Het Europees Parlement, – gezien het op 17 maart 2023 gedateerde verzoek van Stefano Maullu tot verdediging van zijn voorrechten en immuniteiten in het kader van een strafrechtelijke vervolging die in behandeling is bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Venetië, van de ontvangst waarvan op 29 maart 2023 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Stefano Maullu te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 5, lid 2, en de artikelen 7 en 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9-0318/2023 ), A. overwegende dat Stefano Maullu, een in Italië verkozen lid van het Europees Parlement van 13 juli 2015 tot en met 1 juli 2019, een verzoek heeft ingediend tot verdediging van zijn parlementaire immuniteit in het kader van een strafrechtelijke vervolging die tegen hem in behandeling is bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Venetië wegens het beledigen van de eer en het aanzien van de hoofdaanklager bij het hof van beroep te Brescia, op grond van artikel 595, leden 1, 2, en 3, van het Italiaanse wetboek van strafrecht en artikel 13 van de Italiaanse wet nr. 47 van 8 februari 1948; B. overwegende dat deze vervolging is gebaseerd op verklaringen die Stefano Maullu heeft afgelegd en die op 5 april 2018 in een Italiaanse krant zijn gepubliceerd; overwegende dat in deze verklaringen een opmerking stond met betrekking tot een interview over het thema vuurwapens dat de hoofdaanklager bij het hof van beroep te Brescia aan een andere Italiaanse krant had gegeven; overwegende dat deze opmerking aantijgingen bevatte die door de betrokkene als beledigend werden ervaren; C. overwegende dat de parlementaire immuniteit overeenkomstig artikel 5, lid 2, van zijn Reglement geen persoonlijk voorrecht van een lid is, maar een waarborg voor de onafhankelijkheid van het Parlement als geheel en van zijn leden, en overwegende dat de parlementaire immuniteit bedoeld is om het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; D. overwegende dat een verklaring die een lid buiten het Europees Parlement aflegt, enkel en alleen een mening kan vormen die in de uitoefening van zijn of haar ambt wordt uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7, wanneer de aard en de inhoud ervan rechtstreeks en duidelijk verband houdt met de uitoefening van het ambt van het lid in het Europees Parlement; E. overwegende dat het gestelde strafbare feit in dit geval geen betrekking heeft op een mening of een stem die Stefano Maullu heeft uitgebracht in de uitoefening van zijn ambt als lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; F. overwegende dat artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie alleen van toepassing is op de leden van het Europees Parlement; overwegende dat Stefano Maullu lid was van het Europees Parlement tot 1 juli 2019; overwegende dat het verlies van de status van lid van het Europees Parlement gepaard gaat met het verlies van de bijbehorende immuniteit, waarvan de duur krachtens artikel 9 van Protocol nr. 7 beperkt is tot dat mandaat (2) ; 1. besluit de voorrechten en immuniteiten van Stefano Maullu niet te verdedigen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde Italiaanse autoriteiten en aan Stefano Maullu. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek tot opheffing van de immuniteit van Patryk Jaki, dat op 13 december 2022 werd doorgestuurd door de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów in het kader van een strafprocedure naar aanleiding van een ingediende civiele aanklacht, en van de ontvangst waarvan op 13 februari 2023 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Patryk Jaki te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen, en artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9‑0345/2023 ), A. overwegende dat de rechter van de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów op 13 december 2022 een verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit van Patryk Jaki, verkozen in Polen, heeft doorgestuurd nadat bij deze rechterlijke instantie door een particulier een vordering werd ingesteld wegens een publicatie op het Twitteraccount van de partij Recht en Rechtvaardigheid waarin uitlatingen zouden zijn opgenomen die aanzetten tot haat op grond van nationaliteit, etnische afkomst, ras of godsdienst; overwegende dat bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów op 17 november 2021 de desbetreffende aanklacht is ingediend door de gemachtigde van de vervangend aanklager; overwegende dat de gemachtigde aan de rechterlijke instantie tevens verzocht om zijn verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van strafvervolging tegen Patryk Jaki door te sturen naar het Europees Parlement; B. overwegende dat het verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit is doorgestuurd door de gerechtelijke autoriteit overeenkomstig artikel 9, lid 12, van het Reglement van het Europees Parlement; overwegende dat evenwel de aandacht dient te worden gevestigd op het feit dat op grond van artikel 9, lid 1, van zijn Reglement een verzoek tot opheffing van de immuniteit moet worden ingediend door “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat”, en dat deze twee begrippen niet identiek zijn; overwegende dat de betekenis van “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat” wordt bepaald door de toepasselijke nationale wetgeving; overwegende dat in het geval van Polen moet worden verwezen naar de bepalingen van artikel 7 ter, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, waarin is bepaald dat een verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van een strafvervolging tegen een parlementslid of senator in geval van een strafbaar feit ten aanzien waarvan de openbaar aanklager vervolging kan instellen, wordt ingediend via de procureur-generaal; overwegende dat in het onderhavige geval het verzoek weliswaar was gericht tot de procureur-generaal maar deze het verzoek heeft doorverwezen op de grond dat de “particuliere tenlastelegging” ook een “vervangende tenlastelegging” omvatte en dat de indiening van een verzoek tot opheffing van de immuniteit van een parlementslid onder de bevoegdheid valt van de rechterlijke instantie waarbij de zaak aanhangig is gemaakt; C. overwegende dat de gemachtigde van de vervangend aanklager zich tot het Gerecht heeft gewend om machtiging te verkrijgen voor het inleiden van een strafvervolging tegen Patryk Jaki, onder meer wegens een feit dat valt onder artikel 256, lid 2, van het Poolse wetboek van strafrecht; D. overwegende dat op 17 oktober 2018 een verkiezingsspot met de titel “Bezpieczny samorząd” (Veilig bestuur) werd gepubliceerd op het Twitteraccount van de partij Recht en Rechtvaardigheid in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen van 21 oktober 2018 in Polen; overwegende dat onder anderen Patryk Jaki heeft bijgedragen tot de verspreiding ervan; overwegende dat in de publicatie naar verluidt werd opgeroepen tot haat tegen islamitische immigranten; E. overwegende dat Patryk Jaki een van de personen is die zich in een vergelijkbare situatie bevinden en van de desbetreffende strafbare feiten worden beschuldigd, met als enige verschil dat hij momenteel immuniteit geniet als lid van het Europees Parlement; overwegende dat er derhalve rekening mee moet worden gehouden dat Patryk Jaki niet de enige is die in de onderhavige zaak in beschuldiging kan worden gesteld; F. overwegende dat Patryk Jaki bij de verkiezingen van 26 mei 2019 is verkozen tot lid van het Europees Parlement; G. overwegende dat het gestelde strafbare feit geen betrekking heeft op een mening of stem die Patryk Jaki in de uitoefening van zijn ambt als lid van het Europees Parlement heeft geuit respectievelijk uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; overwegende dat in het onderhavige geval het verzoek om opheffing van de immuniteit betrekking heeft op feiten die verband houden met activiteiten van lokale aard die voorafgaan aan de verwerving van de status van lid van het Europees Parlement en de bijbehorende immuniteit; H. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; I. overwegende dat in artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is bepaald dat de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten die aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend; J. overwegende dat overeenkomstig artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen van 2 april 1997, alsmede artikel 7, leden 1, 2 en 4, artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de wet van 9 mei 1996 betreffende de uitoefening van het mandaat van parlementslid en senator (2) , een lid niet als verdachte kan worden gehoord en niet strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld zonder machtiging van het Europees Parlement; K. overwegende dat het Parlement niet als een rechtbank kan worden beschouwd en dat het lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden beschouwd (3) ; L. overwegende dat het Parlement in dit geval geen bewijs van fumus persecutionis heeft gevonden, dat wil zeggen feiten die erop wijzen dat de gerechtelijke procedure wordt gevoerd met de intentie de politieke activiteiten van het lid en daarmee het Europees Parlement schade toe te brengen; 1. besluit de immuniteit van Patryk Jaki op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Republiek Polen en aan Patryk Jaki. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek tot opheffing van de immuniteit van Beata Kempa, dat op 13 december 2022 werd doorgestuurd door de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów in het kader van een strafprocedure naar aanleiding van een ingediende civiele aanklacht, en van de ontvangst waarvan op 13 februari 2023 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Beata Kempa te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen, en artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9‑0346/2023 ), A. overwegende dat de rechter van de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów op 13 december 2022 een verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit van Beata Kempa, verkozen in Polen, heeft doorgestuurd nadat bij deze rechterlijke instantie door een particulier een vordering werd ingesteld wegens een publicatie op het Twitteraccount van de partij Recht en Rechtvaardigheid waarin uitlatingen zouden zijn opgenomen die aanzetten tot haat op grond van nationaliteit, etnische afkomst, ras of godsdienst; dat bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów op 17 november 2021 de desbetreffende aanklacht is ingediend door de gemachtigde van de vervangend aanklager; dat de gemachtigde aan de rechterlijke instantie tevens verzocht om zijn verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van strafvervolging tegen Beata Kempa door te sturen naar het Europees Parlement; B. overwegende dat het verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit is doorgestuurd door de gerechtelijke autoriteit overeenkomstig artikel 9, lid 12, van het Reglement van het Europees Parlement; dat evenwel de aandacht dient te worden gevestigd op het feit dat op grond van artikel 9, lid 1, van zijn Reglement een verzoek tot opheffing van de immuniteit moet worden ingediend door “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat”, en dat deze twee begrippen niet identiek zijn; dat de betekenis van “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat” wordt bepaald door de toepasselijke nationale wetgeving en dat in het geval van Polen moet worden verwezen naar de bepalingen van artikel 7 ter, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, waarin is bepaald dat een verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van een strafvervolging tegen een parlementslid of senator in geval van een strafbaar feit ten aanzien waarvan de openbaar aanklager vervolging kan instellen, wordt ingediend via de procureur-generaal, dat in het onderhavige geval het verzoek weliswaar was gericht tot de procureur-generaal maar deze het verzoek heeft doorverwezen op grond dat de “particuliere tenlastelegging” ook een “vervangende tenlastelegging” omvatte en dat de indiening van een verzoek tot opheffing van de immuniteit van een parlementslid onder de bevoegdheid valt van de rechterlijke instantie waarbij de zaak aanhangig is gemaakt; C. overwegende dat de gemachtigde van de vervangend aanklager zich tot het Gerecht heeft gewend om machtiging te verkrijgen voor het inleiden van een strafvervolging tegen Beata Kempa, onder meer wegens een feit dat valt onder artikel 256, lid 2, van het Poolse wetboek van strafrecht; D. overwegende dat op 17 oktober 2018 een verkiezingsspot met de titel “Bezpieczny samorząd” (Veilig bestuur) werd gepubliceerd op het Twitteraccount van de partij Recht en Rechtvaardigheid in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen van 21 oktober 2018 in Polen; dat onder meer Beata Kempa heeft bijgedragen tot de verspreiding ervan; overwegende dat in de publicatie naar verluidt werd opgeroepen tot haat tegen islamitische immigranten; E. overwegende dat Beata Kempa een van de personen is die zich in een vergelijkbare situatie bevinden en van het betreffende strafbare feit worden beschuldigd, met als enige verschil dat zij momenteel immuniteit geniet als lid van het Europees Parlement; overwegende dat er derhalve rekening mee moet worden gehouden dat Beata Kempa niet de enige is die in de onderhavige zaak in beschuldiging kan worden gesteld; F. overwegende dat Beata Kempa bij de verkiezingen van 26 mei 2019 is verkozen tot lid van het Europees Parlement; G. overwegende dat het gestelde strafbare feit geen betrekking heeft op een mening of stem die Beata Kempa in de uitoefening van haar ambt heeft geuit respectievelijk uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; overwegende dat in het onderhavige geval het verzoek om opheffing van de immuniteit betrekking heeft op feiten die verband houden met activiteiten van lokale aard die voorafgaan aan de verwerving van de status van lid van het Europees Parlement en de bijbehorende immuniteit; H. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; I. overwegende dat in artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is bepaald dat de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten die aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend; J. overwegende dat overeenkomstig artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen van 2 april 1997, alsmede artikel 7, leden 1, 2 en 4, artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de wet van 9 mei 1996 betreffende de uitoefening van het mandaat van parlementslid en senator (2) , een lid niet als verdachte kan worden gehoord en niet strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld zonder machtiging van het Europees Parlement; K. overwegende dat het Parlement niet als een rechtbank kan worden beschouwd en dat het lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden beschouwd (3) ; L. overwegende dat het Parlement in dit geval geen bewijs van fumus persecutionis heeft gevonden, dat wil zeggen feiten die erop wijzen dat de gerechtelijke procedure wordt gevoerd met de intentie de politieke activiteiten van het lid en daarmee het Europees Parlement schade toe te brengen; 1. besluit de immuniteit van Beata Kempa op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Republiek Polen en aan Beata Kempa. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek tot opheffing van de immuniteit van Beata Mazurek, dat op 13 december 2022 werd doorgestuurd door de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów in het kader van een strafprocedure naar aanleiding van een ingediende civiele aanklacht, en van de ontvangst waarvan op 13 februari 2023 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gezien het feit dat Beata Mazurek afstand heeft gedaan van haar recht om te worden gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen, en artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9‑0347/2023 ), A. overwegende dat de rechter van de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów op 13 december 2022 een verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit van Beata Mazurek, verkozen in Polen, heeft doorgestuurd nadat bij deze rechterlijke instantie door een particulier een vordering werd ingesteld wegens een publicatie op het Twitter-account van de partij Recht en Rechtvaardigheid waarin uitlatingen zouden zijn opgenomen die aanzetten tot haat op grond van nationaliteit, etnische afkomst, ras of godsdienst; overwegende dat bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau-Mokotów op 17 november 2021 de desbetreffende aanklacht is ingediend door de gemachtigde van de vervangend aanklager; overwegende dat de gemachtigde aan de rechterlijke instantie tevens verzocht om zijn verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van strafvervolging tegen Beata Mazurek door te sturen naar het Europees Parlement; B. overwegende dat het verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit is doorgestuurd door de gerechtelijke autoriteit overeenkomstig artikel 9, lid 12, van het Reglement van het Europees Parlement; overwegende dat evenwel de aandacht dient te worden gevestigd op het feit dat op grond van artikel 9, lid 1, van zijn Reglement een verzoek tot opheffing van de immuniteit moet worden ingediend door “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat”, en dat deze twee begrippen niet identiek zijn; overwegende dat de betekenis van “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat” wordt bepaald door de toepasselijke nationale wetgeving; overwegende dat in het geval van Polen moet worden verwezen naar de bepalingen van artikel 7 ter, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, waarin is bepaald dat een verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van een strafvervolging tegen een parlementslid of senator in geval van een strafbaar feit ten aanzien waarvan de openbaar aanklager vervolging kan instellen, wordt ingediend via de procureur-generaal; overwegende dat in het onderhavige geval het verzoek weliswaar was gericht tot de procureur-generaal maar deze het verzoek heeft doorverwezen op de grond dat de “particuliere tenlastelegging” ook een “vervangende tenlastelegging” omvatte en dat de indiening van een verzoek tot opheffing van de immuniteit van een parlementslid onder de bevoegdheid valt van de rechterlijke instantie waarbij de zaak aanhangig is gemaakt; C. overwegende dat de gemachtigde van de vervangend aanklager zich tot het Gerecht heeft gewend om machtiging te verkrijgen voor het inleiden van een strafvervolging tegen Beata Mazurek, onder meer wegens een feit dat valt onder artikel 256, lid 2, van het Poolse wetboek van strafrecht; D. overwegende dat op 17 oktober 2018 een verkiezingsspot met de titel “Bezpieczny samorząd” (Veilig bestuur) werd gepubliceerd op het Twitteraccount van de partij Recht en Rechtvaardigheid in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen van 21 oktober 2018 in Polen; overwegende dat onder meer Beata Mazurek heeft bijgedragen tot de verspreiding ervan; overwegende dat in de publicatie naar verluidt werd opgeroepen tot haat tegen islamitische immigranten; E. overwegende dat Beata Mazurek een van de personen is die zich in een vergelijkbare situatie bevinden en van het betreffende strafbare feit worden beschuldigd, met als enige verschil dat zij momenteel immuniteit geniet als lid van het Europees Parlement; overwegende dat er derhalve rekening mee moet worden gehouden dat Beata Mazurek niet de enige is die in de onderhavige zaak in beschuldiging kan worden gesteld; F. overwegende dat Beata Mazurek bij de verkiezingen van 26 mei 2019 is verkozen tot lid van het Europees Parlement; G. overwegende dat het gestelde strafbare feit geen betrekking heeft op een mening of stem die Beata Mazurek in de uitoefening van haar ambt heeft geuit respectievelijk uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie; overwegende dat in het onderhavige geval het verzoek om opheffing van de immuniteit betrekking heeft op feiten die verband houden met activiteiten van lokale aard die voorafgaan aan de verwerving van de status van lid van het Europees Parlement en de bijbehorende immuniteit; H. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; I. overwegende dat in artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is bepaald dat de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten die aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend; J. overwegende dat overeenkomstig artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen van 2 april 1997, alsmede artikel 7, leden 1, 2 en 4, artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de wet van 9 mei 1996 betreffende de uitoefening van het mandaat van parlementslid en senator (2) , een lid niet als verdachte kan worden gehoord en niet strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld zonder machtiging van het Europees Parlement; K. overwegende dat het Parlement niet gelijkgesteld kan worden met een rechterlijke instantie en dat het lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden beschouwd (3) ; L. overwegende dat het Parlement in dit geval geen bewijs van fumus persecutionis heeft gevonden, dat wil zeggen feiten die erop wijzen dat de gerechtelijke procedure wordt gevoerd met de intentie de politieke activiteiten van het lid en daarmee het Europees Parlement schade toe te brengen; 1. besluit de immuniteit van Beata Mazurek op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Republiek Polen en aan Beata Mazurek. Het Europees Parlement, – gezien het verzoek tot opheffing van de immuniteit van Tomasz Piotr Poręba, dat op 13 december 2022 werd doorgestuurd door de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau‑Mokotów in het kader van een strafprocedure naar aanleiding van een ingediende civiele aanklacht, en van de ontvangst waarvan op 13 februari 2023 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – gezien het feit dat Tomasz Piotr Poręba afstand heeft gedaan van zijn recht om te worden gehoord, overeenkomstig artikel 9, lid 6, van zijn Reglement, – gezien de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 oktober 2008, 19 maart 2010, 6 september 2011, 17 januari 2013 en 19 december 2019 (1) , – gezien artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen, en artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, – gezien artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 1, en artikel 9 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A9‑0348/2023 ), A. overwegende dat de rechter van de XIVe strafkamer van de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau‑Mokotów op 13 december 2022 een verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit van Tomasz Piotr Poręba, verkozen in Polen, heeft doorgestuurd nadat bij deze rechterlijke instantie door een particulier een vordering werd ingesteld wegens een publicatie op het Twitteraccount van de partij Recht en Rechtvaardigheid waarin uitlatingen zouden zijn opgenomen die aanzetten tot haat op grond van nationaliteit, etnische afkomst, ras en godsdienst; overwegende dat bij de rechterlijke instantie in eerste aanleg te Warschau‑Mokotów op 17 november 2021 de desbetreffende aanklacht is ingediend door de gemachtigde van de vervangend aanklager; overwegende dat de gemachtigde aan de rechterlijke instantie tevens verzocht om zijn verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van strafvervolging tegen Tomasz Piotr Poręba door te sturen naar het Europees Parlement; B. overwegende dat het verzoek tot opheffing van de parlementaire immuniteit is doorgestuurd door de gerechtelijke autoriteit overeenkomstig artikel 9, lid 12, van het Reglement van het Europees Parlement; overwegende dat evenwel de aandacht dient te worden gevestigd op het feit dat op grond van artikel 9, lid 1, van het Reglement een verzoek tot opheffing van de immuniteit moet worden ingediend door “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat”, en dat deze twee begrippen niet identiek zijn; overwegende dat de betekenis van “een daartoe bevoegde autoriteit van een lidstaat” wordt bepaald door de toepasselijke nationale wetgeving; overwegende dat in het geval van Polen moet worden verwezen naar de bepalingen van artikel 7 ter, lid 1, van de Poolse wet van 9 mei 1996 betreffende de uitvoering van het mandaat van parlementslid en senator, waarin is bepaald dat een verzoek tot verkrijging van machtiging voor het instellen van een strafvervolging tegen een parlementslid of senator in geval van een strafbaar feit ten aanzien waarvan de openbaar aanklager vervolging kan instellen, wordt ingediend via de procureur-generaal; overwegende dat in het onderhavige geval het verzoek weliswaar was gericht tot de procureur-generaal maar deze het verzoek heeft doorverwezen op de grond dat de “particuliere tenlastelegging” ook een “vervangende tenlastelegging” omvatte en dat de indiening van een verzoek tot opheffing van de immuniteit van een parlementslid onder de bevoegdheid valt van de rechterlijke instantie waarbij de zaak aanhangig is gemaakt; C. overwegende dat de gemachtigde van de vervangend aanklager zich tot het Gerecht heeft gewend om machtiging te verkrijgen voor het inleiden van een strafvervolging tegen Tomasz Piotr Poręba, onder meer wegens een feit dat valt onder artikel 256, lid 2, van het Poolse wetboek van strafrecht; D. overwegende dat op 17 oktober 2018 een verkiezingsspot met de