(Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , − gezien het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2002) 536 ), − gezien de ontwerp-associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Chili, anderzijds (13767/2002), − gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 300, lid 3, tweede alinea juncto artikel 310 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0589/2002), − gelet op de artikelen 86 en 97, lid 7 van zijn Reglement, − gezien de aanbeveling van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid (A5&nbhy;0017/2003), 1. stemt in met de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Chili. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 425 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 157, lid 3 van het EG&nbhy;Verdrag , op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0425/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Begrotingscommissie en de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken (A5&nbhy;0007/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. is van mening dat het financieel memorandum van het Commissievoorstel in overeenstemming is met het plafond voor hoofdstuk 3 van de financiële vooruitzichten en dat andere beleidsmaatregelen hierdoor niet in het gedrang komen; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 februari 2003 met het oog op de aanneming van Beschikking nr. .../2003/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een meerjarenprogramma (2003-2005) voor de monitoring van eEurope, verspreiding van goede praktijken en de verbetering van de netwerk- en informatieveiligheid (MODINIS) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 157, lid 3, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) Overwegende hetgeen volgt: (1) Op de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 (5) is de doelstelling vastgelegd om in een periode van tien jaar de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te worden en is gewezen op de noodzaak van een open coördinatiemethode voor het meten van de vooruitgang. (2) Op de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000 (6) is het actieplan eEurope 2002 goedgekeurd en is speciaal de nadruk gelegd op de noodzaak om langere-termijnvooruitzichten voor de kenniseconomie op te stellen waarmee gestimuleerd wordt dat alle burgers toegang krijgen tot de nieuwe technologieën en de Raad Interne Markt heeft op 30 november 2000 (7) een lijst van 23 indicatoren opgesteld om de vooruitgang bij het actieplan eEurope 2002 te meten. (3) Op 28 mei 2002 publiceerde de Commissie een mededeling aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's - eEurope 2005: Een informatiemaatschappij voor iedereen - een met het oog op de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002 in te dienen actieplan (8) . (4) Op 22 januari 2001 publiceerde de Commissie een mededeling aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "De informatiemaatschappij veiliger maken door de informatie-infrastructuur beter te beveiligen en computercriminaliteit te bestrijden". (5) In de Conclusies van de Europese Raad van Stockholm van 23 en 24 maart 2001 (9) werd de Raad verzocht samen met de Commissie een complete strategie te ontwikkelen voor de veiligheid van elektronische netwerken, inclusief praktische uitvoeringsmaatregelen. De mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's van 6 juni 2001 over "Netwerk- en informatieveiligheid: Voorstel voor een Europese beleidsaanpak" (10) vormde het initiële antwoord van de Commissie op dit verzoek. (6) In de Resolutie van de Raad van 30 mei 2001 inzake het actieplan eEurope 2002: Informatie- en netwerkbeveiliging en in de Resolutie van de Raad van 6 december 2001 betreffende een gemeenschappelijke aanpak en specifieke acties inzake netwerk- en informatiebeveiliging , alsmede in de resolutie van het Europees Parlement van 22 oktober 2002 inzake "netwerk- en informatieveiligheid: voorstel voor een Europese beleidsaanpak" (11) , werd een beroep gedaan op de lidstaten om specifieke maatregelen te treffen om de veiligheid van elektronische communicatienetwerken en informatiesystemen te verbeteren. Voorts betuigden het Europees Parlement en de Raad daarin instemming met de voornemens van de Commissie om onder meer een strategie te ontwikkelen ter verhoging van de stabiliteit en veiligheid van de Internet-infrastructuur en met een voorstel te komen voor de oprichting van een task force Internetveiligheid. (7) In het actieplan eEurope 2005, dat op 21/22 juni 2002 werd goedgekeurd door de Europese Raad van Sevilla, wordt de oprichting voorgesteld van een task force voor cyberveiligheid als centrum voor de bevoegdheden in veiligheidskwesties. (8) De overgang naar de informatiemaatschappij kan, door de introductie van nieuwe vormen van economische, politieke en sociale betrekkingen, de Europese Unie helpen omgaan met de uitdagingen van deze eeuw en een bijdrage leveren tot groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid. De informatiemaatschappij verandert geleidelijk het karakter van de economische en sociale bedrijvigheid en heeft belangrijke sectoroverschrijdende effecten op actiegebieden die tot dusver onafhankelijk waren. Bij de maatregelen die in het kader van de realisatie van de informatiemaatschappij moeten worden getroffen, dient rekening te worden gehouden met de economische en sociale cohesie van de Gemeenschap en de risico's van een maatschappij met digitale uitsluiting , alsmede met het efficiënt functioneren van de Interne Markt. Met de acties van de Europese Unie en de lidstaten op het gebied van de informatiemaatschappij wordt de bevordering beoogd van de participatie aan de informatiesamenleving van benadeelde groeperingen, zoals vrouwen, gehandicapten, ouderen en werklozen. (9) Er is behoefte aan de introductie van een mechanisme voor monitoring en uitwisseling van ervaringen dat de lidstaten in staat stelt prestaties te vergelijken en te analyseren, en een beoordeling te maken van de vooruitgang van het actieplan eEurope. Een dergelijk mechanisme maakt het de lidstaten mogelijk het economisch en industrieel potentieel van de technologische vooruitgang beter te benutten, met name op het gebied van de informatiemaatschappij. (10) Dankzij benchmarking kunnen de lidstaten beoordelen of de door hen in het kader van het actieplan eEurope ontplooide nationale initiatieven resultaten opleveren die vergelijkbaar zijn met die van andere lidstaten en of zij ten volle profijt trekken uit de technologie. (11) De activiteiten van de lidstaten in het kader van het actieplan eEurope kunnen verder worden gesteund door het verspreiden van goede praktijken. De door Europa aangebrachte meerwaarde op het gebied van benchmarking en goede praktijken berust op vergelijking van de resultaten van alternatieve besluiten, gemeten met behulp van een gemeenschappelijke methodiek voor monitoring en analyse. (12) Grootschalige beschikbaarheid van breedbandcommunicatie zal naar verwachting een beduidend effect op de economische bedrijvigheid hebben De initiatieven van de lidstaten die op een versnelde introductie van breedband zijn gericht, omvatten onder meer financiële ondersteuning van stadsbesturen voor projecten op het gebied van de ontwikkeling van de lokale infrastructuur, publiek-private partnerschappen voor breedbandintroductie en bundeling van de vraag. Om te voorkomen dat deze experimenten versnipperd en geïsoleerd blijven, dient de Commissie de uitwisseling van lokale en regionale ervaringen aan te moedigen en te ondersteunen teneinde de verspreiding van goede praktijken te bevorderen. (13) Netwerk- en informatieveiligheid is een noodzakelijke voorwaarde geworden voor de verder groei van een veilig bedrijfsklimaat. De complexiteit van netwerk- en informatieveiligheid impliceert dat de lokale, nationale en, waar nodig, Europese overheden bij de ontwikkeling van beleidsmaatregelen op dit gebied rekening dienen te houden met een reeks politieke, economische, organisatorische en technische aspecten en zich bewust moeten zijn van het gedecentraliseerde en wereldwijde karakter van communicatienetwerken. (14) Teneinde de beleidsmaatregelen op het stuk van veiligheid doeltreffender te maken, dienen zij deel uit te maken van een Europese benadering, het doeltreffend functioneren van de Interne Markt te ondersteunen, op groeiende samenwerking tussen de lidstaten en derde landen te worden geënt, en steun te bieden aan de innovatie en het wereldwijde concurrentievermogen van Europese bedrijven. Er dient steun te worden verleend voor bewustmakingsactiviteiten van de lidstaten die gericht zijn op de verbetering van de netwerk- en informatieveiligheid, in het bijzonder door de inzameling en analyse van gegevens,de verspreiding van goede praktijken, en de preventieve maatregelen tegen bestaande en nieuwe veiligheidsrisico's in Europees verband te organiseren. (15) Monitoring van de prestaties van de lidstaten en de vergelijking van deze prestaties met de beste ter wereld, en uitwisseling van ervaringen op het gebied van goede praktijken, zijn zaken die baat hebben bij samenwerking met de landen van de Europese Economische Ruimte en de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije. (16) Door samenwerking met de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije bij de analyse van de economische en maatschappelijke consequenties van de informatiesamenleving wordt het risico verminderd van een digitale scheidslijn na de uitbreiding van de Europese Unie met de kandidaat-lidstaten. (17) Op 16 juni 2001 werd het actieplan "eEurope+ 2003" gelanceerd te Gotenburg, waar de staatshoofden en regeringsleiders van de kandidaat-lidstaten voor toetreding tot de EU de uitdagingen van de op kennis gebaseerde economie aanvaardden. Om een vergelijking van data voor monitoring en benchmarking tussen eEurope en eEurope+2003 mogelijk te maken, hebben de kandidaat-lidstaten ermee ingestemd gebruik te maken van dezelfde indicatoren die door de 15 huidige lidstaten van de EU voor eEurope zijn geselecteerd en overeengekomen. De relevante instellingen van de kandidaat-lidstaten (in het bijzonder hun bureaus voor statistiek) hebben de toezegging gedaan om, voor zover dat mogelijk is, nauw met de lidstaten van de Europese Unie samen te werken met het oog op de ontwikkeling van een gezamenlijke methodologie. (18) Aangezien de voor de uitvoering van deze beschikking vereiste maatregelen raadgevende maatregelen zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (12) , dienen deze te worden vastgesteld in overeenstemming met de raadplegingsprocedure van artikel 3 van dat besluit. (19) De voortgang van dit programma dient permanent te worden gemonitord, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 Hierbij wordt een meerjarenprogramma (2003-2005) voor de monitoring van het actieplan eEurope 2005, de verspreiding van goede praktijken en de verbetering van de netwerk- en informatieveiligheid (hierna "het programma" genoemd) vastgesteld. Het programma heeft de volgende doelstellingen: De activiteiten in het kader van het programma hebben een sectoroverschrijdend karakter en vormen een aanvulling van activiteiten van de Gemeenschap op andere terreinen. Bij geen van deze activiteiten worden werkzaamheden herhaald die in het kader van andere programma's van de Gemeenschap plaatsvinden. Het programma dient tevens een gemeenschappelijk raamwerk te bieden voor complementaire interactie tussen de diverse nationale, regionale en lokale instanties op Europees niveau. Artikel 2 Teneinde de in artikel 1 genoemde doelstellingen te bereiken, worden de volgende activiteiten ondernomen: Artikel 3 Bij de realisatie van de in artikel 1 genoemde doelstellingen en de in artikel 2 bedoelde activiteiten, maakt de Commissie gebruik van geschikte en relevante middelen, in het bijzonder: Artikel 4 Het programma bestrijkt de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2005. De financiële referentie voor de uitvoering van dit programma bedraagt 25 miljoen EUR . De jaarlijkse kredieten worden door de Begrotingsautoriteit toegestaan in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure en in overeenstemming met het geldende financiële reglement. Artikel 5 De Commissie wordt belast met de uitvoering van het programma en met de coördinatie ervan met andere programma's van de Gemeenschap. De Commissie stelt elk jaar op basis van deze beschikking een werkprogramma op. Bij de vaststelling van het werkprogramma, met inbegrip van de verdeling van de beschikbare middelen, en van de maatregelen voor de evaluatie van het programma handelt de Commissie in overeenstemming met de procedures van artikel 6 van deze beschikking. Artikel 6 (1) De Commissie wordt bijgestaan door een comité, bestaande uit een vertegenwoordiger per lidstaat en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. Vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten, alsmede van andere deelnemende landen, kunnen als waarnemers de vergaderingen van het comité bijwonen, indien zij belang hebben bij een specifiek agendapunt. (2) In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de raadplegingsprocedure van artikel 3 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 7, lid 3, daarvan . Artikel 7 (1) De Commissie ziet erop toe dat wanneer voor de activiteiten in het kader van deze beschikking steun van de Gemeenschap wordt verleend, met het oog op het efficiënte gebruik daarvan een beoordeling vooraf, monitoring en een evaluatie achteraf plaatsvinden. (2) Gedurende de activiteiten en na de afronding ervan evalueert de Commissie de wijze waarop deze activiteiten zijn verricht teneinde te beoordelen of de oorspronkelijke doelstellingen zijn bereikt. (3) De Commissie brengt het comité regelmatig op de hoogte van de vooruitgang bij de uitvoering van het totale programma. (4) Na afloop van het programma dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een evaluatierapport in over de resultaten die bij de uitvoering van de in artikel 2 bedoelde activiteiten zijn bereikt. Elk jaar, wanneer de Commissie haar voorontwerp van begroting indient, legt zij aan de begrotingsautoriteit de resultaten voor van de kwantitatieve en kwalitatieve evaluatie, op grond van het jaarlijkse uitvoeringsplan en de prestatie-indicatoren. Artikel 8 (1) Binnen het kader van hun respectieve overeenkomsten met de Europese Unie staat het programma open voor deelneming van de kant van de landen van de Europese Economische Ruimte en de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije. (2) Bij de tenuitvoerlegging van dit besluit wordt de samenwerking met de landen van de EER en de geassocieerde landen van Midden- en Oost-Europa, Cyprus, Malta en Turkije aangemoedigd. Artikel 9 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 424 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0405/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0014/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2002) 453 (1) ), – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig Artikel 37 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0412/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij (A5&nbhy;0012/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie ( COM(2001) 711 – C5&nbhy;0285/2002), – onder verwijzing naar de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch Sociaal Comité en het Comité van de regio's: "Het MKB helpen om digitaal te gaan werken" ( COM(2001)136 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over "eEurope - een Informatiemaatschappij voor iedereen: Mededeling over een initiatief van de Commissie voor de buitengewone Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000" (1) , – gezien zijn resolutie van 3 oktober 2001 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: Innovatie in een kenniseconomie (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2002 over de mededeling van de Commissie "De verbintenissen trouw blijven, het tempo opvoeren" (3) , – onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 (SN 100/1/00), – onder verwijzing naar de conclusies van de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002 en van de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002 (SN 100/1/02, SN 200/1/02), – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0434/2002), A. overwegende dat de Europese Raad van Lissabon als strategisch doel heeft gesteld de Unie vóór 2010 tot de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te maken, en dat een sterke economie welvaart, banen en veiligheid voor de burgers van de EU zal voortbrengen, B. overwegende dat bedrijven, en in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen, de belangrijkste motors zijn van economische groei en gestimuleerd moeten worden om actief deel te nemen aan de nieuwe economie, C. overwegende dat de e-economie bijdraagt aan duurzame ontwikkeling omdat zij een besparing van materiële middelen zoals transport en papier mogelijk maakt, D. overwegende dat de bedrijven in de EU nog steeds gehinderd worden door bureaucratische rompslomp en niet volledig kunnen profiteren van de voordelen van de interne markt, E. overwegende dat KMO's bezorgd zijn over gevaren voor de veiligheid van bedrijfsfuncties bij het opereren in de e-economie en aarzelen om in on-linebedrijfsactiviteiten te stappen, F. overwegende dat het MKB een duidelijk en stabiel rechtskader voor de e-economie nodig heeft, alsmede een ruime toegang tot juridisch advies over geldende wetgeving en gedragscodes, G. overwegende dat bedrijven in de EU veel meer moeite hebben om risicokapitaal te vinden, in vergelijking met bedrijven in de Verenigde Staten, H. overwegende dat vaardigheden in de informatie- en communicatietechnologie (ICT) de basis zijn van ondernemerschap in de e-economie, maar dat in 2003 1,7 miljoen vacatures open zullen blijven staan vanwege een tekort aan gekwalificeerde IT-ers in de EU, waardoor Europese ondernemingen nieuwe bedrijfskansen missen, I. overwegende dat de kwalificatiekloof het grootste effect heeft op KMO's aangezien zij niet dezelfde voordelen kunnen bieden als grote bedrijven bij het aantrekken van gekwalificeerd IT-personeel, J. overwegende dat de interne markt veel baat zou kunnen hebben bij de ontwikkeling van e-business, maar dat de beperkingen in de bestaande EG- en nationale wetgeving er de oorzaak van zijn dat deze voordelen niet gerealiseerd worden, met name de verschillen in regelgeving voor on-line- en off-linehandel, waardoor de verdere integratie van de e&nbhy;economie wordt gehinderd, K. overwegende dat de huidige ontwikkeling van steeds productiever kapitaal voor steeds geringere kosten de mogelijkheid in zich draagt de levensstandaard aanzienlijk te verhogen, en dat derhalve voor de EU-lidstaten de kosten hoog zouden zijn als het belang van ICT niet onderkend wordt, L. overwegende dat de EU een achterstand heeft ten opzichte van de VS op het gebied van ICT-investeringen en er niet in slaagt alle mogelijkheden van de nieuwe technologie te benutten, M. overwegende dat het belangrijk is voor KMO's op de markt op gelijke wijze te kunnen opereren als de grote bedrijven, en dat zij toegang tot software nodig hebben om hun innoverende mogelijkheden te kunnen ontwikkelen, N. overwegende dat verdere liberalisering van de telecommunicatiemarkt zal resulteren in betere standaarden en lagere prijzen alsook de universele toegang zal bevorderen en de digitale kloof overbruggen, O. overwegende dat normalisering in de e-economie een steeds grotere uitdaging wordt vanwege de vervagende grenzen tussen telecommunicatie, televisie en IT, P. overwegende dat overheidssteun voor wetenschappelijk en technologisch onderzoek van kapitaal belang is voor innovatie en de economische groei op de lange termijn, Q. overwegende dat uitwisselingen tussen bedrijfsleven en overheid positieve voorbeelden kunnen bieden van on-linetoepassingen, die als een katalysator werken voor een breder gebruik van ICT, 1. is ingenomen met de mededeling van de Commissie "Het effect van de e&nbhy;economie op de Europese ondernemingen: economische analyse en beleidsgevolgen"; 2. herhaalt zijn verzoek de duurzame ontwikkeling te stimuleren via de e-economie; 3. dringt aan op veranderingen in de bedrijfsvoering zowel in de particuliere als de openbare sector, om te kunnen reageren op de uitdagingen van een snelle, mondiale, op IT gebaseerde handels- en financiële economie; 4. verzoekt de Commissie overregulering van de e-commerce te vermijden en uit te gaan van een "think small first" aanpak bij de opstelling van wetgeving voor de regulering van de economie in de EU, en zo de prioriteit te leggen bij kleine ondernemingen; 5. wijst op de noodzaak de last van wetsvoorschriften en administratieve formaliteiten voor ondernemingen verder terug te dringen, door vereenvoudiging van gegevensverzameling voor belastinginning en afschaffing van bureaucratische rompslomp, in het bijzonder voor zelfstandigen en kleine bedrijven; 6. verzoekt de lidstaten voorts te bouwen op reeds geïmplementeerde maatregelen voor de aanpak van veiligheidskwesties inzake on-linehandel, met het oog op vergroting van de betrouwbaarheid van netwerken en informatie die gebruikt wordt door bedrijven, door bewustmaking en voorlichting over geslaagde praktijkvoorbeelden; 7. stelt voor meer juridische zekerheid te scheppen voor deelname aan grensoverschrijdende e-handel en de toegang tot relevant juridisch advies te vergemakkelijken; 8. verzoekt de lidstaten benchmarking te stimuleren in hun initiatieven ter bevordering van de deelname van het MKB aan de e-economie, met het oog op de verspreiding van geslaagde praktijkvoorbeelden; 9. dringt aan op grotere toegankelijkheid van risicokapitaal voor de ondernemingen in de EU en stelt voor fiscale stimulansen te bieden aan verschaffers van risicodragend kapitaal om de investeringen in de groeiende e-economie van de EU aan te moedigen; 10. verzoekt de Commissie om meer overleg te plegen met het MKB en met de vertegenwoordigende organisaties om na te gaan wat de belangrijkste obstakels zijn voor een volledige deelname aan de e-economie; 11. dringt er bij het bedrijfsleven, de onderwijssector en de overheid op aan nauwer samen te werken om de IT&nbhy;kwalificatiekloof te dichten; 12. dringt aan op verbetering van de studieprogramma's om meer studenten te stimuleren een IT-georiënteerde studie te beginnen, zodat er een groep specialisten met adequate wetenschappelijke en technische vaardigheden wordt gevormd, die een optimaal gebruik kunnen maken van de ICT-ontwikkelingen ten behoeve van de e-economie; 13. moedigt scholen en universiteiten aan contacten aan te gaan met het bedrijfsleven en de industriesector met het oog op de sponsoring van jonge studenten, zodat deze praktische vaardigheden kunnen verwerven en een ondernemershouding ten aanzien van de economie ontwikkelen; 14. dringt aan op meer steun voor ICT-training van de kant van werkgevers en werknemers op alle niveaus met adequate openbare en particuliere investeringen, met inbegrip van subsidies, zachte leningen en fiscale stimuleringsmaatregelen om de verbindingen tussen onderwijs en bedrijfsleven te bevorderen; 15. verzoekt de lidstaten de aanwerving op contractbasis van gekwalificeerde buitenlandse IT&nbhy;arbeidskrachten te vergemakkelijken om te voorzien in de groeiende behoefte aan gekwalificeerd IT-personeel dat bijdraagt aan de expansie van de e-economie; 16. dringt aan op een radicale vereenvoudiging van pensioenregelingen, nationale verzekeringen en persoonlijke belastingregelingen voor grensoverschrijdende werknemers teneinde de mobiliteit van gekwalificeerde arbeidskrachten te bevorderen; 17. betreurt het dat de e-handel nog steeds in de eerste plaats een activiteit tussen bedrijven (B2B) is en wijst op het belang van zelfregulering op basis van gedragscodes om vertrouwen te creëren tussen partners, zowel in de B2B- als de B2C-sector (business-to-consumer) van de e-economie; 18. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat een optimaal gebruik wordt gemaakt van de bestaande financiële middelen om vertrouwen bij het publiek op te bouwen, door voorlichting over haar activiteiten inzake de e-economie, alsmede over desbetreffende inkomsten, uitgaven en mededelingen met het Europees Parlement en de Raad; 19. steunt zowel formele als informele normalisering van hardware, software, controle, veiligheid en ondersteuningsdiensten op technisch en organisatorisch gebied om de toegankelijkheid van IT voor het grote publiek te vergemakkelijken; 20. wijst op de noodzaak open normen en certificatieprocedures te bevorderen en vooral de bestaande productvoorschriften te herzien; 21. acht het belangrijk stimulansen te creëren voor de particuliere sector om investeringen in de ICT-sector aan te moedigen, via fiscale maatregelen, aftrekbaarheid van uitgaven voor ICT-cursussen en afschaffing van onnodige beperkingen op buitenlandse investeringen en eigendom; 22. moedigt de lidstaten aan een ICT-vriendelijk klimaat te scheppen door verdere liberalisering van de telecommunicatiemarkten, bevordering van de concurrentie en ondersteuning van investeringen in de infrastructuur; 23. steunt het commercieel gebruik van door de overheid gesubsidieerd onderzoek via nauwere samenwerking tussen onderzoekers in de openbare en particuliere sector, zoals door de overheid gesubsidieerde universiteitslaboratoria, die dienen als kweekvijvers voor beginnende IT-bedrijven, door hen toegang te verschaffen tot een nieuwe kennisbron, alsook tot hooggekwalificeerde wetenschappers en technici; 24. verzoekt overheidsinstanties het voortouw te nemen met on-linedienstverlening en elektronische toegang te verlenen tot alle commerciële, overheids- en ambtelijke activiteiten (openbare aanbesteding, belastingen, registratie van bedrijven via elektronische weg, toegang tot overheidszaken via websites); 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie alsmede de regeringen en parlementen van de lidstaten. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2001) 807 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 71, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0699/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0019/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. wijst op de noodzaak van een spoedig akkoord met de Raad; 3. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 februari 2003 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2003 van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een overgangspuntensysteem voor vrachtwagens in transito door Oostenrijk voor het jaar 2004 in het kader van een duurzaam vervoersbeleid in het kwetsbare Alpengebied HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 71, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 11, lid 2, onder a) van Protocol nr. 9 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk tot de Europese Unie wordt bepaald dat het overgangspuntensysteem op 31 december 2003 afloopt. (6) (2) De Europese Raad heeft op de bijeenkomst van 14 en 15 december 2001 te Laken in punt 58 van de conclusies gevraagd om verlenging van het overgangspuntensysteem bij wijze van tussentijdse oplossing. Deze verlenging past in het kader van de bescherming van het milieu in kwetsbare gebieden zoals het Alpengebied. (3) Deze maatregel is nodig in afwachting van de aanname van het kadervoorstel inzake de tarifering van het gebruik van infrastructuren, als voorzien in het Witboek inzake het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010 : tijd om te kiezen (7) . (4) Deze maatregel is eveneens gerechtvaardigd door de noodzaak het milieu en dus ook de bevolking te beschermen tegen de zeer ernstige gevolgen van luchtverontreiniging en geluidsoverlast die te wijten zijn aan de doortocht van een zeer groot aantal vrachtwagens. (5) Het Europees Milieuagentschap constateert dat als gevolg van de uitbreiding van de Europese Unie een enorme toename van het transitovervoer te verwachten valt. In het kader van de uitbreiding van de Europese Unie moet deze verordening derhalve ook van toepassing zijn op de kandidaat-lidstaten. (6) De Verenigde Naties hebben 2002 tot Internationaal Jaar van de bergen uitgeroepen en de bescherming en het duurzaam gebruik van berggebieden bevorderd om het welzijn van de bevolking in de bergen en lage streken te garanderen. (7) De door de Europese Gemeenschap goedgekeurde overeenkomst inzake de bescherming van de Alpen (Alpenovereenkomst) (8) stelt een aantal regels vast ter beperking van de doortocht van vrachtwagens door de Alpenlanden. Met name is daarin bepaald dat de verkeersdruk en de risico's op het gebied van het intra-alpine en transitverkeer verminderd moeten worden tot een voor mens, dier en plant en voor hun leefgebieden draaglijk niveau. (8) Overwegende dat overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9) , de voor de uitvoering van onderhavige verordening noodzakelijke maatregelen moeten worden vastgesteld volgens de in artikel 3 van genoemd besluit voorziene raadplegingsprocedure. (9) Er moet worden gestreefd naar niet-discriminerende oplossingen, die zowel voldoen aan de uit het Verdrag (de artikelen 6, 51, lid 1 en 71) voortvloeiende verplichtingen, zoals vrij goederen- en dienstenverkeer en bescherming van het milieu en van de plaatselijke bevolking, als aan andere internationale overeenkomsten en verdragen, zoals de Alpenovereenkomst, en met name het bijbehorende vervoersprotocol - dat dringend door de Europese Unie moet worden geratificeerd - en het Verdrag van Kyoto. (10) Er dient dus een overgangspuntensysteem voor het jaar 2004 te worden ingevoerd. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In deze verordening zijn de volgende definities van toepassing: Artikel 2 Deze verordening is van toepassing op goederenvervoer over de weg door middel van ritten op het grondgebied van de Gemeenschap. Artikel 3 1. Op ritten waarbij transitogoederenvervoer over de weg door de Oostenrijkse Alpen is betrokken, is de regeling van toepassing die is vastgesteld bij de eerste richtlijn van de Raad van 23 juli 1962 (11) en Verordening (EEG) nr. 881/92 voor ritten voor eigen rekening en voor ritten met gehuurde voertuigen of tegen betaling, behoudens het bepaalde in dit artikel. 2. Gedurende de periode waarin het overgangspuntensysteem wordt toegepast, zijn de volgende bepalingen van toepassing: a) De totale NOx-uitstoot van vrachtwagens in transito op Oostenrijks grondgebied wordt vastgesteld overeenkomstig de tabel in bijlage 1. b) De vaststelling van de totale NOx-uitstoot van vrachtwagens is gebaseerd op het overgangspuntensysteem zoals bepaald in Protocol nr. 9 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk tot de Europese Unie. Volgens dit systeem moet elke vrachtwagen in transito door de Oostenrijkse Alpen een aantal punten hebben dat overeenstemt met het niveau van de NOx-uitstoot van dat type vrachtwagen (ingeschreven op grond van zijn conformity of production (COP)-niveau, of afgeleid van de typegoedkeuring). De toewijzing van de punten en de werking van het stelsel worden in bijlage 2 beschreven. c) Oostenrijk stelt een puntenkaart op en stelt deze tijdig ter beschikking voor vrachtwagens in transito door de Oostenrijkse Alpen met het oog op het administreren van het overgangspuntensysteem overeenkomstig bijlage 2. d) De punten worden door de Commissie verdeeld over de lidstaten overeenkomstig de volgens lid 4 vast te stellen bepalingen. 3. In het geval dat de regeling voor de tarifering van het infrastructuurgebruik niet vóór eind 2004 van kracht wordt, dient het gebruik van milieuvriendelijke vrachtwagens bij transitovervoer door de Oostenrijkse Alpen en met name via de Brenner, de Tauern en de Pyhrn als volgt te worden bevorderd: in 2004: in 2005 en 2006: Na 2006 wordt geen enkel contingenteringssysteem toegepast. 4. De Commissie zal overeenkomstig de procedure van artikel 5: Artikel 4 1. Zolang het bepaalde in artikel 3, lid 2 van toepassing is, treffen de lidstaten in het kader van hun onderlinge samenwerking, indien nodig, met het Verdrag verenigbare maatregelen tegen misbruik van het overgangspuntensysteem . 2. De door Commissie en door het in artikel 5 bedoelde comité te nemen besluiten moeten passen in een duurzaam vervoersbeleid voor het gehele Alpengebied en met name voor gevoelige regio's zoals het Brennergebied, de Mont Blanc, de Tauern, de Pyhrn, de doorgangsroute Lyon-Turijn (Fréjus) en andere. Dit beleid moet enerzijds zijn gebaseerd op de verplichtingen waaraan de Europese Unie en de lidstaten moeten voldoen uit hoofde van de bepalingen van het Verdrag, de Alpenovereenkomst en andere bindende instrumenten, maar ook - voorzover de wetgeving daartoe ruimte laat - op de door de Commissie in haar Witboek inzake het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010 voor gevoelige berggebieden geformuleerde beginselen, zoals duurzaamheid, vrije dienstverlening, bescherming van burger en milieu, bevordering van het intermodaal vervoer en kruisfinanciering. Dit beleid moet resulteren in een systeem voor de reglementering van verkeersstromen dat uitsluitend van toepassing is op de doorgangsroutes door de Alpen en andere ecologisch gevoelige gebieden die gelegen zijn langs de trans-Europese corridors, en volledig in overeenstemming zijn met het bepaalde in artikel 3, lid 3. 3. Vervoerders met een gemeenschapsvergunning, afgegeven door de bevoegde instanties in Oostenrijk, mogen geen internationaal goederenvervoer verrichten op ritten waarbij in Oostenrijk noch geladen noch gelost wordt. Al deze ritten waarbij transitovervoer door de Oostenrijkse Alpen is betrokken zijn evenwel onderworpen aan het bepaalde in artikel 3. 4. Voorzover nodig worden alle controlemethoden, met inbegrip van elektronische systemen, met het oog op de toepassing van artikel 3 vastgesteld volgens de procedure van artikel 5. 5. De landen waarop deze verordening van toepassing is, worden verzocht in het kader van het bestaande systeem controles in te voeren om na te gaan of de reële NOx-uitstoot van vrachtwagens daadwerkelijk overeenkomt met de op grond van hun conformity of production (COP) toegestane dan wel van de typegoedkeuring afgeleide waarde. Artikel 5 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. Indien wordt verwezen naar de procedure van dit artikel, is de in artikel 3 van Besluit 1999/468/EG voorziene raadplegingsprocedure van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van de artikelen 7, lid 3 en 8 daarvan. Artikel 6 Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie . De verordening is bindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in alle lidstaten. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE 1 als bedoeld in artikel 3, lid 2, onder a), van deze verordening Jaar Percentage punten Punten voor EU-15 1991 100% 23.306.580 2004 40% 9.422.488 BIJLAGE 2 BEREKENING EN BEHEER VAN DE PUNTEN als bedoeld in artikel 3, lid 2, onder b), van deze verordening 1. Voor elke vrachtwagen die in transito door Oostenrijk rijdt (in beide richtingen), moeten bij het passeren van de grens telkens de volgende documenten worden overgelegd: Ad a) Voor na 1 oktober 1990 voor het eerst ingeschreven vrachtwagens moet het document waaruit het COP-niveau blijkt een door de bevoegde autoriteiten afgegeven certificaat zijn, waarin het officieel bevestigde COP-niveau voor de NOx-emissie is vermeld, of het type goedkeuringscertificaat waarin de goedkeuringsdatum en het bij de goedkeuring gemeten niveau zijn vermeld. Voor laatstgenoemd document kan het COP-niveau worden berekend door verhoging van het voor de typegoedkeuring vastgestelde niveau met 10%. Het eenmaal voor een voertuig vastgestelde niveau kan gedurende de gehele levensduur van het voertuig niet meer worden gewijzigd. Het COP-niveau voor vóór 1 oktober 1990 voor het eerst ingeschreven vrachtwagens en voor vrachtwagens waarvoor geen certificaat wordt overgelegd, wordt op 15,8 g/kWh vastgesteld. Ad b) De puntenkaart telt een aantal punten, en wordt op basis vanuit COP-niveau van het gebruikte voertuig als volgt ontwaard: 2. De Commissie berekent overeenkomstig de procedures van artikel 5 om de drie maanden het aantal ritten en het gemiddelde NOx-niveau van de vrachtwagens, gespecificeerd naar elke nationaliteit. (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2002) 207 (1) ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG&nbhy;Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C5&nbhy;0292/2002), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de adviezen van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de Economische en Monetaire Commissie (A5&nbhy;0025/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 12 februari 2003 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2003/.../EG van het Europees Parlement en de Raad inzake het hergebruik en de commerciële exploitatie van overheidsinformatie HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (2) , Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de regio's (4) , Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Verdrag voorziet in de totstandkoming van een interne markt en in de invoering van een regeling waardoor wordt verzekerd dat de mededinging binnen de interne markt niet wordt vervalst . De harmonisatie van de wetgeving van de lidstaten inzake de exploitatie van overheidsinformatie draagt bij tot het bereiken van deze doelstellingen. (2) In artikel 41, betreffende het recht op behoorlijk bestuur, en artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie wordt het recht erkend van iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat op toegang tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie. (3) De ontwikkeling naar een informatie&nbhy; en kennismaatschappij moet het leven van elke burger in de Europese Unie beïnvloeden , omdat hierdoor onder meer nieuwe manieren van toegang tot en verwerving van kennis worden geboden. (4) Digitale inhoud speelt een overheersende rol in deze ontwikkeling. De productie van inhoud heeft in de afgelopen jaren veel nieuwe arbeidsplaatsen geschapen en kan dat ook in de toekomst blijven doen. De meeste van deze arbeidsplaatsen ontstaan in kleine, nieuwe ondernemingen. (5) De openbare sector verzamelt, ordent en verspreidt een breed scala aan informatie op vele gebieden van activiteit, zoals sociale informatie, economische informatie, geografische informatie, meteorologische informatie , toeristische informatie, octrooi&nbhy;informatie en onderwijsinformatie. (6) Een van de belangrijkste doelstellingen van de verwezenlijking van een interne markt is het scheppen van voorwaarden die de ontwikkeling van de gehele Gemeenschap bestrijkende diensten bevorderen. Overheidsinformatie vormt een belangrijke grondstof voor digitale informatieproducten en &nbhy;diensten en zal een nog belangrijkere hulpbron worden voor de ontwikkeling van draadloze informatiediensten. In dit verband is een ruime, grensoverschrijdende dekking eveneens van wezenlijk belang. (7) De verschillen tussen de wetgeving van de lidstaten ten aanzien van de exploitatie van overheidsinformatie zijn aanzienlijk waardoor de volledige verwezenlijking van het economische potentieel van deze essentiële bron van informatie wordt belemmerd. Rond het gebruik van overheidsinformatie heeft zich bij de overheidsdiensten een zeer uiteenlopende traditie gevormd. Hiermee moet rekening worden gehouden. Een minimum aan harmonisatie van nationale voorschriften en praktijken inzake het hergebruik en de commerciële exploitatie van overheidsinformatie is noodzakelijk in gevallen waarin de verschillen tussen nationale wetgeving of het gebrek aan duidelijkheid een belemmering vormen voor de soepele werking van de interne markt en de voorspoedige ontwikkeling van de informatiemaatschappij in de Gemeenschap. (8) Voorts zouden een minimum aan harmonisatie op Gemeenschapsvlak nationale wetgevingsactiviteiten waartoe een aantal lidstaten naar aanleiding van de technologische uitdagingen al het initiatief heeft genomen, tot aanmerkelijke verschillen kunnen leiden. Het effect van dergelijke verschillen en onzekerheden op het gebied van de wetgeving zal nog duidelijker worden naarmate de informatiemaatschappij, die nu al tot een sterke toename van de grensoverschrijdende exploitatie van informatie heeft geleid, zich verder ontwikkelt. (9) Een algemeen raamwerk voor de voorwaarden voor het hergebruik van overheidsinformatie is noodzakelijk ten einde te zorgen voor eerlijke, evenredige en niet&nbhy;discriminerende voorwaarden voor het hergebruik van dergelijk informatie. (10) Deze richtlijn moet ook van toepassing zijn op algemeen toegankelijke informatie waarover openbare lichamen beschikken. Wanneer openbare lichamen het hergebruik van dergelijke informatie toestaan, dienen zij onder bepaalde voorwaarden voor commerciële en niet&nbhy;commerciële doeleinden te mogen worden hergebruikt. De openbare lichamen moeten worden aangemoedigd alle algemeen toegankelijke informatie in hun bezit voor hergebruik beschikbaar te stellen. (11) De uiteenlopende formaten die door openbare lichamen worden gebruikt, kunnen erg hinderlijk zijn voor particuliere organisaties die van verschillende bronnen afkomstige informatie willen hergebruiken. Daarom moeten er systemen worden ontwikkeld voor vergaring van overheidsinformatie die niet gebonden zijn aan tegen betaling te gebruiken specifieke software, bij voorkeur systemen met algemeen toegankelijke codes. Waar mogelijk en passend moet alle informatie zowel in grafische vorm als in tekstvorm worden gepresenteerd, zodat zij ook door personen met beperkte sensorische vermogens kunnen worden geraadpleegd. (12) De beantwoordingstermijn bij een verzoek om hergebruik van informatie dient redelijk te zijn en te worden afgestemd op de beantwoordingstermijn bij een verzoek om toegang tot het document teneinde het doen onstaan van nieuwe, samengestelde informatie&nbhy; producten en &nbhy;diensten niet onmogelijk te maken. Door een buitensporig lange termijn tussen een verzoek om hergebruik van informatie en het besluit daaromtrent kan de opbouw van gegevensverzamelingen voor de gehele Gemeenschap worden belemmerd, daar het traagste land het tempo bepaalt. (13) Wanneer een vergoeding wordt verlangd, mogen de totale inkomsten uit het verlenen van toestemming voor toegang tot of hergebruik van informatie niet hoger zijn dan de totale kosten die zijn gemaakt om deze informatie voort te brengen, te vermenigvuldigen en te verspreiden, vermeerderd met een redelijke investeringsrendement. Het voortbrengen omvat ook het verzamelen en bundelen, terwijl onder verspreiden tevens de ondersteuning van de gebruiker moet worden begrepen. De gemaakte kosten, vermeerderd met een redelijke investeringsrendement, vormen een bovengrens voor de verlangde vergoeding, daar buitensporige tarieven moeten worden voorkomen. De openbare lichamen dienen een lagere vergoeding te verlangen of in het geheel geen kosten in rekening te brengen en de lidstaten dienen de openbare lichamen te stimuleren informatie beschikbaar te stellen tegen tarieven die niet hoger zijn dan de marginale kosten van vermenigvuldiging en verspreiding van de betrokken informatie . (14) Bij de vaststelling van de tarieven en andere voorwaarden voor hergebruik van overheidsinformatie mag niet worden gediscrimineerd. Dit geldt ook voor commerciële activiteiten van openbare lichamen die buiten hun openbare taak vallen. Dit betekent dat voor commerciële activiteiten van openbare lichamen dezelfde voorwaarden ten aanzien van de verstrekking van basisgegevens dienen te gelden als voor commerciële activiteiten van andere marktdeelnemers. In het bijzonder dienen de tarieven en andere voorwaarden in verband met de verstrekking van overheidsinformatie als basismateriaal voor commerciële activiteiten dezelfde te zijn als die voor derden die om dergelijke gegevens verzoeken. (15) Voor de ontwikkeling van een informatiemarkt die de gehele Gemeenschap bestrijkt is het noodzakelijk dat de voorwaarden voor het hergebruik van overheidsinformatie duidelijk en openbaar toegankelijk zijn. Daarom dienen alle voorwaarden die aan het hergebruik van de informatie worden gesteld, ter kennis van de potentiële hergebruikers te worden gebracht. (16) De openbaarheid van alle algemeen toegankelijke informatie in het bezit van de overheid – dus niet alleen in de politieke maar ook in de rechterlijke en bestuurlijke sfeer - vormt een fundamenteel instrument voor verruiming van het recht op kennis, dat een fundamenteel beginsel is van de democratie. Deze doelstelling geldt voor de institutionele praktijk op elk niveau, plaatselijk, nationaal en internationaal. Daarom moeten de overheidsdiensten op elk institutioneel niveau het hergebruik van de door hen beschikbaar gestelde informatie bevorderen en aanmoedigen. (17) Standaardlicentieovereenkomsten die on&nbhy;line beschikbaar worden gesteld, kunnen in dit opzicht eveneens een belangrijke rol spelen. In alle gevallen waarin de openbare lichamen hun intellectuele&nbhy;eigendomsrechten uitoefenen en/of voor het hergebruik van informatie een vergoeding verlangen, dienen standaardlicentieovereenkomsten beschikbaar te zijn om de transacties te vergemakkelijken en de doorzichtigheid ervan te verhogen. (18) Openbare lichamen dienen het risico van een conflict met de fundamentele beginselen van het mededingingsbeleid te vermijden en mogen zich niet gedragen op een wijze die als misbruik van een machtspositie zou kunnen worden aangemerkt. Uitsluitende overeenkomsten tussen openbare lichamen en particuliere partners inzake de exploitatie van informatie kunnen tot aanzienlijke marktverstoringen leiden. Dikwijls hebben deze overeenkomsten een nationale strekking, waardoor wordt verhinderd dat andere marktdeelnemers van de Gemeenschap betreden en de betrokken informatie hergebruiken. Met het oog op de verstrekking van een dienst van algemeen economisch belang kan een uitsluitend recht op het hergebruik van specifieke overheidsinformatie soms evenwel noodzakelijk zijn. Dit is het geval indien geen enkele commerciële uitgever bereid wordt gevonden de betrokken informatie te publiceren zonder het uitsluitende recht daarop te verwerven. (19) Bij het hergebruik van overheidsinformatie dienen de bijzondere verplichtingen van de autoriteiten krachtens Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995, betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (6) volledig te worden nagekomen. In het bijzonder mogen persoonsgegevens die door openbare lichamen worden verzameld, niet worden gebruikt voor doeleinden die niet verenigbaar zijn met de oorspronkelijke, uitdrukkelijke en legitieme doeleinden waarvoor zij werden verzameld. Het hergebruik van persoonsgegevens of informatie die persoonsgegevens bevatten, voor commerciële doeleinden is in het algemeen niet verenigbaar met deze oorspronkelijke doeleinden, met name niet in gevallen waarin de verzameling van persoonsgegevens door het openbare lichaam verplicht is en waarin de betrokkenen zich niet tegen de verwerking van hun persoonsgegevens kunnen verzetten. (20) Deze richtlijn laat de intellectuele&nbhy;eigendomsrechten van derde partijen onverlet. Deze richtlijn heeft geen gevolgen voor het bestaan of bezit van intellectuele&nbhy;eigendomsrechten van openbare lichamen en houdt geen enkele beperking in voor de uitoefening van deze rechten buiten de door deze richtlijn gestelde grenzen. De verplichtingen van deze richtlijn dienen alleen te gelden voorzover de opgelegde verplichtingen verenigbaar zijn met de bepalingen van internationale overeenkomsten inzake de bescherming van intellectuele&nbhy;eigendomsrechten, in het bijzonder de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst en de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (7) . Openbare lichamen dienen evenwel hun auteursrechten op dusdanige wijze uit te oefenen dat hergebruik wordt bevorderd. (21) De doelstellingen van het voorgestelde optreden zijn de bevordering van de ontwikkeling van op overheidsinformatie gebaseerde Europese informatieproducten en &nbhy;diensten, de verruiming van de doeltreffende grensoverschrijdende toepassing van overheidsinformatie door particuliere ondernemingen ten behoeve van informatieproducten en &nbhy;diensten met toegevoegde waarde, de beperking van de vervalsing van de mededinging op de Europese markt en het voorkomen dat tempoverschillen tussen de lidstaten bij het hergebruik van overheidinformatie de bestaande verschillen vergroten. Overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel en evenredigheidsbeginsel kunnen deze doelstellingen niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en kunnen zij wegens het intrinsieke communautaire toepassingsgebied en de gevolgen van het genoemde optreden beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. Deze richtlijn gaat niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Hoofdstuk I Algemene bepalingen Artikel 1 Voorwerp en toepassingsgebied 1. Deze richtlijn stelt een minimumpakket voorschriften vast voor het hergebruik, de commerciële en niet&nbhy;commerciële exploitatie door en de praktische toegankelijkheid voor elke burger van de Unie en elke natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat van bestaande informatie die in het bezit is van openbare lichamen van de lidstaten en die algemeen toegankelijk zijn. 2. Deze richtlijn is niet van toepassing op: 3. De verplichtingen van deze richtlijn gelden slechts voorzover de opgelegde verplichtingen verenigbaar zijn met de bepalingen van internationale overeenkomsten inzake de bescherming van intellectuele&nbhy;eigendomsrechten, in het bijzonder de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst en de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs). Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: Artikel 3 Algemene beginselen Wanneer openbare lichamen toestemming geven voor het hergebruik van algemeen toegankelijke informatie , mogen deze informatie worden hergebruikt voor commerciële of niet&nbhy;commerciële doeleinden overeenkomstig de voorwaarden van de hoofdstukken II en III. Basisinformatie wordt, zoveel mogelijk langs elektronische weg, algemeen toegankelijk gesteld. Hoofdstuk II Voorwaarden voor hergebruik Artikel 4 Beschikbaarheid 1. Openbare lichamen stellen hun informatie beschikbaar in ongeacht welk reeds bestaand formaat of ongeacht welke taal, waar mogelijk langs elektronische weg. Dit houdt geen verplichting voor openbare lichamen in, informatie te doen ontstaan of aan te passen teneinde aan een verzoek te voldoen. Overheidsdiensten moeten aan iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat hun informatie beschikbaar stellen in een formaat dat zo mogelijk niet is gebonden aan tegen betaling te gebruiken specifieke software, bij voorkeur systemen met algemeen toegankelijke codes. Waar mogelijk en passend moet alle informatie zowel in grafische vorm als in tekstvorm worden gepresenteerd, zodat zij ook door personen met beperkte sensorische vermogens kan worden geraadpleegd. 2. Openbare lichamen kunnen niet worden verplicht een bepaald soort informatie te blijven voortbrengen met het oog op het hergebruik van deze informatie door een particuliere organisatie. Artikel 5 Termijn en eisen in geval van een afwijzende beslissing 1. Openbare lichamen behandelen verzoeken om hergebruik en stellen de verzoeker het informatie ter beschikking binnen een redelijke termijn die niet langer is dan de voor de behandeling van een verzoek om toegang tot deze document vastgestelde termijn, en die rekening houdt met het oogmerk van het hergebruik. 2. Wanneer daarvoor niet in een bepaalde termijn is voorzien, behandelen openbare lichamen een verzoek en verstrekken zij de verzoeker de informatie binnen een termijn van ten hoogste drie weken na de ontvangst van het verzoek. 3. In geval van een afwijzende beslissing delen de openbare lichamen de verzoeker de gronden voor de afwijzing van het verzoek mede waarbij zij zich baseren op de relevante bepalingen van de toegangregeling in de betrokken lidstaat, een van de uitzonderingen als bedoeld in artikel 1, lid 2, of artikel 3. Ingeval een afwijzende beslissing gebaseerd is op artikel 1, lid 2, onder b), dient het openbare lichaam in zijn beslissing te verwijzen naar de , voor zover hem bekend, natuurlijke of rechtspersoon bij wie of welke de rechten berusten of naar de licentiegever bij wie het openbaar lichaam het relevante materiaal heeft betrokken. Het betrokken openbare lichaam kan niet aansprakelijk worden gesteld ingeval een dergelijke verwijzing onjuist blijkt , behalve wanneer kwade trouw bij het niet verstrekken van de informatie komt vast te staan. 4. In elke afwijzende beslissing wordt verwezen naar de rechtsmiddelen die voor de verzoeker openstaan, mocht hij tegen de beslissing in beroep willen gaan. Artikel 6 Tariefbeginselen Wanneer een vergoeding wordt verlangd, mogen de totale inkomsten uit het verlenen van toestemming voor de toegang tot of het hergebruik van informatie niet hoger zijn dan de kosten van voortbrenging, vermenigvuldiging en verspreiding, vermeerderd met een redelijk investeringsrendement . De bewijslast voor het kostengeoriënteerd zijn van de vergoeding ligt bij het openbare lichaam dat de vergoeding voor het hergebruik van de informatie verlangt. In specifieke gevallen kan een lidstaat ertoe besluiten dat, wanneer een vergoeding wordt verlangd, de totale inkomsten uit het verlenen van toestemming voor de toegang tot of het hergebruik van informatie niet hoger mogen zijn dan de kosten van voortbrenging, vermenigvuldiging en verspreiding, vermeerderd met een redelijk investeringsrendement. De bewijslast voor het kostengeoriënteerd zijn van de vergoeding ligt bij het openbare lichaam dat de vergoeding voor het hergebruik van de informatie verlangt. Wanneer een verzoeker meent dat de door het openbare lichaam verlangde vergoeding hoger is dan volgens dit artikel is toegestaan, heeft hij het recht een herziening van die vergoeding te vragen. Artikel 7 Discriminatieverbod 1. De voorwaarden voor het commerciële hergebruik of de commerciële exploitatie van informatie mogen niet discriminerend zijn. 2. De voorwaarden voor het niet&nbhy;commerciële hergebruik van informatie mogen niet discriminerend zijn voor vergelijkbare categorieën hergebruikers. 3. Indien informatie door een openbaar lichaam wordt gebruikt als basismateriaal voor commerciële activiteiten van dat openbare lichaam die buiten de openbare taak vallen, gelden voor deze activiteiten dezelfde vergoedingen en andere voorwaarden voor de verstrekking van informatie als voor andere gebruikers. Artikel 8 Doorzichtigheid 1. Alle vergoedingen voor het hergebruik van informatie in het bezit van openbare lichamen worden vooraf vastgesteld en bekendgemaakt, waar mogelijk langs elektronische weg. 2. Alle andere voorwaarden voor het hergebruik van informatie worden duidelijk vastgelegd en bekendgemaakt, waar mogelijk langs elektronische weg. Artikel 9 Bevordering van hergebruik De overheidsdiensten moeten op elk institutioneel niveau het hergebruik van de door hen beschikbaar gestelde informatie bevorderen en aanmoedigen. De lidstaten zorgen ervoor dat standaardlicentieovereenkomsten voor de commerciële exploitatie van overheidsinformatie in digitaal formaat beschikbaar zijn en elektronisch kunnen worden verwerkt. De lidstaten vereenvoudigen het hergebruik van informatie door, bij voorkeur on line, lijsten beschikbaar te stellen van de voornaamste inhoudbezittingen (zoals belangrijke databanken) van openbare lichamen, waarbij tevens in relevante gevallen informatie wordt gegeven over de voorwaarden voor hergebruik. Die lijsten worden vrij beschikbaar gesteld, en vermelden per categorie of de algemeen toegankelijke informatie basisinformatie is of overige informatie en welk openbaar lichaam verantwoordelijk is voor de beschikbaarheid voor hergebruik. Hoofdstuk III Eerlijke handel Artikel 10 Verbod op uitsluitende overeenkomsten 1. Het hergebruik van informatie staat open voor alle potentiële marktdeelnemers, zelfs indien één of meer marktdeelnemers reeds op deze informatie gebaseerde producten met toegevoegde waarde exploiteren. Contracten of andere overeenkomsten tussen het openbare lichaam dat deze informatie in zijn bezit heeft en derden mogen geen uitsluitende rechten verlenen indien deze een ongerechtvaardigde beperking van de mededinging of het hergebruik van informatie inhouden. 2. Indien een uitsluitend recht in het belang van de openbare dienstverlening noodzakelijk wordt geacht, dient periodiek, doch in ieder geval elke drie jaar, te worden nagegaan of de redenen daarvoor nog steeds geldig zijn. Uitsluitende overeenkomsten die na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn worden gesloten, zijn toegankelijk voor inzage door het publiek. Hoofdstuk IV Slotbepalingen Artikel 11 Tenuitvoerlegging De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op [31 december 2004] aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 12 Herziening Deze richtlijn wordt binnen drie jaar na haar inwerkingtreding herzien. Deze herziening betreft met name het toepassingsgebied van deze richtlijn met betrekking tot de openbare lichamen waarop zij van toepassing is. Zij betreft tevens het algemene effect van de richtlijn ten aanzien van de verbetering van de beschikbaarheid van overheidsinformatie voor hergebruik en de gevolgen ervan voor de overheidsinkomsten. Bij de herziening wordt de richtlijn ook geëvalueerd aan de hand van de in overweging 21 genoemde doelstellingen. In het bijzonder wordt bij de herziening nagegaan, in hoeverre de richtlijn positief heeft bijgedragen aan de bevordering van de ontwikkeling van Europese informatieproducten en &nbhy;diensten, en aan de verruiming van de grensoverschrijdende toepassing van overheidsinformatie. Artikel 13 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Artikel 14 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Voor het Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2001) 386 (1) ), – gelet op artikel 63, punt 3, onder a) van het EG-Verdrag, – geraadpleegd door de Raad overeenkomstig artikel 67, lid 1 van het EG&nbhy;Verdrag (C5&nbhy;0447/2001), – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie verzoekschriften (A5&nbhy;0010/2003), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement, – gezien het World Economic Forum 2003 (Davos) en het World Social Forum 2003 (Porto Alegre), A. overwegende dat op het World Economic Forum en het World Social Forum maatregelen en beleid worden gestroomlijnd en dat die fora van jaar tot jaar steeds meer invloed op wereldeconomie, sociale vooruitgang en andere actuele en relevante wereldvraagstukken krijgen, B. overwegende dat de Irak-crisis bij deze discussies een constante factor is geweest, C. overwegende dat globalisering een gevolg is van een heterogene en niet altijd gestuurde vooruitgang op verschillende terreinen, zoals marktontwikkeling, communicatietechnologieën, terugdringing van vervoerkosten, uitbreiding van de vrije markteconomieën en internationale overeenkomsten zoals die van WTO, IMF en andere; overwegende dat globalisering niet impliceert dat er ook sprake is van standaardisering en dat derhalve culturele en taalkundige verscheidenheid centraal moeten blijven staan in een volwaardig menselijk bestaan, D. overwegende dat globalisering op zich geen waarborgen biedt voor de economische vooruitgang van de economieën van ontwikkelingslanden, E. overwegende dat in Europa het herstel van de economische wereldcrisis traag verloopt, dat er in 2002 geen sprake zal zijn van een duidelijke versnelling van de economische groei en dat de vooruitzichten voor 2003 nog onzeker zijn, F. overwegende dat de huidige crisis vanwege de specifieke kenmerken ervan, namelijk een combinatie van teruglopende groei en relatieve prijsstabiliteit op een tijdstip dat Europa net een gemeenschappelijke munteenheid heeft ingevoerd, voor de beleidsmakers een nieuwe uitdaging vormt, G. overwegende dat het Europees sociaal model voor de rest van de wereld het beste voorbeeld is dat het mogelijk is om een open vrijemarkteconomie te combineren met sociale cohesie, H. overwegende dat democratisch en corruptievrij bestuur even belangrijk is voor het verhogen van de levensstandaard, verbetering van de voedseldistributie, het onderwijs, de gezondheidszorg en de inkomens als economische groei, I. overwegende dat globalisering niet alleen een economische aangelegenheid is, maar ook de verbreiding van democratie en mensenrechten veronderstelt; overwegende dat de oorlogstribunalen die na de conflicten in de Balkan en in Rwanda zijn ingesteld, en het Internationaal Strafhof, die zonder globalisering nooit mogelijk zouden zijn geweest, hiervan een goed voorbeeld zijn, Wereldeconomie 1. is van oordeel dat globalisering vergezeld moet gaan van meer inspanningen om armoede terug te dringen; herbevestigt zijn verbondenheid aan de doelstellingen van de Millenniumverklaring van de Verenigde Naties, en verzoekt de Commissie de verwezenlijkingen op dit gebied nauwgezet te volgen en jaarlijks bij het Parlement een verslag in te dienen; 2. stelt zich achter het fundamentele beginsel dat vrije handel, ondernemerschap, concurrentie, duurzame ontwikkeling en het gebruik van nieuwe technologieën de belangrijkste middelen zijn om een duurzame economische groei op lange termijn in de wereld te bewerkstelligen; 3. doet daarom een beroep op de Commissie en op de lidstaten om hun steun voor mensenrechten en democratische ontwikkeling over de gehele wereld te versterken; meent stellig dat liberale democratie met respect voor de mensenrechten (m.i.v. fundamentele arbeidsnormen), het rechtsstaatbeginsel en particuliere eigendom, in combinatie met een open markteconomie zonder handelsbelemmeringen, essentieel is voor de verbetering van de economische groei en verhoging van de levensstandaard in de ontwikkelingslanden; 4. is van mening dat de huidige internationale crisis - Irak, Midden-Oosten, Noord-Korea - de economische vooruitzichten voor 2003 kan verslechteren; 5. is van mening dat een consequent vasthouden aan de agenda van Lissabon-Göteborg de beste manier is om tegelijkertijd economische groei en duurzaamheid te bewerkstelligen; betreurt dat het tempo van de hervormingen in 2002 vrij traag is gebleven; 6. wijst op de noodzaak de werking van de interne markt verder te verbeteren, alsmede op de noodzaak om de politieke rol van de EU in de internationale politiek te versterken; verzoekt de Commissie de nodige initiatieven te nemen teneinde dit te verwezenlijken, met inachtneming van haar rol bij de coördinatie van het economisch beleid en ook met de verantwoordelijkheden die zij overeenkomstig haar initiatiefrecht heeft; 7. is van mening dat het noodzakelijk is om het vertrouwen van investeerders te verbeteren door een meer doeltreffende regelgeving betreffende het beheer van de ondernemingen, is van mening dat een optimale regelgeving een voortdurend proces is waarmee moet worden ingespeeld op de veranderende omstandigheden in de wereld; merkt op dat een van de belangrijkste factoren bij het herstel van het vertrouwen bij investeerders is dat de raden van bestuur van ondernemingen zichtbaar handelen in het belang van aandeelhouders; ziet de toenemende toepassing van "Corporate Social Responsibility" (CSR) als een positieve ontwikkeling en dringt erop aan dat meer multinationale ondernemingen sociale, maatschappelijke en ecologische overwegingen in hun bedrijfsactiviteiten betrekken; benadrukt evenwel dat CSR een vrijwillige aangelegenheid moet blijven; 8. meent dat ondernemingen een gezamenlijke verantwoordelijkheid dragen voor het bereiken van een menselijker en duurzamer economische toekomst door minimumnormen voor de arbeidsomstandigheden en behoud van het milieu in acht te nemen als centrale richtsnoeren voor hun globale bedrijfsstrategieën; 9. herhaalt zijn standpunt dat sociaal, economisch en milieubeleid moeten worden samengekoppeld om het vertrouwen in de regeringen te winnen en om grote wereldwijde problemen aan te pakken, zoals armoede die kan leiden tot uitsluiting, wantrouwen en conflicten; 10. merkt op dat het van cruciaal belang is om de handelscapaciteit in de ontwikkelingswereld op te bouwen om te profiteren van de ontwikkelingen met betrekking tot globalisering; daarvoor is het van het grootste belang dat deze landen hun eigen fysieke basisinfrastructuur, met inbegrip van de informatietechnologie, ontwikkelen en dat hun regeringen zoeken naar vormen van partnerschap met de particuliere sector, naarmate zij zich meer in de richting van handelsliberalisatie bewegen; 11. meent dat de ontwikkeling van een eerlijke internationale handel een doelmatig instrument is in het streven naar een drastische vermindering van de armoede en dringt aan op alomvattende ontwikkelingsstrategieën vanuit de particuliere sector; is in deze zin van mening dat bij een groot deel van het internationale handelsbeleid zoals gevoerd door de geïndustrialiseerde wereld, meer rekening moet worden gehouden met de behoefte aan eerlijke toegang tot de wereldmarkten voor de ontwikkelingslanden; 12. benadrukt dat vrouwenrechten en gelijke kansen van vitaal belang zijn in een democratische samenleving, en dat gelijke rechten en kwalitatief hoogstaand onderwijs in belangrijke mate bijdragen aan een verdere sociale en economische ontwikkeling; Veiligheid 13. herbevestigt zijn verbondenheid aan vrede, democratie en inachtneming van mensenrechten en internationaal recht, en wijst nogmaals op de noodzaak van een volledige toepassing en naleving van de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties ter waarborging van internationale vrede en veiligheid; dringt er bij de regering van Irak op aan zich te houden aan resolutie 1441 van de Veiligheidsraad van de VN; Duurzame ontwikkeling 14. is van mening dat duurzame ontwikkeling moet waarborgen dat mondialisering bijdraagt tot het op lange termijn verzekeren van welzijn voor alle landen, door een grotere internationale rechtvaardigheid te bewerkstelligen en door rekening te houden met de capaciteit van hulpbronnen en ecosystemen in de wereld; is van mening dat politieke besluiten derhalve moeten worden gebaseerd op een holistische analyse die de weerspiegeling vormt van de gevolgen van dergelijke besluiten voor alle drie de dimensies van duurzame ontwikkeling; 15. meent stellig dat op geen internationale bijeenkomst waarbij de economische wereldorde, de internationale handel, de situatie in de ontwikkelingslanden of mondialisering aan de orde is, voorbij mag worden gegaan aan de ecologische consequenties van elk van deze beleidsterreinen, en dat duurzame ontwikkeling de hoeksteen moet zijn van deze beleidsterreinen als we zorg willen dragen voor het economische en ecologische welzijn van toekomstige generaties; 16. erkent dat zowel governance met betrekking tot duurzame ontwikkeling als internationale governance implementatie- en coördinatieinspanningen op regionaal niveau kunnen vereisen en dat daarvoor een meer coherent regionaal institutioneel kader nodig is; dringt er bij internationale organisaties die op regionaal of nationaal niveau werken aan vraagstukken met betrekking tot milieu en duurzame ontwikkeling, op aan om hun overleg met niet-gouvernementele organisaties en andere belangrijke groeperingen uit te breiden; 17. is van mening dat handelsvoorschriften en de tenuitvoerlegging daarvan een doeltreffende tenuitvoerlegging van doelstellingen op het gebied van milieu, sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming en economie moeten ondersteunen in plaats van daarop haaks te staan; is bovendien van mening dat een ecologisch duurzame productie en consumptie van en handel in goederen en diensten actief door het handelsverkeer moeten worden bevorderd door positieve stimulansen te geven, technische steun te verlenen en de capaciteit in ontwikkelingslanden op te bouwen; is tevens van mening dat handelsinstrumenten moeten worden gebruikt voor de aanpak van vraagstukken op het gebied van milieu en volksgezondheid; 18. betuigt zijn steun voor doeltreffende oplossingen voor de duurzame ontwikkeling, het beheer, het gebruik en de instandhouding van natuurlijke hulpbronnen, onder andere d.m.v. actieprogramma's, vrijwillige procedures en mechanismen, rechtsinstrumenten en samenwerking met de industrie met het doel om rekening te houden met de standpunten en de belangen van de belanghebbenden; streeft naar doeltreffende oplossingen voor ernstige milieuproblemen op wereld- en regionaal niveau d.m.v. internationale en regionale rechtsinstrumenten, met inbegrip van multilaterale milieuovereenkomsten; 19. dringt aan op een hervorming van de internationale instanties die zich bezighouden met vraagstukken op het gebied van duurzame ontwikkeling, en dan in de eerste plaats de Commissie voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties en het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP), alsmede de Wereldhandelsorganisatie (WTO); o o o 20. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de op 14 november 2001 in Doha aangenomen ministeriële verklaring van de WTO over de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs-overeenkomst) en volksgezondheid, – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de WTO (1) , over de belangrijkste overdraagbare ziektes (2) , over openheid en democratie in de internationale handel (3) en over de uitbanning van armoede (4) , – gezien het voorstel voor een Beschikking van het Europees Parlement en de Raad betreffende de deelname van de Gemeenschap aan een programma voor onderzoek en ontwikkeling met het oog op de ontwikkeling van nieuwe klinische interventies voor de bestrijding van Hiv/Aids, malaria en tuberculose, dankzij een partnerschap op lange termijn tussen Europa en de ontwikkelingslanden, opgezet door verscheidene lidstaten en Noorwegen ( COM(2002) 474 ), A. overwegende dat in de ministeriële verklaring van Doha door de WTO-lidstaten met nadruk wordt gewezen op het belang dat door hen wordt gehecht aan de tenuitvoerlegging en interpretatie van de TRIPs-overeenkomst op een wijze die in het belang is van de volksgezondheid, door zowel de toegang tot bestaande geneesmiddelen als onderzoek en ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen te bevorderen, en dat in dit verband door hen een afzonderlijke bindende Verklaring is aangenomen, B. overwegende dat bij de vaststelling van EU-beleid betreffende de toegang tot generieke geneesmiddelen aan de bestaande EU-wetgeving op farmaceutisch gebied volledig recht moet worden gedaan, C. overwegende dat veel van de armste ontwikkelingslanden te kampen hebben met ernstige crises op het gebied van de volksgezondheid en dringend behoefte hebben aan betere toegang tot betaalbare basisgeneesmiddelen voor de behandeling van overdraagbare ziekten, en rekening houdend met het feit dat deze landen zeer afhankelijk zijn van de invoer van geneesmiddelen, daar maar zelden sprake is van productie ter plaatse, D. overwegende dat er een voorstel voor een verordening van de Raad is voorgelegd over de voorkoming van verlegging van het handelsverkeer in bepaalde belangrijke geneesmiddelen naar de Europese Unie ( COM(2002) 592 ), E. overwegende dat in de Verklaring over de TRIPs-overeenkomst en volksgezondheid, paragraaf 4, de ernst wordt onderkend van de problemen in verband met de volksgezondheid waarmee een groot aantal ontwikkelingslanden en minst ontwikkelde landen worden geconfronteerd, herinnert eraan dat de TRIPs-overeenkomst WTO-leden er niet van mag weerhouden maatregelen te treffen ter bescherming van de volksgezondheid en dat zij kan en moet worden geïnterpreteerd en uitgevoerd op een wijze die het recht van WTO-leden om de volksgezondheid te beschermen ondersteunt en met name bevorderlijk is voor de algemene toegankelijkheid van geneesmiddelen, en opnieuw het recht van de WTO-leden bevestigt om ten volle gebruik te maken van de bepalingen van de TRIPs-overeenkomst die in dat opzicht ruimte laten voor flexibiliteit, F. overwegende dat paragraaf 5 (b) van de verklaring van Doha een bevestiging behelst van het recht van landen om dwanglicenties af te geven en van de vrijheid om de gronden te bepalen voor de afgifte van dergelijke licenties, en dat in paragraaf 6 (c) nogmaals wordt bekrachtigd dat elk lid het recht heeft te bepalen wat een nationale noodsituatie is c.q. andere uiterst dringende omstandigheden zijn, G. overwegende dat de lidstaten van de WTO in paragraaf 6 van de verklaring over de TRIPs-overeenkomst en volksgezondheid erkennen dat WTO-lidstaten met onvoldoende of geen productiecapaciteit in de farmaceutische sector problemen zouden kunnen ondervinden met betrekking tot een doeltreffend gebruik van dwanglicenties uit hoofde van de TRIPs-overeenkomst, aangezien volgens artikel 31, sub (f) van de TRIPs-overeenkomst de afgifte van dwanglicenties in de eerste plaats dient ter voorziening van de binnenlandse markt van een lid dat een dergelijk gebruik toestaat, en derhalve de TRIPs-Raad verzoeken met spoed een oplossing voor dit probleem te vinden, H. overwegende dat bij schrijven van 7 januari 2003 door de heer Lamy, lid van de Commissie, een EU-voorstel aan de WTO-leden werd voorgelegd op basis van de ministeriële verklaring van Doha van 2001 en het compromisvoorstel van de voorzitter van de TRIPs-Raad, waarin een multilaterale oplossing werd voorgesteld en waarbij aan de Wereldgezondheidsorganisatie een raadgevende evaluatierol werd toegekend voor andere problemen op het gebied van de volksgezondheid dan die welke zijn opgenomen in een lijst van 22 belangrijke infectieziekten, 1. wijst erop dat de bestrijding van de belangrijkste overdraagbare ziekten in ontwikkelingslanden een van de hoofdpunten van armoedebestrijding is; 2. wijst op het feit dat er binnen de TRIPs momenteel sprake is van een discrepantie tussen landen die wel beschikken over productiecapaciteit voor generieke geneesmiddelen en landen zonder een dergelijke capaciteit, met dien verstande dat eerstgenoemde unilateraal kunnen besluiten wanneer zij gebruik maken van een dwanglicentie, en laatstgenoemde dat niet kunnen; 3. verwelkomt de inspanningen van de Commissie om de tenuitvoerlegging van paragraaf 6 van de verklaring van over de TRIPs-overeenkomst en volksgezondheid te waarborgen door een multilaterale oplossing aan te dragen en de Wereldgezondheidsorganisatie een adviserende rol toe te bedelen; maar beklemtoont dat de lijst van relevante ziekten flexibel moet worden geïnterpreteerd zodat geen hogere drempel wordt opgeworpen voor het gebruik door de ontwikkelingslanden van dwanglicenties of regelingen uit hoofde van artikel 30 van genoemde verklaring; 4. is het met de Commissie eens dat de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) een belangrijke rol zou kunnen spelen, maar waarschuwt voor het in gevaar brengen van de autonomie en de autoriteit van de WHO; 5. betreurt de houding van de Verenigde Staten, die voorstander zijn van een unilaterale oplossing en een beperkte lijst van geneesmiddelen waarvoor de WTO-regels betreffende intellectuele eigendomsrechten buiten toepassing worden verklaard, waardoor de goedkeuring door de TRIPs-Raad van de WTO van een oplossing voor het probleem van de toegang tot medicijnen voor ontwikkelingslanden voor het einde van 2002, zoals afgesproken in Doha, werd geblokkeerd; 6. wijst met nadruk op het belang van een doeltreffende bescherming van intellectuele eigendomsrechten voor de kennismaatschappij; 7. onderstreept dat de regels inzake intellectuele-eigendomsrechten moeten waarborgen dat de resultaten van medisch onderzoek de ontwikkelingslanden ten goede kan komen in de vorm van nieuwe, gemakkelijk toegankelijke en betaalbare medicijnen; 8. beklemtoont dat alleen multilaterale overeenkomsten de rechtszekerheid waarborgen die nodig is voor zowel ontwikkelingslanden als economische subjecten; 9. acht het van belang dat doeltreffende maatregelen worden genomen om te voorkomen dat het handelsverkeer in generieke of andere geneesmiddelen die bestemd zijn voor ontwikkelingslanden, naar de Europese Unie wordt verlegd; dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat de nodige bescherming tegen misbruik niet zo omvangrijk is dat deze een bedreiging gaat vormen voor de doelstelling van betaalbaarheid en tijdige toegankelijkheid van levensreddende geneesmiddelen in ontwikkelingslanden met onvoldoende productiecapaciteit; 10. wijst erop dat volgens ophanden zijnde communautaire wetgeving de productie van generieke geneesmiddelen toegelaten is indien deze bedoeld zijn voor de uitvoer naar een derde land dat er een dwanglicentie voor heeft verleend, of waar het octrooi niet geldig is en daartoe een verzoek is gedaan door de bevoegde gezondheidsautoriteiten in het bewuste derde land; merkt op dat productie en uitvoer van generieke geneesmiddelen door WTO-leden in dergelijke omstandigheden strookt met de TRIPs-overeenkomst en de verklaring over de TRIPs-overeenkomst en volksgezondheid; 11. wenst dat de bevoegde Europese autoriteiten overgaan tot de instelling van een permanent register van voor ontwikkelingslanden bestemde geneesmiddelen, generieke en andere, in het kader van handelsovereenkomsten, teneinde de doeltreffendheid van controles te vergroten; 12. dringt er bij de WTO-leden op aan spoedig een efficiënte oplossing te vinden voor paragraaf 6 van de verklaring over de TRIPs-overeenkomst en volksgezondheid, teneinde te vermijden dat een impasse de gehele ontwikkelingsronde van Doha doet ontsporen, en recht te doen aan de intentie van paragraaf 6 van de verklaring van Doha om ervoor te zorgen dat WTO-leden zonder toereikende productiecapaciteit ten volle kunnen profiteren van de bepalingen in die verklaring, op dezelfde voet als WTO-leden die wél over dergelijke capaciteit beschikken; wijst de WTO-leden er voorts op dat het opleggen van nieuwe beperkingen als deel van een oplossing voor het paragraaf 6-probleem een schending zou betekenen van de geest van genoemde verklaring en terecht door de ontwikkelingslanden zou worden opgevat als kwade trouw; 13. verzoekt de Commissie en de lidstaten zich in te zetten voor een breder opgezette discussie, onder auspiciën van de WHO, over de vraag hoe het TRIPs-verdrag effect heeft op de beschikbaarheid van betaalbare generieke geneesmiddelen; 14. dringt erop aan dat het specifieke vraagstuk van de toegang tot betaalbare geneesmiddelen in het kader van de TRIPs-overeenkomst binnen drie jaar na de tenuitvoerlegging van de overeenkomst gezamenlijk door de WTO en de WHO wordt herbeoordeeld, om te waarborgen dat de regelingen stroken met de geest van de desbetreffende verklaring; 15. verzoekt de Commissie verder alternatieve strategieën voor een aanpak van het probleem dat productontwikkeling voor veronachtzaamde ziekten ontbreekt, te bestuderen, en de WHO te steunen bij haar streven deze kwestie op de agenda te plaatsen; 16. dringt erop aan de definitie van "voldoende productiecapaciteit" te verduidelijken en daarbij in eerste plaats uit te gaan van een economisch doeltreffende capaciteit; 17. herinnert eraan dat er om deze programma's en acties voor de bevolking van de ontwikkelingslanden succesvol en doeltreffend te maken, een duidelijke toezegging nodig is van de regeringen van deze landen over de totstandbrenging van infrastructuur (bijv. telecommunicatie, vervoer en onderzoek) en over de bestrijding van corruptie; 18. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de WTO, de WHO, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de regeringen van de ACS-landen en de regering van de VS. Het Europees Parlement , A. overwegende dat in de conclusies van de vierde WTO-ministerconferentie van Doha in november 2001 precieze data zijn vastgesteld voor de multilaterale landbouwonderhandelingen die moeten leiden tot een presentatie van lijsten van verbintenissen vóór de vijfde conferentie, die in september 2003 in Cancún zal worden gehouden, B. overwegende dat landbouw een van de meest gevoelige sectoren van de wereldhandel is wegens de impact ervan op de voedselzekerheid, de voedselveiligheid en het duurzaam gebruik en de bescherming van natuurlijke hulpbronnen en landschappen, wegens het strategisch belang ervan voor alle landen, wegens de verstoring van de wereldmarkt door exportsubsidies en wegens het belangrijke recht van alle volkeren op eigen voedselvoorziening en toegang tot land, water, zaaigoed en andere elementaire natuurlijke hulpbronnen, C. overwegende dat landbouw en plattelandsontwikkeling een belangrijke rol vervullen bij het afremmen van de ontvolking van het platteland en de uittocht uit de achtergebleven plattelandsgebieden, D. overwegende dat de Europese Unie absoluut een supranationaal landbouw- en plattelandsbeleid in stand moet houden dat het multifunctionele landbouwmodel laat voortbestaan, terwijl tegelijkertijd wordt tegemoet gekomen aan de toegenomen eisen van de samenleving ten aanzien van duurzame ontwikkeling van landbouw en platteland, economische, sociale en territoriale samenhang, kwaliteit en veiligheid van voedingsmiddelen, en ten slotte, milieubescherming, biodiversiteit, gezondheid en welzijn van dieren, E. overwegende dat de meeste ontwikkelingslanden hun grootste comparatieve voordeel hebben voor landbouwproducten en dat de WTO-regels niet mogen verhinderen dat zij hierbij daadwerkelijk baat vinden, 1. neemt kennis van de door de Raad Algemene Zaken op 27 januari 2003 goedgekeurde voorstellen van de Commissie over de manier waarop de landbouwonderhandelingen in de WTO kunnen worden gevoerd , met inbegrip van verklaringen over gevoelige sectoren; 2. herinnert eraan dat alle WTO-leden zich op de WTO-ministerconferentie van Doha hebben verplicht tot landbouwonderhandelingen die zijn gericht op een substantiële verbetering van de markttoegang, een verlaging van alle vormen van exportsubsidies met het oog op de geleidelijke afschaffing ervan, een substantiële verlaging van handelsverstorende interne steun, een bijzondere en gedifferentieerde behandeling voor de ontwikkelingslanden om rekening te houden met de ontwikkelingsbehoeften van deze landen, onder andere op het gebied van voedselzekerheid en plattelandsontwikkeling en de inachtneming van niet-commerciële bekommernissen; 3. stelt vast dat landbouw in de meeste ontwikkelingslanden nog steeds de belangrijkste bron van inkomsten en werkgelegenheid is en dat de hervorming van de regels voor de handel in landbouwproducten een belangrijke rol speelt bij de bestrijding van de armoede, de verbetering van de voedselzekerheid overal ter wereld en een bredere spreiding van de door handel gegenereerde voordelen; dringt erop aan dat alle ontwikkelde landen hun steentje bijdragen om tot een dergelijke hervorming te komen; 4. benadrukt dat om ervoor te zorgen dat de Doha-ronde een echte ontwikkelingsronde wordt, de eerste prioriteit van de landbouwonderhandelingen de instelling moet zijn van handelsregels die de ontwikkeling van de landbouw, de werkgelegenheid en de armoedebestrijding in de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen ten goede komt, zonder dat hierbij de basisdoelstellingen van het multifunctionele landbouwbeleid van de Europese Unie in gevaar worden gebracht; 5. verzoekt de Commissie dan ook bij de onderhandelingen aan te dringen op de volgende essentiële doelstellingen: 6. benadrukt dat verdergaande toegang tot de voedselmarkten van de EU niet automatisch betekent dat de inkomsten voor de ontwikkelingslanden en hun bevolking die daar het meest behoefte aan hebben, toenemen; wijst erop dat er dringend regels moeten komen die een betere verdeling van de winst uit handel bevorderen, met name ten voordele van de meest achtergestelde regio's en volkeren in de ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie met klem te onderhandelen over regels die een einde maken aan dumpingpraktijken en een concept van voedselzekerheid voor de ontwikkelingslanden instellen; 7. is van mening dat het voorstel moet voorzien in bijzondere en gedifferentieerde bepalingen die alle WTO-leden toestaan de markttoegang voor landbouwproducten uit de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen meer en sneller te verbeteren dan voor de producten uit de ontwikkelde landen, en die de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde landen op het gebied van markttoegang en interne steunmaatregelen de flexibiliteit bieden die zij nodig hebben, in het belang van hun landbouwsector die in hun voedsel voorziet en gelet op hun behoeften inzake ontwikkeling en voedselzekerheid; is verheugd over het voorstel voor de invoering van een zogenaamde voedselzekerheidsdoos; is van oordeel dat de EU en alle ontwikkelde landen meer inspanningen moeten doen om het inkomen van de armste ontwikkelingslanden te verbeteren, dit door hen te helpen hun productie te diversifiëren en de export naar hun markten te verhogen van ter plaatse verwerkte producten met een grote toegevoegde waarde; 8. stelt vast dat meerdere WTO-leden misbruik maken van de "de minimis" clausule, een misbruik dat distorsies veroorzaakt bij de steunverlening aan de handel in landbouwproducten; moedigt de Commissie aan te onderhandelen over een herziening van deze clausule om interne steun voor voedselzekerheid en landbouwdiversificatie mogelijk te maken; 9. herinnert aan het belang dat de Europese producenten en consumenten hebben bij een goede voedselkwaliteit, plattelandsontwikkeling, milieubescherming en dierenwelzijn en benadrukt dat de regels voor de handel in landbouwproducten met deze doelstellingen moeten stroken, waardoor het mogelijk moet zijn in de uitgebreide Unie een eerlijke en marktgerichte multifunctionele landbouw te versterken die oog heeft voor milieubescherming, voedselveiligheid, plattelandsontwikkeling en werkgelegenheid, die borg kan staan voor veilige, kwalitatief hoogstaande producten en die duurzame plattelandsontwikkeling kan bevorderen; 10. betreurt dat de voorstellen voor de bevordering van het dierenwelzijn in de internationale handel niet ver genoeg gaan; 11. benadrukt dat het nodig is vooruitgang te boeken met de parallelle besprekingen over de aanduiding van de geografische oorsprong, om de instandhouding van sommige traditionele teeltmethoden te vergemakkelijken en ook om de landbouwers in Europa en andere sterk ontwikkelde regio's in staat te stellen over te schakelen op een gediversifieerde productie met een hoge toegevoegde waarde; 12. wijst erop dat het inkomen van de meerderheid van de Europese boeren snel afneemt, terwijl een klein aantal verwerkende bedrijven en detailhandelaars in toenemende mate subsidies opstrijkt; benadrukt bijgevolg dat modulaire betalingen aan de boeren, op grond van sociale criteria en het "cross-compliance"-beginsel, deel moeten uitmaken van het hervormingspakket van het GLB; is van oordeel dat de Commissie naar aanleiding van de tussentijdse herziening van het GLB een nieuw onderhandelingsmandaat zal moeten krijgen; 13. wenst, ten aanzien van de landbouwproducten en de tariefmaatregelen waarover de Europese Unie met haar handelspartners moet onderhandelen, dat deze worden onderworpen aan sociale en milieucriteria die moeten worden opgesteld met inachtneming van de bindende internationale overeenkomsten met betrekking tot de sociale normen, het beheer van de natuurlijke hulpbronnen en de voedselveiligheid (ILO, CDB, UNDP, FAO); 14. dringt aan op een herziening van handelsverstorende bilaterale handelsovereenkomsten die een strategische afhankelijkheid van de Gemeenschap van invoer uit ontwikkelde landen bevorderen; 15. benadrukt de rol die de twee sterkste handelsblokken, de EU en de Verenigde Staten, moeten spelen door het voortouw te nemen via ambitieuze voorstellen voor de liberalisering van de wereldhandel; dringt er ook op aan dat zij samen met andere belangrijke handelsnaties hun taak vervullen om ervoor te zorgen dat de besprekingen over de handel in landbouwproducten een goede afloop kennen; verzoekt de landen die nog geen voorstellen bij de WTO hebben ingediend, dit dringend te doen; vestigt de aandacht op de Amerikaanse landbouwwet (US Farm Bill) die de in Doha overeengekomen doelstellingen tenietdoet; 16. is voornemens de multilaterale landbouwonderhandelingen van nabij te volgen en dringt aan op nauwe samenwerking en regelmatige bijeenkomsten met de Commissie om ervoor te zorgen dat het Parlement volledig wordt ingelicht; behoudt zich het recht voor ten aanzien hiervan aanbevelingen te doen; 17. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gezien het Witboek van de Commissie ( COM(2001) 370 – C5&nbhy;0658/2001), – gezien de conclusies van de Europese Raad van Göteborg van 15-16 juni 2001, – gelet op de artikelen 70 t/m 80 en 154 t/m 156 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 47, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme en de adviezen van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid (A5&nbhy;0444/2002), A. overwegende dat het strategische belang van de vervoerssector, de gebeurtenissen van 11 september 2001, de uitbreiding, de mondialisering en de ernstige problemen in het Europees vervoer tot een nieuwe aanpak in het Europese vervoersbeleid nopen, B. overwegende dat in de Verdragen moet worden bepaald dat het Europees vervoersbeleid de gedeelde verantwoordelijkheid van de Unie en de lidstaten is, C. overwegende dat de conclusies van de Europese Raad van Göteborg met ondersteuning van alle beleidsvormen van de Unie en van de lidstaten ten uitvoer moeten worden gelegd, D. overwegende dat de veiligheid van het vervoer niet ondergeschikt mag worden gemaakt aan de rentabiliteit, E. overwegende dat de Europese toegevoegde waarde moet worden onderbouwd en gestimuleerd met een adequaat budget, F. overwegende dat de Europese vervoerssector niet alleen van essentieel belang is voor de burgers en de interne markt, maar ook een positieve bijdrage moet leveren aan het mondialiseringsproces, G. overwegende dat de rechten van passagiers beter moeten worden erkend en dat de voorlichting en de regelgeving moeten worden verbeterd, H. overwegende dat in het Europees vervoerbeleid grote nadruk moet worden gelegd op het toegankelijk maken van het vervoersysteem in Europa voor iedereen, onder meer ook voor personen met beperkte mobiliteit, met name gehandicapten en bejaarden; I. overwegende dat het vervoer een sterke invloed heeft op het Europees toerisme, 1. uit zijn voldoening over het feit dat de indiening van het Witboek op het juiste moment komt, en dat het na de gebeurtenissen van 11 september ruimte schept voor het aangaan van een strategisch debat over het vervoer in de Europese Unie; is van mening dat het duidelijk ontbreekt aan een reëel Europees vervoersbeleid, in een sector van grote strategische betekenis waarmee ook het algemeen belang is gemoeid; dringt erop aan dat de vervoerssector in de toekomstige constitutionele context als een gedeelde bevoegdheid wordt beschouwd; 2. constateert dat een aanzienlijk deel van de voorgestelde initiatieven reeds van start is gegaan; verzoekt de Commissie voor de op te zetten flankerende maatregelen een duidelijk tijdpad aan te geven; Het Europees vervoersbeleid 3. is het met de Commissie eens waar het de ernst van de problemen in de vervoerssector betreft en steunt de voorstellen van de Europese Raad van Göteborg, waarbij , wanneer mogelijk, voorrang wordt gegeven aan de strijd tegen de vervuiling en wordt aangestuurd op een wezenlijke loskoppeling tussen de groei van het vervoer en die van het BBP; 4. onderstreept dat het duurzaamheidsbeginsel als uitgangspunt van het Europese vervoersbeleid moet fungeren en dat daartoe een geïntegreerd vervoersbeleid noodzakelijk is dat garanties biedt voor de mobiliteit van mensen en goederen in het kader van een efficiënt, milieuvriendelijk en maatschappelijk aanvaardbaar vervoerssysteem; 5. verlangt dat de vervoerssector de politieke aandacht en de budgettaire middelen krijgt die hem gezien zijn strategische karakter en zijn rol als algemene dienstverlener toekomen, met name via een Europees vervoersbeleid dat zich uitstrekt tot alle daaraan verbonden aspecten, infrastructuurvoorzieningen en systemen en de maatschappelijke harmonisatie die ermee gepaard gaat; is van mening dat het vervoersbeleid moet aansluiten op en moet bijdragen tot de ontwikkeling van het ruimtelijk evenwicht en van de verbindingen tussen de periferie en het centrum van de Unie; 6. verlangt dat naast nationale ook regionale en lokale overheden en relevante belangenorganisaties, met name de daarbij betrokken werknemers- en werkgeversorganisaties alsmede de vervoersgebruikers bij de uitwerking van het vervoersbeleid worden betrokken; 7. wijst erop dat de problemen in het vervoer alleen kunnen worden opgelost en een optimaal gebruik van de infrastructuur alleen kan worden gerealiseerd wanneer het beheer van de gehele sector wordt aangepakt, zowel het passagiers- als het vrachtvervoer, en niet alleen de meest dringende problemen in specifieke subsectoren, en dat de inzet van alle beleidsvormen en de medewerking van de Unie, de lidstaten, de regio's en de gemeenten van essentieel belang zijn om de huidige problemen op te lossen en voor de toekomst een beter vervoer te kunnen bieden; 8. deelt de analyse van de Commissie met betrekking tot de ongelijke groei van individuele vormen van verkeer