(Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (13037/2016), – gezien de ontwerpovereenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met haar toetreding tot de Europese Unie (13038/2016), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 207, lid 4, eerste alinea, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), punt v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C8-0490/2016), – gezien artikel 99, leden 1 en 4, en artikel 108, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A8-0052/2017 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Federale Republiek Brazilië. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van de Raad (12212/2016), – gezien artikel 39, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam, en artikel 9 van Protocol nr. 36 betreffende de overgangsbepalingen, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C8‑0476/2016), – gezien Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (1) , en met name artikel 33, – gezien zijn resolutie van 10 oktober 2013 over het versterken van grensoverschrijdende samenwerking op het vlak van rechtshandhaving in de EU: de tenuitvoerlegging van het Prüm-besluit en het Europees model voor informatie-uitwisseling (2) , – gezien zijn resolutie van 9 juli 2015 over de Europese veiligheidsagenda (3) , – gezien artikel 78 quater van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0051/2017 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van de Raad (12211/2016), – gezien artikel 39, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam, en artikel 9 van Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C8-0477/2016), – gezien Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (1) , en met name artikel 33, – gezien artikel 78 quater van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A8-0053/2017 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het ontwerp van de Raad; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie. (Gewone wetgevingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement, – gezien het standpunt van de Raad in eerste lezing (10755/1/2016 – C8‑0015/2017), – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 16 oktober 2013 (1) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 29 november 2013 (2) , – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (3) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2013)0265 ), – gezien artikel 294, lid 7, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 67 bis van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A8-0022/2017 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het standpunt van de Raad in eerste lezing; 2. constateert dat de handeling is vastgesteld overeenkomstig het standpunt van de Raad; 3. verzoekt zijn Voorzitter de handeling samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 297, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal de handeling te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie ; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0043 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0020/2016), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 26 mei 2016 (1) , – na raadpleging van het Comité van de Regio's, – gezien het overeenkomstig artikel 69 septies, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 20 januari 2017 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie en het advies van de Commissie cultuur en onderwijs ( A8-0327/2016 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 15 maart 2017 met het oog op de vaststelling van Besluit (EU) 2017/… van het Europees Parlement en de Raad betreffende het gebruik van de 470-790 MHz-frequentieband in de Unie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Besluit (EU) 2017/899.) Het Europees Parlement, – gezien artikel 3, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), – gezien de titels IV en V, artikel 4, lid 2, onder a), en de artikelen 20, 21, 26, 45 t/m 48 en 153 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), – gezien artikel 5, lid 2, en de artikelen 30, 31 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gezien Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (1) , – gezien Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (2) , – gezien Verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie (3) , – gezien Verordening (EU) 2016/589 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2016 inzake een Europees netwerk van diensten voor arbeidsvoorziening (EURES), de toegang van werknemers tot mobiliteitsdiensten en de verdere integratie van de arbeidsmarkten en tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 492/2011 en (EU) nr. 1296/2013 (4) , – gezien Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (5) , – gezien Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (6) , – gezien Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (7) , – gezien Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende zorg (8) , – gezien Richtlijn 2013/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 tot wijziging van Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en Verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt ("de IMI-verordening") (9) , – gezien Richtlijn 2014/54/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende maatregelen om de uitoefening van de in de context van het vrije verkeer van werknemers aan werknemers verleende rechten te vergemakkelijken (10) , – gezien Richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van Richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt ("de IMI-verordening") (11) , – gezien de mededeling van de Commissie van 2 juli 2009 betreffende richtsnoeren voor een betere omzetting en toepassing van Richtlijn 2004/38/EG betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden ( COM(2009)0313 ), – gezien de mededeling van de Commissie van 25 november 2013 getiteld "Het recht van vrij verkeer van EU-burgers en hun gezinsleden: vijf stappen die een verschil maken" ( COM(2013)0837 ), – gezien het verslag over het EU-burgerschap 2017 van 24 januari 2017 getiteld "Versterking van de rechten van de burgers in een Unie van democratische verandering" ( COM(2017)0030 ), – gezien zijn resolutie van 15 december 2011 over het vrije verkeer van werknemers binnen de Europese Unie (12) , – gezien zijn resolutie van 14 januari 2014 betreffende sociale bescherming voor iedereen, ook zelfstandige arbeidskrachten (13) , – gezien zijn resolutie van 16 januari 2014 over de eerbiediging van het fundamentele recht van vrij verkeer in de Europese Unie (14) , – gezien artikel 216, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de Commissie verzoekschriften diverse verzoekschriften heeft ontvangen waarin bezwaren worden geuit over de verschillende belemmeringen die EU‑burgers ondervinden bij de uitoefening van hun recht van vrij verkeer; B. overwegende dat het feit dat sommige lidstaten het huwelijk of geregistreerd partnerschap van LGBTI-personen niet erkennen een belemmering kan vormen voor het vrije verkeer van deze personen en hun partners in de Unie, omdat ze in die landen geen toegang hebben tot een aantal sociale uitkeringen of openbare diensten; C. overwegende dat er tijdens de vergadering van de