dat in december 2017 is uitgevoerd, en dat een relatief hoge mate van stabiliteit van jaar tot jaar liet zien; 12. merkt op dat de Stichting in 2017 beleid heeft vastgesteld ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie, en bovendien een programma voor waardigheid en respect heeft ingevoerd; 13. stelt op grond van het verslag van de Rekenkamer vast dat de Stichting melding heeft gemaakt van te lage en te hoge betalingen aan 30 personeelsleden in de periode 2005-2014 in verband met de overgang naar het nieuwe Statuut van de Unie in 2005; wijst erop dat de Stichting alle te lage betalingen heeft gecorrigeerd, maar de te hoge betalingen niet zal terugvorderen; merkt op dat er een volledige evaluatie van de salarisadministratie is uitgevoerd en dat er maatregelen zijn genomen, maar dat de kwestie nog niet is afgerond; verzoekt de Stichting zich te blijven inspannen om het probleem op te lossen en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de voortgang; Aanbestedingen 14. merkt op dat de raadgevende commissie voor aankopen en overeenkomsten (ACPC) van de Stichting in 2017 in totaal 30 dossiers heeft onderzocht; wijst erop dat de ACPC een jaarlijkse ex-postverificatie uitvoert van een aantal willekeurig gekozen gegunde opdrachten van lage waarde; stelt met tevredenheid vast dat de ACPC in het algemeen tevreden was over de naleving van de aanbestedingsprocedures door de Stichting in 2017; 15. neemt kennis van de opmerking in het verslag van de Rekenkamer dat de Stichting eind 2017 nog niet alle instrumenten gebruikte die de Commissie heeft ingezet voor de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e‑aanbesteding); maakt uit het antwoord van de Stichting op dat sommige van de instrumenten reeds worden gebruikt; verzoekt de Stichting alle nodige instrumenten voor het beheer van aanbestedingsprocedures in te voeren en bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering daarvan; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van de Stichting met het oog op transparantie, preventie van en omgang met belangenconflicten en bescherming van klokkenluiders; is verheugd dat de Stichting in 2017 een ethische code heeft ingevoerd en heeft toegezegd de kwijtingsautoriteit te zullen informeren over alle vermoedelijke of feitelijke gevallen van belangenconflicten; 17. neemt kennis van de vaststelling in het verslag van de Rekenkamer dat de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de uitvoerend directeur en de raad van bestuur van de Stichting; is ingenomen met de reeds ondernomen stappen om de onafhankelijkheid van de rekenplichtige te waarborgen; Interne controles 18. wijst erop dat de Stichting het internecontrolekader heeft aangepast om het beter af te stemmen op de context van de Stichting, met bijzondere aandacht voor het toezicht op de prestaties van het internecontrolesysteem; 19. stelt met tevredenheid vast dat de uitvoering van het actieplan voor de bevindingen van de interne auditdienst (IAS) van de Commissie met betrekking tot het projectbeheer is afgerond en dat alle overeengekomen maatregelen zijn ingevoerd; 20. stelt met tevredenheid vast dat de Stichting en de IAS zijn overeengekomen om in 2018 een doelmatigheidscontrole uit te voeren met betrekking tot de "Prioritering van activiteiten en toewijzing van middelen"; verzoekt de Stichting de resultaten van deze controle aan de kwijtingsautoriteit te rapporteren; Overige opmerkingen 21. wijst op de voorlopige inspanningen van de Stichting om een kosteneffectieve en milieuvriendelijke werkplek te garanderen; wijst er echter op dat de Stichting geen aanvullende maatregelen heeft genomen om CO 2 -emissies terug te dringen of te compenseren; o o o 22. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (16) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Eenheid voor justitiële samenwerking van de Europese Unie betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van Eurojust (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan Eurojust te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0076/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (5) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EU) 2018/1727 van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust), en tot vervanging en intrekking van Besluit 2002/187/JBZ van de Raad (6) en met name artikel 63, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0155/2019 ), 1. verleent de administratief directeur van Eurojust kwijting voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de administratief directeur van Eurojust, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2186(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Eenheid voor justitiële samenwerking van de Europese Unie betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van Eurojust (8) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (9) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan Eurojust te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0076/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (12) , en met name artikel 36, – gezien Verordening (EU) 2018/1727 van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust), en tot vervanging en intrekking van Besluit 2002/187/JBZ van de Raad (13) en met name artikel 63, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0155/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de administratief directeur van Eurojust, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2186(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0155/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (15) 48 689 237 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 11,83 % is ten opzichte van 2016; overwegende dat de stijging van de begroting hoofdzakelijk verband houdt met de verhuizing van Eurojust naar het nieuwe gebouw; overwegende dat de begroting van Eurojust volledig wordt gefinancierd met middelen van de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van Eurojust betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt met tevredenheid vast dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geleid tot een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,97 % (hetgeen neerkomt op een lichte stijging van 0,08 % ten opzichte van 2016), met inbegrip van een voor het nieuwe gebouw gereserveerd bedrag van 11 130 000 EUR; stelt vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 83,95 % bedroeg, een daling van 3,53 % ten opzichte van 2016; 2. is ingenomen met het feit dat de Rekenkamer geen opmerkingen heeft gemaakt over de uitvoering van de begroting 2017 door Eurojust; is met name ingenomen met het feit dat de meeste aanbevelingen van de Rekenkamer met betrekking tot eerdere jaren als afgesloten zijn aangemerkt; Annulering van overdrachten 3. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 234 228 EUR bedroegen, d.w.z. 2,96 % van het totale overgedragen bedrag, wijzend op een daling van 2,64 % ten opzichte van 2016; 4. wijst er met name op dat de Rekenkamer met ingang van 2017 geen melding meer maakt van buitensporige overdrachten van vastgelegde kredieten voor titel II (uitgaven voor ondersteunende activiteiten) van het voorliggende begrotingsjaar (2016) naar het onderzochte begrotingsjaar (2017); Prestaties 5. stelt met tevredenheid vast dat Eurojust gebruikmaakt van kwantitatieve en kwalitatieve prestatie-indicatoren om de verwezenlijking van haar doelstellingen te meten, waaronder impact-, resultaats-, technische en operationele indicatoren, om haar begrotingsbeheer te verbeteren; waardeert de inspanningen van Eurojust die erop gericht zijn om haar prestatie-evaluatiekader te verbeteren, teneinde te voorzien in meer bruikbare informatie aan de hand waarvan de verwezenlijking van haar strategische doelstellingen en de toegevoegde waarde van haar activiteiten beter kunnen worden beoordeeld; 6. stelt vast dat Eurojust haar administratie grondig heeft gereorganiseerd en dat er meer middelen beschikbaar zijn gesteld voor extra ondersteuning van operationele werkzaamheden, waardoor synergieën zijn gerealiseerd en er efficiënter wordt gewerkt; merkt op dat dit tot uiting komt in hoge percentages voor begrotingsuitvoering en uitvoering van de betalingen; 7. stelt met tevredenheid vast dat Eurojust in 2017 heeft bijgedragen aan projecten op het gebied van terrorismebestrijding van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en andere partners op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, en daarnaast met Europol twee gezamenlijke inschrijvingsprocedures heeft georganiseerd; stelt met tevredenheid vast dat Eurojust voornemens is om een strategie inzake overheidsopdrachten te ontwikkelen met behulp waarvan nog meer geprofiteerd kan worden van instantieoverschrijdende en interinstitutionele samenwerking ter zake van inschrijvingsprocedures; spoort Eurojust met klem aan om samenwerkingsprojecten met de andere instellingen, organen en instanties van de Unie die actief zijn op het gebied van justitie en binnenlandse zaken verder te ontwikkelen; 8. wijst op het belang en de meerwaarde van Eurojust bij de bestrijding van georganiseerde criminaliteit in Europa en wijst met name op de rol van Eurojust in het kader van de financiering van gezamenlijke onderzoeksteams; is in dit verband ingenomen met het feit dat Eurojust en Europol recentelijk een memorandum van overeenstemming hebben gesloten (16) waarin criteria en voorwaarden zijn neergelegd voor de financiële ondersteuning van gezamenlijke onderzoeksteams door de beide agentschappen; Personeelsbeleid 9. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 97,2 % ingevuld was, aangezien 202 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 208 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 203 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 21 arbeidscontractanten en 17 gedetacheerde nationale deskundigen voor Eurojust werkten; 10. stelt met tevredenheid vast dat Eurojust beleid heeft vastgesteld ter voorkoming van intimidatie, op dit gebied trainingen heeft georganiseerd en bovendien mogelijkheden biedt voor vertrouwelijke begeleiding; 11. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om meer bekendheid aan vacatures te geven door deze op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie te publiceren; begrijpt evenwel de bezorgdheid van Eurojust met betrekking tot de hoge vertaalkosten; 12. moedigt Eurojust aan de goedkeuring te overwegen van een grondrechtenstrategie, inclusief een verwijzing naar de grondrechten in een gedragscode waarin de taken van zijn personeel en de opleiding van het personeel kunnen worden vastgelegd; het instellen van mechanismen om ervoor te zorgen dat elke schending van de grondrechten wordt opgespoord en gemeld en dat risico's van dergelijke schendingen snel onder de aandacht worden gebracht van de belangrijkste organen van het Eurojust; de instelling, indien nodig, van de functie van een grondrechtenfunctionaris die rechtstreeks rapporteert aan de raad van bestuur, om een bepaalde mate van onafhankelijkheid te garanderen ten opzichte van andere personeelsleden, teneinde ervoor te zorgen dat bedreigingen voor de grondrechten onmiddellijk worden aangepakt en dat het grondrechtenbeleid in de organisatie voortdurend wordt verbeterd, de ontwikkeling van een regelmatige dialoog over grondrechtenvraagstukken met maatschappelijke organisaties en internationale organisaties die actief zijn op dit gebied, en de vaststelling van de eerbiediging van de grondrechten als centraal element van de criteria voor een mandaat van Eurojust om samen te werken met externe actoren, en met name met de leden van de nationale overheden waarmee het op operationeel niveau samenwerkt; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 13. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van Eurojust om transparantie te waarborgen en belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken; betreurt dat het Eurojust het beleid hanteert om voor de administratief directeur en de leden van de raad van bestuur verklaringen inzake de afwezigheid van belangenconflicten te publiceren in plaats van belangenverklaringen; dringt aan op de publicatie van belangenverklaringen; 14. stelt vast dat Eurojust in juni 2018 interne regels inzake klokkenluiders heeft vastgesteld, overeenkomstig het door de Commissie opgestelde model; vraagt Eurojust details te verschaffen over eventuele klokkenluiderszaken in 2017 en hoe daarmee is omgegaan; onderstreept het belang van bewustmaking en opleiding van personeelsleden als een manier om een positieve omgeving te creëren waarin een sfeer van vertrouwen heerst en klokkenluiden een geaccepteerd onderdeel is van de organisatiecultuur; 15. betreurt het dat er eind 2017 nog niets was gedaan met de aanbeveling die de Rekenkamer in 2010 heeft gedaan om de omschrijving van de respectieve rol en verantwoordelijkheden van de administratieve directeur en het college van Eurojust te heroverwegen, om een einde te maken aan de bestaande, uit de oprichtingsverordening (17) voortvloeiende, overlapping van verantwoordelijkheden; erkent dat de aanpak van deze kwestie niet valt onder de controle van Eurojust maar in behandeling was bij de medewetgevers in het kader van de herziening van het mandaat van Eurojust; is verheugd over de vaststelling van Verordening (EU) 2018/1727 van het Europees Parlement en de Raad (18) en verwacht dat de genoemde problemen opgelost zullen worden door de nieuwe structuur en de duidelijke afbakening van de rollen en verantwoordelijkheden, onder meer van de nieuwe raad van bestuur; Interne controles 16. stelt vast dat het boekhoudkundig personeel van Eurojust sinds 2017 zelfstandig functioneert en niet langer deel uitmaakt van de eenheid Begroting, Financiering en Aanwerving, dit naar aanleiding van een aanbeveling van de dienst Interne Audit; constateert voorts dat de rekenplichtige, als hoofd van de dienst Boekhouding, benoemd wordt door het college van Eurojust; Overige opmerkingen 17. stelt vast dat de verhuizing van Eurojust naar het nieuwe gebouw in juni 2017 succesvol is verlopen en dat de verhuizing niet ten koste is gegaan van de operationele capaciteit, en dat alle noodzakelijke financiële, veiligheids-, juridische en andere praktische maatregelen tijdig zijn getroffen; stelt met betrekking tot de voor 2017 geplande investeringen in het nieuwe gebouw vast dat er 11 130 000 EUR was vastgelegd en dat er per 31 december 2017 een bedrag van 8 790 000 EUR (te weten 79 %) was uitbetaald; verzoekt Eurojust om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over verdere ontwikkelingen op dit gebied; o o o 18. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (19) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van Europol (1) , – gezien de verklaring (2) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan Europol te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0090/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese politiedienst (Europol) (5) , en met name artikel 43, – gezien Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009/371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ, 2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (6) , en met name artikel 60, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8‑0154/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) kwijting voor de uitvoering van de begroting van Europol voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) (vóór 1 mei 2017: Europese Politieacademie) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2200(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van Europol (8) , – gezien de verklaring (9) van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan Europol te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0090/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (10) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (11) , en met name artikel 70, – gezien Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese politiedienst (Europol) (12) , en met name artikel 43, – gezien Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009/371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ, 2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (13) , en met name artikel 60, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (14) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8‑0154/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Europol) (vóór 1 mei 2017: Europese Politieacademie) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2200(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8‑0154/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving ("Europol") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (15) 119 234 720 EUR bedroeg, hetgeen een verhoging van 14,35 % is ten opzichte van 2016; overwegende dat deze verhoging verband hield met de uitvoering van extra taken vanwege de uitbreiding van zijn mandaat; overwegende dat de begroting van Europol voornamelijk afkomstig is uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") verklaart redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van Europol betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 99,72 %, hetgeen neerkomt op een lichte daling met 0,03 % ten opzichte van 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 89,01 % bedroeg, een daling van 1,97 % ten opzichte van 2016; 2. merkt op dat er, uitgaande van de groeiprognose voor Europol, vanaf 2023 een extra permanent gebouw nodig zal zijn; verzoekt Europol waakzaam te zijn met het oog op deze extra kosten; Annulering van overdrachten 3. stelt met bezorgdheid vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 834 972 EUR bedroegen, d.w.z. 9,08 % van het totale overgedragen bedrag, een aanzienlijke daling met 6,35 % ten opzichte van 2016; Prestaties 4. stelt met tevredenheid vast dat Europol zijn prestaties heeft gemonitord aan de hand van 33 kernprestatie-indicatoren, 36 andere prestatie-indicatoren en de tenuitvoerlegging van ongeveer 140 specifieke acties die in zijn werkprogramma waren opgenomen, en dat het kader voor de verslaglegging over prestaties in zijn algemeenheid gericht is op de beoordeling van de meerwaarde van de activiteiten van Europol en de verbetering van het begrotingsbeheer; 5. stelt vast dat Europol 78 % van de in het kader van de prestatie-indicatoren vastgestelde doelstellingen heeft bereikt (in 2016 was dat 86 %) en dat het uitvoeringspercentage van acties in het werkprogramma 2017 is gestegen naar 80 % (in 2016 was dat 76 %); 6. stelt met tevredenheid vast dat sinds mei 2017 Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad (16) van toepassing is, waardoor het mandaat van Europol werd verruimd en Europol meer mogelijkheden kreeg om in te spelen op de voortdurend veranderende dreigingen in verband met grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme overal in de Unie en buiten de Unie; 7. verzoekt Europol om meer informatie te verstrekken over de taken en gevolgen voor de begroting van de eenheid voor de melding van internetuitingen (EU-IRU), die niet uitdrukkelijk in de begroting is opgenomen, maar wel deel uitmaakt van het Europees Centrum voor terrorismebestrijding (ECTC); herinnert eraan dat in artikel 4, lid 1, van Verordening (EU) 2016/794 wordt verwezen naar het melden van terrorismegerelateerde internetcontent bij aanbieders van onlinediensten, terwijl Europol in nauwe samenwerking met de sector onderzoeken van bevoegde autoriteiten ondersteunt; vraagt specifiek om informatie over de verdere follow-up van vastgestelde en gemelde gevallen van terroristische internetcontent, ook op verzoek van de bevoegde autoriteiten in de lidstaten; 8. wijst op het belang en de meerwaarde van Europol bij de bestrijding van georganiseerde criminaliteit in Europa en wijst met name op de rol van Europol in het kader van de financiering van gezamenlijke onderzoeksteams; is in dit verband ingenomen met het feit dat Europol en Eurojust recentelijk een memorandum van overeenstemming hebben gesloten (17) waarin criteria en voorwaarden zijn neergelegd voor de financiële ondersteuning van gezamenlijke onderzoeksteams door de beide agentschappen; 9. stelt met voldoening vast dat Europol bij de uitvoering van veiligheidstaken samenwerkt met het Europees Grens- en kustwachtagentschap, het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken en nationale autoriteiten; stelt voorts vast dat Europol juridische adviezen heeft uitgewisseld met andere in Nederland gevestigde agentschappen en heeft samengewerkt in het kader van diverse instantieoverschrijdende en interinstitutionele inschrijvingsprocedures; spoort Europol aan om zijn samenwerking met de andere instellingen, organen en instanties van de Unie die actief zijn op het gebied van justitie en binnenlandse zaken verder te ontwikkelen; 10. benadrukt dat Europol een van de negen agentschappen van de Unie is die actief zijn op het gebied van justitie en binnenlandse zaken; spreekt zijn teleurstelling uit over het resultaat van de interinstitutionele werkgroep gedecentraliseerde agentschapsmiddelen (IIWG), aangezien er geen specifieke voorstellen zijn ontwikkeld om agentschappen die zich met aanverwante beleidsgebieden bezighouden, samen te voegen of een locatie te laten delen; verzoekt Europol samen met de overige acht agentschappen van de Unie die op dit gebied actief zijn, onderzoek te doen naar de fusiemogelijkheden; Personeelsbeleid 11. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 97,27 % ingevuld was, aangezien 535 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 550 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 505 toegestane posten in 2016); stelt vast dat er in 2017 bovendien 159 arbeidscontractanten en 71 gedetacheerde nationale deskundigen voor Europol werkten; dringt er bij Europol op aan om niet te zeer te vertrouwen op arbeidscontractanten en om vast personeel niet te vervangen door duurdere arbeidscontractanten; 12. betreurt het gebrek aan genderevenwicht in het hoger management van Europol, waar 133 van de 151 personen man zijn en 18 vrouw, alsook onder de leden van de raad van bestuur, waar 11 van de 53 personen vrouw zijn; verzoekt de Commissie en de lidstaten in dit verband bij het voordragen van kandidaten voor de raad van bestuur rekening te houden met het belang van het waarborgen van genderevenwicht; verzoekt daarnaast Europol voor een beter genderevenwicht te zorgen binnen zijn hoger management; 13. neemt er nota van dat Europol beleidsmaatregelen heeft goedgekeurd ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; neemt kennis van het feit dat Europol opleidingssessies heeft georganiseerd en vertrouwelijke counseling mogelijk heeft gemaakt; 14. stelt met bezorgdheid vast dat er in 2017 vier formele administratieve onderzoeken zijn geopend op grond van klachten over seksuele intimidatie en ongepast gedrag; stelt vast dat Europol de administratieve onderzoeken snel, en in voorkomend geval aan de hand van tuchtmaatregelen, heeft afgerond en in het kader hiervan maatregelen heeft genomen, alsook dat geen van deze gevallen aan een rechter is voorgelegd; merkt op dat Europol in 2018 geen administratief onderzoek heeft ingesteld naar vermeende seksuele intimidatie; dringt er bij Europol op aan om er alles aan te doen om structurele tekortkomingen in verband met ongepast gedrag te verhelpen, om te voorkomen dat zich verder nog dergelijke voorvallen voordoen; 15. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om meer publiciteit te geven aan vacatures door deze ook te publiceren op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie; begrijpt de bezorgdheid van Europol over de vertaalkosten; 16. moedigt Europol aan de goedkeuring te overwegen van een grondrechtenstrategie, inclusief een verwijzing naar de grondrechten in een gedragscode waarin de taken van zijn personeel en de opleiding van het personeel kunnen worden vastgelegd; de instelling van mechanismen om ervoor te zorgen dat elke schending van de grondrechten wordt opgespoord en gemeld en dat risico’s van dergelijke schendingen snel onder de aandacht worden gebracht van de belangrijkste organen van het Europol; de instelling, indien nodig, van de functie van een grondrechtenfunctionaris die rechtstreeks rapporteert aan de raad van bestuur, om een bepaalde mate van onafhankelijkheid te garanderen ten opzichte van andere personeelsleden, teneinde ervoor te zorgen dat bedreigingen voor de grondrechten onmiddellijk worden aangepakt en dat het grondrechtenbeleid in de organisatie voortdurend wordt verbeterd; de ontwikkeling van een regelmatige dialoog over grondrechtenvraagstukken met maatschappelijke organisaties en internationale organisaties die actief zijn op dit gebied; en de vaststelling van de eerbiediging van de grondrechten als centraal element van de criteria voor een mandaat van Europol om samen te werken met externe actoren, en met name met de leden van de nationale overheden waarmee het op operationeel niveau samenwerkt; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 17. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van Europol die erop gericht zijn transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; verneemt dat in 2017 in verband met vier potentiële gevallen van belangenconflicten proactieve maatregelen genomen zijn; stelt vast dat Europol verklaringen inzake afwezigheid van belangenconflicten heeft gepubliceerd in plaats van belangenverklaringen; neemt niettemin kennis van de goedkeuring door de raad van bestuur in oktober 2018 van een nieuwe modelverklaring met betrekking tot belangenverklaringen, die gebaseerd is op een voorstel van Europol; stelt met tevredenheid vast dat deze nieuwe modelverklaring voor alle leden van de raad van bestuur wordt toegepast, alsook voor de uitvoerend directeur en de plaatsvervangend uitvoerend directeuren; merkt echter op dat nog niet alle verklaringen aan het nieuwe model zijn aangepast; verzoekt Europol in dit verband snel te werk te gaan en de nieuwe verklaringen te publiceren; Interne controles 18. merkt op dat de dienst Interne Audit van de Commissie in 2016 een controle heeft verricht met betrekking tot aanbestedingen en dat in 2017 het definitieve auditverslag over aanbestedingen werd gepubliceerd, met daarin drie aanbevelingen die als "belangrijk" werden aangemerkt; stelt vast dat Europol in 2017 een actieplan heeft opgesteld en in augustus 2018 aan de dienst Interne Audit verslag heeft uitgebracht over de follow-up van die aanbevelingen; stelt voorts vast dat de dienst Interne Audit een risicobeoordeling heeft uitgevoerd met betrekking tot alle processen binnen de organisatie, maar in dat kader de processen op geen enkel gebied heeft ingedeeld in de categorie "risicobeperkende maatregelen verbeteren"; o o o 19. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (18) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0070/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (5) , en met name artikel 21, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8‑0136/2019 ), 1. verleent de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2180(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Bureau (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0070/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (11) , en met name artikel 21, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0136/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2180(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0136/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (het "Bureau") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn jaarrekening (13) 22 852 250 EUR bedroeg, d.w.z. 5,78 % meer dan in 2016; overwegende dat de begroting van het Bureau bijna uitsluitend afkomstig is uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten betreffende het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Bureau betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100 %, hetzelfde als in 2016; stelt met bezorgdheid vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 72,11 % bedroeg, wat laag is en neerkomt op een daling van 1,1 % ten opzichte van het vorige jaar; Annulering van overdrachten 2. stelt vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 117 566 EUR bedroegen, d.w.z. 2,05 % van het totale overgedragen bedrag, een daling van 1,22 % ten opzichte van 2016; Prestaties 3. merkt met tevredenheid op dat het Bureau in zijn kader voor prestatiemeting gebruikmaakt van 31 kernprestatie-indicatoren (KPI's) om de resultaten en impact van zijn activiteiten vast te stellen, en vijf aanvullende KPI’s hanteert om zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 4. verneemt met instemming dat het Bureau samenwerkt met andere agentschappen, met name het Europees Grens- en kustwachtagentschap, het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen, het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving, het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, teneinde gemeenschappelijke beleidsdoelstellingen te verwezenlijken; 5. spoort het Bureau aan intensiever samen te werken met internationale organisaties, zoals de Raad van Europa en de Verenigde Naties, om waar mogelijk synergieën te vinden en deze te benutten; 6. merkt op dat de tweede externe evaluatie van het Bureau plaatsvond in 2017; stelt met tevredenheid vast dat de resultaten daarvan over het algemeen positief waren; neemt kennis van de aanbevelingen die de raad van bestuur van het Bureau heeft doen toekomen aan de Commissie; 7. merkt op dat de Commissie voor de eerste keer aan het Bureau heeft gevraagd een effectbeoordeling met betrekking tot de grondrechten te verrichten voor een instrument van het Unierecht; verneemt voorts dat het Bureau een opleidingsmodule voor nationale autoriteiten heeft ontwikkeld om de naleving van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie te bevorderen (“het Handvest”); 8. wijst op de waarde van de studies en adviezen van het Bureau voor de ontwikkeling van de wetgeving van de Unie; benadrukt dat het Bureau de mogelijkheid moet hebben op eigen initiatief adviezen over wetgevingsvoorstellen uit te brengen en dat zijn opdracht moet worden uitgebreid tot alle gebieden van de uit hoofde van het Handvest beschermde rechten, met inbegrip van kwesties van justitiële en politiële samenwerking in strafzaken; betreurt dat het huidige mandaat van het Bureau zijn mogelijkheden om maatregelen te nemen en studies uit te voeren op bepaalde thematische gebieden beperkt; pleit voor de opname van deze thematische gebieden in het nieuwe meerjarig financieel kader; 9. is ingenomen met het feit dat het Bureau zijn onderzoek naar de situatie van minderheden in de Unie heeft voortgezet in het kader van de tweede enquête van de Europese Unie naar minderheden en discriminatie; is in dit verband met name verheugd over de publicatie van het meest recente thematische verslag over de discriminatie waarmee mensen van Afrikaanse afkomst in de Unie worden geconfronteerd; is voorts ingenomen met de publicatie van de studie over de overgang van onderwijs naar werk voor jonge Roma; 10. is ingenomen met de voortdurende inspanningen van het Bureau wat betreft onderzoek naar de situatie van Roma in de Unie, waarmee het een bijdrage levert aan het toezicht op de doeltreffendheid en de tekortkomingen van de integratiestrategieën en het daarmee samenhangende beleid van de Unie en haar lidstaten; is met name ingenomen met de op onderzoek gebaseerde beleidsaanbevelingen van het Bureau met betrekking tot de succesvolle bestrijding van zigeunerhaat en de strijd voor de sociale integratie van de Roma; 11. is ingenomen met de inzet van het Bureau voor de rechten van kinderen, die wordt voortgezet met de studies over de minimumleeftijd voor deelname van kinderen aan strafrechtelijke en civielrechtelijke procedures in de Unie, over leeftijdsbepaling en afname van vingerafdrukken van kinderen in asielprocedures en over kinderarmoede in de Unie. Personeelsbeleid 12. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 97,22 % ingevuld was, aangezien 70 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 72 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 74 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 verder nog 30 contractanten en 8 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Bureau werkten; 13. merkt op dat het Bureau beleidsmaatregelen heeft vastgesteld ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; stelt vast dat het Bureau vertrouwelijke begeleiding en opleidingen aanbiedt; merkt op dat in 2017 twee onderzoeken naar beschuldigingen van ongepast bedrag ingesteld werden, en dat deze onderzoeken in 2018 afgerond zijn; Aanbesteding 14. betreurt dat dit heeft geleid tot extra administratieve overheadkosten voor het Bureau en dat het, hoewel het van invloed is geweest op de timing van zijn activiteiten, geen vertraging heeft veroorzaakt bij de uitvoering van projecten; verneemt dat het Bureau maatregelen heeft genomen om de risico's in verband met onsuccesvolle aanbestedingsprocedures in de toekomst te beperken; neemt kennis van het verzoek om aanvullende financiering van het Bureau, maar wijst erop dat budgettaire beperkingen niet mogen leiden tot onsuccesvolle procedures voor openbare aanbestedingen; dringt er daarom bij het Bureau op aan passend marktonderzoek te verrichten alvorens een aanbesteding voor studies uit te schrijven en de doeltreffendheid van zijn procedures voor openbare aanbestedingen te blijven verbeteren; 15. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Bureau eind 2017 nog niet alle instrumenten die door de Commissie waren opgestart om één enkele oplossing in te voeren voor de elektronische uitwisseling en opslag van gegevens met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (elektronische aanbesteding) hadden ingevoerd; merkt op dat het Bureau al enkele instrumenten heeft ingevoerd en momenteel bezig is met de invoering van de resterende instrumenten, tegen begin 2019; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van alle nodige instrumenten; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. neemt kennis van de bestaande maatregelen en de lopende inspanningen van het Bureau om te zorgen voor transparantie, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; stelt vast dat het Bureau meldt in 2017 een aantal potentiële en vermeende belangenconflicten beoordeeld en aangepakt te hebben, waardoor er geen feitelijke conflicten zijn ontstaan; 17. stelt vast dat volgens het verslag van de Rekenkamer de onafhankelijkheid van de rekenplichtige moet worden versterkt door hem rechtstreeks verantwoording te laten afleggen aan de directeur en de raad van bestuur van het Bureau; verneemt met instemming dat de daaruit voortvloeiende reorganisatie naar verwachting tegen eind 2018 zal zijn doorgevoerd; verzoekt het Bureau aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van de reorganisatie; 18. stelt vast dat er de afgelopen jaren twee rechtszaken tegen het Bureau zijn aangespannen over vermeende onregelmatige aanwervingsbesluiten; merkt op dat het Gerecht van de Europese Unie beide zaken heeft geseponeerd en de aanklagers heeft opgedragen de kosten te betalen; neemt kennis van de beschuldigingen in de pers betreffende mogelijke belangenconflicten met betrekking tot het gebruik van consultingdiensten van een voormalige tijdelijke rechter van het Gerecht voor ambtenarenzaken; verzoekt het Bureau bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om mogelijke risico's op belangenconflicten te beperken; Interne controles 19. stelt vast dat de dienst Interne Audit van de Commissie in 2017 een controle heeft uitgevoerd met betrekking tot governance en ethiek in het Bureau, en dat in de periode 2013-2017 namens de Commissie een externe evaluatie van de prestaties van het Bureau werd verricht; stelt vast dat het Bureau actieplannen heeft opgesteld om terreinen die voor verbetering vatbaar waren, aan te pakken; 20. is verheugd over de afsluiting van de aanbeveling van de Rekenkamer van 2016 met betrekking tot de verbetering van het proces voor formele (sub-)delegaties van ordonnateurs; Overige opmerkingen 21. neemt kennis van de inspanningen van het Bureau om een kosteneffectieve en milieuvriendelijke werkplek te garanderen; wijst er echter op dat het Bureau geen aanvullende maatregelen heeft genomen om CO 2 -emissies terug te dringen of te compenseren; o o o 22. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0085/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 betreffende de Europese grens- en kustwacht, tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad en Besluit 2005/267/EG van de Raad (5) , en met name artikel 76, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8‑0153/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex), de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8‑0085/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 betreffende de Europese grens- en kustwacht, tot wijziging van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 863/2007 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad en Besluit 2005/267/EG van de Raad (11) , en met name artikel 76, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8‑0153/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees grens- en kustwachtagentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L‑serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2195(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8‑0153/2019 ), A. overwegende dat de definitieve begroting van het Europees grens- en kustwachtagentschap (hierna "het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens de staat van ontvangsten en uitgaven (13) 280 560 000 EUR bedroeg, een toename van 20,54 % ten opzichte van 2016; overwegende dat deze toename verband hield met de aanzienlijke uitbreiding van het mandaat van het Agentschap in 2017 in antwoord op de migratiecrisis waaraan de Unie het hoofd moest bieden; overwegende dat de begroting van het Agentschap voornamelijk afkomstig is uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Europees grens- en kustwachtagentschap (Frontex) voor het begrotingsjaar 2017 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de onderliggende verrichtingen bij de jaarrekening van het Agentschap wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geleid tot een uitvoeringspercentage van de begroting van 97,63 %, wat neerkomt op een lichte daling met 0,27 % ten opzichte van 2016; stelt met bezorgdheid vast dat het uitvoeringspercentage voor de betalingskredieten laag was en 66,42 % bedroeg, een daling met 0,35 % ten opzichte van 2016; 2. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat de oorspronkelijke begroting van het Agentschap een wettelijk voorgeschreven financiële operationele reserve ter waarde van 8 800 000 EUR bevatte voor de financiering van de inzet van snelle grensinterventies en terugkeerinterventies; constateert dat het Agentschap in het totaal 3 800 000 EUR uit de reserve naar zijn operationele begroting heeft overgeschreven om andere activiteiten te financieren; stelt met zorg vast dat de overschrijvingen niet in overeenstemming zijn met het financieel reglement van het Agentschap; verneemt uit het antwoord van het Agentschap dat het van mening is dat de wetgever duidelijkheid moet verschaffen over de tenuitvoerlegging van overschrijvingen uit de reserve; dringt er bij het Agentschap op aan dergelijke niet-conforme acties in de toekomst te vermijden en de kwijtingsautoriteit te informeren over de vraag welke verduidelijking het Agentschap noodzakelijk acht; Annulering van overdrachten 3. betreurt het hoge annuleringspercentage van overdrachten van 2016 naar 2017, die 11 125 174 EUR bedroegen, dat wil zeggen 14,96 % van het totale overgedragen bedrag, een vergelijkbaar percentage met dat van 2016; verzoekt het Agentschap om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de te nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de overgedragen middelen volledig worden gebruikt, teneinde te vermijden dat, net als in voorgaande jaren, substantiële middelen worden vrijgemaakt; Prestaties 4. merkt met tevredenheid op dat het Agentschap gebruik maakt van meerdere kernprestatie-indicatoren om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te meten; verneemt dat het Agentschap van plan is zijn indicatoren in 2019 te herzien; verzoekt het Agentschap de kernprestatie-indicatoren verder te ontwikkelen om zijn begrotingsbeheer te versterken, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de uitbreiding van het mandaat van het Agentschap en de steeds grotere begroting, en aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de voortgang die in dit opzicht wordt geboekt; spreekt zijn bezorgdheid uit over het deel van de begroting dat niet door het Agentschap kon worden opgenomen; 5. herinnert eraan dat het mandaat van het Agentschap in 2016 naar aanleiding van de migratie- en asielsituatie in 2015 aanzienlijk is verruimd, om het Agentschap in staat te stellen beter in te spelen op de behoeften en problemen aan de buitengrenzen van de EU; wijst erop dat in 2017 nog werd gewerkt aan de aanpassing van systemen en procedures aan het nieuwe mandaat van het Agentschap, dat in 2016 werd geactualiseerd krachtens Verordening (EU) 2016/1624 van het Europees Parlement en de Raad (14) ; 6. betreurt dat bij de meeste operationele programma's van het Agentschap de doelstellingen onvoldoende gekwantificeerd waren en dat bovendien specifieke streefwaarden voor de gezamenlijke operaties ontbraken; stelt bezorgd vast dat dit, samen met de ontoereikende informatie van samenwerkende landen, de evaluaties achteraf van de doeltreffendheid van gezamenlijke operaties op termijn kan bemoeilijken; verzoekt het Agentschap om relevante strategische doelstellingen vast te stellen voor zijn activiteiten en een doeltreffend en resultaatgericht toezicht- en rapportagesysteem vast te stellen met relevante en meetbare kernprestatie-indicatoren; 7. verneemt dat de raad van bestuur in juni 2017 zijn goedkeuring heeft gehecht aan de reorganisatie van de structuren van het Agentschap, die gevolgen zal hebben voor de toewijzing van de middelen; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van deze nieuwe organisatiestructuur; 8. stelt tevreden vast dat alle lidstaten en met Schengen geassocieerde landen aan ten minste één gezamenlijke operatie hebben deelgenomen, en dat 26 lidstaten als organisatoren dan wel als deelnemers hebben deelgenomen aan door het Agentschap gecoördineerde en medegefinancierde terugkeeroperaties, dat wil zeggen twee lidstaten meer dan in 2016; 9. is ingenomen met het feit dat het Agentschap samenwerking tussen verschillende instanties bevordert, met name wat betreft het bewaken van kusten, maar ook op het gebied van douanewerkzaamheden en wetshandhaving, teneinde de voordelen van operaties met meervoudige doeleinden, die een belangrijk onderdeel vormen van geïntegreerd grensbeheer, volledig te benutten; 10. stelt tevreden vast dat het Agentschap samenwerkt met andere agentschappen, onder meer door deze te ondersteunen bij aanwervingsprocedures, bouwprojecten en veiligheidsadviezen, en in het kader van de regionale taskforce van de EU in Italië en Griekenland kantoorruimte deelt met het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving, de Europese Eenheid voor justitiële samenwerking en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken; 11. dringt er bij het Agentschap op aan een alomvattend bedrijfscontinuïteitsplan te ontwikkelen; Personeelsbeleid 12. betreurt dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor slechts 74,43 % was ingevuld, waarbij 262 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 352 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 275 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 bovendien 139 contractanten en 113 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap hebben gewerkt; 13. stelt wederom met bezorgdheid vast dat er sprake is van een gebrek aan genderevenwicht in de raad van bestuur van het Agentschap; herinnert eraan dat het de lidstaten zijn die bevoegd zijn om de leden van de raad van bestuur te benoemen; spoort de lidstaten aan voor genderevenwicht te zorgen als zij leden benoemen voor de raad van bestuur van het Agentschap; spoort het Agentschap aan de lidstaten actief te herinneren aan het belang van genderevenwicht; wijst erop dat het wenselijk zou zijn maatregelen te nemen ter verbetering van het geografisch evenwicht in het personeelsbestand van het Agentschap; 14. wijst erop dat 2017 het tweede jaar was van het vijfjarige groeiplan dat werd vastgesteld in Verordening (EU) 2016/1624, op grond waarvan de begrotings- en personele middelen van het Agentschap aanzienlijk werden verhoogd; merkt op dat uit het verslag van de Rekenkamer blijkt dat na de uitbreiding van het mandaat van het Agentschap het personeelsbestand met een toename van 365 in 2016 tot 1 000 in 2020 meer dan dubbel zo groot zal worden; merkt ook op dat voor de voorgenomen personeelsuitbreiding extra kantoorruimte nodig zal zijn; verzoekt het Agentschap bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om de uitdagingen in verband met het toegenomen personeelsbestand het hoofd te bieden en deze nauwlettend op de hoogte te houden van de verdere stappen, met inbegrip van de ramingen in verband met de bouw van het nieuwe hoofdkantoor; 15. stelt met zorg vast dat het voor het Agentschap moeilijkheden ondervindt bij het vinden van personeel dat aan de gewenste profielen voldoet, vaak vanwege de lage salariscorrectiecoëfficiënt (66,7 %); dringt er bij het Agentschap op aan verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de uitkomst van de gesprekken met de Commissie over mogelijke corrigerende maatregelen, alsook over de plannen van het Agentschap voor andere mogelijke maatregelen om nieuw personeel aan te trekken, waarbij met name rekening moet worden gehouden met het groeiende mandaat van het Agentschap en het toegenomen aantal aanwervingen; verzoekt het Agentschap onverwijld een nieuwe grondrechtenfunctionaris aan te stellen om ervoor te zorgen dat kwesties van bedreigingen van grondrechten onmiddellijk worden aangepakt en dat het grondrechtenbeleid binnen de organisatie voortdurend wordt bijgesteld; 16. betreurt ten zeerste dat, ondanks herhaalde verzoeken van het Parlement en een aanzienlijke verruiming van het totale personeelsbestand van het agentschap, de grondrechtenfunctionaris nog steeds niet over voldoende personeel beschikt en daardoor duidelijk moeite heeft om de taken die haar krachtens de Verordening (EU) 2016/1624 zijn toebedeeld, naar behoren uit te voeren; dringt er bij het Agentschap op aan zijn grondrechtenfunctionaris voldoende middelen en personeel ter beschikking te stellen, met name voor het opzetten van een klachtenmechanisme en de verdere ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de strategie voor toezicht op en het waarborgen van de bescherming van de grondrechten. 17. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie te plaatsen om er zo meer de aandacht op te vestigen; heeft begrip voor de bezorgdheid van het Agentschap in verband met de vertaalkosten; 18. verneemt dat het Agentschap om intimidatiekwesties aan te pakken gebruik maakt van de "Gedragscode voor alle personen die deelnemen aan de operationele activiteiten van Frontex" alsook van kanalen voor het vertrouwelijk melden van intimidatie; 19. verneemt met bezorgdheid uit het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap ook in 2017 op irreguliere wijze personeel heeft aangeworven via externe selectieprocedures, waarbij het kandidaten op hogere AST-rangen heeft benoemd dan de in het Statuut bepaalde maximale rang; wijst erop dat in 2017 in dit verband twee aanwervingen als irregulier werden beschouwd; neemt kennis van de door het Agentschap gegeven rechtvaardiging voor de aanwervingen en erkent dat het Agentschap sinds maart 2017 geen externe kandidaten met een hogere rang dan AST 4 meer heeft aangenomen; Aanbestedingsprocedures 20. verneemt van het Agentschap dat het in 2017 zijn gehele financiële structuur heeft herzien met het doel die te vereenvoudigen, over te stappen van subsidies naar dienstverleningscontracten en met forfaitaire bedragen te gaan werken; verzoekt het Agentschap om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de nieuwe structuur; 21. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap eind 2017 nog niet alle instrumenten die door de Commissie zijn gelanceerd om één enkele oplossing in te voeren voor de elektronische uitwisseling en opslag van gegevens met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (elektronische aanbesteding) had ingevoerd; stelt vast dat het Agentschap voor bepaalde procedures e‑facturering en e‑aanbesteding heeft ingevoerd, maar nog geen e‑inschrijving; verzoekt het Agentschap alle nodige instrumenten voor het beheer van aanbestedingsprocedures in te voeren en bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering daarvan; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 22. neemt kennis van de bestaande maatregelen en lopende inspanningen van het Agentschap om transparantie te waarborgen, belangenconflicten te voorkomen en aan te pakken, en klokkenluiders te beschermen; verneemt van het Agentschap dat het interne regels inzake klokkenluiders had opgesteld, maar dat het, op advies van de Commissie, het modelbesluit van de Commissie zal uitvoeren zodra dit aan de Agentschappen wordt medegedeeld; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van dit besluit en onverwijld zijn klokkenluidersregeling vast te stellen; 23. herinnert eraan dat de bepalingen inzake voorlichting en communicatie als onderdeel van de verantwoordingsplicht van het Agentschap jegens het publiek in de Verordening (EU) 2016/1624 aanzienlijk zijn gewijzigd en het Agentschap tot grotere transparantie omtrent zijn activiteiten verplichten; betreurt dat het Agentschap deze nieuwe regels nog steeds niet volledig naleeft en spoort het Agentschap aan de regels onverwijld toe te passen; Interne controle 24. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat de subsidie-uitgaven van het Agentschap aanzienlijk zijn toegenomen van 123 000 000 EUR in 2016 naar 167 000 000 EUR in 2017; stelt bezorgd vast dat het Agentschap in 2017 geen verificaties achteraf heeft verricht van vergoedingen van subsidie-uitgaven; neemt kennis van het feit dat het Agentschap van mening is dat zijn verificaties voorafgaand aan de vergoeding verbeterd waren en dat, zodra de dekking vooraf een bepaald niveau heeft bereikt, deze nu de nodige zekerheid kunnen bieden; wijst er evenwel op dat de Rekenkamer sinds 2014 consistent heeft gemeld dat er vaak onvoldoende bewijs is van de door de samenwerkende landen gedeclareerde uitgaven, hetgeen ook in 2017 werd bevestigd; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die zijn genomen om deze risico's te beperken; 25. neemt kennis van het feit dat het Agentschap zijn interne-controlekader heeft herzien en is overgestapt van een op naleving gebaseerde benadering naar een op risico gebaseerde benadering; erkent dat het aangepaste interne-controlekader in november 2017 is goedgekeurd en dat vervolgens een geconsolideerd verbeteringslogboek voor Frontex ("consolidated Frontex Improvement Log") werd ingevoerd; 26. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap steun aan de kustwacht van IJsland heeft gefinancierd voor de inzet van een vliegtuig in Griekenland, en dat het, alvorens de door IJsland gedeclareerde uitgaven te vergoeden, heeft gevraagd om facturen als bewijs voor een categorie gedeclareerde uitgaven; betreurt dat hoewel deze facturen nooit werden verstrekt het Agentschap toch de 440 000 EUR heeft vergoed, hetgeen aantoont dat de vooraf plaatsvindende verificatie ineffectief was; neemt kennis van de door het Agentschap gevolgde redenering dat de raming van de onderhoudskosten per uur voldoende was om de uitgaven goed te keuren; 27. merkt op dat het Agentschap nog steeds geen uitgebreid bedrijfscontinuïteitsplan heeft dat is goedgekeurd door de raad van bestuur; verzoekt het Agentschap alle nodige maatregelen te nemen om een dergelijk plan vast te stellen en bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering daarvan; 28. verzoekt de raad van bestuur van het Agentschap om duidelijke overeenkomsten inzake het dienstverleningsniveau vast te stellen voor de continuïteit van zijn activiteiten in geval van een ramp op zijn locatie, doelstellingen vast te stellen voor het herstel van de IT-infrastructuur, en het maximaal toegestane gegevensverlies te bepalen voor de meest kritieke systemen en -toepassingen; verzoekt het Agentschap om hiervoor ondersteuningsplannen te ontwikkelen, deze naar behoren te testen en de resultaten daarvan te laten goedkeuren door de raad van bestuur van het Agentschap; Overige opmerkingen 29. merkt op dat de overeenkomst inzake het hoofdkwartier tussen het Agentschap en de Poolse regering op 1 november 2017 in werking is getreden; wijst erop dat deze overeenkomst van invloed is op diverse procedures van het Agentschap met grote gevolgen voor de arbeidsomstandigheden en de beheerfaciliteiten; verzoekt het Agentschap aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resulterende projecten, met name de bouw van een nieuw hoofdkwartier en de oprichting van een Europese school in Warschau; o o o 30. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (15) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0086/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 912/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 tot oprichting van het Europese GNSS-Agentschap, tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1321/2004 van de Raad inzake de beheersstructuren van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 683/2008 van het Europees Parlement en de Raad (5) , en met name artikel 14, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0142/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees GNSS-Agentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees GNSS-Agentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2196(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van het Agentschap (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan het Agentschap te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05825/2019 – C8-0086/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EU) nr. 912/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 tot oprichting van het Europese GNSS-Agentschap, tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1321/2004 van de Raad inzake de beheersstructuren van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 683/2008 van het Europees Parlement en de Raad (11) , en met name artikel 14, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , en met name artikel 108, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0142/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees GNSS-Agentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2196(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees GNSS-Agentschap voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0142/2019 ), A. overwegende dat de subsidie van de Unie aan de definitieve begroting van het Europees GNSS-Agentschap ("het Agentschap") voor het begrotingsjaar 2017 volgens zijn staat van ontvangsten en uitgaven (13) 28 467 648 EUR bedroeg, hetgeen een toename van 2,13 % ten opzichte van 2016 betekent; overwegende dat de begroting van het Agentschap voornamelijk afkomstig is uit de begroting van de Unie; B. overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2017 ("het verslag van de Rekenkamer") verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben gekregen dat de jaarrekening van het Agentschap betrouwbaar is en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt met tevredenheid op dat de inspanningen op het gebied van begrotingstoezicht gedurende het begrotingsjaar 2017 hebben geresulteerd in een uitvoeringspercentage van de begroting van 100 %, hetzelfde percentage als in 2016; stelt voorts vast dat het uitvoeringspercentage van de betalingskredieten 86,20 % bedroeg, een daling van 3,78 % ten opzichte van 2016; 2. merkt op dat het Agentschap in 2017 naast zijn kernbegroting ook een groot bedrag aan gedelegeerde begroting beheerde, na de ondertekening van de amendementen op de delegatieovereenkomsten inzake het Europees overlaysysteem voor geostationaire navigatie (Egnos) en Galileo; merkt op dat in 2017 een totaal van 416 000 000 EUR aan gedelegeerde begroting werd vastgelegd en dat er voor 638 000 000 EUR aan betalingen werden gedaan; Annulering van overdrachten 3. stelt met bezorgdheid vast dat de annuleringen van overdrachten van 2016 naar 2017 270 961 EUR bedroegen, d.w.z. 5,30 % van het totale overgedragen bedrag, maar een lichte daling met 1,15 % ten opzichte van 2016; Prestaties 4. is verheugd dat het Agentschap bepaalde kernprestatie-indicatoren gebruikt om de toegevoegde waarde van zijn activiteiten te bepalen en zijn begrotingsbeheer te verbeteren; 5. merkt op dat de overdracht van de dienstverlening aan de exploitant van Galileo is voltooid en dat de eerste bijeenkomst voor gebruikers van Galileo in 2017 heeft plaatsgevonden in Madrid; 6. is ingenomen met het feit dat het Agentschap zijn boekhoudkundige diensten heeft uitbesteed aan de Commissie en de verlening van de diensten die verband houden met continuïteitsmanagement evenals de dienst Interne audit deelt met andere agentschappen; 7. merkt op dat in 2017 volgens het verslag van de Rekenkamer namens de Commissie een tussentijdse evaluatie van het Galileo- en het Egnos-programma werd verricht, alsmede van de prestaties van het Agentschap in de periode 2014-2016; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit in te lichten over de uitkomsten van deze evaluatie; Personeelsbeleid 8. stelt vast dat de personeelsformatie op 31 december 2017 voor 91,38 % ingevuld was, aangezien 106 tijdelijke functionarissen waren aangesteld van de 116 tijdelijke functionarissen die in het kader van de begroting van de Unie waren toegestaan (tegenover 113 toegestane posten in 2016); stelt vast dat in 2017 verder nog 55 contractanten en 5 gedetacheerde nationale deskundigen voor het Agentschap werkten; merkt op dat de aanwerving van nieuwe tijdelijke werknemers, ter ondersteuning van de verruimde bevoegdheden van het Agentschap, de eerste stap vormt naar de vergroting van het personeelsbestand teneinde het Agentschap te voorzien van de extra middelen die het nodig heeft om toekomstige uitdagingen het hoofd te bieden; 9. merkt op dat het Agentschap beleidsmaatregelen heeft vastgesteld ter bescherming van de persoonlijke waardigheid en ter voorkoming van intimidatie; stelt vast dat het Agentschap vertrouwelijke begeleiding en opleidingen aanbiedt; 10. betreurt het genderonevenwicht in het hoger management van het Agentschap, waar tien van de twaalf personen man zijn en twee vrouw; verzoekt het Agentschap maatregelen te nemen om voor een beter genderevenwicht te zorgen binnen zijn hoger management; 11. is ingenomen met de suggestie van de Rekenkamer om vacatures ook op de website van het Europees Bureau voor personeelsselectie te plaatsen om er zo meer de aandacht op te vestigen; begrijpt de bezorgdheid van het Agentschap over de vertaalkosten; stelt daarnaast vast dat het Agentschap nieuwe instrumenten voor het plaatsen van vacatures heeft ingevoerd en momenteel uitgebreid adverteert op sociale-mediaplatforms en werkt aan de verbetering van de vacaturewebsite; Aanbestedingen 12. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat het Agentschap op 15 december 2016 een raamovereenkomst heeft ondertekend inzake de exploitatie van het Galileo-satellietsysteem voor de periode 2017-2027, ter waarde van 1 500 000 000 EUR; neemt er daarnaast nota van dat de opdracht werd gegund op basis van een openbare aanbestedingsprocedure; wijst erop dat een van de betrokken inschrijvers een proces heeft aangespannen, waarin de inschrijver de uitkomst van de aanbestedingsprocedure aanvecht; merkt op dat het Hof van Justitie van de Europese Unie uitspraak zal doen over de wettigheid en regelmatigheid van de aanbestedingsprocedure voor de raamovereenkomst en alle bijbehorende specifieke overeenkomsten en toekomstige bepalingen; wijst erop dat het Agentschap deze kwestie heeft gemeld en toegelicht in de financiële staten van 2017, samen met de mededeling dat in 2017 49 000 000 EUR (7 % van de begroting voor 2017, met inbegrip van bedragen die in het kader van delegatieovereenkomsten werden ontvangen) werd betaald uit hoofde van de kaderovereenkomst. verzoekt het Agentschap zich voor te bereiden teneinde eventuele financiële of operationele risico's te beperken en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de ontwikkelingen in verband met het proces; 13. stelt vast dat het Agentschap volgens het verslag van de Rekenkamer eind 2017 nog geen gebruik maakte van instrumenten die de Commissie heeft ingezet met het oog op de invoering van één oplossing voor de elektronische uitwisseling van informatie met derden die deelnemen aan openbare aanbestedingsprocedures (e‑aanbesteding); merkt op dat het Agentschap momenteel de nodige stappen onderneemt om de module voor elektronische inschrijving (e-inschrijving) te gebruiken; verzoekt het Agentschap alle nodige instrumenten voor het beheer van aanbestedingsprocedures in te voeren en bij de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering daarvan; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 14. stelt vast dat één voormalige ambtenaar van de Commissie een adviserende rol vervult in het kader van het initiatief voor actieve senioren en dus geen salaris ontvangt van het Agentschap; 15. merkt op dat zowel de belangenverklaringen als de beknopte cv's van het hoger management volgens het Agentschap op zijn website zijn geplaatst; betreurt echter dat de cv's van de leden van de raad van bestuur niet op de website zijn geplaatst; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen in dit verband zijn genomen; 16. stelt vast dat het Agentschap in juni 2018, na goedkeuring door de Commissie, intern beleid inzake klokkenluiden heeft vastgesteld; Overige opmerkingen 17. merkt op dat na het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de Unie te verlaten, de belangrijke beslissing werd genomen om het secundaire Galileo-centrum voor beveiligingscontrole (GSMC) van Swanwick naar Madrid te verplaatsen, en stelt bovendien vast dat het Agentschap nauw met de Franse autoriteiten heeft samengewerkt aan de verbetering en de toekomstige uitbreiding van het hoofdcentrum in Saint-Germain-en-Laye; 18. is ingenomen met de toezegging van het Agentschap en zijn samenwerking met de Commissie om eventuele negatieve operationele of financiële gevolgen van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie tot een minimum te beperken; stelt vast dat het Agentschap in 2017 een inventaris van opdrachten en subsidies heeft opgesteld waarvoor de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk gevolgen zou kunnen hebben, vergezeld van een analyse van de mogelijke gevolgen, en momenteel met de betrokken contractanten onderhandelt over beperkende maatregelen; verzoekt het Agentschap de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de uitkomst van de onderhandelingen en de uitgevoerde analyse; o o o 19. verwijst voor andere opmerkingen van horizontale aard bij het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 26 maart 2019 (14) over het functioneren en het financiële beheer van en de controle op de agentschappen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0103/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 560/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën (5) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0103/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2214(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8‑0103/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 560/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën (11) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0103/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2214(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0103/2019 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming biogebaseerde industrieën (de "Gemeenschappelijke Onderneming") bij Verordening (EU) nr. 560/2014 werd opgericht als publiek-privaat partnerschap voor een periode van 10 jaar met als doel alle belanghebbenden bijeen te brengen en bij te dragen tot het op de kaart zetten van de Unie als cruciale speler in onderzoek, demonstratie en markttoepassing met betrekking tot geavanceerde biogebaseerde producten en biobrandstoffen; B. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming overeenkomstig de artikelen 38 en 43 van haar financiële regeling, vastgesteld bij het besluit van haar raad van bestuur van 14 oktober 2014, haar eigen jaarrekening moet voorbereiden en goedkeuren die wordt opgesteld door haar door de raad van bestuur benoemde rekenplichtige; C. overwegende dat de oprichtende leden van de Gemeenschappelijke Onderneming zijn de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, en de industriële partners die worden vertegenwoordigd door het Bio-based Industries Consortium (het "BIC"); Algemene opmerkingen 1. merkt op dat de bijdrage van de Unie aan de werkzaamheden van de Gemeenschappelijke Onderneming maximaal 975 000 000 EUR bedraagt, die via Horizon 2020 moet worden betaald; merkt op dat de leden afkomstig uit de industrie van de Gemeenschappelijke Onderneming gedurende haar looptijd ten minste 2 730 000 000 EUR aan middelen moeten bijdragen, waarvan ten minste 975 000 000 EUR aan bijdragen in natura en in contanten voor operationele activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming en ten minste 1 755 000 000 EUR aan bijdragen in natura voor de uitvoering van aanvullende activiteiten buiten het werkplan van de Gemeenschappelijke Onderneming; 2. merkt op dat 17 van de 82 in aanmerking genomen voorstellen na de oproep tot het indienen van voorstellen in 2017 zich eind 2017 in het voorbereidingsstadium van een subsidieovereenkomst bevonden; merkt bovendien op dat het programma van de Gemeenschappelijke Onderneming begin 2017 een portfolio zal hebben van 82 lopende projecten met in totaal 932 deelnemers uit 30 landen met een totaal subsidiebedrag van 414 000 000 EUR; 3. merkt op dat de doelstellingen van de Gemeenschappelijke Onderneming niet gehaald konden worden met traditionele instrumenten van de Unie; merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming een structurerend effect heeft gehad door de sectoren en actoren samen te brengen met het oog op de introductie van nieuwe waardeketens, en dat zij hogere investeringen in de ontwikkeling van innovaties voor de biogebaseerde industrieën heeft gemobiliseerd; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 (het "verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2017 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen voor het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële regeling en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; 5. merkt op dat in de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming wordt bepaald dat de definitieve begroting 2017 beschikbaar moet zijn voor tenuitvoerlegging van vastleggingskredieten ter hoogte van 92 900 000 EUR en betalingskredieten ter hoogte van 91 600 000 EUR, en dat het benuttingspercentage voor de vastleggingskredieten en betalingskredieten respectievelijk 97 % en 95 % bedroeg; 6. merkt op dat de betalingskredieten voornamelijk werden gebruikt voor de voorfinanciering van subsidieovereenkomsten die voortkwamen uit de oproepen tot het indienen van voorstellen in 2016; 7. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming van de 1 186 750 000 EUR aan Horizon 2020-middelen die haar waren toegewezen, waaronder de 975 000 000 EUR voor operationele en administratieve kosten en de contante bijdrage van de leden afkomstig uit de industrie aan de administratieve (29 250 000 EUR) en operationele kosten (182 500 000 EUR), tegen eind 2017 voor 509 800 000 EUR (42,96 %) aan vastleggingen en voor 172 200 000 EUR aan betalingen had gedaan (14,51 % van de toegewezen middelen) voor de uitvoering van de eerste reeks projecten; 8. uit bezorgdheid over het feit dat de leden afkomstig uit de industrie van de 975 000 000 EUR die zij moesten bijdragen aan de operationele activiteiten en de administratieve kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming, slechts bijdragen in natura ter hoogte van 26 000 000 EUR voor operationele activiteiten hadden gerapporteerd, en dat de raad van bestuur bijdragen in contanten van de leden aan de administratieve kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming ter hoogte van 5 800 000 EUR had gevalideerd; dringt er bij de Gemeenschappelijke Onderneming op aan de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van de ontwikkeling van de bijdragen in natura en de betalingen die zijn gedaan; 9. betreurt het dat van de minimaal 182 500 000 EUR die de leden afkomstig uit de industrie moesten bijdragen aan de operationele kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming eind 2017 slechts 800 000 EUR was betaald, waardoor de Commissie 50 000 000 EUR van haar bijdrage in contanten heeft opgeschort; merkt op dat er een groot risico bestaat dat het minimumbedrag niet gehaald zal worden aan het eind van het programma van de Gemeenschappelijke Onderneming; neemt er nota van dat de Commissie de Uniebijdrage aan de Gemeenschappelijke Onderneming met 140 000 000 EUR heeft verlaagd, wat de Gemeenschappelijke Onderneming toch nog in staat stelt in 2020 coherente oproepen tot het indienen van voorstellen te lanceren om haar strategische doelstellingen te verwezenlijken in 2024; is ermee ingenomen dat in januari 2018 wijzigingen van Verordening (EU) nr. 560/2014 zijn goedgekeurd die de particuliere sector in staat stellen om financieel bij te dragen op projectniveau bovenop het programmaniveau; benadrukt dat er een positieve trend is waargenomen op het gebied van bijdragen in natura voor operationele activiteiten, die naar verwachting met 61 % (72 500 000 EUR in plaats van naar schatting 45 000 000 EUR) zullen toenemen in de oproepen tot het indienen van voorstellen van 2018; Prestaties 10. is ermee ingenomen dat het ontbreken van vastgelegde kernprestatie-indicatoren niet langer een probleem is in het kader van Horizon 2020; merkt met waardering op dat de beschikbare specifieke kernprestatie-indicatoren van de Gemeenschappelijke Onderneming naar is vastgesteld op schema liggen; is ermee ingenomen dat de streefwaarden voor 2020 van 7 van de 8 kernprestatie-indicatoren in 2017 zijn overschreden; 11. merkt op dat de beheerkostenratio (administratieve en operationele begroting) onder de 5 % blijft, wat wijst op een vrij slanke en efficiënte organisatiestructuur van de Gemeenschappelijke Onderneming; 12. neemt met bezorgdheid ter kennis dat de waarde van het hefboomeffect eind 2017 2,077 was, hetgeen geringer is dan verwacht; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming stappen te ondernemen met het oog op het halen van de hefboomdoelstelling van 2,80 voor de gehele periode 2014-2020; 13. merkt met waardering op dat de oproepen tot het indienen van voorstellen van de Gemeenschappelijke Onderneming naar hun aard volledig openstaan voor deelname door elke belanghebbende; is ermee ingenomen dat de Gemeenschappelijke Onderneming grote inspanningen levert bij de berichtgeving over haar doelstellingen en resultaten, alsook over haar oproepen aan belanghebbenden in de Unie door middel van haar evenementen, bijeenkomsten en website; 14. merkt op dat deskundigen bevestigen dat de Gemeenschappelijke Onderneming er voldoende in geslaagd is de beste spelers in de Unie te laten deelnemen aan de gebieden van de geselecteerde waardeketens; 15. is ingenomen met het feit dat alle oproepen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd en afgesloten volgens de respectieve werkprogramma's en dat de resultaten met betrekking tot de termijnen voor subsidietoekenning en betaling ruim onder de vastgestelde doelstellingen bleven; Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 16. merkt op dat de personeelsbezetting van de Gemeenschappelijke Onderneming eind 2017 bijna volledig was, met 20 bezette posten op een totaal van 22 posten die in het organigram waren toegewezen aan de Gemeenschappelijke Onderneming; neemt ter kennis dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 2 tijdelijke werknemers en 2 arbeidscontractanten heeft aangeworven; neemt voorts ter kennis dat de Commissie de Gemeenschappelijke Onderneming heeft toegestaan om een post in het organigram te splitsen, zodat een tijdelijke werknemer met een lagere rang en een extra arbeidscontractant kunnen worden aangeworven en de extra werklast het hoofd geboden kan worden; merkt op dat deze maatregel nog moet worden goedgekeurd door de raad van bestuur; Interne audit 17. merkt op dat de dienst Interne Audit in november 2017 de controlewerkzaamheden ter plaatse heeft verricht voor de audit "beperkte evaluatie van de tenuitvoerlegging van de internecontrolenormen in de GO BBI"; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van deze audit; 18. merkt op dat het programmabureau een zelfbeoordeling van zijn internecontrolenormen heeft uitgevoerd om te bepalen in hoeverre de internecontrolenormen tot op heden ten uitvoer zijn gelegd en om te verkennen onder welke voorwaarden het internebeheersingskader van de organisatie naar een hoger plan kan worden getild; neemt ter kennis dat de conclusie is dat de Gemeenschappelijke Onderneming goed ontwikkeld is en daarom de internecontrolenormen ten uitvoer kan leggen, en dat hiervoor een actieplan is geactualiseerd; 19. maakt met bezorgdheid op uit het verslag van de Rekenkamer dat enkele internecontrolenormen nog niet ten uitvoer zijn gelegd, zoals ICS 8 (processen en procedures), ICS 10 (bedrijfscontinuïteit) en ICS 11 (documentenbeheer); 20. neemt kennis van het feit dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 samen met de gemeenschappelijke auditdienst van het directoraat-generaal Onderzoek en innovatie van de Commissie de eerste ex post audit van een willekeurige steekproef van tussentijdse kostendeclaraties in het kader van Horizon 2020 heeft uitgevoerd; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van deze audit; 21. merkt met waardering op dat het restfoutenpercentage onder de materialiteitsdrempel ligt, en voor Horizon 2020 1,44 % bedraagt; 22. merkt op dat de tussentijdse evaluatie van de Commissie van de activiteiten van de Gezamenlijke Onderneming van 2014 tot 2016 is uitgevoerd en dat er een actieplan is opgesteld om de aanbevelingen in de evaluatie op te volgen, bijvoorbeeld bevorderen van nieuwe waardeketens met de betrokkenheid van nieuwe actoren, aanmoedigen van de verdere ontwikkeling van nationale en regionale strategieën voor de bio-economie in de lidstaten, betere coördinatie met de Commissie om dubbele financiering te voorkomen, verhoging van de mogelijke financiële bijdragen en bijdragen in natura van de industrie tot het maximumniveau, enz.; stelt vast dat diverse acties reeds zijn opgestart; Rechtskader 23. merkt met waardering op dat de personeelsafdeling het rechtskader in 2017 bleef versterken en bijzondere aandacht besteedde aan de toepassing van de uitvoeringsbepalingen van de Commissie met betrekking tot de Gemeenschappelijke Onderneming; is in dit verband verheugd over het feit dat in 2017 zeven nieuwe uitvoeringsbepalingen zijn goedgekeurd door de raad van bestuur; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 24. is ingenomen met het feit dat de Gemeenschappelijke Onderneming in samenwerking met zes andere gemeenschappelijke ondernemingen een gezamenlijke oproep tot het indienen van blijken van belangstelling heeft gedaan, zodat maximaal zeven vertrouwenspersonen kunnen worden geselecteerd die een netwerk van vertrouwenspersonen zullen oprichten. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (2) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8‑0102/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 558/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 (5) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0095/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2213(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (8) , overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8‑0102/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 558/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 (11) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0095/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2213(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0095/2019 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming autonoom begon te functioneren op 16 november 2009; B. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 (de "Gemeenschappelijke Onderneming"), opgericht bij Verordening (EU) nr. 558/2014 (13) , met ingang van 27 juni 2014 de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky, opgericht in het kader van Horizon 2020, heeft vervangen; C. overwegende dat het kerndoel van de Gemeenschappelijke Onderneming is om de milieueffecten van luchtvaarttechnologieën aanzienlijk te verbeteren en het concurrentievermogen van de Europese luchtvaart te versterken; overwegende dat de levensduur van de Gemeenschappelijke Onderneming is verlengd tot 31 december 2024; D. overwegende dat de oprichtende leden van de Gemeenschappelijke Onderneming de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, de leiders van de "Integrated Technology Demonstrators" (ITD's), de "Innovative Aircraft Demonstrator Platforms" (IADP's) en de transversale gebieden zijn, tezamen met de geassocieerde leden van de ITD's; E. overwegende dat de maximale bijdrage van de Unie aan de Gemeenschappelijke Onderneming 1 755 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van Horizon 2020; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat het Rekenkamer heeft bepaald dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het op 31 december 2017 afgesloten jaar op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van de financiële situatie van de Gemeenschappelijke Onderneming per 31 december 2017, de resultaten van haar verrichtingen, haar kasstromen en, gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-102/2019), de mutaties van haar nettoactiva over het desbetreffende jaar, overeenkomstig haar financieel reglement en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; 2. neemt nota van het feit dat de Rekenkamer in haar verslag over de Gemeenschappelijke Onderneming Clean Sky 2 ("het verslag van de Rekenkamer") stelt dat de onderliggende verrichtingen van de jaarrekening op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; 3. stelt vast dat de definitieve begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor 2017 in totaal 313 429 392 EUR aan vastleggingskredieten en 243 503 223 EUR aan betalingskredieten omvatte; 4. merkt op dat de vastleggingskredieten voor 99,6 % zijn gebruikt (vergeleken met 97,5 % in 2016) en dat de betalingskredieten voor 98,5 % zijn gebruikt (vergeleken met 87,9 % in 2016); Meerjarige begrotingsuitvoering in het kader van KP7 5. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming van het totaalbedrag van 817 200 000 EUR voor de financiering van de operationele en administratieve activiteiten uit hoofde van het zevende kaderprogramma (waaronder 800 000 000 EUR aan bijdragen in contanten van de Unie, 14 900 000 EUR aan bijdragen in contanten van particuliere leden ter dekking van de administratieve kosten, en 2 300 000 EUR uit ontvangen rente over voorgefinancierde KP7-middelen) tegen het einde van 2017 voor een bedrag van 815 200 000 EUR (99,75 %) aan vastleggingen en voor een bedrag van 815 100 000 EUR (99,74 %) aan betalingen heeft gedaan; stelt vast dat de contante bijdrage van de Unie 800 000 000 EUR bedroeg; is verheugd dat Clean Sky de eerste Europese gemeenschappelijke onderneming was die het KP7-programma met succes heeft afgesloten; 6. neemt ter kennis dat de raad van bestuur eind 2017 bijdragen in natura van de overige leden had gevalideerd ter waarde van 594 100 000 EUR en dat de contante bijdrage van de overige leden aan de administratieve kosten 14 900 000 EUR bedroeg; Meerjarige begrotingsuitvoering in het kader van Horizon 2020 7. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming van het totale bedrag van 1 794 000 000 EUR voor de in het kader van Horizon 2020 te financieren operationele en administratieve activiteiten (waaronder 1 755 000 000 van de contante bijdrage van de Unie en 39 000 000 EUR van de contante bijdrage van particuliere leden), voor 1 009 600 000 EUR aan vastleggingen en voor 493 000 000 EUR aan betalingen heeft gedaan; 8. stelt vast dat de raad van bestuur aan het eind van 2017 bijdragen in natura ter waarde van 54 000 000 EUR had gevalideerd, en dat daarnaast nog eens een bedrag van 211 600 000 EUR is gerapporteerd; stelt voorts vast dat de contante bijdragen van de brancheleden aan de administratieve kosten 9 500 000 EUR bedroegen; Oproepen tot het indienen van voorstellen 9. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 twee oproepen tot het indienen van voorstellen heeft gedaan, 263 in aanmerking komende voorstellen heeft ontvangen (van in totaal 265) en 73 voorstellen voor financiering heeft geselecteerd; 10. is ermee ingenomen dat het Clean Sky-programma succesvol is afgerond met de levering in 2017 van in totaal 28 belangrijke demonstratiemodellen (die zowel op de grond als in de lucht zijn getest), met de selectie van alle kernpartners en met de toevoeging van partners aan het programma, waarmee het aantal deelnemers aan het programma op 497 is gebracht; 11. stelt met tevredenheid vast dat de laatste oproep voor kernpartners, die heeft geleid tot een volledige bezetting van 245 particuliere leden van het programma (waaronder bij hen aangesloten deelnemers), waarvan 192 zijn geselecteerd naar aanleiding van de oproepen voor kernpartners; Prestaties 12. is ermee ingenomen dat het ontbreken van vastgelegde kernprestatie-indicatoren (KPI's) niet langer een probleem is in het kader van Horizon 2020; betreurt het dat vanwege de aard van de projecten nog geen informatie beschikbaar is over de derde reeks KPI's; neemt ter kennis dat de deskundigen oproepen tot nadere monitoring en analyse, waarbij zij een duidelijk onderscheid maken tussen de daadwerkelijk gerealiseerde KPI's aan het einde van elk jaar, en de verwachte KPI's; 13. merkt op dat de beheerkostenratio (administratieve en operationele begroting) onder de 5% blijft, wat wijst op een vrij slanke en efficiënte organisatiestructuur van de Gemeenschappelijke Onderneming; 14. is ingenomen met 1,55 als de tussentijdse waarde van het hefboomeffect in 2016, welke de hefboomdoelstelling voor de gehele periode 2014-2020 overschrijdt; 15. is ingenomen met het feit dat alle oproepen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd en afgesloten volgens de respectieve werkprogramma's en dat de resultaten met betrekking tot de termijnen voor subsidietoekenning en betaling ruim onder de vastgestelde doelstellingen bleven; Essentiële controles en toezichtsystemen 16. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming procedures voor controles vooraf heeft opgezet die zijn gebaseerd op controles van financiële en operationele stukken, ex post audits van begunstigden van subsidies voor tussentijdse en eindbetalingen in het kader van het zevende kaderprogramma en voor kostendeclaraties voor Horizon 2020-projecten, en dat de Commissie verantwoordelijk is voor de ex post audits; 17. stelt vast dat het restfoutenpercentage voor ex post audits dat werd gerapporteerd door de Gemeenschappelijke Onderneming 1,40 % voor projecten in het kader van het zevende kaderprogramma en 1,6 % voor Horizon 2020-projecten bedroeg, waarmee dit percentage onder de materialiteitsdrempel valt; Fraudebestrijdingsstrategie 18. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming naar aanleiding van de uitkomsten van een op fraudebestrijding gerichte risicobeoordeling die volgde op een personeelsenquête over dit onderwerp in 2017 heeft besloten zich te concentreren op maatregelen ter voorkoming en opsporing van dubbele financiering; Interne audit 19. merkt op dat de eindevaluatie van de Gemeenschappelijke Onderneming voor de periode 2008-2016 en de tussentijdse evaluatie van de Gemeenschappelijke Onderneming in het kader van Horizon 2020 voor de periode 2014-2016 door de Commissie werden uitgevoerd en dat dat raad van bestuur akkoord is gegaan met een actieplan om uitvoering te geven aan bepaalde aanbevelingen waarvoor reeds diverse acties zijn opgestart; 20. stelt vast dat de dienst Interne Audit (IAS) in 2017 een audit van het prestatiebeheer van de gezamenlijke activiteiten heeft afgerond; merkt op dat bij de audit twee 'zeer belangrijke' kwesties aan het licht zijn gekomen die betrekking hebben op het meten van de verwezenlijking van de strategische doelstellingen en op de effecten van de activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming; stelt tot zijn spijt vast dat de IAS in 2017 geen intern controleverslag heeft gepubliceerd over de uitvoering van de overeengekomen acties die verband hielden met de audits en risicoanalyses van de voorgaande jaren; Overige opmerkingen 21. is ingenomen met de oprichting in 2017 van een werkgroep voor synergieën tussen nationale en regionale programma's en de Gemeenschappelijke Onderneming, die samenwerkingsgebieden aanwijst en bijdraagt aan het actieplan en de activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming die zijn gericht op synergieën met de Europese structuur- en investeringsfondsen en op samenwerking met de lidstaten en de regio's. 22. is verheugd over de versterking in 2017 van de digitale strategie van de Gemeenschappelijke Onderneming op haar website en sociale-mediakanalen en andere activiteiten die leiden tot een grotere zichtbaarheid van Clean Sky 2 en is voorts verheugd over de sterkere coördinatie met haar belanghebbenden; Personele middelen 23. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming op 31 december 2017 39 posten bezet had; merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 de aanwervingsprocedure voor twee posten heeft opgestart. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0107/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 561/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel (5) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0102/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel kwijting voor de uitvoering van de begroting de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2218(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0107/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 561/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel (11) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0102/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2218(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0102/2019 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming elektronische componenten en systemen voor Europees leiderschap (de "Gemeenschappelijke Onderneming") is opgericht op 7 juni 2014, in de zin van artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met het oog op de tenuitvoerlegging van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake "Elektronische componenten en systemen voor Europees leiderschap" ("Ecsel"), met een looptijd tot 31 december 2024; B. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming in juni 2014 bij Verordening (EU) nr. 561/2014 (13) van de Raad werd opgericht 2014 als vervanger en opvolger van de Gemeenschappelijke Ondernemingen Artemis en Eniac; C. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming een tripartiete aanpak hanteert en de leden van de Gemeenschappelijke Onderneming bestaan uit de Unie, de lidstaten, en, op vrijwillige basis, de aan Horizon 2020 deelnemende landen ("deelnemende staten") en verenigingen van particuliere ondernemingen ("particuliere leden") en andere organisaties die in de Unie actief zijn op het gebied van elektronische componenten en systemen; overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming toegankelijk moet zijn voor nieuwe leden; D. overwegende dat het belangrijkste doel van de Gemeenschappelijke Onderneming is bij te dragen tot de ontwikkeling van een sterke branche van elektronische componenten en systemen in de Unie, die wereldwijd kan concurreren, waarbij de strategieën van de lidstaten om particuliere investeringen aan te trekken op elkaar worden afgestemd; E. overwegende dat de geplande bijdragen aan de Gemeenschappelijke Onderneming over de totale looptijd van Horizon 2020 respectievelijk 1 184 874 000 EUR van de Unie, 1 170 000 000 EUR van de deelnemende staten, en 1 657 500 000 EUR van de particuliere leden bedragen; Financieel en begrotingsbeheer 1. stelt vast dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 (het "verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2017 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen voor het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële regeling en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; 2. constateert dat in de definitieve begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 vastleggingskredieten ter hoogte van 183 900 000 EUR en betalingskredieten ter hoogte van 290 100 000 EUR waren opgenomen; stelt vast dat de uitvoeringsgraad voor de vastleggings- en betalingskredieten respectievelijk 98 % en 83 % bedroeg; 3. stelt vast dat de Rekenkamer in haar verslag verklaart dat de onderliggende verrichtingen bij de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; 4. wijst erop dat de Rekenkamer een oordeel met beperking heeft afgegeven met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende betalingen bij de rekeningen, hetgeen het gevolg is van projecten die de Gemeenschappelijke Onderneming heeft overgenomen van haar rechtsvoorgangers, de Gemeenschappelijke Ondernemingen Artemis en Eniac; verzoekt de Rekenkamer de methodologie te heroverwegen die in herhaalde oordelen met beperking geresulteerd heeft met betrekking tot deze terugkerende kwestie die niet kan worden opgelost totdat de projecten van het zevende kaderprogramma zijn beëindigd; 5. wijst op de complexiteit van het begrotings- en boekhoudkundige model van de Gemeenschappelijke Onderneming, die het gevolg is van haar tripartiete aard; merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming verdere vereenvoudiging en stroomlijning van de financiële verslaglegging en controle zou toejuichen; 6. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming van de 1 204 700 000 EUR aan Horizon 2020-middelen die aan de Gemeenschappelijke Onderneming waren toegewezen, inclusief de contante bijdrage tegen eind 2017 van 19 700 000 EUR van de leden afkomstig uit de bedrijfstak aan de administratieve kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming, voor 455 000 000 EUR aan vastleggingen en voor 314 000 000 EUR aan betalingen (31,81 % van de toegewezen middelen) had gedaan, voornamelijk voorfinancieringsbetalingen voor de eerste reeks Horizon-projecten; 7. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming eind 2017 raamde dat haar leden van de 1 657 500 000 EUR die de deelnemers uit de bedrijfstak aan haar activiteiten moesten bijdragen 421 000 000 EUR aan bijdragen in natura hadden geleverd, terwijl de EU een contante bijdrage van 377 000 000 EUR euro had betaald; Prestaties 8. is ingenomen dat het ontbreken van vastgelegde kernprestatie-indicatoren (KPI's) niet langer een probleem is in het kader van Horizon 2020; merkt op dat de meeste streefcijfers van de derde reeks KPI's al zijn gehaald; 9. merkt op dat de beheerkostenratio (administratieve/operationele begroting) onder de 5 % blijft, wat wijst op een vrij slanke en efficiënte organisatiestructuur van de Gemeenschappelijke Onderneming; 10. is ingenomen met 3 als de waarde van het hefboomeffect in 2017, welke de hefboomdoelstelling voor de gehele periode 2014-2020 overschrijdt; 11. merkt met waardering op dat de Gemeenschappelijke Onderneming zich veel inspanningen getroost heeft om transparant te zijn, door alle oproepen tot het indienen van voorstellen openbaar te maken; 12. is ingenomen met het feit dat de Gemeenschappelijke Onderneming op haar vakgebied in heel Europa een krachtige positie inneemt en het vermogen heeft om een onderling verweven ecosysteem van relevante belanghebbenden tot stand te brengen; merkt op dat deskundigen onderstrepen dat de Gemeenschappelijke Onderneming de beste Europese spelers op het gebied van halfgeleiders en systemen aantrekt; dringt er bij Ecsel op aan nauwer samen te werken met kmo's; 13. is ingenomen met het feit dat alle oproepen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd en afgesloten volgens de respectieve werkprogramma's en dat de resultaten met betrekking tot de termijnen voor subsidietoekenning en betaling ruim onder de vastgestelde doelstellingen bleven; Aanbestedingsprocedures 14. verneemt met spijt dat de Rekenkamer tekortkomingen heeft vastgesteld in het beheer van de aanbestedingsprocedures voor administratieve diensten; verneemt uit de antwoorden van de Gemeenschappelijke Onderneming dat ter oplossing van dit probleem een assistent is aangesteld op het gebied van budget, aanbestedingen en contracten; Interne controles 15. juicht het feit toe dat de Gemeenschappelijke Onderneming stappen heeft ondernomen om de uitvoering te beoordelen van door de nationale financieringsinstanties (NFI's) uitgevoerde controles achteraf, en de schriftelijke verklaringen van de NFI's heeft ontvangen waarin zij verklaren dat de uitvoering van hun nationale procedures redelijke zekerheid verschaffen over de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen; 16. stelt met tevredenheid vast dat de kwestie met betrekking tot de variatie in de door de NFI's gebruikte methodologieën en procedures niet meer van belang is voor de uitvoering van Horizon 2020-projecten, aangezien de controles achteraf worden uitgevoerd door ofwel de Gemeenschappelijke Onderneming, ofwel de Commissie; stelt vast dat er, overeenkomstig het bepaalde in het gemeenschappelijk plan voor controles achteraf voor Horizon 2020, nu reeds 17 controles achteraf lopen van transacties in verband met de activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming; 17. verneemt met spijt dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 in haar register van uitzonderingen niet-inachtneming van controles door het management en afwijkingen van de vastgelegde processen en procedures niet naar behoren gedocumenteerd heeft; stelt op basis van haar antwoorden vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming maatregelen heeft genomen om deze kwestie aan te pakken, zoals herziening van de internecontrolenorm 8, de totstandkoming van een register van uitzonderingen, en de organisatie van een cursus voor het personeel in 2018; 18. merkt op dat de Commissie de eindevaluatie van de Gemeenschappelijke Ondernemingen Artemis en Eniac voor de periode 2008-2013, samen met de tussentijdse evaluatie van de Gemeenschappelijke Onderneming in het kader van Horizon 2020 betreffende de periode 2014-2016 heeft verricht; stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming een actieplan heeft opgesteld om de op deze evaluaties gebaseerde aanbevelingen uit te voeren, en dat sommige activiteiten reeds zijn gestart; Interne audit 19. merkt op dat de interneauditdiensten van de Commissie in 2017 een controle van het prestatiebeheer hebben uitgevoerd en de Gemeenschappelijke Onderneming hebben verzocht een actieplan op te stellen om gevolg te geven aan de aanbevelingen in dat verslag (14) ; wijst erop dat de raad van bestuur van de Gemeenschappelijke Onderneming in april 2018 een actieplan heeft goedgekeurd; Personeelsbeheer 20. merkt op dat op 31 december 2017 de Gemeenschappelijke Onderneming over 29 personeelsleden beschikte, hetzelfde aantal als het voorgaande jaar; stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming een post op het gebied van communicatie heeft bezet en overgegaan is tot aankondiging van twee posten, de ene op het gebied van interne controle en auditbeheer en de andere voor een leidinggevende op het gebied van administratie en financiën, en voorts een post voor een gedetacheerde nationale deskundige; 21. is ingenomen met het feit dat de Gemeenschappelijke Onderneming haar organigram op 1 juni 2017 heeft gewijzigd, teneinde de structuur van de organisatie beter te laten aansluiten op de prioriteiten en de behoefte aan expertise. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0105/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 559/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 (5) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0105/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2216(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0105/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 559/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 (11) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0105/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2216(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0105/2019 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof ("FCH") in mei 2008 bij Verordening (EG) nr. 521/2008 van de Raad (13) als publiek-privaat partnerschap werd opgericht voor de periode tot 31 december 2017 met het oog op de ontwikkeling van markttoepassingen, teneinde aldus extra inspanningen van de industrie voor een snelle toepassing van brandstofcel- en waterstoftechnologieën te vergemakkelijken; overwegende dat Verordening (EG) nr. 521/2008 werd ingetrokken bij Verordening (EU) nr. 559/2014 van de Raad (14) ; B. overwegende dat krachtens Verordening (EU) nr. 559/2014 in mei 2014 de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 ("FCH2") werd opgericht als vervanger en opvolger van de FCH voor de periode tot 31 december 2024; C. overwegende dat de leden van de FCH waren: de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, de Europese Industriegroepering gezamenlijk technologie-initiatief brandstofcellen en waterstof en de Onderzoeksgroepering N.ERGHY; D. overwegende dat de leden van de FCH2 zijn: de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, de ivzw New Energy World Industry Grouping (hierna de "industriegroepering"), die in 2016 werd omgedoopt tot Hydrogen Europe, en de ivzw New European Research Grouping on Fuel Cells and Hydrogen (hierna de "onderzoeksgroepering"); E. overwegende dat de maximale EU-bijdrage aan de eerste fase van de activiteiten van de FCH2 470 miljoen EUR uit het zevende kaderprogramma bedraagt; overwegende dat de bijdragen van de andere leden minstens gelijk moeten zijn aan de EU-bijdrage; F. overwegende dat in de FCH2 de maximale bijdrage van de Unie 665 miljoen EUR uit het Horizon 2020-programma bedraagt en dat van de FCH2-leden uit de industrie- en de onderzoeksgroepering wordt verwacht dat zij minstens 380 miljoen EUR, inclusief bijdragen in natura, bijdragen aan de Horizon 2020-projecten die door de FCH2 worden gefinancierd, alsook bijdragen in natura voor aanvullende activiteiten (ter waarde van ten minste 285 miljoen EUR) en geldelijke bijdragen aan administratieve kosten; Financieel en begrotingsbeheer 1. merkt op dat in het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de FCH2 (hierna "het verslag van de Rekenkamer") wordt vastgesteld dat de jaarrekening 2017 op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van de financiële situatie van de FCH2 per 31 december 2017, van de resultaten van haar verrichtingen, de kasstromen en de veranderingen van de nettoactiva in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig haar financieel reglement en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; merkt verder op dat de door de FCH2 gehanteerde boekhoudregels gebaseerd zijn op internationaal aanvaarde boekhoudnormen voor de overheidssector; 2. stelt vast dat in de definitieve begroting van de FCH2 voor het begrotingsjaar 2017 vastleggingskredieten ter hoogte van 127 800 000 EUR en betalingskredieten ter hoogte van 198 600 000 EUR waren opgenomen; stelt vast dat de betalingskredieten met 71,95 % zijn toegenomen en voornamelijk zijn gebruikt voor de prefinanciering van de oproepen tot het indienen van voorstellen van 2016 en 2017; 3. stelt vast dat de totale begrotingsuitvoering van de vastleggings- en betalingskredieten respectievelijk 96 % en 89 % bedroeg; Meerjarige begrotingsuitvoering in het kader van het zevende kaderprogramma 4. stelt vast dat de FCH2 van de 490 miljoen EUR aan middelen voor de activiteiten van de FCH (met inbegrip van 470 miljoen EUR aan bijdragen in contanten van de Unie en 20 miljoen EUR aan administratieve kosten van andere leden) eind 2017 voor 481 700 000 EUR aan vastleggingen en voor 418 500 000 EUR aan betalingen had gedaan; wijst erop dat volgens het betalingsplan van de FCH voor lopende projecten van het zevende kaderprogramma nog eens 25 700 000 EUR in 2018 zal worden betaald en 17 400 000 EUR in de daaropvolgende jaren, zodat het totaal op 94,3 % van de totale FCH-begroting komt; 5. merkt op dat van de 470 miljoen EUR aan bijdragen in natura en in contanten die de deelnemers uit de industrie- en de onderzoeksgroepering aan de operationele activiteiten van de FCH moesten bijdragen, de raad van bestuur eind 2017 396 200 000 EUR aan bijdragen had gevalideerd; wijst erop dat eind 2017 nog eens 55 800 000 EUR aan bijdragen in natura aan de operationele activiteiten bij de FCH2 was gemeld en dat de totale bijdrage van de FCH2-deelnemers uit de industrie- en de onderzoeksgroepering daarmee eind 2017 uitkwam op 452 000 000 EUR, vergeleken met een bijdrage van de Unie van 405 800 000 EUR; Meerjarige begrotingsuitvoering in het kader van Horizon 2020 6. stelt vast dat de FCH2 van de 684 miljoen EUR aan middelen voor de activiteiten van Horizon 2020 (met inbegrip van 665 miljoen EUR aan bijdragen in contanten van de Unie en 19 miljoen EUR aan bijdragen in contanten aan administratieve kosten van de industrie- en onderzoeksdeelnemers) voor 407 200 000 EUR (59,53 %) aan vastleggingen en voor 223 300 000 EUR aan betalingen had gedaan; Overige vraagstukken 7. stelt vast dat de deelnemers uit de industrie- en de onderzoeksgroepering eind 2017 25 100 000 EUR aan bijdragen in natura aan de operationele activiteiten ten belope van 1 300 000 EUR hadden gerapporteerd, waarvan de raad van bestuur 600 000 EUR had gevalideerd; 8. stelt vast dat de bijdrage in contanten van de Unie eind 2017 234 300 000 EUR bedroeg; 9. merkt met betrekking tot het zevende kaderprogramma op dat er eind 2017 46 betalingen voor periodieke tussentijdse en vooral eindverslagen voor een totaalbedrag van 27 100 000 EUR waren gedaan; merkt op dat de begrotingsuitvoering (wat de betalingskredieten betreft) bij 73,8 % lag (tegenover 73,7 % in 2016); 10. merkt met betrekking tot Horizon 2020 op dat uit de betalingskredieten 40 prefinancieringsbetalingen zijn verricht voor de projecten die na de oproepen tot het indienen van voorstellen van 2016 en 2017 waren geselecteerd, alsmede 8 betalingen voor studies en 2 voor het gemeenschappelijk onderzoekscentrum; merkt verder op dat de begrotingsuitvoering (wat de betalingen betreft) bij 93,3 % lag (tegenover 98 % in 2016); is ingenomen met het feit dat de begrotingsuitvoering wat de vastleggingskredieten betreft 99,8 % bedroeg, tegenover 78,6 % in het voorgaande jaar, dankzij het besluit om twee bijkomende projecten van de reservelijst van de oproep tot het indienen van voorstellen van 2017 op te nemen; 11. stelt vast dat de FCH2 in december 2017 haar goedkeuring hechtte aan het vierde aanvullende-activiteitenplan voor 2018, met inbegrip van certificeerbare aanvullende activiteiten ten belope van 250 160 000 EUR; merkt op dat de FCH2 een methode heeft ontwikkeld die zorgt voor grondige controles van het verzamelen, rapporteren en certificeren van aanvullende activiteiten, en dat deze methode een model-controleprogramma en -certificaat bevat dat onafhankelijke externe controleurs gebruiken voor hun certificering; Prestaties 12. is ingenomen met de herziening van de technische en economische kernprestatie-indicatoren (KPI's) die zijn opgenomen in het door de raad van bestuur van de FCH2 goedgekeurde addendum bij het meerjarig werkprogramma; merkt op dat de meeste KPI's voor 2017 zijn gehaald, terwijl de nog lopende projecten op schema zitten om de doelstellingen voor 2017 en daarna te halen; 13. merkt op dat de beheerkostenratio (administratieve en operationele begroting) onder de 5 % blijft, wat wijst op een vrij slanke en efficiënte organisatiestructuur van de FCH2; 14. is ingenomen met 1,95 als waarde van het hefboomeffect in 2017, welke de hefboomdoelstelling voor de gehele periode van 2014 tot 2020 overschrijdt; 15. neemt kennis van het feit dat deskundigen hebben vastgesteld dat veel van de wereldbekende automerken op de FCH2-oproepen hebben gereageerd, evenals veel grote energie- en nutsbedrijven en topinnovatoren; wijst tevens op het engagement van de sector bij de planning en de uitvoering van het programma; stelt vast dat de deskundigen aanbevelen de waardeketenbenadering te versterken door middel van meer participatie van eindgebruikers en klanten; 16. is ingenomen met het feit dat alle oproepen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd en afgesloten volgens de respectieve werkprogramma's en dat de resultaten met betrekking tot de termijnen voor subsidietoekenning en betaling ruim onder de vastgestelde doelstellingen bleven; Interne audit 17. merkt op dat de FCH2 in 2017 de uitvoering van alle actieplannen heeft afgerond waarin het ging om de aanbevelingen inzake audits van de dienst Interne Audit (IAS) inzake prestatiebeheer die de IAS in 2016 had uitgevoerd, met uitzondering van één actie; stelt vast dat de IAS in 2017 een nieuwe audit heeft uitgevoerd naar de coördinatie met het Central Support Centre van de Commissie en de toepassing van de desbetreffende instrumenten en diensten in de FCH2; merkt verder op dat de FCH2 op 7 december 2017 een eindverslag van de IAS over deze audit heeft ontvangen, waarin drie aanbevelingen vermeld waren; vindt het verheugend dat de FCH2 het met alle aanbevelingen eens was en de IAS op 15 januari 2018 een actieplan heeft toegezonden, dat vervolgens in januari 2018 door de IAS is goedgekeurd; 18. merkt op dat het werk op het gebied van ex post uitgevoerde controles is voortgezet met de instelling van 16 nieuwe audits voor het zevende kaderprogramma, waarbij gebruik is gemaakt van het kadercontract onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie met een extern auditkantoor; stelt vast dat het restfoutenpercentage minder dan 2 % bedroeg; merkt op dat er in 2017 11 nieuwe audits voor Horizon 2020 zijn ingesteld; verzoekt de FCH2 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van deze audits; 19. merkt op dat de eindevaluatie van de FCH2 voor de periode 2008-2016 en de tussentijdse evaluatie van de FCH2-operaties in het kader van Horizon 2020 voor de periode 2014-2016 door de Commissie werden uitgevoerd, en dat de raad van bestuur akkoord is gegaan met een actieplan waarvan diverse acties reeds zijn opgestart, met de verwachting dat het programma in 2018-2019 grotendeels zal worden voltooid, maar dat een klein aantal acties wellicht in de volgende programmaperiode wordt uitgevoerd; Interne controles 20. juicht het toe dat de FCH2 procedures voor controles vooraf heeft opgezet die zijn gebaseerd op controles van financiële en operationele stukken, ex post audits van begunstigden van subsidies voor tussentijdse en eindbetalingen voor het zevende kaderprogramma en voor kostendeclaraties voor Horizon 2020-projecten, terwijl de Commissie verantwoordelijk is voor de ex post audits; is ingenomen met het feit dat het restfoutenpercentage voor ex post audits eind 2017 1,13 % bedroeg, hetgeen volgens de Rekenkamer onder de materialiteitsdrempel ligt; 21. is ingenomen met het feit dat de FCH2 in november 2017 regels heeft vastgesteld voor de preventie van en de omgang met belangenconflicten met betrekking tot haar personeel en organen; 22. neemt kennis van het feit dat de FCH2 in 2017 samen met de gemeenschappelijke auditdienst van het directoraat-generaal Onderzoek en innovatie van de Commissie de eerste ex post audit van een willekeurige steekproef van tussentijdse kostendeclaraties in het kader van Horizon 2020 heeft uitgevoerd; verzoekt de FCH2 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van deze audit; 23. merkt op dat de FCH2 op 31 december 2017 in totaal 26 bezette posten telde, waarmee 11 verschillende lidstaten vertegenwoordigd waren; 24. is ingenomen met de talrijke communicatieactiviteiten die in 2017 zijn georganiseerd en die verder hebben bijgedragen aan een grotere zichtbaarheid van deFCH2. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 ("Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2") voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8‑0104/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 557/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 (5) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0104/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming IMI 2, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2215(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 ("Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2") voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8‑0104/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 557/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 (11) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0104/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2215(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0104/2019 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming voor de uitvoering van het gezamenlijk technologie-initiatief inzake innovatieve geneesmiddelen ("Gemeenschappelijke Onderneming IMI") in december 2007 voor een periode van tien jaar werd opgericht met als doel de efficiëntie en doeltreffendheid van het ontwikkelingsproces van geneesmiddelen aanzienlijk te verbeteren, zodat de farmaceutische sector op de lange termijn doeltreffendere en veiligere innovatieve geneesmiddelen kan ontwikkelen; B. overwegende dat na de vaststelling in mei 2014 van Verordening (EU) nr. 557/2014 van de Raad (13) , de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 ("Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2") in juni 2014 de Gemeenschappelijke Onderneming IMI heeft vervangen met het oog op de afronding van de onderzoeksactiviteiten voor het zevende kaderprogramma en zodoende de looptijd van de Gemeenschappelijke Onderneming heeft verlengd tot en met 31 december 2024; C. overwegende dat de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, en de Europese Federatie van Verenigingen van farmaceutische bedrijven (EFPIA) de oprichtende leden van de gemeenschappelijke onderneming zijn; D. overwegende dat de maximale bijdrage van de Unie aan de Gemeenschappelijke Onderneming IMI voor de periode van tien jaar 1 000 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van KP7, en dat de oprichtende leden in gelijke mate aan de lopende kosten bijdragen, elk voor ten hoogste 4 % van de totale bijdrage van de Unie; E. overwegende dat de maximale bijdrage van de Unie aan de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 voor de periode van tien jaar 1 638 000 000 EUR bedraagt, te betalen uit de begroting van Horizon 2020, en dat de leden, met uitzondering van de Commissie, voor 50 % aan de lopende kosten moeten bijdragen en middels contanten of in natura (of beide) in gelijke mate met de financiële bijdrage van de Unie aan de operationele kosten moeten bijdragen; Financieel en begrotingsbeheer 1. neemt er nota van dat de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 voor het op 31 december 2017 afgesloten jaar volgens de Europese Rekenkamer op alle materiële punten een getrouw beeld geven van de financiële situatie van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 per 31 december 2017, van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen en van de veranderingen van de nettoactiva in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig haar financieel reglement en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels, en zijn gebaseerd op internationaal aanvaarde boekhoudnormen voor de overheidssector; 2. neemt kennis van de verklaring zonder beperking van de Rekenkamer dat de onderliggende verrichtingen bij de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 voor 2017 op alle materiële punten wettig en regelmatig waren; 3. stelt vast dat de definitieve begroting 2017 die voor de uitvoering van KP7 en Horizon 2020 beschikbaar was, 322 396 498 EUR aan vastleggingskredieten en 206 372 367 EUR aan betalingskredieten omvatte; stelt vast dat het uitvoeringspercentage voor de vastleggingskredieten 97,07 % bedroeg (een stijging met 2,99 % ten opzichte van 2016); 4. stelt met teleurstelling vast dat de betalingskredieten voor het vierde achtereenvolgende jaar minder dan 75 % bedroegen: in 2017 bedroegen ze 71,96 %; merkt op dat deze lage uitvoeringsgraad met name werd veroorzaakt door een daling of uitstel van klinische proeven in het kader van enkele grote en complexe projecten binnen de antimicrobiële resistentie- en Ebola+-programma's en door vertragingen bij het afsluiten van subsidieovereenkomsten voor oproepen in het kader van Horizon 2020; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 geactualiseerde informatie aan de kwijtingsautoriteit te verstrekken en de betalingskredieten voor de procedure van volgend jaar te verbeteren; 5. is ingenomen dat het aantal betalingen met 9,33 % (van 75 % tot 82 %) is toegenomen; wijst erop dat het betaalde bedrag is gedaald, omdat de kosten hoger zijn uitgevallen ten opzichte van de voorfinanciering die reeds voor de projecten van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 1 en IMI 2 is uitbetaald (de verrekening is met 189 % toegenomen, d.w.z. van 20 347 000 EUR naar 58 846 383 EUR); 6. neemt kennis van de inherente beperkingen binnen het proces voor de raming van betalingskredieten; merkt met teleurstelling op dat deze beperkingen leiden tot tekortkomingen in de planning van en het toezicht op de betalingskredieten, die tot uiting komen in 78 700 000 EUR (tegen het einde van 2017) aan ongebruikte betalingskredieten van voorgaande jaren; is ingenomen met de corrigerende maatregelen die de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 heeft genomen om de overbudgetteringscyclus te doorbreken; merkt op dat de raad van bestuur van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 heeft besloten de operationele betalingskredieten van het betrokken jaar met 56 000 000 EUR te verlagen en het gecumuleerde ongebruikte bedrag van voorgaande jaren met 25 800 000 EUR te verlagen; 7. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 van de 1 000 000 000 EUR aan KP7-middelen die aan de Gemeenschappelijke Onderneming IMI waren toegewezen, eind 2017 voor 966 060 000 EUR aan vastleggingen en voor 719 978 000 EUR aan betalingen had gedaan; merkt op dat het hoge niveau van niet-afgewikkelde betalingen van 246 082 000 EUR (25,47 %) voornamelijk werd veroorzaakt door de uitgestelde start van KP7-activiteiten in de eerste jaren van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI; 8. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 van de 1 000 000 000 EUR die de deelnemers uit de sector aan de activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI moesten bijdragen, aan het einde van 2017 551 800 000 EUR aan bijdragen in natura en contante bijdragen had gevalideerd (529 900 000 EUR in natura en 21 900 000 EUR in contanten); wijst erop dat de deelnemers nog eens 153 000 000 EUR aan bijdragen in natura zonder validatie aan de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 hebben gerapporteerd; wijst erop dat de totale bijdragen in natura en contante bijdragen van de deelnemers uit de industrie aan het einde van 2017 dus 705 100 000 EUR bedroegen, terwijl de Unie 827 200 000 EUR in contanten had bijgedragen aan de KP7-activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI; 9. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 van de 1 680 000 000 EUR aan Horizon 2020-middelen die aan de Gemeenschappelijke Onderneming IMI waren toegewezen, eind 2017 voor 819 010 000 EUR (50 %) aan vastleggingen en voor 179 650 000 EUR aan betalingen (10,97 % van de toegewezen middelen en 21,93 % van de vastgelegde middelen) had gedaan voor de uitvoering van dertien oproepen tot het indienen van voorstellen; erkent dat het lage niveau van de betalingen voornamelijk het gevolg is van de tijd die de projectconsortia nodig hebben om Horizon 2020-subsidieovereenkomsten af te sluiten met partners uit de industrie, waardoor de geplande voorfinanciering van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI voor het betreffende jaar vertraging oploopt, alsook van de duur van de projecten, die vaak over vijf jaar worden gespreid, waardoor een groot deel van de betalingen pas na 2020 kan worden gedaan; 10. stelt vast dat van de 1 638 000 000 EUR aan bijdragen in natura en contante bijdragen die de deelnemers uit de sector en geassocieerde partners aan de activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 moesten leveren, aan het einde van 2017 82 500 000 EUR door de uitvoerend directeur was gevalideerd en een bijkomend bedrag van 50 300 000 EUR was gerapporteerd; merkt op dat de uitvoerend directeur 7 600 000 EUR aan bijdragen in contanten van de leden van de sector heeft gevalideerd; stelt bovendien vast dat de totale bijdragen van de deelnemers uit de sector aan de Horizon 2020-activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 eind 2017 dus 140 400 000 EUR bedroegen, vergeleken met een EU-bijdrage in contanten van 157 300 000 EUR; wijst erop dat er in deze fase van programma-uitvoering 391 000 000 EUR aan vastleggingen van EU-middelen en 381 000 000 EUR aan bijdragen in natura van de industrie zijn toegewezen aan 40 projecten in het kader van Horizon 2020 (waarvan 37 eind 2017 nog steeds uitgevoerd werden); 11. merkt op dat op 31 december 2017 het totaal aantal bezette posten in de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 49 bedroeg, 8 meer dan het jaar daarvoor; Prestaties 12. is ingenomen dat het ontbreken van vastgelegde kernprestatie-indicatoren (KPI's) niet langer een probleem is in het kader van Horizon 2020; betreurt de trage vooruitgang bij de verwezenlijking van een aantal specifieke KPI's voor de Gemeenschappelijke Onderneming IMI die voor de gehele duur van het programma waren vastgesteld (van de derde reeks KPI’s is minder dan 60 % van de doelstellingen voor 2017 bereikt); is verheugd over het besluit van de raad van bestuur van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 om een nieuwe reeks specifieke KPI’s goed te keuren die beter op de doelstellingen van het programma zijn afgestemd; 13. merkt op dat de beheerkostenratio (administratieve/operationele begroting) onder de 5 % blijft, wat wijst op een vrij slanke en efficiënte organisatiestructuur van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2; 14. is ingenomen dat de tussentijdse waarde van het hefboomeffect voor 2016 (0,69) bijna overeenkomt met de hefboomdoelstelling voor de gehele periode 2014-2020; 15. merkt op dat de oproepen van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 langs verschillende wegen openstaan voor nieuwkomers; merkt echter op dat de deelname van geassocieerde partners nog steeds laag is gezien de doelstellingen die zijn vastgesteld in de verordening van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 en in de resterende jaren zal moeten worden opgeschaald; 16. is ingenomen met het feit dat alle oproepen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd en afgesloten volgens de respectieve werkprogramma’s en dat de resultaten met betrekking tot de termijnen voor subsidietoekenning en betaling ruim onder de vastgestelde doelstellingen bleven; 17. is ingenomen met de strategie om kmo’s als begunstigden van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI aan te merken en zo bij te dragen aan de totstandbrenging van een waardeketen; is voorts verheugd over de betrokkenheid van patiëntenorganisaties; neemt kennis van het feit dat er eind 2017 bij ongeveer 50 % van de projecten van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI op de een of andere manier patiëntenorganisaties betrokken waren; Fraudebestrijdingsstrategie 18. neemt er nota van dat de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 een fraudebestrijdingsstrategie heeft die is afgestemd op de fraudebestrijdingsstrategie van het directoraat-generaal Onderzoek en Innovatie; is ingenomen met het feit dat in 2017 geen nieuwe gevallen zijn gemeld bij het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF); merkt echter op dat er twee verzoeken om informatie zijn ontvangen van OLAF, waarvan er voor één geen maatregelen nodig waren en één waarvoor de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 de terugvorderingsprocedure heeft ingesteld; Interne audit 19. neemt er nota van dat in februari 2017 de dienst Interne Audit (IAS) van de Commissie het definitieve verslag heeft uitgebracht van de audit van de subsidieprocedure van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 in het kader van Horizon 2020; wijst erop dat de IAS de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 heeft aanbevolen de activiteiten van haar adviesorganen en hun interactie met onder meer de Europese Federatie van Verenigingen van farmaceutische bedrijven (EFPIA) uit te leggen, informatie te verstrekken over de rol en activiteiten van vertegenwoordigers van de EFPIA, of ervoor te zorgen dat alle beoordelaars hun respectieve belangenverklaringen vóór de aanvang van de beoordeling op afstand ondertekenen; 20. is verheugd dat de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 een actieplan heeft opgesteld en dat alle vier de aanbevelingen aan het einde van 2017 zijn uitgevoerd; 21. is verheugd dat de Gemeenschappelijke Onderneming in november 2017 een actieplan heeft opgesteld dat een brede reeks uit te voeren acties omvat, waarvan enkele acties, zoals de ontwikkeling van webinars en de deelname van kmo’s, reeds zijn gestart; Internecontrolesystemen 22. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming betrouwbare procedures voor controles vooraf heeft opgezet die gebaseerd zijn op financiële en operationele controles van stukken; merkt op dat voor tussentijdse en saldobetalingen in het kader van KP7 de Gemeenschappelijke Onderneming controles achteraf bij de begunstigden verricht, terwijl voor declaraties van projectkosten in het kader van Horizon 2020 de gemeenschappelijke auditdienst van de Commissie (GAD) verantwoordelijk is voor controles achteraf; constateert dat het foutenpercentage voor controles achteraf dat eind 2017 werd gerapporteerd door de Gemeenschappelijke Onderneming, 1,29 % voor KP7-projecten bedroeg en 0,81 % voor Horizon 2020-projecten; 23. is ingenomen met het feit dat de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 in 2017 de vertragingen bij de administratieve betalingen aan contractanten heeft kunnen terugbrengen van 34 % tot 11,1 % en de betalingstermijn voor tussentijdse betalingen aan de begunstigden van projecten van 94 tot 65 dagen; stelt in dit verband vast dat de gemiddelde betalingstermijn voor eindbetalingen van door de begunstigden gedeclareerde kosten 52 dagen bedroeg; 24. neemt er kennis van dat de Commissie de eindevaluatie van de activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 (2008-2016) en de tussentijdse evaluatie van de activiteiten in het kader van Horizon 2020 in 2017 heeft afgerond met een gunstige beoordeling en vier aanbevelingen waarvoor actieplannen zijn opgesteld; 25. stelt vast dat eind 2017 het gemeenschappelijk ondersteuningscentrum van de Commissie de specifieke ontwikkeling in het kader van de instrumenten voor subsidiebeheer en monitoring voor Horizon 2020 om tegemoet te komen aan de verslagleggings- en verwerkingsbehoeften van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 voor bijdragen in natura nog niet had voltooid; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming IMI 2 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vorderingen; 26. is verheugd over de nieuwe in 2017 gelanceerde website die gebaseerd is op de suggesties van de voornaamste belanghebbenden van de Gemeenschappelijke Onderneming IMI en haar eigen communicatiedoelstellingen, en de zichtbaarheid van de Gemeenschappelijke Onderneming verder bevordert. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0100/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 4 (4) , en met name artikel 70, – gezien Beschikking 2007/198/Euratom van de Raad van 27 maart 2007 tot oprichting van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie en tot toekenning van gunsten daaraan (5) , en met name artikel 5, lid 3, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0126/2019 ), 1. verleent de directeur van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2211(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie betreffende het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0100/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Beschikking 2007/198/Euratom van de Raad van 27 maart 2007 tot oprichting van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie en tot toekenning van gunsten daaraan (11) , en met name artikel 5, lid 3, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0126/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2211(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A8-0126/2019 ), A. overwegende dat de Europese Gemeenschappelijke Onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie (hierna de "Gemeenschappelijke Onderneming") in maart 2007 bij Beschikking 2007/198/Euratom van de Raad werd opgericht voor een periode van 35 jaar (13) ; B. overwegende dat de leden van de Gemeenschappelijke Onderneming zijn: Euratom, vertegenwoordigd door de Commissie, de lidstaten van Euratom, en derde landen die met Euratom een samenwerkingsovereenkomst op het gebied van beheerste kernfusie zijn aangegaan; C. overwegende dat de doelstellingen van de Gemeenschappelijke Onderneming bestaan uit het leveren van de bijdrage van de Unie aan het internationale fusie-energieproject ITER, het uitvoeren van de Overeenkomst inzake de bredere aanpak tussen Euratom en Japan, en de voorbereiding van de bouw van een demonstratiefusiereactor; D. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming autonoom begon te functioneren in maart 2008; Algemene opmerkingen 1. stelt vast dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 (hierna: het "verslag van de Rekenkamer") heeft verklaard dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van haar financiële situatie per 31 december 2017 en van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen voor het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig de bepalingen van haar financiële regeling en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; 2. erkent dat de onderliggende verrichtingen bij de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 op alle materiële punten wettig en regelmatig waren; 3. wijst erop dat de Gemeenschappelijke Onderneming verantwoordelijk is voor het beheer van de bijdrage van de Unie aan het ITER-project en dat de begrotingslimiet van 6 600 000 000 EUR tot 2020 moet worden gehandhaafd; merkt op dat in dit bedrag niet de door de Commissie in 2010 voorgestelde 663 000 000 EUR voor eventuele onvoorziene omstandigheden is begrepen; 4. merkt op dat de raad van bestuur van de ITER-organisatie (hierna: de "ITER-raad") in november 2016 een nieuw ITER-basisscenario heeft aangenomen (reikwijdte, tijdschema en kosten van het project); merkt voorts op dat het algemene tijdschema van het project voor de operaties "Eerste Plasma" en "Deuterium-Tritium" werd goedgekeurd; stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming na de goedkeuring van het nieuwe ITER-basisscenario een nieuw tijdschema heeft opgesteld en de bijbehorende kosten bij voltooiing van de bijdrage van de Gemeenschappelijke Onderneming aan de constructiefase van het project heeft herberekend; 5. blijft verontrust over het feit dat de verwachte voltooiingsdatum voor de gehele constructiefase momenteel gepland is met een vertraging van ongeveer 15 jaar ten opzichte van het oorspronkelijke basisscenario; neemt kennis van het feit dat het ITER-project heeft laten weten dat 50 % van de totale geplande constructiewerkzaamheden via "Eerste Plasma" eind 2017 was voltooid; neemt kennis van het feit dat in het nieuwe schema dat is goedgekeurd door de ITER-raad, een vierfasenaanpak beschreven staat waarin december 2025 de eindtermijn is voor het bereiken van de eerste strategische mijlpaal van de projectconstructiefase ("Eerste Plasma”) en december 2035 de geschatte voltooiingsdatum is voor de gehele constructiefase; neemt kennis van het feit dat de nieuwe gefaseerde aanpak tot doel heeft de projectuitvoering beter af te stemmen op de prioriteiten en de beperkingen van alle leden van de ITER-organisatie; 6. neemt kennis van de vaststelling in het verslag van de Rekenkamer dat uit de resultaten, die in december 2016 aan de raad van bestuur van de Gemeenschappelijke Onderneming werden voorgelegd, een verwachte behoefte aan extra financiering ten opzichte van de bestaande vastleggingen bleek van 5 400 000 000 EUR (in prijzen van 2008) voor de constructiefase na 2020, een toename van 82 % ten opzichte van de goedgekeurde begroting van 6 600 000 000 EUR (in prijzen van 2008); wijst nogmaals op het feit dat het bedrag van 6 600 000 000 EUR dat in 2010 door de Raad werd goedgekeurd, het maximum is voor de uitgaven van de Gemeenschappelijke Onderneming tot 2020; merkt op dat de extra financiering die nodig is om het ITER-project te voltooien, vastleggingen moet omvatten in het kader van het toekomstige meerjarig financieel kader; 7. wijst erop dat de Gemeenschappelijke Onderneming niet alleen moet bijdragen aan de constructiefase maar ook aan de operationele fase van ITER en aan de daaropvolgende deactiverings- en buitengebruikstellingfasen van ITER; stelt vast dat de bijdrage aan de deactiverings- en buitengebruikstellingsfasen is geraamd op 95 540 000 EUR (in prijzen van 2001) resp. 180 200 000 EUR (in prijzen van 2001); is bezorgd over het feit dat de bijdrage aan de operationele fase nog niet in financiële zin geraamd is; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming de kosten van de operationele fase na 2035 zo spoedig mogelijk te ramen; 8. benadrukt dat de Commissie op 14 juni 2017 een mededeling heeft gepubliceerd over de bijdrage van de EU aan het herziene ITER-project waarin zij opperde dat een marge van maximaal 24 maanden wat betreft het tijdschema en van 10 à 20 % wat betreft het budget passend zou zijn; merkt verder op dat de maatregelen die zijn genomen om onder het begrotingsmaximum van 6 600 000 000 EUR te blijven, uitstel omvatten van de aanschaf en installatie van alle onderdelen die niet essentieel zijn voor "Eerste Plasma"; is uiterst bezorgd over het feit dat, hoewel er positieve stappen zijn genomen om het beheer en de controle van de constructiefase van het ITER-project te verbeteren, er een continu risico blijft bestaan van nieuwe kostenverhogingen en vertragingen bij de uitvoering van het project ten opzichte van het nieuwe voorgestelde basisscenario; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming en alle partijen bij het project passende maatregelen te nemen om alle potentiële risico's te identificeren en te analyseren en een actieplan te ontwikkelen dat ook een nadere analyse van de impact van de brexit omvat; Financieel en begrotingsbeheer 9. merkt op dat de definitieve begroting 2017 die beschikbaar was voor tenuitvoerlegging 588 916 058 EUR aan vastleggingskredieten en 864 914 263 EUR aan betalingskredieten omvatte; stelt vast dat de benuttingspercentages voor de vastleggings- en betalingskredieten respectievelijk 99,9 % en 96,3 % bedroegen (99,8 % en 98,1 % in 2016); 10. betreurt dat de Gemeenschappelijke Onderneming als gevolg van ernstige tekortkomingen in het proces van begrotingsplanning, in combinatie met de bespoediging van sommige contracten, in 2017 uiteindelijk 832 600 000 EUR aan betalingskredieten nodig had, terwijl de in februari 2017 oorspronkelijk goedgekeurde middelen 548 600 000 EUR beliepen; betreurt dat de Gemeenschappelijke Onderneming heeft geraamd dat er betalingskredieten ten belope van ca. 150 000 000 EUR voor de begroting 2018 ontbreken; leidt uit het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming af dat Euratom aanvullende betalingskredieten verstrekt heeft en dat het systeem voor betalingsprognoses volledig op de schop is gegaan en geïntegreerd is; 11. merkt op dat van de 588 916 058 EUR die beschikbaar was voor vastleggingskredieten, bijna 96,5 % werd uitgevoerd door middel van rechtstreekse afzonderlijke vastleggingen (99,7 % in 2016); 12. stelt vast dat de begroting 2017 en de automatische overdrachten vrijwel volledig zijn uitgevoerd; 13. stelt vast dat het saldo van de uitvoering van de begroting in 2017 17 236 192 EUR bedroeg (5 880 000 EUR in 2016); Prestaties 14. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming reeksen technische en niet-technische doelstellingen en essentiële prestatie-indicatoren hanteert om haar prestaties te meten; is ingenomen met het feit dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 zeven van de negen geplande mijlpalen van de ITER-raad heeft behaald; stelt met voldoening vast dat op het algemene ITER-projectniveau 30 van de 32 mijlpalen van de ITER-raad zijn gehaald; 15. stelt vast dat de inhoud en structuur, en daardoor de betrouwbaarheid en doeltreffendheid van de schema's de afgelopen jaren zijn verbeterd; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 16. stelt vast dat de raad van bestuur van de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 de tenuitvoerlegging van het onderdeel openbare aanbestedingen van de fraudebestrijdingsstrategie heeft voorgezet; stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming een checklist heeft goedgekeurd die is gebaseerd op haar eigen reeks frauderisico-indicatoren voor aanbestedingen, d.w.z. alarmsignalen, die als voorwaarde voor de ontwikkeling van het IT-instrument voor fraudebestrijding wordt beschouwd en intern is ontwikkeld; stelt vast dat het gebruik van deze checklist nu geleidelijk in de interne procedures van de Gemeenschappelijke Onderneming wordt ingevoerd, samen met andere wijzigingen op het vlak van aanbestedingen; merkt op dat voor nieuwkomers scholingen in ethiek en integriteit werden gegeven; Selectie en aanwerving van personeel 17. betreurt dat de Rekenkamer aanzienlijke tekortkomingen heeft vastgesteld bij de aanwerving van essentieel leidinggevend personeel; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang die op dit punt wordt geboekt; Interne controle 18. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming geen consequente follow-up heeft gegeven aan de opgave van belangen door hogere leidinggevenden; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de vooruitgang die op dit punt wordt geboekt; 19. merkt op dat het Gerecht van het Europees Hof van Justitie in 2018 twee besluiten uit 2015 ten aanzien van werknemers nietig heeft verklaard vanwege onregelmatigheden in het aanwervingsproces; leidt uit het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming af dat deze beroep tegen deze nietigverklaringen heeft aangetekend en dat de Europese Ombudsman in deze twee zaken een uitspraak in het voordeel van de Gemeenschappelijke Onderneming heeft gedaan; 20. betreurt dat er als gevolg van aanzienlijke tekortkomingen in de interne-communicatiestrategieën binnen de organisatie geen adequate informatie over de geraamde kosten van de buitengebruikstellingsfase is verspreid en dat de Gemeenschappelijke Onderneming daarom in de jaarrekening van voorgaande jaren geen informatie heeft verstrekt over de voorzieningen voor een dergelijke situatie; stelt vast dat het bedrag van de boekhoudkundige voorziening tot en met 31 december 2017 geraamd is op 85 200 000 EUR, Operationele aanbesteding en subsidies 21. merkt op dat er in 2017 83 operationele aanbestedingsprocedures werden uitgeschreven en 69 operationele aanbestedingscontracten werden getekend. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8‑0101/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 219/2007 van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een gemeenschappelijke onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (SESAR) (5) , en met name artikel 4 ter, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0118/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2212(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0101/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (9) , en met name artikel 208, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 70, – gezien Verordening (EG) nr. 219/2007 van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een gemeenschappelijke onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (SESAR) (11) , en met name artikel 4 ter, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0118/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2212(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0118/2019 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar (hierna "de Gemeenschappelijke Onderneming") in februari 2007 werd opgericht voor het beheer van het Sesar-programma (Single European Sky Air Traffic Management Research), dat gericht is op de modernisering van het luchtverkeersbeheer in de Unie; B. overwegende dat na de vaststelling van Verordening (EU) nr. 721/2014 van de Raad (13) de looptijd van het Sesar 2-programma is verlengd tot 31 december 2024; C. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming werd opgezet als publiek-privaat partnerschap met de Unie en Eurocontrol als stichtende leden; D. overwegende dat de bijdrage van de Unie voor de stationeringsfase van het uit hoofde van Horizon 2020 gefinancierde Sesar 2-programma 2014-2024 585 000 000 EUR bedraagt; overwegende dat de bijdrage van Eurocontrol in het kader van de nieuwe Horizon 2020-lidmaatschapsovereenkomsten naar verwachting circa 500 000 000 EUR zal belopen en de bijdrage van de andere partners uit de luchtvaartsector ten minste 720 700 000 EUR zal bedragen, waarbij Eurocontrol en andere partners ongeveer 90 % van de bijdragen in natura verstrekken; E. merkt op dat de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming in twee afzonderlijke afdelingen is gepresenteerd: 1) Sesar 1, en 2) Sesar 2020; stelt voorts vast dat Sesar 1 is meegefinancierd uit hoofde van de programma's in het kader van TEN-T en het zevende kaderprogramma voor onderzoek en dat Sesar 2020 is meegefinancierd uit hoofde van Horizon 2020; Algemeen 1. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming over het op 31 december 2017 afgesloten jaar op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van de financiële situatie van de Gemeenschappelijke Onderneming per 31 december 2017, van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen en van de veranderingen van de netto-activa in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig haar financieel reglement en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; 2. stelt vast dat de Rekenkamer in haar verslag verklaart dat de onderliggende verrichtingen bij de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; 3. constateert dat de Gemeenschappelijke Onderneming aan het einde van 2017 uit vier verschillende financieringsbronnen werd gefinancierd; neemt nota van de verschillende toepasselijke rechtskaders met verschillende templates en verplichtingen waaronder de Gemeenschappelijke Onderneming opereert en erkent het zeer complexe gehalte van een dergelijk model; Financieel en begrotingsbeheer 4. merkt op dat in 2017 de totale betalingskredieten van de Gemeenschappelijke Onderneming 191 813 383 EUR bedroegen (2016: 157 152 638 EUR, 213 022 000 EUR (2016: 162 851 972 EUR) inclusief bestemmingsontvangsten en overdrachten; stelt vast dat de vastleggingskredieten 113 346 265 EUR bedroegen (2016: 99 073 761 EUR), 130 944 000 EUR (2016: 101 407 854 EUR) inclusief bestemmingsontvangsten en overdrachten; 5. merkt op dat, volgens het verslag van de Rekenkamer, de bestedingsgraad van de vastleggings- en betalingskredieten 80,24 %, respectievelijk 67,97 % bedroeg (95,7 % en 63,2 % in 2016); 6. merkt op dat het uitvoeringspercentage bij Sesar 1 voor de vastleggingskredieten 11 % en voor de betalingskredieten 68 % bedroeg, en dat deze lage percentages kunnen worden verklaard door onverwachte bestemmingsontvangsten van circa 17 miljoen EUR, en doordat het Sesar 1-programma formeel in december 2016 werd beëindigd en de laatste betaling in december 2017 werd gedaan, waarbij de Gemeenschappelijke Onderneming eind 2017 moest zorgen voor voldoende middelen van het zevende kaderprogramma voor de terugbetaling van de te hoge contante bijdragen door uit de industrie afkomstige leden van Sesar 1 en voor de betaling van uitgestelde, maar nog steeds gerechtvaardigde kostendeclaraties voor lopende projecten van het zevende kaderprogramma; 7. merkt op dat het uitvoeringspercentage voor vastleggings- en betalingskredieten in het kader van Sesar 2020 92 %, respectievelijk 68 % bedroeg, waarbij het laatste percentage laag was als gevolg van vertragingen in de uitvoering van Horizon 2020-projecten door uit de industrie afkomstige leden en een nogal conservatieve begrotingsplanning gelet op het risico dat de ontvangst van de jaarlijkse delegatieovereenkomsten inzake de financiële uitvoering vertraging zou oplopen; 8. merkt op dat in het kader van de controle van 2016 476 kostendeclaraties zijn gecontroleerd waarin alle 15 leden zijn vertegenwoordigd, met een totaalbedrag van 120 000 000 EUR, ofwel 14 % van de totale gedeclareerde kosten van 884 000 000 EUR, met een restfoutenpercentage van 1,09 %; Meerjarige begrotingsuitvoering in het kader van het zevende kaderprogramma en TEN-T 9. merkt op dat van de operationele en administratieve begroting van 892 800 000 EUR voor Sesar 1-activiteiten de Gemeenschappelijke Onderneming tegen het einde van 2017 voor 853 000 000 EUR aan vastleggingen en voor 801 000 000 EUR aan betalingen gedaan had (89,7 % van de beschikbare begroting); 10. stelt vast dat van de door de andere leden te verstrekken bijdragen in natura en in contanten van 1 254 500 000 EUR voor de operationele en administratieve activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar (670 200 000 EUR van Eurocontrol en 584 300 000 EUR van leden uit de luchtvaartsector) de Gemeenschappelijke Onderneming tegen het einde van 2017 1 099 900 000 EUR gevalideerd had (560 700 000 EUR van Eurocontrol en 539 200 000 EUR van de luchtvaartsector); 11. merkt op dat aan het einde van 2017 de gecumuleerde bijdragen in contanten van de Unie 633 900 000 EUR bedroegen, vergeleken met een totaalbedrag aan betalingen in natura en in contanten van Eurocontrol van 560 700 000 EUR, en 539 200 000 EUR van de leden uit de luchtvaartsector; 12. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 Sesar 1 financieel en administratief heeft afgesloten; stelt vast dat Sesar 1 in 2017 37 miljoen EUR van de Unie heeft ontvangen ter dekking van de uitstaande verplichtingen van de Gemeenschappelijke Onderneming ten aanzien van haar leden als gevolg van de beoordeling van de in 2017 ontvangen en onderzochte definitieve financiële staten en eveneens ter dekking van te verwachten bijkomende controles, mogelijke rechtszaken tegen de Gemeenschappelijke Onderneming en de terugbetaling van surplusbijdragen in contanten van de leden; stelt voorts vast dat 25,9 miljoen EUR is gevalideerd als bijdrage in contanten van Eurocontrol, waarvan 13,4 miljoen EUR voor 2016, die als gevolg van technische problemen in de begroting voor 2017 is opgenomen, en 12,5 miljoen EUR voor 2017; stelt vast de Gemeenschappelijke Onderneming 16,8 miljoen EUR aan uitzonderlijke inkomsten heeft ontvangen, waarbij het voornamelijk gaat om terugvorderingen in verband met de leden; juicht toe dat het resterende overschot in contanten van 23,1 miljoen EUR en de 38,6 miljoen EUR aan betalingskredieten volstaan om te voldoen aan alle verplichtingen en om Sesar 1 af te sluiten; Meerjarige begrotingsuitvoering in het kader van Horizon 2020 13. stelt vast dat van de 639 800 000 EUR aan operationele en administratieve Horizon 2020-middelen die aan de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar zijn toegewezen voor de uitvoering van Sesar 2020, de Gemeenschappelijke Onderneming tegen het einde van 2017 voor 236 700 000 EUR aan vastleggingen en voor 112 300 000 EUR aan betalingen gedaan heeft; merkt op dat de betalingen voornamelijk voorfinancieringsbetalingen betroffen voor de eerste en tweede golf van Sesar 2020-projecten; 14. stelt vast dat de andere leden zich ertoe verbonden voor minstens 825 900 000 EUR in natura en in contanten bij te dragen aan de operationele activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming voor Sesar 2020 (ongeveer 500 000 000 EUR van Eurocontrol en een geschat bedrag van 325 900 000 EUR van de luchtverkeerssector); merkt bovendien op dat de andere leden eind 2017 bijdragen in natura van 97 300 000 EUR hadden gerapporteerd, maar dat deze nog niet zijn gevalideerd; 15. juicht toe dat afdeling 2 van de begroting voor 2017 voor het eerst de lopende kosten en de bijdragen in natura in verband met Sesar 2020 omvatten; stelt vast dat Sesar 2020 75,5 miljoen EUR van de Unie heeft ontvangen ter dekking van de uitstaande verplichtingen voor 2017 en de eerste maanden van 2018 alsook 6,7 miljoen EUR van Eurocontrol als bijdrage in contanten voor de lopende kosten; 16. neemt ter kennis dat de specifieke ontwikkelingen die nodig zijn voor de verwerking van de bijdragen in natura voor de Gemeenschappelijke Onderneming in het kader van de gemeenschappelijke instrumenten voor subsidiebeheer en monitoring voor Horizon 2020 van de Commissie eind 2017 nog niet voltooid waren; 17. merkt op dat aan het einde van 2017 de gecumuleerde bijdragen in contanten van de Unie aan de operationele activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming 132 900 000 EUR bedroegen en de bijdragen van de luchtvaartsector en Eurocontrol 104 000 000 EUR bedroegen; 18. merkt op dat de eerste controles van Sesar 2020 wijzen op een lager aantal fouten en een lager foutenpercentage als gevolg van vereenvoudigingen die in het kader van Horizon 2020 zijn ingevoerd, en de toegenomen ervaring van de belangrijkste begunstigden; Prestaties 19. is ingenomen dat het ontbreken van vastgelegde kernprestatie-indicatoren (KPI's) niet langer een probleem is in het kader van Horizon 2020; betreurt het dat vanwege ontoereikende rijpheid van de projecten nog geen informatie beschikbaar is over de derde reeks KPI's; merkt echter op dat de KPI's laten zien dat de streefcijfers in het algemeen gehaald zijn; neemt ter kennis dat de deskundigen oproepen tot nadere monitoring en analyse, waarbij zij een duidelijk onderscheid maken tussen de daadwerkelijk gerealiseerde KPI's aan het einde van elk jaar, en de verwachte KPI's; 20. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming haar voornaamste beleids- en operationele doelstellingen volgens het enig programmeringsdocument voor de periode 2017-2019 heeft behaald; 21. is ingenomen met de publicatie van Sesar van het stappenplan voor veilig en beveiligd dronegebruik in Europa; is van mening dat er een waaier aan vernieuwingen nodig is, waaronder technologieën voor het beheer van het luchtverkeer (ATM), om drones op een veilige manier in het Europese luchtruim te integreren; neemt met belangstelling kennis van het overzicht erin van de ontwikkeling van de Europese dronemarkt tot 2050 en het grote potentieel voor Europa en zijn mondiaal concurrentievermogen, alsook de maatregelen die de komende vijf à tien jaar moeten worden genomen om dat potentieel te ontsluiten, zoals ondersteuning van onderzoek en ontwikkeling door op het niveau van de Unie een ecosysteem tot stand te brengen dat zowel een regelgevingskader als de technologie bestrijkt en dat alle belangrijke publieke en private belanghebbenden samenbrengt, en ertoe leidt dat de Unie meer financiële middelen verstrekt, met name om kleine en middelgrote ondernemingen in de sector een duwtje in de rug te geven; 22. merkt op dat de beheerkostenratio (administratieve/operationele begroting) onder de 5 % blijft, wat wijst op een vrij slanke en efficiënte organisatiestructuur van de Gemeenschappelijke Onderneming; 23. stelt met bezorgdheid vast dat de tussentijdse waarde van het hefboomeffect eind 2017 0,56 was; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming stappen te ondernemen met het oog op het halen van de geraamde hefboomdoelstelling van 0,85 voor de gehele periode 2014-2020; 24. stelt met tevredenheid vast dat de deskundigen opmerken dat in vergelijking met de werking van de Gemeenschappelijke Onderneming in het kader van zevende kaderprogramma al grotere nadruk wordt gelegd op het bewerkstelligen van een bredere betrokkenheid van het volledige scala aan belanghebbenden bij het masterplan inzake het Europese luchtverkeersbeheer (“ATM-masterplan”); Aanbestedings- en aanwervingsprocedures 25. verneemt uit het verslag van de Rekenkamer dat op 31 december 2017 de Gemeenschappelijke Onderneming 40 personeelsleden in dienst had (2016: 44); 26. wijst op de resultaten van de personeelsbenchmarking van 2017: 60 % operationele posten, 30 % administratieve posten en 10 % neutrale posten; 27. wijst erop dat de Gemeenschappelijke Onderneming acht aanbestedingsprocedures heeft gestart, die geleid hebben tot 14 kaderovereenkomsten en rechtstreekse contracten voor de levering van diensten; stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming 29 specifieke contracten en 13 wijzigingen heeft geplaatst, waarmee de totale waarde van de in 2017 afgeronde aanbestedingsactiviteiten meer dan 5 540 000 EUR bedraagt; Preventie van en omgang met belangenconflicten en transparantie 28. merkt op dat in 2017 tien controles werden verricht door een ander extern accountantskantoor en dat voor één controle vanwege een geconstateerd belangenconflict van de drie kantoren van de kaderovereenkomst van de Gemeenschappelijke Onderneming de kaderovereenkomst van het directoraat-generaal Begroting moest worden gebruikt; stelt vast dat er negen controles zijn verricht door de wettelijke controleur; neemt kennis van het feit dat voor controlediensten de Gemeenschappelijke Onderneming een herziene kaderovereenkomst heeft met drie externe accountantskantoren en de controleactiviteit uitsluitend door die ondernemingen wordt uitgevoerd; benadrukt dat tot dusverre tijdens de uitgevoerde controles geen materieel vraagstuk is vastgesteld dat de aandacht van de raad van bestuur zou vereisen; Interne controle 29. merkt met tevredenheid op dat de Gemeenschappelijke Onderneming procedures voor controles vooraf heeft opgezet die zijn gebaseerd op financiële en operationele controles van stukken, en controles achteraf verricht bij begunstigden; 30. is verheugd dat de Gemeenschappelijke Onderneming een veelzijdige aanpak is blijven hanteren om de risico's doeltreffend te evalueren, te beheersen en te beperken, en verwacht dat de Gemeenschappelijke Onderneming speciale aandacht schenkt aan de kritieke bedrijfsrisico's die zij met betrekking tot het ATM-masterplan en Sesar 2020 heeft geconstateerd; 31. betreurt dat de externe controleur tekortkomingen in de financiële controleprocessen van de Gemeenschappelijke Onderneming heeft vastgesteld die hoofdzakelijk te wijten zijn aan het complexe financiële wetgevingskader, het recente vertrek van essentieel financieel personeel en de overbelasting van de financiële afdeling; Interne audits 32. merkt op dat de controlewerkzaamheden voor Sesar 1 bijna zijn voltooid, nadat er 20 controles waren gepland bij zeven geselecteerde leden waarvan er in 2017 18 werden afgerond in het kader van de vierde reeks controles zoals omschreven in de strategie voor controles achteraf van de Gemeenschappelijke Onderneming; is verheugd over het restfoutenpercentage van 0,36 % voor 2017; 33. merkt op dat de Commissie de tussentijdse evaluatie van de operationele activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming in het kader van Horizon 2020 voor de periode 2014-2016 heeft uitgevoerd; wijst erop dat de raad van bestuur van de Gemeenschappelijke Onderneming in mei 2018 een actieplan heeft goedgekeurd waarin een aantal activiteiten is opgenomen die reeds in gang waren gezet; 34. merkt op dat in oktober 2016 de dienst Interne Audit van de Commissie (IAS) een controle heeft verricht met betrekking de subsidieprocessen in het kader van Horizon 2020; stelt vast dat de IAS vijf aanbevelingen heeft gedaan, waarvan een is aangemerkt als "zeer belangrijk"; stelt voorts vast dat een gedetailleerd actieplan is opgesteld en dat tegen het einde van 2017 het actieplan voor vier van de vijf aanbevelingen ten uitvoer was gelegd; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming om aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de nog niet opgevolgde aanbeveling; 35. stelt vast dat de IAS in oktober 2017 een controle heeft verricht van de governance-, risicobeheers- en controleprocessen van de Gemeenschappelijke Onderneming, voor de coördinatie met het gemeenschappelijk ondersteuningscentrum en de tenuitvoerlegging van de instrumenten en diensten van het gemeenschappelijk ondersteuningscentrum; stelt vast dat de IAS drie aanbevelingen heeft gedaan; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de uitvoering van deze aanbevelingen; Overige punten 36. neemt ter kennis dat de eindevaluatie van het Sesar 1-programma (2007-2016) door de Commissie in 2017 is verricht, waaruit blijkt dat de Gemeenschappelijke Onderneming haar doelstellingen verwezenlijkt, bijdraagt aan het tegengaan van versnippering, en de continuïteit van onderzoeksdoelstellingen waarborgt; stelt vast dat de Commissie een tussentijdse evaluatie van Sesar 2020 (2014-2016) heeft ondernomen, waarin werd geconcludeerd dat de onderzoekspartnerschappen tussen de Unie, de particuliere sector en de lidstaten op schema liggen bij het verwezenlijken van hun doelstellingen; is ingenomen met het feit dat er een actieplan is vastgesteld als reactie op de aanbevelingen die in het kader van die evaluaties zijn gedaan; 37. stelt vast dat het beheer van het Europese luchtruim nog altijd gefragmenteerd is en dat het concept van een gemeenschappelijk Europees luchtruim nog niet is verwezenlijkt; herhaalt dat Sesar een cruciale rol speelt bij het coördineren en uitvoeren van onderzoek in het kader van het Sesar-project en bij het behalen van de doelstellingen van het project; 38. verzoekt Sesar en de Commissie de resultaten van de uitrol van Sesar-oplossingen te beoordelen, in het bijzonder wat betreft het doel om interoperabiliteit te waarborgen en de vorderingen voor de voltooiing van het gemeenschappelijk Europees luchtruim; 39. stelt vast dat de Rekenkamer in 2017 een speciaal verslag heeft gepubliceerd over het initiatief voor één Europees luchtruim (Single European Sky); betreurt dat in dit verslag en in de eindevaluatie van de Commissie wordt gewezen op vertragingen in de uitvoering van het ATM-masterplan en de discrepantie tussen de in de regelgeving vastgelegde looptijd van de activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming en de geplande tijdsduur van de verwachte werkzaamheden; wijst voorts op de nadruk die de Rekenkamer legt op het feit dat de verantwoordingsplicht van de Gemeenschappelijke Onderneming ten aanzien van de uitvoering van het ATM-masterplan moet worden versterkt; 40. merkt op dat de controleurs een steekproef hebben genomen van 16 projecten in het kader van Sesar, die in vijf verschillende landen zijn gecontroleerd en betrekking hadden op uiteenlopende belanghebbenden van Sesar; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming ten volle rekening te houden met de aanbevelingen van het speciaal verslag en passende maatregelen te nemen. Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (1) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0106/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (4) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 642/2014 van de Raad van 16 juni 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail (5) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6) , – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0163/2019 ), 1. verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017; 2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie; 3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 2. Besluit van het Europees Parlement van 26 maart 2019 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2217(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017, – gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017, vergezeld van het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming (7) , – gezien de verklaring van de Rekenkamer (8) voor het begrotingsjaar 2017 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2019 betreffende de aan de Gemeenschappelijke Onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2017 (05827/2019 – C8-0106/2019), – gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (9) , en met name artikel 209, – gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (10) , en met name artikel 71, – gezien Verordening (EU) nr. 642/2014 van de Raad van 16 juni 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail (11) , en met name artikel 12, – gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (12) , – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0163/2019 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie). 3. Resolutie van het Europees Parlement van 26 maart 2019 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017 ( 2018/2217(DEC) ) Het Europees Parlement, – gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail voor het begrotingsjaar 2017, – gezien artikel 94 en bijlage IV bij zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme ( A8-0163/2019 ), A. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming Shift2Rail (de "Gemeenschappelijke Onderneming") in juni 2014 bij Verordening (EU) nr. 642/2014 van de Raad (13) werd opgericht voor een periode van 10 jaar; B. overwegende dat de oprichtende leden bestaan uit de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, en partners uit de spoorwegindustrie (de belangrijkste belanghebbenden, onder wie fabrikanten van spoorwegmateriaal, spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders en onderzoekscentra), met de mogelijkheid voor andere entiteiten om als geassocieerde leden deel te nemen aan de Gemeenschappelijke Onderneming; C. overwegende dat de doelstellingen van de Gemeenschappelijke Onderneming zijn: a) één Europese spoorwegruimte tot stand te brengen; b) de aantrekkelijkheid en het concurrentievermogen van het Europese spoorwegsysteem te verbeteren en de innovatieve technologieën en oplossingen ervan te stimuleren; c) te zorgen voor een modale verschuiving van het wegvervoer naar het spoor; en d) de leidende positie van de Europese spoorwegindustrie op de wereldmarkt te handhaven; D. benadrukt dat de Gemeenschappelijke Onderneming de beschikking moet krijgen over de nodige financiële, materiële en personele middelen om die kerndoelstellingen doeltreffend en efficiënt te verwezenlijken; E. overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming in mei 2016 autonoom is gaan functioneren; Algemene opmerkingen 1. stelt vast dat het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het op 31 december 2017 afgesloten jaar (het "verslag van de Rekenkamer") op alle materiële punten een getrouw beeld geeft van de financiële situatie van de Gemeenschappelijke Onderneming per 31 december 2016, van de resultaten van haar verrichtingen en kasstromen en van de veranderingen van de nettoactiva in het op die datum afgesloten jaar, overeenkomstig het Financieel Reglement en de door de rekenplichtige van de Commissie vastgestelde boekhoudregels; 2. stelt vast dat de Rekenkamer in haar verslag verklaart dat de onderliggende verrichtingen bij de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het begrotingsjaar 2017 op alle materiële punten wettig en regelmatig zijn; 3. merkt op dat de bijdrage van de Unie aan de werkzaamheden van de Gemeenschappelijke Onderneming maximaal 450 000 000 EUR bedraagt en via Horizon 2020 moet worden betaald; merkt op dat de leden afkomstig uit de industrie van de Gemeenschappelijke Onderneming ten minste 470 000 000 EUR aan middelen moeten bijdragen, waarvan ten minste 350 000 000 EUR aan bijdragen in natura en in contanten voor operationele activiteiten en administratieve kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming en ten minste 120 000 000 EUR aan bijdragen in natura voor de aanvullende activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming; 4. brengt in herinnering dat onderzoek en innovatie geen geïsoleerd proces is waarbij gebruik wordt gemaakt van één enkele regel voor procesbeheer; onderstreept dan ook dat het uitermate belangrijk is die projecten op het gebied van onderzoek en innovatie te identificeren die voor innovatieve oplossingen voor de markt kunnen zorgen; onderstreept dat het met het oog op de volgende fase van de Gemeenschappelijke Onderneming zeer belangrijk is dat er wijzigingen worden aangebracht in de verordening tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming alsook in haar statuten, teneinde de efficiëntie ervan te vergroten; onderstreept met name dat het beginsel van meerjarige financiering in de verordening moet worden opgenomen, en dat er flexibele tijdschema's voor het publiceren van projectvoorstellen moeten worden vastgesteld; Financieel en begrotingsbeheer 5. merkt op dat de definitieve begroting 2017 die beschikbaar was voor tenuitvoerlegging 68 600 000 EUR aan vastleggingskredieten en 44 100 000 EUR aan betalingskredieten bevatte; benadrukt dat de benuttingspercentages voor de vastleggings- en betalingskredieten respectievelijk 94 % en 79 % bedroegen, hetgeen een laag percentage is, met name voor betalingskredieten; stelt voorts vast dat de meeste betalingen die de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 verrichtte, voorfinancieringsbetalingen waren voor Horizon 2020-projecten die waren geselecteerd in het kader van de oproepen tot het indienen van voorstellen van 2017; merkt op dat de ongebruikte betalingskredieten van voorgaande jaren van de Gemeenschappelijke Onderneming 7,6 miljoen EUR bedroegen; merkt op dat het volledige bedrag volgens het antwoord van de Gemeenschappelijke Onderneming bedoeld was om het eerste kwartaal van 2018 te dekken, vanwege het tijdstip van de betaling van de Commissie; 6. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming van de 411 500 000 EUR (inclusief 398 000 000 EUR van de maximale contante bijdrage van de Unie en de contante bijdrage van 13 5000 000 EUR van de leden afkomstig uit de industrie aan de administratieve kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming) eind 2017 voor 158 800 000 EUR aan vastleggingen en voor 78 600 000 EUR aan betalingen (19,1 % van de toegewezen middelen) had gedaan voor de uitvoering van de eerste reeks projecten; hieruit blijkt dat de Gemeenschappelijke Onderneming momenteel in overeenstemming met het meerjarig werkprogramma van de Gemeenschappelijke Onderneming onderling afhankelijke meerjarige subsidieovereenkomsten en aanbestedingsovereenkomsten heeft gesloten voor de uitvoering van 39 % van het onderzoeks- en innovatieprogramma van de Gemeenschappelijke Onderneming; 7. erkent dat de leden afkomstig uit de industrie van de 350 000 000 EUR die zij moesten bijdragen aan de operationele activiteiten en de administratieve kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming, eind 2017 – dat wil zeggen vier maanden nadat de Gemeenschappelijke Onderneming van start was gegaan met haar eerste Horizon 2020-projecten – bijdragen in natura ter hoogte van 34 900 000 EUR voor operationele activiteiten hadden gerapporteerd, waarvan 3 000 000 EUR was gecertificeerd; stelt vast dat de raad van bestuur 4 900 000 EUR aan contante bijdragen aan de administratieve kosten van de Gemeenschappelijke Onderneming had gevalideerd; 8. betreurt dat bij het verstrijken van de termijn van 31 januari 2018 geen van de andere leden in staat was om zijn bijdragen in natura aan operationele kosten en zijn bijdragen in natura voor aanvullende activiteiten met betrekking tot 2017 te laten certificeren; stelt vast dat de bijdragen in natura aan operationele kosten voor 2017 op 21,3 miljoen EUR worden geraamd, wat duidt op een positieve trend die de bij projectbeheer gebruikelijke S-kromme volgt; heeft zich ervan vergewist dat de cumulatieve, eind 2017 door andere leden gedeclareerde bijdragen in natura voor aanvullende activiteiten neerkomen op 130,0 miljoen EUR, meer dan het minimumbedrag van 120,0 miljoen EUR als vastgesteld in de Verordening tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming; 9. merkt op dat de totale bijdragen van de leden afkomstig uit de industrie eind 2017 169 800 000 EUR bedroegen, vergeleken met een EU-bijdrage in contanten van 83 200 000 EUR; 10. stelt vast dat als gevolg van de oproepen tot het indienen van voorstellen van 2017 de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 17 subsidieovereenkomsten heeft ondertekend, en dat de waarde van de onderzoeks- en innovatieactiviteiten van die oproepen 110 900 000 EUR bedroeg, tot maximaal 60 100 000 EUR mede te financieren door de Gemeenschappelijke Onderneming; 11. stelt voorts vast dat de andere stichtende leden dan de Unie en de geassocieerde leden zijn overeengekomen hun aanvraag tot medefinanciering te beperken tot 44,44 % van de totale projectkosten, het laagste percentage in het kader van Horizon 2020; juicht toe dat 120 kleine en middelgrote ondernemingen hebben deelgenomen aan de oproep tot het indienen van voorstellen van 2017 en dat 50 kleine en middelgrote ondernemingen voor financiering (25 %) in aanmerking zijn genomen; Prestaties 12. is ingenomen dat het ontbreken van vastgelegde kernprestatie-indicatoren (KPI's) niet langer een probleem is in het kader van Horizon 2020; betreurt het dat vanwege de aard van de projecten nog geen informatie beschikbaar is over de derde reeks KPI's; merkt op dat de deskundigen oproepen tot nadere monitoring en analyse, waarbij zij een duidelijk onderscheid maken tussen de daadwerkelijk gerealiseerde KPI's aan het einde van elk jaar, en de verwachte KPI's; 13. merkt op dat de beheerkostenratio (administratieve/operationele begroting) onder de 5 % blijft, wat wijst op een vrij slanke en efficiënte organisatiestructuur van de Gemeenschappelijke Onderneming; 14. stelt met bezorgdheid vast dat de tussentijdse waarde van het hefboomeffect eind 2016 0,9 was; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming stappen te ondernemen met het oog op het halen van de hefboomdoelstelling van 1,18 voor de gehele periode 2014-2020; 15. merkt op dat de deskundigen vermelden dat de Gemeenschappelijke Onderneming reeds heeft bijgedragen tot de totstandkoming van continuïteit en een gemeenschappelijke visie op onderzoek inzake spoorvervoer binnen de spoorwegsector; is verheugd dat de Gemeenschappelijke Onderneming bovendien heeft bijgedragen tot het opbouwen van vertrouwen tussen actoren die anders niet de mogelijkheid zouden hebben om ideeën uit te wisselen en gemeenschappelijke belangen te hebben ongeacht de commerciële situatie; merkt op dat de aanwezigheid van spoorwegexploitanten in de Gemeenschappelijke Onderneming mettertijd moet worden versterkt; 16. merkt op dat volgens deskundigen het gevaar bestaat dat de Gemeenschappelijke Onderneming als ontoegankelijk wordt beschouwd, mede om historische redenen die in de hoofden van de mensen nog altijd bestaan; roept de Gemeenschappelijke Onderneming op om dit aan te pakken, om vooruitgang te maken en vertrouwen op te bouwen, met name via open processen voor de selectie van toekomstige innovatiethema's en nieuwe partners. Selectie en aanwerving van personeel 17. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming in 2017 zeven personeelsleden heeft aangeworven, overeenkomstig haar organigram: een jurist, een administratief en financieel medewerker, een ondersteunend medewerker voor operationele activiteiten en subsidies en vier programmabeheerders; 18. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming eind 2017 in totaal 20 van de 23 in het organigram voorziene personeelsleden in dienst had; Interne controle 19. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming betrouwbare procedures voor controles vooraf heeft opgezet die zijn gebaseerd op financiële en operationele controles van stukken, en dat de gemeenschappelijke auditdienst van het directoraat-generaal Onderzoek en Innovatie van de Commissie verantwoordelijk is voor de controles achteraf van declaraties van projectkosten in het kader van Horizon 2020; stelt bovendien vast dat eind 2017 de belangrijkste internecontrolenormen grotendeels ten uitvoer waren gelegd, terwijl enkele acties nog moesten worden afgerond; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de afronding van die acties; 20. juicht toe dat de Gemeenschappelijke Onderneming bereid is om in 2018 te proberen de administratieve procedures te vereenvoudigen door het proefproject rond forfaitaire toewijzingen uit te voeren in een begrensd kader voor controle van het programma; 21. neemt ter kennis dat het restfoutenpercentage voor het programma Horizon 2020 volgens de Rekenkamer onder de materialiteitsdrempel ligt en 1,44 % bedraagt, hoewel het naar verwachting zou stijgen tot ongeveer 2,24 % wanneer rekening wordt gehouden met de ontwerpcontroleverslagen; 22. stelt vast dat de representatieve steekproef voor de Gemeenschappelijke Onderneming bij de controles achteraf in 2017 betrekking had op 15 deelnames, wat neerkomt op 1,3 miljoen EUR aan gevalideerde medefinanciering door de Gemeenschappelijke Onderneming; betreurt dat er geen specifiek foutenpercentage is verstrekt met betrekking tot de controles van de representatieve steekproef voor de Gemeenschappelijke Onderneming; 23. neemt ter kennis dat de dienst Interne Audit de rol van intern controleur van de Gemeenschappelijke Onderneming vervult en in deze hoedanigheid indirect verslag uitbrengt aan de raad van bestuur en de uitvoerend directeur; stelt vast dat de eerste auditopdracht bestond uit het opstellen van een risicoprofiel van de Gemeenschappelijke Onderneming met het doel een driejarenplan voor interne controles vast te stellen; merkt op dat het strategische plan voor interne controles voor de periode 2017-2019 van de dienst Interne Audit in juni 2017 is gepresenteerd en jaarlijks wordt herzien; 24. merkt op dat de Gemeenschappelijke Onderneming brandstofcellen en waterstof 2 samen met de gemeenschappelijke auditdienst in 2017 de eerste controles achteraf van een willekeurige steekproef van tussentijdse kostendeclaraties in het kader van Horizon 2020 heeft uitgevoerd; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de resultaten van deze controles; 25. betreurt dat de specifieke ontwikkelingen die nodig zijn voor de verwerking van de bijdragen in natura voor de Gemeenschappelijke Onderneming in het kader van de gemeenschappelijke instrumenten voor subsidiebeheer en monitoring voor Horizon 2020 van de Commissie eind 2017 nog niet voltooid waren; verzoekt de Gemeenschappelijke Onderneming aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over die ontwikkelingen; 26. merkt op dat de Commissie de tussentijdse evaluatie van de operationele activiteiten van de Gemeenschappelijke Onderneming in het kader van Horizon 2020 voor de periode 2014-2016 heeft uitgevoerd; merkt op dat de raad van bestuur in juni 2018 een actieplan heeft opgesteld en goedgekeurd; merkt op dat een aantal acties reeds van start is gegaan en neemt in overweging dat niet alle aanbevelingen binnen het huidige financiële kaderprogramma zullen worden opgevolgd; Operationele aanbesteding en subsidies 27. merkt op dat er enige kwalitatieve tekortkomingen werden geconstateerd in de openbare aanbestedingsprocedure van de Gemeenschappelijke Onderneming voor communicatie- en evenementendiensten met een geraamde begroting van 1 200 000 EUR voor een periode van vier jaar; stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming volgens haar eigen antwoord heeft besloten geen minimale financiële draagkracht vast te stellen om de deelname van kleine en middelgrote ondernemingen aan de aanbesteding niet te ontmoedigen; Overige punten 28. juicht toe dat de Gemeenschappelijke Onderneming haar eigen fraudebestrijdingsstrategie en actieplan heeft vastgesteld als corrigerende maatregel voor de belangrijkste opmerkingen van de Rekenkamer in het kader van de kwijting 2016; 29. stelt vast dat de Gemeenschappelijke Onderneming regels heeft vastgesteld inzake belangenconflicten ten aanzien van haar leden, organen, personeel en gedetacheerd personeel evenals ten aanzien van de leden van haar raad van bestuur, en dat zij ter aanvulling van de strategie in het kader van Horizon 2020 een fraudebestrijdingsstrategie op maat heeft vastgesteld, met inbegrip van een beoordeling van de risico's en kansen; 30. benadrukt het belang van samenwerking tussen de Gemeenschappelijke Onderneming en het Spoorwegbureau van de Europese Unie (ERA); is verheugd over de betrokkenheid van het ERA bij de vergaderingen van de raad van bestuur van de Gemeenschappelijke Onderneming en bij de groepen die het meerjarenactieplan hebben opgesteld; merkt bovendien op dat de Gemeenschappelijke Onderneming het verzoek om onderzoek en innovatie van het ERA heeft beoordeeld om overlapping van activiteiten te voorkomen; 31. is ingenomen met de synergieën tussen de Gemeenschappelijke Onderneming en andere programma's en fondsen van de Unie, zoals het proefproject "weg naar topkwaliteit" van het Europees Parlement, en is bovendien verheugd over de samenwerking met andere projecten op dit gebied, zoals het Sesar- en het Rail Baltica-project; 32. is ingenomen met de activiteiten die zijn ondernomen om de online zichtbaarheid van de Gemeenschappelijke Onderneming te vergroten; neemt kennis van de herstructurering van de website, de invoering van de tweemaandelijkse nieuwsbrief en de toename van het aantal bezoekers en volgers op sociale media, alsook van de berichtgeving in de pers; 33. is verheugd dat de Gemeenschappelijke Onderneming ter aanvulling van de strategie in het kader van Horizon 2020 een fraudebestrijdingsstrategie op maat heeft vastgesteld, met inbegrip van een beoordeling van de risico's en kansen.