titel “Bezpieczny samorząd” (Veilig bestuur) werd gepubliceerd op het Twitteraccount van de partij Recht en Rechtvaardigheid in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen van 21 oktober 2018 in Polen; overwegende dat onder meer Tomasz Piotr Poręba heeft bijgedragen tot de verspreiding ervan; overwegende dat in de publicatie naar verluidt werd opgeroepen tot haat tegen islamitische immigranten; E. overwegende dat Tomasz Piotr Poręba een van de personen is die zich in een vergelijkbare situatie bevinden en van het strafbare feit in kwestie worden beschuldigd, met als enige verschil dat hij momenteel immuniteit geniet als lid van het Europees Parlement; overwegende dat er derhalve rekening mee moet worden gehouden dat Tomasz Piotr Poręba niet de enige persoon is die in de onderhavige zaak in beschuldiging kan worden gesteld; F. overwegende dat Tomasz Piotr Poręba bij de Europese verkiezingen van 2009 werd verkozen tot lid van het Europees Parlement; G. overwegende dat het gestelde strafbare feit geen betrekking heeft op een mening of stem die Tomasz Piotr Poręba in de uitoefening van zijn ambt van lid van het Europees Parlement heeft geuit respectievelijk uitgebracht in de zin van artikel 8 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, maar op activiteiten van lokale aard; H. overwegende dat de parlementaire immuniteit tot doel heeft het Parlement en zijn leden te beschermen tegen gerechtelijke procedures in verband met activiteiten die in de uitoefening van parlementaire taken zijn verricht en die niet van die taken kunnen worden gescheiden; I. overwegende dat in artikel 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is bepaald dat de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten die aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend; J. overwegende dat overeenkomstig artikel 105, lid 2, en artikel 108 van de grondwet van de Republiek Polen van 2 april 1997, alsmede artikel 7, leden 1, 2 en 4, artikel 7 ter, lid 1, en artikel 7 quater, lid 1, van de wet van 9 mei 1996 betreffende de uitoefening van het mandaat van parlementslid en senator (2) , een lid niet als verdachte kan worden gehoord en niet strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld zonder machtiging van het Europees Parlement; K. overwegende dat het Parlement niet als een rechtbank kan worden beschouwd en dat het lid in het kader van een procedure tot opheffing van de immuniteit niet als een “verdachte” kan worden beschouwd (3) ; L. overwegende dat het Parlement in dit geval geen bewijs van fumus persecutionis heeft gevonden, dat wil zeggen feiten die erop wijzen dat de gerechtelijke procedure wordt gevoerd met de intentie de politieke activiteiten van het lid en daarmee het Europees Parlement schade toe te brengen; 1. besluit de immuniteit van Tomasz Piotr Poręba op te heffen; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteit van de Republiek Polen en aan Tomasz Piotr Poręba. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0334/2023), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9-0294/2023 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 8 september 2023 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Tony Murphy tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van Tony Murphy heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van Tony Murphy heeft ontvangen, alsmede de antwoorden van de kandidaat op de hem toegezonden schriftelijke vragenlijst; C. overwegende dat deze commissie Tony Murphy vervolgens op 12 oktober 2023 heeft gehoord, waarbij hij een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Tony Murphy tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle‑instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0332/2023), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9-0292/2023 ), A. overwegende dat de Raad het Europees Parlement bij schrijven van 8 september 2023 heeft geraadpleegd over de benoeming van Bettina Michelle Jakobsen tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidate heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van Bettina Michelle Jakobsen heeft ontvangen, alsmede de antwoorden van de kandidaat op de haar toegezonden schriftelijke vragenlijst; C. overwegende dat deze commissie de kandidate vervolgens op 12 oktober 2023 heeft gehoord, waarbij zij een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Bettina Michelle Jakobsen tot lid van de Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle‑instellingen van de lidstaten. (Raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0333/2023), – gezien artikel 129 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A9‑0293/2023 ), A. overwegende dat de Raad bij schrijven van 8 september 2023 het Europees Parlement heeft geraadpleegd over de benoeming van Alejandro Blanco Fernández tot lid van de Rekenkamer; B. overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden; overwegende dat de commissie in het kader van dit onderzoek een curriculum vitae van Alejandro Blanco Fernández heeft ontvangen, alsmede de antwoorden van de kandidaat op de hem toegezonden schriftelijke vragenlijst; C. overwegende dat deze commissie Alejandro Blanco Fernández vervolgens op 12 oktober 2023 heeft gehoord, waarbij hij een inleidende verklaring heeft afgelegd en daarna de door de leden van de commissie gestelde vragen heeft beantwoord; 1. brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Alejandro Blanco Fernández tot lid van de Europese Rekenkamer; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmede aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle‑instellingen van de lidstaten. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0068 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0051/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 5 september 2022 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 juni 2022 (2) , – gezien het advies van het Comité van de Regio’s van 30 juni 2022 (3) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 14 juli 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, de Commissie juridische zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A9-0031/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast (4) ; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 november 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad betreffende geharmoniseerde regels inzake eerlijke toegang tot en eerlijk gebruik van data en tot wijziging van Verordening (EU) 2017/2394 en Richtlijn (EU) 2020/1828 (Dataverordening) (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/2854.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0725 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0436/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 7 juni 2022 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 maart 2022 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 28 juni 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 57 en 59 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie juridische zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9-0024/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 november 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van bepaalde verordeningen wat betreft de oprichting en het functioneren van het Europees centraal toegangspunt (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/2869.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0723 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0434/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 7 juni 2022 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 maart 2022 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 28 juni 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 57 en 59 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie juridische zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9-0026/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 november 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees centraal toegangspunt dat gecentraliseerde toegang biedt tot voor financiële diensten, kapitaalmarkten en duurzaamheid relevante publiek beschikbare informatie (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/2859.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2021)0724 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0437/2021), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 7 juni 2022 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 23 maart 2022 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 28 juni 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien de artikelen 57 en 59 van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie juridische zaken en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9-0023/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 november 2023 met het oog op de vaststelling van Richtlijn (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van bepaalde richtlijnen wat betreft de oprichting en het functioneren van het Europees centraal toegangspunt (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Richtlijn (EU) 2023/2864.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2022)0120 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9-0118/2022), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van de Europese Centrale Bank van 28 juli 2022 (1) , – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 14 juli 2022 (2) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 12 juli 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A9-0047/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 november 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 909/2014 wat betreft afwikkelingsdiscipline, grensoverschrijdende verrichting van diensten, samenwerking op toezichtgebied, de verlening van bancaire nevendiensten en vereisten voor centrale effectenbewaarinstellingen van derde landen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 236/2012 (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/2845.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2023)0108 ), – gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C9‑0039/2023), – gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, – gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 15 juni 2023 (1) , – gezien het overeenkomstig artikel 74, lid 4, van zijn Reglement door de bevoegde commissie goedgekeurde voorlopig akkoord en de door de vertegenwoordiger van de Raad bij brief van 11 oktober 2023 gedane toezegging om het standpunt van het Europees Parlement overeenkomstig artikel 294, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie goed te keuren, – gezien artikel 59 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie visserij ( A9-0279/2023 ), 1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast; 2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de nationale parlementen. Standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing vastgesteld op 9 november 2023 met het oog op de vaststelling van Verordening (EU) 2023/... van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2019/833 tot vaststelling van instandhoudings- en handhavingsmaatregelen die van toepassing zijn in het gereglementeerde gebied van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (Aangezien het Parlement en de Raad tot overeenstemming zijn geraakt, komt het standpunt van het Parlement overeen met de definitieve rechtshandeling: Verordening (EU) 2023/2857.) (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) (Goedkeuring) Het Europees Parlement, – gezien het ontwerp van besluit van de Raad (09525/2023), – gezien de ontwerppartnerschapsovereenkomst inzake duurzame visserij tussen de Europese Unie en de Republiek Madagaskar (09007/2023), – gezien het verzoek om goedkeuring dat de Raad heeft ingediend krachtens artikel 43, lid 2, en artikel 218, lid 6, tweede alinea, punt a), v), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (C9-0223/2023), – gezien artikel 105, leden 1 en 4, en artikel 114, lid 7, van zijn Reglement, – gezien de adviezen van de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie, – gezien de aanbeveling van de Commissie visserij ( A9‑0299/2023 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de sluiting van de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en de Republiek Madagaskar. (Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing) Door de Commissie voorgestelde tekst Tabel 1: Euro 7-grenswaarden voor uitlaatemissies van M 1 - en N 1 -voertuigen met verbrandingsmotor Emissies van verontreinigende stoffen M 1 - en N 1 - voertuigen Alleen voor N 1 -voertuigen met een vermogen per gewichtseenheid 1 van minder dan 35 kW/t Emissiebudget voor alle ritten van minder dan 10 km voor M 1 - en N 1 -voertuigen Emissiebudget voor alle ritten van minder dan 10 km, alleen voor N 1 -voertuigen met een vermogen per gewichtseenheid van minder dan 35 kW/t per km per km per rit per rit NO x in mg 60 75 600 750 PM in mg 4,5 4,5 45 45 PN 10 in # 6×10 11 6×10 11 6×10 12 6×10 12 CO in mg 500 630 5000 6300 THC in mg 100 130 1000 1300 NMHC in mg 68 90 680 900 NH 3 in mg 20 20 200 200 1 Gemeten overeenkomstig punt 5.3.2 van VN-Reglement nr. 85 (VN/ECE) bij ICEV’s en PEV’s, of, in alle andere gevallen, gemeten volgens een van de testprocedures van punt 6 van Mondiaal Technisch Reglement nr. 21 van de VN. Amendement Tabel 1: Euro 7-grenswaarden voor uitlaatemissies van M 1 - en N 1 -voertuigen met verbrandingsmotor M 1 -voertuigen N 1 (klasse I) N 1 (klasse II) N 1 (klasse III) Emissiebudget voor alle ritten van minder dan 10 km voor M 1 - en N 1 -voertuigen Emissiebudget voor alle ritten van minder dan 10 km voor N1-voertuigen (klasse I) Emissiebudget voor alle ritten van minder dan 10 km voor N1-voertuigen (klasse II) Emissiebudget voor alle ritten van minder dan 10 km voor N1-voertuigen (klasse III) Massa in rijklare toestand (MRO) in kg - Voor N 1 -voertuigen met MRO ≤ 1280 Voor N 1 -voertuigen met 1280 16 t TPMLM Tussen 3 000 km en 5 000 km voor 16 t TPMLM Amendement Tabel 2: Voorwaarden voor het testen of M2-, M3-, N2- en N3-voertuigen aan de grenswaarden voor uitlaatemissies voldoen met in de handel verkrijgbare brandstoffen en smeermiddelen die aan de specificaties van de voertuigfabrikant voldoen Laboratoriummeting van de uitlaatemissies Meting van de emissies onder reële rijomstandigheden (RDE) Voor alle uitlaatemissietests die worden uitgevoerd met de WHTC-/WHSC-testcycli op een motortestbank, gelden de bepalingen van bijlage 4 bij VN-Reglement nr. 49 1 . De bepalingen van bijlage 8 bij VN-Reglement nr. 49 2 zijn van toepassing, met de volgende uitzonderingen : — de vermogensdrempel in tabel 1 van bijlage III bedraagt 0 %. Voor vensters met een vermogen van minder dan 6 %, wordt 6 % gebruikt voor de berekeningen; — indien de waarde = 1.0 wordt voor alle verontreinigende stoffen de conformiteitsfactor (CF) in tabel 2 van punt 6.3 gebruikt. De toepasselijke grenswaarden zijn de grenswaarden voor emissies onder reële rijomstandigheden (RDE) in bijlage I, tabel 2. 1 Wijzigingenreeks 07 (PB L 14 van 16.1.2023, blz. 1). 2 Wijzigingenreeks 07 (PB L 14 van 16.1.2023, blz. 1). Door de Commissie voorgestelde tekst Tabel 5: Voorwaarden voor het testen of aan de grenswaarden voor slijtage van banden is voldaan M 1 - en N 1 -voertuigen M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen Test van grenswaarden voor bandenslijtage Op basis van de door de VN ontwikkelde testmethoden voor het testen van slijtage van banden onder reële omstandigheden Op basis van de door de VN ontwikkelde testmethoden voor het testen van slijtage van banden onder reële omstandigheden Amendement Tabel 5: Voorwaarden voor het testen of aan de grenswaarden voor slijtage van banden is voldaan M 1 - en N 1 -voertuigen M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen Test van grenswaarden voor bandenslijtage Op basis van de door de VN ontwikkelde testmethoden voor het testen van slijtage van banden onder reële omstandigheden overeenkomstig artikel 7 bis (nieuw) Op basis van de door de VN ontwikkelde testmethoden voor het testen van slijtage van banden onder reële omstandigheden overeenkomstig artikel 7 bis (nieuw) Door de Commissie voorgestelde tekst Tabel 1: Levensduur van voertuigen, motoren en emissiebeperkingssystemen Levensduur van voertuigen, motoren en vervangende emissiebeperkingsvoorzieningen M 1 , N 1 en M 2 N 2 , N 3 16t, M 3 >7.5t Hoofdlevensduur Tot 160 000 km of 8 jaar, wat het eerst komt 300 000 km of 8 jaar, wat het eerst komt Tot 700 000 km of 15 jaar, wat het eerst komt Extra levensduur Na hoofdlevensduur en tot 200 000 km of 10 jaar, wat het eerst komt Na hoofdlevensduur en tot 375 000 km Na hoofdlevensduur en tot 875 000 km Amendement Tabel 1: Levensduur van voertuigen, motoren en emissiebeperkingssystemen Levensduur van voertuigen, motoren en vervangende emissiebeperkingsvoorzieningen M 1 , N 1 en M 2 N 2 , N 3 ≤16t , M 3 ≤7.5t : N 3 >16t, M 3 >7.5t Hoofdlevensduur Tot 200 000 km of 10 jaar, wat het eerst komt 340 000 km of 10 jaar, wat het eerst komt 750 000 km of 15 jaar, wat het eerst komt Extra levensduur Na hoofdlevensduur en tot 240 000 km of 12 jaar, wat het eerst komt Na hoofdlevensduur en tot 400 000 km of 12 jaar, wat het eerst komt Na hoofdlevensduur en tot 900 000 km of 17 jaar, wat het eerst komt Door de Commissie voorgestelde tekst Tabel 3: Toepassing van tests, verklaringen en andere voorschriften voor typegoedkeuring en uitbreidingen voor M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen voor fabrikanten Testvoorschriften Tests en voorschriften voor initiële emissietypegoedkeuring Tests voor conformiteit van de productie Tests voor conformiteit tijdens het gebruik Verontreinigende gassen, PM en PN bij tests op de weg (RDE) voor elke brandstof en voor de toepasselijke voertuigcategorieën (M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 ) en test bij lage belasting (indien van toepassing) Vereiste demonstratietests voor alle brandstoffen waarvoor de typegoedkeuring wordt verleend per voertuigtype en een verklaring van naleving voor alle brandstoffen, alle ladingen en alle toepasselijke voertuigtypen Conformiteit van de productie alleen op het niveau van de motor Verplichte test op een voertuig met om het even welke brandstof en van om het even welke voertuigcategorie en met om het even welke lading voor alle motortypen om de twee jaar CO 2 -emissies en brandstof-/energieverbruik, bepaling van emissievrije uitstoot/elektrische actieradius van een voertuig VECTO-licentie Voor onderdelen Niet vereist Energie-efficiëntie van aanhangwagens VECTO-licentie Voor onderdelen Niet vereist Controletestprocedure Niet vereist Vereist Niet vereist Carteremissies Controle installatie van gesloten cartersysteem of leiding naar de uitlaat Niet vereist Facultatief 6 Duurzaamheid van de emissies Verklaring Niet vereist Niet vereist Duurzaamheid van de batterij Verklaring Niet vereist Niet vereist Boorddiagnose (niveau van OBD-familie) Verklaring Niet vereist Facultatief 6 Boordmonitoring (niveau van OBM-familie) Demonstratie + verklaring Niet vereist Vereist Beveiliging tegen manipulatie, veiligheid en cyberbeveiliging Verklaring en documentatie Niet vereist Niet vereist Adaptieve besturing (indien van toepassing) Verklaring Niet vereist Niet vereist Geofencing-technologieën (indien van toepassing) Verklaring en demonstratie Niet vereist Niet vereist Amendement Tabel 3: Toepassing van testvoorschriften, verklaringen en andere voorschriften voor typegoedkeuring en uitbreidingen voor M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen voor fabrikanten Testvoorschriften Tests en voorschriften voor emissietypegoedkeuring Tests voor conformiteit van de productie Tests voor conformiteit tijdens het gebruik Verontreinigende gassen, PM-, PN- en CO 2 -emissies, brandstofverbruik bij transiënte cyclus (WHTC koud en warm) Vereist voor de basismotor van de emissiefamilie en verklaring voor alle familieleden* ** Vereist op een motor uit de familie ** Verontreinigende gassen, PN bij tests op de weg (RDE) voor elke brandstof en voor de toepasselijke voertuigcategorieën (M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 ) Vereiste demonstratietests voor alle brandstoffen waarvoor de typegoedkeuring wordt verleend per voertuigtype en een verklaring van overeenstemming voor alle brandstoffen, alle ladingen en alle toepasselijke voertuigcategorieën ** Niet vereist Verplichte test op een voertuig met om het even welke brandstof en van om het even welke voertuigcategorie en met om het even welke lading voor alle motortypen om de twee jaar ** Energie-efficiëntie van aanhangwagens VECTO-licentie Voor onderdelen Niet vereist Controletestprocedure Niet vereist Vereist Niet vereist Carteremissies Controle installatie van gesloten cartersysteem of leiding naar de uitlaat ** Niet vereist Facultatief 6 Duurzaamheid van de emissies Verklaring ** Niet vereist Niet vereist Correcte werking van systemen die gebruikmaken van een verbruiksreagens en emissiebeperkingssystemen Verklaring ** Niet vereist ** Facultatief ** Duurzaamheid van de batterij Verklaring Niet vereist Niet vereist Bepaling van het vermogen Vereist ** Niet vereist Niet vereist Boorddiagnose (niveau van OBD-familie) Verklaring Niet vereist Facultatief 6 Boordmonitoring (niveau van OBM-familie) Demonstratie + verklaring Niet vereist Vereist Beveiliging tegen manipulatie, veiligheid en cyberbeveiliging Verklaring en documentatie Niet vereist Niet vereist * Ondersteund door gegevens van motortests van alle vermogens. ** In het geval van een voertuig met een goedgekeurd motorsysteem wat betreft emissies, is de motorfabrikant verantwoordelijk voor het uitvoeren van deze test. Door de Commissie voorgestelde tekst Tabel 4: Toepassing van testvoorschriften en verklaringen voor typegoedkeuring en uitbreidingen voor M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen voor lidstaten en erkende derden/Commissie Testvoorschriften Tests en voorschriften voor initiële emissietypegoedkeuring Tests voor conformiteit van de productie Tests voor conformiteit tijdens het gebruik Tests voor markttoezicht Relevante speler Typegoedkeuringsinstantie voor de afgifte van de typegoedkeuring Typegoedkeuringsinstantie Typegoedkeuringsinstantie Derden en Commissie Markttoezichtautoriteiten Derden en Commissie Verontreinigende gassen, PM en PN bij tests op de weg (RDE) voor elke brandstof en voor de toepasselijke voertuigcategorieën (M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 ) + test bij lage belasting (indien van toepassing) Vereiste demonstratietests voor alle brandstoffen waarvoor de typegoedkeuring wordt verleend per voertuigtype en een verklaring van naleving voor alle brandstoffen, alle ladingen en alle toepasselijke voertuigtypen (zie motorvereisten) Jaarlijks vereist voor een afdoend aantal voertuigtypen met om het even welke brandstof en van om het even welke voertuigcategorie die onder de emissietypegoedkeuring vallen Facultatief Verplicht/facultatief Facultatief CO 2 -emissies, brandstof-/energieverbruik, bepaling van emissievrije uitstoot/elektrische actieradius van een voertuig Afgifte van VECTO-licentie Voor onderdelen Niet vereist Niet vereist Facultatief Facultatief Energie-efficiëntie van aanhangwagens Afgifte van VECTO-licentie Voor onderdelen Niet vereist Niet vereist Facultatief Facultatief Controletestprocedure Niet vereist Vereist Facultatief Facultatief Facultatief Facultatief Carteremissies Controle installatie van gesloten cartersysteem of leiding naar de uitlaat Niet vereist Facultatief Facultatief Facultatief Facultatief Duurzaamheid van de emissies Verklaring Niet vereist Facultatief Facultatief Vereist Facultatief Duurzaamheid van de batterij Verklaring Niet vereist Facultatief Facultatief Facultatief Facultatief Boorddiagnose (niveau van OBD-familie) Verklaring Niet vereist Facultatief Facultatief Vereist Facultatief Boordmonitoring (niveau van OBM-familie) Verklaring en demonstratie Niet vereist Niet vereist Niet vereist Vereist Facultatief Beveiliging tegen manipulatie, veiligheid en cyberbeveiliging Verklaring en documentatie Niet vereist Niet vereist Niet vereist Vereist Facultatief Adaptieve besturing (indien van toepassing) Verklaring Niet vereist Niet vereist Niet vereist Facultatief Facultatief Geofencing-technologieën (indien van toepassing) Verklaring en demonstratie Niet vereist Niet vereist Niet vereist Vereist Facultatief Amendement Tabel 4: Toepassing van testvoorschriften en verklaringen voor typegoedkeuring en uitbreidingen voor M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen voor lidstaten en erkende derden/Commissie Testvoorschriften Tests en voorschriften voor emissietypegoedkeuring Tests voor conformiteit van de productie Tests voor conformiteit tijdens het gebruik Tests voor markttoezicht Relevante speler Typegoedkeuringsinstantie die de typegoedkeuring verleent Typegoedkeuringsinstantie die de typegoedkeuring verleent Typegoedkeuringsinstantie die de typegoedkeuring verleent Derden en Commissie Markttoezichtautoriteiten Derden en Commissie Verontreinigende gassen, PM en PN bij tests op de weg (RDE) voor elke brandstof en voor de toepasselijke voertuigcategorieën (M 2 -, M 3 -, N 2 - en N 3 ) Vereiste demonstratietests voor alle brandstoffen waarvoor de typegoedkeuring wordt verleend per voertuigtype en een verklaring van overeenstemming voor alle brandstoffen, alle ladingen en alle toepasselijke voertuigcategorieën ** (zie