Commissie verzoekschriften op 11 oktober 2016 een hoorzitting heeft plaatsgevonden over belemmeringen voor het vrij verkeer van EU-burgers en voor hun recht te werken in de interne markt, aan de hand van ondervindingen van indieners van verzoekschriften; D. overwegende dat vrij verkeer tot de grondrechten van EU-burgers behoort en essentieel is voor de sociale en economische samenhang binnen de Unie, met als doel om volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang te garanderen; E. overwegende dat het vrij verkeer van werknemers volgens verscheidene indieners van verzoekschriften door tal van lidstaten wordt geschonden; overwegende dat mobiele EU-burgers soms geen beroep doen op gezondheidsdiensten uit angst voor uitwijzing, hetgeen een reële inperking vormt van hun grondrecht inzake toegang tot gezondheidszorg; F. overwegende dat de economische crisis en de maatregelen ter bestrijding daarvan de sociaal-economische ongelijkheden en het aantal gevallen van economische migratie binnen de EU hebben vergroot; overwegende dat hiermee terdege rekening moet worden gehouden en dat er specifieke coördinerende maatregelen moeten worden genomen door zowel de lidstaat van herkomst als de lidstaat van ontvangst en de desbetreffende EU-instellingen; G. overwegende dat de mobiliteit van werknemers in de EU nationale arbeidsmarkten voor uitdagingen kan stellen waarvoor gerichte oplossingen nodig zijn, maar dat mobiliteit tegelijkertijd de nationale arbeidsmarkten billijker kan helpen maken, op voorwaarde dat de grondrechten van werknemers volledig worden beschermd; H. overwegende dat de lidstaten en de EU-instellingen de verantwoordelijkheid delen om de beginselen van vrij verkeer positief te laten uitpakken voor burgers, groei, economische en sociale ontwikkeling en werkgelegenheid, en om toe te zien op een doeltreffendere omzetting en tenuitvoerlegging van het desbetreffende wetgevingskader van de EU; I. overwegende dat de sociale zekerheid van mobiele werknemers uit de EU en hun gezin in bepaalde gevallen wordt gekenmerkt door ongelijkheid en onzekerheid; J. overwegende dat socialezekerheidsrechten moeten worden uitgeoefend zonder discriminatie van vaste werknemers, seizoens- of grensarbeiders en personen die werkzaam zijn in de dienstverlening; K. overwegende dat het gebruik van promesses in arbeidsrelaties kan leiden tot een oneerlijke en discriminerende situatie voor werknemers als gevolg waarvan ze geen gebruik kunnen maken van hun recht van vrij verkeer in de interne markt; L. overwegende dat indieners van verzoekschriften zich zorgen maken over het ontbreken van breedbandverbindingen, vooral in afgelegen gebieden, plattelands- en berggebieden, en over de discrepanties tussen geadverteerde en werkelijke breedbandsnelheden, waarmee afbreuk wordt gedaan aan het niveau van consumentenbescherming in de interne markt en hindernissen worden opgeworpen voor de toegang tot informatie en diensten; 1. verzoekt de lidstaten om in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel discriminerende praktijken en onnodige barrières weg te halen uit hun regelgeving voor EU-burgers en hun gezinsleden, ook als deze gezinsleden geen EU-onderdanen zijn, zodat ze gebruik kunnen maken van het recht om het grondgebied van deze landen te betreden en daar te verblijven en hun sociale rechten uit te oefenen, en verzoekt de lidstaten daarnaast hun administratie efficiënter te maken om arbeidsmobiliteit in de EU te vergemakkelijken; 2. is ernstig verontrust over de praktijk in enkele lidstaten om Europese burgers die daar gewerkt hebben kort na het aflopen van hun arbeidscontract het land uit te zetten, wat indruist tegen het beginsel van vrij verkeer voor werknemers; 3. verzoekt de Commissie haar richtsnoeren voor betere omzetting en toepassing van Richtlijn 2004/38/EG te verhelderen, bij te werken en uit te breiden en daar met name de recente uitspraken van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) in op te nemen (zaken C-456/12 (15) en C-457/12 (16) ); pleit voor het gebruik van omzettings- en uitvoeringsplannen om een volledige en juiste toepassing te waarborgen; 4. benadrukt het beginsel van gelijke beloning voor gelijk werk en betreurt het dat sommige lidstaten EU-werknemers die geen eigen onderdaan zijn sociale bescherming ontzeggen; dringt er bij de lidstaten op aan de huidige EU-wetgeving en de basisbeginselen van de arbeidswetgeving na te leven om alle EU-werknemers te beschermen; pleit voor een betere afbakening van de bestaande voorwaarden, zodat EU‑burgers en hun gezinsleden uit derde landen gebruik kunnen maken van hun sociale rechten; 5. is verheugd over de nieuw opgezette elektronische uitwisseling van gegevens betreffende de sociale zekerheid (EESSI) waarmee socialezekerheidsinstanties in de hele EU sneller en veiliger informatie kunnen uitwisselen; roept de lidstaten ertoe op hun technologische capaciteit te verbeteren om zich aan te passen aan deze nieuwe vorm van informatie-uitwisseling; dringt erop aan dat wordt nagegaan of het mogelijk is om grensoverschrijdende collectieve arbeidsovereenkomsten te stimuleren en Europese platforms op te zetten voor de bevordering van optimale werkmethoden; 6. verzoekt de lidstaten één enkele nationale website op te zetten, als voorgeschreven in Richtlijn 2014/67/EU; verzoekt de Commissie en de lidstaten hun begeleidings- en adviesactiviteiten te verbeteren, teneinde de vrijheid van burgers om zich te verplaatsen, te werken en te studeren in andere EU-lidstaten verder te vergroten en bewustzijn te kweken onder de bevolking; verzoekt de Commissie instrumenten die ontwikkeld zijn om informatie te verschaffen over werk- en studiemogelijkheden in de EU, zoals Eures en Ploteus, te verbeteren en mensen hierover beter te informeren; neemt kennis van de nieuwe Eures-verordening (Verordening (EU) 2016/589), bedoeld om van Eures een doeltreffend instrument op het gebied van werkgelegenheid te maken door middel van eerlijke arbeidsmobiliteit binnen de EU; benadrukt dat betere consulaire hulp en medewerking bijdraagt aan de bewustmaking over de persoonlijke status van individuen en aan de bescherming van de grondrechten van mobiele werknemers of studenten, en zorgt voor een snellere integratie in de ontvangende lidstaat; 7. verzoekt de lidstaten duidelijke richtsnoeren op te stellen en passende opleidingen aan te bieden voor de ambtenaren en administratieve medewerkers die zich bezighouden met de uitoefening van de sociale rechten van EU- en niet‑EU-burgers, ‑werknemers en hun gezinsleden die legaal in de EU verblijven; 8. dringt aan op een versterking van de dienst Solvit, bijvoorbeeld door een hulplijn op te zetten, en van alle andere bevoegde instanties bij wie EU‑burgers terechtkunnen met hun specifieke vraag over de interne markt, zodat zij en hun gezinsleden tijdig informatie en ondersteuning kunnen krijgen als ze op hindernissen stuiten bij de uitoefening van hun recht van vrij verkeer; 9. pleit ervoor verbeteringen aan te brengen in het verzamelen en verwerken van statistische gegevens over het aantal burgers dat gebruikmaakt van de overdraagbaarheid van hun sociale rechten van de ene lidstaat naar de andere, om de coördinatie tussen de lidstaten verder te verbeteren