in de Europese Unie; steunt de Commissie in haar streven om het aandeel van veiliger en milieuvriendelijker vormen van vervoer in de EU te bevorderen en daarmee de heersende tendens af te remmen en te keren; wijst er echter op dat het doel van de Commissie om tegen 2010 te komen tot stabilisatie van de verhouding tussen de verschillende vormen van vervoer op het niveau van 1998 in het beste geval slechts een minimumstreefdoel kan zijn; 9. is van mening dat een verschuiving van het wegvervoer naar andere vervoersmodaliteiten moet worden aangemoedigd door de kwaliteit van de dienstverlening van deze andere vormen van transport te verbeteren, zodat de hele vervoerssector kan worden geoptimaliseerd, zonder op enigerlei wijze afbreuk te doen aan de concurrentiepositie van het wegvervoer; 10. verzoekt de Commissie er rekening mee te houden dat slechts voor een zeer beperkt percentage van het wegvervoer een alternatief kan worden gevonden in andere vervoersmodaliteiten, en is van mening dat eventueel valt te denken aan de toepassing van verrekeningssystemen om de infrastructuur- en externe kosten te dekken zonder over te gaan tot gedwongen overschakeling op intermodaal vervoer; 11. wijst tevens op de noodzaak een bijdrage te leveren aan de opheffing van bestaande knelpunten en van de massale milieubelasting en de enorme overlast voor de bevolking in de gebieden die het meest te lijden hebben van het verkeer; 12. dringt erop aan dat de bestaande dispariteiten in termen van hiaten en bottlenecks in het verkeersnet - zowel binnen de Gemeenschap als in de kandidaat-lidstaten - op het punt van wegeninfrastructuur, spoor- en waterwegen, binnenwateren, binnenhavens en zeehavens alsmede luchthaveninfrastructuur worden onderkend en dat de nodige investeringen worden gedaan om een evenwichtig en duurzaam infrastructuurnetwerk tot stand te brengen; Cohesie, ruimtelijke dimensie en uitbreiding 13. attendeert er met name op dat het vervoersbeleid moet bijdragen tot de versterking van de economische en sociale samenhang en recht moet doen aan de specifieke kenmerken van de verst afgelegen, perifere, insulaire, bergachtige en schaars bevolkte gebieden, een en ander met behulp van maatregelen om hun benadeelde positie zoveel mogelijk te compenseren en voor territoriale continuïteit te zorgen; onderstreept dat het wegennetwerk van groot belang is, vooral in perifere en dunbevolkte gebieden, en dringt er dan ook op aan dat bij het uitstippelen van het gemeenschappelijk vervoersbeleid op adequate wijze wordt tegemoetgekomen aan de bijzondere behoeften van deze gebieden; 14. herinnert aan de verbintenissen die de Unie bij het Verdrag van Amsterdam jegens de ultraperifere en insulaire gebieden is aangegaan en aan het grote belang van het vervoer voor de ontwikkeling van die gebieden; dringt erop aan dat de voortschrijdende liberalisering van de vervoerssector vergezeld gaat van garanties met betrekking tot investeringen, mobiliteit, subsidiëring, prijsondersteuning en behoud van de dienstverlening in insulaire en perifere gebieden; 15. dringt er bij de Commissie op aan met een mededeling te komen over de vervoerssituatie in de kandidaat-lidstaten, de mate van duurzaamheid, de integratie van het acquis communautaire en de gevolgen daarvan, met specifieke voorstellen om een en ander vóór 2004 recht te zetten; 16. steunt de Commissie in haar doelstelling om het aandeel van de spoorwegen in het goederenvervoer in de landen van Midden- en Oost-Europa op een hoog niveau te handhaven; roept de Commissie op om in dit verband een solide concept te presenteren; 17. wijst de Commissie op de dringende noodzaak om aangepaste voorschriften, controles en sancties vast te stellen, teneinde te voorkomen dat het vervoer wordt gebruikt door misdaadorganisaties die illegale immigratie aanmoedigen; 18. onderstreept dat een Europees beleid op het gebied van ruimtelijke ordening van vitaal belang is voor het herstel van het landschappelijk evenwicht, de reorganisatie van de vervoersinfrastructuur en een polycentrische, regionale aanpak gebaseerd op het netwerk van Europese steden; 19. merkt op dat het voeren van een effectief Europees verkeers- en vervoersbeleid slechts mogelijk is via een infrastructuurbeleid in combinatie met een adequate grensoverschrijdende ruimtelijke ordening; Vervoer over land 20. erkent de strategische rol van het wegvervoer voor de burgers, de markt, de concurrentiepositie en de interne samenhang van de Unie; verlangt dat via een rechtvaardig tariefstelsel eerst en vooral recht wordt gedaan aan de belangen van de gebruikers; 21. onderstreept het belang van adequate handhaving van EU-wetgeving in de wegvervoerssector teneinde de problemen van sociale dumping te bestrijden; dringt er daarom bij de Commissie op aan gemeenschappelijke systemen te ontwikkelen voor de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de lidstaten bij de controle op het wegvervoer; 22. spreekt zijn steun uit voor de bevordering van het openbaar vervoer in al zijn vormen en voor de verbetering van de mobiliteit van voetgangers, met inbegrip van personen die moeilijk toegang hebben tot vervoer, vooral mensen met een handicap en ouderen, fietsers en motorfietsers, door middel van institutionele investeringen, subsidies en een wet- en regelgeving waarin deze voorkeur tot uiting komt; wijst op het cruciale belang van het openbaar personenvervoer over korte afstand voor de mobiliteit en de duurzaamheid in de steden en regio's, en benadrukt in dit verband de zware verantwoordelijkheid die bij de gemeentelijke autoriteiten berust; 23. wenst dat de Commissie een verslag opstelt over beste praktijken voor een EU-wijd uniform benchmarkingsysteem voor het stadsverkeer, dat het openbare personenvervoer en het individuele gemotoriseerde verkeer betreft, een voorstel dat ook de ontwikkeling inhoudt van innoverende concepten ter bevordering van alternatieven voor het individuele gemotoriseerde verkeer over korte afstand in stadsgebieden; 24. betuigt zijn tevredenheid over de verhoging van de kredieten voor het Marco Polo-programma ten opzichte van het daaraan voorafgaande PACT-programma; stelt evenwel vast dat er substantieel hogere bedragen nodig zijn voor de verwezenlijking van het doel van Marco Polo, namelijk de omschakeling binnen de sector goederenvervoer op andere verkeersmiddelen in een omvang die beantwoordt aan de verwachte toename van het internationale goederenvervoer over de weg; 25. verzoekt de Commissie de ontwikkeling van innovatieve logistieke concepten, intelligente vervoersystemen, nieuwe technologieën en innovaties te bevorderen, teneinde de bestaande en nieuwe infrastructuur alsook het wagenpark optimaal te kunnen benutten en ontkoppeling als streefdoel dichterbij te brengen; dringt aan op ambitieuze Europese onderzoeksprojecten teneinde de inspanningen om elektrische voertuigen en andere schonere vervoermiddelen op de markt te brengen tot een succes te maken; 26. roept de Commissie op een ambitieus programma op te zetten voor de bevordering van emissievrije voertuigen in de Europese Unie; 27. dringt aan op een beslissende doorbraak voor Galileo, het Europese systeem voor satellietnavigatie, opdat de meerwaarde van dit systeem voor de optimalisering van het verkeersbestel zo spoedig mogelijk tot zijn recht kan komen; 28. verzoekt de Commissie de verspreiding van beste praktijken voor terugdringing van het verkeer te bevorderen; aanpassingen aan producten, vormgeving of productieproces kunnen de verkeersbehoefte doen teruglopen, zodat minder vervoerscapaciteit nodig is; 29. stelt voor, noord-zuid- en oost-westverkeerscorridors met een hoge capaciteit te creëren, die de concentratie van het goederenvervoer over de weg vergemakkelijken en kunnen zorgen voor doeltreffende operationele verbindingen met de kandidaat-lidstaten; 30. dringt aan op liberalisering en openstelling van de markten voor spoorwegvervoer, technische en functionele integratie en versnelde invoering van interoperabiliteit als noodzakelijke voorwaarden voor de revitalisering van de spoorwegsector, in combinatie met vergaande maatregelen met het oog op de spoedige invoering in de gehele Unie van uniforme normen voor de veiligheid van het spoorwegvervoer en voor de arbeidsvoorwaarden en sociale regelingen ten behoeve van het spoorwegpersoneel in de gehele Unie; 31. is van mening dat de infrastructuurvoorzieningen ter wille van de veiligheid openbaar moeten blijven, en dat het onderhoud ervan moet worden doorberekend aan de gebruiker; 32. verwelkomt het initiatief van de Commissie om een nieuwe richtlijn voor te stellen inzake de harmonisering van minimale veiligheidsnormen voor verkeerstunnels en spoorwegtunnels; is van oordeel dat bij de uitwerking van dit voorstel terdege rekening moet worden gehouden met het recente verslag van de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling, waarin wordt voorgesteld tunnels in te delen volgens hun niveau van veiligheid voor het vervoer van gevaarlijke stoffen; 33. verzoekt de Commissie zo snel mogelijk te komen met een complete evaluatie van de algemene economische, sociale en milieugevolgen die de openstelling van de markt tot dusver heeft gehad en de resultaten daarvan bekend te maken; Trans-Europese vervoersnetwerken 34. steunt de door het Parlement gewijzigde voorstellen van de Commissie inzake trans-Europese netwerken, die de bestaande knelpunten moeten helpen oplossen, maar is van mening dat de termijnen voor bepaalde projecten te lang zijn, en spreekt zich uit voor de versnelde uitvoering van een multimodaal concept, met bijzondere nadruk op de spoorwegen voor het vervoer over de Alpen en de Pyreneeën; onderstreept dat de verbindingen met wegen, havens en luchthavens van vitaal belang zijn voor het spoorwegvervoer; 35. wijst erop dat dringend projecten moeten worden gerealiseerd om, met eerbiediging van het milieubelang, de Pyreneeën in dezelfde mate te ontsluiten als de Alpen; 36. stelt, gezien de aanstaande herziening van de richtsnoeren voor de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnetwerk voor om in het Europese spoorwegvervoer in versneld tempo noord-zuid- en oost-westcorridors met een grote capaciteit en intermodale inlandterminals te creëren, die in het kader van de TEN- en TINA-projecten prioriteit moeten krijgen, teneinde de revitalisering van de spoorwegen binnen de Europese Unie te bevorderen en te zorgen voor betere verbindingen met de kandidaat-lidstaten en met de Euromediterrane vrijhandelszone; wijst erop dat na de uitbreiding met de nieuwe lidstaten in de EU nog meer verschillende spoorbreedtes zullen bestaan dan nu reeds het geval is, en dringt er derhalve op aan dat de EU de harmonisatie van de spoorbreedtes in de gehele Unie bevordert; 37. stelt voor speciale spoorlijnen voor snel vrachtvervoer te creëren en te trachten het uitgebreide Europese netwerk van niet meer gebruikte spoorlijnen weer in het spoorwegnet te integreren; 38. is ingenomen met het plan van de Commissie om in het kader van de voor 2004 voorgenomen herziening van de TEN ook aandacht te schenken aan Europese snelle zeeroutes; wijst erop dat met het oog op de daarvoor vereiste aanleg of verbetering van haveninfrastructuurvoorzieningen een adequaat financieringskader moet worden gecreëerd; Zeevervoer en binnenvaart 39. onderstreept de noodzaak tot het aanleggen van intermodale vervoersstructuren en beklemtoont de rol die binnenhavens spelen als trimodale knooppunten voor het gecombineerde vervoer; 40. dringt in het kader van een Europees zeevaart- en havenbeleid aan op onderling afgestemde maatregelen op het gebied van het scheepvaart-, haven- en intermodaliteitsbeleid, teneinde de functie van havens als knooppunten in het verkeersnetwerk te versterken, intermodaal vervoer als streefdoel te bevorderen en de havens om te vormen tot logistieke centra met een hoge toegevoegde waarde; steunt het voorstel van de Commissie tot vereenvoudiging van het regelgevingskader voor de korte vaart en de binnenvaart door de oprichting van centrale instanties voor de afwikkeling van administratieve en douaneformaliteiten te stimuleren en door alle partijen die bij de logistieke keten betrokken zijn onderling aan elkaar te koppelen; 41. dringt er bij de Commissie opnieuw op aan het toezicht op subsidies en concurrentievoorwaarden voor zeehavens en havenbedrijven op een effectieve en voor alle havens en ondernemingen gelijke grondslag toe te passen en ten spoedigste een ontwerp uit te werken voor duidelijke en zich tot het essentiële beperkende richtsnoeren van de Commissie ten aanzien van deze subsidie- en concurrentiecontroles; 42. onderschrijft het voorstel om cabotagevervoer op korte en middellange afstand te bevorderen, maar verzoekt de Commissie na te gaan waarom de ontwikkeling van dit verkeersmiddel - althans in bepaalde gebieden - stagneert, en communautaire initiatieven ter bevordering van een evenwichtig herstel van de kustvaart voor te stellen; 43. bevestigt zijn standpunt van 14 november 2001 inzake het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang tot de markt voor havendiensten (1) ; dringt met name aan op het creëren van gelijke concurrentievoorwaarden, zowel in als tussen havens; 44. is van mening dat een verlegging van het goederenvervoer over de weg naar cabotage en binnenvaart een belangrijk onderdeel kan zijn van de EU-strategie voor de nakoming van de klimaatbeschermingsverplichtingen in het kader van het Protocol van Kyoto; wijst erop dat in het zeevervoer verdere verbeteringen van de emissiewaarden technisch zonder meer haalbaar en voor wat betreft de vermindering van zwaveldioxide-emissies zelfs absoluut noodzakelijk zijn; herinnert eraan dat in sommige havensteden de acceptabele grenzen van de zwaveldioxide-uitstoot door voor anker liggende schepen reeds werden overschreden; stelt als eerste stap voor om schepen door gedifferentieerde havengelden tot het gebruik van zwavelarme brandstoffen aan te zetten; dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk met een voorstel in die zin te komen, waarbij de toerekening van de externe kosten ook op het zeevervoer wordt toegepast, en in dit verband in de havens ook andere innoverende projecten tot verlaging van de emissies te ondersteunen; 45. is zich ervan bewust dat er in deze sector behoefte is aan een stabiel regelgevingskader, alsook aan ruime termijnen voor het veilig stellen van de exploitatie- en concurrentievoorwaarden, en daarnaast vooral ook aan coördinatie met de internationale voorschriften en normen inzake uitrusting, minimale sociale voorwaarden, catalogisering van de vloten en veiligheidsvereisten, alsmede aan strenge controles op de naleving daarvan; 46. dringt er bij de Commissie en de lidstaten op aan om binnen de internationale scheepvaartorganisatie IMO nadrukkelijk te pleiten voor een fundamentele herziening van de internationale regeling voor wettelijke aansprakelijkheid in de zeescheepvaart; is van mening dat oliemaatschappijen, classificatiebedrijven, maar vooral ook reders en andere bij het vervoer van aardolie of gevaarlijke stoffen betrokken partijen, eveneens aansprakelijk moeten worden gesteld, aangezien de huidige beperkingen op het gebied van de aansprakelijkheid onvermijdelijk leiden tot een aantasting van het verantwoordelijkheidsbesef bij de betrokkenen; constateert dat de aansprakelijkheidsregelingen voor alle overige soorten schepen eveneens tekortschieten en derhalve dringend moeten worden aangescherpt; is van mening dat er op het niveau van de IMO dringend effectieve controle-instrumenten moeten worden ingevoerd, om te kunnen nagaan of vlaggenstaten hun bevoegdheden ook daadwerkelijk uitoefenen; 47. constateert dat, hoewel het vervoer over zee als milieuvriendelijker wordt beschouwd dan veel andere vormen van vervoer, er ook hier behoefte is aan ingrijpende maatregelen met het oog op een milieuvriendelijker brandstofgebruik; 48. verlangt dat de havenstaatcontroles voortdurend tegen het licht worden gehouden, vooral met het oog op het terugdringen van de vervuiling van het mariene milieu en het opvoeren van de kwaliteit en efficiency van het maritiem vervoer; 49. is van mening dat er in de zeescheepvaart ernstige problemen bestaan met betrekking tot het opleidingsniveau van en de sociale normen voor de bemanningen van schepen die onder zogeheten goedkope vlaggen varen, en dat dit ernstige veiligheidsrisico's met zich meebrengt, waarvoor geen oplossing kan worden gevonden in het kader van het beleidsinstrumentarium waarover de EU thans beschikt; is daarom ingenomen met het voornemen van de Commissie om fiscale prikkels te scheppen om de tendens tot uitvlagging te stoppen en zoveel mogelijk schepen er weer toe te brengen onder de vlag van EU-lidstaten te gaan varen; 50. beschouwt de binnenvaart als een nuttig instrument in het vervoersbeleid, omdat dit een vernieuwende, naar verhouding milieuvriendelijke en relatief goedkope vervoersmodaliteit is, en is van mening dat de binnenwateren via adequate investeringen, alsmede door meer EU-cofinanciering voor belangrijke projecten voor de binnenwateren in het kader van de TEN, moeten worden gemoderniseerd, opgewaardeerd en uitgebreid op een manier die verenigbaar is met de eisen van de communautaire milieuwetgeving; dringt daarom aan op harmonisatie en interoperabiliteit van de voorschriften en op invoering van één communautair identificatienummer voor binnenschepen; acht hierbij de invoering van krachtige, het gehele territorium bestrijkende informatiesystemen voor de binnenwateren van zeer groot belang, en verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk een voorstel voor geharmoniseerde technische voorschriften met het oog op de implementatie van River Information Services (RIS) in te dienen; Luchtvervoer 51. wijst erop dat het luchtverkeer een van de snelst groeiende verkeersdragers is en dat om deze reden de efficiency en milieuvriendelijkheid van het luchtverkeer duidelijk verbeterd moeten worden; 52. spreekt zich uit voor invoering van een gemeenschappelijk luchtruim (inclusief de instelling van grensoverschrijdende functionele luchtruimvolumes), voor een flexibel gebruik van het luchtruim door de civiele en militaire luchtvaart en voor handhaving van optimale veiligheidsnormen; verheugt zich in dit verband over de toetreding van de Gemeenschap tot Eurocontrol; stelt vast dat er nog heel wat werk moet worden verzet om de streefdatum van 2004 te kunnen halen; onderstreept de noodzaak dat Europa in de internationale organisaties met één stem moet spreken en verklaart zich voorstander van het Galileo-programma; 53. is van mening dat de Europese Organisatie voor de veiligheid in de luchtvaart ook bevoegd moet zijn inzake luchtwaardigheid; 54. verwelkomt het voorstel van de Commissie om een gemeenschappelijke transatlantische luchtvaartovereenkomst op te stellen, die de grondslag kan vormen voor een toekomstig regelgevingskader voor luchtvaartdiensten op wereldschaal, ter vervanging van de huidige bilaterale overeenkomsten; verlangt dat de Raad de ontwikkeling van dit voorstel constructief aanpakt; 55. dringt voorts aan op concrete voorstellen van de Commissie ter vermindering van de verkeerscongestie in de omgeving van luchthavens en om vertragingen aan de grond tegen te gaan, indien nodig met behulp van richtlijnen voor een betere ruimtelijke planning van luchthavens; 56. onderstreept dat met de ontwikkeling van regionale luchthavens de diversiteit van het vervoersaanbod voor perifere, dunbevolkte en verafgelegen regio's kan worden verbeterd en de verbindingen tussen de regio's kunnen worden verbeterd; erkent dat er nieuwe capaciteit moet worden toegevoegd, zowel door het verhogen van de luchthavencapaciteit als door een efficiënter gebruik van het luchtruim; verzoekt ervoor te zorgen dat er betrouwbare, regelmatige en efficiënte transportverbindingen worden ontwikkeld tussen regionale luchthavens en omliggende steden; 57. wijst erop dat luchthavens als onderdeel van een mondiaal systeem van intermodaliteitsknooppunten de functie van herdistributiecentra vervullen, zodat er niet alleen behoefte bestaat aan concurrentie, maar ook aan samenwerking tussen lidstaten; dringt er daarom bij de Commissie op aan zich te beraden over modellen voor samenwerking tussen luchthavens, zoals die bijvoorbeeld in Zweden bestaan, en op grond daarvan de nodige voorstellen in te dienen; 58. is evenals de Commissie van oordeel dat er met het oog op een optimale toewijzing van time-slots op luchthavens behoefte is aan een algehele en dringende reorganisatie; verzoekt de Commissie zodra zij de raadpleging heeft beëindigd een voorstel hiertoe in te dienen teneinde te zorgen voor een echte opening van de markt, met name door het probleem van de historische rechten aan te pakken; 59. doet een beroep op de Commissie om binnen de Internationale Organisatie voor de Burgerluchtvaart (ICAO) nadrukkelijk aan te dringen op de invoering van een wereldwijde kerosinebelasting; 60. wijst op het belang van het personenvervoer per kabelbaan, ook al vanwege de toeristische waarde daarvan; Aspecten met betrekking tot de veiligheid in het Europees transportwezen 61. is van mening dat de veiligheid in het Europees transportwezen voorrang heeft op alle andere prioriteiten en dringt er bij de Commissie op aan met concrete voorstellen te komen om de in het Witboek gepresenteerde ambitieuze doelstellingen te bereiken; 62. steunt de door de Commissie gekozen doelstelling om het aantal verkeersdoden tegen het jaar 2010 met de helft terug te brengen tot 20.000 en constateert dat voor het bereiken van dergelijke, nooit eerder gerealiseerde veiligheidsniveaus wetenschappelijk onderbouwde communautaire, nationale en plaatselijke maatregelen nodig zullen zijn; 63. is van mening dat alle lidstaten onder leiding van de Unie concrete doelstellingen moeten bepalen en zich moeten vastleggen op concrete cijfers voor de beperking van het aantal ongevallen in de verschillende takken van vervoer binnen een welbepaalde termijn, en dat zij de voor de verwezenlijking daarvan noodzakelijke budgettaire voorstellen moeten formuleren; 64. dringt er bij de Commissie op aan zo spoedig mogelijk haar goedkeuring te hechten aan het derde actieprogramma voor verkeersveiligheid (2002-2010), waarin zij duidelijk preciseert welke communautaire maatregelen zullen helpen het aantal verkeersdoden en zwaargewonden te verminderen; verzoekt de Commissie voorts een ruim scala van aantoonbaar effectieve maatregelen met een hoog veiligheidspotentieel voor te stellen, die op korte tot middellange termijn kunnen worden uitgevoerd; meent dat het voor de veiligheid in het spoorweg-, zee- en luchtvervoer van essentieel belang is dat de controle op de nationale en internationale veiligheidsnormen wordt verscherpt, zowel ten aanzien van het onderhoud en de modernisering van de infrastructuur en de uitrusting, als van het gedrag van de bemanningen; 65. wijst erop dat de maatregelen die de Commissie ter verbetering van de veiligheid in het wegvervoer voorstelt ontoereikend zijn om de ambitieus geformuleerde doelstellingen te verwezenlijken; dringt aan op maximale harmonisatie van de signalisatie, de snelheidsvoorschriften en het toegelaten alcoholgehalte in het bloed, de verbetering van de veiligheidssystemen die de inzet van de gebruiker vragen (helm, veiligheidsgordel) en uitgebreide en precieze studies naar de oorzaken van ongevallen (alcohol, snelheid, drugs, geneesmiddelen, staat van de weg); 66. 