Het Europees Parlement, - onder verwijzing naar zijn resoluties van 31 maart 1998 over rechtsvervolging met het oog op de bescherming van de financiële belangen van de Unie (1) , 7 oktober 1998 over de onafhankelijkheid, rol en status van de UCLAF (2) , en 13 april 1999 over de strafrechtelijke procedures in de Europese Unie (corpus juris) (3) , - gelet op artikel 192, tweede alinea van het EG-Verdrag, - gelet op de artikelen 59 en 163 van zijn Reglement, - gezien het advies van de Commissie juridische zaken en interne markt inzake de voorgestelde rechtsgrondslag, - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken ( A5-0002/2000 ), A. overwegende dat op het in deze resolutie behandelde terrein momenteel geen enkel voorstel in de zin van artikel 59, lid 2 van zijn Reglement in voorbereiding is, B. overwegende dat het al jaren vraagt dat wordt voorzien in specifieke en eenvormige strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie, C. overwegende dat het verdrag en de twee protocollen betreffende de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap maar door een beperkt aantal lidstaten zijn geratificeerd en vijf jaar na hun ondertekening nog geen effect hebben gesorteerd, D. overwegende dat de oprichting van de OLAF een teken is dat de instellingen en de lidstaten gevoeliger zijn geworden voor het thema van de rechtsbescherming van de financiën van de Unie, maar dat het ontbreken van een eenvormig strafrechtelijk kader en een eenvormige strafrechtelijke procedure de doeltreffendheid van de acties van de OLAF kan ondermijnen en tot gevolg kan hebben dat de individuele rechten onvoldoende worden beschermd, E. kennis nemende van de gepassioneerde oproepen om een dergelijk juridisch kader tot stand te brengen, en met name: F. overwegende dat de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van de Europese Unie onlangs blijk hebben gegeven van een geest van openheid ten aanzien van het voorstel om een Europese openbare aanklager te benoemen, G. overwegende dat op de volgende Intergouvernementele Conferentie artikel 280 van het EG-Verdrag moet worden herzien, teneinde de Commissie in staat te stellen voorstellen in te dienen om een echte Europese juridische ruimte te creëren voor de financiële misdrijven op Europees niveau, zodat de Gemeenschap kan beschikken over middelen om de fraude ten aanzien van de communautaire begroting daadwerkelijk te bestrijden, H. eraan herinnerend dat het heeft gevraagd dat de Intergouvernementele Conferentie de doelstelling van constitutionalisering van de Unie teneinde de Europa dichter bij de burgers te brengen, behandelt, I. overwegende dat het tijd is om het initiatief opnieuw in handen te nemen, door een beroep te doen op de nieuwe instrumenten die het Verdrag van Amsterdam ter beschikking stelt van de communautaire instellingen, en op de geest van samenwerking tussen de onderhandelaars van de nieuwe IGC, 1. verzoekt de Commissie het Parlement op basis van artikel 280 van het EG-Verdrag uiterlijk op 30 juni 2000 wetgevingsvoorstellen voor te leggen met het oog op de totstandbrenging van een compleet juridisch en justitieel kader ter bescherming van de financiële belangen van de Unie; 2. verzoekt de Commissie haar voorstellen aan te vullen met een financieel memorandum waarin de lasten voor afdeling III, deel A van de begroting worden aangegeven, met het oog op de noodzakelijke aanpassing van de begroting 2000; 3. wijst erop dat het door de Akte van de Raad van 26 juli 1995 vastgestelde Verdrag aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen slechts in werking kan treden indien het door alle lidstaten wordt geratificeerd; verzoekt dan ook de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan het Verdrag zo spoedig mogelijk te ratificeren; 4. verzoekt de IGC het debat over de aanstelling van een Europese openbare aanklager, belast met alle delicten waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad, in haar werkprogramma op te nemen; 5. wijst de IGC erop dat de discussies over de bevoegdheden, de onafhankelijkheid en de status van de openbare aanklager en over de toe te passen procedure en beginselen moeten kunnen steunen op de in het corpus juris en de daarop aansluitende studie van vergelijkend strafrecht gedane voorstellen, alsmede op het in het verslag van het comité van onafhankelijke experts gepresenteerd project; 6. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de voor de Intergouvernementele Conferentie verantwoordelijke autoriteiten. Het Europees Parlement, - gezien het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen van 10 september 1999 (Analyse van de huidige praktijken en voorstellen voor het aanpakken van wanbeheer, onregelmatigheden en fraude, delen I en II), - gelet op het EG-Verdrag, inzonderheid artikel 276, - onder verwijzing naar zijn besluiten van 17 december 1998 (1) en van 4 mei 1999 (2) inzake de weigering kwijting te verlenen over de uitvoering van de begroting voor het jaar 1996, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 14 januari 1999 (3) over verbetering van het financieel beheer van de Commissie, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 23 maart 1999 (4) over het aftreden van de Commissie en de benoeming van een nieuwe Commissie, - onder verwijzing naar zijn resolutie van 19 januari 2000 (5) met de aanbevelingen van het Parlement aan de Commissie over de wettelijke bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie, - gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 (6) tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), - gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie juridische zaken en interne markt, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ( A5-0001/2000 ), A. overwegende dat, na het aftreden van de Commissie in maart 1999, het vertrouwen van de Europese burgers in de Europese integratie en de Europese instellingen moet worden hersteld, B. overwegende dat de Commissie haar taken dient te kunnen vervullen op basis van duidelijk omschreven beleidsprioriteiten en een passende organisatiestructuur, C. overwegende dat de financiële en personele middelen van de Commissie met het oog op haar steeds complexere taakstelling op een doeltreffende, eigentijdse manier dienen te worden beheerd, D. overwegende dat het zijn taak is om erop toe te zien dat het geld van de Europese belastingbetaler goed wordt besteed en dat het samen met de overige instellingen van de Unie alles in het werk moet stellen om fraude en onregelmatigheden te voorkomen en te bestrijden, E. overwegende dat de Commissie, overeenkomstig artikel 276, lid 2 van het Verdrag, het Parlement op het verzoek van deze instelling alle noodzakelijke informatie dient te verstrekken, F. overwegende dat zijn Bureau de secretaris-generaal op 15 november 1999 heeft gelast zich met de Juridische Dienst te verstaan om te bepalen wat er met de archieven van het Comité van onafhankelijke deskundigen moet gebeuren, G. overwegende dat het Parlement en zijn Commissie begrotingscontrole reeds een groot aantal van de in de twee verslagen van het Comité van onafhankelijke deskundigen aan de orde gestelde punten hebben gesignaleerd en hierop in diverse verslagen en resoluties zijn ingegaan, 1. verwelkomt het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen over de hervorming van de Commissie en dankt de leden van dit comité voor hun werk; 2. wijst erop dat de onafhankelijke deskundigen verzocht is zich in hun tweede verslag te beperken tot aanbevelingen inzake hervorming en dat zij derhalve niet zijn ingegaan op specifieke beweringen omtrent fraude, wanbeheer of vriendjespolitiek; 3. verzoekt de voorzitter van de Commissie de aanbevelingen van het Parlement in het hervormingsprogramma te verwerken; 4. verzoekt de Commissie een volledige lijst over te leggen van de ter beschikking van het Comité van onafhankelijke deskundigen gestelde documenten en deze op verzoek aan zijn bevoegde commissie te overhandigen; 5. dringt er bij de Raad op aan te zorgen voor een tijdige en alomvattende aanbeveling aan het Parlement inzake de kwijtingsprocedure, zodat het Parlement de conclusies ervan uitgebreid kan behandelen; 6. beschouwt transparantie als de belangrijkste voorwaarde voor een gezond en doelmatig beheer en dringt er derhalve bij de Commissie op aan: Verbetering van het financieel beheer en van de controle - eigen beheer 7. dringt bij de Commissie aan op de volledige herziening van het Financieel Reglement, zoals aanbevolen door de Rekenkamer en het Comité van onafhankelijke deskundigen, en wel in de richting die door deze instanties is aangegeven, en