motorvereisten) Jaarlijks vereist voor een afdoend aantal voertuigtypen met om het even welke brandstof en van om het even welke voertuigcategorie die onder de emissietypegoedkeuring vallen ** Facultatief Verplicht/facultatief Facultatief CO 2 -emissies, brandstof-/energieverbruik, bepaling van emissievrije uitstoot/elektrische actieradius van een voertuig Afgifte van VECTO-licentie Voor onderdelen Niet vereist Niet vereist Facultatief Facultatief Energie-efficiëntie van aanhangwagens Afgifte van VECTO-licentie Voor onderdelen Niet vereist Niet vereist Facultatief Facultatief Controletestprocedure Niet vereist Vereist Facultatief Facultatief Facultatief Facultatief Carteremissies Controle installatie van gesloten cartersysteem of leiding naar de uitlaat Niet vereist Facultatief Facultatief Facultatief Facultatief Duurzaamheid van de emissies Verklaring Niet vereist Facultatief Facultatief Vereist Facultatief Correcte werking van systemen die gebruikmaken van een verbruiksreagens en emissiebeperkingssystemen Niet vereist Niet vereist Vereist Facultatief Vereist Correcte werking van systemen die gebruikmaken van een verbruiksreagens en emissiebeperkingssystemen Duurzaamheid van de batterij Verklaring Niet vereist Facultatief Facultatief Facultatief Facultatief Bepaling van het vermogen Vereist ** Niet vereist Facultatief Facultatief Facultatief Facultatief Boorddiagnose (niveau van OBD-familie) Verklaring Niet vereist Facultatief Facultatief Vereist Facultatief Boordmonitoring (niveau van OBM-familie) Verklaring en demonstratie Niet vereist Vereist Niet vereist Vereist Facultatief Beveiliging tegen manipulatie, veiligheid en cyberbeveiliging Verklaring en documentatie Niet vereist Niet vereist Niet vereist Vereist Facultatief ** In het geval van een voertuig met een goedgekeurd motorsysteem wat betreft emissies, is de motorfabrikant verantwoordelijk voor het uitvoeren van deze test. Door de Commissie voorgestelde tekst Tabel 5: Toepassing van testvoorschriften en verklaringen voor typegoedkeuring en uitbreidingen van motoren bedoeld voor M2-, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen voor fabrikanten Testvoorschriften voor elke brandstof Tests en voorschriften voor initiële emissietypegoedkeuring Tests voor conformiteit van productie Tests voor conformiteit tijdens het gebruik Verontreinigende gassen, PM-, PN- en CO 2 -emissies, brandstofverbruik bij transiënte cyclus (WHTC koud en warm) Vereist voor de basismotor van de emissiefamilie en verklaring voor alle familieleden** Vereist op een motor uit de familie Uitsluitend uitgevoerd met het volledige voertuig zoals in de tabellen 3 en 4 Motortests ter controle van de voor de CO 2 -bepaling vereiste gegevens Vereist Vereist Continue/periodieke regeneratie Verklaring Niet vereist Carteremissies Controle installatie van gesloten cartersysteem of leiding naar de uitlaat Niet vereist Duurzaamheid van de emissies Verklaring Niet vereist Boorddiagnose (niveau van OBD-familie) Verklaring Niet vereist Boordmonitoring (niveau van OBM-familie) Uitsluitend uitgevoerd met het volledige voertuig zoals in de tabellen 3 en 4 Niet vereist Motorvermogen Vereist * De typegoedkeuringsinstantie kan verzoeken een test uit te voeren tijdens de eerste typegoedkeuring. ** Ondersteund door gegevens van motortests van alle vermogens. Amendement Tabel 5: Toepassing van testvoorschriften en verklaringen voor typegoedkeuring en uitbreidingen van motoren bedoeld voor M2-, M 3 -, N 2 - en N 3 -voertuigen voor fabrikanten Testvoorschriften voor elke brandstof Tests en voorschriften voor emissietypegoedkeuring Tests voor conformiteit van productie Tests voor conformiteit tijdens het gebruik Verontreinigende gassen, PM-, PN- en CO 2 -emissies, brandstofverbruik bij transiënte cyclus (WHTC koud en warm) Vereist voor de basismotor van de emissiefamilie en verklaring voor alle familieleden** Vereist op een motor uit de familie Uitsluitend uitgevoerd met het volledige voertuig zoals in de tabellen 3 en 4 Verontreinigende gassen, PN bij tests op de weg (RDE) voor elke brandstof en voor de toepasselijke voertuigcategorieën (M2, M3, N2 en N3) Vereiste demonstratietests voor alle brandstoffen waarvoor de typegoedkeuring wordt verleend per voertuigtype en een verklaring van overeenstemming voor alle brandstoffen, alle ladingen en alle toepasselijke voertuigcategorieën Niet vereist Motortests ter controle van de voor de CO 2 -bepaling vereiste gegevens Vereist Vereist Continue/periodieke regeneratie Verklaring Niet vereist Carteremissies Controle installatie van gesloten cartersysteem of leiding naar de uitlaat Niet vereist Duurzaamheid van de emissies Verklaring Niet vereist Bepaling van het vermogen Vereist Niet vereist Boorddiagnose (niveau van OBD-familie) Verklaring Niet vereist Boordmonitoring (niveau van OBM-familie) Uitsluitend uitgevoerd met het volledige voertuig zoals in de tabellen 3 en 4 Niet vereist ** Ondersteund door gegevens van motortests van alle vermogens. (Bijzondere wetgevingsprocedure – raadpleging) Het Europees Parlement, – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2021)0570 ) en het gewijzigde voorstel ( COM(2023)0331 ), – gezien artikel 311, lid 3, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C9‑0211/2023), – gezien het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Europese Commissie van 16 december 2020 betreffende begrotingsdiscipline, samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer, alsmede betreffende nieuwe eigen middelen, met inbegrip van een routekaart voor de invoering van nieuwe eigen middelen (“IIA van 16 december 2020”) (1) , – gezien zijn wetgevingsresolutie van 16 september 2020 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie (2) , – gezien zijn wetgevingsresolutie van 23 november 2022 over het voorstel voor een besluit van de Raad tot wijziging van Besluit (EU, Euratom) 2020/2053 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Unie ( COM(2021)0570 – C9-0034/2022 – 2021/0430(CNS) ) (3) , – gezien zijn resolutie van 10 mei 2023 over de eigen middelen: een nieuwe start voor de financiën van de EU, een nieuwe start voor Europa (4) , – gezien artikel 82 van zijn Reglement, – gezien de brief van de Commissie constitutionele zaken, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A9‑0295/2023 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 293, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de nationale parlementen. Het Europees Parlement, – gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, en met name artikel 21, lid 3, daarvan, – gezien het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, en Algemene Opmerking nr. 25 daarbij over het recht om deel te nemen aan openbare aangelegenheden, het kiesrecht en het recht op gelijke toegang tot openbare diensten, – gezien artikel 3 van Protocol nr. 1 bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, – gezien artikel 5, punt c), van het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, – gezien artikel 7, punt a), van het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, – gezien de VN-Verklaring inzake de beginselen voor internationale verkiezingswaarneming, – gezien de verklaring van algemene beginselen voor onpartijdige verkiezingswaarneming en -monitoring door maatschappelijke organisaties, die is bekrachtigd door verschillende netwerken voor verkiezingsmonitoring, waaronder het Global Network of Domestic Election Monitors, – gezien de mededeling van de Commissie van 11 april 2000 over verkiezingsondersteuning en verkiezingswaarneming door de EU ( COM(2000)0191 ), – gezien de richtsnoeren van de VN voor staten inzake het recht om deel te nemen aan openbare aangelegenheden, – gezien de gezamenlijke mededeling van de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 25 maart 2020 getiteld “Het EU-actieplan inzake mensenrechten en democratie 2020‑2024” (JOIN(2020)0005), – gezien artikel 118 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken ( A9‑0323/2023 ), A. overwegende dat het recht van burgers om deel te nemen aan het openbaar bestuur, met inbegrip van het actieve en het passieve kiesrecht bij periodieke, echte, vrije, transparante en controleerbare democratische verkiezingen, een fundamenteel, internationaal erkend mensenrecht is; B. overwegende dat in artikel 21 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is bepaald dat eenieder het recht heeft om deel te nemen aan het bestuur van zijn land, en dat de wil van het volk, die tot uiting komt in periodieke en eerlijke verkiezingen, de grondslag moet vormen van het gezag van de regering; overwegende dat deze boodschap wordt herhaald in artikel 25 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten; C. overwegende dat in artikel 5, punt c), van het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie is bepaald dat alle staten die partij zijn bij het verdrag zich moeten inspannen om alle vormen van rassendiscriminatie te verbieden en uit te bannen en om iedereen het recht te garanderen om, zonder onderscheid op grond van ras, huidskleur of nationale dan wel etnische afkomst, en gelijk voor de wet, politieke rechten uit te oefenen, en in het bijzonder het actieve en het passieve kiesrecht; overwegende dat bepaalde sociale groepen zoals minderheden, personen met een handicap, niet-ingezetenen en daklozen niettemin te maken hebben met bijkomende uitdagingen en discriminatie; D. overwegende dat het recht om deel te nemen aan vrije en eerlijke verkiezingen volgens het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor de mensenrechten onlosmakelijk verbonden is aan andere grondrechten; overwegende dat de daadwerkelijke uitoefening van het actieve en het passieve kiesrecht vereist dat er een klimaat heerst waarin de burgerrechten, alsmede de politieke, economische, sociale en culturele rechten door eenieder worden geëerbiedigd en genoten, ook het recht op gelijke behandeling, het recht op non-discriminatie, het recht op onderwijs, de vrijheid van mening en meningsuiting, de vrijheid van vreedzame vergadering en vereniging, de vrijheid van godsdienst, het recht op veiligheid en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte; overwegende dat alleen kan worden gewaarborgd dat verkiezingen vrij en eerlijk zijn als de deelname van vrouwen wordt gegarandeerd; E. overwegende dat wereldwijd in landen die sinds jaar en dag liberale democratieën zijn, een zorgbarende trend te zien is van de achteruitgang van het democratisch bestel, hetgeen leidt tot afbrokkeling van de democratie en tot autocratisering, en zich uit in toenemend illiberalisme, een dalende participatiegraad bij verkiezingen, toenemende ontgoocheling ten aanzien van reguliere politieke partijen en leiders en de groei van extremistische partijen; overwegende dat het toenemend gebruik van haatzaaiende taal, hetgeen door deze extremistische partijen wordt aangewakkerd en gericht is tegen kwetsbare gemeenschappen, waaronder etnische minderheden en migranten, een klimaat van geweld creëert en de omstandigheden in de weg staat die mensen nodig hebben om hun recht op politieke participatie uit te oefenen; overwegende dat de zorgbarende trend van uitholling van de grondbeginselen van de op regels gebaseerde internationale orde momenteel ernstig wordt verergerd door de illegale, niet-uitgelokte en ongerechtvaardigde aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne; F. overwegende dat echte democratische verkiezingen een onmisbaar aspect van inclusief en toerekenbaar bestuur zijn, aangezien zij de autoriteiten een mandaat van de burgers geven; G. overwegende dat volgens Freedom House ruim 80 % van de mensen in niet-vrije of slechts gedeeltelijk vrije landen woont en dat de fundamentele mensenrechten van deze mensen bijgevolg worden beknot; overwegende dat meer dan een derde van de wereldbevolking in landen woont waar autoritaire regimes de scepter zwaaien; H. overwegende dat het recht om deel te nemen aan echte verkiezingen in autocratische en illiberale regimes wordt belemmerd, onder meer door het creëren van juridische en administratieve belemmeringen die verhinderen dat de wil van de bevolking tot uiting komt, de krimpende ruimte voor het maatschappelijk middenveld, intimidatie van kiezers en het houden van nepverkiezingen om de macht van de regimes te verankeren; overwegende dat deze verkiezingen vrij, transparant, controleerbaar, pluralistisch noch eerlijk zijn, geen ruimte bieden voor echte politieke twist en zowel het actieve als het passieve kiesrecht beknotten; overwegende dat de willekeurige en politiek ingegeven diskwalificatie van oppositiekandidaten een instrument is dat van oudsher door autocratische regimes wordt aangewend om verkiezingsprocessen te beïnvloeden; I. overwegende dat autocratische en illiberale regimes steeds vaker een narratief voorschotelen waarin zij hun ondemocratische verkiezingen als echt presenteren om internationale en nationale legitimiteit te verkrijgen, wat met het oog op het ondemocratische verloop van de verkiezingen niet gerechtvaardigd is; overwegende dat de verkregen legitimiteit vervolgens in eigen land wordt gebruikt om de volgzaamheid van de bevolking en haar steun voor het regime en zijn recht om te regeren te versterken en verzet tegen het regime te delegitimeren en de kop in te drukken; J. overwegende dat de EU de landen waar zij verkiezingen waarneemt zorgvuldig moet kiezen zodat haar waarnemingsmissies niet worden aangewend om de uitkomst van ondemocratische verkiezingen te legitimeren; K. overwegende dat de verzwakking van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de rechtsstaat en de algehele afbrokkeling van de democratie in autocratische en illiberale regimes de legitimatiestrategieën van deze regimes in de hand werken, onder meer door het wegnemen van doeltreffend toezicht op de handhaving van repressieve wetten, controle over de media en kwaadaardige inmenging in digitale communicatiekanalen; L. overwegende dat vrijheid en pluriformiteit van de media cruciale onderdelen vormen van het recht op vrijheid van meningsuiting en informatie, en democratische, vrije en participatieve samenlevingen mogelijk maken; overwegende dat transparantie van media-eigendom en -financiering en waarborgen ter garandering van de pluriformiteit van de media en ter vermijding van het risico op machtsconcentratie wat betreft media, platformexploitanten en internettussenpersonen essentieel zijn om de media in staat te stellen hun rol te vervullen; overwegende dat het van cruciaal belang is dat burgers toegang hebben tot onafhankelijke en betrouwbare informatie; overwegende dat de verspreiding van onjuiste informatie, propaganda en desinformatie bijdraagt tot een klimaat van algeheel scepticisme, dat een bedreiging vormt voor de vrijheid van informatie en het democratisch debat; M. overwegende dat autocratische en illiberale regimes nieuwe manieren van en strategieën voor schijnnaleving hebben ontwikkeld om de kosten van volledige naleving van de internationale normen voor verkiezingswaarneming uit de weg te gaan zonder deze normen openlijk af te keuren; overwegende dat deze strategieën onder meer de uitvoering van binnenlandse en internationale waarnemingsactiviteiten omvatten die niet aan de internationale normen voldoen, zoals het inzetten van nepwaarnemers om het debat na de verkiezingen te helpen sturen en steun te winnen voor autocratische en illiberale regimes; overwegende dat burgers die onder deze regimes leven beperkte mogelijkheden hebben om verkiezingen waar te nemen en dat de regimes, als zij dit toch doen, alles in het werk stellen om waarnemers in diskrediet te brengen of hun inspanningen te dwarsbomen; N. overwegende dat de inspanningen van autocratische en illiberale regimes om elkaars nepverkiezingen door middel van neppe internationale waarnemingsactiviteiten internationale legitimiteit geven, steeds beter georganiseerd zijn; overwegende dat deze regimes bijdragen tot de wereldwijde afbrokkeling van het vertrouwen in democratische instellingen, omdat zij ongehinderd frauduleuze praktijken overnemen, ontwikkelen en verspreiden; overwegende dat autocratische en illiberale regimes bovendien internationale instellingen voor hun karretje spannen, onder meer om rivaliserende normen binnen instellingen voor mondiaal bestuur te bevorderen en frauduleuze verkiezingen te legitimeren; O. overwegende dat de verkiezingswaarnemingsmissies van de EU bedoeld zijn om het vertrouwen in verkiezingen te vergroten, fraude tegen te gaan en verkiezingsprocessen geïnformeerd en objectief te beoordelen; P. overwegende dat de ernst en omvang van aanvallen op onpartijdige verkiezingswaarnemers, waarbij onder meer gebruik wordt gemaakt van intimidatie, laster, bedreiging, schending van rechten, uitwijzing, lichamelijk geweld en zelfs moord, de afgelopen jaren zijn toegenomen, waardoor een klimaat van onzekerheid en onveiligheid is ontstaan met betrekking tot het belangrijke werk dat deze waarnemers verrichten; overwegende dat verkiezingswaarnemers door de EU worden beschouwd als mensenrechtenactivisten; Q. overwegende dat de spanningen tussen democratieën en autoritaire regimes steeds geopolitieker van aard worden; overwegende dat deze trend vereist dat de EU haar bezorgdheid over de democratie naar het hoogste politieke niveau tilt, onder meer door meer strategische allianties voor democratie tot stand te brengen en door de bevordering en verdediging van de democratie te beschouwen als strategisch belang en als essentieel onderdeel van haar geo-economische en handelsstrategieën, alsook door op zoek te gaan naar innovatieve manieren om stemmen uit het maatschappelijk middenveld te steunen die zich uitspreken tegen autocratieën en hun legitimatiestrategieën; R. overwegende dat de EU een systematische aanpak moet volgen met betrekking tot het participatierecht, onder meer door haar sterke verband met de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat te tonen en door tekortkomingen in verkiezingsprocessen consequent aan de kaak te stellen, met name wanneer deze zich voordoen in partnerlanden waarmee de EU nauwe banden heeft; overwegende dat de EU zich daarbij niet alleen moet concentreren op de verkiezingsprocessen als zodanig, maar ook op de context en de onderliggende oorzaken van autoritaire legitimatie; overwegende dat Europese actoren geen bijdrage mogen leveren aan de legitimatie van verkiezingen in autocratische en illiberale regimes; 1. beveelt de Raad en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid aan: Bewustzijn van het recht om deel te nemen aan echte verkiezingen EU-instrumenten en -procedures EU-optreden in internationale fora 2. verzoekt zijn Voorzitter deze aanbeveling te doen toekomen aan de Raad en aan de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid. Het Europees Parlement, – gezien zijn eerdere resoluties over Rusland en Oekraïne, met name de resoluties die werden aangenomen sinds de escalatie van de aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne in februari 2022, – gezien het Handvest van de Verenigde Naties, – gezien de elf opeenvolgende sanctiepakketten tegen Rusland die de EU sinds februari 2022 heeft aangenomen, – gezien Besluit (EU) 2022/2332 van de Raad van 28 november 2022 betreffende het aanmerken van de schending van beperkende maatregelen van de Unie als een vorm van criminaliteit die voldoet aan de in artikel 83, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie genoemde criteria (1) , – gezien het verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken van 7 juli 2023 over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de definitie van strafbare feiten en sancties voor de schending van beperkende maatregelen van de Unie, – gezien artikel 132, leden 2 en 4, van zijn Reglement, A. overwegende dat de geopolitieke situatie in Europa sinds 24 februari 2022, toen Rusland zijn niet-uitgelokte, ongerechtvaardigde en illegale aanvalsoorlog tegen Oekraïne hervatte, fundamenteel is veranderd; overwegende dat Russische troepen willekeurige aanvallen hebben uitgevoerd op woongebieden en civiele infrastructuur, duizenden Oekraïense burgers hebben gedood, Oekraïense burgers hebben gedeporteerd en illegaal gevangen hebben gezet in Rusland en in de door Rusland bezette gebieden van Oekraïne, en overal in het land terreurdaden hebben begaan; B. overwegende dat de EU sinds de massale invasie van Oekraïne door Rusland in februari 2022 elf pakketten met sanctiemaatregelen tegen Rusland heeft vastgesteld, met de bedoeling de economische basis van Rusland te verzwakken en aldus het vermogen van Rusland om oorlog te voeren in te perken, waaronder beperkende maatregelen tegen bijna 1 800 personen en entiteiten die verantwoordelijk zijn voor of betrokken zijn bij de oorlog in Oekraïne, een verbod op de invoer van tal van goederen en diensten uit Rusland, zoals olie en grondstoffen, en een verbod op de uitvoer naar Rusland van wapens, militaire uitrusting en goederen voor duaal gebruik; overwegende dat de sancties ook een verbod omvatten op alle transacties met de centrale bank van Rusland, de uitsluiting van belangrijke Russische banken van het systeem voor financieel berichtenverkeer Swift en de opschorting van de doorgifte en distributie van bepaalde Russische staatsmedia of door de staat gesteunde media die desinformatie verspreiden; C. overwegende dat de Raad bovendien in het kader van de wereldwijde EU‑sanctieregeling voor de mensenrechten beperkende maatregelen heeft opgelegd aan verscheidene personen die verantwoordelijk zijn voor ernstige mensenrechtenschendingen in de Russische Federatie en op het grondgebied van Oekraïne dat Rusland tijdelijk heeft bezet; overwegende dat de EU ook aanvullende sancties heeft vastgesteld tegen Belarus, als reactie op de betrokkenheid van dat land bij de aanvalsoorlog tegen Oekraïne, en tegen Iran, in verband met het gebruik van Iraanse drones in de Russische oorlog; D. overwegende dat het moeilijk is om het effect van de sancties te meten, onder meer omdat het ontbreekt aan betrouwbare cijfers en statistieken; overwegende dat de gevolgen van de EU-sancties niet gemakkelijk kunnen worden onderscheiden van de sancties van de VS en overige sancties, de tegensancties van Rusland of de gevolgen van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne; overwegende dat de meeste deskundigen erop wijzen dat de sancties weliswaar werken, maar dat de effecten ervan niet ernstig genoeg zijn om Rusland te beperken in zijn vermogen om oorlog te voeren tegen Oekraïne, en oproepen tot aanvullende maatregelen om het toepassingsgebied en de handhaving van de sancties te vergroten; overwegende dat de EU-sancties tegen Rusland van een ongekende omvang zijn, maar dat het effect ervan op de Russische economie tot nu toe kleiner lijkt dan in eerste instantie werd verwacht, en dat er tekenen zijn dat de doeltreffendheid van de sancties afneemt, hetgeen zorgwekkend is; overwegende dat de sancties tegen Rusland de personen en entiteiten waartegen deze gericht zijn, hebben gedwongen en nog steeds dwingen naar duurdere alternatieven te zoeken; E. overwegende dat de EU-lidstaten, samen met de Price Cap Coalition, prijsplafonds hebben ingevoerd voor ruwe olie over zee, aardolie en olie uit bitumineuze mineralen die van afkomstig zijn uit Rusland of daaruit worden uitgevoerd; overwegende dat zij deze prijsplafonds hebben vastgesteld op 60 USD per vat voor ruwe olie, 45 USD per vat voor afgeprijsde aardolieproducten en 100 USD per vat voor hoogwaardige aardolieproducten; overwegende dat volgens verschillende studies de productiekosten voor Russische ruwe olie per vat ongeveer 15 USD bedragen en voor diesel 20 USD; overwegende dat de huidige prijsplafonds daarom nog steeds aanzienlijke winsten voor het regime van Poetin mogelijk maken; F. overwegende dat de Russische inkomsten uit olie- en gasexport in de periode van januari 2022 tot januari 2023 met 38 % zijn gedaald; overwegende dat het Russische aandeel van de gasinvoer in de EU is gedaald van 45 % in 2021 tot 23 % in 2022 en minder dan 10 % in januari 2023; overwegende dat er wordt gemeld dat de Russische productie van vloeibaar aardgas (lng) tot een recordniveau is gestegen; overwegende dat de steenkoolproductie in Rusland ondanks de EU-sancties ten aanzien van Russische steenkool met 0,3 % is gestegen ten opzichte van 2021 en daarmee omvangrijker is dan ooit; overwegende dat Rusland sinds het begin van de oorlog 532 miljard EUR aan inkomsten heeft gegenereerd uit de uitvoer van fossiele brandstoffen, met aankopen van de EU-lidstaten voor meer dan 178 miljard EUR; overwegende dat de inkomsten uit Russische energiebronnen alleen al in 2022 321 miljard USD bedroegen; G. overwegende dat het sinds augustus 2023 duidelijk is dat Rusland nieuwe manieren vindt om het prijsplafond voor oliesancties te omzeilen en dat de prijzen van Russische olie op de wereldmarkten zijn gaan stijgen; overwegende dat Rusland erin is geslaagd de uitvoer van ruwe olie te verleggen van Europa naar alternatieve markten zoals India, China en Turkije; overwegende dat de EU veel meer met Russische olie vervaardigde aardolieproducten is gaan invoeren uit India en andere landen, waardoor Russische ruwe olie via een achterdeurtje toch in de Unie terechtkomt, waarmee de EU-sancties worden ondergraven; overwegende dat schepen uit de EU zowel in 2022 als in 2023 het grootste deel van de Russische ruwe olie vervoerden; overwegende dat het aandeel van de inkomsten uit de uitvoer van energie in 2022 een derde van de totale inkomsten