(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2006)0269 ), – gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 62, lid 2, onder b), punt ii) van het EG­Verdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0166/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0459/2007 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 10 juli 2008 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2008 van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de gemeenschappelijke visuminstructies aan de diplomatieke en consulaire beroepsposten in verband met de invoering van biometrische identificatiemiddelen, met inbegrip van bepalingen over de organisatie van de inontvangstneming en de behandeling van visumaanvragen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, punt 2, onder b), ii), Gezien het voorstel van de Commissie║, Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (1) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Teneinde een betrouwbare verificatie en identificatie van visumaanvragers te waarborgen, moeten biometrische gegevens in het bij Beschikking 2004/512/EG van de Raad (2) opgezette visuminformatiesysteem (VIS) worden verwerkt en moet worden gezorgd voor een rechtskader voor de vastlegging van deze biometrische kenmerken. Voorts vereist de toepassing van het VIS dat nieuwe regelingen voor de inontvangstneming van visumaanvragen worden getroffen. (2) Door de integratie van biometrische kenmerken in het VIS wordt een begin gemaakt met het gebruik van nieuwe elementen waarmee een duidelijker verband wordt gelegd tussen de houder van het visum en het paspoort om te voorkomen dat gebruik wordt gemaakt van valse identiteiten. De persoonlijke verschijning van de visumaanvrager moet daarom – op zijn minst voor de eerste aanvraag – een van de basisvoorwaarden zijn voor de afgifte van een visum en de registratie van biometrische kenmerken in het VIS. (3) ▌ Verordening (EG) nr. 767/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 betreffende het visuminformatiesysteem (VIS) en de uitwisseling tussen de lidstaten van informatie op het gebied van visa voor kort verblijf (VIS-verordening) (3) bepaalt dat vingerafdrukken en foto's van de aanvrager in het VIS moeten worden opgeslagen . In deze verordening worden de normen voor de verzameling van deze biometrische kenmerken vastgesteld door verwijzing naar de relevante voorschriften van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO). Er zijn geen aanvullende technische specificaties vereist om de interoperabiliteit te waarborgen. (4) De regelingen voor de ontvangst van aanvragers moeten met het nodige respect voor de menselijke waardigheid en integriteit worden getroffen. De verwerking van de visumaanvragen moet op professionele en van respect getuigende wijze geschieden en evenredig zijn aan de nagestreefde doelen. (5) Teneinde de registratie van visumaanvragers te vergemakkelijken en de kosten voor de lidstaten te beperken, moeten ook nieuwe organisatorische mogelijkheden worden overwogen. In de eerste plaats moet een specifiek type van vertegenwoordiging, dat is beperkt tot de inontvangstneming van visumaanvragen en de afname van biometrische kenmerken, aan de gemeenschappelijke visuminstructies worden toegevoegd. (6) Er moet worden voorzien in andere keuzemogelijkheden, zoals het delen van een locatie, gemeenschappelijke aanvraagcentra en uitbesteding. Er moet een passend rechtskader voor deze keuzemogelijkheden worden vastgesteld waarbij rekening wordt gehouden met specifieke problemen in verband met gegevensbescherming. Ter waarborging van de integriteit van het visumafgifteproces moeten alle activiteiten die verband houden met de afgifte van visa, met inbegrip van het verzamelen van biometrische gegevens, plaatsvinden in de gebouwen van een lidstaat die op grond van het internationaal recht diplomatieke of consulaire bescherming genieten of in gebouwen van de Europese Commissie die door het gastland als onschendbaar zijn erkend. Binnen het vastgestelde rechtskader moeten de lidstaten , overeenkomstig de voorwaarden die in deze verordening zijn vastgelegd, vrij kunnen bepalen van welke organisatiestructuur zij in elk derde land zullen gebruikmaken. Gedetailleerde gegevens betreffende deze structuren moeten door de Commissie op een gemeenschappelijke Schengen visum internet site worden bekendgemaakt. (7) Bij de organisatie van de samenwerking moeten de lidstaten erop toezien dat de aanvrager wordt doorverwezen naar de lidstaat die bevoegd is zijn aanvraag te behandelen. (8) Aangezien de afgifte van visa per definitie een overheidstaak is, moet elk besluit van de centrale autoriteiten van een lidstaat om een deel van het visumbehandelingsproces aan een externe dienstverlener uit te besteden alleen worden genomen als er geen andere mogelijkheid is en als dat besluit terdege gerechtvaardigd is . Bij de vaststelling van dergelijke regelingen moeten de algemene beginselen voor de afgifte van visa strikt worden nageleefd, met inachtneming van de voorschriften inzake gegevensbescherming die zijn vastgelegd in Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (4) . (9) Ieder contract dat door een lidstaat met een externe dienstverlener wordt gesloten, moet bepalingen bevatten betreffende de precieze verantwoordelijkheden van de dienstverlener , de rechtstreekse en volledige toegang tot diens lokalen, informatie voor aanvragers, vertrouwelijkheid , inachtneming van de voorschriften inzake gegevensbescherming en omstandigheden, voorwaarden en procedures voor de opschorting of beëindiging van het contract. De lidstaten moeten passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de naleving van met externe dienstverleners gesloten contracten kan worden afgedwongen. (10) De lidstaten moeten ernaar streven de ontvangst van de visumaanvragen, het opnemen van biometrische kenmerken en het gesprek zodanig te organiseren dat de visumaanvrager slechts éénmaal persoonlijk dient te verschijnen om een visum te verkrijgen (one-stop-shop-beginsel). (11) De Europese toezichthouder voor gegevensbescherming heeft zijn advies overeenkomstig artikel 28, lid 2 van Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (5) uitgebracht en de artikel 29-werkgroep heeft haar advies overeenkomstig artikel 30, lid 1 onder (c) van Richtlijn 95/46/EG ingebracht . (12) Richtlijn 95/46/EG geldt voor de verwerking van persoonsgegevens bij de toepassing van onderhavige verordening. Er moet echter nog duidelijkheid komen over enkele punten, vooral ten aanzien van de verantwoordelijkheid voor de verwerking van gegevens, waarborging van de rechten van degenen waarvan gegevens zijn verzameld en voor het toezicht op de gegevensbescherming. (13) De lidstaten moeten over de mogelijkheid beschikken om bepaalde categorieën aanvragers of alle aanvragers om humanitaire of andere redenen rechtstreeks toegang tot hun consulaire of diplomatieke posten te verlenen. (14) Teneinde de procedure voor een eventuele latere aanvraag te vergemakkelijken, moet het mogelijk zijn de biometrische gegevens uit de eerste aanvraag te kopiëren binnen een termijn van 59 maanden vanaf het begin van de bewaringstermijn zoals bedoeld in artikel 23 van de VIS-verordening. Na verloop van deze termijn moeten de biometrische kenmerken opnieuw worden afgenomen. (15) Gezien de noodzaak biometrische kenmerken af te nemen, is het niet langer toegestaan een beroep te doen op commerciële tussenpersonen, zoals reisagentschappen, voor de eerste aanvraag, maar is dat alleen toegestaan voor de volgende aanvragen. (16) De gemeenschappelijke visuminstructies aan de diplomatieke en consulaire beroepsposten moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. (17) De Commissie dient drie jaar nadat het VIS in werking is getreden en daarna om de vier jaar een verslag in over de uitvoering van deze verordening , dat betrekking heeft op de afname van biometrische kenmerken, de geschiktheid van de gekozen ICAO-norm, de naleving van voorschriften inzake gegevensbescherming, ervaring met externe dienstverleners, met speciale aandacht voor het verzamelen van biometrische gegevens, het beginsel van de "eerste aanvraag" en de organisatie van de inontvangstneming en de behandeling van visumaanvragen. Het verslag dient op grond van artikel 7, leden 12, 13 en 14 alsmede artikel 50, lid 4 van de VIS-verordening ook in te gaan op de gevallen waarin vingerafdrukken om feitelijke redenen niet konden worden afgenomen dan wel om wettelijke redenen niet werden vereist in vergelijking met de gevallen waarin wel vingerafdrukken werden afgenomen. Het verslag dient informatie te bevatten over gevallen waarin aan een persoon die om feitelijke redenen geen vingerafdrukken kon laten afnemen een visum werd geweigerd. Het verslag moet zonodig vergezeld gaan van passende voorstellen tot wijziging van deze verordening. De Commissie legt het verslag aan het Europees Parlement en de Raad voor. (18) Aangezien de doelstelling van deze verordening, te weten het organiseren van de ontvangst en verwerking van visumaanvragen in verband met de invoering van biometrische gegevens in de VIS, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel , maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze verordening niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. ▌ (19) Met deze verordening worden de fundamentele rechten geëerbiedigd en worden de beginselen in acht genomen die met name worden erkend in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, het Handvest van grondrechten van de Europese Unie en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind. (20) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van deze verordening en is het derhalve niet gebonden door of onderworpen aan de toepassing ervan. Aangezien met deze verordening wordt voortgebouwd op het Schengenacquis krachtens de bepalingen van titel IV van het derde deel van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, beslist Denemarken op grond van artikel 5 van genoemd Protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad deze verordening heeft aangenomen, of het deze in zijn nationale wetgeving zal omzetten. (21) Wat IJsland en Noorwegen betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis als bedoeld in de door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die vallen onder het gebied dat is bedoeld in artikel 1, punt B, van Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst (6) . (22) Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (7) . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze verordening en is hieraan niet gebonden noch onderworpen aan de toepassing ervan. (23) Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (8) . Ierland neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze verordening en is hieraan niet gebonden noch onderworpen aan de toepassing ervan. (24) Wat Zwitserland betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die is ondertekend door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 4, lid 1, van Besluit 2004/860/EG van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de ondertekening , namens de Europese Gemeenschap, en de voorlopige toepassing van enkele bepalingen van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (9) . (25) Deze verordening is een rechtshandeling die voortbouwt op het Schengenacquis of daaraan is verbonden als bedoeld in artikel 3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De gemeenschappelijke visuminstructies aan de diplomatieke en consulaire beroepsposten worden als volgt gewijzigd: (1) Punt II, punt 1.2, wordt als volgt gewijzigd: (a) Onder b) wordt de volgende alinea toegevoegd:" Een lidstaat mag een of meer lidstaten ook uitsluitend voor de inontvangstneming van aanvragen en de afname van biometrische kenmerken vertegenwoordigen. De desbetreffende bepalingen van punt 1.2, onder c) en e), zijn van toepassing. Wanneer hij een aanvraag ontvangt, voert de vertegenwoordigende lidstaat het aanvraagdossier in het VIS in en neemt hij de gegevens op zoals bedoeld in artikel 9 van de VIS-verordening * . Dan stelt hij de consulaire post van de vertegenwoordigde lidstaat op de hoogte van de aanvraag en de invoering in het VIS door middel van de communicatie-infrastructuur van het VIS, zoals beschreven in artikel 16 van de VIS-verordening. De inontvangstneming en de toezending van aanvragen en gegevens aan de vertegenwoordigde consulaire post geschieden met inachtneming van de toepasselijke gegevensbeschermings- en veiligheidsvoorschriften. ________________ * Verordening (EG) nr. 767/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 betreffende het Visuminformatiesysteem (VIS) en de uitwisseling tussen de lidstaten van gegevens op het gebied van visa voor kort verblijf (VIS-Verordening) (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 60) b) punt d) wordt vervangen door:" De regeling voor de onder a) en b) bedoelde vertegenwoordiging ten behoeve van de afgifte van eenvormige visa is weergegeven in de tabel betreffende de vertegenwoordiging bij afgifte van visa in bijlage 18. (2) In punt III wordt het volgende punt -1 toegevoegd: " Gedrag van het personeel dat bij visumaanvragen betrokken is De lidstaten zorgen ervoor dat de aanvragers voorkomend worden ontvangen door al het personeel dat bij visumaanvragen betrokken is. Al het personeel eerbiedigt bij de uitvoering van zijn taken ten volle de menselijke waardigheid en integriteit van de aanvrager. Alle genomen maatregelen moeten evenredig zijn aan de nagestreefde doelen. Bij de uitvoering van zijn werkzaamheden dient het personeel zich te onthouden van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische oorsprong, godsdienst of gewetensovertuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. (3) In punt III komt punt 1 als volgt te luiden:" 1.1 Visumaanvraagformulier; aantal exemplaren per aanvraag Aanvragers dienen ook het ▌formulier voor ▌een eenvormig visum in te vullen. Een aanvraag voor een eenvormig visum moet worden ingediend middels het geharmoniseerde formulier dat overeenkomt met het model in bijlage 16. Het aanvraagformulier dient in ten minste één exemplaar te worden ingevuld en kan onder andere voor de raadpleging van de centrale autoriteiten worden gebruikt. Voorzover de nationale procedures daartoe nopen, kunnen de overeenkomstsluitende partijen een groter aantal exemplaren verlangen. 