(Instemmingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het ontwerpbesluit van de Raad (7884/1/2006) (1) , – gezien het verzoek van de Raad om instemming overeenkomstig artikel 3, lid 3 en artikel 4, lid 2, tweede streepje van Besluit 97/836/EG (2) (C6-0198/2006), – gelet op artikel 75, lid 1 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling van de Commissie internationale handel ( A6-0292/2006 ), 1. stemt in met het ontwerpbesluit van de Raad; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0271 ) (1) , – gelet op artikel 283 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0221/2006), – gelet op de artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0312/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst dat de overlegprocedure als bedoeld in de gemeenschappelijke verklaring van 4 maart 1975 wordt ingeleid ingeval de Raad voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0351 ) (1) , – gelet op artikel 171 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0252/2006), – gelet op de artikel 51 en artikel 43, lid 1 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie industrie, onderzoek en energie ( A6-0348/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het voorstel van de Commissie; 2. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 3. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 4. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien op het voorstel voor een besluit van de Raad ( COM(2006)0115 ) (1) , – gezien de ontwerpovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Noorwegen over de herziening van het bedrag van de financiële bijdrage van Noorwegen uit hoofde van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de deelneming van Noorwegen aan de werkzaamheden van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD), – gelet op artikel 152 en artikel 300, lid 2, eerste alinea van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 300, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag, op grond waarvan de Raad het Parlement heeft geraadpleegd (C6-0140/2006), – gelet op artikel 51 en artikel 83, lid 7 van zijn Reglement, – gezien het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken ( A6-0330/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan de overeenkomst; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten en het Koninkrijk Noorwegen. Het Europees Parlement , – gezien het aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Bogdan Golik, dat op 7 juli 2006 werd ingediend door de minister van Buitenlandse Zaken van België op verzoek van de Procureur-Generaal bij het Hof van Beroep in Brussel, en van de ontvangst waarvan op 4 september 2006 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Bogdan Golik te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, die gevraagd heeft om zijn immuniteit op te heffen, – gelet op artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 6, lid 2 en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0317/2006 ), A. overwegende dat Bogdan Golik in het Europees Parlement is verkozen bij de zesde verkiezingen die van 10 tot 13 juni 2004 hebben plaatsgevonden en dat het Parlement zijn geloofsbrieven op 14 december 2004 heeft onderzocht, B. overwegende dat Bogdan Golik op het grondgebied van andere lidstaten dan de zijne vrijstelling van aanhouding en gerechtelijke vervolging geniet krachtens artikel 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, C. overwegende dat Bogdan Golik overeenkomstig bovengenoemde jurisprudentie van het Hof van Justitie op het ogenblik van de feiten die immuniteit genoot, daar het Parlement in zitting bijeen was, 1. besluit de immuniteit van Bogdan Golik op te heffen, met dien verstande dat, zolang geen definitief vonnis is geveld, Bogdan Golik niet kan worden aangehouden of gevangengezet of tegen hem geen andere maatregel kan worden genomen die de uitoefening van zijn mandaat in de weg staat ; 2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteiten van het Koninkrijk België. Het Europees Parlement , – gezien het verzoek van Mario Borghezio om verdediging van zijn immuniteit dat op 23 mei 2006 werd ingediend, en van de ontvangst waarvan op 1 juni 2006 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven, – na Mario Borghezio te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3 van zijn Reglement, – gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, – gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1) , – gelet op artikel 68 van de grondwet van de Italiaanse Republiek, – gelet op artikel 6, lid 3 en artikel 7 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie juridische zaken ( A6-0329/2006 ), 1. besluit de immuniteit en de voorrechten van Mario Borghezio niet te verdedigen; Amendement 1 AFDELING III: Commissie Post 02 01 04 01 ‐ Werking en ontwikkeling van de interne markt, met name op de gebieden van kennisgeving, certificering en sectorale harmonisatie ‐ Uitgaven voor administratief beheer 02 01 04 01 Begroting 2006 OGB 3/2006 Amendement Begroting 2006 + gewijzigde GB3 vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. 2 790 000 2 790 000 -554 545 -554 545 554 545 554 545 2 790 000 2 790 000 OMSCHRIJVING: Ongewijzigd TOELICHTING: Ongewijzigd MOTIVERING De bedragen van het voorontwerp van gewijzigde begroting opnieuw opnemen. Amendement 2 AFDELING III: Commissie Artikel 06 02 03 ‐ Veiligheid van vervoer 06 02 03 Begroting 2006 OGB 3/2006 Amendement Begroting 2006 + gewijzigde GB3 vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. 18 080 000 17 080 000 -2 714 000 -2 714 000 2 714 000 2 714 000 18 080 000 17 080 000 OMSCHRIJVING: Ongewijzigd TOELICHTING: Ongewijzigd MOTIVERING Verlaging verwerpen omdat het te vroeg in het begrotingsjaar is om aanzienlijke verlagingen door te voeren. Amendement 3 AFDELING III: Commissie Post 06 02 09 01 ‐ Toezichthoudende Autoriteit Galileo ‐ Subsidiëring titels 1 en 2 06 02 09 01 Begroting 2006 OGB 3/2006 Amendement Begroting 2006 + gewijzigde GB3 vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. 2 231 400 2 231 400 1 600 000 1 600 000 850 000 850 000 4 681 400 4 681 400 OMSCHRIJVING: Ongewijzigd TOELICHTING: Ongewijzigd MOTIVERING De bedragen van het voorontwerp van gewijzigde begroting opnieuw opnemen. Amendement 4 AFDELING III: Commissie Post 06 02 09 02 ‐ Toezichthoudende Autoriteit Galileo ‐ Subsidiëring titel 3 06 02 09 02 Begroting 2006 OGB 3/2006 Amendement Begroting 2006 + gewijzigde GB3 vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. 2 500 000 2 500 000 0 0 600 000 600 000 3 100 000 3 100 000 OMSCHRIJVING: Ongewijzigd TOELICHTING: (Raming van de ontvangsten en uitgaven voor het begrotingsjaar dienovereenkomstig gewijzigd) MOTIVERING De bedragen van het voorontwerp van gewijzigde begroting opnieuw opnemen. Amendement 5 AFDELING III: Commissie Post 18 02 03 02 ‐ Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen ‐ Subsidiëring titel 3 18 02 03 02 Begroting 2006 OGB 3/2006 Amendement Begroting 2006 + gewijzigde GB3 vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. vastl. betal. 9 440 000 9 440 000 -3 786 000 -3 786 000 3 786 000 3 786 000 9 440 000 9 440 000 OMSCHRIJVING: Ongewijzigd TOELICHTING: (Raming van de ontvangsten en uitgaven voor het begrotingsjaar dienovereenkomstig gewijzigd) MOTIVERING Verlaging verwerpen omdat het te vroeg in het begrotingsjaar is om aanzienlijke verlagingen door te voeren. Het Europees Parlement , – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 272, lid 6 daarvan, – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 177 daarvan, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, definitief vastgesteld op 15 december 2005 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2006 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, ingediend door de Commissie op 22 mei 2006 (SEC(2006)0633), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2006, opgesteld door de Raad op 11 juli 2006 (11297/2006 – C6-0239/2006), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 27 september 2006 over het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2006 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, Afdeling III - Commissie, Afdeling VIII Deel B - Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (4) , – gezien zijn amendementen van 27 september 2006 op het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2006 (5) , – gezien de tweede lezing door de Raad van 10 oktober 2006 (SGS6/12736), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0350/2006 ), 1. neemt kennis van de tweede lezing van de Raad; 2. bevestigt zijn in eerste lezing genomen besluit; 3. verzoekt zijn Voorzitter te verklaren dat de Gewijzigde begroting nr.4/2006 definitief is aangenomen en te zorgen voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 4. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. Het Europees Parlement , – gelet het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 272, lid 4, voorlaatste alinea daarvan, – gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor atoomenergie, en met name op artikel 177 daarvan, – gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1) , en met name op de artikelen 37 en 38 daarvan, – gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, definitief vastgesteld op 15 december 2005 (2) , – gelet op het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure (3) , – gezien het voorontwerp van gewijzigde begroting nr. 5/2006 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, ingediend door de Commissie op 20 juli 2006 (SEC(2006)0996), – gezien het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 5/2006, opgesteld door de Raad op 5 oktober 2006 (13561/2006 – C6-0333/2006), – gelet op artikel 69 en Bijlage IV van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Begrotingscommissie ( A6-0340/2006 ), A. overwegende dat gewijzigde begroting nr. 5/2006 drie verschillende elementen omvat, te weten de vrijmaking van nieuwe middelen voor financiële steun ter stimulering van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap, een verhoging van de kredieten voor het Europees Jaar van gelijke kansen voor eenieder (2007) en de invoering van twee nieuwe begrotingslijnen naar aanleiding van de modernisering van het boekhoudsysteem van de Commissie, B. overwegende dat de 120 miljoen EUR aan nieuwe vastleggingen die de Commissie voorstelt ter ondersteuning van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap gebaseerd zijn op het besluit van de Raad van 26 april 2004 in Luxemburg, naar aanleiding van de resultaten van de referenda in Cyprus, en nog niet op de begroting zijn opgenomen vanwege vertragingen met de goedkeuring van de rechtsgrond, C. overwegende dat de verhoging van 4 miljoen EUR voor het Europees Jaar van gelijke kansen voor eenieder (2007) nodig is om de kredieten op de begroting 2006 aan te passen aan de bedragen genoemd in het relevante Besluit nr. 771/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 (4) , D. overwegende dat de eerste afsluiting van de voorlopige rekeningen na de modernisering door de Commissie van haar boekhoudsysteem de invoering noodzakelijk maakt van een nieuwe begrotingslijn voor de financiering van uitgaven in verband met het beheer van kasmiddelen en de invoering van een nieuwe begrotingslijn voor de bijdrage van het Europees Ontwikkelingsfonds voor gemeenschappelijke uitgaven voor administratieve ondersteuning, 1. keurt het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 5/2006 ongewijzigd goed; 2. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 28 juni 2006, getiteld "Naar een strategisch partnerschap tussen de EU en Zuid-Afrika" ( COM(2006)0347 ), – gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende richtsnoeren aan de Commissie voor de herziening van de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds, van 28 juni 2006 ( COM(2006)0348 ), – gezien de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking (TDCA) tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Republiek Zuid-Afrika anderzijds (1) , die in oktober 1999 werd ondertekend en voorlopig en gedeeltelijk is toegepast vanaf januari 2000 en volledig van kracht is geworden op 1 mei 2004, – gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (2) ("Overeenkomst van Cotonou"), – gezien het verslag van het VN-Millenniumproject getiteld "Investeren in ontwikkeling: een praktisch plan om de millennium-ontwikkelingsdoelstellingen te verwezenlijken", – gezien de gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad, het Europees Parlement en de Commissie, betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie: "De Europese consensus" (3) , – onder verwijzing naar zijn resoluties van 17 november 2005 over een ontwikkelingsstrategie voor Afrika (4) en van 6 juli 2006 over een EU-Caribisch partnerschap voor groei, stabiliteit en ontwikkeling (5) , – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0310/2006 ), A. overwegende dat Zuid-Afrika de belangrijkste politieke macht is in subsaharaans Afrika, dat dit land op Afrikaans niveau met name actief is in het kader van de Afrikaanse Unie en het Nieuw Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (NEPAD), en op regionaal niveau in het kader van de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC), dat het een belangrijke rol speelt op mondiaal niveau, inclusief in de multilaterale onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), en dat het een steeds grotere bijdrage levert aan vredeshandhaving en conflictenbeslechting in Afrika, B. overwegende dat Zuid-Afrika verreweg de sterkste economie is in subsaharaans Afrika en in de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS), en dat dit land in het verlengde van de vijfde ministersbijeenkomst van de WTO in Cancún een leidende rol heeft gespeeld binnen de G20 als vertegenwoordiger van de Afrikaanse ontwikkelingslanden en zich heeft ingespannen om de invloed van deze landen in onderhandelingen over kwesties die van cruciaal belang zijn voor hun economie, te vergroten, C. overwegende dat Zuid-Afrika zich er als lid van de Cairns-groep van de WTO voor heeft ingezet de belangen van economieën die landbouwproducten exporteren te verdedigen, D. overwegende dat inkomensongelijkheid een erfenis is van het apartheidstijdperk, dat de levensstandaard van de meerderheid van de blanke bevolking vergelijkbaar is met de levensstandaard in West-Europa, terwijl de meerderheid van de zwarte bevolking onder omstandigheden leeft die vergelijkbaar zijn met de omstandigheden in de minst ontwikkelde landen, en dat bijna de helft van de bevolking onder de armoedegrens leeft, E. overwegende dat de zogeheten black economic empowerment (BEE)-strategie van de Zuid-Afrikaanse regering in 2004 werd goedgekeurd en tot doel heeft een einde te maken aan de ongelijkheden die het gevolg zijn van het apartheidsregime, door de deelneming van de benadeelde bevolkingsgroep aan de economie te versterken, F. overwegende dat het werkloosheidspercentage bijzonder hoog is in Zuid-Afrika, met een officieel cijfer van boven de 30% en officieuze schattingen van rond de 40%, G. overwegende dat het werkloosheidscijfer laat zien dat de rassendiscriminatie voortduurt, aangezien 50% van de zwarte bevolking, 27% van de gekleurde bevolking, 17% van de Aziatische bevolking en slechts 6% van de blanke bevolking werkloos is, H. overwegende dat de situatie op het gebied van immigratie in Zuid-Afrika zeer speciaal is: enerzijds heeft het land decennialang legale (bijvoorbeeld goud- en diamantwinning) en illegale (betere levensstandaard) migratie uit heel zuidelijk Afrika aangetrokken, maar anderzijds heeft het land zwaar te lijden van het "brain drain"-verschijnsel, vooral in de medische sector, I. overwegende dat de Zuid-Afrikaanse regering haar macro-economische beleidsdoelstellingen heeft geformuleerd in het ASGISA-initiatief ( Accelerated and Shared Growth Initiative for South Africa ), waarbij wordt gestreefd naar een toename van de economische groei tot 6% en een halvering van de werkloosheid en de armoede tegen het jaar 2014, J. overwegende dat Zuid-Afrika het grootste aantal hiv-geïnfecteerden ter wereld heeft en er in dit land in 2005 320 000 mensen aan aids zijn gestorven, en dat de aidspandemie een humanitaire tragedie is die met name tragische gevolgen heeft voor kinderen die wees worden en worden mishandeld, en die ook de Zuid-Afrikaanse economie nadelig beïnvloedt, K. overwegende dat Zuid-Afrika een motor is voor de economie van heel subsaharaans Afrika en dat de economische ontwikkeling van Zuid-Afrika een effect kan hebben op het terugdringen van de armoede en de verwezenlijking van de millennium-ontwikkelingsdoelstellingen (MDGs) op regionaal niveau, L. overwegende dat het hoge misdaadcijfer de economische ontwikkeling en de toeristenindustrie belemmert, en directe buitenlandse investeringen ontmoedigt, M. overwegende dat de EU de belangrijkste handelspartner van Zuid-Afrika is, terwijl de handel met Zuid-Afrika voor de EU maar van middelmatig belang is, N. overwegende dat Zuid-Afrika een gekwalificeerd lid is van de Overeenkomst van Cotonou dat niet in aanmerking komt voor niet-wederkerige handelspreferenties en niet profiteert van financiële steun via het Europees Ontwikkelingsfonds, maar deelneemt aan de politieke samenwerking en de ACS-EU-instellingen, O. overwegende dat de EU verreweg de belangrijkste donor is voor Zuid-Afrika en circa 70% van de totale donorgelden levert, i.e. ongeveer 1,3% van de nationale begroting, P. overwegende dat de economische en handelsbetrekkingen, en de samenwerking op o.a. politiek, sociaal, cultureel, milieu- en gezondheidsgebied, worden geregeld door de TDCA, die tot doel heeft een handelszone tot stand te brengen met een asymmetrisch tijdschema, waarbij gevoelige sectoren worden beschermd, Q. overwegende dat de Commissie een nieuw strategisch partnerschap tussen de EU en Zuid-Afrika heeft voorgesteld met drie hoofddoelstellingen, namelijk één enkel coherent en duidelijk kader creëren dat alle samenwerkingsgebieden omvat, evolueren van een politieke dialoog naar strategische politieke samenwerking en de bestaande samenwerking verbeteren door een herziening van de TDCA, R. overwegende dat de TDCA de EU in staat gesteld heeft de kloof in de handelsbalans met Zuid-Afrika te dichten en een grotere last gelegd heeft op Zuid-Afrika dan op de EU wat tariefaanpassingen betreft, waardoor de EU meer profijt heeft van de huidige TDCA dan Zuid-Afrika, S. overwegende dat hoogtechnologische en landbouwproducten uit de EU op de Zuid-Afrikaanse markt worden gebracht met negatieve gevolgen voor de landbouwsector en de ontwikkeling van producten met een toegevoegde waarde die voor Zuid-Afrika van strategisch belang zijn, zoals farmaceutische producten, machines en voertuigen, T. overwegende dat Zuid-Afrika in het kader van de GATS-overeenkomst reeds aanzienlijke toezeggingen heeft gedaan voor de dienstensector en geconfronteerd wordt met strenge restricties wat het bereiken van een aanvaardbaar niveau van toegang en universele dienstverlening betreft, U. overwegende dat de Commissie voornemens is de TDCA te herzien, in het bijzonder door aanvullende bepalingen in de overeenkomst op te nemen betreffende de liberalisering van de handel en bindende verplichtingen op het gebied van diensten, investeringen, overheidsopdrachten, intellectueel eigendom, mededinging, standaardisering, douanediensten en oorsprongregels, V. overwegende dat de opneming van bepalingen betreffende investeringen en overheidsopdrachten problemen kan opleveren voor Zuid-Afrika en andere landen die lid zijn van de Zuid-Afrikaanse douane-unie (SACU), W. overwegende dat de Commissie ook voorstelt de TDCA in