onverwijld een voorstel in te dienen voor een nieuw Reglement; 8. is van oordeel dat in het nieuwe Financieel Reglement essentiële beginselen centraal dienen te staan en dat gedetailleerde bepalingen dienen te worden uitgewerkt in afzonderlijke verordeningen voor elke instelling; 9. wijst de Commissie erop dat in artikel 279 van het EG-Verdrag wordt voorzien in een zelfstandige rol en verantwoordelijkheid van de financieel controleurs en dat een herziening van het Financieel Reglement slechts op basis van deze rechtsgrond in het Verdrag mogelijk is; 10. dringt er bij de Commissie op aan om bij de herziening van het Financieel Reglement de aanbevelingen van de Rekenkamer in haar advies nr. 4/97 (7) te volgen, met name de aanbeveling om de financieel controleurs een nieuwe rol toe te bedelen; wijst erop dat de Rekenkamer heeft aanbevolen om de procedure van het voorafgaand visum van de financieel controleur niet zomaar af te schaffen, maar aan het oordeel van de financieel controleur over te laten wanneer hij dit recht tot voorafgaande controle op basis van risicoanalyse uitoefent en wanneer hij hiervan kan afzien; 11. roept de Commissie ertoe op: 12. is van mening dat de Dienst Interne Audit dient te functioneren onder de verantwoordelijkheid en het gezag van de voorzitter van de Commissie en onafhankelijk te zijn van enige andere dienst van de Commissie. Deze dienst dient bovenal een diagnostisch instrument te zijn waarmee de voorzitter van de Commissie structurele en organisatorische zwakheden in de Commissie in kaart kan brengen. Bevoegdheden, doelstellingen, gezag en status van de dienst dienen te worden vastgelegd in een oprichtingsdocument ("handvest”). 13. is van mening dat de voorzitter van de Commissie de Commissie elk jaar een jaarverslag van de Dienst Interne Audit dient voor te leggen, waarin de activiteiten van de dienst, de belangrijkste bevindingen en de door de voorzitter naar aanleiding daarvan genomen of te nemen maatregelen zijn opgenomen. Dit jaarverslag dient openbaar gemaakt te worden; 14. meent dat het dienstig zou zijn indien de Rekenkamer in haar "betrouwbaarheidsverklaring” exacter zou aangeven welke sectoren, systemen, procedures en, in het geval van gedeeld beheer, lidstaten het meest getroffen worden door fouten, alsmede wat de aard van de genoemde fouten is; 15. is van oordeel dat de duur van de contradictoire procedure tussen de Rekenkamer en de Commissie (en andere gecontroleerden) aanzienlijk dient te worden bekort; dat het proces niet mag ontaarden in onderhandelingen over de hardheid of andere aspecten van de opmerkingen van de Rekenkamer, maar uitsluitend gericht moet zijn op het vaststellen van feiten; dat het doel van de audits van de Rekenkamer dient te zijn vast te stellen welke verbeteringsmaatregelen bij de Commissie nodig zijn om de problemen die door de Rekenkamer zijn geconstateerd, aan te pakken; 16. meent dat de Raad een hogere politieke prioriteit dient toe te kennen aan de opstelling van zijn jaarlijkse aanbeveling aan het Parlement inzake de kwijting, omdat aldus meer politiek gewicht kan worden gegeven aan het belangrijkste institutionele mechanisme waarmee de Commissie ter verantwoording wordt geroepen voor haar financieel beheer; 17. meent dat Raad en Parlement gebonden moeten zijn aan het op de begrotingsdiscipline gestoelde beginsel dat rekening moet worden gehouden met de behoeften die gekoppeld zijn aan elk beleidsinitiatief dat zij van de Commissie verlangen. De Commissie moet nieuwe taken kunnen weigeren als de benodigde ambtelijke voorzieningen ontbreken en ook niet door herplaatsing beschikbaar kunnen komen; 18. meent dat de uitvoering van communautaire programma's, in het bijzonder het financieel beheer ervan, een taak is die uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van de Commissie valt. Comités met vertegenwoordigers van de lidstaten mogen derhalve niet over de bevoegdheid beschikken om beslissingen te nemen die het lopende financieel beheer van de programma's raken. Het risico dat een verantwoord financieel beheer in gevaar wordt gebracht door overwegingen vanuit een nationale invalshoek moet hoe dan ook worden uitgesloten; 19. verzoekt de Commissie om een tijdslimiet van een maand te stellen aan de contradictoire procedure van de interne audits; 20. is van