1.2. Biometrische kenmerken a) De lidstaten verzamelen biometrische kenmerken, die de gezichtsopname en tien vingerafdrukken van de aanvrager omvatten, overeenkomstig de in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden , in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind vastgelegde rechten . Bij de indiening van de eerste visumaanvraag dient de aanvrager die niet valt onder een van de uitzonderingen die onder punt b) worden vermeld persoonlijk te verschijnen. Op dat ogenblik worden de volgende biometrische kenmerken verzameld: Voor eventuele volgende aanvragen die worden ingediend binnen een termijn van 59 maanden vanaf het begin van de bewaringstermijn zoals bedoeld in artikel 23 van de VIS-verordening worden de biometrische kenmerken uit de eerste aanvraag gekopieerd, op voorwaarde dat de laatste binnenkomst niet meer dan 48 maanden voordien heeft plaatsgehad. Na deze periode moet een volgende aanvraag als een "eerste aanvraag" worden beschouwd. De technische voorschriften voor de foto en de vingerafdrukken moeten in overeenstemming zijn met de internationale normen die zijn vastgelegd in document 9303, deel 1 (paspoorten), zesde editie, van de ICAO*. De biometrische kenmerken moeten worden afgenomen door gekwalificeerde en naar behoren gemachtigde personeelsleden van de diplomatieke of consulaire post of, onder hun toezicht en verantwoordelijkheid , door de in punt 1.B bedoelde externe dienstverlener. De gegevens worden uitsluitend door het in artikel 4, lid 1, bedoelde naar behoren gemachtigd personeel van consulaire posten in het VIS ingevoerd overeenkomstig ▌ artikel 5 ▌van de VIS-verordening. De lidstaten zorgen ervoor dat volledig gebruik wordt gemaakt van alle zoekcriteria zoals bedoeld in artikel 13 van de VIS-verordening om onjuiste afkeuringen en identificaties te voorkomen. Op het verzamelen van biometrische kenmerken, met inbegrip van hun doorgifte van de dienstverlener naar de verantwoordelijke consulaire post, dient te worden toegezien overeenkomstig de artikelen 41 en 43 van de VIS-verordening en artikel 28 van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad ** . b) Uitzonderingen De volgende aanvragers worden vrijgesteld van de verplichting vingerafdrukken te laten afnemen: Als het nemen van vingerafdrukken fysiek onmogelijk is, dan mag dit geen invloed hebben op de verlening of weigering van een visum. Een lidstaat kan in uitzonderingen op de verplichting biometrische kenmerken te verzamelen voorzien voor houders van diplomatieke paspoorten, dienstpaspoorten/officiële paspoorten en bijzondere paspoorten. In elk van deze gevallen moet in het VIS de vermelding "niet van toepassing" worden opgenomen. Behoudens de bepalingen van punt III.4 van de CCI wordt voor personen onder de leeftijd van 12 jaar gebruik gemaakt van gescande foto's waarvoor betrokkenen niet persoonlijk behoeven te verschijnen. De uitzondering op de eis vingerafdrukken te geven voor kinderen, en met name het leeftijdstraject voor het afnemen van vingerafdrukken, zal drie jaar na het begin van de inwerkingtreding van het VIS opnieuw worden bezien. Hiertoe legt de Commissie een verslag voor waarin met name wordt ingegaan op de ervaring van het VIS in verband met het afnemen en het gebruiken van vingerafdrukken van kinderen vanaf de leeftijd van 12 jaar en een gedetailleerde technische evaluatie van de betrouwbaarheid van het afnemen en gebruiken van vingerafdrukken van kinderen van onder de twaalf jaar voor identificatie- en verificatiedoeleinden in een grootschalige gegevensbank als het VIS. Het verslag moet ook een uitgebreide evaluatie bevatten van hogere en lagere leeftijdsgrenzen voor het afnemen van vingerafdrukken, alsmede een uitgebreide beoordeling van de gevolgen van hogere en lagere leeftijdsgrenzen voor het al of niet verlangen van vingerafdrukken, waaronder de sociale, economische en financiële aspecten hiervan. In het verslag moet een dergelijke beoordeling worden gemaakt van het afnemen van vingerafdrukken van ouderen. Mochten uit het verslag aanzienlijke problemen blijken bij het afnemen van vingerafdrukken van personen met een leeftijd boven een bepaalde grens, dan dient de Commissie een voorstel in om een uiterste leeftijdsgrens te stellen. Het verslag dient zonodig vergezeld te gaan van passende voorstellen tot wijziging van deze verordening. ________________ * De technische voorschriften zijn dezelfde als voor de paspoorten die door de lidstaten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad aan hun onderdanen worden afgegeven (PB L 385 van 29.12.2004, blz. 1) . ** PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.". (4) In punt VII wordt punt 1 vervangen door:" A Organisatie van de inontvangstneming en de behandeling van visumaanvragen De organisatie van de inontvangstneming en de behandeling van visumaanvragen valt onder de bevoegdheid van de respectieve lidstaten. Per locatie voorzien de lidstaten hun consulaire post van de voor de vastlegging/verzameling van biometrische kenmerken vereiste benodigdheden of beslissen zij, onverminderd bovengenoemde mogelijkheden van vertegenwoor-diging, samen te werken met een of meer andere lidstaten. Samenwerking geschiedt in de vorm van het delen van een locatie, het opzetten van gemeenschappelijke aanvraagcentra of , waar dit niet in aanmerking komt, in de vorm van samenwerking met externe partners. a) Wanneer voor het delen van een locatie wordt gekozen, behandelen de personeelsleden van de diplomatieke of consulaire posten van een of meer lidstaten de aan hen gerichte aanvragen (met inbegrip van de biometrische kenmerken) in de diplomatieke of consulaire post van een andere lidstaat en maken zij gebruik van de apparatuur van die lidstaat. De betrokken lidstaten stellen in onderling overleg vast hoelang de locatie zal worden gedeeld, welke voorwaarden gelden voor het beëindigen van het gedeelde gebruik van deze locatie en welk deel van de leges moet worden betaald aan de lidstaat waarvan de diplomatieke of consulaire post wordt gebruikt. De aanvragers worden verwezen naar de lidstaat die verantwoordelijk is voor de verwerking van de visumaanvraag. b) wanneer "gemeenschappelijke aanvraagcentra" worden opgezet, worden de personeelsleden van diplomatieke en consulaire posten van twee of meer lidstaten met het oog op de inontvangstneming van de aan hen gerichte visumaanvragen (met inbegrip van de biometrische kenmerken) samen in het gebouw van een lidstaat ondergebracht dat diplomatieke of consulaire bescherming op grond van het internationaal recht geniet of in een gebouw van de Europese Commissie dat door het gastland als onschendbaar wordt erkend . De aanvragers worden doorverwezen naar de lidstaat die bevoegd is hun aanvraag te behandelen. De lidstaten stellen in onderling overleg vast hoelang deze samenwerking zal duren, welke voorwaarden gelden voor de beëindiging ervan en hoe de kosten over de deelnemende lidstaten worden verdeeld. Eén lidstaat is verantwoordelijk voor de contracten die verband houden met logistiek en met de diplomatieke betrekkingen met het gastland. c) samenwerking met externe dienstverleners overeenkomstig punt 1.B. 1. B Samenwerking met externe dienstverleners Indien er vanwege bijzondere omstandigheden of in verband met de plaatselijke situatie van de consulaire post geen mogelijkheden zijn om deze uit te rusten met faciliteiten voor het afnemen/verzamelen van biometrische kenmerken, of om een gedeelde locatie of een gemeenschappelijk aanvraagcentrum op te zetten, kunnen lidstaten afzonderlijk of gezamenlijk voor het in ontvangst nemen van visumaanvragen (en biometrische gegevens) samenwerken met een externe dienstverlener. In dergelijke gevallen blijven de betrokken lidstaten verantwoordelijk voor de gegevensverwerking en derhalve aansprakelijk voor een eventuele contractbreuk, en met name voor het naleven van de gegevensbeschermingsregels bij de behandeling van visumaanvragen. Deze lidstaat/lidstaten zorgt/zorgen ervoor dat een externe dienstverlener zoals bedoeld onder punt VII, punt 1.B.1b zijn activiteiten uitvoert in het gebouw van de lidstaat dat diplomatieke of consulaire bescherming op grond van het internationaal recht geniet of in het gebouw van de Europese Commissie dat door het gastland als onschendbaar wordt erkend en dat gekwalificeerde en naar behoren geautoriseerde personeelsleden van de diplomatieke of consulaire post van de lidstaat/lidstaten aanwezig zijn om nauwkeurig toezicht te houden op de activiteit van de externe dienstverleners. 1.B.1 - Vormen van samenwerking met externe dienstverleners Samenwerking met externe dienstverleners gebeurt in [een van] de volgende vorm[en]: 1.B.2 - Verplichtingen van de lidstaten De betrokken lidstaten kiezen overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG een externe dienstverlener die een dienstverlening van hoge kwaliteit kan waarborgen en die in staat is alle benodigde technische en organisatorische veiligheidsmaatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om persoonsgegevens te beveiligen tegen vernietiging, hetzij per ongeluk, hetzij onrechtmatig, tegen verlies, vervalsing, niet-toegelaten verspreiding of toegang, met name wanneer de verwerking doorzending van gegevens in een netwerk en de inontvangstneming en doorzending van dossiers en gegevens aan de consulaire post omvat, dan wel tegen enige andere vorm van onwettige verwerking. Bij de keuze van externe dienstverleners verrichten de diplomatieke of consulaire posten een grondig onderzoek naar de solvabiliteit en de betrouwbaarheid van de onderneming (waarbij de vergunningen, de inschrijving in het handelsregister, de ondernemingsstatuten en de contracten met de banken worden gecontroleerd) en zien zij erop toe dat zich geen belangenconflicten voordoen. De diplomatieke of consulaire posten van de lidstaten moeten ervoor zorgen dat het gekozen bedrijf over de relevante vakkennis op het terrein van informatiezekerheid en gegevensbeveiliging beschikt. De lidstaten moeten gebruik maken van optimale aanbestedingspraktijken voor het sluiten van contracten met externe ondersteunende diensten voor de visumverlening. Externe dienstverleners hebben geen toegang tot het VIS. Alleen naar behoren gemachtigde personeelsleden van de diplomatieke of consulaire posten hebben toegang tot het VIS, uitsluitend voor de doeleinden die zijn vastgelegd in de VIS-verordening . De betrokken lidstaten sluiten een schriftelijk contract met de externe dienstverlener overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 95/46/EG. Alvorens een dergelijk contract te sluiten, rechtvaardigt de diplomatieke of consulaire post van de betrokken lidstaat onder vermelding van de redenen overeenkomstig punt VII, punt 1 B de noodzaak van het sluiten van het contract tegenover de diplomatieke en consulaire posten van de andere lidstaten en de delegatie van de Commissie in het kader van de plaatselijke consulaire samenwerking . Behalve de verplichtingen die in artikel 17 van Richtlijn 95/46 /EG zijn vervat, wordt in het contract ook bepaald: In het kader van de plaatselijke consulaire samenwerking wordt een modelcontract opgesteld. De lidstaten zorgen ervoor dat er een zo gering mogelijke verstoring is van de diensverlening aan visumaanvragers indien de externe dienstverlener plotseling stopt met het verlenen van de diensten die op grond van het contract vereist zijn. De betrokken lidstaten werken nauw samen met de externe dienstverlener en houden nauw toezicht op de uitvoering van het conctract en letten daarbij onder andere op: De door de aanvrager te betalen kostenvergoeding is niet hoger dan het in bijlage 12 vastgestelde bedrag , los van de vraag of de lidstaten met externe dienstverleners samenwerken of niet. De lidstaten zorgen ervoor dat er een procedure bestaat voor de identificatie van de externe dienstverlener die betrokken is bij een specifieke visumaanvraag. Personeelsleden van de betrokken lidstaten leiden de dienstverlener op zodat deze over de vereiste kennis beschikt om visumaanvragers een goede dienstverlening en voldoende informatie te kunnen bieden. 1.B. 3 - Informatie De lidstaten en hun diplomatieke of consulaire posten dienen het publiek te voorzien van alle relevante informatie met betrekking tot het aanvragen van een visum, met inbegrip van: Deze informatie voor het publiek moet ook bereikbaar zijn via een gemeenschappelijke Schengen visum internet site. Deze site wordt ingericht voor een verdere ondersteuning van de uitvoering van het gemeenschappelijk visumbeleid en de toepassing van de visumprocedure. 1.B.4 - Voorlichtingscampagne Kort voordat het VIS in een derde land in werking zal treden, lanceert de diplomatieke of consulaire post van de lidstaten samen met de delegatie van de Commissie een campagne ter voorlichting van het publiek over de nagestreefde doelen, de gegevens die worden opgeslagen in en de autoriteiten die toegang hebben tot het VIS, en de rechten van aanvragers van een visum. Dergelijke campagnes moeten regelmatig worden gevoerd. 1. C Behoud van directe toegang tot de diplomatieke en consulaire posten van de lidstaten voor visumaanvragers Ongeacht de gekozen samenwerkingsvorm kunnen de lidstaten besluiten visumaanvragers de mogelijkheid te blijven bieden een visumaanvraag rechtstreeks in te dienen bij een diplomatieke of consulaire post. De lidstaten zorgen ervoor dat de continuïteit van de inontvangstneming en de behandeling van visumaanvragen is gewaarborgd in het geval de samenwerking met andere lidstaten of een externe dienstverlener plotseling wordt beëindigd. 1. D Besluit en publicatie De lidstaten delen de Commissie mee hoe zij de inontvangstneming en de behandeling van visumaanvragen in elke consulaire post denken te regelen. De Commissie zorgt ervoor dat dit wordt gepubliceerd op de gemeenschappelijke Schengen visum internetsite. De lidstaten verstrekken de Commissie de door hen gesloten contracten. 1. E Algemene verantwoordelijkheden 1.E.1 Documenten Elk document, gegeven of biometrisch kenmerk dat in de loop van een visumaanvraag door of namens een lidstaat wordt ontvangen, wordt als een "consulair document" overeenkomstig de Conventie van Wenen inzake consulaire betrekkingen beschouwd en wordt op passende wijze behandeld. 1.E.2 Opleiding Alvorens toestemming te krijgen om biometrische kenmerken af te nemen ontvangt het personeel van de diplomatieke of consulaire post een passende opleiding ter waarborging van een soepele en professionele gang van zaken. 1.E.3 Aansprakelijkheid Eenieder, respectievelijk elke lidstaat, die als gevolg van onrechtmatige gegevensverwerking of een andere, met deze verordening strijdige handeling schade heeft geleden, is gerechtigd om van de lidstaat die voor de geleden schade verantwoordelijk is, vergoeding te ontvangen. De betrokken lidstaat wordt geheel of gedeeltelijk van zijn aansprakelijkheid ontheven indien hij kan aantonen dat hij niet verantwoordelijk is voor het feit dat de schade heeft veroorzaakt. Aanspraken op vergoeding door een lidstaat van de in de vorige alinea bedoelde schade vallen onder de nationale rechtsbepalingen van de zich verwerende lidstaat. 1.E.4 Sancties De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat een inbreuk op deze verordening, met name een eventueel misbruik van gegevens die voor een visumaanvraag zijn voorgelegd, kan worden bestraft door middel van overeenkomstig de nationale wetgeving vastgestelde sancties, met inbegrip van administratiefrechtelijke en/of strafrechtelijke sancties, die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. (5) In punt VIII wordt punt 5.2 als volgt gewijzigd: Artikel 2 De Commissie dient drie jaar nadat het VIS in werking is getreden en daarna om de vier jaar bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de tenuitvoerlegging van deze verordening, met inbegrip van de afname van biometrische kenmerken, de geschiktheid van de gekozen ICAO-norm, de naleving van voorschriften inzake gegevensbescherming, ervaring met externe dienstverleners, met speciale aandacht voor het verzamelen van biometrische gegevens, het beginsel van de "eerste aanvraag" en de organisatie van de inontvangstneming en de behandeling van visumaanvragen. Het verslag dient op grond van artikel 7, leden 12, 13 en 14 alsmede artikel 50, lid 4 van de VIS-verordening ook in te gaan op de gevallen waarin vingerafdrukken om feitelijke redenen niet konden worden afgenomen dan wel om wettelijke redenen niet werden vereist in vergelijking met de gevallen waarin wel vingerafdrukken werden afgenomen. Het verslag dient informatie te bevatten over gevallen waarin aan een persoon die om feitelijke redenen geen vingerafdrukken kon laten afnemen een visum werd geweigerd. Het verslag gaat zonodig vergezeld van passende voorstellen tot wijziging van deze verordening. Artikel 3 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te ║ Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel voor een verordening van de Raad ( COM(2008)0243 ), – gelet op artikel 37 en artikel 300, lid 2, van het EG­Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG­Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0199/2008), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7, van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij en de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie ( A6-0278/2008 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel voor een verordening van de Raad, als geamendeerd door het Parlement, alsmede aan de sluiting van het protocol; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Islamitische Republiek Mauritanië. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2008)0454 ), – gelet op de artikelen 36 en 37 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0270/2008), – gelet op de artikelen 51 en 134 van zijn Reglement, 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gelet op de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de beginselen gelijkheid en niet- discriminatie, het recht op eerbiediging van de menselijke waardigheid, bescherming van de persoonlijke levenssfeer en van persoonsgegevens, de rechten van het kind, de rechten van personen die tot minderheden behoren, zoals erkend in internationale en Europese verdragen tot bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en inzonderheid in het VN-verdrag inzake de rechten van het kind, het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en de daarmee verband houdende jurisprudentie van het Europees Hof voor de rechten van de mens (1) en van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, – gelet op de Verdragen, en inzonderheid de artikelen 2, 6 en 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 13 (maatregelen tegen discriminatie op grond van onder meer ras en etnische afstamming), 12 (verbod op discriminatie op grond van nationaliteit), 17 (burgerschap van de Unie), artikel 18 (vrijheid van verkeer) en artikel 39 e.v. (vrij verkeer van werknemers) van het EG-Verdrag, – gelet op Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (2) en met name op de definitie van directe en indirecte discriminatie, op Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (3) en op Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (4) , – gezien het werkdocument van de Commissie over communautaire instrumenten en beleidsvormen voor de integratie van Roma (SEC(2008)2172) en het jaarverslag over 2008 van het Bureau van de grondrechten van de Europese Unie, – onder verwijzing naar zijn vorige resoluties over onder meer de Roma, racisme en vreemdelingenhaat, bestrijding van discriminatie en over het vrije verkeer, met name deze van 28 april 2005 over de situatie van de Roma in de Europese Unie (5) , van 1 juni 2006 over de situatie van de Roma-vrouwen in de Europese Unie (6) , van 15 november 2007 over de toepassing van Richtlijn 2004/38/EG betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (7) , van 13 december 2007 over bestrijding van het opkomende extremisme in Europa (8) en van 31 januari 2008 over een Europese Roma-strategie (9) . – gelet op artikel 108, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de EU een waardengemeenschap is die gebaseerd is op democratie en de rechtsstaat, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, gelijkheid en niet-discriminatie, met inbegrip van de bescherming van personen die tot minderheden behoren, en dat de EU zich ertoe verbonden heeft racisme en vreemdelingenhaat te bestrijden, evenals discriminatie op grond van de redenen die in de artikelen 12 en 13 van het EG-Verdrag zijn vermeld; B. overwegende dat deze waarden in de EU worden verdedigd met de reeds aangehaalde richtlijnen tegen discriminatie en inzake de vrijheid van verkeer, alsmede door middel van het beleid dat eraan ten grondslag ligt en dat de lidstaten verplicht zijn deze ten volle uit te voeren en maatregelen waarmee ze geschonden zouden kunnen worden achterweg moeten laten, C. overwegende dat het Parlement er in zijn resolutie van 31 januari 2008 bij de Commissie op heeft aangedrongen een eind te maken aan het bestaan van sloppenwijken en kampen, waar alle voorschriften op het gebied van hygiëne en veiligheid met voeten worden getreden en een groot aantal Roma-kinderen het leven laat bij huiselijke ongelukken, met name door het uitbreken van brand, daar het ontbreekt aan degelijke veiligheidsnormen, D. overwegende dat de Roma een van de belangrijkste doelwitten van racisme en discriminatie vormen, zoals blijkt uit de recente gebeurtenissen in verband met gewelddadigheid en agressie tegen Roma in Italië en Hongarije, en zoals verder duidelijk uit Eurobarometer-onderzoek naar voren komt, E. overwegende dat de Commissie in haar reeds aangehaalde werkdocument onderstreept dat de lidstaten al een reeks financiële instrumenten en beleidsvormen ten dienste staan om strijd tegen de discriminatie van de Roma te leveren en de opneming in de maatschappij en integratie van Roma te bevorderen, met name met het oog op de uitwisseling en bevordering van optimale praktijken op dit gebied, F. overwegende dat de Roma-bevolking een pan-Europese etnisch-culturele gemeenschap is die niet over een natiestaat beschikt en dat op de EU derhalve de bijzondere verantwoordelijkheid rust om in samenwerking met de lidstaten een Europese strategie en een Europees beleid voor de Roma te ontwikkelen, G. overwegende dat de Italiaanse regering op 21 mei 2008 een decreet heeft aangenomen waarin de noodtoestand wordt uitgeroepen wegens de vestiging van nomadengemeenschappen in de gebieden Campania, Lazio en Lombardije (10) op grond van wet 225 van 24 februari 1992 inzake de oprichting van een nationale civiele bescherming, die de regering uitzonderlijke bevoegdheden verleent om de noodtoestand uit te roepen bij "natuurrampen, rampen of andere gebeurtenissen waartegen op grond van hun intensiteit en omvang met buitengewone bevoegdheden en middelen moet worden opgetreden", H. overwegende dat op dit decreet op 30 mei 2008 verdere orders van de premier (11) ("ordinanze") volgden die het volgende inhielden: J. overwegende dat de Italiaanse minister van binnenlandse zaken herhaaldelijk heeft verklaard dat het afnemen van vingerafdrukken gebeurt in verband met een telling van de Roma-bevolking in Italië en dat hij voornemens is in afwijking van de gewone wetgeving het afnemen van vingerafdrukken bij Roma die in kampen wonen, met inbegrip van minderjarigen, toe te staan, waarbij hij bevestigde dat Italië zal doorgaan met deze identificatiemaatregelen, die voor 15 oktober 2008 in Milaan, Rome en Napels zullen worden afgesloten, K. overwegende dat het afnemen van vingerafdrukken in Italië, en met name in Milaan en Napels, al aan de gang is en overwegende dat dergelijke gegevens volgens informatie van NGO's door de prefecten in een gegevensbank worden opgenomen, L. overwegende dat de Commissieleden Barrot en Spidla in dit verband het belang van de beginselen gelijkheid en niet-discriminatie in de EU onderstreepten en met een nieuwe horizontale anti-discriminatierichtlijn kwamen, waarbij zij bevestigden dat de EU-wetgeving discriminatie op grond van ras en etnische afstamming ondubbelzinnig verbiedt, M. overwegende dat de UNICEF, de secretaris-generaal van de Raad van Europa en de Commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa uiting hebben gegeven aan hun bezorgdheid, en dat laatstgenoemde de Italiaanse regering een memorandum heeft doen toekomen in verband met onder meer racisme, vreemdelingenhaat en de bescherming van de mensenrechten van Roma, N. overwegende dat de Italiaanse autoriteit voor gegevensbescherming de ter zake bevoegde autoriteiten, en met name de prefecten van Rome, Milaan en Napels, om informatie heeft gevraagd in verband met de mogelijkheid vingerafdrukken af te nemen van Roma, met inbegrip van minderjarigen, omdat zij bezorgd is dat dit tot problemen in verband met discriminatie zou kunnen leiden die ook de menselijke waardigheid, met name die van minderjarigen, zouden kunnen raken, 1. dringt er bij de Italiaanse autoriteiten op aan om, in afwachting van de aangekondigde beoordeling van de voorgenomen maatregelen door de Commissie, geen vingerafdrukken van Roma, met inbegrip van minderjarigen, te verzamelen en reeds verzamelde vingerafdrukken niet te gebruiken, aangezien dit een duidelijk geval zou zijn van rechtstreekse discriminatie op grond van racisme en etnische afstamming, hetgeen op grond van artikel 14 van het EVRM verboden is, en voorts een blijk van discriminatie tussen EU-burgers van Roma-afstamming, en andere EU-burgers die niet verplicht zijn zich aan dergelijke procedures te onderwerpen; 2. deelt de bezorgdheid van UNICEF en acht het ontoelaatbaar om ter wille van de bescherming van kinderen hun fundamentele rechten te schenden en hen te criminaliseren, en deelt ook de bezorgdheid waaraan de Raad van Europa en veel NGO's en godsdienstige gemeenschappen uiting hebben gegeven en is van oordeel dat rechten van Roma-kinderen het best beschermd worden door hun in het kader van het integratiebeleid gelijke toegang tot kwaliteitsonderwijs, huisvesting en gezondheidszorg te bieden en hen tegen uitbuiting te beschermen; 3. verzoekt de lidstaten dringend stappen te ondernemen om niet-begeleide minderjarigen die worden uitgebuit, ongeacht hun etnische oorsprong of nationaliteit, te beschermen, en indien identificatie van deze minderjarigen hiervoor nuttig is, op ad-hoc basis, normale, niet-discriminerende identificatieprocedures toe te passen met volledige inachtneming van alle juridische waarborgen en iedere vorm van rechtsbescherming; 4. is het met de Commissie eens dat dergelijke maatregelen een overtreding zijn van het verbod op directe en indirecte discriminatie, zoals met name bedoeld in Richtlijn 2000/43/EG en zoals vastgelegd in de artikelen 12, 13 en 17 tot en met 22 van het EG-Verdrag, 5. bevestigt opnieuw dat een beleid dat uitsluiting in de hand werkt nooit doeltreffend zal zijn bij de misdaadbestrijding en niet tot preventie en veiligheid zal bijdragen; 6. veroordeelt in elk opzicht en ondubbelzinnig alle vormen van racisme en discriminatie waarmee de Roma en andere als 'zigeuners' bestempelde personen te maken krijgen; 7. verzoekt de lidstaten om herziening en intrekking van wetten en beleid waardoor Roma, direct of indirect, op grond van ras en etnische afstamming gediscrimineerd worden en vraagt de Raad en de Commissie toe te zien op de wijze waarop de lidstaten de Verdragen en richtlijnen tegen discriminatie en over de vrijheid van verkeer toepassen om een volledige en consequente uitvoering te waarborgen en om het nodige te doen als dit niet het geval mocht zijn, 8. verzoekt de Commissie om een diepgaande evaluatie van de wetgevende en uitvoerende maatregelen van de Italiaanse regering om hun verenigbaarheid met de Verdragen en de EU-wetgeving te toetsen; 9. geeft uiting aan zijn bezorgdheid over de bevestiging – blijkend uit de bestuurlijke decreten en opdrachten die door de Italiaanse regering zijn uitgevaardigd - dat de aanwezigheid van Roma-kampen in de buurt van grote steden op zichzelf een ernstige, sociaal alarmerende situatie is met gevolgen voor de openbare orde en veiligheid, die een 12 maanden durende "noodtoestand" rechtvaardigt; 10. maakt zich er zorgen over dat als gevolg van de afkondiging van de noodtoestand buitengewone maatregelen in afwijking van de wet kunnen worden genomen door prefecten, aan wie het gezag tot uitvoering van alle maatregelen is overgedragen, waaronder het verzamelen van vingerafdrukken, gebaseerd op een wet betreffende de civiele bescherming bij "natuurrampen, rampen of andere gebeurtenissen", hetgeen in dit specifieke geval niet passend of proportioneel is; 11. verzoekt de Raad en de Commissie om een verdere versterking van het EU-beleid tegenover de Roma door een strategie te lanceren ter ondersteuning en bevordering van maatregelen en projecten van de lidstaten en NGO's in verband met de integratie en opneming in de maatschappij van Roma, met name van Roma kinderen; 12. verzoekt de Commissie en de lidstaten in het kader van een Roma-strategie van de EU en in verband met het Decennium van maatschappelijke integratie van de Roma om uitvoering van wetgeving en beleid die gericht zijn op de ondersteuning van Roma-gemeenschappen, met daarbij de bevordering van hun integratie op alle gebieden, en om de lancering van anti-racisme en anti-discriminatieprogramma's op scholen, op het werk en in de media en om meer uitwisseling van deskundigheid en beste praktijken; 13. herinnert in dit verband aan het belang van de ontwikkeling van strategieën op EU- en nationaal niveau, met volledige gebruikmaking van de kansen die de EU-fondsen bieden, om een einde te maken aan de segregatie van de Roma in het onderwijs en te zorgen voor een toegang op gelijke voorwaarden voor Roma-kinderen (deelneming aan het reguliere onderwijs, invoering van speciale studiebeursregelingen en opleidingsprogramma's), waarborging en verbetering van de toegang van Roma tot de arbeidsmarkten, bieden van toegang op gelijke voorwaarden tot gezondheidszorg en sociale zekerheid, bestrijding van discriminatoire praktijken bij het bieden van huisvesting, meer deelname van Roma aan het sociale, economische, culturele en politieke leven; 14. is er verheugd over dat de Commissie een werkgroep tegen discriminatie met vertegenwoordigers van alle lidstaten heeft ingesteld en wenst dat de ter zake bevoegde commissie van het Parlement hierbij betrokken wordt en ten volle toegang heeft tot de werkzaamheden van deze werkgroep; verzoekt zijn bevoegde commissie om met de nationale parlementen van de lidstaten een dialoog over dit onderwerp aan te gaan; 15. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Raad van Europa, de Commissaris voor de mensenrechten van de Raad van Europa, UNICEF en de Italiaanse autoriteit voor gegevensbescherming. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 22 mei 2008 over de natuurramp in China (1) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2008 over de situatie in Tibet (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 december 2007 over de top EU-China en de mensenrechtendialoog EU-China (3) , – gezien het resultaat van de 25ste ronde van de mensenrechtendialoog tussen de EU en China, die op 15 mei 2008 in Brdo, Slovenië, heeft plaatsgevonden, – gelet op artikel 103, lid 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat zowel China als de EU zich ertoe inzetten bij te dragen aan vrede, veiligheid en duurzame ontwikkeling in de wereld, B. overwegende dat de krachtige aardschok die het zuidwesten van China op 12 mei 2008 heeft getroffen, enorme vernielingen heeft aangericht; overwegende dat deze aardbeving tienduizenden slachtoffers heeft gemaakt, vooral in de provincie Sechuan; overwegende dat volgens de jongste ramingen 10 miljoen mensen door de aardbeving zijn getroffen en bijna 70 000 mensen zijn omgekomen, waaronder duizenden schoolkinderen die stierven toen hun scholen instortten, C. overwegende dat de Chinese regering een uitzonderlijk noodmaatregelen heeft genomen en met inzet van mankracht – met inbegrip van delen van het leger – en medische teams ter plaatse om de bewoners van het rampgebied hulp te bieden, D. gelet op de buitengewone mobilisatie en solidariteit van de gehele Chinese bevolking en de internationale gemeenschap bij de pogingen de slachtoffers van de ramp te helpen, E. overwegende dat de openstelling van Tibet voor toeristen en de media niet mag worden gebruikt als een "public relations event", maar een echte opening moet zijn, die journalisten, de media en toeristen de kans biedt de regio Tibet te bezoeken, F. overwegende dat het Internationaal Olympisch Comité (IOC) in zijn slotverklaring heeft benadrukt dat de toekenning van de Olympische Spelen van 2008 aan China zou bijdragen aan de openstelling van het land en aan de verbetering van de mensenrechtensituatie, 1. uit zijn tevredenheid over de ontwikkelingen in de betrekkingen tussen de EU en China, de sectorale dialogen en de nauwere samenwerking op het gebied van diverse mondiale kwesties; 2. verzoekt de Chinese autoriteiten er rekening mee te houden dat het waarschuwen voor aardbevingen een criterium is voor de ontwikkeling van een land; benadrukt bijgevolg dat het van vitaal belang is actief en tijdig te reageren op elke waarschuwing die wetenschappelijke diensten aan de autoriteiten kunnen geven in het onwaarschijnlijke, maar mogelijke geval dat er zich opnieuw een natuurramp in China voordoen; 3. verheugt zich over het feit dat na de gebeurtenissen van maart 2008 in Lhasa de contacten tussen de vertegenwoordigers van de Dalaï Lama en de Chinese autoriteiten zijn hervat; spoort beide partijen aan deze contacten te intensiveren om de basis te leggen voor wederzijds vertrouwen, wat de enige mogelijkheid is om tot een voor beide partijen aanvaardbare politieke oplossing te komen; 4. betreurt dat, terwijl op het gebied van handel en economie aanzienlijke vooruitgang is geboekt in de betrekkingen met China, dit niet gepaard is gegaan met substantiële verbeteringen op het gebied van de mensenrechten en de democratie; 5. betreurt dat de prestaties van China op het gebied van de mensenrechten aanleiding blijven geven tot bezorgdheid als gevolg van frequente en stelselmatige schending van de mensenrechten; herinnert aan de toezeggingen die China op het gebied van de mensenrechten heeft gedaan toen de organisatie van de Olympische Spelen aan het land werd toegewezen; 6. veroordeelt het frequent gebruik van de doodstraf in China en verzoekt de Chinese autoriteiten een moratorium op terechtstellingen in te stellen; 7. betreurt dat internationale oproepen er niet zijn in geslaagd de Chinese autoriteiten hun optreden in Tibet naar aanleiding van de rellen van 14 maart 2008 te doen stopzetten, aangezien deelnemers aan de protesten in Lhasa nog steeds worden opgespoord, naar willekeur gearresteerd en opgesloten worden en hun familie geen informatie krijgt over hun verblijfplaats, ondanks het feit dat de Chinese wet dit voorschrijft; verzoekt de Chinese autoriteiten met klem om tijdens de Olympische Spelen, in naam van het reeds lang bestaande Olympische Bestand, een einde te maken aan de "patriottische heropvoedingscampagne" die zij sinds begin april hebben geïntensiveerd; 8. stelt met voldoening vast dat China snel besloten heeft de bijstand van de internationale gemeenschap te aanvaarden bij de hulp aan de slachtoffers van de aardbeving in de regio Sichuan en het faciliteren van het verlenen van steun door humanitaire vrijwilligersorganisaties; 9. onderstreept het belang van de steun van de Europese Unie, de EU-lidstaten en de internationale gemeenschap voor de wederopbouwfase in de regio; 10. verzoekt China de verplichtingen na te komen die het publiekelijk is aangegaan met betrekking tot de rechten van de mens en van de minderheden, de democratie en de rechtsstaat, en waar het Internationaal Olympisch Comité aan heeft gerefereerd toen het besloot de organisatie van de Spelen aan China toe te wijzen; 11. verzoekt de Chinese autoriteiten met klem deze historische kans te grijpen om de wereld te tonen dat de toewijzing van de Olympische Spelen aan Beijing een unieke gelegenheid is gebleken om de mensenrechtensituatie te verbeteren, door gratie te verlenen aan alle politieke gevangenen en mensenrechtenactivisten in de gevangenis, ook aan degenen in Tibet die na de opstand van maart 2008 zijn opgepakt, met uitzondering uiteraard van wie een gewelddadige misdaad heeft gepleegd; verzoekt de Chinese autoriteiten tevens een einde te maken aan de discriminatie van migranten van het platteland en etnische minderheden alsook aan de intimidatie van vakbondsactivisten, advocaten en journalisten die de schending van fundamentele vrijheden aanklagen; herhaalt dat het ervan overtuigd is dat de opsluiting van deze mensen in strijd is met de universeel aanvaarde geest van het ius gentium (volkerenrecht); 12. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en de parlementen van de lidstaten, de regering van de Volksrepubliek China, alsook aan de uitvoerende commissie van het Internationaal Olympisch Comité. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie over de uitbreidingsstrategie en de voornaamste uitdagingen 2007-2008 ( COM(2007)0663 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 16 maart 2006 over het document betreffende de strategie voor de uitbreiding (2005) (1) en zijn resolutie van 13 december 2006 over de mededeling van de Commissie over de uitbreidingsstrategie en de belangrijkste uitdagingen voor 2006-2007 (2) , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over de landen van de Westelijke Balkan, Turkije en de Europese partners van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB), – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0266/2008 ), A. overwegende dat de uitbreidingsstrategie van de EU zowel een externe als een interne dimensie heeft, B. overwegende dat de externe dimensie van deze strategie het bevorderen van hervormingen op basis van Europese normen, van democratie, van eerbied voor de mensenrechten, van vrede en stabiliteit en van welvaart behelst, C. overwegende dat de interne dimensie van de uitbreidingsstrategie van rechtstreekse invloed is op het vermogen van de EU om haar beleidsdoelstellingen te realiseren en een steeds hechtere unie te creëren, zoals neergelegd in de Verdragen, D. overwegende dat een politiek geïntegreerde EU nodig is, die in staat is tot de ontwikkeling van ambitieus solidariteits- en stabiliteitsbeleid, E. overwegende dat, overeenkomstig het Verdrag van Rome, "elke Europese Staat kan verzoeken lid te worden van de Gemeenschap", F. overwegende dat, aangezien de vorige uitbreidingen zowel voor de EU zelf als voor de lidstaten die zich bij de EU aansloten een onmiskenbaar succes waren, en hebben bijgedragen aan de stabiliteit, ontwikkeling en voorspoed van Europa als geheel, het van essentieel belang is de noodzakelijke voorwaarden te creëren om ervoor te zorgen dat ook toekomstige uitbreidingen een succes worden, G. overwegende dat de stabilisatie- en associatieovereenkomsten een belangrijke, succesvolle bijdrage leveren aan de relatie tussen de EU en de landen van de Westelijke Balkan met het oog op hun Europese integratie en de regionale samenwerking bevorderen, H. overwegende dat de Europese Raad van Thessaloniki in 2003 en de Europese Raad van Brussel in 2006 het voornemen van de EU hebben bevestigd om haar aangegane verplichtingen ten aanzien van de landen in Zuidoost-Europa en de Westelijke Balkan te eerbiedigen, I. overwegende dat de hernieuwde consensus die in december 2006 door de Europese Raad werd goedgekeurd, berust op de beginselen van de consolidatie van aangegane verplichtingen, eerlijke en strikte conditionaliteit en betere communicatie met de burgers, J. overwegende dat de uitbreidingsstrategie veel meer omvat dan alleen een onderhandelingsmethode, aangezien deze de wezenlijke overtuiging weerspiegelt dat de EU een samenleving is met gedeelde normen en waarden, en nauw verweven is met het debat over de doelstellingen en de effectiviteit van de EU, haar toekomst en haar rol met betrekking tot de buurlanden en de wereld, K. overwegende dat de methodiek en de criteria zoals die in de bovengenoemde Commissiemededeling voor de toetredingsonderhandelingen worden geschetst, volle steun verdienen en strikt moeten worden toegepast, en dat politieke overwegingen de strikte naleving van deze criteria niet ter zijde mogen schuiven, L. overwegende dat de uitbreidingsstrategie van de EU onderdeel moet zijn van een breed pakket van beleidsinstrumenten, bedoeld om de democratie te consolideren, de stabiliteit en sociale ontwikkeling in de buurlanden van de EU op te bouwen en de rol van de EU in de wereld te vergroten, M. overwegende dat bij het formuleren van beleid rekening moet worden gehouden met de verscheidenheid aan situaties in de buurlanden van de EU, met name in die landen welke kandidaat voor het lidmaatschap zijn, en waarmee onderhandelingen zijn begonnen, die welke kandidaat voor het lidmaatschap zijn, maar waarmee nog geen onderhandelingen zijn gestart, die welke perspectief op het lidmaatschap hebben, die welke zich tot doel hebben gesteld in Europa te integreren, en die welke alleen maar hechtere betrekkingen met de EU wensen, N. overwegende dat dit beleid onafhankelijk moet zijn en geen afbreuk mag doen aan bepalingen die een land in staat stellen om van een bepaalde vorm van relatie met de EU door te stromen naar een andere, indien de noodzakelijke interne en externe voorwaarden van dat land zijn vervuld, O. overwegende dat de oostelijke partners van het ENB duidelijk als Europese landen herkenbaar zijn en enkele daarvan blijk hebben gegeven een Europees perspectief te beogen, P. overwegende dat, zoals het Parlement in bovengenoemde resolutie van 13 december 2006 heeft verklaard, landen met een Europees perspectief zouden moeten profiteren van nauwe bi- of multilaterale betrekkingen met de EU, die op hun specifieke behoeften en belangen zijn afgestemd; overwegende dat deze optie, die een breed scala van uitvoeringsmogelijkheden met zich meebrengt, partnerlanden een stabiel langetermijnperspectief van geïnstitutionaliseerde betrekkingen met de EU zou verschaffen en de noodzakelijke prikkel zou geven voor het bevorderen van stabiliteit, vrede, eerbied voor de mensenrechten en democratische en economische hervormingen in de betrokken landen, Q. overwegende dat het, overeenkomstig dezelfde resolutie, aan alle landen waarvan het perspectief op lidmaatschap wordt erkend, zou zijn om desgewenst van soortgelijke multilaterale regelingen gebruik te maken, bij wijze van tussenstap op weg naar het volledige lidmaatschap, R. overwegende dat zowel de huidige EU-burgers als alle toekomstige burgers ook op effectieve wijze over de uitbreidingsstrategie van de EU moeten worden voorgelicht, zodat zij volledig op de hoogte zijn van het betreffende beleid en de toezeggingen van de EU aan haar buurlanden door het publiek sterker worden ondersteund en op die manier de geloofwaardigheid van de EU en haar solidariteit als partner worden gegarandeerd terwijl getracht wordt gehoor te geven aan legitieme zorgen, 1. is het eens met het standpunt van de Commissie dat eerdere uitbreidingen een groot succes waren en zowel de bestaande als de nieuwe EU-lidstaten ten goede kwamen doordat zij de economische groei hebben aangemoedigd, de sociale vooruitgang hebben bevorderd en op het hele Europese continent vrede, stabiliteit, vrijheid en voorspoed hebben gebracht; meent dat lessen kunnen worden getrokken uit de vorige uitbreidingen, en dat volgende methoden ter verbetering van de kwaliteit van het uitbreidingsproces moeten berusten op de tot dusver opgedane positieve ervaringen; 2. bevestigt eens te meer haar vastbesloten toezeggingen die zijn gedaan aan alle kandidaatlanden en aan de landen die een duidelijk perspectief op lidmaatschap is gegeven, met dien verstande dat de criteria die in 1993 in Kopenhagen zijn vastgesteld, volledig en strikt moeten worden nageleefd, dat de EU inspanningen moet doen om haar integratiecapaciteit te versterken en dat ten volle met deze integratiecapaciteit rekening moet worden gehouden; 3. herinnert er in dit verband aan dat voor de landen van het voormalige Joegoslavië volledige samenwerking met het Internationaal Straftribunaal voor het voormalige Joegoslavië ook absolute voorwaarde is; 4. is van mening dat de uitbreidingsstrategie van de EU moet voldoen aan de bepalingen van het EU-Verdrag en de verplichtingen moet weergeven die reeds door de EU zijn aangegaan, alsook een evenwicht moet vinden tussen de geostrategische belangen van de EU, de gevolgen van politieke ontwikkelingen buiten haar grenzen en de integratiecapaciteit van de EU, waaronder begrepen haar vermogen om het hoofd te bieden aan toekomstige in- en externe uitdagingen en haar politieke integratieproject te voltooien; 5. herinnert in dit verband aan de noodzaak van interne hervormingen, die onder meer gericht moeten zijn op de bevordering van de effectiviteit, de sociale samenhang en de versterking van de democratische verantwoordingsplicht; 6. brengt in herinnering dat de integratiecapaciteit verband houdt met het vermogen dat de EU heeft om op een gegeven moment haar politieke doelstellingen vast te stellen en dus te realiseren, met name de volgende doelstellingen: het bevorderen in haar lidstaten van economische en sociale vooruitgang en een hoger werkgelegenheidsniveau, het doen gelden van haar identiteit en haar vermogen om internationaal op te treden, het bevorderen van de rechten en belangen van zowel de EU-lidstaten als de Europese burgers, het creëren van een gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, het handhaven van haar acquis communautaire en het daarop voortbouwen, en het handhaven van de in het Handvest van de grondrechten van de EU neergelegde fundamentele rechten en vrijheden; 7. vindt dat het concept van de integratiecapaciteit uit vier elementen bestaat: 8. benadrukt dat ook de lidstaten de criteria van Kopenhagen volledig moeten eerbiedigen en daar volledig aan moeten voldoen ten einde de geloofwaardigheid en effectiviteit van de uitbreidingsstrategie te vergroten, met het doel te voorkomen dat er van toetredingslanden hogere normen worden geëist dan in bepaalde delen van de EU gelden; 9. brengt voorts in herinnering dat de economische structuur en de economische belangen van elk van de nieuwe lidstaten van invloed kunnen zijn op de beleidsoriëntatie en de begrotingsuitgaven van de Unie en de vereiste beleidsaanpassingen het karakter van de EU zelf zouden kunnen beïnvloeden; herinnert eraan dat een samenhangende Gemeenschap van landen en burgers gegrondvest moet zijn op een samenhangend beleid en solidariteit van belangen; 10. vindt dat met de budgettaire en de bredere economische en sociale gevolgen van eventuele verdere uitbreidingen bij de tussentijdse herziening van het meerjarig financieel kader voor 2007-2013 en het opstellen van volgende financiële kaders naar behoren rekening moet worden gehouden; 11. is ook ervan overtuigd dat elk toetredingsland moet proberen om, alvorens tot de Unie toe te kunnen treden de belangrijkste interne problemen, met name op territoriaal en constitutioneel gebied, op te lossen; meent dat de EU vóór en tijdens de onderhandelingen met een dergelijk land bij de oplossing van deze problemen moet helpen; 12. onderschrijft de nadruk op consolidatie, conditionaliteit en communicatie als richtsnoeren voor de uitbreidingsstrategie van de EU; 13. is van mening dat elke uitbreiding moet worden gevolgd door een proces van adequate consolidatie en politieke concentratie, dat wil zeggen: door een grondige herbeoordeling van het beleid en de middelen van de EU, teneinde te beantwoorden aan de verwachtingen van Europese burgers en de levensvatbaarheid van de EU als politiek project te garanderen; 14. vreest dat uitbreiding zonder adequate consolidatie en voorbereiding de interne samenhang van de EU negatief zou kunnen beïnvloeden en ernstige gevolgen zou kunnen hebben voor het vermogen tot handelen van de EU, omdat haar instellingen hierdoor zouden verzwakken, lidstaten kwetsbaarder zouden worden in geval van externe druk, en de geloofwaardigheid van de EU als mondiale speler zou worden ondergraven; 15. is ook van mening dat het duurzame succes van het uitbreidingsproces (en dus het succes van de politieke integratie van de EU als zodanig) alleen kan worden gerealiseerd als er duidelijke en langdurige publieke steun is voor het EU-lidmaatschap van elk kandidaat-land; meent derhalve dat verdere uitbreidingen gepaard moeten gaan met gezamenlijke voorlichtingsbeleid van de EU-instellingen en de regeringen van de lidstaten alsmede van vertegenwoordigers uit de burgermaatschappij, om de burgers van de EU uit te leggen wat de politieke, economische, sociale en culturele voordelen van uitbreiding zijn; herinnert de regeringen en parlementen van de lidstaten er daarom aan dat het hun verantwoordelijkheid is om de publieke opinie adequaat te informeren over de positieve resultaten van uitbreidingen in het verleden, over de status-quo van de lopende onderhandelingen en over kwesties in verband met de toetreding van nieuwe lidstaten; 16. is van mening dat landen met Europese perspectieven zich tot het uiterste moeten inspannen om de publieke opinie in hun land uitleg te geven over, te betrekken bij en voor te bereiden op de integratie in de EU; is tevens van mening dat de burgermaatschappij vanaf het begin bij dit proces betrokken moet worden; 17. is er tevens van overtuigd dat ter ondersteuning van de uitbreidingsstrategie in een meer gevarieerde reeks van externe contractuele kaders moet worden voorzien, en dat deze kaders zouden kunnen worden opgezet als onderling permeabele concentrische cirkels, waarbij landen de kans krijgen om onder strenge maar duidelijke in- en externe voorwaarden desgewenst van status te veranderen, mits ze voldoen aan de criteria die voor elk specifiek kader gelden; 18. benadrukt dat deelname aan het ENB noch in beginsel noch in de praktijk een vervanging voor lidmaatschap vormt of een stadium is dat noodzakelijkerwijs in lidmaatschap resulteert; is van mening dat de conceptuele, juridische en politieke kloof tussen de uitbreidingsstrategie en het nabuurschapsbeleid van de EU moet worden gedicht om aan de verwachtingen van onze oosterburen te beantwoorden; is ervan overtuigd dat de versterking van het nabuurschapsbeleid door de Commissie onvoldoende is om deze kloof te dichten – hoewel het reeds een stap in de goede richting is – en dat een in kwalitatief opzicht grotere verandering is vereist; 19. doet daarom de suggestie dat de EU met die oosterburen die wegens hun politieke, economische en sociale situatie en op grond van de huidige integratiecapaciteit van de EU op dit moment geen perspectief op lidmaatschap kan worden geboden, maar die wel aan bepaalde democratische en economische voorwaarden voldoen, een gemeenschappelijke ruimte tot stand brengt waarbinnen op een aantal terreinen een gemeenschappelijk