66 dringt erop aan dat in het derde actieprogramma voor de verkeersveiligheid vooral wordt aangestuurd op oplossingen ten behoeve van kwetsbare groepen zoals voetgangers en fietsers, alsook op beperking van de hoge risico's voor jongeren en ouderen en voor motorfietsers; 67. dringt aan op verbetering van de technische keuring van voertuigen en op het ontwerpen van veiliger voertuigen; 68. spoort de Commissie ertoe aan met specifieke meerjarenprogramma's voor verkeersveiligheid te komen, die moeten worden gefinancierd uit de begrotingslijn voor verkeersveiligheid en terreinen bestrijken zoals het verzamelen, analyseren en verspreiden van gegevens inzake verkeersveiligheid, alsmede richtsnoeren voor beste praktijken en steunverlening voor aantoonbaar effectieve consumentenvoorlichtingsprogramma's; 69. stelt voor een Europees agentschap voor de verkeersveiligheid op te richten dat zorgt voor de tenuitvoerlegging van een algemeen veiligheidsplan, in overleg met de nationale, regionale en plaatselijke overheden en in samenwerking met organisaties van burgers, en dat zich ten doel stelt het beleid te ondersteunen, de innovaties op het gebied van de verkeersveiligheid in versneld tempo door te voeren en vrije toegang te verschaffen tot de gegevens inzake verkeersveiligheid en de informatie omtrent beste praktijken in de Europese Unie als totaliteit; 70. ondersteunt de Commissie nadrukkelijk in haar streven naar harmonisatie op EU-niveau van de controles en sancties in het wegverkeer, teneinde een betere samenwerking tot stand te brengen tussen de administratieve en politiële instanties van de EU-landen en de kandidaat-lidstaten bij de vervolging van verkeersovertredingen; 71. stelt voor, bij wijze van proef een inhaalverbod voor vrachtwagens in te stellen op zeer drukke punten in het Europese autosnelwegennet; 72. dringt, gezien het belang van de menselijke factor voor de veiligheid en de verwezenlijking van de Europese verkeersdoelstellingen, aan op herziening en verbetering van de status, de opleiding, de kwalificatiestructuur en de arbeidsvoorwaarden van degenen die instaan voor het vervoer en de veiligheid daarvan, alsmede op de invoering van een Europees sociaal beleid in de vervoerssector; spreekt de wens uit dat bij de planning, regelgeving en investeringen van de Unie rekening wordt gehouden met de specifieke behoeften van gehandicapten; 73. onderstreept dat prioriteit moet worden gegeven aan flankerende maatregelen, die in de praktijk controleerbaar en toepasbaar zijn; dringt er in dat licht bij de lidstaten op aan voldoende te investeren in zowel de kwaliteit als de kwantiteit van de diverse inspectiediensten; 74. steunt het voorstel voor een richtlijn ter waarborging van de interoperabiliteit van betaalmiddelen op het trans-Europese wegennet; Intermodaliteit 75. is van mening dat het door de Commissie voorgestelde Marco Polo-programma niet meer is dan een proefproject, dat aanzienlijk moet worden uitgebreid, gezien het belang van de intermodale infrastructuurvoorzieningen voor de omschakeling van het wegvervoer naar andere vervoersmiddelen en voor de synergie bij de koppeling tussen de verschillende vervoersmodaliteiten; 76. wijst erop dat logistieke ondersteuning van vitaal belang is voor de organisatie van het vervoer: de rol die vervoerscentra en terreinen en installaties voor overslag daarbij kunnen vervullen, moet worden erkend en uitgebreid; 77. onderstreept dat er nog steeds tal van hindernissen bestaan op de weg naar een alomvattend intermodaal verkeerssysteem, welke in de eerste plaats de sectoren infrastructuur en transportmiddelen, maar ook exploitatie, dienstverlening en regelgeving betreffen; dringt aan op verbetering en bevordering van het intermodaal vervoer, harmonisatie van de beladingseenheden in de afzonderlijke takken van vervoer, uniformisering van de wettelijke aansprakelijkheidsvoorschriften, vaststelling van gemeenschappelijke principes voor kostendoorberekening en tariefstelling, alsmede op de ontwikkeling en invoering van een intermodaal informatiesysteem ter bevordering van een efficiënt beheer van het intermodale verkeer en de netwerken voor vervoersdiensten; Doorberekening van kosten 78. verklaart zich voorstander van heffingen voor het infrastructuurgebruik en het in rekening brengen van de daarmee samenhangende externe kosten, waarbij een en ander gelijktijdig voor alle vervoersmodaliteiten moet worden ingevoerd op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria, onder inachtneming van de bijzonder kwetsbare routes door de Alpen en de Pyreneeën, op de eilanden en in de verst afgelegen regio's; 79. is ingenomen met de aankondiging van de Commissie om nog dit jaar een kaderrichtlijn voor te stellen voor de in rekening brenging van de infrastructuurkosten aan alle vormen van verkeer, waarin ook rekening zal worden gehouden met de externe kosten van het gebruik van de verschillende vormen van vervoer; is van oordeel dat een rechtvaardige doorberekening van de externe kosten aan elke vorm van vervoer enerzijds bevorderlijk is voor een eerlijke mededinging tussen de verschillende vormen van vervoer, en anderzijds ook ten goede komt aan een effectieve milieubescherming en daardoor een centraal element vormt van elk duurzaam vervoersbeleid; spreekt zich in dit verband uitdrukkelijk uit ten gunste van de door de Commissie voorgestelde mogelijkheid van transsectoriële subsidiëring ten gunste van de meer milieuvriendelijke vormen van vervoer, met name voor wat betreft het transitverkeer door de Alpen en de Pyreneeën en de specifieke congestieproblemen die bij gebruikmaking van één enkele vervoersmodaliteit kunnen optreden; Financieringsinstrumenten 80. verzoekt de Commissie en de Raad, in het kader van het nieuwe beleid voor een duurzame mobiliteit de aanzet te geven tot een Europese lening om een snellere uitvoering van de trans-Europese netwerken en in het bijzonder de grote projecten van Essen (zoals herzien bij het nieuwe besluit tot vaststelling van de belangrijkste richtsnoeren terzake) mogelijk te maken, om zo een oplossing te bieden voor de financieringsproblemen die het gevolg zijn van de begrotingsdiscipline welke het stabiliteitspact de lidstaten oplegt en van het ontoereikende aantal publiek/private partnerschappen; 81. verzoekt de Commissie richtsnoeren te geven voor het gebruik van de na aftrek van de kosten voor het onderhoud van de infrastructuur resterende opbrengsten van heffingen, die bestemd moeten worden voor specifieke investeringen in dezelfde vervoersinfrastructuur die de inkomsten gegenereerd heeft, alsook richtsnoeren voor het reduceren van de negatieve externe gevolgen die veroorzaakt worden door de desbetreffende vervoersmodaliteit; 82. pleit, met inachtneming van de in het onderhavige Witboek geformuleerde prioriteiten en de conclusies van de Europese Raad van Göteborg voor de oprichting - binnen het bestek van de financiële vooruitzichten - van een Europees vervoersfonds, een financieringsinstrument dat verankerd is in de begroting en dat wordt toegepast in alle lidstaten van de Unie en op alle vervoersmodaliteiten; dringt er bij de Commissie op aan dat zij een studie laat uitvoeren naar de ontwikkeling van nieuwe methodes om de grote infrastructuurprojecten van gemeenschappelijk Europees belang te financieren; 83. wijst erop dat voor een adequaat vervoersbeleid inzicht in vervoersstromen noodzakelijk is om te kunnen vaststellen welke verbindingen van belang zijn, zodat overheidsmiddelen efficiënt kunnen worden ingezet en investeringen selectief kunnen worden gedaan; Coördinatie met andere communautaire beleidsvormen 84. pleit voor coördinatie van alle Europese (TEN's, structuurfondsen, Cohesiefonds, Interreg, Ispa, EIB, EBWO, enz.) en nationale beleidsvormen die van invloed zijn op het verkeer in Europa, zodat het heersende gebrek aan samenhang ongedaan kan worden gemaakt en kan worden gestreefd naar onderlinge synergie, met als doel de milieuvriendelijkste vervoermodaliteiten te bevorderen; dringt aan op betere coördinatie tussen de directoraten-generaal REGIO, TREN en Milieu, teneinde duurzaamheid en cohesie in de vervoerssector te kunnen waarborgen; 85. pleit tevens voor een betere coördinatie van het Europees milieubeleid (met name t.a.v. de habitatrichtlijn) en het vervoersbeleid, met name bij de uitvoering van duurzame vervoersprojecten; betuigt zich derhalve voorstander van een strategische milieubeoordeling van nieuwe vervoersinfrastructuurprojecten, waarbij de milieu-, sociale en economische voordelen van een infrastructuurproject worden afgewogen tegen de nadelen die verband houden met de toepassing van bepaalde milieurichtlijnen; 86. verzoekt de Commissie nieuwe richtsnoeren en programma's uit te werken die gericht zijn op vermindering van het brandstof- en energieverbruik, de geluidsoverlast en de uitstoot van schadelijke uitlaatgassen voor alle vervoersmodaliteiten, en op belastingverlaging voor schonere en duurzamere brandstoffen; dringt aan op het uitbrengen van speciale verslagen over het effect van door het verkeer veroorzaakte verontreiniging op de volksgezondheid; verlangt dat er harde streefcijfers worden vastgelegd om aan het Protocol van Kyoto te kunnen voldoen; 87. bevestigt dat de integratie van het milieubeleid en de duurzame ontwikkeling van de vervoerssector volgens artikel 6 van het Verdrag een prioriteit moet zijn van het Europees vervoersbeleid tot 2010 en onderstreept dat dit beleid ook moet worden opgenomen in het geïntegreerde productbeleid van de Gemeenschap; Onderzoek en ontwikkeling, nieuwe technologieën 88. is verheugd over de instelling van een subthema met als titel "duurzaam vervoer over land en zee" in het zesde kaderprogramma onderzoek en ontwikkeling, en spreekt de hoop uit dat de technologische en strategische vernieuwingen bij de integratie van milieucriteria, veiligheid, intermodaliteit en interoperabiliteit zullen bijdragen tot een efficiënter en duurzamer gemeenschappelijk vervoersbeleid; 89. onderstreept de noodzaak tot financiering van researchprojecten op het gebied van "duurzame ontwikkeling - duurzaam vervoer over land en zee - 6e KPOO" en met name van onderzoek naar schonere vervoerstechnologieën; 90. is ingenomen met de in het zesde kaderprogramma onderzoek en ontwikkeling opgenomen onderzoeksprojecten voor het terugdringen van schadelijke emissies en lawaaihinder en ter verbetering van de energie-efficiency in het vervoer; 91. wijst erop dat de aanleg en inrichting van verkeerswegen en de betere onderlinge aansluiting tussen infrastructuurvoorzieningen onontbeerlijk zijn, maar dat het verkeersbeleid zich daartoe niet mag beperken; is van oordeel dat de toename van de verkeersstromen noopt tot intelligente en innovatieve oplossingen, zodat het verkeer beter in goede banen kan worden geleid dankzij de bevordering en gerichte inzet van informatie-, communicatie- en satellietnavigatietechnieken; o o o 92. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "Naar de volledige uitrol van het mobiele communicatiesysteem van de derde generatie" ( COM(2002) 301 - C5&nbhy;0525/2002), – gezien Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (1) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Sevilla van 21/22 juni 2002 (SN 200/1/02), – gezien de conclusies van de Europese Raad van Barcelona van 15/16 maart 2002 (SN 100/1/02), – gezien Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (2) , – gezien Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (3) , – gezien Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (4) , – gezien Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (5) , – gelet op Beschikking nr. 676/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een regelgevingskader voor het radiospectrumbeleid in de Europese Gemeenschap (radiospectrumbeschikking) (6) , – gezien de conclusies van de Europese Raad van Göteborg van 15/16 juni 2001 (SN200/01), – gelet op Aanbeveling 1999/519/EG van de Raad van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden (van 0 Hz tot 300 GHz) (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 mei 1994 over de bestrijding van de schadelijke effecten van niet-ioniserende stralingen (8) , – gezien het advies van het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (CSTEE) van de Commissie van 30 oktober 2001 inzake de mogelijke gevolgen van elektromagnetische velden, radiofrequenties en microgolven voor de menselijke gezondheid, – gezien het verslag van de Commissie van april 2002 (9) over de uitvoering van de aanbeveling van de Raad betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden (van 0 Hz tot 300 GHz), – gezien Beschikking nr. 128/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 1998 betreffende de gecoördineerde invoering van de derde generatie van mobiele draadloze communicatiesystemen (UMTS) in de Gemeenschap (10) , – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0016/2003), A. overwegende dat de veiling van UMTS-licensies er in sommige lidstaten toe heeft geleid dat de sector in - soms acute - financiële problemen is gekomen, waardoor de uitrol van 3G-netwerken en -diensten aanzienlijke vertraging dreigt op te lopen, en dat sommige lidstaten thans unilaterale steunmaatregelen willen treffen die een geharmoniseerde ontwikkeling van de interne telecommunicatiemarkt in de weg staan, zodat een beroep op de Commissie gedaan dient te worden om de Europese Raad in het voorjaar van 2003 te benutten om een actieplan op tafel te leggen gericht op het creëren van een level playing field voor 3G-infrastructuur, -applicaties en -diensten in de EU, en dat de verlening van 3G-vergunningen in Europa heeft geleid tot concurrentieverstoringen en een versnippering van de Europese markt voor mobiele telefonie, B. overwegende dat voor het succesvol uitrollen van 3G niet alleen netwerken, maar tegelijkertijd ook hoogwaardige contentdiensten nodig zijn en dat overheidsinformatie in potentie een belangrijke grondstof kan zijn voor de ontwikkeling van dergelijke hoogwaardige contentdiensten, C. overwegende dat de technologieën in de telecommunicatiesector een zeer snelle ontwikkeling doormaken en dat de komende jaren een toename in het gebruik van multimediatoepassingen wordt verwacht, waarvoor het grotere transmissievermogen en de hogere verwerkingssnelheden van 3G-netten vereist zijn, D. overwegende dat het grote groeipotentieel en de succesvolle uitrol van netten en diensten van de derde generatie van het allergrootste belang zijn voor de totstandbrenging van eEurope en daardoor voor alle burgers van voordeel zijn, E. in overweging van de op actuele wetenschappelijke gegevens gebaseerde aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), F. overwegende dat met de gezamenlijke benutting van de netinfrastructuur het opzetten van 3G-netten wordt bevorderd en rekening wordt gehouden met de discussie over elektromagnetische straling, G. overwegende dat in het bijzonder betrouwbare en investeringsbevorderende randvoorwaarden prikkels bieden om te investeren in nieuwe technologieën, H. overwegende dat de telecommunicatiebedrijven grote inspanningen op het gebied van innovatie en investering moeten leveren met het oog op de succesvolle invoering van mobiele communicatie van de derde generatie, de snelle aanleg van de daarvoor nodige infrastructuur en de ontwikkeling van de vereiste internettoepassingen, I. overwegende dat de Europese telecommunicatiesector een moeilijke periode doormaakt en dat de meeste Europese telecommunicatiebedrijven te maken hebben met een geweldige schuldenberg, die in sommige lidstaten te wijten is aan de hoge kosten van UMTS-vergunningen, J. overwegende dat de grenswaarden voor de blootstelling aan elektromagnetische velden van installaties voor mobiele telefonie in de lidstaten gebaseerd zijn op een aanbeveling van de WHO en dat de feitelijke waarden in de EU duidelijk onder deze grenswaarden liggen, K. overwegende dat bij de uitbreiding van de netten voor mobiele telefonie rekening moet worden gehouden met economische, esthetische en gezondheidsaspecten, teneinde een volledige dekking te bewerkstelligen, die zowel in plattelands- als in stedelijke gebieden noodzakelijk is , L. overwegende dat de ontwikkeling van de informatiemaatschappij moet plaatsvinden met inachtneming van het recht op de persoonlijke levenssfeer en de bescherming van persoonsgegevens, M. overwegende dat er, ondanks alle inspanningen om ervoor te zorgen dat de nieuwe technologieën toegankelijk zijn voor alle burgers, op grond van economische en sociale factoren nog altijd aanzienlijke verschillen bestaan ten aanzien van de toegankelijkheid en de gebruikscapaciteit van deze technologieën, en dat dit zowel op Europees als op mondiaal niveau geldt, N. overwegende dat het Europees Parlement herhaaldelijk heeft aangedrongen op maatregelen op Europees en nationaal niveau om de digitale kloof te dichten en een informatiemaatschappij te creëren die toegankelijk is voor allen, ook voor gehandicapten en personen met een laag inkomen, om een gelijkwaardige en betaalbare toegang te garanderen, O. overwegende dat mobiele communicatie van de derde generatie door het ontwikkelen van aantrekkelijke toepassingen de mogelijkheid heeft een vervolg te geven aan het succes van de eerdere tweede generatie in Europa; dat op dit moment de uitrol van 3G vertraging oploopt en de consument met het huidige aanbod van diensten nog niet is overtuigd van de mogelijkheden van 3G, P. overwegende dat eerlijke concurrentie en een stabiel en voorspelbaar regelgevingskader, dat bevorderlijk is voor investeringen en dat risicobereidheid en innovatie beloont, vereist zijn om particuliere investeringen te stimuleren in de grootschalige infrastructuurontwikkeling die nodig is om aan consumenten in de gehele EU 3G-diensten te kunnen aanbieden, Q. overwegende dat de burgers optimale transparantie eisen ten aanzien van de kwaliteit van de aangeboden diensten en van de prijzen, en dat veiligheid en rechtszekerheid van cruciaal belang zijn om het vertrouwen van de consumenten in elektronische transacties te doen toenemen en de vraag te stimuleren, R. overwegende dat het voor de ontwikkeling van de mobiele communicatie van de derde generatie van belang is elk reguleringsvoornemen zorgvuldig te toetsen en bij eventuele regelgevende maatregelen grote terughoudendheid te betrachten, S. wijzend op het cruciale belang van onpartijdig en onafhankelijk onderzoek ter ondersteuning van de wetgeving, 1. dringt er met klem op aan dat er op dit moment een duidelijk signaal wordt afgegeven ten gunste van de invoering van mobiele communicatie van de derde generatie in Europa; 2. dringt er met klem op aan dat de lidstaten haast maken met het implementeren van de nieuwe richtlijnen inzake elektronische communicatie en dat nieuwe nationale wetgeving op dit gebied zoveel mogelijk op geharmoniseerde wijze tot stand komt; 3. dringt erop aan dat de ontwikkelingen in de telecommunicatiesector op de voet worden gevolgd, teneinde zonder discriminatie te kunnen inspelen op de innovaties in deze sector; 4. verwelkomt het initiatief van de Commissie op het gebied van open platforms in digitale televisie en 3G; 5. roept de Commissie op snel gevolg te geven aan het open platforms-initiatief en met concrete maatregelen te komen die het gebruik van open platforms stimuleren, zodat voorkomen wordt dat consumenten genoodzaakt worden zich te beperken tot het aanbod van één operator, en zodat de keuzevrijheid van de consument op het gebied van 3G-diensten en -toepassingen gewaarborgd wordt, hetgeen noodzakelijk is voor de volledige ontwikkeling van 3G; 6. roept de Commissie en de nationale toezichthouders in de Europese Groep van regelgevende instanties op om de "oude" problemen op te lossen en zich vervolgens te buigen over nieuwe vragen, zoals joint dominance en de noodzaak tot samenwerking om 3G-applicaties en -diensten te ontwikkelen in relatie tot het handhaven van concurrentie in deze sector; 7. roept de lidstaten op hun bijdrage te leveren aan het bevorderen van 3G door het hergebruik van overheidsinformatie, tegen zo gunstig mogelijke voorwaarden, te stimuleren als een van de pijlers van hoogwaardige contentdiensten; 8. roept de privé-sector werkzaam op het terrein van 3G op haar verantwoordelijkheid te nemen en met vertrouwenwekkende business cases te komen die het vertrouwen van zowel de investeerders als het brede publiek herstellen; 9. ziet uit naar een tijdige uitrol van het mobiele communicatiesysteem van de derde generatie, waarbij rekening moet worden gehouden met het belang van de telecommunicatiesector, en met name van het mobiele verkeer, voor het economische concurrentievermogen alsmede voor het bedrijfsleven in de Europese Unie en de ontwikkeling van de informatiemaatschappij; 10. verzoekt de Commissie zo spoedig mogelijk te komen met richtsnoeren voor het gezamenlijk gebruik van netinfrastructuur in de Europese Unie, waardoor de uitrol van 3G-netten en -diensten sneller en op geharmoniseerde wijze zal kunnen plaatsvinden; 11. moedigt de lidstaten en de particuliere exploitanten aan om de belemmeringen voor de uitrol van 3G uit de weg te ruimen, opdat de lidstaten hun verplichtingen ten aanzien van de dekking van het grondgebied kunnen nakomen; 12. herinnert eraan dat de feitelijke waarden voor de blootstelling aan elektromagnetische velden van installaties voor mobiele telefonie in de lidstaten van de EU reeds duidelijk onder de door de WHO aanbevolen grenswaarden liggen; 13. steunt de op initiatief van de WHO opgezette onafhankelijke wetenschappelijke programma's voor onderzoek naar de mogelijke gevolgen van elektromagnetische golven; 14. dringt er bij de Commissie, de lidstaten, de exploitanten en de nationale autoriteiten die betrokken zijn bij het beheer van de telecommunicatie-infrastructuur op aan actief bij te dragen aan de maatschappelijke discussie over elektromagnetische velden en mobiele communicatie, o.a. door het verstrekken van betrouwbare informatie over de nu beschikbare wetenschappelijke kennis en de technologie; is in dit verband verheugd over het initiatief van de Commissie om een Europees informatiesysteem over elektromagnetische velden in te richten waarbij alle belanghebbenden betrokken worden; 15. verzoekt de lidstaten erop toe te zien dat de plaatsing van installaties die het mobiele telefoonnetwerk moeten ondersteunen, zodanig wordt gepland dat zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de volksgezondheid en het milieu, en wordt bepaald volgens transparante planologische procedures; 16. verzoekt de lidstaten in de voorwaarden die gesteld worden voor de aanleg van de infrastructuur voor het 3G-net, zowel rekening te houden met de bescherming van de gezondheid en het milieu als met een soepele en snelle uitbreiding van het net; is in dit verband verheugd over de bemoedigende pogingen van de exploitanten van gsm-netten om voor meer transparantie te zorgen en de dialoog met lokale autoriteiten en de publieke opinie aan te gaan; daarnaast dient nadrukkelijk te worden gepleit voor samenwerkingsvormen tussen exploitanten waarmee de aanleg van het net wordt bevorderd (gezamenlijke benutting van netinfrastructuur); 17. verzoekt de Commissie de lidstaten te ondersteunen met het oog op het stimuleren en coördineren van de uitwisseling van beste praktijken in de planologische sfeer, teneinde harmonisatie binnen de EU te realiseren; 18. verzoekt de Commissie en de lidstaten om de ontwikkeling van een actieplan ter bevordering van een universeel ontwerp in de 3G-sector, zodat bij het ontwerp van producten technische specificaties in acht worden genomen waarmee problemen worden opgelost in verband met de toegankelijkheid voor mensen met een handicap; 19. dringt erop aan dat alle richtlijnen van het nieuwe regelgevend kader voor elektronische communicatie zo spoedig mogelijk worden omgezet en in werking treden; 20. benadrukt het belang van de bescherming van kinderen die zich op internet begeven en verzoekt de Commissie en de verleners van diensten, met inbegrip van contentaanbieders, de mogelijkheden te onderzoeken om kinderen te beschermen; 21. verzoekt de Commissie en de lidstaten om coherente maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de voordelen van 3G snel worden verspreid, bijvoorbeeld door de voorwaarden voor de aanleg van netten te verbeteren; 22. blijft hameren op het feit dat de uitrol van de derde generatie op een eerlijke en non-discriminerende manier moet plaatsvinden en benadrukt het belang van de naleving van de mededingingsregels, opdat de bedrijven die op deze markt actief zijn op voet van gelijkheid opereren, ongeacht hun omvang; 23. benadrukt dat in beginsel alleen vrije concurrentie billijke prijzen garandeert voor de consument; 24. is verheugd over de ideeën van de Commissie op het gebied van gezamenlijk gebruik van infrastructuren, en verzoekt de Commissie erop toe te zien dat dit gezamenlijke gebruik plaatsvindt volgens vrij overeen te komen voorwaarden die niet ten koste gaan van een gezonde concurrentie; 25. verzoekt de exploitanten die betrokken zijn bij de uitrol van de derde generatie te streven naar een transparant beleid bij het aanbieden van diensten, teneinde de consument zo goed mogelijk voor te lichten en zo een vertrouwensklimaat te scheppen dat de vraag alleen maar ten goede zal komen; 26. wijst er nogmaals op dat er bijzondere aandacht moet worden geschonken aan de veiligheid van betalingen via mobiele telefonie en dringt aan op een diepgaand onderzoek naar dit aspect, dat moet uitmonden in adequate politieke en technische oplossingen, zoals het Mobile Payments Initiative System, omdat anders het frauderisico een ontmoedigend effect zal hebben op de elektronische betalingen via netwerken van de derde generatie en de markt hieronder zal leiden; 27. onderstreept dat met name vermeden moet worden dat een eventuele handel in frequenties leidt tot concurrentieverstoringen op de Europese telecommunicatiemarkt; 28. roept de lidstaten ertoe op breedbandinitiatieven te ondersteunen met behulp van fiscale faciliteiten en maatregelen om de vraag naar breedbandtoepassingen, zoals e-gezondheid, te stimuleren; 29. verzoekt de Commissie en de lidstaten elke regelgevende handeling ten aanzien van de mobiele telefonie, met name van de derde generatie, zeer zorgvuldig te toetsen om geen investeringsbarrières op te werpen; 30. 