overeenstemming te brengen met de herziene Overeenkomst van Cotonou wat betreft verspreiding van massavernietigingswapens, terrorismebestrijding, bestrijding van straffeloosheid en het voorkomen van activiteiten van huurlingen, X. overwegende dat de Commissie voornemens is op de bijeenkomst van de gemeenschappelijke Samenwerkingsraad EU-Zuid-Afrika van 14 november 2006 een voorstel voor een actieplan EU-Zuid-Afrika voor te leggen met het oog op de tenuitvoerlegging van het strategisch partnerschap, 1. juicht het toe dat de Commissie stappen onderneemt in de richting van een strategisch partnerschap tussen de EU en Zuid-Afrika, en een coherent kader voor samenwerking op lange termijn voorstelt; 2. beklemtoont dat dit strategisch partnerschap één enkel kader dient te verschaffen waarin de bestaande samenwerkingsinstrumenten doeltreffender kunnen functioneren, in het belang van de Zuid-Afrikaanse bevolking en economie; 3. beklemtoont dat het strategisch partnerschap een aanvulling moet vormen op de EU-Afrika-strategie en dat bepaalde aspecten van de huidige werkzaamheden in het kader van het Ontwikkelingssamenwerkingsinstrument (DCI), de economische partnerschapsovereenkomsten (EPAs) en andere lopende onderhandelingen erin dienen te worden geïntegreerd; 4. beklemtoont dat armoedebestrijding het voornaamste doel van het actieplan dient te zijn, in lijn met de Overeenkomst van Cotonou en met het oog op de verwezenlijking van de MDGs, en dat het actieplan rekening dient te houden met het effect van het strategisch partnerschap op de landen in de regio en de EPA-onderhandelingen; 5. beklemtoont dat het oplossen van de hiv/aids-crisis, waarbij een evenwicht moet worden gevonden tussen preventie (met het accent op seksuele en reproductieve gezondheid), behandeling en genezing, een beleidsprioriteit van de regering van Zuid-Afrika moet blijven; juicht het besluit van de regering toe een programma ten uitvoer te leggen voor het verstrekken van antiretrovirale geneesmiddelen, maar benadrukt dat de tenuitvoerlegging van dit programma dringend moet worden verbeterd; 6. juicht de nieuwe benadering toe waarbij de politieke dialoog wordt omgezet in strategische politieke samenwerking en Zuid-Afrika wordt beschouwd als het "sleutelland" dat in staat is gemeenschappelijke doelstellingen na te streven met betrekking tot regionale, Afrikaanse en mondiale kwesties, aangezien Zuid-Afrika in internationale fora zoals de WTO en de Verenigde Naties een belangrijke rol speelt als woordvoerder van de Afrikaanse subsaharaanse landen; 7. verzoekt Zuid-Afrika de relatie tussen de SADC, de SACU en de TDCA te verduidelijken, met het oog op de uitwerking van een methodischer regionaal ontwikkelingsbeleid; verzoekt de Commissie het EU-beleid ten aanzien van de SADC, de SACU en de TDCA te verduidelijken, rekening houdend met de EPA-onderhandelingen; 8. stelt voor de politieke dialoog tussen de EU en Zuid-Afrika verder te ontwikkelen door middel van regelmatige uitwisselingsbezoeken van parlementaire delegaties (die van essentieel belang zijn om te komen tot een groter wederzijds inzicht in kwesties van gemeenschappelijk belang, de democratische stelsels van beide partijen en de verantwoordelijkheidsgebieden); 9. beklemtoont de specifieke politieke rol die Zuid-Afrika nu al speelt voor het gehele continent (bijvoorbeeld in Soedan, Congo, Liberia); is van mening dat deze positie door de Europese Unie moet worden erkend en ondersteund; benadrukt in dit verband het belang van de Afrikaanse Unie - waarvan Zuid-Afrika een van de oprichters en tevens een actief lid is - als een potentiële woordvoerder voor het Afrikaanse continent in een geglobaliseerde wereld, en hoopt op een verdere ontwikkeling van de Afrikaanse Unie; 10. roept Zuid-Afrika ertoe op deze politieke invloed aan te wenden om te komen tot een vreedzame oplossing van de crisis in het buurland Zimbabwe; 11. vraagt de Commissie rekening te houden met het feit dat Zuid-Afrika belangrijke beleids- en handelsbetrekkingen heeft opgebouwd met Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen en met ontwikkelde landen, in de context van internationale configuraties; 12. beklemtoont dat het actieplan rekening moet houden met economische verschillen tussen de EU en Zuid-Afrika, met name op handelsgebied, zoals - voor semi-ontwikkelde economieën - wordt gesteld door de WTO zelf in haar pleidooi voor een speciale, gedifferentieerde behandeling die ervoor zorgt dat bepaalde tarieven en andere handelsmaatregelen die noodzakelijk zijn om economieën in opkomst te beschermen, van kracht blijven; 13. beklemtoont dat in het kader van het actieplan bijzondere nadruk dient te worden gelegd op het bevorderen van buitenlandse investeringen door de ontwikkeling van een innovatieve strategie in samenwerking met de Zuid-Afrikaanse autoriteiten, teneinde de belangrijkste obstakels voor investeringen weg te nemen, zoals de sociale en economische gevolgen van aids, het hoge misdaadcijfer en de ingrepen van de overheid in het werkgelegenheids- en eigendomsbeleid; 14. verzoekt de Commissie met klem er niet op aan te dringen dat in de herziene TDCA elementen worden opgenomen die de economische ontwikkeling van Zuid-Afrika of de armoedebestrijding belemmeren, zich niet in te laten met de besluiten die Zuid-Afrika neemt met betrekking tot de deelneming van de particuliere sector in de verstrekking van basisdiensten en lering te trekken uit het mislukken van de onderhandelingen tussen de SACU en de Verenigde Staten over vrijhandel, waarbij de Verenigde Staten geprobeerd hebben de SACU onaanvaardbare condities op te leggen; 15. stelt voor dat in de EU-begroting wordt voorzien in kredieten die bestemd zijn om het moeilijke proces van handelsintegratie in de Zuid-Afrikaanse regio te vergemakkelijken; 16. stelt voor dat in het actieplan en de EU-begroting wordt voorzien in steun aan de ontwikkeling van een betrouwbare strategie voor de continuïteit van de energievoorziening, waarbij rekening wordt gehouden met de klimaatverandering en de sociale en milieueffecten ervan op de arme bevolking van Zuid-Afrika en de regio, en het accent wordt gelegd op, onder andere, de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen, met name kleine waterkrachtcentrales, windenergie en biomassa; 17. beklemtoont dat het actieplan dient te steunen op participatie en een multi-stakeholderbenadering, en gericht dient te zijn op ondersteuning van de Zuid-Afrikaanse prioriteiten, waaronder acties ter bestrijding van de verspreiding van hiv, regeringsmaatregelen met het oog op economisch herstel, bestrijding van economische ongelijkheid, bevordering van de sociale cohesie en spreiding van de economische voordelen, die niet alleen de opkomende financiële elite ten goede mogen komen, conform de ASGISA- en de BEE-strategie; 18. stelt voor dat de Zuid-Afrikaanse vraag naar technische bijstand die gericht is op het verwezenlijken van de ontwikkelingsdoelstellingen van het land en tevens bijdraagt aan de sociale en economische ontwikkeling van de regio prioriteit krijgt, teneinde andere Afrikaanse leiders ertoe aan te sporen hun verantwoordelijkheid te nemen voor het uitwerken en uitvoeren van een duurzaam model van economische ontwikkeling voor het continent; 19. stelt bovendien voor ook samenwerking tot stand te brengen op het gebied van onderwijs en opleiding, inclusief uitwisselingen van studenten en docenten en een Zuid-Afrika-venster in het Erasmus Mundus-programma; 20. constateert dat Zuid-Afrika aanzienlijk profijt heeft getrokken van de leningen van de Europese Investeringsbank en pleit ervoor om voor de periode 2007-2013 de steun op minstens hetzelfde niveau te handhaven, rekening houdend met de behoeften van microbedrijven en KMO's; 21. dringt erop aan dat de ontwikkelingshulp lokaal wordt toegewezen, en dat alleen een beroep wordt gedaan op externe experts en alleen goederen worden geïmporteerd wanneer er in de regio geen soortgelijke expertise of goederen beschikbaar zijn; 22. onderstreept de baanbrekende rol die Zuid-Afrika op het gebied van het immigratiebeleid kan spelen voor zuidelijk Afrika en voor het hele Afrikaanse continent, dankzij zijn unieke ervaring op dit terrein; beklemtoont daarom dat Zuid-Afrika dringend zijn inspanningen moet intensiveren om te komen tot een coherent en efficiënt migratiebeleid; verzoekt de Raad en de Commissie deze inspanningen te ondersteunen door ervaringen uit te wisselen en met name aandacht te schenken aan de bijzondere rol van Zuid-Afrika in migratieprogramma's zoals AENEAS en het vervolgprogramma daarvan; 23. verzoekt de Commissie met aandrang de dialoog met de Zuid-Afrikaanse regering ononderbroken voort te zetten en het parlement, de lokale regeringen en de civil society te betrekken bij de discussie over een strategisch partnerschap en het actieplan, en de tenuitvoerlegging ervan; 24. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de EU-lidstaten en de regering en de Nationale Vergadering van de Republiek Zuid-Afrika. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (1) (6284/1/2006 – C6-0226/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (2) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0621 ), – gezien het gewijzigde voorstel van de Commissie ( COM(2004)0621 /2), – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid ( A6-0288/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. dringt er bij de Commissie op aan om, ingeval de medewetgevers in tweede lezing geen overeenstemming over LIFE+ bereiken, een oplossing voor te stellen die de financiering mogelijk maakt van activiteiten die tot de institutionele prerogatieven behoren en die vanaf 2007 onder het LIFE+-programma komen te vallen; verzoekt de Commissie voorlopige maatregelen voor te stellen voor projectactiviteiten, teneinde een financieringsgat te vermijden en de continuïteit van het communautaire beleid inzake milieu en duurzame ontwikkeling in 2007 te waarborgen; 3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 24 oktober 2006 met het oog op de aanneming van Verordening (EG) nr. .../2006 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het financieringsinstrument voor het Milieu (LIFE+) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3) , Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (5) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Milieubescherming is één van de belangrijkste dimensies van de duurzame ontwikkeling van de Europese Unie . Milieubescherming is een prioriteit voor medefinanciering door de Gemeenschap en dient hoofdzakelijk te worden gefinancierd met de horizontale financiële instrumenten van de Gemeenschap, waaronder het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling, het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie, het Europees Visserijfonds en het zevende kaderprogramma voor onderzoek. (2) Deze communautaire financiële instrumenten bestrijken niet alle prioriteiten op milieugebied. Derhalve is er een financieringsinstrument voor het milieu (LIFE+) nodig om specifieke steun te verlenen voor de ontwikkeling en de uitvoering van het communautaire milieubeleid en de communautaire milieuwetgeving, met name de doelstellingen van het zesde milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap (6e MAP) vastgesteld bij Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2002 (6) . (3) Deze steun moet worden verstrekt in de vorm van subsidieovereenkomsten en contracten voor overheidsopdrachten overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (7) . (4) Door LIFE+ gefinancierde maatregelen en projecten dienen te voldoen aan bepaalde selectiecriteria, teneinde te waarborgen dat de financiële middelen van de Gemeenschap optimaal worden benut. Maatregelen en projecten dienen te voldoen aan aanvullende selectiecriteria teneinde een Europese meerwaarde te bieden en te voorkomen dat steeds terugkerende activiteiten worden gefinancierd, behalve wanneer zulke activiteiten een duidelijke demonstratieve waarde of een opstartfunctie hebben. (5) Op het gebied van natuur en biodiversiteit vormt de uitvoering van het beleid en van de wetgeving van de Gemeenschap als zodanig een kader voor Europese meerwaarde. Maatregelen en projecten op het gebied van beste praktijken of demonstratiemaatregelen en -projecten, met inbegrip van maatregelen en projecten met betrekking tot het beheer en het aanwijzen van Natura 2000-gebieden overeenkomstig Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (8) en Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (9) , moeten voor communautaire financiering uit hoofde van LIFE+ in aanmerking komen, tenzij zij in aanmerking komen voor financiering uit hoofde van andere financiële instrumenten van de Gemeenschap. De Commissie dient een evaluatie op te stellen van de bijdrage van deze aanvullende instrumenten voor de financiering van Natura 2000, en wel tijdig vóór de evaluatie van 2008/9 van het financieel kader, zodat de nodige wijzigingen in LIFE+ kunnen worden aangebracht en een hoog niveau van communautaire medefinanciering kan worden gewaarborgd. (6) De lidstaten zijn in 2004 in Malahide overeengekomen dat regelingen moeten worden opgesteld om een adequate financiering voor het Natura 2000-netwerk te waarborgen, inclusief cofinanciering door de Gemeenschap. Omdat in het kader van deze verordening alleen maatregelen inzake beste praktijken en demonstratie in verband met het beheer van Natura 2000-locaties zullen worden gefinancierd, moeten de Commissie en de lidstaten ervoor zorgen dat voldoende middelen beschikbaar worden gesteld via andere instrumenten voor het beheer van het netwerk, waarvan de jaarlijkse kosten worden geraamd op 6 100 000 000 EUR voor de EU als geheel. (7) Innoverende maatregelen of projecten dan wel demonstratiemaatregelen of -projecten met betrekking tot communautaire milieudoelstellingen, met inbegrip van de ontwikkeling of verspreiding van beste praktijken, knowhow en technologieën, alsmede maatregelen en projecten gericht op voorlichtingscampagnes en speciale opleiding van personen die betrokken zijn bij bosbrandpreventie moeten in aanmerking komen voor communautaire financiering uit hoofde van LIFE+, tenzij zij in aanmerking komen voor financiering uit andere financiële instrumenten van de Gemeenschap. (8) Maatregelen en projecten ter ontwikkeling en uitvoering van de communautaire doelstellingen gericht op de breed opgezette, geharmoniseerde en alomvattende bewaking van bossen en milieu-interacties op de lange termijn, moeten in aanmerking komen voor communautaire financiering uit hoofde van LIFE+, tenzij zij in aanmerking komen voor financiering uit andere financiële instrumenten van de Gemeenschap. (9) Voor een doeltreffende ontwikkeling en uitvoering van het beleid in het kader van het 6e MAP is steun voor beste praktijken of demonstratiemaatregelen en -projecten voor de ontwikkeling en de uitvoering van het communautaire milieubeleid onontbeerlijk. Het gaat om voorbeelden van innovatieve beleidsaanpak, technologieën, methoden en instrumenten; versterken van de kennis; opbouwen van een competente uitvoeringspraktijk; bevorderen van behoorlijk bestuur, netwerken, sociale leertrajecten en uitwisseling van ervaringen; optimale verspreiding van informatie, bewustmaking en communicatie. Financiële steun in het kader van deze verordening moet derhalve bijdragen tot de ontwikkeling, tenuitvoerlegging, monitoring en evaluatie van milieubeleid en milieuwetgeving, alsmede de bekendmaking en verspreiding daarvan in de hele Gemeenschap. (10) LIFE+ moet uit drie onderdelen bestaan: LIFE+ Natuur en Biodiversiteit; LIFE+ Milieubeleid en Bestuur; en LIFE+ Informatie en Communicatie. De door LIFE+ gefinancierde maatregelen en projecten kunnen bijdragen tot de verwezenlijking van de specifieke doelstellingen van meer dan één van deze drie onderdelen. Ook kunnen zij deelname van meer dan één lidstaat betreffen. Zij kunnen tevens bijdragen tot de ontwikkeling van strategische benaderingen voor het realiseren van milieudoelstellingen. (11) Teneinde haar taken op het gebied van het initiëren van milieubeleidsontwikkeling en -uitvoering te kunnen vervullen, heeft de Commissie middelen van LIFE+ nodig om studies en evaluaties af te ronden, bepaalde diensten te verlenen met het oog op de uitvoering en integratie van milieubeleid en milieuwetgeving, vergaderingen, studiebijeenkomsten en workshops voor deskundigen en belanghebbenden te organiseren, netwerken te vormen en te onderhouden, en computersystemen op te zetten en te onderhouden. Daarnaast zou de Commissie het centraal beheerde deel van de LIFE+-begroting gebruiken om activiteiten te ontplooien op het gebied van voorlichting, publicatie en verspreiding, onder meer via manifestaties, tentoonstellingen en vergelijkbare bewustmakingsactiviteiten, voor de ontwikkelings- en productiekosten van audiovisueel materiaal, en om technische en/of administratieve bijstand te krijgen in verband met selectie, voorbereiding, beheer, monitoring, controle en supervisie van programma's en projecten. (12) Niet-gouvernementele organisaties (NGO's) dragen bij tot de ontwikkeling en uitvoering van het communautaire milieubeleid en de communautaire milieuwetgeving. Daarom is het wenselijk dat het centraal beheerde deel van de LIFE+-begroting de activiteiten van een aantal naar behoren gekwalificeerde NGO's ondersteunt door op competitieve en transparante wijze jaarlijkse exploitatiesubsidies toe te kennen. Deze NGO's moeten onafhankelijk zijn en mogen geen winstoogmerk hebben, en moeten actief zijn in ten minste drie Europese landen, hetzij alleen hetzij in de vorm van een samenwerkingsverband. (13) De ervaring die met bestaande en eerdere instrumenten is opgedaan, heeft de noodzaak verduidelijkt van planning en programmering op meerjarenbasis en van een concentratie van de inspanningen ter bevordering van de bescherming van het milieu door prioritering en de aanwijzing van de activiteitsterreinen waar medefinanciering door de Gemeenschap nut kan hebben. (14) De lidstaten dienen nationale jaarlijkse werkprogramma's op te stellen die geen plannen en programma's zijn die voor een aantal sectoren worden opgesteld en een kader bieden voor de goedkeuring van ontwikkelingen in de toekomst, die geen plannen en programma's zijn die uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad moeten worden beoordeeld, en die werkprogramma's mogen niet worden beschouwd als plannen en programma's waarop Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (10) van toepassing is. (15) De eisen inzake milieubescherming moeten worden geïntegreerd in de omschrijving en uitvoering van het beleid en het optreden van de Gemeenschap, met inbegrip van de financieringsinstrumenten. LIFE+ moet derhalve complementair zijn met andere financieringsinstrumenten van de Gemeenschap, en de Commissie en de lidstaten moeten die complementariteit op communautair, nationaal, regionaal en lokaal niveau waarborgen. (16) Conform de conclusies van de Europese Raad van Luxemburg (december 1997) en Thessaloniki (juni 2003) dienen de kandidaat-lidstaten en de landen van de westelijke Balkan die betrokken zijn bij het stabilisatie- en associatieproces, in aanmerking te kunnen komen voor deelname aan de communautaire programma's, overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld in de desbetreffende met deze landen gesloten bilaterale overeenkomsten. (17) Een aantal bestaande milieu-instrumenten moet worden geconsolideerd, en programmering en beheer moeten worden vereenvoudigd door het opzetten van één enkel gestroomlijnd financieel instrument voor het milieu. (18) Ook moet worden gezorgd voor een vlotte overgang, en dienen de monitoring en de financiële controle alsmede de kwalitatieve evaluatie van de via lopende programma's gefinancierde activiteiten na het aflopen daarvan te worden voortgezet. (19) Deze verordening stelt voor de gehele duur van het programma de financiële middelen vast die in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormen in de zin van punt 37 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en goed financieel beheer (11) . (20) De algemene doelstelling van LIFE+ is bij te dragen tot de uitvoering, actualisering en ontwikkeling van het communautaire milieubeleid en de communautaire milieuwetgeving, en met name de uitvoering van het 6e MAP te ondersteunen. De lidstaten kunnen een Europese meerwaarde bereiken door, in het kader van de communautaire instrumenten, onderling samen te werken teneinde de doelstellingen op nationaal en lokaal niveau dichterbij te brengen, de communautaire doelstellingen te verwezenlijken of kennis in de gehele Gemeenschap uit te wisselen. Aangezien deze doelstelling van LIFE+ niet voldoende door de lidstaten en dus beter door de Gemeenschap kan worden gerealiseerd , kan de Gemeenschap het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen . Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (21) Bij deze verordening worden vele belangrijke besluiten naar de meerjarige strategische programma's en de nationale jaarlijkse werkprogramma's overgeheveld. De kwesties zijn cruciaal voor de afzonderlijke lidstaten en voor hun nationale milieubeleid. Daarom is het aangewezen bepaalde maatregelen te nemen volgens de regelgevingsprocedure van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van 28 juni 1999 van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (12) , teneinde de lidstaten de keuzemogelijkheid te bieden voorgestelde maatregelen ter bespreking aan de Raad voor te leggen. De regelgevingsprocedure leent zich tevens voor de vaststelling van andere uitvoeringsvoorschriften dan de technische maatregelen die uitdrukkelijk in deze verordening worden genoemd. De regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG dient te gelden voor de vaststelling en eventuele wijziging van de overeenkomstig artikel 6, lid 1 van deze verordening opgestelde strategische meerjarenprogramma's en het aanbrengen van wijzigingen in de bijlage bij deze verordening, waarin belangrijke voorschriften zoals met name de voor financiering in aanmerking komende maatregelen zijn opgenomen, om de twee takken van de begrotingsautoriteit in staat te stellen zulke maatregelen te toetsen alvorens zij worden vastgesteld. HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doel 1. Deze verordening stelt een financieringsinstrument voor het milieu ("LIFE+") vast. 2. De algemene doelstelling van LIFE+ is bij te dragen tot de uitvoering, actualisering en ontwikkeling van het communautaire milieubeleid en de communautaire milieuwetgeving, met inbegrip van de integratie van het milieu in de andere beleidssectoren, en aldus bij te dragen tot duurzame ontwikkeling. LIFE+ ondersteunt in het bijzonder de uitvoering van het 6e MAP, waaronder de thematische strategieën, en financiële maatregelen en projecten met een Europese meerwaarde in de lidstaten. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: Artikel 3 Selectiecriteria 1. De door LIFE+ gefinancierde maatregelen en projecten ondersteunen de verwezenlijking van de in artikel 1, lid 2, genoemde algemene doelstelling. Waar mogelijk versterken door LIFE+ gefinancierde maatregelen en projecten de synergieën tussen de verschillende prioriteiten van het 6e MAP en bevorderen de integratie. 2. Maatregelen die zijn voorgesteld in de overeenkomstig artikel 6, lid 1, opgestelde strategische meerjarenprogramma's, nationale jaarlijkse werkprogramma's die zijn aangenomen overeenkomstig artikel 6, lid 4 , alsmede projecten die in het kader van dergelijke programma's worden uitgevoerd, voldoen aan de volgende criteria. Zij moeten: 3. De Commissie zorgt ervoor dat interregionale en grensoverschrijdende projecten in de nationale jaarlijkse werkprogramma's worden opgenomen, met name indien grensoverschrijdende samenwerking van essentieel belang is om het behoud van soorten te waarborgen. 4. Bovendien moeten, teneinde een Europese meerwaarde te garanderen en financiering van steeds terugkerende activiteiten te voorkomen, de in de nationale jaarlijkse werkprogramma's voorgestelde maatregelen en de projecten die in het kader van die programma's worden uitgevoerd, ten minste aan één van de volgende criteria voldoen: Artikel 4 Specifieke doelstellingen 1. LIFE+ bestaat uit drie onderdelen: – LIFE+ Natuur en Biodiversiteit, – LIFE+ Milieubeleid en Bestuur, – LIFE+ Informatie en Communicatie. 2. De specifieke doelstellingen van LIFE+ Natuur en Biodiversiteit zijn: 3. De specifieke doelstellingen van LIFE+ Milieubeleid en Bestuur ten aanzien van de doelstellingen van het 6e MAP en voor de prioriteitsgebieden klimaatverandering, milieu en gezondheid en kwaliteit van leven, alsmede natuurlijke hulpbronnen en afvalstoffen zijn: 4. De specifieke doelstellingen van LIFE+ Informatie en Communicatie zijn: 5. De bijlage bevat een lijst van in aanmerking komende maatregelen. Artikel 5 Financieringsvormen 1. Communautaire financiering kan de volgende juridische vormen aannemen: 2. Communautaire subsidies kunnen worden verstrekt in verschillende vormen, zoals kaderpartnerschapsovereenkomsten, participatie in financieringsmechanismen en fondsen, medefinanciering van subsidies voor huishoudelijke kosten en het uitvoeren van acties. Op subsidies voor huishoudelijke kosten verleend aan organisaties die doelstellingen van algemeen Europees belang nastreven, zijn de bepalingen inzake degressiviteit van het Financieel Reglement niet van toepassing. 3. Het maximumpercentage van de medefinanciering van subsidies voor het uitvoeren van acties bedraagt 50% van de in aanmerking komende kosten. Bij wijze van uitzondering kan het maximumpercentage van de medefinanciering voor LIFE+ Natuur en Biodiversiteit tot 75% van de in aanmerking komende kosten bedragen in het geval van maatregelen en projecten met betrekking tot prioritaire habitats of soorten ter uitvoering van Richtlijn 79/409/EEG of Richtlijn 92/43/EEG, voorzover dit noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de instandhoudingsdoelstelling. 4. In geval van contracten voor overheidsopdrachten kan de communautaire financiering voor de aankoop van diensten en goederen worden gebruikt. Het kan daarbij onder meer gaan om uitgaven in samenhang met informatie en communicatie, voorbereidende werkzaamheden, uitvoering, monitoring, controles en evaluatie van projecten, beleid, programma's en wetgeving . Artikel 6 Programmering 1. De Commissie stelt een eerste strategisch meerjarenprogramma op voor 2007 tot en met 2010, en na een evaluatie aan de hand van de voorgenomen doelstellingen, een tweede strategisch meerjarenprogramma voor 2011 tot en met 2013. In deze programma's worden de belangrijkste doelstellingen, de prioritaire actiegebieden, de soorten maatregelen en de verwachte resultaten van de communautaire financiering omschreven in samenhang met de in de artikelen 1, 3 en 4 genoemde doelstellingen en criteria . 2. Voor het uitwerken van de in lid 1 bedoelde strategische meerjarenprogramma's dienen de lidstaten bij de Commissie een ontwerp van een nationaal jaarlijks werkprogramma in voor elk jaar van de periode 2007 tot en met 2010 en 2011 tot en met 2013. Voor elk jaar bevatten deze programma's ten minste: De lidstaten nemen in de ontwerpen van hun nationale jaarlijkse werkprogramma's transnationale maatregelen op. 3. De Commissie raadpleegt de lidstaten over de ontwerpen van strategische meerjarenprogramma's binnen het kader van het in artikel 14, lid 1, bedoelde comité en binnen het kader van het in artikel 20 van Richtlijn 92/43/EEG bedoelde comité . De programma's worden aangenomen overeenkomstig artikel 15, lid 2 van deze verordening . De strategische meerjarenprogramma's voor 2007 tot en met 2010 worden zo spoedig mogelijk en niet later dan drie maanden na de inwerkingtreding van deze verordening aangenomen. De Commissie zorgt voor inspraak van het publiek inzake de ontwerpen van strategische meerjarenprogramma's. 4. De Commissie pleegt na raadpleging van het in artikel 20 van Richtlijn 92/43/EEG bedoelde comité met de lidstaten bilateraal overleg over de ontwerpen van nationale jaarlijkse werkprogramma's, teneinde die overeenkomstig artikel 15, lid 1, onder a) , van deze verordening aan te nemen. Elke lidstaat dient zo spoedig mogelijk en niet later dan drie maanden na de aanneming van het eerste strategisch meerjarenprogramma, bij de Commissie ontwerpen van nationale jaarlijkse werkprogramma's voor 2007 in. Indien nodig dienen zij nationale jaarlijkse werkprogramma's in voor de volgende jaren, alsmede actualiseringen van reeds ingediende ontwerpen, volgens het overeenkomstig artikel 15, lid 3, onder a) , bepaalde tijdschema. De lidstaten zorgen overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 2003/35/EG (13) voor inspraak van het publiek inzake de ontwerpen van nationale jaarlijkse werkprogramma's. Desgewenst kunnen de lidstaten de ontwerpen van hun nationale jaarlijkse werkprogramma's voor een aantal of alle jaren die door deze verordening worden bestreken, tegelijkertijd indienen . 5. De Commissie publiceert regelmatig lijsten van via LIFE+ gefinancierde projecten, inclusief een korte beschrijving van de doelstellingen en bereikte resultaten en een overzicht van de gedane bestedingen. Daartoe maakt zij gebruik van passende media en technologieën, inclusief internet. Artikel 7 Financiële procedures De Commissie voert deze verordening uit overeenkomstig het Financieel Reglement . Artikel 8 Begunstigden Openbare en/of privaatrechtelijke organen, actoren en instellingen kunnen LIFE+-financiering ontvangen. Artikel 9 Deelname van derde landen Door LIFE+ gefinancierde programma's staan open voor participatie van de volgende landen, op voorwaarde dat aanvullende kredieten ter beschikking worden gesteld: Artikel 10 Complementariteit tussen financiële instrumenten Uit hoofde van deze verordening worden geen maatregelen gefinancierd die vallen binnen het activiteitsgebied van, of steun voor hetzelfde doel ontvangen uit, een ander communautair financieringsinstrument, zoals het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling of het Europees Visserijfonds. De begunstigden van maatregelen krachtens deze verordening stellen de Commissie in kennis van de financiering die zij uit de Gemeenschapsbegroting ontvangen, alsook van hun lopende financieringsaanvragen. De Commissie zorgt voor coördinatie en complementariteit met andere communautaire instrumenten. Artikel 11 Looptijd en begrotingsmiddelen 1. Deze verordening is van toepassing met ingang van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013. 2. De financiële middelen voor de uitvoering van LIFE+ voor de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013, worden vastgesteld op 1 911 000 000 EUR (prijzen 2004) . 3. De begrotingsmiddelen die worden toegewezen voor de acties waarin deze verordening voorziet, worden jaarlijks opgevoerd in de algemene begroting van de Europese Unie. De jaarlijkse toewijzingen worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van het financieel kader. Artikel 12 Monitoring 1. Voor door LIFE+ gefinancierde maatregelen en projecten dient de begunstigde bij de Commissie voor de te financieren maatregelen technische en financiële voortgangsverslagen in. Tevens wordt binnen drie maanden na het afsluiten van het project een eindverslag ingediend. 2. Onverminderd de financiële controles die door de Rekenkamer overeenkomstig artikel 248 van het Verdrag worden uitgevoerd in overleg met de bevoegde nationale controle-instanties of diensten, en onverminderd eventuele uit hoofde van artikel 279, lid 1, onder b), van het Verdrag uitgevoerde controles, voeren ambtenaren en andere personeelsleden van de Commissie controles ter plaatse, met inbegrip van steekproefsgewijze controles, uit met betrekking tot via LIFE+ gefinancierde projecten, met name om na te gaan of aan de selectiecriteria van artikel 3 is voldaan en te beoordelen in hoeverre zij aan de beleidsdoelstellingen van de EU hebben bijgedragen. 3. Uit deze verordening voortvloeiende contracten en overeenkomsten voorzien met name in toezicht en financiële controle door de Commissie (of een door haar gemachtigde vertegenwoordiger) alsook in, indien nodig ter plaatse uit te voeren, audits door de Rekenkamer. 4. Gedurende een periode van vijf jaar, te rekenen vanaf de laatste betaling voor een project, houdt de begunstigde van financiële steun alle bewijsstukken met betrekking tot uitgaven voor het project in kwestie ter beschikking van de Commissie. 5. Op basis van de resultaten van de in de leden 1 en 2 bedoelde verslagen en steekproefsgewijze controles past de Commissie zo nodig de omvang van de oorspronkelijk toegekende financiële steun of de desbetreffende toekenningsvoorwaarden alsmede het tijdschema van de betalingen aan. 6. De Commissie doet al het nodige om te verifiëren of gefinancierde maatregelen en projecten correct en in overeenstemming met deze verordening en met het Financieel Reglement worden uitgevoerd. Artikel 13 Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap 1. De Commissie ziet erop toe dat bij de uitvoering van uit hoofde van deze verordening gefinancierde maatregelen de financiële belangen van de Gemeenschap worden gevrijwaard door de toepassing van maatregelen ter voorkoming van fraude, corruptie en andere illegale handelingen, zulks door de uitvoering van doeltreffende controles en de terugvordering van de ten onrechte uitbetaalde bedragen en, indien onregelmatigheden worden vastgesteld, door doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (15) , Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (16) en Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (17) . 2. Ten aanzien van uit hoofde van LIFE+ gefinancierde communautaire maatregelen wordt overeenkomstig artikel 1, lid 2, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 onder "onregelmatigheid" verstaan, elke inbreuk op het Gemeenschapsrecht of elke schending van een contractuele verplichting die bestaat uit een handeling of een nalaten van een marktdeelnemer waardoor de algemene begroting van de Gemeenschappen of de door de Gemeenschappen beheerde begrotingen worden of zouden kunnen worden benadeeld door een onverschuldigde uitgave. 3. De Commissie vermindert de voor een project toegekende financiering, schorst de uitbetaling ervan of vordert deze terug indien zij onregelmatigheden vaststelt, met inbegrip van de niet-naleving van de bepalingen van deze verordening of van de individuele beschikking of het contract of de overeenkomst waarbij de financiering in kwestie werd toegekend, of indien aan het licht komt dat, zonder dat de Commissie daarvoor om toestemming werd verzocht, het project werd gewijzigd op een manier die in strijd is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden ervan. 4. Indien termijnen niet werden gerespecteerd of indien slechts een deel van de toegekende financiële steun gerechtvaardigd blijkt in het licht van de voortgang die met de uitvoering van het project wordt gemaakt, verzoekt de Commissie de begunstigde om binnen een vastgestelde termijn zijn opmerkingen kenbaar te maken. Indien de begunstigde geen bevredigend antwoord geeft, kan de Commissie de resterende financiële bijstand schrappen en de terugbetaling van de reeds uitbetaalde bedragen eisen. 5. Alle niet verschuldigde bedragen worden aan de Commissie terugbetaald. Bedragen die niet tijdig worden terugbetaald, worden verhoogd met een achterstandsrente overeenkomstig de in het Financieel Reglement vastgestelde voorwaarden. Artikel 14 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4 en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dit besluit. 4. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 4, lid 2, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden . Artikel 15 Uitvoeringsbesluiten 1. De volgende uitvoeringsbesluiten worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 14, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure : 2. De volgende uitvoeringsbesluiten worden vastgesteld volgens de in artikel 14, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing: 3. De volgende uitvoeringsbesluiten worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 14, lid 4 , bedoelde beheersprocedure : Artikel 16 Evaluatie 1. De Commissie zorgt voor een regelmatige monitoring van de meerjarenprogramma's, teneinde hun effect te evalueren. 2. Uiterlijk op 30 september 2010 dient de Commissie bij het Europees Parlement en bij het in artikel 14, lid 1, bedoelde comité een tussentijdse evaluatie van LIFE+ in. Daarin wordt een balans opgemaakt van de uitvoering van deze verordening in de periode 2007 tot en met 2009. Indien nodig stelt de Commissie, overeenkomstig artikel 15, wijzigingen in de uitvoeringsbesluiten voor. 3. De Commissie maakt een eindevaluatie van de uitvoering van deze verordening, waarin de bijdrage ervan aan de uitvoering, actualisering en ontwikkeling van het communautaire milieubeleid en de communautaire milieuwetgeving worden beoordeeld, alsmede de wijze waarop de toewijzingen zijn gebruikt. Zij dient deze eindevaluatie uiterlijk op 31 december 2012 in bij het Europees Parlement en de Raad, in voorkomend geval vergezeld van een voorstel voor de verdere ontwikkeling van een exclusief op het milieu gericht financieringsinstrument dat vanaf 2014 van toepassing wordt. Artikel 17 Vereenvoudiging en consolidatie 1. Met het oog op vereenvoudiging en consolidatie worden ingetrokken: 2. Maatregelen die vóór 31 december 2006 uit hoofde van de in lid 1 vermelde verordeningen en besluiten zijn aangevat, worden daardoor verder beheerst totdat zij zijn voltooid. De bij die verordeningen en besluiten ingestelde comités worden vervangen door het in artikel 14, lid 1 bedoelde comité. Deze verordening wordt gebruikt voor de financiering van alle verplichte monitoring en evaluatie die krachtens die verordeningen en besluiten na hun afloop zijn vereist. Totdat zij zijn voltooid, voldoen de maatregelen aan de technische voorschriften van de in lid 1 genoemde instrumenten. Artikel 18 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE VOOR FINANCIERING IN AANMERKING KOMENDE MAATREGELEN Onverminderd artikel 10 kunnen de volgende maatregelen door LIFE+ worden gefinancierd indien zij aan de selectiecriteria van artikel 3 voldoen : (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6233/2/2006 – C6-0271/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0470 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 67 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0337/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt; 2. constateert dat het besluit is vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt; 3. verzoekt zijn Voorzitter het besluit samen met de voorzitter van de Raad overeenkomstig artikel 254, lid 1 van het EG-Verdrag te ondertekenen; 4. verzoekt zijn secretaris-generaal het besluit te ondertekenen nadat is nagegaan of alle procedures naar behoren zijn uitgevoerd, en samen met de secretaris-generaal van de Raad zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. (Medebeslissingsprocedure: tweede lezing) Het Europees Parlement , – gezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad (6235/3/2006 – C6-0269/2006), – gezien zijn in eerste lezing geformuleerde standpunt (1) inzake het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2004)0469 ) (2) , – gelet op artikel 251, lid 2 van het EG-Verdrag, – gelet op artikel 62 van zijn Reglement, – gezien