van de begroting van de Russische Federatie bedroeg; overwegende dat de sancties tegen de uitvoer van Russische energie grote gevolgen hebben voor de inkomsten van de Russische staat; overwegende dat de Russische inkomsten uit de uitvoer van energie sinds de invoering van het prijsplafond op aardolie in december 2022 aanzienlijk zijn gedaald in vergelijking met het niveau van voor de oorlog; overwegende dat de Russische olie-inkomsten zich in de eerste helft van 2023 hebben hersteld en het hoogste niveau sinds november 2022 hebben bereikt; H. overwegende dat de aankoop door EU-lidstaten van Russisch lng of olie van Russische oorsprong uit niet-EU-landen niet aan beperkingen onderhevig is en dat het volume van deze gasaankopen momenteel ver boven het niveau van vóór februari 2022 ligt; overwegende dat Rusland de op één na grootste leverancier van lng aan de EU is, na de VS; overwegende dat de toename van de invoer van lng uit Rusland indruist tegen het streven van de EU niet langer afhankelijk te zijn van fossiele brandstoffen uit Rusland; overwegende dat Rusland nog steeds ongeveer 690 miljoen EUR per dag verdient aan de uitvoer van fossiele brandstoffen (gegevens van augustus 2023); overwegende dat de EU nog steeds twee miljard EUR per maand aan Rusland overmaakt voor fossiele brandstoffen; overwegende dat de EU vanwege de aanhoudende invoer van leidinggas en lng, alsook door verschillende uitzonderingen op het verbod op de invoer van ruwe olie en olieproducten, nog steeds een van de grootste afnemers van fossiele brandstoffen van Rusland is; I. overwegende dat de Russische economie volgens Russische statistische gegevens met slechts 2,1 % is gekrompen in 2022, veel minder dan verwacht, ondanks de aanvalsoorlog tegen Oekraïne en de internationale sancties; overwegende dat het Internationaal Monetair Fonds op basis van de officiële Russische cijfers voorspelt dat de Russische economie in 2023 met 2,2 % en in 2024 met 1,1 % zal groeien; overwegende dat Rusland heeft aangekondigd zijn defensiebegroting in 2024 met bijna 70 % te verhogen tot 107 miljard EUR, ofwel 6 % van het bbp (tegenover 63 miljard EUR of 3,9 % van het bbp in 2023); J. overwegende dat de Russische president het overheidspersoneel er niettemin op 1 november 2023 toe heeft opgeroepen de kwestie van de hoge inflatie aan te pakken, en heeft gewaarschuwd dat de Russische economie als gevolg van de westerse sancties onder toenemende druk staat; overwegende dat de inflatie in Rusland hoog blijft en nog toeneemt als gevolg van de zwakkere roebel en de stijgende militaire uitgaven voor het offensief in Oekraïne; K. overwegende dat de EU-invoer uit Rusland sinds februari 2022 is gedaald; overwegende dat enkele lidstaten sinds februari 2022 in weerwil van de sancties feitelijk meer handel zijn gaan drijven met Rusland; L. overwegende dat voor een aantal EU-ondernemingen afwijkingen gelden op grond van Verordening (EU) nr. 269/2014 van de Raad (2) en dat deze ondernemingen daardoor handel blijven drijven met Russische entiteiten die onderworpen zijn aan financiële en handelssancties; overwegende dat het de nationale autoriteiten zijn die de bevoegdheid hebben om afwijkingen toe te staan, en dat de EU-instellingen slechts in kennis worden gesteld van de afwijkingen die de nationale autoriteiten hebben toegestaan, waarbij de EU-instellingen niet de mogelijkheid hebben de toestemming aan te vechten; overwegende dat het Parlement en andere instellingen geen toegang hebben tot die essentiële informatie; overwegende dat deze mogelijkheid tot afwijking de impact van de EU-sancties aanzienlijk verkleint, met als gevolg dat de doeltreffendheid en geloofwaardigheid van een van de belangrijkste instrumenten van het buitenlands beleid van de EU worden ondergraven; M. overwegende dat Rusland zich als tegenreactie op de sancties tot landen heeft gewend die geen sancties opleggen om aan technologie en andere producten te komen; overwegende dat de steeds nauwere betrekkingen tussen Rusland en China, zowel op het gebied van de handel in energie en goederen voor duaal gebruik als op het gebied van diplomatieke en strategische steun, de effecten van de EU-sancties tegen Rusland hebben belemmerd; overwegende dat de Russische handel met China in 2022 en 2023 een recordomvang heeft bereikt; overwegende dat ongeveer de helft van de Russische invoer nu afkomstig is uit China, terwijl dit vóór de oorlog ongeveer een kwart was; overwegende dat ook het volume van de handel tussen Rusland en India en Rusland en Turkije aanzienlijk is toegenomen; N. overwegende dat uit diverse analyses van in beslag genomen Russische wapens is gebleken dat Rusland nog altijd kritische componenten uit het westen invoert, omdat het in staat is om alternatieve leveranciers en leveringsroutes te vinden, en dat het niveau van de invoer van belangrijke producten zoals halfgeleiders zelfs boven het niveau van vóór de sancties uitstijgt; overwegende dat diverse landen die geen sancties hebben opgelegd, zoals China, Turkije, de Verenigde Arabische Emiraten, Kazachstan, Kirgizië, een aantal landen uit de zuidelijke Kaukasus en Servië, zich ontwikkeld hebben tot knooppunten voor de doorvoer, door Russische entiteiten, van vanuit de EU ingevoerde producten naar Rusland, of alternatieve routes bieden voor de invoer van goederen voor duaal gebruik en in het buitenland vervaardigde technologie en uitrusting; O. overwegende dat de EU in december 2022 David O’Sullivan heeft benoemd tot internationale speciale gezant voor de uitvoering van EU-sancties; overwegende dat een specifiek instrument voor het voorkomen van de omzeiling van sancties is opgenomen in het meest recente sanctiepakket, dat in juni 2023 is aangenomen; P. overwegende dat Rosatom en de Russische kernenergiesector nog steeds niet zijn opgenomen in de sanctiepakketten; overwegende dat Rosatom via haar dochterondernemingen cruciale technologieën en materialen invoert voor het Russische militair-industriële complex; overwegende dat de EU-lidstaten in de loop van 2022 en 2023 aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt bij het verminderen van hun afhankelijkheid van de Russische nucleaire industrie; Q. overwegende dat de Commissie op 2 december 2022 een voorstel heeft ingediend voor een richtlijn betreffende de definitie van strafbare feiten en sancties voor schending van beperkende maatregelen van de Unie (3) , met als doel het onderzoek, de vervolging en de bestraffing van schendingen van EU-sancties in alle lidstaten te vergemakkelijken; R. overwegende dat het Russische maatschappelijk middenveld en de Russische oppositieleden die in de EU in ballingschap zijn in hun dagelijks leven onevenredige gevolgen hebben ondervonden van sommige sancties, wat niet strookt met de doelstelling van het sanctiebeleid van de EU en in plaats daarvan afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van de EU; 1. spreekt nogmaals in de sterkste bewoordingen zijn veroordeling uit over de niet-uitgelokte, illegale en ongerechtvaardigde aanvalsoorlog van Rusland tegen Oekraïne, alsook over de betrokkenheid van het regime van Loekasjenka in Belarus bij deze oorlog; verzoekt Rusland nogmaals om alle militaire acties in Oekraïne onmiddellijk te staken en alle strijdkrachten en militaire uitrusting onvoorwaardelijk uit het gehele internationaal erkende grondgebied van Oekraïne terug te trekken, een eind te maken aan de gedwongen deportaties van Oekraïense burgers en alle gevangengenomen en gedeporteerde Oekraïners, met name kinderen, vrij te laten; 2. onderstreept dat de EU-sancties naar aanleiding van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne tot doel hebben de Russische economische en industriële basis, met name het militair-industriële complex, strategisch te verzwakken, teneinde het de Russische Federatie moeilijker te maken de oorlog voort te zetten, de burgerbevolking aan te vallen en de territoriale integriteit van Oekraïne te schenden, alsook om de toegang van Rusland tot militaire technologieën en onderdelen te belemmeren en Russische politieke en economische elites te treffen om hun steun aan het regime te ondermijnen; 3. wijst erop dat de doeltreffendheid van internationale sancties bepaald wordt door de mate waarin de staten die ze hebben vastgesteld vastberadenheid en eensgezindheid tonen, samenwerken, eerlijk zijn en gedane toezeggingen gestand doen; verzoekt de lidstaten duidelijk aan te geven wat de Russische activa binnen hun rechtsgebied zijn die aan sancties zijn onderworpen, en ervoor te zorgen dat deze activa daadwerkelijk aan de Russische entiteiten worden ontnomen; wijst erop dat er een meer geharmoniseerde aanpak en meer transparantie nodig is met betrekking tot de melding van de locatie en het bedrag van de bevroren tegoeden; 4. onderstreept dat het omzeilen van dergelijke uitvoerbeperkingen als het gaat om voor oorlogsvoering kritieke goederen in bepaalde ernstige gevallen kan worden beschouwd en vervolgd als medeplichtigheid aan de oorlogsmisdaden van Rusland, aangezien de EU-sancties tegen Rusland een instrument van het buitenlands beleid zijn met als doel om een einde te maken aan een illegale oorlog; 5. dringt er bij de EU en de lidstaten op aan het toezicht op de uitvoering van sancties te intensiveren en, op EU-niveau, te centraliseren en voorts een mechanisme te ontwikkelen om omzeiling van sancties te voorkomen en te monitoren, met als doel de mogelijkheden voor Rusland om sancties te omzeilen te beperken; verzoekt de autoriteiten van de lidstaten nauwer samen te werken bij onderzoeken naar schendingen en omzeiling van sancties, en duidelijker te laten zien wat de gevolgen van dergelijke schendingen zijn, door schendingen van EU-sancties op actieve en daadkrachtige wijze te voorkomen en/of te vervolgen; dringt er in dit kader op aan dat de EU-instellingen snel tot overeenstemming komen over een ambitieuze richtlijn betreffende de definitie van strafbare feiten en sancties voor de schending van beperkende maatregelen van de Unie; onderstreept dat straffen evenredig moeten blijven, maar ook streng genoeg moeten zijn om een afschrikkend effect te hebben; verzoekt de Europese Raad om de bevoegdheden van het Europees Openbaar Ministerie aldus uit te breiden dat het EOM ook bevoegd wordt ter zake van het misdrijf schending van beperkende maatregelen van de Unie, om te zorgen voor meer harmonisatie en om een consistente en eenvormige vervolging van deze strafbare feiten in de hele EU te waarborgen; 6. spreekt zijn diepe bezorgdheid uit over de aanhoudende handel tussen EU-lidstaten en Rusland in aan sancties onderworpen goederen die kritiek zijn voor oorlogsvoering; betreurt het ernstige gebrek aan een nalevingscultuur met betrekking tot de EU-sancties tegen Rusland; veroordeelt de praktijk waarbij aan sancties onderworpen goederen uit de EU worden verkocht aan bedrijven of personen uit derde landen en vervolgens rechtstreeks naar Rusland worden verzonden; verzoekt de EU en de lidstaten systemen op te zetten waarmee informatie over transacties doeltreffender kan worden uitgewisseld, met als doel de handhaving van sancties in verband met militaire goederen en goederen voor tweeërlei gebruik te verbeteren; roept de autoriteiten van de lidstaten ertoe op bedrijven de nodige informatie te verstrekken en bijstand te verlenen met het oog op een betere naleving van de sancties van de EU, en om in gesprek te gaan met bedrijven waarvan de producten naar Rusland worden geëxporteerd, teneinde het risico van onopzettelijke schending van de regelgeving inzake exportcontroles zoveel mogelijk te beperken; verzoekt de lidstaten grondig te onderzoeken of bedrijven de uitvoerbeperkingen voor in de lijst opgenomen goederen naleven, en afschrikkende sancties op te leggen; 7. dringt er bij de lidstaten op aan ruimere categorieën producten aan exportcontroles te onderwerpen, de exportcontroles in alle rechtsgebieden op elkaar af te stemmen en de maatregelen consequent te handhaven zodat de sancties niet meer kunnen worden omzeild; verzoekt de EU en de lidstaten specifieke maatregelen te nemen om te voorkomen dat geavanceerde technologische producten die naar niet-EU-landen worden uitgevoerd, in Rusland terechtkomen, en de ontwikkelingen op dit gebied nauwlettend te volgen om vast te stellen op welke wijze de sancties worden omzeild en de sanctieregelingen dienovereenkomstig aan te passen; 8. dringt er bij bedrijven uit de EU en de kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten op aan hun activiteiten in Rusland te beëindigen en bijzondere zorgvuldigheid te betrachten bij de uitvoer van goederen die niet naar Rusland mogen worden uitgevoerd; benadrukt dat EU-bedrijven en hun dochterondernemingen waarvan wordt vastgesteld dat zij de beperkende maatregelen van de EU schenden, uitgesloten moeten worden van aanbestedingen en andere vormen van financiering in het kader van de faciliteit voor Oekraïne en andere wederopbouwprogramma’s in Oekraïne; is van mening dat bedrijven die profiteren van de mogelijkheid dat afwijkingen worden toegestaan met betrekking tot de toepassing van de sancties van de EU tegen Rusland en die zakelijke betrekkingen met Rusland blijven onderhouden, niet in aanmerking mogen komen voor EU-fondsen, technische bijstand of deelname aan door de EU gefinancierde projecten; is van mening dat deze bedrijven automatisch moeten worden opgenomen in het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting en dat hun status in het Arachne-risicoscoresysteem dienovereenkomstig moet worden bijgewerkt; is van mening dat dit beginsel ook van toepassing zou moeten zijn bij overheidsopdrachten, in die zin dat overheden of lokale autoriteiten geen werk, goederen of diensten zouden mogen afnemen van bedrijven die op grond van Verordening (EU) nr. 269/2014 van de Raad afwijken van EU-sancties; 9. verzoekt de EU en haar lidstaten de strategische communicatie van de EU over de sancties van de EU tegen Rusland te verbeteren en desinformatie hierover te bestrijden; verzoekt de Commissie en de lidstaten meer inspanningen te leveren om het brede publiek te informeren over de beperkende maatregelen van de EU tegen Rusland, met name over de doelstelling ervan, en in dit verband gebruik te maken van de ervaring van de EU-gezant voor sancties om internationale partners, organisaties en belangrijke sectoren ervan te overtuigen dat een stokje moet worden gestoken voor de omzeiling van de inspanningen om de inkomstenstroom droog te leggen die Rusland in staat stelt zijn aanvalsoorlog tegen Oekraïne voort te zetten; 10. dringt er bij alle kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten op aan zich strikt aan te sluiten bij de EU-sancties naar aanleiding van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne, als teken van hun bereidheid om de verplichtingen van het EU-lidmaatschap op zich te nemen; 11. veroordeelt het gedrag van de staten, juridische dienstverleners, andere entiteiten en individuen die Rusland helpen om de gevolgen van de sancties van de EU te omzeilen; herinnert eraan dat schending van de sancties een misdrijf op EU-niveau vormt en de financiële belangen van de EU ernstige schade toebrengt; roept de lidstaten en de EU-instellingen, alsook de EU-gezant voor sancties, op tot grotere inspanningen om de ontduiking en omzeiling van de EU-sancties tegen Rusland te beperken, aangezien dit de doeltreffendheid van de EU-sancties ernstig ondermijnt en de internationale inspanningen om de oorlog te beëindigen, belemmert; benadrukt dat de tegoeden die als gevolg van schendingen van de sancties in beslag worden genomen moeten worden gebruikt voor schadeloosstelling van de slachtoffers van de Russische agressie, voor de wederopbouw van infrastructuur en voor hervormingen in het kader van de Oekraïne-faciliteit; roept de EU en de lidstaten ertoe op om hun betrekkingen met landen die zich onvoldoende inspannen om te voorkomen dat de EU-sancties tegen Rusland worden omzeild en ontdoken, en de financiële steun die aan deze landen wordt verleend alsook hun eventuele preferentiële toegang tot EU-markten, te heroverwegen; is bezorgd over berichten dat Azerbeidzjan en andere landen Russisch gas “witwassen”; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan gebruik te maken van alle mogelijke instrumenten om de regering van Azerbeidzjan ervan te overtuigen niet langer samen te spannen met het Russische regime; 12. verzoekt alle lidstaten actief bij te dragen tot de handhaving van eenheid inzake sancties en dringt er daarom op aan alle sanctieregelingen in verband met de acties van Rusland tegen Oekraïne systematisch met ten minste twaalf maanden te verlengen, en bijkomende sanctiepakketten vast te stellen die erop gericht zijn het vermogen van Rusland om zijn oorlogscampagne te financieren, strategisch te beperken; moedigt de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid ertoe aan te blijven bijdragen aan eenheid op lange termijn en grotere doeltreffendheid door ruimschoots gebruik te maken van zijn recht om voorstellen in te dienen; 13. verzoekt de Commissie haar interpretatie van sancties die leiden tot de inbeslagneming en confiscatie van goederen en voertuigen die uitsluitend voor persoonlijk gebruik bestemd zijn, te herzien; benadrukt dat dergelijke overmatige naleving het doel van sancties als instrument in diskrediet brengt; 14. dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan de coördinatie bij de handhaving van de geldende sancties in verband met de export van ruwe olie door Rusland te verbeteren en op te voeren; dringt er bij de EU en de lidstaten op aan de EU-markt voor fossiele brandstoffen van Russische oorsprong volledig te sluiten; dringt erop aan de oorsprong van ingevoerde fossiele brandstoffen, lng en geraffineerde fossiele brandstoffen op geharmoniseerde wijze te toetsen om de wederuitvoer van Russische energie naar de EU te voorkomen; 15. verzoekt de EU en de lidstaten samen te werken met de G7 om het prijsplafond voor Russische olie en aardolieproducten aanzienlijk te verlagen, een absoluut verbod in te stellen op de invoer van Russisch lng en vloeibaar petroleumgas (lpg) in de EU en op de invoer van brandstof en andere aardolieproducten uit niet-EU-landen indien deze producten zijn geproduceerd met Russische aardolie, en het vervoer van Russische olie en Russisch lng over het grondgebied van de EU te verbieden; verzoekt de EU prijs- en volumeplafonds vast te stellen voor de invoer van Russische en Belarussische meststoffen in de EU; 16. roept de EU en haar lidstaten ertoe op om sancties op te leggen aan alle grote Russische oliemaatschappijen en Gazprombank, alsmede aan hun dochterondernemingen, raden van bestuur en leidinggevenden; verzoekt de EU en haar lidstaten de sancties tegen Rusland inzake de invoer van aluminium uit te breiden en sancties in te voeren tegen het Arctic-2-lng-project; verzoekt de Commissie een beperking van tankerdiensten en een embargo op de verkoop van tankers aan Rusland voor te stellen, alsook een beperking van de Europese verzekeringsdiensten voor tankers, indien deze worden gebruikt voor de uitvoer van Russische olie; verzoekt de landen van de Price Cap Coalition om het overladen van Russische olie en Russisch lng in hun territoriale wateren en exclusieve economische zones te verbieden; roept de EU en haar lidstaten ertoe op het prijsplafond voor olie beter te handhaven en de naleving ervan beter te controleren, in het bijzonder door te bepalen dat prijscertificaten voor Russische olie alleen door geautoriseerde handelaren mogen worden verstrekt en te eisen dat alle tankers die in transit zijn in de Europese territoriale wateren over een adequate verzekering tegen “oil spill” (“P&I”) beschikken; 17. verzoekt de Commissie en de lidstaten de sancties uit te breiden met een volledig verbod op de handel in en het slijpen van diamanten van Russische oorsprong of van diamanten die door Rusland naar de EU worden wederuitgevoerd; verzoekt de EU en haar lidstaten sancties op te leggen aan het staatsbedrijf Alrosa en op grote schaal systemen in te voeren voor het traceren van de herkomst van diamanten aan de hand van nieuwe technologieën; 18. verzoekt de EU en haar lidstaten hun samenwerking met Rosatom en diens leidinggevenden en dochterondernemingen zo snel mogelijk te beperken tot wat strikt noodzakelijk is voor de energiezekerheid van de Unie; verzoekt de Commissie en het Voorzieningsagentschap van Euratom om de bestaande samenwerking met Rosatom te screenen en steun te verlenen voor de vervanging van Russische brandstof, reserveonderdelen en diensten door mogelijke alternatieven, rekening houdend met de positieve ervaring van Oekraïne; verzoekt de EU en haar lidstaten om de schepen van Atomflot, een dochteronderneming van Rosatom, te weren uit de EU-havens en de internationale druk op te voeren om een einde te maken aan de bezetting van de kerncentrale van Zaporizja en meer in het algemeen de veiligheid van door conflicten getroffen kerncentrales te waarborgen; dringt er bij de EU en de lidstaten op aan de EU-markt voor fossiele brandstoffen van Russische oorsprong volledig te sluiten; 19. is bezorgd dat Rusland erin slaagt een aanzienlijk aantal van de computercomponenten die het voor de productie van ballistische en kruisraketten nodig heeft, te kopen door via zijn ruimtevaartprogramma (Roscosmos) technologieën voor tweeërlei gebruik te verwerven; roept de EU en haar lidstaten op onmiddellijk te stoppen met de levering van dergelijke componenten aan Rusland en aanvullende maatregelen te nemen die erop gericht zijn de militaire toeleveringsketen van Rusland verder te verstoren en externe actoren aan te pakken die de Russische oorlogsinspanningen bijvoorbeeld middels de productie van drones en raketten trachten te ondersteunen; 20. verzoekt de EU en haar lidstaten juridische middelen te vinden die het mogelijk maken bevroren Russische tegoeden in beslag te nemen en te gebruiken voor de wederopbouw van Oekraïne en ter compensatie van de slachtoffers van de Russische agressie; is ingenomen met de aankondiging van de Belgische regering dat zij belasting gaat heffen op de opbrengsten van de bevroren tegoeden in Russische handen die door Euroclear worden aangehouden; 21. dringt erop aan om de beperkende maatregelen tegen Belarus volledig af te stemmen op de huidige beperkende maatregelen tegen Rusland, aangezien het Loekasjenka-regime ernstig medeplichtig is aan de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne; 22. verzoekt de Europese Dienst voor extern optreden samen met de Commissie een uitgebreide evaluatie uit te voeren van de EU-sancties als reactie op de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne en voorstellen in te dienen over de wijze waarop de voorbereiding, de instandhouding, het toezicht op de uitvoering en de handhaving van EU-sancties en de coördinatie daarvan met trans-Atlantische bondgenoten, G7- en G20-partners, andere gelijkgestemde partners en VN-leden in het algemeen verder kunnen worden verbeterd; herhaalt zijn standpunt dat de EU en de VS intensief moeten blijven samenwerken op het gebied van sancties, teneinde de controles op de uitvoer te stroomlijnen en alle mazen te dichten die Rusland in staat zouden kunnen stellen de sancties te omzeilen; 23. verzoekt de Raad vaart te zetten achter zijn werkzaamheden om tot een akkoord te komen met het oog op de snelle goedkeuring van de voorgestelde verordening betreffende beperkende maatregelen tegen ernstige corruptie; verzoekt de Raad in het kader van deze nieuwe regeling snel sancties op te leggen aan natuurlijke personen en rechtspersonen die verantwoordelijk zijn voor corruptie in de context van de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne en daarmee het Russische regime pogen te ondersteunen; 24. verzoekt de Raad en de Commissie meer transparantie en professionaliteit aan de dag te leggen wat betreft de manier waarop zij personen identificeren die het doelwit moeten zijn van persoonlijke sancties of daarvan moeten worden ontheven; herhaalt dat de huidige werkwijze de reputatie van de bestaande sanctieregeling schaadt; 25. benadrukt dat de beperkte doeltreffendheid van de sancties duidelijk maakt dat er een alomvattender aanpak ten aanzien van Rusland nodig is; dringt er daarom op aan dat de EU-sancties als reactie op de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne worden ingebed in een alomvattende politieke en diplomatieke strategie ten aanzien van Rusland, die ook bestaat uit steun voor de Russische oppositie in ballingschap, het maatschappelijk middenveld en onafhankelijke media en journalisten die gekant zijn tegen de oorlog, coördinatie met internationale partners om inmenging van Rusland in democratische processen en internationale conflicten tegen te gaan, en doeltreffende multilaterale samenwerking om de obstructie of het misbruik van multilaterale instellingen of mechanismen door Rusland ongedaan te maken; verzoekt de Commissie en de lidstaten de negatieve gevolgen voor Russische en Belarussische maatschappelijke organisaties en oppositieleden in ballingschap tot een minimum te beperken, aangezien die gevolgen niet bijdragen tot de doelstelling van de sancties, namelijk het beperken van het vermogen van Rusland om zijn aanvalsoorlog tegen Oekraïne te voeren; 26. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de president, regering en Verchovna Rada van Oekraïne, de Raad van Europa, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, en de Russische en Belarussische autoriteiten.