en de rechten van EU-burgers met beleidsoplossingen te versterken en zo tot een hogere mate van sociale bescherming te komen; 10. pleit voor een betere harmonisering in de interpretatie van het begrip "gebruikelijke verblijfplaats"; 11. betreurt het dat socialezekerheidsrechten niet kunnen worden geaccumuleerd, waardoor barrières worden opgeworpen voor EU-ingezetenen, en verzoekt de lidstaten Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en Verordening (EG) nr. 987/2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels volledig en op doeltreffende wijze ten uitvoer te leggen, om de overdraagbaarheid van socialezekerheidsuitkeringen (bijv. overheidspensioenen, zorgverzekeringen, werkloosheidsuitkeringen en gezinstoelagen) te waarborgen en zo de belemmeringen voor arbeidsmobiliteit in de EU terug te dringen; pleit voor kordate en doeltreffende stappen om te komen tot een gecoördineerd systeem van geaccumuleerde sociale bijdragen en uitkeringen voor iedereen in de EU, zoals een socialezekerheidskaart waarmee het gemakkelijker wordt om socialezekerheidsbijdragen en ‑rechten te traceren (17) ; 12. verzoekt de lidstaten om de Europese gehandicaptenkaart, waarmee mensen met een handicap gemakkelijker kunnen reizen en zich vlotter kunnen verplaatsen van de ene lidstaat naar de andere, met spoed in te voeren; 13. betreurt het dat EU-burgers worden uitgesloten van het nationale volksgezondheidssysteem van een andere lidstaat, aangezien dit een recht is dat is vastgelegd in Richtlijn 2011/24/EU betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg, in Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en in de desbetreffende jurisprudentie van het HvJ-EU (18) ; 14. verzoekt om een betere coördinatie in het fiscale kader van de EU zodat er een eind wordt gemaakt aan dubbele belastingheffing en andere belangrijke kwesties zoals fiscale dumping; 15. wijst op het stijgende aantal grensoverschrijdende voogdijzaken dat voortkomt uit het vrije verkeer van personen; roept op tot nauwere consulaire en justitiële samenwerking in voogdijzaken tussen de lidstaten; is ingenomen met de huidige herziening van verordening Brussel IIbis; 16. veroordeelt de praktijk van het gebruik van blanco promesses in arbeidsrelaties, waarbij de werkgever mogelijke schade gemakkelijker kan terugvorderen en langdurig procederen bij arbeidsrechtbanken kan voorkomen en tevens de bewijslast voor de schuld en het bedrag van de schade kan omkeren; waarschuwt ervoor dat burgers door deze blanco promesses worden belemmerd bij de uitoefening van hun recht op vrij verkeer in de interne markt; verzoekt de lidstaten wetgeving aan te nemen waarmee het gebruik van blanco promesses in arbeidsrelaties in de hele EU wordt verboden; dringt er bij de Commissie op aan een aanbeveling aan de lidstaten af te geven over de noodzaak van een streng verbod op het gebruik van blanco promesses in arbeidsrelaties; 17. vindt het verontrustend dat indieners van verzoekschriften moeilijkheden ondervinden bij de erkenning van hun beroepskwalificaties in Europa; pleit voor een verdere standaardisering van academische titels en diploma's voor permanente educatie door de lidstaten, voor een systematisch gebruik van het Informatiesysteem interne markt (IMI) met het oog op een betere administratieve samenwerking en eenvoudigere en snellere procedures voor de erkenning van beroepskwalificaties en vereisten inzake permanente professionele ontwikkeling die gekwalificeerde professionals nodig hebben wanneer ze in een andere lidstaat willen gaan werken, waarbij elke vorm van discriminatie wordt vermeden, in overeenstemming met de vaste jurisprudentie van het Hof van Justitie, en tevens wordt voldaan aan de vereisten van het ontvangende land, in volledige overeenstemming met Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties; 18. is ervan overtuigd dat mobiliteit moet worden gecoördineerd in het kader van een uitgebreid regelgevingsproces dat gericht is op het garanderen van stabiele, hoogwaardige banen met daadwerkelijke sociale rechten, waarmee alle vormen van discriminatie en onzekerheid doeltreffend worden aangepakt; 19. is van mening dat de EU en de lidstaten het gebrek aan arbeidsmogelijkheden en ontoereikende sociale bescherming in de eigen regio van werknemers met succes moeten aanpakken zodat mobiliteit op vrijwillige basis kan plaatsvinden; 20. verzoekt de Commissie toe te zien op een doeltreffende controle en tenuitvoerlegging met betrekking tot de verordening betreffende een eengemaakte markt voor telecommunicatie, waarin bepalingen zullen worden opgenomen op grond waarvan klanten moeten worden geïnformeerd over de minimale, de normaal beschikbare, de maximale en de geadverteerde breedbandsnelheden; schaart zich achter bewustmakingscampagnes op dit vlak die gericht zijn op de uitbanning van misleidende reclame; 21. roept de lidstaten op Richtlijn 2011/24/EU betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg volledig ten uitvoer te leggen en toe te zien op een efficiënte en tijdige vergoeding van grensoverschrijdende gezondheidszorg, met inbegrip van de vergoeding van geneesmiddelen, omdat dit een vorm van willekeurige discriminatie of een ongegronde belemmering van het vrije verkeer zou kunnen vormen; 22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het witboek van de Commissie getiteld "Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte – werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem" ( COM(2011)0144 ), – gezien Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk en tot intrekking van Besluit nr. 661/2010/EU (1) , – gezien de mededeling van de Commissie van 20 juli 2016 over een Europese Strategie voor emissiearme mobiliteit ( COM(2016)0501 ), – gezien de aanneming door de Duitse Bundestag van het wetgevingsvoorstel "Entwurf eines Gesetzes zur Einführung einer Infrastrukturabgabe für die Benutzung von Bundesfernstraßen" en de "Zweites Gesetz zur Änderung des Kraftfahrzeugsteuergesetzes und des Versicherungsteuergesetzes" op 27 maart 2015, – gezien de goedkeuring door de Duitse Bundestag van de "Gesetz zur Einführung einer Infrastrukturabgabe für die Benutzung von Bundesfernstraßen" en de "Zweites Gesetz zur Änderung des Kraftfahrzeugsteuergesetzes und des Versicherungsteuergesetzes" op 8 mei 2015, – gezien de op 18 juni 2015 door de Commissie ingestelde inbreukprocedure vanwege de invoering van een nieuw systeem voor tolheffing voor particuliere voertuigen ("Pkw‑Maut") in Duitsland, – gezien het akkoord van 1 december 2016 tussen de voorzitter van de Commissie en het Duitse ministerie van Verkeer en Digitale Infrastructuur over een Duits systeem voor tolheffing voor auto's ("Pkw‑Maut"), – gezien Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (2) en de aanstaande herziening daarvan in het kader van de initiatieven voor het wegvervoer van de Commissie in 2017, – gezien Richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Gemeenschap (3) en de aanstaande herziening daarvan in het kader van de initiatieven voor het wegvervoer van de Commissie in 2017, – gezien het beginsel van non‑discriminatie, dat in artikel 18 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) vastgelegd is, en de EU‑wetgeving op grond waarvan