de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie cultuur en onderwijs ( A6-0343/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het gemeenschappelijk standpunt, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Standpunt van het Europees Parlement in tweede lezing vastgesteld op 24 oktober 2006 met het oog op de aanneming van Besluit nr. .../2006/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het programma Cultuur (2007-2013) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 151, lid 5, eerste streepje, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3) , Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4) , Overwegende hetgeen volgt: (1) Het is van essentieel belang dat de culturele samenwerking en de culturele uitwisselingen worden gestimuleerd om de verscheidenheid van de culturen en talen in Europa te bevorderen en om de kennis te verbeteren die de Europese burgers van de andere culturen van Europa hebben, en hen tegelijk meer bewust te maken van hun gemeenschappelijk Europees erfgoed. De bevordering van de samenwerking en verscheidenheid op het gebied van cultuur en taal draagt er aldus toe bij dat het Europese burgerschap een tastbare realiteit wordt door het aanmoedigen van directe deelname van de Europese burgers aan het integratieproces. (2) Een actief cultuurbeleid gericht op het behoud van de Europese culturele verscheidenheid en de bevordering van haar gemeenschappelijke culturele elementen en gemeenschappelijk cultureel erfgoed kan bijdragen tot de verbetering van de externe zichtbaarheid van de Europese Unie. (3) Met het oog op de volledige steun en deelname van de burgers aan de Europese integratie moet meer nadruk komen te liggen op hun gemeenschappelijke culturele waarden en wortels als kernelement van hun identiteit en van het behoren tot een op vrijheid, rechtvaardigheid, democratie, eerbiediging van de menselijke waardigheid en integriteit, tolerantie en solidariteit berustende maatschappij, met volledige eerbiediging van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. (4) Het is van essentieel belang dat de culturele sector bijdraagt tot en een rol speelt in de bredere Europese politieke ontwikkelingen. De culturele sector is zelf een belangrijke werkgever en voorts is er een duidelijk verband tussen investeringen in cultuur en economische ontwikkelingen; het is derhalve belangrijk het cultuurbeleid op regionaal, nationaal en Europees niveau te intensiveren. De cultuurindustrie moet derhalve een grotere plaats krijgen in de ontwikkelingen in het kader van de Lissabon-strategie, aangezien deze industrie een steeds grotere inbreng heeft in de Europese economie. (5) Het is ook nodig dat een actief burgerschap wordt bevorderd en dat de strijd tegen alle vormen van uitsluiting, met inbegrip van racisme en vreemdelingenhaat, wordt versterkt. Een betere toegang tot cultuur voor zoveel mogelijk mensen kan een middel zijn om sociale uitsluiting te bestrijden. (6) Artikel 3 van het Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap bij elk in dit artikel bedoeld optreden ernaar streeft de ongelijkheden tussen mannen en vrouwen op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen. (7) De culturele programma's Caleidoscoop, Ariane en Raphaël en daarna Cultuur 2000, respectievelijk ingesteld bij de Besluiten nrs. 719/96/EG (5) , 2085/97/EG (6) , 2228/97/EG (7) en 508/2000/EG (8) waren positieve momenten in de uitvoering van de communautaire actie op cultuurgebied. Aldus is aanzienlijke ervaring opgedaan, met name dankzij de evaluatie van voornoemde culturele programma's. Het is nu nuttig de culturele actie van de Gemeenschap te rationaliseren en te versterken op grond van de resultaten van deze evaluaties, de resultaten van de raadpleging van alle betrokken partijen en de recente werkzaamheden van de Europese instellingen. Er moet daarom een programma daartoe worden ingesteld. (8) De Europese instellingen hebben zich bij verschillende gelegenheden uitgesproken over onderwerpen in verband met de communautaire culturele actie en de uitdagingen van de culturele samenwerking: met name de Raad in zijn resoluties van 25 juni 2002 over een nieuw werkplan voor Europese samenwerking inzake cultuur (9) en van 19 december 2002 over de uitvoering van het werkplan voor Europese samenwerking inzake cultuur (10) , het Europees Parlement in zijn resoluties van 5 september 2001 over de culturele samenwerking in de Europese Unie (11) , van 28 februari 2002 over de tenuitvoerlegging van het programma Cultuur 2000 (12) , van 22 oktober 2002 over het belang en de dynamiek van het theater en de dramatische kunsten in het Europa na de uitbreiding (13) , van 4 september 2003 over cultuurindustrie (14) alsmede het Comité van de Regio's in zijn advies van 9 oktober 2003 over de verlenging van het programma Cultuur 2000. (9) De Raad heeft er in bovengenoemde resoluties op gewezen dat er op communautair niveau een meer coherente aanpak op het gebied van cultuur moet komen en dat de Europese meerwaarde een essentieel en doorslaggevend element is in het kader van de Europese samenwerking op cultuurgebied alsook een algemene voorwaarde voor de acties op het gebied van cultuur. (10) Om de gemeenschappelijke culturele ruimte voor de volkeren van Europa te realiseren moeten de transnationale mobiliteit van de culturele actoren en het transnationaal verkeer van artistieke en culturele werken en producten worden bevorderd en moeten de culturele dialoog en de culturele uitwisselingen worden gestimuleerd. (11) De Raad, in zijn conclusies van 16 november 2004 over het werkplan voor cultuur 2005-2006, het Europees Parlement, in zijn resolutie over de cultuursector van 4 september 2003, en het Economisch en Sociaal Comité in zijn advies van 28 januari 2004 over de cultuursector in Europa, hebben te kennen gegeven dat meer rekening moet worden gehouden met de specifieke economische en sociale kenmerken van de niet-audiovisuele cultuurindustrie. Voorts moet in het nieuwe programma rekening worden gehouden met de voorbereidende acties voor samenwerking op cultureel gebied in de periode 2002-2004. (12) In deze context moet een grotere samenwerking tussen de culturele actoren worden bevorderd door hen aan te moedigen meerjarige samenwerkingsprojecten te vormen die het mogelijk maken gemeenschappelijke activiteiten te ontplooien, steun te verlenen aan meer doelgerichte acties met een echte Europese meerwaarde, culturele evenementen met symboolwaarde te ondersteunen, Europese organisaties voor culturele samenwerking te ondersteunen en analyses in verband met geselecteerde thema's van Europees belang en de verzameling en verspreiding van informatie en activiteiten ter optimalisering van het effect van projecten op het gebied van de Europese culturele samenwerking en de ontwikkeling van het Europees cultureel beleid aan te moedigen. (13) Overeenkomstig Besluit nr. .../2006/ EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 tot vaststelling van een communautaire actie voor het evenement "Culturele Hoofdstad van Europa" voor het tijdvak van 2007 tot 2019 (15) is het dienstig significante financiële steun te verlenen aan dit evenement, dat bij de Europeanen grote bekendheid geniet en bijdraagt tot het gevoel te behoren tot een gemeenschappelijke culturele ruimte. In het kader van dit evenement moet de nadruk worden gelegd op de trans-Europese culturele samenwerking. (14) Er moet steun worden verleend voor het functioneren van organisaties die zich inzetten voor de Europese culturele samenwerking en aldus de rol van "ambassadeur" van de Europese cultuur spelen, door gebruik te maken van de ervaring die door de Europese Unie is opgedaan in het kader van Besluit nr. 792/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van een communautair actieprogramma ter ondersteuning van organisaties die op Europees niveau op cultuurgebied actief zijn (16) . (15) Het programma moet onder eerbiediging van het beginsel van vrijheid van meningsuiting bijdragen tot de inspanningen van de Europese Unie ter bevordering van de duurzame ontwikkeling en ter bestrijding van alle vormen van discriminatie. (16) De kandidaat-lidstaten van de Europese Unie en de EVA-landen die de EER-overeenkomst hebben ondertekend, zouden overeenkomstig de met deze landen gesloten overeenkomsten aan de communautaire programma's moeten kunnen deelnemen. (17) De Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003 heeft "De agenda voor de Westelijke Balkan: op weg naar Europese integratie" goedgekeurd, waarin wordt bepaald dat de communautaire programma's open moeten staan voor de landen van het stabilisatie- en associatieproces op grond van tussen de Gemeenschap en deze landen te sluiten kaderovereenkomsten. Deze landen moeten desgewenst op grond van begrotingsoverwegingen of politieke prioriteiten aan het programma kunnen deelnemen of in aanmerking kunnen komen voor een beperktere samenwerkingsformule op basis van aanvullende kredieten en specifieke tussen de betrokken partijen overeen te komen procedures. (18) Het programma moet ook open staan voor samenwerking met andere landen die met de Gemeenschap overeenkomsten met een cultureel onderdeel hebben gesloten, volgens nog nader te bepalen procedures. (19) Om de meerwaarde van de communautaire actie te vergroten moet worden gezorgd voor de nodige samenhang en complementariteit tussen de in het kader van dit besluit gevoerde acties en andere communautaire beleidsmaatregelen, acties en instrumenten ter zake, onder naleving van artikel 151, lid 4, van het Verdrag. Bijzondere aandacht moeten worden geschonken aan het raakvlak tussen communautaire maatregelen op het gebied van cultuur en onderwijs en aan acties ter bevordering van de uitwisseling van beste praktijken en nauwere samenwerking op Europees niveau. (20) Wat de uitvoering van de communautaire steunverlening betreft, moet rekening worden gehouden met de specifieke aard van de culturele sector in Europa en moet er met name voor worden gezorgd dat de administratieve en financiële procedures zoveel mogelijk worden vereenvoudigd en worden aangepast aan de nagestreefde doelstellingen en de praktijken en ontwikkelingen in de culturele sector. (21) De Commissie, de lidstaten en de culturele contactpunten stimuleren de deelname van kleinere actoren aan de meerjarige samenwerkingsprojecten, alsmede de organisatie van activiteiten die erop gericht zijn mogelijke deelnemers aan de projecten met elkaar in contact te brengen. (22) In het programma zullen de specifieke kwaliteiten en expertise van culturele actoren uit geheel Europa worden samengebracht. Zo nodig zullen de Commissie en de lidstaten maatregelen nemen om een geringe deelname van culturele actoren in een lidstaat of in een deelnemend land te compenseren. (23) In het kader van een samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten is het de moeite waard om te zorgen voor een continue controle en evaluatie van dit programma om aanpassingen, met name in de prioriteiten voor de uitvoering van de maatregelen, mogelijk te maken. De evaluatie moet ook een externe evaluatie door onafhankelijke en onpartijdige organen omvatten. (24) In de procedures voor het toezicht op en de evaluatie van het programma moet gebruik gemaakt worden van doelstellingen en indicatoren die specifiek, meetbaar, haalbaar en relevant zijn en waarvoor een termijn is vastgesteld. (25) Er moeten passende maatregelen worden genomen om onregelmatigheden en fraude te voorkomen en om verloren, onterecht betaalde of oneigenlijk gebruikte gelden terug te vorderen. (26) Het is wenselijk dat voor de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013 één enkel financierings- en programmeringsinstrument voor culturele samenwerking wordt vastgesteld, genaamd "programma Cultuur". (27) Dit besluit stelt voor de gehele duur van het programma de financiële middelen vast die het voornaamste referentiepunt vormen in de zin van punt 37 van het Interinstitutioneel akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 17 mei 2006 over de begrotingsdiscipline en goed financieel beheer (17) . (28) De voor de uitvoering van dit besluit noodzakelijke maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (18) . (29) De voor de uitvoering van dit besluit noodzakelijke financiële maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van 25 juni 2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (19) (het "Financieel Reglement"), Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad, en latere wijzigingsteksten (20) . (30) De communautaire actie vult de nationale of regionale acties op het gebied van de culturele samenwerking aan. Aangezien de doelstellingen van het besluit, te weten de versterking van de op een gemeenschappelijk cultureel erfgoed gebaseerde Europese culturele ruimte (transnationale mobiliteit van de culturele actoren in Europa, transnationaal verkeer van kunstwerken en culturele en artistieke producten alsook interculturele dialoog), wegens hun transnationaal karakter niet voldoende door de lidstaten kunnen worden gerealiseerd en dus beter op communautair niveau kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag vastgelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel vervatte evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (31) Overgangsbepalingen zijn nodig voor een soepele overgang tussen, enerzijds, de bij de Besluiten nr . 508/2000/EG of nr. 792/2004/EG vastgestelde programma's en, anderzijds, het bij dit besluit vastgestelde programma, BESLUITEN: Artikel 1 Vaststelling en looptijd 1. Bij dit besluit wordt het programma Cultuur vastgesteld: een enkel meerjarig programma voor communautaire acties op cultuurgebied dat openstaat voor alle culturele sectoren en alle categorieën culturele actoren, hierna "het programma" te noemen. 2. Het programma wordt uitgevoerd in het tijdvak van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013. Artikel 2 Begroting 1. De financiële middelen voor de uitvoering van het programma voor de in artikel 1 vermelde periode bedragen 354 miljoen EUR (21) . 2. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van het financieel kader. Artikel 3 Doelstellingen 1. De algemene doelstelling van het programma bestaat erin de op het gemeenschappelijk cultureel erfgoed gebaseerde en door alle Europeanen gedeelde culturele ruimte te versterken door de ontwikkeling van culturele samenwerking tussen de scheppende kunstenaars, de culturele actoren en de culturele instellingen van de aan het programma deelnemende landen, zulks om het ontstaan van een Europees burgerschap te bevorderen. Het programma staat open voor deelname van de niet-audiovisuele cultuurindustrie, met name kleine culturele ondernemingen, wanneer deze industrie optreedt op een niet-winstgevende culturele basis. 2. De specifieke doelstellingen van het programma zijn: Artikel 4 Actiegebieden 1. De doelstellingen van het programma worden nagestreefd door de uitvoering van de volgende acties, zoals beschreven in de bijlage: 2. Deze acties worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen in de bijlage. Artikel 5 Bepalingen betreffende derde landen 1. Het programma staat open voor deelname van de volgende landen: Mits aan de gestelde voorwaarden wordt voldaan en middels betaling van aanvullende kredieten, nemen de in dit lid genoemde landen volledig aan het programma deel. 2. Het programma staat eveneens open voor samenwerking met andere derde landen die met de Gemeenschap associatie- of samenwerkingsovereenkomsten hebben gesloten waarin culturele bepalingen zijn opgenomen, op grond van aanvullende kredieten en nader te bepalen specifieke procedures. De in lid 1 , onder c), bedoelde landen van de westelijke Balkan die niet volledig aan het programma wensen deel te nemen, kunnen met het programma samenwerken onder de in dit lid vastgestelde voorwaarden. Artikel 6 Samenwerking met internationale organisaties Het programma maakt samenwerking mogelijk met op cultuurgebied bevoegde internationale organisaties, zoals de Unesco of de Raad van Europa, op basis van paritaire bijdragen en met inachtneming van de eigen regels van elke instelling of organisatie voor de uitvoering van de in artikel 4 genoemde acties. Artikel 7 Complementariteit met andere communautaire instrumenten De Commissie zorgt voor de afstemming tussen het programma en andere communautaire maatregelen, met name die welke via de Structuurfondsen worden genomen en die op het gebied van onderwijs, beroepsopleiding, onderzoek, informatiemaatschappij, burgerschap, jeugd, sport, talen, sociale integratie, externe betrekkingen van de EU en bestrijding van elke vorm van discriminatie. Artikel 8 Uitvoering 1. De Commissie zorgt voor de uitvoering van de communautaire acties die deel uitmaken van dit programma, overeenkomstig de bijlage. 2. De volgende maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig de beheersprocedure, bedoeld in artikel 9, lid 2: 3. Alle andere voor de uitvoering van dit besluit noodzakelijke maatregelen worden vastgesteld volgens de procedure als bedoeld in artikel 9, lid 3. Artikel 9 Comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. In de gevallen waarin naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt twee maanden. 3. In de gevallen waarin naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. 4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 10 Culturele contactpunten 1. De culturele contactpunten, als bedoeld in punt I.3.1 van de bijlage, treden op als uitvoeringsorgaan voor de verspreiding van informatie over het programma op nationaal niveau, met inachtneming van artikel 54, lid 2, onder c), en lid 3 van het Financieel Reglement. 2. De culturele contactpunten voldoen aan de volgende criteria: Artikel 11 Financiële bepalingen 1. De financiële steun zal de vorm aannemen van subsidies aan rechtspersonen. Overeenkomstig artikel 114, lid 1, van het Financieel Reglement kunnen in sommige gevallen beurzen aan natuurlijke personen worden toegekend. De Commissie kan ook prijzen toekennen aan natuurlijke of rechtspersonen voor in het kader van het programma uitgevoerde acties of projecten. Volgens de aard van de actie kunnen forfaitaire financieringen en/of de toepassing van tarieven op grond van eenheidskosten worden toegestaan. 2. De Commissie kan op grond van de eigenschappen van de begunstigden en de aard van de acties besluiten of het dienstig is hen vrij te stellen van de verificatie van de beroepsbekwaamheden en -kwalificaties die vereist zijn om de actie of het werkprogramma tot een goed einde te brengen. 3. Er kan een subsidie of een prijs worden toegekend voor sommige specifieke activiteiten van de Culturele Hoofdsteden van Europa die zijn aangewezen overeenkomstig Besluit nr. 1419/1999/EG. Artikel 12 Bijdrage van het programma aan andere communautaire doelstellingen Het programma draagt bij tot de versterking van de transsectorale doelstellingen van de Europese Gemeenschap, met name door: Er zal bijzondere aandacht worden besteed aan de samenhang en de complementariteit tussen het programma en het communautaire beleid op het gebied van de culturele samenwerking met derde landen. Artikel 13 Toezicht en evaluatie 1. De Commissie toetst het programma regelmatig aan zijn doelstellingen. Bij de uitvoering van het programma wordt rekening gehouden met de resultaten van het toezicht- en evaluatieproces. Dit toezicht omvat met name de opstelling van de in lid 3, onder a) en c), bedoelde verslagen. De specifieke doelstellingen van het programma kunnen, op basis van de resultaten van de toezichtverslagen, worden herzien overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag . 2. De Commissie zorgt voor een regelmatige, externe en onafhankelijke evaluatie van het programma. 