oordeel dat, zolang een nieuw systeem voor interne controle en interne audit niet volledig operationeel is, de Interne-auditeenheid van het Directoraat-generaal Audit moet blijven bestaan en onafhankelijk moet zijn ten opzichte van andere departementen van het DG Audit; 21. verzoekt de Commissie een audit-commissie in te stellen, waarin de analyses, evaluaties en voorstellen van de interne ex post controle van de rekeningen kunnen worden onderzocht en tot de uitvoering ervan kan worden besloten; 22. is van oordeel dat het onmogelijk moet worden gemaakt dat de Commissie of een door het college gemachtigde commissaris tevens ordonnateur is; Verbetering van het financieel beheer en van de controle - gezamenlijk beheer 23. roept de Commissie en de lidstaten op ervoor te zorgen dat de eenheid voor de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL onafhankelijk haar werkzaamheden kan verrichten zonder dat van ongepaste externe of interne beïnvloeding of druk sprake is; roept de Commissie op 24. roept de Commissie voorts op extra middelen uit te trekken voor controle op de uitgaven uit de structuurfondsen, met name door het zowel in kwantitatief als kwalitatief opzicht, en met inachtneming van alle van toepassing zijnde wettelijke voorschriften, opvoeren van bij voorkeur onaangekondigde controles in de lidstaten; dringt aan op een versterkt gebruik van financiële correcties op het gebied van de structuurfondsen en verzoekt de Commissie de toepassing van deze correcties zichtbaarder te maken via een jaarlijks syntheseverslag, vergelijkbaar met het jaarverslag dat in het kader van de procedure voor de goedkeuring van de rekeningen wordt voorgelegd; pleit voor het beëindigen van de praktijk van te hoge uitgavendeclaraties door de lidstaten en voor duidelijke regels voor en de vervanging van niet voor steun in aanmerking komende projecten; 25. is van mening dat zijn politieke controle op structuur, ontwerp en implementatie van de structuurfondsen moet worden versterkt; vestigt de aandacht op de tussen het Parlement en de Commissie overeengekomen Gedragscode, welke garandeert dat het Parlement zal worden geraadpleegd over fundamentele kwesties met betrekking tot de toekomstige implementatie van het regionale beleid en het structuurbeleid en dat alle documenten en verslagen die het Parlement nodig heeft om zijn democratische taken van parlementaire controle te kunnen uitvoeren, hem in een voldoende vroeg stadium ter beschikking zullen worden gesteld; 26. verzoekt de Commissie en de lidstaten hun informatiesystemen door te lichten die worden gebruikt voor de uitwisseling van gegevens over de toepassing van structuurmaatregelen; pleit voor verbetering van deze systemen om een doeltreffend beheer en toezicht op alle beheersniveaus te kunnen waarborgen; 27. is van oordeel dat versterkte samenwerking tussen de Europese Rekenkamer en haar nationale pendanten zou resulteren in een hoger opsporingspercentage van onregelmatigheden; 28. roept de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan op de nationale rekenkamers de bevoegdheid te geven audits te verrichten voor wat betreft het gebruik van Europese financiële middelen; 29. verzoekt de Commissie in een studie na te gaan of het niet mogelijk is om in alle lidstaten tot geharmoniseerde comptabiliteits- en controleprocedures te komen; 30. verzoekt de Commissie om versterkte samenwerking met de lidstaten bij de bescherming van de financiële belangen van de Unie; Versterking van de strijd tegen fraude, corruptie, wanbeheer en vriendjespolitiek 31. is van oordeel dat de instellingen en de lidstaten moeten werken aan het opzetten van een moderne administratieve cultuur waarin geen plaats is voor fraude, corruptie, wanbeheer en vriendjespolitiek; dat, om dit doel binnen de Commissie te bereiken, de volgende elementen van essentieel belang zijn: het geven van het goede voorbeeld door de commissarissen en het hogere management, beroepsopleiding voor het gehele personeel, waarbij respect voor de beroepsethiek wordt bijgebracht, bindende regels op het gebied van financieel beheer en controle, alsmede het bestaan en de uitvoering van een goed werkend sanctiesysteem, waarin passende waarborgen voor de rechten van de verdediging zijn opgenomen; 32. meent dat de onafhankelijkheid van de OLAF ten opzichte