discriminatie op basis van nationaliteit verboden is, – gezien de vraag aan de Commissie over de goedkeuring door de Commissie van het door Duitsland herziene plan voor invoering van een tolheffing ( O‑000152/2016 – B8‑0201/2017), – gezien de door de Commissie vervoer en toerisme ingediende ontwerpresolutie, – gezien artikel 128, lid 5, en artikel 123, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat momenteel wordt onderzocht of het geplande Duitse tolheffingssysteem voor voertuigen voor licht gebruik in overeenstemming is met de gevestigde EU-beleidsmaatregelen; B. overwegende dat een terugbetalingssysteem dat direct of indirect op nationaliteit gebaseerd is, discriminerend is, strijdig is met de basisbeginselen van de Europese Unie, de grensoverschrijdende mobiliteit belemmert en de Europese eengemaakte markt verzwakt; C. overwegende dat het geplande Duitse tolsysteem mogelijk strijdig is met de beginselen "non-discriminatie", "de gebruiker betaalt" en "de vervuiler betaalt"; D. overwegende dat nationale tolsystemen, waarbij heffingen worden ingevoerd die direct of indirect op nationaliteit gebaseerd zijn, strijdig zijn met de EU-wetgeving; E. overwegende dat nationale tolsystemen vooral negatieve gevolgen hebben voor burgers in grensgebieden, omdat zij met verschillende tolsystemen en daaraan verbonden kosten te maken krijgen, en dat deze systemen de doorstroming van grensoverschrijdend verkeer bemoeilijken en onnodige obstakels voor verdere Europese integratie creëren; F. overwegende dat de daaruit voortvloeiende bijkomende administratieve last zal leiden tot meer kosten en mogelijk ondoorzichtige procedures, waardoor er minder bijkomende middelen voor investeringen in infrastructuur zullen zijn; 1. erkent dat het vervoer een cruciale sector voor economische groei is, door efficiënte en betaalbare mobiliteit voor burgers en diensten binnen en buiten de Europese Unie te verzekeren; 2. wijst erop dat de Commissie en de lidstaten moeten voorzien in toereikende investeringen voor vervoersinfrastructuur; 3. moedigt de Commissie aan om reeds lang bestaande beleidsmaatregelen te implementeren, zoals onder andere bepaald is in het witboek over vervoer uit 2011; 4. benadrukt dat heffingen voor het gebruik van wegeninfrastructuur een belangrijke rol kunnen spelen bij de modal shift en de financiering voor onderhoud en ontwikkeling van duurzame, veilige, betrouwbare, efficiënte en toekomstgerichte wegeninfrastructuur in de Europese Unie; 5. benadrukt dat tolsystemen voor alle soorten motorvoertuigen elektronisch en op de afgelegde afstand gebaseerd moeten zijn, en moeten overeenstemmen met de beginselen "de gebruiker betaalt" en "de vervuiler betaalt", zoals vervat in EU‑beleidsmaatregelen en EU-wetgeving, teneinde de internalisering van externe kosten met betrekking tot wegvervoer te verzekeren; 6. wijst erop dat de kwaliteit van de dienstverlening op wegeninfrastructuur beter moet, met name op het gebied van veiligheid, en dat de files aanzienlijk verminderd moeten worden; 7. moedigt de Commissie aan om externe kosten van klimaatverandering en niet door een verzekering gedekte ongevallen te internaliseren in haar voorstellen voor nieuwe wetgeving, zoals de herziening van de "Eurovignet"-richtlijn; benadrukt bovendien dat wetgeving over internalisering van externe kosten van toepassing moet zijn op alle wegen, en oneerlijke concurrentie tussen de verschillende vervoersvormen moet uitsluiten; 8. stelt vast dat een lopende inbreukprocedure tegen Duitsland, vanwege indirecte discriminatie op basis van nationaliteit, tot nader order is opgeschort, zonder grondige juridische onderbouwing, door middel van een informeel politiek akkoord tussen de voorzitter van de Commissie en het Duitse ministerie voor Verkeer en Digitale Infrastructuur; 9. benadrukt dat de invoering van nationale tolsystemen geen belemmering mag vormen voor de toegang tot de markt, de groei, het concurrentievermogen en de flexibiliteit van exploitanten van vervoer en grensoverschrijdend vervoer in de EU, teneinde de verdere ontwikkeling en de integriteit van de Europese eengemaakte markt te verzekeren; 10. roept de Commissie op om relevante informatie van het directoraat-generaal voor Mobiliteit en Vervoer (DG MOVE) over de analyse van de nieuwe maatregelen voor de "Pkw‑Maut" van de Duitse autoriteiten en de overeenstemming ervan met het EU‑recht te verstrekken en openbaar te maken; 11. benadrukt dat het een basisvereiste voor niet-discriminerende tolheffingen is dat alle gebruikers voor het gebruik van eenzelfde weg dezelfde tol betalen; benadrukt dat elk nationaal tolheffingssysteem dat direct discrimineert op basis van nationaliteit of dat gecombineerd wordt met nationale belastingmaatregelen die uitsluitend onderdanen ten goede komen, bijvoorbeeld door een verminderde nationale voertuigenbelasting, zodat hoofdzakelijk buitenlandse gebruikers belast worden, niet in overeenstemming is met het beginsel van non-discriminatie, zoals vervat in artikel 18 VWEU; herinnert eraan dat de Commissie, als hoedster van de Verdragen, moet toezien op de correcte tenuitvoerlegging en toepassing van aangenomen wetgeving; 12. roept de Commissie op om het Parlement de overeenkomst met de Duitse regering te tonen, en toelichting te geven bij de belangrijkste verschillen met de nationale wetgeving waarover bij het Hof een zaak loopt, en de redenen waarom het akkoord in overeenstemming is met de bepalingen van het Verdrag en de EU‑wetgeving; 13. is van oordeel dat het Duitse tolheffingssysteem ("Pkw‑Maut") van december 2016 nog steeds elementen bevat die strijdig zijn met de Unie-wetgeving en de fundamentele beginselen van de Verdragen, met name discriminatie op grond van nationaliteit; 14. benadrukt de behoefte aan gemeenschappelijke regels aan de hand waarvan een coherent, eerlijk, niet-discriminerend en geharmoniseerd kader voor tolheffing voor alle soorten voertuigen in de Europese Unie vastgesteld kan worden; 15. roept de Commissie op om de herziening van de wetgeving en het geharmoniseerde kader met betrekking tot het Eurovignet en de Europese elektronische tolheffingsdienst te beschouwen als een kans om een dergelijk kader vast te stellen, en om toe te zien op en stimulansen te geven voor een behoorlijke handhaving van deze wetgeving; 16. wijst erop dat de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen een belangrijke rol speelt in het faciliteren van grensoverschrijdend vervoer, en dat lidstaten, wanneer zij alleen optreden, fragmentering creëren en een eengemaakte Europese vervoersruimte belemmeren; 17. verzoekt de Commissie om alle wettelijke en technische details van het akkoord van 1 december 2016 tussen de voorzitter van de Commissie en het Duitse ministerie van Verkeer en Digitale Infrastructuur vrij te geven, en toelichting te geven bij alle relevante wettelijke en politieke aspecten met betrekking tot de vraag waarom het akkoord van 1 december 2016, dat nog steeds geen bijkomende last voor Duitse gebruikers oplegt en dus een indirecte discriminatie op basis van nationaliteit in stand houdt, geacht wordt een toereikende basis te zijn voor de opschorting van de inbreukprocedure tegen Duitsland, die ingesteld werd op basis van exact dezelfde