beleid wordt gevoerd, in het bijzonder op het terrein van de rechtstaat, democratie en mensenrechten, samenwerking inzake buitenlands- en veiligheidsbeleid, economie en financiën, handel, energie, transport, milieu, justitie, veiligheid, migratie, reizen zonder visum en onderwijs; is van mening dat dit gemeenschappelijk beleid als algeheel doel moeten nastreven de oosterburen te helpen bij een geleidelijke invoering van EU-normen en aldus het pad te effenen voor een steeds hechtere integratie van deze landen in de EU; is tevens van mening dat het bovengenoemde gemeenschappelijk beleid samen met de deelnemende landen moet worden vormgegeven, via specifieke besluitvormingsmechanismen, en met voldoende financiële middelen moet worden ondersteund; spreekt zich gunstig uit over het Pools-Zweedse voorstel voor een Oostelijk Partnerschap dat tijdens de vergadering van de Raad algemene zaken en buitenlandse betrekkingen op 26-27 mei 2008 is ingediend, op voorwaarde dat het initiatief dat dit voorstel behelst ten uitvoer wordt gelegd in het kader van de EU; 20. verwelkomt het opnieuw lanceren, in het kader van de EU, van het "Barcelona-proces: een Unie voor de Middellandse Zee" als een positieve stap in de betrekkingen van de EU met de zuiderburen; is van mening dat deze nieuwe ontwikkeling een ondersteuning vormt van het argument voor het ook met oosterburen van de EU aangaan van specifieke contractuele multilaterale betrekkingen die in tegenstelling tot de zuiderburen duidelijke ambities richting Europa en lidmaatschapsperspectieven hebben; herinnert eraan dat deze betrekkingen om te beginnen in de oprichting van een vrijhandelszone moeten worden vertaald, gevolgd door nauwere betrekkingen binnen een soort Europese Economische Ruimte Plus (EER+) of Europese gemenebest, dan wel binnen specifieke, regionale samenwerkingskaders; 21. herhaalt, in de context van de bovengenoemde specifieke regionale samenwerkingskaders, het belang van het opstellen van een meer geavanceerde en uitgebreidere EU-strategie voor het Zwarte-Zeegebied, die verder gaat dan het huidige synergie-initiatief en de oprichting beoogt van een samenwerkingsovereenkomst voor de Zwarte Zee, waar de EU, Turkije en alle landen die aan de kust van de Zwarte Zee liggen als gelijke partners deel van uit moeten maken en waarbij men Rusland volledig moet proberen te betrekken en die in een later stadium zou kunnen uitgroeien tot een unie voor de Zwarte Zee; is van mening dat een dergelijk multilateraal kader de betrokken landen niet alleen de mogelijkheid zou bieden om hun samenwerking met de EU te verstevigen op een breed scala van beleidsgebieden, maar de EU ook de mogelijkheid zou geven om een actievere rol te spelen bij het zoeken naar een vreedzame oplossing voor de conflicten in het gebied en zo dus positief bij te dragen aan de veiligheid in het gebied; 22. is tegelijkertijd van mening dat landen die weliswaar een duidelijk erkend lidmaatschapsperspectief hebben maar nog lang niet voldoen aan de politieke, economische en sociale voorwaarden voor de status van kandidaat-lidstaat, baat zouden hebben bij een − volkomen vrijwillige − participatie in soortgelijke regelingen als bovengenoemde bi- of multilaterale kaders; is van mening dat deze tussenstap de invoering van alle instrumenten die de EU tot haar beschikking heeft zou vergemakkelijken, en de betrokken landen aldus zou helpen op de weg naar volledig lidmaatschap; 23. verwelkomt in dit verband de mededeling van de Commissie van 5 maart 2008 inzake de Westelijke Balkan: versterking van het Europees perspectief ( COM(2008)0127 ), waarin een reeks van maatregelen wordt beschreven om de landen van de Westelijke Balkan te ondersteunen bij hun inspanningen voor integratie in de EU en om te komen tot nauwere betrekkingen tussen de EU en deze landen op het gebied van handel, energie, onderwijs en/of onderzoek; geeft uiting aan zijn tevredenheid over de ondertekening van de stabilisatie- en associatieovereenkomst op 7 november 2007 met de Republiek Servië en op 16 juni 2008 met Bosnië-Herzegovina, die het beschouwt als een verdere stap in de consolidatie van de betrekkingen tussen de betrokken regio en de EU; dringt in dit verband aan op bespoediging van de onderhandelingen over visumversoepeling met de landen van de westelijke Balkan, teneinde hun deelname aan de programma's van de Gemeenschap te vergemakkelijken; 24. dringt er bij de Commissie op aan concrete voorstellen te doen voor een meer gediversifieerd buitenlands beleid ten aanzien van de buurlanden van de EU, overeenkomstig hetgeen in onderhavige resolutie is uiteengezet, en ten aanzien van haar eigen administratieve structuur ten minste een verband te leggen tussen de activiteiten van de directoraten-generaal Uitbreiding en Buitenlandse betrekkingen; 25. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resolutie over Zimbabwe, met name die van 24 april 2008 (1) , – gezien Gemeenschappelijk Standpunt 2008/135/GBVB (2) van de Raad van 18 februari 2008, waarbij de met Gemeenschappelijk Standpunt 2004/161/GBVB (3) genomen beperkende maatregelen tegen Zimbabwe zijn verlengd tot 20 februari 2009, – gezien de conclusies van de Raad van 29 april en 26/27 mei 2008 over Zimbabwe, – gezien de resolutie over de [toen] komende tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Zimbabwe, die door de Afrikaanse Commissie voor de rechten van de mens en van volkeren (Afrika-commissie) werd goedgekeurd op haar 43e gewone zitting, die van 7 tot en met 22 mei 2008 gehouden werd te Ezulwini, Koninkrijk Swaziland, – gezien het verslag van de Verkiezingsobservatiemissie van het Pan-Afrikaanse Parlement van 29 maart 2008 over de geharmoniseerde verkiezingen in de Republiek Zimbabwe, – gezien de conclusies van de Europese Raad van 19/20 juni 2008, waarbij de bereidheid van de EU bevestigd werd om aanvullende maatregelen te nemen tegen de personen die verantwoordelijk zijn voor het geweld, – gezien de preliminaire verklaring van de Verkiezingsobservatiemissie van deZuidafrikaanse Gemeenschap voor Ontwikkeling (SADC) van 29 juni 2008 over de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Zimbabwe en de tussentijdse verkiezingen voor het House of Assembly (parlement) van dat land, – gezien de interimverklaring van de Verkiezingsobservatiemissie van het Pan-Afrikaanse Parlement van 30 juni 2008 over de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Zimbabwe en de tussentijdse parlementaire verkiezingen van dat land, – gezien de preliminaire verklaring van de Observatiemissie van de Afrikaanse Unie (AU) in Zimbabwe van 29 juni 2008, – gezien de resolutie over Zimbabwe, die door de AU-Vergadering werd goedgekeurd op de 11e Topconferentie van de AU, die van 30 juni tot en met 1 juli 2008 gehouden werd te Sharm el-Sheikh, Egypte, – gelet op artikel 103, lid 2, van zijn Reglement, A. overwegende dat de tweede ronde van de Zimbabwaanse presidentsverkiezingen op 27 juni 2008 doorgang heeft gevonden, hoewel presidentskandidaat Morgan Tsvangirai zich had teruggetrokken vanwege het toenemende geweld en de beperkingen die werden opgelegd aan de oppositiepartij en de aanhangers daarvan, B. overwegende dat waarnemers van de SADC, het Pan-Afrikaanse Parlement en de AU verklaard hebben dat de verkiezingen werden ondermijnd door geweld, niet voldeden aan de normen van de AU en de SADC en dat de uitslag ervan de wil van de bevolking niet weerspiegelde, C. overwegende dat op 29 maart 2008 verkiezingen zijn gehouden voor het parlement en de senaat van Zimbabwe, het ambt van president en de organen van plaatselijke bestuur, D. overwegende dat volgens de officiële resultaten die door de Kiescommissie van Zimbabwe werden gepubliceerd de oppositiepartij Movement for Democratic Change (MDC) een meerderheid van de zetels in het House of the Assembly veroverde, terwijl Morgan Tsvangirai 47,9% van de stemmen op zijn naam verenigde tijdens de presidentsverkiezingen, tegen 43,2% voor Robert Mugabe, E. overwegende dat de publicatie van de resultaten van de presidentsverkiezing enkele weken werd vertraagd, waardoor de geloofwaardigheid en de transparantie van de verkiezing werden aangetast, F. overwegende dat Robert Mugabe voor de tweede ronde van de presidentsverkiezingen verklaarde dat de oppositiepartij MDC nooit over Zimbabwe zou regeren en dat hij bereid was om te vechten om deze partij te verhinderen de macht over te nemen, G. overwegende dat in de aanloop tot de tweede ronde van de presidentsverkiezingen activisten en aanhangers van de oppositie te lijden hadden onder van staatswege gestimuleerd geweld, foltering, intimidatie en willekeurige arrestaties, en dat volgens de MDC tenminste 86 van haar aanhangers werden gedood, terwijl 200 000 personen van huis en haard werden verdreven, H. overwegende dat Morgan Tsvangirai tijdens de verkiezingscampagne diverse malen werd gearresteerd, dat hij door gewapende soldaten werd achtervolgd en gedwongen was zijn toevlucht te zoeken in de Nederlandse ambassade in Harare, I. overwegende dat de secretaris-generaal van de MDC, de heer Tendai Biti, op 12 juni 2008 werd gearresteerd op de beschuldiging van subversie en verraad, J. overwegende dat de staatsmedia politieke advertenties van de MDC geweigerd heeft, waardoor een vrije en eerlijke verkiezingscampagne onmogelijk werd gemaakt; overwegende dat de voor 22 juni 2008 in Harare geplande verkiezingsbijeenkomst verijdeld werd door gewelddadige aanhangers van jet Zimbabwe African National Union − Patriotic Front (ZANU-PF), K. overwegende dat de president van het Afrikaans Nationaal Congres, Jacob Zuma, op 24 juni 2008 verklaarde dat de situatie in Zimbabwe "buiten controle was geraakt" en dat hij een oproep deed tot de Verenigde Naties en de SADC om terstond in te grijpen, L. overwegende dat de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (UNSC) ten lange leste eenstemmig zijn veroordeling heeft uitgesproken over de campagne van geweld die door de regering van Zimbabwe wordt gevoerd, maar naliet de verkiezingen onwettig te noemen, omdat Zuid-Afrika daartegen bezwaar maakte, M. overwegende dat de AU geen overeenstemming heeft kunnen bereiken over richtsnoeren voor een duidelijk tijdschema voor het begin en einde van de onderhandelingen en dat een dialoog onwaarschijnlijk is gezien uiteenlopende standpunten binnen de SADC, N. overwegende dat journalisten werden lastig gevallen en bedreigd en dat het buitenlandse journalisten verboden werd het land binnen te komen, O. overwegende dat de politie willekeurige arrestaties heeft uitgevoerd van activisten van maatschappelijke organisaties, waaronder leden van een op een kerkgemeenschap gebaseerde maatschappelijke organisatie in Harare, en dat een aantal NGO's en hulporganisaties gedwongen is hun activiteiten op te schorten, P. overwegende dat de "stille diplomatie" van Zuid-Afrika's president Thabo Mbeki de afgelopen jaren helaas geen enkel tastbaar resultaat heeft opgeleverd ten aanzien van de politieke situatie in Zimbabwe en dat zijn merkbare sympathie voor Robert Mugabe uiteindelijk ertoe geleid heeft dat de oppositie van Zimbabwe weigert om hem als bemiddelaar te aanvaarden, Q. overwegende dat de crisis in Zimbabwe weerslag heeft in de aangrenzende landen, met name in Zuid-Afrika, R. overwegende dat volgens een rapport van de Food and Agriculture Organisation en het World Food Programme naar schatting twee miljoen personen in Zimbabwe in de periode van juli − september 2008 door honger zullen worden gekweld en dat dit aantal voor de periode van januari tot maart 2009 naar schatting tot 5,1 miljoen zal toenemen, S. overwegende dat in Zimbabwe één kind op tien vóór zijn vijfde verjaardag sterft en dat de gemiddelde levensverwachting voor mannen 37 jaar bedraagt en voor vrouwen 34 jaar, 1. benadrukt dat de verkiezingen van 27 juni 2008 niet als rechtmatig kunnen worden beschouwd en stemt in met de verklaring van het voorzitterschap van de Raad van 28 juni 2008, waarin dit standpunt tot uitdrukking werd gebracht; 2. spreekt zijn scherpe veroordeling uit over de van regeringswege aan de vooravond van de tweede ronde van de presidentsverkiezingen gevoerde campagne van geweld tegen de politieke oppositie, welke geleid heeft tot het vermoorden, de willekeurige arrestaties en het treiteren van activisten en aanhangers van de oppositiebeweging en van verdedigers van de mensenrechten; 3. is van oordeel dat de campage van geweld, bedreigingen en intimidatie tegen de oppositie een vrije en eerlijke tweede ronde van de presidentsverkiezing in Zimbabwe onmogelijk heeft gemaakt, zoals ook algemeen wordt erkend door de internationale gemeenschap, waaronder ook Afrikaanse verkiezingswaarnemers en Afrikaanse leiders; 4. is ingenomen met de verklaring van de voorzitter van de UNSC waarin het verloop van de presidentsverkiezing in Zimbabwe veroordeeld wordt; 5. is verheugd over de verklaring van de G8-leiders op 8 juli 2008 over Zimbabwe, in het bijzonder over hun weigering de legitimiteit te aanvaarden van elke regering die niet de wil weergeeft van de bevolking van Zimbabwe, over hun aanbeveling om een speciale gezant van de Secretaris-Generaal van de VN te benoemen die verslag zal uitbrengen over de politieke en humanitaire situatie en de situatie op het gebied van de mensenrechten en veiligheid en die regionale inspanningen zal steunen om de bemiddeling tussen de politieke partijen vooruit te doen gaan met inachtneming van de uitslagen van de verkiezingen van 29 maart 2008, en over hun intentie om verdere stappen te nemen, waaronder het nemen van financiële en andere maatregelen tegen diegenen die voor het geweld verantwoordelijk zijn; 6. doet een beroep op de Afrikaanse landen en de internationale gemeenschap om te weigeren het regime van Mugabe te erkennen; 7. doet een beroep op de AU, de SADC en de VN om een alle partijen omvattend bemiddelingsproces te bevorderen, met duidelijke tijdschema's voor de onderhandelingen, teneinde een snelle en positieve oplossing van de crisis in Zimbabwe mogelijk te maken op basis van vrije en eerlijke verkiezingen; 8. onderstreept dat, als men wil dat de bemiddelingsinspanning tot een zinvolle en productieve nationale dialoog leidt, andere externe actoren tezamen met president Thabo Mbeki hierbij moeten worden betrokken, en dat de interne dialoog zich niet moet beperken tot de twee politieke partijen, maar ook andere maatschappelijke organisaties moet omvatten, zoals NGO's, kerken, vakbonden en het parlement; 9. dringt aan op een oplossing van de huidige crisis door middel van onderhandelingen, die moeten leiden tot de oprichting van een overgangsregering met een mandaat om een eind te maken aan het van staatswege bevorderde geweld, de milities te demobiliseren, de repressieve wetgeving in te trekken, de humanitaire crisis op te lossen, de economie te stabiliseren, een begin te maken met een onder maximale participatie gevoerd proces van constitutionele herziening en de hernieuwde samenstelling van de Kiescommissie van Zimbabwe (ZEC), ten einde de voorwaarden te scheppen voor vrije en eerlijke presidentsverkiezingen in de nabije toekomst onder de auspiciën van de AU en de VN; wenst dat een AU/VN-missie bij deze onderhandelingen waarneemt; 10. verzoekt de VN een diepgaand en onafhankelijk onderzoek in te stellen naar de begane schendingen van de mensenrechten, en dringt erop aan dat de personen die daarvoor verantwoordelijk waren niet ongestraft mogen blijven en zich zullen moeten verantwoorden voor een competente en onpartijdige rechtbank; 11. onderstreept de noodzaak van rehabilitatie van de slachtoffers en dringt aan op justitiële overgangsmaatregelen, zoals de oprichting van een Commissie voor waarheid en verzoening; 12. is ingenomen met het standpunt van een groot aantal Afrikaanse landen en een grote groep hooggewaardeerde Afrikaanse persoonlijkheden, zoals Nelson Mandela, Desmond Tutu en Kofi Annan, die de situatie in Zimbabwe hebben veroordeeld, en moedigt hen aan concrete stappen te doen in de richting van een politieke en democratische oplossing; 13. ondersteunt de oproep van Botswana om Zimbabwe van deelneming aan Afrikaanse fora te schorsen totdat er vrije en eerlijke verkiezingen zullen zijn gehouden; 14. doet een beroep op Zuid-Afrika om een voortrekkersrol te spelen in de SADC-regio in het belang van de toekomst van Zimbabwe en betreurt ten diepste de weigering van Zuid-Afrika in de UNSC om