van met name de Commissie een fundamenteel basisprincipe moet blijven, wil de organisatie haar taak - hoofdzakelijk opsporing - effectief en objectief uitvoeren; 33. is van oordeel dat de OLAF het respect en de volledige medewerking moet afdwingen van zowel EU-instellingen en personeel als van de opsporings- en gerechtelijke instanties van de lidstaten, door ervoor te zorgen dat het onderzoek - zichtbaar - onafhankelijk, rigoureus, objectief, procedureel correct en redelijk snel wordt uitgevoerd en uiteindelijk resultaten afwerpt; 34. is van mening dat de OLAF moet beschikken over voldoende personeel om de dossiers minstens even doelmatig te behandelen als een vergelijkbare nationale dienst van de lidstaten. Bepaalde leemtes in het personeelsbestand moeten worden opgevuld, met name door aanwerving van deskundigen, naast de kern van opsporingsmedewerkers, op de gebieden (a) accountantsonderzoek, met name "forensisch” accountantsonderzoek”, (b) informatietechnologie, (c) vervolging en (d) juridische procedures in de lidstaten. Bovendien moeten alle personeelsleden voor de OLAF uitsluitend geselecteerd worden op basis van hun geschiktheid voor de OLAF-doelstellingen, wat "automatische” transfers van UCLAF-personeel naar de nieuwe organisatie moet verhinderen; 35. verzoekt de Commissie als onderdeel van haar komende mededeling over hervormingen een procedure in te stellen voor ambtenaren die uit gewetensnood wanpraktijken waar zij ambtshalve kennis van hebben genomen, naar buiten brengen; is van mening dat een dergelijke procedure moet voorzien in een mechanisme dat ambtenaren het recht verleent om zich in vertrouwen te wenden tot een externe autoriteit als bijvoorbeeld de Europese ombudsman, wanneer het niet mogelijk is gebleken de bezorgdheid binnen een redelijke termijn, eventueel na inschakeling van OLAF, weg te nemen; verzoekt de Commissie haar voorstel te enten op de ervaringen die met dergelijke "klokkenluidersregelingen” zijn opgedaan in landen als Zweden, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten; is tegelijkertijd van oordeel dat de rechten van ambtenaren die overtredingen ten laste worden gelegd moeten worden beschermd, aangezien de beschuldigingen vals zouden kunnen zijn; 36. is weliswaar van mening dat eerlijke, toegankelijke en effectieve klokkenluidersregelingen noodzakelijk zijn, maar dat deze nooit mogen worden beschouwd als een alternatief voor goed en verantwoordelijk management; 37. stelt vast dat de sedert lang bestaande voorschriften in het Financieel Reglement en het Statuut met betrekking tot de financiële aansprakelijkheid van ambtenaren voor de door hen veroorzaakte schade tot dusver geen effect hebben gesorteerd; beveelt derhalve aan deze voorschriften niet langer aan organen binnen de Commissie over te laten, maar een externe instantie, zoals bijvoorbeeld de Rekenkamer of het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen daarmee te belasten; verzoekt de Commissie de nodige rechtsteksten voor te stellen voor de oprichting van een kamer die bevoegd is voor tuchtprocedures bij budgettaire onregelmatigeheden bij de Rekenkamer of bij het Hof van Justitie; 38. verzoekt de lidstaten die dit nog niet hebben gedaan om de Overeenkomst van 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen alsnog te ratificeren, daarbij aantekenend dat zij hebben toegezegd dit vóór het midden van 1998 te doen en erop wijzend dat deze ratificatie overbodig zal zijn vanaf het moment waarop de Commissie een voorstel voor een communautair besluit zal hebben ingediend; 39. herinnert aan paragraaf 5 van zijn resolutie van 7 oktober 1998 (8) over de onafhankelijkheid, rol en status van UCLAF, waarin het met een meerderheid van twee derden van zijn leden de Commissie reeds heeft verzocht om op grond van artikel 280 van het EG-Verdrag met voorstellen te komen die in de plaats kunnen treden van niet-geratificeerde overeenkomsten en aanvullende protocollen; Kwaliteit van het Europees openbaar bestuur 40. verwelkomt de invoering van een gedragscode voor commissarissen, een gedragscode voor commissarissen en hun diensten, en de aankondiging van een besluit van de Commissie inzake een code van goed administratief gedrag; meent dat alle codes wettelijk bindend moeten worden gemaakt; gelast zijn ter zake bevoegde commissie een