bezorgdheden inzake discriminatie, en verzoekt om het Parlement hierover naar behoren te informeren; 18. verzoekt de Commissie nauwlettend toezicht te houden op dit proces; 19. roept de Commissie op om het Parlement te betrekken bij elke stap van de procedure, door middel van een gestructureerde dialoog; 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien artikel 314 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (1) , – gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (2) (hierna "het Interinstitutioneel Akkoord"), – gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3) , — gezien Besluit 2014/335/EU, Euratom van de Raad van 26 mei 2014 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie (4) , – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 (5) en de daaraan gehechte gemeenschappelijke verklaringen van het Parlement, de Raad en de Commissie (6) , – gezien de conclusies van de Raad van dinsdag 21 februari 2017 betreffende de begrotingsrichtsnoeren voor 2018 (6522/2017), – gezien artikel 86 bis van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A8-0060/2017 ), A. overwegende dat 2018 het vijfde jaar zal zijn van het meerjarig financieel kader (MFK) 2014-2020; B. overwegende dat de interne economische en sociale context alsook de externe uitdagingen en politieke onzekerheden de EU-begroting 2018 onder druk zullen houden; C. overwegende dat de begrotingsgevolgen verbonden aan dringende problemen en crises hand in hand moeten gaan met duurzame antwoorden die gericht zijn op de gemeenschappelijke toekomst van de Unie; Een begroting voor duurzame groei, werkgelegenheid en veiligheid 1. is ingenomen met de belangrijke rol die de EU-begroting speelt bij het voorzien in concrete oplossingen voor de problemen waarmee de EU geconfronteerd wordt; benadrukt dat fatsoenlijke, goede en stabiele banen, met name voor jongeren, economische groei en sociaaleconomische convergentie, migratie, veiligheid en de aanpak van populisme, alsmede klimaatverandering, de belangrijkste zorgen zijn op EU-niveau en dat de EU-begroting deel uitmaakt van het antwoord op deze uitdagingen; benadrukt dat solidariteit een basisbeginsel moet blijven van de EU-begroting; onderstreept dat een sterke en doelgerichte EU-begroting met daadwerkelijke Europese meerwaarde ten goede zal komen aan zowel alle lidstaten als de burgers van de EU; verwacht dat de Commissie een ontwerpbegroting 2018 zal voorstellen die de EU in staat stelt welvaart te blijven genereren door middel van groei en banen, en de veiligheid van haar burgers waarborgt; 2. is van mening dat de EU-begroting over instrumenten moet beschikken om te kunnen antwoorden op meerdere crises tegelijkertijd en dat daarvoor een bepaalde mate van flexibiliteit onontbeerlijk is, met handhaving van de begrotingsdiscipline; is van oordeel dat, terwijl groei en banen de kernprioriteiten van de EU-begroting blijven, duurzame vooruitgang en ontwikkeling op deze terreinen verwezenlijkt moeten worden naast het besteden van aandacht van de zorgen van de EU-burgers op het gebied van veiligheid en zekerheid; herhaalt zijn oproep voor een thematische concentratie bij het vaststellen van de prioriteiten van de EU-begroting voor 2018; Onderzoek, infrastructuur en het mkb als belangrijkste aandrijvers van banengroei 3. onderstreept dat vergroting van het concurrentievermogen van de EU-economie, infrastructuur, goed gefinancierd onderzoek, steun aan de ontwikkeling van vaardigheden en de doorlopende inspanningen van de EU om investeringen te vergroten essentieel zijn om te zorgen voor economische groei en meer werkgelegenheid; is van mening dat het scheppen van op maatschappelijk en milieugebied duurzame en goedbetaalde banen een van de belangrijkste prioriteiten van de EU-begroting moet zijn; stelt dat banen voornamelijk door de particuliere sector worden gecreëerd en dat derhalve voldoende middelen uit de begroting moeten worden toegewezen aan het stimuleren van investeringen in zowel de particuliere als de publieke sectoren, met speciale aandacht voor het mkb; onderstreept dan ook het belang van rubriek 1a, die reële meerwaarde voor Europese burgers en bedrijven heeft, en verzoekt om een passend financieringsniveau voor deze rubriek te waarborgen; 4. benadrukt dat investeringen in onderzoek en innovatie, waaronder steun voor starters, een voorwaarde zijn voor de verwezenlijking van daadwerkelijk concurrentievermogen in de EU en voor het waarborgen van een innovatieve en concurrerende EU-economie op wereldniveau; betreurt het feit dat, als gevolg van ontoereikende EU-financiering op het gebied van onderzoek en innovatie, er sprake is van een alarmerend laag succespercentage van aanvragen, en dat verschillende hoogwaardige projecten op het gebied van onderzoek en innovatie geen EU-financiering ontvangen; merkt op dat vele geïnteresseerde partijen, waaronder kmo's, worden ontmoedigd om Horizon 2020-projectvoorstellen in te dienen; verzoekt in dit verband om een passend niveau aan kredieten te waarborgen voor Horizon 2020, en tegelijkertijd de vereenvoudiging ervan voort te zetten; benadrukt dat een grotere begroting voor Horizon 2020 niet ten koste mag gaan van andere onderzoeksprogramma's; 5. erkent het feit dat het mkb de ruggengraat van de Europese economie blijft en een beslissende rol blijft spelen bij het scheppen van banen en groei in de hele EU; is van mening dat het mkb de voornaamste bron van nieuwe werkgelegenheid is en daarom goede toegang tot financiering moet genieten; verzoekt in dit verband om een verhoging van de kredieten voor Cosme, gezien het succes van dit programma; benadrukt het belang van de versterking van het Cosme-programma in het nieuwe MFK om het mkb zo meer substantiële ondersteuning te bieden vanuit de EU; is van mening dat het tot stand brengen van synergieën met andere financiële instrumenten tot betere resultaten zou leiden; 6. is groot voorstander van de verdere ontwikkeling en verbetering van de interoperabiliteit van de Europese infrastructurele netwerken; is van mening dat de financiering van de Europese verbindingen (CEF) cruciaal is voor het verwezenlijken van deze doelstellingen, en verzoekt de Commissie in 2018 een passend niveau van financiering te waarborgen; 7. onderstreept de belangrijke rol en het potentieel van het Europees Fonds voor strategische investeringen (EFSI) bij het verkleinen van de investeringskloof die nog altijd bestaat in Europa, en wijst op de tot dusverre bereikte resultaten; is ook ingenomen met het voorstel van de Commissie om het EFSI tot 2020 te verlengen, wat erop gericht moet zijn de werking daarvan verder te verbeteren, met name ten aanzien van het additionaliteitsbeginsel en het geografisch evenwicht; benadrukt dat de selectie van project die worden gefinancierd via het EFSI moet worden gebaseerd op kwaliteit en vraag; is ingenomen met het voornemen van de Commissie om de rol van de Europese investeringsadvieshub met betrekking tot het bieden van gerichtere lokale technische bijstand in de gehele EU te versterken en om het geografisch evenwicht te verbeteren; verzoekt de Commissie om de toegevoegde waarde van het EFSI regelmatig te analyseren door middel van effectbeoordelingen van de resultaten van het