deze verkiezingen onrechtmatig te verklaren; 15. doet een beroep op de internationale gemeenschap om de diplomatieke druk op het regime van Mugabe op te voeren om onmiddellijk een einde te maken aan het geweld en om het parlement, dat drie maanden geleden op correcte wijze verkozen was, de mogelijkheid te geven om te vergaderen; 16. dringt bij de Raad aan op verscherping en uitbreiding van de gerichte sancties tegen leden van de regering van Mugabe en andere personen die verantwoordelijk zijn voor ernstige schendingen van de mensenrechten, indien bemiddelingspogingen worden afgewezen en er geen einde komt aan het van staatswege bevorderde geweld, en om aan te dringen op sancties op het niveau van de VN, met inbegrip van een wapenembargo en een volledige bevriezing van de banktegoeden van de gehele regering en het leiderschap van de regeringspartij; onderstreept de noodzaak van een strikte uitvoering van deze maatregelen in coördinatie met de internationale gemeenschap, teneinde de effectiviteit ervan te verzekeren en de ontduiking ervan te voorkomen; 17. dringt aan op dwangmaatregelen zoals het publiekelijk met naam aan de kaak stellen van zakenlieden die verantwoordelijk zijn voor het financieren van het repressieve ZANU-PF regime en hen ook recht te ontnemen om in Europa te wonen en hun gezinsleden de toegang te ontzeggen tot werkgelegenheid en onderwijsinstellingen; dringt ook erop aan dat de aandeelhouders op de hoogte worden gesteld van de internationale banken die betrokken zijn bij het doorsluizen van op corrupte wijze vergaarde gelden, of die leningen en investeringen aan dit regime verstrekken, zoals Barclays Bank, Standard Chartered en andere; moedigt andere Europese en internationale ondernemingen aan om zich opnieuw te bezinnen over eventuele activiteiten waardoor dit land de beschikking krijgt over harde valuta en is in dit verband tevreden over het besluit van Tesco's en Giesecke & Devrient's om hun commerciële betrekkingen met Zimbabwe te beëindigen; 18. doet derhalve een beroep op de lidstaten om geen visa meer te verstrekken aan Robert Mugabe, de leden van zijn kabinet en het leiderschap van de ZANU-PF om zich voor enig nationaal of internationaal doel naar het grondgebied van de EU te begeven, aangezien zij de facto een onrechtmatig regime vormen en daarom geen aanspraak kunnen maken op privileges uit hoofde van de internationale overeenkomsten inzake diplomatieke vrijheden en privileges; 19. dringt er bij de lidstaten, de Raad en de Commissie op aan om krachtiger diplomatieke stappen te ondernemen bij de Afrikaanse regeringen, de SADC en de AU en ook bij andere belangrijke actoren, zoals de Chinese regering, teneinde een gemeenschappelijk standpunt te vinden ten aanzien van de crisis in Zimbabwe; 20. dringt er bij China en Lybië op aan om hun steun aan het regime van Mugabe te staken; 21. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om met name hun invloed te doen gelden bij Zuid-Afrika, een land dat een sleutelrol vervult in de regio, en uiting te geven aan hun diepe bezorgdheid over het feit dat dit land de laatste jaren geen enkel resultaat heeft geboekt met zijn bemiddelingspogingen ten aanzien van de crisis in Zimbabwe en te onderstrepen dat de regio niet voorbij kan zien aan het effect van deze crisis op de aangrenzende landen, zoals Zuid-Afrika zelf, en om duidelijk te maken dat een voortzetting van de politieke en economische steun aan het regime van Mugabe negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de betrekkingen tussen de EU en Zuid-Afrika; 22. verzoekt de Raad om aan te dringen op effectieve en tastbare internationale maatregelen om crises te voorkomen en te verzachten, zo mogelijk door de snelle inzet van een vredesmacht van de AU en de VN; 23. dringt aan op onmiddellijke invrijheidstelling van alle personen die uitsluitend om politieke redenen gevangen zijn genomen; 24. wijst op de desastreuze gevolgen die de politieke crisis heeft voor de bevolking van Zimbabwe en dringt bij de regering van Mugabe aan op opheffing van alle beperkende maatregelen ten aanzien van humanitaire hulporganisaties, zodat humanitaire hulp kan worden verleend overeenkomstig de beginselen van menselijkheid, neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid; 25. dringt bij de regering van Zimbabwe aan op onmiddellijke ontwapening en demobilisering van de jeugdmilities en oorlogsveteranen en om rechtzaken in te stellen tegen personen die zich schuldig hebben gemaakt aan schendingen van de mensenrechten ; 26. spreekt zijn scherpe kritiek uit over het feit dat een mensenrechtenfunctionaris van de VN uit Zimbabwe werd uitgewezen een week vóór de geplande verkiezingen en dringt er bij de regering van dat land op aan om ongehinderde toegang te verlenen aan VN-personeel; 27. dringt er bij de autoriteiten van Zuid-Afrika en de EU-lidstaten op aan om een einde te maken aan de deportatie van vluchtelingen uit Zimbabwe en hen een tijdelijke verblijfsstatus te verlenen tot het tijdstip waarop een veilige terugkeer mogelijk is; 28. doet een beroep op de Commissie om haar steun voor verdedigers van de mensenrechten op te voeren en snel te reageren op nieuwe humanitaire noden die door de politieke crisis worden veroorzaakt, met name waar het gaat om de behoeften en de veiligheid van de in eigen land verblijvende ontheemde personen; 29. is bezorgd over voorspellingen dat het aantal vluchtelingen uit Zimbabwe dat de grens overgaat de komende weken met 10 tot 40% zal toenemen; merkt op dat onder deze migranten de kinderen in een bijzonder kwetsbare situatie verkeren, bedreigd worden met misbruik en gedwongen kunnen worden om gevaarlijke werk aan te nemen in sectoren als de mijnbouw, werk met landbouwapparatuur en seksuele exploitatie teneinde hun overleven te verzekeren; 30. dringt er bij de EU op aan om een einde te maken aan elke hulpverlening die door de huidige autoriteiten van Zimbabwe wordt verdeeld en deze in plaats daarvan te kanaliseren via onafhankelijke nationale en internationale instellingen en organisaties; 31. juicht het toe dat de heer Michel, lid van de Commissie, zich inzet voor een aanzienlijke verhoging van de steun aan Zimbabwe en de Zimbabwaanse bevolking door 250 miljoen EUR aan ontwikkelingshulp toe te zeggen, zodra de democratie hersteld is en een wettige en geloofwaardige regering is gekozen; 32. dringt erop aan dat de democratische wensen van de Zimbabwaanse bevolking worden geëerbiedigd; dringt er bij iedereen die bij de toekomst van Zimbabwe betrokken wil zijn, op aan met de krachten van democratische verandering samen te werken; 33. moedigt de Zimbabwaanse regering krachtig aan om zich, als ondertekenaar van het verdrag en de protocollen van de SADC, met inbegrip van het verkiezingsprotocol, de oprichtingsakte van de Afrikaanse Unie, het Afrikaans Handvest van de rechten van de mens en de volkeren en het Nieuwe Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika, te houden aan haar verplichtingen inzake democratische beginselen, mensenrechten en de rechtsstaat; 34. doet een beroep op personen van goede wil in de structuren van het regime en van de ZANU-PF om zich af te keren van de antidemocratische krachten en stappen te ondernemen om tot samenwerking met de MDC te komen, ten einde een spoedige verandering te bewerkstelligen voordat het te laat is; 35. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringenen parlementen van de lidstaten, de regeringen van de G8-landen, de regeringen en parlementen van Zimbabwe en Zuid-Afrika, de secretaris-generaal van het Gemenebest, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de voorzitters van de Commissie en de Uitvoerende Raad van de Afrikaanse Unie, het Pan-Afrikaanse parlement, de secretaris-generaal van de en de regeringen van de Zuidafrikaanse Gemeenschap voor Ontwikkeling en het Parlementaire Forum van deze laatste. Het Europees Parlement , – gezien de Europese veiligheidsstrategie met als titel "Een veilig Europa in een betere wereld", die de Europese Raad op 12 december 2003 heeft aangenomen, – gezien de strategie van de EU ter bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens, die de Europese Raad eveneens op 12 december 2003 heeft aangenomen, – gezien de resolutie van de Raad van 21 mei 2007 betreffende het Europese ruimtebeleid (1) , – gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), zoals gewijzigd door het Verdrag van Lissabon, en de relevante bepalingen inzake Europees ruimtevaartbeleid (artikel 189 van het VWEU), de permanente gestructureerde samenwerking op het gebied van veiligheid en defensie (artikel 42, lid 6 en artikel 46 van het VEU en het protocol 10) en de nauwere samenwerking op civiel gebied (deel 6, titel III van het VWEU), alsmede de solidariteitsclausule (artikel 222 van het VWEU) en de bepalingen inzake wederzijdse bijstand in geval van gewapende aanval tegen een of meerdere lidstaten (artikel 42, lid 7 van het VEU), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 januari 2004 over het actieplan voor de uitvoering van het Europese ruimtevaartbeleid (2) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 april 2005 over de Europese veiligheidsstrategie (3) , – gezien het in 1967 in werking getreden Verdrag inzake de beginselen waaraan de activiteiten van staten zijn onderworpen bij het onderzoek en gebruik van de kosmische ruimte, met inbegrip van de maan en andere hemellichamen ("het Ruimteverdrag"), – gezien de samenwerking tussen de EU en Rusland inzake ruimtebeleid, waaruit in 2006 de tripartiete ruimtedialoog tussen de Europese Commissie, het Europees Ruimteagentschap (ERA) en Roscosmos (het Russische Federale Ruimteagentschap) is voortgekomen, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken en het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0250/2008 ), A. overwegende dat het gevrijwaard zijn van dreigingen vanuit de ruimte en veilige, duurzame toegang tot en gebruik van de ruimte de grondbeginselen moeten zijn van het Europees ruimtebeleid, B. overwegende dat de diverse politieke en veiligheidsuitdagingen waarmee de Europese Unie in toenemende mate wordt geconfronteerd een autonoom Europees ruimtevaartbeleid tot een strategische noodzaak maken, C. overwegende dat het ontbreken van een gemeenschappelijke benadering van het ruimtebeleid tussen de EU-lidstaten resulteert in veel te kostbare programma's, D. overwegende dat de crisisbeheeroperaties in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB) te lijden hebben van een gebrek aan interoperabiliteit tussen de ruimtemiddelen van de EU-lidstaten, E. overwegende dat er binnen de Europese Unie een gebrek is aan een omvattende Europese ruimtearchitectuur ten behoeve van veiligheid en defensie, F. overwegende dat de ontwikkeling van een nieuwe generatie draagraketten ongeveer 15 jaar in beslag neemt, en dat de huidige generatie draagraketten in de komende 20 jaar moet worden vervangen, G. overwegende dat de ontwikkeling van ruimtemiddelen door de VS, Rusland, Japan en andere opkomende ruimtevaartnaties, met name China, India, Zuid-Korea, Taiwan, Brazilië, Israël, Iran, Maleisië, Pakistan, Zuid-Afrika en Turkije, snel vordert, H. overwegende dat het Franse voorzitterschap van de Europese Unie gedurende het tweede halfjaar van 2008 het maken van vorderingen op het gebied van het Europese ruimtebeleid als een van zijn prioriteiten aanmerkt, I. overwegende dat voorzien in "on orbit"-diensten met gebruikmaking van in situ middelen een van de meest kostenefficiënte manieren is om een ruimtearchitectuur en duurzame ruimtesystemen op te bouwen, Algemene opmerkingen 1. stelt het belang vast van de ruimtedimensie voor de veiligheid van de Europese Unie en de behoefte aan een gemeenschappelijke aanpak voor het behartigen van Europese belangen in de ruimte; 2. onderstreept de noodzaak van ruimtemiddelen om ervoor te zorgen dat de politieke en diplomatieke activiteiten van de Europese Unie gebaseerd kunnen worden op onafhankelijke, betrouwbare en volledige informatie ter ondersteuning van het EU-beleid inzake conflictpreventie, crisisbeheeroperaties en globale veiligheid, in het bijzonder het toezicht op de proliferatie van massavernietigingswapens, alsmede daarvoor bedoelde transportmiddelen en de verificatie van internationale verdragen, de transnationale smokkel van lichte wapens en handvuurwapens, de bescherming van kritieke infrastructuur en van de grenzen van de Europese Unie, en de civiele bescherming in geval van natuurlijke of door de mens veroorzaakte rampen en crisissen; 3. verwelkomt de goedkeuring van het Europese ruimtebeleid door de "Ruimteraad", zoals voorgesteld in een gezamenlijke mededeling van de Commissie en het Europees Ruimteagentschap ( COM(2007)0212 ), met name het hoofdstuk inzake veiligheid en defensie, maar betreurt dat in de "kernpunten voor de ontwikkeling van een strategie voor internationale betrekkingen" (zoals die worden opgesomd in de bijlage 3 bij de bovengenoemde resolutie van de Raad van 21 mei 2007), niet wordt verwezen naar het gevaar van een wapenwedloop in de ruimte; beveelt derhalve aan dat in de herziene Europese veiligheidsstrategie terdege rekening wordt gehouden met dit beleid, en is van oordeel dat de problemen in verband met het ruimtebeleid dienen te worden behandeld in een eventueel Witboek over het veiligheids- en defensiebeleid; 4. neemt nota van het feit dat in het Verdrag van Lissabon een rechtsgrondslag voor het Europese ruimtevaartbeleid is opgenomen; verwelkomt de mogelijkheid die het Parlement en de Raad krijgen om volgens de gewone wetgevingsprocedure de maatregelen te formuleren die nodig zijn om een Europees ruimtevaartprogramma vorm te geven; verzoekt de Commissie om het Parlement en de Raad een passend voorstel voor dergelijke maatregelen voor te leggen, samen met een mededeling over de totstandbrenging van adequate betrekkingen met het Europees Ruimteagentschap; verwelkomt tevens de mogelijkheden van permanente gestructureerde samenwerking op het gebied van veiligheid en defensie en nauwere samenwerking op civiel gebied; 5. spoort de lidstaten van de Europese Unie, het ERA en de diverse belanghebbenden ertoe aan om meer en beter gebruik te maken van de bestaande nationale en multinationale ruimtesystemen en hun complementariteit te bevorderen; merkt in dit verband op dat er op zijn minst op de volgende terreinen gemeenschappelijke capaciteiten voor het EVDB vereist zijn: telecommunicatie, informatiebeheer, observatie en navigatie; beveelt aan deze gegevens te delen en uit te wisselen overeenkomstig het EU-concept voor een netwerkcentrische operatiearchitectuur ("Network Centric Operations Architecture"); 6. juicht de inspanningen toe van de International Academy of Astronautics en de International Association for the Advancement of Space Safety ter bevordering van oplossingen, kennis en maatregelen met betrekking tot ruimtepuin; Autonome risicobeoordeling 7. verzoekt de EU-lidstaten de geospatiale inlichtingen die nodig zijn voor een autonome risicobeoordeling door de EU samen te brengen en uit te wisselen; Aardobservatie en verkenning 8. dringt erop aan dat het Satellietcentrum van de Europese Unie (EUSC) ten volle wordt ontwikkeld, zodat zijn mogelijkheden volledig worden benut; beveelt tevens de urgente sluiting aan van overeenkomsten tussen het Satellietcentrum van de Europese Unie en de EU-lidstaten, teneinde beeldmateriaal ter beschikking te stellen voor EVDB-operaties en bevelhebbers, en tegelijkertijd te zorgen voor complementariteit met de observatiecapaciteiten van de GMES (Gobal Monitoring for Environment and Security) en de daarvan afgeleide veiligheidsgerelateerde informatie; verwelkomt in dit opzicht het project voor een "Tactical Imagery Exploitation Station", dat gezamenlijk wordt beheerd door het Europees Ruimteagentschap (EDA) en het Satellietcentrum van de Europese Unie; 9. beveelt aan dat de EU een gemeenschappelijk concept voor geospatiale inlichtingen ontwikkelt en daarbij voorwaarden creëert voor participatie van het EUSC in de planning van elke EVDB-operatie waarvoor observatie in en inlichtingen uit de ruimte nodig zijn; beveelt aan dat het EUSC ter ondersteuning van EVDB-operaties zowel met het in de EU gevestigde hoofdkwartier Operaties (OHQ), als met het hoofdkwartier Forces (FHQ) in de inzetregio een veilige communicatieverbinding tot stand brengt; beveelt daarnaast aan dat de EU de