30 verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "eEurope 2005: Een informatiemaatschappij voor iedereen. Een met het oog op de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002 in te dienen actieplan" ( COM(2002) 263 – C5-0526/2002), – gezien de Europese strategie tegen sociale uitsluiting en alle vormen van discriminatie, gepresenteerd op de Europese Raad van Nice van 7 tot 10 december 2000, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Barcelona op 15 en 16 maart 2002, – gezien de conclusies van de Europese Raad van Sevilla op 21 en 22 juni 2002, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2000 over "eEurope - Een informatiemaatschappij voor iedereen - Mededeling over een initiatief van de Commissie voor de buitengewone Europese Raad van Lissabon, op 23 en 24 maart 2000" (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 mei 2001 over de mededelingen van de Commissie het initiatief en het actieplan "eLearning - Het onderwijs van morgen uitdenken" (2) , – gezien zijn aanbeveling van 6 september 2001 over de strategie om de informatiemaatschappij veiliger te maken door de informatie-infrastructuur beter te beveiligen en computercriminaliteit te bestrijden (3) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 juni 2002 over de mededeling van de Commissie "e-Europa 2002: Toegankelijkheid van Websites van de Overheid en de Inhoud daarvan" (4) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 oktober 1998 over de mededeling van de Commissie "Groenboek over de convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informatietechnologie en de implicaties daarvan voor de regelgeving" (5) , – gezien Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt ("richtlijn elektronische handel") (6) , – gezien Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (7) , – gezien Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en &nbhy;diensten (kaderrichtlijn) (8) , – gezien Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (9) , – gezien Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (10) , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: "Het MKB helpen om digitaal te gaan werken" ( COM(2001) 136 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement "eEurope - effecten en prioriteiten - Mededeling aan de Europese Raad van Stockholm, 23-24 maart 2001" ( COM(2001) 140 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: "Netwerk- en informatieveiligheid: Voorstel voor een Europese beleidsaanpak" ( COM(2001) 298 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: "eEurope 2002: De realisatie van een EU-kader voor de exploitatie van overheidsinformatie" ( COM(2001) 607 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's: "eEurope-Benchmarkingverslag" ( COM(2002) 62 ), – gelet op artikel 47, lid 2 en artikel 163 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie (A5&nbhy;0013/2003), A. overwegende dat het eEurope-actieplan deel uitmaakt van de strategie van Lissabon, die als doel heeft de Europese Unie tot de meest concurrerende en dynamische informatiemaatschappij ter wereld te maken en te streven naar een verbetering van de situatie op het gebied van werkgelegenheid en sociale samenhang tegen het jaar 2010, B. overwegende dat de Commissie op de Europese Raad van Barcelona in maart 2002 werd opgeroepen een alomvattend eEurope 2005-actieplan op te stellen, met als prioriteiten "de ruime beschikbaarheid en het ruime gebruik van breedbandnetwerken in de gehele Unie voor 2005 en de ontwikkeling van internetprotocol IPv6" en "de beveiliging van netwerken en informatie, e-overheid, e-leren, e-gezondheid en e-handel" (11) , C. overwegende dat belangrijke beleidsconcepten als e-leren en e-overheid onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, D. overwegende dat op de Europese Raad van Sevilla in juni 2002 alle instellingen werden verzocht "ervoor te zorgen dat dit plan vóór eind 2005 volledig wordt uitgevoerd" en dat de Commissie werd verzocht "tijdig voor de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad in 2004 een tussentijdse evaluatie voor te leggen waarin de vorderingen worden beoordeeld en zo nodig voorstellen worden gedaan ter aanpassing van het actieplan" (12) , E. overwegende dat de lidstaten met eEurope 2005 vergelijkbare initiatieven kennen, die kunnen worden geïntegreerd in de inspanningen om een informatiemaatschappij voor iedereen tot stand te brengen, F. overwegende dat het nieuwe actieplan een voortzetting is van het eEurope 2002-actieplan, dat is goedgekeurd op de Europese Raad van Feira in juni 2000, G. overwegende dat de lidstaten een essentiële rol spelen bij de uitvoering van het eEurope 2005-actieplan, H. overwegende dat het welslagen van het eEurope 2005-actieplan grotendeels afhankelijk is van een tijdige, evenwichtige en door de markt gestuurde uitvoering van het nieuwe regelgevingskader, dat stimulansen moet geven aan investeringen, innovatie, werkgelegenheid en duurzame mededinging; I. overwegende dat op faciliteiten gebaseerde mededinging op infrastructuurgebied de innovatie zal stimuleren en tot een duurzame mededinging zal leiden; J. overwegende dat de informatiemaatschappij een factor van cruciaal belang is voor de huidige ontwikkelingen, voor zeer veel werkgelegenheid zorgt in de Europese Unie en op een nieuwe wijze bijdraagt aan de eenwording van Europa, en dat de ontwikkeling ervan grote economische, politieke, maatschappelijke en culturele mogelijkheden met zich meebrengt, K. overwegende dat een succesvolle uitvoering van het eEurope-actieplan, en met name de invoering van breedbandtechnologieën, grote inspanningen van de telecommunicatiebedrijven op het gebied van innovatie en investeringen vergt en dat met het oog hierop stabiele, investeringsbevorderende randvoorwaarden noodzakelijk zijn, L. overwegende dat in de informatiemaatschappij grensoverschrijdende ontmoetingen en contacten tussen mensen aanzienlijk zijn vereenvoudigd, zowel op persoonlijk niveau als op het niveau van sociale instellingen, M. overwegende dat het vertrouwen van de investeerders in de telecommunicatiesector is afgenomen wegens het veilen van frequenties, financiële moeilijkheden en onzekerheid over de markt en de regelgeving; N. overwegende dat in een aantal lidstaten dunbevolkte en perifere gebieden het gevaar lopen voor een deel te worden genegeerd in eEurope 2005, met name gehandicapten en ouderen in deze gebieden, omdat ondernemingen de aanleg van breedbandnetwerken in deze gebieden slechts onder bepaalde voorwaarden als lonend beschouwen, O. overwegende dat een informatiemaatschappij voor iedereen zich vooral verder kan ontwikkelen als online-gezondheidsdiensten die alle EU-burgers ten goede komen, gericht worden bevorderd, P. overwegende dat digitalisering en de aanleg van netwerken weliswaar veelzijdige ontwikkelingsmogelijkheden bieden, maar ook hebben geleid tot een wereldwijde kloof tussen de welvarende geïndustrialiseerde landen en de ontwikkelingslanden, Q. overwegende dat in de lidstaten van de EU de gebruikers van internet voor het grootste deel mannen zijn als gevolg van de enorme kloof tussen het aantal vrouwelijke (20%) en mannelijke (80%) informaticastudenten en dat dit verschil tussen de geslachten zeer duidelijk is zowel in rurale en achterstandsgebieden binnen de EU als in de zich ontwikkelende landen, waar slechts een uiterst kleine minderheid van de vrouwen de mogelijkheid heeft internet te gebruiken, R. overwegende dat in de meeste lidstaten van de EU vrouwen in het onderzoek en het management van ondernemingen en instanties op IT-gebied ondervertegenwoordigd zijn, S. overwegende dat een bijzondere problematiek, maar ook specifieke mogelijkheden geboden worden door kleine en middelgrote ondernemingen, waarvan er in de EU meer dan 19 miljoen zijn en die niet altijd in staat zijn alle mogelijkheden die de informatietechnologie biedt te benutten of voldoende te investeren in de opleiding van hun werknemers, T. overwegende dat de algemene invoering van IT-technologie in bedrijfsleven en bestuur heeft gezorgd voor een herstructurering van functies, U. overwegende dat groepen in een maatschappelijk zwakkere situatie, zoals laaggeschoolden, werklozen, gehandicapten en ouderen en in het bijzonder alle vrouwen die tot deze groepen behoren, het gevaar lopen tweemaal te worden gediscrimineerd door buitengesloten te worden van de informatiemaatschappij, V. overwegende dat de dominante positie van het Engels op internet leidt tot een te sterke monocultuur; overwegende dat de Europese cultuur onvoldoende wordt bevorderd op internet, hetgeen schadelijk is voor de productie van digitale inhoud van hoge kwaliteit, W. overwegende dat de informatienetwerkomgeving tevens een politiek instrument is geworden, dat mits goed gebruikt kan zorgen voor een aanzienlijke verbetering van de contacten tussen maatschappelijke actoren, zoals NGO's, en dat tevens mogelijkheden biedt voor het uitoefenen van invloed, 1. is ingenomen met het eEuropa 2005-actieplan, dat tot doel heeft een gunstig klimaat te scheppen voor particuliere investeringen en nieuwe werkgelegenheid, de productiviteit te verhogen, de overheidsdiensten te moderniseren en iedereen de kans te geven aan de wereldwijde informatiemaatschappij deel te nemen; 2. constateert dat het welslagen van eEurope 2005 grotendeels afhankelijk is van een regelgevingskader dat stimulansen moet geven aan investeringen, innovatie, werkgelegenheid en duurzame mededinging; onderstreept dat in dit verband de uitvoering van het nieuwe regelgevingskader in de lidstaten van cruciaal belang is; dringt er derhalve op aan dat op de uitvoering van het nieuwe regelgevingskader nauwlettend moet worden toegezien, dat het moet leiden tot een vermindering van regelgeving voor specifieke sectoren en dat het de overgang naar de algemene mededingingswetgeving moet initiëren; 3. roept de Commissie op zo spoedig mogelijk te komen met een roadmap die aangeeft welke concrete doelstellingen binnen het kader van eEurope gehaald dienen te worden aan het einde van 2003; 4. roept de Commissie op een scorebord te maken waarin de tussentijdse prestaties van lidstaten op het terrein van e-overheid, e-leren en e-gezondheid worden neergezet, hetgeen van belang is om lidstaten nog verder aan te sporen de uiteindelijke doelstellingen van het eEurope 2005&nbhy;actieplan te halen; 5. benadrukt dat het waarborgen van betaalbare breedbandverbindingen, een voorwaarde voor een concurrerende en dynamische kenniseconomie, ingrijpende maatregelen vereist van de lidstaten, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Barcelona, waarbij het technologie-neutrale karakter en de beginselen van de vrije mededinging moeten worden onderstreept; 6. benadrukt dat de lidstaten moeten streven naar het bevorderen zowel van het gebruik van digitale televisie, zonder de gebruikers van analoge televisie te discrimineren en met aandacht voor de toegankelijkheid voor gehandicapte gebruikers, als van de overgang op de derde generatie mobiele communicatie en het gebruik van aanvullende breedbrandstructuren, zoals S-DSL (satelliet-DSL) en kabel; herinnert eraan dat dit vereist dat de lidstaten onverwijld het pakket regels voor de telecommunicatiesector implementeren op een geharmoniseerde wijze die gelijke spelregels voor iedereen bevordert en als expliciete doelstellingen de aanmoediging van investeringen in infrastructuur en de bevordering van innovatie heeft; 7. onderstreept dat er zo spoedig mogelijk voor gezorgd moet worden dat alle burgers, ondernemingen en overheden toegang hebben tot de openbare e-diensten van alle overheidsorganen van de EU door middel van een veilig toegangssysteem dat wordt verzekerd door Europese authentificatienormen; 8. verzoekt de Commissie snel een discussie te starten over de derde generatie mobiele communicatie en nauw met de lidstaten samen te werken om de technische en administratieve belemmeringen op dit gebied uit de weg te ruimen en om de procedures die hiermee verband houden te harmoniseren; roept de lidstaten op een flexibele benadering te hanteren voor de handel in en het beheer van frequenties overeenkomstig de mededingingswetgeving in gevallen waarin frequenties al zijn geveild, en met name voor de mobiele communicatie van de derde generatie de mogelijkheden te onderzoeken om de kosten die de invoering van de benodigde infrastructuur met zich meebrengt op andere wijze te verdelen; is van mening dat de vraag op dit gebied moet worden gestimuleerd en dat moet worden gezorgd voor zekerheid van investeringen; 9. verwijst tevreden naar de pas in gebruik genomen algemene Europese portaalsite voor openbare diensten (13) ; spoort alle lidstaten aan actief aan de uitbouw van deze site mee te werken, opdat de openbare diensten van alle lidstaten de burgers ter beschikking staan op internet; 10. onderstreept dat voor de succesvolle penetratie in de hele Europese Unie van fenomenen zoals nieuwe generatie mobiele communicatie, breedbandinternet en digitale televisie, niet alleen netwerken dienen te worden uitgerold dan wel te worden opgewaardeerd, maar tegelijkertijd nieuwe applicaties en ook contentdiensten nodig zijn en wijst met name op de onderlinge samenhang tussen deze twee componenten; 11. verwelkomt het initiatief van de Commissie op het gebied van open platforms in digitale televisie en 3G en roept de Commissie op snel gevolg te geven aan het open-platformsinitiatief en met concrete maatregelen te komen die het gebruik van open platforms stimuleren, zodat voorkomen wordt dat consumenten genoodzaakt worden zich te beperken tot het aanbod van één dienstenaanbieder, en dat de keuzevrijheid van de consument op het gebied van breedbanddiensten en toepassingen gewaarborgd wordt, hetgeen noodzakelijk is voor de volledige ontwikkeling van breedband en nieuwe generatie mobiele communicatie; 12. verzoekt de regeringen van de lidstaten ervoor te zorgen dat de burgers zich sneller met de nieuwe telecommunicatiemiddelen vertrouwd kunnen maken en dat meer gebruikersvriendelijke en volledig toegankelijke diensten kunnen worden opgezet; 13. verzoekt de lidstaten van de EU met klem aan hun burgers voldoende gratis internettijd aan te bieden om zich vertrouwd te maken met de diensten die worden aangeboden in het kader van e-overheid en om hun activiteiten als burger in het kader van een netwerk uit te voeren, hetgeen ertoe kan bijdragen dat meer meisjes en vrouwen zullen deelnemen; verzoekt hun erop toe te zien dat diensten op internet duidelijk worden beschreven en voor de burger gratis toegankelijk zijn; verzoekt de Commissie de mogelijkheden te onderzoeken van stemgestuurde diensten ten behoeve van groepen die deze in bijzondere mate nodig hebben ; dringt er bij de Commissie, de lidstaten en de nationale autoriteiten op aan een actieplan te ontwikkelen om actief te bevorderen dat voor deze en andere technische oplossingen t.b.v. mensen met storingen van het gehoor of gezichtsvermogen begrip wordt gekweekt bij fabrikanten als integrerend deel van het ontwerp in het kader van het design-for-all-concept; 14. verzoekt de regeringen van de lidstaten ervoor te zorgen dat vrouwen en mannen in plattelandsgebieden van de Unie (80% van het communautaire grondgebied) voldoende toegang hebben tot het internet op dezelfde toegangsvoorwaarden als de rest van het grondgebied; de ontwikkeling van vele plattelandsgebieden hangt immers af van de mogelijkheden die rurale bedrijven krijgen om op gelijke voorwaarden te kunnen concurreren op het gebied van de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën; 15. wenst dat de Commissie en de Raad strategieën voorstellen met het oog op de integratie van vrouwen in het onderzoek en het management van ondernemingen en instanties op IT-gebied; 16. stelt met voldoening vast dat de overgrote meerderheid van de scholen in de EU momenteel beschikt over aan het net gekoppelde computers voor leerdoelen; dringt er bij de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat alle onderwijsinstellingen in de EU toegang hebben tot voldoende breedbandaansluitingen met het oog op e-leren en actief op te treden om de kloof te dichten die al in de eerste schooljaren in het informaticaonderwijs bestaat tussen jongens en meisjes; wijst met name op de betekenis van permanente educatie en opleiding in een klimaat van zich snel ontwikkelende digitale technologie; is van oordeel dat bij deze opleiding in het bijzonder rekening moet worden gehouden met de behoeften van meisjes en dat zij zodanig moet worden opgezet dat zij meer deelnemen; 17. verzoekt de Commissie de mogelijkheden te onderzoeken van het opzetten van volwassenenonderwijs dat gericht is op sturing van de in de informatiemaatschappij noodzakelijke informatie- en communicatietechnologie, alsook van Europees onderzoek tot meting van deze vaardigheden wanneer wordt overgestapt naar de volgende fasen van de nieuwe technologie; 18. verzoekt de lidstaten elektronische diensten te ontwikkelen op het gebied van de openbare administratie in de gezondheidszorg en andere sectoren, met aandacht voor de gebruikersvriendelijkheid en rekening houdend met veiligheidsfactoren; verzoekt de lidstaten voorts gericht in te spelen op de bijzondere betekenis van e-gezondheid voor het consequent aan alle bevolkingsgroepen beschikbaar stellen van online-diensten, bijvoorbeeld online-programma's ter voorkoming van aandoeningen; 19. verzoekt de Commissie en de lidstaten de Europese gezondheidspas te ontwikkelen die volgens de Europese Raad van Barcelona de verschillende documenten in de gezondheidszorg van andere lidstaten moet vervangen, en te bevorderen dat op vrijwillige basis wordt gewaarborgd dat gegevens over de gezondheids- en de verzekeringstoestand snel en gemakkelijk kunnen worden opgevraagd, om zo belemmeringen voor de mobiliteit binnen de Unie weg te nemen; 20. is van mening dat opneming in de gezondheidspas, uiteraard met instemming van de betrokkene, van persoons- en medische gegevens die in de andere lidstaten kunnen worden gebruikt, bijdraagt tot het scheppen van een Europese gezondheidsruimte en tot het vergemakkelijken van de mobiliteit in het algemeen en de beroepsmobiliteit in het bijzonder; 21. verzoekt de lidstaten bijzondere steun te verlenen aan het MKB als bedrijven overstappen naar digitale methoden, en hen aan te moedigen hun werknemers de opleiding te bieden die nodig is om gebruik te maken van de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën; 22. verzoekt de lidstaten na te gaan wat de mogelijkheden zijn om nationale fondsen op te zetten om randgroepen en maatschappelijk buitengesloten burgers, met name gehandicapten, ouderen en vrouwen in rurale en/of ultraperifere gebieden, te helpen deel te nemen aan de informatiemaatschappij; 23. verzoekt de lidstaten na te gaan hoe de ontwikkeling van innovatieve breedbanddiensten in elk afzonderlijk geval kan worden gestimuleerd door middel van fiscale faciliteiten of door de vraag die de overheid genereert met initiatieven als e-overheid, e-gezondheid en e-leren; 24. verzoekt de Commissie de ontwikkeling te bevorderen van Europese specifieke besturingssystemen en -programma's, die beide volledig rekening dienen te houden met de behoeften van kwetsbare groepen, waaronder mensen met een handicap en oudere gebruikers, en aldus de ontwikkeling te steunen van de informatie- en communicatiesector in Europa; verzoekt de lidstaten "state of the art-projecten" te steunen op het gebied van codering, vertrouwelijkheid en veiligheid van gegevens en in deze sector software en programma's te ontwikkelen; 25. dringt er bij de Commissie op aan te onderzoeken hoe het gebruik van ICT kan bijdragen aan een verbreding van de informatie over en een vergroting van de deelname aan de democratische processen in Europa, met name ter gelegenheid van de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2004; 26. wijst er tevreden op dat de Commissie reeds een Task Force Internetveiligheid heeft opgestart, die zal fungeren als orgaan voor de coördinatie van projecten en beleid in verband met de veiligheid van gegevens in Europa; 27. roept de lidstaten op om zo spoedig mogelijk de Task Force Internetveiligheid operationeel te laten worden en in ieder geval de streefdatum uit het actieplan (medio 2003) in acht te nemen en deze task force in ieder geval van voldoende slagkracht te voorzien, zodat op effectieve wijze en op korte termijn de steeds prangender wordende veiligheidsproblematiek het hoofd geboden kan worden; 28. verzoekt de Raad om aan de topontmoeting die in december 2003 in Genève wordt gehouden over de informatiemaatschappij, een duidelijk signaal te geven de EU vastbesloten is een leidende rol te gaan spelen als de meest mededingingskrachtige en dynamische, op gelijkheid gebaseerde kenniseconomie ter wereld; 29. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement , – gelet op het samenvattende verslag van de Commissie inzake de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad van 2003 en de daarbij gaande mededelingen inzake de Brede Economische Beleidsrichtsnoeren, de Europese Werkgelegenheidsstrategie en de interne markt, – gelet op de conclusies van de Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000, de Europese Raad van Göteborg van 15 en 16 juni 2001 en de Europese Raad van Barcelona van 15 en 16 maart 2002, alsook op de conclusies van 16 september 2002 inzake de resultaten van de Wereldtop voor duurzame ontwikkeling, A. overwegende dat Europa's langzame herstel van de wereldwijde economische teruggang, dat tot uitdrukking komt in een geringe economische groei in 2002, de tenuitvoerlegging van de agenda van Lissabon belangrijker dan ooit maakt; overwegende dat dit des te dringender geboden is vanwege de uitdagingen waarvoor de uitbreiding van de Europese Unie ons stelt en de onzekerheden in het internationale politieke en economische klimaat, B. overwegende dat er behoefte bestaat aan een nieuwe aanpak op het gebied van groei en economische ontwikkeling, welke gebaseerd is op hogere normen ten aanzien van milieubescherming en sociale bescherming, werkgelegenheid en arbeidsvoorwaarden, onderwijs en opleiding, als ook ten aanzien van openbare gezondheidszorg en voedselveiligheid, zulks als onderdeel van een gemoderniseerd Europees economisch en sociaal model, C. overwegende dat de nadruk van de strategie van Lissabon op een evenwichtige beleidsmix van haar economische, ecologische en sociale aspecten en hun wederzijds versterkende hervormingsprocessen moet worden gehandhaafd en dat het nastreven van milieudoelstellingen ook een dynamisch effect kan hebben op groei, werkgelegenheid, ontwikkeling en sociaal welzijn, D. overwegende dat betrokkenheid van het Europees Parlement bij de formulering van de Europese Werkgelegenheidsstrategie en de Brede Economische Beleidsrichtsnoeren essentieel is voor de democratische legitimiteit van dit proces, E. overwegende dat 2003 een uiterst belangrijk jaar zal zijn in de overgang naar een uitgebreide EU die uit 25 lidstaten zal bestaan, Voornaamste politieke overwegingen 1. verzoekt de Europese Raad om het hoofd te bieden aan de uitdagingen waarvoor de Europese economie aan het begin van de 21e eeuw gesteld staat en ten volle van de strategie van Lissabon te profiteren met het oog op een maximale synergie tussen de verschillende processen - Brede Economische Beleidsrichtsnoeren, werkgelegenheids-richtsnoeren en de strategie op middellange termijn voor de interne markt; wijst erop dat deze Voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad van cruciaal belang is en dat de Europese Raad beoordeeld zal worden op zijn succes bij het overbruggen van de "beleidsprestatiekloof"; is van oordeel dat de Europese Raad zijn activiteiten moet concentreren op het realiseren van de bestaande doelstellingen en de formulering van nieuwe doelstellingen moet vermijden; 2. herinnert eraan dat de strategie van Lissabon werd opgezet als een strategie voor investeringen, structurele hervormingen en verbetering van het Europese economische en sociale model; betreurt daarom dat de Commissie heeft beknibbeld op de tenuitvoerlegging van de structurele hervormingsstrategie van Lissabon van 2003 3. is ernstig verontrust over de sterke mate waarin de lidstaten bij de follow-up tekortschieten; herhaalt zijn verzoek om specifieke nationale streefcijfers voor de uitvoering, meting en monitoring van de behaalde resultaten; benadrukt het belang van een snelle tenuitvoerlegging en naleving van goedgekeurde EU-wetgeving in alle lidstaten, teneinde concurrentievervalsingen te voorkomen; 4. bevestigt ten volle de strategische doelstellingen die in Lissabon werden vastgesteld, maar is van oordeel dat thans het moment is aangebroken voor 5. benadrukt dat de noodzakelijke structurele hervormingen in politiek en sociaal opzicht alleen aanvaardbaar zijn als zij worden geïntegreerd in een systeem waarin rechten en plichten worden gegarandeerd en dat niet alleen kansen biedt aan de goede opgeleiden, maar aan alle in loondienst werkende burgers die de gevolgen van de structurele hervormingen kunnen ondervinden; dit impliceert dat structurele hervormingen alleen zinvol zijn wanneer zij vergezeld gaan van belangrijke investeringen op economisch, onderwijs en sociaal gebied en nieuwe en betere kansen op werkgelegenheid bieden, waarbij ook moet worden gedacht aan nieuwe vormen van ondernemerschap, de sociale economie en de derde sector; 6. dringt in dit verband aan op bevordering van openbare en particuliere investeringen die een stimulerende invloed op het ondernemerschap hebben, in het bijzonder op gebieden zoals onderwijs en opleiding, levenslang leren, onderzoek, milieuvriendelijke productie, informatietechnologie en grenstechnologieën, telecommunicatie, energie en vervoersnetwerken; Economische en financiële stabiliteit 7. is van oordeel dat economische en monetaire stabiliteit kan worden bereikt door zich te houden aan de regels van het Stabiliteits- en Groeipakt en indien lidstaten een cyclus-versterkend economisch beleid vermijden; steunt de nodige aanpassingen aan het Stabiliteits- en Groeipakt, met garandering van de geloofwaardigheid van het op stabiliteit gerichte kader; 8. verzoekt de Europese Raad ervoor te zorgen dat iedere lidstaat zich houdt aan de aanbevelingen van de Ecofin-Raad ten aanzien van de begroting en economische hervorming, waaronder die inzake de pensioenstelsels en de arbeidsmarkten, gezien het feit dat er een evenwicht moet worden gevonden tussen de vraag naar overheidsuitgaven en budgettaire terughoudendheid; benadrukt dat gezonde overheidsfinanciën noodzakelijk zijn om de duurzaamheid van de stelsels voor sociale bescherming en sociale samenhang te garanderen, niet in de laatste plaats gezien de demografische uitdaging waarvoor de veroudering van de bevolking ons stelt; 9. dringt erop aan dat de Raad samen met de Commissie met spoed strategieën ontwikkelt voor een uitgebreide herziening van pensioenen teneinde op de lange termijn toereikende pensioenen te kunnen waarborgen met de combinatie van drie "pijlers", namelijk openbare pensioenstelsels, beroepsstelsels en persoonlijke pensioenvoorzieningen; pensioenfondsen en aanvullende stelsels op kapitaaldekkingsbasis kunnen een nuttige aanvulling zijn op openbare pensioenvoorzieningen op omslagbasis; 10. onderstreept dat elke coördinatie van het fiscaal beleid op Europees niveau werkgelegenheidsvriendelijk moet zijn, de fiscale lasten op arbeid moet verminderen, tot een voor kleine en middelgrote ondernemingen gunstiger fiscaal systeem moet leiden en fiscale prikkels moet bieden ter stimulering van de particuliere investeringen, met name op het gebied van onderzoek, milieu, onderwijs, opleiding en levenslang leren, terwijl tegelijkertijd een stabiele financiering van de sociale bescherming moet worden verzekerd; De interne markt; noodzakelijke hervormingen 11. maakt zich ernstige zorgen over de geringe vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van de interne-marktwetgeving en herinnert de Europese Raad aan de eis die hij in Barcelona aan de lidstaten heeft gesteld om tegen de tijd van de Voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad van 2003 het streefcijfer te hebben gerealiseerd van een omzettingspercentage van 100% voor die richtlijnen waarvan de uitvoering al meer dan twee jaar op zich laat wachten; maakt zich ook ernstige zorgen over het grote aantal procedures dat is aangespannen wegens de nalatigheid van lidstaten bij de tenuitvoerlegging van goedgekeurde wetgeving inzake de interne markt; 12. doet een beroep op de Europese Raad ervoor te zorgen dat alle Raden, en niet alleen de Raad Mededinging, de kwestie van het concurrentievermogen over een breed front aanpakt, met name door voltooiing van de bestaande interne markt, ontwikkeling van de interne markt voor diensten, voltooiing van de risicokapitaalmarkt voor het eind van 2003 en het actieprogramma financiële diensten voor eind 2005, en door de omzetting van wetgeving ter verbetering van de goede werking van de telecommunicatie-, energie- en vervoersmarkten; onderstreept het belang van een toezegging op het hoogste politieke niveau dat de bevoegdheden van het Parlement om uitvoeringswetgeving (niveau 2) te herzien binnen het kader van de uitvoering van het actieprogramma financiële diensten zullen worden gehandhaafd; 13. benadrukt de essentiële rol die de kleine en middelgrote ondernemingen spelen als motor voor innovatie, economische groei en schepping van werkgelegenheid - vooral ook in tijden van economische neergang - en het positieve aanzwengelingseffect dat zij kunnen hebben op de economie in haar geheel; onderstreept hoe belangrijk het is dat alle lidstaten uitvoering geven aan de aanbevelingen die gedaan zijn in het Europese Handvest voor de Kleine Ondernemingen, zoals de schepping van een bedrijfsvriendelijk klimaat voor deze ondernemingen en, onder andere, peer pressure onder de lidstaten met het oog op de stimulering van O&O investeringen binnen de kleine en middelgrote ondernemingen; verzoekt de Europese Raad onverwijld de aanbevelingen op te volgen die zijn gedaan in het recente Groenboek van de Commissie inzake ondernemerschap, met name die betreffende het bevorderen en toepassen van atypische vormen van bedrijfsorganisatie, zoals coöperatieven en neutrale verenigingen, en zich te concentreren op het elimineren van de belemmeringen voor grensoverschrijdende economische activiteiten en de toegang tot financiering; 14. verwelkomt ten volle de strategie van de Commissie voor een vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving en wil graag een centrale rol vervullen na de sluiting van een bevredigend interinstitutioneel akkoord; is verheugd over de verbintenis om bij nieuwe in 2003 ingediende wetgevingsvoorstellen een evaluatie van de regelgeving toe te passen, verzoekt de Commissie de evaluatie uit te breiden tot de bestaande wetgeving en een gedetailleerd tijdschema voor te leggen voor het bereiken van haar doelstelling van een bureaucratievermindering van 25%; 15. wijst op de cruciale rol van diensten van algemeen belang voor het Europees sociaal model; verzoekt zowel de Raad als de Commissie duidelijk stelling te nemen om te voorkomen dat de internemarktregelgeving het bestaan en de verdere ontwikkeling van dergelijke diensten in de weg staat; verzoekt het Voorzitterschap er bij de Commissie op aan te dringen vaart te zetten achter een kaderrichtlijn voor diensten van algemeen belang ter versterking van de beginselen van artikel 16 van het EG-Verdrag; Kennis en innovatie 16. benadrukt opnieuw het cruciale belang van een levendige, concurrerende informatie- en communicatiesector voor de totstandkoming van een op kennis gebaseerde EU-economie die in dienst staat van individuen en het bedrijfsleven; meent dat voorkomen moet worden dat de EU haar voorsprong in O&O in deze technologieën verliest; is van oordeel dat het concept van een Europese Ruimte voor Onderzoek verder moet worden ontwikkeld, met name door de tenuitvoerlegging een van streefcijfer voor de publieke en privé-investeringen voor O&O van 3 %, bevordering van de mobiliteit van onderzoekers, wegwerking van de bestaande fragmentatie tussen publieke en privé-onderzoekers, exploitanten en financiers, bevordering van de opleiding van jonge en vrouwelijke wetenschappers en technici en ruimere inzet van de structuurfondsen voor dit doel; 17. is van mening dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan de goedkeuring van het communautaire octrooi, aan snelle procedures en de bevordering van de toegang tot en het gebruik van de informatie- en computertechnologie, welke het bedrijfsleven nieuwe kansen bieden en helpen de productiviteit in de Europese Unie te laten stijgen; er zou een onafhankelijke Europese Onderzoeksraad moeten worden opgericht, met onderzoekers uit de lidstaten en de kandidaat-lidstaten; 18. wijst er nogmaals op dat het Europees Jaar van de gehandicapten (2003) voor de 37 miljoen gehandicapten die in de EU wonen, de meest ambitieuze politieke maatregel is met het oog op gelijke rechten voor gehandicapten en verzoekt de Raad tijdens de voorjaarbijeenkomst toe te zien op het welslagen ervan door een ambitieus programma aan te nemen ter ondersteuning van hun recht volledig aan het maatschappelijk leven en het arbeidsproces deel te nemen en door voorts te waarborgen dat iedere vorm van discriminatie van gehandicapten op het werk verboden wordt; 19. wenst dat de lidstaten een hoge prioriteit geven aan het actieprogramma e-Europa 2005, met: Werkgelegenheid en sociale cohesie 20. benadrukt met klem dat de lidstaten zich moeten inzetten voor een verhoging van de participatie op de arbeidsmarkt van de te weinig in het arbeidsproces opgenomen segmenten van de bevolking, zoals jongeren, vrouwen, immigranten, oudere werknemers en gehandicapten, bijvoorbeeld door middel van doelgerichte integratiemaatregelen, maatregelen die het gemakkelijker maken de eisen van het werk en het gezinsleven met elkaar te verzoenen en prikkels voor de werknemers om langer te blijven werken; onderstreept verder dat alle lidstaten de werklust moeten bevorderen, bijvoorbeeld door maatregelen om de fiscale systemen en de beloningen zo aan te passen dat arbeid en onderwijs lonender worden; is voorts van mening dat in het kader van de nieuwe werkgelegenheidsstrategie,het nationale en regionale arbeidsmarktbeleid moet worden aangepast aan de lokale omstandigheden en aan meer flexibele werkmethodes; 21. is van oordeel dat Europa zijn werkgelegenheidsbeleid moet ombuigen in de richting van een "strategie van rijk worden door werken" en hiertoe moet investeren in onderwijs, vaardigheden en onderricht per computer, waarbij onderwijs en een actualisering van kwalificaties resulteren in productiviteit, de instandhouding en het scheppen van kwalitatief hoogwaardige banen, die behoorlijke lonen kunnen garanderen, en in een grotere beroepsmobiliteit en geografische mobiliteit, inclusief gezondheid en veiligheid op het werk en behoorlijke sociale rechten; wijst op de bijdrage van de derde sector aan meer werkgelegenheid en het verwezenlijken van andere doelstellingen van het overheidsbeleid en roept de lidstaten op nieuwe strategieën te ontwikkelen om deze sector te steunen; 22. vraagt de Europese Raad thans in te zien dat de bestrijding van zwart werken een belangrijk element van de nieuwe strategie in een groot aantal lidstaten moet zijn; is van oordeel dat werken zowel voor werkgevers als werknemers aantrekkelijker moet worden gemaakt, niet alleen door verlaging van de fiscale last, maar ook door specifieke stimulansen in het leven te roepen om regulier werken te bevorderen; dringt daarom aan op een sterkere interactie tussen het immigratiebeleid, een actief arbeidsmarktbeleid en beleidsmaatregelen tegen een sociale uitsluiting; doet in dit verband een beroep op de Commissie en de Raad om uitvoering te geven aan het mandaat dat hun door de Europese Raad van Tampere werd verstrekt, waarin de urgentie van de politieke, economische en sociale integratie van burgers uit derde landen werd benadrukt; 23. wijst erop dat de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting een essentiële doelstelling van de geïntegreerde strategie is; acht het van essentieel belang dat er een steeds bredere gemeenschappelijke en gecoördineerde basis in Europa wordt gelegd ter bescherming van de socialezekerheidsstelsels die overeenkomstig hoge sociale beginselen en standaarden zijn opgezet en worden gefinancierd; dringt er daarom bij de Voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad op aan om substantiële vooruitgang te boeken in de richting van een open-coördinatiemethode op het gebied van de pensioenvoorzieningen en de gezondheidszorg, waarbij ook de rol van het Europees Parlement in deze procedure dient te worden erkend; Onderwijs en opleiding 24. doet een beroep op de lidstaten om levenslang leren te bevorderen, evenals investering in menselijk kapitaal en de kwalitatieve vervolmaking van de beroepsbekwaamheden van de werknemers door het verstrekken van een ruimere toegang tot activiteiten op het gebied van beroepsopleiding en onderwijs; acht dit een goed middel tot verbetering van de werkgelegenheid, bevordering van het concurrentievermogen en het overbruggen van de kloof die er gaapt tussen werkloosheid aan de ene kant en tekorten in bepaalde sectoren van de arbeidsmarkt aan de andere kant; 25. verzoekt de Europese Raad de samenwerking op de gebieden mobiliteit; overdracht en erkenning van bevoegdheden en kwalificaties; kwaliteit van beroepsonderwijs en opleiding en harmonisering van bewijsstukken en diploma's te bevorderen en te versterken; ook op dit gebied zouden de Europese Structuurfondsen moeten worden gemobiliseerd voor acties waarbij onderwijs en opleiding centraal staan; 26. vraagt de Europese Raad ervoor te zorgen dat de Raad Onderwijs, Jeugd en Cultuur het actieprogramma voor onderwijsstelsels zodanig voortzet dat sprake is van een goede aansluiting met de werkgelegenheidsstrategie en dat derhalve de subsidiariteit wordt geëerbiedigd; wijst erop dat bij de verbetering van het beleid inzake scholen en beroepsopleiding de regeringen wellicht van de studie van het Programme for International Student Assessment (PISA) kunnen leren dat al degenen op de arbeidsmarkt toegang moeten hebben tot levenslang leren via kaderovereenkomsten over arbeidsvoorwaarden tussen de sociale partners; Duurzame ontwikkeling 27. herinnert eraan dat de milieupijler van de duurzame ontwikkeling even belangrijk wordt geacht als de economische en sociale pijlers; is van mening dat de door de Commissie ontwikkelde milieu-indicatoren, welke in de lijst van structurele indicatoren zijn opgenomen, een goede basis vormen voor toekomstige evaluaties van de duurzame ontwikkeling, maar dat deze verder moeten worden uitgewerkt en ontwikkeld in combinatie met gekwantificeerde richtsnoeren voor de verschillende sectoren; 28. dringt aan op richtsnoeren en nationale actieplannen op het gebied van het milieubeleid, met name voor wat de invoering betreft van nieuwe en schonere technologieën, en dringt aan op de tenuitvoerlegging van de wetgeving op het gebied van hernieuwbare energieën en een grotere doelmatigheid in het energieverbruik, door middel van economische instrumenten zoals een beleid van duurzaamheidssubsidies en milieuheffingen, welke gericht moeten zijn op een permanente verandering in de richting van duurzame productie- en consumptiepatronen, zonder de totale belastingdruk te verhogen; 29. zegt toe interne gestroomlijnde werkmechanismen te zullen ontwikkelen om de tenuitvoerlegging van de resultaten van de Topconferenties van Johannesburg, Lissabon en Göteborg te kunnen evalueren alsmede de vorderingen van de gestroomlijnde beleidscoördinatiecycli inzake economisch, sociaal en milieubeleid, teneinde zijn belofte om oog te houden op de vorderingen op het gebied van duurzame ontwikkeling onverminderd na te komen; 30. betreurt weliswaar dat de meeste lidstaten tamelijk ver buiten de trajecten naar hun te Kyoto vastgestelde doelstellingen blijven, maar is positief gestemd over de uitvoering van het EU-stelsel voor de handel in emissies voor 2005, waarbij meer dan 5.000 bedrijven uit de industrie- en energiesector zijn betrokken; onderstreept het belang van een geïntegreerde benadering bij het uitvoeren van de verschillende maatregelen in het kader van het klimaatveranderingsbeleid van de EU teneinde de concurrentiepositie in internationaal verband van energie-intensieve bedrijven in Europa te beschermen; is van oordeel dat voor andere sectoren op nationaal en communautair niveau vergelijkbare doelstellingen moeten worden vastgesteld en vergelijkbare instrumenten moeten worden ontwikkeld, zoals voor de niet-energie-intensieve productie, kleine en middelgrote ondernemingen en het vervoer, diensten, landbouw, openbare en binnenlandse sectoren; Verbetering van werkmethoden 31. verzoekt de Europese Raad bij zijn aanpak van vraagstukken waarvoor geen wetgevingsbevoegdheid van de EG bestaat, zoals de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, pensioenstelsels, gezondheidszorgstelsels, ouderenzorg en onderwijs, aan te geven dat de "open coördinatiemethode" zodanig wordt uitgevoerd dat de verantwoordelijkheden van de lidstaten worden geëerbiedigd en niet aan het Europees Parlement en de parlementen in de lidstaten wordt voorbijgegaan; is verder van mening dat de resultaten van de open-coördinatiemethode beperkt zullen zijn, indien deze niet vergezeld gaat van een krachtige en transparante controle op de uitvoering; 32. doet een beroep op de Europese Raad om ervoor te zorgen dat duurzame ontwikkeling een belangrijk en vast thema wordt op de komende voorjaarsbijeenkomsten van de Europese Raad, en verzoekt in dit verband de Commissie om voorbereidingen te treffen voor het opmaken van een jaarlijkse balans van de processen van Cardiff, Göteborg en Johannesburg, welke tezamen met het samenvattend verslag zullen moeten worden ingediend vóór het einde van het jaar voorafgaande aan de komende voorjaarszitting van de Europese Raad; 33. wijst op de grote uitdagingen waarvoor de kandidaatlanden voor toetreding gesteld staan om te voldoen aan de agenda van Lissabon; verzoekt de Commissie en de lidstaten om bijzondere steun aan deze nieuwe kandidaatlanden te verlenen bij de overgang naar een dynamische, op kennis gebaseerde economie; 34. onderstreept het belang van de sociale partners op Europees niveau en acht een sociale dialoog waaraan wordt deelgenomen door alle representatieve instellingen op Europees niveau een factor die van beslissend belang is voor het uitvoeren van de strategie van Lissabon; verzoekt de Raad om met spoed de hindernissen uit de weg te ruimen die een formeel besluit over een Drie-partijentop in de weg staan en om het Europees Parlement hierover te raadplegen; 35. geeft uiting aan zijn vastberadenheid een belangrijke rol op het gebied van de interne markt te spelen en bij de voorbereiding en beoordeling van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en de Europese werkgelegenheidsstrategie, maar wijst op het buitengewoon krappe tijdschema tussen de aanneming van het richtsnoerenpakket op de voorjaarsbijeenkomst en de definitieve aanneming in juni 2003, waardoor een substantiële bijdrage van het Europees Parlement is uitgesloten; dringt opnieuw aan op sluiting van een interinstitutioneel akkoord waarbij wordt gegarandeerd dat het ten volle bij deze procedure wordt ingeschakeld; o o o 36. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten en kandidaatlanden en de sociale partners.