fonds; Onderwijs en jeugdwerkgelegenheid – voorwaarden voor het succes van de jongere generatie 8. is van mening dat onderwijs een voorwaarde is voor duurzame, goedbetaalde en vaste banen; onderstreept het belang van mobiliteit als een instrument dat jonge Europeanen in staat stelt te profiteren van de verscheidenheid aan vaardigheden onder de bevolking, en waarmee tegelijkertijd de onderwijs-, opleidings- en werkgelegenheidskansen worden verruimd; is in dit opzicht ingenomen met de rol die Erasmus+ speelt bij het faciliteren van de mobiliteit van jonge studenten, leerlingen en vrijwilligers binnen Europa; is van mening dat het met name in tijden van groeiend nationalisme en populisme belangrijk is om de natuurlijke interactie tussen verschillende Europese landen en culturen te faciliteren om het Europees bewustzijn en de Europese identiteit te vergroten; verzoekt in dit verband om verdere verhoging van de financiering van het programma Erasmus+ in 2018; 9. onderstreept dat jeugdwerkloosheid een van de grote zorgen is op Europees niveau en een bijzonder grote sociale impact heeft, met name in de armste regio's van de Unie, en een risico vormt voor een hele generatie van jonge Europeanen en de economische groei op de lange termijn ondermijnt; benadrukt dat, als onderdeel van het in de bemiddelingsprocedure bereikte akkoord voor de EU-begroting 2017, een bedrag van 500 miljoen EUR moet worden toegewezen aan het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief (YEI), door middel van een gewijzigde begroting in 2017; is van mening dat het jongerenwerkgelegenheidsinitiatief een fundamentele bijdrage is aan de prioritaire doelstelling van de Unie voor banen en groei en blijft zich vastbesloten inzetten voor een adequate financiering voor de bestrijding van jeugdwerkeloosheid en de voortzetting van het YEI tot het einde van het huidige MFK, en tegelijkertijd de werking en uitvoering daarvan te verbeteren; onderstreept in dit verband het belang van de jeugdstrategie van de EU; 10. neemt met instemming kennis van het voorstel om een "Interrailpas voor Europa op de achttiende verjaardag" in te voeren; onderstreept dat dit project het potentieel heeft om het Europese bewustzijn en de Europese identiteit te versterken; benadrukt echter dat het project niet moet worden gefinancierd ten koste van andere succesvolle EU-programma's, met name op het gebied van jeugd en cultuur, en zo sociaal inclusief als mogelijk moet zijn en bepalingen moet bevatten om ook inwoners van de afgelegen Europese eilanden aan het project te laten participeren; verzoekt de Commissie de potentiële kosten en financieringsbronnen van dit initiatief te beoordelen en relevante voorstellen ter zake in te dienen; Traditionele EU-begrotingsprioriteiten als investeringsbeleid 11. is groot voorstander van regionaal beleid als een van de belangrijkste instrumenten van de EU-begroting dat economische, sociale en territoriale cohesie waarborgt; onderstreept dat dit beleid groei en banen genereert in alle lidstaten; is echter bezorgd over de onaanvaardbare vertragingen bij de tenuitvoerlegging van operationele programma's op EU-niveau binnen het huidige MFK, die tot nu toe tot minder investeringen hebben geleid en onvoldoende groei en werkgelegenheid hebben opgeleverd of te weinig hebben bijgedragen aan het verminderen van economische, sociale en territoriale verschillen binnen en tussen Europese regio's; verzoekt de Commissie om de oorzaken van de vertraging te identificeren en de lidstaten om samen te werken bij de aanpak daarvan, met name om ervoor te zorgen dat de aanwijzing van autoriteiten voor beheer, controle en certificering wordt afgerond en de tenuitvoerlegging sterk wordt versneld; 12. erkent het belang van de Europese landbouwsector om de voedselzekerheid te handhaven en biodiversiteit te beheren in de EU; spreekt zijn volledige steun uit voor de landbouwers die door het Russisch embargo, de vogelgriep, de crisis in de zuivelsector of de vleescrisis worden getroffen; verzoekt de Commissie dan ook om landbouwers in heel Europa te steunen bij onverwachte marktvolatiliteit en bij het waarborgen van een veilige en hoogwaardige voedselvoorziening; verzoekt meer aandacht te besteden aan kleinschalige landbouw en kleinschalige visserij; Interne uitdagingen 13. is ervan overtuigd dat, in de huidige situatie, de EU-begroting ontoereikend is gebleken om om te gaan met de gevolgen van de migratie- en vluchtelingencrisis en de daarmee samenhangende humanitaire uitdagingen, evenals met de uitdagingen op het gebied van veiligheid, zoals toenemend internationaal terrorisme; benadrukt dat op deze basis een duurzame oplossing moet worden gevonden, aangezien uit de herhaalde mobilisering van speciale instrumenten, zoals het flexibiliteitsinstrument, is gebleken dat de EU-begroting oorspronkelijk niet was ingericht voor de aanpak van crises van deze omvang; wijst erop dat er een duidelijke strategie moet worden vastgesteld voor de aanpak van de migratie- en vluchtelingencrisis, waaronder duidelijke, meetbare en begrijpelijke doelstellingen; herinnert er echter aan dat de noodzaak om aanvullende middelen te mobiliseren om deze uitdagingen het hoofd te bieden geen voorrang moet krijgen boven ander belangrijk beleid van de Unie, bijvoorbeeld op het gebied van werkgelegenheid en groei; 14. is ingenomen met de rol die instrumenten zoals het Fonds voor interne veiligheid (ISF) en het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) spelen bij de aanpak van de gevolgen van de uitdagingen op het gebied van migranten en vluchtelingen en de daarmee samenhangende humanitaire uitdagingen, en verzoekt om adequate budgettering van deze fondsen in de komende jaren; wijst nogmaals op het belang van het beginsel van gedeelde lasten onder de lidstaten bij de financiering van de nodige activiteiten om op toereikende wijze te zorgen voor vluchtelingen; is ingenomen met de rol van de EU-agentschappen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, zoals Europol, de Europese grens- en kustwacht, EASO, Eurojust, het Agentschap voor de grondrechten en eu-LISA, en verzoekt in dit verband om voldoende middelen en personeel voor de uitvoering van hun mandaat; is ervan overtuigd dat de EU meer moet investeren in de versterking en het beheer van haar grenzen, in meer samenwerking tussen rechtshandhavingsinstanties en nationale autoriteiten en de bestrijding van terrorisme, radicalisering en zware en georganiseerde criminaliteit, door verbetering van de integratiemaatregelen en -praktijken, het waarborgen van de interoperabiliteit van informatiesystemen, en het garanderen van behoorlijke terugkeeroperaties voor diegenen die geen recht hebben op bescherming, waarbij het beginsel van non-refoulement volledig in acht moet worden genomen; 15. benadrukt dat de huidige begroting van het ISF (ongeveer 700 miljoen EUR aan vastleggingen) onvoldoende is om de uitdagingen op het gebied van veiligheid aan te pakken die voortvloeien uit internationaal terrorisme; verzoekt daarom om de versterking van de financiële middelen om de veiligheidsinfrastructuur te verhogen naar een toereikender en moderner niveau; 16. herinnert aan het belang van de Europese agentschappen voor het waarborgen van de