3. De Commissie legt aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's de volgende documenten voor: Artikel 14 Overgangsbepalingen De acties die vóór 31 december 2006 zijn begonnen op grond van Besluiten nr. 508/2000/EG en nr. 792/2004/EG worden tot de afsluiting daarvan beheerd overeenkomstig de bepalingen van die besluiten. Het in artikel 5 van Besluit nr. 508/2000/EG bedoelde comité wordt vervangen door het in artikel 9 van dit besluit bedoelde comité. Artikel 15 Inwerkingtreding Dit besluit treedt in werking op de dag volgend op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie. Gedaan te ...., ... Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE I. BESCHRIJVING VAN DE ACTIVITEITEN EN EVENEMENTEN 1. Eerste deel: Ondersteuning van culturele acties 1.1. Meerjarige samenwerkingsprojecten Het programma ondersteunt duurzame en gestructureerde projecten voor culturele samenwerking, teneinde in heel Europa de specifieke kwaliteiten en expertise van culturele actoren samen te brengen. Deze steun heeft tot doel deze samenwerkingsprojecten in hun opstart- en structureringsfase of in hun geografische uitbreidingsfase te helpen. Het is de bedoeling dat zij daarbij worden gestimuleerd om zich duurzaam te ontwikkelen en financiële autonomie te bereiken. Bij elk samenwerkingsproject moeten ten minste zes actoren uit zes verschillende aan het programma deelnemende landen betrokken zijn. Doel ervan is uiteenlopende actoren uit een of meer sectoren samen te brengen rond diverse meerjarige activiteiten van sectorale of transsectorale aard, die een gemeenschappelijk doel moeten nastreven. Elk samenwerkingsproject beoogt de uitvoering van een aantal gestructureerde en meerjarige culturele activiteiten. Deze activiteiten moeten worden uitgevoerd tijdens de gehele duur van de communautaire financiering. Zij moeten betrekking hebben op ten minste twee van de drie specifieke doelstellingen als bedoeld in artikel 3, lid 2. Er zal prioriteit worden toegekend aan samenwerkingsprojecten die activiteiten willen ontwikkelen die betrekking hebben op de drie specifieke doelstellingen van dat artikel. De samenwerkingsprojecten worden na oproepen tot het indienen van voorstellen geselecteerd onder naleving van het Financieel Reglement. In dit kader zal de selectie onder meer geschieden op grond van de erkende expertise van de deelnemende organisatoren op hun activiteitsgebied, hun financiële draagkracht en operationele capaciteit om de voorgestelde activiteiten tot een goed einde te brengen, alsook de kwaliteit van deze activiteiten en de mate van overeenstemming daarvan met de algemene doelstelling en de specifieke doelstellingen van het programma, als aangegeven in artikel 3. De samenwerkingsprojecten moeten gebaseerd zijn op een samenwerkingsovereenkomst, dat wil zeggen een gemeenschappelijk document dat een in één van de deelnemende landen erkende rechtsvorm moet hebben en door alle deelnemende organisatoren ondertekend moet zijn. De communautaire steun kan niet meer bedragen dan 50% van de begroting van het project en heeft een degressief karakter. Hij bedraagt ten hoogste 500 000 EUR per jaar voor alle activiteiten van de samenwerkingsprojecten. Deze steun wordt gedurende drie tot vijf jaar verleend. Bij wijze van indicatie kan worden vermeld dat circa 32% van de totale begroting van het programma voor dit type steun is bestemd. 1.2. Samenwerkingsacties Het programma ondersteunt culturele samenwerkingsacties van sectorale of transsectorale aard tussen Europese actoren. Daarbij wordt prioriteit verleend aan creativiteit en innovatie. Acties die nieuwe samenwerkingsvormen verkennen met het oog op de ontwikkeling daarvan op de langere termijn, worden bijzonder aangemoedigd. Elke actie moet in de vorm van een partnerschap worden opgezet en uitgevoerd door ten minste drie culturele actoren uit drie verschillende deelnemende landen, ongeacht of deze actoren uit een of meer sectoren afkomstig zijn. Deze acties worden geselecteerd na oproepen tot het indienen van voorstellen ingevolge het Financieel Reglement. In dit kader zal de selectie onder meer geschieden op grond van de erkende expertise van de deelnemende organisatoren, hun financiële draagkracht en operationele capaciteit om de voorgestelde acties tot een goed einde te brengen, alsook de kwaliteit van deze acties en de mate van overeenstemming daarvan met de algemene doelstelling en de specifieke doelstellingen van het programma, als aangegeven in artikel 3 van dit besluit. De communautaire steun mag niet meer bedragen dan 50% van de begroting van het project. Hij bedraagt minimaal 50 000 EUR en maximaal 200 000 EUR per jaar. Deze steun wordt verleend gedurende maximaal 24 maanden. De voor deze actie geldende voorwaarden betreffende het minimumaantal actoren dat vereist voor het indienen van projecten, en het minimum- en het maximumbedrag van communautaire steun, kunnen worden aangepast om recht te doen aan de speciale omstandigheden van literaire vertalingen. Bij wijze van indicatie kan worden vermeld dat circa 29% van de totale begroting van het programma voor dit type steun is bestemd. 1.3. Bijzondere acties Het programma ondersteunt ook bijzondere acties. Deze acties zijn bijzonder omdat het gaat om acties die grootschalig en breed opgezet moeten zijn, die veel weerklank moeten vinden bij de volkeren van Europa en die ertoe moeten bijdragen dat deze niet alleen meer gaan beseffen dat zij tot eenzelfde gemeenschap behoren, maar zich ook bewust worden van de culturele verscheidenheid van de lidstaten; tevens moet door deze acties de interculturele en internationale dialoog worden bevorderd. Zij moeten betrekking hebben op ten minste twee van de drie specifieke doelstellingen, als bedoeld in artikel 3. Deze bijzondere acties geven tevens een grotere zichtbaarheid aan de communautaire culturele actie, zowel binnen als buiten de Europese Unie. Ook dienen zij ertoe bij te dragen de wereld bewust te maken van de rijkdom en de diversiteit van de Europese cultuur. Significante steun zal worden verleend aan de "Culturele Hoofdsteden van Europa" om te helpen bij de uitvoering van activiteiten waarbij de nadruk wordt gelegd op de Europese zichtbaarheid en de trans-Europese culturele samenwerking. Bijzondere acties kunnen ook het uitreiken van prijzen inhouden, voorzover deze prijzen kunstenaars, culturele of artistieke werken of realisaties onder de aandacht brengen, hen over de grenzen heen bekend maken en zo de mobiliteit en de uitwisselingen bevorderen. Er kan in dit kader ook steun worden verleend aan samenwerkingsacties met derde landen en internationale organisaties, als bedoeld in artikel 5, lid 2, en artikel 6. De hierboven vermelde voorbeelden vormen geen limitatieve lijst van acties die uit hoofde van dit deel van het programma kunnen worden gesteund. De selectieprocedures voor de bijzondere acties zullen afhangen van de actie in kwestie. Er zal financiële steun worden toegekend na oproepen tot het indienen van voorstellen of aanbestedingen, behalve in de gevallen als bedoeld in de artikelen 54 en 168 van het Financieel Reglement. Er zal ook rekening worden gehouden met de mate van overeenstemming van elke actie met de algemene doelstelling en de specifieke doelstellingen van het programma, als aangegeven in artikel 3 van dit besluit. De communautaire steun mag niet meer bedragen dan 60% van de begroting van het project. Bij wijze van indicatie kan worden vermeld dat circa 16% van de totale begroting van het programma voor dit type steun is bestemd. 2. Tweede deel: ondersteuning van cultuurorganisaties op Europees niveau Deze steun zal de vorm aannemen van een exploitatiesubsidie, bestemd voor de medefinanciering van de kosten in verband met het permanent werkprogramma van een organisatie die een doelstelling van algemeen Europees belang op cultuurgebied nastreeft of een doelstelling die in het beleid van de Europese Unie op dit gebied past. Deze subsidies zullen op grond van jaarlijkse oproepen tot het indienen van voorstellen worden toegekend. Bij wijze van indicatie kan worden vermeld dat circa 10% van de totale begroting van het programma voor dit deel is bestemd. Steun kan worden gegeven aan organisaties die zich beijveren voor culturele samenwerking op een van de volgende manieren: Deze organisaties moeten een echte Europese dimensie hebben. Daarom moeten zij, alleen of in de vorm van diverse gecoördineerde verenigingen, hun activiteiten op Europees niveau uitoefenen en hun structuur (ingeschreven leden) en hun activiteiten moeten een potentiële uitstraling op het niveau van de gehele Europese Unie hebben of ten minste zeven Europese landen bestrijken. Dit deel staat open voor de organisaties die steun ontvangen in het kader van het tweede deel van bijlage I bij Besluit nr. 792/2004/EG en ook voor iedere andere cultuurorganisatie op Europees niveau, mits zij de doelstellingen bereiken zoals omschreven in artikel 3 en voldoen aan de voorwaarden van dit besluit. De selectie van de organisaties waaraan dergelijke exploitatiesubsidies worden toegekend, geschiedt door middel van een oproep tot het indienen van voorstellen. Vervolgens wordt het werkprogramma van de organisaties vergeleken met de specifieke doelstellingen als bedoeld in artikel 3. Het totale bedrag van de exploitatiesubsidie die uit hoofde van dit deel van de bijlage wordt toegekend, mag niet meer bedragen dan 80% van de subsidiabele uitgaven van de organisatie voor het kalenderjaar waarvoor de subsidie wordt toegekend. 3. Derde deel: ondersteuning van analyses, van de verzameling en verspreiding van informatie, alsmede van de optimalisering van het effect van projecten op het gebied van de culturele samenwerking Bij wijze van indicatie kan worden vermeld dat circa 5% van de totale begroting van het programma voor dit deel is bestemd. 3.1. Ondersteuning van de culturele contactpunten Om te zorgen voor een doelgerichte, doeltreffende en op de basis gerichte verspreiding van praktische informatie over het nieuwe culturele programma wordt voorzien in de ondersteuning van "culturele contactpunten". Deze organen, die op nationaal niveau optreden, worden opgericht op vrijwillige basis conform artikel 39 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002. De culturele contactpunten hebben tot taak: 3.2. Ondersteuning van analyses op het gebied van de culturele samenwerking Het programma ondersteunt de uitvoering van studies en analyses op het gebied van de Europese culturele samenwerking en de ontwikkeling van het Europees cultuurbeleid. Deze steun heeft tot doel meer en betere informatie en gegevens te verkrijgen om vergelijkende gegevens en analyses inzake de culturele samenwerking op Europees niveau beschikbaar te maken, met name wat betreft de mobiliteit van scheppende kunstenaars en culturele actoren, het verkeer van artistieke en culturele werken en producten en de interculturele dialoog. In het kader van dit deel kunnen studies en analysewerkzaamheden worden ondersteund die bijdragen tot de verrijking van de kennis over het verschijnsel van de trans-Europese culturele samenwerking en de totstandbrenging van een voor de ontwikkeling daarvan gunstige omgeving. Er zullen met name projecten worden aangemoedigd die op de verzameling en de analyse van statistische gegevens zijn gericht. 3.3. Ondersteuning van de verzameling en verspreiding van informatie en van de optimalisering van het effect van projecten op het gebied van de culturele samenwerking Het programma verleent steun voor de verzameling en de verspreiding van informatie en voor activiteiten ter optimalisering van het effect van projecten via de ontwikkeling van een instrument op internet, dat is gericht op de behoeften van de culturele beroepsactoren op het gebied van de trans-Europese culturele samenwerking. Dit instrument moet de uitwisseling van ervaringen en goede praktijken, de verspreiding van informatie over het programma en de trans-Europese culturele samenwerking in brede zin mogelijk maken. II. Beheer van het programma Het budget van het programma kan ook de uitgaven dekken voor de uitvoering van activiteiten op het gebied van voorbereiding, toezicht, controle, audit en evaluatie, die direct nodig zijn voor het beheer van het programma en de verwezenlijking van de doelstellingen daarvan, met name studies, vergaderingen, informatie- en publicatieacties, uitgaven in verband met de informaticanetwerken voor de uitwisseling van informatie, alsook alle andere uitgaven voor administratieve en technische bijstand waarop de Commissie voor het beheer van het programma mogelijk een beroep doet. III. Controles en audits Voor de overeenkomstig de in artikel 11, lid 2, beschreven procedure geselecteerde projecten wordt een systeem van steekproefsgewijze audits opgezet. De subsidieontvanger houdt alle bewijsstukken van de gedane uitgaven gedurende vijf jaar na de laatste betaling ter beschikking van de Commissie. De ontvanger van een subsidie zorgt ervoor dat eventuele bewijsstukken in het bezit van partners of leden ter beschikking van de Commissie worden gesteld. De Commissie kan de besteding van de subsidie ofwel rechtstreeks door eigen personeel, ofwel door een gekwalificeerde externe organisatie van haar keuze laten controleren. Deze audits kunnen worden uitgevoerd tijdens de volledige looptijd van de overeenkomst, en tijdens een periode van vijf jaar vanaf de datum waarop het saldo van de subsidie is betaald. De resultaten van de controles kunnen, in voorkomend geval, tot terugvorderingsbesluiten van de zijde van de Commissie leiden. Het personeel van de Commissie en de door de Commissie gemachtigde externe personen hebben passende toegang tot met name de kantoren van de ontvanger, alsook tot alle noodzakelijke gegevens, ook in elektronische vorm, om deze audits te kunnen uitvoeren. De Europese Rekenkamer en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) hebben dezelfde rechten als de Commissie, met name het recht van toegang. Om de financiële belangen van de Gemeenschap tegen fraude en andere onregelmatigheden te beschermen is de Commissie krachtens Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 gemachtigd ter plaatse controles en verificaties in het kader van het programma uit te voeren (22) . In voorkomend geval voert OLAF onderzoek uit krachtens Verordening (EG) nr. 1073/1999 (23) . IV. Informatie, communicatie- en activiteiten ter optimalisering van het effect van projecten 1. Commissie De Commissie kan seminars, colloquia of vergaderingen organiseren om uitvoering van het programma te vergemakkelijken en zij kan de nodige informatie-, publicatie-, verspreidings- en andere activiteiten ter optimalisering van het effect van projecten ondernemen, alsook activiteiten met betrekking tot het toezicht op en de evaluatie van het programma. Dergelijke activiteiten kunnen worden gefinancierd door middel van subsidies of via openbare-aanbestedingsprocedures; zij kunnen ook rechtstreeks door de Commissie worden georganiseerd en gefinancierd. 2. Contactpunten De Commissie en de lidstaten organiseren - op vrijwillige basis - en versterken de uitwisseling van nuttige informatie voor de uitvoering van het programma door middel van culturele contactpunten die optreden als uitvoeringsorgaan op nationaal niveau, met inachtneming van artikel 54, lid 2, onder c), en lid 3 van het Financieel Reglement. 3. Lidstaten Onverminderd artikel 87 van het Verdrag kunnen lidstaten in voorkomend geval steunprogramma's opstellen voor de individuele mobiliteit van culturele actoren teneinde hun geringe deelneming aan het programma aan te pakken. Deze steun kan de vorm aannemen van reistoelagen voor culturele actoren om de voorbereidende fase van transnationale culturele projecten te vergemakkelijken. V. VERDELING VAN DE TOTALE BEGROTING Verdeling van de jaarlijkse begroting van het programma Percentage van de begroting Deel 1 (ondersteuning van culturele acties) Circa 77% - meerjarensamenwerkingsprojecten Circa 32% - samenwerkingsacties Circa 29% - bijzondere acties Circa 16% Deel 2 (ondersteuning van cultuurorganisaties op Europees niveau ) Circa 10% Deel 3 ( ondersteuning van analyses en verzameling en verspreiding van informatie) Circa 5% Totaal operationele uitgaven Circa 92% Beheer van het programma Circa 8% Deze percentages zijn indicatief en kunnen door het in artikel 9 bedoelde comité worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 9, lid 2. (Raadplegingsprocedure) Het Europees Parlement , – gezien het voorstel van de Commissie aan de Raad ( COM(2006)0029 ) (1) , – gelet op artikel 308 van het EG-Verdrag en artikel 203 van het Euratom-Verdrag, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C6-0076/2006), – gelet op artikel 51 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking ( A6-0286/2006 ), 1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement; 2. verzoekt de Commissie haar voorstel krachtens artikel 250, lid 2 van het EG-Verdrag en artikel 119, tweede alinea van het Euratom-Verdrag dienovereenkomstig te wijzigen; 3. verzoekt de Raad, wanneer deze voornemens is af te wijken van de door het Parlement goedgekeurde tekst, het Parlement hiervan op de hoogte te stellen; 4. wenst opnieuw te worden geraadpleegd ingeval de Raad voornemens is ingrijpende wijzigingen aan te brengen in het voorstel van de Commissie; 5. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie. Het Europees Parlement , – gezien Richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten in verband met de informatie over uitgevende instellingen waarvan de effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (1) , – gezien de ontwerprichtlijn van de Commissie tot vaststelling van gedetailleerde regels voor de uitvoering van enkele bepalingen van Richtlijn 2004/109/EG, welke door de Commissie op 30 mei 2006 werd gepubliceerd, – gezien Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de die aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2) , gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG van de Raad van 17 juli 2006 (3) , – gezien de verklaring die Commissievoorzitter Prodi op 5 februari 2002 aflegde in het Europees Parlement, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 februari 2002 over de tenuitvoerlegging van de financiële-dienstenwetgeving (4) , – gezien de voorgestelde wijzigingen op de ontwerprichtlijn van de Commissie tot vaststelling van gedetailleerde regels voor de tenuitvoerlegging van enkele bepalingen van Richtlijn 2004/109/EG, zoals die op 10 oktober 2006 werden goedgekeurd door de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien het antwoord van de Commissie op deze voorgestelde wijzigingen, dat zij het Parlement deed toekomen bij schrijven van 18 oktober 2006 aan de rapporteur en de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken, – gelet op de conclusies van ECOFIN van 5 mei 2006, waarin wordt gewezen op het belang van toezicht, coördinatie en convergentie in de EU, – gelet op artikel 81 en artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, 1. verzoekt de Commissie om zich overeenkomstig de toepasselijke Verdragsbepalingen strikt te houden aan de beperkingen van de bevoegdheden die haar worden opgelegd door Richtlijn 2004/109/EG, om te zorgen dat rechtszekerheid ontstaat voor de financiële marktdeelnemers; 2. is van mening dat de ontwerpuitvoeringsmaatregelen een nuttig instrument zijn ter verwezenlijking van het doel om de bedrijfsvoorwaarden voor financiële marktdeelnemers te verbeteren en in de Europese Unie efficiënte, transparante en veilige financiële markten tot stand te brengen; 3. benadrukt dat het Parlement zich sinds de publicatie van de uitvoeringsmaatregelen bij zijn werk heeft laten leiden door de noodzaak om zich te houden aan de wettelijke bepalingen die ten doel hebben te zorgen voor evenwicht tussen mededinging en transparantie voor de financiële markten, de belanghebbenden (aandeelhouders, uitgevende instellingen en gebruikers), de regelgevingsinstanties en de democratisch gekozen vertegenwoordigers; 4. begroet de bereidheid die de Commissie heeft getoond om samen met het Parlement te werken aan het best mogelijke resultaat voor alle betrokken partijen; onderstreept nogmaals dat het Parlement reeds in de vroegste stadia van voorbereiding betrokken moet worden bij en op de hoogte gehouden moet worden van alle maatregelen op niveau 2; 5. stelt vast dat de procedure betreffende de totstandbrenging van de uitvoeringsmaatregelen van Richtlijn 2004/109/EG vrijwel uniek is gezien de manier waarop EU-wetgeving gewoonlijk tot stand komt; wijst derhalve op de noodzaak dat een oplossing wordt gevonden die bevredigend is voor alle betrokken instellingen, zodat de interinstitutionele betrekkingen zich in positieve zin kunnen ontwikkelen; 6. doet een beroep op de Commissie om de ontwikkelingen op het gebied van de internationale boekhoudings- en auditnormen daadwerkelijk te volgen, zodat zij een coherent inzicht krijgt in het niveau zekerheid dat investeerders kunnen verwachten van een onderzoek door een financieel controleur van de halfjaarlijkse financiële verslagen, wanneer een dergelijke audit wordt ondernomen; 7. verzoekt de Commissie te overwegen of de definitie van de minimuminhoud van het gecondenseerde pakket van halfjaarlijkse financiële verklaringen aan een onderzoek moet worden onderworpen, wanneer deze niet in overeenstemming met de internationale boekhoudingsnormen zijn voorbereid; 8. verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat een effectieve notificatieprocedure wordt ingevoerd voor de supervisie op marktscheppende activiteiten; 9. verzoekt de Commissie en de lidstaten om het Comité van Europese effectenregelgevers aan te moedigen om passende netwerken op te bouwen om de last van de uitwisseling van informatie voor marktdeelnemers te beperken; 10. verzoekt de Commissie om bijzondere aandacht te schenken aan de noodzakelijke equivalente verwachtingen van maatschappijen voor fondsenbeheer en investeringsfirma's uit derde landen en ervoor te zorgen dat dergelijke firma's een duidelijke identificatie van hun bevoegde autoriteit voorleggen of, indien zij niet gereglementeerd zijn, deze informatie duidelijk kenbaar maken; 11. onderstreept de noodzaak voor de lidstaten om hun inspanningen te coördineren bij het vaststellen van minimumnormen voor de verspreiding van informatie onder het publiek; 12. verzoekt de Commissie de normen voor de daadwerkelijke verspreiding van informatie aan een onderzoek te onderwerpen; 13. stemt in met de uitvoeringsmaatregelen; 14. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de Commissie van Europese effectenregelgevers. Het Europees Parlement , – gezien Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten (1) , inzonderheid artikel 7, lid 1 daarvan, – gezien Richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (2) , inzonderheid artikel 23, lid 4 daarvan, – gezien Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (3) , – gezien de ontwerpverordening van de Commissie tot wijziging van Verordening (EG) nr. 809/2004 ten aanzien van de standaarden voor jaarrekeningen die worden gebruikt om historische informatie in prospectussen op te stellen, – gezien het ontwerpbesluit van de Commissie inzake het gebruik dat effecten-uitgevende instellingen van derde landen maken van informatie die is opgesteld volgens internationaal aanvaarde standaarden voor jaarrekeningen, – gezien Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (4) , gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG van de Raad van 17 juli 2006 (5) , – gezien de verklaring die Commissievoorzitter Prodi op 5 februari 2002 aflegde in het Europees Parlement, – onder verwijzing naar zijn resolutie van 5 februari 2002 over de tenuitvoerlegging van de financiële-dienstenwetgeving (6) in de context van het verslag-Lamfalussy, – gezien de door de Commissie economische en monetaire zaken op 4 oktober 2006 voorgestelde wijzigingen op de ontwerpverordening van de Commissie tot wijziging van Verordening (EG) nr. 809/2004 en het ontwerpbesluit van de Commissie inzake het gebruik dat effecten-uitgevende instellingen van derde landen maken van informatie die is opgesteld volgens internationaal aanvaarde standaarden voor jaarrekeningen, – gezien het antwoord van de Commissie op deze voorgestelde wijzigingen, dat zij het Parlement deed toekomen bij schrijven van 18 oktober 2006 aan de rapporteurs en de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken, – gezien de conclusies van ECOFIN van 5 mei 2006, waarin wordt gewezen op het belang van toezicht, coördinatie en convergentie in de EU, – gelet op artikel 81 en artikel 103, lid 2 van zijn Reglement, 1. verzoekt de Commissie om zich overeenkomstig de toepasselijke Verdragsbepalingen strikt te houden aan de beperkingen van de bevoegdheden die haar worden opgelegd door de Richtlijnen 2003/71/EG en 2004/109/EG, om te zorgen dat rechtszekerheid ontstaat voor de financiële marktdeelnemers; 2. is van mening dat de ontwerpuitvoeringsmaatregelen een nuttig instrument zijn ter verwezenlijking van het doel om de bedrijfsvoorwaarden van beleggingsondernemingen en andere handelscentra te verbeteren en in de Europese Unie efficiënte, transparante en veilige financiële markten tot stand te brengen; 3. benadrukt dat het Parlement zich sinds de publicatie van de uitvoeringsmaatregelen bij zijn werk heeft laten leiden door de noodzaak om zich te houden aan de wettelijke bepalingen die ten doel hebben te zorgen voor evenwicht tussen mededinging en transparantie voor de financiële markten, de belanghebbenden (aandeelhouders, uitgevende instellingen en gebruikers), de regelgevingsinstanties en de democratisch gekozen vertegenwoordigers; 4. begroet de bereidheid die de Commissie heeft getoond om samen met het Parlement te werken aan het best mogelijke resultaat voor alle betrokken partijen; onderstreept nogmaals dat het Parlement reeds in de vroegste stadia van voorbereiding betrokken moet worden bij en op de hoogte gehouden moet worden van alle maatregelen op niveau 2; 5. stelt vast dat de procedure betreffende de totstandbrenging van de uitvoeringsmaatregelen van de Richtlijnen 2003/71/EG en 2004/109/EG vrijwel uniek is gezien de manier waarop EU-wetgeving gewoonlijk tot stand komt; wijst derhalve op de noodzaak dat een oplossing wordt gevonden die bevredigend is voor alle betrokken instellingen, zodat de interinstitutionele betrekkingen zich in positieve zin kunnen ontwikkelen; 6. verzoekt de Commissie om het mandaat dat zij op 25 juni 2004 heeft verleend aan het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) uit te breiden, zodat dit comité zich kan beijveren voor een gelijke behandeling van derde landen door de bevoegde nationale autoriteiten en technisch advies kan verlenen ter beoordeling van de gelijkwaardigheid van nationale standaarden van derde landen, andere dan de algemeen aanvaarde boekhoudbeginselen (GAAP's) van de VS, Japan en Canada, met de internationale standaarden voor financiële verslaglegging (IFRS), voor zover de betreffende derde landen de mogelijkheid wordt gegeven om de jaarrekening niet aan te passen van 1 januari 2007 tot 1 januari 2009; 7. wijst erop dat de periode van 1 januari 2007 tot 1 januari 2009 door de Commissie benut moet worden om onderhandelingen te doen vorderen of te openen om te zorgen voor convergentie tussen de IFRS en de GAAP's van derde landen; verzoekt de Commissie een werkprogramma voor te leggen waarin zij het Europees Comité voor het effectenbedrijf (ECEB) en het Parlement op de hoogte houdt van de onderhandelingen met derde landen over de convergentie tussen de IFRS en de GAAP's van derde landen; 8. benadrukt dat de beoordeling van de GAAP's van derde landen niet slechts technisch van aard moet zijn, maar dat ook naar de economische en de regelgevingscontext gekeken moet worden; 9. verzoekt de Commissie een definitie van gelijkwaardigheid vast te stellen die zorgt voor een consistente toepassing van de in derde landen gangbare afstemmingsvereisten ten aanzien van Europese uitgevende instellingen die de IFRS toepassen, en de vereisten die noodzakelijk geacht worden na uitvoering van een nauwgezette en objectieve analyse van de verschillen tussen de standaarden voor jaarrekeningen van derde landen en de IFRS, zodat de bescherming van de beleggers verzekerd is; 10. is van mening dat indien op 1 januari 2009 nog geen overeenstemming is bereikt over de gelijkwaardigheid tussen de IFRS en de GAAP's van de Verenigde Staten, zoals gedefinieerd in paragraaf 9 hierboven, Amerikaanse ondernemingen die in Europa gevestigd zijn volledig de IFRS-normen moeten toepassen; roept de andere bevoegde autoriteiten van de Unie op om hetzelfde standpunt in te nemen; 11. vindt het niet terecht dat in een zo laat stadium van de procedure nog nieuwe maatregelen worden ingevoerd om professionele effecten opnieuw vrij te stellen voor een periode van twee jaar; 12. stemt in met de uitvoeringsmaatregelen op voorwaarde dat bovengenoemde opmerkingen door de Commissie in aanmerking worden genomen; 13. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en het Comité van Europese effectenregelgevers. Het Europees Parlement, – gelet op het IAO-Verdrag betreffende migrerende arbeiders (1949), het IAO-Verdrag betreffende misstanden bij migratie alsmede de bevordering van de gelijkheid van kansen en behandeling van migrerende werknemers (1975) en het Internationaal Verdrag over de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinnen (1990), – gelet op het Protocol inzake de voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, in het bijzonder vrouwenhandel en kinderhandel (2000) en het Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over zee en door de lucht (2000), beide tot aanvulling van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende misdaad, – gelet op het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen (1951) en het Protocol betreffende de status van vluchtelingen (1967), – gezien het wereldbevolkingsrapport 2006 "Op weg naar hoop: vrouwen en internationale migratie", – gezien Richtlijn 2004/81/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de verblijfstitel die in ruil voor samenwerking met de bevoegde autoriteiten wordt afgegeven aan onderdanen van derde landen die het slachtoffer zijn van mensenhandel of hulp hebben gekregen bij illegale immigratie (1) , – gelet op artikel 13 van het EG-Verdrag over de bestrijding van discriminatie, – gelet op artikel 63 van het EG-verdrag, dat aan de Gemeenschap taken en bevoegdheden verleent op het gebied van immigratie en asiel, – gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, de Europese Raad van Laken van 14 en 15 december 2001, de Europese Raad van Sevilla van 21 en 22 juni 2002 en de Europese Raad van Thessaloniki van 19 en 20 juni 2003, waarin het belang van nauwere samenwerking en meer informatie-uitwisseling in het kader van de recentelijk opgerichte groep van nationale contactpunten voor integratie is beklemtoond, vooral met het oog op een betere coördinatie van het desbetreffende beleid op nationaal en EU-niveau, – gezien het groenboek van de Commissie getiteld "Over het beheer van de economische migratie: een EU-aanpak" ( COM(2004)0811 ), – gezien het groenboek van de Commissie getiteld "Over de toekomst van het Europees migratienetwerk" ( COM(2005)0606 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Over immigratie, integratie en werkgelegenheid" ( COM(2003)0336 ), – gezien de mededeling van de Commissie tot vaststelling van een kaderprogramma betreffende solidariteit en het beheer van de migratiestromen voor de periode 2007-2013, de gewijzigde voorstellen voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013, tot instelling van het Buitengrenzenfonds voor de periode 2007-2013 en het Europees Terugkeerfonds voor de periode 2008-2013, als onderdeel van het algemene programma "Solidariteit en beheer van migratiestromen" en gezien het voorstel voor een besluit van de Raad tot instelling van van het Europees Fonds voor de integratie van onderdanen van derde landen voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemene programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen ( COM(2005)0123 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Migratie en ontwikkeling: een aantal concrete ideeën" ( COM(2005)0390 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Een gemeenschappelijke agenda voor integratie - Kader voor de integratie van onderdanen van derde landen in de Europese Unie" ( COM(2005)0389 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Beleidsplan legale migratie" ( COM(2005)0669 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Prioritaire acties om een antwoord te bieden op de uitdagingen van de migratie: eerste follow-up van Hampton Court" ( COM(2005)0621 ), – gezien de mededeling van de Commissie getiteld "Thematisch programma voor de samenwerking met derde landen op het gebied van migratie en asiel" ( COM(2006)0026 ), – gezien Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (2) , – gezien Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (3) , – gezien Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (4) , – gezien Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (5) , – gezien Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (6) , – gezien het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken over migratie en internationale bescherming ( COM(2005)0375 ), – onder verwijzing naar zijn resolutie van 13 oktober 2005 over de integratie van immigranten in Europa dankzij meertalige scholen en onderwijs (7) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 juni 2005 over het verband tussen legale en illegale immigratie en de integratie van migranten (8) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 15 januari 2004 over de mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid (9) , – onder verwijzing naar zijn resolutie van 9 maart 2004 over de situatie van vrouwen uit minderheidsgroeperingen in de Europese Unie (10) , – gezien het door de Europese Raad op 4 november 2004 goedgekeurde Haagse programma, dat met betrekking tot de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht de doelstellingen vastlegt die in de periode 2005-2010 moeten worden gerealiseerd, – onder verwijzing naar de informele ministersbijeenkomst te Groningen van 9 november 2004, waar de voor het integratiebeleid verantwoordelijke ministers voor het eerst bijeenkwamen, – gezien de door de Raad van de Europese Unie op 19 november 2004 vastgestelde gemeenschappelijke basisbeginselen voor integratie, een coherente reeks aanbevelingen die de basis van het integratiebeleid van de EU moet vormen, – gezien het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, inzonderheid gelet op de artikelen 18, 20, 21 en 22 daarvan, – gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid ( A6-0307/2006 ), A. overwegende dat het aantal vrouwelijke immigranten in de EU voortdurend toeneemt, thans ongeveer 54 % van het totaal aantal immigranten vertegenwoordigt en een steeds diversere achtergrond heeft (economische migratie, immigratie wegens rampen, gezinshereniging, politieke vluchtelingen of mensen die gewapende conflicten ontvluchten, illegale immigratie, asiel), B. overwegende dat er geen echt georganiseerd en gecoördineerd Europees immigratiebeleid bestaat en dat de Unie en haar lidstaten in samenwerking met derde landen een beleid ter regulering van de immigratie moeten uitwerken, C. overwegende dat vrouwelijke immigranten bij hun integratie over het algemeen grote obstakels tegenkomen, met name moeilijke toegang tot de arbeidsmarkt, lage arbeidsparticipatie en hoge werkloosheidspercentages, werk in tijdelijke of laagbetaalde banen zonder enige sociale en economische bescherming of in de grijze of zwarte sector, beperkte taalkennis, geringe deelname aan het basisonderwijs en zeker aan het hoger onderwijs, beperkte deelname aan het sociale, politieke en culturele leven en de vakbonden in het gastland, armoede en sociaal isolement; echter overwegende dat een niet te verwaarlozen aantal jonge vrouwen die in hun land van herkomst een hoger diploma hebben behaald, in de EU relatief ongeschoold werk verrichten, bijvoorbeeld als hulp in de huishouding, ten gevolge van de hoge werkloosheid onder vrouwen in hun land van herkomst en het lage loon voor de beroepen en banen die bij hun diploma aansluiten, D. overwegende dat vrouwelijke immigranten dikwijls ernstig worden gediscrimineerd omdat ze afhankelijk zijn van de verblijfsstatus van hun echtgenoot zoals blijkt uit Richtlijn 2003/86/EG (niet-autonome status, beperkte toegang tot de arbeidsmarkt, onzekere verblijfsstatus na overlijden van hun echtgenoot, echtscheiding, enz.), maar ook door de mentaliteit, negatieve stereotypen en praktijken die ze uit hun land van herkomst hebben meegebracht en die in de ontvangende maatschappij eveneens schering en inslag zijn, en dat zij in bepaalde immigrantengemeenschappen zeer ernstige problemen ondervinden, zoals marginalisatie, gedwongen uithuwelijking, verminking van hun geslachtsdelen en de zogeheten eerwraak, E. er met nadruk op wijzend dat de integratie in de maatschappij van vrouwelijke immigranten in heel veel gevallen van doorslaggevend belang is voor de integratie van de tweede en derde generatie immigranten, F. overwegende dat vrouwelijke immigranten gemakkelijker aan zowel psychologisch als fysiek misbruik ten prooi vallen omdat ze financieel en juridisch van hun echtgenoot afhankelijk zijn of omdat vrouwelijke immigranten zonder verblijfsstatus gemakkelijk het slachtoffer worden van misbruik en seksuele uitbuiting op het werk en van mensenhandel; dat vrouwelijke immigranten met een onwettige status door dit gebrek aan verblijfsstatus op het grondgebied van de staat waar ze verblijven, het gevaar lopen dat hun grondrechten niet worden geëerbiedigd en dat ze om dezelfde reden in het dagelijks leven vaker het slachtoffer van discriminatie en geweld worden, G. overwegende dat integratie een tweerichtingsproces is waarbij vrouwelijke immigranten bereid moeten zijn de verantwoordelijkheid voor integratie in hun gastsamenleving te aanvaarden en EU-burgers bereid moeten zijn vrouwelijke immigranten te aanvaarden en te integreren; overwegende dat in dit verband op alle relevante niveaus geïntegreerde maatregelen moeten worden opgezet en uitgevoerd om gedragspatronen van zowel de immigranten- als de gastgemeenschappen te sturen en om hiervoor aan beide kanten middelen vrij te maken; overwegende dat dit tweerichtingsproces wederzijds engagement vergt, met rechten en plichten voor de gastgemeenschap en de immigranten, H. overwegende dat uit de meest recente rapporten waarin het nationale beleid voor de integratie van immigranten wordt geëvalueerd blijkt dat noch in het geharmoniseerde beleid, noch bij het verzamelen van gegevens systematisch rekening is gehouden met de genderdimensie, I. overwegende dat schendingen van de mensenrechten van immigrantenvrouwen en -meisjes in de vorm van zogeheten eerwraak, gedwongen uithuwelijking, verminking van vrouwelijke geslachtsdelen en dergelijke, niet op grond van cultuur of godsdienst te rechtvaardigen zijn en in geen geval mogen worden getolereerd, J. overwegende dat in het nieuwe financieel kader voor 2007-2013 niet alleen middelen ter versterking van bestaande programma's en fondsen voor de integratie van immigranten zijn opgenomen, maar ook voor de ontwikkeling van nieuwe initiatieven, zoals het Kaderprogramma voor solidariteit en het beheer van de migratiestromen (met onder andere het Fonds voor de integratie van onderdanen van derde landen, het Fonds voor Buitengrenzen en het Vluchtelingenfonds), waarin de genderdimensie en de optimale integratie van vrouwelijke immigranten moeten worden vervat, K. overwegende dat er talloze verbanden tussen vrouwenhandel en economische migratie zijn vastgesteld, 1. is van oordeel dat het beleid van de EU voor ontwikkeling en sociale cohesie ook moet voorzien in een doeltreffende opvang en integratie van immigranten, met name vrouwelijke immigranten, die tegenwoordig de meerderheid vormen van diegenen die, om steeds meer verschillende redenen (economisch, vluchteling, asiel, gezinshereniging) naar de EU komen; is ingenomen met het initiatief van de Commissie om richtsnoeren te publiceren voor het "gemeenschappelijk kaderprogramma voor de integratie van onderdanen van derde landen in de EU" en benadrukt dat in alle maatregelen rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van gender en de situatie van vrouwen; 2. onderkent de problemen waar nieuwkomers, en met name vrouwen die de kwetsbaarste groep vormen omdat ze dubbel worden gediscrimineerd, namelijk op grond van etnische afkomst en op grond van geslacht, mee worstelen en verzoekt de lidstaten de structuren en maatschappelijke diensten met behulp waarvan immigranten vlot kunnen inburgeren te versterken en hen voor te lichten over hun rechten en plichten op grond van de basiswaarden en de wetgeving van de lidstaten; 3. verzoekt de lidstaten om, inclusief op regionaal en plaatselijk niveau, voorlichtingscampagnes te voeren voor vrouwelijke immigranten, ten einde gedwongen of overeengekomen huwelijken, verminking van vrouwelijke geslachtsdelen en andere vormen van psychologische of lichamelijke dwang te voorkomen en te vermijden; meent dat deze campagnes in meerdere talen dienen te worden gevoerd en het taalgebruik eenvoudig en makkelijk toegankelijk moet zijn; 4. verzoekt de lidstaten en de Commissie speciale programma's voor vrouwen te financieren die informatie verstrekken over de toegangs- en verblijfsvoorwaarden van de EU voor immigranten; dringt ook aan op een versterking van de consulaire en diplomatieke structuren om beter aan de immigratiebehoeften te voldoen; 5. verzoekt immigrantenorganisaties om vooral vrouwelijke leden, maar ook hun gezinnen, aan te moedigen om actief aan hun integratie te werken en gebruik te maken van alle integratiekansen die de gastlanden bieden, om de integratie-inspanningen van de gastsamenlevingen te steunen; 6. benadrukt dat Richtlijn 2003/86/EG nog niet door alle lidstaten naar behoren ten uitvoer is gelegd, waardoor het nog steeds heel goed mogelijk is vrouwelijke immigranten te discrimineren; 7. verzoekt de lidstaten op de grondslag van hun nationale wetgeving en de internationale verdragen de eerbiediging van de grondrechten van vrouwelijke immigranten te garanderen, ongeacht de vraag of hun verblijfsstatus al dan niet legaal is, in het bijzonder bescherming tegen slavernij en geweld, toegang tot medische noodhulp, juridische bijstand, onderwijs voor kinderen en migrerende werknemers, gelijke behandeling met betrekking tot arbeidsomstandigheden, het recht om lid te worden van vakbonden (VN-Verdrag over de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinnen (1990)); 8. verzoekt de lidstaten op de grondslag van hun nationale wetgeving en de internationale verdragen (VN-Verdrag over de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinnen (1990)) ervoor te zorgen dat kinderen van vrouwelijke immigranten met een onregelmatige status toegang hebben tot onderwijs; 9. verzoekt de lidstaten, door middel van bilaterale overeenkomsten inzake tewerkstelling in verband met de aankomst van onderdanen van derde landen dan wel anderszins, te zorgen dat vrouwelijke immigranten in de gastlanden een gewaarborgde verblijfs- en arbeidsstatus hebben en dat zij niet worden gediscrimineerd op grond van geslacht of afkomst, conform de Gemeenschapswetgeving; 10. verzoekt de lidstaten doelgericht actie te ondernemen om alle vormen van geweld tegen vrouwen te bestrijden door aan slachtoffers van geweld de nodige medische, juridische en sociale bijstand te verlenen, maatschappelijke rehabilitatieprogramma's voor slachtoffers te realiseren, slachtoffers van sekshandel toegang tot opvanghuizen te verlenen, terdege rekening te houden met de behoefte aan veiligheid en bescherming van de slachtoffers en vrouwelijke immigranten proactief informatie over hun rechten in het gastland te verstrekken; 11. verzoekt de lidstaten bij de behandeling van aanvragen voor een autonome verblijfsstatus, overeenkomstig Richtlijn 2004/81/EG naar behoren rekening te houden met de omstandigheden van vrouwelijke immigranten die het slachtoffer zijn van geweld, met name de slachtoffers van lichamelijk en geestelijk geweld met inbegrip van de aanhoudende praktijk van gedwongen of gearrangeerde huwelijken en ervoor te zorgen dat alle administratieve maatregelen zijn genomen om deze vrouwen te beschermen, o.m. daadwerkelijke toegang tot hulp- en beschermingsmechanismen; verzoekt de lidstaten de procedures voor de toekenning van een tijdelijke of permanente verblijfsvergunning aan slachtoffers van de sekshandel te vereenvoudigen op basis van de bepalingen van het bovengenoemd Protocol inzake de voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, in het bijzonder vrouwenhandel en kinderhandel en maatregelen te treffen om in uitzonderlijke omstandigheden speciale verblijfsvergunningen te verlenen om buitenlandse slachtoffers zonder verblijfsstatus de kans te geven aan het geweld te ontsnappen; 12. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat bilaterale overeenkomsten met derde landen worden besproken en ondertekend met respect voor het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het Europees Verdrag van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, in het bijzonder met betrekking tot de status van personen in geval van huwelijk, echtscheiding, voogdij over kinderen, verstoting of polygamie; 13. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten, gelet op het feit dat de explosief groeiende ontspannings- en seksindustrie bijkomende migratiekanalen voor vrouwelijke immigranten oplevert, het juridisch kader te versterken waarin zij recht op een eigen paspoort en verblijfsvergunning hebben en men voor het ontnemen van deze documenten strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld, in overeenstemming met Besluit 2006/619/EG van de Raad van 24 juli 2006 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap, van het Protocol inzake de voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, in het bijzonder vrouwenhandel en kinderhandel (11) (2000); 14. verzoekt de lidstaten in hun nationale actieplannen voor werkgelegenheid en sociale integratie maatregelen op te nemen voor de bevordering van de participatie van vrouwelijke immigranten op de arbeidsmarkt, het tegengaan van zwart werk, de eerbiediging van sociale rechten van vrouwen (gelijke beloning, sociale zekerheid, pensioenrechten, enz.), steun voor het ondernemerschap, om ervoor te zorgen dat oudere vrouwelijke immigranten geen slachtoffer worden van armoede en isolement, en om de rol van de sociale partners en de vakbonden te bevorderen in de maatschappelijke en economische integratie van vrouwen; 15. verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat vrouwelijke immigranten een passende basisopleiding krijgen in de vorm van taallessen en informatie over fundamentele mensenrechten en over politieke en sociale rechten en over de democratische beginselen in het gastland, waardoor hun maatschappelijke integratie in het gastland wordt vergemakkelijkt en waardoor zij beschermd zijn tegen discriminatie in familie en maatschappij; 16. benadrukt in het bijzonder het belang van onvoorwaardelijke en zelfs prioritaire toegang voor vrouwelijke immigranten tot onderwijs en taalonderricht, allebei essentiële voorwaarden voor echte integratie in de samenleving en het beroepsleven; nodigt de lidstaten uit verplichte taalopleidingen voor immigrantenvrouwen en -meisjes in te voeren als een manier om hun integratie te bevorderen en hen tegen discriminatie binnen het gezin en in de maatschappij te beschermen; 17. verzoekt de lidstaten de toegang van jonge vrouwelijke immigranten tot de onderwijs- en opleidingsstelsels in de gastlanden te bevorderen, evenals hun deelname aan het geïntegreerde actieprogramma op het gebied van levenslang leren 2007-2013, waartoe de programma's Erasmus, Leonardo Da Vinci, Comenius en Grundtvig behoren, en aan de programma's Socrates, Cultuur 2007-2013 en Jongeren in actie 2007-2013; acht het in het belang van een betere integratie van vrouwen van bijzonder belang dat hun professionele kwalificaties en vaardigheden (met name wetenschappelijke diploma's) worden erkend en dat zij toegang tot taalcursussen hebben; 18. verzoekt de lidstaten te bevorderen dat vrouwelijke immigranten toegang hebben tot werkgelegenheid en ervoor te zorgen dat er adequate beroepsopleiding beschikbaar is door positieve maatregelen te nemen ter bestrijding van de tweeledige discriminatie waarvan vrouwelijke immigranten op de arbeidsmarkt het slachtoffer zijn en door voor hen gunstige omstandigheden te scheppen voor toegang tot de arbeidsmarkt en om hun beroeps- en prive-leven in evenwicht te brengen, met name door toegankelijke kinderzorgfaciliteiten ter beschikking te stellen; 19. verzoekt de lidstaten met name aandacht te schenken aan het bevorderen van de deelname van vrouwelijke immigranten aan het sociale en politieke leven overeenkomstig de nationale wetgeving en de daaruit voortvloeiende mogelijkheden; 20. betoogt dat niet mag worden getolereerd, noch om culturele of religieuze redenen door de vingers mag worden gezien dat ouders immigrantenmeisjes verbieden aan sport te doen, te zwemmen en naar school te gaan; verzoekt scholen en overheden ervoor te zorgen dat immigrantenmeisjes onderwijs volgen en op de naleving van de schoolplicht conform de nationale regelgeving toe te zien; 21. benadrukt dat van nationale, plaatselijke en regionale overheden wordt verwacht dat zij een steeds grotere rol spelen bij de integratie van vrouwelijke immigranten door middel van een proactief beleid en een intensievere open dialoog aangaan om met de gemeenschappen en netwerken van immigranten te communiceren en samen te werken en verzoekt de lidstaten en de Europese Unie deze inspanningen financieel en door middel van informatie-uitwisseling te ondersteunen, zodat vooral problemen als huisvesting, gettovorming, criminaliteit, toegang tot openbare en maatschappelijke diensten, gezondheidszorg, kinderopvang, enz. kunnen worden aangepakt, en benadrukt tevens de rol georganiseerde immigrantengemeenschappen en van de NGO's als verschaffers van advies, informatie en ondersteuning voor vrouwelijke immigranten; 22. verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten alle nodige maatregelen te nemen om de rechten van immigrantenvrouwen en -meisjes te beschermen en de discriminatie waarmee ze in hun gemeenschap van herkomst te kampen hebben, te bestrijden door zich afwijzend op te stellen tegenover alle vormen van cultureel en religieus relativisme die de grondrechten van vrouwen kunnen schenden; 23. verzoekt de lidstaten specifieke wettelijke bepalingen inzake verminking van vrouwelijke geslachtsdelen vast te stellen en ten uitvoer te leggen of dergelijke wetten goed te keuren en iedereen die zich aan genitale verminking schuldig maakt, te vervolgen en de gezondheidswerkers te verplichten alle gevallen van verminking van vrouwelijke geslachtsdelen te registreren, met inbegrip van alle reeds bekende gevallen, plus alle gevallen waarvan men vermoedt dat er verminking van geslachtsdelen heeft plaatsgevonden; 24. verzoekt de lidstaten zich tegen op traditie gebaseerd geweld tegen vrouwen uit te spreken, schendingen van de mensenrechten van immigrantenvrouwen en -meisjes waartoe door de familie wordt aangezet, te veroordelen, en te bekijken welke wetten kunnen worden toegepast om familieleden aansprakelijk te stellen, vooral bij zogeheten eerwraak; 25. verzoekt de Commissie, de lidstaten en de herkomstlanden hun bevolkingen systematische en verantwoordelijke voorlichting te geven over het immigratiebeleid van de EU en de daarmee verband houdende problemen, en over de mogelijkheden voor en de verplichtingen van immigranten - zowel mannen als vrouwen - in de gastlanden, teneinde de negatieve effecten van illegale immigratie, en de marginalisatie en economische en seksuele uitbuiting van vrouwelijke immigranten in de gastlanden te voorkomen; 26. verzoekt de Commissie in het kader van het voorstel voor een verordening inzake communautaire statistieken over migratie en internationale bescherming betrouwbare indicatoren en vergelijkbare gegevens over vrouwelijke immigranten op te nemen om een gericht beeld te krijgen van hun situatie en de problemen waarmee ze te kampen hebben; 27. roept de Commissie op een kwalitatieve en kwantitatieve beoordeling te maken van het geharmoniseerde beleid en de genomen maatregelen ten behoeve van vrouwelijke immigranten in het kader van de bestaande financiële instrumenten en programma's (Europees Sociaal Fonds, Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, Europees Vluchtelingenfonds, het initiatief EQUAL, het DAPHNE-programma ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen, de Europese programma's op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid, bestrijding van sociale uitsluiting en discriminatie); 28. is ingenomen met het initiatief van de Commissie om in het gemeenschappelijk kaderprogramma voor de integratie van onderdanen van derde landen in de EU, richtsnoeren uit te vaardigen betreffende het integratiebeleid dat de lidstaten moeten nastreven; merkt op dat uitdrukkelijk gesteld wordt dat in het kader van de te nemen maatregelen rekening moet worden gehouden met de bijzondere factoren op het gebied van gender en de toestand van vrouwen, jongeren en immigrantenkinderen; 29. verzoekt de Commissie gendergerelateerde gegevens over immigratie in de EU te verzamelen en ervoor te zorgen dat deze door het Europees instituut voor gendergelijkheid worden geanalyseerd om de bijzondere behoeften en problemen van vrouwelijke immigranten beter in kaart te brengen, alsook de meest geschikte methodes om hen in de samenleving van de gastlanden te integreren; 30. is ingenomen met het feit dat een van de voornaamste specifieke doelstellingen van het Europees Integratiefonds is dat de dienstverlenende organisaties in de lidstaten worden verplicht gerichter aan te sluiten bij de behoeften van de diverse groepen burgers uit derde landen, met inbegrip van vrouwen en kinderen; verzoekt in dit actiekader dat vrouwelijke immigranten gratis worden geadviseerd over vrouwenrechten, gezondheid, voortplantings- en seksuele rechten, werkgelegenheid en andere verwante onderwerpen; 31. is ingenomen met de verwijzing naar voornoemde gemeenschappelijke basisbeginselen voor integratie, vastgesteld door de Europese Raad, die een coherente reeks aanbevelingen zijn die de basis van het integratiebeleid van de Europese Unie moet vormen, en verzoekt het Finse voorzitterschap deze beginselen boven aan de agenda te plaatsen; 32. is ingenomen met het besluit om 2007 uit te roepen tot Europees jaar voor gelijke kansen voor iedereen en 2008 tot jaar van de interculturele dialoog, om het besef van discriminatie (schending van grondrechten) tegen vrouwen en meisjes op te voeren en de samenleving beter voor te lichten over de positie en de rol van vrouwelijke immigranten, hun cultuur en hun ambities in de gastlanden; merkt op dat er een tweerichtingsproces moet zijn van informatiebevordering en deelname van vrouwelijke immigranten aan Europese maatschappelijke evenementen; 33. veroordeelt gedwongen huwelijken en verzoekt de lidstaten in hun eigen wetgeving maatregelen op te nemen om wie ook onder hun burgers die een gedwongen huwelijk wil aangaan of helpt te organiseren, te vervolgen, ook als het gaat om gedwongen huwelijken die buiten hun grondgebied worden gesloten; 34. dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om in het kader van een gemeenschappelijk Europees immigratie- en asielbeleid het risico om het slachtoffer te worden van verminking van vrouwelijke geslachtsdelen ook te beschouwen als een reden om asiel aan te vragen, in overeenstemming met de internationale richtsnoeren van de Hoge Commissaris voor vluchtelingen van de Verenigde Naties waarin bevestigd wordt dat de internationale definitie van vluchteling gendergerelateerde aanspraken omvat; 35. verzoekt de lidstaten die in hun strafrecht nog geen doeltreffende en afschrikwekkende straffen tegen alle vormen van geweld tegen vrouwen en kinderen (met name gedwongen uithuwelijking, polygamie, zogeheten eerwraak en verminking van vrouwelijke geslachtsdelen) hebben opgenomen dit alsnog te doen, en de alertheid van politie en justitie op deze punten te verbeteren; 36. stelt met bezorgdheid vast dat polygame huwelijken in lidstaten als wettig zijn erkend, hoewel polygamie is verboden; verzoekt de lidstaten ervoor te zorgen dat de onwettigheid van polygamie gehandhaafd blijft; dringt er bij de Commissie op aan in overweging te nemen in haar huidige voorstel voor de invoering van regelgeving betreffende de op huwelijksaangelegenheden toepasselijke wetgeving een verbod op polygame huwelijken op te nemen; 37. verzoekt de lidstaten beleidsmaatregelen te handhaven die de gelijkheid van alle mensen garanderen, zoals die van het Verdrag van 1951 betreffende de status van vluchtelingen, zodat de maatregelen die de lidstaten tegen illegale migratie treffen, de beginselen van niet-discriminatie volledig eerbiedigen; 38. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de regeringen en parlementen van de lidstaten. Het Europees Parlement, – gezien het Witboek van de Commissie over haar hervorming ( COM(2000)0200 ) en met name het deel over acties 96, met betrekking tot een "doeltreffender beheer bij de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen", – gezien de mededeling van de Commissie over de verbetering van de invordering van tegoeden van de Gemeenschap die voortvloeien uit het directe en het gedeelde beheer van de uitgaven van de Gemeenschap ( COM(2002)0671 ), – gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en aan het Europees Parlement over de toepassing van de regeling betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen alsmede andere maatregelen ( COM(2006)0043 ), ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 8 april 2003 over de kwijting 2001 (1) , met name de paragrafen 39 tot en met 43, ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 29 januari 2004 over de follow-up van de kwijting 2001 (2) , met name de paragrafen 7 tot en met 9, ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 21 april 2004 over de kwijting 2002 (3) , met name paragraaf 7, ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 12 april 2005 over de kwijting 2003 (4) , met name de paragrafen 83 tot en met 85, ‐ onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 juni 2005 over de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en de bestrijding van fraude (5) , ‐ gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6) , met name artikel 72, ‐ gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 (7) van de Commissie tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad, en met name artikel 78, lid 3, letter f en artikel 84 daarvan, ‐ gezien het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de toepassing van de bepalingen van het nieuwe Financieel Reglement ( COM(2005)0181 ), ‐ gezien het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de begroting van de Europese Gemeenschappen ( COM(2005)0181 ), ‐ gelet op Verordening (EEG) nr. 595/91 (8) , met name de artikelen 3 en 5 over onregelmatigheden en fraude en Verordeningen (EG) nrs. 1469/95 (9) , 515/97 (10) en 1258/1999 (11) , ‐ gelet op Verordening (EG) nr.1290/2005 van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (12) (nieuwe GLB-verordening) en met name artikel 32 daarvan, ‐ gezien het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak C-87/01 P van de Commissie tegen de CCRE (13) , ‐ gelet op artikel 256 van het EG-Verdrag, ‐ gelet op artikel 45 van zijn Reglement, – gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole ( A6-0303/2006 ), A. overwegende dat de Commissie nog geen gedetailleerd actieplan ten uitvoer heeft weten te leggen waarin het gebruik van de rentebedragen en boetes gekwantificeerd, geïdentificeerd en uitgelegd wordt die daadwerkelijk zijn uitgekeerd aan betalingsorganen van de landbouw, waarop door het Parlement werd aangedrongen in de paragrafen 39 tot en met 43 van zijn reeds aangehaalde resolutie over de kwijting 2001, B. overwegende dat in zijn reeds aangehaalde resolutie over de follow-up van de kwijting 2001 het Parlement met ongerustheid het ontbreken van dit gedetailleerde plan heeft geconstateerd en dat anderzijds de communautaire middelen die zijn teruggevorderd in gedeeld beheer, niet op normale wijze in de EU-begroting zijn opgenomen, C. overwegende dat op 30 maart 2006 in Bled, Slovenië een bijeenkomst is georganiseerd door de Sloveense douane-autoriteiten en het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) van veeartsen, deskundigen op het gebied van gezondheid en onderzoekers die belast zijn met de bestrijding van fraude over de te nemen maatregelen tegen de bestrijding van de illegale handel in landbouwproducten en de gezondheidsrisico's die deze bij consumenten kunnen veroorzaken, Financieel Reglement 1. wijst erop dat het Financieel Reglement erin voorziet dat de invordering van schuldvorderingen van de Europese Unie, wanneer de debiteur het bedrag niet vrijwillig terugbetaalt, kan worden verkregen langs juridische weg of door middel van een executoriale titel die verkregen is overeenkomstig artikel 256 van het EG-Verdrag; 2. is wat terugvorderingen betreft blij met de drie voorstellen die door de Commissie worden gepresenteerd in het kader van de aanpassing van het Financieel Reglement van 2002, welke voornamelijk bestaan uit: 3. nodigt de Commissie uit een herziening voor te bereiden van het Financieel Reglement, met name van de uitvoeringsbepalingen, die het mogelijk maakt de exacte vermogensrechtelijke indeling van de schuldvorderingen ontstaan uit de verschillende soorten communautaire betalingen te verduidelijken; 4. wijst erop dat dit voorstel in artikel 3, lid 1 van de uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement is vastgelegd; wijst er voorts op dat in artikel 105 van de uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement een onderscheid wordt gemaakt tussen voorfinanciering, overbruggingskrediet en afsluiting van de uitgave; en dat bovendien een onderscheid wordt gemaakt tussen voorfinanciering, die in uitvoering van een opdracht in de zin van artikel 88 van het Financieel Reglement aan de lidstaten of in het kader van instrumenten voor pre-toetredingssteun plaatsvindt en voorschotten ingevolge artikel 265 van de uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement; 5. stelt vast dat een regeling moet worden getroffen voor de wijze waarop invordering plaatsvindt bij voorschotten, wanneer het project wegens overmacht of om andere redenen moet worden stopgezet; stelt voorts vast dat in dergelijke gevallen in plaats van invordering compensatie kan plaatsvinden met een betaalbare en onbetwistbare vordering van de contractpartij op de Europese Unie ingevolge een ander contract; 6. is van mening dat het gewettigd vertrouwen van de begunstigde meestal bescherming verdient, wanneer hij de middelen heeft besteed of maatregelen heeft getroffen, die niet, of alleen met onaanvaardbare gevolgen, ongedaan kunnen worden gemaakt; is van mening dat de begunstigde zich niet op gewettigd vertrouwen kan beroepen wanneer: 7. is van mening dat de Commissie regelmatig aan het Parlement een overzicht moet overleggen van de nog terug te vorderen subsidies, die zijn uitgesplitst per totaalbedrag per directoraat-generaal en de periode waarin de subsidie invorderbaar is; 8. is van mening dat de beginselen van universaliteit en waarachtigheid van de begroting, zoals vastgelegd in het Verdrag en het huidige Financieel Reglement, in acht moeten worden genomen door de uitvoeringsvoorschriften en door de sectorale wetgeving; 9. is eveneens van mening dat, nu de lidstaten vooral moeten aantonen dat zij de internationale boekhoudkundige normen in acht nemen, de vraag moet worden gesteld of dit gegeven kan worden gebruikt door de EU om zo een gemeenschappelijke aanpak te ontwikkelen met betrekking tot deze normen; 10. wijst erop dat de bevoegde ordonnateur volgens artikel 78, lid 1, letter c van het Financieel Reglement kan vaststellen of de uitgave overeenstemt met de bepalingen van de Verdragen; en dat alvorens de bevoegde ordonnateur de invorderingopdracht aan de rekenplichtige overhandigt, hij moet nagaan of de begunstigde op de aanwijzing van de uitgave mocht vertrouwen en of zijn vertrouwen, rekening houdend met het publieke belang van invordering, beschermd moet worden; 11. stelt vast dat te weinig gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid de schuldenaar een betalingstermijn toe te kennen in ruil voor zekerheidstelling en betaling van moratoire rente, volgens artikel 85 van de uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement, om tenminste een deel van het in te vorderen bedrag te kunnen innen; 12. stelt vast dat in de meeste gevallen de invordering plaatsvindt door middel van compensatie met een betalingsverplichting tegenover de contractuele partner, wanneer de voorwaarden voor compensatie aanwezig zijn; stelt voorts vast dat in gevallen waarin compensatie niet mogelijk is, invordering in laatste instantie mogelijk is door de contractpartij mee te delen dat hij bij niet-terugbetaling van het in te vorderen bedrag voortaan niet meer als contractpartij in aanmerking komt; 13. acht het van belang erop te wijzen dat de bevoegde ordonnateur onverwijld OLAF op de hoogte moet stellen, als hij vaststelt dat de uitgaven niet in overeenstemming zijn met het contract of de aanwijzing van de uitgaven het gevolg is van misleiding, bedreiging of omkoping; Procedures 14. constateert dat, zeven jaar na het schandaal met de vervalste boter van "Italburro" en ondanks alle aandacht die de Europese instellingen aan deze zaak hebben geschonken, met name het Europees Parlement en de Commissie (OLAF): 15. merkt op dat, hoewel de Commissie heeft erkend dat er fouten zijn gemaakt in de zogenaamde Blue Dragon-zaak en besloten heeft de EU-middelen in verhouding tot het fraudebedrag te verlagen, zij het de uitsluitende verantwoordelijkheid acht van de lidstaat die deze middelen mede beheert om de volledige omvang van de beweerde onregelmatigheden te onderzoeken, de schuldigen te vervolgen en/of te streven naar compensatie van de door de fraude benadeelden; merkt voorts op de Blue Dragon-zaak twee lidstaten, Spanje en Frankrijk, betreft, wat het moeilijker maakt de verantwoordelijkheden vast te stellen en een duidelijk Europese dimensie aan de zaak geeft; is van mening dat de Commissie een publieke autoriteit is met rechtstreekse verantwoordelijkheden tegenover de Europese burgers, van wier vertrouwen zij, via het Europees Parlement, afhankelijk is en dat derhalve de Commissie niet alleen moet proberen om Europese middelen in te vorderen bij een lidstaat waarin er misbruik van gemaakt is, maar zich ook moet inspannen voor vervolging van overtreders en compensatie van benadeelden; 16. wijst erop dat de invorderingsprocedure van schuldvorderingen langs juridische weg of door middel van een executoriale titel, overeenkomstig artikel 256 van het EG-Verdrag, tot op heden alleen in uitzonderlijke omstandigheden is gebruikt en voornamelijk voor de invordering van boetes die zijn opgelegd op het gebied van de mededinging; neemt nota van het voornemen van de Commissie om, conform het Financieel Reglement, daaraan in de toekomst een groter toepassingsgebied te verlenen; 17. wijst erop dat de procedure van institutionele aard die momenteel door de Commissie gevolgd wordt met betrekking tot terugvorderingen, en die, bij ontstentenis van vrijwillige betaling, bestaat uit het zich richten tot nationale autoriteiten, veel te lang is, dat de inning van vorderingen daarom niet kan worden uitgevoerd en in het gunstigste geval vertraagd verloopt hetgeen slecht is voor de financiële belangen van de Gemeenschappen; 18. is, wat de executoriale titels betreft, van mening dat de mededelingen tussen de Commissie en de lidstaten moeten worden vereenvoudigd en dat het zaak is om directere relaties in te stellen tussen haar diensten en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten; Hervorming van OLAF 19. is voorts van mening dat het gepast is om enerzijds na te denken over de manier waarop de ontoereikendheid kan worden gecompenseerd van de middelen waarover de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor juridische vervolgingen beschikken om de complexiteit van fraude binnen de EU correct in te schatten, en anderzijds om na te denken over de manier waarop de betreffende organen van de Unie moeten kunnen rekenen op de nationale controle-instanties, om hen te wijzen op en te betrekken bij het onderzoek van fraudezaken; wijst erop dat de nationale controle-instanties door hun aard geen bindende verplichting hebben deze organen erbij te betrekken; 20. is eveneens van mening dat de mogelijkheid van een betere samenwerking met Europol en Eurojust moet worden verkend om zo de efficiënte bescherming van de financiële belangen van de Unie te verbeteren, maar ook dat de mogelijkheid van een complete administratieve onafhankelijkheid van OLAF ten opzichte van de Commissie evenals van de andere instellingen kan worden onderzocht; 21. stelt vast dat in het speciale verslag van de Rekenkamer 1/2005 de bestaande organisatie van OLAF ten aanzien van de onafhankelijkheid van het onderzoek enerzijds en van de administratieve samenwerking van OLAF met de Commissie anderzijds, als goed functionerend wordt aangemerkt; en dat met name in dit verslag wordt vastgesteld dat de onafhankelijkheid in de praktijk gegarandeerd was, aangezien de Commissie zich niet heeft gemengd in de werkzaamheden van OLAF; 22. merkt, ondanks de reeds genomen maatregelen, op dat de vraag van de verduidelijking van de regels inzake het openen en afsluiten van OLAF-onderzoeken evenals het verlengen ervan andere initiatieven van de wetgever vergen, waarbij ook de versterking van de band tussen het Parlement en OLAF moet worden overwogen; 23. wacht met interesse op het voorstel voor een verordening van de Commissie houdende de hervorming van OLAF; Volksgezondheid 24. wijst erop dat in het licht van de huidige regelgeving, alleen eerlijke, gezonde en commerciële producten kunnen profiteren van restituties en dat zij in andere gevallen geen recht hebben op enige vorm van steun; 25. merkt op dat, zoals aangehaald door de directeur van OLAF tijdens de bijeenkomst in Bled, de fraude in de handel in landbouwproducten een duidelijk potentieel risico vormt voor de gezondheid van mens en dier; 26. is van mening dat het van zeer groot belang is om de aandacht van de nationale en internationale controlediensten meer op dit probleem te vestigen en dat alleen een nauwe internationale samenwerking, ook met derde landen, op de lange termijn een betere consumentenbescherming en betere bescherming van de financiële belangen van de EU kan waarborgen; 27. merkt op dat de verschillende geanalyseerde illegale praktijken de urgente noodzaak aantonen om de samenwerking tussen de nationale douanes, de veterinaire diensten en de autoriteiten van de EU, zoals OLAF, te versterken; 28. is van mening dat het belangrijk is om te benadrukken dat de Commissie in tegenstelling tot de lidstaten geen controlebevoegdheid heeft wat betreft de productanalyse in het kader van de volksgezondheid in de Europese Unie; 29. herinnert eraan dat in de zaak van de vervalste boter de fraude oorspronkelijk niet de volksgezondheid betrof, maar berustte op de samenstelling van gewraakte producten, welke voortkwamen uit een sector die profiteerde van grote communautaire subsidies; 30. is van mening dat de Commissie en OLAF ervoor moeten zorgen dat de lidstaten via hun semi-overheidsinstellingen voldoende efficiënte controles kunnen uitvoeren door middel van daadwerkelijk onafhankelijke controleurs; 31. is van mening dat, wanneer een fraude op een gegeven moment gevolgen kan hebben voor de gezondheid, de bevoegde gezondheidsdiensten hiervan op de hoogte moeten worden gesteld en door middel van een goed geleide procedure toegang moeten hebben tot monsters, en dat de bewaarperiode van dergelijke monsters aanzienlijk moet worden verlengd; Onderzoek door OLAF en nationale procedures 32. stelt vast dat OLAF niet over geschikte informatie beschikt wat betreft de hoeveelheid bij fraude betrokken producten, terwijl het omzetten van de onderzoeken in een strafzaak desastreus is geweest voor de terugvorderingen, ook al kan OLAF, juridisch gezien, namens de Commissie beroep aantekenen tegen een nationale beslissing; 33. wijst erop dat, hoewel het in sommige lidstaten mogelijk is over te gaan tot terugvordering, zelfs als er strafrechtelijke actie wordt ondernomen, in veel landen in de rechtspraak het principe geldt van "le pénal tient le civil en état" (de burgerlijke rechter moet wachten op de uitspraak van de strafrechter) waardoor de invordering van verschuldigde bedragen wegens het optreden van de gerechtelijke autoriteiten onmogelijk wordt; 34. betreurt het dat in sommige lidstaten onregelmatigheden of fraude alleen worden erkend voor bedragen die afzonderlijk bewezen zijn, dat wil zeggen per onderdeel, en dat bij ontstentenis hiervan de dader automatisch onschuldig wordt geacht; Mededelingen over en registratie van onregelmatigheden en terugvorderingen 35. betreurt het dat de Commissie niet het actieplan heeft gestart waarop was aangedrongen in de paragrafen 39 tot en met 43 van zijn reeds aangehaalde resolutie over de kwijting 2001 en in de resolutie over de follow-up van deze kwijting; 36. is ingenomen met de positieve reactie van de Commissie op de herhaalde verzoeken van het Parlement, met name de in paragraaf 102 van zijn reeds eerder aangehaalde resolutie over de kwijting voor 2001 verwoorde verzoeken, om openbaarmaking van de identiteit van begunstigden van Gemeenschapsgelden en van de ontvangen bedragen, zoals voorgesteld in het Europese transparantie-initiatief ( COM(2006)0194 - SEC(2005)1300); betreurt echter dat eenzelfde informatie over invordering van Gemeenschapsgelden niet onder dit Europese transparantie-initiatief valt; verzoekt de Commissie om de begrotingsautoriteit en in laatste instantie ook het publiek inzage te geven in de identiteit en de bedragen in verband met openstaande of overgemaakte invorderingen van Gemeenschapsgelden, alsook in de uiteindelijke bestemming van deze gelden; 37. acht het van essentieel belang dat het regelgevend kader voorziet in een volledige boekhouding van alle schuldvorderingen die voortkomen uit onregelmatigheden, de ingevorderde bedragen, van de rente en de boetes die effectief zijn uitgekeerd aan derde organen uit hoofde van de communautaire middelen volgens de beginselen van universaliteit en begrotingswaarachtigheid, zoals vastgelegd in het Verdrag en eveneens in het Financieel Reglement, en verzoekt de Commissie in deze zin te handelen; 38. acht het van essentieel belang dat de Commissie ervoor zorgt dat de beginselen van onafhankelijkheid ten aanzien van de sectoren betalingsopdrachten, auditing en certificering, zoals vereist voor de communautaire uitgaven in direct beheer, eveneens worden gevolgd ten aanzien van de communautaire uitgaven in gedeelde verantwoordelijkheid; 39. stelt vast dat niet de Commissie maar de lidstaten volgens het beginsel van gedeeld beheer ervoor moeten zorgen dat voor Gemeenschapsuitgaven onder gedeelde verantwoordelijkheid dezelfde principes van onafhankelijkheid van de sectoren betalingsopdrachten, auditing en certificering worden toegepast als bij de Gemeenschapsuitgaven onder rechtstreeks beheer; stelt verder vast dat dit met name de oprichting betreft van erkende betaalorganen met een interne auditservice en van onafhankelijke certificeringsinstellingen ten behoeve van Verordening (EG) nr. 1663/95 (14) voor de sector Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL-G) en de instelling van een onafhankelijke persoon of dienst in de zin van artikel 38, lid 1, letter f van Verordening (EG) nr. 1260/1999 (15) gekoppeld aan artikel 15 van Verordening (EG) nr. 438/2001 (16) ; 40. is van mening dat de terugvorderingstaak hetzij door de nationale autoriteiten moet worden waargenomen voor het geval dat de communautaire begroting kan voorzien in middelen voor de financiering van terugvorderingskosten, hetzij dat deze moeten worden uitgevoerd door instellingen met winstoogmerk, is van oordeel dat in dat geval aanbestedingen natuurlijk de regel zijn; 41. acht het in elk geval van essentieel belang dat met de herziening van het regelgevingskader wordt gezorgd voor de toepassing van normen inzake transparantie en het ontbreken van belangenconflicten ten aanzien van het bestaansrecht, de bedragen en de bestemming van de bedragen die voortvloeien uit boetes, rente en terugvorderingen van communautaire middelen; Europees openbaar ministerie 42. herinnert aan het reeds aangehaalde arrest van het Hof van Justitie in zaak C-87/01 P van de Commissie tegen het CCRE waarin het Hof van mening was dat, indien het betrokken bedrijf zijn zetel heeft in een lidstaat, tegenover de Commissie op de wetgeving van dat land een beroep kan worden gedaan, met name omdat de voorrang van het Gemeenschapsrecht niet volstaat om een interpretatie van de Commissie over de vraag welke wetgeving toepasselijk is te laten prevaleren boven die van de rechter van het betreffende land; 43. is anderzijds van mening dat het instellen van een Europees openbaar ministerie een belangrijke beslissing is, omdat de directe toegang tot het parket van de verschillende lidstaten wordt vergemakkelijkt, hetgeen het op een bepaalde manier mogelijk maakt de procedure beter te "bundelen", en is van mening dat dit zal zorgen voor een vermindering van het veelvoud aan verbindingen, omdat een convergentie naar de diensten van het Europees openbaar ministerie zal plaatsvinden; herinnert eraan dat, hoewel OLAF in het kader van zijn onderzoeken een recht van interventie heeft, het geen gerechtelijke bevoegdheid heeft; 44. stelt vast dat het project van een Europees openbaar ministerie als een langetermijnproject moet worden beschouwd; en dat om op korte termijn een verbetering tot stand te brengen, de plannen zich moeten concentreren op een coördinatie van de nationale openbare ministeries, zodat een toegevoegde waarde kan worden bereikt op het punt van de verlichting van de werkzaamheden van OLAF en ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap; o o o 45. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Comité van toezicht van OLAF en aan OLAF.