verslag op te stellen over deze gedragscodes teneinde te verzekeren dat met name de principes verdienste en bestuurlijke vaardigheden hierin met het oog op benoemingen en bevorderingen expliciet worden opgenomen; 41. verzoekt de Commissie de code van goed administratief gedrag voor EU-ambtenaren in hun betrekkingen met het publiek in de door de Europese ombudsman aanbevolen vorm aan te nemen; 42. roept ertoe op om de individuele politieke verantwoordelijkheid van de Commissieleden in de Verdragen op te nemen; 43. meent dat in de gedragscode voor de commissarissen het begrip collectieve verantwoordelijkheid zodanig moet worden geherformuleerd dat het niet alleen een verbod op het uiten van kritiek op besluiten van het college omvat maar tevens het recht en de plicht van de commissarissen om zich volledig op de hoogte te houden van de werkzaamheden van hun collega's; 44. is van mening dat er duidelijke regels moeten komen voor de criteria die worden gehanteerd bij de benoeming van kabinetsleden, met name om bevoordeling op grond van persoonlijke relaties uit te sluiten. Alle persoonlijke relaties tussen de commissaris en de leden van zijn of haar kabinet moeten volledig openbaar zijn; 45. is van oordeel dat een commissaris die zijn invloed aanwendt om een landgenoot te bevoordelen of de belangen van zijn lidstaat te dienen op een terrein dat onder zijn bevoegdheid valt, een ernstige inbreuk vormt op de onafhankelijkheidsplicht en dat op dergelijk gedrag passende sancties van toepassing dienen te zijn; 46. meent dat de Commissie duidelijke interne richtlijnen moet opstellen met het oog op maximale openheid en transparantie ten aanzien van de besluiten die zij neemt en de wijze waarop ze tot stand zijn gekomen, en dat deze richtlijnen openbaar moeten zijn; 47. is van oordeel dat de rechten en plichten van ambtenaren om vermoedens van misdrijven en andere laakbare handelingen aan de bevoegde instanties buiten de Commissie te melden, in het Ambtenarenstatuut dienen te worden vastgelegd en dat tevens de nodige procedures moeten worden ingevoerd; meent voorts dat het Ambtenarenstatuut bovendien klokkenluiders die hun verplichtingen nakomen bescherming moet bieden tegen onrechtmatige negatieve consequenties van hun optreden; 48. meent dat een commissaris die het Parlement bewust misleidt of nalaat zo spoedig mogelijk per abuis verstrekte onjuiste informatie te rectificeren, zijn ontslag moet aanbieden. Doet de betrokken commissaris dat niet, dan dient de Commissievoorzitter maatregelen te nemen; 49. verwelkomt het besluit van de leden van de nieuwe Commissie om af te zien van een aantal bijzondere privileges dat hun van oudsher toekwam; verzoekt de Commissie dit besluit wettelijk bindend vast te leggen, zodat het ook voor toekomstige Commissies geldt; 50. is van oordeel dat de hoedanigheid van lid van de Commissie volledig verenigbaar is met het gewone lidmaatschap van een politieke partij; stelt zich op het standpunt dat leden van de Commissie te allen tijde hun onafhankelijkheid en neutraliteit dienen te bewaren; 51. constateert dat, hoewel het Comité van onafhankelijke deskundigen uitsluitend onderzoek heeft verricht naar de bestuurlijke praktijken binnen de Commissie, ook andere instellingen hun voordeel zouden kunnen doen met sommige van zijn aanbevelingen; gelast dientengevolge zijn bevoegde commissie onderzoek te doen naar en verslag uit te brengen over de noodzaak van verbeteringen in de geldende interne bepalingen, de administratieve procedures en de bestuurlijke praktijken van het Parlement; 52. gelast zijn secretaris-generaal en zijn Commissie constitutionele zaken op hun onderscheiden bevoegdheidsterreinen voorstellen te doen voor de noodzakelijke formele en praktische regelingen (waaronder wijziging van het Reglement van het Parlement, met name Bijlage VII), om de onvervreemdbare rechten van het Parlement uit hoofde van artikel 276 van het EG-Verdrag te verzekeren en om de nodige algemene procedures in het leven te roepen voor de afhandeling van documenten met een noodzakelijkerwijze vertrouwelijk karakter; 53. verzoekt de Commissie voorstellen in te dienen voor de classificatie van documenten en, op basis van de ervaring met de relatie tussen de uitvoerende en wetgevende macht in de lidstaten, na te gaan of er nog andere manieren