uitvoering van de Europese wetgevingsprioriteiten en daarmee het verwezenlijken van de beleidsdoelstellingen van de EU, zoals die welke verband houden met concurrentievermogen, groei, werkgelegenheid en de beheersing van de huidige vluchtelingen- en migratiecrisis; dringt er daarom op aan dat adequate financiële en personele middelen worden vrijgemaakt ten behoeve van administratieve en operationele uitgaven, om de agentschappen in staat te stellen hun taken te vervullen en de best mogelijke resultaten te leveren; benadrukt, met betrekking tot de verhoging van het aantal werknemers en de kredieten voor agentschappen sinds de begroting voor 2014, het feit dat deze worden beschouwd als onderdeel van nieuwe beleidsontwikkelingen en wetgeving die geen deel uitmaken van de berekening voor de doelstelling van een vermindering van het aantal werknemers met 5 %; benadrukt derhalve dat de begroting voor 2018 niet mag voorzien in verdere verlagingen in de personeelsformaties van de Europese agentschappen met meer dan de overeengekomen 5 %, voor elke instelling en elk orgaan van de Europese Unie, in het kader van de interinstitutionele overeenkomst; 17. is groot voorstander van initiatieven op het gebied van defensieonderzoek met het oog op het stimuleren van betere samenwerking tussen de lidstaten en het verwezenlijken van synergieën op het gebied van defensie; benadrukt echter dat aan dergelijke activiteiten verse middelen moeten worden toegewezen, aangezien het een nieuw politiek initiatief betreft met aanzienlijke gevolgen voor de EU-begroting; roept daarnaast op tot het onderzoeken van alle mogelijkheden voor het financieren van een programma voor defensieonderzoek met een eigen begroting binnen het volgende MFK; herinnert eraan dat, met inachtneming van de bepalingen van de Verdragen, nauwere samenwerking op het gebied van defensie een noodzakelijke optie is om aan de veiligheidsuitdagingen waarmee de Unie geconfronteerd wordt het hoofd te bieden, en die zijn ontstaan door de aanhoudende instabiliteit in de buurlanden van de EU en de onzekerheid omtrent het belang dat bepaalde EU-partners aan de NAVO-doelstellingen hechten; benadrukt voorts de noodzaak om het concurrentievermogen van en de innovatie in de Europese defensie-industrie te verbeteren, wat kan bijdragen aan de stimulering van groei en het creëren van banen; verzoekt de lidstaten om toereikende budgettering te verzekeren om externe uitdagingen op meer overeenstemmende wijze aan te pakken; neemt kennis van de oprichting van het Europees defensiefonds, met onderzoeks- en capaciteitsonderdelen; 18. onderstreept dat de EU-begroting de vervulling van de doelstelling van de overeenkomst van Parijs en de klimaatdoelstellingen voor de lange termijn van de EU zelf moet ondersteunen door te voldoen aan de 20 %-doelstelling voor uitgaven aan het klimaat in het MFK 2014-2020; merkt met bezorgdheid op dat de biodiversiteitsdoelstellingen voor 2020 van de EU zonder aanzienlijke aanvullende inspanningen niet worden behaald; benadrukt daarom het belang van het mainstreamen van biodiversiteitsbescherming in de gehele EU-begroting, waarbij de aandacht met name wordt gericht op het LIFE-programma en het Natura 2000-netwerk; Externe uitdagingen 19. benadrukt dat de EU-begroting ook een instrument is van externe solidariteit, dat urgente bijstand verleent in humanitaire en civiele crises door steun te verlenen aan landen in nood; herinnert eraan dat de uitdagingen op het gebied van de uitroeiing van armoede en van duurzame ontwikkeling zijn bevestigd als belangrijke prioriteit voor de EU en haar lidstaten; herinnert in dit verband aan de toezegging van de EU om bij te dragen aan het bereiken van de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen (SDG's) en ook om de ODA/bni-doelstelling van 0,7 % te bereiken binnen de periode van de agenda voor na 2015; benadrukt dat ontwikkelingshulp op de lange termijn rendement op de investeringen oplevert in de vorm van meer handel en groei van het bbp in Europa; 20. spreekt opnieuw zijn overtuiging uit dat, met het oog op de aanpak van de structurele oorzaken van de huidige migratie- en vluchtelingencrisis en de daarmee verband houdende humanitaire uitdagingen, de EU meer moet investeren in de landen van herkomst van migratiestromen; roept de Commissie om dit kader op een routekaart op te stellen om de migratiecrisis op doeltreffende wijze aan te pakken; benadrukt dat een grotere strategischere aanpassing van alle instrumenten van het ontwikkelingsbeleid noodzakelijk is om een stabiele economische en sociale ontwikkeling op het gebied van vrede en veiligheid te waarborgen, zonder de tenuitvoerlegging van bestaand extern beleid te ondermijnen; stelt vast dat investeringen in infrastructuur, huisvesting, onderwijs en medische diensten en steun aan het mkb, met speciale aandacht voor het creëren van banen, sociale bescherming en inclusie, deel uitmaken van de oplossing om de structurele oorzaken van migratie aan te pakken; verwelkomt daarom, als deel van de oplossing voor deze uitdagingen, het Europees extern investeringsplan (EIP) als een coherent en gecoördineerd kader voor de bevordering van investeringen in Afrika en de buurlanden, rekening houdend met het feit dat het volledig afgestemd moet zijn op en bij moet dragen aan het bereiken van de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen; verwacht dat het EIP duurzame ontwikkeling zal bevorderen zonder mensenrechten, mitigatie van klimaatverandering of goed bestuur op het spel te zetten en verwacht dat transparant bestuur van het Europees Fonds voor duurzame ontwikkeling en de projecten daarvan zal worden gewaarborgd; 21. merkt op dat de huidige tendens van de Commissie om haar toevlucht te zoeken tot satellietmechanismen op het gebied van begroting, zoals de faciliteit voor vluchtelingen in Turkije, trustfondsen en andere soortgelijke instrumenten, niet altijd een succes is gebleken; is bezorgd dat de vaststelling van financiële instrumenten buiten de Uniebegroting het transparante beheer van de begroting ondermijnt en het recht van het Parlement belemmert om doeltreffende toetsing te kunnen uitoefenen op de uitgaven; handhaaft derhalve zijn standpunt dat externe financiële ad‑hocinstrumenten die de afgelopen jaren in het leven zijn geroepen, in de EU-begroting moeten worden opgenomen, en dat het Parlement de tenuitvoerlegging van deze instrumenten volledig moet kunnen toetsen; benadrukt echter dat deze instrumenten niet moeten worden gefinancierd ten koste van bestaande externe instrumenten; neemt nota van de verschillen tussen de beloften en de feitelijke bijdragen aan deze fondsen door de lidstaten en spoort de lidstaten aan zich te houden aan hun beloften om de bijdragen van de EU te evenaren; 22. onderstreept dat stabiliteit in de EU-buurlanden een van de voorwaarden vormt voor het behoud van stabiliteit en welvaart in de EU; verzoekt de Commissie dan ook om ervoor te zorgen dat prioriteit wordt gegeven aan investeringen in de buurlanden van de EU teneinde inspanningen te steunen die de belangrijkste problemen in dit gebied aanpakken, te weten de migratie- en vluchtelingencrisis en de daarmee verband houdende humanitaire uitdagingen in de zuidelijke buurlanden