mogelijkheid onderzoekt van een financiële bijdrage aan het EUSC met middelen van de EU-begroting, teneinde voor voldoende geld te zorgen om tegemoet te komen aan de toenemende behoeften voor EVDB-operaties; 10. vraagt de EU-lidstaten die toegang hebben tot de diverse soorten van radar-, optische en weerobservatiesatellieten en verkenningssystemen (Helios, SAR-Lupe, TerraSAR-X, Rapid Eye, Cosmo-Skymed en Pleiades) met aandrang deze onderling compatibel te maken; verwelkomt de bilaterale en multilaterale overeenkomsten tussen de leidende EU-landen (bijvoorbeeld SPOT, ORFEO, het Helios-samenwerkingskader, de overeenkomst van Schwerin en het toekomstige MUSIS); beveelt aan dat het MUSIS-systeem in een Europees kader wordt geplaatst en gefinancierd wordt uit de EU-begroting; 11. beklemtoont het belang van GMES voor het buitenlands zowel als het veiligheids- en defensiebeleid van de Europese Unie; dringt erop aan dat een begrotingslijn voor beleidsuitgaven wordt gecreëerd, teneinde te zorgen voor duurzame GMES-diensten die voorzien in de behoeften van de gebruikers; Navigatie, plaatsbepaling en timing 12. onderstreept de noodzaak van Galileo voor autonome EVDB-operaties, voor het Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, voor Europa's eigen veiligheid en voor de strategische autonomie van de Unie; merkt in het bijzonder op dat de publiek gereguleerde dienst ervan van vitaal belang zal zijn op het gebied van navigatie, plaatsbepaling en timing, niet het minst om onnodige risico's te voorkomen; 13. wijst op de overeenkomst die in eerste lezing is bereikt tussen het Parlement en de Raad over het voorstel voor een verordening betreffende de voortzetting van de uitvoering van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet (EGNOS en Galileo), waarin is bepaald dat de Gemeenschap eigenaar is van het systeem en dat de stationeringsfase ervan volledig zal worden gefinancierd uit de Gemeenschapsbegroting; 14. vestigt de aandacht op het standpunt dat het op 23 april 2008 heeft aangenomen inzake de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet (EGNOS en Galileo) (4) , in het bijzonder op het feit dat de programma's EGNOS en Galileo moeten worden beschouwd als een van de voornaamste pijlers van het toekomstige Europees Ruimteprogramma, en op het beheer van deze programma's, samen met het Galileo Interinstitutional Panel, dat als model kan dienen voor de ontwikkeling van een Europees ruimtevaartbeleid; Telecommunicatie 15. onderstreept de noodzaak van veilige satellietcommunicatie voor EVDB-operaties (militair personeel van de EU, EU-hoofdkwartieren, inzetbare hoofdkwartieren) en voor door de EU-lidstaten in het kader van de VN, de NAVO of andere soortgelijke organisaties in te zetten strijdkrachten; 16. vraagt dat de huidige en toekomstige telecommunicatiesystemen via satelliet die ter beschikking staan van de EU-lidstaten (bijvoorbeeld Skynet, Syracuse, Sicral, SATCOM Bw en Spainsat) interoperabel worden gemaakt, teneinde de kosten te drukken; 17. steunt de gezamenlijke ontwikkeling van softwareradio (software defined radio − SDR) door de Commissie en het Europees Defensieagentschap; is van oordeel dat SDR zal bijdragen aan betere interoperabiliteit van het grondsegment van telecommunicatiesystemen; 18. beveelt aan dat besparingen worden gerealiseerd door het gedeelde gebruik van de grondinfrastructuur ter ondersteuning van verschillende nationale telecommunicatiesystemen; 19. steunt de mogelijkheid van financiering van toekomstige Europese satelliettelecommunicatiesystemen ter ondersteuning van EVDB-operaties met middelen van de EU-begroting; Ruimtecontrole 20. steunt de totstandbrenging van een Europees ruimtecontrolesysteem ten behoeve van situatiekennis in de ruimte (dat onder meer GRAVES en TIRA omvat), teneinde toezicht te houden op ruimte-infrastructuur, ruimtepuin en mogelijke ander bedreigingen; 21. steunt de mogelijkheid van financiering van het toekomstige Europese situatiekennissysteem met middelen van de EU-begroting; Op satellieten gebaseerde vroegtijdige waarschuwing tegen ballistische raketten 22. betreurt het feit dat de EU-lidstaten geen toegang hebben tot kant en klare gegevens over waar ook ter wereld gelanceerde ballistische raketten; steunt derhalve projecten voor op satellieten gebaseerde vroegtijdige waarschuwing tegen de lancering van ballistische raketten (zoals het Franse Spirale); vraagt voorts dat de informatie die in de toekomst met deze systemen wordt verzameld ter beschikking wordt gesteld van alle EU-lidstaten, teneinde hun bevolking te beschermen en mogelijke tegenmaatregelen te ondersteunen, en bij te dragen aan het toezicht op de naleving van Non-proliferatieverdrag, en ten behoeve van EVDB-operaties en de bescherming van de Europese veiligheidsbelangen; Signaalinlichtingen 23. ondersteunt de uitwisseling van signaalinlichtingen (elektronische inlichtingen, zoals het Franse Essaim, en communicatie-inlichtingen) op Europees niveau; Autonome toegang tot de ruimte en internationaal milieu 24. pleit voor veilige, onafhankelijke en duurzame toegang van de Europese Unie tot de ruimte, als een van de voorafgaande voorwaarden voor haar autonome optreden; 25. beveelt aan dat de lancering in de ruimte van Europese niet-commerciële satellieten plaatsvindt met Europese draagraketten, bij voorkeur vanaf het grondgebied van de Europese Unie, waarbij rekening moet worden gehouden met de aspecten zekerheid van de voorziening en bescherming van de Europese industriële en technologische defensiebasis (EDITB); 26. wijst erop dat de inspanningen om vóór 2015 over een versterkte Ariane 5 te kunnen beschikken dienen te worden opgevoerd; 27. beveelt aan zo spoedig mogelijk te zorgen voor strategische langetermijninvesteringen in nieuwe Europese draagraketten, teneinde niet achter te blijven bij de toenemende mondiale concurrentie; verlangt dat voor dit project een grotere mate van discipline aan de dag wordt gelegd in termen van begroting en tijdsbestek; 28. beveelt aan "on orbit"-diensten te ontwikkelen als ondersteuning, teneinde de duurzaamheid, de bestendigheid, de beschikbaarheid en de operationele efficiency van operationele ruimtesystemen te vergroten en terzelfder tijd de in te zetten middelen en de onderhoudskosten te beperken; Governance 29. spreekt zich uit voor nauwe samenwerking tussen pijlers op het gebied van ruimte en veiligheid waarbij alle relevante actoren (i.e. de Commissie, de Raad, het Europees Defensieagentschap en het Satellietcentrum van de Europese Unie) betrokken zijn, teneinde het veiligheidsbeleid en de gegevensveiligheid met betrekking tot het EVDB te garanderen; 30. beveelt ten zeerste aan dat binnen een versterkt EVDB-kader de gelijke toegang voor alle EU-lidstaten tot met behulp van ruimtesystemen verzamelde operationele gegevens wordt bevorderd; 31. beveelt aan dat het Europees Defensieagentschap administratieve en financiële capaciteiten voor het beheer van ruimtegerelateerde activiteiten ontwikkelt; Financiering 32. wijst erop dat in de EU-begroting is voorzien in kredieten ten behoeve van gemeenschappelijke Europese ruimteactiviteiten ten bedrage van circa 5 250 000 000 EUR in de jaren 2007 tot 2013, wat neerkomt op een gemiddelde jaarlijkse uitgave van 750 000 000 EUR in die periode; 33. vraagt de Europese Unie te voorzien in een operationele begroting voor ruimtemiddelen ter ondersteuning van het EVDB en Europese veiligheidsbelangen; 34. uit zijn bezorgdheid over het feit dat gebrek aan coördinatie tussen de lidstaten resulteert in schaarse middelen als gevolg van onnodige duplicatie van activiteiten; ondersteunt derhalve het idee dat de lidstaten gemeenschappelijke programma's lanceren, zodat op langere termijn kosten kunnen worden bespaard; 35. merkt bovendien op dat de kosten van het ontbreken van een gemeenschappelijke Europese benadering inzake aankoop, onderhoud en werking van ruimtemiddelen worden geraamd op honderden miljoenen euro's; 36. wijst erop dat, zoals de ervaring heeft aangetoond, grootschalige gemeenschappelijke projecten niet op adequate wijze kunnen worden beheerd indien daarbij 27 verschillende nationale begrotingsautoriteiten betrokken zijn die het beginsel van "fair return" toepassen; beveelt dan ook ten zeerste aan dat deze projecten en programma's worden gefinancierd uit de EU-begroting; 37. merkt op dat de schattingen van de beschikbare expertise aangeven dat het investeringsniveau dat vereist is om te voorzien in de Europese veiligheids- en defensiebehoeften op het gebied van telecommunicatie per satelliet, en de benodigde uitgaven van de EU voor aardobservatie en het verzamelen van inlichtingen, met inbegrip van signaalinlichtingen, aanzienlijk zouden moeten worden verhoogd om te kunnen voldoen aan de vereisten en ambities van een alomvattend ruimtebeleid; 38. is van oordeel dat de Europese Unie, het Europees Ruimteagentschap, het Europees Defensieagentschap en de lidstaten zouden moeten zorgen voor betrouwbare en adequate financiële middelen voor de beoogde ruimteactiviteiten en het daaraan verbonden onderzoek; hecht groot belang aan financiering uit de EU-begroting, zoals voor het Galileo-project; Bescherming van de ruimte-infrastructuur 39. onderstreept de kwetsbaarheid van strategische ruimtemiddelen en van de infrastructuur die nodig is om toegang tot de ruimte te verschaffen, bijvoorbeeld draagraketten en ruimtehavens; beklemtoont dan ook de noodzaak deze adequaat te beveiligen door middel van op de grond geïnstalleerde raketafweersystemen ("theatre missile defence"), vliegtuigen en ruimtecontrolesystemen; steunt daarnaast het uitwisselen van gegevens met internationale partners ingeval satellieten worden uitgeschakeld door een vijandige actie; 40. vraagt dat de kwetsbaarheid van toekomstige Europese satellietsystemen wordt verminderd via anti-jamming, afweerschilden, "on orbit"-diensten en constructies met multi-orbitale constellatie; 41. beklemtoont dat de beschermende maatregelen geheel conform de internationale normen met betrekking tot het vreedzame gebruik van de kosmische ruimte en de gemeenschappelijk overeengekomen transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen (TCBM's) dienen te zijn; verzoekt de EU-lidstaten de mogelijkheid te onderzoeken om wettelijk of politiek bindende "verkeersregels" voor ruimte-exploitanten te ontwikkelen, samen met een verkeersbeheersysteem voor de ruimte; 42. onderstreept dat geavanceerde communicatie als gevolg van deze kwetsbaarheid nooit volledig afhankelijk mag worden gemaakt van ruimtegebaseerde technologieën; Internationale wettelijke regeling voor het gebruik van de ruimte 43. wijst opnieuw op het belang van het beginsel van het gebruik van de ruimte voor vreedzame doeleinden, neergelegd in het bovengenoemde Verdrag inzake de kosmische ruimte van 1967; uit derhalve zijn bezorgdheid over de mogelijkheid dat de ruimte in de toekomst wordt bewapend; 44. onderstreept dat het Europese ruimtebeleid in geen geval tot een algehele militarisering en bewapening van de ruimte mag bijdragen; 45. wenst een aanscherping van de internationale wettelijke regeling, teneinde niet-agressief gebruik van de ruimte te reguleren en te beschermen, en een versterking van de TCBM's, in het kader van de opstelling door de VN-Commissie voor het vreedzaam gebruik van de kosmische ruimte (COPUOS) van richtsnoeren voor de vermindering van het ruimtepuin die consistent zijn met die van het Inter-Agency Debris Coordination Committee, alsmede de opstelling door de VN-Ontwapeningsconferentie van een multilaterale overeenkomst over de voorkoming van een wapenwedloop in de kosmische ruimte (PAROS); vraagt het EU-voorzitterschap bovendien de EU proactief in de COPUOS te vertegenwoordigen; verzoekt de instellingen van de EU zich in te zetten voor een conferentie voor de herziening van het Verdrag inzake de kosmische ruimte, teneinde het te versterken en de draagwijdte ervan uit te breiden met het oog op een volledig verbod op het gebruik van wapens in de ruimte; 46. roept alle internationale actoren ertoe op af te zien van het gebruik van offensieve apparatuur in de ruimte; uit met name zijn bezorgdheid over het gebruik van middelen om satellieten te vernietigen, zoals het Chinese antisatellietsysteem dat in januari 2007 is getest, en de gevolgen van een massale toename van het ruimtepuin voor de veiligheid in de ruimte; beveelt dan ook de invoering aan van wettelijk bindende internationale instrumenten met het oog op het uitbannen van het gebruik van wapens tegen ruimtemiddelen en het stationeren van wapens in de ruimte; 47. roept alle ruimtegebruikers ertoe op hun satellieten, met inbegrip van militaire satellieten, te registreren, als een vertrouwenwekkende maatregel voor het waarborgen van de veiligheid in de ruimte die de transparantie bevordert; ondersteunt het streven van de Raad naar een algemene EU-gedragscode inzake ruimteobjecten; wenst dat deze gedragscode een wettelijk bindend instrument wordt; 48. vraagt de Verenigde Naties en de Europese Unie met aandrang te streven naar de actieve vermindering van en de bescherming tegen ruimtepuin dat schadelijk is voor satellieten; Transatlantische samenwerking inzake ruimtebeleid en raketafweer 49. verzoekt de Europese Unie en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie met aandrang een strategische dialoog te lanceren over ruimtebeleid en raketafweer, in het bijzonder over de complementariteit en de interoperabiliteit van systemen voor satellietcommunicatie, ruimtecontrole en vroegtijdige waarschuwing tegen ballistische raketten, alsmede over de bescherming van de Europese strijdkrachten door raketafweersystemen ("theatre missile defence system"), en daarbij rekening te houden met de wettelijke verplichting om elke actie te vermijden die onverenigbaar kan zijn met het beginsel van het vreedzame gebruik van de ruimte; 50. verzoekt de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika een strategische dialoog over het gebruik van ruimtemiddelen aan te gaan en zowel binnen als buiten de VN het voortouw te nemen, teneinde ervoor te zorgen dat de kosmische ruimte uitsluitend voor vreedzame doeleinden wordt gebruikt; Andere vormen van internationale samenwerking 51. verwelkomt de nauwere samenwerking tussen de Europese Unie en de Russische Federatie in het kader van de bovengenoemde tripartiete ruimtedialoog die in 2006 is gelanceerd tussen de Europese Commissie, het Europees Ruimteagentschap en Roscosmos, waaronder ruimtetoepassingen (satellietnavigatie, aardobservatie en satellietcommunicatie), alsmede toegang tot de ruimte (draagraketten en toekomstige ruimtetransportsystemen); o o o 52. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Europees Ruimteagentschap, de parlementen van de lidstaten, de secretarissen-generaal van de Verenigde Naties, de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie en de Organisatie voor veiligheid en samenwerking in Europa. Het Europees Parlement , – gezien de verslagen van zijn ad-hocdelegatie na de bezoeken aan Kasjmir van 8 - 11 december 2003 en 20 − 24 juni 2004, – gezien zijn resolutie van 18 mei 2006 over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2005 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (1) – gezien zijn verslag van 24 mei 2007 over Kasjmir: huidige situatie en vooruitzichten (2) , – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat er volgens berichten sinds 2006 honderden ongeïdentificeerde graven zouden zijn gevonden in Jammu en Kasjmir en dat er alleen al in een achttiental dorpen in het district Uri tenminste 940 lichamen zouden zijn gevonden, B. overwegende dat de in Srinagar opgerichte Vereniging van Ouders van verdwenen personen (Association of the Parents of Disappeared Persons, APDP) op 29 maart 2008 een rapport uitbracht waarin melding wordt gemaakt van de aanwezigheid van meerpersoonsgraven in plaatsen die vanwege hun nabijheid bij de bestandslijn met Pakistan niet toegankelijk zijn zonder specifieke toestemming van de veiligheidstroepen, C. overwegende dat volgens mensenrechtenorganisaties niet kan worden uitgesloten dat die graven de resten bevatten van de slachtoffers van onwettige executies, gedwongen verdwijningen, marteling en andere mishandelingen, alles tegen de achtergrond van het gewapend conflict dat sinds 1989 in Jammu and Kasjmir voortduurt, D. overwegende dat de schattingen omtrent het aantal personen die sinds 1989 worden vermist, zeer uiteenlopen: waar verenigingen van familieleden van slachtoffers spreken van meer dan 8 000 vermisten, zou het volgens de regeringsautoriteiten om minder dan 4 000 personen gaan; E. overwegende dat in een rapport van de nationale politie uit 2006 wordt bevestigd dat 331 sterfgevallen in gevangenschap en 111 gedwongen verdwijningen na gevangenschap sinds 1989 hebben plaatsgevonden, F. overwegende dat de berichten over mensenrechtenschendingen blijven circuleren ondanks de verzekering van de Indiase regering van september 2005 dat geen schendingen van de mensenrechten in Jammu en Kasjmir meer zouden worden getolereerd, G. overwegende dat Parvez Imroz, een gelauwerd mensenrechtenadvocaat, voorzitter van de Jammu & Kasjmir Coalition of Civil Society en oprichter van de APDP op 30 juni 2008 in Srinagar een aanslag door zogenaamde veiligheidstroepen overleefde, en dat volgens berichten ook andere leden van het Internationale Tribunaal voor mensenrechten en rechtvaardigheid in Kasjmir, dat door APDP wordt gesteund, zijn lastiggevallen, 1. verzoekt de regering van India met klem om onafhankelijk en onpartijdig onderzoek te doen instellen naar alle plaatsen in Jammu en Kasjmir waar de aanwezigheid van massagraven wordt vermoed, en als onverwijlde eerste maatregel deze plaatsen af te schermen om het bewijsmateriaal zeker te stellen; 2. vraagt de Europese Commissie om de Indiase regering uit hoofde van het stabiliteitsinstrument financiële en technische bijstand te bieden voor een dergelijk grondig onderzoek, en voor eventuele verdere maatregelen ter oplossing van het conflict in Kasjmir; 3. vraagt de EU-lidstaten deze kwestie aan de orde te stellen in de komende dialoog over de mensenrechten die in de tweede helft van 2008 zal plaatsvinden; 4. uit zijn bezorgdheid over de veiligheid van Parvez Imroz en andere mensenrechtenactivisten die onderzoek instellen naar de anonieme graven en andere berichten van mensenrechtenschendingen in Jammu en Kasjmir, en doet een beroep op de Indiase autoriteiten op hun bescherming toe te zien en hen zonder vrees voor intimidatie en geweld hun werk te laten doen; vraagt de autoriteiten met klem om direct een onpartijdig onderzoek in te stellen naar de aanslag op Imroz Parvez, het resultaat daarvan openbaar te maken en de verantwoordelijke voor de rechter te brengen; 5. herhaalt zijn oproep aan de Indiase regering en overheidsautoriteiten om alle berichten over gedwongen verdwijningen te onderzoeken; dringt erop aan dat alle zaken waarin militairen of agenten van veiligheiddiensten of politie van betrokkenheid worden verdacht aan een civiel parket worden toegewezen, en dat er één enkele openbare databank met de gegevens van alle vermiste personen en opgegraven lichamen wordt opgericht; vraagt de lidstaten alle mogelijke samenwerking tussen de Indiase en de Pakistaanse regering met het oog op dit onderzoek te bevorderen en te steunen; 6. vraag de overheidsautoriteiten ervoor te zorgen dat alle detentieprocedures beantwoorden aan de minimumvereisten van internationale rechtsnormen, behoorlijke behandeling, registratie en vervolging, onmiddellijke toegang voor familieleden, advocaten en onafhankelijke rechters, alsmede verantwoordingsplicht in geval van inbreuken op deze procedures; 7. spreekt zijn krachtige veroordeling uit over de onwettige executies, gedwongen verdwijningen, martelingen, verkrachtingen en andere mensenrechtenschendingen die zich sinds het begin van het gewapende conflict in 1989 in Jammu en Kasjmir hebben voorgedaan; eist dat de familieleden van de slachtoffers volledig schadeloos worden gesteld; 8. roept alle regeringen op het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof te ratificeren, het VN-Verdrag inzake de bescherming van eenieder tegen gedwongen verdwijning zonder voorbehoud te ratificeren en uit te voeren, en, ingevolge de artikelen 31 en 32 van dat verdrag, te bevestigen dat zij de bevoegdheid van het comité voor gedwongen verdwijningen (Committee on Enforced Disappearances) erkennen; 9. dringt erop aan dat onbeperkte toegang tot beide zijden van de bestandslijn wordt verleend aan de speciale VN-rapporteurs in het kader van de speciale VN-procedures, met name de speciale rapporteurs inzake marteling en inzake buitengerechtelijke, standrechtelijke of willekeurige executies, en de VN-werkgroep voor gedwongen of vrijwillige verdwijningen; 10. herhaalt zijn oproep aan de Lok Sabha om de wet inzake de bescherming van de mensenrechten zodanig te wijzigen dat de nationale mensenrechtencommissie onafhankelijk onderzoek kan instellen naar de berichten omtrent schendingen van de mensenrechten door leden van de krijgsmacht; 11. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, de regering en het parlement van India, de regering en het parlement van de Islamitische Republiek Pakistan, de regering en het parlement van de deelstaat Jammu en Kasjmir, en de secretaris-generaal van de VN. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn eerdere resoluties over Bangladesh, met name zijn resoluties van 16 november 2006 (1) en 6 september 2007 (2) , – gezien de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Volksrepubliek Bangladesh inzake partnerschap en ontwikkeling (3) , – gezien de noodtoestand die de overgangsregering van Bangladesh op 11 januari 2007 heeft afgekondigd, – gelet op artikel 115, lid 5, van zijn Reglement, A. overwegende dat de EU en Bangladesh reeds lang goede betrekkingen onderhouden, onder andere door de samenwerkingsovereenkomst inzake partnerschap en ontwikkeling, B. overwegende dat de overgangsregering van Bangladesh, naar aanleiding van het geweld in de aanloop naar de verkiezingen, op 11 januari 2007 de noodtoestand heeft afgekondigd en kort daarna noodregelgeving heeft aangenomen, waardoor het leger en paramilitaire groepen dezelfde arrestatiebevoegdheden kregen als de politie; overwegende dat de EU-verkiezingswaarnemingsmissie haar activiteiten dan op 22 januari 2007 heeft opgeschort, C. overwegende dat de afkondiging van noodregelgeving vergezeld ging van de opschorting van een reeks burgerrechten die gewaarborgd worden door de Grondwet van Bangladesh, D. overwegende dat de opschorting van deze rechten geleid heeft tot een alarmerend aantal vonnissen van de beroepskamer van het Hooggerechtshof met ernstige implicaties voor individuele rechten en de rechtsstaat, E. overwegende dat op 11 juni 2008 een nieuwe verordening inzake terrorismebestrijding is goedgekeurd zonder parlementaire invloed, waardoor fundamentele vrijheden worden geschonden alsmede het recht op een eerlijk proces, en waardoor de definitie van "terroristische activiteiten" zeer is opgerekt zodat diefstal en geweldpleging jegens individuen er ook nu onder vallen; overwegende dat mensenrechtenorganisaties en organisaties van advocaten bevreesd zijn dat de verordening zal worden gebruikt voor politieke vervolging, F. overwegende dat volgens internationale mensenrechtenorganisaties zoals Human Rights Watch en Amnesty International het aantal mensen dat, sinds de afkondiging van de noodtoestand 18 maanden geleden, naar verluidt is gearresteerd is gestegen tot ver over de 300 000 van wie de meesten later weer zijn vrijgelaten; overwegende dat het recht om op borgtocht vrijgelaten te worden door de noodregelgeving wordt beperkt wat het gevangenisstelsel ernstig onder druk zou kunnen zetten i.v.m. de aanhoudende golf van arrestaties, G. overwegende dat een groot aantal gearresteerden naar verluidt ernstig gefolterd is en dat er volgens Odhikar, de Bengaalse mensenrechtenorganisatie, steeds vaker mensen zonder enige vorm van proces worden geëxecuteerd, H. overwegende dat het aanhoudend heeft verzocht om een moratorium voor de doodstraf, in alle landen en onder alle omstandigheden, I. overwegende de recente opheffing van het verbod op politieke activiteiten en de overeenkomst om onderhandelingen te starten over in december 2008 te houden nationale verkiezingen tussen de regering en de Awami League en dat ook andere partijen worden verzocht aan dit onderhandelingsproces deel te nemen, J. overwegende dat tijdens de nieuwe golf van arrestaties, sinds 28 mei 2008, meer dan 12 000 mensen zijn gearresteerd, met inbegrip van mensen die op plaatselijk niveau politiek actief zijn; overwegende dat de regering suggesties dat het hierbij om politieke arrestaties ging van de hand heeft gewezen en heeft evenwel aangevoerd dat het een geplande actie is om criminelen op te pakken, K. overwegende dat de overgangsregering, zich beroepend op de noodzaak van een volledig kiesregister, tot dusverre niet is ingegaan op de oproep van politieke partijen, organisaties van het maatschappelijk middenveld, om voorbereidingen te treffen voor het op korte termijn houden van nationale verkiezingen en blijft vasthouden aan de uiterste termijn die is vastgesteld voor de derde week van december 2008, L. overwegende dat de barre levensomstandigheden van de Bengaalse bevolking in het algemeen verergerd worden door het feit dat de prijzen voor basisvoedsel zoals rijst in de afgelopen maanden met een derde of meer gestegen zijn en in ogenschouw nemend dat vóór de prijsexplosie een groot deel van de bevolking al meer dan 60% van zijn besteedbaar inkomen uitgaf aan voedsel, M. overwegende dat een gekozen regering het verhelpen van de effecten van de klimaatverandering gemakkelijker zou maken; overwegende dat een kwart van het grondgebied van Bangladesh permanent onder water dreigt te komen staan door het stijgende niveau van het zeewater in de Golf van Bengalen; overwegende dat klimaatwetenschappers waarschuwen dat Bangladesh in 2050 opgescheept zal zitten met 20 tot 25 miljoen klimaatvluchtelingen, 1. dringt er bij de regering van Bangladesh op aan de noodtoestand op te heffen als belangrijkste stap ter voorbereiding van de volgende parlementsverkiezingen in het land zodat de verkiezingen van de plaatselijke raden in augustus 2008 plaats kan vinden; 2. dringt er bij de regering van Bangladesh op aan ervoor te zorgen dat de verordening inzake terrorismebestrijding voldoet aan de internationaal erkende rechtsnormen inzake terrorismebestrijding, als aanbevolen door de speciale VN-rapporteur voor de bevordering en bescherming van de mensenrechten en fundamentele vrijheden bij de bestrijding van terrorisme; 3. dringt er bij de regering van Bangladesh op aan de doodstraf af te schaffen; 4. dringt er bij de regering van Bangladesh op aan onmiddellijk een einde te maken aan de recente golf van arrestaties en de intimidatie van politieke tegenstanders of journalisten tijdens de noodtoestand en is ernstig bezorgd over meldingen van folteringen door de autoriteiten; dringt er bij de regering op aan ervoor te zorgen dat de fundamentele rechten van alle gevangenen worden gewaarborgd en dat de aangeklaagden een eerlijk proces krijgen; dringt er bij de autoriteiten op aan de duizenden gevangenen ofwel aan te klagen op grond van deugdelijk bewijs ofwel vrij te laten; 5. feliciteert de regering van Bangladesh omdat zij voormalige oorlogsmisdadigers heeft uitgesloten van deelname aan de verkiezingen en dringt er bij de regering van Bangladesh op aan om, deze positieve lijn doortrekkend, een onafhankelijke onderzoekscommissie op te richten zodat een begin gemaakt kan worden met de berechting van oorlogsmisdadigers; 6. feliciteert de overgangsregering met de vooruitgang die geboekt is bij de voorbereiding van parlementsverkiezingen en met de wezenlijke vooruitgang bij de hervorming van de kiesprocedure en de opstelling van een nauwkeurig kiesregister door de autoriteiten; dringt er bij de regering op aan ervoor te zorgen dat leden van de Bengaalse etnische en religieuze minderheden in alle vrijheid hun stem kunnen uitbrengen; dringt aan op persvrijheid in de periode voorafgaand aan de verkiezingen in Bangladesh; 7. is verheugd dat de voormalige premier, Sheikh Hasina, op humanitaire gronden is vrijgelaten; 8. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan een pro-actievere rol te spelen en er bij de regering van Bangladesh op aan te dringen de noodtoestand op korte termijn in zijn geheel op te heffen, alsmede alle regelgeving die tijdens de noodtoestand is goedgekeurd; 9. dringt aan op eerlijke en vrije verkiezingen, overeenkomstig internationale normen, waaraan alle partijen kunnen deelnemen; verzoekt de EU-verkiezingswaarnemingsmissie haar activiteiten opnieuw te beginnen zodra dit haalbaar en opportuun is; dringt er bij de delegaties van de EU-lidstaten en de delegatie van de Commissie in Bangladesh op aan de mensenrechtensituatie en de politieke situatie in Bangladesh nauwlettend in het oog te houden; 10. dringt er op aan dat gewapende troepen niet langer worden ingezet in het politieke proces; 11. dringt er bij de regering van Bangladesh op aan alle geledingen van de samenleving, milieuorganisaties en NGO's, journalisten en wetenschappers zoveel mogelijk te mobiliseren om het land voor te bereiden op de komende, door de klimaatverandering geïnduceerde rampen en is van mening dat de noodtoestand een ernstig obstakel is voor de verwezenlijking van deze doelstelling; 12. is van mening dat de G8-Top een enorme verantwoordelijkheid draagt waar het gaat om het vermijden van verdere versnelling van de klimaatverandering en een toename van het aantal rampen die de levens van miljoenen inwoners van Bangladesh en elders bedreigen door effectieve en vérstrekkende maatregelen te treffen om de CO2-uitstoot terug te dringen; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, alsmede aan de lidstaten van de Zuidasiatische Overeenkomst inzake Regionale Samenwerking en de regering van Bangladesh. Het Europees Parlement , – onder verwijzing naar zijn voorgaande resoluties over de afschaffing van de doodstraf en de noodzaak van een onmiddellijk moratorium op terechtstellingen in landen waar de doodstraf nog wordt opgelegd, – gezien resolutie 62/149 van de Algemene Vergadering van de VN d.d. 18 december 2007 over de toepassing van een moratorium op de toepassing van de doodstraf in de wereld, – gezien de bijgewerkte en herziene versie van de EU-richtsnoeren inzake de doodstraf, aangenomen door de Raad op 16 juni 2008, A. gezien de rechtszaak van Troy Davis, die in 1991 door het Hooggerechtshof van Georgia ter dood is veroordeeld voor de moord op een politieagent en eind juli 2008 terechtgesteld zou moeten worden, B. overwegende dat er volgens de advocaten van de heer Davis bewijzen te over zijn voor zijn onschuld, dat er nooit wezenlijk bewijs tegen hem is voorgelegd en dat 7 getuigen à charge hun getuigenis hebben ingetrokken, C. overwegende dat het Hooggerechtshof van Georgia op 4 augustus 2007 heeft toegezegd de nieuwe elementen die twijfel over de schuld van de heer Davis bevestigen te zullen onderzoeken, D. overwegende dat het Hooggerechtshof van Georgia op 17 maart 2008 met de stem van de opperrechter tegen heeft besloten om de heer Davis geen nieuw proces toe te staan, E. overwegende dat in de Verenigde Staten sinds 1975 meer dan 120 mensen van de lijst van veroordeelden tot de doodstraf zijn geschrapt als zijnde onschuldig, F. overwegende dat gratieverlening in rechtszaken waarin de doodstraf is uitgesproken in de VS de laatste mogelijkheid is om onomkeerbare fouten te herstellen die rechtbanken niet ongedaan kunnen of willen maken, G. overwegende dat New Jersey de eerste VS-staat is die de doodstraf bij wet heeft afgeschaft sinds de herinvoering van de doodstraf in 1972 in de VS, met als argument dat het risico te groot is dat mensen die ten onrechte zijn veroordeeld worden terechtgesteld, 1. roept de landen waar de doodstraf wordt opgelegd op om de nodige stappen te zetten om de doodstraf af te schaffen; 2. verzoekt de betreffende rechtbanken om Troy Davis een nieuw proces te geven daar er bewijzen in overvloed zijn die pleiten voor een herroeping van zijn vonnis, en wenst dat de doodstraf wordt ingetrokken; 3. doet een dringend beroep op de State Board of Pardons and Paroles van Georgia om het doodvonnis in te trekken; 4. roept het Raadsvoorzitterschap en de delegatie van de Europese Commissie voor de Verenigde Staten op om deze kwestie met spoed aan te kaarten bij de Amerikaanse autoriteiten; 5. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regering van de Verenigde Staten, de State Board of Pardons and Paroles van Georgia en de procureur-generaal van Georgia.