zijn waarop volledige transparantie met het Parlement kan worden geëerbiedigd en tegelijkertijd de risico's van afbreuk doen aan lopende rechtszaken en overtreding van de rechten van individuele personeelsleden, enz. tot een minimum kunnen worden beperkt; 54. is van oordeel dat er op basis van een interinstitutioneel akkoord een onafhankelijk comité voor maatstaven bij het openbaar bestuur in het leven moet worden geroepen, dat tot taak zou moeten krijgen het Europese bestuursapparaat zonodig advies te verstrekken over ethische vragen en gedragsnormen; 55. is van oordeel dat de bestaande set wettelijke bepalingen en regelingen die van toepassing zijn op het gedrag van zijn leden (met inbegrip van die welke in het Reglement zijn opgenomen) zo spoedig mogelijk moeten worden aangevuld door Statuten voor de leden en hun medewerkers, nadat hierover overeenstemming is bereikt met het Parlement; Ervoor zorgen dat verantwoordelijkheid wordt betoond en verantwoording wordt afgelegd bij Europees beleid en bestuur 56. meent dat de Commissie verantwoording schuldig is aan het Parlement. Zij heeft dan ook de constitutionele verplichting om volledige openheid jegens het Parlement te betrachten en moet het Parlement volledige nauwkeurige en betrouwbare informatie en documentatie verstrekken zodat het zijn institutionele rol kan vervullen, met name in het kader van de kwijtingsprocedure en het werk van enquêtecommissies. Toegang tot informatie en documentatie kan uitsluitend geweigerd worden in uitzonderlijke omstandigheden, met opgaaf van redenen en volgens door de instellingen overeen te komen procedures; Modernisering van het personeelsbeleid 57. neemt kennis van de stappen die de Commissie reeds heeft ondernomen om haar personeelsbeleid te moderniseren, met inbegrip van de voorgestelde wijzigingen in de interne sociale dialoog en de tenuitvoerlegging van nieuwe regels voor de benoeming van hogere ambtenaren; 58. roept de Commissie op het personeelsbeleid ingrijpend te wijzigen en hierbij o.a. aandacht te besteden aan de volgende elementen: 59. is van oordeel dat het totale pakket van salaris en voordelen voor ambtenaren aantrekkelijk en concurrerend moet zijn voor wat betreft het algemene salarisniveau maar dat de structuur van dit pakket moet worden gemoderniseerd; 60. pleit voor een fundamentele wijziging van het systeem van toelagen, met name de ontheemdingstoelage; 61. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de taakvervulling door de ambtenaren tijdens hun gehele loopbaan op gezette tijden beoordeeld wordt; is van oordeel dat uitstekende prestaties beloond moeten worden en dat een systematisch beneden de maat functioneren van ambtenaren - voorzover daaraan niets kan worden gedaan door herscholing en andere doeltreffende maatregelen - in voorkomende gevallen tot een beëindiging van het dienstverband moet leiden; 62. wijst de Commissie erop dat wijzigingen van het Statuut rechtstreeks van toepassing zullen zijn op alle EU-instellingen en verzoekt de Commissie derhalve ten spoedigste op hoog niveau een interinstitutionele dialoog op te zetten over het hervormingsproces; deze interinstitutionele dialoog moet onder meer tot doel hebben een eind te stellen aan ongerechtvaardigde afwijkingen van het Statuut van de ambtenaren die in het Hof van Justitie worden toegepast ten aanzien van de aanwerving en de promotie van bepaalde ambtenaren; Tenuitvoerlegging van de hervormingen 63. verzoekt de Commissie de in deze resolutie vervatte voorstellen op te nemen in de mededeling die zij in februari 2000 zal presenteren, met inbegrip van een tijdschema voor de tenuitvoerlegging, en het Parlement jaarlijks voortgangsverslagen voor te leggen; nodigt de met hervormingen belaste vice-voorzitter van de Commissie uit regelmatig verslag uit te brengen aan de Commissie begrotingscontrole van het Parlement; 64. gelast zijn Commissie begrotingscontrole en, voor zover deze kwestie onder haar bevoegdheden valt, zijn Commissie juridische zaken en interne markt een verslag op te stellen over de definitieve voorstellen van de Commissie voor de hervorming van de Commissie en ervoor te zorgen dat de aanbevelingen van het Parlement op een coherente wijze ten uitvoer worden gelegd; o o o 65. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad en de Rekenkamer.