en de Russische agressie in de buurlanden in het oosten; benadrukt dat het steunen van landen die associatie-akkoorden met de EU uitvoeren van cruciaal belang is voor het bevorderen van politieke en economische hervormingen, maar benadrukt dat deze steun moet worden verleend zolang deze landen voldoen aan de daarvoor geldende criteria, met name op het gebied van de rechtsstaat en het tot stand brengen van democratische instellingen; Voldoende betalingskredieten voor meer geloofwaardigheid van de EU 23. herhaalt zijn voorgaande verzoeken om de EU-begroting te voorzien van een voldoende niveau van betalingskredieten om ervoor te zorgen dat de begroting haar rol van investeringsbegroting kan vervullen; is ervan overtuigd dat deze rol niet kan worden vervuld als de EU haar verplichtingen niet nakomt en daarmee haar geloofwaardigheid op het spel zet; 24. benadrukt dat ernstige vertragingen in de tenuitvoerlegging van de programma's in gedeeld beheer voor 2014-2020 hebben geleid tot een vermindering van de betalingsaanvragen voor 2016 en 2017; is met name bezorgd over een mogelijke nieuwe ophoping van onbetaalde rekeningen aan het eind van de huidige MFK-periode en wijst op het ongekende niveau van 24,7 miljard EUR dat aan het eind van 2014 bereikt was; is ingenomen met het feit dat de Commissie, ter gelegenheid van de tussentijdse herziening van het MFK, voor het eerst in een prognose tot 2020 heeft voorzien, maar benadrukt dat die elk jaar naar behoren moet worden bijgewerkt om de begrotingsautoriteit de mogelijkheid te geven de noodzakelijke maatregelen tijdig te treffen; 25. onderstreept dat, ondanks dat een definitief akkoord over de tussentijdse herziening van het MFK nog niet is bereikt, verschillende positieve elementen van de herziening waarover momenteel wordt onderhandeld, met name wat meer flexibiliteit betreft, kunnen bijdragen aan de voorkoming en oplossing van een toekomstige betalingscrisis; is van mening dat, indien de uitvoering van het cohesiebeleid zoals verwacht zou versnellen, de toegenomen flexibiliteit reeds volgend jaar nodig zou kunnen zijn om in reactie daarop een toereikend niveau van betalingskredieten in de EU-begroting te waarborgen en om de ophoping van onbetaalde rekeningen in het kader van het cohesiebeleid aan het einde van het jaar te voorkomen; 26. neemt kennis van en betreurt het feit dat fraude met en ontduiking van vennootschapsbelasting heeft geleid tot omvangrijke derving van belastinginkomsten voor de lidstaten, en daardoor tot een verlaging van hun bijdrage aan de EU-begroting; is bovendien van mening dat dergelijke oneerlijke belastingconcurrentie in sommige gevallen betekent dat bbp wordt overgedragen van de ene lidstaat naar de andere en dat bni wordt overgedragen naar belastingparadijzen buiten de EU, leidend tot lagere totale bijdragen van de lidstaten aan de EU-begroting; 27. herinnert eens te meer aan zijn vaste standpunt dat de betalingen voor de speciale instrumenten (het flexibiliteitsinstrument, het Solidariteitsfonds van de EU, het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering en de reserve voor noodhulp) buiten de MFK-betalingsplafonds om moeten worden geboekt, zoals dat ook het geval is voor de vastleggingen; onderstreept, in de context van de lopende tussentijdse herziening van het MFK, de potentiële voortgang die is bereikt inzake de kwestie van het budgetteren van de betalingen van de speciale MFK-instrumenten met de herziening van het besluit inzake de marge voor onvoorziene uitgaven, ook al is deze kwestie nog niet voor eens en voor altijd geregeld; Toekomstperspectief 28. benadrukt dat overeenkomstig de MFK-verordening de Commissie tegen eind 2017 haar voorstellen voor het MFK na 2020 zal indienen, waarin rekening zal moeten worden gehouden met het besluit van het Verenigd Koninkrijk om uit de EU te stappen, hetgeen gevolgen zal hebben voor het MFK na 2020; benadrukt dat dit besluit het onmogelijk maakt om door te gaan alsof er niets aan de hand is; hecht bijzonder veel belang aan het proces dat tot de totstandkoming van het nieuwe financiële kader en een hervormde en doeltreffender EU-begroting zal leiden, en verwacht dat dit is afgestemd op de uitdagingen waarmee de Unie geconfronteerd wordt en op de toezeggingen die zij reeds heeft gedaan; roept op tot een spoedige en positieve afsluiting van de lopende tussentijdse herziening van het MFK die moet voorzien in de noodzakelijke aanpassing van het huidige financiële kader en aanvullende flexibiliteit van de EU-begroting moet waarborgen, die onmisbaar is voor het bereiken van de doelstellingen van de Unie; 29. benadrukt dat voorspelbaarheid en houdbaarheid van de begroting op de lange termijn een voorwaarde is voor een sterke en stabiele Europese Unie; benadrukt de noodzaak om de looptijd van het MFK af te stemmen op de politieke cycli van het Parlement en de Commissie; wijst erop dat de terugtrekking van het VK uit de EU de gelegenheid biedt langlopende kwesties aan te pakken die ervoor hebben gezorgd dat de EU‑begroting haar potentieel niet ten volle heeft benut, met name wat de ontvangstenzijde van de begroting betreft, met als doel om alle soorten kortingen en correctiemechanismen in hun geheel te schrappen; herhaalt zijn standpunt ten faveure van een grondige hervorming van het stelsel van eigen middelen van de Unie en is in dit verband ingenomen met de bekendmaking van het eindverslag van de Groep op hoog niveau inzake eigen middelen; nodigt alle betrokken partijen uit de passende conclusies te trekken uit dit verslag en de haalbaarheid te onderzoeken van de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van de Groep op hoog niveau inzake eigen middelen die kunnen bijdragen aan het stabieler, eenvoudiger, autonomer, eerlijker en voorspelbaarder maken van de EU‑begroting; verwacht dat alle nieuwe eigen middelen zullen leiden tot een verlaging van de bni‑bijdragen van de lidstaten; is ingenomen met de conclusie van de Groep op hoog niveau inzake eigen middelen met betrekking tot het feit dat de EU‑begroting zich moet richten op gebieden die de hoogste Europese toegevoegde waarde opleveren en over de "juste retour"-benadering, namelijk dat daaraan een einde moet komen aangezien in het verslag is aangetoond dat alle lidstaten, ongeacht hun "nettosaldo", van de EU-begroting voordeel hebben; 30. roept de Commissie op door te gaan met de ontwikkeling en uitvoering van de strategie waarin de EU-begroting is gericht op resultaten; benadrukt in dit verband het belang van de vereenvoudiging van regels, de stroomlijning van toezichtsprocessen en de ontwikkeling van relevante prestatie-indicatoren; 31. benadrukt dat het beginsel van gendergelijkheid waar mogelijk moet worden gemainstreamd als horizontale beleidsdoelstelling in alle titels van de EU-begroting; 32. benadrukt het belang dat het Parlement, als de enige instelling die door de burgers van de EU democratisch is gekozen, volledig wordt betrokken bij alle met de begroting verband houdende onderwerpen; 33. verzoekt de Raad zijn politieke verklaringen in de praktijk te brengen en samen te werken om ervoor te zorgen dat de EU wordt uitgerust met een adequate begroting; o o o 34. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer.